‫هری پاتر‬
‫و‬

‫طلسم تقدیر‬

‫کاری از زندگی پیشتاز‬

‫هریپاتر‬
‫و‬

‫طلسمتقدیر‬
‫فصل‪1‬تا‪THE ICE KING :20‬‬
‫ویراستار اصلی(فصل‪21‬تا‪ARWEN :)32‬‬
‫بازخوان نهایی(فصل‪21‬تا‪PROTI :)32‬‬
‫تایپست(فصل‪21‬تا‪SAMA1, PROTI:)32‬‬

‫مدیر پروژه(‪21‬تا‪ ،)31‬صفحه آرا و طراح کاور‪JuPiTeR :‬‬

‫کاری از تیم ترجمه ی زندگی پیشتاز و هری پاتر‪2000‬‬

‫فهرست‬

‫‪1‬‬

‫فصل اول‬

‫فصل یازدهم‬

‫فصل بیست و یکم‬

‫فصل دوم‬

‫فصل دوازدهم‬

‫فصل بیست و دوم‬

‫فصل سوم‬

‫فصل سیزدهم‬

‫فصل بیست و سوم‬

‫فصل چهارم‬

‫فصل چهاردهم‬

‫فصل بیست و چهارم‬

‫فصل پنجم‬

‫فصل پانزدهم‬

‫فصل بیست و پنجم‬

‫فصل ششم‬

‫فصل شانزدهم‬

‫فصل بیست و ششم‬

‫فصل هفتم‬

‫فصل هفدهم‬

‫فصل بیست و هفتم‬

‫فصل هشتم‬

‫فصل هجدهم‬

‫فصل بیست و هشتم‬

‫فصل نهم‬

‫فصل نوزدهم‬

‫فصل بیست و نهم‬

‫فصل دهم‬

‫فصل بیستم‬

‫فصل سیام‬
‫فصل سی و یکم‬

‫‪ 1‬با کلیک بر روی هریک از عناوین به صفحه مورد نظر انتقال خواهید یافت‪.‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪1‬‬
‫ﺳﺮﺁﻏﺎﺯ‬
‫‪1942‬‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻴﺰﺍﺭ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺩﻗﺖ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺁﺧﺮﻳﻦ‬
‫ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺯﻳﺮ ﭼﺸﻤﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ .‬ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻱ ﺯﻥ ﺩﺭ ﻫﻢ ﮔﺮﻩ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻏﺬ ﺣﺮﮐﺖ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺁﺑﯽ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺯﻥ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﮐﻤﯽ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻭﺭﺩ ﺗﺎ‬
‫ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﺳﺮﺥ ﺭﻧﮓ ﺯﻥ ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻣﯽ ﺟﻮﻳﺪﺷﺎﻥ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﻟﺮﺯﻳﺪ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﺮ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻳﻦ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﯽ ﺍﻓﺘﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ ،‬ﺍﺣﺴﺎﺱ‬
‫ﻋﺠﻴﺒﯽ ﺩﺭ ﺩﻟﺶ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ﮐﻪ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻗﻠﺒﺶ ﻣﯽ ﺧﺰﻳﺪ ﻭ ﺭﺩﯼ ﺁﺗﺸﻴﻦ ﺑﺮ ﺟﺎﯼ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪ .‬ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻪ‪ ،‬ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﯽ ﺍﻓﺘﺪ‪ .‬ﻧﻪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺯﻥ ﺟﺰﺀ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻔﺮﺕ ﺩﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻧﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺯﻥ ﻣﺎﻝ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﭘﺪﺭﺵ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ...‬ﻧﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺯﻥ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﯼ‬
‫ﻧﺒﻮﺩ ﺟﺰ ﻳﮏ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﮔﻨﺪﺯﺍﺩﻩ ﮐﺜﻴﻒ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ‪ ،‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺯﻥ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻏﺬ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﻃﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﮔﻴﺴﻮﺍﻥ ﻗﺮﻣﺰ ﻭ ﻃﻼﻳﯽ ﺍﺵ ﺍﺯ‬
‫ﭘﺸﺖ ﺭﻭﯼ ﺳﻴﻨﻪ ﺍﺵ ﻟﻐﺰﻳﺪ‪ ،‬ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻳﺎ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ‪ ،‬ﺗﺎﻡ ﺭﻳﺪﻝ ﺿﺮﺑﻪ ﺭﺍ‬
‫ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺯﻥ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻣﻠﻴﺤﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺗﺎﻡ ﺭﺍ ﻣﺜﻞ ﮊﻟﻪ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﺍﻧﺪ ﮔﻔﺖ‪ » :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﺭﻳﺪﻝ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺒﻴﻦ‪ ،‬ﺍﻓﺴﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﮔﻔﺘﯽ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﻪ‪ ،‬ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺗﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﻭ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻗﺎﻃﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪ .‬ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ ﺗﺎ ﺣﺪﯼ ﺷﺒﻴﻪ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﻳﮑﯽ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻮﺷﺘﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻮﺭﺕ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻣﻮ‬
‫ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻴﺸﻪ ﺗﻮ ﻭﺍﺭﺩ ﺫﻫﻦ ﮐﺲ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﺑﺸﯽ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﻭﻣﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﺩﻭﻫﺎﯼ ﺳﻴﺎﻩ‬
‫ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺭﻩ‪ «...‬ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﻣﮑﺚ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﻮﺷﮑﺎﻓﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻄﻮﺭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺩﺍﺭﯼ‪ .‬ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﺗﻮﻥ ﺷﺎﻣﻞ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ ﻧﻤﻴﺸﻪ‪«...‬‬
‫ﺗﺎﻡ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻣﻦ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﺨﺶ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺧﻮﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ؟«‬
‫ﺯﻥ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ‪ » :‬ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﭼﻴﺰﯼ ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻦ ﺷﻮﺧﯽ ﻧﮑﻦ‪ ،‬ﺭﻳﺪﻝ‪«،‬‬
‫ﺗﺎﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﯽ ﻣﻦ ﻏﻴﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﻭﺍﺭﺩ‬
‫ﺑﺨﺶ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺷﺪﻡ ﭼﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﯼ‪ ،‬ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﺕ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﺪﻳﺮ ﺩﻳﭙﺖ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﺑﮑﻨﯽ؟« ﺗﺎﻡ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﺵ ﺭﻭ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺩﺭ ﺯﻥ ﻧﻔﻮﺫ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﮔﻮﻳﯽ‬
‫ﺗﻼﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﺭﻭﺡ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ‪.‬‬
‫ﺯﻥ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﮑﻦ‪ ...‬ﺍﻭﻧﺠﻮﺭﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﺮﻩ ﻧﺸﻮ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺗﺎﻡ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮﺍ؟«‬
‫»ﭼﻮﻥ‪ ...‬ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﺭﻭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻣﻴﮑﻨﻪ‪ ...‬ﺭﻳﺪﻝ‪«.‬‬
‫»ﺗﺎﻡ‪«.‬‬
‫»ﭼﯽ؟«‬
‫»ﻣﻨﻮ ﺗﺎﻡ ﺻﺪﺍ ﮐﻦ‪«.‬‬
‫ﺯﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﻭ ﻗﻮﺭﺕ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮﺍ؟«‬
‫»ﻧﭙﺮﺱ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﮕﻮ‪ .‬ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺑﺸﻨﻮﻡ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﺳﻤﻢ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮔﯽ‪ ،‬ﺁﺩﻻ‪«...‬‬
‫»ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﯽ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺍﺳﭙﺮﻳﻨﮓ ﻓﻴﻠﺪ‪ ،‬ﺭﻳﺪ‪ «...‬ﺍﻣﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺎﻡ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ‬
‫ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺳﺎﮐﺘﺶ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺯﻥ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﭘﺴﺮ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻭﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻧﺲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻫﻞ‬
‫ﺩﺍﺩ ﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﺭﻳﺪﻝ! ﭼﻪ ﻓﮑﺮﯼ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﯽ؟«‬
‫ﺗﺎﻡ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﯽ ﭘﺮﻭﺍ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻪ ﮐﺎﺭﯼ؟ ﺑﻮﺳﻴﺪﻧﺖ؟«‬
‫ﺁﺩﻻ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﮑﻨﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻄﻮﺭ‪ ...‬ﭼﻄﻮﺭ ﺟﺮﺃﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟« ﺗﺎﻡ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﺶ ﻣﯽ‬
‫ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺗﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﺩﻻ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﭼﺴﺒﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺪﻭﻥ ﺭﺍﻩ ﻓﺮﺍﺭﯼ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻡ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﮕﻮ ﺗﺎﻡ‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺍﻭﻧﻮ ﺍﺯ ﺩﻫﻨﺖ ﺑﺸﻨﻮﻡ‪ «،‬ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﮏ ﺳﺎﻧﺖ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﺩﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺁﺩﻻ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺕ‪...‬ﺗﺎﻡ‪ «،‬ﺟﺮﺃﺕ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻡ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﭼﺎﻧﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮﺭﺵ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﮕﻮ‪«.‬‬
‫»ﺗﺎﻡ‪«.‬‬
‫»ﻣﯽ ﺑﻴﻨﯽ‪ ،‬ﮐﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ ﺳﺨﺘﯽ ﻧﻴﺴﺖ« ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﺼﺘﺶ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﻧﻪ ﺁﺩﻻ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺑﺎﻻ ﻭ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﻭ‬
‫ﺭﺍ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﻫﺮﮔﺰ‪ ،‬ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻴﭻ ﻣﻮﺟﻮﺩﯼ ﺭﺍ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﻧﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻧﻪ ﺣﻴﻮﺍﻥ ـ ‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻴﮑﻪ ﺍﻭ‬
‫ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﻓﺸﺮﺩ ﻟﺮﺯﺵ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺑﺪﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺻﺪﺍﻡ ﺑﺰﻧﻦ ﺗﺎﻡ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮﺩﻡ‪،‬‬
‫ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺩﻫﻦ ﺗﻮ ﺣﺘﯽ ﺍﺳﻢ ﭘﺪﺭ ﻣﺸﻨﮓ ﮐﺜﻴﻔﻢ ﻫﻢ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻋﺴﻞ ﺷﻴﺮﻳﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺑﻨﻈﺮ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺁﺩﻻ ﺍﺯ ﻧﻮﻋﯽ ﺧﻠﺴﻪ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ‪» .‬ﮐﺜﻴﻒ؟ ﻣﺸﻨﮓ ﮐﺜﻴﻒ؟ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺴﺘﻨﺪ!«‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺘﺶ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﻴﺮﻭﯼ ﮐﺎﻓﯽ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﭘﺴﺮ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺰﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭼﻨﮕﺎﻝ ﺍﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﺎﻡ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻝ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ‪ ...‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ‬
‫ﺗﻮﻟﺪ ﺳﺎﺣﺮﻩ ﺍﯼ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﯽ ﺁﺑﺮﻭﻳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﺷﻨﻴﺪﻡ‪«...‬‬
‫»ﭼﻄﻮﺭ‪ ...‬ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺍﻳﻨﻮ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ؟«‬
‫»ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﯼ ﻣﻦ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﮔﺬﺷﺘﺔ ﺗﻮ ﻫﻴﭻ ﺗﺤﻘﻴﻘﯽ ﻧﮑﺮﺩﻡ؟« ﺑﻪ ﮔﻨﺠﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻣﺤﻞ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯼ ﺩﻓﺎﻉ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ‬
‫ﺟﺎﺩﻭﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺍﺳﭙﺮﻳﻨﮓ ﻓﻴﻠﺪ ﺑﻮﺩ ﺗﮑﻴﻪ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﺁﺩﻻ ﺑﺎ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯼ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﮔﻔﺖ ‪»:‬ﻳﻪ‪ ...‬ﺗﺤﻘﻴﻖ؟ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻦ؟ ﭼﺮﺍ؟«‬
‫»ﻧﺸﻨﻴﺪﯼ ﮐﻪ ﻣﻲ ﮔﻦ "ﺩﺷﻤﻨﺖ ﺭﻭ ﺑﺸﻨﺎﺱ"‪ ،‬ﺧﻮﺏ ﻫﻤﻮﻥ ﺭﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﻋﻼﻗﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﻫﻢ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺒﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺸﻨﺎﺳﺸﻮﻥ ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﻗﻠﺒﺸﻮﻥ ﺭﻭ ﺗﺼﺮﻑ ﮐﻨﯽ؟«‬
‫ﺁﺩﻻ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﯼ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻋﻼﻗﻪ ﺩﺍﺭﯼ‪ ،‬ﺭﻳﺪﻝ؟«‬
‫»ﺑﮕﻮ ﺗﺎﻡ‪ ،‬ﻭ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪﻡ‪ ،‬ﺁﺩﻻ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﭖ‪ «..‬ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺍﺳﭙﺮﻳﻨﮓ ﻓﻴﻠﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﺗﺎﻡ ﺍﻧﮕﺸﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﻬﺎﯼ‬
‫ﺍﻭ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫»ﻫﻴﺲ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺤﺚ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺑﺮﻋﮑﺲ‪ ،‬ﺭﻳﺪﻝ‪ ،‬ﻣﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎﻳﻴﻢ ﺗﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺗﻮ ﺑﺤﺚ ﮐﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﻗﻄﻌ ﹰﺎ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﻧﻤﺮﺓ ‪ A‬ﻧﻴﺴﺘﯽ‪ ،‬ﻓﻘﻂ‬
‫ﻳﻪ ‪«D‬‬
‫ﺗﺎﻡ ﺑﺎ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪﻧﺘﻢ‪«.‬‬
‫ﺁﺩﻻ ﭘﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﮐﻮﺑﻴﺪ‪» .‬ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﻧﺰﻥ!«‬
‫»ﭼﺮﺍ؟«‬
‫»ﭼﻮﻥ‪ ...‬ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﻳﻪ ﻣﻌﻠﻤﻢ ﻭ ﺗﻮ ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﻟﻮﺱ ﻭ ﮔﺴﺘﺎﺧﯽ‪ ،‬ﺭﻳﺪﻝ!«‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ؟« ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺷﺪ‪» .‬ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﻟﻮﺱ ﻭ ﮔﺴﺘﺎﺥ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻭ ﻟﺮﺯﺷﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ‬
‫ﻫﻮﺱ ﻋﻘﻠﺖ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﯼ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ ﻟﮑﻨﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻩ‪ ...‬ﻫﻮﺱ؟« ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﺗﺎﻡ‪ ،‬ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺗﻤﺎﺳﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺰﺩﻳﮏ‬
‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺁﺩﻻ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺗﻮﺳﻂ ﺁﻥ ﭼﺸﻤﻬﺎ ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺰﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺁﻥ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﯼ ﻋﻤﻴﻖ ﻭ‬
‫ﻧﺮﻡ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻣﺨﻤﻞ ﻭ ﺁﻥ ﺩﺍﻧﺶ ﺑﯽ ﮐﺮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ‪ .‬ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﭘﺴﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺟﻮﺍﻧﯽ‪،‬‬
‫ﺧ ‪‬ﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﻭ ﺭﻧﺞ؟ ﭼﻪ ﭼﻴﺰ ﺍﻳﻦ ﭘﺴﺮ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺍﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﺁﮔﺎﻫﯽ‪ِ ،‬‬
‫ﺭﺍ ﺍﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﮎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ ﺑﺪﻭﻥ‬
‫ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺘﯽ ﺍﺣﺴﺎﺳﺶ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﺪ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺁﻥ ﺩﺭﺩ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻧﺸﺄﺕ ﻣﯽ ﮔﻴﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻳﻦ ﭘﺴﺮ ﭼﻪ ﺩﺍﺷﺖ؟ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﺪﺑﻴﻦ‪ ،‬ﺳﺮﺩ‪ ،‬ﻣﻨﺰﻭﯼ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎﺭ ‪ ...‬ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﯽ!‬
‫ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ؟‬
‫ﺭﻳﺪﻝ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﻣﻌﻤﺎﻳﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻭ‪ ،‬ﺧﻮﺍﻩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﺍﻳﻦ‬
‫ﺟﻮﺍﻧﮏ ﭘﺮ ﺭﻣﺰ ﻭ ﺭﺍﺯ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺁﻫﻨﺮﺑﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﺬﺏ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻋﺎﻗﺒﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﭼﯽ ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﯽ‪«،‬‬
‫»ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﯽ؟« ﺁﺭﺍﻡ ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﻳﮏ ﺷﻌﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﻮﻋﯽ ﺣﺎﻟﺖ ﺩﺭﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺍﺳﭙﺮﻳﻨﮓ ﻓﻴﻠﺪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺭﺍﻩ ﻓﺮﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﭘﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﻧﻴﻤﮑﺘﯽ ﮔﻴﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ‬
‫ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺁﻧﺠﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ‪ .‬ﺍﺯ ﺷﺎﻧﺲ ـ ﻳﺎ ﺑﺨﺖ ﺑﺪ ـ ‪ ،‬ﺗﺎﻡ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺧﻮﺏ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ «،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺶ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻦ‪،‬‬
‫ﺁﺩﻻ‪«.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺁﺩﻻ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﺍ ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﺳﺮ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻗﺎﭘﻴﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ‬
‫ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻮﺳﻪ ﮔﻢ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻳﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺗﺎﻡ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺒﺎﻥ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﺵ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺍﺳﭙﺮﻳﻨﮓ‬
‫ﻓﻴﻠﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎ ﺣﻮﺍﺳﭙﺮﺗﯽ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﻗﺮﻣﺰـﻄﻼﻳﯽ ﺯﻧﯽ ﺭﺍ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ‬
‫ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺯﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻋﻤﻴﻘﯽ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﺮﺃﺕ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺷﺪﻳﺪﹰﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﺮﻣﺴﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ...‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﮑﻠﯽ‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ ﻣﻴﮑﺮﺩ‪ ،‬ﻣﺴﻠﻤ ﹰﺎ ﺍﻭﻥ "ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﺵ" ﺣﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺭ ﺍﻭﻝ ﻫﻢ ﺑﺪ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻴﮑﺮﺩ‬
‫ﺍﺯ ﺷﺮﻡ ﻭ ﻧﻔﺮﺕ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﭼﻪ ﻓﮑﺮﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻻﺱ ﻣﻴﺰﺩ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ‪ ..‬ﺍﻳﻦ‪ ..‬ﻧﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮ ﻏﻠﺘﻴﺪ‪ ،‬ﺭﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ .‬ﺁﺩﻻ ﺩﻟﺨﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ "ﺑﺎﻟﺸﺶ" )ﺷﺎﻧﺔ ﺗﺎﻡ( ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺳﺮﺵ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺩﺭ‬
‫ﺧﻮﺍﺏ ﻧﺎﻟﻪ ﺍﯼ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻡ ﺧﻴﺮﻩ ﺑﻪ ﺗﺎﺭﻳﮑﯽ ﺍﺗﺎﻕ‪ ،‬ﺫﻫﻨﺶ ﺗﺎﺏ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ‪.‬‬
‫ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩﻡ؟‪ ،‬ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺪﻫﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪﺍ‪ ،‬ﺗﻮ‬

‫ﺷﻮﻧﺰﺩﻩ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﯼ! ﺍﻭﻥ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻬﺎﺕ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺟﻔﺘﮏ ﺩﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ!‬
‫ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ! ﺩﺭ ﺫﻫﻨﺶ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﮐﺸﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘﻢ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﭼﺮﺍ‪ ...‬ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ‪ ،‬ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ‬
‫ﺁﺩﻡ؟ ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﻳﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺍﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻨﯽ ﺧﻮﻥ ﺍﺻﻴﻞ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺳﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﺷﻪ ﻧﻪ؟ ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﻳﻪ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ‪...‬‬
‫ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﻳﻪ ﮔﻨﺪﺯﺍﺩﻩ ﻟﻌﻨﺘﯽ؟‬
‫ﺫﻫﻨﺶ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪ :‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﺗﻮ ﻧﻤﻴﺘﻮﻧﯽ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺸﯽ!‬
‫ﺗﺎﻡ ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻭﻥ ﻧﺸﺪﻡ!‬
‫ﻧﺸﺪﯼ؟ ﭘﺲ ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻴﺸﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺗﻮ ﺯﺍﻧﻮﻫﺎﺕ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺿﻌﻒ ﮐﻨﯽ؟ ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻴﺸﻪ‬
‫ﺑﺒﻮﺳﻴﺶ‪ ،‬ﺑﻐﻠﺶ ﮐﻨﯽ؟‬
‫ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ! ﺗﺎﻡ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩﺵ ﺯﻭﺯﻩ ﮐﺸﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﮐﻨﻢ ﻣﺘﻨﻔﺮﻡ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ‬
‫ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﻴﺎﻓﺘﻪ‪.‬‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ؟‬
‫ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ! ﺍﻳﻦ‪ ...‬ﺍﻳﻦ ﺳﺎﺣﺮﻩ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﻣﻨﻮ ﺍﻏﻮﺍ ﮐﺮﺩﻩ!‬
‫ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﻏﻮﺍ ﮐﺮﺩﻩ‪ ،‬ﺍﻭﻥ؟ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﻭﻧﻮ ﺍﻏﻮﺍ ﮐﺮﺩﯼ‪ ،‬ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﻧﻴﺴﺖ‪...‬‬
‫ﺗﺎﻡ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ :‬ﭼﺮﺍ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮﺍﻡ ﻳﻪ ﮔﻨﺪﺯﺍﺩﻩ ﮐﺜﻴﻒ ﺭﻭ ﺍﻏﻮﺍ ﮐﻨﻢ؟‬
‫ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻳﻪ ﮔﻨﺪﺯﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﻣﻬﻤﻪ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﻳﻪ ﺯﻧﻪ‪ ،‬ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ‬
‫ﺧﻮﺷﮕﻼﺵ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ ...‬ﻭ ﺗﻮ‪ ،‬ﻣﺮﺩ ﺟﻮﺍﻥ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺧﺸﻦ‪ ،‬ﺑﯽ ﺭﺣﻢ‪ ،‬ﻳﺎ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ِﻣﻴﻠﺖ ﻣﯽ ﮐﺸﻪ‬
‫ﺳﺤﺮ ﻳﮏ ﺯﻥ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺍﺯﺵ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺮﻭﯼ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪﻳﻪ‪ ،‬ﺗﺎﻡ‪...‬‬
‫ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ِ‬
‫ﻼ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎﺷﻢ‪ ...‬ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻋﺎﺷﻖ‬
‫ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻭﻥ ﻧﻴﺴﺘﻢ! ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ‪ ..‬ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﺎﺷﻢ‪ ...‬ﻣﻦ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﺍﻳﻦ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﮔﻨﺪﺯﺍﺩﻩ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺑﺪﺑﺨﺖ!‬
‫ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﮔﻨﺪﺯﺍﺩﺓ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﮐﻤﺮ ﺗﺎﻡ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺧﻮﻳﺶ‬
‫ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﺍﻏﯽ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺑﺮ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪ ،‬ﺍﺯ ﺳﺮ ﺗﺎ ﻧﻮﮎ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ ﭘﺎ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻳﻪ ﮔﻨﺪﺯﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ!‪ ،‬ﺗﺎﻡ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﺎ ﻳﮏ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﭼﺮﺧﻴﺪ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ‬
‫ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺗﺎﻡ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟« ﺁﺩﻻ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺨﻮﺍﺑﺪ ﺧﻤﻴﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﮐﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻣﺎ ﺁﻥ ﺷﺐ‪ ،‬ﺍﻭ ﻫﻴﭻ ﺷﺎﻧﺴﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﺁﺩﻻ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﯼ ﺗﺎﻡ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺑﻄﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ« ﺗﺎﻡ ﺧﺮﺧﺮﯼ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ .‬ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎﻫﻬﺎ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﺔ ﻣﻤﻨﻮﻉ‬
‫ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺗﺎﻡ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻥ ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﻫﺮ‬
‫ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻮﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺗﺎﻡ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺁﺩﻣﻬﺎﻳﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺁﻧﻄﻮﺭ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ‪ ،‬ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ‬
‫ﺁﻥ ﻫﻮﺱ ﺣﻴﻮﺍﻧﯽ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ...‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺎﭘﺎﮐﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻫﻮﺱ ﺑﯽ ﺍﺭﺯﺷﯽ ﺗﻦ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﺣﺘﯽ ﻧﺎﭘﺎﮐﺘﺮ ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺎ ﻳﮏ ﮔﻨﺪﺯﺍﺩﻩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺑﻪ ﮐﺜﺎﻓﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻭ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﻥ ﭘﺎﮎ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﺗﺎﻡ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻳﻠﻴﺴﮏ ﺳﺎﻻﺯﺍﺭ ﺍﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ ﺭﺍ ﻭﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺁﻥ ﺩﺧﺘﺮ‬
‫ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺭﻗﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺸﺎﻁ ﺯﻭﺩ ﮔﺬﺭﯼ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺁﻥ ﻫﻢ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺮﮒ‬
‫ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺖ‪ ...‬ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﻣﺎﻳﻞ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﺒﺮﺩ‪ ...‬ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩﺵ‬
‫ﺍﻧﺠﺎﻣﺶ ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩﺵ‪...‬‬
‫ﺑﻌﻀﯽ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻟﺬﺕ ﭘﻴﺶ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺓ ﺧﻔﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺑﺪﮔﻤﺎﻧﯽ‬
‫ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﺶ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺭﻭﻳﺎﻳﯽ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﻋﺬﺍﺑﺶ ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬ﺁﻳﺎ ﮐﺸﺘﻦ ﻳﮏ ﻣﻌﻠﻢ ﻏﻴﺮﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﻧﺒﻮﺩ؟ ﺁﻳﺎ ﻗﺘﻞ ﺑﺎﻋﺚ ﻟﻮ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ؟‬
‫ﺁﺩﻻ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﭘﺸﺖ ﺍﻭ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺗﺎﻡ« ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺷﺎﻧﻪ‬
‫ﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺎﺳﺎﮊ ﺩﺍﺩﻥ‪ ،‬ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻫﺎﻳﯽ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻓﺸﺎﺭ ﻋﺼﺒﯽ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻡ ﻏﺮﻏﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺳﺖ ﻧﺰﻥ«‬
‫ﺁﺩﻻ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺁﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﺍﺯ ﻣﺎﻟﻴﺪﻥ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ‪» .‬ﺍﮔﺮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺑﻬﺖ ﺩﺳﺖ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬ﭘﺲ ﭼﺮﺍ‬
‫ﺍﻣﺸﺐ ﺍﻭﻣﺪﯼ؟«‬
‫ﺗﺎﻡ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟« ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﭼﺮﺧﻴﺪ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﭼﻨﺪ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﻗﺒﻞ ﺑﺎ ﭼﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪ ﮔﻔﺘﯽ؟ ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﯼ ﺗﺎﻡ‪ ،‬ﻫﺎ؟ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ‪ ...‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﻣﻨﻮ ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ!« ﺍﻣﺎ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻌﺪﻳﺶ ﺷﺒﻴﻪ ﻧﺠﻮﺍ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻧﺠﻮﺍﻳﯽ ﺑﺎ ﺗﻪ ﻣﺎﻳﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﺗﻬﺎﻡ‪» :‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ‬
‫ﻧﺪﺍﺭﯼ‪ ،‬ﺁﺩﻻ‪«.‬‬
‫»ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﺍﻣﺎ‪ ،‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﺎﻡ‪ .‬ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺍﮔﻪ ﺑﻬﺖ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻡ‪«...‬‬
‫»ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻳﻪ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺩﻳﺮ ﻣﻴﺎﻡ‪ ،‬ﺍﺯﻡ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯽ ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﻡ؟ ﭼﺮﺍ ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﺗﻮﻟﻪ ﺳﮓ ﻫﺮ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺭﻡ‬
‫ﺩﻧﺒﺎﻟﻢ ﻣﻴﺎﯼ؟«‬
‫ﺁﺩﻻ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﻳﺶ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﻳﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻘﻂ ﭼﻮﻥ‪...‬ﭼﻮﻥ ‪ ...‬ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺗﻮﺍﻡ‪«.‬‬
‫»ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ‪ ،‬ﺗﻮ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻣﻦ ﺑﻮﺩﯼ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻤﻠﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻫﺎ؟ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﮑﻨﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻨﻢ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻳﺎ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮﺩﻡ؟«‬
‫»ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﺗﺎﻡ! ﭼﻄﻮﺭ‪ ...‬ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﺍﯼ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺭﻭ ﺑﮕﯽ؟ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻮﯼ ﺯﻧﺪﮔﻴﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ‬
‫ﺷﮏ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ«‬
‫ﻼ ﺭﻭﺷﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺷﮏ ﺩﺍﺭﯼ!«‬
‫»ﺁﺭﻩ؟« ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺍﺯ ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ‪» .‬ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﺪﺍﺭﻡ!« ﺁﺩﻻ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻩ ﺩﺭ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺍﺯ ﺧﺸﻢ‪ ،‬ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻪ‬
‫ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯ ﮔﺬﺭﻭﻧﺪﻥ ﺗﻌﻄﻴﻼﺕ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﭘﺮﻭﺭﺷﮕﺎﻩ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ ﻣﺘﻨﻔﺮﯼ‪ ،‬ﻭ ﺑﺪﻳﻬﻴﻪ ﮐﻪ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﺣﻤﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﻣﯽ ﺷﻪ ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺗﻮ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﺍﺣﻤﻖ ﻧﻴﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﮐﺎﺭﯼ ﺑﮑﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺴﺘﯽ؟«‬
‫»ﺩﺭﺳﺘﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﻧﻤﻴﮑﻨﻢ‪ «.‬ﺗﺎﻡ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺟﺮﺃﺕ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ‬
‫ﮐﻮﭼﮏ ﺁﺩﻻ‪ ،‬ﺍﻭ ﺭﺍ‪ ،‬ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺮﻣﺴﺎﺭ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺁﺩﻻ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺘﻬﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺎﻓﯽ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺍﺣﻤﻖ ﻫﺴﺖ ﺗﺎ ﺑﺮ ﺿﺪ ﺧﻮﺩﺵ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻣﯽ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺍﺷﺘﻴﺎﻗﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻧﻘﺸﻪ ﺑﺎ ﺷﮑﻮﻩ ﺳﺎﻻﺯﺍﺭ ﺍﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﯼ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﺯ ﻧﺎﻻﻳﻘﺎﻥ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻥ‬
‫ﭘﺮﻭﺭﺷﮕﺎﻩ ﻧﻔﺮﺕ ﺍﻧﮕﻴﺰ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﻭ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺣﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺣﻤﻖ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺍﺣﻤﻖ؟ ﺍﻭ؟ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻭﺍﺭﺙ ﺳﺎﻻﺯﺍﺭ‬
‫ﺍﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ ﮐﺒﻴﺮ؟‬
‫ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺧﻔﻪ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﭼﻄﻮﺭ ﺟﺮﺃﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟ ﭼﻄﻮﺭ ﺟﺮﺃﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻟﺮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‬
‫ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻴﺮ ﮐﻨﻪ؟‬
‫ﺑﻠﻪ‪ ...‬ﺍﻭ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺗﺎﻡ‪ ،‬ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻭ ﺑﻴﺰﺍﺭ ﺍﺯ ﺍﺳﻤﺶ )ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﻃﻨﻴﻨﺶ ﺍﺯ ﺩﻫﻦ ﺁﺩﻻ ﻧﻴﺰ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻧﺒﻮﺩ(‪ ،‬ﻣﺼﻤﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﺧﺘﻦ‬
‫ﺷﻤﺎﻳﻞ ﺟﺪﻳﺪﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ‪ .‬ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﮐﻠﻤﻪ "ﻟﺮﺩ" ﺭﺍ ﻣﺰﻩ ﻣﺰﻩ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻃﻨﻴﻨﺶ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ‪ .‬ﺍﻭ‬
‫ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻳﮏ ﺍﺳﻢ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﭼﻮﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﺷﺪﻥ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ‬
‫ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﺻﻄﻼﺣﯽ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﺒﺎﺭﺕ »ﮔﺮﻳﺰﺍﻥ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ«‪ .‬ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺍﻭ ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﻢ‬
‫ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺍﺷﺖ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻟﺮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻨﺎﻣﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪...‬‬
‫ﻫﻴﭻ ﻟﺮﺩﯼ ﺗﺤﻘﻴﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺷﺨﺺ ﭘﺎﻳﻴﻨﺘﺮﯼ ﺗﺤﻤﻞ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﻮﻳﮋﻩ ﺍﺯ ﻳﮏ ﻣﺸﻨﮓ ﺯﺍﺩﺓ ﺑﯽ ﺍﺭﺯﺵ!‬
‫ﺁﺩﻻ ﻫﺮﺍﺳﺎﻥ‪ ،‬ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻗﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﺮﺍ‪ ...‬ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺗﺎﻡ؟« ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺎﻡ‬
‫ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺣﺸﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﯼ ﭼﻮﻥ ﻣﺨﻤﻠﺶ ﺑﺮﺁﻣﺪﻩ ﻣﯽ ﻧﻤﻮﺩ‪ ...‬ﻳﺎ‬
‫ﻓﻘﻂ ﺍﻭ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ؟ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮﺳﺖ‪ ،‬ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺗﻨﻔﺮﯼ‪ ، ...‬ﭼﻨﺎﻥ‪ ...‬ﭼﯽ؟ ﻣﻴﻞ‬
‫ﮐﺸﺘﻦ؟‬
‫ﺁﺩﻻ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﻦ ﺑﺮﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ‪ «،‬ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺟﺮﺃﺕ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ .‬ﭘﺲ ﺍﺯ ﻳﮏ ﺩﻗﻴﻘﻪ‬
‫ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺭﺳﯽ ﻳﮏ ﻟﮑﻪ ﮐﺜﻴﻔﯽ ﺭﻭﯼ ﮐﻒ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺻﺪﺍﯼ ﺑﺮﻫﻢ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﺍ‬
‫ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬ﺑﺎﻻ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺗﺎﻡ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻳﮏ ﻓﻮﻕ‬
‫ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻧﻤﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ؟ ﺑﻠﻪ‪ ...‬ﺍﮔﻪ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﭘﺲ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﻣﻌﻤﻮﻟﺶ‪ ،‬ﺳﻴﻤﺎﯼ ﺩﻟﭙﺬﻳﺮﺵ‪ ،‬ﺍﺯ‬
‫ﺭﻳﺸﻪ ﻭ ﺍﺳﺎﺱ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻧﻘﺎﺑﯽ ﺍﺯ ﻳﮏ ﮔﺮﮔﻨﻤﺎﯼ ﺑﻴﺮﺣﻢ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﻤﻠﻪ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮﺩ؟ ﭼﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺗﺎﻡ ﻣﺤﺒﻮﺑﺶ‬
‫ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ؟‬
‫ﺧﻮﻥ‪ ...‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺩﺭﺳﺘﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﺴﯽ‬
‫ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﻣﯽ ﻣﻴﺮﺩ‪ ...‬ﺑﻪ ﺭﻫﺎﻳﯽ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺭﻫﺎﻳﯽ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﺁﻥ ﮔﻨﺪﺯﺍﺩﻩ ﺁﻟﻮﺩﻩ‬
‫ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺭﻫﺎﻳﯽ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﭘﺮﻭﺭﺷﮕﺎﻩ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ‪ ،‬ﺭﻫﺎﻳﯽ ﺍﺯ ﻓﮑﺮﯼ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪،‬‬
‫ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﭘﺮﻭﺭﺷﮕﺎﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﺪ‪ :‬ﭼﻮﻥ ﭘﺪﺭﺵ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ‪.‬‬
‫ﭘﺪﺭ ﻣﺸﻨﮓ ﺑﺪﺑﺨﺘﺶ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻻﻳﻖ ﻋﺸﻖ ﻫﻤﺴﺮ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﺵ ﻧﺒﻮﺩ‪ ...‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﻭﻗﺘﯽ ﺣﺎﻣﻠﻪ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩ‪ ...‬ﺗﺮﮐﺶ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﺯﺍﻳﻤﺎﻥ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻣﻮﻗﻊ ﻭﺿﻊ ﺣﻤﻞ ﺑﻤﻴﺮﺩ ـ ﺍﮔﺮ ﺣﺘﯽ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﻫﻢ‪ ،‬ﻣﯽ‬
‫ﺩﺍﻧﺴﺖ‪ ...‬ﺗﺎﻡ ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﺵ ﺣﺘﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﺮﮒ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﻫﻢ‪ ،‬ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﺪﺭ ﺭﻗﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰﺵ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ! ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﻫﻤﺴﺮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪،‬‬
‫ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﻣﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺗﺎﻡ ﺭﺍ ﺑﺰﺭﮒ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺍﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺩﻟﺴﻮﺯﯼ ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﻭ ﺗﺎﻡ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﺗﺎ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﺨﺺ ﺁﺩﻻ ﺍﺳﭙﺮﻳﻨﮓ ﻓﻴﻠﺪ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺗﺎﻡ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺁﺩﻻ ﻧﺸﺪﻩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻓﻘﻂ ﻓﻀﺎﯼ‬
‫"ﺑﯽ ﻣﺎﺩﺭﯼ" ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺗﺎﻡ ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﺁﺩﻻ ﺍﺯ ﻋﻬﺪﺓ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﺮ ﻧﻴﺎﻣﺪ‪.‬‬
‫ﻳﮏ ﻣﺎﺩﺭ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻴﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻣﯽ ﮐﺮﺩ؟ ﻳﮏ ﻣﺎﺩﺭ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻣﯽ ﮐﺮﺩ؟ ﻳﮏ ﻣﺎﺩﺭ‬
‫ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺩﺍﺷﺖ‪...‬‬
‫ﺗﺎﻡ‪ ،‬ﻣﺘﻼﻃﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺩﺭ ﺟﻠﻮﻳﯽ ﻗﻠﻌﻪ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺩﻝ ﺳﻴﺎﻫﯽ ﺷﺐ ﺷﺘﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ ﻳﮏ ﻣﺎﺩﺭ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ ....‬ﺁﺩﻻ‪ ،‬ﺑﯽ ﺍﺭﺯﺵ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺮﺍﯼ‬

‫ﺗﺎﻡ ﻣﺎﺩﺭﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﺭﺯﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭ ﻳﮏ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﺭﻧﺠﺶ ﺁﻭﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪،‬‬
‫ﺁﻧﭽﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺁﺩﻻ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﭘﺪﺭ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺍﺵ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﮐﺸﺘﻦ‪ ...‬ﮐﺸﺘﻦ‪ ...‬ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﯽ ﮐﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺭﻫﺎﻳﯽ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺘﯽ ﺑﻔﻬﻤﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﮔﺮﺍﺯﻫﺎﯼ ﺑﺎﻟﺪﺍﺭ ﺭﺳﻴﺪ‪ .‬ﺩﺭ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺁﭘﺎﺭﺍﺕ‬
‫ﮐﻨﺪ ـ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻦ ﻫﺎﯼ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﻫﻢ ﺳﻨﺶ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﯽ ﺁﭘﺎﺭﺍﺕ‬
‫ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺗﺎﻡ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻭ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻔﺎ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ‬
‫ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪...‬‬
‫ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻫﺎﯼ ﮔﺮﺍﺯ ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺫﻫﻨﺶ ﺑﻬﻢ ﺭﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﻧﻔﺴﺶ ﺭﺍ ﺣﺒﺲ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﺤﻴﻂ‬
‫ﺍﻃﺮﺍﻓﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﺩﻳﺪﺵ ﺑﺎ ﻧﻮﻋﯽ ﺟﻨﻮﻥ ﺗﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺣﺠﺎﺑﯽ ﻣﺤﮑﻢ ﺩﻭﺭ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ‬
‫ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺫﻫﻨﺶ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺫﻫﻨﺶ ﺟﻴﻎ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ :‬ﺑ ﹸﮑﺶ!‪ ،‬ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﭼﻴﺰ‬
‫ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ‪...‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺣﺠﺎﺏ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺩﻳﺪﺵ ﻭﺍﺿﺢ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻍ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﺑﺪ ﻣﻨﻈﺮﻩ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻼ ﻫﻢ ﻳﮏ ﺑﺎﺭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ ـ ﺣﺪﻭﺩﹰﺍ ﻧﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺪﻳﺮ ﭘﺮﻭﺭﺷﮕﺎﻩ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻗﺒ ﹰ‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻳﮏ ﮔﺮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﮏ ﻧﻴﮏ ﺧﻮﺵ ﺁﻳﻨﺪﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭼﻤﻨﺰﺍﺭ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺗﭙﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﺮ ﺭﻭﻳﺶ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﺁﺭﻩ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﺭﻳﺪﻟﻬﺎﺳﺖ‪ .‬ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻣﻦ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﻭﻗﺘﯽ ﻣﺮﺩ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ‬
‫ﻳﺘﻴﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺷﺪﻡ‪ «،‬ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﺎﻡ ﮔﻔﺖ‪» .‬ﺍﺳﻢ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺭﻳﺪﻟﻪ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ‬
‫ﺗﺎﻣﯽ؟«‬
‫ﺗﺎﻡ ﻓﻘﻂ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﭘﺴﺮ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺑﻮﺩ ﻭﻝ ﮐﺮﺩ‪،‬‬
‫ﺁﺩﻣﺎﯼ ﮐﺜﻴﻒ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﺭﻳﺪﻝ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺍﻧﺪ‪«...‬‬

‫ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﺭﻳﺪﻝ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺍﻧﺪ‪...‬‬
‫ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻌﺪ ﺗﺎﻡ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﺭﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺩﻳﺪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻓﻬﻤﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺳﺎﺣﺮﻩ‬
‫ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﺪﺭﺕ ﺟﺎﺩﻭﻳﻴﺶ ﺑﻪ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﻢ ﺭﻳﺪﻝ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺍﻭ‬
‫ﺗﺎﻡ ﺳﺨﺖ ﻧﺒﻮﺩ ﺗﺎ ﺩﻭ ﺩﻭ ﺗﺎ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﮐﻨﺪ‪ :‬ﺷﻮﻫﺮ‪ ،‬ﻫﻤﺴﺮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳ ِ‬
‫ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺤﻞ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﻢ ﺍﺳﻤﺶ ﺍﺳﺖ‪ ...‬ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﻢ ﺍﺳﻤﺶ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ‬
‫ﻭﻳﺮﺍﻥ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﻭ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺮﺩ‪ ،‬ﺑﺪﺑﻴﻦ ﻭ ﺗﻬﯽ ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﺷﻮﺩ‪ ...‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﭼﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺍﮔﺮ‬
‫ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻮﺩ ﻋﺸﻖ ﺑﻮﺭﺯﺩ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﺍﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺵ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ .‬ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﺩﻻ ﭼﻘﺪﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻋﺸﻖ ﺍﻭ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺮﺍﯼ ﺁﺏ ﮐﺮﺩﻥ ﻳﺦ ﺿﺨﻴﻢ ﻣﻨﺠﻤﺪﯼ ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﻗﻠﺐ ﺗﺎﻡ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮﺩ‪ ...‬ﺗﺎﻡ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﻭﺳﺘﺶ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﺩﻭﺳﺖ‪ ،‬ﻧﻪ ﻳﮏ ﻣﺎﺩﺭ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ‪ ،‬ﻭ ﻧﻪ ﻳﮏ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ‪.‬‬
‫ﻗﻠﺐ ﺍﻭ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺍﻭ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﮐﺎﺭ ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻬﺎﯼ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ‬
‫ﭼﻴﺰ ﻻﻳﻨﺤﻞ ﺯﻳﺒﺎ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺭﺍﻩ ﻣﻴﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﻗﻠﺒﺶ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ‬
‫ﺗﻤﺎﻡ ﻃﻮﻝ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺵ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ﺑﻮﺩ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺍﺯ ﭼﻴﺰﯼ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﺩ ﻳﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﺍ‬
‫ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﺩ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﮏ ﺣﺲ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﻨﻔﺮ‪.‬‬
‫ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﺯ ﭘﺪﺭﺵ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ـ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻭ ـ‬
‫ﻣﺜﻞ ﭘﺪﺭﺵ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻫﻤﺸﺎﮔﺮﺩﯼ ﻫﺎﻳﺶ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﺷﺎﺩﯼ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺍﺯ ﻣﻌﻠﻢ ﻫﺎﻳﺶ‬
‫ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺩﻟﺴﻮﺯﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ‪ :‬ﺑﯽ ﻧﻮﺍ‪ ،‬ﻳﺘﻴﻢ ﺑﻴﻨﻮﺍ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻡ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﻪ ﺗﺮﺣﻢ ﮐﺴﯽ ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺪﺍﺷﺖ! ﻓﻘﻂ ﻳﮏ ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻪ ﺗﺮﺣﻢ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﻟﺮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻗﻄﻌﺎﹰ ﺿﻌﻴﻒ ﻧﺒﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺗﻨﻔﺮﺵ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﯼ ﻗﻮﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻴﺪﺍﺩ‪ ،‬ﻧﻔﺮﺗﺶ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻭﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﺭ ﺟﻠﻮﻳﯽ ﺍﻣﺎﺭﺕ‬
‫ﺭﻳﺪﻝ ﻫﺎ ﺑﺮﻭﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺖ ﺍﺵ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ ﺧﺎﻧﻪ ﮔﺸﺖ‪...‬‬
‫ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪﹰﺍ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺎﻡ ﻣﺒﻬﻢ ﺑﻮﺩ ـ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﭘﺪﺭﺵ ﻭ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺶ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻧﺸﻴﻤﻦ‐ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ‬
‫ﮐﻤﯽ ﺟﻴﻎ ﻭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ـ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﮒ ﺭﻭﯼ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ‪...‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺧﻴﺮﻩ ﻧﮕﺮﻳﺴﺘﻦ ﺑﻪ ﺍﺟﺴﺎﺩ ﺭﻳﺪﻝ ﻫﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻒ ﺍﺗﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﺮﺍﺱ‬
‫ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩﯼ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺟﻴﺮﺟﻴﺮ ﮐﻒ ﺍﺗﺎﻕ‪ ،‬ﺗﺎﻡ ﺍﺯ ﺧﻴﺎﻻﺗﺶ‬
‫ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪ‪ .‬ﺻﺪﺍ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺁﻧﺠﺎ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﻣﺮﺩﻩ‬
‫ﺍﺵ ﺩﻳﮕﺮ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪...‬‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺻﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻧﻌﺮﻩ ﺯﺩ‪ :‬ﺍﻳﻤﻮﺑﻴﻠﻴﻮﺱ!‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻩ ﻣﺨﺘﺼﺮﯼ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺁﺩﻻ؟« ‪ ،‬ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﺍﺵ) ﺣﺘﯽ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻻﻳﻖ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﻧﺎﻣﻴﺪﻥ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺩﺍﻧﺴﺖ( ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺍﻭ‪ ،‬ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺣﺮﮐﺖ‪ ،‬ﺩﺭ ﺟﺎ ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ‬
‫ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﺵ ﻫﻢ ﺟﺎﺭ ﻣﻴﺰﺩ‪..‬‬
‫ﺁﺩﻻ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺕ‪...‬ﺗﺎﻡ؟« ‪ .‬ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﺩﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻡ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻄﻮﺭ ﺍﻭﻣﺪﯼ ﺍﻳﻨﺠﺎ؟«‪ ،‬ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻗﺒﻞ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺻﺪﺍﻳﺶ ﺑﻪ ﻃﺮﺯﯼ‬
‫ﺑﺎﻭﺭ ﻧﮑﺮﺩﻧﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻪ ﻧﻄﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺁﺩﻻ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﻫﻢ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺍﺯ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺼﻤﻢ ﺍﺳﺖ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺭﺍﺣﺘﯽ« ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺍﻭ ﮔﺮﻓﺖ »ﻟﮋﻳﻠﻴﻤﺎﻧﺲ!«‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺁﺩﻻ ﻗﺪﻡ ﻣﯽ ﺯﺩ‪ ...‬ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺁﺩﻻ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻇﻬﺮ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻣﺎﺳﺎﮊ‬
‫ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ ﻧﻮﻋﯽ ﺭﺩﻳﺎﺏ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺩﺍﯼ ﺍﻭ ﻭﺻﻞ ﮐﺮﺩ‪ ...‬ﭘﺲ‪ ،‬ﺁﺩﻻ‪ ،‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺩﻳﺪ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﺗﺎﻡ‪ ،‬ﭘﺴﺮﻡ‪ ،‬ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﮑﺶ!«‬
‫»ﻧﻮﻩ ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ ،‬ﺗﻮ‪ ...‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ‪ ...‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﻣﺎ ﺭﻭ ﺑﮑﺸﯽ؟ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﯼ؟«‬
‫»ﺍﻭﻩ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻡ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﺸﮑﺮ ﺍﺯ ﭘﺴﺮﺗﻮﻥ! ﺍﮔﻪ ﺍﻭﻥ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﻧﻤﯽ ﻣﺮﺩ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻋﺪﻩ ﻣﺎﮔﻞ ﮐﺜﻴﻒ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻪ ﺗﺎ ﺗﻔﺎﻟﻪ!«‬
‫»ﺗﺎﻡ‪ ...‬ﺗﺎﻡ‪ ،‬ﺧﻮﺍﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﻳﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ‪«...‬‬
‫»ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﻭﻗﺖ ﭘﻴﺶ ﺗﺼﻤﻴﻤﻢ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﭘﺪﺭ‪ .‬ﺁﻭﺍﺩﺍﮐﺪﺍﻭﺍﺭﺍ! «‬
‫ﺗﺎﻡ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺭﻭ ﺩﻳﺪﯼ«‪ ،‬ﻳﮏ ﻗﺪﻡ ﺑﻪ ﺯﻥ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺗﺮ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﻣﻌﻨﻴﺶ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮﺭﻡ‬
‫ﺗﻮ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺑﮑﺸﻢ؟«‬
‫ﺁﺩﻻ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪»:‬ﻧﻪ؛ ﺗﺎﻡ!‪ ،‬ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺩﻫﻨﻤﻮ ﺑﺒﻨﺪﻡ‪ ...‬ﺑﻪ ﻫﻴﭽﮑﺲ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ‪ ،‬ﻗﺴﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻡ! ﻓﻘﻂ‪...‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﻣﻦ ﺍﺟﺮﺍ ﮐﻦ‪ ،‬ﻭ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻡ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ!«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،«...‬ﺗﺎﻡ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ‪» ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﺑﮑﻨﻢ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯﻡ‬
‫ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻤﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﯽ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺸﮑﻮﮎ ﺑﻮﺩﯼ‪ ،‬ﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻦ‬
‫ﺑﻴﺎﯼ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭﻡ‪«...‬‬
‫ﺁﺩﻻ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﭼﻮﻥ ﮐﻪ ﻧﺪﺍﺭﯼ‪ ،‬ﺗﻮ ﭘﺪﺭ ﻭ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺕ ﺭﻭ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﻧﺴﺮﺩﯼ ﮐﺸﺘﯽ‪ .‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﻭ‬
‫ﻧﺪﺍﺭﯼ‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﺮﻳﻀﯽ‪ ،‬ﺗﺎﻡ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﺭﻭﺍﻧﭙﺰﺷﮏ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﯼ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﺷﻔﺎ ﺩﻫﻨﺪﮔﺎﻥ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﺑﻪ‬
‫ﺗﻮ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻨﺪ‪ ...‬ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺩﺍﺭﯼ‪ ،‬ﺑﻪ ﺁﺯﮐﺎﺑﺎﻥ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﻧﻤﯽ ﺷﯽ‪ ...‬ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ‬
‫ﻣﺤﮑﻮﻣﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ! ﺗﻮ ﻗﻄﻌﺎﹰ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﯼ!«‬
‫ﺗﺎﻡ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺗﻮ ﻣﻴﻤﻴﺮﯼ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻦ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺗﻮ ﺭﻭ‬
‫ﺧﻴﻠﯽ ﻭﻗﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﮑﺸﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺍﮔﺮ ﻣﺸﮑﻮﮎ ﻧﺒﻮﺩ‪ :‬ﻳﮏ ﻣﻌﻠﻢ ﺩﺭ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﺮﺳﺪ‪ ...‬ﺍﮔﺮﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﻡ ﻳﺎﺭﯼ ﮐﻨﻪ‪،‬‬
‫ﭼﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻧﻴﺎﻓﺘﺎﺩﻩ‪ ...‬ﻣﻦ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺭﻭ ﺧﻮﻧﺪﻩ ﺍﻡ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﺣﺎﻻ‬
‫ﺗﻮ ﺍﺯ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﺩﻭﺭﯼ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ .‬ﻫﻴﭻ‬
‫ﮐﺲ ﺗﻮ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻪ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﻳﻪ ﺧﻮﻧﺔ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ‪ ...‬ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﻗﺎﺩﺭ‬
‫ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﺎﻡ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩﻩ‪ ...‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﺛﺎﺑﺖ‬
‫ﮐﻨﻨﺪ ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﻣﻴﺮﺗﻞ ﻣﯽ ﻳﺮ ﺭﻭ ﮐﺸﺘﻢ‪ ...‬ﻳﺎ ﻫﺮﭼﯽ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﺵ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ؟ ﻣﻴﺮﺗﻞ ﮔﺮﻳﺎﻥ؟« ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺑﻪ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺷﻴﻄﺎﻧﯽ ﮔﺸﻮﺩﻩ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺁﺩﻻ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪﻩ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﮔﭻ ﺳﻔﻴﺪ ﺁﺩﻻ‬
‫ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﻗﺮﻣﺰـﻄﻼﻳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻧﻴﻤﻪ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻗﺮﻣﺰ ﺗﻴﺮﻩ ﻣﯽ ﻧﻤﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺗﻀﺎﺩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ‪ ...‬ﮐﺎﺭ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻫﺎﻥ‪«،‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ ،‬ﺷﮏ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ‪ «،‬ﺩﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﺩ ﻭ ﭼﺎﻧﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺗﻮ ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﮔﻨﺪﺯﺍﺩﻩ ﺑﯽ ﺍﺭﺯﺵ‬
‫ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﻳﻪ ﻧﻨﮓ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﻢ ﺳﺎﺣﺮﻩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﮑﺮﺩﻩ‪ .‬ﺑﺎ‪ ،‬ﻫﻮﺷﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﻟﺮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﮔﻪ ﺧﻮﻧﺖ ﺧﺎﻟﺺ ﺑﻮﺩ‪«...‬‬
‫ﺁﺩﻻ ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻗﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻟﺮﺩ‪ ...‬ﻟﺮﺩ ﭼﯽ؟«‬
‫»ﻭﻝ‐ ﺩ ‐ ﻣﻮﺭﺕ‪ .‬ﻧﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻦ‪ .‬ﺍﺯﺵ ﺧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺎﺩ؟ ﻣﺴﻠﻤ ﹰﺎ ﻣﻦ ﺍﺳﻢ ﻗﺪﻳﻤﯽ ﺧﻤﻮﺩﻣﻮ ﻧﮕﻪ ﻧﻤﻴﺪﺍﺭﻡ‪ ،‬ﭼﻪ ﻧﻨﮕﯽ‪،‬‬
‫ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺍﺳﻢ ﭘﺪﺭ ﻣﺸﻨﮕﻢ‪ ...‬ﺍﺯ ﺍﻣﺸﺐ‪ ،‬ﺗﺎﻣﯽ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺩﻳﮕﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻩ‪ ...‬ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﻟﺮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻫﺴﺖ‪«.‬‬
‫»ﻭ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﭼﮑﺎﺭ ﮐﻨﯽ؟ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺍﺭﺑﺎﺑﻴﺖ ﺭﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﯼ؟« ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮐﻨﺎﻳﻪ ﺁﻣﻴﺰ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» .‬ﻫﻤﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ‬
‫ﺷﯽ؟ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﮔﻞ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﮑﺸﯽ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺩﻗﻴﻘ ﹰﺎ ﻫﻤﻴﻨﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ‪ ،‬ﺁﺩﻻ« ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺍﺯ ﺷﺎﺩﯼ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭﯼ ﺑﺮﻕ ﻣﯽ ﺯﺩ‪ ،‬ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﯼ‪ ،‬ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ‪» .‬ﺍﻣﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﻓﺘﺢ ﺟﻬﺎﻥ‪ ،‬ﻭ ﻳﺎﺭﺍﻧﻢ ﺭﻭ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﻢ‬
‫ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﻫﺪﻓﻢ ﮐﻤﮑﻢ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﻭﻥ ﺩﻫﻦ ﮔﺸﺎﺩﺕ ﺭﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﯼ«‪ .‬ﺩﺭ ﺍﻳﻦ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺁﺩﻻ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻃﻠﺴﻢ ﺍﻳﻤﻮﺑﻴﻠﻴﻮﺱ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻟﺮﺯﻳﺪﻥ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻪ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩﻥ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪ ...‬ﻗﻄﻌ ﹰﺎ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺍﻭﻥ ﺭﻭ‬
‫ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﻧﻪ ﻭ ﺗﻮ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﻣﺨﻔﯽ ﺑﻤﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻟﻮ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﭘﺲ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺯﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮﺩﺕ ﺑﻪ ﮔﻮﺭ ﺑﺒﺮﯼ‪«...‬‬
‫»ﻣﻨﻮ ﻧﮑﺶ‪...‬ﺗﺎﻡ‪«...‬‬
‫ﺗﺎﻡ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﺷﺒﻴﻪ ﻫﻴﺲ ﻫﻴﺲ ﻣﺎﺭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻄﻮﺭ ﺟﺮﺃﺕ ﮐﺮﺩﯼ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻨﻮ ﺗﺎﻡ ﺻﺪﺍ ﺑﺰﻧﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﻟﺮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‬
‫ﻫﺴﺘﻢ!«‪ ،‬ﮐﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﻮﮎ ﺑﻴﻨﯽ ﺍﺵ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺗﻤﺎﺱ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻮﺍ ﺩﺭ‬
‫ﺍﻃﺮﺍﻓﺸﺎﻥ ﺍﺭﺗﻌﺎﺵ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭ ﺩﺭ ﺑﻴﻨﺸﺎﻥ‪...‬‬
‫ﺁﺩﻻ ﺩﻟﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻮﺍﺯﺷﺶ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺖ‬
‫ﺍﺵ ﺩﺍﺭﺩ‪ ...‬ﺩﻭﺳﺖ ﺍﺵ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻫﻤﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪...‬‬
‫ﺁﺩﻻ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻤﺎﻗﺘﺶ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﮐﻨﺪ ـ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻳﮏ ﻗﺎﺗﻞ ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﻭ‬
‫ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﮑﺸﺪ‪ ...‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﻋﻘﻠﻢ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻡ‪ .‬ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ‪ ،‬ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﻳﻦ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﭘﺴﺮﺍﻧﻪ ﻭ ﺟﺬﺍﺏ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻧﺪﺍﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪،‬‬
‫ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮐﺸﻴﺪﻧﺶ ﺍﺯ ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﺗﻴﺮﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﻧﮕﺎﻩ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﻫﻮﺳﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﻭﺭﺩﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﺨﺼﻮﺻ ﹰﺎ ﭼﻮﻥ‪...‬‬
‫ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻟﺮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪ ،‬ﻣﻨﻮ ﻧﮑﺶ‪ ،‬ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻡ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪2‬‬
‫ﺍﻳﺜﺎﺭ ﺩﺧﺘﺮ‬
‫ﻣﺎﺭﺱ ‪ ،1980‬ﺍﺗﺎﻗﯽ ﺩﺭ ﻃﺒﻘﺔ ﺩﻭﻡ ﻣﺴﺎﻓﺮﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ‬
‫ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺘﻢ‪ «،‬ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺔ ﻣﻴﺰ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺯﻧﯽ ﻣﻴﺎﻧﺴﺎﻝ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺷﺎﻟﻬﺎﯼ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻭ ﺭﻧﮕﺎﺭﻧﮕﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ ﺗﻼﺵ ﻣﻴﮑﺮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺍﺳﺮﺍﺭﺁﻣﻴﺰ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺑﺎ ﻋﻴﻨﮏ ﻋﻈﻴﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺷﺒﻴﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺳﻨﺠﺎﻗﮏ‬
‫ﮔﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺯﻥ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺘﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺍﺯ ﻭﻗﺖ ﮔﺮﺍﻧﺒﻬﺎﺗﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺩﻳﺪ‪ ،‬ﻣﺘﺸﮑﺮﻡ‬
‫ﺟﻨﺎﺏ ﻣﺪﻳﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﻗﺪﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺭﻭ ﻣﻴﺪﻭﻧﻢ ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﺭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺪﻭﻧﻴﺪ‪«.‬‬
‫ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ«‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻌﻠﻢ ﺟﺪﻳﺪﯼ ﻧﻤﻴﮕﺸﺖ‪،‬‬
‫ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﺪﻭﻥ ﻏﻴﺐ ﮔﻮﻳﯽ ﻫﻢ ﮐﺎﺭﺵ ﭘﻴﺶ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻻ ﺷﻤﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺟﺪ‬
‫»ﻣﻦ ﻣﻴﺘﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺑﺪﻡ ﺟﻨﺎﺏ ﻣﺪﻳﺮ‪ ،‬ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﻳﺪﻥ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻣﻦ ﺍﺭﺛﻴﻪ‪ .‬ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺎﺩﺭﯼ ﻣﻦ‪ ،‬ﮐﺎﺳﺎﻧﺪﺭﺍ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ‪ ،‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺍﻳﺪ؟«‬
‫ﺁﻟﺒﻮﺱ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺍﻡ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﯼ ﻗﺮﻥ ﻧﻮﺯﺩﻫﻢ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﺩﻫﻢ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﻭ‬
‫ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﻣﻴﺪﻡ ﮐﻪ ﻳﮏ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫»ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﻧﻢ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﺭﻭ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺟﻨﺎﺏ ﻣﺪﻳﺮ‪«.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ‪ ،‬ﺍﮔﺮ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺷﻤﺎ ﺭﻭ ﻳﻪ ﮐﻢ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻓﻘﻂ‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﯽ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﻃﺎﻟﻊ ﺑﻴﻨﯽ‪«.‬‬
‫ﺳﻴﺒﻞ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺧﻮﺭﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻄﻤﺌﻨ ﹰﺎ‪«.‬‬
‫ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﻴﺸﻢ ﻳﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﻳﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ‪«.‬‬
‫ﺳﻴﺒﻞ ﮔﻔﺖ‪ِ» :‬ﺍ‪ ...‬ﺍﻟﺒﺘﻪ« ﻭ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﺬﺍﺭﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﺧﻂ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺷﻤﺎ ﺧﻴﻠﯽ ﻃﻮﻻﻧﻴﻪ‪ ،‬ﺟﻨﺎﺏ ﻣﺪﻳﺮ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻡ ﻣﻴﺮﺳﻪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻧﺎﻣﻄﺒﻮﻋﯽ ﺑﺎ ﻳﮏ ﺑﺰ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺩﺍﺷﺖ‪«...‬‬
‫ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﯼ ﻧﻘﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﻤﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﻴﺪ ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ؟«‪.‬‬
‫ﻼ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻧﮑﻨﻢ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻌﺎﻭﻥ ﮐﻢ ﺳﻦ ﻭﺯﻳﺮ‬
‫ﺳﻴﺒﻞ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺍﺳﻤﺶ ﻫﺴﺖ‪ « ...‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﻼﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﺳﻢ ﺭﺍ ﮐﺸﻒ ﮐﻨﺪ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺗﺮ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺩﺍﻟﯽ ﺑﺎﻣﺒﺮﻳﺞ‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪«...‬‬
‫»ﭼﻪ ﺑﺎﻣﺰﻩ‪ «،‬ﺩﻫﺎﻥ ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ‪» .‬ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮔﻮﯼ ﺑﻠﻮﺭﻳﻦ ﭼﻄﻮﺭ؟«‬
‫ﺳﻴﺒﻞ ﺑﺎ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﻴﺸﻢ‪ ،‬ﺍﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﮔﻮﯼ ﺑﻠﻮﺭﻳﻨﯽ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻡ‪« .‬‬
‫»ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬ﺍﻳﻨﻢ ﻳﮑﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ‪ «،‬ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻮﯼ ﺑﻠﻮﺭﻳﻨﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺳﻴﺒﻞ ﮐﻤﯽ ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﮔﻮﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻥ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺧﻮﺏ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻴﺒﻴﻨﻢ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺗﺤﺖ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ...‬ﻳﮏ ﮔﻠﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﻨﻮﺭﮐﮏ ﻫﺎﯼ ﺷﺎﺥ ﭼﺮﻭﮐﻴﺪﻩ‪ ،‬ﻣﺎﻩ ﻣِﯽ‬
‫ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻫﻤﺔ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻣﺤﻮﻃﺔ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺭﻭ ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺑﻴﺪ ﮐﺘﮏ ﺯﻥ‪«...‬‬
‫ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻬﻤﻴﺪﻡ‪ ،‬ﺧﺐ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﮐﺎﻓﻴﻪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﺤﺾ ﺍﻃﻼﻉ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻢ‬
‫ﮐﻪ‪ ،‬ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺑﺰ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻧﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻭﺯﻳﺮ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻣﻌﺎﻭﻥ ﮐﻢ ﺳﻦ ﺩﺍﺭﻩ ﮐﻪ ﺍﺳﻤﺶ ﻫﻢ‬
‫ﺩﻟﻮﺭﺱ ﺁﻣﺒﺮﻳﺞ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻣﻴﺘﺮﺳﻢ ﺷﻤﺎ ﺍﺳﻤﺶ ﺭﻭ ﺍﺯ ﮐﻒ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺪ ﺧﻮﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬ﻻﺯﻡ ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ‬
‫ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺫﺍﺋﻘﻪ ﻣﻦ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﻗﺪﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭ ﻗﻮﺭﺑﺎﻏﻪ ﺻﻮﺭﺗﻪ‪ .‬ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﻨﻮﺭﮐﮑﻬﺎ ﻫﻢ‪ ،‬ﻣﻌﺮﻭﻓﻪ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻮﺷﺘﺨﻮﺍﺭﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻧﻪ ﮔﻴﺎﻩ ﺧﻮﺍﺭ‪«.‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ «...‬ﺳﻴﺒﻞ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺮﺥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﭘﻠﮑﯽ ﺯﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭘﺲ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺷﻐﻠﯽ ﺭﻭ ﻗﺒﻮﻝ ﺷﺪﻡ ﻳﺎ ﻧﻪ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ« ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ ﻭ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﺭ ﺭﻓﺖ‪ .‬ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺭﺍ‬
‫ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺩﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺍﺳﺘﺮﺍﻕ ﺳﻤﻊ ﺑﻮﺩ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﻢ ﺷﻐﻠﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺪﻫﻢ‪«...‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮﻩ ﺩﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ‪ ،‬ﺯﻥ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ‬
‫ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﺍﻣﺎ ﻣﺤﮑﻢ ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺯ ﺻﺪﺍﯼ ﻣﻌﻤﻮﻟﺶ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﺁﻥ ﮐﺲ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻫﻢ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﻣﻴﺸﻮﺩ‪ ...‬ﺍﺯ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ‬
‫ﻃﻠﺒﻴﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ‪ ...‬ﺩﺭ ﻫﻔﺘﻤﻴﺘﻦ ﻣﺎﻩ‪« ...‬‬
‫»ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﭼﮑﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﯽ؟« ﺻﺪﺍﯼ ﻣﺘﺼﺪﯼ ﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻳﮏ ﺻﺪﺍﯼ »ﺁﺥ« ﻭ ﺻﺪﺍﯼ‬
‫ﻗﺪﻣﻬﺎﻳﯽ ﺷﺘﺎﺑﺰﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻴﺮﻓﺖ‪ .‬ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺑﻪ ﻳﮑﺒﺎﺭﻩ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﺼﺪﯼ ﺑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺎﺳﺖ ﺍﺳﺘﺮﺍﻕ‬
‫ﺳﻤﻊ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ‪ ،‬ﻫﻨﻮﺯ ﮔﻴﺞ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻏﻮﻏﺎﯼ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪:‬‬
‫»ﻭ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺭﻗﻴﺐ ﺧﻮﻳﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﻭ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﺪ‪ ...‬ﻭ‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻳﮑﯽ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺑﻤﻴﺮﺩ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺟﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺭ‬
‫ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ...‬ﺁﻧﮑﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﮐﺮﺩﻥ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻫﻔﺘﻤﻴﻦ ﻣﺎﻩ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ‪«...‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻠﺴﻪ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻴﺸﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻼ ﺟﺮﻳﺤﻪ‬
‫»ﻣﻦ ﮐﺠﺎﻡ؟ ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺷﻤﺎﻳﻴﺪ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ‪ ...‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺕ ﺷﻤﺎ ﺭﻭ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﻧﮑﺮﺩﻡ‪ «،‬ﺍﻭ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺩﺍﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﺭﺍ ﺯﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ ﭘﺲ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻡ‪«...‬‬
‫ﺁﻟﺒﻮﺱ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺻﺒﺮ ﮐﻦ!« ﺳﺎﺣﺮﻩ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﺷﻤﺎ ﺷﻐﻞ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺘﻴﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ‬
‫ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﮐﺎﺭﮐﻨﺎﻥ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪﻳﺪ‪«.‬‬
‫ﺳﻴﺒﻞ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﺒﻬﻮﺕ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺯﻝ ﺯﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻣﺘﺸﮑﺮﻡ‪ ،‬ﺟﻨﺎﺏ ﻣﺪﻳﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩﻡ‬
‫ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻣﻦ ﭘﯽ ﻣﯽ ﺑﺮﻳﺪ‪ .‬ﻭ ﻣﻲ ﺩﻭﻧﻴﺪ‪ ،‬ﺍﺳﻨﻮﺭﮐﮏ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩﺷﻮﻥ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻡ‪،‬‬
‫ﺧﻴﻠﯽ ﺩﻣﺪﻣﯽ ﻣﺰﺍﺝ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻠﻪ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﻋﻠﻒ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻧﺪ‪«.‬‬
‫ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﻣﻮﺩﺑﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭﻩ ﺳﻴﺒﻞ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﻤﻴﺸﻴﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﻭ ﺳﻴﺒﻞ ﺻﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ‬
‫ﻫﻤﮑﺎﺭﻳﻢ‪ ،‬ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻣﻴﺘﻮﻧﻴﺪ ﻣﻨﻮ ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺻﺪﺍ ﺑﺰﻧﻴﺪ‪«.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺁﻟﺒﻮﺱ‪ .‬ﺍﺯ ﮐﯽ ﻣﻴﺘﻮﻧﻢ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻢ؟«‬
‫ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﻴﺸﻢ ﺍﮔﻪ ﺍﺯ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﺘﻮﻧﻴﺪ ﮐﺎﺭﺗﻮﻥ ﺭﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻴﺪ‪ .«،‬ﺍﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺳﻴﺒﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎﻳﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﻼ‬
‫ﺁﻟﺒﻮﺱ‐ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‪ ،‬ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﻳﮏ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺯ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺭﺍ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‐ ﮐﺎﻣ ﹰ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻣﺸﺘﺎﻕ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺸﻨﻮﺩ‪ .‬ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ‬
‫ﻣﻴﺸﺪ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻧﻤﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺍﺯ ﮐﻞ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺁﮔﺎﻩ ﻣﻴﺸﺪ‪»...‬ﻣﺎ ﻣﻌﻠﻢ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﻗﺒﻠﯽ ﺭﻭ ﻳﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ‬
‫ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻳﻢ‪«.‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﻪ ﻋﻠﺖ؟«‬
‫»ﮔﻮﯼ ﺑﻠﻮﺭﻳﻨﺶ ﺗﻮﯼ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻳﮏ ﺷﻮﺧﯽ ﺯﺷﺖ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﻮﺯ‪«،‬‬
‫ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ ﺑﯽ ﺍﻃﻼﻉ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﻴﻮﺯ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻭ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺣﻘﻴﻘﯽ ﻋﻤﺮﺵ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ‬
‫ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪،‬‬
‫******‬
‫ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﺭﺩﺍ ﺑﻪ ﺗﻦ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﺮﻭﺭﻡ‪«،‬‬
‫ﻟﺮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﭼﻴﻪ؟«‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻨﺒﻠﯽ ﻳﮏ ﻣﺎﺭ ﺯﻧﮕﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻨﺶ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺳﺮﻭﺭﻡ‪ ،‬ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﺷﻨﻴﺪﻡ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺣﺘﻤ ﹰﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻭﻧﻴﺪ‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﻣﻌﻄﻠﯽ!«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺳﺮﻭﺭﻡ‪ .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻣﻦ ﻃﺒﻖ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺭﻭ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﮐﺮﺩﻡ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﻫﻤﻮﻥ ﻣﻴﺨﻮﻧﺔ ﺧﻴﻠﯽ‬
‫ﮐﺜﻴﻒ ﺗﻮﯼ ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪ‪ ...‬ﺍﻭ ﺑﺎ ﺯﻧﯽ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺷﻐﻞ ﭘﺮﻓﺴﻮﺭ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺯﻧﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﻮﺭ‬
‫ﭼﻴﺰﯼ ﺩﺭ ﭘﻴﺸﮕﻮﯼ ﺍﺵ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﺑﺨﻮﺍﻡ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﻭ ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﻣﻀﺤﮏ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺍﻭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ‬
‫ﺧﻠﺴﻪ ﻋﺠﻴﺐ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﻻﺍﻗﻞ ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﻃﻮﺭ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻢ‪ ،‬ـ ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﻧﻮ ﻧﺪﻳﺪﻡ ـ ﻭ ﻳﮏ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺧﻴﻠﯽ ﻋﺠﻴﺐ‬
‫ﺍﺯ ﺩﻫﻨﺶ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺷﺪ‪ .‬ﻳﮏ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ‪ ،‬ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ‪ ،‬ﺳﺮﻭﺭﻡ‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟« ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺻﺪﺍﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ‪ » .‬ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺭﺍ ﺑﮕﻮ!«‬
‫ﺷﺨﺺ ﺭﺩﺍﭘﻮﺵ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻴﻠﺮﺯﻳﺪ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﮔﺮ ﺭﺍﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﺪ ﺍﺭﺑﺎﺏ‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﺍ‬
‫ﺷﻨﻴﺪﻡ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ‪ ...‬ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻡ ﺍﺣﻤﻖ‪ ،‬ﻣﺎﻟﮏ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺍﺳﺘﺮﺍﻕ ﺳﻤﻊ ﮔﺮﻓﺖ‪«...‬‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪» .‬ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻧﻤﻴﺘﻮﻧﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﺍﺣﻤﻖ!«‬
‫ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻧﺎﺯﮎ ﺟﻴﻎ ﻣﺎﻧﻨﺪﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﺳﺮﻭﺭﻡ!«‬
‫ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﺎ ﺗﺮﺷﺮﻭﻳﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﮕﻮ ﭼﯽ ﺷﻨﻴﺪﯼ‪«،‬‬
‫ﻥ ﺁﻥ‬
‫ﺷﺨﺺ ﺩﻭﻡ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺗﺄﻣﻞ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺗﻼﺵ ﻣﻴﮑﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﻗﻴﻘ ﹰﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ‪ِ» .‬ﺍ‪...‬ﺍﻭﻥ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺯﻣﺎ ِ‬
‫ﮐﺲ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻫﻢ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﻣﻴﺸﻮﺩ‪ ...‬ﺍﺯ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻃﻠﺒﻴﺪﻩ ﺍﻧﺪ‬
‫ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ‪ ...‬ﺩﺭ ﻫﻔﺘﻤﻴﺘﻦ ﻣﺎﻩ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ‪«.‬‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻗﺎﻳﻘﯽ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﺮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ ﺳﺮ ﻣﺎﺭ ﺭﺍ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﭘﺲ‪ ،‬ﺑﺰﻭﺩﯼ ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﻣﻴﺎﺩ‪ .‬ﺑﭽﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﮐﺸﺘﻦ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ؟ ﻫﻤﻤﻤﻢ‪ ...‬ﺍﺯ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﯼ ﮐﻪ‬
‫ﺳﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻦ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﻧﺪ‪ ...‬ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎﯼ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻳﮑﺒﺎﺭ‪ ،‬ﺩﻭ ﺑﺎﺭ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻦ‬
‫ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﻫﻤﺸﻮﻥ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ‪ .‬ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﻳﯽ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻩ؟«‬
‫ﺷﺨﺺ ﺭﺩﺍﭘﻮﺵ ﺑﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺧﻮﺭﺩ‪.‬‬
‫»ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻴﺰﯼ ﻣﻴﺪﻭﻧﯽ‪ ...‬ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﯼ ﻓﺎﺵ ﮐﻨﯽ‪ ...‬ﺍﻳﻤﭙﺮﻳﻮ!«‬
‫ﺻﺪﺍﻳﯽ ﺑﺎ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺯﻭﺝ ﺭﻭ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻢ ﮐﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺳﺮﻭﺭﻡ‪ ،‬ﺩﻭ ﺗﺎ ﺯﻭﺝ‪ ،‬ﮐﻪ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮ‬
‫ﺑﭽﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ...‬ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺁﻟﻴﺲ ﻭ ﻓﺮﺍﻧﮏ ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻮﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻫﻤﻮﻥ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎ‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﭼﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺧﺎﺭﺍﻧﺪ‪» .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ‬
‫ﻣﻦ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ...‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻭ ﺩﻳﮕﺮﯼ؟«‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﻟﺮﺯﺍﻥ ﺁﻣﺪ‪» .‬ﺩﻳﮕﺮﯼ‪«...‬‬
‫»ﺧﻮﺏ؟«‬
‫ﺷﺨﺺ ﺭﺩﺍﭘﻮﺵ ﻣﻴﻠﺮﺯﻳﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻣﻴﮑﺮﺩ ﺗﺎ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﮔﻤﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﯼ ﻣﻴﺨﻮﺍﯼ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺭﺍﺯ‬
‫ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﯼ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﻴﮑﻨﯽ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻣﻦ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﯽ؟« ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺟﺎﺳﻮﺳﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﮐﺮﻭﺷﻮ!«‬
‫ﺷﺨﺺ ﺭﺩﺍﭘﻮﺵ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﺯﻭﺯﻩ ﻣﻴﮑﺸﻴﺪ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻏﻠﺘﻴﺪﻥ ﺭﻭﯼ ﮐﻒ ﺳﺮﺩ ﺍﺗﺎﻕ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ!‬
‫ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮﺑﻪ‪ «،‬ﻟﺮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺍ ﻗﻄﻊ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﻲ ﺑﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﺍﮔﻪ ﺑﺨﻮﺍﯼ ﻣﻴﺘﻮﻧﯽ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﯽ‪،‬‬
‫ﺳِﻮﺭﻭﺱ‪« ...‬‬
‫»ﺏ‪...‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺳﺮﻭﺭﻡ‪ «،‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻧﺎﻟﻪ ﺍﯼ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻮﻡ ﻫﺎ ﻭ ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﭽﻪ ﺍﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻨﻮ ﺳﺮﻧﮕﻮﻥ ﮐﻨﻪ‪ ...‬ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﺩﺍﺭﻩ‬
‫ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﮐﻨﻪ؟‪...‬ﻫﻤﻤﻤﻢ‪ ...‬ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ‪ «...‬ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺭﻭﻳﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺎﺭ ﺷﮑﻞ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪» .‬ﺍﻳﻦ‬
‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﻳﺪﻩ ﺧﺎﺭﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﻣﻴﺪﻩ‪«...‬‬
‫******‬

‫‪ 21‬ﻣِﯽ ‪ ،2004‬ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ‬
‫ﻭﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺧﻴﺮﻩ ﺑﻪ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﮔﻠﮑﺎﺭﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻣﻠﮏ ﺍﺭﺑﺎﺑﯽ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﻳﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﮔﺮﻡ‪ ،‬ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ ﻭ ﺩﻟﭙﺬﻳﺮ ﻣﺎﻩ ِﻣﯽ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﺟﻴﮏ ﺟﻴﮏ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺩﺍﻳﺮﻩ‬
‫ﻭﺍﺭ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ .‬ﭘﺮﺗﻮ ﺯﺭﺩ ﻭ ﻃﻼﻳﯽ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﺗﺎﻕ ﺟﻴﻨﯽ ﻣﯽ ﺗﺎﺑﻴﺪ ﻭ ﺩﻳﻮﺍﺭ‬
‫ﺭﺍ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺭﻭﺯﯼ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﮔﺮﻡ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺟﻴﻨﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﺮﻣﺎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺑﺮﺁﻣﺪﮔﯽ ﺷﮑﻤﺶ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ‬
‫ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﺁﺭﺍﻡ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺭﺍ ﺣﺲ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﻟﮕﺪﯼ ﺯﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺍﻳﻨﺠﺎﻡ ﻣﺎﻣﺎﻥ!«‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ‬
‫ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺩﺳﺘﺶ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ‬
‫ﺷﮑﻤﺶ ﺭﺍ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺑﻪ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ‪ ،‬ﺯﻫﺮﺧﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﻃﻌﻨﻪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ‪ :‬ﺍﻭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ ﺍﻟﻤﺎﺳﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ‬
‫ﻧﺎﺭﺳﻴﺴﺎ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ـ ﻳﮏ ﺍﺭﺛﻴﻪ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺎ ـ ﺍﻟﻤﺎﺱ ﺭﻭﯼ ﺩﺳﺘﯽ‬
‫ﻣﻴﺪﺭﺧﺸﻴﺪ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ﺍﯼ ﺭﺍ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﭽﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻳﮏ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻧﺒﻮﺩ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮ ﺯﻥ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻮﺯﺍﺩﺵ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﺮﮐﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﺩ ﻧﻮﺯﺍﺩ‬
‫ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺗﻼﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺮﻳﺐ ﺍﻟﻮﻗﻮﻉ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻧﺒﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﻩ ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪ ﻣﺮﮒ‪...‬‬
‫ﺍﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﻳﺎﻫﺎﻳﺶ ﻗﻨﺪﺍﻗﯽ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻳﺪ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﺧﻞ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﺩﺭﺍﺯ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ‬
‫ﺗﻼﺵ ﻣﻴﮑﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﺯﺍﺩﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﻨﺪﺍﻕ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ‪ ،‬ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﻫﺮﮔﺰ‬
‫ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻧﻪ ﭼﻬﺮﻩ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﻭ ﻧﻪ ﺭﻧﮓ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ‪ ...‬ﻗﺮﻣﺰ ﻳﺎ ﺳﻴﺎﻩ؟‬
‫ﺩﺭ ﺩﻭ ﻫﻔﺘﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻴﺸﺪ‪ ،‬ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻓﮑﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺫﻫﻨﺶ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ‪:‬‬
‫ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﻓﺘﺎﺩ؟ ﺁﻳﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﭽﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ‪ ،‬ﻳﺎ ﺍﻭ‪ ،‬ﻳﮑﯽ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺍﻭ‬
‫ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﺩ؟‪ ...‬ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺁﻥ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﺩ‪ ،‬ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ‬
‫ﺑﻴﺮﺣﻤﯽ ﺩﻧﻴﺎﯼ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻗﻠﺐ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻮﺯﺍﺩﺵ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺷﺪ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﺍﻏﯽ ﺍﺯ ﺍﺷﮏ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻳﺶ ﺳﺮﺍﺯﻳﺮ‬
‫ﻥ ﺍﻭ‬
‫ﺷﻮﺩ‪ .‬ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﺷﺎﺩﯼ ﻭ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁ ِ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﯽ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﻤﻴﺸﺪ‪ ،‬ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﺪ ﻭ ﺭﺍﻩ‬
‫ﭘﺪﺭﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻣﺤﮑﻮﻡ ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﻼﺩﯼ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﻻﯼ ﺷﮑﻢ ﺟﻴﻨﯽ‬
‫ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮﺵ ﺭﺍ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﭽﻪ ﺭﺍ ﺩﺭﻫﻢ ﺑﺸﮑﻨﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺁﻩ ﻋﻤﻴﻘﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﯼ ﭼﻨﻴﻦ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ‪ ،‬ﺩﺍﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﮔﻴﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﻴﭻ‬
‫ﭼﻴﺰ ﻣﮕﺮ ﻫﺮﺍﺳﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺪﻣﺶ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﻓﻘﻂ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺭﺍ ﮐﻤﯽ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ‬
‫ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﻫﺪ ﺭﺍﻳﺤﻪ ﻣﻄﺒﻮﻉ ﮔﻠﻬﺎ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﻮﺩ!‬
‫ﺍﻭ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮﻩ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮﻩ ﺭﺍ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ﻭ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺑﺎﺩﯼ ﻣﻌﻄﺮ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺧﻮﺭﺩ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭﺩ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ‪ .‬ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍﻧﻘﺒﺎﺽ‪ .‬ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪...‬‬

‫ﺁﮔﻮﺳﺖ ‪2003‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﻣﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﻴﺮﻡ‪ ،‬ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ ﻣﻦ ﻫﻤﺶ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪ‬
‫ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺮ ﻧﮕﺮﺩﻡ‪ ...‬ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ‪«.‬‬
‫ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺑﺎ ﺗﻨﺪﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﻣﻦ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺕ ﻧﺨﻮﺍﻡ ﺑﻮﺩ‪ «،‬ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﮏ ﻣﺒﻞ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺑﺎ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﻫﺎﺕ ﺧﻮﺵ ﺑﮕﺬﺭﻭﻥ‪ ،‬ﻳﺎ ﻫﺮ ﺍﺣﻤﻖ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑﺮﺗﻪ‪«.‬‬
‫»ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻣﻴﮑﻨﯽ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫»ﺣﺴﺎﺩﺕ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺍﯼ ﺭﻭﯼ ﮐﻠﻤﻪ "ﻋﺰﻳﺰﻡ" ﺗﺎﮐﻴﺪ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺣﺴﺎﺩﺕ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ‬
‫ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﻭﻗﺘﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎﺷﻪ ﺣﺲ ﻣﻴﮑﻨﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻡ‪ ،‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺗﻢ ﻣﻴﺪﻭﻧﯽ‪«.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺟﺎﯼ ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺍﮔﺮ ﭼﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮﺩﻡ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﭼﺮﺍ ﺗﻮ ﺗﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺣﺎﻝ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻦ ﻧﺸﺪﯼ‪ ...‬ﻣﻦ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻴﺎﻡ‪ ،‬ﻣﻴﺎﻡ؟ ﻣﻨﺰﺟﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ ﭘﺲ ﭼﺮﺍ؟ ﭼﺮﺍ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻣﻨﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ؟«‬
‫»ﭼﻄﻮﺭ‪ ...‬ﭼﻄﻮﺭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺭﯼ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﺔ ﺍﻭﻥ ﺑﻼﻫﺎﻳﻲ ﮐﻪ ﺳﺮﻡ ﺁﻭﺭﺩﯼ‪ ...‬ﺳﺮ‬
‫ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻡ؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺍﺕ ﭘﺪﺭﻡ ﺭﻭ ﺩﺯﺩﻳﺪ‪ ،‬ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺍﺵ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﻨﻮ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺍﻭﻥ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ‬
‫ﮐﻨﻢ؟ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﻴﺘﻮﻧﻢ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﯽ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ؟«‬
‫»ﻳﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ...‬ﺍﻭﻥ ﻣﻦ ﻧﺒﻮﺩﻡ‪ ،‬ﭘﺪﺭﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﺭﻭ ﺩﺯﺩﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ‪ .‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ...‬ﻟﺮﺩ‬
‫ﺳﻴﺎﻩ ﺍﻭﻥ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ "ﺿﺪ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ" ﭘﺪﺭﺕ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪«...‬‬
‫ﻟﻮﺳﻴﺲ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﺬﺍﮐﺮﻩ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ ﻗﻮﻝ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺬﻝ ﻭ ﺑﺨﺸﺶ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﻪ‬
‫ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺯ ﺁﺯﮐﺎﺑﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﻫﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﺎﻧﻪ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ‬
‫ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺁﺯﺍﺩ ﺷﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﭘﺪﺭﺕ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﻓﻀﻮﻟﯽ ﻣﻲ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﺵ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﺸﻪ ﻭ‬
‫ﭘﺪﺭﻡ ﻃﺒﻖ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﺵ ﺑﻪ ﺳﺮﻭﺭﺵ ﮐﻤﮏ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺧﻮﺏ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮ‪ ،‬ﺩﻟﺒﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﺮﺩﯼ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﺁﺭﺗﻮﺭ‬
‫ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺗﺤﺖ ﺗﺼﺮﻑ ﭘﺪﺭﻡ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﭘﺪﺭﻡ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺑﮕﻴﺮﻩ‪ ...‬ﻭ ﺗﺎ ﺟﺎﯼ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻬﺶ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻪ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺍﺧﻢ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﺍﻫﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﻨﺪﺍﺯﻩ ﺗﻮﯼ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ‬
‫ﺗﻮ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ‪ ،‬ﻣﯽ ﺷﻨﻮﯼ‪ ،‬ﻫﺮﮔﺰ‪ ،‬ﻗﻴﺎﻓﻪ ﭘﺪﺭﻡ ﺭﻭ‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﮑﻨﺠﻪ‪ ،‬ﺗﻮ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﺩﻳﺪﻡ‪ ،‬ﻳﺎﺩﻡ‬
‫ﻧﻤﻴﺮﻩ‪ .‬ﺍﻭﻥ ﺭﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪﮔﯽ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﺯﺧﻤﻬﺎ ﻭ ﻋﻼﻣﺘﻬﺎﯼ ﺁﺑﯽ ﻭ ﺳﻴﺎﻩ ﺭﻭﯼ ﻫﺮ ﺍﻳﻨﭻ ﺍﺯ ﺑﺪﻧﺶ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﺍﻭﻧﻮ ﺧﹸﺮﺩ ﮐﺮﺩﻩ‬
‫ﺑﻮﺩﻳﺪ!«‬
‫»ﺍﻭﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺏ ﺷﺪ‪ ،‬ﻧﺸﺪ؟« ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻗﻼﺏ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺟﺴﻤﯽ‪ ،‬ﺁﺭﻩ‪ .‬ﺍﻣﺎ ﺭﻭﺣﯽ ـ ﻧﻪ‪ .‬ﺍﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻭ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻴﺪﻭﻧﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﺪﺑﺨﺘﻢ‪ ،‬ﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎ ﻳﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻴﮑﻨﻢ! ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ ﺗﺎ ﺑﺬﺍﺭﻳﺪ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﻭﻳﺰﻟﯽ‬
‫ﺑﻴﭽﺎﺭﻩ ﺑﺪﻭﻧﻪ ﮐﻪ ﻳﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻣﻴﺮﻭﻧﻪ‪ ،‬ﻭ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺵ ﺭﻭ ﺗﻴﺮﻩ ﻭ ﺗﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ!«‬
‫»ﺍﻭﻥ ﻫﺪﻑ ﭘﺪﺭﻡ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺁﺭﻩ‪ .‬ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﻧﻪ‪ ،‬ﻭﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎﯼ ﻋﺰﻳﺰ‪ «،‬ﺍﻭ ﺧﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ ﭼﺎﻧﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪ » .‬ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ‬
‫ﺩﺍﺭﻡ‪ .‬ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺪﺭﺳﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺗﺮﻳﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﻮﺩﯼ‪ ...‬ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﯽ ﺗﺮﻳﻦ ﻫﺎ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺁﺗﺸﻴﻨﺖ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﮔﺮﺑﺔ ﻭﺣﺸﯽ ﺭﺍﻡ ﻧﺸﺪﻩ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺗﺼﺎﺩﻓ ﹰﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮ ﭘﺎﺗﺮ ﻫﻢ ﺑﻮﺩﯼ‪«.‬‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﺗﻨﮓ ﺷﺪ‪» .‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﻔﺘﺨﺮ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺟﺪﺍ ﮐﺮﺩﯼ‪ ،‬ﭼﻪ ﭘﻴﺮﻭﺯﯼ ﺑﺰﺭﮔﯽ!«‬
‫»ﺩﻗﻴﻘﺎﹰ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰ‪ «،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻗﻬﻘﻬﻪ ﺯﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ...‬ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ‬
‫ﺩﻭﻧﺴﺘﻦ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭﻥ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﯽ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻧﻤﻴﺪﻭﻧﻪ ﻣﺴﺮﻭﺭ ﺷﺪﻡ‪«...‬‬
‫»ﺗﻮ ﺣﺮﻭﻡ ﺯﺍﺩﺓ ﮐﺜﺎﻓﺖ!« ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻣﺒﻞ ﺑﺎﻻ ﭘﺮﻳﺪ‪» .‬ﺧﻴﻠﯽ ﮐﻴﻒ ﮐﺮﺩﯼ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫»ﺍﻭﻟﺶ ﺁﺭﻩ‪ ...‬ﮐﻴﻒ ﮐﺮﺩﻡ‪ «،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺧﻮﺷﯽ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﻭ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﺒﻮﺩﯼ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ .‬ﺗﻮ‬
‫ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﻗﻨﺪﻳﻞ ﻳﺦ‪ ،‬ﺳﺮﺩﯼ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻳﺨﺰﺩﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺳﺖ ﻧﺰﻥ‪ ،‬ﺧﻴﻠﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪«،‬‬
‫»ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﺑﻬﺖ ﺩﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺯﺩ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ‪ ...‬ﮐﺲ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﺭﻭ ﻟﻤﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻭﺍﮐﻨﺶ ﻧﺸﻮﻥ‬
‫ﻣﻴﺪﻩ‪ ،‬ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﻣﺎﻫﯽ ﻣﺮﺩﻩ ﻳﻪ ﺟﺎ ﺩﺭﺍﺯ ﺑﮑﺸﻪ‪ .‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺗﺤﺮﻳﮏ ﮐﻨﻪ‪ ...‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ‬
‫ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ‪ :‬ﻳﮏ ﻭﺍﺭﺙ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤ ﹰﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪» ،‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻭﺍﺧﺮ‪ ،‬ﻭﻗﺖ ﺯﻳﺎﺩﯼ‬
‫ﺭﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﻭﻧﯽ‪ .‬ﻫﺮ ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺷﺪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﻭ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ﻫﺮ ﺳﺎﺣﺮﻩ ﺍﯼ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ‪ ،‬ﺁﺑﺴﺘﻦ‬
‫ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺎ؟‪ ...‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﯼ ﭘﺪﺭ ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﺑﺸﯽ‪ ،‬ﺍﺯ ﻣﻦ ﭼﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﯼ ﺩﺍﺭﯼ؟ ﺩﺳﺖ ﺁﺧﺮ ﺭﺍﺿﯽ ﻣﻴﺸﯽ ﻣﻨﻮ ﻃﻼﻕ‬
‫ﺑﺪﯼ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﭽﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﻨﯽ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮﺩﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻧﻤﯽ ﺩﻡ ﻃﻼﻕ ﺑﮕﻴﺮﯼ‪ .‬ﺗﻮ ﺧﻴﻠﯽ ﺷﺒﻴﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﻫﺴﺘﯽ‪،‬‬
‫ﻭﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪ :‬ﺯﻳﺒﺎ‪ ،‬ﺳﺮﺩ ﻭ ﻳﻪ ﻋﺮﻭﺳﮏ ﺧﻮﺏ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺒﺮﻡ‪ .‬ﻳﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺮﮔﺰ ﻃﻼﻕ‬
‫ﻧﻤﯽ ﮔﻴﺮﻩ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﮕﻔﺘﻢ؟ ﻃﻼﻕ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﺷﻬﺮﺕ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﺭﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻭ ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺟﺎﺯﻩ‬
‫ﻧﻤﻴﺪﻡ‪ .‬ﻫﺮﮔﺰ‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ ﭼﻄﻮﺭ‪...‬؟ ﺑﭽﻪ ﻧﺎﻣﺸﺮﻭﻋﺖ ﺭﻭ ﭼﻴﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟«‬
‫ﻼ ﻃﺒﻴﻌﯽ‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺣﺎﻟﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻴﺎﺭﻣﺶ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻭ ﺗﻮ ﺑﺰﺭﮔﺶ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ«‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻳﮏ ﭼﻴﺰ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺍﺳﺖ‪» .‬ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﺎﺩﺭﺷﯽ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﺗﻮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﭽﻪ ﻳﻪ ﺯﻥ ﺩﻳﮕﻪ ﺭﻭ ﺑﺰﺭﮒ ﮐﻨﻢ؟«‪ ،‬ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺁﺗﺶ‬
‫ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﮔﻪ ﺗﻮ ﻧﺘﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﻪ ﻭﺍﺭﺙ ﺑﺪﯼ‪ ،‬ﭘﺲ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﺩﻳﮕﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ!«‬
‫»ﻣﻦ ﻳﻪ ﺣﺮﻭﻣﺰﺍﺩﻩ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺭﻭ ﺑﺰﺭﮒ ﻧﻤﻴﮑﻨﻢ!« ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﭘﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﮐﻮﺑﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﺮﺯﺓ ﻋﻘﻴﻢ!« ﺩﺳﺖ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻫﻴﺲ ﻫﻴﺲ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺑﺰﻥ! ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟ ﺑﺰﻥ!«‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ‪ ،‬ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﺩﺍﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻧﻪ‪ .‬ﻳﮏ ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﭘﺎﯼ ﭼﺸﻤﺶ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪،‬‬
‫ﻣﮕﺮ ﻧﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﺷﺎﻳﻌﻪ ﭘﺮﺍﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺒﻮﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﺷﻨﻪ ﭼﺮﺧﻴﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻼ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﻴﻬﻮﺩﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺧﺸﻢ ﺩﺭﻭﻧﺶ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭﻭﻥ ﻣﺒﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﺎﺯﺑﺎﻟﺶ ﻫﺎ ﺗﺰﻳﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺷﻌﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻭ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﻮﺩ‪ ...‬ﻳﮏ ﮔﻠﺪﺍﻥ ﺯﻳﺒﺎﯼ ﭼﻴﻨﯽ ﺭﻭﯼ ﻣﻴﺰ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻧﺰﺩﻳﮏ‬
‫ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺮﻣﻮﺯﯼ ﺭﺍﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﺴﺘﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻳﮏ ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﯽ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﻩ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﺗﺎﻕ ﺩﻭﻳﺪ‪» .‬ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻫﻴﭽﯽ‪ ،‬ﺑﻠﻴﻨﮑﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻢ‪ .‬ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ‪«.‬‬
‫»ﺍﻣﺎ ﭘﻨﺠﺮﻩ‪ «..‬ﺟﻦ ﺑﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻭ ﺧﺮﺩﻩ ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﻗﺎﻟﯽ ﺍﻳﺮﺍﻧﯽ ﺭﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺭﻳﭙﺎﺭﻭ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﻴﺮﻡ‪ ،‬ﺑﻠﻴﻨﮑﯽ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﺎﺭﻡ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﺩﺭ‬
‫ﺑﺎﺭﻭ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺭﻡ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻡ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ .‬ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻡ‪«.‬‬
‫*****‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭼﻤﺪﺍﻧﺶ ﺭﺍ ﻗﺎﭘﻴﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ ﺟﺎﻳﻲ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﻭ‬
‫ﺑﺮﻭﺩ‪ .‬ﺧﺎﻧﺔ ﻗﺪﻳﻤﯽ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺍﻭ ﻣﺜﻞ ﺩﻫﺔ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ ـ ﺣﺘﯽ ﺟﻴﻨﯽ ﻫﻢ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﻣﺘﺰﻟﺰﻝ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﭘﺎﺑﺮﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺍﺵ‪ ،‬ﻣﺮﻏﻬﺎ ﻭ ﺟﻦ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﮐﯽ ﺩﺭ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺳﺒﺰﻳﺠﺎﺕ‬
‫ﺑﻮﺩ ﺑﺎﻻ ﻭ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﯽ ﺩﻭﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺁﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﻭﺍﺭﺩ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ ـ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪،‬‬
‫ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﻓﻘﻂ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﻩ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﺩﻳﺪﻥ ﺑﺎﺭﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﺼﺎﻭﻳﺮﯼ ﻣﺒﻬﻢ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺪﺭﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﯽ ﺁﻭﺭﺩ‪ ...‬ﺗﺼﺎﻭﻳﺮﯼ ﺍﺯ ﻳﮏ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺷﺎﺩ‪.‬‬
‫»ﺟﻴﻨﯽ!« ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﮔﺸﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﺎﺩﺭﺍﻧﻪ ﺍﺵ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ‬
‫ﺗﺎ ﺩﺭ ﻣﺪﺕ ﺩﻳﺪﺍﺭﺵ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﻨﻔﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺫﻫﻨﺶ ﺑﺮﺍﻧﺪ‪ .‬ﺍﻭ‬
‫ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ ﮐﻤﯽ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﺩ‪ ،‬ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻪ‬
‫ﺣﺴﺮﺕ ﺑﺨﻮﺭﺩ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ ﺁﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲ ﻧﺸﺴﺖ ﺍﺯ ﻣﺎﻟﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺑﺎﺑﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﻮﻧﻪ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ .‬ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺎﺭﯼ‪ ،‬ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﻨﺪﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺎﺭﯼ‪ ...‬ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻥ؟ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﻣﻦ؟«‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‬
‫ﮐﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺍﻭ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﭘﺪﺭ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ـ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺿﺮﺑﻪ‬
‫ﻼ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ـ‬
‫ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﮔﺮﭼﻪ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻗﻠﺒﺶ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ ،‬ﺍﻭ ﮐﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺟﺪﻳﺪ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺑﺮﺳﻮﻧﻪ‪ «،‬ﻣﺎﻟﯽ ﺑﺎ‬
‫ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻋﺼﺒﯽ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺑﺸﻘﺎﺑﯽ ﭘﺮ ﺍﺯ ﮐﻠﻮﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺣﻤﻖ ﻧﺒﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺷﻤﺎ ﺍﻳﻨﻮ ﻣﯽ ﮔﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﺸﻢ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎﻥ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺸ ًﹰﺎ ﺩﺭﻭﻍ ﻧﮕﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﻮﺭ ﺩﺭﻭﻏﯽ ﻣﯽ‬
‫ﺷﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎ ﻳﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻴﮑﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭﻥ ﺑﻮﺩﻥ‪ ،‬ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﮐﻪ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﻭ ﻣﻴﮕﻪ ﻳﺎ ﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﺁﻩ ﻋﻤﻴﻘﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﺭﻓﺘﺎﺭﺵ ﺑﺎ ﺗﻮ ﭼﻄﻮﺭﻩ؟«‬
‫ﻼ‬
‫»ﺩﺭﺍﮐﻮ؟ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺏ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ‪ :‬ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺮﺩﻩ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻓﻌ ﹰ‬
‫ﻣﻦ ﻳﻪ ﮐﻢ ﺁﺯﺍﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮﮔﺮﺩﯼ ﺍﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻻﺍﻗﻞ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﻪ ﻫﻔﺘﻪ‪ ...‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﻴﺸﻢ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺭﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ‬
‫ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺒﻴﻨﻢ!«‬
‫»ﻣﻤﻨﻮﻥ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎﻥ« ﺟﻴﻨﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﮐﻠﻮﭼﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻭﺍﻟﺪﻳﻨﺶ ﻭ ﺩﻭﻗﻠﻮﻫﺎ ﻧﺎﻫﺎﺭ ﺑﺨﻮﺭﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﮑﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﺑﺨﻨﺪﺩ‪...‬‬
‫ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺧﻨﺪﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﻧﻤﯽ ﺁﻭﺭﺩ‪.‬‬
‫ﺩﻭﻗﻠﻮﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻳﺎ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭﯼ ﺗﻮﯼ ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﻧﮕﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻭ ﺭﻭﯼ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﺟﺪﻳﺪﺷﺎﻥ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻣﺎﻟﯽ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭﻫﺎ ﺳﺮﺯﻧﺶ‬
‫ﺷﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﻣﻴﺸﻨﻴﺪ ﺳﭙﺎﺳﮕﺰﺍﺭ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﺍﮐﺜﺮ ﻃﻮﻝ ﺭﻭﺯ‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﻭ‬
‫ﺩﻭﻗﻠﻮﻫﺎ ﺳﺮ ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ ﻏﺮﻕ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ‬
‫ﻭ ﺳﺮ ﻭ ﮐﻠﻪ ﺯﺩﻥ ﺑﺎ ﺟﻦ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﮐﯽ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺁﺷﻴﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﯽ ـ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻭ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ .‬ﻫﻤﺔ ﺟﻮﺍﻧﻬﺎﻳﺶ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ـ‬
‫ﺑﻴﻞ ﺑﺎ ﻓﻠﻮﺭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭼﺎﺭﻟﯽ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺠﺮﺩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺭﻭﻣﺎﻧﯽ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻏﻠﺐ‬
‫ﺳﺎﻝ ﺭﺍ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺮﺳﯽ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻟﻨﺪﻥ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭ ﺭﻭﻥ‪ ...‬ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﻟﯽ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺭﺳﻮﺍﻳﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﺟﻮﺍﻧﺘﺮﻳﻦ ﭘﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ‬
‫ﺭﺍﺑﻄﺔ "ﮐﻔﺮﺁﻣﻴﺰ" ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﻟﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﮑﺮﮔﺰﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺭﻭﻥ ﻻﺍﻗﻞ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ‪» .‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ‪ ...‬ﺍﻭ ﺑﺎ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺷﺮﻋﯽ ﻭ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻧﻴﺴﺖ‪ «.‬ﺭﻭﻥ ﺑﻪ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻥ ﮐﻮﭼﮏ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺯﻳﺎﺩ ﻫﻢ ﺭﺍﺣﺖ ﻧﻴﺴﺖ‪» .‬ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ‪ .‬ﺍﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﺼﺮ ﻣﺠﻠﻞ ﺑﺎ ﻳﮏ ﺩﻭﺟﻴﻦ ﺧﺪﻣﺘﮑﺎﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ‬
‫ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻧﻴﺴﺖ‪ «.‬ﺭﻭﻥ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺣﺎﻣﻠﻪ‬
‫ﺷﻮﺩ ـ ﻭ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺿﺪ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮ ﺟﺎﯼ ﺳﻮﺍﻝ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺖ ـ‪ .‬ﻭ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﺭﺗﻮﺭ‬
‫ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪» :‬ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ‪ .‬ﺍﻭ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺑﺨﻮﺍﺩ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭ ﺑﺸﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺭﻭﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﺵ ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﻣﺸﺮﻭﻋﻴﺖ‬
‫ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺟﻮﺍﻧﺘﺮﻳﻦ ﭘﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ‪...‬‬
‫ﺍﻣﺎ ﺍﻣﺸﺐ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﮔﭗ ﻣﯽ ﺯﺩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻳﺪ ﻭ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺩﻭﻗﻠﻮﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻣﺎﻟﯽ ﻗﺼﺪ‬
‫ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﻭﻥ ﺣﺮﺹ ﺑﺨﻮﺭﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﻧﺎﺯﻧﻴﻨﺶ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻮﺩ‬
‫ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺟﺮﺝ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮﺵ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﮐِﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ِﭘﻬِﻦ ﺧﻮﺭ ﻋﻮﺿﯽ ﻃﻼﻕ ﺑﮕﻴﺮﯼ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻃﻼﻕ ﺑﮕﻴﺮﻡ‪«.‬‬
‫ﻓﺮﺩ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮﺍ؟«‬
‫»ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺩﻳﮕﻪ‪ .«،‬ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ .‬ﺟﺮﺃﺕ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺵ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ :‬ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﺪﺭ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺁﺭﺗﻮﺭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻴﺎﻫﭽﺎﻝ ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﺯ ﻧﻮﻋﯽ ﺟﺎﺩﻭﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﺜﻴﻒ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ "ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ" ﺑﺮ‬
‫ﺭﻭﯼ ﺍﻭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ :‬ﺍﮔﺮ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﯼ ﻣﻮﯼ ﺳﺮ ﺷﺨﺺ‬
‫ﻼ ﺩﺭ‬
‫ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺍﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺗﺎﺭ ﻣﻮ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪ :‬ﺍﮔﺮ ﺍﻭ‪ ،‬ﺗﺎﺭ ﻣﻮ ﺭﺍ ﻗﻄﻊ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ـ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﺎﻥ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺩﺭ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﮐﻪ ﻧﺦ‬
‫ﻧﻤﺎﺩﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﻗﻄﻊ ﻣﻲ ﮐﺮﺩﻧﺪ ـ‪ ،‬ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺩ‪ .‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺗﺎﺭ ﻣﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﺎ‬
‫ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﮐﻨﺪ‪ :‬ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺁﺭﺗﻮﺭ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻴﺮﺣﻤﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪ ﺍﺯ ﺗﻨﻔﺮ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻠﺮﺯﻳﺪ ـ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﯼ ﺯﻧﺠﻴﺮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺍﺵ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﻼﻕ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻳﮏ ﺭﺍﺯ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﺁﻥ ﺷﺐ ﻭﻗﺘﯽ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﻗﺪﻳﻤﯽ ﺍﺵ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ‪ ،‬ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﺷﹸﮑﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ‬
‫ﺭﻭﯼ ﻣﻴﺰ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ‪ :‬ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﺳﻢ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻱ ﻗﺪﻡ ﺯﺩﻥ ﺩﺭ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ‪ .‬ﺍﻭ ﻋﺎﺷﻖ‬
‫ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻏﺮﻳﺒﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﻫﺮﯼ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ‪...‬‬
‫ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ـ ﻫﺮﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺧﺒﺮ‬
‫ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩﻩ‪ ،‬ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺿﺮﺑﻪ ﺍﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺟﻮﺍﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺁﻥ ﺣﺎﺩﺛﻪ‪ ،‬ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ :‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺧﺴﺘﻪ‪ ،‬ﮐﺜﻴﻒ‪ ،‬ﻭ ﻣﺸﺘﺎﻕ ﺁﻣﺪﻩ‬
‫ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﻭ ﺁﭘﺎﺭﺍﺕ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺷﹸﮏ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ‬
‫ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ‪ :‬ﺟﻴﻨﯽ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺩﺭﺍﮐﻮ‪ ،‬ﺩﺭﮐﻮ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﻲ ﺑﻮﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺰﺩ ﻭ‬
‫ﮐﺸﻴﺶ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺑﻪ ﺯﻭﺝ ﺟﻮﺍﻥ ﺷﺎﺩﺑﺎﺵ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺣﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﺭﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪﻩ ﺍﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺣﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﺣﻈﻮﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ ـ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺩﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ‪ :‬ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺸﻘﺶ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﻭﺍﻥ ﺩﺷﻤﻨﺶ ﻗﺮﺍﺭ‬
‫ﺩﺍﺷﺖ‪...‬‬
‫‪ ...‬ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﺷﺎﻧﺲ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﻫﺪ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺁﻳﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ‬
‫ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﺍﻭ ﻳﮏ ﺩﻭﺟﻴﻦ ﺟﻐﺪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﺍﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﻧﻴﺎﻣﺪ‪ .‬ﺭﻭﻥ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﻫﻢ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺍﺟﺒﺎﺭﯼ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺷﺎﻧﺴﯽ ﺩﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻋﺮﻭﺳﯽ ﺧﺒﺮ ﺷﮑﺴﺖ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺍﻭ ﮔﺮﻳﺨﺖ‪ .‬ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ‬
‫ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ ﻭ ﺁﻗﺎﯼ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﻳﺾ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻴﺎﻫﭽﺎﻝ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻭﻳﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺭﺍ ﺑﺎﻃﻞ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻋﺮﻭﺱ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺩﺭﺍﮐﻮ‬
‫ﺗﺎﺭ ﻣﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﻨﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﻓﻨﺪ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﻌﺪﹰﺍ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺵ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮﺗﺐ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻃﻼﻕ ﻧﻤﯽ ﮔﻴﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﻭ ﺍﺯ‬
‫ﮔﻔﺘﻦ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ـ ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﯼ‪ ،‬ﻭﻳﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﭘﺪﺭﺵ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ‬
‫ﺍﺳﺖ‪ ،‬ـ ﺍﻭ ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﻫﻢ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮﮒ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﻮﺳﻂ ﻭﮐﻼﻳﺶ ﻭ ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ‬
‫ﺧﻮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺒﺮﺋﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩ ـ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﺍﻥ‬
‫ﻧﺮﻓﺖ‪ .‬ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﺭﺵ‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺪﺁﯼ ﻣﻮﺩﯼ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻭ ﻧﺎﺭﺳﻴﺴﺎ ﻫﻢ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺮﺩﻩ‬
‫ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻦ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺎ‪ ،‬ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﻧﺠﻴﺐ ﺯﺍﺩﻩ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪ ـ ﻳﮏ ﻧﺠﻴﺐ ﺯﺍﺩﻩ‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪ ،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ‪ ،‬ﺁﺧﺮﻳ ِ‬
‫ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﺨﺖ ﺑﺪ‪ ،‬ﭘﺪﺭ ﺟﻨﺎﻳﺘﮑﺎﺭﯼ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻔﻮﺫ ﻧﺎﻡ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻭ ﺛﺮﻭﺕ ﺑﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺁﻧﻬﺎ‬
‫ﻧﻘﺶ ﺍﺻﻠﯽ ﺭﺍ ﺍﻳﻔﺎ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫**** *‬
‫ﺁﻥ ﺷﺐ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺘﺶ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻗﺎﻳﻘﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﻣﺜﻞ ﺩﺧﺘﺮ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻳﮑﺒﺎﺭ‬
‫ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ‪ ،‬ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺵ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎﻟﺸﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺩﺭ ﺁﻳﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺩﺭ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ ﻭ‬
‫ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﯽ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺔ ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﭽﮕﯽ ﻫﺎﻳﺶ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ‬
‫ﻣﻴﮑﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺷﻴﻄﻨﺖ ﺁﻣﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎﻣﺎﻥ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺑﺮﺍﻡ ﻗﺼﻪ ﺑﮕﯽ؟«‬
‫»ﺍﮔﺮ ﺩﻟﺖ ﺑﺨﻮﺍﺩ‪ ...‬ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﭼﯽ ﺑﺸﻨﻮﯼ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺯﺩ‪» .‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ‪ ...‬ﭼﻄﻮﺭ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﺗﻮﯼ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﮑﺮﺩﻩ؟ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﺎﻕ ﺷﺪﻡ‪،‬‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻡ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮﺩﻡ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻼﻗﻪ ﺍﻡ ﻫﻢ‪ ،‬ﻫﻤﻮﻥ ﺟﺎﻳﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ‬
‫ﭘﻴﺶ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ‪«.‬‬
‫ﻼ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ .‬ﻭ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻡ ـ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ‬
‫»ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺍﺗﺎﻗﺖ ﻫﻤﻮﻧﺠﻮﺭﯼ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﻗﺒ ﹰ‬
‫ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻡ ـ ﻳﻪ ﮐﻢ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﻳﻨﺠﺎﻳﯽ‪«.‬‬
‫»ﻣﺎﻣﺎﻥ‪ «..‬ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﻣﺎﻟﯽ ﺭﺍ ﻓﺸﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﻳﻦ ﺧﻴﻠﯽ‪ ...‬ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ!« ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻓﻴﻦ ﻓﻴﻨﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮐﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﺎﻣﺎﻥ‪ ،‬ﮔﺮﻳﻪ ﻧﮑﻦ‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎ!«‬
‫ﻣﺎﻟﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤ ﹰﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﭼﺮﺍ؟ ﭼﺮﺍ ﺍﻭﻥ ﻣﺮﺩ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮎ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ؟‬
‫ﺗﻮ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺍﺵ ﻧﺪﺍﺭﯼ‪ ،‬ﭘﺲ ﭼﺮﺍ؟«‬
‫ﺯﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪ » :‬ﻣﻦ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﻣﻴﺎﺩ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎﻥ‪ «،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺍﻳﻦ ﺟﻮﺍﺏ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﯼ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﯽ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭﺵ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﺻﺒﺢ ﺯﻭﺩ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ ـ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﻔﺖ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﻣﺜﻞ ﺟﻴﻨﯽ ﻗﺒﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ :‬ﺟﻴﻨﯽ ﻗﺪﻳﻤﯽ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ‬
‫ﻭ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻟﺒﺎﺱ ﻧﭙﻮﺷﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻴﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻏﺬﺍﯼ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻧﺎﺧﻨﮏ ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ‬
‫ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺱ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻪ ﺗﻦ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺭﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﺎ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻭﺳﻂ ﺭﺍﻩ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺶ ﺭﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﺗﻮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ‪ ،‬ﺑﺮﺍﺩﺭ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ؟« ﺻﺪﺍﯼ ﻓﺮﺩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺭﻭﻥ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺻﺪ ﺩﺭ ﺻﺪ‪ .‬ﻟﻮﻧﺎ ﻻﻭﮔﻮﺩ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺍﻭﻧﻮ ﺩﺭ ﺁﭘﻮﺱ ﭼﺮﯼ ﺩﻳﺪﻩ‪«.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ‪...‬ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﺩﻳﺪﻩ‪ ...‬ﻫﺮﯼ ﺑﻮﺩﻩ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ .‬ﺍﻭ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪3‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ‬
‫ﺟﺮﺝ ﺑﺎ ﺩﻳﺮﺑﺎﻭﺭﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ؟‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﻳﻦ‪ ،‬ﻳﻪ ﮐﻢ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ ﻟﻮﻧﺎ ﻻﻭﮔﻮﺩ‬
‫ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﻨﻴﻢ؟ ﺍﮔﻪ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻫﺰﻳﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻫﻤﻴﺸﮕﯽ ﺍﺵ ﺑﺎﺷﻪ ﭼﯽ؟«‬
‫»ﺷﺎﻳﺪ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺍﺳﻨﻮﺭﮐﮏ ﻫﺎﯼ ﺷﺎﺥ ﭼﺮﻭﮐﻴﺪﻩ ﺭﻭ ﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮﯼ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ؟«‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺭﻭﻥ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺑﺲ ﮐﻦ‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ ﻋﺠﻴﺐ ﻏﺮﻳﺒﻪ‪ ،‬ﻧﻪ ﻣﺠﻨﻮﻥ‪«،‬‬
‫ﺟﺮﺝ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻟﻮﻧﺎﯼ ﻣﺠﻨﻮﻥ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﻤﺎﻥ ﻫﺮﯼ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺳﻮﺍﻝ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ ﮐﻪ‪« ...‬‬
‫ﺭﻭﻥ ﺣﺪﺱ ﺯﺩ‪» :‬ﺍﻳﻨﮑﻪ‪ ،‬ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﻩ؟«‬
‫ﺟﺮﺝ ﺑﺎ ﺫﻭﻕ ﻭ ﺷﻮﻕ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮﺍﺵ ﻳﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪ ﮔﻮﻳﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ‪«،‬‬
‫ﺭﻭﻥ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺧﻮﺷﺶ ﺑﻴﺎﺩ‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻭﻧﻮ ﺩﻳﺪﻩ‪ ،‬ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﺪ ﺍﺧﻼﻕ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ‬
‫ﺭﺳﻴﺪﻩ‪ ...‬ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻭ ﮐﻢ ﺣﺮﻑ ﺑﻮﺩﻩ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ ﺟﻮﺍﺏ ﺳﻼﻡ ﻟﻮﻧﺎ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻧﺪﺍﺩﻩ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺳﺮ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ‬
‫ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺳﻢ ﺩﺍﮐﺴﯽ ﺩﺳﺖ ﺍﺵ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮﯼ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻧﺶ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺳﺮﻳﻊ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﻭ ﺟﻠﻮﯼ ﺩﻫﺎﻧﺶ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻧﺰﻧﺪ‪" :‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺍﻭ ﺍﻵﻥ ﮐﺠﺎﺳﺖ!"‬
‫ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‪ :‬ﻫﺮﯼ ﮐﺠﺎ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﺭﻩ ‪ 12‬ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺑﻪ ﺳﻢ ﺩﺍﮐﺴﯽ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺷﺖ؟ ﺳﻴﺮﻳﻮﺱ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺵ‬
‫ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺴﺮﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺵ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﻴﺮﻳﻮﺱ ﺣﺘﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺁﻥ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫ﻗﻠﺒﺶ ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪﯼ ﻣﯽ ﺯﺩ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮﺩ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻧﺶ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﻮﺵ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻥ ﺍﻭ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻧﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ‬
‫ﺩﺳﺘﯽ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺑﺎﺯﻭﻳﺶ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﯽ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻴﺎ ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ ،‬ﺑﻴﺎ ﺑﺮﮔﺮﺩﻳﻢ ﺑﻪ ﺍﺗﺎﻗﺖ‪«.‬‬
‫ﻼ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ ﮔﻔﺘﮕﻮﯼ ﭘﺴﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﺷﻨﻴﺪﻩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻴﺪﻭﻧﻢ ﺍﻵﻥ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺩﺍﺭﯼ‪.«،‬‬
‫ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪«،‬‬
‫»ﺟﻴﻨﯽ‪ «،‬ﻣﺎﻟﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺗﺨﺖ ﺑﺮﺩ ﻭ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺎﺯﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺭﻭﻍ ﻧﮕﻮ‪ .‬ﺍﻭﻧﻮ ﺗﻮ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﺕ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﯽ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﯽ؟«‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫» ﺩﺭﺩ‪ .‬ﭘﺮﻳﺸﻮﻧﯽ‪ .‬ﻧﺸﺎﻁ‪ .‬ﻭ ﻭﺍﺿﺤﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ‪ :‬ﻋﺸﻖ‪«.‬‬
‫»ﻋﺸﻖ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮﺩ‪» .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ .‬ﺩﻳﮕﻪ ﻧﻪ‪ ...‬ﻣﻦ‪...‬ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ‬
‫ﺷﻮﻫﺮﻣﻢ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﻧﻊ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﻭﻡ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﻫﺎ ـ ﻧﻪ ﺗﻮ‪ ،‬ﻧﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﻭﻡ ﺍﺯ ﺑﺮﺍﺩﺭﻫﺎﺕ ـ ﻫﻨﻮﺯ‬
‫ﻳﺎﺩ ﻧﮕﺮﻓﺘﻴﺪ‪ :‬ﺷﻤﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﺗﻮﻥ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻢ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﻴﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻣﯽ ﮔﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮﯼ‪ ،‬ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻮﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻋﺎﺷﻘﺶ‬
‫ﺑﻮﺩﯼ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺁﻩ ﻋﻤﻴﻘﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻢ ﺷﻤﺎ ﻣﻨﻮ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎﻥ‪ ...‬ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻦ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ‬
‫ﻼ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ‪...‬‬
‫ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺩﺍﺭﻡ‪ .‬ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﺩﺭﻫﻢ ﻭ ﺑﺮﻫﻤﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻪ ﻓﮑﺮﯼ ﺑﮑﻨﻢ‪ ،‬ﮐﺪﻭﻡ ﺭﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﺩﻳﮕﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎﻥ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﻳﻪ ﭼﻴﺰﻩ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻴﺪﻭﻧﻢ‪ :‬ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻢ‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ ﺑﺮﻭ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻥ‪ «،‬ﻣﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﺟﻴﻨﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﺎﺩﺭﺵ‬
‫ﻻ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﺍﻭﻧﻮ ﮐﺠﺎ ﭘﻴﺪﺍ‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﻨﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﻣﻨﺼﺮﻑ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺗﺸﻮﻳﻘﺶ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﮐﻨﯽ‪«.‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺑﻠﻪ ﻣﺎﻣﺎﻥ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ«‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺯﺩ‪» .‬ﻭﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﭘﺴﺮ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻨﺪ‪ ...،‬ﻭ ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺍﻭﻧﻬﺎ‬
‫ﻫﻢ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ‪«...‬‬
‫ﻣﺎﻟﯽ ﻋﺎﻟﻤﺎﻧﻪ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺰﺍﺣﻢ ﺗﻮ ﺑﺸﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﻡ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺍﮔﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﺸﻢ ﺭﻭﯼ‬
‫ﻫﻤﺸﻮﻥ ﭘﺘﺮﻳﻔﻴﮑﻮﺱ ﺗﻮﺗﺎﻟﻮﺱ ﺭﻭ ﺍﺟﺮﺍ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﺘﻢ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎﻥ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﮔﺮﺩﻥ ﻣﺎﻟﯽ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺣﻖ ﺷﻨﺎﺱ ﺯﺩ‪» .‬ﺷﻤﺎ‬
‫ﻓﻮﻕﺍﻟﻌﺎﺩﻩﺍﻳﺪ‪«.‬‬
‫ﻣﺎﻟﯽ ﭼﺸﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﻣﺎﺩﺭﻫﺎ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﺭﺩﯼ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻧﺪ؟«‪.‬‬
‫*****‬

‫ﻳﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻫﺎﯼ ‪ 12‬ﻭ ‪13‬‬

‫ﻣﻴﺪﺍﻥ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺭﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺷﺪﻥ ﺍﻭ‪ ،‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ‬

‫ﺳﻮﻣﯽ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺩﻭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻭ ﭘﻠﮑﺎﻧﯽ ﺳﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﻭ ﮐﻬﻨﻪ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﻴﺸﺪ ﺁﺷﮑﺎﺭ‬
‫ﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺍﺷﺮﺍﻓﯽ ﻭ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻠﮏ ﺗﻴﺮﻩ ﻭ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﻣﯽ ﻧﻤﻮﺩ‪ ،‬ﺗﺎﺭ ﻋﻨﮑﺒﻮﺕ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺭﺍ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺁﻧﺠﺎ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮﺱ ﻫﻢ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻻﺍﻗﻞ ﮐﺮﻳﭽﺮ ﮐﻤﯽ ﺍﺯ‬
‫ﺗﺎﺭ ﻋﻨﮑﺒﻮﺕ ﻫﺎ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﯽ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ )ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺟﻴﻨﯽ ﭼﻨﺪﺍﻥ‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﺄﺳﻒ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ( ﻭ ﻣﺤﻔﻞ ﻫﻢ‪ ،‬ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻗﺪﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺭﻭﯼ ﮐﻒ ﺩﺍﻻﻥ‪ ،‬ﻏﺒﺎﺭ ﮐﺜﻴﻔﯽ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺑﻪ ﻫﻮﺍ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‪ .‬ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺭﻭﯼ‬
‫ﮐﻒ ﮐﺜﻴﻒ ﻭ ﺧﺎﮎﺁﻟﻮﺩ ﺩﺍﻻﻥ‪ ،‬ﺭﺩ ﭘﺎﻫﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﻭﺿﻮﺡ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ‪ ،‬ﺟﺎﯼ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﻫﺮﯼ‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﯼ ﮐﻪ ﺭﮔﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ‪ ،‬ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺗﺮﺍﻭﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻗﻠﺒﺶ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻣﯽ ﺯﺩ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﺻﺪﺍﯼ ﻋﺠﻴﺒﯽ ﺍﺯ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﻧﻘﺎﺷﻴﻬﺎﯼ ﺭﻭﯼ ﺩﻳﻮﺍﺭ‪ ،‬ﺗﻮﺟﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﮐﺮﺩ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﻳﺪ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ :‬ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺩﻳﺪ ﻣﺎﺩﺭ ﺟﺬﺍﺏ ﺳﻴﺮﻳﻮﺱ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ‬
‫ﻟﺐ ﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺮﻣﻮﺯﯼ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺩﻭﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺷﻨﺎﻡ ﺩﺍﺩﻧﻬﺎﯼ ﻣﻌﻤﻮﻟﺶ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺻﺪﺍﻳﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ "ﻣﻤﻤﻤﻤﻤﻔﻔﻔﻒ" ﺧﻔﻴﻔﯽ ﺑﻮﺩ! ﺁﻳﺎ ﻫﺮﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺳﺎﮐﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ‬
‫ﻼ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ؟ ـ ﺟﻴﻨﯽ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﺭ ﻗﺪﻡ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻗﺒ ﹰ‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺩﺳﺖ ﮔﻴﺮﻩ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ‪ ،‬ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺩﻭﺭ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﺷﻤﺎ ﻗﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﻧﺸﺪﻡ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ؟« ﺻﺪﺍﻳﯽ ﺳﺮﺩ ﺍﺯ ﻣﺒﻠﯽ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺭﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯽ ﻣﻨﻮ ﺑﺒﻴﻨﯽ‪ «،‬ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﺯ ﺁﻣﺪﻧﺶ ﺑﺎ‬
‫ﺧﺒﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺮﺩ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺷﻤﺎ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩﺵ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺍﻳﻨﺠﺎﻡ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﺮﺃﺕ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ‬
‫ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺩﻭ ﻣﺒﻞ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﻫﺮﯼ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﻣﺒﻞ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺧﻮﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﻱ‬
‫ﻼ ﺑﺮﻧﺰﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﺧﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪،‬‬
‫ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﻮﺩﯼ ﭼﺸﻢ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪ .‬ﭘﺲ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺍﺯ‬
‫ﻣﻴﺎﻥ ﺩﺭ ﻭ ﭘﺸﺖ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺑﺒﻴﻨﯽ؟«‬
‫»ﺭﺍﻫﻬﺎﯼ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ .‬ﺍﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻳﺪ ﺍﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺩﻳﺪ ﻭﻳﮋﺓ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﮐﻨﻴﺪ‪ «،‬ﭘﺎﺳﺦ ﺳﺮﺩ ﻫﺮﯼ‬
‫ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﺔ ﻫﺮﯼ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫»ﺩﺭﺳﺘﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻭ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﺍﻭﻣﺪﻡ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﺳﺮﺍﭘﺎ ﮔﻮﺷﻢ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﮐﻤﯽ ﺩﺭ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺍﺵ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﯽ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﺼﻤﻤﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻩ‪«.‬‬
‫»ﻣﮕﻪ ﻧﻴﺴﺖ؟« ﻫﺮﯼ ﺻﺎﻑ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﭼﺎﻟﺶ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪ‪» .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﺬﺍﺭ ﻳﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺩﺍﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮﺍﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﻣﻨﻮ ﺍﻳﻦ ﺟﻮﺭﯼ ﺻﺪﺍ ﻧﮑﻦ‪«.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻪ؟ ﻣﮕﻪ ﺍﺳﻤﺖ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ؟« ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﮐﺞ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ‬
‫ﻃﻠﺒﯽ ﻣﯽﺩﺭﺧﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ‪ «...‬ﺻﺪﺍﻳﺶ ﮔﻴﺮ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺪﮔﻤﺎﻥ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺍﻭ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻫﺮﯼ ﻋﻤﺪﹰﺍ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺍﻭ‬
‫ﻣﯽﮔﺬﺍﺷﺖ‪» ...‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﻳﻪ ﮐﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻼﻳﻢﺗﺮ ﺑﺎﺷﯽ؟«‬
‫»ﻣﻼﻳﻢ ﺗﺮ؟« ﺍﻭ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪» .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺧﺎﻧﻢ‪ .‬ﻳﻪ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﻣﻴﻞ ﺩﺍﺭﻳﺪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺍﻳﻦ ﻧﺒﻮﺩ‪.«،‬‬
‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤ ﹰﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﻓﻘﻂ ﺩﻭﺳﺖ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺩﺳﺘﺖ ﺑﻨﺪﺍﺯﻡ‪ ،‬ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎ ﻫﻤﺔ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻡ‪ .‬ﺩﺳﺖ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﻳﮏ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ‬
‫ﻳﻪ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﻋﺎﻟﻲ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬

‫ﺍﻣﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺯﻣﺮﺩﻳﻦ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﺛﺮﯼ ﺍﺯ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺪﻳﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺩﻳﺪ ﺩﺭﺩ‬
‫ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮﺍﺕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ‪ ،‬ﻫﺮﯼ؟‪ ،‬ﺗﻮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﮐﺮﺩﯼ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﻫﻮﺵ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭﻭﻥ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺍﺵ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺩﻟﺨﻮﺭ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪» .‬ﺗﻮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﻭ‬
‫ﺣﺴﺎﺱ ﺑﻮﺩﯼ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺖ ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺍﺷﺘﯽ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻣﺴﺎﻣﺤﻪ ﮐﺎﺭﺍﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺣﺎﻻ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﻨﻢ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻧﺪﻭﻩ‪«،‬‬
‫»ﺩﺭﺳﺖ ﺯﺩﯼ ﻭﺳﻂ ﺧﺎﻝ‪ .‬ﻭ ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﯽ‪ ،‬ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎ ﻏﻢ ﺧﻮﺩﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻠﻪ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻭﻗﺖ‪«...‬‬
‫»ﭼﺮﺍ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ؟«‬
‫»ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ‪ ،‬ﻧﮕﻔﺘﻢ؟ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻫﺮﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﻣﺰﺍﺣﻤﻢ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺩﻭﺭ ﺑﺎﺷﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﻨﺪﯼ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﻭﻫﺖ‪ ،‬ﭼﻪ ﺟﺎﻳﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‪ ،‬ﺍﺯ ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺎﯼ‬
‫ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ ﺍﻭ ﺁﺯﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻫﻴﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﯽ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ‬
‫ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺧﻮﺩﻡ ﻏﻠﺖ ﻣﯽﺯﻧﻢ‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ ﺑﮕﻮ ﺗﺎ ﺑﺪﻭﻧﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺳﺎﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﭼﻘﺪﺭ‬
‫ﭘﻴﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻳﮑﻪ ﺧﻮﺭﺩ‪ :‬ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﭼﻴﻦ ﻭ ﭼﺮﻭﮐﯽ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﻧﺒﻮﺩ ﻳﺎ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺳﻔﻴﺪﯼ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﻣﺸﮑﯽ ﭘﺮ‬
‫ﮐﻼﻏﯽﺍﺵ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﻤﯽﺧﻮﺭﺩ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺎﻟﺨﻮﺭﺩﻩ ﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ ...‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻼﻗﺎﺗﺸﺎﻥ‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ‪ ،‬ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺍﻭ ﺣﺎﻻ ﻣﺮﺩﯼ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺳﺨﺖ ﻭ ﺳﻴﻤﺎﻳﯽ ﺟﺪﯼ ﺑﺮ‬
‫ﺍﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺗﺄﮐﻴﺪ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ ...‬ﺟﻴﻨﯽ ﺍﮔﺮ ﻣﯽ‬
‫ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻧﻴﺰ‪ ،‬ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﻋﻠﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻫﺮﯼ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﯽ ﺩﻡ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩﯼ‪«،‬‬
‫ﺭﻧﮓ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫»ﺍﮔﻪ ﺗﻮ ﺍﻭﻧﺠﻮﺭﯼ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻭﻥ ﺑﻮﺩﯼ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﺩﺭﮎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﺭﺍﻫﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪﻡ‪ ...‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﺎﺭﺕ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺨﺸﺶ ﺑﺸﻪ‪«.‬‬
‫»ﺍﮔﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﯽ ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﭼﻄﻮﺭﯼ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ ،‬ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﻴﺪﯼ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﺑﮕﻮ ﺗﺎ ﺑﺪﻭﻧﻢ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻣﺠﺒﻮﺭﻡ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺧﻮﺍﺳﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﺪﻡ‪«.‬‬
‫»ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﺪﯼ؟« ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪» .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﭼﻄﻮﺭ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯽ‪ «،‬ﻟﺐ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﺰﻳﺪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺘﻪ‪.‬‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻨﻢ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﭘﻴﺸﺎﻧﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩ ـ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫ﻼ ﺩﺍﻍ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻫﻮﺍ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪.‬‬
‫»ﺯﺧﻤﺖ!«‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺍﻭﻥ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﻭﻥ ﺭﻓﺘﻪ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻧﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪﻩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﭼﺮﺍ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﺵ ﻋﻠﺘﯽ ﺩﺍﺭﯼ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺧﺮﺧﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺗﻮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﺋﯽ‪ ،‬ﺑﺎﻫﻮﺵ ﺷﺪﯼ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﭘﺲ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺑﮕﯽ‪ ،‬ﻻﺍﻗﻞ ﺑﮕﻮ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻝ ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﭼﯽ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪،‬‬
‫ﭼﺮﺍ ﺟﻮﺍﺏ ﺟﻐﺪ ﻫﺎﯼ ﻣﺎ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩﯼ‪«...‬‬
‫»ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﻡ؟ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ‪ .‬ﭼﻴﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ؟ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﻫﻤﻪ ﮐﺎﺭ‪ .‬ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﺗﻮﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩﻡ؟ ﭼﻮﻥ‬
‫ﻧﺨﻮﻧﺪﻣﺸﻮﻥ‪ .‬ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻴﺪ ﺑﮕﻴﺪ ﻋﻼﻗﻪ ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ‪ ...‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﺩﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻋﺬﺭﺧﻮﺍﻫﯽ ﺭﻗﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﺸﻨﻮﻡ‪ «.‬ﺍﺯ ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺁﺯﺭﺩﮔﯽ ﺩﺭ‬
‫ﺻﻮﺭﺗﺶ ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺑﺰﻧﺪ‪» .‬ﻳﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﺒﻬﻢ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﺒﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ‬
‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺩﯼ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﺜﻞ ﮐﻨﯽ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﻱﺍﻡ‪ .‬ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻭﻧﻢ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ‪ ،‬ﺷﻨﻴﺪﯼ ﮐﻪ؟«‬
‫»ﻣﻨﻮ ﻣﯽﺗﺮﺳﻮﻧﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«.‬‬
‫»ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﺗﻮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﺴﺘﯽ‪ .‬ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻨﺪ‪ «.‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻗﺪﻡ ﺯﺩﻥ‬
‫ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﻭ ﺑﺨﻮﺍﯼ‪ ،‬ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﻫﻢ ﻣﯽﺗﺮﺳﻮﻧﻢ‪«.‬‬
‫»ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ «...‬ﺟﻴﻨﯽ ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻭﻥ ﻭﻗﺖ ﻫﺎ ﺭﻭ ﻳﺎﺩﺕ ﻣﻴﺎﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ ،‬ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻴﻢ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﺸﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﻣﺎﻝ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﺮﺩﻡ«‬
‫»ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﻧﺸﻮﻥ ﻣﯽ ﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻭﻧﻘﺪﺭﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﺪ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ‪ «،‬ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫»ﮔﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺑﻮﺩﻥ‪ ،‬ﺯﻳﺎﺩ ﻫﻢ ﺑﺪ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻫﺎ؟ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺕ ﺭﻭ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﻭﻧﯽ؟ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﻫﺎ؟‬
‫ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺧﻴﺮﻳﻪ؟ ﺧﺮﻳﺪﻥ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺭﺩﺍﻫﺎﯼ ﻣﺪ ﭘﺎﺭﻳﺲ؟ ﻗﺮﺑﻮﻥ ﺻﺪﻗﺔ ﺷﻴﻄﻮﻥﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﻣﻮﺑﻮﺭ ﺭﻓﺘﻦ؟«‬
‫ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﺧﺸﻢ ﺷﻌﻠﻪ ﮐﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﺘﺤﻴﺮ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪ‪» .‬ﺩﺳﺖ ﺭﻭ ﻧﻘﻄﺔ ﺣﺴﺎﺱ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺟﺎﻳﺶ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺩﺳﺖ ﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﺸﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺩﻧﺪﺍﻧﻬﺎﯼ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﭽﻪﺍﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﻢ؟‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰ ﻣﻤﮑﻨﻪ!«‬
‫ﻼ ﺟﺪﯼ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪» .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺑﺪﺗﺮﯼ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ «،‬ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻧﺸﺪﻥ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ؟« ﺍﺷﮏ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪ‪» .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪﺍ! ﺗﻮ ﻳﻪ ﻣﺮﺩﯼ‪ ،‬ﻫﺮﮔﺰ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺩﺍﺭﻩ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﺑﺨﻮﺍﺩ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻣﯽﺷﯽ‪«...‬‬
‫»ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻳﯽ ﮐﻪ ﻫﻴﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯽ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﺮﺷﺮﻭﻳﯽ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺍﻣﺎ ﺍﮔﻪ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﺔ ﺗﻮ‬
‫ﺑﺰﺭﮒ ﮐﺮﺩﻥ ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻳﻪ ﻳﮑﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﻧﺪﮔﯽ ﺑﭙﺬﻳﺮﯼ‪ .‬ﭘﺮﻭﺭﺷﮕﺎﻫﺎ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﻳﻴﻪ ﮐﻪ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺗﺸﻨﻪ ﻣﺤﺒﺖ ﺍﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺤﺒﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺷﻮﻥ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺩﻩ‪ ...‬ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺘﻤ ﹰﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﯼ ﻳﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺧﻮﻥ‬
‫ﺧﺎﻟﺺ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﺍﺻﺮﺍﺭﯼ ﻧﺪﺍﺭﻡ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﺭﺍﮐﻮ‪ «...‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ ،‬ﺍﺷﮑﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺍﻭﻥ ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﺍﺯ‬
‫ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ‪ ...‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﻢ ﺑﻬﺶ ﺑﺪﻡ‪ ،‬ﺍﺯ ﻳﻪ ﺟﺎﻳﻪ ﺩﻳﮕﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ‪«.‬‬
‫ﻼ ﻫﻢ ﻋﺎﺩﺕ‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎﯼ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﭼﺮﺍ ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﻧﺸﺪﻡ؟ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻗﺒ ﹰ‬
‫ﺩﺍﺷﺖ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﺨﻮﺍﺑﻪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺗﻮﯼ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺭﺍﺳﺘﯽ؟ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫»ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻴﺎﯼ؟‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﮐﻤﯽ ﺟﺎ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺑﺎﺷﻢ؟ ﺑﺮﺍﻡ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﻟﻤﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﺷﺨﺺ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺷﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻨﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭘﺲ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ‪ ،‬ﭼﻄﻮﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭ ﺑﺸﯽ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﻧﻮ‬
‫ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻨﻮ ﻟﻤﺲ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﭼﻨﺪﺷﻢ ﻣﯽ ﺷﻪ‪ ...‬ﺍﻣﺎ‬
‫ﺯﻧﮕﯽ ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﺎﻟﻴﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ‪ ،‬ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭ ﺑﺸﻢ‪ ...‬ﺩﻟﻢ ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﺎﻟﻴﻢ ﺭﻭ ﭘﺮ‬
‫ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺑﺎ ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ‪ ،‬ﺗﺤﻤﻞ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺧﻴﻠﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺗﺼﻮﺭ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻧﺎﺭﺳﻴﺴﺎ ﻫﻢ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺲ ﺭﻭ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺩﺍﺷﺘﻪ‪ ...‬ﭘﺴﺮﺵ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮎ ﺑﺎ ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭﻥ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻩ‪«.‬‬
‫»ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ؟ ﻧﺎﺭﺳﻴﺴﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺖ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻪ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻣﻦ ﻭ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻣﺮﺩ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺍﻭ ﺑﺎ‬
‫ﭘﺴﺮﺵ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫»ﺟﺎﻟﺒﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺐ ﺯﻳﺮﻳﻨﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺟﻮﻳﺪ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ‪ ،‬ﻧﺎﺭﺳﻴﺴﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺎﻧﻤﯽ ﺍﺯ ﻃﺒﻘﺔ‬
‫ﻼ ﺭﺍﺿﻴﻪ‪«.‬‬
‫ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫»ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﻋﺮﻭﺳﯽ ﻣﻦ‪ «...‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺑﺪﻧﺶ ﺳﻔﺖ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ‪ ،‬ﻋﺮﻭﺱ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪﻡ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﺭ‬
‫ﺩﺭﻭﻥ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﺟﻴﻎ ﻣﯽﮐﺸﻴﺪﻡ‪ ...‬ﻣﺨﺼﻮﺻ ﹰﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺗﻮﯼ ﺑﺎﻍ ﺩﻳﺪﻡ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺑﻲﺭﻭﺡ ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪ ...‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻡ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﻪ ﺗﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺷﮑﺴﺖ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﺷﮑﺴﺘﻨﺶ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺷﻨﻴﺪﻡ‪...‬‬
‫ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﮑﺸﻢ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺗﻮ ﺑﺪﻭﻡ‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﺮﺍﺕ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺭﻭ ﺗﻮﺿﻴﺢ‬
‫ﺑﺪﻫﻢ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮﺍ؟«‬
‫»ﻣﻦ‪...‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪ «...‬ﺑﻴﻨﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﮐﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﺑﺒﺮﺩ‪ ،‬ﺩﺳﺖ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻗﻮﺕ ﻗﻠﺐ ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺩﺵ‬
‫ﺭﺍ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺴﺮ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺍﻭ ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻟﻤﺲ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮﺩ‬
‫ﺗﺎ ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺪﺵ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ‬
‫ﺯﺩﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻧﺸﺪﻩ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﻧﻪ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﮑﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ‪ ،‬ﺍﮔﺮ ﺟﻴﻨﯽ ﺗﻤﺎﻡ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‪ ،‬ﺩﻳﮕﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺣﺘﯽ‬
‫ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺍﺳﺖ‪ ...‬ﺟﻴﻨﯽ ﻫﺮﮔﺰ‬
‫ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‪....‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﺁﻣﺪ »ﺟﻴﻨﯽ‪ ،«،‬ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺍﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﮔﺮﻳﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﮔﻠﻮﻳﺶ ﺑﺎﻻ‬
‫ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻭﻣﺪﯼ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺴﺎﺋﻞ‬
‫ﺍﺻﻠﯽ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯽ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﺎﺷﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺍﺻﻠﯽ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮﯼ ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﮐﻤﯽ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ‪» .‬ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ‬
‫ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﻮﺩﻳﻢ ﻭ ﺣﺮﻓﻬﺎﻣﻮﻥ ﺭﻭ ﺭﮎ ﻭ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﻣﻴﮕﻔﺘﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮﺑﻪ‪ «،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﻬﺎﻱ ﺟﻴﻨﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺵ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﻭﻥ ﻭﻗﺖ ﻫﺎ ﺭﻭ ﻳﺎﺩﺕ‬
‫ﻣﻴﺎﺩ‪«...‬‬
‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ‪ .‬ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻓﻘﻂ ﺍﻭﻥ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﯼ ﺷﺎﺩ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻴﺎﺭﻡ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﻧﻪ‪ ...‬ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺧﻴﻠﯽ‬
‫ﺁﺳﻮﻥ ﻭ ﻟﻄﻴﻒ ﻧﺒﻮﺩﻩ‪«.‬‬
‫»ﻣﺨﺼﻮﺻ ﹰﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﺩﺭﺳﺘﻪ؟«‬
‫»ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ ﺩﺍﺭﻡ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺟﺰﻭ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺮﯼ ﭼﻴﺰﯼ‬
‫ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺁﻣﺪﻧﺶ ﺑﻴﻬﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ‬
‫ﻼ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺪﮔﻤﺎﻥ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﻫﺪ ﺟﻴﻨﯽ‬
‫ﺑﺪﺍﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻫﺮﯼ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺷﻮﺩ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺘﻬﻢ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﺍ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩ‬
‫ﻫﺮﯼ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺍﺭﺩ‪ .‬ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺷﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﺷﺸﻤﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪...‬‬
‫ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺷﻴﺸﺎﻥ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﺪﺕ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﺁﺧﺮ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺍﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ ﺗﺎ‬
‫ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺯﺑﺎﻧﺶ ﺑﮑﺸﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﻴﺰﯼ ﻣﻀﻄﺮﺏ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺷﺮﻣﺴﺎﺭ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻀﻄﺮﺏ ﻧﻪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺷﮑﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺷﺮﻣﺴﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺼﺮ ﺑﻴﻨﯽ‪ ....‬ﭼﻪ ﮐﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﯼ‬
‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ؟‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮﻩ ﮐﻪ ﺑﺮﻡ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﻧﮕﺮﺩﻡ‪ ،‬ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺩﺭ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽﺍﯼ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﺩﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻧﺪﻳﺪ ﮐﻪ‬
‫ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺗﺎﻕ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﺗﺎﺯﻩ ﻭﺍﺭﺩ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻣﺴﺎﻣﺤﻪ ﮐﺎﺭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﭘﻴﺪﺍﻡ ﮐﻨﯽ‪«،‬‬
‫»ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺩﻳﺎﺏ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮ‪ ،‬ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﮐﺎﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ‪ «،‬ﺻﺪﺍﻳﯽ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﻲ‬
‫ﺻﺒﺮﯼ ﺯﺩ‪ ،‬ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﻟﺒﺔ ﻣﺒﻞ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺧﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﺻﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺩﺍﺧﻞ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﺩﺭ ﺯﻧﯽ ﺑﻠﻨﺪﻗﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﮔﻴﺴﻮﺍﻧﯽ ﺳﻴﺎﻩ‪ ،‬ﭘﻮﺳﺘﯽ ﺳﺒﺰﻩ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﻗﻬﻮﻩ ﺍﯼ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺍﮔﺮ ﺁﻥ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺍﻭ ﺯﻧﯽ ﺯﻳﺒﺎﺳﺖ‪ .‬ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﻣﻮﺍﺟﺶ ﮊﻭﻟﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ‬
‫ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻭ ﺭﻧﺞ ﻣﯽ ﺑﺎﺭﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺯﻥ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺟﻴﻨﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮔﻤﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻭﻳﺰﻟﯽ؟ ﻳﺎ‪ ...‬ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ‪» .‬ﻣﺎ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻴﻢ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺷﻤﺎ ﻣﻨﻮ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ «،‬ﺯﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺁﻧﻬﺎ‬
‫ﺭﻓﺖ‪» .‬ﻫﺮﯼ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺭﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻫﺮﯼ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﭘﺮﺳﺸﮕﺮﯼ ﺑﻪ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺟﻮﺍﻥ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﻣﻴﺸﻪ ﻣﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﯽ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺯﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻤﯽ ﻧﺎﺁﺭﺍﻡ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ‪ ،‬ﺍﻳﺸﻮﻥ ﻭﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺍﻳﺸﻮﻥ ﻫﻢ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﭘﺎﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪«.‬‬
‫»ﭘﺎﺗﺮ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﭘﻠﮏ ﺯﺩ‪.‬‬
‫»ِﺍ ‪ ،‬ﺁﺭﻩ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﮐﻤﯽ ﺳﺮﺍﺳﻴﻤﻪ ﺷﺪ‪» .‬ﺍﻳﺸﻮﻥ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪4‬‬
‫ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫِﺮﻣِﺲ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﯽ‪ ...‬ﻫﻤﺴﺮﺕ؟«‪ ،‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﻗﻠﺒﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻌﺪﻩ ﺍﺵ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﻤﺴﺮﻡ‪ ،‬ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺩﻧﺒﺎﻟﻢ ﻧﻴﺎﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺗﻌﺠﺐ ﻧﮑﺮﺩﻡ‪ .‬ﻣﺜﻞ‬
‫ﻳﻪ ﻗﺎﻃﺮ ﻟﺠﺒﺎﺯﻩ‪«.‬‬
‫ﻼ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺘﻢ!‪ ،‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﺖ‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﺟﻮﺭﯼ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﻦ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻣﻦ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﺍﻭﻣﺪﻡ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻡ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺗﺮﮎ ﮐﻨﯽ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪».‬ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ "ﻣﻦ ﺩﻳﮕﻪ ﻧﻴﺴﺘﻢ"‪ ،‬ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺭﻭ ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﮑﺮﺩﻡ؟«‬
‫ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺑﺎ ﺗﻨﺪﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﻴﺪﻡ ﻫﻤﻴﻨﺠﻮﺭﯼ ﻭﻝ ﮐﻨﯽ!‪ ،‬ﺗﻮ ﺧﻴﻠﯽ‬
‫ﺗﻮﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﺪﯼ‪ ،‬ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻦ ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﻴﺎﯼ ﺑﻴﺮﻭﻥ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮﺭﻡ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﻨﻢ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﭘﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺕ ﻳﻪ ﻫﻤﮑﺎﺭ ﺩﻳﮕﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻦ‪«،‬‬
‫»ﻫﻪ! ﮔﻔﺘﻨﺶ ﺭﺍﺣﺘﻪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ!« ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﭘﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﮐﻮﺑﻴﺪ‪» .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮑﯽ ﺩﻳﮕﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺗﻮ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﻢ‪،‬‬
‫ﻫﺎ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﺑﺮﺍﻡ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻳﮑﯽ ﺩﻳﮕﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻣﻦ ﺑﺬﺍﺭﯼ‪ ،‬ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺩﻳﮕﻪ ﻧﻴﺴﺘﻢ!«‬
‫»ﻭﻟﯽ‪ ،‬ﭘﺲ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﭼﯽ! ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺰﺍﺭﯼ! ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﯼ ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﺸﻢ ﮐﺎﺭﻡ ﺭﻭ ﻭﻝ‬
‫ﮐﻨﻢ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻣﺸﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺧﺮﻧﺎﺱ ﮐﺸﻴﺪ‪» :‬ﻭ ﻣﻴﺸﻪ ﺑﭙﺮﺳﻢ‪ ،‬ﭼﺮﺍ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ؟‪ ،‬ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻭﻗﺘﯽ ‪‬ﺩﻓﯽ ﺩﺯﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪ‪،‬‬
‫ﺧﻴﻠﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﮐﻨﺎﺭ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻭﻥ ﺯﻳﺎﺩ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺭﺳﻴﺪﯼ!«‬
‫ﺳﺎﺣﺮﺓ ﻣﻮ ﻣﺸﮑﯽ ﻫﻴﺲ ﻫﻴﺲ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﭼﯽ؟«‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺍﺯ ﺧﺸﻢ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﻣﻘﺼﺮ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ؟ ﻣﻦ‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﻳﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺁﺧﺮ ﮐﺎﺭ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺑﻮﺩﻡ!«‬
‫»ﺁﺧﺮ ﮐﺎﺭ‪ ،‬ﺑﻠﻪ!« ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺳﺒﺰ ﺯﻣﺰﺩﯼ ﻫﺮﯼ ﺷﻌﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻧﺪﻳﺪﻩ‬
‫ﻼ ﺩﻳﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ!«‬
‫ﺑﻮﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺭﺳﻴﺪﯼ ﮐﻪ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫»ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﮐﻪ ﺩﻳﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ‪ ،‬ﻫﺮﯼ!« ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺗﻔﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﺍﺷﮑﻬﺎﻳﺶ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻳﺶ ﺟﺎﺭﯼ‬
‫ﺑﻮﺩ‪» .‬ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﻩ ﻣﻨﻮ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻳﺮ ﺭﺳﻴﺪﻧﻢ ﻣﻘﺼﺮ ﺑﺪﻭﻧﯽ! ﺍﻭﻥ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻦ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩ! ﻭ‬
‫ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺟﺮﺃﺕ ﻧﺪﻩ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﺍﻭﻥ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﺗﻮ ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺰﺩﻩ! ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ‬
‫ﻋﺬﺍﺏ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺩﺭﻫﻢ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﻣﻴﺸﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ‬
‫ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮﮔﺮﺩﻡ‪ .‬ﻣﻦ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ‬
‫ﺍﻳﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﺎ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﮐﺎﺭﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﺧﻮﺩﺕ ﻳﻪ ﻫﻤﮑﺎﺭ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻦ ﻭ ﻣﻨﻮ ﻫﻢ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻦ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺗﻮ ﺭﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻢ؟« ﻟﺒﻬﺎﻱ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪ » .‬ﺁﺧﻪ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ؟ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ؟ ﭼﺮﺍ‬
‫ﺩﺍﺭﯼ ﻣﻨﻮ ﺗﺮﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ؟ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩ‪‬ﻓﯽ؟ ﺁﻳﺎ ﺍﻭﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﻴﻦ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ؟« ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻴﻨﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺍﺷﮑﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺁﻳﺎ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻣﻨﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﯽ؟«‬
‫ﻳﮏ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺳﮑﻮﺕ ﺍﺯ ِﭘﯽ ﺁﻣﺪ ﻭ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﮑﺎﺭ ﮐﻨﺪ ـ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺯﻭﺝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ‪ ،‬ﻳﺎ ﮔﻠﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺻﺎﻑ‬
‫ﮐﻨﺪ؟ ﺍﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ‪ ،‬ﻫﺮﺩﻭﻳﺸﺎﻥ‪ ،‬ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻳﺎﺩ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺳﮑﻮﺕ ﺩﺍﺷﺖ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺻﺪﺍﻳﺶ ﺑﺎ ﺯﺣﻤﺖ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ ،‬ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ‪ .‬ﻣﻦ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ «.‬ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺣﺎﻻ‬
‫ﺍﺷﮑﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻭﻗﺎﺭ ﻳﮏ ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ ﺧﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺖ‬
‫ﺩﺍﺭﻡ‪ ،‬ﮔﻔﺘﻢ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺑﺎ ﺳﺮﺩﯼ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻧﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﮕﻔﺘﯽ‪«،‬‬
‫»ﭘﺲ ﻣﻦ‪ ،‬ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﺭﻭﻍ ﻧﮕﻔﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪﻫﮑﺎﺭ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ِﺩﻳﻨﯽ ﻧﺪﺍﺭﯼ‪ .‬ﺗﻮ‬
‫ﺁﺯﺍﺩﯼ‪«.‬‬
‫»ﺁﺯﺍﺩﻡ؟« ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﺭﻓﺖ‪» .‬ﭘﺲ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﻪ؟« ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﺍ‬
‫ﮐﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﺶ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﻫﺮﯼ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺣﻠﻘﻪ ﺍﯼ‬
‫ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﺪﻳﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻼ ﺳﻤﺒﻠﻴﮏ ﺑﻮﺩ‪«،‬‬
‫ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺟﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﻳﻪ ﺳ‪‬ﻤﺒﻞ ﺑﻴﺶ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻣﺎ ﻫﻢ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺑﺎ ﻏﻤﮕﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﻭﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻳﻪ ﺳﻤﺒﻞ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪«.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﭘﺲ‪ «،‬ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺳﺮﺵ ﺭﻭ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﺩﺭﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻭ ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﺑﺮﺍﺕ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﯼ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮﺍﻡ ﺍﺗﺎﻗﻢ ﺭﻭ ﺗﻮ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﻧﺔ ﺑﺰﺭﮒ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫»ﺍﮔﻪ ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻣﺤﮑﻤﯽ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﻭﻥ ﭼﺮﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺑﻤﻮﻧﻪ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺩﺳﺘﻪ ﺁﺩﻣﻬﺎﻳﯽ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺁﺳﻮﻧﯽ ﺟﺎ ﺑﺰﻧﻪ‪ «،‬ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭﻭﻥ ﻣﺒﻞ ﺭﺍﺣﺘﯽ‬
‫ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻼ ﺗﻌﺠﺐ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﺑﻴﺨﻴﺎﻝ ﺍﻭ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪ‪ ...‬ﻣﻴﺪﻳﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻨﺠﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺻﺪﺍﯼ ﺍﻭ ﻭ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺷﺘﻨﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻠﺮﺯﺩ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﺑﺪﻳﻬﯽ ﺑﻮﺩ‬
‫ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮏ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻫﻢ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﯼ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺟﻠﻮﯼ‬
‫ﺍﻭ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﻳﮑﻪ ﺑﻪ ﺩﻭ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺯﺩﻩ ﻫﻢ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺟﻴﻨﯽ‬
‫ﺑﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ ﺭﺍ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻨﺪ ـ ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ ﻫﺮﯼ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻳﺎ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ‬
‫ﻗﺴﻤﺘﯽﺍﺵ ﺭﺍ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﻈﺮﺕ ﺭﻭ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻼ ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻲ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ ﺁﻳﺎ ﺍﻭﻥ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﻭ ﺩﻳﺮ ﻣﯽﮔﻴﺮﻩ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺑﺎﻟﺶ ﺭﻭﯼ ﻣﺒﻞ ﺗﮑﻴﻪ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻭﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺯﻥ ﺩﻳﮕﻪﺍﯼ ﺗﻮﯼ ﺩﺭﮎ ﻣﻄﻠﺐ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮﻩ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ‬
‫ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﯼ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﮐﻢ ﺳﺨﺖ ﻗﺒﻮﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﮐﺸﻴﺪﻡ ﻭﻟﯽ‬
‫ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﺯ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺶ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺩﻧﺒﺎﻟﻢ ﺍﻭﻣﺪﻩ‪ ،‬ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻟﻢ ﻣﻴﺎﺩ ﺗﺎ ﺑﺮﮔﺮﺩﻡ‪ .‬ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﺍﻓﺘﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﭙﺮﺳﺪ " ﺁﻳﺎ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﯼ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺩﻧﺒﺎﻟﺖ ﺑﻴﺎﺩ؟ " ﺍﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻧﭙﺮﺳﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻌﻀﯽ ﺩﻻﻳﻞ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﻫﺮﯼ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻧﻤﯽﮐﺮﺩ ـ ﻫﺮﯼ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺩﺍﺷﺖ؟ ـ ﺍﺯ ﻗﺮﺍﺭ‬
‫ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻫﺮ ﺩﻭﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺧﻮﺵ ﺁﻳﻨﺪﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ :‬ﺍﻭ ﺑﺎ ﺩﺭﺍﮐﻮ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ‪ .‬ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺍﻭ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻧﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻼ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻡ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻳﺪ‪ .‬ﺗﻮ ﭼﯽ ﺭﻭ ﻭﻝ ﮐﺮﺩﯼ؟‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﭼﻴﻪ؟ ﺩ‪‬ﻓﯽ ﮐﻴﻪ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮﻩ ﺑﺮﯼ‪«.‬‬
‫ﺍﻣﺎ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻳﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﯼ ﺩﺍﺭﻡ‪ ،‬ﻫﺮﯼ«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺑﺮﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺑﺬﺍﺭ ﮐﺎﺭﺗﻬﺎﻣﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﺮﻳﺰﻳﻢ ﺭﻭﯼ ﻣﻴﺰ‪ .‬ﺗﻮ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ‪ ،‬ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﮔﻢ ﮐﻪ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﭼﻪ‬
‫ﻃﻮﺭ ﻣﻨﻮ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﻣﺎﺩﺍﻣﻴﮑﻪ ﻫﺮﯼ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻧﺪﺍﺯ ﻣﯽﮐﺮﺩ‪ ،‬ﭼﺮﺥ ﺩﻧﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺩﺭ ﺳﺮﺵ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﭙﺮﺱ‪«.‬‬
‫»ﺗﻮ ﺍﺯ ﭼﻪ ﻧﻮﻉ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﯽ ﺍﻭﻣﺪﯼ ﺑﻴﺮﻭﻥ؟«‬
‫»ﺍﺳﻤﺶ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫِﺮﻣِﺲ‪ .‬ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮﺱ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻣﻮﺛﺮﺗﺮﻩ‪ ...‬ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻗﺘﻬﺎ‪ «،‬ﻭ ﺑﻪ ﺗﻠﺨﯽ‬
‫ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﻳﻪ ﺗﺸﮑﻞ ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﻪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺟﺮﺍﺋﻢ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺁﻳﺎ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﻫﻢ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻴﮑﻨﻪ؟«‬
‫ﻼ‬
‫»ﺗﺎ ﺣﺪﯼ ﺁﺭﻩ‪ .‬ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻧﻮﻉ ﺟﺮﺍﺋﻤﯽ ﺳﺮ ﻭ ﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﻩ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﻣﺜﻞ ﭘﻠﻴﺲ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫‪‬ﻣﺠﺎﺯﯼ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫»ﻳﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺑﺨﺶ؟«‬
‫ﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻨﻔﻌﺖ ﻣﺎﻟﯽ‪ .‬ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ «،‬ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﻃﻌﻨﻪ ﺁﻣﻴﺰ ﺯﺩ‪» .‬ﺍﻧﮕﺎﺭ‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻳﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎ ِ‬
‫ﮐﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻧﻪ!‪ ...‬ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﺎﮐﯽ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻟﺤﺎﻅ ﺍﺯ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮﺱ ﺭﻗﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰ‬
‫ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺗﺮﻩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪﺓ ﺍﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻭﺍﮐﻨﺶ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ ـ ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻫﺮﯼ ﻫﻢ‬
‫ﺑﻪ ﮐﻠﯽ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ـ‪» .‬ﺍﺯ ﭼﻪ ﻟﺤﺎﻅ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺤﻔﻠﻪ؟«‬
‫»ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻫﺎﯼ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﺩﺍﺭﻩ‪ .‬ﻫﻤﺔ ﺍﻋﻀﺎﺀ ﺑﺎ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﯼ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺬﺍﺭﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﻪ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ‬
‫ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﺷﺨﺺ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺣﺪﺱ ﺯﺩ‪» :‬ﺭﻭﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽﺷﻪ "ﺧﺒﺮﭼﻴﻦ"‪« ...‬‬
‫»ﻧﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﮐﻨﻪ ﻭ ﺣﺮﻓﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺰﻧﻪ‪ ،‬ﺻﺎﻋﻘﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﺻﺎﺑﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ ...‬ﺍﺳﻤﺶ‬
‫ﻼ ﻫﻢ ﻣﻮﺛﺮﻩ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺩﻓﻌﻪ ﮐﻪ ﺷﺨﺼﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﻭﻥ ﺭﻭ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮﻩ ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ‬
‫ﻫﺴﺖ "ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺯﺋﻮﺱ" ﻭ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﮐﺴﯽ‪ ،‬ﺩﻳﮕﻪ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮﺩ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻭ ‪ ...‬ﺍﮔﻪ ﺗﻮ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ‪ ،‬ﺁﻳﺎ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﮑﺮﺩﯼ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺭﺍﺯﻫﺎﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻩ ﻳﻪ ﺭﺍﺯ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎﯼ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺍﻭﻥ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﮑﺮﺩﻡ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺟﺎﺩﻭﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ‬
‫ﻫﻢ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺭﻩ‪ ،‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﯼ ﺍﻭﻧﻮ ﻧﻤﯽ ﭘﺴﻨﺪﻩ‪ .‬ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ‬
‫ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎﯼ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﺠﺮﻣﻴﻦ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮔﻴﺮﻩ‪ ،‬ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺧﻮﺷﺸﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻣﺎﺩﺍﻣﻴﮑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﯼ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺯ‬
‫ﺟﻨﺎﻳﺖ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﺩﻥ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﺸﻮ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻩ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﺩﺭ ﻫﻤﺔ ﺟﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﺮﮐﺰ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺍﺵ ﺗﻮﯼ ﻳﻮﻧﺎﻧﻪ‪ .‬ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻭ ﻣﻦ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺘﻬﺎﻳﯽ ﺗﻮﯼ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪﻩ‪،‬‬
‫ﺑﺮﺯﻳﻞ‪ ،‬ﻣﺼﺮ‪ ،‬ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ‪ ،‬ﻧﺮﻭﮊ‪ ،‬ﮔﻮﺍﺗﻤﺎﻻ‪ ،‬ﭼﻴﻦ‪ ،‬ﻣﻐﻮﻟﺴﺘﺎﻥ‪ ،‬ﺍﺳﺘﺮﺍﻟﻴﺎ‪ ،‬ﻫﺎﻭﺍﻳﯽ‪ ...،‬ﻭ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﺟﺎﻫﺎﻱ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻳﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﭼﻄﻮﺭﯼ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﺪ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺘﻬﺎﺗﻮﻥ ﺭﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻭﻥ‬
‫ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﻠﺪ ﻧﺒﻮﺩﻳﺪ؟«‬
‫»ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﻳﻪ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﻭ ﻗﺎﺩﺭ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﻩ ﺗﺎ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﯼ ﺩﻳﮕﻪ ﺭﻭ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﻭ‬
‫ﺑﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻫﻢ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﯽ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺩﻩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺕ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﻔﻬﻤﻪ‪،‬‬

‫ﺣﺘﯽ ﺍﮔﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻳﻪ ﻏﻮﻝ ﻏﺎﺭﻧﺸﻴﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ‪500‬‬

‫ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ‬

‫ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﺸﻨﻴﺪﻩ ﺍﻧﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﻫﻢ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺖ ﻳﺎ‬
‫ﻧﻪ‪ ، ...‬ﻻ ﺍﻗﻞ‪ ،‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﺷﮏ ﺩﺍﺭﻡ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮﺍ؟«‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﺪ ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﭼﻴﺰﯼ ﺍﻃﻼﻉ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻼ ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ‪ ،‬ﺍﻏﻠﺐ‬
‫»ﭼﻮﻥ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﻍ ﻏﻮﻟﻬﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﺮﺍﯼ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ ﺑﺎ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺵ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺣﺮﻑ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﺵ‬
‫ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﻣﺴﻠﻤ ﹰﺎ ﺍﮔﻪ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩ ﺍﻭﻥ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻭ ﻣﺎﺩﺍﻡ ﻣﺎﮐﺴﻴﻢ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺗﺎ‬
‫ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻣﺸﮑﻞ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﻳﺪﺓ ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻣﻘﺪﺱ‬
‫ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﻴﺮﻩ‪«.‬‬
‫»ﺍﻧﺠﻴﻞ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﭘﻠﮏ ﺯﺩ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻣﻘﺪﺱ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺟﺎﺩﻭ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻋﻬﺪ ﺟﺪﻳﺪ‪ .‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪﺱ ﺑﺮ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ‬
‫ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻮﻋﻈﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻤﺔ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﺳﺨﻨﺎﻧﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﻋﺚ ﻭﺣﺸﺖ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺷﯽ‪ ،‬ﻣﺄﻣﻮﺭ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﯽ ﺑﻠﺪﯼ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ‬
‫ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﻫﻢ ﺑﻠﺪ ﻧﻴﺴﺖ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﺍﺳﻢ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﻣﺄﻣﻮﺭ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﻡ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﯽ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ‬
‫ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ .‬ﺩﻳﺪ ﻭﻳﮋﻩ ﺑﺪﻭﻥ ﭼﺸﻢ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ‪ ،‬ﺭﻭﺵ ﺍﺻﻠﯽ ﺟﺎﺩﻭﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﭼﻮﺏ‪ ،‬ﻭ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺩﻳﮕﻪ‪«...‬‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪ‪» .‬ﻳﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﭼﻮﺏ ﺩﺭ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﯼ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺩﻫﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﺑﻠﮏ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺑﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫»ﺩﻳﺪﻣﺶ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪» .‬ﺯﺧﻤﺖ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﻭﺵ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﺮﺩﯼ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ .‬ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﺯﺧﻢ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺟﻨﺎﻳﺘﮑﺎﺭﻫﺎ ﺑﺪﻭﻡ‪ ،‬ﻫﺎ؟ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻭﻥ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﺴﺖ ﻣﻦ‬
‫ﮐﻲﺍﻡ‪ .‬ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺑﻬﺖ ﺯﻝ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﻨﺪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪﺗﺮﻩ‪«.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻨﺪ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺍﺳﻤﺖ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ؟«‬
‫»ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﻢ ﻣﺴﺘﻌﺎﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﻭ ﺗﺤﺴﻴﻨﯽ ﺁﻣﻴﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﺣﺮﻑ‬
‫ﻣﯽ ﺯﺩ ﮐﻪ ﺍﻏﻠﺐ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺣﺸﺖ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺧﻴﺎﻟﯽ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﻣﺄﻣﻮﺭ ﻣﺨﻔﯽ‬
‫ﺑﻮﺩﻥ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﮏ ﭘﻠﻴﺲ ﺧﻮﺩﻣﺨﺘﺎﺭ‪ ،‬ﻃﺒﻴﻌﯽﺗﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰ ﺗﻮﯼ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻗﺼﺪ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺍﺣﺴﺎﺳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ ﻭ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﻤﮑﻦ‬
‫ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﺄﻣﻞ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﺯ ﺍﺳﻢ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﻴﺎﺩ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﭼﺮﺍ ﺍﻭﻣﺪﯼ ﺑﻴﺮﻭﻥ‪ ،‬ﻫﺎ؟‬
‫ﻭ ﭼﺮﺍ ﻫﻤﺴﺮﺕ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﺗﻮ‪ ،‬ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﻭﻝ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻢ ﻣﺠﺒﻮﺭﻩ ﺍﺯ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﻴﺎﺩ ﺑﻴﺮﻭﻥ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﭼﻮﻥ ﺗﻮﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻳﮏ ﺗﻴﻢ ﺩﻭ ﻧﻔﺮﻩ ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪ .‬ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺏ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺭﻭ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ‪،‬‬
‫ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺗﻴﻢ ﺭﻭ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺩﺍﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻳﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺩﻳﺎﺏ ﺭﻭﯼ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﮐﻤﮑﺸﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺍﮔﻪ ﺗﻮﯼ‬
‫ﻳﻪ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻡ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺩﻳﺎﺏ ﺑﻴﻦ‬
‫ﻣﻦ ﻭ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﺘﻪ ﮐﻪ ﻳﻪ ﺭﻭﺯ ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﭘﻴﺪﺍﻡ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺍﻵﻥ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ‬
‫ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺑﻴﺮﻭﻥ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻳﻪ ﻫﻤﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﻧﮑﻨﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﻴﺎﺩ ﺑﻴﺮﻭﻥ‪،‬‬
‫ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻴﭻ ﻋﻀﻮﯼ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﺗﻨﻬﺎ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺳﻤﺎﺟﺖ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭﻟﯽ ﭼﺮﺍ ﺗﻮ‪ ،‬ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﻭﻝ ﮐﺮﺩﯼ؟«‬
‫ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻳﻪﺍﯼ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺮﯼ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪﻥ ﺩﻭﺑﺎﺭﺓ ﺁﻥ ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳﺘﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ‬
‫ﺟﻬﺖ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ـ ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ ﺑﺎ ﺍﮐﺮﺍﻩ ـ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ‪:‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﻟﺮﺯﺍﻥ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻭﻥ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ ...‬ﻳﻪ ﺟﻨﺎﻳﺘﮑﺎﺭ ﺳﻴﺴﻴﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻭ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻟﺶ‬
‫ﺑﻮﺩﻳﻢ ﺩ‪‬ﻓﯽ ﺭﻭ ﺩﺯﺩﻳﺪ ﺗﺎ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺮﺍﺩﺭﺵ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺎ ﺭﻭ ﺗﻼﻓﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﮔﯽ‪ ،‬ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ ﮐﻪ‪ «...‬ﺩﺭ‬
‫ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺳﺮﺩﺭﮔﻢ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺩ‪‬ﻓﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺷﺪﺓ ﺍﺳﻢ ﺩ‪‬ﻓﻨﯽ‪ ...‬ﺍﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺩﺧﺘﺮﺗﺎﻥ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﻭﻥ ﺟﺎﻧﯽ ﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻡ‪ ،‬ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍﺵ ﮐﻨﻪ‪ «...‬ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪ‬
‫ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺗﹶﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﺷﮑﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻋﻘﺐ ﺭﺍﻧﺪ‪» .‬ﺍﻭﻥ ﻳﻪ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ...‬ﺍﻭ‪ ...‬ﺍﻭ‬
‫ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺭﻭ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺩﺧﺘﺮﻡ ﻓﻘﻂ ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻟﺶ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻥ ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺍﺵ‬
‫ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﻴﻦ ﺩﻳﺪﻡ ﻭ ﺻﺪﺍﯼ ﺷﻴﻮﻧﺶ ﺭﻭ ﺷﻨﻴﺪﻡ‪ ،‬ﺫﻫﻨﻢ ﺑﺎ ﺧﺸﻤﯽ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪ‪ ،‬ﻭ ﻣﻦ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮔﺮ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﺍﻭﻥ ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻡ‪ ...‬ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﺟﺮﺍ ﺭﻭﯼ ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﻟﺴﺘﺮﺍﻧﺞ‪ «...‬ﻣﮑﺜﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺩﻧﺒﺎﻝ‬
‫ﻼ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﻢ ﺍﺟﺮﺍﺵ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺑﺨﻮﺍﻡ‪،‬‬
‫ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪» .‬ﺍﻳﻦ ﺩﻓﻌﻪ‪ ...‬ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺑﺨﻮﺍﻡ ﮐﻪ ﺩﺭﺩ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺍﻭﻥ ﺭﻭ ﺯﻳﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻧﮕﻪ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻴﻎ ﮐﺸﻴﺪﻧﺶ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻡ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻓﺮﻭ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺷﻬﺎﻣﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺑﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻴﺰﯼ ﻣﺜﻞ ﺍﻭﻥ ﺭﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪...‬ﻣﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺷﻴﻄﺎﻧﯽ ﺩﺍﺷﺘﻢ‪،‬‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺳﺎﺩﻳﺴﻤﯽ‪ ،‬ﻏﻴﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﺣﻘﺸﻪ‪ .‬ﺳﭙﺲ‪ ..‬ﺳﭙﺲ‪ ..‬ﺍﻭ ﺭﻭ ﮐﺸﺘﻢ‪ «.‬ﺳﺎﺣﺮﺓ‬
‫ﺟﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺔ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺍﺵ ﭼﻨﮓ ﺯﺩ‪.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ...‬ﻣﻦ ﻳﻪ ﻗﺎﺗﻠﻢ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ‪ ،‬ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ‪ .‬ﻣﻦ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺷﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪،‬‬
‫ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﮔﻴﺞ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪ ،‬ﻳﺎ ﺧﺸﮑﺸﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪ ،‬ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺑﺎﻻﯼ ﺟﺴﺪ‬
‫ﺍﻭﻥ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻧﺎﻟﺔ ﺩﻓﯽ ﺭﻭ ﺷﻨﻴﺪﻡ ﺗﺎﺯﻩ ﻓﻬﻤﻴﺪﻡ ﮐﻪ ﭼﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ‪ ...‬ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﺩﻭﻳﺪﻡ ﻭ ﺍﻭ‬
‫ﺭﻭ ﺗﻮﯼ ﺁﻏﻮﺷﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ...‬ﺍﻭ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺳﺒﺰ ﺩﺭﺷﺘﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ "ﺍﻭﻥ ﺍﺫﻳﺘﻢ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﺎﺑﺎ‪«"..‬‬
‫ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺮﯼ ﺗﻼﺵ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ ﺟﻠﻮﯼ ﺍﺷﮑﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪ ،‬ﺍﺷﮑﻬﺎﻳﺶ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ‬
‫ﺳﺮﺍﺯﻳﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪» .‬ﺍﻭ ﺗﻮ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻣﻦ ﺟﻮﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻭ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﻘﻴﺔ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺧﻴﻠﯽ ﺩﻳﺮ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ‪...‬‬
‫ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺟﺴﺪ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﺯﺍﻧﻮ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﻭ ﻣﺮﺩﺓ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﻢ ﻧﮕﻪ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ‪ ...‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻨﺪ ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺭﻭ‬
‫ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺪﻫﻨﺪ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻤﺔ ﺩﺍﻧﺶ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺭﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺪﻡ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻗﺪﻡ ﺯﺩﻥ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺟﺎﻳﮕﺎﻫﯽ ﺑﻴﻦ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺩﺍﺭﻡ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ‬
‫ﮐﻪ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻣﻮﻧﺪﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﻓﯽ ﺑﻮﺩ‪«...‬‬
‫»ﺗﻮ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩﯼ ﭼﻮﻥ‪...‬؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»‪ ...‬ﺍﻭ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻋﻤﺪﹰﺍ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ‬
‫ﺯﻧﺠﻴﺮ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﺵ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﺸﺪﻡ‪ .‬ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺍﻭﻥ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ‪ ...‬ﺗﺎ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﻋﺸﻖ ﺑﻮﺭﺯﻡ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺍﺵ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ‬
‫ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺧﻮﺩﻡ ﻭﻗﺘﯽ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ‪ ...‬ﺩ‪‬ﻓﯽ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﻣﻦ ﻣﻌﻨﺎﻳﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ ﻭ ﺩﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻗﻮﺕ ﻗﻠﺐ ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﯼ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺪﺗﺮﯼ ﺍﺯ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ‬
‫ﭼﻪ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺩﻳﺪﻥ ﻣﺮﮒ ﻓﺮﺯﻧﺪﺕ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﺪﺗﺮ ﻭ ﻭﺧﻴﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﻫﺮﯼ«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻣﺘﺄﺳﻒ ﻧﺒﺎﺵ‪ ...‬ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺗﻮ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻫﻤﺶ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺗﻮ؟ ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﭼﻴﻪ؟ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﻧﺠﺎﺗﺶ ﺑﺪﯼ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮﺩﯼ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﺧﻴﻠﯽ ﺁﺳﻮﻥ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺷﺘﻢ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺧﻤﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﯽ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺣﻘﻴﻘﺘﺶ‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ‪ ...‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﻴﺪﻡ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﮐﺮﺩ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ‬
‫ﺑﺒﺮﻳﻢ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺭﻭ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻩ‪ ،‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﻤﻮﻧﻢ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﭽﻪ‬
‫ﺭﻭ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ‪ .‬ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﻣﻦ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺩﻡ‪ .‬ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻡ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺍﻳﻦ ﻳﮑﯽ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ‬
‫ﺑﺪﻡ‪ «...،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺐ ﺯﻳﺮﻳﻨﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺟﻮﻳﺪ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﻮﻫﺎﻱ ﺳﺮﮐﺸﺶ ﻓﺮﻭ ﺑﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﺎﺵ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺍﻭﻥ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻩ‪ ،‬ﻭ ﺩﻳﮕﻪ ﻗﻠﺒﻢ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﺮﯼ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﺍﺯ "ﺍﻳﻦ ﻳﮑﯽ ﺭﻭ ﻫﻢ" ﭼﯽ ﺑﻮﺩ؟«‬
‫ﻻ ﺑﺎ ﺟﺎﺩﻭﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﭼﻮﺏ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻧﮑﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺁﻧﺮﺍ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺍﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﻟﻤﺲ ﻫﻢ ﻧﮑﺮﺩ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺑﺎﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﮐﺮﮐﺮﻩ ﻫﺎ‪ ،‬ﻧﻮﺭ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﻫﺠﻮﻡ ﺁﻭﺭﺩ‪ ،‬ﺫﺭﺍﺕ ﺭﻳﺰ ﻏﺒﺎﺭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﻃﻼﻳﯽ ﻣﯽﺩﺭﺧﺸﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻣﯽﺭﻗﺼﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭﺧﺸﺶ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﻗﻠﺒﺶ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻣﻮﺟﺐ ﺩﻟﮕﺮﻣﯽ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ‪...‬‬
‫»ﻳﮑﯽ ﺩﻳﮕﻪ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪«.‬‬
‫»ﻳﮑﯽ ﺩﻳﮕﻪ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺍﺯ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ‪ «...‬ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺩﺭﮎ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪ‪» .‬ﭘﺲ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺳﻢ‪...‬؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﺒﺔ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺗﮑﻴﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﺩﺭﺧﺸﻨﺪﻩ ﺷﺴﺘﺸﻮ‬
‫ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺫﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪5‬‬
‫ﺩﻏﻞ ﺑﺎﺯ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺱ‬
‫ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ‪1997‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺗﺮﻕ ﻭ ﺗﺮﻭﻕ ﺁﺗﺶ ﺷﻮﻣﻴﻨﺔ ﺍﺗﺎﻕ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭ ﺯﻝ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻋﻤﻴﻘ ﹰﺎ ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭﺵ ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺗﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻫﻤﺔ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭﯼ ﻫﺎﯼ ﻫﻤﮑﻼﺳﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻌﻄﻴﻼﺕ ﻗﻠﻌﻪ ﺭﺍ‬
‫ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ـ ﺣﺘﯽ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ‪ .‬ﺭﻭﻥ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﻪ ﺗﺮﯼ ﺑﺎ ﻫﻢ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺗﻌﻄﻴﻼﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻭ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪...‬‬
‫ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺵ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻧﺮﻭﺩ‪ ،‬ﺁﻥ ﻧﺎﻣﺔ ﻣﺮﻣﻮﺯ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺳﻴﺪ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺯ ﻫﺮﯼ‬
‫ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﺤﺖ ﻫﺮ ﺷﺮﺍﻳﻄﯽ ﺳﺎﻝ ﻫﻔﺘﻢ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﺪ‪ .‬ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ‬
‫ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻫﻮﺭﺍﮐﺴﺲ ﻫﺎ ﺭﺳﻴﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺮﯼ ﮐﺎﻏﺬ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﻥ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ‬
‫ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﺘﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭ ﻓﻘﻂ ﺍﻳﻦ ﻫﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ‬
‫ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ ﻧﺎﻣﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﻫﺮﯼ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻫﺮﯼ‬
‫ﻣﺸﮑﻮﮎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﻴﺎﺗﺶ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ‪ ،‬ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺑﻬﺎﻧﻪ‬
‫ﮐﺮﺩ ﻭ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺩﻟﻴﻞ ﻭ ﺑﺮﻫﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﺮﯼ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﺍﻣﺴﺎﻝ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﻋﻠﻞ ﻫﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﻗﺒﻞ ﻫﻴﭻ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ‬
‫ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ ﻫﻮﺭﺍﮐﺴﺴﻬﺎ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻫﺮﯼ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺑﺮ ﻧﮕﺮﺩﺩ‪ ،‬ﭼﮑﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺑﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﻟﺨﻮﺭ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺍﺯ ﻫﻤﺔ ﺩﻧﻴﺎ‪ .‬ﺫﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺭﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻓﮑﺮ‬
‫ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺩﺭﺳﺘﯽ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻗﺘﻞ ﺷﻮﺩ‪ ...‬ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺩﺳﺖ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ ﭘﺲ ﻓﺸﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻨﯽ ﮐﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺩﻭﺵ ﺍﻭ‬
‫ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺁﻳﺪ‪ .‬ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺍﻭ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩ‪.‬‬
‫ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮﯼ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ....‬ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺵ ﻳﺎ ﻣﺮﮒ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪ ...‬ﻭ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ‬
‫ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺯﻳﺎﺩ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﻣﻴﺮﺩ‪ .‬ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺮﮒ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺯﺩﻩ ﺷﺪ ﻭﻟﯽ ﻓﮑﺮ‬
‫ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﮑﺸﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻬﻮﻉ ﺑﮑﻨﺪ‪ .‬ﻭ ﺍﮔﺮ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮﻭﺯ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ...‬ﭘﺲ‬
‫ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﻫﺮﯼ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺁﺭﺯﻭ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﮑﺎﺵ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ‬
‫ﺑﻤﻴﺮﺩ‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﺎ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻭ ﺳﻴﺮﻳﻮﺱ ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺟﺮﻗﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺁﺗﺶ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺟﺴﺖ ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ‪ ،‬ﺳﻮﺭﺍﺥ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺭﻭﯼ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺍﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﻮﺩ‪ .‬ﺩﺭﺩ‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻭ ﻏﻴﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮﻩ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺭﺷﺘﺔ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻭ ﭘﺎﺭﻩ ﺷﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ ﻣﻐﺰﻡ ﻗﺎﻃﯽ ﮐﺮﺩﻩ‪ .‬ﺍﺯ ﺑﺲ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﺩﺍﺭﻡ ﺩﻳﻮﻭﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻢ‪ «.‬ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺳﺮﺯﻧﺶ‬
‫ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﺑﻤﻴﺮﻡ‪ ،‬ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺵ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮﻭﺯ ﻣﯽ ﺷﻪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻫﻤﺔ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺗﺒﺎﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﺸﻮﻧﻪ!‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺳﻮﺭﺍ ﺥ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﺭﻳﭙﺎﺭﻭ‬

‫ﺍﻣﺎ ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﺭﻭﯼ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻧﺮﻓﺖ ﻭ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ‬

‫ﺩﺭﺩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﻟﮑﺔ ﺳﻔﻴﺪ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺭﻭﯼ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ‬
‫ﭘﻴﺮﻭﺯﯼ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﻫﻢ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﻤﻴﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﻫﺪ ﺗﺮﺱ ﻭ ﻭﺣﺸﺖ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ‬
‫ﻫﻤﺔ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ـ ﻧﻪ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮﻳﻦ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻳﺶ ﻫﻢ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﻫﺪ ﻫﻤﻪ‬
‫ﭼﻴﺰ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺗﻌﺪﺍﺩ ﮐﻤﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﻣﺮﮔﺸﺎﻥ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ‬
‫ﺩﺳﺘﺔ ﮐﻢ ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺑﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻧﺒﻮﺩ‪ .‬ﺍﻣﺎ ـ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﻪ‬
‫ﭼﻴﺰﯼ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﻤﯽ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﻣﻄﻠﻘ ﹰﺎ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ‪ .‬ﻗﻠﺒﺶ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮏ ﺣﺲ‪:‬‬
‫ﺧﺸﻢ‪.‬‬
‫ﻭﻗﺘﯽ ﺭﻭﻥ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﻭ ﺑﺮﻭﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﻮﺯﺷﯽ ﺍﺯ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺗﺤﺖ‬
‫ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻋﺎﺩﯼ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﯽ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﺯ ﮐﯽ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﺮﯼ ﺗﺤﺖ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻋﺎﺩﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ؟ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺧﻮﺷﯽ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﺷﺮﻳﮏ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ‪ ،‬ﺍﻭ‬
‫ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩ!‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺟﻴﻨﯽ ﺟﺪﺍ ﺷﺪ‪ ،‬ﺷﮏ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺎﻧﺲ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺭﺍﺑﻄﺔ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﺑﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﺳﺎﻝ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﺍﺑﻄﺔ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﭼﻨﺪﺍﻧﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﮔﺮ ﻳﮏ ﺯﻭﺝ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ ﮐﻤﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ‬
‫ﺗﻠﺨﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﻳﺎﺩ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺵ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ ﻫﻮﺱ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﺍ ﻣﻀﺤﮏ ﻭ ﺑﭽﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺴﻠﻤ ﹰﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺧﻄﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﻥ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﻣﺼﻤﻢ‪ ،‬ﻭ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ‬
‫ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﺼﻤﻴﻤﺸﺎﻥ ﻣﻨﺼﺮﻑ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺩﻭ ﻧﻔﺮﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻨﺪ‬
‫ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺳﺨﺖ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻧﺒﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺩﺭﺩﻧﺎﮎ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻓﮑﺮﯼ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺍﻭ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻫﻢ ﭼﻴﺰ ﺭﺍ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺩﺭﺩ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻭ ﮐﺎﺭ ﻣﻔﻴﺪﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ‬
‫ﺩﻫﺪ‪ .‬ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺜﺎﻝ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻫﺎﻳﺶ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ!‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪ ،‬ﺍﺯ ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮﺵ ﺑﻪ ﭘﺮﻓﺴﻮﺭ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﮕﺎﻝ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﻣﺤﺰﻭﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺯﺩ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺑﺎ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﺎﻧﻪ ﺍﻭ ﻣﺪﻳﺮ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻭﻗﺘﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺎﺩﺍﻡ ﭘﻴﻨﺲ ﻧﮕﺎﻩ ﭘﺮﺱ ﺁﻣﻴﺰﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ـ ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﮐﺴﯽ‬
‫ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ ﺷﺐ ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎﯼ ﻧﺎﻣﻄﻤﺌﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻗﻔﺴﻪ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﺁﻣﺪ‪.‬‬
‫»ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﻣﺒﺎﺭﮎ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﻣﺒﺎﺭﮎ‪ ،‬ﭼﻮ«‪ ،‬ﺣﻴﺮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﺗﻮﯼ‬
‫ﻣﺪﺭﺳﻪ ﭼﻴﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟«‬
‫ﭼﻮ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺍﺯ ﭘﺮﻓﺴﻮﺭ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﮕﺎﻝ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪،‬‬
‫ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻳﻪ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﻭﺭ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﺍﻭﻝ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﻣﻨﻮ ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ ﭘﻴﺶ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ‬
‫ﻓﺎﻣﻴﻠﻬﺎﻣﻮﻥ ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺑﻴﺎﻡ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ‪« .‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﻣﻮﺩﺑﺎﻧﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﮔﯽ؟ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺟﺪﯼ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪«،‬‬
‫»ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﯽ ﺩﻡ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﺣﺮﻑ ﻧﺰﻧﻢ‪ «.‬ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﻻﺍﻗﻞ‪ ...‬ﻧﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻳﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﮐﺮﻩ ﺍﯼ‬
‫ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻮﺍﻓﻘﯽ‪«...‬‬
‫»ِﺍ‪ «...‬ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ .‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺑﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻮ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﻄﻴﻼﺕ ﺁﺧﺮ ﻫﻔﺘﺔ ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪﻩ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻫﻤﺔ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻌﻄﻴﻼﺕ ﺗﻮﯼ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻣﻮﻧﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻵﻥ ﺗﻮ ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺣﺎﻟﺶ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﺑﺮﻡ‪،‬‬
‫ﺯﻳﺎﺩ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﻡ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺳﻴﺪﻡ ﻭ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﻭﻡ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﻬﺎﻡ ﻫﻢ ﺗﻮﯼ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‬
‫ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﺮﻳﻢ ﺩﻫﮑﺪﻩ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ .‬ﻻﺍﻗﻞ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﺎ ﭼﻮ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﺮﺍﻫﯽ ﺑﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﻋﻮﺗﺶ ﺭﺍ‬
‫ﻣﯽ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ؟‬
‫ﻋﺎﻗﺒﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺣﺲ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭﻡ‪«،‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ «،‬ﭼﻮ ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ ﺩﻟﺨﻮﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﻗﺪﻡ ﺯﺩﻥ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻗﻠﻌﻪ‪ ،‬ﺟﻮﺍﺏ ﺭﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺩ‪«.‬‬
‫ﺻﻮﺭﺕ ﭼﻮ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺪ‪» .‬ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﺳﺮﺳﺮﺍﯼ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻤﺖ‪ .‬ﻣﯽ ﺭﻡ ﺭﺩﺍﻡ ﺭﻭ ﺑﻴﺎﺭﻡ‪ .‬ﻗﺮﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺭﻭ‬
‫ﺗﻮﯼ ﺧﻮﺍﺑﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺑﻤﻮﻧﻢ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎﯼ ﻧﺎﻣﻄﻤﺌﻦ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ـ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻇﻬﺮ‪ ،‬ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ‬
‫ﺳﺮﮔﺮﻡ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﺭﻳﺎﭼﻪ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﺭﺧﺸﺶ ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺳﻄﺢ ﻳﺦ ﺿﺨﻴﻤﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﻳﺎﭼﻪ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‬
‫ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺎﻫﯽ ﻏﻮﻝ ﺁﺳﺎﯼ ﺩﺭﻳﺎﭼﻪ ﺩﺭ ﻋﻤﻖ ﺁﺏ ﭼﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ـ ﺁﻳﺎ ﻭﻗﺘﯽ‬
‫ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺁﺏ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺍﺵ ﺳﺮ ﻧﻤﯽ ﺭﻓﺖ؟‬
‫ﭼﻮ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺭﻳﺰﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺯﻳﺒﺎﺳﺖ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﻗﺸﻨﮕﻪ‪«،‬‬
‫»ﻫﺮﯼ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ؟« ﻫﺮﯼ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﭼﺮﺧﻴﺪ ﻭ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﻟﺒﻬﺎﻱ ﭼﻮ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﺩ ﻭ ﺍﺷﮏ ﺩﺭ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻧﻪ! ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻧﻪ! ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺗﺄﺳﻒ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺍﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻣﺮﮒ ﺳﺪﺭﻳﮏ ﮔﻮﺵ‬
‫ﻻ ﭼﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺳﺪﺭﻳﮏ ﮐﻨﺎﺭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ‬
‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻗﺪﻳﻤﺶ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﭼﻮ ﮔﻔﺖ ﻣﻮﺟﺐ ﺣﻴﺮﺕ ﺍﻭ ﺷﺪ‪:‬‬
‫»ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ!«‬
‫ﻼ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﭼﻄﻮﺭ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺩﻟﺪﺍﺭﯼ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﺍﺻ ﹰ‬
‫»ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،...‬ﭼﻮ‪«.‬‬
‫ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﭼﻮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﺮﺩﻥ ﻫﺮﯼ ﺁﻭﻳﺨﺖ‪ ،‬ﻭ ﺩﺭ ﺷﺎﻝ ﺭﺍﻩ ﺭﺍﻩ ﻗﺮﻣﺰ ﻭ ﺯﺭﺩ ﺍﻭ ﻫﻖ ﻫﻖ ﮐﺮﺩ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ‪ ...‬ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ؟«‬
‫ﭼﻮ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩ‪ ،‬ﻓﻴﻦ ﻓﻴﻨﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺧﻴﻠﯽ ﺳﺮﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺑﺮﻳﻢ ﺳﻪ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﺎﺭﻭ‪ ،‬ﻳﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﮐﺮﻩ ﺍﯼ ﺑﺨﻮﺭﻳﻢ ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻴﻢ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ «،‬ﺩﻣﺎﻏﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﯽ ﺩﻡ ﻳﻪ ﺟﺎﯼ ﺧﻠﻮﺕ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﻣﺮﺩﻡ ﮔﺮﻳﺔ ﻣﻨﻮ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﺍﺕ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﻫﻤﺔ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺩﻳﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﮔﺮﻳﺔ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﮐﻪ‬
‫ﺳﻮﮔﻮﺍﺭﻱﺍﺕ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺪﺭﻳﮏ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺷﺘﯽ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺯﺍﺭ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺗﻮﯼ ﺭﻭﯼ ﺍﻭ ﻧﮕﻮﻳﺪ‪ .‬ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺖ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺧﻠﻮﺕ‬
‫ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﭘﺲ ﺍﻭ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺮﺝ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭ ﺧﻮﺑﻪ؟ ﺍﻵﻥ ﺣﺘﯽ ﻳﻪ ﺭﻭﺡ ﻫﻢ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫ﭼﻬﺮﺓ ﭼﻮ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺪ‪» .‬ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺍﺗﺎﻕ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺷﻤﺎ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺑﺘﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻫﺮﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻴﭻ ﻣﻌﻠﻢ ﻳﺎ ﺭﻭﺣﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮﺷﺎﻥ ﻧﺪﻳﺪﻧﺪ ﺧﻴﺎﻟﺶ ﺭﺍﺣﺖ ﺷﺪ‪،‬‬
‫ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺑﺮﺩﻥ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺣﺘﯽ ﺟﺰﺀ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﺮﺝ ﮔﺮﻓﻴﻨﺪﻭﺭ ﻣﺠﺎﺯ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺁﻣﺒﺮﻳﺞ ﻳﻪ ﻏﻮﺭﺑﺎﻗﺔ ﺯﺷﺘﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺑﺎﻧﻮﯼ ﭼﺎﻕ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺭﺍ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺣﺪﺱ ﻣﯽ ﺯﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﻠﻤﺔ ﻋﺒﻮﺭ ﺭﺍ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ‬
‫ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﭘﺮﻓﺴﻮﺭ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﮕﺎﻝ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎﻧﻮﯼ ﭼﺎﻕ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﺎﻣﻮﺍﻓﻘﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺵ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﺪﻭﻥ‬
‫ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺷﺐ ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﻣﺸﺎﺟﺮﻩ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﻗﺸﻨﮕﻪ‪ «،‬ﭼﻮ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮐﺖ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻤﺔ ﺍﻳﻦ ﺭﻧﮓ ﻫﺎﯼ ﮔﺮﻣﻢ‪.‬‬
‫ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺍﺗﺎﻕ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺧﻮﺑﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺭﻧﮓ ﻫﺎﯼ ﻃﻴﻒ ﺁﺑﻴﻪ‪ ،‬ﻭ ﺗﻮﯼ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﺮﻣﺎ ﺭﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ‬
‫ﻣﯽﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﭼﻮ ﺭﻭﯼ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺒﻠﻬﺎﯼ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺁﺗﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺩﺭﻭﻥ ﻳﮑﯽ ﺩﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﭘﺲ‪ ...‬ﺍﮔﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯽ‪ ...‬ﻣﻦ ﺷﻨﻮﻧﺪﺓ ﺧﻮﺑﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺗﺸﮑﺮ ﺁﻣﻴﺰ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﭼﻮ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺗﻮ ﻳﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﻫﺴﺘﯽ‪ ،‬ﻧﻪ ﻣﺜﻞ ﺑﻘﻴﺔ‪«...‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻥ ﭼﻮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺍﺷﮏ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺟﻠﻮ ﺑﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﺮﺳﻴﺪ ﭼﻮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭘﺲ ﺑﺰﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻟﮕﺮﻣﯽ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﺍﻳﻨﺠﺎﻡ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺗﻮﺍﻡ‪ .‬ﻭ ﺑﻪ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﯽ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﺗﻮ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺑﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ «،‬ﺍﻭ ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻭ ﺩﺳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺩﺳﺖ ﻫﺮﯼ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﻣﻦ‪ ...‬ﺧﻴﻠﯽ ﮔﻴﺞ ﺷﺪﻡ! ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﭘﻴﺶ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﻫﻤﺔ ﭼﻴﺰ ﺑﻴﻦ ﻭﺍﻟﺪﻳﻨﻢ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﺎﺷﻪ ﻭ‬
‫ﺣﺎﻻ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻭﻳﺮﺍﻥ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺭﻳﺨﺘﻪ‪ ،‬ﺑﺎﺑﺎ ﻫﻤﺔ ﻟﻮﺍﺯﻣﺶ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺮﺩﻩ‪« ...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﺑﺎﺕ ﺩﺍﺭﻩ ﻣﯽ ﺭﻩ؟ ﻋﻠﺖ ﻃﻼﻗﺸﻮﻥ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﺑﺎﺑﺎ‪ ...‬ﮐﺲ ﺩﻳﮕﻪﺍﯼ ﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ!« ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭼﻮ ﮔﺮﻳﻪ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻫﻤﺔ ﺑﺪﻧﺶ ﺗﮑﺎﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ‪» .‬ﻳﻪ ﺟﻮﺟﻪ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ‬
‫ﮐﺮﺩﻩ‪ ...‬ﻭ ﺩﺍﺭﻩ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻭﻥ ﺗﺮﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺮﻭﻣﺰﺍﺩﻩ‪«،‬‬
‫ﭼﻮ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻮ ﭼﮑﯽ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﺩﻗﻴﻘﺎﹰ‪ ،‬ﻳﻪ ﺣﺮﻭﻣﺰﺍﺩﻩ!«‬
‫»ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻳﻪ ﺟﻮﺭﯼ ﮐﻤﮑﺖ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﭼﻮ‪«...‬‬
‫ﭼﻮ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ »ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﭼﻄﻮﺭ؟«‬
‫»ﻓﻘﻂ ﻣﻨﻮ ﺳﻔﺖ ﺑﻐﻞ ﮐﻦ‪ «.‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﭼﻮ ﺍﺯ ﺟﺎﻳﺶ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﺮﯼ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺑﺎﺯﻭﺍﻧﺶ ﺭﺍ‬
‫ﺩﻭﺭ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺯﻭﺩﮔﺬﺭ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﺄﺳﻒ ﮐﺮﺩ؛‬
‫ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﺔ ﻫﺮﯼ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻟﺬﺕ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ‪...‬‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﻭ ﺭﻧﺞ ﺍﻭ‪ ،‬ﺍﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺭﻧﺞ ﺑﺮﺩﻥ ﮐﺴﯽ ﻟﺬﺕ ﻧﻤﯽ ﺑﺮﺩ )ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﯼ ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﻟﺴﺘﺮﺍﻧﺞ‪ ،‬ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ‬
‫ﺍﺳﻨﻴﭗ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮔﺮ ﻋﺬﺍﺏ ﺩﻫﺪ ﺷﺮﻣﮕﻴﻦ ﺑﻮﺩ(‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺍﻩ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ‬
‫ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﺍﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﺷﮑﻨﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺎﺯﻭﺍﻧﺶ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻟﺬﺕ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ‪ .‬ﻫﺮﯼ‬
‫ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ‪ ،‬ﭘﺲ ﺣﺎﻻ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺍﻳﻦ ﻫﺮﻣﻮﻧﻬﺎﻳﺶ‬
‫ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ...‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪ :‬ﻫﺮﻣﻮﻧﻬﺎﯼ ﮐﻠﻪ ﭘﻮﮎ ﻭ ﺍﺣﻤﻘﺶ ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻳﮏ ﺍﺣﻤﻖ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻭﻟﯽ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮﻧﺪ ﺍﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﮏ ﺍﺑﻠﻪ ﺟﻠﻮﻩ ﮐﻨﺪ! ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ!‬
‫ﺍﻭ ﺗﺼﻤﻴﻤﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻏﻮﺵ ﺍﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺩﻟﺴﻮﺯﯼ ﻭ ﻫﻤﺪﺭﺩﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ‬
‫ﺻﻤﻴﻤﻴﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻋﺮﺿﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻣﻮﺩﺑﺎﻧﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﺮﺝ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺗﻘﺪﻳﺮ ـ ﻳﺎ ﭼﻮ ـ ﻧﻘﺸﺔ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﯼ ﺁﻏﻮﺷﺶ ﺭﺍ ﮐﻤﯽ ﺳﺴﺖ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ‬
‫ﻋﻘﺐ ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬ﺑﺎﺯﻭﺍﻥ ﺍﻭ ﺩﻭﺭ ﮔﺮﺩﻥ ﻫﺮﯼ ﺣﻠﻘﻪ ﺷﺪ ﻭ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﭼﻮ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺮﻣﻮﺯﯼ ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﭼﺴﺒﻴﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ‪ ،‬ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺯ ﺁﻏﻮﺵ ﭼﻮ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺑﺮﺝ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭ ﭼﯽ؟ ﻫﺮﯼ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ‬
‫ﭼﻴﺰﯼ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‪ .‬ﺗﻤﺎﻡ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﺩﺭ ﺁﺗﺶ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﺑﻮﺳﺔ ﺳﻮﺯﺍﻥ ﺍﻭ ﺁﺗﺶ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻮﺳﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻮﺳﻪ ﺍﯼ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻭ ﻫﻮﺱ ﺁﻟﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ‬
‫ﺫﻫﻨﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺑﮑﺸﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﯽ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﭘﺸﺖ ﭼﻮ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ‬
‫ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺳﺘﻮﻥ ﻣﻬﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﻟﺮﺯﺷﯽ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺪﻥ ﺍﻭ ﺷﺪ‪ .‬ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﭼﻮ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺱ ﺍﻭ‬
‫ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﯼ ﻧﮑﺮﺩ‪ ،‬ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻤﯽ ﭘﺎﻳﻴﻨﺘﺮ ﺭﺍ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺭﺍﻥ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮﻑ ﺑﺎﻻ ﮐﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻮ ﺩﺭ ﺩﻫﺎﻥ ﺍﻭ ﻧﺎﻟﻪ ﺍﯼ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎﺳﺶ ﺭﺍ‬
‫ﻗﻄﻊ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻮﺍ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﺯﺩ‪.‬‬
‫ﺻﻮﺭﺕ ﭼﻮ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﺮﺍ ﺩﺳﺖ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﯽ؟«‬
‫»ﭼﻮﻥ‪ ...‬ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﭼﻮ‪ .‬ﺑﺒﻴﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ‪ ،‬ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﻋﺎﺷﻘﺖ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻭ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﻨﻢ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﻭﻗﺘﯽ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﺑﮑﻨﻢ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ‬
‫ﺟﻮﻳﺪﻥ ﻟﺐ ﺯﻳﺮﻳﻨﺶ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺍﻳﻦ‪ ...‬ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﺩﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺍﺯ ﻭﺿﻊ ﺗﻮ ﺳﻮﺀ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﺍﻵﻥ‬
‫ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ‪ ،‬ﭼﻮ‪ ،‬ﺗﻮ ﺁﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮﯼ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻬﺖ ﺁﺳﻴﺐ ﺑﺮﺳﻮﻧﻢ‪«.‬‬
‫»ﻫﺮﯼ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﺒﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺗﻮ ﻳﮏ ﺟﻨﺘﻠﻤﻦ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺍﺯ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﻣﻦ ﺳﻮﺀ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﯽ‪ ...‬ﻭ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺑﺖ‬
‫ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻦ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺗﻮ ﻳﮏ ﺟﻨﺘﻠﻤﻦ ﺑﺎﺷﯽ‪ ...‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﮐﺪﺍﻣﻨﯽ ﺑﺎ‬
‫ﻣﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﻨﯽ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻫﻮﺱ ﺁﺗﺶ ﺑﮕﻴﺮﯼ‪ ...‬ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺁﺗﺶ ﺑﮕﻴﺮ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«...‬‬
‫ﻭ ﺍﻭ ﺳﻮﺧﺖ‪ .‬ﻣﮕﺮ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ؟ ﺍﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺣﺎﻻ ﺷﺮﻳﮑﯽ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺣﺎﻻ‬
‫ﻻ ﺭﻭﻥ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ‬
‫ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ "ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖ" ﺍﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﻟﻮﺍﭘﺲ ﻧﺒﻮﺩ‪ .‬ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ )ﺧﺪﺍ ﺑﻔﺮﻳﺎﺩﺷﻮﻥ ﺑﺮﺳﻪ ﺍﮔﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﻣﭽﺸﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﮕﻴﺮﻩ!( ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ ﮐﻪ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻳﮏ ﻗﺎﺗﻞ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻫﻢ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻧﺒﻮﺩ‪ ...‬ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻭ ﻳﮏ ﻓﺎﺟﻌﺔ ﮐﺎﻣﻞ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﺎﻧﺲ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﻤﯽ ﺗﻨﻮﻉ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ؟‬
‫»ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻪ‪ «،‬ﺍﻭ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﻴﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﻔﺴﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺯﻭﺩ ﺑﺮﮔﺮﺩﻧﺪ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮﺍﺑﮕﺎﻩ ﻣﻦ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﺯﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﻮ ﮐﻤﮏ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻣﺒﻞ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ‪ .‬ﺁﻧﻬﺎ‬
‫ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺑﮕﺎﻩ ﭼﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪ‪) ،‬ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻣﯽ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻧﺪ ﺗﺎ‬
‫ﻼ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯼ‬
‫ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﺒﻮﺳﻨﺪ( ﺍﻣﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﻫﺮﯼ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻋﻤ ﹰ‬
‫ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ .‬ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﺘﻮﻥ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﻓﺸﺎﺭ ﻣﯽﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺒﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻦ ﺩﺍﺷﺖ‬
‫ﺷﺮﺕ ﻭﺭﺯﺷﯽ ﺍﺵ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭼﻮ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﺘﺤﻴﺮ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﯼ ﭘﺎﻳﻴﻨﯽ ﺑﺪﻥ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻧﺪﺍﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﻭﯼ‬
‫ﻧﻘﻄﻪﺍﯼ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ ﺗﻴﺮﻩ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺭﺍﻥ ﺭﺍﺳﺖ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ‪ .‬ﭼﻮ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﻭﻥ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫ﻼ ﺟﺮﻗﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﺍﻭﻥ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ‬
‫»ﺍﻭﻥ؟« ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ .‬ﺍﻭ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻳﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﻮﻧﻢ‪«.‬‬
‫»ﻫﺎ؟« ﭼﻮ ﺑﻪ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻇﺮﺍﻓﺖ ﺁﺭﺍﻳﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭼﻴﻨﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻼ ﺑﻲ ﻣﻌﻨﯽ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻫﻴﭽﯽ‪ «،‬ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭼﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮐﺸﻴﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻧﺒﻮﺩ‪ ...‬ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺜﺎﻝ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﻮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺩﻧﻴﺎﻳﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻧﺠﺎﺕ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪ ...‬ﻭ‬
‫ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﻣﺒﺎﺭﮎ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ‪ ،‬ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﺍﻓﻖ ﻓﺮﻭ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﺑﻮﻡ ﻧﻘﺎﺷﯽ‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﻠﮑﯽ ﺯﺩ ﻭ ﮐﻮﺭﻣﺎﻝ ﮐﻮﺭﻣﺎﻝ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭼﻮ ﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﺳﺮﻣﺎﯼ ﺑﺎﻟﺸﺖ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ‬
‫ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺪﻥ ﮔﺮﻡ ﭼﻮ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﭼﻮ؟«‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻋﻴﻨﮑﺶ ﻟﻐﺰﻳﺪ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ ﺍﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻴﭻ ﺭﺩﯼ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺖ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﻭﻳﺎ ﻧﺒﻮﺩﻩ‪ ،‬ﻟﮑﻪ ﺍﯼ ﻗﺮﻣﺰ ﺭﻧﮓ ﺭﻭﯼ ﻣﻼﻓﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﺎﺭﺿﺎﻳﺘﯽ‪ ،‬ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‬
‫"ﺍﺳﮑﻮﺭﺟﻴﻔﺎﯼ" ﻭ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻼﻓﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺧﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺶ‬
‫ﺧﻮﺭﺩ‪.‬‬
‫ﻳﮏ ﺗﺎﺭ ﻣﻮ‪.‬‬
‫ﺗﺎﺭ ﻣﻮﻳﯽ ﺭﻭﯼ ﺑﺎﻟﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺗﺎﺭ ﻣﻮ ﺳﻴﺎﻩ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺳﺮﺥ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺮﯼ ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺗﺎﺭ ﻣﻮ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ‬
‫ﺭﻭﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﺎﻩ ﻭ ﺑﻴﮕﺎﻩ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﻮﻗﻊ ﭘﻮﺷﻴﺪﻥ ﺟﻮﺭﺍﺑﺶ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﻫﺮﯼ‬
‫ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﺭﻭﻥ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﺍﺭﺷﺪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺨﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﻢ ﮐﺎﻣﻞ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﻟﮕﻮ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺗﺎﺭ ﻣﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻧﻮﺭﻫﺎﯼ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺁﻥ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻭﺣﺸﺖ‬
‫ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﻗﺮﻣﺰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﻝ ﺭﻭﻥ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ‪ ...‬ﻣﺎﻝ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩ؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﻣﺎﻝ ﭼﻮ ﻧﺒﻮﺩ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﻴﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺑﺮﺝ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺩﻭﻳﺪ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﻴﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﭼﻮ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻼ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ‬
‫ﺍﻭ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺍﺗﺎﻕ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺭﺍﻭﻧﮑﻼﻭ ﮐﺠﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻗﺒ ﹰ‬
‫ﻃﺮﻑ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺭﺍﻭﻧﮑﻼ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺎﻧﺲ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﮔﺬﺷﺘﻦ ﺍﺯ ﭘﻴﭻ ﺭﺍﻫﺮﻭ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺑﺎ ﮐﻠﻪ ﺗﻮﯼ ﺷﮑﻢ ﻟﻮﻧﺎ ﻻﻭﮔﻮﺩ ﺷﻴﺮﺟﻪ ﺭﻓﺖ ﮐﻪ ﻃﺒﻖ‬
‫ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﯼ ﺧﻮﺍﺏ ﺁﻟﻮﺩ ﻭ ﺭﻭﻳﺎﻳﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﮔﻮﺷﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﺗﺮﺑﭽﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺶ ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻧﻔﺴﻬﺎﯼ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻟﻮﻧﺎ‪ ،‬ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻧﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ!«‬
‫ﻼ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﻪ‬
‫»ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ؟« ﻟﻮﻧﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻋﺠﻴﺐ ﻭ ﻏﺮﻳﺒﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺩﺭﺷﺖ ﻧﻘﺮﻩ ﻓﺎﻣﺶ ﻣﺮﺩﺩ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻴﺮﺳﯽ‪ ...‬ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺡ ﺯﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ...‬ﭼﻴﺰﯼ ﺗﻮ ﺭﻭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﮐﺮﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺑﯽ ﻃﺎﻗﺘﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﭼﻴﺰﯼ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﻣﺎﻳﻞ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ‬
‫ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻋﺸﻘﯽ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎ ﻟﻮﻧﯽ ﻻﻭﮔﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭼﻮ ﻣﯽﮔﺮﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﭼﻮ؟ ﭼﻮ ﭼﺎﻧﮓ؟ ﺍﻭﻥ ﮐﻪ ﭘﺎﺭﺳﺎﻝ ﺩﺭﺳﺶ ﺗﻤﻮﻡ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺍﻭﻥ ﺍﻣﺴﺎﻝ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﻴﺎﺩ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻡ‪ .‬ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ‬
‫ﺍﻭﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﻤﻮﻧﻪ‪ .‬ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺧﻮﺍﺑﮕﺎﻩ ﺭﺍﻭﻧﮑﻼﻭ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ‪«.‬‬
‫»ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪ «،‬ﻟﻮﻧﺎ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﭼﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺍﻭ ﻳﮏ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ )ﮐﻪ ﺍﻳﻦ‬
‫ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻟﻮﻧﺎ‪ ،‬ﻣﻠﮑﺔ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻮﺩ(‪» .‬ﻣﻦ ﺍﻵﻥ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺧﻮﺍﺑﮕﺎﻫﻤﻮﻥ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﭼﻮ ﭼﺎﻧﮓ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﻮﻣﺪﻩ‪ .‬ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮﻭﻡ ﺧﻮﻧﻪ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺑﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻳﻪ‬
‫ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﻓﻨﻼﻧﺪﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺎﺯﮔﯽ ﻳﻪ ﻣﺰﺭﻋﻪ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺍﺳﻨﻮﺭﮐﮏ ﺷﺎﺥ ﭼﺮﻭﮐﻴﺪﻩ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ‪ ،‬ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ‬
‫ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﺗﻮﯼ ﺳﻔﺴﻄﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﺨﻮﻧﻢ‪ ،‬ﻭ‪ ...‬ﻫﺮﯼ؟«‬
‫ﻼ ﺩﻭﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺭﺍﻫﺮﻭ ﻣﯽ ﺩﻭﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻣﺎ ﻫﺮﯼ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻟﻮﻧﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﺷﺪﻥ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﻫﻢ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‬
‫ﺍﻳﻦ ﻏﻴﺮﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻫﺮﯼ ﺩﭼﺎﺭ ﺗﻮﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺷﺪ؟‬
‫*****‬
‫ﻫﺮﯼ ﻇﺮﻑ ﭘﻨﺞ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺎﻧﻮﯼ ﭼﺎﻕ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﺎﻧﻮﯼ ﭼﺎﻕ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺏ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻡ‪ِ ...‬ﺍ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ‪ ،‬ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﻴﺪﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺗﺄﻣﻞ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﻧﺴﺮﺩ ﺑﺎﺵ‪ ،‬ﻣﺮﺩ ﺟﻮﺍﻥ‪ «،‬ﺍﻭ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﺯﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺗﻨﺪﺧﻮﻳﯽ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﺧﻮﻧﺴﺮﺩ ﺑﺎﺷﻢ؟ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ‪ «،‬ﺑﺎﻧﻮﯼ ﭼﺎﻕ ﺧﺮﺧﺮﯼ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭘﺸﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ...‬ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻡ‪ ...‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﺖ ﮐﻨﻢ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻭﻳﺪﻥ ﺩﺍﺷﺖ‬
‫ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﺯﺩ‪» .‬ﮔﻮﺵ ﮐﻦ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﺩﺧﺘﺮﻩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺁﻭﺭﺩﻣﺶ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻳﺎﺩﺗﻪ؟«‬
‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻳﺎﺩﻣﻪ‪ «،‬ﺻﺪﺍﻳﺶ ﻫﻨﻮﺯ ﺭﻧﺠﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭﺭﻭﺩ ﻣﯽﺩﺍﺩﻡ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮﻳﻊ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ ،‬ﺑﮕﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽﺁﻭﺭﺩﻣﺶ ﺍﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﭼﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺷﺖ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺎﻧﻮﯼ ﭼﺎﻕ ﭼﺮﺧﻴﺪ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻫﺮﯼ ﺗﻴﻠﻪ ﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪» .‬ﻣﺸﺨﺼ ﹰﺎ‬
‫ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺸﮑﯽ ﻭ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺁﺳﻴﺎﻳﯽ ﺩﺍﺷﺖ‪«.‬‬
‫»ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ ﭼﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﺑﻮﺩ؟«‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﺭﺍﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮﺍﯼ ﻣﻦ ﺩﻗﻴﻘ ﹰﺎ ﻧﺪﻳﺪﻣﺶ‪ .‬ﺍﻭ ﺭﺩﺍﺷﻮ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺭﺍﺳﺘﯽ ﭼﺮﺍ؟«‬
‫»ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺑﻄﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ!« ﻫﺮﯼ ﻏﺮﻳﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺁﻣﺒﺮﻳﺞ ﻳﻪ ﻗﻮﺭﺑﺎﻏﺔ ﺯﺷﺘﻪ!«‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﻧﻮﯼ ﭼﺎﻕ ﻣﺎﻳﻞ ﻧﺒﻮﺩ ﺣﻔﺮﻩ ﺭﺍ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﻫﻴﻨﯽ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭﺭﻭﺩ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﻻ ﺩﺭ ﺳﺮﺳﺮﺍﯼ ﺑﺰﺭﮒ‬
‫ﺍﺗﺎﻕ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭘﻨﺞ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﻠﻌﻪ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺻﺮﻑ ﺷﺎﻡ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭﻭﻥ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺒﻞ ﻫﺎﯼ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺁﺗﺶ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﻒ ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪».‬ﻣﻦ ﭼﻴﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩﻡ؟ ﻭ ﺍﻭﻥ ﮐﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺍﻭﻥ ﮐﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩﻡ؟«‬
‫*****‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﻫﺪﻳﻪ ﻫﺎﯼ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻴﺰﯼ ﺍﺯ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﺍﺵ‬
‫ﮐﻢ ﻧﮑﺮﺩ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﺮﻣﻮﺯ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭼﺮﺍ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﭼﻮ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ؟ ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ‬
‫ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺖ ﭼﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍﺯ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﺮﮐﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﺼﺮﻑ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﮑﻠﺶ‬
‫ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺎﺯﻳﮕﺮ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻮ‬
‫ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺁﻳﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﺑﺪ؟ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩ‪،‬‬
‫ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﺻﺮﻑ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺑﺎ‬
‫ﻣﻮﻫﺎﯼ ﻗﺮﻣﺰ ﻭ ﻃﻼﻳﯽ‪ ،‬ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﯽ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺎﻧﺴﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻐﺸﻮﺵ ﻭ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ـ ﺍﻭ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ "ﻣﺘﻬﻢ" ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﺧﻮﺭﺩﻥ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻧﺶ ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﭘﻴﭽﻴﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﯼ ﻓﺮﻭ ﺩﻫﺪ‪ ،‬ﺑﺪﻭﻥ‬
‫ﺷﮏ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻫﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟« ﻟﻮﻧﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺳﺮﺍ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺧﻮﺑﻢ‪ «،‬ﺍﻣﺎ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻟﺤﻨﺶ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻟﻮﻧﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭ ﺍﺯ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺁﺯﺍﺭ ﻣﻴﺪﻩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ‪ ،‬ﻣﯽ‬
‫ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽﮔﻢ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪» :‬ﻫﻴﭽﯽ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ؟ ﻫﻴﭽﯽ‪ «...‬ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻫﺮﯼ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﺧﻢ ﺭﻭﯼ ﭘﻴﺸﺎﻧﻴﺶ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﺯ‬
‫ﺩﺭﺩ ﺭﻭﯼ ﺯﺍﻧﻮﻫﺎﻳﺶ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻋ‪‬ﻖ ﺯﺩﻥ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻓﻘﻂ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺁﺏ ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪ ـ‬
‫ﺣﺪﻭﺩﹰﺍ ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ﻣﯽ ﺷﺪﮐﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭼﻴﺰ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ ﮐﺮﺩﻧﺶ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ )ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﯼ ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ ﮐﺜﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﻟﺨﻮﺭ ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﯽﺭﺳﻴﺪ(‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ ﺧﻢ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﭘﻴﺸﺎﻧﯽ ﻫﺮﯼ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫»ﻫﻨﻮﺯﻡ ﺟﺮﺃﺕ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﮕﯽ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟!« ﻟﻮﻧﺎ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺩﺍﺭﯼ ﻣﯽﺳﻮﺯﯼ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪،‬‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﯼ ﭘﻴﺶ ﻣﺎﺩﺍﻡ ﭘﺎﻣﻔﺮﯼ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﺲ ﺧﺲ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻧـــــﻪ‪...‬ﻣﻦ ﻣﺮﻳﺾ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ .‬ﺍﻭﻥ‪ ...‬ﺍﻭﻥ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻮﺩ‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﭼﯽ؟« ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺩﺭﺷﺖ ﻟﻮﻧﺎ ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪ ...‬ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺣﺴﺶ ﮐﺮﺩﻡ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﭼﺸﻤﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﻟﻮﻧﺎ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﯼ ﮔﻴﺞ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﺍﺯ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﺍﻭ‬
‫ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪ ...‬ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭼﻴﺰﯼ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻳﺎ‪ ...‬ﻳﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﻴﺰﯼ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ «،‬ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﭼﺮﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺫﻫﻨﯽ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟‬
‫»ﻭ ﺍﻵﻥ ﺗﻮ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺩﺍﺭﯼ؟ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻳﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺳﺮﺑﺴﺘﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪...‬ﻭﻟﯽ ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻨﻮ ﻳﺎﺩ ﺍﻭﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﺎﻝ ﭘﻨﺠﻢ ﺗﻮﯼ ﺩﻓﺘﺮ ﺁﻣﺒﺮﻳﺞ‬
‫ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﮐﻢ ﻗﻮﻳﺘﺮ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﭘﺲ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻪ‪«.‬‬
‫»ﺷﮕﻔﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ!« ﻟﻮﻧﺎ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺍﮔﻪ ﺍﻭﻥ ﺧﻮﺷﺎﻟﻪ‪ ،‬ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺵ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﻴﺰ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺍﺗﻔﺎﻕ‬
‫ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻧﻈﺮ ﻟﻮﻧﺎ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻼ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺑﻮﺩ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻣﻨﻢ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ‪» .‬ﺍﺳﮑﻮﺭﺟﻴﻔﺎﯼ!« ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻥ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺍﺵ‬
‫ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ ﺭﺍ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻟﻮﻧﺎ ﮐﺴﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪) .‬ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺭﻭﯼ‬
‫ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ "ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ"‪(.‬‬
‫*****‬
‫ﻫﺮﯼ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎﻳﺶ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﮕﺎﻫﺶ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ‬
‫ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﻫﻢ ﻣﻐﺰﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﻬﺎﯼ ﺍﺧﻴﺮ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺭﺩ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‬
‫ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻏﺮﻭﺭﺵ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ‬
‫ﺧﻴﻠﯽ ﺷﺨﺼﯽ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ .‬ﺍﺣﺴﺎﺱ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺭﻭﻥ ﻳﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﺷﺮﻡ ﻭ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ‬
‫ﻼ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﻤﯽﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﮔﻔﺘﻦ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮔﻴﺞ ﻭ ﺳﺮﺩﺭﮔﻢ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﻮﺀ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺍﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ‬
‫ﭼﻮ ﺑﺨﻮﺍﺑﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺩﻏﻠﺒﺎﺯ ﮐﺜﻴﻒ! ﻣﺸﺨﺼ ﹰﺎ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﺮﮐﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺍﻭ‬
‫ﻼ ﻗﺼﺪ ﻣﺘﺎﺭﮐﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪ ...‬ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﭼﻮﯼ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﻭ ﭼﻮﯼ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﺑﻪ ﺗﻠﺨﯽ ﻭ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺯﺍﺭ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ ﻗﻠﺐ ﺧﻮﺏ ﺍﺣﻤﻖ ﻣﻦ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﭼﻮ "ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ"‪ ،‬ﺍﻳﻦ‬
‫ﺑﻼ ﺳﺮﺵ ﻧﻤﯽ ﺁﻣﺪ‪ .‬ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻗﻠﺐ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ‪...‬‬
‫*****‬
‫ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﮊﺍﻧﻮﻳﻪ‪ ،‬ﻗﻠﻌﻪ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻧﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻌﻄﻴﻼﺕ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻫﺮﯼ ﺧﺮﺳﻨﺪ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﺩﺭ‬
‫ﺍﮐﺜﺮ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ـ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﮔﻮﺵ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻢ ﻭ ﺑﻴﺶ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﭼﻮﯼ‬
‫ﻗﻼﺑﯽ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﻮﺵ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﯼ ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﺑﻘﻴﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ـ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ‬
‫ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﻭ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺭﻭﻥ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺮﻳﺴﻤﺴﺸﺎﻥ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺳﺮﺥ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‬
‫ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻋﺼﺮ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺁﻥ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺳﺮﺥ ﺑﺸﻮﺩ‪ ،‬ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﻥ ﺳﻮﺍﻝ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﻭﻥ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﺔ ﺍﻭ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﺪﻩ ﻳﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭﻭﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﺍﻭ‬
‫ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫»ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﻴﺨﺒﺮ ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﺪﻥ ﺍﺗﺎﻗﻢ‪ ،‬ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺭﻭ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩﻡ ﮐﻪ ﻳﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎﻥ ﭘﺮﻳﺪ‬
‫ﺗﻮﯼ ﺍﺗﺎﻕ‪ ،‬ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﻣﺜﻞ ﻏﺮﻭﺏ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺩﻳﻮﻭﻧﻪ ﻫﺎ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ "ﻣﻦ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﻳﻦ‬
‫ﺑﯽ ﻧﺎﻣﻮﺳﯽ ﺭﻭ ﺯﻳﺮ ﺳﻘﻒ ﺧﻮﻧﻪ ﺍﻡ ﻧﻤﯽ ﺩﻡ!" ﻓﻘﻂ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺭﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻦ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻌﻞ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﻴﺮﻭﻥ‬
‫ﻣﯽ ﺩﻭﻳﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﺳﺮﺥ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ «...‬ﺭﻭﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﻭﺍﺭ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ‬
‫ﻣﯽﺯﺩ‪ ،‬ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﻫﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ـ ﺍﺗﺎﻕ ﻗﺪﻳﻤﯽ‬
‫ﭘﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﻳﺎﺩﺗﻪ‪ ،‬ﻭ ﺣﺪﺱ ﺑﺰﻥ ﺩﻳﮕﻪ ﭼﻴﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ ،‬ﻳﻪ ﮐﻤﺮﺑﻨﺪ ﻋﻔﺖ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﭘﻮﺷﻮﻧﺪ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ «،‬ﺭﻭﻥ ﺳﺮﺥ ﺷﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻪ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﺳﺎﻋﺖ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﺗﻮﯼ ﺁﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺣﺎﻻ‬
‫ﻭﺿﻌﻴﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺗﻪ‪" :‬ﺧﺎﻧﻪ"‪" ،‬ﮐﺎﺭ"‪" ،‬ﺧﻄﺮ ﻣﺮﮒ" ﻭ "ﺑﯽﻋﻔﺘﯽ"‪.‬‬
‫»ﻧﻪ!‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺧﻨﺪﻩﺍﺵ ﺧﻔﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪.‬‬
‫ﺭﻭﻥ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﺷﺎﻧﺴﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻴﻢ! ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﻣﻦ‬
‫ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﻢ! ﺷﺮﻁ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ ﺍﻭﻧﻮ ﻭ ﺑﺎﺑﺎ ﺳﺎﻝ ﺷﺸﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻭﻥ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎﺭﻭ ﺩﺭﮎ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﮐﻪ‪ «...‬ﺣﺎﻻ ﺭﻭﻥ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﻏﺮﻳﺒﯽ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻴﻪ؟«‬
‫ﺭﻭﻥ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤ ﹰﺎ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﺩﻭﺧﺖ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﮐﻪ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ‪،‬‬
‫ﺭﻓﻴﻖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ‪ ...‬ﮐﻪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﮐﻪ ﭼﯽ؟«‬
‫»ﺗﻮ ﻣﯽﺩﻭﻧﯽ ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﭼﻴﻪ‪ ،‬ﺗﻮ ﻳﮏ ﺳﺎﻝ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺑﺎ ﭼﻮ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪﯼ‪ ...‬ﻣﻦ ﺩﻟﻢ‬
‫ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ ﺩﻓﻌﻪ ﻣﻦ ﺍﻭﻝ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﺑﻪ ﺭﻭﻥ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﻣﺼﻤﻢ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮﺭﺕ ﻳﮏ ﺭﺍﺯ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﺩ‪ .‬ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺭﻭﻥ ﺑﻴﭽﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻫﺮﯼ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺣﺎﻝ ﺭﻭﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ "ﻻﻑ ﺯﺩﻥ" ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﻫﻢ ﺍﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺿﺎﻳﻊ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﻫﺮﯼ‬
‫ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﺬﺍﺭ ﺭﻭﻥ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻣﻨﻮ ﺗﻮﯼ ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪﻩ‪ .‬ﺍﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ‬
‫ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﻪ ﺭﻭﻥ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﺪ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪ‪ ،‬ﺷﺪﻳﺪﹰﺍ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪...‬‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﻥ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﻣﻮﻓﻘﯽ ﺭﺍ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺭﻭﻥ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ‬
‫ﺑﺮﺭﺳﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻧﻪ‪ ...‬ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﺵ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻢ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻫﺮﭼﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﻳﺎﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﭘﺮﻫﻴﺰﮐﺎﺭ‪ ،‬ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻄﻤﺌﺘﺎﹰ‪ ،‬ﻧﻪ ﺩﺭ ﭼﻨﻴﻦ‬
‫ﻭﺿﻌﻴﺘﯽ‪ .‬ﺑﻮﻳﮋﻩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺁﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫*****‬
‫ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺎ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﻭ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﮐﻮﺋﻴﺪﻳﭻ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﮐﺎﭘﻴﺘﺎﻥ ﺗﻴﻢ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭ‪ ،‬ﻳﮑﺴﺮﻩ ﺑﻪ ﺗﻴﻤﺶ‬
‫ﻼ ﺍﺯ ﺷﮑﻮﻩ ﻫﺎﯼ ﺗﻴﻤﺶ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﺑﺮﺩﻩ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‬
‫ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻧﺎﻟﻴﺪﻥ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﻓﻘﻂ ﭘﺎﺳﺦ‬
‫ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺷﻤﺎ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﯽ ﺗﻨﺒﻠﻴﺪ‪«.‬‬
‫ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻣﺎﻩ ﻓﻮﺭﻳﻪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻳﮏ ﺟﻠﺴﻪ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺷﺪﻳﺪﺍﹰ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ‬
‫ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﻴﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺘﺤﻴﺮ‪ ،‬ﻧﻴﻤﻪ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﺁﻣﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﺩﻳﮕﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﺧﻴﻠﯽ ﺳﺨﺘﮕﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﻠﻴﻨﺎ‬
‫ﺟﺎﻧﺴﻮﻥ ﻣﯽ ﺷﯽ‪«،‬‬
‫»ﺟﺪﯼ؟« ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﭼﺸﻤﯽ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺁﺗﺸﻴﻦ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺯ ﺳﺮﻣﺎ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺵ ﺟﻠﻮﯼ ﭘﺲ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ‬
‫ﺑﺮﻑ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭﻩ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺯﻳﺒﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﺻﺮﻓﺎﹰ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻢ‬
‫ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ ﺑﻌﺪﯼ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺭﺍﻭﻧﮑﻼﻭ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺑﺮﻳﻢ‪ .‬ﻫﻤﺶ ﻫﻤﻴﻦ‪«.‬‬
‫»ﻫﻤﺶ ﻫﻤﻴﻦ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭ ـ ﺍﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﻣﺎﻩ ﺍﮐﺘﺒﺮ ﺑﻮﺩ ﻣﺎ ﺭﻭ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﮑﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺷﺪﺕ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ ﺍﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ ﺭﻗﻴﺐ ﺧﻴﻠﯽ‬
‫ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﺘﺮﯼ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺭﺍﻭﻭﻧﮑﻼ ﺍﺳﺖ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺗﻮ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺧﻼﺹ ﺑﺸﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ!« ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻗﺎﻃﻌﻴﺖ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺟﻠﻮﯼ ﺭﺍﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﺴﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻓﺮﻕ ﮐﺮﺩﯼ‪«،‬‬
‫»ﻓﺮﻕ ﮐﺮﺩﻡ؟« ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ .‬ﻭ ﺧﻴﻠﯽ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ‬
‫ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﺑﺎ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻭﻓﻖ ﺑﺪﻡ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻳﮑﯽﺍﺵ ﺭﻭ ﺑﮕﻮ‪«،‬‬
‫ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺩﺭ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻘﻂ ﻳﮑﯽ؟ ﻣﺮﮒ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ‪ .‬ﻗﺎﻧﻊ ﺷﺪﯼ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﺵ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻧﻪ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﯼ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩﺵ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﺗﻮ ﺑﻪ ﺗﺎﺯﮔﯽ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ‪ .‬ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﭘﻴﺶ ﻣﺮﺩ ﻭ ﻣﻦ ﻳﺎﺩﻡ ﻣﻴﺎﺩ ﺗﻮ ﺍﻭﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﻭ ﺗﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﻣﻨﺰﻭﯼ‬
‫ﺑﻮﺩﯼ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﮑﺎﺭ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻮﯼ ﺻﻮﺭﺗﺖ ﻣﯽ ﺩﻳﺪﻡ ﻭ ﺗﻮ ﺳﻌﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺗﻮ ﻣﺨﻔﯽ‬
‫ﮐﻨﯽ‪ «.‬ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﺳﺮﺳﺮﺍﯼ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﺑﺴﭙﺎﺭﻧﺪ‪» .‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﺍﻵﻥ‪ ...‬ﺗﻮ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﯼ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﻧﻤﻴﺎﯼ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻌﺎﺷﺮﺗﯽ ﺷﺪﯼ‪ ...‬ﻣﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‬
‫ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«.‬‬
‫»ﻭﺍﻗﻌﯽ ﻧﻴﺴﺖ؟« ﻫﺮﯼ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺯ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺩﻳﮕﻪ ﺭﻭﺭﺍﺳﺖ ﻧﻴﺴﺘﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ .‬ﺗﻮ ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺭﻭﺭﺍﺳﺘﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﻫﻤﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﻴﮑﻨﯽ ﻭ‬
‫ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺍﻣﺎ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻧﺎﻟﻴﺪ‪» :‬ﺍﻳﻦ ﺑﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺎﺷﻢ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﺗﺤﺖ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻋﺎﺩﯼ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺍﯼ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ‪ ...‬ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ ﺁﺩ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ‪ ...‬ﺗﺎ‪ ...‬ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻮ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﻣﺮﮒ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭﻩ‪،‬‬
‫ﭼﻮﻥ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺧﻮﺑﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻭﺭ ﻧﮑﻦ‪ «،‬ﺍﻭ ﺷﺎﻧﻪﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﻘﻮﻁ ﻧﮑﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﻧﺮﺩﻩ ﻫﺎ ﭼﻨﮓ ﺑﺰﻧﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺑﺮﺝ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭ ﺑﺮ ﻧﻤﯽﮔﺮﺩﻳﻢ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻳﺎ ﻻﺍﻗﻞ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻣﻌﻤﻮﻝ‪ «،‬ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺭﻓﺘﻦ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﺮﻭ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﭼﺸﻢ‬
‫ﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﻣﺠﺴﻤﺔ ﺑﺎﺭﻧﺎﺑﺎﺱ ﺍﺣﻤﻖ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺍﺗﺎﻕ‬
‫ﺑﺮﻭ ﻭ ﺑﻴﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﺳﺘﯽ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺩﺧﺘﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻣﺎ ﺍﻵﻥ ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﻳﻢ؟‪«،‬‬
‫»ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﭼﻴﻪ؟ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻳﻢ ﺑﻪ ﺑﺮﺝ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪﻭﺭ ﺑﺮﻳﻢ ﻭ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﺨﺘﺨﻮﺍﺑﻤﻪ‪«.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ .‬ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﯼ‪ ،‬ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻧﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﮐﺎﺭﯼ ﺑﺎﻫﺎﺕ‬
‫ﻧﺪﺍﺭﻡ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪ‪ ،‬ﺍﮔﺮ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺑﺪﻭﻥ ﺷﮏ ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺧﻼﺹ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﺍﺗﺎﻕ‬
‫ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﯼ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺒﻬﻮﺕ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﺗﺎﻕ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﺍ‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎﻥ ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻭﺭﻭﺩ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻂ ﺍﺗﺎﻕ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪ‪ ،‬ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﺍﯼ‬
‫ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺗﺨﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﺍﯼ ﺑﺎ ﮔﺮﻣﺎﻳﯽ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﺨﺘﺖ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﯼ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﻧﺸﺴﺖ‪» .‬ﺑﺮﻭ‪ ،‬ﺩﺭﺍﺯ ﺑﮑﺶ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺭﻭﺵ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻨﻮ ﻳﺎﺩ ﺑﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﻣﻴﻨﺪﺍﺯﻩ‪«.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﺗﻮ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺑﻮﺩﯼ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺎ ﺷﻴﻄﻨﺖ ﻣﯽ ﺩﺭﺧﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺁﺭﻩ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻴﻤﻪ ﻭﺣﺸﺘﺰﺩﻩ‪ ،‬ﻧﻴﻤﻪ ﻧﺎﺑﺎﻭﺭ ﺍﻭ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺗﺎﺑﺴﺘﻮﻥ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ‬
‫ﻣﻦ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺧﺎﻟﻪ ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﻭ ﺩﺍﺩﻟﯽ ﭘﻴﺶ ﻳﻪ ﺭﻭﺍﻧﭙﺰﺷﮏ ﺭﻓﺘﻢ‪ .‬ﻣﯽﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﻣﻨﻮ ﺗﻮﯼ ﺧﻮﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺬﺍﺭﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩ ﻣﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﺭﻭ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺩﻟﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺍﻧﭙﺰﺷﮏ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺍﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺣﻤﻠﺔ‬
‫ﻻ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺶ‪ «...‬ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ‬
‫ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺳﺎﺯﻫﺎ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﮐﺎﺑﻮﺱ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﻼ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺩﺍﺩﻟﯽ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪...‬‬
‫ﭼﭗ ﭼﭗ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺍﮔﻪ ﺭﺍﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮﺍﯼ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ‪ 37‬ﺗﺎ ﻫﺪﻳﻪ‪ 36 ،‬ﺗﺎ ﮔﺮﻓﺖ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻗﻴﺎﻓﻪﺍﺵ ﺟﺪﯼ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﯽ ﺑﻴﻨﯽ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭﻥ ﮐﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩﯼ‪«.‬‬
‫»ﭼﻪ ﮐﺎﺭﯼ؟«‬
‫»ﺑﺎﻣﺰﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ ﻳﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭼﻴﺰﯼ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﯼ ﮐﻨﯽ‪«.‬‬
‫»ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﻫﻮﺵ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﻏﺮ ﻏﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺸﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﯽ ﭼﺮﺍ ﻣﻨﻮ ﺁﻭﺭﺩﯼ ﺍﻳﻨﺠﺎ‪«.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ ﺷﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﺣﺎﻓﻈﺔ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﺧﻮﺏ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪ ...‬ﺍﮔﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪﺍﺕ ﺧﻴﻠﯽ ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ ،‬ﺑﮕﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ :‬ﺩﺍﺷﺘﯽ ﭼﯽ ﻣﯽﮔﻔﺘﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﺭﺍﻩ ﭘﻠﻪﻫﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩ؟«‬
‫»ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﯼ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻋﻠﺘﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭﻥ ﺗﻤﺮﻳﻨﻬﺎﯼ ﺳﺨﺖ‬
‫ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻴﺪﯼ ﻭ ﺧﻮﺩﺗﻢ ﺳﺨﺖ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ ...‬ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻗﺎﻳﻢ‬
‫ﮐﺮﺩﯼ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻃﻌﻨﻪ ﺁﻣﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻭ ﺭﻭﺍﻧﭙﺰﺷﮏ ﺑﺰﺭﮒ ﭼﻪ ﻧﻮﻉ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺭﻭ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟« ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺗﻴﺮﺓ ﺗﺨﺖ‬
‫ﺧﻮﺍﺏ ﺯﻝ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺁﻧﺮﺍ ﺳﻮﺭﺍﺥ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻧﻪ‪ .‬ﺑﺮﻳﺰ ﺑﻴﺮﻭﻥ‪، ،‬ﻗﻠﺒﺘﻮ ﺑﺎﺯ ﮐﻦ‪ ،‬ﺧﻮﺩﺗﻮ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺧﻼﺹ ﮐﻦ‪ ،‬ﻫﺮﭼﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ‪ ...‬ﻣﻦ‬
‫ﻗﻮﻝ ﻣﯽ ﺩﻡ ﻫﺮﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺑﮕﯽ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﺭﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻬﺎﺭ ﺩﻳﻮﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺎﻳﺒﺎﻥ ﭼﺘﺮﯼ ﺗﺨﺘﺶ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻧﺎﻓﺬ ﺑﺮﺍﻧﺪﺍﺯ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﭼﻴﺰﯼ‬
‫ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﻳﺪ ﺻﻤﻴﻤﻴﺖ‪ ،‬ﺧﻠﻮﺹ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩ ـ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﺍﻭ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ‬
‫ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻐﺰﺵ ﮔﻴﺞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺁﻳﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﮕﻮﻳﺪ؟ ﺁﻳﺎ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ‬
‫ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ؟ ﻭ ﺁﻳﺎ ﮔﻔﺘﻨﺶ ﮐﻤﮑﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ؟ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻴﺸﻪ‬
‫ﺩﺭﻭﻥ ﺳﻴﻨﻪ ﺍﺵ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﺩ‪ ،‬ﺧﻔﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﭼﺮﺍ ﺟﻴﻨﯽ؟‬
‫ﻣﻐﺰﺵ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪ :‬ﭼﻮﻥ ﺍﮔﻪ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﺣﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﻭ ﺑﺪﻭﻧﻪ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﺟﻴﻨﻴﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺧﻴﺎﻧﺖ‬
‫ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﯽ ﺳﺮﺕ ﺑﻴﺎﺭﻩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺣﻖ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺍﺯﺵ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﺎﻟﻪ ﮐﺮﺩ‪ :‬ﺁﺧﺮﺵ ﮐﻪ ﭼﯽ‪ ،‬ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﯽ‪ ،‬ﺑﻼﺧﺮﻩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻪ‪،‬‬
‫ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻭﻧﺠﻮﺭﯼ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ‪ .‬ﺑﮕﻮ ﻭ ﺧﻮﺩﺗﻮ ﺧﻼﺹ ﮐﻦ‪ .‬ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺩﺍ ﺑﺎﺩ‪» .‬ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺏ ﺟﻴﻨﯽ‪ «،‬ﺟﺮﺃﺕ ﻧﺪﺍﺷﺖ‬
‫ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﺑﺸﻨﻮﯼ ﺣﺘﻤ ﹰﺎ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻣﯽ ﺷﯽ‪ .‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ‬
‫ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﺸﻨﻮﯼ؟«‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﻀﻄﺮﺏ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻮﻥ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﮔﻔﺘﻨﺶ ﺑﻪ ﺗﻮ‬
‫ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﮕﯽ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﻔﺴﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﮐﺮﻳﺴﻤﺲ ﺑﺎ ﻳﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻡ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ‬
‫ﮐﯽ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺳﮑﻮﺕ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﺎﺵ ﻻﻝ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺯﺩ‪ ،‬ﺯﻳﺮﭼﺸﻤﯽ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﻭﺑﺮﻭﻳﺶ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﺷﮑﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪﻩ‬
‫ﻻ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ‬
‫ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﯼ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩﺵ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﺁﻳﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻼ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﺠﺎ‬
‫ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﮐﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﮕﯽ‪ ،‬ﻭ ﺍﻵﻥ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺍﻧﭙﺰﺷﮏ ﺗﻮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻡ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﮕﻴﻢ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺱ‪،‬‬
‫ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﺮﻩ‪ ...‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯﺕ ﺳﻮﺍﻝ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ "ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﺍﻭﻥ ﮐﯽ ﺑﻮﺩ"‬
‫ﭼﻴﻪ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻣﻼﻳﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺷﹸﮏ‬
‫ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺍﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ‪ ،‬ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﻭﻥ ﭼﻮ ﭼﺎﻧﮓ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺍﻭﻥ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ‬
‫ﻼ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ‬
‫ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﺵ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺭﻳﺨﺘﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺍﻭﻣﺪﻩ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﺑﻌﺪﹰﺍ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﻮ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﻧﻴﻮﻣﺪﻩ ﻭ ﻣﻦ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻣﯽﺩﻡ ﺍﻳﻦ ﺁﺩﻡ ﻣﺘﻘﻠﺐ ﺍﺯ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﺮﮐﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﭼﻮ ﻭ ﺍﻏﻮﺍ ﮐﺮﺩﻥ‬
‫ﻣﻦ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﻫﻢ ﺷﺪ‪«.‬‬
‫»ﻓﻬﻤﻴﺪﻡ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻭ ﺍﻵﻥ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﺻﻠﯽ ﺗﻮ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﺍﻭﻥ ﮐﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ‬
‫ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﭼﻮ ﻧﺒﻮﺩﻩ؟« ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫ﻋﺠﻠﻪ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻭﻗﺘﯽ ﻳﻪ ﺳﻮﺍﻝ ﺧﻴﻠﯽ ﺷﺨﺼﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪﻡ ﺑﮕﻮ ﺗﺎ ﺑﺲ ﮐﻨﻢ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺍﻭ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺬﺍﺭ ﺗﺎ ﺁﺧﺮﺵ ﺑﺮﻳﻢ‪«.‬‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺩﺍﺭﯼ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻼ ﺟﺮﺃﺕ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺑﺎ‬
‫ﻼ ﻣﺎﻳﮑﻞ ﮐﻮﺭﻧﺮ )ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﻼ ‪ ...‬ﻣﺜ ﹰ‬
‫»ﺑﺪ‪ .‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﻴﭽﺎﺭﮔﯽ‪ .‬ﻓﺮﺽ ﮐﻦ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻓﺮﺽ ﮐﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺜ ﹰ‬
‫ﻣﻦ( ﺩﻭﺳﺘﯽ ﻭ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﯼ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽﺷﯽ ﻭ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﯽ ﺍﻭﻥ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﻣﺎﻳﮑﻞ ﮐﻮﺭﻧﺮ ﺑﺎﺷﻪ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺁﺯﺭﺩﻩ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺎﻳﮑﻞ ﮐﻮﺭﻧﺮ‬
‫ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻡ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﺑﺬﺍﺭ ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ‪ ...‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻣﻦ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ؟ ﺍﺣﺴﺎﺱ‬
‫ﺳﺮﺩﺭﮔﻤﯽ‪ .‬ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﮔﯽ‪ .‬ﻣﺨﺼﻮﺻ ﹰﺎ ﺍﮔﻪ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ «.‬ﺟﻴﻨﯽ ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻧﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺮﯼ ﮐﻪ ﺭﻧﮓ ﺍﺯ ﺭﺧﺴﺎﺭﺵ ﭘﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺧﺪﺍﯼ ﻣﻦ‪ ،‬ﻧﮕﻮ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﻧﺒﻮﺩﯼ‪...‬؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻓﺮﻭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ .‬ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺯﻣﻴﻦ ﺩﻫﻦ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻠﻌﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻻ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﮐﺎﺭ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﯽﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺳﭙﺎﺳﮕﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺁﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺷﺎﻧﺔ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻫﯽ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﺯﻳﺎﺩ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪،‬‬
‫ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﺯﻳﺎﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺧﻴﻠﯽ ﺁﺭﺯﻭﯼ "ﭘﺴﺮﯼ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪ" ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﺎﻧﻢ ﭘﺎﻣﻔﺮﯼ ﺑﺮﻧﺪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻣﺎ ﻳﻪ ﻧﮑﺘﻪ ﺩﻳﮕﻢ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﻫﺎﯼ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﺍﻭ‬
‫ﺍﺗﻔﺎﻗ ﹰﺎ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻮﻫﺎﺷﻮ ﺭﻭﯼ ﺑﺎﻟﺶ ﻣﻦ ﺟﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻭ ﺭﻧﮓ ﺍﻭﻥ ﻣﻮ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﻗﺮﻣﺰﻩ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﯼ ﺭﻭ‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺭﻧﮓ ﻣﻮ ﻧﺪﻳﺪﻡ‪ ...‬ﺑﺠﺰ ﻣﺎﺭﻳﺘﺎ ﺍﺟﮑﺎﻣﭗ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻭﻥ ﺟﻮﺷﻬﺎﯼ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻣﺘﻨﻔﺮﻩ‪«.‬‬
‫ﻻ ﺍﻭﻥ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﻔﺴﻄﻪ ﺑﺎﺯ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﭘﺲ‪ ...‬ﻳﻪ ﺳﺎﺣﺮﻩ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺷﺐ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﮐﺮﺩﯼ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺧﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﻧﻘﺸﻪ ﺭﻭ ﮐﺸﻴﺪﻩ‪ ...‬ﻣﻦ ﺷﺮﻁ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ ﺗﻮ‬
‫ﺭﻭﻳﺎﯼ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻫﺎﺕ ﺗﻮ ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺴﺘﯽ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺗﻮﯼ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺩﻳﮕﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﻳﻪ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«.‬‬
‫»ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﻗﻴﻘ ﹰﺎ ﻫﻤﻮﻥ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﺎﺷﻢ!« ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ ﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﻪ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﻟﻌﻨﺘﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﻢ ﺳﻴﺮ ﺷﺪﻡ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ "ﭘﺴﺮﯼ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪ" ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﻣﺘﻨﻔﺮﻡ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺍﻳﻦ ﺯﺧﻢ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺩ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻴﺰﺍﺭﻡ! ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﺔ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻩ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﺍﻏﻮﺍ ﮐﺮﺩ ﻣﺘﻨﻔﺮﻡ‪ ،‬ﭼﺮﺍ ﻳﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺗﻮ "ﺩﻳﻠﯽ ﭘﺮﺍﻓﺖ" ﻧﻤﯽ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪ ﮐﻪ "ﻫﯽ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻤﻬﺎ‪،‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﮑﺎﺭ ﺭﻭﺑﺎﻩ ﺗﻤﻮﻡ ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻓﺼﻞ ﺷﮑﺎﺭ ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮﻩ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﻴﺪ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻳﻪ ﺗﺎﺭ ﻣﻮﯼ ﭼﻮ‬
‫ﭼﺎﻧﮓ ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬ﻭ ﺑﻌﺪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺘﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮏ ﺷﺐ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎﺭﻳﺪ! ﺣﻘﻴﻘﺘ ﹰﺎ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻟﮑﻨﺖ‬
‫ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﻫﻤﺔ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻣﺘﻨﻔﺮﻡ‪«.‬‬
‫»ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮﺩ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ‪» .‬ﺣﺎﻻ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺩﺍﺭﯼ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻳﻪ ﮐﻢ‪«.‬‬
‫»ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻗﺴﻤﺖ "ﻓﺼﻞ ﺷﮑﺎﺭ ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ" ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺷﻢ ﺍﻭﻣﺪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺯﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ ﺟﻠﻮ ﺧﻨﺪﻩ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻭﻗﺘﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽﺷﯽ‪ ،‬ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﮐﻨﺘﺮﻟﯽ ﺭﻭﯼ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﯽ‪ ،‬ﻧﺪﺍﺭﯼ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﻗﺪﻡ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ‪،‬‬
‫ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﺑﺸﻴﻦ ﺍﻳﻨﺠﺎ‪ «،‬ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻠﻮ ﺑﺨﺎﺭﯼ‪ ،‬ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﻫﻢ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ‬
‫ﻼ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﻭ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﯽ‪«،‬‬
‫ﺷﺮﻣﻨﺪﻡ‪ ،‬ﻭ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﻧﺪﺍﺩ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺗﻮ ﺧﻴﻠﯽ ﺷﺎﻧﺲ ﺁﻭﺭﺩﯼ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﯼ ﻧﺎﺑﺨﺸﻮﺩﻧﯽ ﺭﻭ ﻳﺎﺩ ﻧﻤﻴﺪﻥ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﺮ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﯽ ﺳﺮﺕ ﺑﻴﺎﺭﻡ ﻭ ﭼﻪ ﺟﻮﺭﯼ ﻃﻠﺴﻤﺖ ﮐﻨﻢ‪،‬‬
‫ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺫﻫﻨﻢ ﻧﺮﺳﻴﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﻋﺬﺍﺑﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺕ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﮐﺸﻴﺪﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺷﺪﻧﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﺑﻴﺮﺣﻢ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﭘﺴﺮﯼ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺩﺭ ﭼﻨﻴﻦ‬
‫ﻼ ﮐﺎﺭﻳﻪ ﮐﻪ‬
‫ﺷﺮﺍﻳﻄﯽ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﺬﺍﺏ ﺑﺪﻡ‪ «.‬ﭼﺸﻤﮑﯽ ﺯﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﯽ ﺫﺍﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﻪ ﻭﻗﺖ ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﺮ‪ .‬ﻓﻌ ﹰ‬
‫ﻼ ﺍﻳﻨﻮ ﺯﻳﺮﺳﺒﻴﻠﯽ ﺭﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺷﺪﻩ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﭘﺲ ﻣﻦ ﻓﻌ ﹰ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺟﻴﻨﯽ ﻫﻢ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﮐﻪ ﺍﻵﻥ ﺩﺍﺭﯼ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﻦ ﻳﻪ ﺧﻮﮎ ﺷﻬﻮﺗﺮﺍﻥ ﻋﻮﺿﯽ ﺍﻡ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺸﯽ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻥ ﺟﻠﻮ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ‪» .‬ﺣﺎﻻ ﮐﺎﺭﻳﻪ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﺯﻳﺎﺩ ﺧﻮﺩﺗﻮ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻧﮑﻦ‪ ،‬ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ‬
‫ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﺎﻋﺚ ﺩﺭﺩﺳﺮﺕ ﻧﺸﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﻗﻮﻝ ﺑﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﺍ ﻧﮑﻨﯽ‪«.‬‬
‫»ﻗﻮﻝ ﻣﯽ ﺩﻡ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﻩ ﻣﻦ ﺑﺮﻡ‪ «،‬ﻭ ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺍﻓﺴﺮﺩﺓ ﻫﺮﯼ ﭼﺸﻤﮑﯽ ﺯﺩ ﻭ‬
‫ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺟﻠﺴﺔ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪﯼ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻮﻗﻊ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﻫﻔﺘﺔ ﺑﻌﺪ‪«.‬‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﺩ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﯼ ﻫﺎ ﻧﻈﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﺑﺎ ﺟﻠﺴﺎﺕ "ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ" ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎﺩﯼ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ـ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﺩﺭﻭﻧﮕﺮﺍ ﻭ ﻣﻨﺰﻭﯼ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻪ‬
‫ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺑﺮﻭﻧﮕﺮﺍ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺟﺎﻳﯽ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﺍﻳﻨﻬﺎ‪.‬‬
‫ﻧﺰﺩﻳﮑﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﻟﮕﺮﻣﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺍﺯ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻤﺮﺍﻫﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺑﺎﻟﻴﺪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﯼ ﻫﺎ‬
‫ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻴﺰﯼ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺎﻥ ﺑﺮﻭﺯ ﻧﺪﻫﻨﺪ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﻫﺮﯼ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻧﺎﻣﻪ ﻣﯽﻧﻮﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺭﻭﻥ ﺳﻌﯽ‬
‫ﻣﯽﮐﺮﺩ ﻣﺎﺩﺭﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻫﺪ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻭ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻣﺎﻟﯽ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ‬
‫ﺷﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻣﻼﻝ ﺁﻭﺭ ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﭙﺮﯼ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ ﻫﺮﯼ ﮐﻤﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ :‬ﻫﺪﻳﻪ ﻫﺎﯼ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺯ ﺗﻮﻟﺪﺵ‬
‫ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻏﻴﺒﺖ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﻭ ﺳﻴﺮﻳﻮﺱ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭﺩﻧﺎﮎ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺟﻐﺪﯼ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺭﻳﺨﺖ‪ .‬ﺟﻐﺪﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﺭﻧﮓ ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﺗﺎﻕ‬
‫ﺷﻴﺮﺟﻪ ﺯﺩ ﻭ ﭘﻴﻐﺎﻣﺶ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺳﺮ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﯼ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺷﺎﻣﻞ ﻳﮏ ﺧﻂ ﺑﻮﺩ‪:‬‬

‫ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺍﺯ ﻣﻮﻗﻌﺶ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﻟﯽ‪ ،‬ﺗﻮﻟﺪﺕ ﻣﺒﺎﺭﮎ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺿﻤﻴﻤﺔ ﻧﺎﻣﻪ ﻋﮑﺲ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﺗﻴﺮﻩ ﺍﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻘﭽﺔ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺑﻘﭽﻪ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺗﮑﺎﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ‪ .‬ﺩﺭ‬
‫ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻧﻈﺮ ﻫﺮﯼ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﭼﻴﺴﺖ‪ ،‬ﭘﺲ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﻋﮑﺲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ‬
‫ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﯽ ﻫﺮﯼ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻭﺿﻮﺡ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻘﭽﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻗﻨﺪﺍﻕ ﭘﺎﺭﭼﻪ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﯽ ﻣﻮ ﻭ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﻧﻮﺯﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻥ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ‪.‬‬
‫ﻧﻮﺯﺍﺩ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺭﺳﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﺯﺍﺩ ﻧﺎﺭﺱ‪ ...‬ﻣﻌﻨﯽﺍﺵ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺪﻭﺩﹰﺍ ﻫﺸﺖ ﻣﺎﻫﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫ﻋﮑﺲ‪ ،‬ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﻫﺮﯼ ﺭﻫﺎ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪6‬‬
‫ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺟﻴﻨﯽ‬
‫ﺁﮔﻮﺳﺖ ‪ ،2003‬ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺷﻤﺎﺭﻩ ‪12‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻮ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻣﺘﻘﻠﺐ ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭﯼ‪«،‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻨﻄﻮﺭﻩ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻭ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﯽ؟«‬
‫ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻩ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﮔﺮ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﻦ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﺪﯼ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺭﻧﺠﻴﺪﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﺪﻡ!«‬
‫ﻼ ﻣﺮﺩﺩ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫»ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻻﺍﻗﻞ ﺍﻭﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮﺩﻡ‪ .‬ﻣﻦ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻧﺎﺍﻣﻴﺪ ﺑﻮﺩﻡ‪ ...‬ﻣﻦ ﺩﺭ ﻫﻔﺪﻩ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﭘﺪﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﻴﺎﻡ‪ ...‬ﻭ‬
‫ﺍﮔﻪ ﺭﺍﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮﺍﯼ‪ ،‬ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﻴﺎﻡ‪«.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﺗﻮ‪ ...‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ ﺩﻓﻨﯽ ﺭﻭ ﺧﻴﻠﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﭼﻮﻥ ﺩﻟﺖ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻭﻧﻮ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﯼ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﺍﻭﻥ‬
‫ﻳﮑﯽ ﻧﻤﺮﺩﻩ؟«‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﯼ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﮒ ﺑﭽﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﻴﺎﻡ‪ ...‬ﻧﻪ‪ ...‬ﺍﻭﻥ ﻳﮑﯽ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ ...‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ‬
‫ﺣﺎﻝ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻣﻦ ﺍﻭﻧﻮ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺍﻭﻧﻮ ﺩﻳﺪﯼ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺑﺪ ﺧﻠﻘﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺑﻪ ﺷﺨﺼﻪ ﻧﻪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺗﻮﯼ ﻋﮑﺲ‪ ،‬ﺳﺎﻝ ﺍﻭﻝ‪ ،‬ﻫﺮ ﻣﺎﻩ ﻳﻪ ﻋﮑﺲ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻢ‬
‫ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺳﺎﻟﯽ ﻳﮑﺒﺎﺭ‪ ،‬ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻮﻟﺪﺵ‪ ...‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺍﻳﻦ ﻋﮑﺴﻬﺎ ﺭﻭ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻨﻮ ﺁﺯﺍﺭ ﺑﺪﻥ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﻨﻮ ﺗﺤﺮﻳﮏ‬
‫ﮐﻨﻦ‪ ،‬ﺗﺎ ﻗﻠﺐ ﻣﻨﻮ ﺟﺮﻳﺤﻪ ﺩﺍﺭ ﮐﻨﻦ‪ «...‬ﻭ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪ :‬ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﯼ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺒﺎﺩﺍ ﮐﺎﺭ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺍﯼ‬
‫ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺍﻳﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﭘﺪﺭ ﺍﻭﻥ ﺑﭽﻪ‪ ،‬ﺗﻮ ﺣﻖ‬
‫ﺩﺍﺭﯼ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﺒﻴﻨﯽ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﺟﻴﻨﯽ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻳﮏ ﺭﺍﺯ‬
‫ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﺁﺧﺮ ﺳﺮ ﻓﻬﻤﻴﺪﯼ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﭽﻪ ﮐﻴﻪ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﮐﯽ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫»ﺑﻮﺩ؟«‬
‫»ﻣﺮﺩﻩ‪ .‬ﻣﻮﻗﻊ ﺯﺍﻳﻤﺎﻥ ﻣﺮﺩ‪ .‬ﺍﺳﻤﺶ ﻟﻴﻨﺪﺍ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺍﻭﻩ‪ ...‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺧﺮﺧﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻒ ﻧﺒﺎﺵ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺮﺍﺵ ﻣﺘﺄﺳﻒ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ‪...‬ﻭﻟﯽ ﻫﺮﯼ!« ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﺁﻣﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﮑﻦ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ...،‬ﺗﻮ ﻫﻴﭽﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻭﻥ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ .‬ﺍﻭ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭﺵ‬
‫ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻭﻧﻢ ﺗﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻪ ﺍﻭ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺗﺮﺣﻢ ﻭ‬
‫ﺗﺄﺳﻒ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫»ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺖ ﻭ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻻ ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﺭﻭﯼ ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻘﻄﺔ ﺣﺴﺎﺳﯽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ـ ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﺳﺎﺩﮔﯽ ﺍﺯ ﺍﺩﺍﻣﺔ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺳﺮ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺯﺩ‪.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ‪ :‬ﭼﺮﺍ ﺑﭽﻪ ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ ـ ﭘﻴﺶ ﭘﺪﺭﺵ؟‬
‫ﻃﺒﻴﻌﻴﻪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻭﻧﻮ ﭘﻴﺶ ﭘﺪﺭﺵ ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ‪«...‬‬
‫» ﺩﻳﮕﻪ ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﺎﻓﻴﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﺋﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺗﻮﺍﻓﻘﺸﺎﻥ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ :‬ﺍﮔﺮ ﻫﺮﯼ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﻓﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻫﻢ‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺍﺟﺒﺎﺭﯼ ﺍﺵ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮﯼ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻣﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﮔﻔﺖ‪ «.‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ‬
‫ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﭘﺮﺳﺶ ﺁﻣﻴﺰ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻭﻟﯽ ﺍﮔﻪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻣﻨﻮ‬
‫ﺑﺒﻴﻨﯽ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﺯﺑﻮﻥ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻟﮋﻳﻠﻴﻤﺎﻧﺴﯽ ﺑﻠﺪﯼ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺎﻓﯽ ﺩﻳﺪﻡ ﮐﻪ ﺍﺳﻨﻴﭗ ﭼﻴﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺗﻮﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺯﻣﺰﻣﻪ‬
‫ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ؟ ﻭﻗﺘﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺫﻫﻨﺖ ﺑﺸﻢ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﻳﻠﯽ ﻧﻴﺴﺘﯽ‬
‫ﻓﺎﺵ ﺑﺸﻪ‪«.‬‬
‫»ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﺍﺯ ﻧﺪﺍﺭﻡ‪ .‬ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﺑﺘﺮﺳﯽ ﻣﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﺍﺯ ﺫﻫﻦ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﻢ‬
‫ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪«...‬‬
‫»ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭﻡ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻡ‪ .‬ﺗﻮ ﭼﻴﺰﯼ ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ‬
‫ﻣﻨﻮ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﺎﻝ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﻳﺪ‪...‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻢ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻦ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻟﮋﻳﻠﻴﻤﺎﻧﺲ‪«.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﻴﺎﻥ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺍﻭ‪.‬‬

‫»ﭘﺪﺭﺕ ﺩﺭ ﺗﺼﺮﻑ ﭘﺪﺭ ﻣﻨﻪ‪ ،‬ﻭﻳﺰﻟﯽ‪ «،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﺯﺩ‪» .‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻧﮑﻨﻢ‪ ،‬ﺩﺍﺭﻩ ﻋﺬﺍﺏ ﻣﯽ ﮐﺸﻪ‪ ...‬ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮﺭ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ‪«.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺟﻴﻨﯽ ﺗﻨﮓ ﺷﺪ‪» .‬ﭼﺮﺍ ﺩﺍﺭﯼ ﻣﻨﻮ ﺁﺯﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﯼ‪ ،‬ﻫﺎ؟ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺑﺒﻴﻨﯽ ﮐﻪ ﺧﺮﺩ ﻣﯽ ﺷﻢ‪«.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻧﻘﺶ ﻳﻪ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻭ ﭘﺪﺭﺕ ﺭﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻣﯽ ﺩﯼ‪«.‬‬
‫»ﭼﻘﺪﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻗﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﭘﻮﻝ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ‪«...‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺧﻨﺪﺓ ﺗﻴﺰﯼ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺴﺨﺮﮔﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﻮﻝ؟؟؟ ﺧﺪﺍﯼ ﻣﻦ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺣﺘﯽ ﺑﺘﻮﻧﯽ‬
‫ﺗﺼﻮﺭﺵ ﺭﻭ ﺑﮑﻨﯽ ﭘﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ!«‬
‫»ﭘﺲ؟ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﭘﺪﺭﻡ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻗﺪﻣﯽ ﭘﻴﺶ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺷﻴﻄﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻟﺐ ﺩﺍﺷﺖ ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﺗﻮ ﺭﻭ‪«.‬‬
‫»ﺑﺪﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﻣﻦ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺯﻥ ﻭ ﺷﻮﻫﺮ ﺍﻋﻼﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ «.‬ﮐﺸﻴﺶ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺑﺸﺎﺷﯽ‬
‫ﺑﻪ ﺯﻭﺝ ﺟﺪﻳﺪ‪ ،‬ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺍﻓﺰﻭﺩ‪» :‬ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﻫﻤﺴﺮﺗﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﺒﻮﺳﻴﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﺼﻤﻴﻤﯽ ﺭﺍﺳﺦ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﻣﯽ ﻓﺸﺮﺩ‪ ،‬ﺗﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﻫﺪ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺍﯼ ﺑﺒﻮﺳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻟﻤﺲ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺭﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺶ ﺧﻮﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﺑﻮﺗﻪﺍﯼ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﺜﻞ ﺁﺩﻣﻬﺎﯼ ﺑﺮﻕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻣﻮﻫﺎﯼ ﻫﺮﯼ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﻴﻨﮑﺶ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺧﺮﺍﺷﻴﺪﮔﯽ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺮﻳﺪﮔﯽ ﻫﺎ‬
‫ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺳﺒﺰ ﺗﻴﺮﻩ ﺍﺵ ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺷﮏ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺷﻌﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻧﻔﺮﺕ ﻭ‬
‫ﺑﻴﺰﺍﺭﯼ ﺍﺵ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺷﻴﺸﺔ ﺷﮑﺴﺘﺔ ﻋﻴﻨﮑﺶ ﻫﻢ ﺣﺲ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﺩﺳﺖ ﻣﻨﺠﻤﺪﯼ ﻗﻠﺒﺶ ﺭﺍ‬
‫ﺳﻮﺭﺍﺥ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺑﮑﺸﺪ "ﺍﻳﻦ ﻳﻪ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﺪﻡ!" ﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺍﻭ ﺑﺪﻭﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﭼﻨﮓ‬
‫ﻣﺤﮑﻢ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻭﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﺟﺎﺯﺓ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﺳﺮﻳﻌﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻭ‬
‫ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻧﺶ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺁﻳﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﺮﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪﻩ‬
‫ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻫﺮﯼ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺁﻳﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﻫﺮﯼ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻳﺎ ﺍﻭ ﺩﭼﺎﺭ ﺗﻮﻫﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺁﻳﺎ ﻣﻐﺰ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺍﺵ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ؟‬
‫"ﺟﺸﻦ ﻋﺮﻭﺳﯽ" ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺖ )ﻣﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﺑﯽ ﻣﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻭ ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﭘﺬﻳﺮﺍﻳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﻭﻳﺰﻟﯽ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻬﺎﯼ "ﻣﻦ ﺍﻭﻧﻬﺎﺭﻭ ﻣﯽﮐﺸﻢ‪ ،‬ﻗﺴﻢ ﻣﯽﺧﻮﺭﻡ" ﺑﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺩ ﻭ ﺑﺪﻝ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ(‪ ،‬ﮐﻪ ﺳﺮ ﺁﻣﻮﺱ ﺩﻳﮕﻮﺭﯼ ﺩﺭ ﺁﺗﺶ‬
‫ﺑﺨﺎﺭﯼ ﺁﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺁﻣﻮﺱ؟« ﺧﺎﻧﻢ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﻣﻼﻗﻪ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺮ ﺁﻣﻮﺱ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﺎﻟﯽ‪ ،‬ﺁﺭﺗﻮﺭ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟«‬
‫»ﺍﻭ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ «،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﺟﻠﻮﯼ ﺩﻳﺪ ﺁﻣﻮﺱ ﺩﻳﮕﻮﺭﯼ ﺭﺍ ﺳﺪ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﺒﻴﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺁﻣﻮﺱ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﯽ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﺎﻧﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﺩﺭ‬
‫ﺗﻌﻄﻴﻼﺕ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ ـ ﻻﺍﻗﻞ ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺎﻟﯽ ﺳﺮﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ‬
‫ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺍﺳﻴﺮ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ‪.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﭼﻲ ﺷﺪﻩ؟«‬
‫ﺟﻮﺍﺏ ﺁﻣﺪ ﮐﻪ‪» :‬ﻳﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ‪«،‬‬
‫ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﻭ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻀﻄﺮﺑﯽ ﺭﺩ ﻭ ﺑﺪﻝ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺷﻨﻴﺪﻳﻢ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ ﻫﻢ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺑﻮﺩﻩ‪ .‬ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﺭﻫﺎ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎﯼ ﻣﺎ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮ ﺷﺪﻩ‬
‫ﺍﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺁﺯﮐﺎﺑﺎﻧﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻭﺯﻳﺮ ﻣﺮﺩﻩ‪...‬‬
‫»ﻣﺮﺩﻩ؟« ﻣﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪.‬‬
‫ﻻ‬
‫ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺎﺁﺭﺍﻣﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭﺯﻳﺮ ﻭ ﺑﺎ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﺭ ﺁﻣﺪﻥ ﮐﺴﯽ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﺍﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺯﮐﺎﺑﺎﻥ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ...‬ﻻﺯﻡ ﺑﻪ ﺫﮐﺮ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧﺪﻩ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ‪ .‬ﻭ ﻣﯽﮔﻦ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﻫﻢ ﺣﻈﻮﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ‪ ...‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻭﻟﯽ‪...‬‬
‫ﺑﻌﺪﹰﺍ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻣﯽ ﺷﻪ‪ ...‬ﺍﻵﻥ ﻣﺎ ﻭﺯﻳﺮ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ‪ ،‬ﻭ ﻭﺍﻳﺰﻧﮕﺎﻣﻮﺕ ﻇﺮﻑ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺗﺎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ‬
‫ﻭﺯﻳﺮ ﻣﻮﻗﺖ ﺭﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﭼﻮﻥ ﺷﻮﻫﺮ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺟﺰﺀ ﺍﻭﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻈﻮﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻭ ﺭﺃﻳﺶ ﺭﻭ ﺍﻋﻼﻡ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﺁﻣﻮﺱ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﮐﺠﺎﺳﺖ‪ «،‬ﻣﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﻟﮑﻨﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ‪ ...‬ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﭼﻄﻮﺭ؟‬
‫ﻭ ﻫﺮﯼ؟«‬
‫»ﻫﺮ ﺩﻭﺷﻮﻥ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎ ﻫﻴﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﻧﺠﻮﺍ ﮐﻨﺎﻥ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﺮﯼ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺷﻪ‪«،‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻣﺎﻟﯽ‪ ،‬ﺁﮔﻪ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﺭﻭ ﺩﻳﺪﯼ‪ ،‬ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮ ﺳﺮﻳﻌﺎﹰ ﺑﻪ ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﻮﻧﻪ ﺁﭘﺎﺭﺍﺕ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﺑﻬﺶ ﻣﯽﮔﻢ‪ «.‬ﻣﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺳﺮ ﺁﻣﻮﺱ ﺩﻳﮕﻮﺭﯼ ﺍﺯ ﺁﺗﺶ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﺑﻪ ﺳﺮﺩﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺎﻡ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺸﺘﻮﻥ ﻣﺘﺸﮑﺮﻡ‪ ،‬ﻣﺎﻟﯽ‪ «،‬ﻭ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺍﺳﺘﻬﺰﺍﺀ ﺁﻣﻴﺰﯼ ﺍﻓﺰﻭﺩ‪:‬‬
‫»ﺍﻵﻥ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮﻩ ﻣﻦ ﺑﺮﻡ‪ .‬ﺩﺭﺍﮐﻮ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻤﺔ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﺗﻮﻥ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ «.‬ﻭ ﺍﺯ ﺩﺭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺳﻮﺋﻴﺖ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻋﺮﻭﺱ ﻭ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻫﺘﻞ ﮐﻮﭼﺔ ﺩﻳﺎﮔﻮﻥ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻳﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﺴﺨﺮﮔﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﮐﻪ ﻭﺍﻳﺰﻧﮕﺎﻣﻮﺕ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺣﻈﻮﺭ ﭘﺪﺭﺕ ﻭﺯﻳﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﺭﻭ‬
‫ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﻪ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﺍﯼ‪ ،‬ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﮐﯽ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺭﯼ ﭘﺪﺭﻡ ﺭﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﯽ؟ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻡ ﺭﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻡ‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫ﺗﻮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩﻡ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﺋﻪ ﮐﻪ ﻃﺒﻖ ﻗﺮﺍﺭﻣﻮﻥ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﺕ ﺭﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﯼ‪ .‬ﺑﺎﺑﺎ ﺭﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻦ‪«.‬‬
‫»ﺁﺯﺍﺩﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻓﺮﺩﺍ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﺐ ﻋﺮﻭﺳﻴﻤﻮﻥ‪ «،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﺯﺩ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﻣﻮﺟﯽ ﺍﺯ ﺩﻟﭙﻴﭽﻪ‬
‫ﺩﺭﻭﻧﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﻧﻮﺭﺩﻳﺪ‪ ،‬ﭼﻴﺰﯼ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﭘﺲ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﺑﺬﺍﺭ ﺗﻤﻮﻣﺶ ﮐﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﻞ‪ «،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻣﺮﺩﻣﮏ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺕ ﻣﯽ ﺩﺭﺧﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺗﻨﻔﺮ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺫﻫﻨﺶ ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺍﺯ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﺑﺎ ﺍﻭ‬
‫ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪...‬‬
‫ﺑﺪﻥ ﻫﺮﯼ ﺳﻔﺖ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﻳﺎﺩﻡ ﻧﻤﻴﺎﺩ‪«.‬‬
‫»ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻡ؟«‬
‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ‪«.‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﺻﺒﺢ ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ ﻭ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺷﺪ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﺨﺖ‬
‫ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﺔ ﺩﻳﻠﯽ ﭘﺮﺍﻓﺖ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺷﺐ ﭘﻴﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﺭﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﻳﻦ‬
‫ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺟﻠﻮﻩ ﻣﯽﺩﺍﺩ‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ‪ ،‬ﻭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ‬
‫ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻫﺮﯼ ﺭﻭﻳﺎﻳﯽ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﻳﺎﻳﺶ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺮﯼ ﺍﯼ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺍﻭ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﻮﺩ ـ ﻫﺮﯼ ﺍﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﭘﺸﺖ ﺑﻮﺗﻪ ﻫﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﺘﻬﻢ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺧﻴﺮﻩ‬
‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﯽ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺩﺍﺷﺖ‪" :‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﮐﺮﺩﯼ!"‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺭﺳﻴﺪ‪» :‬ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪﯼ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﺯﻣﺮﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﺎﺵ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪«،‬‬
‫»ﭼﺮﺍ؟ ﺩﻟﻴﻠﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ .‬ﺩﻳﻠﯽ ﭘﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺷﺐ ﻣﻮﺭﺩ‬
‫ﺗﺎﺧﺖ ﻭ ﺗﺎﺯ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ ﮐﻪ ﻭﺍﻳﺰﻧﮕﺎﻣﻮﺕ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺣﻈﻮﺭ ﭘﺪﺭﺕ ﻭﺯﻳﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﺭﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ‬
‫ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻭ ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ ﺟﻨﺎﺏ ﻭﺯﻳﺮ ﮐﻴﻨﮕﺰﻟﯽ ﺷﮑﻠﺒﻮﻟﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﺓ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻧﺪﺍﺭﻩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﮐﻨﺎﻳﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺕ ﺣﻖ ﻧﺪﺍﺭﻩ؟«‬
‫»ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﭘﺪﺭﺕ ﺭﻭ ﺗﻮﯼ ﺳﻴﺎﻫﭽﺎﻝ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ .‬ﺍﻵﻥ ﺗﻮﯼ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮﺋﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ‪» .‬ﺣﺎﻟﺶ ﭼﻄﻮﺭﻩ؟«‬
‫»ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ .‬ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻮﻧﺪﻩ‪«.‬‬
‫»ﻭ ﺍﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺁﺯﺍﺩﻩ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻫﯽ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺭﻭﯼ ﺑﺎﻟﺸﺶ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺁﺯﺍﺩ‪ «...‬ﺻﺪﺍﻳﺶ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪» .‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﯼ ﺍﺯ ﺳﻮﺀ ﺗﻔﺎﻫﻢ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ ،‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ‬
‫ﻧﺪﺍﺭﯼ‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﻢ؟«‬
‫»ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﭼﻴﻪ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻠﻮﻟﻪﺍﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮔﻠﻮﻳﺶ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﻮ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻃﻼﻕ ﺑﮕﻴﺮﯼ‪ ...‬ﺍﻭﻩ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﺕ ﻧﺸﻮﻥ‬
‫ﻣﯽ ﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻢ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﻓﮑﺮﺷﻢ ﻧﮑﻦ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻨﯽ ﻭ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﯼ ﻫﻤﺴﺮﻡ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﯽ‪«.‬‬
‫»ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﻓﮑﺮﯼ ﺑﮑﻨﯽ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺯﺩ‪» .‬ﭘﺪﺭﻡ ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮﻡ ﺑﻪ ﺍﺩﺍﺭﺓ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ‬
‫ﺷﺪﻡ‪«.‬‬
‫»ﺧﻴﺎﻻﺕ ﺧﺎﻡ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ «،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ‬
‫ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪«.‬‬
‫»ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﭼﻴﻪ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﻫﻢ ﮐﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﺎﻥ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﭼﻴﺰﯼ ﺷﻨﻴﺪﯼ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺷﻨﻴﺪﻡ‪ .‬ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﻧﺨﻬﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺭﻳﺴﻨﺪ ﻭ ﻗﻄﻊ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪«.‬‬
‫»ﺩﻗﻴﻘ ﹰﺎ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺷﺮﻁ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﭼﻴﺰﯼ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﭙﺎﭼﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺳﺮﯼ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﻧﻔﯽ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ «،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺩﻳﻠﯽ ﭘﺮﺍﻓﺖ ﺭﺍ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻨﺒﻠﯽ ﺭﻭﯼ ﻣﺘﮑﺎ ﭘﻬﻦ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺵ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﺗﻮ ﻣﻮﯼ ﻳﻪ‬
‫ﻧﻔﺮ ﺭﻭ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎﺭﯼ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﺍﻭﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﯼ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻃﺮﻑ ﺭﻭ ﺗﻮ ﺩﺳﺘﻬﺎﺕ ﺑﮕﻴﺮﯼ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﻣﻮ‬
‫ﺭﻭ ﻗﻄﻊ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺍﻭ ﺷﺨﺺ ﻣﻴﻤﻴﺮﻩ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﺓ ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺭﺿﺎﻳﺘﻤﻨﺪ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪» .‬ﻭ ﺣﺪﺱ ﺑﺰﻥ ﻣﻮﯼ ﭼﻪ‬
‫ﮐﺴﯽ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺷﻴﻄﺎﻧﯽ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ‪ ،‬ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻨﻪ؟«‬
‫»ﺟﺎﯼ ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﻣﻮ ﻣﺎﻝ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﺑﻴﺰﺍﺭﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺷﺐ‬
‫ﻗﺒﻞ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﺭﻗﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰﯼ ﻧﻘﺶ ﻳﻪ ﺑﺒﺮ ﺭﻭ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪ ،‬ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﻣﻨﻮ ﺍﺯ ﺭﻳﺸﻪ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﯼ‪ .‬ﺑﺎ ﻫﻤﺔ‬
‫ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﻫﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻫﻤﻪ ﺭﻭ ﮐﭽﻞ ﻣﯽﮐﻨﯽ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺍﺯ ﺗﺤﻘﻴﺮ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﯽ ﻫﺎﻳﺶ ﺩﺭ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﺗﻮﺳﻂ ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺁﺯﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺍﺷﺖ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﺩ‪.‬‬
‫»ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩﺕ ﺍﺭﺯﺵ‬
‫ﻗﺎﺋﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﯽ‪ ،‬ﻭﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪ ...‬ﻫﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﻭﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪» .‬ﺑﺮﻭ ﺳﺮ ﺍﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ‪«.‬‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﻬﺎ ﻧﻤﯽ ﺩﯼ ﻭ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺭﻳﺴﮏ ﮐﻨﯽ‪ ...‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﺷﺮﻁ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭘﺪﺭﺕ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺍﺭﺯﺵ ﻗﺎﺋﻞ ﻣﯽ ﺷﯽ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻟﮑﻨﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪» :‬ﺗﻮ ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪ ...‬ﺗﻮ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﻧﮑﺮﺩﯼ‪...‬؟«‬
‫»ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺑﺪﻡ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩﻡ‪ .‬ﺍﺻﻼﺡ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ :‬ﭘﺪﺭﻡ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩﻩ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﺍﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﻭ‬
‫ﺭﻭﯼ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺩﻭﻧﻢ ﭼﻄﻮﺭ‪ ...‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﻳﻪ ﺟﺎﺩﻭﯼ ﺧﻴﻠﯽ ﺳﻴﺎﻩ‪ ،‬ﺗﻌﺪﺍﺩ‬
‫ﮐﻤﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻨﺪ‪ ...‬ﺩﺭ ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﺿﺪ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻩ‪ .‬ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻳﺎ‬
‫ﻧﻪ‪ ،‬ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭘﺪﺭﺕ ﺗﻮﯼ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻣﻨﻪ‪ ،‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮﺩﺍﺭ ﺑﺎﺷﯽ‪،‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻓﺮﻭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﻧﮕﻔﺘﯽ؟ ﺷﺎﻳﺪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻪ‪...‬‬
‫ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﻓﺮﻗﻪ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻤﺸﻮ ﻧﺪﻳﺪﯼ‪«.‬‬

‫»ﺍﻭﻩ‪ ...‬ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮﯼ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﮕﯽ‪ ،‬ﺑﺬﺍﺭ ﺑﻬﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻳﮏ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻋﺎﻟﯽ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩﯼ ﺭﻭﯼ ﺗﻮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪»:‬ﭼﯽ؟«‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻃﺎﻗﺘﺶ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺜﺎﻓﺖ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺷﮑﻨﺠﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪» ...‬ﺍﮔﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﺗﺮﺑﭽﻪ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﻬﺎﻡ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﺯﻧﻪ؟ ﻳﺎ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺗﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ "ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ‬
‫ﺍﺳﮑﺮﻭﺕ ﻫﺎﯼ ﻣﻘﻌﺪ ﺁﺗﺸﯽ ﻫﺴﺘﻢ"؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﻫﺎﯼ "ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ" ﺍﺯ ﺩﻫﻨﺖ ﺧﺎﺭﺝ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺯﺑﻮﻧﺖ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﯽ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺁﺧﺮﻳﻦ‬
‫ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﯽ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﻨﻮﻳﺴﯽ‪ ،‬ﺩﺳﺖ ﺧﺸﮏ ﻣﯽ ﺷﻪ‪ ،‬ﻭ ﺍﻭﻥ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﻧﻮﺷﺖ‪«.‬‬
‫»ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺷﮕﻔﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺤﺒﺖ ﺩﺍﺭﯼ‪ ،‬ﺷﻮﻫﺮ ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺷﮑﻠﮑﯽ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‬
‫ﻼ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻗﻠﺒﺶ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﻮﯼ ﮔﻠﻮﻳﺶ ﻣﯽ ﺗﭙﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻳﻦ ﻃﻮﺭ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺻ ﹰ‬
‫»ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ ﮐﻪ ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﻮﻧﻪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﻴﺎﻫﭽﺎﻝ ﺑﺎﺯﺟﻮﻳﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻣﻦ ﺷﻬﺎﺩﺕ‬
‫ﻼ‬
‫ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭﻫﺎﺕ ﺭﻭ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺁﺩﻡ ﺩﺯﺩﯼ ﻧﻘﺸﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺑﻴﮕﻨﺎﻫﻢ‪ ،‬ﺷﻴﺮ ﻓﻬﻢ ﺷﺪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ ﺳﺮﯼ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﺑﻴﮕﻨﺎﻫﻢ‪ ،‬ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﺪﺭﺕ ﻣﺮﺩﻩ‪«.‬‬
‫»ﻓﻬﻤﻴﺪﻡ‪ ،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﻧﮕﻔﺘﯽ‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺁﺭﻩ‪ .‬ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻢ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﮕﻢ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺩﻳﮕﻪ ﺭﻭ ﻫﻢ‬
‫ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﮐﻪ ﻟﮋﻳﻠﻴﻤﺎﻧﺴﯽ ﺑﻠﺪ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫»ﺑﮕﻮ ﺑﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭﻥ ﺗﺎﺭ ﻣﻮ ﺑﮕﺮﺩﯼ؟«‬
‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﮔﺸﺘﻢ!« ﺟﻴﻨﯽ ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻭﻟﯽ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻡ‪ .‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺍﻭﻧﻮ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺏ ﭘﻨﻬﺎﻥ‬
‫ﮐﺮﺩﻩ‪«.‬‬
‫»ﺍﮔﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻢ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﭼﯽ ﺑﻮﺩ؟«‬
‫»ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺍﻳﻨﻪ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺍﻳﻦ ﻳﻪ ﺑﻠﻮﻑ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻭ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﻭﻏﮕﻮﻫﺎﯼ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪«...‬‬
‫»ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺑﻠﻮﻑ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﺭﻳﺴﮏ ﮐﻨﻢ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻣﺘﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪» .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﺬﺍﺭ ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﻢ ﺍﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺜﻴﻔﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪...‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﺿﺪ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﺮﺍﺵ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺍﻫﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﺍﺛﺮﺵ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻩ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﺐ ﺑﺎ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﻣﺎ ﮐﺠﺎ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﺭﺍﻫﯽ ﭘﻴﺪﺍ ﺑﺸﻪ؟«‬
‫»ﮐﺠﺎ؟ ﻣﻦ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻣﯽﺩﻡ‪ ،‬ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ‪«.‬‬
‫»ﻳﻮﻧﺎﻥ؟«‬
‫»ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﻃﻠﺴﻢ ﺍﺯ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻧﺸﺄﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﺑﺮﮔﺮﺩﻳﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪» .‬ﻣﺎ؟«‬
‫»ﻣﺴﻠﻤﺎﹰ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ .‬ﺗﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺍﺳﻢ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﻭ ﻓﺎﺵ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻭﮔﺮ ﻧﻪ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﻣﯽ ﺷﯽ‪ ...‬ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺑﻠﻮﻑ ﺯﺩﻩ‬
‫ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻧﺲ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﻧﻤﯽ ﺩﻡ‪ ...‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪ ،‬ﺍﺯ ﺍﻭﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ‬
‫ﺭﻭ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ ،‬ﭘﺲ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻭ ﻣﻦ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺭﻭ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ‪«.‬‬
‫»ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﻧﻴﺴﺖ؟«‬
‫»ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ‪ .‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﻢ‪ ...‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ‪ ،‬ﺩﺭ‬
‫ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﻣﻨﻮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺣﺎﻝ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺭﻭ ﺑﮕﻴﺮﻡ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺯﺩ‪» .‬ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺑﺮﻳﻢ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮ ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﺗﺎﺑﺴﺘﻮﻧﯽ‪ ،‬ﮐﻼﻩ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ‪ِ ،‬ﮐﺮِﻡ‬
‫ﺿﺪ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻭ ﻋﻴﻨﮏ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ ﺭﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﯽ‪ .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺁﭘﺎﺭﺍﺕ ﮐﻨﯽ؟«‬
‫»ِﺍ‪...‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺭﺍﺳﺘﺶ ﻧﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﻧﻔﯽ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ ﻧﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺭﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪» .‬ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻔﺪﻩ ﺳﺎﻟﻢ ﺷﺪ‪ ،‬ﺯﻥ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﻦ‬
‫ﺁﭘﺎﺭﺍﺕ ﻳﺎﺩ ﺑﮕﻴﺮﻡ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺭﻭ ﺗﻤﻮﻡ ﻧﮑﺮﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﭼﻲ؟« ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮﺍ؟«‬
‫»ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﺍﻭ ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻮﯼ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮﺩﺍﺭ‪ ...‬ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ‬
‫ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺗﺤﺼﻴﻼﺗﻢ ﺭﻭ ﺗﻤﻮﻡ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺑﺮﺍﻡ ﻳﻪ ﻣﻌﻠﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﻧﺒﻮﺩ‪ .‬ﻣﻦ‬
‫ﺩﻓﺎﻉ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺟﺎﺩﻭﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﮑﻞ ﺭﻭ ﻳﺎﺩ ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺟﺎﺩﻭ ﻭ ﺍﻟﻔﺒﺎﯼ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺩﺭﺍﮐﻮ‬
‫ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺩﻓﺎﻉ ﺑﻪ ﺩﺭﺟﺔ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﺳﻢ‪ ،‬ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻢ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺟﻨﮕﻴﺪﻥ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻭﻥ ﻃﻠﺴﻢ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭘﺪﺭﻡ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ‪ ...‬ﻳﺎ ﺍﮔﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﮑﻞ ﺭﻭ ﻳﺎﺩ ﺑﮕﻴﺮﻡ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮﻡ ﺑﺮﺳﻪ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻮ‬
‫ﺑﻪ ﻳﻪ ﺳﻮﺳﮏ ﺣﻤﺎﻡ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﻨﻢ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﻫﻢ ﺑﺪﺭﺩ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻩ‪«،‬‬
‫ﻼ‬
‫»‪ ...‬ﻭ ﻣﻦ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺑﺨﻮﻧﻢ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩ ﺍﻭﻧﻮ ﻣﺴﻤﻮﻡ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻭﺳﻮﺍﺳﯽ ﺷﺪﻩ‪ ،...‬ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺟﻦ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﻧﮕﯽ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﯽ ﺩﻩ ﮐﻪ ﻏﺬﺍ ﻭ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﺍﺵ ﺭﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺩﻥ‬
‫ﺑﭽﺸﻪ‪«.‬‬
‫»ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻭﺳﻮﺍﺳﯽ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﺘﻔﮑﺮﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻳﮑﺎﺵ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﺳﻮﺍﺳﺶ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﺵ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ‬
‫ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﺠﺒﻮﺭﺵ ﮐﻨﻢ ﺗﺎﻭﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺼﻴﺒﺘﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺗﻮ ﺁﻭﺭﺩﻩ‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﺪﻩ‪«.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻏﻤﮕﻴﻨﯽ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﺟﻴﻨﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ‪» :‬ﺍﺯﺕ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﮐﻪ ﺩﺭﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺩﻳﻦ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﭘﺲ ﻣﯽ ﺩﻡ‪ .‬ﺗﻮﯼ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺩﺭﮎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪.‬‬
‫ﺍﻵﻥ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﻭ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﮐﺸﻴﺪﻳﻢ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﮐﺴﯽ ﻣﺎ ﺭﻭ ﺩﺭﮎ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ‪ ...‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻳﻢ‪«.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺍﻵﻥ ﻓﻘﻂ ﻣﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻡ‪ .‬ﺗﻮ ﺩﻳﮕﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﯼ؟«‬
‫»ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻣﻨﻮ ﺩﺭﮎ ﮐﺮﺩﯼ‪ ...‬ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻦ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ‬
‫ﮐﺴﯽ ﻣﻨﻮ ﺑﻔﻬﻤﻪ‪«.‬‬
‫ﻼ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﻔﻬﻤﻢ‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺭﻭﯼ ﻣﻦ ﺣﺴﺎﺏ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﮔﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻼ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻭ ﺍﺯ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﺮﺩﻥ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ‪«...‬‬
‫ﺧﻮﺩﺗﻮ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﺩﺭﻫﻢ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺷﺎﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﻴﺎﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺍﻵﻥ ﺁﻣﺎﺩﮔﻴﺶ ﺭﻭ‬
‫ﻧﺪﺍﺭﻡ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺻﺒﻮﺭ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ‪ «،‬ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻣﺒﻞ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺍﻭ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻧﻬﺎ‬
‫ﺩﺭﺳﺖ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﺑﺪﻥ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﺿﺮﺑﺎﻥ ﻗﻠﺐ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ‪...‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻫﺮﯼ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﺍ ﺣﺲ ﮐﺮﺩﻩ ﻳﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ ﺗﺎ‬
‫ﭘﺬﻳﺮﺍﯼ ﺳﻪ ﻣﺮﺩ ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ‬
‫ﺭﻧﮕﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺮﺩ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺷﺎﺩﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﯼ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻳﻢ ﻫﺮﯼ ﺭﻭ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪،‬‬
‫ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﮕﻪ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﺭﻭ ﻧﮕﻪ ﻧﺪﺍﺷﺖ؟«‬
‫ﺭﻭﻥ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﻣﺎ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪﺵ ﮐﺮﺩﻳﻢ ﮐﻪ ﺁﺭﻭﻡ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻮﺭﺝ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺍﻭ ﮐﻤﯽ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺸﻴﺪﻩ‪«...‬‬
‫ﻼ ﻃﻨﺎﺏ ﭘﻴﭻ ﺷﺪﻩ‪«...‬‬
‫ﻓﺮﺩ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪ ...» :‬ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﮐﻪ‪ ،‬ﻳﻌﻨﯽ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻣﺎﺩﺭﺗﻮﻥ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭﯼ ﺩﺍﺷﺘﻴﺪ‪ ...‬ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪﯼ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪.«،‬‬
‫ﺭﻭﻥ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪﯼ‪ ،‬ﺭﻓﻴﻖ‪«،‬‬
‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺭﻳﻤﯽ ﻭ ﻣﻦ ﺷﺎﻧﺲ ﺁﻭﺭﺩﻳﻢ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻳﻢ ﺩﻳﺪﻥ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﺴﺮﻫﺎ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺑﻮﺩﻳﻢ‪«.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺮﻭﻳﯽ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺷﺎﻧﺲ ﺩﻳﺪﻥ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﺩﻳﻢ‪ .«،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﻧﻤﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ‬
‫ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺩ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﺕ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺭﻳﻤﻮﺱ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﻭ ﺭﻳﻤﻮﺱ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻢ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺩﻭﻗﻠﻮﻫﺎﯼ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩﻧﺪ ‪» :‬ﻫﯽ‪ ،‬ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻳﻢ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺁﻥ ﺩﻭ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ‪.‬‬
‫ﺭﻭﻥ ﻧﻴﺸﺶ ﺗﺎ ﺑﻨﺎ ﮔﻮﺵ ﺑﺎﺯ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ "ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻤﺖ‪ ،‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ‬
‫ﮐﺪﻭﻡ ﺟﻬﻨﻤﯽ ﺑﻮﺩﯼ؟" ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺍﺷﮏ ﺩﺭ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺧﻮﺩ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻫﺮ ﺳﻪ‪ ،‬ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺗﻨﮓ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ‬
‫ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ ﻫﻖ ﻫﻖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺭﻭﻥ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ ﮔﻴﺠﯽ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺕ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪ ،‬ﺭﻓﻴﻖ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻧﺘﻮﻥ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ‪ ،‬ﮔﺮﻳﻪ ﻧﮑﻦ!«‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮔﺮﻳﻪ ﻧﮑﻨﻢ؟ ﺗﻮ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺑﺪﻭﻥ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺭﻓﺘﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ! ﻣﺎ ﺣﺘﯽ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻴﻢ ﺗﻮ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﯼ ﻳﺎ ﻣﺮﺩﻩ! ﻭ ﺣﺎﻻ ﻳﻬﻮ ﭘﻴﺪﺍﺕ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺭﯼ‪ ،‬ﮔﺮﻳﻪ ﻧﮑﻨﻢ!«‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﻋﺰﻳﺰ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﺔ ﻫﺮﯼ ﮔﺮﻳﻪ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻫﯽ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﺴﻪ ﺩﻳﮕﻪ!« ﺭﻭﻥ ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﺑﺎﺯﻭﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ ﺟﺪﺍ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺣﺴﻮﺩﻳﺖ ﺷﺪ‪ ،‬ﺭﻭﻥ؟« ﻫﺮﯼ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﺯﺩ‪.‬‬
‫»ﻧــــﻪ!« ﺭﻭﻥ ﺑﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﻣﺎﻏﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺣﺴﻮﺩﻳﺶ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺣﺴﺎﺩﺕ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻫﻴﭻ‬
‫ﻭﻗﺖ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻪ ﮐﻨﺘﺮﻟﺶ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺭﻭﻥ ﺑﺎ ﺗﻨﺪﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻭﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎﻻ ﺭﻭ ﺑﺎ ﻭﻳﮑﯽ ﺭﺩ ﻭ ﺑﺪﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻭ ﻫﺮﯼ ﺭﻭ‬
‫ﺍﻭﻧﺠﻮﺭﯼ ﺑﻐﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺟﺪﺍﻝ ﺑﻴﻦ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﻟﺬﺕ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﺎﺩ‬
‫ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻗﺪﻳﻢ‪...‬‬
‫»ﺭﺍﺳﺘﯽ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻭ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﭼﺮﺧﻴﺪ‪» .‬ﺍﻵﻥ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩﻳﺪ ﺍﺳﻤﺖ ﭼﻴﻪ‪ ،‬ﺗﺎﻧﮑﺲ؟«‬
‫ﺯﻥ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﺗﺎﻧﮑﺴﻢ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻘﺪﺭ ﺍﺯﺵ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﻋﻮﺿﺶ ﮐﺮﺩ‪«،‬‬
‫ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﻴﻎ ﺑﻠﻨﺪﯼ ﺍﺯ ﺭﺍﻫﺮﻭ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻐﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺁﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ؟ ﺷﻤﺎ ﺍﻭﻧﻢ ﺁﻭﺭﺩﻳﺪ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ «،‬ﺭﻳﻤﻮﺱ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎﺵ ﺑﺬﺍﺭﻳﻢ‪ .‬ﺩﺭ ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻳﻢ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻧﺶ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﯽ ﺷﯽ‪«.‬‬
‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﻴﺎﺭﻣﺶ ﺩﺍﺧﻞ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﺭ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺟﺮﺝ ﮔﻮﺵ‬
‫ﺭﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫»ﻟﻄﻔ ﹰﺎ ﻫﻤﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻴﺪ!«‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﻭﻗﻠﻮﻫﺎ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺟﻌﺒﺔ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺸﺎﻥ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ )ﺟﻌﺒﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﭼﻬﺎﺭ‬
‫ﺩﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻤﻞ ﺁﻥ ﻻﺯﻡ ﺑﻮﺩ ـ ﻫﺮﯼ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮﺩ ﺟﻌﺒﺔ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ‬
‫ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺭﺍ ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ(‪ .‬ﺭﻭﺑﺎﻥ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺩﻭﺭﺗﺎ ﺩﻭﺭ ﺟﻌﺒﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﻳﻦ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻳﺔ ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪﮔﻮﻳﯽ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﺍﺯ ﻣﻮﻗﻊ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺕ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻣﺎﺳﺖ‪ «،‬ﻓﺮﺩ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭘﻬﻨﯽ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪:‬‬
‫»ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺩﻭ ﺗﺎ ﻫﺪﻳﻪ‪ ،‬ﻳﮑﯽ ﻣﯽ ﮔﻴﺮﯼ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﺸﯽ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﻗﻠﻮﻫﺎ ﺟﻌﺒﻪ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﻣﻴﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﺩﺍﺩﻟﯽ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﻧﻪ‪ «...‬ﻭﻟﯽ ﺭﻭﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺳﺎﮐﺖ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺍﺯ ﺷﻴﻄﻨﺖ ﻣﯽ ﺩﺭﺧﺸﻴﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﮐﻪ‬
‫ﺩﻭﻗﻠﻮﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻩ ﺩﻟﻮﺍﭘﺴﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺍﻭ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻧﮕﺎﺭ‬
‫ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ ﻭ ﺟﺮﺝ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺧﻢ ﺷﺪ ﻭ ﺟﻌﺒﻪ ﺭﺍ ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺑﺬﺍﺭﻳﺪ ﺣﺪﺱ ﺑﺰﻧﻢ ‪ :‬ﻳﻪ ﺑﻤﺐ؟«‬
‫ﺩﻭﻗﻠﻮﻫﺎ ﺑﺎ ﺑﺪﺧﻠﻘﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪» .‬ﺧﻴﻠﯽ ﺑﻴﻤﺰﻩﺍﯼ‪ ،‬ﺭﻓﻴﻖ‪ .‬ﻣﺎ ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺘﻴﻢ‬
‫ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮﺕ ﮐﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻳﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﻟﺪﻡ ﻳﻪ ﺑﻤﺐ ﻫﺪﻳﻪ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ‪ .‬ﻣﻤﻨﻮﻥ‪ «.‬ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻥ‬
‫ﺑﺴﺘﻪ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﻧﮑﻦ‪ «...‬ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺑﻌﺪ ﺟﻌﺒﻪ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻭ ﻫﻤﺔ ﺁﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺍﺛﺎﺛﻴﻪ ﺍﺗﺎﻕ‪ ،‬ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎ ﻭ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﺎ ﻧﻮﻋﯽ ﻣﺎﺩﺓ ﻟﺰﺝ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﮐﻢ‬
‫ﺭﻧﮓ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰﺩ ـ ﻫﺮﯼ ﻋﻴﻨﮑﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺩﻭ ﺩﺍﻳﺮﻩ ﺩﻭﺭ‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺓ ﮐِﺮِﻡ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻥ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻟﻴﺴﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﻫﯽ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﻳﻪ ﻧﻮﻉ ﺷﮑﻼﺗﻪ!« ﻫﺮﯼ ﻧﻴﺶ ﻭﺍ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺩﻧﺪﺍﻧﻬﺎﻳﺶ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺗﻮﺩﺓ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺭﻧﮓ ﻣﯽ ﺩﺭﺧﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﺮﺝ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺍﺯ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺍﺧﺘﺮﺍﻋﺎﺗﻤﻮﻧﻪ‪" ،‬ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﮑﻼﺗﯽ"‪ ،‬ﻣﺎ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺑﺴﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ‬
‫ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ ﻭ ﺧﺮﻳﺪﺍﺭﺍﻥ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮﺍﻥ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺭﻭ ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﺳﺎﺩﺓ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﻮﻧﺪﻩ‬
‫ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﺍﻭﻥ ﺑﺬﺍﺭﻧﺪ‪ .‬ﻳﮏ ﻫﺪﻳﺔ ﺗﻮﻟﺪ ﺧﻮﺏ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺣﺲ ﺷﻮﺥ ﻃﺒﻌﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ‪«.‬‬
‫»ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﻭ ﻟﺬﻳﺬ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﺭﺍ ﻟﻴﺲ ﺯﺩﻥ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺷﮑﻼﺗﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺁﻳﻨﺔ ﺟﻴﺒﯽ ﺑﺮﺍﻧﺪﺍﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻻﺯﻡ ﺑﻪ ﺫﮐﺮ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﺵ ﻫﻢ ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ ،‬ﺗﻮ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺭﻳﻤﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺕ ﺍﻳﻦ ﺭﻧﮓ ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺎﺩ؟ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‬
‫ﺧﻴﻠﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻴﺎﺩ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﻨﻔﺶ ﻭ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺁﺩﺍﻣﺲ ﺑﺎﺩﮐﻨﮑﻴﻪ‪ ...‬ﻳﻪ ﺟﺎﻳﯽ ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺗﺎ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺭﻧﮕﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ‪ ،‬ﺗﺎﻧﮑﺲ‪ «،‬ﺭﻳﻤﻮﺱ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺯﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﺧﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ‬
‫ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺒﻮﺳﺪ‪ ...» .‬ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬ﺩﺭ ﻫﺮ ﻃﻌﻢ ﻭ ﻣﺰﻩ ﺍﯼ‪«.‬‬
‫ﺲ ﻫﻤﻪ ﻣﺰﺓ ﺭﻳﻤﻮﺱ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻫﺴﺘﻢ‪.«،‬‬
‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﺎ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﮐﺞ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ؟ ﺍﻵﻥ ﻣﻦ‪ ،‬ﺗﺎﻧﮑ ِ‬
‫ﻻ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻓﻨﯽ ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﻧﻤﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﺩﻓﻌﺔ ﭘﻴﺶ ﭼﻪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺗﻪ ﻗﻠﺐ ﺧﻨﺪﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ )ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺷﮑﻼﺕ ﺍﺯ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ(‪ ،‬ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ‬
‫ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻻﺍﻗﻞ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯ‪.‬‬
‫ﺭﻭﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﺳﺘﻴﻦ ﺭﺩﺍﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻟﻴﺴﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﻳﻪ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺷﮑﻼﺗﯽ‬
‫ﺗﻮﯼ ﺻﻮﺭﺗﺖ ﺑﻮﺩﯼ‪.«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻳﻪ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺷﮑﻼﺗﯽ ﺗﻮﯼ ﺻﻮﺭﺗﻢ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻴﻤﺒﻮﻟﻮﺱ‬
‫ﻣﻴﻤﺒﻠﺘﻮﻧﻴﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﺑﮑﻨﻪ‪«،‬‬
‫ﺭﻭﻥ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﺁﻣﻴﺰ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺗﻮ ﻻﻳﻘﺶ ﺑﻮﺩﯼ‪ .‬ﺗﻮ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﯼ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻢ ﺍﻭﻧﺠﻮﺭﯼ‪،‬‬
‫ﺑﺪﻭﻥ ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﮐﻠﻤﻪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ!«‬
‫»ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﻭ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ!« ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺟﺪﯼ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺍﺯ‬
‫ﮐﺮﻡ ﺷﮑﻼﺗﯽ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ‪» .‬ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﺧﻮﺩﺕ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪﯼ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺁﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻗﻄﺮﺍﺕ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺭﻧﮓ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﻴﻦ ﺭﻳﺨﺖ‪.‬‬
‫»ﻩ‪...‬ﻫﺮﯼ!« ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﯽ ﻫﺮﯼ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺯﺧﻤﺖ ﺭﻓﺘﻪ!«‬
‫»ﻧﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪﻩ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻤﺶ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‬
‫ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﺩ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﺷﮏ ﺩﺍﺷﺖ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‬
‫ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﺔ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﻳﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺔ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﯽ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ‪ ...‬ﻗﺒﻞ ﺍﺯ‪ ...‬ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ؟‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮﺩﻡ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻭﺣﺸﺘﺰﺩﻩ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺗﻮ ﭼﻴﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩﯼ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮﺩﻡ‪ .‬ﺑﺒﻴﻦ؟« ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺭﻳﻤﻮﺱ ﻭ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﺲ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻫﻢ‬
‫ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﻟﺒﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﻏﻨﭽﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺁﻣﺎﺩﺓ ﺑﻮﺳﻴﺪﻥ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺕ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺩﻭﺳﺘﺪﺍﺷﺘﻨﯽ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ؟«‬
‫»ﺍﻣﺎ‪...‬ﺍﻣﺎ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺷﺪﻧﺪ! ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ!«‬
‫»ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺘﻴﻪ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﻨﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺎﻥ!«‬
‫»ﭼﺮﺍ‪ ...‬ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩﯼ؟«‬
‫»ﭼﻮﻥ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺳﻮﺍﻝ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ‪ ،‬ﻭﻗﺖ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﺪﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ‪«.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﺗﻮ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﮐﺮﺩﯼ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻗﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﯽ ﻫﺎﯼ‬
‫ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﺧﺎﺭﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪﯼ‪«.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﺸﺪﻡ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺗﻠﺨﯽ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺗﻤﺎﻡ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺧﺎﺭﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﻳﺪﯼ ـ‬
‫ﺑﺴﺘﻦ ﺩﻫﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﺑﻠﮏ‪ ،‬ﺩﻳﺪﻥ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻭ ﺩﺭ‪ ،‬ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮﺩﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻓﺮﺍﺩ ـ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻮﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬ﺩﻳﺪ ﻭﻳﮋﺓ ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﻳﻪ ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻴﻪ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ‬
‫ﻣﺠﻤﻮﻋﺔ ﺗﺮﮐﻴﺒﯽ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻃﻠﺴﻤﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﻋﻴﻨﮑﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﻣﺜﻞ ﺁﻳﻨﺔ ﻋﻘﺐ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﺎﺹ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪.‬‬
‫ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﯽ؟ ﺗﻮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺎﺹ ﺑﻮﺩﯼ‪«.‬‬
‫»ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺯﺧﻢ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺍﻡ ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﯼ ﻣﺎﺩﺭﻡ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﮋﮔﯽ ﺧﺎﺹ ﻣﻦ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻣﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ‬
‫ﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﮐﺸﺘﻪ ﺑﺸﻢ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭﻥ ﺭﻭ ﺑﮑﺸﻢ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﻴﺎﻓﺘﻪ‪«...‬‬
‫ﻼ ﮔﻴﺞ ﺷﺪﻡ‪ ،‬ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﺍﻳﻦ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻢ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﻦ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻩ ﺗﺎ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﻦ ﺍﻭ‪...‬؟«‬
‫»ﺩﻗﻴﻘ ﹰﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﻫﻤﻴﻨﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ "ﻧﭙﺮﺱ" ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺟﻴﻨﯽ ﺳﻮﺍﻝ ﻧﮑﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻗﺎﻳﻘﯽ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺻﺪﺍﯼ ﭼﮑﻴﺪﻥ ِﮐﺮِﻣﻬﺎﯼ ﺷﮑﻼﺗﯽ ﺍﺯ‬
‫ﺭﺩﺍﻫﺎ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﭼﻠﭗ ﭼﻠﭗ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﺁﻣﺪ‪» :‬ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭼﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻳﻢ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ...‬ﻣﻦ‬
‫ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ .‬ﻳﺎ ‪ ...‬ﻻﺍﻗﻞ ﺳﻌﯽ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﺑﮑﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺁﭘﺎﺭﺍﺕ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺒﺮﻡ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺩﺍﺭﻡ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻥ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻨﻬﺎ ﺭﺍ‬
‫ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻴﭻ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﻴﺎﻓﺘﺎﺩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻟﺒﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﺑﺎ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﯼ ﺻﺪﺍ‬
‫ﺩﺍﺭ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭼﺴﺒﻴﺪ‪ ،‬ﻭ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻠﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺻﺎﻑ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﭼﻪ‪....‬؟« ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺎ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﺟﺬﺍﺏ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺍﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺣﺎﻟﺸﻮﻥ ﺧﻮﺑﻪ‪ «،‬ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻣﺠﺴﻤﺔ ﭘﺴﺮﻫﺎﯼ ﻭﻳﺰﻟﯽ ﻭ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻳﻪ ﻟﻄﻔﯽ ﺩﺭ ﺣﻘﻢ ﺑﮑﻨﯽ‪ ،‬ﺭﻳﻤﻮﺱ‪«.‬‬
‫»ﺗﻌﺎﺭﻑ ﻧﮑﻦ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ «،‬ﺗﺎﻧﮑﺲ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ‪ ،‬ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺷﮑﻼﺗﯽﺍﺵ ﺧﻴﻠﯽ ﻟﺬﺕ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﺮﺽ ﺑﺪﯼ‪«.‬‬
‫»ِﺍ‪ ...‬ﺍﻟﺒﺘﻪ‪ .‬ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻭﻥ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺗﻪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﺍﻭﻧﻮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﭼﮑﺎﺭ؟«‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ...‬ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﯽ ﺩﻡ ﺍﻵﻥ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻧﺪﻡ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﻦ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﮐﺎﺭ ﺑﺪﯼ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻡ‪«.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺒﺮﻳﺶ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺮﺵ ﮔﺮﺩﻭﻥ!«‬
‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪» .‬ﺭﻳﻤﯽ ﺍﻭﻥ ﻫﻴﭙﻮﮔﻴﻒ ﺭﻭ ﻣﺜﻞ ﭘﺴﺮﺵ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻩ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ ﭘﺲ‪ ،‬ﻣﺘﺸﮑﺮﻡ ﺭﻳﻤﻮﺱ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﮔﻔﺖ ﻭ ﻳﮑﺒﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﺁﻗﺎ ﻭ ﺧﺎﻧﻢ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭﺓ‬
‫ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻧﺪ‪» .‬ﻣﺎ ﻳﻪ ﻭﺳﻴﻠﺔ ﻧﻘﻠﻴﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻧﻮﯼ ﻣﻦ‪ .‬ﺁﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺴﺎﻓﺮﺕ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﻳﺪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻡ‪ ،‬ﻧﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﺗﺎﺑﺴﺘﻮﻧﯽ‪ ،‬ﻧﻪ ﮐِﺮِﻡ ﺿﺪ ﺁﻓﺘﺎﺏ‪«...‬‬
‫»ﻣﺎ ﻫﻤﺔ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺁﺗِﻦ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺧﺮﻳﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻳﮏ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺩﻭﺳﺘﺪﺍﺷﺘﻨﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﮐﺮﻭﭘﻮﻟﻴﺲ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻩ‬
‫ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪ ،‬ﺍﺟﻨﺎﺱ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﻩ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺁﺩﻣﻬﺎﯼ ﺳﻨﮕﯽ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺭﻧﮓ ﺑﻮﺩ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻳﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﻣﺎ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﭼﯽ‪...‬؟«‬
‫»ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ؟ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻳﻪ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﺍﻳﺴﺖ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻣﻮﻗﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻡ‪ .‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻇﺮﻑ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻦ‪.‬‬
‫ﺳﻼﻡ‪ ،‬ﺑﻴﮑﯽ‪«.‬‬
‫ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﺮﻭ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺸﮑﻮﮐﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﻭ‪ ،‬ﺁﺭﻩ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺧﻢ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺑﺒﺮﯼ‪ ،‬ﺩﻭﺳﺖ ﻗﺪﻳﻤﯽ؟«‬
‫*****‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮﻡ ﺗﻮﺿﻴﺢ ‪...‬ﻫﺮﯼ؟«‬
‫»ﺍﻭﻥ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟« ﺭﻭﻥ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟«‬
‫»ﻫﯽ‪ ،‬ﺷﺮﻁ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻩ!« ﻓﺮﺩ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻗﻼﺏ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻧﺎﻗﻼﯼ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ!«‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺑﻴﺨﻴﺎﻝ ﻓﺮﺩ‪ ،‬ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ؟« ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ‬
‫ﺧﻮﺩﺵ ﮔﺮﻓﺖ‪» :‬ﺍﺳﮑﻮﺭﺟﻴﻔﺎﯼ!«‬
‫ﺟﺮﺝ ﻣﻐﺮﻭﺭﺍﻧﻪ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﺯﺩ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫ﺭﻳﻤﻮﺱ ﺍﻓﺰﻭﺩ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ...‬ﻭ ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺑﺮﺩﻧﺪ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻭﻟﯽ ﮐِﻲ؟« ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻢ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻗﺒﻞ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﺣﺎﻻ ﺭﻓﺘﻨﺪ‪...‬‬
‫ﺍﻭﻧﻬﺎ ﮐِﯽ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺭﻓﺘﻨﺪ؟«‬
‫ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺎﻫﻬﺎﯼ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ" ﮐﯽ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻪ؟" ﺑﺎ ﻫﻢ ﺭﺩ ﻭ ﺑﺪﻝ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ‪ «...‬ﺯﻧﯽ ﻣﻮ ﻣﺸﮑﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﭼﻬﺎﺭ ﭼﻮﺏ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪» .‬ﺷﻤﺎ ﺩﻳﮕﻪ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﻴﺪ؟«‬
‫ﺩﻭ ﻗﻠﻮﻫﺎ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ‪» :‬ﺧﻮﺩﺕ ﺩﻳﮕﻪ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﺯﻥ ﻫﺮﯼ ﻫﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫»ﭼﻴــــﻪ ﻫﺮﯼ؟«‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﻏﺮﻏﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺍﻭﻭﻭﻩ‪ ...‬ﻫِﯽ ﺩﺍﺭﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﻴﺞ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﯽﺷﻪ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪7‬‬
‫ﮐﻮﭼﺔ ﻓﺎﻻﻑ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻳﺪﻥ ﺑﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻳﻢ‪ «،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻧﻘﻄﺔ ﻧﻮﺭﺍﻧﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﻳﺒﺎﻳﯽ ﺭﻭﯼ‬
‫ﺳﻄﺢ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﺔ ﺩﺍﻧﻮﺏ ﻣﯽ ﺭﻗﺼﻴﺪﻧﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﻭ ﻫﺮﯼ ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻏﺮﻭﺏ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺭﻭﯼ ﭘﺸﺖ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺳﻔﺮ‬
‫ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﻫﻢ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﻴﺮﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﻣﺔ ﺳﻔﺮ ﺑﺪﺳﺖ‬
‫ﺁﻭﺭﺩ‪ .‬ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺯﻳﺮ ﻣﻴﺰ ﻫﺮﯼ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺭﻭﺑﺎﺯ ﮐﻨﺎﺭ ﺳﺎﺣﻞ ﻟﻢ ﺩﺍﺩ ﺑﻮﺩ ـ ﻫﺮﯼ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺭﺍ‬
‫ﮐﻮﭼﮏ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺪﮔﻤﺎﻧﯽ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻬﺮ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻭ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ‬
‫ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺭﺍ ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺯﺩﺍﻳﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﺮﻋﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺷﺮﺍﺏ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﻣﺠﺎﺭﺳﺘﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﻣﺰﻣﺰﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻳﻪ ﮐﻢ ﺍﺯ ﺳﻔﺮﻣﻮﻥ‬
‫ﺳﭙﺮﯼ ﺷﺪ‪«،‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺍﻓﺰﻭﺩ‪» :‬ﻭ ﺑﻮﺩﺍﭘِﺴﺖ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻴﻪ‪ ...‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ ﺍﻭﻥ ﭘﻠﯽ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎﺳﺖ‪...‬‬
‫ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪﻫﺎﯼ ﺳﻔﻴﺪ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ‪«...‬‬
‫»ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﭘﻞ ﺯﻧﺠﻴﺮﻩ؟ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻴﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻄﻮﺭ ﺑﻮﺩﺍﭘﺴﺖ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ؟«‬
‫ﻼ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﻣﺎﻓﻴﺎﯼ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ‬
‫»ﻣﻦ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺭﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻫﻢ ﺧﻮﺏ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻳﮑﺒﺎﺭ ﻗﺒ ﹰ‬
‫ﺍﻭﮐﺮﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽﮐﺮﺩﻡ‪ .‬ﻃﺮﻑ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻧﻮﻋﯽ ﺗﺨﻢ ﺍﮊﺩﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﮐﺸﻮﺭ ﻗﺎﭼﺎﻕ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮﺵ ﮐﺮﺩﯼ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﻧﻪ‪ .‬ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮﺵ ﮐﺮﺩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻭﻩ‪ ...‬ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ‪ «،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﮐﻤﯽ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪» .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺕ ﺍﻵﻥ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﭼﻴﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟«‬
‫»ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﻳﺎﺩ‪ ،‬ﺩﻧﺒﺎﻟﻤﻮﻥ ﻣﻴﺎﺩ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺑﻴﺨﻴﺎﻟﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﻠﮏ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺩﻧﺒﺎﻟﻤﻮﻥ ﻣﻴﺎﺩ؟«‬
‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻴﺎﺩ‪ ...‬ﺑﻬﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺁﺩﻣﺎﻳﯽ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﺮﺩﺍﺭﻩ‪«.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﻤﻮﻥ ﺑﻴﺎﺩ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺩﻳﺎﺏ‪ ،‬ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻦ ﻭ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﯽ ﺩﻩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻵﻥ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺍﺭﻩ ﺿﻌﻴﻔﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ‪،‬‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﻳﻪ ﻣﺪﺕ ﻃﻮﻝ ﺑﮑﺸﻪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻣﻨﻮ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻪ‪«،‬‬
‫»ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﭼﯽ ﻣﻴﺸﻪ ﺍﮔﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻣﺎ ﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻪ؟ ﺟﻠﻮﻣﻮﻥ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮔﻴﺮﻩ ﺍﺯ‪....‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺍﺛﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ؟ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻋﻘﺒﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﺠﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮﺳﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻭ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻣﺎ ﺭﻭ ﮔﻴﺮ ﺑﻨﺪﺍﺯﻩ‪ ،‬ﻣﺎ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺁﺯﺍﺩ‬
‫ﮐﺮﺩﻳﻢ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺩﻟﮕﺮﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺩﻟﮕﺮﻡ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻭ ﺷﻮﻫﺮ ﻣﻦ ﭼﯽ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺮﺩﻩ‪ ،‬ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺑﺮﮔﺮﺩﻩ‪ ،‬ﺗﻮ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺁﺯﺍﺩ‬
‫ﺷﺪﯼ‪ ...‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺧﻮﺵ ﺑﻴﻦ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺧﻮﺵ ﺑﻴﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﭼﻨﺪﺍﻧﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺵ ﺑﻴﻦ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ ﻣﺸﮑﻞ ﺗﻮ ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻠﻪ‪«.‬‬
‫ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮﺩﯼ ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﺗﻴﺮﻩ ﮐﻪ ﺟﻠﻴﻘﺔ ﻗﺮﻣﺰ ﺭﻧﮕﯽ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻭﻳﻮﻟﻮﻧﯽ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺁﻧﻬﺎ‬
‫ﺁﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪«Akarja-e naccsád hogy elhúzzam a nótáját?» :‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﻪ؟«‬
‫»ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻪ‪ ،‬ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﺮﺍﺕ ﺁﻫﻨﮓ ﺑﺰﻧﻪ؟«‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮ ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺘﺸﮑﺮﻡ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻣﻮﺩﺑﺎﻧﻪ ﺁﻭﺍﺯﻩ ﺧﻮﺍﻥ ﮐﻮﻟﯽ ﺭﺍ ﺭﺩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺍﻳﻦ ﻳﺎﺩﻡ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ‬
‫ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﯼ‪ «.‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ )ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻫﺮﯼ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ‬
‫ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺪﺕ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﻬﻤﺎﻧﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﮑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺭﺍ‬
‫ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻟﮑﻦ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺳﺎﺣﻠﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ(‪.‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺟﻴﻨﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪» :‬ﭘﺎﻧﮓ ﻟﻨﮕﻮﺍ !‬

‫ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪ‪ .‬ﺍﻵﻥ ﺗﻮ ﻫﻤﺔ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺭﻭ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬

‫ﻣﯽﺷﯽ ﻭ ﻫﺮﭼﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﺑﮕﯽ‪ ،‬ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻣﻼﻗﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﻮﭖ ﮔﻮﺷﺖ ﮔﻮﺳﺎﻟﺔ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ‬
‫ﺭﻳﺨﺖ‪» .‬ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺷﻤﺰﻩ ﺍﺳﺖ! ﺧﻴﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺯﻣﺎﻧﻴﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺟﺸﻦ ﻳﻮﻝ ﺑﺎﻝ ﺧﻮﺭﺩﻡ‪ ،‬ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺩﺍﺷﺖ‬
‫ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﺔ ﺑﺎﺷﮑﻮﻫﯽ ﺍﺯ ﻟﮕﻨﻬﺎ ﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻇﺮﻑ ﺳﻮﭖ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻮﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻋﺠﻴﺒﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﭼﻴﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻓﻘﻂ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪ ،‬ﺗﻮﯼ ﺟﺸﻦ ﻳﻮﻝ ﺑﺎﻝ ﻣﻦ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﻧﻮﻳﻞ ﻣﯽ ﺭﻗﺼﻴﺪﻡ ﻭ‬
‫ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺷﻨﻴﺪﻡ ﻣﻮﺩﯼ ﻗﻼﺑﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺟﻮﺭﺍﺑﻬﺎﯼ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺍﺑﯽ ﮔﺮﻓﺘﯽ‪ ...‬ﻳﻪ‬
‫ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻪ ﺫﻫﻨﻢ ﺭﺳﻴﺪ‪ :‬ﺍﮔﻪ ﻣﻮﺩﯼ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﭘﺸﺖ ﺭﺩﺍﯼ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ ،‬ﭘﺲ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﭘﺸﺖ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﺩﺍﻧﺶ‬
‫ﺁﻣﻮﺯﻫﺎﯼ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺑﺒﻴﻨﻪ؟ ﻭ ﺍﻵﻥ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﺩﺍﺭﯼ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﭘﺸﺖ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﯽ؟«‬
‫ﻧﻮﻋﯽ ﺷﺮﻡ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺮﯼ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪» .‬ﺧﻮﺏ‪ ...‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﺑﺨﻮﺍﻡ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﯼ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ‬
‫ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ .‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺯﻳﺮ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﺗﻮ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﺑﻴﻨﻢ‪«.‬‬
‫» ﻫﻤﺔ ﺍﻭﻗﺎﺕ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪» .‬ﺑﺎﺯﻡ ﺟﺎﯼ ﺷﮑﺮﺵ ﺑﺎﻗﻴﻪ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺖ‪» .‬ﻫﯽ‪ ،‬ﻫﯽ‪ ،‬ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺍﻳﻦ ﻧﺒﻮﺩ‪ .‬ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺑﺬﺍﺭ ﺭﮎ ﻭ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﮕﻢ‪ :‬ﻣﻦ ﺍﻳﻦ‬
‫ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ ...‬ﺍِ‪ ،‬ﺑﺎﺯﻡ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﻫﺮﯼ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﮔﺎﺯ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺧﻴﻠﯽ‬
‫ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﻧﮑﺮﺩﻡ‪ ،‬ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ‪ .‬ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﻋﻴﻨﮑﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﺩﺧﺘﺮﻫﺎ ﺭﻭ ﺩﻳﺪ ﻣﯽﺯﺩﻡ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﺭﻓﻴﻘﻢ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ!«‬
‫ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺩﺭﻫﻢ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﻗﺎﺷﻘﺶ ﺭﺍ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪» .‬ﮔﺎﺭﺳﻮﻥ‪ ،‬ﻟﻄﻔ ﹰﺎ! ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﻣﻴﺰ ﺭﻭ ﺣﺴﺎﺏ ﮐﻨﻢ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺳﺮﺳﺮﺍﯼ ﻳﮏ ﻫﺘﻞ ﺩﻭ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﺎ ﺑﻄﺎﻟﺖ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺯﺩﺍﻳﯽ ﺷﺪﻩ ﻭ‬
‫ﮐﻮﭼﮏ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻨﺶ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﻳﺪ ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺁﻳﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﭼﺸﻤﻬﺎﻣﻮ ﺑﺎﺯ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻡ‪ .‬ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﻫﻢ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﻣﻴﺎﺩ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ ﺑﻴﮑﯽ؟«‬
‫ﺍﻣﺎ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﻧﺪﺍﺩ ـ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺭﺍﻩ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻳﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺷﺎﻡ ﻣﺠﻠﻞ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﻻﺍﻗﻞ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺐ ﺟﺎﯼ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﭘﻴﺪﺍ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ «،‬ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﭘﺸﺖ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺩﻟﺨﻮﺭ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﻣﺸﮑﻞ‪ ،‬ﭘﻮﻝ ﻣﺸﻨﮕﻴﻪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻦ ﻣﻦ ﺗﻮﯼ ﻫﺘﻞ ﻫﻴﻠﺘﻮﻥ ﻳﺎ ﻳﻪ ﻫﺘﻞ ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻠﯽ ﺩﻳﮕﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﺘﺮ ﻧﺒﻮﺩﻡ‪،‬‬
‫ﻭﻟﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﺎﺵ ﮐﻪ ﻻﺍﻗﻞ ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﻫﻢ ﮔﻴﺮﻣﻮﻥ ﺍﻭﻣﺪ‪«.‬‬
‫»ﭼﯽ؟ ﻣﺸﺘﺮﮐﺎﹰ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ‪» .‬ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻪ ﺍﺗﺎﻕ؟ ﺑﺎ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ؟«‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ‪» .‬ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﺎﻟﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻴﻦ ﻳﮑﯽ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺷﻤﺎﺭﺓ ‪ 114‬ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﻮﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺑﺨﻮﺍﺑﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺭﻭﯼ‬
‫ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﻢ‪«.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻳﮏ ﺩﻭﺵ ﮔﺮﻡ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺯﻳﺮ ﭘﻮﺷﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻦ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺯﻳﺮ ﻣﻼﻓﻪ‬
‫ﮐﺸﺎﻧﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﻭﻗﺖ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻔﺮ ﻟﺒﺎﺱ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ ـ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ِﮐﺮِﻡ ﻫﺎﯼ ﺷﮑﻼﺗﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩﻩ‬
‫ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﻭ ﻫﺮﯼ ﺳﺮﻳﻌ ﹰﺎ ﺭﻭﯼ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﭘﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻗﺶ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﺔ ﺷﻤﺎﺭﺓ ﺩﻭﺍﺯﻩ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ ،‬ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﺗﻨﻔﺲ ﺁﺭﺍﻡ ﻫﺮﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻧﺎﭘﺔ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻧﺶ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺟﺪﺍﻝ ﺑﻮﺩﻧﺪ ـ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻟﻨﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ‬
‫ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﻨﺪ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻔﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺍﺵ‬
‫ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻫﺮﯼ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﯽ ﺍﺵ‪ ،‬ﺟﻮﺍﺑﻬﺎﯼ‬
‫ﻣﺒﻬﻤﺶ ﻭ ﺭﺍﺯﭘﻮﺷﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺍﺻﻠﯽ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺩﻟﺴﻮﺯﯼ ﻧﮑﻨﺪ ـ ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺳﺨﺘﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺟﺎﯼ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺯ ﻫﺮﯼ ﺩﻭﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ‬
‫ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﺑﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻧﺶ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺁﺭﺯﻭ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ‪،‬‬
‫ﺍﻵﻥ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺩﺭ ﺗﺨﺖ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﮐﻨﺎﺭ ﺯﻥ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻭ ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﺩﻭﺭﯼ ﺩﺭ ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻪ ﺻﺒﺢ ﺑﻮﺩ‬
‫ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺻﺪﺍﯼ ﻧﻮﮎ ﺯﺩﻥ ﺟﻐﺪﯼ ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﺓ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺁﻟﻮﺩ ﭘﻠﮏ ﻣﯽ ﺯﺩ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻣﺎﻟﻴﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻴﻪ‪...‬؟«‬
‫ﺯﻥ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺩﺭ ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ ﻧﺎﻟﻪ ﺍﯼ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻴﻦ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻴﻪ ﺧﻮﺍﺏ‬
‫ﺑﻮﺩ‪» .‬ﭼﻴﻪ؟ ﭼﻪ ﻣﺮﮔﺘﻪ ﻧﺼﻒ ﺷﺒﯽ؟« ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﻏﺮﻏﺮ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩ ﺟﻐﺪ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﻮﺩ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺟﻐﺪ‬
‫ﭘﻴﻐﺎﻣﺶ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺳﺮ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﻎ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺷﻴﺮﺟﻪ ﺭﻓﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺻﺪﺍﯼ ﺧﻮﺍﺏ ﺁﻟﻮﺩﯼ ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﭘﺘﻮ ﮔﻔﺖ‪»:‬ﭼﯽ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ؟«‬
‫»ﭼﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ «،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻏﺮﻏﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺨﺼﯽ ﻧﺎﺷﻨﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭼﻨﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎﻡ ﺭﺍ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺷﻨﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﺑﮕﻴﺮ ﺑﺨﻮﺍﺏ‪ ،‬ﭘﺎﻧﺴﯽ‪«.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﺎ ﺧﻤﻴﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﮐﻮﺭﻣﺎﻝ ﮐﻮﺭﻣﺎﻝ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭼﻮﺑﺶ ﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻤﯽ ﻧﻮﺭ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺧﻮﺍﺏ ﺁﻟﻮﺩ ﺧﻮﺍﻧﺪ‪:‬‬

‫ﺁﻗﺎﯼ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻋﺰﻳﺰ‪،‬‬
‫ﻣﻦ ﻭﻇﻴﻔﺔ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺑﺪﻡ ﮐﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺷﻮﻫﺮ ﻣﻦ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﭘﺮﻳﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺟﻤﻠﺔ ﺁﺧﺮ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺍﺯ ﺣﺪﻗﻪ ﺩﺭ ﺁﻣﺪ‪:‬‬

‫ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﻓﺮﺧﺎﻧﺔ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺩﺭﺯﺩﺍﺭ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬
‫»ﭖ‪...‬ﭘﺎﺗﺮ؟« ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪.‬‬
‫ﭘﺎﻧﺴﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺎﺗﺮﻩ؟ ﺍﻭﻧﮑﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﻭﻗﺖ ﭘﻴﺶ ﻣﺮﺩﻩ؟«‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺧﺮﺧﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﻧﻤﺮﺩﻩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺯﻭﺩﯼ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﻱ ﮐﺎﺵ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫*****‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺗﻨﺪﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪﯼ‪ ،‬ﭼﺮﺍ ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺑﺎ ﭘﻮﺩﺭ ﻓﻠﻮ ﻳﺎ ﺑﺎ ﭘﻮﺭﺗﮑﯽ ﺑﺮﻳﻢ؟«‬
‫ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﻘﺪﻭﻧﻴﻪ ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺍﺯ ﭘﺸﺖ‪ ،‬ﮐﻤﺮ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻢ ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻫﺮﯼ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﻳﮏ ﺍﺗﺎﻕ ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﯽ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺣﺘﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺗﺮ ﭼﻮﻥ‬
‫ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﺑﭽﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻫﺮﯼ ﻳﮑﻤﺮﺗﺒﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺍﻭ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ‪ ،‬ﻭ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻮﺩ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺎﺯﮔﯽ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻏﻢ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﻨﺠﻪ‬
‫ﻧﺮﻡ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻻﺱ ﺯﺩﻥ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ ﺫﻫﻨﺶ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ‬
‫ﺩﻟﺨﻮﺭ ﻧﺒﺎﺷﺪ ـ ﻫﺮﯼ ﺻﺒﺢ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻳﮏ ﺯﻳﺮﭘﻮﺵ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﭙﻮﺷﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻫﻢ‬
‫ﻧﮑﺮﺩ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺟﻴﻨﯽ ﺻﺒﺢ ﻳﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ...‬ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ‬
‫ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻪ ﺗﻦ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻳﮏ ﺷﺮﺕ‪ ،‬ﻭ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ‬
‫ﻏﺮﻳﺒﯽ ﭘﺸﺘﺶ ﺑﻪ ﻟﺮﺯﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ .‬ﻫﻴﮑﻞ ﻫﺮﯼ ﻋﻀﻼﻧﯽ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻻﻏﺮﯼ ﺍﯼ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ـ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺯﺍﺭ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ :‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﻏﺬﺍﻫﺎﯼ ﺧﻮﺏ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﺩﺍﺩﻩ‬
‫ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮐﻤﯽ ﭼﺎﻗﺘﺮ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺮﻧﺰﺓ ﺍﻭ ﭼﻘﺪﺭ‬
‫ﻻ ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺻﺎﺣﺐ ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻮﺳﺘﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ـ ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺑﺎ ﭘﻮﺩﺭ ﻓﻠﻮ ﺑﺮﻳﻢ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‬
‫ﮐﻪ‪ ،‬ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺟﺎﯼ ﺧﻴﻠﯽ ﮔﺮﻣﻴﻪ‪ .‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺑﻪ ﺑﺨﺎﺭﯼ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﮐﻤﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻮ ﺑﻪ ﻣﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ‬
‫ﻭﺻﻞ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﻫﺎ ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺯ ﭘﻮﺭﺗﮑﯽ ﺧﻮﺷﺸﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ‪ .‬ﻳﮑﺒﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺗﺮﻭﺍ ﺭﻭ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻣﺮﺩﻡ ﺗﺮﻭﺍ ﻳﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﭘﻮﺭﺗﮑﻴﻬﺎﻳﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﺑﻮﺩ ـ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﻫﺎ ﻫﻢ‬
‫ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻣﺮﺩﻡ ﺗﺮﻭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﺷﻮﻥ ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺪﻥ‪ ،‬ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻭﻥ ﺭﻭ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺧﺎﺭﺝ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﮔﺎﺭﯼ ﻣﺤﺘﻮﯼ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﻫﺎﯼ ﻗﻼﺑﯽ ﺭﻭ ﺗﺼﺮﻑ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺗﻘﺴﻴﻢ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﻮﺭﺗﮑﯽ ﻫﺎ ﻓﻌﺎﻝ ﺷﺪ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ ﺩﺭ ﻗﻄﺐ ﺟﻨﻮﺏ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ‪ ،‬ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ‬
‫ﻫﺎ ﻋﻼﻗﺔ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﭘﻮﺭﺗﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻓﺴﻮﻧﯽ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﺍﺩﻧﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻫﻢ ﻟﻐﻮ ﻧﺸﺪ‪ ،‬ﺍﻓﺴﻮﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩ ﻭ ﺧﺮﻭﺝ ﺑﻪ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﭘﻮﺭﺗﮑﯽ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﯼ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﺼﻒ ﺭﻭﺯ ﭘﺮﻭﺍﺯ‪ ،‬ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺁﺗﻦ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻏﺮﻭﺏ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺯﺩﺍﻳﯽ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻣﺪﻥ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺁﮐﺮﻭﭘﻠﻴﺲ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﮐﻤﯽ ﺁﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎﯼ ﺗﻮﺭﻳﺴﺖ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ‬
‫ﺯﻭﺝ ﺭﻭﯼ ﭘﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺗﻨﻮﻥ‪ ،‬ﻣﻌﺒﺪ ﺍﻟﻬﻪ ﺁﺗﻨﺎ ﺧﺘﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺯﻭﺟﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻓﺮﻭﺭ ﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻏﺮﻭﺏ ﺑﺎﺷﮑﻮﻩ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺭﺍ ﻧﻈﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ‬
‫ﮐﻨﺎﺭ ﮔﻮﺵ ﺟﻴﻨﯽ ﭘﭻ ﭘﭻ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﻭ ﻭﻗﺖ ﮔﺬﺭﻭﻧﯽ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﻔﻪ ﺍﯼ‪ ،‬ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻔﺸﺎﻥ‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﻣﻌﺒﺪ‪ ،‬ﺭﻭﯼ ﺯﻣﻴﻦ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻣﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺯﺩﺍﻳﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺩﺵ‬
‫ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺭﺍ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺯﺩﺍﻳﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻗﯽ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫»ﺯﻳﺒﺎﺳﺖ‪ «،‬ﺳﺎﺣﺮﺓ ﺟﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﺗﺤﺴﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻏﻮﻝ ﭘﻴﮑﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﻫﺎ‬
‫ﻣﻌﻤﺎﺭﻫﺎﯼ ﻣﺎﻫﺮﯼ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺗﻤﺪﻥ ﻗﻮﯼﺍﯼ ﺩﺍﺭﻩ‪«،‬‬
‫»ﻫﻤﺔ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎﺷﻮﻥ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮﺩﻩ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺑﻮﺗﻪ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻌﺒﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺭﻓﺖ‪» .‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻌﺒﺪ‬
‫ﻫﺎﺷﻮﻥ ﺭﻧﮓ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺍﻳﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎﺳﺖ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ‪ .‬ﺑﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﻘﺎﺷﻴﻬﺎ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺭﻧﮓ‬
‫ﻫﺎ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻗﺮﻥ ﻫﺎﯼ ﻣﺘﻤﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺭﻓﺘﻪ‪ .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﺍﻳﻨﺠﺎ‪«.‬‬
‫»ﮐﺠﺎ؟«ﺟﻴﻨﯽ ﭘﻠﮏ ﺯﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺑﻮﺗﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻥ‪ ،‬ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﺩ ﮐﺴﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﺑﻮﺗﻪ ﺯﺍﺭ‬
‫ﻼ ﮔﻴﺞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭ ﺭﻓﺖ‪ .‬ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﻮﺗﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﺗﮑﻪ ﺳﻨﮕﯽ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺠﺴﻤﺔ‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﻣﺮﻣﺮﻳﻦ ﺯﻧﯽ ﺯﻳﺒﺎ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﻮ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﻪ ﻣﻮﺯﻩ ﻫﺎﺷﻮﻥ‬
‫ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ «،‬ﻭ ﺑﺎ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺿﺮﺑﻪ ﺯﺩ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﻪ ﮐﻨﺎﺭﯼ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﯽ‬
‫ﺳﻨﮕﻔﺮﺵ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﻗﺒﻞ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮﺩ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﯼ ﺭﻗﻴﻖ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺧﻴﻠﯽ ﻏﻴﺮ ﻭﺍﻗﻌﯽﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﺔ ﺩﻳﺎﮔﻮﻥ ﻣﯽﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺩﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻣﺠﺴﻤﺔ ﺳﻨﮕﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻼﻡ‪ ،‬ﺩﻳﺘﻪ‪«،‬‬
‫»ﺳﻼﻡ‪ ،‬ﺩﻳﻦ‪ «،‬ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﺎ ﻋﺸﻮﻩ ﮔﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮﯼ ﭘﻠﮑﯽ ﺯﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﻟﭙﺬﻳﺮﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻤﻨﻮﻥ‪ ،‬ﺩﻳﺘﻪ‪ «،‬ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﻭ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺳﻨﮓ ﺭﺍ ﻟﻤﺲ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻭ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻳﺎ ﺑﻮﺗﻪ ﺍﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ‪،‬‬
‫ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺁﻥ ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﻭﻑ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﻋﺒﺎﺭﺍﺗﯽ ﺭﻭﻳﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻋﺒﺎﺭﺍﺗﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ‬
‫ﮐﻤﺎﻝ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﺟﻴﻨﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﻨﺪ‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻪ ﮐﻮﭼﺔ ﻓﺎﻻﻑ‪ ،‬ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪﻳﺪ‪.‬‬
‫) ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺳﺎﻝ ‪ 578‬ﻕ‪.‬ﻡ‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺁﺷﭙﺰ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻭﺭﺍﻥ‪(،‬‬
‫ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ‪ ،‬ﮐﺒﺎﺏ ﺗﹸﺮﮐﯽ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ‪ ،‬ﻣﻮﺳﺎﮐﺎﺱ‪ ،‬ﮐﺎﻻﻣﺎﺭﺱ ﻭ ﺑﻴﻔﺘﮏ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺷﻤﺰﻩ‪.‬‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﮔﻴﺴﺘﻴﻮﺱ‪ ،‬ﺟﺎﺭﻭﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﻟﻴﺪﺭﻣﻮﺱ‪ ،‬ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ ﻭ ﺯﻫﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ‬
‫ﺁﺳﮑﻮﻻﭘﻴﻮﺱ)‪ 24‬ﺳﺎﻋﺘﻪ(‪ ،‬ﺑﺨﺮﻳﺪ‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﺩﺭ ﺳﻮﭘﺮ ﻣﺎﺭﮐﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﻬﻴﻪ ﻓﺮﻣﺎﻳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻫﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺍﺳﺖ‪» .‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ ،‬ﺍﻭﻟﺶ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻋﺠﻴﺒﻴﻪ‬
‫ﻭﻗﺘﯽ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺪﻥ ﻭ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ ﻫﻤﺔ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﯽ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺩﺍﺭﯼ‪«.‬‬
‫»ﺍﻳﻦ‪ ...‬ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺷﮕﻔﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ‪ ،‬ﻫﺮﯼ!« ﺟﻴﻨﯽ ﻧﻔﺴﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ ﺍﻭﻥ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺭﻭ ﻫﻢ‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪﻡ‪ ...‬ﺩﻳﺘﻪ‪ ،‬ﻳﺎ ﻫﺮ ﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺩﻳﺘﻪ‪ ،‬ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺷﺪﺓ ﺁﻓﺮﻭﺩﻳﺘﻪ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﺧﻮﺑﻴﻪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺷﮑﻠﮑﯽ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻪ ﺧﺮﺩﻩ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻪ؟‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺭﺍﺳﺘﯽ‪ ،‬ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺖ ﺩﻳﻦ؟«‬
‫»ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ‪ ،‬ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﻻﺯﻡ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺍﺯ ﺍﺳﻢ ﻣﺴﺘﻌﺎﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻢ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ‬
‫ﺍﺯ ﺟﻠﻮﯼ ﺭﺍﻩ ﻳﮏ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﮐﻪ ﺳﻮﺍﺭ ﻣﻮﺗﻮﺭ ﮔﺎﺯﯼ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻨﺎﺭ ﮐﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﭼﯽ‪...‬؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﻴﺪ‪ » .‬ﻳﻪ ﻣﻮﺗﻮﺭ ﮔﺎﺯﯼ؟؟؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺗﻮﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﻮﺗﻮﺭ ﮔﺎﺯﯼ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﭘﻴﺮﺯﻧﻬﺎﯼ ﻫﺸﺘﺎﺩ ﺳﺎﻟﻪ‪ .‬ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮﺭ‪.‬‬
‫ﻣﯽﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻭﺳﺎﻳﻞ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺍﻳﻦ ﻃﺮﻓﻬﺎ ﺭﺍﻳﺠﻪ‪ .‬ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻴﻠﯽ ﻋﺎﺩﻳﻪ‪«.‬‬
‫ﺳﺎﺣﺮﺓ ﺟﻮﺍﻥ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﻳﻌﻨﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺷﺮﻣﺴﺎﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﻦ؟« ﺟﻴﻨﯽ‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺪﺭﺵ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭﺵ ﺑﻪ‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﻣﺸﻨﮕﯽ‪ ،‬ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺍﻏﻠﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺁﺭﺗﻮﺭ ﻳﮏ ﮔﺮﺩﻭ ﺟﻤﻊ ﮐﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺮﺟﻴﺢ‬
‫ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﺷﻴﺎﺀ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺍﻳﻨﭽﻨﻴﻨﯽ ﻣﺴﻠﻤ ﹰﺎ ﺍﺯ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺁﻧﺎﻥ‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻨﺘﺮ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ .‬ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺟﻨﻮﺏ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻴﻠﯽ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﻭ ﺑﯽ ﺁﻻﻳﺶ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﻝ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ‬
‫ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﻳﺎ ﺳﺎﺣﺮﺓ ﻧﮋﺍﺩﭘﺮﺳﺘﯽ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﻫﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺧﻮﺏ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﺘﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺣﺘﯽ ﻳﻪ‬
‫ﺳﺎﺣﺮﻩ ﻳﺎ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺍﺻﻴﻞ ﺯﺍﺩﻩ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺧﻴﻠﯽ ﻣﺨﺘﻠﻂ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﻫﺎ ﺍﻏﻠﺒﺸﻮﻥ ﻣﻮﺑﻮﺭ ﻭ ﭼﺸﻢ ﺁﺑﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ؟ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﻭ ﻳﻪ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻧﺸﻮﻥ ﺑﺪﻩ‪ .‬ﺷﺮﻁ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ ﻳﻪ ﺩﻭﻧﻪ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﻠﺖ ﻫﺎﯼ ﺩﻳﮕﻪ ﺁﻣﻴﺨﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ‬
‫ﻋﺮﺏ ﻫﺎ‪ ،‬ﺗﺎ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﻌﻤﻮﻟﺸﻮﻥ ﺍﻵﻥ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﻭ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺗﻴﺮﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ‬
‫ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎ ﻫﻢ ﺻﺪﻕ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﺍﻳﮑﺎﺵ ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﻫﻢ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺑﺪﻭﻥ ﻧﮋﺍﺩﭘﺮﺳﺘﯽ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺁﻩ ﮐﺸﻴﺪﻧﺶ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻗﺎﺭ ﻭ‬
‫ﻗﻮﺭ ﺷﮑﻤﺶ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺷﺎﻡ ﺻﺎﺩﺭ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻴﺎ ﺑﺮﻳﻢ ﺑﻪ ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑﺮ ﺑﻬﺘﺮﻳﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮐﻪ ﻳﺎﺩ ﻧﻮﺷﺘﺔ ﺭﻭﯼ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻫﻤﻮﻥ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﮐﺒﺎﺏ ﺗﺮﮐﯽ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺣﺮﻑ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻧﻮﺍﺩﺓ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﮐﺒﺎﺏ ﺗﺮﮐﯽ‪ ،‬ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﺍﻭﻝ ‪ 2600‬ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ...‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ ﺁﺷﭙﺰﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺭﻭ ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﻫﻤﺔ ﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎﺵ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭘﺴﺮﺷﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺍﺳﻢ ﺍﻭ ﻧﺎﻣﮕﺬﺍﺭﯼ‬
‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺻﺎﺣﺐ ﻓﻌﻠﯽ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﻫﻔﺘﺎﺩﻡ ﺍﺳﺖ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﮐﻮﭼﺔ ﻓﺎﻻﻑ ﺟﻠﻮ ﺑﺮﺩ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺎﻓﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻣﺤﻴﻂ‬
‫ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﻧﻮﻋﯽ ﻣﻮﺯﻳﮏ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﺧﻞ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ .‬ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﺍﺯ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺭﺩ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﺟﺎﻳﺶ ﺑﭙﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﺩﺍﺭﻩ ﺳﻴﺮﺗﺎﮐﯽ ﻣﻴﺮﻗﺼﻪ‪ «،‬ﻭ ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪﺓ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺳﺮﺩﺭﮔﻢ ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻭﻧﻬﺎ‬
‫ﻣﻌﻤﻮ ﹰ‬
‫ﻻ ﻟﻴﻮﺍﻧﻬﺎﺷﻮﻥ ﺭﻭ ﻣﻮﻗﻊ ﺭﻗﺺ ﺳﻴﺮﺗﺎﮐﯽ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﺴﻠﻤ ﹰﺎ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻧﻬﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻧﺪ ﻣﻮﻗﻊ ﺭﻗﺺ‬
‫ﺳﻴﺮﺗﺎﮐﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﺘﺮﻧﺪ ـ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﺑﮕﻦ ﺭﻳﭙﺎﺭﻭ‪«.‬‬
‫ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻮﭼﮏ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩ )ﮐﻪ‬
‫ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺯﺩﺍﻳﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ( ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺟﻴﻨﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺩﺍﺧﻞ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺟﺎﯼ ﺩﻧﺞ ﻭ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻮﯼ ﺗﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻡ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﺟﺎﻟﺒﯽ‬
‫ﺳﻔﻴﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻕ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺰ ﺭﻭﻣﻴﺰﯼﻫﺎ ﮐﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﻣﺘﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺁﺑﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ .‬ﺍﺯ ﻓﻮﺍﺭﺓ ﮐﻮﭼﮏ ﺯﻳﺒﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺔ ﺁﻧﺠﺎ ﻗﺮﺍﺭ‬
‫ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺁﺏ ﺑﺎ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﺩﺭﻭﻥ ﺣﻮﺽ ﮐﻮﭼﮏ ﺳﻔﻴﺪﯼ ﻣﯽ ﺭﻳﺨﺖ‪.‬‬
‫ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻭﻗﺖ ﺷﺎﻡ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺎﻧﺲ ﺁﻭﺭﺩﻳﻢ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺎﺯﻩ‪ ،‬ﺳﻼﻡ‪ ،‬ﻧﻴﮏ‪«.‬‬
‫ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ‪ ،‬ﻣﺮﺩ ﻗﻮﯼ ﻫﻴﮑﻞ ﻭ ﻗﺪ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﭘﻬﻦ ﺑﺮ ﻟﺐ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺳﻼﻡ‪ ،‬ﮐﺎﻟﻴﻦ‪ ،‬ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ‬
‫ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻤﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪ .‬ﻭ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﺟﺬﺍﺏ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﺘﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟« ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺟﻴﻨﯽ‬
‫ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻭ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺷﮕﻠﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻳﮑﻴﻪ ﮐﻪ ﺩﻓﻌﺔ ﺁﺧﺮ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻳﺶ‬
‫ﺍﻳﻨﺠﺎ‪«.‬‬
‫ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﻣﻨﻮﯼ ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺎﺯﻳﮕﻮﺷﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻼ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﯼ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﺸﺴﺖ‪» .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﮐﺎﻟﻴﻦ‪ ،‬ﭼﻪ ﺟﻮﺭ ﺯﻧﯽ ﺭﻭ ﻗﺒ ﹰ‬
‫ﺍﻳﻨﺠﺎ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺑﺬﺍﺭ ﻳﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﻮﯼ ﻏﺬﺍ ﺑﻨﺪﺍﺯﻳﻢ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﭼﯽ ﺩﺍﺭﻩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻗﺪﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﻝ ﺍﻭ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺭﻧﺠﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﻣﻮﺳﺎﮐﺎﺱ‪...‬‬
‫ﻣﻮﺳﺎﮐﺎﺱ ﺩﻳﮕﻪ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﻳﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﺎﺩﻣﺠﺎﻥ ﻭ ﮔﻮﺷﺖ ﻗﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﺳﭙﺎﮔﺘﯽ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﻪ‪«.‬‬
‫»ﻭ ﮐﺎﻻﻣﺎﺭﺱ؟«‬
‫»ﻳﻪ ﻧﻮﻉ ﻣﻴﮕﻮ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺞ ﻭ ﭘﻨﻴﺮ ﮔﻮﺳﻔﻨﯽ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﯽﮐﻨﻦ‪«.‬‬
‫»ﺁﻫﺎ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﺒﺎﺏ ﺗﺮﮐﯽ ﺭﻭ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﺵ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺷﺪﻩ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻮ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭ ﺍﻳﻦ ﻏﺬﺍﯼ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﺭﺳﻄﻮ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺍﮔﻪ ﺟﺎﯼ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺩﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﮐﻨﻢ‪«،‬‬
‫»ﭼﺮﺍ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﮕﻪ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﺷﺘﺮ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺷﺘﺮ؟ ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ!!؟«‬
‫»ﺷﻮﺧﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻏﺬﺍﯼ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻼﻗﺔ ﺍﺭﺳﻄﻮﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺘﺮ ﺑﻮﺩﻩ‪ «.‬ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺑﻴﺰﺍﺭ ﺟﻴﻨﯽ ﺧﻨﺪﻩ ﺍﺵ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﺍﺳﭙﺎﺭﺗﺎﯼ ﻗﺪﻳﻢ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﻫﻴﻨﻄﻮﺭﻩ‪ «،‬ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺧﻮﻥ ﺧﻮﮎ ﺭﻭ‬
‫ﺑﺎ ﺳﺮﮐﻪ ﻭ ﻧﻤﮏ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ "ﺳﻮﭖ"‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﻨﻔﺮ ﺷﮑﻠﮑﯽ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺑﺎ ﺯﻭﻕ ﻭ ﺷﻮﻕ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﺮﺩﻡ ﺁﺗﻦ ﻋﻘﻴﺪﺓ ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ‬
‫ﺁﺷﭙﺰﯼ ﺍﺳﭙﺎﺭﺕ ﻫﺎ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ "ﺍﺳﭙﺎﺭﺕ ﻫﺎ ﺍﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺷﺠﺎﻋﺘﺮﻳﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺧﻮﺏ‪،‬‬
‫ﻻﺑﺪ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯽﮔﻮﻳﻨﺪ‪ ،‬ﺍﮔﺮ ﺟﺮﺃﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭘﺰﻧﺪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺷﺠﺎﻋﻨﺪ"‪ .‬ﺩﺭ ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﺟﺪ ﺑﺰﺭﮒ‬
‫ﻣﻦ ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﺍﻭﻝ‪ ،‬ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ "ﺟﺎﯼ ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺳﭙﺎﺭﺕ ﻫﺎ ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﺟﻨﮓ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻣﺮﮒ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺍﻭﻥ ﻏﺬﺍﻫﺎﯼ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﻪ"‪ .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻳﺪ‪ ،‬ﮐﺎﻟﻴﻦ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍِ‪ ،‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺩﻭ ﺗﺎ ﮐﺒﺎﺏ ﺗﺮﮐﯽ‪ ،‬ﻟﻄﻔ ﹰﺎ‪«.‬‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ‪ ،‬ﮐﺎﻟﻴﻦ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ‪ «،‬ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺁﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺭﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻭﺭ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻵﻥ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ‪ ...‬ﻭﺿﻌﻴﺖ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺗﻮ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻨﻮ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﯼ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮎ ﺍﺳﭙﺎﺭﺕ ﻫﺎ ﭘﺬﻳﺮﺍﻳﯽ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍﻫﯽ‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻦ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺳﻨﮕﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺁﺭﻩ‪،‬ﻻﺍﻗﻞ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﮐﻤﮑﻤﻮﻥ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﻭ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﺪﻭﻧﻢ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻳﻢ ﺟﺴﺘﺠﻮﻣﻮﻥ ﺭﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻴﻢ؟«‬
‫ﺍﻣﺎ ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺩ‪ .‬ﺑﺪﻧﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺳﻴﺦ ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﺵ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻔﺖ "ﺍﹶﻩ‪ ،‬ﺑﺎﺯ ﻫﻢ"!!‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ ـ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺩﻳﺪ ﻣﺮﺩ ﻻﻏﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ‬
‫ﻭﺍﺭﺩ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﭘﺸﺘﺶ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﻻ ﺑﺎ ﺩﻳﺪ ‪ 360‬ﺩﺭﺟﺔ ﻣﺨﺼﻮﺻﺶ ﺍﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻣﺮﺩ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﺁﻫﺎﯼ! ﺩﺍﺩﻟﯽ ﺩﻭﺭﺳﻠﯽ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﭼﺮﺧﻴﺪ‪» .‬ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ‪ ،‬ﭼﻄﻮﺭ ﻣﻨﻮ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺩﯼ؟«‬
‫ﻣﺮﺩ ﺑﺎ ﺩﻧﺪﺍﻧﻬﺎﯼ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻭﻥ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺩﺭﻫﻢ ﻭ ﺑﺮﻫﻤﺖ ﺟﺎﯼ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻧﻤﯽ ﺫﺍﺭﻩ‪ «،‬ﻭ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﻧﻴﻢ ﺗﻨﻪ ﺍﺵ ﻓﺮﻭ ﺑﺮﺩ ﻭ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﮐﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺩﻫﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎ ﺗﻨﺒﻠﯽ ﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﮏ‬
‫ﻼ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺍﺻ ﹰ‬
‫»ﺁﻩ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻩ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭﺩﻳﻮﻥ ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ ﺭﻭ ﺑﻬﺖ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﻨﻮ ﺑﮑﺸﻪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪8‬‬
‫ﮐﺘﺎﺏ ﺁﺗﻨﺎ‬
‫»ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﮑﺸﻪ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺣﻴﺮﺕ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺗﺎﺯﻩﻭﺍﺭﺩ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﺩﻗﻴﻘ ﹰﺎ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮﺭﻩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ‪ «،‬ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺑﺎ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﯼ ﻋﺒﻮﺱ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻭ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﭼﺮﺍ؟« ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻠﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﻳﻦ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺭﺍ ﺟﺪﯼ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺩﺍﺷﺖ ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺧﻮﻧﺴﺮﺩ ﻭ ﺑﻴﺨﻴﺎﻝ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻭ ﻗﺎﺗﻞ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ‬
‫ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ‪.‬‬
‫ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺑﺎ ﺗﻨﺪﺧﻮﻳﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺍﻭﻧﻮ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻣﻨﻮ ﺍﻏﻔﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ‪ ،‬ﻭ ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﺍﻭﻧﻮ ﻭﺳﻂ ﺩﺭﺩﺳﺮ‬
‫ﺭﻫﺎﺵ ﮐﺮﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﭼﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ‪ ،‬ﺻﺎﺣﺐ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ‪ ،‬ﺍﺯ ﺁﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪ‪ ،‬ﺟﻠﻮﯼ ﺑﺎﺭ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺳﺖ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺳﻼﻡ‪ ،‬ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ‪،‬‬
‫ﺍﻭﺿﺎﻉ ﭼﻄﻮﺭﻩ؟«‬
‫ﻼ ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﻟﺘﻮ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﻴﺮﻡ!«‬
‫»ﻣﺘﺸﮑﺮﻡ ﻧﻴﮏ‪ ،‬ﺍﻭﺿﺎﻉ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻟﺘﻮ‪ ...‬ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮐﻮﭼﻴﮑﺖ‪ «،‬ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﺩ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻳﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﻭ‬
‫ﺧﺎﻧﻤﺖ ﺑﻴﺎﺭﻡ‪ ،‬ﮐﺎﻟﻴﻦ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺩﻭ ﺗﺎ ﻣﺎﻭﺭﻭ ﺩﺍﻓﻨﻪ‪ ،‬ﻧﻴﮏ‪«،‬‬
‫ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺑﺎ ﻟﮑﻨﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮎ‪...‬ﮐﺎﻟﻴﻦ؟« ﺩﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﯽﻟﺮﺯﻳﺪ‪» .‬ﺍﺳﻢ ﺗﻮ ﺩﺍﺩﻟﯽ ﻧﻴﺴﺖ؟«‬
‫»ﭼﺮﺍ ﺑﺮﺍﺕ ﻣﻬﻤﻪ ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻧﯽ ﺍﺳﻢ ﻣﻦ ﭼﻴﻪ؟« ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺍﺵ ﺗﮑﻴﻪ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﻣﺮﺩ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﻴﺨﻴﺎﻝ ﻫﺮﯼ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻧﻌﺮﻩ ﺯﺩ‪» :‬ﭼﻮﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﺪﻭﻧﻢ ﭼﻪ ﺍﺳﻤﯽ ﺭﻭﯼ‬
‫ﻗﺒﺮﺕ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ!«‬
‫»ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﺍﮔﻪ ﺗﻮ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﻗﺼﺪﺵ ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﯽ‪ ،‬ﺧﻴﻠﯽ ﻭﻗﺖ ﭘﻴﺶ ﻣﻨﻮ ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ‪ .‬ﺩﺭ‬
‫ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﺗﻮ ﺍﻭﻥ ﭼﻮﺏ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﮒ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﯽ‪ .‬ﺷﺮﻁ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺍﻧﺠﺎﻣﺶ‬
‫ﺑﺪﯼ‪«.‬‬
‫ﺍﮐﻨﻮﻥ‪ ،‬ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺑﻪ ﻗﺮﻣﺰﯼ ﻟﺒﻮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻵﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻭﺩ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﺶ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﮐﺸﻴﺪ‪» :‬ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ‪ ،‬ﺧﻮﺏ ﮐﻪ ﭼﯽ!؟! ﺍﻵﻥ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺁﻭﺍﺩﺍﮐﺪﺍﻭﺍﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻦ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪ ،‬ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮﺕ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺗﻮﯼ ﻻﺑﺮﻳﻨﺖ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﺪﯼ‪ .‬ﻣﻦ ﺩﻟﺶ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﻳﻦ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﺸﯽ‪«.‬‬
‫ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮﺍ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻢ؟ ﭼﺮﺍ ﺗﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﻧﺸﯽ؟ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻗﻄﻊ ﻻﻳﻖ‬
‫ﺍﻭﻧﺠﺎﻳﯽ‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮﯼ ﺍﻭﻧﺠﺎ‪ ،‬ﺩﻝ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﺸﯽ‪ ،‬ﺧﻮﻥ‬
‫ﻣﯽ ﺷﻪ‪«...‬‬
‫)ﺗﻮﺿﻴﺢ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ‪ :‬ﻻﺑﻴﺮﻧﺖ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺰﻳﺮﺓ ﮐِﺮﺕ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮ‬
‫ﻻ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ‬
‫ﺍﺳﺎﺱ ﻃﺮﺡ ﺍﺻﻠﯽ ﺩﻳﺪﺍﻟﻮﺱ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺯﻧﺪﺍﻧﻴﻬﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻣﻌﻤﻮ ﹰ‬
‫ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ـ ﻭ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺳﺎﺯﻫﺎ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺤﻔﺎﻅ ﻻﺑﻴﺮﻧﺖ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﺍﻧﻲﻫﺎ‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﯼ ﺩﺍﺧﻞ ﻻﺑﻴﺮﻧﺖ ﮔﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺏ ﻭ ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮔﻮﺷﻪﺍﯼ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﻧﻤﯽ ﻣﻴﺮﻧﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺘﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺩﺍﻻﻧﻬﺎﯼ ﺑﯽ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ‬
‫ﻼ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ...‬ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺎﮔﺬﻳﺮ ﺍﺳﺖ‪(.‬‬
‫ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﺍﻏﻠﺐ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺎﻳﯽ ﻣﯽ ﻳﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺒ ﹰ‬
‫»ﻧﮕﻮ‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻮ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﻟﺴﻮﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ!« ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺩﺳﺖ‬
‫ﺭﺍﺳﺘﺶ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﻳﺪ ﮐﻪ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺑﻮﺩ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﺕ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﻩ‪ ،‬ﭘﺲ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﯼ ﭼﺮﺍ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻫﺮﺕ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﻣﻼﻗﺎﺕ‬
‫ﮐﻨﻢ؟«‬
‫»ﺗﺎ‪ ...‬ﺗﺎ ﮔﻮﻟﺶ ﺑﺰﻧﯽ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺍﺯﺵ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻪ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﺯ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻨﺼﺮﻑ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ ﺗﻮ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻧﺪﺍﺭﯼ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‪ِ ...‬ﺍ‪ ...‬ﺧﻮﺏ‪ ...‬ﺗﻮ ﻗﻄﻌﺎﹰ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺴﺘﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﺍﻳﻨﻮ ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ‬
‫ﻭ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮ ﺯﻧﺪﮔﯽﺍﺕ ﺭﻭ ﺑﺎ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺯﯼ‪«.‬‬
‫»ﺁﻫﺎ! ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﺧﻮﺏ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﭘﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﮐﻮﺑﻴﺪ‪» .‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‬
‫ﺩﺍﺩﻟﯽ‪ ...‬ﻳﺎ ﮐﺎﻟﻴﻦ‪ ،‬ﻳﺎ ﻫﺮ ﭼﯽ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﻳﮕﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﺩﻳﺮ ﺷﺪﻩ! ﻣﻦ ﻋﻀﻮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺷﺪﻡ ـ ﺍﺯ ﺩﻳﺮﻭﺯ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺍﻫﺮﺕ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻫﻤﺪﺭﺩﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪«،‬‬
‫»ﭘﺲ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ! ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﺑﭽﺔ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﯽ!«‬
‫ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﺑﺎ ﺩﻭ ﻟﻴﻮﺍﻥ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻴﺰ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺷﺮﺍﺏ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻳﻮﻧﺎﻥ‪» .‬ﻣﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﺷﻨﻴﺪﻡ؟« ﺍﻭ ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮﺷﺮﻭﻳﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﭼﺮﺧﻴﺪ‪» .‬ﺗﻮ ﺩﺍﺭﯼ ﺩﺍﻳﯽ ﻣﯽ ﺷﯽ؟ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺑﺎﺷﻪ! ﻭ ﮐﺎﻟﻴﻦ ﭘﺪﺭ؟« ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ‬
‫ﺑﺪﺟﻨﺴﯽ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﺩ‪ ،‬ﺍﺯ ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻧﻪ‪«،‬‬
‫ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ «،‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺤﮑﻢ ﭼﻨﮓ ﺯﺩ)ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ( ﮐﻪ‬
‫ﺗﻘﺮﻳ ﹰﺎ ﺗﺮﮎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫»ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮﺕ ﻫﻢ ﻣﻴﮕﻪ؟«‬
‫ﯼ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻧﺎﭘﺎﮎ ﻋﻮﺿﯽ! ﻭﻟﯽ ﻣﻦ‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﺍﻭ ﻣﯽ ﮔﻪ ﺗﻮ ﻧﺒﻮﺩﯼ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺗﻮ ِ‬
‫ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺩﻭﺋﻞ ﻣﺮﺩﺍﻧﺔ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﯼ ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽ ﺩﻡ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺖ ﺭﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﻴﺎﺭ ﺍﯼ ﺳﮓ‬
‫ﻣﻨﻔﻮﺭ ﻭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﮐﻦ!«‬
‫»ﻣﺠﺒﻮﺭﻡ ﻧﮑﻦ‪«.‬‬
‫»ﺁﻫﺎ! ﺩﺍﺩﻟﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮﺳﻴﺪﻩ!«‬
‫»ﺩﺍﺩﻟﯽ ﺑﺰﺭﮒ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺭﺍ ﻣﺰﻩ ﻣﺰﻩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺮﺍﺕ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺍﯼ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﻨﻮ ﺩﯼ ﮔﻨﺪﻩ ﺻﺪﺍ ﺑﺰﻧﯽ؟«‬
‫ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺑﺎ ﺣﻤﺎﻗﺖ ﭘﻠﮏ ﺯﺩ‪» .‬ﭼﺮﺍ؟«‬
‫»ﺩﯼ ﮔﻨﺪﻩ ﭘﺴﺮ ﺧﺎﻟﺔ ﻣﻦ ﻭ ﻳﮏ ﺑﻮﮐﺴﻮﺭ ﻣﺸﻬﻮﺭﻩ‪ .‬ﻫﺮ ﮐﺲ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﻨﻪ ﺑﻌﺪﹰﺍ ﺧﻴﻠﯽ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮﺭ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺧﻴﻠﯽ ﭘﺸﻴﻤﻮﻥ ﻧﺸﯽ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻦ ﻧﺬﺍﺭ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺗﻪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻃﺮﻑ ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﭼﻄﻮﺭ ﺟﺮﺃﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﺑﮕﯽ ﭼﻴﮑﺎﺭ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﮑﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﮐﺮﺩﯼ!«‬
‫»ﭼﻨﺪ ﺩﻓﻌﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﺒﻮﺩﻡ؟ ﺣﺘﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﺧﻮﺍﻫﺮﺕ ﺭﻭ ﻟﻤﺲ ﻫﻢ ﻧﮑﺮﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ ﮐﯽ ﺑﻮﺩﻩ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫ﻻ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻴﻠﯽ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺑﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ‪«.‬‬
‫»ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫»ﭼﯽ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﭼﻴﻪ؟« ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺑﻪ ﻭﺿﻮﺡ ﮔﻴﺞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﻴﻤﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ‪ ،‬ﻧﻴﻤﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮﺕ ﺟﺪﹰﺍ ﺷﺒﻴﻪ ﺗﺮﮐﻴﺒﯽ ﺍﺯ‬
‫ﻣﻴﻠﻴﺴﻨﺖ ﺑﺎﻟﺴﺘﺮﻭﺩ ﻭ ﺩﻟﻮﺭﺱ ﺁﻣﺒﺮﻳﺠﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﺵ ﺭﺍ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ‬
‫ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ ﺧﺸﻢ ﻭ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺮﺍﻡ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﯽ ﻣﺰﺧﺮﻑ ﻣﯽﮔﯽ‪ ،‬ﺩﻭﺭﺳﻠﯽ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺖ ﺭﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﻴﺎﺭ ﻭ ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﻣﺮﺩ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﮐﻦ!«‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻫﻴﭻ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﻴﺎﻓﺘﺎﺩ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺑﻴﺨﻴﺎﻟﯽ ﺟﺎﻡ ﺷﺮﺍﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫»ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﺨﺘﺼﺮﯼ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺷﺮﺍﺏ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﮏ ﻗﻮﺭﺕ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻟﻴﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮﻑ ﻣﻴﺰ ﺑﺮﺩ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﻣﻴﺰ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺁﻥ‪ ،‬ﺩﺭ ﻳﮏ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺯﺩﻥ ﺑﺎﺯﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩ‬
‫ﻭ ﺁﺭﻧﺠﺶ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺷﮑﻢ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﮐﻮﺑﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮﺩ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﺩﻭﻻ ﺷﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﺣﺘﯽ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﺸﺘﺶ ﺭﺍ ﺭﺍﺳﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺸﺖ ﻫﺮﯼ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭼﻨﮓ‬
‫ﺍﻭ ﺧﺎﺭﺝ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻫﻞ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺭﻭﯼ ﭘﺸﺘﺶ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﭘﺨﺶ ﺯﻣﻴﻦ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻣﻀﻄﺮﺏ ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫»ﺳﺮﺵ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﺧﻮﺭﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺯﻳﺎﺩ ﺟﺪﯼ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ «.‬ﻫﺮﯼ ﭼﻮﺏ ﻣﺮﺩ "ﻣﻬﺎﺟﻢ" ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﻭﯼ ﻣﻴﺰ‬
‫ﮔﺬﺍﺷﺖ‪» .‬ﺁﻩ‪ ،‬ﺑﺒﻴﻦ‪ ،‬ﻧﻴﮑﯽ ﺩﺍﺭﻩ ﮐﺒﺎﺏ ﻣﺎ ﺭﻭ ﻣﻴﺎﺭﻩ!«‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺑﺪﻥ ﺑﻴﻬﻮﺵ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺭﺩ ﺷﺪ ﻭ ﺷﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺧﺸﻨﻮﺩﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺍﺯ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺭﻭ ﺟﺪﺍ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻧﻴﮏ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﺭﻭﺵ ﻣﺸﻨﮕﯽ‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻡ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺩﯼ ﮔﻨﺪﺓ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﺯ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﺧﻮﺍﻫﺪ‬
‫ﺗﺮﮐﻴﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻪ ﺩﺧﻞ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﻇﺮﻑ ﭼﻬﺎﺭ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻴﺎﺭﻩ‪ .‬ﻭ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﺩﺭﺑﺎﺓ ﺍﻭﻥ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﻧﻴﮏ‪،‬‬
‫ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺑﻪ‪«.‬‬
‫ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ‪» .‬ﮐﯽ ﻧﮕﺮﺍﻧﻪ؟ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﺭﺩﺳﺮ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺍﻳﻨﻢ ﺩﺭﺩﺳﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺑﺎﻫﺎﺵ ﭼﻴﮑﺎﺭ ﮐﻨﻴﻢ؟« ﺍﻭ ﺑﻪ ﺑﺪﻥ ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺁﻗﺎﯼ ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮﯼ ﺍﺑﻠﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﺎ ﺍﺯﺵ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ ﺟﻴﻨﯽ؟ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﺎﻟﯽ ﺩﺍﺭﯼ‪ ،‬ﻧﻴﮏ؟«‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ‪ ،‬ﮐﻪ ﻫﺘﻞ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﺎﻻﯼ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻧﺶ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻳﮑﯽ ﻳﺎ ﺩﻭ ﺗﺎ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ "ﺩﻭ ﺗﺎ" ﻭﻟﯽ ﻫﺮﯼ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﻮﺩ‪:‬‬
‫»ﻳﮑﯽ‪ ،‬ﺩﺧﺘﺮ ﺧﺎﻟﻪ ﺍﻡ ﻭ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﻮﻥ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﺨﻮﺍﺑﻴﻢ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺎ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺑﺮﻳﻢ ﺑﺎﻻ‬
‫ﻭ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻮﺵ ﺑﻴﺎﺩ ﺍﺯﺵ ﻣﻮﺍﻇﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺗﻮ ﻗﻠﺐ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﺩﺍﺭﯼ‪ ،‬ﮐﺎﻟﻴﻦ‪ «،‬ﻭ ﺑﺎ ﮐﻨﺎﻳﻪ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» ،‬ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻳﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﺎﻟﺔ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺟﺬﺍﺏ‪«.‬‬
‫*****‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﻩ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﺯ ﮐِﯽ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﺎﻟﺔ ﺗﻮ ﺷﺪﻡ؟« ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﻣﺒﻠﯽ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻗﺸﺎﻥ‪ ،‬ﺩﺭ ﻃﺒﻘﺔ‬
‫ﺑﺎﻻﯼ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ‪ ،‬ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﺑﺪﻥ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ )ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﻣﻮﺑﻴﻠﻴﮑﻮﺭﭘﻮﺱ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ( ﺭﻭﯼ ﻓﺮﺵ‬
‫ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﺯ ﺍﻭﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺧﻴﻠﯽ ﺷﺒﻴﻪ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺘﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﮕﻢ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻣﻨﯽ‪،‬‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ؟ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻡ ﺯﻳﺎﺩ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻧﺸﯽ ﮐﻪ ﺑﮕﻢ ﺗﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﻨﯽ‪ «...‬ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎﻥ‬
‫ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻼﻗﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﻴﺎﺩ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﭘﺴﺮ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﺟﺎﺩﻭ ﻃﻨﺎﺑﯽ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﻣﭻ ﺩﺳﺘﻬﺎ ﻭ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺑﺴﺖ ﻭ‬
‫ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﯽ ﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﯼ ﻣﯽﮐﻨﯽ؟«‬
‫»ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﺮﮐﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺑﻪ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﻡ‪«.‬‬
‫»ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﺮﮐﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ؟ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﯽ؟«‬
‫»ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﻦ ﻣﻦ ﺳﺮ ﺑﺮﺳﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺘﺎﺏ ﺁﺗﻨﺎ ﺑﺮﺍﺕ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪﻡ‪ «،‬ﻭ ﺩﺭ‬
‫ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺳﺮ ﺩﺭ ﮔﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻭﻥ ﻳﮏ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ‬
‫ﺩﺍﺭﻩ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﻦ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮﺩ ﺁﺗﻨﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺍﻟﻬﺔ ﻓﺮﺯﺍﻧﮕﯽ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ‪ .‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﮐﺘﺎﺏ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﻳﻪ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺟﻴﻨﯽ ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪ‪» .‬ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻪ؟ ﭼﻄﻮﺭ؟ ﻳﻌﻨﯽ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﻤﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﺩﺍﺭﻩ؟«‬
‫»ﻧﻪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤ ﹰﺎ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﻟﻬﺎﻳﯽ ﻣﺜﻞ "ﻣﻦ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ‪ 5000‬ﮔﺎﻟﻴﻮﻥ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎﺭﻡ؟" ﻳﺎ‬
‫"ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﺎﺩﺭ ﺯﻥ ﻓﻼﻥ ﻓﻼﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ﺧﻼﺹ ﺑﺸﻢ؟" ﻧﻤﯽ ﺩﻩ‪ .‬ﻧﻪ‪ .‬ﺍﻭﻥ ﻣﯽ ﮔﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﭼﻪ‬
‫ﮐﺴﯽ ﺳﻮﺍﻟﺖ ﺭﻭ ﺑﭙﺮﺳﯽ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﻮﺍﺑﺖ ﺑﺮﺳﯽ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﯼ ﻣﺘﻔﮑﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺎﺭﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻳﻌﻨﯽ ﻣﻌﻨﻲ ﺍﺵ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯽ ﻣﻦ ﭼﻄﻮﺭ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺸﻢ‪ ،‬ﻭ ﺍﻭﻥ ﺍﺳﻢ ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻣﻨﻮ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﻪ ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﺩﻩ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻳﺎ ﺍﺳﻢ ﺷﺨﺼﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻪ ﭼﻴﮑﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﻴﻢ ﻳﺎ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ‪«.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﻧﺪﻥ ﮐﺘﺎﺏ ﭼﻪ ﺍﺣﺘﻴﺎﺟﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﯼ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﻫﺴﺖ؟«‬
‫»ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺑﻴﺮﻭﻥ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﺟﺎﺯﻩ‬
‫ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺍﺭﺩ ﺑﺸﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽﺭﻡ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮﯼ ﺩﺭﺩﺳﺮ ﺑﻴﺎﻓﺘﻢ‪ .‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻗﻄﻌﺎﹰ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﻋﻀﻮﻳﺖ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻭﻣﺪﻩ‪ ،‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﻣﻦ‬
‫ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺍﻭﻥ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺑﺮﻡ‪ ،‬ﺗﻮﯼ ﺩﺭﺩﺳﺮ ﻧﻤﯽ ﺍﻓﺘﻢ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺍﻭﻥ ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻳﻢ ﺍﻭ‬
‫ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺑﭙﺮﻩ ﺗﻮﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ‪ ،‬ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻦ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﺪﻥ ﮐﻪ ﮐﺪﻭﻡ‬
‫ﻳﮏ ﺍﺯ ﻣﺎ ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮﯼ ﻭﺍﻗﻌﻲ ﺍﺳﺖ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﻭﻥ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﻴﺎﺩ ﺗﻮﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮﺻ ﹰﺎ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎﻫﺎﺵ ﻫﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﺮﮐﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺭﻭ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎﺭﯼ؟ ﺍﻭﻥ ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ﻃﻮﻝ ﻣﯽ ﮐﺸﻪ ﺗﺎ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻭ ﻣﺎ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺁﺩﻣﮑﺸﺖ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﻻﺯﻡ ﺑﻪ ﺫﮐﺮ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻫﻢ‬
‫ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺸﻪ ﻭ ‪ ...‬ﻭ‪ «...‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﺷﮏ ﭘﺮ ﺷﺪ‪» .‬ﭼﯽ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺍﮔﻪ ﺍﻭ‪ ...‬ﺍﻭ‪ ...‬ﻗﺼﻊ ﮐﻨﻪ‪...‬؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺳﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻼﻳﻢ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻐﻞ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺍﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﮐﻪ ﺗﻮ‬
‫ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﺍﻭ ﻣﻮﯼ ﺁﺭﺗﻮﺭ ﺭﻭ ﻗﻄﻊ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽﺩﻩ‪ .‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺍﻭ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽﺩﻩ‪،‬‬
‫ﭼﻮﻥ ﻣﺎ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﻴﻢ ﻭ ﺍﻭ ﺭﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﺑﻴﻦ ﺧﻨﺪﻳﺪﻥ ﻭ ﻓﻴﻦ ﻓﻴﻦ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ‪» .‬ﺍﻣﺎ ﻫﺮﯼ‪ ...‬ﭼﯽ ﻣﻴﺸﻪ‪ ...‬ﭼﻲ ﻣﻴﺸﻪ ﺍﮔﻪ ﺍﻭﻥ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﺸﻪ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﻣﻮ ﺭﻭ ﻗﻄﻊ ﮐﻨﻪ؟ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻤﻴﺮﻩ‪«.‬‬
‫»ﻣﯽ ﺑﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﯼ ﻣﻤﮑﻦ ﺳﺮﻳﻊ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﻤﻴﻦ‬
‫ﺍﻣﺸﺐ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﭙﺮﺳﻢ‪ .‬ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻫﻢ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ .‬ﻣﻦ ﺩﺭ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﺁﺳﮑﻮﻻﭘﻴﻮﺱ ﺁﺷﻨﺎ‬
‫ﺩﺍﺭﻡ‪ .‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﺮﮐﺐ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﻫﺎ ﺭﻭ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﯽ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻢ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ‪ ...‬ﻏﻴﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ؟«‬
‫»ﻃﺒﻴﻌﺘﺎﹰ ﻏﻴﺮﻗﺎﻧﻮﻧﻴﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﺧﺘﺮ ﻓﺮﻭﺷﻨﺪﻩ ﺁﺷﻨﺎﻳﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺩﺍﺭﻩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ ﻫﺮﯼ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺁﺷﻨﺎﻳﯽ ﺍﻳﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﻓﺮﻭﺷﻨﺪﻩ ﭼﻘﺪﺭ ﺧﻮﺑﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ‬
‫ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻧﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﺎﺵ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺟﻠﻮ ﺭﻓﺖ ﻭ ﮔﻮﻧﺔ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺍﺯ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﮐﻦ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﮑﻮﺕ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻩ‪،‬‬
‫ﻣﺎ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻳﻢ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺩ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺎ؟ ﻭ ﺑﺬﺍﺭ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﻨﻪ ﺍﻭﻧﻮ ﭘﻴﺪﺍ‬
‫ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻭ ﺑﻪ ﺑﻴﮑﯽ ﻳﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺪﻩ ﺑﺨﻮﺭﻩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺷﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﭼﻄﻮﺭ؟ ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﮐﻪ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺭﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﺟﺎﺩﻭ ﻏﺬﺍ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﻨﻢ‪،‬‬
‫ﺍﻭﻥ ﻣﺎﻟﻪ ﺳﺎﻝ ﻫﻔﺘﻤﻪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻣﻦ ﺑﻠﺪ ﻧﺸﺪﻡ‪«.‬‬
‫»ﺩﺭﺳﺘﻪ‪ «.‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺩﺍﺩ ﺗﻮﺩﺓ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﺧﺎﻡ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻃﻠﺴﻢ ﺍﻭﻫﺎﻡ‬
‫ﺯﺩﺍﻳﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﺍﻭﻟﺶ ﺑﺮ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﭘﻨﺞ ﺩﻗﻴﻘﺔ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻫﻮﺵ ﺁﻣﺪ‪ ،‬ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﻫﻴﻮﻻﯼ ﻋﻈﻴﻢ ﺍﻟﺠﺜﻪﺍﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻳﮏ‬
‫ﺗﮑﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﺧﻮﻥ ﺁﻟﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﮏ ﻗﺪﻡ ﺁﻧﻄﺮﻑ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﻧﻴﺶ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ .‬ﭼﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ‬
‫ﺑﮑﻨﺪ؟ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻏﺶ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻭﺍﺭﺩ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺩﺭﺯ ﺩﺍﺭ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﻭﺭﺗﺮﻳﻦ ﻣﻴﺰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺔ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﺭﻓﺖ‪ .‬ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺣﺪﻭﺩًﹰﺍ‬
‫ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﮐﺴﯽ ﺁﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﺑﺪﺫﺍﺕ ﻭ ﻋﺠﻮﺯﺓ ﺯﺷﺖ‬
‫ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎﻡ‪ ،‬ﻣﺘﺼﺪﯼ ﺑﺎﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻭﻳﺴﮑﯽ ﺁﺗﺸﻴﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻼﻗﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﺭﺍ‬
‫ﻳﮏ ﺭﺑﻊ ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺟﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﯼ ﻋﺒﻮﺱ ﺳﺮ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪ 15» :‬ﺩﻗﻴﻘﻪ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪«،‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﺎﻡ ﭘﺸﺖ ﭘﻴﺸﺨﻮﺍﻥ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻴﮑﻞ ﺑﺎﺭﻳﮑﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻧﮑﻨﻢ‪ «،‬ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻣﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺔ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﻗﺮﺍﺭ‬
‫ﺩﺍﺷﺖ ﺭﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﭘﺎﺗﺮ؟« ﺍﻭ ﺑﺎﻻ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ‪» .‬ﻟﻄﻔ ﹰﺎ ﺑﺸﻴﻦ‪«.‬‬
‫ﻲ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺭﺍ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﻃﺮﺡ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﺵ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﺔ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻤﻌﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﻣﻴﺰ‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺻﻨﺪﻟ ِ‬
‫ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻓﺸﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﺗﺎ ﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤﻠﯽ ﻧﺸﺎﻥ ﻧﺪﻫﺪ‪ .‬ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺯﻳﺒﺎ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ‬
‫ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺩﺭﺷﺖ ﻭ ﺗﻴﺮﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺧﺎﻟﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺴﺶ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ .‬ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﭘ‪‬ﺮ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻳﺎﺩ ﺁﻭﺭ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻏﻨﭽﺔ ﮔﻞ ﺳﺮﺥ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺷﺒﻴﻪ ﺟﻴﻨﯽ‪ ...‬ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺗﻴﺮﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺷﺒﻴﻪ ﺩﻭﻗﻠﻮﻫﺎﯼ ﭘﺎﺗﻴﻞ‪ ...‬ﻭ‬
‫ﻼ ﺳﻴﺎﻩ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ‬
‫ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ـ ﻣﻮﺍﺝ ﻭ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﯼ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺭﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺭﻧﮓ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺍﻭﻥ ﮔﺮﻧﺠﺮ ﮔﻨﺪﺯﺍﺩﻩ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺎﺗﺮ ﻳﻪ ﺍﺣﻤﻘﻪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻦ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‪«...‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺮﻳﻨﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﺯ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﻴﻠﯽ ﻣﺘﺸﮑﺮﻡ‪ ،‬ﻫﻢ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﻤﺴﺮﻡ ﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﻭﻥ ﺍﺣﻤﻖ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﮐﻪ ﺑﺮ ﮔﺮﺩﻩ‪ .‬ﻭ ﻓﺮﺽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﻫﻤﺴﺮﺕ‬
‫ﺑﺮﮔﺮﺩﻩ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﺕ ﻧﻮﺷﺘﻢ‪«.‬‬
‫»ﻭ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺑﺖ ﺧﻴﻠﯽ ﺳﭙﺎﺳﮕﺰﺍﺭﻡ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﭘﺎﺗﺮ‪ِ...‬ﺍ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﻢ ﮐﻮﭼﻴﮏ ﺻﺪﺍﺗﻮﻥ ﺑﺰﻧﻢ؟ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﺳﻢ ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺪ ﻣﯽ ﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﺍﻭ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﻣﺎﻳﻠﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺻﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪«،‬‬
‫»ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﮕﯽ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ؟«‬
‫»ﻳﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺩﻳﺎﺏ ﺑﻴﻦ ﻣﻦ ﻭ ﺍﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻩ‪ ،‬ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺍﻭﻥ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﺮﻳﻢ‪«.‬‬
‫»ﻣﺤﺸﺮﻩ‪ «،‬ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﯼ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﺮﻗﯽ ﺯﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﮐﺠﺎﻥ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺩﻗﻴﻘ ﹰﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺩﻳﺎﺏ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺱ‪ ...‬ﻣﻦ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺩﺍﺭﻩ ﺿﻌﻴﻒ ﻣﯽ ﺷﻪ‪«،‬‬
‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ "ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ"‪ .‬ﺍﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺯ ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﺟﻮﺍﻧﮏ‬
‫ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺴﺎﺋﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺭﺍﺯ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ‪،‬‬
‫ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﺮﯼ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﻓﺮﺩ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ‪ ،‬ﮐﺜﻴﻒ ﻭ‬
‫ﻣﺘﮑﺒﺮﯼ ﻣﺜﻞ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﻤﮏ ﻭ ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻥ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺧﺘﺮﺓ ﮔﺴﺘﺎﺥ ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﯼ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﻧﻘﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻢ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﺿﻌﻴﻒ ﻣﯽ ﺷﻪ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ .‬ﺍﻭﻥ ﺧﻴﻠﯽ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻫﺮﯼ ﺭﻭ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ﻗﺒﻞ ﻧﺸﻮﻥ ﻣﯽ ﺩﻩ‪ .‬ﻋﺼﺮ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺍﻭﻥ‬
‫ﺩﺭ ﺑﻮﺩﺍﭘﺴﺖ ﺑﻮﺩﻩ‪«.‬‬
‫»ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﺭﻭﻣﺎﻧﯽ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﻣﺠﺎﺭﺳﺘﺎﻥ‪ ،‬ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻮﺩﺍﭘﺴﺖ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺑﺨﺎﺭﺳﺖ ﻗﺎﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﻬﺖ‬
‫ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ﺑﻪ ﻣﺠﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻴﻬﺎ ﻧﮕﯽ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺨﺎﺭﺳﺘﺸﻮﻥ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﺑﺮ ﺑﺨﻮﺭﻩ‪«.‬‬
‫»ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﻣﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻋﻘﺐ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻳﻢ ﺍﻭﻧﻬﺎ‬
‫ﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ؟«‬
‫»ﻳﮏ ﺭﻭﺯ؟ ﺍِﻣﻤﻢ‪ ،‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪﻥ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺩﻳﮕﻪ ﻣﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻓﻘﻂ ﻳﮏ ﺭﻭﺯ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻋﻘﺐ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺑﺬﺍﺭ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻻﺍﻗﻞ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ‬
‫ﺭﻭ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺟﺎ ﺑﮕﺬﺭﻭﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﺍﻧﻮﻗﺖ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﮔﻴﺮﺷﻮﻥ ﺑﻨﺪﺍﺯﻳﻢ‪«...‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﺎ ﮐﻨﺎﻳﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﺑﮑﻨﻨﺪ؟«‬
‫ﺍﻭ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺩﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﺮﻡ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ‬
‫ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ﺭﻭ ﺩﺭ ﻳﮏ ﻣﮑﺎﻥ ﺑﻤﻮﻧﻪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﻴﺎﻓﺘﻪ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﺸﻨﺪ‬
‫ﻳﻪ ﺟﺎ ﺑﻤﻮﻧﻨﺪ‪ ،‬ﻭ ﺍﻭﻧﻮﻗﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﺑﺮﺳﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻏﺮﻏﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻼﺗﮑﻠﻴﻔﯽ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﻴﺎﺩ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺍﻳﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻬﺘﺮﻩ ﮐﻪ ﻻﺍﻗﻞ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﺳﻌﻴﺖ ﺭﻭ ﮐﺮﺩﯼ ﺗﺎ ﻫﻤﺴﺮﺕ ﺭﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺸﻴﻨﯽ ﻭ‬
‫ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ﻫﺮﯼ ﺍﻭ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﺕ ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﺎ ﻏﻴﺾ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﺎﺯﻩ ﺍﮔﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﺑﮑﻨﻪ‪«،‬‬
‫»ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﺑﮑﻨﻪ‪ .‬ﺍﻭ ﺯﻥ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻩ‪«.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﯼ ﺑﻪ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﻭﻟﯽ ﭘﺲ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺍﻭ‪...‬؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺳﻮﺍﻝ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺑﺎ ﻣﻦ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩ؟ ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﻫﺮﯼ ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﺟﻨﺘﻠﻤﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭ‬
‫ﮐﺮﺩ‪«.‬‬
‫»ﻭ ﺑﭽﻪ ﺗﻮﻥ؟ ﻳﻌﻨﯽ ﺍﻭﻥ ﺗﻮ ﻭ ﺑﭽﻪ ﺗﻮﻥ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ؟« ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺍﻭﻥ ﺧﻴﻠﯽ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ‬
‫ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺷﻤﻦ ﻗﺪﻳﻤﯽ ﺍﺵ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻳﻦ ﻳﮑﯽ ﺭﺍ ﻧﻪ‪ .‬ﭘﺎﺗﺮ ﺷﺮﻳﻒ ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻣﯽﮐﺮﺩ؟‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﻧﻔﯽ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺍﻭ ﺑﭽﻪ ﻣﻮﻥ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﻧﮑﺮﺩ‪ ...‬ﺩﺧﺘﺮﻣﻮﻥ ﻣﺮﺩﻩ‪«.‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ «...‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﭼﻴﺰﯼ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻧﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ "ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ"‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺗﻼﺵ ﺁﻧﺮﺍ ﻋﻘﺐ ﺯﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻭﻥ ﻓﻘﻂ ﺗﺨﻢ ﻭ ﺗﺮﮐﺔ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮﺩﻩ‪ ،‬ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﻣﻬﻢ ﺑﺎﺷﺪ؟‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺗﻼﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺷﮑﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﺍﻧﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺨﺘﯽ ﻓﺮﻭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩ‪» .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻴﺎﯼ ﻳﺎ ﻧﻪ؟«‬
‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻴﺎﻡ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﮔﺮﺩﻩ‪ .‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ...‬ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ‪ ...‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩ‪» .‬ﺗﻨﺪ ﻧﺮﻭ‪ ،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺯﻥ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﻭ ﺑﮑﺸﯽ‪ .‬ﮐﺸﺘﻦ ﺷﻮﻫﺮﻡ ﺣﻖ ﻣﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺭﺍﺣﺘﯽ‪ ،‬ﺧﻮﺍﻫﺮ‪ « ،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ‪ ،‬ﺁﺭﺯﻭ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻫﻨﻮﺯ ﮐﺎﺭﯼ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫*****‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎﯼ ﺗﻨﮓ ﻭ ﭘﺮ ﭘﻴﭻ ﻭ ﺧﻢ ﺟﻠﻮ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩﺵ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺷﺎﻧﺲ ﺁﻭﺭﺩﻡ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻓﺮﻭﺷﯽ ‪ 24‬ﺳﺎﻋﺘﻪ ﺑﺎﺯﻩ‪ .‬ﺍﻭ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﺍﺻﻠﯽ ـ ﮐﻮﭼﺔ ﻓﺎﻻﻑ ـ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻮﭼﺔ ﺑﺎﺭﻳﮏ ﻭ ﮐﺜﻴﻔﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻻ ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﺩﻋﻮﺍ ﻣﯽ ﺍﻧﺠﺎﻣﻴﺪ ﻣﺸﻬﻮﺭ‬
‫ﻳﮏ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﺑﺪﻧﺎﻡ )ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﮓ ﻫﺎﯼ ﻫﻔﺘﮕﯽ ﺍﺵ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮ ﹰ‬
‫ﺑﻮﺩ( ﺩﺭ ﻃﺮﻑ ﺭﺍﺳﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻳﮏ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ‪ ...‬ﺻﺪﺍﯼ ﺟﻴﻎ ﺩﻟﺨﺮﺍﺷﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﺧﻞ ﺁﻥ ﺑﻪ‬
‫ﮔﻮﺵ ﺭﺳﻴﺪ‪ ...‬ﺑﻮﯼ ﺗﻨﺪ ﻭ ﺳﻨﮕﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﺔ ﮔﻮﺷﺔ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻡ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺗﺮﻳﺎﮎ‪...‬‬
‫ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﻓﻮﺍﺭﻩ ﺍﯼ ﺭﻗﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻓﻮﺍﺭﻩ ﺗﻼﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻮﺍ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺁﺏ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻧﺔ ﺭﺍﻩ ﻧﻴﺮﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﻣﺜﻞ ﮔﻞ ﭘﻼﺳﻴﺪﻩ ﺍﯼ‬
‫ﻓﺮﻭ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻴﺪﺍﻥ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮﺩ‬
‫ـ ﻫﻤﺔ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺘﯽ ﺑﺒﻴﻨﯽ ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﭘﻴﭽﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﺩ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﺔ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﮐﻤﻴﻦ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎﯼ‬
‫ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﺘﺮﻭﮎ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﺮﮔﻬﺎﯼ ﭘﻴﭽﮏ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﯼ ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻫﻢ ﺗﮑﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺭﺩ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﺶ‬
‫ﺿﺮﺑﺔ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﻟﺒﺔ ﻓﻮﺍﺭﺓ ﮐﻮﭼﮏ ﺯﺩ ﻭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺁﺏ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺣﻮﺽ ﮐﻮﭼﮏ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺩﺭ‬
‫ﻳﮏ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺯﺩﻥ ﺧﺸﮑﻴﺪ‪ .‬ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﺣﻮﺽ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﮕﯽ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺩﺳﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻴﭻ ﺗﺄﻣﻠﯽ‪،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻋﻴﻨﮑﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﻭﻥ ﺟﻴﺒﺶ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺷﻴﺸﺔ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﺤﺘﻮﯼ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﺮﮐﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭ ﻣﻮﯼ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺭﺍ ﻧﻮﺷﻴﺪ ـ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﮑﻠﺶ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺩﺳﺖ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺑﻮﺩ ﺩﺭﻭﻥ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﮕﯽ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﻳﮏ ﺩﺭ ﺭﻭﯼ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻭ ﻓﻮﺍﺭﻩ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺭﻳﺨﺘﻦ ﺁﺏ‬
‫ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻥ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﻭ ﺻﺪﺍﯼ ﺯﻧﺎﻧﺔ ﻣﻠﻴﺤﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ‬
‫ﻫﺮﻣﺲ ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺍﺳﭙﻴﺮﻭﺩﻳﻮﻥ ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ‪ .‬ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻳﻢ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺸﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ـ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ‬
‫ﻫﻢ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﺍﻫﺶ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺳﺎﮐﺖ ﻭ ﺗﻴﺮﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺩﻭ ﺟﻔﺖ ﻣﺸﻌﻞ ﻣﺴﻴﺮﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﺍﻫﺮﻭﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﻭ ﭘﺮ ﭘﻴﭻ ﺧﻢ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪﺵ ﺭﺳﻴﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩ ﺑﻴﺼﺪﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﺍﻍ ﺷﺸﻤﻴﻦ ﺭﺩﻳﻒ ﺭﻓﺖ ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻼ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪،‬‬
‫ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﺘﺎﺏ ﺁﺗﻨﺎ ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭﻣﻴﻦ ﻗﻔﺴﻪ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﻗﺒ ﹰ‬
‫ﻭﻟﯽ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﺟﺎﯼ ﺩﻗﻴﻖ ﺁﻥ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮﻳﻌﺎﹰ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ ﺳﻮﺍﻟﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﺍﺛﺮ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺩﺭ‬
‫ﺍﻳﻦ ﻭﻗﺖ ﺷﺐ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺧﻴﻠﯽ ﮐﻤﯽ ﺍﺯ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺍﻧﺒﺎﺭ‬
‫ﭘﺸﺖ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﭘﻴﭽﻴﺪﺓ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻥ ﻗﻔﻞ ﺁﻥ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﺩﺧﺘﺮ ﻓﺮﻭﺷﻨﺪﻩ ﻣﺎ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﺧﻤﻴﺎﺯﻩ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﺍﻭ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ‪ .‬ﻳﺎ ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻪ ﻗﻮﺭﺕ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻳﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺟﺎﯼ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺩﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﮕﺮﺩﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺮﯼ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ‪ 5‬ﺟﺎﯼ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻧﺎﻡ ﺑﺒﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎﯼ ﻏﻴﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻬﻴﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺍﻣﺎ ﺁﻥ ﻣﮑﺎﻥ ﻫﺎ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﺪﻗﻠﻖ ﻭ ﺻﺎﺣﺒﺎﻧﺸﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪﮐﻪ ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺭﻳﺴﮏ ﮐﻨﺪ ﻭ ﭼﻴﺰﯼ‬
‫ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪ ،‬ﺑﺎ ﻓﻘﻂ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻳﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺯﻣﺎﻥ )ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ‪ 50‬ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ( ﺍﻭ ﺳﺮﻳﻌﺎﹰ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻗﻔﺴﻪ‬
‫ﻗﺎﭘﻴﺪ ﻭ ﺭﻭﯼ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﻳﻦ ﻣﻴﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﺳﻼﻡ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﭼﻪ ﮐﻤﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺮ ﻣﻴﺎﺩ؟‪ ،‬ﺳﻮﺍﻝ ﺑﺎ ﺣﺮﻭﻑ ﭘﻴﭽﻴﺪﺓ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﻗﺪﻳﻢ ﺭﻭﯼ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺻﻔﺤﺔ ﮐﺘﺎﺏ‬
‫ﻼ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮐﻪ ﮐﻬﻨﻪ‪ ،‬ﺯﺭﺩ ﻭﻟﯽ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﭘﺲ‪ ،‬ﮐﺘﺎﺏ ﺑﺎ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﺮﮐﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻓﺮﻳﺐ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺭﺩ‪...‬‬
‫ﻣﻦ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺪﻭﻧﻢ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺁﺗﻨﺎ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﻧﻮﺷﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﺍﻟﻬﺔ ﺧِﺮ‪‬ﺩ )ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺍﻭ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﺓ ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﺎﺷﺪ( ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﺎ ﺗﺮﺟﻤﺔ ﺁﻥ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﭘﺎﺳﺦ ﺍﻭ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ‪:‬‬
‫ﺍﺯ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺑﭙﺮﺱ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻗﻠﺐ ﺳﻨﮕﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﺭ ﺭﻓﺖ‪ .‬ﮐﺘﺎﺏ ﭼﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﻧﻤﯽﮔﻔﺖ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻧﺒﺎﻟﺶ‬
‫ﻣﯽ ﮔﺸﺖ؟ ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻪ ﺍﻭ ﺳﻮﺍﻝ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﭙﺮﺳﺪ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺘﺎﺏ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻳﮏ ﺳﻮﺍﻝ ﻫﺮ ﻧﻔﺮ ﭘﺎﺳﺦ‬
‫ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺳﻮﺍﻟﺶ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﮐﺘﺎﺏ ﭼﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﻓﺎﺵ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ ﮔﺮﺩﻡ ﭘﻴﺶ ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺯ ﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﺍﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ ﻧﺎﻣﻮﻓﻘﺶ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻭﺣﺸﺖ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺍﻭ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﺮﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﭼﭗ ﭘﻴﭽﻴﺪ ﻭ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﺍﺭﺩ ﻫﺎﻝ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﻘﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﻳﮏ ﺩﺭ ﻃﺮﻑ ﺭﺍﺳﺖ ﺧﻮﺭﺩ ـ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﺮﻭ‪.‬‬
‫ﻻ ﺑﺎ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻭ ﺩﻓﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻗﻠﺒﺶ ﻓﺮﻭ ﺭﻳﺨﺖ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﺑﻪ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﯽ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﻌﻤﻮ ﹰ‬
‫ﻻ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻪ ﻣﺮﺩﺍﻧﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺪﺕ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺭﻭﯼ ﻳﮏ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺳﺎﮐﻦ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﻣﺪﺕ ﺯﻳﺎﺩﯼ‬
‫ﻣﻌﻤﻮ ﹰ‬
‫ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﮏ ﻫﻔﺘﻪ‪ ...‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﺮﻉ ﻭﻗﺖ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺭﺍ‬
‫ﺗﺮﮎ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﻗﺪﻡ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺁﻧﺠﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﻗﻴﻘ ﹰﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﻓﻌﺔ ﺁﺧﺮ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻓﺮﺻﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﮔﺮ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻇﺮﻑ ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ﻫﻤﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪﯼ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ‬
‫ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﺪ‪ ،‬ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻳﻦ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﺗﺎﻕ ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻗﻔﺴﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻳﮏ ﻋﮑﺲ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ‬
‫ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﻋﮑﺲ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺩﻓﻨﯽ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﻳﮏ ﺍﺳﺐ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ‬
‫ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﻫﺪﻳﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺳﻮﺍﺭ ﺁﻥ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﺩﺭ ﻋﮑﺲ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺟﻴﻎ‬
‫ﻣﯽ ﺯﺩ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﺑﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﺩﻧﺪ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﺯﺍﻧﻮ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋﮑﺲ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﮔﻨﺠﻪ ﺧﻮﺍﺑﺎﻧﺪ‪ .‬ﻗﻄﺮﻩ ﺍﺷﮑﯽ ﺍﺯ ﮔﻮﻧﺔ ﺍﻭ ـ ﮔﻮﻧﺔ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ـ ﭘﺎﻳﻴﻦ‬
‫ﭼﮑﻴﺪ‪ ،‬ﺩﺳﺘﺶ ﺭﻭﯼ ﻗﺎﺏ ﻋﮑﺲ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ‪ :‬ﺩﻟﺶ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ‬
‫ﺁﻧﺮﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﭽﺔ ﺍﻭ‪ ...‬ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺍﻭ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻭ‪ ...‬ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﯽ ﺍﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﻓﯽ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﭽﺔ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‪ ،‬ﻫﻴﭻ‬
‫ﺷﺎﻧﺴﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻥ ﻳﮑﯽ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ...‬ﺗﺎ ﺁﻥ ﻳﮑﯽ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﻭﺍﻧﺶ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪...‬‬
‫ﺍﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﭽﺔ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻥ ﻳﮑﯽ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻟﺤﻈﺔ ﺍﻭﻝ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺍﻭ ﺩﻭﺭ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﭘﺪﺭ ﺩﻭ ﺑﭽﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺣﺎﻻ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﺪﺕ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺗﺎﺭﻳﮑﯽ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﻭ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪،‬‬
‫ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ‪ 32‬ﺩﻗﻴﻘﻪ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎﻝ ﮐﻪ ﺩﻭ ﺑﺎﺭ‬
‫ﻧﻮﺍﺧﺖ ﺍﺯ ﺧﻴﺎﻻﺗﺶ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﺩﻭ ﺷﺪﻩ؟ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮﻡ ﺑﻴﺮﻭﻥ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎ ﻓﮑﺮﯼ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻗﺎﺏ ﻋﮑﺲ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻋﮑﺲ‬
‫ﺁﻧﺮﺍ ﺧﺎﺭﺝ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﺯﻳﺮ ﭘﻴﺮﺍﻫﻨﺶ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺁﻫﺴﺘﮕﯽ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻥ ﭘﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺎﻝ ﻣﯽ ﭘﻴﭽﻴﺪ ﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺶ ﺧﻮﺭﺩ‪.‬‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺁﻫﺴﺘﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻋﻤﻴﻖ ﻭ ﺧﺸﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺷﻨﻴﺪﯼ؟«‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺯﻧﺎﻧﺔ ﻟﺮﺯﺍﻧﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺍﻡ‪ ،‬ﺟﻴﺴﻮﻥ‪ ...‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺧﻴﻠﯽ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﻪ! ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﺑﺮﺩ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﺑﮑﻨﻪ! ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ‪ ...‬ﺍﻭ ﺷﻴﻄﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻮ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻴﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺩﻳﺰﻧﯽ ﻟﻨﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﺍﺳﺖ‪ «...‬ﺻﺪﺍﯼ ﺯﻥ ﺑﻪ ﻟﮑﻨﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻫﻖ ﻫﻖ ﮐﺮﺩﻥ‪.‬‬
‫ﻗﻠﺐ ﻫﺮﯼ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻓﺮﻭ ﺭﻳﺨﺖ‪ ،‬ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺣﺘﯽ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻥ ﻗﺪﻳﻤﯽ ﺍﺵ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺲ‪،‬‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪...‬‬
‫ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮﯼ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﻧﻬﺎﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺣﻤﻠﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺁﺭﺯﻭ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺪﺕ ﻃﻮﻻﻧﯽﺍﯼ ﺭﺥ ﻧﺪﻫﺪ‪...‬‬
‫ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺁﻥ ﻣﺎﻝ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﭘﻴﺶ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺭﻭﻳﺎﺭﻭﻳﯽ ﺍﻭ ﻭ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪،‬‬
‫ﻭ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﺯﺧﻤﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻟﻴﺴﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺷﮑﺴﺖ ﺷﺮﻡ ﺁﻭﺭ ﺑﻬﺒﻮﺩ‬
‫ﻳﺎﺑﺪ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﻫﻤﺔ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﺭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻏﺮﻭﺭ ﻭ ﻣﺒﺎﻫﺎﺗﺶ ﺭﺍ‪ ...‬ﻫﺮﯼ ﺩﻓﻌﺔ ﺁﺧﺮ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﮐﺎﺭﺵ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺮﺩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ‪ .‬ﻭ ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎ ﻧﻴﺮﻭﻳﺶ ﺭﺍ‬
‫ﺟﻤﻊ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ‪ ،‬ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﺑﻮﻣﺮﻧﮓ‪ :‬ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺧﻼﺹ ﻣﯽ ﺷﯽ )ﻳﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺧﻼﺹ ﺷﺪﯼ( ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ‪...‬‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺧﺸﻦ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺟﻮﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﻪ‪ .‬ﻗﻠﻌﺔ ﺯﻳﺒﺎﯼ ﺧﻔﺘﻪ ﻭﻳﺮﺍﻥ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮﻡ ﺑﺎﻻﯼ ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻩ‪ ،‬ﺍﻭﻥ‬
‫ﺩﻭﺗﺎ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﻣﻴﮑﯽ ﻣﻮﺱ ﺭﻭ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﻣﺮﮒ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺻﺪﻫﺎ ﺑﭽﻪ ﻣﺠﺮﻭﺡ ﺷﺪﻩ‬
‫ﺍﻧﺪ‪ ...‬ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ‪ .‬ﺗﻮ ﺩﻟﺖ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﻋﮑﺴﺶ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻟﺘﻮ‪ ،‬ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺫﻫﻨﯽ ﻭﻳﺮﺍﻧﯽ ﺩﻳﺰﻧﯽ ﻟﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪ ،‬ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﺷﺔ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﺑﺮﺍﻧﮑﺎﺭﺩﻫﺎﻳﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ‬
‫ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﺯﺧﻤﯽ ﻭ ﻣﺮﺩﻩ ﺭﺍ ﺣﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ...‬ﺍﺯ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻭ ﺧﺸﻢ ﺧﻮﻧﺶ ﺑﻪ ﺟﻮﺵ ﺁﻣﺪ‪ .‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ‬
‫ﺭﺣﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﮑﺸﺪ‪...‬‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻖ ﻫﻖ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﺗﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﻡ‪ ،‬ﺟﻴﺴﻮﻥ! ‪...‬ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎﻳﯽ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﯽ ﺳﺮ ﺑﭽﺔ‬
‫ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ؟«‬
‫»ﺷﺸﺶ‪ ،‬ﻟﺘﻮ‪ ...‬ﻧﺘﺮﺱ‪ .‬ﺗﻮ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﯽ‪ ،‬ﻭ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻭ ﺑﭽﻪ ﺍﺕ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﭼﻴﺰﯼ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﻫﺮﯼ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪» .‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺁﺭﻩ؟« ﺍﻭ ﺍﺯ ﺳﺎﻳﻪ ﻗﺪﻡ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪» .‬ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺧﺘﺮ ﻡ‪...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﺮﺩﻳﺪ؟«‬
‫»ﺳﻼﻡ‪ ،‬ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ‪ ،‬ﺭﻓﻴﻖ ﻗﺪﻳﻤﯽ‪ «،‬ﺟﻴﺴﻮﻥ ـ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻫﻴﮑﻠﯽ ﺑﻴﻦ ﮐﺮﺍﺏ ﻭ ﮔﻮﻳﻞ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻟﯽ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﺗﺮ‬
‫ﺑﻮﺩ ـ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﮐﻤﯽ ﺩﺳﺘﭙﺎﭼﻪ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ِ» .‬ﺍ‪ ...‬ﭼﻘﺪﺭ ﺷﻨﻴﺪﯼ؟«‬
‫»ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﮐﺎﻓﯽ ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻧﻢ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺍﺱ‪ ...‬ﻣﻨﻮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﮐﺮﺩﯼ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺣﺮﻑ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺗﺼﺤﻴﺺ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺍﺯ‬
‫ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺳﺎﻳﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﭘﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩ ـ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﺮﺩﻩ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺭﺍﺣﺖ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺟﻠﻮﻳﯽ ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺩﻓﻨﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻳﻮﺭﺵ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ‬
‫ﻭ ﺧﺒﺮ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺣﻤﻠﺔ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭼﻴﺰﯼ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ ﮔﺸﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﻭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺍﻭ ﺩﻟﭙﻴﭽﻪ ﺍﯼ ﺁﺷﻨﺎ ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻧﺶ‬
‫ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﯽ ﻧﻮﺭﺩﻳﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺎﺩﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﺍﺯ ﻫﺎﻝ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﺧﺎﺭﺝ‬
‫ﺷﻮﺩ‪ ...‬ﺍﻧﮕﺸﺖ ﭘﻬﻦ ﻭ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺑﺎﺭﻳﮏ ﻭ ﺩﺭﺍﺯ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺷﺨﺺ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺭﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﮐﺴﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ‬
‫ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ‪ ،‬ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﻭ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﺣﺲ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ :‬ﺯﺧﻤﺶ ﻣﺜﻞ ﺟﻬﻨﻢ‬
‫ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻴﻨﮑﺶ ﺧﻮﺏ ﻧﻤﯽ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻴﺮﺓ ﺟﻴﺴﻮﻥ ﺭﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ‬
‫ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺗﺎﺭﻳﮑﺘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﻮﮎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﺘﻮ ﮐﻪ ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺭﻭﯼ ﭘﻴﺸﺎﻧﯽ ﺍﻭ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﺪﻳﻬﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﺮﮐﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺑﻪ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻨﻨﺪﺓ ﺯﺧﻢ ﺍﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻗﺎﺑﻞ‬
‫ﺩﻳﺪﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻭﺍﯼ‪ ،‬ﻭﺍﯼ‪ ،‬ﻣﺎ ﺗﻮﯼ ﺩﺭﺩﺳﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻳﻢ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪9‬‬
‫ﺭﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﺁﻗﺎﯼ ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪﻥ ﻫﺮﯼ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‬
‫ﻟﺘﻮ ﻧﻔﺲﻧﻔﺲ ﺯﺩ‪» :‬ﻩ‪...‬ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ؟« ﺑﻪ ﺯﺧ ِ‬
‫ﺍﺳﻢ ﺗﻮ ﺩﺍﺩﻟﯽ ﺑﺎﺷﻪ!«‬
‫ﺩﻭﺳﺖ ﭘﺴﺮﺵ ﺟﻴﺴﻮﻥ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺗﺎﺯﻩ ﻋﻀﻮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺷﺪﯼ‪ ،‬ﺩﺳﺘﺔ ﻗﺪﻳﻤﯽ‪ ،‬ﻫﻮﻳﺖ‬
‫ﻭﺍﻗﻌﯽ ﻫﺮﯼ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻨﺪ ﻭ‪ «،‬ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﺭﻓﺖ‪» ،‬ﻣﺎ ﻣﯽﺩﻭﻧﻴﻢ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﮐﺮﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﮑﺮﺩﻡ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺍﻵﻥ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﺒﻮﺩﻡ‪ ،‬ﻳﻪ ﮐﭙﻪ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﻓﮑﺮ‬
‫ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ؟«‬
‫ﺟﻴﺴﻮﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﻧﻴﺪﻳﺲ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻪ "ﺑﺮﺝ ﺩﺭﺍﺯ" ﺑﻨﺪ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻣﺎ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﺎ‬
‫ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺪﺍﺭﻩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﻻﺯﻡ ﺑﻪ ﺫﮐﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﮐﺮﺩﯼ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪» .‬ﭼﺮﺍ ﻫﻤﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﺷﻮﻥ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؟«‬
‫»ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺯﺑﻮﻧﺖ ﺑﺎﺵ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ!« ﺟﻴﺴﻮﻥ ﻳﻘﺔ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺧﻮﺩﺵ ﮐﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤ ﹰﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ‬
‫ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻣﻦ ﻭ ﺯﻥ ﺗﻮﺋﻪ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩﺵ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﻴﻢ! ﺗﻮ ﺍﻭﻧﻮ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﯼ! ﺗﻮﯼ ﻋﻮﺿﯽ ﺍﻭﻧﻮ‬
‫ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﻏﻢ ﻭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﺍﺵ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﯼ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ!«‬
‫»ﻫﺎﻩ!« ﻫﺮﯼ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﻗﻮﯼ ﻫﻴﮑﻞ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻴﺮﻭﻳﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻫﻞ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ‪» .‬ﺗﻮ ﺟﻮﺭﯼ‬
‫ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺍﻭ ﻓﻘﻂ ﺩﺧﺘﺮ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺑﻮﺩﻩ‪ ،‬ﻧﻪ ﻣﻦ! ﻭ ﻓﻘﻂ ﻣﺤﺾ ﺍﻃﻼﻉ ﺗﻮ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺭﻭ‬
‫ﻧﻤﯽﺧﻮﺍﺳﺘﻢ! ﺍﮔﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺮﺍﻧﺒﻬﺎﯼ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻧﺶ ﻣﻨﻮ ﮔﻴﺮ ﻧﻴﺎﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﺴﻮﻥ ﻧﻌﺮﻩ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﺩﻗﻴﻘ ﹰﺎ ﻫﻤﻴﻨﻪ! ﺗﻮ ﺣﺘﯽ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺯﺩﯼ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻨﺎﻳﻪ ﺁﻣﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺒﻴﻦ ﮐﯽ ﺩﺍﺭﻩ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﺭﻭ ﻣﻴﺰﻧﻪ‪ ،‬ﺁﻗﺎﯼ "ﻣﻦ ﭘﺪﺭ ﺑﭽﺔ ﻟﺘﻮ ﻫﺴﺘﻢ"‪«،‬‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺯﻧﺎﻧﺔ ﺧﻮﺍﺏ ﺁﻟﻮﺩﯼ ﺍﺯ ﺑﺎﻻﯼ ﺭﺍﻩ ﭘﻠﻪ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺰﺩﻳﮑﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺭﺳﻴﺪ‪» .‬ﺍﻳﻦ ﻫﻴﺎﻫﻮ‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﺴﻮﻥ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‪ ،‬ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ‪«،‬‬
‫ﺍﺯ ﻟﺤﻦ ﺻﺪﺍﯼ ﺯﻥ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪» .‬ﭘﺎﺗﺮ؟« ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﺤﺪﻭﺩﺓ ﻧﻴﻤﻪ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﻧﻮﺭ ﻣﺸﻌﻠﻬﺎ ﻗﺪﻡ‬
‫ﮔﺬﺍﺷﺖ‪ .‬ﺍﻭ ﺯﻧﯽ ﻻﻏﺮﺍﻧﺪﺍﻡ ﻭ ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻧﺴﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺳﺨﺖ ﮔﻴﺮﺵ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﻧﺴﺨﺔ ﺟﻮﺍﻧﺘﺮ‬
‫ﭘﺮﻓﺴﻮﺭ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﮕﺎﻝ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﻫﺮﯼ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﻨﺮﻭﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺍﺟﺎﺯﻩ‬
‫ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺭﻫﺎ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﺶ ﻣﯽ ﺁﻭﻳﺨﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﮐﹸﻨﺪﺍﺱ ﺍﺟﺎﺯﻩ‬
‫ﺩﻫﺪ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺭﻫﺎ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﮐﻮﺗﺎﻫﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ‬
‫ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻭﻳﺨﺘﻪ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﭘﺴﺮﺍﻧﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﺭﻭﺵ ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺯﻧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﮑﻤﻴﻞ‬
‫ﺍﻳﻨﻬﺎ‪ :‬ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺋﻴﺲ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮﻣﺲ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﺯ ﻫﺮﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺗﻮ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﭼﯽ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻣﺨﺼﻮﺻ ﹰﺎ ﺑﺪﻭﻥ‬
‫ﻫﻤﮑﺎﺭﺕ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﺴﻮﻥ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻭ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ‪«...‬‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ؟«‬
‫ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺯﻥ ﻫﺮﯼ ﺳﺮ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺍﺯ ﻣﻌﺠﻮﻥ ﻣﺮﮐﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪«،‬‬
‫ﺭﺋﻴﺲ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ‪ ،‬ﺑﮕﻮ ﭼﺮﺍ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺗﻨﺪﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﺍﻭﻣﺪﻡ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﺟﺎﺯﺓ ﺩﺍﺧﻞ‬
‫ﺷﺪﻥ ﻣﯽﺩﺍﺩﻳﺪ؟ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﺩ ِﺭ ﻭﺭﻭﺩﯼ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﺟﺎﺯﺓ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﺪﻥ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ ﺷﺮﻁ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ ﺷﻤﺎ ﺍﺳﻢ ﻣﻨﻮ ﺍﺯ‬
‫ﻟﻴﺴﺖ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﺟﺎﺯﺓ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﻣﻘﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩﻳﺪ‪«،‬‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺗﻮ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺪﻭﻧﻢ ﺍﻵﻥ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭﯼ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﮐﺠﺎﺳﺖ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻃﻌﻨﻪ ﺁﻣﻴﺰ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻫﻤﮑﺎﺭ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺭﺩﺵ ﺭﻭ ﺑﮕﻴﺮﻩ؟«‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺍﻳﻦ ﮐﻨﺎﻳﻪ ﺭﺍ ﻧﺸﻨﻴﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺍﻭ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟«‬
‫»ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﯽ ﮐﺎﺭﺩﺍﻥ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮﺩﻡ ﺁﺯﺍﺩ ﻣﯽ ﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﺴﻮﻥ ﺧﺮﺧﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺍﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺮﺩﯼ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﺎﺵ‪ .‬ﻣﻦ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﺯ ﺗﻮ ﮐﺒﺎﺏ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﻨﻢ‪،‬‬
‫ﭘﺎﺗﺮ‪ «،‬ﺩﻧﺪﺍﻧﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺳﺎﻳﻴﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺭﻭﯼ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺷﻴﺮﺟﻪ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﺎ ﺍﻭﻝ ﺣﺮﻓﻬﺎﺵ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺷﻨﻮﻳﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺍﺯﺵ ﮐﺒﺎﺏ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﻨﯽ‪ «.‬ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﭼﺮﺧﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻟﻄﻔ ﹰﺎ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﮕﻮ ﭼﺮﺍ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ‪«.‬‬
‫ﺫﻫﻦ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺗﻼﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﻬﺎﻧﺔ ﺧﻮﺑﯽ ﺳﺮﻫﻢ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻭﺿﻮﺡ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ‬
‫ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﺧﻮﺏ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ...‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪،‬‬
‫ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺗﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫»ﺑﺮﺍﯼ‪ ...‬ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻦ ﻋﮑﺲ‪ «،‬ﺍﻭ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﭘﻴﺮﺍﻫﻨﺶ ﺑﺮﺩ ﻭ ﻋﮑﺲ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﻮﺍﺩﺓ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﭘﺎﺗﺮ ﺭﺍ‬
‫ﺑﻴﺮﻭﻥ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﺑﺮﻩ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﻡ ﻫﻴﭻ ﻋﮑﺴﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ‪ «،‬ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻏﻤﮕﻴﻨﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮏ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﭼﻬﺮﺓ ﺟﺪﯼ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﺮﻡ ﺷﺪ ـ ﺍﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﭽﻪ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺸﺎﻥ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻫﺒﺮ ﻳﮏ ﺗﺸﮑﻴﻼﺕ ﺍﻭ ﻣﯽ ﭘﻨﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻭ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ‬
‫ﻧﺪﻫﺪ‪ .‬ﺍﮐﻨﻮﻥ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪...‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ‪ «...‬ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺩﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﺩ ﻭ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺧﺘﺮﺕ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ «،‬ﺍﻭ‬
‫ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺖ‪» ،‬ﺍﻣﺎ ﺣﺘﯽ ﻣﺮﮒ ﺍﻭ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻳﻦ ﺣﻖ ﺭﻭ ﻧﻤﯽﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺟﻴﺴﻮﻥ ـ ﺍﻭ ﻣﺎﻟﻪ ﺗﻮﺋﻪ‪«.‬‬
‫ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺯﻥ ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﮐﺮﻳﻪ ﻭ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺟﻠﻮ ﺁﻣﺪ‪» .‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺰﺍﺵ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﯽ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ!«‬
‫»ﺧﻴﻠﯽ ﺑﺪ ﺷﺪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﭘﺸﺘﺶ ﺑﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﻨﻮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﮑﻦ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ‪ «،‬ﺟﻴﺴﻮﻥ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﻗﺮﻭﭼﻪ ﺍﯼ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎ ﺧﺎﻡ ﺩﺳﺘﯽ‪ ،‬ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﭘﻴﺮﺍﻫﻨﺶ ﺑﺮﺩ ﺗﺎ‬
‫ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ )ﻧﮑﺘﺔ ﻣﻬﻢ‪ :‬ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎﯼ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﺭﺩﺍ ﻧﻤﯽ ﭘﻮﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﺭﺩﺍﻫﺎ ﺧﻴﻠﯽ ﮔﺮﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ‬
‫ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﻧﺴﻴﻢ ﻣﻼﻳﻢ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺸﺎﻥ ﺑﺨﻮﺭﺩ‪ .‬ﺁﻧﻬﺎ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺭﺍ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺳﻴﺎﻩ‪،‬‬
‫ﭘﻴﺮﺍﻫﻦ ﺳﻔﻴﺪ ﻭ ﻏﺎﻟﺒ ﹰﺎ ﮐﻼﻩ ﺳﻴﺎﻩ ﺭﻧﮕﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ‪ .‬ﺳﺎﺣﺮﻩ ﻫﺎ ﺩﺍﻣﻦ ﺳﻴﺎﻩ ﻭ ﺑﻠﻮﺯ ﺳﻔﻴﺪ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﻨﺪ ﻭ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﻫﻢ‬
‫ﺍﺯ ﻳﮏ ﺷﺎﻝ ﺭﻭﯼ ﺳﺮﺷﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻳﺰ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎﯼ ﻣﺪ‪ ،‬ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻫﻴﺪ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺟﻴﺴﻮﻥ‪،‬‬
‫ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻴﻠﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ!(‬
‫ﺟﻴﺴﻮﻥ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺍﻵﻥ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻴﻠﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪﻡ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ!« ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺮﺍﻫﻨﺶ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ‪» .‬ﻓﻮﺩﺭﻩ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﮐﺴﭙﻴﻠﻴﺎﺭﻣﻮﺱ‪) «،‬ﺍﻭ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺣﺮﻳﻔﺶ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ‬
‫ﺑﮑﺸﺪ( ـ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﺴﻮﻥ ﺩﺭ ﭘﻴﺮﺍﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﻓﻘﻂ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺧﻞ‬
‫ﺟﻴﺐ ﻋﻘﺒﺶ ﻟﻐﺰﺍﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺍﮔﺮ ﻣﺪﺁﯼ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻄﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺩﺭ‬
‫ﺟﻴﺐ ﻋﻘﺐ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﻭ ﻫﺮﯼ ﻫﻢ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪" :‬ﺑﻴﺨﻴﺎﻝ‪ ،‬ﻣﺪﺁﯼ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺗﺎ ﮐﻔﻞ ﻫﺎﻡ ﺳﺮ ﺟﺎﺷﻪ!"‬
‫ﺟﻴﺴﻮﻥ ﻧﻌﺮﻩ ﮐﺸﻴﺪ‪» ،‬ﻫِﯽ‪ «،‬ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻫﺮﯼ ﻗﺮﺍﺭ‬
‫ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻣﻮﺩﺑﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻫﯽ ﭼﯽ؟ ﺍﻳﻨﻮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ؟ « ﺍﻭ ﭼﻮﺏ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺯﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﻴﺨﻴﺎﻟﯽ ﺗﮑﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫»ﭼﯽ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ؟ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﺍﺯ ﻣﻦ ﮐﺒﺎﺏ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﻨﯽ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ‪،‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺳﻴﺦ ﮐﺒﺎﺑﺖ ﺭﻭ ﺍﺯﺕ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺟﻴﺴﻮﻥ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺩﻓﻌﺔ ﻳﺎﺯﺩﻫﻤﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺷﮑﻞ ﺧﻠﻊ ﺳﻼﺡ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﮐﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﻳﺎﺩ ﺑﮕﻴﺮﯼ؟«‬
‫ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﮔﻨﺪﻩ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ!« ﺑﺎ ﻣﺸﺘﻬﺎﯼ ﮔﺮﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﻳﻮﺭﺵ ﺑﺮﺩ )ﻣﺸﺘﻬﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮﺭﺕ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﺳﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﯼ ﻋﺎﺩﯼ(‪.‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﻳﮏ ﺻﺪﻡ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺸﺘﻬﺎﯼ ﮔﻮﺭﻳﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻴﺴﻮﻥ ﺑﺎ ﺑﻴﻨﯽ ﺍﻭ ﺗﻤﺎﺱ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻤﭙﻮﺱ‬
‫ﮔﻼﺳﻴﺘﻮﺭ!« ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﻴﺸﺶ ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ـ ﻟﺘﻮ ﻭ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﻫﻢ‪ ،‬ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪﻩ‬
‫ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻫﻴﭻ ﻳﮏ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺎﻟﺒﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﺠﺴﻤﺔ ﺑﺮﺍﺩﺭﺯﻧﺶ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﭘﺮﻳﺪﻥ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺩﺭ‬
‫ﺟﻠﻮﻳﺶ ﺩﺭﺍﺯ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﭘﻴﺮﺍﻫﻦ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﮐﺮﺩ )ﻫِﯽ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﻓﮑﺮﺍﯼ ﺑﺪ ﺑﺪ ﻧﮑﻨﻪ!( ﻭ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﺩ‪،‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﺋﻴﺲ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭﺁﻣﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮐﺎﺭﺕ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪ ...‬ﺍﻓﺴﻮﺱ ﮐﻪ ﻣﺎ‬
‫ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﯼ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪«،‬‬
‫ﻧﻮﺳﮑﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩﯼ‪ «،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﭘﻴﺮﺍﻫﻨﺶ ﺑﺒﺮﺩ‪...‬‬
‫»ﺑﯽ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﺳﮑﺎ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺲ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪» .‬ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻓﮑﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺭﻭ ﮐﺮﺩﯼ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ ﭘﺎﺗﺮ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎﹰ‪ ،‬ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﯼ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺯﻧﻢ‪«.‬‬
‫»ﺁﻩ‪ «،‬ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺷﻤﺎ ﺩﻭ ﺗﺎ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮﻧﻴﺪ؟«‬
‫»ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯽ ﻣﯽﮔﻢ ﻧﻪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﻧﻮﺳﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻡ ﺗﻮ ﭼﻄﻮﺭ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﯼ‬
‫ﺍﻭ ﻋﻀﻮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺍﻭ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺟﺎﺩﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯﻩ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺩﺭﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻧﺪﺍﺭﻩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻬﺎﺵ ﺧﻮﺏ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻬﺎﺵ ﺧﻮﺏ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﻪ؟« ﻫﺮﯼ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﮐﺠﮑﯽ ﺑﻪ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺯﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ؟«‬
‫ﺭﺋﻴﺲ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺷﻮﺧﯽ ﻫﺎ ﻣﺘﻨﻔﺮﻡ‪ ،‬ﻭ ﺗﻮ ﺍﻳﻨﻮ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ!«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻧﻮﺳﯽ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪«.‬‬
‫»ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ‪ «،‬ﺍﻭ ﺣﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﯽ ﻧﻮﺳﯽ‪ ،‬ﺑﻴﺰﺍﺭﻡ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ‬
‫ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﭼﻮﻥ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﺎﻓﻮﻕ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ «،‬ﺍﻭ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻓﮑﺮﺵ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪ :‬ﺑﻮﻳﮋﻩ‬
‫ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﭼﻴﺰﯼ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﻥ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﻨﻮﻳﺴﯽ‪ ،‬ﺑﯽ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺘﺶ‬
‫ﭼﺮﺧﻴﺪ‪ .‬ﮐﻠﻤﺎﺕ "ﻣﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﻢ" ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺭﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻃﺮﺡ ﮐﻢ ﺭﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪﯼ‬
‫ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺮﻧﺰﺓ ﭘﺸﺖ ﺩﺳﺘﺶ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻪ ﺩﻭﻟﻮﺭﺱ ﺁﻣﺒﺮﻳﺞ‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ...‬ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﺭﺵ ﺍﺯ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ‬
‫ﻭﻗﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺩﯼ‪ :‬ﭼﺮﺍ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﯼ ﺍﻭ ﻋﻀﻮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺸﻪ؟ ﻭ ﭼﺮﺍ‬
‫ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﻋﻀﻮ ﺑﺸﻪ؟ ﺍﻭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﺎﺭﻳﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻳﮏ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﺧﻮﺩﺵ!«‬
‫»ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻡ ﺑﺮﺍﺩﺭﺵ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻣﻨﻮ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﭘﺮ ﺯﻭﺭﯼ ﻳﮏ ﮔﺎﻭ‬
‫ﻧﺮﻩ‪ ،‬ﻭ ﺧﻮﺏ‪ ...‬ﺩﺭﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ «،‬ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ‪ ...‬ﺍﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺯﺍﺩﺓ ﻣﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺁﻫﺎﻥ‪ ،‬ﻋﻼﻗﺔ ﻓﺎﻣﻴﻠﯽ‪ ،‬ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﮐﻪ‪ «،‬ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﺓ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺑﺎﻗﯽ‬
‫ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪» .‬ﻭﻟﯽ ﺍﮔﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻮ ﺑﺨﻮﺍﯼ‪«...‬‬
‫»ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﻡ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪«...‬‬
‫»ﺍﮔﻪ ﺗﻮ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺑﺮﺍﺩﺭﺯﺍﺩﻩ ﺍﺕ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮﺵ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ‪ ،‬ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﯼ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻦ‪.‬‬
‫ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻴﺎﻥ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ‬
‫ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ‪«...‬‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻤﺮ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﺜﻞ ﺗﻮ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺗﮑﻴﻪ ﺯﺩ ﻭ ﺑﻪ ﮐﻔﺸﻬﺎﻳﺶ ﭼﺸﻢ ﺩﻭﺧﺖ‪» .‬ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻡ‪ ،‬ﺣﻘﻴﻘﺘ ﹰﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯ‬
‫ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ‪«.‬‬
‫»ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ؟ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮﺩﻡ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫»ﺩﺭﺳﺘﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺒﺮﺩﺍﺭ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﻋﻀﻮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺷﺪﻡ ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ‬
‫ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﺍﺩﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ‪ «...‬ﺻﺪﺍﻳﺶ ﻣﺘﺰﻟﺰﻝ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺗﻮ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﯼ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﮐﻨﯽ‪ ...‬ﻣﻦ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻣﯽ ﺩﻡ ﺗﺎ‬
‫ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﺍﯼ ﺑﻪ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺎﺷﻪ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻭ ﺣﺎﻻ ﺍﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‪«.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺷﻨﻴﺪﻡ‪ «،‬ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﺩﻓﻌﺔ ﺁﺧﺮ ﺍﻳﻦ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻮ ﺷﮑﺴﺖ‬
‫ﺩﺍﺩﯼ‪ ،‬ﺩﺭﺳﺘﻪ؟«‬
‫»ﻓﻘﻂ ﻓﺮﺍﺭﻳﺶ ﺩﺍﺩﻡ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺷﮑﺴﺘﺶ ﻧﺪﺍﺩﻡ‪ «.‬ﻫﺮﯼ ﻟﺐ ﺯﻳﺮﻳﻨﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﭙﺎﭼﮕﯽ ﮔﺎﺯ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﮐﺎﺭﺵ ﺭﻭ ﺗﻤﻮﻡ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺧﻴﻠﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻣﯽﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﻭﻟﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﯼ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﺑﮑﻨﯽ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﻔﺸﻬﺎﻳﺶ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺯﻣﺮﺩﻳﻦ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺯ ﺗﻌﺠﺐ‬
‫ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﭼﻄﻮﺭ‪...‬؟«‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻫﻴﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺩﻭ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺩﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ‪ .‬ﺧﺒﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ‬
‫ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﺍﻭﻧﻮ ﮐﺸﺘﯽ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻭ ﺁﺧﺮ ﮐﺎﺭ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﯼ‪ ...‬ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﻭﻣﺪﯼ‪،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻼ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪﯼ‪ ،‬ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﺎﺿﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻋﻠﻴﻪ‬
‫ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺩﻧﻴﺎﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﻤﻴﺮﯼ‪ .‬ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﯼ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﻪ ﻫﻮﺵ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ ﺭﻭ‬
‫ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﺮﻡ ﻭ ﻧﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪ .‬ﺗﻮ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮﺩﯼ ﺑﺎ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﮐﺮﺩﻥ‬
‫ﺑﺎ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﺕ ﺭﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮﺩﯼ ﺟﻮﻧﺖ ﺭﻭ ﺑﺪﯼ ﺗﺎ‬
‫ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻔﺎﺭﺓ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﯼ ﺍﻭﻥ ﺷﺨﺺ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺖ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺍﮔﺮ‬
‫ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﺔ ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻪ ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻮ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻭﻗﺖ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮﺩﻡ‪«.‬‬
‫ﺩﻫﺎﻥ ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻭ ﺩﻫﺎﻧﺖ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺑﺒﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﺯﻳﺎﺩ ﺧﻮﺵ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻧﻤﯽﺷﯽ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻋﯽ ﺧﻠﺴﻪ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ ـ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻭ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻴﺪﺍﺭ‬
‫ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﻧﺎﭘﺎﮎ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺍﺯ ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻧﻪ‪ «،‬ﺻﺪﺍﻳﺶ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺍﺯ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﻧﺒﻮﺩ‪» .‬ﺧﻴﻠﯽ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﻧﺒﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﻋﺎﻟﻤﺎﻧﻪ ﺳﺮ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪«،‬‬
‫»ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﻧﻮﺳﯽ‪ ،‬ﻭﻗﺘﯽ ﺩﻓﻨﯽ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺗﺎ ﺍﻭﻧﻮ ﺩﺭ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻡ‪،‬‬
‫ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﻭﺟﺪﺍﻥ ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻡ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺩ‪ .‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻔﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻡ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺮﮒ‬
‫ﺩﻓﻨﯽ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﺔ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫»ﻣﺮﮒ ﻳﮏ ﺑﭽﺔ ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﺰﺭﮔﻴﻪ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﯽ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺎﺭﻳﮑﯽ ﺩﺭﻭﻥ ﺳﺮﺳﺮﺍ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺜﻠﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻪ‪ ،‬ﭼﺸﻢ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ‬
‫ﭼﺸﻢ‪ ،‬ﺩﻧﺪﺍﻥ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﻧﺪﺍﻥ‪ ...‬ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻦ‪ :‬ﺑﭽﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﭽﻪ‪«.‬‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﮐﹸﻨﺪﻭﺱ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻗﺒﻴﻞ ﺯﻧﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺳﺮﺩﺭﮔﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻭ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﭘﻨﻬﺎﻥ‬
‫ﻼ ﮔﻴﺞ ﻭ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﯽ ﺣﺮﻑ ﻣﯽﺯﻧﯽ؟«‬
‫ﻣﯽﮐﺮﺩ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ‪ ،‬ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫»ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺁﻥ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ‪ ،‬ﻧﺒﻮﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻮﺩ‪،‬‬
‫ﻋﻠﺖ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ‪...‬‬

‫ﮊﻭﺋﻦ ‪1998‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﺯﺩ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻭ ﺗﺮﺱ ﺩﻭﻻ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪،‬‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﺭﻫﺎﻳﺶ ﺑﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻥ ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﻫﻢ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺪﻳﺮ‬
‫ﺳﺎﺑﻖ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺍﺯ ﭘﺎ ﺩﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﻣﺪﻳﺮ ﺳﺎﺑﻖ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ ﺁﻧﻄﺮﻓﺘﺮ ﺍﺯ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺭﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﮑﻮﻫﺶ ﺍﻃﺮﺍﻓﺶ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﺗﻮﺳﻂ‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﺳﻮﺭﻭﺱ ﺍﺳﻨﻴﭗ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻫﺮﯼ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ‬
‫ﺍﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ‪ .‬ﺍﻭ ﻭ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺑﺎ ﺯﻳﺮﮐﯽ‪ ،‬ﺁﻥ ﻧﻘﺸﺔ ﻣﺮﮒ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺭﺍ ﻃﺮﺍﺣﯽ‬
‫ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺁﻟﺒﻮﺱ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻥ‪ ،‬ﮐﺎﺭ ﻫﻮﺭﺍﮐﺴﺲ ﻫﺎﯼ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﻳﮑﺴﺮﻩ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‬
‫ـ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ـ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﺮﯼ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺩﺍﻡ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻧﻴﺎﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻋﺖ ﺍﺯ ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻫﺶ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺣﻀﻮﺭﺵ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﻳﺎﺩ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺍﻵﻥ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﭼﻨﺪ ﻫﻮﺭﺍﮐﺴﺲ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺕ ﻧﺴﺒﺘ ﹰﺎ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺷﺪﻳﺪﺍﹰ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺻﺪﻣﻪ ﺯﺩﻩ‬
‫ﺑﻮﺩ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺟﺴﺪ ﺑﻴﺠﺎﻥ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ‪ ،‬ﺍﺳﮑﺮﻳﻤﺠﻮﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪،‬‬
‫ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻫﻢ ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻫﺮﯼ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻴﭽﮑﺪﺍﻣﺸﺎﻥ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺩﺭ‬
‫ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺷﹸﮑﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭﯼ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ‬
‫ﺧﻮﺩﺵ ﻣﺮﮒ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﺣﺎﻻ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﻴﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﻄﻮﺭ ﻗﻄﻊ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ .‬ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻨﺒﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺻﺤﻨﻪ ﺳﺎﺯﯼ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺍﻭ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺫﻫﻨﺶ ﺭﺍ ﺑﺒﻨﺪﺩ‪ ،‬ﺗﺎ ﺍﮐﻠﻤﺎﻧﺴﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﻓﺮﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﻭ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ‬
‫ﺍﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﮐﻠﻤﺎﻧﺴﯽ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﮐﺎﻓﯽ‬
‫ﻧﺒﻮﺩ‪ ...‬ﺭﻭﺯﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﺩﺭ ﺫﻫﻨﺶ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﺑﺴﺘﻨﺶ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ‬
‫ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺩﺍﻡ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ‪...‬‬
‫ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ ﻣﺮﮒ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﻣﻐﺰﺵ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺟﻴﻎ ﮐﺸﻴﺪﻥ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﺣﻤﻖ ﺑﻮﺩﻩ‬
‫ﺍﺳﺖ؛ ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﺍﮐﻠﻤﺎﻧﺴﯽ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﺑﺪﻫﺪ‪ ...‬ﺍﻣﺎ‬
‫ﺩﺳﺖ ﺁﺧﺮ ﺍﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﭘﻴﺮ ﺑﻴﭽﺎﺭﻩ ﺭﺍ ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﭼﻴﺰﯼ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﻫﺮﯼ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺑﺎ‬
‫ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻴﺮﻭ ﻭ ﺧﺸﻢ ﻭ ﻏﻀﺒﯽ ﺑﺎ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﺭ ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ‪ ،‬ﺟﻨﮕﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ ﺍﺯ‬
‫ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﯽ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺵ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮﹰﺍ ﺣﺘﯽ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﻫﻢ ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻪ ﺯﻭﺩﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ‬
‫ﺭﻭﯼ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎﻓﺖ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭼﻮﺏ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻗﻠﺒﺶ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ )ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﮔﺮ‬
‫ﻗﻠﺒﯽ ﺩﺍﺷﺖ(‪.‬‬
‫»ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯽ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ؟« ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻧﻴﺸﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻨﻮ ﺑﮑﺶ! ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯽ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺗﻒ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﻪ ﺗﻴﮑﻪ ﺗﻔﺎﻟﻪ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﻴﻦ ﭘﺎﮎ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﻢ‪،‬‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ!«‬
‫»ﺗﻮ ﺍﺳﻢ ﻣﻨﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮﺱ ﻣﯽ ﮔﯽ‪ ...‬ﭘﺴﺮ ﺷﺠﺎﻉ‪ .‬ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺑﻪ ﺯﺑﻮﻥ ﺁﻭﺭﺩﻧﺶ‬
‫ﻧﻤﯽﺗﺮﺳﯽ‪«.‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﮔﺮﺍﻧﺒﻬﺎﯼ ﺗﻮ! ﺍﻭ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﻪ!« ﻫﺮﯼ ﺧﺮﻧﺎﺱ‬
‫ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮﻕ ﻣﯽ ﺯﺩ‪» .‬ﺍﻭ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ‪ ...‬ﺍﻭ ﺟﻮﻥ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﻳﻨﺠﺎ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪«...‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﺪﺭﺧﻮﻧﺪﻩ ﺍﺕ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﻭﻥ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟« ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ‬
‫ﺯﺩ‪ ،‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺨﻨﺪﺩ‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﻧﺪﺍﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪،‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻟﺬﺗﯽ ﺷﻴﻄﺎﻧﯽ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺎﺭﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪» .‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻦ ﺍﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﺠﺎﺕ‬
‫ﺟﻮﻥ ﺧﻮﺩﺵ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ‪ ...‬ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺍﺯ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ‬
‫ﺗﻮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪﯼ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻳﮑﯽ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻫﻢ ﻧﻴﻮﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﻬﺎﯼ‬
‫ﻗﺪﻳﻤﯽ ﺗﻮ‪ ،‬ﻭﺭﻣﺘﻴﻞ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺩﻧﺪﺍﻧﻬﺎﯼ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺍﺵ ﻫﻴﺲ ﻫﻴﺲ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺍﻭﻥ ﻣﻮﺵ ﮐﺜﺎﻓﺖ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪«،‬‬
‫»ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ «،‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺘﺶ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﭘﺴﺮ ﺭﺍ ﻧﺸﻨﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪» ،‬ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻭﺭﻣﺘﻴﻞ ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻭﺍﯼ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻳﻪ ﺍﺭﺗﺶ ﺳﻬﻤﮕﻴﻦ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺒﻬﻢ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﺭ ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ‬
‫ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﺗﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﺸﺨﺼﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺍﺳﻨﻴﭗ ﺁﺏ ﺯﻳﺮﮐﺎﻩ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﺗﺮ ﺑﻮﺩﻩ‪ ،‬ﻭ ﻭﺭﻣﻴﺘﻞ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺭﻗﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺍﻭﻥ ﺳﻴﺰﺩﻩ ﺗﺎ ﻣﺸﻨﮓ ﻭ ﺍﻭﻩ ﭘﺴﺮﻩ‪ ،‬ﺩﻳﮕﻮﺭﯼ‪«...‬‬
‫»ﭼﺮﺍ ﺩﺍﺭﯼ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﯽ؟« ﻫﺮﯼ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﺯ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻣﺮﻋﻮﺏ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﻟﺮﺩ‬
‫ﺳﻴﺎﻩ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺍﻡ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ‪...‬‬
‫»ﭼﺮﺍ؟« ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺍﻫﺮﻳﻤﻨﯽ ﺯﺩ‪» .‬ﭼﻮﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﻬﺖ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﯼ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺑﮑﺸﻨﺪ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﺩﺧﺘﺮﺕ ﺭﻭ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﻟﮑﻨﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪» :‬ﺩ‪ ...‬ﺩﺧﺘﺮﻡ؟« ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺶ‬
‫ﻣﯽﻟﺮﺯﻳﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺩﺧﺘﺮ ﺗﻮ‪ «،‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﭘﻴﺮﻭﺯ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ‪ ..‬ﻭﻟﯽ‪«...‬‬
‫»ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻋﮑﺴﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﺭﻭ ﺍﺯ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻮﻟﺪﺵ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺮﺍﺕ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ؟ ﻣﻦ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﻭ‬
‫ﺭﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﻩ؟ ﻣﻦ‪ .‬ﻭ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﻴﺎﻓﺘﻪ ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﻧﻤﻮﻧﻢ؟ ﺍﻭ ﻫﻢ ﺯﻧﺪﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ‪«.‬‬
‫ﺯﺍﻧﻮﺍﻥ ﻫﺮﯼ ﺧﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ! ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻠﻮﻑ ﻣﯽ ﺯﺩ! ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﭼﻪ ﮐﺲ‬
‫ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﺑﭽﻪ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺷﺖ؟‬
‫»ﺍﻭﻩ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻭﺭﻣﻴﺘﻞ ﻭ ﺑﻼ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﺻﺤﻴﺢ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺮ ﻧﮕﺮﺩﻡ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﺑﭽﺔ ﺑﻴﮕﻨﺎﻩ ﺭﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺸﺖ‪ «،‬ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺸﺖ‬
‫ﺳﻔﻴﺪ ﻭ ﻋﻨﮑﺒﻮﺕ ﻣﺎﻧﻨﺪﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﮔﻠﻮﻳﺶ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺍﺩﺍﯼ ﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ‪.‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﺗﻮ ﺍﻭﻥ ﺯﻧﻴﮑﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﭼﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﯼ‪«...‬‬
‫»ﺩﺭﺳﺘﻪ‪«.‬‬
‫»ﮐﯽ ﺑﻮﺩ؟ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻮ ﮐﻪ ﺍﻭ‪ ...‬ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﺑﻮﺩ!؟!«‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻧﻪ‪ «،‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﻧﻔﯽ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺣﺎﻣﻠﮕﯽ ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﺟﻠﻮﯼ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﯼ ﺍﻭﻧﻮ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺩﺭ‬
‫ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮﺩﻡ ﺍﻭ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻧﻘﺶ ﻳﻪ ﺩﻭﺷﻴﺰﺓ ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ‪ ...‬ﺑﻴﮕﻨﺎﻩ ﻭ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﯽ ﺗﻮ؟«‬
‫ﺍﻳﻨﺒﺎﺭ ﻫﺮﯼ ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻗﺪﻡ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺖ‪» .‬ﭼﯽ‪ ...‬ﭼ ِ‬
‫»ﺩﺧﺘﺮ‪ ،‬ﺩﺧﺘﺮ ﻣﻦ‪ «،‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻭﯼ ﺯﺍﻧﻮ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻮﺏ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻴﻨﻪ ﺍﺵ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻤﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺿﻌﻴﻔﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺁﭘﺎﺭﺍﺗﺶ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﭘﺎﺭﺕ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﯼ ﺧﻮﺑﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬
‫ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﻗﻮﯼ ﻧﺒﻮﺩ‪ .‬ﻣﺒﺎﺭﺯﺓ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻭ ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎﻳﺶ ﺑﺎ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ‬
‫ﻻ ﺍﮔﺮ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﭘﺲ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﺨﺘﻦ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻫﺮﯼ‬
‫ﻭ ﺍﺳﮑﺮﻳﻤﺠﻮﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﺎ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ ،‬ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ؟‬
‫ﻫﺮﯼ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺗﻮ‪ ...‬ﻣﻨﻮ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﺮﺩﯼ ﺩﺧﺘﺮﺕ ﺭﻭ ﻟﻤﺲ ﮐﻨﻢ؟« ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ ﻗﺎﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﺻﺪﺍﯼ ﻣﻌﻤﻮﻟﺶ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ‪» .‬ﺗﻮ‬
‫ﻣﻨﻮ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﯼ ﺩﺧﺘﺮﺕ ﺭﻭ ﺑِﮕﺎﻡ؟؟؟«‬
‫»ﻧﭻ‪ ،‬ﻧﭻ‪ ،‬ﻧﭻ‪ ،‬ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻧﺖ ﺑﺎﺵ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﺪ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﻦ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﮔﻴﺞ ﺷﺪﺓ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺟﻮﺍﻥ‪ ،‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻴﭽﺎﺭﺓ ﻣﻦ ﻟﻴﻨﺪﺍ ﻣﻮﻗﻊ ﺯﺍﻳﻤﺎﻥ‬
‫ﻣﺮﺩ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻳﺎﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﭘﺮ ﺩﺭﺩﻡ ﺣﻔﻆ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ‪ «...‬ﺑﺎ ﻣﺴﺨﺮﮔﯽ ﺧﻨﺪﺓ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺧﻮﺏ‪...‬‬
‫ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﻗﻠﺐ ﺩﺍﺭﻡ‪«...‬‬
‫»ﭼﺮﺍ؟« ﺍﺧﻤﯽ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﻴﺶ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﮐﻤﯽ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﮐﺮﺩﯼ؟ ﻭ ﭼﺮﺍ ﺩﺧﺘﺮﺕ؟«‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﺶ ﻃﻮﻻﻧﻴﻪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«...‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﻋﺠﻠﻪ ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺭﻡ‪ «،‬ﺻﻮﺭﺗﺶ ﭼﻮﻥ ﮔﭻ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺷﺒﻪ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻭ‬
‫ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﺘﺸﻌﺸﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﺗﻮ ﻋﺠﻠﻪ ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺭﯼ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺩﺍﺭﻡ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻵﻥ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ .‬ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻣﺎﻳﺔ‬
‫ﺁﺳﺎﻳﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ ﺟﻮﺍﻥ‪ ،‬ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ؟«‬
‫»ﭼﺮﺍ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺸﻨﺪ؟«‬
‫»ﭼﻮﻥ ﺷﺮﻁ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﺯ ﻭﺯﻳﺮﺷﻮﻥ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪ «...‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻩ ﺯﻧﻨﺪﻩﺍﯼ‬
‫ﺑﻪ ﺍﺳﮑﺮﻳﻤﺠﻮﺭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻤﺔ ﺭﻭﺯ ﺭﻭ ﻭﻗﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﻭ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺭﻡ ﻳﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﻬﺖ ﺑﺪﻡ‪:‬‬
‫ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﺎﺝ ﺑﮕﻴﺮﻡ‪ .‬ﺧﻴﻠﯽ ﺳﺎﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻫﺮﯼ ﺗﻨﮓ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻼﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﭘﺸﺖ ﺁﻥ ﻧﻘﺎﺏ ﻣﺎﺭ ﻣﺎﻧﻨﺪﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺟﺎﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺷﺖ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺫﻫﻦ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺗﻮ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺁﻥ ﭼﺸﻤﺎﻥ‬
‫ﻗﺮﻣﺰ ﻧﻔﻮﺫ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺩﺭﻭﻍ ﻫﻢ ﻣﯽﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺳﻴﻤﺎﻳﺶ ﺑﻔﻬﻤﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺑﺎﺝ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺑﺎﺝ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﯽ ﮐﻪ ﺩﺧﺘﺮﺕ ﭼﻪ ﻓﺮﺷﺘﺔ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺯﻳﺒﺎﻳﯽ ﺷﺪﻩ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺗﻮ ﺩﻟﺖ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺍﻭ ﺑﻤﻴﺮﻩ‪ ،‬ﻣﮕﻪ‬
‫ﻧﻪ؟« ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺷﻴﺮﻳﻨﯽ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﺭﺍ ﺯﺩ ـ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧﺸﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺩﺭﻭﻥ ﻣﻐﺰ ﻫﺮﯼ ﻏﻮﻏﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻭﺭﻣﻴﺘﻞ ﻭ ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﺑﭽﻪ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣﯽ ﮐﺸﺘﻨﺪ؟ ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﺍﮔﺮ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‬
‫ﻣﻴﻤﺮﺩ ﻳﺎ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺧﺸﻢ ﻭ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺘﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺁﻥ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ‪...‬‬
‫ﻳﮏ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺩﺭﻭﻥ ﻣﻐﺰ ﻫﺮﯼ ﺩﺭﺧﺸﻴﺪ‪ :‬ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺁﺧﺮ ﺁﮔﻮﺳﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻋﮑﺲ ﺍﺯ ﻧﻮﺯﺍﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ‬
‫ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﺧﻴﻠﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻳﮏ ﭼﻴﺰ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺯﺷﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﯽ ﺧﻴﻠﯽ‪ ...‬ﻧﺎﺯ‪ .‬ﺍﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻋﮑﺲ ﻧﮕﺎﻩ‬
‫ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﭘﺪﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﻘﭽﺔ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﺘﺤﺮﮎ ﻧﮕﺎﻩ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻧﻮﻋﯽ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﻗﻠﺒﺶ ﻫﺠﻮﻡ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ‪.‬‬
‫ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ﺑﻌﺪ ﻋﮑﺲ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺵ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ‪ ،‬ﺑﭽﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮﺷﮕﻠﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭘﻮﺳﺘﺶ ﻧﺮﻡ ﻭ‬
‫ﮔﻠﮕﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻫﺮ ﻣﺎﻩ ﻋﮑﺲ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻣﻀﺎ‪ ،‬ﻭ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭘﻨﻬﺎﻥ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﻫﺮ ﻋﮑﺲ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ...‬ﺍﻭ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﻣﺠﻌﺪﯼ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﻗﺮﻣﺰ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‪ ،‬ﺩﺭﺷﺖ ﻭ ﺳﺒﺰ ﺯﻣﺮﺩﻳﻦ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻋﮑﺲ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﮐﻮﺩﮎ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺘﺨﻮﺍﺑﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻋﺮﻭﺳﮏ ﻳﮏ‬
‫ﺧﻮﻥ ﺁﺷﺎﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻧﺨﻮﺩﯼ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﮑﻠﮏ‬
‫ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﻨﺪﺍﻧﺪ ـ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎﺑﺰﺭﮒ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﺸﻤﺌﺰ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻮﻳﮋﻩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮒ ﺩﺧﺘﺮ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺁﻳﺎ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻧﻮﺓ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻣﯽ ﺭﺳﺎﻧﺪ؟ ﺷﮑﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﯽﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﻨﻮ ﺑﮑﺶ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ «...‬ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﻗﻬﻘﻬﻪ ﺯﺩ‪» .‬ﻣﻨﻮ ﺑﮑﺶ‪ ،‬ﻭ ﺍﻭﻧﻮﻗﺖ ﻗﺎﺗﻞ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﺩﺕ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﻮﺩ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺍﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﻠﻮﻳﺶ ﺑﺎﻻ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻓﺮﻭ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﺁﻳﺎ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ؟ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮﮒ ﻃﻔﻞ ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺑﺸﻮﺩ؟ ﺁﻳﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ‬
‫ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﻭ ﺧﻮﻥ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻭ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟؟؟‬
‫ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ‪ ...‬ﺍﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭘﺎﮎ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻭ ﻳﮑﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺑﻤﻴﺮﺩ‪...‬‬
‫‪ ...‬ﺍﻭ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻳﻦ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻮ ﺧﺒﻴﺚ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪ ﺩﻫﻪ‪ ،‬ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺮﺱ ﻭ‬
‫ﻭﺣﺸﺖ ﻓﺮﻭ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪...‬‬
‫‪ ...‬ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻴﭽﮑﺪﺍﻡ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺟﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪...‬‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﻣﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻳﺎ ﺍﻭ ﻳﺎ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪ ،‬ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺳﻴﺒﻞ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ ـ ﺍﻣﺎ‬
‫ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ ﺩﺭ ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺁﻥ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺭﺍ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ‪ ...‬ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ...‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻧﮑﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﺷﺨﺼﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﺰﺩﻳﮑﯽ ﺁﭘﺎﺭﺍﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ـ ﻫﺮﯼ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﻭ‬
‫ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮﺩﺓ ﻣﺮﮔﺨﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﺑﻴﻬﻮﺵ ﻭ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺟﻠﻮﯼ ﺩﻳﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ .‬ﺍﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ‬
‫ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﺎﻧﻪ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪...‬‬
‫ﺍﻳﻦ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﮐﺎﺭ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ‬
‫ﺗﻮﺿﻴﺤﯽ‪ ،‬ﺍﻭ ﭼﻮﺏ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ـ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺿﻌﻴﻒ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﺪ ـ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭼﻮﺏ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺍﻫﺮﻳﻤﻨﯽ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻳﮏ ﺁﻭﺭﻭﺭ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺗﻮﺩﺓ ﻣﺮﮔﺨﻮﺍﺭﻫﺎ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﻣﯽ ﺩﻭﻳﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺔ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﻮﺍﻝ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﭘﺎﺭﺍﺕ ﮐﻨﺪ‪...‬‬

‫ﺁﮔﻮﺳﺖ ‪2003‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﻫﺮﯼ ﺣﻀﻮﺭ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭﺵ ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻭﻗﺘﯽ‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﮔﻠﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺻﺎﻑ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻟﺮﺯﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺭﻫﺒﺮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪ «،‬ﺍﻭ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺳﺮ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺏ ﻧﺒﻮﺩ ـ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﺧﻮﺏ ﻧﺒﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﮕﺮﻳﺰﺩ‪ ...‬ﺍﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺷﻴﻄﺎﻥ‪ ،‬ﺷﺎﻧﺲ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻭ ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻭﻳﺮﺍﻧﯽ‬
‫ﺑﻪ ﺑﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩ‪ ...‬ﺻﺪﻫﺎ ﺑﭽﻪ ﻣﺠﺮﻭﺡ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﺗﺎ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ـ ﺍﻳﻦ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻫﺮﯼ‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﻭ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮﮒ‪ ،‬ﻭﻳﺮﺍﻧﯽ‪ ،‬ﺩﺭﺩ ﻭ ﺍﺷﮏ ﺑﻮﺩ‪...‬ﻫﻤﺔ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺗﻘﺼﻴﺮ‬
‫ﺍﻭ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺳﺎﻥ ﻳﮏ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ‬
‫ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ‪ ...‬ﺍﻭ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻌﻘﻮﻝ ﮐﺪﺍﻡ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ‬
‫ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺿﺪ ﻋﻘﻠﺶ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﺍﻭ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﺖ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺮﮒ‬
‫ﺑﭽﺔ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻭ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻋﻘﻠﺶ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻗﻠﺒﺶ ﮔﻮﺵ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻥ ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﺑﭽﺔ‬
‫ﺑﻴﮕﻨﺎﻩ‪ ،‬ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺩﻳﺰﻧﯽ ﻟﻨﺪ ﻧﻤﯽ ﻣﺮﺩﻧﺪ‪ ...‬ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻳﮏ ﺑﭽﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﺗﺎﯼ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺭﺯﺷﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‬
‫ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺮﮒ ﺩﻓﻨﯽ ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﯽ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻭﻟﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﻘﻴﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻓﺮﺯﻧﺪ‬
‫ﺩﻭﻣﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﯽ ﻣﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮﺩ ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻫﺶ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﺍﺯ ﺟﻨﺎﻳﺘﺶ‪ ،‬ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻥ ﮐﺎﺭ ﺟﻨﺎﻳﺘﯽ ﻋﻠﻴﻪ‬
‫ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﻓﺮﺻﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻨﺎﻳﺖ ﻭ ﻣﮑﺎﻓﺎﺕ‪...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻭ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺟﺮﻡ ﺍﻭ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ ﺟﻨﺎﻳﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪﻩ‪،‬‬
‫ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻗﻄﻌﺎﹰ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭﺵ ﺑﻮﺩ‪...‬‬
‫ﻳﺎ ﺍﻭ ﺷﺪﻳﺪﹰﺍ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ؟ ﺁﻳﺎ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ؟ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﮐﺎﻓﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺁﻥ‬
‫ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﻧﺞ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻧﺞ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﺣﺘﯽ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ‬
‫ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﯽ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﺭ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﺎﺷﺪ‪ ...‬ﻫﺮﯼ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻨﺎﺳﺐ‬
‫ﺍﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮﺵ ﺁﻣﺪﻩ‪ ،‬ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﺍﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩﭘﺴﻨﺪﯼ‬
‫ﻭ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﯽ ﺍﺵ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﻣﺮﺩﻥ ﺑﻮﺩ! ﻫﻤﺔ ﺁﻥ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﻴﮕﻨﺎﻩ‪ ...‬ﻗﻠﺒﺶ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺔ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‬
‫ﻼ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﺒﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺗﺎ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ ...‬ﺍﻳﻦ ﺍﺻ ﹰ‬
‫ﺑﯽ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﻴﻞ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺴﺎﯼ ﻟﻴﺘﻞ ﻭﻳﻨﮕﻴﻨﮓ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﻧﺎﺩﺭﯼ ﮐﻪ‬
‫ﺩﻭﺭﺳﻠﯽ ﻫﺎ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭﻇﻴﻔﺔ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺁﻭﺭﻧﺪ‪ :‬ﺷﺎﻩ ﻫﺮﻭﺩ ﺻﺪﻫﺎ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﻴﮕﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﮐﺸﺖ ﺗﺎ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ "ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺁﻳﻨﺪﺓ ﻳﻬﻮﺩ" ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺩ ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﻫﺮﯼ‬
‫ﺧﺮﺩﺳﺎﻝ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﭼﻄﻮﺭ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﻫﺪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺑﭽﺔ ﺑﻴﮕﻨﺎﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺠﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ‬
‫ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺵ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ؟ ﺍﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﯽ ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ...‬ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ‪ ،‬ﺍﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ‬
‫ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﻣﻬﻢ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪ ...‬ﺍﻭ ﻓﻘﻂ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﺩﻧﻴﺎ ﭼﻴﺰ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﻣﯽ ﻣﺮﺩ‪ ...‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻫﺮﯼ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ‬
‫ﻗﻀﺎﻭﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻣﻘﺎﻣﯽ ﺭﺍ ﻏﺼﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﻟﻴﺎﻗﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ ...‬ﺍﻭ ﺣﻖ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺮﮒ‬
‫ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮﺩ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﺁﻧﺠﺎ‪ ،‬ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﺧﻨﺪﺓ ﺷﻴﻄﺎﻧﯽ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ‬
‫ﻓﻘﻂ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺍﺵ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺍﺵ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﺪ‪ ...‬ﺩﺭ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻭ‬
‫ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎﻧﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺍﻭ ﺟﺎﻧﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﻭﻗﺘﯽ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺍﻏﻠﺐ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ "ﺍﮔﺮ" ﻫﺎﯼ‬
‫ﻣﻤﮑﻦ ﻣﯽ ﻳﺎﻓﺖ‪ ،‬ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﻭ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺗﺼﻮﻳﺮ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺷﮏ ﺁﻟﻮﺩ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺳﺒﺰ‬
‫ﻭ ﮔﻴﺴﻮﺍﻧﯽ ﻗﺮﻣﺰـ ﻃﻼﻳﯽ ﺑﻪ ﺫﻫﻨﺶ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ـ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﺘﻬﻢ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺧﻴﺮﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﻫﻖ ﻫﻖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪:‬‬
‫"ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﮐﺸﺘﯽ‪ ،‬ﺑﺎﺑﺎ!" ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﻳﺎﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺳﺮﺍﻏﺶ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﻋﮑﺲ ﺑﺎ ﺗﺼﻮﻳﺮ‬
‫ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﺑﭽﺔ ﻧﺎﺷﻨﺎﺱ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺗﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺫﻫﻨﺶ ﺭﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻴﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪" :‬ﺗﻮ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻣﺎ ﺷﺪﯼ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ!"‬
‫ﺍﮔﺮ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺳﻨﮕﯽ ﻣﯽﺩﻭﻳﺪ ﺗﺎ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﺓ ﺩﺍﺑﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﮑﻮﺑﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﻳﺮﻫﺎ ﺧﻼﺹ ﺷﻮﺩ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ!‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﭼﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﮑﻨﺪ؟‬
‫ﻟﻌﻨﺖ‪ ،‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﮑﺎﺭ ﮐﻨﺪ‪ :‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺩﺧﺘﺮ‬
‫ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺑﻴﮕﻨﺎﻫﺶ ﻣﯽ ﻣﺮﺩ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺍﻭ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ‪ :‬ﺑﻴﮕﻨﺎﻩ؟ ﺑﺎ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪ ،‬ﺍﻭ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺍﺯ ﺑﻴﮕﻨﺎﻫﯽ ﻓﺎﺻﻠﺔ ﺑﺴﻴﺎﺭﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺗﺤﺖ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﯽ‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭼﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﭽﻪ ﺍﯼ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ؟ ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﻫﺮﯼ ﺩﺭﻭﻧﺶ ﻣﻮﺟﯽ ﺍﺯ ﺗﻬﻮﻉ ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﻭ‬
‫ﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺷﻴﻄﺎﻧﯽ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮔﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻭ ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺯﻧﺪﻩ‬
‫ﺑﻮﺩﻥ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻮﺩ؟‬
‫ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ‪ ،‬ﺗﻮ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ‪...‬ﻣﻦ ﺧﻮﺏ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻴﺴﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﺸﺖ ﺗﻮﯼ‬
‫ﻣﻐﺰﻡ ﺑﮑﻮﺑﻪ؟«‬
‫ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻓﺘﯽ ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﻴﺪﺍﺭﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫»ﭼﯽ؟« ﻫﺮﯼ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪» .‬ﻳﻌﻨﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﮐﺒﺎﺏ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﻨﻪ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻢ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﺰﻧﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺟﻠﻮﯼ ﺍﻭ ﻭﺟﻬﻪ ﺍﻡ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﻡ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ‬
‫ﮐﻪ ﺗﻮ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺗﻮ ﺭﻭ ﻟﻤﺲ ﮐﻨﻪ ﮐﺎﺭﺵ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﯼ‪ «،‬ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺗﻮ‬
‫ﮐﺎﺭﺕ ﺧﻮﺑﻪ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺗﻮﯼ ﺟﻨﮕﻴﺪﻥ ﮐﺎﺭﻡ ﺧﻮﺑﻪ‪ «،‬ﻭ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﯼ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺳﺮﻡ ﻣﻴﺎﺩ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻭﻗﺖ ﺭﻓﺘﻨﻪ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﻦ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﺟﻴﺴﻮﻥ ﺩﻭﺭ ﺑﻤﻮﻧﯽ‪ .‬ﻭ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﻨﻮ ﭘﺲ ﺑﺪﻩ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪» .‬ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﻧﻮﺳﯽ‪«،‬‬
‫»ﻧﻮﺳﻴﮑﺎ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪10‬‬
‫ﻏﻴﺒﮕﻮﯼ ﺩﻟﻔﯽ‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ‪5‬‬

‫ﺻﺒﺢ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﺸﺘﺮﮐﺶ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ‪ ،‬ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ ﻭ ﺩﻫﺎﻥ‬

‫ﺑﺴﺘﻪ ﻧﻴﺰ ﺁﻧﺠﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ‪.‬‬
‫ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺮﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺗﺎﻕ ﺷﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻧﺮﻭﺩ‪ ،‬ﺑﺎﻻ ﭘﺮﻳﺪ ﻭ‬
‫ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﻭﺍﻥ ﻫﺮﯼ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺭﻭﯼ ﮔﺮﺩﻥ ﻫﺮﯼ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﻫﺮﯼ! ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺘﻦ!«‬
‫»ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺷﺪﻳﺪﯼ ﻣﯽﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺷﹸﮏ‬
‫ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﺧﺒﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺩﻳﺰﻧﯽ ﻟﻨﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﭘﺎﺳﺦ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺍﯼ ﺑﻪ ﺁﻏﻮﺵ ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﺔ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭ‪...‬؟« ﺗﻤﺎﻡ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺍﺵ ﺑﺨﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺯﻥ ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ ،‬ﺟﻴﺴﻮﻥ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﻣﻨﻮ ﮐﺸﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺏ ﺍﻳﻨﮑﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ‬
‫ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭ ﺗﻘﻼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﺯ ﮔﻴﺮ ﺑﻨﺪﻫﺎﻳﺶ ﺭﻫﺎ ﺷﻮﺩ‪» ،‬ﺍﻭ ﻣﻘﺼﺮﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮﺕ ﺗﻮﯼ ﺩﺭﺩﺳﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ‪ ،‬ﻧﻪ ﻣﻦ‪،‬‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪﯼ؟«‬
‫ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺩﻫﺎﻥ ﺑﻨﺪﺵ ﺩﻧﺪﺍﻧﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺳﺎﻳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﯼ ﺳﻮﺍﻟﺖ ﺭﻭ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﭙﺮﺳﯽ؟« ﻭﻟﯽ ﻫﺮﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺳﺘﺶ ﺍﺯ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺎﺯ‬
‫ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺣﻈﻮﺭ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﭼﻴﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ؟ ﺑﺬﺍﺭ ﺍﻭﻧﻮ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ؟« ﻫﺮﯼ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭﺩﻳﻮﻥ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﻩ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ‬
‫ﮔﻔﺖ ﺍﻭﺑﻠﻴﻮﻳِﺖ!‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻃﻨﺎﺑﻬﺎﯼ ﺩﻭﺭ ﺑﺪﻧﺶ ﺭﺍ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﺍﻵﻥ ﺁﺯﺍﺩﯼ‪ ،‬ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ‪ .‬ﻳﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﻪ‪» :‬ﺟﻴﺴﻮﻥ‬
‫ﺧﻮﺍﻫﺮﺕ ﺭﻭ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﮐﺮﺩﻩ‪ ...‬ﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺁﻭﺭﺩ‪«...‬‬
‫ﺍﺳﭙﻴﺮﻭﺩﻳﻮﻥ ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﭘﻠﮑﯽ ﺯﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮﯼ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﻋﻴﺪﭘﺎﮎ ﻣﺒﺎﺭﮐﯽ ﺭﺍ ﺁﺭﺯﻭ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﺧﻮﺭﺍﻥ‬
‫ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ‪ ،‬ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺴﺖ‪» .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﻳﻢ؟ ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﮐﺘﺎﺏ‪«.‬‬
‫»ﺍﺯﺵ ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩﯼ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩﻡ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﺒﻬﻤﯽ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﮔﻔﺖ "ﺍﺯ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺑﭙﺮﺱ"‪ ،‬ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﻧﺪﺍﺩ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺍﮔﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ ﺍﻳﻦ‬
‫ﭘﻴﺘﻴﺎ ﮐﻴﻪ! ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺭﻭ ﺗﻮﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﺪﻳﻬﻴﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﻫﻤﻪ ﺭﻭ‪ ،‬ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺍﺳﻢ‬
‫ﭘﻴﺘﻴﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﻴﺮﺕ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺯﻝ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﺗﻮ ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺑﻪ ﺩﺭﺱ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﯼ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪ ،‬ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ .‬ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ؟ ﻫﺮﻣﻴﻮﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺖ ﻫﺎﺵ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻭﻟﯽ ﺣﺘﯽ ﺍﻭﻧﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻳﻪ ‪ E‬ﺩﺭ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺳﻤﺞ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺟﺎﺩﻭ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮﺩ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪﺍﯼ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﻣﺜﻞ‪ :‬ﭼﺮﺍ ﻏﻮﻟﻬﺎﯼ ﻟﻴﺨﺘﻦ ﺍﺷﺘﺎﻳﻦ ﺍﺯ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻫﺪﺓ‬
‫ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﯽ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﺍﻥ ﺳﺮ ﺑﺎﺯ ﺯﺩﻧﺪ‪ ...‬ﺧﻮﺏ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﺣﺎﻓﻈﺔ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﺋﯽﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﻫﺸﺖ ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺩﺍﺭﯼ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪...‬‬
‫ﺍﮔﻪ ﺗﻮ ﻻﺍﻗﻞ ﻳﻪ ﮐﻢ ﺑﻪ ﺑﻴﻨﺰ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﯼ‪ ،‬ﻳﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﮐﻲ ﺑﻮﺩﻩ‪ ،‬ﺑﻴﻨﺰ ﺗﻮﯼ ﺳﺎﻝ ﭘﻨﺠﻢ ﺍﺯﺵ ﺍﺳﻢ‬
‫ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻏﻴﺒﮕﻮﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﯼ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﺑﻴﻨﺰ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮒ ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮒ‬
‫ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ ﻫﻢ ﺍﺳﻢ ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﮐﺎﺳﺎﻧﺪﺭﺍ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﮐﻢ ﺣﻮﺍﺳﭙﺮﺕ ﺑﻮﺩﻩ‬
‫ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﺣﺘﯽ ﻳﺎﺩﻡ ﻧﻤﻴﺎﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻏﻴﺒﮕﻮﻫﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺧﻮﺏ ﺑﮕﺬﺭﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺮﮔﺮﺩﻳﻢ ﺳﺮ ﭘﻴﺘﻴﺎ‪ ،‬ﺍﻭ ﮐﯽ ﺑﻮﺩﻩ؟‬
‫ﭼﻪ ﺭﺑﻄﯽ ﺑﻪ ﻏﻴﺒﮕﻮﻫﺎ ﺩﺍﺭﻩ؟«‬
‫»ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﻏﻴﺒﮕﻮ ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ‪ ،‬ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﻌﺒﺪ ﺩﻟﻔﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ‪ .‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﭘﻴﺸﮕﻮﯼ ﺩﻟﻔﯽ ﻣﻮﺭﺩ‬
‫ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﺗﺮﻳﻦ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ‪«.‬‬
‫»ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ؟« ﻫﺮﯼ ﺧﺮﺧﺮﯼ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﯽ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻧﺪﺍﺭﻡ‪«.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩﺕ ﻭ ﺍﺳﻤﺸﻮ‪«...‬‬
‫ﭼﻬﺮﺓ ﻫﺮﯼ ﺗﻴﺮﻩ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻭ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ـ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﺩﻳﺰﻧﯽ ﻟﻨﺪ ﺗﻮﯼ ﭘﺎﺭﻳﺲ‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ!«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﺗﺎ ﺑﭽﻪ ﻣﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺻﺪﻫﺎ ﻧﻔﺮ ﻫﻢ‬
‫ﺯﺧﻤﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ «...‬ﻭ ﺩﺭ ﻓﮑﺮﺵ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮎ ﻣﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﺮﺩﻩ‪«...‬‬
‫»ﺍﻭ ﻧﻤﺮﺩﻩ‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ‪ ،‬ﺗﻮ ﺍﻭﻧﻮ ﻧﮑﺸﺘﯽ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﮐﺮﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﯽ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﻩ‪ ...‬ﺩﺭﺳﺘﻪ؟«‬
‫»ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﺔ ﺍﻭ ـ ﺑﻠﻪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺩﻳﮕﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﺍﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﻫﺰﻳﺎﻥ ﻫﺎﯼ‬
‫ﻫﻤﻴﺸﮕﯽﺍﺵ ﺑﻮﺩﻩ‪«.‬‬
‫»ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺗﻠﺨﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺯﺩ‪» .‬ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﻏﻴﺒﮕﻮﯼ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺑﺎﺷﻪ‪«...‬‬
‫»ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﻟﻔﯽ ﺑﺮﻳﻢ ﻭ ﺑﺎ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﮐﻨﻴﻢ؟«‬
‫»ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫»ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺍﺯ ‪ 2000‬ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ‬
‫ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﻪ ﺳﻨﮓ ﺟﺎﺩﻭﯼ ﺩﻳﮕﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫»ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻣﺘﺤﻴﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺧﻴﻠﯽ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﻭ‬
‫ﺯﻳﺮﮎ ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺖ ﺑﺎ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻥ‪ .‬ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺵ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ‪" :‬ﺑﻪ ﺩﻟﻔﯽ‬
‫ﺑﺮﻭ"‪ ،‬ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻏﻴﺒﮕﻮﻫﺎﯼ ﺩﻟﻔﯽ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺭﻭ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﻣﯽ ﻧﺎﻣﻨﺪ‪ .‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺍﺳﻢ ﻏﻴﺒﮕﻮﯼ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻌﺒﺪ ﻫﭙﺰﻳﺒﺎﭺ ﻳﺎ‬
‫ﻓﺮﺩﺭﻳﮑﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﺔ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﺑﻪ "ﭘﻴﺘﻴﺎ" ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫»ﺁﻫﺎﻥ‪ ،‬ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﭘﻴﺘﻴﺎ ﻳﻪ ﻧﻮﻉ ﻟﻘﺒﻪ‪ .‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺮﻳﻢ ﺩﻟﻔﯽ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﮐﻨﻴﻢ؟«‬
‫ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﺸﻦ ﻭ ﻋﻤﻴﻘﯽ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﺎﺯ ﮐﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺍﺩﺍﺭﺓ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﻳﻮﻧﺎﻥ!«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺭﺳﻴﺪ‪» .‬ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﻴﺪ!«‬
‫ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺟﻠﻮ ﺧﻴﺰ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ "ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ" ﻫﺮﯼ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﻴﮑﯽ‪ ،‬ﻧﻪ!« ﻫﺮﯼ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺭﺍ ﻋﻘﺐ ﺯﺩ‪» .‬ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﻦ!«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻭﺣﺸﺖ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﭼﻲ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻥ؟«‬
‫ﻻ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻥ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﻗﺘﻞ ﺍﻭﻥ ﺳﻴﺴﻴﻠﯽ ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪«.‬‬
‫»ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫»ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﻴﺪ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺑﺎ ﺯﻭﺭ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﻳﻢ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺩﺍﺭﺍﻳﯽ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻪ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ؟« ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﻠﻴﺲ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺁﻗﺎﻳﺎﻥ‪ ،‬ﻟﻄﻔ ﹰﺎ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ ﺩﺍﺧﻞ‪«.‬‬
‫ﺳﻪ ﺁﻭﺭﻭﺭ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻫﺎﻳﯽ ﺧﺸﻦ ﻭ ﻋﺒﻮﺱ‪ ،‬ﻭ ﭼﻮﺑﻬﺎﯼ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﺑﻪ ﮐﻤﺮ ﺯﺩﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺭﺋﻴﺴﺘﻮﻥ‪ ،‬ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮﻳﻪ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﻔﺮﺳﺘﻪ!«‬
‫ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺮﺍﺕ ﺧﻴﻠﯽ ﺯﻳﺎﺩﻩ‪ ،‬ﺩﻭﺭﺳﻠﯽ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﭼﻨﻴﻦ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎﯼ ﺧﺸﻦ ﻭ ﮔﺮﺩﻥ ﮐﻠﻔﺘﯽ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺮ ﻋﮑﺲ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻥ ﺷﻤﺎ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﻓﻘﻂ ﺑﻬﻢ ﺑﯽ ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﯽ ﺷﺪﻩ‪«.‬‬
‫ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎﯼ ﻋﺒﻮﺱ ﺗﻬﺪﻳﺪﮐﻨﺎﻥ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﺎﮐﺖ ﺑﺎﺵ ﺩﻭﺭﺳﻠﯽ‪ ،‬ﻭ ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﺕ ﻧﺰﻧﻪ!«‬
‫»ﻣﻦ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺷﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﻫﺮﯼ ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻏﻴﺮﻣﺴﻠﺢ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫»ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻴﻢ ﺗﻮ ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﯽ ﻧﺪﺍﺭﯼ‪ «،‬ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ‬
‫ﺍﻭ ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﻃﻨﺎﺏ ﭘﻴﭻ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﮑﺎﻥ ﺑﺨﻮﺭﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺍﺧﻢ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺍﻳﻦ ﮔﺴﺘﺎﺧﻴﻪ‪ ،‬ﺁﻗﺎﻳﻮﻥ! ﺑﯽ ﺍﻧﺼﺎﻓﻴﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻳﻪ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﻨﻴﺪ!«‬
‫»ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ‪ ،‬ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﺍﺣﺘﻴﺎﻃﯽ ﺿﺮﻭﺭﻳﻪ‪ .‬ﻭ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺍﮔﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻳﺪ ﺷﺮﻳﮏ ﺟﺮﻡ ﺗﻠﻘﯽ ﺑﺸﻴﺪ ﺑﻬﺘﺮﻩ ﺩﺧﺎﻟﺖ‬
‫ﻧﮑﻨﻴﺪ‪ .‬ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮ ﺩﻭﺭﺳﻠﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﻗﺘﻞ ﺁﻧﺎﺳﻠﻴﺘﻮ ﻟﻮﭼﻴﺎﻧﯽ ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺘﯽ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻣﻨﻮ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ «،‬ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ‬
‫ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎ ﺩﺳﺘﺒﻨﺪ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺰﻧﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎ ﺑﺎ ﻳﮏ ﺟﻔﺖ ﺩﺳﺘﺒﻨﺪ ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﺟﻠﻮ ﺁﻣﺪ )ﺩﺳﺘﺒﻨﺪﯼ ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﻭﺭﺩ ﺑﺎﺯ ﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﮐﻠﻴﺪ( ﺗﺎ‬
‫ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﻣﭽﻬﺎﯼ ﻫﺮﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﻕ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺁﻭﺭﻭﺭ ﺑﻴﺮﻭﻥ‬
‫ﮐﺸﻴﺪ )ﺁﻭﺭﻭﺭ ﺍﺑﻠﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺍﺷﺖ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﺩﺳﺘﺒﻨﺪ ﺑﺰﻧﺪ(‪.‬‬
‫ﺩﻭ ﺗﺎﯼ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩﻧﺪ ﺍﺳﻮﭘﻴﻔﺎﯼ!‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﻮﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮﻑ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ‪ .‬ﻫﺮ ﺩﻭﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻭﯼ ﮐﻒ ﺍﺗﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻮﻣﯽ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﻗﺎﭘﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﺎﺕ ﻭ‬
‫ﻣﺒﻬﻮﺕ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺯﻝ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﻪ ﻫﻤﮑﺎﺭﺍﺕ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻢ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻦ ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺰﻧﻴﺪ‪«،‬‬
‫ﺁﻭﺭﻭﺭ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺗﻮ ﺭﻭ ﮔﻴﺮ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻳﻢ‪ ،‬ﺩﻭﺭﺳﻠﯽ‪«،‬‬
‫»ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻓﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭﺩﻳﻮﻥ ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ ﻟﻮ ﺭﻓﺘﻢ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺁﻭﺭﻭﺭ ﺧﺮﺧﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺍﻭﻥ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ‪ «،‬ﺍﻣﺎ ﻫﺮﯼ ﺗﺮﺩﻳﺪﯼ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭﯼ ﺧﻮﺵ ﻗﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ‬
‫ﺍﻭ ﺭﺍ ﻟﻮ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﻳﺎﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺳﻮﺀﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻫﺮﺵ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﭼﺮﺍ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﻧﺒﺎﻝ‬
‫ﺍﻭ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ﭘﻠﻴﺲ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ؟ ﻫﻤﻤﻢ‪ ،‬ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻳﻪ ﮐﻢ ﺣﻮﺍﺱ ﭘﺮﺕ ﺑﻮﺩﻩ‪...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺮﻁ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺭﺍﭘﻮﺭﺕ ﻣﻨﻮ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻡ‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺩﻩ‪ ،‬ﻭ ﺩﺭ‬
‫ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻣﺪﺭﮎ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺖ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺩﺍﺭﻩ‪ ،‬ﻭ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺟﺎﺩﻭﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﯼ ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﺍﺳﺘﺮﺩﺍﺩ ﻣﺠﺮﻣﻴﻦ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﻧﺪﺍﺭﻩ‪ ...‬ﭼﻘﺪﺭ ﻧﺎﮔﻮﺍﺭ‪«...‬‬
‫ﺁﻭﺭﻭﺭ ﻏﺮﻏﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺩﺭﺳﺘﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻵﻥ ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ‪ ،‬ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺵ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮔﻴﺮﻳﻤﺖ‪ .‬ﺣﻤﺎﻗﺖ ﮐﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ‪،‬‬
‫ﺩﻭﺭﺳﻠﯽ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺣﻤﺎﻗﺖ‪ ...‬ﺍﺳﺘﻮﭘﻴﻔﺎﯼ!«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﺁﻣﺪ‪» :‬ﻫﺮﯼ‪...‬؟«‬
‫»ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﻪ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻣﻄﺒﻮﻉ ﺑﻤﻮﻧﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺧﻤﻴﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﺳﺮﻉ ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺩﻭﺭ ﺑﺸﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺩﺭﺳﺘﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﭘﻮﻝ ﺭﻭﯼ ﻣﻴﺰ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﻳﮏ ﻃﻠﺴﻢ "ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻴﮑﻴﺎﺱ" ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻓﻘﻂ ﻣﺤﺾ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﻮﺭﻳﻠﻬﺎ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺑﺸﻪ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﻨﻪ ﺩﻟﺶ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺮﺩﺍﺭﻩ‪ «،‬ﺳﭙﺲ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺑﻴﭽﺎﺭﺓ ﻃﻨﺎﺏ ﭘﻴﭻ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺑﻮﺩ‬
‫ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻢ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎﯼ ﺑﻴﻬﻮﺵ ﺷﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﮐﺎﻧﻔﻮﻧﺪﻭﺱ!‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻪ ﻳﻪ‬
‫ﮐﻢ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮔﻴﺠﯽ ﺑﮑﻨﻴﺪ ﻭ ﺑﺮﻳﺪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﺎﻣﺎﻧﺘﻮﻥ ﺑﮕﺮﺩﻳﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬ﺗﺄﺛﻴﺮﺵ ﺩﺍﺋﻤﯽ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺑﻴﺎ ﺟﻴﻨﯽ‪،‬‬
‫ﺑﺰﻥ ﺑﺮﻳﻢ ﺩﻟﻔﯽ‪«.‬‬
‫*****‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺟﺎﻳﻴﻪ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﭘﺮﻳﺮﻭﺯ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ «،‬ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺩﺍﻧﻮﺏ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﮐﺸﺘﻴﻬﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﺭﻭﯼ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﺔ ﺟﻠﻮﯼ ﭘﺎﺭﻟﻤﺎﻥ ﻧﺌﻮ ﮔﻮﺗﻴﮏ ﻣﺠﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺷﻨﺎﻭﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﻗﺎﻳﻘﻬﺎﯼ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ‪،‬‬
‫ﻻ ﺟﻬﺎﻧﮕﺮﺩﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻠﮏ ﻓﻮﺭﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﻠﮏ ﺳﯽ ﺣﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﺎﺣﻞ ﻟﻨﮕﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ‬
‫ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻣﻌﻤﻮ ﹰ‬
‫ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ .‬ﻣﺮﻏﺎﻥ ﺩﺭﻳﺎﻳﯽ ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﺏ ﺷﻴﺮﺟﻪ ﻣﯽ ﺯﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ‬
‫ﻣﺎﻫﯽ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺩﺭ ﻣﻨﻘﺎﺭﺷﺎﻥ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺩﺭﺳﺘﻪ‪ «،‬ﺑﻪ ﻧﺮﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﮐﻨﺎﺭ ﺳﺎﺣﻞ ﺗﮑﻴﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺷﻴﺌﯽ ﻃﻼﻳﯽ ﺭﻧﮓ ﺩﺭ‬
‫ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﮐﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻨﺪﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺩﺍﺭﻡ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﻭ ﺑﻔﻬﻤﻢ‪ «،‬ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻢ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ‬
‫ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﻤﺮﺍﻫﺶ ﺧﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﺑﺰﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﺍﻳﻦ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﺍﻳﻦ ﻳﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺩﻳﺎﺏ ﻣﺘﺼﻠﻪ ﻭ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻫﺮﯼ ﺭﻭ ﻧﺸﻮﻥ ﻣﯽ ﺩﻩ‪ ...‬ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ﻗﺒﻞ‪ .‬ﻫﯽ‪ ،‬ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ‬
‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﮑﻦ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺩﻳﺎﺏ ﻫﺮ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﺿﻌﻴﻔﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ!«‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺗﻴﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﻮﻧﻴﺘﻮﺭ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺁﻥ ﻧﻘﺸﺔ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺭﻭﯼ ﺻﺮﺑﺴﺘﺎﻥ ﺯﻭﻡ ﺷﺪ‪ .‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﺁﻫﺎ‪ ،‬ﭘﺲ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺗﻮﯼ ﺻﺮﺑﺴﺘﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻫﻴﺲ ﺱ ﺱ!« ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺍﻧﮕﺸﺘﺶ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪» .‬ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﻦ‪ ،‬ﺍﺑﻠﻪ‪ .‬ﺑﺬﺍﺭ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ‬
‫ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺑﻪ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﻲ ﺗﻮ؟«‬
‫»ﭼ ِ‬
‫»ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﮐﻪ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﺗﻮ ﺩﺭﺱ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﺭﻭ ﻧﺨﻮﻧﺪﯼ؟«‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﺎ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﭘﺪﺭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮏ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﮐﺴﺮ ﺷﺄﻧﻪ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﭘﺴﺘﯽ‬
‫ﺭﻭ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪» .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺩﻗﻴﻘﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﮐﺮﺩﻩ‪ ،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ‪«.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ؟ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻳﻪ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻣﺘﮑﺒﺮﻡ؟«‬
‫»ﻧﻪ ﺩﻗﻴﻘ ﹰﺎ« ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﮔﻴﺴﻮﺍﻥ ﺳﻴﺎﻫﺶ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺳﺮﺵ ﺑﻪ ﺭﻗﺺ ﺩﺭ ﺁﻣﺪ‪» .‬ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺩﻗﻴﻘﺶ‬
‫ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩ "ﺭﻗﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰ‪ ،‬ﮐﺜﻴﻒ‪ ،‬ﻳﻪ ﺗﮑﻪ ﺗﻔﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﮐﻠﺔ ﭘﺮ ﺑﺎﺩ"«‬
‫»ﭼﻘﺪﺭ ﻣﺘﻤﻠﻖ‪ «،‬ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﺟﻮﺍﻥ ﺷﮑﻠﮑﯽ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ‪» .‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺭﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻭﻥ‬
‫ﺑﮕﻢ‪ .‬ﻭ ﺣﺎﻻ ﺍﻭ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻨﻮ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﻪ! ﺁﻩ ﻩ ﻩ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﺳﺘﻬﺎﻡ‬
‫ﺧﻔﻪﺍﺵ ﻣﯽﮐﺮﺩﻡ!«‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﻧﺎﻣﻄﺒﻮﻉ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪»:‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ‪ ...‬ﺑﺎ ﺯﻥ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪ «،‬ﺳﭙﺲ ﺗﻮﺟﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻘﺴﺔ‬
‫ﺩﺭﻭﻥ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺍﺯ ﺻﺮﺑﺴﺘﺎﻥ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ...‬ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻳﻮﻧﺎﻧﻪ‪.‬‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﭼﺮﺍ ﻫﺮﯼ ﺩﺍﺭﻩ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻩ ﺍﻭﻧﺠﺎ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﯽ ﺭﻥ ﻳﻮﻧﺎﻥ‪.‬‬
‫ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻊ ﻏﺮﻭﺏ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﭘﻴﺪﺍﺷﻮﻥ ﮐﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭﻟﯽ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﻧﻘﺸﻪ ﺍﺕ ﺍﻳﻦ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻏﺮﻭﺏ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﻴﻢ‪ ،‬ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻮﻧﺎﻥ‬
‫ﺭﻓﺘﻨﺪ؟ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮑﺒﺎﺭ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻵﻥ ﺑﺮﻡ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﻭ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻏﺮﻭﺏ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺑﮕﻴﺮﻡ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺗﻮ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﮐﻨﺪ ﺫﻫﻨﯽ‪ ،‬ﻧﻪ؟ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺟﻠﻮ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻭ ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺻﺪ‬
‫ﺩﺭ ﺻﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺭﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻭ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺎ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ ﮐﻪ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻧﺒﺎﻟﺸﻮﻥ‬
‫ﺑﮕﺮﺩﻳﻢ؟ ﺩﺭ ﺁﺗﻦ؟ ﮐﻮﺭﻳﻨﺲ؟ ﮐﻮﺭﻓﻮ؟ ﮐِﺮﺕ؟ ﺭﺍﺩﺱ؟ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﺟﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ‬
‫ﻏﺮﻭﺏ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ‪ ،‬ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ﺭﻭ ﺩﺭ ﻳﮏ ﻣﮑﺎﻥ ﺑﮕﺬﺭﻭﻧﻨﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻴﻢ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ‬
‫ﻧﻤﯽﮐﻨﻪ‪ .‬ﻧﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻪ ﻣﻦ ﺩﻧﺒﺎﻟﺸﻢ ـ ﻭ ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﻳﻨﻮ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻪ ﻭ ﻳﺎ ﻻﺍﻗﻞ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺵ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﻩ‪ ،‬ﭼﻮﻥ‬
‫ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻪ ﻭ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﻬﺎﻳﯽ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺳﺮﺵ ﺑﺮﺩﺍﺭﻡ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﺍﻭ ﺗﻮﯼ ﻟﻨﺪﻥ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ‬
‫ﻣﯽ ﻣﻮﻧﺪﻡ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪﺵ ﻣﯽﮐﺮﺩﻡ ﺑﺮﮔﺮﺩﻩ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺯﻥ ﺗﻮ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﻪ‪«...‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻏﺮﻏﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﮐﺴﯽ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﮐﺎﻓﯽ‬
‫ﻣﺘﻘﺎﻋﺪﺵ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻢ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺍﻓﺘﻪ‪«...‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻃﻠﺴﻤﺶ ﮐﺮﺩﯼ؟ ﺗﻬﺪﻳﺪﺵ ﮐﺮﺩﯼ؟« ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺷﻮﻫﺮﺵ‬
‫ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺑﻌﻴﺪ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﺩﺭ ﻫﻢ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﺑﻴﻨﯽ ﺯﻳﺒﺎﯼ ﺩﺭﺍﮐﻮ‪ ،‬ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺧﻨﺪﻩ ﺍﺵ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻢ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺯﻳﺮﮐﯽ ﻭ ﺧﻮﻧﺴﺮﺩﯼ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﻧﻘﺎﻁ ﻗﻮﺕ ﺗﻮ ﻧﺒﻮﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻭ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﻗﻄﻌﺎﹰ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩﺵ ﺻﺎﺩﻗﻪ!«‬
‫»ﺍﮔﻪ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺖ ﺭﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪ ،‬ﺩﺍﺭﮐﻮ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﻫﺮﯼ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮﻩ‪«...‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﻬﺘﺮﻩ‪ .‬ﺍﻭ ﻋﺎﺩﺕ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﻭ ﻳﺎﺩ‬
‫ﺑﮕﻴﺮﯼ‪«.‬‬
‫»ﮐﯽ ﺩﺍﺭﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻪ ﭼﮑﺎﺭ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺑﺎ ﻗﺎﻃﻌﻴﺖ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﺭﺋﻴﺴﻢ‪ ،‬ﻻﺍﻗﻞ ﺗﻮ ﺍﻳﻦ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ‪«،‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰ ﺩﻝ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻫﻴﭻ ﮐﺴﯽ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻧﻤﯽ ﮔﻴﺮﻡ!«‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺮﻣﻮﺯﯼ ﭘﺎﯼ ﺭﺍﺳﺖ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺭﺍﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﮑﺎﻑ ﻣﻴﺎﻥ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺑﻌﺪ ﺩﺍﺭﮐﻮ‬
‫ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﭘﻬﻦ ﺷﺪﻩ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﺗﻮﺭﻳﺴﺘﻬﺎﯼ ﻣﺸﻨﮓ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻓﻘﻂ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺷﻴﺮﻳﻨﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺯﺩ‪» .‬ﻫﻤﺴﺮﻡ‬
‫ﺳﺮ ﺧﻮﺭﺩ‪ ،‬ﭼﻴﺰ ﻣﻬﻤﯽ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻧﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﺑﺎ ﭘﻮﺷﻴﺪﻥ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﮐﻨﺎﺭ‬
‫ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺟﺎﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻣﺸﻨﮓ ﺑﻮﺩ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻋﻤﻞ ﭘﺴﺖ ﻭ ﺷﻨﻴﻌﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ‬
‫ـ ﻭﻟﯽ ﻋﻤﻞ ﭘﺴﺖ ﺿﺮﻭﺭﯼﺍﯼ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ‪ ،‬ﺧﻴﻠﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﺭﺍﺣﺖ‪ ،‬ﺯﻣﻴﻦ ﺧﻮﺭﺩ‪.‬‬

‫ﺍﻳﻦ ﺟﻮﺟﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻩ؟ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺣﻖ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ!‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﺮﮔﺒﺎﺭ ﺑﻪ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ )ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻋﺚ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﺍﻭ ﺷﺪ( ﺩﺭﺍﮐﻮ ﭘﺸﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻝ‬
‫ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﻏﺎﻥ ﺩﺭﻳﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﺷﻴﺮﺟﻪ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﻳﮏ ﺗﮑﺔ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺯ ﮐﻮﺩ ﻣﺮﻏﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﭘﻴﺸﮑﺶ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﻫﺮﯼ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﺳﻪ ﺁﻭﺭﻭﺭ ﮔﻴﺞ ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺁﺗﻦ ﺭﺍ ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺗﺮﮎ‬
‫ﮐﺮﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻠﻮﯼ ﻫﺮﯼ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺧﻤﻴﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﮐﺸﻴﺪ‪» ،‬ﺗﻮ ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﻣﻨﻮ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﮐﺮﺩﯼ‪ ،‬ﺍﺯ ﭘﺎ‬
‫ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻥ ﺳﻪ ﺁﻭﺭﻭﺭ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺯﻣﺎﻥ! ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻮﻧﻪ! ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻮﻕ ﻃﺒﻴﻌﯽﺍﯼ ﭼﻴﺰﯼ ﺩﺍﺭﯼ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮﺩﯼ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪» .‬ﻧـــﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻳﺎ ﻫﺮ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﻳﺎ ﺳﺎﺣﺮﺓ ﺩﻳﮕﻪ ﻧﺘﻮﻧﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﺯﻳﺎﺩ ﻧﺎﺷﯽ ﻣﯽ ﺷﻪ‪ ،‬ﺗﻮﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺁﮐﺎﺩﻣﯽ ﺁﻭﺭﻭﺭﻫﺎ‬
‫ﻳﺎﺩ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﺧﻴﻠﯽ ﺳﺨﺘﯽ ﺭﻭ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ‪ ،‬ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻳﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ‬
‫ﺩﻳﮕﻪ ﻃﺎﻗﺘﻢ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻡ‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮﺻ ﹰﺎ ﺍﻭﻥ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻪ ﺭﻭﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﺑﺨﻮﺍﺑﻢ ﻭ ﻫﻤﺔ‬
‫ﺑﺪﻧﻢ ﺑﺎ ﺁﺛﺎﺭ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ ﻭ ﻧﻔﺮﻳﻨﻬﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺷﺎﻧﺲ ﺁﻭﺭﺩﻡ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﺍﻭﻧﻄﻮﺭﯼ ﻧﺪﻳﺪﯼ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻳﻪ‬
‫ﺗﻴﮑﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﻟﻪ ﺷﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻴﺪﻡ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺵ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﺮﺳﻢ‪«.‬‬
‫»ﻭ ﮐﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺵ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﯼ‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺑﺪﺟﻨﺴﯽ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻤﻴﺎﺯﺓ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪» .‬ﺩﺭ ﻫﺮ‬
‫ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﭼﺮﺍ ﺁﻭﺭﻭﺭ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﻭﺭﺳﻠﯽ ﺻﺪﺍ ﻣﯽ ﺯﺩﻧﺪ؟ ﻳﻌﻨﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﺸﻦ ﮐﻴﻪ؟«‬
‫ﻻ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺍﺳﻢ ﺩﺍﺩﻟﯽ ﺩﻭﺭﺳﻠﯽ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻪ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻳﻌﻨﯽ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ‪ ...‬ﺗﻮ ﺍﻭﻥ ﺳﻴﺴﻴﻠﯽ ﺭﻭ ﮐﺸﺘﯽ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻋﻀﻮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻭ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﻩ ﻣﻦ ﻓﺎﺳﻖ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺻﻔﺖ ﺧﻮﺍﻫﺮﺷﻢ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ‬
‫ﺗﻼﻓﯽ ﺍﺵ ﺭﻭ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺩﺭﺑﻴﺎﺭﻩ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﺮﮒ ﻟﻮﭼﻴﺎﻧﯽ ﺭﻭ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻩ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻳﻪ ﺗﻴﭙﺎ ﺩﺭ ﮐﻮﻥ ﺍﻭ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭﯼ ﺍﺑﻠﻪ ﺑﺰﻧﻢ!« ﺟﻴﻨﯽ ﻏﺮﻏﺮ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻳﺎ ﺗﺮﺟﻴﺤ ﹰﺎ ﺑﻪ ﻳﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺩﻳﮕﻪ‬
‫ﺍﺯ ﺑﺪﻧﺶ‪ ...‬ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺩﺭﺩ ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﺧﻤﻴﺎﺯﻩ ﺣﺮﻓﺶ ﺭﺍ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﻫﯽ‪ ،‬ﻳﻪ ﮐﻢ ﺗﮑﻴﻪ ﺑﺪﻩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺭﻭﯼ ﺷﻮﻧﺔ ﻣﻦ ﺑﺨﻮﺍﺑﯽ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ ﺷﺪﻳﺪﺍﹰ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ‬
‫ﺩﻭﺳﺎﻋﺖ ﺩﻳﮕﻪ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺩﻟﻔﯽ ﺑﺮﺳﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺗﻮ ﭼﻄﻮﺭ؟« ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﺔ ﻫﺮﯼ ﺗﮑﻴﻪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺳﺮﺵ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﺔ ﭼﭗ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫»ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻥ ﺳﺮ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫»ﻣﻤﻢ‪ «...‬ﺟﻴﻨﯽ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒ ﹰﺎ ﻧﻴﻤﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﻫﺮﯼ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ؟«‬
‫»ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﮐﺮﺩﯼ؟«‬
‫»ﭼﻪ ﮐﺎﺭﯼ؟ ﮐﺸﺘﻦ ﻟﻮﭼﻴﺎﻧﯽ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ...‬ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ‪ ...‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺑﺸﯽ‪«...‬‬
‫»ﭼﻮﻥ‪ «...‬ﺻﺪﺍﻳﺶ ﻣﺘﺰﻟﺰﻝ ﺷﺪ ﻭ ﺧﻤﻴﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﻋﻠﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻗﻄﻊ ﮐﺮﺩﻥ ﺣﺮﻓﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﭼﻮﻥ‪ ...‬ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺻﺪﺍﯼ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﺭﺍ ﺯﺩ ﮐﻪ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻥ ﻓﺮﻳﺎﺩﯼ‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺟﻠﻮﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺸﻨﻮﺩ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺷﻨﻮﺍﻳﯽ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﻢ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩ‪،‬‬
‫ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﮐﻤﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺸﺖ ﺻﺒﺢ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤ ﹰﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻭﻳﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻣﻌﺒﺪ ﻣﻌﺮﻭﻓﯽ ﺑﻮﺩ ﺭﻓﺖ‪ .‬ﺍﻭ‬
‫ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﺧﻔﻪ‪ ،‬ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻌﺒﺪ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺷﺎﻥ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﻠﮏ ﻣﯽ ﺯﺩ‪ ،‬ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﻭ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻮﺏ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﯼ‪ ،‬ﺯﻳﺒﺎﯼ ﺧﻔﺘﻪ؟« ﺑﻪ ﺍﻭ ﮐﻤﮏ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﭘﻴﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺏ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺻﺪﻫﺎ ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﺨﻮﺍﺑﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻳﻪ ﺭﻭﻳﺎﯼ‬
‫ﺯﻳﺒﺎ ﺩﺍﺷﺘﻢ‪«...‬‬
‫»ﻭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﺎﯼ ﺯﻳﺒﺎ ﺩﺭ ﭼﻪ ﻣﻮﺭﺩﯼ ﺑﻮﺩ؟«‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺑﺪﺟﻨﺴﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﺩﺭ ﺭﻭﻳﺎﻡ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺩﺍﺭﻩ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺷﮑﻠﮑﯽ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ‪ِ» :‬ﺍ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ "ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ" ﺭﻭ ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﻟﺤﻦ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﮕﻪ‪«.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺘﻪ؟« ﻫﺮﯼ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ‬
‫ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻳﮏ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﮐﻠﻤﺔ "ﻋﺸﻖ" ﺭﺍ ﻫﻢ ﺟﻌﻞ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﮔﻔﺘﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﻭﻟﯽ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺧﻴﻠﯽ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﺒﻮﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﻓﺴﺎﺭ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﭘﺮﺗﻘﺎﻟﯽ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺰﺩﻳﮑﯽ ﻣﯽ ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻋﺠﻴﺒﻪ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﻪ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺭﺍﺳﺘﺶ‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻻﺍﻗﻞ‬
‫ﺧﻮﺩﺵ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻮ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﺬﺍﺷﺖ ﻃﻼﻕ ﺑﮕﻴﺮﻡ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺍﺳﻢ ﻋﺸﻖ‪ ،‬ﮐﺜﻴﻒ ﺗﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺷﻨﻴﺪﻡ‪.‬‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻭ ﻭﺍﻗﻌ ﹰﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮﺋﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺒﻨﺪﯼ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﯽ ﻣﺤﻀﻪ‪ .‬ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﯼ ﺑﺮﻩ‪ .‬ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﻳﻌﻨﯽ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ‬
‫ﺑﻮﺩﻥ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻋﻤﻴﻘ ﹰﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺍﻭ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺜﻞ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺍﺩﺍﺭﺓ ﺍﺟﺮﺍﯼ‬
‫ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﺩﺭ ﺗﻌﻘﻴﺒﺘﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯽ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺭﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪ِ» .‬ﺍ‪ ...‬ﺑﻴﮑﯽ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻥ‪ ،‬ﻣﺎ ﺯﻭﺩ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻳﻢ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﭘﯽ ﻧﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺁﻣﻤﻢ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺵ ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‬
‫ﺑﺮﮔﺮﺩﻳﻢ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﻤﯽ ﺑﻴﻨﻢ‪ «،‬ﻭ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ‪ :‬ﻫﻤﺔ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻟﻔﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪،‬‬
‫ﺳﻪ ﺳﺘﻮﻥ ﺳﻨﮕﯽ ﺭﻭﯼ ﻳﮏ ﺳﮑﻮﯼ ﺩﺍﻳﺮﻩ ﺍﯼ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺑﻘﻴﺔ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ﺳﻘﻮﻁ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻏﻠﺒﺸﺎﻥ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﺗﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻭﯼ ﻋﻠﻔﻬﺎﯼ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺳﮑﻮ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ ﺷﺪ‪» :‬ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﻳﻢ ﺍﻳﻨﺠﺎ‪ «،‬ﺍﺯ ﺳﻪ ﭘﻠﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﻮﺱ )ﻣﻌﺒﺪ ﻣﺪﻭﺭ( ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺭﻭ ﺧﻮﺏ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺍﮔﻪ ﻏﻴﺒﮕﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻭﻳﺮﺍﻧﻪ ﺭﺍ ﻗﺪﻡ ﺯﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻳﺎ ﻭﺭﻭﺩﯼﺍﯼ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﺟﺎ ﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺰﯼ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﮐﺮﺩ‪ «،‬ﺑﻪ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎﯼ ﻭﺳﻄﯽ ﺗﮑﻴﻪ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺳﺘﻮﻥ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﻭ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻥ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪.‬‬
‫»ﻫﺮﯼ ﯼ ﯼ!« ﺟﻴﻨﯽ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺳﺘﻮﻥ ﭘﺮﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺭﻓﺖ‪» .‬ﺁﺍﺍﺍﺍ!« ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ‬
‫ﺗﻮﻧﻠﯽ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺳﺮ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺟﻴﻎ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﺩﺭﺳﺖ ﺭﻭﯼ ﻫﺮﯼ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻧﻞ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺗﺎﻻﺭ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺧﺮﺧﺮ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻳﺎﺩﻡ ﻧﻨﺪﺍﺯ‪ «،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﺮﯼ ﺟﺪﺍ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺗﺎﺭﻳﮑﯽ ﻣﻄﻠﻖ ﺁﺳﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻤﻤﻢ‪ ...‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺑﯽ ﺩﺍﺭﻩ‪ ،‬ﻳﻪ ﮐﻢ ﺩﻳﮕﻪ ﺩﺳﺘﺘﻮ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺑﺬﺍﺭ‪«،‬‬
‫»ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺗﺮ! ﺍﮔﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ ﺻﻮﺭﺗﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ‪ ،‬ﻳﻪ ﺷﺎﮐﯽ ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﺯﺩﻡ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﮔﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ ﺻﻮﺭﺗﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺗﺮﺟﻴﺤ ﹰﺎ ﻣﯽ ﺑﻮﺳﻴﺪﻣﺖ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﭘﻴﮑﺎﻧﯽ ﺑﺎ ﺭﻧﮓ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺿﻌﻴﻔﯽ ﺩﺭ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮﺷﺎﻥ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ‬
‫ﭼﭗ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﺮﻭﻳﯽ ﺧﺎﻟﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻻﺍﻗﻞ ﺍﻵﻥ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻴﻢ ﮐﺪﻭﻡ ﻃﺮﻑ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ‪ «،‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭﺍﺯ‬
‫ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﯽﮔﻔﺖ "ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﻧﮑﻦ"‪.‬‬
‫ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺘﺮ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻓﻠﺶ ﺩﻳﮕﺮﯼ ـ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﻧﺎﺭﻧﺠﯽ ـ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻳﮑﯽ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﺯﺭﺩ ﻭ ﺑﻌﺪﯼ ﺑﻪ‬
‫ﺭﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﻟﻴﻤﻮﻳﯽ‪ ،‬ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﺌﻮﻧﯽ ﺁﺑﯽ ﺭﻧﮓ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻱ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻏﻴﺒﮕﻮﯼ ﺩﻟﻔﯽ‬
‫ﻏﻴﺒﮕﻮﯼ ﻣﺴﺌﻮﻝ‪ :‬ﺁﺗﻨﺎ ﭘﺎﭘﺎﺩﻳﻤﻴﺘﺮﻳﻮ )ﺍﻭ ﺭﺍ ﻓﻘﻂ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺑﻨﺎﻣﻴﺪ(‬
‫ﻏیﺒﮕﻮ ﮐﺎﺭﺁﻣﻮﺯ‪ :‬ﻫﻠﻦ ﻣﻨﻼﺋﻮﺱ )ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﻧﺴﺒﺘﯽ ﺑﺎ ﻫﻠﻦ ﺍﻫﻞ ﺗﺮﻭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ(‬
‫ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ؟ ﭘﺲ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﻳﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺍﮐﻨﻮﻥ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ‪ ،‬ﺩﻭ ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﯽ ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﻳﮑﯽ!‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﺳﻮﺕ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻭﺍﻭ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻨﺪ ﭼﻄﻮﺭ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﮑﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻪ؟ ﻭﻟﯽ ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ‬
‫ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺭﻭ ﺗﻮﯼ ﮔﻮﺭﮔﻮﻥ ﮔﺎﺯﺕ‪ِ ،‬ﺗﺒِﺲ ﺗﺎﻳﻤﺰ‪ ،‬ﻳﺎ ﮊﻭﺭﮔﻮﺱ ﮊﻭﺭﻧﺎﻝ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻡ‪ .‬ﺩﺭ ﺍﻭﻧﺼﻮﺭﺕ ﻣﺮﺩﻡ‬
‫ﺑﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻫﺠﻮﻡ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮﺍﻥ ﮐﺴﯽ ﺟﺎﺷﻮﻧﻮ ﺑﺪﻭﻧﻪ‪ ،‬ﺳﺎﻝ ‪ 385‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻴﻼﺩ‪ ،‬ﮐﻠﻴﺴﺎ‪ ،‬ﺗﻮﻟﻮﺱ ﺭﺍ‬
‫ﺑﺴﺖ ﻭ ﻏﻴﺒﮕﻮ ﺭﻭ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﻣﻨﻊ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺑﺪﻳﻬﻴﻪ ﮐﻪ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺭﺍﻫﯽ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﺍﻭ ﺑﺮﻭﻧﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﺭﻭ ﺩﻭﺭ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ‪ ...‬ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﻪ ﺑﻴﻨﺰ ﻭ ﻧﻪ ﮐﺘﺎﺏ‬
‫ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﯼ ﻣﺎ ﻧﮕﻔﺘﻨﺪ ﮐﺠﺎ ﻭ ﭼﻄﻮﺭ ﻏﻴﺒﮕﻮ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻣﺎ ﺍﻭﻧﻮ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻳﻢ‪«،‬‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﻏﻴﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﺭﯼ ﮐﻪ ﺯﻳﺮ ﺗﺎﺑﻠﻮﯼ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﺁﻣﺪ‪» :‬ﻣﯽ ﺁﻳﻴﺪ ﺗﻮ ﻳﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻳﺪ ﺑﻴﺮﻭﻥ‬
‫ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ ﻭ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻴﺪ‪ ،‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﺮﺣﺮﻑ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﭘﭻ ﭘﭻ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺑﻮﺩ؟«‬
‫»ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫»ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪» .‬ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺳﺮ ﮐﺴﯽ ﺩﺍﺩ ﻧﻤﯽ ﺯﺩ‪ .‬ﺧﻮﺏ ﭘﺲ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻤﻬﺎ ﻣﻘﺪﻡ ﺍﻧﺪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ‬
‫ﻗﺪﻣﯽ ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﺮﺍﻫﺶ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻭﻗﺘﯽ ﺟﻴﻨﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ‪ ،‬ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻗﺪﻡ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﻧﻮﻋﯽ ﮐﺎﺑﺎﺭﺓ ﭘﺮ ﺯﺭﻕ ﻭ ﺑﺮﻕ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﻧﺴﺨﺔ‬
‫ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻣﻮﻟﻦ ﺭﻭﮊ‪ .‬ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ ﺍﺯ ﻏﻮﺭﺑﺎﻗﻪ‪ ،‬ﻣﺎﺭ ﻭ ﺧﻔﺎﺵ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺭﺧﺸﻨﺪﮔﻲ ﭘﻴﮑﺎﻧﻬﺎﯼ ﺩﺭﻭﻥ‬
‫ﺭﺍﻫﺮﻭ‪ ،‬ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻧﻮﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺑﺨﺎﺭ ﺑﻨﻔﺶ ﺭﻧﮕﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺸﺖ‪ ،‬ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﺷﺔ‬
‫ﺍﺗﺎﻕ ﺑﺮﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻤﯽ ﺗﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﭘﻴﺮ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺻﻮﺭﺗﺶ ﭘﺮ ﺍﺯ ﭼﺮﻭﮎ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺳﻔﻴﺪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺑﺮﻑ ﻭ‬
‫ﺷﻞ ﻭ ﻭﻝ ﺍﺵ ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺷﺎﻝ ﺳﻴﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺷﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻃﺮﺣﻬﺎﻳﯽ ﺍﺯ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﮐﻮﭼﮏ‬
‫ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﻭ ﻣﺎﻩ ﺗﺰﻳﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺩﺳﺘﻴﺎﺭﺵ‪ ،‬ﻫﻠﻦ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺑﻪ ﺯﻳﺒﺎﻳﯽ ﻫﻠﻦ ﺗﺮﻭﺍ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻫﺮﯼ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ‬
‫ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﭘﺎﺭﻳﺴﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺩﺯﺩﻳﺪﻥ ﺍﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪.‬‬
‫»ﺍِ‪ ،‬ﺳﻼﻡ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺧﺎﻧﻢ ﺭﻭﺑﺮﻭﻳﺸﺎﻥ ﺳﻼﻡ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺟﻮﺍﺏ ﺳﻼﻡ‪ ،‬ﭘﻴﺘﻴﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻴﺰﯼ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻴﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﯼ‬
‫ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﮐﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﻠﻦ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﺍﻣﺎ ﭘﻴﺘﻴﺎ! ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺨﻔﯽ ﺑﻤﻮﻧﻴﻢ!«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺓ ﻣﻴﺎﻥ ﺳﺎﻟﯽ ﻣﺨﻔﯽ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﺪﻳﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺎ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪﻳﻢ‪ ...‬ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻣﺎ‬
‫ﺩﺭ ﺧﻄﺮ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﻭ ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ‪ ...‬ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﮐﺎﺳﺒﯽ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭﯼ ﺧﻴﻠﯽ ﺳﻮﺩﺁﻭﺭ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ ـ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺧﻴﻠﯽ ﮐﻤﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺎ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ﻭ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﻪ ﻧﺪﺭﺕ ﻣﺸﺘﺮﯼ ﺩﺍﺭﻳﻢ‪ ...‬ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻖ‬
‫ﻣﻤﮑﻦ‪ ،‬ﺁﮔﻬﯽ ﺑﺪﻳﻢ!« ﺍﻭ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﮔﻔﺘﯽ ﮐﺪﻭﻡ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﻌﺮﻭﻓﻪ‪ ،‬ﻣﺮﺩ ﺟﻮﺍﻥ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ‪»:‬ﺗﺎ ﺍﻭﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ ،‬ﮔﻮﺭﮔﻮﻥ ﮔﺎﺯِﺕ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺧﻮﺑﻪ‪ «،‬ﻏﻴﺒﮕﻮ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻭ ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻳﺪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺩﺍﻏﺪﺍﺭﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺪﻳﻬﻴﻪ ﮐﻪ ﻳﮏ ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﯽ‪ «،‬ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﯽ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‬
‫ﺷﺨﺼ ﹰﺎ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺣﺘﯽ ﺷﺎﻳﺪ ﺷﻴﺎﺩ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯼ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﺮﻳﻼﻧﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎﺣﺮﺓ ﭘﻴﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻳﮏ ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﯽ‪ ،‬ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﺩﺭ ﭼﻪ ﻣﻮﺭﺩﯼ ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﯽ ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬ﻣﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺑﺪﻭﻧﻴﻢ‪ ،‬ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺷﺨﺼﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﻴﻢ‪«،‬‬
‫ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﺕ‪ ،‬ﺩﺭﺳﺘﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻄﻮﺭ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﺪ ﮐﻪ‪...‬؟«‬
‫ﻏﻴﺒﮕﻮ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺧﻔﺎﺵ ﭘﻴﺮ ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﮐﻢ ﺧﺮﻓﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ ﻭﻟﯽ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﯽ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ ،‬ﺗﻮ‬
‫ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺩ ﺟﻮﺍﻥ ﺍﺳﻢ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺭﻭ ﺁﻭﺭﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻟﺮﺯﻳﺪﯼ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻧﻮﻣﻴﺪﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺍﻭﻥ ﺷﺨﺺ ﻣﻨﻢ‪ .‬ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻭﻥ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﻭﯼ ﻣﻮﯼ ﻣﻦ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﺭﻭ ﮐﺴﯽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﺸﻢ‪ ،‬ﻭ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻭﻥ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻣﯽ ﺷﻢ‪ ...‬ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺸﻢ‪ ...‬ﺷﻤﺎ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻴﺪ؟«‬
‫ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺩﺳﺖ ﺍﺳﮑﻠﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪﺵ ﺭﺍ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺩﻩ ﮔﺎﻟﻴﻮﻥ‪ ،‬ﻳﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻳﻮﺭﻭ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰ ﺩﻟﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻴﺮﻩ ﺍﯼ ﺭﺩ ﻭ ﺑﺪﻝ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻫﺮﯼ ﺩﻩ ﮔﺎﻟﻴﻮﻥ ﺷﻤﺮﺩ ﻭ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﯼ ﺣﺮﻳﺺ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ‬
‫ﻗﺎﭘﻴﺪ‪.‬‬
‫ﭘﻴﺘﻴﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ ﭘﺲ‪ «،‬ﻭ ﺑﻪ ﻫﻠﻦ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺗﺸﺘﯽ ﺳﻔﺎﻟﻴﻦ ﺭﺍ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺑﺮﮔﻬﺎﯼ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺭﻧﮓ‬
‫ﻋﺠﻴﺒﯽ ﻣﯽﺩﺭﺧﺸﻴﺪ ﻭ ﺑﺨﺎﺭ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻖ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﺸﻤﻴﻦ ﻳﺎ ﻫﻔﺘﻤﻴﻦ ﻧﻔﺲ‪،‬‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﮔﺸﺘﻦ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻠﺴﻪ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﮔﻮﺵ ﺟﻴﻨﯽ ﭘﭻ ﭘﭻ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺧﻴﻠﯽ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻧﻪ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﻨﮑﻪ‬
‫ﭘﻴﺘﻴﺎ ﭼﻪ ﺑﺎﺯﻳﮕﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺍﺳﺖ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻏﻴﺒﮕﻮ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ‪:‬‬
‫ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻴﺪ‬
‫ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﺗﻘﺪﻳﺮﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺭﻓﺖ‬
‫ﺩﺭ ﺩﻟﻮﺱ‪ :‬ﺯﺍﺩﮔﺎﻩ ﺁﭘﻮﻟﻮﯼ ﺯﻳﺒﺎ‬
‫ﻭ ﺁﺭﺗﻤﻴﺲ ﻧﻴﮑﻮ‬
‫ﻫﺮﯼ ﻣﻴﺎﻥ ﺣﺮﻑ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﻪ ﺍﮔﻪ ﻣﺎ ﺗﻘﺪﻳﺮﻫﺎ ﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ؟«‬
‫ﻋﺎﻗﺒﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺩﺍﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺭﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ‬
‫ﺍﮔﺮ ﭼﻪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﻭ ﻧﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻭ ﺍﺯ ﺧﺎﮎ ﺑﺎﻳﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﺖ‬
‫ﻧﻬﺎﻟﯽ ﺧﺮﺩ ﻭ ﮐﻮﭼﮏ‬
‫ﺍﻣﺎ ﺁﺷﻮﺏ ﺑﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺍﺳﺖ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺟﯽ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻃﻮﻓﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ‬
‫ﺁﻧﮑﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻣﯽ ﻟﻐﺰﺩ‬
‫ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﻮﯼ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﺪ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﺎﮎ ﺑﺎﻳﺮ؟ ﻧﻬﺎﻝ؟ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟ ﺳﻮﯼ ﺩﻳﮕﺮ؟ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺩﻳﮕﻪ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺍﯼ ﻣﯽ ﺩﻩ؟«‬
‫ﭘﻴﺸﮕﻮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺍﺯ ﺧﻠﺴﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰﻡ‪ ،‬ﺩﻭ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﻳﮑﯽ‪ ،‬ﻧﻪ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺑﯽ ﻣﻴﻠﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﻫﺰﻳﻨﺔ ﻳﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻡ‪ ،‬ﭼﻄﻮﺭ؟«‬
‫ﻧﮕﺎﻩ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺍﯼ ﺭﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺩﻟﺨﻮﺭ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰ ﺩﻟﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺳﻮﺍﻝ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻳﮏ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﺪﻡ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺍﮔﻪ ﺷﻤﺎ‬
‫ﻼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺪﻭﻧﻴﺪ‪ ،‬ﺧﻮﺏ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺑﭙﺮﺳﻴﺪ‪ ...‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ‪ «...‬ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﺼﺖ ﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺍﺵ‬
‫ﻣﺎﻳﻠﻴﺪ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﺎﻣ ﹰ‬
‫ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺎﻟﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻤﻨﻮﻥ‪ «،‬ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪» :‬ﺑﺮﻳﻢ؟«‬
‫ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺟﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ ﭘﻴﺘﻴﺎ‪ ،‬ﻫﻠﻦ‪ «،‬ﻭ ﻣﺘﺼﺪﯼ ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﯽ ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮﻡ ﺍﻭ ﻳﻪ ﺷﻴﺎﺩ ﻃﻤﺎﻉ ﺑﻮﺩ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﻪ ﻃﻤﺎﻉ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻏﻴﺐ ﺑﻴﻨﯽ ﺧﻮﺏ‪ .‬ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻭ‬
‫ﺗﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻡ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﻳﻪ ﭼﻴﺰ ﻭﺍﺿﺤﻪ ـ ﻳﺎ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ ـ ﺍﻭﻧﮑﻪ ﺑﻪ ﺩﺍﻡ‬
‫ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺗﻮﺋﯽ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻴﻪ؟« ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺒﻬﻢ ﻧﻈﺮﺵ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺷﺨﺺ‬
‫ﺧﻮﺩ ﺍﻭﺳﺖ ﻭﻟﯽ ﺍﻭﻥ ﭘﻴﺘﻴﺎﯼ ﺍﺣﻤﻖ ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻣﯽ ﻟﻐﺰﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ‬
‫ﻣﯽ ﺑﻴﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﻮﺩ؟ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﭼﯽ ﺭﻭ؟ ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ؟ ﻣﺴﻠﻤ ﹰﺎ ﻧﻪ ـ ﺍﻭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺼﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﻳﺎ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ‪...‬‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻮﻧﻞ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭ ﻫﺮﯼ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﺟﺎﺩﻭ ﭼﻨﺪ ﻻﻣﭗ ﺩﺭ ﺳﻘﻒ ﺗﻮﻧﻞ‬
‫ﻭ ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺟﺎﯼ ﭘﺎ ﺭﻭﯼ ﮐﻒ ﺁﻥ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﺗﻮﻧﻞ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﻭﻧﺪ‪» .‬ﺩﺭ ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻔﻬﻤﻴﻢ ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ ﭼﻪ ﻧﻮﻉ‬
‫ﻧﻬﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻴﻤﺒﻮﻟﻮﺱ ﻣﻴﻤﺒﻠﺘﻮﻧﻴﺎ؟ ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺔ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﻫﻢ ﻣﺒﻬﻢ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻻﺍﻗﻞ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻴﻢ ﮐﺠﺎ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺒﻬﻢ ﺑﻮﺩ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻧﺸﺪﻡ‪ .‬ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﻴﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺎﻩ ﮐﺮﻭﺳﻴﻮﺱ ﺍﻫﻞ ﻟﻴﺪﻳﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮﺍ؟ ﻣﮕﻪ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﭼﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﯽ ﮐﺮﺩ؟« ﺑﻪ ﺑﺎﻻﯼ ﺗﻮﻧﻞ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺳﻴﺎﻫﯽ‬
‫ﻣﺴﺪﻭﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺱ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻪ ﻭ ﺍﺯ ﭘﻴﺸﮕﻮ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﻪ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ ،‬ﻭ ﭘﻴﺘﻴﺎ‬
‫ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪" :‬ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻳﮏ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﺣﺬﻑ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ"‪ .‬ﮐﺮﺳﻴﻮﺱ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺱ ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﮐﺮﺩ‪ «،‬ﺑﻪ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺗﻮﻧﻞ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻗﺪﻡ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ‬
‫ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻧﺪ ﻭ ﭘﻠﮏ ﺯﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﭼﺸﻤﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﻮﺭ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﺣﺪﺱ ﺑﺰﻥ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺮﻭﺳﻴﻮﺱ ﺍﻓﺘﺎﺩ؟«‬
‫ﻻ ﺍﻭ ﺟﻨﮓ ﺭﻭ ﺑﺎﺧﺖ‪ ،‬ﻭ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﮐﻪ ﺣﺬﻑ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺩﺍﺷﺖ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪ » :‬ﺍﺣﺘﻤﺎ ﹰ‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﯼ ﻧﺎﻗﻼ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﯼ ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﻳﻌﻨﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ؟ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺣﺪﺱ ﺯﺩﻡ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﺧﻮﺏ ﺣﺪﺱ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺯﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﻮﺱ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺍﺯﺕ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪«.‬‬
‫»ﺑﺮﺍﯼ ﭼﯽ؟«‬
‫»ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﺁﺯﺍﺩﻳﺖ ﺑﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﻳﻮﻧﺎﻥ‪ ...‬ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺕ ﺑﺎ ﻳﻮﺍﺷﮑﯽ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻘﺮ‬
‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ‪ ...‬ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﭘﻴﺘﻴﺎ ﭘﻮﻝ ﺩﺍﺩﯼ‪«.‬‬
‫»ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻴﭻ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﯽ ﻧﮑﺮﺩﻳﻢ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺗﺸﮑﺮ ﻧﮑﻦ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ .‬ﺷﮕﻮﻥ ﻧﺪﺍﺭﻩ ـ ﺣﺪﺍﻻﻗﻞ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻦ‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ ﻭﻗﺘﯽ ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺪﻡ ﺍﺯﺕ ﺗﺸﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﻧﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﻫﺮﯼ‬
‫ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻧﮑﺮﺩ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪11‬‬
‫ﺁﺗﻼﻧﺘﻴﺲ‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻇﻬﺮ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﭼﺮﺕ ﻋﺼﺮﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﻫﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ‬
‫ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻥ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺍﺯ ﺍﺷﻌﻪﻫﺎﯼ ﺩﺍﻍ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻟﻔﯽ ﺳﭙﺮﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺯﻳﺮ ﺳﺎﻳﺔ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺍﻃﺮﺍﻑ‬
‫ﻣﻌﺒﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺗﻮﺳﻂ ﺟﺎﺩﻭ ﺩﻭ ﻧﻨﻮﯼ ﺭﺍﺣﺖ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺟﻴﻨﯽ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﻤﯽ‬
‫ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﺒﻞ ﺩﺭ ﺑﻮﺩﺍﭘﺴﺖ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫»ﻣﯽ ﺷﻪ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﺑﻴﮑﯽ؟« ﻫﺮﯼ ﺧﻤﻴﺎﺯﻩﺍﯼ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻨﻮ ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﺩﺭ ﺳﺎﻳﺔ ﺧﻮﺵﺁﻳﻨﺪ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺩﺍﺷﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ‪ .‬ﺍﻭﺿﺎ ِﻉ ﻫﺮﯼ ﺧﻴﻠﯽ ﻏﻴﺮﻋﺎﺩﯼ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺵ‬
‫ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺩﻳﺪ ﮐﺎﻣﻼﹰ ﻏﻴﺮﻣﻌﻤﻮﻝ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﺒﻼﹰ ﭼﻨﺎﻥ ﺭﻭﻳﺎﻫﺎﻳﯽ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﺩﻓﻌﺔ ﺁﺧﺮﯼ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﻫﻔﺘﻢ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺑﻮﺩ ـ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ‬
‫ﻝ "ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ" ﻫﺮﯼ‬
‫ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎﹰ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺁﻥ ﭘﻨﺞ ﺳﺎ ِ‬
‫ﭼﻴﺰﯼ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﻳﺎﻫﺎﻳﺶ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﻄﻊ‬
‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﻭ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﻥ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻪ ﺫﻫﻦ‬
‫ﺍﻭ ﺳﺮﮎ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻪ ﺫﻫﻦ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﻭ ﻧﻪ‬
‫ﺯﺧﻤﺶ ﻣﯽﺳﻮﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻭﻟﯽ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪" ،‬ﺑﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﮐﺎﻣﻞ"‪ ،‬ﻭ ﻫﺮﯼ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻭ‬
‫ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽﺩﻳﺪ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺻﺪﺍﯼ ﻣﺮﺩﺍﻧﺔ ﺯﻧﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺑﺎﺷﻠﻖ ﺳﻴﺎﻫﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﺮﻭﺭﻡ‪ ،‬ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺩﻳﺰﻧﯽ ﻟﻨﺪ‬
‫ﮐﺎﻣﻼﹰ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮﺩ‪«.‬‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪﺍﯼ ﮐﺎﻣﻼﹰ ﻣﺤﻈﻮﻅ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺸﻨﮓ ﻣﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻣﮏ ﻧﻴﺮ؟«‬
‫ﺻﺪﺍﯼ ﺭﺿﺎﻳﺘﻤﻨﺪﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺳﯽ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﺳﺮﻭﺭﻡ‪ ،‬ﭘﺎﻧﺰﺩﻩﺗﺎﺷﻮﻥ ﻫﻢ ﺑﭽﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪«،‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ،‬ﺧﻮﺑﻪ‪ ،‬ﺧﻮﺑﻪ‪ «...‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺷﻴﻄﺎﻧﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫»ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺎﺭ ﺗﺮﻭﺭﻳﺴﺘﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎ‬
‫ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ .‬ﺍﺣﻤﻘﻬﺎ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺍﻡ ﺑﺎ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺮﺩﻩ‬
‫ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﺑﭽﻪ ﻧﻨﻪ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﻟﺴﺘﺮﺍﻧﺞ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﻨﻮﺩﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺑﺎ‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﻫﻤﺔ ﺗﮑﺨﺎﻝ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﻳﺪ‪ ،‬ﺳﺮﻭﺭﻡ‪«،‬‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻤﺔ ﺁﺱ ﻫﺎ ﺭﻭ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻢ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟« ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺧﻨﺪﺓ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ‬
‫ﭼﭗ ﭼﭗ ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﻭﺭﻣﻴﺘﻞ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻨﺪﺧﻮﻳﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺩﺧﺘﺮﮎ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻴﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺑﭽﻪ‪«،‬‬
‫ﺑﭽﻪ ﺑﻄﻮﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﯼ ﺳﻔﺖ ﺷﺪ ﻭ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﺎﺭ ﺑﺪﯼ ﮐﺮﺩﻩ‬
‫ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻵﻥ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﺨﺺ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﺎﺯﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﺑﺎ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﺁﻣﻴﺰ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﺯ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮔﺖ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯽ؟«‬
‫ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎﯼ ﻣﺠﻌﺪ ﻗﺮﻣﺰ ﻭ ﻃﻼﻳﯽ ﺍﺵ‪ ،‬ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺳﺮﺵ‬
‫ﺑﻪ ﺭﻗﺺ ﺩﺭﺁﻣﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺳﺒﺰ ﺩﺭﺷﺘﺶ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﻭﺣﺸﺖ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﮐﻮﭼﮑﺶ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺗﻼﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻫﻖ ﻫﻖ ﮔﺮﻳﻪ ﺍﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﺯ‬
‫ﺩﻫﺎﻧﺶ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ‪.‬‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﭘﺲ ﺑﻴﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺭﻣﻴﺘﻞ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺍﻭ ﺣﻠﻘﻪ‬
‫ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﮔﺮﻳﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻣﻦ‪...‬ﻧﻤﯽ‪...‬ﺧﻮﺍﻡ!«‬
‫ﻭﺭﻣﻴﺘﻞ ﺑﺎ ﻧﺮﻣﯽ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻫﻞ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﺑﺮﻭ‪ ،‬ﺁﺭﻣﻴﺘﺎ‪ ،‬ﺍﻳﺸﻮﻥ ﺑﻬﺖ ﺻﺪﻣﻪ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﻪ!«‬
‫ﺩﺧﺘﺮ ﺷﻴﻮﻥ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺍﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ ...‬ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻨﻮ ﺍﺫﻳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨـــــﻪ!« ﺑﺎ ﻧﻮﻣﻴﺪﯼ ﺑﻪ‬
‫ﺑﺎﺯﻭﻫﺎﯼ ﻭﺭﻣﻴﺘﻞ ﭼﺴﺒﻴﺪ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﻭﺭﻣﻴﺘﻞ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﻴﻄﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ‬
‫ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮒ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﮐﺎﻓﻴﻪ! ﺑﻴﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﭽﻪ‪ ،‬ﺍﻳﻤﭙﺮﻳﻮ!« ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭼﻮﺑﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻭ ﺩﺧﺘﺮﮎ‬
‫ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﭘﻴﺶ ﺭﻭﯼ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‬
‫ـ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺩﺧﺘﺮﮎ ﺍﺯ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻣﺮ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺩﺳﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭼﺎﻧﺔ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺳﻔﻴﺪ ﻭ ﻋﻨﮑﺒﻮﺗﯽ ﺍﺵ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺩﻓﻌﻪ ﻗﺼﺪ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺗﺸﺮﻳﻔﺎﺕ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺭﻭ ﺍﺟﺮﺍ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺑﭽﻪ ـ ﻓﻘﻂ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮒ ﻣﻬﺮﺑﻮﻥ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﻧﻮﺓ ﻣﻮﺭﺩ‬
‫ﻋﻼﻗﻪﺍﻡ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﺧﻨﺪﺓ ﺗﻴﺰﯼ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﻣﻐﺮﻭﺭﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺯﺩ‪» .‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‬
‫ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﻮﺧﯽ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺖ ﺍﻭﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻼ‪ «.‬ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮﮎ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ‪ ،‬ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﭘﺪﺭﺕ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮔﺖ ﻣﯽ ﺷﯽ‪.‬‬
‫ﻣﻨﺰﺟﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪«.‬‬
‫ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺤﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺯﺩ‪ ،‬ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﺔ‬
‫ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺣﺎﻻ ﺑﺮﻭ‪ ،‬ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ ﺩﻳﺪﻣﺖ‪ .‬ﻫﻔﺘﺔ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺩﻧﺒﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﻢ‪ «،‬ﺍﻭ‬
‫ﺩﺳﺖ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺟﻠﻮ ﺁﻭﺭﺩ‪ ،‬ﻭ ﺩﺧﺘﺮﮎ ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺯﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﻭﺭ ﺷﺪ‪ .‬ﻭﺭﻣﻴﺘﻞ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺗﺎﻕ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺏ‪ «،‬ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﻭﯼ ﻫﺮ ﻳﮏ ﺍﺯ‬
‫ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﺭﻫﺎﻳﺶ ﮐﻤﯽ ﺗﻮﻗﻒ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ـ ﺣﺪﺍﮐﺜﺮ‬
‫ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﻧﻔﺮ‪ .‬ﺩﻩ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻌﺔ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮ ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ـ ﻓﻘﻂ‬
‫ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﮐﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺗﯽ ﺩﺭ ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﺎﻧﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺁﺯﺍﺩ ﺷﻮﺩ‪ .‬ﻣﮏ ﻧﻴﺮ‪،‬‬
‫ﺭﻭﺩﻭﻟﻔﻮﺱ ﻟﺴﺘﺮﺍﻧﺞ ﻭ ﺁﻭﺭﯼ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﮕﺮﻳﺰﻧﺪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺭﻭﮎ ﻭﻭﺩ ﻭ‬
‫ﺁﻭﺭﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﺒﺎﺭﺯﺓ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ .‬ﺍﺭﺗﺶ‬
‫ﮐﻮﭼﮏ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﺮﺍﺳﺘﯽ ﮐﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺭﺍﺿﯽ ﻭ‬
‫ﻗﺎﻧﻊ ﺍﺳﺖ ـ ﻧﻮﮐﺮﻫﺎﯼ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﻭ ﻣﻤﺘﺎﺯ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻫﺎ‪ ،‬ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﺗﺮﻳﻦ ﻫﺎ‪ .‬ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺩﮔﺎﻥ‬
‫ﭼﺎﭘﻠﻮﺱ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺮﻑ ﺍﻭ ﮔﻮﺵ ﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪ‪» .‬ﺑﺮﮔﺮﺩﻳﻢ ﺳﺮ ﻧﻘﺸﻪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎ ﻭ ﺁﻗﺎﻳﺎﻥ‪«،‬‬
‫ﺭﻭﺩﻭﻟﻔﻮﺱ ﻟﺴﺘﺮﺍﻧﺞ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻫﻤﻮﻥ ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺟﺎﺩﻭﺩﺍﻧﻪ ﺷﺪﻥ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩ؟«‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺳﺮ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺩﻗﻴﻘﺎﹰ‪ ،‬ﻭ ﺑﺎ ﺗﺸﮑﺮ ﺍﺯ ﺭﻓﻴﻖ ﻗﺪﻳﻤﯽ ﻣﻮﻥ ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻦ‬
‫ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻧﺎﺋﻞ ﺑﺸﻢ‪«.‬‬
‫ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﺨﻮﺍﺭﻫﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮔﻴﺞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﭘﭻ ﭘﭻ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪» :‬ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ؟«‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ‪ .‬ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﻼ ﻭ ﻣﮏ ﻧﻴﺮ ﺭﻭ ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻡ‪ .‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﺒﻞ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺎ ـ ﺩﺭﺍﮐﻮﯼ ﭘﺴﺮ ﻭ ﻫﻤﺴﺮ‬
‫ﻣﺸﻨﮓ ﺩﻭﺳﺘﺶ ـ ﻗﺼﺮ ﺭﻭ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﻭﻧﺠﺎ‬
‫ﺑﺸﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﻓﻘﻂ ﺟﻨﻬﺎﯼ ﺧﻮﻧﮕﯽ ﺭﻭ ﭘﻴﺶ ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﭼﻨﺪﺍﻥ‬
‫ﻣﺸﮑﻞ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ ﺑﻼ؟ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺣﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺷﻤﺎ ﻧﺸﺪﻧﺪ‪ .‬ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﺍﺣﻤﻖ ﺧﻮﺩﺵ‬
‫ﻳﮏ ﺑﺎﺭ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﯼ ﻣﺤﺎﻓﻈﺘﯽ ﻗﺼﺮﺵ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﻼ ﻭ ﻣﮏ ﻧﻴﺮ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻴﭻ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺑﺪﻭﻧﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮﯼ ﻫﺎ‬
‫ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﻭ ﻋﺎﻟﯽ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﺔ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻭ ﻃﻮﻣﺎﺭﻫﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﺔ ﺟﺎﺩﻭﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﺭﻭ ﺩﺭ ﮐﻞ‬
‫ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺎﻟﻎ ﺑﺮ ‪ 400‬ﮐﺘﺎﺏ ﻭ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﻃﻮﻣﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﮐﺜﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ‬
‫ﺣﺘﯽ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺪﻥ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻼ ﻭ ﻣﮏ ﻧﻴﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﭙﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﻫﻤﺔ ﺍﻭﻧﻬﺎ‬
‫ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺩﺭ ﻳﮏ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻃﺮﺍﺣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺯﺧﻴﺮﻩ‬
‫ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ «.‬ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪ :‬ﮐﺘﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﺩﻓﺘﺮ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻗﺪﻳﻤﯽ‬
‫ﺧﻮﺩﻡ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫»ﻟﻮﺳﻴﻮﺱ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺣﺘﯽ ﻳﮏ ﺩﻫﻢ ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺭﻭ‬
‫ﻫﻢ ﺧﻮﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﻭ ﺗﻮﯼ ﺩﺳﺘﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﮐﻤﯽ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﻣﺬﺍﮐﺮﻩ‬
‫ﮐﺮﺩﻡ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﻮﻳﺴﻢ "ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻓﺴﻮﻧﻬﺎﯼ ﺗﻌﻮﻳﺾ ﺭﻭﺡ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ"‪ ،‬ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ‬
‫ﺭﻭﯼ ﺻﻔﺤﺔ ﮐﺘﺎﺏ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ‪ .‬ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﻮﺷﺘﻢ‪" :‬ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺑﻪ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﯽ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﺑﮕﻮ"‪ ،‬ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺟﻮﺍﺑﺸﻮ ﺩﺍﺩ‪ «.‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﺎ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﻓﺎﺗﺤﺎﻧﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﺷﺪﻥ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﻻﺯﻡ ﺩﺍﺭﻡ‪«.‬‬
‫ﮔﻮﻳﻞ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻳﻪ ﻣﻌﺠﻮﻥ‪ ،‬ﺳﺮﻭﺭﻡ؟ ﻳﺎ ﻳﮏ ﺍﻓﺴﻮﻥ؟«‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺯﻭﺩﯼ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﻧﺴﺖ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺯ ﺭﻭﯼ‬
‫ﻳﮏ ﻧﺴﺨﺔ ﺧﻄﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﮐﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ‬
‫ﺁﻭﺭﺩ‪«.‬‬
‫ﻭﺭﻣﻴﺘﻞ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭ ﺍﻳﻦ ﻧﺴﺨﺔ ﺧﻄﯽ ﮐﺠﺎﺳﺖ‪،‬‬
‫ﺳﺮﻭﺭﻡ؟«‬
‫»ﺩﺭ‪«...‬‬
‫»ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﻫﺮﯼ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻧﺎﻟﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻨﺞ ﺷﺪﻩ‪ ،‬ﺧﻮﺩﺕ ﮔﻔﺘﯽ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻨﺞ ﺑﻴﺪﺍﺭﺕ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺍﺯ ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺟﻴﻨﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﮔﺮ‬
‫ﻓﻘﻂ ﺩﻭ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﺴﺨﻪ ﺧﻄﯽ ﺩﺭ ﮐﺠﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ‪...‬‬
‫ﻫﺮ ﭼﻨﺪ‪ ،‬ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺷﻨﻴﺪ ﭼﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ؟ ﺍﻭ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﺎﻧﻊ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﯽ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺑﻪ ﺁﻥ‬
‫ﺑﺸﻮﺩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ؟‬
‫ﺫﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﺩﺵ‬
‫ﺭﺍ‪ .‬ﺩﺧﺘﺮﮎ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻣﯽﺗﺮﺳﻴﺪ‪ ...‬ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺫﻳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪...‬‬
‫ﺩﺳﺘﺎﻥ ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺧﺸﻢ ﻣﺸﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻟﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﺪ!‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮﻩ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ! ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﺑﺪﻭﻥ ﺷﮏ ﻗﻠﺐ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪...‬‬
‫ﻭ ﺁﻥ ﭼﻪ ﻣﺮﺍﺳﻤﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩﺵ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﺩ؟ ﻳﻌﻨﯽ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺎ ﺩﺧﺘﺮ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ؟‬
‫ﺧﺸﻢ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﻫﺮﯼ ﻣﻮﺝ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﮐﺎﺭﯼ ﺍﻧﺠﺎﻡ‬
‫ﺩﻫﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺍﺯ ﭘﺘﯽ ﮔﺮﻭ ﻣﻤﻨﻮﻥ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﻭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺁﻥ‬
‫ﺩﺧﺘﺮ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻭ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﭽﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺩﺍﺭﺩ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﺧﺘﺮﮎ ﭘﺘﻲ ﮔﺮﻭ‬
‫ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ!‬
‫ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺍﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ ﻧﻤﯽ ﺑﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﺍﮐﻼﻣﺎﻧﺴﯽ ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ‬
‫ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻓﺮﺍﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻼﻗﺎﺗﺶ‬
‫ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮﺍﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ‪ .‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻫﺮﯼ ﺑﺸﻨﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﭼﻪ‬
‫ﭼﻴﺰﯼ ﺍﺳﺖ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ‬
‫ﻋﮑﺲ ﺩﻓﻨﯽ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﺷﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﮑﺶ ﺫﻫﻦ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺩﺧﺘﺮ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺩﻳﮕﺮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺧﺘﺮﯼ ﮐﻪ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﺩﻳﺪﻧﺶ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﺁﻥ‬
‫ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ‪ ...‬ﻭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﺎ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺰﺭﮔﺶ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻨﺶ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﮑﺴﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ‪...‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺍﮔﺮ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻭ ﮐﻤﯽ ﺻﺒﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ!‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺣﺪﻭﺩ ﻳﮏ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺩ ﺑﺎ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺣﺎﻟﺖ‬
‫ﺧﻮﺑﻪ؟«‬
‫»ﭼﯽ؟ ﺍِ‪ ،‬ﺁﺭﻩ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﮐﻢ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﻣﻴﺎﺩ‪ .‬ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻳﮏ ﺷﺐ‬
‫ﺗﻤﺎﻡ ﺑﻴﺨﻮﺍﺑﯽ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺩﺭ ﺳﻔﺮﻣﻮﻥ ﺑﻪ ﺩﻟﻮﺱ ﻳﻪ ﮐﻢ ﺩﻳﮕﻪ ﺑﺨﻮﺍﺑﯽ‪ ،‬ﺍﮔﻪ‬
‫ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺳﺮﺕ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﺷﻮﻧﺔ ﻣﻦ ﺑﺬﺍﺭﯼ‪ .‬ﻓﺎﺻﻠﺔ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﺩﻟﻮﺱ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﺗﻦ ﺑﻪ ﺩﻟﻔﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺩﺭﺳﺘﻪ؟ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻥ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻓﺮﺻﺖ ﺩﺍﺭﯼ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻭ ﺷﻮﻧﺔ ﺗﻮ ﺯﺧﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﻭ ﻣﺎﻫﻴﭽﻪ ﻫﺎﺵ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ‬
‫ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﺎ ﺑﺎﮎ ﺑﻴﮏ ﺑﻪ ﺩﻟﻮﺱ ﺑﺮﻳﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﭼﺮﺍ؟« ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺍﺯ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺮﻣﻬﺎ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﺎ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﺁﻣﻴﺰ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫»ﭼﻮﻥ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﻦ ﺟﺰﺍﻳﺮ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻭﺭﻭﺩ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﭘﺮﻧﺪﺓ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻧﺸﻮﻥ ﺭﻭ‬
‫ﻗﺪﻏﻦ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ .‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﺎﺭﻭﻫﺎ ﺭﻭ‪«.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﯽ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩﻧﺪ؟ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﮕﻪ ﮐﺎﻣﻼﹰ ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﻴﻪ!«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﻴﻪ‪ .‬ﻭ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎﯼ ِﮐ ِﺮﺕ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﯽ ﺭﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺍﻳﮑﺎﺭﻭﺱ ﺍﺑﻠﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭘﺮﻭﺍﺯﺵ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﺟﺰﻳﺮﺓ ﺍﻭﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﻣﺮﺩ‪ .‬ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﮐﺮﺕ‬
‫ﻣﺼﻤﻢ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ‪ .‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺩﻳﮕﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻣﻮﺗﻮﺭ‬
‫ﮔﺎﺯﯼ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﮐﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺣﻤﻘﻨﺪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺍﻳﮑﺎﺭﻭﺱ‪...‬ﺍﻳﮑﺎﺭﻭﺱ‪ ...‬ﺍﻭ ﭘﺴﺮ ﺩﻳﺪﺍﻟﻮﺱ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻫﻤﻮﻥ ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺗﻮ‬
‫ﺭﻭ ﺳﺎﺧﺖ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﻫﻤﻮﻥ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺩﻗﻴﻘﺎﹰ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻪ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﻭ ﻫﺰﺍﺭﺗﻮ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﮐﺮﺕ‬
‫ﺳﺎﺧﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ ﻣﻴﻨﻮﺗﺎﻭﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻭﻥ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻟﻮﻟﻮﺧﺮﺧﺮﻩ‬
‫ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺷﺎﻩ ﻣﻴﻨﻮﺱ‪ ،‬ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻣﻴﻨﻮﺗﺎﻭﺭ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺩﻳﺮﺑﺎﻭﺭﯼ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻭ ﭼﺮﺍ ﺑﻘﻴﺔ ﺟﺰﻳﺮﻩ ﻫﺎ ﻫﻢ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺭﻭ ﻣﻤﻨﻮﻉ‬
‫ﮐﺮﺩﻧﺪ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» :‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﮐﺮﺕ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺟﺰﻳﺮﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ‬
‫ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺷﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﺎ "ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﺷﻮﻥ" ﺧﻮﺏ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭘﺲ ﺣﺎﻻ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﻟﻮﺱ ﺑﺮﻳﻢ؟«‬
‫»ﺍﺣﺘﻤﺎﻻﹰ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﻴﭙﻮﺑﺎﺱ‪«.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﻣﮕﻪ ﻧﮕﻔﺘﯽ ﻫﻴﭻ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻔﯽ ﺍﺟﺎﺯﺓ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻧﺪﺍﺭﻩ؟«‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﮔﻔﺘﻢ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﻫﻴﭙﻮﺑﺎﺱ ﺗﻮﺳﻂ ﻫﻴﭙﻮﮐﺎﻣﭙﻮﺱ ﻫﺎ ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺷﻪ ﻧﻪ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﻫﺎ‪«.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺟﻴﻨﯽ ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪ‪» .‬ﻫﻤﻮﻥ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺳﺐ‪ ،‬ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﻫﯽ؟«‬
‫»ﺩﺭﺳﺘﻪ‪ .‬ﺍﻳﺴﺘﮕﺎﻫﺶ ﺗﻮﯼ ﭘﻴﺮﻳﻮﺱ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻩ‪ .‬ﺩﻭ ﺗﺎ ﺧﻂ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﻳﮑﯽ ﻣﯽ ﺭﻩ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ‬
‫ﺟﻨﻮﺏ‪ ،‬ﺳﻤﺖ ﮐﺮﺕ‪ ،‬ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺷﻤﺎﻝ ﺷﺮﻕ ﻣﯽ ﺭﻩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺮﻭﺍ‪ .‬ﻣﺎ ﺍﺯ ﺧﻂ‬
‫ﺟﻨﻮﺏ ﻣﯽ ﺭﻳﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﺴﺘﮕﺎﻩ ﭘﻨﺠﻢ ﭘﻴﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻴﻢ‪«.‬‬

‫*****‬

‫»ﻗﻮﻝ ﻣﯽ ﺩﻡ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﮔﺮﺩﻳﻢ‪ ،‬ﺭﻓﻴﻖ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺭﺍ ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮﻑ ﻣﺤﻮﻃﺔ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﺑﻨﺪﺭ ﭘﻴﺮﻳﻮﺱ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﮔﺮﺩﻥ ﺍﻭ ﻧﻮﺍﺯﺵ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺁﻧﺠﺎ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺍﺳﺐ ﺑﺎﻟﺪﺍﺭ‪ ،‬ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﻭ ﻳﮏ ﺍﮊﺩﻫﺎ )ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ‬
‫ﺍﺯ ﺑﻘﻴﻪ ﺟﺪﺍ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﺷﺪ( ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﺣﻴﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﮑﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩﯼ‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻧﻤﯽ ﻳﺎﻓﺖ ـ ﻣﺤﻮﻃﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻍ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ ﻣﺨﻔﯽ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺩﺭﺧﺘﻬﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ‪ ،‬ﻧﻬﺮﻫﺎ ﻭ ﺑﻮﺗﻪ ﻫﺎﯼ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ‪ ،‬ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﻣﺜﻞ ﻣﺤﻴﻂ ﻃﺒﻴﻌﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺷﺎﻥ ﺳﺎﺧﺘﻪ‬
‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ـ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﺀ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻓﻀﺎﯼ ﺑﺎﻻﯼ‬
‫ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ ﻳﮏ ﭘﺮﻧﺪﺓ‬
‫ﮐﻮﭼﮏ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﻮﺩ‪ .‬ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻫﺎﻳﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﭘﺮﻧﺪﺓ ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ‬
‫ﻗﺪﻳﻢ ﺩﺭ ﻫﻤﺔ ﺑﻨﺪﺭﻫﺎﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻣﺮﺳﻮﻡ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻤﻨﻮﻋﻴﺖ ﺩﺭ ﺟﺰﺍﻳﺮ ﺍﺻﻠﯽ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ‬
‫ﺷﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻫﺎ ﮐﺎﻣﻼﹰ ﻻﺯﻡ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻭ ﺑﺒﻴﻦ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻫﻴﭙﻮﮔﺮﻳﻒ ﺩﻳﮕﻪ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﻴﮑﯽ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‬
‫ﺍﺯ ﻫﻤﺮﺍﻫﯽ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻟﺬﺕ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﺮﺩ‪ ،‬ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺵ‪ ،‬ﺧﻮﺏ؟«‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﺭﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﮎ‬
‫ﺑﻴﮏ‪ ،‬ﻣﺄﻳﻮﺱ ﻭ ﺩﻟﺨﻮﺭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻭﺳﻂ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻣﯽﺭﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍﻫﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺳﺎﺣﻞ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻳﮏ ﺩﺭﺧﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﻗﺮﺍﺭ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﺣﺮﻩ ﻭ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺯﻳﺮ ﺁﻥ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻬﮕﺎﻩ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﺣﺮﻩ ﻫﺎﺷﺎﻥ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻏﺮﻏﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻪ ﺩﻗﻴﻘﺔ‬
‫ﻗﺒﻞ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ! ﭼﻲ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺩﻳﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ! ﻣﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﺔ ﺭﻭﺯ ﺭﻭ ﻭﻗﺖ‬
‫ﻧﺪﺍﺭﻡ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻳﺎﺯﺩﻩ ﺗﻮﯼ ﺳﺎﻳﺮﻭﺱ ﺑﺎﺷﻢ!«‬
‫»ﺁﻟﻤﺎﻧﯽ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﺁﻟﻤﺎﻧﯽﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻥ ﺩﻗﻴﻘﺎﹰ ﺳﺮ ﻭﻗﺖ‬
‫ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ .‬ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎﯼ ﻳﻮﻧﺎﻧﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺍﺻﻼﹰ ﻋﺠﻠﻪ ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺭﻥ‪ ،‬ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ‬
‫ﻭﻗﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﺷﻮﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﻢ ﺑﻴﺎﺩ ﻭ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻬﺸﻮﻥ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﺬﺍﺭﻡ‪ :‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﻤﯽ ﺷﻦ‪ ،‬ﻣﻌﻤﻮﻻﹰ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ‬
‫ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺸﺎﺟﺮﻩ ﻣﯽ ﺷﻦ ـ ﺍﺳﭙﻴﺮﻭ ﻭ ﺟﻴﺴﻮﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﺎﻋﺪﻩ ﻣﺴﺘﺜﻨﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ـ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﻬﺮﺑﻮﻥ‪،‬‬
‫ﺷﮑﻴﺒﺎ ﻭ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮐﺎﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎﯼ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﻫﻢ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺍﻭﻧﻮﻗﺖ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺒﻌﻴﺾ ﻧﮋﺍﺩﯼ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﻣﺸﻨﮓ ﺯﺍﺩﻩ ﻫﺎ‬
‫ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺎﻳﻤﺎﻝ ﺑﺸﻮﻧﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻏﺮﻭﺏ ﺑﺎﺷﮑﻮﻩ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ‬
‫ﺩﺍﺩ‪ .‬ﻗﺮﺹ ﭘﺮﺗﻘﺎﻟﯽ ﺭﻧﮓ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎﹰ ﺗﺎ ﻧﻴﻤﻪ ﺩﺭ ﺍﻓﻖ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ‬
‫ﺭﻧﮕﻬﺎﯼ ﻗﺮﻣﺰ‪ ،‬ﻧﺎﺭﻧﺠﯽ ﻭ ﺯﺭﺩ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﺍﺷﻌﻪ ﻫﺎﯼ ﺯﻳﺒﺎﯼ ﺁﻥ ﺭﻭﯼ ﺳﻄﺢ ﺩﺭﻳﺎﯼ ﺍﮊﻩ‬
‫ﻣﻨﻌﮑﺲ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ ...» :‬ﻭ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻭ ﻣﺮﮒﺧﻮﺍﺭﻫﺎ ﻫﻢ ﺩﻳﮕﻪ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ‪«،‬‬
‫ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﺩﺳﺘﯽ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺩﺳﺘﺶ ﻟﻐﺰﻳﺪ ﻭ ﻣﺤﮑﻢ ﺁﻧﺮﺍ ﻓﺸﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻗﻀﻴﺔ ﺩﻳﺰﻧﯽ ﻟﻨﺪ‪ ...‬ﺗﻮ ﺭﻭ ﺧﻴﻠﯽ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻩ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺷﮑﻪ‬
‫ﺷﺪﻡ‪ .‬ﺍﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﯽ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺑﺸﻪ‪ ...‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺑﺬﺍﺭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻴﻢ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ «،‬ﻭ ﺩﺳﺖ ﺍﺵ ﺭﺍ‬
‫ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﮐﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺁﻫﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﺎﻝ ﻫﻔﺘﻢ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺭﻭ‬
‫ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺗﻨﺪﯼ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ‪» :‬ﺧﻮﺏ ﮐﻪ ﭼﯽ؟« ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﺳﺎﺣﺮﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻫﻴﭙﻮﺑﺎﺱ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪» .‬ﻫﺎ؟ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﭼﯽ؟« ﺍﻭ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ‬
‫ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ‪» .‬ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺭﺍﺯﯼ ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﺧﻮﺩﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﹶﻝ‪ ..‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ‪ «،‬ﮐﻤﯽ ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺗﻴﺮﺱ ﺧﺸﻢ‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺍﻭ ﺩﻭﺭ ﺷﻮﺩ‪ .‬ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﺪﺍﻧﺪ؟‬
‫ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ ﺑﻪ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﯽ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ؟ ﻭ‬
‫ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﻫﺮﯼ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ـ‬
‫ﺑﻮﻳﮋﻩ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﺴﺖ ﺁﻥ ﺑﭽﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ؟‬
‫»ﺁﻩ‪ ،‬ﻫﻴﭙﻮﺑﺎﺱ!« ﮐﺴﯽ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﻭﯼ ﻧﻮﮎ ﭘﺎ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ‬
‫ﮐﻪ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﻨﺪ‪ :‬ﺩﻩ ﻫﻴﭙﻮﮐﺎﻣﭙﻮﺱ ﻋﻈﻴﻢ ﺍﺯ ﺩﺍﺧﻞ‬
‫ﺁﺏ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻳﮏ ﺟﻌﺒﺔ ﺩﺭﺍﺯ ﻧﻘﺮﻩ ﻓﺎﻡ ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﻳﮏ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺑﺪﻭﻥ‬
‫ﭼﺮﺥ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺳﺐ‪ ،‬ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺳﺎﺣﻞ ﺷﻨﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ‬
‫ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﻠﮑﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺳﺎﺣﻞ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺩﺭ‬
‫ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺍﺷﻌﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻇﺮﻑ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ ﻭ ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ ﺟﺪﻳﺪ‬
‫ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺳﻮﺍﺭ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺁﺧﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺳﻮﺍﺭ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯼ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺍﺗﻔﺎﻕ‬
‫ﺳﺎﺣﺮﺓ ﺯﻳﺒﺎﻳﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻳﻮﻧﻴﻔﺮﻡ ﮐﺎﻣﻼﹰ ﺗﻨﮕﯽ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﻭ ﮐﻼﻩ ﻧﻮﮎ ﺗﻴﺰﯼ ﺑﺎ ﺁﺭﻡ ﻳﮏ‬
‫ﻫﻴﭙﻮﮐﺎﻣﭙﻮﺱ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ِ » :‬ﻫﯽ ﻧﻮﻳﻞ‪ .«،‬ﺍﻭ ﮐﻨﺎﺭ "ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ" ﺍﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﺔ ﻧﻘﻠﻴﻪ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﮐﺸﻴﺪﻥ ﻃﻨﺎﺑﻬﺎﯼ ﻣﺤﮑﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻴﭙﻮﮐﺎﻣﭙﻮﺱ ﻫﺎ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮﺩ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﻃﻨﺎﺑﻬﺎ ﺑﻪ ﮐﻤﺮ ﻫﻴﭙﻮﮐﺎﻣﭙﻮﺱ ﻫﺎ‬
‫ﻭﺻﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﮐﺸﻴﺪﻥ ﺗﻮﺳﻂ ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ‪ ،‬ﻓﺸﺎﺭﯼ ﺑﻪ ﮐﻤﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ﻭ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺷﻨﺎ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯼ ﺯﻳﺒﺎﺭﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺳﻼﻡ‪ ،‬ﻣِﮕﺎﺭﺍ‪ ،‬ﺍﻭﺿﺎﻉ ﭼﻄﻮﺭﻩ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ‪ ،‬ﻧﻮﻳﻞ‪ «،‬ﭼﺸﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﺯﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺭﯼ؟«‬
‫»ﺩﻟﻮﺱ‪ ،‬ﺩﻭ ﺗﺎ ﺑﻠﻴﺖ‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎﹰ‪«.‬‬
‫»‪ 42‬ﺳﻴﮑﻞ‪ «،‬ﻣﮕﺎﺭﺍ ﺑﺎ ﻋﺸﻮﻩ ﺍﯼ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺩﻭ ﻋﺪﺩ ﺑﻠﻴﺖ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻫﺮﯼ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮐﺎﻣﻼﹰ ﺍﻳﻦ‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺯﻥ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻣﺎ ﺷﺐ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺁﺗﻼﻧﺘﻴﺲ‬
‫ﺗﻮﻗﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ ﻭ ﺳﺎﻋﺖ ﺷﺶ ﻓﺮﺩﺍ ﻣﺴﺎﻓﺮﺕ ﺭﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽ ﺩﻳﻢ‪ .‬ﺩﻳﺮ ﻧﮑﻨﯽ‪ ،‬ﭘﺴﺮ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻧﻴﺸﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺩﻳﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪ «،‬ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺩﻟﺨﻮﺭ ﺷﺪﻩ‬
‫ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﻭ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﻧﺸﺪﻩ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻮﺏ‬
‫ﻧﻮﻳﻞ‪ ،‬ﺗﻮ ﺍﻭﻧﻮ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﯽ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺑﻴﺨﻴﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﺯ ﺗﻮﯼ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻣﺮﺩﺩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ؟« ﻭ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺁﺏ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ‬
‫ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﺍﻓﻖ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﮐﺎﻣﻼﹰ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﻫﻴﭙﻮﺑﺎﺱ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭﺁﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺁﻥ ﻣﺜﻞ ﻣﺴﺎﻓﺮﺕ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻗﺎﻳﻖ ﺑﻮﺩ ـ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ‬
‫ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﺩﺭﻳﺎ ﺷﻴﺮﺟﻪ ﺭﻓﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺜﻞ ﻗﺎﻳﻘﺮﺍﻧﯽ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﻣﺜﻞ‪...‬‬
‫ﻣﺜﻞ‪ ...‬ﺟﻴﻨﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺻﺤﻴﺤﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﺣﺴﺎﺳﺶ ﺑﻴﺎﺑﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺑﺎ‬
‫ﺯﻳﺮﺩﺭﻳﺎﻳﯽ ﻣﺴﺎﻓﺮﺕ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻓﺮﺽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻴﻠﯽ ﺷﺒﻴﻪ ﺍﻳﻦ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﻴﭙﻮﮐﺎﻣﭙﻮﺱ ﻫﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻧﺮﻡ ﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ‬
‫ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﺻﻼﹰ ﺍﺳﺒﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ‪ :‬ﺧﻴﻠﯽ ﺳﺎﻝ‬
‫ﻗﺒﻞ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﺧﺸﻨﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﺴﺘﺮﺍﻟﻬﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻴﭙﻮﮐﺎﻣﭙﻮﺱ ﻫﺎ ﺍﻭ ﻫﻴﭻ‬
‫ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﻧﺪﺍﺷﺖ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﻫﺮﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﻗﺒﻼﹰ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺻﻼﹰ ﻗﺎﺑﻞ‬
‫ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻧﺒﻮﺩ‪ .‬ﺗﺤﺖ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻋﺎﺩﯼ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺟﻨﺒﺶ ﻣﻼﻳﻢ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺍﻭ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻗﺼﺪ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻳﺪﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺨﻮﺍﺑﺪ‪ .‬ﻣﺎﻫﻲ ﻫﺎﯼ‬
‫ﺭﻧﮕﺎﺭﻧﮓ ﺁﺏ ﻫﺎﯼ ﮐﻢ ﻋﻤﻖ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﮐﻪ ﭼﺮﺍﻏﻬﺎﯼ ﺿﺪ ﺁﺑﺶ ﻣﺤﻮﻃﺔ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺭﺍ‬
‫ﻧﻮﺭﺍﻓﺸﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﯽ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻳﮏ ﺍﺧﺘﺎﭘﻮﺱ ﮔﻨﺪﻩ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮﻑ ﺁﻧﻬﺎ ﺁﻣﺪ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎﹰ ﺑﻪ ﺁﻏﻮﺵ ﻫﺮﯼ ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬ﻫﺮﯼ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﺓ ﺍﻭ‬
‫ﺧﻨﺪﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﺘﺮﺱ‪ ،‬ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﮑﻨﻪ‪ ،‬ﮐﺎﻣﻼﹰ ﻣﻘﺎﻭﻣﻪ‪«،‬‬
‫»ﮐﯽ ﺗﺮﺳﻴﺪﻩ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﺮﯼ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺭﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﺗﺎ‬
‫ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﻣﻨﻈﺮﺓ ﺩﺭﻳﺎ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﺩ‪ ،‬ﻳﺎ ـ ﺑﻪ ﻋﻘﻴﺪﺓ ﻫﺮﯼ ـ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻼﻡ ﺧﻴﻠﯽ‬
‫ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﺔ ﻣﮕﺎﺭﺍﯼ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎ‪ ،‬ﻗﻬﺮ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺗﻮﻗﻔﺸﺎﻥ ﺳﺎﻋﺖ ﻧﻪ ﻭ ﻧﻴﻢ ﺩﺭ ﺟﺰﻳﺮﺓ "ﮐﯽ" ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻫﻴﭙﻮﺑﺎﺱ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺁﺏ ﺭﻓﺖ ﻭ‬
‫ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺷﻬﺮ ﮐﻮﺭﻳﺴﻴﺎ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺭﺍﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﮐﻴﻨﺘﻮﺱ‪ ،‬ﺩﻭﻣﻴﻦ ﺗﻮﻗﻔﺸﺎﻥ‪،‬‬
‫ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻭ ﮐﻤﯽ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﺎﻋﺖ ﻳﺎﺯﺩﻩ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻭﺱ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺁﻟﻤﺎﻧﯽ ﻏﺮﻏﺮﻭ‬
‫ﭘﻴﺎﺩﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﭼﻴﺰﯼ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻗﺼﻮﺭ ﻭ ﮐﻢ ﮐﺎﺭﯼ ﺷﺮﮐﺖ ﺣﻤﻞ ﻭ ﻧﻘﻞ‬
‫ﺟﺎﺩﻭﻳﯽ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﺏ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ ﺳﻔﺮﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ‬
‫ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﮑﻤﻴﻞ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﻤﺔ ﺁﻟﻤﺎﻧﯽ ﻫﺎ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭﯼ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪،‬‬
‫ﭼﻨﺪﺗﺎﺷﻮﻥ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺁﺩﻣﻬﺎﯼ ﺧﻮﺑﯽ ﺍﻧﺪ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ‪» :‬ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻﹰ ﻫﻤﺸﻮﻥ ﻫﻢ ﺳﺎﺣﺮﻩ‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ‪» .‬ﺣﺴﻮﺩﻳﺖ ﺷﺪﻩ؟«‬
‫»ﺣﺴﻮﺩﯼ؟ ﻫﺎﻩ!« ﺑﺎ ﺑﯽ ﺻﺒﺮﯼ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺴﻮﺩﻳﻢ ﺑﺸﻪ؟ ﺗﻮ ﮐﻪ‬
‫ﺷﻮﻫﺮ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺘﯽ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻧﻔﺲ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ؟«‬
‫»ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﺗﻼﻧﺘﻴﺲ ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ ﺑﻴﺪﺍﺭﻡ ﮐﻦ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺖ ـ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ ﮐﺮﺩ‪،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﻳﻦ ﻫﺮﯼ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﻴﺞ ﻭ ﺳﺮ‬
‫ﺩﺭ ﮔﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ ـ ﻫﺮﯼِ ﺑﺪﺑﻴﻦ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﺪﺍﺩﻩ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻫﺮﯼِ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻗﺎﺗﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺍﺵ ﺍﺷﮏ‬
‫ﺭﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻫﺮﯼِ ﭘﻨﻬﺎﻧﮑﺎﺭ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺒﻮﺩ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺩﺧﺘﺮ ﺩﻳﮕﺮﺵ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮﯼِ ﺩﻟﺴﻮﺯ‬
‫ﯼ ﮔﺴﺘﺎﺥ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺍﺵ‪ ،‬ﻫﺮ ِ‬
‫ﻣﺮﺗﺐ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻃﻌﻨﻪ ﻫﺎﻳﺶ ﺁﺯﺍﺭ ﻣﯽﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﺍﻭ ﻟﺬﺕ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ‪...‬‬
‫ﺁﻩ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺯﻧﻬﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻃﺮﻑ‬
‫ﺗﻮﺟﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻫﻢ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻫﺮﯼ ﻋﺎﺷﻖ ﺁﻥ ﺯﻥ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﻻﺍﻗﻞ ﺑﺎ ﻫﺮﯼ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ‬
‫ﺍﻭ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﻭﺁﻥ ﻟﻴﻨﺪﺍﯼ ﻣﺘﻘﻠﺐ ـ ﺍﻭ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﻳﮏ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻣﯽﮐﺮﺩ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﺣﺴﻮﺩﯼ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﺭﺍﮐﻮ‬
‫ﻣﺮﺗﺐ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﺍﺻﻼﹰ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻳﮏ ﺩﻭﺟﻴﻦ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﻓﻘﻂ ﻓﮑﺮ ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﺸﻢ ﻭ‬
‫ﺣﺴﺎﺩﺕ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺷﻌﻠﻪ ﻭﺭ ﺷﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻭ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ـ‬
‫ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ )ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﻓﻘﻂ ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﺑﺎﺯﻳﮕﺮ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﺎﺷﺪ( ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ‬
‫ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ‪...‬‬
‫ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻳﮏ ﺷﺨﺺ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻋﺎﺷﻖ‬
‫ﺷﺨﺺ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺮﯼ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﺍﺯ ﺳﻦ ‪ 10‬ﺗﺎ ‪ 13‬ﺳﺎﻟﮕﯽ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺁﻥ‪،‬‬
‫ﻧﻮﻋﯽ ﻋﺸﻖ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺁﻣﻴﺰ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻗﻄﻌﺎﹰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻳﮏ ﻃﺮﻓﻪ ﺍﺵ‪ .‬ﺳﭙﺲ‪ ،‬ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﻭ‬
‫ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺮﯼ ﺷﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﻳﮏ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭘﺴﺮﯼ ﮐﻪ‬
‫ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﭘﺴﺮﯼ ﺳﺮﺩﺭﮔﻢ‪ ،‬ﺷﺮﻣﺴﺎﺭ ﻭ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺷﮏ ﻭ ﺩﻭﺩﻟﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﻭ‬
‫ﺍﮐﻨﻮﻥ‪ ...‬ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﻫﻢ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﻭ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﺒﻞ ﻭﺍﺭﺩ ﺧﺎﻧﺔ ﻗﺪﻳﻤﯽ ﺑﻠﮏ ﻫﺎ‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺪﺕ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﺑﺮﻭﺯﺷﺎﻥ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪،‬‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺍﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﺍﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭ‬
‫ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻭ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺳﻮﻣﻴﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻗﺒﻠﯽ ﺍﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ‬
‫ﻣﻮﺭﺩ ﻫﺮﯼ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺧﻴﻠﯽ ﻭﺍﺿﺢ ﻧﺒﻮﺩ‪ ...‬ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﺍﺳﻤﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ‬
‫ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﺍﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺣﺴﺎﺳﺶ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﺎ ﺁﻥ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭﻭﻥ ﻫﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺁﻳﺎ ﺍﻭ ﻫﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ‬
‫ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﮑﻞ ﺟﺪﻳﺪﺵ ﺩﺍﺭﺩ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ...‬ﺁﻳﺎ ﻫﺮﯼ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﻟﻔﯽ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﺑﻪ‬
‫ﺍﻭ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺍﺵ ﺩﺍﺭﺩ؟ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪...‬‬
‫ﺻﺪﺍﻫﺎﻳﯽ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺯﺩﻩ ﺭﺷﺘﺔ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭘﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﺮﯼ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ‬
‫ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺭﺍ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ :‬ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺁﺏ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺩﻳﺪ‪ ،‬ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ‬
‫ﻧﻮﺭ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﻇﺎﻫﺮﯼ ﻏﺮﻳﺐ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﻳﺮﯼ ﮐﺎﻣﻞ‬
‫ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺷﻬﺮﯼ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﯽ ﺑﺎ ﻣﻌﻤﺎﺭﯼ "ﻗﺮﻧﺘﯽ" ﻭ "ﺩﻭﺭﻳﮑﯽ" ﻭ ﺩﺭ ﮐﻞ ﻣﻌﻤﺎﺭﯼ ﻳﻮﻧﺎﻥ‬
‫ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﻫﺎﻳﯽ ﺯﻳﺒﺎ ـ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ‪ ،‬ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺁﺏ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎ‬
‫ﻗﺴﻤﺘﯽ ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻼﹰ ﺑﺎ ﺟﻠﺒﮏ ﻭ ﺧﺰﺓ ﺩﺭﻳﺎﻳﯽ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻫﻤﺔ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻮﻋﯽ ﺩﻳﻮﺍﺭ‬
‫ﺷﻔﺎﻑ ﺧﺎﺭﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻠﻮ ﺩﺭﮔﺎﻩ ﺷﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻫﻴﭙﻮﺑﺎﺱ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺑﺎﻻﻳﺶ ﻋﺒﺎﺭﺕ "ﻫﺘﻞ ﺁﺗﻼﻧﺘﻴﺲ"‬
‫ﺣﮏ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻨﺪ ﻭﺳﻴﻠﺔ ﻧﻘﻠﻴﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻳﺎ ﺩﻭ‬
‫ﻫﻴﭙﻮﮐﺎﻣﭙﻮﺱ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﻫﺮﯼ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﻫﻤﺮﺍﻫﺶ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻭ ﺍﻭ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﭘﻠﮏ ﺯﺩ‬
‫ﻭ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺭﺿﺎﻳﺘﻤﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ‪ .‬ﻫﺘﻞ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﺶ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﺭ ﺧﺮﻭﺟﯽ ﺭﻓﺖ‪،‬‬
‫ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﭘﻠﮑﺎﻥ‪ ،‬ﻟﻮﻟﻪ ﺍﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﺩﺭﺍﺯ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﻳﻦ ﻟﻮﻟﻪ ﺍﺯ ﺩﺭ‬
‫ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺗﺎ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﻫﺘﻞ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ ﺩﺍﺷﺖ‪ ،‬ﻭ ﺷﺨﺺ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺩﺍﺧﻞ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺑﺮﻭﺩ‪ ،‬ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻴﺲ ﺷﻮﺩ‪ .‬ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻟﻮﻟﻪ‪/‬ﺗﻮﻧﻞ ﻳﮏ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺷﻔﺎﻑ ﻗﺮﺍﺭ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ـ ﻣﺜﻞ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎﯼ ﺍﻃﺮﺍﻑ ـ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺩﻫﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﺭ ﻋﺠﻴﺐ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ﻟﺮﺯﺵ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﺎﻫﺮﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻧﻪ؟ ﺩﺭﯼ ﮐﻪ ﺁﺏ ﺭﻭ ﭘﺲ ﻣﯽ ﺯﻧﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﻭﺍﺭﺩﺵ ﺑﺸﻦ‪ ،‬ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﺣﺮﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻭﺳﺎﻳﻞ‬
‫ﻧﻘﻠﻴﺔ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﻣﻴﺎﻥ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﻭﺳﺎﻳﻞ ﮐﻮﭼﮏ ﻓﻀﺎﯼ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻤﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﻧﻠﻬﺎﯼ ﻗﺎﺑﻞ‬
‫ﺣﻤﻠﯽ ﻧﺪﺍﺭﻥ ﻭ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﺠﺒﻮﺭﻧﺪ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﭘﺎﺭﮎ ﻣﺎﺷﻴﻨﻬﺎﺷﻮﻥ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺷﻨﺎ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺎﻣﻼﹰ ﺧﺸﮏ ﻣﯽ ﺷﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺎ ﺭﻭﯼ‬
‫ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﯼ ﺧﺸﮏ ﺷﻮﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﺤﺮﺁﻣﻴﺰﻩ‪ «،‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻭﺭﻭﺩ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﺳﺮﺳﺮﺍﯼ ﻫﺘﻞ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪﻩ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﺳﺮﺳﺮﺍ ﺷﺎﻣﻞ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﺒﻮﺩ ﻣﮕﺮ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﻏﻮﻝ ﺁﺳﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﺩﺭﻳﺎﻳﯽ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻌﺮﺽ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻫﺎﻝ‪ ،‬ﺳﺘﻮﻧﻬﺎﻳﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻟﻮﺳﺘﺮ ﻋﻈﻴﻤﯽ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ‬
‫ﺳﻔﻴﺪ ﺍﺯ ﺳﻘﻒ ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ ﺑﻮﺩ؛ ﺷﻤﻌﻬﺎﯼ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﺣﻔﺎﻅ ﺻﺪﻓﯽ ﺷﺎﻥ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻭ ﺭﻧﮕﻴﻦ ﮐﻤﺎﻥ ﺩﺭﻭﻥ ﺻﺪﻓﻬﺎ ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﺷﻤﻌﻬﺎ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺎﻝ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺭﻧﮕﻬﺎﯼ‬
‫ﻣﺘﻨﻮﻉ ﺗﺰﺋﻴﻦ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ‬
‫ﻫﻴﭙﻮﺑﺎﺱ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﻫﺘﻞ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻧﺪ‪» .‬ﺑﻘﻴﻪ ﮐﺠﺎﻥ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺍﻏﻠﺒﺸﻮﻥ ﺷﺐ ﺭﻭ ﺗﻮﯼ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﻭﻧﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﺍﺯ‬
‫ﭘﺲ ﻫﺰﻳﻨﺔ ﺍﻳﻦ ﻫﺘﻞ ﺑﺮ ﺑﻴﺎﻥ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺩﻭﺳﺖ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺕ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺖ ﺗﻮ ﺷﺐ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ‬
‫ﻫﺘﻞ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﻭﻧﯽ ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ؟ ﺍﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺖ‪ ،‬ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺑﻬﺖ ﻫﺸﺪﺍﺭ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻓﺮﺩﺍ ﺻﺒﺢ ﺩﻳﺮ ﻧﮑﻨﯽ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺑﻴﺨﻴﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﻮﺍﺭ ﻫﻴﭙﻮﺑﺎﺱ ﻣﯽ ﺷﻢ ﻭ ﺗﻮﯼ ﻫﺘﻞ‬
‫ﺁﺗﻼﻧﺘﻴﺲ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﻢ‪ ،‬ﻳﮏ ﺑﺎﺭ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎﹰ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺟﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ‪ «...‬ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﻫﺮﯼ ﺭﻭﻳﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ‬
‫ﻏﺮﻳﺒﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮ ﻉ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺴﺌﻮﻝ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻳﮏ ﻳﺎ ﺩﻭ ﺍﺗﺎﻕ‪ ،‬ﻗﺮﺑﺎﻥ؟«‬
‫»ِﺍ‪ «...‬ﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪» .‬ﺩﻭ ﺗﺎ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﮑﯽ‪«،‬‬
‫ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﯼ ﻫﺮﯼ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺖ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎﹰ ﺯﻳﺮ ﻣﻮﻫﺎﯼ ﺳﻴﺎﻫﺶ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪ‪» .‬ﺑﺴﻴﺎﺭ‬
‫ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻳﮑﯽ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﮐﻠﻴﺪ ﺭﺍ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﯼ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫»ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻋﻘﻴﺪﺓ ﻋﺎﻟﯽ ﺭﻭ ﻣﺪﻳﻮﻥ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ؟«‬
‫»ﺍﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻴﻨﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ .‬ﻳﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑﺮﺕ ﺑﻨﺪﺍﺯ‪ ،‬ﺟﺎﯼ ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﻴﺴﺖ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺴﺎﻓﺮﻫﺎ ﺍﺯ ﭘﺲ ﻫﺰﻳﻨﺔ ﺍﻳﻦ ﻫﺘﻞ ﺑﺮ ﻧﻤﻴﺎﻥ‪ ،‬ﺍﻳﻨﺠﺎ ﮔﺮﻭﻧﯽ ﺭﻭ ﺟﺎﺭ ﻣﯽ ﺯﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺩﻟﻢ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺗﻮ ﻫﻤﺔ ﭘﻮﻟﺖ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﺧﺮﺝ ﮐﻨﯽ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﻮﻝ ﺍﺭﺯﺷﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ‪«،‬‬
‫»ﻭﻟﯽ ﺍﺭﺯﺵ ﺩﺍﺭﻩ! ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺷﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﺪﺍﺭﮐﺎﺭﯼ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺣﻖ‬
‫ﻣﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺧﻴﻠﯽ ﺯﻳﺮ ﺩﻳﻦ ﺗﻮ ﺭﻓﺘﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ‬
‫ﻋﺎﻟﯽ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺫﺍﺭﻩ ﮐﻪ ﻳﻪ ﮐﻢ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺷﻮﻫﺮ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﺕ ﺭﻭ ﺗﻼﻓﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺧﺮﺝ ﮐﺮﺩﻥ ﭘﻮﻝ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺗﻼﺵ ﺿﺪ ﺩﺭﺍﮐﻮﻳﯽ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﮔﺬﺍﺭﯼ‬
‫ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻭ ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺵ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺯﻳﺮ ﺩﻳﻦ ﺗﻮﺍﻡ‪ ،‬ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻠﺨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺁﻩ‪ ،‬ﭘﺲ ﺗﻮ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﺍﺫﻳﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫»ﮐﻤﯽ ﺗﺎ ﻗﺴﻤﺘﯽ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺑﺪﻧﺶ ﺳﻴﺦ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﭘﺸﺖ ﺟﻴﻨﯽ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺍﺯ ﺳﺮﺳﺮﺍ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﻫﺘﻞ ﺭﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻮﻫﺎﻳﯽ‬
‫ﺻﺎﻑ ﻭ ﺧﺮﻣﺎﻳﯽ ﺭﻧﮓ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎﹰ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺩﺭ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﺑﻨﻔﺶ‬
‫ﮓ ﺭﺩﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪﺷﺎﻥ ﺣﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺍﺯ‬
‫ﺭﻧ ِ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻫﺶ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪ‪ ،‬ﺁﻫﯽ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺁﺳﻮﺩﮔﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺍﺯ ﺗﺮﺳﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ‬
‫ﺧﻼﺹ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺍﻳﻦ ﺟﻮﺟﻪ ﻫﺎ ﺩﻳﮕﻪ ﮐﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ؟«‬
‫ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻧﻴﻤﻒ‪ ،‬ﻧﻴﻤﻔﺎ‪ ،‬ﻭ ﻧﻴﻤﻔﻮ‪ .‬ﺳﻴﺮﻧﻬﺎ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻴﺮﻧﻬﺎ؟ ﻫﻤﻮﻥ ﭘﺮﯼ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﻳﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﺷﻮﻥ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺭﻭ‬
‫ﺍﻓﺴﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؟«‬
‫»ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﻫﻤﺔ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﭘﺮﯼ ﺩﺭﻳﺎﻳﯽ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎﺷﻮﻥ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻫﺎﻳﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺑﺪﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻧﺼﻔﺶ ﺯﻥ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﻭ ﺑﻘﻴﻪ ﻫﻢ ﺷﮑﻞ ﺁﺩﻣﻬﺎﯼ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻪ ﺗﺎ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺁﺩﻣﻬﺎ‬
‫ﺭﻭ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﺷﻮﻥ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ...‬ﻭ‪ ...‬ﺭﺍﺳﺘﺶ‪ ...‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎﹰ ﺍﺯ‬
‫ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺟﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ‪«.‬‬
‫»ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﭼﯽ ﮐﺎﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ؟«‬
‫»ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﻳﺎﺩﻡ ﻣﻴﺎﺩ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﻨﻮ ﺗﻮ ﺍﻳﻦ ﻫﺘﻞ ﮔﻴﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻌﺪﺵ‪ ...‬ﻣﻦ ﺻﺒﺢ ﺩﻳﺮ ﻭﻗﺖ ﺗﻮﯼ ﺍﺗﺎﻗﻢ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪﻡ ﻭ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﯼ ﻳﺎﺩﻡ ﻧﻤﯽ ﺍﻭﻣﺪ‪ .‬ﻣﻦ‬
‫ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺩﻓﻌﺔ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﺭﻭ ﺩﻳﺪﻡ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ‬
‫ﺑﺮﺍﻡ ﺩﺳﺖ ﺗﮑﻮﻥ ﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪ‪ ...‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺍﻳﻨﺠﺎﺳﺖ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻗﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﺧﻮﺭﺩ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺩﻭ ﺍﺗﺎﻕ ﻳﮑﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ‪ ...‬ﻫﺮﯼ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻵﻥ‬
‫ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﻳﺎﺩ ﺑﺎ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺳﻴﺮﻥ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺯﻣﺎﻥ ﻋﺸﻘﺒﺎﺯﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‬
‫ﮐﻪ ﺷﺪﻳﺪﺍﹰ ﺑﺎﻋﺚ ﺭﻧﺠﺶ ﺍﻭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎﹰ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺯﻧﯽ ﺑﻮﺩﻩ‬
‫ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺍﻭ‪ ...‬ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻋﺠﻴﺒﯽ ﺩﻟﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﻟﮕﺪ ﺑﺰﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﭼﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻥ ﭼﻮﺏ ﺩﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺷﻤﻌﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺗﻤﺎﻡ‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺍﻭ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺣﻴﺮﺕ ﻭ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﻣﺤﺾ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺷﻮﺩ‪ .‬ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎﹰ ﺩﺭ‬
‫ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻋﺠﺎﻳﺐ ﺑﻮﺩﻧﺪ!‬
‫ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎ ﻭ ﮐﻒ ﺍﺗﺎﻕ ﺍﺯ ﺳﻨﮓ ﻣﺮﻣﺮ ﺗﺮﺍﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺠﺴﻤﺔ ﻣﺮﻣﺮﻳﻦ ﺳﻔﻴﺪ‬
‫ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﻴﻦ ﻭ ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺍﺗﺎﻕ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ـ‬
‫ﺍﻏﻠﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺪﻟﻬﺎﻳﯽ ﺍﺯ ﭘﻮﺯﻳﺪﻭﻥ ﻭ ﭘﺴﺮﺵ ﺗﺮﻳﺘﻮﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﻨﺪﻳﺲ ﺯﻳﺒﺎﻳﯽ ﺍﺯ‬
‫ﺁﻓﺮﻭﺩﻳﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺻﺪﻑ ﻋﻈﻴﻤﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﻧﻬﺮ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺷﺮﺷﺮ ﻣﻼﻳﻤﯽ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺣﻮﺽ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ‬
‫ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻫﯽ ﻃﻼﻳﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺷﻨﺎ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ‬
‫ﺧﻴﻠﯽ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﺘﻞ ﺍﺯ ﺻﺪﻑ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻭ ﻻﻳﺔ ﺯﺧﻴﻤﯽ ﺍﺯ ﺧﺰﻩ ﺑﻪ‬
‫ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻓﺮﺵ‪ ،‬ﮐﻒ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﺨﺖ ﺩﻭ ﻧﻔﺮﻩ ﺍﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺻﺪﻑ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ‬
‫ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺗﺨﺖ ﺑﺎ ﻧﺎﺯﺑﺎﻟﺸﻬﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺳﻔﻨﺞ ﺩﺭﻳﺎﻳﯽ‬
‫ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺗﺰﺋﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺍﺗﺎﻕ ﭘﻨﺠﺮﺓ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻣﺮﮐﺰ ﺁﺗﻼﻧﺘﻴﺲ‬
‫ﻣﺸﺮﻑ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻠﻮﯼ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﭘﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺒﺎﺏ ﻫﺎﯼ ﻇﺮﻳﻔﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ‬
‫ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺁﻳﺎ ﺣﺒﺎﺏ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﺱ‬
‫ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﺮﮐﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺒﺎﺏ ﻫﺎ ﮐﺎﻣﻼﹰ ﻣﻘﺎﻭﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﭘﺮﺩﻩ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩ ﺗﺎ‬
‫ﻣﻨﻈﺮﺓ ﺁﻧﺴﻮﯼ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﺯﻳﺒﺎﺳﺖ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟« ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻣﻴﺪﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﮐﻪ ﻣﻤﻠﻮ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﺎﻫﯽ ﻫﺎ ﻭ ﭘﺮﯼ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﻳﺎﻳﯽ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻔﺲ ﮔﻴﺮ ﻭﺍﮊﺓ ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﺮﻱ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ‪ «،‬ﭼﻨﺎﻥ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ‬
‫ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﺳﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺍﺯ ﺩﺍﺧﻞ‬
‫ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ...‬ﺍﺯﺕ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﺁﻭﺭﺩﯼ ﺍﻳﻨﺠﺎ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻤﺎ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭﻩ‪ «،‬ﺁﺭﺍﻡ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﮐﻤﺮ ﺍﻭ ﻟﻐﺰﺍﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﺪ‪ ...‬ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺎﻧﺔ ﻫﺮﯼ ﺗﮑﻴﻪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺎ‬
‫ﻭﺟﻮﺩ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭘﺪﺭﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺮﻩ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺸﻢ‬
‫ﺷﻮﻫﺮﺵ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﻭ ﺁﮔﺎﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺨﺎﻃﺮﺍﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩ‬
‫ﺩﺭ ﺩﻟﻮﺱ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺷﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺍﻭ ﮐﺎﻣﻼﹰ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻫﺮﯼ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯼ ﺑﻤﻮﻧﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻣﻼﻝ ﺁﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ؟« ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺁﺭﺍﻣﺶ‬
‫ﺍﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻫﻢ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ـ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ‬
‫ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﻫﺎﮔﻮﺍﺭﺗﺰ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪» ...‬ﭼﺮﺍ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺏ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﻢ‪،‬‬
‫ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﺁﺭﺍﻣﺶ؟ ﺍﻳﻦ‪ ...‬ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮏ ﻧﻴﺴﺖ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺳﺮﯼ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ‪» .‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮏ ﺗﺮﯼ ﻓﮑﺮ‬
‫ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﮐﺞ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺜﻞ ﭼﯽ؟«‬
‫ﻫﺮﯼ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻦ‪ «،‬ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﺯﻣﺎﻥ‪ ،‬ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﺷﺎﻥ‬
‫ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺳﺎﻳﻪ ﺍﯼ ﺭﻭﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ ،‬ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎﻫﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﯼ‬
‫ﺟﻠﻮﯼ ﻧﻮﺭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﻋﻠﺖ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﻳﮏ ﺟﻔﺖ ﭘﺮﯼ ﺩﺭﻳﺎﻳﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ :‬ﻳﮏ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺯﻥ ﻣﺎﻫﯽ ﻭ ﻳﮏ ﻣﺮﺩﻣﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﻠﻮﯼ ﭘﻨﺠﺮﺓ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻨﺎﻭﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻄﻮﺭ‬
‫ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭﯼ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻋﺸﻖ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻭ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪﯼ ﻗﻬﻘﻬﻪ ﺯﺩﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻳﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻋﺎﺷﻘﻨﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺷﺮﻁ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ‬
‫ﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﻣﺎ‪«.‬‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻣﺎ‪ِ ...‬ﺍ‪ «...‬ﺻﺪﺍﯼ ﺟﻴﻨﯽ‬
‫ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﺮﯼ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ‪» .‬ﻳﻌﻨﯽ ﻣﺎ ﻓﻘﻂ‪...‬؟«‬
‫»ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺎﻳﯽ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻳﻢ‪ ،‬ﺟﻴﻦ‪«.‬‬
‫»ﺍﻣﺎ‪ ...‬ﻳﻌﻨﯽ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳﺘﻴﻪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ؟ ﻣﻦ ﻳﻪ ﺯﻥ ﺷﻮﻫﺮ ﺩﺍﺭﻡ‪«...‬‬
‫»ﻭ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻳﻪ ﻣﺮﺩ ﺯﻥ ﺩﺍﺭ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺁﺩﻣﻬﺎﯼ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ‬
‫ﮐﺮﺩﻳﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﺩﺭﺳﺘﻪ‪ «،‬ﻣﯽ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫»ﻫﺮﯼ‪ ...‬ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺸﻢ ﻭ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺍﺯ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻃﻼﻕ ﺑﮕﻴﺮﻡ‪ ،‬ﺑﻌﺪﺵ ﭼﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ‬
‫ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﻫﻢ ﻓﺎﻳﺪﺭﺍ ﺭﻭ ﻃﻼﻕ ﻣﯽ ﺩﻡ‪ ،‬ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪﺍﯼ ﻣﺮﺩﺩ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﻭ ﺑﺎ ﻃﻼﻕ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟«‬
‫»ﺍﺣﺘﻤﺎﻻﹰ ﻧﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻭﺍﺩﺍﺭﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺷﯽ ﮐﻪ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻭ ﺑﻌﺪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ‬
‫ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻣﯽ ﺩﻡ‪ ،‬ﺟﻴﻦ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪ‪» .‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺮﺍﺕ ﻳﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﻣﯽ ﺧﺮﻡ ﺑﺎ‪ ...‬ﭼﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ؟ ﻳﺎﻗﻮﺕ ﮐﺒﻮﺩ؟ ﻟﻌﻞ؟‬
‫ﺯﻣﺮﺩ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺯﻣﺮﺩ‪ «...‬ﺑﺎﺯﻭﺍﻧﺶ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﮔﺮﺩﻥ ﻫﺮﯼ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﺯﻣﺮﺩ‪ ،‬ﺩﺭﺳﺖ ﻋﻴﻦ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ‬
‫ﺗﻮ‪«.‬‬
‫»ﺁﻩ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ...‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ‪ «،‬ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﺮﻣﻦ ﮔﻴﺴﻮﺍﻥ ﺁﺗﺸﻴﻦ ﺍﻭ ﻓﺮﻭ‬
‫ﺑﺮﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻟﻴﺎﻗﺖ ﺗﻮ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﻡ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺭﻭﯼ ﮔﺮﺩﻥ ﻫﺮﯼ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ...‬ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻢ ﮐﻪ ﻟﻴﺎﻗﺖ ﺗﻮ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭﻡ‪ ،‬ﺗﻮ‬
‫ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﻬﺖ ﺑﭽﻪ ﺑﺪﻩ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ‪» .‬ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﻭ‬
‫ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﺑﺮﺍﻡ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﭽﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ‪ ...‬ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺩﺧﺘﺮﺕ ﭼﯽ؟« ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ‬
‫ﮐﻨﺎﺭﯼ ﻫﻞ ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺜﻞ ﻣﺮﺗﺒﺔ ﻗﺒﻞ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺑﭽﻪ ﺍﺵ ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺳﺮﺩ‬
‫ﻭ ﺗﻠﺦ ﺷﻮﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻳﻦ ﺩﻓﻌﻪ ﻧﻪ‪.‬‬
‫»ﺟﻴﻨﯽ‪ ...‬ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﺑﺸﻴﻦ‪ «،‬ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻳﮏ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺻﺪﻓﯽ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ‬
‫ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﺩﻭﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﺍﮔﻪ ﻣﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺻﺤﺒﺖ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ ﺑﻲ ﺭﻳﺎ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ .‬ﻻﺍﻗﻞ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺎﺩﻕ‬
‫ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺍﮔﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺸﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﻧﯽ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻓﺮﻭ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﺭﺳﻴﺪ ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭ ﻫﻢ‬
‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪» .‬ﭼﺮﺍ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﻧﻢ؟ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ‪«.‬‬
‫»ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻤﺔ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﻭ ﺑﮕﻢ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺣﺘﯽ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﺓ ﮐﺎﻓﯽ‬
‫ﻧﺒﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﺗﻨﻔﺮﺕ ﭼﻴﺮﻩ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺧﻮﺍﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺣﺮﻓﻢ ﺭﻭ ﻗﻄﻊ ﻧﮑﻦ‪«،‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﮐﻨﺪ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺣﺮﻑ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺑﺸﻨﻮ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻭ ﺍﮔﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺩﻳﮕﻪ ﻣﻨﻮ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﯽ ﻣﻦ ﺩﺭﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺯ ﻫﺮﺍﺱ ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺳﺮ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﮐﺮﺩ‪...‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻫﻤﻮﻥ ﺭﻭﺯ‪ ...‬ﻋﺮﻭﺳﯽ ﺗﻮ‪ ،‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﻣﻨﻮ ﻓﺮﻳﺐ ﺑﺪﻩ ﻭ‬
‫ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺩﺍﻡ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﻩ‪ ...‬ﻫﻤﻮﻥ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﭘﻨﺠﻢ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ‪ .‬ﺑﺎ ﺍﮐﻼﻣﺎﻧﺴﯽ‪ .‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻳﮏ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻭ ﺍﺣﻤﻖ ﺩﺭ ﺍﮐﻼﻣﺎﻧﺴﯽ ﺑﻮﺩﻡ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ‬
‫ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻡ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺑﺸﻢ‪ ...‬ﻣﻦ ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻡ ﻭ ﺩﻳﺪﻡ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺗﻮﯼ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺍﺳﻴﺮ ﺷﺪﯼ‪«...‬‬
‫»ﻣﻦ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﺗﻮ‪ .‬ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﺪ ﻣﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﻳﺎ ﻏﻠﻂ‪ ،‬ﻭ‬
‫ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻡ ﮐﻪ ﺗﻠﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﮕﻴﺮﻡ‪ ،‬ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻭ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‬
‫ﺗﻮ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮﺩﯼ‪ ...‬ﭘﺪﺭﺕ ﻫﻢ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺕ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺷﺖ‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺩﻭﻧﻪ ﺗﻮ ﮐﺠﺎﻳﯽ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺪﻳﻬﻴﻪ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺳﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭘﺪﺭﻡ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﻭ ﻣﺎﺩﺭﻡ‬
‫ﻫﻢ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰﯼ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﺍﻭ ﺷﺪﻳﺪﺍﹰ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﭼﻴﺰﯼ ﺑﮕﻪ ﺩﺭﺍﮐﻮ ﭘﺪﺭﻡ‬
‫ﺭﻭ ﺑﮑﺸﻪ‪«،‬‬
‫»ﺁﺭﻩ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮑﺮﺩﻡ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﻄﻴﻼﺕ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻭ ﺗﻮ‬
‫ﺣﺘﯽ ﺗﻮﯼ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻟﻨﺪ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﯼ‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺟﺎﯼ ﺩﻳﮕﻪ ﺧﺒﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩﺕ‬
‫ﺑﮕﻴﺮﻡ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻧﺸﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ...‬ﻣﻦ ﺩﺳﺖ ﺁﺧﺮ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺗﻮﯼ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ‬
‫ﻦ ﺍﺣﻤﻖ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡ ﺗﻮﯼ ﻫﻤﻮﻥ ﺗﻠﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ‪ «...‬ﺁﻩ‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺗﯽ‪ ...‬ﻣﻐﺰﻡ ﮐﺎﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﻣ ِ‬
‫ﻋﻤﻴﻘﯽ ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺍﻭﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻳﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﻝ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﻘﻴﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﻡ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺩﻡ‪ ...‬ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻓﺘﻢ ﺍﻭﻧﺠﺎ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻣﻦ ﻓﮑﺮﺷﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺩﺍﻣﺒﻠﺪﻭﺭ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻪ ﻭ ﻃﻠﺴﻢ ﺭﺩﻳﺎﺑﯽ ﺭﻭﯼ ﻣﻦ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻭ‬
‫ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻦ ﺑﻴﺎﺩ‪ ...‬ﺍﻭ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﻣﺮﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻭ ﻣﺮﮔﺨﻮﺍﺭﻫﺎ‪ «...‬ﺻﺪﺍﯼ ﻫﺮﯼ‬
‫ﻟﺮﺯﻳﺪ‪ ،‬ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻓﺮﻭ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﮔﻠﻮﻟﺔ ﺗﻮﯼ ﮔﻠﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﺤﻮ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎﹰ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺭﻭ ﺷﮑﺴﺖ ﺩﺍﺩﻡ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻡ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺍﺵ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﺵ‬
‫ﺩﺭﺑﻴﺎﺭﻡ ﻭ ﺍﻭ ﺟﻠﻮﯼ ﻣﻦ ﺧﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﮐﺎﻣﻼﹰ ﺗﺤﺖ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ‪ ...‬ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ‪«.‬‬
‫»ﭼﯽ ﺭﻭ؟« ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺧﻢ ﮐﺮﺩ‪ ،‬ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻫﻨﻮﺯ ﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫»ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻳﺐ ﺍﻭ ﺭﻭ ﺧﻮﺭﺩﻡ‪ ...‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ‪ ،‬ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻉ‬
‫ﺟﻨﮓ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﭘﯽ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﺍﻳﻦ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﺩﻏﻠﺒﺎﺯ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ‬
‫ﻫﻔﺘﻢ ﺳﺮﺍﻏﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﭼﺮﺍ ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﺑﮑﻨﻪ؟ ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﺍﻳﻨﻪ‬
‫ﮐﻪ‪ ،‬ﭼﻪ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭﻥ ﺩﺍﺭﻩ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﺩ ﮐﺴﯽ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﻏﻮﺍ ﮐﻨﻪ؟«‬
‫»ﭼﻪ ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﯼ ﺩﺍﺭﻩ؟« ﻫﺮﯼ ﺧﺮﻧﺎﺳﯽ ﮐﺸﻴﺪ‪» .‬ﺍﻭﻥ ﺯﻧﮏ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‬
‫ﺍﺣﺘﻤﺎﻻﹰ ﻳﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﻫﻢ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺻﻮﺭﺕ ﺯﻳﺒﺎﻳﺶ ﺍﺯ ﺷﺪﺕ ﺗﻘﻼ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ‬
‫ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺯ ﺷﮑﻞ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪ .‬ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﻟﺐ ﭘﺎﻳﻴﻨﺶ ﺭﺍ ﺟﻮﻳﺪﻥ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮﺍﹰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﻌﻤﺎ‬
‫ﺭﺍ ﺣﻞ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻫﺮﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ‪ .‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺍﻣﺎ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ‬
‫ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻳﮏ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ؟«‬
‫»ﭼﻮﻥ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺍﻭﻧﻮ ﺟﻠﻮ ﺑﻴﺎﺭﻩ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻝ ﻳﻪ ﺗﮑﺨﺎﻝ ﺭﻭ‬
‫ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻭ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﺑﭽﻪ ﻣﻨﻮ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺩﻫﺎﻥ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎﺯ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮﯼ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ‬
‫ﻣﻮﺿﻮﻉ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ ...‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﻭﻧﻮ ﻧﮑﺸﺘﻢ‪ .‬ﺍﻭ ﮔﻔﺖ ﺍﮔﻪ ﻣﻦ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﮑﺸﻢ‪،‬‬
‫ﻭﺭﻣﻴﺘﻞ ﻭ ﺑﻼﺗﺮﻳﮑﺲ ﻫﻢ ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﺸﻦ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪ ،‬ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ‬
‫ﮐﻔﺶ ﻫﺎﻳﺶ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺍﻭﻥ‬
‫ﺑﭽﻪ ﺭﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺪﻡ ﮐﻪ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﻪ‪ ...‬ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﺍﻭﻥ ﺑﭽﻪ ﺭﻭ‬
‫ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻣﻦ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﻪ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺯ ﭼﻨﮕﺎﻝ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪ ،‬ﺗﺮﺟﻴﺢ ﺩﺍﺩﻡ‪...‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﺑﭽﺔ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﻣﺎﻝ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ!« ﺍﻭ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺟﻴﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﮎ ﻭ ﻫﻤﺪﻟﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻧﻔﺮﺕ ﻭ ﺍﻧﺰﺟﺎﺭ‬
‫ﺩﻳﺪ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﺨﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﯽ‪ .‬ﻫﺮ ﻗﺘﻠﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﺩﻳﺰﻧﯽ ﻟﻨﺪ ﭘﺎﺭﻳﺲ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻦ‬
‫ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ! ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺩﻧﻴﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻮﺩﻡ‪،‬‬
‫ﺍﺣﻤﻖ ﺑﻮﺩﻡ‪ ...‬ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﻫﺮﯼ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ‪» ،‬ﺧﻮﺩﺗﻮ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻧﮑﻦ‪ .‬ﻫﻤﺔ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﻫﺎ ﭼﻨﻴﻦ‬
‫ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪«.‬‬
‫»ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ؟« ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻏﻤﮕﻴﻨﯽ ﺯﺩ‪» .‬ﻣﻦ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺗﻮ ﻫﻤﺔ ﺷﻤﺎ ﺭﻭ‬
‫ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻴﻠﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﮔﺮ ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﻫﻢ ﺩﺭ‬
‫ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ ...‬ﺍﻭﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﻢ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‬
‫ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰﻩ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺍﻭﻧﻮ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺩﻧﻴﺎ‬
‫ﺭﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻧﻪ ﮐﺲ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﺗﻮ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺳﺨﺖ ﻣﯽ ﮔﻴﺮﯼ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ ،‬ﺍﮔﻪ‬
‫ﺍﻭﻥ ﺑﭽﺔ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ‪ ،‬ﻣﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﺣﺘﯽ ﺍﮔﻪ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮔﺶ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺗﻪ؟«‬
‫»ﭼﯽ؟« ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺟﻴﻨﯽ ﭼﻨﺎﻥ ﮔﺸﺎﺩ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻫﺎﯼ ﻟﻮﻧﺎ ﺭﺍ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮﯼ ﻟﺒﺶ ﺭﺍ ﮔﺰﻳﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺩﺧﺘﺮﯼ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﻓﺮﻳﺐ ﺩﺍﺩ‪ ...‬ﻟﻴﻨﺪﺍ‪ ...‬ﺩﺧﺘﺮ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‬
‫ﺑﻮﺩ‪ .‬ﺷﻮﺧﻴﻬﺎﯼ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ‪ :‬ﺍﺳﻢ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺭﻭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ "ﻣﺎﺭ"‪ .‬ﺗﻮ ﺍﻵﻥ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻠﻤﺎﺕ‬
‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﻭ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ‪ ،‬ﺍﻳﻦ ﺍﺳﻢ ﻫﻢ ﻳﻪ ﺍﺳﻢ ﻫﻨﺪﻳﻪ‪ ،‬ﻣﻌﻨﯽﺍﺵ ﺭﻭ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ‪«.‬‬
‫»ﻭﻟﯽ‪ ...‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪﺍ‪ ،‬ﻫﺮﯼ! ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺵ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻩ‬
‫ﺑﺎﺷﻪ! ﻭﺍﻭﻭﻭ!«‬
‫ﻫﺮﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻨﺪﻳﺪﻥ ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻣﻨﺰﺟﺮ ﺟﻴﻨﯽ ﺑﺎﺯ ﺩﺍﺷﺖ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻟﺮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﺎ‬
‫ﺷﺨﺺ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺳﮑﺲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺩﺭ ﻣﻌﺪﻩ ﺍﺵ ﺁﺷﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ ﺷﻮﺩ‪،‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺗﺼﻮﺭﺵ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺵ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ‬
‫ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺵ ﺍﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻭ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﺍﻵﻥ ﻓﺎﻣﻴﻠﻢ‪ ...‬ﺧﻮﺏ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻧﻮﻋﯽ‪ .‬ﺍﻭ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮒ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﻨﻪ‪ .‬ﻭ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺑﭽﺔ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﺗﮑﻪ ﺁﺷﻐﺎﻝ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ؟ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺍﻭﻧﻮ ﻧﺪﻳﺪﯼ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫»ﺩﻳﺪﻡ‪ .‬ﺍﻣﺮﻭﺯ‪ .‬ﺩﺭ ﺭﻭﻳﺎﻡ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﯽ ﮐﻤﯽ ﺟﺎ ﺧﻮﺭﺩ‪» .‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﯽ؟«‬
‫»ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻪ‪ .‬ﻭ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺍﺱ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﺗﻮﯼ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﻴﭻ ﺧﻮﺍﺑﯽ‬
‫ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ‪ .‬ﺩﺭ ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻡ ﺗﻮﯼ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ‪،‬‬
‫ﺍﮐﻼﻣﺎﻧﺴﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﻳﺎﺩ ﺑﮕﻴﺮﻡ ـ ﻇﺎﻫﺮﺍﹰ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ‪«.‬‬
‫»ﺍﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ‪ ...‬ﺩﺧﺘﺮﺕ ﺭﻭ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﺑﻌﻴﺪ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻡ ﺑﮑﻨﻪ‪ .‬ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﻴﺪ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﺍﻭ‬
‫ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻪ ﻭ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺫﻳﺖ ﺍﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ «...‬ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻗﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩ ﻭ‬
‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﺍﻭﻥ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺍﺯ ﮐﺮﻭﺷﻴﻮﺱ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﻨﻪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻓﺸﺮﺩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﻫﺮﯼ ﺗﺤﺖ ﻧﻔﺮﻳﻦ‬
‫ﮐﺮﻭﺷﻴﻮﺱ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﯼ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﯼ ﻫﻢ ﺗﻮﯼ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﺩﻳﺪﻡ‪ ،‬ﻭﻟﺪﻣﻮﺭﺕ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻳﻪ ﻧﺴﺨﺔ ﺧﻄﯽ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﻩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﯽ ﺑﺮﺳﻪ‪ .‬ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻣﺘﻮﻗﻔﺶ‬
‫ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺟﺎﯼ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻪ‪ ،‬ﺗﻮ‬
‫ﻣﻨﻮ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮐﺮﺩﯼ‪«.‬‬
‫»ﺍﻭﻩ‪ ...‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﯽ ﻟﺒﺶ ﺭﺍ ﮔﺰﻳﺪ‪.‬‬
‫»ﺧﻮﺩﺗﻮ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻧﮑﻦ‪ .‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﺑﺪﻭﻧﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﻣﺰﺍﺣﻢ ﭼﻴﺰﯼ ﻣﯽ ﺷﯽ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻭ ﺗﻮ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﭘﺪﺭ‬
‫ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﺮﺩﯼ‪ ...‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﻩ‪«.‬‬
‫»ﺩﻟﺖ ﻫﻢ ﻧﺴﻮﺯﻩ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﺗﻮﯼ ﺩﺭﺩﺳﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ‪ .‬ﺍﮔﻪ ﺯﻳﭗ ﺷﻠﻮﺍﺭﻣﻮ ﻣﯽ ﺑﺴﺘﻢ‪،‬‬
‫ﺗﻮﯼ ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﮔﻴﺮ ﻧﻤﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺧﻮﺩﻣﻪ‪«.‬‬
‫»ﻫﺮﯼ‪ ...‬ﺑﺮﺍﻡ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﮐﻴﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ـ ﺑﺎ ﻫﻤﺔ ﺗﻘﺼﻴﺮﺍﺗﺖ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﯼ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺣﻘﻴﻘﺘﺎﹰ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ «،‬ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻭ ﺧﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮﺍﯼ‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺪﺍﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ﺍﺯ ﻣﺎﻫﯽ ﻫﺎﯼ‬
‫ﻃﻼﻳﯽ ﺩﺭﻭﻥ ﺣﻮﺽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻠﭗ ﭼﻠﻮﭖ ﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﮔﻬﮕﺎﻫﯽ ﺍﺯ ﺁﺏ ﺑﻴﺮﻭﻥ‬
‫ﻣﯽ ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻋﺎﻗﺐ ﺟﻴﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺘﯽ‪ ،‬ﻭﻟﯽ ﻻﺍﻗﻞ ﻣﻨﻮ ﻟﻤﺲ ﮐﻦ‪ ،‬ﻫﺮﯼ‪ «،‬ﻭ‬
‫ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﺍﻭ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺯﻭﺝ ﭘﺮﯼ ﺩﺭﻳﺎﻳﯽ ﺑﻴﺮﻭﻥ‪ ،‬ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻧﺪ ـ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺟﺎﻳﯽ ﺧﻠﻮﺕ ﺗﺮ‪،‬‬
‫ﻭ ﭘﺮﺩﺓ ﺣﺒﺎﺏ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﯼ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺁﺯﺍﺩﺵ )ﺩﺳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺵ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻣﺸﻐﻮﻝ‬
‫ﺑﻮﺩ( ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺷﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ ـ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺗﻔﺎﻕ‬
‫ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮﺍﺳﺘﯽ ﭼﻴﺰﯼ ﺩﺭ ﻃﺒﻘﺔ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺯ ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮﯼ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺩﻭﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﻋﻴﻨﮑﺶ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﮐﻒ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﺭﻫﺎ‪ ،‬ﺑﺎﻭﺭﻡ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ‪ ،‬ﺍﯼ ﺑﺮ ﭘﺪﺭﺷﻮﻥ ﻟﻌﻨﺖ‪ «...‬ﺑﺎ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺗﻠﺨﯽ ﭘﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ‬
‫ﺯﻣﻴﻦ ﮐﻮﺑﻴﺪ‪» .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻨﺪ ﻓﻘﻂ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻨﺪ؟؟؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪12‬‬
‫ﺑﺤﺮان‬
‫دارﻛﻮ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺠﺎ ﺑﺮﻳﻢ؟« ﺑﻲﺣﻮﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﭼﻨﮕﺎﻟﺶ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا وق زد‪» :‬دارم ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻫﻤﻴﻦ رو ﺑﻔﻬﻤﻢ‪ ،‬ﻛﻮري؟« دوﺑﺎره ﺣﻮاﺳﺶ را ﺑﻪ‬
‫رادار ﻛﻮﭼﻚ ﻃﻼﻳﻲاش ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪» .‬او دﻳﺮوز اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮده‪ ،‬ﺗﻮي ﻫﻤﻴﻦ رﺳﺘﻮران‪ ،‬اﻳﻨﻮ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‪«.‬‬
‫دارﻛﻮ اﺻﺮار ﻛﺮد‪» :‬وﻟﻲ اﻵن ﻛﺠﺎﺳﺖ؟ ﻣﻦ دارم ﻛﻢﻛﻢ ﺻﺒﺮم رو درﺑﺎرة اﻳﻦ روش‬
‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ از دﺳﺖ ﻣﻲدم‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﭘﺲ ﺑﺮو ﺧﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻣﺠﺒﻮرت‬
‫ﻧﻜﺮده ﺑﻤﻮﻧﻲ‪«،‬‬
‫دارﻛﻮ ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ "ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻦ ﻧﺒﻮد" زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺧﺮﺧﺮ ﻛﺮد‪» :‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﻧﺒﻮده ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬و ردﻳﺎب را روي روﻣﻴﺰي ﺳﻔﻴﺪ و آﺑﻲ‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪» .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬اﻳﻦ ﻛﺎﻣﻼً ﺑﻲﻓﺎﻳﺪه اﺳﺖ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮﺑﻪ ﻛﻪ ﺧﻮدﺗﻢ اﻗﺮار ﻛﺮدي‪«،‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ "ﻳﻚ ﻛﻨﺎﻳﺔ دﻳﮕﻪ ﺑﺰن و اوﻧﻮﻗﺖ ﻣﺠﺒﻮري اﺳﻤﺖ رو از‬
‫دراﻛﻮ ﺑﻪ دراﻛﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪي" ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻪ راه دﻳﮕﻪ ﻣﻮﻧﺪه‪ :‬ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ از ﺑﻘﻴﻪ‬
‫ﺑﭙﺮﺳﻴﻢ اوﻧﻬﺎ رو دﻳﺪﻧﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﻧﻴﻜﻴﺎس‪ ،‬ﺻﺎﺣﺐ رﺳﺘﻮران ﺑﺎ دو ﭘﺮس ﻛﺒﺎب ﺗﺮﻛﻲ ﻣﺨﺼﻮص از راه رﺳﻴﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺎﻳﺪرا ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻧﻴﻚ‪ ،‬ﺑﮕﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬اﺧﻴﺮاً ﺷﻮﻫﺮ ﻣﻨﻮ ﻧﺪﻳﺪي؟«‬
‫»اﻟﺒﺘﻪ ﻋﺰﻳﺰم‪ ،‬او دﻳﺮوز ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﺎﻟﻪزادهاش اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺷﺮوع ﻛﺮد‪» :‬ﺧﺎﻟﻪزاده؟ دادﻟﻲ دور‪...‬؟« اﻣﺎ ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﺗﻜﺎن دﺳﺘﺶ او را‬
‫ﺳﺎﻛﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﻄﻊ دراﻛﻮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻴﻜﻴﺎس درﺑﺎرة ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬
‫"ﺧﺎﻟﻪزاده" ﻫﺮي ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻪ دادﻟﻲ دورﺳﻠﻲ‪ .‬در ﺿﻤﻦ اﻳﻦ ﺑﺮاي او ﺟﺪﻳﺪ و‬
‫ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻤﻮل ﺑﻮد ﻛﻪ زﺑﺎن ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ را ﻣﻲﻓﻬﻤﻴﺪ ـ ﻓﺎﻳﺪرا ﻗﺒﻞ از ﺗﺮك ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ زﺑﺎﻧﻬﺎ‬
‫را روي او ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻴﻜﻴﺎس ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬او ﻳﻚ دﺧﺘﺮﺧﺎﻟﺔ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﮕﻞ داره‪ ،‬ﺧﻮدﺗﻮن ﻛﻪ ﺣﺘﻤﺎً‬
‫ﻣﻲدوﻧﻴﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻛﺮﻳﻮي‪ «.‬اﻛﻨﻮن دراﻛﻮ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر او ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬زﻳﺮا‬
‫دادﻟﻲ دورﺳﻠﻲ )ﻛﻪ ﻳﻜﺒﺎر او را در اﻳﺴﺘﮕﺎه ﻛﻴﻨﮕﺰﻛﺮاس دﻳﺪه ﺑﻮد( ﻗﻄﻌﺎً ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺑﺎﺷﺪ! اﻣﺎ‪ ...‬ﻣﺎﻟﻚ رﺳﺘﻮران ﻓﺎﻳﺪرا را ﭼﻪ ﻧﺎﻣﻴﺪه ﺑﻮد؟ ـ اﺧﻤﻬﺎﻳﺶ را درﻫﻢ‬
‫ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ در ﻣﻮرد ﻗﺴﻤﺖ "ﻛﺮﻳﻮي" ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪﻫﺪ ﻛﻪ ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ‬
‫ﭼﻨﺎن ﻗﺪرﺗﻲ از زﻳﺮ ﻣﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﺎق ﭘﺎي او ﻟﮕﺪ زد ﻛﻪ دارﻛﻮ زﺑﺎﻧﺶ را ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺖ و درﺟﺎ‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدن را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮد‪.‬‬
‫»اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ دﺧﺘﺮﺧﺎﻟﺔ ﺷﻮﻫﺮم رو ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻢ‪ «،‬ﺳﺎﺣﺮة ﺟﻮان در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دراﻛﻮ آن‬
‫ﻃﺮف ﻣﻴﺰ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ از درد ﭘﺮ از اﺷﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺷﻴﺮﻳﻨﻲ ﺑﻪ ﻧﻴﻜﻴﺎس زد‪» .‬وﻟﻲ‬
‫ﻣﻲدوﻧﻲ‪ ،‬ﻧﻴﻚ‪ ،‬ﻣﺸﻜﻞ ﻛﻮﭼﻴﻜﻲ در ﻣﻮرد اون دﺧﺘﺮ ﻫﺴﺖ‪«.‬‬
‫»ﻣﺸﻜﻞ؟« ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﻲ رﺳﺘﻮراندار ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪» .‬ﭼﻪ ﺟﻮر ﻣﺸﻜﻠﻲ؟«‬
‫»آه‪ «،‬ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي اﻓﺴﺮده آه ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬اون دﺧﺘﺮ ﻳﻪ ﺧﺮده‪ ...‬ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻪ‪ .‬او در‬
‫ﺑﺨﺶ ﻣﺤﺼﻮر ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ ﻧﮕﻬﺪاري ﻣﻲﺷﺪ‪ ،‬وﻟﻲ ﻓﺮار ﻛﺮد‪ ...‬در ﺣﻘﻴﻘﺖ‬
‫ﺷﻮﻫﺮ ﻣﻦ ﻛﻤﻜﺶ ﻛﺮده ﻛﻪ ﻓﺮار ﻛﻨﻪ‪ «،‬او دوﺑﺎره ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﻃﺮز ﻧﻤﺎﻳﺸﻲ و ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ‬
‫ﻛﻨﻨﺪهاي آه ﻛﺸﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ دراﻛﻮ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﻮد ﻛﻪ ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ زن‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻨﺪ‪ .‬او زﻳﺒﺎ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮاً ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﻲﺷﺪ ﺑﻪ او اﻋﺘﻤﺎد ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﻫﺮ وﻗﺖ ﻣﻨﺎﻓﻌﺶ اﻗﺘﻀﺎ ﻣﻲﻛﺮد ﺑﻪ راﺣﺘﻲ دروغ ﺑﮕﻮﻳﺪ و ﺧﺪا ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﮔﺮ ﻻزم‬
‫ﻣﻲدﻳﺪ ﭼﻪ ﻛﺎرﻫﺎي دﻳﮕﺮي ﻛﻪ ﻧﻤﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﻛﺎﻟﻴﻦ ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﺮده ﺗﺎ از دﻳﻮاﻧﻪﺧﻮﻧﻪ ﻓﺮار ﻛﻨﻪ؟« ﻧﻴﻜﻴﺎس اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را در ﻫﻢ‬
‫ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﻛﺎﻟﻴﻦ ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮري ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﻋﻘﻠﺶ ﺳﺮ ﺟﺎش ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ‬
‫او‪«...‬‬
‫»آه‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﻄﻊ ﻋﻘﻞ ﻛﺎﻟﻴﻦ ﺳﺮ ﺟﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ زﻳﺎد از ﺣﺪ‪ ...‬وﻟﻲ ﺧﻴﻠﻲ‬
‫اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻴﻪ‪ ،‬ﺑﻌﻀﻲ وﻗﺖﻫﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺿﻌﻴﻒ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺷﻮﻫﺮ ﺑﻴﭽﺎرة ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺪﻳﻬﻴﻪ ﻛﻪ‬
‫ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮاﻫﺶ و اﻟﺘﻤﺎس دﺧﺘﺮﺧﺎﻟﺔ ﻣﺤﺒﻮﺑﺶ ﺑﺮاي ﺧﺮوج از ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن‬
‫رواﻧﻲ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﻨﻪ‪ ...‬و ﻣﻲﺗﺮﺳﻢ اون دﺧﺘﺮ ﺑﻼﻳﻲ ﺳﺮ ﻫﺮي ﺑﻴﺎره‪ ،‬ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮش ﺑﺰﻧﻪ و ﻳﻚ ﻛﺎر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻜﻨﻪ‪ ،‬و‪ ...‬و‪ «...‬ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ از ﮔﻮﻧﺔ ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ‬
‫ﺳﺮﻳﺪ‪ .‬دراﻛﻮ ﭘﻴﺶ ﺧﻮدش اﻋﺘﺮاف ﻛﺮد ﻓﺎﻳﺪرا اﺳﺘﻌﺪاد درﺧﺸﺎﻧﻲ ﺑﺮاي ﺑﺎزﻳﮕﺮي دارد‪.‬‬
‫»ﺑﻪ اﻳﻦ ﻋﻠﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ دارم در ﺑﻪ در دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻣﻲﮔﺮدم‪ ،‬ﻧﻴﻚ‪ ،‬اﮔﻪ ﭼﻴﺰي ﻣﻲدوﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ‪ ،‬ﺗﺎ اﺑﺪ ازت ﻣﻤﻨﻮن ﻣﻲﺷﻢ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ «،‬ﻧﻴﻜﻴﺎس ﭼﺎﻧﻪاش را ﺧﺎراﻧﺪ‪» .‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻧﻤﻲدوﻧﻢ اوﻧﻬﺎ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪،‬‬
‫وﻟﻲ ﺷﺎﻳﺪ ادارة اﺟﺮاي ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻳﻮﻧﺎن ﭼﻴﺰي ﺑﺪوﻧﻪ‪«...‬‬
‫»ادارة اﺟﺮاي ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺟﺎدوﻳﻲ؟«‬
‫ﺻﺎﺣﺐ رﺳﺘﻮران ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬آره‪ ،‬اوﻧﻬﺎ دﻳﺮوز اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ـ ﺧﻮب‪ ،‬در ﺣﻘﻴﻘﺖ‬
‫اﻣﺮوز دمِ ﺻﺒﺢ ـ و ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺷﻮﻫﺮ ﺗﻮ رو ﺑﺎزداﺷﺖ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ رو‬
‫ﻛﺸﺘﻪ‪ ،‬وﻟﻲ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﺑﺎور ﻧﻜﺮدم‪ ،‬ﻛﺎﻟﻴﻦ از اون دﺳﺘﻪ آدﻣﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ‬
‫ﻣﻦ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪم اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ دﻧﺒﺎل ﻳﻪ ﻳﺎروﻳﻲ ﺑﻪ اﺳﻢ دورﺳﻠﻲ ﻣﻲﮔﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺷﺮط ﻣﻲﺑﻨﺪم‬
‫اوﻧﻬﺎ اﺳﻤﻬﺎ رو ﻗﺎﻃﻲ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ رو اﺷﺘﺒﺎﻫﻲ ﺑﺎزداﺷﺖ ﻛﻨﻨﺪ‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺳﭙﺎﺳﮕﺬار ﮔﻔﺖ‪» :‬درﺳﺘﻪ‪ ،‬ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪ ،‬ﻧﻴﻜﻴﺎس‪ ،‬ﺗﻮ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻤﻚ‬
‫ﻛﺮدي‪ «،‬اﻣﺎ دراﻛﻮ دﻳﺪ ﻛﻪ او ﻛﻤﻲ رﻧﮓﭘﺮﻳﺪه ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻚ رﺳﺘﻮران ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﻛﻤﻜﻲ از دﺳﺘﻢ ﺑﺮاوﻣﺪ‪«،‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﭘﺮﺳﺶآﻣﻴﺰ ﺑﻪ دراﻛﻮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﻓﺎﻳﺪرا ﻫﻤﺮاﻫﺶ را‬
‫ﺑﻪ او ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻨﻈﻮر او را ﻓﻬﻤﻴﺪ‪» .‬آه‪ ،‬اﻳﺸﻮن‪ ...‬ﺳﻴﻤﻮس ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺴﺮﺧﺎﻟﺔ‬
‫ﺷﻮﻫﺮم‪ .‬ﭘﺴﺮ اون ﻳﻜﻲ ﺧﺎﻟﺔ ﺷﻮﻫﺮم‪ .‬او در ﻧﺠﺎت ﻛﺎﻟﻴﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﻤﻚ ﻣﻲﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻚ رﺳﺘﻮرن ﮔﻔﺖ‪» :‬آه‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ .‬از ﻣﻼﻗﺎت ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻢ‪ «،‬ﺳﭙﺲ درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﺑﻪ ﻟﺐ داﺷﺖ آﻧﺠﺎ را ﺑﻪ ﻃﺮف آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺗﺮك ﻛﺮد‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻣﺤﻈﻮﻇﻲ ﭘﭻﭘﭻ ﻛﺮد‪» :‬ﭘﺎﺗﺮ ـ ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻘﻴﺐ ـ ﺑﻪ ﺟﺮم ـ ﻗﺘﻞ؟ اﮔﻪ‬
‫درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺎﻟﻴﻪ!«‬
‫ﺳﺎﺣﺮه ﻫﻴﺲﻫﻴﺲ ﻛﺮد‪» :‬ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي وﮔﺮﻧﻪ ﺧﻮدم ﺧﻔﻪات ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ «،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫از از ﺧﺸﻢ ﻣﺸﺘﻌﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫»واي‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪم‪ «،‬دراﻛﻮ ﺷﻜﻠﻜﻲ درآورد‪ ،‬وﻟﻲ ﺷﻜﻠﻜﺶ ﻓﻘﻂ ﺗﻼﺷﻲ ﺑﻮد ﺑﺮاي‬
‫ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮدن اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ او ﺑﺮاﺳﺘﻲ از ﻓﺎﻳﺪرا ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ زﻧﻲ ﻣﻼﻗﺎت‬
‫ﻧﻜﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ زﻳﺒﺎ و ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﺎﺷﺪ و آﻣﺎده ﺑﺮاي ﺿﺮﺑﻪ زدن ﺑﻪ ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﺮأت ﻣﻲداد ﺗﺎ ﺳﺮ راه او ﻗﺮار ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬ﺑﺮاي دراﻛﻮ‪ ،‬او ﺗﺮﻛﻴﺒﻲ از ﻣﻚﮔﻮﻧﮕﺎل‬
‫ﭘﻴﺮ‪ ،‬اون ﮔﺮﻧﺠﺮ ﺧﻮنﻟﺠﻨﻲ و اﻛﺴﻴﻨﺎ‪ ،‬ﭘﺮﻧﺴﺲ ﺟﻨﮕﺠﻮ ﺑﻮد )دراﻛﻮ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﮕﻔﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد وﻟﻲ او ﻳﻜﻲ ﻃﺮﻓﺪاران ﭘﺮ و ﭘﺎ ﻗﺮص اﻛﺴﻴﻨﺎ ﺑﻮد(‪.‬‬
‫او در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺷﻤﻦ ﺑﺰرﮔﺶ را ﭘﺸﺖ ﻣﻴﻠﻪﻫﺎي زﻧﺪان ﻣﻲدﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻃﻌﻨﻪآﻣﻴﺰي‬
‫ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻣﺎ اﻵن ﻗﺼﺪ دارﻳﻢ ﻛﺠﺎ ﺑﺮﻳﻢ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻛﺮﻳﻮي؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺎﻳﺪرا ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ادارة اﺟﺮاي ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻳﻮﻧﺎن‪ ،‬و در‬
‫ﺿﻤﻦ ﺑﺬار روﺷﻨﺖ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ :‬ﻫﺮي ﻛﺎر ﺑﺴﻴﺎر درﺳﺘﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ اون ﺣﺮوﻣﺰادة‬
‫ﻋﻮﺿﻲ رو ﻛﻪ دﺧﺘﺮ ﻣﺎ رو ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﺸﺖ‪«.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي دراﻛﻮ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﺳﺎﻳﻪاي از ﺿﻌﻒ را در ﭼﺸﻤﺎن او دﻳﺪه اﺳﺖ‪،‬‬
‫ردﭘﺎﻳﻲ از درد و اﻧﺪوه‪ ،‬وﻟﻲ اﮔﺮ ﻫﻢ اﻳﻨﻄﻮر ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ او ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ درﺳﺘﻲ ﺑﺒﻴﻨﺪ‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪» .‬آه‪ ...‬درﺳﺘﻪ‪ .‬ﻣﻨﻢ ﺑﻮدم ﻗﺎﺗﻞ ﺑﭽﻪام رو ﻣﻲﻛﺸﺘﻢ‪ ...‬وﻟﻲ از ﺷﺎﻧﺲ ﻛﻮﻓﺘﻲ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﭽﻪدار ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﺷﺪ‪«.‬‬
‫»ﭼﺮا ﻛﻪ ﻧﻪ؟ ﺗﻮ ﺑﻪ زودي ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮت ﻣﻲرﺳﻲ‪ ،‬ﻣﻦ اﻳﻨﻮ ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ ﺑﻲﺻﺒﺮي دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬او ﻋﻘﻴﻤﻪ‪«.‬‬
‫»ﭼﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﻛﻪ او‪...‬؟«‬
‫دراﻛﻮ زﻳﺮ ﻟﺐ و ﻏﺮﻏﺮﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻟﺶ ﻫﻴﭻ ﻧﻈﺮي ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﻛﻪ ﭼﺮا وﻗﺘﻲ ﻣﻦ ﻫﻤﺔ‬
‫ﺗﻼﺷﻢ رو ﻣﻲﻛﻨﻢ او ﺣﺎﻣﻠﻪ ﻧﻤﻲﺷﻪ‪ ،‬ﺑﻌﺪش ﺷﻚ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺑﺸﻢ از ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي ﺿﺪﺑﺎرداري اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ ،‬وﻟﻲ او اﻧﻜﺎر ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺮاي‬
‫آزﻣﺎﻳﺶ رﻓﺘﻴﻢ ﭘﻴﺶ ﭘﺰﺷﻚ و او ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ در ﺑﭽﮕﻲ ﻳﻚ اﻟﺘﻬﺎب ﺗﺨﻤﺪان داﺷﺘﻪ‪،‬‬
‫اﺣﺘﻤﺎﻻً ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻮي ﻳﻚ ﺑﺮﻛﺔ آب ﻳﺦ ﻳﺎ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﭼﻴﺰي ﺑﻮده‪ ،‬و ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺷﺪه دﻳﮕﻪ ﻧﺘﻮﻧﻪ ﺑﭽﻪدار ﺑﺸﻪ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﺧﻮب ﺑﺬار ﺑﺮﻳﻢ ﺳﺮاغ آورورﻫﺎ‪ ،‬ﻣﻮاﻓﻘﻲ؟«‬

‫******‬
‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ در ﺷﺮف وﻗﻮع اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻫﺮي از اﺗﺎﻗﺸﺎن در ﻫﺘﻞ آﺗﻼﻧﺘﻴﺲ ﺧﺎرج ﺷﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ داﺷﺖ ﻣﻲﮔﻔﺖ آن‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎي اﺣﻤﻖ ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﻗﺒﻞ از ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻤﻲ ﺻﺒﺮ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ‬
‫رﺳﻴﺪ ﻛﻪ او ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮود و ﺑﺒﻴﻨﺪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺎي اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻨﺸﻴﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ‬
‫ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺮدد و آﻧﻬﺎ دوﺑﺎره ﻛﺎرﺷﺎن را از ﻫﻤﺎن ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ رﻫﺎ ﻛﺮدهاﻧﺪ اداﻣﻪ‬
‫ﺑﺪﻫﻨﺪ! )ﻋﺎﻗﺒﺖ داﺷﺖ ﺑﺎ او ﻋﺸﻖﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮد‪ (.‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬اﮔﺮ ﻫﺮي در ﭼﻨﺎن‬
‫ﻣﺨﻤﺼﻪاي ﻣﻲاﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮﮔﺮدد و ﻛﺎر را اداﻣﻪ دﻫﺪ ﭼﻪ؟ ﻧﻪ‪ ،‬ﻗﻄﻌﺎً ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺟﺎزة ﭼﻨﻴﻦ اﺗﻔﺎﻗﻲ را ﺑﺪﻫﺪ!‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﻮﺑﺶ را ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪوار از ﭘﻠﻪﻫﺎ ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره آﻧﭽﻪ را ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ آن ﺻﺪاي وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﺪ‪ :‬ﭼﻠﭽﻠﺮاغ ﻏﻮلﭘﻴﻜﺮ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه از ﺻﺪف از ﺳﻘﻒ ﺳﺮﺳﺮا ﻛﻨﺪه ﺷﺪه و ﺳﻮراخ ﺑﺰرﮔﻲ در ﺳﻘﻒ ﺑﻪ ﺟﺎ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮاﺳﺘﻲ وﺳﻂ دوﺋﻞ ﻣﺮﮔﺒﺎري ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﺷﺨﺺ رداﭘﻮش ﻛﻪ ﺑﺎﺷﻠﻘﺸﺎن ﺑﻪ‬
‫اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺮي ﻛﻨﺎر زده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﭼﻮن ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺗﺼﻮر ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎ ﺑﻪ آن اﻧﺪازه اﺣﻤﻖ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﻪ ﻋﻤﺪ ﭼﻬﺮهﻫﺎﻳﺸﺎن‬
‫را آﺷﻜﺎر ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻄﻮر ﻏﺮﻳﺒﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻴﭻ ﻛﺪام از ﭼﻬﺮهﻫﺎ را آﺷﻨﺎ ﻧﻴﺎﻓﺖ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺪام از‬
‫آﻧﻬﺎ در ﻧﺒﺮد ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﺣﻀﻮر ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺟﻴﻨﻲ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻌﺪ از‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﺎران ﻗﺪﻳﻤﻲاش ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻳﺎ ﺳﺮ از آزﻛﺎﺑﺎن درآوردﻧﺪ )و ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﮔﺮوه‬
‫از آﻧﺎن ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﻓﺮار ﺷﺪﻧﺪ( ﺑﻪ اﺳﺘﺨﺪام ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻬﺎي ﺟﺪﻳﺪي ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬از ﻃﺮف‬
‫دﻳﮕﺮ اﻳﻦ از ﺷﺎﻧﺲ ﺧﻮﺑﺸﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي زﺧﻤﺶ را ﺑﻌﺪ از آن اﻓﺘﻀﺎح ﻣﻘﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻲ‬
‫ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﺮﻣﺲ‪ ،‬دوﺑﺎره ﺑﺎ ﺟﺎدو ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻮن ﺑﺪون ﺷﻚ اﮔﺮ ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎ او‬
‫را ﺑﺎ آن زﺧﻢ ﻣﺸﻬﻮر ﻣﻲدﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻲﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ و ﻛﺎر ﭘﻴﭽﻴﺪهﺗﺮ ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻳﻜﻲ از ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎ ﻃﻠﺴﻢ ارﻏﻮاﻧﻲرﻧﮕﻲ را ﺑﻪ ﺳﻮي ﻫﺮي ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ ﭘﺬﻳﺮش‬
‫ﻫﺘﻞ ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮد‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻣﻴﺰ ﺧﻮرد و آﻧﺮا ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻛﺮد و دﻳﮕﺮ ﺳﻨﮕﺮي‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺑﺎﻗﻲ ﻧﮕﺬاﺷﺖ‪ .‬دو ﻧﻔﺮ از ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎي دﻳﮕﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻃﻨﺎب ﭘﻴﭻ ﺑﺪن را ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف او ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ وﻟﻲ ﻫﺮي در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻓﺮﻳﺎد زد اﻛﺴﭙﻴﻠﻴﺎرﻣﻮس! و ﻃﻠﺴﻢ آﻧﻬﺎ‬
‫ﻧﻴﻤﻪﻛﺎره ﻣﺎﻧﺪ و ﭼﻮبدﺳﺖ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ از دﺳﺘﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻬﺎرﻣﻴﻦ ﻣﺮگﺧﻮار ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮﻳﻘﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺧﻮدش را ﺑﺪون ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ )ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ‬
‫ﺑﻪ دﻳﺪ ‪ 360‬درﺟﺔ ﻫﺮي ﻛﺎر ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺑﻮد( و ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً داﺷﺖ ﻫﺮي را ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﻣﻲﻛﺮد‬
‫ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ از ﺣﻘﺔ ﻗﺪﻳﻤﻲ اﻣﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮدش ﻳﻌﻨﻲ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺑﺖ ـ ﺑﻮﮔﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻤﻨﻮن‪ ،‬ﺟﻴﻦ‪ «،‬ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﺨﺘﺼﺮي ﺑﻪ او زد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﺟﻠﻮي راه ﻳﻚ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻛﺎﻫﻨﺪه ﻛﻨﺎر ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻬﺎرﻣﻴﻦ ﻣﺮگﺧﻮار درون ﺳﺮﺳﺮاي ﻫﺘﻞ ﺗﻠﻮﺗﻠﻮ ﻣﻲﺧﻮرد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺷﺒﻴﻪ‬
‫ﺑﺎل ﺧﻔﺎش روي ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺮﭘﺮ ﻣﻲزد‪.‬‬
‫»ﻫﻲ‪ ،‬اون ﺧﻴﻠﻲ زﺷﺖ ﺑﻮد‪ «،‬ﺻﺪاﻳﻲ از ﺳﻤﺖ ﭼﭗ آﻣﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻳﻚ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزة ﻫﺮي ﺑﻮد‪ ،‬از ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ آن ﻃﺮف اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬و دﻳﺪ‬
‫ﻋﺪهاي از اﻓﺮاد ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺳﺮﺷﺎن را از رﺳﺘﻮران ﻫﺘﻞ ﺑﻴﺮون آوردهاﻧﺪ‪ .‬اﻇﻬﺎر ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ از ﻳﻜﻲ از آن ﺳﻴﺮنﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ درون درﮔﺎه اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﻲرﺳﻴﺪ از ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻟﺬت ﻣﻲﺑﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﻜﺮد از آﻧﻬﺎ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا ﺑﻪ ﻫﺮي در ﻣﺒﺎرزه ﻋﻠﻴﻪ ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎ‬
‫ﻛﻤﻚ ﻧﻤﻲﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻮن ﻳﻜﻲ از آن ﻫﻴﻜﻞﻫﺎي رداﭘﻮش ﻣﺜﻞ ﻣﻮﺷﻚ ﻋﺮض ﺳﺮﺳﺮا را ﻃﻲ‬
‫ﻛﺮد و ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮد ﺑﺎ او ﺗﺼﺎدف ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ دوﻻ ﺷﺪ و "ﻣﺮگﺧﻮار‬
‫ﻣﻮﺷﻜﻲ" ﺑﺎ ﻛﻠﻪ ﺑﻪ درون ﮔﻠﺪان ﺑﺰرﮔﻲ ﻛﻪ ﮔﻞ ﻋﺠﻴﺐ و ﻏﺮﻳﺒﻲ درون آن ﻗﺮار داﺷﺖ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺷﻴﺮﺟﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﮔﻴﺎه ﺑﻲدرﻧﮓ ﺑﺎ ﺑﺮﮔﻬﺎﻳﺶ ﺑﺪن او را آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻏﻨﭽﻪﻫﺎﻳﺶ ﻛﻪ‬
‫ﺷﺒﻴﻪ دﻫﺎن ﺑﻮدﻧﺪ ﺷﺮوع ﻛﺮد دﻳﻮاﻧﻪوار ﺗﻤﺎم ﻗﺴﻤﺘﻬﺎي ﻣﻤﻜﻦ ﺑﺪن ﻣﺮگﺧﻮار ﻧﮕﻮنﺑﺨﺖ‬
‫را ﺑﻮﺳﻴﺪن‪.‬‬
‫ﻳﻜﻲ از آن ﺳﻴﺮنﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﺪﻳﻬﻲ ﺑﻮد او ﻣﺮگﺧﻮار را ﺑﻪ ﻳﻚ آدم‬
‫ﻣﻮﺷﻜﻲ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻛﺎرت ﻣﺤﺸﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺴﺮ!«‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل ﻫﺮي ﭼﻴﺰﻫﺎي ﻣﻬﻤﺘﺮي داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﺪ‪ :‬ﻳﻜﻲ از دو‬
‫ﻣﺮگﺧﻮار ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﻃﻠﺴﻢ اﻧﻔﺠﺎري دﻳﮕﺮي ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬ﻫﺮي ﺟﺎﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮد‪،‬‬
‫وﻟﻲ اﻳﻦ ﺑﺎر‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﺰ ﭘﺬﻳﺮش ﺗﻜﻪ ﺗﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺟﻠﻮ راه ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي آن را ﺑﺎزﻧﮕﺮداﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﺎ آن ﺑﺮﺧﻮرد ﻧﻜﺮد‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎً ﺑﻪ ﻃﺮف دﻳﻮار ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺷﻴﺸﻪاي ﻫﺘﻞ رﻓﺖ ﻛﻪ آن ﻃﺮﻓﺶ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻣﮕﺮ‬
‫درﻳﺎ‪...‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ وﺣﺸﺘﻨﺎك‪ ،‬ﭘﻨﺠﺮة ﺷﻴﺸﻪاي ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪ ،‬و آب ﻫﻤﭽﻮن ﻣﻮﺟﻲ وﻳﺮاﻧﮕﺮ ﺑﻪ‬
‫درون ﻫﺎل ﻳﻮرش آورد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ از ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻫﺎل ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ و ﻓﺮﻳﺎد ﺷﻨﻴﺪ ـ ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ ﻣﺮدﻣﻲ ﻛﻪ از‬
‫رﺳﺘﻮران ﻣﺸﻐﻮل ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺑﻮدﻧﺪ و اﻓﺮادي ﻛﻪ در راه ﭘﻠﻪﻫﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ـ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺣﺘﻲ‬
‫ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎ ﻫﻢ ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫آﻧﭽﻪ ﻛﻪ او داﻧﺴﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺗﻤﭙﻮس ﮔﻼﺳﻴﺘﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻳﻚ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻌﺪ از‬
‫ﺷﻜﺴﺘﻦ ﭘﻨﺠﺮه از دﻫﺎن ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻣﻮج وﺣﺸﺘﻨﺎك در وﺳﻂ ﺳﺮﺳﺮا ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪ‪،‬‬
‫اﻳﺴﺖ زﻣﺎن‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺟﻬﺎي "ﺳﻨﮓ ﺷﺪه" و ﺳﺎردﻳﻨﻬﺎ‪ ،‬ﻣﺎﻫﻲﻫﺎي ﭘﻬﻦ‪ ،‬ﻣﺎرﻣﺎﻫﻲﻫﺎ و‬
‫ﺳﺘﺎرهﻫﺎي درﻳﺎﻳﻲ درون آن ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫آب ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﻣﺎﻫﻲﻫﺎي درون آن ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻟﻔﻈﻲ ﻳﺦ ﻧﺰده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ در زﻣﺎن ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺗﺎ اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﻓﻘﻂ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ زﻣﺎن را ﺑﺮاي اﻓﺮاد‬
‫دﻳﮕﺮ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ اﻛﻨﻮن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺷﺨﺺ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻋﻤﻼً ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را در‬
‫زﻣﺎن ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﻃﺒﻴﻌﺖ را‪...‬‬
‫ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺛﺎﻧﻴﻪاي ﻗﺒﻞ ﺟﻴﻎ ﻣﻲﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬اﻛﻨﻮن ﺑﺎ ﺗﺮس ﻧﻔﺲﻧﻔﺲ ﻣﻲزد‪.‬‬
‫ﻳﻜﻲ از آن ﺳﻴﺮنﻫﺎي ﺳﺒﺰهرو ﺑﺎ ﺧﻮﺷﻲ ﻫﻮرا ﻛﺸﻴﺪ و ﻫﻠﻬﻠﻪ ﻛﺮد‪» :‬اﻳﻨﻪ‪ ،‬ﭘﺴﺮ‬
‫ﺑﺎﺷﻜﻮه ﺧﻮدﻣﻮن!« و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﻴﻨﻲ از ﺗﻪ دل آرزو ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ايﻛﺎش ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺧﺮﻣﺎﻳﻲ او را دور ﮔﺮدﻧﺶ ﺑﭙﻴﭽﺪ و ﺧﻔﻪاش ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫دو ﻣﺮگﺧﻮاري ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻗﺎدر ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزه ﺑﻮدﻧﺪ از اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺮاس و ﺣﻴﺮتزدﮔﻲ‬
‫ﻧﻬﺎﻳﺖ اﺳﺘﻔﺎده را ﺑﺮدﻧﺪ و ﺑﺪﻧﻬﺎي درب و داﻏﺎن رﻓﻘﺎﻳﺸﺎن را ﺟﻤﻊ ﻛﺮدﻧﺪ و ﻫﺮي ﻳﻚ‬
‫ﻫﺰارم ﺛﺎﻧﻴﻪ دﻳﺮ ﺟﻨﺒﻴﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﭘﺘﺮﻳﻔﻴﻜﻮس ﺗﻮﺗﺎﻟﻮس ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮرد‪ ،‬زﻳﺮا آﻧﻬﺎ ﺑﻪ‬
‫ﭘﻮرﺗﻴﻜﻲاي ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را از آﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﻣﻲﺑﺮد ﭼﻨﮓ زده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد »ﻛﺜﺎﻓﺖ‪ «،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ دﻫﺎن ﺑﺎز از ﺗﻌﺠﺐ و ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ آﺑﻲ ﻛﻪ در وﺳﻂ ﻫﻮا ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪه و‬
‫ﻣﻲﻛﻮﺷﻴﺪ ﺑﺎ ﻓﺸﺎر ﺑﻪ درون ﻫﺎل ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﻮد‪ ،‬ﺧﻴﺮه ﺷﺪهاﻧﺪ‪» .‬آه‪ ،‬آره‪ «،‬او ﭼﻮب دﺳﺘﺶ‬
‫را ﺗﻜﺎﻧﻲ داد و ﭘﻨﺠﺮة ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺗﺮﻣﻴﻢ ﺷﺪ و درﻳﺎي ﺑﻴﺮون را‬
‫از آب ﻛﻤﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ داﺧﻞ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وارد ﺷﻮد‪ ،‬ﺟﺪا ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ دوﻣﻴﻦ ﺗﻜﺎن‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﻮج "ﻳﺦ زده" ﺗﺒﺨﻴﺮ ﺷﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻫﻴﻬﺎي درون آن روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺎس آﺷﭙﺰي‬
‫ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از درون رﺳﺘﻮران ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻳﺼﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻢ‬
‫ﻣﻲﻣﺎﻟﻴﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎﻫﻲﻫﺎي روي زﻣﻴﻦ ﺑﺮود‪.‬‬
‫ﺛﺎﻧﻴﻪاي ﺑﻌﺪ راﺣﺘﻲ و آراﻣﺶ ﺧﻴﺎل در ﺳﺮﺳﺮا ﺟﻮاﻧﻪ زد‪ ،‬ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻲﻫﺎ ﻛﻒ ﻣﻲزدﻧﺪ‬
‫و ﻫﻮرا ﻣﻲﻛﺸﻴﺪﻧﺪ و آﻓﺮﻳﻦ ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ‪ .‬ﭘﺬﻳﺮﺷﮕﺮ ﻫﺘﻞ ﻛﻪ از ﭘﺸﺖ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺷﺎﻫﺪ ﺗﻤﺎم ﻣﺎﺟﺮا ﺑﻮد‪ ،‬اﻛﻨﻮن ﺟﻠﻮ آﻣﺪه ﺑﻮد و ﭼﻨﺎن دﻳﻮاﻧﻪوار دﺳﺖ ﻫﺮي را ﺗﻜﺎن‬
‫ﻣﻲداد ﻛﻪ ﻫﺮي ﮔﻤﺎن ﻛﺮد دﺳﺘﺶ در ﺣﺎل ﻛﻨﺪه ﺷﺪن اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻳﻜﻲ از ﺳﻴﺮنﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﻗﺪم ﺑﺮﻣﻲداﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺷﻴﺮﻳﻦ و ﻣﻠﻴﺤﻲ‬
‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻓﻮقاﻟﻌﺎده ﺑﻮدي‪«،‬‬
‫ﺳﻴﺮن دﻳﮕﺮ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪» :‬دﻗﻴﻘﺎً ﺑﻪ ﻫﻤﻮن اﻧﺪازه ﻛﻪ در ﭼﻴﺰﻫﺎي دﻳﮕﻪ ﻫﻢ‬
‫ﻓﻮقاﻟﻌﺎدهاي‪«،‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ «،‬ﺳﻮﻣﻲ ﻫﻢ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪ ،‬و دﺳﺘﺶ را دور ﻛﻤﺮ ﻫﺮي ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮد‪» .‬و ﻣﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎل‬
‫ﻣﻲﺷﻴﻢ ﻛﻪ دوﺑﺎره ﺑﺎ ﺗﻮ اون ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻴﻢ‪«...‬‬
‫اﻳﻦ ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ آﺧﺮﻳﻦ ﺗﺮﻛﺶ ﺑﻮد و او ﻣﺎﻧﻨﺪ آﺗﺸﻔﺸﺎن ﺳﻬﻤﮕﻴﻨﻲ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ و‬
‫ﻫﻮار ﻛﺸﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮا ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎً ﺗﻮي ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﻤﻲﮔﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﻴﺪ ﺑﺪون اﺣﺴﺎس ﺑﺎﻫﺎش‬
‫ﺣﺎل ﻛﻨﻴﺪ؟؟؟«‬
‫»ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ؟« ﻳﻜﻲ از ﺳﻴﺮنﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻴﻨﻲ اﺧﻢ ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻨﻈﻮرت از اﻳﻦ ﺣﺮف ﭼﻲ‬
‫ﺑﻮد؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ وﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﺮا‪ ،‬ﻣﮕﻪ دﻓﻌﺔ آﺧﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر رو ﺑﺎﻫﺎش ﻧﻜﺮدﻳﺪ؟« ﺣﺘﻲ‬
‫ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ دم ﺑﻪ دم ﻗﺮﻣﺰﺗﺮ ﻣﻲﺷﺪ ﻧﮕﺎه ﻧﻜﺮد‪ ،‬آﮔﺎه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻚ ﺗﻚ‬
‫"ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻲ"ﻫﺎي ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎ اﻛﻨﻮن ﺑﺎ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮي آﻧﻬﺎ ﮔﻮش‬
‫ﻣﻲدﻫﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﭼﻲ؟« ﺑﻠﻨﺪﻗﺪﺗﺮﻳﻦ ﺳﻴﺮن ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﻠﻚ زد‪» .‬ﻫﻤﺔ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻣﺎ ﻛﺮدﻳﻢ آواز ﺧﻮﻧﺪن‬
‫ﺑﻮد‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﺷﺮوع ﻛﺮد‪» :‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»آواز "ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﻠﻮان ﻣﺴﺖ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ" رو ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮي ﺧﻮﻧﺪﻳﻢ؟ ﺑﻠﻪ‪ .‬اﻳﻦ‬
‫دﻗﻴﻘﺎً ﻫﻤﻮن ﻛﺎرﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻛﺮدﻳﻢ‪ ،‬و اﮔﻪ ﺑﺨﻮام اﺿﺎﻓﻪ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺗﻮ ﺻﺪاي ﺑﻢ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺤﺸﺮي‬
‫داري‪«.‬‬
‫ﻫﺮي دﻫﺎﻧﺶ از ﺣﻴﺮت ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ او ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن‬
‫اﻧﺪازه ﻣﺒﻬﻮت ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن دﻫﺎن ﻫﺮي ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﭘﻬﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻦ اون ﻛﺎرو‬
‫ﻧﻜﺮدم! ﻣﻦ اوﻧﻜﺎرو ﻧﻜﺮدم‪ ،‬ﺟﻴﻦ!« او دﺧﺘﺮ ﻣﺒﻬﻮت را ﮔﺮﻓﺖ و او را در آﻏﻮش ﻓﺸﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺟﻠﻮ ﺧﻮدش را ﺑﮕﻴﺮد ﺗﺎ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﺴﺨﺔ ﺟﺪﻳﺪي از‬
‫رﻗﺺ "اون ﺧﻼص ﺷﺪ" ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه آواز "او ﺑﺎ اوﻧﺎ ﺣﺎل ﻧﻜﺮده"‪ ،‬ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﺑﺮاي ﻫﺮ‬
‫دوي آﻧﻬﺎ آﺳﻮدﮔﻲ ﺧﻴﺎل را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ از اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﻴﻨﺪا )ﻛﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻳﻦ‪ ،‬ﺗﺼﺎدﻓﺎً دﺧﺘﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ ﺑﻮد( و ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻮده‪ ،‬دﻟﺨﻮر‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ از اﻳﻨﻜﻪ ﻻاﻗﻞ اﻳﻦ ﺳﻪ ﺗﺎ زن ﻣﺨﻤﻠﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺷﻠﻮار‬
‫ﻫﺮي راه ﻳﺎﺑﻨﺪ‪ ،‬ﺧﻴﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻮاﻧﺘﺮﻳﻦ ﺳﻴﺮن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺄﺳﻔﻪ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﺗﻮﻧﺴﺘﻨﺪ اون دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻮﻧﺪه رو‬
‫ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﻮن ﺑﺒﺮﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻞ آﻓﺮودﻳﺘﺔ ﺑﻴﭽﺎره ﺷﺮﻳﻜﺶ رو از دﺳﺖ داد‪«.‬‬
‫ﺑﻌﻀﻲ از ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻲﻫﺎ ﻗﻬﻘﻪ زدﻧﺪ و از ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﮔﻴﺎه ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ اﻛﻨﻮن‬
‫ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻗﻬﺮ ﻛﺮده اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﺧﻮاب ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺸﺎن ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻪ ﺻﺒﺢ‬
‫ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﻳﻚ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺧﻮاﺑﻴﺪن ﻛﺎر دﻳﮕﺮي اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ زﻳﺮ ﻣﻼﻓﻪ ﻣﻲﺧﺰﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻲدوﻧﻲ ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﭼﻲ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎ ﭼﻠﭽﺮاغ رو ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻛﻨﻨﺪ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»اوﻧﻬﺎ دﻧﺒﺎل اﻳﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪ «.‬ﻫﺮي ﭼﻴﺰي را از زﻳﺮ ﭘﻴﺮاﻫﻨﺶ ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﺷﺮط‬
‫ﻣﻲﺑﻨﺪم اﻳﻦ ﺗﻮي ﺳﻘﻒ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎﻻي ﭼﻠﭽﺮاغ‪ .‬وﻟﻲ اﻳﻨﻜﻪ اوﻧﻬﺎ از ﻛﺠﺎ اﻳﻨﻮ‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﺗﻮي ﺳﻘﻒ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻧﻈﺮي ﻧﺪارم‪ .‬ﻣﻦ اﻳﻨﻮ از‬
‫ﻳﻜﻲ از اون ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎ ﻛﺶ رﻓﺘﻢ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺑﺮﮔﺮده ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﻧﺸﻪ‪ «.‬ﻫﺮي ﺑﺎ رﺿﺎﻳﺖ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و اداﻣﻪ داد‪» :‬ﺻﻮرت وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺗﺼﻮر ﻛﻦ‬
‫وﻗﺘﻲ اﻳﻨﻮ ﺑﻔﻬﻤﻪ!«‬
‫»وﻟﻲ‪ ...‬اﻳﻦ ﭼﻴﻪ؟« ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲ ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﻛﻬﻨﻪاي ﻛﻪ در دﺳﺘﺎن‬
‫ﻫﺮي ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد‪» .‬اﻳﻦ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﻫﻤﻮن ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ درﺑﺎرة‪...‬؟«‬
‫»ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻮن ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﻫﺮي ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪ ،‬ﻛﺎﻏﺬ ﭘﻮﺳﺘﻲ را روي ﺗﺨﺖ ﻏﻠﺘﺎﻧﺪ و ﺑﺎز ﻛﺮد‪.‬‬
‫روي ﻛﺎﻏﺬ ﭼﻴﺰي ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰ روي ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺧﻢ ﺷﺪ و ﭘﺲ از‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺠﻴﺒﻪ‪ ،‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﺨﻮﻧﻤﺶ‪ ،‬وﻟﻲ آﺧﺮش ﺑﺎ ﺣﺮوف ﻳﻮﻧﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎن‬
‫ﻧﻮﺷﺘﻪ‪:‬‬

‫و آﻧﮕﺎه ﺗﻮ از ﻣﺎﺋﺪة ﺑﻬﺸﺘﻲ ﺗﻨﺎول ﻣﻲﻛﻨﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ را ﺟﺎوداﻧﻪ ﺧﻮاﻫﺪ‬
‫ﻛﺮد‪«،‬‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً اﻳﻦ ﻫﻤﻮن ﻧﺴﺨﺔ ﺧﻄﻴﻪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲﺧﻮاد ﺑﺪﺳﺖ‬
‫ﺑﻴﺎره‪ ،‬وﻟﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺠﻴﺒﻪ ﻛﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ﻃﻠﺴﻢ زﺑﺎﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﺨﻮﻧﻤﺶ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮاً زﺑﺎﻧﺶ‬
‫ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ اﮔﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺘﻮﻧﻪ از اﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺳﺮ در‬
‫ﺑﻴﺎره‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬واي ﺧﺪا‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬اﮔﻪ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ اﻳﻨﻮ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎره‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ‬
‫ﻓﻨﺎﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺑﺸﻪ!«‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﺸﻜﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬و ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻴﻢ ﻛﻪ او ﻫﺮﮔﺰ اﻳﻨﻮ ﺑﺪﺳﺖ‬
‫ﻧﻤﻴﺎره‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻛﺮد‪» :‬ﻧﺎﺑﻮدش ﻣﻲﻛﻨﻲ؟«‬

‫»دﻗﻴﻘﺎً‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﻛﺎﻏﺬ ﭘﻮﺳﺘﻲ را در ﻫﻮا ﺷﻨﺎور ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ اﻳﻨﺴﻨﺪﻳﻮ!‬
‫در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪاي ﻛﻪ ﻧﺴﺨﺔ ﺧﻄﻲ ﺑﻪ ﻛﭙﻪاي از ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ و روي ﻓﺮش‬
‫ﺧﺰهاي اﺗﺎق ﻓﺮو رﻳﺨﺖ‪ ،‬آرزوي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاي ﺟﺎوداﻧﻪ ﺷﺪن ﺑﺮ ﺑﺎد رﻓﺖ‪.‬‬

‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﺷﻤﻊﻫﺎ را ﺧﺎﻣﻮش ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺧﻤﻴﺎزه ﻣﻲﻛﺸﻴﺪ‬
‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﻨﻮز ﻳﻪ ﭼﻴﺰه ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪم‪«.‬‬
‫ﻫﺮي در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﻛﻪ روي ﺗﺨﺖﺧﻮاب ﺻﺪﻓﻲ ﺑﺰرگ‪ ،‬در ﻛﻨﺎر او دراز ﻣﻲﻛﺸﻴﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﺮﻣﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻲ رو؟«‬
‫»ﺧﻴﻠﻲ از ﻣﺮدم اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﻫﻴﭻ ﻛﺎري ﻧﻜﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ و ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﺮدﻧﺪ‪،‬‬
‫ﭼﺮا؟«‬
‫»اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻫﻤﺸﻮن از اون ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ ﻣﺘﻌﺎدل ﺑﻮدﻧﺪ؛ اوﻧﻬﺎ از ﺟﻨﮕﻴﺪن‬
‫ﻣﺘﻨﻔﺮﻧﺪ‪«.‬‬
‫»از ﺟﻨﮕﻴﺪن ﻣﺘﻨﻔﺮﻧﺪ؟«‬
‫»آره‪ «،‬ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را دور او اﻧﺪاﺧﺖ و ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺎ ﻟﺬت در ﻣﻮﻫﺎي ﺟﻴﻨﻲ ﻓﺮو‬
‫ﻛﺮد‪» .‬ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﻼﻳﻤﻨﺪ‪ ...‬ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ‪ ،‬و ﻋﻼﻗﻪاي ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻴﺪن‬
‫ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ ﺧﻮدش ﻛﻤﻲ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اﺳﺖ‪ ،‬ﺗﻮي دﻧﻴﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﭘﺮ از ﺟﻨﺎﻳﺘﻜﺎره ﻣﻼﻳﻤﺖ‬
‫ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ ﻳﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲﺷﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﭼﻨﺪﺗﺎﻳﻲ ﻧﺨﺎﻟﻪ رو در‬
‫ﻫﻤﺔ ﻣﻠﺖﻫﺎ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻌﻀﻲ ﺟﺎﻫﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﻀﻲ ﺟﺎﻫﺎ ﻛﻤﺘﺮ‪ ،‬وﻟﻲ اﻳﻨﺠﺎ اﻳﻨﻬﺎ ﺗﻌﺪادﺷﻮن‬
‫ﻛﻤﺘﺮه و ﻳﺎﻏﻲ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲﺷﻦ و آورورﻫﺎ و اﻋﻀﺎي ﺳﺎزﻣﺎن ﻛﺎرﺷﻮن رو ﻣﻲﺳﺎزن‪ .‬آه‪،‬‬
‫آﺳﺎﻳﺶ ﺧﻴﻠﻲ‪ ...‬ﺷﻴﺮﻳﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬اون ﺳﻴﺮنﻫﺎ ﭼﻲ؟ اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻛﻤﻚ ﻧﻜﺮدﻧﺪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻛﺎري ازﺷﻮن ﺑﺮﻧﻤﻲاوﻣﺪ‪ .‬ﺳﻴﺮنﻫﺎ ﻣﺜﻞ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺟﺎدو ﻛﺮدن‬
‫ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﻨﺪ ﺗﻮ رو ﺑﺎ ﺻﺪاﺷﻮن اﻓﺴﻮن ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬وﻟﻲ اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎرﻳﻪ ﻛﻪ ﻗﺎدر ﺑﻪ‬
‫اﻧﺠﺎﻣﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ رﺿﺎﻳﺘﻤﻨﺪي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻧﺪ ﺗﻮ رو اﻓﺴﻮن‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪«،‬‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮم ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻛﻨﻢ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬اﻵن ﺗﻮ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮت ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ ـ ﺑﺎ ﻣﻦ؟«‬
‫»ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﺣﻖ درﺳﺖ ﻣﻲﮔﻲ‪ ...‬وﻟﻲ اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ‪ ...‬ﺧﺎرقاﻟﻌﺎده اﺳﺖ‪،‬‬
‫ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﻧﻪ‪ ...‬اﺻﻼً ﻫﻢ ﺧﺎرقاﻟﻌﺎده ﻧﻴﺴﺖ‪ «،‬و در آﻏﻮش ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮاب‬
‫رﻓﺖ‪.‬‬

‫*****‬

‫ﺻﺒﺢ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻧﺪ درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻴﭙﻮﺑﺎس ﺗﻮﻧﻠﺶ را از درﮔﺎه ﻫﺘﻞ ﺟﻤﻊ‬
‫ﻛﻨﺪ ﺑﻪ آن ﺑﺮﺳﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﺻﺒﺮ ﻛﻦ!« و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎي او ﻣﻲدوﻳﺪ وارد ﺗﻮﻧﻞ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً دوﺑﺎره دﻳﺮ ﻛﺮدي‪ ،‬ﻧﻮﻳﻞ؟« ﻣِﮕﺎرا در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ از ﺗﻮﻧﻞ ﺑﻪ درون اﺗﻮﺑﻮس‬
‫ﭘﺎ ﻣﻲﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي زد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ زﻧﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً‪ ،‬وﻟﻲ ﻧﻪ ﻛﺎﻣﻼً‪ .‬ﺻﺒﺢ ﺑﻪ ﺧﻴﺮ‪ ،‬ﻣِﮓ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫راﻫﻨﻤﺎ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺷﻴﺮﻳﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﻨﻴﺪم ﻛﻪ ﺗﻮ ﻳﻪ ﻗﻬﺮﻣﺎن واﻗﻌﻲ ﺑﻮدي و دﻳﺸﺐ ﻫﺘﻞ‬
‫رو ﻧﺠﺎت دادي‪«،‬‬
‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻧﺠﺎﺗﺸﻮن ﻣﻲدادم‪ ،‬ﭼﻮن اوﻧﻘﺪر اﺣﻤﻘﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﺘﻠﻲ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺷﻴﺸﻪﻫﺎش ﺷﻜﺴﺘﻨﻴﻪ‪ ،‬ﺷﻴﺸﻪﻫﺎي ﺿﺪﺿﺮﺑﻪ و ﻧﺸﻜﻦ در ﻫﻤﭽﻴﻦ ﺟﺎﻳﻲ از‬
‫ﻫﺮﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪاي ﻣﻬﻤﺘﺮه‪ ،‬در ﺿﻤﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺿﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻪ‪«،‬‬
‫»ﻣﻦ ﺷﻨﻴﺪم ﻛﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻫﺘﻞ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺮج ﻛﺮده‪ .‬ﻣﻌﻤﺎرﻫﺎ ﺷﻴﺸﻪﻫﺎﻳﻲ ﺑﻬﺶ ﻓﺮوﺧﺘﻨﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﻮل ﻣﻌﺮوف ﻧﺸﻜﻨﻪ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ اون واﻗﻌﺎً ﺑﻪ دردﺳﺮ‬
‫اﻓﺘﺎده‪ ،‬و ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻴﺸﻪﻫﺎ رو ﺑﺎ ﺷﻴﺸﻪﻫﺎي اﻣﻦ و ﻧﺸﻜﻦ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻛﻨﻪ‪ .‬آه‪ ،‬ﻧﻮﻳﻞ‪ ،‬اﮔﻪ ﺗﻮ‬
‫اوﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮدي‪ ...‬ﺗﻮ واﻗﻌﺎً ﺧﻴﻠﻲ ﺷﺠﺎﻋﻲ!« ﻣﮕﺎرا اﻳﻦ را ﮔﻔﺖ‪ ،‬و ﻣﮋهﻫﺎي ﺿﺨﻴﻢ و‬
‫ﺳﻴﺎﻫﺶ را ﭼﻨﺎن ﺳﺮﻳﻊ ﺑﺮ ﻫﻢ زد ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺤﻮي ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‬
‫وﻗﺘﻲ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺳﺮش ﮔﻴﺞ ﻣﻲرود‪ .‬ﻫﺮي از ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ او از اﻳﻦ رﻓﺘﺎر ﻋﺸﻮهﮔﺮاﻧﻪ و از اﻳﻦ ﻻس زدن ﻣﮕﺎرا دﻟﺨﻮر‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬وﻟﻲ اﻳﻦ ﺑﺎر ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از ﺣﺴﺎدت روي ﭼﻬﺮة ﺑﺸﺎش ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ‬
‫ﻧﻤﻲﺧﻮرد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﺮﻳﺒﻲ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬اﻳﻨﺒﺎر ﻫﻴﭻ اﺣﺴﺎس ﺣﺴﺎدﺗﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻫﻨﻮز دوﺳﺘﺶ دارد و ﮔﻔﺘﮕﻮﻳﻲ ﻛﻪ در ﺗﺨﺖﺧﻮاب ﺻﺪﻓﻲ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ او را اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از اﺣﺴﺎس اﻣﻨﻴﺖ و رﺿﺎﻳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از آن‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺣﺴﺎدت‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ و ﺑﻴﻬﻮده ﻣﻲﻧﻤﻮد‪ .‬اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﻳﺎ ﺑﺎ‬
‫ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﻻس زده ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎ ﭼﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ آواز "ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﻠﻮان ﻣﺴﺖ ﭼﻴﻜﺎر‬
‫ﻛﻨﻴﻢ" را ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد؛ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ اﻫﻤﻴﺖ داﺷﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻋﺎﺷﻖ او ﺑﻮد و ﻧﻪ‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺲ دﻳﮕﺮ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻟﻲﺷﺎن رﺳﻴﺪﻧﺪ ﻫﺮي ﻧﺰدﻳﻚ ﮔﺮدن ﺟﻴﻨﻲ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬اﻣﺮوز‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺷﺪي‪ ،‬ﺧﺎﻧﻤﻲ‪«،‬‬
‫»ﺟﺪي ﻣﻲﮔﻲ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺤﺠﻮﺑﺎﻧﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ او زد ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻫﺮي ﺑﺨﻮاﻫﺪ او‬
‫را ﺑﺒﻮﺳﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﻧﻔﺲ ﺑﻜﺸﺪ‪ .‬در ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬او ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ ﺧﻮدش را ﻛﻨﺘﺮل ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﻴﻨﻲ را در‬
‫ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ او ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪاش ﺗﻜﻴﻪ ﻣﻲداد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﻮﺳﻴﺪن ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺑﺴﻨﺪه‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ راﻫﻨﻤﺎي ﻋﺒﻮس و اﺧﻤﻮي اﺗﻮﺑﻮس‪ ،‬ﻫﻴﭙﻮﺑﺎس ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﺰﻳﺮة دﻟﻮس ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫*****‬
‫ﺣﺪود ﺳﺎﻋﺖ ده ﺑﻮد ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ دﻟﻮس رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺴﺎﻓﺮاﻧﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫ﭘﻴﺎده ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻴﭙﻮﺑﺎس ﻣﺴﻴﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺷﻤﺎل اداﻣﻪ داد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﺰﻳﺮة ﭘﺎروس‬
‫ﺑﺮود‪.‬‬
‫دﻟﻮس ﺟﺰﻳﺮة ﻛﻮﭼﻚ دﻟﮕﻴﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﻣﻄﻠﻘﺎً ﻫﻴﭻ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻲ در آن وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﺤﻞ ﺗﻔﻜﺮ ﻣﻌﻤﻮل و ﻣﺤﺒﻮﺑﻲ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﻲآﻣﺪ‪.‬‬
‫اﮔﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ آراﻣﺶ ﻧﻴﺎز داﺷﺖ‪ ،‬دﻟﻮس ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬زﻳﺒﺎﺳﺖ‪ «،‬ﺑﻪ درﻳﺎ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻧﻮار ﺗﺎﺑﻨﺎك ﺧﻮرﺷﻴﺪ‬
‫ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﻲ ﺑﺮ روي اﻣﻮاج ﻧﻴﻠﮕﻮن آن ﻣﻲرﻗﺼﻴﺪ و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺟﻠﻮهاي از ﺗﺎﺑﺶ ﻫﺰاران‬
‫ﻳﺎﻗﻮت درﺧﺸﺎن ﻣﻲداد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻫﻤﻴﻨﻄﻮره‪ «،‬ﻫﺮي ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪ ،‬و دﺳﺘﺎﻧﺶ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﺳﺎﻳﺒﺎن ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫ﻗﺮار داد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي ﻛﺠﻜﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻜﺮش رو ﺑﻜﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﻋﻴﻨﻚ آﻓﺘﺎﺑﻲ ﻧﺪارم‪ ،‬ﺗﻮ در‬
‫اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﻮل ﻋﻴﻨﻚ و ﻛﻼه آﻓﺘﺎﺑﻲ و ﻛﺮم ﺿﺪ آﻓﺘﺎب دادي‪ ،‬ﭘﻮﺳﺘﻢ رو ﺑﺒﻴﻦ‪ ،‬در‬
‫راه دﻟﻔﻲ ﻗﺮﻣﺰ و زﺧﻢ ﺷﺪه‪ «.‬او ﺑﺎزوي ﺑﺮﻫﻨﻪاش را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﻫﺮي ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺮاﺳﺘﻲ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﻗﺮﻣﺰﺗﺮ از ﺣﺪ ﻣﻌﻤﻮل ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬در زﻳﺮ آب ﻣﺘﻮﺟﻪ آن ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ‬
‫اﻛﻨﻮن‪ ،‬در ﻧﻮر درﺧﺸﺎن آﻓﺘﺎب ﺑﻪ وﺿﻮح ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮت اﮔﻪ ﺑﺒﻮﺳﻤﺶ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻲﺷﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺑﺪﺟﻨﺴﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﻌﻨﻲاش اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﻮﺳﻪﻫﺎي زﻳﺎدي اﺣﺘﻴﺎج ﺧﻮاﻫﺪ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎزوﻫﺎم‪ ،‬ﮔﺮدﻧﻢ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﻢ‪ ،‬ﭘﺎﻫﺎم‪ ...‬ﻫﻤﺸﻮن آﻓﺘﺎبﺳﻮﺧﺘﻪ ﺷﺪهاﻧﺪ‪«،‬‬
‫»ﻫﻴﭻ ﻣﺴﺌﻠﻪاي ﻧﻴﺴﺖ‪ «،‬ﻫﺮي او را ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻓﺸﺮد‪» .‬ﻣﻦ ﻫﻤﺸﻮن رو ﻣﻲﺑﻮﺳﻢ ﺗﺎ‬
‫ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﻦ‪«.‬‬
‫»ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻨﻜﺎر رو ﺑﻜﻨﻲ‪ ،‬دﻟﻢ ﻣﻲﺧﻮاد ﺣﻤﺎم ﻛﻨﻢ‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻛﺜﻴﻔﻲ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫دﻓﻌﺔ آﺧﺮي ﻛﻪ دوش ﮔﺮﻓﺘﻢ در ﺑﻮداﭘﺴﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲﺧﻮام ﺗﻮي درﻳﺎ ﻳﻪ ﻛﻤﻲ ﺷﻨﺎ ﻛﻨﻢ‪،‬‬
‫ﻣﻲﺷﻪ روﺗﻮ اون ﻃﺮف ﻛﻨﻲ؟«‬
‫»روﻣﻮ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻢ؟« ﻫﺮي ﭘﻠﻚ زد‪» .‬ﺑﺮاي ﭼﻲ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻮن ﻣﻲﺧﻮام ﻟﺒﺎﺳﻬﺎم رو درﺑﻴﺎرم‪ .‬ﻫﻤﺸﻮن رو‪ «،‬ﻫﺮي ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮد ﻛﻪ ﭼﻬﺮة ﻗﺮﻣﺰ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻛﺪام اﺳﺖ‪ ،‬ﻧﻮر آﻓﺘﺎب ﻳﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ‪ .‬او‬
‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا ﺟﻴﻨﻲ درﺑﺎرة درآوردن ﻟﺒﺎس در ﺟﻠﻮي او ﺧﺠﺎﻟﺖ‬
‫ﻣﻲﻛﺸﺪ ـ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ در ﺑﻮداﭘﺴﺖ ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻳﻚ زﻳﺮﭘﻮش زﻧﺎﻧﻪ ﻧﺎزك‬
‫ﺟﻠﻮي او ﻣﻲﺧﺮاﻣﻴﺪ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬اﮔﻪ اون ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎي ﻛﻠﻪﭘﻮك ﻣﺰاﺣﻢ ﻣﺸﻐﻮﻟﻴﺖ‬
‫ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺧﻴﻠﻲ ﺟﻠﻮﺗﺮ از اﻳﻦﻫﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺟﻴﻨﻲ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را درآورده ﺑﻮد ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي اﺟﺎزه داده ﺑﻮد ﺗﺎ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي او را درﺑﻴﺎورد‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﺑﺮاي ﭼﻲ اﻵن ﻧﺎز ﻣﻲﻛﺮد و ادا درﻣﻲآورد؟ آدم واﻗﻌﺎً ﺳﺮ از ﻛﺎر اﻳﻦ زنﻫﺎ‬
‫ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ درﺑﻴﺎورد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ ﻣﻦ واﻗﻌﺎً زﻳﺮ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي ﺗﻮ رو ﻧﮕﺎه‬
‫ﻧﻜﺮدم؟«‬
‫»ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ! ﺗﻮ ﺟﺮأت ﻛﺮدي‪...‬؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻋﻜﺲاﻟﻌﻤﻠﺖ رو ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ «،‬و ﺑﻪ او ﭼﺸﻤﻜﻲ زد‪.‬‬
‫»ﺧﻴـــــــﻠﻲ ﺑﺎﻣﺰه ﺑﻮد‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬روﺗﻮ ﺑﺮﮔﺮدون‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎً!«‬
‫»اﮔﻪ ﺗﻮ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ ﻣﻦ ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ روﻣﻮ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻢ‪ ...‬وﻟﻲ ﻣﻲدوﻧﻲ ﻛﻪ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ «،‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ اﺧﻢ ﻛﺮدن ﺟﻴﻨﻲ را دﻳﺪ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﻧﺸﺎﻧﺔ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪» .‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ .‬ﻣﻦ ﭼﺸﻤﻬﺎم رو ﻣﻲﺑﻨﺪم و ﻗﻮل‬
‫ﻣﻲدم دزدﻛﻲ ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻨﻢ‪«.‬‬
‫»ﻣﺘﺸﻜﺮم‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ درآوردن ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ‪.‬‬
‫ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﭼﻘﺪر ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺳﺨﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ زﻳﺮﭼﺸﻤﻲ ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻨﺪ‪ ،‬او ﺑﺎ‬
‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮداري ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ در درون ذﻫﻨﺶ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻧﭽﻪ‬
‫را ﻛﻪ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد در واﻗﻌﻴﺖ ﻫﻢ در ﺟﺮﻳﺎن ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ روﺷﻨﻲ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮدش‬

‫ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﺑﻌﻀﻲ وﻗﺖﻫﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻪ ﻛﻪ ﻗﻮة ﺗﺨﻴﻞ ﻗﻮي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﮔﺬﺷﺖ ده دﻗﻴﻘﻪ ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ ،‬ﻫﺮي ﺻﺪاي ﭼﻠﭗ ﭼﻠﻮپ آب را ﺷﻨﻴﺪ و ﺻﺪاي‬
‫ﭘﺎﻫﺎي ﺧﻴﺴﻲ روي ﺷﻨﻬﺎي ﺳﺎﺣﻞ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﭼﻮﺑﺶ را از روي زﻣﻴﻦ ﻗﺎﭘﻴﺪ و رو ﺑﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪" ،‬اﺳﻜﻮرﺟﻴﻔﺎي!"‬
‫ﺳﭙﺲ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺗﻦ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎم رو ﺑﺎز ﻛﻨﻢ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬آره‪ «،‬و روي ﺷﻨﻬﺎ در ﻛﻨﺎر او وﻟﻮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب‪ «،‬ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺗﻜﺎن داد و ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻋﻴﻨﻚ‬
‫و ﻛﻼه آﻓﺘﺎﺑﻲ داﺷﺖ‪ ،‬و ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﭼﺘﺮ ﺳﺎﺣﻠﻲ ﻫﻢ ﺑﺎﻻي او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺮاي ﭼﻴﻪ؟ ﭘﻴﻚﻧﻴﻚ؟« و از ﺑﺎﻻي ﻋﻴﻨﻚ آﻓﺘﺎﺑﻲ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ دارم ﻣﻲرم ﺷﻨﺎ و ﻣﻲﺧﻮام ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻢ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ‬
‫آﻓﺘﺎبﺳﻮﺧﺘﮕﻲ ﻧﺎﺟﻮري ﭘﻴﺪا ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ‪ «،‬و ﺷﺮوع ﻛﺮد دﻛﻤﻪﻫﺎي ﻟﺒﺎﺳﺶ را ﺑﺎزﻛﺮدن‪.‬‬
‫ﭘﻴﺮاﻫﻦ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪ ،‬و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آن ﺟﻮراﺑﻬﺎ و ﺷﻠﻮار ﺟﻴﻦ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺷﺮوع‬
‫ﻛﺮد ﺑﻪ درآوردن ﺧﺼﻮﺻﻲﺗﺮن ﺗﻜﺔ ﻟﺒﺎﺳﺶ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬اِ‪ ...‬ﺑﺎﻳﺪ روﻣﻮ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻢ؟«‬
‫»اﮔﻪ ﻧﻤﻲﺧﻮاي‪ ،‬اﺣﺘﻴﺎﺟﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ «،‬ﻫﺮي ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺧﻮدش را از‬
‫آﺧﺮﻳﻦ ﺗﻜﺔ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ ﺧﻼص ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ اﺣﺴﺎس ﻛﺮدن ﮔﺮﻣﺎي داﻏﻲ از ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﻳﺶ ﺑﺎﻻ ﻣﻲرود و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ‬
‫ﺑﺎ وﺟﻮد ﺳﺎﻳﺔ ﭼﺘﺮ آﻓﺘﺎﺑﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺮﻣﺰي ﻳﺎﻗﻮت ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻤﻜﻨﻪ وﻗﺘﻲ ﻣﻦ رﻓﺘﻢ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎم رو ﺗﻤﻴﺰ ﻛﻨﻲ؟ زﻧﻬﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﺮدﻫﺎ‬
‫اﻳﻨﻜﺎرو اﻧﺠﺎم ﻣﻲدن‪ «،‬ﻇﺎﻫﺮاً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮕﺎه ﺧﺠﺎﻟﺖزدة او ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫»ﻫﺎ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪ‪» .‬اِ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ‪ .‬آه‪ ...‬ﭼﺮا داري ﭼﻮﺑﺖ رو ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدت ﺑﻪ‬
‫درﻳﺎ ﻣﻲﺑﺮي؟« ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻫﺮي ﻛﻪ داﺷﺖ ﺑﻪ درون آب ﻣﻲرﻓﺖ ﻓﺮﻳﺎد زد‪.‬‬
‫ﻫﺮي از روي ﺷﺎﻧﻪاش ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﺮاي ﺗﺮﺳﻮﻧﺪن ﻣﺪوﺳﺎﻫﺎ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ اوﻗﺎت ﺗﻠﺨﻲ ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻣﺪوﺳﺎ؟ ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﺸﺪار ﺑﺪي‪،‬‬
‫اوﻧﻮﻗﺖ ﻣﻦ ﻫﻢ ﭼﻮﺑﻢ رو ﻫﻤﺮاه ﻣﻲﺑﺮدم!« اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﺻﺪاﻳﺶ را ﺷﻨﻴﺪه‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﺮي ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ ﺑﻪ درون آب ﺷﻴﺮﺟﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و از ﺳﻄﺢ درﻳﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻌﺪ از ﻧﻴﻢ دﻗﻴﻘﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﻧﮕﺮان ﺷﺪن‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﻨﻮز ﻫﺮي از آب ﺑﻴﺮون‬
‫ﻧﻴﺎده ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ؟ ﺧﺎﻃﺮهاي دور ﺑﻪ ذﻫﻦ ﺟﻴﻨﻲ راه ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬او ﻳﻚ ﺑﺎر‬
‫ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ دﻗﻴﻘﺎً ﻣﺜﻞ اﻵن ﺑﺮاي او ﻧﮕﺮان ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬آرزو ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ او را روي‬
‫ﺳﻄﺢ آب ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬دﻋﺎ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ او از آب زﻧﺪه ﺧﺎرج ﺷﻮد‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﺑﺎر ﻧﻴﺎز ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺮاي او ﺻﺒﺮ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ‬
‫روي آب ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ‪ ،‬وﻟﻲ اﻳﻦ اﻧﺘﻈﺎر ﻛﻮﺗﺎه ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺑﺪي ﺑﻮد‪ .‬اﻛﻨﻮن ﺟﻴﻨﻲ او را‬
‫ﻣﻲدﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ ﭘﺸﺖ روي آب ﺷﻨﺎور اﺳﺖ‪ ،‬و ﺑﻪ ﺗﻨﺒﻠﻲ ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲدﻫﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف ﺟﻠﻮ ﺷﻨﺎ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﭼﻘﺪر اﺣﻤﻖ ﺑﻮده ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻛﺮده ﻫﺮي ﻏﺮق ﺷﺪه اﺳﺖ‪،‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﺎﻣﻼً ﺗﻨﺪرﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﻄﺮات آب از ﺳﻴﻨﺔ ﺑﺮﻧﺰهاش ﭘﺎﻳﻴﻦ‬
‫ﻣﻲﭼﻜﻴﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ درﻳﺎﻓﺖ ﺳﻴﻨﺔ ﻫﺮي ﻧﺎﺣﻴﺔ ﺑﺨﺼﻮص ﺑﺪن او ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﺗﻮﺟﻪاش را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﻛﺮده‪ ،‬آب دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﻗﻮرت داد‪.‬‬
‫ﺣﺘﻲ زﻳﺮ ﭼﺘﺮ ﺳﺎﺣﻠﻲ ﻫﻢ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ داغ ﺷﺪن‪ .‬او ﺗﺎ اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺮﮔﺰ‬
‫اﺣﺴﺎﺳﻲ ﻣﺜﻞ اﻳﻦ را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ او دوﺳﺖ دﺧﺘﺮ ﻫﺮي‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻴﺶ از اﻧﺪازه ﺟﻮان ﺑﻮد ﺗﺎ ﺷﻬﻮت واﻗﻌﻲ را اﺣﺴﺎس و درك ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ دراﻛﻮ ﺗﻤﺎم‬
‫ﭼﻴﺰي ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد ﺗﻨﻔﺮ و واﭘﺲزدﮔﻲ از ﺑﺪن ﺑﺮﻫﻨﺔ او ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ دراﻛﻮ‬
‫ﺟﺬاب ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﻲ ﻧﻪ ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻛﺮد در اﻳﻦ ﭼﻬﺎر روز اﺧﻴﺮ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﻫﺮي ﻳﻚ زن ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬او دﻳﮕﺮ آن دﺧﺘﺮ ﻣﻌﺼﻮم ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﺮي ﺑﻴﺮون‬
‫ﻣﻲرﻓﺖ‪ .‬ﺣﺘﻲ آن ﻧﻮع از ﻣﻠﻜﺔ ﻳﺨﻲ ﺳﺮدﻣﺰاج "ﺑﺬار ﺗﻤﻮم ﺷﻪ ﺑﺮه"اي ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﻮﻫﺮش‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻢ ﻧﺒﻮد‪ .‬او اﻛﻨﻮن واﻗﻌﺎً اﺣﺴﺎس ﻳﻚ زن را داﺷﺖ‪ .‬زﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮد ﺗﺎ درون‬
‫آب درﻳﺎ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮد و ﺑﺎ او ﻋﺸﻘﺒﺎزي ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺪوﺳﺎﻫﺎ‬
‫وﺣﺸﺘﺰده ﺑﻪ آﺑﻬﺎي ﻣﻄﻤﺌﻦ و آراﻣﺘﺮ ﻓﺮار ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻫﺮي روي ﺷﻜﻤﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺷﺮوع ﻛﺮدن ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﺎﺣﻞ ﺷﻨﺎ ﻛﺮدن‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﭼﺘﺮ ﺳﺎﺣﻠﻲ ﺗﺎﺑﻨﺎك ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ او رﺳﻴﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻮدة ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي ﻛﺜﻴﻒ‪ ،‬ﻋﺮقآﻟﻮد و ﺳﻮﺧﺘﻪ‬
‫از ﻃﻠﺴﻢاش ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي ﻣﻨﻮ ﺗﻤﻴﺰ ﻧﻜﺮدي؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬آه‪ ،‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدم‪ «،‬ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻗﺎﻃﻌﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﭼﺘﺮ ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮا ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ اﮔﺮ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﻴﺎﻧﺪازد‪ ،‬ﻛﻨﺘﺮﻟﺶ را از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ و‬
‫آﻧﮕﺎه دﻳﮕﺮ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن را ﭘﻴﺪا ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻛﺮد؟‬
‫»ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدي؟« ﻫﺮي ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ او دوﺧﺖ‪» .‬ﭼﺮا‪ ،‬ﭼﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي‬
‫ﺗﻮي ذﻫﻨﺖ ﺑﻮد؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﻨﻨﺪهاي ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ‪ «،‬ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ‬

‫ﻃﺮف ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي او ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬اﺳﻜﻮرﺟﻴﻔﺎي!«‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﺸﻜﺮ‪ «،‬و ﺳﺮﻳﻌﺎً ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را ﭘﻮﺷﻴﺪ و ﺑﺎﻋﺚ راﺣﺘﻲ ﺧﻴﺎل ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﻬﺘﺮه راه ﺑﻴﺎﻓﺘﻴﻢ ﺑﺮﻳﻢ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ‬
‫ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻗﻄﻌﺎً‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد و دﺳﺖ ﻫﺮي را ﻛﻪ ﺑﺮاي او دراز ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و از زﻣﻴﻦ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‪» .‬از ﻛﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮوع ﻛﻨﻴﻢ؟«‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬ﺟﺰﻳﺮه زﻳﺎد ﺑﺰرگ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻫﺎ؟ اﮔﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺧﺪاﻳﺎن ﻳﻮﻧﺎن ﺑﻮدم‪ ،‬ﻣﻜﺎن‬
‫ﭘﻨﻬﺎﻧﻲام رو ﺟﺎﻳﻲ ﻣﻴﺎن او ﺻﺨﺮهﻫﺎ درﺳﺖ ﻣﻲﻛﺮدم‪ «.‬او ﺑﻪ ﺗﭙﻪاي ﺻﺨﺮهاي ﻛﻪ در‬
‫وﺳﻂ ﺟﺰﻳﺮه اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد اﺷﺎره ﻛﺮد و آﻧﻬﺎ ﺑﻪ آن ﻃﺮف ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪13‬‬
‫ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن‬
‫»ﺷﻤﺎ اﺣﻤﻘﻬﺎ! ﺷﻤﺎ رﻗﺖ اﻧﮕﻴﺰﻫﺎ‪ ،‬ﺗﻔﺎﻟﻪﻫﺎي ﭘﺲﻣﻮﻧﺪة ﻓﻀﻠﺔ ﻛﺮم ﻓﻠﻮﺑﺮ!« ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻓﺤﺶ ﻣﻲداد و‬
‫ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ وﺣﺸﺘﺰده و ﻟﺮزان از او ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﻫﺮ آن ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺷﻜﻨﺠﻪﮔﺮ از ﻃﺮف ارﺑﺎﺑﺸﺎن ﺑﺮ آﻧﻬﺎ ﻧﺎزل ﺷﻮد‪ ،‬ارﺑﺎﺑﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ او را اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﻲاﻟﻮاﻗﻊ ﺟﻮش آورده ﺑﻮد‪ ،‬درواﻗﻊ دﻳﻮاﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺟﺎي ﺗﻌﺠﺐ داﺷﺖ ﻛﻪ دود از‬
‫ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﺶ ﺑﻴﺮون ﻧﻤﻲزﻧﺪ‪ ...‬ﺻﻮرت ﻣﻌﻤﻮﻻً ﭘﺮﻳﺪه رﻧﮕﺶ از ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ آﺷﻜﺎرا ﺑﻪ رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﻲ‬
‫درﺧﺸﺎﻧﻲ درآﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﺪ‪ ...‬ﭼﻄﻮر ﺑﻪ ﺧﻮدﺗﻮن ﺟﺮأت دادﻳﺪ اون ﻧﺴﺨﺔ ﺧﻄﻲ ارزﺷﻤﻨﺪ رو از دﺳﺖ ﺑﺪﻳﺪ؟؟؟« ﻟﺮد‬
‫ﺳﻴﺎه وﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﭼﻬﺎر ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻛﻪ ﺑﻪ آﺗﻼﻧﺘﻴﺲ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد ﻓﺮﻳﺎد زد‪.‬‬
‫»ﺳﺮورم‪ «...‬ﻳﻜﻲ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي ﻛﻢ ﺳﻦﺗﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد‪ ،‬ﺻﺪاﻳﺶ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ و دﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ‬
‫ﮔﺮﻳﻪ ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻌﺮه زد‪» :‬ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»س‪...‬ﺳﺮورم‪ ...‬اون دﺳﺖﻧﻮﺷﺘﻪ از ﻣﺎ دزدﻳﺪه ﺷﺪ‪«.‬‬
‫»دزدﻳﺪه ﺷﺪ؟ دزدﻳﺪه ﺷﺪ؟؟؟« ﺻﺪاي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﻳﻦ ﺣﺪ ﺧﻮد رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮار دﻳﮕﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺖ ـ ﺑﻮﮔﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﻟﻜﻨﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ب‪...‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ارﺑﺎب‪«،‬‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﻫﻨﻮز ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮد و ﺧﺮاﺷﻴﺪﮔﻲﻫﺎي زﻳﺎدي از ﺑﺎﻟﻬﺎي ﺧﻔﺎﺷﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺪت ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﻋﺖ از‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ آوﻳﺰان ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺎﻋﺘﻲ ﭘﻴﺶ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ او را از دﺳﺖ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺧﻼص ﻛﻨﺪ‪» .‬ﻳﻚ‪ ...‬ﻳﻚ ﻏﺮﻳﺒﺔ دﻳﻮاﻧﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد‪ ...‬ﻣﺎ ﺗﺎزه ﺳﻘﻒ ﺑﺎﻻي‬
‫ﭼﻠﭽﺮاغ رو ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻛﺮده ﺑﻮدﻳﻢ ﻛﻪ ﻫﻤﻮن ﻟﺤﻈﻪ او اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪ ،‬و ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﻣﺎ رو ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻲﻛﺮد‪...‬‬
‫ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ارﺑﺎب‪ ،‬ﻣﻦ ﺣﻘﻴﻘﺘﺎً ﻧﻤﻲدوﻧﻢ او ﭼﻪ اﻫﺮﻳﻤﻨﻲ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮدم ﻛﺴﻲ‬
‫اوﻧﻄﻮري ﻣﺒﺎزه ﻛﻨﻪ‪ .‬او ﺣﺘﻲ وﻗﺘﻲ وِﻳﻦ‪ ،‬ﭘﻨﺠﺮة ﺑﺰرگ رو ﺷﻜﺴﺖ‪ ،‬آب رو ﻫﻢ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪«...‬‬
‫»اون ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮورم‪ «،‬ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻛﻪ وِﻳﻦ ﻧﺎﻣﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪ » :‬ﻣﻦ‬
‫ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮدم ﻛﺴﻲ ﭼﻴﺰي رو اوﻧﻄﻮري ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻛﻨﻪ ـ آب ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ﻃﻮر واﻗﻌﻲ ﻳﺦ ﻧﺰده ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﻘﻂ‪...‬‬
‫ﻓﻘﻂ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و وﺳﻂ ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪«...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد‪» :‬اﺣﻤﻖﻫﺎ‪ «،‬ﺧﻮدش را درون ﺻﻨﺪﻟﻲاش ﻛﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺗﺨﺖ ﭘﺎدﺷﺎﻫﻲ ﺑﻮد اﻧﺪاﺧﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻃﺮف از ﻃﻠﺴﻢ اﻳﺴﺖ زﻣﺎن اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫» اﻳﺴﺖ زﻣﺎن؟« ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﺎ ﺣﻴﺮت اﺑﺮوﻫﺎﻳﺸﺎن را ﺑﺎﻻ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺑﻲﺣﻮﺻﻠﮕﻲ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﮔﺮداﻧﺪ )اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎي ﻣﺎر ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ‬
‫ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎري را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ(‪» .‬ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺧﻮدﺗﻮن رو ﻧﻮﻛﺮﻫﺎي ﻣﻦ ﻣﻲدوﻧﻴﺪ و ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲدوﻧﻴﺪ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫اﻳﺴﺖ زﻣﺎن ﭼﻴﻪ‪ «...‬ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪ » :‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﺑﻼ‪ ،‬ﺣﺪاﻗﻞ ﺗﻮ ﺑﮕﻮ ﻛﻪ‬
‫ﻣﻲدوﻧﻲ اﻳﻦ ﭼﻪ ﻃﻠﺴﻤﻴﻪ‪«.‬‬
‫زن ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺗﻜﺎﻧﻲ ﺧﻮرد و ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﺷﺮﻣﻨﺪه ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺳﺮورم‪ ،‬وﻟﻲ ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ .‬ﻫﺮﮔﺰ‬
‫ﭼﻴﺰي درﺑﺎرهاش ﻧﺸﻨﻴﺪهام‪«.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺑﻲﻗﺮاري دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮدم ﻻاﻗﻞ ﺑﻌﻀﻲ از ﺷﻤﺎﻫﺎ ﮔﺎﻫﻲ‬
‫اوﻗﺎت ﻫﻢ ﻛﻪ ﺷﺪه ﻻي ﻛﺘﺎﺑﻬﺎي ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه را ﺑﺎز ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮاً اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲﻛﺮدم‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ‬
‫ﭼﻨﻴﻦ اﺣﻤﻘﻬﺎي رﻗﺖ اﻧﮕﻴﺰ و اﺑﻠﻬﻲ رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺧﺪﻣﺘﻜﺎر ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﻢ‪ ...‬و دﻗﻴﻘﺎً ﻣﻲدوﻧﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﻫﺎ‬
‫ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻢ‪ «...‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺗﻨﮓ ﺷﺪ و ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي اﺳﺘﻬﺰاء آﻣﻴﺰ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻬﺎر ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻛﻪ در آﺗﻼﻧﺘﻴﺲ ﺧﺮاب ﻛﺎري ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﻛﻨﻮن ﺳﺮﺗﺎﭘﺎ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت آﻧﻬﺎ را وﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻛﻨﺪ و ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﺑﺪﺗﺮ‪ ،‬ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد آﻧﻬﺎ را ﺑﻜﺸﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬ﻛﻠﻤﺎﺗﻲ‬
‫ﻛﻪ از دﻫﺎن ارﺑﺎﺑﺸﺎن ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺗﻤﺎم آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ وﺣﺸﺖ اﻧﺪاﺧﺖ‪:‬‬
‫»ﻳﺎدداﺷﺖ ﻛﻨﻴﺪ‪«.‬‬
‫»ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺳﺮورم؟«‬
‫»ﮔﻔﺘﻢ ﻳﺎدداﺷﺖ ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬رودوﻟﻔﻮس‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻮ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ ﻛﻨﺪ ذﻫﻨﻲ؟« وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻣﻦ‬
‫ﻗﺼﺪ دارم ﻟﻴﺴﺖ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎﻳﻲ رو ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺪام از ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮﻧﻴﺪ ﺑﻬﺘﻮن دﻳﻜﺘﻪ ﻛﻨﻢ‪ ...‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﺗﻮ‬
‫ﮔﻮﻳﻞ‪ ،‬و اﮔﺮ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺪن ﻣﺸﻜﻞ داري‪ ،‬از ﻣﻜﻨﻴﺮ ﺑﺨﻮاه ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺮات ﺑﺨﻮﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﻣﻜﻨﻴﺮ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻮش و اﺳﺘﻌﺪادش ﺷﻬﺮت ﻧﺪاﺷﺖ و از زﻣﺎن ﻓﺎرقاﻟﺘﺤﺼﻴﻠﻲ از‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻛﺘﺎﺑﻲ را در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﺑﺴﻴﺎر ﻫﺮاﺳﺎن ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ » :‬ﭼﻪ ﻧﻮع ﻛﺘﺎﺑﻬﺎﻳﻲ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺳﺮورم؟«‬
‫»ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل‪ «...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ وﻟﺪﻣﻮرت در ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻋﻨﻮاﻧﻬﺎي ﺧﺎﺻﻲ ﻣﻲﮔﺮدد‪» ،‬ﻧﻬﺎﻳﺖ‬
‫ﺷﺮارت ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ ﻧﻮﺷﺘﺔ اِﺗﺎن اِﻣِﺮﻳﻚ‪ ،‬اﻓﺴﻮﻧﻬﺎي ﻫﻮﻟﻨﺎك و ﻧﻔﺮﻳﻨﻬﺎي ﻓﺎﺟﻌﻪﺑﺎر ﻧﻮﺷﺘﺔ‬
‫ﻓﻴﻨﻴﺎس ﻧﺎﻳﺠﻠﻮس‪ ،‬و ﻛﺘﺎب ﻣﺤﺒﻮب ﻣﻦ‪ :‬ﺟﻬﺎن ﺟﺎدوﮔﺮ ﻧﺎﺑﻜﺎر از وﻳﻠﻴﺎم وﻳﺘﺒﻲ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻳﻚ‬
‫ﻣﺎه ﻓﺮﺻﺖ دارﻳﺪ اﻳﻨﻬﺎ رو ﺑﺨﻮﻧﻴﺪ‪ ،‬و ﺧﻮدم ﭼﻚ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﻪ ﻣﻘﺪار از اون رو ﺑﻪ ﻳﺎد ﺧﻮاﻫﻴﺪ‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﻣﺠﺎزات وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ در اﻧﺘﻈﺎر ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻛﻢ ﻛﺎري ﻛﻨﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺗﻠﺦ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ رد و ﺑﺪل ﻛﺮدﻧﺪ ) دﻫﺎن ﮔﻮﻳﻞ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺗﻼش‬
‫ﻣﻲﻛﺮد ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ‪(.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﻪ ﻃﺮف ﭼﻬﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻛﻪ در آﺗﻼﻧﺘﻴﺲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺮﮔﺸﺖ‪:‬‬
‫»ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻴﺪ ﻛﻪ ﻛﻲ ﻧﺴﺨﻪ ﺧﻄﻲ رو از دﺳﺖ ﺷﻤﺎ دزدﻳﺪ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫ﺻﺪاي ﻣﺘﺰﻟﺰل آﻧﻬﺎ در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ارﺑﺎب‪«،‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﭘﺪراﻧﻪ‪ ،‬ﻛﻪ ﺣﻘﻴﻘﺘﺎً از او ﺑﻌﻴﺪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻟﻲ اﻳﻨﻮ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺧﻮاﻫﻴﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ ،‬اﻳﻨﻄﻮر‬
‫ﻧﻴﺴﺖ؟«‬
‫»اِ‪ «...‬ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﺎ ﺑﻴﭽﺎرﮔﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‪» .‬چ‪ ...‬ﭼﻄﻮر ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ‪ ،‬ﺳﺮورم؟«‬
‫»اﺣﻖﻫﺎ!« وﻟﺪﻣﻮرت از ﺻﻨﺪﻟﻲاش ﺑﻴﺮون ﭘﺮﻳﺪ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ از ﻗﺒﻞ ﻫﻢ ﻗﺮﻣﺰﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪» .‬اون ﻋﻮﺿﻲ‬
‫ﺣﺮوﻣﺰاده ﻛﻪ ﻧﺴﺨﻪ ﺧﻄﻲ اﻵن دﺳﺘﺸﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻬﻤﺎن ﻫﺘﻞ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬درﺳﺘﻪ؟« ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺳﺮ ﺗﻜﺎن‬
‫دادﻧﺪ‪» .‬ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ اﺳﻤﺶ رو در دﻓﺘﺮ ﻫﺘﻞ ﺛﺒﺖ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﻴﺪ؟« ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ دوﺑﺎره‬
‫ﺳﺮ ﺗﻜﺎن دادﻧﺪ‪» .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪...‬؟«‬
‫»آﻫﺎ!« ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﮔﻴﺎه آﻓﺮودﻳﺘﻪ ﺑﻮﺳﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻓﻬﻤﻴﺪن ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬او اﺳﻤﺶ‬
‫رو ﺑﻪ ﭘﺬﻳﺮش ﻫﺘﻞ داده! ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ و ﻣﺴﺌﻮل اوﻧﺠﺎ رو وادار ﻛﻨﻴﻢ اﺳﻢ او رو ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﮕﻪ!«‬
‫»ﻣﺤﺸﺮه‪ «،‬وﻟﺪﻣﻮرت آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ اش را ﻣﺎﻟﻴﺪ‪» .‬ورﻣﻴﺘﻞ‪ ،‬آرﻣﻴﺘﺎ رو ﺑﻴﺎ!«‬
‫ﭘﺘﻲﮔﺮو ﺑﺎ ﻟﻜﻨﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻟﻲ‪...‬وﻟﻲ‪ ...‬ﺳﺮورم‪ ،‬او ﺗﺎ ﻫﻔﺘﺔ آﻳﻨﺪه اﻧﺘﻈﺎرش رو ﻧﺪاره‪«...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت داد زد‪» :‬ﻣﻲدوﻧﻢ! اﻣﺎ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻨﻮ ﺧﺴﺘﻪ ﻛﺮده‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻤﻴﻦ اﻵن ﺑﻪ او اﺣﺘﻴﺎج دارم!«‬
‫»ب‪...‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ارﺑﺎب‪ «،‬ﭘﺘﻲﮔﺮو ﭘﺎﺳﺦ داد و از اﺗﺎق ﺑﻴﺮون رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮ ﻫﻢ ﻣﻲﻓﺸﺮد‪.‬‬
‫ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﺑﭽﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ دﻫﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا "ﺧﺪﻣﺎﺗﺶ" ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ زودﺗﺮ از آﻧﻜﻪ اﻧﺘﻈﺎرش را‬
‫ﻣﻲ ﻛﺸﺪ‪ ،‬ﻻزم اﺳﺖ؟ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﺑﻴﭽﺎره ﺣﺘﻤﺎً ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ وﺣﺸﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد و ﮔﺮﻳﻪﻫﺎﻳﺶ ﻣﺘﻮﻗﻒ‬
‫ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ ...‬ورﻣﻴﺘﻞ آه ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و وارد اﺗﺎق ﻛﻮدك ﺷﺪ‪ .‬او را در ﺣﺎﻟﻲ ﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ روي ﻗﺎﻟﻴﭽﺔ‬
‫ﻣﻮش ﺧﻮردهاي ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﻣﺸﻐﻮل ﻧﻘﺎﺷﻲ ﻛﺸﻴﺪن ﺑﻮد‪.‬‬
‫»اﻳﻦ ﭼﻴﻪ‪ ،‬آرﻣﻴﺘﺎ؟« ورﻳﺘﻞ ﺧﻮدش را ﻛﻨﺎر او رﻫﺎ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻧﻘﺎﺷﻲ او ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ‪.‬‬
‫آرﻣﻴﺘﺎ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺧﺎﻧﻮادهام‪ ،‬ﻗﺸﻨﮓ ﺷﺪه؟«‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﻛﺎﻏﺬ ﻛﻬﻨﻪ و ﭼﺮوك ﺷﺪهاي را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﻧﻘﺎﺷﻲ ﻛﻮدﻛﺎﻧﻪاي را ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد‪ .‬ﻫﻴﺌﺖ‬
‫ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﻓﺮﻓﺮي ﻗﺮﻣﺰ و ﻃﻼﻳﻲ در وﺳﻂ‪ ،‬در ﻃﺮف راﺳﺘﺶ ﻣﺮد ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪي ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺗﻴﺮه و‬
‫ﻋﻴﻨﻚ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و در ﻃﺮف ﭼﭙﺶ ﺷﺨﺺ ﻛﻮﺗﺎه و ﺧﻴﻠﻲ زﺷﺘﻲ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ورﻣﻴﺘﻞ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﻫﻮﻳﺖ او را ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﭘﺪرﺑﺰرگ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪاي از ﻧﻘﺎﺷﻲ ﺣﺬف ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ ﻗﺸﻨﮕﻪ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰم‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫آرﻣﻴﺘﺎ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ "ﭘﺪرش" اﺷﺎره ﻣﻲﻛﺮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺑﺎﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻜﻠﻴﻪ؟«‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد و در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً‪«،‬‬
‫ورﻣﻴﺘﻞ وﻗﺖﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﭽﻪ از او درﺑﺎرة واﻟﺪﻳﻨﺶ ﺳﻮال ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲداد‪ ،‬وﻟﻲ او را‬
‫ﻣﺠﺒﻮر ﻛﺮده ﺑﻮد ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرد ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ در اﻳﻦ ﺑﺎره ﺑﻪ ﺑﺎﺑﺎﺑﺰرگ وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻮﻳﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻟﺮد‬
‫ﺳﻴﺎه اﮔﺮ ﻣﻲﻓﻬﻤﻴﺪ ﺧﺪﻣﺘﻜﺎرش ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ دﺷﻤﻨﺶ را ﺑﺮاي ﻧﻮة او ﺑﻪ ﺳﺎن ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻲ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻛﺮده ﻛﻪ‬
‫ﻣﺮﺗﺒﺎً ﺗﻼﺷﻬﺎي وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﺮاي ﺗﺴﻠﻂ ﺑﺮ دﻧﻴﺎ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ ،‬ﭼﻨﺪان ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﻤﻲﺷﺪ‪ .‬اﻳﻦ‬
‫ﺗﻮﺻﻴﻔﺎت ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ آرﻣﻴﺘﺎ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺎ ﺳﺮﺧﻮﺷﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻗﻼب ﻛﻨﺪ و ﺑﮕﻮﻳﺪ "ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺎﻟﻲ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ او ﻣﺜﻞ ﺑﺎﺑﺎﺑﺰرگ ﻧﻴﺴﺖ!"‬
‫آرﻣﻴﺘﺎ ﺑﻪ ورﻣﻴﺘﻞ ﻗﻮل داده ﺑﻮد ﻛﻪ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﺎه دارد و اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ او دوﺳﺖ ﻧﺪارد‬
‫درﺑﺎرة ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي ﺑﺎ ﺑﺎﺑﺎﺑﺰرگ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ او ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺑﻪ ﭘﺪرﺑﺰرگ درﺑﺎرة ﭘﺪرش ﺣﺮﻓﻲ‬
‫ﻧﺨﻮاﻫﺪ زد‪ .‬ﺑﺪﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ورﻳﺘﻞ ﻫﻤﭽﻨﺎن در ﺧﻔﺎ ﺑﺮاي ﻛﻮدك داﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻳﻲ درﺑﺎرة ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺗﻌﺮﻳﻒ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬آرﻣﻴﺘﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ داﺳﺘﺎﻧﻬﺎي او درﺑﺎرة ﻫﺮيِ ﺷﺠﺎعِ ﻗﻬﺮﻣﺎنِ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎي درﺷﺘﻲ ﻫﻢ داﺷﺖ‪،‬‬
‫ﮔﻮش ﻣﻲداد و ﻣﺮﺗﺐ ﻣﻲﭘﺮﺳﻴﺪ‪" :‬اﮔﺮ ﺑﺎﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺮد ﺷﺠﺎﻋﻴﻪ‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ دﻧﻴﺎ رو ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎر از دﺳﺖ‬
‫ﺑﺎﺑﺎﺑﺰرگ ﻧﺠﺎت داده‪ ،‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﻧﻤﻴﺎد ﻣﻨﻮ ﻧﺠﺎت ﺑﺪه؟"‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﭘﺮﺳﺶﻫﺎﻳﻲ ورﻣﻴﺘﻞ ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﺟﻮاﺑﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻫﺮ وﻗﺖ آرﻣﻴﺘﺎ ﭼﻨﻴﻦ‬
‫ﺳﻮاﻻﺗﻲ ﻣﻲﭘﺮﺳﻴﺪ‪ ،‬او ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﻣﻮﺿﻮع ﮔﻔﺘﮕﻮ را ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲداد و ﺑﺎ ﺟﻚﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ از دوران ﺑﭽﮕﻲ ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲآورد ﺣﻮاس ﻛﻮدك را ﭘﺮت ﻣﻲﻛﺮد ـ ﺟﻴﻤﺰ و ﺳﻴﺮﻳﻮس و رﻳﻤﻮس ﺑﻪ اﻧﺪازهاي ﺟﻚ‬
‫ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎن ﻋﻤﺮ ﺑﺮاﻳﺶ ﺑﺲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ آرﻣﻴﺘﺎ اﻳﻨﻘﺪر ﻛﻢ ﺳﻦ ﺑﻮد و ﻣﻲﺷﺪ ﺑﻪ آﺳﺎﻧﻲ او را ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻗﺮار داد‪ ،‬ﭘﻴﺘﺮ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﺻﺤﺒﺘﺸﺎن را ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ دﻫﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ورﻣﻴﺘﻞ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮر ﻛﻨﺪ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﭽﻪ ﻛﻤﻲ‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮ‪ ،‬ﺑﺎﻫﻮﺷﺘﺮ و ﺟﺴﻮرﺗﺮ ﺷﻮد ﭼﻴﺰﻫﺎ ﭼﻄﻮر ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ دﺧﺘﺮك او را رﻫﺎ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‬
‫ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ او ﺟﻮاب ﺳﻮاﻻﺗﺶ را ﺑﺪﻫﺪ؟‬
‫او ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻘﺎﺷﻲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ :‬ﺧﻮب‪ ،‬زﻣﺎن ﺧﻮدش ﺟﻮاب اﻳﻦ ﺳﻮال را‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ داد‪.‬‬
‫ورﻣﻴﺘﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﻜﻞ زﺷﺖ درون ﻧﻘﺎﺷﻲ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻋﺰﻳﺰم‪ ،‬اﻳﻦ ﻣﺮدي ﻛﻪ ﻃﺮف‬
‫ﭼﭗ ﺗﻮﺋﻪ‪ ،‬ﻛﻴﻪ؟«‬
‫آرﻣﻴﺘﺎ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬اﻳﻦ ﺗﻮﺋﻲ‪ ،‬ورﻣﻲ‪ ،‬ﺑﺒﻴﻦ‪ ،‬او ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻛﭽﻠﻪ‪«.‬‬
‫ورﻣﻴﺘﻞ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭘﻬﻨﻲ ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻚ ﻗﻄﻌﺎً اﺳﺘﻌﺪادي ﺑﺮاي ﻧﻘﺎﺷﻲ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ او ورﻣﻴﺘﻞ را در ﻧﻘﺎﺷﻲ "ﺧﺎﻧﻮادهاش" ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﻠﻚ زد ﺗﺎ ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ را ﻋﻘﺐ ﺑﺮاﻧﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫اﻳﻦ ﺑﭽﻪ او را دوﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ اﻧﺪازهاي ﻛﻪ ﻳﻚ ﺑﭽﻪ ﺑﺰرگ ﺷﺪه در ﻣﻴﺎن ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻛﺴﻲ‬
‫را دوﺳﺖ ﺑﺪارد‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺪام از دﻳﮕﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻫﻴﭻ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺖ از اﻳﻦ دﺧﺘﺮك ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ از زﻣﺎن ﺗﻮﻟﺪش ﺑﻪ او ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺖ و از او ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬او ﻛﻬﻨﻪﻫﺎي ﺑﭽﻪ را ﻋﻮض‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬از ﺷﻴﺸﻪ ﺑﻪ او ﻏﺬا داده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺸﻚ و ﺗﻴﺰش ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ ﺑﺮاي او ﻻﻻﻳﻲ ﺧﻮاﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ...‬و ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺮاي او ﺗﺤﻘﻴﺮآﻣﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮ ﻛﺪام از ﻣﺮﮔﺨﻮاران دﻳﮕﺮ اﮔﺮ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻘﺶ ﻟﻠﺔ ﺑﭽﻪ را ﺑﻪ دوش آﻧﻬﺎ ﻣﻲﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬دﻟﺨﻮر ﻣﻲﺷﺪﻧﺪ و اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻣﺎﻳﺔ آﺑﺮورﻳﺰي ﺧﻮد‬
‫ﻣﻲداﻧﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﭘﻴﺘﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫او ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻟﻴﻨﺪا ﺑﭽﻪ را ﺑﻪ دﻧﻴﺎ آورد و ﺣﺘﻲ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻧﻮزادش را در آﻏﻮش ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬ﻣﺮد‪،‬‬
‫آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر داﺷﺖ؛ او ﺻﺪاي ﮔﺮﻳﺔ رﻗﺖ اﻧﮕﻴﺰ ﻧﻮزاد ﺗﺎزه ﺑﻪ دﻧﻴﺎ آﻣﺪه را ﺷﻨﻴﺪ ﻛﻪ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻳﺘﻴﻢ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﺎدري ﻣﺮده و ﭘﺪري ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ ...‬ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺮاي ﻧﻮزاد اﺣﺴﺎس دﻟﺴﻮزي‬
‫ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫ﮔﺎﻫﻲ اوﻗﺎت ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﻮدك ﭼﻪ ﻧﻮع زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺎ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻦ‬
‫ﺑﻮد آن زﻧﺪﮔﻲ ﺑﻬﺘﺮ از زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮدن زﻳﺮ دﺳﺖ ﺑﺎﺑﺎﺑﺰرگ وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ ...‬ﺣﺘﻲ ﭘﻠﻴﺪﺗﺮﻳﻦ و‬
‫ﺑﻲاﺣﺴﺎسﺗﺮﻳﻦ ﭘﺪر ﻫﻢ ﺑﺎ او ﺑﻬﺘﺮ از ﻟﺮد ﺳﻴﺎه رﻓﺘﺎر ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‪ ،‬و ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭘﺪر‬
‫ﺑﺪي ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ؟‬
‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﺮﮔﺨﻮار‪ ،‬اﻧﺘﻈﺎر ﻣﻲرﻓﺖ ورﻣﻴﺘﻞ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ دﺷﻤﻦ ارﺑﺎﺑﺶ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل او‬
‫اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺷﺒﻴﻪ ﺗﻨﻔﺮ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ او آﺳﻴﺒﻲ ﻧﺰده ﺑﻮد‪ ،‬درﺳﺖ ﺑﺮﻋﻜﺲ ـ اﮔﺮ‬
‫ﻫﺮي ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﭘﻴﺘﺮ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ در دﺳﺘﻬﺎي ﺳﻴﺮﻳﻮس و رﻳﻤﻮس ﻣﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﭼﻪ ﻣﻲﮔﻔﺖ اﮔﺮ ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻪ ﻛﺎرﻫﺎي ﺷﻴﻄﺎﻧﻲاي ﺑﺎ دﺧﺘﺮ او‬
‫اﻧﺠﺎم ﻣﻲدﻫﺪ‪...‬‬
‫ﻗﻠﺐ ورﻳﺘﻞ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﺎد آورد ﺑﺮاي ﭼﻪ ﻛﺎري ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﻓﺮو رﻳﺨﺖ‪.‬‬
‫"آرﻣﻴﺘﺎ‪ ،‬دﻟﺒﻨﺪم‪ ...‬ﭘﺪرﺑﺰرﮔﺖ ﻣﻲﺧﻮاد ﺗﻮ رو ﺑﺒﻴﻨﻪ‪".‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرت دوﺳﺖداﺷﺘﻨﻲ ﻛﻮدك را دﻳﺪ ﻛﻪ وﺣﺸﺘﻲ ﻏﻴﺮﻋﺎدي روي آن ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻬﺎي‬
‫درﺷﺖ او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﺮد ﻛﻪ از ﺗﺮس ﮔﺸﺎد ﺷﺪ و دﻫﺎن او را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﻴﻎ ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ ﺑﺎز ﺷﺪ‪ ،‬اﺣﺴﺎس‬
‫ﻛﺮد ﻛﺴﻲ ﺑﺎ ﺧﻨﺠﺮ ﺳﻴﻨﻪاش را ﺷﻜﺎﻓﺖ‪ .‬در آن ﻟﺤﻈﻪ ورﻣﻴﺘﻞ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻪ اﻧﺪازه از وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﻣﺘﻨﻔﺮ اﺳﺖ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫** * * *‬
‫"اﺣﻤﻖ‪ ،‬ﭘﻠﻴﺲ اﺣﻤﻖ!" ﻓﺎﻳﺪرا ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دراﻛﻮ از ﻣﻘﺮ آورورﻫﺎ در آﺗﻦ ﺧﺎرج ﻣﻲﺷﺪﻧﺪ ﺑﺎ‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻓﺤﺶ ﻣﻲداد‪ .‬ﭘﻠﻴﺲ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻫﻴﭻ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ درﺑﺎرة ﻫﺮي ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﻓﺎﻳﺪرا‬
‫ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ از ﻫﺮي ﺑﻪ ﻋﻨﻮان "ﺟﻮاﻧﻜﻲ ﻛﻪ ﻣﺮد ﺳﻴﺴﻴﻠﻲ را ﻛﺸﺘﻪ" ﻧﺎﻣﺒﺮده ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮا ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ‬
‫آورورﻫﺎ او را ﺑﺎ ﻛﺪام اﺳﻢ ﻣﺴﺘﻌﺎر ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻨﺪ‪ .‬اﺻﻼً ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻓﺎﻳﺪرا درﺑﺎرة ﻫﺮي‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﺳﻮال ﻛﻨﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ آورورﻫﺎ او را ﺑﺎ ﻧﺎم ﻛﺎﻟﻴﻦ ﻛﺮﻳﻮي ﻳﺎ دادﻟﻲ دورﺳﻠﻲ ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻨﺪ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻴﭻ اﺳﻤﻲ ﺑﺮده ﻧﺸﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل‪ ،‬ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ ﻛﻪ آورورﻫﺎ ﺷﻮﻫﺮ او را ﺑﺎ ﻧﺎم دادﻟﻲ دورﺳﻠﻲ ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻨﺪ و "دادﻟﻲ" ﻣﻮﻓﻖ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد از دﺳﺖ آﻧﻬﺎ ﻓﺮار ﻛﻨﺪ‪ .‬ﮔﺬﺷﺘﻪ از ﻧﻮﻋﻲ ﻏﺮور ﻛﻪ ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻫﺮي در ﻓﺮار از‬
‫دﺳﺖ ادارة اﺟﺮاي ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻳﻮﻧﺎن اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬در ﻋﻮض از اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ‬
‫"دادﻟﻲ" را ﻣﻲﺷﻮد ﻛﺠﺎ ﻳﺎﻓﺖ ﺑﺴﻴﺎر دﻟﺨﻮر ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﻓﺎﻳﺪرا ﻣﻲﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي دﻳﮕﺮ در آﺗﻦ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬اﻣﺎ او ﻫﻴﭻ ﺳﺮﻧﺨﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ او ﻛﺠﺎ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫دراﻛﻮ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪»:‬آره‪ ،‬ﻣﻦ رو ﻫﻢ در اﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪه ﺷﺮﻳﻚ ﺑﺪون‪ ،‬ﻣﻦ از آورورﻫﺎ ﻣﺘﻨﻔﺮم‪ .‬ﭘﺪرم ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ ﻳﻜﻲ از اوﻧﻬﺎ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﮔﻔﺖ‪» :‬آه‪ ،‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪«،‬‬
‫دراﻛﻮ اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻧﻪ ﻛﻪ ﭘﺪرم ﻫﻢ آدم ﭼﻨﺪان ﻓﻮق اﻟﻌﺎدهاي ﺑﻮد! ﻣﻦ اوﻧﻮ ﻫﻢ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ آدﻣﻲ ﻫﺴﺘﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ رو دوﺳﺖ ﻧﺪاره‪«،‬‬
‫دراﻛﻮ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ زﻧﻢ رو دوﺳﺖ دارم‪«،‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻧﮕﺎه دﻳﺮﺑﺎوري ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬اﻣﺎ دراﻛﻮ ﻧﺎدﻳﺪه ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻤﺔ ﺷﺐ رو ﺑﺎ رﺋﻴﺲ آورورﻫﺎ ﺣﺮف زدي ﭼﻲ دﺳﺘﮕﻴﺮت ﺷﺪ؟«‬
‫»آه‪ ،‬ﻣﻲدوﻧﻲ ﻛﻪ‪ ،‬ﺗﺸﺮﻳﻔﺎت اداري‪ ...‬اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮز وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﻛﻨﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ «،‬ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و‬
‫اداﻣﻪ داد‪» :‬ﺣﺎﻻ ﻣﮕﻪ ﭼﻲ ﺷﺪه؟ دراﻛﻮ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ ﺣﻮﺻﻠﻪاش ﺳﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد؟«‬
‫دراﻛﻮ آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻳﻪ آورور اوﻣﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺷﻄﺮﻧﺞ ﺑﺎزي ﻛﺮد‪ ،‬داﻏﻮﻧﺶ ﻛﺮدم‪ ،‬او ﺑﺎزﻳﻜﻦ اﺑﻠﻬﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻓﻘﻂ از اﻳﻦ دﻟﺨﻮرم ﻛﻪ ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺎ ارزش رو ﻫﺪر دادﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻮﻫﺮ ﻋﻮﺿﻲ ﺗﻮ اﻳﻦ ﺷﺎﻧﺲ رو‬
‫ﻣﻲده ﻛﻪ ﺑﻪ ورﺟﻪ ورﺟﻪ ﻛﺮدﻧﺶ ﺑﺎ زن ﻣﻦ اداﻣﻪ ﺑﺪه‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﻟﺤﻦ "ﻣﻦ ـ دارم ـ ﺑﺎ ـ ﻳﻚ ـ ﺑﭽﻪ ـ ﭘﻨﺞﺳﺎﻟﻪ ـ ﺣﺮف ـ ﻣﻲزﻧﻢ" ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮔﻮش ﻛﻦ ﻣﺎﻟﻔﻮي‪،‬‬
‫اﮔﻪ اوﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﻴﺴﺖ دﻓﻌﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻧﻜﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻳﻪ ﻛﺮم ﻓﻠﻮﺑﺮ ﻫﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫داﻛﻮ ﻧﮕﺎه ﺧﺮﻳﺪاراﻧﻪاي ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻲدوﻧﻲ‪ ،‬ﺗﻮ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﺷﺒﻴﻪ ﻛﺮم ﻧﻴﺴﺘﻲ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺟﺪي؟ ﭘﺲ ﺷﺒﻴﻪ ﭼﻲام؟«‬
‫»‪ ...‬اﻛﺴﻴﻨﺎ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا اﺧﻢ ﻛﺮد‪» .‬ﻛﻲ؟«‬
‫»ﺑﮕﺬرﻳﻢ‪ «،‬دﺳﺘﻲ ﺗﻜﺎن داد و اﻓﺰود‪» :‬ﻣﺴﺌﻠﻪ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻫﺮﭼﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺟﺎزه ﺑﺪﻳﻢ ﭘﺎﺗﺮ و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻫﻢ‬
‫ﺑﺎﺷﻦ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻲﻏﻴﺮت و اﺣﻤﻖ ﻣﻲﺷﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬درﺳﺘﻪ‪ «،‬ﻟﺤﻈﻪاي اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪» .‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﺷﻚ دارم ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮان ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻦ‪،‬‬
‫ﭘﺲ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻦ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﻋﺸﻖﻫﺎي ﻣﺎ در ﭘﺎﻳﺎن دوﺑﺎره ﻣﺎل ﻣﺎ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد‪«...‬‬
‫داﻛﻮ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﻪ ﺗﻮ اﻳﻨﻘﺪر ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻲ؟« و از ﺟﻠﻮي راه ﺟﺎدوﮔﺮ دﻳﻮاﻧﻪاي ﻛﻪ ﺳﻮار‬
‫ﻳﻚ ﻣﻮﺗﻮر ﮔﺎزي دﻳﻮاﻧﻪﺗﺮ از ﺧﻮدش ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻨﺎر ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫»ﺳﺎده اﺳﺖ‪ «،‬ﻓﺎﻳﺪرا ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﻤﻪ ﻣﻲﺧﻮاد‪ ،‬ﺑﭽﻪ اﺳﺖ ـ‬
‫ﺑﻮﻳﮋه ﺣﺎﻻ ﻛﻪ دﺧﺘﺮ ﻣﺎ ﻣﺮده‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻛﻪ ﺑﺨﻮاد ﺑﻬﺶ ﺑﭽﻪ ﺑﺪم‪ .‬زن ﺗﻮ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬او ﺟﻴﻨﻲِ ﺗﻮ رو دﻳﺮ ﻳﺎ زود ﺗﺮك ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ ،‬و ﺗﻮ او رو ﭘﺲ ﺧﻮاﻫﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد‪» :‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﻛﻪ زﻧﻲ رو ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﺎﺗﺮ ﺳﻜﺲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺨﻮام‪«،‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻪ ﺳﺮدي ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﭘﺲ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮه دﺳﺖ از ﺟﺴﺘﺠﻮ ﺑﺮداري‪ ،‬ﭘﺮﻧﺲ ﺑﻠﻮﻧﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﻴﭻ ﺷﻜﻲ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ او ﺳﻜﺲ داﺷﺘﻪ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻣﻦ ﭘﺮﻧﺲ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬و دﻳﮕﻪ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺟﻮري ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻜﻦ ﻛﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﻦ ﭘﻨﺞ‬
‫ﺳﺎﻟﻤﻪ‪«،‬‬
‫»ﭘﺲ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﺑﺰرﮔﺴﺎل رﻓﺘﺎر ﻛﻦ ﺗﺎ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﺑﺰرﮔﺴﺎل ﺑﺎ ﺗﻮ رﻓﺘﺎر ﻛﻨﻢ‪ .‬واﻗﻌﻴﺖ ﺑﻲرﺣﻢ رو‬
‫ﻗﺒﻮل ﻛﻦ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ﻛﻪ زن ﺗﻮ و ﺷﻮﻫﺮ ﻣﻦ ﻳﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺎﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬و اﺣﺘﻤﺎﻻً دارن ﺑﺎ ﻫﻢ ور ﻣﻲرن و‬
‫ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻲﺧﻨﺪﻧﺪ‪«..‬‬
‫رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪﮔﻲ دراﻛﻮ ﺑﻪ ﻗﺮﻣﺰي ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮔﺸﺖ و دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﺸﺖ ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﻮدش را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﺮد و ﻓﺤﺶ‬
‫و ﻧﺎﺳﺰاﻫﺎﻳﻲ را ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ از دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻴﺮون ﺑﭙﺮد ﻋﻘﺐ راﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب‪ «،‬ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻴﺘﻮﻧﻴﻢ ﻳﻪ ﻧﮕﺎه ﺑﻪ اون اِ‪ ...‬ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮاﻫﺖ ﺑﻴﺎﻧﺪازﻳﻢ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺧﻨﺪهاش را ﻓﺮو ﺧﻮرد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ردﻳﺎب‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ردﻳﺎب‪ .‬ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﻓﻘﻂ ﺟﻠﻮي ﻣﺸﻨﮓﻫﺎ واﻧﻤﻮد‬
‫ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ اون ﻳﻪ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮاﻫﻪ‪«.‬‬
‫»آره‪ ،‬آره‪ ،‬ﻫﺮﭼﻲ‪ «،‬دراﻛﻮ آه ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد از اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﺶ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻮﺳﻂ اﻳﻦ زن ﺗﺼﺤﻴﺢ‬
‫ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮد او ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ زن ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ رﺋﻴﺲ ﻣ‪Ĥ‬ب اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﺎز ﻫﻢ دراﻛﻮ از‬
‫اﻛﺴﻴﻨﺎ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺧﻮﺷﺶ ﻣﻲآﻣﺪ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺎﻳﺪرا ردﻳﺎﺑﺶ را از ﺟﻴﺒﺶ ﺑﻴﺮون آورد و آن را روي ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻫﺮي ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻛﺮد ـ ﻳﺎ دﺳﺖ ﻛﻢ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ‬
‫ﻫﺮي در ﻳﻚ روز ﻗﺒﻞ‪.‬‬
‫»ﻫﻤﻤﻢ‪ ...‬ﺧﺎرق اﻟﻌﺎده اﺳﺖ‪«.‬‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﺑﺎ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻲ ﺧﺎرقاﻟﻌﺎده اﺳﺖ؟«‬
‫»ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻪ او دﻳﺮوز در دﻟﻔﻲ ﺑﻮده‪«.‬‬
‫»دﻟﻔﻲ؟ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻏﻴﺒﮕﻮ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﻨﻪ؟«‬
‫»ﺧﻮدﺷﻪ‪ ،‬ﻫﻤﻮﻧﻪ‪ .‬وي ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲدوﻧﻢ‪ ،‬ﻏﻴﺒﮕﻮ اﻵن ‪ 1500‬ﺳﺎﻟﻲ ﻣﻲﺷﻪ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ‬
‫ﻧﻤﻲﻛﻨﻪ‪«...‬‬
‫دراﻛﻮ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬راﻫﻲ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻲﺷﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫*****‬
‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه آوروﻫﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪» :‬ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻨﻮد ﻣﺨﻔﻲ رو روي اون ﻳﺎروي ﺑﻠﻮﻧﺪ ﮔﺬاﺷﺘﻲ؟«‬
‫آرورو زﻳﺮ دﺳﺖ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻗﺮﺑﺎن‪ ،‬او ﻋﻤﻴﻘﺎً ﻏﺮق اﻳﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻨﻮ ﺗﻮي ﺷﻄﺮﻧﺞ ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺪه‬
‫و اﺻﻼً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ‪«،‬‬
‫»ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ «،‬ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺎﻟﻴﺪ‪.‬‬
‫»وﻟﻲ رﺋﻴﺲ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﻣﺎ رو ﺑﻪ ﻃﺮف دادﻟﻲ دورﺳﻠﻲ ﻫﺪاﻳﺖ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ؟«‬
‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﺑﺎ ﺧﺸﻨﻮدي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ اوﻧﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚﺗﺮ از ﻣﺎ ﺑﻪ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدن اون ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬
‫اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ؟ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ دورﺳﻠﻲ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮﻧﻲ ﺑﮕﻲ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﺧﻮدﺗﻮ‬
‫ﺗﻮي ﻻﺑﻴﺮﻧﺖ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ!!«‬
‫*****‬
‫»ﻣﻦ ﻳﻪ ﻳﺎﺑﻮي ﭘﻴﺮم‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ ﺑﺎﻻ آﻣﺪن از ﺻﺨﺮهﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﺮي در ﺑﺎﻻي ﺗﭙﻪ‬
‫ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻲﻧﺎﻟﻴﺪ و زﻳﺮ ﻟﺐ ﻏﺮﻏﺮ ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﻃﻌﻨﻪآﻣﻴﺰ ﻣﻲﻧﻤﻮد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎي ﺳﺨﺖ ﻋﺎدت‬
‫ﻧﺪاري‪ .‬ﺗﻮ ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ ﺟﺎي اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻤﺔ روز رو در ﻗﻠﻌﺔ ﻣﺎﻟﻔﻮيﻫﺎ ﻣﻲﮔﺬروﻧﺪي ﻛﻤﻲ ﻫﻢ ورزش‬
‫ﻣﻲﻛﺮدي‪ ،‬ﺷﺮط ﻣﻲﺑﻨﺪم دراﻛﻮي ﻣﻬﺮﺑﺎن اﮔﻪ ازش ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻲ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺮات ﻳﻪ ﺳﺎﻟﻦ ژﻳﻤﻨﺎﺳﺘﻴﻚ‬
‫درﺳﺖ ﻣﻲﻛﺮد‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻣﻦ ﺷﻚ دارم‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺷﻜﻠﻜﻲ درآورد و دﺳﺘﻬﺎي ﻋﺮقآﻟﻮد و ﻛﺜﻴﻔﺶ را ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﭘﺎك ﻛﺮد‪.‬‬
‫»دراﻛﻮ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از درد و ﻏﺼﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺪاده‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻨﻮ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻛﺮده‬
‫ﺗﺎﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎ ﻳﻪ ﺗﻴﭙﺎ ﻣﺤﻜﻢ ﺑﺰﻧﻢ ﺑﻴﺦ روﻧﺶ و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻢ ﻛﻪ اﺳﻢ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﻣﻲﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻧﻴﻤﻪ ﻧﺎﺑﺎور‪ ،‬ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺘﺤﻴﺮ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﻲ زد‪ ،‬اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪» :‬اﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮ از اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺗﻮﻟﺔ دراﻛﻮ رو ﺑﺰرگ‬
‫ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻣﺎدرش‪ ...‬ﭘﺎﻧﺴﻲ ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﭽﺔ ﺣﺮوﻣﺰادة ﺷﻮﻫﺮم رو ﺑﺰرگ ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ‬
‫وﺟﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬در ﺿﻤﻦ اﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﻣﻲﺷﻪ؟«‬
‫»ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻴﺸﺎﻧﻲاش را ﭘﺎك ﻛﺮد‪ ،‬از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻲدﻳﺪ ﻫﺮي ﺣﺘﻲ ﻛﻤﻲ ﻫﻢ ﻋﺮق ﻧﻜﺮده‬
‫ﻛﻤﻲ دﻟﺨﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ...‬اﮔﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺧﻮب ﭘﻴﺶ ﺑﺮه‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ازدواج ﺧﻮاﻫﻴﻢ ﻛﺮد‪ ،‬ﺟﻴﻦ‪ .‬و ﻣﻦ ﻳﻪ ﺑﭽﺔ‬
‫ﻧﺎﻣﺸﺮوع دارم‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ ﺷﺎﻧﺲ ﭼﻨﺪاﻧﻲ ﺑﺮاي ﻣﻦ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺗﺎ اوﻧﻮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪،‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت او رو دور از دﺳﺘﺮس ﻣﻦ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ‪ ،‬وﻟﻲ اﮔﻪ ﻣﻌﺠﺰهاي اﺗﻔﺎق ﺑﻴﺎﻓﺘﻪ و‪ ...‬و ﻣﻦ اوﻧﻮ ﺑﺪﺳﺖ‬
‫ﺑﻴﺎرم‪ ،‬ﺑﻌﺪش ﺗﻮ اوﻧﻮ‪...‬؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺐ ﭘﺎﻳﻴﻨﺶ را ﮔﺰﻳﺪ و ﺑﻪ درﻳﺎ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬از اﻳﻦ ﻧﻘﻄﺔ ﻣﻨﺎﺳﺐ‪ ،‬ﻣﻨﻈﺮه ﺑﻲﻧﻈﻴﺮ و ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺘﻲ‬
‫در ﺟﺰﻳﺮهاي ﻣﻼل اﻧﮕﻴﺰ ﻣﺜﻞ دﻟﻮس ﻛﻪ ﺑﺎ ﺻﺨﺮهﻫﺎﻳﺶ و ﺑﺪون ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ ﭼﻴﺰ ﺧﺎﺻﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺮﻏﺎن درﻳﺎﻳﻲ در ﭘﺮﺗﻮ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﺑﺎ ﺳﺮﺧﻮﺷﻲ در ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﭘﺮواز ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ و ﮔﻬﮕﺎه ﺑﻪ‬
‫دﻧﺒﺎل ﻏﺬاﻳﻲ ﻟﺬﻳﺬ ﺑﻪ درون اﻣﻮاج ﺷﻴﺮﺟﻪ ﻣﻲرﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ‪...‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﺳﻮال ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺨﺘﻴﻪ‪ ،‬و ﺟﻮاﺑﺶ ﺳﺨﺘﺮ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﺣﻘﻴﻘﺘﺎً ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺣﺘﻲ دﺧﺘﺮ ﺗﻮ رو ﻧﻤﻲﺷﻨﺎﺳﻢ‪ ...‬اﺳﻤﺶ ﭼﻲ ﺑﻮد؟«‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي از اﻳﻨﻜﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺑﻪ اﺳﻢ ﺑﭽﻪ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﺮده‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﺟﺎ ﺧﻮرد‪ .‬ﻗﺒﻞ از آﺧﺮﻳﻦ‬
‫روﻳﺎﻳﺶ درﺑﺎرة وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬او ﺣﺘﻲ ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﺣﺪﺳﻲ درﺑﺎرة اﺳﻢ دﺧﺘﺮش ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ در روﻳﺎ‪...‬‬
‫در روﻳﺎ از او اﺳﻢ ﺑﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ...‬ورﻣﻴﺘﻞ از او اﺳﻢ ﺑﺮده ﺑﻮد‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬آرﻣﻴﺘﺎ‪ ،‬اﺳﻤﺶ آرﻣﻴﺘﺎ اﺳﺖ‪«.‬‬
‫»ﻳﻪ اﺳﻢ ﻫﻨﺪي‪ ،‬درﺳﺘﻪ؟« ﺟﻴﻨﻲ اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼً ﻣﻲﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﻲاي‬
‫ﻣﻲدﻫﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﺗﺎزه و ﻏﻴﺮﻣﻨﺘﻈﺮه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻤﺎﻣﻲ زﺑﺎﻧﻬﺎي اﻧﺴﺎﻧﻲ را ﺑﻔﻬﻤﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﭼﻬﺎر روز‬
‫ﻗﺒﻞ اﺳﻢ ﺑﭽﻪ را ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﺪاﻋﻲ ﻧﻤﻲﺷﺪ‪ ،‬اﺣﺘﻜﺎﻻً ﻣﻲﮔﻔﺖ ﻛﻪ اﺳﻢ زﻳﺒﺎﻳﻲ‬
‫اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻌﻨﻲ آن را ﺑﻔﻬﻤﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪» :‬آره‪ ،‬ﻫﻨﺪﻳﻪ‪ ،‬اﺳﻢ ﻣﺮﻣﻮزﻳﻪ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﺷﮕﻔﺖ زده ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮا اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ اوﻧﻮ آرﻣﻴﺘﺎ ﻧﺎﻣﻴﺪه؟ ﭼﻪ ﻫﺪﻓﻲ داﺷﺘﻪ از ﻧﺎﻣﻴﺪن ﺑﭽﻪ اﻳﻦ ﺑﻪ‬
‫اﻳﻦ اﺳﻢ؟ ﻳﻌﻨﻲ ﻓﻘﻂ ﭼﻮن از اﻳﻦ اﺳﻢ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﻲاوﻣﺪه اﻳﻦ ﻛﺎرو ﻛﺮده ﻳﺎ ﻣﻨﻈﻮر ﺧﺎﺻﻲ داﺷﺘﻪ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ اﻳﻦ اﺳﻢ‪ ،‬ﻧﺎم ﺑﭽﻪ رو آرﻣﻴﺘﺎ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺷﻚ دارم ﻛﻪ او اﺻﻼً ﭼﻴﺰي رو دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬و او از اون آدﻣﺎﻳﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ اﺳﻤﻬﺎي ﻗﺸﻨﮓ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻪ‪ ...‬ﻧﻪ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﭘﺸﺖ اﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ اﺳﺖ‪ ...‬وﻟﻲ ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‬
‫ﭼﻲ‪ .‬ﺧﻮب‪ «،‬ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻧﮕﺮاﻧﺶ ﺷﺪ و اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰي رو ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‪ :‬اﮔﻪ ﻣﻦ ﻳﻪ‬
‫روزي ﺑﭽﻪ رو دﻳﺪم‪ ،‬ﻗﺼﺪ دارم ﺻﺪاش ﺑﺰﻧﻢ آﻣﻲ‪ ،‬ﻧــﻪ رﻳﺘﺎ‪«.‬‬
‫»ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﻛﻪ ﭼﺮا!« ﺟﻴﻨﻲ ﺷﻜﻠﻜﻲ درآورد و ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﻪ‬
‫اﺳﻢ ﺑﭽﻪ ﺑﻜﺸﺪ‪ ،‬از او ﭼﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪» .‬اِ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ...‬ﻣﻦ ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﺖ رو ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻫﻨﻮز‬
‫ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ او ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي دوﺳﺖداﺷﺘﻨﻲاﻳﻪ‪ ،‬از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﭽﺔ ﺗﻮﺋﻪ‪ ،‬وﻟﻲ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎرهاش را روي ﻟﺒﻬﺎي او ﮔﺬاﺷﺖ‪» .‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﺳﻮال‬
‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪاي ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺧﻮام ﺑﭽﻪ رو ﺑﻪ ﺗﻮ ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻛﻨﻢ‪ ،‬اﻳﻦ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﻲ ﻣﻨﻪ‪«.‬‬
‫» ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ اﻳﻦ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﻴﻪ‪ ،‬ﻗﺎﺑﻞ درﻛﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ او رو دوﺳﺖ داري و ﻣﻲﺧﻮاي از او ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻛﻨﻲ و‬
‫زﻧﺪﮔﻲ ﺷﺎدي رو ﺑﺎ ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻮاده ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺮاش ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﻨﻲ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي آه ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬وﻟﻲ دﺧﺘﺮ ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ زﻧﺪﮔﻲ ﺷﺎدﻣﺎﻧﻪاي ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ‪ ،‬ﻧﻪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﭼﻨﮕﺎﻟﺶ را روي او ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ‪«.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻣﻨﺤﺮف ﻛﺮدن ذﻫﻦ ﻫﺮي از اﻳﻦ اﻓﻜﺎر ﻏﻤﮕﻴﻦﻛﻨﻨﺪه‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻳﻚ دﺳﺘﺶ را دور ﮔﺮدن او اﻧﺪاﺧﺖ‬
‫و ﺑﻮﺳﻪاي ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاش زد‪.‬‬
‫»ﺑﻲﺧﻴﺎل‪ ،‬ﭘﺴﺮ ﮔﻨﺪه‪ ،‬ﺑﺬار ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ؟«‬
‫»اﻟﺒﺘﻪ‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻛﻮﭼﻜﻲ زد و آﻧﻬﺎ راﻫﺸﺎن را از ﻣﻴﺎن ﺷﻜﺎف ﺻﺨﺮه اداﻣﻪ‬
‫دادﻧﺪ‪.‬‬
‫*****‬
‫»ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬اﻟﺘﻤﺎس ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻣﺎ رو ﻧﻜﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﺮ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺑﮕﻴﺪ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺬارﻳﺪ ﻣﺎ زﻧﺪه‬
‫ﺑﻤﻮﻧﻴﻢ!« ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺟﻴﻎ ﻣﻲﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬از ﭼﻮب دﺳﺘﻲاي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﻠﺒﺶ ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﺸﻢ ﺑﺮﻧﻤﻲداﺷﺖ‪» .‬ﻣﻦ‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﻧﻢ‪ ...‬ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺰي رو ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻫﺰﻳﻨﻪاي ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﻲ ﻛﻨﻢ!«‬
‫دراﻛﻮ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ اﺣﻤﻘﺎﻧﺔ ﺗﻮ اﺣﺘﻴﺎﺟﻲ ﻧﺪارم‪ «،‬ﻫﻤﭽﻨﺎن ﭼﻮﺑﺶ را رو ﺑﻪ ﻏﻴﺒﮕﻮ ﻧﮕﺎه‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪» .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻲﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻢ ﻳﻪ زن ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ و ﻳﻪ ﻳﺎروي ﻣﻮ ﺳﻴﺎه اﺧﻴﺮاً اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮدن ﻳﺎ ﻧﻪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﭘﻴﺘﻴﺎ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻗﻮرت داد و زﻳﺮ ﭼﺸﻤﻲ ﺑﻪ ﻛﺎرآﻣﻮزش ﻫﻠﻦ‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﻠﻦ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻬﺸﻮن ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻮ‪ ،‬ﭘﻴﺘﻴﺎ‪ «،‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ ﻓﺎﻳﺪرا او را ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪» .‬ﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ‬
‫اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪاي ﻣﺜﻞ اﻳﻦ رو ﻓﺎش ﻛﻨﻴﻢ! ﺷﻤﺎ ﺧﻮدت اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﻣﻘﺪس رو ﺑﻪ ﻣﻦ آﻣﻮزش دادي‪،‬‬
‫ﭘﻴﺘﻴﺎ!«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﺤﺎورهاي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻛﺪوم ﺑﻬﺘﺮه‪ :‬ﻳﻪ ﻏﻴﺒﮕﻮي ﺧﻴﺎﻧﺖﻛﺎر ﻳﺎ ﻳﻪ ﻏﻴﺒﮕﻮي ﻣﺮده؟«‬
‫»ب‪ ...‬ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب‪ «،‬ﻏﻴﺒﮕﻮي ﭘﻴﺮ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻲﮔﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﺴﺌﻠﻪ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺮﻳﻢ ﻳﻪ ﺟﺎي دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﻣﻤﻜﻨﻪ؟«‬
‫دراﻛﻮ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻫﻴﭻﺟﺎ ﻧﻤﻲرﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺎزي در ﻧﻴﺎر و ﻓﻜﺮﻫﺎي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ رو از ﺳﺮت ﺑﻴﺮون ﻛﻦ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ؟«‬
‫»ب‪ ...‬ﺑﻠﻪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ دﻳﺮوز اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻣﻐﺮوراﻧﻪ ﺑﻪ دراﻛﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬دﻳﺪي‪ ،‬ردﻳﺎب ﻫﺮﮔﺰ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻤﻲﻛﻨﻪ‪«،‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎزﺟﻮﻳﻲ را اداﻣﻪ داد‪» :‬و اوﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ از ﺗﻮ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ؟«‬
‫ﻫﻠﻦ ﺑﻪ رﺋﻴﺴﺶ اﻟﺘﻤﺎس ﻛﺮد‪» :‬ﺑﻬﺸﻮن ﻧﮕﻮ!«‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﭘﺲ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻲﮔﻲ‪ «،‬ﻓﺎﻳﺪرا ﻧﻮك ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﮔﻠﻮي ﻫﻠﻦ ﻓﺸﺮد‪ .‬ﻋﺮق ﺳﺮدي روي ﺻﻮرت‬
‫ﻫﻠﻦ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ از ﺗﺮس دودو ﻣﻲزد‪.‬‬
‫ﻫﻠﻦ از زﻳﺮ دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮده ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻤﻲﮔﻢ‪«،‬‬
‫ﭘﻴﺘﻴﺎ ﺧﺲﺧﺲ ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬آه‪ ،‬ﻗﻬﺮﻣﺎن ﺑﺎزي درﻧﻴﺎر‪ ،‬ﻫﻠﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﻗﻮل ﻣﻲدم‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻣﺪرك‬
‫ﻏﻴﺒﮕﻮﻳﻲ ات رو ﺑﻬﺖ ﻣﻲدم‪ ...‬اﮔﻪ ﺗﻮ اﻃﻼﻋﺎت رو ﺑﺮاي اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻢ و آﻗﺎ ﻓﺎش ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪«،‬‬
‫ﻛﺎرآﻣﻮز ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻛﻤﻲ ﻣﺮدد ﺑﻮد‪» .‬واﻗﻌﺎً اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ؟ اوه‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ .‬ﺟﻮاﻧﻚ ﻣﻮ ﻣﺸﻜﻲ و‬
‫دوﺳﺖ دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰش ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺪوﻧﻨﺪ ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺷﻪ ﻛﺴﻲ رو از ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ آزاد ﻛﺮد‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ وﺣﺸﺘﺰده ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻲ؟« ﭼﻄﻮر ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ درﺑﺎرة ﻃﻠﺴﻢ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ؟ دراﻛﻮ او را ﺑﺎ‬
‫دورﻧﻤﺎي ﺗﻜﻪﺗﻜﻪ ﺷﺪن زﺑﺎن و ﭼﺮوك ﺧﻮردن دﺳﺘﺶ در ﺻﻮرت ﮔﻔﺘﻦ ﻳﺎ ﻧﻮﺷﺘﻦ درﺑﺎرة ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ‬
‫ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬در واﻗﻊ اﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺑﻠﻮف ﺑﻮد ـ او ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮ زﻳﺒﺎﻳﺶ ﻧﺎﻗﺺ‬
‫ﺷﻮد ـ اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ او ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ ﺗﻬﺪﻳﺪ را ﺑﺎور ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ...‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﭼﺮا رﻳﺴﻚ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻳﺎ ﻻل ﺷﻮد‬
‫و ﻳﺎ ﭼﻼق؟‬
‫ﻫﻠﻦ ﻧﺎﻟﻴﺪ‪» :‬ﺷﻨﻴﺪي ﻛﻪ‪ ،‬او ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ آزاد ﺑﺸﻪ‪«،‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬و ﺷﻤﺎ ﺑﻬﺶ ﭼﻲ ﮔﻔﺘﻴﺪ‪ ،‬او ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ آزاد ﺑﺸﻪ؟« ﺑﺸﺪت اﺣﺴﺎس ﻧﮕﺮاﻧﻲ‬
‫ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬اﮔﺮ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﺷﻜﺴﺘﻦ اﺛﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻟﻮﺳﻴﻮس روي ﭘﺪرش ﻣﻲﺷﺪ ﭼﻪ؟ ﺟﻴﻨﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﺎ او‬
‫ﻧﻤﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬و او دﻳﮕﺮ آﺳﻲ در دﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺎزي را اداره ﻛﻨﺪ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫دراﻛﻮ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪ و ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺶ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﺔ ﭘﻴﺘﻴﺎ زد‪» .‬ﺣﺮف ﺑﺰن‪ ،‬ﻓﺎﺣﺸﺔ ﭘﻴﺮ!«‬
‫ﻏﻴﺒﮕﻮ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ اﻳﻨﻄﻮري ﺣﺮف ﻧﺨﻮاﻫﻢ زد!«‬
‫دراﻛﻮ ﻏﺮوﻟﻨﺪ ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬آره؟ اﻳﻨﻄﻮرﻳﻪ؟ ﭘﺲ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲدي ﻳﻪ آواداﻛﺪاواراي ﺧﻮﺷﮕﻞ ﻧﻮش ﺟﺎن‬
‫ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺎ؟ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻛﺮوﺷﻴﻮس ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺖ ﺑﻴﺎره؟«‬
‫»ﻧــــــــﻪ‪ «،‬ﭘﻴﺘﻴﺎ ﻫﺮاﺳﺎن دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﻣﻦ ﻣﻄﺌﻨﻢ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ اﻳﻦ ﻣﺸﻜﻞ رو ﻣﺜﻞ‬
‫آدﻣﻬﺎي ﻣﺘﻤﺪن ﺣﻞ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﻗﺮﺑﺎن‪ .‬ﻫﻴﭻ اﺣﺘﻴﺎﺟﻲ ﺑﻪ ﺗﻬﺪﻳﺪ واﻗﻌﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪«...‬‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد‪» :‬ﭘﺲ ﺣﺮف ﺑﺰن‪ ،‬ﺑﻬﺸﻮن ﭼﻲ ﮔﻔﺘﻲ؟«‬
‫»ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﻬﺸﻮن ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺮﻳﺪ ﺑﻪ دﻟﻮس و ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬زﻳﺮا در آﻧﺠﺎ آﻧﻬﺎ اﻟﻬﮕﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮ را‬
‫ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ‪«.‬‬
‫»آﻫﺎ! دﻟﻮس‪ «،‬ﻓﺎﻳﺪرا ﭘﻮزﺧﻨﺪ از ﺧﻮد راﺿﻲاي زد‪» .‬اوﻧﻬﺎ رو ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮا‪ ،‬ﭼﻲ ﺗﻮي دﻟﻮﺳﻪ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا در ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ‪ .‬ﻳﻪ ﺟﺎي ﺻﺨﺮهاي و ﺧﺸﻚ‪ .‬ﻣﻼلاﻧﮕﻴﺰ‪ ،‬ﻣﻌﻨﻲاش اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻣﻜﺎن‬
‫اﻳﺪهآل ﺑﺮاي اﻟﻬﮕﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮه ﺗﺎ ﺧﻮدﺷﻮ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻮ‪ ...‬ﺗﻮ واﻗﻌﺎً ﺑﺎور داري ﻛﻪ اﻟﻬﮕﺎن ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ وﺟﻮد دارﻧﺪ؟« ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬‬
‫»دﻧﻴﺎي ﻣﺎ ﭘﺮ از ﺷﮕﻔﺘﻴﻪ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ﭘﺮ از ﭼﻴﺰﻫﺎي ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺿﻴﺢ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ دﻟﻴﻠﻲ ﻧﺪاره اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺎور‬
‫ﻧﻜﻨﻢ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﻛﻪ اﻧﺪﻛﻲ ﻣﺮدد ﻣﻲﻧﻤﻮد ﺳﺮش را در ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺣﺮف ﻓﺎﻳﺪرا ﺗﻜﺎن داد‪ .‬اﮔﺮ ﻏﻴﺒﮕﻮ اوﻧﻬﺎ رو‬
‫ﻓﺮﻳﺐ داده ﺑﺎﺷﻪ ﭼﻲ؟ »ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻨﻴﻢ؟« ﺑﻪ ﭘﻴﺘﻴﺎ و ﻫﻠﻦ اﺷﺎره ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ‪ ،‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ از ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﻢ درﺑﺎرة ﻳﻮﻧﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﻣﻲآورم‪ ،‬ﻏﻴﺒﮕﻮ ﺑﺎ ﻳﻚ ﭘﻴﻤﺎن ﺟﺎدوﻳﻲ ﻣﺤﺪود ﺷﺪه ﺗﺎ ﻫﻤﻮاره ﺣﻘﻴﻘﺖ رو ﺑﮕﻪ‪ .‬اﮔﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ دروغ ﺑﮕﻪ‪،‬‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ ﻣﺮد‪«.‬‬
‫»آه‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ «،‬دراﻛﻮ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻤﻨﻮﻧﻴﻢ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻤﻬﺎ‪ .‬روز ﺧﻮﺷﻲ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ!«‬
‫*****‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﺮي از ﻣﻴﺎن راه ﻣﺨﻔﻲ ﺑﻴﻦ ﺻﺨﺮهﻫﺎ ﻋﺒﻮر ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ دﻫﺎﻧﺔ ﻳﻚ ﻏﺎر‬
‫رﺳﻴﺪﻧﺪ ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﻴﺰه‪ .«،‬اﮔﺮ دو ﺗﻨﺪﻳﺲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز اﺳﺘﺎداﻧﻪاي ﺗﺮاﺷﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد در‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫دو ﻃﺮف ورودي ﻏﺎر ﻗﺮار ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﺧﺎﺻﻲ در آﻧﺠﺎ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﻣﺠﺴﻤﻪﻫﺎ ﺑﺎ رﻧﮓ‬
‫ﻃﻼﻳﻲ ﻣﻲدرﺧﺸﻴﺪ و دﻳﮕﺮي ﺑﺎ ﻧﻮر آﺑﻲ ﻧﻘﺮهاي ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﻛﻴﻔﻴﺘﻲ ﻋﺮﻓﺎﻧﻲ و اﺛﻴﺮي ﻣﻲداد‪.‬‬
‫»آره‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼً زﻳﺒﺎ‪ «،‬ﻫﺮي ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮد و دو ﻣﺠﺴﻤﻪ را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻛﺮد‪» .‬ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬
‫ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻛﺪام ﻳﻚ از ﺧﺪاﻳﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ؟«‬
‫»واﺿﺤﻪ‪ ،‬ﻧﻪ؟ آﭘﻮﻟﻮ و آرﺗﻤﻴﺲ‪ ،‬ﺧﺪاﻳﺎﻧﻲ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﺟﺰﻳﺮه ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪهاﻧﺪ‪ ،‬از ﻟﺘﻮ‪ ،‬ﻣﻌﺸﻮﻗﺔ زﺋﻮس‪«.‬‬
‫»ﻟﺘﻮ؟« ﻫﺮي ﺧﺮﻧﺎﺳﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻃﻮر اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻣﻲدوﻧﻢ ﻟﺘﻮ ﻛﻴﻪ‪ ،‬وﻟﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻌﻴﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ زﺋﻮس‬
‫ﻋﺎﺷﻖ او ﺑﺸﻪ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ ﻣﺸﻨﮓﻫﺎ ﻫﻢ ﻣﻲﺗﻮﻧﻨﺪ اﻳﻨﺠﺎ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻨﺪ؟« ﺑﻪ ﺻﻮرت دﻟﭙﺬﻳﺮ‬
‫آﭘﻮﻟﻮ ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻣﺠﺴﻤﻪ از ﻃﻼي درﺧﺸﺎﻧﻲ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺣﻠﻘﻪاي از ﺑﺮﮔﻬﺎي درﺧﺖ ﻏﺎر‬
‫روي ﺳﺮش ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻳﻚ ﭼﻨﮓ زﻳﺒﺎ در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮاﻫﺮش آرﺗﻤﻴﺲ "ﭘﻮﺳﺖ"ي آﺑﻲ‬
‫ﻓﺎم داﺷﺖ و دﻳﻬﻴﻤﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺟﻮاﻫﺮي ﺷﺒﻴﻪ ﻣﺎه ﺑﻪ ﺳﺎن اﻟﻤﺎﺳﻲ ﺗﺎﺑﻨﺎك در آن ﻣﻲدرﺧﺸﻴﺪ‪،‬‬
‫او ﻛﻤﺎﻧﻲ را در دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻢ‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬اﻳﻨﺠﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺎﺷﻪ‪ :‬ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﺑﺮاي ﻣﺮدم ﻏﻴﺮ‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ‪«.‬‬
‫»و‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ در اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي ﭘﻴﺪا ﺧﻮاﻫﻴﻢ ﻛﺮد‪ ،‬ﻫﺮي؟ ﻣﻨﻈﻮرم‪ ،‬ﻏﻴﺮ از اﻟﻬﮕﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮه؟«‬
‫»ﻳﻚ راه ﺑﺮاي ﻓﻬﻤﻴﺪن ﻫﺴﺖ‪ «،‬ﻫﺮي ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﺣﺎﺿﺮي‪ ،‬ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ؟«‬
‫»اﻳﻨﻄﻮر ﻓﺮض ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﻛﻤﻲ دودل ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي دﻟﮕﺮم ﻛﻨﻨﺪه ﺑﻪ او زد‪ ،‬دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ آﻧﻬﺎ وارد ﻏﺎر ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫*****‬
‫اﻳﻮﻟﻮس‪ ،‬ﭘﺬﻳﺮﺷﮕﺮ ﻫﺘﻞ آﺗﻼﻧﺘﻴﺲ داﺷﺖ ﺧﻔﻪ ﻣﻲﺷﺪ‪ .‬دﻟﻴﻞ ﺧﻔﻪ ﺷﺪﻧﺶ ﻫﻢ ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻣﮕﺮ ﭼﻨﮓ‬
‫ﻣﺤﻜﻢ ﻣﻜﻨﻴﺮ ﻛﻪ داﺷﺖ ﮔﻠﻮي او را ﻣﻲﻓﺸﺮد‪ .‬ﭘﻨﺞ ﻫﻴﻜﻞ رداﭘﻮش و ﺑﺎﺷﻠﻖدار اﻃﺮاف او اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻫﻤﺔ آﻧﻬﺎ ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﻨﺎن ﺑﻪ ﻃﺮف او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﺔ آﻧﻬﺎ را ﻧﺠﺎت داد ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ دوﺑﺎره ﺑﻪ او ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻨﺪ ﻛﺠﺎ ﺑﻮد؟‬
‫اﻳﻮﻟﻮس ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ ،‬آه‪ ،‬آره‪ ،‬او از آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و اﻳﻦ ﻣﺮدﻳﻜﻪﻫﺎي زﺑﻮن ﻧﻔﻬﻢ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮدن و از او درﺑﺎرة‬
‫ﻗﻬﺮﻣﺎن ﭘﺮس و ﺟﻮ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺨﺺ ﺧﺸﻨﻲ ﻛﻪ داﺷﺖ او را ﺧﻔﻪ ﻣﻲﻛﺮد ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬اﺳﻢ رو ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﮕﻮ و زﻧﺪه ﺑﻤﻮن‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫اﻳﻮﻟﻮس ﺑﻪ دﺷﻮاري آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻓﺮو داد ـ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازهاي ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﮔﻠﻮي ﻓﺸﺮده ﺷﺪه‬
‫اﻳﻦ ﻛﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪» .‬ب‪ ...‬ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب‪ ،‬ﭘﺲ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﮔﻠﻮي ﻣﻦ رو ول ﻛﻦ‪ ...‬ﻣﻲﺷﻪ؟« ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻣﻜﻨﻴﺮ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺧﺮﺧﺮ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ‪ ...‬ﻣﻦ دﺳﺘﻢ ﺑﻪ دﻓﺘﺮ ﺛﺒﺖ‬
‫ﻧﻤﻲرﺳﻪ‪ ...‬اﮔﻪ ﻣﻨﻮ ول ﻧﻜﻨﻲ‪ ...‬ﻻزم ﺑﻪ ذﻛﺮ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﻣﻨﻮ ﺑﻜﺸﻲ‪«.‬‬
‫ﻳﻜﻲ از ﻣﺮﮔﺨﻮاران درﺷﺖ ﻫﻴﻜﻞ ﻏﺮوﻟﻨﺪ ﻛﺮد‪» :‬ﺗﺼﺎدﻓﻲ؟ اون ﻳﻪ ﺗﺼﺎدف ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪«،‬‬
‫ﺻﺪاي ﺳﺮد زﻧﺎﻧﻪاي از زﻳﺮ ﻳﻜﻲ از ﺑﺎﺷﻠﻖﻫﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻟﺶ ﻛﻦ‪ ،‬واﻟﺪن‪«،‬‬
‫ﻣﺮد ﺧﺸﻦ ﮔﻠﻮي اﻳﻮﻟﻮس را رﻫﺎ ﻛﺮد‪ ،‬او ﺣﺎﻻ ﺟﺎي ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺮاي ﺧﻢ ﺷﺪن )و ﺑﺮاي ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ زدن( و‬
‫ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪن دﻓﺘﺮ ﺛﺒﺖ ﻫﺘﻞ از ﻛﺸﻮي ﻣﻴﺰ داﺷﺖ‪.‬‬
‫»ﺑﺬار ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ «...‬ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ورق زدن دﻓﺘﺮ‪ ،‬و ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺛﺒﺖ ﺷﺪة روز ﻗﺒﻞ رﺳﻴﺪ‪» .‬آره‪،‬‬
‫اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ‪«.‬‬
‫ﻳﻜﻲ از اﻓﺮاد ﺑﺎﺷﻠﻖ ﭘﻮش ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬و؟ اﺳﻢ اون ﺣﺮوﻣﺰادة ﻋﻮﺿﻲ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ‪ «،‬ﭘﺬﻳﺮﺷﮕﺮ ﻫﺘﻞ ﭘﺎﺳﺦ داد‪» .‬او ﺑﺎ اﺳﻢ اﺳﭙﻴﺮودﻳﻦ ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ اﻣﻀﺎ ﻛﺮده‪«.‬‬
‫*****‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﻗﺪم ﺑﻪ درون ﻏﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬آﻧﺠﺎ دﻳﮕﺮ ﭼﻨﺪان ﺷﺒﻴﻪ ﻏﺎر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲرﺳﻴﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﺗﻮﻧﻞ دراز ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﻲ ﻛﺎﻣﻼً ﻣﻨﻈﻢ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و دﻳﻮارﻫﺎﻳﻲ زرد ﻛﻢرﻧﮓ داﺷﺖ‪.‬‬
‫دﻳﻮار ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺷﻲﻫﺎي ﻃﻼﻳﻲ زﻳﺒﺎﻳﻲ آراﺳﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻣﺸﻌﻠﻲ ﻧﻴﺎز ﻧﺒﻮد‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺣﺘﻲ‬
‫اﺣﺘﻴﺎج ﺑﻪ ﻟﻮﻣﻮس ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺗﻮﻧﻞ ﺑﻪ ﻗﺪر ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﻧﻮرﻫﺎي ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻛﻪ درون ﺳﻘﻒ ﻛﻮﺗﺎه‬
‫آﻧﺠﺎ ﻣﻲدرﺧﺸﻴﺪ‪ ،‬روﺷﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺳﺎﺣﺮة ﺟﻮان ﻫﻤﺮاﻫﺶ درون ﺗﻮﻧﻞ ﭘﻴﺶ ﻣﻲرﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺮط‬
‫ﻣﻲﺑﻨﺪم اﻳﻦ ﻳﻜﻲ از ﺗﻮﻧﻞﻫﺎي زﺋﻮس ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺮاﻧﺪاز ﻋﻜﺴﻬﺎي ﻃﻼﻳﻲ روي دﻳﻮار‬
‫ﺑﻮد ‪ :‬ﺷﺶ ﻋﻜﺲ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺪام ﻫﻴﺌﺖ ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد‪.‬‬
‫در اوﻟﻴﻦ ﻋﻜﺲ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺮدي را دﻳﺪ ﻛﻪ زرﻫﻲ ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ و ﺑﺎ ﻣﺨﻠﻮق وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻣﻲﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻳﻜﺒﺎر آن را در ﻛﺘﺎب ﺟﺎﻧﻮران ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰ و زﻳﺴﺘﮕﺎهﻫﺎي آﻧﻬﺎ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﻲ اﺳﻢ‬
‫آن را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺮد زرهﭘﻮش ﺷﺨﺺ ﮔﻨﺪهاي اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﭼﺸﻢ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺷﺒﻴﻪ ﮔﺮاپ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ اﺳﺘﺜﻨﺎء ﻛﻪ ﮔﺮاپ دو ﭼﺸﻢ داﺷﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫در ﺗﺼﻮﻳﺮ دوم ﺟﻴﻨﻲ زن ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ و ﺑﺎرﻳﻚاﻧﺪاﻣﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻛﻼه ﺧﻮد ﺑﻪ ﺳﺮ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از آن‪ ،‬در‬
‫ﻧﻘﺎﺷﻲ ﺑﻌﺪي ﻣﺮد ﺑﺮﻫﻨﻪاي )ﻳﺎ ﻇﺎﻫﺮاً ﺑﺮﻫﻨﻪاي( دﻳﺪه ﻣﻲﺷﺪ ﻛﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ اﻣﻮاج‬
‫درﻳﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻧﻴﺰة ﺳﻪ ﺷﺎﺧﻪاي ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﺗﺼﻮﻳﺮ ﭼﻬﺎرم ﻫﻴﭻ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ‬
‫ﻧﻤﻲآﻣﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺮﻛﺔ ﻛﻮﭼﻜﻲ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ آﺑﺸﺎر ﺑﺴﻴﺎرﻛﻮﭼﻚ ﺑﻪ آن ﻣﻲرﻳﺨﺖ‪ .‬ﺗﺼﻮﻳﺮ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫درﺑﺮدارﻧﺪة ﻣﺮدي ﻋﺒﻮس ﺑﻮد ﻛﻪ روي رودﺧﺎﻧﻪاي ﻗﺎﻳﻘﺮاﻧﻲ ﻣﻲﻛﺮد و در ﭘﺸﺖ ﺻﺤﻨﻪ ﺳﮓ ﺳﻪ ﺳﺮ‬
‫ﻏﻮلﭘﻴﻜﺮي ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲﺧﻮرد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺒﻴﻪ ﻓﻼﻓﻴﻪ‪ ،‬و اﻳﻦ ﻏﻮﻟﻪ ﻣﻨﻮ ﻳﺎد ﮔﺮاپ ﻣﻲاﻧﺪازه‪ .‬اﮔﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ اوﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ از اﻳﻦ‬
‫ﻧﻘﺎﺷﻲﻫﺎ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﻲآﻣﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻟﻲ ﭼﺮا اﻳﻦ ﻧﻘﺎﺷﻲﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻳﻦ ﺣﺲ رو ﻣﻲده ﻛﻪ اﻳﻨﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺰﻳﻴﻦ‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ؟«‬
‫»ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ «،‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬و آﺧﺮﻳﻦ ﺗﺼﻮﻳﺮ را ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ ﺳﻪ زن را‬
‫ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺎﻓﺘﻦ‪ ،‬اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﻛﺮدن و ﻗﻄﻊ ﻛﺮدن رﺷﺘﻪﻫﺎي ﻧﺦ ﺑﻮدﻧﺪ‪» .‬ﺑﺒﻴﻦ‪ ،‬اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﻫﻤﻮن ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪«.‬‬
‫»اﮔﻪ اوﻧﻬﺎ اﻟﻬﮕﺎن ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﻧﻘﺎﺷﻲﻫﺎي دﻳﮕﻪ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﻓﺮاد واﻗﻌﻲ دﻳﮕﻪاي اﺷﺎره‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﻃﻌﻨﻪآﻣﻴﺰ ﻣﻲﻧﻤﻮد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﺎ ﻫﻤﻮن اﻧﺪازه ﻛﻪ ﺧﺪاﻳﺎن ﻳﻮﻧﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎن واﻗﻌﻲ‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل اﮔﻪ اوﻧﻬﺎ واﻗﻌﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﺷﺮط ﻣﻲﺑﻨﺪم اون ﻳﺎروي اوﻟﻲ آرِس ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اون ﻛﻪ‬
‫ﻛﻼه ﺧﻮد ﺳﺮﺷﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺎﻻس آﺗﻨﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬و اون ﻣﺮدﻳﻜﺔ ﻟﺨﺖ ﻫﻢ ﭘﻮزﺋﻴﺪون‪ ،‬ﻋﻜﺲ ﭼﻬﺎرم ﻫﻢ‪...‬‬
‫ﻧﻤﻲدوﻧﻢ ﭼﻴﻪ‪ ،‬و ﭘﻨﺠﻤﻲ ﻫﻢ ﻛﺎرِن ﻫﺴﺖ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪»:‬ﻛﺎرن؟ ﻣﻨﻈﻮرت ﻫﻤﻮن ﺧﺪﻣﺘﻜﺎر ﻫﺎدس ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﺮدهﻫﺎ رو از روي روﺧﺎﻧﺔ‬
‫اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﻋﺒﻮر ﻣﻲده؟«‬
‫»دﻗﻴﻘﺎً‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺟﺎﻟﺒﻪ‪ ،‬وﻟﻲ اﻳﻦ ﻧﻘﺎﺷﻲﻫﺎي دﻳﻮاري ﭼﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﻣﻲده؟«‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻋﻜﺲﻫﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻫﻢ آﻣﺪهاﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن‬
‫ﻧﺎﻣﻴﺪه ﻣﻲﺷﻪ‪«،‬‬
‫»آﻫﺎن‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل واﻗﻌﺎً ﻧﻔﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل‪.‬‬
‫ﺑﻪ زودي ﺗﻮﻧﻞ ﺑﻪ در ﻧﻘﺮهاي ﺑﺰرﮔﻲ ﺧﺘﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي دﺳﺖ دراز ﻛﺮد ﺗﺎ در را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺷﺒﺢ ﮔﻨﮓ و ﻣﻪ آﻟﻮدي از ﻳﻚ زن در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬او ﺟﺎﻣﺔ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻨﻔﺶ رﻧﮕﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد و‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺗﺎﺟﻲ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه از ﭘﺮ ﻃﺎووس ﺑﻪ ﺳﺮ داﺷﺖ‪ .‬او ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﻐﺮور ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲآﻣﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﻣﻠﻜﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ او ﺳﻼم ﻛﻨﺪ ﻛﻪ زن ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد‪:‬‬

‫ﻏﺮﻳﺒﻪﻫﺎ وارد ﺷﻮﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺮ ﺣﺬر ﺑﺎﺷﻴﺪ‪،‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﺎ ﺷﻬﺎﻣﺖ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪،‬‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻮﻫﺮة ﺧﻮد را ﺛﺎﺑﺖ ﻛﻨﻴﺪ‪،‬‬
‫اﮔﺮ ﺑﺮاي ﻣﺒﺎرزه آﻣﺎده ﻫﺴﺘﻴﺪ‪،‬‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻮش و ﻓﺮاﺳﺘﺘﺎن را ﻧﺸﺎن دﻫﻴﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻳﺎ اﻛﻨﻮن وارد ﺷﻮﻳﺪ ﻳﺎ ﻫﻴﭻوﻗﺖ‪،‬‬
‫اﮔﺮ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ ﺑﻨﻴﻪاش را دارﻳﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﺧﻮش آﻣﺪﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺘﺸﻜﺮﻳﻢ‪ «،‬وﻟﻲ زن ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺪاد ـ ﻫﻴﻜﻠﺶ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻢرﻧﮕﺘﺮ ﻣﻲﺷﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻛﺎﻣﻼً ﻣﺤﻮ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻫِﺮا ﺑﺎﺷﻪ‪«،‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬واووو‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ زﺋﻮس ﭼﺮا ﻣﺮﺗﺒﺎً ﺑﻬﺶ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻣﻲﻛﺮده‪ «،‬و ﺑﻌﺪ از درﻳﺎﻓﺖ‬
‫ﻛﺮدن ﻧﮕﺎه ﻧﺎﺧﺸﻨﻮدي از ﺟﻴﻨﻲ اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ،‬ﺧﻮدت ﺑﮕﻮ‪ ،‬ﻛﻲ از زﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺮ ﻃﺎووس از‬
‫ﻛﻠﻪاش ﺑﻴﺮون زده ﺑﺎﺷﻪ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﻴﺎد؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬و ﺧﻨﺪهاش را ﻓﺮو ﺧﻮرد‪» .‬ﺗﻮ ﭼﺮا از ﭘﺮ ﻃﺎووس ﺧﻮﺷﺖ ﻧﻤﻴﺎد؟ ﻣﻦ واﻗﻌﺎً از‬
‫اوﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﻴﺎد‪ ،‬ﻳﻪ ﺑﺎر دﻳﺪم ﻛﻪ ﮔﻴﻠﺪروي ﻻﻛﻬﺎرت ﺑﺎ ﻳﻜﻲ از اوﻧﻬﺎ اﻣﻀﺎء ﻣﻲﻛﺮد‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﻣﻲدﻳﺪش‪ ،‬ﭘﺮ ﻃﺎووس ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻬﺶ ﻣﻲاوﻣﺪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺑﺎزﻳﮕﻮﺷﻲ ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪» .‬ﻣﻲﺧﻮاي ﻣﻦ ﺣﺴﻮدﻳﻢ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫»ﻧــــــﻪ‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﭼﻴﺰي رو درﺑﺎرة ﻣﻦ ﺗﺼﻮر ﻛﻨﻲ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺑﺎ ﻋﺸﻮهﮔﺮي‬
‫ﻛﺞ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬اﻳﻨﻜﺎرو ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﻜﻦ‪«...‬‬
‫»ﭼﺮا؟« ﺟﻴﻨﻲ ﻣﮋهﻫﺎﻳﺶ را دﻗﻴﻘﺎً ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ از ﻣِﮕﺎرا دﻳﺪه ﺑﻮد ﺑﺮ ﻫﻢ زد‪.‬‬
‫»ﭼﻮن‪ ...‬ﭼﻮن ﻣﻦ ﺗﻮ رو ﺑﻪ دﻳﻮار ﻣﻲﭼﺴﺒﻮﻧﻢ و ﻣﺎل ﺧﻮدم ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬درﺳﺖ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ دﺳﺖ از ﺗﻔﺮﻳﺤﺶ ﺑﺮدارد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﻓﻮارة آﺑﻲ ﺑﻪ ﺳﺮدي ﻳﺦ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﭘﺎﺷﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ؟«‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﻲزد‪ ،‬ﻧﺎﻟﻴﺪ‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ!« ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد ﺗﺎ از دﺳﺖ ﻗﻄﺮهﻫﺎي آب ﻛﻪ‬
‫از ﻣﻮﻫﺎي ﺳﻴﺎﻫﺶ ﻣﻲﭼﻜﻴﺪ ﺧﻼص ﺷﻮد‪» .‬و اﮔﺮ ﻛﺎرﻫﺎي ﻣﻬﻤﺘﺮي ﭘﻴﺶ رو ﻧﺪاﺷﺘﻴﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش‬
‫ﻟﻄﻔﺖ رو ﺟﺒﺮان ﻣﻲﻛﺮدم‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺑﺪﺟﻨﺴﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﻤﻴﻦ ده ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻗﺒﻞ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻲ ﻛﺎرﻫﺎي ﻣﻬﻢ ﭘﻴﺶ رو رو ﻓﺮاﻣﻮش‬
‫ﻛﻨﻲ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﮔﺮداﻧﺪ‪» .‬ﺧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺎد ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﺬاري‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﻤﻮن ﻗﺪر ﻛﻪ ﺗﻮ از ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﺧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺎد‪«،‬‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻘﺪر ﻣﻨﺰﺟﺮ ﻛﻨﻨﺪه!!«‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﻫﺮا را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻪ دﻳﻮار ﺗﻜﻴﻪ داده اﺳﺖ‪ ،‬اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ درﻫﻢ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻧﺎﺧﻮشآﻳﻨﺪي ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﭼﻲ؟«‬
‫ﻫﺮا ﺑﺎ اﺧﻢ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ زﺋﻮس‪ ،‬دﺳﺖ از ﻻس زدن و ﺑﻖ ﺑﻘﻮ ﻛﺮدن ﺑﺮدارﻳﺪ و ﺑﺮﻳﺪ ﺳﺮ ﻛﺎرﺗﻮن‪،‬‬
‫ﻣﻦ از دﻳﺪن ﺟﻔﺖﻫﺎي ﺑﻴﺨﻴﺎﻟﻲ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺪ ﻣﻲﺷﻪ‪ ،‬اَههه‪«.‬‬
‫ﻫﺮي آﻣﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺎﺳﺦ دﻧﺪان ﺷﻜﻨﻲ ﺑﻪ او ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﻮد‪» :‬ﻣﮕﻪ ﭼﻲ ﻣﻲﺷﻪ اﮔﻪ ﻣﺎ‬
‫ﺑﺨﻮاﻫﻴﻢ ﻻس ﺑﺰﻧﻴﻢ و ﺑﻖ ﺑﻘﻮ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﻫﺎ؟ اﻳﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ رﺑﻄﻲ ﻧﺪاره آﺑﺠﻲ! ﭼﻮن ﺗﻮ ﺧﻮﺷﺖ ﻧﻤﻴﺎد‪ ،‬ﭼﺮا ﻣﺎ‬
‫ﻫﻢ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮﺷﻤﻮن ﺑﻴﺎد؟«‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ ،‬دﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد! اﻳﻦ ﻫﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲاي ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﻫﺮي در ﺳﺎل ﺷﺸﻢ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲاي ﻛﻪ دﺳﺖ از ﺳﺮ او ﺑﺮ ﻧﻤﻲداﺷﺖ ﺗﺎ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﺗﻤﺎم ﻗﻠﺒﺶ را ﺑﻴﺮون ﺑﺮﻳﺰد ـ دﺧﺘﺮ ﻣﺼﻤﻢ و ﺑﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺴﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺟﻪ او را ﺑﻪ ﺧﻮد‬
‫ﺟﻠﺐ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ...‬ﻧﺎﮔﻬﺎن او اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﺟﻴﻨﻲ"ﻗﺪﻳﻤﻲ" ﺧﻮدش را ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬دﻟﺶ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ او را‬
‫ﺑﻐﻞ ﻛﻨﺪ و آﻧﻘﺪر در ﻫﻮا ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻎ ﺑﻜﺸﺪ "ﻫﻤﻴﻦ اﻵن ﻣﻨﻮ ﺑﺬار ﭘﺎﻳﻴﻦ!"‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﮕﺎه ﺳﺮد ﻫِﺮا‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد در ﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪاي ﻛﺎر ﺑﺮاي ﺧﻮدﺷﺎن دردﺳﺮ درﺳﺖ ﻧﻜﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪاً ﺑﺮاي‬
‫اﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎ وﻗﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪاً ﻓﺮﺻﺖ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ دﻳﻮار ﻋﺸﻘﺒﺎزي ﻛﻨﺪ ﻳﺎ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ آﻧﻘﺪر او را اذﻳﺖ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺑﺖ ـ ﺑﻮﮔﻲ ﺧﻮدش را روي او اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪...‬اول ﻻزم ﺑﻮد از‬
‫اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ آزاد ﺷﻮد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»او ﻣﻨﻈﻮرش ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﮔﻔﺖ‪ ،‬در ﺧﻮردن ﭘﻨﺞ ﻓﻨﺠﺎن ﻗﻬﻮه در ﻫﻴﭙﻮﺑﺎس ﻛﻤﻲ زﻳﺎده روي ﻛﺮده‪،‬‬
‫او را ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻠﻜﺔ ﺧﺪاﻳﺎن‪ ،‬اﺳﺘﺪﻋﺎ دارم او را ﺑﻪ ﻋﻈﻤﺖ ﺧﻮدﺗﺎن ﻋﻔﻮ ﻛﻨﻴﺪ‪ «،‬ﻫﺮي اﻧﺪﻛﻲ ﺧﻢ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺗﻤﺎم ﻧﻴﺮوﻳﺶ ﻧﻴﺎز داﺷﺖ ﺗﺎ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدش را ﺑﮕﻴﺮد و ﺑﻪ ﻛﻠﻤﺎت ﻣﻀﺤﻚ ﺧﻮدش ﻧﺨﻨﺪد‪.‬‬
‫»ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب‪ «،‬ﻫﺮا ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﺎ اﻓﺘﺨﺎر راﺳﺖ ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻦ اﻳﻦ ﺑﭽﺔ ﮔﺴﺘﺎخ رو ﻣﻲﺑﺨﺸﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ ﻣﻮدﺑﺎﻧﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﻛﺮدي‪ .‬اﻣﺎ ﺳﻌﻲ ﻛﻨﻴﺪ از وﻟﮕﺮدي و ﺧﻮﺷﮕﺬروﻧﻲ در اﻳﻦ اﻃﺮاف ﺧﻮدداري‬
‫ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻤﻜﻨﻪ؟ ﺷﻤﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﺪ اﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎ رو ﺑﺬارﻳﺪ ﺑﺮاي وﻗﺘﻲ ﻛﻪ در ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﺟﻠﻮﺗﺮ رﻓﺘﻴﺪ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ‬
‫ﺟﺪاً ﺷﻚ دارم ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺘﻮﻧﻴﺪ ﺧﻴﻠﻲ ﺟﻠﻮ ﺑﺮﻳﺪ‪ «...‬او ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﺎﻧﻪاي ﺑﻪ ﻫﺮي زد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮا ﻧﺨﻮاﻫﻴﻢ ﺗﻮﻧﺴﺖ؟«‬
‫»ﭼﻮن ﻣﺮدهﻫﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻨﺪ ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺮن‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮات‪ «،‬ﻫﺮا اﻳﻦ ﺣﺮف را ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ اﺿﺎﻓﻪ‬
‫ﻛﺮد و دوﺑﺎره از دﻳﺪ آﻧﻬﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي زد‪» .‬ﺧﺎﻧﻢ ﻓﺮﻳﺒﻨﺪهاﻳﻪ‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻴﻨﻲاش را ﻛﺞ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻛﺎﻣﻼً‪«،‬‬
‫»ﺗﻮ رو ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻛﻪ اﺻﻼً از ﺗﻬﺪﻳﺪﻫﺎش ﻧﺘﺮﺳﻴﺪم‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻫﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﻮي ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور ﺑﻮدم‪ ،‬ﻳﺎدﺗﻪ ﻛﻪ؟«‬
‫»ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﻢ؟« ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ روﻳﺎﻳﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪» .‬ﺗﻮ در اون رداي ﺗﻨﮓ ﻗﺮﻣﺰ و‬
‫ﻃﻼﻳﻲ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ‪...‬آه ﻣﻲدوﻧﺴﺘﻲ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻏﺮﻳﺒﻲ ﺟﺬاب و دﻟﺮﺑﺎ ﻣﻲﺷﺪي‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻣﺎﻳﻜﻞ ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪«.‬‬
‫»آه‪ ،‬ﻣﺎﻳﻜﻞ‪ ...‬ﮔﻔﺘﻲ ﺑﺎ ﭼﻮ ازدواج ﻛﺮده‪ ،‬درﺳﺘﻪ؟«‬
‫»اﻳﻨﻄﻮري ﺷﻨﻴﺪم‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻳﻪ ﭘﺴﺮ ﻫﻢ دارﻧﺪ ﻛﻪ اﺳﻤﺶ رو ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﺳﺪرﻳﻚ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪»:‬ﭘﺲ ﺧﻮب ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﭼﻮ ﻧﻤﻮﻧﺪم‪ .‬ﺗﺼﻮرش رو ﺑﻜﻦ اﺳﻢ ﭘﺴﺮ ﻣﺎ رو ﻣﻲﮔﺬاﺷﺖ‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ‪ ،‬و‪‬يي‪ «...‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف دﺳﺘﻴﮕﺮة در ﻧﻘﺮهاي دراز ﻛﺮد ﺗﺎ در را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ آﻫﺴﺘﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬راﺳﺘﻲ‪ ،‬اﮔﻪ ﺗﻮ ﻳﻪ ﭘﺴﺮ داﺷﺘﻲ‪ ...‬اﺳﻤﺶ رو ﭼﻲ ﻣﻲﮔﺬاﺷﺘﻲ؟«‬
‫دﺳﺖ ﻫﺮي دﺳﺘﮕﻴﺮه را ﻓﺸﺮد‪ ،‬وﻟﻲ آﻫﺴﺘﻪ روﻳﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬در ﺳﻴﻤﺎﻳﺶ ﻧﻮﻋﻲ ﻧﺠﺎﺑﺖ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ‬
‫ﻣﻴﺨﻮرد‪ ،‬ﻧﻮﻋﻲ اﺷﺘﻴﺎق‪ ،‬و ﻛﻤﻲ اﻧﺪوه‪» .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‪ ...‬اﺳﻤﺶ رو ﻣﻲذاﺷﺘﻢ ﺳﻴﺮﻳﻮس‪«.‬‬
‫»اوه‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ داﻧﺴﺘﻪ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﺧﻮب ﭘﺲ‪ ،‬ﺑﺰن ﺑﺮﻳﻢ ﺗﻮ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﮕﻴﺮه را ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻓﺸﺮد و وارد ﺷﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﺔ ﻛﻤﻲ او را دﻧﺒﺎل‬
‫ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬اوﻟﻴﻦ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ درﻳﺎﻓﺘﻨﺪ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آن وارد ﺷﺪهاﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻮن ﻗﻴﺮ ﺳﻴﺎه اﺳﺖ‪ ،‬و‬
‫دﻳﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ در ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﺳﻌﻲ ﻛﻨﺪ در را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻛﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد در ﺻﻮرت ﻧﻴﺎز ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ‬
‫آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ اﺗﺎق ﺑﺎ ﻧﻮﻋﻲ ﺟﺎدوي ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ و ﻣﺮﻣﻮز روﺷﻦ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ‬
‫ﻋﻘﻴﺪه داد‪ ،‬زﻳﺮا در ﻳﻚ ﻧﻈﺮ اﺟﻤﺎﻟﻲ ﻣﻮﺟﻮد ﻏﻮلﭘﻴﻜﺮي را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺳﺮ ﺷﻴﺮ‪ ،‬ﺑﺪن ﻗﻮچ و دم اژدﻫﺎ‬
‫داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻃﺮف آﻧﻬﺎ ﻣﻲدوﻳﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪14‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮق‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ را از ﺳﺮ راه ﻫﻴﻮﻻ ﺑﻪ ﻛﻨﺎري ﭘﺮت ﻛﺮد و ﻫﻴﻮﻻ ﺑﻪ دﻳﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد‪ ،‬درﺳﺖ ﻫﻤﺎن ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ ﻳﻚ ﺻﺪم ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻗﺒﻞ ﺟﻴﻨﻲ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻴﻮﻻ ﺑﻌﺪ از ﺗﺼﺎدف ﺑﺎ‬
‫دﻳﻮرا ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ روي ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﻛﻤﻲ ﮔﻴﺞ ﺷﺪه و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻼدرﻧﮓ‬
‫ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ ﺑﺮود‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ آﻧﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف دري ﻛﻪ از آن داﺧﻞ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺪوﻧﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛﻨﻨﺪ آن را ﺑﺎز ﻛﻨﻨﺪ ـ اﻣﺎ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﭼﻨﻴﻦ ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ در ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻧﻮﻣﻴﺪي ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬آﻟﻮﻫﻮﻣﻮرا!« اﻣﺎ در از ﺟﺎﻳﺶ ﺗﻜﺎن ﻧﺨﻮرد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪ‪» :‬وﻟﺶ ﻛﻦ‪ ،‬ﻣﺎ اﮔﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻳﻢ ﺑﻪ اﻟﻬﮕﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺑﺮﺳﻴﻢ ﺑﺎﻳﺪ راﻫﻤﻮن رو ﺑﺎ ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎز‬
‫ﻛﻨﻴﻢ!«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺟﻮاب داد زد‪» :‬ﻣﺒﺎرزه؟ ﺑﺎ اﻳﻦ؟ ﻫﺮي‪ ،‬اﻳﻦ ﻳﻚ ﺷﻴﻤِﺮ اﺳﺖ!«‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد‪» :‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﺧﻮدم ﻧﻤﻲدوﻧﻢ!« در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺣﻴﻮان ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﺧﻮدش را‬
‫ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﻛﻨﺪ و ﻛﻤﻲ ﻧﺎﻣﺘﻌﺎدل ﺑﻪ ﻃﺮف آﻧﻬﺎ ﺑﺮﮔﺮدد‪ ،‬ﭼﺸﻤﻬﺎي ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺰرﮔﺶ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺗﻬﺪﻳﺪ آﻣﻴﺰ‬
‫ﺑﺮق ﻣﻲزد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻛﺮد‪» :‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ در زﻣﺎن ﻣﺘﻮﻗﻔﺶ ﻛﻨﻲ؟« ﭼﻮب دﺳﺘﻲاش ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻤﻲﺷﻪ‪ «،‬و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد در ﻣﻮﺿﻊ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﻗﺮار ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻟﻜﻨﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬چ‪ ...‬ﭼﺮا ﻧﻤﻲﺷﻪ؟«‬
‫»ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ دﻣﺶ‪ .‬ﺑﺒﻴﻦ‪ ،‬دﻣﺶ دم اژدﻫﺎس‪ ،‬و اژدﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﺟﻮدﻳﻪ ﻛﻪ ﻧﻤﻲﺷﻪ در زﻣﺎن ﻣﺘﻮﻗﻔﺶ‬
‫ﻛﺮد‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﻟﻴﻞ آورد‪» :‬وﻟﻲ اﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻗﺴﻤﺘﺶ اژدﻫﺎس‪«،‬‬
‫»ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ‪ ،‬در ﻃﻮل ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت ﺳﺎزﻣﺎن اﻣﺘﺤﺎﻧﺶ ﻛﺮدم‪ ،‬ﺑﻲﻓﺎﻳﺪهاس‪«...‬‬
‫در ﻫﺮﺣﺎل‪ ،‬ﺷﻴﻤﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲرﺳﻴﺪ از ﮔﻔﺘﮕﻮي ﻛﻮﺗﺎه آﻧﻬﺎ ﭼﻨﺪان ﺧﻮﺷﺶ آﻣﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﺮﺟﻴﺢ‬
‫داد ﺻﺤﺒﺖ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﭘﻴﺶ روي ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺸﺎن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﻌﺮة ﮔﻮﺷﺨﺮاﺷﻲ ﭘﺎﻳﺎن دﻫﺪ‪ ،‬دﻫﺎن وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﺶ‬
‫را ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ ردﻳﻒ دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺗﻴﻎ ﻣﺎﻧﻨﺪش را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺑﮕﺬارد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺷﻜﻠﻜﻲ درآورد‪» .‬ﻋ‪‬ﻖ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ دﻧﺪوﻧﻬﺎت رو ﺗﻤﻴﺰ ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ؟ دﻫﻨﺖ ﺑﻮي ﮔﻨﺪ ﻣﻲده‪،‬‬
‫رﻓﻴﻖ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪ » :‬ﻣﻲﺗﺮﺳﻢ ﺣﺮف ﻣﺎ رو ﺑﻔﻬﻤﻪ‪ ...‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﺤﺮﻳﻜﺶ ﻧﻜﻦ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي آﻫﺴﺘﻪ ﺟﻮاب داد‪» :‬او ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺨﻮاد ﻣﺎ رو ﺑﺨﻮره‪ ،‬ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪن ﻧﺪاره‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮز‬
‫وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺎد‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻛﺮد‪» :‬ﭘﺲ‪ ...‬ﭘﺲ ﻣﻘﺪاري ﻏﺬا ﺑﺮاش ﺟﺎدو ﻛﻦ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻛﻤﻜﻲ ﻧﻤﻲﻛﻨﻪ‪ «،‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﺎﻧﻮر ﺧﻴﺰ ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي از ﺟﺎﻳﺶ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ و‬
‫ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮفﺗﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪» .‬ﺷﻴﻤﺮ ﮔﻮﺷﺖ اﻧﺴﺎن رو ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲده‪«.‬‬
‫»اﻵن ﻣﻲﮔﻲ؟« ﺟﻴﻨﻲ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻗﻮرت داد‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ ﻫﻨﻮز در دﺳﺘﺶ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻴﻮﻻ روﻳﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ـ ﺣﺪود ﭼﻬﺎر ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﻛﺎﻣﻼً ﺑﺮﮔﺮدد‪ ،‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺷﻴﻤﺮ در اﻳﻦ‬
‫ﻣﻮرد ﺷﺒﻴﻪ ﻛﺮﮔﺪن ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ :‬آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺴﻴﺮ ﻛﻤﻲ ﻣﺸﻜﻞ دارﻧﺪ ـ و دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻫﺮي ﻳﻮرش ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎز ﻫﻢ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ و اﻳﻨﺒﺎر در ﻃﺮف راﺳﺖ ﺣﻴﻮان ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ ،‬و ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻪ ﺛﺎﻧﻴﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ‬
‫ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﺷﻴﻤﺮ ﺑﻴﭽﺎره از ﭼﭗ ﺑﻪ راﺳﺖ ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد و دوﺑﺎره از راﺳﺖ ﺑﻪ ﭼﭗ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل‬
‫ﺗﻤﺎﺷﺎي ﺗﻨﻴﺲ روي ﻣﻴﺰ اﺳﺖ‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﺮي ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در اﻃﺮاف اﺗﺎق آﭘﺎرات ﻣﻲﻛﺮد ﺗﺎ او را‬
‫ﮔﻴﺞ ﻛﻨﺪ و ﺗﻮﺟﻪ او را از ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻨﺤﺮف ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﻴﻮﻻ ﻣﺮﺗﺒﺎً ﺑﻪ ﺟﻠﻮ و ﻋﻘﺐ ﻣﻲﭘﺮﻳﺪ و ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ آﺧﺮﻳﻦ‬
‫ﺑﺎر ﻫﺮي را دﻳﺪه ﺑﻮد ﺿﺮﺑﻪ ﻣﻲزد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي در واﻗﻊ داﺷﺖ ﺗﻔﺮﻳﺢ ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬دﻳﻮاﻧﻪ ﻛﺮدن‬
‫ﺷﻴﻤﺮ واﻗﻌﺎً ﺳﺮﮔﺮم ﻛﻨﻨﺪه ﺑﻮد‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻼً اﺗﻔﺎﻗﻲ‪ ،‬درﺳﺖ زﻳﺮ ﭘﺎي او آﭘﺎرت ﻛﺮد‪.‬‬
‫اﻳﻦ دﻗﻴﻘﺎً ﻫﻤﺎن ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮي اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪ :‬او ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﻲ و ﺑﻲﻫﺪف در وﺳﻂ اﺗﺎق‬
‫آﭘﺎرات ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬و اﻳﻦ اﺣﺘﻤﺎل را ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻧﻴﺎورد ﻛﻪ ﻫﻴﻮﻻ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﺮﻳﺰي و ﻏﻴﺮارادي در ﻫﻤﺎن‬
‫ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻧﻘﻄﻪ ﺑﭙﺮد‪ .‬اﺣﺘﻤﺎل وﻗﻮع ﭼﻨﻴﻦ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ‪ 1:725‬ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ‬
‫ﺑﺪﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮد ﺗﺎ اﺳﺘﺜﻨﺎء ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﻫﺮي!« ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ دﻳﺪ ﻫﻴﻮﻻ روي ﻫﺮي اﻳﺴﺘﺎده اﺳﺖ ﺟﻴﻎ ﮔﻮﺷﺨﺮاﺷﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﻴﺪ‬
‫ﺟﻴﻎ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﺷﻴﻤﺮ را ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﺛﺎﻧﻴﻪاي ﻫﻴﻮﻻ ﺑﻪ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ زﻳﺮش دراز ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﮕﺎه‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﻟﻐﺰش ﺣﻮاس ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ را داد ﻛﻪ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺑﺖ ـ ﺑﻮﮔﻲ ﻣﺸﻬﻮرش‬
‫را روي او اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻴﺮوي ﺟﺎدوﻳﻲ و ﭘﻮﺳﺖ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮد ﺷﻴﻤﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﻮد اﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮر در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﻧﻮاع ﻃﻠﺴﻢﻫﺎ‪ ،‬ﺣﺘﻲ‬
‫ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪﺗﺮﻳﻦ اﻓﺴﻮنﻫﺎ ﻣﻘﺎوم ﺑﺎﺷﺪ و ﻛﻤﺘﺮ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻗﺎدر ﺑﻪ از ﭘﺎ در آوردن اﻳﻦ ﺣﻴﻮان ﻓﻮقاﻟﻌﺎده‬
‫ﺧﻄﺮﻧﺎك اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮاي ﻧﻔﻮذ ﺑﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺣﻴﻮان ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻏﺮﺷﻲ ﻋﻈﻴﻢ‪ ،‬ﺣﻴﻮان ﻋﻈﻴﻢاﻟﺠﺜﻪ از روي ﻫﺮي ﻛﻨﺎر ﭘﺮﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﻤﻬﺎﻳﺶ ﺻﻮرت ﺷﻴﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪش را‬
‫ﻣﻲﺧﺮاﺷﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻠﻜﻪ از ﺑﺎﻻﻫﺎي ﺧﻔﺎﺷﻲ ﻛﻪ روي آن ﭘﺮﭘﺮ ﻣﻲزد‪ ،‬ﺧﻼص ﺷﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻓﺎﻳﺪهاي ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ اﻳﺴﺘﺎد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻴﺎز ﻧﺒﻮد اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻲ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻢ از زﻳﺮش ﺑﻪ ﺑﻴﺮون آﭘﺎرات‬
‫ﻛﻨﻢ‪ «،‬ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻲ ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﺧﻮرد ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ او را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»اوه‪ ،‬ﺟﺪي؟« ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮي ﻫﺮي ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪» .‬ﭘﺲ ﭼﺮا آﭘﺎرت ﻧﻜﺮدي‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺧﻴﺎل داﺷﺘﻢ ﻳﻪ ﻛﻢ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻢ‪ ...‬ﻣﻲدوﻧﻲ‪ ،‬اﮔﺮ اﻓﺘﺎدي‪ ،‬ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻜﺒﺎره ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻲ‪ ،‬ﭼﺮا‬
‫ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ دراز ﻧﻜﺸﻲ و ﻳﻪ ﻛﻢ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻧﻜﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫»ﻣﺰﺧﺮف ﻧﮕﻮ! ﻗﺒﻮل ﻛﻦ ﻛﻪ ﺗﻮ زﻳﺮ اون ﺣﻴﻮان ﺑﻴﺶ از اون آﺳﻴﺐ دﻳﺪه ﺑﻮدي ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺑﺸﻲ‬
‫و ﻣﻦ ﻧﺠﺎﺗﺖ دادم‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺳﺨﺖ و ﻣﺼﻤﻤﻲ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ اﻳﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫»ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﺮدي‪ «،‬ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و او را از ﺳﺮ راه ﺷﻴﻤﺮ زوزهﻛﺶ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺗﻼش ﻣﻲﻛﺮد‬
‫از دﺳﺖ ﺑﺎﻟﻬﺎي ﺧﻔﺎش ﺧﻼص ﺷﻮد ﺑﻪ ﻛﻨﺎري ﻫﻞ داد‪» .‬در ﻧﻮع ﺧﻮدش ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺟﺎﻟﺒﻴﻪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ‬
‫راﺣﺖﺗﺮﻳﻦ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺷﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺷﻴﻤﺮ ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺮد‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻳﺎدم ﺑﻤﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪاﺗﻪ‪ ،‬ﻧﻪ؟‬
‫ﺗﻮي آﺗﻼﻧﺘﻴﺲ ﻫﻢ ازش اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدي‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ اﻓﺘﺨﺎر ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪» :‬ﺑﻴﺶ از اﻧﺪازهاي ﺧﻮﺑﻪ ﻛﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﺸﻪ‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﺎﻟﻬﺎي ﺧﻔﺎش ﺑﻪ دراﻛﻮ‬
‫ﺑﺮازﻧﺪه ﺗﺮ از ﺷﻴﻤﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻫﻨﻮز از اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﺷﺎﻧﺲ رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺗﺎ او رو اﻳﻨﺠﻮري ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ‬
‫آه ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ ﺗﻤﺎم ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ از ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﭼﻴﻪ؟« ﺟﻴﻨﻲ از دﻳﺪن ﻗﻴﺎﻓﺔ وﺣﺸﺘﺰدة او اﺧﻢ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﭼﻴﺰي در ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او اﺷﺎره ﻛﺮد‪ ،‬و‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ از آﻧﭽﻪ ﺧﻮاﻫﺪ دﻳﺪ‪ ،‬روﻳﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﺎ ﻋﺠﻴﺐ و ﻏﺮﻳﺒﺘﺮﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮدي ﻛﻪ ﺗﺎ آن‬
‫روز دﻳﺪه ﺑﻮد روﺑﺮو ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺨﻠﻮق ﻫﻮﻟﻨﺎك‪ ،‬ﻫﻴﻜﻠﻲ اﻧﺴﺎﻧﻲ داﺷﺖ‪ ،‬در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﺑﺎ ﻗﺪي ﺣﺪود ‪ 20‬ﻓﻮت و ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﭼﺸﻢ در وﺳﻂ‬
‫ﭘﻴﺸﺎﻧﻲاش ﺑﻪ ﻃﺮز ﻏﺮﻳﺒﻲ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﻣﻲﺗﺮﺳﻢ اﻳﻦ ﻳﻪ ﻛﺎﺑﻮس ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ‪ «،‬و ﺑﻪ ﻳﺎد‬
‫ﻧﻘﺎﺷﻲﻫﺎﻳﻲ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ در ﺗﻮﻧﻞ دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻮﻧﻠﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ درﺳﺘﻲ آن را ﺗﻮﻧﻞ زﺋﻮس ﻧﺎﻣﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬اول ﻳﻪ ﺷﻴﻤﺮ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﻳﻪ ﺳﺎﻳﻜﻠﻮپ‪ ...‬ﺑﻌﺪي ﭼﻴﻪ؟«‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺎﻧﺲ اﻳﻦ را ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﭘﺎﺳﺨﻲ ﺑﻪ ﺳﻮال او ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﭼﻮن ﺳﺎﻳﻜﻠﻮپ دوان دوان ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف آﻧﻬﺎ آﻣﺪ‪ ،‬دﺳﺘﻬﺎي ﮔﻨﺪهاش ﺑﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﻋﻈﻴﻢ زردرﻧﮕﺶ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﺸﻤﺶ‬
‫از روي ﮔﺮﺳﻨﮕﻲ ﻣﻲدرﺧﺸﻴﺪ‪ .‬زﻣﻴﻦ زﻳﺮ ﭘﺎﻫﺎي ﺑﺰرﮔﺶ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ وﺣﺸﺘﺰده ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺮﺳﻴﺪي ﺑﻌﺪي ﭼﻴﻪ؟« و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﻨﻬﺎ ﭼﺸﻢ ﻏﻮل ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻧﺪوﻳﭻ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﻳﺎ‪ ...‬ﻛﻨﺠﻮﻧﻜﺘﻮﻳﺘﻴﺲ!« ﺟﻴﻨﻲ ﻃﻠﺴﻢ ورم ﻣﻠﺘﺤﻤﻪ را ﻓﺮﻳﺎد زد و ﻏﻮل‬
‫دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را روي ﭼﺸﻤﺶ ﻛﻮﺑﻴﺪ و از درد زوزه ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻳﻦ ﻳﻪ ﻛﻢ ﺑﻲاﻧﺼﺎﻓﻴﻪ‪ ،‬ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻪ ﺑﻴﭽﺎره ﺑﻴﻤﺎري ﭼﺸﻤﻲ ﺑﺪي‪ ،‬ﺑﻮﻳﮋه وﻗﺘﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﭼﺸﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﻛﺎرت ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد‪«.‬‬
‫»ﻣﻤﻨﻮن‪ «...‬در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻴﻤﺮ ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﺑﺎﻟﻬﺎي ﺧﻔﺎﺷﻲ ﻛﻪ دﻳﺪش را ﻛﻮر ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫ﻛﻠﻨﺠﺎر ﻣﻲرﻓﺖ ﺑﺎ ﻛﻠﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﺎﻳﻜﻠﻮپ ﻛﻪ ﻣﺴﻤﻼً آﻣﺪن او را ﻧﺪﻳﺪ دوﻳﺪ و ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﺳﺎﻳﻜﻠﻮپ از ﺣﻤﻠﺔ ﺣﻴﻮان ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﺧﻮرد و ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻛﻨﺎري ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ ﺗﺎ از ﻣﺴﻴﺮ ﺳﻘﻮط ﻏﻮل‬
‫دور ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻏﻮل ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﻔﻪاي ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد و دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ از ﭼﺸﻤﺶ ﻛﻨﺎر رﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎش!« ﺟﻴﻨﻲ ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪ و دﺳﺖ ﺳﺎﻳﻜﻠﻮپ ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺧﻮرد و ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮد ﻫﺮي را ﻟﻪ‬
‫ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﺷﻴﻤﺮ ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻧﻌﺮه ﻣﻲزد و ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ درﺳﺘﻲ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﻫﺎي دراز ﺷﺪة ﻏﻮل‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد و از روي آن ﺳﻜﻨﺪري رﻓﺖ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻏﻮل از درد ﻓﺮﻳﺎد وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﺳﺮ دﻫﺪ‪ ،‬دم‬
‫اژدﻫﺎﻳﻲِ ﺷﻴﻤﺮ دﻳﻮاﻧﻪ وار ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻃﺮف ﺿﺮﺑﻪ ﻣﻲزد‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺗﻘﻼ ﻣﻲﻛﺮد ﺑﻌﺪ از ﺿﺮﺑﺔ ﻧﺼﻔﻪ‬
‫ﻧﻴﻤﻪاي ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً از ﺳﺎﻳﻜﻠﻮپ ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻌﺎدﻟﺶ را ﺑﻪ دﺳﺖ آورد‪ ،‬ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻗﺪر ﻛﺎﻓﻲ ﺳﺮﻳﻊ از‬
‫ﺳﺮ راه دم اژدﻫﺎ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﺑﭙﺮد و دم ﺷﻴﻤﺮ ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ ﻛﻤﺮش ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﻟﻌﻨﺘﻲ‪ «،‬ﻫﺮي دوﻻ ﺷﺪ و آﭘﺎرات ﻛﺮد ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آن ﻃﺮﻓﺘﺮ از ﺷﻴﻤﺮ دﻳﻮاﻧﻪ و وﺣﺸﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﺲﺧﺲ ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ از اﻳﻦ ﺟﻬﻨﻢ ﺑﺮﻳﻢ ﺑﻴﺮون‪ ،‬ﺟﻴﻦ‪ «...‬ﻫﻨﻮز ﻗﺎدر ﻧﺒﻮد ﻛﻤﺮش را ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ راﺳﺖ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻳﻜﻲ از دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را دور ﺷﺎﻧﺔ او ﻗﺮار داد و او را از ﺳﺎﻳﻜﻠﻮپ و ﺷﻴﻤﺮ دور ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف اﻧﺘﻬﺎي دﻳﮕﺮ اﺗﺎق رﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ دري ﺑﺎ ﻧﻘﺶ ﺟﻐﺪ در آﻧﺠﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ‪» .‬ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ اون‬
‫ﺟﺎﻧﻮرﻫﺎ دوﺑﺎره دﻧﺒﺎل ﻣﺎ ﺑﮕﺮدﻧﺪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻫﻤﺮاه ﻣﺠﺮوﺣﺶ را ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ از اﺗﺎق ﻋﺒﻮر دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از ﻣﻴﺎن دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮده ﻫﻴﺲﻫﻴﺲ ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﻣﻨﻮ ﻛﻮل ﻛﻨﻲ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪» :‬اَهه‪ ،‬دﺳﺖ از ﻗﻬﺮﻣﺎن ﺑﺎزي ﺑﺮدار‪ «،‬ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﺗﺎ ﺟﺎي ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ وزن‬
‫او را ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ راه رﻓﺘﻦ را ﺑﺮاي او راﺣﺘﺘﺮ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﭘﻨﺞ ﻣﺘﺮ ﺑﺎ در ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻏﺮش ﻫﻮﻟﻨﺎﻛﻲ ﻧﺸﺎن داد ﺳﺎﻳﻜﻠﻮپ دارد روي ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ‬
‫ﻣﻲاﻳﺴﺘﺪ‪ ،‬در ﺿﻤﻦ ﺷﻴﻤﺮ ﻫﻢ ﻧﻌﺮهزﻧﺎن ﺑﻪ ﻃﺮف آﻧﻬﺎ ﻣﻲآﻣﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﺗﻮاﻧﺶ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪» .‬اﻳﻤﭙﺪﻳﻤﻨﺘﺎ ﺑﺎ ﺷﻤﺎره ﺳﻪ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ؟«‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﻳﻚ‪ ...‬دو‪ ...‬ﺳﻪ‪ ...‬اﻳﻤﭙﺪﻳﻤﻨﺘﺎ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ آﺳﻴﺒﻲ ﺑﻪ دو ﻣﻮﺟﻮد ﻏﻮلﭘﻴﻜﺮ ﻧﺰد ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﻏﻮل و ﻫﻴﻮﻻ ﻫﺮ دو ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻟﻐﺰﻳﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﺑﻪ دﻳﻮار ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺳﺎﺣﺮه و ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﺑﻪ ﻃﺮف در ﺟﻐﺪ‬
‫ﺷﻜﻞ دوﻳﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﺿﺮﺑﻪاي ﺷﺪﻳﺪ آﻧﺮا ﺑﺎز ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ در را ﻣﺤﻜﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺮﻫﻢ زد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬واووو‪ ،‬ﺷﺎﻧﺲ آوردﻳﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻫﻢ ﺑﺴﺘﻪ‬
‫ﻧﺒﻮد‪«،‬‬
‫»آره‪ ،‬ﺷﺎﻧﺲ آوردﻳﻢ‪ «،‬ﻫﺮي ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ روي زﻣﻴﻦ ﺷﻨﻲ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻨﺎر او ﺧﻢ ﺷﺪ‪» .‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟«‬
‫»ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﻬﺘﺮ از اﻳﻦ ﻧﺒﻮده‪ «،‬ﻫﺮي ﺷﻜﻠﻜﻲ درآورد‪» .‬اون ﺣﺸﺮة ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﺑﻴﺮون درﺳﺖ زد وﺳﻂ‬
‫ﻛﻤﺮم‪ ...‬ﺟﺎي ﺗﻌﺠﺒﻪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم از ﻣﻬﺮهﻫﺎم ﻧﺸﻜﺴﺘﻪ‪«.‬‬
‫»ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ اﻳﻦ ﭼﻪ ﻧﻮع اﺗﺎﻗﻲ ﺑﺎﺷﻪ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد ﺟﺎﻧﻮر ﺟﺪﻳﺪي ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻤﻲﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬در اﻳﻦ اﺗﺎق ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻴﺰ ﻣﺘﺤﺮﻛﻲ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي ﻗﻔﺴﺔ ﻛﺘﺎب‬
‫در آﻧﺠﺎ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬و ﻣﺠﺴﻤﻪﻫﺎي ﻣﺮﻣﺮﻳﻦ ﺗﻌﺪادي ﺟﻐﺪ در ﺑﺎﻻي ﻗﻔﺴﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲﺧﻮرد‪ ،‬اﻣﺎ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ از ﻗﻔﺴﻪﻫﺎ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺰ ﻧﻮﻋﻲ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻛﻪ در دﻳﻮار روﺑﺮو ﺗﻌﺒﻴﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎل آﺗﻨﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اوﻟﻲ ﻛﻪ ازش ﻓﺮار ﻛﺮدﻳﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﺎ آرس ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻋﻜﺲﻫﺎي‬
‫ﺗﻮي ﺗﻮﻧﻞ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻴﺎري؟ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ دﻧﺒﺎل ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ :‬آرس ـ اوﻧﻲ ﻛﻪ زره ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺑﺪﻳﻬﻴﻪ ﻛﻪ او ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺣﻴﻮوﻧﻬﺎي دﺳﺖ آﻣﻮز ﻣﺤﺒﻮﺑﺶ رو ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ...‬ﺷﺮط ﻣﻲ ﺑﻨﺪم اون‬
‫ﺣﻴﻮاﻧﻬﺎي اﻫﻠﻲ از اﻳﻦ اﺗﺎق ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻳﺎ ﻫﺮﭼﻲ ﻛﻪ در اﻳﻦ اﺗﺎق ﻫﺴﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از او در ﺗﺼﻮﻳﺮ‬
‫ﺑﻌﺪ آﺗﻨﺎ اوﻣﺪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺸﺨﺼﻪ ﻛﻪ زن ﺑﺎ ﻛﻼهﺧﻮد ﺑﺎﻳﺪ آﺗﻨﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬و درِ اﻳﻦ اﺗﺎق ﻳﻪ ﺟﻐﺪ رو ﻧﺸﻮن ﻣﻲداد و‬
‫اﻳﻦ ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ ﭘﺮ از ﺟﻐﺪﻫﺎي ﺳﻨﮕﻴﻪ‪«...‬‬
‫»اُه‪ ،‬ﺟﻐﺪ ﻧﻤﺎد ﭘﺎﻻس آﺗﻨﺎ اﺳﺖ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮي ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻛﻤﺮش را راﺳﺖ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬اﮔﻪ ﻣﺎ از اﻳﻦ اﺗﺎق ﺑﮕﺬﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ‬
‫ﻣﺄﻣﻮرﻳﺘﻲ از ﭘﻮزﺋﻴﺪون ﺑﺎﺷﻴﻢ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ آﺳﻴﺐ دﻳﺪي؟«‬
‫»ﻫﻨﻮز زﻧﺪهام‪ ،‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪ .،‬ﻣﻦ در ﻃﻮل ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت ﺳﺎزﻣﺎن و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺪﺗﺮ از‬
‫اﻳﻨﻬﺎ رو از ﺳﺮ ﮔﺬروﻧﺪم‪ «،‬ﻫﺮي ﻣﺴﺎﻣﺤﻪﻛﺎراﻧﻪ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬و ﺻﻮرﺗﺶ از درد در ﻫﻢ رﻓﺖ ـ‬
‫ﺣﺘﻲ دﺳﺖ ﺗﻜﺎن دادن ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ درد زﻳﺎدي ﻣﻲﺷﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺣﺴﺎس ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﻳﺎدم ﻣﻲﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻄﻮر از ﺷﻴﻤﺮ دﻳﻮاﻧﻪ دوري ﻛﻨﻢ‪ ...‬و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺶ از اﻳﻨﻬﺎ ﻫﻮﺷﻴﺎر ﻣﻲﺑﻮدم‪ ،‬ﻣﻦ دﻳﺪم ﻛﻪ‬
‫اون دم ﻟﻌﻨﺘﻲ داره از ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﻣﻴﺎد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬اﻳﻨﻘﺪر ﺳﺮﻳﻊ ﻧﺒﻮدم ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻛﻨﺎر ﺑﭙﺮم‪...‬‬
‫ﻣﻦ دﺳﺖ ﻛﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻏﻴﺐ ﻣﻲﺷﺪم ﻳﺎ ﻳﻪ ﻛﺎر دﻳﮕﻪاي ﻣﻲﻛﺮدم‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺘﺎﻧﺶ را دور ﮔﺮدن او اﻧﺪاﺧﺖ و ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻣﻮﻫﺎي ﺧﻴﺲ از ﻋﺮق او ﻓﺮو ﻛﺮد‪» .‬ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻮ‬
‫در ﻣﺒﺎرزه ﻋﺎﻟﻲ ﻫﺴﺘﻲ‪ ،‬وﻟﻲ ﺗﻮ ﻛﻪ ﻳﻪ ﺳﻮﭘﺮ ﻗﻬﺮﻣﺎن ﻧﻴﺴﺘﻲ‪ ،‬ﻗﺒﻮل ﻛﻦ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻳﺎ‬
‫ﺿﺪ ﺿﺮﺑﻪ ﻧﻴﺴﺘﻲ‪«...‬‬
‫»ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺟﺪي ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻣﻦ اﻓﺘﻀﺎح ﻛﺮدم‪ ،‬ﺟﻴﻦ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻋﺬري ﺑﺮاي ﻛﺴﻲ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت‬
‫ﺳﺎزﻣﺎن وﺟﻮد ﻧﺪاره ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﭼﻨﻴﻦ اﻓﺘﻀﺎﺣﻲ رو ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻛﻨﻪ! ﻣﻦ ﮔﻨﺪ زدم‪ ،‬و اﮔﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﻣﺮده ﺑﻮدم!«‬
‫»آه‪ ،‬و ﺗﻮ از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ زﻧﺪﮔﻲات رو ﻧﺠﺎت دادم‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﺑﺪﺑﺨﺘﻲ ﻣﻲﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﺟﻴﻨﻲ از او دور ﺷﺪ‪،‬‬
‫دﻟﺨﻮر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﮔﻔﺖ‪»:‬ﻧﻪ!« ﺳﭙﺲ ﺑﺎ دﺳﺖ ﭘﺎﭼﮕﻲ اداﻣﻪ داد‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬آره‪ ،‬اﻣﺎ‪«...‬‬
‫»اﻣﺎ ﺑﻲ اﻣﺎ!« ﺟﻴﻨﻲ از ﺟﺎﻳﺶ ﭘﺮﻳﺪ‪» .‬ﺷﻤﺎ ﻣﺮدﻫﺎ ﻫﻤﺘﻮن ﻫﻤﻴﻨﻄﻮري ﻫﺴﺘﻴﺪ‪ :‬ﭼﺸﻢ دﻳﺪن اﻳﻨﻮ ﻧﺪارﻳﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺎ زﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﻪ ﺑﺎﻫﻮﺷﻲ‪ ،‬ﻣﺎﻫﺮي و ﺷﺠﺎﻋﻲ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻴﻢ! ﺷﻤﺎ ﻫﻤﻪﺗﻮن اﻳﻦ ﺗﻌﺼﺐ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ‬
‫رو دارﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ از ﻣﺎ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ ،‬وﻟﻲ اﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ واﻗﻌﺎً ﻫﺴﺖ‪،‬‬
‫ﻫﺮي!«‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺨﻨﺮاﻧﻲاش را ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﺑﺮد‪ ،‬ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﻲزد و ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد‪» .‬ﭼﻴﻪ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻣﺮﻣﻮزي او را ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﻲدوﻧﻲ‪ ،‬ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ وﻗﺘﻲام ﻛﻪ ﺗﻮ داد و ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲﻛﻨﻲ‪ «...‬ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺒﺰ‬
‫رﻧﮕﺶ ﺑﺎ ﺷﻴﻄﻨﺖ ﻣﻲدرﺧﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﻓﻘﻂ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ دادم ﻣﻲزﻧﻢ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻣﺒﺎرزه ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬‬
‫»ﺑﻴﺎ اﻳﻨﺠﺎ‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺳﺮ ﺑﻪ او اﺷﺎره ﻛﺮد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﻮﭼﻚ ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﻋﺬاب او ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬
‫وﻟﻲ ﺣﺘﻲ اﮔﺮ ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ درد ﻛﺸﻴﺪﻧﺶ ﺷﺪ‪ ،‬آﻧﺮا ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺎ اﻛﺮاه ﻛﻨﺎر او ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را دور ﻛﻤﺮ او ﻟﻐﺰاﻧﺪ و ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ او را ﺑﻪ ﺧﻮدش‬
‫ﻓﺸﺮد‪» .‬ﻣﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮام‪ .‬ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﻴﺎﻓﺘﻪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﻮ رو دوﺳﺖ دارم‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻗﺒﻮل ﻛﻦ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﺎ ﻳﻪ آدﻣﻲ‪«.‬‬
‫»آﺳﻮن ﻧﻴﺴﺖ‪ ...‬وﻟﻲ ﺳﻌﻲام رو ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ «.‬ﺑﻪ ﻧﺮﻣﻲ ﺑﻮﺳﻪاي ﺑﻪ ﮔﻮﻧﺔ ﺟﻴﻨﻲ زد‪» .‬ﺧﻮب‪ ،‬وﻗﺖ ﻓﻬﻤﻴﺪن‬
‫اﻳﻨﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ اﺗﺎق ﭼﻲ ﺑﺮاي ﻣﺎ در ﭼﻨﺘﻪ داره‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﺮﺧﻴﺰد‪ .‬ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺳﺨﺘﻲ‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﻛﻤﺮش را راﺳﺖ‬
‫ﻛﻨﺪ و ﺑﻪ اﻃﺮاف اﺗﺎق ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻗﻔﺴﻪﻫﺎي ﻋﺠﻴﺒﻴﻪ‪ «،‬دﺳﺘﺶ را دراز ﻛﺮد ﺗﺎ ﻳﻜﻲ از ﻛﺘﺎﺑﻬﺎ را ﺑﺮدارد‪ ،‬اﻣﺎ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ‬
‫راﺣﺘﻲ از ﻣﻴﺎن آن ﻋﺒﻮر ﻛﺮد‪» .‬اﻳﻨﻬﺎ ﭼﻴﻪ؟ ﻛﺘﺎب ـ روح؟ ﻳﺎ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺳﻪ ﺑﻌﺪي؟ ﻣﻦ ﻛﻪ ﺷﻚ دارم در‬
‫ﻳﻮﻧﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎن ﭼﻴﺰي در ﻣﻮرد ﺗﺼﺎوﻳﺮ ﺳﻪ ﺑﻌﺪي ﻣﻲدوﻧﺴﺘﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ اﻳﻦ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي‪ ...‬ﺗﺰﺋﻴﻦ اﻳﻨﺠﺎن‪ ،‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﺎ ﺣﺪس زدﻳﻢ‪،‬‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ اﺗﺎق آﺗﻨﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬او اﻟﻬﺔ داﻧﺶ و ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﺘﻪ ﻛﻪ اﺗﺎﻗﺶ رو ﺑﺎ ﻛﺘﺎب و ﺟﻐﺪ ﺗﺰﻳﻴﻦ‬
‫ﻛﺮده‪ .‬وﻟﻲ ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي اﻳﻦ ﻗﻔﺴﻪﻫﺎ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪاي اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻳﺪه ﻣﻲﺷﻪ‪،‬‬
‫ﻫﻤﻮن ﺗﺨﺘﺔ اوﻧﺠﺎ اﺳﺖ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺗﺨﺘﺔ ﻣﺴﺘﻄﻴﻞ ﺷﻜﻠﻲ ﻛﻪ در اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق در دﻳﻮار ﻛﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد اﺷﺎره ﻛﺮد‪.‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﺎﺑﻠﻮ رﻓﺘﻨﺪ و ﻫﺮي آﻧﺮا ﻟﻤﺲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد آن ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻗﻔﺴﻪﻫﺎي ﻛﺘﺎب ﺗﻘﻠﺒﻲ‬
‫ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬اﻳﻦ ﻳﻜﻲ ﻛﺎﻣﻼً ﺟﺎﻣﺪ ﺑﻮد و از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ در دﻳﮕﺮي ﺑﻪ ﺟﺰ ﻫﻤﺎن ﻛﻪ از آن‬
‫وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬در اﺗﺎق ﻧﺒﻮد‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺣﺪس زدﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻠﻴﺪ اداﻣﺔ ﺳﻔﺮﺷﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﻧﺪﻛﻲ ﻋﻘﺐ رﻓﺖ ﺗﺎ دﺳﺖ ﺧﻂ روي ﺗﺎﺑﻠﻮ را ﺑﺨﻮاﻧﺪ ـ اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫»اﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﭼﻴﻪ؟« اﺧﻢ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ وﺟﻮد ﻃﻠﺴﻢ زﺑﺎﻧﻬﺎ او ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺗﺮﺟﻤﺔ ﺗﻤﺎم ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ در ﻫﻤﺔ زﺑﺎﻧﻬﺎ را‬
‫داﺷﺖ‪ ...‬اﻣﺎ ﻧﻪ اﻳﻦ ﻳﻜﻲ‪ ،‬ﭼﻮن اﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻲرﺳﻴﺪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺣﺮوف آﻟﻔﺎ‪ ،‬ﺑﺘﺎ‪ ،‬ﮔﺎﻣﺎ‪ ،‬دﻟﺘﺎ و‬
‫اﭘﺴﻴﻠﻮن ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺮزي ﻛﺎﻣﻼً ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻫﻢ ردﻳﻒ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در زﻳﺮ آﻧﺠﺎ ﭼﻬﺎر ﺳﻨﮓ داﻳﺮه‬
‫ﺷﻜﻞ ﻣﺠﺰا از ﻫﻢ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﻛﻪ روي ﻫﺮ ﻛﺪام‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﭼﻬﺎر ﺣﺮف اول اﻟﻔﺒﺎي ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ ﺣﻚ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﻮﻳﺪن ﻟﺐ ﭘﺎﻳﻴﻨﻲاش ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ روي ﺗﺎﺑﻠﻮي اﺳﺮارآﻣﻴﺰ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ در ذﻫﻨﺶ ﻣﻲﮔﺬرد‪ ،‬او دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد ﺗﺎ او‬
‫را ﺳﺎﻛﺖ ﻛﻨﺪ و ﻣﺰاﺣﻢ ﺗﻤﺮﻛﺰش ﻧﺸﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي از ﺳﻜﻮت او دﻟﺨﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬او دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ از ﭼﻴﺰي ﻛﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﻮد‪ ...‬او ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً داﺷﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻳﺎدآور ﻣﻲ ﺷﺪ ﻫﻨﻮز آﻧﺠﺎﺳﺖ ﻛﻪ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺎﮔﻬﺎن روﻳﺶ را از ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻛﻒ زﻣﻴﻦ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ آﻧﺮا ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺪاد ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲﺑﺮد‪ ،‬ﭼﻴﺰي را روي‬
‫ﺧﺎك رﺳﻢ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ دﻗﺖ ﺑﻪ دو ﺷﻜﻠﻲ ﻛﻪ او ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬و دﻳﺪ ﻛﻪ اﻟﻔﺒﺎي ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ در ﻳﻚ ﻣﺮﺑﻊ ﻣﺮﺗﺐ‬
‫ﺷﺪهاﻧﺪ‪ ،‬و ﻛﻨﺎر آن‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺮﺑﻌﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺷﻜﻞ اﻣﺎ ﺑﺎ ﺣﺮوف اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ و ﻻﺗﻴﻦ ﻛﺸﻴﺪه اﺳﺖ‪» .‬داري‬
‫ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬دارم ﻣﺮﺑﻊ ﭘﺎﺑﻴﻠﻴﻮس رو ﻣﻲﻛﺸﻢ‪«،‬‬
‫»ﭼﻲ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ از ﻫﻴﺠﺎن ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺮق ﻣﻲزد‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﻫﺮي‬
‫ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻌﻤﺎ را ﺣﻞ ﻛﺮده اﺳﺖ‪» .‬ﻣﻦ از ﻣﻌﻠﻢ ﺧﺼﻮﺻﻲاي ﻛﻪ دراﻛﻮ ﺑﺮاي ﻣﻦ اﺟﻴﺮ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد اﻟﻔﺒﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ رو ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ...‬او اﻧﻮاع اﻟﻔﺒﺎﻫﺎ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎد داد‪ ،‬و ﺣﺘﻲ ﺑﻌﻀﻲ از اﻧﻮاع‬
‫رﻣﺰﻧﮕﺎريﻫﺎ رو‪ .‬ﭘﺎﺑﻴﻠﻴﻮس ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ اﻳﻦ ﻣﺮﺑﻊ رو ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻛﺪ ﻛﺮدن ﻣﺘﻦ ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲره‪ .‬ﺑﺒﻴﻦ‪ «،‬او‬
‫ﺑﻪ ﻧﺴﺨﺔ اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاي ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪن ﻫﺮي رﺳﻢ ﻛﺮده ﺑﻮد اﺷﺎره ﻛﺮد‪» ،‬اﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﺨﻮاي‬
‫ﺑﻨﻮﻳﺴﻲ ‪ ،HI GINNY‬ﺑﺎﻳﺪ اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ‪ BCBDBBBDCCCCED‬ﺑﻨﻮﻳﺴﻲ‪ .‬ﻫﺮ ﺣﺮف‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ وﺳﻴﻠﺔ ﺗﺮﻛﻴﺐ ‪ A,B,C,D,‬ﻳﺎ ‪ E‬ﻧﺸﻮن داده ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻧﮕﺎه ﻛﻦ‪ A ،‬ﺑﻪ ﺻﻮرت ‪ B ،AA‬ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرت ‪ C ،AB‬ﺑﻪ ﺻﻮرت ‪ ،AC‬و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ‪ ...‬و اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬در ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ ﺗﻮ ﻣﺠﺒﻮري از ﺗﺮﻛﻴﺐ آﻟﻔﺎ‪،‬‬
‫ﺑﺘﺎ‪ ،‬ﮔﺎﻣﺎ‪ ،‬دﻟﺘﺎ‪ ،‬و اﭘﺴﻴﻠﻮن اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺑﺎ ﻛﻤﻚ اﻳﻦ ﻣﺮﺑﻊ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﻣﺘﻦ اﻳﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮ‬
‫رو ﺑﺨﻮﻧﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﺗﺤﺴﻴﻦ آﻣﻴﺰي ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ او ﻫﻢ ﻣﻐﺮوراﻧﻪ آﻧﺮا ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﺬار ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻨﺎر ﻣﺮﺑﻌﻲ ﻛﻪ روي ﺧﺎك رﺳﻢ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺧﻢ ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ رﻣﺰﮔﺸﺎﻳﻲ‬
‫ﻣﺘﻦ روي ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ آن ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻲ ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻮب؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬اﻳﻦ ﻳﻚ ﻣﻌﻤﺎ اﺳﺖ‪ .‬ﻳﺎ ﺗﺮﺟﻴﺤﺎً ﻳﻪ ﺳﻮال ﺗﺴﺘﻲ ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﺟﻮاب ﻣﻤﻜﻦ‪«،‬‬
‫»و؟ ﭼﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪه؟«‬
‫»ﭘﺮﺳﻴﺪه ﻛﻪ‪ :‬ﻛﺪام ﻳﻚ از ﭘﺎﺳﺨﻬﺎي زﻳﺮ ﻳﻚ ﺗﻠﺔ درﻳﺎﻳﻲ در ﺳﻔﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺖ اودﻳﺴﻴﻮس ﺑﻪ اﻳﺘﺎﻛﺎ‬
‫ﻧﺒﻮدﻧﺪ؟‬
‫د‪ :‬ﺳﻴﺮﺳﻪ‬
‫ج‪ :‬ﺳﻴﺮنﻫﺎ‬
‫ب‪ :‬ﺷﺎرﻳﺒﺪ‬
‫اﻟﻒ‪ :‬ﺳﻴﻼ‬
‫ﺟﻮاب ﺻﺤﻴﺢ را ﻓﺸﺎر دﻫﻴﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ آه ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬اﻓﺴﻮس ﻛﻪ ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ اودﻳﺴﻪ رو ﻧﺨﻮﻧﺪم‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﺧﻮﻧﺪم‪ ،‬وﻟﻲ ازش ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم‪ .‬ﺟﺰء ﻳﻚ ﺳﺮي ﻛﺘﺎب ﺑﻮد در ﭘﺎﻳﺎن دوره اﺑﺘﺪاﻳﻲ ﻣﻦ‪ ،‬ﻣﺎ ﻳﻪ ﻣﻌﻠﻢ‬
‫ادﺑﻴﺎت دﻳﻮاﻧﻪ داﺷﺘﻴﻢ ﺑﻪ اﺳﻢ ﺧﺎﻧﻢ ﭘِﺮي ﻛﻪ اﺻﺮار داﺷﺖ ﻣﺎ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺨﻮﻧﻴﻢ‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻳﺎدآوري اﻳﻦ‬
‫ﺧﺎﻃﺮه ﺷﻜﻠﻜﻲ درآورد‪» .‬ﺑﺮاي ﻳﻪ ﺑﭽﺔ ده ﺳﺎﻟﻪ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺨﻮاد ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﺻﻔﺤﻪ ﻃﻮﻻﻧﻲ‬
‫ﺣﻤﺎﺳﺔ ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ رو ﺑﺨﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻛﻪ اﻏﻠﺒﺶ رو ﻫﻢ ﻧﻤﻲﻓﻬﻤﻪ‪ .‬ﻫﻤﺔ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮم ﻣﻮﻧﺪه اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‬
‫ﻳﻪ زن ﺣﻮري ﺑﻮد ﺑﻪ اﺳﻢ ﻛﺎﻟﻴﭙﺴﻮ ﻛﻪ اودﻳﺴﻴﻮس رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺮدة ﺳﻜﺴﻲ ﺧﻮدش ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ زن اودﻳﺴﻴﻮس ﻳﻪ ﻟﺒﺎﺳﻲ رو ﻣﻲﺑﺎﻓﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺷﺐ دوﺑﺎره اوﻧﻮ از ﻫﻢ واﻣﻲﭼﻴﺪ ﺗﺎ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﮕﺎرﻫﺎي اﺣﻤﻘﺶ رو ﮔﻮل ﺑﺰﻧﻪ‪ ...‬ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﻳﻪ ﻳﺎروﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ دوﺳﺘﻬﺎي اودﻳﺴﻮﻳﺲ رو ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮك ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮد‪ ...‬ﻫِﻲ‪ ،‬او ﻫﻤﻮن ﺳﻴﺮﺳﻪ ﺑﻮد!« ﻫﺮي ﻫﻴﺠﺎﻧﺰده اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻃﺮف ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫اودﻳﺴﻴﻮس رو ﻫﻢ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﺧﻮك ﻛﻨﻪ‪ ،‬وﻟﻲ او ﺧﻴﻠﻲ زرﻧﮓ ﺑﻮد و در ﻋﻮض ﺑﺎ او ﺑﻪ رﺧﺘﺨﻮاب رﻓﺖ‬
‫وﻟﻲ اﺟﺎزه ﻧﺪاد او رو ﺟﺎدو ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺳﻴﺮﺳﻪ روي ﻳﻚ ﺟﺰﻳﺮه زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬وﻗﺘﻲ اودﻳﺴﻮﻳﺲ ﺑﺎ او ﻣﻮاﺟﻪ‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬او ﻫﻢ ﺗﻮي ﺟﺰﻳﺮه ﺑﻮد‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺷﻮق و زوق اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﺳﻴﻼ ﻳﻪ ﻫﻴﻮﻻي ﺷﺶ ﺳﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از ﻣﺮدﻫﺎي اودﻳﺴﻮﻳﺲ رو وﻗﺘﻲ داﺷﺘﻨﺪ از ﺟﻠﻮي ﺳﻴﻼ ﻋﺒﻮر ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮرد‪ ،‬ﺷﺎرﻳﺒﺪ ﻫﻢ ﻳﻪ‬
‫ﮔﺮداب ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻛﺸﺘﻲ اوﻧﻬﺎ رو ﺧﻮدش ﻏﺮق ﻛﻨﻪ‪ ...‬و ﺳﻴﺮنﻫﺎ‪ ،‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺗﻮ ﺧﻮدت داﺳﺘﺎن رو‬
‫ﻣﻲدوﻧﻲ‪ «،‬ﻫﺮي ﭼﺸﻤﻜﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ زد‪.‬‬
‫»آﻳﺎ اودﻳﺴﻮﻳﺲ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺳﻴﺮنﻫﺎ آواز "ﻣﺎ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﻠﻮان ﻣﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻲ ﻛﺎر ﻛﻨﻴﻢ" رو ﺧﻮﻧﺪ؟« و ﺑﺎ‬
‫ﻣﺴﺨﺮﮔﻲ ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬او ﺑﻪ ﻣﺮداﻧﺶ ﮔﻔﺖ او را ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ دﻛﻞ ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ آواز وﺳﻮﺳﻪ ﻛﻨﻨﺪة ﺳﻴﺮنﻫﺎ رو ﺷﻨﻴﺪ‪،‬‬
‫ﻗﺎدر ﻧﺒﺎﺷﻪ ﻛﺸﺘﻲ رو ﺗﺮك ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻧﻜﺘﻪ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ او وﻗﺘﻲ ﺑﺎ ﺳﻴﺮنﻫﺎ روﺑﺮو ﺷﺪ در ﻛﺸﺘﻲاش ﺑﻮد‪ ،‬در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در درﻳﺎ ﺷﻨﺎور ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ از اﻳﻦ ﭼﻬﺎر ﺗﺎ‪ ،‬ﺗﻠﺔ درﻳﺎﻳﻲ ﻧﺒﻮد ﺳﻴﺮﺳﻪ ﺑﻮد‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻮب ﭘﺲ‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ د رو ﻓﺸﺎر ﺑﺪم؟ ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ،‬دﻟﺘﺎ رو؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ ﻛﻪ‬
‫درﺳﺘﻪ؟«‬
‫»ﺧﻮب‪ «،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﺗﺮدﻳﺪ ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﺻﺪ در ﺻﺪ در اﻳﻦ ﻣﻮرد‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ده ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد و واﻗﻌﺎً ﺧﻴﻠﻲ از اون ﺣﻤﺎﺳﺔ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ رو ﻧﻤﻲﻓﻬﻤﻴﺪم‬
‫و از ﻫﻤﺔ اون ﺷﻌﺮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ و ﻫﺠﺎﻫﺎي ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم و ﻳﻪ ﻧﻤﺮة واﻗﻌﺎً ﺑﺪ در اﻣﺘﺤﺎن اودﻳﺴﻪ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ...‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫»اَههه‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد‪» .‬ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻲ ﻛﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟«‬
‫»ﻳﻜﻲ از اوﻧﻬﺎ رو ﻓﺸﺎر ﺑﺪه‪ ،‬ﺑﻌﺪش ﺑﺒﻴﻦ ﭼﻲ ﻣﻲﺷﻪ‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺑﻴﺨﻴﺎﻟﻲ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻣﻦ‬
‫ﻫﻨﻮز ﻫﻢ د رو ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ .‬ﺑﺨﺖ و اﻗﺒﺎل ﺣﺎﻣﻲ اﻓﺮاد ﺷﺠﺎع اﺳﺖ‪ ،‬ﺟﻴﻦ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻃﻌﻨﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺰن ﺑﺮﻳﻢ‪ ،‬زﻧﺪه ﺑﺎد ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور!« و دﻛﻤﺔ ﮔﺮد ﺑﺎ ﻧﺸﺎن دﻟﺘﺎ را ﻓﺸﺎر داد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻫﻴﭻ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﺎﻓﺘﺎد و ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﻴﻨﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻌﻠﻢ ادﺑﻴﺎت ﻫﺮي ﺣﻖ‬
‫داﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﺮة ﺑﺪي ﺑﻪ او داده اﺳﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﭼﺮخ دﻧﺪهﻫﺎﻳﻲ را ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ در‬
‫داﺧﻞ دﻳﻮار ﺑﻪ ﻛﺎر اﻓﺘﺎد و ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺑﺰرگ ﻛﻨﺎر رﻓﺖ ﺗﺎ ﺳﻮراﺧﻲ در ﭘﺸﺖ آن ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﻮد‪.‬‬
‫»ﺑﻠﻪهههه!« ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻣﺸﺘﻲ ﺑﻪ ﻫﻮا زد‪» .‬آخ!« ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ دوﻻ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﻧﮕﺮان ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻮﺑﻲ؟«‬
‫ﻫﺮي از ﻣﻴﺎن دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮده ﺟﻮاب داد‪» :‬آره‪ ،‬آره‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ ﺣﺎل او اﺻﻼً ﺧﻮب ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ زاﻧﻮﻫﺎﻳﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫واﻛﻨﺸﻲ ﻛﻤﺮش را راﺳﺖ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرد ﻛﻪ او دوﺳﺖ دارد از درد‬
‫ﺟﻴﻎ ﺑﻜﺸﺪ‪.‬‬
‫*****‬
‫دراﻛﻮ ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ او و ﻓﺎﻳﺪرا راﻫﺮوي زﻳﺮزﻣﻴﻨﻲ ﻏﻴﺒﮕﻮي دﻟﻔﻲ را ﺗﺮك ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﮔَﻞ و‬
‫ﮔﺸﺎدي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭘﺲ ﺑﻪ دﻟﻮس آﭘﺎرت ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻴﻢ‪«،‬‬
‫»ﭼﺮا؟« دارﻛﻮ ﭼﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﻲاش اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬او ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺮود‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ را ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻛﻨﺪ و ﺑﺮ ﺳﺮش ﻓﺮﻳﺎد ﺑﻜﺸﺪ "دﺳﺖ ﻛﺜﻴﻔﺖ رو از ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻦ ﺑﻜﺶ و دﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻧﺰدﻳﻜﺶ ﻧﺸﻮ!"‬
‫»ﭼﺮا ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ؟«‬
‫»ﭼﻮن آﭘﺎرات ﻛﺮدن ﺑﻪ دﻟﻮس ﻣﻨﻊ ﺷﺪه‪«.‬‬
‫»ﻣﻨﻊ ﺷﺪه؟ ﻣﺸﻜﻞ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻴﻨﻪ؟« دارﻛﻮ ﺑﺎ اوﻗﺎت ﺗﻠﺨﻲ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﻣﺄﻣﻮرﻫﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي‬
‫ﻳﻮﻧﺎن ﻳﺎ ﻫﺮ ﻛﺲ دﻳﮕﻪاي ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ آﭘﺎرات ﻛﺮدهاﻳﻢ‪«.‬‬
‫»ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﭘﺲ‪ ،‬ﺑﺬار ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪم‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ «،‬ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد دوﺑﺎره ﻗﺼﺪ دارد‬
‫ﭼﻴﺰي را ﺑﺮاي ﻳﻪ ﺑﭽﺔ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ دﻫﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬آﭘﺎرت ﻛﺮدن ﺑﻪ دﻟﻮس ﻓﻘﻂ ﻣﻤﻨﻮع ﻧﺸﺪه ﺑﻠﻜﻪ‬
‫ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪«.‬‬
‫»وﻟﻲ ﭼﺮا؟؟؟«‬
‫»ﭼﻮن دﻟﻮس ﺟﺎﻳﻴﻪ ﻛﻪ اﻏﻠﺐ ﺑﺮاي ﻣﺪﻳﺘﻴﺸﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻪ و ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲرن اوﻧﺠﺎ‬
‫ﻧﻤﻲﺧﻮان ﻛﻪ آراﻣﺸﺸﻮن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آﭘﺎراتﻫﺎي ﻣﺘﻮاﻟﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺨﻮره‪ ...‬ﺗﻮ ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ وﻗﺘﻲ ﺗﻮي ﺟﺰﻳﺮه‬
‫ﻫﺴﺘﻲ آﭘﺎرات ﺑﻜﻨﻲ‪ ،‬وﻟﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ آﭘﺎرت ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻧﻜﺘﻪ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻣﺠﺒﻮرﻳﻢ ﺑﺎ ﻫﻴﭙﻮﺑﺎس ﺑﺮﻳﻢ‬
‫اوﻧﺠﺎ‪ .‬اﮔﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭙﻮﺑﺎﺳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻨﺞ از ﭘﻴﺮوس ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲﻛﻨﻪ ﺑﺮﺳﻴﻢ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﻏﺮوب در ﺟﺰﻳﺮه‬
‫ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ .‬اﮔﻪ ﺑﻪ اون ﻧﺮﺳﻴﻢ‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﻣﻲﺷﻴﻢ ﺷﺐ رو در آﺗﻼﻧﺘﻴﺲ ﺗﻮﻗﻒ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻓﺮض ﻣﻲﻛﻨﻢ‬
‫ﻛﻪ ﺗﻮ ﻧﻤﻲﺧﻮاي ﻳﻚ ﺷﺐ ﻛﺎﻣﻞ رو در ﻳﻚ ﺷﻬﺮ زﻳﺮ آب ﻫﺪر ﺑﺪي؟«‬
‫دراﻛﻮ ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬راﺳﺘﺶ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻴﺰي ﻣﺜﻞ اوﻧﻮ ﻧﺪﻳﺪم‪ ،‬وﻟﻲ‪ ...‬ﻧﻪ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻧﻪ‪،‬‬
‫ﻣﻦ دﻟﻢ ﻣﻲﺧﻮاد ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮم ﺑﺮﮔﺮده‪ ،‬و ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ زودﺗﺮ‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﭘﺮﻧﺲ ﺑﻠﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﻪ ﭘﻴﺮوس ﺑﺮﺳﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺑﻪ ـ ﻣﻦ ـ ﻧﮕﻮ ـ ﭘﺮﻧﺲ ـ ﺑﻠﻮﻧﺪ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫*****‬
‫»واووو‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺧﺮوج از ﺣﻔﺮه ﺑﺎ ﺳﺎﺣﻞ ﺷﻨﻲ زﻳﺒﺎﻳﻲ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺷﺒﺎﻫﺘﻲ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺎﺣﻞ دﻟﻮس ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬اﺻﻼً ﻣﺜﻞ آن ﻳﻜﻲ دﻟﺘﻨﮓ ﻛﻨﻨﺪه ﻧﺒﻮد‪ :‬اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺗﻠﻤﺎﺳﻪ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﻳﻚ‬
‫ﺻﺨﺮة زﻳﺒﺎ در آب ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻚ ﻃﺎق ﺑﺮازﻧﺪه روي آن‪ ،‬و ـ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﺮاي او ـ ﻳﻚ ﻛﺸﺘﻲ‬
‫ﻛﻪ در ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﺳﺎﺣﻞ ﻟﻨﮕﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻚ ﻛﺸﺘﻲ ﺑﻪ ﺳﺒﻚ ﻳﻮﻧﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎن‪ «،‬و ﺑﻪ ﭼﺸﻢ درازي ﻛﻪ روي ﺑﺪﻧﺔ ﻛﺸﺘﻲ ﻧﻘﺎﺷﻲ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪» .‬ﭼﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻫﺎش درﻳﺎﻧﻮردي ﻛﻨﻴﻢ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ ...‬وﻟﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻪ ﻛﺎر دﻳﮕﻪاي ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻳﻢ‪ ...‬ﻣﻦ‬
‫ﻫﻴﻮﻻﻳﻲ ﻧﻤﻲﺑﻴﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﻣﺘﻦ دﻳﮕﻪاي ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ رﻣﺰﮔﺸﺎﻳﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪ ...‬ﻛﺸﺘﻲ ﺑﺮاي ﻳﻪ‬
‫ﻣﻨﻈﻮري اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب؟ ﭼﻄﻮر ﺑﺮﻳﻢ اوﻧﺠﺎ؟« ﻛﺸﺘﻲ ﺣﺪاﻗﻞ ﭘﻨﺠﺎه ﻣﺘﺮ از ﺳﺎﺣﻞ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﺷﻨﺎ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﺎ ﻛﻤﺮ داﻏﻮﻧﻢ ﺟﺮأت اﻣﺘﺤﺎﻧﺶ رو ﻧﺪارم‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ‬
‫ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ راه ﺑﺮﻳﻢ‪«.‬‬
‫»راه ﺑﺮﻳﻢ؟؟؟« ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻠﻚ زد‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻫﺮي دﻳﻮاﻧﻪ ﺷﺪه‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫»ﻳﻪ اﻓﺴﻮن ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﻣﻔﻴﺪ دﻳﮕﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻛﺘﺎب ﻣﻘﺪس‪ «،‬ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ وردي را زﻳﺮ‬
‫ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎﻫﺎي او و ﺳﭙﺲ ﭘﺎﻫﺎي ﺧﻮدش ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺒﻜﻲ‬
‫ﭘﺮ ﺷﺪهاﻳﻢ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ روي آب ﻗﺪم ﺑﮕﺬارﻳﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺑﻲاﻋﺘﻤﺎدي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﭼﭗ ﭼﭗ ﺑﻪ اﻣﻮاج ﻛﺒﻮد رﻧﮓ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ دﻳﺪن ﺻﻮرت ﻣﺮدد او ﻗﺪم‬
‫روي آب ﮔﺬاﺷﺖ و دﺳﺘﺶ را ﺑﺮاي او دراز ﻛﺮد‪» :‬ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻦ‪ ،‬ﻓﺮو ﻧﻤﻲري‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﻳﻜﻲ از ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ را روي ﺳﻄﺢ آب ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺑﺎ ﻧﻮك ﭘﺎﻳﺶ آﻧﺮا‬
‫اﻣﺘﺤﺎن ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﺮز ﻏﺮﻳﺒﻲ ﺟﺎﻣﺪ ﻣﻲﻧﻤﻮد‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﻗﺪم ﭘﻴﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و آب ﺑﺮاﺳﺘﻲ‬
‫وزن او را ﺗﺤﻤﻞ ﻛﺮد‪» .‬اﻳﻦ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اﺳﺖ!« ﺑﺎ ﻟﺬت ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﻣﻦ دارم روي آب راه ﻣﻲرم!«‬
‫ﻫﺮي ﻣﺒﺎرزه ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﺎ ﻛﺸﺘﻲ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﻣﻲدي؟«‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ! ﻳﻚ‪ ،‬دو‪ ،‬ﺳﻪ!« ﺟﻴﻨﻲ ﻓﺮﻳﺎد زد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻛﺸﺘﻲ ﻛﻪ ﺟﻠﻮي روﻳﺸﺎن ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﺑﺎﻻ‬
‫و ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲرﻓﺖ دوﻳﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﻛﻨﺎر او ﻣﻲدوﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻛﻤﺮ آﺳﻴﺐ دﻳﺪهاش دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻃﺮز ﺑﺪي ﺷﺮوع ﺑﻪ‬
‫ﺗﻴﺮ ﻛﺸﻴﺪن ﻛﺮد و ﻣﺎﻧﻊ از دوﻳﺪن او ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺑﺮدم!«‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ آﺳﻴﺐ دﻳﺪهام‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺔ ﻛﺸﺘﻲ ﺗﻜﻴﻪ داد ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪» :‬اﮔﺮ ﻫﻢ آﺳﻴﺐ ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮدي ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﻦ‬
‫ﻣﻲﺑﺮدم‪ ،‬ﻣﻦ ﻳﻪ دوﻧﺪة ﻋﺎﻟﻲ ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬ﻓﺮد و ﺟﺮج و ﺣﺘﻲ رون ﻫﻢ ﺑﺎ اون ﭘﺎﻫﺎي درازش ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻧﻤﻲرﺳﻦ‪ .‬ﺗﻮي ﺧﺎﻧﻮاده ﻓﻘﻂ ﭼﺎرﻟﻲ ﺗﻨﺪﺗﺮ از ﻣﻦ ﻣﻲدوه‪ ،‬اون ﻫﻢ ﭼﻮن ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت ﻓﻮقاﻟﻌﺎده زﻳﺎدي‬
‫ﺑﺮاي ﻓﺮار از دﺳﺖ اژدﻫﺎﻫﺎي دﻳﻮاﻧﻪ داﺷﺘﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬آﻫﺎن‪ «،‬و از ﻧﺮدﺑﺎن ﻃﻨﺎﺑﻲاي ﻛﻪ از ﭘﻬﻠﻮي ﻛﺸﺘﻲ آوﻳﺰان ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ‬
‫داﺧﻞ ﻛﺸﺘﻲ ﺷﺪ‪ ،‬اﻳﺴﺘﺎد و ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ آرزوي اﻳﻨﻮ داﺷﺘﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﺑﺎﻻ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬آرزوي ﭼﻲ رو؟«‬
‫»اﻳﻦ‪ «،‬ﻫﺮي ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي زد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدش ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ او ﺑﻠﻮز ﮔﺸﺎد‬
‫ﺳﻔﻴﺪي ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺳﺮ آﺳﺘﻴﻨﻬﺎﻳﺶ داراي زواﺋﺪ و ﺗﺰﻳﻴﻨﺎت ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﻚ ﺷﻠﻮار ﭼﺮﻣﻲ ﺗﻨﮓ ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ آﺑﻲ درﻳﺎ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﺰرﮔﻲ در ﻳﻚ ﻃﺮﻓﺶ آوﻳﺰان ﺑﻮد و دﺳﺘﻤﺎﻟﻲ ﻫﻢ ﺑﺮ ﺑﺎﻻي‬
‫ﭘﻴﺸﺎﻧﻲاش ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪» .‬ﻛﺎﭘﻴﺘﺎن ﺟﻚ اﺳﭙﺎرو در ﺧﺪﻣﺖ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﮔﻮﺷﻮارهﻫﺎي ﻃﻼﻳﻲ رو ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدي‪ «،‬و اﺷﻴﺎء ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه را ﺑﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي او اﺿﺎﻓﻪ‬
‫ﻛﺮد‪» .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ‪«.‬‬
‫ﻛﺎﭘﻴﺘﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺘﺸﻜﺮم‪ ،‬ﻣﻠﻮان‪ «،‬و ﻟﻮازم و ﺳﺎزوﺑﺮگ ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﺟﺎدو ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪ :‬ﭘﻴﺮاﻫﻦ‬
‫ﻣﻠﻮاﻧﻲ راه راه ﺳﻔﻴﺪ ـ آﺑﻲ‪ ،‬ﻳﻚ داﻣﻦ ﻛﻮﺗﺎه ﺳﻔﻴﺪ و ﻳﻚ ﻛﻼه ﺳﻔﻴﺪ ﻛﻮﭼﻚ‪» .‬و اﻛﻨﻮن‪ ...‬ﻟﻨﮕﺮ رو‬
‫ﻣﻲﻛﺸﻴﻢ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻛﺎﭘﻴﺘﺎن‪ ،‬ﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﺮاي ﻛﺸﺘﻲ اﺳﻢ ﻧﺬاﺷﺘﻴﻢ‪ ،‬درﻳﺎﻧﻮردي ﺑﺎ ﻳﻚ ﻛﺸﺘﻲ ﺑﺪون‬
‫اﺳﻢ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪﺷﮕﻮﻧﻪ‪«،‬‬
‫»ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺎ ﺗﺮﻳﻼﻧﻲ ﮔﻔﺘﮕﻮ داﺷﺘﻲ؟« ﻫﺮي از ﭘﺸﺖ ﻋﻴﻨﻚ ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻏﻲاش ﻛﻪ در ﻗﻴﺎﻓﺔ دزد درﻳﺎﻳﻲ‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺴﺨﺮه ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺎﺣﺮة ﺟﻮان ﺑﺎ اﺻﺮار ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣﻲﺧﻮام ﺑﺮاش اﺳﻢ ﺑﺬارم‪ ،‬ﻳﻪ ﺑﻄﺮي ﺷﺎﻣﭙﺎﻳﻦ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﻦ‪ ،‬ﻣﻲﺷﻪ؟«‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻮدت ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ؟ ﮔﻮﺷﻮارهﻫﺎ رو ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮدي‪«.‬‬
‫»اﻧﺠﺎم اون آﺳﻮﻧﻪ‪ ،‬در ﺳﺎل ﺷﺸﻢ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮدن ﻏﺬا ﻳﻜﻲ از درﺳﻬﺎي ﺳﺎل ﻫﻔﺘﻤﻪ و‬
‫ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺷﺎﻧﺲ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻨﺶ رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ «،‬ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﭼﻮﺑﺶ را ﺗﻜﺎن ﻣﺨﺘﺼﺮي داد ﺗﺎ ﻳﻚ ﺑﻄﺮي ﺷﺎﻣﭙﺎﻳﻦ از ﻧﺎﻛﺠﺎ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ آﻧﺮا از ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻟﺒﺔ ﻛﺸﺘﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪» .‬ﭼﻪ اﺳﻤﻲ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاش ﺑﺬارﻳﻢ؟«‬
‫ﻫﺮي ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻛﺮد‪» :‬ﻣﻠﻜﻪ وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ؟«‬
‫»ﻋ‪‬ﻖ‪ ،‬از اﻳﻦ اﺳﻢ ﻣﺘﻨﻔﺮم‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺷﻜﻠﻜﻲ درآورد‪ .‬اﺳﻢ وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮة ﺻﺒﺢ‬
‫ازدواج وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﺶ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ دراﻛﻮ او را دﺳﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ دﻳﮕﺮ وﻳﺮﺟﻴﻦﻳﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬اﮔﻪ ﻣﻦ ﭼﻨﺪﺗﺎ ﻛﺸﺘﻲ داﺷﺘﻢ‪ ،‬اﺳﻤﺸﻮن رو ﻣﻲذاﺷﺘﻢ ﺟﻴﻨﻲ ‪،1‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ‪ ،2‬ﺟﻴﻨﻲ‪«... 3‬‬
‫»ﻣﺜﻞ ﻟﻨﻲ‪ ،1‬ﻟﻨﻲ‪ ،2‬ﻟﻨﻲ‪ 3‬؟« ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪» .‬ﻣﻦ ﻓﺎرﺳﺖ ﮔﺎﻣﭗ رو ﻫﻢ دوﺳﺖ دارم‪«.‬‬
‫»ﺗﻮ اون ﻓﻴﻠﻢ رو دﻳﺪي؟«‬
‫»ﻫﻢمم‪ «...‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ آب روﺷﻦ و ﺗﻤﻴﺰ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪» .‬ﺑﺎ ﻣﺎﻳﻜﻞ‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﻫﻨﻮز ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻴﺮون ﻣﻲرﻓﺘﻴﻢ‪ .‬او‬
‫ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻤﺎ ﺑﺮد‪«.‬‬
‫»ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﻮدي؟« ﻫﺮي ﺳﻮاﻟﻲ را ﭘﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ از ﺳﺎل ﺷﺸﻢ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ دﻟﺶ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﺑﭙﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻧﻪ‪ .‬ازش ﺧﻮﺷﻢ ﻣﻲاوﻣﺪ‪ .‬ﺗﻔﺎوت ﺧﻴﻠﻲ زﻳﺎدﻳﻪ‪ «،‬ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻧﻤﻲﻛﺮد‪» .‬ﻣﻦ‬
‫ﻓﻘﻂ ﭼﻬﺎرده ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮدم ﻛﻪ او ازم ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﻳﻢ ﺑﻴﺮون‪ ،‬و ﻣﻦ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺷﻴﻔﺘﮕﻲ ﺧﻮدم درﺑﺎرة‬
‫ﺗﻮ رو ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﻢ‪ ...‬و ﻗﺒﻞ از اون ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﻛﺴﻲ ﻗﺮار ﻧﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم‪ :‬ﭼﺮا ﻛﻪ ﻧﻪ؟‬
‫وﻟﻲ در ﺣﻘﻴﻘﺖ او ﻳﻪ اﺑﺰار ﺑﻮد‪ ...‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺮاي ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدن ﺗﻮ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدم‪«.‬‬
‫»او ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ وﺳﻴﻠﺔ ﻋﺎﻟﻲاي ﺑﺮاي ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدن ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭼﻮن اون زﻣﺎن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲرﺳﻴﺪ ﺗﻮ ﻳﻪ‬
‫ﺧﻮرده ﻫﻢ ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬ﻻاﻗﻞ‪ ...‬ﻧﻪ اوﻧﻄﻮري‪«.‬‬
‫»ﺑﺎﻋﺚ دﻟﺨﻮري ﺗﻮ ﺷﺪ؟« ﺟﻴﻨﻲ از ﭘﻬﻠﻮ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻴﭻ ﺧﺒﺮي از وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺪاﺷﺘﻢ آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬اون آﻣﺒﺮﻳﺞ وزغ ﻫﻢ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺸﻮن ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻲﻛﺮدم‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻮ دﻳﮕﻪ وﻗﺘﻲ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻦ‬
‫ﺑﻮدي از ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺳﺮخ ﻧﻤﻲﺷﺪي‪«.‬‬
‫»اﻣﺎ ﺗﻮ وﻗﺘﻲ دوﺑﺎره در ﺣﻀﻮر ﺗﻮ ﺳﺮخ ﺷﺪم ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﺖ اوﻣﺪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻳﺎدآوري ﺧﺎﻃﺮات ﺗﻠﺦ و‬
‫ﺷﻴﺮﻳﻦ آن روزﻫﺎ و اوﻟﻴﻦ ﺟﻠﺴﺔ درﻣﺎﻧﻲﺷﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ او آن ﺧﺎﻃﺮات از زﻧﺪﮔﻲ دﻳﮕﺮي‬
‫ﻣﻲآﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ دور‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺒﻬﻢ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﮔﻨﮓ‪ ...‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي آرزو ﻛﺮد ﻛﺎش دوﺑﺎره ﭘﺎﻧﺰده ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻛﺎش ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ در زﻣﺎن ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺮدد و ﭼﻴﺰﻫﺎ را ﺗﻐﻴﻴﺮ دﻫﺪ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از آن ﺷﺎﻳﺪ او ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ازدواج‬
‫ﺑﺎ دراﻛﻮ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺑﻤﺎﻧﺪ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»آره‪ ،‬دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ‪ «،‬ﻫﺮي ﻧﻴﺸﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪» .‬ﺑﻴﺎ ﺑﻪ اون زﻣﺎن ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻴﻢ‪ :‬ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاي آﻣﺒﺮﻳﺞ‬
‫اﻓﺘﺎد؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻣﺴﺨﺮﮔﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪» :‬ﻫﺎه‪ ،‬اﮔﻪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﺑﺎور ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ‪«،‬‬
‫»ﭼﺮا؟«‬
‫»ﺑﻌﺪ از اون ﺣﺎدﺛﻪاي ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﻨﺘﻮرﻫﺎ داﺷﺖ‪ ،‬ﻳﻪ ﻣﺪت ﺑﻌﺪش ﺑﺎ ﻓﻴﻠﭻ ازدواج ﻛﺮد‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻪ ﻛﻞ دﻳﻮاﻧﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪«.‬‬
‫»ﭼﻲ؟؟؟«‬
‫»ﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺷﻨﻴﺪي ﻣﻦ ﭼﻲ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬او ﺑﺎ آرﮔﻮس ﭘﻴﺮ ازدواج ﻛﺮد‪ .‬وﻟﻲ ﺧﻴﻠﻲ از ازدواﺟﺸﻮن ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺮد‪ ،‬ﻣﻦ اﻳﻨﻄﻮري ﺷﻨﻴﺪم‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻓﻴﻠﭻ ﺣﺴﺎﺑﻲ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬راﺳﺘﺶ ﻣﻦ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ﻛﻪ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻣﺮده‪ .‬اون دو ﺗﺎ ﺳﺰاوار ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪«،‬‬
‫»آره‪ ،‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪ .‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﺬار ﻳﻪ اﺳﻤﻲ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ؟ ﻣﻦ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲدم‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺻﺪاش ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬ﻻاﻗﻞ اﻳﻦ ﻳﻪ اﺳﻢ ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻗﻄﻌﺎً ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﭘﺲ‪ ،‬ﺑﺬار ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻤﻲ از روي ﻟﺒﺔ ﻛﺸﺘﻲ ﺧﻢ ﺷﺪ و ﺑﻄﺮي ﺷﺎﻣﭙﺎﻳﻦ را روي ﺑﺪﻧﺔ ﻛﺸﺘﻲ ﺷﻜﺴﺖ‪» .‬ﺑﺪﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ‬
‫ﻣﻦ ﺗﻮ را ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲﻧﺎﻣﻢ‪«.‬‬
‫*****‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﻛﺴﻞ از ﭘﻨﺠﺮة ﻫﻴﭙﻮﺑﺎس ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻢ اﻧﺪار زﻳﺮ درﻳﺎ واﻗﻌﺎً زﻳﺒﺎ ﺑﻮد‪،‬‬
‫اﻣﺎ او از آﻧﻬﺎﻳﻲ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺷﻴﻔﺘﺔ زﻳﺒﺎﻳﻲ ﻳﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺑﺸﻮد‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد‪» :‬ﻣﻲدوﻧﻲ‪ ،‬ﻣﻦ از ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ‪«،‬‬
‫»ﭼﻲ؟«‬
‫»ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻏﻴﺒﮕﻮ ﮔﻔﺖ زﻧﺖ ﻣﻲﺧﻮاد ازش ﺧﻼص ﺑﺸﻪ؟«‬
‫دراﻛﻮ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﺮﺑﻮط ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ‪«،‬‬
‫»ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر‪ ،‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻣﻦ ﺷﺪم ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻫﺎ؟« دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻧﺸﺴﺖ‪» .‬ﺑﻲﺧﻴﺎل‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ﺣﺮف ﺑﺰن‬
‫ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ دﻳﮕﻪ ﭼﻴﻪ‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﻛﺎر ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ ...‬و روي ﻛﻲ ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺮدي؟ زﻧﺖ؟«‬
‫دراﻛﻮ آه ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ زن ﺗﺎ ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﺶ را ﻧﮕﻴﺮد دﺳﺖ از ﺳﺮش ﺑﺮﻧﺨﻮاﻫﺪ‬
‫داﺷﺖ‪» .‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻳﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻴﻪ ﻛﻪ روي ﻣﻮي ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﻣﻲﺷﻪ و اﮔﻪ اون‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻣﻮ ﻗﻄﻊ ﺑﺸﻪ ﻃﺮف ﻫﻢ ﻣﻲﻣﻴﺮه‪ ،‬و روي ﭘﺪر ﺟﻴﻨﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪه‪ ،‬اون ﻫﻢ ﺗﻮﺳﻂ ﭘﺪرم ﻧﻪ ﻣﻦ‪ .‬راﺿﻲ‬
‫ﺷﺪي؟«‬
‫»آره‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼً‪ «،‬ﻓﺎﻳﺪرا ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و اﻓﺰود‪» :‬ﻣﻲ دوﻧﻲ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﻣﺎﻟﻔﻮيﻫﺎ واﻗﻌﺎً ﻋﻮﺿﻲ ﻫﺴﺘﻴﺪ‪«.‬‬
‫»ﺗﺸﻜﺮ‪ «،‬دراﻛﻮ ﭼﺎﻧﻪاش را روي دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺷﺮط ﻣﻲﺑﻨﺪم ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻬﺪﻳﺪش ﻛﺮدي ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ازدواج ﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻛﺸﺪاري ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮا اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ؟«‬
‫»ﺳﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ او و ﺟﻴﻨﻲ ﭼﻘﺪر ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ‪ ،‬ﻳﻪ روز‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼً‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺗﻮ ازدواج ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ .‬او ﻫﻴﭻ ﻧﻈﺮي ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﭼﺮا‪ .‬وﻟﻲ اﻵن ﺑﺪﻳﻬﻴﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻣﺠﺒﻮرش‬
‫ﻛﺮدي‪ ،‬ﺑﺎ ﻛﻤﻚ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ‪«.‬‬
‫»ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد ﺣﺎﻻ ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻲ ذاري؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺣﺮف او را ﻧﺸﻨﻴﺪه ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻣﻲﻓﻬﻤﻲ ﻛﻪ اﮔﻪ اوﻧﻬﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ آزاد ﻛﺮدن زن ﺗﻮ ﺑﺸﻦ‪ ،‬او ﺗﻮ رو‬
‫ﺗﺮك ﻣﻲﻛﻨﻪ؟«‬
‫دارﻛﻮ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬اﻳﻦ ﻳﻪ ﺧﺒﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻮد! ﺷﺎﻧﺲ آوردﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ اﺗﻮﺑﻮس ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻨﺞ رﺳﻴﺪم‪ ،‬ﭘﺲ در‬
‫ﻇﺮف‪ «...‬او ﺳﺎﻋﺘﻲ ﻃﻼﻳﻲاش را از ﺟﻴﺒﺶ ﺑﻴﺮون آورد و ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ آن اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ‬
‫دﻟﻮس ﺧﻮاﻫﻴﻢ رﺳﻴﺪ‪«.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺑﺬار اﻣﻴﺪوار ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ «،‬ﻓﺎﻳﺪرا ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪ » .‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ از ﻛﺎري ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮت ﻛﺮدي ﺗﺎ او رو‬
‫ﻧﮕﻪ داري‪ ،‬واﻗﻌﺎً ﻣﺘﻨﻔﺮم‪ ،‬وﻟﻲ اﮔﻪ آزادي او ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ اﻳﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺷﻮﻫﺮم رو از دﺳﺖ ﺑﺪم‪ ،‬ﺗﺮﺟﻴﺢ‬
‫ﻣﻲدم او ﺑﺮﮔﺮده ﺗﻮي دﺳﺘﻬﺎي ﻛﺜﻴﻒ ﺗﻮ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪«.‬‬
‫»ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﻴﺰي ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ رو درك ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ‪ «،‬دارﻛﻮ ﺑﺎ ﻛﻨﺎﻳﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و‬
‫ﺗﻮﺟﻪاش را ﺑﻪ ﻣﺎﻫﻴﻬﺎي ﺑﻴﺮون ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫*****‬
‫اﻛﻨﻮن ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ده دﻗﻴﻘﻪ ﻣﻲﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻣﺰاﺣﻤﺘﻲ روي درﻳﺎ ﭘﻴﺶ ﻣﻲرﻓﺘﻨﺪ‪ .‬اﺑﺘﺪا ﺑﺮاي ﻫﺮي و‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻛﺸﺘﻲ را ﻫﺪاﻳﺖ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﻴﭽﻜﺪام ﭼﻴﺰي درﺑﺎرة درﻳﺎﻧﻮردي‬
‫ﻧﻤﻲداﻧﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﺳﺮﻳﻊ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﺧﻮدش را وﻓﻖ دﻫﺪ و ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﻫﺪاﻳﺖ ﻛﺸﺘﻲ ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ‪.‬‬
‫درﻳﺎ آرام و ﮔﺴﺘﺮده ﺑﻮد و ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻢ ﻛﺎر ﻣﻲﻛﺮد اﻣﺘﺪاد داﺷﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬واﻗﻌﺎً ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺗﺼﻮر ﻛﻨﻢ ﭼﻄﻮر اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ اﺗﺎق دﻳﮕﻪاي از ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ‬
‫اﺗﺎﻗﻲ اﻳﻨﻘﺪر ﺑﺰرگ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻛﻞ ﻳﻪ درﻳﺎ رو در ﺧﻮدش ﺟﺎ ﺑﺪه‪ ،‬ﻫﺎ؟ ﺷﺮط ﻣﻲﺑﻨﺪم ﻣﺎ دﻟﻮس رو ﺗﺮك‬
‫ﻛﺮدﻳﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﺗﻮ دوﺑﺎره ﻣﻨﻄﻘﻲ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮي‪ .‬از ذﻫﻨﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻦ و اوﻧﻮﻗﺖ‬
‫ﺧﻮاﻫﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﺮ ﭼﻴﺰي رو ﺗﺼﻮر ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺗﻮي دﻟﻮس ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ ،‬و درﻳﺎ‬
‫ﺑﺮاﺳﺘﻲ در اﻳﻦ اﺗﺎق ﻗﺮار داره‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﺎدو ﺷﺪه ﺗﺎ ﺧﻴﻠﻲ وﺳﻴﻊ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﻴﺎد‪«...‬‬
‫ﻳﻚ ﻣﺮغ درﻳﺎﻳﻲ از ﺑﺎﻻي ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﻋﺒﻮر ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﺟﻴﻨﻲ را از ﺟﻠﻮي راه ﻓﻀﻠﺔ ﻣﺮغ درﻳﺎﻳﻲ‬
‫ﻛﻨﺎر ﺑﻜﺸﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬واوو‪ ،‬ﺗﻮ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻬﺎت ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ «،‬ﺧﻮدش را در آﻏﻮش ﻫﺮي ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن او را‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻓﺮو ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي آه ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﻧﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ ،‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻣﻦ در اﺗﺎق آرس اﻓﺘﻀﺎح ﺑﻮد‪«.‬‬
‫»ﻛﻤﺮت ﻫﻨﻮز ﻫﻢ درد ﻣﻲﻛﻨﻪ؟« ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ از روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻃﺮف ﻛﻤﺮش‬
‫ﻟﻐﺰاﻧﺪ و او را ﻧﻮازش ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻟﻤﺲ ﻛﺮدن آﻫﺴﺘﺔ ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻫﺮي ﺧﻮدش را ﻋﻘﺐ ﺑﻜﺸﺪ‪.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬درد ﻧﻤﻲﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﭼﺮا‪ ،‬درد ﻣﻲﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﻧﻤﻲﻛﻨﻪ‪«،‬‬
‫»ﻣﻲﻛﻨﻪ‪«...‬‬
‫»ﻫﻴﺲسس!« ﻫﺮي اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎرهاش را روي ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫»ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﺑﺸﻨﻮي؟«‬
‫»ﭼﻲ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ «...‬ﻫﺮي او را رﻫﺎ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻟﺒﺔ ﻛﺸﺘﻲ رﻓﺖ‪» .‬ﻳﺎ ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺑﺰرگ‪«...‬‬
‫»ﭼﻲ ﺷﺪه؟« ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف او دوﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﺟﻮاب ﻧﺪاد‪ ،‬ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻮدش در اوﻟﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﮔﺮداب ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر ﻣﻲرﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪاي را ﻫﺪر ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﺳﻜﺎن آﭘﺎرات ﻛﺮد و ﺑﻪ آن ﭼﻨﮓ زد و‬
‫دﻳﻮاﻧﻪوار ﺑﺎ ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻧﺮا ﺑﻪ ﻃﺮف راﺳﺖ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪» .‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺑﺎدﺑﺎن رو ﺟﻤﻊ ﻛﻦ!«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﺟﻤﻌﺶ ﻛﻨﻢ؟ ﭼﻄﻮري؟ ﺗﻮ رو ﺧﺪا‪ ،‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﻣﻠﻮان ﻧﻴﺴﺘﻢ! ﻛﺪوم ﻃﻨﺎب رو ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﺸﻢ‬
‫ﻳﺎ ﭼﻄﻮر ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻛﺎرو ﺑﻜﻨﻢ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﻧﻌﺮه زد‪» :‬ﻣﮕﻪ ﺗﻮ ﻳﻪ ﺳﺎﺣﺮه ﻧﻴﺴﺘﻲ؟«‬
‫»آه‪ ،‬آره!« ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻒ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﻲاش ﻛﻮﺑﻴﺪ و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﺎدﺑﺎن ﮔﺮﻓﺖ و اﻓﺴﻮن‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪي را ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ "ﻣﻲدوﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻲ ﻛﺎر دﻳﮕﻪاي ﻫﻢ ﺑﻜﻨﻲ" ﺑﻪ او‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬اون دﻳﮕﻪ ﻛﺸﺘﻲ رو ﺟﻠﻮ ﻧﻤﻲﺑﺮه‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫ﻫﺮي از ﻣﻴﺎن دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮده ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻧﻤﻲﺑﺮه‪ «،‬ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺳﻜﺎن ﻓﺸﺎر ﻣﻲآورد ﺗﺎ‬
‫ﻛﺸﺘﻲ را ﺑﻪ ﻃﺮف راﺳﺖ ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻓﺎﺻﻠﺔ ﺑﻴﻦ ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﮔﺮداب را ﺗﺎ ﺟﺎي ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻳﻪ ﻛﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ راﺳﺖ!«‬
‫ﻫﺮي ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد‪» :‬ﮔﻔﺘﻨﺶ راﺣﺘﻪ‪ «،‬ﻣﺒﺎرزه ﻋﻠﻴﻪ ﻧﻴﺮوي ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻛﺎر ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎﻳﻲ ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ‬
‫ﻗﺮﻣﺰ و ﻛﻤﻲ زﺧﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﺑﻪ آن ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪن ﺳﻜﺎن‬
‫ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﺟﺎدو ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻴﺎ اﻳﻨﺠﺎ!« اﺣﺴﺎس ﻛﺮد دﻳﮕﺮ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﺳﻜﺎن ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻋﻀﻼت‬
‫ﺑﺎزوﻳﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ او ﺑﻪ ﻫﺮ دو دﺳﺘﺶ ﻧﻴﺎز داﺷﺖ ﺗﺎ ﻛﺸﺘﻲ را ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻧﮕﻪ دارد‪،‬‬
‫ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺟﺎزه دﻫﺪ ﺳﻜﺎن ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﻫﻢ ﻛﻪ ﺷﺪه ﺑﭽﺮﺧﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎورد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺪون اﺗﻼف وﻗﺖ ﺑﻪ او ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪ‪» .‬ﭼﻪ ﻛﻤﻜﻲ ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﻜﻨﻢ؟«‬
‫ﻫﺮي ﻧﻔﺲﻧﻔﺲ زﻧﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻌﻲ ﻛﻦ ﺳﻜﺎن رو ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺑﭽﺮﺧﻮﻧﻲ‪ «،‬ﺻﻮرﺗﺶ را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺳﻌﻲ‬
‫ﻛﺮد ﭼﻮﺑﺶ را از ﺟﻴﺐ ﭘﺸﺘﺶ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎورد‪ .‬او ﺑﻌﻀﻲ اوﻗﺎت ﺑﺪون ﭼﻮب ﺟﺎدو ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬اﻣﺎ اﻛﻨﻮن‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺴﺘﻪ و آﺳﻴﺐ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎدوي ﺑﺪون ﭼﻮب ﺑﻪ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺻﺪ در ﺻﺪ و ﺳﻼﻣﺘﻲ ﻛﺎﻣﻞ ﻧﻴﺎز داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب‪ ،‬ﺳﻌﻲام رو ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ «،‬ﺻﻮرﺗﺶ از ﻧﮕﺮاﻧﻲ و اﺿﻄﺮاب ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﻜﺎن ﻛﺸﺘﻲ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺑﻪ آن ﻓﺸﺎر آورد‪ .‬ﻫﺮي ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ دﺳﺘﺶ را‬
‫ﭘﺲ ﺑﻜﺸﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﭼﺮخ ﺳﻜﺎن ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﻴﺒﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف راﺳﺖ ﭼﺮﺧﻴﺪن‪.‬‬
‫»ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻳﻢ!« ﻫﺮي ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﻃﺮز ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺑﻪ راﺳﺖ ﭼﺮﺧﻴﺪ ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻓﺮﻳﺎد زد‪.‬‬
‫»ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ «...‬ﺟﻴﻨﻲ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻗﻮرت داد‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﻴﺰي در ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد ـ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻛﺸﺘﻲ ﻳﻚ راﺳﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف آن ﻣﻲرﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﺻﺪاي ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﺣﺒﺲ ﻧﻔﺴﺶ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻫﺮي ﻗﻬﺮﻣﺎن ﻫﻢ‬
‫وﺣﺸﺖ ﻛﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻴﻼ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮدش ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﺷﺶ ﺗﺎ ﺳﺮ داره‪ «،‬ﻗﻠﺒﺶ در ﮔﻠﻮﻳﺶ ﻣﻲزد‪» .‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﻳﻪ‬
‫ﺟﻮري ازش دور ﺑﺸﻴﻢ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻣﺸﻜﻠﻪ‪ .‬اﮔﻪ ﺳﻌﻲ ﻛﻨﻴﻢ ازش دور ﺑﺸﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﺎﺣﻠﻲ ﻛﻪ ازش اوﻣﺪﻳﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﺷﺎرﻳﺒﺪ ﻫﻢ‬
‫ﻫﺴﺖ‪ ...‬ﻣﺎ ﺗﻮي ﺗﻠﻪ اﻓﺘﺎدﻳﻢ‪«.‬‬
‫»ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ آه ﻛﺸﻴﺪ و ﻛﺸﺘﻲ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻫﻴﻮﻻ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲﺷﺪ‪ .‬ﺳﻴﻼ واﻗﻌﺎً ﮔﺮﺳﻨﻪ‬
‫ﺑﻮد و ﺷﺶ ﮔﺮدن درازش ﺑﻪ ﻃﺮف ﺷﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻮﻳﺶ ﻣﻲآﻣﺪ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪» .‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ در زﻣﺎن‬
‫ﻣﺘﻮﻗﻔﺶ ﻛﻨﻲ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺗﻠﺨﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ‪ .‬ﺳﻴﻼ از واﺑﺴﺘﮕﺎن دور اژدﻫﺎ اﺳﺖ‪ ...‬وﻟﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ‪«...‬‬
‫»ﭼﻲ؟«‬
‫»آه‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ!« ﻫﺮي ﻛﻒ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﻲاش ﻛﻮﺑﻴﺪ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﻛﻪ ﻣﻲﮔﻔﺖ "ﭼﻄﻮر‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ اﻳﻨﻘﺪر اﺣﻤﻖ ﺑﺎﺷﻢ؟"‪» .‬ﻣﺎ ﺗﻼش ﻣﻲﻛﺮدﻳﻢ از ﺷﺎرﻳﺒﺪ دور ﺑﺸﻴﻢ ﺑﻪ ﺟﺎي اﻳﻨﻜﻪ او رو ﻣﺠﺒﻮر‬
‫ﻛﻨﻴﻢ از ﻣﺎ دور ﺑﺸﻪ‪«.‬‬
‫»ﭼﻲ؟؟؟« ﺟﻴﻨﻲ واﻗﻌﺎً ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻳﻚ اﻓﺴﻮن اﻧﺘﻘﺎل‪ . «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻨﻬﺎ اﺧﻢ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﺮدرﮔﻢ ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد‪ » .‬ﺑﺒﻴﻦ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﻫﺮي ﺷﺮوع ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺸﺎن دادن آﻧﭽﻪ در ﻣﻐﺰش ﻣﻲﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻪ وردي‬
‫ﺑﺮاش اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻪ؟«‬
‫»ﺗﻮ ﻧﻤﻲﺧﻮاد ﻫﻴﭻ وردي ﺑﮕﻲ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺷﺪﻳﺪ‪ .‬ﺗﺼﻮر ﻛﻪ ﭘﺮواز ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ ...‬ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﻴﻮﻻ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﮔﺮداب ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ از ﺗﻤﺮﻛﺰ در ﻫﻢ رﻓﺖ‪ .‬ﭼﻴﺰي زﻳﺮ‬
‫ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬دﻗﻴﻘﻪاي ﺑﻌﺪ‪ ،‬آﻫﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ آﻫﺴﺘﻪ‪ ،‬آب اﻃﺮاف ﮔﺮداب درﻳﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺶ درآﻣﺪ و‬
‫ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﺟﺪا ﺷﺪن از آب آرام اﻃﺮاﻓﺶ‪ .‬اﻳﻦ اﺳﺮارآﻣﻴﺰﺗﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل دﻳﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ :‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﻗﻴﭽﻲ ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ آﺑﻬﺎي اﻃﺮف ﮔﺮداب را ﻣﻲﺑﺮﻳﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺟﺪا ﺷﺪن آن از درﻳﺎ‬
‫ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻗﻄﺮات ﻋﺮق از ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺟﺎري ﺑﻮد‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ از ﻓﺸﺎري ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲآورد ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺧﺲﺧﺲ ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻛﻤﻚ ﻛﻦ‪ «،‬داﺷﺖ ﮔﺮداب را از درﻳﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻧﺎﻣﻄﻤﺌﻦ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﮔﺮداب ﻣﻌﻠﻖ در آﺳﻤﺎن ﮔﺮﻓﺖ و ذﻫﻨﺶ را ﺑﺮ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ‬
‫آن در آﺳﻤﺎن ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺟﺎدوي ﻫﺮي وﺻﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﻪ ﭘﺮواز در آوردن ﻳﻚ ﭘﺮ ﺑﺎ‬
‫وﻳﻨﮕﺎردﻳﻮم ﻟﻮﻳﻮﺳﺎ ﻗﻄﻌﺎً از اﻳﻦ ﻛﺎر راﺣﺘﺘﺮ ﺑﻮد‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد ذﻫﻨﺶ از ﺷﺪت ﻓﺸﺎر در ﺣﺎل‬
‫اﻧﻔﺠﺎر اﺳﺖ و ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ دارد از ﺣﺪﻗﻪ ﺑﻴﺮون ﻣﻲزﻧﺪ‪ ...‬ﭼﻨﻴﻦ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻗﻄﻌﺎً ﺧﺎرج از ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ذﻫﻨﻲ او‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ارﺗﺒﺎط و ﺗﻤﺮﻛﺰش را ﻗﻄﻊ ﻧﻜﺮد‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﮔﺮداب ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭘﺮواز ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﻴﻼ ﻛﺮد‪ ،‬ﻧﻔﺲ زﻧﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻪ ﻛﻢ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ .«...‬ﻫﻴﻮﻻي درﻳﺎﻳﻲ ﺑﻪ وﺿﻮح اﻧﺘﻈﺎر ﭼﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰي را ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬او ﻫﺮﮔﺰ ﻳﻚ ﮔﺮداب ﭘﺮﻧﺪه‬
‫ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬و از روي ﻏﺮﻳﺰه ﺣﺲ ﻛﺮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺷﻴﻄﻨﺖ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زد‪» :‬و ﺣﺎﻻ‪ ...‬ﺑﺬار ﺳﻴﻠﻲ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﺧﻮدﻣﻮن رو ﻛﻤﻲ ﺳﻮرﭘﺮاﻳﺰ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫ﺑﺎ ﺷﻤﺎرة ﺳﻪ‪«.‬‬
‫»ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ .‬ﻳﻚ‪ ...‬دو‪ ...‬ﺳﻪ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ و ﻫﺮي ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﻴﻮﻻي درﻳﺎ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﮔﺮداب را ﺑﻪ ﻃﺮف او راﻧﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﭼﻨﮕﺎل ﺟﺎدوﻳﺸﺎن را از ﮔﺮداب ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻧﻔﺲﻧﻔﺲ زدن ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﺧﻮدش را ﺑﺎز ﻳﺎﺑﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎ ﺣﺎل ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﭘﺪر‬
‫آدم رو در ﻣﻴﺎره‪ «،‬ﺳﻴﻼ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﺎرﻳﺒﺪ ﺑﻠﻌﻴﺪه ﺷﺪ‪ .‬اﻛﻨﻮن آﻧﻬﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﺳﺮﻋﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫را از آﻧﺠﺎ دور ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮ دو ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﻃﺮف ﭼﺮخ ﺳﻜﺎن ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺳﻜﺎن ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭼﺮﺧﻴﺪن ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف ﭼﭗ ﻛﺮد‪ ،‬و ﻛﺸﺘﻲ از ﮔﺮداب ﻛﻪ اﻛﻨﻮن ﺳﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد دور ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻛﺸﺘﻲ دوﺑﺎره ﺑﻪ آﺑﻬﺎي آرام رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻲدوﻧﻲ‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮدن ﻳﻚ ﭘﺮ ﺧﻴﻠﻲ‬
‫آﺳﻮنﺗﺮ از ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮدن ﻳﻪ ﮔﺮداب درﻳﺎﻳﻪ‪ ،‬ذﻫﻨﻢ داﺷﺖ ﻣﻲﺗﺮﻛﻴﺪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﺸﻤﻜﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ زد‪».‬آره‪ ،‬اﮔﻪ آدم ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺗﻤﺮﻛﺰي در اﻳﻦ ﺳﻄﺢ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻬﺶ‬
‫ﻓﺸﺎر ﻣﻴﺎره‪ ،‬ﺗﺎزه ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺟﺎدوي ﻣﻦ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮدي و ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰت ﻛﻤﻚ ﻣﻲﻛﺮدي‪ ...‬در ﺿﻤﻦ اﻧﺪازه‬
‫ﻫﻢ ﻓﺎﻛﺘﻮر ﻣﻬﻤﻴﻪ‪«..‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻘﻂ اﻳﻨﻮ ﺟﻠﻮي "ﻳﻮدا" ﻧﮕﻮ‪«،‬‬
‫»ﻧﮕﻮ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺎﻳﻜﻞ ﺑﻪ دﻳﺪن ﺟﻨﮓ ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﻫﻢ رﻓﺘﻴﺪ‪«.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬راﺳﺘﺶ ﺑﺎ ﺑﻴﻞ و ﭘﺮﺳﻲ رﻓﺘﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﭘﺮﺳﻲ؟« ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬‬
‫»درﺳﺘﻪ‪ ،‬ﺑﻴﻞ و ﻣﻦ ﻳﻜﻲ از ﻫﻮادارن ﺟﻨﮓ ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﺷﺪﻳﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﭘﺮﺳﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻓﻴﻠﻤﻲ‬
‫ﺑﻮده ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ دﻳﺪه‪ ...‬ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﻓﻴﻠﻢ دﻳﺪه‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﻓﻴﻠﻢ دﻳﮕﻪاي ﻛﻪ دﻳﺪه اﻧﺠﻤﻦ‬
‫ﺷﺎﻋﺮان ﻣﺮده اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﻲ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺷﺪه‪ .‬ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻓﻴﻠﻢ "ﻫﻨﺮي" اﺳﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻨﮓ‬
‫ﺳﺘﺎرﮔﺎن ﻳﻪ داﺳﺘﺎن اﺣﻤﻘﺎﻧﺔ ﺳﺎﺧﺘﮕﻴﻪ‪«.‬‬
‫»ﻫﻤﻮن ﭘﺮﺳﻲ ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ‪ «،‬ﻫﺮي ﺷﻜﻠﻜﻲ در آورد‪» .‬او ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻤﺎم ﭼﻴﺰﻫﺎي دﻟﺘﻨﮓ ﻛﻨﻨﺪه و‬
‫ﻣﻼلآوره‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫»آره‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪» .‬ﭼﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻤﻮم ﺷﺪه؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻧﻈﺮي ﻧﺪارم‪ ...‬وﻟﻲ ﻣﻦ آﺧﺮ درﻳﺎ رو ﻧﻤﻲﺑﻴﻨﻢ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﻲﺑﻴﻨﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬آرﻧﺠﻬﺎﻳﺶ را روي ﻟﺒﺔ ﻋﺮﺷﻪ ﺣﺎﻳﻞ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺧﻂ اﻓﻖ ﻛﻪ در‬
‫روي ﻣﻮﺟﻬﺎ ﻣﻲرﻗﺼﻴﺪ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺰدﻳﻚ ﻏﺮوب ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮرﺷﻴﺪ آﻣﺎده ﻣﻲﺷﺪ ﻛﻪ در ﭘﺸﺖ اﻓﻖ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ‬
‫ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻧﻘﻄﺔ ﺗﺎرﻳﻜﻲ اﺷﺎره ﻛﺮد‪» .‬اون ﻳﻪ ﺟﺰﻳﺮه اﺳﺖ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‪ «،‬ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮ آﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﻣﻲدﻳﺪ ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد‪ .‬ﭼﻴﺰي روي ﺟﺰﻳﺮه ﺣﺮﻛﺖ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ :‬ﺳﻪ ﺷﻜﻞ ﻃﻼﻳﻲ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻧﺰدﻳﻚﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻪ ﺷﻜﻞ ﻃﻼﻳﻲ رﻧﮓ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺳﻪ ﻣﻮي ﻃﻼﻳﻲ درآﻣﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻪ‪...‬‬
‫»ﺳﻴﺮنﻫﺎ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺑﻴﺰاري ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺑﺎز ﻫﻢ؟«‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﻮففف ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ از ﻧﻮع ﺳﻴﺮنﻫﺎي زن ـ ﻣﺎﻫﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ «،‬ﺑﺮاﺳﺘﻲ‪ ،‬ﺳﻪ زن ﻣﺠﻠﻞ ﺑﺎ‬
‫ﺑﻲﺣﺎﻟﻲ روي ﺟﺰﻳﺮة ﺿﺨﺮهاي ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬دﻣﻬﺎي ﻣﺎﻫﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪﺷﺎن ﺑﺎ ﺗﻨﺒﻠﻲ ﺑﻪ رﻳﺘﻢ آوازي‬
‫ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ ﺑﻪ آب ﺿﺮﺑﻪ ﻣﻲزد‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺟﺰﻳﺮه رﺳﻴﺪ‪ ،‬آواز ﺳﻴﺮنﻫﺎ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪ ﭼﻨﺎن ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ‬
‫ﻛﻠﻤﺎت آﻧﺮا ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ از ﮔﻮش دادن ﺑﻪ آواز اﻳﻦ ﺳﻪ ﺳﻴﺮن ﺑﻠﻮﻧﺪ ﺑﻴﺰارﺗﺮ ﻣﻲﺷﺪ‪ ،‬زﻳﺮا آواز درﺑﺎرة‬
‫ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ اﮔﺮ ﻫﺮي ﻛﺸﺘﻲ را ﺗﺮك ﻣﻲﻛﺮد و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﻣﻲﺷﺪ ﺑﺮاي او اﻧﺠﺎم ﻣﻲدادﻧﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻃﺮف آﻧﻬﺎ ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ﺧﺎﻧﻢﻫﺎ‪ ،‬ﻣﻦ ﻋﻼﻗﻪاي ﻧﺪاره‪«،‬‬
‫ﺳﻪ ﺳﻴﺮن ﺑﺎ دﺳﺖﭘﺎﭼﮕﻲ ﺑﺎﻻ را ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻣﺮدي ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد ـ ﻣﺮدﻫﺎ ﺑﺎ آواز آﻧﻬﺎ‬
‫ﻓﻘﻂ ﻛﺸﺘﻲﻫﺎﻳﺸﺎن را رﻫﺎ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ از آن ﺗﻮﺳﻂ آﻧﻬﺎ ﻏﺮق ﺷﻮﻧﺪ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﺮا اﻳﻦ اﺑﻠﻪ داﺷﺖ ﺑﺎ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺣﺮف ﻣﻲ زد؟ ﭼﺮا ﻣﺠﺬوب آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد؟‬
‫ﺳﻪ ﺳﻴﺮن ﻧﮕﺎﻫﻬﺎي ﻣﻌﻨﻲ داري ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و آوازﺷﺎن را اداﻣﻪ دادﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﺑﺎر ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ از‬
‫ﻗﺒﻞ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮ ﺳﺮﺷﺎن ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪ‪» :‬ﺣﺮﻓﻬﺎش رو ﻧﺸﻨﻴﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺟﻮﺟﻪ ﭘﺮيﻫﺎ؟ او ﺷﻴﻔﺘﻪ ﻧﺸﺪه!«‬
‫ﻳﻜﻲ از ﺳﻴﺮن ﻫﺎ رﻧﺠﻴﺪه ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ ﻛﻲ ﻫﺴﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﮔﻲ او ﻋﻼﻗﻪ داره ﻳﺎ ﻧﻪ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬او ﻧﺎﻣﺰد ﻣﻨﻪ‪ ،‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ‪ «،‬ﻳﻚ دﺳﺘﺶ را دور ﺷﺎﻧﺔ ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﺧﻮب‪،‬‬
‫ﺑﻲﻓﺎﻳﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢﻫﺎ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻴﺶ از اون ﻋﺎﺷﻖ او ﻫﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﺷﻤﺎ رو ﺑﺨﻮام‪ .‬وﻟﻲ اﮔﻪ ﻣﺎﻳﻞ‬
‫ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﻛﻤﺎل ﻣﻴﻞ ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺷﻤﺎ آواز ﺑﺨﻮﻧﻢ‪ .‬ﺗﻌﺮﻳﻒ از ﺧﻮد ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺻﺪاي‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻢ ﻓﻮقاﻟﻌﺎدهاي دارم‪ ،‬ﺣﺪاﻗﻞ ﻓﺎﻣﻴﻞﻫﺎﺗﻮن ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎ آواز "ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﻠﻮان ﻣﺴﺖ‬
‫ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ" رو ﺑﻠﺪﻳﺪ؟«‬
‫ﺳﻪ ﺳﻴﺮن ﺑﻠﻮﻧﺪ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬وﺣﺸﺘﺰده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻗﻴﺎﻓﻪﻫﺎﻳﺸﺎن ﺟﺎر ﻣﻲزد‪" :‬ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت‬
‫زﻧﺪﮔﻲﺗﻮن ﺷﻨﺎ ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﻳﺎرو ﻛﺎﻣﻼً ﻣﺠﻨﻮﻧﻪ!"‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭼﻠﭗ ﺑﻠﻨﺪي ﺳﻴﺮنﻫﺎ در درﻳﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﻫﻢمم‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ اوﻧﻬﺎ از اﻳﻦ آواز ﺧﻮﺷﺸﻮن ﻧﻴﻮﻣﺪ‪ «،‬ﻫﺮي ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﺣﻴﻒ ﺷﺪ‪«.‬‬
‫»اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻋﺠﻴﺐ ﭼﻴﻪ‪ ،‬ﻫﺮي؟«‬
‫»ﭼﻲ؟« ﻫﺮي ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﺪا ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺮاﺳﺘﻲ‪ ،‬ﭼﻴﺰ ﻋﺠﻴﺒﻲ در ﺣﺎل اﺗﻔﺎق ﺑﻮد‪ ...‬ﭼﻴﺰي ﻣﻲﻏﺮﻳﺪ‪ ،‬و اﻳﻦ ﺻﺪاﻳﻲ ﻣﻌﻤﻮل در درﻳﺎ ﻧﺒﻮد‪ ...‬اﻳﻦ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﺻﺪاي‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬آﺑﺸﺎر‪«،‬‬
‫»آﺑﺸﺎر؟« ﻫﺮي اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را درﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﭼﺮت و ﭘﺮت ﻧﮕﻮ‪ ،‬ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ آﺑﺸﺎر ﺗﻮي درﻳﺎ ﺑﺎﺷﻪ؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً‬
‫درﻳﺎ ﺑﻪ آﺑﺸﺎر ﺧﺘﻢ ﻧﻤﻲﺷﻪ؟ ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎﻣﻼً ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻴﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺗﺼﻮر ذﻫﻨﻲ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻫﺮي ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ‪ ،‬او ﺑﻪ ﻃﺮف دﻣﺎﻏﺔ‬
‫ﻛﺸﺘﻲ دوﻳﺪ‪» .‬اوه‪ ،‬ﻧﻪ!«‬
‫ﻫﺮي در ﻛﻨﺎر او آﭘﺎرات ﻛﺮد‪» .‬آه‪ ،‬ﺧﺪاي ﻣﻦ! اﻳﻨﻮ دﻳﮕﻪ ﻧﻪ!«‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻋﺮﺷﻪ آﭘﺎرات ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﻜﺎن ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﮔﺸﺘﻲ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ زودي‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﺑﻪ او ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﭼﺮﺧﻴﺪن‪ ،‬اﻣﺎ آﻫﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ آﻫﺴﺘﻪ‪ ...‬ﻛﺸﺘﻲ داﺷﺖ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي درﻳﺎ ﻧﺰدﻳﻚ و‬
‫ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ ﻣﻲﺷﺪ‪ ،‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻮﻟﻨﺎﻛﻲ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﻐﺎك ﺗﺎرﻳﻚ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻣﻲﺷﺪ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻴﺴﺘﻲ‪.‬‬
‫»ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﺸﻮ!« ﻫﺮي ﻓﺮﻳﺎد زد ﺗﺎ ﺻﺪاﻳﺶ از ﻣﻴﺎن ﻏﺮش ﺳﻬﻤﮕﻴﻦ آﺑﺸﺎر ﺷﻨﻴﺪه ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺟﻮاب ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻣﻦ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻲﺷﻢ!« دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﻲﻓﺸﺮد و ﺗﻼش ﻣﻲﻛﺮد‬
‫ﻛﺸﺘﻲ را از ﺳﻘﻮط درون ﻣﻐﺎك ﺗﺎرﻳﻚ ﺟﻠﻮﻳﺸﺎن ﺑﺎز دارد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻌﺮه زد‪» :‬ﻫﺮ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﻴﺎﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻣﻦ دوﺳﺘﺖ دارم!« ﺻﺪاﻳﺶ در ﻏﺮش ﻛﺮﻛﻨﻨﺪة آﺑﺸﺎر ﺑﻠﻌﻴﺪه‬
‫ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺟﻮاب ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻢ دوﺳﺘﺖ دارم!« دﺳﺖ ﺑﺪون ﭼﻮب دﺳﺘﻲاش دﺳﺖ آزاد ﻫﺮي را‬
‫ﭼﻨﮓ زد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﺛﺎﻧﻴﻪ اي ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﻟﺒﺔ آﺑﺸﺎر ﻟﻐﺰﻳﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺟﺎذﺑﻪ ﺑﺮ او ﻏﺎﻟﺐ ﺷﺪ و او را ﺑﻪ درون ﭘﺮﺗﮕﺎه‬
‫ﺑﻲاﻧﺘﻬﺎ ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪15‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮگ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺎ را ﺟﺪا ﻛﻨﺪ‬
‫ﻫﻤﭽﻮن اﺑﺪﻳﺖ ﺑﻮد ـ آﻧﻬﺎ ﺳﻘﻮط ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻘﻮﻃﻲ ﺑﻪ ﻧﻴﺴﺘﻲ زﻳﺮﺷﺎن‪ ،‬آب درﻳﺎ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺔ ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﻴﻜﺮد‪ ،‬ﺑﻪ درون ﻛﺸﺘﻲ ﻧﻔﻮذ ﻣﻲﻛﺮد و دو ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺑﻴﭽﺎرهاش را ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫ﺳﺮﺗﺎﭘﺎ ﺧﻴﺲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻳﻚ دﺳﺖ ﻧﺮدة ﭘﻠﻜﺎن ﻛﻮﭼﻚ داﺧﻞ ﻛﺸﺘﻲ را ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎ دﺳﺖ‬
‫دﻳﮕﺮ ﺟﻴﻨﻲ را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد؛ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺸﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺻﻮرﺗﻬﺎﻳﺸﺎن در ﻣﻮﻫﺎي ﻏﺮق در آب ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ‬
‫ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻼش ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ ﺟﻬﺎن در ﺣﺎل ﻧﺎﺑﻮدي را از‬
‫ذﻫﻨﺸﺎن ﺑﻴﺮون ﻛﻨﻨﺪ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻣﻲﻣﺮدﻧﺪ‪ ،‬در آﻏﻮش ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺷﺘﻚ ﺑﻠﻨﺪي ﻛﺸﺘﻲﺷﺎن ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي راﻫﺶ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫دﻗﺎﻳﻘﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﻛﺸﺘﻲ ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺗﻜﺎن ﻣﻲﺧﻮرد و ﻏﺮش ﺳﻬﻤﮕﻴﻦ آﺑﺸﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻧﻤﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬از‬
‫ﻫﻤﺎن ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﺻﺪاي ﺷﺮﺷﺮ ﻣﻼﻳﻢ آب ﻣﻲآﻣﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪» .‬ﺟﻴﻨﻲ!« ﻫﺮي‬
‫در ﮔﻮش دﺧﺘﺮ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و اﻧﮕﺎر ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ اﮔﺮ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ در ﻫﻤﺎن‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻤﻴﺮد‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻬﺎت رو ﺑﺎز ﻛﻦ!« ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ دﺳﺘﺶ را درون ﮔﻴﺴﻮان ﻗﺮﻣﺰ ﺧﻴﺲ او‬
‫ﻓﺮو ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻛﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﺎ ﻣﺮدﻳﻢ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ ...‬وﻟﻲ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻢ‪ ...‬ﻧﮕﺎه ﻛﻦ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﻠﻚ ﻣﻲزد ﺗﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را از آب ﺷﻮر درﻳﺎ ﭘﺎك ﻛﻨﺪ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻧﻮﻋﻲ ﻏﺎر زﻳﺮ زﻣﻴﻨﻲ ﻣﻲرﺳﻴﺪ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﻛﺸﺘﻲ ﺑﻪ درون ﻳﻚ درﻳﺎﭼﻪ ـ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ‬
‫ﻳﻚ رودﺧﺎﻧﻪ؟ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬آب از ﺑﺎﻻ ﻓﺮو ﻣﻲرﻳﺨﺖ‪ ،‬ﺻﺪاﻳﻲ از آن آﺑﺸﺎر‬
‫ﺑﺰرگ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻤﻲﺷﺪ و درﻳﺎﭼﻪاي ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻛﻨﻮن در آن ﺷﻨﺎور ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻧﻤﻲﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﻛﻪ آب‪ ،‬ﻣﺮﺗﺒﺎً درﻳﺎﭼﻪ را ﭘﺮ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬و اﮔﺮ ﭼﻪ ﻫﻴﭻ رودﺧﺎﻧﻪ ﻳﺎ ﻧﻬﺮي وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ‬
‫آب آﻧﺠﺎ را ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﻫﺪاﻳﺖ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺳﻄﺢ درﻳﺎﭼﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﺎﻻ ﻧﻤﻲآﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬درﻳﺎ از ﺑﺎﻻ ﻓﺮو ﻣﻲرﻳﺰه؟« ﺑﻪ آﺑﺸﺎر ﺑﺰرﮔﻲ ﻛﻪ اﻛﻨﻮن ﻧﻘﺶ ﻳﻜﻲ از دﻳﻮارﻫﺎ‬
‫ﻏﺎر را داﺷﺖ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»اﻳﻨﻄﻮر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻪ‪«.‬‬
‫»وﻟﻲ ﭘﺲ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﻫﻨﻮز ﻫﻤﺔ درﻳﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻧﻴﻮﻣﺪه؟«‬
‫»ﻧﻈﺮي ﻧﺪارم‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﻫﺮي ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﺑﺎ دﻗﺖ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﺤﻴﻂ‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻪ ﭼﻨﺪان دور از درﻳﺎﭼﻪاي ﻛﻪ ﻛﺸﺘﻲ آﻧﻬﺎ در آن ﺷﻨﺎور ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﻮض ﻛﻮﭼﻜﺘﺮي ﻧﻴﺰ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫آب ﺑﻠﻮرﻳﻦ و ﻓﻮقاﻟﻌﺎده ﺷﻔﺎف درون آن از ﻧﻬﺮﻫﺎي ﺟﺎري از ﺻﺨﺮهﻫﺎي ﻧﺰدﻳﻚ آﻧﺠﺎ ﻧﺸﺄت‬
‫ﻣﻲﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﻏﻮر ﻏﻮر را ﺑﺸﻨﻮد ـ ﺑﺮﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻻﻧﺔ وزغﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻌﺎع ﻧﻮري از‬
‫ﺑﺎﻻ ـ اﺣﺘﻤﺎﻻً از ﻣﻴﺎن ﺷﻴﺎري در ﺳﻘﻒ ﻏﺎر ـ درﺳﺖ ﺑﻪ درون ﺣﻮض ﻛﻮﭼﻚ ﻣﻲﺗﺎﺑﻴﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﺪ‬
‫آب ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻧﻴﻤﻪ ﺗﺎرﻳﻚ ﺑﺪرﺧﺸﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬اون ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺗﻮي ﺗﻮﻧﻞ زﺋﻮس رو ﻳﺎدت ﻣﻴﺎد؟ ﭼﻬﺎرﻣﻴﻦ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺣﻮض ﻛﻮﭼﻜﻲ رو ﻧﺸﺎن‬
‫ﻣﻲداد ﻛﻪ آﺑﺸﺎر ﻛﻮﭼﻮﻟﻮﻳﻲاش ﺑﻪ داﺧﻠﺶ ﻣﻲرﻳﺨﺖ‪ .‬ﻣﻌﻨﻲاش اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻳﻢ ﻗﺴﻤﺖ‬
‫ﭘﻮزﺋﻴﺪون رو رد ﻛﻨﻴﻢ و ﻣﺎ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ در اﺗﺎق ﭼﻬﺎرم ﻫﺴﺘﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي اﻧﺪﻳﺸﻨﺎك ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬آره‪ ...‬وﻟﻲ اﻳﻦ اﺗﺎق‪ ،‬ﻳﺎ ﻏﺎر‪ ،‬ﻳﺎ ﻫﺮﭼﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﺪوم ﺧﺪاي ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ ﺗﻌﻠﻖ داره؟«‬
‫»ﻧﻈﺮي ﻧﺪارم‪ .‬ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﺑﺬار اﻳﻨﺠﺎ رو ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ از ﻧﺮدﺑﺎن ﻃﻨﺎﺑﻲ ﻛﻨﺎر ﻛﺸﺘﻲ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺖ و ﺳﻌﻲ‬
‫ﻛﺮد آب را ﺑﺎ ﻧﻮك ﭘﺎﻳﺶ اﻣﺘﺤﺎن ﻛﻨﺪ ـ ﻫﻨﻮز ﺟﺎﻣﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻃﺮز ﻋﺠﻴﺒﻲ ﻛﻪ ﻗﺒﻼً‬
‫ﺣﺲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻗﺪم روي آب ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬و ﺑﺎ آﺳﻮدﮔﻲ ﻧﻔﺴﺶ را ﺑﻴﺮون داد‪:‬‬
‫اﻓﺴﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ او وزن ﭘﺮ ﻣﻲداد ﻫﻨﻮز ﻛﺎر ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او از ﻧﺮدﺑﺎن ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫ﺳﺎﺣﻞ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ راه ﻣﻲرﻓﺖ ـ ﻛﻤﺮش ﻫﻨﻮز او را آزار ﻣﻲداد‪ .‬ﭘﻴﭻ و ﺗﺎپ ﻛﺸﺘﻲ در ﺣﺎل ﺳﻘﻮط‬
‫ﻫﻢ وﺿﻊ ﻛﻤﺮش را ﺑﺪﺗﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ اﻓﺴﻮن را ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎد ﺑﺪي‪ ،‬راه رﻓﺘﻦ روي آب ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ .‬وﻟﻲ اﻵن ﻣﻦ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﺘﺮ ﻣﻲﺷﻢ ﻛﻪ دوﺑﺎره روي زﻣﻴﻦ ﺳﻔﺖ ﺑﺎﺷﻢ‪ «،‬ﺑﺎ ﻣﻴﻞ اﻳﻨﻜﻪ دوﻻ ﺷﻮد و ﺧﺎك را ﺑﺒﻮﺳﺪ‬
‫ﻣﻲﺟﻨﮕﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬آره‪ ...‬ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻣﻮن ﻫﻢ دﻳﮕﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﻧﻴﺴﺖ‪ «،‬و آراﻳﺶ دزد درﻳﺎﻳﻲاش را ﺑﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي‬
‫ﻣﻌﻤﻮﻟﺶ ﺗﻐﻴﻴﺮ داد‪ ،‬و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي ﺟﻴﻨﻲ را ﻫﻢ از ﻟﺒﺎس ﻣﻠﻮاﻧﻲ ﺑﻪ ﻟﺒﺎس زرد ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻧﻲاش ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ دﻟﻢ ﺑﺮاي ﻫﺮي دزد درﻳﺎﻳﻲ ﺗﻨﮓ ﺑﺸﻪ‪ ،‬او ﺑﻪ ﻃﻮر ﺑﺎﺣﺎﻟﻲ ﺟﺬاب ﺑﻮد‪«.‬‬
‫»ﻣﮕﻪ ﻫﺮي ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺑﺎﺣﺎل و ﺟﺬاب ﻧﻴﺴﺖ؟« ﻫﺮي ﻟﺒﺶ را آوﻳﺰان ﻛﺮد و واﻧﻤﻮد ﻛﺮد دﻟﺨﻮر ﺷﺪه‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫»اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻫﺴﺖ‪ ...‬وﻟﻲ دﺳﺖ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﻳﻪ ﻋﻼﻗﺔ ﺧﺎﺻﻲ ﺑﻪ اﺷﺨﺎﺻﻲ دارم ﻛﻪ ﮔﻮﺷﻮاره دارﻧﺪ‪«،‬‬
‫ﭼﺸﻤﻜﻲ ﺑﻪ او زد‪» .‬ﻣﻲدوﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮادر ﻣﺤﺒﻮب ﻣﻦ ﺑﻮده‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»واي‪ ،‬ﻣﻌﻨﻲاش اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮرم ﻣﻮﻫﺎم رو ﺑﻠﻨﺪ ﻛﻨﻢ و دم اﺳﺒﻲ ﺑﺒﻨﺪم؟«‬
‫»ﺑﺮام ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ ...‬وﻟﻲ ﺷﻚ 
دارم اﮔﻪ اﻳﻦ ﻛﺎرو ﺑﻜﻨﻲ دﻳﮕﻪ اﻳﻨﻘﺪر درﻫﻢ و ﺑﺮﻫﻢ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬و ﻣﻦ ﺑﺎزﻫﻢ‬
‫دﻟﻢ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻣﻮﻫﺎي آﺷﻔﺘﻪ ﺗﻨﮓ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪«.‬‬
‫»زﻧﻬﺎ‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﻮﺧﻲ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﮔﺮداﻧﺪ‪» .‬راﺿﻲ ﻛﺮدن ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺨﺘﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﻪ اون ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻲ!«‬
‫»ﺑﻪ ﭼﻲ؟«‬
‫»اون‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻣﺠﺴﻤﺔ ﻣﺮﻣﺮﻳﻨﻲ ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً زﻳﺮ ﺑﻮﺗﻪﻫﺎي اﻃﺮاف ﺑﺮﻛﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد اﺷﺎره ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻣﺮد ﺧﺸﻜﻴﺪهاي را ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد ﻛﻪ رﻳﺶ درازي داﺷﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻛﻲ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻪ؟«‬
‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻮﺗﻪاﻳﻲ ﻛﻪ روي ﭘﺎﻫﺎي ﻣﺠﺴﻤﻪ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﮔﺮﻓﺖ و آن را ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺗﺨﺘﺔ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪ ﻛﻪ روي آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ :‬آﺳﻜﺎﻻﭘﻴﻮس‬
‫»آﺳﻜﺎﻻﭘﻴﻮس؟ ﺧﺪاي ﺷﻔﺎ و ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ؟« ﺟﻴﻨﻲ اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را درﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﭼﺮا راه ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺎﻣﻞ‬
‫اﺗﺎﻗﻲ از آﺳﻜﺎﻻﭘﻴﻮس ﺑﺎﺷﻪ؟ ﮔﺬﺷﺘﻪ از اﻳﻨﻬﺎ‪ ،‬او ﻳﻚ ﺧﺪاي ﻓﺮﻋﻴﻪ‪...‬‬
‫اﻧﮕﺎر ﺑﺮاي ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺶ او‪ ،‬ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺶ درآﻣﺪ و ﻣﺮد ﭘﻴﺮ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد‪» :‬ﺧﻮش آﻣﺪﻳﺪ‬
‫ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺷﺠﺎﻋﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮدات آرِس ﺟﻨﮕﻴﺪهاﻳﺪ‪ ،‬ﻣﻌﻤﺎي آﺗﻨﺎ را ﺣﻞ ﻛﺮدهاﻳﺪ و از ﻋﻬﺪة ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ‬
‫ﺧﻄﺮﻧﺎك ﭘﻮزﺋﻴﺪون ﺑﺮآﻣﺪهاﻳﺪ‪ .‬اﺗﺎق ﻣﻦ اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺤﻞ آﺳﺎﻳﺶِ ﺑﻌﺪ از ﻣﺸﻜﻼت ﺑﺎﺷﺪ‪،‬‬
‫ﻣﻜﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﻴﺪ اﻧﺮژيﺗﺎن را ﺑﺎزﻳﺎﺑﻴﺪ و ﺟﺮاﺣﺎﺗﻲ را ﻛﻪ در ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮدات ﭘﻠﻴﺪ ﺑﺮداﺷﺘﻪاﻳﺪ اﻟﺘﻴﺎم‬
‫ﺑﺨﺸﻴﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﺑﻪ آﺧﺮﻳﻦ اﺗﺎقِ راه ﺧﺪاﻳﺎن وارد ﺷﻮﻳﺪ ـ ﻛﻪ از آن ﻫﺎدس اﺳﺖ ـ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﺑﺎر‬
‫دﻳﮕﺮ ﺗﻨﺪرﺳﺖ ﺷﻮﻳﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺳﺨﺘﺘﺮﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ در اﻧﺘﻈﺎر ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ .‬ﻣﺴﺎﻓﺮان‪ ،‬از اﺗﺎق ﻟﺬت ﺑﺒﺮﻳﺪ‪ ،‬از ﺑﺮﻛﻪ‬
‫ﻛﻪ ﻫﻤﺔ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎ و زﺧﻢﻫﺎ را ﺷﻔﺎ ﻣﻲدﻫﺪ ﺑﻬﺮه ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ‪ ...‬و اﺟﺎزه دﻫﻴﺪ ﺑﺮاﻳﺘﺎن ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ در آﺧﺮﻳﻦ‬
‫ﻣﺮﺣﻠﻪ را آرزو ﻛﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻣﺠﺴﻤﻪ دوﺑﺎره ﺳﺨﺖ ﺷﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺣﺮﻛﺖ ﻧﻜﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬اﮔﻪ ﺧﺪاﻳﺎن ﻳﻮﻧﺎن ﻗﺒﻞ از ﺳﺨﺖﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ‪ ،‬اﺗﺎﻗﻲ رو ﺑﺮاي ﺷﻔﺎ دادن ﻗﺮار دادﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺲ‬
‫واﻗﻌﺎً ﺧﺪاﻳﺎن ﺧﻴﻠﻲ ﻧﺎزﻧﻴﻨﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬اﮔﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﻦ ﺑﺮﮔﺬار ﻛﻨﻨﺪة ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت ﺳﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻫﻢ ﺑﻪ اﻳﻦ‬
‫ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ...‬وﻟﻲ ﻧﻪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﺷﺎﻧﺴﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﻌﺪ از ﺟﻨﮕﻴﺪن ﺑﺎ ﻳﻪ اﺳﻜﺮوت ﻛﻠﻪ ﭘﻮك ﺑﺘﻮﻧﻲ‬
‫ﻛﻤﻲ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻲ‪«.‬‬
‫»درﺳﺘﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﻮاﺳﭙﺮﺗﻲ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪» .‬ﭼﻄﻮري ﻣﻲﺷﻪ اﻳﻦ اﻓﺴﻮن ﺳﺒﻜﻲ وزن رو از ﭘﺎﻫﺎ‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻲ ﻓﻴﻨﻴﺖ اﻳﻨﻜﺎﻧﺎﺗﺎﺗﻢ‪ «،‬و اﻓﺴﻮن را از روي ﺧﻮدش ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب‪ ،‬ﻓﻴﻨﻴﺖ اﻳﻨﻜﺎﻧﺎﺗﺎﺗﻢ‪ «.‬ﺟﻴﻨﻲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻛﻔﺸﻬﺎﻳﺶ را‬
‫درآورد و آب ﺑﺮﻛﻪ را ﺑﺎ ﻧﻮك ﭘﻨﺠﺔ ﭘﺎﻳﺶ اﻣﺘﺤﺎن ﻛﺮد‪» .‬ﺑﻪ ﻃﺮز ﻣﻄﺒﻮﻋﻲ ﮔﺮﻣﻪ‪ .‬ﺑﺮو ﺗﻮ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﻛﻤﺮ‬
‫زﺧﻤﻲ ﺗﻮ ﻗﻄﻌﺎً ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻧﻴﺎز داره‪«.‬‬
‫»آره‪ ،‬اﺣﺘﻴﺎج داره‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺷﺮوع ﻛﺮدن ﺑﻪ درآوردن ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ روﻳﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬ﻟﺐ ﭘﺎﻳﻴﻨﻲاش را ﻣﻲﮔﺰﻳﺪ و ﻳﻚ ﺗﺼﻮﻳﺮ ذﻫﻨﻲ در ﺟﻠﻮي‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﭘﺮواز ﻣﻲﻛﺮد‪ :‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺷﻨﺎور ﺑﻮد‪ ...‬ﻗﻄﺮهﻫﺎي آب روي ﺳﻴﻨﻪاش ﻣﻲدرﺧﺸﻴﺪ و‪...‬‬
‫ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﺳﻮت زدن ﺑﻪ رﻳﺘﻢ آواز ﭘﻠﻲ روي رودﺧﺎﻧﺔ واي ﺗﺎ اﻓﻜﺎرش را از آﻧﺎﺗﻮﻣﻲ ﺑﺪن ﻫﺮي دور‬
‫ﻧﮕﻪ دارد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﻲﻓﺎﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي او را ﺻﺪا زد‪» :‬ﻣﻲﺧﻮاي ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻴﺎ‪،‬‬
‫ﻫﺎ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻴﺎم؟ اِ‪ ،‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻤﻨﻮن‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﻧﻔﻲ ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را از آﺑﮕﻴﺮ دور ﻧﮕﻪ ﻣﻲداﺷﺖ‪.‬‬
‫»اُﻣ‪‬ﻞ ﻧﺒﺎش ﺟﻴﻦ‪ ،‬ﻗﻮل ﻣﻲدم دزدﻛﻲ ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ اُﻣ‪‬ﻞ ﻧﻴﺴﺘﻢ!« و ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ او ﭘﻮزﺧﻨﺪ زد‪» .‬آره‪ ،‬ﺗﻮ اُﻣﻠﻲ‪«.‬‬
‫»ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ «.‬ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻛﻤﺮ زد‪» .‬و ﻗﺼﺪ دارم ﺑﻬﺖ ﺛﺎﺑﺖ ﻛﻨﻢ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻴﺎم اون ﺗﻮ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺗﺎ‬
‫ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ وارد آب ﻣﻲﺷﻢ ﭼﺸﻤﻬﺎت رو ﺑﺒﻨﺪ‪«.‬‬
‫»ﻫﺮ ﺟﻮر ﺧﺎﻧﻢ ﺑﺨﻮاد‪ «.‬ﻫﺮي ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻴﺮون ﻣﻲآورد‪ ،‬ﻳﻜﺒﺎره ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ دزدﻛﻲ‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬و ﺧﻮدش را در ﺣﺎﻟﻲ ﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ آرزو داﺷﺖ اي ﻛﺎش ﻫﺮي دزدﻛﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪...‬‬
‫ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ اﮔﺮ ﻫﺮي او را ﺑﺮﻫﻨﻪ ﻣﻲدﻳﺪ ﭼﻪ ﻓﻜﺮي ﻣﻲﻛﺮد‪ ...‬آﻳﺎ او ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﭼﻴﺰﻫﺎي ﻛﺜﻴﻔﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ در ﺳﺎﺣﻞ ﻓﻜﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻣﻲاﻧﺪﻳﺸﻴﺪ؟ ﻧﻪ‪ ،‬ﺧﻮدش را ﺳﺮزﻧﺶ ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ذﻫﻦ ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﻛﺜﻴﻔﻲ او ﻧﺒﻮد ـ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻮد؟‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬اﻫﻤﻴﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﭼﻘﺪر ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ‪ ،‬ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻣﭻ او را ﻣﻮﻗﻊ دزدﻛﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدن‬
‫ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎن ﺑﺮداري ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ درون آب ﻟﻐﺰﻳﺪ و آﻧﻘﺪر در‬
‫آب ﻓﺮو رﻓﺖ ﻛﻪ ﺗﺎ ﮔﺮدﻧﺶ زﻳﺮ آب رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ آب ﺑﻪ ﺷﻔﺎﻓﻲ ﻛﺮﻳﺴﺘﺎل ﺑﻮد و ﺑﻪ وﺿﻮح درون آب‬
‫دﻳﺪه ﻣﻲﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ اﮔﺮ او ﻓﺎﺻﻠﻪاش را ﺣﻔﻆ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻫﺮي ﻓﻘﻂ ﻃﺮح ﺑﺪن او را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺒﻬﻢ‬
‫ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎر دﻳﮕﺮ‪ ...‬آﻳﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﻓﺎﺻﻠﻪاش را ﺣﻔﻆ ﻛﻨﺪ؟ آﻳﺎ واﻗﻌﺎً ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي او را ﻧﺒﻴﻨﺪ‪...‬؟‬
‫درون ﻣﻐﺰش ﻏﻮﻏﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﭘﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﻠﺒﺶ ﺣﺘﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻣﻐﺰش اﺣﺴﺎس آﺷﻔﺘﮕﻲ و ﺳﺮدرﮔﻤﻲ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﻣﻐﺰش ﺑﻪ او ﻣﻲﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺟﺎي ﻣﻤﻜﻦ از او دور ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﻠﺒﺶ اﺻﺮار ﻣﻲﻛﺮد ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف ﻫﺮي ﺷﻨﺎ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﻫﺮي ﺑﺘﻮاﻧﺪ او را ﺑﺒﻴﻨﺪ و او ﻧﻴﺰ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻫﺮي را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻫﺮي ﺑﺘﻮاﻧﺪ او را ﻟﻤﺲ‬
‫ﻛﻨﺪ و او ﻧﻴﺰ ﺑﺘﻮاﻧﺪ در ﻋﻮض ﻫﺮي را ﻟﻤﺲ ﻛﻨﺪ‪...‬‬
‫او ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺟﻨﮓ اﺣﺴﺎﺳﺎت را ﻛﻪ در روﺣﺶ ﺟﺮﻳﺎن داﺷﺖ درك ﻧﻤﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻫﺮﮔﺰ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ‬
‫اﺣﺴﺎس ﺑﻴﭽﺎرﮔﻲ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ ﺳﺮدرﮔﻤﻲ را‪ ،‬اﻳﻦ ﮔﻤﺸﺪﮔﻲ را‪ ...‬ﻟﺐ ﭘﺎﻳﻴﻨﺶ را ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﺳﺮ ﻫﺮي ﭼﻪ ﻣﻲﮔﺬرد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲداد ﺳﻘﻒ‬
‫ﻏﺎر را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻫﻢ ﻧﻤﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫دﻟﻴﻞ واﻗﻌﻲ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻧﻤﻲﻛﺮد اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ او ﻧﻴﺰ اﻓﻜﺎر ﻣﺸﺎﺑﻬﻲ داﺷﺖ‪ :‬ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ‬
‫ﺷﻨﺎ ﻛﻨﻢ ﻳﺎ ﺷﻨﺎ ﻧﻜﻨﻢ؟ از ﻣﻴﺎن آب ﺑﺒﻴﻨﻤﺶ ﻳﺎ ﻧﺒﻴﻨﻤﺶ؟ از ﺷﻮﻗﺶ آﺗﺶ ﺑﮕﻴﺮم ﻳﺎ آﺗﺶ ﻧﮕﻴﺮم؟ ﺧﻮب‪،‬‬
‫اﻳﻦ آﺧﺮي ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﺪ اﺗﻔﺎق ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ ﻳﺎ ﻧﻴﺎﻓﺘﺪ‪ ،‬و ﻫﺮي ﻛﺎري از‬
‫دﺳﺘﺶ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﺒﻮد و اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد اﮔﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺪ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ او ﻟﻤﺲ ﻛﻨﺪ ﺧﻔﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ‪ ،‬از‬
‫ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﭼﻴﺰي او را از ﻃﻲ ﻛﺮدن آن ﭼﻬﺎر ﻣﺘﺮ ﻓﺎﺻﻠﺔ ﻣﺎﺑﻴﻦ ﺧﻮدش و ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻨﻊ ﻣﻲﻛﺮد‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺎل ﺧﻮدش را ﺑﻔﻬﻤﺪ‪ ،‬ﭼﺮا اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺎزداري را داﺷﺖ‪ ،‬او ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﻮي‬
‫ﻗﻼﺑﻲ ﺧﻮاﺑﻴﺪ ﻫﻴﭻ ﻛﺪام از اﻳﻦ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺑﺎزدارﻧﺪه را ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬و ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻓﺎﻳﺪرا را ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬دو‬
‫روز ﻫﻢ از اوﻟﻴﻦ ﻣﻼﻗﺎﺗﺸﺎن ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ او ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد‪ ...‬و اﮔﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻣﺰاﺣﻢ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد در‬
‫آﺗﻼﻧﺘﻴﺲ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد‪ ...‬ﺧﻮب ﭘﺲ اﻵن ﻣﺸﻜﻞ ﭼﻪ ﺑﻮد؟ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﺗﻮﺿﻴﺤﻲ‬
‫ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ .‬آرزو داﺷﺖ ﺟﻴﻨﻲ اوﻟﻴﻦ ﻗﺪم را ﺑﺮدارد‪ ،‬ﺑﻌﺪ از آن دﻳﮕﺮ ﺧﻮدش را ﻋﻘﺐ ﻧﮕﻪ ﻧﻤﻲداﺷﺖ‪ ...‬اﻣﺎ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺤﺠﻮﺑﺎﻧﻪ ﺑﻪ دورﺗﺮﻳﻦ ﻧﻘﻄﺔ ﺑﺮﻛﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪاي از اﻳﻨﻜﻪ ﻗﺼﺪ ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﻗﺪﻣﻲ را‬
‫دارد ﻧﺸﺎن ﻧﻤﻲداد‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط ﺗﺎ از ﻧﮕﺎه ﺟﻴﻨﻲ اﺟﺘﻨﺎب ﻛﻨﺪ‪ ،‬از ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻛﻪ ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺑﺎ‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﻣﺸﻐﻮل ﺳﻴﺎﺣﺖ او ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬واﻧﻤﻮد ﻛﺮد ﺑﻪ ﺷﺪت ﺟﺬب ﺑﺮرﺳﻲ‬
‫زﻣﻴﻦ ﺧﺰهاي اﻃﺮاف ﺑﺮﻛﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ :‬ﺧﻮﺑﻪ‪ ،‬داره ﺑﻪ ﺟﺎي دﻳﮕﻪاي ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﻨﻪ و ﻧﻤﻲﺑﻴﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ دارم ﻧﮕﺎش ﻣﻲﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻋﻴﻨﻜﺶ را ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻛﺮد ﺗﺎ دﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻨﻜﻪ آب ﻫﻴﻜﻞ ﺟﻴﻨﻲ را ﻛﻤﻲ ﻣﺤﻮ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﻴﻨﻚ ﺟﺎدوﻳﻲاش از ﻣﻴﺎن آن ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻣﻲدﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺧﻴﺮه ﺑﻪ ﺧﺰهﻫﺎ‪ ،‬اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪ :‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻜﻨﻢ ﻳﺎ ﻧﻪ؟‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ ﻗﻮرﺑﺎﻏﺔ ﮔﻨﺪهاي از ﻧﻘﻄﺔاي ﻣﻴﺎن‬
‫ﻋﻠﻒﻫﺎ ﺑﻴﺮون ﺟﺴﺖ و روي ﺧﺰهاي ﻛﻪ ﻛﻤﺘﺮ از ده اﻳﻨﭻ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ ﻓﺮود آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻋﻤﻴﻘﺎً در اﻓﻜﺎرش ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻇﻬﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ او را ﺗﺮﺳﺎﻧﺪ و ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺷﺪ دﺳﺖ ﻛﻢ دو ﻣﺘﺮ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﭙﺮد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ از ﻟﺒﺔ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺮﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﻳﺪ‪ ،‬ﻫﺮي از ﺧﻴﺎﻟﭙﺮدازي ﺧﻮشآﻳﻨﺪش ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪه‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻲ ﺷﺪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺟﻮاب داد‪» :‬ف‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ ﺑﻮد‪ «،‬ﺻﺪاﻳﺶ ﻛﻤﻲ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﺎ آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي او از ﺗﺮس ﻧﻤﻲﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ از ﻧﻮﻋﻲ ﻗﻬﻘﻬﺔ ﻓﺮو ﺧﻮرده‪ ،‬ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬واﺿﺢ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ از اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻚ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ او را ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪه‪ ،‬ﺧﻨﺪهاش ﮔﺮﻓﺘﻪ و آﻧﺮا ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺴﺨﺮه‬
‫ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪» .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻗﻮرﺑﺎﻏﺔ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ‪ «...‬ﭘﻴﺶ ﺧﻮدش ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻨﻮز از ﺣﻴﻮاﻧﻲ ﻛﻪ اﻛﻨﻮن ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ روي ﻟﺒﺔ ﭘﻮﺷﻴﺪه از ﺧﺰه ﻏﻮر ﻏﻮر ﻣﻲﻛﺮد دور ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻳﻪ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ ﻛﻪ ﻳﻪ وزغ ﻧﻴﺴﺖ؟« ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻤﻲ ﻛﻨﺎر ﺑﺮود ﻛﻪ اﮔﺮ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﻫﻤﭽﻨﺎن از ﺣﻴﻮان ﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴﻨﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻧﻴﺎﻳﺪ‪ ...‬اﻣﺎ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺴﺖ‬
‫ﻗﺒ ً‬
‫ﻼ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻣﻲﻛﺮده‪ ،‬و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺮاي ﻛﻨﺎر رﻓﺘﻦ ﻧﺪارد‪ ،‬زﻳﺮا ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ‬
‫ﺑﻪ او ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﭘﺸﺘﺶ ﺳﻴﺨﻮﻧﻚ زد‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬اِ‪ ،‬ﻫﺮي‪...‬؟‬
‫ﭼﻲ‪...‬؟«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬اون؟ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ اﺳﺖ‪ «،‬دﻋﺎ ﻣﻲﻛﺮد ﺟﻴﻨﻲ از او دور ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ از روي ﺷﺎﻧﻪاش ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ ﻳﻪ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ اﺳﺖ؟« ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي ﺷﻴﻄﻨﺖ آﻣﻴﺰ روي ﺻﻮرﺗﺶ‬
‫ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺧﻮب‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻳﻪ وزغ ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﺑﺎ ﺷﺼﺖﻫﺎﻳﺶ ور ﻣﻲرﻓﺖ و ﺗﻼش‬
‫ﻣﻲﻛﺮد ﻟﺤﻨﺶ ﺧﻮﻧﺴﺮد ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻛﻪ در آن ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺸﻜﻞ ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﻣﺎرﻣﺎﻫﻲ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻳﻪ ﺟﻮري اﺣﺴﺎس‬
‫ﻛﺮدم درازه‪ «...‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ دﺳﺘﺶ را روي دﻫﺎﻧﺶ ﺑﮕﺬارد ﺗﺎ از ﺧﻨﺪة ﺑﺮﻳﺪه ﺑﺮﻳﺪهاش ﻛﻪ داﺷﺖ از‬
‫دﻫﺎﻧﺶ ﻣﻲﮔﺮﻳﺨﺖ‪ ،‬ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ از ﺗﻜﺎﻧﻬﺎي دﻳﻮاﻧﻪوار ﺷﺎﻧﻪﻫﺎﻳﺶ ﻫﺮي ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دارد ﺑﻲﺻﺪا ﻗﻬﻘﻬﻪ ﻣﻲزﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد‪» :‬اﺻﻼً ﺧﻨﺪهدار ﻧﻴﺴﺖ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز از ﺧﻨﺪة ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺗﺮش ﻛﺮدة او را دﻳﺪ‪،‬‬
‫دﻳﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮي ﺧﻨﺪهاش را ﺑﮕﻴﺮد و ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﻗﻬﻘﻬﻪاش در ﻏﺎر ﻣﻨﻌﻜﺲ ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﮔﺮﻓﺘﻪاي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺎﻻ اﻧﺼﺎﻓﺎً‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﺬار‬
‫ﺟﺎي ﻣﻦ‪ ،‬ﻳﻪ زن زﻳﺒﺎ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻮ ﺗﻮي ﻳﻪ ﺑﺮﻛﻪ اﺳﺖ‪ ...‬ﺧﻮب ﻫﺮ ﻣﺎرﻣﺎﻫﻲاي ﻫﻢ ﻛﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﻴﺠﺎﻧﺰده‬
‫ﻣﻲﺷﻪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻴﻦ دو ﺧﻨﺪه ﺟﻮاب داد‪» .‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺧﻮدﻣﻮ ﺟﺎي ﺗﻮ ﺑﺬارم‪ ...‬ﻣﻲدوﻧﻲ‪ ،‬ﻣﻦ اﮔﻪ ﺑﺎ ﻳﻪ‬
‫زن ﻣﺜﻞ ﺧﻮدم ﺗﻮي ﻳﻪ ﺑﺮﻛﻪ ﺑﻮدم ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻧﻤﻲﺷﺪم‪ ...‬ﭼﻮن‪ «...‬ﺑﺎزواﻧﺶ را دور ﮔﺮدن ﻫﺮي ﻟﻐﺰاﻧﺪ و‬
‫ﺻﺪاﻳﺶ از ﺧﻨﺪة دﺧﺘﺮاﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﺪاﻳﻲ ﻋﻤﻴﻖﺗﺮ و ﺧﺸﻚﺗﺮ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ‬
‫رو اﻳﻨﺠﺎ دارم‪ ،‬ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪم‪«.‬‬
‫ﻫﺮي آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻓﺮو داد‪» :‬ﺟﻴﻨﻲ‪ «.‬ﻋﻤﻴﻘﺎً ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎي ﻗﻬﻮهايِ ﺷﻜﻼﺗﻲ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻫﺮي؟«‬
‫ﻫﺮي ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ او‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﺮﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻨﻮ ﺑﻴﺸﺘﺮ از اﻳﻦ اذﻳﺖ ﻧﻜﻦ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﻓﻘﻂ اﮔﻪ ﺗﻮ دﺳﺖ از اذﻳﺖ ﻛﺮدن ﻣﻦ ﺑﺮداري‪ «،‬ﺧﻮدش را در درﻳﺎي زﻣﺮدﻳﻦ‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎي او ﮔﻢ ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﻗﻮﻟﻲ ﺑﺪم‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺎﻣﺰهاس ﻛﻪ ﺗﻮ رو دﺳﺖ ﺑﻨﺪازم‪ «.‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺷﻴﻄﻨﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫آراﻣﻲ ﺟﺎي ﺻﻮرﺗﺶ را ﺗﻐﻴﻴﺮ داد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ او را ﺑﺒﻮﺳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻤﻲ ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﻣﺸﻜﻞ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ آه ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را از او ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ » ،‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ‪«...‬‬
‫»ﺗﻮ‪ ...‬ﺗﻮ ﻣﻲﺗﺮﺳﻲ؟« اﻳﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﻚ ﺟﻤﻠﺔ ﺧﺒﺮي ﺑﻮد ﺗﺎ ﺳﻮاﻟﻲ‪.‬‬
‫»ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ «...‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﭘﻮزشﺧﻮاه زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻦ ـ«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ آﻧﭽﻪ را ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﺮي اﻧﮕﺸﺘﺶ را روي ﻟﺒﻬﺎي او‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ و آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﻧﻤﻲدوﻧﻢ دﻗﻴﻘﺎً ﺑﺎ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻛﺮده ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺷﺪه اﻳﻨﻄﻮر وﺣﺸﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻦ‪ ،‬ﻛﺎري ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻮده‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد داري؟«‬
‫ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ﺗﺮدﻳﺪي ﻛﻪ داﺷﺖ‪ ،‬ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻋﺘﻤﺎد دارم‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎد ﺑﺪه‪ ،‬ﻫﺮي‪ ...‬ﻳﺎد ﺑﺪه‬
‫ﭼﻄﻮر ﻋﺸﻖ ﺑﻮرزم‪«.‬‬
‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﺎﺳﺦ‪ ،‬ﻫﺮي ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻟﺒﺎن او ﻣﺎﻟﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﺮﻣﻲ ﭘﺮ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﮔﺮدﻧﺶ را ﺑﺎ ﻟﺒﺎﻧﺶ ﻟﻤﺲ ﻛﺮد‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﺮﻣﻲ ﺗﻤﺎس ﻳﻚ ﮔﻠﺒﺮگ ﻟﻄﻴﻒ‪ ...‬ﻛﺠﺎ ﺑﻮد وﺣﺸﻴﮕﺮي دراﻛﻮ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ او را روي ﺗﺨﺖ ﭘﺮت‬
‫ﻣﻲﻛﺮد؟ ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ‪ ...‬ﺗﺼﺎوﻳﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺴﻴﺎر روﺷﻦ ﺷﻮﻫﺮش ﻛﻪ از ﻟﺬت ﻧﺎﻟﻪ ﻣﻲﻛﺮد در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ او‬
‫ﺑﺎ اﺷﻚ و درد ﻣﻲﺟﻨﮕﻴﺪ و اﻟﺘﻤﺎس ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﺶ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭼﻨﺎن دور و ﻣﺤﻮ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد آن ﺗﺼﺎوﻳﺮ ﻫﺮﮔﺰ واﻗﻌﻴﺖ داﺷﺘﻪاﻧﺪ‪ ...‬آﻳﺎ آﻧﻬﺎ را ﻓﻘﻂ در ﺧﻮاب ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد؟ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ درﺑﺎرة واﻗﻌﻲ ﺑﻮدن ﻳﺎ ﻧﺒﻮدن آن ﺗﺼﺎوﻳﺮ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﻮﺳﻪﻫﺎي‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻮن ﮔﺮدﺑﺎدي او را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬از ذﻫﻨﺶ راﻧﺪه ﺷﺪﻧﺪ‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﺳﺮﮔﻴﺠﻪ ﻣﻲﻛﺮد‪،‬‬
‫دﻧﻴﺎ در اﻃﺮاﻓﺶ ﻣﺤﻮ ﻣﻲﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﮔﺬاﺷﺖ اﻳﻦ ﮔﺮدﺑﺎد او را از ﺟﺎ ﺑﺮﻛﻨﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﺎ ﻛﻪ دﻟﺶ‬
‫ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺒﺮد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬ﮔﺮدﺑﺎد او را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﺑﻪ او ﺿﺮﺑﻪ زد‪ ،‬وﻟﻲ ﺣﺘﻲ‬
‫ﺑﺮاي ﻳﻚ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻫﻢ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺨﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪ ...‬ﻋﺬاﺑﻲ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮد‪ ...‬ﻓﻜﺮي در‬
‫ذﻫﻨﺶ ﺟﺮﻗﻪ زد ﻛﻪ اﮔﺮ ﻫﻤﻴﻦ اﻵن ﺑﻤﻴﺮد‪ ،‬ﺳﻌﺎدﺗﻤﻨﺪﺗﺮ از ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل اﺣﺴﺎس ﻛﺮده‬
‫ﻣﺮده اﺳﺖ‪ ...‬او ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻋﻠﺖ اﻳﻦ ﮔﺮدﺑﺎد ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮ او را از ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ در ﮔﺮدﺑﺎد ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻮد؛ او ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ او را ﺑﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮد‪ ،‬در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺨﺼﻲ ﻫﻢ ﺑﻮد ﻛﻪ او را ﺑﺎ اﻧﻔﺠﺎر زﻟﺰﻟﻪﻣﺎﻧﻨﺪي ﺑﻪ‬
‫واﻗﻌﻴﺖ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪...‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎد از ﻃﻐﻴﺎن اﻳﺴﺘﺎد و ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﭼﺮا دﻳﻮارﻫﺎي ﻏﺎر ﺻﺪاي‬
‫اﻧﻔﺠﺎر را اﻧﻌﻜﺎس ﻧﻤﻲدﻫﻨﺪ ـ ﻳﺎ اﻧﻔﺠﺎر درون ﺳﺮ او رخ داده ﺑﻮد؟ از ﻣﻴﺎن ﭼﺸﻢﻫﺎي ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺎزش‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﻪ ﻧﻔﺲﻧﻔﺲ ﻣﻲزد‪ ،‬اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻋﻴﻨﻜﺶ ﺑﺨﺎر ﻛﺮده ﺑﻮد )ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر در زﻧﺪﮔﻲاش‬
‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد ﻗﺒﻞ از ﻋﺸﻘﺒﺎزي آن را ﺑﺮدارد( و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ درﺳﺘﻲ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪،‬‬
‫اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﭼﺸﻤﻬﺎي او روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟« ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﺻﺪاﻳﺶ آرام ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺳﻴﻨﻪاش ﻣﺮﺗﺐ ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﻳﻴﻦ‬
‫ﻣﻲرﻓﺖ و ﻗﻠﺒﺶ ﺑﻪ ﻗﻔﺴﺔ ﺳﻴﻨﻪاش ﻣﻲﻛﻮﻓﺖ ـ ﺟﻴﻨﻲ از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ او ﻣﻲﻓﺸﺮد‪ ،‬ﺻﺪاي‬
‫ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ را ﺣﺲ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺜﻞ زﻧﺪﮔﻲ ﻋﺰﻳﺰي ﺑﻪ او ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد‪ ...‬اﻧﮕﺎر ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ اﮔﺮ ﻟﺤﻈﻪاي‬
‫او را رﻫﺎ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻤﻴﺮد‪.‬‬
‫ﻧﻔﺲ زﻧﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬آره‪ ...‬آره ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‪ ...‬ﺗﻮپﻫﺎي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪﻧﺪ؟«‬
‫»ﺗﻮپ؟« ﭘﻠﻚ زد‪» .‬اون ﻳﻪ ﻛﺸﺘﻲ ﻳﻮﻧﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬و ﻛﺸﺘﻲﻫﺎي ﻳﻮﻧﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺗﻮپ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻢ ﻧﺪاره‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭘﺲ‪ ...‬ﭼﻲ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ؟« ﺑﺎ دﻳﺪن ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻣﺘﺤﻴﺮ ﻫﺮي‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻲدوﻧﻢ‬
‫ﻛﻪ اﻳﻦ ﺳﻮال اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﻲ‪ ...‬ﻣﻦ ﺟﺪاً ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪«.‬‬
‫»ﺟﻴﻨﻲ‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﺎ دﻫﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ،‬ﭼﺎﻧﺔ ﺟﻴﻨﻲ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎﻻ آورد‪ » .‬ﻫﻴﭻ اﻧﻔﺠﺎري ﻧﺒﻮد‪ ...‬وﻟﻲ‬
‫ﻣﻲدوﻧﻢ اﺣﺴﺎﺳﺶ ﻣﺜﻞ اون ﺑﻮد‪ ...‬دﺳﺖ ﻛﻢ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ اﺣﺴﺎﺳﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪، ...‬وﻟﻲ‪ ...‬ﺷﺮط‬
‫ﻣﻲﺑﻨﺪم اون ﻋﻮﺿﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺷﻮﻫﺮ داري ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻋﻴﻦ ﺧﻴﺎﻟﺶ ﻫﻢ ﻧﺒﻮده ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﻮن‬
‫ﺑﺪه‪«.‬‬
‫»اوه‪ «.‬ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪».‬ﭘﺲ‪ ،‬اون‪ ...‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﺮاش ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮده‪ .‬ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻪ درﺳﺖ و ﺣﺴﺎﺑﻲ ﻧﺸﻮﻧﻢ ﺑﺪه‪ ،‬ﭼﻮن‪ «...‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﺴﻲ‬
‫ﺻﺪاﻳﺶ را ﺑﺸﻨﻮد‪ ...» .‬ﭼﻮن او ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻫﻢ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ...‬ﻳﻮدا واﻗﻌﺎً راﺳﺖ ﻧﻤﻲﮔﻔﺖ‪ :‬اﻧﺪازه‬
‫اﻫﻤﻴﺖ داره!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫دﻫﺎن ﻫﺮي ﺑﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﺗﻤﺴﺨﺮآﻣﻴﺰي ﺑﺎز ﺷﺪ‪ ،‬زﻳﺮا دراﻛﻮ را ﺗﺼﻮر ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺨﻨﺮاﻧﻲ‬
‫ﻣﻲﻛﻨﺪ‪" ،‬اﻧﺪازه ﻫﻴﭻ اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاره"‪ ،‬و ﺳﭙﺲ ﺟﻴﻨﻲ در ﺟﻮاب ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ "ﻛﻮﭼﻴﻚﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ اﻳﻨﻮ‬
‫ﻣﻲﮔﻦ"‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ دﻳﺪن ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﮔﺸﺎد او ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻴﻪ؟«‬
‫ﻫﺮي ﭼﺸﻤﻜﻲ ﺑﻪ او زد‪» .‬ﻫﻴﭽﻲ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي دراﻛﻮ اﺣﺴﺎس ﺗﺄﺳﻒ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺧﺮﺧﺮ ﻛﺮد‪» :‬ﻣﻦ ﻧﻪ‪ .‬ﺑﺬار دﻳﮕﻪ درﺑﺎرش ﺣﺮف ﻧﺰﻧﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ؟« ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪ و دوﺑﺎره او را‬
‫ﺑﻮﺳﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻢ ﺑﺎ اﺷﺘﻴﺎق ﺑﻮﺳﻪاش را ﭘﺎﺳﺦ داد‪ ،‬و ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﮔﺮدﺑﺎد ﺟﺪﻳﺪي در ﺣﺎل ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺘﻦ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ﻛﺴﻲ ﮔﻠﻮﻳﺶ را ﺻﺎف ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪﻫﺎﻳﻲ وﺣﺸﺘﺰده از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺠﺴﻤﺔ آﺳﻜﺎﻻﭘﻴﻮس ﮔﻔﺖ‪» :‬اِ‪ ...‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﻨﻢ‪ «،‬ﺑﻪ ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﺑﻴﺶ‬
‫از آن ﺧﺠﺎﻟﺖ زده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪» ،‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺰاﺣﻢ ﻣﻲﺷﻢ ﺷﺮﻣﻨﺪهام‪ ،‬اﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﺷﻔﺎ‬
‫ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻳﺪ‪ ،‬و دﻳﮕﺮ ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻴﺪ در اﺗﺎق ﻣﻦ درﻧﮓ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻣﺠﺒﻮرﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﻔﺮﺗﺎن در ﺟﺎدة‬
‫ﺧﺪاﻳﺎن اداﻣﻪ ﺑﺪﻫﻴﺪ‪ «.‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف او ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از دﻳﻮارﻫﺎي ﻏﺎر اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ درﮔﺎﻫﻲ روي آن ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ـ درﮔﺎﻫﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﺮدهاي ﺳﻴﺎه ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺘﺸﻜﺮﻳﻢ‪ ،‬آﺳﻜﺎﻻﭘﻴﻮس‪ «،‬ﺑﻪ ﭘﺮده ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد ﻗﻠﺒﺶ ﻳﺦ زده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻃﺮة ﻣﺮگ ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻫﺠﻮم آورده ﺑﻮد و ﺣﺘﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮد دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﻣﺸﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺠﺴﻤﻪ دوﺑﺎره ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬و ﻫﺮي آﻧﺠﺎ در ﺑﺮﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺠﺴﻤﻪاي از ﺧﻮدش اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫آﮔﺎه ﺑﻪ آﻧﭽﻪ در ذﻫﻦ ﻫﺮي ﻣﻲﮔﺬرد‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﺎزوي او را ﻓﺸﺮد‪» .‬ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻴﺎ ﻟﺒﺎس ﺑﭙﻮﺷﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﻋﺒﻮﺳﺎﻧﻪ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و از ﺑﺮﻛﻪ ﺑﻴﺮون رﻓﺖ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﭘﺮدة ﺳﻴﺎه در ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎن ﻓﺮو اﻓﺘﺎد‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺧﻮدﺷﺎن را در ﺟﺎﻳﻲ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ اﺻﻼً ﺑﻪ اﺗﺎق‬
‫ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ـ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﭘﻬﻨﺎور ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي رﻧﮕﻲ ﻣﻲﻣﺎﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻫﻮاﻳﻲ ﻛﻪ ﺣﻠﻘﻪﻫﺎي دود در‬
‫آن ﺷﻨﺎور ﺑﻮد‪ .‬آﺳﻤﺎن ﺗﻴﺮه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺳﻴﺎه‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﺳﺘﺎرهاي در آن دﻳﺪه ﻧﻤﻲﺷﺪ ـ ﺑﻪ ﻫﻮاي ﺳﻨﮕﻴﻦ‬
‫و ﮔﺮﻓﺘﻪاي ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺑﻪ ﺑﺎرﻳﺪن ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ .‬ﺧﺎك ﺧﺸﻚ و ﺗﻔﺪﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺪون‬
‫ﻛﻮﭼﻚﺗﺮﻳﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪاي از ﺣﻴﺎت‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻋﻠﻔﻬﺎي ﻫﺮز ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن را ﻓﺮاﺧﻮر زﻧﺪﮔﻲ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫رودﺧﺎﻧﻪاي ﺗﻴﺮه رﻧﮓ اﺗﺎق را ﻗﻄﻊ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﻪ درون ﻧﻘﻄﻪاي در ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﺟﺮﻳﺎن ﻣﻲﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰي داره روي آب ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ «،‬دﺳﺖ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ از ﺗﻤﺎس ﺑﺎ او‬
‫ﻗﻮت ﻗﻠﺐ ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻪ ﻗﺎﻳﻖ‪ «،‬و ﺑﺮاﺳﺘﻲ‪ ،‬ﺷﻜﻞ ﻣﺘﺤﺮك ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺷﺨﺺ ﻃﺎس‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر ﻻﻏﺮ ـ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً‬
‫اﺳﻜﻠﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ـ و رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪهاي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻛﻪ روي رودﺧﺎﻧﻪ ﻗﺎﻳﻘﺮاﻧﻲ ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ آن‬
‫ﻃﺮف ﻣﻲآﻣﺪ‪ ،‬ﻗﺎﻳﻘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮي ﻧﻘﻄﻪاي ﻛﻪ آﻧﻬﺎ در ﻛﻨﺎرة رود اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺪاﻳﺖ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺷﺨﺺ اﺳﻜﻠﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﭼﻬﺮهاي ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﻤﺎ‬
‫زﻧﺪهاﻳﺪ‪«،‬‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺧﻮدﻣﻮن ﻣﻲدوﻧﻴﻢ‪ .‬ﺧﻮب ﻛﻪ ﭼﻲ؟«‬
‫»اﻳﻨﺠﺎ ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮاﺗﻪ‪ ،‬ﺟﻬﺎن زﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣ‪‬ﺮدك‪ .‬ﻣﻦ ﻳﻚ ﻫﺰاره اﺳﺖ ﻛﻪ آدم زﻧﺪهاي رو اﻳﻨﺠﺎ ﻧﺪﻳﺪم‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ‬
‫ﺑﺎري ﻛﻪ ﻛﺴﻲ از ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﺎزدﻳﺪ ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻴﺰي رو از ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻃﻠﺐ ﻛﻨﻪ‪«،‬‬
‫ﻗﺎﻳﻘﺮان اداﻣﻪ داد‪» :‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻣﻦ ﻛﺎرن ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬اﻳﻦ وﻇﻴﻔﺔ ﻣﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﺮدهﻫﺎ رو از رودﺧﺎﻧﺔ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ‬
‫ﻋﺒﻮر ﺑﺪم‪ ،‬ﺑﻪ دﻧﻴﺎي ﻫﺎدس‪ ...‬وﻟﻲ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻢ؟ ﺑﺪﻳﻬﻴﻪ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﺮده ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي رو ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺮد‪» .‬ﺧﻮب‪ ،‬آﺳﻜﺎﻻﭘﻴﻮس ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ در اﺗﺎق ﻫﺎدس ﺑﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺘﻤﻮن‬
‫روﺑﺮو ﺑﺸﻴﻢ‪ ،‬ﻫﻤﻮن دﻧﻴﺎي ﻧﻤﺎدﻳﻦ ﻫﺎدس‪ .‬ﺧﻮب‪ ...‬ﭘﺲ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﺎﻳﺪ ازش ﺑﺨﻮاﻳﻢ ﻣﺎ رو از رودﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﻋﺒﻮر ﺑﺪه‪ ،‬ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ «،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻗﺎﻳﻘﺮان ﺑﺮﮔﺸﺖ‪» .‬ﻣﻲﺷﻪ ﻟﻄﻒ ﻛﻨﻴﺪ و ﻣﺎ رو از روي‬
‫رودﺧﺎﻧﺔ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﻋﺒﻮر ﺑﺪﻳﺪ‪ ،‬آﻗﺎي ﻛﺎرن؟«‬
‫ﻛﺎرن ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧﻪ ﭼﺎﻧﻪاش را ﺧﺎراﻧﺪ‪» .‬ﻫﻢمم‪ ...‬اﻳﻦ ﺧﻼف ﻗﺎﻧﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻲدوﻧﺴﺘﻴﺪ؟«‬
‫»ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻣﮋهﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺮﻫﻢ زد‪» ،‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻴﺪ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻴﻦ دﻓﻌﻪ رو اﺳﺘﺜﻨﺎء ﻗﺎﺋﻞ‬
‫ﺑﺸﻴﺪ؟«‬
‫»اِ‪ «،‬ﻗﺎﻳﻘﺮان ﻛﻤﻲ ﺳﺮخ ﺷﺪ‪» .‬ﺧﻮب‪ ...‬ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﺧﺎﻧﻢ زﻳﺒﺎﻳﻲ از ﻣﻦ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﻛﻪ از رودﺧﺎﻧﻪ‬
‫اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﻋﺒﻮرش ﺑﺪم‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﻧﻪ از ﻧﻮع زﻧﺪهاش‪ ...‬ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب‪ ،‬ﺳﻮار ﻗﺎﻳﻖ ﺷﻴﺪ‪ ،‬ﻫﺮ دوﺗﻮن‪ ...‬ﻓﻘﻂ‬
‫ﻣﻮﻗﻊ ﺳﻮار ﺷﺪن ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬آب ﺧﻴﻠﻲ ﻋﻤﻴﻘﻪ‪ ،‬در ﻛﻨﺎرة رودﺧﺎﻧﻪ ﻫﻢ درﺳﺖ ﻣﺜﻞ وﺳﻄﺶ ﻋﻤﻴﻘﻪ‪...‬‬
‫اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻪ‪ ،‬ﺑﻨﺸﻴﻨﻴﺪ‪ ،‬و اﮔﻪ ﺑﻪ رﺋﻴﺴﻢ در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻴﺪ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬار ﻣﻲﺷﻢ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎ ﭼﻴﺰي در ﻣﻮرد ﺷﻤﺎ ﻧﺨﻮاﻫﻴﻢ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬آﻗﺎي ﻛﺎرن‪ «،‬و ﮔﻮﻧﺔ‬
‫ﻗﺎﻳﻘﺮان را ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻣﺜﻞ آﻓﺘﺎب ﻏﺮوب ﺳﺮخ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻗﺎﻳﻘﺮان زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬واﻗﻌﺎً ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ‪ «...‬ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻧﻤﻲﻛﺮد اﻣﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮد از ﺷﺪت‬
‫دﺳﺖﭘﺎﭼﮕﻲ ﭘﺎرو را ﺑﻴﺎﻧﺪازد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﺗﺤﺴﻴﻦ آﻣﻴﺰي ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ درﺧﺸﺎﻧﻲ ﭘﺎﺳﺦ داد‪ .‬اﺣﺴﺎس‬
‫ﻓﻮقاﻟﻌﺎدهاي داﺷﺖ‪ ،‬ﺣﺘﻲ در اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺮگ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد ﺑﺎ ﻧﻮﻋﻲ اﻧﺮژي ﻣﺮﻣﻮز اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ از ﻟﺒﺨﻨﺪش ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﻓﻮران ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬او ﻫﻤﻴﺸﻪ در ﻣﻮرد ﻣﻌﺎﺷﻘﻪ ﺑﺎ ﻫﺮي‬
‫ﺧﻴﺎﻟﭙﺮدازي ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﺮد ﻛﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﺎﺷﺪ‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد دوﺑﺎره ﻣﺘﻮﻟﺪ‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺣﺪود ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﻛﺎرن آﻧﻬﺎ را از رودﺧﺎﻧﻪ ﻋﺒﻮر داد‪ ،‬و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺳﺎﺣﻞ ﺗﻴﺮة روﺑﺮو‬
‫ﻧﺰدﻳﻚﺗﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻴﻜﻞ ﺑﺰرﮔﻲ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ آﻧﻬﺎ واﺿﺢ و واﺿﺢﺗﺮ ﻣﻲﺷﺪ‪ .‬ﻫﻴﻜﻞ ﮔﻨﺪه ﺗﻜﺎﻧﻲ ﺧﻮرد و ﻏﺮﺷﻲ‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺳﺮ داد‪.‬‬
‫ﻛﺎرن ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد‪» :‬ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﻛﺮﺑﺮﻳﻮس‪ «،‬و ﻛﻴﺴﻪاي ﻏﺬاي ﺳﮓ از ﺟﻴﺒﺶ ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﺑﻴﺎ ﭘﺴﺮ‪ ،‬اﻳﻨﻮ‬
‫ﺑﺨﻮر ﻧﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﺎﻣﻮن رو‪«.‬‬
‫ﺳﮓ ﺳﻪﺳﺮ ﮔﻨﺪه و ﺑﺪﻃﻴﻨﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﻴﺪ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﻪ ﺳﮓ ﺑﺎزي ﮔﻮش ﺷﺪه اﺳﺖ‪،‬‬
‫روي ﭘﺎﻫﺎي ﻋﻘﺒﺶ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و دﻣﺶ را ﺗﻨﺪ و ﺗﻨﺪ ﺗﻜﺎن ﻣﻲداد‪.‬‬
‫ﻗﺎﻳﻘﺮان ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻛﺮﺑﺮﻳﻮس ﭘﺴﺮ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻴﻪ‪ «،‬و ﺧﻮراك "ﺗﻮﻟﻪ ﺳﮓ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ" را ﺑﺮاﻳﺶ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ آﻧﻬﺎ )ﻳﺎ ﺻﺤﻴﺢﺗﺮ ‪ :‬ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﺣﺮف ﻣﻲزد و واﻧﻤﻮد ﻣﻲﻛﺮد ﻫﺮي وﺟﻮد ﻧﺪارد( ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﺎ‬
‫ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﺪ ازش رد ﺑﺸﻴﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﻌﺸﻮقاش اﻧﺪاﺧﺖ )ﺑﺪن اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ ﺑﻪ او ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻌﺸﻮق ﻓﻜﺮ‬
‫ﻣﻲﻛﺮده( ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ اﺑﺮاز ﻋﻼﻗﺔ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ ﻛﺎرن او را رﻧﺠﺎﻧﺪه ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ...‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻧﻈﺮ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را‬
‫ﻓﻘﻂ ﺟﺎﻟﺐ ﻣﻲدﻳﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺎ ﻋﺮض ﺗﺄﺳﻒ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺷﻤﺎ رو در ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻫﺎدس ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻧﻮي زﻳﺒﺎ‪ «،‬ﻗﺎﻳﻘﺮان‬
‫ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺷﻴﺮﻳﻦﺗﺮﻳﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪش ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬واﻗﻌﺎً ﺣﻴﻒ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺣﻘﻴﻘﺘﺎً از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﺟﻨﺎب‬
‫ﻛﺎرن‪«،‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﺎرن ﺳﮓ ﺳﻪﺳﺮ را ﺑﺎ ﻏﺬا ﺳﺮﮔﺮم ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺎﻳﻖ را ﺗﺮك ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻛﺮﺑﺮﻳﻮس را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﭘﻮزﺧﻨﺪزﻧﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻼﻓﻲ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﻧﺎزﻧﻴﻦ‪،‬‬
‫ﻫﺎ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻳﺎدآور ﺷﺪ‪» :‬ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻓﻼﻓﻲ رو ﻧﺪﻳﺪم‪ «،‬دوﺑﺎره دﺳﺖ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ در ﺟﻬﺎن زﻳﺮﻳﻦ )اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﻧﻤﺎد ﺟﻬﺎن زﻳﺮﻳﻦ ﺑﻮد( ﭘﻴﺶ ﻣﻲرﻓﺘﻨﺪ ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧﻪ‬
‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﭼﺮا آﺳﻜﺎﻻﭘﻴﻮس ﮔﻔﺖ اﻳﻦ اﺗﺎق ﺳﺨﺖﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ اﺳﺖ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻧﻈﺮي ﻧﺪارم‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ ﺟﻮاب داد‪ ،‬زﻳﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﻧﻴﺮوي او را‬
‫ﻣﻲﻣﻜﺪ‪ ،‬آﻫﺴﺘﻪ و ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ‪ ...‬ﺗﻤﺎم اﻧﺮژياي ﻛﻪ ﻣﻮﻗﻊ ورود ﺑﻪ اﺗﺎق ﻫﺎدس داﺷﺖ ﻛﺎﻣﻼً در ﺗﺎرﻳﻜﻲ‬
‫ﻏﻢاﻓﺰا و ﻫﻮاي ﻏﻠﻴﻆ و ﻛﻬﻨﺔ آﻧﺠﺎ ﺗﺒﺨﻴﺮ ﻣﻲﺷﺪ‪ .‬دﻳﮕﺮ اﺣﺴﺎس ﺗﺎزﮔﻲ و ﻗﺪرت ﻧﻤﻲﻛﺮد‪ ،‬ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﻲﺣﺲ ﺷﺪن ﻛﺮد اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﺮب ﭘﺮ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ او را ﺑﻪ رﻓﺘﻦ وا ﻣﻲداﺷﺖ‪،‬‬
‫ﺗﻤﺎس ﻣﻼﻳﻢ دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ دور دﺳﺖ ﻛﻮﭼﻚ او ﺣﻠﻘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﺎ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻳﻪ ﻧﻈﺮي دارم‪ ،‬ﺗﻮ رو ﻧﻤﻲدوﻧﻢ وﻟﻲ ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﻨﻢ‬
‫ﭼﻴﺰي در دروﻧﻢ ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﻨﻪ ﻣﻨﻮ ﺧﻔﻪ ﻛﻨﻪ‪ ،‬و ﻧﻮﻋﻲ ﺳﻮزن ﻳﺨﻲ و ﺳﺮد داره ﺗﻮي ﮔﻠﻮم ﻓﺮو ﻣﻲره‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ ﺳﺨﺖ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از اﻣﺘﺤﺎن ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﭼﻨﻴﻦ اﺣﺴﺎس داري؟«‬
‫»آره‪ «،‬ﻫﺮي ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪» .‬اﺣﺴﺎﺳﺴﺶ ﻛﻤﻲ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻧﺰدﻳﻚ ﻳﻪ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬وﻟﻲ ﻧﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﻮن ﺑﺪي‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺗﺎ ﺣﺪي‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﻣﺎﻧﻌﻲ روﺑﺮو ﻧﺸﺪﻳﻢ‪ ،‬ﭘﺲ ﻧﻤﻲدوﻧﻢ ﭼﻪ ﻓﻜﺮي‬
‫ﺑﻜﻨﻢ‪«...‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻧﻮﻋﻲ ﻫﻴﻜﻞ ﮔﻨﮓ روﺑﺮوي آﻧﻬﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﻜﻠﻲ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﺳﮓ ﺑﺰرگ و ﺳﻴﺎه‪ ...‬و روي‬
‫ﻫﺮي ﺟﺴﺖ زد‪.‬‬
‫»س‪ ...‬ﺳﻴﺮﻳﻮس؟« ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﻧﻔﺲ زد و ﺳﮓ ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﻟﻴﺴﻴﺪن ﺻﻮرﺗﺶ‪» .‬ﺳﻴﺮﻳﻮس!«‬
‫ﻫﺮي ﺳﮓ را ﻣﺤﻜﻢ در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬و در آﻏﻮش او‪ ،‬ﺣﻴﻮان ﺑﻪ ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪهاش ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ داد‪.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﺮي! ﭼﻘﺪر از دﻳﺪﻧﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ!« واﺿﺢ ﺑﻮد ﻛﻪ دارد ﺑﺎ ﺟﺎري ﺷﺪن اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ‬
‫ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺮزان ﮔﻔﺖ‪»:‬ﻣﻦ‪...‬ﻣﻦ‪ «،...‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﺑﺎور ﻣﻲﻛﺮد ﺷﺨﺼﻲ را ﻣﻲﺑﻴﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﭘﺪر ﺑﻪ او‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮده اﺳﺖ‪ ...‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﻤﻠﻪاي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﺧﻮدش را در ﺣﺎل ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدن ﻳﺎﻓﺖ‪،‬‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ ﺳﻴﺮﻳﻮس ﻛﻪ ﺗﺎ ﺷﺎﻧﻪاش ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد و ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه و ﭘﺴﺮﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮ دو ﻣﺜﻞ ﺑﭽﻪﻫﺎي ﻛﻮﭼﻚ ﻫﻖﻫﻖ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﻋﻘﺐ رﻓﺖ ﺗﺎ ﻣﺰاﺣﻢ آﻧﻬﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ ـ اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻮد ﻛﻪ او ﺣﻖ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬اﻳﻦ‬
‫اﻧﺪوه ﻫﺮي و ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺎدي ﻫﺮي و ﺳﻴﺮوﻳﻮس ﺑﻮد‪ ...‬و در ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬او ﺟﺎﻳﻲ در آن ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﺗﺠﺪﻳﺪ دﻳﺪار ﺷﺎد و آﺷﻚآﻟﻮد را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬دو ﻣﺮد را ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮدﺷﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻓﻴﻦﻓﻴﻦ ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ...‬ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺎورم ﻧﻤﻴﺸﻪ دوﺑﺎره ﺗﻮ رو دﻳﺪم‪ «،‬از زﻣﺎن ﻣﺮگ‬
‫دﺧﺘﺮش ﺗﺎ اﻵن اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪».‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم دﻳﮕﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻲﺑﻴﻨﻤﺖ‪ ...‬وﻗﺘﻲ‬
‫ﺗﻮ‪ ...‬وﻗﺘﻲ ﺗﻮي اون ﭘﺮده اﻓﺘﺎدي‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم‪«...‬‬
‫»ﻫﻴﺲسس!« ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪهاش او را ﺳﺎﻛﺖ ﻛﺮد‪» .‬اون ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﮔﺬﺷﺘﻪ رو رﻫﺎ‬
‫ﻛﻦ‪ .‬ﺑﻪ ﺟﺎش ﺑﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎي ﺷﺎد ﻓﻜﺮ ﻛﻦ‪ ...‬ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل دﻳﺪن واﻟﺪﻳﻨﺖ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﻜﻨﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺪر‪ ...‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرم؟«‬
‫»اﻟﺒﺘﻪ! اﻳﻨﺎﻫﺎﺷﻦ دارن ﻣﻴﺎن‪ «،‬ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش اﺷﺎره ﻛﺮد و دو ﻧﻔﺮ از ﻣﻪ ﺗﻴﺮة ﺗﺎرﻳﻚ ﺑﻴﺮون‬
‫آﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﭘﺴﺮ! از دﻳﺪﻧﺖ ﭼﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ!« ﺟﻴﻤﺰ ﻫﻠﻬﻠﻪ ﻛﻨﺎن ﻫﺮي را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ ﺣﺘﻲ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﻣﺮد‬
‫ﺟﻮان ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ"ﺳﻼم ﺑﺎﺑﺎ"‪.‬‬
‫»ﺧﻔﻪاش ﻧﻜﻨﻲ ﺟﻴﻤﺰ‪ «،‬ﻟﻴﻠﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪ و ﺑﺎزوان ﺷﻮﻫﺮش را از دور ﭘﺴﺮش ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺧﻮدش او را ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻣﺤﻜﻤﻲ در آﻏﻮش ﺑﮕﻴﺮد‪» .‬ﻫﺮي‪...‬آه‪ ،‬ﻫﺮي‪ «...‬اﺷﻚ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺟﺎري‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪» .‬آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎري ﻛﻪ ﺗﻮ رو در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ‪ ...‬ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ‬
‫اوﻣﺪ‪ ...‬ﻣﻦ وﻗﺘﻲ اوﻣﺪم اﻳﻨﺠﺎ و ﻓﻬﻤﻴﺪم ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺘﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪم‪ .‬دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز‬
‫زﻧﺪهاي‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪم ﺟﺎدوي ﻣﻦ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮده‪ ...‬ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ ﺗﻮ رو ﻧﺠﺎت دادم‪ ،‬ﭘﺴﺮ دﻟﺒﻨﺪم‪«.‬‬
‫»ﻣﺎﻣﺎن‪ «...‬ﻫﺮي ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﻋﻜﺲاﻟﻌﻤﻠﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ...‬او ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺎدرش در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻘﺪر در ﻣﻮرد آﻏﻮش ﻟﻴﻠﻲ ﺧﻴﺎل ﭘﺮدازي ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻘﺪر درﺑﺎرة اﻳﻨﻜﻪ اﮔﺮ ﻣﺎدرش ﻧﻤﺮده ﺑﻮد‬
‫ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻣﻲاﻓﺘﺎد ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮد‪ ...‬در ﺷﺐﻫﺎي ﺑﻲﺧﻮاﺑﻲ‪ ،‬ﻫﺮيِ ﻛﻮدك در ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﺶ در ﮔﻨﺠﺔ ﭘﺮ‬
‫از ﻋﻨﻜﺒﻮتِ زﻳﺮ راه ﭘﻠﻪﻫﺎ‪ ،‬درﺑﺎرة ﻣﺎدرش ﺧﻴﺎﻻت ﻓﺮاواﻧﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﻲﺑﺎﻓﺖ‪ .‬او در آن زﻣﺎن ﺣﺘﻲ‬
‫ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﻣﺎدرش ﭼﻪ ﺷﻜﻠﻲ ﺑﻮده اﺳﺖ‪ ...‬ﻫﺮيِ ﻛﻮدك ﻫﻴﭻ ﻋﻜﺴﻲ از ﻣﺎدرش ﻧﺪاﺷﺖ و ﻫﻤﻴﻦ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﺪ ﺗﺼﻮر ﻛﺮدن او ﺑﺮاﻳﺶ دﺷﻮار ﺑﺎﺷﺪ‪ ...‬او ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﻧﻮع ﭼﺸﻤﻬﺎ و ﻣﻮﻫﺎﻳﻲ را ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺑﺮاي او ﺗﺼﻮر ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﺎدرش ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻴﻠﻲ دور و ﮔﻨﮓ ﺑﻮد‪ ،‬و ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ‬
‫ﭼﻮن ﻫﺮي ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ او را درﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻴﺎورد‪...‬‬
‫و اﻛﻨﻮن او ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﻧﻪ دور ﺑﻮد و ﻧﻪ ﮔﻨﮓ‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ در آﻏﻮش ﻫﺮي ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺪن ﺷﻜﻨﻨﺪهاش ﺑﻪ او ﻓﺸﺮده‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺻﻮرت ﻫﺮي در اﻧﺒﻮه ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ ﺗﻴﺮة او ﻛﻪ ﺑﻮﻳﻲ ﻣﺨﻠﻮط از ﻋﺴﻞ و ﺳﻨﺒﻞ ﻣﻲداد‪ ،‬ﻓﺮو‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ...‬ﻋﻄﺮ ﻳﻚ ﻣﺎدر‪ .‬ﻫﻤﺎن ﺑﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻫﻨﮕﺎم ﺷﻴﺮ ﺧﻮردن از ﺳﻴﻨﺔ ﻣﺎدرش ﺣﺲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻳﺎ ﻫﻤﺎن ﻋﻄﺮي ﻛﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻻﻻﻳﻲ ﺧﻮاﻧﺪن ﺑﺮاي ﻫﺮي‪ ،‬ﺣﺲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫او ﺑﻴﺴﺖ و دو ﺳﺎل اﻳﻦ ﺑﻮ را ﻳﻪ ﻳﺎد ﻧﻴﺎورده ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ اﻛﻨﻮن ﺧﺎﻃﺮة آن ﺑﻪ ﻫﺮي ﻳﻮرش آورده ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﻄﺮ‬
‫ﻋﺴﻞ آﺷﻨﺎ‪ ،‬ﺑﻮي ﺷﻴﺮﻳﻦ ﮔﻠﻬﺎي ﺑﻬﺎري‪ ...‬اﻳﻦ ﻣﺎدرش ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺧﺎﻃﺮة ﻛﻮدﻛﻲاش ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﺑﺎ ﻧﻮﻣﻴﺪي ﻟﻴﻠﻲ ﭘﺎﺗﺮ را ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺑﻴﺎورد‪ ،‬ﻳﺎدآوري ﻧﺎاﻣﻴﺪي ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮد و ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺎدرش را در ذﻫﻨﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﻨﺪ‪...‬‬
‫ﻫﻴﭻ ﺧﻴﺎﻟﻲ ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ زﻳﺒﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي از روي ﺷﺎﻧﺔ ﻟﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻏﺎرﺗﮕﺮاﻧﻪاش ﺑﻪ او ﻧﻴﺸﺨﻨﺪ ﻣﻲزد‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﭼﻲ‬
‫ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻣﻲزد؟ ـ ﻫﺮي ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ دوﺑﺎره دارد ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ .‬در ﺳﺎﻟﻬﺎي‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻛﻮدﻛﻲاش ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺟﻠﻮي ﮔﺮﻳﻪاش را ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﭼﻘﺪر ﺗﻮﺳﻂ دادﻟﻲ و‬
‫دار و دﺳﺘﻪاش ﻛﺘﻚ ﻣﻲﺧﻮرد و اذﻳﺖ ﻣﻲﺷﺪ‪ ...‬و اﻛﻨﻮن‪ ،‬ﻫﺮيِ ﺑﺎﻟﻎ‪ ،‬ﺳﺨﺘﻲﻫﺎي ﻓﺮاوان را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻗﻠﺒﻲ ﻛﻪ از رﻧﺞ و ﻋﺬاب و اﻧﺪوه ﺳﺨﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮي ﮔﺮﻳﻪاش را ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫»ﻣﺘﺄﺳﻢ‪ ...‬ﻣﻮﻫﺎت رو ﺧﻴﺲ ﻛﺮدم‪ «،‬ﻫﺮي ﻛﻤﻲ ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎدرش ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﺘﺤﻴﺮ‬
‫ﺷﺪ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﭼﻘﺪر ﺷﺒﻴﻪ او اﺳﺖ‪ ...‬ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻮدش داﺷﺖ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬از ﻫﻴﺠﺎن و‬
‫اﺷﻚ ﺷﺎدي ﭼﻮن ﺳﺘﺎرهاي ﻣﻲدرﺧﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﭘﺴﺮ‪ .‬ﺗﻮ آزادي ﻛﻪ ﻫﺮ ﭼﻘﺪر دﻟﺖ ﻣﻲﺧﻮاد روي ﺷﺎﻧﺔ ﻣﻦ‬
‫ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﻲ‪ «،‬ﺻﻮرت ﻫﺮي را در دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ وﻗﺘﻲ ﻛﻮﭼﻴﻚ ﺑﻮدي ﺑﺮاي دﻟﺪاري‬
‫دادن ﭘﻴﺸﺖ ﺑﺎﺷﻢ‪ ...‬ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﻛﻮدﻛﻲ ﺗﻮ رو از دﺳﺖ دادم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻋﺎﻗﺒﺖ وﻗﺖ ﺟﺒﺮان ﻛﺮدﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮد‪» :‬دﻗﻴﻘﺎً‪ «،‬و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻧﻴﺸﺶ ﺑﺎز ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ دﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﻫﺮي زد‪» .‬ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﻋﺎﻟﻴﻪ ﻛﻪ دوﺑﺎره ﻣﻲﺑﻴﻨﻤﺖ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﻛﭙﻲ ﺧﻮدﻣﻲ؟«‬
‫»اِ‪ ،‬آره‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ زﻳﺎد‪«...‬‬
‫»ﺷﺮط ﻣﻲ ﺑﻨﺪم ﺧﺎﻧﻤﻬﺎ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮ ﻣﻲﺷﻦ‪ ،‬ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﺗﻮ در ﺧﻮش ﺗﻴﭙﻲ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺧﻮدﻣﻲ‪«،‬‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﮔﺮداﻧﺪ‪» .‬اﻳﻨﻢ ﭘﺪرت ﺗﻮﺋﻪ‪ ،‬ﻫﺮي‪ .‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ دﻟﻘﻚ در ﺗﻤﺎم ﺟﻬﺎن ﭘﻬﻨﺎور‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻨﻮ ﺟﻠﻮي ﭘﺴﺮﻣﻮن ﻛﻮﭼﻴﻚ ﻧﻜﻦ‪ «،‬دﺳﺘﺶ را دور ﺷﺎﻧﺔ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﻪ اون‬
‫ﺑﺪي ﻛﻪ ﻣﺎدرت ﻣﻲﮔﻪ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﻳﺎد ﺟﻴﻤﺰ ﭘﺎﻧﺰده ﺳﺎﻟﻪاي اﻓﺘﺎد ﻛﻪ در ﺧﺎﻃﺮات اﺳﻨﻴﭗ‬
‫دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ...‬ﺟﻴﻤﺰي ﻛﻪ ﻫﺰاران ﺑﺎر ﺑﺪﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺼﻮر ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﺟﻴﻤﺰ ﻫﻢ ﭼﻨﺪان ﻣﺘﻔﺎوتﺗﺮ از‬
‫آن ﻳﻜﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲرﺳﻴﺪ‪ :‬ﻫﻨﻮز ﭘﺴﺮﮔﻮﻧﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻫﻢ ﺳﻦ و ﺳﺎل ﻫﺮي ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن ﻗﻬﻮهاياش‬
‫ﺑﺎ ﺷﻴﻄﻨﺖ ﺑﺮق ﻣﻲزد‪ ...‬آﻳﺎ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﭘﺪرش ﺑﺰرگ ﺷﺪه ﺑﻮد؟ ـ ﻫﺮي در ﺷﮕﻔﺖ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﭘﭻﭘﭻ ﻛﺮد‪» :‬زﻳﺎد ﺟﺪي ﻧﮕﻴﺮش‪ «،‬ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﺧﻢ ﺷﺪ‪» .‬ﻓﻘﻂ داره اداي آدﻣﻬﺎي‬
‫ﺧﺸﻦ رو درﻣﻴﺎره‪ ،‬وﻟﻲ ﭘﺸﺖ ﻇﺎﻫﺮش‪ ،‬داره ﻣﺜﻞ ﻳﻪ ﺑﭽﻪ از دﻳﺪن دوﺑﺎرة ﺗﻮ ﺟﻴﻎ ﻣﻲﻛﺸﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺣﺮف دوﺳﺘﺶ را ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻎ ﻧﻤﻲﻛﺸﻢ‪«،‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺧﻨﺪﻳﺪ ‪» :‬اوه‪ ،‬آره‪ ،‬ﺟﻴﻎ ﻣﻲﻛﺸﻲ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد‪» :‬ﺗﻮ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﭽﻪاي‪ ،‬ﭘﺎدﻓﻮت!«‬
‫»ﺑﭽﻪ؟ ﻣﻦ؟«‬
‫ﻟﻴﻠﻲ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺤﻠﺸﻮن ﻧﺬار‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰم‪ ،‬ﻛﺎر ﻫﺮ روزﺷﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻣﺰه اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺣﺮﻓﺎﺷﻮن ﮔﻮش ﺑﺪي‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﻲ واﻗﻌﺎً اﻋﺼﺎب ﺧﺮد ﻛﻦ ﻣﻲﺷﻦ‪ .‬ﺑﻴﺎ ﺑﺮﻳﻢ ﺣﺮف ﺑﺰﻳﻢ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاي ﻫﻢ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﻨﻴﻢ‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﭼﻴﺰﻫﺎ‪ ،‬وﻟﻲ‪ ...‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﻴﺎم‪ .‬ﺑﺒﻴﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ از دﻧﻴﺎي ﻫﺎدس رد ﺑﺸﻢ ﺗﺎ اﻟﻬﮕﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮ رو‬
‫ﺑﺒﻴﻨﻢ‪«.‬‬
‫»اﻟﻬﮕﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮ؟« ﻟﻴﻠﻲ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﻠﻚ زد‪» .‬ﭼﺮا؟«‬
‫»ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻴﻨﻲ‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬دﻧﺒﺎل دﺧﺘﺮي ﻣﻲﮔﺸﺖ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ آﻧﻬﺎ ﻧﺎدﻳﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ اﻳﺴﺘﺎده و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺎدرش ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬او‪ ...‬ﻫﻤﺴﺮﺗﻪ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ...‬وﻟﻲ دوﺳﺖ دارم ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻗﺪم آن ﻃﺮفﺗﺮ ﺟﻴﻤﺰ و ﺳﻴﺮﻳﻮس اﻛﻨﻮن ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً‬
‫داﺷﺘﻨﺪ ﺳﺮ ﻫﻢ داد ﻣﻲزدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎه دﻟﻮاﭘﺴﻲ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻟﻴﻠﻲ ﻓﻘﻂ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪:‬‬
‫»اوﻧﻬﺎ دﺳﺖ ﻛﻢ ﻫﻔﺘﻪاي ﻳﻜﺒﺎر اﻳﻦ ﻛﺎرو ﻣﻲﻛﻨﻦ‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺸﺎﺟﺮه و ﺑﺤﺚ ﻛﺮدن ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻲﮔﻦ ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﺑﺎﻣﺰه اﺳﺖ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻛﻲ ﺑﺎﻟﻐﻪ و ﻛﻲ ﻧﻴﺴﺖ؟‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻲﺧﻮام ﺟﻴﻨﻲ رو ﺻﺪاش ﻛﻨﻢ ﺑﻴﺎد اﻳﻨﺠﺎ ﺗﺎ‬
‫ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﺪش‪«.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ «.‬ﻟﻴﻠﻲ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﺧﻢ ﻛﺮد‪» .‬ﭼﺮا ﻧﻪ؟«‬
‫»ﺑﻌﺪاً‪ .‬اﻵن ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﻣﻲﺧﻮاﻳﻢ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺧﻴﻠﻲ دوﺳﺖ دارم‪ ،‬وﻟﻲ واﻗﻌﺎً ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎن‪«.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻟﻴﻠﻲ ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻴﺰي درﺑﺎرة رﻓﺘﻦ ﭘﺴﺮش ﺑﺸﻨﻮد‪» .‬ﺗﻮ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ اﻳﻨﻘﺪر ﺧﻮدﺧﻮاه ﺑﺎﺷﻲ‪،‬‬
‫ﻫﺮي‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﻴﺴﺖ و دو ﺳﺎﻟﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ رو ﻧﺪﻳﺪم‪ ،‬و ﺗﻮ ﺣﺘﻲ دﻟﺖ ﻧﻤﻲﺧﻮاد ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻲ‪ «...‬او اﺧﻤﻲ‬
‫ﻛﺮد و ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ اﻧﮕﺎر دﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ ﺗﺎ دوﺑﺎره ﮔﺮﻳﻪاش ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﻣﻮاﻓﻖ ﺑﻮد‪» :‬ﻣﻲدوﻧﻲ ﻫﺮي‪ ،‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﺎدرﺗﻪ‪ «،‬ﻋﻴﻨﻜﺶ ﻛﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺻﻮرﺗﺶ در ﻳﻚ ﻧﻘﻄﻪ‬
‫ﻛﺒﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد‪» .‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺶ از اﻳﻨﻬﺎ از او ﻣﻤﻨﻮن ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از اون ﻫﻤﻪ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺑﺮات ﻛﺮد‪ .‬از‬
‫ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﻴﻠﻲ دﻟﻢ ﻣﻲﺧﻮاد ﺑﺎ ﺗﻮ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ‪ ...‬دﻟﻢ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺮات ﺗﻨﮓ ﺷﺪه‪ .‬ﺣﻴﻒ‪ ،‬ﻣﻦ ﺣﺘﻲ‬
‫ﺷﺎﻧﺲ اﻳﻨﻮ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﻳﺎد ﺑﺪم!«‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ «،‬اﻛﻨﻮن در ﭘﻴﺸﮕﺎه واﻟﺪﻳﻨﺶ ﻛﻤﻲ اﺣﺴﺎس‬
‫ﻧﺎآراﻣﻲ ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﭼﻴﺰي در ﻣﻮرد آﻧﻬﺎ درﺳﺖ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺴﺌﻠﻪ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻛﻤﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻳﻪ ﮔﭗ زدن ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرت ﺑﺪﻫﻜﺎري‪«،‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﻴﺎﻫﺶ ﻫﻨﻮز ﺑﺎ ﺷﺎدي ﺑﺮق ﻣﻲ زد‪» .‬و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي از روي ﺷﺎﻧﻪاش ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آرام و ﺧﻮﻧﺴﺮد ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬اﻣﺎ در دروﻧﺶ‬
‫اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻏﻮﻏﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﭘﺎ ﺑﻮد‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي از ﺧﻮدش ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻣﻦ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲﻛﻨﻢ؟ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮ‬
‫ﺑﺮﺳﻪ‪ ،‬و در ﻋﻮض ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه دادم ﮔﻴﺞ و ﺳﺮدرﮔﻢ ﺑﺸﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ آﻗﺎ و ﺧﺎﻧﻢ ﭘﺎﺗﺮ و ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪهاش ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻛﺮد‪» :‬ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺠﺒﻮرم ﺑﺮم‪.‬‬
‫ﻣﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﺗﻮ راه ﺑﺮﮔﺸﺘﻤﻮن ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﭼﻲ ﻣﻲﮔﻴﺪ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎدرش ﭘﺮ از اﺷﻚ ﺷﺪ و ﭘﺪرش و ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ اﺗﻬﺎمآﻣﻴﺰ ﺑﻪ او اﺧﻢ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ....‬وﻟﻲ ﻣﻲدوﻧﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﺣﺘﻲ واﻗﻌﻲ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ ....‬اﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ واﻗﻌﻴﺖ‬
‫ﻣﺠﺎزﻳﻪ‪ ،‬ﻳﻪ ﻧﺴﺨﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮات‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﺷﻤﺎ ﺳﻪ ﺗﺎ ﻫﻢ واﻗﻌﻲ ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ‪«...‬‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﻓﻴﻦﻓﻴﻦ ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎ واﻗﻌﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲرﺳﻴﻢ؟ ﻳﻌﻨﻲ دﺳﺘﻬﺎي ﻣﻦ ﻛﻪ دور ﺗﻮ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫واﻗﻌﻲ ﻧﻤﻲاوﻣﺪ‪ ،‬ﻫﺮي؟«‬
‫»اﻳﻦ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺟﺎدو ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺷﺪﻳﺪاً اﺣﺴﺎس ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻲ ﻣﻲﻛﺮد‬
‫از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش اﻳﻨﻄﻮر ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬وﻟﻲ اﮔﻪ آﻧﻬﺎ واﻗﻌﻲ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﭼﻪ؟ اﮔﺮ آﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ او را از ﺟﻠﻮ رﻓﺘﻦ ﺑﺎز ﺑﺪارﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻪ؟‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ‪ :‬او ﻫﻢ واﻗﻌﻲ ﻧﻴﺴﺖ؟« ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﺷﺨﺼﻲ را ﺑﺎ‬
‫اﺷﺎرة دﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﻣﻲﺧﻮاﻧﺪ‪...‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ ﻫﻴﻜﻞ ﻛﻮﭼﻜﻲ از ﻣﻴﺎن ﻣﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺎﺑﺎﻳﻲ!«‬
‫ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻛﺮد در ﻫﻤﺎن ﻧﻘﻄﻪ ﺧﺸﻚ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫»د‪ ..‬د‪‬ﻓﻲ؟«‬
‫دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻣﻲدوﻳﺪ‪ ،‬دﺳﺘﻬﺎي ﻛﻮﭼﻜﻲ را ﺑﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎي ﻣﺠﻌﺪ ﺳﻴﺎﻫﺶ در‬
‫اﻃﺮاف ﺳﺮش ﻣﻲرﻗﺼﻴﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ ﺿﻌﻴﻒ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ و روي زاﻧﻮ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺑﭽﻪ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﮔﺮدن او آوﻳﺨﺖ‪.‬‬
‫»ﺑﺎﺑﺎﻳﻲييي! ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎﻳﻲ! دﻟﻢ ﺑﺮات ﻳﻪ ﻋﺎﻟﻤﻪ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد!« دﺧﺘﺮك ﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ ﺣﺮف ﻣﻲزد‪ ،‬ﺻﻮرت‬
‫ﮔﻠﮕﻮﻧﺶ را در ﻣﻮﻫﺎي آﺷﻔﺘﺔ ﻫﺮي ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﻫﺮي ﻣﺮدد ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﻋﻜﺲاﻟﻌﻤﻠﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ دﺳﺘﺎن دﻓﻨﻲ‬
‫دور ﮔﺮدﻧﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻮﺳﻪاي آﺑﺪار و ﭘﺮ ﺻﺪا روي ﮔﻮﻧﺔ ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮري ﻛﻪ در‬
‫زﻧﺪﮔﻲ ﻛﻮﺗﺎﻫﺶ ﻫﻤﻴﺸﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻫﺮي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه او را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻓﺸﺮد‪ ،‬او را ﻣﺤﻜﻢ و در‬
‫ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﻧﺮم در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬دﻗﻴﻘﺎً ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ ﻋﺎدت داﺷﺖ‪...‬‬
‫دﻓﻨﻲ آرام در ﮔﻮش ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﺑﺎﻳﻲ‪ ،‬دﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ از ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﻧﺮو! ﻗﻮل ﺑﺪه ﻛﻪ دﻳﮕﻪ‬
‫ﻧﻤﻲري!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻫﺮي؟«‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﺟﻴﻨﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﭘﺮﺳﺶآﻣﻴﺰ ﻛﻨﺎر آﻧﻬﺎ اﻳﺴﺘﺎده اﺳﺖ‪» .‬ﻫﺮي‪،‬‬
‫ﺗﻮ ﻛﻪ ﻣﻲدوﻧﻲ اﻳﻦ واﻗﻌﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫ﻫﺮي ﻧﺎﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﻛﺮد‪» :‬ﻣﻦ‪«...‬‬
‫»ﻫﺮي‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻨﺎر او ﺧﻢ ﺷﺪ‪» .‬اﻳﻦ واﻗﻌﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اوﻧﻬﺎ واﻗﻌﺎً ﭘﺪر‪ ،‬ﻣﺎدر‪ ،‬ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه و دﺧﺘﺮت‬
‫ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﻴﻤﺮ واﻗﻌﻲ ﻧﺒﻮد؟« ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺮدرﮔﻤﺘﺮ ﻣﻲﺷﺪ‪» .‬ﺳﺎﻳﻜﻠﻮپ واﻗﻌﻲ ﻧﺒﻮد؟‬
‫و ﺳﻴﺮنﻫﺎ؟ ﺳﻴﻼ؟ ﺷﺎرﻳﺒﺪ؟ﻳﻌﻨﻲ ﻫﻤﻪﺷﻮن ﺣﺎﺻﻞ ﺗﺨﻴﻞ ﻣﺎ ﺑﻮدﻧﺪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﺷﺎﻳﺪ ﻧﻪ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ آره‪ ،‬ﻣﺎ ﻧﻤﻲدوﻧﻴﻢ اﮔﻪ ﺷﻴﻤﺮ ﻣﺎ رو ﻣﻲﺧﻮرد ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻣﻲاﻓﺘﺎد‪...‬‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ رو ﻣﻲﺑﻠﻌﻴﺪ دود ﻣﻲﺷﺪ و ﻣﻲرﻓﺖ ﻫﻮا‪ ،‬و ﻣﺎ دﺳﺖ ﻧﺨﻮرده و ﺑﺪون آﺳﻴﺐ‬
‫روي زﻣﻴﻦ ﻣﻲاﻓﺘﻴﺪﻳﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﻧﻤﻲدوﻧﻴﻢ اﮔﻪ ﮔﺮداب ﻛﺸﺘﻲ رو در ﺧﻮدش ﻏﺮق ﻣﻲﻛﺮد ﭼﻲ ﻣﻲﺷﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ‬
‫ﻣﺎ رو ﺑﻪ اﺗﺎق آﺳﻜﺎﻻﭘﻴﻮس ﻣﻲﺑﺮد‪ ،‬از ﻳﻪ راه دﻳﮕﻪ‪ ...‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ اوﻧﻬﺎ واﻗﻌﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ...‬وﻟﻲ ﻣﻤﻜﻦ‬
‫ﻫﻢ اﺳﺖ ﻫﻤﺸﻮن ﺗﻮﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﻃﻌﻨﻪآﻣﻴﺰ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ درد ﻛﻤﺮ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ واﻗﻌﺎً ﺗﻮﻫﻢ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺘﻘﺎﻋﺪﻛﻨﻨﺪهاي‬
‫ﺑﺎﺷﻪ‪«،‬‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ دﺧﺘﺮ؟ ﻣﺎ واﻗﻌﻲ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ ،‬ﻣﺎ ﺣﻘﻴﻘﻲ ﻫﺴﺘﻴﻢ و ﻣﺎ ﺧﺎﻧﻮادة ﻫﺮي ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ ،‬درﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﺟﺰﺋﻲ از اون ﻧﻴﺴﺘﻲ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ‪ ،‬ﻣﺎدرش را ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧﻪ ﺑﺮاﻧﺪاز ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺮدﻳﺪ را در ﭼﺸﻤﻬﺎي او ﻣﻲدﻳﺪ ـ او‬
‫ﻣﻲدﻳﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮد ﻛﻪ ﻛﺪام را ﺑﺎور ﻛﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﺮ دو ﻃﺮف ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﺑﺎ‬
‫دﻻﻳﻞ زﻳﺎدي او را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﺟﻴﻨﻲ‪ «،‬ﻫﺮي آه ﺑﻠﻨﺪي ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ‪ :‬ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺗﻮي ﺑﺮﻛﻪ‪ ...‬ﻣﺎ ﺣﻘﻴﻘﺘﺎً ﻋﺸﻘﺒﺎزي‬
‫ﻛﺮدﻳﻢ‪ ،‬ﻳﺎ اون ﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺗﻮﻫﻢ ﺑﻮد؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ واﻗﻌﻲ ﺑﻮد‪ «،‬ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﮔﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻫﺮي ﺣﺮﻓﻬﺎي آﻧﻬﺎ‬
‫را ﻣﻲﺷﻨﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬اي ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﺷﻴﻄﻮن!«‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﻴﺶ ﺑﺎز ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻬﺖ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ او ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﭘﺪرش ﻋﺎﺷﻖﻛﺸﻪ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ واﻧﻤﻮد ﻣﻲﻛﺮد ﻣﺘﻠﻚ دو ﻏﺎرﺗﮕﺮ را ﻧﺸﻨﻴﺪ اﺳﺖ‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻣﺎ ﻣﺠﺒﻮرﻳﻢ ﺑﺮﻳﻢ‪«.‬‬
‫دﻓﻨﻲ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﺗﻮ ﭘﺪرﻣﻮ از ﻣﻦ دور ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ!« ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ و ﺑﻪ ﭘﺪرش اﺧﻢ ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻗﻴﺎﻓﻪاي‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ دل ﻫﺮي را ﻧﺮم ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬و ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﻲرﻓﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺗﺴﻠﻴﻢ وادارد‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻪ ﺧﻮدت ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﻫﺮي! ﺻﺪاﻳﻲ در ﺳﺮ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﺟﻴﻎ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻴﻪ‪ ،‬اﻳﻦ واﻗﻌﻲ ﻧﻴﺴﺖ! ﭘﺪر‬
‫و ﻣﺎدر واﻗﻌﻲ ﺗﻮ ﻧﻤﻲﺧﻮان ﺗﻮ رو از ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﻋﺸﻘﺖ ﻣﻨﻊ ﻛﻨﻨﺪ! ﭘﺪر و ﻣﺎدرت زﻧﺪﮔﻲﺷﻮن رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﺪا ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﺑﻬﺘﺮ از ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻣﻲدوﻧﻨﺪ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ ﺑﺨﻮاي ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻲ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺎري ﺑﺮاي اون اﻧﺠﺎم ﻣﻲدي‪ ،‬ﭼﻄﻮرﻳﻪ‪ ...‬و ﺳﻴﺮﻳﻮس ـ ﻣﮕﻪ اون ﻣﻮش ﻧﺨﻮرد و ﺗﻮي ﻳﻚ ﻏﺎر‬
‫ﺳﺮد زﻧﺪﮔﻲ ﻧﻜﺮد‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﺰدﻳﻚ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻪ و ﻫﺮ وﻗﺖ ﺑﻬﺶ ﻧﻴﺎز داري ﺑﻪ ﺗﻮ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻪ؟‬
‫ﻣﮕﻪ ﻧﻴﻮﻣﺪ ﺗﻮي ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﺗﺎ ﺗﻮي اﺣﻤﻖ رو از ﺗﻠﺔ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺠﺎت ﺑﺪه؟ او ﻫﻢ ﻣﻲﻓﻬﻤﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ‬
‫ﻧﺠﺎت ﻋﺸﻘﺖ رو ﺑﻴﺶ از ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﻣﻲﺧﻮاي!‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ «،‬اﻳﺴﺘﺎد‪» .‬اﻳﻦ واﻗﻌﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺧﺎﻧﻮاد واﻗﻌﻲ ﻣﻦ اﻳﻨﻘﺪر ﺧﻮدﺧﻮاه‬
‫ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺟﻠﻮي ﻛﻤﻚ ﻛﺮدن ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ رو ﺑﮕﻴﺮن‪ .‬اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻮادة ﺣﻘﻴﻘﻲ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫»اﻣﺎ‪ ...‬ﻫﺮي‪ «...‬ﻟﻴﻠﻲ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻣﺪاﻓﻌﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻ آورد‪» .‬ﻫﺮي‪ ...‬ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﻣﺎ رو از ﺧﻮدت‬
‫ﻧﺪوﻧﻲ؟«‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﮔﻔﺖ‪» :‬واﻗﻌﺎً ﻣﻨﻮ ﻧﺎاﻣﻴﺪ ﻛﺮدي‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد‪» :‬ﺗﻮ دﻳﮕﻪ ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺘﻲ‪«،‬‬
‫دﻓﻨﻲ ﻫﻖ ﻫﻖ ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﺑﺎﻳﻲييي! ﻧﺮو!«‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ درﺳﺖ ﻣﻲﮔﻔﺘﻲ‪ ،‬ﺟﻴﻦ‪ «،‬دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺪام از اوﻧﻬﺎ واﻗﻌﻲ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻴﺎ‬
‫ﺑﺮﻳﻢ اﻟﻬﮕﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و آﻧﻬﺎ دوﺑﺎره ﭘﻴﺶ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻴﺶ از دو ﻗﺪم ﺑﺮﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺻﺪاي‬
‫ﭘﻮف ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺸﺎن ﺧﻮرد‪ .‬ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و دﻳﺪﻧﺪ ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﺳﻴﺮﻳﻮس و ﻟﻴﻠﻲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪهاﻧﺪ‪ ،‬و دﻓﻨﻲ ﻧﻴﺰ در ﺣﺎل‬
‫ﻣﺤﻮ ﺷﺪن اﺳﺖ‪.‬‬
‫دﻓﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻛﺎرت ﺧﻮب ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ «،‬و ﻛﺎﻣﻼً ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬اﻳﻨﻬﺎ ﭼﻲ ﺑﻮدﻧﺪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﺷﺎﻳﺪ‪ ،‬ﺗﻮﻫﻢ‪«،‬‬
‫»ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﺪﻳﻮﻧﻢ‪ .‬اﮔﻪ ﻣﻨﻮ ﻣﺘﻘﻌﺪ ﻧﻜﺮده ﺑﻮدي‪ ،‬ﺗﻮي دام اوﻧﻬﺎ اﻓﺘﺎد ﺑﻮدم‪«.‬‬
‫»ﻣﻲدوﻧﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪» .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺗﻮي ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﻣﻦ دارم ﻣﺮﺗﺐ ﺗﻮ رو ﻧﺠﺎت‬
‫ﻣﻲ دم‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﺷﻜﻠﻜﻲ درآورد‪» .‬آره‪ ...‬ﺗﺼﻮﻳﺮ اﺑﺮﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻲ ﻣﻦ ﺧﺪﺷﻪدار ﺷﺪه‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻨﺪهاش را ﻓﺮو داد‪» .‬ﻧﮕﻮ ﻛﻪ دﻟﻢ ﺑﺮات ﺧﻮﻧﻪ‪«.‬‬
‫»دوﺑﺎره داري ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻦ ﻣﻲذاري!«‬
‫»دﺳﺖ ﺧﻮدم ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺎﻣﺰه اﺳﺖ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻣﺘﻮﺟﻬﻲ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻣﺎ ﻫﻤﺔ زﻧﺪﮔﻲﻣﻮن رو ﺑﻪ دﺳﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﻫﻢ ﺑﮕﺬروﻧﻴﻢ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﺷﻴﻄﻨﺖ آﻣﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻴﺎﻟﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ از ﻧﻈﺮ ﺟﻨﺴﻲ اذﻳﺘﻢ ﻧﻜﻨﻲ ﺑﺮام‬
‫ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬وﻟﻲ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻢ ﺑﺘﻮﻧﻢ اون ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﻢ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ از ﺧﻮد راﺿﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﻦ از اون آدﻣﻬﺎﻳﻲ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻳﻪ زن رو دﺳﺖ ﺑﻨﺪازم و ﺑﻌﺪ‬
‫راﺿﻲاش ﻧﻜﻨﻢ‪«،‬‬
‫»ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺷﻨﻮم‪«.‬‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻴﺎ اﻳﻨﺠﺎ‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﻛﺞ ﻛﺮد‪» .‬ﭼﻲ ﺗﻮ ﻛﻠﻪات داري؟«‬
‫»ﻫﻴﭽﻲ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺑﻮﺳﺔ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ از ﻧﺎﻣﺰدم‪«...‬‬
‫»ﻣﻦ دﻟﻴﻠﻲ ﺑﺮاي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻧﻤﻲﺑﻴﻨﻢ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ را ﻟﻴﺴﻴﺪ و دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را دور ﮔﺮدن او اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺟﺎﻳﺶ را ﻧﻴﺎﻓﺖ‪ ،‬زﻳﺮا ﺧﻨﺪهاي ﻧﺨﻮدي ﻣﺰاﺣﻢ آﻧﻬﺎ ﺷﺪ‪.‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف راﺳﺘﺸﺎن ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ و زﻧﻲ را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﺗﻦ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺒﺎﺳﻲ ﻛﻪ‬
‫ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد ﺟﺎﻣﻪاي ﺻﻮرﺗﻲ رﻧﮓ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺪن ﺑﻲﻧﻘﺼﺶ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ از ﻣﻴﺎن آن دﻳﺪه ﻣﻲﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎي‬
‫ﺑﻠﻮﻧﺪ ﭘﺮ ﭼﻴﻦ و ﺷﻜﻨﺶ در ﻫﻮاي راﻛﺪ آﻧﺠﺎ ﻣﻮج ﻣﻲزد‪ .‬اﻧﮕﺎر ﺑﺎدي ﻛﻪ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ رﻗﺺ‬
‫در ﻣﻲآورد‪ .‬او دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را روي ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﻣﻲﻓﺸﺮد ﺗﺎ ﺧﻨﺪهاش را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن آﺑﻲ‬
‫آﺳﻤﺎﻧﻲاش از ﺧﻮﺷﻲ ﻣﻲدرﺧﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺗﻮي ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻲ و ﭼﻲ اﻳﻨﻘﺪر ﺧﻨﺪه داره؟«‬
‫زن ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺣﺪس ﺑﺰن ﻣﻦ ﻛﻲام‪ «،‬ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻮﻧﺪش را ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ اﻏﻮاﮔﺮ از روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﻨﺎر زد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬اون ﻳﻜﻲ دﺧﺘﺮ ﺧﺎﻟﺔ ﻓﻠﻮر دﻻﻛﻮر؟« اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ آن زن‬
‫ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫»واﻗﻌﺎً ﻛﻪ‪ «،‬زﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﺗﻦ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ آﻓﺮودﻳﺘﻪ ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬اﻟﻬﺔ‬
‫ﻋﺸﻖ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺑﻲﺗﻘﺼﻴﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﻦ ﻳﻪ ﻣﻴﻠﻴﻮن ﺳﺎل ﻫﻢ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻢ‪«.‬‬
‫»ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل‪ «،‬آﻓﺮودﻳﺘﻪ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﻣﻦ داﺷﺘﻢ ﻣﻲﺧﻨﺪﻳﺪم ﭼﻮن ﺧﻴﻠﻲ از ﺧﻮدم راﺿﻲ‬
‫ﺑﻮدم‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻠﻚ زد‪» .‬از ﺧﻮدت راﺿﻲ ﺑﻮدي؟«‬
‫»آره‪ «،‬اﻟﻬﻪ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪» .‬اﻳﺪة اﻳﻦ ﻧﻴﺮﻧﮓ ﻣﺎل ﻣﻦ ﺑﻮد‪«.‬‬
‫»ﺗﻮ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ! ﻫﺎدس ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮرﺗﺮﻳﻦ ﺷﺨﺼﻴﻪ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻓﻜﺮش رو ﺑﻜﻨﻴﺪ‪ ،‬اون ﭼﻄﻮر‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺖ ﻣﺎﻧﻌﻲ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻋﺸﻖ ﻃﺮاﺣﻲ ﻛﻨﻪ؟ اﮔﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻬﺸﺖ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣﺜﻞ دوزخ‬
‫ﺗﻴﺮه و ﻣﻼل آور ﺑﻮد! وﻟﻲ ﻣﻦ ﻫﺎدي رو ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان دﻛﻮراﺗﻮر داﺧﻠﻲ اﺳﺘﺨﺪام ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺧﻮب‪ ،‬در ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬اﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ آﻓﺮودﻳﺘﻪ ﻧﺎﻣﻴﺪه ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻧﻪ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﻫﺎدس‪ «...‬اﻟﻬﻪ‬
‫ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻫﺎدس ﻫﻤﻴﺸﻪ اﻋﺘﺒﺎر ﻛﺎرﻫﺎي ﻣﻨﻮ ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﺑﺮ ﻣﻲداره! اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﻏﻴﺮﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ اﺳﺖ! وﻟﻲ ﺣﺎﻻ ﻣﻦ اوﻣﺪم ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻢ اﻳﻦ ﻣﻦ ﺑﻮدم ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ اﻓﺴﺎﻧﻪاي رو‬
‫اﺧﺘﺮاع ﻛﺮدم‪ ،‬ﻧﻪ ﻋﻤﻮي اﺣﻤﻘﻢ! ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻧﻤﻲدوﻧﻢ ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﭼﺮا ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ اوﻧﻮ ﺗﺮك ﻧﻜﺮده‪ ،‬ﻣﻦ از‬
‫ﺑﻲﺣﻮﺻﻠﮕﻲ ﻣﻲﻣﺮدم اﮔﻪ ﺷﻮﻫﺮم ﻛﺴﻲ ﻣﺜﻞ ﻋﻤﻮ ﻫﺎدي ﺑﻮد! ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻴﺪ ﻛﻪ از ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﻣﻦ‬
‫ﺧﻮﺷﺘﻮن اوﻣﺪ‪ ،‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲﻛﻨﻢ! ﻫﻤﻪ ﻣﻲﮔﻦ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺑﻠﻮﻧﺪ اﺣﻤﻘﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﻧﻴﺴﺘﻢ! ﺑﮕﻴﺪ ﻛﻪ ﻧﻴﺴﺘﻢ!«‬
‫ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ ﺟﻠﻮي ﺧﻨﺪهﺷﺎن را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻮدﺑﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻧﻴﺴﺘﻲ‪ ...‬اﻳﻦ اﻳﺪة ﻓﻮق اﻟﻌﺎدهاي ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﺘﻪ‪«،‬‬
‫دﻳﻮاﻧﻪوار ﺗﻼش ﻣﻲﻛﺮد ﺗﺎ ﻋﺼﺒﻬﺎ و ﻣﺎﻫﻴﭽﻪﻫﺎي ﺻﻮرﺗﺶ را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻨﺪ و ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﺧﻮﻧﺴﺮد داﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪» .‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب ﺑﻮد و ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮد ﻣﻦ ﺗﻮي ﺗﻠﻪ ﺑﻴﺎﻓﺘﻢ‪«.‬‬
‫»ﻋﺎﻟﻴﻪ!« اﻟﻬﻪ ﺑﺎ رﺿﺎﻳﺖ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ زد‪» .‬ﻧﻤﻲدوﻧﻴﺪ ﭼﻘﺪر ﻣﻨﻮ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻛﺮدﻳﺪ! اﻵن ﻣﻦ‬
‫ﻣﻲرم ﺳﺮاغ ﻫﺎدي و ﺑﻬﺶ ﻣﻲﮔﻢ ﻛﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ از اﻳﺪة ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺶ اوﻣﺪ! آه‪ ،‬ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮد‬
‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﻢ!« او ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎرهاش ﺑﻪ ﻫﻮاي رﻗﻴﻖ اﺷﺎرهاي ﻛﺮد و دري ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪» .‬ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ‪ ،‬ﺷﻤﺎ‬
‫ﻣﺄﻣﻮرﻳﺘﺘﻮن رو ﻛﺎﻣﻞ ﻛﺮدﻳﺪ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺑﺎ اﻟﻬﮕﺎن ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻼﻗﺎت ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻛﺎرﺗﻮن ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد!«‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف او رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ دود ﺻﻮرﺗﻲ رﻧﮓ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪه ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد ﻛﻪ او آﻧﺠﺎ ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬او ﻳﻪ ﻛﻢ ﻣﺸﺘﺎق ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷﻨﻴﺪن ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زد و ﺟﻮاب داد‪» :‬آره‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻪ ﺗﻤﺎم اﻟﻬﻪﻫﺎي ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ درﺑﺎرة ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﻋﻘﺪه دارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫِﺮا درﺑﺎرة اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ زﻳﺒﺎ ﻧﻴﺴﺖ و ﺷﻮﻫﺮش ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻬﺶ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻣﻲﻛﻨﻪ ﻋﻘﺪه داره‪،‬‬
‫آﻓﺮودﻳﺘﻪ ﻫﻢ درﺑﺎرة اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻤﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻳﻪ ﺑﻠﻮﻧﺪ اﺣﻤﻘﻪ ﻋﻘﺪهاﻳﻪ‪«...‬‬
‫»وﻟﻲ ﻻاﻗﻞ دﻳﺘﻪ ﭘﺮ ﻃﺎووس ﺑﻪ ﻛﻠﻪاش ﻧﭽﺴﺒﻮﻧﺪه‪«...‬‬
‫»ﻣﻦ ﻧﻤﻲدوﻧﻢ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﺑﺎ ﭘﺮ ﻃﺎووس داري؟«‬
‫»اوﻧﻬﺎ ﺧﻴﻠﻲ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪاﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً زﺋﻮس رو درك ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻫِﺮا رو ﺑﺎ اون ﭘﺮﻫﺎي ﻃﺎووس ﻣﺴﺨﺮه‬
‫ﻧﻤﻲﺧﻮاد‪«.‬‬
‫»ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ اﻳﻦ ﻋﻘﺪة ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ؟ ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻗﻠﻢﭘﺮ ﻃﺎووس اﻓﺴﺎﻧﻪاي ﮔﻴﻠﺪروي ﻻﻛﻬﺎرت ﺣﺴﻮدﻳﺖ‬
‫ﻧﻤﻲﺷﻪ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬روزي ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻻﻛﻬﺎرت ﺣﺴﻮدﻳﻢ ﺑﺸﻪ روزي ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﻳﻜﺴﺮه ﻳﺦ‬
‫ﺑﺰﻧﻪ‪ «،‬و در را ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎز ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻗﺪم ﺑﻪ درون اﺗﺎق ﮔﺬاﺷﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ وارد ﺷﺪ‪.‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﻗﺪم ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ دﻳﻮارﻫﺎي ﺻﺨﺮهاي ﻛﻪ روي آﻧﻬﺎ را ﺧﺰه ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻫﻮاﻳﻲ‬
‫ﺳﻨﮕﻴﻦ و ﻣﺮﻃﻮب ﻣﻲداد‪ .‬در وﺳﻂ اﺗﺎق ﺳﻪ زن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ :‬اﻟﻬﮕﺎن ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻛﻠﻮﺗﻮ رﺷﺘﻪﻫﺎي زﻧﺪﮔﻲ را ﻣﻲرﻳﺴﻴﺪ‪ ،‬ﻻﺷﻴﺴﻴﺲ آﻧﻬﺎ را اﻧﺪازه ﻣﻲﮔﺮﻓﺖ و آﺗﺮوﭘﻮس آﻧﻬﺎ را ﻗﻄﻊ‬
‫ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺳﻪ اﻟﻬﻪ ﻋﻤﻴﻘﺎً ﻏﺮق ﻛﺎرﺷﺎن ﺑﻮدﻧﺪ و ﺣﺘﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ورود زوج ﺟﻮان ﻧﺸﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫اﺗﺎق ﺳﺎﻛﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺸﻨﻮد ﺻﺪاي ﻗﻴﭽﻲ آﺗﺮوﭘﻮس در ﻫﻨﮕﺎم ﻗﻄﻊ ﻛﺮدن‬
‫زﻧﺪﮔﻲ آدمﻫﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻠﻮﻟﻪاي ﻛﻪ در ﮔﻠﻮﻳﺶ ﺑﺎﻻ آﻣﺪه ﺑﻮد را ﻓﺮو داد ـ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﻪ ﻳﺎد ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﭘﺪرش‬
‫اﻓﺘﺎد‪ ،‬اﮔﺮ اﻵن ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﻲﺷﺪ او را آزاد ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺮﮔﻲ ﺷﺒﻴﻪ ﻫﻤﻴﻦ در اﻧﺘﻈﺎر ﭘﺪرش ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻠﻮﻳﺶ را ﺻﺎف ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎﻓﻨﺪهﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪﻧﺪ و آﺗﺮوﭘﻮس ـ ﺟﻮاﻧﺘﺮﻳﻦ آﻧﻬﺎ ـ ﻗﻴﭽﻲاش را از ﺗﺮس اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻛﻠﻮﺗﻮ ﻛﻪ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﭼﺮوﻛﻴﺪه و ﺻﻮرﺗﻲ ﭘﺮ آژﻧﮓ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺮ ﺳﺮﺷﺎن ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻋﻘﻠﺘﻮن رو از‬
‫دﺳﺖ دادﻳﺪ ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮري ﻣﺎ رو ﻣﻲﺗﺮﺳﻮﻧﻴﺪ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﭘﻮزشﺧﻮاه ﺟﻮاب داد‪» :‬اِ‪ ،‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ﺧﺎﻧﻤﻬﺎ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدﻳﻢ ﺷﻤﺎ رو از‬
‫ﺣﻀﻮر ﺧﻮدﻣﻮن آﮔﺎه ﻛﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﻻﺷﻴﺴﻴﺲ ﺳﻮال ﻛﺮد‪» :‬ﭼﻲ ﻣﻲﺧﻮاﻳﺪ؟«‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎ اوﻣﺪﻳﻢ اﻳﻨﺠﺎ ﺗﺎ از ﺷﻤﺎ ﻛﻤﻚ ﺑﺨﻮاﻳﻢ‪«،‬‬
‫ﻛﻠﻮﺗﻮ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﺎ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﻲ ﺣﻀﻮري ﻛﺴﻲ رو ﻧﻤﻲﭘﺬﻳﺮﻳﻢ‪ ،‬دﺳﺖ ﻛﻢ ﺑﻴﺶ از ﻫﺰار‬
‫ﺳﺎﻟﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎرو ﻧﻜﺮدﻳﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﺜﻞ ﺑﻘﻴﻪ ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮان ﻣﺎ رﺷﺘﻪ ﻛﺴﻲ رو ﻗﻄﻊ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻴﺪ‪ :‬ﻳﻪ‬
‫ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﺪ‪ ،‬ﻛﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺎ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻧﺨﻮاﻫﻴﻢ ﺧﻮﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﺎ از اوﻧﻬﺎﻳﻲ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﺸﻪ ﺑﺎ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻳﺎ‬
‫ﺗﺮﻏﻴﺐ‪ ،‬ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ وادارﻣﻮن ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮﻳﺪ‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎً‪«.‬‬
‫»ﻣﺎ ﺑﺎ ﺟﻨﮓ و ﻣﺒﺎرزه راﻫﻤﻮن رو از ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﺎز ﻧﻜﺮدﻳﻢ ﻛﻪ ﺣﺎﻻ از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮﻳﻢ! ﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻴﻮﻻﻫﺎ‬
‫ﻧﺠﻨﮕﻴﺪﻳﻢ و ﻣﻌﻤﺎﻫﺎي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ رو ﺣﻞ ﻧﻜﺮدﻳﻢ ﻛﻪ آﺧﺮش ﻫﻴﭽﻲ دﺳﺘﻤﻮن رو ﻧﮕﻴﺮه!« ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺎﻳﺶ را‬
‫ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻛﻮﺑﻴﺪ‪» .‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻣﺎ ﮔﻮش ﺑﺪﻳﺪ! ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲﻛﻨﻢ!«‬
‫آﺗﺮوﭘﻮس ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﺔ دﻟﺴﻮزي ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ـ او در ﺳﻦ ﺳﺎل ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬اﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺰاران‬
‫ﺳﺎل ﺳﻦ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاي او ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺻﻮرت ﻳﻚ دوﺷﻴﺰه زﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﺪ و‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل رﺷﺘﻪﻫﺎي زﻧﺪﮔﻲ را ﻗﻄﻊ ﻛﻨﺪ‪ ...‬اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮازﻧﺪة ﻛﻠﻮﺗﻮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل اﻳﻦ‬
‫وﻇﻴﻔﺔ ﺟﻮاﻧﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮد ﺑﻮد‪.‬‬
‫آﺗﺮوﭘﻮس ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ زد‪» .‬ﺣﺮف ﺑﺰن‪ ،‬ﻣﺎ ﮔﻮش ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪» .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺗﻮ ﺑﻬﺸﻮن ﺑﮕﻲ‪«.‬‬
‫»آره‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﺎن ﺑﺮﮔﺸﺖ‪» .‬اﻳﺸﻮن ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﻣﺸﻜﻞ ﺑﺰرﮔﻲ داره‪،‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎ‪ .‬ﭘﺪرش ﺗﻮﺳﻂ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ اﻓﺴﻮن ﺷﺪه‪«.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻛﻠﻮﺗﻮ ﺗﻨﮓ ﺷﺪ و ﭼﺮخ رﻳﺴﻨﺪﮔﻲاش را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪ ،‬دﻫﺎن ﻻﺷﻴﺴﻴﺲ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮد‬
‫آﻧﺮا ﺑﺒﻨﺪد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ آﺗﺮوﭘﻮس ﻗﻠﺒﺶ را ﭼﻨﮓ زد‪ ،‬ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪ و دوﺑﺎره ﻗﻴﭽﻲاش را اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬اون‪...‬‬
‫اون ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ!«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻪ درﺳﺘﻪ‪«،‬‬
‫ﻻﺷﻴﺴﻴﺲ اﻋﺘﺮاض ﻛﺮد‪» :‬وﻟﻲ‪ ...‬وﻟﻲ او اﻓﺴﻮن دﺳﺖ ﻛﻢ ﻳﻚ ﻫﺰاره اﺳﺖ ﻛﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﺸﺪه!‬
‫ﻣﻲدوﻧﻴﺪ‪ ،‬ﻫﺰار ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ﻣﺎ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ ﻣﺮدﻣﻲ داﺷﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﻧﻘﺶ ﻗﺎﺿﻲ را‬
‫ﺑﺮاي ﺧﻮدﺷﻮن ﺑﺎزي ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺣﻜﻢ ﻣﺮگ رو اﺟﺮا ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ...‬ﻗﻀﺎوت ﻛﺎر ﺧﺪاﻳﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻪ‬
‫ﻣﺮدم‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﺎ ﻧﻈﺎرت ﻛﺮدﻳﻢ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم دﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ و دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞﻫﺎي اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﺎﺑﻮد ﺑﺸﻪ‪...‬‬
‫ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮدﻳﻢ ﻫﻤﺔ ﻧﺴﺨﻪ ﻫﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه!«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻪ ﻛﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭘﺪر ﻣﻦ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ اون ﻃﻠﺴﻢ ﺷﺪه‪ ،‬و ﺷﻮﻫﺮم‬
‫ﺑﺎ او ﻣﻨﻮ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ ،‬او از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻪ ﺗﺎ ﻣﻨﻮ ﺗﺤﺖ ﻛﻨﺘﺮل ﺧﻮدش ﻧﮕﻪ داره‪ ،‬وﻟﻲ‪...‬‬
‫وﻟﻲ ﻣﻦ ﻣﻲﺧﻮام آزاد ﺑﺸﻢ!« ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ او اﺑﺘﺪاي ﺟﻤﻠﻪاش را زﻳﺮ ﻟﺐ و آﻫﺴﺘﻪ ﺷﺮوع ﻛﺮد‪ ،‬در اﻧﺘﻬﺎي‬
‫آن ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬اﺷﻚ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪» .‬ﺷﻤﺎ ﺗﻨﻬﺎ اﻣﻴﺪ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻴﺪ‪ ،‬ﺧﻮاﻫﺶ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺑﮕﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﺪ ﻣﻨﻮ آزاد ﻛﻨﻴﺪ!«‬
‫ﺳﻪ اﻟﻬﻪ ﻧﮕﺎﻫﺎي ﻣﻌﻨﻲ داري ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ دروﺑﺪل ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻛﻠﻮﺗﻮ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﻛﺮد‪» :‬دﻗﻴﻘﺎً‬
‫ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭘﺪرت ﻃﻠﺴﻢ ﺷﺪ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰم؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﻮﻫﺮم ﮔﻔﺖ ﻛﻪ اون دﻗﻴﻘﺎً ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ از ازدواﺟﻤﻮن اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده‪ ...‬ﻛﻪ ﻣﻲﺷﻪ ‪20‬‬
‫ژوﺋﻦ ‪«1998‬‬
‫آﺗﺮوﭘﻮس ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬دﺧﺘﺮم‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺳﺎﻟﻬﺎ اﺳﺖ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﻣﺜﻞ آزاد ﻛﺮدن ﻳﻪ ﻧﻔﺮ از‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻘﺪﻳﺮ اﻧﺠﺎم ﻧﺪادﻳﻢ‪ ...‬وﻟﻲ ﺑﺎور دارﻳﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ در زﻧﺪﮔﻲات زﺟﺮ ﻛﺸﻴﺪهاي‪ ،‬و‬
‫ﻫﻤﭽﻴﻦ از ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪاي و ﺳﺰاوار ﻟﻄﻒ ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬آزاد ﻛﺮدن ﻳﻚ ﻧﻔﺮ از اﻳﻦ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻛﺎر ﻣﺸﻜﻠﻴﻪ‪ ،‬و ﻣﺎ ﺑﺮاي ﺑﻴﺶ از ﻫﺰار ﺳﺎﻟﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎرو ﻧﻜﺮدﻳﻢ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻢ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدﻳﻢ ﻛﻪ‬
‫اون دﻗﻴﻘﺎً ﭼﻄﻮر ﻋﻤﻞ ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ .‬اول از ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻳﺎداﺷﺘﻬﺎي ﺷﺨﺼﻲﻣﻮن ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻴﺎﻧﺪازﻳﻢ‪ ،‬و‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﺰﺋﻴﺎﺗﻲ رو ﻛﻪ ﺑﻴﺶ از ﻫﺰار ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﻧﻮﺷﺘﻴﻢ ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻳﺎدم ﻣﻮﻧﺪه‪،‬‬
‫آزاد ﻛﺮدن ﻣﺮدم از اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮآﻳﻨﺪ ﺳﺮﻳﻌﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ وﻟﻲ ﻣﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﻣﺮاﺳﻢ آزادﺳﺎزي‬
‫رو ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ و ﻫﻤﻴﻦ اﻵن اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻳﻢ‪ ...‬ﺳﺎﻟﮕﺮد ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻳﻚ ﺗﺎرﻳﺦ ﻣﻌﻴﻦ و وﻳﮋه اﺳﺖ ـ ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪم‬
‫ﻛﻪ ﺗﺸﺮﻳﻔﺎت آزادي ﭘﺪرت از ﻃﻠﺴﻢ در ﺳﺎﻟﮕﺮد ﻃﻠﺴﻢ ﺷﺪﻧﺶ ﻛﺎﻣﻞ ﻣﻲﺷﻪ‪ ،‬و ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬در ‪ 20‬ژوﺋﻦ‬
‫ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﺗﻮ آزاد ﺧﻮاﻫﻲ ﺷﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ وﺣﺸﺘﺰده ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻟﻲ ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ ده ﻣﺎه ﻣﻮﻧﺪه!« او ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻳﻚ ﺳﺎل ﺗﻤﺎم ﺗﺎ ژوﺋﻦ‬
‫ﺑﻌﺪ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻻﺷﻴﺴﻴﺲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎ ﻣﺘﺄُﺳﻔﻴﻢ‪ ،‬وﻟﻲ اﻳﻦ ﺗﻤﺎم ﻛﺎرﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﺮات اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻳﻢ‪ .‬اﻳﻤﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎش‪،‬‬
‫دﺧﺘﺮم‪ ،‬و ﺻﺒﺮ ﭘﻴﺸﻪ ﻛﻦ‪ ،‬ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ ﺳﺎل دﻳﮕﻪ ﺗﻮ و ﭘﺪرت ﻫﺮ دو آزاد ﺧﻮاﻫﻴﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎ اﻳﻨﻮ ﻗﻮل‬
‫ﻣﻲدﻳﻢ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﻫﺎن ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ اﻋﺘﺮاض ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬اﻳﻦ ﻟﻄﻒ اوﻧﻬﺎ اﺳﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎرو‬
‫ﻣﻲﻛﻨﻦ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻣﺎرو ﻧﺎاﻣﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪ‪«.‬‬
‫»وﻟﻲ ﻫﺮي‪ ...‬ﻣﻦ ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮاي ده ﻣﺎه دﻳﮕﻪ ﺑﺎ دراﻛﻮ زﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﻢ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﻫﻢ اون اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻴﻦ ﻣﺎ رخ داد؟ ﭼﻄﻮر؟«‬
‫»ﺑﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺧﻮﺑﻲ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﭼﻬﺎر روز ﺑﻴﻦ ﻣﺎ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﻦ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻓﻜﺮ ﻛﻦ‪ ،‬از اون‬
‫ﺧﺎﻃﺮات ﻧﻴﺮو ﻣﻲﮔﻴﺮي‪ .‬ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﺑﻪ آﻳﻨﺪه ﻓﻜﺮ ﻛﻦ‪ :‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻛﻦ ﻛﻪ از ژوﺋﻦ آﻳﻨﺪه ﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ‬
‫ﺧﻮاﻫﻴﻢ ﺑﻮد ـ ﺑﺎﻫﻢ‪ ،‬ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ ،‬و ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮگ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺎ را از ﻫﻢ ﺟﺪا ﻛﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ آراﻣﻲ او را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻋﺸﻘﺶ‪ ،‬از روي ﺷﺎﻧﺔ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬دﻳﺪ ﻛﻪ آﺗﺮوﭘﻮس ﺑﺎ‬
‫ﻧﻴﺶ ﺑﺎز ﺑﻪ او ﻣﻲﺧﻨﺪد و ﺑﺎ ﻧﺸﺎن دادن اﻧﮕﺸﺖ ﺷﺼﺘﺶ ﺑﺮاي او آرزوي ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﺧﻨﺪﻳﺪ ـ اﻳﻦ آﺗﺮوﭘﻮس دﺧﺘﺮ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻮد‪ ،‬اﻓﺴﻮس ﻛﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎر ﻧﺎﻣﻄﺒﻮﻋﻲ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪.‬‬
‫»ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺳﻮال دﻳﮕﻪ‪ «،‬ﻫﺮي دوﺑﺎره رو ﺑﻪ اﻟﻬﮕﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻛﺮد‪» .‬ﻣﺎ ﭼﻄﻮر ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ؟ دوﺑﺎره‬
‫ﻣﺠﺒﻮرﻳﻢ از ﻣﻮاﻧﻊ ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن رد ﺑﺸﻴﻢ؟ ﻳﻌﻨﻲ دوﺑﺎره ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺟﻨﮕﻴﺪن راﻫﻤﻮن رو ﺑﺎز ﻛﻨﻴﻢ؟«‬
‫»اوه‪ ،‬ﻧـــــﻪ‪ «،‬آﺗﺮوﭘﻮس ﻧﺨﻮدي ﺧﻨﺪﻳﺪ‪» .‬ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ از ﻳﻚ اﺗﺎق ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﻋﺒﻮر ﻛﺮدﻳﺪ‪،‬‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻳﺪ ﻛﻪ راه ﺑﺮاي ﻳﻚ روز ﺑﺎز ﺑﺸﻪ‪ .‬اﮔﻪ ﻫﻤﻴﻦ اﻵن ﺳﻔﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺘﺘﻮن رو ﺷﺮوع ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﺪ‬
‫ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﺑﻪ ورودي ﺑﺮﺳﻴﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻫﻴﻮﻻ ﻳﺎ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪاي ﺟﻠﻮي ﺷﻤﺎ رو ﻧﻤﻲﮔﻴﺮه‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﻴﭻ ﻫﻴﻮﻻﻳﻲ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ ،‬وﻟﻲ ﭼﻄﻮر از ﺗﺎﻻر آﺳﻜﺎﻻﭘﻴﻮس ﺑﻪ اﺗﺎق آﺗﻨﺎ ﺑﺮﮔﺮﻳﺪم؟ ﻳﻪ‬
‫درﻳﺎي ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺰرگ اوﻧﺠﺎﺳﺖ‪ ،‬و ﺑﺮاي ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ درﻳﺎ‪ ،‬ﻣﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺧﻮاﻫﻴﻢ ﺑﻮد از ﻳﻪ آﺑﺸﺎر ﻋﻈﻴﻢ ﺑﺎﻻ‬
‫ﺑﺮﻳﻢ‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻛﻠﻮﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻋﺰﻳﺰان ﻣﻦ‪ ،‬ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﻣﻜﺎﻧﻲ ﺟﺎدوﺋﻴﻪ‪ .‬ﺑﺎ ﺟﺎدوﺋﻲ ﻓﺮاﺗﺮ از درك ﺑﺸﺮ‪.‬‬
‫اﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﻳﻜﺒﺎر راه ﺧﻮدﺗﻮن رو ﺑﺎ ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎز ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﺎداش راه ﺑﺮﮔﺸﺖ رو ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺸﺎن ﺧﻮاﻫﺪ‬
‫داد‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺘﻮن اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺑﺪم ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻴﭻ ﻣﺸﻜﻠﻲ در ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑﻪ ورودي ﻧﺨﻮاﻫﻴﺪ داﺷﺖ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮب ﭘﺲ‪ ،‬از ﻛﻤﻚ ﺷﻤﺎ ﺑﺴﻴﺎر ﺳﭙﺎﺳﮕﺬارﻳﻢ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻤﻬﺎ‪ «.‬ﻫﺮي اﻧﺪﻛﻲ ﺳﺮش را ﺧﻢ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ اﻓﺰود‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﺘﺸﻜﺮﻳﻢ‪ «.‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﺎاﻣﻴﺪ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ .‬ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮر ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻳﻜﺴﺎل را ﺑﺎ‬
‫دراﻛﻮ ﺑﮕﺬراﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲداﻧﺴﺖ در آن ﻳﻚ ﺳﺎل ﻫﺮ ﺛﺎﻧﻴﻪ از اﻓﻜﺎرش ﺑﺎ ﻫﺮي ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺟﺮأت ﻧﻤﻲﻛﺮد ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ دراﻛﻮ ﺑﺎ او ﭼﻄﻮر رﻓﺘﺎر ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد ـ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮﻳﻘﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻓﺮار او ﺑﺎ ﻫﺮي ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و اﮔﺮ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺠﺒﻮر ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﺗﺎوان‬
‫وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﺑﭙﺮدازد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ آه ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬از اﻟﻬﮕﺎن ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﺮد و اﺟﺎزه داد ﻫﺮي او را از ﺗﺎﻻر ﺑﻴﺮون‬
‫ﺑﺒﺮد‪ ،‬در اﺗﺎق ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ آراﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻏﻤﮕﻴﻦ ﻧﺒﺎش‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ «،‬دﺳﺘﺶ را دور ﺷﺎﻧﺔ او اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻧﻤﻲﺧﻮام ﺗﻮ رو‬
‫ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪«...‬‬
‫»ﻣﻦ دوﺳﺖ دارم ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬وﻟﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ‪ .‬دارم ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﺳﺎل دﻳﮕﻪ ﺷﻮﻫﺮم‬
‫رو ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻦ‪«...‬‬
‫اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺮي روي ﻟﺒﻬﺎي او ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و او را ﺑﻪ ﺳﻜﻮت واداﺷﺖ‪» .‬ﻧﮕﻮ‪ .‬ﻧﻤﻲﺧﻮام ﻛﻪ ﺗﻮ اﻵن ﺑﻪ‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اوﻧﭽﻪ ﻛﻪ در ﺑﺮﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﻓﻜﺮ ﻛﻦ‪ ...‬ﻣﻲﺑﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺗﻮ دوﺑﺎره داري‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻲزﻧﻲ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮاﺳﺘﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻲزد‪» .‬ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ وﻗﺘﻲ ﺑﻪ اون ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﺰﻧﻢ؟«‬
‫*****‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ رودﺧﺎﻧﺔ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻛﺎرن ﻛﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ اﻳﺴﺘﺎده و ﻣﻨﺘﻈﺮ آﻧﻬﺎ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﻢمم‪ ...‬اﻟﻬﻪﻫﺎ راﺳﺖ ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن در راه ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻛﻤﻚ ﺧﻮاﻫﺪ‬
‫ﻛﺮد‪ «،‬در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻗﺎﻳﻘﺮان ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻛﺮد و از ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺳﺮخ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻛﺮﺑﺮﻳﻮس‪ ،‬ﺳﮓ ﺳﻪﺳﺮ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ راه داد ﺗﺎ ﺑﮕﺬرﻧﺪ‪ ،‬و اﻳﻨﺒﺎر ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻣﺮﮔﺒﺎر و ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻧﻤﻲرﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ در ﻗﺎﻳﻖ ﺟﺎي ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻛﺎرن ﺷﺮوع ﻛﺮدن ﺑﻪ زﺑﺎن اﻳﺘﺎﻟﻴﺎﻳﻲ آواز ﺧﻮاﻧﺪن‪ ،‬ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﻧﻴﺰ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﻧﻤﻲداﺷﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻨﺎر ﮔﻮش ﻫﺮي ﭘﭻ ﭘﭻ ﻛﺮد‪ » :‬ﺑﮕﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬او ﭘﺎك دﻳﻮوﻧﻪ ﺷﺪه ﻳﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻪ ﻳﻪ ﻗﺎﻳﻘﺮان ﺗﻮﻳﻪ‬
‫ﻛﺎﻧﻞ ﮔﺮاﻧﺪه اﺳﺖ؟«‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﺟﻠﻮ ﻗﻬﻘﻪاش را ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬زﻳﺮ ﻟﺐ ﺟﻮاب داد‪» :‬اون ﻓﻘﻂ ﺑﺪﺟﻮري ﻋﺎﺷﻖ‬
‫ﺗﻮ ﺷﺪه‪ ،‬ﻋﺴﻠﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ وﻟﺶ ﻛﻦ‪ ،‬ﺟﻴﻦ‪ ،‬ﻣﻲدوﻧﻢ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎدي وﺟﻮد داره ﻛﻪ ﺷﻮﻫﺮت از ﻣﺴﺎﻓﺮت‬
‫ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﻣﺎ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭘﺲ در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻲ ﻛﻪ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﻣﺎ‬
‫ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺒﻮده‪«.‬‬
‫»ﭼﺮا؟« ﺟﻴﻨﻲ اﺧﻢ ﻛﺮد‪ ،‬اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ روي ﺣﺮف ﻫﺮي ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﻨﺪ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد زﻳﺮا آواز ‪O Sole Mio‬‬
‫ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻛﺎرن ﺧﻮاﻧﺪه ﻣﻲﺷﺪ ﺗﻤﺎم ﺻﺪاﻫﺎي دﻳﮕﺮ را ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻗﺮار ﻣﻲداد‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﺻﺪاي ﺷﺘﻚ آب‬
‫را‪.‬‬
‫»ﭼﻮن اﮔﻪ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻇﺮف ﻳﻜﺴﺎل آزاد ﺧﻮاﻫﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭼﻴﺰي ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻪ ﺗﺎ ﺗﻮ رو دوﺑﺎره ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮدش زﻧﺠﻴﺮ ﻛﻨﻪ ـ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺘﻮﻧﻴﻢ ازش ﺧﻼص ﺑﺸﻴﻢ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﻧﺘﻮﻧﻴﻢ ﺑﺸﻜﻨﻴﻢ‪ ...‬ﭘﺲ‬
‫ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻴﻢ اﻟﻬﮕﺎن ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ رو ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻬﺶ دروغ ﻣﻲﮔﻢ‪ .‬وﻟﻲ ﺟﺪاً اﻣﻴﺪوارم ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻴﺰي در ﻣﻮرد‬
‫اﻳﻦ ﺳﻔﺮ ﻣﺎ ﻧﻔﻬﻤﻪ‪«...‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﺔ ﺑﻌﺪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺎﺣﻞ ﻣﻘﺎﺑﻞ رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﻛﺎرن ﭘﻴﺎده ﺷﺪ‪ ،‬دﺳﺖ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲاش را ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ دراز‬
‫ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ ﺑﺎ وﻗﺎر ﺗﻤﺎم از ﻗﺎﻳﻖ ﭘﻴﺪا ﺷﻮد‪ .‬ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل‪ ،‬ﻫﺮي را ﻧﺎدﻳﺪه ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﺧﻴﻠﻲ از ﺷﻤﺎ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪ ،‬آﻗﺎي ﻛﺎرن‪ «.‬ﺳﺎﺣﺮة ﺟﻮان ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ او زد‪.‬‬
‫»وﻇﻴﻔﻪام ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ‪ .‬اﻣﻴﺪوارم دوﺑﺎره ﺷﻤﺎ رو ﺑﺒﻴﻨﻢ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺮده ﺑﺎﺷﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺷﻤﺎ رو دوﺑﺎره ﺑﺒﻴﻨﻢ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و دﺳﺖ‬
‫ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬اﻣﺎ‪«...‬‬
‫ﻗﺎﻳﻘﺮان ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ ﺟﻤﻠﻪاش را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﻛﺎﻣﻼً ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ دو ﻧﻔﺮ از ﻣﻴﺎن ﻣﻪ ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﺧﺸﻦ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر!«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ وﺣﺸﺖ زده ﮔﻔﺖ‪» :‬د‪ ...‬دارﻛﻮ؟«‬
‫ﻫﺮي ﻣﺘﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﺎﻳﺪرا؟«‬
‫زن درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻛﻤﺮش زده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻴﻨﮕﻮ ﻫﺮي‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰم‪«،‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﻣﻦ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲﺧﻮام‪ «،‬ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﻪ در ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ دﻳﺪن زﻧﺶ ﻛﻪ‬
‫دﺳﺖ در دﺳﺖ ﻫﺮي داﺷﺖ از ﺧﺸﻢ ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻫﻴﭻ ﺗﻮﺿﻴﺤﻲ ﺑﺪﻫﻜﺎر ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬دراﻛﻮ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻛﺸﺪاري ﮔﻔﺖ‪» :‬اوه‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﺑﺪﻫﻜﺎري‪ ،‬ﺗﻮ ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮي رو ﺗﺮك ﻛﺮدي ﺗﺎ ﺑﺎ‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﻓﺮار ﻛﻨﻲ و از ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻦ آزاد ﺑﺸﻲ‪ .‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟«‬
‫»ﺧﻮب ﻛﻪ ﭼﻲ؟« ﺑﺎ ﻧﻔﺮت روي زﻣﻴﻦ ﺗﻒ ﻛﺮد‪» .‬اﻳﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﺮﺑﻮط ﻧﻴﺴﺖ!«‬
‫»ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﺑﺎ اﺳﻢ ﻣﻦ ﻣﻲﮔﺮدي‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ!«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻫﻴﺲﻫﻴﺲ ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬دﻗﻴﻘﺎً‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ دوﺳﺖ دارم داﺳﺘﺎن رو ﺑﺸﻨﻮم‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰم‪ «،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ‬
‫ﭼﻬﺮهاي ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد روي ﻛﻠﻤﻪ "ﻋﺰﻳﺰم" ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﻨﺪﺧﻮﻳﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺗﻮﺿﻴﺤﻲ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪﻫﻜﺎر ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻓﺎﻳﺪرا‪ .‬ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ دﺳﺖ از ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻦ‬
‫ﺑﺮدار‪ ،‬ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻤﻮم ﺷﺪه! ﻣﻦ ﺳﺎزﻣﺎن ﻛﺜﺎﻓﺖ ﺷﻤﺎ رو ﺗﺮك ﻛﺮدم و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‬
‫راﺑﻄﻪﻣﻮن رو‪ .‬دﺳﺖ از ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﺮدار!«‬
‫» ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﺎً زن ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ راﺑﻄﻪﻣﻮن رو اﻧﻜﺎر ﻛﻨﻲ!« ﺳﺎﺣﺮة ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ ﭘﺎﻳﺶ را ﺑﺮ‬
‫زﻣﻴﻦ ﻛﻮﺑﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ!« ﻫﺮي ﻓﺮﻳﺎد زد‪» .‬ﺗﻮ ﻇﺮف ﻳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﺪارك ﻃﻼق رو درﻳﺎﻓﺖ ﺧﻮاﻫﻲ ﻛﺮد!«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬اوه! ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ راﺣﺘﻲ از دﺳﺖ ﻣﻦ ﺧﻼص ﺑﺸﻲ‪ ،‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ! ﻓﻘﻂ‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ اﺟﺎزه دادم ﺑﺎ اﻳﻦ ﻓﺎﺣﺸﺔ ﻋﻮﺿﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻬﺖ اﺟﺎزه ﻧﺨﻮاﻫﻢ داد از دﺳﺖ‬
‫ﻣﻦ ﺧﻼص ﺑﺸﻲ ﺗﺎ ﺑﺎ او ازدواج ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪي؟«‬
‫دراﻛﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫِﻲ‪ ،‬اﻳﻦ زن ﻣﻨﻪ ﻛﻪ داري ﺑﻬﺶ ﻣﻲﮔﻲ ﻓﺎﺣﺸﻪ!«‬
‫ﻓﺎﻳﺪار دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ زد‪» :‬ﭼﺮا‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻴﺴﺖ؟«‬
‫ﻫﺮي از ﻣﻴﺎن دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮده ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ ﻛﻪ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫ﻛﺎرن ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻛﺮد‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﺑﺮ ﺳﺮش ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪»:‬ﻛﺴﻲ از ﺗﻮ ﻧﭙﺮﺳﻴﺪ!«‬
‫دراﻛﻮ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﻨﺎن ﺟﻠﻮ آﻣﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺸﺘﺶ را روي ﺳﻴﻨﺔ ﻫﺮي ﻓﺸﺎر داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﺑﺎ زن ﻣﻦ‬
‫ﭼﻲ ﻛﺎر ﻛﺮدي؟«‬
‫ﻫﺮي ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد‪ ،‬از اﻳﻨﻜﻪ دراﻛﻮ را در اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ ﻣﻲدﻳﺪ ﻟﺬت ﻣﻲﺑﺮد‪ ،‬دراﻛﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ‬
‫ﺷﻮﻫﺮ ﻳﻚ زن ﺧﻴﺎﻧﺘﻜﺎر ﻫﺴﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ‪...‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﻴﺲﻫﻴﺲ ﻛﺮد‪» :‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ!« ﺑﻴﻨﻲاش ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻪ ﺑﻴﻨﻲ ﻫﺮي ﻣﻲﺧﻮرد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺮد‬
‫ﺧﺎﻛﺴﺘﺮياش از ﺧﺸﻢ ﺷﻌﻞور ﺑﻮد و ﺑﻪ درون ﭼﺸﻤﻬﺎي ﻫﺮي ﻧﻔﻮذ ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﻫﺮي ﻛﺎﻣﻼً اﺣﺴﺎس ﭘﻴﺮوزي ﻛﺮد‪ :‬ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮدﺑﻴﻨﻲ ﻣﺮد ﺑﻠﻮﻧﺪ را ﺑﺎ ﻳﻚ ﺟﻤﻠﺔ ﭼﻬﺎر‬
‫ﻛﻠﻤﻪاي وﻳﺮان ﻛﻨﺪ ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺎل ﻛﺮدم‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻣﻲداﻧﺴﺖ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ او ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺑﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺗﻠﺦ روﺑﺮو ﺷﻮد‪ :‬او ﻳﻚ ﺷﻮﻫﺮ ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮرده ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫دردﺳﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ‪ .‬از ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺐ‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻨﺶ را ﻣﻲﺟﻮﻳﺪ و ﭼﺸﻤﺎن ﻗﻬﻮهاي زﻳﺒﺎﻳﺶ ﭘﺮ از اﺿﻄﺮاب ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻪ‪ .‬ﻫﺮي ﺣﻖ اﻳﻦ را ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮد زﻧﺪﮔﻲ او در ده ﻣﺎه آﻳﻨﺪه ﺣﺘﻲ وﺧﻴﻢﺗﺮ از اﻵن ﺷﻮد‪ .‬او‬
‫ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻪ ﻣﺪت ﻳﻜﺴﺎل ﻫﻴﭻ ﻛﺎري ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻜﻨﻨﺪ‪ ،‬او ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ اﺟﺎزه‬
‫دﻫﺪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺎ ژوﺋﻦ ‪ 2004‬ﭘﻴﺶ ﺷﻮﻫﺮش ﺑﺮﮔﺮدد‪ ،‬ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ دوﺑﺎره ﺑﺎ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﭼﻘﺪر ﺳﺨﺖ‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﺑﻌﺪ از آن اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﻛﻪ رخ داده ﺑﻮد‪ ...‬ﻫﺮي ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﮔﺮ ﺑﺮاي ﻣﺎﻟﻔﻮي از ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ در‬
‫اﻏﻮا ﻛﺮدن ﺟﻴﻨﻲ ﻻف ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ زﻧﺪﮔﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ دراﻛﻮ ﺟﻬﻨﻢ ﺷﻮد‪ .‬ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ زﻧﺪﮔﻲاش‬
‫ﻗﺒﻼً ﻣﺜﻞ ﺟﻬﻨﻢ ﻧﺒﻮد‪ ،‬وﻟﻲ اﮔﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‪ ،‬از آن ﻫﻢ وﺣﺸﺘﻨﺎكﺗﺮ ﻣﻲﺷﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺎري ﻧﻜﺮدﻳﻢ‪ ،‬اﮔﻪ اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاي ﺑﺪوﻧﻲ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪» :‬ﺷﻤﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺎري‪...‬؟« ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﻳﻚ ﻗﺪم ﻋﻘﺐ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺎري ﻧﻜﺮدﻳﻢ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬در ﻣﻮرد ﻃﻠﺴﻢ ﭼﻲ؟ اوﻧﻮ ﺷﻜﺴﺘﻴﺪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻳﻢ ﺑﺎ اﻟﻬﮕﺎن ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ اوﻧﻮ ﺑﺸﻜﻨﻦ‪«.‬‬
‫»اوه‪ ،‬اﻳﻦ ﻣﺎﻳﺔ ﺗﺄﺳﻒ ﻧﻴﺴﺖ؟« دراﻛﻮ ﺑﻪ ﻓﺎﻳﺪرا ﭘﻮزﺧﻨﺪ زد‪» .‬اوﻧﻬﺎ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ راه رو اوﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬راﻫﺸﻮن ﺑﺎ‬
‫ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎز ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻧﺪ راه ﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻣﺎﻧﻌﻲ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬و ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻧﺪ اﺛﺮ ﻃﻠﺴﻢ رو از‬
‫ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻧﺪ!« ﺧﻨﺪة ﺗﻴﺰي ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻦ ﺑﺮاﺗﻮن ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﻫﺮدوﺗﻮن‪ ،‬واﻗﻌﺎً!«‬
‫ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻣﻌﻨﻲ داري ﺑﻪ ﻫﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ده ﻣﺎه دﻳﮕﺮ‪ ،‬و‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺗﻌﻠﻖ ﺧﻮاﻫﻨﺪ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ ...‬اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ آن ﻣﻮﻗﻊ ﺻﺒﺮ‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﭼﻘﺪر دراﻛﻮ ﺟﻴﻨﻲ را آزار ﺧﻮاﻫﺪ داد‪ ،‬اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻄﻮر ﻓﺎﻳﺪرا ﺗﻼش ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‬
‫ﻫﺮي را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ـ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻫﻢ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺒﺮ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎﺣﺮة ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭘﺲ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﭼﻲ ﻣﻲﺷﻪ؟«‬
‫»ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﺑﻴﺎﻓﺘﻪ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﺷﻮﻫﺮم ﺑﺮ ﻣﻲﮔﺮدم‪ ،‬و ﺷﻤﺎ ﻫﻢ‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻴﺪ‪«.‬‬
‫ﻛﺎرن ﮔﻔﺖ‪» :‬اﮔﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻮ ﺑﺨﻮاﻫﻴﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﻣﺮدﻳﻜﺔ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﻻﻳﻖ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪ «،‬ﺑﻪ دراﻛﻮ اﺷﺎره ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﺧﻔﻪ ﺷﻮ!«‬
‫ﻗﺎﻳﻘﺮان ﺑﺎ دﻟﺨﻮري ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﺗﻮﺟﻪ ﺗﻮ رو ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ‬
‫ﺟﻠﺐ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻳﻚ آﻗﺎي ﺑﺎ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮش اﻳﻨﻄﻮر رﻓﺘﺎر ﻧﻤﻲﻛﻨﻪ‪ .‬وﻟﻲ اﮔﻪ ﻋﻼﻗﻪاي ﻧﺪاري‪...‬‬
‫ﺷﺎﻳﺪ اون ده آﻗﺎي ﻣﺤﺘﺮﻣﻲ ﻛﻪ اوﻧﺠﺎن دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ ﻋﻘﻴﺪة ﻣﻨﻮ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ‪«.‬‬
‫»ده آﻗﺎي ﻣﺤﺘﺮم؟« دراﻛﻮ ﻣﺘﺤﻴﺮ ﭘﻠﻚ زد و روﻳﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬اي ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺷﺎﻧﺲ!«‬
‫ده آورور از ﻣﻴﺎن ﻣﻪ ﺑﻴﺮون آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﺸﺎن را ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺮي را ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫دراﻛﻮ وﺣﺸﺘﺰده ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻧﻬﺎ ﭼﻄﻮر اوﻣﺪﻧﺪ اﻳﻨﺠﺎ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ﺗﻮ ﻳﻪ اﺑﻠﻪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﻌﻨﺎﻳﻲ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻨﻮد ﻣﺨﻔﻲ روي ﺗﻮ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ‪ ،‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ داﺷﺘﻲ ﺷﻄﺮﻧﺞ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮدي!«‬
‫دراﻛﻮ اﻋﺘﺮاض ﻛﺮد‪»:‬ﭼﺮا روي ﻣﻦ؟ ﺷﺎﻳﺪ روي ﺗﻮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ‪«.‬‬
‫»ﺟﺎي ﺳﻮال ﻫﻢ ﻧﺪاره‪ .‬ﻫﻤﺔ اﻋﻀﺎي ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻴﺪان ﺿﺪ ﺷﻨﻮد دارﻧﺪ!«‬
‫دراﻛﻮ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻲ؟« اﻣﺎ در ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻧﺘﻈﺎر ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬زﻳﺮا ﺑﺮﻗﻲ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ در ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻫﻮا‬
‫را ﺷﻜﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻳﻜﻲ از آورورﻫﺎ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬اﻳﻦ دﻓﻌﻪ دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ در ﺑﺮي‪ ،‬دورﺳﻠﻲ‪ «،‬ﻃﻠﺴﻢﻫﺎي ﮔﻴﺞ ﻛﻨﻨﺪه را ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫دراﻛﻮ روي زﻣﻴﻦ ﺷﻴﺮﺟﻪ رﻓﺖ‪» .‬ﺣﺎﻻ ﭼﻲ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﺠﻨﮓ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي!«‬
‫»در ﻃﺮف ﺗﻮ؟؟؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪» :‬اﮔﻪ ﺗﻮ اوﻧﻬﺎ رو آوردي اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬در ﻃﺮف ﻣﺎ!« ﺻﺪاﻳﺶ ﻣﺤﻜﻢ و ﻗﺎﻃﻊ ﺑﻮد‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻣﮕﻪ ﻋﻘﻠﺖ رو از دﺳﺖ دادي‪ ،‬زن؟ ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺧﻮام آﺧﺮ و ﻋﺎﻗﺒﺘﻢ ﺑﻪ ﻻﺑﻴﺮﻧﺖ ﺧﺘﻢ‬
‫ﺑﺸﻪ!« و اﻓﺴﻮﻧﻲ را ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ رﻓﺖ ﻣﻨﺤﺮف ﻛﺮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ دوﺋﻞ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻫﻮا اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از دود و ﺑﺮق ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﻃﻠﺴﻢﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻓﺎﻳﺪرا و دراﻛﻮ ﺗﻮﺳﻂ آورورﻫﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ رودﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي و ﻓﺎﻳﺪرا اﻳﻨﻘﺪر در دوﺋﻞ ﻣﻬﺎرت داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﻣﺒﺎرزه ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ‬
‫دراﻛﻮ و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮاي ﻣﺒﺎرزة ﺑﺎ دو ﻧﻔﺮ در ﻳﻚ زﻣﺎن ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آورورﻫﺎ از ﺣﻴﺚ ﻧﻔﺮات ﺑﻴﺸﺘﺮ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﻘﺪر ﺗﻼش ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻧﺲ ﭼﻨﺪاﻧﻲ ﺑﺮاي ﻓﺮار وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ـ ﺑﻪ ﻛﺠﺎ‬
‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﮕﺮﻳﺰﻧﺪ؟ ﺑﻪ درون رودﺧﺎﻧﻪ ﻋﺎﻟﻢ اﺳﻔﻞ؟ ﻣﻄﻤﺌﻨ ًﺎ ﻧﻪ‪...‬‬
‫ﻫﺮي در ﻫﻤﺎن آﻏﺎز ﻣﺒﺎرزه ﺳﻌﻲ ﻛﺮد زﻣﺎن را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ در ﻛﻤﻞ ﺗﻌﺠﺐ دﻳﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ اﻓﺴﻮن ﻛﺎر‬
‫ﻧﻤﻲﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﻪ ﺣﺴﺎب اﻳﻦ ﮔﺬاﺷﺖ ﻛﻪ اﻛﻨﻮن ﺑﻴﺶ از ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ را در ﺟﻬﺎن زﻳﺮﻳﻦ ﮔﺬارﻧﺪه‬
‫اﺳﺖ و اﻛﺜﺮ ﻧﻴﺮوﻳﺶ ﺗﺤﻠﻴﻞ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬او ﻧﻴﺰ ﻣﺜﻞ ﺟﻴﻨﻲ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ از ﺳﺮب ﭘﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ‬
‫و ﻧﻔﺲ ﻛﺸﻴﺪن ﺳﺨﺖﺗﺮ و ﺳﺨﺖﺗﺮ ﻣﻲﺷﻮد‪...‬‬
‫ﻣﺴﻠﻤﺎً دراﻛﻮ‪ ،‬ﻓﺎﻳﺪرا و آورورﻫﺎ اﻳﻦ ﻣﺸﻜﻞ را ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬دﺳﺖ ﻛﻢ ﻧﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬زﻳﺮا آﻧﻬﺎ‬
‫زﻣﺎن زﻳﺎدي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ وارد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫آورورﻫﺎ راﻫﺸﺎن را از ﻣﻴﺎن ﻣﻮاﻧﻌﻲ ﻛﻪ آن ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ اﻳﺠﺎد ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ ﺑﺎز ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ و ﺟﻠﻮ ﻣﻲآﻣﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻣﺜﻞ ده ﻛﺮﮔﺪن ﻳﻜﻨﻮاﺧﺖ و ﻣﺤﻜﻢ و ﻣﻨﻈﻢ ﺟﻠﻮ ﻣﻲآﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺴﻤﻼً ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر ﺗﻤﺮﻳﻦ دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ زودي ﺧﻮدش را در ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ داﺷﺖ از ﻣﺸﺘﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازة ﭼﻮﺑﺶ ﺑﺮاي دور ﻧﮕﻪ‬
‫داﺷﺘﻦ دو ﭘﻠﻴﺲ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻳﻮﻧﺎن ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﺳﺨﺘﻲ ﺟﻠﻮ ﻣﻲآﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮ وﻗﺖ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از‬
‫آورورﻫﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﻛﺎرن ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲﺷﺪ‪ ،‬ﻗﺎﻳﻘﺮان ﻣﺤﻜﻢ ﺑﺎ ﭘﺎروﻳﺶ ﺑﺮ ﺳﺮ او ﻣﻲﻛﻮﺑﻴﺪ وﻟﻲ در ﺑﻘﻴﺔ‬
‫اوﻗﺎت ﺧﻮدش را از ﻣﻌﺮﻛﻪ دور ﻧﮕﻪ ﻣﻲداﺷﺖ‪ ،‬و ﺟﺎﻟﺐ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻴﭻ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ او ﻛﺎرﮔﺮ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ‬
‫در ﻗﺎﻳﻘﺶ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﻣﺒﺎرزه را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﺑﻪ ﺧﻮدش اﻋﺘﺮاف ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﭼﺮا دارد ﻋﻠﻴﻪ آورورﻫﺎ ﻣﻲﺟﻨﮕﺪ‪ ...‬اﮔﺮ‬
‫آﻧﻬﺎ او را ﻣﻲﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺪون ﺷﻚ ﺟﺎﻳﺶ در زﻧﺪان ﺟﺎدوﻳﻲ ﻳﻮﻧﺎن ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﻻﺑﻴﺮﻧﺖ ﻣﻌﺮوف‪ ،‬و ﺑﻪ‬
‫ذﻫﻨﺶ ﺧﻄﻮر ﻛﺮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻧﺠﺎت ﻫﻤﺴﺮش از اﻳﻦ ﻣﻌﺮﻛﻪ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ زﻧﺪاﻧﻲ ﺷﺪن ﻧﻤﻲارزد‪ ...‬زﻳﺮا‬
‫ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬و ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﺟﺮم ﻗﺘﻞ ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻘﻴﺐ ادارة‬
‫اﺟﺮاي ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻳﻮﻧﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮب‪ ،‬دراﻛﻮ ﻗﻄﻌﺎً دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﻫﻤﺪﺳﺖ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ ،‬و‬
‫ﻋﻘﻴﺪة ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘﻲ‪ ،‬در ذﻫﻨﺶ ﻓﻮقاﻟﻌﺎده ﻣﺴﺨﺮه ﻣﻲآﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺑﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﺗﻜﻪﻫﺎي ﻧﻴﺮوي ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪهاش‪ ،‬ﺑﺖ ـ ﺑﻮﮔﻲ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻧﺰدﻳﻚ ﺗﺮﻳﻦ آورور ﻓﺮﺳﺘﺎد و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ از آن ﭼﻮﺑﺶ از دﺳﺘﺶ ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪ‪ ،‬و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺳﻪ آورور ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺒﺎرزه ﺑﻮد و ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﻳﻚ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻋﺸﻘﺶ ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﺷﺪه و ﻧﺰدﻳﻚ اﺳﺖ ﻣﻮرد اﺻﺎﺑﺖ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻗﺮار ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬ﺣﺮﻛﺘﻲ دوراﻧﻲ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ داد‬
‫و ﮔﺮدﺑﺎدي اﻳﺠﺎد ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﻪ آورور ﻓﺮﺳﺘﺎد و آﻧﻬﺎ را ﻋﻘﺐ راﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻴﻨﻲ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ او را از ﺳﺮ راه ﻃﻠﺴﻢ دور ﻛﻨﺪ‪ ...‬ﻫﻤﻴﻦ دو ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻏﻔﻠﺖ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد ﺗﺎ آوروري ﻛﻪ ﻣﺮاﻗﺐ‬
‫اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮕﻲ را ﺑﻪ ﺳﻴﻨﺔ او ﺷﻠﻴﻚ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﻳﺪ ﻛﻪ ﺗﺎرﻳﻜﻲ اﻃﺮاﻓﺶ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬او دﻳﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﻣﺒﺎرزه را ﺑﺸﻨﻮد‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰي‬
‫ﻧﺪﻳﺪ ـ ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻟﻐﺰﻳﺪ‪ ،‬ﭘﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ درون رودﺧﺎﻧﺔ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﺳﻘﻮط‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﻫﺮييييي!!!« ﺟﻴﻨﻲ و ﻓﺎﻳﺪرا ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺪون ﭘﺎﻳﻴﻦ آوردن ﭼﻮﺑﺶ ﻣﺒﺎرزه را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي در آب اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﺧﻴﺮه‬
‫ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬آب ﺑﻪ آراﻣﻲ ﻣﻮج ﺑﺮ ﻣﻲداﺷﺖ‪.‬‬
‫آورورﻫﺎ ﻣﺒﺎرزه را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮدﻧﺪ و در ﻛﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ ﮔﺮد آﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ روي زاﻧﻮﻫﺎﻳﺶ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﻄﺢ آب ﺗﻴﺮه را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ او‬
‫روي آب ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ ...‬او ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ زﻳﺮ ﭼﺘﺮ ﺳﺎﺣﻠﻲ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻳﻚ دﻗﻴﻘﺔ ﻛﺎﻣﻞ را زﻳﺮ آب ﻣﺎﻧﺪه‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻮد‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺳﻄﺢ اب ﺷﻨﺎ ﻣﻲﻛﺮد و ﺑﻪ آورورﻫﺎ ﻣﻲﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ...‬ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﺔ ﺧﺎﻟﻲاي از‬
‫ﺳﺎﺣﻞ ﺷﻨﺎ ﻣﻲﻛﺮد ﺗﺎ ﻓﺮار ﻛﻨﺪ‪ ...‬ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ آن ﺳﺎﺣﻞ آﻧﻄﺮف رودﺧﺎﻧﻪ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻴﭻ‬
‫ﭼﻴﺰي در آﻧﺠﺎ ﺗﻜﺎن ﻧﻤﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺰ ﻧﻘﻄﺔ ﺗﻴﺮهاي ﻛﻪ ﻛﺮﺑﺮﻳﻮس ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻫﺮي داﺷﺖ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ او ﻏﺮق ﺷﺪه‪ ...‬او ﻛﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫واﻗﻌﺎً ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ ...‬ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ؟‬
‫ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﻣﺪت آﻧﺠﺎ روي زاﻧﻮﻫﺎﻳﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ اﺳﺖ و ﺑﻪ آب ﺧﻴﺮه ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻣﻲﺷﻨﻴﺪ ﺻﺪاي ﮔﺮﻳﺔ ﻋﺼﺒﻲ ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻮد ﻛﻪ در ﺳﻤﺖ ﭼﭙﺶ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺮا ﻓﺎﻳﺪرا داﺷﺖ ﮔﺮﻳﻪ‬
‫ﻣﻲﻛﺮد؟ ـ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺘﺤﻴﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻤﻴﻦ اﻵن ﺑﻪ ﺳﻄﺢ آب ﻣﻲآﻣﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﻛﻢ دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ‬
‫ﺛﺎﻧﻴﻪ دﻳﮕﺮ و ﻣﻮﻫﺎي درﻫﻢ رﻳﺨﺘﺔ ﺳﻴﺎﻫﺶ از ﻣﻴﺎن آب ﭘﺪﻳﺪار ﻣﻲﺷﺪ‪...‬‬

‫ﺑﻴﺎ ﻫﺮي‪ ،‬دﺳﺖ از ﺑﺎزي ﺑﺮدار‪ ،‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﻣﻲدوﻧﻢ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﻣﻲﺧﻮاي ﻣﺎ رو ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﻲ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻳﻪ ﺣﻘﻪ‬
‫دوﺑﺎر ﻓﺮﻳﺐ ﻧﻤﻲﺧﻮرم!‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺘﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﺪ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮده‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﺑﻴﺎ ﻫﺮي‪«...‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن دو دﺳﺖ را روي ﺷﺎﻧﻪﻫﺎﻳﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ ﺧﺸﻜﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻤﻮم ﺷﺪ‪ «،‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﺑﺎر اﻳﻦ ﺻﺪا اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و درﺳﺖ ﺑﻪ ﺻﻮرت رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪة ﻛﺎرن ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻗﺎﻳﻘﺮاﻧﻲ ﻛﻪ ﻗﺒﻼً ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﻲرﺳﻴﺪ اﻛﻨﻮن ﭼﻮن ﺳﮓ ﻛﻮﭼﻚ ﻏﻤﮕﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲآﻣﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن ﺑﺰرگ ﺳﻴﺎﻫﺶ ﭘﺮ از ﺗﺮﺣﻢ ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬اون اﻵن ﻣﻴﺎد روي آب‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲدوﻧﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻗﺒﻼً ﻫﻢ دﻳﺪم ﻛﻪ اﻳﻦ‬
‫ﻛﺎرو ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ .‬اون ﻣﻴﺎد‪«.‬‬
‫ﻛﺎرن ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ ـ اﻵن ﻫﻔﺖ دﻗﻴﻘﻪ ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮه ﻛﻪ او در رودﺧﺎﻧﺔ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻣﺮدي ﺑﺪن اﻛﺴﻴﮋن ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺪت زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ اﻋﺘﺮاضﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻟﻲ‪ ...‬وﻟﻲ‪ ...‬اﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺗﻮﻫﻤﻪ! ﻳﻪ ﺟﺎدوي ﺗﺠﺴﻤﻲ ﻗﻮي! اﻳﻦ ﻣﻜﺎن‬
‫ﺣﺘﻲ واﻗﻌﻲ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ! اﻳﻦ ﻫﻢ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ واﻗﻌﻲ ﻧﻴﺴﺖ! ﺗﻮ ﻫﻢ ﻛﺎرن واﻗﻌﻲ ﻧﻴﺴﺘﻲ! ﻧﻤﻲﺷﻪ ﻛﻪ ﻫﻤﺔ‬
‫اﻳﻨﻬﺎ واﻗﻌﻲ ﺑﺎﺷﻪ!«‬
‫ﻗﺎﻳﻘﺮان آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻲﺗﺮﺳﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻴﻠﻲ واﻗﻌﻲ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ‪ .‬ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ‪ .‬در‬
‫ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ واﻗﻌﻴﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺰ اون روحﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ اﻓﺮادي ﻛﻪ ﺟﺮأت ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﻗﺴﻤﺖ ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮات اﻳﻨﺠﺎ ﭘﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪاﻧﺪ را ﻓﺮﻳﺐ ﺑﺪﻫﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﮔﻨﮓ و ﻣﺘﺤﻴﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ .‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺗﻮ داري اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲﻛﻨﻲ‪ ،‬اﻳﻨﻬﺎ ﻫﻤﺶ ﻳﻪ ﺗﻮﻫﻤﻪ‪ ،‬ﻫﻤﺶ‬
‫ﻣﺠﺎزﻳﻪ‪ ،‬و ﺗﻮﻫﻢ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ ﻛﺴﻲ رو ﺑﻜﺸﻪ‪ ...‬ﻫﺮي ﺑﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺸﺖ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺎﻳﺪرا از ﻃﺮف ﭼﭙﺶ ﻫﻴﺲﻫﻴﺲ ﻛﺮد‪» :‬ﺑﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ روﺑﺮو ﺷﻮ‪ «،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ زن دﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و دﻳﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ از درد درﻫﻢ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪» .‬ﺣﻘﻴﻘﺖ رو ﻗﺒﻮل ﻛﻦ‪ ،‬ﻋﻮﺿﻲ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﺮي رو آوردي اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬و اﻳﻦ‬
‫ﻣﻜﺎن اوﻧﻮ ﻛﺸﺖ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﻘﺼﺮي و ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮزﻧﺶ ﺑﺸﻲ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺗﻮ‪«...‬‬
‫»ﻧﻪ‪ «...‬ﺟﻴﻨﻲ دوﺑﺎره ﺑﻪ آب ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ ...‬اﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﻛﺎﺑﻮس ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻠﻪ‪،‬‬
‫ﻳﻪ ﻛﺎﺑﻮس‪ ،‬ﻧﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮ‪ ...‬او ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ در ﺗﺨﺖﺧﻮاب ﻧﺮﻣﺶ در ﺑﺎرو ﺑﻴﺪار ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ و ﺧﻮاﻫﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪ‪ ،‬او ﻫﻴﭻ وﻗﺖ او را در ﺷﻤﺎرة ‪ 12‬ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻟﻨﺪ ﻧﺪﻳﺪه‪ ،‬و ﺟﺎدة‬
‫ﺧﺪاﻳﺎن ﻫﻢ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ‪...‬‬
‫او دوﺑﺎره ﺑﻪ رودﺧﺎﻧﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺟﺮﻳﺎن داﺷﺖ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬رودﺧﺎﻧﻪ اﻧﮕﺎر اﺻﻼً اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﻧﻤﻲﻛﺮد‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي را ﺑﻠﻌﻴﺪه اﺳﺖ‪ .‬او اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ دﺳﺘﻬﺎي ﻛﺎرن ﺷﺎﻧﻪاش را رﻫﺎ ﻛﺮد و دﺳﺘﻬﺎي ﺑﺰرﮔﺘﺮ و‬
‫ﻣﺤﻜﻤﺘﺮي او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ آراﻣﻲ از زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪ .‬او ﻧﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ آورورﻫﺎ ﺑﻪ او دﺳﺖ ﺑﻨﺪ‬
‫زدهاﻧﺪ و ﻧﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻓﺎﻳﺪرا و دراﻛﻮ ﻧﻴﺰ دﺳﺖ ﺑﻨﺪ زدهاﻧﺪ‪ .‬او ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ دو آورور ﺑﺎزوﻫﺎﻳﺶ را‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و از رودﺧﺎﻧﻪ دورش ﻛﺮدﻧﺪ اﺻﻼً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ ـ از روي ﺷﺎﻧﻪاش ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد و ﭼﺸﻢ از آب ﺑﺮ‬
‫ﻧﻤﻲداﺷﺖ‪ ...‬او ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻃﺮف اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ رودﺧﺎﻧﻪ در ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪16‬‬
‫ﻣﻐﻠﻮب ﺟﺎذﺑﻪ‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ دﻳﮕﻮري ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﺮا ﻣﻠﻜﻪ ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده اﺳﺖ‪ .‬او وﺳﻂ ﺗﻤﺮﻳﻦ‬
‫ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﻴﺎم رﺳﺎن ﺑﻪ ورزﺷﮕﺎه آﻣﺪ و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ ﻣﻠﻜﻪ او را ﺧﻮاﺳﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻪ ﭼﻴﺰي اﻳﻨﻘﺪر ﻣﻬﻢ ﺑﻮد؟ و ﭼﺮا ﻣﻠﻜﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ او را ﺑﺒﻴﻨﺪ؟ او در ﻫﻤﺔ زﻧﺪﮔﻲ اش ـ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻣﻲ‬
‫ﻛﻨﻢ‪ :‬در زﻧﺪﮔﻲ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮﮔﺶ ـ ﻣﻠﻜﻪ را ﺑﻪ ﻧﺪرت دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮاﺳﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﻣﻠﻜﻪ‬
‫ﭼﻪ ﭼﻴﺰي از او ﺧﻮاﻫﺪ ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور از داﺧﻞ ورزﺷﮕﺎه ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬دﻳﺮ ﻧﻜﻨﻲ‪ ،‬ﺳِﺪ!«‬
‫»ﭼﺸﻢ ﻛﺎﭘﻴﺘﺎن!« ﺳﺪرﻳﻚ دﺳﺖ ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﻣﻲداﻧﺴﺖ آرزوي اﺻﻠﻲ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ‬
‫ﻋﺎﻗﺒﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﺎرﺗﺎروس‪ ١‬ﺑﺮﻧﺪه ﺷﻮد‪ .‬اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم‪ ٢‬اﻛﻨﻮن دوﻳﺴﺖ و ﭼﻬﻞ و دو ﺳﺎﻟﻲ ﻣﻲﺷﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ را ﻫﻢ ﺑﺒﺮد‪ .‬اﻋﻀﺎي ﺗﻴﻢ اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﻌﺪ از دو ﺳﺎل ﺗﻼش ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ اﺳﺘﻌﻔﺎ‬
‫ﻣﻲدادﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺗﻴﻢ داﺋﻤﺎً دﺳﺘﺨﻮش ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﻮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﻴﻢ ﺗﺎرﺗﺎروس ﺗﺤﺖ رﻫﺒﺮي‬
‫ﻗﻴﺼﺮ ﺑﻮرﺟﻴﺎ‪ ،‬از زﻣﺎن ورود راﺳﭙﻮﺗﻴﻦ در ﺳﺎل ‪ 1917‬ﺗﻐﻴﻴﺮي ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ ﺟﺎروي ﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﺳﻮﻳﭙﺮ ‪ 2003‬اش را روي ﺷﺎﻧﻪ ﮔﺬاﺷﺖ و از ﭘﻠﻪﻫﺎي ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻗﺼﺮ دﻧﻴﺎي‬
‫ﻣﺮدﮔﺎن ﻛﻪ ﺑﺎﻻي ﺗﭙﺔ ﻛﻮﭼﻜﻲ واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪ ،‬درِ ﺟﻠﻮي ﻗﺼﺮ ﺑﻪ ﻃﺮزي ﻣﺎﻫﺮاﻧﻪ ﺑﺎ ﻃﺮح‬
‫ﺟﻤﺠﻤﻪ ﺗﺰﻳﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻳﻨﻮ ﮔﻮش ﻛﻦ‪ ،‬ﻫﺎدي‪ «،‬روي ﺻﻨﺪﻟﻲ راﺣﺘﻲاش ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺘﻜﺎﻫﺎي ﻇﺮﻳﻒ ﺗﺰﻳﻴﻦ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد دراز ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮش را روي ﻳﻜﻲ از دﺳﺘﻪﻫﺎي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻪ و ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ را از روي دﻳﮕﺮي‬
‫آوﻳﺰان ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬او ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ داﺷﺖ ﻧﻮﻋﻲ آﺑﻨﺒﺎت ﺻﻮرﺗﻲ رﻧﮓ ﺟﻤﺠﻤﻪ ﺷﻜﻞ را ﻣﻲﻣﻜﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎ دﻗﺖ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ﺳﻔﺴﻄﻪﺑﺎز ﺑﻮد‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ او در آن ﻟﺤﻈﻪ در ﻏﻴﺮ اﺷﺮاﻓﻲﺗﺮﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲرﺳﻴﺪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﻋﺚ رﻧﺠﺶ ﺷﻮﻫﺮش ﻛﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻛﻨﺎري او ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺸﻮد‪ .‬از‬
‫ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺷﻮﻫﺮش ﻛﺴﺎﻟﺖ و ﺑﻲﺣﻮﺻﻠﮕﻲ ﻣﻲﺑﺎرﻳﺪ‪.‬‬
‫»ﺣﺎﻻ ﭼﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدي؟« ﻫﺎدس آه ﻛﺸﻴﺪ و ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻻ ﻣﻌﺎدل ﺁن در ﻓﺎرﺳﯽ »ﺟﻬﻨﻢ ﺑﺮزخ« ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬
‫‪ .1‬ﺗﺎرﺗﺎروس در اﺳﺎﻃﻴﺮ ﻳﻮﻧﺎن ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ اﻃﻼق ﻣﯽﺷﻮد وﻟﯽ اﺣﺘﻤﺎ ً‬
‫‪ .2‬اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم در اﺳﺎﻃﻴﺮ ﻳﻮﻧﺎن هﻤﺎن ﺑﻬﺸﺖ اﺳﺖ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ »ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮزخ« ﻣﻌﺎدل ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺑﺮاﯼ ﺁن ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﮔﻮش ﻛﻦ‪ «،‬ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ اﻧﺪﻛﻲ ﻛﻤﺮش را ﺻﺎف ﻛﺮد ﺗﺎ اﻫﻤﻴﺖ آﻧﭽﻪ را ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪.‬‬
‫»ﺳﻠﺴﺘﻴﻨﺎ وارﺑﻚ ﻣﺸﻬﻮر و ﭘﺮآوازه ﻫﻨﮕﺎم ﻋﺸﻖﺑﺎزي ﺑﺎ ﻣﺎﻳﻜﻞ ﺟﻜﺴﻦ‪ ،‬در ﺑﺎري ﺑﻪ ﻧﺎم »ﺻﺪف آﺑﻲ«‬
‫در ﻧﻴﻮﻳﻮرك دﻳﺪه ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﮔﺎﺑﻠﻴﻦﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻣﺮدان ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻗﻴﺎﻓﻪ داده ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﭻ آﻧﻬﺎ را ﺳﺮ‬
‫ﺑﺰﻧﮕﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ‪ «....‬ﻣﻠﻜﺔ ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن از ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺷﻮﻫﺮش اﻧﺪاﺧﺖ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن او ﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ‪» .‬ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬اﺻﻼً ﮔﻮش ﻣﻲدي؟« ﺳﻘﻠﻤﻪاي ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮي او زد‪ .‬ﻫﺎدس ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ‬
‫ﺧﺮﺧﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪.‬‬
‫»آره‪ ،‬آره‪ ،‬دارم ﮔﻮش ﻣﻲدم‪ .‬وﻟﻲ ﺟﺪاً‪ ،‬ﭘﺮﺳﻲ‪ ،‬ﺗﻮ ﭼﺮا ﻫﺮ ﻣﺰﺧﺮﻓﻲ ﻛﻪ ﺳﻔﺴﻄﻪ ﺑﺎز ﻣﻲﻧﻮﻳﺴﻪ ﺑﺎور‬
‫ﻣﻲﻛﻨﻲ؟«‬
‫»ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻲﮔﻲ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎﻳﻤﺰ اﻗﺘﺼﺎدي ﺑﺨﻮﻧﻢ؟ اون ﻛﻪ واﻗﻌﺎً ﻛﺴﺎﻟﺖ آوره!« در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮدي‬
‫ﺟﻮان ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﻗﻬﻮهاي ﺗﻴﺮه و ﺟﺎروﻳﻲ روي دوﺷﺶ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺠﻠﻪ را‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﻗﻴﺎﻓﻪاش از ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ آرام و دﻟﺴﻮز ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﺟﻮان در آﺳﺘﺎﻧﺔ در ﺗﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪ .‬ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ را از روي دﺳﺘﻪ ﺻﻨﺪﻟﻲ‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺷﺎﻫﺎﻧﻪﺗﺮﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺗﺮدﻳﺪ ﻣﺮد ﺟﻮان را دﻳﺪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﻪ او اﺷﺎره ﻛﺮد ﺗﺎ ﻧﺰدﻳﻚﺗﺮ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪» .‬ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﺑﻴﺎ ﻋﺰﻳﺰم‪ ،‬ﻧﺘﺮس‪«.‬‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺗﺮﺳﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﭼﺮا ﺷﻤﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎدهاﻳﺪ‪ .‬ﻣﻦ‬
‫ﻛﻨﺠﻜﺎوم ﺗﺎ ﻋﻠﺖ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺪاﻧﻢ‪«.‬‬
‫ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ و ﻫﺎدس ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﻌﻨﻲدار رد و ﺑﺪل ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬آﻧﮕﺎه ﻫﺎدس ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد‪:‬‬
‫»دﻳﮕﻮري ﺟﻮان‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲدوﻧﻲ‪ ،‬ﻣﺎ اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬در ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن ﻫﻴﭻ راﻫﻲ ﻧﺪارﻳﻢ ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﻴﻢ در‬
‫دﻧﻴﺎي زﻧﺪﮔﺎن ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﻣﻲاﻓﺘﺪ ـ ﻫﻤﺔ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲﻓﻬﻤﻴﻢ از روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻳﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺎدر زن‬
‫ﻋﺰﻳﺰم دﻳﻤﺘﺮ از ﻃﺮﻳﻖ ﭘﺴﺖ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﻪ‪«.‬‬
‫در واﻗﻊ‪ ،‬دﻳﻤﺘﺮ ﺑﺎ اﻧﺪاﺧﺘﻦ روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎ در ﺳﺮﭼﺸﻤﺔ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ دﺧﺘﺮش را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﺧﺒﺎر دﻧﻴﺎي زﻧﺪﮔﺎن‬
‫آﮔﺎه ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﺳﺮﭼﺸﻤﺔ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ روي ﺳﻄﺢ زﻣﻴﻦ ﺑﻮد‪ ،‬رودﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻃﻲ ﻣﺴﻴﺮ ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ در‬
‫زﻣﻴﻦ ﻓﺮو ﻣﻲرﻓﺖ‪ .‬دﻳﻤﺘﺮ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ دﺧﺘﺮش از اﺗﻔﺎﻗﺎت دﻧﻴﺎي زﻧﺪهﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ‬
‫ﻣﻄﻠﻊ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺟﻬﺎن زﻳﺮﻳﻦ را ﺗﺮك ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﻣﻲرود ﺗﺎ ﻧﺼﻒ ﺳﺎل را ﻫﻤﺮاه‬
‫ﻣﺎدرش ﺑﮕﺬراﻧﺪ‪ ،‬از اﺗﻔﺎﻗﺎت ﻣﻬﻤﻲ ﻛﻪ در ﻣﺪت اﻗﺎﻣﺖ ﻣﻮﻗﺖ در دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن از آﻧﻬﺎ دور ﺑﻮده‪ ،‬ﺑﺎﺧﺒﺮ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﮔﺎﻫﻲ اوﻗﺎت ﺳﺎﻛﻨﺎن ﻋﺎﻟﻢ اﺳﻔﻞ از اﺗﻔﺎﻗﺎت دﻧﻴﺎي زﻧﺪﮔﺎن ﺗﻮﺳﻂ روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎي ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﺧﺒﺮدار‬
‫ﻣﻲﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺒﻊ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻮد‪ ،‬آﻧﻬﺎ اﻛﺜﺮاً از اﺗﻔﺎﻗﺎت دﻧﻴﺎي ﺑﻴﺮون ﺑﻲﺧﺒﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و در ﺿﻤﻦ‬
‫اﻫﻤﻴﺖ ﭼﻨﺪاﻧﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي آن ﻗﺎﺋﻞ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻋﺎﻟﻴﺠﻨﺎب‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻄﻠﻌﻢ‪ «،‬دﻳﮕﻮري ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻛﻨﺎري ﺟﺴﺖ‪ ،‬زﻳﺮا در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻛﭙﺔ‬
‫ﺑﺰرﮔﻲ روزﻧﺎﻣﻪ از ﺳﻘﻒ ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪ ،‬درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻛﻪ او ﻳﻚ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻗﺒﻞ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎ‬
‫ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﻃﻠﺴﻢ ﭼﺴﺒﻨﺪه ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺘﺼﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد و دﻳﮕﻮري دﻳﺪ ﻛﻪ روزﻧﺎﻣﻪاي ﻛﻪ روي ﺑﻘﻴﻪ ﻗﺮار دارد‬
‫"ﮔﺎردﻳﻦ" ﻧﺎم دارد‪» .‬ﻣﻦ ﻛﻨﺠﻜﺎوم ﺑﺪوﻧﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﭼﻪ ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ دارد‪«.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ «،‬ﻣﻠﻜﻪ ﺑﺮاي ﺛﺎﻧﻴﻪاي ﺗﺄﻣﻞ ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از ﺗﺮﺣﻢ و ﻫﻤﺪردي ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ از‬
‫ﺗﺨﺖاش ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ و ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮ در ﻣﻴﺎن ﺗﻮدة روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺗﺨﺖاش اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪» .‬آه‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ‪ «،‬او دﻳﻠﻲﭘﺮاﻓﺖ را از زﻳﺮ ﻧﻴﻮزوﻳﻚ ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ ﺳﺪرﻳﻚ داد‪» .‬ﺻﻔﺤﺔ ﭘﺎﻧﺰده‪ .‬و ﻣﻦ واﻗﻌﺎً و از ﺻﻤﻴﻢ ﻗﻠﺐ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪«.‬‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ روزﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺎ دﺳﺘﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﻧﺪﻛﻲ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﻴﺰ وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ در آن ﻧﻮﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻋﻨﻮان اﺻﻠﻲ ﺻﻔﺤﺔ ﭘﺎﻧﺰده اﻳﻦ ﺑﻮد‪:‬‬
‫آﻧﻜﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺳﻤﺶ را ﺑﺮد دوﺑﺎره ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد‬
‫اﻳﻨﺒﺎر ﻧﻪ در دﻳﺰﻧﻲﻟﻨﺪ اروﭘﺎ‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ در اﺳﺘﺎوتﻫﺪ‬

‫ﺳﺪرﻳﻚ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻗﻮرت داد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪن و ﻟﻴﺴﻴﺪن زﺧﻢﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﭘﺴﺮي ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ) او‬
‫اﻳﻦ روزﻫﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﺴﺮي ﻛﻪ ﮔﻢ ﺷﺪه اﺳﺖ ﻧﺎﻣﻴﺪه ﻣﻲﺷﻮد( ﺑﻪ او وارد آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬آﻧﻜﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺳﻤﺶ را ﺑﺮد‬
‫ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻲﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻴﻢ ﻛﻪ او در ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﻪ ﻣﻲﻛﺮده اﺳﺖ‪،‬‬
‫زﻳﺮا او ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎد ﻫﺮﮔﺰ اﺻﻞ ﻣﺎﺟﺮا را ﻧﺨﻮاﻫﻴﻢ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬
‫او ﻛﻪ اﻏﻠﺐِ ﻣﺮگﺧﻮاراﻧﺶ را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد ـ ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ ﻫﻔﺘﺔ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دﺳﺖ ﻛﻢ ﭘﺎﻧﺰده ﻧﻔﺮ از‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﻴﺎه ﺑﻪ دﻳﺰﻧﻲﻟﻨﺪ ﭘﺎرﻳﺲ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﺑﺪﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ او ﺑﺎﻳﺪ راﻫﻲ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ‬
‫ﻫﻤﺮاﻫﺎن ﺟﺪﻳﺪي را ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﺟﻤﻊ آوري ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎر ﺗﻠﻔﺎت ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ دﻳﺰﻧﻲﻟﻨﺪ ﺣﺪود ‪ 150‬ﻧﻔﺮ‬
‫ﮔﺰارش ﺷﺪه‪ ،‬ﻛﻪ ﺑﻴﺶ از ﺳﻲ ﻧﻔﺮ از آﻧﻬﺎ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺎن ﺣﻤﻠﺔ ﻋﻈﻴﻢ و آﺷﻜﺎري ﻣﺎ ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﻫﺪف ﺑﻌﺪي‪ ،‬ﻣﻜﺎن ﺷﻠﻮغ دﻳﮕﺮي ﻣﺜﻞ ﻛﻮﭼﺔ‬
‫دﻳﺎﮔﻮن ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ در ﻋﻮض او ﻫﺪف ﻛﻮﭼﻜﺘﺮي را اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮد‪ :‬آﻣﻮس دﻳﮕﻮري از ادارة ﺗﻨﻈﻴﻢ و ﻛﻨﺘﺮل‬
‫ﻣﻮﺟﻮدات ﺟﺎدوﻳﻲ‪ ،‬و ﻫﻤﺴﺮش ﻛَﺮي ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ دﻳﮕﻮري‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺎﻳﺔ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا ﻟﺮد ﺳﻴﺎه اﻳﻦ زوج ﺑﻴﮕﻨﺎه را ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺴﺮﺷﺎن ﭼﻨﺪي ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮده اﺳﺖ‪ ،‬ﮔﺮوه آورورﻫﺎ ﺑﻪ رﻫﺒﺮي ﻧﻴﻤﻔﺎدورا ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺑﻌﺪ از ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ‬
‫رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﺧﺎﻧﺔ دﻳﮕﻮريﻫﺎ را وﻳﺮان ﺷﺪه دﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬آﻣﻮس و ﻛَﺮي ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﺑﻲرﺣﻤﻲ و ﺧﺸﻮﻧﺘﻲ ﺷﻜﻨﺠﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدن و ﻳﺎ ﺗﺸﺨﻴﺺ آورورﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﭘﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﺎ اﻳﻦ اﻣﻴﺪ ﻛﻪ اﻗﺪاﻣﺎت ﺳﺮﻳﻊ درﻣﺎﻧﻲ ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻣﻮﺛﺮ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ آﺳﻴﺐ داﺋﻤﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و دﻳﮕﻮريﻫﺎ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ آﺳﻴﺒﻬﺎي‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ و ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮ در آﻧﺠﺎ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت اوﻟﻴﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﻛﻪ اﺳﻤﺶ را ﻧﺒﺮ و ﺧﺪﻣﺘﻜﺎراﻧﺶ ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺷﻴﺊ ﺧﺎص ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺔ‬
‫دﻳﮕﻮري ﻫﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺗﻤﺎم ﻛﺸﻮﻫﺎ ﺑﻴﺮون رﻳﺨﺘﻪ ﺷﺪه و ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺗﺸﺎن در ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫آورور ﺗﺎﻧﻜﺲ آﻟﺒﻮم ﻋﻜﺴﻲ را ﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده‪ ،‬و ﺗﻌﺪادي از ﻋﻜﺲﻫﺎﻳﺶ ﻣﻔﻘﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﺗﻜﻤﻴﻞ ﺟﺰﻳﻴﺎت ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺎﻳﺪ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﻋﻜﺲﻫﺎي دزدﻳﺪه ﺷﺪه از آﻟﺒﻮم‪ ،‬ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻛَﺮي‬
‫دﻳﮕﻮري ‪ 30‬ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮده اﺳﺖ )ﻋﻜﺲﻫﺎ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛَﺮي ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر آﻣﻮس را‬
‫در ﻳﻚ ﻛﻨﻔﺮاﻧﺲ ﺑﻴﻦ اﻟﻤﻠﻠﻲ ﻣﻼﻗﺎت ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬در آن ﻛﻨﻔﺮاﻧﺲ ﻛَﺮي ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﺎﻳﻨﺪة ﻛﺸﻮرش‪ ،‬ﻳﻮﻧﺎن‪،‬‬
‫ﺷﺮﻛﺖ داﺷﺖ(‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ادارة اﺟﺮاي ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﺣﻞ اﻳﻦ ﻣﻌﻤﺎ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ ﭼﺮا اﺳﻤﺶ را ﻧﺒﺮ ﺑﻪ‬
‫ﻋﻜﺴﻲﻫﺎي زﻣﺎن ﻣﺠﺮدي ﺧﺎﻧﻢ دﻳﮕﻮري ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪...‬‬

‫ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﺳﻮﮔﻮاري و اﺑﺮاز ﺗﺄﺳﻒ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه درﺑﺎرة ﺷﺮاﻳﻂ وﺣﺸﺘﻨﺎك دﻳﮕﻮريﻫﺎ و ﺳﺮزﻧﺶ ادارة اﺟﺮاي‬
‫ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﺮاي ﻗﺼﻮر و اﺷﺘﺒﺎهﻫﺎي ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻤﺸﺎن اداﻣﻪ ﻣﻲﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ ﺳﻔﻴﺪي ﻛﺎﻏﺬ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﻫﺎدس و ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﻠﻜﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ «...‬ﭼﺸﻤﺎن درﺷﺖ ﺳﻴﺎﻫﺶ ﭘﺮ از اﺷﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺷﺎه ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮات ﺑﻪ ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﻣﻦ درﺑﺎرة ﭘﺪرو ﻣﺎدرت ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ از اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ‬
‫ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪي اﻳﻨﻄﻮري از ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﺸﻲ‪«.‬‬
‫ﻣﻠﻜﻪ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪» :‬اي ﻛﺎش ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻴﻢ‪«...‬‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻗﺎﻃﻌﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻟﻲ ﺷﻤﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﺪ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻴﺪ‪«،‬‬
‫»ﭼﻄﻮر؟« ﻫﺎدس ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﺷﻨﻴﺪم ﻛﻪ ﺷﻤﺎ در ﻣﻮﻗﻌﻴﺖﻫﺎي ﺧﺎﺻﻲ ﺑﻪ ﺑﻌﻀﻲ اﻓﺮاد اﺟﺎزه دادﻳﺪ ﺗﺎ ﺟﻬﺎن زﻳﺮﻳﻦ را ﺗﺮك ﻛﻨﻨﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﻋﺸﻖﻫﺎي ﺧﻮدﺷﻮن در دﻧﻴﺎي زﻧﺪهﻫﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻦ‪ ...‬ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ اون آدمﻫﺎ در ﺷﺮاﻳﻂ ﺑﺴﻴﺎر‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻧﺎراﺣﺖﻛﻨﻨﺪهاي ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ و اﺣﺘﻴﺎج ﺑﻪ ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻲ داﺷﺘﻨﺪ‪ ....‬ﻣﻦ ﺷﻨﻴﺪهام ﺷﻤﺎ ﺑﻪ روح ﺳﺰار اﺟﺎزه‬
‫دادﻳﺪ ﺑﻪ ﻛﻠﺌﻮﭘﺎﺗﺮا ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻪ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻛﻠﺌﻮﭘﺎﺗﺮا ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ اوﻛﺘﺎوﻳﻮس داﺷﺖ و او‬
‫ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ روح ﻋﺎﺷﻖ ﻗﺒﻠﻲاش ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﺮد و ﺑﻪ او ﻗﻮت ﻗﻠﺐ داد ﺗﺎ ﺗﺤﻤﻞ‬
‫ﻛﻨﺪ‪ ...‬ﻣﻦ دﻟﻢ ﻣﻲﺧﻮاد ﻣﺜﻞ ﺳﺰار ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ دوﺳﺖ دارم ﺑﺮم ﺑﺎﻻ و ﻛﻨﺎر ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬اوﻧﻬﺎ‬
‫ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ اوﻧﺠﺎ ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﻣﻦ رو در ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎﻫﺸﻮن ﺣﺲ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻛﺮد‪ ،‬و‬
‫ﺷﺎﻳﺪ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻦ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻢ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ رو ﺷﻔﺎ ﺑﺪم‪«...‬‬
‫ﭘﺎدﺷﺎه دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻣﺮد ﺟﻮان را ارزﻳﺎﺑﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻗﺮنﻫﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻛﺴﻲ اﺟﺎزة ﺗﺮك ﻗﻠﻤﺮو ﺧﻮدم رو ﻧﺪادهام‪«....‬‬
‫ﻫﻤﺴﺮش ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ اﻳﻦ دﻓﻌﻪ رو اﺳﺘﺜﻨﺎء ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺸﻲ‪ ،‬ﻫﺎدي ﻋﺰﻳﺰم؟« ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻲ دﺳﺖ او را‬
‫ﻓﺸﺮد‪.‬‬
‫»ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻲ‪ «...‬ﻫﺎدس ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﻣﻦ دوﺳﺖ دارم ﺑﻪ دﻳﮕﻮريﻫﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻢ و ﺑﻪ‬
‫ﭘﺴﺮﺷﻮن اﺟﺎزه ﺑﺪم ﺗﺎ ﺑﻬﺸﻮن ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻪ‪ ،‬وﻟﻲ‪ ،‬ﭘﺲ ﻛﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﺴﺘﺠﻮﮔﺮ ﺑﺮاي اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﺎزي‬
‫ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﻫﺎ؟!!«‬
‫ﻣﻠﻜﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪» :‬اوه‪ ،‬اﻳﻨﻘﺪر ﺑﻲﻋﺎﻃﻔﻪ ﻧﺒﺎش! ﭼﻄﻮر اون ﺑﺎزي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﺑﺮاي ﺗﻮ ﻣﻬﻤﺘﺮ از‬
‫ﺷﻔﺎي دو ﺗﺎ آدم ﺑﺎﺷﻪ؟ ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ازت ﻧﺎاﻣﻴﺪ ﺷﺪم‪ ،‬ﻫﺎدس!«‬
‫ﭘﺎدﺷﺎه ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن ﺑﺎ دﻟﺨﻮري ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻮ ﻫﺎدس!«‬
‫ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﺧﺮﺧﺮ ﻛﺮد‪» :‬وﻟﻲ اون اﺳﻢ ﺗﻮﺋﻪ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻴﺴﺖ؟« و روﻳﺶ را از او ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻲدوﻧﻲ ﻛﻪ وﻗﺘﻲ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ اﻳﻦ اﺳﻢ ﺻﺪا ﻣﻲزﻧﻲ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﻴﺎد! ﺑﺮاي ﺗﻮ ﻣﻦ ﻫﺎديام!«‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ‪ ،‬اﮔﺮ ﻗﻠﺒﺶ ﺑﺮاي واﻟﺪﻳﻨﺶ ﭘﺮ از ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻧﺒﻮد‪ ،‬از ﻳﻜﻪ ﺑﻪ دو ﻛﺮدن زوج روﺑﺮوﻳﺶ ﻣﺘﺤﻴﺮ‬
‫ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻠﻜﻪ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺮد ﺟﻮان اﺟﺎزه ﻧﺪي ﺑﺮه ﭘﻴﺶ واﻟﺪﻳﻨﺶ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﺮاي ﻣﻦ‬
‫ﻓﻘﻂ ﻫﺎدس ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﻮد!«‬
‫ﭘﺎدﺷﺎه ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮات ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﺎ ﻣﻌﻨﻲ "ﻣﻦ ـ ﻛﻪ ـ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ـ اﻳﻨﻮ ـ ﺑﺎور ـ ﻛﻨﻢ" ﺑﻪ ﺳﺪرﻳﻚ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫»ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﭘﺴﺮ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻴﻢ اﺟﺎزه ﺑﺪﻳﻢ ﺗﺎرﺗﺎروس ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺮﻧﺪه ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ؟ ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ‬
‫ﺗﻮ اﺟﺎزه ﺑﺪم ﺑﺮي‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻲ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺗﻮ در ﭘﺴﺖ ﺟﺴﺘﺠﻮﮔﺮ ﺑﺎزي ﻛﻨﻪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﺟﺴﺘﺠﻮﮔﺮ دﻳﮕﻪاي رو ﺑﻪ ﺗﻴﻤﺖ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻛﻨﻲ؟«‬
‫»ﻣﻲﺗﺮﺳﻢ ﻛﻪ ﻧﺘﻮﻧﻢ ﻗﺮﺑﺎن‪ «،‬ﻣﺮد ﺟﻮان ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﻧﻔﻲ ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﺷﻤﺎ ﻛﻪ ﻣﻲدوﻧﻴﺪ‬
‫ﺗﺎرﺗﺎروس ﭼﻘﺪر ﻛﺜﻴﻒ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ روﺣﻲ داوﻃﻠﺐ ﻧﻤﻲﺷﻪ ـ دﺳﺖ ﻛﻢ ﻣﻦ ﻛﺴﻲ رو‬
‫ﻧﻤﻲﺷﻨﺎﺳﻢ‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺎدس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﭼﺎﻧﻪاش را ﺧﺎراﻧﺪ‪» .‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ‪«...‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ او ﭼﻪ ﭼﻴﺰي ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬زﻳﺮا در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﺟﺴﺪ ﻣﺮدي از ﻣﻴﺎن‬
‫ﺳﻘﻒ ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻣﺮد از رو ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﭼﻮبدﺳﺘﻲ ﺟﺎدوﮔﺮياش را ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺪﻳﻬﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ او از ﻣﻴﺎن اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﻋﺒﻮر ﻛﺮده اﺳﺖ‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ از ﺳﻘﻒ ﻣﻲاﻓﺘﺎد از درون‬
‫اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﻋﺒﻮر ﻣﻲﻛﺮد ـ ﺑﻌﻀﻲ اوﻗﺎت ﺣﺘﻲ آﺷﻐﺎﻟﻬﺎي ﻣﺸﻨﮓﻫﺎ ﻧﻴﺰ راﻫﺶ را ﺑﺪان ﺟﺎ ﭘﻴﺪا ﻣﻲﻛﺮد‪،‬‬
‫ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺎﻳﺔ رﻧﺠﺶ ﻓﺮاوان ﻧﻈﺎﻓﺘﭽﻲﻫﺎي ﻛﺎخ ﭘﺎدﺷﺎه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﮔﺮ ﭼﻪ ﻣﺮد ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ درون رودﺧﺎﻧﻪ ﺳﻘﻮط ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬اﻛﻨﻮن او ﻛﺎﻣﻼً ﺧﺸﻚ ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮا ﺳﻘﻒ ﻛﺎخ‬
‫ﻫﺎدس اﻓﺴﻮن ﺧﺸﻚ ﻛﻨﻨﺪهاي در ﺧﻮد داﺷﺖ ﺗﺎ روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ دﻳﻤﺘﺮ ﺗﻮي رودﺧﺎﻧﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ‬
‫ﻣﻲﺷﺪ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﺧﻴﺲ روي داﻣﻦ ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﻗﺮار ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫»اون ﻣ‪‬ﺮده؟« ﻣﻠﻜﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻛﻨﺎر ﺑﺪن ﺷُﻞ و ول ﻣﺮد ﺧﻢ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺎدس ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﮔﺮداﻧﺪ‪» .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﺮده‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰم‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻛﺲ دﻳﮕﻪاي ﻫﻢ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ دﻧﻴﺎي‬
‫ﻣﺮدﮔﺎن ﺑﻴﺎد؟«‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﺮدي ﻛﻪ رو زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﺗﻜﺎن ﺧﻮرد و ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻏﻠﺘﻴﺪ‪ .‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﻣﻦ از ﺟﺎذﺑﻪ ﻣﺘﻨﻔﺮم‪،‬‬
‫و ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮر از آورورﻫﺎ‪ «،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻫﻨﻮز ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪» .‬ﭼﺮا ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻳﻜﻲ از اوﻧﻬﺎ ﺑﺸﻢ؟«‬
‫ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻲ داره ﻣﻲﮔﻪ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻪ ﻗﺎﻃﻲ ﻛﺮده‪«.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺷﻮﻫﺮش ﺟﻮاﺑﻲ ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﺳﺪرﻳﻚ ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬اون ﻫﺮﻳﻪ!!!«‬
‫»ﻛﻲ؟«‬
‫دﻳﮕﻮري ﺟﻮان ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻳﻜﻲ از داﻧﺶآﻣﻮزﻫﺎي ﻫﻢ دورة ﻣﻦ ﺗﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬
‫ﺳﺎلﻫﺎ ﭘﻴﺶ ﻣﻲﺷﻪ‪ .‬ﻟﻌﻨﺘﻲ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﭼﺮا ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪي ﺑﻤﻴﺮي؟«‬
‫ﻫﺮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﭘﻠﻚ زد ﺗﺎ دﻳﺪش واﺿﺢ ﺷﻮد و ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﺪرﻳﻚ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫»ﻣﺮده؟ ﻫﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﺮدم‪ ...‬ﻻاﻗﻞ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﺳﻼم‪ ،‬ﺳِﺪ‪ «.‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺎف ﻧﺸﺴﺖ‪» .‬ﺑﮕﻮ‬
‫ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﺗﻮ ﺳﺪرﻳﻚ واﻗﻌﻲ ﻫﺴﺘﻲ‪ ،‬ﻳﺎ ﻳﻪ ﺗﻮﻫﻢ دﻳﮕﻪ ﻛﻪ داره ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﻨﻪ ﻣﻨﻮ ﻓﺮﻳﺐ ﺑﺪه؟«‬
‫»داري درﺑﺎرة ﭼﻲ ﺣﺮف ﻣﻲزﻧﻲ؟« دﻳﮕﻮري ﺟﻮان اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را درﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻓﻘﻂ‪ ...‬ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن‪ ...‬آورورﻫﺎ اوﻣﺪﻧﺪ‪ ...‬ﻣﻦ ﺗﻮي رودﺧﻮﻧﻪ اﻓﺘﺎدم‪ ،‬ﺑﻌﺪش‪ ...‬ﻛﺜﺎﻓﺖ‪ ،‬اﮔﻪ آورورﻫﺎ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ رو ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ ﭼﻲ؟ و ﻓﺎﻳﺪرا؟ و ﻣﺎﻟﻔﻮي؟ ﻫﺎه‪ ،‬ﻣﻦ دﻳﻮوﻧﻪ ﺷﺪم ﺳﺪرﻳﻚ‪ ،‬ﻣﻦ ﺟﺪي ﺟﺪي ﺑﺮاي‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي اﺣﺴﺎس ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻘﻠﻢ رو از دﺳﺖ داده ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬آره‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎً ﻫﻤﻴﻨﻄﻮره‪«...‬‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﻦ ﻣﻄﻠﻘﺎً ﻧﻤﻲدوﻧﻢ ﺗﻮ داري درﺑﺎرة ﭼﻲ ﺣﺮف ﻣﻲزﻧﻲ‪ ،‬ﻫﺮي‪ «،‬ﻛﻨﺎر او زاﻧﻮ زد‪.‬‬
‫»وﻟﻲ‪ ...‬واييي‪ ،‬ﻫﺮي!‪ ...‬ﺗﻮ واﻗﻌﺎً زﻧﺪهاي!!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﻧﺎﻟﻴﺪ‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻗﺒﻼً ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮدم؟« ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواﻳﺎن‬
‫ﺟﻬﺎن زﻳﺮﻳﻦ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬اوﻧﻬﺎ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟«‬
‫ﻣﻠﻜﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺷﻮﻫﺮش را ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻛﺮد‪» :‬اﻳﻦ ﻫﺎدﻳﻪ‪«،‬‬
‫ﺷﻮﻫﺮش ﻧﻴﺰ ﺑﻪ او اﺷﺎره ﻛﺮد و اﻓﺰود‪» :‬و اﻳﺸﻮن ﻫﻢ ﭘﺮﺳﻴﻪ‪«،‬‬
‫»ﭘﺮﺳﻲ؟« ﻫﺮي ﭘﻠﻚ زد‪» .‬ﺳﺮم ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺟﻮري ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮرده ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﭘﺮﺳﻲ ﻣﺨﻔﻒ ﭘﺮﺳﻴﻮال؟«‬
‫»ﻣﺨﺨﻒ ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ!« ﻣﻠﻜﻪ ﺣﺮف او را ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪» :‬وﻟﻲ واﻗﻌﺎً‪ «...‬او ﺧﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ از ﻧﺰدﻳﻚ‬
‫ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪» .‬ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰه!«‬
‫»ﭼﻲ؟« ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان اﺧﻢ ﻛﺮد‪.‬‬
‫»اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ زﻧﺪهاي!«‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﺟﻮان ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻳﻦ ﻛﺠﺎش ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰه؟« ﻫﺮي ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﺗﻮي ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن‬
‫ﺑﻮدم ﻛﻪ اﻓﺘﺎدم ﺗﻮي رودﺧﺎﻧﺔ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ‪ ،‬ﻣﻦ اوﻧﺠﺎ ﻛﺎﻣﻼًَ زﻧﺪه ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﭼﺮا ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻳﻨﺠﺎ ﻫﻢ زﻧﺪه‬
‫ﺑﺎﺷﻢ؟«‬
‫ﻫﺎدس ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻮن اﻳﻨﺠﺎ ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮاﺗﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬آره‪ ،‬آره‪ ،‬ﻣﻲدوﻧﻢ‪ ،‬ﻳﻪ اﺗﺎق ﻣﺎلِ ﻫﺎدس ﺗﻮي ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﻫﺴﺖ‪ ،‬اﻳﻦ‬
‫ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از اون ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫»ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﺗﻮ ﻣﻨﻈﻮر ﻣﺎ رو ﻧﻔﻬﻤﻴﺪي‪ ،‬ﻣﺮد ﺟﻮان‪ .‬اﻳﻨﺠﺎ ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎﻧﻪ‪ .‬ﻧﻪ اﺗﺎق‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻮﻫﻢ‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ‬
‫ﺟﻬﺎن واﻗﻌﻲ‪«.‬‬
‫»چ‪...‬؟« ﻫﺮي وﺣﺸﺖ زده آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻓﺮو داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻪ‪ ...‬اﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﻛﺎﺑﻮس ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﻫﺮي‬
‫ﺑﻴﺪار ﺷﻮ!« ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺳﻴﻠﻲ زد‪» .‬اﻳﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ! ﺑﮕﻴﺪ ﻛﻪ دارﻳﺪ ﺷﻮﺧﻲ‬
‫ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ!«‬
‫»ﻧﻪ ﻣﺎ ﺷﻮﺧﻲ ﻧﻤﻲﻛﻨﻴﻢ‪ «،‬ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﺗﻮ در دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎﻧﻲ ـ زﻧﺪه‪«.‬‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﺟﻮان ﺟﻮاب داد‪» :‬ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﺑﮕﻲ ﻣﻦ زﻧﺪهام‪ ....‬ﻣﻦ ﻛﻢﻛﻢ دارم ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ واﻗﻌﺎً ﻣﺮدهام‪«.‬‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ اوﻧﻮ ﺗﻮي ﭼﺸﻤﻬﺎت ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ زﻧﺪهاﻧﺪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻣﺘﻔﺎوت از ﭼﺸﻤﻬﺎي‬
‫ﻣﺮدهﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ...‬ﭼﺸﻢﻫﺎي ﻣﻨﻮ ﺑﺒﻴﻦ‪ .‬ﭼﻲ ﻣﻲﺑﺒﻴﻨﻲ؟«‬
‫ﻫﺮي روي در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن رﻗﻴﺐ ﺳﺎلﻫﺎي ﭘﻴﺶ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻاش ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و از ﭼﻴﺰي ﻛﻪ‬
‫آﻧﺠﺎ دﻳﺪ ﻳﻜﻪ ﺧﻮرد‪ :‬ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺪرﻳﻚ ﻫﻤﺎن ﭼﺸﻤﺎن ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي زﻳﺒﺎي ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﻲ‬
‫ﻣﺎت ﺑﻮد‪ .‬ﻛﻞ ﺑﺪﻧﺶ ﻛﺎﻣﻼً ﺟﺎﻣﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرد ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺪن او‬
‫را ﻟﻤﺲ ﻛﻨﺪ و آﻧﺮا ﻛﺎﻣﻼً اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺪ‪ ،‬وﻟﻲ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺪرﻳﻚ ﻏﻴﺮزﻣﻴﻨﻲ و ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ‬
‫ﻣﮕﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ اﺷﺎره ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ او ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﻋﺎدي ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﭼﭗ ﭼﭗ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﭼﺸﻤﺎن ﺷﻤﺎ ﻛﻪ ﻣﺎت ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ زﻧﺪه ﺑﺎﺷﻴﺪ‪،‬‬
‫ﭘﺲ ﭼﺮا اﻳﻨﻘﺪر ﻏﻴﺮ ﻋﺎدﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ زﻧﺪه ﻫﺴﺘﻢ؟«‬
‫»ﭼﻮن ﻣﻦ ﻳﻚ اﻟﻬﻪ ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﺟﺎوﻳﺪاﻧﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺎدس ﻣﻴﺎن ﺣﺮف آﻧﻬﺎ ﭘﺮﻳﺪ‪» :‬ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ ﺗﻮي ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﻮدي؟«‬
‫»آره‪ ،‬اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدم‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﺑﺎ اﻟﻬﮕﺎن ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻛﺎر داﺷﺘﻢ‪«.‬‬
‫»و ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ رﺳﻴﺪي؟«‬
‫»آره‪ .‬ﭼﻄﻮر ﻣﮕﻪ؟«‬
‫ﻫﺎدس ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻮن‪ ،‬در اﻳﻨﺼﻮرت ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻨﮕﺠﻮي ﺧﻴﻠﻲ ﺳﻔﺖ و ﺳﺨﺘﻲ ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬ﺣﺪوداً ﻫﺰار ﺳﺎﻟﻪ ﻛﻪ‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪه ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖﻫﺎ رو ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﺬاره و زﻧﺪه ﺑﺮﮔﺮده ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ داﺳﺘﺎﻧﺶ رو ﺗﻌﺮﻳﻒ‬
‫ﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻣﺜﻞ آب ﺧﻮردن ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﺳﺪرﻳﻚ ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي زد‪ ،‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺧﺒﺮﻫﺎي ﺑﺪ‬
‫دﻳﻠﻲﭘﺮاﻓﺖ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮد‪» .‬او ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ ﺳﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ رو ﻫﻢ ﺑﺮده‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻢ ﻧﻴﺸﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ‪» .‬ﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ اوﻧﻮ ﺑﺮدﻳﻢ‪ ،‬رﻓﻴﻖ ﻗﺪﻳﻤﻲ‪«.‬‬
‫»ﺑﻲﺧﻴﺎل‪ ،‬ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻧﻔﺴﻲ ﻧﻜﻦ دﻳﮕﻪ!«‬
‫»ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻧﻔﺴﻲ ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ‪ ...‬ﺗﻮ ﺟﺪاً از ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮدي‪ .‬ﺗﻮ ﻗﺒﻞ از ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﺎم رﺳﻴﺪي‪«...‬‬
‫»ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ از دﺳﺖ ﻛﺮام ﻧﺠﺎت دادي‪«...‬‬
‫»‪ ...‬و ﺗﻮ ﺗﻮي ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮدي‪«...‬‬
‫دﻳﮕﻮري ﺟﻮان اﻋﺘﺮاض ﻛﺮد‪» .‬اﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻋﻤﺮاً ﻗﺒﻮل ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﺟﻮﻳﻨﺪة ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻬﺘﺮي‬
‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻮدي‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ رو ﺑﺮدم اون ﻫﻢ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺗﻮﺳﻂ دﻳﻮاﻧﻪﺳﺎزﻫﺎ ﺑﻪ‬
‫دردﺳﺮ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدي‪ ....‬اﮔﻪ ﺑﺨﻮام ﺣﻘﻴﻘﺖ رو ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺟﻮﻳﻨﺪهاي ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺗﻮ ﻧﺪﻳﺪم‪،‬‬
‫ﻫﺮي‪«.‬‬
‫ﻫﺎدس ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﻳﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻟﻄﻔﺎً! ﺗﻮ ﻫﻤﻴﻦ اﻵن ﮔﻔﺘﻲ او ﺟﻮﻳﻨﺪة ﺧﻮﺑﻴﻪ؟«‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬آره‪ ،‬درﺳﺘﻪ‪«...‬‬
‫ﻫﺎدس و ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﻋﺠﻴﺒﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﮕﻪ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»دوﺳﺖ داري ﺑﺮاي اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﺎزي ﻛﻨﻲ؟«‬
‫»ﺑﺮاي ﭼﻲ؟؟؟؟؟؟؟؟؟«‬
‫*****‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﻛﻪ روي ﺗﻜﻪ ﺣﺼﻴﺮي ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺳﻠﻮﻟﻲ ﻛﻪ در آﻧﺠﺎ زﻧﺪاﻧﻲ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫زل زده ﺑﻮد‪ .‬دراﻛﻮ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ در ﻃﻮل ﺳﻠﻮل ﻗﺪم ﻣﻲزد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻓﺎﻳﺪرا ﻛﻨﺎر ﻣﻴﻠﻪﻫﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﺎ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺗﻴﺮه ﺑﻴﺮون را زﻳﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ اوﻗﺎت ﺗﻠﺨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻧﻬﺎ ﻛﺪوم ﮔﻮري ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ ﻳﻌﻨﻲ ﺟﻐﺪ ﻣﻨﻮ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺧﻔﻪ ﺷﻲ ﻣﺎﻟﻔﻮي؟« اﻣﺎ ﺻﺪاﻳﺶ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﺤﻜﻤﻲ و ﻗﺎﻃﻌﻴﺖ‬
‫ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺻﺪاﻳﺶ ﻟﺮزان و ﻋﺼﺒﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪» .‬اوﻧﻬﺎ دﻳﺮ ﻳﺎ زود ﻣﻴﺎن‪ ،‬و ﺷﻤﺎ آزاد ﻣﻲﺷﻴﺪ ﺗﺎ‬
‫ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ ﺑﻪ اون اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﻟﻌﻨﺘﻲ ﺧﻮدﺗﻮن!«‬
‫»ﺗﻮ ﺑﺎ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﭼﻪ ﻣﺸﻜﻠﻲ داري؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪ‪» :‬ﻫﻴﭽﻲ! وﻟﻲ ﺷﻮﻫﺮ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﺮده‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻦ ﻳﻪ ﻛﻢ اﻋﺼﺎﺑﻢ‬
‫داﻏﻮﻧﻪ‪ ،‬اﻳﻨﻮ ﻣﻲﻓﻬﻤﻲ ﻳﺎ ﻧﻪ؟« ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺧﺸﻢ و درد ﺑﺮق ﻣﻲزد‪» .‬ﻣﻲﻓﻬﻤﻲ ﻳﺎ ﻧﻪ؟«‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺟﻮاب داد‪» :‬آره‪ ،‬آره‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻲﻓﻬﻤﻢ‪ .‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ!«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻧﮕﺎه دﻳﺮﺑﺎوري ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻲ؟ ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻮ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﺄﺳﻔﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﺮده؟«‬
‫دراﻛﻮ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ از او ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﻲاوﻣﺪ‪ ،‬وﻟﻲ او ﺳﺰاوار ﻣﺮگ ﺑﻬﺘﺮي‬
‫ﺑﻮد ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮي ﻳﻪ رودﺧﺎﻧﺔ ﻣﺴﺨﺮه ﻏﺮق ﺑﺸﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي از ﻣﻨﺎزﻋﺔ آﻧﻬﺎ ﻧﻤﻲﺷﻨﻴﺪ‪ ،‬او ﻓﻘﻂ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﺶ ﻫﻴﭻ ﺻﺪاﻳﻲ‬
‫را ﻧﻤﻲﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻣﻐﺰش ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي را درك ﻧﻤﻲﻛﺮد‪ ...‬او در ﺣﺎﻟﺖ ﺷُﻚ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬و ﺣﺘﻲ‬
‫اﺷﻚﻫﺎﻳﺶ ﻧﻴﺰ در ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪن ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲﺧﻮردﻧﺪ‪ .‬آه‪ ،‬ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدن ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ راﻫﻲ ﺑﺮاي ﺧﻼص‬
‫ﺷﺪن ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ او ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﺪ‪ .‬در آن ﻟﺤﻈﻪ او ﺣﺘﻲ درد ﻓﺎﻳﺪرا را اﺣﺴﺎس ﻧﻤﻲﻛﺮد‪ ،‬ﺣﺘﻲ‬
‫ﻣﺮگ ﻫﺮي را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ درﺳﺘﻲ درك ﻧﻤﻲﻛﺮد‪ ...‬او ﻓﻘﻂ درون رودﺧﺎﻧﺔ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و دﻳﮕﺮ ﺑﻪ‬
‫روي آب ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ را ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﺮده اﺳﺖ ﻧﻤﻲﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬اﻓﻜﺎرش‬
‫ﺟﺎﻳﻲ ﺑﻴﻦ روﻳﺎ و واﻗﻌﻴﺖ ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺪام ﺗﻌﻠﻖ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ او ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮد ﻛﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰ واﻗﻌﺎً اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده و ﭼﻪ ﭼﻴﺰ زاﻳﻴﺪة ﺧﻴﺎﻟﺶ اﺳﺖ‪.‬‬
‫او ﺣﺘﻲ درﺳﺖ ﺑﻪ ﻳﺎد ﻧﻤﻲآورد ﻛﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ در ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﺮاﻳﺸﺎن اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻬﺎر روز اﺧﻴﺮ را‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﺮي ﮔﺬراﻧﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﺤﻮ و ﮔﻨﮓ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬او دﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ ﺑﻪ راﺳﺘﻲ‬
‫ﻫﺮي را در ﺧﺎﻧﺔ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺑﻠﻚﻫﺎ ﻣﻼﻗﺎت ﻛﺮده اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﻳﺎ ﺑﻪ او اﺟﺎزه داده ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ‬
‫ﺑﻴﺎﻧﺪازد‪ ،‬ﻳﺎ آﻧﻬﺎ در ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﺔ ﻧﻴﻜﻴﺎس ﻛﺒﺎب ﺗﺮﻛﻲ ﺧﻮردﻧﺪ‪ ،‬ﻳﺎ اﺳﭙﻴﺮو اﺻﻼً وﺟﻮد ﺧﺎرﺟﻲ دارد‪ ،‬ﻳﺎ آﻧﻬﺎ‬
‫ﻫﺮﮔﺰ در آﺗﻼﻧﺘﻴﺲ و دﻟﻔﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻳﺎ ﺑﺮاﺳﺘﻲ ﻋﺸﻖﺑﺎزي ﻛﺮدهاﻧﺪ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﭼﻨﺎن ﻣﺒﻬﻢ و ﺗﻜﻪ ﺗﻜﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ اﻓﻜﺎر و ﺧﺎﻃﺮات ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻗﻄﻌﻪﻫﺎي درﻫﻢ رﻳﺨﺘﺔ ﻳﻚ ﭘﺎزل ﺑﺴﻴﺎر ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺷﺒﺎﻫﺖ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫داﺷﺖ‪ ...‬او ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻜﻪﻫﺎي درﺳﺖ را در ﺟﺎي ﺻﺤﻴﺤﺸﺎن ﻗﺮار دﻫﺪ ﺗﺎ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺗﺼﻮﻳﺮ‬
‫واﺿﺤﻲ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻴﺎورد‪ ،‬و ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬در آن ﻟﺤﻈﻪ از اﻳﻨﻜﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺧﻴﺮه ﺑﺸﻮد و‬
‫ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﺪ‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺑﻲ داﺷﺖ‪.‬‬
‫او ﺣﺘﻲ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺻﺪاﻳﻲ در ﭘﺸﺖ ﻣﻴﻠﻪﻫﺎ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺎﻻ ﻫﻢ ﻧﻴﺎورد ـ ﺑﺎ‬
‫اﻳﻦ ﺣﺎل ﺻﺪا ﻛﻤﻲ آﺷﻨﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬وﻟﻲ در ﻛﻞ ﻫﻴﭻ اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي زﻧﺎﻧﻪاي ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺑﺴﻴﺎر ﺗﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬دﺳﺖ ﺑﺮدار‪ ،‬ﺗﻮ ﻛﻪ واﻗﻌﺎً ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ دراﻛﻮ و وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﻤﺪﺳﺖ ﻳﻪ ﻗﺎﺗﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ!«‬
‫»ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ‪«...‬‬
‫ﺻﺪاي زﻧﺎﻧﻪ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﺟﺮأت ﻧﻜﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻲ ﺧﺎﻧﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻳﻪ آورور ﻫﺴﺘﻢ!«‬
‫»اوه‪ ،‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬ﻫﻤﻜﺎر‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﺎ دﻻﻳﻞ زﻳﺎدي دارﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﺎور ﻛﻨﻴﻢ اوﻧﻬﺎ ﻫﻤﺪﺳﺖ اون ﻗﺎﺗﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﺎ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ در ﻳﻚ ﻣﻜﺎن دوراﻓﺘﺎده ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد ﻳﻪ ﻗﺮار ﻣﻼﻗﺎت ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﺔ ﻣﺎﻓﻴﺎ‪«...‬‬
‫ﺻﺪاي ﮔﻮش ﺧﺮاﺷﻲ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺪاي ﻣﻦ‪ ،‬ﻣﺮد‪ ،‬ﺗﻮ ﭼﻪ ﻓﻜﺮي ﻣﻲﻛﻨﻲ؟ ﻣﺎﻓﻴﺎ؟ ﻋﻘﻠﺖ رو از‬
‫دﺳﺖ دادي؟«‬
‫دراﻛﻮ ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﺣﺮف زدن‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ دﻳﻮاﻧﻪاﻧﺪ‪ ،‬اﮔﺮ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻣﻦ ﻛﺎري ﺑﺎ ﭘﺎ‪ «...‬در ﻫﻤﻴﻦ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﻓﺎﻳﺪرا ﻟﮕﺪ ﻣﺤﻜﻤﻲ ﺑﻪ ﺳﺎق ﭘﺎﻳﺶ زد‪ ...» .‬دورﺳﻠﻲ داﺷﺘﻴﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﻣﻄﻠﻘﺎً ﻫﻴﭻ ﻛﺎري ﺑﺎ دورﺳﻠﻲ‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﻴﻢ‪ .‬دﺳﺖ ﻛﻢ ﻧﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﭘﺎ‪ ....‬ﻛﺮﻳﻮي و ﻣﻦ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻼوه‪ ،‬در ﻣﻮرد ﻫﻤﺴﺮم ﻫﻢ‪ ،‬او ﺗﻮﺳﻂ دورﺳﻠﻲ‬
‫دزدﻳﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬او ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﻪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ ﻛﺮﻳﻮي و ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺠﺎت ﻫﻤﺴﺮم از ﭼﻨﮕﺎل اون‬
‫دﻳﻮاﻧﺔ زﻧﺠﻴﺮي‪ ،‬رﻓﺘﻴﻢ دﻧﺒﺎل اون ﻣﺮدك دﻳﻮاﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲﺑﻴﻨﻲ ﻣﺎ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﻛﺎﻣﻼً‬
‫ﺑﻲﮔﻨﺎﻫﻴﻢ‪«.‬‬
‫ﺻﺪاي ﮔﻮشﺧﺮاش ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻛﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﺷﻮن رو ﺷﻨﻴﺪي‪ ،‬ﺧﻮب‪ ،‬اﺟﺎزه ﻣﻲدي اوﻧﻬﺎ ﺑﺮن ﻳﺎ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ‬
‫دادﮔﺎه ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻴﻦ اﻟﻤﻠﻠﻲ آورورﻫﺎ ﺗﻤﺎس ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ؟«‬
‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺪة آورورﻫﺎي آﺗﻦ ﺑﺎ ﻧﺎرﺿﺎﻳﺘﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﻣﻮدي‪ ،‬اﮔﻪ ﺗﻮ ﺧﻮدت‬
‫ﺿﺎﻣﻦ اوﻧﻬﺎ ﻣﻲﺷﻲ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﺑﺒﺮﻳﺸﻮن‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺿﻤﺎﻧﺘﺸﻮن رو ﻣﻲﻛﻨﻲ‬
‫ﺑﻬﺸﻮن اﺟﺎزه ﻣﻲ دم ﺑﺮن‪«.‬‬
‫»ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ «،‬ﺻﺪاي زﻧﺎﻧﺔ آﺷﻨﺎ ﺑﺎ رﺿﺎﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﺑﺬار از ﺳﻠﻮل ﺑﻴﺎن ﺑﻴﺮون‪ ،‬ﻣﻲﺷﻪ؟ و ﭼﻮﺑﻬﺎﺷﻮن رو‬
‫ﻫﻢ ﺑﻬﺸﻮن ﺑﺮﮔﺮدون‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺻﺪاي ﺑﺎز ﺷﺪن در ﺳﻠﻮل را ﺷﻨﻴﺪ و اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﺷﺨﺼﻲ ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﺮد ﺗﺎ از‬
‫روي ﺣﺼﻴﺮ ﻛﻬﻨﻪ ﺑﺮﺧﻴﺰد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﮔﻴﺞ ﺑﻮد ﺳﺮش را ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺷﺨﺺ‬
‫ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻨﺪه ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﺎﻧﻜﺲ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺟﻴﻨﻲ‪ «،‬آورور ﺟﻮان ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و او را ﺑﻪ ﺑﻴﺮون از زﻧﺪان ﻫﺪاﻳﺖ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﻘﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻲ آورورﻫﺎ را ﺗﺮك ﻛﺮدﻧﺪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻟﺮزاﻧﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺷﻤﺎ‪...‬‬
‫ﺷﻤﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻲ ﻛﺎر ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ؟«‬
‫»ﻣﺎ اوﻣﺪﻳﻢ ﺗﺎ ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻴﻢ‪ .‬ﺑﻴﺎ ﻋﺰﻳﺰم‪ ،‬ﭼﻮﺑﺖ رو ﺑﮕﻴﺮ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻓﻲ ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ اداﻣﻪ داد‪» :‬ﺷﻮﻫﺮت ﺑﺮاي ﻣﺎ ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎد ﻛﻪ ﺷﻤﺎ در آﺗﻦ زﻧﺪاﻧﻲ ﺷﺪهاﻳﺪ‪ ،‬ﻣﻲدوﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ‬
‫زﻧﺪاﻧﻲﻫﺎ ﻫﻢ ﺣﻖ دارﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ وﻛﻴﻞ ﻳﺎ ﻧﺰدﻳﻜﺎن ﻳﺎ ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ ﺗﻤﺎس ﺑﮕﻴﺮن‪.‬‬
‫ﺷﻮﻫﺮت ﺑﻪ ﻗﺪر ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺎﻫﻮش ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺗﻤﺎس ﺑﮕﻴﺮه‪ ،‬و ﻣﻦ و ﻣﻮدي اوﻣﺪﻳﻢ ﺗﺎ اوﺿﺎع رو روﺑﻪراه‬
‫ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬اﻵن دﻳﮕﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺣﻞ ﺷﺪه‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻳﻜﻨﻮاﺧﺘﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﺸﺪه‪ «،‬ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻄﻮر ﺻﺪاﻳﻲ از دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻴﺮون‬
‫ﻣﻲآﻳﺪ‪» .‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ درﺳﺖ ﻧﻤﻲﺷﻪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﺮده‪«.‬‬
‫»ﭼﻲ؟« ﭼﺸﻤﺎن ﺗﻴﺮة ﺗﺎﻧﻜﺲ از ﺣﻴﺮت ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪» .‬داري ﺷﻮﺧﻲ ﻣﻲﻛﻨﻲ!«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺗﻠﺨﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪» :‬ﻛﺎش ﺷﻮﺧﻲ ﺑﻮد‪ ...‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ درﺑﺎرة ﭼﻴﺰي ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺷﻮﺧﻲ ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ‪،‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ‪«.‬‬
‫»وﻟﻲ‪ ...‬ﭼﻄﻮر؟ ﻳﻌﻨﻲ دورﺳﻠﻲ اوﻧﻮ ﻫﻢ دزدﻳﺪه ﺑﻮد؟«‬
‫»ﻫﻴﭻ دورﺳﻠﻲاي ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻛﺴﻲ رو ﻧﺪزدﻳﺪه‪ .‬ﻫﺮي از اﺳﻢ دورﺳﻠﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﺮد‪ ....‬آورورﻫﺎ‬
‫دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻮن ﻳﻪ ﻧﻔﺮ رو ﻛﺸﺘﻪ‪ ...‬اﻣﺎ او ﮔﻨﺎﻫﻜﺎر ﻧﺒﻮد‪ ،‬او ﻓﻘﻂ ﭼﻴﺰي رو ﻛﻪ اون ﻣﺮد ﺳﺰاوارش ﺑﻮد‬
‫ﺑﻬﺶ داد‪«.‬‬
‫ﻣﺪ ـ آي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻲ؟ ﭘﺎﺗﺮ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ رو ﻛﺸﺘﻪ؟« ﭼﺸﻢِ آﺑﻲِ ﮔﻨﺪهاش دﻳﻮاﻧﻪوار در ﺣﺪﻗﻪ ﻣﻲﭼﺮﺧﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﺗﻘﺼﻴﺮ او ﻧﺒﻮد‪ ،‬اون ﺣﺮوﻣﺰادة ﻋﻮﺿﻲ دﺧﺘﺮ ﻣﺎ رو ﺑﺎ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻛﺸﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﻫﺮي او‬
‫رو ﻧﻜﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻦ اﻳﻨﻜﺎرو ﻣﻲﻛﺮدم‪«.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﺣﺮة ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﻬﺮة ﺳﺒﺰة ﻣﻌﻤﻮﻟﺶ اﻛﻨﻮن ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﺧﻴﺮه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫»و‪ «،‬اداﻣﻪ داد‪ ،‬اﻳﻨﺒﺎر ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎً ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﻣﺸﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪» .‬اﻳﻦ‬
‫ﺗﻮ ﺑﻮدي ﻛﻪ اوﻧﻮ ﻛﺸﺘﻲ‪ .‬ﺗﻮوووو‪«....‬‬
‫»ﻓﺎﻳﺪرا‪ ،‬ﻣﻦ‪«...‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ ﭘﺎﺗﺮ ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪ‪» :‬ﺗﻮ ﻗﺎﺗﻠﻲ!« ﮔﻮﻳﻲ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭼﻴﺰي درون او ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻮي ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻴﺰ‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬اﮔﺮ آﻻﺳﺘﻮر او را ﻧﮕﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲ را از ﺣﺪﻗﻪ درﻣﻲآورد‪» .‬ﺗﻮ‬
‫ﻗﺎﺗﻞ اوﻧﻲ‪ ،‬ﺗﻮ ﻓﺎﺣﺸﺔ ﻧﻜﺒﺘﻲ!« ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﻲزد و ﺳﻌﻲ داﺷﺖ دﺳﺘﺎن ﻣﺤﻜﻢ ﻣﻮدي را از ﺧﻮدش ﺟﺪا‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻮدي او را ﺳﻔﺖ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد و اﺟﺎزة ﺣﺮﻛﺖ ﻧﻤﻲداد‪» .‬اﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ﻧﻤﻲزدي ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻳﻮﻧﺎن ﺑﺮﮔﺮده‪ ،‬در اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﺮد!«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه دﻗﻴﻘﻲ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﺗﻮ ﺧﻮدت اوﻣﺪه ﺑﻮدي ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺗﺎ ﺑﺎ او ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻲ و ﻣﺘﻘﺎﻋﺪش‬
‫ﻛﻨﻲ ﺑﺮﮔﺮده ﭘﻴﺶ ﺗﻮ و ﺳﺎزﻣﺎن‪ .‬در ﻫﺮ ﺻﻮرت او ﺑﺮﻣﻲﮔﺸﺖ ـ اﮔﺮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﻪ‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﺎ ﺗﻮ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻫﻴﺲﻫﻴﺲﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ اﻳﻨﻘﺪر‪ ...‬اﻳﻨﻘﺪر ﺧﻮﻧﺴﺮد ﺑﺎﺷﻲ؟ ﺗﻮ وﻟﮕﺮد ﻋﻮﺿﻲ‬
‫ﺧﻮدﺧﻮاه‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻋﺎﺷﻖ او ﻧﺒﻮدي‪ ،‬اﻵن ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ اﻳﻨﻮ ﺑﻔﻬﻤﻢ!«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺑﻴﺶﺗﺮ از اوﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﺼﻮرش رو ﺑﻜﻨﻲ ﻋﺎﺷﻖ او ﺑﻮدم‪«.‬‬
‫»ﭘﺲ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻦ! ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻦ! ﻧﺸﻮن ﺑﺪه ﻛﻪ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﻮدي‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪا! اﻳﻦ ﭼﻪ ﻧﻮع ﻋﺸﻘﻴﻪ‬
‫ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ ﺑﺮاي ﻣﺮﮔﺶ ﻫﻢ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﻲ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻣﻲﺧﻮام ﺑﺮﮔﺮدم اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن‪ ،‬ﺗﺎﻧﻜﺲ!« روﻳﺶ را از ﻓﺎﻳﺪرا ﻛﻪ در ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻫﻴﺴﺘﺮﻳﻚ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮ ﻣﻲﺑﺮد‪ ،‬ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺪ ـ آي ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻛﺮد‪» :‬ﻻزﻣﻪ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﭘﺎﺗﺮ رو ﺗﺎ ﻣﻨﺰﻟﺸﻮن ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻛﻨﻴﻢ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺘﺸﻜﺮم‪ ،‬ﻣﻦ ﺧﻮدم ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ راه ﺧﻮﻧﻪ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻢ‪ «،‬ﺣﺘﻲ در اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﻴﺰ‬
‫ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻘﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺳﺎزﻣﺎن را ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺑﺎ آﻗﺎي ﻣﻮدي ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ ،‬ﻓﺎﻳﺪرا‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﺎ اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ اﺣﺘﻴﺎج داري ﻛﻪ ﺗﺎ ﺧﻮﻧﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاﻫﻲات ﻛﻨﻪ‪ «،‬ﺳﺎﺣﺮة ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻨﺎﻳﻪآﻣﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﺎه‪ ،‬آﻗﺎي ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻧﮕﺮان ﻣﻨﻪ؟ ﭼﻘﺪر‬
‫ﻣﺘﻤﻠﻖ! ﻧﮕﺮان ﭼﻲ ﻫﺴﺘﻲ؟ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﺮم و ﺧﻮدﻣﻮ ﺑﻜﺸﻢ؟ اوه‪ ،‬ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻦ از اون دﺳﺘﻪ آدمﻫﺎ‬
‫ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ .‬و در ﻣﻮرد ﺗﻮ‪ «،‬او دوﺑﺎره رو ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ ،‬از اﻳﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪم ﺗﻮ در‬
‫ﭼﻴﺰي ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪي‪ ،‬و ﻣﺠﺒﻮري دوﺑﺎره ﺑﺎ ﻣﺎﻟﻔﻮي زﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﻲ‪ .‬اﻳﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازة‬
‫ﻛﺎﻓﻲ ﻣﺠﺎزات ﺑﺰرﮔﻲ ﺑﺮاي ﺗﻮ ﻫﺴﺖ‪ ،‬وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ!«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ زن دﻳﮕﺮ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺣﺘﻲ ﭘﻠﻚ ﻫﻢ ﻧﻤﻲزد‪ .‬ﻇﺎﻫﺮاً ﺑﻪ ﻫﻤﺎن وﺿﻌﻴﺖ ﺑﻲﺣﺴﻲ‬
‫ﻗﺒﻞ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در آن ﻟﺤﻈﻪ ﺣﺎﻟﺘﺶ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻟﻮﻧﺎ ﻻوﮔﻮد ﻣﻲﻣﺎﻧﺴﺖ‪ :‬دور‪ ،‬روﻳﺎﮔﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺷﺒﻴﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ‬
‫اﺻﻼً در آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر ﻧﺪارد‪.‬‬
‫آﻻﺳﺘﻮر و ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻧﮕﺎهﻫﺎي ﺳﺮدرﮔﻤﻲ رد و ﺑﺪل ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺣﺪس ﻧﻤﻲزدﻧﺪ ﻛﻪ ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻪ ﭼﻪ‬
‫ﭼﻴﺰي اﺷﺎره ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﭼﺮا اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺎ ﺷﻮﻫﺮش اداﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ ﻳﻚ ﻣﺠﺎزات ﻣﺤﺴﻮب‬
‫ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬
‫دارﻛﻮ ﻣﺤﻜﻢ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﺮﭼﻲ دﻟﺖ ﻣﻲﺧﻮاد ﺑﮕﻮ ﻓﺎﻳﺪرا‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ اﺟﺎزه ﻧﻤﻲدم ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺑﺮي ﺧﻮﻧﻪ‪«،‬‬
‫اﮔﺮ ﺟﻴﻨﻲ دوﺑﺎره ﺑﻪ وﺿﻌﻴﺖ ﺑﻲﺗﻔﺎوتاش ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑﻪ او ﺗﺸﺮ ﻣﻲزد‪" :‬ﻣﮕﻪ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫دﻳﻮاﻧﻪ ﺷﺪي‪ ،‬دراﻛﻮ؟"‪» .‬آﻗﺎي ﻣﻮدي‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺎﻧﻜﺲ‪ ،‬ﻣﻦ ﺳﭙﺎﺳﮕﺰار ﺧﻮاﻫﻢ ﺷﺪ اﮔﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻤﺴﺮم رو ﺗﺎ‬
‫اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻮاﻇﺐ ﺧﺎﻧﻢ ﭘﺎﺗﺮ ﻫﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ داد زد‪» :‬ﻣﻦ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﺗﻮ اﺣﺘﻴﺎج ﻧﺪارم‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي! ﻣﻦ ﻛﻪ ﻳﻪ دﺧﺘﺮ‬
‫ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدم ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ازﺗﻮن ﺧﻴﻠﻲ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ!«‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﺣﻖ ﺑﺎ آﻗﺎي ﻣﺎﻟﻔﻮﻳﻪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﭘﺎﺗﺮ‪ «،‬ﺳﻌﻲ داﺷﺖ ﺗﻌﺠﺐ ﺧﻮد را از اﻳﻦ‬
‫واﻗﻌﻴﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ اﻳﻦ زن ازدواج ﻛﺮده ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻳﻚ روز ﺑﺎ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ ازدواج ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‪ ...‬او ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ از ﺧﺒﺮ ازدواج دراﻛﻮ و ﺟﻴﻨﻲ ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﺷﺪ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ‬
‫از آن ﻫﻢ ﻛﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ ...‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬او ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮر ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي اﻳﻦ ﺟﻮﺟﺔ‬
‫ﻣﺪﻳﺘﺮاﻧﻪايِ ﺗﻨﺪ ﻣﺰاج و ﻫﻴﺴﺘﺮﻳﺎﻳﻲ را دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺗﺎﻧﻜﺲ اﺻﻼً ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻧﻬﺎ را زوج‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ...‬و اﻛﻨﻮن او ﻫﺮﮔﺰ ﻫﺮي را ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ دﻳﮕﺮ ﻧﺨﻮاﻫﺪ دﻳﺪ‪.‬‬
‫او ﺑﻐﻀﻲ را ﻛﻪ در ﮔﻠﻮﻳﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮو داد و ﺗﻼش ﻛﺮد اﺷﻜﻬﺎﻳﻲ را ﻛﻪ ﺳﻌﻲ در ﺟﺎري ﺷﺪن داﺷﺘﻨﺪ‬
‫ﻋﻘﺐ ﺑﺮاﻧﺪ‪ .‬رﻳﻤﻮس وﻗﺘﻲ از ﻣﺮگ ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻣﻲﺷﺪ ﭼﻪ ﻣﻲﮔﻔﺖ؟ ﻛﻞ دﻧﻴﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ‪ ،‬ﺑﻪ وﻳﮋه‪،‬‬
‫ﺟﺎﻣﻌﺔ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ ﭼﻪ ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ؟ وﺣﺸﺖ ﺑﺮ ﻗﻠﺒﺶ ﭼﻨﮓ اﻧﺪاﺧﺖ ـ واﻛﻨﺶ اﺳﻤﺶ را ﻧﺒﺮ ﭼﻪ‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد؟؟؟‬
‫*****‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ زﻳﺮ درﺧﺖ ﻣﺎﻫﻮن ﻗﻬﻮهاي رﻧﮕﻲ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻟﺔ دﻳﻠﻲﭘﺮاﻓﺖ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻗﻠﺒﺶ ﺑﺮاي دﻳﮕﻮريﻫﺎي ﺑﻴﭽﺎره‪ ،‬ﭘﺮ از ﻏﺼﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ او را ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻜﻪ ﻛﺮد اﺳﻢ ﻣﻴﺎﻧﻲ ﺧﺎﻧﻢ‬
‫دﻳﮕﻮري ﺑﻮد‪...‬‬
‫»ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ؟« او ﺑﺎ اﺧﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﺪرﻳﻚ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪» :‬آره‪ ،‬اون اﺳﻢ ﻣﺎلِ زﻣﺎن ﻣﺠﺮدي ﻣﺎدرﻣﻪ‪ ،‬ﭼﺮا ﻣﻲﭘﺮﺳﻲ؟«‬
‫»ﭼﻮن ﻣﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎً ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ رو ﺗﻮي آﺗﻦ ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻢ‪ ...‬اﺳﭙﻴﺮو و ﺧﻮاﻫﺮش ﻟﺘﻮ ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎل‬
‫داره ﺷﻤﺎ ﺑﺎ اوﻧﻬﺎ ﻓﺎﻣﻴﻞ ﺑﺎﺷﻴﺪ؟«‬
‫دﻳﮕﻮري ﺟﻮان ﻛﻤﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﻳﻪ ﺑﺎر از ﻳﻜﻲ از ﻋﻤﻮزادهﻫﺎش‬
‫اﺳﻢ ﺑﺮد ﻛﻪ دو ﺗﺎ ﺑﭽﻪ ﺑﻪ اﺳﻢ اﺳﭙﻴﺮو و ﻟﺘﻮ داره‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ اوﻧﻬﺎ رو ﻧﺪﻳﺪم‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﺘﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻳﻪ ﻋﻜﺲ از ﺧﺎﻧﻮادة ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ رو ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻪ ﭼﻴﻜﺎر؟« ﺳﺪرﻳﻚ از‬
‫ﺷﻨﻴﺪن اﺳﻢ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﺣﺘﻲ ﻣﺮدهﻫﺎ ﻧﻴﺰ از ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻣﻲﺗﺮﺳﻨﺪ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺳﺪرﻳﻚ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﻫﻴﭻ ﻧﻈﺮي ﻧﺪارم‪ ،‬رﻓﻴﻖ‪ «،‬ﻗﺎﺻﺪﻛﻲ را ﺑﻴﻦ اﻧﮕﺸﺖ ﺷﺼﺖ و اﺷﺎرهاش‬
‫ﻣﻲﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬درﺧﺘﻲ ﻛﻪ زﻳﺮش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻨﺪان دور از ﻗﺼﺮ ﻫﺎدس ﻧﺒﻮد و ﻣﻨﻈﺮة اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم از آﻧﺠﺎ‬
‫دﻳﺪه ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻬﺎن زﻳﺮﻳﻦ ﺑﻪ دو ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ :‬اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم و ﺗﺎرﺗﺎروس‪ .‬اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺟﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﺑﺮاي ﺧﻮبﻫﺎ‪ ،‬در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﺎرﺗﺎروس ﻣﺴﻜﻦ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﻠﻴﺪي و ﺷﻴﻄﺎن ﺻﻔﺘﻲ زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺗﻨﻬﺎ از دور ﻗﺴﻤﺘﻲ از اﻳﻠﻴﺰوم را دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ در ﻣﻮرد ﺗﺎرﺗﺎروس ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس‬
‫ﺑﺰﻧﺪ ﻛﻪ ﭼﻄﻮر ﺟﺎﻳﻲ اﺳﺖ‪ :‬او آﻧﺮا دﻗﻴﻘﺎً ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ اﺗﺎق ﻫﺎدس در راه ﺧﺪاﻳﺎن ﺗﺼﻮر ﻣﻲﻛﺮد‪ :‬ﺗﻴﺮه‪،‬‬
‫ﻏﻢاﻧﮕﻴﺰ‪ ،‬ﻣﺎﻳﻪ اﻓﺴﺮدﮔﻲ‪ ،‬و ﺳﺮاﺳﺮ ﺗﻬﻲ از ﺷﺎدﻣﺎﻧﻲ‪.‬‬
‫از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم‪ ،‬ﻣﻜﺎن زﻳﺒﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻫﻮاﻳﻲ ﻓﺮحﺑﺨﺶ‪ ،‬ﭼﻤﻦزاري وﺳﻴﻊ‪ ،‬ﺷﺮﺷﺮ ﻧﻬﺮﻫﺎي‬
‫ﻛﻮﭼﻚ و آواز دﻟﺮﺑﺎي ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن‪ .‬او ﭼﻴﺰ زﻳﺎدي از آن را ﻫﻨﻮز ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﻘﻂ از ﻗﺼﺮ ﺷﺎه ﺗﺎ زﻳﺮ اﻳﻦ‬
‫درﺧﺖ ﻣﺎﻫﻮن ﺗﻮﺳﻂ ﺳﺪرﻳﻚ ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد و در آﻧﺠﺎ ﺳﺪرﻳﻚ روزﻧﺎﻣﻪ را ﺑﻪ دﺳﺘﺶ داده ﺑﻮد‪ .‬در‬
‫ﻓﺎﺻﻠﻪاي دور اﺷﻜﺎﻟﻲ ﻣﺘﺤﺮك دﻳﺪه ﻣﻲﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬اﻏﻠﺐ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻟﺒﺎسﻫﺎﻳﻲ ﺳﻔﻴﺪ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻢرﻧﮓ و زردِ‬
‫ﻣﻼﻳﻢ ﻣﺰﻳﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻮﻳﻲ آﻧﻬﺎ ﮔﻞﻫﺎﻳﻲ ﺑﻬﺎري ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ در ﻧﺴﻴﻢ روحﺑﺨﺶ آﻧﺠﺎ ﻣﻲرﻗﺼﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫»وﻟﻲ‪ ...‬ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎ ﺣﺘﻤﺎ دﻧﺒﺎل ﭼﻴﺰي ﺗﻮي اون آﻟﺒﻮم ﻣﻲﮔﺸﺘﻪاﻧﺪ‪ ،‬اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ؟«‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺮفﻫﺎ ﻣﻲزﻧﻲ! اوﻧﻬﺎ ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ دﻧﺒﺎل ﻋﻜﺲ ﻓﺎﻣﻴﻠﻬﺎي ﻣﺎدر ﻣﻦ‬
‫ﺑﺎﺷﻨﺪ؟ در ﺿﻤﻦ‪ ،‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ دﻧﺒﺎل ﭼﻪ ﭼﻴﺰي ﻣﻲﮔﺸﺘﻪاﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﭼﻴﺰي ﻛﻪ اﻫﻤﻴﺖ داره اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺑﺸﻦ‪ ...‬و ﻫﺎدس اﺟﺎزه ﻧﻤﻲده ﻣﻦ ﺑﺮم‪،‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻛﻪ ﺗﻴﻢ ﻣﻦ‪ ،‬اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم‪ ،‬ﺟﻮﻳﻨﺪه ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻣﻲﻓﻬﻤﻢ‪ ،‬ﺳِﺪ‪ ،‬وﻟﻲ ﺗﻮ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ از ﻣﻦ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﻛﻪ ﺧﺪا ﻣﻲدوﻧﻪ ﭼﻘﺪره‪،‬‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ و ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﺑﺎزي ﻛﻨﻢ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺗﻮﺳﻂ آورورﻫﺎي ﻛﻠﻪ ﭘﻮك زﻧﺪاﻧﻲ ﺷﺪه‬
‫ﺑﺎﺷﻪ! ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮرم ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻢ‪ ،‬و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ زﻧﻢ‪«...‬‬
‫»ﺗﻮ ازدواج ﻛﺮدي؟« دﻳﮕﻮري ﺟﻮان ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻏﺎﻓﮕﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫»اِممم‪ ،‬آره‪«.‬‬
‫»ﺑﺎ ﭼﻮ؟«‬
‫»ﻛﻲ؟«‬
‫»زﻧﺖ رو ﻣﻲﮔﻢ‪ ،‬زﻧﺖ ﭼﻮﺋﻪ؟«‬
‫»ﭼﻲ؟ اوه‪ ،‬ﻧﻪ!« ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﭼﺮا ﻓﻜﺮ ﻛﺮدي ﻣﻦ و او‪...‬؟«‬
‫»ﻣﻦ ﺷﺎﻳﺪ در ﻣﻮرد ﻋﺸﻘﻢ ﺑﻪ ﭼﻮ ﻛﻮر ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﻛﻼً ﻛﻪ ﻛﻮر ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ دﻳﺪم ﻛﻪ از اون ﺧﻮﺷﺖ‬
‫ﻣﻲاوﻣﺪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»دﻳﺪي؟« ﻫﺮي ﻟﺐ ﭘﺎﻳﻴﻨﻲاش را ﮔﺰﻳﺪ و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻧﻪ‪ .‬ﻣﺎ در ﺳﺎل ﭘﻨﺠﻢ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻳﻪ ﺑﺎر ﺑﺎ ﻫﻢ‬
‫ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻴﻢ‪ ،‬وﻟﻲ‪ ...‬ﻫﻤﺶ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎ اﺻﻼً ﺑﺮاي ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻳﻢ‪ «...‬ﺻﺪاﻳﻲ در‬
‫ﺳﺮش اداﻣﻪ داد "و اﮔﻪ ﻣﻲدوﻧﺴﺘﻲ ﺑﺮاي ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪهاﻳﺪ‪ ،‬ﻏﻠﻂ ﻛﺮدي ﺑﺎ زﻧﻲ ﺧﻮاﺑﻴﺪي ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮدي‬
‫ﭼﻮ ﺑﺎﺷﻪ‪".‬‬

‫ﺳﺪرﻳﻚ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬او ﻛﺲ دﻳﮕﻪاي رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮد؟« ﻫﺮي از ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ و دﻳﺪ ﻛﻪ‬
‫او ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻲزﻧﺪ‪» .‬اﻵن ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻪ؟«‬
‫»آره‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬او ﺑﺎ ﻳﻪ ﻳﺎروﻳﻲ ﺑﻪ اﺳﻢ ﻣﺎﻳﻜﻞ ﻛﻮرﻧﺮ ازدواج ﻛﺮده‪«...‬‬
‫دﻳﮕﻮري ﺟﻮان ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ اﻳﻦ ﻣﺎﻳﻜﻞ رو ﻳﺎدم ﻧﻤﻴﺎد‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻧﻴﺸﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ اوﻧﻮ ﻧﻤﻲﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎً ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﺎ او‬
‫ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻦ‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ اوﻧﻬﺎ ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﺑﻪ ﻫﻢ زدﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻧﻜﺘﺔ ﻣﻬﻢ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﺎﻳﻜﻞ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫آدم ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻴﺎد‪ ،‬و ﺷﻨﻴﺪم او و ﭼﻮ ﻳﻪ ﭘﺴﺮ ﻫﻢ دارﻧﺪ‪ ...‬ﻛﻪ اﺳﻤﺸﻮ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺗﻮ‪ ،‬ﺳﺪرﻳﻚ ﮔﺬاﺷﺘﻪاﻧﺪ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ؟« ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺪرﻳﻚ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪.‬‬
‫»آره‪ «،‬ﭘﺎﺗﺮ ﺟﻮان ﻧﻴﺸﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﭼﺸﻤﻜﻲ ﺑﻪ او زد‪.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ ...‬ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ او ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻪ‪ .‬او ﺳﺰاوار اﻳﻦ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻴﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ :‬ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﻫﻢ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬و او ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﻴﺴﺖ‪ ...‬وﻟﻲ از اون‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد دﻳﺮ ﻳﺎ زود از زﻧﺪان ﺑﻴﺮون ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي از اون آدمﻫﺎﻳﻪ ﻛﻪ از ﻫﺮ ﺳﻮراﺧﻲ‬
‫ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﻴﺮون ﻣﻲﻛﺸﻪ‪ ،‬ﻗﺒﻼً ﻫﻢ ﺑﺎرﻫﺎ اﻳﻨﻜﺎرو ﻛﺮده‪ ...‬و ﻣﻦ اﮔﻪ اﻵن ﺑﺮﮔﺮدم‪ ،‬ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ‬

‫ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻢ‪ ،‬او ﺑﺮاي ده ﻣﺎه آﻳﻨﺪه ﻣﺠﺒﻮره ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻤﻮﻧﻪ‪ ...‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻋﻠﻒﻫﺎي ﺟﻠﻮي ﭘﺎﻳﺶ ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻋﻤﻴﻘﺎً ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺮرﺳﻲ ﺟﻮاﻧﺐ ﻛﺎر ﺑﻮد‪ .‬وﻟﻲ اﮔﻪ ﻣﻦ اﻵن ﺑﺮﻧﮕﺮدم‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ و ﺑﻘﻴﻪ ﻓﻜﺮ ﺧﻮاﻫﻨﺪ‬
‫ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﺮدهام‪ ...‬آه‪ ،‬ﺧﺪا‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ درﻫﻢ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﻜﺴﺖ‪ ،‬و ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﻓﺎﻳﺪرا‪ ...‬و رون‪ ،‬و ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ...‬و‬
‫رﻳﻤﻮس‪ ...‬ﻫﺮي دﺳﺘﻲ ﻣﻴﺎن ﻣﻮﻫﺎي آﺷﻔﺘﺔ ﭘﺮﻛﻼﻏﻲاش ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﻮدﺧﻮاه ﻧﻴﺴﺘﻢ؟ اﻳﻦ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﻲ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺨﻮام ﺑﺮﮔﺮدم ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻛﻪ ﺑﻬﺸﻮن ﺑﮕﻢ ﻣﻦ زﻧﺪهام‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ آﻗﺎ و ﺧﺎﻧﻢ دﻳﮕﻮري‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻮن وﺿﻌﻴﺖ ﻻﻧﮓﺑﺎﺗﻮمﻫﺎ دﭼﺎر ﺑﺸﻦ؟ ﻣﻦ ﺗﺼﻤﻴﻤﺎت اﺷﺘﺒﺎه زﻳﺎدي ﮔﺮﻓﺘﻪام‪ ،‬اول‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﻮي ﻗﻼﺑﻲ ﺧﻮاﺑﻴﺪم‪ ،‬ﺑﻌﺪش ﻫﻢ اﺟﺎزه دادم وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻨﻮ ﺑﺎ آرﻣﻴﺘﺎ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﻨﻪ‪ ...‬از اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﻓﺮار‬
‫ﻛﺮدم و ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻓﺎﻳﺪرا ازدواج ﻛﺮدم‪ ...‬ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻛﻪ اون ﺳﻴﺴﻴﻠﻲ رو ﻛﺸﺘﻢ‪ ...‬اﮔﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﺧﺸﻢ‬
‫ﺧﻮدﻣﻮ ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻢ دﺳﺘﮕﻴﺮش ﻛﻨﻢ و دﻳﮕﻪ آورورﻫﺎ ﻫﻢ دﻧﺒﺎﻟﻢ ﻧﺒﻮدﻧﺪ و ﻣﻦ ﺗﻮي اﻳﻦ رودﺧﺎﻧﺔ‬
‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻧﻤﻲاﻓﺘﺎدم و ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻧﮕﺮان اﻳﻦ ﻣﻲﺷﺪم ﻛﻪ دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻛﺎر ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻛﺮد‪...‬‬
‫اﻳﻦﻫﺎ ﻫﻤﻪاش ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻦِ اﺣﻤﻘﻪ! ﻫﺮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ اﺟﺎزه ﺑﺪم ﺳﺪﻳﻚ ﻧﺮه و ﺑﻪ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﻛﻤﻚ ﻧﻜﻨﻪ‪ ،‬ﻣﻤﻜﻨﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻤﻲ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ او ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ﻣﻦ ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻴﻠﻲ از ﻣﺮدم ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﺎ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺼﻤﻴﻤﺎت اﺷﺘﺒﺎه ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻋﺚ‬
‫دردﺳﺮﺷﻮن ﺷﺪم‪ ...‬ﻣﻦ دوﺑﺎره ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺗﺼﻤﻴﻢ اﺷﺘﺒﺎﻫﻲ ﺑﮕﻴﺮم! ﺟﻴﻨﻲ و ﻓﺎﻳﺪرا ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً رﻧﺞ ﺧﻮاﻫﻨﺪ‬
‫ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬و ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﻫﻤﺔ دوﺳﺘﺎﻧﻢ‪ ،‬وﻟﻲ رﻧﺞ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺮور زﻣﺎن ﻓﺮو ﺧﻮاﻫﺪ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﮔﺮ ﻣﻦ‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﻲام اداﻣﻪ ﺑﺪم دﻳﮕﻮريﻫﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮاي ﺑﻘﻴﺔ ﻋﻤﺮﺷﻮن ﻋﺬاب ﺑﻜﺸﻨﺪ‪.‬‬

‫»ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺪرﻳﻚ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪» .‬ﺗﻮ ﺑﺮو و ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻛﻤﻚ‬
‫ﻛﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻲﻣﻮﻧﻢ و ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺻﻮرت ﺳﺪرﻳﻚ روﺷﻦ ﺷﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻫﺰاران ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﻛﻮﭼﻚ آن را روﺷﻦ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎﺗﺶ‬
‫ﻟﺤﻈﻪاي از ﺷﺎدي درﺧﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﻦ ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ از ﺗﻮ ﺗﺸﻜﺮ ﻛﻨﻢ؟«‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﺟﻮان ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ ﺗﺸﻜﺮ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﻳﻪ دﻧﻴﺎ ﻓﺪاﻛﺎري ﺑﺪﻫﻜﺎرم‪«.‬‬
‫در ﺷﺮاﻳﻂ ﻋﺎدي ﺳﺪرﻳﻚ از اﻳﻦ ﺣﺮف ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻣﻲﺷﺪ و اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﻲﭘﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮي ﭼﻴﺴﺖ‪،‬‬
‫اﻣﺎ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ او ﺧﻮﺷﺤﺎلﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﻧﻬﻔﺘﻪ در ﺣﺮف ﻫﺮي ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﻳﺎ‪ ...‬ﻣﻲدوﻧﻲ ﭼﻴﻪ‪ ،‬ﺳِﺪ؟«‬
‫»ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﺗﻮ ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻲ‪ ...‬ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﺑﺎ ﺑﻮدن در ﻛﻨﺎر ﭘﺪر و ﻣﺎدرت و ﻗﻮت ﻗﻠﺐ‬
‫دادن ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﺑﻬﺸﻮن ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻲ ﺗﺎ ﺧﻮب ﺑﺸﻦ‪ ...‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻳﻪ ﺳﺮي ﻫﻢ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺰﻧﻲ؟‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﺗﻮي ﺧﻮاب ﺑﺒﻴﻨﻴﺶ و ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﺮدهام و او ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻪ‪ ...‬ﻳﺎ ﻳﻪ‬
‫ﻫﻤﭽﻴﻦ ﭼﻴﺰي؟«‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭘﻬﻨﻲ ﺑﻪ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ رﻓﻴﻖ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ روي ﻣﻦ ﺣﺴﺎب ﻛﻨﻲ‪«،‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف درﺧﺖ ﻣﺎﻫﻮن ﻣﻲآﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﺨﺘﺼﺮاً از وﺿﻌﻴﺖ ﺟﻴﻨﻲ و دراﻛﻮ ﺑﺮاي او‬
‫ﺗﻮﺿﻴﺢ داده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺳﺪرﻳﻚ ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺎ ﭼﻪ اﻧﺪازه ﺑﺮاي ﻫﺮي اﻫﻤﻴﺖ دارد‪.‬‬
‫»ﺑﻴﺎ ﺑﺮﻳﻢ ﭘﻴﺶ ﻫﺎدس و ﺧﺒﺮﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ رو ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻴﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺗﺎ ﻳﻪ ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﻮﻳﻨﺪه ﺑﺎزي‬
‫ﻣﻲﻛﻨﻲ‪ .‬اوه‪ ،‬و ﺑﺬار ﻳﻪ ﺗﻮﺻﻴﺔ ﻛﻮﭼﻴﻚ ﺑﻬﺖ ﺑﻜﻨﻢ‪ :‬ﺣﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزﻳﻜﻦﻫﺎي ﺗﺎرﺗﺎروس ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﺜﻴﻔﺘﺮ از اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻨﻲﻫﺎ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪ ...‬ﺧﻮب ﺷﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪان ﺟﺎي ﺗﻌﺠﺒﻲ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭼﻮن ﺧﻮد‬
‫ﺳﺎﻻزار اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ دروازهﺑﺎﻧﺸﻮﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﻮﺧﻲ ﻣﻲﻛﻨﻲ!؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ .‬راﺳﺘﺶ ﮔﻮدرﻳﻚ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور ﻫﻢ ﺗﻮي ﺗﻴﻢ ﻣﺎﺳﺖ‪ ،‬ﻛﺎﭘﻴﺘﺎﻧﻪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»واووو‪ ،‬راوﻧﻜﻼو و ﻫﺎﻓﻞﭘﺎف ﻫﻢ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ؟«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ از اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻲ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪ «،‬ﺳﺪرﻳﻚ ﭼﺸﻤﻜﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي زد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫»ﺳﺎﺣﺮهﻫﺎي ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺎﺣﺎﻟﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎً ازﺷﻮن ﺧﻮﺷﺖ ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ‪ ،‬اوه‪ ،‬و ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﻣﺸﻨﮓﻫﺎ‬
‫ﻫﻢ ﺗﻮي ﺗﻴﻢﻫﺎ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪ .‬در ﺟﻬﺎن ﻣﺮدهﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻋﺠﻴﺐ ﻏﺮﻳﺒﻪ‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ دﻧﻴﺎ ﻛﻠﻪﭘﺎ ﺷﺪه و ﺣﺘﻲ‬
‫ﻣﺸﻨﮓﻫﺎ ﻫﻢ روي ﭼﻮب ﺟﺎرو ﭘﺮواز ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪«.‬‬
‫»ﺳﺪرﻳﻚ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﻣﻦ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم و ﺳﻴﺮﻳﻮس رو ﻫﻢ ﺧﻮاﻫﻢ دﻳﺪ؟«‬
‫ﺳﺪرﻳﻚ ﺧﻨﺪة ﺑﻠﻨﺪي ﺳﺮ داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺮط ﻣﻲﺑﻨﺪم ﻛﻪ ﺧﻮاﻫﻲ دﻳﺪ‪ ،‬رﻓﻴﻖ!«‬
‫*****‬
‫دراﻛﻮ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻓﺎﻳﺪراي آﺷﻔﺘﻪ را در ﻛﻮﭼﺔ ﻓﺎﻻف ﭘﻴﺶ ﻣﻲﺑﺮد‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺗﻮ ﻛﺠﺎ زﻧﺪﮔﻲ‬
‫ﻣﻲﻛﻨﻲ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎش ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﻣﻘﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺳﺎزﻣﺎن ﻛﺠﺎﺳﺖ؟ ﭼﻮن اﮔﻪ‬
‫ﻫﻤﭽﻴﻦ اﻧﺘﻈﺎري داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬اﺣﻤﻖﺗﺮ از اوﻧﻲ ﻫﺴﺘﻲ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮدم!«‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﻣﻤﻨﻮن‪ ،‬وﻟﻲ اﮔﻪ ﺑﻬﺖ ﺑﺮﻧﺨﻮره‪ ،‬ﻣﻲﮔﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ اﺻﻼً اﻳﻦ ﺗﻮﻫﻴﻦ رو ﺑﻪ‬
‫دل ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﻲدوﻧﻢ در وﺿﻌﻴﺘﻲ ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺖ اﺻﻼً ﺧﻮب ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺧﻮب‪ ،‬اﮔﻪ ﻧﻤﻲﺧﻮاي ﺗﻮ رو‬
‫ﺗﺎ ﺧﻮﻧﻪ ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﺬار ﺑﻪ ﻳﻪ ﻫﺘﻞ ﺑﺒﺮﻣﺖ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮد‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬اﮔﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻃﺮﻳﻘﻲ از دﺳﺖ ﺗﻮ ﺧﻼص ﺑﺸﻢ‪ ،‬ﺑﺮﻳﻢ ﺳﺮاغ‬
‫ﻧﻴﻜﻴﺎس‪ ،‬او ﭼﻨﺪ ﺗﺎ اﺗﺎق ﺑﺎﻻي ﻣﻴﺨﺎﻧﻪاش داره‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺐ رﺳﺘﻮران ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻳﻪ اﺗﺎق ﻣﻲﺧﻮام‪ ،‬ﻧﻴﻚ‪«،‬‬
‫»ﻫﺮ ﻃﻮر ﻣﻴﻞ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻛﺮﻳﻮي‪ ...‬وﻟﻲ‪ ،‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاﺗﻮن اﻓﺘﺎده؟ ﺷﻤﺎ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬دﻳﮕﻪ آﻗﺎي ﻛﺮﻳﻮياي وﺟﻮد ﻧﺪاره‪ ،‬ﻧﻴﻚ‪«.‬‬
‫»ﭼﻲ؟« ﭼﺸﻤﺎن ﻣﻴﺨﺎﻧﻪدار ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪» .‬ﺷﻤﺎ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن اﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻛﺎﻟﻴﻦ‪ ...‬ﻣﺮده؟«‬
‫»دﻗﻴﻘﺎً ﻣﻨﻈﻮرم ﻫﻤﻴﻨﻪ‪ ،‬ﻧﻴﻚ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻋﻤﻴﻘﺎً ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﺴﻠﻴﺖ ﻣﻲﮔﻢ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ‪ «،‬ﻧﻴﻜﻴﺎس آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪» :‬ﭼﻄﻮر اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد؟«‬
‫»ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻪ وﻗﺖ دﻳﮕﻪ ﺑﺮات ﮔﻔﺘﻢ‪ ...‬ﻣﻦ اﻵن ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺴﺘﻪام‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»اﻟﺒﺘﻪ‪ .‬ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﻫﻢ ﻛﻠﻴﺪﺗﻮن‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ‪ «،‬ﺻﺎﺣﺐ رﺳﺘﻮران ﻛﻠﻴﺪ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻓﺎﻳﺪرا داد‪» .‬ﺳﻴﻤﻮس‪،‬‬
‫ﻣﺮاﻗﺐ اﻳﺸﻮن ﺑﺎش‪ «،‬ﻧﻴﻜﻴﺎس ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ دراﻛﻮ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮد ﭘﺴﺮ ﺧﺎﻟﺔ ﻫﺮي اﺳﺖ‪ ،‬اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫»ﻣﺮاﻗﺒﺸﻮن ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮد‪ «،‬دراﻛﻮ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ اﺣﺴﺎس ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﺑﻪ‬
‫دﻧﺒﺎل ﻓﺎﻳﺪرا از ﭘﻠﻪﻫﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻓﺎﻳﺪرا وارد اﺗﺎق ﺷﺪ و دراﻛﻮ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ داﺧﻞ ﺷﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻵن دﻳﮕﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﻣﻨﻮ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺬاري‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ .‬ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ و ﻗﻮل ﻣﻲدم ﺧﻮدﻛﺸﻲ ﻧﻜﻨﻢ ﻳﺎ اﻳﻨﺠﺎ رو آﺗﺶ ﻧﺰﻧﻢ ﻳﺎ ﻫﺮ ﻛﺎر‬
‫دﻳﮕﻪاي‪«...‬‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬دراﻛﻮ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪» .‬آروم ﺑﺎش و ﺑﺨﻮاب‪ ،‬و ﻓﺮدا ﻣﻲﺑﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻓﺮق ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‪«.‬‬
‫»ﻓﺮق ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد؟« ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻪ ﻃﺮف او ﭼﺮﺧﻴﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن ﺳﻴﺎه درﺷﺘﺶ دوﺑﺎره از ﺧﺸﻢ ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﭼﻪ ﭼﻴﺰي ﻓﺮدا ﻓﺮق ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد؟ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻪ روزﻳﻪ‪ ،‬ﺷﻮﻫﺮ ﻣﻦ ﻣﺮده‪ ،‬و ﻓﺮدا ﺑﺮﻧﺨﻮاﻫﺪ‬
‫ﮔﺸﺖ‪ ،‬و ﻧﻪ ﻫﻴﭻ روز دﻳﮕﻪاي!!«‬
‫»ﻣﻲدوﻧﻢ‪ ...‬و ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻲ؟ اوه‪ ،‬ﺧﻮﺑﻪ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻛﻢ ﻫﻤﺪردي ﻧﺸﻮن ﻣﻲدي‪ ،‬ﻣﺮگ ﻫﺮي ﻫﻤﻮن اﻧﺪازه‬
‫ﻛﻪ ﺗﻘﺼﻴﺮ زﻧﺘﻪ‪ ،‬ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ!«‬
‫دراﻛﻮ ﻫﺮاﺳﺎن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻦ؟«‬
‫»آره‪ ،‬ﺗﻮ!« ﻓﺎﻳﺪرا اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎرهاش را ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﺔ دراﻛﻮ ﻓﺸﺎر داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬اﮔﻪ ﺗﻮ اون زﻧﻴﻜﺔ‬
‫ﻫﺮزة ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ رو ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ازدواج ﻧﻜﺮده ﺑﻮدي‪ ،‬دﻳﮕﻪ او ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺖ آزاد ﺑﺸﻪ و از ﻫﺮي ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﺑﻬﺶ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻪ‪ ...‬و ﻫﺮي ﻫﻢ ﻧﻤﻲﻣﺮد‪ «...‬در ﭘﺎﻳﺎن ﺣﺮﻓﺶ ﻓﺎﻳﺪرا دﻳﮕﺮ ﻓﺮﻳﺎد ﻧﻤﻲزد‪ ،‬ﺻﺪاﻳﺶ ﮔﻴﺮ‬
‫ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ زار ﮔﺮﻳﻪ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫»ﻫﻲ‪ ،‬ﺑﻴﺎ اﻳﻨﺠﺎ‪ «،‬دراﻛﻮ او را در ﺑﺎزوان ﺧﻮدش ﮔﺮﻓﺖ و ﻓﺎﻳﺪرا روي ﺷﺎﻧﺔ او ﻫﻖ ﻫﻖ ﻛﺮد‪ .‬دراﻛﻮ ﺑﺎ‬
‫ﻣﻼﻳﻤﺖ ﻣﻮﻫﺎي ﺳﻴﺎه او را ﻧﻮازش ﻣﻲﻛﺮد و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﺑﺪن ﻟﺮزان ﻓﺎﻳﺪرا ﻛﻢﻛﻢ در آﻏﻮش او آرام‬
‫ﻣﻲﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺧﻮد را اﻧﺪﻛﻲ ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪» .‬ﭼﺮا‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي؟ ﭼﺮا او ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲﻣﺮد‪...‬؟ ﻣﻦ‬
‫ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺷﺪهام؟«‬
‫»اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻧﻪ‪«.‬‬
‫»دو ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ دﺧﺘﺮم رو از دﺳﺖ دادم‪ ...‬دﻳﺮوز‪ ...‬ﺷﻮﻫﺮم رو‪ ...‬ﺑﻌﺪي ﻛﻴﻪ؟ ﺑﺮادرم؟ دوﺳﺘﺎﻧﻢ؟«‬
‫»ﺗﻮ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ دﻳﮕﻪاي رو از دﺳﺖ ﻧﺨﻮاﻫﻲ داد‪ ...‬ﺗﺎزه ﺑﺮﻋﻜﺲ‪ ...‬ﺗﻮ دوﺳﺘﺎن ﺟﺪﻳﺪي ﻫﻢ ﺧﻮاﻫﻲ‬
‫داﺷﺖ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻢ دوﺳﺖ ﺗﻮ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ دوﺳﺖ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫»واﻗﻌﺎً ﺗﻮ دوﺳﺖ ﻣﻨﻲ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﺪﺳﺖ ﻣﻲﺷﻪ ﺗﺎ ﻋﺸﻖﻫﺎﻣﻮن رو ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ دوﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻳﻪ‬
‫دوﺳﺖِ ﺑﺪذات‪ ،‬ﺗﻨﺪ ﻣﺰاج و آبزﻳﺮﻛﺎه؛ وﻟﻲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﻳﻪ دوﺳﺘﻪ‪«.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻛﻢرﻧﮕﻲ زد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻛﻴﻮ داري ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻲﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻣﻨﻮ‪ ،‬ﻳﺎ ﺧﻮدت رو؟«‬
‫دراﻛﻮ ﺟﻮاب ﻧﺪاد‪ ،‬دﺳﺖ دراز ﻛﺮد و ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ را از ﺻﻮرت او ﭘﺎك ﻛﺮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ دﺳﺘﺶ‬
‫را ﻋﻘﺐ ﺑﻜﺸﺪ‪ ،‬ﻓﺎﻳﺪرا دﺳﺘﺶ را ﭼﻨﮓ زد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﻲﺧﻮاﻫﺪ آن را رﻫﺎ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮاي‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ آنﻫﺎ در ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻟﺖ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺪام ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﻤﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ...‬ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ ﻟﺒﻬﺎي ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎي دراﻛﻮ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دراﻛﻮ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﻮري‬
‫اﺷﻚﻫﺎي او را روي ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺣﺲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﭼﻴﻜﺎر دارم ﻣﻲﻛﻨﻢ؟ ـ ﺳﻮاﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮق در ذﻫﻨﺶ‬
‫ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺳﺮﻋﺖ آن را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮد‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪17‬‬
‫اﺷﻚﻫﺎ و دﻟﺪاريﻫﺎ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺗﻨﺪﺧﻮﻳﻲ ﮔﻔﺖ‪»:‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎور ﻛﻨﻢ! ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎور ﻛﻨﻢ! اﺻﻼً‪ .‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ‪ .‬ﺑﺎور‪ .‬ﻛﻨﻢ‪ .‬او‬
‫ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ ﻣﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺗﺎﻧﻜﺲ!«‬
‫»ﻛﺎش اﻳﻨﻄﻮر ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ «،‬آورور ﺟﻮان آه ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺎب ﭘﻨﺠﺮة آﭘﺎرﺗﻤﺎن ارزان ﻗﻴﻤﺖ رون و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد‪» .‬وﻟﻲ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﺔ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬و ‪ ...‬اِ‪ ...‬زنِ ﻫﺮي‪ ،‬او دﻳﮕﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫رون ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻄﻮر؟ ﭼﻄﻮر اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد؟« ﺻﺪاﻳﺶ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ ﭼﻨﺎن رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﻛﻚ و ﻣﻚﻫﺎي روي آن ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲآﻣﺪ‪ .‬ﻟﺒﺔ ﻧﻴﻤﻜﺖ را ﻣﺤﻜﻢ ﭼﻨﮓ زده ﺑﻮد و ﺑﻨﺪ‬
‫اﻧﮕﺸﺘﻬﺎﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﭼﻴﺰ زﻳﺎدي در اﻳﻦ ﺑﺎره ﺑﻬﺘﻮن ﺑﮕﻢ‪ «،‬ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ در ﺣﺎل‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺑﻨﻔﺶ ﺗﻴﺮه ﺑﻮد‪» .‬ﺗﻤﺎم ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ او ﻣﺮده‪ ،‬و اون زﻧﻪ ـ ﻫﻤﺴﺮ‬
‫ﻫﺮي ـ ﺟﻴﻨﻲ رو ﻣﺘﻬﻢ ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮگ ﻫﺮي ﺷﺪه‪ .‬ﻣﻦ ﺳﻌﻲ ﻛﺮدم از ﺟﻴﻨﻲ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﻛﻪ اون‬
‫ﺣﺎدﺛﻪ ﭼﻄﻮر اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده‪ ،‬وﻟﻲ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺣﺘﻲ ﻳﻪ ﻛﻠﻤﻪ ازش ﺑﻴﺮون ﺑﻜﺸﻢ‪ .‬وﻗﺘﻲ رﺳﻴﺪﻳﻢ ﺑﺎرو‪ ،‬رﻓﺖ و‬
‫ﺧﻮدﺷﻮ ﺗﻮي اﺗﺎﻗﺶ ﺣﺒﺲ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻣﺎﻟﻲ ﻫﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ ﺑﺎ او ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ‪ ،‬دﺳﺖ ﻛﻢ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ‬
‫اوﻧﺠﺎ رو ﺗﺮك ﻛﺮدم ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪«...‬‬
‫رون ﭼﺎﻧﻪاش را روي دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﭘﺮ از اﺷﻚ ﺑﻪ ﻓﺮش ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻛﻨﺎرش‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺳﻜﻮت اﺷﻚﻫﺎﻳﺶ را ﭘﺎك ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن ﺻﺪاي ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮف او‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و او را در ﻣﻴﺎن ﺑﺎزواﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫»اوه‪ ،‬روووووون‪ «،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻖﻫﻖ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ‪» .‬ﻣﻦ‪ ،‬وﻗﺘﻲ او ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ‪...‬‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدم‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم دوﺑﺎره او رو ﺧﻮاﻫﻴﻢ داﺷﺖ‪ ...‬ﻫﺮﮔﺰ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﺮدم‬
‫آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎرﻳﻪ ﻛﻪ او رو ﻣﻲﺑﻴﻨﻴﻢ‪«...‬‬
‫رون در ﻣﻮﻫﺎي ﭘﺮﭘﺸﺖ او زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻓﻜﺮﺷﻮ ﻧﻤﻲﻛﺮدم‪ ،‬ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﻛﻪ ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي ﭼﻪ ﻛﺎر‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻫﺮي ﻓﺮار ﻛﺮده‪«...‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻣﻴﺎن ﺻﺤﺒﺖ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﻨﻮز ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪ‪ ...‬او رﻓﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮ‬
‫ﻫﺮي رو ﺗﺎ ﺧﻮﻧﻪاش ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻛﻨﻪ‪ ...‬ﻣﻲدوﻧﻴﺪ‪ ،‬او زن در وﺿﻌﻴﺖ وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﺑﻮد‪ ،‬و ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺳﺮ ﺧﻮدش ﺑﻴﺎره‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»اوه‪ ...‬ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺮاي ﻛﺴﻲ دﻟﻮاﭘﺴﻲ ﻧﺸﻮن داده؟« دﻫﺎن رون ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﻲ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ‪» .‬ﻳﻚ ﭼﻴﺰ‬
‫ﺣﺘﻤﻴﻪ‪ :‬وﻗﺘﻲ او ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻣﺎ اﺟﺎزه ﻧﻤﻲدﻳﻢ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻗﺎﻃﻌﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻧﻤﻲذارﻳﻢ‪ «،‬ﺧﻮدش را از آﻏﻮش رون ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬در ﺟﻴﺒﺶ ﺑﻪ‬
‫دﻧﺒﺎل دﺳﺘﻤﺎل ﮔﺸﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﻴﺰي ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮد‪.‬‬
‫»ﺑﻴﺎ‪ «،‬رون دﺳﺘﻤﺎﻟﻲ را ﺑﻪ دﺳﺖ او داد‪» .‬ﺑﺮﻳﻢ ﺑﺎرو‪ ،‬ﻫﺎ؟ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻳﻢ ﺟﻴﻨﻲ رو ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﻴﻢ ﺣﺮف‬
‫ﺑﺰﻧﻪ‪ ...‬و ﺣﺘﻲ اﮔﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﻫﻢ ﻧﺸﺪﻳﻢ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ ،‬آروﻣﺶ ﻛﻨﻴﻢ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن دﻣﺎﻏﺶ را ﺑﺎﻻ ﻛﺸﻴﺪ و زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﻛﻪ وﻗﺘﻲ ﺧﻮدم ﺧﻴﻠﻲ از آراﻣﺶ‬
‫ﻓﺎﺻﻠﻪ دارم ﺑﺘﻮﻧﻢ ﻛﺴﻲ رو آروم ﻛﻨﻢ‪ ...‬وﻟﻲ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﺳﻌﻴﻤﻮن رو ﺑﻜﻨﻴﻢ‪«...‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ آﺷﻔﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻣﻲرم ﻛﻪ ﺧﺒﺮﻫﺎي ﻧﺎراﺣﺖ ﻛﻨﻨﺪه رو ﺑﻪ رﻳﻤﻮس ﺑﺪم‪ ،‬ﺧﻮب‪...‬‬
‫ﻣﻲﺑﻴﻨﻤﺘﻮن‪ «.‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف از آﻧﻬﺎ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﺮد و از آﻧﺠﺎ رﻓﺖ‪.‬‬
‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن دوﺑﺎره ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﻧﺪ و ﺳﺎﺣﺮة ﺟﻮان در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﺼﺪا ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲﻛﺮد ﺑﺎزﻫﻢ ﺧﻮد را ﺑﻪ‬
‫ﮔﺮدن رون آوﻳﺨﺖ‪ .‬رون دﻳﮕﺮ ﺑﺎ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ ﻧﺠﻨﮕﻴﺪ و اﺟﺎزه داد ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺳﺮازﻳﺮ‬
‫ﺷﻮد‪» .‬دﻟﻤﻮن ﺑﺮات ﺗﻨﮓ ﻣﻲﺷﻪ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬رﻓﻴﻖ‪ «،‬او روي ﺷﺎﻧﺔ ﻫﺮﻣﻴﻮن زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﻧﺎﻟﺔ ﺑﻠﻨﺪي ﻛﺮد و او را ﻣﺤﻜﻢﺗﺮ در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﻴﺪياي ﻛﻪ ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ ﻫﺮﮔﺰ‬
‫اﺣﺴﺎس ﻧﻜﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ رون ﭼﺴﺒﻴﺪ‪ .‬رون ﻫﺮﮔﺰ آدﻣﻲ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻲ ﻧﺒﻮد‪ ،‬و ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻏﻠﺐ او را‬
‫ﺑﻲاﺣﺴﺎس ﺧﻄﺎب ﻣﻲﻛﺮد و ﻣﻲﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻳﻚ ﻗﺎﺷﻖ ﭼﺎﻳﺨﻮري ﻫﻢ اﺣﺴﺎس ﻧﺪارد‪ ،‬اﻣﺎ ﺷﺎﻳﺪ‬
‫ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر در زﻧﺪﮔﻲاش او ﺣﻘﻴﻘﺘﺎً ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدن‪ .‬اوﻟﻴﻦ ﻗﻄﺮه اﺷﻚ ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪن‬
‫ﺳﻴﻞ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ‪ .‬او ﺣﺘﻲ زﺣﻤﺖ ﭘﺎك ﻛﺮدن آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﻤﻲداد و ﻣﻲﮔﺬاﺷﺖ آﻧﻬﺎ آزاداﻧﻪ‬
‫روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺟﺎري ﺷﻮﻧﺪ و روي ﮔﻴﺴﻮان ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻃﺮه ﺑﻌﺪ از ﺧﺎﻃﺮه ﺑﻪ ذﻫﻦ رون ﻫﺠﻮم آورد‪...‬‬
‫»ﺗﻮ واﻗﻌﺎً ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻫﺴﺘﻲ؟ و ﺟﺪاً اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ رو ﺷﻜﺴﺖ دادي‪...‬؟«‬

‫ﻫﺮيِ درون ﺧﺎﻃﺮات رون ﺟﻠﻮي ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و اﺟﺎزه داد رون ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ زﺧﻢ‬
‫او ﺑﻴﺎﻧﺪازد‪ .‬ﻫﺮيِ ﺑﻴﭽﺎره ﭼﻘﺪر از اﻳﻦ زﺧﻢ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد‪ ...‬ﭼﻘﺪر ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻦ زﺧﻢ زﺟﺮ ﻛﺸﻴﺪ‪ ...‬و اﻛﻨﻮن‬
‫رﻧﺞ و ﻋﺬاب او ﺑﻪ آﺧﺮ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪...‬‬
‫»ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﺗﻔﺎوت ﺑﻴﻦ اﻗﻮﻧﻄﻴﻮن و ﺳﻨﮓ ﻣﺎه ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺪوﻧﻪ‪ ،‬ﭘﺲ ﭼﺮا از او ﻧﻤﻲﭘﺮﺳﻴﺪ؟«‬

‫اوه‪ ،‬ﻫﺮيِ ﺧﻮبِ ﭘﺮرو!‬
‫»آره‪ ،‬ﻛﻮﻳﺮل ﻣﻌﻠﻢ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ اﺷﻜﺎﻟﺶ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت از ﭘﺸﺖِ ﻛﻠﻪاش ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد‪«.‬‬

‫او در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﻤﻪ ﻣﻲاﻳﺴﺘﺎد ـ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺣﺘﻲ اون آﻣﺒﺮﻳﺞِ ﮔﺎو‪ ...‬و وﻟﺪﻣﻮرت‪....‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»اوه‪ ،‬ﺗﻮ از اﻣﺴﺎل ﻣﻴﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ؟«‬

‫ﭼﻘﺪر ﺟﻴﻨﻲ از اﻳﻦ ﺳﻮال ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻛﺸﻴﺪ‪ ...‬رون ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺼﻮر ﻧﻤﻲﻛﺮد ﻛﻪ ﺧﻮاﻫﺮش ﻳﻜﻲ از ﻛﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺮگ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ دوﺳﺖ او را ﺧﻮاﻫﺪ دﻳﺪ‪...‬‬
‫»ﻓﻠﻮر ﭘﻴﺪاش ﻧﺸﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ او رو ول ﻛﻨﻢ‪«.‬‬
‫»ﻫﺮي‪ ،‬ﭼﻘﺪر ﺳﺎدهاي‪ ،‬ﺗﻮ ﻛﻪ اون آﻫﻨﮓ رو ﺟﺪي ﻧﮕﺮﻓﺘﻲ‪ ،‬ﮔﺮﻓﺘﻲ؟«‬

‫اوه آره‪ ،‬ﻫﺮي از آﻧﻬﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺟﺪي ﻣﻲﮔﺮﻓﺖ‪ ...‬ﻳﻌﻨﻲ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮﮔﺶ‬
‫ﺑﻮده؟‬
‫اوه‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﭼﺮا ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻘﺶ ﻗﻬﺮﻣﺎن رو ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮدي؟ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻳﻪ‬
‫روزي ﺑﺎﻋﺚ ﭘﺎﻳﺎن ﻛﺎر ﺗﻮ ﺑﺸﻪ‪ ...‬ﺗﻮ ﻳﻪ اﺣﻤﻖِ ﻟﺠﺒﺎز ﺑﻮدي!‬
‫رون ﺻﻮرﺗﺶ را درﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﺟﻠﻮي زوزة دردي را ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﻮد ﺑﮕﻴﺮد و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺗﻮان در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ او را ﻧﻴﺰ از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫*****‬
‫دراﻛﻮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﭘﻠﻚ زد و درﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ ﻣﺤﻴﻂ اﻃﺮاﻓﺶ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ آﺷﻨﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬
‫ﻣﺜﺎل‪ ،‬ﺳﻘﻒ ﺑﺎ رﻧﮓ زرد ﻧﻘﺎﺷﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﻪ ﻳﺎد ﻧﻤﻲآورد ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ در اﺗﺎﻗﻲ ﺑﺎ ﺳﻘﻒ زرد ﺧﻮاﺑﻴﺪه‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و اﻳﻦ ﺑﻪ ﻧﻜﺘﻬﺎﻳﻲ اﺷﺎره ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬زﻳﺮا او دﺳﺖ ﻛﻢ در ﻳﻚ دوﺟﻴﻦ رﺧﺖﺧﻮاب ﻣﺘﻔﺎوت ﺧﻮاﺑﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﻪ اﻏﻠﺒﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﺎﺣﺮهﻫﺎي زﻳﺒﺎي ﺟﻮان ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﮔﺮداﻧﺪ ﺗﺎ از ﭘﻨﺠﺮه ﺑﻴﺮون را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬در آن ﺳﻮ‪ ،‬روي ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﻲ ﺑﺰرگ‪ ،‬ﻋﺒﺎرتِ‬
‫ﻣﻌﺠﻮنﻓﺮوﺷﻲ آﺳﻜﺎﻻﭘﻴﻮس )اﻧﻮاع ﻣﻌﺠﻮنﻫﺎ و زﻫﺮﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮد ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ( ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲﺧﻮرد‪.‬‬
‫آﺳﻜﺎﻻﭘﻴﻮس؟ دراﻛﻮ اﺧﻢ ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻛﻠﻤﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ ﻣﻲآﻣﺪ‪ ...‬در ذﻫﻨﺶ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﺑﻴﺎورد ﻛﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده و او ﭼﻄﻮر آﻧﺠﺎ آﻣﺪه‪ ...‬ﻳﻪ ﻧﺎﻣﻪ از ﻃﺮف ﺧﺎﻧﻢ ﭘﺎﺗﺮ‪ ...‬ﭘﺎﺗﻴﻞ درزدار‪ ...‬آﺗﻦ‪...‬‬
‫دﻟﻔﻲ‪ ...‬ﻏﻴﺒﮕﻮي اﺣﻤﻖ‪ ...‬ﺟﺎدة ﺧﺪاﻳﺎن‪ ...‬اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ‪ ...‬ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﺗﻮي رودﺧﺎﻧﻪ اﻓﺘﺎد‪.‬‬

‫ﻣﺮگ ﭘﺎﺗﺮ‪...‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا‪...‬‬

‫ﻓﺎﻳﺪرا ﻋﺼﺒﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺎﻳﺪرا اول ﺟﻴﻨﻲ و ﺳﭙﺲ او را ﻣﺘﻬﻢ ﻛﺮده و ﻣﺴﺒﺐ ﻗﺘﻞ ﭘﺎﺗﺮ داﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا روي ﺷﺎﻧﺔ او ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺎﻳﺪرا او را ﺑﻮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫او را ﺑﻮﺳﻴﺪه ﺑﻮد؟؟؟‬

‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺎف ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻧﺎﻟﺔ آراﻣﻲ از ﻃﺮف ﭼﭙﺶ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺗﺸﻚ ﻓﻨﺮي از ﺣﺮﻛﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ‬
‫او ﺗﻜﺎن ﺧﻮرده ﺑﻮد‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ :‬ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪي در اﻳﻦ ﻣﻮرد دارم‪ ،‬و آﻫﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ آﻫﺴﺘﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫ﭼﭗ ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫او آﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﻜﺴﻲﺗﺮﻳﻦ زﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﻣﻼﻗﺎت ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺑﻲﺣﺎﻟﻲ روي ﻣﻠﺤﻔﻪ دراز ﻛﺸﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ :‬ﮔﻴﺴﻮان ﭘﺮﭼﻴﻦ و ﺷﻜﻦ و ﻣﺸﻜﻲاش روي ﻣﺘﻜﺎ ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد؛ ﺑﻠﻮزش ﺑﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻧﺪﻛﻲ‬
‫ﭘﺎرﮔﻲ ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد ﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﭘﺎره ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻨﺪ ﺳﻴﺎه ﺗﻮرياش ﻫﻨﻮز ﺳﺮ ﺟﺎﻳﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ‪،‬‬
‫)دارﻛﻮ ﺷﮕﻔﺖ زده ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ‪ :‬اوﻧﻮ ﺑﺎز ﻧﻜﺮدهام؟( ﭼﺸﻤﺎن زن ﻫﻨﻮز از ﮔﺮﻳﻪ ﭘﻮف ﻛﺮده ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد‪ ،‬اﻣﺎ‬
‫ﺣﺘﻲ ﭘﻮف ﻛﺮدﮔﻲاش ﻧﻴﺰ زﻳﺒﺎ ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﻣﻦ ﭼﻪ ﻏﻠﻄﻲ ﻛﺮدهام؟ دراﻛﻮ دﺳﺘﺶ را ﻣﻴﺎن ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻮﻧﺪ ﻧﻘﺮهاياش ﻓﺮو ﻛﺮد‪ .‬ﮔﻮرِﺗﻮ از اﻳﻨﺠﺎ ﮔﻢ ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﮔﻮرِﺗﻮ از اﻳﻨﺠﺎ ﮔﻢ ﻛﻦ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻻ!‬

‫ﺑﺎ دﻗﺖ ﺗﻤﺎم از زﻳﺮ ﻣﻠﺤﻔﻪ ﺧﻮدش را ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺧﻮدش ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻘﻠﺶ را از دﺳﺖ داده‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و ﺑﺮاي ﺗﻜﻤﻴﻞ آن ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ‪ ،‬درﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺷﻠﻮارش را ﻧﻴﺰ ﻛﺎﻣﻼً در ﻧﻴﺎورده و ﻓﻘﻂ آﻧﺮا ﺗﺎ ﻣﭻ‬
‫ﭘﺎﻳﺶ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻛﺸﻴﺪه اﺳﺖ ـ او ﻫﺮﮔﺰ در ﻣﻮرد ﺳﻜﺲ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻲدﻗﺖ ﻋﻤﻞ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ ،‬او از آﻧﻬﺎﻳﻲ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ اﻧﺠﺎم آﻫﺴﺘﻪ و دﻗﻴﻖ ﻛﺎرﻫﺎ زﻧﺎن را ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺧﻮد ﻗﺮار دﻫﺪ‪ ...‬ﭘﺲ اﻳﻨﺒﺎر ﭼﻪ‬
‫ﺑﻼﻳﻲ ﺳﺮش آﻣﺪه ﺑﻮد؟ ﭼﺮا اﻳﻨﺒﺎر در ﻣﻮرد اﻧﺠﺎم درﺳﺖ آن دﻗﺖ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد؟ ﭼﺮا ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻓﺎﻳﺪرا‬
‫را ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻗﺮار دﻫﺪ؟‬
‫دراﻛﻮ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪ .‬اﻵن زﻣﺎن اﻧﺪﻳﺸﻴﺪن ﺑﻪ اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻮﻳﮋه ﻧﻪ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ آﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻴﺮاﻫﻦ ﭼﺮوك ﺷﺪهاش ﺑﺎز ﺑﻮد )ﻇﺎﻫﺮاً او ﺑﻪ ﺧﻮدش زﺣﻤﺖ درآوردن آﻧﺮا ﻫﻢ ﻧﺪاده ﺑﻮد( و‬
‫ﺧﺼﻮﺻﻲﺗﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖﻫﺎي ﺑﺪﻧﺶ ﻛﺎﻣﻼً ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﭘﻮﺷﺸﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا دوﺑﺎره در ﺧﻮاب ﻧﺎﻟﻪ ﻛﺮد و دراﻛﻮ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺷﻮرت و ﺷﻠﻮارش را ﺑﺎﻻ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬دﻛﻤﻪﻫﺎي‬
‫ﭘﻴﺮاﻫﻨﺶ را ﺑﺴﺖ و دوﻻ ﺷﺪ ﺗﺎ دﻧﺒﺎل ﻛﻔﺶﻫﺎﻳﺶ ﺑﮕﺮدد‪ .‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ را زﻳﺮ ﺗﺨﺖﺧﻮاب ﭘﻴﺪا ﻛﺮد و‬
‫دﻳﮕﺮي را وﺳﻂ اﺗﺎق‪ .‬ﺑﺎ ﻳﻚ ﺗﻜﺎنِ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮش را درﺳﺖ ﻛﺮد و ﭘﺎورﭼﻴﻦ ﭘﺎورﭼﻴﻦ ﺑﻪ ﻃﺮف در‬
‫ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬او ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺎ ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻤﻜﻦ اﻳﻦ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ را ﺗﺮك ﻛﻨﺪ‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎر از ﻓﺎﻳﺪرا‬
‫ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﻞ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن اﻓﺴﻮن ﺿﺪ آﭘﺎرت دارد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻻزم ﺑﻮد ﻛﻪ از آﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﺑﺮود و ﻋﺎﻗﺒﺖ‬
‫اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﻟﻌﻨﺘﻲ را ﺗﺮك ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻛﻨﺎر در ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺑﻴﻮة ﺟﻮان اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬و اﺣﺴﺎﺳﻲ ﻏﺮﻳﺐ ﺑﻪ ﻗﻠﺒﺶ ﭼﻨﮓ زد‪ .‬اﺻﻼً ﭼﻴﺰ ﺧﻮشآﻳﻨﺪي‬
‫ﻧﺒﻮد‪ ،‬او را آزار ﻣﻲداد و ﺑﻪ او اﻳﻦ اﺣﺴﺎس را ﻣﻲداد ﻛﻪ ﻧﻴﺮوﻳﻲ ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﮔﻠﻮﻳﺶ را ﻣﻲﻓﺸﺎرد‪ .‬ﺑﺮاي‬
‫اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر در زﻧﺪﮔﻲاش دراﻛﻮ ﺑﻪ راﺳﺘﻲ اﺣﺴﺎس ﻧﺪاﻣﺖ و ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻟﻌﻨﺘﻲ‪ ،‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ در را ﺑﺎز ﻣﻲﻛﺮد ﺧﻮدش را ﻟﻌﻨﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﻋﻘﺐ رو ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻦ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي! اﮔﻪ ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻲ‬
‫ﭼﻪ ﻛﻤﻜﻲ ﻣﻲﻛﻨﻪ؟ ﭼﻲ ﻣﻲﺧﻮاي ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻲ؟ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺘﺄﺳﻔﻲ ﻛﻪ از اﻧﺪوهاش ﺳﻮءاﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدي و ﺑﺎﻫﺎش‬
‫ﺧﻮاﺑﻴﺪي؟ ﺑﻲﺧﻴﺎل‪ ،‬ﺗﻮ ﻗﺒﻼً ﻫﻴﭻ وﻗﺖ از ﺧﻮاﺑﻴﺪن ﺑﺎ ﻫﻴﭻ زﻧﻲ اﺣﺴﺎس ﺗﺄﺳﻒ ﻧﻜﺮدي! وﻟﻲ در ﻋﻴﻦ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم از اون زﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮن ﻣﻌﺎﺷﻘﻪ داﺷﺘﻲ ﺷﻮﻫﺮﺷﻮن رو ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻠﺶ از دﺳﺖ‬
‫ﻧﺪاده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ...‬اﺣﻤﻖ ﻧﺒﺎش‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي! ﺗﻮ ﻳﻪ ﻛﻢ ﺑﺎ اون ﺧﻮش ﮔﺬروﻧﺪي‪ ،‬ﺧﻮب ﻛﻪ ﭼﻲ؟ اون ﻛﻪ ﺷﻜﺎﻳﺘﻲ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬داﺷﺖ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻟﺬت ﻣﻲﺑﺮد‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﺮا اﺣﺴﺎس ﭘﺸﻴﻤﻮﻧﻲ ﻣﻲﻛﻨﻲ؟ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ اوﻧﻮ‬
‫ﺑﺎﺑﺖ ﻏﻢ و اﻧﺪوﻫﺶ دﻟﺪاري دادي‪ ...‬اَه‪ ،‬از ﻛﻲ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺣﺮف ﻣﻲزدهام؟؟؟‬

‫دراﻛﻮ ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ ﺳﺎق ﭘﺎي ﺧﻮدش ﻛﻮﺑﻴﺪ‪ ،‬درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮري ﻛﻪ ﻓﺎﻳﺪرا اﻳﻦ ﻛﺎر را اﻧﺠﺎم ﻣﻲداد‪ .‬درد‪،‬‬
‫وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد وﻟﻲ اﺛﺮي را ﮔﺬاﺷﺖ ﻛﻪ او اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ‪ :‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ او ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺑﻴﺎﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ و از ﭘﻠﻪﻫﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺖ‪ ،‬از ﻣﻴﺎن رﺳﺘﻮران‬
‫ﮔﺬﺷﺖ )ﻧﻴﻜﻴﺎس ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻓﺮﻳﺎد زد ‪" :‬ﺳﻴﻤﻮس‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ زود داري ﻣﻲري؟"(‪ ،‬و وارد ﺧﻴﺎﺑﺎن‬
‫ﺷﺪ و از آﻧﺠﺎ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎً ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن آﭘﺎرت ﻛﺮد‪.‬‬
‫*****‬
‫ﻫﺮي راﻫﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف اﺳﺘﺎدﻳﻮم ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﻛﻪ ﭼﻨﺪان دور از ﻛﺎخ ﻫﺎدس ﻗﺮار ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬او‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲﺑﺮد و ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺟﻠﺴﺔ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد ـ‬
‫ﻫﺎدس ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﭘﻴﺮوزي اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم در ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﺎرﺗﺎروس ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي را ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺮوع ﺗﻤﺮﻳﻦ واداﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻮﻧﻴﻔﺮم آﺑﻲِ روﺷﻦِ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳ ِ‬
‫ﭻ ﺳﺪرﻳﻚ را ﺑﻪ ﺗﻦ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮف زﻣﻴﻦ ورزﺷﮕﺎه‬
‫رﻓﺖ‪ ،‬در ارﺗﻔﺎع ﺑﺎﻻ ﻫﻴﺌﺖﻫﺎي ﺑﺰرگ و ﻛﻮﭼﻜﻲ روي دﺳﺘﻪ ﺟﺎرو ﭘﺮواز ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ از آن ﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ درﺳﺘﻲ آﻧﻬﺎ را ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﺪ‪ .‬ﭘﻴﺎده‪ ،‬ﺣﺪوداً ده دﻗﻴﻘﻪ از ﻛﺎخ ﭘﺎدﺷﺎه ﺗﺎ ورزﺷﮕﺎه‬
‫ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و اﻳﻦ ﺑﺎر ﻫﺮي ﻫﻤﺮاه ﺳﺪرﻳﻚ ﻧﺒﻮد ـ زﻳﺮا ﺳﺪرﻳﻚ ﺑﺎ رﺿﺎﻳﺖِ ﻫﺎدس ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ آﻧﺠﺎ را‬
‫ﺗﺮك ﻛﺮده ﺑﻮد ـ ﺑﻠﻜﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻗﺪم ﻣﻲزد‪ .‬آن ﻫﻨﮕﺎم ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دﻳﮕﻮري ﺟﻮان ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫درﺧﺖ ﻣﺎﻫﻮن ﻣﻲرﻓﺖ ﭼﻨﺎن ﮔﺮم ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺑﻪ ﻣﺤﻴﻂ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬و ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻛﻪ ﺑﺮﺧﻮرده ﺑﻮد زﻳﺒﺎﻳﻲ ﺧﺎرقاﻟﻌﺎدة اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﺑﺎر‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻖ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﭘﻴﭻ و ﺗﺎب ﻣﻼﻳﻢ‬
‫ﮔﻠﻬﺎي وﺣﺸﻲ را ﻛﻪ در ﭘﻬﻨﺔ ﭼﻤﻨﺰاري ﺑﻲاﻧﺘﻬﺎ‪ ،‬در ﻧﺴﻴﻤﻲ ﺑﻬﺸﺘﻲ ﻣﻲرﻗﺼﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻲﺑﻠﻌﻴﺪ‪،‬‬
‫ﮔﻮشﻫﺎﻳﺶ ﺻﺪاي ﺟﻴﺮﺟﻴﺮ ﺷﺎدﻣﺎﻧﺔ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﺧﻮشاﻟﺤﺎن و ﺷﺮﺷﺮ ﮔﻮشﻧﻮاز ﻧﻬﺮﻫﺎي ﻛﻮﭼﻚ را ﻛﻪ‬
‫آﺑﻲ ﺑﻪ ﺷﻔﺎﻓﻲ ﻛﺮﻳﺴﺘﺎل داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺿﺒﻂ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬و ﺳﻮراخﻫﺎي ﺑﻴﻨﻲاش اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از ﺷﮕﻔﺖﺗﺮﻳﻦ رواﻳﺢ‬
‫ﺑﻮد‪ :‬ﻋﻄﺮ ﮔﻞﻫﺎ‪ ،‬ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ ﺑﻮي ﻋﻠﻒ ﺗﺎزه‪ .‬او ﻗﺒﻼً ﭼﻴﺰﻫﺎي ﺧﻮشآﻳﻨﺪ و ﺧﻮش ﺑﻮﻳﻲ زﻳﺎدي را ﺑﻮﻳﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﻤﻨﺰار ﺣﻴﺎط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ و ﻳﺎ ﺑﺎﻏﭽﺔ ﮔﻞ ﺧﺎﻟﻪ ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﻳﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي او‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﺮد دوﺳﺖ دارد ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﭙﺮد و از ﺧﻮﺷﻲ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﻜﺸﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدش را ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‬
‫دﻳﮕﺮ ﺳﺎﻛﻨﺎن اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ او دﻳﻮاﻧﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ‬
‫ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ در ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻧﻮﻋﻲ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺳﺎت ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻣﺮدﮔﺎن‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ‪ ،‬اﻓﻜﺎرش ﺑﻪ ﺳﻮي ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪ و اﺣﺴﺎس ﺧﺠﺎﻟﺖ و ﺷﺮم ﺑﻪ او دﺳﺖ داد ـ ﭼﻄﻮر ﺣﺘﻲ ﺑﻪ‬
‫ﻓﻜﺮش ﺧﻄﻮر ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﭙﺮد و از ﺷﺎدي ﻓﺮﻳﺎد ﺑﻜﺸﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد در زﻧﺪان‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲﺑﺮد ـ ﻳﺎ در زﻧﺪان آﺗﻦ‪ ،‬ﻳﺎ در زﻧﺪان ازدواج ﺑﺎ دراﻛﻮ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬او ﻧﺒﺎﻳﺴﺖ اﺣﺴﺎس‬
‫ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬زﻳﺮا اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﺮاﺳﺘﻲ ﻣﻜﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﺪ ﺷﺨﺺ ﺑﺨﻮاﻫﺪ از ﺧﻮﺷﻲ ﻓﺮﻳﺎد‬
‫ﺑﻜﺸﺪ‪ ،‬آﻧﺠﺎ دﻗﻴﻘﺎً ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺷﻜﻠﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻫﻤﻴﺸﻪ در ﻣﻮرد ﺑﻬﺸﺖ ﺗﺼﻮر ﻣﻲﻛﺮد‪ :‬ﻣﻜﺎﻧﻲ‬
‫ﻧﻴﺮوﺑﺨﺶ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮﺷﺤﺎلﻛﻨﻨﺪه و ﭼﻨﺎن ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﺪ ﺷﺨﺺ ﺗﻤﺎم ﻏﻢ و اﻧﺪوﻫﺶ‬
‫را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﺪ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻏﺮﻳﺒﻲ ﻫﺮي ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻤﺎﻣﻲ اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه و اﻧﺪوﻫﺶ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﺪ‪ ،‬دﺳﺖ ﻛﻢ ﻧﻪ‬
‫ﻣﺜﻞ دﻳﮕﺮ ﺳﺎﻛﻨﺎن اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻧﻤﺮده ﺑﻮد؟‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ دروازة ورزﺷﮕﺎه رﺳﻴﺪ‪ .‬ﭘﻴﺶ ﺧﻮدش ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻣﻦ دارم ﻣﻲرم ﻛﻪ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور رو‬
‫ﻣﻼﻗﺎت ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻫﺎ؟ و ﺳﭙﺲ در را ﻓﺸﺎر داد و آﻧﺮا ﺑﺎز ﻛﺮد‪.‬‬
‫در اﺑﺘﺪا ﻫﻢ ﺗﻴﻤﻲﻫﺎﻳﺶ ﺣﺘﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﻫﻢ ﻧﺸﺪﻧﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﺮﺗﺐ ﻛﻮاﻓﻞ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﺎس ﻣﻲدادﻧﺪ و ﺳﻌﻲ‬
‫ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ از ﺟﻠﻮي ﺑﻠﻮﺟﺮﻫﺎ ﺟﺎﺧﺎﻟﻲ ﺑﺪﻫﻨﺪ‪..‬‬
‫آﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﻫﺮي را ﺷﮕﻔﺖ زده ﻛﺮد اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﻮاﻓﻠﻲ ﻛﻪ ﻣﻬﺎﺟﻤﻴﻦ اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﺎ آن ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺘﻔﺎوت از آن ﻛﻮاﻓﻠﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ آﻟﻴﺸﻴﺎ‪ ،‬ﻛﻴﺖ و آﻧﺠﻠﻴﻨﺎ ﻋﺎدت داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﭘﺎس ﺑﺪﻫﻨﺪ‪...‬‬
‫از ﻳﻚ ﻃﺮف رﻧﮕﺶ ﻗﺮﻣﺰ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮد ـ اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺗﺎ ﺣﺪودي ﻗﺎﺑﻞ درك ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﺮي ﻓﻜﺮ‬
‫ﻛﺮد در ﺟﻬﺎن زﻳﺮﻳﻦ ﻛﻪ زﻣﺴﺘﺎﻧﻲ وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻮاﻓﻞ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ اﮔﺮ روي ﺑﺮف‬
‫اﻓﺘﺎد ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ـ از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬اﻳﻦ ﻛﻮاﻓﻞ ﻣﺜﻞ ﻛﻮاﻓﻞ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﮔﺮد ﻧﺒﻮد ـ ﭼﻨﺪ ﺳﻮراخ و‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺗﻮرﻓﺘﮕﻲ در آن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲﺧﻮرد‪ ...‬اﻣﺎ از آن ارﺗﻔﺎع ﻫﺮي ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺰﺋﻴﺎت دﻗﻴﻖﺗﺮي از آن را‬
‫ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻳﻜﻲ از ﻣﻬﺎﺟﻤﻴﻦ ﻓﺮﻳﺎدي زد و ﻛﻮاﻓﻞ را اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ از روي زﻣﻴﻦ ﺻﻮرت ﺑﺎزﻳﻜﻨﺎن را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﻤﻲدﻳﺪ‪ ،‬از ﺳﺮ راه ﺗﻮپ ﺳﻔﻴﺪي ﻛﻪ داﺷﺖ ﺳﻘﻮط‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻨﺎر ﺟﺴﺖ‪" .‬ﻛﻮاﻓﻞ" در ﻫﻤﺎن ﻧﻘﻄﻪاي ﻛﻪ ﻫﺮي ﺛﺎﻧﻴﻪاي ﻗﺒﻞ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺧﻮرد و‬
‫او ﻋﺎﻗﺒﺖ دﻳﺪ آن ﺳﻮراخﻫﺎ ﭼﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ :‬ﺟﺎي ﭼﺸﻢ‪ .‬ﺟﺎي ﭼﺸﻢﻫﺎي ﻳﻚ ﺟﻤﺠﻤﻪ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﺣﺘﻲ ﻓﺮﺻﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ "اِوووو"‪ ،‬ﻣﻬﺎﺟﻤﻲ ﻛﻪ ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد درﺳﺖ ﻛﻨﺎر‬
‫او ﻓﺮود آﻣﺪ‪» .‬ﻫﺮي!«‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺟﻤﺠﻤﻪ ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﺮق ﭼﺸﻤﺎن ﺗﻴﺮة آﺷﻨﺎﻳﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ از ﭘﺸﺖ ﺣﺠﺎب‬
‫ﻣﻮﻳﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﻬﻮهاي ﺗﻴﺮه ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪهاﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻴﺮﻳﻮس؟«‬
‫ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪهاش اﻳﻦ ﺑﺎر ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪ‪»:‬ﻫﺮي! ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﻏﻠﻄﻲ ﻣﻲﻛﻨﻲ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮدش اﺟﺎزه داد ﺗﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺿﻌﻴﻔﻲ روي ﻟﺒﺎﻧﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد‪» :‬اوﻣﺪم ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﺑﺎزي ﻛﻨﻢ!«‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس دﺳﺖ دراز ﻛﺮد و ﺷﺎﻧﻪﻫﺎي او را ﻣﺤﻜﻢ ﭼﺴﺒﻴﺪ و ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﻜﺎن داد‪» .‬وﻟﻲ ﭼﺮا؟ ﭼﺮااااا؟«‬
‫»ﭼﻮن ﺳﺪرﻳﻚ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﺑﺮه و‪«...‬‬
‫»‪ ...‬ﭼﺮا از ﺧﻮدت ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻮاﻇﺒﺖ ﻧﻜﺮدي؟ ﺗﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ زودي ﻣﻲﻣﺮدي؟«‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬اِ‪ ،‬ﺳﻴﺮﻳﻮس‪«...‬‬
‫»ﻫﺮي؟ اﻳﻦ واﻗﻌﺎً ﺗﻮﺋﻲ؟« ﺻﺪاي ﻣﺮداﻧﺔ دﻳﮕﺮي از ﺳﻤﺖ راﺳﺘﺶ آﻣﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﺪا ﭼﺮﺧﻴﺪ و‬
‫ﻣﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪي را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ از ﻫﻤﻪ ﻃﺮف ﺳﻴﺦ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﺎﺑﺎ؟« ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻓﺮو داد‪.‬‬
‫»ﻫﺮي!« ﺟﻴﻤﺰ او را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﭼﻨﺎن او را ﻓﺸﺮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﻫﺮ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺧﻔﻪ‬
‫ﺷﻮد ﻳﺎ دﻧﺪهﻫﺎﻳﺶ ﺧﺮد ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺟﻴﻤﺰ او را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻫﻞ داد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻨﻮز او را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن ﻗﻬﻮهاي ﮔﺮﻣﺶ ﺗﻤﺎم‬
‫ﺟﺰﺋﻴﺎت ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻫﺮي را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻣﻲﻛﺮد‪» .‬واي‪ ،‬ﺗﻮ درﺳﺖ ﺷﺒﻴﻪ ﺧﻮدﻣﻲ! وﻟﻲ ﭼﺮا ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪي ﺑﻤﻴﺮي؟‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮ رو ﻛﺸﺖ؟ اون ﺣﺮوﻣﺰادة ﻋﻮﺿﻲ‪ ،‬ﭘﺲ آﺧﺮش ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﺗﺮﻳﻼﻧﻲ درﺳﺖ از آب در‬
‫اوﻣﺪ‪«...‬‬
‫»ﺑﺎﺑﺎ‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را ﻛﺎﻣﻼً ﺳﺮﮔﺮم ﻛﻨﻨﺪه ﻣﻲدﻳﺪ‪» .‬ﺑﺎﺑﺎ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﺮدهام‪«.‬‬
‫»ﭼﻲ؟ ﻧﻤﺮدي؟« ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﭼﭗ ﭼﭙﻲ ﺑﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ او ﻫﻢ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺳﺮدرﮔﻤﻲ ﺷﺎﻧﻪاش را‬
‫ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻫﻴﻜﻞ ﻛﻮﭼﻜﻲ از ﭘﺸﺖ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻴﺮون آﻣﺪ‪ ،‬و ﺑﺪون ﻳﻚ ﻛﻠﻤﻪ ﺣﺮف دﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﺮد و ﺻﻮرت‬
‫ﻫﺮي را در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬داﺷﺘﻢ ﻣﻲﻣﺮدم ﻛﻪ ﻳﻪ ﺑﺎر دﻳﮕﻪ ﺗﻮ رو ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬وﻟﻲ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺗﻮ رو‬
‫ﺑﻪ اﻳﻦ زوديﻫﺎ ﻧﺨﻮاﻫﻢ دﻳﺪ‪ ...‬ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﺧﻮدم‪«.‬‬
‫ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﺣﺘﻲ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻳﻚ ﻛﻠﻤﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﻟﻴﻠﻲ ﭘﺎﺗﺮ او را در ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺳﺮ او را ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫ﺧﻮدش ﻛﺸﻴﺪ ـ ﻫﺮي ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ده ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺧﻢ ﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﺎدرش در ﻳﻚ ﺳﻄﺢ ﻗﺮار‬
‫ﺑﮕﻴﺮد‪" .‬ﺑﭽﻪ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ" واﻗﻌﺎً ﻛﻪ‪...‬‬
‫ﺑﻴﻨﻲ ﻫﺮي دوﺑﺎره از راﻳﺤﺔ ﻋﺴﻞ و ﺳﻨﺒﻠﻲ ﻛﻪ از ﻣﻮي ﻣﺎدرش ﺑﺮﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮدش ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻧﺨﻮام ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﻛﺎري واﻗﻌﺎً دﺷﻮار ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺟﻠﻮي رﻳﺰش‬
‫اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ را ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﻛﻤﻲ ﺧﻮدش را ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد؛ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ‬
‫دﻗﻴﻘﺎً از ﻫﻤﺎن ﻧﻮع ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻟﻴﻠﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬او داره ﺣﻘﻴﻘﺖ رو ﻣﻲﮔﻪ‪ «،‬ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻴﻤﺰ و ﺳﻴﺮﻳﻮس‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ‪» .‬او زﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﻣﻦ زﻧﺪه اﺳﺖ‪«.‬‬
‫»ﻣﺎاااﻣﺎن‪ ،‬ﻣﻦ ﻛﻮچ‪ «...‬ﻫﺮي ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻛﻠﻤﺔ "ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ" را ادا ﻛﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺳﻴﺮﻳﻮس او را ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ‬
‫ﻛﻨﺎري ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ روﺑﺮوي او ﻗﺮار ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫»واووو‪ ،‬واﻗﻌﺎً! ﭼﺸﻤﺎش‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎش ﻧﮕﺎه ﻛﻦ!«‬
‫»اﺳﻨﻴﭻ ﻣﻘﺪس!« ﺟﻴﻤﺰ ﺳﺮش را از روي دﻳﺮﺑﺎوري ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬و دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي ﻣﻮذي ﺟﻤﻊ‬
‫ﺷﺪ‪» .‬ﺗﻮ ﺟﺪاً زﻧﺪهاي‪ ...‬ﭘﺲ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲﻛﻨﻲ‪ ،‬ﭘﺴﺮ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺗﻜﺮار ﻛﺮد‪» :‬اوﻣﺪم ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﺑﺎزي ﻛﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺧﺸﻨﻲ از ﺑﺎﻻي ﺳﺮﺷﺎن ﻫﻮا را ﺷﻜﺎﻓﺖ‪» :‬ﻫِﻲ‪ ،‬ﻫِﻲ‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟«‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﻣﺮدي ﺑﺎ رﻳﺶ ﺳﻴﺎه را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺳﻮار ﭼﻮب ﺟﺎرو اﺳﺖ و ﭘﺸﺘﺶ را ﭼﻨﺎن‬
‫ﺻﺎف ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﺷﻮاﻟﻴﻪاي اﺳﺖ ﻛﻪ اﺳﺒﻲ ﺑﻲ ﻧﻈﻴﺮ را ﻣﻲراﻧﺪ‪...‬‬
‫»اﻳﻦ ﻫﻴﺎﻫﻮ ﭼﻴﻪ؟ ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ ﺳﺮ ﺗﻤﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻨﺒﻞﻫﺎ!«‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻤﻮﻣﺶ ﻛﻦ‪ ،‬ﮔﻮدرﻳﻚ‪«.‬‬
‫ﻣﺮد رﻳﺸﻮ داد زد‪» :‬ﺗﻤﻮﻣﺶ ﻛﻨﻢ؟ ﻣﺎ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ دﻳﮕﻪ ﺑﺎ ﺗﺎرﺗﺎروس ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ دارﻳﻢ و اوﻧﻮﻗﺖ ﺗﻮ داري ﺑﻪ‬
‫ﻣﻦ ﻣﻲﮔﻲ ﺗﻤﻮﻣﺶ ﻛﻨﻢ؟«‬
‫ﻫﺮي ﻛﻨﺎر ﮔﻮش ﺳﻴﺮﻳﻮس زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬اﺣﺘﻤﺎﻻً او ﻧﻮادهاي ﺑﻪ ﻧﺎم اوﻟﻴﻮر وود ﻧﺪاره؟«‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﮔﻔﺖ‪ » :‬ﻓﻘﻂ ﻣﺤﺾ اﻃﻼع ﺗﻮ‪ ،‬ﮔﻮدرﻳﻚ‪ ،‬ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﻫﺮي ﻫﻤﻴﻦ اﻵن ﺑﻪ ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن رﺳﻴﺪه ـ‬
‫اوﻧﻢ زﻧﺪه‪ .‬و ﻣﻦ ﻣﻲﺧﻮام ﺑﺎﻫﺎش ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﻟﻴﻠﻲ و ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬درﺳﺘﻪ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻟﻴﻠﻲ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪» :‬دﻗﻴﻘﺎً ﻫﻤﻴﻨﻄﻮره‪«.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﺗﻤﺮﻳﻦ اﻣﺮوز رو ﻛﻨﺴﻞ ﻛﻦ‪ ،‬ﭘﻴﺮﻣﺮد‪«.‬‬
‫»ﭘﺴﺮِ ﺗﻮ اوﻣﺪه اﻳﻨﺠﺎ؟« ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﻗﻴﺎﻓﻪاش ﻛﻤﻲ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺷﺪ‪» .‬ﭼﺮا؟«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬اِ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻮض ﺳﺪرﻳﻚ دﻳﮕﻮري اوﻣﺪم‪ ،‬ﻗﺮﺑﺎن‪ ،‬او ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﺑﻪ ﻓﻮرﻳﺖ ﺟﻬﺎن‬
‫ﻣﺮدﮔﺎن رو ﺗﺮك ﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﻓﺮﻳﺎد زدﻧﺪ‪» .‬او رﻓﺖ؟« اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺘﺎً ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻤﻮل ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺟﻬﺎن زﻳﺮﻳﻦ‬
‫را ﺗﺮك ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور ﺑﺎ ﻟﺤﻦ داﻏﺪاري ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﻮﻳﻨﺪه ﺑﺎزي ﻛﺮدهاي‪ ،‬ﭘﺴﺮ؟«‬
‫»اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻛﺮده!« ﺳﻴﺮﻳﻮس ﻳﻜﻲ از دﺳﺘﺎﻧﺶ را روي ﺷﺎﻧﺔ ﭘﺴﺮﺧﻮاﻧﺪهاش ﮔﺬاﺷﺖ‪» .‬او ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﺟﻮﻳﻨﺪهاﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻢ‪ ،‬رﻳﻜﻲ‪«.‬‬
‫»ﭼﻨﺪ دﻓﻌﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻮ رﻳﻜﻲ؟« ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور ﺑﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس اﺧﻢ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﻫﺮي‬
‫ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﻣﻲﻣﻮﻧﻲ‪ ،‬ﭘﺴﺮ؟«‬
‫»ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺪرﻳﻚ ﺑﺮﮔﺮده‪ ،‬ﻗﺮﺑﺎن‪«.‬‬
‫ﻛﺎﭘﻴﺘﺎن ﺳﺮي ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﻣﻲﺧﻮام ﺑﺒﻴﻨﻢ ﭼﻘﺪر ﻣﻬﺎرت داري‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺶﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪» :‬آره‪ ،‬ﺧﻮاﻫﻲ دﻳﺪ‪ ،‬ﭘﻴﺮﻣﺮد ـ وﻟﻲ ﻧﻪ اﻣﺮوز‪ ،‬اﻣﺮوز او ﻣﺎل ﻣﺎﺳﺖ‪ .‬ﺑﻴﺎ ﭘﺴﺮ‪،‬‬
‫ﺑﻴﺎ ﺑﺮﻳﻢ ﺧﻮﻧﻪ‪ .‬دﻟﺖ ﻣﻲﺧﻮاد ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻬﺖ ﻛﻮﻟﻲ ﺑﺪه؟«‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﺔ دﻳﺮﺑﺎوري از ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد ﻧﻤﻲداﻧﺪ ﺑﻪ‬
‫ﭘﺪرش ﺑﺨﻨﺪد ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ اﺧﻢ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد و ﻫﺮي را از اﺳﺘﺎدﻳﻮم ﺑﻴﺮون ﺑﺮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪورِ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ و دو ﺿﺮﺑﻪزن ﮔﻴﺞ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ـ ﻳﻜﻲ از ﺿﺮﺑﻪزﻧﻬﺎ دﻣﺎغ درازي داﺷﺖ‬
‫و دﻳﮕﺮي ﻣﻮﻫﺎي ﻃﻼﻳﻲ دﺧﺘﺮاﻧﻪ‪...‬‬
‫*****‬
‫ﺟﻴﺴﻮن اﺳﺘﻔﺎﻧﻴﺪﻳﺲ ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ "ﺑﺮج دراز" ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺎزي ﺷﻄﺮﻧﺞ ﺑﺎ دوﺳﺖ دﺧﺘﺮش ﻟﺘﻮ ﺑﻮد ﻛﻪ درِ‬
‫اﺗﺎق ﻋﻤﻮﻣﻲِ ﻣﻘﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﺮﻣﺲ ﺑﺎز‪ ،‬و ﺧﻮاﻫﺮش داﺧﻞ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﺴﻮن ﻣﻬﺮة ﻓﻴﻠﻲ را ﻛﻪ در دﺳﺖ داﺷﺖ اﻧﺪاﺧﺖ و از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ‪» .‬ﻓﺎﻳﺪرا! ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺧﻮاﻫﺮِ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪاش اﻛﻨﻮن ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﻣﺮده رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺒﺎﻫﺖ زﻳﺎدي ﺑﻪ‬
‫ﻳﻚ ﺑﺎﻧﺸﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ آﺷﻔﺘﻪ و درﻫﻢ ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﺴﻮن‬
‫ﺑﻪ درﺳﺘﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﺪﻫﺪ ـ ﺧﺸﻢ؟ درد؟ ﻳﺎ ﺗﺮﻛﻴﺒﻲ از ﻫﺮ دو؟‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬او ﻣﺮده‪ «،‬ﺧﻮدش را روي ﻣﺘﻜﺎي ﻛﻨﺎر ﺻﻔﺤﻪ ﺷﻄﺮﻧﺞ رﻫﺎ ﻛﺮد و آرﻧﺠﺶ را‬
‫روي ﺻﻔﺤﻪ ﺣﺎﺋﻞ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻛﻒ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺻﻮرﺗﺶ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﺴﻮن ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻛﻲ؟«‬
‫»ﺷﻮﻫﺮم‪«.‬‬
‫ﻟﺘﻮ از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﻣﻴﺰ ﺟﻴﻎ ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺻﺪاي او را ﻧﺸﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺣﺘﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺣﻀﻮر او ﻫﻢ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﺴﻮن آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻨﻈﻮرت‪ ...‬ﻫﺮﻳﻪ؟«‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﻳﻪ ﺷﻮﻫﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ دارم؟« ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺳﻮي ﺑﺮادرش اﺧﮕﺮﻫﺎي‬
‫آﺗﺸﻴﻦ ﻣﻲﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺟﻴﺴﻮن ﭼﺎﭘﻠﻮﺳﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬آروم ﺑﺎش‪ ،‬آﺑﺠﻲ‪ «،‬دﺳﺘﺶ را دراز ﻛﺮد ﺗﺎ روي‬
‫ﺷﺎﻧﺔ او ﺑﮕﺬارد اﻣﺎ ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ دﺳﺖ او را ﻛﻨﺎر زد‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﺎ ﺻﺪاي ﮔﻮﺷﺨﺮاﺷﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻳﻦ اﺻﻼً ﺧﻮب ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺟﻴﺴﻮن‪ «،‬دوﺑﺎره ﺻﻮرﺗﺶ را در‬
‫دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮد‪ .‬ﺷﺎﻧﻪﻫﺎﻳﺶ ﺗﻜﺎن ﻣﻲﺧﻮرد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺟﻴﺴﻮن ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺻﻮرت او را ﻧﻤﻲدﻳﺪ اﻣﺎ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﺎﻳﺪرا دارد ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺘﻮ ﺑﻪ آراﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮم‪ «،‬و ﭘﺎورﭼﻴﻦ از اﺗﺎق ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺑﻴﺮون رﻓﺖ‪ .‬ﻫﻨﻮز در را ﻛﺎﻣﻼً‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻧﺒﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻮﺳﻴﻜﺎ ـ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪة ﺳﺎزﻣﺎن ـ را ﭘﻴﺶ روي ﺧﻮدش دﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﺳﻴﻜﺎ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ وارد اﺗﺎق ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺷﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻟﺘﻮ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮي او ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻧﻪ‪ .‬اﻵن ﻧﺮو اوﻧﺠﺎ‪«.‬‬
‫»ﭼﺮا؟«‬
‫»ﭼﻮن‪ ...‬ﭼﻮن ﻓﺎﻳﺪرا ﻫﻤﻴﻦ اﻵن ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‪«...‬‬
‫»ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﺮي؟«‬
‫ﻟﺘﻮ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﺗﻨﻬﺎ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﺮده‪«.‬‬
‫ﻧﻮﺳﻴﻜﺎ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ در ﻫﻤﺎن ﻧﻘﻄﻪ ﺧﺸﻚ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﺮده؟ ﻣﺮده؟«‬
‫ﻟﺘﻮ ﻛﻪ اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ ﺟﺎري ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫»وﻟﻲ‪ ..‬وﻟﻲ ﭼﻄﻮر؟ ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ‪ ...‬او ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻪ روز ﭘﻴﺶ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻦ ﺧﻮدم ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف زدم‪«...‬‬
‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺪة ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻮﻧﺴﺮد و ﻣﺤﻜﻢ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﺑﻪ دﻳﻮرا ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺧﻮدش را ﺳﺮﭘﺎ ﻧﮕﻪ دارد‪ ،‬زﻳﺮا‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫اﺣﺴﺎس ﻛﺮد اﮔﺮ اﻳﻨﻜﺎر را ﻧﻜﻨﺪ ﻏﺶ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‪» .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ ...‬ﻣﺮده؟ ﻣﻦ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ‪ ،‬ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻓﻜﺮ‬
‫ﻧﻤﻲﻛﺮدم‪ ...‬او ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪاد ﺑﻮد‪...‬اﮔﻪ اﻳﻨﺠﺎ رو ﺗﺮك ﻧﻜﺮده ﺑﻮد ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﺷﺠﺎع ﺑﻮد‪ ...‬ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻲﺗﺮﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﭼﻪ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺘﻲ رو ﺑﻬﺶ واﮔﺬار ﻣﻲﻛﺮدي‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ‬
‫ازش ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ اﺳﻤﺸﻮ‪ «...‬ﺻﺪاﻳﺶ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬او ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﮔﻔﺘﮕﻮﻳﻲ را ﻛﻪ دو ﺳﻪ روز ﭘﻴﺶ ﺑﺎ ﻫﺮي‬
‫داﺷﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲآورد ـ ﮔﻔﺘﮕﻮﻳﻲ ﻛﻪ در آن ﻫﺮي اﻋﺘﺮاف ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت اﺟﺎزة ﻓﺮار داده‬
‫اﺳﺖ‪ ...» .‬اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺑﻮده؟ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ اوﻧﻮ ﻛﺸﺘﻪ؟«‬
‫ﻟﺘﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻓﺎﻳﺪرا ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻪ‪ ...‬ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ‪ .‬اﻵن ﺟﻴﺴﻮن ﺑﺎﻫﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻓﺎﻳﺪرا‬
‫داره ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﺑﻴﭽﺎره‪ «.‬ﻧﻮﺳﻴﻜﺎ آه ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬از دﺳﺖ دادن ﻳﻪ ﺑﭽﻪ و ﺷﻮﻫﺮ در ﻛﻤﺘﺮ از دو ﻫﻔﺘﻪ‪ ...‬زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻲرﺣﻢ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﻟﺘﻮ ﺑﻲﺻﺪا ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف اﺗﺎﻗﻬﺎﻳﺸﺎن رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻴﻮة ﺟﻮان روي ﺷﺎﻧﺔ‬
‫ﺑﺮادرش در آراﻣﺶ اﺷﻚ ﺑﺮﻳﺰد‪.‬‬
‫*****‬
‫رﻳﻤﻮس زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﺧﺪاي ﻣﻦ‪ «،‬و ﺧﻮد را روي ﺻﻨﺪﻟﻲاش در ادارة ﺗﻨﻈﻴﻢ و ﻛﻨﺘﺮل‬
‫ﻣﻮﺟﻮدات ﺟﺎدوﻳﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬او ﺑﻌﺪ از اﻧﺘﺼﺎب ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺷﻜﻠﺒﻮﻟﺖ ﺑﻪ ﻣﻘﺎم وزارت‪ ،‬در آﻧﺠﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ‬
‫ﻛﺎر ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﻋﻘﻴﺪه داﺷﺖ ﻛﻪ اﮔﺮ ﻳﻚ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ در اﻳﻦ ﺷﻌﺒﻪ ﻛﺎر ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺟﻠﺐ اﻋﺘﻤﺎد‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﺎﻧﻮران ﺟﺎدوﻳﻲ )ﺷﺎﻣﻞ ﺣﻴﻮانﻫﺎ‪ ،‬ارواح و دﻳﮕﺮ ﻣﻮﺟﻮدات( ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬رﻳﻤﻮس ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در‬
‫ﺷﻐﻞاش ﺟﺎ اﻓﺘﺎد و داﺷﺖ از ﺷﻐﻞاش ﻟﺬت ﻣﻲﺑﺮد و ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ از اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮاي‬
‫ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﻫﻤﻨﻮﻋﺎن ﺧﻮدش و دﻳﮕﺮ ﻣﻮﺟﻮدات از ﻃﺮﻳﻖ ﻗﺎﻧﻮن‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫»اول ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ آﻣﻮس‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﻫﺮي‪ ...‬ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ ﻛﻪ او‪ ...‬ﻣﺮده؟«‬
‫ﻫﻤﺴﺮش آه ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬رﻳﻤﻮس‪ «،‬روي دﺳﺘﺔ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺷﻮﻫﺮش ﻧﺸﺴﺖ و‬
‫ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﺮ او ﺗﻜﻴﻪ داد‪.‬‬
‫»ﭼﻄﻮر اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد؟«‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ ،‬ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺟﻴﻨﻲ رو راﺿﻲ ﻛﻨﻢ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ‪ ،‬در ﭼﻨﺎن وﺿﻌﻴﺖ روﺣﻲ ﺑﺪي‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲﺑﺮد ﻛﻪ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺮي ﺑﻮد‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬آره‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻜﺮ رو ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ ...‬وﻟﻲ‪ ،‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﺑﺎ دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ازدواج‬
‫ﻛﺮد؟«‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪم ﺑﻔﻬﻤﻢ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫در ﻣﻮرد ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﺧﺒﺮ ﺑﺪﻳﻢ؟«‬
‫رﻳﻤﻮس ﺑﻪ ﺗﻠﺨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻧﻬﺎ دﻳﺮ ﻳﺎ زود ﻣﻲﻓﻬﻤﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺮگ "ﭘﺴﺮي ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ" ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرت راز ﺑﺎﻗﻲ ﺑﻤﻮﻧﻪ‪ ...‬ﻳﺎدت ﻣﻴﺎد ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺶ ﭼﻘﺪر ﺟﻨﺠﺎل ﺑﻪ ﭘﺎ ﻛﺮد‪ ...‬ﺗﻤﺎم روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎ ﺑﺎ‬
‫ﻣﻘﺎﻟﻪﻫﺎﻳﻲ ﻣﺜﻞِ ﭘﺴﺮي ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ ﻣﻔﻘﻮد ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﭘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ...‬ﺑﻴﭽﺎره‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺟﻮان ﺑﻮد‪«...‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬دﻟﻢ ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲﺳﻮزه‪ ...‬و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺮاي اون‪ ...‬ﻓﺎﻳﺪرا‪ ،‬ﻳﺎ ﻫﺮ ﻛﻲ‪«.‬‬
‫رﻳﻤﻮس ﮔﻔﺖ‪» :‬اوه‪ ،‬ﻣﻨﻈﻮرت ﻫﻤﺴﺮﺷﻪ؟ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻢ‪ ،‬او ﺑﻪ درد ﻫﺮي ﻧﻤﻲﺧﻮرد‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﺟﻔﺖ ﻫﻢ‬
‫ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺣﺪاﻗﻞ‪«...‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ در ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺣﺮف ﺷﻮﻫﺮش‪ ،‬ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪» :‬ﻣﻲدوﻧﻢ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ‬
‫رو ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﺼﻮر ﻣﻲﻛﺮدم‪ .‬راﺳﺘﺶ ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻓﺮار ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻫﻢ ﺷﺪم‪ ...‬ﻟﻌﻨﺖ‪ ،‬اﮔﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﺑﮕﻴﻢ ـ ﭼﻮن ﻣﺠﺒﻮرﻳﻢ ﺑﻬﺸﻮن ﺑﮕﻴﻢ ـ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﻴﻢ ﭘﺴﺮي ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ ﺑﻌﺪ از‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎ زن ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻓﺮار ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺮد‪ ...‬ﻣﺮدم ﭼﻲ ﻣﻲﮔﻦ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﺨﺼﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻋﻴﻦ ﺧﻴﺎﻟﺶ ﻫﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﻣﺮدم درﺑﺎرهاش ﭼﻲ ﻣﻲﮔﻦ‪ ...‬ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﻓﺮار ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻪ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬او ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﺴﺮي ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻲﻣﻮﻧﻪ ﻛﻪ دﻧﻴﺎ رو ﺑﺮاي ﺳﻴﺰده ﺳﺎل از ﭼﻨﮓ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺧﻼص ﻛﺮد‪ ...‬ﻣﻦ ﺷﻚ دارم ﻣﺮدم اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺟﺎي ﻳﻪ ﻗﻬﺮﻣﺎن‪ ،‬ﻳﻪ ﻓﺎﺳﻖ ﺑﻲآﺑﺮو ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ در‬
‫ﻣﻮرد ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺮاﻧﻢ‪ ،‬ﻣﺮدم ﻋﺎدت دارﻧﺪ در ﻣﻮرد ﻣﺮدهﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻮب ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻨﺪ‪ ،‬وﻟﻲ در ﻋﻮض‬
‫ﻫﻤﻴﺸﻪ آﻣﺎدهاﻧﺪ در ﻣﻮرد زﻧﺪهﻫﺎ ﻣﺰﺧﺮف ﺑﮕﻦ‪ ،‬و ﺟﻴﻨﻲ زﻧﺪهاس‪ ...‬او ﻣﺠﺒﻮر ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﺗﻤﺎم اﻇﻬﺎر‬
‫ﻧﻈﺮﻫﺎي وﺣﺸﺘﻨﺎك رو ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪» :‬آره‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ از ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻲﺗﺮﺳﻢ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﺑﺎﻳﺪ از ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺑﭙﺮﺳﻴﻢ‪ ،‬او ﺑﻠﺪه‬
‫ﭼﻄﻮر اﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ رو ﺑﻪ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﺑﮕﻪ ﻛﻪ آﺑﺮوي ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ‪«.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ دﺳﺘﺶ را دور ﻛﻤﺮ ﺑﺎرﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮش ﻟﻐﺰاﻧﺪ و او را از روي دﺳﺘﺔ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺑﻪ روي ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ‬
‫ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﺗﺎﻧﻜﺲ‪ ،‬او دﺳﺖ ﻛﻢ اﻵن ﺑﺎ ﺳﻴﺮﻳﻮﺳﻪ‪ .‬او ﺧﻴﻠﻲ دﻟﺶ ﺑﺮاي ﭘﺪر ﺧﻮﻧﺪهاش ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ...‬و‬
‫ﺑﺮاي ﭘﺪر و ﻣﺎدرش‪ «....‬ﺻﺪاﻳﺶ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ رﻓﺖ‪» .‬او‪ ...‬ﻻاﻗﻞ اﻵن ﺑﺎ اوﻧﻬﺎﺳﺖ‪«.‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و دﻳﺪ ﻛﻪ اﺷﻚ در ﭼﺸﻤﺎن ﺷﻮﻫﺮش ﺟﻤﻊ ﺷﺪه اﺳﺖ‪» .‬اﮔﻪ‬
‫دﻟﺖ ﻣﻲﺧﻮاد ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻦ‪ ،‬رﻳﻤﻲ‪ .‬ﻛﻤﻜﺖ ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدم‪«.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ «...‬رﻳﻤﻮس ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ او اﻵن در ﺟﺎي ﺑﻬﺘﺮﻳﻪ‪ .‬ﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫او اﻵن ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻪ‪ .‬ﻣﻦ از اﻳﻦ ﺑﺎﺑﺖ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺗﺎﻧﻜﺲ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﺷﺎﻳﺪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﺑﻴﻨﻲاش‪ ،‬ﺑﻴﻨﻲ او را ﻟﻤﺲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ زودي ﻟﺒﻬﺎﻳﺸﺎن ﻧﻴﺰ‬
‫ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ را ﻟﻤﺲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎﻧﻜﺲ‪ ،‬ﺑﺎ ﻳﻚ ﺗﻜﺎن ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ در اﺗﺎق رﻳﻤﻮس را ﻗﻔﻞ ﻛﺮد و اﺟﺎزه داد‬
‫رﻳﻤﻮس او را از اﻧﺪوﻫﺶ رﻫﺎ ﻛﻨﺪ‪ ،‬دﺳﺖ ﻛﻢ ﺑﺮاي زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻮﺗﺎه‪.‬‬
‫*****‬
‫»ﺟﻴﻨﻲ؟« ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﻛﻒ دﺳﺖ ﺑﻪ در اﺗﺎق ﺟﻮاﻧﺘﺮﻳﻦ وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻮﺑﻴﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﺟﻮاﺑﻲ از داﺧﻞ ﻧﻴﺎﻣﺪ‪.‬‬
‫»ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻣﻨﻢ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﺬار ﺑﻴﺎم ﺗﻮ!«‬
‫ﺳﻜﻮت‪.‬‬
‫»ﺟﻴﻨﻲ‪ ...‬درك ﻣﻲﻛﻨﻢ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻧﺨﻮاي ﻛﺴﻲ رو ﺑﺒﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺨﻮاد ﺳﻮالﻫﺎي ﻋﺠﻴﺐ و ﻏﺮﻳﺐ ﺑﭙﺮﺳﻪ‪،‬‬
‫وﻟﻲ اﮔﻪ دوﺳﺖ داري‪ ،‬ﻣﻦ ﻗﻮل ﻣﻲدم ﻫﻴﭻ ﺳﻮاﻟﻲ ﻧﭙﺮﺳﻢ‪ ...‬وﻟﻲ ﻓﻘﻂ ﺑﺬار ﺑﻴﺎم ﺗﻮ‪ ،‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫وﮔﺮﻧﻪ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﻣﻲﺧﻮاﺑﻢ‪ ،‬ﺟﻠﻮي در اﺗﺎﻗﺖ!«‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﻲاﻧﺘﻬﺎ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ در ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻏﮋﻏﮋ ﺑﺎز‬
‫ﺷﺪ و ﭼﻬﺮة روح ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺪﻳﺪار ﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺎﺣﺮة ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ ﺑﻪ او اﺟﺎزة ورود داد و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﭼﻮب دﺳﺘﻲ در را ﺑﺮ روي ﻣﻬﻤﺎنﻫﺎي ﻧﺎﺧﻮاﻧﺪة‬
‫دﻳﮕﺮ ﻣﻬﺮ و ﻣﻮم ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ روي ﺗﺨﺖاش ﻧﺸﺴﺖ و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻨﺎر او ﺟﺎي ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬در ﻟﺤﻈﺔ اول آﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻛﻨﺎر ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ‪ ،‬و ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ ﻫﺮﻣﻴﻮن دوﺳﺘﺶ را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ در ﭘﺎﺳﺦ‪ ،‬او را ﺑﻐﻞ‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲاش ﺑﻪ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ او ﺑﺴﺘﮕﻲ دارد‪ .‬ﺗﻬﺎ ﭘﻨﺞ روز ﭘﻴﺶ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺎدرش اﻳﻨﺠﺎ روي‬
‫ﺗﺨﺖ‪ ،‬ﻛﻨﺎر او ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺟﻴﻨﻲ او را ﺑﻐﻞ ﻛﺮده و از ﺗﻮﺻﻴﻪ و ﺣﻤﺎﻳﺖ او ﺗﺸﻜﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ...‬ﻣﺎدرش او‬
‫را ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ دﻳﺪن ﻫﺮي ﺑﺮود و ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﺪ‪ ...‬اﻛﻨﻮن ﺟﻴﻨﻲ آرزو ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ اي‬
‫ﻛﺎش ﻣﺎدرش او را ﻣﻨﺼﺮف ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ...‬آﻧﻮﻗﺖ ﻫﺮي ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﻣﻮﻫﺎي ﻗﻬﻮهاي اﻧﺒﻮه دوﺳﺖاش زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻨﻪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ...‬ﻓﺎﻳﺪرا راﺳﺖ ﻣﻲﮔﻪ‪،‬‬
‫ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻨﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﻦ!«‬
‫ﺳﺎﺣﺮة ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﺮﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﭻ‪ ،‬ﻧﭻ‪ ،‬ﭼﻲ داري ﻣﻲﮔﻲ؟« ﺟﻴﻨﻲ را در آﻏﻮﺷﺶ ﻣﻲﻓﺸﺮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮدش را ﻫﻢ دﻟﺪاري ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬او ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازة ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺗﺴﻠﻲ‬
‫داﺷﺖ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻤﻲ ﺧﻮدش را ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ زار ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﻘﻴﻘﺖ رو‪ «.‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻗﺴﻢ‬
‫ﺑﺨﻮرد ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ داﺷﺘﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲﻛﺮده‪ ،‬اﻣﺎ اﻛﻨﻮن ﻣﻲدﻳﺪ ﻛﻪ ﺻﻮرت او ﻛﺎﻣﻼً ﺗﻤﻴﺰ اﺳﺖ و ﺣﺘﻲ ﻳﻚ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻗﻄﺮه اﺷﻚ ﻫﻢ ﻧﺮﻳﺨﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺣﺘﻲ اﻧﺪﻛﻲ اﺷﻚآﻟﻮد ﻧﺒﻮد‪ ...‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲاش در ﺧﻮدداري از ﮔﺮﻳﻪ ﺣﺴﺎدت ﻛﺮد‪ ،‬زﻳﺮا اﺣﺴﺎس ﻛﺮد اﺷﻜﻬﺎي‬
‫ﺧﻮدش دوﺑﺎره در ﺣﺎل ﺟﺎري ﺷﺪن اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎ دﺳﺘﻤﺎل ﺧﺸﻚ ﻛﺮد و ﻓﻴﻦﻓﻴﻦ ﻛﻨﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻪ‪ ...‬ﭼﻪ ﺣﻘﻴﻘﺘﻲ؟«‬
‫»ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫِﺮم‪ .‬اﮔﻪ از او ﻛﻤﻚ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬او ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﺑﻮد‪«.‬‬
‫»ﻛﻤﻚ؟ ﻣﻨﻈﻮرت از اﻳﻦ ﺣﺮف ﭼﻴﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» :‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ .‬و ﺗﻮ ﻫﻢ ﻗﻮل دادي ﻛﻪ ﺳﻮال ﻧﻤﻲﻛﻨﻲ‪،‬‬
‫ﻳﺎدت ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫»آره‪ ،‬درﺳﺘﻪ‪ «،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻛﻮﭼﻚ ﻏﻤﮕﻴﻨﻲ زد‪» .‬ﻣﻦ ﻗﻮل دادم‪ .‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ‬
‫اﻳﻨﻜﺎرو ﻛﺮدم ﺗﺎ ﺗﻮ رو ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ‪«...‬‬
‫»ﻣﻨﻈﻮرت اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪي ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮدﻛﺸﻲ ﻳﺎ اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را‬
‫ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪» .‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬ﻣﻦ ﺣﺘﻲ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر ﻫﻢ ﺟﺮأت ﻧﺪارم‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ ﺷﺠﺎع‬
‫ﻣﻲﺑﻮدم ﺗﺎ اﻳﻦ ﺑﺎر رو ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺷﻜﺎﻳﺘﻲ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ از او ﻛﻤﻚ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ‪...‬‬
‫وﻟﻲ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ آزاد ﺷﺪن ﺧﻮدم ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮدم‪ ،‬و ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﺮدم ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﺎﻋﺚ دردﺳﺮ او ﺑﺸﻢ‪...‬‬
‫ﻣﻦ ﻳﻪ ﻫﺮزة ﺧﻮدﺧﻮاﻫﻢ‪«.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻴﺴﺘﻲ‪ «،‬دﺧﺘﺮ دﻳﮕﺮ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ داﺷﺖ درﺑﺎرة ﭼﻲ ﺣﺮف ﻣﻲزد؟ ﭼﻪ‬
‫ﺑﺎري؟ آزاد ﺷﺪن از ﭼﻲ؟ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﺻﻼً ﻧﻤﻲﻓﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ اﻋﺘﺮاض ﻛﺮد‪» :‬اوه‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﻢ‪«.‬‬
‫»وﻟﻲ ﺗﻮ ﻗﻄﻌﺎً ﻫﺮزه ﻧﻴﺴﺘﻲ‪ «،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺷﻮﺧﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬وﻟﻲ در ﻋﻮض ﻓﻘﻂ ﻧﮕﺎه ﺗﻴﺰي از‬
‫دوﺳﺖاش درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زﻫﺮآﮔﻴﻦ ﮔﻔﺖ‪» :‬اون دﻗﻴﻘﺎً ﻫﻤﻮن ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ‪ «،‬و ﻫﺮﻣﻴﻮن اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‬
‫ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ از ﺧﻮدش ﻣﺘﻨﻔﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺳﺮدرﮔﻢ ﻫﺮﻣﻴﻮن را دﻳﺪ‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻣﻦ ﺑﺎﻫﺎش‬
‫ﺧﻮاﺑﻴﺪم‪«.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻌﺪ از ﻣﻜﺚ ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻳﻦ‪ ...‬ﻣﻲدوﻧﻲ‪ ،‬اﻳﻦ ﭼﻨﺪان ﻏﻴﺮﻣﻨﺘﻈﺮه ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺷﻤﺎ دوﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ‬
‫ﻓﺮار ﻛﺮدﻳﺪ‪«...‬‬
‫»ﺗﻮ ﻫﻴﭻ ﭼﻲ ﻧﻤﻲﻓﻬﻤﻲ!« ﺟﻴﻨﻲ از روي ﺗﺨﺖاش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﺎ او ﻓﺮار ﻧﻜﺮدم! ﻣﻦ ﻓﻘﻂ‪...‬‬
‫ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪ ،‬وﻟﻲ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﻣﻌﺎﺷﻘﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﻧﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن! اون ﻓﻘﻂ‪ ...‬ﻏﻴﺮﻣﻨﺘﻈﺮه ﭘﻴﺶ‬
‫اوﻣﺪ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺳﺎﺣﺮة ﺑﺰرﮔﺘﺮ اﻳﺴﺘﺎد و دﺳﺘﺶ را دور ﺷﺎﻧﺔ ﻟﺮزان دوﺳﺖاش اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﺧﻮدت رو ﺳﺮزﻧﺶ ﻧﻜﻦ‪ .‬اﻳﻦ‬
‫ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ او اﻳﻨﻘﺪر ﺟﺬاﺑﻪ‪ ...‬اﻳﻨﻘﺪر ﺟﺬاب ﺑﻮد‪ «...‬ﺻﺪاﻳﺶ ﻟﺮزﻳﺪ‪» .‬ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ او‬
‫ﻣﺮده‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻫﻴﭽﻲ ﻧﻤﻲدوﻧﻲ‪«...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﺗﻮ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﻧﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻲ‪«...‬‬
‫»ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﺳﻮال ﻧﻜﻦ ـ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﻮل دادي‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻗﻮل دادم‪ ،‬وﻟﻲ ﺗﻮ ﻛﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ اوﻧﻮ ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻳﻪ راز ﻧﮕﻪ داري‪ ،‬ﺟﻴﻦ؟‪.‬‬
‫ﻣﺮدم ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪوﻧﻨﺪ ﻛﻪ او ﭼﻄﻮر ﻣﺮده‪«.‬‬
‫»اﮔﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎوﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻨﺪ از دراﻛﻮ ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ‪ .‬او ﻫﻢ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺮط ﻣﻲﺑﻨﺪم ﻋﺎﺷﻖ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ درﺑﺎرة ﻣﺮگ‬
‫دﺷﻤﻦ ﻗﺪﻳﻤﻲاش ﺑﺮاي ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﺳﺨﻨﺮاﻧﻲ ﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫»اﻳﻨﻘﺪر ﺑﺪﺑﻴﻦ ﻧﺒﺎش‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﺑﺪﺑﻴﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻫِﺮم‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻗﻠﺒﻢ ﭘﺎره ﭘﺎره ﺷﺪه‪ ...‬و ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ ﺑﺪون ﻗﻠﺐ‬
‫زﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﻪ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻲﺧﻮام ﺑﻤﻴﺮم‪«.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﭼﻴﺰي از زﺑﺎن دوﺳﺖاش ﺑﺸﻨﻮد‪ ،‬دوﺑﺎره او را در آﻏﻮش‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﺗﻼش ﻛﺮد ﻛﻤﻲ دﻟﮕﺮﻣﻲ ﺑﻪ او ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﻛﻪ اﻳﻦ ﺧﻮد ﻛﺎري دﺷﻮار ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﻮدش‬
‫اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ و دﻟﺴﺮدي ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﻗﻠﺒﺶ ﭼﻨﺎن درد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‬
‫ـ او ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻣﺮگ ﻫﺮي ﻓﻜﺮ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد )ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي اوﻟﻴﻦ ﺟﻠﺴﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲاش ﺑﺎ ﺗﺮﻳﻼﻧﻲ(‪ ،‬و‬
‫اﻛﻨﻮن ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﭼﮕﻮﻧﻪ از ﭘﺲ واﻗﻌﻴﺖ ﺑﻲرﺣﻢ ﺑﺮآﻳﺪ‪ .‬دﻟﺶ در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﻣﻲﺳﻮﺧﺖ‪ .‬ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎﻳﺪ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ را ﺳﺮﻛﻮب ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻧﻤﻲﻛﺮد‪ ،‬و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺳﺮﻛﻮب اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻴﺶ از‬
‫ﺳﺎﻋﺖﻫﺎ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدن‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﺪ‪ ...‬ﭼﺮا ﺟﻴﻨﻲ ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﺑﻪ دردش ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻜﻨﺪ؟ ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ ﺷُﻚ اﻳﻦ ﺣﺎدﺛﻪ ﺑﻮد؟ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻠﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮد‪ .‬او روزي را ﻛﻪ ﭘﺪرﺑﺰرﮔﺶ‬
‫ﻣﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺖ‪ .‬آن ﺣﺎدﺛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﭘﻴﺶ آﻣﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺎن ﺗﻜﺎن دﻫﻨﺪه‪ ،‬ﻛﻪ ﻣﺎدرش ﺣﺘﻲ ﺳﺎﻋﺖﻫﺎ ﺑﻌﺪ‬
‫از آن ﻫﻢ ﮔﺮﻳﻪ ﻧﻜﺮد‪ .‬ﺳﺎﻋﺖﻫﺎ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺎدر ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدن‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﻮﻋﻲ ﺳﺪ در روح او ﺷﻜﺴﺖ و اﺟﺎزه داد ﺗﺎ ﻏﻢ و اﻧﺪوﻫﺶ ﻣﺜﻞ ﺳﻴﻞ ﺑﻴﺮون ﺑﺮﻳﺰد‪ ...‬و در‬
‫ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﻛﻪ اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ از ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﻳﺶ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲﭼﻜﻴﺪ‪ ،‬او اﺣﺴﺎس رﻫﺎﻳﻲ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﺳﺒﻚ ﻫﻤﭽﻮن‬
‫ﭘﺮ‪...‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺴﻜﻴﻦ ﮔﺮﻳﻪ را ﭘﺲ ﻣﻲزﻧﺪ‪ ،‬و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻪ روح ﺷﻜﻨﻨﺪة دوﺳﺖاش ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻴﺶﺗﺮ از ﻫﻔﺘﻪﻫﺎ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدن آﺳﻴﺐ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫*****‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺎ ﺷﺎدﻣﺎﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬رون! ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺎﻟﻴﻪ ﻛﻪ دوﺑﺎره ﻣﻲﺑﻴﻨﻤﺖ‪ ،‬ﭘﺴﺮ!« آﻧﻘﺪر ﻣﺤﻜﻢ ﺑﺮ ﭘﺸﺖ‬
‫دوﺳﺖ ﺟﻮاﻧﺶ ﻛﻮﺑﻴﺪ ﻛﻪ رون ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﺧﻮران ﺑﻪ ﻣﻴﺰ ﺟﻠﻮي روﻳﺶ ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻦ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﻬﻤﻮن‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻲ دوﻧﻲ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﻨﻪ ﻛﻪ ﭼﻴﺰا ﻳﻪ ﻛﻢ‪ ...‬اِ‪ ...‬ﻣﺮﺗﺐ ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫رون ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻟﺒﺨﻨﺪ زد ـ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻃﻮري ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ اﻧﮕﺎر اﻳﻦ ﻏﻴﺮﻣﻌﻤﻮل اﺳﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺧﺎﻧﻪاش ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻓﺎﻧﮓ روي دو ﭘﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﺻﻮرت رون را ﻟﻴﺲ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬راﺳﺘﺶ ﻣﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﻳﺰي ﻧﻜﺮده ﺑﻮدم ﻛﻪ اﻣﺮوز ﺗﻮ رو ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬وﻟﻲ‪ ...‬ﭼﻴﺰاﻳﻲ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده و ﻣﻦ‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﺮدم ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻢ‪«.‬‬
‫ﻧﻴﻤﻪ ﻏﻮل ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻧﮕﺮان ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﻲ‪ ،‬رﻓﻴﻖ‪ .‬ﻣﺸﻜﻞ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»در ﻣﻮرد‪ ...‬در ﻣﻮرد ﻫﺮﻳﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﻨﻮز اﺳﻢ ﻫﺮي را ﻛﺎﻣﻞ ادا ﻧﻜﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺪاي ﺑﺮﻫﻢ ﺧﻮردن ﺑﺎﻟﻬﺎي ﻫﺪوﻳﮓِ رﻧﺠﻴﺪه ﺑﻪ ﮔﻮش‬
‫رﺳﻴﺪ و ﺟﻐﺪ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ از روي دﺳﺘﺔ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻳﻜﻲ از ﺗﻴﺮﻫﺎي ﺳﻘﻒ ﻛﻠﺒﻪ ﭘﺮواز ﻛﺮد و‬
‫آﻧﺠﺎ ﭘﺸﺖ ﺑﻪ رون ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫رون ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺸﻜﻞ ﺟﻐﺪ را ﻧﻔﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ وﺿﻮح ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲآورد ﭘﺮﻧﺪة ﺑﻴﭽﺎره ﺑﻌﺪ از ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ‬
‫ﺷﺪن ﻫﺮي در ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﭼﻄﻮر ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬و ﺣﺘﻲ ﺧﻴﻠﻲ واﺿﺢ ﺗﺮ ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲآورد ﻛﻪ ﻫﺪوﻳﮓ ﺑﻌﺪ‬
‫از اﻳﻨﻜﻪ او و ﻫﺮﻣﻴﻮن او را ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻫﺮي ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺷﻜﻠﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻫﺮﮔﺰ دﻗﻴﻘﺎً‬
‫ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺟﻐﺪ در آن ﺳﻔﺮ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬آﻳﺎ ﻫﺮي را ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬اﻣﺎ وﻗﺘﻲ از‬
‫ﺳﻔﺮش ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼً ﺳﺴﺖ و ﺑﻴﺤﺎل ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺷﻜﺎر ﺑﺮود‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﺗﺼﻤﻴﻢ دارد‬
‫ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ ﮔﺮﺳﻨﮕﻲ ﺑﻜﺸﺪ‪...‬‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﺪوﻳﮓ ﺑﺮاﺳﺘﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدن ﻫﺮي ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﻧﺎﻣﺔ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن را‬
‫در ﺟﻠﻮي او آﺗﺶ زد و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺑﺮﮔﺮدد و ﻫﺮﮔﺰ دوﺑﺎره دﻧﺒﺎل او ﻧﮕﺮدد‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻫﺪوﻳﮓ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﺮواز ﻛﻨﺪ ﺗﺎ روي ﺷﺎﻧﺔ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ‪ ،‬او ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪ ﻫﺪوﻳﮓ را ﻛﻴﺶ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺪوﻳﮓ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﻌﺪاً ﺑﺎﻋﺚ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻲ ﻫﺮي ﺷﺪ و او ﻫﺰار ﺑﺎر ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻦ‬
‫رﻓﺘﺎر ﻛﺜﻴﻒ ﺑﺎ ﺟﻐﺪ ﺑﺎوﻓﺎﻳﺶ ﺳﺮزﻧﺶ ﻛﺮده‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﻛﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻐﺪي را ﺑﺮاي ﻫﺪوﻳﮓ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‬
‫و از او ﻣﻌﺬرت ﺑﺨﻮاﻫﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺪوﻳﮓ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ او را ﺑﺮاي رﻓﺘﺎر ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪاش ﺑﺒﺨﺸﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﭼﻪ‬
‫اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ـ او ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ در ﻣﻮرد ﺗﻬﺪﻳﺪ وﻟﺪﻣﻮرت و ﺷﻜﺴﺘﻦ ﻗﻠﺐ ﻫﺮي ﺗﻮﺳﻂ ﺟﻴﻨﻲ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲداﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ارﺑﺎﺑﺶ ﻋﻤﻴﻘﺎً ﺑﻪ او ﺻﺪﻣﻪ زده‪ ،‬و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺖ دوﺑﺎره ﭼﻴﺰي در ﻣﻮرد آن ﭘﺴﺮك ﻧﻤﻚﻧﺸﻨﺎس ﺑﺸﻨﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﺟﻐﺪ اﻓﺴﺮدة ﺑﻴﭽﺎره‪ ،‬رون او را ﭘﻴﺶ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﭼﻴﺰي در‬
‫ﻣﻮرد رواﻧﺸﻨﺎﺳﻲ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺑﺪاﻧﺪ‪ ...‬و ﻫﺪوﻳﮓ از آن زﻣﺎن ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﺮد‪...‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬ﻫﺪوﻳﮓ ﺑﺮاي اﺑﺮاز ﺧﺸﻤﺶ از ﺷﻨﻴﺪن اﺳﻢ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ روي ﺗﻴﺮ ﺳﻘﻒ ﭘﺮﻳﺪ‪ ،‬ﻧﻮﻛﺶ را ﺑﺎ اوﻗﺎت‬
‫ﺗﻠﺨﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ زد و واﻧﻤﻮد ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮي دو ﺟﺎدوﮔﺮ ﮔﻮش ﻧﻤﻲدﻫﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮا‪ ،‬ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاش اﻓﺘﺎده؟ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ؟«‬
‫رون ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬آره‪ ...‬ﭘﻨﺞ روز ﭘﻴﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪«.‬‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺎ ﻛﻤﻲ دﻟﺨﻮري ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ » :‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﻫﻨﻮز ﺑﻪ دﻳﺪن ﻣﻦ ﻧﻴﻮﻣﺪه؟«‬
‫»ﭼﻮﻧﻜﻪ ﻣﺪت ﻛﻤﻲ ﺑﻌﺪ از ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺶ دوﺑﺎره رﻓﺖ‪ «،‬رون آه ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﭼﻄﻮر اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻛﻪ اوﻟﻴﻦ دوﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺮح دﻫﺪ‪ .‬اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻫﺮي از او ﻣﺮاﻗﺒﺖ‬
‫ﻛﺮده اﺳﺖ‪ ...‬ﺣﺘﻲ رﻳﺘﺎ اﺳﻜﻴﺘﺮ ﻫﻢ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﺷﺎره ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﻏﻮل ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻣﺜﻞ‬
‫ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﭘﺪرش اﺳﺖ‪.‬‬
‫» او دوﺑﺎره رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ‪«.‬‬
‫»ﺟﻴﻨﻲ؟« ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ اﺑﺮوﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪» .‬ﺗﻮ ﻣﻨﻈﻮرت اﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ‪ ...‬ﻓﺮار ﻛﺮدهاﻧﺪ؟«‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ‪ ،‬اﻣﺎ‪«...‬‬
‫»اﻳﻦ ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ ،‬رون!« ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮﻫﻢ ﻛﻮﺑﻴﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻲدوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ آﺧﺮش ﺑﻪ‬
‫ﻫﻢ ﻣﻲرﺳﻦ‪ ،‬ﻣﻲدوﻧﺴﺘﻢ! ﻣﻦ ﺧﻮاﻫﺮ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮت رو ﻳﺎدم ﻣﻴﺎد ﻛﻪ ﺳﺎل اوﻟﺶ ﻣﻲاوﻣﺪ اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬او اﻏﻠﺐ‬
‫ﻣﻲاوﻣﺪ و ﻣﻦ ﻣﻲدوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ او ﻣﻴﺎد ﭼﻮن دﻟﺶ ﻣﻲﺧﻮاد ﻫﺮي رو ﺑﺒﻴﻨﻪ! و از ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﺟﺪاً‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪم!«‬
‫»ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ!« رون دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد‪» .‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ ...‬اﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪ ...‬ﻫﺮي‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﺮده‪«.‬‬
‫ﻧﻴﻤﻪ ﻏﻮل ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﭼﻲ؟« ﺻﺪاﻳﺶ ﭼﻨﺎن ﮔﻮﺷﺨﺮاش ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﭘﻨﺠﺮهﻫﺎ را ﻟﺮزاﻧﺪ‪» .‬ﺗﻮ ﭼﻲ‬
‫ﮔﻔﺘﻲ؟«‬
‫ﻫﺪوﻳﮓ‪ ،‬ﺑﺮﺧﻼف ﻣﻴﻠﺶ‪ ،‬ﺑﻪ وﺿﻮح ﻛﻠﻤﺎت رون را ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬او روي ﺗﻴﺮ ﺧﺸﻚ ﺷﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ از ﺳﻨﮓ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫رون ﺧﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺳﺮ ﻓﺎﻧﮓ را ﻧﻮازش ﻛﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ...‬وﻟﻲ‬
‫درﺳﺖ ﺷﻨﻴﺪي‪ .‬او در ﻳﻮﻧﺎن ﻣﺮده‪ ...‬ﻣﻦ ﭼﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ ...‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ...‬ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲدوﻧﻪ‪ ،‬او ﻣﺮگ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي رو دﻳﺪه‪ ...‬وﻟﻲ ﻧﻤﻲﺧﻮاد در ﻣﻮردش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ‪ «...‬آﻫﺴﺘﻪ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و دﻳﺪ ﻛﻪ ﻗﻄﺮات‬
‫ﺑﺰرگ اﺷﻚ روي ﺻﻮرت ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺟﺎري اﺳﺖ و درون رﻳﺶ ﭘﺮﭘﺸﺘﺶ ﻓﺮو ﻣﻲرود‪.‬‬
‫ﺷﻜﺎرﺑﺎن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻻﺑﻪ ﻛﺮد‪» :‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ‪ ...‬ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﺪاره‪ ...‬رون‪«...‬‬
‫»اي ﻛﺎش اﻳﻨﻄﻮر ﻧﺒﻮد ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪«...‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ ﻫﺪوﻳﮓ روي ﺟﺎدوﮔﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﻴﺮﺟﻪ زد‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪوار ﺑﺎﻻﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺮ ﻫﻢ ﻣﻲزد‪ ،‬ﻣﻨﻘﺎرش‬
‫را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﻮرت رون ﺑﺮﻫﻢ ﻣﻲزد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ ﺟﻴﻎ ﺑﻜﺸﺪ‪» :‬ﻧﻪ! ﺗﻮ داري دروغ ﻣﻲﮔﻲ! اﻳﻦ‬
‫ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ!«‬
‫»آروم ﺑﺎش‪ ،‬ﻫﺪوﻳﮓ‪ «،‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ دﺳﺖ دراز ﻛﺮد و ﺟﻐﺪ را ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﭼﺸﻤﺎن رون را از ﻛﺎﺳﻪ‬
‫ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎورد‪ ،‬ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬آروم ﺑﺎش‪ ،‬دﺧﺘﺮ‪ ...‬ﻫﻴﭻ ﻓﺎﻳﺪهاي ﻧﺪاره ﻛﻪ ﻋﺼﺒﻲ ﺑﺸﻲ‪ ...‬اﻳﻦ ﻛﺎر اوﻧﻮ ﺑﺮ‬
‫ﻧﻤﻲﮔﺮدوﻧﻪ‪ «.‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﻴﻨﻲاش را ﺑﺎﻻ ﻛﺸﻴﺪ و ﺷﺮوع ﻛﺮد در ﺟﻴﺒﻬﺎﻳﺶ دﻧﺒﺎل دﺳﺘﻤﺎل ﮔﺸﺘﻦ‪ .‬ﭼﻨﺎن‬
‫درون دﺳﺘﻤﺎل ﻓﻴﻦ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺻﺪاﻳﻲ ﻣﺜﻞ ﺻﺪاي ﺷﻴﭙﻮر ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ﻛﻪ ﺧﺒﺮﻫﺎي ﺑﺪي ﺑﺮات آوردم‪ ...‬وﻟﻲ اﺣﺴﺎس ﻛﺮدم ﺗﻮ ﺣﻖ داري ﻗﺒﻞ از ﺑﻘﻴﻪ ﺧﺒﺮدار‬
‫ﺑﺸﻲ‪ «...‬رون ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻓﺎﻧﮓ آب دﻫﺎﻧﺶ را روي ﻛﻔﺶﻫﺎي او ول ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻃﻐﻴﺎن ﻫﺪوﻳﮓ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻓﺮو ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻪ ﻧﺮﻣﻲ روي دﺳﺘﻬﺎي ﺑﺰرگ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ آرام ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﮔﺮ رون‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﭘﺮﻧﺪهﻫﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرد ﻛﻪ اﺷﻚ را درون ﭼﺸﻤﻬﺎي‬
‫ﻛﻬﺮﺑﺎﻳﻲ ﭘﺮﻧﺪه دﻳﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺳﻜﻮت روي ﺧﺎﻧﺔ درﻫﻢ رﻳﺨﺘﺔ ﺷﻜﺎرﺑﺎن ﻓﺮو اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﺳﻜﻮﺗﻲ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﺳﻮگ ﻗﻠﺒﻬﺎﻳﺸﺎن‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪18‬‬
‫ﺷﺎدﻣﺎﻧﻲ ﺗﺎرﻳﻚ او‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﺮدم ﺗﻮي دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ؟« ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰي‬
‫در ﻛﻠﺒﺔ دوﺳﺖداﺷﺘﻨﻲ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻧﻮﻋﻲ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﺑﻪ اﺳﻢ "ﺷﻬﺪ ﻋ‪‬ﺪ‪‬ن" را ﻣﺰهﻣﺰه‬
‫ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﺷﻴﺮﻳﻦ و ﻟﺬﻳﺬ ﺑﻮد‪ ،‬درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺧﻮد ﻛﻠﺒﻪ ﻛﻪ ﻛﻨﺎر ﻧﻬﺮ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺎ‬
‫ﺑﻮﺗﻪﻫﺎي ﻳﺎس ﺑﻨﻔﺶ اﺣﺎﻃﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي درﻛﻤﺎل ﺷﮕﻔﺘﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺮدم ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن‪،‬‬
‫ﺑﺴﻴﺎر ﺷﺒﻴﻪ زﻧﺪهﻫﺎ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ «،‬ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻣﺘﻔﻜﺮ ﭼﺎﻧﻪاش را ﺧﺎراﻧﺪ‪» .‬اﻳﻨﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻦ ﺷﻨﻴﺪم‪ ،‬اﻵن ﺣﺪود ﺳﻴﺼﺪ‬
‫ﺳﺎﻟﻲ ﻣﻲﺷﻪ‪«.‬‬
‫»آره‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺎدس ﺑﺎ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ آﺷﻨﺎ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻣﺮدم اﻳﻨﺠﺎ ﻛﺮﻳﻜﺖ و ﮔﻠﻒ و اُﺳﺘﺮاﻛﻴﻨﺪاف ﺑﺎزي‬
‫ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪«...‬‬
‫»اون اُﺳﺘﺮاﻛﻴﻨﺪا اﺳﺖ‪ «،‬ﻟﻴﻠﻲ ﺣﺮف ﺷﻮﻫﺮش را ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻳﻪ ﺑﺎزي ﺗﻌﻘﻴﺐ و ﮔﺮﻳﺰ‬
‫ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻳﻮﻧﺎن ﻗﺪﻳﻤﻪ‪«.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪» :‬آره‪ ،‬و اِﻓﻴﺪرﻳﻤﻮس ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ـ ﻳﻪ ﺑﺎزي اﺣﻤﻘﺎﻧﺔ دﻳﮕﻪ از ﻳﻮﻧﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎن‪ .‬ﺟﺎي‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻫﺎدس ﭘﻴﺮ از اوﻧﻬﺎ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ واﻗﻌﺎً‪ ،‬واﻗﻌﺎً ﺑﺎزيﻫﺎي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪاي ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ‬
‫اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر درﺑﺎرة ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﺷﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﺎزياﻳﻪ ﻛﻪ ارزش ﺑﺎزي ﻛﺮدن رو داره‪...‬‬
‫ﻻاﻗﻞ ﺧﻮدش ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر ﻣﻲﮔﻪ‪ .‬ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎي ﻋﻤﻮي ﻣﻦ آﻟﻔﺮد‪ ،‬ﭼﻨﺪ دﻫﻪ ﻗﺒﻞ اوﻧﻬﺎ ﺣﺘﻲ‬
‫ﺑﺴﻜﺘﺒﺎل رو ﻫﻢ اﻣﺘﺤﺎن ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻤﺠﻤﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻮپ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ‬
‫ﺧﺎﺻﻴﺖ ارﺗﺠﺎﻋﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻪ و وﻗﺘﻲ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻣﻲﺧﻮرده ﺑﺎﻻ ﻧﻤﻲاوﻣﺪه‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ از ﺧﻴﺮ ﺑﺴﻜﺘﺒﺎل ﻫﻢ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﺻﻮرﺗﺶ را ﻛﺞ و ﻛﻮﻟﻪ ﻛﺮد‪ ،‬دو ﺗﻴﻢ ﻣﺘﺸﻜﻞ از ﻣﺮدهﻫﺎ را ﺗﺼﻮر ﻛﺮد ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‬
‫ﺟﻤﺠﻤﻪاي را ﺗﻮي ﺳﺒﺪ ﺑﻴﺎﻧﺪازﻧﺪ‪ .‬از اﻳﻦ ﻣﺴﺨﺮهﺗﺮ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاﺷﺖ‪» .‬راﺳﺘﻲ‪ ،‬ﭼﺮا ﺷﻤﺎﻫﺎ از ﺟﻤﺠﻤﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻋﻨﻮان ﻛﻮاﻓﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ؟«‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺟﻮاب داد‪» :‬اوه‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﺟﻤﺠﻤﻪﻫﺎي واﻗﻌﻲ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬وﻟﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺎﻟﻲ درﺳﺖ‬
‫ﺷﺪهاﻧﺪ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ ﻫﺎدس ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺷﻴﻜﻪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻛﻮاﻓﻞﻫﺎي ﺟﻤﺠﻤﻪ ﺷﻜﻞ ﺑﺎزي ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺑﻪ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﺖ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮرﻳﻢ از اوﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ ازﺷﻮن ﺧﻮﺷﻢ ﺑﻴﺎد‪ ،‬ﻧﻪ ـ وﻟﻲ‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻟﻬﺎ اﻵن دﻳﮕﻪ ﺑﻬﺸﻮن ﻋﺎدت ﻛﺮدم‪«.‬‬
‫»راﺳﺘﻲ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ ﻛﻪ دارﻳﺪ ﺑﺮاي اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ؟«‬
‫»ﻣﻦ و ﻟﻴﻠﻲ ﺣﺪوداً ﻧﻪ ﺳﺎل‪ .‬ﺳﻴﺮﻳﻮس ﻫﻢ ﻛﻤﻲ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮدﻧﺶ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻟﻪ‬
‫ﻛﻪ داره ﺑﺎزي ﻣﻴﻜﻨﻪ‪ «...‬ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺟﻴﻤﺰ ﺗُﺮش ﺷﺪ‪» .‬ﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻴﻢ ﺧﻮﺑﻲ ﺳﺎﺧﺘﻴﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﻫﻨﻮز ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻳﻢ‬
‫از ﭘﺲ ﺗﺎرﺗﺎروس ﺑﺮﺑﻴﺎﻳﻢ‪ .‬ﻣﺎ روي ﺗﻮ ﺣﺴﺎب ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﭘﺴﺮ‪ .‬ﻧﺸﻮﻧﺸﻮن ﺑﺪه و اﺳﻨﻴﭻ رو ﺑﮕﻴﺮ!«‬
‫ﻫﺮي اﺑﺮوﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬و اﺳﻨﻴﭻ از ﭼﻲ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه؟ ﺟﻤﺠﻤﺔ ﺑﭽﻪ؟«‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ! اون ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺮﻏﻚ زرﻳﻦ ﺑﻮده‪«.‬‬
‫»ﻣﮕﻪ اوﻧﻬﺎ ﻣﻨﻘﺮض ﻧﺸﺪهاﻧﺪ‪...‬؟ اﺳﺘﻔﺎده از اوﻧﻬﺎ در ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﻏﻴﺮﻗﺎﻧﻮﻧﻲ ﻧﻴﺴﺖ؟«‬
‫»ﺗﻮي اون دﻧﻴﺎ آره‪ ،‬وﻟﻲ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ اون ﻫﻤﻪ ﻣﺮﻏﻚ زرﻳﻦ ﺑﻌﺪ ﻣﺮﮔﺸﻮن ﻛﺠﺎ ﻣﻲرن؟«‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و اداﻣﻪ داد‪» :‬ﺑﺪﻳﻬﻴﻪ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮن ﺑﺎزي ﻛﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫»واوو‪ ،‬ﻣﻌﻨﻲاش اﻳﻨﻪ ﻛﻪ آﺧﺮ ﻋﺎﻗﺒﺖِ ﻫﻤﺔ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻫﻢ ﺑﻪ ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن ﺧﺘﻢ ﻣﻴﺸﻪ؟«‬
‫»آره‪ ،‬درﺳﺘﻪ‪ ،‬وﻟﻲ اﻏﻠﺒﺸﻮن در ﻣﻨﻄﻘﺔ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺷﺪهاي اوﻧﻄﺮف ﻛﻮﻫﻬﺎي اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﻧﮕﻬﺪاري ﻣﻲﺷﻦ‪.‬‬
‫اوﻧﻬﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻦ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺻﺪﻣﻪاي ﺑﺰﻧﻦ‪ ،‬و ﻣﺎ ﻫﻢ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻴﻢ ﻣﺰاﺣﻢ اوﻧﻬﺎ ﺑﺸﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻦ؟« ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﻠﻚ زد‪» .‬ﻣﮕﻪ ﻣﺮدهﻫﺎ ﻫﻢ ﺻﺪﻣﻪ ﻣﻲﺑﻴﻨﻦ؟«‬
‫ﻼ ﺟﺎﻣﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺟﻮاب داد‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﺻﺪﻣﻪ ﻣﻲﺑﻴﻨﻦ‪ .‬ﻣﺎ ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ رو ﺑﻐﻞ ﻛﺮدﻳﻢ ﻛﺎﻣ ً‬
‫ﻣﻲرﺳﻴﺪﻳﻢ‪ ،‬درﺳﺘﻪ؟ و اﮔﻪ ﻛﺴﻲ ﺟﺎﻣﺪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ آﺳﻴﺐ ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻴﻢ دوﺑﺎره ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ‪،‬‬
‫وﻟﻲ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻣﺠﺮوح ﺑﺸﻴﻢ‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺗﻮﺳﻂ ﺑﻠﻮﺟﺮﻫﺎ‪ .‬از ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺼﻴﺤﺖ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﺿﺮﺑﻪزنﻫﺎي‬
‫ﺗﺎرﺗﺎروس واﻗﻌﺎً وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻮاﺳﺖ رو ﺣﺴﺎﺑﻲ ﺟﻤﻊ ﻛﻨﻲ‪«.‬‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﺟﻮان ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬اﻳﻨﺠﺎ از ﭼﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﻠﻮﺟﺮ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻪ؟«‬
‫»ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻨﮓ‪ .‬ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻨﮓﻫﺎي ﮔﺮاﻧﻴﺘﻲ‪ .‬ﻣﻴﺪوﻧﻲ ﻛﻪ‪ ،‬ﮔﺮاﻧﻴﺖ ﻣﺤﻜﻢﺗﺮﻳﻦ ﻧﻮع ﺳﻨﮕﻪ ـ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﺣﺴﺎﺑﻲ آﺳﻴﺐ ﺑﺮﺳﻮﻧﻪ‪«.‬‬
‫»و دﻳﮕﻪ ﻛﻲ ﺗﻮي ﺗﻴﻢﻫﺎ ﺑﺎزي ﻣﻴﻜﻨﻪ؟«‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﺬار ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ «...‬ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﺷﻤﺮدن‪».‬اول اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم‪ ...‬ﺳﻪ ﺗﺎ ﻣﻬﺎﺟﻢﻫﺎ ﻟﻴﻠﻲ‪ ،‬ﭘﺎدﻓﻮت و‬
‫ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ .‬دروازهﺑﺎن ﻫﻢ رﻳﻜﻴﻪ‪ ،‬ـ ﻣﻨﻈﻮرم ﮔﻮدرﻳﻜﻪ ـ ﻫﻤﻪاش ﺗﻘﺼﻴﺮ اﻳﻦ ﭘﺎدﻓﻮﺗﻪ ﻛﻪ ﺣﻮاس ﻣﻨﻮ‬
‫ﭘﺮت ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ «،‬ﭼﺸﻤﻜﻲ ﺑﻪ ﭘﺴﺮش زدو اداﻣﻪ داد‪» :‬ﺿﺮﺑﻪزنﻫﺎ ﻫﻢ ژوﻟﻴﻮس و اون آﻟﻜﻴﺒﻴﺎدﻳﺲ اﺑﻠﻪ‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮا او ﻳﻪ اﺑﻠﻬﻪ؟«‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺷﻜﻠﻜﻲ درآورد‪» .‬اوه‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﺑﺒﻴﻨﻲاش ﺧﻮدت ﻣﻲﻓﻬﻤﻲ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‪«،‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»و ژوﻟﻴﻮس؟ ژوﻟﻴﻮس ﭼﻲ؟«‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﺳﺰار‪«.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺑﻪ اﻧﺪازة دو ﺗﺎ ﮔﺎﻟﻴﻮن ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪» .‬ژوﻟﻴﻮس ﺳﺰار ﺗﻮي ﺗﻴﻢ ﺷﻤﺎﺳﺖ؟«‬
‫»آره‪ «،‬ﺟﻴﻤﺰ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد‪» .‬ﺿﺮﺑﻪزن ﻓﻮقاﻟﻌﺎدهاﻳﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ وﻗﺘﻲ ﺷﺮوع ﻣﻲﻛﻨﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺮاﻧﻲﻫﺎي‬
‫اﻧﺘﻘﺎدي ﻛﻪ ﻫﺎدس ﭼﻄﻮر ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮات رو اداره ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﻳﻪ ﻛﻢ ﻛﺴﻞﻛﻨﻨﺪه ﻣﻲﺷﻪ‪ ...‬ﻣﻲدوﻧﻲ ﻛﻪ‪،‬‬
‫ﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪارﻫﺎ‪ ...‬ﺧﻮب‪ ،‬آره‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺟﻮﻳﻨﺪهاي‪ ،‬اﻳﻦ ﺗﻴﻢ ﻣﺎﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮاي ﺗﺎرﺗﺎروس ﻫﻢ‪ ...‬ﻳﻜﻲ از ﻣﻬﺎﺟﻢﻫﺎ‬
‫راﺳﭙﻮﺗﻴﻨﻪ‪ ،‬او ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻨﻮ ﻳﺎد ﻧﺴﺨﺔ ﭘﻴﺮﺗﺮ اﺳﻨﻴﭗ ﻣﻲاﻧﺪازه‪«...‬‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﮔﺮداﻧﺪ‪» .‬ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺶ ﮔﻮش ﻧﺪه‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰم‪ ،‬او از ﺳﻮروس ﺑﻴﭽﺎره ﺑﺪش ﻣﻴﺎد‪«.‬‬
‫»ﺳﻮروسسس ﺑﻴﭽﺎرهههه؟« ﺟﻴﻤﺰ واﻧﻤﻮد ﻛﺮد ﻛﻪ ﺷﻜﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪» .‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﮕﺬرﻳﻢ‪ ،‬ﻣﻬﺎﺟﻢﻫﺎي‬
‫دﻳﮕﺔ اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﮔﺮﻳﻨﺪﻟﻮاﻟﺪ و ﻫﻨﺮي ﻫﺸﺘﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬دروازهﺑﺎﻧﺸﻮن اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻨﻪ و دو ﺿﺮﺑﻪ زن ﻫﻢ ﻗﻴﺼﺮ‬
‫و ﻟﻮﺳﺮﺗﻴﺎ ﺑﻮرﺟﻴﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﻮﻳﻨﺪﺷﻮن ﻫﻢ ﺑﺮوﺗﻮﺳﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺑﺮوﺗﻮس ﻛﻴﻪ؟«‬
‫»ﭘﺴﺮ ﻧﺎﻣﺸﺮوع ﻗﻴﺼﺮ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻫﻤﻮن ﺧﺎﺋﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﻗﻴﺼﺮ ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻛﺮد‪ .‬اﮔﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻮ ﺑﺨﻮاي‪ ،‬آدم‬
‫ﻛﺜﻴﻔﻴﻪ‪ «،‬ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫»آممم‪ ،‬ﺷﻤﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ رو ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻴﺪ؟«‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ زﻳﺎد‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﻣﮕﻪ؟«‬
‫»ﭼﻮن‪ «،‬ﻫﺮي ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ دوﺳﺖ دارم ﺑﺒﻴﻨﻤﺶ‪«.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﮔﻔﺖ‪» :‬داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬درﺳﺘﻪ؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً اوﻧﻮ ﻣﻼﻗﺎت ﻣﻲﻛﻨﻲ‪ ،‬او ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮاي ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ‬
‫ﻣﻴﺎد‪«.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﻧﻴﺴﺖ‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﻫﻨﻮز در ﻣﻮرد ﻣﺪﻳﺮ ﺳﺎﺑﻘﺶ اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫»اون‪ ...‬دﺧﺘﺮﻣﻪ‪«.‬‬
‫»ﭼﻲِ‪ ....‬ﺗﻮ؟« ﭼﺸﻤﺎن ﻟﻴﻠﻲ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬دﺧﺘﺮم‪ ،‬دﻓﻨﻲ‪ ،‬دو ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ ﻣ‪‬ﺮد‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻟﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮﺷﺘﺔ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي‬
‫ﺑﻴﭽﺎرة ﻣﻦ‪«.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﺎ دﻳﺮﺑﺎوري ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ اﺻﻼً ﻓﻜﺮش رو ﻫﻢ ﻧﻤﻲﻛﺮدم ﻛﻪ ﺗﻮ ﻳﻪ دﺧﺘﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬در‬
‫ﺿﻤﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﺑﺮاي ﭘﺪر ﺑﻮدن ﻳﻪ ﺧُﺮده ﺟﻮون ﻧﻴﺴﺘﻲ؟«‬
‫ﺟﻴﻤﺰ در دﻓﺎع از ﭘﺴﺮش ﮔﻔﺖ‪» :‬اوه‪ ،‬ﺑﻲﺧﻴﺎل‪ ،‬ﭘﺎدﻓﻮت‪ ،‬او ﺑﻴﺴﺖ و ﺳﻪ ﺳﺎﻟﺸﻪ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺳﻴﺮﻳﻮس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬آره‪ ،‬وﻟﻲ اﮔﻪ دﺧﺘﺮش ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻟﺶ‬
‫ﺑﻮده‪ ،‬ﻣﺎدرش ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮي ﻧﻮزده ﺳﺎﻟﮕﻲِ ﻫﺮي ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ!« ﻟﻴﻠﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ "ﻧﻪ ـ اﻳﻨﻜﻪ ـ‬
‫ﺧﻮدت ـ ﺗﻮي ـ اون ـ ﺳﻦ ـ ﺳﻜﺲ ـ ﻧﺪاﺷﺘﻲ" ﺑﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻴﺎن ﺣﺮف آﻧﻬﺎ ﭘﺮﻳﺪ‪» :‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻫﻴﺠﺪه ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد!«‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﺣﺮف زدن‪» :‬ﻫﺎه! ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﺷﻴﻄﻮن! او ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ‪ «...‬اﻣﺎ ﻧﮕﺎه ﺗﻴﺰ ﻟﻴﻠﻲ او را ﺳﺎﻛﺖ‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﻛﻨﺎر ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ و دﺳﺖ ﭘﺴﺮش را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺑﺮاﻣﻮن از دﻓﻨﻲ ﺑﮕﻮ‪ ،‬ﻫﺮي‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲﺧﻮام‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو درﺑﺎرة ﻧﻮهام ﺑﺪوﻧﻢ‪ .‬و ﺑﻌﺪش‪ ...‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﮕﺮدﻳﻢ و ﭘﻴﺪاش ﻛﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫*****‬
‫دارﻛﻮ ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﺑﻠﻴﻨﻜﻲ!« ﺻﺪاﻳﺶ درون دﻳﻮارﻫﺎي ﻣﺮﻣﺮﻳﻦ ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻃﻨﻴﻦاﻧﺪاز ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ب ـ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺳﺮورم؟« ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﭼﻨﺎن ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻧﻮك دﻣﺎﻏﺶ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﻫﻤﺴﺮم ﻛﺠﺎﺳﺖ؟«‬
‫»ﺑﻠﻴﻨﻜﻲ ﻧﻤﻲدوﻧﻪ‪ ،‬ارﺑﺎب‪ «،‬ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﮔﻮﺷﻬﺎي ﺑﺰرگ ﺧﻔﺎش‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪش اﻃﺮاف ﺳﺮش ﺗﻜﺎن ﺗﻜﺎن ﻣﻲﺧﻮرد‪» .‬ﺧﺎﻧﻢ ﭘﻨﺞ روز ﭘﻴﺶ ﺑﻪ ﺑﻠﻴﻨﻜﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ داره ﻣﻲره ﭘﺪر‬
‫و ﻣﺎدرش رو ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ از اون ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪ‪ .‬ﺑﻠﻴﻨﻜﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻪ ﻛﻪ ارﺑﺎب‪ ،‬اﻳﺸﻮن رو در ﺑﺎرو ﺧﻮاﻫﻨﺪ‬
‫ﻳﺎﻓﺖ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﻫﻢمم‪ ...‬آره‪ ،‬ﻣﻤﻜﻨﻪ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ از ﻳﻮﻧﺎن ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎً ﺑﻪ ﻗﺼﺮش ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ وﺿﻌﻴﺖ ﺟﻴﻨﻲ رﺳﻴﺪﮔﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬او ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ‬
‫ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮش ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﺮگ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺮاي او ﻳﻚ ﺗﺮاژدي واﻗﻌﻲ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ...‬در ﺣﻘﻴﻘﺖ او ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ در ﻣﻮرد ﻓﺎﻳﺪرا‬
‫ﻧﮕﺮان ﺑﻮد‪ ...‬دراﻛﻮ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻓﻜﺮ ﻓﺎﻳﺪرا را از ذﻫﻨﺶ ﺑﻴﺮون ﻛﺮد و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻪ ﻣﻼﻗﺎت وﻳﺰﻟﻲﻫﺎ‬
‫در ﺑﺎرو ﺑﺮود و ﻫﻤﺴﺮش را ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻛﺴﻲ در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن را زد‪ .‬ﺑﻠﻴﻨﻜﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ رﻓﺖ ﺗﺎ در را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ ،‬و در ﻛﻤﺎل ﺷﮕﻔﺘﻲ‬
‫دراﻛﻮ‪ ،‬وزﻳﺮ ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدو‪ ،‬ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺷﻜﻠﺒﻮﻟﺖ‪ ،‬و ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ آورور ﻧﻴﻤﻔﺎدورا ﺗﺎﻧﻜﺲ وارد ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻦ اﻓﺘﺨﺎر اﻳﻦ ﻣﻼﻗﺎت رو ﻣﺪﻳﻮن ﭼﻲ ﻫﺴﺘﻢ؟« ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺟﻮان ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻏﻴﺮ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺗﺎزه واردﻳﻦ‬
‫ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺑﺎ دﺳﺘﻬﺎي ﺑﻪ ﻛﻤﺮ زده ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮدم اﻳﻦ واﺿﺤﻪ‪ ...‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫دراﻛﻮ ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬در ﻣﻮرد ﭘﺎﺗﺮ ﭼﻲ؟«‬
‫وزﻳﺮ ﺷﻜﻠﺒﻮﻟﺖ ﻣﻮﻗﺮاﻧﻪ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﺎ ﻣﻴﻞ دارﻳﻢ ﻛﻪ داﺳﺘﺎن ﻣﺮﮔﺶ رو ﺑﺸﻨﻮﻳﻢ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ از ﻣﻴﺎن دﻧﺪانﻫﺎي ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮدهاش ﮔﻔﺖ‪» :‬از زﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻴﺪ‪ ،‬او ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎي ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﻬﺘﻮن‬
‫ﺑﮕﻪ‪«.‬‬
‫»ﻣﻦ ﺷﻚ دارم‪ «،‬ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺳﺮ ﺑﻨﻔﺶ رﻧﮕﺶ را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬او در وﺿﻌﻴﺘﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﭼﻴﺰي‬
‫ﺑﮕﻪ‪ .‬او در ﺣﺎﻟﺖ ﺷُﻚ ﻗﺮار داره‪«.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺎ ﻃﻌﻨﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬اوه‪ ،‬ﭼﻘﺪر وﺣﺸﺘﻨﺎك‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﭼﻲ ﻣﻲﺧﻮاﻳﺪ ﺑﺸﻨﻮﻳﺪ؟ اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻌﺪ از‬
‫ﻓﺮار ﺑﺎ زن ﻣﻦ ﻣﺮد؟ اﻳﻨﻜﻪ زن ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ اﺣﺴﺎس ﺑﺪﺑﺨﺘﻲ ﻣﻲﻛﻨﻪ ﭼﻮن ﻋﺰادار ﻣﻌﺸﻮق ﻣﺮدهاﺷﻪ؟‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ‪ .‬اﻵن دﻳﮕﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﺪ از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮﻳﺪ‪«.‬‬
‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬آﻗﺎي ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ﻣﻦ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺷﻤﺎ از اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ آﮔﺎه ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺮگ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﺿﺮﺑﺔ ﻋﻈﻴﻤﻲ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﺔ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎﺳﺖ‪ .‬ﻣﺮدم ﺧﻮاﻫﺎن داﻧﺴﺘﻦ ﺟﺰﺋﻴﺎت ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻗﺒﻞ‬
‫از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻢ و اﺧﺒﺎر ﻧﺎراﺣﺖ ﻛﻨﻨﺪه رو اﻓﺸﺎ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻣﺎﻳﻠﻢ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ اﺗﻔﺎﻗﺎت رو‬
‫از زﺑﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﺸﻨﻮم‪ ،‬و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻴﻞ دارم ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺗﻮاﻓﻖ ﺑﺮﺳﻢ‪«.‬‬
‫»ﺗﻮاﻓﻖ؟« دراﻛﻮ اﺑﺮوﻫﺎي ﻧﻘﺮهايِ ﺑﻠﻮﻧﺪش را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬‬
‫»دﻗﻴﻘﺎً‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﻛﻪ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ وﻗﺘﻲ ﻣﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻮدهاﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪم‬
‫ﻛﻪ اﮔﺮ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﺮﻣﻼ ﺑﺸﻪ ﺑﺮاي ﺷﻬﺮت آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺮﺣﻮم و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺮاي آﺑﺮوي ﺷﻤﺎ و‬
‫ﻫﻤﺴﺮﺗﻮن اﺻﻼً ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬آﻗﺎي ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ازﺗﻮن ﺗﻘﺎﺿﺎ دارم ﻣﺎ رو از وﻗﺎﻳﻊ ﻣﻄﻠﻊ‬
‫ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﺎ ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﺑﺮاي ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﻧﺴﺨﺔ‪ ...‬ﭼﻄﻮر ﺑﮕﻢ‪ ...‬ﻧﺴﺨﺔ اﺻﻼح ﺷﺪة ﺧﻮدﻣﻮن رو از اﻳﻦ ﻣﺮگ‬
‫ﺗﺮاژﻳﻚ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﻨﻴﻢ‪«.‬‬
‫»ﺷﻤﺎ ﻣﻲﺧﻮاﻫﻴﺪ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت رو ﻓﺮﻳﺐ ﺑﺪﻳﺪ؟« دراﻛﻮ اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﺎ ﻣﺠﺒﻮرﻳﻢ‪ ،‬اﮔﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻴﻢ از آﺑﺮوي ﭘﺴﺮي ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺷﻤﺎ‪ ،‬ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﭼﺎرهاي‬
‫ﺟﺰ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻧﺪارﻳﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ رو ﻫﻤﻜﺎري ﺷﻤﺎ ﺣﺴﺎب ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺧﻮب ﻟﻄﻔﺎً ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ‪ ،‬ﺷﺮوع ﻛﻨﻴﺪ‪«.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ دراﻛﻮ ﺑﺎ ﺗﺮدﻳﺪ ﺷﻜﻠﺒﻮﻟﺖ و ﺗﺎﻧﻜﺲ را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻛﺮد و ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﻣﻮﺿﻮع را ﺳﺒﻚ و‬
‫ﺳﻨﮕﻴﻦ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ ﺑﻨﺸﻴﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺟﻨﺎب وزﻳﺮ‪«.‬‬
‫*****‬
‫آن روز ﻋﺼﺮ دراﻛﻮ ﺑﻪ ﺑﺎرو رﻓﺖ ﺗﺎ ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ وﻳﺰﻟﻲﻫﺎ ﺣﺘﻲ اﺟﺎزه ﻧﺰدﻳﻚ‬
‫ﺷﺪن ﺑﻪ اﺗﺎق ﺟﻴﻨﻲ را ﻫﻢ ﺑﻪ او ﻧﺪادﻧﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺮد ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺘﻲ ﻓﻜﺮش رو ﻫﻢ ﻧﻜﻦ‪ ،‬ﻋﻮﺿﻲ!«‬
‫»ﻳﺎ‪...‬؟« دراﻛﻮ ﻧﮕﺎه ﻣﺒﺎرزهﻃﻠﺒﺎﻧﻪاي ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻣﺜﻼً ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻴﻜﻨﻴﺪ؟«‬
‫»ﻫﻢمم‪ «...‬ﻓﺮد ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻣﺘﻔﻜﺮي ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﭼﻴﻜﺎرش ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺟﺮج؟«‬
‫ﺟﺮج ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺠﺒﻮرش ﻛﻨﻴﻢ آب ﻧﺒﺎتﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ ﺿﺪ ﻳﺒﻮﺳﺘﻤﻮن رو ﺑﺨﻮره؟«‬
‫ﻓﺮد ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﻳﻪ ﻛﻢ زﻳﺎدي ﺧﺸﻦ ﻧﻴﺴﺖ؟ ﻣﻨﻈﻮرم‪ ،‬ﺑﺮاي ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺮاي‬
‫ﺧﻮدﻣﻮن‪ ...‬ﻓﻜﺮش رو ﺑﻜﻦ ﻛﻪ ﺑﺎرو ﺑﻪ ﭼﻪ ﮔﻨﺪي ﻣﻲاﻓﺘﻪ!«‬
‫دراﻛﻮ از ﻣﻴﺎن دﻧﺪانﻫﺎي ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮده ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ اﻵﻧﺸﻢ ﺑﻮي ﺗﻌﻔﻦ ﻧﻤﻲده‪«.‬‬
‫»دﻟﺖ ﻣﻲﺧﻮاد دوﺑﺎره ﻛﺘﻚ ﺑﺨﻮري ـ ﻣﺜﻞ ﺳﺎل آﺧﺮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰﻣﻮن؟ ﻳﺎدت ﻣﻴﺎد‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ﻫﺎ؟ اوﻧﻬﻢ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺘﻠﻚ ﻣﺸﺎﺑﻬﻲ ﺑﻮد‪«...‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺟﻮاب داد‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻳﺎدم ﻣﻴﺎد‪ ،‬اون ﻣﺎل زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭘﺎﺗﺮ از ﺗﻴﻢ‬
‫ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭽﺘﻮن اﺧﺮاج ﺷﺪﻳﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺰي رو ﻛﻪ ﺳﺰاوارش ﺑﻮدﻳﺪ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮدﻳﺪ‪ ،‬و اﮔﻪ اﻵن ﻫﻢ دﺳﺖ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻦ ﺑﺰﻧﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺠﺎزات ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻴﻠﻲ وﺧﻴﻤﺘﺮي ﺧﻮاﻫﻴﺪ دﻳﺪ‪«.‬‬
‫ﻓﺮد ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻨﺎﻳﻪ آﻣﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻲيي؟ دﻳﮕﻪ آﻣﺒﺮﻳﺠﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺨﻮاد ﻣﺎ رو از ﺗﻴﻤﻤﻮن ﺑﻴﺮون‬
‫ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﺎ ﭼﻲ ﺑﺮاي از دﺳﺖ دادن دارﻳﻢ؟«‬
‫دارﻛﻮ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺟﻠﻮي ﺳﻴﻨﻪاش ﻗﻼب ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺗﻜﺒﺮ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪» .‬ﺑﺎور ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ اﺻﻼً‬
‫ﻧﻤﻲﺧﻮاﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻴﺪ‪ .‬و اﮔﻪ ﻧﻤﻲﺧﻮاﻳﺪ ﭼﻴﺰي رو از دﺳﺖ ﺑﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺬارﻳﺪ ﺑﺮم ﭘﻴﺶ ﺟﻴﻨﻲ‪«.‬‬
‫ﺟﺮج ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻫﺎه‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪم!«‬
‫»اوﻧﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟« ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﺳﻴﻤﺎﻳﻲ ﻋﺒﻮس و ﺳﺨﺘﮕﻴﺮ از ﭘﻠﻪﻫﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫دراﻛﻮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ ﻫﻤﭽﻮن ﺳﻨﮓ ﺷﺪ‪» .‬اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻲ ﻣﻲﺧﻮاي‪ ،‬آﻗﺎي ﻣﺎﻟﻔﻮي؟«‬
‫دراﻛﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻣﺪم ﻫﻤﺴﺮم رو ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻣﺎدر زن ﻋﺰﻳﺰ‪ «،‬و از اﻳﻨﻜﻪ دﻳﺪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن ﻟﻔﻆ‬
‫"ﻣﺎدر زن" ﺧﻮد را ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻟﺬت ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻲ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﻧﻔﻲ ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ،‬وﻟﻲ او ﻧﻤﻲﺧﻮاد ﻛﺴﻲ رو ﺑﺒﻴﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﮔﻔﺖ‪» :‬اوه‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ او دوﺳﺖ داره ﻣﻨﻮ ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻲ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﺷﻮﻫﺮ ﻣﺤﺒﻮﺑﺶ ﻫﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫ﻓﺮد زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬روزي ﻛﻪ ﺗﻮ ﻣﺤﺒﻮب ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬ﻫﻤﻮن روزﻳﻪ ﻛﻪ دﻳﻮاﻧﻪﺳﺎزﻫﺎ ﺷﺮوع ﻛﻨﻦ ﺑﻪ ﺑﻮﺳﻴﺪن‬
‫ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ!«‬
‫»اوه‪ ،‬ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر‪ ،‬وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬آره؟«‬
‫»ﺧﻔﻪ ﺷﻮ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬وﮔﺮﻧﻪ‪«...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫آﻧﻬﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺟﺮج ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬زﻳﺮا در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ رون ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي‬
‫ﻣﻐﻤﻮم وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﮔﻔﺘﻢ‪ «،‬آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺶ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫»اﻳﻦ ﻧﻜﺒﺖ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲﻛﻨﻪ؟«‬
‫»اوﻣﺪم ﻫﻤﺴﺮم رو ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬وﻳﺰل‪ .‬ﻗﺪﻏﻨﻪ؟«‬
‫»او ﻧﻤﻲﺧﻮاد ﻛﺴﻲ رو ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺗﻮ رو‪ «،‬ﺻﺪاي ﻫﺮﻣﻴﻮن از ﻃﺒﻘﺔ ﺑﺎﻻ آﻣﺪ‪» .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﺑﻬﺶ ﻣﻌﺠﻮن آراﻣﺒﺨﺶ دادم؛ او ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮاي ﻳﻚ روز ﺧﻮاب ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪«.‬‬
‫رون اﻓﺰود‪» :‬آره‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﮔﻮرﺗﻮ ﮔﻢ ﻛﻦ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي!«‬
‫دراﻛﻮ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﻦ ﮔﻮرﻣﻮ ﮔﻢ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ اون ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮام ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻢ!«‬
‫ﻓﺮد ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﺷﻨﻴﺪن ﺣﺮﻓﻬﺎي ﺗﻮ ﻋﻼﻗﻪاي ﻧﺪارﻳﻢ‪«.‬‬
‫»ﺑﻪ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻛﻪ وزﻳﺮ ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺧﻮاد ﺑﺎ روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎ رﻓﺘﺎر ﻛﻨﻪ ﻫﻢ ﻋﻼﻗﻪاي ﻧﺪارﻳﺪ؟«‬
‫ﺟﺮج اﺧﻢ ﻛﺮد‪» .‬روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎ؟ ﻣﻨﻈﻮرت از اﻳﻦ ﺣﺮف ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﻗﻴﺎﻓﺔ ﺟﺪي ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﻤﻴﺎد‪ ،‬وﻳﺰﻟﻲ‪ «،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﺗﻤﺴﺨﺮآﻣﻴﺰي زد‪» .‬ﺷﻜﻠﺒﻮﻟﺖ ﻧﻘﺸﻪ ﻛﺸﻴﺪه ﻛﻪ در‬
‫ﻳﻪ ﻛﻨﻔﺮاﻧﺲ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﻲ ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ ﭘﺎﺗﺮ رو ﺑﻪ اﻃﻼع ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺳﻮﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻲﺧﻮام ﺑﻬﺘﻮن ﺑﮕﻢ ﻛﻪ او‬
‫ﭼﻲ ﻣﻲﺧﻮاد ﺑﻪ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﺑﮕﻪ ﺗﺎ ﻧﻜﻨﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ اﺗﻔﺎﻗﺎً ﭼﻴﺰي ﺑﺮ ﺧﻼف ﺣﺮﻓﻬﺎي اون ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﮕﻴﺪ‪«.‬‬
‫رون ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﺮا؟ ﻣﮕﻪ او ﻣﻲﺧﻮاد ﭼﻲ ﺑﻪ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﺑﮕﻪ؟«‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ او ﻧﻤﻲﺧﻮاد ﺣﺮﻓﻲ از دﺧﺎﻟﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻣﻴﻮن ﺑﻴﺎره‪ ،‬درﺳﺖ ﻣﻲﮔﻢ؟«‬
‫دراﻛﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﺑﻮدي ﻛﻪ ﻣﻐﺰ ﺗﻮي ﻛﻠﻪاش داﺷﺘﻪ‪ ،‬ﮔﺮﻧﺠﺮ‪ .‬آره‪ ،‬درﺳﺘﻪ‪ ،‬ﺷﻜﻠﺒﻮﻟﺖ‬
‫ﻳﻪ داﺳﺘﺎن ﺳﺮﻫﻢ ﻛﺮده درﺑﺎرة اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺎﺗﺮ در ﻳﻚ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺑﺮاي وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ـ ﺗﺎ‬
‫ﺑﮕﻪ ﻛﻪ‪ :‬ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﻗﻬﺮﻣﺎن از اﻳﻦ دﻧﻴﺎ رﻓﺖ‪ ...‬ﻗﺼﺪ داره ﺟﺰﺋﻴﺎت ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪ ﻓﺮار ﺑﺎ زن ﻣﻦ و ﺗﺤﺖ‬
‫ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺑﻮدن ﺗﻮﺳﻂ ادرة اﺟﺮاي ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻳﻮﻧﺎن ﺑﻪ ﺟﺮم ﻗﺘﻞ رو ﺑﻪ ﻛﻞ ﻛﻨﺎر ﺑﺬاره‪«.‬‬
‫»ﻗﺘﻞ؟؟؟« ﻫﻤﺔ وﻳﺰﻟﻲﻫﺎ ﺑﻪ اﺿﺎﻓﺔ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﻧﻔﺴﺸﺎن را ﺣﺒﺲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫»آره‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﻧﻤﻲدوﻧﺴﺘﻴﺪ‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي از ﺣﻴﺮت آﻧﻬﺎ ﻛﻴﻒ ﻛﺮده اﺳﺖ‪» .‬ﭘﺎﺗﺮ دو ﻫﻔﺘﻪ‬
‫ﻗﺒﻞ ﻳﻪ ﻳﺎروي ﺳﻴﺴﻴﻠﻲ رو ﻛﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ آورورﻫﺎي ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬او در ﺟﻨﮓ ﺑﺎ‬
‫ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻛﻨﻨﺪهﻫﺎش ﻣ‪‬ﺮد‪ ...‬او در ﺣﺎل ﻓﺮار ﺑﻮد‪ ،‬او ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻓﺮاري ﻣﺮد‪ ،‬ﻳﻪ ﺟﻨﺎﻳﺘﻜﺎر‪ «...‬ﻗﻴﺎﻓﺔ‬
‫وﻳﺰﻟﻲﻫﺎ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻗﺮﻣﺰ و ﻗﺮﻣﺰﺗﺮ ﻣﻲﺷﺪ‪» .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬وزﻳﺮ ﻣﻲﺧﻮاد ﻫﻤﻪ او رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻪ ﻗﻬﺮﻣﺎن‬
‫ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﻧﻪ ﺷﻬﺮت او و ﻧﻪ آﺑﺮوي ﺧﺎﻧﻮادة ﻣﺎﻟﻔﻮي و وﻳﺰﻟﻲ ﺧﺪﺷﻪدار‬
‫ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﺳﻌﻲ ﻛﻨﻴﺪ اون دﻫﻨﻬﺎي ﮔﻨﺪهﺗﻮن رو ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻪ دارﻳﺪ و از اﺗﻔﺎقﻫﺎي واﻗﻌﻲ ﭼﻴﺰي‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻧﮕﻴﺪ‪ .‬ﭘﺎﺗﺮ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻛﺴﻲ رو ﻧﻜﺸﺘﻪ‪ ،‬اﻵن ﻳﻪ ﻫﺎﻟﺔ ﻣﻘﺪس ﮔﻨﺪه دور ﺳﺮش داره و داره ﺗﻮي ﺑﻬﺸﺖ‬
‫روي ﮔﻠﻬﺎ ﻏﻠﺖ ﻣﻲزﻧﻪ‪ «.‬ﻟﺤﻦ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻪ ﺷﺪت ﻃﻌﻨﻪ آﻣﻴﺰ ﺷﺪ‪» .‬در ﺿﻤﻦ ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن‬
‫رو ﺗﺮك ﻧﻜﺮده و ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ وﻓﺎدار ﺑﻮده‪«.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬و در ﻣﻮرد ادارة اﺟﺮاي ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻳﻮﻧﺎن ﭼﻄﻮر؟ اﮔﻪ اوﻧﻬﺎ دﻳﻠﻲ‬
‫ﭘﺮاﻓﺖ رو ﺑﮕﻴﺮن ـ ﻣﺜﻼً ﺑﺮاي آﻣﻮزش زﺑﺎن ـ و ﻳﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ رو ﺗﻮش ﺑﺒﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻲﮔﻪ ﻫﺮي ﻣﺮده‪ ...‬ﻣﺜﻞ‬
‫ﻳﻚ ﻗﻬﺮﻣﺎن؟ ﻓﺎش ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ ﻛﺮد ﻛﻪ او در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺑﻮده؟«‬
‫»اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﮔﺮﻧﺠﺮ‪ «،‬دراﻛﻮ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬آورورﻫﺎي ﻳﻮﻧﺎن ﭘﺎﺗﺮ رو ﺑﺎ اﺳﻢ ﻣﺴﺘﻌﺎر دادﻟﻲ‬
‫دورﺳﻠﻲ ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻨﺪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ اﺻﻼً ﺣﺪﺳﺶ رو ﻫﻢ ﻧﻤﻲزﻧﻨﺪ ﻛﻪ اون ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺰرگ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺎﻫﺪ‬
‫ﻣﺮﮔﺶ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آه‪ ،‬ﺣﺮف ﺑﺰرﮔﻲ ﺷﺪ‪ ،‬آورور ﺗﺎﻧﻜﺲ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻛﺮد ﻛﻪ وزﻳﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاي ﺟﻨﺎب ﭘﺎﺗﺮ ﺗﺮﺗﻴﺐ‬
‫ﻳﻪ ﻣﺮاﺳﻢ ﺑﺰرﮔﺪاﺷﺖ رو ﺑﺪه‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﻲدوﻧﻢ ﭼﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ـ ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﺑﺮام ﻣﻬﻤﻪ ـ‬
‫وﻟﻲ او در ﻛﻨﻔﺮاﻧﺲ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﻲ در ﻣﻮردش ﺻﺤﺒﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻻزﻣﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ‬
‫ﺑﺪوﻧﻴﺪ‪ .‬ﺧﻮب ﭘﺲ‪ ،‬اﮔﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻮاﺑﻪ‪ ،‬ﻧﻤﻲﻓﻬﻤﻢ ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ‪«.‬‬
‫ﻓﺮد ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪» :‬دل ﻣﺎ رو ﻣﻲﺷﻜﻨﻲ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ ﺑﭽﻪﻫﺎ؟‪ ...‬ﮔﻮرﺗﻮ ﮔﻢ ﻛﻦ!«‬
‫*****‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﺟﻠﻮي دروازهاي ﻛﻮﺗﺎه اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﻴﻠﻮﻓﺮﻫﺎي‬
‫ﺻﺤﺮاﻳﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺳﻔﻴﺪي ﺑﺮ ﻓﺮاز دروازه ﻧﺼﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻋﺒﺎرت را ﻧﺸﺎن‬
‫ﻣﻲداد‪" :‬ﻣﻬﺪ ﻛﻮدك اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم"‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ درون ﺑﺎغ ﺳﺮك ﻛﺸﻴﺪ و ﺷﻤﺎري از ﺑﭽﻪﻫﺎي ﺳﻪ ﺗﺎ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﻪ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺎزي‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﻲ‪ ،‬ﻛﺸﺘﻲﻫﺎي ﻛﻮﭼﻚ دﺳﺖﺳﺎز را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ روي ﻧﻬﺮ ﺑﺎرﻳﻜﻲ در ﻫﻤﺎن ﻧﺰدﻳﻜﻲ‬
‫ﺷﻨﺎور ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬دﻳﮕﺮان ﺑﺎ ﺟﻴﻎﻫﺎي ﺷﺎدﻣﺎﻧﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﻲدوﻳﺪﻧﺪ و ﺗﻌﺪادي دﻳﮕﺮ روي ﭼﻤﻦﻫﺎ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻋﺮوﺳﻚ ﻣﻲرﺳﻴﺪ در دﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻳﻚ ﮔﺮوه از ﺑﭽﻪﻫﺎ ﻣﺸﻐﻮل‬
‫ﭘﺎس دادن ﺗﻮپ آﺑﻲ رﻧﮕﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻮدﻧﺪ )اﻳﻨﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺎدس ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺖ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﺑﺎ‬
‫ﺟﻤﺠﻤﻪ ﺑﺎزي ﻛﻨﻨﺪ!( ـ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺗﻮپ را ﺑﻪ آﺳﻤﺎن اﻧﺪاﺧﺖ و دﻳﮕﺮان ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ آن را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪ .‬ﺗﻮپ‬
‫روي ﭼﻤﻦﻫﺎ اﻓﺘﺎد و ﺷﺮوع ﻛﺮد روي ﺷﻴﺒﻲ ﻣﻼﻳﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف دروازه ﻏﻠﺘﻴﺪن‪ .‬دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل‬
‫آن دوﻳﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺗﻮپ ﺑﺎزﻳﮕﻮش را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻲﻛﺮد ﺑﺎ ﺷﺎدﻣﺎﻧﻲ ﺟﻴﻎ ﻣﻲﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﮔﺮﻓﺘﻤﺖ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫دﺧﺘﺮك ﻓﺮﻳﺎد زد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻠﻮ ﭘﺮﻳﺪ و درازﻛﺶ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪ ،‬اﻣﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺗﻮپ آﺑﻲ را در دﺳﺘﺎن‬
‫ﻛﻮﭼﻜﺶ داﺷﺖ‪.‬‬
‫اﻧﮕﺎر ﻛﻪ اﺻﻼً زاﻧﻮﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻧﺨﻮرده‪ ،‬از ﺟﺎﻳﺶ ﺟﺴﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد‪ ،‬ﺧﻮدش را در ﺣﺎﻟﻲ ﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ روﺑﺮوي دروازه و روﺑﺮوي‪...‬‬
‫»ﺑﺎﺑﺎﻳﻲ!« دﺧﺘﺮك ﻓﺮﻳﺎد زد و ﺗﻮپ را ﺑﻪ ﻛﻨﺎري ﭘﺮت ﻛﺮد‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼً ﺑﺎزياش را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪»:‬د‪‬ﻓﻲ‪ «...‬ﺳﭙﺲ دﻳﻮاﻧﻪوار دروازه را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺧﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ دﺧﺘﺮش را در آﻏﻮش‬
‫ﺑﮕﻴﺮد‪» .‬آه‪ ،‬ﻓﺮﺷﺘﺔ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﻣﻦ‪ ...‬ﻧﻤﻲدوﻧﻲ ﭼﻘﺪر دﻟﻢ ﺑﺮات ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد!«‬
‫دﺧﺘﺮك ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﻛﻪ اوﻣﺪي اﻳﻨﺠﺎ؟« ﭼﺸﻤﺎن درﺷﺖ ﺳﺒﺰش از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺑﺮق‬
‫ﻣﻲزد‪.‬‬
‫»ﺧﻮب‪«...‬‬
‫»ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪ ،‬ﺑﺎﺑﺎﻳﻲ! اﻳﻨﺠﺎ اﻳﻨﻘﺪر ﺟﺎي ﺧﻮﺑﻴﻪ ﻛﻪ ﻧﮕﻮ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻢ از اﻳﻨﺠﺎ ﺧﻮﺷﺖ ﺧﻮاﻫﺪ اوﻣﺪ!‬
‫ﻣﻦ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ دوﺳﺘﺶ دارم‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دوﺳﺖ ﻧﺪارم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ و ﻣﺎﻣﺎﻧﻲ ﻫﻢ ﻧﻴﻮﻣﺪﻳﺪ اﻳﻨﺠﺎ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻣﺎﻧﻲ ﻫﻢ ﻣﻴﺎد؟ ﻛﻲ ﻣﻴﺎد؟ ﻫﺮدوﺗﻮن اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻲﻣﻮﻧﻴﺪ؟ ﻳﺎ ﻣﻨﻮ ﺑﺮﻣﻲﮔﺮدوﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن؟«‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺮي واﺿﺢ ﺑﻮد ﻛﻪ دﺧﺘﺮش از ﻣﺮگ ﺧﻮد اﻃﻼﻋﻲ ﻧﺪارد‪ .‬ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﺪ او را ﺑﻪ‬
‫ﻣﻬﺪ ﻛﻮدك ﻓﺮﺳﺘﺎدهاﻧﺪ و ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺑﻪ زودي او را از آﻧﺠﺎ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﺮد‪.‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰﻛﻢ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎﻧﻲ ﻧﺨﻮاﻫﺪ اوﻣﺪ‪ ...‬ﻻاﻗﻞ ﻧﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ زوديﻫﺎ‪«.‬‬
‫»ﭼﺮا ﻧﻤﻴﺎد؟« دﻓﻨﻲ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﻟﺐ ﭘﺎﻳﻴﻨﻲاش را آوﻳﺰان ﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﭼﻮن‪ «...‬ﻫﺮي ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮد ﺑﮕﻮﻳﺪ "ﭼﻮﻧﻜﻪ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﺮده"‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ دﻧﻴﺎي ﺷﺎدﻣﺎﻧﺔ‬
‫دﺧﺘﺮش را وﻳﺮان ﻛﻨﺪ‪» .‬او ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺮش ﺷﻠﻮﻏﻪ‪ ،‬ﺧﻮدت ﻛﻪ ﻣﻲدوﻧﻲ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ دﻟﺶ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻴﺎد‪،‬‬
‫ﭼﻮن او ﻫﻢ دﻟﺶ ﺑﻪ ﻃﺮز وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﺑﺮاي ﺗﻮ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﻛﻪ ﻣﻨﻮ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎده‪«.‬‬
‫»و ﭼﺮا ﺗﻮ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ ﻣﻨﻮ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻲ؟«‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﮕﻪ ﻫﻤﻴﻦ اﻵن ﻧﮕﻔﺘﻲ دوﺳﺖ داري اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬
‫»آره‪ ،‬دوﺳﺖ دارم‪ ،‬وﻟﻲ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ دوﺳﺖ دارم ﺑﺎ ﺗﻮ و ﻣﺎﻣﺎﻧﻲ ﺑﺎﺷﻢ‪ «،‬دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻚ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮ ﺑﻠﻮﻧﺪي ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻫﻲ‪ ،‬د‪‬ف‪ ،‬ﻧﻤﻴﺎي؟« او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻳﻜﻲ دو ﺳﺎل از دﻓﻨﻲ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‬
‫ﻫﺮي ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﻛﻪ او ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ در ﺳﻦ ﭘﻨﺞ ﻳﺎ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻣﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫دﻓﻨﻲ در ﺟﻮاب ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻦ اﻵن ﭘﻴﺶ ﺑﺎﺑﺎﻣﻢ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﺎﺑﺎت؟« ﭼﺸﻤﺎن دﺧﺘﺮ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف آﻧﻬﺎ دوﻳﺪ‪» .‬ﻣﻨﻈﻮرت اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ...‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ؟«‬
‫ﻫﺮي ﻳﻚ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪ » .‬اﻳﻨﺠﺎ ﻫﻢ ﻣﺮدم ﻣﻲدوﻧﻨﺪ ﻣﻦ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻢ؟«‬
‫»اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻲدوﻧﻨﺪ‪ «،‬دﻓﻨﻲ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﺸﻮن ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﭘﺪر‬
‫ﻣﻨﻪ! و اﻏﻠﺒﺸﻮن ﺧﻴﻠﻲ ﺣﺴﻮدﻳﺸﻮن ﺷﺪ!«‬
‫ﻫﺮي ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪش را ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻣﻌﻨﻲاش اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻣﺮدهاﻳﺪ؟«‬
‫»اِ‪...‬ﻧﻪ‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫»ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮده ﺑﺎﺷﻪ؟« دﻓﻨﻲ اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را درﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮك ﺑﻠﻮﻧﺪ رﻧﮕﺶ ﭘﺮﻳﺪ و ﻫﺮي درﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً او را از اﻳﻦ اﻣﺮ ﻧﻬﻲ ﻛﺮدهاﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ دﻓﻨﻲ ﺑﮕﻮﻳﺪ‬
‫اﻳﻨﺠﺎ دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﻛﻪ او ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻪ دارد و ﺳﻬﻮاً اﻳﻦ‬
‫ﺣﺮف از دﻫﺎﻧﺶ ﭘﺮﻳﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺧﺘﺮش را ﺑﻐﻞ ﻛﺮد و از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪» .‬د‪‬ﻓﻲ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰم‪ ،‬ﺑﺮﻳﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ؟«‬
‫»ﻫﻲ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ داري ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲﻛﻨﻲ؟« ﺻﺪاي ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﺮوﻫﻴﻠﺪا‪ ،‬ﻣﺮﺑﻲ ﻣﻬﺪ ﻛﻮدك ﺑﻪ ﮔﻮش‬
‫رﺳﻴﺪ‪ .‬او زﻧﻲ ﭼﺎق ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﻛﺎﻣﻼً ﺑﻠﻮﻧﺪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ اﺣﺴﺎس را ﺑﻪ آدم ﻣﻲداد ﻛﻪ اﻫﻞ ﻳﻚ ﻛﺸﻮر آﻟﻤﺎﻧﻲ‬
‫زﺑﺎن اﺳﺖ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺟﺰء اﺳﻜﺎﻧﺪﻳﻨﺎوﻳﺎﻳﻲﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬او ﺻﻮرﺗﻲ دوﺳﺘﺎﻧﻪ و ﻣﻬﺮﺑﺎن داﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ اﻛﻨﻮن‬
‫ﻣﺜﻞ ﻣﺎده ﺑﺒﺮي ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ از ﺗﻮﻟﻪاش دﻓﺎع ﻛﻨﺪ‪» .‬ﻣﻨﺘﻈﺮم!«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﻦ ﭘﺪر اﻳﻦ ﺑﭽﻪ ﻫﺴﺘﻢ و ﻛﺎﻣﻼً ﺣﻖ دارم او رو ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺑﺒﺮم‪«.‬‬
‫»ﭘﺪرش؟« ﺑﺮوﻫﻴﻠﺪا ﺑﺎ دﻫﺎن ﺑﺎز ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪» .‬ﻣﻨﻈﻮرت اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ...‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ؟«‬
‫»آره‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﻛﻤﻲ اﺣﺴﺎس ﻧﺎآراﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ او ﻣﺤﻜﻮم ﺷﺪه ﻛﻪ ﺗﺎ اﺑﺪ‬
‫ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮة ﻣﺮدم را ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻲ در ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن‪.‬‬
‫ﻣﺮﺑﻲ ﻣﻬﺪ ﻛﻮدك در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ او زل زده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﻜﻨﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻟﻲ‪ ...‬وﻟﻲ زﺧﻤﺘﻮن؟«‬
‫»ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه‪ «،‬ﻫﺮي ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫»و‪ ...‬اوﻧﻬﺎ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟« ﺑﺮوﻫﻴﻠﺪا ﺑﻪ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﻫﺮي اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ اﺷﺎره ﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﻣﺎدر‪ ،‬ﭘﺪر و ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪهام‪«.‬‬
‫دﻓﻨﻲ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭘﺪر‪ ...‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرت؟ وﻟﻲ‪ ...‬اوﻧﻬﺎ ﻣﺮدهاﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎﺑﺎ! ﺧﻮدت ﮔﻔﺘﻲ اوﻧﻬﺎ‬
‫ﺧﻴـــــــﻠﻲ وﻗﺖ ﭘﻴﺶ ﻣﺮدهاﻧﺪ!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺮوﻫﻴﻠﺪا ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻣﺎ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدﻳﻢ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻴﻢ‪ ...‬ﺧﻮب‪ ،‬او ﻓﻘﻂ‬
‫ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻟﺸﻪ و ﺗﻨﻬﺎ دو ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ اوﻣﺪه‪ ...‬ﻣﺎ ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ ﺷُﻜﻪ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻣﻦ‬
‫اﻣﻴﺪوارم ﺷﻤﺎ ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻴﺪ‪«.‬‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺳﺮ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻦ او رو ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻣﻲﺑﺮم‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ‪«...‬‬
‫ﻣﺮﺑﻲ ﻣﻬﺪ ﻛﻮدك ﺑﺎ دﺳﺖﭘﺎﭼﮕﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻛﺮوﮔﺮ‪ ،‬آﻗﺎ‪ .‬ﻣﻮاﻇﺐ او ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮد‪ «،‬ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﺎﻧﻢ ﻛﺮوﮔﺮ او را ﺻﺪا زد‪:‬‬
‫»اوه‪ ،‬و آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ؟«‬
‫»ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮر ﻣﺮدﻳﺪ؟«‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﺗﻮي اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ اﻓﺘﺎدم‪ ...‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻧﻤﺮدهام‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﻛﺮوﮔﺮ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬او و ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺳﻴﺮﻳﻮس و ﭘﺪر و ﻣﺎدرش آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮﺑﻲ دﻳﮕﺮي ﻛﻪ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ از ﭘﺸﺖ ﺑﻮﺗﻪﻫﺎي ﻳﺎس ﺷﻴﺮواﻧﻲ ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬اون ﻛﻲ‬
‫ﺑﻮد؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم آﺷﻨﺎ ﻣﻲاوﻣﺪ‪«...‬‬
‫ﺑﺮوﻫﻴﻠﺪا ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪«.‬‬
‫دوﺳﺘﺶ وﺣﺸﺖ زده ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻌﻨﻲ ﻛﻪ او ﻣﺮده؟« ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ ﺳﻔﻴﺪي ﮔﭻ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»راﺳﺘﺶ او ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﺮده‪ ...‬ﮔﻔﺖ ﻓﻘﻂ ﺗﻮي اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ اﻓﺘﺎده‪ «.‬ﺧﺎﻧﻢ ﻛﺮوﮔﺮ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫»ﺧﺪا رو ﺷﻜﺮ!« دوﺳﺘﺶ آﻫﻲ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺻﻮرت رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪهاش ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﺪ زﻳﺒﺎﻳﻲ‬
‫ﻣﻮﻫﺎي ﻣﺠﻌﺪ ﻗﺮﻣﺰ و ﻃﻼﻳﻲاش ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪.‬‬
‫»اوﻧﻮ ﻣﻲﺷﻨﺎﺧﺘﻲ؟« ﺑﺮوﻫﻴﻠﺪا ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ اﺑﺮوﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬‬
‫دوﺳﺘﺶ ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺟﻮاب داد‪» :‬ﻣﺎ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ رو دﻳﺪه ﺑﻮدﻳﻢ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ‪ «،‬ﻫﻨﻮز ﺧﻴﺮه ﺑﻪ ﻫﻴﺌﺖ ﻫﺮي ﻛﻪ‬
‫دور ﻣﻲﺷﺪ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫*****‬
‫»اِ‪ ...‬ﺧﻮب‪ ،‬ﭘﺲ‪ ...‬اﻓﺴﻮن ﺗﻮﻗﻒ زﻣﺎن‪ ...‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﻫﺎش‪ ...‬زﻣﺎن رو ﻣﻨﺠﻤﺪ‬
‫ﻛﻨﻪ؟«‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﺗﻤﻮﻣﺶ ﻛﻦ!« ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﻣﺰش از ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﻛﺘﺎبﻫﺎﻳﻲ رو ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﺧﻮﻧﺪي؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﮔﻮﻳﻞ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻣِﻦ ﻣِﻦ ﻛﺮد‪» :‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ ،‬از دﺳﺖ ﻣﻦ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ‬
‫ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬ﺳﺮورم‪ ،‬ﻣﻦ ﺳﻌﻲ ﻛﺮدم‪ ...‬ﻗﺴﻢ ﻣﻲﺧﻮرم ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻛﺮدم‪ ،‬وﻟﻲ ﺧﻮدﺗﻮن ﻣﻲدوﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮﻧﺪﻧﻢ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻤﻪ‪«...‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬از اون ﻛﺘﺎبﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﻛﺪوم رو ﺣﺪاﻗﻞ ﺷﺮوع ﻛﺮدي ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮﻧﺪن؟«‬
‫»اِ‪ ...‬ﭼﻴﺰﻫﺎي ﺧﻴﻠﻲ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ؟«‬
‫ﻼ اون ﻛﺘﺎب رو‬
‫»ﻣﺤﺾ اﻃﻼع ﺟﻨﺎﺑﻌﺎﻟﻲ‪ ،‬اﺳﻢ درﺳﺘﺶ "ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺷﺮارت ﺑﺮاي ﻫﻤﻪﻛﺲ" اﺳﺖ! اﺻ ً‬
‫ﺗﻮي دﺳﺘﺖ ﮔﺮﻓﺘﻲ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﮔﺮﻓﺘﻢ!« ﮔﻮﻳﻞ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﺟﻠﺪ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﮕﻠﻲ داره ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺎر ﻧﺎز روش‬
‫ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪه‪ ،‬ﺳﺮورم!«‬
‫»ﻣﻦ ﺑﺎ اﺑﻠﻪﺗﺮﻳﻦ ﻛﺮمﻫﺎي دﻧﻴﺎ ﻣﺤﺎﺻﺮه ﺷﺪهام!« وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺮداﻧﺪ و در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﺑﻪ ﺷﺪت راﺿﻲ و ﺧﻮﺷﻨﻮد وارد ﺗﺎﻻر ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺳﺮورم‪ «،‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻟﺴﺘﺮاﻧﺞ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻦ ﭼﻴﺰي ﺑﺮاﺗﻮن آوردم ﻛﻪ ﺷﻤﺎ رو ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﻲﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﭼﻴﻪ‪ ،‬ﺑﻼ؟«‬
‫زن ﻣﺮﮔﺨﻮار دﻳﻠﻲ ﭘﺮاﻓﺖِ دوم ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ را ﺑﻪ دﺳﺖ او داد‪ .‬ﻋﻨﻮان روزﻧﺎﻣﻪ ﻣﻲﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ﭘﺴﺮي ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬درﮔﺬﺷﺖ‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺧﻮب‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻲ دارﻳﻢ؟« دﻫﺎن وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﺟﻤﻊ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﻮزﺧﻨﺪش ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر‬
‫ﻛﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ را ﻣﻲﺧﻮاﻧﺪ ﭘﻬﻦﺗﺮ و ﭘﻬﻦﺗﺮ ﻣﻲﺷﺪ‪» .‬آﻗﺎي دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ﺷﺎﻫﺪ ﻋﻴﻨﻲ وﻗﺎﻳﻊ ﻧﺎﮔﻮار‪ ،‬اﻓﺴﻮس‬
‫ﻋﻤﻴﻖ ﺧﻮد را از ﻣﺮگ ﻧﺎﺑﻬﻨﮕﺎم آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ اﻋﻼم داﺷﺖ‪" .‬او ﺑﺴﻴﺎر ﺟﻮان و ﺷﺠﺎع ﺑﻮد ـ ﻣﻦ ﻣﻲﭘﺬﻳﺮم ﻛﻪ‬
‫ﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ در وﺿﻌﻴﺖ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﺒﻮدﻳﻢ‪ ،‬اﻣﺎ اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﻨﻢ اﮔﺮ در ﻣﻮرد ﻛﺮدارﻫﺎي‬
‫ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﻴﺰ او ﺳﻜﻮت اﺧﺘﻴﺎر ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻪ او ﺗﻮﻫﻴﻦ ﻛﺮدهام ـ او ﺑﺴﺎن ﻳﻚ ﻗﻬﺮﻣﺎن ﻣﺮد‪ ،‬در ﻳﻚ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ‬
‫ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﭘﻠﻴﺪي‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﻲ و از ﺑﺨﺖ ﺑﺪ در ﻫﻨﮕﺎم آن ﺣﺎدﺛﻪ ﻧﺰدﻳﻚ او ﺑﻮدم ـ اﻣﺎ از‬

‫ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬اﻳﻦ ﺷﺎﻧﺲ را داﺷﺘﻢ ﺗﺎ آن را ﺑﺒﻴﻨﻢ و ﻗﺎدر ﺑﺎﺷﻢ ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﻨﻢ" ـ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻘﺎﻟﻪ را ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲﺧﻮاﻧﺪ‪» .‬ﺟﺎﻟﺒﻪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺟﺎﻟﺒﻪ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻣﺎﻟﻔﻮيِ ﭘﺴﺮ دﻳﻮاﻧﻪ ﺷﺪه ﻛﻪ داره اﻳﻨﻄﻮري در‬
‫ﻣﻮرد ﭘﺎﺗﺮ ﺣﺮف ﻣﻲزﻧﻪ‪ «...‬دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن اداﻣﻪ داد‪ ...» .‬و‪ ،‬ﺑﺮاي اداي اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮة آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺰرگ‪ ،‬وزارت ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدو ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﻣﺠﺴﻤﻪاي از او را در ﺟﺎﻳﻲ ﺑﻨﺎ ﻛﻨﺪ ـ ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﺔ‬
‫ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ـ ﻛﻪ او ﻫﻤﻴﺸﻪ در آﻧﺠﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮده اﺳﺖ‪ :‬ﻣﺪرﺳﺔ ﻋﻠﻮم و ﻓﻨﻮن ﺟﺎدوﮔﺮي‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺪﻳﺮ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﮕﺎل‪ ،‬اﻳﻦ اﺟﺎزه را ﺻﺎدر ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻧﺰدﻳﻚ زﻣﻴﻦ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﺑﺮﭘﺎ ﺷﻮد‪،‬‬
‫ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﻮﻳﻨﺪة ﺗﻴﻤﺶ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺮاﺳﻢ ﻳﺎدﺑﻮد آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ ﻇﻬﺮ‬
‫روز دﻫﻢ ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﮔﺰار ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻛﺴﺎﻧﻲ او را ﻣﻲﺷﻨﺎﺧﺘﻪاﻧﺪ‪ ،‬دوﺳﺘﺶ داﺷﺘﻪاﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﻘﻴﺔ ﻣﺮدم‬

‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ در اﻳﻦ ﻣﺮاﺳﻢ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪ‪ ...‬ﻣﺰﺧﺮﻓﺎت‪ «...‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﮕﺎﻫﺶ را از روزﻧﺎﻣﻪ ﺑﺎﻻ آورد‪.‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﭼﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺳﺮورم؟«‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻟﻲ راﺣﺘﻲاش ﺗﻜﻴﻪ داد‪ ،‬ﭘﻮزﺧﻨﺪي اﻫﺮﻳﻤﻨﻲ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲﺧﻮرد‪.‬‬
‫»ﻣﻌﻨﻲاش اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺖ ﻣﻨﻮ ﺑﻜﺸﻪ اﻵن ﻣﺮده‪ .‬اﻛﻨﻮن او دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻦ‬
‫در رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﺟﺎوداﻧﮕﻲ ﺑﺸﻪ‪«.‬‬
‫ﮔﻮﻳﻞ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻳﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﺎ دﻳﮕﻪ ﺑﻪ اون ﺑﭽﻪ اﺣﺘﻴﺎج ﻧﺪارﻳﻢ؟«‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻌﺮه زد‪» :‬ﺗﻮ ﻳﻪ اﺑﻠﻬﻲ ﺗﻤﺎم ﻋﻴﺎري! اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ اون ﺑﭽﻪ اﺣﺘﻴﺎج دارﻳﻢ!«‬
‫»وﻟﻲ‪ ...‬رﺋﻴﺲ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ،‬ﺳﺮورم‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﻣﺎ اوﻧﻮ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﺮدن ﭘﺎﺗﺮ ﻧﮕﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻳﻢ؟«‬
‫»ﺑﺮو ﺑﻴﺮون‪ ،‬ﮔﻮﻳﻞ!« وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ در را ﻧﺸﺎن داد‪.‬‬
‫»وﻟﻲ‪«...‬‬
‫»ﮔﻔﺘﻢ ﮔﻢ ﺷﻮ ﺑﺮو ﺑﻴﺮون!«‬
‫»ﺧﻴﻞ ﺧﻮب‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ «...‬ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻋﻈﻴﻢاﻟﺠﺜﻪ ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ از اﺗﺎق ﺑﻴﺮون رﻓﺖ‪.‬‬
‫»آهههه‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺮاﺳﺘﻲ ﺑﺎ ﻳﻪ ﻣﺸﺖ اﺑﻠﻪ ﻣﺤﺎﺻﺮه ﺷﺪهام‪ «،‬وﻟﺪﻣﻮرت آه ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﻛﻪ وﻗﺘﻲ ﻣﺎ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل اﻧﺠﺎم ﺗﺸﺮﻳﻔﺎت روي ﺑﭽﻪ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ ،‬او ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲﻛﻨﻪ‪«...‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺶ ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﺣﺘﻤﺎﻻً داره درﺑﺎرة ﻳﻪ ﺑﻴﻔﺘﻴﻚ ﮔﻨﺪة آﺑﺪار ﺧﻴﺎﻟﺒﺎﻓﻲ ﻣﻲﻛﻨﻪ؟«‬
‫»وﻟﺶ ﻛﻦ‪ «،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺑﻲﺣﻮﺻﻠﮕﻲ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ اﻫﻤﻴﺖ داره اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻫﻨﻮز ﺑﻪ آرﻣﻴﺘﺎ اﺣﺘﻴﺎج دارم‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺮده‪ «.‬ﺻﻮرﺗﺶ دوﺑﺎره ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ رﺿﺎﻳﺖ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻟﺤﻦ اﻳﻦ ﺟﻤﻠﺔ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺮده ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻣﻮﺳﻴﻘﻲ ﻣﻲﻣﻮﻧﻪ‪«...‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ ﻟﺴﺘﺮاﻧﺞ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺳﺮورم‪ ،‬در ﻣﻮرد او ﻣﺮدﻳﻜﻪ ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ ﭼﻄﻮر؟«‬
‫»ﺑﺎﻳﺪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﮕﺮدﻳﻢ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﻜﺸﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻌﺪ از ﭘﻴﺮ ﺷﺪن‬
‫ﺧﻮاﻫﻢ ﻣﺮد! اَههه‪ «...‬از اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﻣﻲﺧﻮام ﺑﺮ زﻣﺎن ﭘﻴﺮوز ﺑﺸﻢ‪ ،‬ﺑﺮ ﻣﺮگ ﻏﻠﺒﻪ ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫و ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﻪ اون دﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﺔ ﻛﺬاﻳﻲ اﺣﺘﻴﺎج دارم!«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً‪ ،‬ﺳﺮورم‪ «،‬زن ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻈﺮﺗﻮن در ﻣﻮرد ﺑﺮﮔﺰاري ﻳﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﻲ ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﻳﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﻲ؟« وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﻠﻚ زد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد درﺳﺖ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ...‬ﻳﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﻲ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي وﻓﺎدارﺗﻮن‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ دوﺳﺖ دارﻧﺪ ﻣﺮگ ﭘﺎﺗﺮ‬
‫رو ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺷﻤﺎ ﺟﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪«.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﻢممم‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﻫﺴﺖ‪ ،...‬وﻟﻲ ﻣﻲدوﻧﻲ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺮاي ﺳﺮﮔﺮﻣﻲ ﻓﻜﺮ‬
‫دﻳﮕﻪاي دارم‪«.‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻗﻴﺎﻓﺔ ارﺑﺎﺑﺶ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد و ﻟﺬﺗﻲ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ را در آن دﻳﺪ‪» .‬ﺑﺮ اﺳﺎس ﺳﻴﻤﺎي ﺷﻤﺎ‪،‬‬
‫ﺳﺮورم‪ ،‬ﺣﺪس ﻣﻲزﻧﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰ ﺧﻴﻠﻲ ﺟﺎﻟﺒﻲ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫»ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ روي اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺣﺴﺎب ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻼ‪ .‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ روش ﺣﺴﺎب ﻛﻨﻲ‪«...‬‬
‫*****‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻧﻬﺎ ﻋﻘﻠﺸﻮن رو از دﺳﺖ دادهاﻧﺪ‪ «،‬ﺑﻪ دﻳﻠﻲ ﭘﺮاﻓﺖ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪» .‬ﻳﻪ‬
‫ﻣﺠﺴﻤﻪ‪ ...‬در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪«...‬‬
‫ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬آره‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻴﺪوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﺗﻮ ﻗﺮار ﻣﻲﮔﻴﺮه‪ «،‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ او ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻳﻦ‬
‫ﻣﻘﺎﻟﻪ در روزﻧﺎﻣﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻫﺮي ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺗﻤﺮﻳﻦ در زﻣﻴﻦ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﺑﺮاي ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ‬
‫ﺑﺰرگ روز ﺑﻌﺪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫»اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲاش اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻫﻤﺔ اوﻧﻬﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻣﻦ ﻣﺮدهام‪ ...‬و اﻳﻦ ﺧﺰﻋﺒﻼت ﭼﻴﻪ ﻛﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي در‬
‫ﻣﻮرد ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ و اﻳﻨﻄﻮري از ﻣﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ و ﺗﻤﺠﻴﺪ ﻛﺮده؟ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻛﻼً دﻳﻮاﻧﻪ ﺷﺪه؟ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ اون‬
‫آورورﻫﺎ ﺑﺪﺟﻮري زدﻧﺪ ﺗﻮي ﺳﺮش‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻳﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺸﻜﻮﻛﻪ‪ ،‬ﭘﺴﺮ‪ «،‬او ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻛﻨﺠﻜﺎوي در ﻣﻮرد آﻧﭽﻪ ﻛﻪ‬
‫ﻣﻠﻜﺔ ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮات ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﻔﺖ‪ ،‬زﻣﻴﻦ ﺑﺎزي را ﺗﺮك ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ از ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ‬
‫ﻛﺒﻮد ﺷﺪه و ﺑﺮ ﺳﺮﺷﺎن ﻓﺮﻳﺎد زده ﺑﻮد ﻛﻪ اﮔﺮ ﻣﻲﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺎﻧﺴﻲ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﻴﻢ ﭘﻠﻴﺪ ﺗﺎرﺗﺎروس داﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ اوﻗﺎت ﺗﻠﺨﻲ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داده و ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫"ﺧﻮﻧﺴﺮد ﺑﺎش‪ ،‬رﻳﻜﻲ‪ ،‬اﮔﻪ ﻣﺎ اﻣﺮوز ﺧﻮدﻣﻮن رو از ﭘﺎ درﺑﻴﺎرﻳﻢ ﻓﺮدا ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎزي ﻧﺨﻮاﻫﻴﻢ ﻛﺮد‪"...‬‬
‫در ﻛﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ژوﻟﻴﻮس ﺳﺰار ﺿﺮﺑﻪزن ﺗﻴﻢ ﺑﺎ او ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮده و اﻓﺰوده ﺑﻮد ﻛﻪ وادار ﻛﺮدن ﺗﻴﻢ ﺑﻪ‬
‫ﻛﺎر ﺑﻴﺶ از اﻧﺪازه ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ روح ﺗﻴﻢ را ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮدي ﺑﻜﺸﺎﻧﺪ و ﺷﻜﺴﺖ ﻓﻀﺎﺣﺖﺑﺎر دﻳﮕﺮي را در ﭘﻲ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫"روح ﺗﻴﻢ؟ ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺗﻮ رواﻧﺸﻨﺎس ﺗﻴﻢ ﺷﺪي؟" ﺳﻴﺮﻳﻮس او را دﺳﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺿﺮﺑﻪزن دﻳﮕﺮ‪ ،‬آﻟﻜﻴﺒﻴﺎدﻳﺲ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﻲﻛﺮد و ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻮﻧﺪش در ﻧﺴﻴﻢ ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﻲ در اﻃﺮاف‬
‫ﺳﺮش ﺑﻪ رﻗﺺ درآﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫"ﺣﻖ ﻛﺎﻣﻼً ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ ژوﻟﻴﻮس‪ ،‬دوﺳﺖ ﻣﻦ‪ ،‬اﺻﻼً ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺎر ﺑﻴﺶ از اﻧﺪازه‬
‫اﻧﺠﺎم دﻫﻴﻢ‪"...‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻪ ﺿﺮﺑﻪزن ﺑﻠﻮﻧﺪ ﻛﻪ آﻳﻨﺔ ﺟﻴﺒﻲ ﻛﻮﭼﻜﻲ را از رداﻳﺶ ﺑﻴﺮون آورده ﺑﻮد و ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺎ دﻗﺖ‬
‫در آن ﺑﺮاﻧﺪاز ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪" :‬ﻣﻲﺗﺮﺳﻲ ﻓﺮدا ﺧﻮشﺗﻴﭗ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻴﺎي‪ ،‬آﻟﻜﻲ؟"‪ .‬ﻫﺮي ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد ﺧﻨﺪهاش را ﻓﺮو ﺑﺪﻫﺪ ـ اﻳﻦ آﻟﻜﻴﺒﻴﺎدﻳﺲ‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهاي ﺑﺰرگ ﺑﺮاي آﺗﻨﻲﻫﺎ ﺑﻮد اﻣﺎ در ﻣﻮرد‬
‫ﻇﺎﻫﺮش‪ ،‬ﻳﻚ دﻟﻘﻚ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﻪ ﺷﺪت ﻫﺮي را ﺑﻪ ﻳﺎد ﮔﻴﻠﺪروي ﻻﻛﻬﺎرت ﻣﻲاﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ او ﻗﻠﻢ ﭘﺮ ﻃﺎووس ﻧﺪاﺷﺖ‪ ...‬ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﮔﺮ آﻟﻴﻜﻴﺒﺎدﻳﺲ و ﮔﻴﻠﺪروي ﻣﻲﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ‬
‫ﻛﻪ او ﺑﻪ زودي ﻳﻚ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ‪ ،‬از ﺣﺴﺎدت ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﻟﺠﻨﻲ درﻣﻲآﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻛﻨﻮن‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﻮاﻧﺪن ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ ،‬ﻗﻠﺒﺶ از ﻓﻜﺮ ﺳﻮﮔﻮاري ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ دوﺳﺘﺎﻧﺶ و ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻴﺮ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‬
‫ﻛﻪ او ﻣﺮده اﺳﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ او ﻛﺎﻣﻼً زﻧﺪه ﺑﻮد و داﺷﺖ از اﻗﺎﻣﺘﺶ در دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن ﻟﺬت ﻣﻲﺑﺮد‪ .‬او‬
‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را ﺑﺮاي دﺧﺘﺮش ﺗﻮﺿﻴﺢ دﻫﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮك ﻋﻠﻲ رﻏﻢ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻬﺎر‬
‫ﺳﺎل داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺪر ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺎﻫﻮش ﻧﺸﺎن داد و اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را درك ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬او ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑﺮاي ﻣﺎدرش دﻟﺘﻨﮕﻲ ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﻛﻨﺠﻜﺎور ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﺎﻳﺪرا اﻛﻨﻮن ﭼﻪ‬
‫ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺣﺘﻲ در وﺣﺸﻲﺗﺮﻳﻦ روﻳﺎﻫﺎﻳﺶ ﻫﻢ ﻣﻤﻜﻦ ﻧﺒﻮد ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ زﻧﺶ دﻟﺪاري و ﺗﺴﻠﻲ را در‬
‫آﻏﻮش دارﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻛﺮده اﺳﺖ‪...‬‬
‫او روزﻧﺎﻣﻪ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ داد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭘﺪرش ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺑﺎزي ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺗﻤﺮﻳﻨﺸﺎن را اداﻣﻪ‬
‫دﻫﻨﺪ‪ .‬روز ﻗﺒﻞ او ﺗﻴﻢ ﺗﺎرﺗﺎروس را دﻳﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ زﻣﻴﻦ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ را ﺑﺮاي ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ رزرو ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم از آﻧﻬﺎ ﻣﺘﻨﻔﺮﻧﺪ‪ .‬در درﺟﺔ اول‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺑﺪﻗﻠﻖﺗﺮﻳﻦ ﮔﺮوﻫﻲ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬و در ﺿﻤﻦ ﺷﻌﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺑﺎزﻳﻜﻨﺎن اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم‬
‫ﻣﻲﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ از ﺗﻤﺎم ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻨﻲﻫﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻛﺜﻴﻒﺗﺮ و زﺷﺖﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫راﺳﭙﻮﺗﻴﻦ ﻣﻬﺎﺟﻢ ﺗﺎرﺗﺎروس ادﻋﺎ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺎزي ﻛﺮدن ﻳﻚ ﺷﺨﺺ زﻧﺪه ﺑﺮاي ﺗﻴﻢ اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﻏﻴﺮﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ‬
‫اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺳﺎﻻزار اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻫﺎدس رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻛﻨﻨﺪ و از او ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﺟﻠﻮي‬
‫ﺑﺎزي ﻛﺮدن ﻫﺮي را ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻫﺎدس ﺧﻨﺪﻳﺪ و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ ﺑﺮوﻳﺪ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ‪ ،‬از دﺳﺖ ﻫﺮي‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻲﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﺎﻻزار از ﺑﻴﻦ دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮدهاش ﮔﻔﺖ "ﻣﺎ ﻗﺒﻼً اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻳﻢ‪ ،‬ﻛﻮدن" و‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﭘﺎﺗﺮ ﺟﻮان را از ﺗﻴﻢ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻧﺪازد‪ ،‬ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﻮﻧﺪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺣﻘﻪاي دﺳﺖ‬
‫ﺑﺰﻧﻨﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺸﻜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﮔﺮ آﻧﻬﺎ ﻫﺮي را ﻣﻲﻛﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از آن دﻳﮕﺮ اﻳﻦ ﺑﻬﺎﻧﻪ را از دﺳﺖ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻣﻲدادﻧﺪ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺷﺨﺺ زﻧﺪه ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺟﺎزة ﺑﺎزي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و در ﺿﻤﻦ او ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ در ﺟﻬﺎن‬
‫ﻣﺮدﮔﺎن ﻣﺎﻧﺪﮔﺎر ﻣﻲﺷﺪ و ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮد‪ ...‬آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﭼﻴﺰي ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻗﺼﺮ ﻫﺎدس را ﺗﺮك ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ زﻳﺮ ﮔﻮش دوﺳﺘﺶ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد "ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﺻﺪﻣﺔ درﺳﺖ و‬
‫ﺣﺴﺎﺑﻲ ﺑﻬﺶ ﺑﺰﻧﻴﻢ‪ ،‬راﺳﭙﻮﺗﻴﻦ"‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪19‬‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺘﻲ ﺗﻜﺎن دﻫﻨﺪه‬
‫دراﻛﻮ ﺑﻪ وﻳﺰﻟﻲﻫﺎ ﮔﻔﺖ‪» :‬اوﻣﺪم زﻧﻢ رو ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮم‪«.‬‬
‫»اوﻧﻮ ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮي؟« ﻓ‪‬ﺮِد اﺑﺮوﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪» .‬اﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﭼﻪ ﻣﺰﺧﺮﻓﻴﻪ؟ او اﮔﻪ دﻟﺶ ﺑﺨﻮاد ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻴﺎد‪.‬‬
‫اﮔﺮ ﻫﻢ ﻧﺨﻮاد‪ ،‬ﻣﻲﻣﻮﻧﻪ‪ .‬اﻧﺘﺨﺎب ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﻪ‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ ﺑﻲﺣﻮﺻﻠﮕﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬آره‪ ،‬آره‪ ،‬اﻧﺘﺨﺎب ﺑﺎ اوﻧﻪ‪ ،‬وﻟﻲ در ﻫﺮ ﺣﺎل ﻣﻲﺧﻮام ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ‪«.‬‬
‫»ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ «،‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻄﻠﻘﺎً ﺗﻤﺎﻳﻠﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻪ داﻣﺎدش اﺟﺎزه دﻫﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ دﺧﺘﺮش‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﻮد‪» .‬اﻣﺎ اﮔﻪ دﻳﺪي ﺧﻴﻠﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده ﺟﺎ ﻧﺨﻮر‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ اوﻧﻘﺪر ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ دﻟﺖ‬
‫ﻧﺨﻮاد ﺑﺮﮔﺮده‪«...‬‬
‫»ﺧﻮاﻫﻴﻢ دﻳﺪ‪ ،‬ﻣﺎدرزن ﻋﺰﻳﺰ‪ «.‬ﻣﺎﻟﻔﻮي ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﺗﻤﺴﺨﺮآﻣﻴﺰي زد و از ﭘﻠﻪﻫﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪.‬‬
‫»ﺟﻴﻨﻲ! ﻣﻨﻢ‪ ،‬ﺷﻮﻫﺮت!«‬
‫ﻛﺴﻲ از داﺧﻞ ﺟﻮاب ﻧﺪاد‪ ،‬و ﺻﺪاي ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﻴﺰ ﺷﻨﻴﺪه ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻲدوﻧﻢ اوﻧﺠﺎﻳﻲ‪ ،‬در رو ﺑﺎز ﻛﻦ!«‬

‫ﺳﻜﻮت‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ اﻛﺮاه ﻓﺮاوان ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺧﻮاﻫﺸﺸﺸﺸﺶ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺑﺎز ﻛﻦ!« واﺿﺢ ﺑﻮد ﻛﻪ اداي ﻛﻠﻤﻪ‬
‫ﺧﻮاﻫﺶ ﺑﺮاي او ﻫﻤﭽﻮن ﺷﻜﻨﺠﻪاي دردﻧﺎك اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎز ﻫﻢ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺟﻮاب ﻧﺪاد‪.‬‬
‫»ﻻاﻗﻞ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮ! ﺑﮕﻮ ﺑﺮم ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮ! ﺟﻴﻨﻲ‪ ...‬آﻫـــﺎي؟ ﻫﻨﻮز زﻧﺪهاي؟«‬
‫»ﻓﺎﻳﺪهاي ﻧﺪاره‪ ،‬آﻗﺎي ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ «.‬ﻣﺎﻟﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ او در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺗﺎق دﺧﺘﺮش ﻣﻠﺤﻖ ﻣﻲﺷﺪ‪ ،‬ﺳﺮش‬
‫را ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﻴﺪي ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻧﺮﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰم‪ ،‬اﺟﺎزه ﺑﺪه ﺑﻴﺎﻳﻢ ﺗﻮ‪ ،‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻣﺜﻞ دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺗﺐ ﻗَﻬﺮ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ رﻓﺘﺎر ﻧﻜﻦ‪«...‬‬
‫»ﻣﻦ ﻗَﻬﺮ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ «،‬ﺻﺪاﻳﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ ﻳﻚ ﻧﺠﻮا ﺟﻮاب داد و در ﺑﺎز ﺷﺪ ﺗﺎ ﻫﻴﻜﻠﻲ ﺗﻴﺮه ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻪ ﻣﺎﻟﻲ و ﻧﻪ دراﻛﻮ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ دﻳﺪن ﭼﻬﺮة ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺸﺪﻧﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺗﻤﺎم ﭘﺮدهﻫﺎي اﺗﺎق ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﻧﻮر‬
‫را ﺑﻴﺮون از اﺗﺎق ﻧﮕﺎه دارد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫دراﻛﻮ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﻤﻜﻨﻪ؟« ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻴﺶﺗﺮ اﺣﺴﺎس ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬او از آن دﺳﺘﻪ ﻣﺮداﻧﻲ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ‬
‫ﺑﺮاي ورود ﺑﻪ اﺗﺎق از ﻛﺴﻲ اﺟﺎزه ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻗﺪﻣﻲ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ دﺳﺘﺶ او را ﺑﻪ داﺧﻞ ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬دراﻛﻮ از ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻛﻮﭼﻜﻲ از او درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﻓﻜﺮ ﻛﺮد اﻳﻦ اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر‬
‫اﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻲزﻧﺪ‪.‬‬
‫وارد اﺗﺎق ﺷﺪ و ﻣﺎدرزﻧﺶ ﺑﺎ ﻧﺰاﻛﺖ در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﺑﺴﺖ‪ .‬در ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻲ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲداد ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺑﺮ‬
‫ﻣﻼﻗﺎت آﻧﻬﺎ ﻧﻈﺎرت ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ او ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺎ دوز و ﻛﻠﻚ و ﺗﻬﺪﻳﺪ وارد‬
‫ﺧﺎﻧﻮادة آﻧﻬﺎ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﺷﺎﻧﺴﻲ ﺑﻪ او ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺑﻠﻜﻪ اوﺿﺎع دﺧﺘﺮش را ﺑﻬﺘﺮ ﻛﻨﺪ؛‬
‫و ﺷﺎﻳﺪ اﻛﻨﻮن زﻣﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ .‬او ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دراﻛﻮ را دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬او‬
‫ﻫﺮﮔﺰ ﺷﻜﻨﺠﺔ آرﺗﻮر را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻤﻲﻛﺮد‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ وﺟﻮد‪ ،‬اﻳﻦ ﻟﻮﺳﻴﻮس ﺑﻮد ﻛﻪ آن ﻛﺎر را ﻛﺮده ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻧﻪ دراﻛﻮ‪ ،‬و ﭼﺮا ﭘﺴﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻛﺮدار ﭘﺪر ﻣﺠﺎزات ﺷﻮد؟ ﻣﺎﻟﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮي اﺣﺴﺎﺳﺎت‬
‫ﺧﻮدش در ﻣﻮرد دراﻛﻮ را ﺑﮕﻴﺮد ـ از او ﺑﻴﺰار ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﻴﺰي در اﻋﻤﺎق وﺟﻮدش ﺑﻪ او ﻣﻲﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ‪،‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺷﺎﻳﺪ‪ ،‬دارﻛﻮ ﺑﻪ آن ﺑﺪي ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮد ﻧﺒﺎﺷﺪ ـ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﭼﺮا اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻪ او داده ﻧﺸﻮد ﺗﺎ ﺧﻮد‬
‫را اﺛﺒﺎت ﻛﻨﺪ؟‬
‫ﻣﺎﻟﻲ از ﭘﻠﻪﻫﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ و ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ روﺑﺮوي دوﻗﻠﻮﻫﺎي اﻓﺴﺮدهاش‪ ،‬ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺟﺮج ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﺒﺎﻳﺪ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻲ ذاﺷﺘﻲ‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎن‪ «،‬و ﻓﺮد ﻫﻢ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﻲذاﺷﺘﻢ‪ «...‬ﻣﺎﻟﻲ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺳﺮش را روي دﺳﺖﻫﺎﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ ﻣﻴﺰ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫»وﻟﻲ ﺣﺘﻲ او ﻫﻢ ﺣﻖ داﺷﺘﻦ ﻳﻪ ﺷﺎﻧﺲ دوﻣﻲ رو داره‪«...‬‬
‫»ﻳﻪ ﺷﺎﻧﺲ دوم؟« ﻓﺮد ﺧﺮﺧﺮي ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‪ ...‬ا‪‬ﻣﻢ‪ ...‬ﺷﺎﻧﺲ ﻧﻮد و ﻧﻬﻤﺶ رو ﻫﻢ‬
‫ﮔﺬروﻧﺪه‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬

‫*****‬
‫»ﺟﻴﻨﻲ؟«‬
‫»ﭼﻴﻪ؟«‬
‫»ﭼﺮا اﻳﻨﺠﺎ اﻳﻨﻘﺪر ﺗﺎرﻳﻜﻪ؟«‬
‫»ﭼﻮن ﭘﺮدهﻫﺎ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪه‪«.‬‬
‫»اﻳﻨﻮ ﻛﻪ ﻣﻲدوﻧﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﭼﺮا ﭘﺮدهﻫﺎ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪه؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﭼﻮن دﻟﻢ ﻣﻲﺧﻮاد اوﻧﻬﺎ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻦ‪«.‬‬
‫»ﻣﻲﺷﻪ اوﻧﻬﺎ رو ﻛﻨﺎر ﺑﺰﻧﻢ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻛﻢ؟«‬
‫»اﮔﻪ ﻣﻲﺧﻮاي‪«...‬‬
‫دراﻛﻮ ﻳﻜﻲ از ﭘﺮدهﻫﺎ را ﻛﻤﻲ ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺎرﻳﻜﻪاي از ﻧﻮر وارد اﺗﺎق ﺷﻮد‪ .‬ﻧﻮر روي ﺻﻮرت ﺟﻴﻨﻲ‬
‫اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻧﻔﺲ دراﻛﻮ در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎﺷﺪ! ﻧﻪ ﺟﻴﻨﻲِ ﺧﻮﺷﮕﻞ‪ ،‬ﺟﺬاب و ﺳﺮزﻧﺪة او!‬
‫اﻳﻦ ﺟﻴﻨﻲ ﭼﻨﺎن رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺮﻓﻲ از ﺣﺴﺎدت ﺳﻔﻴﺪي او ﻣﻲﻣﺮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ درون ﻛﺎﺳﺔ‬
‫ﺳﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﺳﺘﺨﻮانﻫﺎي ﮔﻮﻧﻪاش ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺗﺮﺳﻨﺎﻛﻲ ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ آﺷﻔﺘﻪ و درﻫﻢ‬
‫ﺑﻮد و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺑﺎﻧﺸﻲ ﻣﻲﻣﺎﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬اُه‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ «...‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه دﺳﺖ دراز ﻛﺮد ﺗﺎ ﺻﻮرت او را ﻧﻮازش ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﭘﺲ زدن ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ دراﻛﻮ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ .‬ﭼﻲ ﻛﺎر دارم ﻣﻲﻛﻨﻢ؟ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ او رو‬

‫دﻟﺪاري ﺑﺪم؟ ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻢ؟ او داره ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻳﻪ ﻣﺮد دﻳﮕﻪ ﻏﺼﻪ ﻣﻲﺧﻮره! ﻣﺮدي ﻛﻪ‬
‫ﺑﺎﻫﺎش ﻓﺮار ﻛﺮده‪ ،‬ﺑﺎ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻛﺮده! ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ ﮔﻔﺖ اوﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ‬
‫ﻧﺨﻮاﺑﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬وﻟﻲ‪ ...‬ﻧﮕﻔﺖ اوﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻛﺎر دﻳﮕﻪاي ﻫﻢ ﻧﻜﺮدﻧﺪ! اون ﺧﻮدش ﺧﻴﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﻣﻨﻪ!‬
‫»ﺧﻮب‪ «.‬دراﻛﻮ ﻧﻴﺰ ﻗﺪﻣﻲ ﻋﻘﺐ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﺑﻲﺗﻔﺎوت او را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻲﺧﻮاي از اﻳﻦ اﺗﺎق‬
‫ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎي ﻳﺎ ﻣﻲﺧﻮاي ﺧﻮدت رو زﻧﺪه زﻧﺪه اﻳﻨﺠﺎ دﻓﻦ ﻛﻨﻲ؟ و ﻫﻤﺶ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اون ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﻋﻮﺿﻲ؟«‬

‫ﺷﺘﺮق!‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت ﺑﻪ ﺻﻮرت او ﺳﻴﻠﻲ زد‪.‬‬
‫دارﻛﻮ ﻛﻪ ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺲ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬اُه‪ ،‬ﻗﺒﻮل ﻛﺮدن ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻳﻨﻘﺪر ﺳﺨﺘﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﻫﻴﺲ ﻫﻴﺲ ﻛﺮد‪» :‬ﭼﻪ ﺣﻘﻴﻘﺘﻲ؟ اﻳﻨﻜﻪ او ﻣﺮده؟«‬
‫»ﻧﻪ دﻗﻴﻘﺎً‪ ...‬اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ او ﻳﻪ ﺗﻔﺎﻟﺔ ﺑﻲارزش ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﻪ ﻓﺎﺳﻖ ﻛﺜﻴﻒ‪ ،‬ﻳﻪ ﻗﺎﺗﻞ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﮔﻮﺷﺨﺮاﺷﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺗﻮ ﺧﻮدت ﻗﺎﺗﻞ ﺑﭽﻪات رو ﻧﻤﻲﻛﺸﺘﻲ؟«‬
‫دارﻛﻮ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻃﻌﻨﻪآﻣﻴﺰ ﺟﻮاب داد‪» :‬از ﻛﺠﺎ ﺑﺪوﻧﻢ‪ ،‬ﻫﺎ؟ ﻣﻦ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﭽﻪاي ﻧﺨﻮاﻫﻢ داﺷﺖ‪...‬‬
‫ﻻاﻗﻞ ﻧﻪ از زن ﻗﺎﻧﻮﻧﻲام‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺗﺤﻘﻴﺮآﻣﻴﺰ ﺑﺎ او اﻧﺪاﺧﺖ و روﻳﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪» .‬ﻗﺒﻼً ﻫﻢ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ‪ :‬ﺑﺮو ﺑﺎ ﻫﺮ ﺧَﺮي ﻛﻪ‬
‫دﻟﺖ ﻣﻲﺧﻮاد ﺑﺨﻮاب‪ ،‬ﺑﺮام ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻳﻪ ﮔﻠﻪ ﺗﻮﻟﺔ ﺣﺮوﻣﺰاده ﻫﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﺎﺷﻢ ﻧﻘﺶ ﻣﺎدرﺷﻮن رو ﺑﺎزي ﻛﻨﻢ‪ .‬وﻟﻲ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ‪ «...‬ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺖ‪» .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮ ﻫﻢ‬
‫ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ ﺗﻮﻟﻪاي ﭘﺲ ﺑﻨﺪازي‪«.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ ﺳﺮدي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮاﻫﻴﻢ دﻳﺪ‪ ...‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬اوﻣﺪم ﺗﻮ رو ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺑﺒﺮم‪«.‬‬
‫»ا‪ ...‬ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﺟﻴﻨﻲ ﻗﻬﻘﻬﻪاي ﺑﻲروح ﺳﺮ داد‪» .‬و اﮔﻪ ﻧﺨﻮام ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻴﺎم؟ ﻣﻮي ﭘﺪرم رو ﻗﻄﻊ‬
‫ﻣﻲﻛﻨﻲ؟«‬
‫»در ﻣﻮرد ﭼﻴﺰي ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﻣﺴﺨﺮه ﺑﺎزي درﻧﻴﺎر‪ ،‬وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ!«‬
‫»ﭘﺲ اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎش ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻴﺎم! ﺗﻨﻬﺎ راﻫﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﻣﻨﻮ از اﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﺑﻜﺸﻲ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ اول‬
‫ﻣﻨﻮ ﺑﻜﺸﻲ!«‬
‫»ﻛﻪ اﻳﻦ ﻃﻮر‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﺎ ﺷﻮﻫﺮت ﻧﻤﻲري‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺑﺎ اون ﻋﺎﺷﻘﺖ ﻓﺮار ﻛﺮدي!«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺎﻳﺶ را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻛﻮﺑﻴﺪ و ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬آره‪ ،‬رﻓﺘﻢ! ﺣﺎﻻ ﭼﻪ ﻏﻠﻄﻲ ﻣﻲﺧﻮاي ﺑﻜﻨﻲ؟«‬
‫»ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﺑﺎﻋﺚ ﺑﻲآﺑﺮوﻳﻲ ﺗﻤﺎم ﺧﻮﻧﻮاده ﺑﺸﻲ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻴﺴﺘﻲ؟ اﮔﻪ وزﻳﺮ ﺗﻮ رو از داﺳﺘﺎن ﻣﺮگ ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﻛﻨﺎر ﻧﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻵن ﻫﻤﻪ داﺷﺘﻨﺪ از ﺗﻮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻪ ﻫﺮزه ﺣﺮف ﻣﻲزدﻧﺪ!«‬
‫»ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ اﺻﻼً ﺑﺮام ﻣﻬﻤﻪ ﻛﻪ ﻣﺮدم درﺑﺎرهام ﭼﻲ ﻣﻲﮔﻦ؟«‬
‫»ﭘﺲ ﻻاﻗﻞ ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻮادهات ﻧﮕﺮان ﺑﺎش! ﻣﺮاﻗﺐ ﻧﺎم ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺎش!«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﺑﺮاي اﺳﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ زور روي ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺗﺮه ﻫﻢ ﺧﺮد ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ!«‬
‫ﺻﻮرت رﻧﮓﭘﺮﻳﺪهاش دﻳﮕﺮ ﭼﻨﺪان ﺳﻔﻴﺪ ﻧﺒﻮد‪ ،‬از ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬از ﺧﺸﻢ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ و ﻧﻔﺲ‪-‬‬
‫ﻧﻔﺲ ﻣﻲزد‪ .‬در ﭼﻨﺪ روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدن ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬و اﻛﻨﻮن ﻓﺮﻳﺎد زدن‪ ،‬ﻇﺮف ﻣﺪت‬
‫ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ اﻧﺮژي او را ﻣﺼﺮف ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻳﻪ ﻛﻢ ﻋﻘﻠﺖ اوﻣﺪ ﺳﺮ ﺟﺎش ﺑﺮﻣﻲﮔﺮدم‪ .‬و ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻦ ﻣﻦ‬
‫دﺳﺖ از ﺗﻮ ﺑﺮﻣﻲدارم‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻨﻲ و ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﻇﺎﻳﻒ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ‪«...‬‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎي ﭘﺎﺳﺦ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت او ﺗﻒ ﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﻧﺸﺎﻧﻪﮔﻴﺮي ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻮد‪ «،‬دارﻛﻮ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﺻﻮرﺗﺶ را ﭘﺎك ﻛﺮد‪» .‬ﺧﻮﻧﺴﺮد ﺑﺎش ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬و ﺷﺮوع‬
‫ﻛﻦ ﺑﻪ ﻏﺬا ﺧﻮردن‪ .‬ﻳﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ ﻳﻪ اﺳﻜﻠﺖ زﻧﺪه ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﻴﺎد‪ .‬ﻣﺮدم ﭼﻲ ﻣﻲﮔﻦ؟«‬
‫دراﻛﻮ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ در را درﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺒﻨﺪد‪ ،‬ﺗﺎ ﻛﺘﺎب داﻳﺮهاﻟﻤﻌﺎرف ورزشﻫﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ‬
‫ﺑﺎ ﭘﻨﺞ اﻳﻨﭻ ﻗﻄﺮ ﺑﻪ ﺟﺎي او‪ ،‬ﺑﻪ در ﺑﺴﺘﻪ ﻛﻮﺑﻴﺪه ﺷﻮد‪.‬‬
‫»ﺧﻮب؟« ﻣﺎﻟﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﭘﺮﺳﺸﮕﺮ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻳﻪ ﻛﻢ ﻋﺼﺒﻴﻪ‪ «.‬دراﻛﻮ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﺑﻌﺪاً ﺑﺮ ﻣﻲﮔﺮدم«‬
‫ﻓ‪‬ﺮِد ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ اﻣﻴﺪوار ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻲدوﻧﻲ ﻛﻪ اﺻﻼً اﺣﺘﻴﺎج ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻧﻴﺴﺖ‪«...‬‬
‫دارﻛﻮ ﻧﮕﺎﻫﻲ زﻧﻨﺪه ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ و از آﻧﺠﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫*****‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻣﻲدﻳﺪ ﭘﺴﺮش ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻛﻤﻲ رﻧﮓﭘﺮﻳﺪهﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ‪،‬‬
‫ﻫﺮي؟«‬
‫»آره‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‪ «،‬ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﭘﻴﺶ ﺧﻮدش اﻋﺘﺮاف ﻛﻨﺪ ﻛﻪ در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻤﻲ‬
‫ﻋﺼﺒﻲ اﺳﺖ ـ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه ﻛﻪ ﭘﻴﺶ از ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ در ﺳﺎل ﺳﻮم ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﻋﺼﺒﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﻫﻤﺎن ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬در ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد‪ :‬او‬
‫در ﺗﻴﻤﻲ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮد ﭘﺮ از آدﻣﻬﺎي ﻣﺮده‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻴﻤﻲ ﭘﺮ از آدمﻫﺎي ﻣﺮده‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﻛﻮاﻓﻞِ ﺷﺒﻴﻪ‬
‫ﺟﻤﺠﻤﻪ و ﻣﺮﻏﻚ ﻃﻼﻳﻲِ واﻗﻌﻲ ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و او ﻫﻨﻮز ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻋﺎدت ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻼوه‪ ،‬در ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻِ‬
‫ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺣﻠﻘﻪﻫﺎي دروازه ﺑﺎ ﻧﻮر آﺑﻲ ﻣﺮﻣﻮز ﻧﻤﻲدرﺧﺸﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺣﻠﻘﻪﻫﺎي اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻲدرﺧﺸﻴﺪﻧﺪ‬
‫ـ ﻫﺮي ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﭼﺮا‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮاي ﺗﻀﻌﻴﻒ روﺣﻴﺔ ﻣﻬﺎﺟﻢﻫﺎ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﻓﺰودن ﺑﻪ ﺳﺒﻚ‬
‫ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮاﺗﻲ! اﮔﺮ اﻳﻦ آﺧﺮي ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ داﺧﻠﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪهاي داﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ...‬ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد اﻳﻦ ﺣﻮاﺷﻲ را از ﺳﺮش ﺑﻴﺮون ﻛﻨﺪ و روي ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ‬
‫ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎزﻳﻜﻨﺎن ﺗﺎرﺗﺎروس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و ﻫﻢ ﺗﻴﻤﻲﻫﺎﻳﺶ ﺑﺎ ﭼﻮب ﺟﺎروﻫﺎي اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﺳﻮﺋﻴﭙﺮ ‪2003‬‬
‫روي ﺷﺎﻧﻪﻫﺎﻳﺸﺎن وارد زﻣﻴﻦ ﻣﻲﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﭼﭗ ﭼﭗ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻪ ﺛﺎﻧﻴﻪ اﺣﺴﺎس‬
‫ﻧﺎآراﻣﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ از آﻧﻬﺎ ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺗﺎ آن ﻣﻮﻗﻊ ﻫﺮﮔﺰ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺮدهﻫﺎ ﺑﺎزي‬
‫ﻧﻜﺮده ﺑﻮد!‬
‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺻﺪاي ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻋﺪهاي ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ زن را ﻛﻪ در ﺟﺎﻳﮕﺎه‪ ،‬ﺑﺎ ﻛﻼهﻫﺎي ﻣﻨﮕﻮﻟﻪدار‪،‬‬
‫ﻣﺸﻐﻮل آواز ﺧﻮاﻧﺪن ﺑﻮدﻧﺪ ﺷﻨﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﺮد ﺗﺎ اﺣﺴﺎس ﻧﺎآراﻣﻲاش را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﺪ‪:‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ اون ﻣﺮد ﻛﺎﻣﻠﻪ‬
‫اون ﻳﻪ ﺑﺮﻧﺪهاﺳﺖ‪ ،‬ﻳﻪ ﻓﺮﻓﺮه‪ ،‬ﻳﻪ اﻋﺠﻮﺑﻪ!‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﻪ ﻗﻠﺒﻢ از وﺳﻂ ﻧﺼﻒ ﺑﺸﻪ!‬
‫ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻃﺮز ﻟﺒﺎس ﭘﻮﺷﻴﺪﻧﺸﻢ!‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﻴﺶ ﺧﻮدش ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺷﻌﺮي ﻣﺴﺨﺮهﺗﺮ و ﺑﻲوزن و ﻗﺎﻓﻴﻪﺗﺮ از اﻳﻦ ﻧﺸﻨﻴﺪه و ﺣﺘﻲ ﻻزم‬
‫ﻧﺪﻳﺪ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ زنﻫﺎ درﺑﺎرة ﭼﻪ ﻛﺴﻲ آواز ﻣﻲﺧﻮاﻧﻨﺪ ـ آﻟﻜﻴﺒﻴﺎدﻳﺲ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﺸﺎد‪‬‬
‫ﮔﻴﻠﺪرويوار ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ دﺳﺖ ﺗﻜﺎن ﻣﻲداد‪ ،‬و ﻣﻮﻫﺎي ﻣﺠﻌﺪ ﻃﻼﻳﻲاش را ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻋﺸﻮهﮔﺮ از ﺟﻠﻮي‬
‫ﭼﺸﻤﺎن آﺑﻲ روﺷﻨﺶ ﻛﻨﺎر ﻣﻲزد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ﻛﻪ داﺷﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﻣﻲﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﺎدرش اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺎدرش ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﻛﻪ ﻣﻲﺷﺪ ﺑﻪ وﺿﻮح اﻳﻦ ﭘﻴﺎم را در آن ﺧﻮاﻧﺪ "ﺷﻤﺎ ـ دﺧﺘﺮﻫﺎ ـ دارﻳﺪ ـ ﭘﺎﺗﻮن ـ رو‬
‫ـ از ـ ﮔﻠﻴﻤﺘﻮن ـ درازﺗﺮ ـ ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ" داﺷﺖ ﺑﻪ زﻧﻬﺎي ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻲ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه ﻣﻲرﻓﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻧﻴﺸﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺑﻪ ﭘﺴﺮش ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻳﻦ ﻳﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﻌﻤﻮﻟﻴﻪ ﻗﺒﻞ از ﺗﻤﺎم ﻣﺴﺎﺑﻘﻪﻫﺎ‪،‬‬
‫آﻟﻜﻲ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﻴﻨﻘﺪر ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻬﻪ‪ .‬ﺷﺮط ﻣﻲﺑﻨﺪم ﺑﺮات ﻏﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻴﻪ ﻛﺴﻲ رو ﺑﺒﻴﻨﻲ ﻛﻪ اﻳﻨﻬﻤﻪ ﻫﻮادار‬
‫داره‪«...‬‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬راﺳﺘﺶ اﺻﻼً ﻫﻢ ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻤﻮل ﻧﻴﺴﺖ‪ «.‬ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬ﻧﻪ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ آدم ﮔﻴﻠﺪروي‬
‫ﻻﻛﻬﺎرت رو ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻪ‪«.‬‬
‫»ﻻﻛﻬﺎرت؟ ﻫﻤﻤﻢ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻳﺎدم ﻣﻴﺎد‪ ...‬او ﺗﻮي ﻣﺪرﺳﻪ ﻳﻪ اﺣﻤﻖ ﺗﻮﺟﻪﻃﻠﺐ ﺑﻮد‪ .‬دو ﺳﺎل از ﻣﺎ‬
‫ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﻤﺴﺎل ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﻳﻪ اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ ﻫﻢ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﻲ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻳﺎدم ﻣﻴﺎد‪ ،‬اون دوﺗﺎ از ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺣﺴﻮدﻳﺸﻮن ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‬
‫ﺳﻌﻲ داﺷﺘﻨﺪ در ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ ﺑﻠﻮﻧﺪﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ رو ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺪن‪«.‬‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﺧﻨﺪﻳﺪ و ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ وﺳﻂ ﻣﻴﺪان ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬دﻳﺪ ﻛﻪ ﻫﺎدس )در ﻧﻘﺶ ﻗﺎﺿﻲ‬
‫ﻣﻴﺪان( ﻛﻮاﻓﻞ ﺑﻪ دﺳﺖ آﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺗﻴﻢ اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﻪ ﺧﻂ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬روﺑﺮوي ﺗﺎرﺗﺎروﺳﻲ ﻛﻪ اﻛﺜﺮ ﺑﺎزﻳﻜﻨﺎﻧﺶ دﻧﺪان ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﻲﺳﺎﻳﻴﺪﻧﺪ و ﺑﻨﺪ‬
‫اﻧﮕﺸﺘﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺻﺪا در ﻣﻲاوردﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل آﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺮاب و ﮔﻮﻳﻞ ﺗﻬﺪﻳﺪ آﻣﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻧﻤﻲرﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﻴﭻ ﻛﺪام از آﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازة آن دو اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻨﻲ‪ ،‬ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ و زﻣﺨﺖ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﻮدرﻳﻚ‬
‫ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺴﻴﺮ ﻧﮕﺎه دﺷﻤﻦ ﻗﺪﻳﻤﻲاش ﺷﺪ‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﺧﻢ ﺷﺪ و زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫»ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﺣﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﻮرﺟﻴﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ اوﻧﻬﺎ ﺗﻮ رو ﻫﺪف ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﻳﺎدت ﺑﺎﺷﻪ‪ :‬ﺗﻮ‬
‫ﻫﻨﻮز ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﺑﻤﻴﺮي!«‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻬﺎم رو ﺑﺎز ﻧﮕﻪ ﻣﻲدارم‪ «.‬ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و زﻳﺮ ﭼﺸﻤﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ دو ﺿﺮﺑﻪزن‬
‫ﺗﺎرﺗﺎروس اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎً ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺗﻴﺮه ﺑﻪ ﻫﺮي ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺑﺎﺑﺎﻳﻲ!« دﻓﻨﻲ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ ﭘﺮﭼﻢ اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﻪ دﺳﺖ داﺷﺖ از ﺟﺎﻳﮕﺎه ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎن ﺑﺮاي او‬
‫دﺳﺖ ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﭘﺮﭼﻢ‪ ،‬آﺳﻤﺎﻧﻲ آﺑﻲ را ﻧﺸﺎن ﻣﻴﺪاد ﻛﻪ ﺧﻮرﺷﻴﺪ زﻳﺒﺎﻳﻲ در آن ﻣﻲدرﺧﺸﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻴﺰ‬
‫ﺑﺮاي دﺧﺘﺮش دﺳﺖ ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺪاران ﺗﺎرﺗﺎروس اﻧﺪاﺧﺖ و درﻳﺎﻳﻲ از ﻣﺮدم‬
‫ﻧﺎﺧﻮشآﻳﻨﺪ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﭘﺮﭼﻤﻬﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﻧﺸﺎن اﺑﺮ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي و ﺟﻤﺠﻤﻪاي ﺑﺮ روي آن ﺑﻪ دﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫اﮔﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﺑﺮ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ آﻧﻬﺎ ﺟﻤﻌﻴﺘﻲ از دزدان درﻳﺎﻳﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ در‬
‫ردﻳﻒ ﺟﻠﻮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻫﺮي ﺧﻴﻠﻲ آﺷﻨﺎ آﻣﺪ‪ :‬ﻣﻮي ﺑﻠﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻣﻐﺮور زﻧﻨﺪه‪» ...‬ﻫﻲ‪ ،‬او ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻣﺎﻟﻔﻮي‬
‫ﻧﻴﺴﺖ؟«‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻠﺨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬آره‪ ،‬ﺧﻮدﺷﻪ‪ ،‬او ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮاي ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت ﻣﻴﺎد و وﻗﺘﻲ ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎزﻳﻢ از اون ﻧﮕﺎﻫﻬﺎي‬
‫ﺗﺤﻘﻴﺮ آﻣﻴﺰش ﻧﺜﺎر ﻣﺎ ﻣﻲﻛﻨﻪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻌﻀﻲ از ﻣﺮدم ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻋﻮض ﻧﻤﻲﺷﻦ‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟« ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎن ﺗﺎرﺗﺎروس‬
‫ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﻛﻪ ﻃﺮﻓﺪاران ﺗﻴﻢ ﺣﺮﻳﻒ را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﺶ از روي ﺷﺨﺺ‬
‫ﭼﺎﻗﻲ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎي ﺑﺮآﻣﺪه ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ آن ﺷﺨﺺ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﺎدس ﺷﺮوع ﻫﻔﺘﺎد و ﭼﻬﺎرﻣﻴﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ در ﺗﺎرﻳﺦ دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن را اﻋﻼم‬
‫ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﭘﺪرش ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻪ آﺷﻨﺎي دﻳﮕﻪ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدم‪ «.‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻫﺮي از‬
‫ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻠﻴﺴﻴﻮم ﺗﻨﻬﺎ ‪ 6‬ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ از ‪ 73‬ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ ﻗﺒﻠﻲ را ﺑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬و اﻛﻨﻮن ‪ 246‬ﺳﺎل‬
‫از آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺮدﺷﺎن ﻣﻲﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻛﻲ؟« ﺑﺎ راﺳﭙﻮﺗﻴﻦ ﻛﻪ در ﻫﺮ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﻋﺎدت داﺷﺖ او را دﻧﺒﺎل ﻛﻨﺪ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل رد و ﺑﺪل ﻛﺮدن ﻧﮕﺎﻫﻬﺎي ﻣﺒﺎرزه ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫»دﻟﻮرس آﻣﺒﺮﻳﺞ‪«.‬‬
‫ﭘﺪرش در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻮار ﺟﺎروﻳﺶ ﻣﻲﺷﺪ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬و اون ﻛﻴﻪ؟«‬
‫»ﺳﺮ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻬﺖ ﻣﻌﺮﻓﻲاش ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﻣﻲﺷﻲ‪ «.‬ﻫﺮي ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي زد‪ ،‬از اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﻣﻲدﻳﺪ وزغ ﭘﻴﺮ آﺧﺮ و ﻋﺎﻗﺒﺘﺶ ﺑﻪ ﺗﺎرﺗﺎروس ﻛﺸﻴﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺧﺮﺳﻨﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﮔﺰارﺷﮕﺮ اﻋﻼم ﻛﺮد‪» :‬و‪ ...‬ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ!‪ ...‬ﮔﺮﻳﻨﺪﻟﻮاﻟﺪ‪ ‬ﻣﻬﺎﺟﻢ ﭘﺎس ﻣﻲده ﺑﻪ راﺳﭙﻮﺗﻴﻦ‪ ،‬او ﺳﻌﻲ‬
‫ﻣﻲﻛﻨﻪ ﭘﺎس ﺑﺪه ﺑﻪ ﻫﻨﺮي ﻫﺸﺘﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﺟﻴﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ ﭘﺎس رو ﻗﻄﻊ ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ ،‬ﭘﺎس ﺑﻪ ﻟﻴﻠﻲ ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬او ﻫﻢ‬
‫ﭘﺎس ﻣﻲده ﺑﻪ ﺳﻲ‪ ...‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻛﻮاﻓﻞ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺗﺼﺮف ﮔﺮﻳﻨﺪﻟﻮاﻟﺪ درﻣﻴﺎد‪ ،‬و او اﻣﺘﻴﺎز ﻣﻲﮔﻴﺮه‪ 10 ...‬ﺑﻪ‬
‫ﺻﻔﺮ ﺑﺮاي ﺗﺎرﺗﺎروس!«‬
‫ﻧﻌﺮة ﻃﺮﻓﺪاران ﺗﺎرﺗﺎروس از ﺳﺮ رﺿﺎﻳﺖ ﺑﻪ آﺳﻤﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻛﻮاﻓﻞ دوﺑﺎره در اﺧﺘﻴﺎر ﻟﻴﻠﻲ ﭘﺎﺗﺮه‪ ،‬ﭘﺎس ﺑﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻠﻚ‪ ،‬ﺑﻠﻚ اﻣﺘﻴﺎز ﻣﻲﮔﻴﺮه‪ ...‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﻲﺷﻪ‪،‬‬
‫اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ ﺗﻮپ رو ﻣﻲﮔﻴﺮه‪«.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭘﺎﻧﺰده دﻗﻴﻘﻪ ﺗﺎرﺗﺎروس ﺑﺎ ﻧﺘﻴﺠﺔ ‪ 90‬ﺑﻪ ‪ 20‬ﺟﻠﻮ ﺑﻮد‪ ،‬و ﻫﺮي در ﻛﻤﺎل ﻧﺎاﻣﻴﺪي ﻫﻤﭽﻨﺎن در ﺗﻼش‬
‫ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﺮﻏﻚ ﻃﻼﻳﻲ ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل‪ ،‬ﺑﺮوﺗﻮس‪ ،‬ﺟﻮﻳﻨﺪة ﺗﻴﻢ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﭽﻮن ﻫﺮي از‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﺮﻏﻚ ﻃﻼﻳﻲ ﻧﺎاﻣﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي را ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﻲﮔﺬاﺷﺖ و ﺳﺎﻳﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺔ ﻫﺮي ﺣﺮﻛﺖ‬
‫ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﻛﻪ آﻟﻜﻴﺒﻴﺎدﻳﺲ‪ ،‬ﺑﺮ ﺧﻼف اﻧﺘﻈﺎر ﻫﺮي واﻗﻌﺎً ﺑﺎزﻳﻜﻦ ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪادي اﺳﺖ ـ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ‬
‫ﮔﻴﻠﺪروي ﻻﻛﻬﺎرت ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ درﺑﺎرة ﺧﻮدش ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ .‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً او درﺑﺎرة ﺧﻮدش ﻣﻲﮔﻔﺖ‪ ،‬وﻟﻲ‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎور ﻧﻤﻲﻛﺮد!‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ آﻟﻜﻴﺒﻴﺎدﻳﺲ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻠﻮﺟﺮ ﺳﻨﮕﻲ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﻨﺮي ﻫﺸﺘﻢ ﻣﻲﻓﺮﺳﺘﺎد‪،‬‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﭼﻘﺪر ﺳﺨﺖ اﺳﺖ ﺗﺼﻮر اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺿﺮﺑﻪزن ﻗﻬﺎري ﭼﻨﺎن ﻛﺎر وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﻣﺜﻞ ﻗﻄﻊ‬
‫ﻛﺮدن دم ﺳﮕﺶ را اﻧﺠﺎم داده ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬آن ﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﺔ ﺳﻴﺮﻳﻮس اﻳﻦ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﻛﺎﻣﻼً ﺣﻘﻴﻘﺖ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬در آن ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ آﻟﻜﻴﺒﻴﺎدﻳﺲ ﭼﻪ اﺣﻤﻖ‬
‫ﺗﻮﺟﻪ ﻃﻠﺐ ﺑﻲﻣﻐﺰي اﺳﺖ‪ ،‬ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮد اﺻ ً‬
‫ﻼ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ آﻟﻜﻴﺒﻴﺎدﻳﺲ ﭼﻘﺪر ﺧﻮب ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش و‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﭼﻘﺪر ﺧﻮب ﻛﻮاﻓﻞ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﺎس ﻣﻲدادﻧﺪ‪ ،‬و اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور ﭼﻘﺪر ﺳﺨﺖ‬
‫ﺗﻼش ﻣﻲﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺣﻠﻘﻪﻫﺎي درﺧﺸﺎن را ﺣﻔﻆ ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﺎ ﺗﺎرﺗﺎروس اﺻﻼً ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﺗﺎرﺗﺎروس وﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮد اﻣﺎ ﺑﺎزي ﺗﻴﻤﻲاش ﻧﻈﻴﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬دﺳﺖ ﻛﻢ‬
‫اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻋﻀﺎي ﺗﺎرﺗﺎروس ﺣﻘﻴﻘﺘﺎً ﻛﺜﻴﻒ ﺑﺎزي ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ ـ ﻣﺸﺖ‬
‫زدن و آرﻧﺞ ﻛﻮﺑﻴﺪن و ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ از اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻞ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﺗﺎﻛﺘﻴﻜﻬﺎي ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻌﻤﻮل آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻇﺎﻫﺮاً ﻫﺎدس در ﺗﻼش ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻘﻠﺐ و ﺗﺨﻠﻒ ﭘﺎﻳﺎن دﻫﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎً ﺗﻼﺷﺶ ﺑﻴﻬﻮده ﺑﻮد‪ .‬او‬
‫ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎزﻳﻜﻨﺎن ﺗﺎرﺗﺎروس را ﻣﺠﺎزات ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ؟ ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﻧﻮع ﻣﺠﺎزاﺗﻲ ﻣﻲﺷﺪ در‬
‫ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ؟ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﺑﻔﺮﺳﺘﻲ؟ آﻧﻬﺎ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﻫﻢ آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ـ ﺗﺎرﺗﺎروس ﻗﻄﻌﺎً ﺷﺒﻴﻪ‬
‫ﺟﻬﻨﻢ ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ دﻳﮕﻬﺎي ﭘﺮ از آب ﺟﻮﺷﻲ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﺗﻮي آن ﺑﺠﻮﺷﺎﻧﻨﺪ‪ ،‬ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ ﻧﺒﻮد ﺗﺎ‬
‫ﻛﺴﺎﻧﻲ را ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻣﻲرﻓﺘﻨﺪ ﺑﭙﺰد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل آﻧﺠﺎ ﻣﻜﺎﻧﻲ ﺑﺴﻴﺎر دﻟﮕﻴﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻨﺎن ﻣﻼلآور و ﺗﻴﺮه‬
‫ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻛﺎري ﺑﺠﺰ ﻋﺬاب ﻛﺸﻴﺪن اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﻣﺠﺎزاﺗﻲ ﻛﻪ ﻫﺎدس ﺑﺮاي ﺑﺎزﻳﻜﻨﺎن‬
‫ﺗﺎرﺗﺎروس در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد آﻧﻬﺎ را از ﺗﻘﻠﺐ در ﺑﺎزي ﺑﺎز دارد‪ .‬ﭘﻨﺎﻟﺘﻲﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪد ﻫﻢ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻲﻓﺎﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮا ﺑﺎزﻳﻜﻨﺎن اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﻋﺼﺒﻲ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺗﻮپ را ﺑﻪ درﺳﺘﻲ ﭘﺮﺗﺎب ﻛﻨﻨﺪ و‬
‫اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ ﻧﺎﺑﻜﺎر ﻫﻢ واﻗﻌﺎً دروازهﺑﺎن ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺮوﺗﻮس ﻫﻨﻮز ﻣﺸﻐﻮل ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻫﺮي ﺑﻮد ﺗﺎ اﮔﺮ ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻣﺮﻏﻚ ﻃﻼﻳﻲ ﺷﻴﺮﺟﻪ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﺮاي ﺧﻼص ﺷﺪن از دﺳﺖ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻛﻨﻨﺪة ﺳﻤﺠﺶ‪ ،‬ﻫﺮي دﻳﻮاﻧﻪوار ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺟﻬﺖ ﻣﻲداد‪،‬‬
‫ﻛﺞ و راﺳﺖ ﻣﻲﺷﺪ‪ ،‬ﺷﻴﺮﺟﻪ ﻣﻲرﻓﺖ و ﺗﻤﺎم ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ را اﻧﺠﺎم ﻣﻲداد ﻛﻪ ﺑﺪون ﺷﻚ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﺪ‬
‫دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﮕﻮﻳﺪ "ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺑﺎﻟﻪ ﻣﻲﻛﻨﻲ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ؟"‪ .‬ﺑﺮوﺗﻮس ﺑﻪ ﻃﺮز ﺧﺎرقاﻟﻌﺎدهاي ﺗﻤﺎم ﺣﺮﻛﺎت ﻫﺮي‬
‫را ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻣﻲﻛﺮد و ﻋﻠﻲرﻏﻢ ﺗﻼش ﺑﻲوﻗﻔﺔ ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﺮي ﭘﺮواز‬
‫ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﻳﻜﺒﺎر اﻣﺘﻴﺎز ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﺎرﺗﺎروس دوﺑﺎر اﻣﺘﻴﺎز ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ‬
‫ﺑﺎزي ‪ 110‬ﺑﻪ ‪ 30‬ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ دو ﺿﺮﺑﻪ زن ﺗﺎرﺗﺎروس ﻋﻤﺪاً ﻓﻘﻂ او را ﻫﺪف ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﭼﻮب ﺟﺎروﻳﺶ را ﺑﺮاي ﻳﺎزدﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎر از ﺟﻠﻮي ﺑﻠﻮﺟﺮ ﻛﻨﺎر ﺑﻜﺸﺪ‪ ،‬ﻛﻢﻛﻢ ﺷﻚ ﺑﺮش‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ ﺣﻖ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ و ﺗﺎرﺗﺎروس ﺑﻪ راﺳﺘﻲ ﻗﺼﺪ ﻛﺸﺘﻦ ﻳﺎ اﺣﺘﻤﺎﻻً از ﻛﺎر اﻧﺪاﺧﺘﻦ او را‬
‫دارد‪.‬‬
‫ﻛﺴﻲ در ﺗﻴﻢ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻛﺎري ﻏﻴﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ اﻧﺠﺎم داده ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬زﻳﺮ ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎن اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﺎ اﻋﺘﺮاض‬
‫ﻫﻮ ﻣﻲﻛﺸﻴﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲزدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﺸﻐﻮل دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻛﺮدن ﺑﺮوﺗﻮس و دو ﺑﻠﻮﺟﺮ ﺳﻤﺞ‬
‫ﺑﻮد و ﻧﺪﻳﺪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ‪ .‬او از زﻳﺮ ﺑﻠﻮﺟﺮي ﻛﻪ ﺑﻮرﺟﻴﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد ﺟﺎ ﺧﺎﻟﻲ داد‪،‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺮوﺗﻮس ﻛﻪ روي ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻫﺮي ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن‬
‫دﻫﺪ و ﺑﻠﻮﺟﺮ ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻟﺤﻈﻪاي ﺗﻮﻗﻒ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻴﻨﻲ ﺧﻮن آﻟﻮد ﺑﺮوﺗﻮس را‬
‫ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻚ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﺮاي ﺑﻮرﺟﻴﺎ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻠﻮﺟﺮ دوم را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت ﺑﻪ ﻛﻤﺮ ﻫﺮي ﺑﻜﻮﺑﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻴﺰ ﻋﺠﻴﺒﻲ ﺣﺲ ﻛﺮد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﭼﻴﺰي ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻠﻮﺟﺮ ﮔﺮاﻧﻴﺘﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ از او دور‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬و ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮرد اﺻﺎﺑﺖ ﺑﻠﻮﺟﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻫﺮي دردي‬
‫اﺣﺴﺎس ﻧﻜﺮد‪ .‬ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺧﻄﻮر ﻛﺮد ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺨﺎﻋﺶ ﻗﻄﻊ ﺷﺪه و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﺖ دردي اﺣﺴﺎس‬
‫ﻧﻤﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ دﻳﺪ ﻛﻪ اﮔﺮ ﺳﺘﻮن ﻓﻘﺮاﺗﺶ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻤﭽﻨﺎن روي ﭼﻮب ﺟﺎرو ﺻﺎف‬
‫ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ‪ .‬ﺑﻄﻮر آزﻣﺎﻳﺸﻲ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد دﺳﺘﺶ را ﺣﺮﻛﺖ دﻫﺪ ـ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ‪ .‬ﻛﻤﻲ روي‬
‫ﭼﻮب ﺟﺎرو ﺟﺎﺑﻪﺟﺎ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ را ﺗﻜﺎن دﻫﺪ‪ ،‬و آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻗﺎﺑﻞ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺎ ﺣﻴﺮت از ﺧﻮدش ﺑﭙﺮﺳﻴﺪ ﭘﺲ‪ ،‬ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد ﻛﻪ در ﺳﺎل ﭘﻨﺠﻢ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻠﻮﺟﺮ‬
‫ﺑﻪ ﻛﻤﺮش ﺧﻮرده ﺑﻮد ـ در ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺑﺎ اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ ـ و آن ﺑﺮﺧﻮرد ﻗﻄﻌﺎً درد داﺷﺖ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ‬
‫ﻳﻜﻲ ﻧﻪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻠﻮﺟﺮ ﺑﺎ ﻛﻤﺮش ﺣﺲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺿﺮﺑﺔ ﺧﻔﻴﻔﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺳﺮدرﮔﻤﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺮوﺗﻮس را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻴﻨﻲ ﺧﻮن آﻟﻮدش را ﻣﻲﻓﺸﺮد و‬
‫ﭼﻴﺰي در ﻣﻮرد از دﺳﺖ دادنِ دﻧﺪان ﺑﻠﻐﻮر ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬در آن ﻟﺤﻈﻪ ﭼﻴﺰي ﭼﺸﻤﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﭼﻴﺰي‬
‫ﻛﻮﭼﻚ و ﮔﺮد ﻧﺰدﻳﻚ ﺣﻠﻘﻪﻫﺎي اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ آﺷﻨﺎ ﭘﺮواز ﻣﻲﻛﺮد ـ دﻗﻴﻘﺎً ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﺎرﻫﺎ ﭘﺮواز‬
‫اﺳﻨﻴﭻ را دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل اﻳﻦ ﻳﻜﻲ ﻃﻼﻳﻲ ﻧﺒﻮد و ﻧﻤﻲدرﺧﺸﻴﺪ؛ ﺑﻴﺸﺘﺮ زرد و ﻗﻬﻮهاي ﺑﻮد و ﻧﻮك‬
‫دراز و ﺑﺎرﻳﻜﻲ داﺷﺖ‪.‬‬
‫»ﻣﺮﻏﻚ ﻃﻼﻳﻲ‪ «،‬ﻫﺮي ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ و دﺳﺘﺔ ﺟﺎرو را ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ وا داﺷﺖ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺑﺮوﺗﻮس ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد و ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻠﻮﺟﺮﻫﺎ ﺳﻌﻲ ﻛﻨﻨﺪ او را ﻓﻠﺞ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫»ﮔﺮﻳﻨﺪﻟﻮاﻟﺪ اﻣﺘﻴﺎز ﻣﻲﮔﻴﺮه‪ 130 ،‬ﺑﻪ ‪ ،30‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﻪ اﻣﺮوز ﻫﻢ روز اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﻧﻴﺴﺖ‪ «،‬ﺻﺪاي ﻏﺮش‬
‫ﮔﺰارﺷﮕﺮ در ورزﺷﮕﺎه ﭘﻴﭽﻴﺪ‪» .‬وﻟﻲ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﺪ! اﻳﻦ ﭘﺎﺗﺮِ ﭘﺴﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ داره ﺑﺮاي ﻣﺮﻏﻚ ﻃﻼﻳﻲ‬
‫ﻣﻴﺮه؟ ﻳﺎ ﻫﺎدسِ ﻣﻘﺪس! اوﻧﻮ ﮔﺮﻓﺖ! ‪...‬ﺧﺎﻧﻢﻫﺎ و آﻗﺎﻳﺎن‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ‪ 246‬ﺳﺎل‪ ،‬اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﺮﻧﺪة ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ‬
‫اﺳﺖ!«‬
‫ﻧﻌﺮة ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮان اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﮔﻮش را ﻛﺮ ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻴﭻ ﺗﻴﻢ ﻣﺪرﺳﻪاي را ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ‬
‫ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﻃﺮﻓﺪاران اﻳﺮﻟﻨﺪ ﻫﻢ در ﺟﺎم ﺟﻬﺎﻧﻲ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺎدي ﻧﻤﻲﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺮﭼﻢﻫﺎي اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﺎ ﺧﻮرﺷﻴﺪﻫﺎي ﻛﻮﭼﻚ‪ ‬ﺷﺎد‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪوار ﺗﻜﺎن ﻣﻲﺧﻮردﻧﺪ و ﻛﻼه ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻫﻤﻪ‬
‫ﺷﻜﻞ و رﻧﮕﻲ ﺑﻪ ﻫﻮا ﭘﺮﺗﺎب ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﮔﺮﻓﺘﻴﺶ‪ ،‬ﺗﻮ ﮔﺮﻓﺘﻴﺶ‪ ،‬ﭘﺴﺮ!« ﺟﻴﻤﺰ ﻫﺮي را ﺣﺘﻲ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺑﻪ آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ ﻟﻴﻠﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺗﻤﺎم ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺧﻮﺷﻲ ﭘﺮ از اﺷﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺰار ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي از ﺧﻮد راﺿﻲ اﻋﻼم ﻛﺮد‪» :‬آﻣﺪﻳﻢ‪ ،‬دﻳﺪﻳﻢ‪ ،‬و ﻓﺘﺢ ﻛﺮدﻳﻢ!« وﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ اﺣﺘﺮام دﺳﺘﻲ ﺑﻪ‬
‫ﭘﺸﺖ ﻫﺮي زد‪.‬‬
‫»ﻛﺎرت ﺧﻮب ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ!« ﮔﻮدرﻳﻚ ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭘﻬﻨﻲ ﺑﻪ او زد‪ ،‬ﻫﺮ از ﭼﻨﺪ ﮔﺎﻫﻲ ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﻧﻴﺰ‬
‫ﺣﻮاﻟﺔ ﺳﺎﻻزار ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﺳﺎﻻزار ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﺗُﺮش ﺑﻪ ﻫﺮي ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺎﻻزار زﻳﺮ ﻟﺐ از ﺑﻮرﺟﻴﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻄﻮر ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻠﻮﺟﺮ ﻛﺎري ﺑﻪ اون ﻧﺪاﺷﺖ؟«‬
‫»ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ «،‬ﺑﻮرﺟﻴﺎ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﺑﻠﻮﺟﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﺘﻮن ﻓﻘﺮاﺗﺶ ﺧﻮرد‪ ،‬از اﻳﻦ ﻧﻈﺮ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‪...‬‬
‫او ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺎﻗﺺ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪«...‬‬
‫اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﺎﻧﻪاش را ﻣﻲﺧﺎراﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﻧﺎﻗﺺ ﻧﺸﺪه؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﮔﺮوه ﺗﺸﻮﻳﻖﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﻪ داﺧﻞ زﻣﻴﻦ رﻳﺨﺘﻨﺪ و ﻫﺮي را اﺣﺎﻃﻪ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ او را ﻟﻤﺲ‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ او دﺳﺖ ﺑﺪﻫﻨﺪ و ﻳﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﺸﻜﺮآﻣﻴﺰي ﺑﺰﻧﻨﺪ‪.‬‬
‫آﻟﻜﻴﺒﻴﺎدﻳﺲ ﻃﺮﻓﺪاران ﻫﻤﻴﺸﮕﻲاش را ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي آزرده ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬زﻳﺮا آﻧﻬﺎ اﻛﻨﻮن ﺗﻤﺎم ﺗﻮﺟﻪﺷﺎن‬
‫را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺟﻮﻳﻨﺪة ﺟﺪﻳﺪ و ﺳﺘﺎرة ﺗﻴﻢ اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮش ﺑﺎ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ آدم دﺳﺖ ﻧﺪاده ﺑﻮد )ﺧﻴﻠﻲ از آﻧﻬﺎ ﺣﺘﻲ آدم ﻫﻢ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ ،‬ا‪‬ﻟﻒﻫﺎ‪،‬‬
‫ﮔﺎﺑﻠﻴﻦﻫﺎ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺳﻨﺘﻮرﻫﺎ ـ ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻏﻮل ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد دﺳﺘﻲ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ‬
‫او ﺑﺰﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻫﺮي ﻣﻴﺎن ﮔﺮوﻫﻲ از ﺳﺎﺣﺮهﻫﺎي ﺟﻴﻎﺟﻴﻐﻮ ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ(‪ .‬در ﺗﻼش ﺑﺮاي آزاد ﻛﺮدن‬
‫ﺧﻮدش از آﻏﻮش ﺳﺎﺣﺮهﻫﺎ و ﭼﺮﺧﺎﻧﺪن ﺳﺮش ﺗﺎ ﺑﻮﺳﻪﻫﺎي آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺟﺎي ﻫﺪف اﺻﻠﻲﺷﺎن ـ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ـ‬
‫روي ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﻳﺶ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺟﻔﺖ ﭼﺸﻢ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ از ﻣﻴﺎن درﻳﺎي ﻃﺮﻓﺪاران اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم‬
‫ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﻜﺎﻧﻲ را در ﺑﺪﻧﺶ ﺣﺲ ﻛﺮد ـ اﻳﻦ ﭼﺸﻤﻬﺎ را ﻣﻲﺷﻨﺎﺧﺖ‪ .‬ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﭼﻨﺪﺑﺎر اﺣﺴﺎس‬
‫راﺣﺘﻲ ﻛﺮده ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ وﻗﺎر و آراﻣﺶ آن ﭼﺸﻤﻬﺎ او را در ﺧﻮد ﻏﺮق و ﻗﻠﺒﺶ را ﺑﺎ دﻟﮕﺮﻣﻲ و‬
‫اﻃﻤﻴﻨﺎن اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﮔﺮم ﻛﺮده‪ ...‬ﭼﻘﺪر دﻟﺶ ﺑﺮاي آن ﭼﺸﻤﻬﺎي ﻧﺎﻓﺬ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻳﻨﻬﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎي آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس ﻛﻪ دﻳﺪ ﻫﺮي ﺑﺮاي رﻫﺎﻳﻲ از دﺳﺖ ﺟﻤﻌﻴﺖ اﺣﺎﻃﻪﻛﻨﻨﺪهاش ﺗﻘﻼ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻗﺪﻣﻲ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﺻﺒﺮ ﻛﻦ« ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺪﻳﺮ ﺳﺎﺑﻘﺶ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻓﺮﻳﺎدش در‬
‫ﻣﻴﺎن ﺻﺪاي ﺗﺸﻮﻳﻖ ﺟﻤﻌﻴﺖ و ﺧﺶﺧﺶ ﻛﺎﻏﺬﻫﺎي ﺑﻴﺸﻤﺎري ﻛﻪ ﺟﻠﻮي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ اﻧﺘﻈﺎر اﻣﻀﺎ‬
‫ﺷﺪن ﺗﻜﺎن ﻣﻲﺧﻮردﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻢ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻜﺎر ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻜﻨﺪ؟ او ﻛﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻃﻠﺴﻢ دﻓﻊ ﻛﻨﻨﺪهاي را روي اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺟﻤﻌﻴﺖ اﺟﺮا ﻛﻨﺪ و‬
‫در ﺿﻤﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﻧﻤﻲرﺳﻴﺪ ﻛﻪ در ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن ﺑﺨﻮاﻫﺪ آﭘﺎرات ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ‬
‫ﺟﺎروﻳﺶ ﻓﺮار ﻛﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺣﺘﻲ ﻓﻀﺎي ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺮاي ﺳﻮار ﺷﺪن ﻫﻢ در اﺧﺘﻴﺎر ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺧﻮدش را ﻣﺠﺒﻮر‬
‫ﻛﺮد آرام ﺑﺎﺷﺪ و ﺗﻤﺎم ورﻗﻪﻫﺎ‪ ،‬ﭘﺮﭼﻢﻫﺎ‪ ،‬ﻛﻼهﻫﺎ و ﻛﻔﺸﻬﺎ را اﻣﻀﺎ ﻛﻨﺪ‪ ،‬و اﻣﻴﺪوار ﺑﻮد زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻤﻌﻴﺖ‬
‫ﻛﻢ ﺷﻮد داﻣﺒﻠﺪور ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺪود دو ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺻﻒ ﻣﺮدم و ﻣﺨﻠﻮﻗﺎت‪ ‬ﻣﻨﺘﻈﺮِ اﻣﻀﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ ﻛﻮﺗﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺘﻮاﻧﺪ‬
‫از ﺑﻴﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﺒﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬و از اﻳﻨﻜﻪ دﻳﺪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﭘﻴﺮ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ‪ ،‬ﺑﺎ آراﻣﺶ روي ردﻳﻒ اول ﺟﺎﻳﮕﺎه‬
‫ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎن ﻧﺸﺴﺘﻪ‪ ،‬ﻧﻔﺲ راﺣﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬در ردﻳﻒ ﺳﻮم دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎ رداﻫﺎي آﺑﻲ زﻧﺎﻧﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ و‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺎﺷﻠﻖﻫﺎﻳﺸﺎن ﺻﻮرﺗﺸﺎن را ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ‬
‫ﻣﺮد ﺑﺎﺷﻨﺪ زﻳﺮا ذرهاي از ﺻﻮرﺗﺸﺎن ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺗﻤﺴﺨﺮآﻣﻴﺰي از اﻧﺘﻬﺎي ﺻﻒ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻣﻨﺘﻈﺮان ﮔﻔﺖ‪»:‬آﺧﺮش ﻣﻲﺧﻮاي اﻣﻀﺎ ﺑﺪي‬
‫ﻳﺎ ﻧﻪ؟«‬
‫»ﭘﺮوﻓﺴﻮر آﻣﺒﺮﻳﺞ؟« ﻫﺮي اﺑﺮوﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل اﻣﻀﺎي ﻛﺎﻏﺬﻫﺎي اﻓﺮاد ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد زﻳﺮ ﭼﺸﻤﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﺻﻒ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻘﻴﻪ‪ ،‬اﻣﻀﺎﻫﺎﻳﺸﺎن را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و آﻧﺠﺎ را‬
‫ﺗﺮك ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺧﻮدش را روﺑﺮوي ﻣﻨﺰﺟﺮﻛﻨﻨﺪهﺗﺮﻳﻦ ﻣﻌﻠﻤﺶ ﻳﺎﻓﺖ‪» .‬ﻋﺠﺐ ﺳﻮرﭘﺮاﻳﺰي‪ ،‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر‬
‫آﻣﺒﺮﻳﺞ‪ .‬ﺷﻤﺎ اﻣﻀﺎي ﻣﻨﻮ ﻣﻲﺧﻮاي ﭼﻜﺎر؟ ﻣﮕﻪ ﺷﻤﺎ ﻃﺮﻓﺪار ﺗﻴﻢ ﺧﻮدت‪ ،‬ﺗﺎرﺗﺎروس‪ ،‬ﻧﻴﺴﺘﻲ؟«‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻫﺮي ﻋﺰﻳﺰ‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم اﮔﻪ ﻣﻦ اﻣﻀﺎي ﺗﻮ رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﺎرﺗﺎرس‬
‫ﺿﺮري ﻧﻤﻲزﻧﻪ‪ «...‬آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ زﻧﻨﺪه ﻟﺒﺨﻨﺪ زد و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻣﻌﺼﻮﻣﻲ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﭼﻴﺰي را ﻛﻪ ﺗﺪاﻋﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﻳﻚ وزغ ﺑﺪﺗﺮﻛﻴﺐ ﻋﻮﺿﻲ ﺑﻮد‪» .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻛﻲ ﻣﻲدوﻧﻪ ﻛﻪ دﻓﻌﺔ ﺑﻌﺪ ﻛ‪‬ﻲ‬
‫ﻳﻪ آدم زﻧﺪه اﻳﻨﺠﺎ ﭘﻴﺪاش ﻣﻲﺷﻪ‪ ...‬ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ آدم‪ ،‬ﻗﺪرِ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻳﻲ رو ﺑﺪوﻧﻪ‪«...‬‬
‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺒﻬﺎي ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮده او را ارزﻳﺎﺑﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮد ﻟﻄﻒ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪي اﺳﺖ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از آن ﻫﻤﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻋﺠﻮزة ﭘﻴﺮ ﺳﺮش آورده ﺑﻮد ﺣﺎﻻ اﻣﻀﺎﻳﺶ را ﺑﻪ او ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ‬
‫ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ اﻧﺘﻘﺎم اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ و ﺑﭽﻪﮔﺎﻧﻪاي ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻣﻀﺎﻳﺶ را از او درﻳﻎ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ از ﻗﻠﻢ ﺗﻮ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ‪ «،‬ﻫﺮي اﻳﻦ ﺣﺮف را ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اذﻳﺖ ﻛﺮدن آﻣﺒﺮﻳﺞ‬
‫زد‪.‬‬
‫» ﻣﻲدوﻧﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺣﺲ ﺷﻮخﻃﺒﻌﻲ ﻋﺠﻴﺒﻲ داري‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اون ﺷﻮﺧﻲ‬
‫ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ دﺳﺖ ﺧﻮاﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﺮﻳﺪن دﺳﺘﻢ‪ ،‬اون ﻫﻢ ﻻاﻗﻞ ﺑﺮاي ده دوازده دﻓﻌﻪ‪ ،‬ﻣﻮﺿﻮع‬
‫ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺮاي ﺷﻮﺧﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ «،‬اﺳﻢ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ روي ﻛﺎﻏﺬي ﻛﻪ آﻣﺒﺮﻳﺞ داده ﺑﻮد ﻧﻮﺷﺖ‪.‬‬
‫»ﺟﺎي ﺗﻌﺠﺒﻪ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از ﻫﺮ ﺑﺎزداﺷﺖ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺧﻮن ﺗﻮي ﺑﺪﻧﻢ ﺑﺎﻗﻲ ﺑﻮد‪«...‬‬
‫»ا‪‬ﻫﻢ ـ ا‪‬ﻫﻢ‪ «...‬ﺻﺪاﻳﻲ ﺣﺮف آﻧﻬﺎ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد‪ ،‬و ﻫﺮي و دﻟﻮرس ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪوري ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ‬
‫ﺑﻪ ﻟﺐ آﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪» .‬ﺳﻼم‪ ،‬ﻫﺮي‪ .‬ﻛﺎرت ﻗﺸﻨﮓ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻼً اﺗﻔﺎﻗﻲ‬
‫ﺑﺨﺸﻲ از ﺻﺤﺒﺖﻫﺎي ﺷﻤﺎ رو ﺷﻨﻴﺪم و ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺷﺪم ﻣﻨﻈﻮر ﺗﻮ از اﻳﻦ ﺣﺮف ﭼﻴﻪ ﻛﻪ در ﺗﻌﺠﺒﻲ ﭼﻄﻮر‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺑﺎزداﺷﺖﻫﺎ ﺧﻮﻧﻲ ﺗﻮي ﺑﺪﻧﺖ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻮﻧﺪه‪ ...‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪي‪ ،‬دﻟﻮرس؟«‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬آﻟﺒﻮس‪ «...‬آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﻛﻤﻲ ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺷﺪ‪» .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬اون ﻫﺮ وﻗﺖ ﻣﻨﻮ ﺑﺎزداﺷﺖ ﻣﻲﻛﺮد ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﺑﻨﻮﻳﺴﻢ‪ ،‬و او ﻣﻨﻮ ﻣﺠﺒﻮر‬
‫ﻣﻲﻛﺮد از ﻗﻠﻤﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺧﻮن ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺟﻮﻫﺮ ﻣﺼﺮف ﻣﻲﻛﺮد‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬ﭼـــــﻲ؟« و ﻫﺮي ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﺮا رﻧﮓ داﻣﺒﻠﺪور ﭘﺮﻳﺪ‪» .‬اﻳﻦ‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ داره‪ ،‬دﻟﻮرس؟«‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬ﻣﻲدوﻧﻲ آﻟﺒﻮس‪«...‬‬
‫ﻣﺪﻳﺮ ﺳﺎﺑﻖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻗﺎﻃﻊ از ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪»:‬ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎ ﭘﺮﻓﺴﻮر ﻣﻚ ﮔﻮﻧﮕﺎل ﻧﮕﻔﺘﻲ؟«‬
‫»ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮدم اﮔﻪ ﺑﮕﻢ ﻧﺸﻮﻧﺔ ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻮدﻧﻤﻪ‪ «.‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ او‪ «،‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﻌﻠﻢ ﻧﻔﺮتاﻧﮕﻴﺰش اﻧﺪاﺧﺖ و اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﻛﻮﭼﻚ و ﺑﻲاﻫﻤﻴﺘﻲ ﻣﻲدوم ﭘﻴﺶ ﺷﻤﺎ و ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ اون ﻣﻮﺿﻮع رو ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﺔ‬
‫ﻣﺒﺎرزة اراده‪ ،‬ﺑﻴﻦ ﺧﻮدم و آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻣﻲدﻳﺪم‪ ...‬ﺧﻮدﺗﻮن ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻲدوﻧﻴﺪ‪ ،‬ﻏﺮور ﺑﭽﮕﺎﻧﻪ و از اﻳﻦ‬
‫ﺣﺮفﻫﺎ‪«...‬‬
‫»ﭼﻴﺰ ﺑﻲاﻫﻤﻴﺖ؟« ﺻﺪاي داﻣﺒﻠﺪور ﭼﻨﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻟﻴﻠﻲ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ و ﺑﻘﻴﺔ اﻋﻀﺎي ﺗﻴﻢ اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم‬
‫ﻫﻢ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ از ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮﻫﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﮔﭗ زدن ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﻮﺟﻪﺷﺎن ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮي آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي ﺟﻠﺐ‬
‫ﺷﺪ‪» .‬ﺗﻮ ﮔﺬاﺷﺘﻲ ﻏﺮورت ﺑﻪ ﻋﻘﻠﺖ ﻏﻠﺒﻪ ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﻫﺮي؟ ﺗﻮ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدي در ﺷﺄن ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺧﺒﺮ‬
‫ﺑﺪي؟«‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻟﺤﻦ داﻣﺒﻠﺪور ﻛﻤﻲ دﺳﺘﭙﺎﭼﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬وﻟﻲ‪ ...‬ﭼﺮا اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﻳﻨﻘﺪر‬
‫ﻣﻬﻤﻪ؟«‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮن ﺗﻮ‪ ،‬ﻫﺮي! ﺗﻮ ﺧﻮن ﺧﻮدت رو ﺑﻪ دﺳﺖ ﻳﻪ ﻏﺮﻳﺒﻪ ﻣﻲدادي!« ﺑﻪ آﻣﺒﺮﻳﺞ اﺷﺎره‬
‫ﻛﺮد‪» .‬اﺻﻼً ﻣﻲدوﻧﻲ ﭼﻪ ﻛﺎري ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﺎﻫﺎش اﻧﺠﺎم ﺑﺪه؟«‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ا‪....‬ﻧﻪ‪ .‬ﭼﻪ ﻛﺎري؟« آﻣﺒﺮﻳﺞ داﺷﺖ ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ از‬
‫آﻧﻬﺎ دور ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس ﻏﺮش ﻛﺮد‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻴﺞ ﺟﺎ ﻧﻤﻲري‪ ،‬دﻟﻮرس!«‬
‫»ﻫ‪‬ﻪ! اﮔﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﺟﻠﻮم رو ﺑﮕﻴﺮ! ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﻣﺮدهاي‪ ،‬و در ﺿﻤﻦ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﭼﻮب دﺳﺘﻲ ﻫﻢ‬
‫ﻧﺪاري!«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬وﻟﻲ ﻣﻦ دارم‪ «،‬ﭼﻮﺑﺶ را از ﺟﻴﺐ رداي ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭽﺶ ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫آﻣﺒﺮﻳﺞ ﮔﺮﻓﺖ‪» .‬ﻫﻤﻴﻦ اﻵن ﺑﺮﮔﺮد اﻳﻨﺠﺎ وزغِ ﭘﻴﺮِ ﺑﺪﺗﺮﻛﻴﺐ!«‬
‫آﻣﺒﺮﻳﺞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ آب دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻃﺮف ﻣﻲﭘﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ‪ ...‬ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺗﻮي‬
‫ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮم ﺑﺎﻫﺎم اﻳﻨﻄﻮري ﺻﺤﺒﺖ ﻧﺸﺪه!«‬
‫ﻫﺮي ﻏﺮﻳﺪ‪» :‬ﭘﺲ اﻵن وﻗﺘﺸﻪ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ اﻳﻨﻄﻮري ﺑﺎﻫﺎت ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫دﻟﻮرس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻢ از ﭼﻮب ﻫﺮي ﺑﺮ ﻧﻤﻲداﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻗﺪﻣﻬﺎﻳﻲ ﻟﺮزان ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ‪.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ ...‬ا‪ ...‬داﺷﺘﻴﻢ درﺑﺎرة ﭼﻲ ﺣﺮف ﻣﻲزدﻳﻢ؟«‬
‫داﻣﺒﻠﺪور در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﺒﺎدا ﻓﺮار ﻛﻨﺪ‪ ،‬از ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ورﻗﻪ رو‬
‫ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪي ﭘﺮ ﻛﻨﻲ؟«‬
‫»ﻧﻤﻲدوﻧﻢ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ‪ «.‬ﻫﺮي ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﺣﺪود دو ﻛﺎﻏﺬ ﭘﻮﺳﺘﻲ در ﻫﺮ ﺳﺎﻋﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﺣﺪوداً ﭘﻨﺞ‬
‫ـ ﺷﺶ ﺳﺎﻋﺖ در روز ﺑﺎزداﺷﺖ ﺑﻮدم‪ ،‬و دﺳﺖ ﻛﻢ ﺑﺮاي ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﺗﺤﺖ ﺑﺎزداﺷﺖ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪«...‬‬
‫»ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬ﺣﺪود ﺷﺼﺖ ﻃﻮﻣﺎر‪ «.‬آﻟﺒﻮس ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺴﺎب ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻘﺪار ﺧﻴﻠﻲ زﻳﺎدي ﺧﻮن ﻣﻲﺷﻪ‪«.‬‬
‫رو ﺑﻪ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻛﺮد‪» .‬ﺑﺎ ﻃﻮﻣﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺧﻮن ﻫﺮي روش ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﻜﺎر ﻣﻲﻛﺮدي؟«‬
‫دﻟﻮرس ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ...‬ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ‪ ،‬ﻫﻤﺸﻮن رو ﺳﻮزوﻧﺪم ﺗﺎ ﺗﻮ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺪرﻛﻲ‬
‫ﺑﺮاي اﺛﺒﺎت ﻛﺎري ﻛﻪ ﻫﺮي رو ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ اﻧﺠﺎﻣﺶ‪«...‬‬
‫آﻟﺒﻮس ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮ ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬دﻟﻮرس‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﻳﻪ ﻟﮋﻳﻠﻴﻤﺎﻧﺲِ ﻛﺎرﻛﺸﺘﻪ‬
‫ﻫﺴﺘﻢ و ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲام رو ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ در اﺧﺘﻴﺎر دارم‪ .‬ﻣﻲدوﻧﻢ ﻛﻪ داري دروغ ﻣﻲﮔﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ‬
‫رو ﻣﻲﺧﻮام‪ .‬ﻧﺘﺮس‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺪون ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺻﺪﻣﻪاي ﺑﻬﺖ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬و ﻗﺼﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎري رو ﻫﻢ‬
‫ﻧﺪارم ـ ﺗﻮ داري در ﺗﺎرﺗﺎروس ﻣﻲﭘﻮﺳﻲ‪ ،‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اون ﺗﻌﻠﻖ داري‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺠﺎزات ﺑﺮات ﻛﺎﻣﻼً ﻛﺎﻓﻴﻪ‪.‬‬
‫در ﺿﻤﻦ ﻗﻮل ﻣﻲدم ﻛﻪ ﻫﺮي ﻫﻢ ﺑﻬﺖ آﺳﻴﺒﻲ ﻧﺰﻧﻪ‪ ...‬درﺳﺘﻪ‪ ،‬ﻫﺮي؟«‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﻛﺮاه ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬ﺧﻴﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬و ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﺣﺮف ﺑﺰن‪ ،‬و ﺣﺘﻲ ﻳﻪ ﻧﻜﺘﻪ رو ﻫﻢ ﺟﺎ ﻧﻨﺪاز‪ .‬ﺑﺎ اون ﻛﺎﻏﺬﻫﺎي‬
‫ﭘﻮﺳﺘﻲ ﭼﻜﺎر ﻛﺮدي؟«‬
‫»ﺧﻮب‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺮم ﻣﻴﺴﻴﺘﺎ ﺗﻮﺳﻂ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﮔﺮوﮔﺎن‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬آره‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻲدوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﻃﻮري ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ‬
‫اﻧﮕﺎر ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪ‪ ،‬وﮔﺮﻧﻪ او ﺧﻮاﻫﺮ ﻋﺰﻳﺰم رو ﻣﻲﻛﺸﺖ! ﻓﺎج ﻫﻢ ﻣﻲدوﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺧﻮاﻫﺮم ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه‪ ،‬وﻟﻲ‬
‫از ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﻣﺨﻔﻲ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت دوﺑﺎره ﻏﻮﻏﺎ ﺑﻪ ﭘﺎ ﻛﻨﻨﺪ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﻓﺎج ﺑﺎور ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻣﻴﺴﻴﺘﺎ ﺗﻮﺳﻂ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ رﺑﻮده ﺷﺪه‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﻧﻤﻲﺧﻮاﺳﺖ ﻛﺴﻲ ﺷﻚ ﻛﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻟﺮد‬
‫ﺳﻴﺎه ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬و ﻣﻦ ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮدم‪ ،‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﺧﻮاﻫﺮم رو دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ واﻗﻌﺎً ﺑﺮاي‬
‫ﻣﻦ اﻫﻤﻴﺖ داﺷﺖ‪ «...‬دﻟﻮرس آب ﺑﻴﻨﻲاش را ﺑﺎﻻ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪» :‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‬
‫ﻣﻲدوﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺮاي وزارتﺧﻮﻧﻪ ﻛﺎر ﻣﻲﻛﻨﻢ و از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮﻋﻠﻴﻪ ﺧﺒﺮﻫﺎي ﺑﺎزﮔﺸﺘﺶ‬
‫ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻛﻨﻢ‪ ...‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻛﺮدم‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ دﻳﻮاﻧﻪﺳﺎزﻫﺎ رو ﺳﺮاغ ﭘﺎﺗﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎدم‪ ...‬ﺗﺎ‬
‫ﺳﺎﻛﺘﺶ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﻛﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﻲﺷﻪ ﻛﻪ روح ﭘﺎﺗﺮ از ﺗﻮي ﺗﻨﺶ ﻣﻜﻴﺪه ﺑﺸﻪ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﻬﺖ‪ ،‬ﻣﺪت ﻛﻤﻲ ﺑﻌﺪ از ﺷﺮوع ﺗﺮم‪ ،‬ﻧﺎﻣﻪاي از ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﻪ دﺳﺘﻢ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻲﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻘﺪاري از ﺧﻮن ﭘﺎﺗﺮ رو ﺑﺮاي او ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ اوﻧﻢ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﺸﻜﻮك ﻧﺸﻪ‪«...‬‬
‫»ﻣﻨﻈﻮرت اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺧﻮن ﻣﻦ اﺣﺘﻴﺎج داﺷﺖ؟«‬
‫دﻟﻮرس از ﺷﻨﻴﺪن اﺳﻢ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺷﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﺳﺮ ﺗﻜﺎن داد‪» .‬او اون ﻗﻠﻢ ﭘﺮ ﻣﺨﺼﻮص‬
‫رو ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺗﻮ ازش اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻲ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﺑﻌﺪاً ﻟﻲ ﺟﺮدن رو ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮر ﻛﺮدم ازش اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﺗﺎ‬
‫ﻣﺒﺎدا ﺗﻮ ﻳﻪ وﻗﺖ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻲ ﻣﻦ اوﻧﻮ ﻓﻘﻂ روي ﺗﻮ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ ...‬ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻣﺸﻜﻮك ﺑﺸﻲ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬آه‪ ،‬آره‪ ،‬ﭼﻮن ﻛﻨﺪن ﻛﻠﻤﺎت ﻣﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ دروغ ﺑﮕﻢ ﭘﺸﺖ دﺳﺘﻢ اﺻﻼً ﺷﻚ‬
‫ﺑﺮاﻧﮕﻴﺰ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟« دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻄﻮط ﺳﻔﻴﺪرﻧﮕﻲ ﻫﻨﻮز ﭘﺸﺖ دﺳﺘﺶ‬
‫ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲﺧﻮرد‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ دﻳﮕﺮ ﻛﻠﻤﺎت ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﺮي‪ ،‬آروم ﺑﺎش‪ .‬دﻟﻮرس‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎً اداﻣﻪ ﺑﺪه‪«.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬ﭼﻴﺰ زﻳﺎد دﻳﮕﻪاي ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪ «.‬آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻣﻦ ﻣﺮﺗﺐ ﺑﺮاي ﻟﺮد‬
‫ﺳﻴﺎه ﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻳﻲ ﻣﻲﻓﺮﺳﺘﺎدم ﻛﻪ ﺧﻮن ﺧﺸﻚ ﺷﺪة ﭘﺎﺗﺮ ﺗﻮش ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﻲدوﻧﻢ ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺖ از اون‬
‫ﺧﻮنﻫﺎي ﺗﻮي ﻛﺎﻏﺬ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻪ‪«...‬‬
‫»ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﺧﻮن ﺧﺸﻚ ﺷﺪه رو دوﺑﺎره ﻣﺎﻳﻊ ﻛﻨﻪ‪ «،‬آﻟﺒﻮس آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺟﻮر‬
‫درﻣﻴﺎد‪ ،‬ﻫﺮﭼﻨﺪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻲ ﺟﻮر درﻣﻴﺎد؟«‬
‫ﻣﺪﻳﺮ ﺳﺎﺑﻖ ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻗﺘﻲ ﺗﻮ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮﺣﻠﺔ ﺳﻮم رﻗﺎﺑﺖ ﺳﻪ ﺟﺎوﮔﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻲ‪ ،‬ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاي‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺑﺪن ﺧﻮدش از ﺧﻮن ﺗﻮ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد‪ .‬و ﻣﻦ در اون ﻣﻮرد اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻛﺮدم‪ ،‬اون‬
‫ﺧﻮدش ﻳﻚ ﭘﻴﺮوزي ﺑﻮد‪«.‬‬
‫ﻫﺮي اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻴﺎورد‪ .‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬او ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﮔﺬرا ﺑﺮق ﭘﻴﺮوزي را‬
‫در ﭼﺸﻤﺎن داﻣﺒﻠﺪور دﻳﺪه ﺑﻮد وﻟﻲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﻛﻪ ﻋﻠﺖ آن ﭼﻴﺴﺖ‪» .‬ﭘﻴﺮوزي‪ ،‬ﻗﺮﺑﺎن؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻫﺮي‪ «...‬آﻟﺒﻮس آه ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﺗﺎم ﭘﻴﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎي زﻳﺎدي در ﻣﻮرد ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه ﺑﺪوﻧﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻪ در اون زﻣﺎن از اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﺑﻲﺧﺒﺮ ﺑﻮده ﻛﻪ اﮔﺮ ﺟﺎدوﮔﺮي از ﺧﻮن ﺟﺎدوﮔﺮ دﻳﮕﺮي ﺑﺮاي‬
‫اﺣﻴﺎء ﻳﺎ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻧﻴﺮوي ﺟﺎدوﻳﻲ ﺧﻮدش اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﺧﻮدش ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺧﻮدش رو رﻗﻢ زده‪ ،‬زﻳﺮا ﺧﻮن اﻫﺪا‬
‫ﻛﻨﻨﺪه ﺑﻪ ﻋﻨﻮان داروي ﻣﺨﺪر ﻋﻤﻞ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‪ ...‬و ﺷﺨﺺ ﮔﻴﺮﻧﺪه‪ ،‬ﺑﻪ آن ﻣﻌﺘﺎد ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪«.‬‬
‫»ﻣﻌﺘﺎد؟« ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي از ﺣﻴﺮت ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪» .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ‪ ...‬ﺑﻪ ﺧﻮن ﻣﻦ ﻣﻌﺘﺎد ﺷﺪه؟«‬
‫»ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻨﻄﻮر ﺑﺎﺷﻪ‪ «.‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﭘﻴﺮ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪» .‬و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻪ ﻛﻪ او ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﭘﻲ ﺑﺮده‪ ...‬اﺣﺘﻤﺎﻻً در ﻃﻮل ﺗﺎﺑﺴﺘﺎنِ ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ دوﺑﺎرهاش ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪن ﻛﺮده و‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﻲدوﻧﻲ‪ ...‬اﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻮاد ﻣﺨﺪر ﻣﻌﺘﺎد ﺑﺸﻲ‪ ،‬ﺑﻪ اون اﺣﺘﻴﺎج‬
‫ﺧﻮاﻫﻲ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺧﻮدت رو ﺑﺴﺎزي‪ ،‬و اﮔﻪ ﺳﻌﻲ ﻛﻨﻲ ﺗﺮك ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻋﻼﺋﻤﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻲﺷﻪ‪ :‬اﺣﺴﺎس‬
‫ﮔﻴﺠﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺿﻌﻴﻒ ﻣﻲﺷﻲ و ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻲ اﮔﻪ ﺑﻬﺖ ﻧﺮﺳﻪ دﻳﻮاﻧﻪ ﻣﻲﺷﻲ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﻲ‬
‫اﮔﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﻨﻲ ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ از اﻋﺘﻴﺎد ﺑﻪ ﻣﻮاد ﻣﺨﺪر آزاد ﺑﺸﻲ وﻟﻲ در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺧﺎص راه ﺑﺮﮔﺸﺘﻲ‬
‫وﺟﻮد ﻧﺪاره‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت از ﺧﻮن ﺗﻮ ﺑﺮاي ﺑﺎزﺳﺎزي ﺑﺪن و ﻗﺪرت ﺧﻮدش اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده‪ ...‬و اﮔﻪ ﻧﺘﻮﻧﻪ‬
‫ﺧﻮن ﻻزم رو ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎره‪ ،‬ﻗﺪرت ﺟﺎدوﻳﻲاش رو از دﺳﺖ ﺧﻮاﻫﺪ داد‪«.‬‬
‫»ﻗﺪرﺗﺶ رو از دﺳﺖ ﻣﻲده؟« ﻣﺮد ﺟﻮان ﺣﻴﺮتزده ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪» .‬وﻟﻲ‪ ...‬وﻟﻲ اون ﻛﻪ‬
‫ﻗﺪرﺗﺶ رو از دﺳﺖ ﻧﺪاده!«‬
‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﺪاده‪ ،‬ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﺧﻮن ﺗﻮ ﻛﻪ ﺗﻮي رﮔﻬﺎي او ﺑﻮد‪ ،‬اون رو ﻧﮕﻪ ﻣﻲداﺷﺖ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺧﻮن ﺗﻮ ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻛﺎﻣﻞ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮن ﺧﻮدش ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺷﺪ ـ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﻋﻤﻠﻴﺎت ﻣﻌﻤﻮل ﺑﺪن ـ او ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻨﺒﻊ ﺟﺪﻳﺪي‬
‫ﮔﺸﺖ و اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ دﻟﻮرس وارد ﻣﺎﺟﺮا ﺷﺪ‪«.‬‬
‫آﻣﺒﺮﻳﺞ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻨﻈﻮرت اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ،‬اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ از اون ﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺮاش ﻣﻲﻓﺮﺳﺘﺎدم‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﺮد ﺗﺎ ﺧﻮن ﭘﺎﺗﺮ رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ و ﻗﺪرﺗﺶ رو از دﺳﺖ ﻧﺪه؟«‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻨﻈﻮرم ﻫﻤﻴﻨﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ در ﺗﻌﺠﺒﻢ ﻛﻪ اون ﻛﺎﻏﺬﻫﺎي ﺧﻮن آﻟﻮد ﭼﻘﺪر ﺑﺮاش‬
‫دوام آورده‪ ...‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ ﺑﺮاي ﻫﻔﺖ ﺳﺎل دوام آورده ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬از اﻳﻦ ﻧﻈﺮ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‪ ...‬ﺗﺎم ﭼﻪ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻨﻲ‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮن ﺗﻮ درﺳﺖ ﻛﻨﻪ؟«‬
‫»آم‪ ....‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻣﺎ ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﺑﻬﺘﻮن ﺑﮕﻴﻢ‪ «،‬ﺻﺪاي زﻧﺎﻧﻪاي از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ آﻟﺒﻮس اﻳﻦ ﺣﺮف را زد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﻣﻨﺒﻊ ﺻﺪا را ﺑﺒﻴﻨﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ دو ﻧﻔﺮي ﺷﺪ ﻛﻪ رداﻫﺎي آﺑﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪه و ﺻﻮرﺗﺸﺎن را‬
‫ﺗﻮﺳﻂ ﻛﻼه رداﻳﺸﺎن ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﺷﮕﻔﺖزده ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺷﻤﺎ؟ ﺧﺎﻧﻢ‪«...‬‬
‫زن ﭘﺎﺳﺦ داد‪...» :‬اﺳﭙﺮﻳﻨﮓﻓﻴﻠﺪ‪ «،‬ﻛﻼه را ﻋﻘﺐ زد ﺗﺎ ﺻﻮرﺗﻲ زﻳﺒﺎ اﻣﺎ ﺟﺪي ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن آﺑﻲ درﺷﺖ‬
‫آﺷﻜﺎر ﺷﻮد‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻮﻧﺪش ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻇﺮاﻓﺖ در اﻃﺮاف ﺻﻮرﺗﺶ رﻫﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫»آدﻻ اﺳﭙﺮﻳﻨﮓﻓﻴﻠﺪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻴﺎري‪ ،‬آﻟﺒﻮس؟«‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻴﺎرم! اون زