سلام دوستان این هم پستی که شما خواستید معرفی یکی از ولایات زیبای افغانستان به نام بامیان.

دوستان هم محله ای خودم سلام، خوب هستید؟

خب خدا رو شکر که خوب هستید. من اومدم با اون پستی که شما ازم خواستید من امروز با معرفی یکی از زیباترین مناطق افغانستان یعنی ولایت بامیان خدمت رسیدم, انشا الله در پست های بعد سعی میکنم در مورد حال و احوال معلولین اینجا نیز برا تون بنویسم. من دیروز خیلی تلاش کردم و این معلومات رو که تقریبً کاملترین معلومات بود بدست آوردم, البته اگر هم مشکلی توش بود به بزرگواری خودتون ببخشید.

در هر صورت بیایید این هم معرفی بامیان.

بامیان که یکی از تاریخیترین مناطق و زیباترین مناطق افغانستان میباشد و در میان دامنه های مرکزی دو سلسله جبال بزرگ یعنی هندوکش و بابا که بین خطوط 67 درجه و 29 دقیقه و41 ثانیه طول شرقی و

34 درجه و 33 دقیقه و 22ثانیه عرض شمالی قرار دارد، واقع شده است.

ريشه تاريخی و وجهه تسميه:

از ولایت بامیان درادبیات پهلوی(فارسی میانه) به نام بامیکان یاد شده است که به معنای درخشان و روشن میباشد. در برخی آثار تاريخی آمده است که درواقع بدلیل نزدیکی

بلخ به بامیان، بلخ را، “بلخ بامی” میگفتند و بامیک صورت پهلوی بامی(به معنی درخشیدن) است.

در سده ی اول میلادی برای نخستین بار در تاریخ”یانجه و” تاریخ نگار چینی، نام بامیان را به صورت “هانج” و یا “هان” به کار برده است و سپس زائر چینی هیوان تسانگ برای اولین

بار موقعیت و تاریخ بامیان را ثبت کرده است و پس از وی در ادبیات مآخذ چین، بامیان با نام”فانگ یانگ”و یا”فان یان” خوانده شده است که این نام نزدیک به تلفظ امروزی

“بام یان” يا “بامیان” است.

بخشی از تاریخ بامیان به دوره اول کوشانیان از سده اول میلادی باز میگردد که آیین بودا را تا نواحی شمالی هندوکش گسترش دادند، بامیان که بر سر راه ابریشم قرار

داشت، به تدریج به مرکز تجاری- مذهبی مهمی بدل شد. چنان که هیوان تسانگ، راهب بودایی چینی که در اوایل سده 7 میلادی از بامیان دیدن کرده است، در گزارشهای خود از

دهها معبد بودایی که درآنها هزاران راهب به عبادت مشغول بودند، یاد میکند. موقعیت بامیان و ثروتی که از راه نذر های زوار و بازرگانانی که از آنجا عبور میکردند، به

دست میآورد، موجب شد که به یکی از بزرگترین مراکز آیین بودا تبدیل گردد و آثاری بدیع از هنر بودایی در آنجا پدید آید که شگفتی هر بیننده ای را بر میانگیزد. از

مهمترین این آثار دو مجسمه عظیم بودا یکی به ارتفاع 53 متر و دیگری به بلندی 35 متر بود که از شاهکار های هنری عصر کوشانیان به شمار میرفت، هیوان تسانگ همچنین

ازمجسمه عظیمی در بامیان که بودا را در حالت خوابیده به پهلو نشان میداده، یاد میکند که امروزه اثری ازآن دیده نمیشود. يا تا به حال کشف نشده است.

با هجوم جهانگردان از اواخر دهه 1360 میلادی زمینه های تجدید رونق این شهر فراهم گردید و برخی تأسیسات شهری در آن ساخته شد، لیکن پس از تحولات سیاسی افغانستان به دنبال

کودتای سال1357ش/1978 میلادی و آغاز جنگهای داخلی، این شهر مانند سایر شهر های افغانستان دست خوش ویرانی گردید.

در همین اواخر بسیاری از آثار گرانبهای تاریخی آن مانند، دو پیکره بزرگ بودا که پیشتر از آن یاد شد به دست طالبان ویران شد که موجب اعتراض جهانیان و سازمانهای بین

المللی فرهنگی گردید.

موقعيت و حدود اربعه:

ولایت بامیان که در قلب افغانستان قرار دارد میتواند دهلیز شمال و جنوب کشور باشد که از شرق متصل است با ولایات بغلان و پروان،و از غرب با ولایات غور  دایکندی،و از جنوب

با ولایت میدان وردک،و از شمال ولایات سمنگان و سر پل.

مساحت:

باميان دارای 18029 کیلو متر مربع مساحت و ارتفاع آن از سطح دریا2500 متر میباشد.

نفوس:

در باره جمعیت بامیان احصائیه های مختلف ارائه شده است که طبق احصایه صحت عامه، درطول کمپاین واکسن زنی سال 2008 به تعداد  650.000 نفر ثبت نام کردند.

طبق آمار دفتر احصائیه مرکزی در سال 2007 جمعیت کل بامیان378.300 نفر برآورد شده است و طبق آمار وزارت انکشاف دهات از طریق پروگرام همبستگی ملی این رقم را حدود

650.600 نفر تخمین زده است.

اقوام ساکن:

باشندگان این ولایت را هزاره،تاجیک قذلباش و برخی اقوام دیگر افغانستان تشکیل میدهند.

واحد های اداری:

بامیان دارای هفت واحد اداری میباشد که عبارتند از: 1- کهمرد 2- سیغان 3- شیبر 4- یکه ولنگ 5- پنجاب 6- ورس به شمول 7 – باميان مرکز این ولایت.

