www.fantasy-library.ir

-1-

www.fantasy-library.ir

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دو ﭘﺴﺮ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ اي ﻣﯽ دوﯾﺪﻧﺪ‪،‬ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‬
‫ﮐﻪ از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺟﻠﻮ ﺑﺰﻧﻨﺪ و ﺑﺮﮔﻪ ي ﮐﺎﻏﺬي را ﮐﻪ در دﺳﺘﺸﺎن‬
‫ﺑﻮد‪،‬زودﺗﺮ ﺑﻪ ﻣﺎدرﺷﺎن ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺟﻠﻮي در رﺳﯿﺪﻧﺪ و‬
‫در را ﮔﺸﻮده و ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ دوﯾﺪﻧﺪ و ﺗﻼش ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺻﺪا‬
‫زدن ﻣﺎدرﺷﺎن و ﺟﺴﺖ وﺟﻮي ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺎرﻧﺎﻣﻪ ي ﺧﻮد را زودﺗﺮ ﺑﻪ‬
‫وي ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﻣﺘﻮﺟ‪‬ﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺎﻣﻼً‬
‫ﺧﺎﻟﯽ اﺳﺖ‪.‬ﭘﺲ ﮐﯿﻒ ﻫﺎﯾﺸﺎن را زﻣﯿﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻪ وﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ دوﯾﺪﻧﺪ‪.‬ﺻﺎﺣﺐ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺮد ﻣﯿﺎﻧﺴﺎﻟﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ او ﻋﻤﻮ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪.‬در را زدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﻋﻤﻮ ﺑﯿﺎﯾﺪ و در را ﺑﺎز‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه او آﻣﺪ و در را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺑﺎ دﯾﺪن دو ﭘﺴﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‬
‫و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم راب‪،‬ﺳﻼم ﻫﻨﺮي‪.‬ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺧﯿﻠﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯿﺪ‪.‬ﭼﻪ ﺧﺒﺮه ؟‬
‫راب )ﻣﺨﻔﻒ راﺑﺮت( ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم ﻋﻤﻮ ﻣﺎ دﻧﺒﺎل ﻣﺎدرﻣﺎن ﻣﯽ‬
‫ﮔﺮدﯾﻢ ﺷﻤﺎ او را ﻧﺪﯾﺪﯾﺪ ؟‬
‫ﻫﻨﺮي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم‪،‬ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺷﯽ ﺑﺮاﯾﺶ دارﯾﻢ‪.‬‬
‫ﻋﻤﻮ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﺗﻮ ﻣﺎدرﺗﺎن اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در را ﮐﺎﻣﻼً ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺟﺎزه داد ﮐﻪ داﺧﻞ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ از‬
‫دﯾﺪن ﻣﺎدرﺷﺎن و ﻧﺸﺎن دادن ﮐﺎرﻧﺎﻣﻪ ﺷﺎن ﮐﻪ در آن ﻣﻌﺪل ﻫﺮ دو‬
‫‪ 20‬رد ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬ﻣﺎدر ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ و ﭘﺪرﺗﺎن ﺗﺼﻤﯿﻢ‬
‫داﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﻌﺪﻟﺘﺎن ﺧﻮب ﺷﺪ‪،‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﺎﯾﺰه و ﻫﺪﯾﻪ ﺗﻮﻟﺪ‬
‫‪ 16‬ﺳﺎﻟﮕﯿﺘﺎن ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﻔﺮي ﺑﺒﺮﯾﻢ‪.‬راب و ﻫﻨﺮي )ﺑﺎ ﺷﺎدي(‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮔﻔﺘﻨﺪ‪:‬ﻫﻮررااا‪!...‬‬
‫راﺑﺮت ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﺎﻣﺎن ﮐﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﺑﺮوﯾﻢ؟‬
‫ﻫﻨﺮي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﺎﻣﺎن ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﺑﺮوﯾﻢ؟‬
‫ﻣﺎدر ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻓﺮدا ﺳﺎﻋﺖ ‪ 8:00‬ﺷﺐ ﭘﺮواز دارﯾﻢ و ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ‬
‫ﺑﻪ ﭼﯿﻦ ﺑﺮوﯾﻢ‪.‬‬
‫در ﺧﺎﻧﻪ‪...‬ﻣﺎدر ﮔﻔﺖ ‪ :‬راب‪،‬ﻫﻨﺮي ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﯾﻪ داﺳﺘﺎن ﺟﺎﻟﺐ‬
‫ﺑﺮاﺗﻮن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻢ‪...‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎردار ﺑﻮدم ﻣﻦ و ﭘﺪرﺗﻮن ﺑﻪ‬
‫اﯾﺮان رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ و ﯾﺎدم ﻣﯿﺎد ﮐﻪ داﺷﺘﯿﻢ از ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﯾﻪ‬
‫ﺑﻨﺎي ﻗﺪﯾﻤﯽ وﻣﺨﺮوﺑﻪ اﺳﺖ‪،‬دﯾﺪن ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬ﯾﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﻣﺎ از دﮐﺘﺮ‬
‫ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺑﭽﻪ دار ﺷﺪن رو ﻧﺪارﯾﻢ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻌﺪ از ﯾﻪ‬
‫ﻣﺪ‪‬ت ﺑﺎرﻓﺘﻦ ﭘﯿﺶ دﮐﺘﺮ ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎردارم‪.‬اون زﻣﺎن دﮐﺘﺮ ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﺎ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﯾﻪ ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﺷﺪ‪.‬ﺗﻮي ﺗﺨﺖ‬
‫ﺟﻤﺸﯿﺪ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ زﻣﺎن زاﯾﻤﺎﻧﻢ رﺳﯿﺪ‪،‬ﺑﯽ ﻫﻮش ﺷﺪم‪.‬ﭘﺪرﺗﻮن ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ رو از اوﻧﺠﺎ ﺑﺒﺮه ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﻮل ﺧﻮدش ﻧﻤﯽ دوﻧﻪ ﭼﯽ‬
‫ﺷﺪ ﮐﻪ اوﻧﻢ ﺑﯽ ﻫﻮش ﺷﺪ‪.‬ﺑﻌﺪ از اون ﻣﻦ ﯾﺎدم ﻣﯿﺎد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻮش اوﻣﺪم‪،‬ﭘﺪرﺗﻮن داﺷﺖ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﺗﺨﺖ ﺑﭽﻪ اي ﮐﻪ ﮐﻨﺎر‬
‫ﺗﺨﺖ ﻣﻦ ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اوﻧﻘﺪر ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘّﯽ وﻗﺘﯽ‬
‫ﻣﻦ روي ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻢ‪،‬اﺻﻼً ﻣﺘﻮﺟ‪‬ﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺧﻮدم ﻫﻢ ﺗﻮي‬
‫ﺗﺨﺖ رو دﯾﺪم‪،‬ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮدم‪.‬ﭼﻮن ﺑﻪ ﺟﺎي ‪ 1‬ﺑﭽﻪ‪ 2،‬ﺗﺎ ﺗﻮي‬
‫ﺗﺨﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮ دو ﮐﺎﻣﻼً ﺷﺒﯿﻪ ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اون دو ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﻮدﯾﺪ‪.‬‬
‫اﻟﺒﺘّﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ ﺗﺮي ﻫﻢ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬ﻣﺜﻼً اﯾﻨﮑﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ‬
‫دﺳﺘﮕﺎﻫﯽ اوﻧﺠﺎ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ و ﻫﯿﭻ ﺳﺮﻣﯽ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ وﺻﻞ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﺒﻮد‪.‬ﺑﻌﺪ از اون دﯾﮕﻪ اﺻﻼً ﯾﺎدم ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻄﻮري ﺳﻮار ﺗﺎﮐﺴﯽ‬
‫ﺷﺪﯾﻢ و ﺑﻪ ﻫﺘﻞ رﺳﯿﺪﯾﻢ‪.‬ﺟﺎﻟﺒﺘﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎاوﺗﻮﺑﻮﺳﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﺴﺎﻓﺮﻫﺎي ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎي ﻣﺎ رو ﻣﯽ آورد ﺑﻪ ﻫﺘﻞ رﺳﯿﺪﯾﻢ و ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﻢ‬
‫ﮐﻪ ﺣﺘّﯽ ﯾﮏ روز ﮐﺎﻣﻞ ﻫﻢ ﺗﻮي ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻧﺒﻮدﯾﻢ‪.‬‬
‫راﺑﺮت ﮔﻔﺖ ‪ :‬اَوو‪!...‬ﻋﺠﺐ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪.‬ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺣﺎﻻ واﻗﻌﺎً اﯾﻨﺎ‬
‫ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ اﺗّﻔﺎق اﻓﺘﺎده؟‬
‫ﻫﻨﺮي ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻟﺒﺘّﻪ ﮐﻪ اﺗّﻔﺎق اﻓﺘﺎده‪.‬ﻣﮕﻪ ﻧﺸﻨﯿﺪي ﮐﻪ ﻣﺎدر ﭼﯽ‬
‫ﮔﻔﺖ؟‬
‫ﻣﺎدر ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻫﻨﺮي درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻪ راب‪.‬اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ﻫﻤﺶ واﻗﻌﯽ‬
‫ﺑﻮد‪.‬راﺳﺘﯽ ﯾﺎدﺗﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﮐﻪ ﺑﺮدﻣﺘﻮن ﭘﯿﺶ روان ﺷﻨﺎس‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻬﺘﻮن ﭼﯽ ﮔﻔﺖ؟‬
‫راﺑﺮت ﮔﻔﺖ ‪ :‬روان ﺷﻨﺎﺳﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎ اﺣﺴﺎس ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ ﮐﻪ‬
‫ﮐﺎﻣﻞ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﻃﺒﯿﻌﯿﻪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﺮي ﮔﻔﺖ ‪ :‬آره‪.‬ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ رو ﮐﺎﻣﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻣﺎ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ روﺣﯿﻢ ﺗﻮي دو ﺑﺪن‪.‬‬
‫راﺑﺮت‪:‬ﻣﺎﻣﺎن‪،‬ﺣﺎﻻ ﭼﻪ ﻧﺘﯿﺠﻬﺎي ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ از اﯾﻦ ﺳﻮال‬
‫ﺑﮕﯿﺮي؟‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن زﻧﮓ ﺑﻪ ﺻﺪا در آﻣﺪ‪.‬ﻣﺎدر ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﻮي ﯾﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ‬
‫ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻬﺘﻮن ﻣﯽ ﮔﻢ‪.‬ﻓﻌﻼً ﺑﺮﯾﺪ در رو ﺑﺎز ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮ دو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺘﻨﺪ و در را ﺑﺎز ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬راب ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم ﭘﺪر‬
‫دﯾﺮ ﮐﺮدﯾﻦ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻫﻨﺮي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم ﻫﻤﯿﺸﻪ زودﺗﺮ ﻣﯽ اوﻣﺪﯾﻦ‪.‬‬
‫ﭘﺪر ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪.‬راﺳﺘﺶ اﯾﻦ ﻣﺴﺎﻓﺮت ﯾﻪ ﻫﻔﺘﻪ اي‪،‬ﮐﻠﯽ‬
‫ﮐﺎرﻫﺎي ﻣﻦ رو ﻋﻘﺐ ﻣﯿﻨﺪازه‪.‬اﻣﺮوز ﯾﻪ ﮐﻢ ﺑﻪ ﮐﺎرﻫﺎم ﻧﻈﻢ دادم و‬
‫ﺑﺮاي ﺧﻮدم ﯾﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺨﺘﻢ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ از ﺳﻔﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﻢ‪،‬ﺧﯿﻠﯽ از‬
‫ﮐﺎرﻫﺎ ﻋﻘﺐ ﻧﻤﻮﻧﻢ‪...‬‬
‫ﭘﺲ از ﺧﻮردن ﺷﺎم‪،‬راﺑﺮت و ﻫﻨﺮي ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺸﺎن رﻓﺘﻨﺪ و روي‬
‫ﺗﺨﺘﺸﺎن دراز ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬در اﺗﺎق آﻧﻬﺎ ﺗﺨﺘﯽ دو ﻃﺒﻘﻪ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ‬
‫ﻃﺒﻘﻪ ي ﭘﺎﯾﯿﻦ‪،‬ﻫﻨﺮي وﻃﺒﻘﻪ ي ﺑﺎﻻ‪،‬راﺑﺮت ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﯿﺪ‪.‬‬
‫در ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ از اﺗﺎﻗﺸﺎن‪،‬ﯾﮏ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ و در ﮐﻨﺎر ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‪،‬ﯾﮏ‬
‫ﻣﯿﺰ و ﯾﮏ ﺻﻨﺪﻟﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬دري روﺑﻪ روي در ورودي ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ رو ﺑﻪ ﺑﺎﻟﮑﻦ ﺑﺎز ﻣﯽ ﺷﺪ‪...‬راﺑﺮت و ﻫﻨﺮي ﺧﯿﻠﯽ زود ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺧﻮاب رﻓﺘﻨﺪ‪. ...‬‬
‫روز ﺑﻌﺪ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 7:00‬ﺷﺐ روﺑﻪ روي در ورودي ﺧﺎﻧﻪ ‪...‬‬
‫راﺑﺮت و ﻫﻨﺮي ﻋﻘﺐ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ و آﻣﺎده ﺣﺮﮐﺖ اﻧﺪ‪.‬آن دو‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ آﯾﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺎن را ﺧﻮاﻫﻨﺪ دﯾﺪ؟ﻫﺮ دو از ﺷﯿﺸﻪ ي ﻋﻘﺐ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺎن ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺧﺎﻧﻪ اي زﯾﺒﺎ و دو ﻃﺒﻘﻪ ﮐﻪ روﺑﻪ روي‬
‫آن ﻓﻀﺎي ﺳﺒﺰ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﻮد‪...‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺳﻮار ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﻫﻤﻪ‬
‫ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺳﺮ ﺟﺎي ﺧﻮد ﻧﺸﺴﺘﻪ و آﻣﺎده ﭘﺮوازﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ از دﻗﺎﯾﻘﯽ‬
‫ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ‪ 1‬ﺳﺎﻋﺖ‪،‬ﺻﺪاي داد‬
‫و ﻓﺮﯾﺎد از ﮐﺎﺑﯿﻦ ﺧﻠﺒﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از آن ﺻﺪاي ﺑﺮﺧﻮرد ﺟﺴﻤﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻪ دﯾﻮاره ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪.‬ﭘﺪر ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ‬
‫ﺧﺒﺮه؟‬
‫وﭘﺲ از آن ﺻﺪاي ﻣﺴﺎﻓﺮان دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪...‬ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ‬
‫دﻗﺎﯾﻘﯽ اﻧﺪك‪،‬ﺷﺨﺼﯽ از ﮐﺎﺑﯿﻦ ﺧﻠﺒﺎن ﺑﯿﺮون آﻣﺪ و ﭘﺲ از آن‬
‫ﺳﮑﻮت ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺣﺎﮐﻢ ﺷﺪ‪.‬ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﺗﺎزه‬
‫وارد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺗﺎزه وارد ﭼﻬﺮه ي ﻋﺠﯿﺒﯽ داﺷﺖ‪.‬رﻧﮓ‬
‫ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺳﻔﯿﺪ و ﻣﺎت ﺑﻮد‪.‬او ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺧﻮن داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺮدﻣﮏ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﯿﺎﻫﺮﻧﮓ و ﻋﻤﻮدي ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن رﻧﮓ‬
‫ﺳﺮخ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﻮد‪.‬او ﻟﺒﺎﺳﯽ ﯾﮑﺪﺳﺖ‬
‫ﺳﯿﺎه ﺑﻪ ﺗﻦ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻋﺠﯿﺒﺶ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﺳﻔﯿﺪﯾﯽ‬
‫در آﻧﻬﺎ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪،‬ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ ﺗﮏ ﺗﮏ ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺧﯿﺮه ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭘﺲ از زﻣﺎﻧﯽ اﻧﺪك‪،‬راﺑﺮت ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ اﻣ‪‬ﺎ ﺑﺎ‬
‫ﺗﻌﺠﺐ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺗﮑﻠّﻢ ﻧﺪارد‪.‬او ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ دﯾﮕﺮ ﻣﺴﺎﻓﺮان‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ از آﻧﻬﺎ ﻣﺘﻮﺟ‪‬ﻪ اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﺷﺪه اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺣﺮﮐﺖ ﻋﺠﯿﺒﯽ را در ﺳﺮش اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪.‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﺮش‬
‫را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﻣﺮد ﻋﺠﯿﺐ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه‪.‬ﺳﭙﺲ ﺳﺮ‬
‫ﻣﺮد ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﻨﺮي رﻓﺖ و ﭘﺲ از اﻧﺪﮐﯽ دوﺑﺎره ﻧﮕﺎﻫﺶ‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺑﺮت ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬ﭼﻨﺪ دﻓﻌﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺗﮑﺮار ﮐﺮد و‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮه از آن دو ﻧﯿﺰ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬راﺑﺮت و ﻫﻨﺮي ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ‬
‫اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪...‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻣﺮد ﮐﺎرش را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮد‬
‫وﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻮروس!‬
‫ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﺳﻮروس ﺑﻮد‪،‬از ﮐﺎﺑﯿﻦ ﺧﻠﺒﺎن ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪.‬او‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮد ﻟﺒﺎﺳﯽ ﺳﯿﺎه ﺑﺮ ﺗﻨﺶ ﺑﻮد وﻧﻘﺎب ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﺮ ﺻﻮرت‬
‫داﺷﺖ‪.‬او ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻣﺮ ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ ارﺑﺎب‪.‬‬
‫ﻣﺮد)ارﺑﺎب( ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﮕﻮ ﺑﯿﺎن!‬
‫ﺳﻮروس آﺳﺘﯿﻦ دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را ﺑﺎﻻ زد وﭼﻮﺑﯽ را از درون‬
‫ﻟﺒﺎﺳﺶ درآورد و ﻧﻮك آن را روي ﻧﺸﺎن ﻋﺠﯿﺒﯽ ﮐﻪ روي دﺳﺖ‬
‫ﭼﭙﺶ ﺑﻮد‪،‬ﻗﺮار داد‪.‬در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن ﺻﺪاﻫﺎﯾﯽ آﻣﺪ و ﻫﻢ زﻣﺎن ﺑﺎ‬
‫آﻧﻬﺎ اﻓﺮادي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﻮروس ﻟﺒﺎس ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫وﺗﻤﺎﻣﯽ آﻧﻬﺎ ﭼﻮﺑﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻮروس دردﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن‬
‫ﻣﺮدم ﻣﺘﻮﺟ‪‬ﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻨﺪ‪.‬ﯾﮑﯽ از ﻣﺴﺎﻓﺮان از‬
‫ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺷﻤﺎ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ‬
‫آﻣﺪﯾﺪ؟ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﺧﻠﺒﺎﻧﺎن آودﯾﺪ؟‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫در اﯾﻦ زﻣﺎن ﺻﺪاي ﺑﻘﯿﻪ ي ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﻣﺮد‬
‫ﻋﺠﯿﺐ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﺪ‪!.‬‬
‫ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ‪،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺳﻮروس‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﯾﮑﯽ از ﻣﺴﺎﻓﺮان ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﭼﯿﺰي ﮔﻔﺖ‪.‬اﻧﺘﻬﺎي ﭼﻮب ﺳﻮروس ﻟﺤﻈﻪ اي درﺧﺸﯿﺪ‬
‫و ﻧﻮري ﺳﺒﺰ رﻧﮓ از آن ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮑﺘﺮﯾﻦ‬
‫ﻓﺮد ﺑﻪ ﺳﻮروس ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪.‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻧﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﻣﺴﺎﻓﺮي ﮐﻪ ﻧﻮر ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬ﺧﯿﺮه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﻣﺮد ﺑﻪ‬
‫ﻧﺮﻣﯽ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ اﻓﺘﺎد و ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬زﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎر او‬
‫اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪،‬ﻓﺮﯾﺎد زد ‪ :‬او ﻣﺮده!‬
‫ﭘﺲ از آن دﯾﮕﺮ ﺳﯿﺎه ﭘﻮﺷﺎن ﻧﯿﺰ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﮑﺎن دادن ﭼﻮب ﺧﻮد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬در ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺴﺎﻓﺮان‪،‬ﻧﯿﺰ ﺷﺮوع ﺑﻪ داد و ﻓﺮﯾﺎد‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ وﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻋﻘﺐ ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ دوﯾﺪﻧﺪ‪.‬راﺑﺮت و ﻫﻨﺮي دﺳﺖ‬
‫ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ راﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﻣﺴﺎﻓﺮان ﻫﻤﺮاه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي‬
‫ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ وﻟﯽ اﺛﺮي از ﭘﺪر و‬
‫ﻣﺎدرﺷﺎن ﻧﺪﯾﺪﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﮑﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ ﺑﮕﺮدﻧﺪ‪.‬ﭼﻮن‬
‫در ﻫﻤﺎن زﻣﺎن ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ و ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ﺗﮑﺎن ﺷﺪﯾﺪي‬
‫ﺧﻮرد‪.‬ﭘﺲ از آن ﻫﻤﺎن ﺻﺪاﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در اﺑﺘﺪاي ورود ﻣﺮدان‬
‫ﺳﯿﺎه ﭘﻮش ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪،‬ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﺮدم رﺳﯿﺪ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آن ﻣﺮدان‬
‫ﺳﯿﺎه ﭘﻮش ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﭼﻨﺪﯾﻦ اﺗّﻔﺎق ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ اﻓﺘﺎد‪.‬در‬
‫اﺑﺘﺪاﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ﺗﮑﺎن ﺷﺪﯾﺪ دﯾﮕﺮي ﺧﻮرد ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎري از‬
‫ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺑﺮ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ از آن ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻣﺴﺎﻓﺮان‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪآﺳﻤﺎن را ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ!ﺳﭙﺲ ﺑﺮاي ﺣﻔﻆ ﺟﺎن ﺧﻮد ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺠﺎ‬
‫ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ‪،‬ﭼﻨﮓ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ از اﻧﺪﮐﯽ‪،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺳﺨﺮه‬
‫ﻫﺎﯾﯽ را ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﯿﺰه ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺒﺎن آﻧﻬﺎ در‬
‫اﻧﺘﻈﺎر ﺑﻪ ﺳﯿﺦ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪن ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬راﺑﺮت و ﻫﻨﺮي دﺳﺖ‬
‫ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻓﺸﺎري ﻏﯿﺮﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻪ آن دو‬
‫وارد ﺷﺪ‪.‬آن دو ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﻢ ﮐﺸﯿﺪه ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ و‬
‫ﻫﯿﭻ اﺧﺘﯿﺎري ﻫﻢ از ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮔﺮﻣﺎﯾﯽ را در‬
‫دﺳﺘﻬﺎﯾﺸﺎن)ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮد‪(،‬ﺣﺲ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﮔﺮﻣﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬آن دو ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ از ﻫﻢ ﺟﺪا‬
‫ﺷﻮﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﻼﺷﺸﺎن ﻫﯿﭻ ﻧﺘﯿﺠﻬﺎي در ﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮔﺮﻣﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺣﺪي اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ دو ﻓﺮﯾﺎدي از روي درد زدﻧﺪ‪.‬دﯾﮕﺮ از‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاف ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ‬
‫اﺗّﻔﺎﻗﯽ در ﺣﺎل وﻗﻮع اﺳﺖ‪.‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﻮﺳﺖ دﺳﺘﺸﺎن‬
‫در ﺣﺎل ذوب ﺷﺪن اﺳﺖ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ‪،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺣﺴﺎس ﺑﻪ‬
‫ﮐﺘﻔﺸﺎن رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬ﻓﺸﺎر دﯾﮕﺮي ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﻗﺒﻠﯽ اﻓﺰوده ﺷﺪ و ﺑﺮاي‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺳﯿﺎه ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از آن ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ را از‬
‫ﻓﺎﺻﻠﻪ اي دور در ﺣﺎل ﺳﻘﻮط دﯾﺪﻧﺪ و ﺑﺮاي ﺑﺎر دو‪‬م ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺳﯿﺎه‬
‫ﺷﺪ‪. ...‬دردي را در ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ‬
‫ﺗﮏ ﺗﮏ اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎﯾﺶ را ﻣﯿﺎن دﺳﺘﮕﺎه ﭘﺮس ﻗﺮار داده‬
‫اﻧﺪ‪.‬ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺶ داد و ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‪.‬اﻧﺪﮐﯽ ﺻﺒﺮ ﮐﺮد و ﺳﭙﺲ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ وزﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ ‪ 100‬ﮐﯿﻠﻮﯾﯽ از آﻧﻬﺎ آوﯾﺰان‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد‪،‬ﮔﺸﻮد‪.‬در اﺑﺘﺪا ﮐﻤﯽ ﺟﺎ ﺧﻮرد‪.‬او ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ در ﺗﻤﺎم اﯾﻦ‬
‫ﻣﺪ‪‬ت در ﺣﺎل ﺧﻮاب دﯾﺪن اﺳﺖ و ﻫﻢ اﮐﻨﻮن در ﺗﺨﺖ ﮔﺮم و‬
‫ﻧﺮﻣﺶ‪،‬در اﺗﺎق زﯾﺒﺎﯾﺶ اﺳﺖ و‪. ...‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﯾﻨﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ‬
‫ﺗﺼﻮ‪‬ر ﺧﺎم ﺑﯿﺶ ﻧﺒﻮد و اﮐﻨﻮن روي ﯾﮏ ﺗﺨﺖ در اﺗﺎﻗﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪.‬اﻓﮑﺎرش آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي از ﮔﺬﺷﺘﻪ اش ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﻧﻤﯽ آورد‪.‬ﺗﻨﻬﺎ آن ﺷﺐ ﺷﻮم را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد و آن ﻣﺮد‬
‫ﻋﺠﯿﺐ‪...‬او ﮐﻪ ﺑﻮد؟در ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ؟اﺻﻼً‬
‫ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد؟ﭼﻮن ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد‬
‫ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺨﺼﯽ ﻣﯿﺎن ﻣﺴﺎﻓﺮان وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﭘﺲ از ﺑﺎزرﺳﯽ‬
‫ﻣﺴﺎﻓﺮان ﭼﮕﻮﻧﻪ از آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد؟وﺳﺆاﻻت دﯾﮕﺮي ﮐﻪ ذﻫﻨﺶ را‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ واو ﻫﯿﭻ ﺟﻮاب درﺳﺘﯽ ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﭘﺲ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫از ﺗﻔﮑﺮي اﻧﺪك در ﻣﻮرد ﺳﺆاﻻﺗﺶ‪،‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻠّﯽ ﺑﻪ اﺗﺎق اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫رو ﺑﻪ روي او ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ اي ﺑﺰرگ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬آن ﻗﺪر ﮐﺘﺎب آﻧﺠﺎ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﻮار ﭘﺸﺖ آن دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺳﻤﺖ راﺳﺖ او در زﯾﺒﺎﯾﯽ‬
‫وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬در ﭼﻮﺑﯽ ﺑﻮد و ﮐﻨﺪه ﮐﺎري ﻫﺎي ﻋﺠﯿﺒﯽ روي آن ﺑﻪ‬
‫ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪.‬روي دﯾﻮارﻫﺎ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام ﻣﺘﻌﻠّﻖ‬
‫ﺑﻪ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ ي ﺟﻬﺎن ﺑﻮد‪.‬در ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﻣﻨﺎﻇﺮ و ﺑﻨﺎﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪ‪‬دي‬
‫ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪.‬از ﺳﻘﻒ اﺗﺎق ﻟﻮﺳﺘﺮي ﮐﻮﭼﮏ آوﯾﺰان ﺑﻮد و‬
‫در ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﺗﺨﺖ ﻣﺒﻠﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬در ﺳﻤﺖ ﭼﭗ اﺗﺎق دري‬
‫ﺑﻪ‬
‫ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ در ﺧﺮوﺟﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫در رﻓﺖ و آن را ﮔﺸﻮد‪.‬ﻣﻨﻈﺮه ي زﯾﺒﺎﯾﯽ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﮐﻮه ﻫﺎي ﺳﺮ ﺑﻪ ﻓﻠﮏ ﮐﺸﯿﺪه اي را دﯾﺪ ﮐﻪ روي ﺗﻤﺎﻣﯽ آﻧﻬﺎ ﺑﺮف‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬او از ﺗﻤﺎﺷﺎي آن ﻣﻨﻈﺮه ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬آﻧﺠﺎ ﺣﺲ‪‬‬
‫آﺷﻨﺎﯾﯽ را در وﺟﻮدش ﺗﺎزه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ‪...‬در ﺣﺎل‬
‫ﺗﻤﺎﺷﺎي ﮐﻮه ﻫﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﯽ از ﺳﻤﺖ راﺳﺘﺶ ﺷﻨﯿﺪ ‪ :‬ﺳﻼم‬
‫ﭘﺴﺮ ﺟﻮن!زﻣﺎن زﯾﺎدي رو روي اون ﺗﺨﺖ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدي!‪...‬‬
‫ﺟﻮاب داد ‪ :‬ﺳﻼم‪.‬‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﺻﺪاي او‪‬ل‪،‬ﭘﯿﺮﻣﺮدي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎراﻧﯽ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﻋﺼﺎﯾﯽ را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﻮ و رﯾﺸﯽ ﺑﻠﻨﺪ داﺷﺖ‪.‬ﻣﻮ‬
‫و رﯾﺶ او ﮐﺎﻣﻼً ﺳﻔﯿﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ در ﺑﺮف ﻫﺎي روي‬
‫زﻣﯿﻦ ﮔﻢ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ و ﮐﺎﻣﻼً ﺑﺎ ﻟﺒﺎس او در ﺗﻀﺎد ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺟﻮاب داد ‪ :‬ﺳﻼم!‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺴﺮ اﺳﻤﺖ ﭼﯿﻪ؟‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫او ﮐﻤﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد اﻣ‪‬ﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﯿﺎورد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‬
‫اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ اﻓﮑﺎرش ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻫﺠﻮم آوردﻧﺪ‪.‬او دو اﺳﻢ در‬
‫ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺖ!اﻣ‪‬ﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﺟﻮاب داد ‪:‬‬
‫روﻫﺎن!اﺳﻤﻢ روﻫﺎﻧﻪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪-2‬‬‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن‪،‬ﻫﺎ؟!اﺳﻢ ﺟﺎﻟﺒﯽ داري‪.‬ﺑﺒﯿﻨﻢ اﻫﻞ‬
‫ﮐﺠﺎﯾﯽ؟ﺑﻬﺖ ﻧﻤﯿﺎد اﻫﻞ اﯾﺮان ﺑﺎﺷﯽ؟‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﯾﺮان؟ اﻣ‪‬ﺎ‪...‬ﻣﺎ ﻗﺮار ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﯿﻦ ﺑﺮﯾﻢ‪...‬راﺳﺘﯽ‬
‫اﮔﺮ اﯾﻨﺠﺎ اﯾﺮاﻧﻪ‪،‬ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﺟﻮري ﺣﺮﻓﯽ ﻣﻦ رو ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ؟‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ در اﺻﻞ اﻫﻞ اﻧﮕﻠﯿﺴﻢ‪.‬ﺑﻌﺪ از ﯾﻪ ﺳﺮي اﺗّﻔﺎق‬
‫ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﺎم اﯾﻨﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ‪...‬ﭘﺴﺮ!ﺑﺮو ﺗﻮي ﺧﻮﻧﻪ و‬
‫ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎم‪.‬ﯾﻪ ﺳﺮي ﺳﺆال دارم ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﻮاﺑﺸﻮن رو‬
‫ﺧﯿﻠﯽ دﻗﯿﻖ ﺑﻬﻢ ﺑﮕﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪.‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ رﻓﺖ‪،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬ﯾﮏ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺻﺨﺮه اي ﻣﺘّﺼﻞ ﺑﻮد‪.‬در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن ﻣﺘﻮﺟ‪‬ﻪ ﻧﮑﺘﻪ اي ﺷﺪ‪.‬دري‬
‫ﮐﻪ روي آن ﮐﻨﺪه ﮐﺎري ﻫﺎي زﯾﺒﺎﯾﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‪،‬درﺳﺖ ﻫﻤﺎن‬
‫ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﺨﺮه ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد!ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪.‬در را ﮔﺸﻮد و وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﻋﺠﯿﺐ‬
‫رﻓﺖ‪.‬ﺑﻪ آن ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﺧﻮاﺳﺘﺎر ﺑﺎز ﮐﺮدن در‬
‫ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرش ﭘﯿﺮﻣﺮد را ﻧﺎراﺣﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﺮ ﻋﻘﻠﺶ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﺮد و در را ﮔﺸﻮد‪.‬ﭘﺲ از ﺑﺎز‬
‫ﮐﺮدن در‪،‬از ﺷﺪ‪‬ت ﺗﻌﺠ‪‬ﺐ دﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ‪.‬ﭘﺸﺖ در ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻗﺼﺮي‬
‫ﺑﺰرگ ﺑﻮد‪.‬ﻗﺼﺮ ﻣﺤﯿﻄﯽ داﯾﺮه اي داﺷﺖ‪.‬رﻧﮓ دﯾﻮارﻫﺎي ﻗﺼﺮ‬
‫ﺳﺮخ ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﺳﯿﺎه ﺑﻮد‪.‬رو ﺑﻪ روي روﻫﺎن‪،‬ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﻪ در آن ﺗﻨﻬﺎ ﺳﯿﺎﻫﯽ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬دو ﺳﻤﺖ اﺗﺎق دو ﭘﻠﮑﺎن وﺟﻮد‬
‫داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﯿﭻ در ﭘﯿﭻ ﺗﺎ ﺑﺎﻻي ﻗﺼﺮ اداﻣﻪ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬در‬
‫ﻗﺼﺮ ﺣﺪوداً ‪ 5‬اﻟﯽ ‪ 6‬ﻃﺒﻘﻪ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬از ﺳﻘﻒ ﻗﺼﺮ ﻟﻮﺳﺘﺮ‬
‫زﯾﺒﺎﯾﯽ آوﯾﺰان ﺑﻮد ﮐﻪ روﻫﺎن ﺗﺨﻤﯿﻦ ﻣﯽ زد اﻧﺪازه ي آن ﺣﺪوداً‬
‫ﻧﺼﻒ اﺗﺎق ﻗﺒﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬در ﻣﮑﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ‬
‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪،‬درﻫﺎﯾﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬روﻫﺎن ﻟﺤﻈﻪ اي ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ‬
‫ﺣﺮﮐﺘﯽ را در ﯾﮑﯽ از ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻﯾﯽ ﻗﺼﺮ دﯾﺪه‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ آن ﻣﮑﺎن ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪،‬ﭘﻨﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﯿﺎل ﺑﻮده‪.‬در ﺣﺎل‬
‫ﺗﻤﺎﺷﺎي ﻗﺼﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﭘﯿﺮﻣﺮد را از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺷﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻗﺼﺮ زﯾﺒﺎﯾﯽ اﺳﺖ‪.‬ﻧﻪ؟!‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬او ﻫﯿﭻ ﺻﺪاﯾﯽ از در ﻧﺸﻨﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺣﺎﮐﯽ از ﺑﺎز ﯾﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن در ﺑﺎﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻠﻪ‪...‬ﻣﻦ ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﺪون اﺟﺎزه‬
‫وارد اﯾﻨﺠﺎ ﺷﺪم‪.‬راﺳﺘﺶ ﺑﺮام ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ اون در زﯾﺒﺎ دﻗﯿﻘﺎً‬
‫ﻫﻤﺎن ﺳﻤﺘﯽ از ﺧﺎﻧﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺳﺨﺮه آﻧﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻠﻪ اون در ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻫﺮ ﮐﺴﯽ رو ﺗﺤﺮﯾﮏ ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻪ ‪...‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﺎ اون ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ دوﻧﻢ‪،‬اون در ﻫﯿﭻ زﯾﺒﺎﯾﯽ‬
‫ﻧﺪاره‪!.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻣ‪‬ﺎ ﻣﻦ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎي ﺧﻮدم دﯾﺪﻣﺶ!روي اون در ﮐﻨﺪه‬
‫ﮐﺎري ﻫﺎي زﯾﺎدي وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ در از اوﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺎ ﻣﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﯿﺎ و ﺑﮕﻮ ﮐﻪ دﻗﯿﻘﺎً ﭼﯽ روي در ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ؟‬
‫روﻫﺎن ﻫﻤﺮاه ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﭘﺸﺖ در رﻓﺖ و ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد در‬
‫را ﺑﺴﺖ‪،‬روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬روي در اﺷﮑﺎل ﻋﺠﯿﺒﯽ وﺟﻮد داره‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ‪...‬ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻤﺸﻮن ﯾﻪ ﺳﺮي ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻧﻪ در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي‬
‫در ﺷﮑﻠﺸﻮن ﻋﻮض ﺷﺪه‪.‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ دو زﺑﺎن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻮر‪.‬اﮔﻪ اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻫﻤﻮن ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ‪...‬ﭘﺴﺮ ﺟﻮن!ﺑﯿﺎ روي اﯾﻦ ﻣﺒﻞ ﺑﺸﯿﻦ و‬
‫ﺧﻮب ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎي ﻣﻦ ﮔﻮش ﺑﺪه‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد در ﻫﻤﺎن زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺮف ﻣﯽ زد‪،‬ﺑﺎراﻧﯿﺶ را درآورد‬
‫و ﻋﺼﺎﯾﺶ را ﮐﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد وﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﯿﺪ در آﻣﺪه ﺑﻮد و‬
‫رﮔﻪ ﻫﺎي ﺳﺮخ رﻧﮕﯽ در آن دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪،‬را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﯽ ﮔﺮﻓﺖ و‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺗﮑﺎن اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ آن داد‪.‬ﺳﺮ ﻋﺼﺎ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺮﻧﺪه اي ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ‬
‫ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺳﺮخ داﺷﺖ ﻟﺤﻈﻪ اي درﺧﺸﯿﺪ و ﺑﻌﺪ از آن‬
‫درﺳﺖ رو ﺑﻪ روي ﻣﺒﻠﯽ ﮐﻪ در ﺳﻤﺖ ﭼﭗ اﺗﺎق ﺑﻮد‪،‬ﻣﺒﻞ دﯾﮕﺮي‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺒﻞ ﻫﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روي ﻣﺒﻞ‬
‫ﻗﺒﻠﯽ ﻧﺸﺴﺖ‪،‬روﻫﺎن را ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻣﺒﻞ ﺗﺎزه ﻣﯽ‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪،‬ﺑﻪ ﺳﻮي ﺧﻮد ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﯿﺎ ﺑﺸﯿﻦ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ‬
‫رو ﺑﺮات ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪم‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺒﻞ رﻓﺖ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺒﻞ رﺳﯿﺪ‪،‬ﻣﺘﻮﺟ‪‬ﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ‬
‫ﻣﺒﻞ اﻧﺪﮐﯽ ﻣﺤﻮ ﺑﻮد‪.‬ﻣﺒﻞ اﻧﺪﮐﯽ ﻧﻮراﻧﯽ ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ از اﻧﺪﮐﯽ دﻗﺖ‪،‬‬
‫روﻫﺎن ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﻮري را ﻣﻨﻌﮑﺲ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ و ﻧﻮر از‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺧﻮد ﻣﺒﻞ ﺗﺎﺑﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮ ﮐﻨﺠﮑﺎوي اش ﻏﻠﺒﻪ‬
‫ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ اﻧﺪﮐﯽ ﺷﮏ ﺑﺮ ﻣﺒﻞ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﺘﻌﺠﺐ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﻮ‬
‫ﭼﺮا‪...‬؟!اﻟﺒﺘّﻪ اﻻن ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮام ﻣﻄﺮح ﮐﻨﻢ‪،‬اﻫﻤ‪‬ﯿﺖ‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮي داره‪...‬ﺣﺎﻻ او‪‬ل ﻣﻦ از ﺗﻮ ﺳﺆال ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻢ و ﺗﻮ ﺟﻮاب‬
‫ﻣﯿﺪي‪...‬او‪‬ل ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﭘﺪر وﻣﺎدرت ﮐﯿ‪‬ﻦ؟‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬راﺳﺘﺶ آﻗﺎي‪...‬؟‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻓﻼﻣﻞ ﺻﺪام ﺑﺰﻧﯽ‪!.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻠﻪ!آﻗﺎي ﻓﻼﻣﻞ‪،‬راﺳﺘﺶ ﻣﻦ ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي از ﮔﺬﺷﺘﻢ‬
‫ﯾﺎدم ﻧﯿﺴﺖ‪.‬وﻟﯽ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ‪،‬اﻫﻞ اﻧﮕﻠﯿﺴﻢ و ﺗﻮي‬
‫اوﻧﺠﺎ ﯾﻪ ﺧﻮﻧﻪ داﺷﺘﯿﻢ و ﻣﻦ ﯾﺎدم ﻣﯿﺎد ﮐﻪ ‪...‬دو ﻧﻔﺮ!‪. ...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ‪...‬درﮐﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪.‬او ﻣﯽ داﻧﺴﺖ‬
‫ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﺮادر‪...‬ﻧﻪ!اﯾﻦ ﺧﻮد او ﺑﻮد‪.‬او دو ﻧﻔﺮ ﺑﻮد!وﻟﯽ ﺣﺎﻻ‪...‬او‬
‫اﻓﮑﺎر ﻫﺮ دو را در اﺧﺘﯿﺎر داﺷﺖ و‪...‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﮔﻔﺖ ‪ :‬آﻗﺎي ﻓﻼﻣﻞ‪،‬‬
‫اﯾﻦ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ اﺗّﻔﺎﻗﺎت ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﺮام اﻓﺘﺎده ﮐﻪ درك ﺑﻌﻀﯽ ازآﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﺮام ﺳﺨﺘﻪ‪.‬ﻣﺜﻼً ﻣﻦ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﺎدم ﻣﯿﺎد‪،‬دو ﻧﻔﺮ ﺑﻮدم!ﻣﻦ اﻻن‬
‫اﻓﮑﺎر ﻫﺮ دو رو در اﺧﺘﯿﺎر دارم‪.‬وﻟﯽ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ‬
‫ﮐﺪوﻣﺸﻮن ﺗﻌﻠّﻖ ﻧﺪارم‪.‬ﻣﻦ‪...‬ﻣﻦ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﺗﻮي ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ وﻗﺘﯽ‬
‫ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ رﺳﯿﺪﯾﻢ‪...‬ﯾﻌﻨﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪،‬دﺳﺘﺎﺷﻮن ﺑﻪ ﻫﻢ ﭼﺴﺒﯿﺪه‬
‫ﺑﻮد‪...‬ﺣﺮارﺗﯽ ﮐﻪ ﺗﻮي دﺳﺘﺎﺷﻮن اﯾﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ و اون ﻓﺸﺎر ﻋﺠﯿﺐ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از اون ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ رو دﯾﺪم‬
‫ﮐﻪ داﺷﺖ ﺳﻘﻮط ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺳﺮش را ﮐﻪ در ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﺿﯿﺢ اﺗّﻔﺎﻗﺎت ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪،‬ﺑﺎﻻ آورد و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﯾﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪.‬ﻣﻦ از ﮔﺬﺷﺘﻪ ي‬
‫ﺑﺮادرﻫﺎ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﮐﻠّﯽ ﻣﯽ دوﻧﻢ‪.‬ﻣﻦ ﺧﺎﻃﺮاﺗﺸﻮن رو ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﯾﺎد ﻧﻤﯿﺎرم‪.‬‬
‫ﭘﺲ از اﺗﻤﺎم ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي روﻫﺎن‪،‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻪ او را ﺑﻪ ﯾﺎد دو ﭼﺸﻢ ﺳﺮخ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻫﺮ ﭼﯽ از ﺟﺮﯾﺎن‬
‫ﺳﻘﻮط ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ رو ﮐﻪ ﯾﺎدﺗﻪ ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﮐﻢ و ﮐﺎﺳﺘﯽ ﺑﺮام ﺗﻌﺮﯾﻒ‬
‫ﮐﻦ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ و ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫ﭼﻬﺮه ي ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮد‪.‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻫﻤﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﯽ رو از ﮐﺎﺑﯿﻦ ﺧﻠﺒﺎن ﺷﻨﯿﺪﯾﻢ‪.‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺧﻠﺒﺎن‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زد‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﺻﺪاﻫﺎ ﻗﻄﻊ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺑﻌﺪ اون ﻣﺮد‬
‫ﻋﺠﯿﺐ از ﮐﺎﺑﯿﻦ ﺧﻠﺒﺎن اوﻣﺪ ﺑﯿﺮون‪.‬ﺻﻮرت اون ﻣﺮد‪. ...‬اون از‬
‫ﻫﻤﻮن زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اوﻣﺪ‪،‬ﺧﯿﻠﯽ دﻗﯿﻖ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﻓﺮﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﻫﻤﻮن ﻃﻮري ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﯾﺪ‪.‬ﯾﺎدﻣﻪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺣﺮﮐﺖ و ﺣﺮف زدن رو‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺑﺮادرﻫﺎ رﺳﯿﺪ‪،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻬﺸﻮن‬
‫ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺗﻌﺠ‪‬ﺐ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﺑﻌﺪ از اﺗﻤﺎم‬
‫ﮐﺎرش‪،‬ﮐﺴﯽ رو ﺻﺪا زد ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اﺳﻤﺶ ﺳﻮروس ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺗﻌﺠ‪‬ﺐ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻮروس؟!‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻠﻪ آﻗﺎي ﻓﻼﻣﻞ‪.‬اون رو ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﯿﺪ؟‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﭘﺲ از اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻔﮑّﺮ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ‪،‬ﭼﯿﺰ ﻣﻬﻤ‪‬ﯽ ﻧﯿﺴﺖ اداﻣﻪ ﺑﺪه‪.‬‬
‫روﻫﺎن درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻮك ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬اداﻣﻪ داد ‪ :‬ﺑﻌﺪ از آﻧﮑﻪ‬
‫ﺳﻮروس از ﮐﺎﺑﯿﻦ ﺧﻠﺒﺎن ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪،‬و ﺷﺨﺺ ﻋﺠﯿﺐ رو ارﺑﺎب‬
‫ﺧﻄﺎب ﮐﺮد‪،‬ارﺑﺎبِ ﺳﻮروس‪،‬ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﮕﻮ ﺑﯿﺎن‪.‬ﺑﻌﺪ ﺳﻮروس‬
‫ﯾﻪ ﭼﻮب از ﺗﻮي ﻟﺒﺎﺳﺶ درآورد و روي ﻧﺸﺎن ﻋﺠﯿﺒﯽ ﮐﻪ روي‬
‫دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﺑﻮد‪،‬ﻗﺮار داد‪.‬ﺑﻌﺪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺳﻮروس ﺳﯿﺎه‬
‫ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ارﺑﺎب ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺑﻌﺪ ﺻﺮو ﺻﺪاي‬
‫ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ارﺑﺎب ﺳﻮروس ﮔﻔﺖ ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﺪ‪.‬و ﺧﻮدش‬
‫از اوﻧﺠﺎ رﻓﺖ‪.‬ﺳﯿﺎه ﭘﻮش ﻫﺎ ﻫﻤﺸﻮن ﯾﻪ ﭼﻮب ﻣﺜﻞ ﭼﻮب‬
‫ﺳﻮروس داﺷﺘﻨﺪ و ﻫﻤﺸﻮن ﭼﻮﺑﺎﺷﻮن رو ﺗﮑﺎن ﻣﯽ دادﻧﺪ و‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﻮرﻫﺎي رﻧﮕﺎرﻧﮕﯽ رو ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪.‬ﺑﻌﺪ از اوﻧﻢ ﮐﻪ‬
‫ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ﺳﻘﻮط ﮐﺮد‪...‬ﻫﻤﺶ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از اﺗﻤﺎم ﺻﺤﺒﺖ روﻫﺎن‪،‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‬
‫رﻓﺖ‪.‬او ﮐﺘﺎﺑﯽ ﮐُﻬﻨﻪ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﻣﺒﻠﯽ را ﮐﻨﺎر ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺲ دﻗﺎﯾﻘﯽ روي ﻣﺒﻞ ﻧﺸﺴﺖ و ﮐﺘﺎب را ورق زد‪.‬ﺑﻌﺪ ﮐﺘﺎب‬
‫را ﺑﺴﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺴﺮ ﺑﯿﺎ ﺑﺸﯿﻦ رو ﺑﻪ روي ﻣﻦ ﺗﺎ ﺑﺮات داﺳﺘﺎﻧﯽ‬
‫رو ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻣﺒﻠﯽ را رو ﺑﻪ روي ﻣﺒﻞ ﺧﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد وﺑﺎ دﺳﺘﺶ‬
‫روﻫﺎن را ﺑﻪ ﻧﺸﺴﺘﻦ دﻋﻮت ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ از آن ﮐﻪ روﻫﺎن روي ﻣﺒﻞ‬
‫ﻧﺸﺴﺖ‪،‬او داﺳﺘﺎن ﺧﻮد را ﺷﺮوع ﮐﺮد ‪ :‬ﺻﺪﻫﺎ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ‪،‬روي‬
‫ﮐﺮه ي زﻣﯿﻦ‪،‬ﻣﺮدم دو دﺳﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬دﺳﺘﻪ ي او‪‬ل ﻣﺮدﻣﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻗﺪرت ﻫﺎي ﻋﺠﯿﺒﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬ﻗﺪرت ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺟﺎدو‬
‫ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬دﺳﺘﻪ ي دوم ﻣﺮدﻣﯽ ﻋﺎدي ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ ﻓﺎﻗﺪ ﻫﺮ‬
‫ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺪرت ﺧﺎرق اﻟﻌﺎده اي ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اﯾﻦ دو دﺳﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﻫﻢ‬
‫ﮐﻨﺎر آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و در ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﻣﺸﮑﻠﯽ زﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ روزي اﻓﺮادي ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﻘﺎﯾﺪ‬
‫ﻧﺎﭘﺴﻨﺪي داﺷﺘﻨﺪ‪.‬آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﺎدوﮔﺮان ﻓﺮزﻧﺪان ﺷﯿﻄﺎﻧﻨﺪ و‬
‫ﻗﺼﺪ آﻧﻬﺎ از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﻋﺎدي اﺳﺖ‪.‬در اﺑﺘﺪا ﮐﺴﯽ ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺗﻮﺟ‪‬ﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ را ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﻣﯿﺎن ﯾﮏ ﺟﺎدوﮔﺮ و ﯾﮏ ﻓﺮد ﻋﺎدي اﺧﺘﻼﻓﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ وﯾﮏ‬
‫درﮔﯿﺮي ﻣﯿﺎن آﻧﻬﺎ اﯾﺠﺎد ﺷﺪ‪.‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﻓﻠﺞ ﺷﺪن اﻧﺴﺎن‬
‫ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬ﭘﺲ از آن اﻓﺮاد ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ اﯾﺪه ﺧﻮد را ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺎ اﯾﺠﺎد ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻣﯿﺎن ﺟﺎدوﮔﺮان آﻧﻬﺎ را ﺗﻀﻌﯿﻒ ﮐﻨﻨﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ روش آﻧﻬﺎ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮﻧﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﭼﻨﺪ ﺟﺎدوﮔﺮ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﺑﺒﺮﻧﺪ‪.‬ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺳﺎل‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﻤﻊ آوري ﮐﻮدﮐﺎﻧﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺟﺎدو ﮐﺮدن را‬
‫داﺷﺘﻨﺪ‪.‬او ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﮐﻮدﮐﺎن را ﺟﻤﻊ آوري وﺗﺮﺑﯿﺖ‬
‫ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺷﺎﮔﺮدان ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﺳﻔﺎرش ﮐﺮد ﮐﻪ راه او را اداﻣﻪ‬
‫دﻫﻨﺪ‪.‬ﯾﮑﯽ از ﺷﺎﮔﺮدان او ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ را ﮐﻪ ﻗﺪرﺗﯽ ﺧﺎرق‬
‫اﻟﻌﺎده داﺷﺖ‪.‬او ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻧﻮﺟﻮان را ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺮدم ﺑﺸﻮراﻧﺪ و‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ اﺳﻠﺤﻪ اي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ آورده اﺳﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻧﻤﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ ﮐﻪ در اﺻﻞ در ﺣﺎل ﭘﺮورش دادن ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ دﺷﻤﻨﺶ‬
‫اﺳﺖ‪.‬ﻣﺮدي ﮐﻪ ﻣﻦ از او ﯾﺎد ﮐﺮدم ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻤﺎم ﺟﺎدوﮔﺮان‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﯿﺎه را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮد‪.‬اﯾﻦ ﻣﺮد ﻣﺮﻟﯿﻦ ﻧﺎم داﺷﺖ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺴﯿﺎر ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﺮﻟﯿﻦ؟!‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻠﻪ‪...‬ﻫﻤﻮن ﻣﺮﻟﯿﻦ اﻓﺴﺎﻧﻪ اي‪.‬ﻣﺮﻟﯿﻦ در اﺑﺘﺪا‬
‫ﺗﺼﻤﯿﻢ داﺷﺖ ﮐﻪ اﺳﺮار اﺳﺘﻔﺎده از ﻗﺪرت ﺟﺎدو رو ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ‬
‫ﮔﻮر ﺑﺒﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺳﺎل زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﻧﻮﺟﻮان‬
‫ﮐﻨﺠﮑﺎو و ﻃﺎﻟﺐ ﻗﺪرت ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪،‬ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ ﻋﻮض ﺷﺪ و‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ آﻣﻮزش آن ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﮐﺮد‪.‬آن ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ‪،‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ‬
‫ﺗﻤﺎم ﻧﮑﺎت ﺟﺎدو را آﻣﻮﺧﺘﻨﺪ‪،‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ اﻓﺘﺎدﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﻮدﮐﺎﻧﯽ را‬
‫ﮐﻪ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯽ داﺷﺘﻨﺪ را در ﻣﮑﺎﻧﯽ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫آﻣﻮزش دﻫﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ اﯾﺪه ي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﮐﻤﮏ او‬
‫ﻣﺪرﺳﻪ اي ﺑﻪ ﻧﺎم ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬اﻓﺮاد ﺑﺴﯿﺎري در آن‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﺪرﺳﻪ درس ﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ و ﻣﻦ ﻧﯿﺰ ﯾﮑﯽ از آن اﻓﺮادم‪.‬آه‪...‬دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ‬
‫ﭘﯿﺪاش ﺑﺸﻪ!ﺗﺎ ﺗﻮ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﺨﻮري ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺰ ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﯿﺰي را زﻣﺰﻣﻪ‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺲ روي ﻣﯿﺰ ﭼﻨﺪ ﻧﻮع ﺧﻮراﮐﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ‬
‫ﺑﯿﺮون از اﺗﺎق رﻓﺖ‪.‬روﻫﺎن ﮐﻤﯽ ﺧﻮرد و ﻧﻮﺷﯿﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ‬
‫ﻓﺮو رﻓﺖ‪....‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در‬
‫ﺧﺮوﺟﯽ رﻓﺖ‪.‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ در را ﺑﺎز ﮐﺮد‪،‬ﭘﯿﺮﻣﺮد را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺎﻋﺘﯽ ﮔﺮد و ﻃﻼﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﺎ زﻧﺠﯿﺮي ﻫﻤﺮﻧﮓ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺟﯿﺐ‬
‫ﻟﺒﺎﺳﺶ ﻣﺘّﺼﻞ ﺑﻮد‪،‬ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ ازﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ آن را ﺑﻪ داﺧﻞ‬
‫ﺟﯿﺒﺶ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ رو ﺑﻪ رو ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ‪،‬آﺗﺶ‬
‫ﻣﻬﯿﺒﯽ رو ﺑﻪ روي ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﮑﺮد و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ آﺗﺶ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬درﺳﺖ ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ‬
‫روﻫﺎن ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻫﺸﺪار دﻫﺪ‪،‬آﺗﺶ ﻓﺮو ﻧﺸﺴﺖ و‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮدي در ﻟﺒﺎﺳﯽ ﺳﻔﯿﺪ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﺮﻧﺪه اي ﺳﺮخ روي‬
‫ﺷﺎﻧﻪ اش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺗﺎزه وارد‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم آﻟﺒﻮس دﯾﺮ ﮐﺮدي‪!.‬‬

‫‪-3‬‬‫ﭘﯿﺮﻣﺮدي ﮐﻪ آﻟﺒﻮس ﻧﺎم داﺷﺖ‪،‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻓﻼﻣﻞ ﯾﮑﺪﺳﺖ ﺳﻔﯿﺪ‬
‫ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮد و رﯾﺸﯽ ﺑﻠﻨﺪ داﺷﺖ‪.‬ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﻧﯿﺰ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ رﯾﺸﺶ ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺑﻮد و ﺗﺎ ﻣﯿﺎن ﮐﻤﺮش اداﻣﻪ داﺷﺖ‪.‬ﭘﺮﻧﺪه اي زﯾﺒﺎ ﮐﻪ رﻧﮓ ﺳﺮﺧﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫داﺷﺖ روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﭘﺮﻧﺪه ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ ﺑﻮد و‬
‫ﺗﻀﺎد زﯾﺒﺎﯾﯽ را ﺑﺎ آﻟﺒﻮس ﺳﻔﯿﺪ ﭘﻮش اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬آﻟﺒﻮس‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم ﻧﯿﮏ‪.‬ﭘﺲ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﭘﯿﺮﻣﺮدﻫﺎ‬
‫ﭘﯿﻮﺳﺘﯽ‪.‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬آره آﻟﺒﻮس‪.‬ﺑﻌﺪ از ﻧﺎﺑﻮدي ﺳﻨﮓ ﺟﻮوﻧﯿﻢ رو از‬
‫دﺳﺖ دادم‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﺎز از ﺗﻮ وﺿﻌﯿﺘﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﮐﻪ ﺧﺎﮐﺖ ﮐﺮدن و ﺑﺮات‬
‫ﻣﺮاﺳﻢ ﻫﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ!‬
‫ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ و ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را‬
‫در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻧﮕﺎه آﻟﺒﻮس ﺑﻪ روﻫﺎن اﻓﺘﺎد و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬راﺳﺘﯽ اﯾﻦ ﻣﺮد ﺟﻮان رو ﺑﻬﻢ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻧﮑﺮدي‪.‬اﻧﮕﺎر ﭘﯿﺮي‬
‫روي ﺣﺎﻓﻈﺖ ﻫﻢ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ!‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬آه‪...‬ﺧﻮب ﺷﺪ ﯾﺎدم اﻧﺪاﺧﺘﯽ‪.‬اﯾﻦ آﻗﺎ ﭘﺴﺮ رو ﻧﺰدﯾﮏ‬
‫ﯾﻪ ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ﮐﻪ ﺳﻘﻮط ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‪.‬اﺳﻤﺶ روﻫﺎﻧﻪ و ﺑﻪ‬
‫ﻗﻮل ﺧﻮدش ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي از ﮔﺬﺷﺘﺶ رو ﺑﻪ ﯾﺎد ﻧﻤﯿﺎره‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﺗّﻔﺎﻗﺎت‬
‫ﺗﻮي ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ رو ﯾﺎدﺷﻪ‪.‬ﻣﯽ ﮔﻪ ﺳﻘﻮط ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ﮐﺎر ﺗﺎم ﺑﻮده‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻌﺪاً ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رﺳﯿﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ‪.‬ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﺎ ﮐﯽ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﯾﺴﺘﯿﻢ؟ﻧﯿﮏ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي دﻋﻮﺗﻢ ﮐﻨﯽ ﺗﻮ؟‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﻧﻪ ي ﺧﻮدﺗﻪ‪.‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺎ رو‬
‫دﻋﻮت ﮐﻨﯽ‪.‬راﺳﺘﯽ روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺴﺖ راه ورود ﺑﻪ ﻗﺼﺮ رو ﭘﭙﯿﺪا‬
‫ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﻣﯽ رﻓﺖ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻮ ﮐﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭼﯿﺰي ﺑﻬﺶ ﻧﮕﻔﺘﯽ؟در ﺿﻤﻦ اﯾﻦ اﺗﺎق رو ﺗﻮ ﺳﺎﺧﺘﯽ ﻧﻪ ﻣﻦ!و‬
‫ﭼﻮن اﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ راه ورود ﺑﻪ ﻗﺼﺮه‪،‬ﻣﻦ ﺑﺪون اﺟﺎزه ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ‬
‫ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﺑﺮم‪.‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﭗ ﭼﭗ ﺑﻪ آﻟﺒﻮس ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ‪.‬‬
‫ﺧﻮدش راﻫﺶ رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس ‪ :‬ﭘﺲ ﺑﺬار از ﺧﻮدش ﺑﭙﺮﺳﯿﻢ‪.‬ﺑﺒﯿﻨﻢ روﻫﺎن ﺗﻮ ﭼﻪ ﺟﻮري‬
‫راه ورودي رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮدي؟‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﻪ ﻋﺠﺐ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻣﻦ رو ﻫﻢ آدم ﺣﺴﺎب‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ!در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن آﻟﺒﻮس ﺑﻪ او ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫زد‪.‬ﺳﭙﺲ روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬راﺳﺘﺶ ﺑﻌﺪ از دﯾﺪن اون در ﻋﺠﯿﺐ‬
‫ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺷﺪم ﮐﻪ ﺑﺎزش ﮐﻨﻢ‪.‬اﮔﻪ ﮐﺎر ﺑﺪي ﮐﺮدم ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮام‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫آﻟﺒﻮس ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ ﮐﺎر ﺑﺪي ﻧﮑﺮدي‪...‬ﺷﺎﯾﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ ﻣﻦ ﭼﮑﺸﻮن ﮐﺮدم‪.‬ﻫﻤﺸﻮن ﻗﻮي و ﭘﺎﯾﺪار‪،‬ﺳﺮ‬
‫ﺟﺎﺷﻮن ﺑﻮدن‪.‬راﺳﺘﯽ ﻣﻦ ﺗﻮي ذﻫﻦ ﭘﺴﺮه ﯾﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮات ﺟﺎﻟﺐ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬ﻣﺎدر ﭘﺴﺮه داﺷﺖ ﺑﺮاش داﺳﺘﺎﻧﯽ رو‬
‫ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﯾﻪ رﺑﻄﯽ ﺑﻪ اﺳﺘﺎد داره‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ آن دو را ﺑﻪ ﻧﺸﺴﺘﻦ دﻋﻮت ﻣﯿﮑﺮد ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ﺟﺪي؟ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺟﺮﯾﺎن ﭼﯿﻪ؟‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬داﺳﺘﺎن از اﯾﻦ ﻗﺮاره ﮐﻪ‪...‬ﺑﻌﺪﺷﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ اوﻣﺪي‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻓﮑﺮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﺎر اﺳﺘﺎد ﺑﺎﺷﻪ‪.‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ از ﺧﻮد اﺳﺘﺎد‬
‫ﺑﭙﺮﺳﯿﻢ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﯿﺎزي ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻫﻢ ﺑﺮﯾﻢ‪.‬ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ رم ﭘﯿﺸﺶ و‬
‫ازش ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻢ‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ ﺗﻮ ﺑﺮو‪.‬ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدي ﻣﻦ ﻫﻢ ﯾﻪ‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﺮاش ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﮔﺮ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯽ از اﻧﺒﺎر ‪1‬و‪ 2‬ﭼﯿﺰي ﺑﺮاش‬
‫ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ‪،‬ﺑﺒﺮش ﺑﻪ اﻧﺒﺎر ‪.3‬ﻣﻨﻈﻮرم رو ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ ﮐﻪ؟‬
‫آﻟﺒﻮس ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﮐﺎر ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﮑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﮔﺮ درﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﺴﺮه ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯽ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻢ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻣﯽ ﺷﻪ ﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪه ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ‬
‫ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫آﻟﺒﻮس ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺴﺮ ﺟﻮان اﯾﻨﻘﺪر ﻋﺠﻮل ﻧﺒﺎش‪.‬ﺑﻪ زودي ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ‬
‫رو ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ‪.‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬آﻟﺒﻮس ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎي ﺑﯿﺮون؟‬
‫ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ روﻫﺎن‪.‬‬
‫ﭘﺲ از اﯾﻨﮑﻪ روﻫﺎن در ﺧﺎﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪ‪،‬ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ‪.‬ﺑﻪ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﻣﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ او از‬
‫ﻣﺮدﻧﺸﺎن ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪.‬ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي از ﮔﺬﺷﺘﻪ اش ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﻧﻤﯽ آورد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ‪...‬ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻋﺠﯿﺐ ﻣﺮدي ﮐﻪ اﻗﺎي ﻓﻼﻣﻞ‬
‫او را ﺗﺎم ﺻﺪا ﻣﯽ زد ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬او ﮐﻪ ﺑﻮد و در ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ در ﺟﺴﺖ‬
‫و ﺟﻮي ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﯾﺎ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﻮد؟ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ دﺳﺖ از ﺗﻔﮑّﺮ‬
‫در ﻣﻮرد ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮداﺷﺖ وﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ اﻓﺘﺎد‪.‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﺣﺲ ﮐﻨﺠﮑﺎوي در وﺟﻮدش رﺧﻨﻪ ﮐﺮد و ﺑﻪ‬
‫آن ﺳﻤﺖ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪ‪.‬ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﮐﺘﺎب ﻫﺎ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ ‪،‬ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ‪،‬ﺳﯿﺎه‪،‬ﺟﺎدوي‬
‫ﻃﺒﯿﻌﺖ‪ ،‬ﺗﺎرﯾﺦ ﺟﺎدوﮔﺮي‪،‬ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي و‪...‬ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫در ﺣﺎل ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﮐﺘﺎب ﻫﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﺑﺎز ﺷﺪن در ﺑﻪ‬
‫ﮔﻮش رﺳﯿﺪ و ﭘﯿﺮﻣﺮدي ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺶ آﻟﺒﻮس ﻧﺎم داﺷﺖ‪،‬وارد ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺷﺪ‪.‬او ﻣﺒﻞ ﻫﺎي اﺿﺎﻓﯽ را ﻏﯿﺐ ﮐﺮد و روي ﯾﮑﯽ از ﻣﺒﻞ ﻫﺎي‬
‫ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪه ﻧﺸﺴﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ روﻫﺎن را ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻧﺸﺴﺘﻦ دﻋﻮت‬
‫ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن روي ﻣﺒﻠﯽ ﮐﻪ رو ﺑﻪ روي ﻣﺒﻞ آﻟﺒﻮس ﻗﺮار داﺷﺖ‬
‫ﻧﺸﺴﺖ و ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ آﻟﺒﻮس دوﺧﺖ‪.‬اﻟﺒﻮس اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ روﻫﺎن‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰ ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ آﺧﺮﯾﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫آﻧﻬﺎ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺗﺎم و ﺳﻮروس ﻣﯽ ﺷﻪ‪.‬ﻣﺴﺄﻟﻪ ي او‪‬ل اﯾﻨﮑﻪ ﻗﺪرت‬
‫ﺗﻮ در ﭼﻪ ﺣﺪ‪‬ﯾﻪ؟اﻟﺒﺘّﻪ ﻧﯿﮏ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ‪.‬ﻣﺜﻼً ﺟﺮﯾﺎن‬
‫اﯾﻦ ﮐﻨﺪه ﮐﺎري ﻫﺎي روي در‪.‬ﺑﺮام ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻟﺒﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ اوﻧﺎرو‬
‫ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ‪.‬راﺳﺘﺶ ﻣﻦ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﺎل دوﺳﺘﯽ ﺑﺎ ﻓﻼﻣﻞ ﮐﻠّﯽ‬
‫راز دارم ﮐﻪ اون ﻧﻤﯽ دوﻧﻪ‪.‬ﭼﻮن ﯾﻪ ﺳﺮي از رازﻫﺎم ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬
‫ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﻣﯽ ﺷﻦ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺧﻮام ﯾﮑﯽ از اوﻧﻬﺎ رو‬
‫ﺑﺮات ﻓﺎش ﮐﻨﻢ‪.‬ﺟﺪ‪ ‬ﻣﻦ‪،‬ﮐﻪ ﺑﻌﺪاً ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﮐﯽ ﺑﻮده‪،‬ﺗﻮي‬
‫درﮔﯿﺮي ﺑﺎ ﯾﮏ ﺟﺎدوﮔﺮ‪،‬ﮐﻪ از ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺗﺮﯾﻦ و ﺳﯿﺎه ﺗﺮﯾﻦ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي زﻣﺎن ﺧﻮدش ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ ﺷﺪه‪،‬ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ‬
‫ﻓﺮزﻧﺪان اون ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺪرﺗﺸﻮن ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺸﻪ و ﯾﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻘﯽ‬
‫ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﺸﻪ‪.‬ﺟﺎدوي ﺟﺪ‪ ‬ﻣﻦ ﻗﺪرت ﺗﻮ رو ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭼﻮن ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﻗﺪرﺗﺖ رو ﮐﻢ ﮐﻨﻪ‪،‬اون رو ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺮده‪.‬ﺗﺎ‬
‫اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ و ﻧﯿﮏ ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﻢ ﭘﺪر و ﻣﺎدرت ﻓﺎﻗﺪ ﻧﯿﺮوي‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ ﺳﯿﺎﻫﯽ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ و ﻃﻮري‬
‫در وﺟﻮد ان دو ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪه ﺑﻮده ﮐﻪ ﺟﺎدوي ﺟﺪ‪ ‬ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻪ اون‬
‫رو ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﺪه‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟّﺪ ﺗﻮ‪،‬ﺟﺎدوي ﺗﻮ ﺑﺮ ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺻﺮف ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﻧﯿﺮوي ﺳﯿﺎﻫﺖ ﺷﺪه ﺑﻮده‪،‬ﻏﻠﺒﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‬
‫و ﺟﺎدوي ﺟﺪ‪‬م ﺑﺮ ﺗﻮ اﺛﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬ﺟﺎدو ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻗﺪرت ﺗﻮ رو‬
‫ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﻨﻪ و ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺟﺎﻟﺒﯽ روي ﺗﻮ اﺛﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬در ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ‬
‫ﺟﺎدوي درون دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﺟﻮن ﺧﻮدﺷﻮن ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮده‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺟﺎدوﻫﺎ ﮐﻪ ﻣﮑﻤ‪‬ﻞ ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺘّﺤﺪ ﻣﯽ ﺷﻦ‪.‬ﺑﺮاي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﺗّﺤﺎدﺷﻮن ﻫﻢ راﻫﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ ﯾﮑﯽ ﮐﺮدن دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬در‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ دوﻗﻠﻮﻫﺎ دﺳﺖ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ رو ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ‬
‫ﺑﺮاي اﺗّﺤﺎد ﺟﺎدو اﯾﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺳﯿﺎﻫﯽ درون ﺗﺎم رﯾﺪل ﻫﻢ ﻋﺎﻣﻞ‬
‫ﻣﺤﺮّك ﺟﺎدوي درون دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﺑﻮد‪.‬اﯾﻨﻄﻮري ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﺎدوي ﺟﺪ‪‬م‬
‫ﺧﺎﺻﯿﺘﺶ رو از دﺳﺖ داد و ﺑﻘﯿﺶ رو ﻫﻢ ﮐﻪ ﺧﻮدت ﻣﯽ دوﻧﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ‪.‬ﭘﺲ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ زﻧﺪﮔﯽ او ﺷﺮوع ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬او اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﻟّﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬اﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺟﺎدو ﺑﻪ‬
‫وﺟﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬او ﻓﺮزﻧﺪ ﺟﺎدو ﺑﻮد‪.‬زﻧﮕﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺟﺎدو ﻣﺪﯾﻮن‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ آﻟﺒﻮس اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬او ﻣﺸﺘﺎق ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﺟﺎدو ﺑﻮد‪.‬او‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از دو ﭘﯿﺮﻣﺮد درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ او راه ﻫﺎي‬
‫اﺳﺘﻔﺎده از ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﯿﺎﻣﻮزﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ ﮔﻔﺖ ‪ :‬آﻗﺎي‪...‬؟‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫آﻟﺒﻮس ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﯽ دوﻧﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﭼﯽ ﺑﮕﯽ‪.‬ﻣﻦ درﺧﻮاﺳﺘﺖ‬
‫روﻗﺒﻮل ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬در ﺿﻤﻦ در زﻣﺎن آﻣﻮزش ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻦ رو ﭘﺮوﻓﺴﻮر‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺻﺪا ﺑﺰﻧﯽ اﻣ‪‬ﺎ در ﺑﺎﻗﯽ زﻣﺎن ﻫﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻣﻦ رو ﻫﺮ‬
‫ﭼﯽ ﮐﻪ دﻟﺖ ﺧﻮاﺳﺖ ﺻﺪا ﺑﺰﻧﯽ‪.‬ﻣﺜﻼً ﯾﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﺮﻓﺖ!!‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺧﻨﺪه اش را ﻓﺮو داد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ آﻗﺎي‬
‫داﻣﺒﻠﺪور‪.‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪،‬ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ رو ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮم؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻘﺪاري از ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ و ﻗﺪرت ذﻫﻦ‬
‫رو ﻣﻦ ﺑﻬﺖ ﯾﺎد ﻣﯽ دم و ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي و ﻣﻘﺪاري از ﺟﺎدوي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ رو از ﻧﯿﮏ ﯾﺎد ﻣﯽ ﮔﯿﺮي‪.‬‬
‫روﻫﺎن اﻧﺪﮐﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻣ‪‬ﺎ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه رو ﺑﺎﯾﺪ از ﮐﺠﺎ‬
‫ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮم؟‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه رو ﺑﺎﯾﺪ از ﺑﺮادرم ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮي‪.‬‬
‫راﺳﺘﺶ ﻣﻦ و ﻧﯿﮏ زﯾﺎد در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ اﻃّﻼﻋﺎت ﻧﺪارﯾﻢ‪.‬اﻟﺒﺘّﻪ ﺑﻬﺖ‬
‫ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ رو ﺗﺎ ﺣﺪ‪ ‬ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ ﯾﺎد‬
‫ﻧﮕﺮﻓﺘﯽ‪،‬ﺳﺮاغ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﻧﺮي‪.‬ﭼﻮن اﺟﺮاي ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪن روح ﻣﯽ ﺷﻪ و ﺑﺮﻋﮑﺲ اون‪،‬ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻀﻌﯿﻒ روح ﻣﯽ ﺷﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﻦ ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ رو ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮم‪،‬دﯾﮕﻪ‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه روي ﻣﻦ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻧﻤﯽ ذارﻧﺪ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﺄﺛﯿﺮ ﮐﻪ داره‪.‬در ﻣﻮاﻗﻌﯽ ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﺧﺸﻢ ﯾﺎ‬
‫ﻧﻔﺮت ﺑﻬﺖ دﺳﺖ ﻣﯽ ده‪،‬اﯾﻦ دو ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻦ ﮐﻪ ﻗﺪرت ﺳﯿﺎه‬
‫دروﻧﺖ آزاد ﺑﺸﻪ‪.‬ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺒﻞ از ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه‪،‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ رو در ﺣﺪ‪ ‬ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪.‬ﭼﻮن ﺟﺎدوي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﻬﺖ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺧﺸﻤﺖ رو ﻣﻬﺎر ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺣﺎﻻ آﻣﻮزش ﻫﺎ از ﮐﯽ ﺷﺮوع ﻣﯽ ﺷﻦ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﻋﺠﻮﻟﯽ‪...‬اﮔﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﻠﻪ داري ﺷﺎﯾﺪ از ﻓﺮدا ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ او‪‬ل‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮات ﯾﮏ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ‪.‬ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور از روي ﻣﺒﻞ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻮي دري ﮐﻪ اﺗﺎق را ﺑﻪ‬
‫ﻗﺼﺮ ﻣﺘّﺼﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬رﻓﺖ‪.‬در را ﮔﺸﻮد و ﺑﻪ داﺧﻞ ﻗﺼﺮ رﻓﺖ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او وارد ﻗﺼﺮ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن در را ﺑﺴﺖ و در‬
‫ﮐﻨﺎر داﻣﺒﻠﺪور اﯾﺴﺘﺎد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺳﯿﺎه رﻓﺖ و‬
‫روﻫﺎن ﻫﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او راه اﻓﺘﺎد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺻﻮرﺗﺶ را ﮔﺮداﻧﺪ و‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ روﻫﺎن اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬دﺳﺘﺖ رو ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺰن‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ زد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ‬
‫دﺳﺘﺶ در ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻓﺮو رﻓﺖ‪.‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ او‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻋﻘﺐ ﺑﺎﯾﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم اون ﺗﻮ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﻋﻘﺐ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ داﻣﺒﻠﺪور را ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﯽ‬
‫رﻓﺖ‪،‬ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮐﺮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور در ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﭘﺎ ﺑﻪ درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮔﺬاﺷﺖ‪...‬اﮐﻨﻮن‬
‫ﺣﺪوداً ‪ 10‬دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ روﻫﺎن ﺗﺎﺑﻠﻮ را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ روي ﺗﺎﺑﻠﻮ را‬
‫ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺣﺒﺎﺑﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﻮري را از ﺧﻮد ﺳﺎﻃﻊ ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﻧﻮر ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ زﯾﺎد ﺷﺪ‪.‬‬
‫آن ﻗﺪر ﮐﻪ روﻫﺎن ﺑﻪ اﺟﺒﺎر ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪.‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ‬
‫ﺻﺪاي داﻣﺒﻠﺪور را ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ را ﺑﺎز ﮐﻦ‬
‫روﻫﺎن‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺧﯿﺮه‬
‫ﺷﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﯿﭗ ﺟﺪﯾﺪم ﭼﻪ ﻃﻮره؟!‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺒﺎس زﯾﺒﺎﯾﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬ﻟﺒﺎﺳﯽ ﮐﻪ در آن دو رﻧﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ و ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺑﻪ رﻧﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮرﯾﮑﻪ روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ در ﮐﺠﺎ دو رﻧﮓ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه اﻧﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﻋﺼﺎﯾﯽ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺼﺎي ﻓﻼﻣﻞ در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ ﻋﺼﺎ ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺷﮑﻞ ﭘﺮﻧﺪه ي ﺳﺮخ رﻧﮓ داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه‬
‫دﺳﺖ از ﺗﻤﺎﺷﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮداﺷﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اﺳﺖ‬
‫آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور‪،‬ﻓﻮق اﻟﻌﺎده‪!...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺣﺎﻻ ﺑﯿﺎ ﺑﺮﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﮐﺪوم ﯾﮏ از‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎ ﺗﻮ رو اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﯽ؟ﯾﻪ ﭼﻮب ﻣﻦ رو اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻪ؟!‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ رو اﻧﺘﺨﺎب‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬اﻟﺒﺘّﻪ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﻗﺪرﺗﺖ ﻫﻢ داره‪.‬ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ ﺗﻮي اون‬
‫ﺗﺎﺑﻠﻮ‪.‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﯿﺎ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺖ و وارد آن ﺷﺪ‪.‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن در ﺣﺎل ﻋﺒﻮر از ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﻮد‪،‬اﻧﺘﻈﺎر دﯾﺪن ﻣﮑﺎن ﺧﺎرق‬
‫اﻟﻌﺎده اي را داﺷﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ آن ﺳﻮي ﺗﺎﺑﻠﻮ اﻧﺒﺎري ﺳﺎده ﺑﻮد ﮐﻪ در‬
‫آن ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪدي ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪.‬در ﻫﺮ ﻗﻔﺴﻪ ﺗﻌﺪادي‬
‫ﭼﻮب ﺑﻮد ﮐﻪ زﯾﺮ ﻫﺮ ﮐﺪام ﮐﺎﻏﺬﻫﺎﯾﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭼﻮب ﻫﺎ‬
‫ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ از ﻋﺼﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ‬
‫روﻫﺎن اﻧﺪاﺧﺖ و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎﻟﺖ او ﺷﺪ‪،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺴﺮ ﺟﻮان ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺒﺎش ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ‬
‫ﯾﮑﯽ از ﻫﻤﯿﻦ ﻫﺎ رو داﺷﺘﻢ‪.‬ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺪرﺗﺖ روﭘﺮورش ﺑﺪي‬
‫ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﯾﻪ ﻋﺼﺎ ﻣﺜﻞ ﻣﺎل ﻣﻦ رو دﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮي‪.‬ﺣﺎﻻ راه ﺑﯿﻔﺖ و‬
‫ﻏﺮ ﻫﻢ ﻧﺰن!‬
‫داﻣﺒﻠﺪور در ﻣﯿﺎن ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ راه ﻣﯽ رﻓﺖ و روﻫﺎن ﻣﻄﯿﻌﺎﻧﻪ او را‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي اﻧﺒﺎر رﺳﯿﺪﻧﺪ و روﻫﺎن‬
‫ﮐﻪ از اﯾﻦ ﭘﯿﺎده روي ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ آﻗﺎي‬
‫داﻣﺒﻠﺪور‪،‬ﻣﮕﺮ ﻧﮕﻔﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻮب ﺧﻮدش ﻣﻦ رو اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟‬
‫ﭘﺲ ﭼﺮا ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮي ﮐﻞ اﻧﺒﺎر ﻗﺪم ﺑﺰﻧﯿﻢ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﻮب ﮐﻪ ﺧﻮدش ﭘﺎ ﻧﺪاره ﮐﻪ ﺑﯿﺎد ﭘﯿﺸﺖ‪.‬ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ‬
‫در ﻣﯿﺎن ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ ﻗﺪم ﻣﯽ زدﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﯿﻢ ﮐﻪ ﮐﺪوم ﭼﻮب ﺗﻮ رو‬
‫اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺣﺎﻻ از ﮐﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﯿﻢ ﮐﻪ ﮐﺪوم ﯾﮑﯽ ﻣﻦ رو‬
‫اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻫﺮ وﻗﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﺑﯽ ﺗﻮ رو اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﻧﯿﺮوي ﺟﺎدوﯾﯽ ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش ﺑﮑﺸﻪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺲ‪...‬ﯾﻌﻨﯽ ﻫﯿﭻ ﭼﻮﺑﯽ ﻣﻦ رو اﻧﺘﺨﺎب ﻧﮑﺮده؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ!اﻣ‪‬ﺎ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ﺣﺘﻤﺎً ﺗﻮي اﻧﺒﺎر دو ﯾﻪ‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺗﻮ رو اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ‪ :‬ﯾﻪ اﻧﺒﺎر دﯾﮕﻪ؟اﻣﯿﺪوارم ﮐﻪ اوِﻟﯿﻦ ﭼﻮب‬
‫ﻣﻦ رو اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﯿﺎ روﻫﺎن‪.‬اﯾﻨﻘﺪر ﺗﻨﺒﻞ ﻧﺒﺎش‪.‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺟﻠﻮي ﯾﻪ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻢ ﺑﯿﺎري‪.‬‬
‫ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺑﻌﺪ روﻫﺎن ﻧﺎاُﻣﯿﺪ روي ﻣﺒﻠﯽ در ﯾﮑﯽ از اﺗﺎق ﻫﺎي ﻗﺼﺮ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺗﺎ ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ آرزوي داﺷﺘﻦ ﻋﺼﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺼﺎي‬
‫داﻣﺒﻠﺪور را داﺷﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺣﺎﻻ اﮔﺮ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﭼﻮب درون اﻧﺒﺎر را‬
‫ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﯽ آوردﻧﺪ‪،‬او ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ آن را ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻗﺼﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪.‬روﻫﺎن ﻧﻤﯽ‬
‫ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﺮا ﯾﮑﯽ از ﻫﻤﺎن ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎي درون اﻧﺒﺎر را ﺑﻪ او‬
‫ﻧﻤﯽ دادﻧﺪ‪.‬آن ﭼﻮب ﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه در اﺗﺎق‬
‫ﺑﺎز ﺷﺪ و داﻣﺒﻠﺪور و ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﻓﻼﻣﻞ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺳﻼﻣﯽ رد و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫آﻟﺒﻮس ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭼﯽ ﺷﺪه‪.‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ﺑﺎﻻﺧﺮه ﯾﻪ ﭼﻮب‬
‫ﺑﺮات ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﯾﮑﯽ از ﻫﻤﻮن ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎي ﺗﻮي‬
‫اﻧﺒﺎر را ﺑﺮدارم؟اون ﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪارﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﻮب ﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ زﯾﺎدي ﯾﺎ ﮐﻢ ﺑﻮدن ﻗﺪرﺗﺖ ﺗﻮ‬
‫رو اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﮐﻪ ﺣﺎﻟﺖ دوم رو ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺷﻪ ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﮕﻪ اﺷﮑﺎﻟﯽ داره ﮐﻪ ﻣﻦ ﻗﺪرﺗﻢ زﯾﺎد ﺑﺎﺷﻪ؟اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﭼﯿﺰ ﺑﺪي ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬در اﺻﻞ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪﻧﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺟﺎدوﯾﯽ رو ﮐﻪ داره از ﺟﺎدوﮔﺮ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﻪ‪،‬در ﯾﮏ ﻧﻘﻄﻪ‬
‫ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ و اون رو ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬و ﺑﻌﺪ ﺟﺎدو رو ﺑﻪ ﺳﻤﺘﯽ ﻫﺪاﯾﺖ‬
‫ﮐﻨﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻗﺪرت ﺗﻮ از ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ و ﺗﻮ‬
‫ﺟﺎدوي ﻧﺎﺑﻮدﮔﺮ و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي رو اﺟﺮا ﮐﻨﯽ‪،‬ﻗﺪرت ﺗﻮ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮد‬
‫ﮐﺮدن از ﺑﺪﻧﺖ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﻪ و ﻧﯿﺮوي زﯾﺎدت ﺑﺮ ﺟﺎدوي‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻏﻠﺒﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﺷﻪ‪.‬ﻣﻨﻈﻮرم رو‬
‫ﻓﻬﻤﯿﺪي؟‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻠﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم‪...‬ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي‬
‫ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدن ﻧﯿﺮو و ﺗﻘﻮﯾﺖ اون ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ره‪.‬ﺣﺎﻻ ﻣﻦ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻃﻮر دﯾﮕﺮي ﺟﺎدوم رو ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻟﺒﺘّﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ‪...‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﯿﺰي‬
‫ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻟﺒﺘّﻪ در ﭘﺎﯾﺎن آﻣﻮزش ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻗﻮاي ذﻫﻨﺖ‬
‫ﮐﻪ اون رو از ﻓﺮدا ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮐﻪ اﻧﺪﮐﯽ اﻣﯿﺪوار ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬ﺑﻪ دو ﭘﯿﺮ ﻣﺮد ﺷﺐ ﺑﺨﯿﺮ ﮔﻔﺖ‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻮي اﺗﺎﻗﯽ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاﯾﺶ آﻣﺎده ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﺧﻮاب ﺟﺪﯾﺪش روي ﺗﺨﺘﺶ دراز ﮐﺸﯿﺪ‪،‬ﺑﻪ‬
‫ﻣﺎﺟﺮاﻫﺎي اﻣﺮوز ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ داﺳﺘﺎن ﻫﺎي ﻋﺠﯿﺒﯽ ﮐﻪ دو ﭘﯿﺮﻣﺮد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﺎﺟﺮاي ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎ و ﻗﺪرت‬
‫ﻋﺠﯿﺒﺶ و در آﺧﺮ ﺑﻪ ﻓﺮدا ﮐﻪ روز او‪‬ل آﻣﻮزش ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻮد‪.‬ﺑﻌﺪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ و روﻫﺎن ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻓﺮو رﻓﺖ‪. ...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪-4‬‬‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺪار ﺷﺪ‪،‬اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺖ‪.‬ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻧﯿﺮوي‬
‫زﯾﺎدي در ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻮج ﻣﯽ زﻧﺪ‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و روي ﺗﺨﺖ‬
‫ﻧﺸﺴﺖ‪.‬اﻧﺪﮐﯽ ﻣﺎﻫﯿﭽﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺣﺮﮐﺖ داد و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف‬
‫ﮐﺮد‪.‬رﻧﮓ دﯾﻮارﻫﺎ آﺑﯽ آﺳﻤﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪.‬ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ي ﮐﻮﭼﮑﯽ در‬
‫ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬آن ﺳﻮي ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻫﻢ ﻣﺒﻠﯽ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮرد‪.‬ﭘﻨﺠﺮه اي روي دﯾﻮار رو ﺑﻪ روي در ﺧﺮوﺟﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‬
‫ﮐﻪ ﭘﺮده ي زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺟﻠﻮي آن ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﺣﺪس ﻣﯽ زد ﮐﻪ ﭘﻨﺠﺮه‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاي زﯾﺒﺎ ﻧﺸﺎن دادن اﺗﺎق اﺳﺖ‪.‬ﭼﻮن ﻗﺼﺮ درون ﺻﺨﺮه اي‬
‫ﺑﺰرگ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻨﺠﺮه رﻓﺖ و ﭘﺮده ي رو ﺑﻪ روي آن‬
‫را ﮐﻨﺎر زد‪.‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﺮه رو ﺑﻪ روﯾﺶ ﺧﯿﺮه‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺷﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﭘﻨﺠﺮه را ﺑﺎز ﮐﺮد‪.‬آن ﺳﻮي ﭘﻨﺠﺮه ﺗﻨﻬﺎ آﺳﻤﺎن دﯾﺪه ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪ‪.‬دﻟﺶ ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ از ﭘﻨﺠﺮه ﺑﯿﺮون ﺑﭙﺮد و ﺧﻮد را ﺑﻪ‬
‫آﺳﻤﺎن آﺑﯽ ﺑﺴﭙﺎرد و ﻋﻘﻠﺶ ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زد ﮐﻪ از ﭘﻨﺠﺮه دور‬
‫ﺷﻮد‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻋﻘﻠﺶ ﺑﺮ ﺧﻮاﺳﺘﻪ اش ﻏﻠﺒﻪ ﮐﺮد و ﭘﻨﺠﺮه را‬
‫ﺑﺴﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻤﺪ ﻟﺒﺎس رﻓﺖ و آن را ﮔﺸﻮد‪.‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ‬
‫ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬در ﮐﻤﺪ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﻟﺒﺎﺳﯽ ﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ‬
‫دﻧﺒﺎل ﺗﯽ ﺷﺮت و ﺷﻠﻮار ﺳﻔﯿﺪي ﮔﺸﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﯿﺶ از اﯾﻨﮑﻪ دﺳﺘﺶ‬
‫ﺑﻪ ﻟﺒﺎس ﻫﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﺪ‪،‬ﻫﻤﺎن ﻟﺒﺎس ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ در ذﻫﻨﺶ آورده‬
‫ﺑﻮد‪،‬روي دﺳﺘﺶ آوﯾﺰان ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در‬
‫رﻓﺖ‪.‬در زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ در ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ‪،‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ‬
‫او‪‬ل ﺑﻪ ﺣﻤﺎم و ﭘﺲ از آن ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﺑﺮود‪.‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫در را ﺑﺎز ﮐﺮد‪،‬ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪ‪.‬ﭼﻮن رو ﺑﻪ روي او ﺣﻤﺎم ﻣﺠﻬﺰي‬
‫وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد‪،‬اﯾﻦ در ﺑﻪ ﺳﻮي راه‬
‫ﭘﻠﻪ ﺑﺎز ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺳﻮي وان ﺑﺰرگ رﻓﺖ وﺑﺎ‬
‫ﺳﺮد و ﮔﺮم ﮐﺮدن آب ﺑﻪ دﻣﺎي دﻟﺨﻮاﻫﺶ رﺳﯿﺪ و ﺻﺒﺮ ﮐﺮد ﺗﺎ‬
‫وان ﭘﺮ ﺷﻮد‪. ...‬ﭘﺲ از ﺣﻤﺎم و ﭘﻮﺷﯿﺪن ﻟﺒﺎس ﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪش‪،‬‬
‫ﺟﻠﻮي آﯾﯿﻨﻪ ي ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﻪ در ﮔﻮﺷﻪ ي ﺣﻤﺎم ﺑﻮد رﻓﺖ و ﻧﮕﺎﻫﯽ‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮد اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬او ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺻﻮرت ﺧﻮد را ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﻮد‪.‬ﭼﺸﻤﺎن آﺑﯽ و ﻣﻮﻫﺎﯾﯽ ﺳﯿﺎه داﺷﺖ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در‬
‫ﺣﻤﺎم رﻓﺖ‪.‬ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و در را ﮔﺸﻮد‪.‬در ﺳﺎﻟﻦ ﻣﯿﺰ‬
‫ﺑﺰرﮔﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎي زﯾﺎدي دور آن ﭼﯿﺪه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬دور ﺳﺎﻟﻦ ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎي زﯾﺎدي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻤﺎم آﻧﻬﺎ ﻓﻀﺎي ﺳﺮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﺒﺰ و زﯾﺒﺎﯾﯽ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دادﻧﺪ‪.‬روي دﯾﻮارﻫﺎ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻫﺎﯾﯽ وﺟﻮد‬
‫داﺷﺖ ﮐﻪ در ﺗﻤﺎﻣﯽ آﻧﻬﺎ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ‬
‫اﺷﺨﺎص درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺧﻮاب ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﮔﻮﯾﯽ ﺗﻤﺎم آﻧﻬﺎ در ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮاب‬
‫اﻓﺮاد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬اﻓﺮاد درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺣﺮﮐﺎﺗﯽ ﺟﺰﺋﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﮔﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻓﺮاد درون ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ‬
‫ﺷﺮوع ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدن و ﺣﺮف زدن‪،‬اﺻﻼً ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﻨﻢ‪.‬در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن ﯾﮑﯽ از اﻓﺮاد درون ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ‬
‫آورد و ﭼﺎﻧﻪ اش را ﺧﻮاراﻧﺪ و دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ‬
‫دﻫﺎن ﺑﺎز ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺗﻌﺠﺒﺶ ﺑﻪ ﺧﻨﺪه اي ﮐﻮﺗﺎه‬
‫ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪.‬ﺻﺪاي ﺑﺎز و ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن در ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و دو ﭘﯿﺮ ﻣﺮد ﺧﻨﺪان را دﯾﺪ ﮐﻪ وارد ﺳﺎﻟﻦ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪.‬آن دو ﺑﺎﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ‪.‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ‬
‫رﺳﯿﺪﻧﺪ‪،‬ﺑﺎ ﮔﺸﺎده روﯾﯽ ﺳﻼﻣﯽ ﺑﻪ روﻫﺎن ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺟﻮاب آن‬
‫دو را داد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﺗّﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده؟ﭼﺮا اﻣﺮوز اﯾﻨﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯿﺪ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻣﺮوز او‪‬ﻟﯿﻦ روز ﺗﺪرﯾﺴﻪ‪.‬ﻣﻦ و ﻧﯿﮏ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ‬
‫ﮐﻪ ﺗﺪرﯾﺲ ﻧﮑﺮدﯾﻢ‪.‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬درﺳﺘﻪ‪.‬ﻓﻘﻂ آرزو ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺷﺎﮔﺮدﻣﻮن ﺧﻨﮓ‬
‫ﻧﺒﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻫﺮ دو ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺣﺮف ﻓﻼﻣﻞ را ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﯾﮏ‬
‫ﺷﻮﺧﯽ ﮔﺬاﺷﺖ و ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ ﻫﺮ دو ﺑﻪ‬
‫ﻣﯿﺰ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻌﺪ رو ﺑﻪ روي ﻫﺮ دو ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ي ﮐﺎﻣﻠﯽ ﻇﺎﻫﺮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺟﻠﻮي روﻫﺎن ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد‪.‬روﻫﺎن ﮐﻤﯽ ﺑﻪ دو ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻧﮕﺎه‬
‫ﮐﺮد و دﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ دو ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه اﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻓﮑﺮ‬
‫ﮐﺮد ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ درﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻓﮑﺮ‬
‫ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﺗّﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﺎﻓﺘﺎد‪.‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﻧﺎن ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬ﻧﺎﮔﻬﺎن رو ﺑﻪ روﯾﺶ‬
‫ﺗﮑﻪ ﻧﺎﻧﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ آرزوم‬
‫ﺑﺮآورده ﺷﺪ‪.‬اوﻧﻘﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﺧﻨﮓ ﻧﯿﺴﺖ!‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻣﯿﺪوارم ﺗﻮي درس ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺧﺮوﺟﯽ‬
‫رﻓﺘﻨﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و در را ﮔﺸﻮد‪.‬آن ﺳﻮي در‪،‬اﺗﺎق زﯾﺒﺎﯾﯽ‬
‫ﺑﻮدﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎي دﻟﻨﺸﯿﻨﯽ داﺷﺖ‪.‬ﻫﺮ ﺳﻪ وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور‬
‫در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ اي ﮐﻪ آن ﺳﻮي اﺗﺎق‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد رﻓﺖ‪.‬اﺗﺎق ﻣﺤﯿﻄﯽ داﯾﺮه اي داﺷﺖ‪.‬دﯾﻮارﻫﺎي آن ﺑﻪ رﻧﮓ‬
‫ﺳﺮخ ﺗﯿﺮه ﺑﻮد و ﻓﻀﺎي دﻟﻨﺸﯿﻨﯽ را ﺑﻪ وﺟﻮد آورده ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و دﯾﺪ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ روي دو ﺗﺎ از ﻣﺒﻞ ﻫﺎي‬
‫رو ﺑﻪ روي ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ اﻧﺪ و ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻨﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ آن دو رﻓﺖ و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮑﯽ آن دو رﺳﯿﺪ‪،‬داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺸﯿﻦ روﻫﺎن‪.‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬او‪‬ل اﯾﻨﮑﻪ در ﻫﻨﮕﺎم ﺗﺪرﯾﺲ اﮔﻪ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺣﺮﻓﯽ‬
‫ﺑﺰﻧﯽ ﺑﺎﯾﺪ اﺟﺎزه ﺑﮕﯿﺮي و او‪‬ل اﺳﻤﻤﻮن ﻫﻢ ﯾﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺿﺎﻓﻪ‬
‫ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﯽ ﺧﯿﺎل ﻧﯿﮏ!ﺑﺬار درس رو ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﭗ ﭼﭗ ﺑﻪ آﻟﺒﻮس ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬ﮔﻔﺖ ‪:‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺎﺷﻪ‪...‬روﻫﺎن ﭼﺸﻤﺎت رو ﺑﺒﻨﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻢ ﺑﺎ‬
‫دﻗّﺖ ﮔﻮش ﮐﻦ‪.‬ﻣﻦ ﻣﻘﺪﻣﺎت ﮐﺎر رو ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻢ و آﻟﺒﻮس ﻫﻢ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ رو روت اﺟﺮا ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و اﻓﮑﺎر ﺑﯽ ﻫﻮده را از ﺧﻮد دور ﮐﺮد‬
‫و آﻣﺎده ﺷﺪ‪.‬ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺣﺎﻻ آروم ﺑﺎش‪.‬آرومِ آروم‪.‬ﮔﻔﺘﻢ آروم!‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﻦ آروم ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﯽ‪.‬آروﻣﺘﺮ‪...‬آروﻣﺘﺮ‪...‬آروﻣﺘﺮ‪...‬ﺧﻮﺑﻪ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﻔﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯽ ﯾﻪ ﺷﻤﺎره از ‪ 100‬ﮐﻢ ﮐﻦ‪100.‬‬
‫‪،50...99،98،‬ﺣﺎﻻ ﺳﻌﯽ ﮐﻦ روي ﺟﺎدوي دروﻧﺖ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺟﺎدو ﻓﮑﺮ ﮐﻦ‪.‬آﻟﺒﻮس ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﺋﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن در اﺑﺘﺪا اﻧﺪﮐﯽ دﻟﻬﺮه داﺷﺖ‪.‬ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ‬
‫آراﻣﯽ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﮐﻮﺗﺎه ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮد را ﮐﻨﺘﺮل‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﻨﺪ و آرام ﺷﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روي ﺟﺎدو ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد‪،‬ﭘﺲ ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻨﺪ‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ‪،‬ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن را ﺣﺲ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺟﺎدو‬
‫اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺎدو را ﺣﺲ‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺻﺪاي ﮐﻤﯽ را در ﺳﺮش ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺷﺪ و روي آن ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد‪.‬ﺻﺪا از آن ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻫﺸﯿﺎر ﺷﻮ‪.‬ﺑﻪ دﻧﯿﺎي ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺑﺎز ﮔﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ روﻫﺎن ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬ﺟﺎدو در وﺟﻮدش ﻣﻮج ﻣﯽ زد‪.‬ﺳﭙﺲ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺎﻣﻮزد‪.‬او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﺎدوﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ را ﯾﺎد‬
‫ﺑﮕﯿﺮد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن ﺣﺲ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﮐﺎﻣﻼً ﻫﺸﯿﺎر ﺷﺪ و ﺑﻪ آراﻣﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد‪.‬در‬
‫اﺑﺘﺪا ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﺧﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺻﻮرت داﻣﺒﻠﺪور را دﯾﺪ ﮐﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد‪.‬روﻫﺎن ﻧﯿﺰ در ﺟﻮاب ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪.‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﺧﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻓﻼﻣﻞ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﻧﻔﺲ ﻫﺎي‬
‫ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬ﻓﻼﻣﻞ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روﻫﺎن را‬
‫دﯾﺪ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺧﯿﻠﯽ ﻗﻮي ﺗﺮ از اوﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم‪.‬ﺗﻮ‬
‫ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي از ﺑﺴﺘﻦ ذﻫﻦ ﺑﺪوﻧﯽ‪،‬ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه و‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﻗﻮي ذﻫﻨﺖ رو ﺟﻠﻮي ﺣﻤﻼت ﻣﻦ ﺑﺴﺘﯽ‪.‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ‬
‫زودﺗﺮ از اوﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ و آﻟﺒﻮس ﺗﺨﻤﯿﻦ زده ﺑﻮدﯾﻢ ﺑﺘﻮﻧﯽ اﺳﺘﺎد‬
‫رو ﺑﯿﻨﯽ‪...‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﮐﻪ ﺑﺮﯾﻢ و ﯾﻪ ﻋﺼﺮوﻧﻪ درﺳﺖ و‬
‫ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﺨﻮرﯾﻢ‪.‬ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﻣﯽ رﯾﻢ و ﮐﻤﯽ روي ذﻫﻨﺖ ﮐﺎر ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﯿﻢ‪.‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ذﻫﻨﺖ ﺗﺎ اﻧﺪازه اي آﻣﺎده ﺷﺪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﯾﻪ‬
‫ﭼﯿﺰي رو اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﻢ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪.‬روﻫﺎن ﮐﻤﺘﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪ‬
‫ﻓﻼﻣﻞ را دﯾﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺣﺘﻤﺎً اﺗّﻔﺎق ﺟﺎﻟﺒﯽ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﮐﻪ او اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد‪...‬از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮردن ﻋﺼﺮاﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ‬
‫ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺻﻨﺪﻟﯽ دورﺗﺮ از‬
‫روﻫﺎن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻫﺮ‬
‫ﭼﻪ ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاﯾﯽ از آن دو ﺑﺸﻨﻮد‪.‬اي‬
‫ﮐﺎش ﻟﺒﺨﻮاﻧﯽ را ﺑﻠﺪ ﺑﻮد‪...‬ﭘﺲ از ﺻﺮف ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ‪،‬ﻫﺮ ﺳﻪ ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺒﻞ داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و در را ﺑﺎز ﮐﺮد‪.‬در اﯾﻦ‬
‫اﺗﺎق)دور اﺗﺎق( ﻣﺒﻞ ﻫﺎي راﺣﺘﯽ ﭼﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬در وﺳﻂ اﺗﺎق ﻫﻢ‬
‫ﻣﮑﻌﺐ ﻫﺎﯾﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﺮﻣﯽ روي ﻫﻢ ﭼﯿﺪه‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭼﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ روي دو ﻣﺒﻞ در ﺑﺎﻻي اﺗﺎق‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪.‬روﻫﺎن روي ﻣﺒﻠﯽ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور رو ﺑﻪ روي ﺧﻮد و ﻓﻼﻣﻞ‬
‫ﻗﺮار داده ﺑﻮد ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮي ﮐﻪ از ذﻫﻨﺖ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ‬
‫ﮐﻨﯽ‪.‬ﭼﻮن ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﺮاي ﻓﻬﻤﯿﺪن ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ ﻫﺎي‬
‫ﺣﺮﯾﻒ‪،‬در اﺑﺘﺪا ذﻫﻦ ﺣﺮﯾﻒ رو ﺣﺪف ﻗﺮار ﻣﯽ دﻫﻨﺪ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻗﺒﻞ‬
‫از ﻫﺮ آﻣﻮزﺷﯽ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ذﻫﻨﺖ رو ﺗﺎ ﺣﺪ‪ ‬ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ‬
‫آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪.‬ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ذﻫﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺖ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬از‬
‫اﺳﻤﺶ ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در اﺻﻞ ﺑﻬﺖ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﻬﺘﺮ از ذﻫﻨﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪.‬ﻣﺜﻞ ﺑﺮﻗﺮار‬
‫ﮐﺮدن ارﺗﺒﺎط ذﻫﻨﯽ ﺑﺎ دﯾﮕﺮان و دﯾﺪن ﺧﺎﻃﺮاﺗﺖ و‪. ...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺣﺮف زدن ﺑﺴﻪ‪.‬ﺣﺎﻻ ﺧﻮب ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي ﻣﻦ ﮔﻮش‬
‫ﺑﺪه‪.‬ﻣﻦ ﺗﻮي ﻣﺒﺤﺚ ذﻫﻦ‪،‬ﺗﺠﺮﺑﻢ از آﻟﺒﻮس ﺑﯿﺸﺘﺮه‪.‬ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ‬
‫اﮐﺜﺮ ﺣﻤﻼت رو ﻣﻦ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دم‪.‬در ﺿﻤﻦ در ﻫﻨﮕﺎم درس ﺧﻮب‬
‫ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎم ﮔﻮش ﺑﺪه‪.‬ﭼﻮن ﻣﻦ ﻋﺎدت ﻧﺪارم ﮐﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ رو‬
‫دوﺑﺎر ﺑﮕﻢ‪.‬ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﺑﻪ دو روش ذﻫﻦ ﺧﻮدﺷﻮن رو ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫روش او‪‬ل ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺗﺮﯾﻦ روﺷﻪ و ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻪ‬
‫راﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻦ از ﺳﺪ‪‬ش ﺑﮕﺬرن‪،‬اﯾﻨﻄﻮري اﺟﺮا ﻣﯽ ﺷﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ‬
‫ﯾﻪ دﯾﻮار رو دورﺗﺎ دور ذﻫﻨﺖ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯽ‪.‬اﯾﻦ دﯾﻮار از ﺟﻨﺲ‬
‫اﻧﺮژي ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﭼﻮن اﻧﺮژي دروﻧﯽ اﻧﺘﻬﺎ داره‪،‬اﻓﺮادي ﮐﻪ‬
‫از اﯾﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪،‬دﯾﻮار دﻓﺎﻋﯿﺸﻮن ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺗﻮﺳﻂ‬
‫اﻓﺮاد ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ ره‪.‬روش دوم ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ روش او‪‬ل‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﺨﺖ ﺗﺮ اﺟﺮا ﻣﯽ ﺷﻪ و ﯾﺎدﮔﯿﺮﯾﺶ ﻫﻢ ﻣﺸﮑﻞ ﺗﺮه‪،‬اﯾﻨﻄﻮرﯾﻪ ﮐﻪ‬
‫ﻓﺮد در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺠﻮم ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻣﯽ ﭘﺮدازه‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮ ﻫﺮ دوي‬
‫اوﻧﻬﺎ رو ﯾﺎد ﻣﯽ ﮔﯿﺮي‪.‬ﭼﻮن اﻣﮑﺎن داره ﺑﻪ ﻫﺮ دو اﺣﺘﯿﺎج ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ ﺑﺎ ﺟﺎدوﯾﯽ‬
‫اﻃّﻼﻋﺎت ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﻪ ذﻫﻦ را ﺑﻪ ذﻫﻦ او وارد ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و او ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻧﯿﺎز دارد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﮐﻨﻮن ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺟﺎدو ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﻪ ﮐﺎر‬
‫ﻧﻤﯽ آﯾﺪ‪.‬ﭘﺲ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﻦ آﻣﺎده ام‪.‬ﮐﯽ ﮐﺎرﻣﻮن رو ﺷﺮوع‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﮐﻪ ﮐﺎرﻣﻮن رو ﺷﺮوع ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ‪.‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻋﻤﻠﯽ ﺗﻤﺮﯾﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺴﺮ ﺟﻮن!ﻣﻦ و آﻟﺒﻮس اﻻن ﺗﻮي ذﻫﻨﺖ ﻫﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬اﯾﻦ او‪‬ﻟﯿﻦ ﺗﻤﺮﯾﻨﺘﻪ‪.‬ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺎي ﻣﺎ رو ﺗﻮي‬
‫ذﻫﻨﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮐﻤﯽ ﺑﻪ دو ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ‬
‫ﺷﻮﺧﯽ در ﮐﺎر ﻧﯿﺴﺖ‪،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮد روي آن دو ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭼﯿﺰي‬
‫ﺣﺲ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪...‬ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ‪،‬ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‬
‫و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺷﻤﺎ رو ﺣﺲ ﮐﻨﻢ‪.‬اﺷﮑﺎل ﮐﺎر ﻣﻦ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫در اﯾﻦ زﻣﺎن داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﻓﻼﻣﻞ دوﺧﺖ و ﺳﺮش را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درآورد‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫روﻫﺎن‪،‬ﺗﻮ اﻻن داري ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻣﻦ و ﻧﯿﮏ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ و ﻗﺪرت‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺣﻤﻠﺖ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﻪ ﺗﺎزه ﮐﺎر ﺧﻮﺑﻪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻣﻦ و ﻧﯿﮏ از ﺗﻮ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺟﺎي ﻣﺎ رو ﺗﻮي ذﻫﻦ ﺧﻮدت ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﻮ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ روي ذﻫﻦ ﺧﻮدت ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﯽ ﻧﻪ ذﻫﻦ ﻣﺎ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮐﻤﯽ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﺸﺎن‬
‫دادن ﻓﻬﻤﯿﺪن ﻣﻮﺿﻮع‪،‬ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم‬
‫ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد‪.‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻨﺒﺎر روي ذﻫﻦ ﺧﻮدش‪. ...‬‬
‫اﮐﻨﻮن ﭼﯿﺰي در ﺣﺪود ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ از او‪‬ﻟﯿﻦ ﺟﻠﺴﻪ آﻣﻮزش ﻣﯽ‬
‫ﮔﺬﺷﺖ و اﮐﻨﻮن در ﻣﺒﺤﺚ ذﻫﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ داﺷﺖ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ‬
‫ﻫﻨﻮز ﻫﻢ در زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ ﺑﺎﻫﻢ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪،‬دﭼﺎر ﻣﺸﮑﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن در ﺣﻤﻠﻪ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮري ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻃﻮري ﺑﻪ ذﻫﻦ ﺣﺮﯾﻒ وارد ﺷﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﺸﺎﻧﯽ از ﺧﻮد ﺑﺮ ﺟﺎي ﻧﮕﺬارد و در ﺣﻤﻼت ﮐﻮﺑﻨﺪه‪،‬ﻃﻮري ﺑﻪ‬
‫ذﻫﻦ ﺣﺮﯾﻒ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺮﯾﻒ از ﺷﺪ‪‬ت درد ﺑﯽ ﻫﻮش ﺷﻮد‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﭘﯿﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺒﺮدي ذﻫﻨﯽ ﺑﺎ ﻓﻼﻣﻞ داﺷﺖ‪...‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﯿﺎﭘﯽ ﺑﻪ ذﻫﻦ روﻫﺎن ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد و روﻫﺎن‬
‫در ﻻك دﻓﺎﻋﯿﺶ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎﻧﺒﻪ ﯾﺎد ﺟﻤﻠﻪ ي‬
‫ﻣﻌﺮوﻓﯽ اﻓﺘﺎد‪".‬ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دﻓﺎع ﺣﻤﻠﻪ اﺳﺖ"‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي‬
‫ذﻫﻨﺶ را ﺑﯽ دﻓﺎع ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻤﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ روﻫﺎن ﺗﺴﻠﯿﻢ‬
‫ﺷﺪه‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﺧﻮد اﺳﺘﺮاﺣﺖ داد‪.‬ﭘﺲ روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﯿﺎل‬
‫راﺣﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﮐﻤﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺪون آﻧﮑﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﻨﺪ‪،‬ﻧﯿﺮوﯾﺶ را ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد و ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺪون‬
‫آﻧﮑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﻨﺪ‪،‬ﺻﻮرت ﭘﯿﺮﻣﺮد را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ از ﺷﺪ‪‬ت‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺗﻤﺮﮐﺰ در ﻫﻢ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺷﮏ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد در ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ‬
‫آﯾﻨﺪه‪،‬ﺣﻤﻠﻪ اي ﺳﺨﺖ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ذﻫﻨﺶ را آرام‬
‫ﮐﺮد و ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻮا‬
‫ﺑﻪ ذﻫﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮد‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ وﺿﻮح ﺟﺎ ﺧﻮرد اﻣ‪‬ﺎ ﺗﺴﻠﯿﻢ‬
‫ﻧﺸﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺣﻤﻠﻪ ي ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ روﻫﺎن ﮐﺎر ﺧﻮدش را ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻗﻔﻞ‬
‫ذﻫﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد آرام آرام ﺑﺎز ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬در ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫ﮐﻪ ذﻫﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﺎز ﺷﺪه‪،‬ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ دوﺑﺎره‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮد و ﺷﮕﺮد ﻓﻼﻣﻞ را در ﭘﯿﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ‬
‫ﻫﺎﯾﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺗﻔﺎوت ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻨﺪه ﮐﺎري ﻫﺎي روي در‬
‫ورودي ﻗﺼﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺟﺎدوﯾﯽ از ذﻫﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ روﻫﺎن ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ او‪‬ل ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮ ﺟﺎدو ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫او‪‬ﻟﯿﻦ ﺣﻤﻠﻪ اش را ﺷﺮوع ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬دﯾﮕﻪ ﮐﺎﻓﯿﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و دﺳﺘﺶ را روي ﺳﺮ روﻫﺎن ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬ﻣﻮﺟﯽ از‬
‫اﻧﺮژي ﺧﺎﻟﺺ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﻫﺎن رواﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ‬
‫ﻧﯿﺮوﯾﯽ ﺗﺎزه ﮔﺮﻓﺘﻪ و از داﻣﺒﻠﺪور ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺲ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎ ﻓﻼﻣﻞ ﺣﺮف زد و از آن روز ﺑﻪ ﺑﻌﺪ‪،‬ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ‬
‫ذﻫﻦ روﻫﺎن ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬در اﺑﺘﺪا روﻫﺎن در زﻣﺎﻧﯽ اﻧﺪك‬
‫ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﮐﻨﻮن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺎ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ي داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ‪،‬آن دو از ﻟﺤﺎظ ﻗﻮاي ذﻫﻦ ﺟﺰء ﻗﻮي‬
‫ﺗﺮﯾﻦ ﻫﺎاﻧﺪ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﺟﺰء ﻗﻮي ﺗﺮﯾﻦ ﻫﺎ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺷﺪ‪.‬ﭼﻮن او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻫﺮ دو ﺑﻪ ﻣﺪ‪‬ت ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ از‬
‫ذﻫﻦ ﺧﻮد ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣﺮوز ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ي داﻣﺒﻠﺪوردرس ﺗﺎزه اي‬
‫را ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و در را ﺑﺎز ﮐﺮد‬
‫و وارد ﺷﺪ‪.‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻓﻼﻣﻞ و داﻣﺒﻠﺪور روي دو ﻣﺒﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫و ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻨﺪﯾﺪن ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺳﻼم ﮐﺮد‪.‬دو ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫او ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺟﻮاب او را دادﻧﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ او را ﺑﻪ ﻧﺸﺴﺘﻦ روي‬
‫ﻣﺒﻠﯽ ﮐﻪ در ﻣﯿﺎﻧﺸﺎن ﺑﻮد‪،‬دﻋﻮت ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬اﯾﻦ ﮐﺎرﺷﺎن ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻤﻮل‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﭼﻮن روﻫﺎن ﻫﻤﯿﺸﻪ روﺑﻪ روي آن دو ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬روﻫﺎﻧﺠﻠﻮ‬
‫رﻓﺖ و روي ﻣﺒﻞ وﺳﻄﯽ ﻧﺸﺖ و ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺑﻪ دو ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﯿﺮه‬
‫ﺷﺪ‪.‬ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻣﺮوز ﺑﺮاي ﺗﻮ ﯾﻪ روز ﺧﺎﺻﻪ‪.‬اﻣﺮوز ﺑﺮ ﺧﻼف‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ رو ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻣﺮوز ﻗﺮاره ﺑﻪ ﺗﻮ ﯾﺎد ﺑﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺟﻮري‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ از اﻧﺮژي دروﻧﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن‬
‫اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺮام ﯾﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﻦ؟!‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ!ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺟﺎدو رو ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯽ دن‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺲ ﯾﻌﻨﯽ ﯾﻪ وﺳﯿﻠﻪ ي دﯾﮕﻪ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ‬
‫ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻠﻪ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺎ ﺑﺮات ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدﯾﻢ‪.‬ﺗﻮ از او‪‬ل اون رو‬
‫داﺷﺘﯽ‪.‬ﻣﺎ ﻓﻘﻂ اون رو آزاد ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬در او‪‬ﻟﯿﻦ روز درس‪.‬در واﻗﻊ‬
‫ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺟﺎدو رو در ﯾﮑﯽ از اﺟﺰاي ﺑﺪﻧﺖ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﯽ و ﺑﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ذﻫﻨﺖ اون رو ﺑﻪ ﺳﻤﺘﯽ ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺲ اﮔﺮ ﮐﻪ اﯾﻨﻄﻮره‪،‬ﭼﻪ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺴﺖ و ﭼﺮا از ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻊ آﻣﻮزش ﺟﺎدو رو ﺷﺮوع‬
‫ﻧﮑﺮدﯾﻦ؟‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬در ﺟﻮاب ﺳﺆال او‪‬ﻟﺖ‪،‬اﮔﻪ دﻗﺖ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﯽ ﺑﻬﺖ‬
‫ﮔﻔﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻫﺪاﯾﺖ ﺟﺎدو‪،‬اون رو ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻫﻢ ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻪ و در ﺟﻮاب ﺳﺆال دو‪‬ﻣﺖ‪،‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ اون ﻣﻮﻗﻊ اﺻﻼً ﺑﺎ‬
‫ذﻫﻦ آﺷﻨﺎ ﻧﺒﻮدي و ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﻧﯿﺮت رو ﯾﻪ ﺟﺎ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﯽ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫ﺣﺎﻻ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪.‬ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘّﯽ‬
‫راﺣﺖ ﺗﺮ از ﻣﻦ و آﻟﺒﻮس‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﯿﮏ‪،‬ﻓﻌﻞ ﺟﻤﻠﻪ ي او‪‬ﻟﺖ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد‪.‬ﭼﻮن ﻣﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫در ﻣﻮرد ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺗﻮﺿﯿﺢ دادم ﻧﻪ ﺗﻮ!در ﺿﻤﻦ روﻫﺎن ﺗﻮ از‬
‫اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻗﺼﺮ ﻫﻢ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺧﻮاﻫﯽ داﺷﺖ‪.‬دﯾﮕﻪ‬
‫ﺣﺮف زدن ﺑﺴﻪ‪.‬ﺑﺮﯾﻢ ﺳﺮاغ درس‪. ...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪-5‬‬‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن‪،‬داري اﺷﺘﺒﺎه اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دي‪.‬ﺑﺎزم ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻢ‬
‫او‪‬ل ﻧﯿﺮوت رو ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﻦ و ﺑﻌﺪ ﺟﺎدوت رو ﺑﺪه ﺑﯿﺮون‪.‬اﮔﺮ ﮐﻪ‬
‫ﻧﯿﺮوت رو ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﻧﮑﻨﯽ‪،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮي روي ﺟﺴﻢ ﺑﺬاري‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ روي ﻫﺪف ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﻧﯿﺮوﯾﺶ را در ﺟﺎي ﺧﺎﺻﯽ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﺪ‪.‬او روي ﻣﮑﻌﺐ ﺗﻤﺮﮐﺰ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻧﯿﺮوﯾﺶ را ﺑﯿﺮون ﻣﯽ داد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﺎﮐﻨﻮن ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد آن‬
‫را ﺣﺘّﯽ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ‪ 1‬ﻣﯿﻠﯽ ﻣﺘﺮ ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﮐﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ ﭼﻨﺪ‬
‫ﺑﺎر دﯾﮕﺮ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮد و ﻧﺘﯿﺠﻪ اي درﯾﺎﻓﺖ ﻧﮑﺮد‪،‬داﻣﺒﻠﺪور وارد‬
‫ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻓﻌﻼً ﮐﺎﻓﯿﻪ‪.‬ﺣﺎﻻ وﻗﺖ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻗﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫در ﺳﺎﻟﻦ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ‪،‬ﭘﺲ از ﺻﺮف ﻧﻬﺎر‪،‬ﭘﺲ از ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ در آن ﺷﺮﮐﺖ داﺷﺘﻨﺪ‪،‬ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ‬
‫دﻓﻌﻪ داﻣﺒﻠﺪوور ﻣﺴﺌﻮل آﻣﻮزش ﻫﺎي ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ ﺷﻮد و ﻓﻼﻣﻞ‬
‫اﻧﺪﮐﯽ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬در ﺳﺎﻟﻦ ﺗﻤﺮﯾﻦ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور و روﻫﺎن‬
‫روي دو ﻣﺒﻞ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪،‬داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺷﺮوع ﮐﻦ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ذﻫﻨﺶ را آرام ﮐﺮد و ﭘﺲ از آن روي ﻫﺪف ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد‪.‬در‬
‫ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﮐﺎﻓﯿﻪ!روﻫﺎن ﺗﻮ داري اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﻨﯽ‪.‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ روي ﺟﺴﻢ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﯽ‪.‬ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺪم ﻗﺪم ﭘﯿﺶ ﺑﺮي‪.‬‬
‫او‪‬ل ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺮژﯾﺖ زو ﺟﺎﯾﯽ ذﺧﯿﺮه ﮐﻨﯽ و ﺑﻌﺪ اون ﺑﻪ ﺳﻤﺘﯽ ﻫﺪاﯾﺖ‬
‫ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﻃﻮر ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ روي ﻣﮑﻌﺐ ﺗﻤﺮﮐﺰ‬
‫ﮐﺮدم؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﺴﯿﺮ اﻧﺮژي رو دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬ﺑﻪ زودي‬
‫اون رو ﻫﻢ ﯾﺎد ﻣﯽ ﮔﯿﺮي‪.‬ﺣﺎﻻ ﺳﻌﯽ ﮐﻦ ﻧﯿﺮوت رو روي ﯾﮑﯽ از‬
‫دﺳﺘﻬﺎت ذﺧﯿﺮه ﮐﻨﯽ‪.‬ﺷﺮوع ﮐﻦ‪.‬‬
‫روﻫﺎن روي ﺟﺎدو ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ آن را ﯾﺎﻓﺖ‪،‬آن را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻮي دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد‪.‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﺗﻤﺮﮐﺰش از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ و‬
‫ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬دﺳﺘﺶ اﻧﺪﮐﯽ ﻧﻮراﻧﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺗﻮﺟ‪‬ﻬﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ‬
‫ﻧﺸﺎن ﻧﻤﯽ دﻫﺪ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮد او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ‬
‫ﻧﻮر را ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ روي ﻣﮑﻌﺐ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪ و دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ‬
‫آورد و ﺟﺎدو را رﻫﺎ ﮐﺮد‪.‬ﻧﻮر را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﮑﻌﺐ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ‬
‫رﻓﺖ و ﻣﺴﯿﺮي از ﺧﻄﻮط ﺷﮑﺴﺘﻪ از ﺧﻮد ﺑﺮ ﺟﺎي ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻣﺤﻮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﻧﻮر رﻧﮓ آﺑﯽ ﮐﻤﺮﻧﮕﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺨﺘﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﻮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﻮر ﺑﻪ ﻣﮑﻌﺐ رﺳﯿﺪ‪،‬ﻣﮑﻌﺐ‬
‫اﻧﺪﮐﯽ درﺧﺸﯿﺪ اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻪ ﺟﺰ اﯾﻦ اﺗّﻔﺎق ﭘﺪﯾﺪه ي دﯾﮕﺮي رخ ﻧﺪاد‪.‬ﻧﻮر‬
‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﺑﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫زﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪ :‬اﺗّﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده ﭘﺮوﻓﺴﻮر؟ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪم ﭘﺲ‬
‫ﭼﺮا ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن ﺗﻮ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪي‪.‬ﺗﻮ ﮐﺎرت رو ﻋﺎﻟﯽ اﻧﺠﺎم‬
‫دادي‪.‬از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ دﯾﮕﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روز ﮐﺎر ﻋﻤﻠﯽ ﻧﺨﻮاﻫﯿﻢ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ دو ﮐﺘﺎب ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ و ذﻫﻦ ﺑﺮاي ﻣﺒﺘﺪي ﻫﺎ رو ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮﺑﯽ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﯽ‪.‬اﮔﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ اﯾﻦ دو ﺗﺎ رو ﺗﻮي ‪ 7‬روز ﺑﺨﻮﻧﯽ‪،‬‬
‫ﮐﻠﯽ ﮐﺎرﻣﻮن ﺟﻠﻮ ﻣﯿ‪‬ﻔﺘﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪،‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب ذﻫﻦ ﺑﺮاي ﻣﺒﺘﺪي ﻫﺎ‬
‫اﺣﺘﯿﺎج ﻧﺪارم‪.‬ﻣﻦ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ از ذﻫﻦ ﺧﻮدم ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫در ﺿﻤﻦ آﻣﻮزش ﭼﯽ ﻣﯽ ﺷﻪ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ذﻫﻦ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬ﺑﻠﮑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﮐﺎراﯾﯽ ﻫﺎي ذﻫﻦ ﻫﻢ ﭼﯿﺰاﯾﯽ ﺗﻮش ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﮐﻪ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺪوﻧﯽ‪.‬اﮔﺮ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻌﺪ از اون ذﻫﻦ‬
‫ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ رو ﻫﻢ ﺑﺨﻮﻧﯽ‪.‬راﺳﺘﯽ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﺮو و دو ﮐﺘﺎب رو ﭘﯿﺪا ﮐﻦ و ﺗﺎ ‪ 7‬روز دﯾﮕﻪ ﺗﻤﻮﻣﺸﻮن ﮐﻦ‪.‬‬
‫روﻫﺎن اﺟﺎزه ﺧﺮوج ﮔﺮﻓﺖ و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻓﮑﺮ‬
‫ﮐﺮد و در را ﮔﺸﻮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از در ﮔﺬﺷﺖ‪،‬ﭼﯿﺰي دﯾﺪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮش‬
‫را ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬آﻧﺠﺎ ﻓﻘﻂ ﮐﺘﺎب وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻠﯽ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب‬
‫ﻫﺎ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ راه روﯾﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ‪.‬در راه رو ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬در ﺳﻤﺖ ﭼﭗ او راه روﻫﺎﯾﯽ وﺟﻮد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫داﺷﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎي ﭼﻮﺑﯽ از ﻫﻢ ﺟﺪا ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬روي ﻫﺮ ﻗﻔﺴﻪ ﺑﺮﮔﻪ اي ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد ﮐﻪ ﺗﻮﺿﯿﺤﺎﺗﯽ‬
‫در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﮐﺘﺎب ﻫﺎي درون ﻗﻔﺴﻪ در آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫روﻫﺎن اﻧﺪﮐﯽ ﻣﯿﺎن ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ ﻗﺪم زد‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻔﺴﻪ ي او‪‬ل‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و دو ﮐﺘﺎﺑﯽ را ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ او ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد را‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ وﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق ﺧﻮد ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪.‬ﭘﺲ از اﯾﻨﮑﻪ وارد اﺗﺎق‬
‫ﺷﺪ‪،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ رﻓﺖ و روي آن ﻧﺸﺴﺖ‪.‬در اﺑﺘﺪا ﮐﺘﺎب ذﻫﻦ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺒﺘﺪي ﻫﺎ را ﮔﺸﻮد وﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ آن اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬اﯾﻦ ﮐﺘﺎب در‬
‫ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﮐﺎرﺑﺮدﻫﺎي ذﻫﻦ وﻗﺪرت ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ذﻫﻦ و ﭼﻨﯿﻦ‬
‫ﻣﺴﺎﺋﻠﯽ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺳﭙﺲ آن را ﺑﺴﺖ و ﮐﺘﺎب را درون‬
‫ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﮐﻮﭼﮏ درون اﺗﺎﻗﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روي آن ﻧﺸﺴﺖ‪.‬ﮐﺘﺎب ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ را ﺑﺎز ﮐﺮد ودر اﺑﺘﺪا ﺑﻪ‬
‫ﻓﻬﺮﺳﺖ آن ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬ﮐﺘﺎب در اﺑﺘﺪا در ﻣﻮرد ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ وﻃﺮز‬
‫اﺳﺘﻔﺎده از آن ﺗﻮﺿﯿﺢ داده ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ از آن ﻫﻢ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﺎده و ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ‬
‫ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﺮد و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻠﯽ ﺑﻪ ﺟﺎدوﻫﺎ و ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪،‬ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ اﺟﺮاي ﺗﻤﺎﻣﯽ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ وﺟﻮد ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺗﻮﺿﯿﺢ‬
‫داده ﺷﺪه و در آن از ﺣﺮﮐﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﮐﻤﮏ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﮔﻔﺘﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﮐﺘﺎب را از اﺑﺘﺪا‬
‫ﺷﺮوع ﮐﺮد‪. ...‬‬
‫در ﻃﯽ اﯾﻦ ‪ 7‬روز ﺣﺘّﯽ ‪ 1‬ﺑﺎر ﻫﻢ دو ﭘﯿﺮﻣﺮد را ﻧﺪﯾﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﮐﺘﺎب ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ را ﺑﻪ اﺗﻤﺎم رﺳﺎﻧﯿﺪ‪،‬ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻣﺮاﺟﻌﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺮد و ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺗﺎرﯾﺨﭽﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي را ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﻣﻨﺘﻘﻞ‬
‫ﮐﺮد و ﮔﻪ ﮔﺎﻫﯽ آن را ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻢ ﮐﻢ‬
‫ﺧﻮد را ﺑﺎ اﯾﻦ دﻧﯿﺎي ﺟﺪﯾﺪ وﻓﻖ دﻫﺪ‪.‬ﭘﺲ از اﺗﻤﺎم ﻫﻔﺘﻤﯿﻦ روز‬
‫ﭘﺲ از ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﺮاي آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ دو ﮐﺘﺎب ﺑﯿﺎﻧﺪازد‪.‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ اش رﺳﯿﺪ‪،‬دو‬
‫ﮐﺘﺎب را ﻧﯿﺎﻓﺖ‪.‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﺳﻮي اﺗﺎق ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪.‬ﭘﺲ از‬
‫ورود ﺑﻪ اﺗﺎق ﺗﻤﺮﯾﻦ‪،‬داﻣﺒﻠﺪور را دﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﺎﺑﯽ را در دﺳﺖ دارد‬
‫و ﺳﺨﺖ ﻣﺸﻐﻮل ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﺳﺖ‪.‬ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و ﺑﺮاي اﻋﻼم ﺣﻀﻮر‬
‫ﺧﻮد ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﺻﺎف ﮐﺮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮش را از روي ﮐﺘﺎب ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﮐﺮد و ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ روﻫﺎن را دﯾﺪ‪،‬ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﮕﯿﺶ ﺑﻪ روﻫﺎن‬
‫ﺳﻼم ﮐﺮد و او را ﻧﺰد ﺧﻮد ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺟﻮاب ﺳﻼم ﭘﯿﺮﻣﺮد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫را داد و ﺑﻪ ﺳﻮي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ‪،‬ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪،‬اﯾﻦ ﭼﻨﺪ روز رو ﮐﺠﺎ ﺑﻮدﯾﺪ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ و ﻧﯿﮏ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﯾﻪ ﺳﺮي ﮐﺎرﻫﯽ ﺑﻪ‬
‫اﻧﮕﻠﯿﺲ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪.‬ﻧﯿﮏ اوﻧﺠﺎ ﻣﻮﻧﺪ ﺗﺎ رﯾﺎﺳﺖ ﯾﻪ ﮔﺮوه را ﺑﺮ‬
‫ﻋﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮه‪.‬اﻟﺒﺘﻪ وﻗﺘﯽ ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﺮاي ﯾﺎد دادن ﺑﻪ ﺗﻮ‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪،‬ﺑﺎ ﯾﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻮدم رو ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ ﻧﯿﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ و ﻣﺎ ﺟﺎﻣﻮن‬
‫رو ﻋﻮض ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻮي اﯾﻦ ‪ 7‬روز ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﮐﺘﺎب‬
‫ﻫﺎ رو ﺗﻤﻮم ﮐﻨﯽ؟‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻠﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪.‬در ﮐﻨﺎر اون دوﮐﺘﺎب‪،‬ﯾﻪ ﮐﺘﺎب ﺗﺎرﯾﺦ‬
‫ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﻧﻢ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺧﻮﺑﻪ!ﻓﻌﺎل ﺷﺪي‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬راﺳﺘﯽ ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﻣﺮوز ﮐﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﺘﺎب ﻫﺎ رو‬
‫دوره ﮐﻨﻢ‪،‬ﮐﺘﺎب ﻫﺎ ﺳﺮ ﺟﺎﺷﻮن ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬ﮐﺘﺎب ﻫﺎ ﺑﻌﺪ از ‪ 7‬روز ﻫﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻨﺪ‪،‬ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدﻧﺪ‪.‬ﺣﺎﻻ ﻣﯽ رﺳﯿﻢ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺟﺎدو‪.‬‬
‫ﺗﻮي اﯾﻦ ‪ 7‬روز ﭼﻪ ﻗﺪر ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﺮدي؟‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬راﺳﺘﺶ‪...‬ﻫﯿﭽﯽ!ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﺗﻤﺎم ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮي‬
‫اون ﮐﺘﺎب ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺮا ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺣﺪس ﻣﯽ زدم‪.‬ﺑﯿﺎ ﺑﺸﯿﻦ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺒﻞ ﮐﻨﺎري داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺖ و روي آن ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﯿﺪم‪،‬ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯽ ﺗﻮ‬
‫ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎﻻﺳﺖ‪.‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ در ﮐﻤﺘﺮ از ‪ 1‬ﻫﻔﺘﻪ ﮐﻨﺘﺮل ﺟﺎدوي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دروﻧﯿﺖ رو ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮي‪.‬از ﻫﻤﯿﻦ اﻣﺮوز ﺗﻤﺮﯾﻦ رو ﺷﺮوع‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺟﺎدوت رو ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﯽ‪.‬ﭘﺲ از‬
‫اون ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎت ﺑﻪ ﺟﺎدو ﺷﮑﻞ ﺑﺪي‪.‬اﻟﺒﺘﻪ در آﯾﻨﺪه ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ‬
‫اراده ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻣﺎﻫﯿﺖ ﺟﺎدو رو ﻋﻮض ﮐﻨﯽ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﻵن ﺑﻪ ﮐﻠﻤﺎت‬
‫ﻧﯿﺎز داري‪...‬‬
‫روزﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و اﻃّﻼﻋﺎت روﻫﺎن در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﺟﺎدو اﻓﺰاﯾﺶ‬
‫ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬ذﻫﻦ روﻫﺎن روز ﺑﻪ روز ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ و روﻫﺎن‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻫﺎﯾﺶ آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬او ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﻨﺘﺮل‬
‫ﺟﺎدوﯾﺶ را در دﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮد‪.‬ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ را ﺑﻪ راﺣﺘﯽ‬
‫و ﺑﺎ ﻗﺪرت اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد و رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﻗﺪرت ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺶ اﻓﺰاﯾﺶ‬
‫ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ را ﺑﻪ او ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫آﻣﻮﺧﺖ‪،‬او ﻫﻢ زﻣﺎن در ﺣﺎل ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺘﺎب ذﻫﻦ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺴﯿﺎر ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻻزﻣﻪ اﺟﺮاي آﻧﻬﺎ داﺷﺘﻦ‬
‫ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎﻻ ﺑﻮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روﻫﺎن ﺟﺎدو را در دﺳﺘﺶ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد دﺳﺘﺶ اﻧﺪﮐﯽ ﻧﻮراﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺟﺮا ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎﻻﯾﯽ داﺷﺘﻨﺪ و ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﺮ ﺳﺮﻋﺖ آﻧﻬﺎ اﻓﺰوده‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﺮاي اﺟﺮاي ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ ﻧﯿﺮوي زﯾﺎدي ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ روﻫﺎن ﭘﺲ از اﺟﺮاي اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدوﻫﺎ اﻧﺪﮐﯽ‬
‫اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ‪ 1‬ﻫﻔﺘﻪ ﻓﻼﻣﻞ ﺟﺎي‬
‫داﻣﺒﻠﺪور را ﮔﺮﻓﺖ و داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﭼﻬﺮه ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻪ اﻧﮕﻠﯿﺲ رﻓﺖ ﺗﺎ‬
‫در ﻏﯿﺒﺖ ﻓﻼﻣﻞ رﯾﺎﺳﺖ ﮔﺮوه را ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس ﺷﻬﺮت‬
‫داﺷﺖ ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮد‪.‬ﻧﺎم ﮔﺮوه ﻫﻢ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ داﻣﺒﻠﺪور از‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭘﺮﻧﺪه اش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﻓﻼﻣﻞ در ﮐﻨﺎر ﺗﺪرﯾﺲ ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ‪،‬‬
‫ﻣﻘﺪﻣﺎت ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ را ﻧﯿﺰ ﺑﺮاي روﻫﺎن ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ داد ﺗﺎ‬
‫در آﯾﻨﺪه در اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدو ﺑﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺮﻧﺨﻮرﻧﺪ‪.‬ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ‬
‫اﻧﺘﻬﺎﯾﯽ ﻧﺪاﺷﺖ و ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن در رودي ﺷﻨﺎ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮ و ﻋﺮﯾﺾ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺑﺎ‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ از ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ‪،‬ﭘﺲ از اﯾﻦ رود‬
‫اﻗﯿﺎﻧﻮﺳﯽ ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎن وﺟﻮد داﺷﺖ!اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ي دو ﭘﯿﺮﻣﺮد ﭘﺲ‬
‫از اﻧﺪﮐﯽ زﻣﺎن ﺧﻮد روﻫﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎﻗﯽ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ را‬
‫ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮد و دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ راﻫﻨﻤﺎ ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ ﮐﻪ ﭘﺲ از‬
‫ﮔﺬﺷﺖ ‪ 1‬ﻣﺎه اﯾﻦ اﺗّﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪.‬از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روﻫﺎن در ﺟﺎدوﻫﺎي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺧﻮﺑﯽ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬داﻣﺒﻠﺪور اﺗﺎق ﺗﻤﺮﯾﻦ را‬
‫ﺗﻐﯿﯿﯿﺮ داده ﺑﻮد و اﮐﻨﻮن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﯾﮏ ورزﺷﮕﺎه ﻣﺠﻬﺰ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻮد‬
‫و ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺮاي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ دو ﺣﺮﯾﻒ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎَ ﺗﻤﺎم‬
‫آﻣﻮزش ﻫﺎ در آن ﻣﮑﺎن داده ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬اﮐﻨﻮن دو ﻫﻔﺘﻪ از ﺷﺮوع‬
‫ﺗﻌﻠﯿﻢ ﻓﻼﻣﻞ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و داﻣﺒﻠﺪور ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﻓﻘﻂ ‪ 2‬ﺑﺎر آن ﻫﻢ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺪ‪‬ت ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ در زﻣﺎن ﺗﻌﻠﯿﻢ ﺑﺮاي دﯾﺪن ﻓﻼﻣﻞ و روﻫﺎن‬
‫دﯾﺪه ﺷﺪ و ﭘﺲ از دادن ﺗﺬﮐﺮاﺗﯽ ﺑﺎزﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪.‬اﻣﺮوز ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫‪ 2‬روز ﭘﯿﺶ ﺳﺮزده وارد ﺷﺪ و ﻓﻼﻣﻞ و روﻫﺎن را دﯾﺪ ﮐﻪ روي‬
‫در ﻣﺒﻞ راﺣﺘﯽ در ﮔﻮﺷﻪ اي از ﺳﺎﻟﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ اﻧﺪ و ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻗﻮا ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻨﺪ‪.‬ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم!ﭼﺮا ﻧﺸﺴﺘﯿﺪ؟ﻣﮕﻪ زﻣﺎن آﻣﻮزش‬
‫ﺗﻤﺎم ﺷﺪه؟‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻓﻼﻣﻞ و روﻫﺎن ﺟﻮاب ﺳﻼم او را دادﻧﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬از‬
‫اﻣﺮوز ﮐﻢ ﮐﻢ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ رو ﮐﻨﺎر ﻣﯽ ذارﯾﻢ و ﻣﯽ رﯾﻢ ﺳﺮاغ‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ‪.‬آﻟﺒﻮس از اﻣﺮوز ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﯽ‪.‬ﭼﻮن‬
‫اﻃّﻼﻋﺎت ﻫﯿﭻ ﮐﺪوﻣﻤﻮن در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﻣﺒﺤﺚ ﮐﺎﻣﻞ ﻧﯿﺴﺖ و اﮔﺮ‬
‫روﻫﺎن ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ از اﻃّﻼﻋﺎﺗﻤﻮن رو ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮه‪،‬ﺑﺮاش ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮه‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬وﻟﯽ ﻣﺤﻔﻞ رو ﺑﻪ ﮐﯽ ﺑﺴﭙﺮﯾﻢ؟‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﯾﻦ ﯾﻪ ﻣﺎه رو ﺑﺴﭙﺮش ﺑﻪ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﻪ‪.‬در ﺿﻤﻦ ﯾﻪ‬
‫ﭼﯿﺰاﯾﯽ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﻮرد ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ و ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮه‬
‫ﮐﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزﯾﺶ رو ﻣﻦ و ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ رو ﺗﻮ ﺑﻬﺶ ﯾﺎد‬
‫ﻣﯽ دي‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ام م م‪!...‬ﻧﯿﮏ‪،‬ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺑﺪﻧﯽ ﮐﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫داره ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ از ﭘﺲ اﯾﻦ ﺟﺎدو ﺑﺮ ﺑﯿﺎد؟‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺮاي اون ﻫﻢ ﯾﻪ ﻓﮑﺮي ﮐﺮدم‪.‬ﻫﺮ روز ﺗﻮ اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻦ‬
‫ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬ﭼﯿﺰه دﯾﮕﻪ اي ﻧﻤﻮﻧﺪه؟‬
‫روﻫﺎن ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﺳﺎﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪،‬ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪،‬ﻣﮕﻪ ﺑﺪن ﻣﻦ‬
‫ﭼﻪ اﺷﮑﺎﻟﯽ داره؟در ﺿﻤﻦ آﻣﺎدﮔﯽ ﺑﺪن ﻣﻦ ﭼﻪ رﺑﻄﯽ ﺑﻪ آﻣﻮزش‬
‫ﺟﺎدو داره؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن ﺑﺪن ﺗﻮ ﻫﯿﭻ اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﮔﻪ‬
‫ورزش ﮐﻨﯽ‪،‬ﻧﯿﺮوي ﺑﺪﻧﺖ و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯿﺖ اﻓﺰاﯾﺶ‬
‫ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و ﺑﺪﻧﺖ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻘﺎوﻣﺖ‬
‫ﮐﻨﻪ‪.‬ﯾﺎدﺗﻪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از اﺟﺮاي ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ ﮔﺎﻫﯽ ﺿﻌﻒ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدي؟دﻟﯿﻠﺶ ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻮدن ﺑﺪﻧﺘﻪ‪.‬از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺻﺒﺢ ﮐﻪ از ﺧﻮاب‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭘﺎ ﻣﯽ ﺷﯽ ﺑﺎﯾﺪ ‪ 1‬ﺗﺎ ‪ 2‬ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻮي اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻦ ورزش ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﻋﻬﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ از اﯾﻦ ﭘﺲ زودﺗﺮ ﺑﯿﺪار‬
‫ﺷﻮد و ﺗﺎ ﭘﯿﺶ از ﮐﻼس آﻣﻮزش ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎي‬
‫ورزﺷﯿﺶ را ﺑﻪ اﺗﻤﺎم ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪...‬‬
‫ﭘﺲ از اﯾﻨﮑﻪ داﻣﺒﻠﺪور اﻧﺪﮐﯽ درﺑﺎره ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ و ﻧﺤﻮه‬
‫اﺟﺮاي آﻧﻬﺎ ﺣﺮف زد‪)،‬ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺘﻨﯽ ﻫﺎي ﺧﻮد را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد(‬
‫ﻃﻠﺴﻤﯽ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد و ﺑﻪ روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ﮐﻪ آن را اﺟﺮا ﮐﻨﺪ‪.‬ﻧﺤﻮه‬
‫اﺟﺮاي ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ از ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺟﺎدو ﺑﺎﯾﺪ در ﺧﺎرج دﺳﺘﺶ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ‬
‫روﻫﺎن ﮐﻒ دﺳﺘﺶ را رو ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ آن ﺧﯿﺮه‬
‫ﺷﺪ‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ وذﻫﻨﺶ را آرام ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ آراﻣﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮔﺸﻮد و ﺟﺎدو را ﺑﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎرج دﺳﺘﺶ ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺟﺎدو در‬
‫ﺑﺪﻧﺶ ﺟﺎري ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻒ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪ‪.‬او‬
‫ﺟﺎدوي ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪه را در ﮐﻒ دﺳﺘﺶ ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﯽ‬
‫درﺧﺸﯿﺪ و آرام آرام ﺑﺮ ﻧﻮر آن اﻓﺰوده ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ت زﻣﺎن‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ را ادا ﮐﺮد‪.‬ﺟﺎدو ﺟﺎن ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺷﮑﻞ‬
‫ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬ﭘﺲ از آن ﮐﻠﻤﺎت ﻣﺤﻮ ﺷﺪﻧﺪ و ﺟﺎدو ﺷﮑﻞ‬
‫ﺣﺒﺎب ﺷﻔﺎﻓﯽ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ‪.‬اﯾﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺟﺪﯾﺪي ﺑﺮاي روﻫﺎن‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﭼﻮن ﺗﺎﮐﻨﻮن ﺟﺎدوﻫﺎي او در ﻣﮑﺎن ﺧﺼﯽ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﯽ ﺷﺪن و‬
‫ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺪف ﭘﺮﺗﺎب ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻓﻼﻣﻞ و داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ‬
‫اﮐﻨﻮن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و دﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ دو ﺑﻪ ﮐﻒ دﺳﺖ‬
‫روﻫﺎن ﺧﯿﺮه ﺷﺪه اﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﮐﻒ دﺳﺖ ﺧﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫و دﯾﺪ ﮐﻪ ﺣﺒﺎب در ﺣﺎل ﻣﺤﻮ ﺷﺪن اﺳﺖ‪.‬ﭘﺲ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد و ﺟﺎدو‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺣﺒﺎب ﺑﻪ ﺟﺮﯾﺎن درآورد‪.‬اﺣﺴﺎس ﻗﺪرت ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬آرام‬
‫آرام ﺣﺒﺎب ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ روﻫﺎن ﺟﺮﯾﺎن ﺟﺎدو را‬
‫ﻗﻄﻊ ﻧﮑﺮد‪.‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﻧﻮري در ﻣﯿﺎن ﺣﺒﺎب ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬ﻧﻮر آرام آرام‬
‫ﺷﺪ‪‬ت ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮ ﺣﺠﻢ ان اﻓﺰوده ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﻧﻮر‪،‬ﮐﻪ ﺑﻪ رﻧﮓ‬
‫آﺑﯽ ﺑﻮد‪،‬آرام آرام ﺑﺰرگ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻧﺪازه اش ﺑﻪ ﻧﺼﻒ‬
‫اﻧﺪازه ﺣﺒﺎب رﺳﯿﺪ‪،‬دﯾﮕﺮ رﺷﺪ ﺣﺠﻤﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬روﻫﺎن ﺟﺮﯾﺎن ﺟﺎدو‬
‫را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد‪.‬اﻃﺮاف ﺣﺒﺎب ﺟﺮﻗﻪ ﻫﺎي آﺑﯽ رﻧﮕﯽ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺣﺒﺎب ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻤﺮﻧﮓ ﺷﺪ و ﻧﻮر آﺑﯽ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪.‬ﭘﺲ‬
‫از آن دﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰي ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ‪...‬‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪،‬داﻣﺒﻠﺪور او را ﺑﻪ ﺧﻮردن ﻣﯿﺎن‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫وﻋﺪه ي ﻣﻔﺼﻠﯽ اﺟﺒﺎر ﮐﺮد‪...‬ﭘﺲ از ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ‬
‫ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﺮ آن ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ را ﻧﺰد اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ‬
‫ﺑﯿﺎﻣﻮزد و داﻣﺒﻠﺬور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻌﺪ از اﺗﻤﺎم درس ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ و‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ در اﻧﮕﻠﯿﺲ ﻣﯽ رﯾﻢ و ﺑﻌﺪ از اون ﺑﻪ‬
‫دﯾﺪار اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ ﻣﯽ رﯾﻢ‪.‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﺪ‪‬ت ‪ 1‬ﻣﺎه در آﻧﺠﺎ آﻣﻮزش ﻣﯽ‬
‫ﺑﯿﻨﯽ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ‪ 1‬ﻣﺎه در آن ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازه ‪ 1‬ﺳﺎل در دﻧﯿﺎي‬
‫ﻣﻌﻤﻮﻟﯿﻪ‪.‬ﺑﻌﺪ از اون ﻫﻢ ﺑﺮاي ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﭘﯿﺶ‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﯽ ري اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﯾﺪ در آزﻣﻮﻧﯽ ﮐﻪ ازت ﻣﯽ ﮔﯿﺮه ﻣﻮﻓﻖ‬
‫ﺑﺸﯽ‪.‬در اون آزﻣﻮن ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪.‬ﺑﻌﺪ‬
‫از اون ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ اﻧﮕﻠﯿﺲ ﺑﺮي و در ﻣﺒﺎرزه ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻗﻘﻨﻮس ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻋﻠّﺖ داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻪ او‬
‫آﻣﻮزش ﻣﯽ دﻫﻨﺪ‪.‬آن دو روﻫﺎن را وﺳﯿﻠﻪ اي ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﮐﻤﮑﺶ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ اﻫﺪاف ﺧﻮد ﺑﺮﺳﻨﺪ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ روﻫﺎن ﭼﯿﺰي ﺟﺰ‬
‫اﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﺮ ﻫﻤﮕﺎن ﺛﺎﺑﺖ‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬ﺳﻪ ﺗﺎ از ﻣﺆﺳﺴﺎن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫ﻣﺮﻟﯿﻦ ﻗﺪت و داﻧﺶ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﭘﺴﺮي ﺑﻪ ﻧﺎم ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺨﺸﯿﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪).‬ﯾﺎ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﺨﺸﯿﺪ(ﺗﺎ او در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﯾﮑﯽ از ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺗﺮﯾﻦ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي ﺳﯿﺎه در ﺗﺎرﯾﺦ اﯾﺴﺘﺎدﮔﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﻫﺎﯾﯽ در‬
‫ﻣﻮرد ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ اوﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﯿﺎه ﺗﺮﯾﻦ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﻋﻠﻢ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دﻗﯿﻘﯽ ﻧﺒﻮده و ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ از ﻫﺮي‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﭘﯿﺸﯽ ﺑﮕﯿﺮد‪.‬او ﺑﺎﯾﺪ در ﻧﺒﺮد آﺧﺮ ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ﯾﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﯽ‬
‫ﺗﺎم ﻣﺎروﻟﻮ رﯾﺪل را ﺷﮑﺴﺖ دﻫﺪ ﻧﻪ ﺷﺨﺺ دﯾﮕﺮي‪.‬ﻓﻘﻂ او‪...‬‬
‫در اﻓﮑﺎرش ﻏﻮﻃﻪ ور ﺑﻮد ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﺴﯽ‬
‫ﻣﺠﺒﻮرت ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ!ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮام در ﻣﺒﺎرزه ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻢ و اﻣﯿﺪوارم‬
‫ﮐﻪ ﻣﻔﯿﺪ واﻗﻊ ﺑﺸﻢ‪.‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ك ﺧﻮﺑﻪ روﻫﺎن‪.‬راﺳﺘﯽ آﻟﺒﻮس‪،‬او‪‬ل ﺗﻮ آﻣﻮزﺷﺖ رو‬
‫ﺷﺮوع ﮐﻦ‪.‬ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﮐﻪ رﺋﯿﺲ ﻣﺤﻔﻠﯽ‪.‬ﯾﻪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻮﺗﺎه‬
‫ﺑﺮات ﺧﻮﺑﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور‪،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﮐﻪ ﭼﺮا‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﭼﻬﺮه آﻗﺎي ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﻣﯽ رﯾﺪ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﺤﻔﻞ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ دو ﺗﺎ رﺋﯿﺲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن اﺧﻤﯽ ﮐﺮد و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ در ﭼﺸﻤﺎن ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫داﻣﻠﺒﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ‪.‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد اون ﺟﻮري ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯽ!داﺳﺘﺎﻧﺶ‬
‫ﯾﮑﻢ ﻃﻮﻻﻧﯿﻪ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ زﻣﺎن ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم‪،‬ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ‪.‬‬
‫روﻫﺎن و داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻮاب او را دادﻧﺪ و داﻣﺒﻠﺪور داﺳﺘﺎن ﺧﻮد را‬
‫ﺷﺮوع ﮐﺮد)ﺑﺎ ﺳﺎﻧﺴﻮر ﮐﺮدن ﻗﺴﻤﺖ ﺟﺎن ﭘﯿﭻ ﻫﺎ(‪...‬و اﯾﻦ ﺟﻮري‬
‫ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ اﻵن اﯾﻨﺠﺎم‪.‬در ﺿﻤﻦ از ﻓﺮدا ﺑﻪ ﻣﺪ‪‬ت ﯾﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻬﺖ‬
‫آﻣﻮزش ﻣﯽ دم‪.‬ﺳﻌﯽ ﮐﻦ ﮐﻪ زود ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮي ﭼﻮن وﻗﺖ اﺿﺎﻓﻪ‬
‫ﺑﺮاي ﺗﻠﻒ ﮐﺮدن ﻧﺪارﯾﻢ‪.‬ﺣﺘﻤﺎً ﺻﺒﺢ زود ﺑﯿﺪار ﺷﻮ و ورزش ﮐﻦ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻤﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ار ﺳﺎﻟﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮد‬
‫رﻓﺖ‪.‬روي ﺗﺨﺖ دراز ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺮاي آﯾﻨﺪه اش ﺑﺮﻧﺎ ﻣﻪ رﯾﺰي‬
‫ﮐﺮد‪...‬‬
‫ﺗﺎ ‪ 1‬ﻣﺎه ﺑﻌﺪ روﻫﺎن ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ در ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ و ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي‬
‫ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ .‬درﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺲ از ﺷﺮوع ورزش‪،‬ﻣﺪ‪‬ت‬
‫زﻣﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﺑﻠﺪ ﺑﻮد‪،‬اﺟﺮا‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬ﺣﺪاﻗﻠﺶ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﯽ ﻫﻮش ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬اﻣﺮوز ﻗﺮار ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻣﮑﺎن ﺧﺎص در اﻧﮕﻠﯿﺲ ﺑﺮوﻧﺪ و اﮐﻨﻮن دﺳﺖ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور را ﮔﺮﻓﺘﻪ و آﻣﺎده رﻓﺘﻦ ﺑﻮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪!..3..2..1 :‬‬
‫ﻫﻤﺎن ﻓﺸﺎر ﻏﯿﺮ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور در ﻣﻮردش ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮده‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد‪،‬در او اﯾﺠﺎد ﺷﺪ و ﻧﺎﺧﻮد آﮔﺎه ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ راﺑﺴﺖ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻓﺸﺎر از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و دري را روﺑﻪ روي ﺧﻮد‬
‫دﯾﺪ‪.‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﮐﺮد و درﻫﺎي ﻣﺸﺎﺑﻬﯽ رادﯾﺪ ﮐﻪ در ﻓﻀﺎﯾﯽ‬
‫داﯾﺮه اي دور ﻫﻢ ﮔﺮد آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪:‬روﻫﺎن ﺑﺎ اﯾﻦ‬
‫ﭼﺎﻗﻮ دﺳﺘﺖ رو ﺑﺒﺮ و ‪ 3‬ﻗﻄﺮه از ﺧﻮﻧﺖ رو روي دﺳﺘﮕﯿﺮه در‬
‫ﺑﺮﯾﺰ‪.‬روﻫﺎن ﭼﺎﻗﻮي ﮐﻮﭼﮏ را ﮔﺮﻓﺖ و دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻي دﺳﺘﮕﯿﺮه‬
‫ﻧﮕﻪ داﺷﺖ‪.‬اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﺮﯾﺪ وﺻﺒﺮ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ ‪ 3‬ﻗﻄﺮه از‬
‫ﺧﻮﻧﺶ روي دﺳﺘﮕﯿﺮه اﻓﺘﺎد‪،‬زﺧﻢ دﺳﺘﺶ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﺴﺘﻪ و در ﺑﻪ‬
‫آراﻣﯽ ﺑﺎز ﺷﺪ‪.‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﮐﺮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ در اﺷﺎره ﮐﺮد‬
‫و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺗﻮي ﻗﺼﺮ ﺑﻮد‪،‬ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ راه داﺷﺖ‪.‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎ اﺟﺎزه اﺳﺘﻔﺎده از اون رو دارﻧﺪ‪...‬ﭼﺮا‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﻨﺘﻈﺮي؟ﺑﺮو ﺗﻮ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ آن ﺳﻮي در ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬ﭘﺸﺖ در‬
‫ﻓﻀﺎي ﺳﯿﺎﻫﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬او‪‬ﻟﯿﻦ ﻗﺪم را ﺑﺮداﺷﺖ و وارد ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﮐﻪ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ‪،‬ﺻﺪاي ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن در را ﺷﻨﯿﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ‬
‫ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ اﻣ‪‬ﺎ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻧﺪﯾﺪ‪.‬ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮداﺷﺖ و‬
‫ﺑﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ آراﻣﯽ و ﺑﺎ ﺗﺮس ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫رﻋﺪي ﺟﻠﻮي او ﺑﻮد و ﻧﻮﺳﺎﻧﺎت اﻧﺪﮐﯽ داﺷﺖ‪،‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻪ او آﺳﯿﺐ‬
‫ﻧﻤﯽ رﺳﺎﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ رﻋﺪ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ و دﺳﺘﺶ را ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮑﯽ‬
‫آن ﺑﺮد‪.‬ﭘﺲ از آن ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ رﻋﺪ ﮔﺮﻣﺎﯾﯽ ﻧﺪارد‪،‬دﺳﺘﺶ را‬
‫ﺑﻪ آن رﺳﺎﻧﺪ و رﻋﺪ را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪.‬در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ‬
‫آن ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻘﺸﯽ روي ‪ 1‬ﻟﺒﺎس اﺳﺖ‪.‬ﻟﺒﺎس را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪.‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻧﻮري‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫درﺧﺸﯿﺪ و ﭘﺲ از آن ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺪ‪.‬دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻟﺒﺎس ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‬
‫و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻟﺒﺎس رﻧﮕﯽ ﺑﻪ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺷﺐ دارد‪ .‬دو رﻋﺪ ﺑﺮ‬
‫ﺟﻠﻮي ﻟﺒﺎس ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و اﻃﺮاف آﻧﻬﺎ ﺟﺮﻗﻪ ﻫﺎي آﺑﯽ‬
‫رﻧﮕﯽ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪.‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ دو رﻋﺪ اﻧﺪﮐﯽ‬
‫روي ﻟﺒﺎس ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬دو رﻋﺪ در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻟﺒﺎس ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اﻣﺘﺪاد آن دو ﺑﻪ‬
‫ﭘﺸﺖ ﻟﺒﺎس ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪ .‬در ﭘﺸﺖ ﻟﺒﺎس اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد‬
‫ﮐﻪ ﻟﺒﺎس ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ و اﻣﺘﺪاد دو رﻋﺪ ﺑﻪ ﺳﻮي ﺑﺎﻻ‬
‫ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪه ﺑﻮد و دور دﺳﺘﺎن اﻧﺴﺎن ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﻟﺒﺎس‬
‫اﻧﺴﺎن در ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻟﺒﺎس اﺻﻠﯽ ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺳﺮ اﻧﺴﺎن ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻓﺘﺎده‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺳﯿﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪.‬ﮐﻒ دﺳﺘﺎﻧﺶ رو‬
‫ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﻮد و دو دﺳﺘﺶ ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬ﺻﺪاي ﻇﺮﯾﻔﯽ ﺑﻪ ﮔﻮش‬
‫روﻫﺎن رﺳﯿﺪ‪.‬ﺳﺮش را ﮔﺮداﻧﺪ و ﻣﻨﺒﻊ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪.‬ﺻﺪا از‬
‫ﻋﺼﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺼﺎي داﺑﻠﺪور ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻋﺼﺎ رﻓﺖ و آن را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺳﺮش ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت‬
‫درد ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﯿﺎﻫﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪-6‬‬‫اﺣﺴﺎس ﺳﺒﮑﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﺣﺴﺎﺳﺶ ﻟﺬت ﺑﺨﺶ ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ زﯾﺮ ﭘﺎﯾﺶ ﻧﮕﺎه‬
‫ﮐﺮد و از ﺷﺪ‪‬ت ﺗﻌﺠﺐ و ﺗﺮس ﺧﻮد را ﺟﻤﻊ ﮐﺮد‪.‬او در ﺣﺎل ﺳﻘﻮط‬
‫ﺑﻮد اﻣ‪‬ﺎ ﻓﺸﺎري را ﺑﺮ ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻫﻮا ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرت ﻣﻼﯾﻢ در ﺟﺮﯾﺎن ﺑﻮد و روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺳﻘﻮﻃﺶ ﻧﯿﺰ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﺤﺴﻮﺳﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺳﺆال ﺟﺎﻟﺒﯽ در‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ذﻫﻨﺶ ﭘﺪﯾﺪ آﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬او ﮐﺠﺎ ﺑﻮد؟!‪...‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺪت زﯾﺎدي از‬
‫زﻣﺎن ﺳﻘﻮﻃﺶ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪،‬زﻣﯿﻦ را ﻧﻤﯽ دﯾﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﻧﻮري‬
‫را از ﻓﺎﺻﻠﻪ اي دور دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﮐﻤﯽ‬
‫ﮐﻪ ﻧﻮر ﻧﺰدﯾﮑﺘﺮ ﺷﺪ‪،‬روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ را ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ ﮐﻪ‬
‫ﻧﻮر از آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺌﺖ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﻧﻮر آرام آرام ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ و‬
‫ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ ﻣﯽ داد‪.‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﮐﻠﻤﺎت ﻣﺤﻮ ﺷﺪﻧﺪ ‪ .‬ﻧﻮر ﺑﻪ ﺷﮑﻞ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮدي در ﻟﺒﺎﺳﯽ ﺳﯿﺎه درآﻣﺪ‪.‬در اﺑﺘﺪا ﺻﻮرت ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺷﮑﻞ‬
‫ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪاﺷﺖ و ﺗﻨﻬﺎ راه ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺳﻦ او ﻣﻮﻫﺎي ﺳﭙﯿﺪ و‬
‫ﯾﮑﺪﺳﺘﺶ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻪ آراﻣﯽ روي ﺻﻮرت ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺟﺰﺋﯿﺎت‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻧﻤﺎﯾﺎن ﻣﯽ ﺷﺪ و ﭘﻮﺳﺘﺶ رﻧﮓ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺧﻮد را ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻮﻫﺎي ﺳﭙﯿﺪ و ﮐﻢ ﭘﺸﺘﯽ ﮐﻪ روي ﺳﺮش وﺟﻮد داﺷﺖ‪،‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﭘﺮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭘﺸﺖ و ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬رﯾﺸﯽ ﻧﯿﺰ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫آراﻣﯽ رﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﭘﺎﯾﯿﻦ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ ﻣﯽ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ زﯾﺮ ﺳﯿﻨﻪ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد رﺳﯿﺪ‪.‬ﻣﻮﻫﺎي ﺳﭙﯿﺪش ﻧﯿﺰ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﻤﺮش اداﻣﻪ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از اﺗﻤﺎم ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭘﯿﺮﻣﺮد‪،‬ﺳﯿﻨﻪ اش ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪ‪.‬ﻃﻮري‬
‫ﻫﻮا را ﻣﯽ ﺑﻠﻌﯿﺪ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﺑﺎ ﻫﻮا ﺗﻤﺎس ﻧﺪاﺷﺘﻪ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﯾﮑﺪﺳﺖ ﺳﭙﯿﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫ﻣﺮدﻣﮑﯽ دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ اﻣ‪‬ﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ دﯾﺪن را‬
‫دارد‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺑﻪ روﻫﺎن ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ از اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺳﺮﺗﺎﭘﺎي روﻫﺎن را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪ‪،‬دﻫﺎﻧﺶ راﮔﺸﻮد و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم روﻫﺎن!‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ‪ :‬از ﮐﺠﺎ اﺳﻢ ﻣﻦ رو ﻣﯽ دوﻧﻪ؟اﻣﮑﺎن‬
‫ﻧﺪاره ﮐﻪ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺑﻔﻬﻤﻢ ذﻫﻨﻢ رو ﺧﻮﻧﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن ﻣﻦ ذﻫﻦ ﺗﻮ رو ﻧﺨﻮﻧﺪم‪.‬در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮﻧﺪن ذﻫﻨﺖ ﻧﺪارم ﭼﻮن در ﺗﻤﺎم ﻣﺪ‪‬ت ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮدم‪.‬ﻣﻦ در‬
‫وﺟﻮد ﺗﻮ اﺳﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدم‪.‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺧﻮدم رو ﯾﺎ ﺑﻪ ﺑﯿﺎن ﺑﻬﺘﺮ‬
‫روﺣﻢ رو از ﺟﺴﻤﻢ آزاد ﮐﺮدم و ﺟﺴﻢ ﻧﺎﺗﻮاﻧﻢ رو ﺗﺮك ﮐﺮدم‪.‬ﻣﻦ‬
‫اﯾﻨﮑﺎر رو ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻢ از ﻗﺪرﺗﻢ ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺳﺘﻔﺎده رو ﺑﺒﺮم‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﺲ‬
‫از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﺧﻮدم رو ﺗﻮي دﻧﯿﺎي دﯾﮕﻪ اي دﯾﺪم‪.‬دﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ‬
‫و ﻫﯿﭻ ﮐﺲ در اوﻧﺠﺎ وﺟﻮد ﺧﺎرﺟﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬روح ﻣﻦ ﻧﯿﺎزﻫﺎي‬
‫ﻣﺎدي ﺟﺴﻤﻢ رو ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎل ﻫﺎي زﯾﺎدي رو در اوﻧﺠﺎ‬
‫ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم ﺑﺪم زﻧﺪه ﻣﻮﻧﺪم و ﺑﻪ اﻋﻤﺎل ﮔﺬﺷﺘﻢ ﻓﮑﺮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺮدم‪.‬ﻣﻦ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت زﯾﺎدي ﮐﺮده ﺑﻮدم‪.‬ﻣﻦ از ﻗﺒﻞ در ﻣﻮردﻓﺮدي‬
‫ﮐﻪ ﺷﺎﮔﺮداﻧﻢ رو ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪،‬ﭘﯿﺶ ﮔﻮﯾﯽ ﻫﺎﯾﯽ اﻧﺠﺎم داده‬
‫ﺑﻮدم‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﻣﻮرد اوﻧﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺷﺎﮔﺮداﻧﻢ ﻧﮕﻔﺘﻢ‪.‬زﻣﺎن ﺑﺮاﯾﻢ‬
‫ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﻧﺪاﺷﺖ و ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ روزي‬
‫ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮدي آﺷﻨﺎ ﺷﺪم‪.‬روزﻫﺎ ﺑﺎ او ﺣﺮف زدم و ﻣﺎﺟﺮاي ﺗﻠﺦ‬
‫ﻧﺴﻠﻤﻮن رو ﺑﺮاش ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدم‪.‬ﻣﻮﺟﻮد ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدي‬
‫داد‪.‬او ﮔﻔﺖ ‪":‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﺎري ﮐﻨﻢ ﮐﻪ در آﯾﻨﺪه ﻧﺴﻠﺖ ﺑﺘﻮﻧﻪ‬
‫اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﯿﺮه‪.‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﺎري ﮐﻨﻢ ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ي ﺟﺪﯾﺪي‬
‫از ﻧﺴﻠﺖ ﭘﺎ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ ﻣﯽ ذاره‪،‬ﺑﺪن ﻣﺎدﯾﺶ رو ﺑﺎ ﺗﻮ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ﯾﻌﻨﯽ روح ﺗﻮ در ﮐﻨﺎر روح ﺑﭽﻪ در ﯾﮏ ﮐﺎﻟﺒﺪ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬اون ﻃﻮري‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ از ﻫﻤﻮن دوران ﺑﭽﮕﯽ ﺑﻬﺶ آﻣﻮزش ﺑﺪي‪".‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻢ‪.‬اون ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﮐﺎرش‬
‫ﺑﺎﯾﺪ روﺣﻢ رو در اﺧﺘﯿﺎرش ﺑﺬارم‪.‬ﻣﻦ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﮐﺮدم و اون‬
‫ﻣﻮﺟﻮد ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از اﻧﺠﺎم ﮐﺎرش ﺧﻮدش رو ﺷﯿﻄﺎن ﻣﻌﺮﻓﯽ‬
‫ﮐﺮد‪،‬ﻗﺪرﺗﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺪرت ﺧﻮدش)آﺗﺶ( رو در وﺟﻮد ﻣﻦ ﻗﺮار داد‬
‫و ﻣﻦ رو ﺑﺮاي او‪‬ﻟﯿﻦ ﺑﺎر در ﮐﺎﻟﺒﺪ ﯾﮏ ﮐﻮدك ﺟﺎي داد‪.‬در اون‬
‫زﻣﺎن اﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ در ﻣﻮردش ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدم‪،‬در ﻧﺒﺮدي‬
‫ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺷﺎﮔﺮدان و ﻧﺴﻠﻢ رو ﺑﻪ ﺟﺰ ﮐﻮدﮐﺎن از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد‪.‬در اﺑﺘﺪا‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺷﺎﻧﺲ آوردم و ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ در آﯾﻨﺪه اﻧﺘﻘﺎم‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ام رو ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﭘﺴﺮك از او ﺑﮕﯿﺮم‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻓﺮد ﺟﺎدوي‬
‫ﻋﺠﯿﺒﯽ روي ﭘﺴﺮك اﻧﺠﺎم داد‪.‬در اﺑﺘﺪا اﺣﺴﺎس ﻗﺪرت ﻣﯽ ﮐﺮدم‬
‫اﻣ‪‬ﺎ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﭘﺴﺮ ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﻢ‪.‬ﭘﺲ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺻﺒﺮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺮدم‪.‬ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮔﺬﺷﺖ و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ او‪‬ل ﭘﺴﺮ ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﻣﺮدي‬
‫ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪ‪،‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ از روي ﻣﻦ‬
‫ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻃﻠﺴﻢ از ﺑﯿﻦ ﻧﺮﻓﺖ‪.‬ﻣﻦ اﻣﯿﺪم را از دﺳﺖ‬
‫ﻧﺪادم و ﺑﺎز ﻫﻢ )اﯾﻨﺒﺎر در وﺟﻮد ﺑﭽﻪ دوم( ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺑﭽﻪ دوم او ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪ‪،‬ﻣﻦ دو ﻧﯿﻢ ﺷﺪم!اﺣﺴﺎس ﻫﺮ دو ﺑﭽﻪ را‬
‫درك ﻣﯽ ﮐﺮدم اﻣ‪‬ﺎ ﯾﮑﯽ ﻧﺒﻮدم‪.‬ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪن روﺣﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر‬
‫اداﻣﻪ ﯾﺎﻓﺖ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺧﻮدم دﺳﺖ ﺑﮑﺎر ﺷﺪم‪.‬ﻣﻦ از ﺷﯿﻄﺎن‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﭽﻪ اي دورن ﺷﮑﻢ ﻣﺎدران ﻧﺴﻠﻢ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮد ﺗﺎ‬
‫ﺑﯿﺶ از اﯾﻦ ﺗﮑﻪ ﻧﺸﻮم‪.‬آن ﻗﺪر اﯾﻦ ﮐﺎر اداﻣﻪ ﯾﺎﻓﺖ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ از‬
‫ﻧﺴﻞ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﺗﻮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪.‬ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪت ﻫﻤﻪ‬
‫ﭼﯿﺰ درﺳﺖ ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪت‪،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ روي ﺗﻮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺗﺄﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎز ﻣﻦ دو ﺗﮑﻪ ﺷﺪم‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﯾﻨﺒﺎر ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد‪.‬ﭼﻮن‬
‫ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻦ ﺑﻪ دو ﻧﯿﻢ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪي‪.‬ﻣﻦ ﮔﻤﺎن ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺗﻮ در‬
‫ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮاﻫﯽ ﻣﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‪...‬ﻣﻦ دوﺑﺎره ﺣﻀﻮر او را اﺣﺴﺎس‬
‫ﮐﺮدم‪.‬آن ﻣﺮد ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ از ﻣﺮدن ﺗﻮ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﺮد‪...‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎﻫﯽ از ﺟﻨﺲ آﺗﺶ در آن ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ اﺟﺮا ﺷﺪ‪،‬ﻗﺪرﺗﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺷﯿﻄﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺷﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ دوﺑﺎره‬
‫ﯾﮑﯽ ﺷﻮم‪.‬ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﺧﯿﺎل راﺣﺖ ﺑﻪ دﻧﯿﺎي آﺧﺮ ﺑﺮوم‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫ﻣﻦ ﺣﻀﻮر آن ﻣﺮد ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را اﺣﺴﺎس ﮐﺮده ﺑﻮدم و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ‬
‫اﻧﺘﻘﺎﻣﻢ را از او ﺑﮕﯿﺮم‪.‬ﭘﺲ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺑﺪن ﺑﺮادرﻫﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و اﺛﺮ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ رو از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدم‪.‬ﺑﻌﺪ از آن ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺗﺎ روح ﺗﻮ رو‬
‫از ﺑﺪﻧﺖ ﺧﺎرج ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺧﻮدم ﮐﺎﻟﺒﺪت رو ﺻﺎﺣﺐ ﺑﺸﻢ اﻣ‪‬ﺎ ﻧﯿﺮوي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺗﻮ ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻦ ﺷﺪ‪.‬ﺑﻌﺪ از آﻧﮑﻪ از دروازه ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻗﺪرت‬
‫ﮔﺬﺷﺘﯽ‪،‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از ﺑﺪﻧﺖ راﻧﺪه ﺷﺪم و ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﺧﻮدم ﻫﻢ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺖ ﺑﺮﮔﺮدم‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺧﻮدم رو ﺑﻪ ﺗﻮ‬
‫واﮔﺬار ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬ﺗﻮ ﻧﯿﺮوي ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﯿﺰي داري و اﮔﺮ ﻣﻦ ﻧﯿﺮوي‬
‫ﺧﻮدم رو ﺑﻪ ﺗﻮ واﮔﺬار ﮐﻨﻢ‪،‬ﺗﻮ ﺷﮑﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺧﻮاﻫﯽ ﺷﺪ‪.‬ﻣﻦ ﺑﺮ‬
‫ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺗﺴﻠّﻂ دارم و ﺗﻮ‪...‬ﺑﻬﺘﺮه ﺧﻮدت اون رو ﮐﺸﻒ ﮐﻨﯽ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ‬
‫ﻣﻦ ﻧﯿﺮوي آﺗﺶ رو ﻫﻢ در اﺧﺘﯿﺎر دارم اﻣ‪‬ﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ اون رو ﺑﻪ‬
‫ﺗﻮ ﺑﺒﺨﺸﻢ‪.‬آﻣﺎده اي ﻓﺮزﻧﺪم؟‬
‫روﻫﺎن ﺗﺎﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و اﮐﻨﻮن‬
‫در ﺣﺎل ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻮد‪.‬در‬
‫ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ اﻵن زﻣﺎن ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻧﯿﺴﺖ‪.‬در‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻫﺮ ﺻﻮرت او ﻗﺪرت ﭘﯿﺮﻣﺮد را ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬ﭘﺲ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻠﻪ!‬
‫آﻣﺎده ام‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد دﺳﺘﺎﻧﺶ را از ﻫﻢ ﺑﺎز ﮐﺮد ﻃﻮري ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ روﻫﺎن را در آﻏﻮش ﺑﮕﯿﺮد‪.‬در ﮐﻤﺘﺮ از ‪ 1‬ﺛﺎﻧﯿﻪ‬
‫ﭼﻨﺪﯾﻦ اﺗّﻔﺎق روي داد‪.‬اﺑﺘﺪا ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻓﻀﺎ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ‬
‫اﻧﻮاري او را دوره ﮐﺮده و ﺑﻪ ﺑﺪن او ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺮاي‬
‫دﻓﺎع از ﺧﻮد دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﻋﻀﻼﺗﺶ را ﻣﻨﻘﺒﺾ ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﻣ‪‬ﺎ دردي را اﺣﺴﺎس ﻧﮑﺮد‪.‬ﭘﺲ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ﺻﻮرت‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬او ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ﭘﺴﺮم ﻗﺪرت ﺗﻮ در ﺳﻦ ‪ 17‬ﺳﺎﻟﮕﯽ آﺷﮑﺎر ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮ از‬
‫ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ از ﻗﺪرت ﻣﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ اﻣ‪‬ﺎ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻗﺪرت ﻣﻦ ﻣﺘﮑﯽ ﺑﺎﺷﯽ ﭼﻮن ﻗﺪرت ﻣﻦ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻗﺪرت ﺗﻮ ﻫﯿﭽﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور و ﻧﯿﮑﻼس ﻓﻼﻣﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻦ‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ اون دو‬
‫در آﯾﻨﺪه ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻦ ﮐﻤﮏ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮات ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬آن دو ﺗﻮ ور در راه‬
‫رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻫﺪﻓﺖ ﯾﺎري ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﭼﻮن ﭼﺎره ي دﯾﮕﻪ اي ﻧﺪارﻧﺪ‪.‬در‬
‫آﺧﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ دو روش ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ از ﻗﺪرﺗﺖ اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﮐﻨﯽ‪.‬ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬اﻣﯿﺪوارم ﺑﻪ ﻫﺪﻓﺖ ﺑﺮﺳﯽ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﻧﻮر ﮐﻢ و ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻫﻤﻪ‬
‫ﺟﺎ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ از ﻓﮑﺮ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪،‬ﺟﺴﻤﯽ‬
‫را در دﺳﺘﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪.‬آن را ﺑﺎﻻ آورد و در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ در آن ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻋﺼﺎي ﺧﻮد را ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻋﺼﺎ ﻧﻮراﻧﯽ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ دﯾﮕﺮ آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺻﺪاي ﭘﯿﺮﻣﺮد را ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻋﺼﺎ در وﺟﻮد ﺗﻮ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮐﻤﮏ‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد‪.‬دوﻣﯿﻦ ﻫﺪﯾﻪ!‬
‫روﻫﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﺮد‪.‬در ﮔﻮﺷﻪ اي ﺧﻄﯽ‬
‫ﻧﻮراﻧﯽ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺰرگ و ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن رﻓﺖ و‬
‫درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ آن ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮري ﺑﻮده ﮐﻪ از اﺗﺎق داﯾﺮه اي ﺑﻪ ﺗﺎرﯾﮑﯽ‬
‫رﺧﻨﻪ ﮐﺮده‪.‬از دروازه ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻗﺪرت ﻋﺒﻮر ﮐﺮد و ﺑﻪ دﻧﯿﺎي واﻗﻌﯽ‬
‫ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪.‬ﺻﺪاﯾﯽ از ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﺧﻮد ﺷﻨﯿﺪ ‪:‬ﺧﻮش ﺗﯿﭗ ﺷﺪي!‬
‫روﻫﺎن ﺳﺮش را ﺑﻪ راﺳﺖ ﮔﺮداﻧﺪ و داﻣﺒﻠﺪور را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ او ﻣﯽ ﻧﮕﺮد‪.‬روﻫﺎن ﺟﻮاب ﭘﯿﺮﻣﺮد را ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي داد و‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد اداﻣﻪ داد ‪ :‬ﺑﯿﺎ اﯾﻨﺠﺎ و دﺳﺖ ﻣﻦ رو ﺑﮕﯿﺮ‪.‬وﻗﺖ ﺑﺮاي ﺗﻠﻒ‬
‫ﮐﺮدن ﻧﺪارﯾﻢ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن دﺳﺖ داﻣﺒﻠﺪور را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﻓﺸﺎر ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ را‬
‫ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور روﻫﺎن را ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻣﺨﺮوﺑﻪ آورده ﺑﻮد‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮐﻤﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮد ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﭘﺲ از ﻣﺪت اﻧﺪﮐﯽ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺘﻪ و ﭼﯿﺰي را زﯾﺮ ﻟﺐ‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻟﺮزﺷﯽ را‬
‫از زﯾﺮ ﭘﺎي ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‬
‫و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ‪.‬اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ اﺟﺰاي ﺑﺪﻧﺶ‬
‫در ﺣﺎل ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ از ﺑﺪﻧﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد وﻟﯽ‬
‫در ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻗﺒﻞ دﺳﺘﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ‪،‬ﭼﯿﺰي ﻣﺸﺎﻫﺪه‬
‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﺎ ﺗﺮس ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و او را در ﺣﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻣﺤﻮ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ آن ﻟﺒﺨﻨﺪش ﻧﯿﺰ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از آن ﻓﺸﺎري آﺷﻨﺎ ﺑﺮ ﺑﺪﻧﺶ وارد ﺷﺪ و اﯾﻦ دﻓﻌﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬
‫از دﻓﻌﺎت ﻗﺒﻞ ﻓﺸﺎر ﭘﺎﯾﺪار ﻣﺎﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻓﺸﺎر از روي روﻫﺎن ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪ و ﺻﺪاﯾﯽ را ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺲ ﺧﻮش آﻣﺪﯾﺪ!ﻟﻄﻔﺎً ﺑﺮاي ﺛﺒﺖ‬
‫ورودﺗﺎن ﻣﺸﺨﺼﺎت ﺧﻮد را ﺑﻪ‪. ...‬‬
‫اﻣ‪‬ﺎ روﻫﺎن ﮔﻮش ﻧﻤﯽ داد‪.‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد‪،‬ﺑﻪ‬
‫ﺟﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺮد ﺟﻮاﻧﯽ را ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻮر و ﺷﻮﻗﯽ ﻋﺠﯿﺐ‬
‫ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻣﯽ ﻧﮕﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﺮ ﻟﺐ دارد‪.‬در آن زﻣﺎن‬
‫ﻧﮕﺎه داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ روﻫﺎن اﻓﺘﺎد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬زود ﺑﺎش راه ﺑﯿﻔﺖ‪.‬ﺑﺎﯾﺪ‬
‫ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﺑﻪ ﻣﻼﻗﺎت اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ ﺑﺮﯾﻢ‪.‬ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﺸﻮن رو‬
‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺬارﯾﻢ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و دﺳﺖ روﻫﺎن را ﭼﺴﺒﯿﺪ و او را ﺑﺎ ﺧﻮد ﻫﻤﺮاه‬
‫ﮐﺮد‪.‬اﯾﻦ اﺗﺎق ﯾﮑﺪﺳﺖ ﺳﭙﯿﺪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺟﺰ ﯾﮏ در ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي در‬
‫آن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮرد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور روﻫﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﻫﺪاﯾﺖ‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ از ﮔﺸﻮدن در‪،‬روﻫﺎن اﻧﺘﻈﺎر دﯾﺪن اﺗﺎق دﯾﮕﺮي را داﺷﺖ‬
‫اﻣ‪‬ﺎ ﺑﯿﺮون اﺗﺎق ﻣﺤﻮﻃﻪ اي ﺑﺰرگ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺮ ﺑﻮد از ﺑﻨﺎﻫﺎي‬
‫ﻣﺘﻔﺎوت‪.‬ﺑﻨﺎﻫﺎي ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام ﻗﺼﺮي ﺑﺎﺷﮑﻮه ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﮐﺴﯽ‬
‫در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎ رﻓﺖ و آﻣﺪ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎ ﺧﻠﻮت و ﺳﻮت و‬
‫ﮐﻮر ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﯽ ﻧﯿﺰ در ﻫﯿﭻ ﮐﺠﺎي ﺧﯿﺎﺑﺎن دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﺎري‬
‫دﯾﮕﺮ داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻮان روﻫﺎن را ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬زود ﺑﺎش ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي دﯾﺮ ﺑﻪ ﺟﺸﻦ ﺑﺮﺳﯿﻢ؟‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﺮداﻧﺪ اﻣ‪‬ﺎ او‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺗﻮﺿﯿﺢ اﺿﺎﻓﻪ اي ﻧﺪاد‪.‬ﭘﺲ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻤﺮاه ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ روﻫﺎن ﺧﻮد را در ﺣﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺖ‬
‫ﮐﻪ از ﭘﻠﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻗﺼﺮي ﺑﺰرگ و زﯾﺒﺎ ﺑﻮد ﺑﺎﻻ ﻣﯽ‬
‫رﻓﺖ‪.‬در آن زﻣﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﺴﯿﺮ‬
‫ﻃﯽ ﺷﺪه ﺷﺎن را دﻧﺒﺎل ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ دري ﺳﭙﯿﺪ رﺳﯿﺪ‪.‬ﺑﯽ ﺷﮏ آن در‬
‫ﻫﻤﺎن راه ورودي ﺷﻬﺮ ﺑﻮد اﻣ‪‬ﺎ ﻧﮑﺘﻪ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ در‬
‫آن ﺳﻮي در ﭼﯿﺰي دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺗﻨﻬﺎ آﺳﻤﺎن آﺑﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ‬
‫ﭘﺎﯾﺎن ﻣﯽ داد‪.‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪن از داﻣﺒﻠﺪور ﻧﺘﯿﺠﻪ اي در ﺑﺮ‬
‫ﻧﺪارد‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮي در ورودي ﻗﺼﺮ ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور در آﻧﺠﺎ در اﻧﺘﻈﺎر روﻫﺎن ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﺳﻮي‬
‫داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺖ و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﺑﻪ درب ورودي ﻗﺼﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﺗﻮﺟﻬﺶ ﺑﻪ ﻧﻘﺶ و ﻧﮕﺎرﻫﺎي روي درب ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮐﻨﺪه ﮐﺎري ﻫﺎي زﯾﺒﺎﯾﯽ روي در ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪ روي آن ﺳﺎل ﻫﺎ ﮐﺎر ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه روﻫﺎن ﺑﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور رﺳﯿﺪ و ﺑﺎ ﺑﯽ ﺻﺒﺮي ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ روﻫﺎن ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد و‬
‫دو ﺿﺮﺑﻪ آرام ﺑﻪ در زد‪.‬در ﺑﻪ آراﻣﯽ ﮔﺸﻮده ﺷﺪ‪.‬از آن ﺳﻮي در‬
‫ﺻﺪاي ﺳﺎز و آواز ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬ﺟﻮ ﺷﺎدي ﺑﺮ ﻗﺼﺮ ﺣﺎﮐﻢ‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﻃﻮري ﮐﻪ روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺟﻮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ‬
‫اﻧﺘﻈﺎر دﯾﺪن ﺟﺸﻦ را ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬ﭘﺲ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل داﻣﺒﻠﺪور راه اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫اﺑﺘﺪاي ﺑﻨﺎ راه روي ﻋﺮﯾﻀﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ در اﻧﺘﻬﺎي آن دو‬
‫ﭘﻠﮑﺎن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪.‬ﭘﻠﮑﺎن ﻫﺎ ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﻗﺼﺮ راه‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫داﺷﺘﻨﺪ‪.‬راه رو ﭘﺮ ﺑﻮد از ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﯾﯽ از ﻣﻨﺎﻇﺮ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن‪.‬اﯾﻦ ﻣﺤﻞ‬
‫آراﻣﺸﯽ ﻋﺠﯿﺐ در دل روﻫﺎن اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه از راﻫﺮو‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﭘﻠﮑﺎن ﻫﺎ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬در راه داﻣﺒﻠﺪور در ﻣﻮرد ﻣﺮدﻣﺎن‬
‫اﯾﻦ ﺳﺮزﻣﯿﻦ و رﻓﺘﺎر و ﮐﺮدار آن ﻫﺎ اﻃّﻼﻋﺎﺗﯽ ﺑﻪ روﻫﺎن داد‪.‬در‬
‫آﺧﺮ راه ﭘﻠﻪ ﮔﺬرﮔﺎﻫﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ي ﭘﺮده اي از ﺳﻮي‬
‫دﯾﮕﺮش ﺟﺪا ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﭘﺮده اﻧﺪﮐﯽ ﻧﻮرﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و ﭘﺮده را ﮐﻨﺎر زد‪.‬ﺣﺎﻻ روﻫﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺻﺪاي ﺳﺎز و آواز را ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﻨﻮد‪.‬در اﺑﺘﺪا آواز ﺧﻮاﻧﻨﺪه ﺑﺮاي او‬
‫ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﻧﺪاﺷﺖ اﻣ‪‬ﺎ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻗﺪﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺖ‪،‬ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻠﻤﻪ اي از‬
‫آن در ذﻫﻨﺶ ﺣﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬وارد ﺳﺎﻟﻦ ﮐﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪،‬ﺻﺪاي ﻣﺮدم ﻧﯿﺰ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺮ ﺻﺪاي ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ اﻓﺰوده ﺷﺪ‪.‬ﻣﺮدم آﻧﺠﺎ ﻫﺮ ﮐﺪام ﺷﮑﻞ ﺧﺎﺻﯽ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ و از ﻣﻠﯿﺖ ﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ ﺑﻪ دور ﻫﻢ ﮔﺮد آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ‬
‫اﯾﻦ وﺟﻮد ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ زﺑﺎن ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ و ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ‪.‬ﺻﺪاي ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ از ﮔﻮﺷﻪ اي از ﺳﺎﻟﻦ‬
‫ﻣﯽ آﻣﺪ اﻣ‪‬ﺎ ﮐﺴﯽ در آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬روﻫﺎن ﮔﻤﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ اﯾﻦ‬
‫ﻧﯿﺰ ﻧﻮﻋﯽ ﺟﺎدوﺳﺖ‪.‬دو ﻣﯿﺰ در ﺳﺎﻟﻦ وﺟﻮد داﺷﺖ و ﻣﺮدم دور‬
‫آن ﻫﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﮔﺮم ﺻﺤﺒﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻي ﺳﺎﻟﻦ‬
‫ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪.‬در آن ﻗﺴﻤﺖ ﭘﯿﺮﻣﺮدي ﻧﺸﺴﻬﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ ﺻﺪﻫﺎ و ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻫﺰاران ﺳﺎل از ﻋﻤﺮش ﻣﯽ ﮔﺬرد‪.‬‬
‫ﺻﻮرت ﭘﯿﺮﻣﺮد ﭘﺮ ﺑﻮد از ﭼﯿﻦ و ﭼﺮوك ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ روي ﺻﻮرﺗﺶ‬
‫آوﯾﺰان ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور و روﻫﺎن ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻧﺰدﯾﮏ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺷﺪﻧﺪ‪،‬داﻣﺒﻠﺪور دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﺳﻼم ﮐﺮد‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬اﻧﺪﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه‬
‫ﮐﺮد‪،‬ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺳﺮﯾﻊ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬روﻫﺎن ﭼﻨﺎن از ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﯾﻊ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺟﺎ ﺧﻮرد ﮐﻪ ﻗﺪﻣﯽ‬
‫ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﻧﻮري درﺧﺸﯿﺪ و ﭘﺲ از آن ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ‬
‫ﻣﺮدي ﺟﻮان ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮔﺸﺖ‪.‬ﻣﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و دﺳﺖ داﻣﺒﻠﺪور را‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﻣﺎﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ‬
‫دﺳﺘﺎن داﻣﺒﻠﺪور را رﻫﺎ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دري در آن ﺳﻮي ﺗﺎﻻر‬
‫رﻓﺖ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﻧﯿﺰ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او راه اﻓﺘﺎد‪.‬روﻫﺎن ﻫﻢ ﺑﺮاي آﻧﮑﻪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ داﻣﺒﻠﺪور را در آن ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪،‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ روان‬
‫ﺷﺪ‪.‬دوﺳﺖ داﻣﺒﻠﺪور در را ﮔﺸﻮد و ﮐﻨﺎر آن اﯾﺴﺘﺎد و داﻣﺒﻠﺪور را‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻪ آن ﺳﻤﺖ در ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ روﻫﺎن ﻧﯿﺰ اﺷﺎره اي ﮐﺮد و‬
‫او را ﻧﯿﺰ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ آن ﺳﻮي در ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬آن ﺳﻮي در‬
‫ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺳﯿﺎه ﺑﻮد‪.‬ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻣﻄﻠﻖ!ﻧﺎﮔﻬﺎن‬
‫رﻧﮓ ﻣﮑﺎن ﺑﻪ ﺳﭙﯿﺪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬در اﺑﺘﺪا ﺳﭙﯿﺪي ﮐﻤﯽ ﭼﺸﻤﺎن‬
‫روﻫﺎن را آزار داد‪.‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ دﯾﺪش ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪،‬داﻣﺒﻠﺪور و‬
‫دوﺳﺘﺶ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ او‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﯽ اﻧﺪازﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ت ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﺑﻪ‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺗﻌﻠﯿﻢ دﻫﻨﺪه ﺗﻮ اﺳﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﯾﺸﻮن ﯾﮑﯽ از اﺑﺮﻗﺪرت ﻫﺎ در ﺟﻬﺎﻧﻨﺪ‪.‬اﯾﺸﻮن رو اﺳﺘﺎد ﺧﻄﺎب‬
‫ﮐﻦ و ﻫﺮ ﭼﯿﺰي رو ﮐﻪ ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻪ ﺑﺎ دﻗّﺖ ﮔﻮش ﮐﻦ و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﺑﺴﭙﺮ‪.‬ﭼﻮن داﻧﺶ اﺳﺘﺎد رو ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ در دﻧﯿﺎ ﻧﺪاره‪.‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺮم ﺑﻪ ﻧﯿﮏ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ‪.‬اﻣﯿﺪوارم دﻓﻌﻪ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ رو ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ اون‬
‫ﻗﺪر ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ رو ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪي‪.‬‬
‫ﺑﻪ اﻣﯿﺪ دﯾﺪار‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺟﻮاب داﻣﺒﻠﺪور را داد و ﺑﺎ ﻗﻮل ﻫﺎي ﻓﺮاوان او را راﻫﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﺣﺎﻻ در اﺗﺎق روﻫﺎن ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﺮدي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺣﺘﯽ اﺳﻢ او را ﻫﻢ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ‪.‬ﺑﻪ ﻣﺮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن‬
‫زﯾﺒﺎي او رو ﺑﻪ رو ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ در وﺟﻮدش رﺧﻨﻪ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺣﺲ زﯾﺒﺎﯾﯽ داﺷﺖ‪.‬در ﻫﻤﯿﻦ ﺣﯿﻦ ﺣﺮﮐﺘﯽ را در ذﻫﻨﺶ‬
‫اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪.‬ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺮد ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ اﻣ‪‬ﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ‬
‫او ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ او ﺑﺮاﺑﺮﺳﺖ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮدي ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺐ‪.‬ﮐﻤﯽ‬
‫ﺻﺒﺮ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺮد ﺗﻨﻬﺎ اﻃّﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻠﯽ از او‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻣﺮد در ﺣﺎل ﺑﺮررﺳﯽ اﻋﻤﺎق ذﻫﻦ روﻫﺎن ﺑﻮد‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮐﻤﯽ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺷﺪ و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰش را ﺑﻪ دﺳﺖ‬
‫آورد‪.‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ از ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺣﻮاس ﺧﻮد و ﺟﺎدو ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ‪،‬ﻣﺤﻞ‬
‫ﻣﺮد را در ذﻫﻨﺶ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺣﻤﻠﻪ اي ﺳﺨﺖ و ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ را روي‬
‫ذﻫﻦ ﻣﺮد اﻧﺠﺎم داد‪.‬ﻣﺮد اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ از ذﻫﻦ روﻫﺎن‬
‫ﺑﯿﺮون ﻧﺮﻓﺖ و در ﻋﻮض ذﻫﻦ ﺧﻮد را ﮐﺎﻣﻼً ﺑﺎز ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﮐﻤﯽ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺮد ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺣﺴﻦ‬
‫ﻧﯿﺖ ﺧﻮد را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪.‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ وارد ذﻫﻦ ﻣﺮد ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در‬
‫ذﻫﻦ ﻣﺮد ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﺒﻮد‪.‬ﮔﻮﯾﯽ در ذﻫﻨﺶ ﭼﯿﺰي ﺛﺒﺖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ‪...‬ﺑﻠﻪ!ﻣﺮد ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺼﺪ ﮔﻤﺮاه ﮐﺮدن روﻫﺎن را داﺷﺖ‪.‬ﺗﻤﺮﮐﺰ‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﻫﻢ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد و راه ﻓﺮاري ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﻣﺮد ﺑﻪ راﺣﺘﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ذﻫﻦ روﻫﺎن را زﯾﺮ و رو ﻣﯽ ﮐﺮد در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ‬
‫اﻧﺠﺎم ﻫﯿﭻ ﮐﺎري را ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬در زﻣﺎﻧﯽ اﻧﺪك روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺪﻧﺶ‬
‫را ﺣﺲ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺑﻪ آراﻣﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﭘﯿﺮﻣﺮد را دﯾﺪ در‬
‫ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ روﻫﺎن ﭘﺸﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻧﻮرﻫﺎي ﻋﺠﯿﺒﯽ از دﺳﺘﺎﻧﺶ‬
‫ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺗﻤﺎم ﯾﮑﯽ از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در‬
‫ﻃﯽ اﻧﺘﻘﺎل ﻗﺪرت از ﺟﺪش ﺑﻪ او رﺳﯿﺪه ﺑﻮد را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﯿﺮﻣﺮد‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﯿﺎه‪.‬ﻃﻠﺴﻢ در اﺑﺘﺪا ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻮﯾﯽ ﺳﯿﺎه در‬
‫ﻫﻮا ﺷﻨﺎور ﻣﺎﻧﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻤﺎم در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻮا را‬
‫ﻣﯽ ﺷﮑﺎﻓﺖ‪،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮑﯽ‬
‫ﻣﺮد رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ و ﺑﺎ‬
‫ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ وﺻﻒ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﻫﺎن ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬روﻫﺎن ﺗﻨﻬﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﻟﺤﻈﻪ آﺧﺮ او‪‬ﻟﯿﻦ آﻣﻮﺧﺘﻪ اش در ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ‬
‫را ﺑﻪ ﮐﺎر ﮔﯿﺮد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻓﻌﺎت ﮔﺬﺷﺘﻪ از دﺳﺖ روﻫﺎن ﺧﺎرج‬
‫ﺷﺪ و در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻧﺘﯿﻤﺘﺮي روﻫﺎن ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﯿﺎه ﺑﺮﺧﻮرد‬
‫ﮐﺮد‪.‬اﻧﻔﺠﺎري از ﻧﻮر رخ داد و ﭘﺲ از آن روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮔﻮي‬
‫را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﺤﻮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭘﺲ از آن دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ!ﻧﮕﺎﻫﯽ‬
‫ﺑﻪ ﻣﺮد اﻧﺪاﺧﺖ و دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺗّﻔﺎﻗﺎت اﺧﯿﺮ ﺑﻪ اداﻣﻪ‬
‫ﮐﺎر ﺧﻮد ﻣﺸﻐﻮل اﺳﺖ‪.‬اﯾﻦ ﻣﺮد ﮐﻪ ﺑﻮد؟ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺪون آﻧﮑﻪ‬
‫ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ وﻗﻔﻪ اي در ﮐﺎرش ﺑﻪ وﺟﻮد آﯾﺪ ﻃﻠﺴﻢ روﻫﺎن را‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ دﻫﺪ؟آن ﻫﻢ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ و ﻗﺪرﺗﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ؟در اﯾﻦ زﻣﺎن ﻣﺮد‬
‫ﮐﺎرش را ﺑﻪ اﺗﻤﺎم رﺳﺎﻧﯿﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻗﺪرﺗﺮﻣﻨﺪي ﻣﻦ ﺑﺎﺷﯽ‪.‬ﻓﻘﻂ ﺳﺨﺖ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﻦ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﺟﺎ ﺧﻮرد‪.‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﺮد ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‬
‫ﺑﺪون آﻧﮑﻪ روﻫﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد ذﻫﻨﺶ را ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺮد‬
‫ﺷﺪه اش ﺑﻪ ﻣﺮد ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و در اﻧﺘﻈﺎر اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮد‬
‫ﺑﮕﻮﯾﺪ‪":‬ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺪس زدم!"اﻣ‪‬ﺎ اﯾﻦ اﺗّﻔﺎق ﻧﯿﺎﻓﺘﺎد‪.‬ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺮد ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ روﻫﺎن زد و ﯾﮑﯽ از دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺎﻻ آورد‪.‬ﻧﻮري از‬
‫دﺳﺘﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و در ﻓﻀﺎي ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪ‪.‬آن ﻗﺪر رﻓﺖ‬
‫ﺗﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ت اﻧﺪﮐﯽ دري رو ﺑﻪ روي ﻣﺮد ﺑﻪ وﺟﻮد‬
‫آﻣﺪ‪.‬ﻣﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﯿﺎ ﺑﺎﯾﺪ از اﯾﻦ در ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ ﻋﺒﻮر ﮐﻨﯽ‪.‬اﯾﻦ ﯾﻪ‬
‫ﺟﻮر آزﻣﻮن وروﯾﻪ!ﻣﻦ در ﭘﺸﺖ در دﯾﮕﺮي ﮐﻪ آن ﺳﻮي‬
‫آن ﻣﻨﻄﻘﻪ اﺳﺖ‪،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺷﻢ‪.‬ﺑﺮو!‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﻣﺮد ﺷﮏ داﺷﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﯾﺎد ﺳﺨﻦ داﻣﺒﻠﺪور اﻓﺘﺎد ﮐﻪ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻔﺖ اﯾﻦ ﻣﺮد روزي اﺳﺘﺎد ﺧﻮد او ﻧﯿﺰ ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬ﭘﺲ ﺑﺎ ﺧﻮد‬
‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻦ ﻣﺮد را ﺗﺄﯾﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪،‬ﭘﺲ ﺣﺘﻤﺎً ﻣﻄﻤﺌﻦ‬
‫ﺑﻮد‪.‬اﮔﺮ ﻫﻢ ﻗﺼﺪ ﮐﺸﺘﻦ روﻫﺎن را داﺷﺖ‪،‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﻫﻤﺎن‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﻓﮑﺎر ﺧﻮد را ﮐﻨﺎر زد‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ در ﮐﻪ رﺳﯿﺪ‪،‬ﻧﯿﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﺮد ﯾﺎ‬
‫ﻫﻤﺎن اﺳﺘﺎد اﻧﺪاﺧﺖ و ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ﻣﺮد رو ﺑﻪ رو‬
‫ﺷﺪ‪،‬ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و در را ﮔﺸﻮد‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

www.fantasy-library.ir

www.fantasy-library.ir

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪-7‬‬‫ﭘﺸﺖ در ﺗﻨﻬﺎ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ اﻃﺮاف آن را ﺳﯿﺎﻫﯽ‬
‫ﻓﺮاﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﮑﺎن روﺷﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎري ﺗﺎ‬
‫ﻧﻘﻄﻪ دوري اداﻣﻪ داﺷﺖ‪.‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬ﺑﻪ‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد وﻟﯽ دﯾﮕﺮ دري آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬ﭘﺲ ﭼﺎره اي ﺟﺰ‬
‫اداﻣﻪ دادن راه ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬در اﺑﺘﺪا ﻗﺪم ﻫﺎﯾﺶ را ﮐﻮﺗﺎه و ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط‬
‫ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻢ ﮐﻢ اﺣﺘﯿﺎﻃﺶ را ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺖ و‬
‫ﻗﺪم ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ و ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ‪.‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﻧﻮري ﻣﺴﺘﻄﯿﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن را ﻗﻄﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن‬
‫از ﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪاي ورودش ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﮑﺎن اﺣﺴﺎس ﻧﺎﺧﻮش آﯾﻨﺪي‬
‫داﺷﺖ و اﮐﻨﻮن ﮐﻪ ﺣﺪوداً ﻧﯿﻤﯽ از راه را ﻃﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬اﺣﺴﺎﺳﺶ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺗﺸﺪﯾﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪ اي اﻓﺰاﯾﺶ‬
‫ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻧﮕﺎه‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﭼﯿﺰي روي ﺧﯿﺎﺑﺎن دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺷﺎﯾﺪ آن ﻣﻮﺟﻮد ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ‬
‫ﻣﻮﺟﻮدات ﺑﻪ درون ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﻪ ﺿﺮر‬
‫روﻫﺎن ﺗﻤﺎم ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ‬
‫روﻫﺎن را ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ ﺑﺮاي اﺣﺘﯿﺎط ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺟﺎدو دو ﮔﻮي‬
‫ﻧﻮراﻧﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد وآن دو را ﺑﻪ دو ﺳﻤﺖ ﺧﯿﺎﺑﺎن رواﻧﻪ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ دو ﮔﻮي ﭘﺲ از ﻋﺒﻮر از ﻣﺮز ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻨﺠﮑﺎوي روﻫﺎن را‬
‫ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺖ‪.‬ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ در دو ﺳﻮي ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﻮاﻧﻌﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫وﺟﻮد دارد ﮐﻪ اﺟﺎزه ﻋﺒﻮر ﻣﻮﺟﻮدات را ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻧﻤﯽ دﻫﺪ‪.‬ﭘﺲ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻮي ﮐﻨﺎر ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪.‬ﺳﭙﺲ ﮐﻒ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺑﺎﻻ آورد و ﭼﯿﺰي را زﯾﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪.‬ﺷﻌﻠﻪ اي ﺑﺎﻻي دﺳﺘﺶ‬
‫ﺟﺎن ﮔﺮﻓﺖ‪.‬آﺗﺶ را ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻪ ﺳﻮي ﺧﺎرج ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬ﺷﻌﻠﻪ‬
‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ ‪.‬ﺷﻌﻠﻪ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺟﻠﻮه ﺧﺎﺻﯽ داﺷﺖ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﻣﺤﻮ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺷﻌﻠﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻧﺎرﻧﺠﯽ‬
‫و ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﯽ در ﻣﯽ آﻣﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ روﻫﺎن‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ رﺷﺘﻪ ﻫﺎﯾﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ درون ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﮐﺸﯿﺪه ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و از ﺷﺪ‪‬ت ﺷﻌﻠﻪ ﮐﺎﺳﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺟﺎدو را ﻣﯽ ﺑﻠﻌﯿﺪ!‬
‫روﻫﺎن دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻌﻠﻪ ﮐﻪ در ﺣﺎل ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪن ﺑﻮد‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﺎدوﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ ﺷﻌﻠﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺰرگ و ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺷﺪ‪‬ت ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ت اﻧﺪﮐﯽ‬
‫روﻫﺎن ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ اﻧﺪازه ﺷﻌﻠﻪ را آن ﻗﺪر ﺑﺰرگ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ‬
‫ﺑﺘﻮاﻧﺪ درون ﺗﺎرﯾﮑﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬ﺟﺎدو را ﺑﺎ ﻗﺪرت زﯾﺎد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺷﻌﻠﻪ ﺟﺎن ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺷﺪ‪‬ت‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻓﺮﯾﺎدي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ و ﭼﯿﺰي از درون ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ روﻫﺎن ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ‪.‬ﺗﺎ ﮐﻨﻮن روﻫﺎن ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﺧﺎﺻﯽ‬
‫اﻧﺠﺎم ﻧﺪاده ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﻪ ﻧﺎﺣﯿﻪ اﻃﺮاف آﺗﺶ‬
‫ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺪﻧﺶ را ﻣﺎﯾﻞ ﮐﺮد و دوﺑﺎره ﺑﻪ آﺗﺶ ﺧﯿﺮه‬
‫ﺷﺪ‪.‬دور آﺗﺶ ﻣﻮﺟﻮداﺗﯽ ﮔﺮد آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﺮ ﺗﻌﺪاد‬
‫آﻧﻬﺎ اﻓﺰوده ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬اﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮدات ﺑﺪﻧﯽ ﮐﻮﭼﮏ و زﻧﺒﻮر‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﺎﻧﻨﺪ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ دﺳﺘﺎﻧﯽ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ دﺳﺘﺎن اﻧﺴﺎن‬
‫داﺷﺘﻨﺪ‪.‬رﻧﮓ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻧﺎرﻧﺠﯽ ﻣﯽ زد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎن ﯾﮑﺪﺳﺖ ﺳﯿﺎه‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﻧﺎﺧﻦ ﻫﺎي آﻧﻬﺎ رﻧﮕﯽ ﺧﻮن ﻣﺎﻧﻨﺪ داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻮﺗﺎه ﻧﺸﺪه اﻧﺪ‪.‬ﻧﯿﺸﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ زﻧﺒﻮر ﺑﺮ ﭘﺸﺖ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻮك آن ﺑﻪ رﻧﮓ ﻃﻼ ﺑﻮد‪.‬آﻧﻬﺎ ﺻﻮرﺗﺸﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺷﻌﻠﻪ ﮔﺮداﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺟﺎدو را از ﻃﺮﯾﻖ ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎن ﺟﺬب ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن آن ﻗﺪر ﻣﺤﻮ ﺗﻤﺎﺷﺎي آﻧﻬﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ از اﻃﺮاف‬
‫ﺧﻮد ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﻮزﺷﯽ ﻋﺠﯿﺐ در ﻧﺎﺣﯿﻪ‬
‫وﺳﻂ ﮐﻤﺮ ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي‬
‫ﭼﻨﺎن ﺷﮑﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺣﺮﮐﺖ را از دﺳﺖ داد‪.‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮش‬
‫ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدي از آن ﻣﻮﺟﻮدات ﻋﺠﯿﺐ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺮ ﺳﺮ‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﺸﻐﻮل ﺟﻨﮓ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺟﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺻﺪا‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد!آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻧﺎﺧﻦ ﻫﺎ و ﻧﯿﺶ ﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﻫﻢ ﺿﺮﺑﻪ ﻣﯽ زدﻧﺪ اﻣ‪‬ﺎ‬
‫ﺣﺘﯽ ﺻﺪاي ﺑﺎل زدﻧﺸﺎن ﻫﻢ ﻧﻤﯽ آﻣﺪ‪.‬ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم اﯾﻦ ﺑﺎر روي‬
‫ﺑﺎزوي ﺳﻤﺖ راﺳﺘﺶ اﺣﺴﺎس ﺳﻮزش ﮐﺮد‪.‬ﻫﺮ دﻓﻌﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻮﺟﻮدات ﺧﯿﺮه ﻣﯽ ﺷﺪ‪،‬ﻣﺤﻮ ﺗﻤﺎﺷﺎي آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ‬
‫ﺣﻮاﺳﺶ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬ﺗﻮاﻧﺴﺖ دو ﺧﻂ از ﺟﻨﺴﯽ ﻋﺠﯿﺐ را ﺑﺒﯿﻨﺪ‬
‫ﮐﻪ از او ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﻣﻮﺟﻮدات راه ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺟﺎدوﯾﯽ را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ اﻣ‪‬ﺎ ﺟﺎدو اﺟﺮا ﻧﺸﺪ و ﺗﻨﻬﺎ دو‬
‫رﺷﺘﻪ ﻧﺦ اﻧﺪﮐﯽ ﮐﻠﻔﺖ ﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﻣﻮﺟﻮدات آرام آرام در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ‬
‫ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪﻧﺪ‪،‬ﺑﻪ روﻫﺎن ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ و روﻫﺎن ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﮐﺎري ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮑﻨﺪ‪،‬ﺗﻤﺎﺷﺎي آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﻧﺎ اﻣﯿﺪي ﺟﺎدوي‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي را ﻓﺮا ﺧﻮاﻧﺪ و آن را ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬دو رﺷﺘﻪ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﯿﺎه‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫درآﻣﺪﻧﺪ و ﺣﺠﻤﺸﺎن ﻧﯿﺰ اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬روﻫﺎن اﺣﺴﺎس درﻣﺎﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺻﺪاي ﻋﺠﯿﺒﯽ از ﻣﯿﺎن ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ و‬
‫ﭘﺲ از آن ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎري ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﻮﺟﻮداﺗﯽ‬
‫ﮐﻪ در ﻧﺰدﯾﮑﯽ آن ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮدﻧﺪ آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﭘﺲ از آن ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ آﺗﺶ ﺑﻪ دﯾﮕﺮ ﻣﻮﺟﻮدات ﺳﺮاﯾﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد‬
‫و اﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺰرگ ﻣﯽ ﺷﺪ و آن ﺳﻮي ﺧﯿﺎﺑﺎن را روﺷﻦ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﻣﻮﺟﻮدات ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﯿﻠﯽ ﺑﺮاي ﺣﻔﻆ ﺟﺎن ﺧﻮد ﺑﻪ آن ﺳﻮي‬
‫ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﯽ ﮔﺮﯾﺨﺘﻨﺪ اﻣ‪‬ﺎ در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن ﺻﺪاﯾﯽ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي‬
‫ﻗﺒﻠﯽ و از ﻓﺎﺻﻠﻪ اي ﻧﺰدﯾﮑﺘﺮ در آن ﺳﻮي ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻧﯿﺰ ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‬
‫و ﻣﻮﺟﻮدات ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺧﻮد‬
‫را در ﻣﯿﺎن ﻣﻮﺟﻮداﺗﯽ ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺪاد آﻧﻬﺎ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻤﺎرش‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد اﺣﺴﺎس ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺧﻮد را در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮار و ﺣﻘﯿﺮ ﻣﯽ دﯾﺪ‪.‬ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎر دوم ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ و ارﺗﺒﺎط ﻫﺮ دو رﺷﺘﻪ ﺑﺎ روﻫﺎن‬
‫ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ روﻫﺎن ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ آﺗﺶ ﻣﻬﯿﺒﯽ‬
‫ﺷﺪ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮑﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﻣﻮﺟﻮدات از‬
‫روﻫﺎن ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﺟﺎن ﺧﻮد ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ و‬
‫ﺑﺪون ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﭘﺮواز ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺗﻌﺪاد زﯾﺎد آﻧﻬﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺿﺮرﺷﺎن ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن از ﻏﻔﻠﺖ ﻣﻮﺟﻮدات اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد‬
‫و ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺳﻮي در ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺧﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و اوﺿﺎع را‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﯽ ﺳﻨﺠﯿﺪ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻪ در رﺳﯿﺪ و آن را ﮔﺸﻮد و ﺧﻮد را ﺑﻪ آن‬
‫ﺳﻮي در ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪.‬دردي را در ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﮐﺮد و ﭘﺲ‬
‫از آن دﯾﺪﮔﺎﻧﺶ ﺗﺎر ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﭘﺸﺖ روي زﻣﯿﻦ دراز ﮐﺸﯿﺪ و از ﺣﺎل‬
‫رﻓﺖ‪...‬‬
‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎز ﻫﻢ‬
‫ﻫﻤﺎن ﻓﻀﺎي ﺳﭙﯿﺪ و ﺑﯽ اﻧﺘﻬﺎ‪.‬ﺻﺪاﯾﯽ از ﺳﻤﺖ راﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﮔﻮش‬
‫رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﮐﺎرت اﺻﻼً ﺧﻮب ﻧﺒﻮد روﻫﺎن‪.‬ﺗﻮ ﺗﻮي‬
‫اﻣﺘﺤﺎن ورودي ﺑﺪون ﻓﮑﺮ ﻋﻤﻞ ﮐﺮدي و اﮔﺮ اون ﺟﺎدو رو اﻧﺠﺎم‬
‫ﻧﻤﯽ دادي ﺷﮑﺴﺘﺖ ﺣﺘﻤﯽ ﺑﻮد‪.‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ اون ﺟﺎدو رو ﻫﻢ ﺑﺪون‬
‫ﺗﻔﮑﺮ ﻗﺒﻠﯽ و ﺑﺪون در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻋﻮارﺿﺶ اﻧﺠﺎم دادي‪.‬ﺑﻪ ﻫﺮ‬
‫ﺣﺎل ﺗﻮ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ از در ﻋﺒﻮر ﮐﻨﯽ و ﻣﻦ ﻫﻢ ﭼﺎره اي ﺟﺰ آﻣﻮزش‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺗﻮ ﻧﺪارم‪.‬زود ﺑﺎش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ‪.‬ﻣﺎ وﻗﺖ ﺑﺮاي ﺗﻠﻒ ﮐﺮدن ﻧﺪارﯾﻢ‪.‬اﯾﻨﺠﺎ‬
‫ﺷﺐ و روز ﻣﻌﻨﺎ ﻧﺪاره و ﺗﻮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ ﺧﻮاب و ﻏﺬا و از اﯾﻦ‬
‫ﺟﻮر ﭼﯿﺰﻫﺎ ﻧﯿﺎزي ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ‪.‬او‪‬ل ﻫﻢ از ذﻫﻦ ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺪون دادن ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﻣﻬﻠﺘﯽ ﺑﻪ روﻫﺎن ﭼﻨﺎن ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮد ﮐﻪ روﻫﺎن اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻐﺰش در ﺣﺎل اﻧﻔﺠﺎر‬
‫اﺳﺖ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﺮد‬
‫ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪.‬ﻣﺮد ﻧﯿﺰ ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺎل روﻫﺎن‬
‫ﺑﻪ ﮐﺎرش اداﻣﻪ ﻣﯽ داد‪.‬در ﻟﺤﻈﻪ اي روﻫﺎن ﺣﺎل ﺧﻮدش را‬
‫ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ‪.‬ﻓﺮﯾﺎد ﺑﻠﻨﺪي زد و دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮد ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﮔﻮﯾﯽ از‬
‫دﺳﺘﺶ ﺑﯿﺮون ﺟﻬﯿﺪ و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ و ﻗﺪرت ﺑﺴﯿﺎر ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮد ﺑﻪ‬
‫ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪ‪.‬ﻣﺮد ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ را درك ﻧﮑﺮد و ﺗﻨﻬﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻪ ﮔﻮي ﮐﻪ ﺧﻄﻮﻃﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ رﻋﺪ از ﺧﻮد ﺑﺮ ﺟﺎي ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪،‬‬
‫ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻣﺎوراﺋﯽ دو دﺳﺘﺶ را روي ﻫﻢ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ و ﭼﯿﺰي را ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬در ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد رﻋﺪ‬
‫ﺑﻪ ﻣﺮد ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﺪ‪،‬اﻧﻔﺠﺎري رخ داد‪.‬روﻫﺎن از ﺷﺪ‪‬ت ﻣﻮج ﻧﺎﺷﯽ‬
‫از اﻧﻔﺠﺎر ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از روي زﻣﯿﻦ‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻣﺮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﺗﻤﺎم واﮐﻨﺶ ﻫﺎي‬
‫اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﻣﺮد آﻣﺎده ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻣﺮد ﺗﻨﻬﺎ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ‬
‫ﺑﺴﺘﻪ ﻧﻔﺲ ﻫﺎي ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﺑﺎ‬
‫آراﻣﺶ ﺑﻪ روﻫﺎن ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﺟﺎزه‬
‫ﻧﺪادم ﺣﻖ ﻧﺪاري از ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺪرﺗﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﯾﮑﺪﺳﺖ آﺑﯽ ﺷﺪﻧﺪ و ﭘﺲ از آن روﻫﺎن ﺗﻨﻬﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻓﺮﯾﺎد ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﯽ آورد ﮐﻪ‬
‫ﻣﺮد ﺑﺎ او ﭼﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬از آن ﺑﻪ ﺑﻌﺪ روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮد را ﺑﺎ‬
‫ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت اﺧﻼﻗﯽ ﻣﺮد وﻓﻖ دﻫﺪ‪.‬ﻣﺮد ﻧﯿﺰ رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ روﻫﺎن را‬
‫ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ و او را در ﻣﺴﯿﺮ آﻣﻮزش ﺟﺎدو ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد‪...‬‬
‫ﺷﺎري را ﺑﺮ ذﻫﻨﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﻗﺪرت ﺷﺮوع ﺑﻪ‬
‫ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻓﺸﺎر ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪ و ﺻﺪاي ﻣﺮد از‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ ‪:‬ﺑﺪ ﻧﺒﻮد!اﮐﻨﻮن ﻣﺪ‪‬ت زﯾﺎدي از او‪‬ﻟﯿﻦ‬
‫ﻧﺒﺮد ذﻫﻨﯿﺸﺎن ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و از آن ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﻣﺮد ﺗﻨﻬﺎ روي‬
‫ذﻫﻦ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺮد ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ذﻫﻨﺶ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻗﺎﺑﻞ‬
‫ﻗﺒﻮﻟﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪،‬روي ﺟﺎدوﻫﺎ ﮐﺎر ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﻣﺮد اﯾﻦ ﻣﮑﺎن زﻣﺎن ﭼﯿﺰي ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ ﮐﺎرﺷﺎن را ﻫﺮ ﭼﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻫﻢ ﻃﻮل ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ‪. ...‬‬
‫اﮐﻨﻮن روﻫﺎن ﺑﺴﯿﺎري از ﺟﺎدوﻫﺎ را در ﺣﺪ داﻧﺴﺘﻪ ﻫﺎي اﺳﺘﺎد‬
‫ﺑﺰرگ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ و ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺘﺎد روﻫﺎن ﺑﻪ ﺣﺴﺎب زﻣﺎن دﻧﯿﺎي‬
‫ﻋﺎدي اﮐﻨﻮن ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ در ﻗﺒﺮ در ﺣﺎل ﭘﻮﺳﯿﺪن ﺑﺎﺷﺪ!روﻫﺎن‬
‫ﺑﺴﯿﺎر ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺘﺎد اﮐﻨﻮن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫رﻗﯿﺒﯽ ﺑﺮاي ﺳﯿﺎﻫﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮر‬
‫ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺪرت اﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ در ﭼﻪ ﺣﺪي ﺑﻮد ﮐﻪ اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ ﻧﯿﺰ از‬
‫او ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻓﺮدي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ اﮔﺮ‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﻗﺪرت واﻗﻌﯽ ﺧﻮد دﺳﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪،‬ﮐﻪ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﯾﺎد‬
‫دﺳﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده‪،‬ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه را‬
‫ﺷﮑﺴﺖ دﻫﺪ‪.‬اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻠﯽ از آﯾﻨﺪه را‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ آﻣﻮزش دادم ﭼﻮن اﯾﻦ‬
‫ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ از ﮔﺬﺷﺘﻪ اي ﺑﺴﯿﺎر دور ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺤﻮل ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﻣﺎ آﯾﻨﺪﻣﻮن رو ﺧﻮدﻣﻮن ﻣﯽ ﺳﺎزﯾﻢ‪.‬ﻫﺮ ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ ﮐﻪ اﻵن ﺑﮕﯿﺮي‪،‬‬
‫در آﯾﻨﺪت ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬اﻣﯿﺪوارم ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﯿﺮي‬
‫ﺗﺼﻤﯿﻢ درﺳﺘﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬ﺑﻪ اﻧﮕﻠﯿﺲ ﺳﻔﺮ ﮐﻦ‪.‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ رﺳﯿﺪي‬
‫ﺑﻪ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﺑﺮو و ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ اي ﺑﻪ ﻧﺎم‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮو‪.‬ﺗﻮي ﻣﺪرﺳﻪ ﺳﺮ ﮐﻼس ﻫﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺸﻮ‪.‬ﭼﻮن ﻧﯿﺎزي‬
‫ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻧﺪاري‪.‬ﺑﻪ ﺟﺎش ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ از داﻧﺴﺘﻪ ﻫﺎي آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪.‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ در ﺷﺎﺧﻪ ﺧﺎﺻﯽ از ﺟﺎدو ﺗﺨﺼﺺ داره‬
‫ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻣﻦ ﻫﻢ اﻃّﻼﻋﺎت ﭼﻨﺪاﻧﯽ درﺑﺎرش ﻧﺪارم‪.‬ﺳﻌﯽ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﯽ‪.‬ﺑﻪ اﻣﯿﺪ دﯾﺪار‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺳﺮي ﺑﺮاي اﺳﺘﺎدش ﺗﮑﺎن داد و ﭘﺲ از ﺗﺸﮑﺮ از او ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ دري ﮐﻪ ﻫﻢ اﮐﻨﻮن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬اﺳﺘﺎدش‬
‫ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﻪ او ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ اراده و ﻧﻪ ﭼﯿﺰي دﯾﮕﺮ‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎﯾﺶ را اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ‬
‫ﮐﻪ از او ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺮا او در اﯾﻦ ﺟﻨﮓ ﺷﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ او‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺟﺎزه اﯾﻨﮑﺎر را ﻧﺪارد و ﻫﺮﮔﺎه ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ در ﻣﻮرد ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ او و ﯾﺎ ﺻﺎﺣﺐ اﺧﺘﯿﺎر او ﺑﻪ دﺳﺖ‬
‫آورد‪،‬اﺳﺘﺎد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ را ﻋﻮض ﮐﺮده و‬
‫ﻃﻮري اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ روﻫﺎن ﺳﺆاﻟﺶ را از‬
‫ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ ﺑﺮد! روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﻮي در ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﮐﻮﻟﻪ ﺑﺎري‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫از ﺳﺆال اﺳﺘﺎدش را ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬ﺑﺮاي آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ‬
‫اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ اﻧﺪاﺧﺖ و از در ﺳﯿﺎه رﻧﮓ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ و ﺑﺪون آﻧﮕﻪ اﺧﺘﯿﺎري از ﺧﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪،‬ﺑﻪ دور ﺧﻮد‬
‫ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ‪.‬ﮔﺎﻫﯽ در ﻣﯿﺎن ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻧﻮرﻫﺎﯾﯽ را ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ از ﮐﻨﺎرش ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪.‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ‬
‫اﻧﺪك زﻣﺎﻧﯽ دﯾﮕﺮ از ﺷﺪ‪‬ت ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ از ﺣﺎل ﻣﯽ رود‪،‬از ﺳﺮﻋﺘﺶ‬
‫آرام آرام ﮐﺎﺳﺘﻪ ﺷﺪ و ﭘﺎ ﺑﻪ درون ﻣﺤﯿﻄﯽ ﺟﺪﯾﺪ و ﭘﺮ ﻧﻮر‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬ﮐﻤﯽ ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﺧﻮرد و ﭘﺲ از ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن ﮐﻨﺘﺮل‬
‫ﺣﻮاس ﺧﻮد ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﺑﯿﺎﺑﺎن‬
‫ﻧﺒﻮد و روﺑﻪ روﯾﺶ ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ك روي آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد ‪ :‬ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺧﻮش آﻣﺪﯾﺪ!‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺟﺎده اي ﻧﯿﺰ در ﮐﻨﺎر ﺗﺎﺑﻠﻮ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﭘﺴﺘﯽ و ﺑﻠﻨﺪي ﻫﺎي‬
‫ﻓﺮاواﻧﯽ داﺷﺖ و ﻋﺒﻮر از آن ﮐﺎري ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ دﺷﻮار ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ‪.‬ﺑﺎ آﻧﮑﻪ آﭘﺎرات را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﻧﺰد اﺳﺘﺎد ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪،‬ﺑﺎز ﻫﻢ از اﻧﺠﺎم آن ﻧﺎراﺿﯽ ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل رد ﺟﺎدو ﮔﺸﺖ‬
‫و اﻧﺪﮐﯽ از ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺨﺸﯿﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را زﯾﺮ‬
‫ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ و اﺗّﻔﺎﻗﺎً در ﻓﺎﺻﻠﻪ اي ﺑﺴﯿﺎر ﻧﺰدﯾﮏ آن را ﯾﺎﻓﺖ‪.‬ﺑﻪ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ آﻣﺎده ﺑﺎش ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮑﯽ آن ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ‬
‫ﮔﺬرﮔﺎﻫﯽ ﻃﻼﯾﯽ رﻧﮓ از درون زﻣﯿﻦ رﺷﺪ ﮐﺮد و ﺑﺎﻻ آﻣﺪ‪.‬ﺳﺮ در‬
‫آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ :‬ﺳﻼم ﺑﺮ ﺑﺎزدﯾﺪ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن!ﻟﻄﻔﺎً ﭘﯿﺶ از ورود‬
‫ﺑﻪ ﮐﺸﻮر اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ و ﭘﺲ از دادن‬
‫اﻃّﻼﻋﺎﺗﯽ از ﺧﻮد و ﻗﺼﺪﺗﺎن از ﺳﻔﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر‪،‬ﺑﺎ ﮐﻤﮏ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫راﻫﻨﻤﺎ ﻣﺤﻞ اﻗﺎﻣﺖ ﻣﻮﻗﺖ و ﯾﺎ داﺋﻤﯽ ﺧﻮد را ﺗﺄﯾﯿﻦ ﮐﻨﯿﺪ‪...‬‬
‫در اداﻣﻪ آن ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ روﻫﺎن ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺧﻮاﻧﺪن‬
‫آﻧﻬﺎ را ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﮔﺬر ﮔﺎه دوﺧﺖ و ﭘﺲ از‬
‫ﺗﻨﻔﺲ ﻫﺎي ﭘﯽ در ﭘﯽ و ﻋﻤﯿﻖ از ﮔﺬرﮔﺎه ﻋﺒﻮر ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺸﺖ ﮔﺬرﮔﺎه دﯾﻮارﻫﺎي ﺳﻨﮕﯽ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﭘﯿﺪار ﺷﺪﻧﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪،‬ﮔﺬرﮔﺎه ﻫﺎﯾﯽ ﻣﺸﺎﺑﻪ آﻧﯽ ﮐﻪ از آن آﻣﺪه‬
‫ﺑﻮد را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻪ ﻧﺪرت از آﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺗﻌﺪادي اﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎر روﺑﻪ روي ﺑﻌﻀﯽ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺑﺴﺘﻪ از آن ﻋﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬اﻓﮑﺎرش را از آﻧﻬﺎ دور‬
‫ﺳﺎﺧﺖ و ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺑﻮد از ﻟﻮﺳﺘﺮﻫﺎي زﯾﺒﺎ و‬
‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮد ﮐﺮد و ﺑﺎﺟﻪ ﻫﺎﯾﯽ را دﯾﺪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﻪ ﺑﺮاي راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ در اﯾﻦ ﻣﮑﺎن ﻗﺮار داده ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺧﻠﻮت ﺗﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد و ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺮدي ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﭘﺲ‬
‫از آﻧﮑﻪ ﻣﺮد ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﯽ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪،‬روﻫﺎن ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و‬
‫ﺑﺎ ﺷﺨﺼﯽ ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺎﻏﺬي در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺧﯿﺮه‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺟﻤﻼﺗﯽ را زﯾﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﮐﻪ روﻫﺎن از ﻣﯿﺎن‬
‫آﻧﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ "ﻣﺤﻔﻞ" و "ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ" و ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺑﯽ‬
‫رﺑﻂ دﯾﮕﺮي را درك ﮐﻨﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﺮد ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و روﻫﺎن را دﯾﺪ‪،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زورﮐﯽ ﺑﻪ او زد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم‬
‫ﺟﻮون!ﭼﻪ ﮐﻤﮑﯽ از ﻣﻦ ﺳﺎﺧﺘَﺴﺖ؟!‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ اﻧﺪﮐﯽ ﺗﺄﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم!‬
‫در واﻗﻊ زﻣﺎن زﯾﺎدي را ﺑﻪ دور از اﺟﺘﻤﺎع ﮔﺬراﻧﺪه ﺑﻮد و اﮐﻨﻮن‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﻧﺪﮐﯽ اﺣﺴﺎس ﺳﺮدرﮔﻤﯽ و ﺣﺘﯽ ﺗﺮس ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اداﻣﻪ داد ‪ :‬ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻢ در ﻣﻮرد‪...‬در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻣﺤﻔﻞ ازﺗﻮن ﺳﺆاﻟﯽ ﺑﭙﺮﺳﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ اﺧﻤﯽ ﮐﺮد و اﻧﺪﮐﯽ روﻫﺎن را ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار داد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن روﻫﺎن ﺧﯿﺮه ﺷﺪ و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ذﻫﻦ روﻫﺎن‬
‫رﺳﻮخ ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﭘﺴﺮك ﺑﺪون ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ‬
‫ﺗﻼﺷﯽ ذﻫﻦ او را ﭘﺲ ﻣﯽ زﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ و راﺿﯽ از ﮐﺎر‬
‫ﺧﻮد ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ ﭘﻬﻨﺎي ﺻﻮرت زد‪.‬ﺑﻪ راﺣﺘﯽ وارد ذﻫﻦ ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ‬
‫ﺷﺪ و اﻃّﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻠﯽ از ذﻫﻦ او درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺘﻮﻧﯿﺪ ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻣﻦ ﻧﻔﻮذ ﮐﻨﯿﺪ‬
‫‪...‬آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ!‬
‫ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﯿﻞ وﯾﺰﻟﯽ ﭼﺸﻢ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دوﺧﺖ‪.‬ﺑﯿﻞ ﭼﻮﺑﯽ را از درون رداي ﺳﯿﺎﻫﺶ ﺑﯿﺮون آورد و ﭼﯿﺰي‬
‫را زﯾﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪.‬ﮔﺮﮔﯽ ﻧﻘﺮه اي از درون ﭼﻮﺑﺶ ﺑﯿﺮون‬
‫ﺟﻬﯿﺪ و ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺪون ﺗﺄﻣ‪‬ﻞ و ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي‬
‫ﻏﺮﯾﻀﯽ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮاي دﻓﺎع ﺑﺎﻻ آورد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﯿﻮان‬
‫ﺑﺪون ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ روﻫﺎن از ﮐﻨﺎرش رد ﺷﺪ‪،‬ﺑﻪ آراﻣﯽ‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد وﺑﻪ ﺑﯿﻞ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﯿﻞ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺒﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬
‫از ﭘﯿﺶ ﺑﻪ روﻫﺎن ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن از ﻧﺪاﻧﻢ ﮐﺎري ﺧﻮد‬
‫اﺣﺴﺎس ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺧﻮد ﻋﻬﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ از اﯾﻦ ﭘﺲ ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﻣﺪاوم ﺟﺎدوﻫﺎي ﮐﺎرﺑﺮدي را در ذﻫﻦ ﺧﻮد ﻣﺮور ﮐﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ از‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺳﮕﯽ ﻧﻘﺮه اي رو ﺑﻪ روي ﺑﯿﻞ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮد و ﭘﺲ از‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻮﺗﺎه ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪.‬ﺑﯿﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺴﺮ‪...‬راﺳﺘﯽ اﺳﻤﺖ رو ﺑﻪ ﻣﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﮕﻔﺘﯽ‪.‬روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﺳﻢ ﻣﻦ روﻫﺎﻧﻪ‪!.‬ﻟﻄﻔﺎً اداﻣﻪ ﺑﺪﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺑﯿﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ دﯾﮕﻪ ﯾﮑﯽ ﻣﯿﺎد دﻧﺒﺎﻟﺖ و ﺗﻮ رو‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﻣﯽ ﺑﺮه‪.‬اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺳﺮي از ﺳﺆال ﻫﺎ ﺟﻮاب‬
‫ﺑﺪي‪...‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ رﺳﯿﺪ‪.‬ﭼﺎرﻟﯽ‪!...‬‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﯾﮑﯽ از وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻗﺎﻣﺘﯽ ﮐﻮﺗﺎﻫﺘﺮ و ﻋﻀﻼﻧﯽ ﺗﺮ‬
‫از ﺑﯿﻞ‪.‬ﭼﺎرﻟﯽ روﺑﻪ روي روﻫﺎن ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﮔﺮﻣﯽ دﺳﺖ او‬
‫در دﺳﺘﺎن ﺧﻮد ﻓﺸﺮد و در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ او‪‬ل ﺧﻮد را در دل روﻫﺎن‬
‫ﺟﺎي ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ از ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺎن اﯾﻦ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ رد و‬
‫ﺑﺪل ﺷﺪ‪،‬ﭼﺎرﻟﯽ روﻫﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل‬
‫راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﺮد و ﭘﺲ از وارد ﺷﺪن ﺑﻪ اﯾﻦ اﺗﺎق ﮐﻪ ﯾﮑﺪﺳﺖ ﺳﭙﯿﺪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد و ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ وﺳﯿﻠﻪ اي در آن ﯾﺎﻓﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪،‬دﺳﺖ روﻫﺎن را‬
‫ﭼﺴﺒﯿﺪ و ﻏﯿﺐ ﺷﺪ‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪-8‬‬‫ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﺎرﻟﯽ در اﺗﺎﻗﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬اﺗﺎق ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻮﭼﮏ‬
‫ﺑﻮد و ﮐﻢ ﻧﻮر‪.‬ﭼﺎرﻟﯽ ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﮕﺎه روﻫﺎن را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻮي ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﮐﻨﺪ‪،‬ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن ﻣﻤﮑﻨﻪ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎﺷﯽ‬
‫ﺗﺎ ﻣﻦ ﯾﮑﯽ از اﻋﻀﺎي ﺷﻮرا رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ؟‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺳﺮي ﺑﺮاي ﭼﺎرﻟﯽ ﺗﮑﺎن داد‪.‬ﭼﺎرﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎﻧﯽ اﻧﺪك در‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻓﺮدي ﺑﺎ ﻗﯿﺎﻓﻪ ي ﻋﺠﯿﺐ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ‪.‬اﯾﻦ ﻓﺮد‬
‫ﺻﻮرت ﮔﺮدي داﺷﺖ‪.‬دﻣﺎﻏﺶ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻧﺎﻗﺺ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ‪.‬ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ دﻣﺎﻏﺶ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي واﻗﻌﯽ ﻟﻪ ﺷﺪه‬
‫و دوﺑﺎره ﻧﺎﺷﯿﺎﻧﻪ ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪.‬ﭼﺸﻤﯽ ﻏﯿﺮ ﻃﺒﯿﻌﯽ روي‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و اﻃﺮاف‬
‫را از ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻧﺪﮐﯽ دﻫﺎن ﻣﺮد ﺑﺎز ﺷﺪ‪،‬روﻫﺎن‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرد ﮐﻪ ردي از ﺟﺎدو را در دﻫﺎن او دﯾﺪه‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ اﮐﺜﺮ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻓﮏ ﭘﺎﯾﯿﻨﺶ ﺑﻪ‬
‫ﮐﻤﮏ ﺟﺎدو ﺑﻪ ﺳﺮش ﻣﺘﺼﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﻣﻮﻫﺎي روي ﺳﺮ ﻣﺮد ﻧﯿﺰ‬
‫اﮐﺜﺮاً رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﭼﺎﻧﻪ اش ﻧﯿﺰ ﯾﮑﺪﺳﺖ ﻧﺒﻮد و ﯾﮏ ﺳﻮي آن ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف ﻋﻘﺐ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺑﻮد‪.‬ﻣﺮد روﺑﻪ روي روﻫﺎن اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روﻫﺎن ﭘﺎي ﻣﺼﻨﻮﻋﯿﺶ را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪ‪،‬ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺒﯿﻨﻢ‬
‫ﮐﺴﯽ ﺑﻬﺖ ﯾﺎد ﻧﺪاده ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻨﻄﻮري ﺑﻪ ﻣﺮدم زل ﺑﺰﻧﯽ؟‬
‫روﻫﺎن رﻧﮓ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺷﺪ و زﯾﺮ ﻟﺐ ﻋﺬرﺧﻮاﻫﯽ ﮐﺮد‪.‬ﻣﺮد اداﻣﻪ‬
‫داد ‪ :‬ﺑﺨﺸﯿﺪﻣﺖ!اﺳﻢ ﻣﻦ آﻻﺳﺘﺮ ﻣﻮدﯾﻪ‪.‬ﺑﻌﻀﯽ ﻣﺪآي ﻫﻢ ﺻﺪام ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻨﺪ‪.‬اﺳﻢ ﺗﻮ رو ﻫﻢ از ﭼﺎرﻟﯽ ﺷﻨﯿﺪم‪...‬ﺑﺒﯿﻨﻢ زﺑﻮﻧﺖ رو ﮔﺮﺑﻪ‬
‫ﺧﻮرده؟!ﺣﺮف ﺑﺰن واﺳﻪ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ در ﻣﻮرد ﻣﺤﻔﻞ‬
‫اﻃّﻼﻋﺎت ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﯿﺎري؟‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ اﻧﺪﮐﯽ ﺗﺄﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ از ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻫﺎ در ﻣﻮرد ﻣﺤﻔﻞ‬
‫ﺷﻨﯿﺪم و ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ‪،‬ﮔﺮوه ﺷﻤﺎ در ﻣﺒﺎرزات ﺣﺘﯽ از‬
‫وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﻫﻢ ﻓﻌ‪‬ﺎل ﺗﺮه‪.‬ﻣﻦ اوﻣﺪم اﯾﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻢ در ﮐﺎرﻫﺎ ﺑﻬﺘﻮن‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺧﺸﮏ و رﺳﻤﯽ ﺑﻪ روﻫﺎن ﻣﯽ‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪي زﺷﺖ روي ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺷﮑﻞ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ زودي ﺑﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪.‬ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺶ‬
‫را ﭼﻨﺪ ﺑﺮاﺑﺮ زﺷﺖ ﺗﺮ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮ‬
‫ﺷﺪ‪‬ت آن اﻓﺰوده ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ رو ﻣﺴﺨﺮه ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟آﺧﻪ از‬
‫ﺑﭽﻪ اي ﺑﻪ ﺳﻦ ﺗﻮ ﭼﻪ ﮐﺎري ﺑﺮﻣﯿﺎد؟ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺠﻨﮕﯽ؟دﻟﺖ ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاد ﺑﻤﯿﺮي؟!‬
‫روﻫﺎن ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺴﯿﺎر و دﻫﺎﻧﯽ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز ﺑﻪ ﻣﻮدي‬
‫ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺠﻨﮕﻢ‪!.‬‬
‫ﻣﻮدي ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﭼﻮﺑﺶ را از درون ﻏﻼﻓﺶ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي رو ﺑﻪ روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺟﺪي؟!ﭘﺲ اﯾﻦ رو دﻓﻊ‬
‫ﮐﻦ‪.‬‬
‫ﻧﻮري ﺑﻪ رﻧﮓ ﺑﻨﻔﺶ از ﭼﻮب ﺑﯿﺮون ﺟﻬﯿﺪ و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﺎﯾﯿﻨﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ روﻫﺎن ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ آراﻣﯽ از ﺟﻠﻮي ﻧﻮر ﮐﻨﺎر‬
‫رﻓﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻮر ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺟﻬﺖ داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﻫﺎن‬
‫ﭼﺮﺧﯿﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﻣﻮدي ﮐﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زﺷﺘﯽ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺷﮑﻞ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﻮر ﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و رو ﺑﻪ روي ﻧﻮر ﻗﺮار داد‪.‬ﻧﻮر‬
‫رو ﺑﻪ روي دﺳﺖ روﻫﺎن ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﮔﻮي ﮐﻮﭼﮑﯽ‬
‫درآﻣﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻮدي ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ‬
‫ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﻮي و ﺑﺎ دﯾﮕﺮي روﻫﺎن را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫داﺷﺖ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ آراﻣﺶ ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻒ دﺳﺘﺶ را رو ﺑﻪ روي ﻣﻮدي‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ رو دﺳﺖ ﮐﻢ ﻧﮕﯿﺮ‪.‬‬
‫ﮔﻮي ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻮدي ﺷﻠﯿﮏ ﺷﺪ و درﺳﺖ‬
‫رو ﺑﻪ روي ﭼﺸﻢ ﺟﺎدوﯾﯿﺶ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن اداﻣﻪ داد ‪ :‬ﻣﻦ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ آﻗﺎي ﻓﻼﻣﻞ ﻣﻼﻗﺎﺗﯽ ﺧﺼﻮﺻﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﮔﻮي را ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻣﻮدي ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﻣﻮدي ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ‬
‫ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻣﯽ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﮑﺎن ﻧﻤﯽ ﺧﻮرد‪.‬ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻨﺪ‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺗﮑﺎن داد و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪...‬‬
‫اﮐﻨﻮن ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ اي ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ روﻫﺎن در اﺗﺎق روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﯽ آن را ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬ﻧﺸﺴﺘﻪ و در اﻧﺘﻈﺎر داﻣﺒﻠﺪور ﯾﺎ‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي داد و ﻓﺮﯾﺎدي از آن ﺳﻮي اﺗﺎق ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪.‬در اﺑﺘﺪا روﻫﺎن ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﮑﺮد‪.‬ﭼﻮن ﺻﺪا ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﺲ از آن ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ زﻧﺎﻧﻪ اي در ﮔﻮﺷﺶ‬
‫ﻃﻨﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه از ﺟﺎي ﺧﻮد ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ‬
‫و آن را ﮔﺸﻮد‪.‬از ﻻي در ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﮐﺮد و ﭼﻮن ﭼﯿﺰي‬
‫ﻧﺪﯾﺪ‪،‬در را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﮔﺸﻮد و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬آن ﺳﻮي‬
‫در راه روﯾﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ در ﺳﻤﺖ ﭼﭗ و راﺳﺖ آن دو در‬
‫ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮد‪.‬دري ﮐﻪ در ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﺑﻮد‪،‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮش‬
‫اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻪ ﺑﯿﺮون راه داﺷﺖ و در دﯾﮕﺮ ﮐﻪ روي آن ﻧﻤﺎدي از‬
‫ﯾﮏ ﺷﯿﺮ وﺟﻮد داﺷﺖ‪،‬ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺳﻪ در‬
‫دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ در دﯾﻮاره ي راه رو ﻗﺮار داده ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ دري‬
‫ﮐﻪ ﻫﻢ اﮐﻨﻮن روﻫﺎن از ان ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬ﭼﻬﺎر ﺗﺎ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ درﻫﺎي دو ﺳﻮي راه رو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دري ﮐﻪ‬
‫ﻧﻤﺎد ﺳﺮ ﺷﯿﺮي ﺑﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ روي آن ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬رﻓﺖ‪.‬در راه‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺗﺮس ﺧﻮد را دور ﺑﺮﯾﺰد و ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﺧﻄﺮ ﻫﺎي‬
‫اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ آﻣﺎده ﮐﻨﺪ‪.‬ﺑﻪ در رﺳﯿﺪ‪.‬دﺳﺘﺶ را روي دﺳﺘﮕﯿﺮه ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺗﺄﻣﻞ ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در را ﮔﺸﻮد‪.‬ﭘﺸﺖ در اﻓﺮاد‬
‫زﯾﺎدي ﮔﺮد ﻫﻢ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و دور ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ‬
‫ﻣﺮد ﻣﯿﺎن ﺳﺎﻟﯽ ﺑﻮد را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ روﻫﺎن در را ﺑﺎز‬
‫ﮐﺮد‪،‬ﺗﻤﺎﻣﯽ اﺷﺨﺎص ﻧﮕﺎﻫﺸﺎن را ﺑﻪ ﺳﻮي او ﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد زل زده ﺑﻮد‪.‬او‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد!او آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور را در ﭘﯿﺮي و ﺟﻮاﻧﯽ ﻣﻼﻗﺎت‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد و اﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﺳﺎﻟﯽ وي ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ او اﯾﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭼﻬﺮه را ﭘﯿﺶ از ﺗﻤﺎﻣﯽ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬در ﻣﯿﺎن‬
‫ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﻣﯿﮕﺸﺖ و ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ت اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ او‬
‫را ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺑﻠﻪ!او‪...‬‬
‫ﻣﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬راﺑﺮت؟!اﯾﻨﺠﺎ؟ﺗﻮ راﺑﺮﺗﯽ ﯾﺎ ﻫﻨﺮي؟ﺑﺮادرت ﮐﺠﺎﺳﺖ؟!‬
‫روﻫﺎن او را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد‪.‬او ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﮔﺬﺷﺘﻪ در‬
‫ﻣﺠﺎورت ﺧﺎﻧﻪ آﻧﻬﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﺮادر ﻫﺎ او را ﻋﻤﻮ ﺻﺪا‬
‫ﻣﯽ زدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎور ﮐﺮدﻧﺶ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪.‬ﻣﺪ‪‬ت ﻫﺎ از آن زﻣﺎن ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺷﻤﺎ ‪ ...‬ﺷﺸﻤﺎ اﯾﻨﺠﺎ؟‬
‫اﯾﻦ ﺷﺨﺺ ﺧﺎﻃﺮات زﯾﺎدي را در ذﻫﻨﺶ آﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺧﺎﻃﺮات‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻓﯿﻠﻤﯽ در ذﻫﻨﺶ در ﺣﺎل ﮔﺬر ﺑﻮدﻧﺪ و او ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﭘﯿﺶ ﺑﺎ‬
‫زﻧﺪﮔﯽ دوﻗﻠﻮﻫﺎ آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ت ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻋﻤﻮ! دور ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﯿﺎﻧﺪازد‪.‬ﺗﻤﺎﻣﯽ‬
‫اﻓﺮاد ﺣﺎﺿﺮ ﮐﻤﯽ ﻋﻘﺐ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺣﺮف ﻣﯽ زدﻧﺪ‪.‬‬
‫آن ﻫﺎ ﺟﻤﻊ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬زﻧﯽ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺻﻮرﺗﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﺮدي‬
‫ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﯽ ﺧﻨﺪان در ﮐﻨﺎر ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﺳﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬زﻧﯽ زﯾﺒﺎ در‬
‫ﮐﻨﺎر ﺟﻤﻊ ﮐﺜﯿﺮي از ﻣﻮﻗﺮﻣﺰان اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ آن ﻫﺎ‬
‫ﮔﻮش ﻣﯽ داد‪.‬ﻣﻮﻗﺮﻣﺰان ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ از ﭘﻨﺞ ﭘﺴﺮ ﮐﻪ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ‬
‫از آن ﻫﺎ ﻧﻮﺟﻮان و دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺟﻮان ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬از ﻣﯿﺎن‬
‫آن ﻫﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﯿﻞ و ﭼﺎرﻟﯽ را ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‬
‫ﮐﺎر روزاﻧﻪ ﺑﯿﻞ در وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﻣﻮﻗﺮﻣﺰان دﯾﮕﺮ‬
‫ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از ﯾﮏ زن ﮐﻪ در ﮐﻨﺎر ﻣﺮدي ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫و دﺧﺘﺮي زﯾﺒﺎ‪.‬دﺧﺘﺮي ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﻗﻬﻮه اي رﻧﮓ در ﮐﻨﺎر ﯾﮑﯽ از‬
‫ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﭼﯿﺰي را‬
‫ﺑﺮاي ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ ﺷﺮح ﻣﯽ داد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﺮد و ﺧﻮد‬
‫را در ﺳﺎﻟﻨﯽ زﯾﺒﺎ ﺑﺎ ﺗﺰﺋﯿﻨﺎت ﺑﺴﯿﺎر ﯾﺎﻓﺖ‪.‬در اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ ﻓﻀﺎ‬
‫داﯾﺮه اي ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬در آن ﻣﮑﺎن ﺑﺮاي ﺳﺎﺧﺖ دﯾﻮاره از ﺷﯿﺸﻪ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮد ﻣﯿﺎن ﺳﺎل ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬ﻣﺮد‬
‫در ﻃﯽ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﺸﻢ از او ﺑﺮﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و اﮐﻨﻮن ﺑﺎ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻨﺠﮑﺎو از روﻫﺎن ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬روﻫﺎن ﻧﻔﺲ‬
‫ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي آﻣﺎدﮔﯽ ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﺳﺆاﻻت اﯾﻦ ﺟﻤﻊ‬
‫آﻣﺎده ﮐﺮد‪...‬‬
‫اﮐﻨﻮن ﭼﯿﺰي در ﺣﺪود ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ از او‪‬ﻟﯿﻦ آﺷﻨﺎﯾﯿﺶ ﺑﺎ اﻋﻀﺎي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬او ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻓﺮاد اُﻧﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﻣﺮد‬
‫ﻣﯿﺎن ﺳﺎل ﮐﻪ رون او را ﺑﺮادر آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺆرﻓﯽ ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد‪،‬از ﻫﻤﺎن او‪‬ﻟﯿﻦ دﯾﺪار ﺗﺎ ﺑﻪ اﻵن ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬
‫اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻫﻤﯿﻦ روزﻫﺎ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﺗﺎ در اﯾﻦ ﻣﮑﺎن ﺳﮑﻮﻧﺖ‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬ﺗﺎﮐﻨﻮن روﻫﺎن ﮐﺎري ﺟﺰ ﺗﻤﺮﯾﻦ اﻧﺠﺎم ﻧﺪاده ﺑﻮد‪.‬او از ﻃﺮﯾﻖ‬
‫ﻣﺤﯿﻂ ﺷﯿﺸﻪ اي ﮐﻪ راﻫﯽ ﺑﺮاي ورود ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ‬
‫ﻗﺼﺮ ﺑﻮد‪،‬ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ي ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻗﺼﺮ ﻣﯽ رﻓﺖ و اﮐﺜﺮ روزش را در‬
‫آﻧﺠﺎ ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ او را ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬
‫روﻫﺎن ﻋﻼﻗﻪ اي ﺑﺮاي ارﺗﺒﺎط ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ آن ﻫﺎ ﻧﺪاﺷﺖ و ﺑﺮاي‬
‫ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻤﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﻣﺮوز ﻧﯿﺰ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ روزﻫﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪ و ﮐﻤﯽ ﺑﺪﻧﺶ را ﮔﺮم‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ درك ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﻮاي ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺑﻪ ﺳﺰاﯾﯽ‬
‫در اﺟﺮاي ﺟﺎدوﻫﺎ دارد‪.‬ﭘﺲ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﻧﺮﻣﺶ ﻫﺎي روزاﻧﻪ اش را‬
‫ﺗﺮك ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﮔﺮم ﺷﺪ‪،‬از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﺎده اي‬
‫ﺷﺮوع ﮐﺮد و ﭘﺲ از آن ﮐﺎر ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺟﺪش را ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه‬
‫ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ آن ﻫﺎ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪،‬آﻏﺎز ﮐﺮد‪.‬اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدو ﺑﺮاي‬
‫او ﺗﺎزﮔﯽ داﺷﺖ‪.‬ﭘﺲ در اﺑﺘﺪا در ذﻫﻨﺶ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﺎده را ﮐﻪ اﺛﺮ‬
‫ﮐﻤﺘﺮي ﺑﺮ ﻣﺤﯿﻂ و اﻓﺮاد ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ را دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪي ﮐﺮد ﺳﭙﺲ از‬
‫اﺑﺘﺪا ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮐﺎر ﮐﺮد‪...‬‬
‫ﮐﺎرش ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪.‬ﻫﺮ ﮐﺪام از ﺟﺎدوﻫﺎ را ﭘﺲ از دو ﯾﺎ ﺳﻪ ﺑﺎر اﺟﺮا‬
‫ﮐﺮدن ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻓﺮا ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮات آن ﻫﺎ در‬
‫ذﻫﻨﺶ ﺟﺎي ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺑﺎ آن ﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﭼﯿﺰﻫﺎي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺟﺎﻟﺒﯽ را آﻣﻮﺧﺖ‪.‬در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺗﻤﺮﯾﻨﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﺗﺸﻮﯾﻖ‬
‫دو ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪.‬ﺻﺪاي ﭘﺴﺮاﻧﻪ اي از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫واوو!ﮐﺎرت ﺣﺮف ﻧﺪاره‪.‬اﯾﻦ ﺟﺎدوﻫﺎ رو از ﮐﺠﺎ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﯽ؟‬
‫روﻫﺎن روﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﺎ دﯾﺪن رون و ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﻪ آن دو‬
‫ﺳﻼم ﮐﺮد‪.‬آن دو ﻧﯿﺰ ﺟﻮاب روﻫﺎن را دادﻧﺪ ﺳﭙﺲ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫اﯾﻦ ﺟﺎدوﻫﺎ رو از ﮐﺠﺎ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﯽ؟ﻣﻦ ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﭼﯿﺰي ﻧﻈﯿﺮ اﯾﻨﺎ رو‬
‫ﺗﻮي ﻫﯿﭻ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮدي‪.‬ﻣﻦ زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﺳﻪ‬
‫ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﭼﻬﺎر اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ ﺗﻌﻠﯿﻢ دﯾﺪم‪.‬اﯾﻨﺎ رو ﻫﻢ از اوﻧﺎ‬
‫ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي زﯾﺎد ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪ :‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﺳﻢ اﺳﺘﺎدات رو‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺪوﻧﻢ؟‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ اﻧﺪﮐﯽ ﺗﺄﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬راﺳﺘﺶ اﯾﻦ ﯾﻪ ﺟﻮر رازه‪.‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ ﻫﯿﺠﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از اون ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ رو‬
‫ﺑﻪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﯾﺎد ﺑﺪي؟‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﻪ روﻫﺎن ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪،‬ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻟﺘﻤﺎس اﻣﯿﺰ ﺑﻪ روﻫﺎن ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬‬
‫روﻫﺎن در ﺑﺪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬از ﻃﺮﻓﯽ ﺑﺪش ﻧﻤﯽ آﻣﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺧﻮدي ﻧﺸﺎن دﻫﺪ و از ﻃﺮﻓﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ دﯾﮕﺮان از داﻧﺶ‬
‫او اﻃّﻼﻋﺎﺗﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ ﭼﺎره اي اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ‬
‫ﻗﺒﻮﻟﻪ‪.‬ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ در ﻣﻮرد ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﻮن ﯾﺎد ﻣﯽ دم ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺴﯽ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن و رون ﺑﺎ ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻪ‬
‫روﻫﺎن ﺧﯿﺮه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺗﺎﮐﻨﻮن در ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﻗﺮار ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﻗﺪرت آن‬
‫ﻫﺎ در ﭼﻪ ﺣﺪي اﺳﺖ‪.‬ﭘﺲ ﺑﻪ اﻃﺮاف آن دو ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل‬
‫ﻧﯿﺮوي ﺟﺎدوي آن دو ﮔﺸﺖ‪.‬ﻧﯿﺮوي ﺟﺎدوﯾﯽ در آن دو ﺑﻪ وﻓﻮر‬
‫ﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ و ﺑﺎ دﻗّﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ آن دو‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﺣﺎﻟﻪ ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪدي در اﻃﺮاف آن دو وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ در او‪‬ﻟﯿﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺘﺎﺑﯽ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ‬
‫ﺣﺎﻟﻪ ﻫﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﻢ‪.‬ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ از راه آزﻣﻮن و ﺧﻄﺎ‬
‫درﯾﺎﺑﺪ ﮐﻪ اﺳﺘﻌﺪاد آن دو در ﭼﯿﺴﺖ‪.‬ﭘﺲ دو ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺎده ﯾﮑﯽ را‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫از ﻣﯿﺎن ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎه و دﯾﮕﺮي را از ﻣﯿﺎن ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ‬
‫ﺑﺮﮔﺰﯾﺪ و ﺑﻪ آن دو اﻋﻼم ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﺎه ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺣﺘﯽ ﯾﮑﯽ از‬
‫آن ﻫﺎ را اﺟﺮا ﮐﻨﻨﺪ‪،‬ﺑﻪ او اﻃّﻼع دﻫﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺟﻠﺴﻪ از او‪‬ﻟﯿﻦ‬
‫آﻣﻮزش روﻫﺎن‪،‬او ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن در ﺟﺎدوي ﺳﭙﯿﺪ و رون در‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه اﺳﺘﻌﺪاد ﺧﺎرق اﻟﻌﺎده اي دارد‪.‬در ﮐﻨﺎر آن ﺑﻪ آن دو‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ آﻣﻮزش ﻣﯽ داد‪.‬ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﺳﻪ‬
‫روز دﯾﮕﺮ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﺎده را ﮐﻨﺎر ﮐﺬاﺷﺖ و آرام آرام‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ را ﺳﺨﺖ و ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ از اﺗﻤﺎم ﺗﻤﺮﯾﻨﯽ دﯾﮕﺮ‪،‬در‬
‫ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ روﻫﺎن و رون ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﮔﺮم ﮔﻔﺖ و ﮔﻮ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺻﺪاي‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ آﻣﺪ ‪ :‬رون و روﻫﺎن‪،‬ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﯿﺎﯾﻦ ﮐﻤﮏ؟!‬
‫آن دو از ﺳﺮ ﺟﺎي ﺧﻮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ و‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻫﺮﻣﯿﻮن و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ را در ﺣﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﯾﮏ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ‬
‫ﺟﺎدو ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدي ﻇﺮف را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮده و ﺑﯿﺮون ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن‬
‫در ﺣﻀﻮر ﺧﺎﻧﻢ و آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻢ ﺣﺮف و ﮔﻮﺷﻪ ﮔﯿﺮ ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪ‪.‬او ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﺣﺲ زﯾﺒﺎي داﺷﺘﻦ ﺧﺎﻧﻮاده را درك ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ درك ﮐﻨﺪ‪.‬ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد از اﯾﻨﮑﻪ آﻗﺎ و ﯾﺎ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ را‬
‫در ﺣﺎﻟﯽ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ از ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯾﺸﺎن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﯾﺎ ﺑﺮاي‬
‫آﯾﻨﺪه آن ﻫﺎ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن اﺣﺴﺎس ﭘﻮﭼﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬رون‬
‫و ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻧﯿﺰ ﺑﺮاي روﻫﺎن دوﺳﺘﯽ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﻣﺤﺴﻮب ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن اﯾﻦ را از ذﻫﻦ آن دو ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬آن دو ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‬
‫ﺗﺎ ﺑﺎ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪن ﮐﻤﮑﯽ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮدش ﯾﺘﯿﻢ ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ او را‬
‫ﺟﺰﺋﯽ از ﺧﻮد ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ از رون ﺷﻨﯿﺪه‬
‫ﺑﻮد‪،‬ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﺟﯿﻨﯽ‪،‬ﺧﻮاﻫﺮ رون‪،‬او ﻧﯿﺰ ﺧﻮد را ﺟﺰﺋﯽ از وﯾﺰﻟﯽ‬
‫ﻫﺎ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ‪.‬او در اﯾﻦ دﻧﯿﺎي ﺑﺰرگ ﺑﯽ ﮐﺲ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬ﺗﻨﻬﺎ‪...‬‬
‫رﺷﺘﻪ اﻓﮑﺎرش ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﺳﺮو ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ از درون ﺗﺎﻻز اﺻﻠﯽ‬
‫ﻣﯽ آﻣﺪ ﭘﺎره ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﺎري را ﮐﻪ ﺑﻪ او ﻣﺤﻮل ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ‬
‫ﭘﺎﯾﺎن رﺳﺎﻧﯿﺪ و ﺑﻪ ﺳﻮي ﺗﺎﻻر اﺻﻠﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬درون ﻣﺤﯿﻂ‬
‫ﺷﯿﺸﻪ اي اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪش ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ ﻫﯿﺠﺎن اﻃﺮاف ﺳﺎﻟﻦ‬
‫را ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ ﮐﺮد و در ﻧﻬﺎﯾﺖ او را ﯾﺎﻓﺖ‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث روي ﻣﺒﻠﯽ‬
‫راﺣﺘﯽ در ﮔﻮﺷﻪ اي از ﺗﺎﻻر ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اي ﺧﯿﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮐﺴﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮدش ﺑﻮد‪.‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫او را درك ﮐﻨﺪ‪.‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺶ دل ﺳﻮزي ﮐﻨﺪ!او ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ‬
‫ﺷﺨﺼﯽ ﻧﯿﺎز داﺷﺖ‪.‬ﺑﻐﻀﯽ راه ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﺑﺴﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ روﻫﺎن ﺑﻪ‬
‫ﺳﺨﺘﯽ آن رو ﻓﺮو داد‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺮاي اﻋﻼم وﺟﻮد ﺻﺪاﯾﺶ را ﺻﺎف‬
‫ﮐﺮد‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث روﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﻫﺎن ﮔﺮدادﻧﺪ و ﺑﺎ دﯾﺪن او‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺳﻼم ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﺟﻮاب ﺳﻼم او را داد و ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور‪...‬‬
‫ﺣﺮف زدن ﺑﺮاﯾﺶ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪.‬ﺗﺮك ﮐﺮدن دوﺳﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ‬
‫ﺑﻪ اﺟﺒﺎر دور او ﮔﺮد آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‪.‬زﻧﯽ ﮐﻪ از زﻣﺎﻧﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ او ﺳﻼم ﮐﺮده ﺑﻮد در او ﺗﺄﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬او ﮔﺎﻫﯽ ﻣﺪ‪‬ت‬
‫زﻣﺎن زﯾﺎدي را از ﻓﺎﺻﻠﻪ اي دور ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ دوﺧﺖ‬
‫و ﮐﺎرﻫﺎي او را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬او ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دﺳﺖ آوردﻧﺶ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد‪.‬ﯾﮏ ﻣﺎدر‪.‬اﻣ‪‬ﺎ او ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬او ﻫﺪف ﺑﺰرﮔﯽ داﺷﺖ و ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺮاي اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت‬
‫ﻫﺪﻓﺶ را ﺗﺮك ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ ﺑﺎري دﯾﮕﺮ دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ازﺗﻮن ﺧﻮاﻫﺶ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻘﺪاري ﭘﻮل ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﺮض ﺑﺪﯾﻦ‪.‬ﻗﻮل ﻣﯽ دم ﮐﻪ در او‪‬ﻟﯿﻦ ﻓﺮﺻﺖ‬
‫ﺑﻬﺘﻮن ﺑﺮش ﮔﺮدوﻧﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن ﭘﺪر و ﻣﺎدرت ﭘﻮل ﺧﻮﺑﯽ رو ﺑﺮات ﺑﻪ‬
‫ارث ﮔﺬاﺷﺘﻦ‪.‬ﻧﯿﺎزي ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ از ﻣﻦ ﻗﺮض ﺑﮕﯿﺮي‪.‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎري ﮐﻪ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﯽ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺘﻮن ﺑﺮﮔﺮدي و ﻣﺤﻞ ﭘﻮل ﻫﺎي اون دو‬
‫رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ‪.‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرت داراﯾﯽ ﻫﺎﺷﻮن رو ﺗﻮي ﮔﺎو ﺻﻨﺪوق‬
‫ﻣﯽ ذاﺷﺘﻦ‪.‬اوﻧﺎ ﺑﺮاي اﺣﺘﯿﺎط ﻗﺒﻞ از ﺳﻔﺮﺷﻮن ﯾﻪ ﮐﻠﯿﺪ از اون رو‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﭙﺮدن‪.‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﻧﯿﺎز ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﺑﻪ ﮐﻠﯿﺪ داﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﺑﮕﯿﺮش‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث دو ﮐﻠﯿﺪ را از ﻏﯿﺐ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد‪.‬او‪‬ﻟﯽ ﺑﺮاي ﮔﺎوﺻﻨﺪوق و دوﻣﯽ ﺑﺮاي در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫روﻫﺎن دو ﮐﻠﯿﺪ را ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺲ از ﺗﺸﮑﺮﻫﺎي ﻓﺮاوان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﻗﺼﺮ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫روﻫﺎن ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ درﺳﺘﯽ از ﺧﻮدت دﻓﺎع ﮐﻨﯽ و از‬
‫اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ واﻟﺪﯾﻨﺖ ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﭙﺮدن‪،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ اﺟﺎزه‬
‫ﺑﺪم از ﻗﺼﺮ ﺧﺎرج ﺑﺸﯽ‪.‬ﻣﮕﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﻣﻦ رو ﺗﻮي ﯾﮏ ﻧﺒﺮد‬
‫ﺧﻠﻊ ﺳﻼح وﯾﺎ ﺑﯽ ﻫﻮش ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن روﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ‬
‫از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﺮﺧﻼف ﺗﺼﻮر اﺑﺮﻓﻮرث روﻫﺎن اﯾﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد را‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ‪...‬‬
‫اﮐﻨﻮن در ﺳﺎﻟﻦ ﺗﻤﺮﯾﻦ روﺑﻪ روي ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﯾﺴﺘﺎده و آﻣﺎده ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﻧﺠﺎم‬
‫ﺟﺎدو ﺑﺎ دﺳﺖ را دارد‪،‬ﻧﻈﺮش راﺟﻊ ﺑﻪ وي ﻋﻮض ﺷﺪه ﺑﻮد و‬
‫ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ او وﻗﺖ ﺗﻠﻒ ﮐﺮدن ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ‪.‬داور ﻣﺒﺎرزات ﺑﯿﻞ و‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﯿﺠﺎن ﺑﺴﯿﺎر در اﻧﺘﻈﺎر ﺷﺮوع ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﯿﻞ ﻧﺒﺮد آﻏﺎز ﺷﺪ‪.‬در اﺑﺘﺪا ﻫﯿﭻ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺘﯽ‬
‫ﻧﮑﺮدﻧﺪ و ﻫﺮ دو در اﻧﺘﻈﺎر ﺣﻤﻠﻪ ﺣﺮﯾﻒ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺻﺒﺮش‬
‫ﺗﻤﺎم ﺷﺪ و ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺧﻮد را ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺟﺎدوي دﯾﮕﺮي را روي‬
‫ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ اﺟﺮا ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ روﻫﺎن ﺑﺪون ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ‬
‫ﺻﺪاﯾﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺑﻪ آراﻣﯽ در ﭘﺸﺖ ﺳﺮ اﺑﺮﻓﻮرث ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث از زﻣﺎن ﺷﺮوع ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮن ﺑﯽ وﻗﻔﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ را‬
‫زﯾﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و آن را رو‬
‫ﺑﻪ روي اﺑﺮﻓﻮرث ﻗﺮار داد‪.‬ﻣﺒﺎرزه ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎن ﺑﯽ ﻫﻮﺷﯽ ﯾﮑﯽ از‬
‫ﺣﺮﯾﻔﺎن اداﻣﻪ داﺷﺖ‪.‬ﮐﻒ دﺳﺖ روﻫﺎن اﻧﺪﮐﯽ درﺧﺸﯿﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺳﺮﺳﺎم آور ﺑﻪ ﺳﻮي اﺑﺮﻓﻮرث ﺷﻠﯿﮏ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﻧﺨﻮرد و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺑﺸﮑﻨﯽ ﺟﺎدو را در‬
‫ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي راه ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﻣﺤﻠﯽ ﮐﻪ‬
‫روﻫﺎن در آﻧﺠﺎ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻗﺮﻣﺰي آن ﻫﺎ در ﺣﺪي ﺑﻮد ﮐﻪ روﻫﺎن ﮐﻤﯽ ﺟﺎ ﺧﻮرد و از اﻃﺮاف‬
‫ﺧﻮد ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪ‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻠﻤﻪ اي را ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ‬
‫و ﻗﻮي ﺗﺮﯾﻦ ﺳﭙﺮي را ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﻪ دور ﺧﻮد ﮐﺸﯿﺪ‪.‬ﻃﻠﺴﻤﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻇﺮﯾﻒ و آﺑﯽ رﻧﮓ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪.‬ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎ ﺗﺼﻮرات‬
‫روﻫﺎن ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪،‬ﺻﺪاي‬
‫ﺑﻠﻨﺪي از ﻣﺤﻞ ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪.‬ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺷﻌﻠﻪ‬
‫ﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ و ﻓﺮاوان ﺑﻮد‪.‬ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ﻓﺸﺎر ﻣﯽ آوردﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻧﺘﻬﺎي آن ﻫﺎ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از دﺳﺘﺎن اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺗﺎﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﺮﻧﺨﻮرده ﺑﻮد‪.‬ﺻﺪاي اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺮﻓﺮاز‬
‫ﺻﺪاي ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪.‬او ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ در ﺣﺎل اﺟﺮاي‬
‫ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻮد‪.‬ﺗﺎﮐﻨﻮن روﻫﺎن ﺑﺎ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﻮاﺟﻪ‬
‫ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ ﻓﮑﺮ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮐﺎر ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل راه ﭼﺎره‬
‫ﮔﺸﺖ‪.‬ﻓﮑﺮي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮش رﺳﯿﺪ‪.‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را از دو ﻃﺮف ﺑﺎز ﮐﺮد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫و ﭼﯿﺰي را ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬ﮐﻤﯽ از زﻣﯿﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ و ﮐﻠﻤﻪ اي‬
‫دﯾﮕﺮ را ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن دو ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎﻗﯽ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻫﺎي روﻫﺎن ﺑﻪ ﮔﻮي ﺷﺒﺎﻫﺖ داﺷﺘﻨﺪ‪،‬در ﺑﺎﻻي ﮐﻒ دو دﺳﺘﺶ‬
‫ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬روﻫﺎن او‪‬ﻟﯽ را رﻫﺎ ﮐﺮد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ او‪‬ل ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺳﭙﺮ ﺑﯽ رﻧﮓ روﻫﺎن ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ روﻫﺎن‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﻮري در ﻣﺤﻞ ﺑﺮﺧﻮرد درﺧﺸﯿﺪ‬
‫ﺳﭙﺲ ﺳﭙﺮ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻃﻠﺴﻢ دوم را ﻧﯿﺰ‬
‫رﻫﺎ ﮐﺮد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺖ و ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن‬
‫روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺑﺮﻓﻮرث را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ روﻫﺎن ﻣﯽ‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ ﺑﺪون آﻧﮑﻪ در ﺣﺮﮐﺖ ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ وﻗﻔﻪ اي ﺑﻪ وﺟﻮد آﯾﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ روﻫﺎن ﻃﻠﺴﻢ دوم را رﻫﺎ ﮐﺮد‪،‬ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭘﺲ از اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻠﻮﺗﻠﻮ ﺧﻮردن ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻌﺎدل ﺧﻮد را ﺑﻪ دﺳﺖ‬
‫آورد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ روﻫﺎن دود ﺑﻨﻔﺸﯽ را در ﻓﻀﺎ ﭘﺨﺶ ﮐﺮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫دود ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ در ﻓﻀﺎ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪،‬روﻫﺎن ﻃﻠﺴﻤﯽ را روي‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ اﺟﺮا ﮐﺮد و ﺑﺎ ﮐﻤﮏ آن ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺑﺮﻓﻮرث را‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬دور اﺑﺮﻓﻮرث ﺳﭙﺮ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺳﭙﺮي ﮐﻪ‬
‫ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﯽ و ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ در ﻣﯽ آﻣﺪ‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺑﺎ ﺧﯿﺎل راﺣﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪.‬رو ﺑﻪ روي‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث‬
‫اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ دﺳﺘﺶ را روي ﺳﭙﺮ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬درﺳﺖ ﺣﺪس ﻣﯽ‬
‫زد!ﺳﭙﺮ ﻫﺮ ﻧﻮع ﺟﺎدوﯾﯽ را دﻓﻊ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻣﺎﻧﻊ ورود اﻧﺴﺎن‬
‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﻪ داﺧﻞ ﺳﭙﺮ ﺑﺮد و ﻃﻠﺴﻢ ﺑﯽ‬
‫ﻫﻮﺷﯽ را اﺟﺮا ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﻃﻠﺴﻢ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ‪،‬از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ از ﻗﺪرت ﺑﺪﻧﯿﺶ‬
‫ﮐﻤﮏ ﮔﺮﻓﺖ و اﺑﺮﻓﻮرث را روي زﻣﯿﻦ ﭘﺮت ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺮ اﺑﺮﻓﻮرث از‬
‫ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪.‬روﻫﺎن دود را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد رﻓﺖ‪.‬ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠﺴﻢ ﺑﯽ ﻫﻮﺷﯽ را ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ رﺳﺎ ﺑﻪ‬
‫زﺑﺎن آورد‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ وﺻﻒ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮي‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻧﮕﺎه داﺷﺖ و ﻃﻠﺴﻢ را در ﻣﺸﺘﺶ ﮐﻪ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﻻﯾﻪ اي‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬اﺳﯿﺮ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث‬
‫ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ روﻫﺎن ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ دﺳﺘﺶ را رو ﺑﻪ روي ﺻﻮرت اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﺮﻓﺖ‪.‬در‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻃﻠﺴﻤﯽ را ادا ﮐﻨﺪ‪،‬ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺶ‬
‫رﺳﯿﺪ‪.‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي از اﺑﺮﻓﻮرث ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪ و ﻫﻤﯿﻦ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺑﺮاي اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﻮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ درك ﮐﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﯾﮏ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪن ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻧﺒﻮد‪.‬ﺳﭙﺮي‬
‫ﻗﻮي ﺑﻪ دور ﺧﻮد ﮐﺸﯿﺪ و ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ!ﭼﻮن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﭼﻨﺪﯾﻦ‬
‫ﻃﺮف ﻣﻮرد ﺣﺠﻮم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺳﭙﺮ روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ و آﺧﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﭘﺲ از آن‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺸﺘﺶ را در ﺑﺮاﺑﺮ‬
‫روﻫﺎن ﮔﺸﻮد و ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﮐﻪ ﺧﻮد او ﺑﺮاي ﺷﮑﺴﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ‬
‫ﮐﺎر ﺑﺮده ﺑﻮد‪،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﻫﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪-9‬‬‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ آراﻣﯽ در ﺟﺎﯾﺶ‬
‫ﻧﺸﺴﺖ‪.‬ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث و ﺑﺮادران وﯾﺰﻟﯽ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ‬
‫او ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻨﺪ‪.‬ﺑﻪ ﯾﺎد ﻧﺒﺮدش ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث اﻓﺘﺎد‪.‬اﺷﮏ در‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ‪.‬او ﻣﺒﺎرزه را ﺑﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﮏ ﺑﺎزﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن ﺑﯿﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺴﺮ ﺗﻮ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اي‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﯽ رو دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺠﻨﮕﻪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﻨﯽ ﮐﻪ داري ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ واﻗﻌﺎً‬
‫ﺷﮕﻔﺖ آور ﺑﻮد‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻣ‪‬ﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺧﺘﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺲ از اﯾﻦ ﻧﺎراﺣﺘﯽ؟!ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺮ‬
‫ﺧﻼف ﺑﺮادرم آﻟﺒﻮس از اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدن از داﻧﺶ ﻣﺨﺼﻮص‬
‫ﺧﺎﻧﻮادم اﺑﺎﯾﯽ ﻧﺪارم و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺗﻼش ﮐﻨﯽ ﺷﺎﯾﺪ‬
‫ﺑﺘﻮﻧﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي اﯾﻦ ﺧﺎﻧﺪان ﺑﺰرگ ﻫﻢ دووم ﺑﯿﺎري‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮐﻤﯽ ﺣﺮف ﻫﺎي اﺑﺮﻓﻮرث را ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﺮد و ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ‬
‫رﺳﯿﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ اﺑﺮﻓﻮرث در اﯾﻦ ﻧﺒﺮد ﺗﻨﻬﺎ از داﻧﺸﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدش‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮔﺮد آورده اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬ﭘﺲ ﺷﺎﯾﺪ اﮔﺮ از داﻧﺶ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯿﺶ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺪ‪‬ت ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ را در ﺑﺮاﺑﺮ او‬
‫ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ روﻫﺎن ﺳﻪ ﺷﺎﺧﻪ ﺑﺰرﮔﯽ از ﺟﺎدو را آﻣﻮﺧﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﺳﻔﯿﺪ‪،‬ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ و ﺳﯿﺎه‪.‬ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ؟او ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻋﻤﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﺷﺎﮔﺮد‬
‫اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ ﺑﻮد و ﺑﺴﯿﺎري از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ را در ﻧﺰد او‬
‫ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ داﻧﺶ‬
‫داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎ را ﻧﺪاﺷﺖ‪...‬‬
‫اﮐﻨﻮن ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮاﺑﺶ در ﻗﺼﺮ آﻣﺪه و ﻓﮑﺮ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬در اﯾﻦ ﻣﺪ‪‬ت ﭼﻨﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻪ اي را ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ او ارث رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﺮاي ﻓﺮوش ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث واﮔﺬار ﮐﻨﺪ و در‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﯾﻦ ﻗﺼﺮ ﺳﺎﮐﻦ ﺷﻮد و داﻧﺶ اﺑﺮﻓﻮرث را ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﺑﯿﺎورد‪.‬دو‬
‫ﺗﺼﻤﯿﻢ او‪‬ﻟﯽ روﻫﺎن ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺮا ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺳﻮم‪. ...‬‬
‫ﭘﺲ از اﺳﺘﺮاﺣﺘﯽ ﮐﻮﺗﺎه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﻻر ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﺗﺎﻻر ﮐﻪ‬
‫رﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﺟﻤﻌﯽ از اﻧﺠﻤﻦ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻪ روي ﻣﺒﻞ ﻫﺎي‬
‫راﺣﺘﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﮔﺮم ﮔﻔﺖ و ﮔﻮ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن ﻫﺎ ﺣﺮﮐﺖ‬
‫ﮐﺮد‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث در ﻣﯿﺎن آﻗﺎ و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ و ﺗﺎﻧﮑﺲ و اﻓﺮاد‬
‫ﺑﺰرﮔﺴﺎل ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﺣﺮف ﻣﯽ زد‪.‬ﺑﯿﻞ و ﭼﺎرﻟﯽ ﻫﻢ ﻣﯿﺎن ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﭼﯿﺰي را ﺑﺮاي آﻧﺎن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬رون و ﻫﺮﻣﯿﻮن‬
‫و ﺟﯿﻨﯽ و ﻓﺮد و ﺟﺮج ﻫﻢ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﯿﻞ و ﭼﺎرﻟﯽ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺻﺪاﯾﯽ در ﻣﯿﺎن داﺳﺘﺎن ﺑﯿﻞ و ﭼﺎرﻟﯽ‬
‫اﺑﺮاز اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن ﻣﻮدي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮر‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺷﺪ و او را ﺑﻪ ﻧﺸﺴﺘﻦ ﺑﺮ روي ﻣﺒﻠﯽ راﺣﺘﯽ دﻋﻮت ﮐﺮد‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺒﻞ ﭘﯿﺶ رﻓﺖ و روي آن ﻧﺸﺴﺖ‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن ﻣﺎ داﺷﺘﯿﻢ روي ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﺑﺤﺚ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬در واﻗﻊ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺤﺜﻤﻮن ﺗﻮ ﺑﻮدي‪.‬‬
‫در اﯾﻦ زﻣﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ و او را وادار ﺑﻪ ﺣﺮف‬
‫زدن ﮐﺮد‪.‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر دﻧﺒﺎﻟﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي او را ﮔﺮﻓﺖ ‪:‬‬
‫روﻫﺎن ﺟﺎن ﻣﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ در ﻣﻮرد آﻣﻮزش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﻢ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ روﻫﺎن ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬ﯾﻌﻨﯽ آرزوي او‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ زودي ﺑﻪ واﻗﻌﯿﺖ ﺑﺪل ﮔﺸﺖ؟ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ اداﻣﻪ داد ‪:‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺮاي ﻣﺎ در ﻣﻮرد ﻣﺒﺎرزه اﻣﺮوزﺗﻮن ﺣﺮف زده و ﻣﺎ ﻣﯽ‬
‫دوﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﮐﺎر اﻣﺮوز ﺗﻮ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﻨﺖ و اون ﻃﻮري ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺗﻮﺻﯿﻔﺶ ﮐﺮد‪،‬ﻓﻮق ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮده‪.‬ﻣﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ از ﺗﻮ ﺧﻮاﻫﺶ‬
‫ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ اﮔﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ در زﻣﺎن ﺧﺎﺻﯽ از روز ﺑﻪ اﻋﻀﺎي ﺿﻌﯿﻒ‬
‫ﻣﺤﻔﻞ آﻣﻮزش ﺑﺪي!‬
‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ روﻫﺎن در ﺻﻨﺪﻟﯽ وا رﻓﺖ!ﻣﻮدي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺒﯿﻦ ﭘﺴﺮ‬
‫ﺟﻮن ﺗﻮ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اوﻣﺪي ﺗﺎ ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺸﯽ‪.‬ﻣﺎ ﻫﻢ از ﺣﺎﻻ ﺗﻮ‬
‫رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮑﯽ از ﺧﻮدﻣﻮن ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﯾﻢ‪.‬او‪‬ﻟﯿﻦ ﻣﺄﻣﻮرﯾﺘﺖ رو‬
‫ﻫﻢ ﮔﺮﻓﺘﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬اﻧﺪﮐﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و رد ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻓﮑﺮي‬
‫ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ رﺳﯿﺪ‪.‬ﭘﺲ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻗﺒﻮﻟﻪ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ‬
‫آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ آﻣﻮزش ﺑﺪه‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎه ﻣﺸﺘﺎﻗﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ ﻧﮕﺎه ﺑﺎﻗﯽ اﻋﻀﺎ ﻫﻢ ﺑﺮ او ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬اﮐﻨﻮن‬
‫روﻫﺎن اﺣﺴﺎس ﭘﯿﺮوزي ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﻪ اﻓﺮاد‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺳﺮ ﺧﻮد را ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ﻣﻦ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﯾﻨﮑﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ‪.‬دﻟﯿﻞ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﻢ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﺎرم دارم ﮐﻪ‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺧﻮدﺗﻮن اون رو ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻟﺐ ﻫﺎي ﺧﻮد را ﻣﯽ ﮔﺰﯾﺪ ﺑﻪ‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از او دور ﮐﺮد و اﻋﻀﺎي‬
‫ﻣﺤﻔﻞ را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺳﺮش را در ﻣﯿﺎن دﺳﺘﺎﻧﺶ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺎره دﯾﮕﻪ اي ﻧﺪارم‪.‬‬
‫اﻓﺮاد ﺑﺎ ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﺿﺮﺑﻪ اي ﺑﻪ ﭘﺸﺖ او زدﻧﺪ و ﺑﻪ او‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺮاي اﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎﺑﺶ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺑﺮﻓﻮرث رﻓﺖ‬
‫و در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎﺗﺶ ﺑﺎ او ﺑﻪ ﮔﻔﺖ و ﮔﻮ ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬ﮐﻤﯽ ﻫﻢ‬
‫اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ وﻇﺎﯾﻔﺶ ﺑﺎ او ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎر‬
‫دﯾﮕﺮ زﻫﻨﺸﺎن را ﺑﺮ ﻣﺸﮑﻼت ﻣﺘﻔﺮﻗﻪ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﮔﻔﺖ و ﮔﻮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺣﻀﻮر ﺧﻮد را در آﻧﺠﺎ اﺿﺎﻓﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن ﭘﯿﻮﺳﺖ و ﺑﻪ ﮔﻔﺖ و‬
‫ﮔﻮي آﻧﺎن ﮔﻮش ﺳﭙﺮد‪.‬ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺑﻌﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺷﺎدي و‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺮ ﻟﺐ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻟﻦ ﻏﺬاﺧﻮري ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪،‬ﺻﺪاي درب‬
‫ورودي ﻗﺼﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺻﺪاي ﺿﺮﺑﻪ ﻫﺎي‬
‫ﭘﺎ و ﮔﻔﺖ و ﮔﻮﻫﺎ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ و ﻫﻤﻪ ﺟﻤﻊ روﯾﺸﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در‬
‫ورودي ﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ‪.‬ﺷﺨﺺ ﺗﺎزه وارد ﻣﻮﻫﺎي ﺳﯿﺎﻫﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺷﻠﺨﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﻓﺮد ﺑﺎ ﺷﺎﻧﻪ آﺷﻨﺎﯾﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺶ زﺧﻤﯽ رﻋﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ و ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ زﯾﺒﺎ و زﻣﺮدﯾﻨﺶ ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪﻧﺪ و ﻟﺐ ﻫﺎي ﺧﻨﺪاﻧﺶ‬
‫از ﺷﺎدي ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ او ﺣﮑﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ او وارد‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و ﻫﻤﮕﺎن ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ زﻣﺎن‬
‫ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪه‪،‬ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬او‪‬ﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺳﮑﻮت را ﺷﮑﺴﺖ رون ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﺴﯿﺎر آﻫﺴﺘﻪ‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد ‪ :‬ﻫﺮي!‬
‫ﯾﺦ ﺟﻤﻊ ذوب ﺷﺪ و اﻓﺮاد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﺴﺮ را دوره ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺣﻀﻮر ﺧﻮد را در آن ﺟﻤﻊ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽ دﯾﺪ‪.‬ﭘﺲ ﮐﻨﺎري اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ او آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮم‪.‬ﺟﯿﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﮐﻨﺎري اﯾﺴﺘﺎده و‬
‫ﺑﺎ ﺷﺎدي و ﻏﻢ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻗﯽ اﻓﺮاد ﻣﺘﻮﺟﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﺟﯿﻨﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪،‬ﻫﺮي را رﻫﺎ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤﻔﻈﻪ‬
‫ﺷﯿﺸﻪ اي ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻫﻤﺮاه ﺷﺪ‪.‬آﺧﺮﯾﻦ‬
‫ﺑﺎري ﮐﻪ ﺟﻤﻊ ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻨﺪ‪،‬ﺟﯿﻨﯽ را در ﺣﺎﻟﯽ ﻣﺸﺎﻫﺪه‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻏﻮش ﻫﺮي ﭘﻨﺎه ﺑﺮده و ﺑﺎ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﻟﺮزان ﺑﻪ او‬
‫ﺗﮑﯿﻪ داده ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ از ورود ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ روﻫﺎن ﺑﺎ ﺳﺆال‬
‫ﻫﺎي ﺑﯽ ﺷﻤﺎرش ﺑﻪ رون ﻫﺠﻮم آورده ﺑﻮد و ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺳﻌﯽ‬
‫داﺷﺖ ﺗﺎ درﮐﯽ ﺑﻬﺘﺮ از ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺻﻮرت ﻫﺎي ﺧﻨﺪان ﺑﻪ درون ﻏﺬاﺧﻮري‬
‫آﻣﺪن‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ از ﻫﺮي ﺟﺪا ﺷﺪ و ﮐﻨﺎر ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺎ او‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﮔﻔﺖ و ﮔﻮ ﺷﺪ‪.‬ﻫﺮي ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون و روﻫﺎن آﻣﺪ و‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭘﺲ از آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ او ﻣﺎﺟﺮاي ﺳﻔﺮ ﭘﺮ ﻣﺎﺟﺮاﯾﺶ را ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﺧﻼﺻﻪ ﺑﺮاي رون و روﻫﺎن ﺑﺎزﮔﻮ ﮐﺮد‪.‬ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ روﻫﺎن‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﻫﺮي ﭘﯽ ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬اﻋﻤﺎﻟﯽ ﮐﻪ در ﺳﻔﺮش اﻧﺠﺎم‬
‫داده ﺑﻮد و ﺧﻄﺮاﺗﯽ ﮐﻪ ﮔﺎه و ﺑﯽ ﮔﺎه در ﺳﻔﺮ او را ﺗﺤﺪﯾﺪ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬و او ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ از ﺳﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ آﻧﻬﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬ﺣﮑﺎﯾﺖ از‬
‫ﺷﺠﺎﻋﺖ وي ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬او ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎ روﻫﺎن ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار‬
‫ﮐﺮد و ﺧﯿﻠﯽ زود ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﮔﺬﺷﺘﻪ وي اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻠﯽ ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ آورد‪.‬روﻫﺎن ﺑﯽ ﺻﺒﺮاﻧﻪ در اﻧﺘﻈﺎر دﯾﺪن ﻣﺒﺎرزات ﻫﺮي‬
‫ﺑﻮد‪.‬او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪاﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻟﻄﯿﻒ و ﻣﻬﺮﺑﺎن ﭼﻪ‬
‫ﻗﺪرت ﻫﺎي ﺧﺎﺻﯽ دارد‪.‬ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ در دﻧﯿﺎي ﺟﺎدو ﺷﻬﺮت‬
‫ﺑﺴﯿﺎري داﺷﺖ‪.‬اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﮐﻪ از ﺷﻬﺮت و اﻧﮕﺸﺖ ﻧﻤﺎ ﺑﻮدن‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دل زده و ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه و ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺘﺎر ﯾﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﺳﺎده و ﺑﯽ‬
‫دردﺳﺮ ﺑﻮد‪.‬زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻪ در آن ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻧﮕﺮاﻧﯿﺶ دﯾﺮ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ‬
‫ﯾﮏ ﻣﯿﻬﻤﺎﻧﯽ! و ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ از اﯾﻦ ﻗﺒﯿﻞ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬اﯾﻦ ﺑﺮاي روﻫﺎن‬
‫ﺑﺴﯿﺎر ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ و ﺷﻬﺮت ﺑﻮد در‬
‫ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﭘﺴﺮي ﮐﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ! درﺳﺖ ﺧﻼف اﯾﻦ را‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﺎر ﺑﻮد‪.‬ﻫﺮي روي روﻫﺎن ﺗﺄﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬او ﺑﺴﯿﺎري از‬
‫ﻧﺰدﯾﮑﺎﻧﺶ را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻧﺘﻘﺎم ﻧﺰد‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻧﻤﯽ رﻓﺖ‪.‬ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮاي آﺳﺎﯾﺶ و رﻓﺎه ﻣﺮدم اﯾﻦ ﻧﺒﺮد را‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎن ﻣﯽ ﺧﺮﯾﺪ‪.‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻓﺮد دﯾﮕﺮي در اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ او‬
‫زﺟﺮ ﺑﮑﺸﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﺟﺮاي داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﺮاي روﻫﺎن ﺗﻌﺮﯾﻒ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬اﺷﮏ در ﭼﺸﻤﺎن زﻣﺮدﯾﻨﺶ ﺣﻠﻘﻪ زد‪.‬ﺑﺎرﻫﺎ روﻫﺎن ﺟﻠﻮي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺧﻮد را ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻫﺮي ﭼﯿﺰي در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺷﺨﺼﯿﺖ اﺳﻨﯿﭗ را ﺑﺮاي روﻫﺎن ﺗﻮﺻﯿﻒ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﺳﻨﯿﭗ اﺣﺴﺎس ﺗﻨﻔﺮ ﮐﺮد‬
‫و ﺑﻪ ﯾﺎد ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮد اﻓﺘﺎد‪.‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه اﻓﮑﺎرش ﺑﻪ ﺳﻮي ﻟﺮد‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﯾﺎ ﺑﻪ ﻗﻮل ﻫﺮي ﺗﺎﻣﯽ! رﻓﺖ‪.‬ﺑﻪ ﯾﺎد ﺗﺮس اوﻟﯿﻪ ﺧﻮد‬
‫اﻓﺘﺎد‪.‬ﻫﺮي ﺑﺎرﻫﺎ از دﺳﺖ او ﮔﺮﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﺷﺠﺎﻋﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او‬
‫اﯾﺴﺘﺎده و ﺑﺎ داﻧﺶ ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻤﺶ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزاﺗﯽ اﻧﺠﺎم داده‬
‫ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﻫﺮي را دوﺳﺘﯽ ﻣﻬﺮﺑﺎن ﻣﯽ دﯾﺪ‪.‬روزﻫﺎ ﺑﺎ او ﺑﻪ‬
‫ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻣﯽ ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬آن دو از ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺪرت ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮ ﻋﻠﯿﻪ‬
‫ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺗﻨﻬﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً‬
‫ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از آن ﻫﺎ ﺗﮑﺮاري ﻧﺒﻮد‪.‬روﻫﺎن در ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻫﺮي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻗﺪرﺗﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﻣﯽ دﯾﺪ‪.‬ﻗﺪرﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي او آﺷﻨﺎﯾﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ‬
‫ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﻗﺒﻞ در ﮐﺘﺎب ﻫﺎ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﻧﻮع اﻧﺮژي ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد‬
‫اﻣ‪‬ﺎ اﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ درﺧﻮاﺳﺖ ﻫﺮي در ﻣﻮرد آن ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ در آﯾﻨﺪه در ﯾﮏ ﻧﺒﺮد ﻫﺮي ﻗﺪرﺗﺶ را‬
‫آزاد ﮐﻨﺪ و ﮐﻨﺠﮑﺎوي روﻫﺎن ارﺿﺎ ﺷﻮد‪.‬ﭘﺲ از ﻓﮑﺮ آن ﺑﯿﺮون‬
‫آﻣﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ روز روﻫﺎن ﺑﺎ ﻓﻼﻣﻞ رو ﺑﻪ رو ﺷﺪ‪.‬ﮐﻤﯽ ﺑﺎ‬
‫روﻫﺎن ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد و از او ﻗﻮل ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ‬
‫اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ را ﻓﺎش ﻧﮑﻨﺪ‪.‬روزﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺟﺰ ﺣﻤﻼﺗﯽ‬
‫ﮐﻮﭼﮏ اﺗّﻔﺎق ﺧﺎص دﯾﮕﺮي روي ﻧﺪاده ﺑﻮد‪...‬‬
‫در ﺳﺎﻟﻦ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ روزﻫﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ دو‬
‫ﺑﻪ دو رو ﺑﻪ روي ﻫﻢ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺮي و روﻫﺎن ﺑﺎ ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﺸﺘﺮك ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻃﺮز دﻓﺎع ﺑﻪ آن ﻫﺎ آﻣﻮزش‬
‫دادﻧﺪ و ﭘﺲ از اﺟﺮاي ﻋﻤﻠﯽ اﻋﻀﺎ را رﻫﺎ ﮐﺮده و ﺑﻪ ﺗﻌﻠﯿﻢ رون‬
‫و ﻫﺮﻣﯿﻮن و ﺟﯿﻨﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ از آن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﻢ اﯾﺴﺘﺎدﻧﺪ و‬
‫ﻫﺮ ﯾﮏ در ﻣﻮرد ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻻزم را داده و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﯾﮕﺮي‬
‫ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺷﺨﺺ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻮﺿﯿﺤﺎت ﺳﭙﺮي ﻣﻨﺎﺳﺐ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﻨﺪ‪...‬‬
‫در اﯾﻦ ﻣﺪ‪‬ت ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﻫﺮي راﺑﻄﻪ اش ﺑﺎ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ‬
‫ﺧﺼﻮص ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن دوﺳﺘﺎن‬
‫ﺑﺴﯿﺎري ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد و از دوﺳﺘﯽ ﺑﺎ دﯾﮕﺮان ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬روزﻫﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و اﻣﺮوز ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ روزﻫﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺮي و‬
‫رون وﻫﺮﻣﯿﻮن و روﻫﺎن و ﺟﯿﻨﯽ ﭘﺲ از ﺗﻤﺮﯾﻦ روزاﻧﻪ دور‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه و ﮔﭗ ﻣﯽ زدﻧﺪ‪.‬ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﺮ ﺳﺮ‬
‫ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت از رون اﯾﺮاد ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﯿﻨﯽ در ﺣﺎﻟﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﺗﮑﯿﻪ داده ﺑﻮد از ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﺧﻮاب‬
‫ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﻫﺮي ﻧﯿﺰ ﺑﺎ روﻫﺎن ﻣﺸﻐﻮل ﮔﻔﺖ و ﮔﻮ ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ از‬
‫آن ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ اﺗّﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪.‬ﻓﺮدي در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎزوي ﭼﭗ‬
‫ﺧﻮد را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬در ﻗﺼﺮ را ﮔﺸﻮد و ﻓﺮﯾﺎد زﻧﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﺷﺪه!ﺧﻮد اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﻫﻢ ﺗﻮي ﺣﻤﻠﻪ دﺳﺖ داره ﻋﺠﻠﻪ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺎﯾﺪ‬
‫ﺑﺮﯾﻢ ﺑﻪ ﻣﯿﺪان ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ از آن ﻫﻤﻪ اﻓﺮاد ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺟﺎدو‬
‫ﻟﺒﺎس ﻣﺨﺼﻮص ﻧﺒﺮد ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺗﻦ ﮐﺮده و در ﮐﻤﺘﺮ از ‪ 1‬دﻗﯿﻘﻪ‬
‫رو ﺑﻪ روي ﻣﯿﺪاﻧﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪).‬ﻫﻤﻪ اﻓﺮاد درون ﻗﺼﺮ ﺑﻪ ﺟﺰ‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي او را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﯽ ﻫﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد‪(.‬ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫در آﺗﺶ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﺪ و ﻋﻼﻣﺖ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه در آﺳﻤﺎن ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﯽ‬
‫درﺧﺸﯿﺪ‪.‬اﻓﺮاد وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮔﺮوه ﻫﺎي ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮه ﺣﺮﮐﺖ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ راﺣﺘﯽ اﻓﺮاد وزارﺗﺨﺎﻧﻪ را ز ﻣﯿﺎن ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﻣﺤﻮ ﺗﻤﺎﺷﺎي اﯾﻦ ﮐﺸﺖ و ﮐﺸﺘﺎر ﻋﻈﯿﻢ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬او‪‬ﻟﯿﻦ‬
‫ﻧﻔﺮاﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ را درك ﮐﺮدﻧﺪ‪،‬ﻫﺮي و اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ‬
‫دو ﻃﻠﺴﻢ دو ﻗﺴﻤﺖ را ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﺮده و ﺗﻌﺪادي را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﮔﺮوﻫﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮاران در ﺧﻮن ﺧﻮد ﻏﻠﺖ ﻣﯽ زدﻧﺪ‪.‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﺎﻗﯽ‬
‫اﻓﺮاد ﻧﯿﺰ ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪﻧﺪ و در ﮔﺮوه ﻫﺎي ‪ 5‬ﻧﻔﺮه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻧﯿﺮوﻫﺎي دﺷﻤﻦ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪﻧﺪ‪.‬ﺟﻤﻊ ‪ 4‬ﻧﻔﺮه دوﺳﺘﺎن روﻫﺎن‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫دﺷﻤﻦ ﭘﯿﺶ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬اﯾﻦ او‪‬ﻟﯿﻦ ﻧﺒﺮدي ﺑﻮد ﮐﻪ روﻫﺎن در آن ﺣﻀﻮر‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫داﺷﺖ‪.‬ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺮﻧﺪه آﺳﯿﺐ ﻫﺎﯾﯽ ﺟﺰﺋﯽ ﺑﻪ او زده ﺑﻮدﻧﺪ و او‬
‫را ﻣﯽ آزردﻧﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن وﺿﻊ اﺑﺮﻓﻮرث از ﻫﻤﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ‬
‫از او ﻫﺮي و ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ را ﻧﯿﺰ روﻫﺎن داﺷﺖ‪.‬رون و‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻧﯿﺰ ﭼﻮن در ﻣﯿﺎن ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً آﺳﯿﺒﯽ ﻧﺪﯾﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﺎ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺮخ رﻧﮕﺶ ﺑﻪ ﮔﺮوه آﻧﺎن ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﻣﺒﺎرزه را ﺑﺎ‬
‫آن ﻫﺎ دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﻫﺮي و اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﺸﺪار داد و آن‬
‫دو را از ﺧﻄﺮات اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ آﮔﺎه ﮐﺮد‪.‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻧﮕﺎﻫﺶ را در ﭼﺸﻤﺎن او دوﺧﺖ‪.‬روﻫﺎن ﮐﻪ‬
‫ﻫﺮي را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ‪،‬ﺷﺠﺎﻋﺖ او را ﺗﺤﺴﯿﻦ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪:‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻫﺮي ﻣﺮاﻗﺐ اﻃﺮاﻓﺘﻢ ﺑﺎش‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻫﺮي ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺷﻨﯿﺪ‪،‬دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻣﻮازات ﺑﺪﻧﺶ ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و ﭼﯿﺰي را‬
‫ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ دﺳﺘﺶ را ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ و‬
‫ﻃﻼﯾﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ دﻗّﺖ ﻫﺮي را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ‪.‬ﺻﻮرت‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ رﻧﮓ ﻣﯽ داد و ﺗﯿﺮه ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﯿﺰ‬
‫ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ و ﯾﮑﺪﺳﺖ ﺳﯿﺎه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ رﮔﻪ ﻫﺎﯾﯽ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ ﮐﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد زﯾﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ‬
‫ﺟﺮﯾﺎن دارﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن دﺳﺖ آﺗﺸﯿﻨﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮي وﻟﻤﻮرت ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﯽ درﻫﻢ ﺑﻪ ﺟﺮﯾﺎﻧﺎت ﭘﯿﺶ روﯾﺶ ﻣﯽ‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺷﻌﻠﻪ را ﺷﻠﯿﮏ ﮐﺮد‪،‬ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﺶ ﭘﺎﯾﺎن‬
‫ﯾﺎﻓﺖ و دوﺑﺎره ﺑﻪ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻋﺎدي ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي از‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭘﯿﺮوزي ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮي‬
‫ﯾﮑﯽ از اﻓﺮاد وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ و او را ﺑﻪ ﺳﻮي آﺗﺶ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و از اﯾﻨﮑﻪ او ﻫﻨﻮز ﻟﺒﺨﻨﺪش را ﺑﺮ‬
‫ﻟﺐ دارد‪ ،‬ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آﺗﺶ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬آﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﺮد‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ‬
‫از ﻣﯿﺎن آﺗﺶ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺑﺮوﻧﯽ آن ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ و آن را‬
‫ﻣﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ از آن ﺑﻪ ﻃﺮز ﻣﻌﺠﺰه آﺳﺎﯾﯽ ﺷﻌﻠﻪ از درون‬
‫ﻣﺮد ﻋﺒﻮر ﮐﺮد و ﺑﻪ راه ﺧﻮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﻟﺪﻣﻮرت اداﻣﻪ داد‪.‬روﻫﺎن‬
‫دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﺑﻪ ﻗﺪرت ﻋﺠﯿﺐ او ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬در‬
‫ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﺮي ﻣﺤﻮ ﺷﺪ و ﺟﺎي آن را ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺘﯽ ﻫﻤﺮاه‬
‫ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻋﺼﺎﯾﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﯿﺎه رﻧﮓ در دﺳﺖ داﺷﺖ‪.‬اﯾﻦ ﻋﺼﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺼﺎي روﻫﺎن ﺑﻮد ﺑﺎ‬
‫اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﺑﯽ رﻧﮓ ﺑﺎﻻي آن ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد‪.‬درون ﮔﻮي‬
‫اﺑﺮي وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ رﻧﮓ ﻧﻘﺮه اي درآﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻋﺼﺎ را ﺑﺎﻻ آورد و ﺗﮑﺎن ﻇﺮﯾﻔﯽ ﺑﻪ آن داد‪.‬ﻋﺼﺎ ﺑﺮاي‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي درﺧﺸﯿﺪ و ﭘﺲ از آن ﻧﻮر ﺑﻪ ﺻﻮرت دﯾﻮاره اي ﺳﯿﺎه‬
‫رﻧﮓ رو ﺑﻪ روي آﺗﺶ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ اﯾﺴﺘﺎد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ آﺗﺶ ﺑﻪ‬
‫دﯾﻮاره ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪،‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ﺳﭙﺮ ﺳﯿﺎه‬
‫را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﭘﺲ از آن ﻫﯿﭻ اﺛﺮي از آﺗﺶ و ﺳﭙﺮ دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از آن وﻟﺪﻣﻮرت راﺿﯽ از ﮐﺎر ﺧﻮد ﭼﯿﺰي را ﺧﻄﺎب ﺑﻪ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﮔﻔﺖ‪.‬ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺎ ﺳﺮ و ﺻﺪاي زﯾﺎدي ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻮي ﻫﺮي ﮔﺮداﻧﺪ و ﮐﻤﯽ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬در‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن ﭼﯿﺰي را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد‪.‬ﻗﺪرت ﻋﺠﯿﺐ ﻫﺮي ﺑﺮاي‬
‫روﻫﺎن آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي ﭘﺮ از ﺳﺆال ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﮐﻪ ﻫﻨﻮز‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻗﺒﻠﯽ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ رﻓﺖ و رو ﺑﻪ روي او‬
‫اﯾﺴﺘﺎد‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪-10‬‬‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻮ روﻫﺎن‪.‬ﺣﺪاﻗﻞ اﻵن ﻧﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و از ﺟﺎي ﺧﻮد ﺗﮑﺎن ﻧﻤﯽ‬
‫ﺧﻮرد‪.‬ﺑﺎور ﮐﺮدﻧﺶ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪.‬ﻧﯿﺮوي آﺗﺶ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰد ﺷﯿﻄﺎن‬
‫ﺑﺰرگ ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﻣﺮوز ﺑﻪ روﻫﺎن ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ در ﺟﺎدو‬
‫ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺣﺪ و ﻣﺮزي وﺟﻮد ﻧﺪارد‪.‬وﻟﯽ آﺗﺶ ﻧﯿﺮوﯾﯽ ﻣﺨﺮب ﺑﻮد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫و از ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ‪.‬ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ در اﺧﺘﯿﺎر‬
‫ﻫﺮي ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد؟‪...‬‬
‫از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﻫﺮي ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن‬
‫رو ﺑﻪ روي اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﻓﺮﺿﯿﺎﺗﺶ را ﺑﯿﺎن ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از آن اﺑﺮﻓﻮرث ﻋﻤﯿﻘﺎً ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﻪ‬
‫ﭼﻬﺮه ﻣﺘﻔﮑﺮ اﺑﺮﻓﻮرث ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﭘﺲ از اﻧﺘﻈﺎري‬
‫ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﮐﻮﺗﺎه اﺑﺮﻓﻮرث دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺒﯿﻦ روﻫﺎن‪،‬‬
‫اﻧﺴﺎن ﻫﺎ در اﺑﺘﺪا ﻫﯿﭻ ﻧﯿﺮوي ﺧﺎرق اﻟﻌﺎده اي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬روزي‬
‫ﻣﻮﺟﻮدي اﻓﺴﺎﻧﻪ اي ﺑﺎ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻣﻼﻗﺎت ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬ﺑﺮاﺷﻮن در‬
‫ﻣﻮرد ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﻣﺮﻣﻮز و ﭘﻨﻬﺎن اﯾﻦ ﮐﺮه ﺧﺎﮐﯽ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ ده و‬
‫از اوﻧﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻼش ﺧﻮدﺷﻮن راز اﯾﻦ ﮐﺮه رو ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭘﺲ از ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻫﻤﻮن ﻣﻮﺟﻮد دوﺑﺎره ﭘﯿﺪاش ﻣﯽ ﺷﻪ و ﺑﻪ ﻣﺮدم‬
‫ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدي ﻣﯽ ده‪.‬ﺑﻪ اوﻧﺎ ﻣﯽ ﮔﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮم راز زﻣﯿﻦ رو‬
‫ﺑﺮاﺗﻮن ﻓﺎش ﮐﻨﻢ‪.‬ﺑﻌﺪ ﺑﺮاﺷﻮن ﯾﻪ ﺳﺮي ﺷﺮط ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﯾﻪ‬
‫ﺳﺮي ﮐﻮرﮐﻮراﻧﻪ اوﻧﺎ رو ﻗﺒﻮل ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺧﻼﺻﻪ ﮐﻠﯽ راﻫﻨﻤﺎﯾﯿﺸﻮن‬
‫ﮐﺮد و اوﻧﺎ رو ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﻔﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬در اون ﺳﻔﺮ اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از‬
‫اﮐﺜﺮ ﻧﯿﺮوﻫﺎي روي زﻣﯿﻦ دﯾﺪن ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﺷﺮوﻃﯽ‬
‫ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺮاﺷﻮن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬ﻫﺮ ﮐﺪوم ﯾﻪ ﻧﯿﺮو رو اﻧﺘﺨﺎب‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﺪن درﯾﺎ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻟﻄﯿﻒ و‬
‫آرام و ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ و ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪه‪،‬ﻧﯿﺮوي آب رو ﺑﺮاي‬
‫ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺰﯾﺪ و‪. ...‬ﺟﺪ ﺳﺎﻻزار اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ ﺑﻪ ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﻋﻼﻗﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﻨﺪ ﺷﺪ و ﻧﯿﺮوي اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺰﯾﺪ‪.‬ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﻣﻮﺟﻮد اﻓﺴﺎﻧﻪ اي ﻫﺮ ﻧﻔﺮ از ﻧﺴﻠﺶ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻦ ﺑﻪ ﻧﯿﺮوي‬
‫ﯾﮑﯽ از ﺣﯿﻮاﻧﺎت دﺳﺘﺮﺳﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ‪.‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﺳﺎﻻزار ﺑﺎ‬
‫ﻋﻼﻗﻪ اي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺎرﻫﺎ داﺷﺘﻪ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب رو از ﺑﺎﻗﯽ ﻧﺴﻠﺶ ﻣﯽ‬
‫ﮔﯿﺮه‪.‬ﺟﺪ ﮔﻮدرﯾﮏ ﮔﺮﯾﻔﻨﺪور ﺑﻪ ﻧﯿﺮوي آﺗﺶ ﻋﻼﻗﻪ زﯾﺎدي ﭘﯿﺪا ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻪ‪.‬دﻟﯿﻞ ﯾﮏ اﻧﺪازه ﻧﺒﻮدن ﻗﺪرت ﺟﺪوﮔﺮﻫﺎ ﻫﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اون ﻗﺪر‬
‫از ﻗﺪرﺗﺸﻮن اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﺮدن ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎر ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪه و ﯾﺎ ﺣﺘﯽ از‬
‫ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﯾﻪ ﺳﺮي از اﺳﺮار ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻫﻢ ﻟﻮ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﯿﻦ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺧﻮدﻣﻮن ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ‬
‫ﺑﻌﻀﯽ ﺟﺎدوﻫﺎي دﯾﮕﻪ ﻣﺜﻞ ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ و ﺳﯿﺎه رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﻢ‪.‬‬
‫ﮐﻞ داﺳﺘﺎن ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ‪.‬اﮔﺮ اﯾﻦ ﻃﻮر ﺑﻮد ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪،‬‬
‫ﻧﯿﺮوي روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻧﯿﺮوي ﺟﺪش ﺑﺎﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻨﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﺟﺪش اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﺒﻮد‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ او‬
‫ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺷﯿﻄﺎن ﻧﻔﺮوﺧﺘﻪ ﺑﻮد!ﻧﯿﺮوي او ذاﺗﯽ و ارﺛﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻓﮑﺮش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ رﻓﺖ‪.‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ‬
‫ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ اﮔﺮ آن‬
‫ﺣﺎدﺛﻪ روي ﻧﺪاده ﺑﻮد اﮐﻨﻮن در ﭼﯿﻦ در ﮐﻨﺎر ﭘﺪر و ﻣﺎدرش در‬
‫ﺣﺎل ﺑﺎزدﯾﺪ از اﻣﺎﮐﻦ دﯾﺪﻧﯽ و ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﺑﻮد‪.‬ﻓﮑﺮي ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎزدﯾﺪ از ﭼﯿﻦ ﻫﻢ واﻗﻌﺎً ﺑﺪ ﻧﺒﻮد‪.‬ﺗﺎ اﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ در آن‬
‫ﻣﮑﺎن از ﺟﺎدوﻫﺎي اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ آﻧﻬﺎ از ﺗﺎرﯾﮑﯿﻬﺎ‬
‫ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ ﺑﺪ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ او ﻧﯿﺰ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ در ﻣﻮرد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدوﻫﺎ ﺑﺪاﻧﺪ‪.‬اﯾﺪه اش را ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث از اﯾﻦ اﯾﺪه اﺳﺘﻘﺒﺎل ﮐﺮد وﻟﯽ ﺑﻪ ﻋﻠّﺖ ﻣﺸﻐﻠﻪ ﻫﺎي زﯾﺎد‬
‫ﺑﺎ روﻫﺎن ﻫﻤﺮاه ﻧﺸﺪ‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن ﺻﺪاﯾﯽ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺷﻨﯿﺪ ‪:‬‬
‫روﻫﺎن اﮔﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﯽ ﺧﻮاي ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫روﻫﺎن روﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﺎ ﭼﺎرﻟﯽ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ‪.‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و‬
‫از ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﺑﺎ او اﺑﺮاز ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮐﺮد‪.‬از ﻗﺮار ﻣﻌﻠﻮم ﭼﺎرﻟﯽ ﭘﯿﺶ‬
‫از اﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﭼﯿﻦ ﺳﻔﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺑﺎ آﻧﺠﺎ آﺷﻨﺎﯾﯽ داﺷﺖ‪.‬ﻫﻤﻪ‬
‫ﭼﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪.‬ﺗﺎ آﺧﺮ ﺷﺐ روﻫﺎن و ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﺮاي ﺳﻔﺮ‬
‫ﺑﻪ ﭼﯿﻦ آﻣﺎده ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺧﯿﻠﯽ زود ﺧﻮاب ﺑﺮ روﻫﺎن ﻏﺎﻟﺐ ﺷﺪ و اﯾﻦ‬
‫در ﺣﺎﻟﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﺳﺨﺖ ﻣﺸﻐﻮل راﺿﯽ ﮐﺮدن ﻣﺎدرش ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﭘﺎدرﻣﯿﺎﻧﯽ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﯿﺰ ﺣﻞ ﺷﺪ‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺸﻮر ﭼﯿﻦ ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺮﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻮد‪.‬اﻓﺮاد ﺑﺴﯿﺎري ﺑﻪ دور از‬
‫درﮔﯿﺮي ﻫﺎي اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن در ﺣﺎل ﺟﻨﺐ و ﺟﻮش ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎﻻي ﻫﺮ‬
‫ﻣﻐﺎزه و ﻓﺮوﺷﮕﺎه ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎي ﺗﺒﻠﯿﻘﺎﺗﯽ ﺑﺴﯿﺎري ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫در ﮐﻞ ﻣﺮدم ﺷﺎد و ﭘﺮﻧﺸﺎط ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﻫﻤﻪ ﺑﺎ اﺣﺘﺮام و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫داﺋﻤﯽ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺣﺮف ﻣﯽ زدﻧﺪ‪.‬ﭼﺎرﻟﯽ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ روﻫﺎن‬
‫ﺗﻮﺿﯿﺤﺎﺗﯽ ﻣﯽ داد‪،‬ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه اي اﺷﺎره ﮐﺮد و روﻫﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫آن ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد‪.‬درون ﻣﻐﺎزه ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﻨﺪاﻧﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﭼﺎرﻟﯽ‬
‫ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و از ﭘﯿﺮﻣﺮد درﺧﻮاﺳﺘﯽ ﮐﺮد‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ‬
‫ﺷﺎدي ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﭼﺎرﻟﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﺜﺒﺖ ﻣﯽ داد‪،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ در ورودي ﻣﻐﺎزه ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﻫﺎن آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‬
‫‪:‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﮐﻪ از اوﻣﺪن ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﭘﺸﯿﻤﻮن ﻧﻤﯿﺸﯽ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﺎرﻟﯽ از در ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ‬
‫ﮐﻪ روﻫﺎن روﺑﻪ روي ﺧﻮد را دﯾﺪ‪،‬ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﺟﺎ ﺧﻮرد‪.‬آن ﺳﻮي در‬
‫ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﮐﻪ روﻫﺎن ﭘﯿﺶ از ورودش ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه دﯾﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﮐﻠﯽ‬
‫ﻓﺮق داﺷﺖ‪.‬ﭼﺎرﻟﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي ﭼﯿﻨﯽ ﺧﻮش‬
‫اوﻣﺪي‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﺮد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﭘﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬ﺗﺎ آﺧﺮ‬
‫ﺷﺐ روﻫﺎن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﺎرﻟﯽ از ﺑﺮﺧﯽ ﻣﮑﺎن ﻫﺎي ﺗﺎرﯾﺨﯽ دﯾﺪن‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﻏﺬاﻫﺎي ﻣﺘﻨﻮع ﭼﯿﻨﯽ آﺷﻨﺎ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺷﺐ را در‬
‫ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺧﺎﻧﻪ اي ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ و ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﭘﺮﺳﺶ ﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎر‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ اﺳﺘﺎد ﭼﯿﻨﯽ ﻣﻼﻗﺎت ﮐﻨﻨﺪ‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻪ‬
‫ﻫﻤﻪ او را آﻗﺎي ﯾﺎﻧﮓ ﺻﺪا ﻣﯽ زدﻧﺪ‪،‬دو ﭘﺎﯾﺶ را در ﻣﺒﺎرزات از‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪.‬دﺳﺖ ﭼﭗ آﻗﺎي ﯾﺎﻧﮓ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً دو ﺑﺮاﺑﺮ دﺳﺖ‬
‫راﺳﺘﺶ ﺑﻮد‪.‬او در ﺧﺎﻧﻪ اي ﺳﺎده زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺧﺎﻧﻪ او درﺳﺖ‬
‫در ﻣﺮﮐﺰ ﺟﻨﮕﻞ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ واﻗﻊ ﺑﻮد‪.‬آﻗﺎي ﯾﺎﻧﮓ دو ﭘﺎﯾﺶ را در‬
‫ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻨﮕﻞ از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪.‬ﺟﻨﮕﻞ ﻣﺤﻞ زﻧﺪﮔﯽ ﺣﯿﻮاﻧﺎت‬
‫ﺑﺴﯿﺎري ﺑﻮد‪.‬ﺣﯿﻮاﻧﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از اﻧﺴﺎن ﺑﺮ روي اﯾﻦ ﮐﺮه ﺧﺎﮐﯽ‬
‫زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺣﯿﻮاﻧﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ‪ 1‬ﺑﺎر در ﺳﺎل ﻣﺤﻞ اﺧﺘﻔﺎي‬
‫ﺧﻮد را ﺗﺮك ﮐﺮده و ﺑﻪ درﯾﺎﭼﻪ ﻣﺮگ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬درﯾﺎﭼﻪ ﻣﺮگ در‬
‫ﮐﻨﺎر ﺟﻨﮕﻞ واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺷﺎﯾﻌﺎت ﺑﺴﯿﺎري ﻧﯿﺰ در ﻣﻮرد درﯾﺎﭼﻪ‬
‫وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬اﯾﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد اﮔﺮ ﺷﺨﺼﯽ در زﻣﺎن‬
‫ﺑﯿﺪاري ﺣﯿﻮاﻧﺎت اﻓﺴﺎﻧﻪ اي ﺑﻪ درﯾﺎﭼﻪ ﻣﯽ رﻓﺖ‪،‬دﯾﮕﺮ ﺑﺮ‬
‫ﻧﻤﯽ ﮔﺸﺖ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺮدم آﻗﺎي ﯾﺎﻧﮓ از اﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﮐﻮﺗﺎه ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد و دﻟﯿﻞ ﻗﺪرت زﯾﺎد او را ﻧﯿﺰ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﯽ‬
‫داﻧﺴﺘﻨﺪ‪.‬آﻗﺎي ﯾﺎﻧﮓ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ روﻫﺎن و ﭼﺎرﻟﯽ را ﺑﻪ ﺷﺎﮔﺮدي‬
‫ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺖ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ آن دو را ﺑﻪ ﺳﻮي ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺴﺮش ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺷﺎﮔﺮدش ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ آﻣﺪ رواﻧﻪ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺴﺮ آﻗﺎي ﯾﺎﻧﮓ ﻧﯿﺰ‬
‫ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮد وي دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺰرﮔﺘﺮ از دﺳﺖ راﺳﺘﺶ‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﭘﺴﺮ آﻗﺎي ﯾﺎﻧﮓ ﺑﻪ ﭘﯿﺮي ﭘﺪرش ﺑﻮد و ﺗﻔﺎوت ﻫﺎي اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎ‬
‫او داﺷﺖ‪.‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ ﮐﻪ ﻋﻤﺮ او و ﭘﺪرش در ﻣﻘﻄﻌﯽ ﺧﺎص‬
‫ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮده‪.‬آﻣﻮزش اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدو ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺷﺮوع ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ‬
‫ﮔﻔﺘﻪ ﭘﺴﺮ آﻗﺎي ﯾﺎﻧﮓ ﮐﻪ او را اﺳﺘﺎد ﺻﺪا ﻣﯽ زدﻧﺪ‪،‬ﺑﺎﯾﺪ آن ﻗﺪر‬
‫در اﯾﻦ ﮐﺎر ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺷﺒﺎﻧﻪ روز ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﮕﺬرد‪.‬ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﯾﻦ اﺳﺘﺎد ﭼﯿﻨﯽ ﻋﻠّﺖ زﯾﺎدي‬
‫ﻋﻤﺮش ﻧﯿﺰ در ﻗﺪرت ﻧﻬﻔﺘﻪ در ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‬
‫آن اﺳﺘﺎد روﻫﺎن و ﭼﺎرﻟﯽ را در ﻣﮑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﮑﺎن آﻣﻮزش‬
‫ﻗﺒﻠﯽ روﻫﺎن ﺗﻌﻠﯿﻢ داد و آن دو را ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻﯾﯽ از ﺗﻤﺮﮐﺰ‬
‫رﺳﺎﻧﯿﺪ‪.‬در ﻣﻮرد ﺟﺎدوﻫﺎي ﺧﺎص ﭼﯿﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﮐﺘﺎﺑﭽﻪ دﺳﺖ ﻧﻮﯾﺲ‬
‫ﺧﻮدش را در اﺧﺘﯿﺎر روﻫﺎن و ﭼﺎرﻟﯽ ﻗﺮار داد‪.‬در اﺻﻞ ﺟﺎدوﻫﺎي‬
‫ﭼﯿﻦ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺎده و اﺑﺘﺪاﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ در آن ﻫﺎ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺪرت آن ﻫﺎ را اﻓﺰاﯾﺶ داده و ﺑﻪ ﮐﺎراﯾﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎن اﻓﺰوده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ روﻫﺎن و ﭼﺎرﻟﯽ وﻗﺖ ﺧﻮد را ﺑﺎ آن ﻫﺎ ﺗﻠﻒ‬
‫ﻧﮑﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﺳﻄﻮح ﻣﺨﺘﻠﻒ ذﻫﻦ و ﺗﻤﺮﮐﺰ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ‪.‬ﮐﻪ‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﭼﺎرﻟﯽ در اﯾﻦ راه از روﻫﺎن ﻣﻮﻓﻖ ﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬در آﺧﺮ اﺳﺘﺎد ﺑﻨﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻪ ﮔﺰﯾﻨﺸﯽ روﻫﺎن را رد ﮐﺮد و ﭼﺎرﻟﯽ را ﺑﺮاي آﻣﻮزش ﺳﻄﺢ‬
‫ﺑﺎﻻﺗﺮي از اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدو ﺑﺮﮔﺰﯾﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از ﻣﮑﺎن‬
‫ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﭘﺎ ﮔﺬاﺷﺖ و درﺳﺖ ﻟﺤﻈﻪ اي ﭘﺲ از او ﭼﺎرﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ‬
‫دﻧﺒﺎل او آﻣﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻟﺤﻈﻪ اي روﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻪ در‬
‫اﯾﻦ ﻣﺪ‪‬ت ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﺮداﻧﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﯽ ﺷﺪ؟ﻧﮑﻨﻪ اﺳﺘﺎد‬
‫ﻫﻢ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺑﯽ ﻣﺼﺮﻓﯽ؟!‬
‫اﻣ‪‬ﺎ ﭘﺲ از آن ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺧﺸﮏ ﺷﺪ‪.‬ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم ﺑﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﺑﻪ روﻫﺎن ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬ﭼﺎرﻟﯽ ﻫﻤﺎن ﻟﺒﺎس‬
‫ﻫﺎي ﻗﺪﯾﻤﯽ را ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ و ﭼﻬﺮه اش ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺒﻞ ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫دﺳﺖ ﭼﭙﺶ‪...‬ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﯽ ﺷﺪ؟ﭼﺮا ﺧﺸﮏ ﺷﺪي؟‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ دﺳﺖ ﭼﺎرﻟﯽ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬دﺳﺖ ﭼﭙﺶ دﯾﮕﺮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺣﺎﻟﺖ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬اﻧﺪازه اش ﻫﻤﺎن ﺑﻮد اﻣ‪‬ﺎ رﻧﮓ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺗﯿﺮه‬
‫ﺷﺪه و ﻧﺎﺧﻦ ﻫﺎﯾﺶ ﺳﯿﺎه و ﻧﮏ ﺗﯿﺰ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺗﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﯿﻐﻪ‬
‫ﺷﻤﺸﯿﺮ!روﻫﺎن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭼﺎرﻟﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﻮ‪!...‬‬
‫ﭼﻄﻮر؟!‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ!‬
‫و ﺧﻨﺪه اي ﺑﻠﻨﺪ ﺳﺮ داد‪.‬ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮي دﺳﺘﺶ ﮔﺮداﻧﺪ‬
‫و ﺑﻪ آن ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬دودي ﺳﯿﺎه رﻧﮓ از دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون راه ﯾﺎﻓﺖ‬
‫و دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ و‬
‫ﺑﺎري دﯾﮕﺮ دﺳﺖ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﭼﺎرﻟﯽ ﭘﺪﯾﺪار ﺷﺪ‪.‬ﭼﺎرﻟﯽ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‬
‫‪ :‬ﺑﻌﺪاً ﺑﺮات ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬ﻓﻌﻼً ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ ﺧﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ ﺳﻮي ﭼﺎرﻟﯽ آﻣﺪ‪.‬ﺑﻪ او ﺗﺒﺮﯾﮏ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮔﻔﺖ و ﺑﺎ ﺣﺴﺎدت ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪...‬‬
‫ﭘﺲ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ اﻧﮕﻠﯿﺲ‪،‬ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ ﺑﺎ اﺻﺮار و ﮐﻨﺠﮑﺎوي‬
‫ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎ ﺳﺆال ﻫﺎي ﺧﻮد آن دو را ﻣﻮرد ﺣﺠﻮم ﻗﺮار دادﻧﺪ‪.‬ﭼﺎرﻟﯽ‬
‫ﻧﯿﺰ ﺑﻪ اﺻﺮار روﻫﺎن ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﮔﺮﻓﺖ‬
‫و ﺗﻤﺎﻣﯽ وﻗﺎﯾﻊ را ﺑﺎ آب و ﺗﺎب ﺑﺎزﮔﻮ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﺎ‬
‫ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﺴﯿﺎر در اﻧﺘﻈﺎر ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ داﺳﺘﺎن ﺑﻮد‪.‬ﯾﻌﻨﯽ ﺟﺪا‬
‫ﺷﺪن از ﭼﺎرﻟﯽ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﺎرﻟﯽ آن ﻗﺴﻤﺖ را ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد‪،‬‬
‫روﻫﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻗﺼﺪ ﺗﻌﺮﯾﻒ آن ﻗﺴﻤﺖ‬
‫را ﻧﺪاﺷﺘﻪ و اﻃّﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻠﯽ در اﺧﺘﯿﺎر اﻓﺮاد ﻗﺮار داده‪.‬در ﻧﻬﺎﯾﺖ‬
‫دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮاي اﻓﺮاد ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻫﺮي و اﺑﺮﻓﻮرث اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﮐﺎﻣﻞ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ دﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ‬
‫ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﭼﯿﺰي را ﺑﺮوز ﻧﺪادﻧﺪ‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﮕﺎن‬
‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ از اﺑﺘﺪا ﻧﯿﺰ ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻪ ﺗﺎ ﭼﺎرﻟﯽ را ﺑﻪ ﭼﯿﻦ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‪.‬‬
‫ﭼﺮا ﮐﻪ ﺑﻪ راز ﻗﺪرت او ﭘﯽ ﺑﺮده ﺑﻮد‪.‬در واﻗﻊ ﺑﻪ راز وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ‬
‫ﭘﯽ ﺑﺮده ﺑﻮد‪.‬ﺟﺎدوي ﺗﺎرﯾﮑﯽ‪.‬از آن ﭘﺲ ﻧﯿﺰ ﺗﺎ ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده اش آﻣﻮزش ﻣﯽ داد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﺑﺮﻓﻮرث و ﻫﺮي‬
‫ﺑﻪ ﺳﻔﺮﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ ﻣﯽ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه راز ﻗﺪرت ﺧﻮد را‬
‫ﮐﺸﻒ ﮐﺮده و آن را ﭘﺮورش دﻫﺪ‪.‬در ﻃﯽ ﻏﯿﺒﺖ روﻫﺎن و ﻫﺮي‬
‫واﺑﺮﻓﻮرث ﻧﺒﺮدﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎر اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﺪ اﻣ‪‬ﺎ در ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از آن ﻫﺎ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﺮﮐﺖ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﻧﺒﺮدﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در اﮐﺜﺮ آن ﻫﺎ ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ‬
‫ﭘﯿﺮوز ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬در ﻣﺴﺎﻓﺮت ﻫﺎ اﯾﻦ ﮔﺮوه ﺳﻪ ﻧﻔﺮه ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎري‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫را آﻣﻮﺧﺘﻨﺪ‪.‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺟﺎﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎري‬
‫ﺳﻔﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ راه اﯾﻦ ﺳﻪ از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺟﺪا ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﻣﯽ ﮔﺸﺖ و ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ اﺳﺘﺎدﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎري‬
‫ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮد‪.‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺳﺒﮏ ﺧﻮد ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬از آزﻣﻮن‬
‫ﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎري ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪.‬ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎري را ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻫﺎ را دﯾﺪ و آن ﻫﺎ را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮد و ‪...‬‬
‫اﮐﻨﻮن در ﺣﺪود ﺳﻪ ﺳﺎل از آﻏﺎز ﺳﻔﺮ روﻫﺎن ﻣﯽ ﮔﺬرد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ‬
‫ﺟﻮاﻧﯽ ﺑﺮوﻣﻨﺪ و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﺪل ﮔﺸﺘﻪ و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﻘﺪار ﭘﻮﻟﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮاده اش ﺑﺮاي او ﺑﺮ ﺟﺎي ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﮐﺎري ﭘﺮﺳﻮد را‬
‫راه اﻧﺪازي ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﻣﻐﺎزه اي را در ﮐﻮﭼﻪ دﯾﺎﮔﻮن اﺣﺪاث ﮐﺮده‬
‫و در آن اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﻓﺮوش ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬اﻓﺮاد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺴﯿﺎري را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ و اﺷﺨﺎص ﺑﺴﯿﺎري ﻧﯿﺰ ﺑﺎ او آﺷﻨﺎ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬در ﺣﺪود ‪ 1‬ﺳﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت و اﻓﺮادش دﯾﺪه ﻧﺸﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻤﮕﺎن در ﺻﻠﺢ و آراﻣﺶ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺑﺎري دﯾﮕﺮ راه اﻧﺪازي ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺴﯿﺎري دﺳﺘﮕﯿﺮ‬
‫ﺷﺪه و اﮐﻨﻮن در آزﮐﺎﺑﺎن ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺟﺎي ﻣﻮﺟﻮدات‬
‫ﻧﻔﺮت اﻧﮕﯿﺰ آزﮐﺎﺑﺎن‪،‬ﻣﻮﺟﻮداﺗﯽ ﮔﻤﺎرده ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ از‬
‫اﺧﺘﺮاﻋﺎت اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬روزﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و‬
‫ﻫﻨﻮز از ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد‪.‬ﺷﺎﯾﻌﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎري دﯾﮕﺮ‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺷﺮ وﻟﺪﻣﻮرت را از روي زﻣﯿﻦ ﮐﻢ ﮐﺮده و ﺧﻮد او ﻧﯿﺰ‬
‫ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ و ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻣﺮده ﺑﻮد‪.‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎري ﻧﯿﺰ داﻣﺒﻠﺪور در ﻏﺎﻟﺐ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻪ روﻫﺎن ﺳﺮ زده و از او اﺧﺒﺎر روز را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬وﯾﺰﻟﯽ‬
‫ﻫﺎ را ﻧﯿﺰ ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻢ ﻣﯽ دﯾﺪ‪.‬از ﻗﺮار ﻣﻌﻠﻮم ﭼﺎرﻟﯽ ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ‬
‫آن ﻫﺎ را در ﺣﺪ ﺧﻮد ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﮐﺮده و ﺗﻤﺎﻣﯽ اﺳﺮار ﻗﺪرت اﯾﻦ‬
‫ﺧﺎﻧﺪان را در اﺧﺘﯿﺎر آﻧﺎن ﻗﺮار دﻫﺪ‪.‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ روال ﻋﺎدي ﺧﻮد را‬
‫ﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ آن ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه روﻫﺎن ﭘﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺳﭙﯿﺪ داﺷﺖ‪.‬رداﯾﯽ ﺳﯿﺎه ﺑﺮ ﺗﻦ ﮐﺮده و ﻋﺼﺎي‬
‫ﺳﯿﺎﻫﯽ در دﺳﺖ داﺷﺖ‪.‬ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻼم‪.‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﭼﻨﺪ‬
‫دﻗﯿﻘﻪ از وﻗﺘﺘﻮن رو ﺑﮕﯿﺮم؟‬
‫روﻫﺎن ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪،‬ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ‬
‫ﻧﻪ!‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻋﺼﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮي در ﮔﺮداﻧﺪ و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل اداﻣﻪ داد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪ :‬ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺨﻔﯽ ﺑﻤﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫در ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﻋﺼﺎ ﮔﻮﯾﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن آن ﻧﻮري ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ ﺳﯿﺎه ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ رﻋﺪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﯿﺰي از‬
‫ﻋﺼﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮي ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﭘﺲ از آن از ﮔﻮي رﻋﺪي ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ در ﻣﻐﺎزه ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﺟﺴﺖ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻋﺼﺎ‬
‫ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﻋﺼﺎي ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﺎ ﻋﺼﺎي روﻫﺎن)ﮐﻪ در وﺟﻮدش ﺑﻮد‪(،‬‬
‫ﺗﻔﺎوت ﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎري داﺷﺖ‪.‬ﺑﺎﻻي ﻋﺼﺎ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺳﺮ ﮔﺮﮔﯽ‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﺳﺮ ﮔﺮگ اﻧﺪﮐﯽ از ﮔﻮي ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد‪.‬ﮔﺮگ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺳﭙﯿﺪرﻧﮓ داﺷﺖ‪.‬ﺑﺎﻗﯽ ﺑﺪن ﮔﺮگ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻋﺼﺎ راه ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﭘﺎﻫﺎي ﮔﺮگ ﮐﻪ ﺣﺪوداً‬
‫ﯾﮏ ﺳﻮم ﺳﺮ آن ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻋﺼﺎ را ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دادﻧﺪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺨﺼﯿﺖ د‪‬و‪‬ﻣ‪‬ﺖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﺸﯽ‪،‬ﻋﺼﺎي ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت در‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ‪.‬ﺧﻮب ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻣﻦ ﮔﻮش ﮐﻦ‪.‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ‬
‫ﺗﻮ راز اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدن از ﻗﺪرﺗﺖ رو ﯾﺎد ﺑﺪم‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻗﻮل ﺑﺪي‪.‬ﻗﻮل ﺑﺪه ﮐﻪ ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺑﺎر دﯾﮕﻪ ﻧﺎم ﺧﺎﻧﻮاده‬
‫ﻣﺎ ﺑﺮ ﻓﺮاز ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﺎم ﻫﺎ ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮه‪.‬ﺑﺎﯾﺪ دوﺑﺎره ﻗﺪرت رو ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﺎ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﯽ‪...‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﺪون ﺗﻮﻗﻒ ﺣﺮف ﻣﯽ زد و روﻫﺎن ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮔﻨﮓ ﺑﻪ او‬
‫ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد در ﻣﻮرد ﭼﻪ ﭼﯿﺰي‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ!ﯾﻌﻨﯽ ﻗﺪرت روﻫﺎن آن ﻗﺪري ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬
‫ﻗﺪرت ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ و دﯾﮕﺮ ﺧﺎﻧﺪان ﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺳﺮﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ؟اﺻﻼً ﭼﺮا روﻫﺎن‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮب و آرام ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺗﺼﻮرات ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد‬
‫ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺰﻧﺪ؟آن ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاي اﺳﻢ و رﺳﻢ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺟﻤﻼت اﻧﺘﻬﺎﯾﯽ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد دﯾﺪﮔﺎه او را ﺑﻪ ﮐﻠﯽ ﻋﻮض ﮐﺮد‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد در اداﻣﻪ ﺻﺤﺒﺘﺶ‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬در ﻣﺒﺎرزه اﮔﺮ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺑﺰرگ ﯾﮏ ﺧﺎﻧﺪان رو ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪي‪،‬‬
‫ﺗﻮ ﻫﻢ ﺧﻮاﻫﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ از ﻗﺪرت ﺧﺎص اون ﺧﺎﻧﺪان اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ اﮔﺮ ﺑﺘﻮاﻧﺪ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور را ﺷﮑﺴﺖ دﻫﺪ‪،‬‬
‫ﺷﮑﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪.‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد اﯾﻦ آرزو دﺳﺖ ﻧﯿﺎﻓﺘﻨﯽ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ‬
‫ﺣﺎل ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﭘﯿﺮﻣﺮد را ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ‪.‬ﻣﻐﺎزه را اﺟﺎره داد و ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ‬
‫دوﺳﺘﺎن و آﺷﻨﺎﯾﺎن ﺧﻮد ﺳﺮ زد‪.‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭘﯿﺮﻣﺮد از ﮐﺸﻮر ﺧﺎرج‬
‫ﺷﺪ و ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد واﮔﺬار ﮐﺮد‪.‬روزﻫﺎ‪،‬ﻣﺎه ﻫﺎ ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و ﮐﻢ ﮐﻢ ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن ﺑﺮاي روﻫﺎن ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺗﺎ‬
‫آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد‪ 5،‬اﻟﯽ ‪ 6‬ﺳﺎل از او‪‬ﻟﯿﻦ دﯾﺪارش ﺑﺎ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻢ ﮐﻢ دوران ﺷﺎﮔﺮدي روﻫﺎن‬
‫ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺧﻮد ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن در اﯾﻦ ﻣﺪ‪‬ت ﭼﯿﺰﻫﺎي‬
‫ﺑﺴﯿﺎري را آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﻣﻄﺎﻟﺒﯽ را ﮐﻪ اﮔﺮ از آن ﻫﺎ اﻃﻼﻋﯽ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪،‬داﻧﺸﯽ ﮐﻪ از اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ ﺑﻪ دﺳﺖ آورده ﺑﻮد‪،‬ﺑﺮاﯾﺶ ﻏﯿﺮ‬
‫ﻗﺎﺑﻞ درك ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪.‬در واﻗﻊ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﮐﻠﯿﺪي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﻔﻞ و‬
‫راز ﻣﻄﺎﻟﺐ اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ را ﺑﺮاي روﻫﺎن ﺑﺎز ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺑﻨﺎ ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﭘﯿﺮﻣﺮد داﺳﺘﺎن زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد را ﺑﺮاﯾﺶ ﺷﺮح‬
‫داد‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ داﻣﺒﻠﺪور داﺷﺖ‪.‬او ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﺑﺮاي‬
‫روﻫﺎن ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﯿﺮي را ﺑﻪ ﺧﻮدش واﮔﺬار ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺮد‪.‬او ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﺪش دو راه ﭘﯿﺶ روي روﻫﺎن ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬ﻓﻮاﯾﺪ و‬
‫ﺿﺮرﻫﺎي ﻫﺮ دو راه را ﺑﺮاﯾﺶ ﺷﺮح ﻣﯽ داد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻋﻘﺎﯾﺪش را ﺑﻪ‬
‫او ﺗﺤﻤﯿﻞ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪...‬‬
‫در روز آﺧﺮ رو ﺑﻪ روﻫﺎن ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن ﺗﺼﻤﯿﻤﺖ رو‬
‫ﺑﮕﯿﺮ‪.‬زﻣﺎن زﯾﺎدي ﺑﺮات ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﻮﻧﺪه‪....‬در ﺿﻤﻦ ﻋﺼﺎت رو ﻫﻢ‬
‫از وﺟﻮدت ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎر‪.‬ﺗﻮ ﺑﺪون وﺟﻮد ﻋﺼﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺎ دﺳﺖ‬
‫ﺟﺎدو ﮐﻨﯽ‪.‬اﮔﺮ ﻋﺼﺎ رو ﻫﻢ در اﺧﺘﯿﺎر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪،‬ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اون‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺟﺎدوﻫﺎ ي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي رو اﺟﺮا ﮐﻨﯽ‪.‬ﺑﺮاي ﺑﯿﺮون اوردن‬
‫ﻋﺼﺎ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺨﻮاي ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺮات اﻧﺠﺎم ﺑﺸﻪ‪.‬ﺑﺎﻟﻌﮑﺴﺶ‬
‫ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر‪.‬ﺷﻨﻞ رو ﻫﻢ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ از ﺗﻨﺖ در ﻧﯿﺎر‪.‬اﮔﺮ ﻫﻢ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﮐﺴﯽ ﻧﺘﻮﻧﻪ اون رو ﺑﺒﯿﻨﻪ ﻣﺜﻞ ﻋﺼﺎ ﺑﺎﻫﺎش رﻓﺘﺎر ﮐﻦ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﯾﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ روﻫﺎن‪،‬در ﻃﯽ اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل دﻧﯿﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﻓﺮق ﮐﺮده‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﺗﺎم رﯾﺪل ﺑﺎزم ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ و اﯾﻦ در‬
‫ﺣﺎﻟﯿﻪ ﮐﻪ از ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺧﺒﺮي ﻧﯿﺴﺖ‪.‬وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻗﺪرت ﺧﻮدﺷﻮن‬
‫دﺳﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن و اﻵن اوﻧﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻔﻞ رو ﻣﯽ ﮔﺮدوﻧﻨﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻢ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪه‪.‬ﻧﯿﮑﻼس ﻓﻼﻣﻞ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﺧﻮدش‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‪.‬ﺧﻼﺻﻪ اوﺿﺎع ﯾﮑﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ رﯾﺨﺘﺲ‪.‬ﻣﺤﻔﻞ روزاﻧﻪ ﺗﻠﻔﺎت‬
‫زﯾﺎدي ﻣﯽ ده‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﭘﺎﺑﺮﺟﺎﺳﺖ‪.‬وزارﺗﺨﻮﻧﻪ اﻧﮕﻠﯿﺲ‬
‫ﺑﻪ راز ﻧﯿﺮوي آب ﭘﯽ ﺑﺮده‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ راز رو‬
‫دزدﯾﺪه‪.‬وزﯾﺮ در ﺣﺎل ﺟﻤﻊ آوري ﯾﻪ ارﺗﺶ ﺑﺰرﮔﻪ‪.‬زﻣﺎن ﺟﻨﮓ‬
‫ﻧﺰدﯾﮑﻪ‪.‬دو ﮔﺮوه ﮐﻪ ﻫﺪﻓﺸﻮن ﯾﮑﯿﻪ اﻣ‪‬ﺎ راﻫﺸﻮن ﺟﺪاﺳﺖ و ﮔﺮوه‬
‫رﯾﺪل‪.‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﺑﺮاي اﯾﺠﺎد ﮔﺮوه ﺟﺪﯾﺪ ﯾﮑﻢ دﯾﺮه و ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺧﻮدت رو در ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ ﮔﺮوه ﻫﺎ ﺟﺎ ﮐﻨﯽ‪.‬وﻟﯽ اﯾﻦ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﺑﺴﭙﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺑﺎر دﯾﮕﻪ ﺧﺎﻧﺪان رو ﺑﻪ ﻗﺪرت ﺑﺮﺳﻮﻧﯽ‪.‬ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه‬
‫اي از دو ﺧﺎﻧﺪاﻧﯽ‪.‬ﭘﺲ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﺖ ﻫﻢ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺗﺮه‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﻦ‬
‫ﺷﺨﺼﯿﺖ دوﻣﺖ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ‪.‬ﻓﻘﻂ در اون ﺻﻮرﺗﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ از‬
‫ﺗﻤﺎم ﻗﺪرﺗﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺗﻼش ﮐﻦ ﭘﺴﺮ‪.‬ﻣﺎ رو ﺳﺮاﻓﮑﻨﺪه ﻧﮑﻦ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از اﺗﻤﺎم ﺣﺮف ﻫﺎﯾﺶ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ و از ﺧﻮد ﺗﻨﻬﺎ رﻋﺪي ﺑﺮ‬
‫ﺟﺎي ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ آن ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺤﻈﻪ اي دوام آورد‪.‬روﻫﺎن ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬ﻣﯿﺎن ﯾﮏ دوراﻫﯽ ﮔﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﺗﺎﺑﺤﺎل ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ‬
‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ زﻧﺪﮔﯽ او را ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺣﺎﻻ ﺧﻮد او ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ‬
‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﺶ را ﺗﺄﯾﯿﻦ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﺳﯿﻨﻪ اش را ﺳﭙﺮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺮد و ﺑﺎ دﺳﺘﺎﻧﯽ ﮔﺮه ﮐﺮده در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻓﺮاﺧﻮاﻧﯽ دو راه اﯾﺴﺘﺎد‪.‬او‬
‫ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺧﻮد را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن ﺑﻪ آن ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻼش‬
‫ﺧﻮد را ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬در اﺑﺘﺪا ﺑﺎ ﺧﻮد ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ واﻗﻌﺎً‬
‫ﺑﻪ ﻗﺪرﺗﻬﺎﯾﺶ اﺣﺘﯿﺎج ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮده‪،‬آن دو را ﺑﻪ ﮐﺎر ﻧﮕﯿﺮد‪.‬ﻋﺼﺎﯾﺶ‬
‫را ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد و ﺑﺎ دﯾﺪن ﮔﻮي ﺳﯿﺎه رﻧﮕﯽ ﮐﻪ در آن رﻋﺪﻫﺎﯾﯽ‬
‫ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ و از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮﻟﺒﺎﻧﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬رداﯾﺶ‬
‫را ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد‪.‬ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺑﺮداﺷﺖ و ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از آن از‬
‫ﺧﻮد رﻋﺪي ﺑﺮ ﺟﺎي ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ رﻧﮓ آن ﺳﭙﯿﺪ ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻪ آﺑﯽ‬
‫و ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﯿﺎه ﺑﻮد‪.‬ﻣﻘﺼﺪش ﮐﻮﭼﻪ دﯾﺎﮔﻮن ﺑﻮد‪...‬‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪،‬از ﺷﺪ‪‬ت ﺗﻌﺠﺐ ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬ﭼﻪ‬
‫اﺗّﻔﺎﻗﯽ روي داده ﺑﻮد؟‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪-11‬‬‫ﺑﺎورش ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻨﻈﺮه ي ﻋﺠﯿﺐ‬
‫ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﻣﻐﺎزه ﻫﺎ در آﺗﺶ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﺪ‪.‬اﺟﺴﺎد ﺑﺴﯿﺎري روي‬
‫زﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮردﻧﺪ‪.‬از ﻗﺮار ﻣﻌﻠﻮم ﺟﻨﮕﯽ ﺑﺰرگ در اﯾﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﻨﻄﻘﻪ روي داده ﺑﻮد‪.‬دﯾﺎﮔﻮن ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ وﯾﺮان ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﻫﺮ‬
‫ﮐﺠﺎ ﮐﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدي‪،‬ﺟﺰ ﺧﺮاﺑﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﯽ دﯾﺪي‪.‬روﻫﺎن در‬
‫ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻋﺼﺎﯾﺶ را در ﻣﺸﺖ ﮔﺮه ﮐﺮده اش ﻣﯽ ﻓﺸﺮد‪،‬ﺗﻤﺎم‬
‫ﻣﻨﻄﻘﻪ را از ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ ﺧﺸﻤﯽ وﺻﻒ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ‬
‫دﻧﺪاﻧﻬﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﻓﺸﺮد‪،‬ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ آﭘﺎرات ﮐﺮد‪.‬درون‬
‫اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ‪.‬ﻫﻤﻪ ﮐﺎرﮐﻨﺎن‬
‫در ﺗﺎﻻر ﺑﻪ دور ﻫﻢ ﮔﺮد آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﯿﺮوزي در‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﻧﺒﺮدﺷﺎن ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺷﺎدي ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫وزﯾﺮ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﭼﯿﺰي را ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زد‪،‬ﻣﺸﺘﺶ را ﺑﺎ ﺷﺎدي در‬
‫ﻫﻮا ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد‪.‬ﺟﻤﻊ ﻧﯿﺰ در اﻧﺘﻬﺎي ﻫﺮ ﺟﻤﻠﻪ وزﯾﺮ‪،‬ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺧﻮد ﺳﺨﻨﺎن او را ﺗﺄﯾﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬در ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎل و ﻫﻮا ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن در اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ و ﺷﺨﺼﯽ‬
‫ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ از آن ﻋﺒﻮر ﮐﺮد‪.‬در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻧﻔﺮ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ‬
‫ﺧﻮد را ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬وزﯾﺮ ﻧﯿﺰ ﻋﺼﺎﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ و آﺑﯽ رﻧﮓ را از‬
‫ﻏﯿﺐ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد و ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺮاﺳﯽ ﺑﻪ ﺷﺨﺺ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ‬
‫ﮔﺮد و ﻏﺒﺎر اﺣﺎﻃﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬زل زد‪.‬ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﺸﻢ‬
‫ﻓﺮاواﻧﺶ را ﺑﺮ ﺳﺮ اﻓﺮاد ﺣﺎﺿﺮ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺟﻤﻊ را از‬
‫ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن وزﯾﺮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﻧﻤﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر از وزﯾﺮ ﻣﺘﻨﻔﺮ اﺳﺖ‪.‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ‬
‫ﻋﺬاﺑﯽ را ﮐﻪ ﺳﺎﮐﻨﺎن ﮐﻮﭼﻪ دﯾﺎﮔﻮن ﻣﺘﺤﻤﻞ ﺷﺪﻧﺪ را ﺑﺮ وزﯾﺮ‬
‫ﺗﺤﻤﯿﻞ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ذﻫﻦ وزﯾﺮ را ﻣﻮرد ﺣﺪف ﻗﺮار داد‪.‬وزﯾﺮ ﺑﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﻪ دﻓﺎع ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ روﻫﺎن ﺑﻪ راﺣﺘﯽ دﯾﻮار دﻓﺎﻋﯽ‬
‫وزﯾﺮ را در ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺖ و ﺑﻪ ﺑﺎزرﺳﯽ ﺧﺎﻃﺮات او ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮐﺎرش در ﺣﺪود دو ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﯿﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻣﺪ‪‬ت ﭼﯿﺰﻫﺎي‬
‫ﺑﺴﯿﺎري را ﻓﻬﻤﯿﺪ‪.‬وزﯾﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻗﻮي ﺗﺮﯾﻦ ﺳﺮﺑﺎزاﻧﺶ ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ‬
‫ﻣﺮدﻣﺎن ﺧﻮش روي ﻗﺪرت آب ﻫﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮده و از ﻣﺤﺪودﯾﺖ‬
‫ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ آﻧﺎن ﺑﺮاي ﻧﻤﺎﯾﺎﻧﺪن ﻗﺪرﺗﺸﺎن ﺑﺮاي ﺧﻮد در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺳﺘﻔﺎده را ﺑﺮده ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺳﻔﺮش را ﺑﻪ‬
‫آن ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد‪.‬اﺳﺘﺎد آن ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﺎﻧﻮاده‬
‫اش ﺑﻪ ﮔﺮﻣﯽ از او اﺳﺘﻘﺒﺎل ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺣﺘﯽ ذره اي از‬
‫اﺳﺮار ﺧﻮد را ﻟﻮ ﻧﺪاده و روﻫﺎن را دﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ راﻫﯽ ﺷﻬﺮي‬
‫دﯾﮕﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وزﯾﺮ دﯾﺎﮔﻮن را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﻓﺮادش ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮐﺮده‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد ﺗﺎ ﺗﻨﻬﺎ ‪ 50‬ﻧﻔﺮ از ﺻﺪﻫﺎ ﺗﻦ از اﻓﺮاد وﻟﺪﻣﻮرت را از ﺑﯿﻦ‬
‫ﺑﺒﺮد‪.‬ﺑﺎ ﯾﺎدآوري ﺻﻮرت ﭘﺮﭼﺮوك و ﻣﻬﺮﺑﺎن اﺳﺘﺎد ﺧﺸﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫زﻫﺮي در وﺟﻮدش ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪.‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﺪرت ﺧﻮد را ﻧﻤﺎﯾﺎن‬
‫ﺳﺎزد اﻣ‪‬ﺎ از ﻗﺪرت ﻫﺎي ﭘﯿﺸﯿﻦ ﺧﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﺧﺸﻢ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺑﻪ زﺑﺎن آوردن ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ ﺑﺮ ﺳﺮ‬
‫وزﯾﺮ و ﯾﺎراﻧﺶ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ اﻧﺮژي زﯾﺎدي از او ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‬
‫اﻣ‪‬ﺎ ﻧﺘﯿﺠﻪ اش ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﻮد‪.‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ از ﻣﺮدﻣﺎن ﺟﻨﮕﻞ ﺳﯿﺎه‬
‫آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎدي از ﻧﺎﮐﺠﺎ وزﯾﺪن ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﺑﺎد دودي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ‬
‫را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه آورد‪.‬دود ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻓﻀﺎ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫اﻃﺮاف ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ در اﻧﺘﻈﺎر ﻓﺮﻣﺎن وزﯾﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ از‬
‫آن وزﯾﺮ ﻧﯿﺰ دﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺷﺪ و ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎدي ﺑﻪ زﯾﺮدﺳﺘﺎﻧﺶ ﭼﯿﺰي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮔﻔﺖ‪.‬ﺧﻮد او ﻧﯿﺰ در اﺑﺘﺪا ﺳﭙﺮي آﺑﯽ رﻧﮓ ﺑﻪ دور ﺧﻮد ﮐﺸﯿﺪ و‬
‫ﺑﻌﺪ ﻣﺸﻐﻮل اداي ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﺸﻨﻮدي ﺑﻪ اﻓﺮادي ﮐﻪ‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﭙﺮﻫﺎي ﺧﻮد‪،‬ﺳﭙﺮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﺎً ﺿﻌﯿﻒ و ﯾﺎ ﻗﻮي‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد‪.‬ﺑﻪ زودي ﺻﺪاي ﺷﮑﺎﻓﺘﻪ‬
‫ﺷﺪن ﻫﻮا ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ و ﭘﺲ از آن ﻣﺮدي ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎدي از ﺗﻌﺠﺐ‬
‫و درد ﺑﻪ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬اﺷﺨﺎﺻﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﺮد ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺳﭙﺮ ﺧﻮد را ﺟﺎﻣﺪ ﮐﺮده و ﻣﺸﻐﻮل ﺗﻘﻮﯾﺖ آن ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺟﺴﻤﯽ‬
‫ﻧﻮك ﺗﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﻧﯿﺰه از ﺷﮑﻢ ﻣﺮد ﻋﺒﻮر ﮐﺮده و از ﮐﻤﺮش‬
‫ﺑﯿﺮون زده ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ زودي ﻧﯿﺰه ﻫﺎ از ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﺮ ﺑﺪن اﻓﺮاد‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ و ﺗﻌﺪاد ﺑﺴﯿﺎري را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬وزﯾﺮ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ را ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زد‪.‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻋﺼﺎي وزﯾﺮ اﻧﺪﮐﯽ‬
‫درﺧﺸﯿﺪ و از درون ﮔﻮي واﻗﻊ در ﺑﺎﻻي ﻋﺼﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ آﺑﯽ رﻧﮓ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻮي روﻫﺎن ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ‪.‬اﻃﺮاﻓﯿﺎن وزﯾﺮ ﻧﯿﺰ ﭼﻮﺑﺪﺳﺖ ﻫﺎي‬
‫ﺧﻮد را ﺗﮑﺎن دادﻧﺪ و از آﻧﺎن ﻧﯿﺰ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ وزﯾﺮ اﻣ‪‬ﺎ‬
‫ﺑﺎ ﻗﺪرﺗﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﺳﻮي روﻫﺎن ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ‬
‫آراﻣﺶ ﻋﺼﺎﯾﺶ را ﺑﺮ زﻣﯿﻦ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬زﻣﯿﻦ اﻧﺪﮐﯽ ﻣﻮج ﺑﺮداﺷﺖ و‬
‫ﭼﯿﺰي را ﺑﻪ ﻋﺼﺎ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮد‪.‬رو ﺑﻪ روي روﻫﺎن ﺳﺨﺮه اي‬
‫ﺳﻨﮕﯽ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬دﯾﻮار ﻣﺤﻮ ﺑﻮد و از ﭘﺸﺖ آن ﻃﺮف دﯾﮕﺮش‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺑﻮد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺑﻪ دﯾﻮاره ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺑﻪ دﯾﻮاره ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‪.‬دﯾﻮاره ﺳﺎﻟﻢ‬
‫ﺑﻮد اﻣ‪‬ﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﭘﺎﺑﺮﺟﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬اﺑﺘﺪاي ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫آب ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬از زﯾﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﻗﻄﺮات آب ﺑﺮ زﻣﯿﻦ ﺳﻘﻮط ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻗﻄﺮات ﻧﺮﺳﯿﺪه ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﻣﺤﻮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﺑﻪ‬
‫وزﯾﺮ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬وزﯾﺮ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺑﺮ ﺟﺎﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬او دود‬
‫ﺳﺒﺰ رﻧﮓ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮده و اﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﺧﯿﺎل راﺣﺖ ﺑﻪ روﻫﺎن ﭼﺸﻢ‬
‫دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ اﻓﺮاد وزﯾﺮ‪،‬وي را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﺷﺨﺎص‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻨﻨﺪه ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪.‬اﻓﺮاد ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪه ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه وزﯾﺮ ﯾﺎزده ﻧﻔﺮ‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬وزﯾﺮ دﺳﺘﺶ را روي ﮔﻮي ﮔﺬاﺷﺖ و ﭼﯿﺰي را زﻣﺰﻣﻪ‬
‫ﮐﺮد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن اﻓﺮاد وزﯾﺮ ﻃﻠﺴﻤﺸﺎن را ﻗﻄﻊ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬از درون‬
‫ﮔﻮي ﻋﺼﺎي وزﯾﺮ ﭼﯿﺰي ﻃﻼﯾﯽ رﻧﮓ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﺟﻬﯿﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫دﯾﻮار و روﻫﺎن ﺑﯽ ﺧﯿﺎل ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺟﺪﯾﺪ ﮐﻤﯽ ﺧﻮد را ﺟﻤﻊ ﮐﺮد و در ﺣﺎﻟﺖ آﻣﺎده ﺑﺎش ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ از درون آب راه ﺧﻮد را ﺑﺎز ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﯾﻮاره ﻣﯽ‬
‫آﻣﺪ‪.‬ﺻﺪاي زﻧﮕﯽ در ﮔﻮش ﻫﺎي روﻫﺎن ﻃﻨﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ را در ذﻫﻨﺶ آﻣﺎده ﮐﺮد ﺗﺎ در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ دﯾﻮاره ﻧﺎﺑﻮد‬
‫ﺷﺪ‪،‬آن ﻫﺎ را ﺑﻪ ﮐﺎر ﮔﯿﺮد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن روﻫﺎن ﭼﯿﺰ ﻋﺠﯿﺒﯽ دﯾﺪ‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻃﻼﯾﯽ رﻧﮓ ﺑﻪ آﺳﺎﻧﯽ از درون دﯾﻮاره ﺳﺨﺮه ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺒﻮر‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﻋﺚ ﻏﻔﻠﺖ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻮﺗﺎه روﻫﺎن ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮد را ﺟﻤﻊ ﮐﺮد و در آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﻓﺮﯾﺎد‬
‫زد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ و در ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻧﺘﯽ روﻫﺎن ﺑﻪ ﭼﯿﺰ‬
‫ﻃﻼﯾﯽ رﻧﮓ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪.‬اﻧﻔﺠﺎري ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﺷﺪ‪‬ت اﻧﻔﺠﺎر ﺑﻪ‬
‫ﮔﻮﻧﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﯾﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﯾﻮار ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪،‬دردي در ﺳﺮش ﭘﯿﭽﯿﺪ‪.‬ﻃﻮري ﮐﻪ‬
‫ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﺳﯿﺎه ﻣﯽ دﯾﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ‪،‬ﺧﻮد‬
‫را روي زﻣﯿﻦ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬روي دو زاﻧﻮ ﺑﺮ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وزﯾﺮ ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬او ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زﺷﺘﯽ ﺑﻪ روﻫﺎن ﻣﯽ‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬روﻫﺎن دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش رﺳﺎﻧﺪ و ﺳﺮش را‬
‫ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪.‬اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ و ﺷﮏ ﺑﻪ ﺳﺮش دﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪ و زﻣﺎﻧﯽ‬
‫ﮐﻪ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮي دﯾﺪﮔﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ ﺷﮑﺶ ﺑﻪ ﯾﻘﯿﻦ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮﻧﯽ از ﺳﺮش ﺟﺎري ﺑﻮد‪.‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﻗﺮﻣﺰ دﯾﺪ‪.‬ﺑﺎ‬
‫اﯾﻦ ﺗﺼﻮر ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﻮردش ﻣﺮﺑﻮط ﻣﯽ ﺷﻮد‪،‬اﻧﺪﮐﯽ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮد و دوﺑﺎره آن ﻫﺎ را ﮔﺸﻮد‪.‬ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺟﻠﻮي‬
‫ﭼﺸﻤﺶ ﮐﺎﻣﻼً ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﺧﺸﻤﯽ ﺑﯽ ﺳﺎﺑﻘﻪ از روي زﻣﯿﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬اﻃﺮاف ﺑﺪﻧﺶ ﺟﺮﻗﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺷﮑﻞ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬دودي ﻏﻠﯿﻆ و‬
‫ﺳﯿﺎه رﻧﮓ از ﺑﺪﻧﺶ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ و در ده ﺳﺎﻧﺘﯽ ﺑﺪﻧﺶ ﺷﺮوع‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻮ ﺷﺪن ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬وزﯾﺮ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ رو ﺑﻪ روﯾﺶ ﻣﯽ‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﺳﭙﺮي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻪ دور ﺧﻮد ﮐﺸﯿﺪ و دو ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫روﻫﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ در ﻧﯿﻢ ﻣﺘﺮي او ﻣﺤﻮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬دﯾﺪ روﻫﺎن‬
‫ﻣﺨﺘﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬رﻧﮓ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺗﯿﺮه و ﭘﻮﺳﺘﺶ زﻣﺨﺖ و ﺧﺸﻦ‬
‫ﺷﺪ‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮐﻢ ﮐﻢ رﻧﮓ ﺧﻮد را از دﺳﺖ دادﻧﺪ و ﯾﮑﺪﺳﺖ ﺳﭙﯿﺪ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﻮري اﻧﺪك را از ﺧﻮد ﺳﺎﻃﻊ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﭘﻮﺳﺘﺶ‬
‫ﮐﺎﻣﻼً ﺳﯿﺎه ﺷﺪ‪.‬ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺳﭙﯿﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬رداﯾﺶ ﺟﺬب ﺑﺪﻧﺶ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺷﻠﻮاري ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺎ داﺷﺖ‪،‬ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﭙﯿﺪ در آﻣﺪ‪.‬ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﺎﭼﻪ ﻫﺎي‬
‫ﺷﻠﻮار ﭘﺎره ﭘﺎره ﺷﺪ و ﮐﻔﺸﻬﺎﯾﺶ ﻧﯿﺰ ﭘﺎره و ﺑِﺪ‪‬رد ﻧﺨﻮر ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن از اﺑﺘﺪاي ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻠﺶ ﻣﺸﮑﻞ ﺗﻨﻔﺴﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد و‬
‫اﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻧﺎﻟﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ از ﺟﺎﯾﺶ ﺗﮑﺎن ﻧﻤﯽ ﺧﻮرد‪.‬ﭼﻨﺎن‬
‫ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﻃﻠﺴﻢ ﻗﻔﻞ ﺑﺪن ﺑﺮ روﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﻧﺪ‪.‬ﺻﺪاي ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎﯾﺶ‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﻢ ﺗﺮ و ﮐﻠﻔﺖ ﺗﺮ ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﻌﺮه ﻫﺎﯾﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫روي ﺑﺪن ﻋﻀﻼﻧﯿﺶ ﺧﻄﻮﻃﯽ درﺧﺸﺎن و ﺳﭙﯿﺪ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ‬
‫از ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺎ ﺑﺎﻻي ﺑﺪﻧﺶ را ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اﻧﺸﺌﺎﺑﺎت ﻇﺮﯾﻔﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ ﻫﺎ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ راه ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﺧﻄﻮط در ﺳﻤﺖ ﭼﭗ‪،‬ﺧﻮد را‬
‫ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﮔﺮدﻧﺶ و از ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﺗﺎ اواﺳﻂ ﺻﻮرﺗﺶ رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻄﻮط روي ﺑﺎﻻي ﺑﺪﻧﺶ ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻮﭼﮏ و رﯾﺰ ﺑﻮده و ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪،‬ﮐﻠﻔﺖ ﺗﺮ و ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺗﺮ و روي‬
‫ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻧﯿﺰ ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻮﭼﮏ و ﻇﺮﯾﻒ ﺧﻮد را ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دادﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫از ﮔﺬﺷﺖ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎﯾﯽ اﻧﺪك ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻠﺶ ﭘﺎﯾﺎن ﯾﺎﻓﺖ و ﮐﻤﯽ‬
‫اوﺿﺎع ﺑﯿﺮوﻧﯽ ﺧﻮد را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد‪.‬وزﯾﺮ ﻧﯿﺰ در آن ﺳﻮ ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت‬
‫اﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ ﮐﺮده و ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﻌﻨﺖ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ ﭼﺮا در اﺑﺘﺪاي‬
‫ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ ﭘﺴﺮ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ را ﺗﺮك ﻧﮑﺮده‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﻓﺸﺎر‬
‫زﯾﺎدي را ﺑﺮ روي ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ آﭘﺎرات را‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬روﻫﺎن ﻧﯿﺰ از آن ﺳﻮ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ از اﻃﺮاف ﺑﻪ‬
‫او اﻧﺮژي زﯾﺎدي ﻣﯽ رﺳﺪ و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اﯾﻦ اﻧﺮژي را ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرﺗﯽ ﺗﺨﻠﯿﻪ ﮐﻨﺪ‪.‬ﭘﺲ ﺑﺪون ﺗﻔﮑﺮ ﻋﺼﺎﯾﺶ را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ‪.‬ﻋﺼﺎ را‬
‫ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎﻗﯽ ﮐﺎرﻫﺎ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻏﺮﯾﻀﯽ اﻧﺠﺎم داد‪.‬‬
‫ﻋﺼﺎ ﻧﻮراﻧﯽ ﺷﺪ و ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮ درﺧﺸﺶ آن اﻓﺰوده ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ روﻫﺎن در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﻌﺮه ﻣﯽ زد‪،‬ﻋﺼﺎي‬
‫درﺧﺸﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻮي وزﯾﺮ و ﻫﻤﺮاﻫﺎﻧﺶ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪.‬وزﯾﺮ‬
‫در آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ راه ﺣﻞ را ﯾﺎﻓﺖ‪ .‬ﺳﭙﺮش را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد و ﺑﺎ‬
‫ﻋﺼﺎ ﺑﺮ زﻣﯿﻦ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬اﻧﻮاري از زﯾﺮ ﻋﺼﺎ ﺑﻪ ﺳﻮي ﯾﺎران وزﯾﺮ‬
‫ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪﻧﺪ و ﻋﺼﺎي وزﯾﺮ را ﺑﻪ آن ﻫﺎ ﻣﺘﺼﻞ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬در‬
‫اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ اﻧﺮژي زﯾﺎدي ﺑﻪ وزﯾﺮ وارد ﺷﺪ‪.‬در ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ وزﯾﺮ‬
‫ﮔﻤﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺟﺬب اﻧﺮژي را ﻧﺪارد‪،‬ﯾﺎراﻧﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺣﺎل ﺧﻮد رﻫﺎ ﮐﺮده و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪.‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﭘﺲ از‬
‫آن ﻋﺼﺎي روﻫﺎن ﺑﻪ ﺷﮑﻞ رﻋﺪي ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪ و ﺑﻪ ﻣﯿﺎن‬
‫اﻓﺮاد و روي زﻣﯿﻦ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪.‬زﻣﯿﻦ ﻣﻮج ﺑﺮداﺷﺖ و ﺗﻌﺎدل‬
‫اﻓﺮاد را ﺑﺮ ﻫﻢ زد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﻓﺮاد ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮاي ﺑﺎزﯾﺎﻓﺘﻦ ﺗﻌﺎدل ﺧﻮد ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دﺳﺖ ﻧﯿﺎوردﻧﺪ‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ اﻧﻔﺠﺎري از ﻧﻮر آﻧﺎن را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮد و از آن ﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻏﺒﺎري ﺑﻪ ﯾﺎدﮔﺎر ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ از ﻓﺮار وزﯾﺮ ﻧﻌﺮه اي ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺳﺮ داد‪.‬ﺟﺮﻗﻪ ﻫﺎي‬
‫اﻃﺮاف روﻫﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﭼﺸﻢ ﮔﯿﺮي اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‬
‫رﻋﺪي ﮐﻪ ﻗﻄﺮش ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ دو ﺑﺮاﺑﺮ ﻋﺮض ﺑﺪن روﻫﺎن ﺑﻮد ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ آﺳﻤﺎن ﭘﺮواز ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻏﺮﺷﯽ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺧﻮد را ﺑﻪ‬
‫ﺟﻬﺎﻧﯿﺎن ﻧﻤﺎﯾﺎﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن در ﻣﯿﺎن رﻋﺪ از ﺷﺪ‪‬ت ﺧﺸﻢ اﻧﺮژي ﺧﻮد‬
‫را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ رﻋﺪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ و روﻫﺎن‬
‫در ﻏﺎﻟﺐ ﻣﻮﺟﻮدي ﻋﺠﯿﺐ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ دودي ﻏﻠﯿﻆ و ﺳﯿﺎه رﻧﮓ‬
‫از ﺑﺪن ﺳﯿﺎﻫﺶ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ‪،‬از ﺷﺪ‪‬ت درد روي دو زاﻧﻮﯾﺶ ﺑﺮ‬
‫زﻣﯿﻦ ﺳﻘﻮط ﮐﺮد‪.‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺮ زﻣﯿﻦ ﮔﺬارد و اﯾﻦ ﺑﺎر از ﺷﺪ‪‬ت‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫درد ﻧﻌﺮه زد‪.‬روي ﮐﻤﺮش دو ﻧﻮر در ﺣﺎل ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮي ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬دو‬
‫ﻧﻮر ﮐﻢ ﮐﻢ ﺷﮑﻞ ﻧﻘﻄﻪ اي ﺧﻮد را ﮔﺴﺘﺮش داده و ﺑﻪ ﺷﮑﻞ دو‬
‫رﻋﺪ درآﻣﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ روي ﭘﻮﺳﺖ ﺳﯿﺎه ﻣﻮﺟﻮد ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺟﻮد ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺑﺎ دردي ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ‬
‫ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪ‪.‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وزارت ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻﯾﯿﺶ را از دﺳﺖ داده و‬
‫در آﺗﺶ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ‪.‬ﻣﻮﺟﻮد ﺳﯿﺎه رﻧﮓ ﺑﻪ آراﻣﯽ رﻧﮓ ﺧﻮد را از‬
‫دﺳﺖ داد و ﺑﻪ ﺟﻮاﻧﯽ در رداﯾﯽ ﺳﯿﺎه ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮔﺸﺖ‪...‬‬
‫ﭘﺲ از ‪ 7‬ﺳﺎل ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﻣﺎدري ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺷﺎدي ﮐﻮدﮐﺎﻧﻪ اي در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻗﺪم ﻣﯽ زد و ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ اﻓﺮاد‬
‫را در ﻟﺤﻈﻪ دﯾﺪﻧﺶ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ رﺷﺘﻪ اﻓﮑﺎرش ﺗﻮﺳﻂ‬
‫ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮐﻪ از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪،‬ﭘﺎره ﺷﺪ‪.‬ﺑﺎ ﮐﻤﯽ اﺳﺘﺮس‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ آﭘﺎرات ﮐﺮد‪.‬از دﯾﺪن ﺻﺤﻨﻪ رو ﺑﻪ روﯾﺶ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪ‪‬ت ﺟﺎ ﺧﻮرد‪.‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﺎﻻي وزارت ﺑﻪ ﮐﻠﯽ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه و روي‬
‫زﻣﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﮔﻮداﻟﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﻋﺼﺎﯾﺶ دو ﺿﺮﺑﻪ‬
‫ﺑﻪ زﻣﯿﻦ زد‪.‬ﺑﻪ آراﻣﯽ از زﻣﯿﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﮔﻮدال رﻓﺖ‪.‬آﺗﺶ در ﻫﻤﻪ ﺟﺎ زﺑﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع‬
‫ﺑﺮاي او اﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫زﻣﯿﻦ رﺳﯿﺪ‪،‬ﺟﺎدو را ﺑﺎﻃﻞ ﮐﺮد و ﮐﻤﯽ اﻃﺮاف را ﺑﺎزرﺳﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﻃﺮاف ﭘﺮ ﺑﻮد از اﺟﺰاي ﺑﺪن اﻧﺴﺎن ﻫﺎ‪.‬ﺗﻤﺎﻣﯽ آن ﻫﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت‬
‫ﺑﺪي ﺳﻮﺧﺘﻪ و ﺳﯿﺎه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و از روي‬
‫ﺗﺄﺳﻒ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎﻧﯽ داد‪.‬ﮐﻤﯽ دﯾﮕﺮ اﻃﺮاف را ﮔﺸﺖ‪.‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ‬
‫ﺑﻪ ﺑﺪﻧﯽ ﮐﻪ رو ﺑﻪ روﯾﺶ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪،‬ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬او‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد؟ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ زاﻧﻮ زد و رگ ﮔﺮدن ﻣﺮد را ﻟﻤﺲ‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻓﺮد زﻧﺪه اﺳﺖ‪.‬ﺑﺎ ﺟﺎدوﯾﯽ او را ﺑﻪ‬
‫ﻣﮑﺎن ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش اﻧﺘﻘﺎل داد و ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪...‬‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از ﺳﻼﻣﺖ او اﻃﻤﯿﻨﺎن ﯾﺎﻓﺖ‪،‬از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﯽ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪...‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﮔﺸﻮد‪.‬ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ درد ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ‬
‫ﺣﺮﮐﺖ دادن اﺟﺰاي ﺑﺪﻧﺶ را ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬اﺟﺰاي ﺑﺪﻧﺶ از ذﻫﻨﺶ‬
‫ﻓﺮﻣﺎن ﻧﻤﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﺗّﻔﺎﻗﺎت درون وزارت‬
‫ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺣﺠﻮم آوردﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ ﯾﺎدآوري ﻓﺮار وزﯾﺮ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ‬
‫روي دو ﭘﺎﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎد‪.‬ﮐﻤﯽ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺗﻌﺎدﻟﺶ را ﺑﻪ دﺳﺖ‬
‫آورد‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﯾﺎدآوري ﻣﺮدﻣﺎن ﻣﻬﺮﺑﺎن و ﻣﻬﻤﺎن ﻧﻮاز ﻗﺪرت آب‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺎ ﺑﻐﺾ ﺑﻪ وزﯾﺮ و ﻫﻤﺪﺳﺘﺎﻧﺶ ﻟﻌﻨﺖ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﺎ ﺧﻮد ﻋﻬﺪ ﮐﺮد‬
‫ﮐﻪ اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﯿﺮد‪.‬اﻧﺪﮐﯽ در اﺗﺎق ﻗﺪم زد و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ آرام ﺷﺪ‪،‬ﺑﻪ‬
‫ﯾﺎد ﻋﺼﺎﯾﺶ اﻓﺘﺎد‪.‬او ﺑﺎ دﺳﺘﺎن ﺧﻮدش ﻋﺼﺎ را ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻣ‪‬ﺎ ﭼﻨﺪان ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي او ﺑﻪ ﺧﻮدﯾﻪ ﺧﻮد ﻗﺪرت ﺑﺎﻻﯾﯽ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ و اﮐﻨﻮن ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ را ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺎز‬
‫ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﺑﻪ داﺷﺘﻦ ﻋﺼﺎ اﺣﺴﺎس ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﻪ راه‬
‫اﻓﺘﺎد‪.‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬در ﻗﺼﺮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ در را ﮔﺸﻮد‬
‫و ﺷﮑﺶ ﺑﻪ ﯾﻘﯿﻦ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ رﺳﯿﺪ‪،‬ﺟﻤﻊ ﺷﺎد ﻣﺤﻔﻞ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد‪.‬آن ﻫﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺻﻮرت زوج ﻫﺎﯾﯽ در ﮐﻨﺎر ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﮔﺮم ﺻﺤﺒﺖ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻮاﻧﺎن ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫در ﮐﻨﺎر ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻧﺶ‬
‫ﻧﺸﺴﺖ‪.‬ﺣﻀﻮر ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺳﻼﻣﯽ ﺑﻠﻨﺪ اﻋﻼم ﻧﻤﻮد و ﺗﮏ ﺗﮏ اﻓﺮاد‬
‫ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﮔﺮﻣﯽ از او اﺳﺘﻘﺒﺎل ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن از دﯾﺪن اﯾﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﺎد‬
‫ﻟﺬّت ﻣﯽ ﺑﺮد و آرزو ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﻏﻢ در اﯾﻦ ﺟﻤﻊ وارد‬
‫ﻧﺸﻮد‪.‬در ﻣﯿﺎن اﻓﺮاد ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﺎﺟﺮاي وزارت را ﺑﺎ آن ﻫﺎ در‬
‫ﻣﯿﺎن ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث در اﻧﺘﻬﺎي ﺻﺤﺒﺖ روﻫﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬وزﯾﺮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ از ﻗﺪرت واﻗﻌﯽ آب اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ﭼﻮن اون ﻗﺪرت رو دزدﯾﺪه‪.‬از ﮐﺴﯽ ﯾﺎد ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺮ ﻗﺪرت ﻃﻠﺒﺎن)ﮐﻪ ﺧﻮدش ﻧﯿﺰ ﺟﺰء‬
‫آن دﺳﺘﻪ ﺑﻮد‪(،‬ﻟﻌﻨﺖ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪-12‬‬‫روزﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪.‬ﻧﺒﺮدﻫﺎ ﺧﺮاﺑﯽ ﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎري را ﺑﻪ‬
‫ﺑﺎر ﻣﯽ آوردﻧﺪ‪.‬وزﯾﺮ ﺳﺎﺑﻖ از ﯾﮏ ﺳﻮ و وﻟﺪﻣﻮرت از ﺳﻮﯾﯽ‬
‫دﯾﮕﺮ و ﻣﺤﻔﻞ ﻧﯿﺰ در ﻣﯿﺎن اﯾﻦ دو ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﭘﯿﺶ ﺑﯽ ﻃﺮﻓﯽ ﺧﻮد را اﻋﻼم ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬اﮐﻨﻮن ﺧﻮد را در ﻣﯿﺎن ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ ﺳﻪ ﮔﺮوه ﺟﺎي ﻣﯽ‬
‫دادﻧﺪ‪.‬ﭼﻮن ﻋﺎﻗﺒﺖ اﻣﺜﺎل ﺧﻮد را دﯾﺪه و ﺑﻮدن در ﮔﺮوﻫﯽ ﺧﺎص‬
‫را اَﻣﻦ ﺗﺮ ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ‪.‬ﺟﻨﮓ ﻫﺎ ﺑﺮ روي ﻣﺮدم ﻋﺎدي ﻧﯿﺰ ﺗﺄﺛﯿﺮ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ و آن ﻫﺎ را ﺑﻪ ﺟﺎن ﻫﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬دزدي ﻫﺎي ﻓﺮاواﻧﯽ‬
‫ﺻﻮرت ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و اﻓﺮاد زﯾﺎدي در اﯾﻦ راه ﮐﺘﮏ ﻣﯽ ﺧﻮردﻧﺪ‪.‬در‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دﻧﯿﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎري دﯾﮕﺮ اﻋﻼم وﺟﻮد ﮐﺮده و‬
‫ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﻋﺚ ﻓﻮران ﻗﺪرت ﻫﺮي و ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﭙﺎﻫﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را ﺟﻤﻊ آوري ﮐﺮده و ﻣﻮﺟﻮدات‬
‫ﺑﺴﯿﺎري را ﺑﻪ ﺳﻮي ﺧﻮد ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬ﻣﺤﻔﻞ ﻧﯿﺰ ﺑﯽ ﮐﺎر ﻧﻨﺸﺴﺘﻪ‬
‫و ﺑﻌﺪ از وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﮔﺮوه را داﺷﺖ‪.‬روﻫﺎن در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن‬
‫اﺣﺴﺎس ﭘﻮﭼﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬در ﻧﯿﻤﯽ از درﮔﯿﺮي ﻫﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و‬
‫ﮔﻮﺷﻪ ﮔﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎ از او دوري ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﯿﺰ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ او را ﺳﺮ ﺣﺎل ﺑﯿﺎورﻧﺪ‪.‬از ﻫﻤﻪ‬
‫دوري ﻣﯽ ﮐﺮد و ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬در ﻧﺒﺮدﻫﺎ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺧﺸﻮﻧﺖ را‬
‫ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﺑﺮد و ﺑﻪ ﺣﺮﯾﻔﺎﻧﺶ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ رﺣﻤﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﺣﺮﯾﻔﺎﻧﺶ را ﺑﺮ زﻣﯿﻦ ﻣﯽ زد ﮐﻪ در ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺣﺘﯽ از‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺮدن ﻧﺎﻣﺸﺎن دوري ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬در ﻣﯿﺪان ﻫﻤﻪ او را ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ و ﺳﻌﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ در ﺣﺪ اﻣﮑﺎن از او دوري ﮐﻨﻨﺪ‪.‬ﭼﻮن ﻫﻤﻪ ﻣﯽ‬
‫داﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ رودرروﯾﯽ ﺑﺎ او ﻣﺮﮔﯽ دردﻧﺎك را ﺑﻪ ﺑﺎر ﺧﻮاﻫﺪ‬
‫آورد‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺗﻨﻬﺎ در ﻧﺒﺮدش ﺑﺎ اﻓﺮاد وزﯾﺮ و ﺧﻮد او ﻫﺪف‬
‫دار ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬در ﺑﺮاﺑﺮ اﯾﻦ ﮔﺮوه ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺷﮑﻠﯽ ﺧﺎص‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﻧﻮرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﺧﻮد رﻋﺪي ﺑﺮ ﺟﺎي ﻣﯽ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ دور آن را دودي ﺳﯿﺎه رﻧﮓ و ﻏﻠﯿﻆ ﻓﺮا‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ‪.‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﻧﺮژﯾﺶ را ﺗﺨﻠﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬اﺣﺴﺎس‬
‫آزادي و ﺳﺒﮑﯽ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد او را در ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻋﺼﺎﯾﺶ را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪،‬ﯾﺎ ﺑﻪ ﺑﯿﺎن ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬‬
‫اﻧﺮژي دروﻧﺶ ﺑﻪ ﮐﻠﯽ ﻓﺮق ﮐﺮده و اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﮔﻮﯾﯽ ﻋﺼﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﻮﺟﻮدي ﺑﻮد ﮐﻪ از اﻧﺮژي روﻫﺎن ﺗﻐﺬﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫دوﺑﺎره آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور را دﯾﺪه ﺑﻮد‪،‬ﺑﺎ ﺧﻮد ﻋﻬﺪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﺗﺎ زﻣﺎن رودرروﯾﯽ ﺑﺎ او ﺑﻪ ﺷﮑﻞ دوﻣﺶ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻧﺸﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﺪرت ﻫﺎي ﺧﺎص ﺧﻮد را در ﻣﻌﺮض ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻗﺮار‬
‫دﻫﺪ‪...‬‬
‫ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪﮔﻮي درون اﺗﺎﻗﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ‪ :‬ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﯿﺪ!اﻓﺮاد ﺑﺴﯿﺎري‬
‫دور ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺳﺎﺑﻖ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه و ﺳﻌﯽ دارﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﺮ ﭼﻪ‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ آﺳﯿﺐ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ‪.‬ﻟﻄﻔﺎً ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ‬
‫ﻫﺎي ﺧﻮد ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﻫﻤﮑﻒ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ‪.‬ﻣﺘﺸﮑﺮم!‬
‫ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻣﺎﯾﻞ ﻧﺒﻮد ﺗﺎ در اﯾﻦ ﻧﺒﺮد ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﺣﺴﺎﺳﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺧﺎص ﺑﺮ وﺟﻮدش ﺳﺎﯾﻪ اﻓﮑﻨﺪه ﺑﻮد‪.‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻗﺮار‬
‫اﺳﺖ اﺗّﻔﺎﻗﯽ ﺧﺎص روي دﻫﺪ‪.‬ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﺎ وﺟﻮد ﺧﺴﺘﮕﯽ‬
‫زﯾﺎد‪،‬ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ ﭘﯿﻮﺳﺖ‪...‬‬
‫ﺟﻨﮓ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ‪.‬اﺟﺴﺎد ﺑﺮ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده و‬
‫ﻟﮕﺪﻣﺎل ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺧﻮن زﻣﯿﻦ را رﻧﮕﯿﻦ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﺑﻮي ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ‬
‫و دود ﺑﺪي ﺑﻪ ﻣﺸﺎم ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬ﺻﺪاي ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎ از ﻫﻤﻪ ﺳﻮ ﺷﻨﯿﺪه‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ ﺗﻠﻔﺎت زﯾﺎدي داده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻫﻤﻨﻮز ﻫﻢ‬
‫ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻣﻘﺎوﻣﺖ را داﺷﺘﻨﺪ و دﺳﺘﻪ دﺳﺘﻪ از ﺗﻌﺪاد ﯾﺎران وزﯾﺮ‬
‫اﺳﺒﻖ ﮐﻢ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ده ﻧﻔﺮ از ﯾﺎران وزﯾﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺴﯿﺎر ﻓﺠﯿﻊ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ را ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬وزﯾﺮ ده ﻧﻔﺮ را ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﻗﺒﻠﯽ ﻫﺎ ﮐﺮده و ﺑﻪ آن ﻫﺎ ﻗﺪرت‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺴﯿﺎري ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور و ﮔﺮوه ﺳﻪ ﻧﻔﺮه ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺗﺮﯾﻦ ﮔﺮوه ﻣﺤﻔﻞ را ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دادﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد و وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ در دو دﺳﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﺒﺮد ﻣﯽ‬
‫ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺧﻮن ﺣﺮﯾﻔﺶ را از ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎك ﮐﺮد و ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﻫﻤﯿﺸﮕﯿﺶ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻧﺒﺮد ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬ﻧﺒﺮد‬
‫ﻧﺎﻋﺎدﻻﻧﻪ اي ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬ﭼﻮن روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻫﻤﻪ آن‬
‫ﻫﺎ را از ﭘﺎ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬ﻧﺒﺮد ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ و ﺑﺴﯿﺎري از‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ ﺧﻮد را ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬ﺗﺎ ﻣﺪﺗّﯽ ﻣﺤﻠﯽ ﻫﺎ ﻣﺮده اي‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﺑﺎ ﺻﺪاﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪد اﻧﻔﺠﺎر ﺗﻌﺪاد ﻣﺤﻔﻠﯽ‬
‫ﻫﺎ ﮐﻢ و ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور و ﻫﺮي ﻧﮕﺮان ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ و‬
‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻪ ﺳﻮي روﻫﺎن ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﮐﻮﺗﺎه‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺎ آن ﻫﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﭼﻬﺮه اش ﭼﯿﺰ‬
‫ﺧﺎﺻﯽ را ﻧﺸﺎن ﻧﻤﯽ داد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ در ﺑﺎﻃﻦ اﯾﻦ‬
‫ﻣﺮد‪،‬ﺣﺲ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ‪ ‬اﻧﺘﻘﺎم رﯾﺸﻪ دواﻧﺪه‪.‬ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎد ﻧﺎم او‬
‫را ﺻﺪا ﻣﯽ زد و ﺣﺘﯽ ﭼﻨﺪ ﺟﺎدو ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﻠﮑﻪ‬
‫او را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻮد ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ روﻫﺎن ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺑﺮداﺷﺖ و‬
‫اﺟﺎزه داد ﺗﺎ آن ﺟﺎدوﻫﺎي ﺿﻌﯿﻒ از ﭘﺸﺘﺶ ﻋﺒﻮر ﮐﻨﻨﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ‬
‫ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮔﻨﮓ ﺑﻪ ﻣﺤﻠﯽ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ وزﯾﺮ و اﻓﺮادش در اﻧﺠﺎ‬
‫ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ‪.‬ﺑﻪ زﯾﺮ ﭘﺎﯾﺶ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﮐﻤﯽ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ زﻣﯿﻦ را ﺑﺎد‬
‫زد!ﺳﭙﺲ زﯾﺮ ﻟﺐ ﭼﯿﺰي را زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد و ﭘﺲ از آن داﻣﺒﻠﺪور در‬
‫ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ روﻫﺎن را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ آراﻣﯽ از زﻣﯿﻦ‬
‫ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﭼﻨﺪان ارﺗﻔﺎع ﻧﮕﺮﻓﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺳﺮﻋﺘﺶ ﺑﺴﯿﺎر‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬ﺑﻪ ﻃﻮرﯾﮑﻪ ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ داﻣﺒﻠﺪور روﻫﺎن را درﺳﺖ‬
‫رو ﺑﻪ روي وزﯾﺮ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬زﯾﺮ ﻟﺐ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﭘﺲ از آن‬
‫ﺣﺮﮐﺘﯽ را از ﺳﻤﺖ وزﯾﺮ دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﺑﺮ ﺗﻌﺠﺒﺶ اﻓﺰود‪.‬وزﯾﺮ‬
‫از دﯾﺪن روﻫﺎن ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﺟﺎ ﺧﻮرد و آﺛﺎر ﺗﺮس در ﺻﻮرﺗﺶ‬
‫ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻌﺪ ﺟﻠﻮي ﺧﻮد را ﮔﺮﻓﺖ و ﺗﺮﺳﺶ را ﺑﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪي‬
‫زﺷﺖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﻤﺎم‬
‫ﻣﻄﺎﻟﺒﯽ را ﮐﻪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬از ﯾﺎد ﺑﺮده‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﺟﺎي آن ﻫﺎ اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎره اش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وزﯾﺮ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و در ازاي ﻫﺮ ﻧﺎﺳﺰا ﮐﻪ از ﻗﺒﻞ در ذﻫﻨﺶ آﻣﺎده ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد‪،‬ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﺑﯿﺎن ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﺻﻮرت داﯾﺮه وار ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬اﻃﺮاف وزﯾﺮ را ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﭘﺮ ﮐﺮده‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي ﺑﻪ ﺳﭙﺮﻫﺎي او ﻣﯽ ﺧﻮردﻧﺪ و او را‬
‫ﺗﻬﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺮگ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﻟﺒﺎن وزﯾﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﯽ ﺟﻨﺒﯿﺪ و ﮔﺎﻫﯽ‬
‫ﺑﺮاي اﯾﺠﺎد ﺳﭙﺮﻫﺎي ﭘﺮ ﻗﺪرت ﺗﺮ ﮐﻠﻤﺎت را ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زد‪.‬ﻧﻘﺸﻪ اي‬
‫را در ذﻫﻨﺶ آﻣﺎده ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﻧﻘﺸﻪ اي ﮐﻪ ﻫﻢ اﮐﻨﻮن روﻫﺎن ﻧﯿﺰ‬
‫از آن ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﻮد‪.‬وزﯾﺮ رﯾﺴﮏ ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻮي‬
‫زﻣﯿﻦ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮده و ﻃﻠﺴﻤﯽ ﭘﺮﻗﺪرت را ﺑﻪ ﺳﻮي روﻫﺎن رواﻧﻪ‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ زوزه ﮐﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﻫﺎن ﻣﯽ آﻣﺪ‪.‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎري ﮐﻪ‬
‫روﻫﺎن ﮐﺮد‪،‬آوردن دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﻮد‪.‬ﮐﻒ دﺳﺘﺶ را روﺑﻪ روي‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺲ از آن ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺨﺎر ﺷﺪ و ﻫﯿﭻ ردي ﻧﯿﺰ از ﺧﻮد‬
‫ﺑﺮ ﺟﺎي ﻧﮕﺬاﺷﺖ‪.‬روﻫﺎن روﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وزﯾﺮ ﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﺎ‬
‫دﯾﺪن او در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ از دروﻧﺶ ﺣﺮوﻓﯽ آﺷﻨﺎ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫آﻣﺪﻧﺪ‪،‬ﺣﺎﻟﺘﯽ دﻓﺎﻋﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ‪.‬وﻗﺘﺶ را ﺑﺮاي ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺮدن‬
‫وزﯾﺮ ﺗﻠﻒ ﻧﮑﺮد‪.‬ﭼﻮن ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﻗﺪرﺗﯽ ﮐﻪ در‬
‫اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت ﻣﻮج ﻣﯽ زد‪،‬ﻓﺮاﺗﺮ از ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻫﺎي او ﺑﻮد‪.‬ﺳﭙﺮي ﻗﻮي‬
‫درﺳﺖ ﮐﺮد و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از آن ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ‪،‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ را‬
‫ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮ روي وزﯾﺮ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺑﮕﺬارﻧﺪ‪،‬ﻣﺮور ﮐﺮد‪.‬ﺣﺮوف ﺑﻪ‬
‫آراﻣﯽ ﻣﺤﻮ ﺷﺪﻧﺪ و ﺟﺎي آن ﻫﺎ را وزﯾﺮ ﮔﺮﻓﺖ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ‬
‫ﺷﮑﻠﯽ ﻋﺠﯿﺐ داﺷﺖ‪.‬وزﯾﺮ ﺑﺪن ﻫﻤﯿﺸﮕﯿﺶ را داﺷﺖ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت‬
‫ﮐﻪ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻟﺮزه درآﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ آﺑﯽ و ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮدﻧﺪ!آﺑﯽ‬
‫و ﻗﺮﻣﺰ ﻣﺮزي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ و درﻫﻢ ﻣﺨﻠﻮط ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﭼﻨﺎن ﮐﻪ اﮔﺮ‬
‫ﻧﻮر ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ در ﻣﯽ آﻣﺪ‪،‬رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ‪،‬آﺑﯽ و آﺑﯽ‬
‫ﻧﯿﺰ‪،‬ﻗﺮﻣﺰ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﯿﺰ ﮐﺶ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و روي زﻣﯿﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اﻧﺘﻬﺎي دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ آب ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬آﺑﯽ ﮐﻪ روي‬
‫زﻣﯿﻦ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ‬
‫وزﯾﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﮐﻒ دﺳﺘﺶ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را ﺑﻪ ﺳﻮي‬
‫وزﯾﺮ رواﻧﻪ ﮐﺮد‪.‬وزﯾﺮ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ آب ﺧﻮد را رﻫﺎ ﮐﺮد و ﺑﺮ زﻣﯿﻦ‬
‫رﯾﺨﺖ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ از ﺑﺎﻻي وزﯾﺮ ﻋﺒﻮر ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺷﺨﺼﯽ دﯾﮕﺮ‬
‫اﺳﺎﺑﺖ ﮐﺮد‪.‬ﻓﺮد ﻓﺮﯾﺎدي زد و از درون ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪.‬ﺧﻮﻧﺶ ﺑﺎ‬
‫ﻫﯿﺠﺎن ﺑﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و ﺑﺮ ﺳﺮ ﯾﺎران وزﯾﺮ ﻓﺮود آﻣﺪ‪.‬ﺧﻮن ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫اﺳﯿﺪي ﺟﻤﺠﻤﻪ اﻓﺮاد را ﺳﻮراخ ﮐﺮده و ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺸﺎن ﻧﻔﻮظ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ را ﺑﻪ ﺳﻮي وزﯾﺮ ﻣﯽ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺷﺪه و ﺷﮑﻠﯽ رﻋﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ را‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻪ ﺳﻮي‬
‫وزﯾﺮ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮرﯾﮑﻪ ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺘﻮاﻧﺪ رﻋﺪ را‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﻌﻀﯽ از ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ از درون‬
‫وزﯾﺮ رد ﺷﺪه و ﺑﺮﺧﯽ روي او ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ وزﯾﺮ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮد را ﺗﺮﻣﯿﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬وزﯾﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﻤﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﻪ ﺳﭙﺮ روﻫﺎن ﻣﯽ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬ﺳﭙﺮي ﮐﻪ ﻫﺮ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﻓﺮو ﺑﺮﯾﺰد‪.‬روﻫﺎن اﻧﻮاع ﺟﺎدوﻫﺎ را اﻣﺘﺤﺎن‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ ﺑﺮ روي وزﯾﺮ ﮐﺎرﺳﺎز ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪.‬ﮐﻤﯽ ﺑﻌﺪ دﺳﺖ‬
‫از ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺮدن ﺑﺮداﺷﺖ و روي زﻣﯿﻦ ﻓﺮود آﻣﺪ‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را‬
‫ﺑﺴﺖ و ﻧﻔﺴﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬ﮐﻤﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ت ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد‪.‬ﭼﺮا از ﺟﺎدوي ﻣﺨﺼﻮﺻﺶ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﻨﺪ؟اﯾﺪه ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ و از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺪون ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم‬
‫دﻫﺪ‪.‬روي اﻧﺮژي دروﻧﺶ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد و آن را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻧﻮري در دﺳﺘﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد وﺑﺎ اﺷﺎره اي ﺳﭙﺮ را‬
‫ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺳﺎﺧﺖ‪.‬ﺗﮑﻪ ﻫﺎي ﺳﭙﺮ در ﺑﺪن آب ﻣﺎﻧﻨﺪ وزﯾﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻨﺪ و‬
‫او را زﺧﻤﯽ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ‪.‬ﺑﺪن وزﯾﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﺮﻣﯿﻢ ﺧﻮد‬
‫ﮐﺮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ وزﯾﺮ در ﺣﺎل آﻣﺎده ﮐﺮدن ﺧﻮد ﺑﺮاي ﺿﺮﺑﻪ اي‬
‫دﯾﮕﺮ ﺑﻮد‪،‬روﻫﺎن ﻧﻮر را در دﺳﺘﺶ ﺑﺎﻻ آورد و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ وزﯾﺮ‬
‫ﮐﺮد‪.‬رﻋﺪ از دﺳﺘﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺷﺪ‪‬ت ﺑﻪ وزﯾﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪.‬‬
‫وزﯾﺮ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ دو رﮔﻪ و زﯾﺮ ﻧﻌﺮه اي دردﻧﺎك زد‪.‬رﻋﺪ ﺑﺎ ﻗﺪرت‬
‫ﺑﻪ وزﯾﺮ ﻓﺸﺎر ﻣﯽ آورد در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﯾﮏ ﺳﻮﯾﺶ دور دﺳﺖ راﺳﺖ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روﻫﺎن ﮔﻤﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ ﭘﯿﺮوز ﺷﺪه‪،‬‬
‫وزﯾﺮ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﻪ روﻫﺎن ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬روﻫﺎن‬
‫دردي ﻧﻪ ﭼﻨﺪان زﯾﺎد را در ﺳﯿﻨﻪ اش ﺣﺲ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﻌﺎدل ﺧﻮد را‬
‫در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺴﯿﺮ رﻋﺪ را ﺣﻔﻆ ﮐﺮد‪.‬رﻋﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺎ‬
‫ﻋﻮض ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻧﻘﺎط ﻣﺨﺘﻠﻒ وزﯾﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬وزﯾﺮ‬
‫ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ را ﻧﺪاﺷﺖ و ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و‬
‫ﻧﻌﺮه ﻣﯽ زد‪.‬ﺑﻪ زودي ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻋﺎدي اش ﺑﺎزﮔﺸﺖ و درﺳﺖ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺑﺮ اﺛﺮ ﻓﺸﺎر زﯾﺎد ﺟﺮﯾﺎد رﻋﺪ ﺟﺎن داد‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺟﺮﯾﺎن را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد و روي دو زاﻧﻮ ﺳﻘﻮط ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﺮد و درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻧﺒﺮد او و وزﯾﺮ را ﺑﺨﺎر آب‬
‫ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه و ﺑﯿﺮون ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮد‪.‬ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﯽ زﯾﺎد و ﺑﺎ ﺑﯽ ﺣﺎﻟﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روي دو ﭘﺎﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎد و ﮐﻤﯽ ﺣﺮﮐﺎت ﮐﺸﺸﯽ اﻧﺠﺎم داد‪.‬ﭘﺲ از‬
‫ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ اﻧﺮژي ﻋﺠﯿﺒﯽ را در ﭘﺸﺖ ﺳﺮش اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﭘﺸﺖ‬
‫ﺳﺮش ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﺑﺎ ﻋﺼﺎي آﺑﯽ رﻧﮕﯽ رو ﺑﻪ رو ﺷﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ‬
‫ﺑﻪ آراﻣﯽ آن را ﺣﺮوف اﺳﺮار آﻣﯿﺰ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ‪.‬ﮐﻤﯽ ﺑﻌﺪ از آن‬
‫ﮔﻮﯾﯽ ﺑﺮ ﺟﺎي ﻣﺎﻧﺪ ﮐﻪ درون آن ﻣﻮﺟﯽ از آب ﺑﻪ ﺻﻮرت زﯾﺒﺎﯾﯽ‬
‫ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮي رﻓﺖ و آن را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺷﮑﯽ ﺑﻪ او وارد ﺷﺪ واﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ روﻫﺎن‬
‫ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻮد را ﺑﺒﻨﺪد‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮدي را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ‬
‫رﺳﺎ وﻟﯽ آرام ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬روﻫﺎن ﮐﺎرت ﺧﻮب ﺑﻮد‪.‬از اﻵن ﺗﻮ ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﯽ از اﯾﻦ ﻧﯿﺮو ﻫﻢ در ﮐﻨﺎر ﻗﺪرت ﻫﺎي دﯾﮕﻪ ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن ﺑﻪ‬
‫ﺣﺪﻓﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻗﻄﺮه اي اﺷﮏ از ﭼﺸﻤﺎن روﻫﺎن ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻏﻠﺘﯿﺪ‪.‬در آن ﻗﻄﺮه‬
‫ﺗﻤﺎﻣﯽ اﺣﺴﺎﺳﺎت روﻫﺎن ﻣﻮج ﻣﯽ زد‪.‬ﻗﻄﺮه ﭘﻠﯿﺪي ﻫﺎ را ﺑﺎ ﺧﻮد‬
‫ﺑﻪ زﯾﺮ ﮐﺸﯿﺪ و دﯾﺪ روﻫﺎن را ﻋﻮض ﮐﺮد‪.‬اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻋﺠﯿﺒﯽ در‬
‫وﺟﻮدش رﯾﺸﻪ دواﻧﺪﻧﺪ‪.‬ﻏﻢ ﺷﺎدي را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﻮد آورد و ﺷﺎدي‬
‫ﻏﻢ را‪.‬دﯾﺪن دوﺑﺎره اﺳﺘﺎد ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺶ‪،‬در او ﺗﺄﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬اﺣﺴﺎﺳﺎت‬
‫ﻗﻄﺮات دﯾﮕﺮي را ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﻮد آوردﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ روﻫﺎن آن ﻫﺎ را‬
‫ﭘﺲ زد و درودي ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﺑﺮ روح اﺳﺘﺎد ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‬
‫ﮐﻪ دﯾﻦ ﺑﺰرﮔﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﺳﺘﺎد دارد‪.‬ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺮاي راﺿﯽ‬
‫ﮐﺮدن ﺧﻮد در ﻧﺒﺮد ﻧﻬﺎﯾﯽ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻗﺪرت ﺧﻮدش ﺗﻨﻬﺎ از آب‬
‫ﮐﻤﮏ ﺑﮕﯿﺮد‪.‬ﻧﺒﺮدي ﮐﻪ در آن ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد‪...‬زﯾﺮ ﻟﺐ "ﭼﺮا"ﯾﯽ ﮔﻔﺖ‬
‫و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﺬﺷﺘﻪ را در اﻧﺘﻬﺎي ذﻫﻨﺶ ﻗﺮار داد و ﺑﺎ ﺑﺮداﺷﺘﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻗﺪﻣﯽ ﻣﺤﮑﻢ و ﺑﺎ ﮔﻤﺎردن ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻧﺶ و ﺑﺎ ﺷﺎدي ﺑﺨﺸﯿﺪن‬
‫ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺑﯽ روﺣﺶ دري را ﺑﻪ ﯾﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﺟﺪﯾﺪ ﮔﺸﻮد‪...‬‬

‫‪-13‬‬‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻗﺪم ﻣﯽ زد و ﺑﺎ ﯾﺎدآوري ﺧﺎﻃﺮات ﺗﻠﺦ و ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺧﻮد‪،‬از‬
‫ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ "ﭼﺮا؟!" ﺳﺆاﻻت ﺑﺴﯿﺎري در ذﻫﻨﺶ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﭘﺎﺳﺦ دادن ﺑﻪ ﺳﺆاﻻت‬
‫روﻫﺎن ﺗﻮاﻧﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺨﺎر زﯾﺒﺎي آب را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺖ‪،‬‬
‫ﺑﺎ اﻓﺮاد وزﯾﺮ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪ ﻣﺸﻐﻮل دﻓﺎع از ﺧﻮد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ از ﭘﺲ آﻧﺎن ﺑﺮ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ دﻧﺒﺎل داﻣﺒﻠﺪور ﮔﺸﺖ و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ او را در ﮐﻨﺎر‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث در ﺣﺎل ﮔﻔﺖ و ﮔﻮ ﯾﺎﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺴﯿﺎر ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪ‪.‬او اﻓﺮاد‬
‫ﻣﺤﻔﻞ را ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮد ﮔﺬاﺷﺘﻪ و اﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﺧﺸﻤﯽ وﺻﻒ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ و‬
‫ﺑﺎ ﺗﻨﺪي ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن ﺻﺪاﯾﯽ را از‬
‫ﮐﻨﺎر ﮔﻮﺷﺶ ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﭘﯿﺮوز ﺷﺪي و‬
‫زﻧﺪه ﻣﻮﻧﺪي‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻮي ﺷﺨﺺ ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬او ﻫﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺰرگ ﺑﻪ روﻫﺎن ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﻫﺮي اداﻣﻪ داد ‪ :‬وﻟﯽ‬
‫ردات دﯾﮕﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﺑﺪرد ﻧﺨﻮر ﺷﺪه‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺣﺎﻟﺘﯽ‬
‫ﮔﻨﮓ ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ‪.‬روي رداﯾﺶ ﭘﺎرﮔﯽ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬رداﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﻤﺮاه روﻫﺎن ﺑﻮد‪.‬ﯾﺎدﮔﺎر ﺟﺪش ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ اﻧﻮاع ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ را روي ردا اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫ردا واﮐﻨﺸﯽ ﻧﺸﺎن ﻧﻤﯽ داد‪.‬ﺑﺎ اﻧﺪوه ردا را از ﺗﻨﺶ ﺑﯿﺮون آورد‪.‬‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ آن ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﺑﺎ ﺑﻪ ﯾﺎدآوري ﺿﺮﺑﻪ ي ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ وزﯾﺮ‪،‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ردا را ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪.‬ردا ﻣﯽ رﻓﺖ ﺗﺎ‬
‫ﺑﺮاي ﻧﻔﺮ ﺑﻌﺪي ﺧﻮد را ﺑﺎزﺳﺎزي ﮐﻨﺪ‪.‬روﻫﺎن راز ردا را ﮐﺸﻒ‬
‫ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ردا ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﺑﺮ اﻋﻤﺎل و رﻓﺘﺎرش‬
‫ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﯽ ﮔﺬارد‪.‬ﺟﺎدو را اﺣﻀﺎر ﮐﺮد‪.‬ردا در آﺳﻤﺎن ﻣﻮج ﺑﺮﻣﯽ‬
‫داﺷﺖ و ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺑﺎد از ﻣﯿﺪان ﻧﺒﺮد دور ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺟﺎدو را‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫در دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ذﺧﯿﺮه ﮐﺮد‪.‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ آن‬
‫ﮐﺮد‪.‬دور ‪ 5‬اﻧﮕﺸﺘﺶ ﻧﻮرﻫﺎي ﺑﺎرﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ رﻋﺪ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺎي ﺧﻮد را ﻋﻮض ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺧﻮد را از اﯾﻦ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ روﻫﺎن اﺑﺮاز‬
‫ﮐﻨﻨﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮي ردا دراز ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﺟﺎدو را رﻫﺎ ﮐﺮد‪.‬رﻋﺪﻫﺎ از اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﺟﺴﺘﻨﺪ و در‬
‫ﻧﻘﻄﻪ اي در ﻧﺰدﯾﮑﯽ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﭘﯿﻮﺳﺘﻨﺪ‪.‬ﺑﻪ دور ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ‬
‫ﭘﯿﭽﯿﺪه و ﯾﮑﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ردا ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮدﻧﺪ اﻣ‪‬ﺎ‬
‫روﻫﺎن ﺟﺎدو را رﻫﺎ ﻧﮑﺮد‪.‬رﻋﺪ در ﯾﮏ ﺳﻮ ﺑﺎ روﻫﺎن و در ﺳﻮﯾﯽ‬
‫دﯾﮕﺮ ﺑﺎ ردا ارﺗﺒﺎط داﺷﺖ‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ از روﻫﺎن ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﺑﻪ ﺳﻮي ردا رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﻧﺸﺌﺎﺑﺎﺗﯽ از رﻋﺪ ﺑﺮﻣﯽ ﺧﺎﺳﺖ و ﺑﻪ دور ردا ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪.‬ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ رﻋﺪ ردا را در آﻏﻮش ﺧﻮد ﺟﺎي ﻣﯽ دﻫﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ‬
‫ﺣﺮوﻓﯽ آﺷﻨﺎ از درون ردا ﺑﯿﺮون آﻣﺪﻧﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ردا ﺑﺎ‬
‫ﻧﻮراﻓﺸﺎﻧﯽ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪ‪.‬ﻫﺮي ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮن ﭼﯿﺰي از رﻓﺘﺎرﻫﺎي‬
‫ﻋﺠﯿﺐ روﻫﺎن را درك ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪،‬ﺑﻪ ﭘﺸﺖ او زد و ﭘﺲ از ﺟﻠﺐ‬
‫ﺗﻮﺟﻪ او‪،‬ﺑﻪ ﺑﺮادران داﻣﺒﻠﺪور اﺷﺎره ﮐﺮد‪.‬دو ﺑﺮادر ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺠﺎدﻟﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ اﻃﺮاف ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ اﻓﺮاد دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪه دﺷﻤﻦ را ﺑﻪ زﻧﺪان ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ و آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﻬﻤﺸﺎن را اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺑﻪ ﺑﺤﺚ دو‬
‫ﺑﺮادر ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻨﺪ‪.‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﺤﺚ دو ﺑﺮادر ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ و اﺑﺮﻓﻮرث‬
‫در ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮاﻧﻪ ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ داﻣﺒﻠﺪور رواﻧﻪ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫داﻣﺒﻠﺪورﻋﺼﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ را زﯾﺮ ﻟﺐ‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻗﺪم ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺖ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺳﭙﺮي ﺑﻪ رﻧﮓ‬
‫ﻃﻼﯾﯽ و ﻧﻘﺮه اي روﺑﻪ روي ﺧﻮد ﺑﻪ وﺟﻮد آورد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻮرد‬
‫ﻃﻠﺴﻢ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ آن ﺳﭙﺮ ﺑﻪ ﮐﻠﯽ ﻓﺮو رﯾﺨﺖ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﯿﺰ‬
‫آن ﻗﺪر ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد زﺣﻤﺖ ﻧﺪاد ﺗﺎ از‬
‫ﺟﻠﻮي آن ﮐﻨﺎر ﺑﺮود‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن اﺑﺮﻓﻮرث ﻏﺮﯾﺪ ‪ :‬ﺑﺎﻻﺧﺮه‬
‫ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﯽ ازش اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫و روﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ داﻣﺒﻠﺪور ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور در ﭘﺸﺖ ﺳﺮ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﮔﻪ ﺑﻔﻬﻤﻪ‬
‫ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ازت ﺳﻮءاﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﻣ‪‬ﺎ اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ او ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد و راه ﺧﻮد را اداﻣﻪ‬
‫داد‪.‬روﻫﺎن و ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﺴﯿﺎر‬
‫ﺑﻪ او زل زدﻧﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ!ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﭼﯿﺰي ﺑﻬﺘﻮن‬
‫ﺑﮕﻢ‪.‬ﻟﻄﻔﺎً ﺳﺆاﻟﯽ ﻧﭙﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﻓﻬﻤﯿﺪن ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﭘﺲ از ﮐﺸﯿﺪن‬
‫ﻧﻔﺴﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ رﻓﺖ‪...‬‬
‫راﺑﻄﻪ اش ﺑﺎ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺧﻮب ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﺧﻮد را‬
‫در ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻊ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺰرگ وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﺟﺎي داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ و آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ آﻧﮑﻪ زود ﺑﻪ زود ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ و اﻧﺮژي‬
‫روزاﻧﻪ ﺷﺎن زود ﭘﺎﯾﺎن ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ‪،‬ﺑﻪ ﮔﺮﻣﯽ ﺑﺎ اﻓﺮاد ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﻣﯽ‬
‫ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ و اﺗّﻔﺎﻗﺎً ﯾﮑﯽ از ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﻮرد ﺑﺤﺜﺸﺎن ازدواج‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻫﺮ زﻣﺎﻧﯽ آن را ﭘﯿﺶ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﭘﺲ از‬
‫ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎﻧﯽ اﻧﺪك ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ در ﻣﯿﺎن‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬رون و ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻧﯿﺰ ﺑﺎ اﺻﺮار زﯾﺎد ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ‬
‫ﻧﺎﻣﺰدي ﺧﻮد را اﻋﻼم ﮐﺮده و ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ آﺧﺮﯾﻦ وﯾﺰﻟﯽ ﻧﯿﺰ‬
‫ﻣﺘﺄﻫﻞ ﺷﺪ‪.‬اﻣﺮوز ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ روزﻫﺎي دﯾﮕﺮ اﻋﻀﺎي ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﺤﻞ‬
‫ﭘﺲ از ﺻﺮف ﻧﻬﺎر ﺑﻪ دور ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﮔﺮد آﻣﺪه و ﺑﻪ ﻟﻄﯿﻔﻪ ﻫﺎي‬
‫ﻓﺮد و ﺟﺮج ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ‪.‬ﻫﻤﻪ اﻓﺮاد ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﺮد و ﺟﺮج‬
‫ﭘﺲ از ازدواج از ﻫﻢ ﺟﺪا ﺷﻮﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﻫﻤﺴﺮان دو‬
‫ﺑﺮادر ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺑﺮﻗﺮار ﮐﺮدﻧﺪ و اﯾﻦ ﻣﻮﺟﺐ ﺷﺪ‬
‫ﺗﺎ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﻣﯿﺎن دو ﺑﺮادر ﺗﺎ اﻧﺘﻬﺎي ﻋﻤﺮ ﺗﻀﻤﯿﻦ ﺷﻮد‪.‬ﻫﻤﺴﺮان‬
‫دوﻗﻠﻮﻫﺎ راﻫﯽ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﺮاي ﺗﺸﺨﯿﺺ آن دو از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﯾﺎﻓﺘﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﻫﻤﺴﺮ ﻓﺮد درﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ رﻧﮓ دﺳﺖ دو ﺑﺮادر در ﻫﻨﮕﺎم‬
‫ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻓﺮد را وادار ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ‬
‫دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﺷﮑﻞ ﻗﺪرت ﻧﮕﺎه دارد‪.‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ‬
‫ﺧﻮب ﺑﻮد ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﺧﺒﺮ آوردﻧﺪ ﮐﻪ ﺳﺮ و ﮐﻠﻪ ﻓﻼﻣﻞ و دﺧﺘﺮش ﭘﯿﺪا‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻮي ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﯽ ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ را در وﺿﻊ اﺳﻔﻨﺎﮐﯽ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﺻﻮرت ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺑﺮﯾﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﯾﮑﯽ از دﺳﺘﺎﻧﺶ زاوﯾﻪ اي ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺶ‬
‫داﺷﺖ‪.‬ﻣﯽ ﻧﺎﻟﯿﺪ و ﺟﻠﻮ ﻣﯽ آﻣﺪ‪.‬ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮش ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺟﺎدوﯾﯽ‬
‫زﻧﯽ را در ﻫﻮا ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ و ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﻫﺪاﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺟﻬﯿﺪ و زن را ﺑﻪ ﺳﻮي درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺮد و ﺑﻌﻀﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ روﻫﺎن و ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻮي ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬اﻓﺮادي‬
‫ﮐﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي درﻣﺎﻧﯽ آﺷﻨﺎﯾﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ دﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎر‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪.‬زﺧﻢ ﻫﺎي ﺳﻄﺤﯽ ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ وﻟﯽ زﺧﻢ‬
‫ﻫﺎي ﻋﻤﯿﻘﺶ ﭘﺲ از ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن‪،‬ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﺳﺮ ﺑﺎز ﮐﺮدﻧﺪ و‬
‫ﺧﻮن ﻣﺎﻧﻨﺪ رودي از آن ﻫﺎ ﺟﺎري ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ او را ﺑﺎ‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ ﻣﻌﻠﻖ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻣﺎﻧﮕﺎه دوﯾﺪ‪.‬ﻓﻼﻣﻞ را‬
‫روي ﺗﺨﺖ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل داﻣﺒﻠﺪور ﮔﺸﺖ‪.‬ﭘﺲ از ﮐﻤﯽ ﺟﺴﺖ‬
‫و ﺟﻮ او را در ﺣﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﺮادرش را در آﻏﻮش ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﺑﺪان ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ آن دو ﻟﺠﺎﺟﺖ را ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ و ﺑﺎ‬
‫اﺻﻼﺣﺎﺗﯽ در ﺧﻮد ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ را ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻣﺎﺟﺮا‬
‫را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﻗﻘﻨﻮﺳﺶ را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ روﻫﺎن‪،‬ﻗﻘﻨﻮس آن ﺳﻪ را در درﻣﺎﻧﮕﺎه در ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﻓﻼﻣﻞ رﻓﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ اﻟﺘﻤﺎس در‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻗﻘﻨﻮس ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﻗﻘﻨﻮس ﺑﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﭼﺮﺧﯽ در اﺗﺎق زد و‬
‫روي ﺳﯿﻨﻪ ﻓﻼﻣﻞ ﻓﺮود آﻣﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﻗﺪرت واﻗﻌﯽ آب و آﺗﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﻧﻤﺎﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﻌﻠﻪ آﺗﺶ در آن ﻫﺎ ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ‪،‬‬
‫اﺷﮏ ﻫﺎي زﯾﺒﺎﯾﺶ را ﺑﯿﺮون داد و ﺑﺎ ﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ روﻫﺎن ﺗﻌﺠﺐ‬
‫واﻗﻌﯽ را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺑﮕﺬارد‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﯽ؟!‬
‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺮد ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬ﮐﻠﻤﺎت ﻧﻮراﻧﯽ را دﻧﺒﺎل ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ﮐﻪ از ﭼﺸﻤﺎن ﻗﻘﻨﻮس ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ ﺟﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺮ زﺧﻢ ﻫﺎي‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﻓﺮو ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪.‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬ﺟﺎدو از اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت‬
‫ﺷﮑﻞ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺣﺮوف ﻫﻤﺎن ﺟﺎدو ﺑﻮدﻧﺪ و ﺟﺎدو ﻧﯿﺰ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻫﻤﺎن ﺣﺮوف‪.‬اﯾﻦ دو ﻣﮑﻤﻞ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪.‬اﯾﻦ دو ﯾﮑﯽ ﺑﻮدﻧﺪ!‪.‬‬
‫ﺑﺎورش ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪.‬ﯾﻌﻨﯽ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﮐﻪ ﻗﻘﻨﻮس ﻫﻤﺎن ﻣﻮﺟﻮد‬
‫اﻓﺴﺎﻧﻪ اي ﺑﺎﺷﺪ؟ﻣﻮﺟﻮدي ﮐﻪ راز ﺟﺎدو را ﺑﻪ اﻧﺴﺎن اﻧﺘﻘﺎل داد؟‬
‫ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﻫﻤﺎن ﻧﻮع ﺑﺎﺷﺪ؟رﺷﺘﻪ ي‬
‫اﻓﮑﺎرش ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﭘﺎره ﺷﺪ‪.‬اﯾﻦ ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫روﻫﺎن ﺗﻮ اوﻟﯿﻦ ﻧﻔﺮ از ﻧﮋاد ﺧﻮدﺗﯽ ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ درﺳﺖ رو ﮔﺮﻓﺘﯽ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻋﺘﻤﺎد دارم‪.‬ﭘﺲ ﺳﺎرا رو ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺳﭙﺮم‪...‬ﻓﻮﮐﺲ‪،‬‬
‫اﺷﺘﺒﺎه او‪‬ﻟﯿﻦ رو اﺻﻼح ﮐﻦ‪.‬از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮش‪.‬‬
‫ﭘﺲ از آن ﻓﻮﮐﺲ در آﺗﺸﯽ زﯾﺒﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ و دو دوﺳﺖ ﻗﺪﯾﻤﯽ را‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬روﻫﺎن و اﻓﺮاد ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﯿﺰ ﺣﻀﻮر ﺧﻮد را اﺿﺎﻓﯽ‬
‫دﯾﺪﻧﺪ و اﮐﺜﺮاً درﻣﺎﻧﮕﺎه را ﺗﺮك ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﺧﺎﻧﻢ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫وﯾﺰﻟﯽ رﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ زن اﯾﺴﺘﺎده و ﺑﺎ ﻏﻢ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮن در ﺣﺎل ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺣﺮف ﻫﺎي ﻓﻼﻣﻞ‬
‫ﺑﻮد‪،‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻦ ﺑﻪ ﻓﺮدي ﮐﻪ روي ﺗﺨﺖ دراز ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬ﻓﻬﻤﯿﺪ‬
‫ﮐﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﭼﻪ ﮐﺴﯽ را ﺑﻪ او ﺳﭙﺮده‪.‬ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﺣﺎﺻﻞ از‬
‫اﻋﺘﻤﺎدي ﮐﻪ ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻪ او داﺷﺖ‪،‬اﺑﺮواﻧﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬ﻓﺮد ﺣﺪاﮐﺜﺮ‬
‫‪ 24‬ﯾﺎ ‪ 25‬ﺳﺎل داﺷﺖ‪.‬ﺻﻮرت زﯾﺒﺎي و ﻣﻌﺼﻮﻣﺶ ﻫﻮش و‬
‫ﺣﻮاس را از ﺳﺮ ﻫﺮ ﻣﺮدي ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﮔﺮداﻧﺪ‪،‬ﺑﺎ ﺻﻮرت ﮐﻨﺠﮑﺎو او رو ﺑﻪ رو ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﻮا ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﮔﺮم ﺷﺪه‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﺣﻖ ﻣﯽ داد‪.‬ﭼﻮن او ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻪ زﻧﺎن و دﺧﺘﺮان ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺸﺎن‬
‫ﻣﯽ داد‪.‬ﺑﺮاي ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮐﺎرش دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﺑﻪ ﻃﺮز اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اي ﮔﻔﺖ ‪ :‬آآآ‪...‬آﻗﺎي ﻓﻼﻣﻞ‪...‬آﻗﺎي ﻓﻼﻣﻞ اﯾﺸﻮن رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﭙﺮدن‬
‫و‪...‬‬
‫دﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ و ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﺑﺎ زﻣﺰﻣﻪ ﺟﻤﻠﻪ اي درﻣﺎﻧﮕﺎه‬
‫را ﺗﺮك ﮐﺮد‪.‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و در دﻟﺶ ﺑﺮاي روﻫﺎن‬
‫آرزوي ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﮐﺮد‪...‬‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﭼﻨﺪ روز ﭘﺲ از ﺻﺤﺒﺘﺶ ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور درﮔﺬﺷﺖ‪.‬ﺗﻤﺎم‬
‫اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ در ﻣﺮاﺳﻢ ﺧﺎﮐﺴﭙﺎري ﻓﻼﻣﻞ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺳﺎرا‪،‬ﮐﻪ‬
‫ﻓﻼﻣﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد او را از ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺧﻮد ﺑﺰرگ ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬درﺳﺖ‬
‫روزي ﮐﻪ ﻓﻼﻣﻞ ﻣﺮد ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪه و ﺗﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ او ﺑﻪ‬
‫ﮔﻔﺖ و ﮔﻮ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬او اﮐﻨﻮن در آﻏﻮش ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻓﺮو‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻗﻄﺮات اﺷﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ داد آرام ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﻫﺮ ﻗﻄﺮه اﺷﮑﺶ ﺑﺎ ﺑﻪ ﯾﺎدآوري ﺧﺎﻃﺮه اي از ﻓﻼﻣﻞ‪،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﺪرش ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪،‬ﺑﯿﺮون ﻣﯽ آﻣﺪ‪.‬ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ‪،‬ﻗﻠﺒﺎً از اﯾﻦ ﭘﯿﺸﺎﻣﺪ ﻣﺘﺄﺳﻒ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ آﻧﮑﻪ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﺧﺸﮑﯽ ﺑﺎ ﻫﻤﮕﺎن رﻓﺘﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬ﻫﻤﻪ او را در دل ﺧﻮد‬
‫ﺟﺎي داده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﺪﻣﺎت ﺑﺴﯿﺎري ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل او ﻧﯿﺰ از اﯾﻦ دﻧﯿﺎ رﺧﺖ ﺑﺴﺘﻪ و ﺑﻪ زودي ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ ﺳﭙﺮده ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ زﻣﺎن آﻣﻮزﺷﺶ‬
‫ﻧﺰد ﻓﻼﻣﻞ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪،‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﻐﻀﯽ در ﮔﻠﻮﯾﺶ ﺑﺎﻻ آﻣﺪ و راه‬
‫ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﺑﺴﺖ‪.‬اﺷﮏ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺣﻠﻘﻪ زد و ﮐﻤﯽ از ﺟﻤﻊ دور‬
‫ﺷﺪ‪.‬او‪‬ﻟﯿﻦ ﻗﻄﺮه اﺷﮏ را از ﺑﻨﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ رﻫﺎ ﮐﺮد اﻣ‪‬ﺎ ﺟﻠﻮي‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دوﻣﯽ و ﺳﻮﻣﯽ را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻤﻊ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ آن‬
‫ﺳﻤﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﭼﺸﻤﺎن ﺟﺴﺖ و ﺟﻮﮔﺮش ﻃﻌﻤﻪ ﺧﻮد را ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﻼﻣﻞ "ﺳﺎرا" را ﺑﻪ او ﺳﭙﺮده ﺑﻮد‪،‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ﮐﻪ وزﻧﻪ اي ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ اﻓﺰوده ﺷﺪه‪.‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﺮ ﺧﻮد‬
‫ﻟﺮزﯾﺪ و در دل ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد ﮐﻪ از دﺧﺘﺮ ﻓﻼﻣﻞ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﮕﻪ داري‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد‪.‬او اﯾﻦ ﻗﻮل را ﺑﻪ اﺳﺘﺎدش داد‪.‬ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ داﻣﺒﻠﺪور ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور در ﮔﻮﺷﻪ اي اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‬
‫و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﺮدي ﮐﻪ ﭼﻬﺮه اش‬
‫ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮد ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺎ او ﺣﺮف ﻣﯽ زد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫آن ﻗﺪر ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻬﺮه ﻓﺮد را از ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪،‬ﺑﺎ‬
‫ﺗﻌﺠﺐ و دﻫﺎﻧﯽ ﺑﺎز ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﻋﺠﺎﯾﺐ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﻓﺮد اﺑﺮﻓﻮرث‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد‪.‬ﺳﺮش را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ و ﺟﻤﻼﺗﯽ را زﯾﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﺟﻤﻼﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻋﺬرﺧﻮاﻫﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻧﮑﺘﻪ‬
‫ﻋﺠﯿﺐ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬از ﻧﻈﺮ روﻫﺎن اﯾﻦ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﯾﮑﯽ از ﻣﺤﺎﻻت ﺑﻮد‪.‬ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪﻧﺪ و‬
‫اﺷﮏ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻟﻤﺎس ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ روان ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺮادر‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮش ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺗﺴﻠﯽ ﺑﺨﺶ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ‬
‫را ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺟﻤﻼﺗﯽ از اﯾﻦ ﻗﺒﯿﻞ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش‬
‫ﮐﻪ اون ﺗﻮ رو ﺑﺨﺸﯿﺪه‪.‬ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻗﺒﻮل ﮐﺮدي ﮐﻪ دﯾﮕﻪ از اون‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﻨﯽ ﺗﻤﺎم ﮔﻨﺎﻫﺎت ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺷﺪن‪.‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش‪...‬‬
‫روﻫﺎن روﯾﺶ را ﮔﺮداﻧﺪ ﺗﺎ دو ﺑﺮادر را ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﺎ ﺻﺪاي‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ دﯾﺪ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ آﻏﻮش ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه و ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﺮ ﭘﺸﺘﺶ ﻣﯽ زﻧﺪ‪...‬‬
‫در ﺳﺎﻟﻦ ﻗﺼﺮ ﻣﺤﻔﻞ ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ ﻣﺮدي از ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺎي ﻓﻼﻣﻞ‬
‫ﮔﻔﺖ و ﺟﻤﻊ ﺑﺮ روﺣﺶ درود ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪،‬ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﻣﺘﻔﺮق ﺷﺪه و‬
‫در ﻗﺼﺮ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬دﯾﮕﺮ ﻣﺮدم ﺑﻪ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﺮاﺳﻢ ﻫﺎ ﻋﺎدت‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻓﻼﻣﻞ و ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﮔﺮدﻧﺶ‬
‫ﻧﻬﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻓﻼﻣﻞ ﻣﻮاﻓﻖ ﺑﻮد و آن را ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺲ‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث را دﯾﺪ و او را ﺑﻪ ﺳﻮي ﮔﺮوه دوﻧﻔﺮه ﺷﺎن ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از آن ﺗﺎ ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ در ﻣﻮرد اﺑﺮﻓﻮرث از اﻧﺠﺎم ان ﺷﺮﻣﮕﯿﻦ ﺑﻮد‬
‫ﺑﺤﺚ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬از ﻗﺮار ﻣﻌﻠﻮم اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫از ﺳﻨﮕﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﮐﻪ ﮐﺎرﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎري اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دﺳﺖ آورد‪.‬ﺳﻨﮓ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ اﻧﺴﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﺟﺎوداﻧﻪ و ﺑﺪون‬
‫ﻫﯿﭻ ﻧﮕﺮاﻧﯽ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻣﺎدﯾﺎت زﻧﺪه ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ ﺳﻬﻞ اﻧﮕﺎري‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث‪،‬ﻓﻼﻣﻞ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﺗﺎ ﺳﻨﮓ را ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﺪ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﺟﺮﯾﺎن ﺑﻪ‬
‫اﯾﻨﺠﺎ ﺧﺘﻢ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﻟﺠﺒﺎزي ﮐﺎرﻫﺎ را ﺑﺪﺗﺮ ﮐﺮده و ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﻓﻼﻣﻞ ﻗﻄﻊ راﺑﻄﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﺟﺮا ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬
‫ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ﺑﻮد‪.‬در آﺧﺮ اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﯿﺰ ﻓﻼﻣﻞ را ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮده و‬
‫ﺑﻪ روﻫﺎن اﻣﯿﺪ داده ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن در اﻧﺘﻬﺎ ﺑﺎ ﮐﺸﯿﺪن آﻫﯽ از دو‬
‫ﺑﺮادر ﺟﺪا ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ در آﯾﻨﺪه ﮐﻪ ﺣﺎل "ﺳﺎرا" ﺑﻬﺘﺮ‬
‫ﺷﺪ‪،‬ﺑﺎ او آﺷﻨﺎ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪.‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي‬
‫را ﺑﻪ ﺟﺎن ﻣﯽ ﺧﺮد!‪...‬‬
‫روﻫﺎن در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ زﻣﯿﻦ و زﻣﺎن ﻟﻌﻨﺖ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪،‬از اﺗﺎﻗﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮد رﻓﺖ‪.‬ﺳﺎرا ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺟﺎﻟﺒﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻗﻮل داﻣﺒﻠﺪور و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‪،‬اﯾﻦ از ﻋﻮارض از دﺳﺖ دادن‬
‫ﭘﺪرش ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ از وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ و اﻓﺮاد ﺑﺎﺗﺠﺮﺑﻪ‬
‫ﺗﻘﺎﺿﺎي ﮐﻤﮏ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻫﻤﻪ او را رد ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‬
‫ﻧﯿﺰ ﺑﺎ اﺷﺘﯿﺎق و ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻣﺎﺟﺮا را دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮد و از ﺗﻼش‬
‫ﻫﺎي روﻫﺎن ﺑﺮاي اﯾﺠﺎد راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺳﺎرا ﻟﺬّت ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬در راه ﺑﻪ‬
‫ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﺑﺮﺧﻮرد و آن دو ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﺧﻮد را ﺑﺎ آزار دادن‬
‫روﻫﺎن ﺳﺮﮔﺮم ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﯾﮏ ﯾﺎ دو ﺑﺎر اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان‬
‫ﺟﺪي ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ از دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ دﺳﺖ از ﺳﺮ‬
‫روﻫﺎن ﺑﺮدارﻧﺪ و آن دو ﻧﯿﺰ ﭘﺲ از اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺧﻮاﻫﺶ ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرت ﻣﺘﻨﺎوب ﺑﺮ ﺳﺮ راه روﻫﺎن ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬روﻫﺎن ﮔﻤﺎن‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ اﯾﻦ را ﺳﺎرا از آن دو ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬اﻣﺮوز ﺳﺎرا‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ روزﻫﺎي ﻗﺒﻞ ﺑﺎﺑﺖ ﻫﺮ ﭼﯿﺰ ﮐﻮﭼﮑﯽ از روﻫﺎن اﯾﺮاد ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﺎ ﺷﮑﺎﯾﺖ از ﺑﻮي ﮔﻨﺪ‪ ‬ادﮐﻠﻦ روﻫﺎن‪،‬او را ﺑﻪ ﺑﯿﺮون‬
‫ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﯾﮏ ﺑﺎر از اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﯿﺰ ﺗﻘﺎﺿﺎي ﮐﻤﮏ ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد و از آن ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻗﺴﻢ ﺧﻮرده ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﺮ ﺳﺮ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع‬
‫ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﻨﺪ‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث از ﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪا ﺳﺎرا را‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪه ﻓﻼﻣﻞ ﻫﺎ ﺑﺮﺷﻤﺮد و ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ روﻫﺎن‬
‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﺎرا ﻣﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ روﻫﺎن ﺗﺠﺮﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث‬
‫را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ از آن ﻧﯿﺰ ﺗﺎ ﺳﻪ روز ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺘﻨﺎوب و‬
‫ﺑﻼاﺳﺘﺜﻨﺎ در ﻧﺒﺮدﻫﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﺧﺸﻢ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺳﺮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﻧﻤﻮد!ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ ﮐﻪ رﺳﯿﺪ ﺑﺎري دﯾﮕﺮ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎرﻫﺎ ﻃﻮل اﺗﺎق را ﭘﯿﻤﻮد و ﺑﻪ ﺗﻔﮑﺮ ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﯾﺎد آورد ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي او‪‬ﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺳﺎرا را دﯾﺪه ﺑﻮد‪،‬او را‬
‫ﻫﻤﺴﺮ ﺧﻮد ﻓﺮض ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬وﻟﯽ اﮐﻨﻮن ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻧﺤﻮي از زﯾﺮ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺷﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﺪ!ﻣﯽ داﻧﺴﺖ‬
‫ﮐﻪ ﺳﺎرا ﺳﻌﯽ دارد ﺑﺎ اﯾﻦ روش ﻏﻢ ﺧﻮد را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫دﯾﮕﺮ ﺗﺤﻤﻠﺶ ﺳﺨﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎرﻫﺎ ﮐﺎﻣﻼً رك و روراﺳﺖ ﺑﻪ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ و داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻧﺪارد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از ﻫﻤﻪ ﺳﻮ ﻣﻮرد ﺳﺮزﻧﺶ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪،‬ﺑﺎري دﯾﮕﺮ‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ او‪‬ل ﺧﻮد ﺑﺎزﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪.‬ﺑﺎورش ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روز‬
‫ﭘﯿﺶ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪان ﻣﺴﻠﻂ ﺷﻮد و‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﻣﺮوز ﺧﻮد را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﯾﮏ ﺟﻨﺲ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻧﺎﺗﻮان ﻣﯽ دﯾﺪ‪.‬ﻫﺮﮔﺎه‬
‫اﯾﻦ اﻓﮑﺎر ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺣﺠﻮم ﻣﯽ آوردﻧﺪ‪،‬از ﺧﻮد ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ آرام ﺷﺪ و ﺳﺮش را روي ﺑﺎﻟﺸﺖ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬او ﺗﻤﺎم راه ﻫﺎ را‬
‫اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮده ﺑﻮد ﺟﺰ ﺑﯽ ﻣﺤﻠﯽ!ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺪ ﻧﺒﻮد اﮔﺮ ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﻧﺴﺒﺖ‬
‫ﺑﻪ او ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ اﻓﮑﺎر ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ ﺗﺎ ﺻﺒﺤﯽ ﺑﺪون‬
‫ﺟﻨﮓ و دﻋﻮا را ﺷﺮوع ﮐﻨﺪ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺷﻮد‪...‬‬

‫از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪ و ﻃﺒﻖ ﻋﺎدت ﻫﻤﯿﺸﮕﯿﺶ ﮐﻤﯽ ورزش ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ دوﺷﯽ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻮي اﺗﺎق ﺳﺎرا ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ﺗﺎ او را از‬
‫ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﮐﻨﺪ‪.‬ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل دو ﺗﻘﻪ ﺑﻪ در زد و ﻧﺎﻣﺶ را ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ادا ﮐﺮد‪.‬ﺳﺎرا ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻋﻤﻞ ﮐﺮد‪.‬در اﺗﺎق‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫را ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﮔﺸﻮد و ﺑﺎ آﻧﮑﻪ دﻗﺎﯾﻘﯽ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﺪار ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا‪.‬وﻟﯽ ﻫﺮ وﻗﺖ ﺗﻮ ﻣﻦ رو از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪،‬‬
‫اون روز ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ اﺗﻔﺎﻗﻬﺎ ﺑﺮام ﻣﯽ اﻓﺘﻪ‪.‬او‪‬ﻟﯿﺶ ﻫﻢ دﯾﺪن ﺗﻮ ﺑﻮد!‬
‫روﻫﺎن دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد ﺗﺎ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﺎ ﺑﻪ ﯾﺎدآوري‬
‫ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ‪،‬دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﯾﺶ‬
‫اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮد‪.‬ﺳﺎرا ﮐﻤﯽ از اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل روﻫﺎن‬
‫را ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ و در را ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻪ روي روﻫﺎن ﺑﺴﺖ‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ را ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺟﻦ ﻫﺎي ﺧﺎﻧﮕﯽ ﻣﺸﻐﻮل‬
‫ﺗﻬﯿﻪ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﺳﻼم ﮐﺮد و ﺑﺮ ﺟﺎي ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺧﻮد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﺸﺴﺖ‪.‬اﻧﺪﮐﯽ اﻧﺘﻈﺎر ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺳﺮ و ﮐﻠﻪ ﺳﺎرا ﭘﯿﺪا ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎرا در دورﺗﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ روﻫﺎن ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﺸﻐﻮل‬
‫ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ اي ﺷﺪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺟﻦ ﺑﺮاﯾﺶ آورده ﺑﻮد‪.‬ﮐﻤﯽ ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و اﯾﻨﺒﺎر ﺑﺮﺧﻼف ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎرا رﻓﺖ و‬
‫روي ﻣﺒﻞ ﮐﻨﺎري ﺳﺎرا ﻧﺸﺴﺖ‪.‬ﺳﺎرا در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﺑﺮواﻧﺶ را ﺑﺎﻻ‬
‫ﺑﺮده ﺑﻮد‪،‬ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻪ روﻫﺎن ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً‬
‫ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎﯾﯽ اﻧﺪك ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﻫﺮ دو‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺗﺎ اﺗﻤﺎم ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺻﺤﺒﺘﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻣﺪ‪‬ت دوﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻔﺮات ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ آن دو روﻫﺎن‬
‫را در ﮐﻨﺎر ﺳﺎرا دﯾﺪﻧﺪ‪،‬ﻫﻢ زﻣﺎن ﮔﻔﺘﻨﺪ ‪ :‬ا‪ ‬ا‪ ‬ا‪!‬ﭘﺲ ﺑﺎﻻﺧﺮه اﯾﻦ دو‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﺮغ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻪ ﻫﻢ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪!.‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺗﻌﺪادي ﭘﻮزﺧﻨﺪ زدﻧﺪ و ﺗﻌﺪادي ﻧﯿﺰ ﺧﻨﺪه اي ﮐﻮﺗﺎه‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺳﺎرا ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﻪ روﻫﺎن ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت از‬
‫ﮐﺎر او ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺳﺖ‪.‬روﻫﺎن ﺣﺴﺎب ﮐﺎر ﺧﻮد را ﮐﺮد و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل‬
‫ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﮔﺸﺖ ﺗﺎ از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺟﯿﻢ ﺷﻮد!اﻣ‪‬ﺎ ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺪﻓﺶ ﺑﺮﺳﺪ‪،‬ﺳﺎرا دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬راﺳﺘﺶ ﺷﻤﺎ ﮔﻨﺎﻫﯽ‬
‫ﻧﺪارﯾﺪ‪.‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﭼﺮا ﭘﺴﺮاي ﺑﯽ رﯾﺨﺖ دوﺳﺖ دارن ﺧﻮدﺷﻮن‬
‫رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﭽﺴﺒﻮﻧﻦ‪!.‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ از آن‬
‫ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ آﻫﺴﺘﻪ اﻓﺮاد ﺣﺎﺿﺮ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ را ﭘﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬آره راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ‪.‬وﻟﯽ ﭼﺮا از ﯾﻪ زاوﯾﻪ دﯾﮕﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎه ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ؟ﺷﺎﯾﺪ اون ﭘﺴﺮا ﺗﻮ رو از ﺳﻄﺢ ﺧﻮدﺷﻮن‬
‫ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻧﻤﯽ دوﻧﻦ‪!.‬‬
‫ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ روﻫﺎن اﯾﻦ ﺣﺮف را زد‪،‬ﺑﺮ ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ﻫﺎ اﻓﺰوده‬
‫ﺷﺪ و اﻓﺮادي ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ داﻣﺒﻠﺪور و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺳﺮﺷﺎن را ﺑﻪ‬
‫دو ﻃﺮف ﺗﮑﺎن دادﻧﺪ و زﯾﺮ ﻟﺐ ﺟﻤﻼﺗﯽ را زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدﻧﺪ‪...‬‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﮐﺎر ﺑﻪ ﺟﺎﻫﺎي ﺑﺎرﯾﮏ ﮐﺸﯿﺪ و اﻫﺎﻧﺖ ﻫﺎ اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻨﺪ و ﺗﯿﺰﺗﺮ‬
‫ﺷﺪ‪.‬آن دو ﻣﺒﻞ را ﺗﺮك ﮐﺮده و روﺑﻪ روي ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﯾﺴﺘﺎده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻧﯿﺰ ﮐﻢ ﮐﻢ ﻣﺘﻔﺮق ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﭼﻮن ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ‬
‫آﺧﺮ ﮐﺎر ﺑﻪ ﺟﺎي ﺧﻮﺑﯽ ﺧﺘﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد‪.‬ﮐﻤﯽ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺖ‪،‬روﻫﺎن‬
‫دﺳﺖ روي ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ ﺳﺎرا ﯾﻌﻨﯽ ﺧﺎﻧﻮاده اش ﮔﺬاﺷﺖ و از‬
‫ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻧﺎدرﺳﺖ آن ﻫﺎ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺣﺮف ﻫﺎ و ﺟﻤﻼت اداﻣﻪ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺗﺎ اﻧﮑﻪ ﺳﺎرا ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺷﺎﯾﺪ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻣﻦ ﻧﺎﻗﺺ ﺑﻮده‪،‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﻮ ﺣﺘّﯽ از‬
‫ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻫﺎي او‪‬ﻟﯿﻪ ﻫﻢ ﺑﻮﯾﯽ ﻧﺒﺮدي‪.‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﭼﺮا؟ﭼﻮن ﺗﻮ ﯾﻪ ﺑﭽﻪ‬
‫ﯾﺘﯿﻢِ ‪ ِ ...‬از ﺧﻮدراﺿﯽ ﻫﺴﺘﯽ‪.‬ﻟﻌﻨﺘﯽِ ﺑﯽ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﭘﺎﺗﻮ از زﻧﺪﮔﯽِ‬
‫ﻣﻦ ﺑﮑﺶ ﺑﯿﺮون‪).‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ! ت‪.‬ن(‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ اﻧﺘﻈﺎر ﺷﻨﯿﺪن ﭼﻨﯿﻦ ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ را از ﺳﺎرا ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﻫﻤﻪ ﺑﺎ‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﺮه ﻣﺘﺸﻨﺞ رو ﺑﻪ روﯾﺸﺎن ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬از ﻃﺮﻓﯽ‬
‫روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮔﻨﮓ ﺑﻪ ﺳﺎرا ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ اي ﮐﻪ‬
‫از دﻫﺎن ﺳﺎرا ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ‪،‬ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺘﮑﯽ ﺑﺮ ﺳﺮش ﻓﺮود ﻣﯽ‬
‫آﻣﺪ‪.‬ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬ﺳﺎرا اﻧﺪﮐﯽ ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاﻓﺶ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد‬
‫و ﭘﺲ از ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺟﻤﻼﺗﺶ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺳﺨﻨﺶ ﺗﺄﺛﯿﺮي‬
‫ﻧﺎﺧﻮش آﯾﻨﺪ و ﺑﺴﯿﺎر وﺣﺸﺘﻨﺎك را ﺑﺮ روﻫﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪.‬ﺗﺄﺧﯿﺮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻃﻮﻻﻧﯽ روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﻧﮕﺮاﻧﯿﺶ ﻣﯽ اﻓﺰود‪.‬اﮐﻨﻮن اﻧﺘﻈﺎر ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ را از ﺳﻮي روﻫﺎن داﺷﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ‬
‫روﻫﺎن ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ دوﺑﺎر ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﮑﺎن داد‪،‬ﺑﺎ‬
‫ﺑﻪ زﯾﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﺳﺮش‪،‬ﻣﺤﻞ را ﺗﺮك ﮐﺮد‪.‬ﺳﺎرا ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺗﻀﺮع‬
‫آﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و از او درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻤﮏ ﮐﺮد‪.‬ﺧﺎﻧﻢ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ او ﺟﻮاب داد وﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب ﺧﺮوﺟﯽ‬
‫راه اﻓﺘﺎد‪.‬ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ ﺗﺎ آن زﻣﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻧﺎﺷﻨﻮاﯾﯽ زده ﺑﻮد‪،‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﻮي ﺳﺎرا رﻓﺖ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻣﺘﻬﻢ ﮐﻨﻨﺪه ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﻌﯽ ﮐﻦ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ‬
‫روز از دﺳﺘﺮس روﻫﺎن دور ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد‪،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫رون رﻓﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه او از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻟﺒﺎس راﺣﺘﯽ ﺑﺮاي ﺧﺎرج از ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ اﺗﺎق آﭘﺎرات ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬از ﻗﺮار ﻣﻌﻠﻮم ﻟﺸﮑﺮ ﺑﺰرﮔﯽ از‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران در ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ ﺷﻠﻮغ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬در ﻧﻘﻄﻪ اي ﻧﻪ ﭼﻨﺪان‬
‫دور از ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎري در ﮔﺮوه ﻫﺎي ‪4‬‬
‫ﯾﺎ ‪ 5‬ﻧﻔﺮه ﺑﻪ ﺳﻮي ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ در ﺣﺎل ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺻﺪاي ﺳﺎرا در‬
‫ﮔﻮﺷﺶ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ و دردي ﻗﺪﯾﻤﯽ را در ﺳﯿﻨﻪ اش زﻧﺪه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاﻓﺶ و داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ ﻧﻘﺸﻪ اي را ﺑﺮاي‬
‫دﯾﮕﺮان ﺷﺮح ﻣﯽ داد‪،‬در اﻧﺘﻈﺎر ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد‪.‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ‬
‫ﻧﺒﺮد زﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎ ﺣﺮف دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﺷﺮوع ﺷﺪه و اﯾﻦ را ﻫﻢ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ‬
‫ﮐﻪ ﺧﻮد او ﺑﺮاي ﺑﺮادرﻫﺎ اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ را اﯾﺠﺎد ﮐﺮده‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﯾﻦ ﭼﯿﺰ‬
‫ﺟﺪﯾﺪي ﻧﺒﻮد و روﻫﺎن دﻟﯿﻞ ﻟﺤﻦ ﺗﺎزه ي ﺳﺎرا را درك ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫در ﮔﺬﺷﺘﻪ آن ﻗﺪر ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﭘﺮﯾﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﯾﮑﯽ ﮐﻢ ﺑﯿﺎورد ﮐﻪ‬
‫اﻟﺒﺘﻪ آن ﯾﮏ ﻧﻔﺮ اﮐﺜﺮاً روﻫﺎن ﺑﻮد‪.‬ﮔﺮوه ﻫﺎ راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ و روﻫﺎن‬
‫ﻧﯿﺰ ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﮔﺮوﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺶ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬در‬
‫ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ در اﻓﮑﺎرش ﻏﻮﻃﻪ ور ﺑﻮد‪،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ راه اﻓﺘﺎد‪...‬‬
‫در ﻧﺒﺮد ﺑﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﮐﺎﻣﻞ و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﯽ ﻫﻮﺷﯽ‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻮي ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﻪ ﭘﺮواز در ﻣﯽ آورد و ﺑﺎ ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺟﻠﻮ راه ﻣﯽ رﻓﺖ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ آن ﻗﺪر‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ روي ﻫﻮا ﺑﻪ ﭘﺮواز درﻣﯽ‬
‫آﻣﺪ و ﯾﺎ ﭼﻨﺪ ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﻧﺴﯿﺒﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺮﮔﺨﻮار دﯾﮕﺮ‬
‫را ﻧﻘﺶ زﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﺧﻮد ﮐﻪ آﻣﺪ‪،‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ زﯾﺎدي دارد و اﮐﻨﻮن در ﻣﯿﺎن ﻣﺮﮔﺨﻮاران‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺿﻌﯿﻒ آﺧﺮ ﺻﻒ در ﺣﺎل ﭘﺮﺗﺎب ﻃﻠﺴﻢ و ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺳﭙﺮ دﻓﺎﻋﯿﺶ‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه ﺑﻪ ﯾﺎد ﮔﺮوﻫﺶ اﻓﺘﺎد و ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﯾﺎد آورد ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﻢ ﮔﺮوه ﻧﺸﺪه‪.‬ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﮐﻮﺗﺎه ﺑﻪ‬
‫ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن اﻧﺪك ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ از ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﯽ‬
‫روﻫﺎن ﻃﻠﺴﻢ دو ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﻨﺪ و ﭼﻮن ﻣﺴﯿﺮ دو‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﯾﮑﯽ ﺑﻮد‪،‬ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻤﯽ واﺣﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﻪ‬
‫ﺳﭙﺮ روﻫﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان‬
‫ﻗﻮي دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده و آن را ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﺟﺎدوﻫﺎي رﻧﮕﺎرﻧﮓ دﯾﮕﺮ‬
‫ﭘﯿﻮﺳﺖ‪،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺗﺤﻤﻠﺶ را از دﺳﺖ داد و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﻫﻤﺮاه‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﮐﻤﯽ دﯾﺮ ﻋﻤﻞ ﮐﺮد و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ از‬
‫ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﺟﺪﯾﺪ ﺟﺎﺧﺎﻟﯽ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬ﭼﺮﺧﺸﯽ ﺳﺮﯾﻊ اﻧﺠﺎم داد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد و آﺳﯿﺒﯽ ﺟﺪي ﺑﻪ‬
‫روﻫﺎن وارد ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ را درك ﻧﮑﺮد‪.‬‬
‫اﻣ‪‬ﺎ درد او را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎدي دﺳﺘﺶ را روي‬
‫زﺧﻢ ﻓﺸﺎر داد و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ از ﺧﻮن رﯾﺰي آن ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ وﺟﻮد ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ‪،‬ﺗﺮﺟﯿﻪ داد ﺗﺎ ﺧﻮد را‬
‫روي زﻣﯿﻦ ﭘﺮت ﮐﻨﺪ‪.‬ﻧﺎﻟﻪ اي ﮐﺮد و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ درد‬
‫اﺷﮏ در آن ﻫﺎ ﺣﻠﻘﻪ زده ﺑﻮد‪،‬اﻃﺮاﻓﺶ را ﻣﻮرد ﺑﺮررﺳﯽ ﻗﺮار‬
‫داد‪.‬ﺟﺎدوﯾﯽ ﻗﻮي را در ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﺳﭙﺮي ﺑﻪ دور ﺧﻮد ﮐﺸﯿﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻋﻠّﺖ ﺿﻌﻔﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ‪،‬ﺳﭙﺮ آن ﻃﻮر‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﺸﺪ‪.‬اﻧﻔﺠﺎري در ﻧﺰدﯾﮑﯿﺶ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺳﭙﺮ در ﻣﻘﺎﺑﻞ آن دوام آورد‪.‬ﺳﭙﺮ ﺑﺴﯿﺎر ﺿﻌﻌﯿﻒ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﻓﺮدي را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ‬
‫اداي ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺿﻌﯿﻒ ﺳﭙﺮ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ‪،‬ﺟﺎدوي ﺑﯽ‬
‫ﻫﻮﺷﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﭘﺲ از ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﺳﭙﺮ ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻪ ﺳﻮي‬
‫روﻫﺎن ﭘﯿﺶ روي ﮐﺮد و او را در آﻏﻮش ﺧﻮد ﻓﺸﺮد‪...‬‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد‪،‬ﺧﻮد را در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﯾﺎﻓﺖ‪.‬ﺑﺮاي‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻦ ﻧﯿﻢ ﺧﯿﺰ ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ دردي ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ در ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪ و او‬
‫را ﺑﻪ دراز ﮐﺸﯿﺪن وادار ﮐﺮد‪.‬ﮐﻤﯽ ﺑﺪﻧﺶ را ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﮐﺮد و ﺑﻪ‬
‫ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬روﭘﻮﺷﯽ ﺑﺮ ﺗﻦ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬روي ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ را ﺑﺎﻧﺪي‬
‫ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬ﻧﻮاري ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﮐﻪ روﻫﺎن را ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭼﻨﺪ ﺗﻦ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ درﻣﺎﻧﮕﺮان ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ در اﯾﻦ ﻣﺤﻞ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﻨﺪ از ﭘﺲ ﯾﮏ زﺧﻢ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ‬
‫ﺑﺮآﯾﻨﺪ؟اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ زﺧﻤﺶ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ﺳﺮش را روي ﺑﺎﻟﺸﺖ‬
‫ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ و ﭘﺲ از اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ‪...‬‬
‫اﯾﻨﺒﺎر ﮐﻪ ﺑﯿﺪار ﺷﺪ‪،‬درﻣﺎﻧﮕﺮي را دﯾﺪ ﮐﻪ در دﻓﺘﺮﭼﻪ اي ﮐﻮﭼﮏ‬
‫ﭼﯿﺰي را ﯾﺎدداﺷﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬درﻣﺎﻧﮕﺮ را ﺻﺪا زد و در ﻣﻮرد‬
‫وﺿﻌﯿﺖ ﺧﻮد ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬درﻣﺎﻧﮕﺮ واﺿﺢ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ‬
‫روﻫﺎن ﻓﻬﻤﯿﺪ‪،‬از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻧﯿﺰ ﻣﺮﺧﺺ ﺑﻮد‪.‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﻣﯽ‬
‫ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺑﺎ ﻋﺼﺎ راه ﺑﺮود‪.‬ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ درﻣﺎﻧﮕﺮ‪،‬زﺧﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت‬
‫ﻋﺎدي ﺟﻮش ﺑﺨﻮرد و ﺗﺎ ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﻧﯿﺰ ﻧﺒﺎﯾﺪ روي ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ ﻓﺸﺎري‬
‫وارد ﺷﻮد‪.‬در ﺣﻮاﻟﯽ ﻇﻬﺮ از روي ﺗﺨﺖ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﻪ ﮐﻤﮏ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻋﺼﺎ ﺗﺎ اﺗﺎق ﺧﻮد رﻓﺖ‪.‬ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺧﻮد را روي ﺗﺨﺖ اﻧﺪاﺧﺖ و‬
‫ﺑﺮاي ﻧﻬﺎر ﻧﯿﺰ در اﺗﺎﻗﺶ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻔﺎرش ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺟﻨﯽ‬
‫ﺑﺮاﯾﺶ ﻧﻬﺎر را آورده ﺑﻮد‪.‬ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ درﻣﺎﻧﮕﺮان ﺑﻪ او ﺳﺮ ﻣﯽ‬
‫زدﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ ﺳﻄﺢ زﺧﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪،‬درﻣﺎﻧﮕﺮان‬
‫او را وادار ﺑﻪ ﺗﺤﺮك ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﻫﻨﻮز در ﭘﻬﻠﻮي ﺧﻮد اﺣﺴﺎس درد‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻫﺮ ﻗﺪرﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺖ‪،‬دردي ﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﺪي اواﯾﻞ‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ‪.‬روزي ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎر راﻫﺮو رو ﺑﻪ روي اﺗﺎش‬
‫را ﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و در آﺧﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﻋﺮﻗﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﮐﯽ از ﺗﺤﻤﻠﺶ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺑﻪ اﺗﺎق ﺑﺎزﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪.‬در روزﻫﺎي اﺧﯿﺮ دو ﺑﺎر ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﯽ‬
‫رﻓﺘﻪ و از ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬اﻣﺮوز ﻧﯿﺰ ﭘﺲ از‬
‫ﺻﺮف ﻧﻬﺎر ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﯽ ﺑﺮود‪.‬ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫رﺳﯿﺪ و ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﯽ زﯾﺎد ﺧﻮد را روي ﻣﺒﻠﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﻤﻌﯽ از‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬ﮐﻤﯽ ﺑﺎ آن ﻫﺎ ﺑﻪ ﮔﻔﺖ و ﮔﻮ ﭘﺮداﺧﺖ و از ﻧﻘﺸﻪ‬
‫ﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪ‪.‬ﺟﺪﯾﺪاً ﻣﺤﻔﻞ ﺟﺎﺳﻮﺳﺎن ﺑﺴﯿﺎري را در‬
‫ﻣﯿﺎن ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﮔﻤﺎرده ﺑﻮد‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ‬
‫ﻧﻘﺶ ﺟﺎﺳﻮس را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪،‬از ﻃﺮف ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻣﺮﮔﺨﻮار و‬
‫از ﻃﺮف ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻓﺮدي ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ‬
‫از ﻫﯿﭻ ﺳﻤﺘﯽ ﻣﻮرد ﺣﺠﻮم ﻗﺮار ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺟﺎن‬
‫ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﺎر داوﻃﻠﺐ ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ذﻫﻨﯽ ﻗﻮي داﺷﺘﻨﺪ‪.‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺟﺎﺳﻮس ﻫﺎ در آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫از ﻣﺤﻞ ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎﺧﺒﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ اﯾﻨﺤﺎل ﻣﺤﻔﻞ در آن زﻣﺎن اﻧﺪك‬
‫ﻧﯿﺰ اﻗﺪاﻣﺎت ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ را ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ رﺳﺎﻧﯿﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎ ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻫﻤﺮاه ﺑﺮﺧﯽ اﻓﺮاد ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‪،‬ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺷﺮﮐﺖ در ﻧﺒﺮدﻫﺎ‪،‬اﻓﺮاد‬
‫ﻣﺨﺘﻠﻒ را ﺗﻌﻠﯿﻢ ﻣﯽ دادﻧﺪ‪.‬ﻫﺮي ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﭼﻨﺪ ﺑﺮاﺑﺮ روﻫﺎن ﻃﻠﺴﻢ و‬
‫ﺟﺎدو ﻣﯽ داﻧﺴﺖ و ﺑﺎرﻫﺎ از او ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮد‪،‬ﻫﺮ روز ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‬
‫ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ را از ﻻ ﺑﻪ ﻻي ﮐﺘﺎب ﻫﺎ ﺑﯿﺮون‬
‫ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و آن ﻫﺎ را اﻣﺘﺤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﮐﻨﻮن ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ‬
‫ﺷﮑﻞ ﯾﮏ ﺑﺎﺷﮕﺎه دوﺋﻞ درآﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﺗﺎﮐﻨﻮن از ﺳﺎرا دوري‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎﯾﺶ ﻣﺤﻞ ﺳﺎرا ﻣﯿﺎﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از آﻧﺠﺎ‬
‫ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻓﺎﺻﻠﻪ را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ روزﻫﺎي دﯾﮕﺮ‬
‫ﻧﺒﻮد‪.‬او ﻣﺤﻮ ﺗﻮﺿﯿﺤﺎت داﻣﺒﻠﺪور ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﻃﺮﺣﯽ‬
‫ﻓﻮق اﻟﻌﺎده را ﺑﺮاي ﺗﺴﺨﯿﺮ ﯾﮑﯽ از ﻣﮑﺎن ﻫﺎي ﻣﺮﮔﺨﻮاران در‬
‫ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬آﻧﻘﺪر روي ﻧﻘﺸﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ دو‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دﺧﺘﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪،‬ﻧﺸﺪ‪...‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ اﻓﺮاد را‬
‫ﺑﺮاي ﺻﺮف ﻧﻬﺎر دﻋﻮت ﮐﺮد‪.‬ﺗﻌﺪادي ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﻏﺬاﺧﻮري و‬
‫ﺗﻌﺪادي دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮد ﺑﺮود‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺮ روي ﭘﺎﻫﺎي‬
‫ﺧﻮد ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ‪،‬ﺑﺮاي ﺛﺎﻧﯿﻪ اي اﻃﺮاف را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ‬
‫اي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺻﻮرت ﻧﮕﺮان دﺧﺘﺮي را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ و از آن‬
‫ﻋﺒﻮر ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺧﺸﮏ ﺷﺪ‪.‬ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﺑﻪ آن‬
‫ﺳﻮ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ از ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ ﻣﻨﺼﺮف ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬
‫ﺳﺮ ﭘﺎ اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻈﻪ ﮐﻪ رﺳﯿﺪ‪،‬‬
‫ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫﺎي ﺳﺮﯾﻊ دﺧﺘﺮي را ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ او‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬در راه رو ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ درد‬
‫ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ ﺑﻪ او اﺟﺎزه ﻣﯽ داد‪،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ‪.‬در ﻣﯿﺎن راه‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ اي اﯾﺴﺘﺎد ﺗﺎ ﻧﻔﺴﯽ ﺗﺎزه ﮐﻨﺪ‪.‬ﺳﺎرا ﻣﺤﻞ ﺣﺪودي‬
‫روﻫﺎن را ﻣﯽ داﻧﺴﺖ اﻣ‪‬ﺎ از ﺷﻤﺎره اﺗﺎﻗﺶ آﮔﺎﻫﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬رﺷﺘﻪ‬
‫اﻓﮑﺎرش ﺑﺎ ﺻﺪاي دﺧﺘﺮي ﭘﺎره ﺷﺪ‪.‬دﺧﺘﺮ ﺑﺎ ﺻﺪاي آراﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫روﻫﺎن‪...‬ﻟﻄﻔﺎً ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎم ﮔﻮش ﮐﻦ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺪون ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻦ ﺑﻪ آن ﺳﻤﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ‪.‬ﺻﺪاي‬
‫ﭘﺎﻫﺎي ﺳﺎرا ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮ ﮐﻒ راه رو ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪،‬ﺑﻪ‬
‫ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺳﺎرا ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺟﻠﻮي روﻫﺎن‬
‫رﺳﺎﻧﺪ و راه او را ﺳﺪ ﮐﺮد‪.‬ﻧﮕﺎه ﺳﺎرا اﻟﺘﻤﺎس آﻣﯿﺰ ﺑﻮد‪.‬ﻣﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ ﮐﻪ روﻫﺎن ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ در ﺑﺮاﺑﺮ از ﻣﻘﺎﺑﻞ اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫راﺣﺘﯽ ﺑﮕﺬرد‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ اﺧﻤﯽ روﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﯽ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاي؟اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺘﺖ رﺳﯿﺪي‪،‬ﻧﻪ؟!ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ از‬
‫ﺷﺮّ ﻣﻦ راﺣﺖ ﺑﺸﯽ ﮐﻪ ﺷﺪي‪.‬ﭼﺮا دﻧﺒﺎل ﻣﻦ راه اﻓﺘﺎدي؟ﺑﺎزم ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاي دﺳﺘﻢ ﺑﻨﺪازي؟‪...‬‬
‫ﺳﺎرا ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺣﺮف روﻫﺎن را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد ‪ :‬روﻫﺎن ﻣﻦ‬
‫ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮام‪.‬از وﻗﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﻣﻨﻮ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪم‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﻣﻦ ﮐﺴﯽ رو ﻧﺪارم‪.‬اون ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮدم ﻫﻤﯿﻦ‬
‫ﻃﻮري ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﮔﻔﺘﻢ‪.‬ﻟﻄﻔﺎً ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺶ‪...‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺣﺎﮐﯽ از ﺑﯽ اﻋﺘﻤﺎدي ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺎرا‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در آن ﻫﺎ ﺣﻠﻘﻪ ﻫﺎﯾﯽ از اﺷﮏ ﯾﺎﻓﺖ‪،‬ﮐﻤﯽ‬
‫آرام ﺷﺪ‪. ...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫از روزي ﮐﻪ ﺳﺎرا ﺑﺎ روﻫﺎن در اﺗﺎﻗﺶ ﻧﻬﺎر ﺧﻮرده ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﭼﯿﺰﻫﺎ ﻋﻮض ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬از آن ﭘﺲ ﮐﻤﺘﺮ روﻫﺎن و ﺳﺎرا را ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻣﯿﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬آن دو ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﺎﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬روﺣﯿﻪ روﻫﺎن ﺑﺎري‬
‫دﯾﮕﺮ ﺷﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺳﺎرا ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬ﺑﺎ وارد‬
‫ﺷﺪن روﻫﺎن ﺑﻪ زﻧﺪﯾﮕﺶ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﯽ ﺟﺪﯾﺪ‪،‬ﺧﻮد را واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ او‬
‫اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬از ﻃﺮﻓﯽ روﺣﯿﻪ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻧﯿﺰ ﺧﻮب ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﻫﻤﻪ ﺑﺎ اﺻﺮارﻫﺎي ﺧﻮد ﺑﻪ روﻫﺎن و ﺳﺎرا از آن دو ﻣﺮاﺳﻢ‬
‫ازدواج ﺑﺎ ﻧﺸﺎﻃﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ و در اﮐﺜﺮ ﻣﻮاﻗﻊ آن دو را دﺳﺖ‬
‫ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪.‬زﻧﺪﮔﯽ رﻧﮓ دﯾﮕﺮي ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﮐﻮﭼﻪ‬
‫دﯾﺎﮔﻮن ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﺑﺎ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده راه اﻧﺪازي ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﻣﻐﺎزه ﺷﻮﺧﯽ ﺧﻮد را ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬در واﻗﻊ ﺧﻨﺪه‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫را ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎ ﻫﺪﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ روش ﺟﺎﻟﺒﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي و‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي اﻧﺘﻘﺎل ا‪‬ﺑﺪاع ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﻫﻤﻪ در ﻓﮑﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺎﯾﯽ‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﻫﻨﻮز وزارﺗﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬دﻧﯿﺎ روي‬
‫ﺧﻮش ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻧﻤﺎﯾﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪...‬‬

‫ﻣﺪ‪‬ت زﯾﺎدي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ دﻧﯿﺎ را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺒﮏ ﻣﯽ دﯾﺪ‪.‬ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﯿﻠﻤﯽ از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻋﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﻫﻤﻪ در اﻃﺮاﻓﺶ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل اﻧﺠﺎم ﮐﺎر ﺧﻮد و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ از او ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﮐﻤﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﻃﺮاف را ﺑﺮاي ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺳﺎرا ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻫﯿﭻ اﺛﺮي از او‬
‫ﻧﺒﻮد‪.‬ﺑﺎ درﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد او را ﺑﻪ ﻧﺎم ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻧﺎﻟﻪ ي‬
‫ﻏﺮش ﻣﺎﻧﻨﺪي ﭼﯿﺰي از ﺣﻨﺠﺮه اش ﺧﺎرج ﻧﺸﺪ‪.‬ﺳﺮدرﮔﻢ ﺑﻮد‪.‬ﻧﻤﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ ﭼﻪ اﺗّﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده‪.‬در واﻗﻊ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﺑﯿﺎورد‪.‬ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه ﺧﺎﻃﺮات ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪي در ذﻫﻨﺶ ﺟﺎن ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺼﺎوﯾﺮ رو ﺑﻪ روي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ رژه ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﺑﺎور ﮐﺮدﻧﺶ‬
‫دﺷﻮار ﺑﻮد‪.‬اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﯾﻨﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮاب و روﯾﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻗﻄﺮه اي اﺷﮏ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺪا ﺷﺪ و ﺑﺮ زﻣﯿﻦ ﺳﻘﻮط ﮐﺮد‪.‬ﻧﻌﺮه‬
‫اي ﺑﻠﻨﺪ از ﺣﻨﺠﺮه اش ﺑﯿﺮون ﺟﺴﺖ‪.‬ﭼﺮا؟!ﭼﺮا اﯾﻦ اﺗّﻔﺎق ﻫﺎ ﺑﺮاي‬
‫او رخ ﻣﯽ داد؟ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﻋﺎدي ﺑﺎﺷﺪ؟‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﭼﺮا آن ﻟﺮد ﻟﻌﻨﺘﯽ زﻧﺪﮔﯿﺶ را ﺑﺮ ﻫﻢ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد؟ﺑﺮ زﻣﯿﻦ و زﻣﺎن‬
‫ﻟﻌﻨﺖ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و آن را رو ﺑﻪ روي ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫دﺳﺘﺶ ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ‪.‬آن را ﻣﺸﺖ ﮐﺮد‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺑﻪ ﯾﺎد‬
‫آورد‪.‬اﺣﺴﺎﺳﺎت درون ﭼﺸﻤﺎن داﻣﺒﻠﺪور را‪،‬ﺻﻮرت ﻧﮕﺮان ﺧﺎﻧﻢ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ‪،‬ﭼﻬﺮه ي ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ رون و ﺑﺴﯿﺎري دﯾﮕﺮ را ﺑﻪ ﯾﺎد آورد‪.‬‬
‫ﭼﺮا دﻧﯿﺎ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺟﻮاب او را داده ﺑﻮد؟ﻣﮕﺮ او ﭼﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد؟‬
‫دﯾﮕﺮ ﺗﺤﻤ‪‬ﻞ ﻧﮑﺮد‪.‬اﺷﮏ ﻫﺎﯾﺶ رودي را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺻﻮرﺗﺶ‬
‫اﯾﺠﺎد ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬روي زﻣﯿﻦ زﯾﺮ ﭘﺎﯾﺶ درﯾﺎﭼﻪ اي ﮐﻮﭼﮏ از ﻣﺎده اي‬
‫ﺳﺮﺷﺎر از اﺣﺴﺎس ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﻗﻄﺮه اي اﺷﮏ از روي ﮔﻮﺷﻪ ﻟﺒﺎﻧﺶ‬
‫ﻋﺒﻮر ﮐﺮد‪.‬آن را ﻣﺰه ﮐﺮد‪.‬اﻧﺪﮐﯽ ﺷﻮر ﺑﻮد‪.‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪.‬ﺑﻪ ﯾﺎد او‪‬ﻟﯿﻦ ﺑﺎري‬
‫اﻓﺘﺎد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻌﻢ را ﺣﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﺣﺲ ﮐﺮدن اﯾﻦ ﻃﻌﻢ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد زﻧﺪﮔﯽ را ﺣﺲ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺻﻮرت زﯾﺒﺎي ﻓﺮدي را ﺑﻪ ﯾﺎد‬
‫آورد ﮐﻪ اﻟﻤﺎس ﻫﺎﯾﯽ زﯾﺒﺎ ﺑﺮ روﯾﺶ روان ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺎﻧﺶ‬
‫را ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﻓﺮد آﺷﻨﺎ ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬اﯾﻦ ﻃﻌﻢ را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﺣﺲ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ اﺟﺎزه داد ﺗﺎ ﺑﺎ ﺷﺪ‪‬ﺗﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮد را ﺗﺨﻠﯿﻪ‬
‫ﮐﻨﻨﺪ‪.‬ﭼﺮا؟ﭼﺮا او را ﺗﺮك ﮐﺮده ﺑﻮد؟ﭼﺮا زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ او را ﺑﻪ ﻋﺸﻖ‬
‫ﻗﺴﻢ داده ﺑﻮد‪،‬از رﻓﺘﻦ ﻣﻨﺼﺮف ﻧﺸﺪه ﺑﻮد؟او ﺗﻤﺎم اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ را‬
‫ﺑﺮاي ﺳﺎرا ﺑﺮوز داده ﺑﻮد‪.‬ﺳﺎرا‪...‬ﻫﻤﻪ او را ﺗﺮك ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎورش ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﯿﺰ او را ﺗﺮك ﮐﻨﺪ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺗﺮك‬
‫ﮐﺮدن او‪،‬ﻫﺮي را ﻧﯿﺰ ﺗﺮك ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ ﻫﺮي در ﻫﺮ ﺻﻮرت‬
‫در ﮐﻨﺎر روﻫﺎن ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﻮي ﺑﺮادرش ﺷﺘﺎﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪.‬اﻟﺒﺘﻪ او ﭘﯿﺶ از داﻣﺒﻠﺪور ﭘﺎ ﭘﺲ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل اﯾﻦ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد ﮐﻪ رﻓﺘﻦ را ﻋﻠﻨﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل اﯾﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺣﺎل ﺑﺎﯾﺪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ دﯾﮕﺮان را در ﮐﻨﺎر ﺧﻮد‬
‫ﻧﮕﺎه دارد‪.‬ﺑﺎ ﯾﺎد ﺳﺎرا‪،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺮ ﻣﻨﻈﺮه رو ﺑﻪ روﯾﺶ‬
‫دوﺧﺖ و ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﺳﻮي ﺟﻠﻮ ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬ﻧﮕﺎه ﭼﻨﺪ ﺗﻦ از اﻓﺮاد‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﺳﻮي او ﭼﺮﺧﯿﺪ‪.‬اﺣﺴﺎس ﺑﯽ وزﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﻗﺪم ﻫﺎي‬
‫ﺑﻌﺪﯾﺶ را ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﻪ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪،‬ﺗﻨﻪ اي ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ‬
‫ﻧﺜﺎرش ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﯿﺶ رﻓﺖ و ﺧﻮد را درﺳﺖ رو ﺑﻪ‬
‫روي ﻓﺮدي آﺷﻨﺎ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﺎرا را از او دزدﯾﺪ‪.‬ﺑﺎ ﺧﺸﻢ‬

‫اﺳﻤﺶ را ﻓﺮﯾﺎد زد ‪ :‬اﺳﻨﯿﭗ !!!‬
‫ﺻﺪاﯾﯽ ﻏﺮش ﻣﺎﻧﻨﺪ از ﮔﻠﻮﯾﺶ ﺑﯿﺮون ﺟﺴﺖ‪.‬ﻓﺮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫روﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﺗﯿﺮه ﻏﺮﯾﺒﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫زد‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﻫﺎن آﻣﺪ‪.‬رو در روﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺗﺤﻘﯿﺮ‬
‫آﻣﯿﺰ ﺑﻪ او ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﺳﯿﻨﻪ اش را ﺳﭙﺮ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﯿﻪ؟ﻧﮑﻨﻪ‬
‫ﺗﺎوان ﺑﯽ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﯽ ﺗﻮ رو ﻫﻢ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪم؟‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﻣﺮد ﺑﯽ ﺧﯿﺎل ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﺑﺪون ﺗﻠﻒ ﮐﺮدن‬
‫وﻗﺖ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ رﻋﺪي از دﺳﺘﺶ ﺑﯿﺮون ﺟﺴﺖ و ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﻪ اﺳﻨﯿﭗ‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪.‬ﺻﺪاي ﻓﺮﯾﺎدي از ﺟﺎﻧﺐ رو ﺑﻪ رو ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫اﻣ‪‬ﺎ ﺻﺪا از آنِ اﺳﻨﯿﭗ ﻧﺒﻮد‪.‬ﺻﺪاي ﻣﺮدي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺮد دﯾﮕﺮي‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬رﻋﺪ ﺑﻪ ﻣﺮد ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده و ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺰرﮔﯽ از‬
‫ﮔﻮﺷﺖ ﮐﻤﺮش را ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ اﻃﺮاﻓﺶ را‬
‫زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬اﺳﻨﯿﭗ را در ﺣﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ دﯾﻮاري ﺗﮑﯿﻪ زده‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫و ﺑﺮاﯾﺶ دﺳﺖ ﻣﯽ زﻧﺪ‪.‬دﺳﺖ زدﻧﺶ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫روﻫﺎن آﻣﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻫﯿﻦ ﻟﺐ ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﮔﺸﻮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﮐﺎرت ﺟﺎﻟﺐ‬
‫ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑﭽﻪ اي‪.‬ﻧﯿﺎز ﺑﻪ آﻣﻮزش داري‪.‬‬
‫ﺧﺸﻢ روﻫﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ و ﭼﻬﺮه اش ﻧﯿﺰ‬
‫ﺗﯿﺮه ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬در ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ ﮐﺎر ﺧﻮد را ﮐﺮدﻧﺪ و‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ دردي آﺷﻨﺎ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ‪.‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺧﻢ ﺷﺪ و ﭘﺲ از آن‬
‫از ﺷﺪ‪‬ت درد ﺑﺮ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬ﺟﺮﻗﻪ ﻫﺎي رﯾﺰ و زﯾﺒﺎﯾﯽ دورش‬
‫ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬دودي ﻏﻠﯿﻆ از ﺑﺪﻧﺶ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ زد‪.‬از ﺷﺪ‪‬ت‬
‫درد ﺑﺮ ﺑﺪﻧﺶ ﭼﻨﮓ ﻣﯽ زد‪.‬از آن ﺳﻮ اﺳﻨﯿﭗ ﺑﻪ اوﺿﺎع ﻣﺸﮑﻮك‬
‫ﺷﺪه و ﮐﻤﯽ ﻧﯿﺰ ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻪ ﺳﻮي روﻫﺎن‬
‫ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ آن ﻫﺎ ﭘﯿﺶ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ روﻫﺎن ﺑﺪون ﻫﯿﭻ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺻﺪاﯾﯽ ﻣﺤﻮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه درد ﭘﺎﯾﺎن ﯾﺎﻓﺖ‪.‬روي دو ﭘﺎي ﺧﻮد‬
‫اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺧﯿﺮه ﮐﻨﻨﺪه آﻧﻬﺎ را ﺑﺎﻻ‬
‫آورد و ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ اﺳﻨﯿﭗ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﯿﺎﯾﺪ‪،‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻫﻮاي‬
‫رو ﺑﻪ روﯾﺶ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬ﻣﻮﺟﯽ از اﻧﺮژي ﺑﻪ ﺳﻮي اﺳﻨﯿﭗ ﻣﯽ رﻓﺖ و‬
‫او ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ از ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻮج ﺳﻌﯽ داﺷﺖ‬
‫ﺗﺎ ﺑﻪ ﮐﻨﺎري ﺑﭙﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻧﯿﺰ از زﻣﯿﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﻣﻮج ﺑﻪ او رﺳﯿﺪ‪.‬ﻣﻮج ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد و اﺳﻨﯿﭗ‬
‫را ﺑﻪ ﭘﺮواز درآورد‪.‬اﺳﻨﯿﭗ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮔﺮد ﺷﺪه در ﭼﺸﻤﺎن‬
‫روﻫﺎن ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻮج ﺑﻪ او رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬اﺳﻨﯿﭗ‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ را رو ﺑﻪ روي ﺻﻮرت و ﺳﯿﻨﻪ اش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و اﮐﻨﻮن‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺟﺰ ﻻﺷﻪ اي ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي از دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ‬
‫ﻧﯿﺰ ﭼﻨﺪ ﻣﻔﺼﻞ اﺿﺎﻓﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺳﻨﯿﭗ روي‬
‫زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪،‬روﻫﺎن ﺑﺎﻻي ﺳﺮش رﻓﺖ و در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ زل زد‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺟﻠﻮي ﺿﺮﺑﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﮑﻤﺶ را ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫اﮐﻨﻮن ﺧﻮن ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ رودي از دﻫﺎن اﺳﻨﯿﭗ ﺟﺎري ﺑﻮد‪.‬ﻧﻔﺴﺶ ﺑﺎﻻ‬
‫ﻧﻤﯽ آﻣﺪ و ﺑﺎﻻﺧﺮه ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺗﯿﮏ ﻋﺼﺒﯽ ﺳﺮﯾﻊ و ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه‬
‫ﺟﺎن داد‪.‬روﻫﺎن در ﭼﺸﻤﺎن اﺳﻨﯿﭗ زل زده و ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ را ﻣﺮور‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﯾﺎد ﺳﺎرا اﻓﺘﺎد‪...‬‬
‫ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﺎرا ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﻮد‪.‬ﺳﺎرا در‬
‫وﺿﻌﯿﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺣﺮﯾﻔﺶ ﻧﯿﺰ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮑﯽ او رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ دو ﻣﺮﮔﺨﻮار راﻫﺶ را ﺳﺪ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﻤﯽ ﻣﯿﺎن ﺳﺎرا و ﮔﺮوﻫﺶ ﻓﺎﺻﻠﻪ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و اﯾﻦ ﺑﺴﯿﺎر ﻧﮕﺮان‬
‫ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ دو ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ او‪‬ﻟﯽ را ﮐﻨﺎر زد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺣﺮﯾﻒ ﺑﻌﺪﯾﺶ‬
‫ﺳﻤﺞ ﺗﺮ از ﻗﺒﻠﯽ ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﻗﺪرت دﻓﺎع ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮﯾﻒ را ﺑﺎ ﺟﺎدوﯾﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻪ‬
‫ﮐﻨﺎري ﭘﺮﺗﺎب ﮐﻨﺪ‪.‬درﺳﺖ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺮﯾﻒ از ﺟﻠﻮي دﯾﺪش ﺧﺎرج‬
‫ﺷﺪ‪،‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺳﺮخ رﻧﮓ ﺑﻪ دﯾﻮاره دﻓﺎﻋﯽ ﺳﺎرا ﻧﻔﻮذ ﮐﺮد و ﭘﺲ‬
‫از آن‪...‬ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ آن ﭘﺪﯾﺪه ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﻧﺶ ﺑﻪ‬
‫ﺟﻮش آﯾﺪ‪.‬ﺳﺎرا در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺧﻮن از ﺑﺪﻧﺶ ﻓﻮران ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺮ‬
‫زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺻﯿﻒ دو ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻮﯾﺶ رواﻧﻪ ﮐﺮد‪.‬دﯾﮕﺮ از ﺳﺎرا ﺧﻮﻧﯽ ﺑﯿﺮون ﻧﻤﯽ زد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ ﭘﺮ ﺑﻮد از ﺧﻮن ﻫﺎي ﺗﺎزه اي ﮐﻪ در ﻧﻮر ﻣﺎه ﺑﺮق ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫زدﻧﺪ‪.‬رﻧﮓ ﺳﺮخ و زﯾﺒﺎي ﺧﻮن‪،‬ﭼﻬﺮه ﺳﺎرا را ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎﺗﺮ‬
‫ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد‪.‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻣﻬﺎﺟﻢ اﻓﺘﺎد‪.‬او اﺳﻨﯿﭗ‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﺳﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﭘﯿﺎﭘﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ رواﻧﻪ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ او ﭘﯿﺶ از آن‬
‫ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎرا ﺷﺘﺎﻓﺖ‪.‬ﺳﺮش را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‬
‫و او را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻓﺸﺮد‪.‬ﺑﺎرﻫﺎ ﻗﺴﻤﺶ داد ﺗﺎ در ﮐﻨﺎرش ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫ﭼﻨﮕﺎل ﻣﺮگ ﻗﻮي ﺗﺮ از اﯾﻦ ﻫﺎ ﺑﻮد‪.‬ﺳﺎرا رﻓﺖ و او را ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪...‬ﺑﻪ ﯾﺎد اﺑﺮﻓﻮرث اﻓﺘﺎد‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺑﺮادرش ﻣﯽ ﺷﺘﺎﻓﺖ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺰرگ در ﻣﯿﺎن ﻣﻮﺟﻮدات ﻋﺠﯿﺒﯽ‬
‫از ﺧﻮد دﻓﺎع ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ اﺷﺎره اي ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ‬
‫ﮐﻪ ﻗﺼﺪش ﭼﯿﺴﺖ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ او را ﻣﻨﺼﺮف ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬
‫ﭘﯿﺶ از آن اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﻣﻮﺟﻮدي ﻋﺠﯿﺐ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪.‬ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﺮﻋﺘﯽ وﺻﻒ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد و از ﻣﻮﺟﻮدات‬
‫ﻋﺠﯿﺐ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻨﻬﺎ ﻻﺷﻪ اي ﺑﺮ ﺟﺎي ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ‬
‫اي ﻧﻮري ﻋﺠﯿﺐ درﺧﺸﯿﺪ و ﻧﮕﺎه اﮐﺜﺮ ﻣﺒﺎرزان را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ‬
‫ﮐﺮد‪.‬ﻓﺮدي ﮐﻪ از ﻣﯿﺎن ﻧﻮر ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪.‬روي ﻫﻮا ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرت ﺷﻨﺎور ﭘﯿﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪه ﺷﻮﻣﺶ را‬
‫ﻧﺜﺎر اﺑﺮﻓﻮرث و ﺑﺮادرش ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬او ﺧﻄﺎب ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﭙﯿﻮﻧﺪ!ﺗﻮ ﻧﺒﺎﯾﺪ از ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﺖ ﻓﺮار ﮐﻨﯽ‪.‬ﺟﺪ‪ ‬ﺗﻮ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺎ‬
‫ﭘﯿﻤﺎن ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﺴﺘﻪ‪.‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﮔﯿﺮت ﺑﻨﺪازم‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺷﮑﻞ واﻗﻌﯿﺖ دراوﻣﺪي‪،‬ﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﭙﯿﻮﻧﺪي و ﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ‬
‫ﺑﻤﯿﺮي‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﻌﺮه اي ﺑﻠﻨﺪ ﺳﺮ داد و ﺑﺪﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﺶ را اﻋﻼم‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺮد‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺟﻮاب او را داد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻞ ﻧﻮري‬
‫ﺳﺒﺰ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪.‬آﺗﺸﯽ ﻧﺎرﻧﺠﯽ رﻧﮓ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ دور آن ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و از ﺧﻮد‬
‫دود ﻏﻠﯿﻆ ﺳﯿﺎه رﻧﮕﯽ ﺑﺮ ﺟﺎي ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ در ﻣﯿﺎن راه ﺑﺮ ﺣﺠﻢ‬
‫ﺧﻮد ﻣﯽ اﻓﺰود‪.‬ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ از ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاف ﻧﯿﺮو ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺧﺎرق اﻟﻌﺎده ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪدي را ﺑﻪ ﺳﻮي‬
‫ﻃﻠﺴﻢ رواﻧﻪ ﮐﺮد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و در آن اﺛﺮات ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ را ﺑﺮ ﺟﺎي ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ دﯾﺪن ﺗﻐﯿﯿﺮ رﻧﮓ ﻃﻠﺴﻢ‪،‬ﮐﻤﯽ ﮔﯿﺞ ﺷﺪ‪.‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻮﺟﺐ ﻧﮕﺮاﻧﯿﺴﺖ ﯾﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ‪.‬داﻣﺒﻠﺪور ﻧﯿﺰ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻧﻮري‬
‫ﻃﻼﯾﯽ رﻧﮓ از ﺳﻮي ﺑﺪﻧﺶ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ‪،‬در ﻓﺎﺻﻠﻪ اي ﻧﻪ ﭼﻨﺪان دور‬
‫ﺑﺮ ﻓﻀﺎي ﺧﺎﻟﯽ ﻓﺸﺎر ﻣﯽ آورد‪.‬ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ روﻫﺎن دﯾﺪش را ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫واﺳﻄﻪ ﺣﺮﯾﻒ ﺳﻤﺠﯽ از دﺳﺖ داد‪.‬ﭘﺲ از آن ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﺎﻫﺪ‬
‫رد ﺷﺪن ﻃﻠﺴﻢ از ﺑﺪن داﻣﺒﻠﺪور و ﭘﺲ از آن اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎﺷﺪ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ‬
‫ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺎري از ﭘﯿﺶ ﻧﺒﺮد‪،‬اﺑﺮﻓﻮرث ﭼﻪ ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮑﻨﺪ؟ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﺑﻪ ﺟﺴﺪ دو ﺑﺮادر ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﺑﺎ رﯾﺨﺘﻦ ﻗﻄﺮه اي‬
‫اﺷﮏ‪،‬آن دو را ﺑﺪرﻗﻪ ﮐﺮد‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﺷﺎدﻣﺎن ﺑﻮد‬
‫از ﺻﺤﻨﻪ ﻧﺒﺮد ﺧﺎرج ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ در ﮐﻨﺎر رون ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت اﺷﮏ ﻣﯽ رﯾﺨﺖ‪.‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ‬
‫ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪن را ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬ﭼﻬﺮه ي رون ﺑﺴﯿﺎر ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ‬
‫ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪.‬روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﺤﻞ ﻋﺒﻮر ﻗﻄﺮه اي اﺷﮏ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺑﻮد‪.‬روﯾﺶ‬
‫را از آن ﺳﻮ ﮔﺮداﻧﺪ و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﺮدﮔﺎن ﻧﯿﻨﺪﯾﺸﺪ‪.‬ﺣﺮﮐﺖ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫دردﻧﺎك دو رﻋﺪ را در ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﭘﺸﺖ ﮐﻤﺮش رﺳﺎﻧﺪ و آن ﻫﺎ را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪.‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﻣﺸﺖ ﮐﺮد و‬
‫آن ﻫﺎ را ﺑﻪ ﺟﻠﻮ آورد‪.‬ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ دو رﻋﺪ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ در‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ ﭼﻨﺎن ﻣﯽ ﺟﻨﺒﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﺑﺮاي ﺿﺮﺑﻪ زدن ﺑﻪ دﺷﻤﻦ ﺑﯽ‬
‫ﻗﺮاري ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﻟﺒﺨﻨﺪي را ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ﺧﺸﻤﮕﯿﻨﺶ اﻓﺰود و ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪...‬‬
‫در ﻃﯽ ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﮐﻪ از رﻋﺪﻫﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬ﻃﻮل آن ﻫﺎ ﺑﺮ روي‬
‫ﺑﺪﻧﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬اﮐﻨﻮن آن ﻫﺎ از ﮐﻤﺮش ﺑﯿﺮون زده و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ‬
‫ﺑﻪ دور ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﭘﯿﭻ ﺧﻮرده‪،‬ﺑﺎ زﻣﯿﻦ ﺗﻤﺎس ﺑﺮﻗﺮار ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬از‬
‫ﺳﻮي ﺑﺎﻻﺗﻨﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺮ روي ﮐﺘﻒ ﻫﺎﯾﺶ ﻟﻐﺰﯾﺪه ودر ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ دور‬
‫ﺑﺎزوان و ﺳﺎﻋﺪﻫﺎﯾﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮐﻒ دﺳﺘﺎﻧﺶ رﺳﺎﻧﺪه‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ اﻧﺮژي ﻋﺠﯿﺐ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬ﺑﺮ ﺷﺪ‪‬ت‬
‫و ﻗﺪرت ﺿﺮﺑﺎﺗﺶ اﻓﺰوده ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬دود ﺳﯿﺎه رﻧﮕﯽ ﮐﻪ اﻃﺮاﻓﺶ را‬
‫اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﻬﺎﺟﻢ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﺬب ﻣﯽ ﮐﺮد و‬
‫اﮐﻨﻮن ﺑﻪ دﺳﺘﻮر روﻫﺎن ﺣﺘﯽ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬ذﻫﻦ اﻓﺮاد را‬
‫دﺳﺘﮑﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد و آن ﻫﺎ را ﺑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﮔﺮوه ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻣﯽ ﺷﻮراﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺑﻼﻫﺎ را ﺑﺮ‬
‫ﺳﺮﺷﺎن ﻧﺎزل ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ و ﺳﭙﺎه ﺳﭙﯿﺪي ﺑﺮ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻫﺎ‬
‫ﻏﻠﺒﻪ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺟﻨﮓ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻐﻠﻮﺑﻪ ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪.‬ﻧﺒﺮد ﻫﺮي ﻧﯿﺰ‬
‫ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد‪.‬او و ﺟﯿﻨﯽ در ﮐﻨﺎر ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ‬
‫دﺷﻤﻨﺎن را ﮐﻨﺎر ﻣﯽ زدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ راز‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻗﺪرﺗﺸﺎن را ﺑﺮاي ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻓﺎش ﮐﺮده و اﮐﻨﻮن ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺳﺘﻔﺎده را از‬
‫ﺗﺮﮐﯿﺐ دو ﻗﺪرت ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬ﺗﺎ ﻓﺮا رﺳﯿﺪن آن ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻮم ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ‬
‫ﺧﻮب ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‪...‬‬

‫ﻓﺮدي ﺳﯿﺎه ﭘﻮش در ﺑﺎﻻي ﺗﭙﻪ اي اﯾﺴﺘﺎده و ﺑﺎ اراﻣﺶ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻪ‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي ﻓﺠﯿﻊ رو ﺑﻪ روﯾﺶ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ ازﮔﺬﺷﺖ ﻣﺪ‪‬ت‬
‫زﻣﺎﻧﯽ اﻧﺪك ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﻮژه ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش را ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ راﻫﯽ وﺳﻂ ﻣﯿﺪان ﺷﻮد‪.‬ﻧﻤﯽ ﺷﺪ؟ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻓﺮد‬
‫ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺻﺤﻨﻪ را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪ‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ روي ﻓﺮدي ﻗﻔﻞ ﺷﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﺑﻪ ﺳﯿﺎه ﭘﻮﺷﺎن ﺣﺎﺿﺮ ﺿﺮﺑﻪ ﻣﯽ زد‪.‬ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫رﺣﻤﯽ ﺧﺸﻤﺶ را ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳﭙﺎه دﺷﻤﻦ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﮐﺜﺮاً از ﻣﻮاﺟﻪ‬
‫ﺷﺪن ﺑﺎ او و ﭼﻨﺪ ﺗﻦ دﯾﮕﺮ ﺧﻮدداري ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﻢ او و ﻫﻢ ﻓﺮد ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺎن ﻣﯿﺪان در‬
‫ﺣﺮﮐﺘﻨﺪ‪.‬ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺑﺮاي ﻧﺸﺎن دادن ﺷﺎدﯾﺶ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ آﺳﻤﺎن‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﺑﺎﻻﺧﺮه زﻣﺎﻧﺶ ﻓﺮارﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﺗﻨﺒﻠﯽ ﻋﺼﺎﯾﺶ را رو ﺑﻪ‬
‫روﯾﺶ ﻧﮕﺎه داﺷﺖ‪،‬اﻧﮕﺎه ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ آزادش ﻋﺼﺎ را‬
‫ﻣﯿﺎن زﻣﯿﻦ و ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﮐﺮد‪.‬ﻟﺒﺎﻧﺶ را ﺟﻤﻊ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺧﺮوج اﻧﺪك‬
‫ﻫﻮاﯾﯽ از ﻣﯿﺎن ﻟﺒﺎن ﻧﺎزﮐﺶ ﻋﺼﺎ را ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﻣﺤﻮﻃﻪ راﻫﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮﺷﯽ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺮ ﻫﻢ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯾﺶ را‬
‫ﮔﺸﻮد‪،‬ﻋﺼﺎ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎره اش را ﺑﺎﻻ آورد‬
‫ﺑﺎ ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﻮي ﻋﺼﺎﯾﺶ‪،‬آن را ﻣﺨﺘﺼﺮاً ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪.‬ﻋﺼﺎ ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺻﻮرت اﻓﻘﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭼﺮﺧﯿﺪن ﮐﺮد‪.‬اﺧﻤﯽ‬
‫ﮐﺮد و دو دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻓﻘﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻋﺼﺎ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﭼﺸﻤﺎن‬
‫ﺳﺮخ رﻧﮕﺶ درﺧﺸﺸﯽ ﺷﻮم ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮔﺬرا ﺑﻪ‬
‫ﻣﺤﻮﻃﻪ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻋﺼﺎ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‪.‬ﺑﺎري دﯾﮕﺮ روي‬
‫ﻋﺼﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ از اﻧﺪﮐﯽ اﻣﻮاﺟﯽ از دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﯿﺮون ﺟﺴﺘﻪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻮي ﻋﺼﺎ ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﺮ ﺳﺮﻋﺖ و ﺷﺪ‪‬ت اﻣﻮاج اﻓﺰوده ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪ‪.‬ﺻﺪاي ﺳﻮت ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪي در ﮔﻮﺷﺶ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪.‬ﭼﻬﺮه اش از‬
‫ﺷﺪ‪‬ت ﺗﻤﺮﮐﺰ درﻫﻢ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﻋﺼﺎ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ درﺧﺸﺎن ﺗﺮ ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪ‪.‬ﺳﺮﻋﺖ ﻋﺼﺎ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ اﻧﺪك دﯾﮕﺮ ﻋﺼﺎ‬
‫دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ و ﺗﻨﻬﺎ رد‪‬ي ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ آن ﻫﻢ ﺑﺴﯿﺎر ﻧﺎﻣﺤﺴﻮس از ﺧﻮد‬
‫ﺑﺮ ﺟﺎي ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ از ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮐﺎرش راﺿﯽ ﺷﺪ‪،‬دﺳﺘﺎﻧﺶ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫را ﻣﺸﺖ ﮐﺮد‪.‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻋﺼﺎ از ﺣﺎﻟﺖ اﻓﻘﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪ و‬
‫ﻋﻤﻮد ﺑﺮ زﻣﯿﻦ ﺑﻪ دور ﺧﻮدش ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪.‬ﮐﻒ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﻣﯿﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ﭘﺲ از ﻃﯽ‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﻓﺎﺻﻠﻪ آﻧﻬﺎ را ﻧﮕﺎه داﺷﺖ و در ﻫﻤﺎن ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻠﻪ اي ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم‬
‫را ﭼﻨﺎن ﻓﺮﯾﺎد زد ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ اﮔﺮ ﺻﺪا ﮐﻤﯽ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﻣﯽ ﺑﻮد‪،‬ﺣﻨﺠﺮه اش‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬درآن ﺳﻮ ﻋﺼﺎ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺳﻮي‬
‫زﻣﯿﻦ رﻓﺖ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻣﺮور ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﻣﯽ ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬ﻫﺮ‬
‫ﮐﻪ ﺳﺮ راﻫﺶ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪،‬ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﮐﺎرش را ﺗﻤﺎم ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺟﯿﻨﯽ‬
‫ﻧﯿﺰ آرام ﺑﻮد و ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻬﺮاي ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﮐﻮﺗﺎه ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم ﻫﺮي زل‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻣﯽ زد‪.‬ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎري آن دو را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد و ﻧﻈﺮ ﻫﺮ دو ﺑﻪ آن ﺳﻮ‬
‫ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‪.‬ﺷﺨﺼﯿﺖ دوم روﻫﺎن را دﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﯿﺒﺖ ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﺶ‬
‫ﺣﻤﺎم ﺧﻮن ﺑﻪ ﭘﺎ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖ ﻫﺎ ﻓﮑﺮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اون از ﻣﻨﻢ ﻗﻮي ﺗﺮه‪.‬‬
‫ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﺴﯿﺎر ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻮد‪،‬ﺟﯿﻨﯽ آن را ﺷﻨﯿﺪ و ﻣﻮاﻓﻘﺘﺶ را‬
‫اﻋﻼم ﮐﺮد‪.‬ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ اﯾﻦ ﺟﻮ آرام ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاي ﻓﺮدي ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻫﺎ دﭼﺎر ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬ﺷﮑﺴﺘﻪ‬
‫ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه ﻫﺮي ﺻﺪاي وز وز ﻋﺠﯿﺒﯽ را از از ﺳﻤﺘﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪...‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪ‪.‬ﻣﺮﮔﺨﻮاران را ﺑﻪ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺷﮑﻞ ﻣﻤﮑﻦ‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬از ﻗﺪرت ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻬﺮه ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮕﺎه ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺮ روي ﺧﻮد ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد و ﺑﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮐﺎرش اداﻣﻪ داد‪.‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻏﻤﺶ را ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﺮدان ﺗﺤﻤﯿﻞ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺑﺎ‬
‫ﺣﺮص ﻣﯽ ﮐﺸﺖ ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻬﺶ ﺑﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‪.‬ﭼﯿﺰي‬
‫در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن درﺳﺖ ﻧﺒﻮد‪.‬ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ و ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﺻﺪاي ﻓﺮﯾﺎدي را‬
‫از دوردﺳﺖ ﺷﻨﯿﺪ و اﺗّﻔﺎق در ﺷﺮف وﻗﻮع را درك ﮐﺮد‪.‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ دوﺧﺖ‪.‬ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣ‪‬ﺎ ﭼﻪ؟ﺳﭙﺲ زﻣﺎن در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﺪ‪.‬ﺑﺎﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬دﻫﺎن ﺑﺎز‬
‫ﻣﺮدي را دﯾﺪ ﮐﻪ در ﺣﺎل ﻓﺮﯾﺎد زدن ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻮد‪.‬ﺳﭙﺲ دﯾﺪش ﻋﻮض‬
‫ﺷﺪ‪.‬ﻧﻮرﻫﺎي ﮐﻮﭼﮑﯽ از اﻃﺮاف ﺑﻪ ﺳﻮي او اﻣﺪﻧﺪ و رو ﺑﻪ روي او ﺑﻪ‬
‫ﺷﮑﻞ اﻧﺴﺎﻧﯽ درآﻣﺪﻧﺪ‪.‬اﻧﺴﺎن ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺷﮑﻞ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﻧﺪك ﺳﺎرا را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮدش ﻣﯽ دﯾﺪ‪.‬ﺳﺎرا ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ و ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ‬
‫ﻟﺐ ﻫﺎ ﯾﺶ ﺑﻪ روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺮو!‬
‫روﻫﺎن ﻏﺮﺷﯽ ﮐﺮد‪).‬دﻓﻌﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ!(‬
‫ﺳﺎرا ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﯽ!‬
‫ﻗﻄﺮﻫﺎي اﺷﮏ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺪا ﺷﺪ و از روي ﻟﺒﺎﻧﺶ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬زﺑﺎﻧﺶ‬
‫را ﺑﯿﺮون آورد و آن را روي ﻟﺒﺎﻧﺶ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬ﺷﻮر ﺑﻮد!ﺳﺎرا از ﺟﻠﻮي دﯾﺪ‬
‫روﻫﺎن ﮐﻨﺎر رﻓﺖ و ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﻣﺴﯿﺮ دﯾﺪ روﻫﺎن را ﺑﻪ ﺳﻮي ﻫﺮي و‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﮐﻤﯽ آن دو را ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺳﺎرا‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬اﺑﺮواﻧﺶ را درﻫﻢ ﮐﺸﯿﺪ و ﺳﺮش را ﺑﺮاي ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﮑﺎن‬
‫داد‪.‬ﺳﺎرا ﺑﻪ اراﻣﯽ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ ﺑﻪ ذرات ﻣﺘﺸﮑﻞ ﺳﺎرا‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﮐﻠﻤﺎت!ﭘﺲ از اﯾﻦ ﻣﺪ‪‬ت ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺗﻮﺟﻬﺶ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺟﻠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎت ﭘﺮاﮐﻨﺪه ﺷﺪﻧﺪ‪،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و‬
‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ وﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ زوج رو ﺑﻪ روﯾﺶ دوﺧﺖ‪.‬اﻧﺪﮐﯽ‬
‫ﮐﻪ رﻓﺖ‪،‬اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ ﺟﻬﺎن ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ در ﻣﯽ آﯾﺪ‪.‬ﺑﺪون ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن‬
‫ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﺑﻪ ﺳﻮي ﻫﺪف ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪ‪.‬روﻫﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺮﮐﺖ‬
‫ﻫﺮي ﺷﺪ‪.‬او ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ روﻫﺎن ﺑﺮاي ﺻﺪﻣﻪ زدن ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﺘﺎﺑﺪ‪.‬ﻫﺮي در ﮐﺴﺮي از ﺛﺎﻧﯿﻪ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﺳﭙﺮي‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ رو ﺑﻪ روي روﻫﺎن ﺑﻪ وﺟﻮد آورد‪.‬روﻫﺎن ﻧﻌﺮه اي ﺑﻠﻨﺪ ﺳﺮ‬
‫داد و ﻗﺪرﺗﺶ را ﻓﺮا ﺧﻮاﻧﺪ‪...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺷﺎدي ﺑﻪ ﻣﻨﻈﺮه ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺰاﺣﻢ ﺷﺪ‪.‬‬
‫رﻋﺪي ﺑﻪ ﺳﻮي ﻫﺮي در ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﭙﺮي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ رو ﺑﻪ روي رﻋﺪ ﻗﺮار داد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻪ ﻗﺪرت ﻫﺮي ﺷﮏ‬
‫ﮐﺮد‪.‬رﻋﺪ ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺮﻗﺪرت ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪.‬ﻧﺎ ﮔﻬﺎن ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﺷﺪ‪.‬ﺳﭙﺮ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪ و‬
‫اﻧﻔﺠﺎري ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪...‬‬
‫روﻫﺎن ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﺧﻮد را در ﺣﺎل ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدن ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ‬
‫دﯾﺪ‪.‬ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ‬
‫ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﮐﻤﺮش را ﻣﯽ ﺷﮑﺎﻓﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و‬
‫ﭘﺲ از ﮐﺸﯿﺪن ﺳﭙﺮي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻪ دور ﺧﻮدش و ﺟﯿﻨﯽ‪،‬ﺑﻪ روﻫﺎن‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺎﻻ آورد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺗّﻔﺎق را درك‬
‫ﮐﺮد‪،‬دﺳﺘﺶ ﺷﻞ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن را ﻫﺎﻟﻪ اي از ﻧﻮر ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬ﻧﻮري ﮐﻪ‬
‫ﻣﺘﻐﯿﺮ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻫﺎي ﺳﯿﺎه و ﻗﺮﻣﺰ و ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ ﺳﭙﯿﺪ درﻣﯽ آﻣﺪ‪.‬ﮐﻢ ﮐﻢ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﻮر ﺷﺪ‪‬ت ﮔﺮﻓﺖ و ﺗﻮﺟﻪ ﻫﻤﮕﺎن را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﻪ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻮﯾﯽ از ﻧﻮر‪،‬ﺧﻮرﺷﯿﺪ وار ﺗﺎﺑﺶ ﮐﺮد‪...‬‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ را ﻧﺠﺎت داد‪،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺷﺪ‪‬ت درد وﺷﺎﯾﺪ‬
‫ﻫﻢ ﺗﻌﺠﺐ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪.‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﻓﺮﯾﺎد ﺑﺰﻧﺪ اﻣ‪‬ﺎ ﺻﺪاﯾﯽ از ﺣﻨﺠﺮه اش‬
‫ﺧﺎرج ﻧﺸﺪ‪.‬درد ﺑﻪ آراﻣﯽ در ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ﺑﺪﻧﺶ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺧﻮد را‬
‫از ﻧﺎﭼﺎري ﺟﻤﻊ ﮐﺮد‪.‬ﮐﺎر را ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﻣﯽ ﭘﻨﺪاﺷﺖ و ﻓﻘﻂ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﯾﺎﺑﺪ‪...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت از ﺳﺮ درﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﻓﺮﯾﺎدي زد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺪان ﮔﺮداﻧﺪ‪،‬ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ در ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ‬
‫ﻣﻔﯿﺪ واﻗﻊ ﺷﻮد‪.‬در واﻗﻊ ﺑﻪ ﻗﺪرت ﻫﺮي ﺑﯿﺸﺘﺮ اﯾﻤﺎن داﺷﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﮔﻮﯾﯽ اﯾﻦ از ﻧﯿﺮوي ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﻮد‪.‬اﻧﻔﺠﺎر ﻣﻘﺪاري از ﻧﯿﺮوي‬
‫درون ﻋﺼﺎ را ﺧﻨﺜﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬وﻟﯽ ﻧﯿﺮوي زﯾﺎد اﯾﻦ ﻓﺮد‪،‬آن را ﺑﻪ‬
‫راﺣﺘﯽ ﺟﺒﺮان ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﭘﺲ ﺻﺒﺮ ﮐﺮد و اداﻣﻪ ﻣﺎﺟﺮا را ﻧﻈﺎره ﮔﺮ ﺷﺪ‪...‬‬
‫روﻫﺎن ﺗﻮﺳﻂ ﻧﯿﺮوﯾﯽ ﺑﻪ اﺳﻤﺎن ﺑﺮده ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺗﺤﻤ‪‬ﻞ ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻋﺎدﯾﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻓﺸﺎر از روﯾﺶ‬
‫ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬ﺟﺴﻢ ﺳﺨﺘﯽ را زﯾﺮش اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط روي‬
‫دوﭘﺎ اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﻪ زﯾﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬روي ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد‪.‬دردي را‬
‫ﺣﺲ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬وﻟﯽ ﺑﻪ وﺿﻮح ﺧﺮوج و در اداﻣﻪ آن دﺧﻮل اﻧﺮژي را‬
‫در ﻣﯿﺎن ﺧﻮد ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ دروازه اي اﻧﺮژي را در ﯾﺎﻓﺖ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد و دﻧﯿﺎي ﺑﯿﺮون ﻧﯿﺰ آن را از روﻫﺎن ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻨﮓ اداﻣﻪ داﺷﺖ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه اﻧﻔﺠﺎري درﺳﺖ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﭘﺲ از آن ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ﺿﻌﯿﻔﯽ ﺷﻨﯿﺪه ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪ‪.‬ﭘﺲ از اﻧﻔﺠﺎر روﻫﺎن از ﺳﺮ ﻏﺮﯾﻀﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻮﯾﯽ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده و ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ درون ﻓﻀﺎي‬
‫ﻣﺤﺪود داﯾﺮه واري ﻗﺮار دارد‪.‬اﻧﻔﺠﺎر ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮر و ﺻﺪا در ﺑﺮ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻮﺟﯽ از آن ﺳﺎﺗﻊ ﻧﺸﺪ و ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺰ آﺳﯿﺐ ﻧﺮﺳﯿﺪ‪.‬روﻫﺎن از‬
‫ﺳﮑﻮت ﺣﺎﮐﻢ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ دﯾﺪن ﻣﺴﯿﺮ‬
‫ﻧﮕﺎه اﻓﺮاد‪،‬ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬ﺗﻨﻬﺎ ﺳﯿﺎﻫﯽ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﮐﻤﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻮ و‬
‫آن ﺳﻮ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ ﺗﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺮز ﻓﻀﺎي ﺳﯿﺎه ﺗﺮ از ﺷﺐ را‬
‫ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪.‬در واﻗﻊ ﻣﺮز را ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي آﺑﯽ رﻧﮓ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درون ﻓﻀﺎ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪.‬ﮐﻢ ﮐﻢ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫درﺧﺸﺶ روﻫﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪ‪.‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺧﻮد او ﻧﯿﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻮر‬
‫ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ وﺿﻮح ﻋﺒﻮر ﺟﺮﯾﺎن اﻧﺮژي را از درون ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎري دﯾﮕﺮ ﻧﺒﺮد از ﺳﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﺴﯿﺎري ﻣﺤﻮ ﺗﻤﺎﺷﺎي‬
‫ﻓﻀﺎي ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬در آن ﻣﯿﺎن روﻫﺎن ﺑﻪ ﺧﻮرﺷﯿﺪي ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺴﺖ ﮐﻪ‬
‫در ﻣﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﻄﻠﻖ ﻗﺪ ﻋﻠﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه ﻋﺒﻮر ﺟﺮﯾﺎن از ﻣﯿﺎن‬
‫روﻫﺎن ﺑﻪ ﻣﻘﺪار ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬ﺑﻪ روﻫﺎن ﺷﮑﯽ وارد‬
‫ﺷﺪ و ﺻﺪاي ﺧﻮد را ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ‪.‬اﯾﻦ ﻣﻘﺪار اﻧﺮژي ﺑﺮاي ﺑﺪن او ﺑﺴﯿﺎر‬
‫زﯾﺎد و دردﻧﺎك ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زد‪.‬ﺑﺪﻧﺶ ﺗﺤﻤﻞ اﯾﻦ‬
‫ﻣﻘﺪار اﻧﺮژي را ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬درد ﭼﻨﺎن ﺑﻮد ﺑﺪﻧﺶ را در ﺣﺎل ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺷﺪن‬
‫ﻣﯽ ﭘﻨﺪاﺷﺖ‪.‬ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﻓﺮﯾﺎد و ﭘﺎﺷﯿﺪن ﻣﻘﺪار ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺧﻮن از‬
‫دﻫﺎﻧﺶ‪،‬ﻧﻮري ﻗﻄﻮر از ﻓﻀﺎي داﯾﺮه اي ﺷﮑﻞ اﻃﺮاف روﻫﺎن ﺑﻪ ﺑﺎﻻ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﻪ ﻣﯿﺎن دروازه ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺷﺘﺎﻓﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﻧﻮر ﻗﻄﻊ ﺷﺪ و‬
‫اﯾﻨﺒﺎر ﭼﻬﺎر رﺷﺘﻪ ﻧﻮر ﺑﻪ رﻧﮕﻬﺎي ﻗﺮﻣﺰ و ﺳﺒﺰ و آﺑﯽ و زردﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﺳﻮي‬
‫ﻣﯿﺪان ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ و ﺗﺸﮑﯿﻞ رﺋﻮس ﯾﮏ ﭼﻬﺎر ﺿﻠﻌﯽ را دادﻧﺪ‪.‬اﻧﺪﮐﯽ‬
‫ﮔﺬﺷﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺑﻪ وﻗﻮع ﭘﯿﻮﺳﺘﻦ ﭼﻬﺎر اﻧﻔﺠﺎر اﻓﺮاد ﻧﺰدﯾﮏ و‬
‫ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺑﻪ ﺧﺎك و ﺧﻮن ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﭘﺲ از آن ﻫﻤﻪ اﻓﺮاد ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ‬
‫ﺗﺮس از روي زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه و در اﻧﺘﻈﺎر روﯾﺪاد ﺑﻌﺪي ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬در‬
‫ﭼﻬﺎر ﻧﺎﺣﯿﻪ ﮔﺮد و ﺧﺎك ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺑﻮد و دﯾﺪن آن ﻧﻮاﺣﯽ ﻏﯿﺮ‬
‫ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد‪.‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯿﺎن ﻣﯿﺪان ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺑﺪون‬
‫ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ دﯾﮕﺮان‪،‬ﺳﻪ ﺷﯽء را ﺑﻪ ﻫﻮا ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪.‬ﮐﻒ دﺳﺘﺎﻧﺶ را رو‬
‫ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬از اﺷﯿﺎ ﻣﻬﯽ ﺑﻪ ﻫﻮا‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﻫﺮﮐﺪام از آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﻮﯾﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﮐﻤﯽ ﺑﻌﺪ از ﺑﺪن‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﯿﺰ ﻣﻬﯽ ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و آن ﻧﯿﺰ در ﺟﻬﺘﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ‬
‫ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺪن ﻟﺮد وﻟﻤﻮرت ﭘﺎدﺷﺎه ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه‪،‬ارﺑﺎب‬
‫ﻣﺎران ﺑﻪ ﺳﻮي زﻣﯿﻦ ﺳﻘﻮط ﮐﺮد‪.‬ﺳﻘﻮﻃﺶ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ‪.‬ﻫﯿﭻ‬
‫ﮐﺲ ﺷﺎدي ﻧﮑﺮد و ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از اﻓﺮاد ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻧﺸﺪﻧﺪ‪.‬ﺑﻠﮑﻪ ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ‬
‫ﺣﺘّﯽ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺎ ﺗﺮس ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻨﺪ‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﮑﻮت ﻣﻄﻠﻖ‪.‬ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﺑﺪﻧﺶ ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬ذﻫﻨﺶ‬
‫را ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ ﮐﺮد و ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﭘﯿﺶ ﻧﯿﺎﻣﺪه و ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ‬
‫ﻃﺒﻖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﭘﯿﺶ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬دﺳﺖ ﺟﺪﯾﺪش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺟﺎدوي‬
‫ﻣﺮﮔﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﺑﻪ روي ﺧﻮد ﻓﺮﺳﺘﺎد‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ آراﻣﯽ از ﮐﻨﺎره ﻫﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ و در ﻣﺮﮐﺰ ﺑﻮد‪.‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ارام‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﭼﻬﺎر ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺒﺰ زﻧﮓ از اﻃﺮاف ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﻣﯿﺪان ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻋﻀﻼﺗﺶ را ﻣﻨﻘﺒﺾ ﮐﺮد و آﻣﺎده ﺷﺪ‪.‬دﺳﺖ ﺟﯿﻨﯽ را ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫او را ﺑﻪ ﺧﻮد ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ در ﻣﯿﺎن راه ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده و‬
‫از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﯾﮏ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﻮد و ﻫﻤﯿﻦ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺮﮔﺨﻮاران را ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺶ واداﺷﺖ‪.‬ﻫﻤﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ‬
‫ﭘﺪﯾﺪه اي ﺷﻮم در ﺣﺎل وﻗﻊ اﺳﺖ‪.‬ﻫﻤﻪ در ﮐﻨﺎر ﻫﻢ آﻣﺎده ﻧﺒﺮد‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ از ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺷﻪ ﻣﯿﺪان ﺑﻪ ﺟﻠﻮ آﻣﺪﻧﺪ و در ﺣﺎﻟﺖ آﻣﺎده‬
‫ﺑﺎش اﻓﺮاد را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬ﺷﻨﻠﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻦ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺑﯽ‬
‫ﻧﻬﺎﯾﺖ آﺷﻨﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﻫﺮي ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺎورم ﻧﻤﯽ ﺷﻪ‪.‬اوﻧﺎ‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻧﺒﺮد ﮐﺎﻣﻼً ﯾﮏ ﻃﺮﻓﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ‪.‬ﭼﻬﺎر ﺟﺎدوﮔﺮ ﭘﺮ ﻗﺪرت ﺑﺪون‬
‫ﻫﯿﭻ رﺣﻤﯽ ﺑﻪ ﺟﺎن اﻓﺮاد اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن از ﺑﺎﻻ ﻧﻈﺎره ﮔﺮ ﻣﯿﺪان‬
‫ﺑﻮد‪.‬از ﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪا ﻣﻮﺿﻮع را ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬ﭼﻬﺎر ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬار ﺑﺎ داﻧﺶ ﺑﯽ‬
‫ﺣﺪﺷﺎن ﺑﻪ ﺟﺎن ﻣﺮدم اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺴﻤﺸﺎن ﺣﻀﻮر داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺗﺮﻓﻨﺪي زﯾﺮﮐﺎﻧﻪ داﻧﺶ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را ﺑﻪ ﺟﺎن اﻓﺮاد‬
‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﻧﻘﺼﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﻓﺮار ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﻣﺤﻔﻠﯽ و ﻣﺮﮔﺨﻮار‪.‬ﺑﺮاي وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻔﺎوﺗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬او ﻫﻤﻪ را از‬
‫دم ﺗﯿﻎ ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ‪.‬ﻧﻮرﻫﺎﯾﯽ رﻧﮕﯽ از دﺳﺘﺎن ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬاران ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ‬
‫و اﻓﺮاد را ﺑﻪ آﺗﺶ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪،‬ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد و دﯾﻮاﻧﻪ ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺖ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﮐﻤﮏ روش اﻧﺘﻘﺎل اﺧﺘﺮاﻋﯿﺶ ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ را ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﯽ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬ذﻫﻨﺶ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻧﻘﺸﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺖ رو‬
‫ﺑﻪ رو ﻣﯽ ﺷﺪ و راه دﯾﮕﺮي را در ﭘﯿﺶ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬اﮐﻨﻮن ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ در‬
‫ﮐﻨﺎرش ﻧﺒﻮد‪،‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﻮد و ﺑﺎ اراﻣﺶ ﺑﻪ ﮐﺎرش اداﻣﻪ ﻣﯽ داد‪.‬ﮔﺎﻫﯽ‬
‫ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ از راه رﺳﯿﺪه را ﻧﺎﺑﻮد و ﺑﻌﻀﺎً ﺑﻪ ﺳﻮي ﻣﺮﮔﺨﻮاران اﻃﺮاﻓﺶ‬
‫ﻣﻨﺤﺮف ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﺪادﺷﺎن اﻓﺰوده‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن داﻣﺒﻠﺪور را‬
‫ﯾﺎد ﮐﺮد‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ اﮔﺮ او ﻧﺒﻮد‪،‬اﻧﺘﻘﺎﻟﯽ ﻧﯿﺰ در ﮐﺎر ﻧﺒﻮد و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻫﻤﻪ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺪون ﻫﯿﭻ اﺳﺘﺜﻨﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﻣﺮدﻧﺪ‪.‬ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﻋﻀﻼﺗﺶ ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎد ﺧﻮاﺳﺘﺎر‬
‫اﺳﺘﺮاﺣﺘﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪...‬‬
‫روﻫﺎن از ﺑﺎﻻ اﻓﺮاد ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه را از ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ‪.‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻤﺎم‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ از ﻣﯿﺪان ﻧﺒﺮد ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺑﻌﻀﯽ ﻣﺮﮔﺨﻮاران را‬
‫ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻣﯿﺪ ﻧﺠﺎت ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺧﻮد را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻫﺮي‬
‫ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻧﺼﯿﺒﺸﺎن ﻣﯽ ﺷﺪ‪،‬ﻧﺎاﻣﯿﺪي‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺑﺪون ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺄﺛﯿﺮي از ﻣﯿﺎن‬
‫ﺑﺪﻧﺸﺎن ﻋﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻣﯽ زد و‬
‫ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ ﭘﻮزﺧﻨﺪش ﺑﻪ ﻗَﻬﻘَﻬﻪ اي ﮐﻮﺗﺎه ﻣﺪ‪‬ت ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬روﻫﺎن‬
‫ﭼﯿﺰي ﺑﺮاي از دﺳﺖ دادن ﻧﺪاﺷﺖ و ﺗﻨﻬﺎ در اﻧﺘﻈﺎر ﻣﺮﮔﯽ ﺗﺮﺟﯿﺤﺎً‬
‫ﺑﺪون درد ﺑﻮد‪.‬ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟ‪‬ﻪ ﭼﯿﺰي ﺷﺪ‪.‬ﻓﺮدي ﺑﺎ ﺷﻨﻠﯽ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ از‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺗﺮﺳﯽ در وﺟﻮدش اﻓﺘﺎد‪.‬دﻫﺎﻧﺶ را‬
‫ﮔﺸﻮد و ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﺎن ﻫﺮي را ﺻﺪا زد‪.‬ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻈﻪ ﮐﺮه اي ﺿﺮﺑﻪ ﻣﯽ زد‬
‫و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺎ ذﻫﻦ ﻫﺮي ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﻮد‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن روﻫﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮕﺎه ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﺷﺪ‪.‬او ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺑﻪ‬
‫روﻫﺎن ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﮔﻮﯾﯽ در اﻧﺘﻈﺎر ﭘﺎﯾﺎن ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺗﻼش ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه‬
‫روﻫﺎن ﺑﻮد‪.‬اﻧﺪك زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ روﻫﺎن ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ آراﻣﺶ دﺳﺘﺶ‬
‫را ﺑﺎﻻ آورد و ﭘﺲ از ﻗﺪري ﺗﺄﻣﻞ ﻃﻠﺴﻤﯽ را رواﻧﻪ ﻫﺮي ﮐﺮد‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮﮔﺮم ﺑﻮد و ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻤﺎم ﻣﺤﻔﻠﯽ‬
‫ﻫﺎ را ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ در‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ در اﻧﺘﻈﺎر او ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺑﯽ ﻫﯿﭻ اﺧﻄﺎري دردي را در ﭘﺸﺖ ﺧﻮد‬
‫ﺣﺲ ﮐﺮد‪.‬ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ و ﺑﺮ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬ﭼﻨﺪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ از ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺧﻮد اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﻨﺪ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ روي دو ﭘﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺗﺮدﯾﺪي ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﺑﻪ ﺳﻮي‬
‫ﺷﺨﺺ ﺳﺒﺰ ﭘﻮش ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ زوزه ﮐﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﻮي‬
‫ﺳﺎﻻزار اﺳﻼﯾﺘﺮﯾﻦ ﺑﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﯽ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ درآﻣﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ اﺷﺎره اي ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را روﺑﻪ روي ﻃﻠﺴﻢ ﮔﺮﻓﺖ و آن را ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﻣﺸﺖ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ دودي ﺑﺪل ﮔﺸﺖ و ﺑﯽ ﻫﯿﭻ آﺳﯿﺒﯽ از ﻣﯿﺎن ﺑﺪن ﻫﺮي‬
‫ﻋﺒﻮر ﮐﺮد‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪.‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي در ﻫﻢ ﺑﻪ او ﻣﯽ‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﺪ‪.‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ روي ﭘﺎﺷﻨﻪ‬
‫ﭼﺮﺧﯿﺪ اﻣ‪‬ﺎ‪...‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬او ﺑﻪ راﺣﺘﯽ از ﭘﺲ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺧﻮد ﺑﺮآﻣﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ دو وﻟﻤﻮرت و ﻧﻬﺎﯾﺘﺎً داﻧﺶ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ؟ﻓﺮد ﻗﺮﻣﺰﭘﻮش ﮐﻪ ﺟﺴﻤﺎً ﺟﺪ ﻫﺮي ﻣﺤﺴﻮب‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ‪،‬ﺑﺎ آراﻣﺶ از ﭘﺸﺖ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ‬
‫ﻣﺸﻬﻮر را ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﻪ ﺳﻮي ﻫﺮي رواﻧﻪ ﮐﺮد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن روﻫﺎن ﺑﻪ‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﭘﺸﺖ ﮐﺮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺮ ﻫﻢ ﮔﺬاﺷﺖ‪...‬‬
‫ﭼﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮑﻨﺪ؟ﭼﻪ ﻗﺪرﺗﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﺑﺮﺧﻮرد ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺑﺎ او در ﻓﺎﺻﻠﻪ اي ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﻨﺪ؟او ﺣﺘﯽ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺎﻻ‬
‫آوردن دﺳﺘﺶ را ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺑﺮاي ﻣﺮدن‬
‫آﻣﺎده ﺷﺪ‪.‬در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻢ او را وادار ﮐﺮد ﺗﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻮد را‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﮕﺸﺎﯾﺪ ‪ :‬ﻧﻪ ﻓﺮزﻧﺪم!ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻫﺸﺪار داده ﺑﻮدم‪.‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ راه‬
‫درﺳﺖ راه رو اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﺮدي‪.‬‬
‫او‪‬ﻟﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻬﺶ را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد‪،‬ﻓﺮد ﻗﺮﻣﺰ ﭘﻮش ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺸﺖ‬
‫ﺑﻪ او ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﻣﯿﺪان ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ ﺳﻮي‬
‫ﻣﯿﺎن ﻣﯿﺪان ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬در ﻣﯿﺎن ﻣﯿﺪان ﻣﺮدي ﺟﻮان ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮرد‪.‬ﻣﺮد ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺳﭙﯿﺪ ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺮد ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ رﻧﮓ زﯾﺒﺎي‬
‫اﻗﯿﺎﻧﻮس ﺑﻮد‪.‬ﻣﻮي ﺑﻠﻨﺪش در ﺗﻀﺎد ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ‪.‬ﺻﻮرﺗﺶ‬
‫ﻫﺮي را ﺑﻪ ﯾﺎد ﻓﺮدي ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬ﻓﺮدي ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﯽ از ﻣﯿﺎﻧﺸﺎن‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬او ﻧﺎﺟﯽ ﻫﺮي ﺑﻮد‪...‬‬
‫روﻫﺎن ﺑﺎ اﻧﺪوه ﺑﻪ ﻣﮑﺎن ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ در ﮐﻤﺎل ﺷﮕﻔﺘﯽ او را‬
‫ﺳﺎﻟﻢ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﻣﯿﺪان ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﺪاﻧﺠﺎ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪،‬ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬اﯾﻦ ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ ﺑﻮد‪.‬اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت آﻧﻬﺎ ﺑﻪ‬
‫اﯾﻦ ﻣﮑﺎن آﻣﺪه ﺑﻮد‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ ﺑﺎ اﻧﺪوه ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ اون ﭼﯿﺰي رو ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﻢ‪،‬از ﺑﯿﻦ‬
‫ﺑﺒﺮم‪.‬‬
‫ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﺗﻮﺳﻂ ﺳﻪ ﻓﺮد ﻣﺤﺎﺳﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ‬
‫‪ :‬ﭘﺲ ﺳﺎﻻزار ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫در اﯾﻦ ﻫﻨﮕﺎم ﻫﺮي دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ!اون‬
‫ﺳﻬﻢ ﻣﻨﻪ‪.‬ﺷﺮوع ﺟﻨﮓ ﺑﯿﻦ ﻗﺮﻣﺰ و ﺳﺒﺰ ﺑﻮد‪.‬اﺗﻤﺎﻣﺶ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﻦ‬
‫ﻫﻤﯿﻦ دو ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﻣﺮد رو ﺑﻪ ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮐﺎرش را ﺑﺎ اﯾﺠﺎد ﺳﭙﺮي ﺑﯿﻦ ﺧﻮد و ﺳﻪ‬
‫ﺷﺎﮔﺮدش ﺷﺮوع ﮐﺮد‪.‬ﻫﺮي ﻧﯿﺰ روﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻻزار ﮔﺮداﻧﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻣﺮوز آﺧﺮﯾﻦ روز زﻧﺪﮔﯿﺘﻪ ﺗﺎم!‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮدي ﺑﺪن ﻫﺎي ﭼﻬﺎر ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬار‪،‬ﺟﺎدوي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ ره‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺲ ﻧﻘﺸﻪ ات اﯾﻨﻪ ﺗﺎم؟ﺗﻮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رو ﺳﭙﺮ ﺑﻼي‬
‫ﺧﻮدت ﮐﺮدي؟‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻧﻔﺮت ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح را ﺑﻪ ﺳﻮي وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ دﯾﺪن ﻃﻠﺴﻢ ﻗﻬﻘﻬﻪ اي ﺳﺮ داد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻫﺮي!از ﺗﻮ‬
‫اﻧﺘﻈﺎر ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻﺗﺮي رو داﺷﺘﻢ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻞ‪...‬‬
‫ﺟﻤﻠﻪ اش ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺮ ﺑﺪﻧﺶ اداﻣﻪ ﻧﯿﺎﻓﺖ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺎﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﺮ ﺑﺪن وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻮﺑﯿﺪ و او را ﻧﻘﺶ زﻣﯿﻦ ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺧﺸﻤﯽ وﺻﻒ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ از روي زﻣﯿﻦ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺧﺸﻤﺶ‬
‫را ﺑﺎ ﻧﻮرﻫﺎي رﻧﮕﺎرﻧﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻫﺮي ﻣﯽ رﯾﺨﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮد‪.‬ﻫﺮي ﺑﺎ‬
‫ﺳﭙﺮي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ وﻟﺪﻣﻮرت اﯾﺴﺘﺎدﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و در اﻧﺘﻈﺎر‬
‫ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻧﻘﺸﻪ اش را ﭘﯿﺎده ﮐﻨﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﺑﺮاي آﻧﮑﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت را درﮔﯿﺮ ﮐﻨﺪ‪،‬از ﭘﺸﺖ ﺳﭙﺮ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي اﺑﺘﺪاﯾﯽ اﻣ‪‬ﺎ‬
‫ﭘﺮﻗﺪرﺗﺶ او را ﻣﺸﻐﻮل ﻧﮕﺎه ﻣﯽ داﺷﺖ‪...‬‬
‫روﻫﺎن از ﺑﺎﻻ ﻧﺤﻮه ﻧﺒﺮد اﺳﺘﺎد را ﻧﻈﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﻮد‪.‬ﭼﻬﺎر‬
‫ﻧﻔﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ داﻧﺶ و ﺑﺪون اﺳﺘﻔﺎده از ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺪرﺗﯽ ﻧﺒﺮد را اداﻣﻪ‬
‫ﻣﯽ دادﻧﺪ‪.‬اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ در ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻣﯽ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻓﺮﺳﺘﺎد و در ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ‪،‬ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻣﯽ داد‪.‬در ﻃﺮف‬
‫دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﻧﻮرﻫﺎﯾﯽ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي‬
‫رواﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﻫﺮي ﻧﯿﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي اﺑﺘﺪاﯾﯽ اش وﻟﺪﻣﻮرت را‬
‫ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬روﻫﺎن ﻗﺼﺪ ﺣﺮﮐﺎت ﻫﺮي را ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮﺑﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﭙﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ دﯾﮕﺮ دوام ﺧﻮاﻫﺪ آورد‪.‬در اﯾﻦ‬
‫زﻣﺎن ﻫﺮي ﮐﺎر ﻋﺠﯿﺒﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺳﭙﺮش را ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪ و‬
‫درﺳﺖ ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻤﺎس‬
‫ﺷﺪ‪،‬ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ دودي از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎن روﻫﺎن ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت در ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺗﺎ از ﺧﻮﺷﯽ ﺑﻪ ﺣﺪ اﻧﻔﺠﺎر ﺑﺮﺳﺪ‪،‬‬
‫ﻫﺮي را از دﺳﺖ داد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي از ﻣﯿﺎن دود‬
‫ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه از ﻫﺮي ﻋﺒﻮر ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ راه ﺧﻮد اداﻣﻪ دادﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﺤﻮ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻗﻄﺮات ﻋﺮق از ﺳﺮ و روﯾﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ‬
‫اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪،‬ﺑﺎ دﯾﺪ ﺟﺎدوﯾﯿﺶ اﻃﺮاف را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬در ﻫﻤﯿﻦ زﻣﺎن‬
‫اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ دﺳﺖ ﮐﻢ ﯾﮑﯽ از دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ در دﻫﺎﻧﺶ ﺧﻮرد ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪،‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ اﻃﺮاﻓﺶ را ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺗﻨﻬﺎ از ﺣﺲ ﺑﯿﻨﺎﯾﯿﺶ ﺑﻬﺮه ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎرﻫﺎي‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯿﺎن ﻣﯿﺪان‪،‬ﺣﺲ ﺷﻨﻮاﯾﯿﺶ را ﺑﯽ ﮐﺎرﺑﺮد ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬اﯾﻨﺒﺎر درد‬
‫ﺷﺪدﯾﺪي را در ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ ﺣﺲ ﮐﺮد‪.‬درد ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ‬
‫درﺳﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ‪...‬‬
‫روﻫﺎن ﭘﺲ از ﮐﻤﯽ ﺑﺮرﺳﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي از ﻗﺪرت ﻣﺮدم‬
‫ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﺑﺎد ﺑﻬﺮه ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ ﭘﻬﻨﺎي ﺻﻮرﺗﺶ زد و ﺑﻪ ﻫﺮي‬
‫ﮐﻪ اﮐﻨﻮن درﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ وﻟﺪﻣﻮرت اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪،‬ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪...‬‬
‫درﻓﮑﺮ اﺟﺮاي ﻧﻘﺸﻪ اش ﺑﻮد‪.‬دﺳﺘﺶ را روي زﻣﯿﻦ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ‬
‫ﻫﺪﻓﺶ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬ﻓﻘﻂ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺿﺮﺑﻪ اي دﯾﮕﺮ از ﺳﻮي ﻫﺮي‬
‫درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻮا ﭘﺎﯾﺶ را ﺑﺮ دﺳﺖ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت از ﺳﺮ ﺷﮕﻔﺘﯽ و درد ﻧﻌﺮه اي زد‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺟﺎدوي وﻟﺪﻣﻮرت را اﺣﺴﺎس ﮐﺮد و ﺑﺮ دﺳﺘﺶ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬ﺑﺎ ﺻﺪاي‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ درﺗﻼش ﺑﻮد ﺗﺎ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺧﻮد را آزاد ﮐﻨﺪ‪.‬ﻣﻮﺟﻮدي ﺑﻪ دور ﺑﺪﻧﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪه و او را ﮔﯿﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪...‬‬
‫وﻟﻤﻮرت از روي زﻣﯿﻦ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬وﺳﻂ‬
‫دﺳﺘﺶ ﺳﻮراﺧﯽ زﺷﺖ اﯾﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬درﺳﺖ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي دﺳﺘﺶ‬
‫را ﻟﮕﺪ ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬ﺟﺎدو از ﻣﯿﺎن دﺳﺘﺶ راه ﺧﻮد را ﺑﺎز ﮐﺮده و ﻫﺮي را‬
‫ﮔﯿﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ آﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯽ اش را ﺑﺮﻃﺮف ﮐﺮد و ﻧﮕﺎه‬
‫ﺷﻮﻣﺶ را ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي دوﺧﺖ‪...‬‬
‫ﻗﺪرت ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮔﺮ ﺑﻪ ﺣﺪي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﺎدوي ﻗﺒﻠﯽ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻣ‪‬ﺎ در ﻫﺮ ﺻﻮرت ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺣﺮﮐﺖ را ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﺮداﺷﺖ‪،‬ﻫﺮي ﺑﺪون ﻓﮑﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻣﮑﺎن اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ اش‬
‫ﺑﺮﻃﺮف ﺷﺪ‪،‬ﺷﺨﺼﯽ را در آن ﺣﻮاﻟﯽ ﻧﺪﯾﺪ‪.‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﭘﺲ از اﻧﮑﻪ‬
‫ﺗﻌﺎدﻟﺶ را ﺑﻪ دﺳﺖ آورد‪،‬ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬او ﺑﯿﺮون ﺣﺒﺎب‬
‫ﻗﻄﻮر اﺳﺘﺎد اﯾﺴﺘﺎده و اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد‪...!.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن از ﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬از ﺷﺪ‪‬ت درد ﺟﯿﻎ ﻣﯽ زد‪.‬ﻧﻌﺮه‬
‫ﻣﯽ زد و ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﺘﺎد ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬اﯾﻦ‬
‫ﭼﻪ ﺑﻮد؟!ﺑﺪن اﺳﺘﺎد ﻣﺎد‪‬ي ﻧﺒﻮد‪.‬او ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ روﺣﯽ در ﺑﺎﻻي ﺣﺒﺎب‬
‫ﺷﻨﺎور ﺷﺪه و ﺳﻪ ﺷﺎﮔﺮدش را در اﺧﺘﯿﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي‪،‬‬
‫ﺳﮑﻮت ﺑﺮ ﻫﻪ ﺟﺎ ﺣﮑﻢ ﻓﺮﻣﺎ ﺷﺪ‪.‬ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ‪،‬ﻧﻮري ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﻫﻮاي‬
‫ﺧﺎﻟﯽ را ﺷﮑﺎﻓﺖ و در ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ‪،‬وﻟﺪﻣﻮرت در ﺟﺴﻢ ﺳﺎﻻزار ﺑﻪ‬
‫اﺳﺘﺎد ﺑﺰرگ اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﻨﻈﺮه ﻋﺠﯿﺐ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬از ﺑﺪن اﺳﺘﺎد ﺳﻪ ﺷﺎﺧﻪ ﺟﺪا ﺷﺪ‪.‬‬
‫و ﻫﺮ ﮐﺪام ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﯾﮑﯽ از ﺷﺎﮔﺮداﻧﺶ رﻓﺖ‪).‬ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي ﺳﺎﻻزار(‬
‫اﺳﺘﺎد در اﯾﻦ ﺣﯿﻦ رو ﺑﻪ ﺳﺎﻻزار ﮐﺮد ‪ .‬ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﻮ ﻧﻮاده ﻣﻨﯽ‪.‬اﮔﺮ ﺑﺪن‬
‫ﻣﻦ و ﺗﻮ و ﺑﺎﻗﯽ ﺷﺎﮔﺮداﻧﻢ ﻧﺎﺑﻮد ﺑﺸﻪ‪،‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰي وﺟﻮد ﻧﺨﻮاﻫﺪ‬
‫داﺷﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺑﻪ ﯾﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎش ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎ ﻫﻢ از ﻧﺴﻞ ﻣﻦ ﺑﻮدﻧﺪ!‪.‬‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﻦ رو در وﺟﻮد ﺳﻪ ﺷﺎﮔﺮدم و ﻓﺮزﻧﺪ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور را در‬
‫رأس ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎن وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺤﻮ ﺷﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي و روﻫﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﻪ‬
‫ﻋﻨﻮان ﻧﻈﺎره ﮔﺮ ﻧﺒﺮد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن ﺻﺪاي وزوزي از ﺳﻮي ﭘﻨﺠﺮه‬
‫ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت و ﻫﺮي ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮه ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﻄﺎب ﺑﻪ روﻫﺎن ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻧﮕﺎر ﻇﺮﻓﯿﺘﺖ از اون ﭼﯿﺰي ﮐﻪ‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم‪،‬ﺑﯿﺸﺘﺮه!‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﻫﺮي ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻗﺪرت دوﺳﺘﺖ اون ﻫﺎ رو ﺑﻪ وﺟﺪ‬
‫ﻣﯿﺎره‪.‬اوﻧﺎ دوﺳﺘﺖ رو ﻣﯽ ﺧﻮان و ﻣﻦ ﻫﻢ ﻃﺒﻖ ﻗﻮﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اوﻧﺎ‬
‫دادم‪،‬ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮاﺳﺘﺸﻮن رو ﺑﺮآورده ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﻫﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ رﻧﮕﯽ‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﺧﯽ ﺧﻮن داﺷﺖ‪.‬روﻫﺎن ﺑﺮاي اﯾﺠﺎد ﺳﭙﺮي در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻼش‬
‫ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻫﯿﭽﮕﺎه ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻈﻪ ﻧﺮﺳﯿﺪ‪.‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﻫﺮي و وﻟﻤﻮرت ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﻧﺜﺎر ﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﮔﺎه و ﺑﯽ ﮔﺎه ﺑﻪ ﻫﻢ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ اﻧﻔﺠﺎري ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺗﻨﻮع داد!ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﮔﺎﻫﯽ‬
‫ﻫﺮي را دور ﻣﯽ زدﻧﺪ و از ﭘﺸﺖ ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻮي روﻫﺎن رواﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﻫﺮ دو ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ آﺗﺶ ﺧﺸﻢ و‬
‫ﻧﻔﺮت ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺷﺎن را ﭘﺲ ﻣﯽ زد‪.‬ﮐﺎر ﻫﺮي ﺳﺨﺖ ﺗﺮ از وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﭼﺮا ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﻫﺎن ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‬
‫ﻧﯿﺰ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﺻﺪاي وزوزي ﮐﻪ از ﺳﻮي ﭘﻨﺠﺮه ﺑﻪ‬
‫ﮔﻮش ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪،‬ﺑﻠﻨﺪ و ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﯾﮑﯽ از ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد و او را ﺑﻪ آﺗﺶ ﮐﺸﯿﺪ!وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ‪.‬ﻗﻬﻘﻬﻪ ﻫﺎي ﺷﻮﻣﺶ ﮔﻮش روﻫﺎن را آزار‬
‫ﻣﯽ داد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﭼﯿﺰي در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن درﺳﺖ ﻧﺒﻮد‪.‬ﺑﺎ آﺗﺸﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺷﺪ‪‬ت‬
‫اﮐﻨﻮن ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ از ﻫﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮش ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬روﻫﺎن ﺟﻮاب‬
‫را ﯾﺎﻓﺖ‪.‬ﻗﺪرت ﻫﺮي!اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻌﺪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﯿﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺷﮑﺎل ﺷﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺳﭙﺮي ﺑﻪ دور ﺧﻮد ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺎ ﮔﺎردي آﻣﺎده‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻪ ﺳﻮي ﻫﺮي ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ‪،‬ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻫﯿﭻ ﺗﺄﺛﯿﺮي روي ﻫﺮي ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﭘﺲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬آﺗﺶ ﻓﺮوﮐﺶ ﮐﺮد و ﻫﺮي در ﻫﻤﺎن ﻟﺒﺎس ﻫﺎ‬
‫ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﺪ‪.‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﯾﮑﺪﺳﺖ ﺳﯿﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬رﮔﻪ‬
‫ﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮕﯽ روي ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ از ﻣﯿﺎن‬
‫اﯾﻦ ﺷﮑﺎف ﻫﺎ ﺷﻌﻠﻪ اي ﻇﺮﯾﻒ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ زد‪.‬ﺳﭙﺲ آرام ﻣﯽ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﮔﻮﯾﯽ از ﻗﺒﻞ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ‪.‬ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺗﻮﺳﻂ‬
‫ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ اﺣﺎﻃﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻮ و آن ﺳﻮ‬
‫ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻨﮕﯽ درﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬ﻣﯿﺎن ﻧﻤﺎﯾﻨﺪه اي از ﯾﮑﯽ از ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻃﺒﯿﻌﺖ و‬
‫ارﺑﺎب ﻣﺎرﻫﺎ‪.‬روي زﻣﯿﻦ اﻧﻮاع و اﻗﺴﺎم ﻣﺎرﻫﺎ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﻣﺎرﻫﺎ‬
‫ﻋﺎدي ﻧﺒﻮدﻧﺪ و در ﻃﯽ ﻧﺒﺮد ﺑﻪ ﻫﺮي ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬ﻫﺮازﮔﺎﻫﯽ زﻣﯿﻦ‬
‫ﺷﮑﺎف ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ و آﺗﺶ ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻫﺮي راه ﺧﻮد را ﻣﯽ‬
‫ﯾﺎﻓﺖ و ﻋﺪه اي از ﻣﺎرﻫﺎ را ﺑﻪ ﮐﺎم ﺧﻮد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬در آن ﺳﻮ ﭘﻮﺳﺖ‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﯿﺰ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده و ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﭘﻮﻟﮏ ﻫﺎي ﺑﺪن ﻣﺎر درآﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺪن ﺟﺪﯾﺪش ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻋﺎدي را دﻓﻊ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬اﻣ‪‬ﺎ آﺗﺶ آن را ﺑﻪ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎرﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺳﻮزاﻧﺪ‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت و ﻫﺮي از ﺗﻤﺎﻣﯽ آﻣﻮﺧﺘﻪ‬
‫ﻫﺎي ﺧﻮد ﺑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺷﮕﻔﺖ آور ﺑﻪ‬
‫دور ﻫﻢ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﺷﻮم ﺑﻪ ﺟﺎن ﻫﻢ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ از ﻗﺪرت ﺑﺪﻧﯿﺸﺎن ﺑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﻫﻢ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﻧﺘﯿﺠﻪ‬
‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد‪.‬ﻫﺮي ﻫﺮ زﻣﺎن ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮ ﭘﻮﺳﺖ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻨﮓ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و در آن ﺳﻮ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﻫﺮي‬
‫را ﭘﺲ ﻣﯽ زد‪.‬دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭘﺲ از اﻧﺠﺎم ﻫﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻮن‬
‫را ﺑﺎ ﺷﺪ‪‬ت از ﺧﻮد ﺑﯿﺮون ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪.‬ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ‬
‫زﯾﺒﺎ و ﺟﺎﻧﺒﺨﺶ ﺑﺎﺷﺪ‪،‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ زﺷﺖ و ﻗﺎﺗﻞ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫اﮐﻨﻮن وﻟﺪﻣﻮرت ارﺑﺎب ﻣﺎرﻫﺎ ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ روزي ادﻋﺎي ﺣﮑﻤﺮاﻧﯽ ﺑﺮ‬
‫زﻣﯿﻦ را ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬روي دو زاﻧﻮي ﺧﻮد در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻓﺮدي ﮐﻢ ﺳﻦ و‬
‫ﺳﺎل زاﻧﻮ زده و در اﻧﺘﻈﺎر ﻣﺮ گ ﺑﻮد‪.‬ﻫﺮ دو ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺧﻮد‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﻧﻔﺮت ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺣﺘﯽ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﺎﻻ ﻧﻤﯽ آورد‪.‬ﮔﻮﯾﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮد را‬
‫ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬در اﯾﻦ زﻣﺎن ﻫﺮي دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﺎم!ﺣﺮﻓﯽ‬
‫ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺪاري؟‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﻮ ﺷﮑﺴﺘﻢ دادي‪!.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﺎﺟﺮا ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺲ ﺟﻮر دﯾﮕﻪ اي اﺗّﻔﺎق ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ‪.‬اﮔﻪ ﺗﻮ ﭘﺎت‬
‫و ﺑﻪ اون ﺧﻮﻧﻪ ﻧﻤﯽ ذاﺷﺘﯽ‪...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش اﮔﻪ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﻪ ﺑﻪ اون روز‬
‫ﺑﺮﮔﺮدم‪،‬ﺑﺎزﻫﻢ ﻫﻤﻮن ﮐﺎر رو ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺮخ رﻧﮕﺶ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺒﺰ و ﺑﺮاق ﻫﺮي ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ و‬
‫اداﻣﻪ داد ‪ :‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ رﻧﮓ ﭼﺸﻤﺎﻣﻮن رو ﺑﺎ ﻫﻢ ﻋﻮض ﮐﻨﯿﻢ!‬
‫ﻣﺪ‪‬ﺗﯽ ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻌﺪ ﻫﺮي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ﺗﺎم ﻣﺎروﻟﻮ رﯾﺪل ﻧﻮاده‬
‫ﺳﺎﻻزار اﺳﻼﯾﺘﺮﯾﻦ و ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﻧﻮاده ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺑﺰرگ!‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ ﭘﻬﻨﺎي ﺻﻮرﺗﺶ زد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪.‬ﻫﺮي‬
‫ﺟﻠﻮ آﻣﺪ‪.‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ دﺷﻤﻨﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎ آرزوي ﻓﺮداﯾﯽ‬
‫ﺑﻬﺘﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮد‪...‬‬
‫روﻫﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ دروازه ﻧﺰدﯾﮑﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎد از ﻫﺮي‬
‫ﻃﻠﺐ ﻣﺮگ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ آن ﺳﻮي دروازه ﭼﯿﺴﺖ وﻟﯽ‬
‫اﺣﺴﺎس ﺷﻮﻣﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آن داﺷﺖ‪...‬‬
‫ﭘﺲ از ﻣﺮگ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻮي روﻫﺎن ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭘﺪﯾﺪه ﺷﺪ‪،‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻪ ﺳﻮي ﻣﺤﻔﻈﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻈﻪ راه‬
‫ﻧﯿﺎﻓﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻣﺤﻔﻈﻪ را ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮد‪.‬ﻫﺮي ﻓﺮﯾﺎد زد ‪ :‬ﻧﺠﺎﺗﺖ ﻣﯽ دم‬
‫روﻫﺎن!‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺮاي اﺣﺘﯿﺎط ﺑﺮ روي ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ اﺟﺮا ﮐﺮد ﺗﺎ‬
‫ﭼﯿﺰي از آن ﺧﺎرج ﻧﺸﻮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ روﻫﺎن ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪،‬از ﺗﻌﺠﺐ‬
‫ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮداﺷﺖ‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن اﻧﺪﮐﯽ آرام ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻫﺮي راه ﻧﺠﺎت او را ﻣﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﺻﺪاي ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪي ﮐﻪ از دروازه ﺑﺮﻣﯽ ﺧﺎﺳﺖ‪،‬او را‬
‫ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه دردي را در ﺑﺪﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ‬
‫ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬ﻓﻠﺰي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﯿﺎه از ﺷﮑﻤﺶ ﺑﯿﺮون زده ﺑﻮد‪.‬ﻓﻠﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺮ‬
‫ﻧﯿﺰه اي ﺑﺰرگ ﺑﻮد‪.‬ﻧﯿﺰه اﻧﺪﮐﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ‬
‫ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪ‪.‬ﺻﺪاﯾﺶ در ﻧﻤﯽ آﻣﺪ‪.‬ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﺎﻟﻪ ﮐﻨﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺪون ﺗﻔﮑﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ را رواﻧﻪ روﻫﺎن ﮐﺮد‪.‬از ﺧﻮد ﻣﺘﻨﻔﺮ‬
‫ﺷﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ رﯾﺴﮏ ﮐﻨﺪ‪.‬ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮدﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮدات آن ﺳﻮي‬
‫دروازه از روﻫﺎن ﭼﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ روي روﻫﺎن ﺗﺄﺛﯿﺮي‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬ﮐﻤﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ اﻧﺠﺎﻣﺶ داد‪.‬ﻃﻠﺴﻢ ﻧﯿﺮوﯾﺶ را ﻣﺼﺮف‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎرﻫﺎ از آن اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده ﺑﻮد و اﮐﻨﻮن ﺑﺎز ﻫﻢ ﺻﺪﻣﺎﺗﺶ را‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎن ﺧﺮﯾﺪه ﺑﻮد‪.‬ﭘﺲ از آن ﮐﻪ از ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪن ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ‬
‫ﺷﺪ‪،‬آن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﻫﺎن رواﻧﻪ ﮐﺮد‪.‬ﮔﻮﯾﯽ آﺑﯽ رﻧﮓ‪،‬ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه از‬
‫اﻧﺮژي ﺧﺎﻟﺺ در ﯾﮏ ﭼﺸﻢ ﺑﺮ ﻫﻢ زدن ﺑﻪ روﻫﺎن رﺳﯿﺪ‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

‫روﻫﺎن ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ ورودي دروازه رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬ﮐﻪ ﺑﺎ ﮔﻮﯾﯽ آﺷﻨﺎ رو ﺑﻪ رو‬
‫ﺷﺪ‪.‬او‪‬ﻟﯿﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ داﻣﺒﻠﺪور و ﻓﻼﻣﻞ ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪.‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده و ﻧﻈﺎره ﮔﺮ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﻮد‪.‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﻮي ﺑﺎ‬
‫روﻫﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪،‬ﻧﯿﺰه از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪.‬اﻣ‪‬ﺎ روﻫﺎن در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل روي‬
‫ﻫﻮا ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺳﻮي ﻃﺮﻓﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه و ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ‬
‫در ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ دروازه ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ و روﻫﺎن‬
‫را ﺑﻪ ﺷﺪ‪‬ت ﻓﺸﺮد‪.‬ﺑﺎري دﯾﮕﺮ اﻧﻔﺠﺎري ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬ﻣﻮﺟﯽ در ﮐﺎر‬
‫ﻧﺒﻮد‪.‬ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮر و ﺻﻮت‪.‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﻪ اﻣﯿﺪ اﺗﻤﺎم ﻣﺎﺟﺮا ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را‬
‫ﺑﺮ ﻫﻢ ﮔﺬاﺷﺖ‪...‬‬

‫‪www.fantasy-library.ir‬‬

