دو نامۀ من به مدیرعامل شبکۀ ملی تشکلها و یک نامه از ایشان

درود یاران و همراهان همیشگی ام.

اخیرا دو ایمیل برای مدیرعامل محترم شبکه تشکلهای نابینایان و کمبینایان کشور ارسال کردم. یکی که مربوط به ماه قبل یعنی مهرماه میباشد، در خصوص تعامل من با یکی از تشکلهای محترم بود که بخاطر مطلبی که در محله در رابطه با برگزاری مجمع عمومی آن تشکل محترم داشتم، که موجب دلخوری و گلایه هایی شد. من نام تشکل یاد شده را در اینجا حذف و نام تشکل محبوب را آورده ام تا مبادا مجدد دلآزردگیهایی را موجب شود.

ایمیل دوم مربوط به پست اخیری است که باز در محله منتشر کردم و با شما نازنینان مطرح کردم که برخی قوانین و ازجمله قوانین فعلی مربوط به ثبت اسناد و املاک، برای ما نابینایان تبعیضآمیز و تحقیر کننده هستند، و خواستم که با همیاری و همکاری شما، نامه ای خطاب به ریاست سازمان اسناد و املاک نوشته شود و خواستار برگزاری نشستی برای مباحثه در این خصوص شویم. منتها باز پیشنهاد کردم که ابتدا نامۀ پیشنهادی، ابتدا برای مدیرعامل شبکه ، ارسال تا ایشان به نمایندگی از طرف نابینایان و تشکلها، پیگیر موضوع شوند.

در ادامه دو ایمیل من به مدیرعامل محترم شبکه و جوابیه ایشان را مطالعه خواهید کرد.

دوست دارم باز در خصوص هر دو موضوع با هم به مشورت و گپ و گفت بپردازیم ولی از بیم اینکه مبادا ناخواسته دچار حواشی نامربوط شویم، لذا با کسب اجازه و با عرض پوزش از شما بزرگواران کامنتها را بسته نگه میدارم. چنانچه نظر یا دیدگاهی داشتید که خواستید مرا مفتخر به آگاهی از آن نمایید لطف کرده با ایمیلم ارتباط برقرار کنید.

h.movahedzadeh@gmail.com

همیشه مهربان همواره پیروز و بهروز و کامیاب باشید.

 

محضر محترم مدیرعامل شبکه ملی تشکلهای نابینایان و کمبینایان کشور:

 

جناب معینی من موحدزاده هستم. از اینکه از این طریق مزاحم میشم پوزش میطلبم.

الآن با شما بعنوان مدیرعامل شبکه تشکلها تماس میگیرم و اگر استقبال کنید

تماسهایم بیشتر خواهد شد.

علی الحساب به آگاهی میرسانم که چندی پیش انجمن محبوب ، اقدام به

برگزاری مجمع عمومی سالانهش نمود. متعاقب این نشست حقیر که معمولا فردی

فضول هستم و به همین دلیل خیلی افراد از من خوششان نمیآید، مطلبی در سایت

محله نابینایان یا همان گوشکن منتشر کردم و از دیدگاه خودم نقدهایی را به

جلسه و مجمع فوق الذکر وارد نمودم که متن مذکور در پایان عرایضم تقدیم

میشود.

در پی انتشار این مطلب، انجمن مذکور با بی تفاوتی از کنارش گذشت و در

کامنتها هیچ واکنش و جوابی ندادند. بعد خودشان گزارشی از مجمع ارائه

کردند که من در کامنتهای پست یاد شده، به بی تفاوتیشان در پست خودم

انتقاد کردم که جوابی دادند که این جوابیه حاکی از ناراحتی دوستان در  انجمن محبوب بود.

بعد تصمیم گرفتم که در جلسه هیئت مدیره شرکت کرده علت ناراحتیشان را جویا شوم.