تعداد قريه ها:

طبق آمار ریاست احیا و انکشاف دهات که پروژه های همبستگی ملی را در هر قریه، ایجاد میکند، ولایت بامیان دارای 2187 قریه میباشد.

اوضاع جوی و فصول سال:

بامیان دارای آب و هوای نا ملایم، سرد و خشک بوده، تابستان دارای 29 درجه سانتیگراد بالای صفر و زمستان آن سرد و پر برف که درجه حرارت به 26 درجه زیر صفر میرسد،

این وضعیت در برخی مناطق اين ولايت در طول چهار فصل نیز ناپایدار بوده که حتی درتابستان کوه های بابا پر از برف میباشد.

زبانها مروج:

اکثريت باشندگان باميان به زبان دری با لهجه ی شيرين هزاره گی تکلم ميکنند.

پيشه ها و حرفه های معروف:

اکثر مردم بامیان زراعت و مالدار پيشه بوده که طبق آمار ریاست زراعت این ولایت، 86 فیصد درآمد مردم متکی بر زراعت و مالداری میباشد.

حرفه های مردم عبارتند از قالی بافی، ماشیو، نمد، برک و شال بافی، گل دوزی و از اين قبيلند.

معادن و ذخاير زير زمينی:

بامیان یکی از ولایات سرشار از معادن آهن،ذغال سنگ، گچ، سنگ مرمر و سنگ های قیمتی در کشور است. استخراج این معادن میتواند اقتصاد محلی و ملی را دگرگون کند و زمینه

اشتغال را برای مردم فراهم کند. که یکی از مشهورترین معادن این ولایت، معدن آهن حاجی گک”آجه گک” را می توان نام برد.

پيدا وار:

بامیان یکی از بزرگترین تولید کننده گان کچالو در سطح کشور میباشد که سالانه هزاران تن کچالو به سراسر کشور و خارج صادر میکند. طبق گزارش وزارت زراعت کشور، بامیان

قراراست به مرکز تولید تخم کچالو تبدیل گردد. از دیگر محصولات زراعتی این ولایت میتوان از گندم، جو، عدس، بادمجان رومی،پیاز ياد آوری نمود.

از میوه های مشهور آن میتوان سیب یکه و لنگ، زرد آلو و چپه نمک سیغان و کهمرد، و همچنین از محصولات حیوانی قروت بامیان را نام برد.

خوراکی ها و پختنی ها ی مشهور، : حلوای سرخ یا حلوای سمنک، حلوای سفید، آشک، قروتی و شیر برنج غذا های مشهور محلی بامیان میباشند که اکثرا در فصل بهار سال خانواده

ها این غذا ها را به طور هوس میپزند.

پيداوار صنعتی و از جمله مشهور ترين آنها ( صنایع دستی وپیداوار صنعتی بامیان عبارتنداز: نمد وبرک ورسی، گلیم، ماشیو، قالین. ازصنایع دستی دیگر کلا های گراف

دوزی، خامک دوزی است.

در ولایت بامیان اکثر مردم با پرورش دادن گاو شیری، گوسفند،و بز،قسمتی از مخارج زندگی خود را تأمین میکنند و بامیان یکی از ولایات خوب برای دامپروری میباشد.

باميان منطقه ای است که در آن حيات وحش به کثرت و با تنوع جريان دارد. حیوانات وحشی مشهور که در بامیان وجود دارند عبارتند از:آهوی خالدار،پلنگ قطبی، گرگ، پیشک

کوهی، شغال،اسفنج آبی که فقط در بند امیر است و اسپ آبی که در بند امیر دیده شده.

به گزارش مقامات محلی محيط زيستی و رياست زراعت باميان، بعد از منع شکار حیوانات وحشی که از چند سال به اينطرف توسط دولت تعمير شده است،  روز به روز به تعداد و

نوعيت حیوانات وحشی افزایش بعمل آمده است.

پرنده های مشهوری که در کوه های بامیان حیات به سر میبرند کبک زری،”کبک دری” باشه، گنجشک … و “باز” که ودر ساحات دشت خم که در مسیر بند امیر، یکه و لنگ قراردارد

وجود دارند.

نام مناطق و معابد تاريخی – فرهنگی:

باميان آثار و معابد تاريخی فراوان دارد که توضيح همه در اين مختصر نمیگنجد. اما ميشود چند تای آن را با اختصار معرفی کرد.

بامیان در سال 2003 از طرف یونسکو به عنوان صاحب میراث فرهنگی جهان اعلام گردید، و مهمترین این آثار در فوق نیز ذکر شده است.که دو مجسمه عظیم بودا به نام های صلصال

و شمامه و شهر ضحاک مار دوش، ویرانه های وسیعی است بالای تپه های سرخ رنگی به ارتفاع 100 تا 150 متر، واقع در دهانه دره “پای موری” در قسمت جنوب غربی شش پل. از عجايب

اند. مردم عوام عقیده دارند که پایتخت ضحاک “مار دوش” بوده است.

