گوگل گلس تحولی در جهت یابی و استقلال نابینایان

با درود به هم محلیهای گل گلاب! اخیرا متنی نسبتا کامل در مورد گوگل گلس از سرکار خانم زر مهر جهت بررسی و مطالعه به دستم رسید که لازم دیدم شما هم این متن نسبتا بلند را مطالعه بفرمایید چرا که امکان ایجاد یک انقلاب در جهتیابی نابینایان با این ابزار در حال تبدیل شدن به یک واقعیت است. لحظه ای تصور کنید یک عینک به چشم زده اید, حتی بدون عصا راه میروید و برنامه ای با صدایش در گوش شما زمزمه میکند که به راست برو, یک سری پله جلوی شماست, سمت چپت شمشادهاست, سه درب ورودی در سمت چپ و یکی در سمت راست است, برو برو هیچ مانعی تا صد متری جلوی تو نیست. توجه شما را به متن مذکور جلب میکنم و خوب البته که دیدگاههای شما هم میتواند جالب باشد.

گوگل گلس هدستی شبیه به عینک است که یک پروژکتور دارد. این پروژکتور تصاویر را به صورت پرتو به چشم راست کاربر ارسال می‌کند و باعث می‌شود تصویر دریافتی کاربر مشابه تصویری از یک صفحه‌نمایشِ با‌کیفیتِ ۲۵ اینچی در فاصله ۲.۵ متری باشد. این پرتوها از طریق یک منشور ساطع می‌شوند. این منشور نور را از پروژکتور کوچک دریافت کرده و به چشم منتقل می‌کند. این منشور شفاف است بنابراین وقتی از درونش نگاه کنیم هم تصویر پروژکتور و هم مسیر عادی دید قابل مشاهده است. برای همین کاربران لازم است برای دیدن صفحه نمایش گوگل گلس رو به بالا و کمی‌به راست نگاه کنند.

گلس یک حافظه ۱۶ گیگابایتی دارد که ۱۲ گیگابایت آن برای نصب اپلیکیشن قابل استفاده است. صدای دستگاه نه از طریق گوش‌ها بلکه توسط انتقال از استخوان جمجمه به پرده صماخ کاربر شنیده می‌شوند.

این عینک میکروفون‌های توکاری دارد که صدای کاربر را به خوبی خذف کرده و صداهای دورتر را دریافت می‌کنند. این ویژگی احتمالا برای حفظ حریم اطرافیان کاربر و همچنین تقویت قدرت تشخیص صدای کاربر است.

سمت راست گلس یک تاچ‌پد وجود دارد که به کاربر اجازه می‌دهد با کشیدن دست و یا ضربه‌های ملایم دستگاه را کنترل کند. طبیعتا گلس به اینترنت هم وصل می‌شود، به علاوه امکان ارتباط با کلیه تلفن‌های بلوتوث‌دار از طریق Wi-Fi و بلوتوث وجود درد.

طبق گفته‌های گوگل پس از هر بار شارژ و با میزان استفاده متوسط، باتری دستگاه برای یک روز قابل استفاده است. با این حال استفاده از قابلیت نمایش ویدئو باعث می‌شود باتری زودتر تمام شود. یکی از کاربران می‌گوید به صورت تخمینی ضبط یک ویدئوی کمتر از هفت دقیقه ۲۰ درصد از شارژ باتری را مصرف می‌کند.

دوربین عینک ۵ مگاپیکسلی است و فیلم‌ها را با کیفیت ۷۲۰p می‌گیرد. گلس به همراه یک کابل USB میکرو و یک شارژر به فروش می‌رسد. این عینک در پنج رنگ عرضه می‌شود: ذغالی، نارنجی، طوسی، سفید و آبی آسمانی.

نرم‌افزار

بنا به اظهارات Larry Page مدیرعامل و یکی از موسسین گوگل در هفته قبل، سیستم‌عامل گلس اندروید است. البته نسخه اندرویدی گلس نسخه‌ای منتخب است و با سیستم‌عامل تلفن‌های هوشمند متفاوت است. به بیان دیگر، اپلیکیشن‌های تلفن‌های هوشمند اندرویدی روی گلس اجرا نمی‌شوند و (حدس ما این است که) اپلیکیشن‌های گلس هم روی تلفن‌های هوشمند اجرا نخواهند شد.

گلس با یک اپلیکیشن مخصوص اندروید با نام مای‌گلس روانه بازار می‌شود که از طریق آن می‌توان پیام‌کوتاه و پیام GPS ارسال کرد. احتمال دارد اپلیکیشن مای‌گلس برای پلتفرم‌های دیگر هم بعدها وارد بازار شود. توسعه‌دهندگان و برنامه‌نویسان می‌توانند اپلیکیشن‌هایی تولید کنند که گوگل آن‌ها را “Glassware” می‌نامد. البته این امکان وجود داردکه این اپلیکیشن‌ها مختص اجرا روی اندروید باشند و نه فقط مخصوص گلس.

نحوه کار گوگل گلس

رابط کاربری گوگل گلس بر مبنای “کارت” طراحی شده است؛ تکه‌های کوچک اطلاعات شبیه به کارت‌های موجود در Google Now. این کارت‌ها در ساختار یک تایم‌لاین قرار گرفته‌اند و کاربر می‌تواند با حرکت دستش روی تاچ‌پد گلس اطلاعات این کارت‌ها را بررسی کند.

کارت‌ها به‌دست توسعه‌دهندگانی که برای گلس نرم‌افزار می‌نویسند تولید می‌شوند و از طریق اپلیکیشن‌هایی که آن‌ها می‌سازند و کاربران می‌توانند نصبشان کنند وارد گلس می‌شوند. کارت‌ها می‌توانند در تایم‌لاین جایی را به خود اختصاص دهند و کاربران می‌توانند با پین کردن این کارت‌ها باعث شوند در طول زمان کارت‌ها باز هم در دسترس باشند.

علاوه بر ارائه اطلاعات، کارت‌ها تعامل کاربر را ساده کرده و می‌توانند آن‌ها را با سایر کاربران گلس به اشتراک بگذارند. کاربران همچنین می‌توانند با فرمان‌های صوتی و یا با استفاده از تاچ‌پد عکس یا فیلم بگیرند.

آن‌ها باید فرمان‌های خود را با جمله “OK, Glass” شروع کنند. این فرمان دستگاه را بیدار کرده و آن را برای پذیرفتن فرمان‌ها بعدی آماده می‌کند.

کاربران با گفتن جمله‌های “take a picture”، “get directions to” یا “make a call to” می‌توانند به راحتی به گلس دستور دهند تا کارهای دلخواهشان را انجام دهد. به‌علاوه کاربران با استفاده از فرمان‌ها صوتی می‌توانند هنگ‌اوتی در گوگل پلاس آغاز کرده، از Google Now استفاده کنند، در اینترنت جستجو کنند، متن ترجمه کنند، از وضعیت آب‌و‌هوا مطلع شوند و اطلاعات پروازها را ببینند.

اگر کاربر به کسی زنگ بزند و یا ایمیل و پیامک ارسال کند، این ارتباط فقط با گلس صورت نمی‌گیرد بلکه یک تلفن‌هوشمند هم در این امر دخیل است.

گلس به همراه یک عینک آفتابی که به صورت گیره‌ای روی آن سوار می‌شود عرضه می‌شود. ممکن است گوگل در آینده با برندهای Ray-Ban یا Warby Parker همکاری کند و عینک‌های طبی را هم روی گلس ارائه کند. امکان دیگر این است که گوگل محصولی ارائه کند که روی عینک‌های معمولی سوار شود و گلس را بسازد.

قوانین استفاده

گوگل در هفته گرشته قوانین Google Mirror API را منتشر کرد. کاربران اولیه گلس نمی‌توانند بدون اجازه گوگل، گلس خود را به کسی قرض داده یا واگذار کنند. در صورت تخطی کاربران، گوگل این حق را دارد که از راه دور دستگاه را غیرفعال کرده و به متخلفان غرامتی پرداخت نکند.

گوگل کسب درآمد توسط توسعه دهندگان را نیز ممنوع کرده است. مبلغی برای اپلیکیشن‌ها پرداخت نمی‌شود، اجازه نمایش تبلیغات هم وجود ندارد. اپلیکیشن‌های Glassware به جای اینکه روی گلس اجرا شوند روی cloud اجرا می‌شوند.

