من یک زن خانه دار هستم؛ یک زن خانه دار نابینا.

صبحها نسبت به خیلیهای دیگر، دیر از خواب بلند میشوم؛ صبحانه ام را میخورم؛ بعد یك قطعه موسیقی برای خودم پخش میكنم.

یك سری به صفحات  نویسندگان مورد علاقه ام میزنم  و اگر لباسی برای شستن نباشد و خانه نیاز به تمیزكاری نداشته باشد، میروم پی درست كردن ناهار.

برای خودم آواز میخوانم؛ مزه های تازه خلق میكنم و به صدای فاخته ها و كلاغها گوش میدهم.

آری من  یك زن خانه دار هستم؛ یك زن خانهدار نابینا.

به دنبال  كار هم گشتم اما هم كاری پیدا نكردم و هم از یك زمانی گمانم سه سال پیش به بعد، به این نتیجه رسیدم كه لذت بردن از زندگی هیچ ربطی به كار  كردن و موقعیت اجتماعی ندارد؛ دانستم كه شاد بودن میتواند یك انتخاب باشد؛ دانستم كه خوشبخت بودن هیچ نیازی به داشتن شرایط و موقعیتهای خاص ندارد و یاد گرفتم كه آرامش و زیبایی بزرگترین هدیه های خداوند  بر روی زمین هستند؛ و البته كتاب!

اگر مرا در یك جزیره  تك و تنها رها كنند و از من بخواهند فقط یك  چیز را برای خودم بردارم، دستگاهی برمیدارم كه فقط برایم كتاب و فیلم پخش كند.

كتاب و فیلم باقی برنامه های  روزانه من و همسرم هستند.

ما وقتی حالمان خوب است فیلم میبینیم؛ وقتی دلمان گرفته است و هیچ كاریش نمیتوانیم بكنیم، فیلم میبینیم؛ وقتی به سفرهای  پر هزینه فكر میكنیم، فیلم میبینیم؛ حتی وقتهایی هم كه  با هم قهر هستیم فیلم میبینیم.   !

گاهی كه درگیر خواندن یك رمان هستم یا داریم با همسرم یك سریال را دنبال میكنیم،  غصه ام میگیرد كه نكند من قبل از تمام شدن این فلان كتاب یا بهمان سریال بمیرم و هیچ وقت پایانش را متوجه نشوم!

اینها را نوشتم تا پیوند عمیق خودم و زندگیم را با كتاب و فیلم برایتان روشن كرده باشم. اما به قول سهراب! چیزهایی هم هست!

مثلا از سبك یك نویسنده خوشت میآید و تصمیم میگیری تمام كتابهایش را بخوانی. خوشحالی كه به حمد الله سایتهای تولید كتابهای صوتی فارسی زبان زیاد است؛ اما متاسفانه  گاهی میبینی یك كتاب چند بار خوانده شده و از كتابی دیگر حتی یك نسخه هم نیست.

گاهی با عشق و علاقه تمام توانت را برای پیدا كردن یك كتاب به كار میبری و پیدایش هم میكنی، اما وقتی شروع به گوش دادن میكنی، ترجیح میدهی  كلا دور نویسنده محبوبت را هم خط بكشی! از بس كه كیفیت اجرا پایین است.

این پست را نوشتم تا خواهش كنم بیایید به طور جدی در مورد سامان دهی كتابهای صوتی ویژه نابینایان، یك فكر اساسی بكنیم.

به نظرم وقتی ما نتوانیم برای مسئله ای با این اهمیت راه حلی پیدا کنیم، نباید توقع حل باقی مشکلات را از خودمان داشته باشیم.

با كمال احترام! دلیل این همه ناهماهنگی چیست؟

بحثم نادیده گرفتن زحمات انسانهای از خود گذشته  ای  كه تمام وقتشان را با عشق و علاقه صرف ضبط یا انتشار كتابهای گویا كرده اند  نیست! من  دست تكتكشان را به گرمی میفشارم.

فقط میخواهم عرض كنم چرا همیشه یك جای كار لنگ میزند؟

به نظر من با وجود شبكه های اجتماعی كه ارسال فایلها را آسانتر میكند،حل این مشكل نباید خیلی سخت باشد.  شناسنامه دار كردن کتابها،  نظارت بر كیفیت ضبط  و اجتناب از دوباره كاری مسائلی هستند كه با وجود اهمیت،  گاهی نادیده گرفته میشوند.

