نتیجهگیری در زمینه ی ارزشیابی توصیفی. به همکاریتون نیاز دارم

سلام به همه

حال و احوال خوبه؟؟؟

با این هوای عالی چه میکنید؟

من که دارم به معنای واقعی زندگی میکنم. دوست دارم هر طوری شده اسفند رو نگه دارم تموم نشه. همیشه عاشق این ماه بودم. هم هواش عالیه هم جنب و جوش عید رو دوست دارم

از هر فرصتی استفاده میکنم تا قدم بزنم. بیچاره دوستام. موقع برگشت از کلاس مجبورشون میکنم از سرویسهای دانشگاه استفاده  نکنن و بیان این همه راه رو پیاده برگردیم. خخخخ

تا حالا که قبول کردن! بهشون میگم: اسفند را باید کتونی پوشید و قدم زد!!! خخخخ

همیشه هم میگن ما بدونیم این جمله رو کی به تو یاد داده خودمون میریم تیکه تیکه اش میکنیم. خخخخ

امیدوارم حال دل شما هم عالی باشه. مثل هوای اسفند!

بیشتر از این حرف نزنم . برم سر اصل مطلب

من به نظر شماها برای نتیجهگیری یکی از تحقیقهام نیاز دارم. ببینید من این ترم یه درسی دارم که استادمون 10نمره از امتحان رو گذاشته انجام تحقیق راجع به یکی از مسائل آموزش و پرورش و مصاحبه و تهیه گزارش

درسمون هم مسائل آموزش و پرورش هست

من موضوعم رو ارزشیابی توصیفی انتخاب کردم. ارزشیابی توصیفی همون طور که میدونید جدیدا طرح ریزی شده و این شیوه فقط در دوره ی ابتدایی انجام میشه.

منظور از ارزشیابی توصیفی اینه که دیگه نمره ی کمی وجود نداره و نمرات به شکل گزارش پیشرفت تحصیلی هستن و به شکل عالی,خیلی خوب,خوب و …. صورت میگیره

حالا من تحقیقهام رو انجام دادم یعنی تاریخچه اش رو در آوردم و ویژگی و مزایا و معایبش رو گفتم و موارد دیگه. یه بخشی هست باید ببینیم بازدهی دانشآموزان در ارزشیابی کمی بیشتر بوده یا کیفی

تو اینترنت به طور مستقیم همچین مطلبی وجود نداره. من خواستم چند تا از سوال هارو اینجا مطرح کنم و شماها لطف کنید بیاید تو کامنتها نظراتون رو بگید تا من به یه نتیجه گیری کلی برسم

1-یکی از ویژگیهای ارزشیابی توصیفی این است  که استرس را در دانشآموزان کم کند. به نظر شما چه مقدار از استرسها کاهش یافته؟شما به عنوان یک قضاوت کننده چه مقدار متوجه این مسئله شدید؟

2-به نظر شما  سطح علمی دانشآموزان تغییر کرده؟شما دلیل را چه چیزی میدانید؟

3-بازده دانشآموزان در ارزشیابی کیفی بیشتر است یا کمی؟چرا؟

شما اگر تو کامنتها به این سه سوال پاسخ بدید واقعا ممنون میشم. اگر تجربه ای داشتید که به طور مستقیم شاهد فلان مسئله بودید ذکر کنید این خیلی بهم کمک میکنه

ممنون از لطفتون

زندگیتون سرشار از حضور خدا

درباره نرگس کلبادی نژاد

نرگس کلبادی نژاد,اهل استان همیییشه سرسبز و زیبای مازندران, متولد 14/6/75.دانشجوی ارشد علوم تربیتی گرایش مطالعات برنامه ی درسی در دانشگاه مازندران. ورزشکارم و عضو ثابت تیم ملی شدن از آرزوهای بزرگم هست. عاشق نواختن موسیقی هستم و کتاب خوندن عجیب من رو آروم میکنه و دنیام رو تغییر میده. برای همه ی شما خانندگان عزیز آرزوی شادی و موفقیت های بسیاااار زیاد میکنم
این نوشته در اجتماعی, گزارش, مقاله ها ارسال و , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

22 Responses to نتیجهگیری در زمینه ی ارزشیابی توصیفی. به همکاریتون نیاز دارم

  1. 1

    درود. سؤالات سختی میپرسی. آخه یه چیزی بپرس که کامبیز هم بتونه جواب بده. ایجوری که نمیشه. چون ذهنش نمیکشه, واس همین من مجبور شدم به جاش بپرسم. گناه داره آخه.
    امیدوارم معلمین همکاری کنند و جواب سؤالاتتو بگیری.