هیچ تاریخی برای ارسال گلس به سایر نقاط دنیا تعیین نشده، قیمت فروش این محصول نیز مشخص نیست اما برخی می‌گویند گلس حداقل تا آخر امسال و نهایتا تا آخر سال آینده به فروش گذاشته خواهد شد. این حقایق به ما چه می‌گویند؟ به طور کلی، حقایقی که هفته پیش درباره گلس منتشر شدند این موضوع را می‌رسانند که گوگل در رابطه با این پلتفرم رویکردی بسیار محافظه کارانه و سفت و سخت در پیش گرفته است. درعوضِ بمب باران دستگاه با قابلیت‌ها و عملکرد‌های مختلف، دستگاه به تعداد محدودی قابلیت معمول و قدرتمند تجهیز شده است. به جای انتشار عمومی، گوگل این عینک عجیب و غریب را تنها در اختیار ۱۰۰۰۰ کاربر قرار داده و حق قرض دادن و فروشش را هم از آنان صلب کرده است. به زبان دیگر، گوگل دارد در مورد محصول جدیدش رویکردی اپل وار در پیش می‌گیرد که بهترین راه برای محصولی “متفاوت” همچون گوگل گلس است.

 

مشخصات فنی گوگل گلس

سرانجام گوگل رسما از مشخصات فنی عینک هوشمند اش پرده برداری کرد و حالا می دانیم که گوگل گلس با چه مشخصاتی وارد بازار خواهد شد. بدون صحبت بیشتر سراغ آنها می رویم:

– نمایشگری که معادل یک تلویزیون ۲۵ اینچی است. هنگامی که از فاصله ۲.۵ متری به آن نگاه می کنید
– دوربین ۵ مگاپیکسلی
– امکان فیلم برداری 720p
– سیستم انتقال صوتی از طریق القای استخوانی
– وای فای 802.11b/g
– بلوتوث (گوگل اشاره نکرده که آیا نسخه 4.0 است یا خیر اما به نظر می رسد که از نسخه 4.0 استفاده شده.)
– حافظه داخلی ۱۶ گیگابایتی از نوع فلش که ۱۲ گیگابایت آن قابل استفاده است و با سیستم ابری گوگل سینک می شود.
– باطری برای یک روز استفاده معمول کار می کند. اگر از ضبط ویدیویی یا هنگ اوت گوگل پلاس استفاده کنید باطری کمتر دوام خواهد آورد.
– پورت میکرو یو اس بی به همراه یک کابل و شارژ مجزا. ضمن اینکه تاکید شده حتما از شارژر خود گوگل گلس استفاده شود
– پد مخصوص بینی قابل تنظیم به همراه دو جفت پد اضافه در دو سایز مختلف

و اصلا  عینک گوگل گلاس چیست ؟؟؟

پروژه عینک (به انگلیسی: Project Glass)‏ یا عینک گوگل یک برنامه‌ی تحقیقاتی است که مربوط به تولید اولیه و ساخت یک نمایشگر سربند (head-mounted display) واقعیت افزوده می‌باشد و توسط گوگل پشتیبانی می‌شود. اگر چه چنین نمایشگرهایی برای واقعیت افزوده، ایده جدیدی نیست، اما توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد. هرچند این یک طرح اولیه است اما از نمایشگرهای سربند طراحی شده قبلی بسیار کوچکتر و باریکتر می‌باشد. اولین پیش‌نمایش از این پروژه یک جفت عینک معمولی را نشان می‌دهد که لنزهایش با یک نمایشگر سربند جایگزین شده اند. احتمالا در طرح‌های آینده، افراد بتوانند این قابلیت را بر روی عینک‌های معمولی خود اضافه کنند.

پروژه عینک بخشی از آزمایشگاه ایکس گوگل در این شرکت می‌باشد، که بر روی تکنولوژی های آینده کار می‌کنند، مانند خودروی بدون سرنشین. این پروژه در گوگل پلاس توسط بابک پرویز، استیو لی و سباستین ترون معرفی شد.

عینک گوگل در واقع یک کامپیوتر پوشیدنی به حساب می‌آید. گوگل با یک طراحی ساده و معمولی سعی بر آن داشته رغبت مضاعفی برای کاربران در استفاده از این تکنولوژی نوظهور ایجاد نماید. عینکی با وزن کمتر از یک عینک آفتابی که به مدت یک روز باتری آن شارژ نگه می‌دارد و در صورت استفاده از فیلمبرداری یا هنگ اوت گوگل پلاس این مدت زمان کمتر می‌شود….