امیدوارم با اجتناب  از  پرداختن به حاشیه ها،  بتوانیم دست در دست هم  راهی برای این مسئله پیدا كنیم.

دوستتان دارم!

درباره الهام مظاهری

الهام مظاهری هستم. متولد 5/3/1360 در روستای چم چنگ از توابع استان چهار محال و بختیاری. تمام افتخار من در زندگی به روستا زاده بودنم است. عاشق طبیعت هستم و كتاب و موسیقی و فیلم..
این نوشته در اجتماعی, صحبت های خودمونی, کتاب, کتاب صوتی ارسال و , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

24 پاسخ به من یک زن خانه دار هستم؛ یک زن خانه دار نابینا.

  1. 1

    دوست عزیز! از خوندن این مطلب خیلی لذت بردم. دلم خواست آرزو کنم که همچنان در کنار همسرتون راضی و خوش بخت زندگی کنید.
    میدونی؟ این خیلی خوبه که زمان قهر هم قوانین محکم و پایدار زندگی پا بر جا بمونه. اتفاقاً منم زمان پخش بعضی از سریال ها همین حس مشترک رو دارم این که دلم نمیخواد بمیرم تا همه سریال رو تا آخر دنبال کنم. در حال حاضر نسبت به سریال خانه کوچک این احساس رو دارم. به قدری ملموس و دلپذیره که تمام برنامه هام رو با زمان پخشش همآهنگ میکنم.

    • 1.1

      سلام خانم جوادیان. ممنون از لطفتون. چه خوب كه مثل من فكر میكنید. بله این سریال خانه كوچك از اون سریالهای پرطرفداره. مامان من هم با اینكه چندبار دیدهتش، الآن دوباره داره با عشق دنبالش میكنه و دوباره از نو برای ما تعریفش میكنه. سلامت باشید و شاد

  2. 2
    کریمی says:

    درود. مطلب دلنشینی بود. خوبیش به این بود که واقعی واقعی بود.
    و اما در مورد کتاب, من که دستی در کار ندارم. ولی از هر اقدامی که بتونه این موضوع مهمو سازماندهی کنه, استقبال میکنم و باهاش موافقم.
    در مورد زنده بودن واسه دیدن انتهای یه فیلم هم, والا من دلبستگی خاصی اساسً به دنیا ندارم, چه برسه به مشتقاتش. تنها چیزی که دوست دارم پایانشو ببینم, جهل بعضی از آدماست. آدمای به ظاهر با سواد. پایان درد یه دردمند. پایان مریضی یه مریض که داره درد میکشه ولی نه پولی داره و نه م کسی. پایان اینا رو خیلی دوست دارم ببینم.

  3. 3
    حمیدرضا آب روشن says:

    سلام نوشتتون زیبا بود.
    برای کتاب به نظر من باید یه کتابخونه ی مرکزی درست بشه یا درست کنیم که تا حدی قدرت اجرایی هم داشته باشه که بتونه حد اقل به کتابخونه های دولتی یا حتی خصوصی نظارت کنه یه چیزی مثل کتابخونه ی مرکزی برای بیناها. البته همین کتابخونه ی مرکزی بخش نابیناها رو هم داره ولی به نظرم یا قدرت اجرایی ندارن و دلیل دیگه که بیشتر به نظر درسته مسعولین اون بخش حال یا عرضه ندارن.

  4. 4

    سلام عزیزم از نوشته ی قشنگت بسیار لذت بردیم
    بعضی از واقعیت ها خیلی تلخ هستند
    مثلا همین که کسی از ما به سر و سامان دادن کتاب های صوتی خیلی اهمیت نمیده
    اگر کاری از دست ما بر بیاد حتما حاضریم انجام بدیم اما نمیدونیم باید چه کار کرد!
    در مورد سریال و فیلم منم مثل تو البته اگر شروع کردم به دیدن! دوست دارم تا آخرش را ببینم و همش ترس دارم نکنه نتونم ادامش را ببینم
    راستی ساناز هم بهت سلام میرسونه
    همیشه موفق باشی و خوشبخت.

