آموزشگاه علمی آزاد «اردستانی»، نخستین آموزشگاه غیر انتفاعی ویژه دانش آموزان استثنایی، در تاریخ جمعه 19 اسفند افتتاح شد.

در مراسم افتتاحیه که در محل آموزشگاه مذکور برگزار شد، رحمت الله معمار
اردستانی، مدیر و معلم باسابقه استثنایی طی سخنانی کوتاه، ضمن خوش آمد
گویی به مهمانان، گشایش این آموزشگاه را گامی نو در مسیر ارتقاء سطح کیفی
آموزش افراد استثنایی دانست. اجرای موسیقی و دکلمه شعر توسط دانشآموزان،
از دیگر بخشهای این برنامه صمیمی بود. رحمت الله معمار اردستانی در گفتگو
با ایران سپید از انگیزه خود در تأسیس این آموزشگاه گفت: من سالهای
طولانی حرفه ایم را در کنار دانشآموزان استثنایی گذرانده ام. یکی از
دغدغه های مهم من این بود که چگونه میتوان بستری برای بالا بردن سطح
علمی-آموزشی دانشآموزان ضعیف ایجاد کرد؟ این دغدغه طبعاً در مورد
دانشآموزان باهوش و قوی نمیتوانست وجود داشته باشد، اما در مورد
دانشآموزانی که در برخی دروس ضعیف هستند کاملاً احساس میشود. من به این
نکته می اندیشیدم که دانشآموزان عادی برای استفاده از کلاسهای تقویتی
گزینه های بسیاری مثل آموزشگاههای علوی، بعثت و… را دارند، اما چنین
آموزشگاهی برای دانشآموزان استثنایی وجود ندارد؛ این مسأله نخستین انگیزه
من برای تأسیس آموزشگاه آزاد علمی شد. از سویی، در دوران خدمتم در آموزش
و پرورش، شاهد یک معضل مهم بودم؛ برخی از همکارانم با وجود وقت آزادی که
داشتند، به علت برخی معذوریتها که برای خودشان ایجاد کرده بودند، از
برگزاری کلاسهای تقویتی برای تک تک دانشآموزان خودداری میکردند. در واقع
چون مرکزی سازمان یافته برای این گونه کلاسها نبود، آن معلمان احساس را
داشتند که اگر بطور فردی کلاس تقویتی برگزار کنند، دانشآموز توقع نمره از
آنها را خواهد داشت. این موضوع انگیزه مرا دوچندان کرد. اردستانی در
ادامه به مراحل اداری تأسیس آموزشگاه اشاره کرد و گفت: از آنجا که ما
نخستین افرادی بودیم که این هدف را دنبال میکردیم، از چند و چون اداری و
مراحل پیچیده جهت اخذ مجوز بی اطلاع بودیم و شاید خنده دار باشد که در
قدم اول به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مراجعه کردیم پس از طی مراحل خاص
اداری و تکمیل فرم، موفق به اخذ مجوز شدیم. این مدیر باسابقه درباره نحوه
خدماتی که توسط این آموزشگاه ارائه میشود اظهار کرد: آموزشگاههای نظیر
آموزشگاه ما دارای قوانین و مقررات خاص خود هستند و شیوه خدماتشان برای
افراد عادی کاملاً مشخص و مدون است؛ اما این موضوع درباره دانشآموزان
استثنایی کمی متفاوت است. ما قادر به تشکیل کلاسهای بیست نفره در فلان
مقطع نیستیم، چرا که اینجا مدرسه نیست؛ بنابر این، بر اساس نیازها و
تقاضاهای دانشآموزان بطور موردی کلاسهای تقویتی را برگزار میکنیم؛ مثلاً
اگر یک دانشآموز دبیرستانی از ما تقاضای برگزاری کلاس ریاضی کند، طبعاً
با استفاده از کادر آموزشی این کلاس را برای او برگزار میکنیم. اردستانی
در ادامه به معیارهای خاص تدریس اشاره کرد و افزود: ما بر اساس نوع نیاز
دانشآموزی که مراجعه میکند، شیوه آموزش را انتخاب میکنیم؛ به این شکل که
هر دانشآموز به محض مراجعه به این آموزشگاه پالایش میشود، یعنی مواردی
مثل نحوه یادگیری او در مدرسه، میزان هوش و میزان درک مطلب، نسبت توجه و
درک مطلب او در مقایسه با همکلاسیهایش و… بررسی میشود و بر اساس موقعیت
آن دانشآموز، معلم یا استاد انتخاب میگردد. در پایان، اردستانی به کادر
آموزشی آموزشگاه علمی آزاد «اردستانی» پرداخت و اظهار داشت: من هرچه
تحقیق و تلاش کردم، بهتر از همکاران خودم برای آموزش به افراد استثنایی
را نیافتم. دانشآموزی که سالها پیش در کلاس من درس میخواند، الآن صاحب
تخصص شده و همکار من محسوب میشود؛ بنابر این من از کسانی استفاده میکنم
که در امر آموزش افراد استثنایی صاحب سبک هستند.
http://www.iransepid.blogfa.com