شهر غلغله: این شهر فعلأ به کلی ویرانه است به وسعت بین چهار تا پنج هکتار، در مرکز بامیان. اين ويرانه های شهری مقابل مجسمه های بودا، بالای یک تپه مخروطی به ارتفاع

حدود 100 تا 120 متر، محیط تپه حدود 2800 متر تخمین میشود. موقعيت دارد. شهر غلغله قبل از ویرانی به نام شهر بامیان و در بعضی ازمنابع به نام حصار بامیان یاد میشد و از ظهور اسلام تا اوایل قرن هفتم هجری حکم پایتخت را داشت، این شهر در هنگام حمله مغول در سال 618 ه ق که حاکم خوارزمشاهی در آنجا حکومت می کرد و به مقاومت و پایداری

پرداخت، ويران شد. گويند در یکی از روزهای مقاومت و جنگ، نوه محبوب چنگیزخان به نام”ماتکین” با تیر یکی از قلعه گیان(يکی از ساکنين شهر) به قتل رسید. خان مغول

به خشم آمده دستور داد به هر قیمتی که میشود قلعه را به تصرف درآورید و بر احدی ابقا نکنید. و این شهر توسط لشکریان مغول تخریب شده که بعد از آن نام “غلغله” به

معنی غوغا و فریاد است بر آن نهادند چون خان مغول همه را قتل کرد که در آن جريان غوغا و غلغله مقتولين به آسمان برپا بود.

بند امير:

اين نيز از عجايب قدرت است و منظره زيبایی از طبیعت خدادادی کشور ما.

بند امیر که سه سال قبل، توسط فرمان حامد کرزی رئیس جمهور کشور پارک ملی افغانستان اعلام گردید، در ولسوالی یکه و لنگ این ولایت قراردارد. بند امیر یکه و لنگ سد

شگفت انگیز طبیعی است، با دیوارها از رسوبات آهکی در75 کیلومتری شمال غرب شهر بامیان، در دره تنگی به نام ” دره بند امیر” به ارتفاع 3971 متر از سطح دریا قرار دارد.

این سد، یکی از مهمترین مراکز جلب توریستی افغانستان به شمار میرود.

قلعه چهل دختران، چهل برج، و دره حاجر در ولسوالی کهمرد از دیگر جاهای تاريخی و دیدنی این ولایت به شمار میرود.

زيارتگاه ها و ميله جا ها:

یکی ازمعروف ترین میله گاها ولایت بامیان، بند امیر میباشد. این پارک دارای 6 بند آب طبیعی زیبا با رنگ لاجوردین میباشد که بند ذوالفقار درقسمت شرقی این جهیل

ها، با مساحت 490 هکتار ساحه آبی، کلان ترین این بند هارا تشکیل داده است.از دیگر زیارت گاه های ولایت بامیان، میتوان زیارت میر هاشم ومیر سید علی یخ سوز آغا را نام

برد، که اکثرأ خانواده ها روزهای پنجشنبه و جمعه برای زیارت در این دو محل میآیند.

تفریح گاه دیگری که در این اواخر ساخته شده است باغ فامیلی ششپل میباشد، این تفریح گاه در نزدیکی شهر ضحاک مار دوش یکی ازساحات آثارتاریخی این ولایت قراردارد و بعد

از بند امیر، دومین تفریح گاه فامیل ها دربامیان به حساب میآید.

ورزشها و بازی ها مشهور و مروج:

در این ولایت ورزشهای مختلف و متنوع مروج است که ميتوان مسابقه بز کشی، کشتی گیری، لنگی، ریسمان کشی، سنگ اندازی، ماچوک سواری و غیره را نام برد.

یکی از بازی های سنتی ولایت بامیان، رقص پشپو است که در محافل عروسی توسط زنان و دختران انجام میشود. این بازی طوری است که چند نفر از زنان یا دختران با لباس

محلی دور عروس حلقه زده و با صدایی که بیشتر به صدای کبوتر شباهت دارد کلمه پشپو را زیر لب زمزمه می کنند.

شعرا و نويسندگان و هنرمندان:

بامیان شعرا و نويسندگانی زیادی داشته است. ملاقل محمد که در دوران سلطنت امان الله خان ميزيسته، شاعر و نويسنده توانمندی بوده است که مجموعه شعری او بنام “نوای

سيغان و کهمرد” معروف است.ابراهيم باميانی نويسنده اثر فلکلور غرجستان، سيد فاضل باميانی صاحب اثر تاريخ سادات، محفوظ الله خان سر دبير روزنامه انيس و مجله

آريانا، حاجی صفوت صاحب اثر “دين و دموکراسی، کاظم يزدانی و عده زيادی ديگری را ميتوان در اين رديف آورد. گفتنی است که نويسندگان زيادی در دوران مهاجرت و مقاومت

نيز از اين خطه وجود داشته اند. شعر مقاومت باميان نيز از ويژه گيهای خودش برخوردار است.

صفدر توکلی قافله دار موسيقی معاصر و فلکلور باميان از ولسوالی یکه ولنگ میباشد که هم دوبیتی میسراید و هم با دمبوره آواز میخاند، محمد جواد خاوری یکی که چندین

کتاب نوشته که از آن جمله “قصه های هزاره های افغانستان” است.

بابه جان سیغانی نیز یکی از نویسندگان معاصر این ولایت میباشد که از او نیز چند کتابی چاپ شده است.

هنرمندان معروف معاصر موسيقی: صفدر توکلی، امان یوسفی، غلام سخی بامیانی، استاد عبدالوهاب ناصری، ناصر سروش، عظیم بامیانی، عبدالحکیم یکاولنگی برخی ديگر از جمله

آواز خوانان و موسیقی نوازان معروف و مشهور بامیانی میباشند.

