شانزده چیزی که مردم لیبی دیگر نخواهند دید‎

تو را به خدا بخوانید و ببینید مردم چقدر خوشی زده بوده زیر دلشان!

من که مخم بعد از چند روز که از خواندن این مقاله می گذرد هنوز در حال سوت کشیدن است.

شانزده چیزی که مردم لیبی دیگر نخواهند دید‎

16 Things Libya Will Never See Again

خدا حافظي احتمالي مردم ليبي با شانزده امكان رفاهي

شانزده چیزی که اهالی لیبی دیگر نخواهند داشت

16 Things Libya Will Never See Again

 

 

1. There was no electricity bill in Libya; electricity was free for

all its citizens.

در لیبی چیزی به نام قبض برق وجود نداشت. هزینه برق برای همه رایگان بود

 

2. There was no interest on loans, banks in Libya were state-owned

and loans given to all its citizens at zero percent interest by law.

چیزی به نام بهره بانکی وجود نداشت. همه بانکها موظف بودند وامهایی با

صفردرصد سود ارائه کنند

 

3. Having a home was considered a human right in Libya.

داشتن خانه یک حق مسلم برای تمام لیبیایی ها بود

 

4. All newlyweds in Libya use to receive $60,000 dinar

(U.S.$50,000) by the government to buy their first apartment so to

help start up the family.

هر زوج تازه ازدواج کرده، از دولت معادل شصت هزار دلار بابت خرید

آپارتمان و شروع زندگی هدیه می گرفت

 

5. Education and medical treatments were free in Libya. Before

Gaddafi only 25 percent of Libyans were literate. Today, the figure is

83 percent.

هزینه تحصیل و هزینه های پزشکی در لیبی مجانی بود. قبل از قذافی 25 درصد

مردم باسواد بودند و در حال حاضر 83 درصد

 

6. If Libyans wanted to take up farming career, they would have

received farming land, a farming house, equipment, seeds and

livestock to kick start their farms… all for free.

اگر یکی لیبیایی تصمیم می گرفت زراعت کند، مزرعه، خانه، تجهیزات، بذر و

احشام برای شروع کار به صورت رایگان به او داده می شد

 

7. If Libyans could not find the education or medical facilities

they needed, the government funded them to go abroad. For it was not

only paid for, but they got a U.S.$2,300/month for accommodation and

car allowance.

اگر یک شهروند لیبی به امکانات پزشکی مورد نیازش در داخل لیبی دست پیدا

نمی کرد، دولت هزینه درمان و اقامت او در خارج از کشور را به مقدار 2300

دلار در ماه تقبل می کرد

 

8. If a Libyan bought a car, the government used to subsidized 50

percent of the price.

اگر یک شهروند لیبی اتوموبیل می خرید، نیمی از هزینه آن توسط دولت پرداخت میشد

 

9. The price of petrol in Libya was $0.14 per liter.

قیمت بنزین در لیبی 14 سنت در لیتر بود

 

10. Libya had no external debt and its reserves amounted to $150

billion -which are now frozen globally.

لیبی هیچ بدهی خارجی نداشت و غیر از آن صد و پنجاه میلیارد دلار ذخیره

ارزی داشت که اکنون تمام آن پول در دنیا بلوکه شده است

 

11. If a Libyan was unable to get employment after graduation, the

state would pay the average salary of the profession, as if he or she

was employed, until employment was found.

اگر یک لیبیایی نمی توانست شغلی مرتبط با تحصیلات خود پیدا کند، دولت

موظف به دادن دستمزد معادل همان شغل تا زمان پیدا شدن شغل برای او می بود

 

12. A portion of every Libyan oil sale was credited directly to the

bank accounts of all Libyan citizens.

قسمتی از درآمد فروش نفت لیبی سالیانه به حساب بانکی هر شهروند واریز می شد

 

13. A mother who gave birth to a child receive U.S. $5,000.

هر زنی که زایمان می کرد، پنج هزار دلار از دولت هدیه دریافت میکرد

 

14. 40 loaves of bread in Libya used to cost $0.15.

قیمت چهل قرص نان در لیبی پانزده سنت بود

 

15. 25 percent of Libyans have a university degree.

بیست و پنج درصد اهالی لیبی تحصیلات دانشگاهی داشتند

 

16. Gaddafi carried out the world’s largest irrigation project,

known as the Great Manmade River project, to make water readily

available throughout the desert country.

قذافی بزرگترین پروژه آبیاری اجرا شده توسط انسان را در بیابانهای لیبی

پیاده سازی کرد که در تمام صحرا دسترسی به آب وجود داشته باشد.