  5. 5
    ابراهیم says:

    سلام روستایی و عاشق طبیعت و این یکی از عالیترین و بهترین سرمایه ی زندگیه.
    راستش تا حالا به این فکر نکردم که وقتی دارم کتابی میخونم و فیلمی میبینم وسطش بمیرم. راجب کتابخونه هم کاش میشد همه با هم یکی میشدن و این همه کتاب تکراری هم ضبط نمیشد. من یه کتاب میخواستم دقیقا سه نسخه ی گویاش پیدا شد که دوتاشون از یه چاپ اون کتاب بود و این در حالیه که خیلی از کتابای مورد نیاز هنوز جایی ضبط نشده.
    دلتون شاد

  6. 6
    رهگذر says:

    به به الهام خانوم. پارسال دوست امسال خانه دار. بحث کتاب رو باید چن نفر بشینیم و عقلامونا بریزیم رو هم و یه کاری کنیم کارستون. من یه فکرایی دارم ولی زمان ندارم. یکی زمان داره فکری نداره. یکی نه زمان داره نه فکر ولی دغدغه ش رو داره. یکی ام نه زمان داره نه دغدغه نه فکر و کلا از هف دولت آزاده. خدایا شکرت. خخخخخخخخخخ.
    خانه داری یکی از قشنگ ترین مشغولیتهای زندگیه. کتاب خوندن بزرگترین لذت زندگی و فیلم دیدن قشنگ ترین تفریح زندگی. قدر زندگیتو که میدونی؟ بدون بدون یالا بدون. خخخخخخخخ

    • 6.1

      سلام رهگذر مهربون محله. تو از اون آدمهایی هستی كه همیشه عشق و انرژی به كارت، منو به وجد میاره. بارها شده وقتی یك كتابی رو دارم با صدای تو گوش میدم، اینقدر تحت تاثیر خوندن سرشار از عشق تو قرار میگیرم كه دلم میخواد همون لحظه بگیرم سفت بغلت كنم. . انشالاه كه تو هم از ذره ذره زندگیت لذت ببری.

  7. 7
    سید عباس حسینی says:

    سلام. پست زیبایییی بود. خوش بخت باشین.
    اما در خصوص نا منظم بودن کتابها درست میگین من دیدم مثلا رمان یاسمین دوبار گویا شده هر دو رو رودکی گویا کرده.
    باید یه فکری به حاله این کتابها کرد

  8. 8
    رضا نظری رضا نظری says:

    سلام ممنونم بابت پست خوبتون
    اما این یکپارچه شدن کتاب ها و کتاب خونه ها دغدغه ذهنیه منم بوده و هست
    اول تشکر میکنم از تمام کسایی که واقعا زحمت میکشن از تولید، نگهداری و انتشار کتاب ها و حتي زحمت به دست ما رسوندن ها .
    اما در ادامه میخوام از نظر خودم آسیبشناسی کنم
    به نظر من دلیل اول اینه که همون طور که آقای آب‌روشن گفتن یه کتابخونه مرکزی وجود نداره که به همه این کتاب خونه ها نظارت داشته باشه.
    دوم هم این که خوشبختانه یا متاسفانه کسایی بدون هیچ چشمداشتی اقدام به ضبط کتاب میکنن، اما این وسط تا بحث پول میشه، بعضی از این کتاب خونه ها ، تأکید میکنم فقط بعضی، میان اون کتاب ها رو دریافت میکنن و با حق اشتراک ، اون کتاب ها رو انحصاری میکنن . اینطوری میشه که مثلا فلان کتاب رو فقط کتاب خونه ساری که مثلا من هستم داره، و اگر بخواید خب مجبورید حق اشتراک بپردازید، و این کتاب ها رو اگر همه کتاب خونه ها داشته باشن دیگه منحصرا مال اون کتاب خونه ساری نیست و اون حق اشتراکه خیلی جواب نمیده…
    دلایل دیگه هم بی شناسنامه بودن بعضی از کتاب ها هست، و یا دقیق ننوشتن شناسنامه هاشون.
    بازم آرزو میکنم کاش یه جای مرکزی میبود که همه کتاب خونه های کشور رو به هم وصل میکرد تا ماهایی که به صورت مجاضی سرچ میکنیم راحت تر بهشون دسترسی داشته باشیم…
    نکته آخر هم اینه که ، کاش ماها حد اقل به خودمون رحم کنیم.
    مرسی.

    • 8.1

      سلام ممنون. شاید مشكل اینجا باشه كه گاهی آدمها خیلی خودشونو درگیر نام و آوازه میكنن. مال ما! كتابخونه ما! گوینده ما! اشتراك ما!. و این وسط به تنها چیزی كه توجه نمیشه نیاز واقعی جامعه هدفشونه.

