بیایید از حال بچه های نابینایی باخبر بشید که پدر شون معتاد شده.

سلام بچه های خوب دوستان عزیز من باز هم با یک پست دیگر در مورد نابینایان عزیز خدمت رسیدم, بخونید این پست متإسفانه خیلی ناراحت کننده است اما باید چه کرد؟ به هر حال برید پست رو بخونید و خود قضاوت کنید.

من به تازگی در مورد یک خانواده چیزی رو شنیده ام که واقعً تاسف بار است. در این خانواده چهار نابینا زندگی میکنند که دو تای آن ها پسر و دو تای دیگر آن دختران هستند, متإسفانه پسر بزرگ این خانواده که در حدود هژده سال عمر دارد نیز نابینا هست, پسر دوم که هم نابینا میباشد در حدود 15 سال عمر دارد دختران این خانواده که نیز نابینا هستند هفت و دوازده سال عمر دارند, این خانواده در یک ده به نام جاغوری در ولایت غزنین زندگی میکنند, اصلً مشکل از اینجا شروع میشود که این نابینایان عزیز از هرچه هست به دور واقع گردیده اند, این ها همه بیسواد هستند زیرا در محل سکونت آن ها هیچ مدرسه ای ویژه ای افراد نابینا وجود ندارد, در ضمن این عزیزان به مدارس عمومی هم نمیتوانند بروند زیرا اصلً امکانات برای درس خواندن ندارند. حالا شما شاید بگید خب بیاییند کابل, اما بشنوید از این بدبختی که این عزیزان دارند.

پدر این بچه ها بدبختانه معتاد هست و فعلً در کشور ایران به سر میبرد. این پدر نه از اولاد هایش خبری دارد و نه هم برای آن ها پول و چیز های مورد نیاز شان رو فراهم میکند. این نابینایان عزیز از چند مورد خیلی رنج میبرند که این موارد عبارت اند از: یک این که مادر شون برای این ها غذا تهیه میکند مادر این بچه ها همه وقت میره دری خونه های این و اون تا برای بچه هایش یک چیزی بیاورَد تا اون ها بخورند. از دومین چیزی که این بچه ها رنج میبرند و حتا به خاطرش نمیتونند از خونه بیان بیرون این است که هر موقع که ایشون از خونه میان بیرون همه میگن پدر این ها به خاطر همین ها بود که رفت و معتاد شد, این حرف آن قدر روحیه ای این بچه ها رو ضعیف کرده که حالا نمیتونند حتا در بیرون از خونه به تنهایی راه برند.

خب حالا پدر این ها معتاده به این بچه ها چه ارتباط دارد؟ حالا باید این خانواده چکار کنند و باید آخر چی جوری از این همه غم نجات پیدا کنند؟

من در اینجا از شما عزیزان خواهش میکنم اگر راهی به ذهن تون رسید که میتونستید به این پسرها و دختران کمک کنید لطفً از راهنمایی دریغ نکنید.

تا پست دیگر موفق باشید.

درباره محمد هادی احمدی

این هم زندگی نامه ای این جانب: نام من محمد هادی و نام خانوادگی من احمدی میباشد. من بیست و چهار سال سن دارم, من در کابل پایتخت کشور افغانستان زندگی مینمایم و در مورد تحصیلاتم هم باید بگم که امسال اگر خدا بخاد از کلاس دوازدهم فارغ میشوم و برای قبولی در دانشگاه امتحان میدهم, من به شنیدن موسیقی های سنتی و قدیمی خیلی علاقمند هستم, همچنان به مطالعه ای کتاب های معلوماتی خیلی علاقه دارم, همیشه سعی میکنم اطرافیانم رو شاد نگه دارم حتا اگر خودم غمگین باشم, بزرگترین آرزویم هم این است که بتوانم در آینده اگر تونستم یک برنامه نویس باشم, چون به رایانه خیلی علاقه دارم و با اندکترین رهنمایی دوستانم میتوانم هرچه رو که بخام یاد بگیرم, راه های ارتباط هم با من هست: آی دی اسکایپم: hadi.elham2 و شماره ای تماسم هم هست: 0093799290534
این نوشته در اجتماعی, اخبار, اطلاع رسانی, صحبت های خودمونی ارسال و , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

