یادداشت اشکان آذرماسوله در باره پدیده این روزهای تلویزیون و جامعه نابینایان/دعوت از نابینایان به برنامه های تلویزیونی/آقای راننده! یالا بزن تو دنده! میخوام برم تلویزیون!

سلام به اهالی محله نابینایان.
همونطور که قبلا یکی دو جا گفته بودم سعی دارم مجموعه ای رو گردآوری کنم در باره استفاده بهتر نابینایان از فرصتهای رسانه ای.
تو این مجموعه که احتمالا چند قسمتی هم به طول خواهد انجامید براتون میگم که اصولا چرا تلویزیون از نابینایان به عنوان میهمان در برنامه هاش دعوت میکنه؟ و نابینایان آیا حتما لازم که در این برنامه ها حاضر بشن یا نه؟ و اینکه برای حضور در این دست برنامه ها چه نکاتی رو باید در نظر داشته باشیم و چه رفتاری رو از خودمون نشون بدیم؟ و بعد از حضور در برنامه باید به لحاظ رفتاری و اخلاقی چه تغییراتی رو در خودمون به وجود بیاریم و به طور کلی این که آیا میهمان برنامه های تلویزیونی شدن یه فرصت یا یه تهدید؟!
برای نوشتن این چند قسمت از تجارب خودم در زمینه برنامه سازی و مشورت با برنامه سازان موفق صدا و سیما و برخی از مدیران رادیو و همچنین هم صحبتی با نابینایانی که تو چند وقت اخیر پای ثابت حضور در برنامه های تلویزیونی بودند یا نابینایانی که دست کم یکی دو بار این اتفاق براشون افتاده بهره زیادی بردم.
اما قبل از این که وارد بحث اصلی بشم لازمه که یه نکته رو توضیح بدم و اون اینکه:
همونطور که یکی دو جا احتمالا از من شنیدید امسال هدف من و تیم برنامه ساز ۶ نقطه اینه که برای برنامه سازی وارد سیما بشیم و به طور جدی داریم این موضوع رو دنبال میکنیم تا به نتیجه دلخواه برسیم.
بر همین اساس و در اولین قدم نامه ای رو برای فرستادن به معاونت سیما تنظیم کردیم که قل داده بودم که این نامه رو اینجا منتشر کنم و با شما به اشتراک بذارم تا شما بخونید و اگر به نظرتون نکته ای میرسه که از چشم ما دور مونده به ما بگید تا در متن نامه بگنجونیم تا نامه ای کامل و با کمترین نقص و ایراد رو برای معاونت سیما ارسال کنیم.
پس قدم اول رو میذاریم برای توضیح نکاتی در باره این نامه و انتشار متن نامه و پست اول رو با این شیوه سپری میکنیم و از پست دوم میریم سراغ بحث اصلی که تا حدی سرفصلهاشو اینجا نوشتم.
برای طراحی این نامه باید از تمام ابزارها و امکاناتمون استفاده میکردیم تا کارمون بیشترین اثربخشی رو داشته باشه به همین دلیل در اولین قدم خیلی زود به این نتیجه رسیدیم که لازمه نامه خودمونو نه به عنوان یه شخص حقیقی بلکه به عنوان یه شخص حقوقی ارسال کنیم و چه شخص حقوقی بهتر از یه تشکل مرتبط با نابینایان که موضوعیت مناسب رو با اهداف ما داشته باشه!
بنا بر این با همکاری خانم واحدی با انجمن نابینایان ایران وارد مذاکره شدیم و مدیر این انجمن یعنی آقای جمالی پذیرفتند که این نامه با مشخصات و تایتل حقوقی انجمن نابینایان ایران ارسال بشه.
برای دومین قدم باید طراحی میکردیم که تو این نامه چی بنویسیم و خواستمون دقیقا چی باشه. بر همین اساس با چند تن از مدیران رادیو مشورت کردیم و به این نتیجه رسیدیم که برخی از درخواستها رو در اولویت قرار بدیم.
