من تدریس رایانه به چه قشری را ترجیح میدهم؟

همیشه دوست داشته ام تا جایی که بلدم به دو گروه، تدریس داشته باشم. دو گروهی که نیاز به تدریس تخصصی دارند. یکی قشر کودکان نابینایی که کمتر مدرسی حاضر است برایشان وقت بگذارد و یکی قشر بینای تحصیل کرده ی رشته ی کامپیوتر که اگر روش آموزش به نابینایان را یاد بگیرند، تمام مشکلات ما در استان های محروم، جهت آموزش رایانه به نابینایان، برطرف می شود.

همیشه از اینکه بخواهم به بزرگسالان نابینا یا به قشر دانشجو یا فارغالتحصیل نابینا کامپیوتر تدریس کنم حس ناخوشایندی داشته ام. این قشر دانشجو، این قشر فارغالتحصیل، این قشر بزرگسال نابینا، شاید مربی برایش هست که بتواند کامپیوتر را به او یاد بدهد. شاید دفترچه های راهنما، کتاب های خودآموز، منابع آموزشی، سایت های اینترنتی و مواردی از این دست باشد که این قشر بتواند به آن مراجعه کند و رایانه را یاد بگیرد. اما مشکل من کودکان نابینایی هستند که کسی حوصله ی آموزش کار با رایانه را به آنها ندارد. کودکان نابینایی که نابغه های دوست‌داشتنی و فوقالعاده ای در بینشان پیدا می‌شود و انسان فقط میتواند از نبود مربی برای این کودکان نابینای باهوش، حصرت بخورد. من تصمیم گرفتم حسرت خوردن را کنار بگذارم. بنا بر این دست به تشکیل دوره های آموزش رایانه و حتی کارگاه بازی های رایانه ای ویژه ی کودکان نابینا زدم. البته که چنانچه حمایت های جناب حسین جباری، دکتر علی رجالی، مهندس نصرالله رضایی و کارکنان آموزشگاه شهید سامانی و خانه ی ریاضیات نبود، من به هیچ جا نمیرسیدم. پس همینجا جا دارد یک خسته نباشید پر‌انرژی به این دوستان بگویم. خسته نباشید! خسته نباشید که دل کودکان نابینا و والدین کودکان نابینا را شاد کردید و ثابت کردید که میشود ایستاد و مفید بود! امیدوارم تا اینجای نوشته، متقاعد شده باشید که اگر به جای قشر نابینایان بالغ، نابینایان کودک را برای تدریس انتخاب کرده ام، حق داشته ام. هنرم این نیست که به نابینایان برنامه‌نویسی یاد بدهم. کسی که بخواهد برنامه‌نویسی یاد بگیرد، خودش هم می‌تواند. یعنی در سنی است که می‌تواند مطالعه کند و بیاموزد. هنرم شاید این باشد که کودکان نابینا را که کمتر کسی حاضر به آموزششان است در کانون توجه و تمرکز قرار دهم و این قشر کودکان نابینا را بالا بکشم.

همچنین اگر تدریس روش آموزش کامپیوتر به نابینایان به قشر تحصیل کرده ی بینا را نیز جزو علائق و اولویت های خود قرار داده ام، باز، دلایل خودم را دارم. شما اگر بتوانی یک فرد بینا را که مربی کامپیوتر است با اصول آموزش کامپیوتر به نابینایان آشنا کنی، یعنی این مربی بینایی که کامپیوتر می‌داند، قابلیت و پتانسیل این را پیدا می‌کند که استفاده از کامپیوتر را در منطقه ی خودش، به قشر کوچک و بزرگ جامعه ی نابینایان آموزش دهد. این یعنی فاصله گرفتن از دیوار‌کشی بین بینا و نابینا. یعنی مساوی شدن تدریجی قشر نابینا با قشر بینا. یعنی فرهنگ‌سازی و گسترش فرهنگی که ضامن پذیرفته شدن نابینایان به عنوان قشری مفید در جامعه است.

چه قدر خوب و چه قدر عالیست این تجربه ی تدریس به کسانی که خود مدرک کارشناسی ارشد در زمینه ی فنآوری اطلاعات و ارتباطات دارند، تخصص شبکه و برنامه‌نویسی دارند، به استادان دانشگاه و دانشجویان و دانش‌آموزان تدریس می‌کنند و در کار خود واردند. وقتی برای این وظیفه ی خطیر، انتخاب شدم، استرس عجیبی داشتم. من باید به مربیان فنی حرفه ای که از استان های مختلف به اصفهان آمده بودند تا برای تدریس به نابینایان استانشان آماده شوند، طریقه ی آموزش به نابینایان را آموزش می‌دادم. در واقع، باید از عهده ی تربیت مربیانی بر می‌آمدم که خود مربی بودند و تنها به یادگیری کار با صفحه‌خوان های مخصوص نابینایان نیاز داشتند. مربیانی که بهتر از من و بیشتر از من راه و چاه کار با کامپیوتر را میدانستند. سختم بود و برایم آسان شد. وقتی آقای رضایی، با تجربه ی فراوانش، با حس پشتوانه بودنش، با پشتیبانی که از من داشت، حضور در کلاسی سنگین را برایم سبک کرد، گویی باری هزار منی را از دوشم برداشته باشد. دنیایی که داشت دور سرم می‌چرخید، ایستاد و به دنبالش قلب من نیز آرام گرفت. همه چیز عادی شد و من عادی شدم و کلاسمان چه پر‌شتاب و پر‌بازده پیش رفت.

هفت نفر از مربیان بینای مجرب سازمان فنی حرفه ای که خود قادر به تدریس ICDL به افراد بینا هستند، از چهار روز پیش یعنی شنبه ششم دیماه، در خانه ی ریاضیات جمع شده اند تا با همکاری یکدیگر، برنامه های مخصوص نابینایان برای گویاسازی کامپیوتر را مورد بررسی قرار دهیم و راه حل های تدریس کامپیوتر به نابینایان توسط بینایان را بررسی و حتی کشف یا شاید اختراع کنیم.

ابتدا گمان می‌کردم مشغول یاد دادن به مربیان فنی حرفه ای هستم. ابتدا گمان می‌کردم در حال تربیت مربی هستم. چه خوب شد و چه زود شد که فهمیدم قضیه برعکس است. این مربیان آگاه و خوش‌اخلاق، با تواضعشان، با سوادشان، با تحملشان، با آرامششان، با دانششان، با صبرشان، با اشتیاقشان و با خلاقیتشان، در حال تربیت و یاد‌دهی به من بودند و تا روز جمعه به این کارشان ادامه خواهند داد. ساعت های ابتدایی روز شنبه، چه بی‌خبر و خواب بودم که گمان می‌کردم با تدریس چند گزینه و منو و صدا و واژه ی تخصصی، در حال بی‌نیاز کردن نابینایان استان های مختلف از مربی متخصص هستم. در واقع، آن مربیان زحمتکش و مشتاقی که همسر و فرزند و کسب و کار و خانواده و همه چیز و همه کس را رها کرده اند و آمده اند در غربت شهر اصفهان برای کسب آمادگی آموزش به نابینایان، این آنها هستند که در حال بی‌نیاز کردن استان ها به مربی ویژه ی نابینایانند. مربیانی که یا مادرند، یا پدر. استادانی که جگر‌گوشه‌هایشان را رها کرده اند تا به قشر نابینایی که شاید در استانشان کسی نباشد به ایشان رایانه آموزش بدهد خدمت کنند.