بامیان ای مهد فرهنگ  و هنر        ای گرامی ســــــــرزمین پرگهر

سرزمین کوهســاران رفیـــع        خطه خون رنگ و طوفان و خطر

دره ها سرشار از رنگ حیات         جلگه ها سر سـبز از باغ و شــجر

منبع فیاض رود زنـــــــــدگی        معدن سنـــگ حدید و ســـیم و زر

دفتری از خاطــرات روزگار            رازها در ســــیـنه داری مستتـــر

یادگار دوره عزم و شــــــرف           دوره کار و تــــــــــــــلاش مستمر

آن نگارین پیکر بودا چه شد ؟        شاهکار صنعت دست بشـــــــر!؟

مظهر فکر و تــــــــلاش آدمی        حاصل عمر هـزاران نامــــــــور

بامیان ای قلـــب مجروح وطن       از چه میبینم ترا خونین جــــگر

تسلیت ای سرزمین غرقه خون     الحذر از مــــــــــکر دشمن الحذر

***

ای برادر شیعه و سنی یکی است      همدل و هم کیش و یار همدیــــگر

وحدتی ای پاکــــــــبازان وحدتی        همتی ای مردم نیـــــــکو ســــیر

تا به کی در چنگ دجالان اســـیر        تا به کــــی در نـــا مرادی مشتهر

روزگار عقل و علم و آگــهی است        حیف باشد در جـــهالت غوطه ور

دارم امیدی ز لطــف کـــــــــــردگار          شام تار ما شـــود روزی ســـحر

27/12/1379  استاد حاجی کاظم یزدانی

کتابخانه ها:

در ولایت بامیان دو کتاب خانه وجود دارد به نام های “کتابخانه حضرت قائم” و کتاب خانه لنکن دردانشگاه بامیان، کتابخانه لنکن که نام یکی از رئیس جمهوران امریکا بوده

از طرف کشور آمریکا در پوهنتون بامیان فعال گردیده است.

رسانه ها:

در ولایت بامیان دو رادیو به نامهای “رادیو بامیان” و”رادیو صدای بامیان” فعالیت دارند که رادیو صدای بامیان رادیوی دولتی بوده و در روز شش ساعت اجرا دارد که سه ساعت

اجرای رادیو ملی افغانستان و سه ساعت برنامه های تولیدی ازخود بامیان پخش ميکند.

رسانه های چاپی که دراین ولایت فعالیت دارند:ماهنامه گفتمان دانشجو از محصلین پوهنتون بامیان، ماهنامه سیمای بامیان که دولتی است، ماهنامه جوانان بامیان مربوط

امورات جوانان و مجله توسعه، از طرف موسسه هبیتات.

موسسات تحصيلات عالی:

در ولایت بامیان یک پوهنتون دولتی که چهار پوهنحی داشته و در بخش های زراعت، تعلیم و تربیت، زمین شناسی و علوم اجتماعی محصل می پذیرد وجود دارد.

در این ولایت دو موسسه تربیت معلم نیز موجود میباشد که یکی در مرکز ولایت بامیان و دیگری در ولسوالی یکه ولنگ این ولایت فعالیت میکنند.

معارف و تعليم و تربيت:

طبق آمار ریاست معارف ولایت، در ولایت بامیان 320 مکتب، به شمول دو موسسه تربیت معلم، یک لیست مسلکی زراعت و هفت مدرسه علمیه وجود دارد که از جمله مکاتب 74 مکتب

آن پسرانه، 91 مکتب آن دخترانه، و146 مکتب دیگرآن مختلط (دختران و پسران)می باشند و یک لیست خصوصی”بابا” نیز دراین ولایت به تازگی فعال گردیده است.

تعداد شاگردان مکاتب ولایت بامیان مجموعا به 116141 نفر می رسد که از این رقم 49446 تن آنرا دختران و66695 تن آنرا پسران تشکیل میدهند.

نهادهای جامعه مدنی و ژورناليستی:

در بامیان نهاد های مدنی زیادی فعال هستند که میتوان از: شبکه جامعه مدنی در زون بامیان، دفتر ساحوی کمیسیون مستقل حقوق بشر و دفتر جامعه مدنی “مجمع” نام برد.  یک

انجمن متشکل از ژورنالیستان به نام” انجمن ژورنالیستان بامیان” فعالیت دارد که دارای 22عضو بوده و در سال 1387 تأسیس گردیده.

برخی معلومات مجاز و ضروری ديگر:

بامیان سرزمین عجایب و غرایب یکی از دیدنی ترین ولایات افغانستان است با تاریخ غنی و پر حادثه و حیرت انگیز، از نظر موقعیت جغرافیایی درمنتها الیه ناحیه غربی سلسله

جبال پامیروهندوکش در قلب افغانستان قرار گرفته است.

همانطور که در فوق نیز ذکر شده است.بامیان با مساحت تقریبی 18029 کیلو متر مربع و به ارتفاع حدود 2500 متر از سطح دریا؛ دارای آب و هوای کوهستانی، پاک و شفاف و شبهای

پر ستاره و بسیار دیدنی و بهار دل انگیز و زمستانهای سرد و برف گیر و طولانی را دارا میباشد.

در جنوب بامیان سلسله کوههای مرتفع بابا، مانند یک دیوار بلند طبیعی این سرزمین را از بهسود جدا میسازد. بلندترین قله آن به نام “شاه فولادی” یا به عبارت صحیح

تر”شاخ فولادی” دارای 5140 متر ارتفاع، در امتداد دره فولادی در ارتفاعات جنوبی بامیان قرار دارد. ساکنین ولایت بامیان مرکب از پیروان تشیع و تسنن، عمدتأ از طوایف

هزاره اند و در ولسوالی کهمرد، سیغان، غندک، جلمیش و مرکز بامیان، جمعیت قابل توجهی از اهل سنت نيز زندگی میکنند.

آقای محمد کریم عضو مسلکی موزیم کابل، راجع به خصوصیات تاریخی هنری بامیان نوشته است: ((بامیان تقریبأ 250 کیلومتر به سمت شمال غرب کابل موقعیت دارد.

این دره زیبا زمانی مرکز مذهبی، هنری و تجارتی شرق و غرب بود. ساختمان طبیعی آن به قسمی است که برای تراشیدن مجسمه ها و کندن سموج و مغاره با ناحیه سموج های”اجنتا

و اپلورای” هند مشابهت تام دارد. بامیان از 1922 – 1933 میلادی توسط هیئت باستانشناسان فرانسوی(مسیوفوشه، گودار،هاکم وکرل) مورد کاوش قرارگرفت. از جمله تعدادی

نقاشی دیواری از”دره ککرک” کشف و به موزه کابل در معرض نمایش قرار داده شد. این نقاشی انکشاف هنری محلی را به طرز بسیار جالبی به نمایش میگذارد. هنر بامیان یک

هنر خاصی است، مخلوطی از ایلنیک، ساسانی و هندی. طرز لباس، آرایش و اشکال حیوانات و پرندگان و تزیینات نیم تاج و هلال مدور که بر تاج قرار دارد، مشابه تزیینات دوره

ساسانی می باشد که در دره های مجاور مانند دره ککرک به صورت بارز به مشاهده میرسد. مانند نقاشی دیواری تصویری”سر گراز” و یا نقاشی دیواری دو پرنده که حمایل مروارید

را به منقار خود گرفته اند. اما درنقاشی دیواری “ماندلا” و “سرد و اتا” تأثیرات هنری محلی به حد کمال به مشاهده می رسد. نقاشی دیواری “ماندلا” یا دایره نجومی

این نقاشی از گنبد یکی از عبادتگاه های معبد ککرک جدا و در موزه کابل به معرض نمایش گذاشته شد و در وسط دایره “بودا” به صورت نشسته دیده میشود که در حالت “دهرمه

کاکرا مود را” اشاره تعلیم دانش می باشد. اطراف او را تصاویر بودا های دیگر احاطه کرده است.))

بامیان در مسیر جاده ابریشم:

قدیمی ترین راه انتقال کالا بین شرق و غرب راهی بود که به نام “جاده ابریشم” یاد می شد. این جاده از شهر”لویانگ” چین در جنوب رودخانه هوانگهو شروع شده، بعد از

عبور از چندین شهر مهم دیگر از طریق آسیایی میانه، خراسان، ایران و آسیای صغیر(ترکیه فعلی) به اروپا وصل میشد. و در طول مسیر خویش از منازل و شهر های معروفی چون:

چانکای، لانگ چئو یومن کوان، به توان هوانگ میرسید. ازآنجا راه به دو شاخه شمالی و جنوبی حوزه تاریم تقسیم شده، سپس در کاشغر به هم میپیوست. بعد از طی منازلی

چون: هامی، تورفان، قراشهر، کوچا، آق سومه به دره قزل سو که محل مهم داد و ستد کالاها بود، فرود میآمد و با عبور از سرحد غربی چین نخستین منزل یوزگند و بعد از آن

“اوش”Osh” بود که این دو موضع خود نیز از کانونهای مهم تولید ابریشم به شمار میرفتند و از آنجا پس از طی منازلی وارد حوزه فرغانه می شد. منازل بعدی عبارت بودند

از: کرک، زامین، سمرقند و بخارا. از بخارا به بیکند جیحون(آمویه) عبور نموده وارد بلخ میشد.

بامیان مسیری بود در سر سه راهی بین ایران، هند و چین و آسیای میانه. یعنی شاخه مهمی از جاده ابریشم از طریق بامیان، کابل و کوتل خیبر به پشاورد و لاهور وصل میشد و کالا های ساخت هند از این طریق به سایر نقاط جهان میرسید. روزانه دهها کاروان از شرق و غرب و شمال و جنوب وارد بامیان می شدند ویا ازآن خارج میگردیدند و روزگار

پر رونقی بود.

ضرورت احیا مجدد جاده ابریشم:

به دلیل موقعیت جغرافیایی بامیان که در تقاطع چهارراهی بین کابل و هرات و مزارشریف و غزنین قرار دارد.، میتواند در حمل و نقل کالا و مسافران نقش قدیم خویش را دوباره

بازیابد. به خصوص مسیر بین کابل و هرات از طریق کوتل هونی، دره سیاه سنگ، بامیان، یکه و لنگ، سر جنگل، چیغچران و هرات قریب 250 کیلو متر کوتاه تر از مسیر فعلی بین

هرات، قندهار و کابل خواهد بود.

*************

درولایت بامیان 148 موسسه ملی و بین المللی فعالیت دارند که اکثر آنها موسسات خیریه میباشند، از دیگر نهاد هایی که در این ولایت نمایندگی دارند، قونسلگری آقاخان،

نمایندگی سفارت امریکا، پی آرتی نیوزلند و تعداد نیروهای کمکی کشور سنگاپور نیز در پهلوی پی آرتی نیوزلند در بامیان مستقر میباشند.

جاذبه هاي توريستي

بامیان یکی از شهرهای کهن و تاریخی

افغانستان

امروزی محسوب می‌گردد. وجود

پیکره‌های تخریب شده بامیان

، شهر غلغله، شهر ضحاک و بند امیر این شهرها به یکی از مراکز مهم توریستی افغانستان تبدیل نموده بود.این پیکره های عظیم بودا در مارس ۲۰۰۱ توسط حکومت

طالبان

منفجر شدند. پیکارجویان طالبان قصد داشتند با تخریب یادبودهای

بوداییسم

، “آثار شرک” را در منطقه از بین ببرند.

