فصل جدید
رو به جاناتان گفتم: حالا چطور می خوای پدرمو پیدا کنی .
جاناتان گفت : می ریم دنبالش .
گفتم: اگه ما هم رفتیم و مردیم چی ؟
جاناتان گفت : این تنها راهه، اگه این کارو نکنیم دنیا با خطر جدی ای روبرو می شه.
گفتم: تو حامل یه قسمت از روح ماکسیموسی، پس بهتره من تنها برم ، اینطور اگر من نتوانستم برگردم هم میشه یه کاری کرد.
جاناتان خندید و گفت: جاه طلب ، درست مثل تمام بلیدها، اولا فکر نکنم تو بتونی از این دنیا خارج بشی دوما اگه تو برای احتمال اینکه تمام افرادی که به روح تبدیل کردی از بین برن خیلی
زیاده .
جاناتان گفت : یه فکری براش می کنیم ، فقط سر فرصت ، الان مهمترین کاری که می کنیم با خبر کردن فرمانروای جادوگران سیاه از برگشتن ماکسیموسه.
گفتم: به نظرت جمشید او نقدر براشون ارزش داره که به خاطرش حاضر به همکاری با ما بشن .
جاناتان گفت : جمشید برای اونا خیلی با ارزش تر از اونی هستش که فکر می کنی ، من حاضرم
شرط بندم اگه پا فشاری کنیم خود فرمانرواشون میاد اینجا .
گفتم: یعنی اگه پا فشاری نکنیم ما باید بریم اونجا .
جاناتان گفت : درسته ، فقط قبل از همه باید هرچه زودتر فرمانروایی رو به بلید ها برگردونیم ،
وقتشه که همه بدونن تو کی هستی .
 
________________
گفتم: چطور باید فرمانروایی رو به خاندانمون برگردونیم .
جاناتان گفت : هیچی فقط باید تاجو به خاندان بر گردونیم، باید برای فرمانروا شدن درخواست
بالای .
جاناتان دستش را زیر چانه اش گرفت و بعد از چند لحظه گفت: هیچی باید با دوازده تا لژیون
ویلیام بجنگی و هر دوازده نفرو شکست بدی ، بعدش نوبت خود ویلیامه، وقتی اونو شکست بدی تاج فرمانروایی رو می گیری .
گفتم: همین ؟
جاناتان گفت : برای تو کار راحتیه ، اما شکست دادن دوازده لژیون او نهم همگی از بهترین ها برای افراد دیگه کاریه غیر قابل باور .
گفتم: تو که حساب یکی از لژیون های ویلیامو امروز رسیدی .
جاناتان گفت :درسته .
گفتم: حالا یکیشون کم شده .
جاناتان خندید و گفت: نه مطمئن باش که برای مبارزه ویلیام لژیون های اصلیشو میاره.
گفتم: پس چرا معطلی ، بهتره هرچه زودتر این مبارزه رو برقرار کنیم .
جاناتان که هنوز لبخند بر روی لبانش بود گفت: به همین راحتی ها هم که نیست، حداقل دو
روز طول می کشه تا مقدمات مبارزه رو آماده کنن . بعد از طرفی تو هم باید دوازده تا لژیون
آماده کنی ، هر کسی نمی توانه لژیون بشه .
گفتم: من به تنهایی حساب همشونو یکجا می رسم .
 
________________
جاناتان گفت : اینطور که نمیشه ، این یه سنت قدیمیه، هر کسی که بخواد فرمانروای دنیای خون اشامها بشه باید دوازده تا لژیون رو با خودش همراه کنه، بعدش باید بره سراغ نگهبان های تاج ،
اونا باید صلاحیت درخواست کننده رو تایید کنن ، اون شخصی نباید ضعیف باشه.
البته اینا همش یه سری کارهای سوری هستن ، اما ما خون آشام ها به سنت ها پایبندیم ، دلمون هم نمی خواد اونارو بشکنیم ، از طرفی اگه کسی که درخواست فرمانروایی میده، توی یکی از
مبارزه ها شکست بخوره جوان خودش و دوازده لژیونش دست فرمانروای حاضره .
جاناتان چشمانش را تنگ کرد و گفت: مطمئنم اگه تمام دراکولا ها هم جمع بشن نمی توانن
تو رو شکست بدن .
گفتم : در مورد فرمانروای جادوگرای سیاه باید چی کار کنیم .
جاناتان گفت: به زودی یکی رو می فرستن که ما رو پیش فرمانرواشون ببره
جاناتان کمی مکث کرد و بعد گفت: بهتره بیای و تمام افراد باقی مونده رو روحین تن کنی .
رو به جاناتان گفتم: من دوازده تا لژیون از کجا باید بیارم .
جاناتان گفت : برادران ترس ، اونا همشون به درجه لژیونی رسیدن ، تازه تو کار تشو گوینو هم
داری
جاناتان کمی مکث کرد و بعد ادامه داد: یکی از مهمترین کارهایی که باید بکنیم اینه که برین
و تقاضا بدین ، تا ساعت دوازده شب هنوز شیشی هفت ساعتی وقت داریم ، تو باید خودت هم
وقت تقاضای فرمانروایی اونجا باشی .
گفتم ببریم که می خوام همتونو روحین تن کنم .
دست جاناتان را گرفتم و به اتاقی که تمام سربازان در آن جمع شده بودند آپارات کردم .
________________
پشت درب بزرگی ظاهر شدم ، در سالنی بزرگ بودیم ، بوی خون تمام سالن را برداشته بود و
دل هر خون آشامی را با خود می برد.
با اشاره ای درب را باز کردم، پشت درب تالاری بزرگ قرار داشت که دو استخر خون وسط
آن بود، در هر دو استخر افرادی بودند، که به حالت دراز کشیده یا سر پا دراستخرها ایستاده
بودند.
این تالار مثل روز روشن بود، بوی خون در اتاق پیچیده بود، مجسمه هایی به شکل موجود
درون من دور تا دور استخر قرار داشت که از دهان آنها خون تازه به داخل استخر ها جریان
داشت .
با ورود من تمام خون آشام ها از استخرها بیرون آمدند، چندین جادوگر هم در کنار استخرها ایستاده بودند که با ورود من همگی به حالت آماده قرار گرفتند.
گرک را همراه با یوهان دیدم که در انتهای سالن کنار دوازده برادر ترس قرار داشتند و با انها
حرف می زدند .
حالا همگی به سمت من حرکت می کردند، به افرادی که از زندان آزاد کرده بودم نگاهی انداختم ، حالا دیگر از آن افراد نحیف و بی جان خبری نبود، حالا افرادی تنومند و قدرتمندی شده بودند که با خشم به من نگاه می کردند.
وقتی همگی در مقابل من قرار گرفتند ساکت شدند و به من زل زدند، آنها من و جاناتان را از
زیر نظر می گذراندند، خیلی از آنها به من مشکوک بودند، آنها طوری مرا نگاه می کردند که انگار موجودی دروغ گو را می بینند.
جاناتان شمشیرش را کشید و در مقابل من بر زمین فرو کرد، در کمال ناباوری دیدم که او در مقابل من تعظیم کرد و گفت: من آماده ی فرمانبرداری هستم.
با این کار او تک تک سربازان جلو آمدند و یک یک همان کاری را که جاناتان کرد را انجام
________________
دادند، تمام آنها شمشیر هایی یک شکل با نماد موجود درون من داشتند .
همه ی سربازان روبروی من ایستادند و سوگند وفاداری در مقابل من خوردند، آنها با من پیمان
بستند تا آخر عمر در رکاب من باشند، وقتی پیمان بستن آنها تمام شد همگی روبروی من زانو
زدند و آماده شدند که آنها را روحین تن کنم .
از این کار آنها خیلی خوشم آمده بود و احساسی قرور می کردم، طوری که احساس می کردم قدرتم چند برابر شده و می توانم به آینده امیدوار شوم.
با اشاره ای شمشیر الیور را در دستانم ظاهر کردم، حالا که می دانستم از تیغه ی عصای ماکسیموس درست شده است از آن خیلی خوشم آمده بود و با در دست گرفتنش احساس قرور
می کردم .
- مها به * --- . کتاب: س : # حالا این شمشیر بود که در دستان من بی تابی می کرد، انکار می دانست که می خواهم از تمام
قدرتش استفاده کنم، شمشیر طوری در دستم قرار گرفته بود که انگار برای دستان من ساخته
شده است .
شمشیر را با دو دستم بالا آوردم و در مقابلم بر روی زمین فرو کردم، با تمام وجود خواستم که روح تمام افراد حاضر در تالار را از آن خود کنم، بدانم به یکباره گرم شد، زمین شروع به
لرزیدن کرد، تا جایی که خونی که داخل استخر ها بود به بیرون می ریخت ، چند تن از افراد با
لرزش ناگهانی بر روی زمین افتادند.
احساس می کردم تمام انرژی من از دستانم به شمشیر و از شمشیر به زمین انتقال پیدا می کند.
اینبار آتشی که دور تا دور من ایجاد شده بود بدن خودم را هم اذیت می کرد چه برسد به
افرادی که دور تا دور من ایستاده بودند.
آتش به سرعت در تالار پیچید و با سرعت خارق العاده ای شروع به چرخش در اتاق کرد،
بعضی از افراد با دیدن قیافه ی من از ترس سرهایشان را به سمت زمین گرفتند، فهمیدم که به
 
________________
موجود درونم تبدیل شده ام ...
من در آتش می سوختم ، حالا به جای خون در استخرها فقط آتش بود، آتشی با شعله های عظیم و ترسناک اینبار حتی جاناتان هم مرا با چشمانی نگران نگاه می کرد، احساس قدرت می
کردم ، زمین هم همچنان می لرزید .
آتشی که به دور تالار می چرخید بلاخره به سراغ افراد رفت و تک تک آنها را محاصره کرد، چیزی نکشید که صدای فریاد ها بلند شد، آنها در حال مرگ بودند، تا روحشان را به من بدهند
، آتش دور تا دور تالار هر لحظه قرمز تر می شد، انگار قرمزی خون داخل استخرها را به
خودش گرفته بود.
چیزی نکشید که بیشتر افراد بر روی زمین افتادند و از درد به خودشان پیچیدند، صدای فریاد
ها هر لحظه بیشتر از قبل می شد .
در همین لحظه درب تالار باز شد و سیریوس همراه با جمشید و جرجیا از در داخل شدند، آنها
آماده ی مبارزه بودند با وارد شدن آنها درب تالار محکم پشت سرشان بسته شد و یک شعبه از
آتش هر سه ی آنها را دوره کرد.
جمشید خیلی سریع طلسمی سفید رنگ را دور تا دور خودش ایجاد کرد، چیزی نکشید که آن
طلسم به شکل یخی در آمد و دور تا دور هر سه ی آنها را گرفت، جرجیا وقتی مرا دید که در
میان آتش ایستاده ام با صدای بلندی فریاد زد: جرج اون وسطه ، باید بریم نجاتش بدیم .
چیزیش نمی شه ، این آتیش کار خودشه ..
لرزه های تالار هر لحظه بیشتر و بیشتر می شد، صدای فریاد ها کر کننده شده بود، طوری که
دیگر صدای آن سه نفر را نمی شنیدم ....
به جاناتان نگاه کردم که بلاخره بر روی زمین افتاد، او آخرین نفری بود که بر روی زمین افتاد،
 
________________
حالا دیگر دور تک تک افراد حاضر آتشی وجود داشت که آنها را کاملا از دید پنهان می کرد
، صدای فریاد ها هم کم کم قطع شد.
اینجا به جهنم تبدیل شده بود، زمین از آتش در حال ذوب شدن بود، دیگر باید همه ی آنها به
روح تبدیل می شدند.
اولین کسی که آتش دور تا دور او خاموش شده بود مردی جوان با موه های نقره ای بود، او با
دیدن جسد خودش بر روی زمین ، فریادی کشید اما خیلی زود بر خودش مسلط شد ...
هنوز زبانه های آتش دور تا دور تالار به سرعت می چرخیدند و جمشید همراه با یارانش پیشبیشت
سپر مدافع پنهان بودند.
آتشی که دور تا دور جاناتان می چرخید تا سقف تالار بالا رفته بود و زبانه می کشید، قدرت
| It , ق . کتاب: جاناتان را از همین دور احساس می کردم ، به شمشیر الیور نگاه کردم که در مقابلم بر روی
زمین فرو رفته بود و آتشی به دورش زبانه می کشید.
آتش مرا خوشحال می کرد، انگار بهترین دوستی که داشتم آتش بود، با دیدن آن اعتماد به
نفس پیدا می کردم، به دستانم که دور شمشیر حلقه شده بود نگاهی انداختم ، دستی استخوانی
که استخوان های زیر پوستش مانند آتش می درخشیدند.
کم کم آتش های دور تا دور افراد خاموش می شد و روح آنها بالای جسدشان پدیدار می شد،
هر کدام از روح ها وقتی جسدشان را می دیدند بسیار می ترسیدند، به دنبال برادران ترسی
پیدا کردن آنها خیلی سخت نبود چون جلوتر از همه ایستاده بودند، همه ی آنها بجز استفان از
جایشان بلند شده بودند، چشمانم را از روی آنها چرخاندم و به دنبال قیافه های آشنا گشتم،
خیلی سریع کارتش و گوین را دیدم .
وقتی گوین را دیدم به یاد حرف های سیریوس افتادم ، سیریوس گفته بود که او به هیچ وجه
 
________________
حاضر نمی شود بدنش را از دست بدهد نمی دانم حالا چه شده بود که از بدنش گذاشته بود،
کارتش کنارش ایستاده بود و با خونسردی ترسناکی به من نگاه می کرد.
هنوز شعلههای آتش دور تا دور تالار می چرخید و صدای عجیبی تولید می کرد، در همین
لحظه درب تالار یکبار دیگر باز شد، اما طلسم مدافع جمشید باعث می شد که نتوانم شخص
داخل شونده را ببینم شعبه ای از آتش به سمت آن شخص رفت و او را در بر گرفت.
برای یک لحظه آتشی که دور تا دور تالار بود جمع شد و به سمت ان شخصی رفت و او را در بر گرفت، بدانم بیش از پیش گرم شد، احساس کردم نفسم در حال بند آمدن است، زمین و زمان
جلوی چشمانم تیره و تار شده بود.
شمشیر الیور طوری می سوخت که داشت زمین این تالار را آب می کرد چیزی نکشید که تالار
به یکباره آتش گرفت، زمین لرزه چند برابر شد و لوستر بزرگی که وسط تالار بود به زمین
سقوط کرد .
قدرتم به یکباره تحلیل یافت و بر روی زمین افتادم ، تقریبا تمام افراد روح های خودشان را ظاهر
کرده بودند و فقط جاناتان باقی مانده بود که او هم به زودی تبدیل می شد.
خیلی خوب فهمیدم این اتفاقات به خاطر ورود آن شخص قریبه به اتاق است، به یکباره ضعف
کردم و چشمانم کاملا سیاهی رفت.
اگر همینطور ادامه پیدا می کرد حتما تالار فرو می ریخت ، زمین طوری تکان می خورد که
چند تن از ارواح بر روی زمین افتادند.
جمشید رو به من فریاد زد: داری چی کار می کنی ، اون فقط یه بچس ...
نای حرف زدن نداشتم ، چشمانم سیاهی می رفت طوری که به حالت خلاصه در آمده بودم ، یکی از دیوار های تالار فرو ریخت و مقدار زیادی از سقف بر سر افرادم آوار شد، مجسمه هایی
که دور تا دور استخرها بودند به یکباره منفجر شدند و از جای آنها خون به هوا فواره زد.
 
________________
تمام افراد بر روی زمین افتادند و از درد به خودشان پیچیدند، آتش دور جاناتان به یکباره خاموش شد و جاناتان بالای جسدش ظاهر شد، با تکان های شدیدی که تالار می خورد روح
جاناتان به زمین خورد .
همین زمین خوردن کافی بود تا جاناتان به خودش بیاید، او به سختی به سمت من آمد و گفت:
چی شده .
خواستم در مورد کسی که از در داخل شده بود بگویم اما نای حرف زدن نداشتم، فقط با دست
آن شخص تازه وارد را نشان دادم ، جاناتان وقتی آن شخص را دید رنگ از صورتش پرید، او با چشمانی گرد شده به آن شخص نگاه می کرد.
نمی دانم چه دیده بود که اینچنین ترسیده بود، چند لحظه ای کشید تا به خودش بیاید، او سریع
- سه کتی هم کتی - م. م.
با چشمانم به او فهماندم که اختیار آتش از دستانم خارج شده است ، جاناتان به سمت شمشیر
الیور رفت و دستانش را دور آن حلقه کرد و با تمام وجود آن را بیرون کشید.
با تکان خوردن شمشیر تالار تکان شدیدی خورد و قسمت بزرگی از کف آن فرو ریخت و
طبقه ی پایین ظاهر شد ...
جمشید از پشت سپر مدافعش بیرون دوید و به کمک جاناتان آمد، خیلی سریع خودش را به جاناتان رسانید و دسته ی شمشیر را گرفت و هر دو با هم شمشیر را از زمین بیرون کشیدند،
وقتی شمشیر از زمین بیرون آمد ترک بزرگی بر روی کف تالار افتاد.
جاناتان نفسی تازه کرد، او داشت به چیزی فکر می کرد، این را از حالت صورتش فهمیدم ، او
دودل بود که می خواهد چه کند ، اول چند قدمی به سمت شخصی که از در داخل شده بود
حرکت کرد اما در میان راه پشیما شد و به سمت من برگشت، او در چشمان من زل زد و خوب
مرا نگاه کرد، انگار دنبال چیزی در صورت من می گشت، جمشید که مات و مبهوت او شده
 
________________
بود فقط تماشا می کرد.
چیزی نکشید که اشک را در چشمان جاناتان دیدم ، چیزی را که می دیدم باور نمی کردم،
شاید این اشک به خاطر گرمای زیاد آتش بود، اما حالت صورت جاناتان کاملا آشفته بود.
شمشیر از دستانش بر روی زمین افتاد، شمشیر مستقیما در زمین فرو رفت و ترکاث وسط تالار
بزرگتر از قبل شد، جاناتان دستانش را دور شمشیر حلقه کرد، دستانش می لرزید، طوری که
به سختی می توانست شمشیر الیور را از زمین بیرون آورد، او روبروی من زانو زد و رو به من
گفت: ببخشید مجبورم این کارو بکنم .
او مرا به پشت بر روی زمین خوابانید و بعد از نگاهی پر از شرمندگی شمشیر را در قلب من فرو
کرد، احساس درد شدیدی کردم، احساس کردم چشمانم از حدقه بیرون می زنند، خیلی سریع دهانم پر از خون شد و از آن بیرون ریخت، جمشید رد مقابل من زانو زد و رو به جاناتان گفت:
تو چی کار کردی
جاناتان که خیلی عصبانی بود بدون اینکه به جمشید نگاه کند دستش را زیر سر من گرفت و
گفت: من تو رو بر می گردونم .
به یکباره همه چیز جلوی چشمانم شروع به چرخیدن کرد، دیگر هیچ چیز را در اتاق نمی دیدم
، احساس آپارات به من دست داده بود اما من نبودم که جایم را تغییر می دادم ، این محیط دور
تا دور من بود که آپارات می کرد، چیزی نکشید که همه جا ایستاد، من در فضای باز سفید
رنگی بودم، تا جایی که چشم کار می کرد فقط سفیدی بود، از آن درد دیگر خبری نبود،
خواستم به خودم تکانی بدهم اما نتوانستم .
خواستم حرفی بزنم اما نتوانستم ، حتی نمی توانستم چشمانم را ببندم ، هیچ چیزی نمی شنیدم ،
به سختی می توانستم نفس بکشم ، اگر همینطور پیش می رفت دیگر نمی توانستم نفس بکشم .
چیزی نکشید که دروازه ای از آتش در مقابل باز شد، از پشت دروازه صدای خنده های یکمرد می آمد، صدا صدای خشنی بود اما به دل من می نشست، انگار این صدا را بارها و بارها
شنیده بودم.
افکار خطرناک وجودم را پر کرد، آیا من مرده بودم یا اینکه ماکسیموس مرا به این حالت در
آورده بود، از آنجایی که جاناتان شمشیر الیور را در قلبم فرو کرده بود، به این نتیجه رسیدم که
حتما مرده ام و ماموران مرگ آمده اند که مرا با خود ببرند.
اما جاناتان گفته بود که من به هیچ وجه نمی توانم از دروازه ی مرگ خارج شوم ، در همین
افکار بودم که هیولایی با بدن قرمز رنگ از دروازه داخل شد و به سمت من آمد، او بین زمین
و هوا معلق بود.
خیلی سریع فهمیدم که او لرد فایر است ، کسی که ماکسیموس را درست کرده نسل من و ماکسیموس را به وجود آورده، او به محض دیدن من خندید و گفت : حالت چطوره پسرم .
نمی توانستم جوابش را بدهم اما اگر می توانستم با تمام وجود به او می گفتم که من نه تنها پسر او نیستم بلکه یکی از دشمنان اویم .
لرد فایر وقتی به من نزدیک شد گفت: تو یکی از موجوداتی هست که من با ترکیب قدرت ها
به وجود آوردم، تو یه دورگه نیستی، تو یه انتخاب گری .
او با اشاره ای به من قدرتی داد تا بتوانم حرف بزنم ، خیلی سریع گفتم: اگر بتونم اولین کسی
رو که می کشم تویی .
لرد فایر خندید و گفت: اینجا دنیای منه، توی این دنیا هیچ کس نمی توانه به من آسیبی بزنه.
گفتم: اگه می توانستم از جام پاشم بهت می فهموندم می تونم تو رو شکست بدم یا نه.
لبخند بر لبان لرد فایر خشک شد و با حالت جدی گفت: تو الان بین زندگی و مرگ معلقی
اونوقت داری با من کل کل می کنی .
 
________________
گفتم: من برای زندگی هیچ ارزشی قائل نیستم می تونی منو بکشی .
لرد فایر گفت: تو یه انتخاب گری و به این سادگی ها از بین نمی ری ، اون جاناتان احمق فکر
کرده می توانه تو رو هم از اوان دنیا بندازه بیرون .
گفتم: جاناتان نه تنها احمق نیست بلکه یکی از قدرتمندترین و متفکر ترین کسانی هستش که
من دیدم .
لرد فایر کنار من زانو زد و مرا بر روی زانوی خودش خواباند و گفت: تو هنوز نمی دونی چه
قدرتهایی داری ، حیف تونیست به همین راحتی از بین بری .
او طوری به من نگاه می کرد که انگار من تنها کسی هستم که او دارد، رو به لرد فایر گفتم: من
لرد فایر گفت : من بهت حق می دم ، تو منو مسئول مرگ پدرت می دونی .
لرد فایر کمی مکث کرد و بعد ادامه داد : اما من هیچ کاری نکردم، همش تقصیر لرد سیاه بود،
اوان قدرتمند ترین موجود روی زمینه .
گفتم: من می توانم اونو با یه حرکت بکشم .
لرد فایر گفت : درسته که تو خیلی قدرتمندی اما نقطه ضعف های خیلی بزرگی داری که لرد
سیاه از اون باخبره ، تو باید هرطور که شده از اون دوری کنی .
گفتم: حالا از من چی می خوای .
لرد فایر گفت : من اومدم تا تو رو از خطراتی که در کمینتن با خبر کنم .
گفتم: بهت نمیاد که دلتا به حال من بسوزه.
لرد فایر گفت : ماکسیموس قدر قدرتایی که بهش دادموندونست و به بدترین وجه اونو از
دست داد .
________________
گفتم: اون برگشته.
کمک کنم اما اون به هیچ وجه زیر بار کمک من نرفت.
گفتم: تو می خوای چی به من بگی.
لرد فایر گفت: تو وارث منی ، من قدرتمو به تو انتقال می دم ، تو نماینده ی من روی زمین می
شی .
گفتم: من هیچ وقت نماینده ی قاتل پدرم نمی شم.
لرد فایر گفت : در مورد پدرت من هیچ کاری نکردم اون خودش بود که خودشو درگیر
قضایایی که بهش هیچ ربطی نداشت کرد.
لرد فایر با اشاره ای به شکل یک انسان واقعی در آمد، او پیرمردی با ریش بلند سفید و موه های
بلند سفید که روی شانه هایش ریخته بود تبدیل شد، چشمان آبی رنگش و صورت سفید
معصومانه اش هر کسی را به خودش جلب می کرد.
او با لحن مهربانی گفت : اسم من بهرامه ، برادر هار پارگ فرمانروای سابق جادوگران خالص .
یه زمونی تمام دنیا به من احترام می گذاشتن ، اما وقتی پدرم مرد برادرم هارپارگ همه چیز و مال خودش کرد، منم به تلافی کاراش صدمات جبران ناپذیری به دنیای جادوگران خالص زدم.
اولینش بد نام کردن اونا بود تا آخریش که پسرشو به دست یکی از بزرگترین جن گیر های
ایران انداختم ، تازه من خیلی وقت پیش ها عصای پدرمو دزدیدم و اونو قایم کردم.
کردم منو از بین خودشون اخراج کردن ، منهم تصمیم گرفتم که یه جادوگر درست کنم که
تسمی بتونه جادوگرای خالصو از بین ببره، عصای پدرم می توانست ارواحو در اختیار بگیره اما من نمی
________________
توانستم از اوان استفاده کنم .
اگه با اون عصا کمترین جادویی انجام می دادم تمام جادوگرای خالص می ریختن سرم، باید کسی رو پیدا می کردم که بتونه از اون عصا استفاده کنه و جادوگرای خالص نتونن اونو پس بگیرن
حدود بیست سال کشید تا فهمیدم که تنها موجودی که می توانه این عصارو به دست بگیره یه
دور گس ، ماکسیموس اولین دورگه ای بود که به وجود او مد
من یه دنیا به نام دنیای اجنه درست کردم و به افراد قدرت های فوق العاده ای می دادم ، فکر
کنم در مورد اون دنیا همه چیز و بدونی .
گفتم: من خیلی چیزا در مورد اون دنیا می دونم .
لرد فایر دستی در موه های من کشید و با مهربانی ادامه داد: من به پسر خالم قدرت جادویی دادم و اونو به یک جادوگر فرمانروا تبدیل کردم، بعد با مقدمه چینی اونو مجبور کردم که با یه
دراکولا ازدواج کنه ، امیدوار بودم که بچشون پرقدرت ترین موجود روی زمین بشه اما بچه ی اونا توی همون ماه اول مرد ، خلاصه من به اون دراکولا گفتم که دیگه نباید بچه دار بشه و اگه دوباره بچه دار بشه احتمال مرگ هر دوشون هست، اون بدبخت هم باور کرد و تا آخر عمر
تحصی دیکه بچه دار نشد .
چند سالی از ماجرای مرگ بچه ی اونا می گذشت که بچشون برگشت، اون بچه خود
ماکسیموس بود ، اون مثل برق ترسی به دل تمام مردم دنیا انداخت که به یه افسانه تبدیل شد ،
من عصای پدرمو به شکل عصای مرگ در اوردم و دادم بهش، اونم با استفاده از عصا به راحتی
می توانست دنیارو مال خودش بکنه اما با یه اشتباه جاناتان بلید اونو از بین برد.
حالا همون عصا توی قلب توست ، اگر بدونی به خاطر این عصا چندین دنیا به هم خوردن .
 
________________
لرد فایر لبخندی زد و گفت : اگر تو اون عصارو برای من بیاری منم یه دنیا برای تو درست می کنم ، یکی مثل دنیای اجنه ، تو فرمانروای بدون حد و مرز اون دنیا می شی ، درست مثل اینجایی
که الان ایستادی ، توی این دنیا هیچ کس نمی توانه کاری رو بر خلاف انتظار من انجام بده.
خواستم از جایم بلند شوم اما نمی توانستم ، لرد فایر گفت : معامله ی خوبیه یا نه؟
گفتم: من از معامله کردن با شما همیشه ضرر کردم .
لرد فایر گفت : اگه منظورت اون پیمانه که با ماکسیموس بستی باید بگم که اون سر تو کلاه
گذاشت .
گفتم: از کجا معلوم تو هم همین خیالو نداشته باشی .
لرد فایر گفت : اگه اینطور فکر می کنی بهتره برگردی و خودت با ماکسیموس درگیر بشی ؟
او مرا زمین گذاشت و گفت : می خواستم دنیارو از شر اون عصا خلاص کنم .
او خندید و از من دور شد، او مستقیما به سمت دروازه ای که از آن داخل شده بود می رفت.
پیش خودم فکر کردم که او دارد با این کار مرا گول می زند، به همین خاطر فقط شاهد رفتن او
همینطور که او به سمت دروازه نزدیک می شد به یاد پدرم افتادم ، من باید به هر صورت که می
شد به او دست پیدا می کردم، او یکی از کلید های دستیابی ما به عصای ماکسیموس بود.
تاکتیک : م. رو به لرد فایر گفتم: من چطور می توانم پدرمو ببینم
لرد فایر که انگار از حرف من جا خورده بود با تعجب به سمت من برگشت و گفت : با اون چی
کار داری
گفتم: مثل اینکه اون پدر مه.
________________
لرد فایر گفت : دیدن اونو باید فراموش کنی .
تحصی
گفتم: برای چی ؟
لرد فایر گفت: به خاطر ...... به خاطر ... اصلا ولش کن فقط بدون که دیدن اون مساوی با
مرگها.
گفتم: من باید اونو ببینم.
لرد فایر چشمانش را تنگ کرد و گفت : برای چی باید اونو ببینی.
گفتم: من باید برای یک بار هم که شده اونو ببینم.
لرد فایر گفت : اون مرده.
گفتم: داری دروغ می گی
لرد فایر گفت : مواظب حرف زدنت باش، درسته که من تو رو فرزند خودم می دونم اما اجازه
نمی دم بهم بی احترامی کنی .
گفتم: اون زندس ، اینو به خوبی احساس می کنم .
لرد فایر کمی مکث کرد و بعد به سمت دروازه حرکت کرد، پیش خودم فکر کردم آیا او خود
لرد فایر است یانه ، شاید کسی بود که خودش را به جای لرد فایر جا زده بود.
رو به لرد فایر گفتم: من چطور می تونم شمارو ببینم.
لرد فایر گفت : این ارتباط بهتره یکطرفه باشه خودم به موقش باهات تماس می گیرم .
لرد فایر به دروازه رسیده بود او پای راستش را از دروازه رد کرد و در آخرین لحظات به سمت
 
________________
من برگشت و گفت : به هیچ وجه نباید ماهیت اون عصا آشکار بشه، اگه لو بره که اون عصا ، عصای پدرمه خیلی برای بدست اوردنش دندون تیز می کنن، جادوگرای خالص او نقدر هم که فکر می کنی پایبند قرار دادشون با جادوگرا نیستن ، اگر بفهمن که ردی از اون عصا پیدا شده
مطمئن باش مثل آب خوردن از بین می برنت.
لرد فایر این را گفت و از دروازه خارج شد ، دروازه هم با عبور او بسته شده ، دوباره همه جا
شروع به چرخش کرد ، دوباره همه جا جلوی چشمانم تیره و تار شد ، فهمیدم که دوباره به تالاری که در آن بیهوش شده بودم برگشتم، اما دیگر دردی احساس نمی کردم ، در آخرین
لحظات صدای جاناتان را می شنیدم که رو به جمشید و سیریوس فریاد می زد ، از طلسم سرما
استفاده کنید
جای پای پی:
وقتی چشمانم را باز کردم احساس خستگی و کوفتگی زیادی می کردم ، در یکی از اتاق های بیمارستان قصر بودم، این را از دیوار های یکدست سفید قصر فهمیدم ، صدای بهم خوردن
بوی خوشی در اینجا پیچیده بود و از پنجره های جادویی ای که رو به فضای سبزی باز شده
بودند باد خنکی می آمد و بوی طبیعت را در اتاق پر کرده بود.
به حالت عادی خودم برگشته بودم، به دستانم تکانی دادم ، به راحتی تکان خورد، بجز احساس کوفتگی هیچ دردی را احساس نمی کردم، سرم را به سمت صدای بهم خوردن شیشه ها برگرداندم ، یک جن خانگی داشت معجونی را در انتهای اتاق درست می کرد.
اصلا دلم نمی خواست از جایم بلند شوم ، می ترسیدم با تکان خوردم این احساس راحتی و
سلامت را از دست بدهم، دلم می خواست تا ابد همینجا بر روی تختم دراز بکشم و استراحت
________________
چند لحظه را در همین احوال گذراندم بعد رو به آن جن خانگی گفتم: من چند وقته اینجام .
آن جن خانگی مانند برق گرفته ها از جایش پرید و دو شیشه ی بزرگ را بر روی زمین انداخت
و معجون داخل آن بر روی کف اتاق پخش شد، معجون ها به محض برخورد با زمین دود
سفید رنگی را تولید کردند، اگر همینطور پیش می رفت به زودی در دود سفید رنگ گم می
شدم .
جن خانگی به سمت من برگشت و گفت: شما به هوش اومدید ؟
گفتم: مثل اینکه .
جن خانگی همانجا بر روی زمین زانو زد و شر شر اشک ریخت، او گفت : ارباب... ارباب....
یاد جریان بیهوش شدنم افتادم ، من داشتم ماکسیموس را زنده می کردم، آیا او زنده شده بود، اگر این اتفاق افتاده بود الان من اینجا نبودم، به یکباره از جایم بلند شدم و گفتم: اتفاقی افتاده
؟ جاناتان کجاست .
جن خانگی منو من کنان گفت : ارباب جاناتان بالا هستن، ایشون از بیدار شدن شما خوشحال
می شن .
نفس راحتی کشیدم و گفتم: برو بگو زود بره طبقه ی دوازدهم ، منم میرم اونجا .
جن خانگی گفت: شما باید استراحت کنید.
به طبقه ی دوازدهم آپارات کردم، وقتی در طبقه ی دوازدهم ظاهر شدم ، همه چیز سر جایش بود، نفس راحتی کشیدم و پیش خودم گفتم حتما جاناتان همه چیز را درست کرده که اینجا به
به سمت میز انتهای اتاق رفتم و پشت آن نشستم ، چند لحظه نکشید که صدای جاناتان از پشت
 
________________
درب آمد که گفت : سرورم منم جاناتان.
رو به در گفتم: بیا تو ...
با اشاره ی من درب اتاق باز شد، جاناتان خیلی سریع داخل شد، وقتی صورتش را دیدم جا خوردم ، او خیلی پیر تر از قبل شده بود، او وقتی مرا دید جلوی من زانو زد و گفت : سرورم
لبخندی رو به او زدم و گفتم: چی شده؟ همه چیز روبراهه ؟ من چند وقته که بیهوشم ؟
جاناتان گفت: شما الان سه ساله که بیهوش هستین .
وقتی این جمله را شنیدم انگار آب سردی را روی من ریختند؛ از جایم بلند شدم و گفتم: چی
گفتی؟
جاناتان گفت : ما توی صلح به سر می بریم، من تونستم جادوگرای سیاهو وادار کنم که به ما
کمک کنن ، ماکسیموس با ولدمورت هم پیمان شده ، اوضاع ما اصلا خوب نیست ، جنگ
یواش یواش داره پا می گیره.
گفتم: بعد از اینکه شمشیرو توی قلب من فرو کردی چه اتفاقی افتاد.
جاناتان به سمت یکی از مبل هایی که روبروی میز من قرار داشت رفت و روی آن نشست، او
رو به من گفت : وقتی دیدم که شما دارین ماکسیموس رو روحین تن می کنید حول شدم، نتوانستم درست تصمیم بگیرم، تنها فکری که به نظرم رسید این بود که شمارو از کاری که می خواین بکنید منصرف کنم و وقتی که دیدم شما تسلط کارو از دست دادین شمشیر الیور رو
گفتم: تو فکر نکردی که من می میرم .
جاناتان گفت : نه سرورم ، من مطمئن بودم که با این کار فقط شما رو بیهوش می کنم ، همانطور
 
________________
که گفتم شما به هیچ وجه نمی میرید.
گفتم: باقیشو بگو.
جاناتان ادامه داد : بعد از اینکه اون شمشیرو توی قلب شما فرو کردم، مراحل روحین تن کردن
ماکسیموس ناتموم موند، من و جمشید و سیریوس هم سریع با انواع طلسم های سرد کننده
آتشی که به دور ماکسیموس حلقه زده بود رو خاموش کردیم .
اما کار از کار گذشته بود، قیافه ی اکسل کاملا عوض شده بود، قیافه ی اون کاملا به
ماکسیموس تبدیل شده بود، اونو یکی دو هفته نگهداریش کردیم، اما هرچی می گذشت اون
بیشتر به ماکسیموس تبدیل می شد، دیگه ماکسیموس کاملا بدن اکسلو تسخیر کرده بود.
اونو انداخته بودیم توی زندون و بزرگترین طلسم ها رو روی اون انجام داده بودیم، اما با خیانت
یکی از یاراش که به تو پیوسته بود توانست فرار کنه .
از اون طرف جیمی ولدمورتو با استفاده از خون شما آزاد کرد، اون روز جیمی به خاطر زنده
کردن ولدمورت خون از دست شما کشیده بود، ولدمورت خیلی سریع ماکسیموسو پیدا کرد و
باهم ، هم عهد شدن که حساب مارو برسن .
اما شما یه لشکر از افراد روحین تن برای من باقی گذاشتین ، و از اونجایی که ماکسیموس فقط
یک قسمت از هفت قسمت روحشو در اختیار داره نمی توانه کسی رو روحین تن کنه ، منم با استفاده از اون لشکر تونستم حساب ولدمورتو ماکسیموسو برسام ، اونارو طوری شکست دادم
که نتونن از جاشون پاشن .
چند ماهی گذشت و خبری از ماکسیموس و ولدمورت نشد، ما خیال می کردیم که توی یکی
از حمله حا ولدمورتو کشتیم و ماکسیموس به خاطر جوانش یه جایی قایم شده
تا اینکه بلاخره ولدمورت توانست یه لکشر قدرتمند از دراکولا ها درست کنه و در مقابل ما
بایسته ، اونا از اونجایی که نمی توانستن به ما ضربه بزنن افتادن به جون ماگل ها، اونارو خونآشام می کردن و در مقابل ما ازشون استفاده می کردن ، البته ولدمورت می توانست قدرت های
خارق العاده ای به اونا بده.
من هم که دیدم اونا پای ماگل ها رو وسط کشیدن رفتم پیش فرمانروای جادوگران سیاه و ازشون خواستم که مداخله کنن، حالا امور ماگل هارو اونا به عهده گرفتن ، ولدمورت و
ماکسیموس تحت تعقیب هستن ، اما باز هم مشکلات زیادی برای ما ایجاد می کنن.
گفتم: جریان جادوگرای سیاه و کشتن من به کجا رسید.
جاناتان گفت : از اونجایی که جیمی ولدمورتو زنده کرد من توانستم ثابت کنم که جیمی فقط
2 م:
برای خواسته های شخصیش اوان کارو کرده و هیچ ربطی به شما نداشته .
از جایم بلندشدم و گفتم: اونام به همین راحتی باور کردن .
جاناتان گفت: نه سرورم اما وقتی با جسد شما روبرو شدن مجبور شدن که باور کنن.
گفتم: جریان فرمانروایی بلید ها چی شد.
جاناتان گفت : من الان فرمانروای دنیای خون آشام ها هستم.
گفتم: خیلی خوبه، الان دارین چی کار می کنین .
جاناتان گفت : مشغول خارج کردن چهارمین قسمت از روح ماکسیموس هستیم، من می
دو نستم که شما بلاخره برمیگردین ، به خاطر همین بیکار ننشستم.
گفتم: شما روح ها رو چطور بیرون می کشین ؟
جاناتان گفت : ما فقط جان پیچ ها رو از اجساد بیرون کشیدم اما هنوز راهی بجز قربانی کردن برای خارج کردن اونا از جانپیچ هاشون پیدا نکردیم، البته جمشید پیشرفت هایی داشته اما هنوز خیلی تا جواب گرفتن فاصله داره ، از طرفی ما باید تمام تحقیقاتمون رو در مورد روح ها مخفی
نگه داریم و از طرفی باید شرایط رو طوری که جمشید می خواد فراهم کنیم .
 
________________
اینطور که معلوم بود جمشید می توانست روح هارا را بدون اینکه کسی را قربانی کند از جانپیچ
بیرون بکشد.
گفتم: حالا نمی شد بدون جمشید به کار ادامه بدین .
جاناتان گفت: من در مورد جمشید اشتباه فکر می کردم، اون خیلی کار از دستش بر میاد و می
تونه به ما در مورد خیلی چیزا کمک کنه .
گفتم الان دقیقا ولدمورت و ما کسیموس در چه وضعی هستن ؟
جاناتان گفت : اونا با کمک جیمی خیلی پیشرفت کردن ، اینطور که جاسوس های ما خبر
اوردن ولدمورت و جیمی دارن تمام تلاششون رو می کنن که روح ماکسیموسو از بدن اکسل
بیرون بکشن .
تاسیس
گفتم: می خوام خیلی زود حساب ولدمورتو ماکسیموسو براسم .
جاناتان گفت : الان سه ساله که ما اونارو گیر می ندازیم اما نمی توانیم اونارو شکست بدیم ، پیشگوها از آینده ی خطرناکی خبر می دن ، از آینده ای که دنیای جادوگران سیاه به دست یک
شیطان می افته ، همه مطمئنن که اون شیطان خود ماکسیموسه ، خیلی از جادوگرای سیاه دو دلن
که با ماکسیموس عهد ببندن یا نه .
حرف های لرد فایر در ذهنم تر شده بود، او به من گفته بود که من جانشین او بر روی زمین می شدم ، او یکی از بزرگان جادوگران سیاه بود، نکند که آن شیطان من باشم، این فکر ،
وحشتناکی بود.
در همین افکار بودم که جاناتان ادامه داد: اگر این اتفاق بیفته هممون کشته می شیم، ولدمورت با قدرتی که داره نمی زاره ماکسیموس صدمه ببینه ، از طرفی ما نمی توانیم بی گدار به آب بزنیم
، اگر ما ماکسیموسو بکشیم احتمال داره از بدن اکسل خارج بشه و به قدرتش دست پیدا کنه.
گفتم: تو در مورد جادوگرای سیاه اشتباه می کنی، اونا به همین راحتی ها تسلیم یکی مثل
 
________________
ماکسیموس نمی شن .
جاناتان گفت : جادوگرای سیاه قوانین خواص خودشون رو دارن ، درسته که ما می گیم اونارو
نمیشه شکست داد، اما اونا به پیش بین ها خیلی اعتماد دارن ، یکی از پیش بین هایی که خبر
اون شیطان رو داده یکی از فرمانرواهاشونه .
باید موضوع را عوض می کردم، به همین خاطر گفتم: اوضاع قدرت ما چطوره ؟
. ا. ا.. ک: ... . - i تتست. جاناتان گفت : خیلی خوبه، هر روز قدرتمند تر از قبل می شیم، روز به روز جادو گرهای
زیادی به ما می پیوندن ، اونا یا باید برن طرف ولدمورت یا بیان طرف ما .
گفتم: ولدمورت الان توی چه اوضاعیه، اونو نباید دسته کم بگیریم.
جاناتان گفت : همونطور که شما می گین اون خیلی قدرتمنده، ما هر روز باید جلوی طلسم
های تازه اختراع شده ی اون دووم بیاریم ، اون می توانه با پاترنوسی قدرتمندش هر موجودی رو
از سر راه کنار بزاره، خود ماکسیموس هم قدرتمند ه طوری که توی آخرین مبارزه از پس سه تا
از بهترین یارهای ما بر اومده .
گفتم: العان شما برای چی دارین روح های ماکسیموسو جمع می کنین .
جاناتان گفت : ما به خاطر عهدی که تو با ماکسیموس بستی داریم این کارو می کنیم .
جاناتان داشت دروغ می گفت، اصلا برای چه باید روح های ماکسیموس را رها کنند، به گفته
ی لرد فایر کار ماکسیموس تمام است، اما برای چه باید اینهمه خون ریزی کنیم تا بتوانیم روح های یکی از وحشی ترین موجودات روی زمین را به او برگردانیم.
به یکباره فکری به نظرم رسید، حتما آنها برای این جان پیچ ها را آزاد می کنند تا روح همان
شخصی که قرار است فرمانروای دنیای جادوگران سیاه شود را در آن جا بدهند، و آن شخص
کسی جز من نبود.
 
________________
از طرفی اگر جمشید می توانست روح ها را از جان پیچ ها بدون قربانی کردن خارج کند حتما
می توانست آنها را از بین ببرد.
باید خیلی محتاتانه برخورد می کردم به همین خاطر روی صندلی ام نشستم و با آرامش رو به جاناتان گفتم: داری دروغ می گی.
جاناتان گفت : منظورت چیه ؟
گفتم: خودت خوب می دونی که کار ماکسیموس تمومه.
جاناتان گفت : نمی فهمم در مورد چی داری حرف می زنی .
گفتم: اون عصارو داری برای این درست می کنی که منو توی اون جا بدی درسته یا نه؟
جاناتان خواست چیزی بگوید اما من ادامه دادم: همین حالا از اینجا برو بیرون یا اینکه می
جاناتان گفت : انگار حالت اصلا خوب نیست ؟
گفتم: همتون خیلی خوب می دونید اونی که قراره جای فرمانروای جادوگرای سیاهو بگیره منم
جاناتان گفت: تو چطور ...
حرفش را قطع کردم و گفتم: من گفته بودم با خائنین چی کار می کنم!
جاناتان گفت : من میتونم توضیح بدم ، ما نمی خوایم .
چشمانم را تنگ کردم و گفتم: نه تو واقعا فکر کردی می تونی منو شکست بدی ؟
جاناتان گفت : ما لازم نیست اینطور با قضیه مواجه باشیم .
امتیای
گفتم: همین حالا قصر منو ترک کن و دیگه جلوی چشمام نیا و گرنه مطمئن باش که می
 
________________
کشمت ، می دونی که جونت دست منه .
جاناتان جایش را روی مبلی که روی آن نشسته بود صاف کرد و با آرامش رو به من گفت :
هنوز معلوم نیست که اون شخصی کیه، اما اگر تو باشی ....
گفتم: اونوقت منو می کشی نه؟
جاناتان گفت : اگه مجبور بشم آره .
خونم داشت به جوش می آمد، او روبروی من ایستاده بود و می گفت که می خواهد مرا بکشد . رو به او با خونسردی کامل گفتم: غیر از تو دیگه کی از زنده شدن من باخبره.
جاناتان گفت : تقریبا تمام قصر.
اوضاع خیلی خراب بود، باید فکری می کردم، این جاناتان روبروی من ایستاده بود تا با
کمترین حرکت کارم را بسازد ، باید یا او را از این قصر بیرون می انداختم یا اینکه خودم فرار
می کردم، الان وقت مناسبی برای امتحان کردن قصر نبود که به من وفادار است یا نه، هر لحظه
ممکن بود که من محاصره شوم.
باید کاری می کردم، به همین خاطر رو به جاناتان گفتم: به نظرم صاحب قصر الان تویی .
جاناتان گفت : من اجازه دادم که تو هم هر وقت که خواستی بیای توی این اتاق .
همین حرف جاناتان کافی بود تا اینکه از جایم بلند شوم ، شمشیر الیور روی دستان مجسمه ای
که موجود درون بلید ها را به نمایش گذاشته بود قرار داشت.
با اشاره ای آن را در دستانم ظاهر کردم و یکی از خیابان های شلوغ لندن را در ذهنم آوردم،
در کمال ناباوری دیدم که هیچ اتفاقی نیفتاد، من کاملا گیر افتاده بودم .
جاناتان رو به من گفت: تو نمی تونی از این اتاق بری بیرون .
با اشاره ی جاناتان درب اتاق باز شد و چندین نفر داخل شدند ، همه آمده بودند، جمشید ، لرد
 
________________
ادموند، کارتش ، گوین ، بزرگ خاندان فانتوم ها، دوازده برادر ترس و خیلی های دیگر، اما
هرچه گشتم خبری از سیریوس و یوهان نبود، نمی دانم آنها چرا نیامده بودند.
جمشید خودش را سریع به داخل رسانید و رو به من گفت: تو باید به خودت مسلط باشی .
رو به جمشید گفتم: شماها داشتین حرفهای مارو گوش می دادین ، اصلا همون اول باید تو رو
استفان جلو آمد و گفت : قرار نیست به شما اسیبی برسه، لااقل تا وقتی که مطمئن نشدیم شما
همه ی آنها متوجه حرف های من و جاناتان شده بودند، من خیلی زود دست به کار شده بودم ،
باید کمی عاقلانه تر رفتار می کردم .
.. کست . -- • کتابها: کنیم، ۰کتی رو به استفان گفتم: تا همتونو نکشتم گور تونو گم کنید.
استفان گفت: شما باید به خودتون مسلط باشین سرورم.
با اشاره ی من استفان به میان جمعیتی که از در داخل شده بودند پرتاب شد و چندین نفر را بر
روی زمین انداخت .
برادرانش شمشیرهایشان را کشیدند و آماده ی مبارزه شدند، اما با اشاره ای استفان همه ی آنها
از این کارشان منصرف شدند.
جمشید گفت : کار مارو سخت نکن.
امتیای
گفتم: اولین کسی که باید بمیره تویی .
همه آماده ی جنگ شده بودند، باید حساب شده عمل می کردم ...