طبیعتا نکات زیادی هست که تلویزیون باید در مورد معلولان از جمله ناشنوایان و نابینایان رعایت کنه و تلویزیون بیشترین سهم رو داره در اصلاح برخی از عقاید سنتی مردم درباره معلولیت و نابینایی و این که به هر حال برخی از این عقاید که به شکل ضرب المثل هم هستند و وارد ادبیات شفاهی مردم شده که حتی در دیالوگهای سریالهای تلویزیونی به راحتی نوشته میشه.
همه این موارد رو در قالب عدم شناخت درست جامعه نسبت به معلولان و به ویژه نابینایان مطرح کردیم و تلویزیون رو وسیله ای دونستیم برای ارائه شناخت بیشتر نسبت به پدیده معلولیت. و به طور جِد خواستار این شدیم که تلویزیون هم به عنوان یه نهاد فرهنگی بیاد و در کنار سایر نهادهای فرهنگی مرتبط با معلولان قرار بگیره تا دست در دست اتفاق خوبی رو رقم بزنند.
در تمام این مدت همیشه به ادبیات معلولان و به ویژه نابینایان در مواجهه با افراد بدون معلولیت و بینا در بیان تقاضاها و خواسته هاشون در هر سطحی نقدهای جدی داشتم و دارم و به شدت معتقدم که دلیلی نداره که ما طلبکارانه از دیگران خواسته هامونو مطالبه کنیم چرا که این ادبیات حتی اگر هم حق با ما باشه برای ما ثمری نخواهد داشت اما متاسفانه این عادت و اخلاق ناپسند بعضی از ما شده که فکر میکنیم چون نابیناییم همه کسانی که بینا هستند حق ما رو خوردند پس ما باید با نازلترین ادبیات به جنگشون بریم تا حقمونو بگیریم اصلا هم کاری به این ندارم که این ادبیات تا چه حد نتیجه میده ولی اینو قبول دارم که هر جا این ادبیات نتیجه داد مطمئن باشید رد پایی از ترحم در همونجا وجود داره. پس در نوشتن این نامه تمام این موارد که اعتقاد شخصی من و تیم من هست رو لحاظ کردم.
با تجربه ای که از قبل داشتم و مشورتی که از برخی از مدیران رادیو دریافت کردیم متوجه شدیم که همچنان تلویزیون وضعیت مناسبی به لحاظ مالی نداره همونطور که احتمالا خودتونم میدونید در شرایط فعلی خیلی از برنامه های تلویزیون به مدد اسپانسر دارن ادامه حیات میدن و چون نمیخواستیم درگیر مسائل مالی بشیم و کارمون به اصطلاح گره بخوره دو هدف کوتاه مدت و بلند مدت رو برای برنامه سازی در سیما پیشنهاد کردیم در واقع میخواستیم اول از ظرفیت برنامه های در حال پخش استفاده کنیم و سپس به دنبال اسپانسر باشیم تا بریم به سمت تولید و پخش یه برنامه مستقل. ضمن اینکه تو همین فرصت به هر حال هم میتونیم توان خودمون رو به اثبات برسونیم و هم نشون بدیم که ضرورت برنامه سازی ویژه معلولان تا چه حد بالاست.
این مهمترین و البته کاربردی ترین تاکتیک در تنظیم این نامه بود و قطعا خیلی از مسائل دیگه از جمله تهیه زیرنویس برای برنامه ها و سریالها ویژه نابینایان و یا تهیه دستیار و راهنمای صوتی برای نابینایان جز مواردی که برنامه ریزی کردیم در آیتمها و برنامه هایی که انشالاه به دست خواهیم آورد روش مانور کنیم تا از اون طریق دستمون برای پیگیری و به نتیجه رسوندن بازتر باشه.
احساس میکنم که نکات لازم رو پیش از خوندن این نامه توضیح دادم با این توضیحات حالا متن اصلی نامه رو اینجا براتون کپی میکنم تا مطالعه بفرمایید. امیدوارم به دقت این نامه رو بخونید و هر آن چیزی که فکر میکنید از قلم افتاده رو تو کامنتها به اطلاع ما برسونید تا به نامه اضافه کنیم تا در مجموع یه نامه مفصل و همه جانبه رو برای طرح خواسته هامون از سیما برای معاونت سیما ارسال کنیم.
پیش از انتشار نامه از همراهیتون پیشاپیش تشکر میکنم و منتظرتون هستم در کامنتها.

