دانلود پنجاه و چهارمین برنامه ی ۶ نقطه.

سلام بر همه اهالی محترم کوچه ی رادیو.
رسیدیم به قسمت پنجاه و چهارم برنامه ی ۶ نقطه که شنبه شب ۱۸ آذر ۹۶ از رادیو تهران پخش شد.
از اونجا که به پیشنهاد آقای ندیمی قرار نیست در باره ی جزئیات هر برنامه توضیح کامل بدیم فقط این نکته رو میگیم که برنامه ی این هفته بیشتر به جشنواره ی فیلم پرواز اختصاص داشت.
امیدوارم بشنوید و لذت ببرید و حتی ما رو نقد هم کنید در بخش کامنتها.
اما بریم سراغ نظرسنجی:
هفته پیش پرسیده بودیم که شما کدام رویکرد رو در باره ی انجمنها و تشکلهای نابینایی ترجیح میدید؟
با وجود این که به دلیل یه سری مشکلات فنی پست هفته ی پیش دو روز در دسترس نبود اما مشارکت به نسبت هفته های پیش تغییر چندانی نکرد اما در مجموع احساس میکنم که میشه تو نظرسنجیها مشارکت جدیتری داشته باشید.
نکته ی جالب نظرسنجی هفته ی پیش این بود که هر ۱۲ نفر به گزینه ی ۲ یعنی وجود تعداد محدود انجمن و تشکل اما کارآمد رأی دادند و کسی مایل به وجود تعداد بالای انجمن و تشکل بدون کارایی نبود که دیدگاه درست و به حقی هم هست.
اما سوال این هفته:
به نظر شما برگزاری جشنواره های هنری مانند جشنواره ی پرواز ویژه ی معلولان تا چه حد بر معرفی و فرهنگسازی درست در ارتباط با معلولان تأثیرگذار است؟
۱ خیلی زیاد.
۲ زیاد.
۳ متوسط.
۴ کم.
۵ تأثیری ندارد.
برای شرکت در این نظرسنجی هم همچنان کامنتهای این پست و کانال اختصاصی برنامه در پیامرسان سروش در اختیار شماست.
خب حالا بریم برای دانلود پنجاه و چهارمین برنامه ی ۶ نقطه.
منتظر مشارکت شما در بخش کامنتها هستیم.
بدرود.

درباره اشکان آذرماسوله

سلام. من اشکان آذرماسوله هستم متولد دوم تیرماه هزار و سیصد و شصت و هشت در تهران. من نابینای مطلق مادرزادی هستم. تحصیلاتم رو در مدرسه ی شهید محبی تا دیپلم ادامه دادم و پیشدانشگاهی رو تلفیقی خوندم. در دانشگاه در رشته ی فقه و حقوق اسلامی، مدرک کارشناسی رو از دانشگاه آزاد واحد شهر ری دریافت کردم. سابقه ی فعالیت در رادیو فصلی به عنوان سردبیر و مجری در دو برنامه ی امید، نشاط زندگی و لحظه های خودمونی و همچنین چند برنامه ی دیگر رو در رادیو ورزش دارم پیروز باشید.
این نوشته در اجتماعی, اخبار, اطلاع رسانی, برنامه های رادیویی ویژه نابینایان, صحبت های خودمونی, صوتی, گزارش, موسیقی, ورزش ارسال و , , , , , , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

12 پاسخ به دانلود پنجاه و چهارمین برنامه ی ۶ نقطه.

  1. 1
    علاء الدین says:

    سلام!
    به نظرم گفتن کلیاتی از آنچه در برنامه گذشته به پیش‌زمینه ذهنیمون برای شنیدن هر قسمت کمکمی‌کنه. همون رویه قبلی رو بیشتر می‌پسندیدم.
    در نظرسنجی هم هرچند بین گزینه‌های سوم و چهارم مرددم، اما گزینه سوم رو انتخاب می‌کنم که خیلی هم سخت‌گیر نبوده باشم.

    • 1.1

      سلام بر علاءالدین گرامی. ممنونم از حضورت و از مشارکتت.
      در مورد نحوه نوشتن پست به هر حال این دو دیدگاه مطرح هست و چون هر دو دیدگاه طرفدارانی داره ما سعیمون بر این هستش که انتظارات هر دو گروه رو بتونیم به نوعی برآورده کنیم.
      در مورد موضوع نظرسنجی هم خب مطالبی هست که تو کامنتهای بعدی مینویسم.
      ممنون و موفق باشید.