با تشکر از کمیل نوبختی

اولین نفری باشید که این پست رو می پسنده!

درباره مجتبی خادمی

نام کامل من مجتبی خادمی ورنامخواستی است. اهل شهر ورنامخواست هستم که در زمان قدیم, یک روستا بیش نبوده. من در خانواده ای با وضع مالی پایین متولد شدم. به علت ازدواج فامیلی پدر و مادرم نابینا به دنیا آمدم. از همان بچگی به کار های فنی و به کامپیوتر علاقه زیادی داشتم. دو سال مهد کودک را در مدرسه بصیرت زرین شهر که دانش آموزان با همه نوع معلولیت در آن بودند, گذراندم و هر دو سال به علت اذیت هایی که میشدم از جمله پرت شدن در حوض آب توسط کم توانان ذهنی, از مدرسه فرار کردم. دوران دبستان و راهنمایی را در آموزشگاه نابینایان ابابصیر گذراندم. البته هیئت مدیره ابابصیر, چند سال پیش ساختمان مدرسه را با تمام امکانات از جمله یک چاپگر نابینایی به قیمت پنجاه میلیون تومان از دست بچه های نابینا در آورد و هم اکنون از ساختمان و امکانات ابابصیر در جهات نامعلومی به غیر از منافع نابینایان استفاده می شود. تا آنجا که من میدانم, دولت هم هیچ اقدام خاصی نکرده است. در مدرسه نابینایان, معمولاً بدون درس خواندن و خر خوانی شب های امتحان, شاگرد ممتاز می شدم. به مدت هفت سال یعنی تا سال دوم راهنمایی, شخص اول نمونه اخلاقی بودم. در سال هشتم یعنی سوم راهنمایی برایم پاپوش درست شد و وضعیت نمونه بودنم تغییر کرد. در طول مدت این هشت سال, در گروه سرود, تئاتر و برنامه های خود جوش داوطلب بودم و از آنجا که مدرسه به صورت خوابگاهی و شبانه روزی بود, از بچه های کوچک تر بی سر و زبان و کم پول چه در درس و چه در یادگیری مهارت های مورد نیاز و چه در نه گفتن به بسیاری از موارد, حمایت می کردم. سال اول دبیرستان را در مدرسه غیر انتفاعی محمد باقر زرین شهر به پایان رساندم و فکر کنم در یک مسابقه علمی در استان دوم شدم. سال دوم و سوم دبیرستان را در هنرستان ملاصدرای زرین شهر در رشته کامپیوتر ادامه دادم. ذوق شعر هم داشتم و شعر من از بین ششصد شعر, جزو 20 تای اول شد و در منطقه لنجان مقام کسب کردم. همان سال به علت عدم وجود منشی در کنکور رتبه خاصی کسب نکردم, اواسط سال بعد, در دانشگاه آزاد مبارکه بدون کنکور به تحصیل در رشته کامپیوتر ادامه دادم. سال بعد در کنکور سراسری فنی شرکت کردم و با وجود عدم وجود منشی مناسب, در دانشگاه دولتی فنی پسران شهرکرد پذیرفته شدم و رشته کامپیوتر را ادامه دادم. از آنجا که پدرم از کار افتاده بود و تمام مخارج تحصیل را خود به عهده داشتم, سه میلیون پس اندازم در راه گویا کردن کتاب ها و خرج رفت و آمد و خوابگاه و مخارج تحصیل تمام شد. این شد که بیشتر از سه ترم دوام نیاوردم و معدل ترم 1 دانشگاه من که 18 و 38 صدم بود به 8 و 25 صدم نزول درجه پیدا کرد. سال دوم از دانشگاه دولتی روزانه شهرکرد انصراف دادم و سال بعد با مراجعه به یک مرکز پیش دانشگاهی مدرک پیش دانشگاهی علوم انسانی را اخذ نمودم تا بتوانم در کنکور سراسری شرکت کنم و به