در جلسه هیئت مدیره که 4نابینا و یک بینا عضو هستند عمدتا 2نفر از اعضای

نابینا  و عضو بینا اظهار نظر

کردند.

من در عرایضی که آنجا داشتم گفتم که اصولا دیدگاه من نسبت به تشکلها و

فعالیتهای اجتماعی و گروهی با شماها تفاوتهایی دارد که احتمالا همین

اختلاف دیدگاه موجب بروز ناراحتی و کدورت خاطر میشود. و توضیح دادم که من

بر این باورم که باید مطالب را علنی و آشکارا گفت تا تمرین و ممارستی

باشد هم برای گوینده و نویسنده و هم برای دیگر افراد نابینا و اعضای

تشکلها تا اصولا روحیه پرسشگری و نقد و تحلیل در ما زنده شود. و گفتم که

من معتقدم که نابیناها در تشکلها جمع میشوند و باید جمع شوند تا به تمرین

و آموزش فعالیتهای اداری و گروهی و اجتماعی بپردازند و لذا تشکل یک وسیله

است و نه هدف.

ولی دوستانم در هیئت مدیره با این دیدگاه من مخالف بودند و میگفتند که

ایراد و اشکالی اگر در تشکلی هست باید در سکوت و خاموشی و در خفا گفته

شود. و گفتند که باید اشکالات را در خود جلسه میگفتی و این در حالی بود

که هیچ وقتی برای اظهار نظر اعضا در نظر گرفته نشده بود.

خلاصه جناب معینی من این روحیه و رفتار را تا حدود زیادی از شما آموختم

که اظهار نظر را حق طبیعی هر کسی میدانید و معتقدید که نابیناها باید

بیاموزند که نسبت به مسائلشان به موقع و به هنگام اما متین و منطقی واکنش

نشان دهند و بارها از بی تفاوتیها گلایه نموده اید.

حال میخواهم بعنوان مدیر شبکه که یکی از وظایفش آموزش تشکلها برای رعایت

قانون و احترام به آن باید باشد قضاوت کنید که آیا رفتار من که مطلب یاد

شده را منتشر کردم اشکال داشته است یا خیر و اگر نداشته و شما هم چنین

رفتاری را تایید میکنید لطف کرده در یکی از سخنهای صوتی هفته در این باره

قدری سخن بگویید و تشکلها را دعوت و تشویق فرمایید تا از اعضایی مثل من

استقبال کنند تا شاید تلنگری باشد برای دیگر نابینایان تا از بی تفاوتی و

بی احساسی در بیایند.

 

نامه یا ایمیل دوم به جناب معینی درباره نوشتن نامه به ریاست سازمان ثبت اسناد و املاک کشور:

 

محضر محترم مدیرعامل شبکه ملی تشکلهای نابینایان و کمبینایان ایران

 

با درود احتراما  ما که گروهی از نابینایان سراسر کشور هستیم، نامه ای که خطاب به ریاست سازمان اسناد و املاک کشور، نوشته شده را ذیلا تقدیم میداریم.

امید است با رایزنیها و اخذ نظر کارشناسان و حقوقدانان نابینا از یک سو و کارشناسان سازمان مذکور از سوی دیگر محدودیتهایی که در حال حاضر برای انجام امور ثبتی برای نابینایان وجود دارد، برطرف گردد بگونه ای که هم دغدغه دفاتر اسناد رسمی مبنی بر احتمال سوء استفاده از نقص بینایی نابینایان مرتفع گردد و هم کرامت و شأن انسانی نابینایان حفظ و رعایت شود.

ظاهرا براساس ماده 64 قانون ثبت اسناد و املاک مصوب 1310 محدودیتهای موجود شکل گرفته است که نیاز به حذف یا اصلاح ماده مذکور ضروری بنظر میرسد.

امید است با کاردانی و تخصص و درایتی که در شما سراغ داریم بتوانید با همکاری و یاری دیگر حقوقدانان نابینا در رفع این محدودیت تبعیضآمیز پیروز و موفق باشید.