  2. 2
    نازنین says:

    سلام

    تشکر بابت زحماتتون. در مورد نظرسنجی نمیشه یه حکم کلی داد. بستگی به برگزار کنندگانش داره. اینکه اولا واقعا به چه قصد و نیتی برگزار می کنند، دیگه اینکه در پایان یا همون اختتامیه برای معرفی آثار برتر چه معیار هایی رو در نظر می گیرند. اصلا این آثار چقدر می تونه مخاطب جذب کنه؟؟؟؟؟؟؟؟
    به طور کلی پس از بهونه های بنی اسرائیلی که آوردم، خخخخخخ گزینه سه رو انتخاب می کنم.
    موفق باشید.

    • 2.1

      سلام بر نازنین. ممنون از مشارکتت اتفاقا نکته درستی رو اشاره کردید دقیقا با شما موافقم اما به جز این موارد موارد دیگه ای هم هست که البته مهدی ۳۱۳ تو کامنتش به خوبی بهش اشاره کرد با توجه به تخصصی که در این زمینه داره. اما در کل معتقدم نظیر این همایشها و جشنواره ها یه فرصتند! و این به ما هم بستگی داره که چه طوری از این فرصتها استفاده کنیم.

  3. 3
    بهرامی کاربر 2017 says:

    سلام بر برنامه تشکر. گزینه ۴

  4. 4
    مهدی 313 says:

    سلام اشکان جان
    من هم همون روال قبل در معرفی برنامه رو که میذاشتی دوست میداشتم. ولی در مورد نظر سنجی نکاتی رو قبلش میگم
    اول اینکه چه جالب, جشنواره فیلم معلولین هم داشتیم و نمی دونستیم؟ مثل این جشنواره تئاتر معلولین که آخرین پست امیر سرمدی فهمیدم داریم. پس چرا خودِ معلولین ازش اطلاع ندارن؟ وگرنه خودِ معلولین پتانسیل خارق العاده ای برای شرکت در این جشنواره ها دارند. اما در کل اطلاع رسانی برای خود معلولین خیلی کم است. یا شاید هم هست و من نمی دانم.
    نکته دیگر اینکه جشنواره ها, بخصوص جشنواره های فیلمهای کوتاه, در حد همون کوتاه می مونند. منظورم این است که بیش از نود درصد فیلمهای ساخته شده دیده نخواهند شد. چون کارگردانهای جوان و جویای نام, بیشتر به فکر شرکت در جشنواره های رنگارنگ دنیا هستند تا هم اسم و رسمی بدست آورند و هم با بردن جایزه هایی هزینه های خود را بدست آورند و این فیلمها در حد همان جامعه هنری یا فوقش برگزار کنندگان جشنواره ها دیده می شود. مثل انبوه جشنواره هایی که هم اکنون در ایران هستند ولی به جز جشنواره فیلم فجر که البته آن فیلمهای بلند سینمایی است, بقیه در آرشیوها خاک خواهند خورد. مثل جشنواره حسنات اصفهان, جشنواره فیلمهای کوتاه کودک اصفهان, جشنواره پروین اعتصامی و…
    مگر اینکه برگزار کننده ها در پخش این آثار در رسانه ها مثل شبکه های تلویزیون فعال شوند. مثلا آثار برگزیده قبل و بعد از برنامه های پرمخاطب پخش شوند. یا رسانه ملی در این امر دخول کند که البته همه اینها موجب این نمی شود که آثار خوب دیده شوند و این خود سازوکاری برنامه ریزی شده دارد که مدیران به آن اهمیت نمی دهند.
    مثلا خیلی عالی می شود که برگزار کنندگان این جشنواره, سایتی راه اندازی کنند و آثار برگزیده را در آن قرار دهند. قسمت نظرات هم داشته باشد و خودِ معلولین فیلمها را ببینند و بشنوند و قضاوت کنند و نظر دهند. فکر کنم اینگونه خیلی منصفانه تر می توان گفت که آیا آثار خوبی که تاثیر گذار هم باشد, در جشنواره بوده یا نه. و انجمن ها و تشکلها در این امر خیلی بیشتر می توانند فعال تر باشند تا تاثیرگذاری و فرهنگسازی این قبیل جشنواره ها را بتوان حس کرد.
    با این توصیفات و توضیحات من گزینه پنج را انتخاب می کنم. البته ببخشیدآآآ. نمی خوام بدبین باشم ولی حقیقت را در حال حاضر اینگونه می بینم. تا جامعه درگیر مسائل معلولین نشوند فرهنگ سازی معنای خاصی نمیده. و این را باید خودِ ما معلولین پی گیری کنیم و از فرصت هایی مثل این جشنواره ها حداکثر استفاده را بکنیم.
    دستت درد نکند و ممنون از تلاشی که خودت و گروهت میکنی. یا علی

