هزاران سلام و درود بر هممحلهایهای عزیزم
خوبید یا چطورید آیا؟
امروز زدم رو کانال حقوقی و میخوام براتون از ماده 27 قانون حمایت از حقوق معلولین بگم.
همانگونه که خود مستحضرید و اگه هم که مستحضر نیستید مستحضر بشید که ما یه قانون حمایت از حقوق معلولین داریم که این قانونم یه ماده 27 داره که اون ماده بیست و هفته میگه: دولت موظفه برای معلولین شدید و خیلی شدید که فاقد شغل و درآمد هستند حقوق و مستمری رو در نظر بگیره و بهشون پرداخت کنه که به اندازه حد اقل حقوق کارگری باشه.
این ماده مثل یه چتر حمایتی هست که برای تأمین معاش و زندگی شرافتمندانه معلولینی که شدت معلولیت بیشتری دارند و البته هیچگونه درآمد و شغلی ندارند و در واقع شرایط جسمیشون طوری نیست که به اونها فرصت اشتغال و کسب درآمد رو بده، طراحی و تقنین شده.
ولی چه عرض کنم از اجرای این ماده که به قول معروف هییی روزگار که کجایی اون حمایت شایسته و بایسته در عمل….
به هر صورت این دغدغه باعث شد من یعنی آمنه خانم قاسمی گل گلاب، به همراه چندتا از دوستای خوبم، فرشته حسینی، مریم میرصلی و محسن خسروی، دورهم جمع بشیم و در قالب یه پادکست به این موضوع بپردازیم.
پادکستی که هم از دغدغههامون میگه و هم با چاشنی طنز کمی لبخند به لبهاتون بیاره.
شکلک البته اگه لبخند نزدید تقصیر من نیست هااا، تقصیر دستاندرکاران اجرای قانون هستش، بعداً علیهشون طرح شکایت میکنیم.
یادتون باشه: هر صدای ما میتونه چراغی رو روشن کنه و مسیر رو برای آیندگان روشنتر کنه.
و اما شما و
امیدوارم از شنیدنش لذت ببرید و این پادکست همون قدر که برای ما شیرین بود، برای شما هم جذاب باشه.
پینوشت:
چند وقت پیش یه تکبیت نوشتم که در حد همون تکبیت همه حرف من “”و امیدوارم البته حرف شما رو هم”” رو میزد و همون قدر کوچولو موچولو موند که با مهر تقدیم حضورتون میکنم.
کوچههای مقابلم هرچند، تنگ و تاریک و پیچدرپیچند
مطمئن هستم از رسیدن چون، پیش پای عصای من هیچند.