آهای مجتبی، بدان و آگاه باش، وقتی استادانی که در مقام استاد توند تو را استاد خطاب می‌کنند، می‌خواهند به تو بفهمانند که هرچه قدر هم فکر می‌کنی بلدی، باز ظرفیت داشته باش، شاخه ی درختی باش که تا میوه هایش به عدد خاصی می‌رسد، خم بشود. کاش فرصت یاد گرفتن از این استادان و مربیان خوشخلق، برای من بیشتر بود! تا من الفبای معلم بودن را نزد این عزیزان یاد بگیرم، حالا حالا ها راه زیادی مانده است. البته که همینقدری هم که آموخته ام را مغتنم می‌شمارم و به فال نیک می‌گیرم. مگر چند نفر مربی چشم‌دار، حاضر به آموزش رایانه به نابینایان می‌شوند؟ مگر چند نفر را میتوانی پیدا کنی که خودشان مباحث تخصصی زمینه ی کامپیوتر را بلد باشند و حاضر شوند دوباره مباحثی حتی سطح پایینتر را این بار با رویکرد نابینایان، در شهری غریب، بگذرانند؟ چند نفر حاضرند مبالغ هنگفت تدریس به افراد عادی را بگذارند کنار و تدریس به نابینایان حتی با مبلغی کمتر را با دردسر های فراوانترش به جان بخرند و به تدریس به افراد بینا ترجیح بدهند؟

من انگیزه و علاقه و پشتکار و خلق خوش این استادانم را می‌ستایم و از همینجا به آنها یک خسته نباشید جانانه عرض میکنم. استادان عزیزم، خسته نباشید!

هم‌محلی‌ها، بد نیست بدانید طی چهار روز گذشته، متد آموزش کامپیوتر از صفر توسط افراد بینا به نابینایان را در خانه ی ریاضیات، با حضور مربیان مجرب سازمان فنی حرفه ای کشور، بطور تخصصی و حرفه ای کلید زدیم. کلاس، به علت سطح بسیار بالای دانش مربیان بینایی که جهت آموزش نابینایان در حال آماده شدنند، از بازده و خروجی بسیار خوبی برخوردار است و پر‌شتاب، از بحث های ساده در حال پیشروی به سمت بحث های پیچیده ی نحوه ی عملکرد و تعامل نابینایان با رایانه است و نوع رویکرد مربیان جهت آموزش کاربری عمومی رایانه به نابینایان به نقد و بررسی گذاشته شده است. تمام این دوره به صورت صوتی ضبط می‌شود و امیدوارم بتوانم به زودی فایل های صوتی مربوط به دوره را برای بهره‌مندی شما هم‌محلی‌ها بر روی همین پایگاه، قرار دهم.

جالب است بدانید در این دوره، مربیان فنی حرفه ای که خود استادان منند، پذیرفته اند که ابزار Mouse را استفاده نکنند، به صدای صفحه‌خوان و عباراتی که اعلام می‌کند با دقت گوش بدهند، معانی عبارات را واکاوی کنند، پرسش های خود را حتما مطرح کنند، از بحث ها جزوه تهیه نمایند و سعی کنند با چشمان بسته، تمام کار‌هایی که یک فرد نابینا با کامپیوتر با صدا انجام می‌دهد را انجام دهند.

کجا پیدا می‌کنید چنین فرشته هایی را؟!

