وضعیت نابینایان

نابینایی یا کوری، وضعیتی است که در آن شخص مبتلا، قادر نیست دنیای پیرامون خود را ببیند. در پیدایش این عارضه عواملی گوناگون فیزیولوژیکی و عصبی نقش دارند. بسیاری بر این باورند که از دست دادن حس بینایی از سخت ترین نوع معلولیتها می باشد چون فرد نابینا باری بر دوش جامعه است در حالیکه عده ای دیگر نابینایان را دارای تواناییهای فوق العاده می دانند که اگر درست از آنها استفاده شود فرد نابینا نه تنها سر بار نیست بلکه می تواند به عنوان یک نیروی کاری به رشد و ترقی جامعه کمک کند.
به نظر می رسد دیدگاه دوم به واقعیت نزدیکتر باشد.

هنوز هم افراد نابینا  با وجود برخوردار بودن از تواناییهایی در بعضی موارد همپای انسانهای بینا و میل به زندگی بالا در بخشهای فرهنگی ، اقتصادی و علمی مورد بی توجهی قرار می گیرند و  در راستای آموزش، بهداشت روانی و برطرف ساختن مشکلات جسمی آنها با وجود گامهایی که برداشته شده است تغییر قابل لمسی ایجاد نشده است.
در زمان قدیم, دولت آلمان بیشترین تلاش را جهت بهبود وضعیت نابینایان کشور انجام داده است.
باید در نظر داشت که نابینایی تنها یک مشکل جسمی نیست و اگر جدی به آن نگاه نشود می تواند مشکلات اجتماعی زیادی در پی داشته باشد.
استعداد ها ی نابینایان می بایست در راستای رشد و بالندگی کشور مورد استفاده قرار گیرد، نشریاتی برای تمام گروههای سنی نابینایان چاپ شود و رسانه های شنیداری و در صورت امکان رسانه ای تخصصی برای نابینایان نخبه و دانشجو ایجاد شود،درپیاده روها مکانی برای تردد نابینایان ساخته شود، در نمایشگاه هایی مثل نمایشگاه کتاب، مطبوعات و دهها نمایشگاه های فرهنگی دیگر بخش  هایی برای نابینایان تدارک دیده شود.

درباره مجتبی خادمی

مجتبی خادمی. متولد 7 بهمن 66. دارای مدرک کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی از دانشگاه اصفهان. ارزیاب مرکز تماس گروه صنعتی انتخاب. گرداننده اسبق محله نابینایان. مدرس علوم کامپیوتر و زبان انگلیسی. طراح وب. برنامه نویس. مجری برنامه های رادیویی. آشنا به راه اندازی و استفاده از چاپگر های خط بینایی و بریل. دوره پیش دبستانی را در مدرسه کمتوانان ذهنی بصیرت زرین شهر گذراندم. دوره های دبستان و راهنمایی را در مجتمع آموزشی ابابصیر اصفهان. پایه اول دبیرستان را در دبیرستان غیر انتفاعی محمد باقر زرین شهر. پایه های دوم و سوم هنرستان را در رشته کامپیوتر در هنرستان ملا صدرا. مقطع کاردانی کامپیوتر را در دانشگاه های آزاد مبارکه و دولتی شهرکرد. و مقطع کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی را در دانشگاه اصفهان گذراندم. همزمان، در انجمن موج نور نابینایان، به عنوان مسئول تولید محتوا، مؤلف کتب صوتی ویژه نابینایان، صدابردار، مسئول کنترل کیفی مواد آموزشی، پاسخگو به پرسش های کامپیوتری نابینایان، طراح سامانه تلفن گویا، مدرس کلاس های آموزش رایانه و مسیر یابی ویژه نابینایان، مدرس دوره های تربیت مربی آموزش رایانه به نابینایان، و تحلیلگر نیاز های آموزشی نابینایان در خانه ریاضیات مشغول به خدمت شدم. در ادامه، به عنوان اپراتور در مرکز تماس گروه صنعتی انتخاب مشغول بودم و اکنون در مقام ارزیاب در تیم پایش عملکرد در گروه صنعتی انتخاب خدمت می کنم. از دوران کودکی، مخارج زندگی و تحصیل را شخصا به عهده گرفتم و به سختی فراهم کردم. در دوران دبیرستان، اولین رساله ی گویا در ایران از آیتالله مکارم شیرازی را به کمک خواهرم و روحانی محل، تهیه کردم و در سطح وسیعی بین نابینایان در کشور توزیع کردم. در همان دوران، اولین مجموعه ی آموزشی بازی های کامپیوتری ویژه نابینایان را تولید و در سطح وسیعی بین نابینایان در کشور توزیع نمودم. در دوران نوجوانی، اولین بازی رایانه ای ویژه نابینایان به زبان فارسی با نام دو در جنگل را طراحی کردم و توسعه دادم. به ترجمه و دوبله ی بازی های رایانه ای محبوب نابینایان از جمله تخت گاز و شو‌دان جهت استفاده ی نابینایان این مرز و بوم مبادرت ورزیده ام. اولین کتابچه ی راهنمای آموزش رایانه به کودکان نابینا را طراحی کردم و توسعه دادم. در دوران دانشجویی، اولین، پر بازدید ترین و پر محتواترین سایت ویژه نابینایان ایران با نام گوشکن را تأسیس کردم. همواره در سایت گوش‌کن، سه شعار آموزش، استقلال و تفریح نابینایان را دنبال کرده و در جهت سوق دادن نابینایان به سمت این سه هدف، اقدام به ضبط آموزش های مختلف، تولید و ترجمه ی مقالات مرتبط و تشویق دیگران به انجام نظیر این کار ها نموده ام. تهیه کننده و مجری یکی از پر شنونده ترین برنامه های اولین رادیوی اینترنتی نابینایان ایران (که تعطیل شده) بودم. همیشه از مصاحبه های آگاهی بخش با رسانه ها از جمله برنامه به روز شبکه سوم سیما به عنوان یکی از کارشناسان فاوا و نابینایان استقبال کرده ام. به دلیل تجربه ی تدریس موفق به دانش آموزان، همواره با استقبال والدین کودکان و نوجوانان جهت تدریس روبرو بوده ام. از تألیفاتم می توانم به کتاب آموزش نرم افزار آماری SPSS به اتفاق استاد ندا همتپور اشاره کنم. یکی از مهمترین نرم افزار های مسیریابی نابینایان را با نام نزدیک یاب به همراه دفترچه راهنمای استفاده، جهت کمک به استقلال نابینایان در رفت و آمد، ترجمه کردم و به رایگان در سطح بین المللی برای تمام فارسی زبانان منتشر نمودم. در حال حاضر، رویای امکان سفر به استان های محروم جهت همسان سازی سطح آموزشی و پرورشی کودکان محروم با کودکان کلان شهر ها را در ذهن می پرورانم. اطلاعات تماس: شماره موبایل شخصی: 09139342943 آدرس ایمیل شخصی: gooshkon2020@gmail.com شناسه اسکایپ: mojtaba1007 شناسه تلگرام: @luckymojy آدرس شناسه تلگرام: https://t.me/luckymojy شماره واتساپ: 09139342943 آدرس وبلاگ شخصی: https://gooshkon.wordpress.com
این نوشته در اخبار ارسال و , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

2 Responses to وضعیت نابینایان

  1. 1
    مادر سپید says:

    سلام
    روز عصای سفید بر شما گرامی باد . ببخشید که با تاخیر امدم .
    این امکاناتی که در آخر پستتان ازش نام بردید کما بیش در ایران هست !
    درباره موج رادیویی قبلا شنیده بودم برنامه ایی هست که توسط نابینایان اجرا میشه .. طول موج و اسم برنامه یادم نیست برای چند سال پیشه . ولی میدونم که دوست حسن ـ علی پنجه ایی ـ چند سال در برنامه صبح بخیر کوچولو برنامه اجرا میکرد .
    تقریبا در همه ی پیاده روها خیابان های اصلی تهران یک نوار زرد برجسته وجود داره .. سالها پیش برای این نوار زرد رنگ بنده خیلی تلاش کردم و حتی چندین بار در روزنامه اطلاعات آن زمان گزارش های تصویری بنده چاپ شد .. فکر میکردم دردی از نابینایان جل میشود ولی بعدا در اجرا دیدم از این نوارهای زرد رنگ گاهی برای تزیین پیاده رو استفاده شده مثلا به صورت شطرنجی یک موزاییک برجسته یکی صاف گذاشته بودند . یا نوار زرد رنگ چسبیده به دیوار بود که اغلب درب مغازه ها برویش باز میشد و احتمال برخورد داشت یا وسط پیاده رو بود و نابینا از بین جمعیت رد میشد .. در واقع این نوار زرد رنگ از نظر کارآیی چیز مفیدی نبود . مگر برای بچه های کم بینا که از روی رنگ زرد کثیف شده ی کفپوش پیاده ( که دیکر آن جلای براق را ندارد ) کمی بهشون در جهت یابی کمک کند .
    در خصوص نمایشگاه کتاب که گفتید . در نمایشگاه های کتاب بین المللی معمولا نشریات بریل و نابینایان غرفه دارند حتی در نمایشگاه مطبوعات روزنامه سپید یه وقتی غرفه داشت . دو سال اخیر مراجعه نداشتم . اینکه این نشریات غرفه داشته باشند و خدمات بدهند به مسولیت پذیری در معرفی و درخواست خودشون برای گرفتن غرفه بستگی داره ..
    هرچند هیچ کدام از اینها در عمل کار مفیدی برای نابینایان انجام نمیدهند ولی حضور داشتنشون باعث میشه بگند : من هم هستم . و این خیلی مهمه که دیگران ایشان را ببینند .
    سلامت و موفق باشید .

  2. 2

    سلام. مرسي كه سر ميزنيد.
    توي پياده رو هاي اصفهان از طرف شهرداري يك سري مزايك برجسته داشتند ميذاشتند كه اين مزايك ها قبل از ميله هايي بود كه براي سد راه موتوري ها گذاشته شده بود. اينجوري هر نابينايي توي پياده رو ها راه ميرفت و زير پاش اين مزايك رو حس ميكرد ديگه مواظب ميبود و با اون ميله هاي آزار دهنده برخورد نميكرد. متاسفانه انجمن علمي فرهنگي موج نور اصفهان طي اقدامي خودسرانه و به نمايندگي از همه نابينايان اصفهان نامه اي جهت لقو اين پروژه به شهرداري نوشت كه موفق هم شدند. نميدونم وقتي خود مسئولين هم ميخواند ي كاري بكنند چرا خودمون به حق خودمون نيستيم! نشريه تخصصي هم كه به هيچ وجه نداريم. نمايشگاه ها و مواردي كه شايد و اگر هم به درد بخورند فقطط در پايتخت هستند كه بهزيستي ها هيچ هزينه اي براي بهرهمندي نابينا هاي شهرستاني از اين مزايا خرج نميكنند. عصا هاي ليزري، جهتياب هاي الكترونيكي، نقشه خوان هاي ماهواره اي، سگ هاي راهنما و انواع وسايل گويا نظير برچسب خوان، رنگ خوان، ترازوي گويا و پول خوان و هزار وسيله ديگه هم كه توي ايران اصلا تخمشونا ملخ خورده!

دیدگاهتان را بنویسید