جناب آقای دکتر مرتضی میرباقری معاونت محترم سیمای سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.
احتراما سلامٌ علیکم.
ضمن تبریک سال نو و آرزوی اوقاتی خوش برای شما و مجموعه محترم سیمای جمهوری اسلامی ایران.
به استحضار میرساند که همانطور که مستحضرید بخشی از جامعه ایرانی را معلولین و نابینایان تشکیل میدهند که گروهی از این عزیزان از جانبازان جنگ تحمیلی میباشند و در طی همه این سالها همواره بحثی که مد نظر انجمنها و تشکلهای مربوط به این عزیزان از جمله انجمن نابینایان ایران با حدود ۲۳ سال سابقه فعالیت بوده است انجام فرهنگسازی مناسب و معرفی صحیح این قشر به مردم است تا ضمن بیان صحیح و واقعی محدودیتهای این عزیزان توانمندیهای آنها هم بر شمارده شود تا عموم مردم با پدیده ای به نام معلولیت و انسانهایی که گرفتار این پدیده هستند آشناتر شوند.
امروزه عدم شناخت کافی از معلولان به ویژه نابینایان تا بدانجا پیش رفته است که در بسیاری از ضرب المثلها برای ناتوانی و عدم درک صحیح استعاره از نابینایان میکنند چنانچه بخشی از این ضرب المثلها به طور ناخودآگاه وارد ادبیات شفاهی ما شده و حتی در غالب دیالوگ به متن فیلنامه برخی از سریالها هم راه یافته است.
از طرف دیگر هرگاه که قصد بر معرفی صحیح معلولان و به ویژه نابینایان بوده است به دلیل همین عدم شناخت صحیح از توانمندیها و محدودیتهای این قشر به ورته شعار و کلیشه گام نهاده ایم و به طور کل در تمام این سالها نتوانسته ایم یا نابینایی و معلولیت را به طور صحیح معرفی کنیم یا اگر قصد این کار را داشته ایم بیشتر از شعار و کلیشه استفاده کرده ایم, در کنار اینها هیچ وقت قائل به این نبوده ایم که معلولان و به ویژه نابینایان در جامعه امروزی برای برآورده کردن ساده ترین نیازهایشان دچار مشکلات جدی هستند چه رسد به اینکه بخواهیم عزمی در طرح و پیگیری و رفع این مشکلات داشته باشیم.
در مجموع حرف و سخن در بیان شرح حال زندگی معلولان و به ویژه نابینایان بیش از اینهاست اما همواره این انتظار از نهادهای فرهنگی میرود که دوشادوش انجمن نابینایان ایران و سایر تشکلها و خود معلولان برای بهتر شدن شرایط تلاش کنند.
یکی از این نهادها که البته میتواند نقش مهمی در فرهنگسازی و معرفی صحیح معلولان به جامعه داشته باشد صدا و سیما است.
آنچنان که شاهد بوده ایم که در سالهای گذشته برخی از شبکه های رادیویی به طور جدی به این ماجرا ورود کرده اند و برنامه هایی را ویژه برای معلولان و نابینایان طراحی و پخش کرده اند از اندک بودن این برنامه ها که البته همین مقدار اندک هم غنیمتیست اگر بگذریم همچنان این نیاز احساس میشود که رسانه ملی نسبت به بخشی از جامعه ملی بی تفاوت نباشد و جدیتر و مؤثرتر به بحث برنامه سازی برای معلولان و به ویژه نابینایان ورود نماید.
به همین منظور از شما مقام محترم تقاضا داریم که نسبت به برنامه سازی در مجموعه تحت مدیریت خود احتمام جدی ورزید!
برای اثبات خواسته خود بحث را با مثالی همراه میسازیم.
اگر در یک برنامه تلویزیونی توانمندیهای نابینایان به طور واقعی و به دور از شعار مطرح شود شرایط برای ایجاد اشتغال برای این قشر فراهم میشود از این رو که حالا دیگر مردم و صاحبان مشاغل که تا پیش از این از توانمندیهای نابینایان شناختی نداشتند و طبیعتا نمیتوانستند به آنها اعتماد کافی برای سپردن یک موقعیت شغلی را کنند رفته رفته و با دیدن این برنامه ها از پنجره سیمای رسانه ملی اعتمادشان جلب میشود و یا شهرداریها خود را بیش از پیش ملزم به مناسبسازی و دسترس پذیری معابر برای استفاده معلولان از خدمات شهری میدانند و حتی مردم عادی هم خواهند دانست که سد کردن پیاده روها با وسایل مختلف شرایط را برای عبور و مرور معلولان و به ویژه نابینایان دشوار میکند.
از طرفی خوب میدانیم که امروزه رسانه مالی در تنگنای عجیب مالی به سر میبرد و برنامه سازی در این شرایط کار عجیب و پیچیده ایست اما امروزه که دعوت کردن از میهمانان معلول و نابینا به مناسبتهای مختلف به برنامه های تلویزیونی در حال جا افتادن است خوب است که یک گام بیشتر با هدایت و راهنمایی شما مقام محترم رو به جلو برداریم و سهمی مستقل و ثابت برای معلولان و نابینایان و طرح دغدغه هایشان کنار بگذاریم. لذا دو راه برای نیل به این مقصود به ذهنمان میرسد و پیشنهادمان هم این است که یکی را به عنوان یک هدف کوتاه مدت و دیگری را به عنوان یک هدف بلند مدت مد نظر قرار دهیم.
۱ گنجاندن آیتمی ثابت و هفتگی در برنامه های اجتماعی و خانوادگی شبکه های تلویزیونی. توضیح اینکه این آیتم به طور هفتگی و به مدت ۱۵ الی ۲۰ دقیقه از یک برنامه اجتماعی یا خانوادگی پخش شود. به نظر میرسد با توجه به شرایط کنونی سازمان این راه مطلوبی برای انجام یک فرهنگسازی نسبتا مناسب باشد همونطور که پیشتر چنین وعده ای از طریق برنامه صبحگاهی حالا خورشید داده شد اما متأسفانه محقق نشد!
اما در حال حاضر هر شبکه دست کم یک یا دو برنامه با رویکرد اجتماعی و خانوادگی در کنداکتور پخش دارد اگر در یک یا دو برنامه از تمام این برنامه ها چنین آیتمی به طور ثابت و مستقل و منظم پیشبینی شود به نظر معقول و منطقیست.
۲ در مرحله بعد باید با تلاش بیشتر این انجمن و سایر تشکلها و همچنین معاونت محترم سیما مشکلات موجود بر سر راه برنامه سازی مستقل برای معلولان و نابینایان را از بین ببریم و با یافتن حامی مالی مناسب به جایگاهی برسیم که بتوانیم برنامه های مستقلی برای معلولان بسازیم و در کنداکتور پخش شبکه های سیما بگنجانیم.
البته ذکر این نکته هم اهمیت دارد که انجمن نابینایان ایران دارای یک تیم رسانه ای متشکل از نابینایان است که امروزه سابقه ۹ سال برنامه سازی در صدای جمهوری اسلامی ایران را همراه خود دارند و هم اینک هم برنامه رادیویی ۶ نقطه را برای پخش هفتگی برای رادیو تهران میسازند که تا کنون بیش از ۶۰ قسمت از این برنامه ساخته شده و پخش شده و به گوش شنوندگان رادیو تهران رسیده است.
بنا بر این با دست پر آمده ایم و به سهم خود این اطمینان را به شما مقام محترم میدهیم که در صورت آغاز همکاری انجمن با معاونت محترم سیما گروه رسانه ای انجمن نابینایان ایران نهایت تلاش خود را در طراحی و اجرای هر چه بهتر و مفیدتر آیتمها به کار خواهد گرفت.
ضمنا انجمن نابینایان ایران این آمادگی را دارد که برای انجام مذاکرات بیشتر جلسات حضوری را در دفتر مرکزی این انجمن در تهران برگزار نماید و یا در جلساتی که به تشخیص معاونت محترم سیما در محل سازمان صدا و سیما برگزار میگردد حضور مثبت و شایسته و فعال به هم رساند.
اکنون امید آن داریم که با نظر لطف شما مقام محترم پایه های یک امر فرهنگی را در معاونت سیما بنا نهیم و با هم برای معرفی و فرهنگسازی بیشتر در مورد معلولان و طرح و پیگیری مشکلات این عزیزان تلاش کنیم تا مصداق واقعی این ابیات سعدی شویم:
بنیآدم اعضای یک پیکرند
که در آفرینش ز یک گوهرند.
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار.
در پایان ضمن امید به همکاری مفید با مجموعه محترم سیمای جمهوری اسلامی ایران توفیقات فراوان را برای جناب آلی و مجموعه تحت مدیریتتان آرزومندیم.

درباره اشکان آذرماسوله

سلام. من اشکان آذرماسوله هستم متولد دوم تیرماه هزار و سیصد و شصت و هشت در تهران. من نابینای مطلق مادرزادی هستم. تحصیلاتم رو در مدرسه ی شهید محبی تا دیپلم ادامه دادم و پیشدانشگاهی رو تلفیقی خوندم. در دانشگاه در رشته ی فقه و حقوق اسلامی، مدرک کارشناسی رو از دانشگاه آزاد واحد شهر ری دریافت کردم. سابقه ی فعالیت در رادیو فصلی به عنوان سردبیر و مجری در دو برنامه ی امید، نشاط زندگی و لحظه های خودمونی و همچنین چند برنامه ی دیگر رو در رادیو ورزش دارم پیروز باشید.
این نوشته در اجتماعی, برنامه های رادیویی ویژه نابینایان, صحبت های خودمونی ارسال و , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

16 پاسخ به یادداشت اشکان آذرماسوله در باره پدیده این روزهای تلویزیون و جامعه نابینایان/دعوت از نابینایان به برنامه های تلویزیونی/آقای راننده! یالا بزن تو دنده! میخوام برم تلویزیون!

  1. 1
    بهروز افروز says:

    سلام. سپاس از جناب آذر ماسوله عزیز و همکارانشون. نامه قدری نیاز به ویرایش ساختاری داره. اگه کمک خواستید در خدمتم.

    • 1.1

      سلام جناب افروز البته که نامه نیاز به ویرایش داره و اتفاقا این کار رو هم انجام خواهیم داد اما دلیل اصلی من از انتشار این نامه این که از مشورت همه هم صنفیهای خودم استفاده کنم و با کمک همه دوستان یه نامه و به طور کلی یه برنامه مدون و خوب برای حضور در سیما طراحی کنیم که تو چندین مرحله با اولویت بندی قابل اجرا باشه. بنابر این تو همین پست منتظرم تا نکاتتونو مطرح کنید.

  2. 2

    سلام اشکان
    با اجازه من فعلاً دو مورد از ایراداتِ این نامه را کشف کردم
    که به اطلاع میرسانم
    یکی این عبارت که
    از طرفی خوب میدانیم که امروزه رسانه مالی در تنگنای عجیب مالی به سر میبرد
    که درستش رسانه ی ملی هست
    و اما ایرادِ بعدی
    همونطور که پیشتر در برنامه ی صبحگاهی حالا خورشید
    که درستش میشه
    همانطور
    باز هم اگه ایرادی به نظرم رسید
    مطرح میکنم

    • 2.1
      محمد عسکری says:

      سلام آقای آذر ماسوله. اولاً ممنونم از پستتون. کاری که میخواید انجام بدید؛ جای تحسین داره. ثانیاً در متن نامه کلمۀ “که” در بعضی جملات ۲ بار تکرار شده که یکیشون باید حذف بشه. در متن نامۀ رسمی نباید کلمات عامیانه وجود داشته باشه. شاید اشکالات دیگه ای هم داشته باشه که من برای طولانی نشدن دیدگاهم وقتتونو نمیگیرم. اگه مایل باشید؛ من ایراداتشو میگیرم و براتون از هر راهی که صلاح بدونید؛ میفرستم. به نظرم هر چه نامه دقیق تر باشه؛ تأثیرش بیشتره و احتمال اینکه به نتیجه برسه؛ بیشتر میشه.

      • 2.1.1

        سلام جناب عسکری ببینید این بیشتر شبیه به یک پیشنویس چون خودم اشکالات ویرایشی رو بهش به قدر کافی واقف هستم چیزی که مد نظر من این که دوستان نکاتی که به ذهنشون میرسه رو به صورت پیشنهاد مطرح کنند که ما به نامه اضافه کنیم.

    • 2.2

      سلام جناب ندیمی ممنون از دقت نظرتون این موارد به چشم خود من هم اومده و تو نسخه اصلی نامه اصلاح شده اما تاکید مجددی میکنم بر این نکته که تو نسخه اصلی هنوز جاهای خالی وجود داره که شما نکاتی که مد نظرتون هست رو تو همین پست بنویسید تا ما به نامه اضافه کنیم.
      به هر حال ممنون از حضورتون و از دقت نظرتون.