درباره مجتبی خادمی

مجتبی خادمی. متولد 7 بهمن 66. دارای مدرک کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی از دانشگاه اصفهان. ارزیاب مرکز تماس گروه صنعتی انتخاب. مؤسس و گرداننده اسبق محله نابینایان. مدرس علوم کامپیوتر و زبان انگلیسی. طراح وب. برنامه نویس. مجری برنامه های رادیویی. آشنا به راه اندازی و استفاده از چاپگر های خط بینایی و بریل. دوره پیش دبستانی را در مدرسه کمتوانان ذهنی بصیرت زرین شهر گذراندم. دوره های دبستان و راهنمایی را در مجتمع آموزشی ابابصیر اصفهان. پایه اول دبیرستان را در دبیرستان غیر انتفاعی محمد باقر زرین شهر. پایه های دوم و سوم هنرستان را در رشته کامپیوتر در هنرستان ملا صدرا. مقطع کاردانی کامپیوتر را در دانشگاه های آزاد مبارکه و دولتی شهرکرد. و مقطع کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی را در دانشگاه اصفهان گذراندم. همزمان، در انجمن موج نور نابینایان، به عنوان مسئول تولید محتوا، مؤلف کتب صوتی ویژه نابینایان، صدابردار، مسئول کنترل کیفی مواد آموزشی، پاسخگو به پرسش های کامپیوتری نابینایان، طراح سامانه تلفن گویا، مدرس کلاس های آموزش رایانه و مسیر یابی ویژه نابینایان، مدرس دوره های تربیت مربی آموزش رایانه به نابینایان، و تحلیلگر نیاز های آموزشی نابینایان در خانه ریاضیات مشغول به خدمت شدم. در ادامه، به عنوان اپراتور در مرکز تماس گروه صنعتی انتخاب مشغول بودم و اکنون در مقام ارزیاب در تیم پایش عملکرد در گروه صنعتی انتخاب خدمت می کنم. از دوران کودکی، مخارج زندگی و تحصیل را شخصا به عهده گرفتم و به سختی فراهم کردم. در دوران دبیرستان، اولین رساله ی گویا در ایران از آیتالله مکارم شیرازی را به کمک خواهرم و روحانی محل، تهیه کردم و در سطح وسیعی بین نابینایان در کشور توزیع کردم. در همان دوران، اولین مجموعه ی آموزشی بازی های کامپیوتری ویژه نابینایان را تولید و در سطح وسیعی بین نابینایان در کشور توزیع نمودم. در دوران نوجوانی، اولین بازی رایانه ای ویژه نابینایان به زبان فارسی با نام دو در جنگل را طراحی کردم و توسعه دادم. به ترجمه و دوبله ی بازی های رایانه ای محبوب نابینایان از جمله تخت گاز و شو‌دان جهت استفاده ی نابینایان این مرز و بوم مبادرت ورزیده ام. اولین کتابچه ی راهنمای آموزش رایانه به کودکان نابینا را طراحی کردم و توسعه دادم. در دوران دانشجویی، اولین، پر بازدید ترین و پر محتواترین سایت ویژه نابینایان ایران با نام گوشکن را تأسیس کردم. همواره در سایت گوش‌کن، سه شعار آموزش، استقلال و تفریح نابینایان را دنبال کرده و در جهت سوق دادن نابینایان به سمت این سه هدف، اقدام به ضبط آموزش های مختلف، تولید و ترجمه ی مقالات مرتبط و تشویق دیگران به انجام نظیر این کار ها نموده ام. تهیه کننده و مجری یکی از پر شنونده ترین برنامه های اولین رادیوی اینترنتی نابینایان ایران (که چند سال پیش تعطیل شده است)، بودم. همیشه از مصاحبه های آگاهی بخش با رسانه ها از جمله برنامه به روز شبکه سوم سیما به عنوان یکی از کارشناسان فاوا و نابینایان استقبال کرده ام. به دلیل تجربه ی تدریس موفق به دانش آموزان، همواره با استقبال والدین کودکان و نوجوانان جهت تدریس روبرو بوده ام. از تألیفاتم می توانم به کتاب آموزش نرم افزار آماری SPSS به اتفاق استاد ندا همتپور اشاره کنم. یکی از مهمترین نرم افزار های مسیریابی نابینایان را با نام نزدیک یاب به همراه دفترچه راهنمای استفاده، جهت کمک به استقلال نابینایان در رفت و آمد، ترجمه کردم و به رایگان در سطح بین المللی برای تمام فارسی زبانان منتشر نمودم. در حال حاضر، رویای امکان سفر به استان های محروم جهت همسان سازی سطح آموزشی و پرورشی کودکان محروم با کودکان کلان شهر ها را در ذهن می پرورانم. اطلاعات تماس: شماره موبایل شخصی: 09139342943 آدرس ایمیل شخصی: gooshkon2020@gmail.com شناسه اسکایپ: mojtaba1007 شناسه تلگرام: @luckymojy آدرس شناسه تلگرام: https://t.me/luckymojy شماره واتساپ: 09139342943 آدرس وبلاگ شخصی: https://gooshkon.wordpress.com
این نوشته در آموزش, اخبار, صحبت های خودمونی ارسال و , , , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

29 Responses to من تدریس رایانه به چه قشری را ترجیح میدهم؟

  1. 1
    اصغر says:

    سلام مجتبي .
    واقعاً حس ستایش باعث شد که این کامنت را بدهم و از همینجا از این عزیزان تشکر کنم.
    و البته این خضوع تو را میستایم و دوستت دارم.
    منتظر فایلهای صوتی که گفتی هستم.