19 Responses to بیایید از حال بچه های نابینایی باخبر بشید که پدر شون معتاد شده.

  1. 1

    سلام هادی جان.
    از شنیدن شرایط زندگی این چهار نابینای عزیز بسیار متاسف شدم.
    اینجاست که اداره ای مانند بهزیستی ایران و یا وزارتی مانند امور اجتماعی افغانستان باید این جور خانواده های نیازمند رو تحت پوشش قرار بده.
    تامین مالی موقتی و یا رفع موقتی مشکلات این جور خانواده ها نمیتونه کمک دایمی به اونها بکنه.
    به نظر من یه انسان خیرخواه باید در نزدیکی محل زندگی اونها باشه که دنبال این کار رو بگیره و اونها رو تحت پوشش یه سازمانی، انجمن خیریه ای چیزی قرار بده.
    ممنون از اطلاعاتت.

  2. 2

    اگر چند تن از نابینایان افغان که وضعیت بهتری دارید برای دولت خود یا انجمن های بین المللی درخواست بفرستید که نیاز دارید افرادی با تجربه برای آموزش نابینایان به بچه های محروم تدریس بکنند، من برای آمدن به افغانستان با اندک تجربه ای که دارم اعلام آمادگی میکنم.
    فقط حیف که هیچ کس هیچ حمایتی نمیکند.
    نداشتن افراد متخصص یک بحث است، حمایت نکردن دولت هم یک بحث است.
    این دو دست به دست هم میدهند و با فقر فرهنگی ای که وجود دارد، سرنوشت نابینایان را خراب میکنند.

    • 2.1
      محمد هادی احمدی says:

      درود بر شما داداش گلم, آره شما درست میگید بدبختانه هیچ کسی حاضر نیست با نابینایان دست همکاری بدهند به ویژه در اینجا, من از شما بابت این که حاضر شدید تا با مایان همکاری نمایید نیز تشکر میکنم و حتمن سعی میکنم یک راهی رو پیدا نمایم.

  3. 3
    مصطفی says:

    سلام و خدا قوت خدمت همه دوستان گل! از دوست عزیز هم بابت انتشار این پست تشکر میکنم! زنده باشی داداش! اما دوستان من میخوام یک قانون رو یادآوری کنم! مگه قرار نبود ما در این سایت پست تکراری نداشته باشیم؟ پس چرا این پست هم در این سایت و هم در شب روشن منتشر شده؟ از این پستهای تکراری چندین مورد دیگه هم هست که راحت با یه مرور سطحی میتونید ببینید! به نظر من همگی ما باید به قوانین تیم مدیریتی احترام بذاریم! زنده باشید! ارادت داریم یاحق

    • 3.1
      محمد هادی احمدی says:

      سلام خدمت شما داداش, من خیلی خوشحالم که شما به من و پست که منتشر کردم انتقاد کردید, اما باید یک چیزی رو خدمت شما عرض کنم که من به این دلیل این پست و چند پست گذشته رو در هردو سایت منتشر کردم که باید اون های که در سایت شب روشن بازدید کننده هستند و به محله نمیان هم از حال بچه های نابینا توی افغانستان باخبر بشند, آیا اشکالی دارد من برای حل مشکلات این نابینایان عزیز از همه نظر بگیرم؟ به هر حال باید این رو هم بگم که انتشار این پست هیچ گونه بیاحترامی به قوانین سایت نباید ترجیح بشه. و باید این رو هم بگم اگر من توی افغانستان هم هستم این قدر میدونم که باید به قانون احترام بذارم.

