بLi a , قشتاوقات بقیف فقط a و مهربان
قدرت شیطانی
ادامه ای بر داستان شوالیه ی هفده ساله )
و مورد این
 
________________
طلسم ضد آپارات
سAaر جایم نشسته بودم بدون اینکه تکانی بخورم رو به استفان گفتم: پذیرفته شد، حالا می توانید
بشینید تا با هم حرف بزنیم .
جاناتان با تعجب رو به من و یوهان نگاه می کرد، انگار چیزی را که با چشمانش می دید باور
نمی کرد.
جاناتان رو به من گفت : من می رم اونارو دست به سر کنم .
رو به جاناتان با اشاره فهماندم که می تواند برود، او به یکباره غیب شد، برادران ترس هنوز به حالت زانو زدن بودند، رو به آنها گفتم: بهتره پاشین بشینید تا از اوضاع با خبرتون کنم .
استفان از جایش بلند شد و گفت: ببخشید که شمارو نشناختم .
رو به استفان گفتم: من کورش بلید فرزند جانی بلید هستم.
تتست . تحصیه استفان گفت : قدرتتون رو می گم ، شما یه ...
حرف او را قطع کردم و گفتم: شیطان ...
استفان که خیلی تعجب کرده بود گفت نه !!!!!.
گفتم: من فقط قدرتم بیش از حد زیاده ، به خاطر این شما رو صدا زدم که احتمال درگیر شدن
ما با جادوگران سیاه هست.
استفان که به یکباره رنگ از صورتش پرید رو به من گفت: شما می خواین چی کار کنید؟؟
گفتم: اوضاع خیلی خراب تر از اونیه که فکر می کنید.
استفان گفت : جنگ کردن با اونا مساوی با مرگه .
سیا، . کی: - . . کسی . . تحت ع رو به استفان گفتم: من از مرگ نمی ترسم ، من خود مرگم.
 
________________
استفان که گیج شده بود گفت: شما چطور تونستین به این قدرت برسین ؟
گفتم: پدرم رو که می شناسین ، اما مادرم یه سفیر از دنیای اجنه بود.
- م: ها کتی ، - ش -ه کمی مکث کردم و بعد رو به استفان گفتم: بهتره بیای بشینی تا باقی حرفامونو بزنیم .
استفان و برادرانش به سمت صندلی ها برگشتن و بر روی آن نشستند، یوهان هنوز ایستاده بود و
به من نگاه می کرد.
رو به یوهان گفتم: تو چرا وایستادی .
یوهان هم تعظیمی کرد و بعد به سمت صندلی ها رفت و کنار آخرین برادر نشست .
استفان گفت : میشه بگید دقیقا چه اتفاقی افتاده .
رو به استفان گفتم: جریانش طولانیه ، اما قبل از اون باید روحین تن بشین، الان تمام دوستانمون طبقه ی سومن ، اگه می خواین با من همراه بشین باید روحتون رو به من بدین .
استفان رو به من گفت : یعنی شما می خواین با من چی کار کنید.
امتیای
گفتم: می خوام شما رو به یکی مثل یوهان تبدیل کنم .
رو به یوهان اشاره کردم، او از جایش بلند شد و گفت: من یه روحم ، جسمم اینجا نیست
یوهان خودش را با انگشت نشان داد و ادامه داد: اینی که شما دارین می بینید یه روحه یه
جورایی من روحین تن شدم، درسته شما می توانید طلسم های کوچیکو بدون شمشیر یا چوب جادویی انجام بدین اما بعد از اینکه روحتون به یک جسم تبدیل شد می توانید بزرگترین طلسم
هارو با ذهنتون و قدرت وجود توان انجام بدین .
مهمترین مسئله اینه که دیگه بدنتون به طبیعت پایبند نیست، یعنی بدنتون فراتر از طبیعت می شاه
و شما می توانید کارایی رو بکنید که یک آدم عادی نمی توانه اون کارو بکنه .
 
________________
وجود اشخاص برای قدرت گرفتن خودتون استفاده کنید.
- +عs ش تسمی ش = اینجور که من شنیدم شما می خواستین با سرورم در گیر بشین ، شانسی اوردین که سرورم همتون
رو نکشت.
ایشون قدرت ها مافوق تصوری دارن، تا جایی که بزرگترین فرمانروای شما و قدرتمند ترینتون
زیر دست ایشون دارن کار می کنن .
استفان گفت : منظورت از بزرگترین فرمانروا کیه.
یوهان با قرور گفت : جاناتان بلید، فکر نکنم شما بلید باشین و اونو نشناسین .
استفان گفت : جاناتان بلید که تا حالا هزار تا کفن پواسونده.
یوهان گفت : اونی که الان اینجارو ترک کرد خود جاناتان بلید بود، اون می توانست همه ی
شماهار و با اشاره ای بکشه.
یوهان خیلی خوب بلد بود حرف بزند ، او طوری در مورد جاناتان و قدرت هایشی برای استفان
حرف زد که استفان هر لحظه با چشمانی باز تر به او نگاه می کرد.
یوهان همینطور در مورد قدرت های جاناتان حرف می زد که درب تالار باز شد و جاناتان از آن
داخل شد، او کمی ناراحت بود و اخم هایش را در هم کرده بود، انگار که خبر بدی داشت.
با وارد شدن او یوهان ساکت شد و به جاناتان چشم دوخت، هر دوازده نفر همراه با یوهان از
جایشان در مقابل جاناتان بلند شدند .
جاناتان با بی توجهی رو به من گفت : اگه طبق نقشه جلو نریم احتمال درگیریمون با جادوگران
سیاه خیلی زیاد می شه .
گفتم: مگه چه اتفاقی افتاده.
________________
جاناتان گفت : رفتم پیش نمایندشون گفتم باید یکی رو که هم ربطه ی شماست بفرستن اینجا، منظورم خود فرمانروا یا ولیعهدشون بود، گفتم که اگه خود فرمانروا یا ولیعهدش نیاد تو به هیچ وجه حاضر نیستی باهاشون حرف بزنی، انگار باید اماده ی جنگ باشیم .
استفان گفت: شما از چی دارین حرف می زنین .
جاناتان گفت : من باید مطلب مهمی رو به فرمانروای جادوگران سیاه بگم، باید یکی از اونارو
رو به جاناتان گفتم: می تونی همه چیز و برای استفان بگی .
جاناتان رو به استفان گفت : ماکسیموس برگشته ، الانم داره دنبال عصاش می گرده ، بزرگترین قسمت عصا هم در اختیار جادوگران سیاهه ، نماینده ی ما هم که یه خائن بود رفته و اطلاعات مهمی رو از جادوگرای سیاه دزدیده، اونام سه نفرو فرستاده بودن که سر کورش رو براشون
ببرن.
استفان که از شنیدن بازگشت ماکسیموس کاملا جا خورده بود از جایش بلند شد و گفت :
جاناتان گفت : درسته، خودشه اون همون کسی هستش که قبلا شکستش دادم ، حالا بازم
برگشته اما اینبار خیلی پخته تر و آماده تر
استفان گفت: شما کی متوجه این جریان شدین .
جاناتان گفت: باید تمام جریانو بشنوی تا متوجه بشی ، پس بزار همه چیزو برات توضیح بدیم .
: : :
حدود یک ساعتی کشید تا در مورد تمام اتفاقاتی که در این چند وقته افتاده بود با استفان حرف
بزنیم ، او خیلی خونسرد بود، البته ما تمام جزئیات را نمی گفتیم، قرار بود جریان کامل را از
________________
زبان یوهان و گرک بشنود، گرک هم به ما ملحق شده بود و در مورد مسائل بحث می کرد.
همینطور که به حرف های آنها گوش میدادم در فکر فرو رفتم، چه اتفاقی در حال رخ دادن بود ، همه چیز در حال گره خوردن به هم بود، ماکسیموس تا کجا پیش رفته بود، آیا جیمی رابطه اش را هم با من و هم با ماکسیموس قطع کرده ، آیا او می توانست کاری کند که برای من و
ماکسیوس خطر هایی پیش بیاید.
ماکسیموس چرا تا حالا خودش را نشان نداده بود، اصلا او کجا بود، در قصر یا اینکه قصر را ترک کرده بود، من همه چیز را ساده گرفته بودم، باید خیلی سریع یک لکشر آماده می کردم
تا در برابر ماکسیموس و جادوگران سیاه چیزی برای گفتن داشته باشم .
همینطور که حرف هایمان در مورد جادوگران سیاه جلو می رفت نام جمشید به میان آمد،
جاناتان گفت که او به جادوگران سیاه هشدار داده بود که در صورت عملی نکردن درخواست
ما جمشید را خواهد کشت، آنها هم به همین خاطر دست به کار نشده بودند، به گفته ی
جاناتان در آن زمان همان سه نفر می توانستند تعداد زیادی از ما را بکشند.
حالا من و جاناتان فقط ایستاده بودیم وبه حرف هایی که بین یوهان و گرکا رد و بدل می شد گوش می دادیم، استفان هم فقط گوش می داد، یوهان به همه ی حاضران قول داد تا به همه
یاد بدهد که چطور می شود از تمام قدرت یک روح استفاده کرد.
هر چقدر که یوهان بیشتر از قدرت های یک روحین تن می گفت استفان خوشحال تر و موزی
تر می شد، انگار در افکار خود نقشه هایی را می پروراند، از او خیلی خوشم آمده بود، طوری
یکی از اجنه ها هم به طور مداوم خون برای حاضرین اماده می کرد، آنهم خون اژدها، آن اجنه
راب نام داشت ، او بعد از تئودور ، جن مسئول بود، او هم مانند تئودور جنی پر تجربه بود، اما
 
________________
هر چه بود دلار مقابل اطلاعات تئودور جایزر یکی نبود
همینطور که یوهان و گرک جزئیات را برای دوازده برادر توضیح می دادند من با راب صحبت می کردم، از او در مورد مخازن خون قصر سوال کردم ، او گفت که مخازن خون انسانی کم است اما مخازن خون اژدها پر پر است، به گفته ی او چندین اژدها در این هفت قصر زندگی
می کردند که خون این قصر ها را تامین می کردند و در این همه سال که کسی از این قصر ها
استفاده نمی کرد مخازن خون کاملا پر شده بودند.
به گفته ی راب او از نزدیکان تئودور بوده و خیلی چیزها در مورد او می داند، قرار شد که
او مسئولیت تمام اجنه ها را به عهده بگیرد.
وقتی راب را مرخص کردم به یوهان نگاه کردم، یوهان در مورد جیمی صحبت می کرد، که او چطور به سراغ آنها آمده و همه ی آنها را بیدار کرده تا به کمک من بیایند، او در مورد
بالاخره موضوع دستگیری ماکسیموس و بلایی که بر سر عصای او آمده بود پیش کشیده شد،
اما جاناتان به طرز ماهرانه ای افکار را از این قضیه دور کرد.
آنها در مورد قرار دادی که من در اوضاع بدی امضا کرده بودم حرف می زدند، یکی از برادران ترس مطالب فوق العاده ای را در مورد قرار داد ها به ما گفت، از جمله این مطالب
جریان مرگ من بود، او می گفت که اگر کسی بمیرد قرار داد خود به خود از بین می رود و
دیگر هیچ اعتباری ندارد، اما به نظر من این فقط در قرار دادهایی صدق می کرد که بر روی
زمین بسته می شد، نه دنیایی که ماکسیموس در آن زندگی می کرد.
عجیب اینجا بود که استفان فقط گوش می داد و کلامی حرف نمی زد، او زیرکانه همه چیز را
زیر نظر داشت .
 
________________
موضوع ماکسیموس مهمترین مسئله ای بود که باید به آن رسیدگی می کردیم، آری او توانسته
بود قدرتش را با حیله ای از داستان من در آورده ، و راه خودش را به این دنیا باز کند.
یوهان در مورد ماکسیموس و قدرت آتشی که با خود داشت صحبت می کرد، او دوباره مسئله
ی شکست خوردن ماکسیموس را پیش کشیده بود، که به یکباره سکوت کردو جایش را بر روی صندلی اش صاف کرد و گفت: چیزی رو که الان می خوام بگم رو شاید جناب جاناتان خیلی خوب بدونن ، اما فکر نکنم کس دیگه ای توی این جلسه باشه که از این حرفایی که می
زنام خبر داشته باشه .
همه به او زل زده بودیم، حالا او واقعا در مرکز توجه همه قرار داشت، او به انگشتانش نگاه می
کرد، انگار میخواست فکر کند که باید از کجا شروع کند، بلاخره سرش را بالا آورد و گفت:
نمی دونم در مورد عصای ماکسیموس چیزی می دونید یا نه؟
او بعد از نگاهی به همه رو به جاناتان گفت: شما با چه وسیله ای تونستین اون شمشیرو از بین
ببریل- .
جاناتان که به یکباره ابروهایش بالا رفتند روبه یوهان گفت : برای چی اینو می پرسی،
یوهان گفت : من امروز متوجه چیزی شدم که اگه شما جواب این سوالمو بدین می توانم علت
تعلل ماکسیموس و حتی خودشو نشونتون بدم .
- - - . ت: . کتیم ... * بی اختیار از جایم بلند شدم و رو به یوهان کفتم : تو در مورد چی داری حرف می زنی .
استفان گفت : یعنی تو می دونی ماکسیموس کجاست.
یوهان رو به جاناتان گفت : اگر جناب جاناتان بگن چطور تونستن شمشیرو از هم جدا کنن من
هم جواب میدم .
 
________________
جاناتان گفت: من نمی تونم اینو به هیچکس بگم .
یوهان سرش را پایین انداخت و گفت : حالا مطمئن شدم ...
رو به یوهان گفتم: چی رو مطمئن شدی؟.
یوهان رو به من گفت : امیدوارم منو ببخشید که بدون اجازه به کتابخانه ی قصر رفتم و بعضی از کتابهار و خوندم ، نمی توانستم ریسک کنم ، احتمال داشت که جناب جاناتان از قضیه با خبر
گفتم می گی چه اتفاقی افتاده یا نه.
یوهان گفت فقط اینو بهتون بگم که ماکسیموس خود اکسل مورتیمر هستش ، اینو جناب
جاناتان خیلی خوب می دونن .
جاناتان که خیلی عصبانی شده بود خنده ی خشمگینی کرد و گفت : مثل اینکه دیوانه شدی.
یوهان گفت: نه سرورم ، نمی خواستم که این مطلبو بگم اما وقتی دیدم که شما می خواین چی
جاناتان رو به یوهان گفت : امکان نداره تو از چیزی خبرداشته باشی
رو به جاناتان گفتم: تو می دونستی ماکسیموس کیه ؟
جاناتان گفت: بله .
سکوت سنگینی در تالار حکمفرا شد، تمام نگاه ها بر روی جاناتان قفل شده بود، همه او را به
چشم خائن نگاه می کردیم.
جاناتان از جایش بلند شد و گفت: آره اون داره درست می گه اکسل خود ماکسیموسه ، من
خیلی راحت توانستم اونو پیدا کنم، حالا هم می خوام بکشمش .
________________
یوهان گفت اما سرورم راه قبلی دیگه چاره ساز نیست.
جاناتان چشمانش را تنگ کرد و گفت: تو خیلی بیشتر از اونی که باید می دونی
یوهان خواست چیزی بگوید اما من وساط حرفش پریدم و رو به جاناتان گفتم: اگر اکسل
ماکسیموسسه پس چرا اونو نمی کشین .
جاناتان گفت : اگه اکسل بمیره ماکسیموس آزاد میشه ، ما نمی توانیم این ریسکو بکنیم ،
همینطوری تا یه ماه وقت داریم .
گفتم: تو چرا مسئله به این مهمی رو از من پنهان کردی.
جاناتان گفت : من قبل از اینکه با شما به توافق برسم اکسل رو زندونی کردم، از طرفی من می
دو نستم اگه به شما چیزی در این مورد بگم احتمال داره نزارید اکسلو بکشم .
رو به جاناتان گفتم: اکسل در برابر همه ی مردم دنیا هیچ ارزشی نداره.
جاناتان لبخندی زد و گفت : تنها چیزی که میشه باهاش
همه جا برایم به یکباره تیره و تار شد، احساس درد شدیدی در دست راستم کردم، انگار کسی داشت با اره مچ دستم را جدا می کرد، دستم را بالا آوردم و به آن نگاهی انداختم ، شکافی
بزرگ بر روی رگ دست راستم ایجاد شده بود، اما از آن خونی خارج نمی شد...
کتابت . از فرط درد فریادی کشیدم و دستم را محکم در دستم گرفتم .
تمام افراد حاضر با تعجب به من نگاه می کردند، انگار چیزی را که می دیدند باور نمی کردند.
با تمام وجود فریاد کشیدم ، همین فریاد کافی بود که تمام آیینه های تالار به یکباره منفجر
شدند، یوهان از جایش بلند شد و به سمت من دوید، او سریع دستم را گرفت و به جای شکافی
که بر روی دستم افتاده بود نگاه کرد، او مانند کچ سفید شده بود، درد را با تمام وجود احساس
می کردم با اشاره ای یوهان را به انتهای تالار پرت کردم .نمی توانستم قدرتم را کنترل کنم، انگار چیزی در وجودم مرا تسخیر کرده بود ونمی گذاشت
که خودم را کنترل کنم ، یوهان طوری به دیوار روبرو برخورد کرد که صدایش در تالار پیچید
، شیشه های خرد شده ی آئینه های دور تالار در بدن تمام افراد حاضر فرو رفته بودند.
گرک را دیدم که دستش را به شمشیرش گرفته بود، انگار او اصلا به من اطمینان نداشت، چیزی نکشید که به موجود درونم تبدیل شدم، با این حالت هنوز به شدت احساس درد می
کردم .
استفان وقتی این حالت مرا دید از جایش بلند و رو به جاناتان گفت : چه اتفاقی افتاده ؟
جاناتان که فهمیده بود استفان در مورد موجود درون من می پرسد گفت : این موجود درونشه
او با حالت دلسوزانه ای به من نگاه انداخت و ادامه داد : نمی دونم براش چه اتفاقی افتاده ،
هرچی هست داره زجر می کشه ...
با اشاره ای جاناتان را از روی زمین بلند کردم و به کناری پرت کردم و گفتم: چه بلایی داره
سر من میاد .
یوهان که تازه از جایش بلند شده بود رو به من گفت : جسد تون سرورم ، یکی داره به جسد تون
دست میزنه.
رو به او گفتم: منظورت چیه ؟!؟!؟!
یوهان گفت : وقت توضیح دادن ندارم ، اون شخص باید خیلی قدرتمند باشه که توانسته به جسد
شما دست بزنه ، باید خیلی سریع به سراغ جسد تون برید.
جاناتان شمشیرش را کشید، او از اینکه او را به کناری پرت کرده بودم ناراحت شده بود اما بر
خودش مسلت بود، هر دوازده برادر هم از جایشان بلند شده بودند، راب را صدا زدم .
راب - جن خانگی - کنار من ظاهر شد، درد شدیدی داشتم اما نمی توانستم به آن توجه کنم ،
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
________________
باید هرچه زودتر به سراغ جسدم می رفتم، آن کسی که توانسته بود بر سر جسد من برود حتما
می توانست مرا هم بکشد.
باید سریع دست به کار می شدم ، رو به یوهان و جاناتان گفتم: فقط شما بیاید
رو به راب کردم و گفتم: تو برادران ترسو بر پیش افراد تازه وارد .
استفان رو به من گفت: من با شما میام.
رو به او گفتم: نه بهتره تو همینجا بمونی ، تو فعلا ضعیف هستی دلم نمی خواد تو رو از دست
درد کمتر شده بود خودم را جمع و جور کردم و رو به جاناتان و یوهان گفتم: بریم
به قبرستانی که در آن زنده شده بودم آپارات کردم ، هوا کم کم تاریک می شد، دردم هنوز زیاد بود اما می توانستم آن را تحمل کنم ، باد سردی در قبرستان می وزید، قبرستان کاملا
سوتا و کور بود، طوری که احساس ترس می کردم.
بوی عجیبی هم در قبرستان پیچیده بود، سایه ی آفتاب خیلی کم به این قبرستان می تابید اما از همین نور کم سنگ قبرها سایه های بزرگی درست کرده بودند.
زیر سایه یکی از مقبره ها ظاهر شده بودم ، خیلی سریع و بی سرو صدا به سمت قبر خودم حرکت کردم ، چیزی نکشید که قبرم را از دور دیدم ، یک نفر بالای قبر من نشسته بود، خاک
های روی قبر مرا بیرون ریخته بود و داشت چیزی را از قبر من بر می داشت .
دستم را به سمت آن شخص گرفتم و با تمام وجود خواستم که زجر بکشد.
آتشی سفیر کشان از از نوک دست من خارج شد و به سمت آن شخص حرکت کرد، آن
شخصی از جایش بلند شد و به سرعت از مقابل طلسم من کنار رفت ، سریع او را شناختم او خود
جیمی لاکستر بود...
۱۳
________________
قدرتمندی را در فضای قبرستان اجرا کردم، این طلسم را برای اولین بار که به زبان می آوردم
زمین به یکباره به لرزه در آمد، آتشی به یکباره دور تا دور مرا فرا گرفت و شعبه ای از ان به
آسمان رفت ، همه جا به یکباره تاریک شد و ابرهای سیاه رنگی که رگه های قرمزی داشتند
بالای سرم ظاهر شد ، تقریبا تا فاصله چهارصد یا پانصد متر دور تا دور من از این ابر ها ظاهر
شده بود .
با اینکه همه جا تاریک شده بود باز هم می توانستم همه چیز را ببینم ، این طلسم ضد آپارات من بود که چنین ابرهای سیاه رنگی را بالای سرم ظاهر کرده بود، ابرها خیلی به زمین نزدیک بودند
جاناتان و یوهان با دیدن طلسمی که من اجرا کرده بودم هر دو مانند دیوانه ها در جا خشکشان
زد، خشم طوری وجودم را فرا گرفته بود که می توانستم با ان زمین را زیر و رو کنم .
لاکستر شروع به خندیدن کرد و رو به من گفت : می بینم به سرعت خودتو رسوندی اینجا.
رو به لاکستر با صدایی پر از خشم گفتم: دیگه کارت تمومه .
لاکستر را دیدم که با این حرف من به خودش لرزید و لبخند بر روی لبانش خشک شد، او
سریع دستش را به سمت قبر من گرفت و گفت : مواظب باش ، اگه من بخوام در جا می کشمت
جاناتان فریاد زد و گفت : اگه همین حالا تسلیم نشی جابه جا می میری،
لاکستر رو به جاناتان کرد، او وقتی جاناتان را دید و صدایش را شنید به یکباره در جایش
خشکش زد، او با حالتی لرزان رو به جاناتان گفت: تو ....
همین یک لحظه غفلت کافی بود که خودم را با یک آپارات سریع به او برسانم و بالای سرش
قرار بگیرم، طلسم شکنجه را از فاصله ی یک متری بر روی او اجرا کردم، او از روی زمین بلند
س۱۳
________________
شد و یکی دو متر جلوتر بر روی زمین افتاد.
او آتش گرفته بود و فریاد می زد ، یوهان را دیدم که با چشمانی تنگ شده به او نگاه می کرد،
فریاد های لاکستر همه جا را پر کرده بود، جاناتان به سمت لاکستر می رفت و در راه دیدم که
لاکستر با دیدن او به یکباره در جایش ایستاد.
با اینکه در حال شکنجه شدن بود اما با دیدن جاناتان ایستاد و به او نگاه کرد، جاناتان شمشیرش
را کشیده بود و هر لحظه به لاکستر نزدیک می شد، احساس قدرت می کردم، طوری که بی
اختیار می خندیدم .
آتش دور تا دورم به قدری زیاد شده بود که کم کم جلوی دیدم را می گرفت
حالا من هم به سمت لاکستر حرکت می کردم ، دست خودم نبود فقط می خواستم او را طوری شکنجه کنم که بمیرد، او مرا با جادوگران سیاه در گیر کرده بود پس باید به بدترین شکل شکنجه می شد، لاکستر دیگر نتوانست تحمل کند و بر روی زمین افتاد و به خودش پیچید.
یوهان گفت : سرورم اونو زنده نگه دارین، اون باید زنده بمونه.
با اشاره ای طلسم شکنجه را از روی او برداشتم ، حالا با لاکستر فقط دو یا سه متر فاصله داشتم ،
یوهان از ترس آتشی که به دور من بود به من نزدیک نمی شد اما جاناتان در محدوده ی آتشی
که دورتادور من بود قرار داشت.
رو به لاکستر فریاد زدم : تو با چه جراتی به قبر من نزدیک شدی .. نکنه فکر می کنی منو می
تونی بکشی؟
لاکستر که به خودش می پیچید چیزی زیر لبش زمزمه می کرد، جاناتان رو به لاکستر گفت :
تو رو خیلی خوب می شناسم ، خیلی دلم می خواست تو رو بکشم .
لاکستر که خودش را در میان ما می دید به سختی بر روی زانو هایش بلند شد و گفت: به
۹
________________
او این را گفت و با اشاره ای خیلی بلند پرید، اینجا طلسم ضد آپارات قوی ای گذاشته بودم به
همین خاطر اینچنین می پرید.
چند متر جلوتر از او ظاهر شدم او با دیدن من راهش را عوض کرد، با اشاره ای زنجیرهایی
آتشین را به سمتش فرستادم ، انتهای زنجیرها به آتش دور من وصل بودند و سر آنها در هوا به
دنبال لاکستر می رفتند.
زنجیرهای آتشین خیلی سریع لاکستر را دوره کردند و دور او حلق زدند، چیزی نکشید که او
را بر زمین زدند. زنجیر ها داشتند او را می سوزاندند و در بدنش فرو می رفتند.
لاکستر بر زمین افتاد، او به قبر ها برخورد می کرد و سنگ های آنها با برخورد با زنجیر متلاشی
می شد، خشم در وجودم موج می زد هرچه می گذشت به جای اینکه از عصبانیتم کاسته شود به آن اضافه می شد، به سمت لاکستر به پرواز در آمدم ، من تا به حال اینچنین پرواز نکرده
بودم .
بالهای بزرگم را طوری باز کرده بودم که مرا خیلی وحشتناک جلوه می داد، لاکستر زجه زنان
تکی ... رو به من گفت : من رو ببخشید.
کنار او بر روی زمین فرود آمدم و گفتم : اینو باید وقتی که به من خیانت می کردی فکر می
کردی!!
زنجیر دستانش را کاملا پوسانده بود طوری که به زودی دستانش قطع می شد، او داشت در
- - - . ن: کتیتی - م - یوهان خودش را کنار من رسانید و گفت : سرورم زنده ی اون بیشتر از مردش به درد من می
خوره .
گفتم: من خیانتو تحمل نمی کنم .
یوهان گفت : اول باید بفهمیم برای چی می خواست به شما آسیب بزنه.
 
________________
تست .
گفتم: این پرسیدن نداره ، اون می خواست منو بکشه.
یوهان گفت : اون نمی توانه شمارو بکشه خودش خیلی خوب اینو می دونه.
بالهایم هنوز باز بودند، و آتشی که دور تا دور من در حال سوختن بود سایه ای وحشتناک بر
روی لاکستر انداخته بود.
لاکستر به یکباره زنجیر های دور خودش را پاره کرد و پا به فرار گذاشت، او طوری می دوید
که فکرش رانمی کردم کسی بتواند چنین فرار کند، تا خواستم به خودم بیایم او در میان هوا
زمین ناپدید شد .
او از منطقه ای که ابرهای سیاه بالای آن را گرفته بود خارج شده بود، اصلا متوجه نبودم که اینقدر به حاشیه ی مکانی که طلسم ضد آپارات را بر روی آن اجرا کرده بودم نزدیک بود.
لاکستر را در ذهنم آوردم و به سمتش آپارات کردم، هیچ امیدی نداشتم که بتوانم به سمت او
آپارات کنم، اما در کمال ناباوری دیدم که می توانم .
خیلی سریع در خیابانی ظاهر شدم ، خیابان پر بود از مردم عادی ، اولین کسی که مرا دید دختری کوچک بود که وقتی مرا دید شروع به جیغ زدن کرد، مادر دختر بچه سمت دخترش
امد و او را برداشت و فرار کرد .
خیابان یکدست سنگ فرش شده بود، از این خیابان ها کمتر در شهر دیده می شد، مردم با
دیدن من همگی پا به فرار گذاشتند، هنوز بالهایم باز بودند و به شکل موجود درونم بودم ، اینجا مکانی مشنگ نشین بود.
فرصت فکر کردن نداشتم باز لاکستر را در ذهنم آوردم و خواستم به سمت او آپارات کنم اما
هیچ اتفاقی نیفتاد، او باز به جایی رفته بود که نمی توانستم دنبال او بروم.
با خشم فریاد زدم : لاکستر ....
 
________________
در همین لحظه صدای آژیر ماشینی از انتهای خیابان آمد، فهمیدم که پلیس ها به سمت من می آیند، باید کمی اینجا می ماندم شاید لاکستر همین دور و اطراف بود چون من نمی توانستم به پیش او آپارات کنم .
به دور و اطراف نگاهی انداختم ، در خیابان های شهری قدیمی بودم .... ، این را از ساختمان ها
اولین ماشین پلیس خودش را به خیابانی که در آن بودم رسانید و با فاصله بیست متری من ایستاد
و افراد پلیسی از ماشین خارج شدند.
آنها وسیله هایی که به آن اصلحه می گفتند را به سمت من گرفتند و یکی از آنها فریاد زد:
همونجا که هستی وایستا؟
آنها سه نفر بودند که حالا پشت ماشینی که از آن پیاده شده بودند مستقر شدند.
آنها به زبان انگلیسی حرف میزدند پس من در انگلستان بودم، بی توجه به آنها یک بار دیگر
فریاد زدم : لاکستر بهتره که بیای بیرون ...
آتشی که دور تا دور من در حال سوختن بود آسفالت خیابان را آب کرده بود و بوی بدی در
منطقه پیچیده بود ...
یکی از پلیس ها فریاد زد: دستاتو بزار روی سرت و روی زمین زانو بزن .
رو به آن پلیس کردم و با چشمان خشمناکم به او نگاهی انداختم ، همین نگاه کافی بود که هر سه نفر آنها پا به فرار بگذارند، کم کم خیابان در حال خالی شدن بود، به ساختمان های دور و اطرافم نگاهی انداختم ، لاکستر باید در یکی از همین خانه ها می بود، طوری که آنقدر نزدیک
به من بود که نمی توانستم به آنجا آپارات کنم .
- کتی - - ---- 1مه م ... ---- با تمام قدرت بزرگترین طلسم ضد آپاراتی که می توانستم را بر روی این منطقه قرار دادم ، باز
۱۹۴
________________
آتش دور تا دور من تا آسمان رفت و در فاصله ی صد متری من تشکیل ابرهای سیاه را داد،
ابرهای سیاه با رگه های قرمز به یکباره آسمان شهر را که رو به تاریکی می زد را سیاه کرد.
ابرها تمام فضا را پر کرده بودند و صدای غرش عجیبی می دادند، خودم از این قدرتم تعجب
کرده بودم .
چیزی نکشید که گلوله های بزرگ آتش همراه با ساعقه های بزرگ از ابرهای بالای سرم بر
روی زمین شروع به ریختن کرد، نفرین من بر روی این شهر طوری بود که خودم هم از آن می
گلوله های آتش وقتی به ساختمان ها برخورد می کردند خسارات جبران ناپذیری به آنها وارد
می کردند.
در ذهنم با یوهان ارتباط برقرار کردم و گفتم: تمام آنهایی را که روحشان را در اختیار گرفته
بودم را با خودش به پیش من بیاورد.
همین طور در ذهنم می خواستم که به پیش لاکستر آپارات کنم اما او همنیجا بود، این را
احساس می کردم .
دو یا سه دقیقه ای کشید تا بلاخره نیروی پلیس از همه طرف خیابان را محاصره کردند، آنها
بدون اینکه اخطار کنند شروع به تیر اندازی کردند.
با اشاره ی من ساختمان های دور تا دور آنها بر سرشان خراب شد، هر کسی که می توانست پا
به فرار می گذاشت، با هر اشاره ی من اتومبیل های حامل پلیسی که خودشان را به این خیابان
می رساندند به آتش کشیده می شدند، طوری که از شدت گرما ذوب می شدند، افراد پلیس
به سرعت از ماشین هایشان خارج می شدند و پا به فرار می گذاشتند.
اختیارم از دستم خارج شده بود، طوری که نمی توانستم جلوی خودم را بگیرم، گولوله های
آتش از آسمان بر روی زمین فرود می امد و صدای بلندی ایجاد می کرد، از آتش سوزی هایی
 
________________
که در شهر ایجاد شده بود همه جا روشن شده بود.
هر لحظه به قدرتم افزوده می شد خیلی زود فهمیدم که از ترساندن مردم شهر اینچنین قدرتی می
مدتی طول می کشید که یوهان و افرادم ، خودشان را به من رساندند، آنها باید از کناره های
شهر تا اینجا را با پای پیاده طی می کردند.
قدرت شدیدی در بدنم جمع شده بود و هر لحظه امکان داشت که آن را بر سر این شهر خراب
بالاخره یوهان و افرادم به خیابان رسیدند، آنها وقتی صحنه ی خیابان را دیدند همگی به یکباره
ایستادند ، یوهان اولین نفری بود که به سمت من دوید، او وقتی به من رسید در مقابل من زانو
زد و گف م : سرورم امری داشتید.
همه ی افراد دور تا دور مرا گرفتند و در مقابل من زانو زدند، از قدرتم چنان لذت می بردم که
هر لحظه آتش دور تا دورم بیشتر و بیشتر می شد.
رو به تمام افراد گفتم: تا فاصله دویست متر دور تا دور من همه جارو بگردید و همه رو به زندان
های قصر بفرستین ، اگه لاکستر رو پیدا نکنید به بدترین وجه مجازاتتون می کنم .
با این حرف من تمام افراد از جایشان بلند شدند و در خیابان پخش شدند، آنها از دیوار های
صاف بالا می رفتند و از پنجره ها داخل خانه ها می شدند.
دیگر خبری از ماشین های پلیس نبود، باز فریاد زدم : لاکستر بهتره خودت بیای بیرون .
راه زندان قصر را باز گذاشتم، طوری که بتوانند هر کسی را که می خواهند به زندان قصر
به زودی زندان های قصر پر می شد، صدای جیغ و فریاد هایی از خانه های دور و اطراف می
کا
________________
امد .
چند لحظه ای کشید تا بالاخره یوهان کنار من آمد و گفت : سرورم ، لاکستر می توانه کاری
بکنه که شما نتونید ر دشو بگیرین .
گفتم: من اونو همین دور و اطراف احساس می کنم .
یوهان گفت : این کارو من هم می توانم بکنم ، اون تا حالا هزار باره از اینجا خارج شده .
رو به یوهان گفتم: اون زخمی شده ، نمی تونه به همین راحتی هر طلسمی که می خواد رو انجام
بالا ه .
یوهان گفت: شما درست می گین ، اما !
با خشم به او نگاه انداختم ، او با دیدن من ساکت شد، رو به او با عصبانیت گفتم: من اونو
احساس می کنم .
ماشین های بزرگتری به خیابان آمدند، بعدها فهمیدم که مشنگ ها به آن وسیله ها تانک می
گفتند، با اشاره ای آنها را هم به آتش کشیدم، با خودم ترس را به شهر آورده بودم طوری که
شهر به شهر مرده ها تبدیل شده بود ..
ابرهای سیاه هنوز بر فراز شهر بودند، اما دیگر گلوله های آتش بر روی مردم نمی ریختند، در
همین لحظه چندین نفر خودشان را به خیابان رسانیدند، آنها جادوگر بودند، این را از چوب
هایی که در دستهایشان داشتند فهمیدم .
آنها به محض دیدن من ایستادند، یکی از آنها جلو آمد و گفت: همین حالا تسلیم بشین و گرنه .
با خشم رو به او گفتم: یا همین حالا از اینجا گور تونو می کنید یا همتونو سلاخی می کنم .
- بش - . کیک : . . یک و : T آن شخص چوب جادویی اش را به سمت من گرفت و طلسمی قرمز رنگ به سمت من روانه
کرد، با اشاره ای طلسم او بین زمین و هوا از بین رفت، باقی افرادی که همراه خود آورده بودسریع دست به کار شدند و طلسم هایی را به سمت من روانه کردند.
خیلی عصبانی بودم، اما قبل از اینکه بخواهم بلایی بر سر آنها بیاورم از آسمان گلوله ی آتشی بر روی آنها افتاد، بجز یکی که گلوله ی آتش درست در مقابلش بر روی زمین افتاد باقی آنها توانستند فرار کنند، آن شخصی هم که گلوله ی آتش جلوی او افتاده بود آتش گرفته بود و
فریاد می کشید، او شروع به دویدن در خیابان کرد و از من دور شد.
دوستانش به محض نزدیک شدنش با طلسم هایی آتش دور او را خاموش کردند، حالا متوجه
شدم که ابرهای بالای سرم در اختیار من بودند و به فرمان من بر سر هر کسی که می خواستم
گلوله های آتشین و ساعقه می انداختند.
به دور و اطراف نگاهی انداختم ، شهر در آتش می سوخت، حداقل آن این بود که تا فاصله ی
چهارصد یا پانصد متری من همه چیز در حال سوختن بود .
هنوز حضور لاکستر را در اینجا احساس می کردم، تمام حواسم را جمع کردم تا ببینم می توانم
چیزی نکشید که بلاخره یوهان خودش را کنار من رسانید و گفت : سرورم همه رو فرستادیم
زندون .
او تازه متوجه افراد جادوگری که از دور مراقب من بودند شده بود، او گفت : سرورم می
خواین اونارو هم زندونی کنیم .
رو به یوهان گفتم: نمی خواد، فقط سه تا از سربازایی که خیلی بهشون اطمینان دارای بزار اینجا تا اگر لاکسترو دیدن ما رو صدا کنن، بعد به همه بگو می خوایم برگردیم قصر .
یوهان ابر بالای سرش را به من نشان داد و گفت : سرورم نمی خواین این ابر هارو از بین ببرین .
گفتم: این ابرها اینجا می مونن تا اگر لاکستر رو دیدن با خاک یکسانش کنن.
۲۹
________________
یوهان گفت : این ابرها فشار زیادی به مردم وارد می کنن.
تحصی
گفتم: منظورت چیه ؟
یوهان گفت : این ابرها از وجود مردم تغذیه می کنن، در حقیقت تمام طلسم هایی که شما اجرا
امتیای
گفتم: به درک ، لاکستر خیلی مهمتر از این مردمه ، حالا بهتره منو تو بریم سر قبرم تا ببینیم چه کار می توانیم با جسدم بکنیم .
لاکستر گفت: بله سرورم .
یوهان به سمت خانه های دور تا دور برگشت و صدایی از خودش در آورد، همین صدا کافی
سمت انتهای خیابان حرکت کردند.
یوهان انگشت سبابه اش را روی شغیغه اش گذاشته بود، معلوم بود که با کسی رابطه ی ذهنی بر
قرار کرده است .
سه نفر از افراد جلوی ما آمدند و در مقابل من زانو زدند، یکی از آنها گفت : ما آماده به
فهمیدم که اینها همان سه نفری هستند که یوهان به آنها اطمینان دارد، رو به آنها گفتم: این
ابرایی که بالای سر تونه باعث میشه که لاکستر نتوانه آپارات کنه ، من اونو اینجا احساس می کنم
، شما سه نفر توی این خیابون می مونید و منتظرش می شین ، به محض اینکه دیدینش منو صدا
کنشد .
دست یوهان را گرفتم و به قبرستان آپارات کردم، اینجا بیش از اندازه گرم شده بود، کم کم
ابرهای ضد آپاراتی که در این قسمت درست کرده بودم در حال از بین رفتن بود، جاناتان بالای
- - ع • . کتابت . سر قبر من بود و چیزهایی را بررسی می کرد، وقتی به او نزدیک شدم رو به او گفتم: چیزی
 
________________
فهمیدی یا نه .
جاناتان از جایش بلند شد و گفت : اتفاق خیلی بدی افتاده ؟
رو به جاناتان گفتم: چی شده؟
جاناتان گفت : جسد شما .
گفتم: چه بلایی به سرش اومده ؟
جاناتان گفت : لاکستر داشته از رگ دست شما خون می کشیده .
گفتم: خون من به چه درد اون می خوره ؟
همراه با یوهان بر سر قبرم آمدیم، وقتی جسد خودم را دیدم باورم نشد، جسدم درست مثل
وقتی بود که ویلیام مرا کشت، خیلی تمیز و سالم ، انگار که هنوز مرا در قبر فرو نکرده بودند...
خیلی سریع بچه ای را در بغل جسد خودم دیدم ، آن بچه در پارچه ای سیاه پیچیده شده بود و
فقط سرو سینه اش بیرون بود ، نوشته هایی هم دور تا دور پارچه ای که دور تا دورش پیچیده
بودند دیده می شد .
رو به جاناتان گفتم: اون چیه ؟
جاناتان گفت : نمی دونم اینجا چی کار می کنه
یوهان رو به جاناتان گفت: این اون علتی بود که گفتم دیگه روش قبل جواب نمیده .
جاناتان گفت : نمی فهمم در مورد چی داری صحبت می کنی
یوهان گفت : این جسد ماکسیموسه، اگه شما بخوایین بلایی به سر ماکسیموس بیارین همون بلا
به سر جناب کورش می یاد .
گفتم: منظورت چیه ؟
 
________________
یوهان گفت : تا حالا فکر می کردم که فقط صاحب جسد ارباب میتونه به جسدش دست بزنه ،
اما امروز با چشمای خودم دیدم که لاکستر داشت از دست شما خون می کشید.
گفتم: خب ؟
جاناتان گفت : هر کسی به جسد شما دست بزنه جا به جا می میره ، این چیزی که می گم رد
خور نداره ، قدرتمندترین افراد هم وقتی به جسد یه دورگه دست بزنن جابجا می میرن.
یوهان گفت : درسته سرورم ، اما این جای امیدواریه، لاکستر با این کارش بزرگترین مشکل ما
رو برای از بین بردن ماکسیموس حل کرده، البته امیدوارم
رو به جاناتان گفتم: میشه بگی چطور می خواستی ماکسیموسو بکشی ؟
جاناتان گفت : این حرفی رو که می خوام بزنم رو نباید کسی بدونه، اگه شما به یوهان اطمینان
نداشتین همونجا توی قصر می کشتمش .
جاناتان بعد از کمی مکث ادامه داد: من با استفاده از عصای خود ماکسیموس توانستم اونو بکشم ، البته کارهای دیگه ای هم هست که انجام دادم ، راه کاری که انجام دادم رویه جایی
گذاشتم که به محض مرگم به دست شما میرسه.
او جسد ماکسیموس را که در کنار جسد من آرام گرفته بود را نشان داد و گفت: روی قلبشو نگاه کن .
جای شکاف نسبتا بزرگی روی قلب ماکسیموس بود، جاناتان آن را نشان من داد و گفت : اون
جای عصای ماکسیموسه ، من با همون توانستم ماکسیموس رو به حالت خلاصه در بیارم ، بعد
رفتم سراغ روهش ، اونو به هفت تکه تقسیم کردم .
 
________________
برای این اونو به هفت قسمت تبدیل کردم چون دریچه ی مرگ به قدری بزرگ نیست که بتونه
- ---- :کتی ت تتست. + م . روح بزرگی مثل روح یه دورگه رو از خودش عبور بده ، یا اینکه فقط قسمت زنده ی روح یه
:2 تاسی دور که رو میشه از اون دریچه رد کرد، درست نمی دونم .
من اون یه قسمتو جدا کردم، البته سخت ترین قسمت کار اینجا بود ، روح یه دورگه به قدری
نحس و سیاهه که نمیشد اونو از بین برد، هر قسمت از اون هفت قسمت می توانستن یه کشور و
به تباهی بکشن .
هر قسمت از اون هفت قسمت تلاش می کردن که شایش قسمت باقی رو پیدا کنن، هر کسی
پیش هر کدوم از اون تکه های روح می رفت جا به جا روحشو از دست می داد، اون قسمت ها
روح خودشون دست پیدا کنن.
ما باید یه راهی پیدا می کردیم که این هفت قسمتو از هم جدا کنیم بعد از حدود بیست سال تحقیق و از دست دادن بهترین افرادم بلاخره توانستم راهی برای نگهداری اون هفت قسمت پیدا
اون قسمت زنده که خیلی دردسر ساز بود رو از دریچه ی مرگ رد کردم، بعد عصای
ماکسیموسو به هفت قسمت تبدیل کردم، بزرگترین قسمتشو برای انجام کارها برداشتم و شیش
قسمت روح ماکسیموسو توی اون شیشی قسمت کردم ، نمی دونم چیزی از جان پیچ می دونی
یا نه، کثیف ترین کاری که میشه کرد اونه .
خلاصه اون شیشی قسمت روحو توی شیشی قسمت از عصای ماکسیموس جا دادم .
حالا بزرگترین مشکل قایم کردن تکه های عصا بود، من تنها کسی هستم که می دونم اون
هفت قسمت از عصا کجا هستن ، مطمئن باش قوی ترین و باهوش ترین افراد هم نمی تونن اونو
پیدا کنن.
 
________________
یوهان گفت : من جای دو تا از اونا رو می دونم .
جاناتان لبخندی زد و گفت : اگه منظورت شمشیر الیوره باید بگم درسته ، اون قسمتی که با هاش تکه های روح رو توی قسمت های عصا وارد می کردم اون بود، شمشیر الیور پلید ترین وسیله ای هست که روی زمین وجود داره اون حاوی تیغه ی عصای ماکسیموسه. اما بگو ببینم اون
قسمتی دیگه ای که می دونی کجاست
یوهان چشمانش را تنگ کرد و گفت: پیش فرمانروای جادوگران سیاه .
جاناتان گفت : چشم بسته غیب می گی؟ من اونو طوری قایم کردم که هیچکدوم از جادوگرای
سیاه از بودن اون با خبر نیستن .
گفتم: حالا ما باید چطور ماکسیموسو از بین ببریم.
جاناتان گفت : ماکسیموس دو سه هزار سال وقت داشته که در مورد تمام فکر های ما راه حل هایی پیدا کنه ، اینی که جسدشو توی بغل جسد شما گذاشته باید بگم که بیشتر نقشه های ما رو
نقش بر آب می کنه.
تا قبل از این می خواستم عصار و دوباره جمع کنم و اونو برای بار دوم توی قلب ماکسیموس فرو کنم اما حالا اگه این کارو بکنه شما هم ضربه رودریافت می کنید.
گفتم: اگه به خاطر از بین بردن ماکسیموس باشه من حاظرم هر دردی رو تحمل کنم .
جاناتان لبخند زد و گفت :اینو مطمئن بودم اما تو یه دورگه ای و احتمال داره با وارد شدن عصا
به بدنت تو هم به حالت خلصه بری ، ما دو تا عصای ماکسیموس نداریم که روح تو رو هم توی
اوان جا بدیم .
گفتم: یعنی از بین بردن من هم اینقدر مشکله ؟
جاناتان گفت : از بین بردن تو و ماکسیموس تقریبا غیر ممکنه .
 
________________
گفتم: غیر ممکن نیست ، حتما ماکسیموس می دونه چطور میشه این کارو کرد.
یوهان گفت : یه نفر دیگه هم می دونه، لرد آتش، تا جایی که من می دونم اون بوده که
ماکسیموسو به این شکل در اورده .
جاناتان رو به یوهان گفت : یواش یواش داره ازت خوشم میاد، اطلاعاتت خیلی خوبه.
یوهان گفت : اطلاعات لاکستر چندین برابر منه ، من تا حالا خواب بودم اما لاکستر توی تمام
این سالها همراه ماکسیموس بوده ، اون قدرت های فوق العاده ی داره ، به نظر من اون هم می
تونه مشکل بزرگی برای ما باشه.
جاناتان گفت : درسته ال، اون از وقتی که توانست به بدن شما دست بزنه من هم به همین نتیجه
رسیدم .
یوهان گفت : حالا چه کار با جسد ها بکنیم .
گفتم: چطوره زمین رو تا چهار پنج متر زیرش بکنیم و همه ی این قسمتارو با خودمون به قصر
ببریم .
یوهان خم شد و یک مشت خاک از روی زمین برداشت و گفت : ماکسیموس فکر اینجاشم کرده، این قبرستون خاک خیلی سستی داره ، معلوم نیست که اگه این خاکو از روی زمین برداریم او نقدار محکم باشه که جسد شما تکون نخوره .
با هر بار تکون خوردن جسد شما نمیدونم چه اتفاقی می افته، بعد مسافت اینجا تا قصر می دونید چقدره ، ما باید یه فکری بکنیم که کسی به این قبرستون نیاد .
لبخند زدم و گفتم: من قبلا اینکارو کردم .
ابرهای بالای سرم را به جاناتان و یوهان نشان دادم و گفتم: من می تونم از اونا بخوام که
هر کسی به اینجا نزدیک شد جابه جا کشته بشه.
 
________________
یوهان گفت : این ابرها به وجود و روح افراد احتیاج دارن ، درست مثل اون شهر .
گفتم: جسد ما کسیموس اینجاست .
در ذهنم خواستم که ابرهایی که تشکیل دادم از جسم ماکسیموس برای ادامه استفاده کنند.
ابرها به یکباره تکانی خوردند و نوری عجیب از قبر ماکسیموس تا ابرها بالا رفت و به یکباره
قطع شد، صدای قرش های بلندی از ابرهای بالای سرمان می آمد.
ابرها که در حال از بین رفتن بودند دوباره قدرت گرفتند، اینبار در ذهنم خواستم بعد از رفتن من
دیگر هیچ کس وارد این قبرستان نشود.
با اشاره ای به درب تابوتی که کنار قبرم روی زمین افتاده بود آن را به جای خودش برگرداندم و
خاک های خارج شده از قبرم را دوباره به آن وارد کردم .
- . ت م: : و کتابی - : ه ام. ا. کتابت درست مثل روز اولش شده بود، نکاهم بر روی قبر مادرم قفل شد ، رو به جاناتان گفتم: اون
قبر مادرمه ، به خاطرش ویلیام دراکولا رو زره زره می کشم.
جاناتان گفت : منم خیلی دوست دارم اینکار و بکنم .
داستان آنها را گرفتم و به قصر آپارات کردم .
در تالار گفتمان ظاهر شدم، وقتی دست جاناتان را رها کردم رو به من گفت: تو چقدر سریع و
گفتم: این یکی از قدرت های منه .
جاناتان رو به من کرد و گفت: باید بریم طبقه ی دوازدهم .
بعد رو به یوهان گفت: تو و گراک برین سراغ استفان و کاملا ملتفاتش کنید، می خوام تا دو
ساعت دیگه همه ی افراد آماده تغییر باشن.
 
________________
یوهان تعظیمی کرد و غیب شد، جاناتان رو به من گفت : خیلی دلم می خواد بهش اطمینان بکنم اما نمی تونم .
جاناتان گفت : درسته ، من امروز خیلی چیزا رو نگفتم ، برای این حرف بهتره بریم طبقه دوازدهم
دست جاناتان را گرفتم و به طبقه ی دوازدهم آپارات کردم .
وقتی در طبقه ی دوازدهم ظاهر شدیم جاناتان به سمت پنجره ی باز اتاق رفت و آن را بست ، او رو به من گفت : این پنجره ها رو به کوهی که اولین قصرمون اونجا بود باز میشه.
رو به جاناتان گفتم: یعنی فضای پشت این پنجره ها واقعیه .
جاناتان گفت : آره، البته رسیدن به اینجا غیر ممکنه .
راه ، البته رسیدلا به اینجا عیر
کنیم. - - ++ -ه s - تحصی گفتم: یعنی من می توانم برم توی فضای باز اونجا و بکردم .
جاناتان گفت : آره اما من این پیشنهاد و بهت نمی کنم ، چون به محض اینکه از این اتاق خارج بشی دیگه اینجارو نمی بینی باید دوباره به اینجا آپارات کنی .
رو به جاناتان گفتم: میشه بگی جای اون جان پیچ ها کجاست.
جاناتان لبخند زد و گفت : اولیش توی جسد هار پارگه، دومیش توی وجود خودمه، سومیش
توی جسد ادوارده، چهار می توی بدن ادگارد بلیده، پنجمی هم توی جسد آقای یانگ
فرمانروای خون آشام های اژدها ها و آخریشی توی بدن پدر ته ، البته امیدوارم .
با دهانی باز رو به جاناتان گفتم: منظورت چیه ؟
جاناتان گفت : اون جان پیچ ها باید یجوری محدود می شدن، ادگارد پسرم ایدشو داد که باید
او نارو توی یه بدنی که قدرتشو داشت محصور می کردیم .
۲
________________
گفتم: شما مگه ادوارد بلیدو دیدین .
جاناتان گفت : اونا نوه های من بودن ، الیور و ادوارد برادرای قدرتمندی بودن ، پدرشون ادگارد
هم پسرم بود .
گفتم: یکی از اونارو چطور به بدن پدر من رسوندین .
جاناتان گفت : الیور خودشو با خون وارد بدن پدرت کرده بود، یکی از علل قدرت های فوق
العاده ی الیور وجود همون جان پیچ توی بدنش بود.
گفتم: یعنی باید پدرمو پیدا کنیم.
جاناتان گفت : حتی شده باید جسدشوا پیدا کنیم .(آقا اینم جانی وه ری . نویسنده )  