یادداشت 17 اسفند زمینه اشتغال یابی

با سلام خدمت همه دوستان و هم محلی های عزیز بعد از چند روز غیبت بخاطر تمرینات تیم ملی شنا نابینایان خدمت شریفتان رسیدم تا جواب کامنتهای همه دوستانی که در یادداشت خود اشتغالی نظر گذاشته بودن را بدهم .
خوب دوستان عزیز من فقطچیزهائی را که به ذهنم رسید را برایتان نوشتم دیدم بعضی دوستان از جائی گله مند بودن و بسیار هم ناراحت خوب حق دارید اما تا کی میخواهید دستتان را جلوی مسیولان دراز کنید و از اونا کمک بخواهید .من قبل از اینکه یادداشت قبلی را بگذارم با جناب مهندس نصرالله رضائی حدود 1ساعت در مجتمع شهدای 7تیی اصفهان به بحث پرداختیم برای اشتغال دوستان من در اونجا به این چند روش که گفته بودم اشاره کردم و با رضایت جناب مهندس در این افکار و نظرات من و با اجازه ایشان تصمیم گرفتیم که از نظرات که دوستان در کامنت میگذارند این یادداشت قبلی را بفرستم .تا جناب مهندس از نظرات نتیجه ای به دست بیارند .اما بعضی شما ها نشسته اید تا کار بیاد سراغتان …اما اینجور نیست باید از یکجا شروع کرد یا نه؟باید استعداد های خود را در هر زمینه امتحان کنید یا نه؟من میخواهم بدانم اگر خودتان پیگیر نباشید آیا کسی دلش به حال شما سوخته نه عزیزان علکی کسی یا ارگانی یا سازمانی را مقصر نکنید این کم کاری خودتان را گردن کسی نگذارید تو را خدا ،عزیزان شماهائی که از بهزیستی گلایه مندید آخه از مددکار بیچارتان چه کاری بدست میاد که از اون یا هر شخصی توقع دارید.من در یادداشت قبلی گفتم این چند روش به ذهن من رسیده نگفتم که حتمأ برید این کار را بکنید .آقا کسب در آمد که زشت نیست حالا به هر طریقی.
کار کردن که عیب نیست حالا میخواهد دفتر امام جمعه باشد یا توی دانشگاه .میخواد تو بهزیستی باشد یا آموزش پرورش استثنائی این چه طرز فکری است بابا هر کاری که پیشنهاد میشه را امتحان کنید اینقدر با سبد نخواهید از حوض آب در بیارید والا به خدا به قول مهندس گفتن بعضی ها دنبال کاری هستند که تا الان خود من نبودم .بخدا این مطلبی را که الان دارم مینویسم در شرایط بسیار سختی هستم خسته وناراحت از طرز بعضی دوستان .

درباره میلاد

سلام من میلاد موذنی اهل اصفهان هستم چیزی برای گفتن ندارم رشته ورزشیم شنا هست و همچنین دارای مدرک غواصی نیز می باشم به موسیقی نیز علاقه دارم و نوازنده سازهای بادی شیپور و نی دندانی ....هستم ایمیل من milad2761@gmail.com و آی دیskype من نیز milad7652 به امید لحظات خوش برای شما.
این نوشته در صحبت های خودمونی ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

16 Responses to یادداشت 17 اسفند زمینه اشتغال یابی

  1. 1
    زهره says:

    درود قهرمان
    دلگیر نشو برادر من
    هر کسی یه سلیقه و نظری داره دیگه و هم چنین یه اخلاقی
    همیشه برداشت خودت با بقیه یکی در نمیاد
    راه حلهات خیلیی هم خوب بود
    بازم اگه چیزی به فکرت رسید بیا بگو واسمون
    هرکی خواهان و زرنگ بود که استفاده میکنه هرکی هم که نه دیگه اون با خودش
    مرسی که به فکر همنوعاتی

    • 1.1
      milad says:

      سلام زهره جون مرسی از لطف شما ببین کار برای نابینا درسته محدوده اما تلاش خودمان هم ملاک کاره .نظر و صلیقه من و تو نداره که منظور من اینه که تا کی باید بریم بهزیستی و فقط این کلمه نحس را بشنویم که تا مارا دیدن میگند متأسف هستیم

  2. 2
    سیتا says:

    سلام آقا میلاد برادر جان ما که نیتمان ناراحتی شما نبود اصلا و عبدا اگه اگه از کامنتا ناراحت میشیند کامنت نمیدیم خوشحال شدین راستی چیکار میکنی که کوسه‌ها دوستت ندارند بخورنت خخخخخخخخخ

  3. 3
    cheshmak says:

    البته مثل یارو نشیم که وایساده بود دم پشتبوم بهش گفتند برو عقب می افتی ها آنقدر رفت عقب که از پشت افتاد
    ببینید ما باید از بهزیستی قانون و مادیات و نیازهایمان را بخواهیم چرا که این سازمان باید و باید این کارها را برای ما انجام دهد
    ما باید با اتحاد از بهزیستی کار و خیلی چیزهای دیگر را بخواهیم
    همه مشکلات نابینایان هم بر خلاف نظر شما از خودشان نشئت نمی گیرد
    خیلی ها تقصیر بهزیستی است ولی این به این معنا نیست که پس ما بیخیال بشیم بنشینیم توی خانه باید تلاش کرد ببینیم چه به فکرمان می رسد
    من این گونه پستها را می پرستم چرا که فکر می کنم اصلا نیاز این محله و این جامعه نابینایی همین پستها هست نه ……

  4. 4
    بهنام says:

    سلاااااا ااااامم
    غم نخور
    شناگرا که نباید غم بخورن

  5. 5

    سلام بر آقا میلاد. بازم ممنون که بفکر همنوعانت هستی. وچشمک با حرفات صد درصد که کمه هزاز درهزار باهات موافقم.

  6. 6
    یلدام says:

    سلام
    وقتی پست رو خوندم به یاد حرفی از مدیر افتادم
    شما لیوان رو پر آب کن بزار تو محله هر کی تشنش بشه میاد میخوره
    دلگیر نشو

  7. 7

    بله خوب مشکل همین اتحاده که نمیشه درموردش صحبت کرد. هرجاکه بخوای حرفی بزنی محکوم میشی به حرف سیاسی زدن…باید یه فضایی باشه که دوستان بتونن حرفشونو بزنن، انتقاد کنن، البته به دور از هرگونه توهین و… حالا این فضا کجا میتونه باشه و کی؟ الله اعلم…شاید قرنها بعد و در کره ی ماه…

  8. 8
    ميلاد says:

    سلام درسته بايد با همفكري و با مشاركت بزرگاي محله و كاركشته هاي روزگار اين مشكل كه بحث اتحاد كردن است را پيش بگيريم .

  9. 9

    چند سال پیش توی روزنامه خوندم که سازمان ۱۱۸ درنظر دارد که تعدادی ازکارمندانش را بعنوان کارمند درمنزل استخدام کند. یعنی کارمند درمنزل بماند و ازطریق کامپیوتر و تلفن به ۱۱۸ وصل بشه و به مشترکین جواب بدهد. آیا این نمیتواند برای نابینایان عملی شود؟ ویا سازمان بهزیستی نمیتواند مشاوره تلفنی رو به نابینایان بدهد؟ اینها پیش پا افتاده ترین کارهایی هست که یک نابینا میتواند انجام دهد. ولی متأسفانه عملی نمیشه. حالا بنظرشما مشکل ازکجاست؟

    • 9.1
      milad says:

      سلام درسته حرف شما کو گوش شنوا تو این ادارات ما همه بر طبل ادعا ضربه میزنند و فقط شعار در میکنند از خودشان تا مسئولیت ندارند خوب قول و از اینجور حرفا میزنند فقط کافیه به صندلی تکیه بزنند اونوقت حرفاشان یادشان میره

دیدگاهتان را بنویسید