این عینک بدون شیشه است. در واقع یکی از چشم‌های کاربر کاملا آزاد بوده و تصویر توسط یک منشور بر روی چشم دیگر تابش می‌شود که نمایشگری که معادل یک تلویزیون ۲۵ اینچی است. هنگامی که از فاصله ۲٫۵ متری به آن نگاه می‌کنید

یک دوربین ۵ مگاپیکسلی در جلوی عینک وظیفهٔ عکس‌برداری و فیلم‌برداری با کیفیت ۷۲۰pix، از آنچه را که کاربر می‌بیند به عهده دارد.[۵] این دوربین به همراه صفحه نمایش، صفحه کنترل لمسی، باطری و سایر اجزا در یک سمت عینک (پیشفرض در سمت راست کاربر) قرار داشته و بقیه اجزای عینک را قاب آن تشکیل می‌دهد.

این دستگاه قابلیت ارتباط با اینترنت به صورت وایرلس (وای فای 802.11b/g) را داراست. همچنین با اتصال به تلفن‌های هوشمند می‌توان از اینترنت 3G و 4G آن‌ها بر روی عینک گوگل استفاده کرد. امکان استفاده از فناوری بلوتوث نیز در این عینک فراهم است اما هنوز در نسخه‌های اولیه این دستگاه از درگاه سیمکارت به صورت مجزا استفاده نشده است.[۶][۷]

انتقال صوت در این دستگاه نیز با استفاده از تکنولوژی القای استخوانی صورت می‌گیرد. یک المنت در داخل گوگل گلس، فریم عینک را به لرزه در آورده و این لرزش از طریق فریم به استخوان جمجمه کاربر منتقل می‌شود که رابط مناسبی برای رساندن صدا به گوش داخلی است.

[۸]علت لزوم کاربرد این تکنولوژی این است که به کاربر امکان شنیدن صداهای محیطی را بدهد و خطر تصادف یا موارد مشابه به خاطر نشنیدن صداها کاربر را تهدید نکند.

حافظه داخلی عینک گوگل ۱۶ گیگابایت است که ۱۲ گیگابایت آن قابل استفاده بوده و با سیستم ذخیره‎سازی ابری گوگل موسوم به گوگل درایو نیز قابل همسان‎سازی می‎باشد.

گوگل گلس با هر تلفنی که دارای بلوتوث باشد کار خواهد کرد. اما اپلیکیشن مکمل عینک گوگل MyGlass نام دارد و با اندروید ۴٫۰٫۳ به بالا کار خواهد کرد. این اپلیکیشن کار انتقال اطلاعات جی پی اس و پیامک‌ها را به گوگل گلس انجام خواهد داد. اپلیکیشن MyGlass از پلی استور گوگل قابل دانلود است-

پروژه عینک

خود را امسال برای توسعه دهندگان به مرحله اجرا گذاشت. قابلیت های این عینک تا الان سر و صدای زیادی به پا کرده اند. در همین حین به واسطه اضافه شدن واقعیت افزوده در دید کاربران به وسیله عینک گوگل و اپلیکیشن های آن، یک کاربرد جانبی دیگر هم به ارمغان آمده و آن همانا نعمت “دیدن” برای افرادی است که قوه بینایی شان مشکل دارد.

یکی از توسعه دهندگان در حال ساخت ابزاری است که به افراد نابینا کمک کند تا به وسیله دوربین این عینک و یک تکنولوژی تبدیل تصویر-به-صدا که شبیه سونار عمل می کند، بتوانند موقعیت مکانی وسایل اطراف خود را متوجه شوند. (سونار فناوری صوتی برای موقعیت یابی اشیای پیرامون است که در زیردریایی ها استفاده می شود.) البته هم اکنون اپلیکیشن ها و تکنولوژی های مشابهی برای این کار وجود دارد ولی هر کدام محدودیت هایی نیز دارند. به طور مثال اپلیکیشن vOICe در اندروید به وسیله دوربین دستگاه، وسایل اطراف را شناسایی کرده و محیط را به وسیله گفتار برای شما توصیف میکند.

