روی خط تکنولوژی. همراه با آخرین اخبار جهان فناوری

درود و عرض ادب به هم محلی های عزیز و گرامی.
این شماره از مجله خبری روی خط تکنولوژی و فناوری رو که شامل ۲۹ خبر و گزارش از آخرین های دنیای تکنولوژیه، از دست ندین.
این مجموعه ۲۲ هزار و ۷۵۰ کلمه ای، توسط وبسایت نابینایان شرکت پکتوس تدوین و گرداوری شده.

 

بیوگرافی آرش فردوسی؛ موسس ایرانی آمریکایی دراپ باکس

آرش فردوسی کارآفرین ایرانی آمریکایی، دانشجوی انصرافی دانشگاه ام آی تی و یکی از مؤسسان سرویس محبوب دراپ باکس است.

به گزارش زومیت، آرش فردوسی متولد شهر اورلند پارک ایالت کانزاس آمریکا و یکی از مؤسسان شرکت دراپ باکس است. او این شرکت را به کمک درو هوستون، از دوستان دوران دانشگاه خود تأسیس کرده است. این دو برنامه نویس دانشجوی ام آی تی در سال ۲۰۰۹ پیشنهاد خریدی که از طرف استیو جابز ارائه شده بود رد کردند که به عقیده بسیاری از کارشناسان بزرگ ترین اشتباه آن ها بوده است.

فردوسی در سال ۲۰۱۱ در لیست ۳۰ کارآفرین برتر زیر ۳۰ سال مجله ی inc قرار گرفت. مجله ی فورچن نیز در همان سال او را در لیست ۴۰ کارآفرین برتر زیر ۴۰ سال قرار داد. یک سال بعد مجله تک کرانچ او و همکارش را به عنوان کارآفرینان برتر سال معرفی کرد. فردوسی در حال حاضر در شرکتی که خودش تأسیس کرده مشغول به کار بوده و ثروتی در حدود ۵۰۰ میلیون دلار دارد.

تولد و تحصیل

آرش فردوسی متولد ۷ اکتبر سال ۱۹۸۵ در شهر اورلند پارک ایالت کانزاس است. او از والدین ایرانی متولد شد و در دسته بندی ملیتی، یک ایرانی آمریکایی تبار محسوب می شود. او در سال ۲۰۰۴ از دبیرستان بلو ولی نورث وست فارغ التحصیل شد و پس از آن به رؤیای همیشگی خود یعنی تحصیل در دانشگاه ام آی تی جامعه عمل پوشاند.

فردوسی در زمان تحصیل به کمک پدرش با زبان برنامه نویسی کیوبیسیک آشنا شد. پس از آن در دوره های آموزشی ++C شرکت کرد و به این زبان برنامه نویسی علاقه مند شد. رؤیای تحصیل در ام آی تی نیز تنها برای پیشرفت در علم برنامه نویسی در ذهن او پدیدار شد. از کلاس های مورد علاقه فردوسی در دانشگاه ام آی تی می توان به دوره ۶.۰۴۶  اشاره کرد. این دوره برنامه نویسی در دانشگاه ام آی تی مخصوص طراحی و پیاده سازی الگوریتم ها است. فردوسی در مصاحبه های خود عنوان کرده که علاقه شدیدی به الگوریتم ها و بهینه سازی نرم افزارها و کدهای برنامه نویسی دارد. او بسیار علاقه مند بود که با استفاده از الگوریتم های مناسب زمان اجرای برنامه ها را تا حد امکان کاهش دهد. از نظر او دوره ۶.۰۴۶ دانشگاه ام آی تی، او را به خوبی با توسعه ی الگوریتم های مقیاس پذیر آشنا کرده است. فردوسی  آموخته های خود در این دوره را به عنوان پایه های برنامه نویسی دراپ باکس و سرویس قابل مقیاسش عنوان می کند.

فردوسی در دوران تحصیل و با کمک پدرش زبان های کیوبیسیک و ++C را آموخت

فردوسی در دوران تحصیل در این فکر بود که برای تأسیس یک شرکت حتما نیاز به داشتن تحصیلات مدیریتی دارد؛ اما جامعه ی دوستانی که او در این دانشگاه داشت، ذهنش را متقاعد کرد که با تفکرات نو اندیش نیز می توان شرکتی موفق تأسیس کرد. او در همان سال های تحصیل به همراه دوستانش سرویسی برای قرض دادن کتاب توسعه داد و نامش را BookX@mit گذاشت. او که علاقه ی زیادی به سیستم های مقیاس پذیر داشت، به فیسبوک و سرویس گسترده ی آن نیز علاقه مند شد و در دوران تحصیل، برای کارآموزی در این شرکت اقدام کرد.

در همان سال های تحصیل در دانشگاه، آرش با درو هوستون آشنا شد. هوستون یک سال زودتر از فردوسی از دانشگاه فارغ التحصیل شد. در سال ۲۰۰۷ بود که ایده ی  توسعه ی نرم افزاری برای ذخیره سازی فایل ها در فضای ابری به ذهن هوستون خطور کرد. او به سرعت این ایده را با آرش فردوسی، دوست صمیمی اش در جریان گذاشت. فردوسی نیز پس از مخالفت های اولیه ی جزئی و پس از پنج ساعت بحث، ایده ی هوستون را پذیرفت. او در سال آخر تحصیل دانشگاه را رها کرد و تمام تمرکز خود را روی توسعه این نرم افزار گذاشت. البته فردوسی سیستم قوی دانشگاه  MIT را نیز در این تصمیم مؤثر می داند. او در این باره می گوید: اگر شما در دوره های تحصیلی دانشگاه MIT موفق باشید، می توانید زمانی را به  کار روی پروژه های شخصی اختصاص دهید. اگر پروژه ی شما شکست بخورد، باز هم می توانید برای ادامه ی تحصیل به دانشگاه بازگردید.

دراپ باکس

هوستون  و فردوسی به سرعت کار برنامه نویسی و توسعه ی ایده ی خود را شروع کردند. آن ها در روزهای ابتدایی به تنهایی کار می کردند. تیم آرش و درو به خوبی همدیگر را تکمیل می کردند. آرش تفکر و سابقه ی مدیریت استارتاپ نداشت اما درو علاقه ی زیادی به مدیریت شرکت داشت. از طرفی دیدگاه های منطقی فردوسی در مدیریت شرکت، برخی اوقات دیدگاه های خوش بینانه ی هوستون را اصلاح می کرد. این ترکیب مکمل باعث شد که طرح آن ها با موفقیت پیاده سازی شود.

در همان سال اول دفتر اصلی دراپ باکس در سان فرانسیسکو تأسیس شد و این دو توانستند سرمایه گذاری خطرپذیر برای شرکت خود پیدا کنند. سرمایه گذاری اولیه که در شرکت آن ها انجام شد، ارزشی در حدود ۷.۲ میلیون دلار داشت و باعث شد رشد دراپ باکس با سرعت بیشتری ادامه پیدا کند. یکی از اولین سرمایه گذاران دراپ باکس، پژمان نوزاد، تاجر ایرانی فرش بود. او که دارای تجارتی کاملا متفاوت با اکوسیستم استارتاپی است، در بسیاری از شرکت های نوپای آمریکایی سرمایه گذاری کرده است.

استیو جابز قصد داشت در سال ۲۰۰۹، دراپ باکس را با رقمی نجومی تصاحب کند

یکی از وظایف اصلی فردوسی در دراپ باکس، مصاحبه و کیفیت سنجی افراد استخدامی بود. او همواره به دنبال افرادی بود که چشم اندازی مشابه به آینده ی سرویس داشته و با فرهنگ آموزش محور این شرکت هماهنگ باشند. وظیفه ی مهم دیگر او، بررسی محصول نهایی و کاربرپسند بودن آن است. او جلسات منظمی با توسعه دهندگان در آخر هفته ها برگزار و برنامه های آتی توسعه ی محصول را به کمک آن ها تدوین می کند. محیط کاری که فردوسی و دوستش برای کارمندان فراهم کرده اند، به معنای کامل شفاف سازی را نشان می دهد. این شرکت مسابقاتی هفتگی نیز در طول سال برگزار می کند. این مسابقات که با نام هفته ی هک شناخته می شوند، به کارمندان اجازه می دهند روی موضوعات و اهداف جذاب خود کار کنند و ویژگی های جدیدی به محصول شرکت اضافه کنند.

آرش فردوسی تا سال ۲۰۱۲ به عنوان مدیر ارشد فناوری در دراپ باکس مشغول به کار بود. از آن سال به بعد آدیتیا آگاروال به این سمت منصوب شد و فردوسی به عنوان عضو هیئت مدیره به فعالیت خود در این سرویس ادامه داد. دراپ باکس در حال حاضر در ۱۳ شهر دفتر دارد و در بیش از ۲۰۰ کشور خدمت رسانی می کند. این سرویس به ۲۰ زبان زنده ی دنیا عرضه می شود. تعداد کاربران دراپ باکس چیزی حدود ۵۰۰ میلیون نفر گزارش شده است. طبق گزارش این شرکت، تعداد مشتریان تجاری آن  حدود ۲۰۰ هزار نفر است. شرکت های مشهوری همچون آندر آرمور و نشنال جئوگرافیک از مشتریان آن ها هستند. در حال حاضر ارزش دراپ باکس، ۱۰ میلیارد دلار تخمین زده می شود.

یکی از اتفاقات جالب تاریخ دراپ باکس پیشنهاد خرید این شرکت از طرف استیو جابز است. این نابغه ی کارآفرینی، در سال ۲۰۰۹ و درحالی که این سرویس هنوز محبوبیت آنچنانی نداشت پیشنهاد خرید وسوسه انگیزی به مؤسسان ارائه داد. گزارش ها حاکی از این هستند که این پیشنهاد، عددی ۹ رقمی بود. هوستون در مورد این پیشنهاد می گوید: «جابز بسیار علاقه مند بود شرکت ما را به طور کامل بخرد؛ این در حالی بود که ما از ساختن و توسعه شرکت لذت می بردیم و دوست داشتیم آن را به شرکت بسیار بزرگ تر تبدیل کنیم.» او در ادامه در مورد جلسه ای که داشتند اینگونه توضیح می دهد که این کارآفرین بزرگ با وجود رد شدن پیشنهاد خرید، نصیحت ها و راهنمایی های مفیدی به آن ها ارائه کرده است. در نهایت دراپ باکس مسیر خود را با استقلال پیش برد و اپل نیز سرویس رقیبی با نام  آی کلاود عرضه کرد که امروزه محبوب تر از دراپ باکس است.

جابز در دیداری که با مؤسسان دراپ باکس داشت این نکته را بیان کرد که سرویس آن ها محصول نیست و تنها می توان به عنوان یک ویژگی خاص به آن نگاه کرد. کارشناسان معتقدند بزرگ ترین اشتباه عمر کاری فردوسی و دوستش، رد کردن پیشنهاد اسطوره کارآفرینی بوده است؛ چراکه امروز شرکت های بزرگ دنیای فناوری یعنی اپل، گوگل و مایکروسافت هر کدام سرویس ابری مخصوص خود را ارائه کرده و به رقیبانی سرسخت برای دراپ باکس تبدیل شده اند. در این میان این شرکت مستقل برای جذب مشتریان عادی و تجاری راه سختی در پیش دارد.

 جوایز و افتخارات

مجله ی Inc در سال ۲۰۱۱ فردوسی و هوستون را در لیست کارآفرین برتر زیر ۳۰ سال معرفی کرد. در مقاله ای که به همین مناسبت در این مجله منتشر شد، این کارآفرینان روزهای ابتدایی تأسیس شرکت را مانند هر استارتاپ دیگری شرح می دهند. به گفته ی آن ها روزهای ابتدایی با کدنویسی شبانه روزی و در یک دفتر کوچک تاریک سپری می شد.

مجله ی فورچن در سال ۲۰۱۱ لیستی از ۴۰ کارآفرین برتر زیر ۴۰ سال منتشر کرد. مؤسسان دراپ باکس در این لیست نیز حضور داشتند. فورچن در مقاله ی خود این کارآفرین را به خاطر جذب بیش از ۴۵ میلیون کاربر در کمتر از چهار سال،  موفق می دانست. در زمان انتشار آن مقاله روزانه حدود ۱۳ میلیون فایل در دراپ باکس ذخیره می شد که از تعداد توییت های روزانه نیز بیشتر بود.

از افتخارات دیگری که آرش به همراه دوست قدیمی اش کسب کرده است، می توان به جایزه ی کرانچی مجله ی تک کرانچ اشاره کرد. این مجله در سال ۲۰۱۴ جایزه ی مخصوص کارآفرینی خود را به این دو کار آفرین اهدا کرد. یک سال پیش از دریافت این جایزه فردوسی و هوستون توانسته بودند تعداد کارمندان خود را از ۲۰۰ نفر به بیش از ۵۰۰ نفر افزایش دهند. تک کرانچ یکی از دلایل اهدای این جایزه را فرهنگ سازمانی عنوان می کند که فردوسی و هوستون در دراپ باکس ایجاد کرده بودند.

یکی دیگر از افتخارات فردوسی، دریافت جایزه ی ۱۰۰ هزار دلاری کوروش کبیر از بنیاد شرپا بوده است. شروین پیشه ور، مؤسس این بنیاد و جایزه است و در سال ۲۰۱۴، اولین جایزه ی کوروش کبیر را به فردوسی اهدا کرد. جایزه ی کوروش کبیر هرساله توسط بنیاد شرپا به ایرانیان مقیم آمریکا اهدا می شود که قدمی مؤثر در تجارت برداشته باشند. پیشه ور دلیل اهدای اولین جایزه به فردوسی را بالا بردن استاندارد این جایزه و تشویق دیگر ایرانی های مقیم آمریکا به فعالیت هایی بزرگ شبیه دراپ باکس عنوان می کند.

آرش فردوسی جزو آن دسته از کارآفرینان و متخصصانی است که فعالیت زیادی در فضای مجازی ندارد. مصاحبه های زیادی از او در دسترس نیست و صفحات شخصی اش در اینستاگرام و لینکدین نیز اطلاعات خاصی از زندگی او بیان نمی کنند. به هر حال او را می توان استیو وزنیاک دراپ باکس نامید که بر خلاف وزنیاک، با مدیرعامل و همکار خود ارتباطی خوب داشته و توانسته است در شرکتی که خودش تأسیس کرده، باقی بماند.

فردوسی در یکی از معدود مصاحبه های خود به دانشجویانی که قصد تأسیس یا عضویت در استارتاپ دارند، نصیحتی کاربردی می کند:

برای کار در شرکت های باسابقه و بزرگ، همیشه فرصت هست. پس بهتر است تا زمانی که نگرانی خاصی ندارید در زندگی ریسک کنید. ریسک در زندگی کاری با کار در استارتاپ میسر می شود.

به نظر من تفاوتی ندارد که یک استارتاپ تأسیس کنید یا به تیمی در یکی از آن ها ملحق شوید. نکته ی مهم این است که خود را در میان افراد باهوش و با استعداد قرار دهید. به نظر من، محیط استارتاپ ها و شرکت های فناوری محور، جایی است که اکثر کارمندان باهوش هستند. در این میان، نقطه ی قوت شما قرار گرفتن در میان بهترین نوابغ است.

 

اپلیکیشن Telegram X به طور رسمی از سوی تلگرام تایید و معرفی شد

تلگرام رسما اپلیکیشن TelegramX را به عنوان کلاینت رسمی معرفی کرد.

به گزارش زومیت، چند روز پیش، اپلیکیشن Challegram با تغییر دادن نام، آیکون و اطلاعات خود به Telegram X پلتفرم اندروید تبدیل شد. نسخه ای متفاوت از تلگرام با ظاهر جذاب و سریع تر که در سکوت خبری در پلی استور ارائه شد. سر انجام تلگرام در سایت خود این اپلیکیشن را به طور رسمی معرفی کرد تا از این پس، شاهد دومین اپلیکیشن رسمی این تیم باشیم.

اپلیکیشن Telegram X نسخه ای مجزا و ساخته شده بر اساس TDLib است که موفق شده ظاهری جذاب تر و سریع تر را نسبت به تلگرام اصلی برای کاربران مهیا کند. به گفته تلگرام، این اپلیکیشن مصرف باتری بهینه تری نسبت به نسخه اصلی دارد و امکانات متعددی نیز در آن تدارک دیده شده است که در ادامه به آنها اشاره خواهیم کرد.

  • محیط جذاب و روان تر: اگرچه محیط کلی برنامه تفاوتی با نسخه اصلی ندارد اما چند دقیقه گشت زدن در برنامه کافی است تا متوجه محیط سریع تر و انیمیشن های جذاب موجود در برنامه شوید. علاوه بر این اگر سری به کانال ها بزنید شاهد بزرگتر شدن کادر پیام ها و عکس ها برای خوانایی بهتر، و همچنین حذف نوار مزاحم Mute/UnMute خواهید بود که مرور مطالب کانال ها را بسیار ساده و لذت بخش تر از همیشه کرده است. صفحه اصلی برنامه نیز حالا با Swipe به راست صفحه تماس ها منتقل خواهد شد.
  • نمایش بدون Bubble: ویژگی جذابی که در این نسخه وجود دارد و باعث زیبایی چشمگیر برنامه خواهد شد، حذف Bubble ها یا همان کادر دور پیام ها است. با این کار محدوده متن یا عکس گسترش پیدا خواهد کرد و برای مثال عکس ها به صورت تمام صفحه نمایش داده خواهند شد. البته این موضوع کاملا به سلیقه شما بستگی خواهد داشت و ممکن است به هیچ وجه طرفدار این ویژگی نشوید.
  • پیش نمایش چت ها: نکته ی جالبی که به این نسخه اضافه شده، امکان تماشای پیش نمایش از چت ها است. از حالا کافی است روی چت ها لمس طولانی کنید تا پیش نمایشی از محتویات داخل آن به شما نمایش داده شود.
  • بازطراحی موزیک پلیر و منوی اتچ: تغییر ظاهری دیگری که در برنامه رخ داده از نو طراحی شدن موزیک پلیر و منوی اتچ است. کافی است تا روی آیکون ارسال فایل لمس کنید تا با منوی جدید و بسیار کارآمدتر Telegram X آشنا شوید. موزیک پلیر برنامه نیز دستخوش تغییراتی شده است تا محیط روان تری در اختیار شما قرار دهد.
  • پخش شناور ویدیو: ویژگی جذاب دیگر در این برنامه امکان نمایش شناور ویدیوها در برنامه است. اگر با ویدیو مسیج ها کار کرده باشید حتما می دانید که این ویدیوها می توانند به صورت شناور به پخش شدن خود ادامه دهند تا همزمان با تماشای آن ها امکان خارج شدن از چت و گشت زدن در برنامه نیز وجود داشته باشد. در این نسخه این ویژگی برای ویدیوها نیز در دسترس خواهد بود.
  • Swipe کردن پیام ها: در این نسخه، با کشیدن یک پیام به سمت راست یا چپ، می توانید به امکانات مختلفی نظیر فوروارد، ریپلای و … دسترسی داشته باشید.

امکان جایگزینی TelegramX با نسخه اصلی تلگرام

بله درست خواندید. تلگرام رسما اعلام کرده که پروژه تلگرام ایکس ممکن است در آینده جایگزین نسخه اصلی تلگرام شود. البته تلگرام قولی در این رابطه نداده و تاکید کرده که حتی اگر این اتفاق رخ ندهد، این نسخه می تواند به توسعه یافتن امکانات جدید و وسیع تر تلگرام اصلی کمک کند.

رونمایی از TDLib: تلگرام مخصوص خود را بسازید

مورد دیگری که در پست جدید تلگرام به آن اشاره شده، TDLib است که ابزاری جدید برای توسعه دهندگان به شمار می رود تا به کمک آن بتوانند سریع و ساده تر از Telegram API اقدام به ساخت نسخه های شخصی سازی شده از تلگرام کنند.

آیفون ۱۰ و ۱۰ پلاس با رم ۴ گیگابایتی عرضه می شوند

مینگ چی  کو، تحلیل گر شناخته شده ی KGI، با انتشار گزارش جدید از عرضه ی دو گوشی  هوشمند به عنوان نسل بعدی آیفون ۱۰، آیفون ۱۰ پلاس و یک گوشی با نمایشگر ال سی دی ۶.۱ اینچی خبر داده است.

به گزارش زومیت، مینگ چی  کو، تحلیل گر مؤسسه ی تحلیلی KGI، اطلاعات جدیدی در رابطه با آیفون های بعدی اپل که انتظار می رود امسال راهی بازار شود، ارائه کرده است. بر اساس اطلاعات ارائه شده، اپل در نظر دارد سال جاری میلادی همچون سال گذشته، سه نسخه آیفون راهی بازار کند. اطلاعات ارائه شده نشان از این دارد که نسل بعدی شامل نسخه ی جدید آیفون ۱۰، آیفون ۱۰ پلاس و همچنین نسخه ی ارزان تری از آیفون با بهره گیری از نمایشگر ۶.۱ اینچی ال سی دی خواهد بود.

مینگ چی  کو که اطلاعات خود را از چرخه ی تولید محصولات اپل دریافت و پیش بینی های خود را بر این اساس ارائه می کند، در مورد آیفون ۶.۱ اینچی ال سی دی اطلاعات جدیدی ارائه کرده است. بر اساس گفته های مینگ چی  کو، کمپانی های پگاترون، فاکسکان و ویسترون، اصلی ترین مونتاژکنندگان آیفون ۶.۱ اینچی اپل خواهند بود. این کمپانی ها به ترتیب ۶۰، ۳۰ و ۱۰ درصد از تولید را بر عهده خواهند داشت. همچنین باید به این نکته اشاره کرد که نزدیک به ۷۰ درصد از ظرفیت تولید پنل  ال سی دی ۶.۱ اینچی بر عهده ی ژاپن دیسپلی خواهد بود. بنا بر شنیده ها ،اپل از پنل  ال سی دی استفاده خواهد کرد که به لطف بهره گیری از فناوری جدید این کمپانی ژاپنی، تنها ۰.۵ میلی متر حاشیه خواهند داشت.