      • 3.1.1

        دوست عزیز، آقا مصطفی: هر شخصی مختاره دستنوشته و دلنوشته هاش رو توی هر تعداد سایت که بخواد منتشر کنه و این به معنای تکراری بودن یک مطلب نیست چون، هر سایتی مخاطبین خودش رو داره.
        درضمن، مثالی که شما زدید، با هیچ کدوم از فرمایشات مدیران که به عنوان قانون یا دستور العمل به کاربران اعلام شده مطابقت نمیکنه.

  4. 4
    بیسایه says:

    هادی مهربان نوشته ی شما دل هر انسان آزاده را به درد می آورد این اولین مطلب من در این محله است نمی دانم منتشر خواهد شد یا نه به هر حال چند سال پیش بعد از ظهرها به دو نفر از نابینایان درس میدادم که به دلایلی این کار متوقف شد و از طریق دیگری ادامه یافت اما بعدا متوجه شدم که پدر این دو نابینا معتاد شده و مادرشان نیز آنها را ترک کرده

  5. 5
    فرشته نرگسی says:

    سلام,واقعا متاسفم!

    .
    کامنت مجتبی رو لایک میکنم!

  6. 6
    مادر بزرگمهر says:

    سلام
    چون کشور شما در شرایط خاصی قرار دارد یونیسف همکاری خوبی از نظر آموزشی با کشور شما دارد همین هفته ی گذشته هم یک معلم پرتلاشِ افغان، در دنیا مقام بهترین معلم رو کسب کرد و جایزه ی 1 ملیون دلاری رو برد و من که به صحبتهای این همکار فرهیخته گوش میکردم بسیار انسان ویژه ای بودند و در ضمن بیان کردند که تمام پول را وقف آموزش در مدارس افغانستان نموده اند مثل آقای مصلی نژاد در مشهد که ایشون اول در مناطق پایین شهر و الان در تمام نواحی مشهد بهترین مدارس و با بیشترین امکانات رو میسازن. نوشتن نامه به یونیسف بسیار کار گشاست چون من هم شاگردان افغانی داشته ام و میدانم که سازمان ملل همکاری خوبی با آنها دارد فقط باید نامه نگاری کنید و پیگیر باشید معلمین بزرگی مثل آقای خادمی مدیر خوب و با لیاقت ما، در دنیا هستند که برای آموزش از طرف یونیسف اعزام می شوند فقط باید شخصً پیگیر باشید و نامه نگاریها را خودتان انجام دهید حتی میتوانید یک وبلاگ را البته به زبان انگلیسی طراحی نمایید و توضیحاتی مستند به همراه عکس در وبلاگ قرار دهید البته منظورم تصویر پسران خانواده است تا حساسیتی برای خانواده ایجاد نشود و در ضمن آدرس هم نگذارید فقط نام کشورتان و موقعیت این 4 انسان بزرگوار و عزیز را بنویسید . انشا الله موفق خواهید شد در پناه خداوند مهربان سربلند و توانمند باشید

  7. 7
    مادر بزرگمهر says:

    سلام دوباره
    این معلم گرامی که بعنوان معلم برتر در دنیا شناخته شدن رو حتمً پیدا کنید و از ایشون راهنمایی بگیرید
    و نیازی به ساختن مدارس ویژه ی نابینایان نیست و هر معلمی میتونه بریل رو یاد بگیره و در کنار آموزش ب سایرین ، ب این عزیزان بریل رو یاد بده ، پس یک راه حل اینه که چند معلم یک دوره ی آموزشی کوتاه مدت بریل رو ببینن و بر اساس تجربه ی من یونیسف در این زمینه خیلی همکاری داره سپاس بخاطراحساس مسولیت شما حتمً ما رو در جریان ادامه ی کار بذارین

  8. 8
    روجیار says:

    سلام
    متأسفم واقعا متأسفم
    با خواندن این پست مشکلات خودم را فراموش کردم.
    چکار میشه کرد ؟
    با اینکه من خودم شرایط آنچنانی ندارم, اما اگه ممکن میبود حاضرم چنانکه دوستان هم کمک کنند, ماهیانه مبلغی را برای آنها میفرستادیم.

  9. 9
    ندا says:

    سلام واقعا خيلي متأسفم! به نظر من تا جايي كه امكان داره عكسي از اين دوستان نابينا منتشر نكنيد. ممكنه فقر فرهنگي باعث بشه كه منتشر كردن عكس تازه شرايط اين عزيزان را بدتر كنه. شما بايد مشكل را به عنوان مشكل كل نابينايان عزيز افغان مطرح كنيد و چند نفر خاص را برجسته نكنيد.

  10. 10
    مظاهری says:

    حد اقل خانم بچه هارو هم میورد ایران, اینجا رهاشون میکرد, والا یه جاهایی بوده دیدم بیشتر از خود ایرانیها به افاغنه میرسن, جز امید چیز دیگه ای اونارو زنده نگه نمیداره,
    امیدوارم شما به مدارج عالی برسین و در آینده یه حامی و کمک رسان به هم نوعانتون در سراسر کشورتون بشین,

  11. 11
    مادر بزرگمهر says:

    سلامی دوباره خدمت آقای احمدی
    عکس ها بخشی از مستند سازی هر خبری هستند یعنی وقتی هر کدوم از ما یک نوشته در اینترنت قرار میدیم یک تعداد هم خواننده پیدا میکنیم ولی برای اینکه نشون داده بشه چقدر خبر مستند و واقعی هست تصویر خیلی کمک میکنه، و تصاویر بعد از کتاب ، بیشترین تاثیر رو بر انسان دارند . همه میدونن در دنیا چقدر فقر یا بیسوادی هست ولی یک وقتهایی تصاویر مربوط به یک خبر باعث میشه یک سری کارهای انسان دوستانه و خاص انجام بشه ، به عنوان نمونه یه سری عکس از این خانواده در کنار طبیعت زیبای افغانستان گذاشته بشه و زیر هر عکسی یک متن کوتاه در مورد اینکه این افراد حتی نمی تونن از خونه بیرون بیان و از طبیعت شهرشون استفاده کنن، از شنیدن صدای همهمه ی مردم محله شون لذت ببرن به آواز دسته جمعی پرنده ها در روی درختان باغهای اطراف شهر گوش بدن و …
    اغلب اینطوریه که هر کشوری که در بخش صنعت افغانستان سرمایه گذاری میکنه ، اون شرکتها یک بخشی هم برای امور فرهنگی و بشر دوستانه ی خودشون دارن، کارکنان یک شرکت این تصاویر رو میبینن و به شرکت گزارش میدن اونها هم مثلا تصمیم میگیرن 10 معلم برجسته رو بفرستن و برای 100 معلم در کشور زیبای افغانستان دوره ی آموزشی بذارن(با هزینه ی شرکت) و اینطوری گزارش ویژه از چند نابینای عزیز و گرامی باعث میشه علاوه بر اونها صدها نفر دیگه هم آموزش ببینن مثلا شرکتهای ژاپنی در این بخش خیلی علاقه مند هستن تا کارهای فرهنگی انجام بدن و وجهه ی فرهنگی کشورشون هم بالا بره .
    شما انسان با پشتکار و با انگیزه ی هستین و انشا الله موفق خواهید شد همه ی ما باید قدر امکاناتی مثل اینترنت رو بدونیم و برای زندگی بهتر دیگران و خودمون ازش استفاده کنیم. در پناه خداوند مهربان پیروز باشید و سربلند

  12. 12
    یکی از شما says:

    سلام. خودت چطور با این بچهها آشنا شدی؟ این خودش یه نقطه آغازه.

دیدگاهتان را بنویسید