    • 4.1

      سلام بر مهدی ۳۱۳ عزیز.
      با توجه به تخصصی که در این زمینه داری بسیار مو شکافانه و دقیق موارد رو بررسی کردی فقط چند نکته هستش که باید به صحبتهای کارشناسانت اضافه کنم.
      اول اینکه خب این جشنواره سه دوره ازش برگزار شده و بحث عدم اطلاعرسانی درست و دقیق از همچین جشنواره ای یه بخشیش به خود ما برمیگرده که میپذیرم که کمی کمکاری کردیم اما سعیمون این که وارد این ماجرا و موارد مشابهش بشیم چرا که ما خودمونو صدای نابینایان و معلولان در رسانه میدونیم و باید تا جایی که از دستمون بر میاد سعی کنیم موارد و اتفاقات این جامعه رو منعکس کنیم. در عین حال یه بخشیش هم به خود معلولان برمیگرده که تا چه حد براشون این جشنواره ها اهمیت داشته باشه هستند کسانی که اصلا حتی همین خبرای محدودو هم پیگیری نمیکنند.
      باور کنید بسیار دیدم نابینایان و معلولانی که به شدت معتقدند که حالا تمام مشکلاتشون از جمله مسکن و اشتغال و مستمری و حتی ارزاق حل شده فقط مونده مشکلات فرهنگی و هنری و رسانه ای! با همچین دیدگاهی کار کردن برنامه ساختن فیلم ساختن و جشنواره برگزار کردن کار سختی!
      اما نکته بعد این که اتفاقا خیلی از فیلمسازان و عوامل بسیاری از فیلمها رو خود معلولان تشکیل میدادند! آقای معلولی رو دیده بودم که خودش فیلم ۲۴ ساعت مرخصی رو نوشته بود و کارگردانی کرده بود و خواهرش با گرفتن وام تهیه کننده فیلمش شده بود و اتفاقا جایزه هم گرفتند. یا بازیگران معلولی رو دیدم که تو فیلمها بازی کردند و جایزه هم گرفتند از جمله محسن قاضیمرادی و ناصر شهریاری که اتفاقا من نمیدونستم که معلول هست و تو سریال حمید نعمتالاه به نام وضعیت سفید هم بازی کرده بود و نمونه های بسیاری که خب نه فرصت شد تو برنامه بهش بپردازیم و نه الان میشه راجع بهش صحبت کرد.
      در مورد بخش پایانی صحبتهاتون هم موافقم باید این فیلمها به نوعی دیده بشن همون نکته ای که اتفاقا علی اعلایی منتقد مطرح سینمای ایران که بخشهایی از مراسم اختتامیه رو اجرا کرد هم بهش اشاره کرد.
      به هر حال ممنونم ازت نقد بسیار تخصصی و کاملی نوشتی امیدوارم اگر تمایل داشتی ارتباط تو رو با برگزار کنندگان این جشنواره برقرار کنم تا بتونی به سهم خودت به بهتر برگزار شدن این جشنواره کمک کنی.
      فراموش نکن که همه ما باید در کنار هم باشیم و سعی کنیم از اقدامات هم حمایت کنیم تا حرکتهایی که چه در غالب جشنواره و چه در غالب برنامه های رادیویی و هر عنوان دیگه که انجام میدیم بزرگ و بزرگتر بشه دوباره برمیگردم به همون جمله همیشگی و معروف خودم که اگر ما خودمون به فکر خودمون نباشیم هیچکس دلش به حال ما نخواهد سوخت و هیچ کاری نمیتونه برای ما بکنه و مشکلی از ما حل نمیکنه! این خود ما هستیم که هر چی که بلدیم و یاد گرفتیم رو باید برای کمک به همنوع و همسنفمون به جامعه خودمون برگردونیم!
      ممنون از حضورت.

  5. 5

    سلام بر داش اشکان
    من هم گزینه ی ۳را انتخاب میکنم
    با تشکر از ارج نهادن به پیشنهاداتِ این حقیر
    برای تمامی کسانی که
    همون روالِ قبلی را دوست داشتند
    احترام قائل هستم

    • 5.1

      سلام بر هادی ندیمی.
      ممنون از حضورت و مشارکتت به هر حال ما باید تمام سعیمونو بکنیم که صلیقه اکثریت مخاطبامونو محترم بشماریم و رضایتشونو جلب کنیم شاید در ادامه باز هم به روند قبلی برگردیم اما با کمی تغییرات.
      موفق باشید.

  6. 6

    سلام
    با تشکر از شما گزینه ی ۳
    به نظر من دیگه بی انصافی هست اگر بگیم تاثیری نداره یا کم تاثیر داره

    • 6.1

      سلام بر سرکار کاظمیان ممنون از مشارکتتون ببینید تأثیرگزاری چنین جشنواره هایی بخشیش به رفتار و استقبال ما هم برمیگرده پس هر کدام از ما باید سهم خودمونو به خوبی ادا کنیم.
      ممنون موفق باشید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 + three =