  9. 9
    داوود نظری says:

    سلام بر همسر دوست بسیار عزیز خودم سعید خان: الهام خانم گلتر از گل.
    احوال شما چطوره؟ حتما خوب هستید چون یک چنین پست جاندار و پر از امید و شادی و انگیزه رو نوشتید. راستی من یادم نرفته که کتاب کلبه ی عمو تم ناقص هست. منتها چون مرکز رودکی دچار یه سری مشکلات شده در رفع اون ترک ناقص هنوز نشده که اقدامی صورت بپذیره. اما من از یاد نبردم. در ضمن حالا که بحث از دوباره کاری ضبط بعضی از کتابها شد بد نیست به عنوان کسی که گاهی از بعضی از کتابخونه های نابینایی درخاست تجدید ضبط برخی از کتب رو میکنم خدمتتون عرض کنم که این کار شاید در یه جاهایی دوباره کاری به حساب بیاد که حرفتون کاملا درست هم هست. اما در یه جاهایی لازم هست که این ضبط مجدد صورت بپذیره. آخه کیفیت برخی از کتابها بسیار پایین هست و خوب هم خونده نشدند. اگر اون مراکزی که کتاب تولید میکنند از همون اول مراقب این قضیه بودند هیچ وقت دوباره کاری رخ نمیداد. ولی چون این مشکل جدی گرفته نمیشه ما مجبور میشیم از کتابخونه های دیگه درخاست ضبط مجدد برخی آثار رو بکنیم.
    برای مثال من دو سه ماه پیش از کتابخونه ی حسینیه ی ارشاد خواستم که کتاب سیاست و اقتصاد عصر صفوی دکتر باستانی پاریزی رو از نو ضبط بکنه. چون ضبطی که سالها قبل مرکز رودکی از این کتاب کرده بود مشکلات اساسی زیادی داشت. پس میبینید که گاهی ما اجبار به ضبط مجدد پیدا میکنیم. خلاصه مطلبتون بسیار جالب توجه بود و ممنون که ما رو با خودتون و نوع علایقتون بیشتر آشنا کردید.

    • 9.1

      سلام جناب آقای نظری. شما از دوستان خوب و قابل احترام ما هستید. و البته مایه خیر و بركت برای همه. ممنون بخاطر اینكه بعد از گذشت چند سال هنوز مشكل كتاب كلبه عمو تم رو به خاطر دارین. شما درست میفرمایید بعضی از كتابهای صوتی واقعا نیاز به دوباره ضبط شدن دارن. این اصلا مشكلی نیست. ولی متاسفانه بعضی وقتها، بعضی از كتابخونه ها فقط بخاطر پیگیری نكردن خیلی راحت وقت و هزینهشون را صرف دوباره كاری می كنن. یا گاهی اوقات فقط به بالا رفتن آمار ضبط كتابهاشون فكر میكنن . منكر مشكلات سر راهشون نیستم به ویژه كمبود هزینه كه این روزها باید عمیقتر هم شده باشه! اما جامعه آرمانی من جاییه كه تمام كتابهایی كه در بازار وجود دارن، گویا هم باشن. تمامشون. و آرزو میكنم شاد و سلامت باشید.

  10. 10
    رعد بارانی رعد بارانی says:

    سلام بر الهام بانوی مهربون.
    من سالهاست که تلوزیون نگاه نمیکنم. ولی یادمه چند سال پیشها ی سریالو دنبال میکردم که در حدود یک سال ادامه داشت. وقتی تموم شد و فردا شب پخش نمیشد احساس میکردم که یکی از اعضای خانواده ام نیست. به بودن و حرف زدن و افکار ی جور وابستگی پیدا کرده بودم خخخ
    راستی ی تحقیق نشون داده که خانوم ها بیشتر از آقایون به دیدن سریال علاقه نشون میدن خخخ از بس که خانوم ها مهربون و عزیزند خخخ

    • 10.1

      سلام رعد بارانی. ممنون ولی خیلی حیفه كه دیگه فیلم نگاه نمیكنید! ما خونوادگی اینجوری هستیم كه اگه یه فیلم یا سریال بنظرمون خوب اومد، به همدیگه پیامك میزنیم. و وقتی هم كه همرو میبینیم برای هم تعریفش میكنیم! چیكار كنیم دیگه! یك همچین دیوانه هایی هستیم ما!

  11. 11
    مرضیه زارع says:

    سلام و صد درود بر یک بانوی کوشا و پر انرژی. ای کاش همیشه خونه دار و به دور از استرس های ناشی از شاغلی باشید.با تمام وجود پیشنهاد میکنم قدر این لحظات رو بدونید. و ازآزادی لذت ببرید من هم از حقیقی و بی تعارف بودن نوشته شما بسیار لذت بردم خیلی دوستدار فیلم نیستم اما تمام دلخوشیم کتاب ها هستند باز هم با شما موافق هستم همین دیروز کتابی رو که مدتها به دنبالش بودم پیدا کردم اما وقتی شروع کردم به قدری بی کیفیت بود که آه از تمام وجودم بلند شد امیدوارم روزی برای این مشکل هم ترتیبی داده شود. پاینده باشید.

  12. 12
    عدسی بشاشadasi says:

    درود!
    بهبه چه عجب که من امشب اتفاقی پس از مدتها محله را باز کردم و شما را اینجا ملاقات نمودم
    اما بریم سر اصل مطلب که کتاب و کتاب خوانی است…
    خب من که زیاد با کتابخانه ها کاری ندارم و بیشتر سر
    آماده مینشینم و آماده خور هستم
    به نظر بنده کتابهایی که سارا بشارت زحمت میکشند و میخوانند بسیار با احساس خوانده میشوند و به خواننده حس خواندن میدهند
    البته رمان سجاده و سلیب را هم یکی برایم در واتساپ و تلگرام فرستاد که خواننده اش بسیار با احساس خوانده بود و ۹۲ قسمت بود که من فکر میکنم ادامه داشته و نیمه تمام به دستم رسیده است… ژولیت در این رمان هنر اصلی بود که زندگی نامه ی جالبی داشت…
    در نتیجه افرادی که کتابهایی را برای نابینایان میخوانند و گویا میکنند باید تجربه ی زیادی در خواندن کتب داشته باشند و به نابینایان حس خواندن بدهند و تنها رو خانی بی احساس نکنند…
    من هم دوست دارم کتاب و رمان بخوانم البته رمانهای مورد علاقه ام را دوستانی برایم در گروه داستان و رمان که خودم ساخته ام در واتساپ برایم میفرستند و من با علاقه میخوانم
    راستی داشت یادم میرفت بگم که من بیشتر رمانهای p d f را بیشتر میخوانم و خیلی جالبه که گوشی اندروید حسابی غلط غولوط میخوانه و من از بس رمان خوانده ام متوجه میشوم که منظورش چیه
    راستی از بس من سه ریال نیمه تمام گوشیده ام سعی میکنم دیگر سه ریال گوش نکنم و فقط رمانهای متنی بخوانم بخصوص متنیهای pdf که دیگر ناتمام نخوانم و حالم گرفته نشود یا مجبور نباشم منتظر پخش قسمتهای بعدش بمانم و حالم گرفته بشود
    آخ آخ حالا هم دو رمان متنی را مدتی است که در دو کانال دارم دنبال میکنم که یکی رمان متنی فرنوش است که خیلی جالبه تا قسمت ۸۴ روزی دو قسمت یکی صبح و یک قسمت هم شب منتشر میشود و من حالم گرفته شده و میگم ای کاش زودتر بقیه اش از جایی دیگر به دستم میرسید و میخواندمش و اینقدر انتظار نمیکشیدم
    وای چقدر حرف اضافه زدم و وراجی کردم… مثل همیشه که در آلاچیق با گوشی نوکیا ان۸۲ خاطره مینوشتم
    راستی یادش بخیر دوم آبان ۹۲ چه خاطره ای برایم رقم خورد و چقدر جالب بود که پس از چند ماه آن خاطره را با گوشی نوکیا نوشتم و منتشر شد
    امیدوارم روزی برسد که کتابخانه های نابینایان در یک سمت و سو برای نابینایان با هم همکاری کنند و قدم بردارند و هرکی خر خودشو نرونه و راه خودشو نره و در کار مفید با هم همکاری و مشارکت کنند وو کتابی دوباره و سه باره خوانی نشه و کتابها با احساس خوانده شوند
    شاد و موفق و خندان باشید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *