تعامل اجتماعي

سلام دوستان عزيز

وقت همه شما بخير

دوستان متني رو كه براتون گذاشتم در مورد تعامل اجتماعيه 

تا حالا شده به اين موضوع فكر كنيد كه مشكل بينايي ميتونه در نوع تعاملات اجتماعي اثر بزاره؟                                  

تا حالا شده توي موقعيتي قرار بگيريد كه با خودتون بگيد اگه مشكل بينايي نداشتم ميتونستم توي يه موقعيت خاص اجتماعي مثل جمع هاي دوستانه  يا محيط هاي اجتماعي، كوچه و خيابون با افراد مختلف راحت تر ارتباط برقرار كنم؟

من خيلي مشتاقم نظرات شما دوستان عزيزم رو بدونم

چرا، باید افراد به نمودهای ظاهرا بی اهمیت رفتار اجتماعی علاقمند باشند ؟ گذشتن از کنار کسی در خیابان یا رد و بدل کردن چند کلمه با یک دوست ، فعالیتهای کوچک و کم اهمیتی  به نظر می رسند ، کارهایی که ما به دفعات بی شمار در یک روز بدون اینکه نیاز به فکر کردن در مورد داشته باشیم انجام می دهیم .در واقع مطالعه اینگونه اشکال به ظاهربی اهمیت کنش متقابل اجتماعی دارای اهمیت زیادی در جامعه شناسی است و نه تنها کم اهمیت نیست بلکه یکی از جذاب ترین بخش های تحقیق جامعه شناختی است . به دو دلیل مطالعه کنش متقابل اجتماعی روزانه مهم است :

1- کارهای عادی زندگی روزانه که ما را در کنش متقابل رو در روی کم و بیش با ثبات با دیگران درگیر می کنند قسمت بزرگی از فعالیت های اجتماعی ما را می سازند. زندگیمان حول تکرار الگوهای مشابه رفتار روز به روز ، هفته به هفته ، ماه به ماه و حتی سال به سال سازمان می یابد . به آنچه دیروز و روز قبل انجام دادید بیندیشید . اگرهردوی آنها از روزهای میان هفته بودند به احتمال زیا د شما در حدود ” همان وقت معمول ” بیدار شدید ( که خود کار عادی مهمی است)  . شما ممکن است صبح نسبتا زود برای کلاس بیرون رفته باشید ، که متضمن سفرازخانه به مدرسه یا دانشگاه است که این کار را هم شما عملا در همه ایام هفته انجام می دهید .شاید شما برای ناهار به تعدادی از دوستانتان می پیوندید و در بعد از ظهر به کلاسهایتان  برمی گردید یا مطالعه خصوصی می کنید، سپس به خانه برمی گردید . شاید بعدا درشب با دوستان دیگرتان بیرون بروید . کارهای عادی که ما هر روزه دنبال می کنیم همانند نیستند و الگوهای فعالیت معمولا در آخر هفته ها از روزهای میان هفته متفاوت است . اگر یک تغییر اساسی در زندگی شخص رخ دهد- مانند ترک دانشکده برای دردست گرفتن یک شغل – معمولا باید تغییرات عمده ای در کارهای عادی روزانه        داده شود. به هرحال بطور معمول یک مجموعه نسبتا منظم و جدید از عادات تثبیت         می شود.سپس ، کارهای عادی روزانه مان و تعاملات این کارها که ما را با دیگران درگیر می کنند به آنچه انجام می دهیم شکل و ساختار می بخشد . و ما می توانیم از بررسی آنها یک بخش زیادی در مورد خودمان به عنوان موجودات اجتماعی و در مورد خود زندگی اجتماعی بیاموزیم .

2- مطالعه کنش متقابل اجتماعی در زندگی روزانه به روشن شدن نهادها و سیستم های بزرگتر کمک می کند. در واقع همه نظام های اجتماعی بزرگ بر الگوهای کنش متقابل اجتماعی که ما در طول دوران زندگی روزمره مان انجام می دهیم بستگی دارد .نشان دادن این موضوع آسان است . دوباره مورد دو بیگانه ای را که در خیابان ازکنار یکدیگر       می گذرند در نظر بگیرید، ناپایدارترین کنش متقابل اجتماعی که کسی می تواند تصور کند. هنگامیکه چنین رخدادی را مستقلا در نظر بگیریم شاید چندان ارتباط مستقیمی با اشکال دائمی تر و بزرگتر سازمان اجتماعی نداشته باشد. اما زمانی که بسیاری ازاین گونه کنش متقابل اجتماعی را به شمار بیاوریم ، دیگر چنین نیست . ویژگیهای بسیار فراگیر زندگی اجتماعی از طریق بی توجهی مدنی و سایر شیوه های کنش متقابل که در نتیجه آن ما با بیگانگان ارتباط برقرار می کنیم حفظ می شود . در جوامع امروزی بیشتر مردم در شهرهای کوچک و بزرگ زندگی می کنند و دائما با کسانی که آنها را بر پایه روابط شخصی       نمی شناسند کنش متقابل دارند . بی توجهی مدنی یکی از مکانیزم های عمل در میان سایر شیوه هایی است که زندگی شهری با جمعیت انبو ه و برخوردهای بسیار شتابان و غیرشخصی خصلت ویژه اش را می دهد .

درباره سكوت

من سارا قبادي هستم كارشناسي علوم اجتماعي كرايش خدمات اجتماعي خوندم متولد 1361 و ساكن تهرانم. از بدو تولد كم بينا بودم.معتقدم مشكل بينايي با تمام سختي هايي كه داره نميتونه مانع پيشرفت باشه و تا جايي كه تونستم تلاش كردم كه از لحظه لحظه زندگيم بهترين استفاده رو ببرم. در حال حاضر در بخش خصوصي بهزيستي به عنوان مددكار مشغول به كار هستم.
این نوشته در صحبت های خودمونی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

11 Responses to تعامل اجتماعي

  1. 1
    milad says:

    سلام خواستم بگم اولی نظرم را بعد میدهم

  2. 2
    milad says:

    سلام پست قشنگی بود درسته که ما را به قول معروف تحویل نمیگیرند اما چیزی از ارزشهای ما کم نمیشه .ما باید به رفتار اونها واکنشی نشان ندهیم.

  3. 3
    عمو حسین says:

    ضمن تشکر از سکوت عزیز, جواب سؤال شما مثبت است. یعنی خیلی وقتها فکر کرده ام که اگر نابینا نبودم شرایطم غیر از این بود, حال یا بهتر یا بدتر. اما احساس میکنم که ما چوب ندیدنمان را میخوریم. ما بخاطر ندیدن ارتباطات اجتماعی کمتری داریم در نتیجه از بسیاری از اطلاعاتی که در بین مردم رد و بدل میشود, آگاهی نداریم یا زمانی متوجه میشویم که دیگر دیر شده. من اگر نابینا نبودم احتمالا مجبور نبودم برای ازدواج هزار کیلومتر از محل زندگیم دور شوم تا با خانمی که مرا پذیرفته ازدواج کنم بلکه اون من بودم که انتخاب میکردم کلی هم ناز میکردم سبک و سنگین میکردم. آن وقت یک دانشجوی مملکت بودم مجبور نبودم با یک خانم سوم راهنمایی ازدواج کنم. مجبور نبودم اپراتور تلفن شوم. و بسیاری از موقعیتهای دیگر که اگر میدیدم میتوانستم آنها را بدست آورم.
    به هر حال باز هم ممنون از این پست زیبا که سبب شد کمی درد دل کنیم.

  4. 4
    بهنام says:

    سلام
    سکوت چقدر بهت میاد
    آخه تا حالا تو محله ازت چیزی ندیدم.
    اگه اولین پستت بود به محله خوش اومدی.
    اما اگه نبود، خوشبختم از آشناییت.
    منم با نظر میلاد موافقم

  5. 5
    سكوت says:

    سلام عمو حسين از اين كه اين مطلب رضايت خاطر شما رو فراهم كرده خوشحالم
    عمو حسين حرفاي شما بسيار متين ولي پس نقش خود ما ما فارغ از نديدنمون چي ميشه؟ درسته نديدن باعث تمام اين مسائل شده اما به عنوان يه انسان كه يك موجود اجتماعيه بايد چند برابر افرادي كه بينايي دارن تلاش كنيم. تويه يه جامعه طرز فكر افرادش اهميت زيادي داره كه به مابه عنوان عضوي از خودشون نگاه كنن يا عنصري كه فقط بايد بهش كمك بشه و ميشه اين طرز تفكر رو تغيير داد با رفتار اما سخته اينو قبول دارم

  6. 6

    سکوت جان خوشحالم که اومدی و مطلب جامعه شناسانه خوبی رو مطرح کردی. من جای خالی این مطالب رو بشدت احساس میکنم. ولی فعلأ امکان تایپ ندارم و چون کلأ از دیدگاه انتقادی مطلب مینویسم همه فکر میکنن که سیاسیه. خلاصه افتخار میکنم بیشتر باهات آشنا بشم.

دیدگاهتان را بنویسید