درباره مجتبی خادمی

مجتبی خادمی. متولد 7 بهمن 66. دارای مدرک کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی از دانشگاه اصفهان. ارزیاب مرکز تماس گروه صنعتی انتخاب. گرداننده اسبق محله نابینایان. مدرس علوم کامپیوتر و زبان انگلیسی. طراح وب. برنامه نویس. مجری برنامه های رادیویی. آشنا به راه اندازی و استفاده از چاپگر های خط بینایی و بریل. دوره پیش دبستانی را در مدرسه کمتوانان ذهنی بصیرت زرین شهر گذراندم. دوره های دبستان و راهنمایی را در مجتمع آموزشی ابابصیر اصفهان. پایه اول دبیرستان را در دبیرستان غیر انتفاعی محمد باقر زرین شهر. پایه های دوم و سوم هنرستان را در رشته کامپیوتر در هنرستان ملا صدرا. مقطع کاردانی کامپیوتر را در دانشگاه های آزاد مبارکه و دولتی شهرکرد. و مقطع کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی را در دانشگاه اصفهان گذراندم. همزمان، در انجمن موج نور نابینایان، به عنوان مسئول تولید محتوا، مؤلف کتب صوتی ویژه نابینایان، صدابردار، مسئول کنترل کیفی مواد آموزشی، پاسخگو به پرسش های کامپیوتری نابینایان، طراح سامانه تلفن گویا، مدرس کلاس های آموزش رایانه و مسیر یابی ویژه نابینایان، مدرس دوره های تربیت مربی آموزش رایانه به نابینایان، و تحلیلگر نیاز های آموزشی نابینایان در خانه ریاضیات مشغول به خدمت شدم. در ادامه، به عنوان اپراتور در مرکز تماس گروه صنعتی انتخاب مشغول بودم و اکنون در مقام ارزیاب در تیم پایش عملکرد در گروه صنعتی انتخاب خدمت می کنم. از دوران کودکی، مخارج زندگی و تحصیل را شخصا به عهده گرفتم و به سختی فراهم کردم. در دوران دبیرستان، اولین رساله ی گویا در ایران از آیتالله مکارم شیرازی را به کمک خواهرم و روحانی محل، تهیه کردم و در سطح وسیعی بین نابینایان در کشور توزیع کردم. در همان دوران، اولین مجموعه ی آموزشی بازی های کامپیوتری ویژه نابینایان را تولید و در سطح وسیعی بین نابینایان در کشور توزیع نمودم. در دوران نوجوانی، اولین بازی رایانه ای ویژه نابینایان به زبان فارسی با نام دو در جنگل را طراحی کردم و توسعه دادم. به ترجمه و دوبله ی بازی های رایانه ای محبوب نابینایان از جمله تخت گاز و شو‌دان جهت استفاده ی نابینایان این مرز و بوم مبادرت ورزیده ام. اولین کتابچه ی راهنمای آموزش رایانه به کودکان نابینا را طراحی کردم و توسعه دادم. در دوران دانشجویی، اولین، پر بازدید ترین و پر محتواترین سایت ویژه نابینایان ایران با نام گوشکن را تأسیس کردم. همواره در سایت گوش‌کن، سه شعار آموزش، استقلال و تفریح نابینایان را دنبال کرده و در جهت سوق دادن نابینایان به سمت این سه هدف، اقدام به ضبط آموزش های مختلف، تولید و ترجمه ی مقالات مرتبط و تشویق دیگران به انجام نظیر این کار ها نموده ام. تهیه کننده و مجری یکی از پر شنونده ترین برنامه های اولین رادیوی اینترنتی نابینایان ایران (که تعطیل شده) بودم. همیشه از مصاحبه های آگاهی بخش با رسانه ها از جمله برنامه به روز شبکه سوم سیما به عنوان یکی از کارشناسان فاوا و نابینایان استقبال کرده ام. به دلیل تجربه ی تدریس موفق به دانش آموزان، همواره با استقبال والدین کودکان و نوجوانان جهت تدریس روبرو بوده ام. از تألیفاتم می توانم به کتاب آموزش نرم افزار آماری SPSS به اتفاق استاد ندا همتپور اشاره کنم. یکی از مهمترین نرم افزار های مسیریابی نابینایان را با نام نزدیک یاب به همراه دفترچه راهنمای استفاده، جهت کمک به استقلال نابینایان در رفت و آمد، ترجمه کردم و به رایگان در سطح بین المللی برای تمام فارسی زبانان منتشر نمودم. در حال حاضر، رویای امکان سفر به استان های محروم جهت همسان سازی سطح آموزشی و پرورشی کودکان محروم با کودکان کلان شهر ها را در ذهن می پرورانم. اطلاعات تماس: شماره موبایل شخصی: 09139342943 آدرس ایمیل شخصی: gooshkon2020@gmail.com شناسه اسکایپ: mojtaba1007 شناسه تلگرام: @luckymojy آدرس شناسه تلگرام: https://t.me/luckymojy شماره واتساپ: 09139342943 آدرس وبلاگ شخصی: https://gooshkon.wordpress.com
این نوشته در اخبار ارسال و , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

2 Responses to شانزده چیزی که مردم لیبی دیگر نخواهند دید‎

  1. 1
  2. 2
    مسعود says:

    بدبخت اون که یه همچین ملت بیشعوری داشته.

دیدگاهتان را بنویسید