اما محدودیت های اپلیکیشن vOICe عبارتند از اینکه برای مشاهده محیط به وسیله آن نیاز به یک دوربین هست و همچنین باید با یک هدفون صدای تلفن را بشنوید. همچنین باید دائم تلفن در دستتان باشد یا اینکه آن را به لباس یا بدن خود متصل کنید. هدفون نیز بعضا دست و پاگیر می شود و برای فرد نابینا ایجاد خطر می کند. اینجا ست که عینک گوگل وارد بازی می شود.

عینک گوگل ۲ قابلیت دارد که برای این اپلیکیشن ایده ‌آل است:

– اول از همه دوربین متصل به سر که با حرکت گردن به اطراف می چرخد.

– دوم اینکه به وسیله سیستم انتقال صدا به گوش میانی، شما به راحتی قادر به شنیدن صدای دستگاه خواهید بود. فقط کافی ست عینک را به چشم بزنید.

ما فرض را بر آن گرفته ایم که این عینک به یک دستگاه اندرویدی جهت ترجمه نگاه دوربین به صدا متصل است. البته هنوز محدودیت هایی وجود دارد. مثلا به دلیل وجود محیط سه بعدی، بهترین بهره وری را با هدفون های استریو می بریم که عینک فعلا فاقد این مورد است. در چنین وضعی مشکلی که با آن مواجه خواهید شد این است که شما توصیفات را می شنوید اما موقعیت دقیق شیء را متوجه نمی شوید.

اما با همه این محدودیت ها ایجاد چنین فناوری و راهکاری و همچنین فراگیر شدن آن مطمئنا نور امیدی بر دل روشندلان عزیز می تاباند تا حداقل کمی از سختی های نابینایی کاسته شود. البته این تکنولوژی قرار نیست دید کامل را به فرد برگرداند. حداقل تا زمانی که ما در آینده دور قادر باشیم مستقیما از دستگاه به مغز ورودی های تصویری را بفرستیم.

اگر نسبت به دلیل بزرگ نویسی حروف میانی اپلیکیشن احساس کنجکاوی می کنید کافی ست آن را به صورت جدا تلفظ کنید (OIC برابر است با oh, I See یا من میبینم).