علت نبود منشی موفق به ورود به دانشگاه در رشته مترجمی زبان نشدم. سال بعد باز هم از نو شروع به خواندن برای کنکور کردم و این بار در رشته مترجمی زبان انگلیسی در دانشگاه اصفهان مشغول به تحصیل شدم. هم اکنون دو سال از تحصیل من در رشته مترجمی زبان میگذرد و امسال ترم پنجم مترجمی زبان را شروع خواهم کرد. از وبلاگ و نوشتن در آن لذت می برم و همین شد که یک سال پیش یعنی 15 مرداد 90 خورشیدی اقدام به تاسیس این محله نمودم. اصولاً با بچه ها ارتباط خوبی بر قرار می کنم و در چند سال اخیر, به تدریس کامپیوتر به دانش آموزان در آموزشگاه نابینایان شهید احمد سامانی اصفهان مشغول به تدریس بوده ام. در دوران دبیرستان, اولین بازی مخصوص نابینایان به زبان فارسی با نام مسابقه دو در جنگل را طراحی نمودم که تا مراحل اولیه جشنواره خوارزمی پیش رفتم ولی به علت عدم حمایت مراکز مربوطه, طرح من قادر به ادامه راه خود نشد. همان زمان دوست خوبم پرهام دوستدار نیز یک بازی شنا مخصوص نابینایان طراحی کرد که در نهایت سرنوشت بازی های هر دوی ما مسکوت ماند. لوح فشرده رساله مکارم شیرازی با همکاری خواهرم, لوح فشرده آموزش تنی چند از بازی های انگلیسی مخصوص نابینایان, ترجمه فارسی بازی های تخته گاز, ترجمه فارسی بازی شو دان و پینگ پنگ و آموزش آفیس 2007 از تولیدات من برای همنوعانم بوده اند. موفقیت تا این جای خود را مدیون زحمات زیاد مادرم هستم که اگر او نبود من هم نبودم! اگر از وضعیت ضعیف مالی خود نوشتم جهت جلب ترحم نبود. برای این نوشتم که به خودم ثابت شده و به خوانندگان عزیزی که ثابت نشده نیز ثابت شود که گاهی وقت ها شاید با هیچ هم بشود ادامه داد. همین حالا هم از وضعیت خوبی برخوردار نیستم ولی امیدم را به توانایی هایی که دارم از دست نداده ام و تا به حال سعی کرده ام دستم پیش کسی دراز نشود. از یک سو تلاش خود را دو چندان کرده ام و از سوی دیگر منتظر یک گونی پول هستم که از جایی ناشناس محکم جلوی پام بخورد زمین و مانند یک کاتالیزور عمل کند و سیر پیشرفت من شتابی چند برابر به خود گیرد. اطرافیانم می گویند اصولا کمی مغرورم و در واقعیت هم دوستان صمیمی به تعداد انگشتان یک دست ندارم. از سفر, مهمانی و جمع های شلوغ خوشم می آید و با کسانی که رک هستند و تو را به خاطر خودت و نه اطلاعاتت دوست دارند زود فابریک می شوم. حرف آخر هم نمانده که بزنم.
این نوشته در آموزش, اخبار, کودکان و نونهالان ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

2 پاسخ به آموزشگاه علمی آزاد «اردستانی»، نخستین آموزشگاه غیر انتفاعی ویژه دانش آموزان استثنایی، در تاریخ جمعه 19 اسفند افتتاح شد.

  1. حنانه می‌گوید:

    لطفا در پستهای بعدی آدرس و شماره تلفن آموزشگاه را به اطلاع دوستان برسانید شاید موقعیت شغلی برای برخی دوستان به وجود بیاید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


نُه + = پانزده

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>