  2. 2

    دوست عزیز فکر کنم بتونم کمی به شما کمک کنم در حال حاضر امکان نوشتن ندارم. اگه تا فردا سایر دوستان به مطلبی در این زمینه اشاره نکردند، پیش از ظهر با من تماس بگیرید تا آن چه میدونم در اختیارتون بذارم.
    013 33461648

  3. 3

    سلام
    وای چه سوال سختی پرسیدی مقذم حنگ کرد برم بخوابم خخخ
    در پناه حق

  4. 4
    نیایش says:

    سلام به دوستای هم محلی. پیشاپیش تشکر میکنم از اونهایی که لطف میکنن و به این پست سر میزنن.
    من یه نکته ای رو متاسفانه فراموش کردم تو خود پست بگم
    ببینید برای جواب دادن به این سوالها اصلا لازم نیست شما تخصص خاصی داشته باشید.
    اگر حتی تجربه ی کوچیکی هم داشتید که فکر میکردید به من کمک میکنه بگید.
    یکی از دلیلهایی که من این سوالها رو اینجا مطرح کردم این بود که اینجا از هر سنی هست و من نظرات مختلفی رو میشنوم.
    باز هم میگم جواب دادن به این سوالها اصلا نیاز به داشتن تخصص خاصی نداره.
    موفق باشید

  5. 5
    حمیدرضا آب روشن says:

    سلام
    1 این امر به طور مقطعی موجب کاهش استرس میشود زیرا دانشآموزان دیگر با همکلاسیهایشان به صورت جدی مقایسه نمیشوند و این امر بیشتر تقویت مثبت را به دنبال دارد
    اما بعد از این دوره و ورود به مقاطع بالاتر تعویض ناگهانی نظام آموزشی موجب سر در گمی دانشآموز شده و استرس او را دوچندان میکند
    دانشآموزی که از پایه ی درسی ضعیفی برخوردار است خود کارآمدی خیش را از دست میدهد و در نظام آموزشی جدید این استرس موجب افت تحصیلی دوباره ی او خواهد شد
    2 با وجود تغییر محتوای کتب هنوز نمیتوان سنجش صحیحی نسبت به سطح علمی دانشآموزان داشت
    زیرا این محتوا هنوز در دست بررسیست و دوره های کمک مربی برای معلمها و مربیان برگذار میشود .
    ارزشیابی این سیستم زمانی کامل مشخص میشود که ورود نسل بعدی که به وسیله ی این سیستم آموزشی فیلتر شده اند و وارد دانشگاه میشوند
    3 به دلیل این که نمرات ارزش کمی ندارند پس و مقایسه ی چندانی بین آنان صورت نمیگیرد جنبه ی رقابتی به شدت کاهش میابد و مانند سیستم گذشته دانشآموزان تلاشی برای نشاندادن برتری سطح تحصیل خود نسبت به دانشآموزان دیگر نیستند

  6. 6
    حمیدرضا آب روشن says:

    خودش یه تحقیقه خخخخ

  7. 7
    مظاهری says:

    سلااام بر نرگس جونم.
    امیدوارم که نتیجه ی مطلوب رو از این پست بگیری.
    من شخصا با این نوع ارزشیابی موافق نیستم و البته اقواممون هم راضی نبودند، خدا هم راضی نیست به نظرم خخخخخ.
    ببین شاید استرس رو کاهش داده ولی رقابت فوق العاده اومده پایین.
    از لحاظ کیفیتی هم تأثیرش منفی بوده.
    به نظرم که استرس تا یه حدی خوبه و باعث پیشرفت هم میشه.
    یادمه سر 25 صدم چقدر قبلنا رقابت بود و باعث میشد بچه ها بیشتر و بهتر درس بخونن.
    من مستقیم با این مقوله سر و کار نداشتم ولی اقواممون راضی نبودن.
    موفق باشی دوست خوبم.

    • 7.1
      نیایش says:

      سلاااام زهره جونم
      به به پست مارو با قدمهای مبارکتون پر برکت کردینخخخخخ
      درسته حرفات. دقیقا این آقا مدیری که امروز ازش مصاحبه کردم هم همین نظرو داشت
      خودم هم موافقم. باید یه شیوه ی تلفیقی رو در پیش بگیرن تا حد اقل کمی رقابت باشه. میدونی خود استرس هم اگر کم باشه باعث جنب و جوش میشه.
      همین الانش هم سر بیست و پنج صدم رقابت میکنیم. در جریان هستی که؟؟؟؟؟!!!!!!
      مرسی به خاطر نظرات ارزشمندت عزیزم.

  8. 8
    مهدی 313 says:

    سلام و عرض ادب1. اصلا استرسی هست ؟ خخخ . دانش آموز سالاری شده و معلم جرات آموزش نداره که …
    تابستان سال گذشته در رسانه ها و اخبار منتشر شد که آمار مردودی های کلاس اول دبستان نسبت به بیست سال قبل بیست و سه درصد بیشتر شده . تازه یعنی ارزشیابی توصیفی برقرار است . یکی از اصلی ترین دلایلش را کارشناسان همین سیستم ارزشیابی توصیفی اعلام کردند . البته مدتی بعد آموزش و پرورش تقریبا این خبر را انکار کرد و از آن به بعد نگذاشت خبری در این زمینه منتشر شود تا انتقادها بیشتر گردد . سیستمی که حتی خودِ معلمین به آن معترضند بویژ] به محتوای کتابها
    2. این اطلاعات و پیشرفت ظاهری بچه ها بخاطر پیشرفت علم است نه سیستم آموزش و پرورش . بچه ها در میدان بمباران اطلاعاتی هستند اعم از کامپیوتر اینترنت و خیلی چیزهای دیگر که بچه ها از آن بیشتر اطلاعات می گیرند . مثلا در پیش دبستانی ها آموزش زبان وجود دارد چیزی که ما در راهنمایی شروع می کردیم . این بخاطر این است که اکثر کودکان با حروف و خیلی چیزهای دیگر بخاطر تکرار در زندگی آشنا شده اند . بنظر من سیستم آموزش و پرورش کار شاقی نمی کنه .
    3. و بخاطر همان سیستم ارزشیابی توصیفی رقابتی هم وجود نداره . به قول رحیم پور اذعدی در همایشی در میان مسوولین آموزش و پرورش که سال گذشته شبکه یک گذاشت مسوولین آموزش و پرورش مثل کرگدنهایی شدن که فقط تقلید می کنند و سیستمهای آموزشی منقرض شده سایر کشورها را روی آموزش و پرورش خودشان امتحان می کنند . البته گفته های آقای ازعدی را زیاد قبول ندارم ولی این حرفش درسته . خخخ
    موفق و پیروز باشید

    • 8.1
      نیایش says:

      سلام
      ممنون از حضورتون
      بله دقیقا بیشتر معلمها از ارزشیابی توصیفی راضی نیستن. امروز با یه مدیری مصاحبه کردم میگفتاین ارزشیابی برای معلمها وقت گیر هست. خب این طوری معلم انرژی زیادی براش نمیمونه که بخواد صرف کلاس درس بکنه
      البته تو همه ی پیش دبستانیها هم زبان و چیزهای پیشرفته یاد نمیدن. مدارس غیر انتفایی این کار رو میکنن.
      ممنون از حضورتون

  9. 9

    سلام بر نیایش
    ۱-یکی از ویژگیهای ارزشیابی توصیفی این است که استرس را در دانشآموزان کم کند. به نظر شما چه مقدار از استرسها کاهش یافته؟شما به عنوان یک قضاوت کننده چه مقدار متوجه این مسئله شدید؟
    ۲-به نظر شما سطح علمی دانشآموزان تغییر کرده؟شما دلیل را چه چیزی میدانید؟
    ۳-بازده دانشآموزان در ارزشیابی کیفی بیشتر است یا کمی؟چرا؟
    در مورد این پست چند نکته به نظرم می رسد که آنها را خلاصه خدمتتان تقدیم می کنم.
    1- جامعه ای که برای پاسخ دادن به این سوالات انتخاب کرده اید یک جامعه ی معرف نیست. چون این امر یک فعالیت علمی و تخصصی است بنابراین باید به منظور کسب نتایج واقعی و معتبر، جامعه ی خود را از میان کسانی که در این زمینه اطلاعات واقعی و مفید دارند و یا به صورت مستقیم در معرض این نوع ارزشیابی قرار گرفته اند مانند دانش آموزان ابتدایی، والدین آنها و معلمان این مقطع انتخاب نمایید.
    به این شکل هم اطلاعات شما واقعی است و هم اعتبار بیرونی تحقیق شما افزایش می یابد.
    2- از لحاظ مبانی فلسفی و مکاتب روانشناسی تربیتی و یادگیری، روش ارزشیابی توصیفی وابسته به مبانی فلسفی کیفیت گرا و مکاتب روانشناسی شناختگرایان، کلگرایان و غیره هستند در حالی که فعالیت ها و فرایندهای تعلیم و تربیت در کشور ما مبتنی بر مبانی فلسفی عینی گرا و روانشناسی رفتارگرا است. بنابراین به نظر می رسد که انتخاب چنین روشهایی برای جامعه ای که هنوز از لحاظ فلسفی و مکاتب روانشناسی وابسته به رفتارگرایان هستند کمی معقول به نظر نمی رسد.
    3- در مورد سوال اول اینگونه به نظر می رسد چون در روشهای ارزشیابی توصیفی ملاک و معیار موفقیت دانش آموز، عینی یعنی نمره نیست، بنابراین ممکن است که استرس ناشی از کسب نمره برای دانش آموزان کاهش یافته و تا حدودی اضتراب امتحان را تقلیل داده باشد. اما این گفته فقط یک تحلیل نظری است که صحت و سغم آن را فقط در موقعیت های عملی و پژوهشی می توان تایید یا رد نمود.
    4- تفاوت بین سوال دوم و سوم در چیست؟ مگر نه این است که سطح علمی دانش آموزان به نوعی ، همان بازده علمی آنها است؟ با این حال نکته ی قابل طرح در مورد این دو سوال این است که به نظر می رسد در ارتقا سطح علمی بیشتر عوامل دیگری مانند محتوا، روشهای تدریس، معلمان، ویژگی های فردی دانش آموزان و خصوصیات رشد آنها و عوامل دیگری بیشتر دخیل باشند تا نوع ارزشیابی چرا که ارزشیابی در امر یادگیری حلقه ی آخر از عناصر یادگیری یعنی طراحی، اجرا و ارزشیابی است. بنابراین شاید حلقه های طراحی و اجرا در بهبود سطح یادگیری و افزایش بازده دانش آموز نسبت به ارزشیابی نقش بیشتری داشته باشد. البته نقش نوع ارزشیابی در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان را می توان چنین تحلیل نمود چون در ارزشیابی توصیفی استرس و اضتراب ناشی از امتحان کمتر می باشد شاید دانش آموزان در بازنمایی یادگیری واقعی خویش عملکرد بهتری نشان دهند. و در مقایسه با روشهای ارزشیابی عینی و نمره گرا مجال بیشتری به دانش آموز بدهد تا توانایی ها و آموخته های خویش را آشکار سازد. اما اشکال این روش از ارزشیابی این است که به قول دوستان، دانش آموز را بیش از حد نسبت به امتحان و ارزشیابی لاقید می سازد و آن استرس مثبت و مورد نیاز را در دانش آموز از بین برده و رقابت که خود یک نوع انگیزه برای کسب موفقیت های تحصیلی به شمار می رود را از بین می برد.
    در پناه او شاد باش

  10. 10
    javanmardeh daana says:

    خب در مورد سوال 1. قطعا ارزشیابی کیفی به کاهش اضطراب دانشآموزان کمک میکنه چون قطعیت نداره و انعطاف پذیره. در مورد تجربه خودم هم باید بگم دانشآموزانی که من باهاشون در ارتباط بودم اون قدر نگران نمره نیستن. مثلا میگن من میخام خیلی خوب باشم یا خو باشم. و همین فشار رو قدری کمتر کرده به نظرم
    2. به نظر من سطح علمی دانش آموزان خیلی تغییری نکرده حداقل از تجربیات من که دانشآموزانی تو بستگانمون هستن و من همیشه باهاشون چالش میکنم اینطور برمیاد. البته این مساله رو هم باید مد نظر قرار داد که ممکنه سطح علمی بالا نباشه ولی استحکام و کیفیت یادگیری احتمالا افزایش داشته. که خب البته جای تحقیق داره. به نظر من هم دلیلش همین هست یعنی اگر کیفیت افزایش پیدا کنه به طبع ممکنه کمیت کاهش پیدا کنه. یعنی ممکنه معلومات زیاد نباشه ولی همون معلومات کم حفظ میشه و احتمال فراموشی و ریزشش کمتر میشه.

    3. به نظر من اگر بازده مقطعی مد نظر باشه ارزشیابی کیفی این بازدهی رو کم میکنه. اینم به خاصیت ارزشیابی کیفی برمیگرده. چون کیفیت نسبیست و در یه مقطع زمانی خاص نمیشه به دست بیاد و استمراریست.

    • 10.1
      نیایش says:

      سلام.
      ممنون از اینکه وقت گذاشتید و نظرهاتونو گفتید.
      نمیدونم چرا با اینکه به همه ثابت شده این نوع ارزشیابی دانشآموزهارو تنبل کرده کسی تصمیم بحتری نمیگیره.
      امیدوارم حد اقل معلمهای بزرگوار بیشتر وقت بذارن.
      موفق باشید.

  11. 11

    درود مجدد. من نظر شخصی خودمو میگم. اولاً تعریف از خوب, بد, عالی, و یا متوسط چیه دقیقاً.
    یعنی میخوام اینو بگم هر کاری هم که کنی, آخرش ممکنه یکی خوب رو متوسط بدونه و یکی دیگم عالی بدونه و این یعنی سر در گمی دانشآموز.
    در کل بنظرم دانش آموز تو دوره ی ابتدایی باید بتونه ورزش کنه, بازی کنه, سرگرمی داشته باشه, استعدادش کشف بشه و پرورش بشه, زبان دوم مث انگلیسیو خوب یاد بگیره و مسلط بشه, خوندن و نوشتن فارسیو یاد بگیره و اطلاعات عمومیشو تقویت کنه, و بعدش هم بره سراغ دوره ی تخصصی.
    که البته متأسفانه این اتفاق نمیفته و استعدادامون دارند از بین میرند.
    ولی در پاسخ به سؤالاتت.
    باید بگم که
    1. استرس کم نمیشه. یعنی موقتی این اتفاق میفته و همون جوری که گفتم چون تعریف هر کسی میتونه از خوب بد و متوسط و عالی فرق داشته باشه, واس همینم وقتی دانشآموزی خوب بودن نمره شو با عالی بودن نمره ی یه دانشآموز دیگه مقایسه میکنه, باز هم خودش میتونه استرسزا باشه. دلیلشم اینه که میگه یعنی چه قد بین خوب با عالی فاصله هست. و باز هم به همون مشکل عدم یه تعریف واحد میرسیم. یعنی به طور واضح اگه بخوام بگم این میشه که این روش میتونه واس یه دانشآموز استرسزا باشه و واس یکی دیگه هم کاملاً عکس این قضیه اتفاق بیفته.
    2. سطح علمی دانشآموزا البته من خب به صورت مستقیم ارتباط نداشتم ولی به صورت غیر مستقیم و پراکنده با دانشآموزا ارتباط دارم یه جورایی میتونم بگم که دانشآموزا تو اطلاعات دچار تحول شدند و دلیلشم دسترسی آزاد به اطلاعات هست نه آموزشو پرورش.
    3. سؤال سه یه کمی گنگه. تعریفت از کیفی و کمی چیه دقیقاً؟
    ولی در کل نه کیفیت رو باید فدای کمیت کرد و نه هم کمیت رو باید فدای کیفیت کرد. ولی اگه بخوایم اولویتبندی کنیم, بهتره که کیفیت در اولویت باشه وبعد در کنارش از کمیت هم استفاده بشه.
    به هر حال اینا نظرات شخصی خودم بودند و احتمال غلط بودنشون خیلی بیشتر از درست بودنشونه.
    باز هم مرسی از پست ولی یه پستهایی بزن که منم مخم بکشه خب. گناه دارم آخه. مراعات خنگ بودن ما رو هم بکن دیگه.

دیدگاهتان را بنویسید