اختتامیه نخستین دوره جشنواره ملی خط بریل فارسی (بریلفا)

سازمان اسناد و کتابخانه ملی هم‏ راستا با روند جهانی و تأکیدات ویژه پیمان نامه‏ های بین ‏المللی، حفظ و گسترش بریل فارسی، حساس‏ نمودن جامعه و نهادهای ذی‏ربط و همچنین باز ترسیم اهمیت بریل در بین نابینایان نخستین دوره جشنواره ملی «خط بریل فارسی (بریلفا)» را برگزار کرده است.
به گزارش ایران سپید بریل به عنوان خط نابینایان و تنها روش دسترسی بی ‏واسطه به اطلاعات برای این افراد، در دو دهه اخیر با چالش‏ های متعددی روبه‏ رو شده و استفاده از آن به ‏شکلی سریع رو به کم رنگی نهاده است. این روند ضمن داشتن تبعات فراوان برای افراد با آسیب بینایی، توجه ویژه به حفظ بریل به ‏عنوان «یک خط» و مقوله‏ ای فرهنگی را دارای ضرورتی دوچندان می‏ سازد.
لذا، سازمان اسناد و کتابخانه ملی هم‏ راستا با روند جهانی و تأکیدات ویژه پیمان نامه‏ های بین ‏المللی، حفظ و گسترش بریل فارسی، حساس‏ نمودن جامعه و نهادهای ذی‏ربط و  همچنین بازترسیم اهمیت بریل در بین نابینایان نخستین دوره جشنواره ملی «خط بریل فارسی (بریلفا)» را برگزار کرده است. از این‏رو، حضور ارزشمندتان در اختتامیه این جشنواره، ضمن افزودن بر غنای آن، در ایجاد رویکردی هم ‏افزا نسبت به خط بریل بسیار مؤثر خواهد بود.
بدین منظور از علاقه مندان جهت شرکت در اختتامیه این جشنواره دعوت می شود.
زمان: روز سه شنبه مورخ ۲۶/۹/۱۳۹۸، ساعت ۸:۳۰ صبح
مکان: اتوبان شهید حقانی (غرب به شرق)، بلوار کتابخانۀ ملی، سالن قلم مرکز همایش­های  ساختمان کتابخانۀ ملی

منبع: ایران سپید

فاطمه جوادیان

درباره فاطمه جوادیان

چند سالیست که در یکی از خیابان های پردرخت این محله، خانه ای ساخته ام. در خانه ما ساز هست؛ آواز هست؛ انواع بازیهای فکری برای کودکان و بزرگ سالها هست؛ ماشین و عروسک برای کودکان هست؛ چای و قهوه و چای سبز و شکلات داغ و ترشی و شربت هم به همراه بیسکویتهای خوشمزه هست. در محله مهمانی میدهم؛ به مهمانی میروم؛ و خلاصه روزهای خوبی درین محله دارم. باران که میبارد، کنار پنجره، گوش می سپارم به آمد و شدهای مردم؛ اتومبیلهایی که گویی همچون قایق بر روی امواج خیابان ها شنا کنان به سرعت در حرکت اند؛ به صدای باز شدن چترهایی که درست بعد از بسته شدن درهای آهنی خانه ها به گوش می رسد. چند سالی آموزگار کودکان استثنایی بودم. نمینویسم نابینا؛ چون، بیشتر آنها علاوه بر نابینایی، دارای آسیبهای چندگانه همچون کم شنوایی، اتیستیک، کم توانی ذهنی و نیز نارساییهای جسمی هستند. و حالا به عنوان کارشناس کودکان با آسیب بینایی در اداره آموزش و پرورش استثنایی استان حضور دارم و در سطحی وسیعتر سکاندار این کشتی خوش آتیه هستم. درس هم میخوانم تا به مدد علم نوین همچنان دلم را به خواسته هایم که همانا رشد و تعالی خود و فرزندانم هست، گره زده باشم. به راه بادیه رفتن، به از نشستن باطل. اگر مراد نیابم، به قدر وسع بکوشم.
این نوشته در اجتماعی, اخبار, اطلاع رسانی ارسال و , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاه‌ها غیرفعال هستند.