با تشکر و عرض پوزش نامه یاد شده همراه با نام امضا کنندگان تقدیم میگردد.

 

 

 

به نام خدا

 

 

حضور جناب آقای حسین موحدزاده

 

با عرض سلام و تقدیم احترام

دوست عزیز؛ نامه سراسر پردغدغه جنابعالی را در خصوص ضرورت رعایت معیارهای حقوقی برگزاری مجامع عمومی تشکلهای نابینایان و کم بینایان را دریافت کردم. مطالعه این نامه مبین تأیید شناخت قبلی اینجانب از جنابعالی به عنوان فعالی پیگیر در رعایت الزامات منجر به افزایش انگیزه افراد نابینا و کم بینا برای مشارکت در اداره امور تشکل های این گروه است.

به طور خلاصه تمام نکات مورد تأکید جنابعالی از دیدگاه من صحیح و همان موانعی است که موجب کاهش مشارکت عمومی نابینایان در اداره امور تشکلهای خود و تداوم گر مشکلاتی است که خود به درستی به آن ها اشاره کرده اید.

در این خصوص ذکر نکات ذیل را مفید می­دانم:

1.  به هیچ عنوان نباید شیوه برخورد با جنابعالی در تشکل مذکور و سایر تشکل ها موجب کناره گیری جنابعالی و سایر دوستان دغدغه مند و آگاه شود. زیرا این همان امری است که دوستان برخورد کننده به دنبال آن هستند و شاید کناره گیری دوستانی همچون شما از فعالیت های اجتماعی موجب تداوم چنین برخوردهایی شده است زیرا افراد دارای نیت سالم برای شفاف سازی روند انتخاب هیأت مدیره تشکل ها و روند مشارکت افراد نابینا در اداره امور این تشکل ها که انگیزه ای جز خدمت ندارند، بسیار شکننده تر از نیت افرادی است که با انگیزه های جاه طلبی یا خدایی ناکرده کسب منافع از هر نوع که باشد موجب پایداری آنها در هیأت مدیره این تشکلها به قیمت کاهش مشارکت عمومی است.

2.   این مشکلات عمدتاً ناشی از پایین بودن سطح فرهنگ مشارکت در میان افراد نابینا و کم بیناست که رفع آن احتیاج به فرهنگسازی مداوم و صد البته پایداری افراد دارای نیت های سالم است که خود بهتر میدانید زمانبر است و ظرف چندسال به نتیجه مطلوب منجر نمی شود.

3.  به منظور تحقق نکته بند 2 ضروریست جنابعالی و سایر دوستان دغدغه مند حتی الامکان و با آمادگی قبلی در همان مجامع عمومی سخنان سنجیده خود را بیان کنید و همزمان سعی کنید با دوستانی که تفکری نزدیک به شما دارند قبل از مجامع رایزنی کنید تا صدای رساتری داشته باشید هر چند ناگفته می دانم این امر کم مشکل نیست. از این جهت بر این امر تأکید می کنم که بیان نظرات قانونمند شما در مجامع به دلیل انطباق با حقوق اعضای مجامع عمومی دست افرادی را که مشارکت گریز و غیرپاسخگو هستند در حملات به شما به دلیل طرح نظراتتان در محافلی خارج از تشکل ها می بندد.

4.  قطعاً نکات صحیح مورد تأکیدتان را در سخن هفته های صوتی بیان خواهم کرد.

5.  در مورد مفاد نامه ثبت، ضمن تشکر از پیگیری تان این امر را نخست در جلسه کارشناسی شبکه بررسی و سپس در نشست با مسئولان سازمان ثبت پیگیر کرده و نتیجه را اعلام می کنم.

 

با تشکر و سپاس

 

این نوشته در اجتماعی, اخبار, اطلاع رسانی, حقوقی, صحبت های خودمونی, گزارش ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاه‌ها غیرفعال هستند.