گوشی ال سی دی ۶.۱ اینچی اپل که در مقایسه با دو نسخه ی مجهز به نمایشگر اولد ارزان تر خواهد بود، از فناوری هایی نظیر فیس آی دی بهره خواهد برد. همچنین باید به باتری یک سلولی با ظرفیت ۲۸۵۰ تا ۲۹۵۰ میلی آمپر ساعت اشاره کرد. نمایشگر این گوشی در مقایسه با آیفون ۱۰ تا ۸.۵ درصد مساحت بیشتری خواهد داشت. قیمت احتمالی این گوشی هوشمند از ۷۰۰ تا ۸۰۰ دلار (در کشور آمریکا) خواهد بود.

قیمت پایین این گوشی هوشمند به لطف حذف شماری از قابلیت ها به دست خواهد آمد که از جمله ی آن ها می توان به استفاده از فریم آلومینیومی و حذف قابلیت تاچ سه بعدی و دوربین پشتی تکی اشاره کرد. همچنین حافظه ی رم این گوشی در مقایسه با نسل بعدی آیفون ۱۰ و آیفون ۱۰ پلاس کمتر و فقط ۳ گیگابایت خواهد بود.

کو به این نکته اشاره کرده است که نسل جدید آیفون های اولد با بهره گیری از نمایشگری ۵.۸ و ۶.۵ اینچی راهی بازار خواهد شد. هر دو نسخه از وجود حافظه ی رم ۴ گیگابایتی بهره خواهند برد و باتری نسخه ی پلاس با ۲۵ درصد افزایش، ۳۳۰۰ تا ۳۴۰۰ میلی آمپر ساعت ظرفیت خواهد داشت.

کو همچنین اعلام کرده است که انتظار ندارد تا سال ۲۰۱۹ تغییر گسترده ای در سیستم دوربین TrueDepth انجام شود و از این رو نسل جدید آیفون های اپل با بهره گیری از اغلب امکانات آیفون ۱۰ راهی بازار خواهد شد.

نوکیا نسخه‌ ۴G گوشی ۳۳۱۰ را در چین عرضه می کند

شرکت HMD دارنده ی امتیاز برند نوکیا، ماه آینده گوشی خاطره انگیز Nokia 3310 4G را در چین عرضه می کند.

به گزارش زومیت، نوکیا قصد دارد نسخه ی ۴G گوشی ۳۳۱۰ را ماه آینده در چین عرضه کند.

نوکیا مدتی است که با گوشی هایی مانند ۳۳۱۰ احساسات نوستالژی کاربران را نشانه گرفته است. ظاهرا نوکیا از این راهبرد نتیجه گرفته است و حالا قصد دارد نسخه ی ۴G همان گوشی را در چین عرضه کند. به گزارش Cnet این گوشی ماه فوریه در چین عرضه خواهد شد.

مشخص نیست که واقعا چرا نوکیا یا HMD که برند نوکیا را در اختیار دارد، از ابتدا این گوشی را با قابلیت ۴G عرضه نکرد و تصمیم گرفت با ۳G شروع کند. به هر حال، گوشی خاطره انگیز برای قابل  استفاده بودن در عصر حاضر باید از سرعت لازم برخوردار باشد. نسخه ی جدید ۳۳۱۰ از نسل چهارم فناوری ارتباطی بهره می برد و می تواند به عنوان وای فای هات اسپات یا مودم همراه عمل کند. این گوشی به دوربین دو مگاپیکسل با فلش LED، جک هدفون، صفحه نمایش پولاریزه، بلوتوث ۴ و ۵۱۲ مگابایت حافظه ی داخلی با قابلیت افزایش از طریق کارت حافظه مجهز است. Nokia 3310 4G قرار است در دو رنگ آبی آسمانی و خاکستری عرضه شود.

معرفی این گوشی در چین منطقی به نظر می رسد؛ چرا که جمعیت عظیم این کشور بستری مناسب برای آزمایش گوشی های جدید به حساب می آید. این مدل خاص ممکن است در مناطق روستایی برای افرادی که به گوشی ساده تر نیاز دارند یا به عبارتی توان مالی خرید مدل های پیشرفته را ندارند مناسب باشد. مطمئنا بازار خاصی برای گوشی هایی با امکانات کم وجود دارد و HMD در این مدل سعی کرده است سرعت ارتباط امروزی را به طراحی آشنای قدیمی اضافه کند.

نوکیا تراشه نسل پنجمی ReefShark را معرفی کرد

نوکیا تراشه ی نسل پنجمی ReefShark را با وعده ی سرعت بالغ بر ۸۴ گیگابیت  بر ثانیه به ازای هر سلول معرفی کرد.

به گزارش زومیت، نوکیا با همکاری ۳۰ اپراتور از سراسر دنیا، قصد دارد با جدیدترین تراشه ی خود موسوم به ReefShark، نسل بعدی شبکه های موبایل را خلق کند. باید خاطرنشان کنیم که این تراشه بخشی از معماری اپراتور به شمار می رود؛ بنابراین در گوشی های هوشمند به کار گرفته نخواهد شد. تراشه ی ReefShark دستاورد بزرگی برای نوکیا محسوب می شود و به  لطف آن، اپراتورها قادر خواهند بود با صرف هزینه ی پایین ، تجربه ی بسیار بهتری برای کاربران خود به  ارمغان آورند.

بزرگ ترین پیشرفت صورت گرفته در تراشه ی ریف شارک، افزایش سه  برابری ظرفیت از ۲۸ گیگابیت  بر ثانیه در تراشه های فعلی نوکیا به مقدار فوق العاده بالای ۸۴ گیگابیت  بر ثانیه به ازای هر ماژول محسوب می شود. طبق آنچه در بیانیه ی مطبوعاتی نوکیا آمده، دلیل اصلی افزایش فاحش ظرفیت پذیرش در تراشه ی ریف شارک، بهره گیری از آنتن های MIMO (چند ورودی – چند خروجی) است؛ این آنتن ها نسبت به سخت افزار فعلی، ۵۰ درصد کوچک تر و ۶۴ درصد بهینه تر هستند.

تراشه ی جدید ریف شارک به صورت یک پلاگین به ماژول های بیس بند AirScale کنونی نوکیا متصل خواهد شد؛ این ماژول ها در حقیقت برای پشتیبانی از قابلیت ۵G تنها به ارتقاء نرم افزاری نیاز دارند. پس از آنکه تراشه ی جدید نوکیا به بیس بند های AirScale متصل شد، هرکدام از این ماژول ها قادر به انتقال داده  های موبایل با نرخ ۸۴ گیگابیت  بر ثانیه خواهد بود، ضمن اینکه با اتصال چندین ماژول، می توان به نرخ فوق العاده ی ۶ ترابیت  بر ثانیه نیز دست یافت که برای شهرهایی با تراکم جمعیت بالا، یک نیاز مبرم محسوب می شود.

این مجموعه به صورت کامل از متد Network Slicing نیز پشتیبانی می کند که به  لطف آن، اپراتورهای شبکه ی مجازی می توانند سخت افزار را به  اشتراک بگذارند. خاطرنشان می کنیم که تراشه ی ریف شارک از سه ماهه ی سوم سال جاری میلادی به صورت انبوه روانه ی بازار خواهد شد.

قرارداد خرید ۱.۱ میلیارد دلاری بخش گوشی‌ اچ‌ تی سی توسط گوگل نهایی شد

پس از گذشت چند ماه از زمان قطعی شدن تصاحب بخش طراحی گوشی  هوشمند اچ تی سی توسط گوگل، حال این خرید ۱.۱ میلیارد دلاری نهایی شده است.

به گزارش زومیت، بر اساس آخرین اخبار منتشر شده، به نظر می رسد تصاحب ۱.۱ میلیارد دلاری اچ تی سی توسط گوگل نهایی شده و در واقع بخش طراحی گوشی  هوشمند اچ تی سی رسما به زیر پرچم گوگل رفته است. ریک استرلوه، قائم مقام بخش سخت افزار گوگل، با انتشار پستی در وبلاگ خود این نکته را به صورت رسمی اعلام کرده است. استرلوه در پست خود به این نکته اشاره کرده که با پیوستن تیمی خلاق، انتظار می رود در سال جاری شاهد رونمایی از محصولات جدید و نوآورانه ای به بازار باشیم.

بر اساس قرارداد منعقدشده بین دو کمپانی گوگل و اچ تی سی، قرار است ۲۰۰۰ نفر از نیروی کاری که پیش از این در اچ تی سی مشغول به کار بودند، راهی گوگل شوند. استرلوه به این نکته اشاره کرده است که تایپه به بزرگ ترین هاب گوگل در منطقه ی آسیا و اقیانوسیه تبدیل خواهد شد. البته باید به این نکته اشاره کرد که بخش تولید گوشی  هوشمند اچ تی سی در کنار بخش هدست  واقعیت مجازی این کمپانی تایوانی همچنان به صورت مستقل به فعالیت خود ادامه خواهد داد؛ ولی بخش بزرگی از تیم تحقیق و توسعه ی گوشی  هوشمند اچ تی سی راهی گوگل خواهند شد.

نهایی شدن این قرارداد را باید به منزله ی بزرگ تر شدن هر چه بیشتر سایز تیم سخت افزاری گوگل و نشانه ای دال بر جدیت هر چه بیشتر این کمپانی برای فعالیت در حوزه ی سخت افزار خواند. گوگل پیش از این با بخشی از نیروهایی که به استخدام این کمپانی درآمده اند برای تولید گوشی های هوشمند پیکسل ۲ و پیکسل ۲ ایکس ال همکاری کرده بود.

گوگل در حال حاضر به عنوان یکی از بازیگران کوچک از نظر سهم بازار گوشی  هوشمند است. البته باید به این نکته اشاره کنیم که این شرکت در حال حاضر تنها در زمینه ی عرضه ی گوشی  هوشمند رده بالا فعالیت می کند.

هرچند پیکسل های گوگل هنوز نتوانسته اند موفقیتی برای این کمپانی ایجاد کنند؛ اما گوگل انتظار دارد قرارداد خرید بخش طراحی گوشی  هوشمند اچ تی سی، تغییراتی در روند محصولات سخت افزاری این کمپانی ایجاد کند.

گلکسی اس ۹ سامسونگ گران تر از گلکسی اس ۸ خواهد بود

طبق خبرها، گلکسی اس  ۹ سامسونگ قیمت بیشتری نسبت به پرچم دار سال گذشته این شرکت دارد.

به گزارش زومیت، طبق گزارش های منتشرشده، گوشی های گلکسی اس  ۹ و گلکسی اس  ۹ پلاس سامسونگ، گران ترین عضو خانواده کهکشانی ها تا به امروز خواهند بود. همان طور که می دانید، شرکت سامسونگ برای عرضه و قیمت گذاری گوشی های خود در بازار کره جنوبی و بازار جهانی سیاست متفاوتی در پیش می گیرد.

این شرکت سال گذشته گلکسی اس ۸ را با قیمتی در حدود ۹۳۵ هزار وون (۸۷۵ دلار) در بازار کره  جنوبی عرضه کرد. انتظار می رود سامسونگ امسال گلکسی اس  ۹ را با قیمتی بین ۹۵۰ تا ۹۹۹ هزار وون یعنی در حدود ۸۹۰ تا ۹۳۵ دلار در این کشور عرضه کند.

سامسونگ سال گذشته گلکسی اس  ۸ را با قیمت پایه ۷۵۰ دلار روانه بازار آمریکا کرد. احتمال می رود این شرکت نسل جدید پرچم دار خود را با ۱۰ درصد افزایش قیمت یعنی در حدود ۸۰۰ دلار در آمریکا عرضه کند.

طبق خبرهای منتشر شده سامسونگ قرار است در تاریخ ۲۵ فوریه به طور رسمی از پرچم دار جدید خود در نمایگاه MWC 2018 رونمایی کند. همچنین این شرکت پیش فروش پرچم دار جدید خود را در تاریخ ۲ تا ۸ مارس به مدت هفت روز به انجام خواهد رساند.

سامسونگ احتمالا امسال گوشی هوشمند تاشو تولید کند

گوشی هوشمند تاشو سامسونگ از پنل اولد تاشو برخوردار خواهد بود.

به گزارش زومیت، چند سال است که مرتب شایعاتی می شنویم که سامسونگ در حال کار بر روی گوشی هوشمند تاشو است. شایعات زیادی در این مورد شنیده شده است و پتنت های زیادی ثبت شد؛ ولی سامسونگ تا عرضه ی چنین دستگاهی هنوز فاصله ی زیادی دارد. در حالی که خود سامسونگ اعلام کرده بود گوشی هوشمند تاشو را در سال ۲۰۱۸ عرضه می کند، گزارشات اخیر بیان می کردند که این گوشی ممکن است اوایل سال ۲۰۱۸ عرضه شود. در حال حاضر مشخص نیست کمپانی چه زمانی این کار را انجام می دهد.

پنل های اولد تاشو جزئی از استراتژی ۲۰۱۸ سامسونگ هستند

پیش تر در همین ماه بود که گزارش شد سامسونگ در ماه مارس امسال طراحی گوشی هوشمند تاشو را نهایی می کند و در ماه سپتامبر شروع به تولید پنل های اولد تاشو برای آن خواهد کرد. این یعنی گوشی هوشمند تاشو را در ماه دسامبر یا اوایل سال ۲۰۱۹ خواهیم دید.

سامسونگ در انتشار اطلاعات درآمد سه ماهه ی چهارم سال ۲۰۱۷ خود اشاره کرد که پنل اولد آن ها، امسال توانایی رقابت آن ها در بخش پریمیوم را با عرضه ی پنل های تاشو، تقویت می کند. از آنجایی که کمپانی کره ای نمایشگرهای اولد گوشی های هوشمند خود را از شرکت تابع خود تامین می کند، آن قسمت از شرکت باید پیش از این که بخش موبایل بتواند یک دستگاه را سرهم و آن را در بازار عرضه کند، آغاز به تولید پنل های اولد تاشو کند.

ساسمونگ در کنفرانس مطبوعاتی خود اشاره کرد که بخش موبایل قرار است تلاش کند گوشی های هوشمند خود را با اتخاذ فناوری های پیشرفته مثل نمایشگرهای اولد تاشو، متمایز کند. این موضوع نشان می دهد سامسونگ همچنان به ایده ی عرضه ی گوشی هوشمند تاشو علاقه دارد و به صورت جدی روی آن کار می کند تا بتواند تا پایان امسال کار آن را تمام کند.

چند هفته پیش گزارش شد گوشی هوشمند تاشو، پنل اولد تاشو ۷.۳ اینچی خواهد داشت. این دستگاه وقتی به سمت داخل تا می شود،نقش یک گوشی را ایفا می کند و وقتی به سمت بیرون باز می شود، به عنوان تبلت عمل می کند. گفته می شود نمایشگر سامسونگ روی پنلی کار می کند که به صورت کاملا روان و بدون هیچ مشکلی در نمایش، رو به داخل و بیرون خم می شود.

سامسونگ در کنفرانس مطبوعاتی خود هیچ زمان مشخصی برای آماده شدن پنل های تاشو خود اعلام نکرد اما حداقل تایید کرد که کمپانی این مورد را جزئی از استراتژی خود برای سال ۲۰۱۸ کرده است. اما با شرایط موجود، بعید است که گوشی هوشمند تاشو تا پایان سال میلادی جاری عرضه شود.

سامسونگ سخت افزار مَعدن کاوی ارز دیجیتال توسعه می دهد

گزارش ها حکایت از آن دارند که سامسونگ در حال کار روی سخت افزاری برای مَعدن کاوی ارز دیجیتال است.

به گزارش زومیت، طی سال های اخیر، ارزهای دیجیتال و فناوری بلاک چین، توجه بسیاری را به سوی خود جلب کرده اند. با توجه به سود نجومی حاصل از سرمایه گذاری روی ارزهای دیجیتال، طی مدت اخیر، سرمایه گذاران بسیاری نسبت به تزریق سرمایه ی خود به این بازار ترغیب شده اند. در حالی که برخی ترجیح می دهند تا برای بازگشت سریع سرمایه ، ارزهایی همچون بیت کوین را خریداری کنند، علاقه مندان به دنیای فناوری تمایل دارند تا با بهره گیری از سخت افزارهای قدرتمند، به مَعدن کاوی ارزهای دیجیتال بپردازند؛ از این رو، تقاضا برای کارت های گرافیک بالارده و کامپیوترهای قدرتمند، افزایش چشم گیری داشته است.

چند ماه پیش، سامسونگ با ساخت سیستمی متشکل از چندین گلکسی اس ۵، برای نخستین بار وارد فضای ارزهای دیجیتال شد. در حالی که این پروژه  بیشتر جنبه ی آزمایشی داشت؛ اما اکنون به نظر می رسد که سامسونگ برای بهره بردن از بازار پرتقاضای ارزهای دیجیتال، در حال کار روی سخت افزار تجاری برای مَعدن کاوی ارزهای رمزپایه است.

براساس گزارشی از پایگاه کره ای The Bell، گفته می شود که سامسونگ، ساخت تراشه های ASIC (مدارهای مجتمع با کاربرد خاص) ویژه ی مَعدن کاوی بیت کوین و سایر ارزهای رمزپایه را آغاز کرده است. گمان می رود که سامسونگ از ماه جاری، این تراشه  ها را در اختیار یک تولیدکننده ی ناشناس چینی ابزارهای مَعدن کاوی قرار خواهد داد. گزارش یادشده حکایت از آن دارد که سامسونگ در این پروژه، عمدتا نقش تولیدکننده ی تراشه را خواهد داشت و تولید انبوه تراشه های ASIC را از پایان ماه جاری آغاز خواهد کرد.

خاطرنشان می کنیم که سامسونگ تراشه های مورد بحث را به افراد عادی با توانایی مَعدن کاوی ارزهای دیجیتال نخواهد فروخت؛ بلکه به موجب قراردادی که سال گذشته با یک شرکت چینی تولیدکننده ی ابزارهای مَعدن کاوی منعقد کرده است؛ صرفا آن ها را در اختیار این تولیدکننده ی چینی قرار خواهد داد.

مدتی پیش، شایعاتی مربوط به انعقاد قراردادی بین سامسونگ و Baikal، شرکت روسی تولیدکننده ی سخت افزار مَعدن کاوی بیت کوین برای تأمین تراشه های ASIC در فضای مجازی منتشر شد. سال گذشته سامسونگ با پایان  دادن به سلطه ی ۲۴ ساله ی اینتل به بزرگ ترین شرکت فعال در صنعت نیمه هادی بدل شد؛ بنابراین با درنظر گرفتن تلاش کره ای ها برای گسترش کسب وکار نیمه هادی خود، چندان مایه ی تعجب نیست که این شرکت در جست وجوی فرصت های جدید، وارد بازار مَعدن کاوی ارزهای دیجیتال شود.

Spheres؛ جنگل بارانی کروی‌شکل آمازون در سیاتل آغاز به کار کرد

آمازون با هدف گسترش مقر خود در سیاتل، فضای کاری کروی شکلی را با نام Spheres در این شهر افتتاح کرد.

به گزارش زومیت، آمازون روز دوشنبه، طی مراسمی، فضای کاری جدیدی را به شکل جنگل های بارانی در شهر سیاتل افتتاح کرد. سران این شرکت امیدوارند تا کارکنان آن در فضای کاری جدید خود ایده های بکری را در ذهن بپرورانند. اگرچه شهرهای مختلف آمریکای شمالی در تلاش برای ترغیب بزرگ ترین خرده فروشی آنلاین دنیا جهت اعطای امتیاز میزبانی مقر دوم آمازون به آن ها هستند؛ اما این شرکت کماکان در حال توسعه ی مقر اصلی خود است.

در حالی که برج های اداری آمازون و غذاخوری های مجلل آن، جایگزین انبارها و پارکینگ های منطقه ی South Lake Union سیاتل شده اند؛ مجتمع Spheres نیز که از امروز از کارکنان آمازون میزبانی می کند، نقطه ی عطفی در مسیر توسعه ی سیاتل طی یک دهه ی اخیر به شمار می رود. سه گنبد شیشه ای مجتمع Spheres، بیش از ۴۰ هزار گیاه از ۴۰۰ گونه ی مختلف را دربرمی گیرد. آمازون که به خاطر فرهنگ کاری سخت گیرانه ی خود مشهور است، امید دارد تا مجموعه ی سرسبز و پرنشاط این مجتمع کروی شکل باعث شود تا کارکنان آن، مجال بیشتر و بهتری برای تفکر پیدا کنند و ایده های جذابی برای محصولات و طرح های جدید ارائه دهند.

فضای Spheres بیش از آنچه که شبیه  به یک دفتر کار باشد، به یک گلخانه می ماند. در داخل این مجتمع، به جای اتاق  های کنفرانس سرپوشیده یا میز های بزرگ، راهروها و فضاهایی غیرعادی برای برگزاری جلسات به چشم می خورد. جف  بزوس، بنیان گذار متمول آمازون، فضای کاری جدید این شرکت را طی مراسمی با حضور مدیران اجرایی آمازون، مقامات منتخب و احزاب رسانه به صورت رسمی افتتاح کرد. بزوس عبارت «Alexa, open the Spheres» یا «الکسا، مجتمع Spheres را افتتاح کن» را به زبان آورد و در این حین، درست مانند دستگاه های مبتنی بر دستیار دیجیتال الکسا، حلقه ای در سقف Spheres به رنگ آبی درآمد.

آمازون از سال ۲۰۱۰ تا تابستان ۲۰۱۷ حدود ۳.۷ میلیارد دلار، روی ساخت ساختمان  ها و زیرساخت های سیاتل سرمایه گذاری کرده است و از این رو مقامات رسمی شهرهای مختلف برای میزبانی مقر دوم آمازون وارد رقابت شده اند. این شرکت پیش بینی می کند که در مجموع بیش  از ۵ میلیارد دلار برای ساخت مقر اصلی دوم خود سرمایه گذاری کند و در این مسیر بیش از ۵۰ هزار شغل ایجاد شود. جان شوتلر، قائم مقام واحد املاک، مستغلات و تسهیلات جهانی آمازون می گوید: ما قصد ساخت نمادی خاص و به یاد ماندنی برای مقر خود و شهر سیاتل را داشتیم.