[۵]

بت هاي بودا

تندیس‌های بودا در بامیان تندیس‌های بزرگی بودند که در دل کوه در استان بامیان افغانستان ساخته شده بودند. این مجسمه‌های عظیم ایستاده و سایر مجسمه‌های خرد

و بزرگ دوره کوشانی‌ها معمولاً به عنوان «بتهای بامیان» در زبان همه مشهور بود. مجسمه ۵۵ متری بامیان بزرگ‌ترین هیکل بودای دنیا و بلندترین مجسمه سنگی جهان

بود. این سازه‌های گرانبهای افغانستان که شهرت جهانی داشت در رژیم طالبان بکلی تخریب گردید اما در سال های اخیر اقدامات خوبی برای بازسازی آنها شروع شده است

بت بزرگ بنام صلصال و بت کوچک‌تر بنام شمامه بوده است.

+

——————————————————————————معرفی ولسوالی های بامیان (ورس)

وُلُسوالی وَرَس یکی از

ولسوالی‌ها

ولایت بامیان

افغانستان

است.

موقعیت و جغرافیا

ولسوالی ورس در منتهی الیه جنوب غربی شهر

بامیان

قرار دارد و آب و هوای آن سرد و خشک است و دارای جمعیتی بالغ بر 180 هزار نفر می باشد بیشتر ساکنان این ولسوالی به پیشه زراعت اشتغال دارند زراعت در این منطقه

یک فصل است و فصل کار و تلاش زارعان شش ماه اول سال است. ورس دارای دهکده‌های متعدد است در مجموع ورس از چهار منطقه تشکیل شده‌است که عبارت است از منطقه سفید

غو(آب)، سرخجوی، چجین و تخت و سراب. که هر یک از این مناطق دارای قریه جات متعددی است به عنوان مثال منطقه سفیدغو از قریه جات: جیجان علیاو سفلی، سر پل، استراب،

نسپتان، نیقول، وار زاغ، پایین آب، قولک، کبتگ، کنگ، ایگ، کسک، دیوان، جرگ، سر سنگ، و ارزنگ، پچندور، لیگان، توسور، وازدرغان، لوره، کته خاک، للج، رزگ، پتابقول،

کندوگ، سیاه قول و…هستند سفید غو را از آن سبب سفید غو گفته‌اند که دریایی که از پنجاب در اوقات آبخیزی به این منطقه می‌آید دارای رنگ خاکی یا گلآلود است

اما آبی که از دره سفید غو می‌گذرد دارای رنگ سفید(بیرنگ رنگ عادی آب) است.

تخت ورس، سفیدغاو، {شیوقل}، ایگ، رزگ، [قول مسعود]، تنگ زردگ، سنب الاق، قوناق،

جوقول

، سرو، کوسه، بریکی، لیگان، تینل، قفقول، پتابجوی و تگابغار از مناطق معروف ورس است.

دریایی که از پنجاب به این ولسوالی می‌آید در منطقه دوآّب بین رزگ و ایگ به آب سفید غو می‌پیوندد ودر ادامه در نزدیکی قریه دیوان به دریای هلمند که از ولسوالی

بهسود ولایت میدان جریان دارد می‌پیوندد و مسیر خود را طی می‌نماید. مردم ورس

هزاره

و

شیعه

هستند و به زبان فارسی دری

گویش هزارگی

تکلم می‌کنند.

صنایع دستی

برک

هزارگی که جامه‌ای زمستانی است و از کرک گوسفند تهیه می‌شود در بهترین نوع خوداز صنایع دستی ورس است.از صنایع دستی دیگر این ولسوالی می‌توان به نمد لیگان این

ولسوالی اشاره کرد که در نوع خود در کشور افغانستان بی نظیر است. گلیم و شال از دیگر صنایع دستی این ولسوالی است.

به امید این که تا آخر خونده باشید و از این پست خوش تون اومده باشد.

باز هم اگر انتقاد و یا پیشنهاد داشتید بخش کامنت ها در اختیار تون قرار داره.

فعلً خدانگهدار تا پست دیگر.

درباره محمد هادی احمدی

این هم زندگی نامه ای این جانب: نام من محمد هادی و نام خانوادگی من احمدی میباشد. من بیست و چهار سال سن دارم, من در کابل پایتخت کشور افغانستان زندگی مینمایم و در مورد تحصیلاتم هم باید بگم که امسال اگر خدا بخاد از کلاس دوازدهم فارغ میشوم و برای قبولی در دانشگاه امتحان میدهم, من به شنیدن موسیقی های سنتی و قدیمی خیلی علاقمند هستم, همچنان به مطالعه ای کتاب های معلوماتی خیلی علاقه دارم, همیشه سعی میکنم اطرافیانم رو شاد نگه دارم حتا اگر خودم غمگین باشم, بزرگترین آرزویم هم این است که بتوانم در آینده اگر تونستم یک برنامه نویس باشم, چون به رایانه خیلی علاقه دارم و با اندکترین رهنمایی دوستانم میتوانم هرچه رو که بخام یاد بگیرم, راه های ارتباط هم با من هست: آی دی اسکایپم: hadi.elham2 و شماره ای تماسم هم هست: 0093799290534
این نوشته در اخبار, صحبت های خودمونی, گزارش ارسال و , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

26 Responses to سلام دوستان این هم پستی که شما خواستید معرفی یکی از ولایات زیبای افغانستان به نام بامیان.

  1. 1
    فرهاد جعفری says:

    سلام بر محمد هادی عزیز.
    امید که روزگار خوبی داشته باشی. اطلاعات بسیار کامل و ارزشمندی رو به اشتراک گذاشتی که جای بسی تقدیر و تشکر داره. نگارش شیوا و روانت رو هم می ستایم.فقط چند تا واژه رو نفهمیدم که البته معنی بعضیهاشون رو حدس میزنم و بعضیهاشون رو اصلا نمیدونم.
    مثلا احصاییه که فکر میکنم میشه آمار. پیدا وار که فکر میکنم میشه محصول. وست والی, کچالو قروت رو هم که معادل ایرانیش رو نمیدونم چی میشه. اگه لطف کنی معادل ایرانشون رو برام بنویسی, ممنون میشم.
    منتظر پستهای مفید و ارزشمند بعدیت هستم.
    پاینده باشی.