قیمت آن حدود 600 دلار است

درباره مجتبی خادمی

مجتبی خادمی. متولد 7 بهمن 66. دارای مدرک کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی از دانشگاه اصفهان. ارزیاب مرکز تماس گروه صنعتی انتخاب. گرداننده اسبق محله نابینایان. مدرس علوم کامپیوتر و زبان انگلیسی. طراح وب. برنامه نویس. مجری برنامه های رادیویی. آشنا به راه اندازی و استفاده از چاپگر های خط بینایی و بریل. دوره پیش دبستانی را در مدرسه کمتوانان ذهنی بصیرت زرین شهر گذراندم. دوره های دبستان و راهنمایی را در مجتمع آموزشی ابابصیر اصفهان. پایه اول دبیرستان را در دبیرستان غیر انتفاعی محمد باقر زرین شهر. پایه های دوم و سوم هنرستان را در رشته کامپیوتر در هنرستان ملا صدرا. مقطع کاردانی کامپیوتر را در دانشگاه های آزاد مبارکه و دولتی شهرکرد. و مقطع کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی را در دانشگاه اصفهان گذراندم. همزمان، در انجمن موج نور نابینایان، به عنوان مسئول تولید محتوا، مؤلف کتب صوتی ویژه نابینایان، صدابردار، مسئول کنترل کیفی مواد آموزشی، پاسخگو به پرسش های کامپیوتری نابینایان، طراح سامانه تلفن گویا، مدرس کلاس های آموزش رایانه و مسیر یابی ویژه نابینایان، مدرس دوره های تربیت مربی آموزش رایانه به نابینایان، و تحلیلگر نیاز های آموزشی نابینایان در خانه ریاضیات مشغول به خدمت شدم. در ادامه، به عنوان اپراتور در مرکز تماس گروه صنعتی انتخاب مشغول بودم و اکنون در مقام ارزیاب در تیم پایش عملکرد در گروه صنعتی انتخاب خدمت می کنم. از دوران کودکی، مخارج زندگی و تحصیل را شخصا به عهده گرفتم و به سختی فراهم کردم. در دوران دبیرستان، اولین رساله ی گویا در ایران از آیتالله مکارم شیرازی را به کمک خواهرم و روحانی محل، تهیه کردم و در سطح وسیعی بین نابینایان در کشور توزیع کردم. در همان دوران، اولین مجموعه ی آموزشی بازی های کامپیوتری ویژه نابینایان را تولید و در سطح وسیعی بین نابینایان در کشور توزیع نمودم. در دوران نوجوانی، اولین بازی رایانه ای ویژه نابینایان به زبان فارسی با نام دو در جنگل را طراحی کردم و توسعه دادم. به ترجمه و دوبله ی بازی های رایانه ای محبوب نابینایان از جمله تخت گاز و شو‌دان جهت استفاده ی نابینایان این مرز و بوم مبادرت ورزیده ام. اولین کتابچه ی راهنمای آموزش رایانه به کودکان نابینا را طراحی کردم و توسعه دادم. در دوران دانشجویی، اولین، پر بازدید ترین و پر محتواترین سایت ویژه نابینایان ایران با نام گوشکن را تأسیس کردم. همواره در سایت گوش‌کن، سه شعار آموزش، استقلال و تفریح نابینایان را دنبال کرده و در جهت سوق دادن نابینایان به سمت این سه هدف، اقدام به ضبط آموزش های مختلف، تولید و ترجمه ی مقالات مرتبط و تشویق دیگران به انجام نظیر این کار ها نموده ام. تهیه کننده و مجری یکی از پر شنونده ترین برنامه های اولین رادیوی اینترنتی نابینایان ایران (که تعطیل شده) بودم. همیشه از مصاحبه های آگاهی بخش با رسانه ها از جمله برنامه به روز شبکه سوم سیما به عنوان یکی از کارشناسان فاوا و نابینایان استقبال کرده ام. به دلیل تجربه ی تدریس موفق به دانش آموزان، همواره با استقبال والدین کودکان و نوجوانان جهت تدریس روبرو بوده ام. از تألیفاتم می توانم به کتاب آموزش نرم افزار آماری SPSS به اتفاق استاد ندا همتپور اشاره کنم. یکی از مهمترین نرم افزار های مسیریابی نابینایان را با نام نزدیک یاب به همراه دفترچه راهنمای استفاده، جهت کمک به استقلال نابینایان در رفت و آمد، ترجمه کردم و به رایگان در سطح بین المللی برای تمام فارسی زبانان منتشر نمودم. در حال حاضر، رویای امکان سفر به استان های محروم جهت همسان سازی سطح آموزشی و پرورشی کودکان محروم با کودکان کلان شهر ها را در ذهن می پرورانم. اطلاعات تماس: شماره موبایل شخصی: 09139342943 آدرس ایمیل شخصی: gooshkon2020@gmail.com شناسه اسکایپ: mojtaba1007 شناسه تلگرام: @luckymojy آدرس شناسه تلگرام: https://t.me/luckymojy شماره واتساپ: 09139342943 آدرس وبلاگ شخصی: https://gooshkon.wordpress.com
این نوشته در اخبار, کودکان و نونهالان, معرفی ابزار, مقاله ها ارسال و , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

4 Responses to گوگل گلس تحولی در جهت یابی و استقلال نابینایان

  1. 1
    ساجده says:

    واااااااااااااااااااو عجب عينك توپيه اين عينكه يا كامپيوتر خيلي عااالييه اين همه تكنولوژي در 1 عينك محشره ولي فكر كنم كه وزنش سنگين باشه .در كل عااااالييييي . واقا مطلب جالبي بود ممنون .

  2. 2
    sanna says:

    وای خدای من
    خدا کنه تا جوونیم چنین اعجوبه ای بدون محدودیت و مانع توی بازار ایران با قیمتی قابل تحمل برا ما نابیناهای صد درصد هم بیاد
    خدا خیرشون بده

  3. 3
    Mohammad says:

    سلام,اجب چیزی ی!فقط امیدوارم تا قبل از مرگمون به دستمون برسه,خدا کنه اگر هم میخاد زود برسه,غیمتش خوب باشه,

  4. 4
    آشنا says:

    خیلی جالبه!
    ولی من خودروی بدون سرنشین رو ترجیح میدم! چون ماشین سواری رو دوست دارم!
    مرسی به خاطر این مطلب
    موفق باشید.

دیدگاهتان را بنویسید