آمازون در اوایل ماه ژانویه، تعداد شهرهای کاندید برای میزبانی مقر دوم خود را از ۲۳۸ شهر به ۲۰ مورد کاهش داد. شهرهای باقی مانده از بوستون و نیویورک گرفته تا آستین، تگزاس، کلان شهرهای بزرگی محسوب می شوند که می توانند افراد تحصیل کرده و مستعد را به سوی خود جذب کنند. آمازون تابستان گذشته رقابت برای مقر دوم خود را آغاز کرد و قصد دارد، برنده  را اواخر امسال معرفی کند.

جی اینسلی، فرماندار واشینگتن، در مراسم افتتاح مجتمع Spheres، این فضای کاری کروی شکل را در کنار برج Space Needle، نمادهای ایالت واشینگتن دانست. مجتمع Spheres که توسط شرکت معماری NBBG طراحی شده است، به  بخشی  از تورهای مقر آمازون تبدیل خواهد شد. خاطرنشان می کنیم که مردم عادی نیز از امروز و با وقت قبلی می توانند از نمایشگاهی در داخل مجتمع کروی شکل آمازون دیدن کنند.

رمزگشایی کد ذخیره‌ بیت کوین در مولکول DNA توسط یک گروه نرم افزاری

ذخیره سازی بیت کوین در مولکول DNA از چالش برانگیزترین موارد فعالیت در زمینه ی ارزهای رمزپایه و استفاده از مولکول DNA است.

به گزارش زومیت، راز سه ساله ی بیت کوین بالاخره هفته ی گذشته به پایان خود رسید. ساندر وایتس، دانشجوی بلژیکی ۲۶ ساله دکترا در دانشگاه آنتورپ، کدی را کرک کرد که کلید رسیدن  به بیت کوین داخل یک رشته DNA مصنوعی را برملا می کند.

این کلید (موادی که برای ارائه ی رشته متن مرتب  شده بودند) به عنوان بخشی  از چالش ذخیره سازی بیت کوین DNA، داخل مولکول DNA قرار گرفته بود. این چالش در سال ۲۰۱۵، بعداز سخنرانی نیک گلدمن، پژوهشگری در مؤسسه ی بیوانفورماتیک اروپا، درمورد استفاده  از DNA برای ذخیره ی اطلاعات در مجمع جهانی اقتصاد که هرساله در داووس سوئیس برگزار می شود، شروع شد. گلدمن حین سخنرانی، لوله های DNA که کلید یک کیف  پول حاوی بیت کوین را در آن ها رمزگذاری کرده بود، توزیع کرد.

قرار شد اولین کسی که بتواند DNA را مرتب و فایل ها را رمزگشایی کند، بیت کوین به مالکیت او درآید. قیمت بیت کوین در آن زمان ۲۰۰ دلار بود و اکنون ارزش آن بالغ  بر ۱۰ هزار دلار است.

گلدمن فرصتی سه ساله برای حل این چالش تعیین کرد و اگر این دوشنبه (در روز انتشار مطلب این مدت به  پایان رسید) کسی نتواند کد را کرک کند، فرصت به  پایان می رسد. تا دسامبر اخیر هیچ کس نتوانسته بود این بیت کوین را به  دست بیاورد؛ به  همین دلیل گلدمن یک پست یادآوری در توییتر گذاشت و اعلام کرد که فرصت برای رقابت درحال اتمام است. این توییت توجه وایتس را جلب کرد. وایتس از گلدمن درخواست یک نمونه DNA کرد و ماه  گذشته  همراه  با همکارانش به کرک کردن کد پرداخت. او در صفحه ی خود نوشت:

وقتی این توییت را خواندم بسیار هیجان زده شدم و به  خاطر دارم که به دوستانم گفتم هر چه روی آن کار می کنیم باید کنار بگذاریم و تمام تمرکزمان را روی حل این چالش معطوف کنیم.

وایتس در این رقابت از ابتدا یک قدم از همه جلوتر بود: او نه تنها روی میکروبیولوژی محاسباتی در دانشگاه مطالعه می کرد؛ بلکه به ابزار پیشرفته ای برای توالی و مرتب کردن ژنوم دسترسی داشت. زمانی که وایتس نمونه ی DNA را که گلدمن به او داده بود مرتب کرد، باید کد داخل آن را کرک می کرد.

گلدمن جزئیات رمزگشایی اطلاعات داخل DNA را در مقاله ای با موضوع ذخیره سازی DNA در  Nature منتشر کرده است . گلدمن در این مقاله می نویسد برای رمزگشایی اطلاعات داخل DNA باید متن یا فایل باینری (۰ و ۱) را انتخاب کنید و آن را برمبنای سه عدد ( ۰، ۱، و ۲) بازنویسی کنید. این کار برای رمزگشایی داده های داخل بلوک های سازنده ی حیات یعنی چهار باز نوکلئوتید سیتوزین، تیمین، آدنین و گوانین مورد استفاده قرار می گیرد. وایتس توضیح داد که کدگذاری داده ها به عنوان باز نوکلئوتیدی بستگی به این دارد که کدام بازنوکلئوتیدی قبلا آمده است. بنابراین به عنوان مثال، اگر باز قبلی آدنین و بخش بعدی اطلاعات ۰ بود، کدگذاری با نام سیتوزین انجام می شود. اگر بخش بعدی اطلاعات ۱ بود، کدگذاری با نام گوانین انجام می شود و این روند همین طور ادامه می یابد. وقتی این  داده ها به عنوان قطعاتی از DNA مصنوعی کدگذاری شوند، این قطعات برای شناسایی و خواندن فایل های اصلی ذخیره شده در DNA مورد استفاده قرار می گیرند.

در چالش بیت کوین، درمجموع ۹ فایل در این قطعات DNA وجود داشتند. این فایل ها با یک جریان  کلیدی رمزگذاری شده بودند. این جریان  کلیدی، یک مجموعه ی تصادفی  از کاراکترهایی است که پیام متنی ساده ی اصلی برای مبهم کردن معنای آن را تشکیل می دهند.

هدف گلدمن جلب توجه  به  سمت پتانسیل فوق العاده ی DNA به عنوان یک گزینه ی ذخیره ی طولانی مدت بود

کد جریان  کلیدی که توسط گلدمن در یک مجموعه ی اسناد آورده شده است، رقابت را توضیح می دهد. وایتس بعد از اجرای کد توانست قطعات DNA را با یک ترتیب صحیح مرتب کند و یک قطعه ی DNA طولانی تشکیل دهد. او بعد از چند مرحله پیچ وتاب دادن فنی، توانست ترتیب DNA را به  شکل یک پیام ساده دربیاورد و کلید محرمانه را کشف و بیت کوین (همچنین چندین محصول جانبی شامل یک نقاشی از جیمز جویس و لوگوی مؤسسه ی بیوانفورماتیک اروپا) را قفل گشایی کند. او موفق شد ۵ روز قبل  از تمام شدن مهلت، این کد را کرک کند. وقتی از او پرسیده شد که قصد دارد با بیت کوین چه  کند، جواب داد:

شاید وقتی زمان مناسب فرابرسد، آن را بفروشم و بخشی  از پول به دست آمده از آن را صرف تحقیقاتم کنم. با بقیه پول می توانم از همکارانم که در این راه به من کمک کردند تشکر کنم و اتمام دوره ی دکترای خودم را به طور شیک جشن بگیرم.

اگرچه طی رقابت مطرح شده ازسوی گلدمن اولین باری است که از DNA به عنوان محل ذخیره کلید محرمانه ارزهای رمز پایه استفاده می شود؛ ولی هدف گلدمن جلب کردن توجه ها به سمت پتانسیل فوق العاده ی DNA به عنوان یک گزینه ی ذخیره ی طولانی مدت بود. این روش جدید از ذخیره سازی اطلاعات درحال حاضر توسط کمپانی هایی مثل مایکروسافت بررسی می شود. مایکروسافت می خواهد ذخیره سازی داده های DNA را به ابر خود اضافه کند. این روش ذخیره سازی همچنین راه  حلی بالقوه برای حل مشکل سازماندهی داده های روز افزون بشریت است.

کسی چه می داند، شاید ذخیره سازی DNA روزی به روشی مشهور و جدید برای ذخیره کلیدهای محرمانه ارزهای رمز پایه شما تبدیل شود. اما همان طور که وایتس نشان داد، این روش ذخیره سازی DNA توسط هکرها غیر قابل  نفوذ نیست و در برابر هک آسیب پذیر است. وایتس در ایمیلی گفت:

شما باید این نکته را در نظر بگیرید که روند خواندن اطلاعات به جای اینکه همانند هارد درایو چندهزارم ثانیه طول بکشد، چند روز طول می کشد. بنابراین اگر ارزهای رمزپایه را در نظر داشته باشیم، فکر می کنم که ذخیره ی کلیدهای محرمانه روی DNA می تواند ایده خوبی برای جلوگیری  از فروش عمده به  دلیل ترس باشد. به علاوه، این روش ممکن است یکی از امن ترین راه ها برای ذخیره کلیدهای شما باشد؛ چراکه هنوز هر کسی به فناوری مرتب سازی DNA دسترسی سریع ندارد.

بازسازی انفجار پرتو گاما برای نخستین بار در محیط آزمایشگاه

دانشمندان برای نخستین بار موفق به بازسازی شلیک ریز یک پرتو گاما در محیط آزمایشگاه شده اند.

به گزارش زومیت، شلیک پرتو گاما یا شلیک  شدید نوری، درخشان ترین رویداد نجومی قابل  مشاهده ی جهان محسوب می شود. این موج های پر انرژی پرتوهای گاما در زمانی کم تر از چند ثانیه یا دقیقه منتشر می شوند. برخی از شلیک های پرتو گاما بسیار درخشان هستند؛ به طوری که می توان آن ها را با چشم غیرمسلح دید؛ مانند شلیک مشهور GRB 080319B که سال ۲۰۰۸ توسط مأموریت کاوشگر سویفت ناسا (Swift GRB Explorer) کشف شد.

اما با وجود قدرتمند بودن این پدیده ی نجومی، دانشمندان هنوز دلیل شلیک پرتو گاما را نمی دانند. در این بین حتی برخی بر این عقیده اند که این پدیده در واقع پیامی است که توسط تمدن های فوق پیشرفته ی فرازمینی ارسال می شود. اکنون دانشمندان توانسته اند برای نخستین بار، یک نسخه ی کوچک از شلیک پی درپی  پرتو گاما را در محیط آزمایشگاه بازسازی کنند.

یکی از فرضیات در مورد منبع شلیک پرتو گاما این است که آن ها در واقع در اثر انتشار انرژی اجرام کیهانی عظیم و پر انرژی همچون سیاهچاله ها ایجاد می شوند. از این جهت که خود سیاهچاله ها هم از موضوعات اسرارآمیز ستاره شناسی محسوب می شوند، پژوهش در مورد شلیک پرتو گاما هم موضوع بسیار جالب توجهی است.

پرتوهایی که توسط سیاهچاله ها منتشر می شوند، بیشتر شامل الکترون ها و پادماده حاوی ذرات پوزیترون هستند. همه ی این ذرات دارای همتایان پادماده ای دقیقا مشابه خودشان هستند؛ اما با باری متضاد. این پرتوها میدان مغناطیسی قوی دارند و چرخش ذرات در اطراف میدان های مغناطیسی منجر به شلیک پرتو گاما می شود. البته این تنها یکی از فرضیات مطرح شده است.

دانشمندان هنوز دقیقا نمی دانند که میدان های مغناطیسی چگونه پدید می آیند. متأسفانه در پژوهش شلیک پرتوی گاما مشکلاتی وجود دارد.این پدیده نه تنها در زمانی بسیار کوتاه رخ می دهد؛ بلکه در فواصلی بسیار دور و در کهکشان های دوردست به وقوع می پیوندد؛ کهکشان هایی که حتی میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارند. برای درک بهتر می توانید عددی با ۲۵ صفر را تصور کنید؛ فاصله ی میلیارد سال نوری از ما در واحد متر چنین عددی است. به این جهت، دانشمندان در واقع در حال پژوهش در مورد پدیده ی نجومی هستند که به طرز غیر قابل  باوری در نواحی دورست و به صورت تصادفی رخ می دهد و تنها چند ثانیه طول می کشد.

قدرتمندترین لیزر جهان

دانشمندان اخیرا پیشنهاد داده اند که بهترین روش برای کشف رازهای شلیک پرتو گاما، بازسازی آن در محیط آزمایشگاهی است. در حقیقت دانشمندان در این مورد، می توانند منبع کوچکی از پرتوهای الکترون و پوزیترون را بازسازی و نحوه ی رفتار آن ها را مشاهده کنند. به تازگی گروهی بین المللی با استفاده از یکی از قوی ترین لیزرهای جهان، موفق شده اند این پدیده را برای نخستین بار بازسازی کنند. این پژوهشگران از لیزر جمینی (Gemini) در آزمایشگاه رادرفورد اپلتون در انگلستان بهره بردند.

جمینی که از آن به عنوان قوی ترین لیزر جهان نام برده می شود، انرژی بسیار بالایی منتشر می کند. از این جهت، بهترین ابزار برای انتشار پرتو گاما و بررسی نحوه ی رفتار آن  است. پژوهشگران در این آزمایش موفق شدند برخی عوامل کلیدی (از جمله نحوه ی ایجاد میدان های مغناطیسی) را که در پدید آمدن شلیک پرتو گاما نقش اصلی را ایفا می کنند، بررسی کنند و با این آزمایش توانستند برخی از فرضیات خود در مورد نحوه ی عملکرد میدان مغناطیسی و قدرت آن ها را تأیید کنند. در واقع آن ها دریافتند که مدل های شبیه سازی شده ای که برای درک شلیک پرتو گاما مورد استفاده قرار می گیرند، درست هستند. مورد دیگر اینکه، این آزمایش نه تنها برای بررسی شلیک پرتوهای گاما اهمیت دارد، بلکه باید در نظر داشت ماده ای که تنها از الکترون ها و پوزیترون ها ساخته شده باشد، یک ماده ی فوق العاده منحصر به فرد است.

ذرات طبیعی در زمین عمدتا از اتم ساخته شده اند؛ ذراتی که دارای یک هسته ی مثبت سنگین اند که از ابرهای نور و الکترون های منفی احاطه شده اند. با توجه به تفاوت باورنکردنی وزن بین این دو ذره (سبک ترین هسته  دارای وزنی معادل ۱۸۳۶ برابر یک الکترون است)، تقریبا تمام پدیده هایی که ما در زندگی روزمره تجربه می کنیم، از پویایی الکترون ها نشأت می گیرند که در پاسخ به ورودی های خارجی (همچون نور، ذرات دیگر، میدان مغناطیسی) بسیار سریع تر واکنش نشان می دهند.

اما در یک پرتو الکترونی-پوزیترونی، هر دو ذره دقیقا دارای جرمی همسان هستند؛ از این جهت، واکنش متفاوت این دو می تواند به نتایج جالب توجهی بینجامد. به عنوان مثال، در دنیای الکترونی-پوزیترونی صدا وجود ندارد. اما چرا دانشمندان به رویدادهایی که در فواصلی بسیار دوردست رخ می دهند، اینچنین اهمیت می دهند؟ در این مورد دلایل مختلفی مطرح است. به عقیده ی دانشمندان درک چگونگی ایجاد شلیک پرتو گاما به آن ها امکان درک بیشتر سیاهچاله ها و در نتیجه چگونگی پدید آمدن جهان  را می دهد. البته در این بین، برخی از پژوهشگران هنوز هم به دنبال یافتن پیام های نهفته تمدن های فرازمینی در این ذرات پر انرژی هستند.

مؤسسه  ی جستجو هوش فرازمینی (SETI) که سال ها است در این مورد تلاش می کند، با ثبت سیگنال های الکترومغناطیسی منتشرشده در فضا به دنبال یافتن این پیام ها است. البته واضح است که آن ها با بهره بردن از آشکارسازها می توانند سیگنال های مختلفی از فضا دریافت کنند؛ اما مسئله زمانی دشوار می شود که بخواهیم سیگنال های مربوط به تمدن های پیشرفته ی فضایی را از سیگنال های طبیعی جدا کنیم که در این صورت، باید قاعدتا به خوبی با سیگنال های طبیعی هم آشنا باشیم. مشخصا چنین پژوهشی برای یافتن تمدن های پیشرفته کاربرد نخواهد داشت؛ اما اگر روزی چنین سیگنال هایی کشف شود، پژوهشگران با درک بهتر پدیده های طبیعی می توانند به  خوبی سیگنال های مربوط به تمدن های هوشمند را جداسازی کنند!

طرح ناسا برای ارسال راکتور اتمی کوچک و بهینه به فضا

ناسا در نظر دارد راکتور شکافت اتمی کوچک و پرتوانی موسوم به کیلوپاور را به فضا ارسال کند.

به گزارش زومیت، برای امیدوار ساختن انسان ها در هر سطحی از استعمار یا مسکونی سازی طولانی مدت مریخ، ما باید سیستم های تولید توانی توسعه دهیم که بتوانیم از طریق آن ها نیازهای انرژی خود را در آن دنیای جدید برآورده کنیم. در راستای همین نیازها، ناسا، وزارت انرژی ایالات متحده (DOE) و آزمایشگاه ملی لس آلاموس (LANL) با جدیت روی طرحی موسوم به کیلوپاور Kilopower کار کرده اند. کیلوپاور یک راکتور انرژی هسته ای جمع و جور است که می تواند روی سیاره ی سرخ و جاهایی فراتر از آن کار کند.

نمونه ی اولیه ی راکتور کیلوپاور تقریبا به اندازه ی یک ظرف قهوه است و از اورانیوم برای تأمین برق بین یک و ۱۰ کیلووات تا مدت ۱۰ سال استفاده می کند. ۱۰ کیلووات در هر روز برای یک خانواده ی معمولی روی کره ی زمین بیش از اندازه کافی است؛ اما اگر هدف نهایی ناسا اسکان مردم در مریخ و فراسوی آن باشد، نیاز به مقادیر بیشتری خواهد داشت. پت مک کلور، مدیر پروژه ی کیلوپاور در LANL، می گوید: یک دستگاه توستر معمولی در حدود یک کیلووات توان استفاده می کند. در یک خانواده ی معمولی شما، به طور متوسط روزانه حدود ۵ کیلووات استفاده می کنید. این مقدار انرژی برای ناسا هم قابل توجه است. در ناسا، از ده ها تا صدها وات برق استفاده می شود؛ بنابراین یک کیلووات یا ۱۰ کیلووات برق، اساسا مقدار زیادی است.

لی مسیان، تکنسین اصلی ناسا در زمینه ی ذخیره ی انرژی و توان، به رویترز گفته است که یک مأموریت انسانی به احتمال زیاد نیاز به ۴۰ تا ۵۰ کیلو وات الکتریسیته دارد؛ به نحوی که بتواند همه ی انرژی مورد نیاز برای فعالیت های فضانوردان را تأمین کند. ممکن است این پرسش برای برخی پیش آید که چرا ناسا تصمیم به تولید راکتوری کوچک تر گرفته است که برق کمتری نسبت به همتایان بزرگ تر خود تولید می کند؟

با وجود اینکه ما اذعان می کنیم راکتورهای سنتی مسئله ی انرژی را حل می کنند؛ ولی مک کلور اشاره می گوید که اندازه ی کوچک تر نمونه ی اولیه، پیش بینی عملکرد و همچنین کارکرد آن را آسان تر می کند. راکتور چندگانه ی کیلوپاور می تواند به طور همزمان استفاده شود و حتی خود را کنترل کند؛ بدین معنی که شانس کمتری برای فرو گداخت هسته ای (گدازش استوانه هاى سوخت اتمي در اثر خرابی دستگاه هاى سردكن و رها شدن تابش خطرناک) وجود دارد. مک کلور می گوید: سوخت مذاب حتی اگر غیر ممکن نباشد، می تواند برای کاربردهایی که ما مد نظر داریم، بسیار دشوار باشد؛ برپایه ی روشی که ما فیزیک مسئله را مبتنی بر آن طراحی کرده ایم، راکتور اساسا گرما را به همان میزانی که از آن درخواست می شود، تحویل می دهد. بنابراین اگر ما خنک کننده را از دست بدهیم و میزان انرژی حرارتی تغییر کند، توان راکتور با همان میزان جدید تطبیق پیدا می کند و به خروجی متناسب با آن می رسد.

آماده برای فضا

هر راکتوری که برای مأموریت های ماه و مریخ مورد استفاده قرار می گیرد، باید کاملا بادوام باشد و بتواند در برابر محیط ها و عناصر آسیب زننده یا سخت عملکرد مناسبی ارائه دهد. در مریخ، توان رسیده  از خورشید در طول فصل ها تغییر می کند و طوفان گردوغبار می تواند برای چندین ماه طول در جریان باشد. در کره ی ماه، یک شب سرد مرطوب به مدت ۱۴ روز زمینی ادامه دارد. راکتور کیلوپاور به طور خاص با در نظر گرفتن این موانع طراحی شده است. میسون در نشریه ی خبری ناسا می گوید: ما یک منبع توان می خواهیم که بتواند محیط های با شرایط دشوار را اداره کند. کیلوپاور می تواند با سراسر سطح مریخ سازگار شود؛ از جمله پهنه های شمالی سیاره که ممکن است آب در آنجا وجود داشته باشد. کیلوپاور می تواند در ماه هم برای کمک به جستجوی منابعی در گودال های تاریک به کار گرفته شود.