  2. 2
    javanmardeh daana says:

    واقعاچه قدر عالیه که کسانی به این نازنینی که حاضر میشن روزی چند ساعت خودشونُ به جای یک فرد نابینا قرار بدن و با رایانه کار کنن. راستش من که فکر نمیکردم کسی پیدا بشه و حوصله چنین شرایطی رو داشته باشه. منم مشتاقانه منتظر فایلها هستم.

  3. 3
    حسین بلوردی says:

    فدای تو مجتبی جان چقدر دغدغه های تو شبیه من هست! اما چیزی که تفاوت من و تو رو آشکارا نشان میدهد این عزم و اراده و پشتکار تو هست. برایت سلامتی و شادی آرزو میکنم دوست خوبم
    مجتباااااااااااااااااااااااااااااااا
    دوستت داریم ماااااااااااااااااااااااااااااااااا

  4. 4
    محمد جواد همایون نثار says:

    سلام داداش مجتبای عزیز و بزرگوار ودوست داشتنی واقعً آلیه مرسی داری من خیلی وقت نیست اومدم اینجا اما از ته دلم احساس غرور میکنم واسه داشتن مدیری مثل تو خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خوشحالم داداش گل

  5. 5
    محمدرضا چشمه says:

    سلام مجتبی.
    اینجاست که خلاقیتهای خاص تو و انگیزهای ارزشمند تو رو می ستایم و به دوستی باهات افتخار میکنم، هرچند به علت ذیق وقت نمیتونیم خیلی دوستی کنیم ولی افتخار اعمال تو برای همه ماست، چه بخوای و چه نخوای.
    اون استادان فن رایانه هم کار بسیار ارزشمند و اساسی برای شناخت نسلهای بعدی نابینایان انجام میدن که امیدوارم با همین شدت و پویایی ادامه پیدا کنه و دلسرد نشن.
    خیلی باحالی پسر.

  6. 6

    سلام.
    اول بگم که حتمً فایلها رو رو سایت بذار.
    یه سلام خیلی محکم هم از طرف همه ی نابیناها به استادای کارآموزت برسون و ازشون تشکر کن.
    یه تشکر هم از طرف همه ی نابیناها از خودت بکن که همنوعشون هستی و پرچمشونو بالا نگه داشتی.

  7. 7
    عمو حسین says:

    سلام بر مجتبي ي نازنينم. دست مريزاد خدا قوت.
    گفتنيها را ديگر عزيزان گفتند و من تكرار مكررات نميكنم فقط به آگاهي تو و خانه رياضيات و موج نور ميرسانم كه چندي پيش دوست عزيز و فعال ديگرمان يعني جناب مرتضي هاديان جزوه اي در اين خصوص تهيه كردند كه در اين جزوه همين قصد و نيت را پيگيري ميكرد كه به افراد بينا نحوه آموزش رايانه به نابينايان را آموزش دهد.
    توصيه ميكنم با ايشان هم ارتباطي برقرار گردد و جزوه ي ايشان در اختيار اين اساتيد رايانه قرار گيرد.
    سعه صدر و تواضع ايجاب ميكند كه از همه ي ظرفيتها و پتانسيلها استفاده كنيم از منيت و من كردم و تو كردي بپرهيزيم.
    باز هم از اين اقدام شايسته و ارزنده ي مؤسسات ذيربط در اين امر، تشكر و قدرداني ميكنم.

  8. 8
    رعد بارانی says:

    مجی جون ، بی خیال ، اگه تونستی به رعد اساطیری کانپیوچرت یاد بدی هنر کردی خخخخ
    خداییش وقتی جوونتر از اینا بودم ، مجبور بودم در هفته دو سه ساعتی به سوالای همکاران به صورت ایمیلی جواب بدم خخخخ رعد بزرگ زیر بار نرفت و گفت من سؤالا رو میخونم ، بعدش با خط خودم جواب میدم بعد خودتون میلش کنید ، رعد بزرگ خوش نداشت با کانتیوچرت چیزی میل کنه. من غذامو با دوخ میل میکنم.
    خب داستان نگم ، تو حاضری و دوست داری به رعد بزرگ چیز میز یاد بدی ، منظورم این علوم فضاییه.شکلک من که زیر بار نمی رم. پس اصرار نکن.

  9. 9

    سلام احسنت بر آقا مجتبی من فکر میکنم آموزش به افراد بینا نه تنها از این لحاظ که اونا میتونن در آینده مربیهای خوبی برای نابینایان باشن مؤثره
    بلکه اونا به توانمندیهای ما نابیناها بیش از پیش پی میبرند خدا کنه این آرزوت تحقق پیدا کنه
    باز هم به خاطر آموزشهایی که در اختیار ما میذاری ازت قدر دانی میکنم و تحسینت میکنم منتظر اون فایلهای صوتی هم هستم موفق باشی.

  10. 10
    نخودی says:

    سلام
    واقعاً از صميم قلب اين پست رو مي‌پسندم …
    سرشار از عالي و لبريز از تواضع …..

  11. 11
    نخودی says:

    يادم رفت از انجمن موج نور هم كه اين بستر رو فراهم كرده مي‌بايد كه اختصاصي تخصصي قدر داني كرد و براي اين انجمن و ديگر انجمن هاي دست اندر كار نابينايي و معلوليت درخششي در حد خورشيد سر ظهر آرزو مندم

  12. 12
    زهرا قاسمی says:

    لاااااااااااااااایییییییییییییییییییک

  13. 13
    سید احمد صابری says:

    سلام خدمت شما مجتبی عزیز و دیگر دوستان در انجمن موج نور
    لطفا برای اینکه مشخص باشد که کدام یک از شهر ها به فراخوان این آموزش اهمیت داده اند اسامی شهرهایی را که نمایندگان آنها در این کلاس ها شرکت کرده اند را بنویسید.

  14. 14
  15. 15
    زینب عبدلی says:

    سلام آقا مجتبی واقعا عالیه که شما کودکان رو آموزش میدین تا مثل مشکل کار با رایانه رو نداشته باشن و کسی هم جوابشونو نده

  16. 16
    آریا says:

    درود بر مجتبی ی عزیز
    ممنون از زحماتت دوست عزیز
    خدا قوت

  17. 17
    محمد جواد همایون نثار says:

    بازم سسسسسسسسسسسسسسسسللللللللللللللللللللللللللللللللاااااااااااااااااااااااااااااامممممممممممممممممممم و دروووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووود فراوون آقا مجتبای گل و گلاب از صمیم قلب میتشکرم یعنی تشکر میکنم خودت گلی اما عمرت مثل گل نباشه بازم سپپپپپپپپااااااااااااااااااااااااااسسسسسسسسسسسس

  18. 18
    محمد بهرامی says:

    سلام ممنون از لطف بسیار زیباتون
    خداوند شما رو در کار هاتون یاری کند

  19. 19
    مرضیه says:

    سلام و درودی بی پایان بر شما دوست متعهد. خدا قوت. امیدوارم در ادامه کارتون بهتر از اینها رو تجربه کنید چرا که انصافً حق شماست.
    در پناه حق.

  20. 20
    سعید شریفی says:

    سلام بر همگی
    ضمن پسندیدن همه ی کامنتهای بچه ها از همه ی دست اندر کارای این کلاسها تشکر میکنم
    و خوشحالم که این استادهای بینا برای پیشرفت ما نابیناها تلاش میکنن
    درود بر تو مجتبای عزیز و اساتید کارآموزت
    سلام و تشکر ما رو به همشون ابلاغ کن

  21. 21
    پریسیما says:

    سلام و خدا قوت بر مجتبای گرامی و معلمهای زحمتکش
    واقعا تلاشتو تحسین میکنم
    موفق باشی

  22. 22
    محب says:

    سلام آقا مجتبی و سپاس از این فعالیت متفاوت و ارزنده
    منم در حدود یک سال و نیم هست که در حوزه آموزش کامپیوتر به کودکان دارم فعالیت می کنم و یه لذتی داره این آموزش که واقعا وصف ناشدنی هست و البته بعضی جاها هم آدم واقعا هنگ میکنه که یه مطلب ساده رو که به بزرگتر ها به راحتی میشه گفت چطوری به کوچولو های دوست داشتنی میشه فهموند.
    ولی خب وقتی معما حل میشه و شوق فهمیدن رو میتونی خالصانه توی رفتار و احساس بچه ها حس کنی و ببینی تموم وجودت پر از شوق و هیجان میشه.
    براتون آرزوی موفقیت می کنم

    • 22.1
      نخودی says:

      سلام خانم محب
      صميمانه از اين كه مجدد در محله مي‌بينمتون خوشحالم و اين قدر اين خوشحاليم بزرگ وعميق هست كه در پست مديريت خارج از مبحث صحبت كردم …..
      كاش من هم مي‌تونستم اين شيريني رو كه شما توصيفش مي‌كنيد درك كنم ولي متأسفانه من براي تدريس ساخته نشدم….
      براي شما و همه معلمين عزيز آرزوي موفقيت سربلندي و شاد كامي دارم

  23. 23
    بهروز افروز says:

    درود بر جناب خادمی پر¬تلاش. بر هر نابینای آگاهی فریضه است که به محض اطلاع از چنین اقدام ارجمندی، زبان به ستایش همه دست اندر کاران این امر بگشاید. من نیز بدین وسیله، به وظیفه خود عمل می¬کنم. ما نابینایان هرگز فراموش نخواهیم کرد که چه کسانی نخستین بار، در عرصه آکادمیک کردن شیوه آموزش رایانه به نابینایان گام برداشته اند! همواره در راه باشید؛ از مقصدی به مقصد دیگر.

  24. 24
    یک مادر says:

    سلام و درود
    تدریس به هر دو گروهی که اعلام کردین بسیار عالیست و علاوه بر آموزش، فرهنگ سازی رو هم شامل میشه که جای تقدیر و تشکر داره و یک تشکر ویژه هم از همکاران عزیزی که در کلاسهای شما شرکت کردن .سربلندتر از همیشه باشید

  25. 25

    سلام
    هرچند حرف هام تكراريه اما خوب
    ضمن تشكر از مدير خوب و محبوب اين محله و اساتيد بزرگوار
    منم از شما بابت اين عمل مخلصانه يه تشكر بزرگ ميكنم
    اما به نظر من نابيناياني هستند كه هرچند بالغ ولي شايد دست رسي به جايي يا كسي نداشته باشند اين درست نيست كه چون بالغ يا به قول شما بزرگ سال هستند پس از اين بايد نعمت محرومشان كرد
    اين را هم بگم كه هركسي نميتونه آموزش بده طرز آموزش دادن هم خيلي مهمه
    شايد كمتر كسي مثل شما راه آموزش دادن را بلد باشه پس ترا خدا هروقت نابينايي را ديديد كه دست رسي به جايي نداره از اين آموزش هاي عالي خودتون بي نصيبش نكنيد
    من هميشه به شما ارادت داشتم و دارم
    اين فقط يه نظر بود
    دلم براي نابينايان بزرگ سال سوخت چون شما نوشتيد كه ناخوش ميشم هر وقت بخوام به يه نابيناي بزرگ سال آموزش بدم
    آخه بعضي هاشون گناه دارند بخدااااا
    موفق باشيد

  26. 26
    ملیسا says:

    سلام مجتبی،با تمام وجودم،از ته ته قلبم تک تک کلمات و جملات این پست رو لایک میکنم،و بهت خسته نباشید میگم،خدافسی

  27. 27
    fatemeh11 says:

    حسرت =ح،س،ر،ت آقای مدیر.

دیدگاهتان را بنویسید