    • 1.1
      محمد هادی احمدی says:

      سلام آقا فرهاد گل, اولً سپاس بابت این که پست بنده رو پسندیدید در ثانی ببخشید که من این مطلب رو به لحجه ای افغانی نوشته بودم. خب اون چند چیز رو که معنی شو حدس زده بودید کاملً درست بودند و این هم معنی اون چند تای که نفهمیده بودید. کلمه ای اول معنی یک بخش یا قسمت راستش من هم دقیقً نمیدانم که برای این کلمه به لحجه ای ایرانی چه معادلی بنویسم. اما معنی کلمه ای دوم یعنی کچالو معادلش سیب زمینی. و کلمه ای آخر یعنی قروت معادلش کشک میباشد خدا کند تونسته باشم شما عزیز رو تا حد قناعت داده باشم.

  2. 2
    بانو says:

    سلام بر آقاي احمدي گرامي
    ممنون بابت پست و اين كه طبق درخواست ما اين پست رو منتشر كرديد.
    البته متن پست يه كم سخت بود وليكن ما موفق به خواندن آن گرديديم.
    خب چندتا سؤال:
    شما تا حالا خودتون رفتيد باميان؟ تا حالا اون مجسمه هايي كه طالبان خرابشون كردند رو ديده بوديد؟ آيا مي شد اونها رو لمس كرد؟ از كابل كه محل سكونت شما هست تا باميان چند ساعت يا دقيقه راه هست؟ هم با تاكسي و ماشين شخصي رو بگيد و هم با اتوبوس؟
    ميوه هايي كه گفتيد باميان داره غير از يه مدل سيب و يه مدل زردآلو بقيه رو نمي شناسم مي شه راجع بهشون توضيح بديد؟ چه شكلي و چه طعمي هستند آيا؟
    پيداوار يعني چي آيا؟ به معناي صنايع دستي هست آيا؟
    و آيا خودتون آثار تاريخي باميان از جمله قلعه چهل دختر رو رفتيد؟

    شعر ها هم كه بسيار زيبا بود و صد هزار آفرين بر شاعر توانمند اونها….
    و راستي آيا فقط اين دو كتاب خونه در يك شهر وجود داره شكلك ما در شهرستانمون كه خميني شهر از شهرستان هاي استان اصفهان هست بيش از ده بيست تا كتاب خونه و سالن مطالعه داريم كه هرچند كوچكند بعضي هاشون ولي خب كتاب خونه هستند…
    منظورتون از مكتب همون مدارس ما هست كه مدارس ما شامل دبستان راهنمايي و دبيرستان مي‌شه؟ كه البته ما اينجا مدرسه مختلط نداريم البته….
    و چه حيف كه كلي آثار تاريخي از بين رفت حيف…. اي كاش بقيه آثار تاريخي كشورتون و كشور ما پابرجا بمونند و از گزندها در امان باشند…..
    باز هم ممنون از پست ولي تو رو خدا دفعه ديگه آسونتر بنويسيد شكلك ممنون و سپاسگزار و هميشه سربلند باشيد.

    • 2.1
      محمد هادی احمدی says:

      درود و سلام خدمت شما دوست عزیز و هم محله ای خوب. اولً ممنونم از این که پست رو خوندید و پسندیدید. در ثانی باز هم معذرت میخام از این که من پست رو به لحجه ای افغانی نوشته بودم, خوب باید چه کار میکردم راستش من آن قدر لحجه فارسی ایرانی رو خوب بلد نیستم. خوب این هم جواب سوالات تون: من تا به حال بامیان نرفتم و دلیلش هم همین ناامنی که در این جا هست میباشد, در ضمن من همه ای این اطلاعات رو از کسانی پرسیدم که آنان خود ساکن اون شهر میباشند, راجع به طعم میوه ها خدمت تون عرض کنم که دو میوه ای که شما نام گرفته بودید یعنی سیب و زردآلو شیرین و چپه نمک طعم شور دارد, معادل کلمه ای پیدا وار هم میشه محصولات, آری حدس شما در مورد کلمه مکتب کاملً درست و به جا هست, کتاب خونه در این شهر فعلً فکر میکنم بیشتر از دو تا باشد اما خب در این منطقه اکثر مردم بیسواد هستند و همیشه به دنبال زراعت و مالداری هستند تا مطالعه و تحقیق. فاصله ای که بین کابل و بامیان قرار دارد رو میشه در ظرف پنج تا شش ساعت طی کرد البته دقیقً نمیتونم بگم که با ماشین شخصی چقدر وقت رو میگیره چرا که از کسانی که من در این مورد پرسیدم همه با ماشین های عمومی به سفر میپردازند. چرا که ماشین های شخصی اکثرً از سفر کردن در این راه میترسند که شکار طالبان ویا کدوم خون خوار دیگر نشوند.به امید این که پاسخ بنده تونسته باشد تا حدی جوابگوی سوالات شما بوده باشد, باز هم تکرار میکنم من آنقدر روی لحجه ای شیرین فارسی ایرانی مسلط نیستم شما به بزرگواری خود تون ببخشید.

  3. 3
    مهسا says:

    دوست گرامی سلام. ممنون از پست جالب و خواندنی شما.
    بامیان و بلخ، یاد ناصر خسرو افتادم…
    امروز ظهر که از اخبار شنیدم در مرکز کابل اقدام تروریستی اتفاق افتاده ناخود‌آگاه به یاد شما افتادم و براتون آرزوی سلامتی کردم. و الان که ازتون پست دیدم خوشحال شدم.
    به امید این که یه روزی همه دنیا پر از صلح باشه.

    • 3.1
      محمد هادی احمدی says:

      سلام آری واقعً دیروز روز ناراحت کننده برای همه بود, بدبختانه در این انفجار تعداد زیاد از دوستان و هموطنان من مجروح ویا شهید شدند ولی خب باید چه کنیم حالا که دیگر چاره ای به جز صبر نداریم, خدا روزی رو بیاره که همه بدون ترس و وحشت در کنار هم بتونیم زندگی نماییم.

  4. 4
    مهسا says:

    باشندگان… چه کلمه فارسی قشنگی! ما از کلمه عربی ساکنین استفاده می‌کنیم. و همین‌طور پیداوار، که به نظرم همون چیزیه که ما باز هم کلمه عربی محصولات رو براش به کار می‌بریم.

  5. 5
    محمدرضا چشمه says:

    سلام هادی جان.
    بسیار تحقیق جامع و کاملی بود.
    من به دوستان بگم که پوانتون همون دانشگاه و مکتب یعنی کلاس و مدرسه، احساییه همون ثبت احوال خودمونه اون میوه ها هم مشابه اسامی ایرانیش رو خود هادی پیدا میکنه.
    ولی از هادی میخوام که لهجه افغانی متنهاش رو از بین نبره، فوقش سوالی در مورد معانی کلمات داشتیم توی کامنتها میپرسیم.
    یکی دو تا موضوع تکراری در همین پست هم بود که امیدوارم که هادی در پستهاش بعدی بهشون توجه بیشتری بکنه.
    من خیلی لذت بردم این همه اطلاعات مثل این بود که از یکی از استانهای خودمون بود، راستی ولایت هم همون استان و ولسوالی همون دهستان یا بخش خودمونه.
    ممنون از پست بسیار عالیت.

  6. 6
    قاسمی says:

    سلام اطلاعات جامع و کاملی بود. تشکر از پست مفید شما.

  7. 7
    سمیه says:

    سلام وطندار!
    خوشحالم که شما را در اینجا میبینم
    من در ایران زندگی میکنم دوست دارم بیشتر با شما آشنا بشم اگه میتونید یک راه ارطباتی در اختیارم بگذارید
    از پست قشنگتان هم متشکرم من اهل بامیانم ولوسوالی پنجاب

    • 7.1
      محمد هادی احمدی says:

      سلام و درود خدمت شما هم دارم, خدا کند که تحقیقی که انجام داده بودم مورد نظر شما هم که اهل بامیان زیبا هستید قرار گرفته باشد. راه های ارتباطی با من این ها میباشد: آی دی اسکایپم هست: hadi.elham2 و شماره ای تماسم هم هست: 0093799290534

  8. 8
  9. 9
    فرشته says:

    سلام آقای احمدی,خیلی ارادتمندم!
    ممنون از پست بسیار خوبتون!

  10. 10
    فرشته says:

    دوستان عزیز,رمان بادبادکباز رو حتما مطالعه کنید!
    رمان بسیار زیباییست از آقای خالد حسینی!
    ممنون!

  11. 11
    پریسیما says:

    سلام آقای احمدی
    دیروز خوندمش ولی فرصت نکردم کامنت بذارم
    ممنونم بازم با مطالب جالب بیایید پیشمون
    موفق باشید

  12. 12
    عمو حسین says:

    درود بر هادی گرامیم. خوبی پسرم.
    چه خوب کردی و چه خوشحالمان کردی که به محله ی خودت آمدی.
    حالا بگو ببینم این محله را چگونه پیدا کردی؟ آیا نابینای مطلق هستی یا کمبینایی؟
    به هر حال خیلی خوشحالم هادی جان سمیه خانم محمد هاشمی عزیز و امیدوارم که روز به روز افراد بیشتری از دیگر کشورها به ما ملحق شوند. و واقعا یک محله به معنای واقعی داشته باشیم.
    واقعا به برکت فناوری و علم چقدر دنیا کوچک به نظر میرسد. چه خوب انسانها میتوانند به هم نزدیک باشند و به یکدیگر مهر بورزند عشق بورزند.
    کاش روزی همه ی مرزها برداشته شود و همه یکی شوند همه با یک زبان حرف بزنند.
    بازم ممنون هادی دوووستت دارم.

    • 12.1
      محمد هادی احمدی says:

      سلام امو جون, من هم خیلی خوشحالم که با شما عزیزان در این محله آشنا شدم و در ارتباط هستم, من نابینایی مطلق هستم و از خیلی وقت هست که از این محله دیدار میکنم و نرم افزار های مورد نیازم رو از این محله دانلود میکنم, من هم همین آرزوی شما رو دارم که ای کاش این مرز ها میان ما نبود تا همیشه در کنار هم میبودیم.

  13. 13
    مهدیه says:

    سلام آقای احمدی پست بسیار خوبی بود من خوشحالم از اینکه شما را اینجا میبینم راستی آیا تا به حال به ایران سفر کردین حتما در مورد مشکلات معلولین در افغانستان برامون بنویسید ممنون تا بعد

  14. 14

    خیلی مطلب جالبی بود فقط کاش چنتا عکس هم برامون میزاشتید
    تشکر

دیدگاهتان را بنویسید