به گفته ی مک کلور، برنامه ی فعلی این است که از مدل یک کیلوواتی کیلوپاور برای مأموریت های فضایی استفاده کنیم. نسخه ی ۱۰ کیلواتی برای مأموریت های فضایی یا مأموریت های عمیق به سطح مریخ استفاده خواهد شد. ناسا برای مورد دوم، پنج راکتور كیلوپاور را به فضا ارسال می كند.

به گزارش پایگاه پاپیولار ساینس، ناسا در حال مذاکره با گروه های تجاری است تا بررسی کنند که آیا علاقه ای به استفاده از راکتورهای کیلوپاور در پروژه های اکتشاف فضایی خود خواهند داشت یا خیر. فعلا از هیچ شرکتی نامی برده نشده است؛ اما اسپیس ایکس ایلان ماسک و لاکهید مارتین احتمالا نخستین گزینه هایی هستند که به ذهن می رسند. با این حال به آزمایش های بیشتری پیش از راه اندازی و استفاده از کیلوپاور نیاز است. ناسا قصد دارد در هفته های پیش رو، سیستم تأمین توان کیلوپاور را به هسته ی راکتور خود برای بررسی های نهایی متصل کند. این بررسی ها باید تا اواخر ماه مارس ادامه یابد و پس از آن یک آزمایش توان کامل آغاز خواهد شد که انتظار می رود حدود ۲۸ ساعت طول بکشد.

اگر کیلوپاور بتواند مراحل لازم برای راه اندازی و ارسال به فضا را سپری کند، باید آن را به عنوان دومین راکتور هسته ای ارسال شده به فضا توسط ایالات متحده به شمار آورد. مورد نخست SNAP 10A که در سال ۱۹۶۵ به فضا ارسال شد. باید امیدوار باشیم که مدت عملکرد راکتور دوم، بیشتر از عملکرد ۴۳ روزه ی راکتور اول باشد.

سیگار‌ الکترونیکی خطر ابتلا به سرطان و بیماری های قلبی را افزایش می دهد

علی رغم باور اشتباه بسیاری از افراد، مطالعات اخیر نشان داده اند که استعمال سیگارهای الکترونیکی نیز می توانند برای سلامتی انسان بسیار خطرناک باشند.

به گزارش زومیت، ممکن است برخی از مسئولین به دلیل تصور از خطر کم تر سیگارهای الکترونیکی نظر خود را درباره ی آن ها تغییر داده باشند؛ اما دانشمندان نظر دیگری دارند. یکی از مطالعات دانشگاه پزشکی نیویورک که اخیرا منتشر شده نشان می دهد که استعمال سیگارهای الکترونیکی با آسیب به DNA احتمالا شما را در معرض خطر ابتلا به سرطان و بیماری های قلبی قرار می دهد. برای مثال موش هایی که در طول ۱۲ هفته در شرایط آزمایشگاهی در معرض دودی مشابه سیگارهای الکترونیکی قرار گرفته بودند دچار آسیب های DNA مثانه، قلب و ریه شدند، علاوه بر اینکه ترمیم DNA و پروتئین های ریه محدود شد. به طور خلاصه؛ نیکوتین بدون توجه به اینکه چگونه انتقال می یابد، می تواند تبدیل به یک ماده ی مولد ایجاد کننده ی سرطان به نام کارسینوژن  در بدن شما شود.

پژوهشگران در جریان این پژوهش، مواد شیمیایی مضر دیگر را نیز شناسایی کردند. درحالی که آزمایش ها نشان می دهند استعمال سیگارهای الکترونیکی مضر است؛ اما قرار گرفتن در معرض دود این سیگارها نیز چیزی کم از استعمال آن ها ندارد. این مطالعه همچنین تأیید می کند که نیتروزامین تنباکو که به نوعی عامل مولد سرطان نیز محسوب می  شود در مایعات بدن افرادی که سیگار الکترونیکی می کشند ۹۷ درصد کم تر از افرادی است که از سیگارهای معمولی استفاده می کنند، البته این مطالعه اشاره می کند که این میزان ماده در افراد غیرسیگاری به شدت پایین تر است. این موضوع مصرف کنندگان سیگارهای الکترونیکی را در وضعیت مشابهی از مصرف کنندگان چسب های نیکوتین قرار می دهد.

احتمالا تا آزمایش های بیشتر روی حیوانات تا یکسال آینده و همچنین روی انسان در دوره ی زمانی بیش از یکسال به منظور دست یابی به نتایج قطعی تر باید منتظر ماند. مون شونگ تانگ پژوهشگر این مطالعه به بلومبرگ گفت که مشخص نیست که سیگارهای الکترونیکی مضرتر هستند یا سیگارهای معمولی.

در حالی که مطالعاتی مبنی بر احتمال ضرر کم تر سیگارهای الکترونیکی صورت گرفته است، این مطالعه نشان می دهد که مقداری از نیتروزاسیون نیکوتین در بدن انسان رخ می دهد. بنابراین به لحاظ نظری، شما همچنان با برخی از خطرات مشابه مواجه هستید. بنابراین با کاهش میزان قرار گرفتن در معرض دود سیگار می توانید تا حدی از مضرات آن ایمن باشید.

 

 

راه اندازی سامانه ثبت دامنه‌ اینترنتی با میزبانی داخلی

با هدف اعمال تعرفه های ترجیحی اینترنت در سازمان فناوری اطلاعات ایران، سامانه ثبت دامنه ی اینترنتی با میزبانی داخلی راه اندازی شد.

به گزارش زومیت، سازمان فناوری اطلاعات ایران در راستای اعمال تعرفه ی ترجیحی اینترنت، سامانه ثبت دامنه ی اینترنتی را که در داخل ایران میزبانی می شوند، راه اندازی کرد.

اجرای این طرح بر مبنای مصوبه ۲۶۶ کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات و با هدف محاسبه نیم بهای ترافیک اینترنت برای سایت های داخلی صورت می گیرد. پیش از این، تعرفه ترجیحی نیم بها برای ۵۰۰ سایت پربازدید داخلی محاسبه می شد که چند روز گذشته و با اعلام وزیر ارتباطات، این دستورالعمل به تمامی سایت های داخلی تعمیم یافت.

از این رو تمامی وب سایت های داخلی که در داخل ایران میزبانی می شوند و قابلیت به روزرسانی IP آدرس  خود را دارند تحت پوشش این طرح قرار می گیرند. بر این اساس، سامانه ثبت درخواست و ایجاد لیست سفید برای اعلام آدرس IP دارندگان ترافیک متقاضی اعمال تعرفه ترجیحی با داشتن قابلیت به روزرسانی آدرس  IP از سوی دارندگان ترافیک داخلی راه اندازی شده است.

برمبنای شرایط اعلام شده در این سامانه، مسئولیت اطلاعات واردشده به آن از جمله آدرس IP و به روزرسانی مرتب آن به عهده ثبت نام کنندگان است. اسامی این وب سایت ها قرار است پس از نظارت سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، به اپراتورهای اینترنت برای اطلاع رسانی به مشترکان، ارسال شود. ثبت نام افراد حقیقی و حقوقی در این سامانه فراهم شده و از طریق مراجعه به نشانی cip.ito.gov.ir ممکن است.

ال جی برند بعدی مشمول طرح رجیستری شد

بر اساس گزارش معاون ستاد مبارزه با قاچاق کالا، از روز ۲۸ بهمن ماه گوشی های برند ال جی تحت پوشش طرح رجیستری قرار می گیرند.

به گزارش زومیت، حمیدرضا دهقانی نیا، معاون ستاد مبارزه با قاچاق کالا، اعلام کرد:

مطابق با تصمیم کارگروه راهبری طرح رجیستری که چهارده بهمن تشکیل جلسه داد، مقرر شد گوشی های برند ال جی مشمول طرح رجیستری در فاز سوم اجرای این طرح قرار گیرند.

به گفته ی وی، بر این اساس از روز ۲۸ بهمن ماه جاری تمامی گوشی های برند ال جی مشمول اعمال سیاست رجیستری خواهند شد و پس از آن در کمتر از یک ماه آینده، سایر برندهای گوشی باقی مانده نیز به این طرح اضافه خواهند شد.

دهقانی نیا تأکید کرد:

لازم است که خریداران چه در زمان خرید گوشی های نو و چه در زمان خرید گوشی های کارکرده این برند، نسبت به فرآیند فعال‍سازی و ثبت کد شناسه و نیز انتقال مالکیت اقدام کنند.

در دو فاز قبلی طرح ثبت و شناسه دار کردن گوشی های موبایل در شبکه مخابراتی کشور، برندهای آیفون، موتورولا، بلک بری و گوگل پیکسل تحت پوشش اعمال سیاست رجیستری قرار گرفته بودند.

راه اندازی سامانه انتخاب پیامک های تبلیغاتی

بر اساس گزارش رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، سامانه انتخاب پیامک های انبوه تبلیغاتی و ارزش افزوده تا دو ماه دیگر و با هدف حل مشکل پیامکهای مزاحم راه اندازی می شود.

به گزارش زومیت، حسین فلاح جوشقانی درباره نارضایتی مشترکان تلفن همراه در دریافت پیامک های تبلیغاتی و ارزش افزوده ناخواسته اعلام کرد که در راستای ساماندهی این موضوع، کمیسیون تنظیم مقررات با تصویب مصوبه ای به سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی تکلیف کرده است که چارچوب راه اندازی سامانه یکپارچه ارائه این خدمات را تعیین کند.

به گفته ی وی، بر این اساس چارچوب و ضوابط یکسان سازی خدمات پیامک های انبوه به اپراتورهای موبایل ابلاغ شده است که برمبنای آن اپراتورهای تلفن همراه باید به صورت یکسان از طریق یک سامانه واحد، خدمات پیامکی خود را به مشترکان تلفن همراه اعلام کنند و مشترک در صورت تمایل، این دسته از خدمات را انتخاب خواهد کرد.

معاون وزیر ارتباطات تاکید کرد که با راه اندازی سامانه ی انتخاب پیامک های انبوه تبلیغاتی و ارزش افزوده، ابتدا از مشترک اجازه گرفته می شود که تمایلی به دریافت این پیامک ها دارد یا خیر و اینکه تمایل دارد در چه دسته و موضوعی پیامک تبلیغاتی و ارزش افزوده دریافت کند.

رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی با بیان اینکه تکالیف رگولاتوری در این مصوبه نهایی شده و ابلاغیه آن تا سه روز دیگر به اپراتورها اعلام می شود، گفت: این سامانه تا پایان فروردین ماه راه اندازی شده و در اختیار مردم قرار می گیرد.

وی نحوه در اختیار گرفتن این سامانه را از طریق اپلیکیشن، پرتال و کدهای دستوری عنوان کرد که از سوی اپراتورهای موبایل باید به مشترکان اطلاع رسانی شود.

فلاح جوشقانی با اشاره به رسیدگی به شکایات مشترکان از دریافت پیامک های ناخواسته و مزاحم گفت: مشترکان از طریق شماره ۸۰۰ می توانند نسبت به قطع پیامک های تبلیغاتی اقدام کنند یا از طریق سامانه ۱۹۵ پیامک های ناخواسته و مزاحم خود را به صورت موردی به سامانه رگولاتوری گزارش دهند. در نهایت امکان اعلام شکایت از سامانه رسیدگی به شکایات ۱۹۵ نیز وجود دارد.

مصاحبه با مدیر بازاریابی ماموت خودرو؛ برنامه های فولکس واگن برای حضور گسترده در ایران

مونا نوریان مدیر بازاریابی و برندینگ ماموت خودرو، از برنامه های این شرکت برای حضور گسترده فولکس واگن در بازار ایران می گوید.

به گزارش زومیت، فولکس واگن مدتی است که با ماموت خودرو وارد بازار ایران شده است. در حال حاضر فولکس واگن تیگواین و پاسات در سبد محصولات ماموت خودرو وجود دارد و کاربران می توانند اقدام به خریداری آن ها کنند. زومیت در رابطه با برنامه های آتی ماموت خودرو برای بازار کشور، مصاحبه ای با مونا نوریان مدیر بازاریابی و برندینگ این شرکت انجام داده است مطالعه آن برای علاقه مندان خالی از لطف نیست.

فولکس واگن یکی از مطرح ترین برند های جهانی در دنیای خودروسازی است. اما این برند در بازار داخلی چه جایگاهی دارد؟

مجموعه ی ماموت سابقه ی درخشانی در عرضه ی محصولات اسکانیا در کشور دارد. فولکس واگن نیز به واسطه ی همین سابقه، به مجموعه ی ماموت برای عرضه ی خودروهای خود در بازار ایران اعتماد کرده است.

فولکس واگن هنگام تحویل خودرو به خریداران خود، شرایطی را فراهم می کند تا به کاربران القا کند که محصولات این شرکت اکنون عضوی از خانواده ی آن ها است. اما در بازار ایران عموم کاربران اطلاع کافی از محصولات این شرکت ندارند و بیشتر این برند را با خودروی بیتل می شناسند. ماموت خودرو در مراسم ویژه ی تحویل خودروها نیز روند مشابهی با فولکس واگن را پیش  گرفته است تا فاصله ی خود را با خریداران کاهش دهد و ذهنیت مثبتی از خود به جای بگذارد.

آیا ماموت خودرو برنامه ای برای افزایش تنوع سبد محصولات خود دارد؟

قطعا مدل های جدیدی در سال آینده به سبد محصولات فولکس واگن در ایران افزوده خواهد شد که برای افزایش هیجان کاربران، تا زمان ورود اطلاعات آن ها منتشر نخواهد شد. تلاش ماموت خودرو در جهت عرضه ی محصولات باکیفیتی است که مطابق با سلایق کاربران ایرانی باشد.

شرایط خدمات پس از فروش فولکس واگن در بازار ایران چیست؟ آیا خدمات ویژه ای برای کاربران در نظر گرفته شده است؟

خدمات پس از فروش ماموت خودرو کاملا مطابق با استاندارد و برنامه ریزی های فولکس واگن است. هر نماینده ی فروشی بایستی خدمات پس از فروش را نیز به مشتریان ارایه دهد. در حال حاضر به جز عاملیت های رسمی ماموت خودرو، برخی نمایندگی ها نیز اقدام به فروش و ارایه ی خدمات فولکس واگن می کنند، البته تا زمانی که به استاندارد های فولکس واگن دست نیابند، توسط ماموت خودرو و به صورت رسمی معرفی نخواهند شد.

یک سال پیش از آغاز فروش محصولات فولکس واگن در ایران، تمامی کارشناسان پس از فروش ماموت خودرو دوره های آموزش های لازم را از سوی مهندسان فولکس واگن دیده اند. در صورت وجود هرگونه فراخوان، قطعا مراکز خدمات پس از فروش ماموت خودرو نیز همزمان با سایر نقاط جهان به فراخوان و تعمیر خودروهای مشمول، اقدام خواهند کرد. به زودی نمایندگی های جدید ماموت خودرو در تهران، اصفهان، شیراز، اهواز و مشهد نیز آغاز به کار خواهند کرد.

آیا عملیات Wake Up کردن خودروها در نمایندگی ها نیز انجام خواهد شد یا منحصر به دفتر اصلی ماموت خودرو خواهد بود؟

در حال حاضر پروسه ی Wake Up کردن خودروها تنها برای مشتریانی که تحویل ویژه ی روز سه شنبه را انتخاب می کنند، در دسترس خواهد بود. در حال حاضر مشغول رایزنی و آموزش عاملیت های فروش برای انجام این پروسه در سایر نمایندگی های فولکس واگن هستیم.

برنامه ریزی خاصی برای افزایش قیمت محصولات فعلی فولکس واگن در سال آینده انجام شده است؟

استاندارد قیمت  گذاری محصولات فولکس واگن توسط شرکت مادر انجام می شود. اما متاسفانه تعرفه های جدید و نرخ ارز امکان ثبات قیمت ها را سلب کرده است. هنوز برنامه ریزی به خصوصی برای قیمت جدید محصولات فولکس واگن در کشور انجام نشده است.

ماموت خودرو برنامه ای برای تولید محصولات فولکس واگن در ایران دارد؟

فولکس واگن در هر بازاری که وارد شده، تولید را در کنار واردات خودرو مد نظر داشته است. بازار ایران جذابیت زیادی برای فولکس واگن دارد. در مرحله ی قبلی فروش ۸۳۰ خودرو در کمتر از ۴۸ ساعت به فروش رفتند. قطعا این بازار ارزش سرمایه گذاری بیشتر از سوی فولکس واگن و تولید محصولات در آن را دارد.

در حال حاضر محیط دیگری برای تست درایو محصولات فولکس واگن وجود دارد؟

ماموت خودرو مذاکراتی را برای استفاده از پیست آزادی جهت تست محصولات فولکس واگن توسط کاربران آغاز کرده است. اما در حال حاضر تنها مکان موجود جهت تست درایو، محل اصلی کارخانه ی ماموت و روز سه شنبه ها است.

آپدیت جدید تلگرام نسخه ۴.۸؛ امکان استریم ویدیو و موسیقی، تغییر خودکار تم و پخش شناور ویدیو

آپدیت جدید تلگرام با شماره نسخه ۴.۸ و ویژگی استریم فایل، تعویض خودکار پوسته و قابلیت لاگین در سایت ها منتشر شد.

به گزارش زومیت، بعد از چند روز که از انتشار نسخه بتای ۴.۸ تلگرام می گذرد، این برنامه به طور رسمی به نسخه ۴.۸ به روز شد و از حالا می توانید امکانات جذاب آن را در نسخه اصلی استفاده کنید.

استریم موسیقی و ویدیو

از این پس می توانید بدون نیاز به دانلود کامل یک ویدیو یا موسیقی، پخش آن را آغاز کنید؛ درست شبیه یوتیوب! برای مثال اگر ویدیویی ۳۰ مگابایتی برای شما ارسال شده است، می توانید به محض لمس گزینه دانلود، پخش ویدیو را آغاز کنید تا همزمان با دانلود، پخش ویدیو نیز شروع شود. به این ترتیب، اگر ویدیو برای شما جذاب نبود، می توانید سریعا پخش آن را متوقف کنید تا دانلود ادامه ی فایل متوقف شود.

این ویژگی علاوه بر آنکه باعث خواهد شد مصرف دیتا کاهش چشمگیری پیدا کند، می تواند در زمان شما نیز صرفه جویی کند، برای مثال فرض کنید قصد دانلود یک موزیک ویدیو با حجم ۵۰ مگابایت دارید. در حالت عادی باید منتظر می شدید که این ۵۰ مگ به طور کامل دانلود شود و سپس پخش آن را آغاز کنید؛ ولی حالا می توانید به محض لمس گزینه دانلود، ویدیو را تماشا کنید. اگر از سرعت خوبی برخوردار باشید، می توانید بدون وقفه یا توقف های مکرر، این فایل را تا انتها تماشا کنید.

تعویض خودکار پوسته بر اساس ساعت

با این قابلیت جدید می توانید ساعات خاصی را تعیین کنید تا پوسته برنامه به طور خودکار تغییر کند. برای مثال می توانید برنامه را طوری تنظیم کنید که رأس ساعت ۱۱ شب پوسته برنامه به طور خودکار به تم تاریک تغییر پیدا کند و مجدد از ساعت ۸ صبح به پوسته روشن بازگردانده شود.

پخش شناور ویدیو

با این ویژگی جذاب از حالا قادر خواهید بود بعد از اجرای یک ویدیو، با لمس آیکون مربوطه، پنجره پخش ویدیو را به یک پنجره کوچک و شناور تبدیل کنید تا همزمان با آنکه در محیط تلگرام چرخ می زنید، پخش ویدیو نیز ادامه پیدا کند.

لاگین به کمک تلگرام

ویژگی جالب دیگری نیز به تلگرام اضافه شده است که به کمک آن می توانید با اکانت و اپلیکیشن تلگرام خود در سایت های تحت پشتیبانی لاگین کنید.

توجه: این آپدیت فعلا برای اندروید منتشر شده است؛ اما به زودی برای iOS نیز در دسترس قرار خواهد گرفت.

استقبال گسترده از پیش فروش سکه های بحث بر انگیز تلگرام

پیش فروش سکه های گرم با استقبالی بی نظیر مواجه شده؛ اما آیا ممکن است ارز رمزنگاری شده تلگرام همانند شمشیر دو لبه عمل کند و بر خلاف وعده ها، موجب زیان مالی سرمایه گذاران شود؟

به گزارش زومیت، در طی چند سال آینده، میلیون ها نفر از اپلیکیشن های پیام رسان برای جابه جایی پول و انجام پرداخت ها میان دوستان خود یا بازارهای دیجیتال استفاده خواهند کرد. اما به جای رد و بدل شدن پول های دارای پشتوانه دولتی، شاهد استفاده از ارزهای رمز نگاری شده مانند گِرَم (Gram) خواهیم بود که تنها با فرستادن ایموجی های الماس منتقل می شود! به کمک این ارز ها می توان اطلاعات را خرید یا محتواهای غیر رایگان را مشاهده کرد؛ بدون آن که دولت ها از نقل و انتقال های مالی مطلع شوند. تمامی عملکردهای گفته شده در پلتفرمی واحد با نام تُن (TON) یا شبکه باز که توسط تلگرام ساخته شده است، صورت خواهد گرفت.

توصیف  بالا نشان دهنده پیش بینی برادران بنیان گذار تلگرام، پاول و نیکلای دوروف، از آینده ارز رمزنگاری شده گرم است که اکنون در مرحله جذب سرمایه یا پیش فروش سکه (ICO) قرار دارد. در حال حاضر پیش خرید سکه  توسط مؤسسه های سرمایه گذاری امکان پذیر است و انتظار می رود طی هفته های آینده این امکان برای سرمایه گذاران خرده پا نیز ایجاد شود. گزارش ها اشاره دارند که پیش فروش این ارز می تواند تا مبلغ ۱.۲ میلیارد دلار برسد و لقب بزرگ ترین سرمایه جذب  شده در این زمینه را تصاحب کند.

تلگرام در مقایسه با سایر مؤسسه هایی که اقدام به پیش فروش سکه ی دیجیتال با وعده های مبهم و غیر  شفاف می کنند، دارای ویژگی های مهم و منحصر به فردی است. از مهم ترین این قابلیت ها می توان به در اختیار داشتن پیام رسان رمزنگاری شده تلگرام اشاره کرد که جایگاه ویژه ای بین علاقه مندان به حفظ حریم شخصی در فضای مجازی دارد و هم اکنون ۲۰۰ میلیون نفر از آن بهره می برند. با داشتن چنین طیف گسترده ای از کاربران، جاه طلبی های برادران دوروف برای رواج دادن ارزهای رمزنگاری شده بین عموم مردم، چندان دور از واقعیت به نظر نمی رسد. در حال حاضر پیام رسان وی چت در چین پرداخت از طریق اپلیکیشن  خود را ممکن ساخته است؛ اما از پول مخصوص به خود استفاده نمی کند.

ایده جمع آوری سرمایه برای ارز رمزنگاری شده، امکان تبدیل پتانسیل های تلگرام به پول نقد را فراهم می کند. پیش بینی می شود که در طی سه سال آینده، تلگرام به ۴۰۰ میلیون دلار برای گسترش قابلیت های خود نیاز داشته باشد و امکان تأمین آن از طریق پیش فروش سکه وجود خواهد داشت. در گذشته، پاول دوروف توانسته بود به کمک شبکه اجتماعی VKontakte در کشور روسیه ثروت زیادی کسب کند؛ اما در ادامه به دلیل کشمکش بر سر حفظ حریم خصوصی کاربران و اطلاعات، مجبور به ترک این شرکت و هم چنین کشور روسیه شد. نیکلای دوروف نیز به عنوان مغز متفکر فنی ایده تلگرام شناخته می شود.

ایده جمع آوری سرمایه برای ارز رمزنگاری شده، امکان تبدیل پتانسیل های تلگرام به پول نقد را فراهم می کند.

همان طور که انتظار می رفت، با توجه به داغ بودن مبحث ارز های رمزنگاری شده، پیش فروش سکه  با استقبال بسیار زیادی مواجه است. در سال گذشته و هم زمان با افزایش پیش فروش این گونه ارزها، بسیاری از سرمایه گذاران بزرگ سیلیکون  ولی به دلیل ریسک زیاد، از دادن سرمایه خود به این استارتاپ ها اجتناب کردند. به گفته مدیر صندوق سرمایه گذاری مولتی کوین که روی ارز های رمزنگاری شده تمرکز دارد، پیش فروش سکه ها از سوی تلگرام امکان ثروت اندوزی به مؤسسه هایی می دهد که در گذشته از این قافله جا ماندند. در نظر گرفتن تخفیف برای خریداران زودهنگام، یکی دیگر از دلایل افزایش تقاضا برای گرم بوده است. با این حال باز هم برخی از سرمایه گذاران نسبت به موفقیت این پروژه، چندان مطمئن نیستند. حتی اگر ایده براداران دوروف برای عمومی کردن ارزهای رمزنگاری شده با موفقیت اجرا شود، هم چنان انگیزه اصلی آن ها از این اقدام چندان روشن به نظر نمی رسد. این موارد باعث می شود برخی مؤسسه ها چندان به سرمایه گذاری روی گرم خوش بین نباشند و شفافیت بیشتری برای متقاعد کردن مدیران آن ها مورد نیاز باشد.

یکی از بزرگ ترین موانع این طرح مربوط به فناوری مورد استفاده در آن است. برخلاف بسیاری از پروژه های جمع آوری سرمایه برای ارزهای رمزنگاری شده که بر پایه فناوری های موجود است، تلگرام قصد دارد بلاک چین جدیدی ایجاد کند که دارای معماری منحصر به فردی است و به عنوان مرکز ذخیره سازی تراکنش ها به صورت غیر متمرکز عمل خواهد کرد. این طرح قابل دست یابی است و در حال حاضر Filecoin توانسته نمونه ای مشابه برای ذخیره سازی داده ایجاد کند. اما برادران دوروف ادعا دارند که می توانند بسیاری از مشکل های حل نشده توسط سایر برنامه نویسان بلاک چین را حل کنند. تلگرام اذعان دارد که TON می تواند چندین میلیون تراکنش را در هر ثانیه پردازش کند که بسیار سریع تر از بیت کوین خواهد بود. راه  حل های ارائه شده برای گذر از این موانع شامل روش هایی می شود که توسعه دهندگان سال ها پیش تحقیق در مورد آن ها را رها کردند.

حتی اگر فناوری مورد نیاز برای توسعه این طرح مشکل چندانی ایجاد نکند، تنظیم قوانین و مقررات مورد نیاز، مانع بزرگ دیگری خواهد بود که پیش روی تلگرام است. تلگرام در حال حاضر تحت فشار است تا محتوای افراطی موجود در اپلیکیشن خود را حذف کند. گمان می رود که داعش برای برنامه ریزی حمله های خود در برلین و استانبول از این پیام رسان استفاده کرده است. از سوی دیگر دولت روسیه ادعا دارد که طرح حمله به متروی سنت پترزبورگ در سال گذشته، از طریق تلگرام پایه ریزی شده است. ترزا می (نخست وزیر انگلستان) هفته گذشته در اجلاس اقتصاد جهانی داووس اعلام کرد که این اپلیکیشن خانه ای برای مجرم ها و تروریست ها است و باید با مقام های دولتی همکاری داشته باشد.

ارزهای رمزنگاری شده با گذشت زمان، شاهد توجه بیشتری از سوی قانون گذاران هستند. به تازگی فعالیت یک پروژه جذب سرمایه برای ارز رمزنگاری شده از سوی AriseBank، توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا متوقف شد. به گفته این کمیسیون، پروژه مذکور به دلیل کلاه برداری و فریب سرمایه گذاران متوقف شده و ادعا می شود حدود ۶۰۰ میلیون سرمایه به آن روانه شده است. هم چنین در کره جنوبی تعدادی تبادل غیر قانونی خارجی که توسط ارزهای رمزنگاری شده صورت گرفته، افشا شده است. حتی فیسبوک اعلام کرده است که تبلیغات مربوط به جمع آوری سرمایه و ارزهای رمزنگاری شده را ممنوع خواهد کرد؛ هرچند مارک زاکربرگ، بنیان گذار این شبکه اجتماعی، علاقه خود را نسبت به این نوع ارزها نشان داده است. سران بیست کشور قدرتمند جهان در اجلاس موسوم به G20، درباره محافظت از ثروت سرمایه گذاران و راه های جلوگیری از پول شویی توسط ارزهای دیجیتال بحث خواهند کرد. در پایان باید اشاره کرد که جمع آوری سرمایه برای تلگرام ممکن است امری آسان باشد؛ اما جلوگیری از ورود دولت ها به این مبحث و ایجاد تداخل در آن، اجتناب ناپذیر به نظر می رسد.

گلکسی اس ۱۰ با قابلیت های مبتنی هوش مصنوعی و شارژدهی بیشتر فاش شد

اطلاعات به دست آمده پیرامون پرچم دار ۲۰۱۹ سامسونگ، حاکی از عرضه این مدل با سیستم تشخیص چهره سه بعدی و پشتیبانی از ۵G است.

به گزارش زومیت، در حالی که دو هفته به زمان رونمایی رسمی از گوشی گلکسی اس ۹ و گلکسی اس ۹ پلاس باقی مانده، مشخصات احتمالی پرچم داران ۲۰۱۹ سامسونگ از سری گلکسی اس توسط یک منبع در چین فاش شده است. اطلاعات به دست آمده توسط منبعی فاش شده که شایعات درستی را پیرامون محصولات پیشین سامسونگ منتشر کرده است. با این حال، زمان زیادی تا رونمایی از جانشین کهکشانی های ۲۰۱۸ سامسونگ باقی مانده است و به همین جهت، باید با دیده شک و تردید به شایعات منتشر شده پیرامون گلکسی اس ۱۰ نگریست.

جانشین گلکسی اس ۸ از نظر طراحی، تفاوت چشمگیری نسبت به نسل قبل ندارد؛ با این حال، می توان انتظار داشت گلکسی اس ۱۰ (یا هر نام دیگری که برای این گوشی درنظر گرفته می شود)، تغییرات عمده ای نسبت به پرچم دار ۲۰۱۸ سامسونگ داشته باشد. هوش مصنوعی و ویژگی هایی مبتنی بر آن، یکی از تِرِندهای بازار موبایل است؛ به همین جهت، عضو جدید سری گلکسی اس در سال ۲۰۱۹ به واحد پردازش عصبی اختصاصی برای پردازش ویژگی های مبتنی بر هوش مصنوعی مجهز خواهد شد. به همراه نسل جدید تراشه اکسینوس، حافظه ی UFS 3.0 از دیگر مشخصات احتمالی پرچم دار سال آینده سامسونگ است؛ این حافظه ها، سرعت انتقال داده را به دو برابر افزایش خواهد داد و مصرف انرژی کم تری دارند.

پشتیبانی از نسل پنجم ارتباطات (۵G) نیز می تواند به عنوان یکی از قابلیت های گلکسی اس ۱۰ معرفی شود زیرا این نسل ارتباطی در سال آینده، ارائه خواهد شد. سامسونگ همچنین احتمالاً از یک باتری با طراحی L-شکل استفاده خواهد کرد تا شارژدهی گوشی های پرچم دار جدیدش را افزایش دهد. ضمن اینکه بعید نیست نسل جدید نمایشگرهای Infinity Display در سال آینده معرفی شوند که نسبت ابعاد صفحه نمایش به بدنه ۹۳ درصدی ارائه خواهند داد. توجه روی فناوری های احراز هویت سه بعدی نظیر سیستم تشخیص چهره، باعث خواهد شد جانشین گلکسی اس ۹ و گلکسی اس ۹ پلاس چنین قابلیت هایی را به همراه داشته باشد.

همان طور که در ابتدا نیز اشاره کردیم، هنوز زمان زیادی به معرفی پرچم داران ۲۰۱۹ سامسونگ از سری «گلکسی اس» باقی مانده است؛ به همین جهت، احتمال دارد بخشی از مشخصات به دست آمده نادرست باشند.

آیفون های ۲۰۱۸ اپل به سیستم تشخیص چهره فیس آی‌دی مجهز خواهند شد

آن طور که پیداست، اپل درنظر دارد تا تمامی آیفون های جدید خود را در سال ۲۰۱۸ به سیستم تشخیص چهره سه بعدی فیس آی دی مجهز کند.

به گزارش زومیت، آیفون ۱۰ با حاشیه های باریک در اواخر سال ۲۰۱۷ عرضه شد؛ از زمان آغاز شایعات پیرامون توسعه آیفون اولد با حاشیه های باریک، گمانه زنی های مختلفی پیرامون سیستم احراز هویت گوشی جدید اپل منتشر شد. در ابتدا گمان می رفت آیفون X به سیستم تشخیص چهره و حسگر اثر انگشت درون نمایشگر مجهز شده باشد؛ با این حال، برخی تصاویر فاش شده، حاکی از عرضه پرچم دار سال گذشته کوپرتینویی ها با حسگر اثر انگشت در پنل پشتی بود. در نهایت، آیفون ۱۰ بدون حسگر اثر انگشت عرضه شد و تنها به سیستم تشخیص چهره مجهز شده بود؛ این در حالی است که دو آیفون دیگر ۲۰۱۷ اپل یعنی آیفون ۸ و آیفون ۸ پلاس، حسگر اثر انگشت تاچ آی دی دارند و فاقد سیستم تشخیص چهره سه بعدی فیس آی دی هستند.

پرچم دار ۱۰۰۰ دلاری اپل با طراحی متفاوتی نسبت به دیگر گوشی های بدون حاشیه بازار عرضه شد؛ حاشیه های اطراف صفحه نمایش از سه طرف حذف شده است و تنها بریدگی در بالای نمایشگر وجود دارد که محل جای گیری سنسورهای ضروری و بلندگوی مخاطب است. با این حال، قیمت بالای آیفون ۱۰ باعث شده است تا خرید این مدل برای تمامی کاربران امکان پذیر نباشد و به همین جهت، برخی مدعی هستند در سال جدید میلادی، یک آیفون LCD جدید معرفی خواهد شد که حاشیه های باریکی دارد؛ تحلیل گر مؤسسه KGI Securities به عرضه این مدل با برچسب قیمتی بین ۷۰۰ تا ۸۰۰ دلار و یک دوربین اصلی اشاره کرده بود.

با اینکه مدل مذکور قیمت پایین تری نسبت به آیفون X خواهد داشت، شایعه شده است این مدل به سیستم تشخیص چهره فیس آی دی مجهز خواهد بود؛ ضمن اینکه گمانه زنی هایی مبنی بر توسعه جانشین آیفون ۱۰ و مدل «پلاس» آن وجود دارد. به همین جهت، انتظار داریم تمامی آیفون های اپل در سال ۲۰۱۸ به سیستم تشخیص چهره سه بعدی مجهز شده باشند.

در همین رابطه، دیجی تایمز به نقل از یک منبع مطلع در صنعت اعلام کرده است که سیستم فیس  آی دی روی دو مدل آیفون اولد و آیفون LCD اپل در سال جدید میلادی به کار گرفته خواهد شد. در حال حاضر، قطعات لازم برای سیستم تشخیص چهره آیفون ۱۰ توسط ال جی اینوتک و شارپ تأمین می شود؛ با این وجود در سال جدید، شارپ از چرخه تأمین قطعه برای سیستم تشخیص چهره آیفون  های ۲۰۱۸ کنار گذاشته خواهد شد. گمان می رود بخش عمده قطعات لازم توسط ال جی اینوتک تأمین شود؛ با این حال، تعدادی شرکت چینی نیز به چرخه تأمین اضافه خواهند شد. بدین شکل، اپل می تواند از بابت تأمین قطعه برای سیستم تشخیص چهره سه بعدی آیفون های ۲۰۱۸ خود اطمینان حاصل کند.

در یک گزارش مجزا نیز، تحلیل گر موسسه Atherton Research به این موضوع اشاره کرده است که فعلاً امکان  باریک تر کردن بریدگی (Notch) بالای نمایشگر وجود ندارد؛ به همین جهت، دور از انتظار است که جانشین آیفون ۱۰ در این زمینه متفاوت عمل کند. گفته می شود ساخت ماژول های کوچک تر از دوربین TrueDepth به صورت گسترده، فعلاً امکان پذیر نیست و توسعه انبوه چنین ماژول هایی احتمالاً تا سال آینده میلادی به طول خواهد انجامید؛ به همین جهت، آیفون های ۲۰۱۹ احتمالاً بریدگی کوچک تری نسبت به آیفون ۱۰ خواهند داشت.

در ادامه نیز، اعلام شده است عرضه آیفون های جدید آینده اپل با حسگر اثرانگشت درون صفحه نمایش چندان دور از انتظار نخواهد بود. باید توجه داشت که این گمانه زنی ها به صورت رسمی از سوی مقامات اپل تأیید نشده است؛ به همین جهت، باید با دیده شک و تردید نسبت به شایعات منتشر شده نگریست.

آنچه در گزارش های فوق به دست آمده است، تا حدودی با شایعات گذشته هم خوانی دارد؛ مینگ چی  کو نیز پیش تر به تمایل اپل برای استفاده از سیستم تشخیص چهره سه بعدی به همراه آیفون ها و آیپد های جدید اشاره کرده بود. گمان می رود مدل های جدید آیپد پرو در سال ۲۰۱۸ با سیستم تشخیص چهره فیس آی دی همراه شوند.

باید منتظر ماند و دید که کدام یک از این شایعات به واقعیت مبدل خواهد شد؛ به هر حال، بعید است آیفون ۵.۸ اینچی اولد، آیفون ۶.۱ اینچی LCD و آیفون ۶.۵ اینچی اولد اپل در سال ۲۰۱۸ با طراحی متفاوتی نسبت به آیفون ۲۰۱۷ این شرکت با برچسب قیمتی ۱۰۰۰ دلار عرضه شوند. به جای ارائه ی طراحی متفاوت، بهبود مشخصات سخت افزاری از گوشی های جدید اپل قابل انتظار است؛ به عنوان مثال، پیش بینی می شود آیفون های اولد ۲۰۱۸، چهار گیگابایت رم داشته باشند و به باتری با ظرفیت بالاتر مجهز شده باشند.

اچ پی لپ‌تاپ های تجاری خود را با چند مدل جدید به روز کرد

اچ پی خانواده ی لپ تاپ های تجاری و لپ تاپ های کاری قابل حمل خود را به روزرسانی کرد.

به گزارش زومیت، الیت بوک ۸۰۰ عضو جدیدی از این خانواده است که به پردازنده ی نسل هشتم اینتل و طراحی باریک مجهز شده است. دو محصول دیگر اچ پی زدبوک ۱۴u و ۱۵u نام دارند که لپ تاپ کاری قابل حمل به حساب می آیند و دست خوش به روزرسانی های مشابهی شده اند.

در واقع، اچ پی مدعی است که زدبوک ۱۴u G5 باریک ترین لپ تاپ کاری قابل حملی است که تا کنون در دنیای لپ تاپ ها شاهد بوده ایم.

لپ تاپ های اچ پی الیت بوک سری ۸۰۰ جی۵

  • این لپ تاپ های جدید در سه نسخه عرضه می شوند.
  • نسخه ی ۱۳.۳ اینچی به نام اچ پی الیت بوک ۸۳۰ جی۵ به قیمت پایه ی ۱۰۴۹ دلار.
  • نسخه ی ۱۴ اینچی اچ پی الیت بوک ۸۴۰ جی۵ به قیمت پایه ی ۱۰۲۹ دلار.
  • نسخه ی ۱۵.۶ اینچی اچ پی الیت بوک ۸۵۰ جی ۵ به قیمت پایه ی ۱۰۳۹ دلار.

هر سه مدل به نمایشگر فول اچ دی مجهز بوده و تا سقف ۳۲ گیگابایت رم DDR4-2400 و یک ترابایت حافظه ی حالت جامد PCIe NVMe M.2 را پشتیبانی می کنند و بالاترین رده ی پردازنده در این مدل ها پردازنده ی چهارهسته ای اینتل Core i7-8650U است.

مدل های ۱۴ و ۱۵ اینچی گزینه هایی با گرافیک AMD رادئون RX 540 نیز دارند؛ اما نسخه ی کوچکتر چنین گزینه ای ندارد.

در خصوص سایر ویژگی ها می توان به پورت های تاندربولت ۳، سواس بی ۳.۱، وای فای ۸۰۲.۱۱ac و بلوتوث ۴.۲ اشاره کرد. اتصال ۴G LTE نیز از گزینه های اختیاری به حساب می آید. شیار کارت حافظه ی هوشمند، حسگر اثر انگشت، وبکم مجهز به مادون قرمز جهت شناسایی چهره به کمک قابلیت ویندوز هلو و باتری غیرقابل تعویض ۵۰ وات ساعتی از دیگر ویژگی های این سری از لپ تاپ های کاری اچ پی به حساب می آیند.

هر سه لپ تاپ فوق به پورت یو اس بی نوع C مجهز هستند و این یعنی می توانید باتری آن ها را تنها در نیم ساعت ۵۰ درصد شارژ کنید. به ادعای شرکت سازنده، این باتری ها دارای امکان ۱۰۰۰ دوره شارژ یعنی سه سال عمر مفید هستند.

از جمله سایر ویژگی ها می توان پورت های استاندارد اترنت، اچ دی ام آی و جک هدست اشاره کرد. اچ پی این سه دستگاه را به سیستم میکروفن سه گانه نیز مجهز کرده است. یکی از این سه میکروفن در پشت درب لپ تاپ کار گذاشته شده است. هنگامی که در حال برقراری تماس توسط اسکایپ یا سایر برنامه های کنفرانس اینترنتی هستید، می توانید از حالت گروهی استفاده کنید تا میکروفن ها صدای اطراف را به خوبی انعکاس دهند. در غیر این صورت، سیستم در حالت حالت انفرادی از میکروفن های اضافی برای کاهش صدا های مزاحم به شکل عالی استفاده خواهد کرد.

الیت بوک ۸۳۰ کمتر از ۲ سانتی متر قطر دارد و وزن آن اگر نسخه ی غیرلمسی را انتخاب کنید در حدود ۱ کیلو و ۳۶۰ گرم است. نمایشگر لمسی کمی به وزن دستگاه اضافه کرده و وزن دستگاه را به حدود ۱.۵ کیلوگرم افزایش می دهد.

به گفته ی اچ پی الیت.بوک ۸۴۰ چهارده اینچی حدود ۱.۵ تا ۱.۶ کیلوگرم وزن دارد. وزن الیت بوک ۸۵۰ حدودا ۱.۸ تا دو کیلوگرم است مانند دیگر مدل ذکرشده، این دو دستگاه نیز قطری کمتر از ۲ سانتی متر دارند.

اچ پی زدبوک ۱۴u G5 و ۱۵u G5

این لپ تاپ های کاری قابل حمل با حافظه ی حالت جامد NVMe M2، گرافیک AMD رادئون پرو WX3100 ارائه شده و در بالاترین رده از پردازنده ی چهارهسته ای اینتل Core i7-8650U بهره می برند.

مدل ۱۴ اینچی حدودا دو سانتی متر قطر دارد و وزن آن برابر با ۱.۵ کیلوگرم است و دو گزینه ی نمایشگر فول اچ دی لمسی و ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ پیکسل غیرلمسی را پیش رو می نهد.

نسخه ی۱۵ اینچی زدبوک ۱۵u تنها کمی بزرگ تر است و با چند میلی متر قطر بیشتر نسبت به همتای خود وزنی برابر با ۱.۷ کیلوگرم دارد. سایر ویژگی های این نسخه تقریبا با مدل مشابه یکی بوده و فقط در قسمت کیبورد، این مدل به کلیدهای عددی جداگانه مجهز است.

هر دو مدل باتری قابل تعویض ۵۰ وات ساعتی با پشتیبانی از شارژ سریع دارند. پورت های تاپدربولت ۳ و پشتیبانی از حداکثر ۳۲ گیگابایت رم DDR4-2400 نیز از دیگر قابلیت های این دو مدل است.

قیمت اچ پی زدبوک ۱۴u G5 از ۱۰۹۹ دلار شروع می شود؛ در حالی که زدبوک ۱۵u G5 با قیمت پایه ی ۱۱۰۹ دلار عرضه خواهد شد.

لپ تاپ های جدید HP ماه جاری در دسترس قرار خواهند گرفت.

مایکروسافت از PWA در مرورگر اج و ویندوز استور پشتیبانی می کند

مایکروسافت اعلام کرده که با به روزرسانی رداستون ۴ ویندوز ۱۰ پشتیبانی از اپلیکیشن های PWA به ویندوز استور و همچنین مرورگر اج اضافه خواهد شد.

به گزارش زومیت، مایکروسافت برنامه ی خود برای پشتیبانی از PWA یا وب اپلیکیشن های پیشرو را در ویندوز ۱۰ و مرورگر مایکروسافت اج معرفی کرد. مایکروسافت با انتشار در وبلاگ رسمی این کمپانی اعلام کرده که اپلیکیشن های موسوم به PWA با انتشار به روزرسانی جدید ویندوز ۱۰ موسوم به رداستون ۴ در اختیار کاربران قرار خواهد گرفت. وب اپلیکیشن های پیشرو هم در ویندوز ۱۰ و هم در مرورگر مایکروسافت اج ردموندی ها پشتیبانی خواهد شد.

براساس اطلاعات ارائه شده مایکروسافت به زودی اقدام به بررسی کیفی وب اپلیکیشن های پیشرو می کند تا آن ها را با انتخاب با کیفیت ترین گزینه ها در مایکروسافت استور قرار دهد. هرچند توسعه دهندگان می توانند اپلیکیشن های خود را برای قرار گرفتن در استور ویندوز ثبت کنند، اما باید این نکته را نیز در نظر داشت که ردموندی ها خود اقدام به اضافه کردن خودکار اپلیکیشن های PWA به استور ویندوز خواهند کرد.

مایکروسافت اعلام کرده که در هفته های آینده به ترتیب این اپلیکیشن ها به ویندوز استور اضافه خواهند شد. ردموندی ها اعلام کرده اند که بیش از ۱۵ میلیون PWA تا امروز مورد بررسی قرار گرفته است. توسعه دهندگان می توانند قابلیت هایی را نظیر اعلانیه های تعاملی، کاشی های زنده و سایر ویژگی ها را برای پشتیبانی از PWA به اپلیکیشن های مورد نظر خود اضافه کنند.

به طور حتم پشتیبانی از PWA می تواند همچنان به توسعه ی هر چه بیشتر اپلیکیشن های یونیورسال کمک کند. توسعه دهندگان با تولید اپلیکیشن های PWA به راحتی می توانند تا پلتفرم های مختلف توسعه یافته توسط کمپانی های گوگل، اپل و مایکروسافت را پوشش دهند. امید است مایکروسافت با اپلیکیشن های PWA سرعت بیشتری را در سر و سامان دادن به استور خود داشته باشد، چراکه ویندوز استور در حال حاضر از کاستی های متعددی رنج می برد.

عینک هوشمند اینتل؛ نگاه نو به ابزارهای پوشیدنی

عینک  هوشمند یکی از فانتزی ترین محصولات هوشمند است که شرکت های مختلف بارها سعی کرده اند آن را از رؤیا به واقعیت تبدیل کنند؛ اما هرکدام به نوعی شکست خورده اند.

به گزارش زومیت، در سال های گذشته شاهد تلاش شرکت های مختلفی برای ساخت عینک  هوشمند بوده ایم. عینک هوشمند گوگل شانس ورود واقعی بازار را هرگز به دست نیاورد و حتی تلاش اسنپ چت برای ارائه عینک  هوشمند برای به اشتراک گذاری ویدئوهای کوتاه، ضرر ۴۰ میلیون دلاری روی دست این شرکت گذاشت. اما هیچ کدام از این ها باعث نمی شود اینتل دست از تلاش بردارد.

عینک  اینتل، وونت (Vaunt) نام دارد و اولین بار در سایت Verge مشاهده شد. این طور که به نظر می رسد، اوونت بسیار شبیه به عینک  عادی است، به گونه ای که تشخیص آن ها می تواند مشکل باشد.

اینتل تصمیم گرفته است به جای قراردادن مجموعه ای از امکانات و ابزارهای مختلف در این عینک ، به یک پردازنده، پروژکتور لیزر، بلوتوث و حسگرهای حرکتی بسنده کند. وزن این عینک  حدود ۵۰ گرم است (تقریبا هم وزن عینک  اسنپ چت) و امکان نصب عدسی های طبی و غیر طبی دارد.

پروژکتور لیزر مصرف توان بسیار اندکی دارد و می تواند تصویر تک رنگ قرمزی با رزولوشن ۴۰۰‍‍‍‍‍‍‍×۱۵۰ پیکسل نمایش دهد. نکته جالب درباره این پروژکتور این است که تصویر به صورت مستقیم روی شبکیه چشم شکل می گیرد؛ بنابراین بیننده همواره تصویر را به صورت فوکوس شده می بیند!

این عینک می تواند تولد دوستانتان را به شما یادآوری کند، اعلان های تلفن همراهتان را برایتان نمایش دهد یا هنگامی که تشخیص بدهد داخل آشپزخانه هستید، دستور پخت غذا را نشانتان بدهد.

نسخه های بعدی عینک اینتل ممکن است میکروفن داشته باشد تا دسترسی کاربر به دستیار هوشمند -مانند سیری و الکسا- را ساده تر کند. نسخه فعلی این عینک از طریق حرکات نامحسوس مانند اشاره با سر کنترل می شود.

هنوز مشخص نیست این محصولات چه زمان و چگونه وارد بازار خواهد شد. به نظر می رسد اینتل بیشتر علاقه داشته باشد نقش تأمین کننده (OEM) این عینک  را برای سایر شرکت ها ایفا کند تا این که خودش مستقیما آن را عرضه کند.

پیش بینی می شود اینتل با ارائه برنامه های نمونه و SDK، راه را برای استفاده توسعه دهندگان از این محصول باز کند. البته همان طور که گفته شد مشخص نیست این محصول چه زمانی روانه بازار شود.

عینک اینتل هنوز در حال طی نمودن مراحل اولیه توسعه است، اما به نظر می رسد برای اولین بار با یک عینک هوشمند کاربردی با امکانات معقول مواجه خواهیم شد.

فناوری جدید رباتیک صنعت ساختمان سازی را متحول می کند

با ورود ربات ها به صنعت ساختمان سازی، ممکن است که در آینده ای نزدیک کارگران انسان مجبور به انجام وظایف دشوار، تکراری و البته خطرناک نباشند.

به گزارش زومیت، با ورود ربات ها به صنعت ساختمان سازی ساخت خانه ها ایمن تر، سریع تر و ارزان تر می شود، فاستبریک رباتیک (Fastbrick Robotics) پاسخی به افزایش تقاضا برای مسکن و کمبود نیرو انسانی ماهر در این صنعت است. ربات غول پیکر هادریان ایکس (Hadrian X)، مجهز به فناوری تخصصی این صنعت است که می تواند ظرف ۲ روز خانه ای مسکونی را از ابتدا تا انتها بسازد.

هادریان ایکس، نخستین ربات ساختمانی با فرایند پیوسته در جهان است. مایک پیواک، مدیر عامل شرکت فاستبریک رباتیک، مطمئن است که این ربات انقلابی در صنعت ساختمان سازی پدید می آورد. هادریان ایکس اولین ربات صنعتی در مقیاس بزرگ نیست که می تواند کل ساخت را از ابتدا تا انتها کامل کند، این ربات حتی اولین ربات ساختمان ساز در فضای باز هم نیست، بلکه نکته قابل توجه این است که هادریان ایکس همزمان هر دوی این هاست. مایک پیواک گفت: در زمینه ی ساخت همه چیز در داخل یک کارخانه ربات های خوبی وجود دارند، اما خارج از آن هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده است.

عمده مسئله در این مورد این است که عوامل محیطی همچون تغییرات باد و دما می تواند، کار در محیط خارج را برای ربات ها دشوار کند. اکثر ربات ها نمی توانند با تغییرهای کوچک در سرعت باد و دما به راحتی کنار بیایند. البته اگر این لرزش های کوچک تفاوتی را در کل فرایند برای ربات ایجاد نکنند، موردی ندارد. اما در هنگام ساخت یک ساختمان، حتی وزش یک نسیم کوچک هم می تواند منجر به تغییر محل قرارگیری آجر شود که در نهایت خطرناک است. بنابراین، تا به امروز، تمام ربات های ساختمان ساز با مقیاس بزرگ، تنها در محیط های کنترل شده قادر به فعالیت بودند.

مدیر عامل شرکت فاستبریک رباتیک، مطمئن است که ربات هادریان ایکس، انقلابی در صنعت ساختمان سازی پدید می آورد

هادریان با استفاده از فناوری دقیق تثبیت کننده ی دینامیک (DST) بر این مشکل غلبه کرده است. این فناوری توسط پسر عموی مایک، مارک پیواک در اوایل دهه ی ۲۰۰۰ طراحی شده است. این برنامه رایانه ای عوامل محیطی را در هر ثانیه ۲۰۰۰ بار برآورد می کند و سپس در محیط واقعی مورد استفاده قرار می دهد. ترکیب این فناوری به همراه چاپ سه بعدی و مدل سازی  آن با یک چاپگر سه بعدی، مدل سازی CAD و یک ربات که می تواند آجرها را تنها با خطای یک میلی متری بچیند، می تواند فرایندی دقیق و ایمن را به وجود بیاورد.

هادریان به جز دقت، نقطه قوت های دیگری هم دارد. این ربات ۱۵ تا ۲۰ برابر سریع تر از انسان است و استفاده از مدل سازی CAD هم می تواند منجر به کاهش ضایعات مصالح ساختمانی شود، چرا که اندازه و محل قرارگیری آجر به دقت محاسبه شده است. علاوه بر این، ایمن تر است. این ربات می تواند نیاز به کار کردن انسان ها در محیط های نا امن همچون ساختمان های بلند را برطرف  کند. مایک پیواک از این موضوع خرسند است، او می گوید: ما به مردم کمک می کنیم که به مشاغل هوشمندتری تغییر شغل بدهند. مشاغلی که مردم می توانند تنها تا زمان بازنشستگی به آن مشغول باشند.

و در مجموع، این فناوری رباتیک می تواند هزینه ی مسکن را کاهش دهد. این نه تنها برای خریداران خانه خوب است. بلکه یک راهکار بالقوه برای حل مشکل تقاضای زیاد مسکن در جهان است. مایک استفاده از ربات در ساختمان سازی را «راهکار اجتماعی مسکن» می نامد که در آن مسکن با کیفیت بالا و مقرون به صرفه برای جمعیت رو به رشد جهان ساخته می شود. این مورد با توجه به اینکه در حال حاضر ۲۰ درصد جمعیت جهان بدون مسکن هستند، یک نیاز واضح است. هادریان ایکس، توانایی انقلابی در صنعت ساختمان سازی را دارد و باید منتظر خبرهای هیجان انگیزی درباره ی ساخت ساختمان های بزرگ در آینده ای نزدیک توسط این فناوری پیشگامانه باشیم.

سلول های خورشیدی شفاف می توانند ۴۰ درصد از برق آمریکا را تامین کنند

پیشرفت انرژی خورشیدی فراتر از انتظار بوده است. مزارع خورشیدی اکنون در سراسر جهان با استقبال مواجه شده اند.

به گزارش زومیت، انرژی خورشیدی هم اکنون نه تنها سیری صعودی را طی می کند، بلکه در بسیاری کشورها، به عنوان ارزان ترین و مقرون به صرفه ترین شکل انرژی در دسترس است.  اما در میان تمام سخت افزارها و پانل های خورشیدی، ابزارهای دیگری هم هستند که آن ها را از دست داده ایم. در واقع هنگامی که به پانل های خورشیدی فکر می کنیم، تمایل داریم که پانل های بزرگ یا آرایه های خورشیدی روی پشت بام خانه ها و ساختمان ها را تصور کنیم، با این حال نوع دیگری از فناوری های خورشیدی در حال ساخت و طراحی هستند که عملا نامرئی هستند.

پژوهشگران سال هاست که به دنبال روش هایی برای ساخت پانل های خورشیدی شفاف و شبیه شیشه هستند. به این ترتیب، ممکن است روزی بتوانیم از این پانل های خورشیدی به عنوان شیشه پنجره هم استفاده کنیم.

ریچارد لونت، دانشمند علوم مواد از دانشگاه ایالتی میشیگان و پژوهشگری که طی پنج سال اخیر مشغول پژوهش در مورد سلول های خورشیدی شفاف بوده است، می گوید: سلول های خورشیدی بسیار شفاف نمایانگر موج آینده و کاربردهای جدید انرژی خورشیدی هستند. ما توانایی های این دست سلول های خورشیدی را تجزیه وتحلیل کرده ایم و دریافته ایم که تنها با جذب نور نامرئی، این دستگاه ها می توانند پتانسیل الکتریکی مشابه دیگر سلول های خورشیدی فراهم کنند و بتوانند قابلیت های اضافی برای افزایش کارایی ساختمان ها، خودروها و دستگاه های الکترونیکی همراه فراهم کنند.

لونت و همکارانش در سال ۲۰۱۴، یک سلول خورشیدی شفاف طراحی کردند که شبیه به یک قطعه شیشه شفاف بود، اما این سلول خورشیدی که با مولکول های آلی کوچک پوشانده شده بود، می توانست طول موج خاصی از نور خورشید را جذب کند. از آنجایی که این مواد تنها نورهایی با طول موج ماورای بنفش و نزدیک به مادون قرمز را جذب می کند، دیگر نور مرئی (نوری که چشم انسان را قادر به دیدن می کند) مانع نیست، به همین دلیل می توان از این سلول های خورشیدی استفاده های زیادی کرد.

سلول های خورشیدی شفاف نمایانگر موج آینده و کاربردهای جدید انرژی خورشیدی هستند

لونت و همکارانش در پژوهش جدید خود، کارایی این نوع فناوری خورشیدی شفاف را بررسی کردند و برآورد می کنند که اگر پانل های خورشیدی شفاف بتوانند سطحی به وسعت ۵ تا ۷ میلیارد متر مربع را پوشش دهند، می توانند، تا ۴۰ درصد از برق ایالات متحده آمریکا را تامین کنند. سال گذشته، تحلیل مشابهی توسط وزارت انرژی ایالات متحده (DoE)، انجام شد که نشان می داد، پتانسیل خورشیدی ساختمان ها در ایالات متحده، با استفاده از پانل های معمولی هم می تواند نیازهای مشابهی را تامین کند. اما لونت می گوید، با پیشرفت هر دو نوع سلول خورشیدی در کنار هم می توان کل برق ایالات متحده آمریکا را تامین کرد. لونت گفت: گسترش یکپارچه هر دو فناوری می تواند نزدیک به۱۰۰ درصد از تقاضای برق ما را تامین کند.

وسایل نقلیه ی الکتریکی که از پانل های خورشیدی شفاف استفاده می کنند، قادر به تبدیل نور خورشید به مسافت های پیموده بیشتر خواهند بود. در همین حال دستگاه های شخصی هم می توانند از این روش برای افزایش عمر باتری های خود بهره ببرند. از این جهت، استفاده از این فناوری می تواند یک پیشرفت قابل توجه در صنایع الکترونیکی هم باشد، چرا که از سطوح معمولی برای جذب نور نامرئی استفاده می کند. لونت می گوید که سلول های خورشیدی شفاف هنوز به اندازه پانل های خورشیدی معمولی کارآیی ندارند. کارایی سلول های خورشیدی شفاف حدود ۵ درصد است، در حالی که کارایی پانل های معمولی بین ۱۵ تا ۱۸ درصد است.

در آینده ای نزدیک ممکن است که در ساخت تمام پنجره های ساختمان ها و خانه ها از پانل های خورشیدی شفاف استفاده شود

خوشبختانه، پنجره های بسیار زیادی در آسمان خراش ها وجود دارند که می توانند با پیشرفت این فناوری به صورت پانل های خورشیدی شفاف دربیایند. در حال حاضر، به طور کلی تنها کمی بیش از ۱ درصد از برق ایالات متحده به وسیله ی انرژی خورشیدی تامین می شود. لونت گفت: سلول های خورشیدی معمولی بیش از ۵ دهه است که موضوع بررسی پژوهشگران هستند، اما ما تنها ۵ سال است که روی سلول های خورشیدی بسیار شفاف کار می کنیم. این فناوری مسیر امیدوارکننده ای را پیموده است و می تواند در آینده به طور گسترده ای در سطوح کوچک و بزرگی که پیش از این غیرقابل دسترس بودند هم عرضه شود.

یافته های این پژوهشگران در نشریه ی Nature Energy منتشر شده است.

قطارهای مگلو، پرواز روی ریل

در این مطلب به معرفی و بررسی قطارهای مگلو می پردازیم؛ قطارهایی که به جای استفاده از ریل های معمولی، روی ریل به پرواز در می آیند.

به گزارش زومیت، قطارها را می توان اولین نمونه ی حمل و نقل سریع زمینی مدرن به حساب آورد که تا میانه ی قرن بیستم و پیش از فراگیر شدن دیگر گونه های حمل و نقل زمینی و همچنین هواپیماها، به عنوان اصلی ترین ابزار حمل و نقل شناخته می شدند. در این میان یکی از مواردی که همواره مورد توجه مهندسان بوده، مسئله ی سرعت و کاهش زمان سفرهای ریلی است. در حال حاضر از قطارهایی که از حداقل سرعت ۲۰۰ الی ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت برخوردار هستند با عنوان قطارهای سریع السیر یاد می شود؛ این در حالی است که در برخی ممالک کمتر توسعه یافته قطارهایی با بیشینه ی سرعت کمتر از دویست کیلومتر نیز در دسته ی قطارهای سریع السیر جای می گیرند. در این بین می توان از قطارهای سریع السیر ژاپنی که با عنوان «شینکانسِن» شناخته می شوند به عنوان اولین قطار سریع السیر جهان نام برد.

یکی از نکته های حائز اهمیت در زمینه ی حمل و نقل ریلی، امنیت فوق العاده بالای قطارهای سریع السیر است؛ برای مثال، قطارهای سریع السیر ژاپنی از سال ۱۹۶۴ کار خود را شروع کرده اند اما تاکنون حادثه ای که منجر به تلفات جانی شده باشد در کارنامه ی آن ها ثبت نشده است. در عین حال، علی رغم سرعت پایین تر قطارهای سریع السیر در مقایسه با هواپیماها، به  دلائل مختلفی، در مسیرهای کوتاه سفر با قطار در مقایسه با سفرهای هوایی با سرعت بیشتری انجام می شود.

یکی از این دلایل واقع شدن ایستگاه های قطار درون شهر ها است؛  این در حالی است که اغلب فرودگاه ها در حومه ی شهرها واقع شده اند. همچنین به دلیل اینکه فرایند تحویل بار و انجام کنترل های امنیتی در فرودگاه ها وقت گیرتر از فرایند تحویل بار و کنترل های امنیتی در ایستگاه های قطار است، در مسافت های کوتاه سفرهای ریلی در مقایسه با سفرهای هوایی در زمان کوتاه تری انجام خواهند شد. در نهایت نباید فراموش کرد که تغییرات جوی نظیر بارش برف و باران، وزش باد و… نیز اثر قابل توجهی روی سفرهای هوایی دارند و در بسیاری موارد موجب لغو پروازها می شوند؛ این در حالی است که تغییرات جوی اثر به مراتب کمتری روی حمل نقل ریلی دارند. در نتیجه ی این عوامل، در مسیرهای متعددی نظیر مسیر پاریس به بروکسل یا مسیر مادرید به بارسلون سفر با قطارهای سریع السیر جای سفرهای هوایی را گرفته است.

قطارهای سریع السیر ژاپنی از سال ۱۹۶۴ کار خود را شروع کرده اند اما تاکنون حادثه ای که منجر به تلفات جانی شده باشد در کارنامه ی آن ها ثبت نشده است

اما با وجود برتری های ذکر شده، به نظر می رسد حداکثر سرعت  کاربردی قطارهای سریع السیر در مسافرت های عادی به چیزی در حدود ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت محدود می شود. یکی از چالش های پیش روی مهندسان، افزایش سرعت قطارها به گونه ای است که موجب اعمال تاثیرات منفی روی امنیت و آسایش مسافران نشود و همچنان هزینه ی ساخت قطار، توسعه ی زیرساخت ها و حفظ و نگه داری از قطارها و شبکه ی ریلی نیز در حد قابل قبولی باقی بماند.

یکی از راهکارهای موجود برای افزایش قابل توجه سرعت سفرهای ریلی استفاده از قطارهای «مگلِو» است. نام مگلو از عبارت Magnetic Levitation به معنی تعلیق مغناطیسی گرفته شده و به قطارهایی اشاره دارد که با کمک آهن ربا از سطح ریل فاصله می گیرند و در عمل در هوا معلق هستند. شایان ذکر است که در این قطارها نه تنها از آهن ربا برای معلق ساختن قطار در هوا استفاده می شود، بلکه به جای استفاده از پیش رانه های معمول، حرکت قطار روی ریل نیز با کمک موتورهای خطی مغناطیسی انجام می شود.

قطار مگلو سری L0 ژاپن با بیشینه ی سرعت ۶۰۳ کیلومتر بر ساعت

چنین قطارهایی می توانند به سرعت هایی بالغ بر ۶۰۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کنند و سرعت کاربردی آن ها در سفرهای روزانه نیز به ۴۳۰ کیلومتر بر ساعت می رسد. علاوه بر این، قطارهای مگلو مزایای دیگری نیز دارند که موجب برتری آن ها بر دیگر قطارها می شود؛  اما به دلیل پاره ای از مشکلات و محدودیت ها، استفاده از این قطارها هنوز به طور کامل فراگیر نشده است. در ادامه با تاریخچه ی این قطارها، نحوه ی  کارکرد آن ها و مزایا و معایب آن ها در مقایسه با دیگر قطارها و همچنین هواپیماها آشنا خواهیم شد.

پیشینه ی قطارهای مگلو

ایده ی قطارهای مگلو به اوایل قرن نوزدهم و تلاش های یک مهندس فرانسوی-آمریکایی با نام «امیل باشلت» و یک مهندس آمریکایی دیگر به نام «رابرت گدارد» بر می گردد. باشلت اولین نمونه ی مفهومی از قطار مگلو را در لندن به نمایش گذاشت، اما به دلیل محدودیت هایی همچون هزینه ی بالای سیم پیچ های مسی موجود در ریل ها و مشکلات مربوط به انتقال نیرو به ریل، این طرح اولیه با عملی شدن فاصله ی زیادی داشت.

چندین دهه بعد و در سال ۱۹۸۴، انگلیسی ها استفاده ی تجاری از اولین قطار مگلو را شروع کردند. این قطار به مسافران اجازه می داد فاصله ی ۶۰۰ متری بین فرودگاه بیرمنگام تا ایستگاه قطار این شهر را با سرعت ۴۲ کیلومتر بر ساعت طی کنند. این قطار فاصله ای کوتاه را طی می کرد و سرعت پایینی داشت: اما در ابتدا با استقبال مناسبی روبرو شد، لیکن پس از گذشت یک دهه و به دلیل افت قابلیت اطمینان این قطار، بریتانیایی ها استفاده از آن را خاتمه دادند.

در عین حال فرایند تحقیق و توسعه ی قطارهای مگلو در کشورهای دیگر نظیر آلمان نیز در دهه ی هشتاد ادامه داشت. شرکت آلمانی «ترنس رپید» (Transrapid) در سال ۱۹۸۰ استفاده ی آزمایشی از قطارهای مگلو را شروع کرد و این قطار آزمایشی تا سال ۱۹۸۴ به کار خود ادامه داد. جالب اینجا است که افراد عادی نیز می توانستند با پرداخت هزینه سفر با این قطار را تجربه کنند. طی این آزمایشات قطار ساخته شده توسط ترنس رپید توانست به حداکثر سرعت ۴۲۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند.

ژاپنی ها نیز از اواخر دهه ی ۶۰ در حال کار روی قطارهای مگلو بوده اند. شرکت «هواپیمایی ژاپن» و شرکت «راه آهن مرکزی ژاپن» برای چندین دهه مشغول تحقیق و توسعه ی قطارهای مگلو بوده اند و تاکنون به موفقیت های فراوانی دست یافته اند که در این میان می توان به توسعه ی قطارهای مگلو سری L0 با بیشینه ی سرعت ۶۰۳ کیلومتر بر ساعت اشاره کرد.

در حال حاضر نیز قطارهای مگلو در سه کشور چین، ژاپن و کره ی جنوبی به صورت تجاری مورد استفاده قرار می گیرند که در این میان قطار مگلو شانگهای در چین با بیشینه ی سرعت عملیاتی ۴۳۰ کیلومتر بر ساعت به عنوان سریع ترین قطار مگلو عملیاتی جهان شناخته می شود. در ادامه ی مطلب، با چگونگی کارکرد این جادوی دنیای مهندسی بیشتر آشنا می شویم.

نحوه ی کارکرد قطارهای مگلو

همانگونه که در ابتدای مطلب گفته شد، مبنای اصلی کارکرد قطارهای مگلو استفاده از میدان های مغناطیسی جهت معلق نگه داشتن قطار در هوا است. در این قطارها، حرکت قطار به سمت جلو یا عقب نیز از طریق میدان های مغناطیسی صورت می گیرد. با این وجود، دو سیستم کاملا متفاوت برای استفاده از قطارهای مگلو توسعه داده شده که با نام «تعلیق الکترومغناطیسی» و «تعلیق الکترودینامیک» شناخته می شوند. در ادامه با نحوه ی کارکرد این دو سیستم و مزایا و معایب هرکدام بیشتر آشنا می شویم.

تعلیق الکترومغناطیسی

قطعا در دوران مدرسه آزمایش های ساده ای با آهن ربا انجام داده اید و می دانید که هر آهن ربا دارای دو قطب متفاوت است که با نام شمال (N) و جنوب (S) شناخته می شوند. همچنین می دانید که قطب های مخالف همدیگر را جذب و قطب های موافق همدیگر را دفع می کنند. در سیستم تعلیق الکترومغناطیسی از آهن ربای الکترومغناطیسی استفاده می شود که در زمان اتصال به یک منبع انرژی از خواص آهن ربایی برخوردار هستند. سیستم تعلیق الکترومغناطیسی از سه بخش اصلی تشکیل شده: منبع نیرو، سیم پیچ هایی که در سراسر ریل قرار گرفته اند و آهن رباهای هدایتی که در قسمت تحتانی قطار قرار دارند.

در این سیستم در قسمت پایینی در دو سمت قطار بازوهایی شبیه به حرف C انگلیسی نصب شده اند. ریل استفاده شده در این سیستم با عنوان Guideway یا «مسیر هدایتی» شناخته می شود و این دو بازوی C-شکل ریل را از دو طرف در بر می گیرند. آهن ربای نصب شده روی قسمت تحتانی بازوی C-شکل و آهن رباهای نصب شده روی ریل همدیگر را جذب کرده و به هم نزدیک می شوند اما به طور کامل یکدیگر را لمس نمی کنند و همین مسئله باعث می شود قطار در ارتفاع کمی از ریل قرار گیرد؛ این ارتفاع معمولا در حدود ۱۵ میلی متر است و یک سیستم رایانه ای وظیفه ی کنترل دائمی ارتفاع را بر عهده دارد. با کاهش یا افزایش جریان برق، میزان قدرت میدان مغناطیسی کنترل می شود تا فاصله ی میان ریل و بازی C-شکل همواره در حد مطلوب باشد.

در دو سوی بازوی C-شکل نیز آهن ربایی قرار دارد که با عنوان آهن ربای هدایتی شناخته می شود. وظیفه ی این آهن ربا حفظ فاصله ی مناسب میان بازو و ریل از دو جهت (چپ و راست) است. به کمک این آهن ربا نه تنها از برخورد در طرف بازو با ریل جلوگیری می شود، بلکه هدایت قطار در طول ریل نیز به کمک این آهن ربا امکان پذیر می شود.

جریان الکتریکی ارسالی به سیم پیچ های موجود در دیواره های ریل نیز به صورت متناوب تغییر می یابد. این سیم پیچ ها حالت مغناطیسی دارند و تغییرات جریان موجب تغییر قطب مغناطیسی آن ها می شود. همین تغییر قطب باعث می شود میدان مغناطیسی ایجاد شده در قسمت جلوی قطار آن  را به سمت جلو بکشد؛ در عین حال میدان مغناطیسی ایجاد شده در پشت قطار نیز آن  را به سمت جلو می راند. در اکثر قطارهای مگلو از جمله قطارهای آلمانی ترنس رپید و قطارهای Linimo HSST ژاپن از این سیستم برای تعلیق قطار و پیش رانش آن استفاده می شود.

تعلیق الکترودینامیک

در روش تعلیق الکترودینامیک بدنه ی قطار دارای آهن رباهایی است و درون دیواره هایی که در دو طرف ریل یا همان «مسیر هدایتی» قرار دارند نیز سیم پیچ هایی به شکل عدد هشت انگلیسی قرار گرفته اند. زمانی که قطار به سرعت مناسب (سرعتی در حدود ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت) برسد، آهن رباهای موجود در بدنه ی قطار و سیم پیچ های موجود در دیواره ی ریل میدان های مغناطیسی بر یکدیگر اعمال می کنند که نیروی دفعی و جذبی میان میان این میدان های مغناطیسی موجب معلق ماندن قطار در هوا می شود.

علاوه  بر سیم پیچ هایی به شکل عدد هشت انگلیسی که در دیواره ی ریل ها قرار گرفته اند، سیم پیچ های دیگری نیز در دیواره ی ریل ها قرار گرفته اند که با تغییر دادن میدان مغناطیسی خود قطار را به سمت جلو حرکت می دهند. از آنجا که معلق ماندن قطار وابسته به ایجاد میدان های مغناطیسی بین بدنه ی قطار و سیم پیچ های موجود در دیواره ی ریل است و این میدان های مغناطیسی نیز پس از دست یابی به سرعت مشخصی ایجاد می شوند، قطارهایی که از سیستم تعلیق الکترودینامیک استفاده می کنند به چرخ هایی مجهز هستند. تا زمانی که قطار به سرعت مناسب دست پیدا کند، این چرخ ها به قطار اجازه می دهند روی ریل حرکت کنند و پس از دست یابی به سرعت مناسب قطار روی ریل شناور می شود.

یکی از نکات قابل توجه این است که میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط سیستم تعلیق الکترودینامیک بسیار شدید است و افرادی که از ضربان سازهای قلب مصنوعی استفاده می کنند یا دستگاه های ذخیره سازی مغناطیسی به  همراه دارند ممکن است با مشکلاتی روبرو شوند. به همین دلیل انجام اقدامات مناسب برای مصون نگه داشتن مسافران از این میدان های مغناطیسی امری ضروری است.

ژاپنی ها در قطارهای مجهز به سیستم تعلیق الکترودینامیک از آهن رباهای الکترومغناطیسی ابررسانا در دمای بسیار پایین استفاده می کنند. استفاده از این نوع آهن ربا با دمای بسیار پایین موجب می شود حتی پس از قطع شدن جریان برق نیز قطار تا مدتی روی ریل شناور بماند؛ پس از آن نیز چرخ های مورد استفاده در این سیستم به قطار اجازه می دهند با ایمنی مناسب روی ریل حرکت کنند. در مقابل در سیستم تعلیق الکترومغناطیسی به محض قطع شدن جریان برق، قطار توانایی شناور ماندن روی ریل را از دست خواهد داد. به همین دلیل قطارهای طراحی شده توسط شرکت آلمانی ترنس رپید از باتری های پشتیبان استفاده می کنند.

مبنای اصلی کارکرد قطارهای مگلو استفاده از میدان های مغناطیسی جهت معلق نگه داشتن قطار در هوا است

ژاپنی ها موفق  شده اند نوعی از سیستم تعلیق الکترودینامیک توسعه دهند که با نام Inductrack شناخته می شود. در این سیستم به جای استفاده از آهن رباهای الکترومغناطیسی از آهن رباهای معمولی استفاده می شود که با آرایشی خاص در کنار یکدیگر قرار گرفته اند و همین آرایش موجب می شود شدت میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط این آهن رباها به حد مطلوب برسد. همچنین برای ساخت این آهن رباها از آلیاژی جدید که از ترکیب بور، آهن و نئودیمیم ساخته شده استفاده شده تا شدت میدان مغناطیسی ایجاد شده افزایش یابد.

در حال حاضر تعلیغ الکترومغناطیسی و تعلیق الکترودینامیک تنها روش هایی هستند که به طور گسترده مورد بررسی عملی قرار گرفته اند؛  اما برخی دیگر از روش ها نظیر تعلیق مغناطیسی-دینامیکی نیز از نظر تئوریک مورد بررسی قرار گرفته اند، اما به طور گسترده مورد بررسی های عملی قرار نگرفته اند. در عین حال، پیشنهاد هایی نیز برای افزایش بیش از پیش سرعت قطارهای مگلو ارائه شده که قابل توجه ترین آن ها استفاده از تونل های خلاء است.

از آن جا که اصلی ترین مانع بر سر راه افزایش سرعت قطارهای مگلو مقاومت هوا است، با استفاده از خلاء و به حداقل رساندن مقاومت هوا، این قطارها از نظر تئوری می توانند به سرعت هایی برابر با هواپیماهای مسافربری دست پیدا کنند. اما این ایده با چالش هایی نیز روبرو است، برای مثال برای استفاده از تونل های خلاء لازم است کابین قطار تحت فشار باشد و در صورت از دست رفتن فشار مشکلات بزرگی ایجاد خواهد شد.

مزایا و معایب قطارهای مگلو

پیش از هرچیز شایان ذکر است که قطارهای سریع السیر فعلی نیز پیشرفت قابل توجهی داشته اند و پیشینه ی خوبی از خود برجا گذاشته اند. برای مثال در اغلب قطارهای سریع السیر فعلی از سیستم هدایت الکترونیکی استفاده می شود؛ چرا که انسان ها در سرعت های بالا نمی توانند با سرعت مناسب عکس العمل نشان دهند و این سیستم های هدایتی نیز به خوبی توانایی های خود را نشان داده اند. همچنین قطارهای سریع السیر فعلی از نظر ایمنی نیز توانسته اند شایستگی خود را ثابت کنند.

اما همانگونه که پیش از این گفته شد، در اکثر قطارهای فعلی حداکثر سرعت کاربردی به چیزی در حدود ۳۵۰ کیلومتر محدود شده است، برای مثال می توان به قطارهای سری CHR در چین اشاره کرد. این در حالی است که قطارهای مگلو به سرعت هایی بالغ بر ۶۰۰ کیلومتر بر ساعت رسیده اند و سرعت کاربردی قطار مگلو شانگهای به ۴۳۰ کیلومتر بر ساعت می رسد؛ منظور از سرعت کاربردی سرعتی است که در استفاده ی روزمره ، قطار با آن سرعت حرکت می کند. لازم به ذکر است که این قطارها می توانند به سرعت و در کوتاه ترین زمان به حداکثر سرعت خود دست پیدا کنند؛ اما قطارهای معمولی برای دست یابی به حداکثر سرعت خود باید مسافت قابل توجهی را طی کنند.

نمایشگر داخلی قطار مگلو سری L0 ژاپن سرعت ۶۰۳ کیلومتر بر ساعت را نشان می دهد

به لطف دست یابی به سرعت های بالاتر در قطارهای مگلو، این قطارها می توانند در مسیرهای ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلومتر زمان کلی سفر را به ۳ الی ۴ ساعت برسانند که باعث می شود قطارهای مگلو به رقیبی جدی برای هواپیماها تبدیل شوند. لیکن در قطارهای مگلو با افزایش سرعت، مقاومت هوا نیز افزایش پیدا می کند که موجب افزایش مصرف انرژی می شود. این در حالی است که هواپیماها با پرواز در ارتفاع بالاتر می توانند مصرف سوخت خود را کاهش دهند. این مسئله تنها در صورت عملی شدن ایده ی تونل های خلاء حل خواهد شد؛ هرچند حفر این تونل ها بسیار هزینه بر خواهد بود.

یکی دیگر از برتری های قطارهای مگلو سر و صدای بسیار کم است؛ تنها صدای ایجاد شده توسط قطارهای مگلو صدای برخورد هوا با قطار است و به همین دلیل برتری قطارهای مگلو بر قطارهای معمولی در زمینه ی کاهش سر و صدا غیر قابل انکار است. از نظر هزینه نیز هزینه ی استفاده و نگه داری از قطارهای مگلو بسیار پایین است. هزینه ی استفاده از قطارهای مگلو معادل ۳ سنت برای هر مسافر در هر مایل (۱۶۰۰ متر) است. در زمینه ی قطارهای باری نیز هزینه ی حمل هر تن بار معادل ۷ سنت برای هر یک تن بار در یک مایل است. حداقل عمر ریل های مگلو نیز به لطف عدم وجود اصطکاک به ۵۰ سال می رسد. میزان اعتمادپذیری این قطارها هم بالاتر از قطارهای عادی است و انجام کارهایی نظیر ترمزگیری برای قطارهای مگلو با سادگی بیشتری انجام می شود.

در عین حال قطارهای مگلو با ریل های عادی سازگاری ندارند و همین مسئله باعث سر به فلک کشیدن هزینه های اولیه ی استفاده از قطارهای مگلو می شود. این هزینه های بالا مانع از فراگیر شدن قطارهای مگلو شده به گونه ای که در حال حاضر تنها در چین، ژاپن و کره ی جنوبی از قطارهای مگلو استفاده می شود. چنین چالش بزرگی ممکن است آینده ی این قطارها را با خطر مواجه کند.

حوادث

قطارهای مگلو تا کنون تنها دو حادثه را در کارنامه ی خود داشته اند. روز جمعه بیستم مرداد ۱۳۸۵ (یازدهم آگوست ۲۰۰۶) یکی از واگن های قطار مگلو شانگهای دچار آتش سوزی شد. در این حادثه شخصی صدمه ندید و بررسی های بعدی نشان داد که دلیل اصلی حادثه اشکال در باتری های موجود در قطار بوده است.

حادثه ی قطار مگلو ترنس رپید در امسلاند آلمان

تقریبا چهل روز بعد در سی  و یکم شهریور ۱۳۸۵ (۲۲ سپتامبر ۲۰۰۶) طی یک برنامه ی آزمایشی، یک قطار مگلو متعلق به شرکت ترنس رپید در امسلاند آلمان با سرعت ۱۹۳ کیلومتر بر ساعت در حال حرکت بود. این قطار ناگهان با یکی از ماشین های تعمیراتی که اشتباها روی ریل باقی مانده بود برخورد کرد؛ قطار مذکور حامل ۲۹ سرنشین بود که ۲۳ نفر از آن ها در این حادثه جان خود را از دست دادند.

مگلو یا هایپرلوپ؟

نمی توان در مورد حمل و نقل زمینی پرسرعت صحبت کرد اما از هایپرلوپ سخنی به میان نیاورد. در حالی که یک قرن از معرفی ایده ی اولیه ی قطارهای مگلو می گذرد، چند سالی است که ایلان ماسک نیز با معرفی ایده ی سیستم هایپرلوپ سر و صدای زیادی به پا کرده و توجه جهانیان را به سمت خود معطوف کرده است. در هایپرلوپ از لوله هایی با سیستم تعلیق هوایی استفاده می شود و کپسول های حامل بار یا مسافر با سرعت سرسام آوری در این لوله ها به حرکت در می آیند.

ماسک قول داده که مسافران می توانند مسیر لس آنجلس به سن فرانسیسکو را تنها در ۳۵ دقیقه طی کنند. گفته می شود که سرعت کپسول های هایپرلوپ به بیش از ‍۱۱۰۰‍ کیلومتر بر ساعت خواهد رسید؛ چنین سرعتی نه تنها به مراتب بیشتر از بیشینه ی سرعت کاربردی قطار مگلو شانگ های است که به ۴۳۰ کیلومتر بر ساعت می رسد، بلکه از سرعت هواپیماهای مسافربری امروز نیز بیشتر است و به سرعت صوت نزدیک می شود. در این بخش به طور مختصر مقایسه ی کوتاهی خواهیم داشت بین هایپرلوپ و قطارهای مگلو.

یکی از فاکتورهای تعیین کننده، حق استفاده از مسیرهای مختلف است. دست کم در ایالات متحده، هایپرلوپ هنوز با چالش های قانونی مختلفی روبرو است تا اجازه ی فعالیت و برپایی زیرساخت های لازم در مسیرهای مختلف را کسب کند. اما این مسئله برای قطارهای مگلو تا حد زیادی حل شده است چرا که دست کم در ایالات متحده شرکت های توسعه دهنده ی این قطارها در سطح ایالتی و کشوری مراحل قانونی مربوط به فعالیت در مسیرهای مختلف را طی کرده اند. برای مثال در مریلند و واشنگتن این قطارها قرار است جایگزین شبکه های ریلی قدیمی شوند.

از نظر زیرساخت ها نیز قطارهای مگلو می توانند با سیستم ریلی موجود در کشورهای  مختلف ترکیب شوند و از ایستگاه های قطار عادی استفاده کنند. این در حالی است که به نظر می رسد شبکه ی هایپرلوپ به ایستگاه های اختصاصی خود نیاز خواهد داشت. یکی دیگر از عوامل موثر توانایی حمل بار است. قطارهای مگلو ممکن است با انجام تغییراتی همچون قطارهای عادی جهت حمل بار مورد استفاده قرار گیرند؛ اما سرعت بالای این قطارها و محدودیت های آیرودینامیک می تواند انجام این کار را با مشکلاتی روبرو کند. این در حالی است که کپسول های هایپرلوپ که در حال حاضر در حال آزمایش هستند نیز برای حمل بار فضای کافی ندارند و لازم است لوله ها و کپسول های بزرگ تری برای حمل بار مورد استفاده قرار گیرند.

از آنجا که در سیستم هایپرلوپ از لوله هایی با خلاء نسبی استفاده می شود، باید تمام انشعاب ها و محل استقرار ایستگاه ها در ابتدا به درستی برنامه ریزی شود و انجام تغییرات بعدی تا حدی مشکل خواهد بود؛ اما قطارهای مگلو بیشتر شبیه به قطارهای عادی هستند و انجام تغییرات در شبکه ی ریلی مگلو آسان تر بوده و با انعطاف پذیری بالاتری همراه خواهد بود.

آن چه در چند خط بالا گفته شد نشان دهنده ی برتری قطارهای مگلو به عنوان راهکاری برای حمل و نقل زمینی سریع در آینده است. اما از طرفی نمی توان ایده ها و گفته های شخصی که توانسته دنیای خودروهای الکتریکی را متحول کند و در آستانه ی فرستادن انسان به فضا است را نادیده گرفت. در رقابت میان هایپرلوپ و مگلو عوامل مختلفی نقش بازی خواهند کرد. همچنین ایده هایی مانند استفاده از قطارهای مگلو در لوله های خلاء یا استفاده از سیستم تعلیق مغناطیسی در تونل های هایپرلوپ می توانند در عمل ترکیبی از فناوری های مگو و هایپرلوپ را ارائه کنند. با وجود مطرح شدن و انجام تحقیقات روی چنین ایده هایی متحول کننده ای، آینده ی حمل و نقل زمینی می تواند بسیار هیجان انگیز باشد.

موقعیت فعلی و آینده ی قطارهای مگلو

با وجود چندین دهه تحقیق و توسعه ی قطارهای مگلو، استفاده ی کنونی از این قطارها بسیار محدود است. سریع ترین خط تجاری مگلو در شهر شانگهای در چین واقع شده که سرعت آن در سفرهای روزمره به ۴۳۰ کیلومتر بر ساعت می رسد؛ اما مسیر طی شده توسط این قطار به ۳۰ کیلومتر محدود است. چینی ها در شهرهای پکن و چانگشا نیز از قطارهای مگلو استفاده می کنند ولی سرعت این قطارها حدودا به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت محدود می شود.

ژاپنی ها نیز در استان آیچی از قطارهای مگلو شهری استفاده می کنند، اما این قطارها نیز سرعتی در محدوده ی ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت دارند. همچنین از سال ۲۰۱۶ تا کنون کره ای ها نیز در شهر اینچئون از قطارهای مگلو استفاده می کنند. خط مگلو اینچئون فرودگاه بین المللی این شهر را به استادیوم یانگیو متصل می کند، لیکن این خط نیز از نوع کم سرعت است و سرعت کاربردی آن ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت است.

اما برای بررسی آینده ی قطارهای مگلو باید به بازارهای احتمالی این دستاورد جدید دنیای حمل و نقل نگاهی بیندازیم. شاید محتمل ترین بازار این قطارها کشور پهناور و پرجمعیت چین باشد؛ این کشور هم اکنون نیز به بزرگ ترین شبکه ی ریلی مجهز است و به دلیل جمعیت بالای این کشور توسعه ی شبکه ی ریلی در آینده نیز ادامه خواهد داشت. با وجود تقاضا برای حمل و نقل ریلی، می  توان متصور بود که بخش بیشتری از شبکه ی ریلی چین در آینده از قطارهای مگلو استفاده کند.

ژاپنی ها نیز رکورد بیشترین استفاده از قطارهای شهری را در اختیار دارند که همین مسئله می تواند احتمال گسترش استفاده از قطارهای مگلو شهری را در این کشور افزایش دهد. با توجه به اینکه در حال حاضر نیز ژاپنی ها از فناوری قطار شهری مگلو استفاده می کنند و به طور بومی این فناوری را در اختیار دارند، شانس فناوری مگلو برای موفقیت در سرزمین آفتاب تابان بالا خواهد بود.

از طرفی در پنهاورترین کشور جهان نیز روس ها همواره به دنبال راهی بوده اند تا نواحی شرقی این کشور را به مرکز و غرب کشورشان متصل کنند و با حداکثر سرعت ممکن به حمل بار و مسافر در این مسیر بپردازند. قطارهای مگلو می توانند در اتصال نواحی شرقی روسیه با دیگر نقاط این کشور نقش به سزایی بازی کنند و به ویژه در زمینه ی حمل بار جایگزین قطارهای فعلی و هواپیماهای باری شوند.

با وجود چندین دهه تحقیق و توسعه ی قطارهای مگلو، استفاده ی کنونی از این قطارها بسیار محدود است

از طرفی در ایالات متحده نیز بخشی از زیرساخت های ریلی این کشور قدیمی شده و نیاز به به روزرسانی در راه آهن این کشور احساس می شود. شرکت های مختلفی روی قطارهای مگلو تمرکز کرده اند و برنامه های متعددی برای جایگزینی خطوط ریلی قدیمی با قطارهای سریع السیر مگلو در آمریکا وجود دارد. پیش از این نیز ژاپنی ها از گسترش فناوری مگلو در ایالات متحده استقبال کرده بودند؛ دلیل این مسئله این است که ایالات متحده می تواند یک بازار بالقوه برای قطارهای سریع السیر ژاپنی باشد. با توجه به توانایی مالی ایالات متحده، با حل موانع قانونی در ایالت های مختلف احتمالا شاهد گسترش استفاده از قطارهای مگلو در این کشور خواهیم بود.

اما در کشورهای اروپایی به دلیل وجود شبکه ی گسترده و مدرن قطارهای سریع السیر، احتمالا قطارهای مگلو با اقبال کمی رو به رو خواهند شد؛ چرا که این کشورها میلیاردها دلار برای ساخت شبکه ی ریلی فعلی خود هزینه کرده اند و با توجه به سرعت مناسب شبکه ی ریلی فعلی، استفاده از قطارهای مگلو تا زمانی که قطارهای فعلی به پایان عمر خود نرسیده اند چندان منطقی نخواهد بود.

در عین حال نباید فراموش کرد که هنوز هم هزینه ی بالای ایجاد زیرساخت های مورد نیاز برای استفاده از فناوری مگلو، به ویژه ریل های اختصاصی این قطارها بسیار هزینه بر است. از طرفی کاربرد فناوری مگلو تا کنون بسیار محدود بوده و هنوز به اندازه ی قطارهای عادی به تکامل نرسیده اند. با وجود این موارد و همچنین رقابت با فناوری هایی نظیر هایپرلوپ، باید منتظر باشیم تا ببینیم آیا کشورها حاضر خواهند بود بودجه ی خود را برای استفاده از قطارهای مگلو صرف کنند یا خیر؟

کشف رد پای شگفت انگیز دایناسور در مرکز سفرهای فضایی گودارد ناسا

یک دیرينه شناس در سال ۲۰۱۲ موفق شد کشفی شگفت انگیز در مرکز سفرهای فضایی گودارد ناسا انجام دهد. اکنون جزئیات بیشتری از این کشف منتشر شده است.

به گزارش زومیت، در حدود ۱۱۰ میلیون سال پیش، در باتلاقی که حالا دیگر حومه ی واشینگتن شده است، دایناسوری از سرده ی نودوسورها در کنار رودخانه ای قدم برداشت و در میان گل ولای رد پایی از خود به جا گذاشت. فرزند این دایناسور بعد از او قدم برمی داشت و در این جای پا لغزید. بقیه ی دایناسورها هم ردپاهای مشابهی از خود بر جای گذاشتند. یک ساروپاد که گردن بلندی داشت هم در این گل و لای قدم برداشت. این در حالی بود که برخی تروپادها (خویشاوندان کوچک تر دایناسور ترسناک تی رکس) نیز در این منظره راه رفته بودند. شاید این دایناسورها به دنبال موجودات کوچکی که شبیه به جوندگان هستند پا به این منطقه گذاشته باشند.

ظرف چند روز، سیل بسیاری از ردپاها را با سنگ پوشاند و باعث محافظت از آن ها شد. پس از گذشت هزاران سال و برخورد یک شهاب سنگ، قاره ها جابه جا شدند، سطح دریاها پایین آمد، پستانداران گسترش و تنوع پیدا کردند و انسان ها بر زمین حاکم شدند.

در نهایت، در تابستان ۲۰۱۲ یک کاشف خودآموخته ی فسیل به  نام ری استنفورد، درحالی که از پارکینگ مرکز سفرهای فضایی گودارد ناسا خارج می شد، متوجه شکل ردپای نودوسور شد. استنفورد و همکارانش اعلام کردند که سال ها کاوش و بررسی در این باره، خطوط رد فسیل ها و ده ها اطلاعات دیگر یک قطعه ی ۲.۶ متری ماسه سنگی را نشان می دهد. این بزرگ ترین و متنوع ترین مجموعه ی متعلق به دوران دایناسورها در منطقه ی آتلانتیک میانی است که کشف می شود و در زمره ی بهترین فسیل های کشف شده قرار می گیرد. مارتین لاکلی، متخصص آثار دایناسورها در دانشگاه کلرادو در دنور که در این پژوهش هم شرکت داشته است، گفت: دوست دارم این فسیل را سنگ روزتا (سنگ نبشته مشهوری که منجر به رمزگشایی تمدن باستانی مصر شد) بنامم. شواهد روی سطح این قطعه سنگ به خوبی حفظ شده اند و سالم مانده اند. این شواهد جزئیات ارزشمندی از محیط زیست آن عصر آشکار کرده است.

از آن جایی که هیچ همپوشانی  روی این فسیل ها وجود ندارد، لاکلی فکر می کند که این بقایای فسیلی در مدت زمان کوتاهی در حدود چند ساعت (و نه حتی چند روز) تشکیل شده اند. در چنین محیطی، گیاه خواران و گوشت خواران، خزندگان و پستانداران، شکارچی و طعمه بر فعل و انفعالات تأثیرگذار بوده اند. استنفورد در این مورد می گوید: می شود از آن چه بر این قطعه گذشته است، یک فیلم ساخت.

استنفورد که بازنشسته است، در ابتدا هیچ نظری در مورد ابعاد کشفی که شش سال پیش انجام داد، نداشت. او برای صرف ناهار با همسرش که متخصص اطلاعات ناسا است به مرکز سفرهای فضایی گودارد ناسا رفته بود که پایش روی این قطعه ی فسیل متعلق به دایناسور نودوسور لغزید. او وقتی به خانه بازمی گشت، تصمیم گرفت نگاه دوباره ای به این ماسه سنگ که شامل مقادیر زیادی آهن اکسیده می شد بیندازد. استنفورد می دانست که چنین سنگ هایی برای محافظت از ردپاهای فسیلی بسیار مناسب هستند. او تصور می کرد که این ردپای چهار انگشتی متعلق به یک نودوسور است. سپس یک دیرینه شناس از دانشگاه جان هاپکینز بر این تصور او صحه گذاشت.

اما در آن زمان ناسا تصمیم داشت ساخت وساز برای احداث ساختمان جدید خود را در آن نقطه آغاز کند. روی همین حساب، این سازمان از کامپتن تاکر، هواشناس باتجربه در استفاده از رادار زمین نفوذ خواست تا آن محدوده را از منظر گستردگی ماسه سنگ بررسی کند. سپس در طول دو آخرهفته ی سرد زمستانی، گروهی از داوطلبان از طرف این مرکز، آغاز به حفاری زمین برای بیرون کشیدن تکه های بزرگ سنگ کردند.

کشفی که در پارکینگ مرکز سفرهای فضایی گودارد ناسا انجام شده است، حاوی بزرگ ترین و متنوع ترین مجموعه ی متعلق به دوران دایناسورها در منطقه ی آتلانتیک میانی است

در نقطه ای در خلال حفاری، یک کارمند ناسا اعتراف کرد که هر روز این قطعه سنگ را می دیده بدون آن که واقعا بداند در درون این سنگ چه چیزی جای گرفته است. استنفورد این کارمند را مورد خطاب قرار می دهد و می گوید از آن جا که این کارمند با پیشینه ای به عنوان اخترفیزیکدان در این پروژه فعالیت می کند، طبیعی است که شناخت دقیقی از فسیل ها نداشته باشد. اما در مقابل، چون خودش در حوزه ی دایناسورها فعالیت کرده است، قاعدتا شناخت بیش تری از فسیل ها دارد.

ری استنفورد، کاشف خودآموخته ای است که کشفیات زیادی انجام داده

توجه شدید استنفورد به زمین زیر پای خود در جامعه ی فسیل شناسی شهره ی همه ی دانشمندان است. او در ربع قرن جستجو، تعداد دایناسورها و خزندگان شناسایی شده در مریلند را به میزان قابل  توجهی افزایش داد و سه برابر کرد. او یک نوزاد نودوسور را کشف کرد که در حال حاضر در موزه اسمیتسونیان برای بازدید عموم به نمایش گذاشته شده است و همچنین اتاق نشیمن او با فسیل های بی شماری پر شده است که شرکت بیمه استنفورد از او خواسته مراقبت های بیشتری از ساختمان به جهت امکان نشست ساختمان زیر وزن فسیل ها، انجام دهد! اما استنفورد ۷۹ ساله معتقد است که هیچ کدام از این  کشف ها را نمی توان با کشف گودارد ناسا مقایسه کرد. او گفت: این ردپا چیزی بیش از انتظارم بود.

تخته سنگی پس از حفاری  بیرون کشیده شد، نزدیک به ۴ تن وزن داشت، بنابراین مرکز اکتشافات فضایی گودارد برنامه ریزی کرده بود تا یک دیرینه شناس به نام استفن گودفری به منظور مطالعه ی آسان تر، یک قالب فایبرگلاس برای تخته سنگ تعبیه کند. در پاییز ۲۰۱۵ قالب در زیرزمین استنفورد نصب شد؛ جایی که او به دقت گل ولای را از درزها و فرورفتگی های قالب پاکسازی و شواهدی  دست نخورده را آشکار می کرد. سپس ساعت ها صرف خیره شدن به تخته سنگ می کرد تا از آنچه در ۱۱۰ میلیون سال قبل رخ داده است (از روی آثار کمرنگ روی سطح تخته سنگ) استنباطی داشته باشد . استنفورد گفت: نمی توانستم بخوابم. این دوره، فرصتی شگفت انگیز برای کشفیات جدید بود.

همسرش شیلا که اخیرا به او در کاوش در مورد این سنگ پیوسته است، گفت: هر بار که پایین می روی و به آن نگاه می کنی و نور را از زاویه ی تازه ای می تابانی، چیز جدیدی پیدا می کنی.

او هم مانند همسرش هیچ آموزش علمی در زمینه ی دیرینه شناسی ندارد؛ اما برخی از ویژگی های جالب را در تخته سنگ کشف کرده است، از جمله تصویر مبهمی از یک پترواسور بالدار درحالی که فک خود را در جستجوی مواد غذایی به زمین نزدیک کرده است و سپس برای پرواز از روی سطح زمین تلاش می کند.

در مجموع این در تخته سنگ حدود ۷۰ ردپا از دست کم هشت گونه ی جانوری حفظ شده است. استنفورد و همکارانش در مقاله ای که در نشریه ی  Scientific Reports منتشر کرده اند، این کشفیات را گزارش داده اند. فقط یک کشف دیگر از دوران مزوزوئیک (دوران ۲۰۰ میلیون ساله ای که در طول آن دایناسورها در زمین گسترده شدند) چنین تعدادی از آثار پستانداران را در بر می گیرد.

این گزارش، عجایب بیشتری را هم نشان می دهد: یک لکه ی تیره و حبابی به نام کوپرولیت که به نام مدفوع فسیل  شده ی دایناسور هم شناخته می شود و یک ساختار لوله ای  شکل که احتمالا بدن یک کرم ماقبل تاریخی بوده است. دو روز قبل از این که این کشف اعلام شود، استنفورد از مدل فایبرگلاسی که گدار در ساختمان علوم زمین خود روی دیوار نصب کرده بود، دیدار کرد. (تخته سنگ واقعی در یک انبار در مریلند قرار دارد.)

او دست خود را در امتداد سطح ناهموار آن قرار داد و به مجموعه ای از آثار پستانداران اشاره کرد. او گفت این ها اجداد ما هستند و سپس گفت: نگاه کنید که قدم هایش چقدر نزدیک به هم هستند.

این نزدیکی نشان می دهد که پستاندار روی نشیمنگاه خود نشسته است تا غذا را جستجو کند؛ شبیه همان وضعیتی که یک سنجاب در زمانی که یک دانه را می جود دارد. استنفورد می گوید: آن ها تغذیه می کنند. او دست خود را به پاهای تروپود گوشتخوار که در نزدیکی آن ظاهر شده است، فرو برد و گفت: اما موجودات دیگری هم از این ها تغذیه می کنند.

در تأیید گفته های او، تاکر اشاره کرد که اندازه، شکل و فاصله ی تروپود، چطور با هم هماهنگ هستند. او گفت: ما فکر می کنیم که آن ها می توانند پستانداران را گروهی شکار کنند. این نوعی رفتار اجتماعی را نشان می دهد.

اگر چه مسئله ی شکار گروهی در میان دایناسورها هنوز در جامعه ی دیرینه شناسی مورد بحث قرار نگرفته است؛ اما کشفیات اخیر در یوتا و چین اعتبار این نظریه را تأیید می کند. قالب فایبرگلاس برای نمایش در مرکز سفرهای فضایی گودارد ناسا خواهد ماند. و بازخورد این کشفیات هیجان انگیز بستگی به پیشینه ی دانشمندان ناسا دارد.

تاکر، پژوهشگر آب و هوایی، به فسيل ها نگاه مي کند و تصريح مي کند که اين سياره به سمت تکرار مزوزوييک هدايت مي شود؛ موقعیتی که در آن مقادیر بالای کربن دی اکسید در جو، باعث گرم شدن زمین می شود.

همکارش ملیسا ترینر که درباره ی محیط زیست سیارات دیگر مطالعه می کند، روزی را تصور می کند که دانشمندان کشفیات تازه ای در مورد زندگی در دنیاهای بیگانه را تأیید کنند. برای استنفورد این واقعیت که روزی دایناسورها در همان چشم اندازهایی که حالا فضانوردان و سنگ شناسان در آن ها راه می روند، قدم می گذاشته اند، موضوعی شاعرانه است. او می گوید، حتی در این عصر اکتشافات فضایی هم زمین هنوز پر از شگفتی است.

امیر سرمدی

درباره امیر سرمدی

اول بهمن ماه سال 1368 در تهران متولد شدم و در حال حاضر هم ساکن تهرانم. سی تیر سال 94 ازدواج کردم و در یازده بهمن سال 95 هم صاحب یک فرزند پسر به نام آرمان شدم. مقطع کارشناسی رو در رشته مترجمی زبان انگلیسی به پایان رسوندم و در کنار دانشگاه، فارغ التحصیل دوره های روزنامه نگاری، از مرکز مطالعات رسانه ها شدم. از دوران نوجوانی به کار در رادیو و مطبوعات علاقه مند بودم و همین علاقه بود که منو به سمت گذروندن دوره های ژورنالیزم و همکاری با برخی از شبکه های رادیویی، سوق داد. از آبانماه سال 1392، خبرنگار مؤسسه مطبوعاتی ایران هستم و نویسنده سرویس ورزشی روزنامه ی ایران سپید. گه گاه هم برای روزنامه ایران و خبرگزاری ایرنا در حوزه ی اجتماعی و ورزش نابینایان مینویسم. از سال 1388، همکاری خودم رو با شبکه ی رادیویی ورزش در حوزه آیتم سازی شروع کردم و به تدریج، خبرنگار ورزش نابینایان در برنامه های شکوه اراده و جهان ورزش معلولین شدم. در برنامه امروز با ورزش هم اخبار حوزه ورزش معلولین رو میخوندم. از سال 92، با دوستانم، مجموعه برنامه ای رو با نام زندگی ادامه داره در رادیو فصلی کلید زدیم و بعد هم برنامه ای رو با نام لحظه های خودمونی در این شبکه تولید کردیم. علاوه بر رادیو ورزش و رادیو فصلی، سابقه همکاری با رادیو سلامت و رادیو کتاب رو هم دارم و در حال حاضر، کارشناس مجری برنامه شش نقطه در رادیو تهران هستم. در سال 94 همکاری خودمو با شرکت پکتوس، تولید کننده محصولات سخت افزاری و نرم افزاری ویژه ی نابینایان آغاز کردم و مسئول روابط عمومی و مدیر وبسایت نابینایان این شرکت به نشانی pactos.net هستم. از دوران کودکی، به تغییرات جوی، مطالب مرتبط با آب و هوا علاقه داشتم و مطالعات بسیاری رو در این زمینه آغاز کردم. همین علاقه بسیار بود که باعث شد در سال 1391، وبلاگی رو در زمینه پیش بینی وضعیت هوای استان تهران در سامانه بلاگفا راه اندازی کنم. استقبال بسیار همشهری های تهرانی، منو مجاب کرد تا در آذرماه سال 1393، یک وبسایت تخصصی در حوزه آب و هواشناسی راه اندازی کنم. این شد که در حال حاضر، مدیر وبسایت هواشناسی تهران ودر، به نشانی های tehranweather.ir iran-weather.ir هستم. از مهر ماه سال 1392 بود که وارد این محله ی با صفا شدم و سعی می کنم در حد توان، برای هم محلی ها مفید باشم. اگه با من کاری داشتین، آدرس میلم AMIRSARMADI68@GMAIL.COM هست و شماره تماس من هم 0935 44 33 265. دیگه چیزی ندارم بگم جز اینکه،،،،،،،،،،،، عمر گران، میگذرد. خواهی نخواهی. سعی بر آن کن نرود رو به تباهی.
این نوشته در آیفون, اجتماعی, اخبار, اطلاع رسانی, اندروید, تلفن همراه, کامپیوتر, گزارش, معرفی ابزار, مقاله ها, نرم افزار های کاربردی ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

8 پاسخ به روی خط تکنولوژی. همراه با آخرین اخبار جهان فناوری

  1. 1
  2. 2
    کامبیز کامبیز says:

    درود به تو عزیزم.
    خسته نباشی

  3. 3
    علاء الدین says:

    سلام!
    یه سؤال: آیا استفاده از نسخه‌های وب و دسک‌تاپ تلگرام برای نابینایان امکان‌پذیره؟ هرچی تلاش می‌کنم موفق به استفاده از اونا نمی‌شم.

    • 3.1

      سلام. بله امکان پذیره.
      پیشنهاد می کنم اول با ورژن اندرویدی ثبتنام رو انجام بدی و بعد با همون شماره ثبتنام شده، از وب استفاده کنی و وارد بشی.
      شخصا در تجربه ای که داشتم، شماره ای که تا به حال در تلگرام فعال نبوده، در هنگام ورود در نسخه وب هم عمل نمیکرده و وارد نمیشده.
      هر چند در اصل نباید چنین باشه.
      این رو هم بگم که در نسخه وب، یک سری امکاناتی که در نسخه اندرویدی هست رو نداریم و یا با دشواری بهش دسترسی داریم.
      مثل دسترسی و چت با مخاطبان و فرستادن voice.

  4. 4
    شادمهر says:

    سلام امیر جان

    سپاس از انتشار این مجموعه خبری

    از خوندن آخرین بخشش بسیار لذت بردم و دیگر بخش ها هم هر کدام به نوبه خودشون برام مفید بود ممنون

  5. 5

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *