یه شعر جدید از خودم به نام گل نازم

سلام دوستان. باز اومدم خدمتتون با یه شعر جدید بنام گل نازم. این بار فارسی رایج مینویسم:

بزار گریه کنم تا که آروم بگیره این دله خستم،
به خدا دیدمت اما رو صادِگیهام به پات نشستم.

شبا گریه کنون میام تا دمه پنجره ی خونتون،
هنوز عاشقتم میدونم که بدی ولی پیشم بمون.

شنیدی که چقدر حتی تو خواب هم اسمتو صدا میکردم،
وقتی رد میشدی یه گوشه مینشستم نگات میکردم.

خیلی سخته واسم ببینمت که دستات تو دسته اونه،
گل ناز و قشنگ، مَنو ببخشو بازم بیا به خونه.

وقتی که میبینم داری میخندیو نیست عین خیالت،
دوس دارم که بگم مبارکه گلم باشه خوش به حالت.

این گناهه تو نیست انتخابه خودم بودو شدم پشیمون،
حالا داری میری میخوای این دل من باشه یه عمر پریشون.

تقدیم به دوستان عزیزم. دوستان کامنت یادتون نره.

۱۱ دیدگاه دربارهٔ «یه شعر جدید از خودم به نام گل نازم»

بسیار عالی.
پس این مژده هم به شما سجاد عزیز که امام صادق (علیه‌ السلام): فرمودند:
«مَن قالَ فِینا بَیْتَ شِعْرٍ بَنَی اللهُ تَعالَی لَهُ بَیْتاً فی الجَنَّهِ.» 

«هر که دربارۀ ما یک بیت شعر بگوید، خدای تعالی در بهشت خانه‌ای برایش خواهد ساخت.» 
میزان الحکمه، ح ۹۴۳۷
امیدوارم که همیشه در راه اهل بیت علیهم السلام باشید.
یا علی.

دیدگاهتان را بنویسید