  3. 3
    دریا says:

    با سلام و احترام خدمت شما ضمن تشکر از نامه شما به معاونت صدا و سیما از آنجایی که برنامه با مخاطبین زیادی در حال اجرا است میخواستم بدانم محتوای برنامه شما به گونه ای هست که بتوانید مطالبات معلولین را پیگیری بفرمایید که چه زمانی اجرا میشود. مانند مستمری حداقل حقوق اداره کار برای معلولین شدید و بسیار شدید راستش مسئولین سازمان بهزیستی فقط پاسخ میدهند که ما در حال تلاش هستیم که این مهم به واقعیت بپیوندد ولی از زمان اجرا پاسخی نمیدهند برای همین مصدع شدم تا شاید شما بتوانید پیگیری کنید تا شاید پاسخی به ما داده شود تشکر

    • 3.1

      سلام به دریا ببینید اگر شما شنونده برنامه ۶ نقطه باشید ما همین الان در برنامه ۶ نقطه هم در حد وسعمون داریم این کارو انجام میدیم نشون به این نشون که تو این ۶۲ قسمتی که برنامه داشتیم به دفعات با رئیس و معاونان سازمان بهزیستی گفت و گوهای اختصاصی داشتیم و باز هم خواهیم داشت اما حتما در صورتی که بتونیم به سیما راه پیدا کنیم این کار رو به شکل جدیتری ادامه خواهیم داد و پیگیر مسائل و مشکلات جامعه هدف خواهیم بود چنانچه یکی از اهداف اصلی برنامه های ما چه در رادیو و چه انشالاه در سیما همواره همین نکته بوده هست و خواهد بود.
      ممنون از حضورتون

  4. 4
    امین مسافرتی says:

    سلام آقای آذر ماسوله.
    از وقتی که بحث برنامه سازی در مورد معلولان و بخصوص نابینایان در تلویزیون مطرح شد، این آرزو در من شکل گرفت که ای کاش شرایط اونقدر فراهم باشه که فیلمسازان مطرح سینما و تلویزیون هم دست به کار بشن و فیلمها و سریالهایی با محوریت افراد نابینا تولید کنند.
    به نظر من بین نابینایان، علاوه برعلاقه مندان به هنرهایی مثل موسیقی، شعر و … علاقه مندان و مستعدان بازیگری هم کم نیستند و این افراد هم باید بتونن خودشون رو در این عرصه هم تثبیت کنند.
    اگه انشا الله تونستید اهداف مد نظرتون رو تا حدودی تحقق ببخشید، در گام بعدی این مورد رو هم با متصدیان امر مطرح کنید.
    برنامه های ۶ نقطه رو هم دنبال میکنم. موفق باشید.

    • 4.1

      سلام به امین مسافرتی این مطلب نکته بسیار خوب و کاربردی بود که مطرح کردید و این جُزِ همون مواردی که خواسته من از دوستان این نکته رو حتما در نامه بهش اشاره خواهم کرد چرا که خود من هم دیدم نابینایانی رو که به شدت علاقه مند به بازیگری هستند حتی در زمینه نمایشهای صحنه ای نابینایانی از جمله محمد محقق و محمد صادق افشاری رو داریم که در گذشته با ما در رادیو هم همکاریهای خوبی داشتند و قطعا این دوستان و بسیاری از دوستان مستعد میتونند به عنوان بازیگر در سریالهای تلویزیونی هم ایفای نقش کنند همونطور که نمونه های موفقی از این دست داشتیم محسن رمضانی و محسن محمدقلی و برخی دیگر از دوستان و جالب حتی بدونید ما فیلمساز نابینا هم داریم سرکار خانم نقمه عافیت که قبلا باهاشون گفت و گو کردیم تو برنامه عید دیدنی در سال ۹۳.
      معالوصل از دیدگاهتون بسیار ممنونم و قطعا پیشنهادتون رو به نامه اضافه خواهیم کرد.

  5. 5
    نازنین says:

    سلام
    به نظرم یکی از پیشنهاد هایی که در مرحله یا مراحل بعدی میشه داده بشه، اینه که: با توجه به اینکه فرمودید برخی از عقاید غلط به شکل ضرب المثل هستند و وارد برخی دیالوگها شدند، و مشکلاتی از این دست، برای اینکه فیلم و سریالها در مورد نابینایان و معلولین با اشکالات کمتری باشه، میشه از خود نابینایان و یا معلولین موفق به عنوان کارشناس در زمینه ساخت فیلم و سریال کمک گرفته بشه. منظورم افرادی نیست که رشتۀ تحصیلیشون به نوعی مرتبط با نابینایان و معلولین باشه. منظورم افرادی هست که خودشون از نابینایان موفق هستند و همچنین با مسائل نابینایی چون خودشون درگیرند، آشنایی دارند.
    به نظرم همین نامه برای قدم اول خوبه. و انشا الله نکات دیگه رو مراحل بعدی قدم به قدم پیش بریم. انشا الله که موفق باشید.

    • 5.1

      سلام نازنین خانم.
      نکته کاملا درستی رو اشاره فرمودید حتما این نکته رو مد نظر قرار خواهیم داد البته یکی دو جا این نکته به خوبی رعایت شد از جمله در دو اثر سینمایی جناب مجید مجیدی رنگ خدا و بید مجنون چون خودمم درگیر کمک به این دوستان بودم همچنین در سریال مدینه به کارگردانی جناب سیروس مقدم که هم بنده تا حدی به دوستان کمکهایی کردم و هم از ظرفیتهای مجموعه عصای سفید بهره های خوبی برده شد و موارد مشابه دیگر که خب سایر دوستان از جمله همین خانم نقمه عافیت حضور داشتند اما مقدم بر این موضوع این که ما باید بخشی از این رسالت فرهنگسازی رو تقسیم کنیم با سریال سازان تا به غیر از برنامه سازی در قالب تهیه و تولید سریال هم این فرهنگسازی و معرفی نابینایان به عموم جامعه انجام بگیره چه اینکه همین الان دو مستند در دست تحقیق و پیش تولید برای ساخت هستش که در هر دو بنده حضور دارم و به عنوان مشاور به دوستانم کمک میکنم اما این که مثل سالهای گذشته وارد مقوله سریال سازی بشیم اتفاق خوبی که حتما پیشنهادشو طرح خواهیم کرد.
      ممنون از حضورتون.

  6. 6

    عرض سلام و احترام. نامه از نظر دستوری، علائم نگارشی و ساختاری نیاز به بازنگری اساسی داره.
    پیروز باشید

  7. 7

    سلام اشکان جان. بسیار خرسندم از تلاشی که میکنی. متن نامه تقریبا جامع و کامل است و اهدافی را که می خواهی دنبال کنی کاملا دقیق توضیح دادی. فقط نکته ای که به ذهنم میرسه در مورد مدیران سازمانی است و به نامه تو برنمی گرده. نکته این هستش که مدیران حال و حوصله خواندن متن ها و نامه های حتی یک صفحه ای را هم ندارند. زیردستان می خوانند و یک خلاصه تیتروار به مدیر ارائه می دهند.
    اگر مقدور است نامه ات را خلاصه تر کن. البته فقط یک توصیه است و حتما برای نگارش همین نامه ساعت ها وقت گذاشته ای. ولی به پاراگراف سوم نرسیده بقیه نامه را نمی خوانند.
    نکته دیگر که به ذهنم می رسد این است که همزمان با ارائه نامه به مدیر مربوطه, متن را به عنوان یک نامه رسمی در ایران سپید هم منتشر کن. اینجوری خیلی رسمی تر و جدی تر مسئله رو میشه پی گیری کرد. ممنون از به اشتراک گذاری زحماتت

    • 7.1

      سلام جناب بهرامی عزیز ممنونم از پیشنهاداتی که مطرح کردید این نکته رو بگم که ما پیش از ارسال نامه به طور تلفنی با مدیران و معاونت سیما گفت و گوهایی داشتیم و خواهیم داشت و با دوستان بر سر ارسال چنین نامه ای به توافقات اولیه رسیدیم در باره پیشنهاد دومتون هم باید بگم که بسیار نکته درستی رو اشاره کردید حتما این کار رو خواهیم کرد.
      ممنون از حمایتتون و لطفی که به ما دارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

forty seven − = 43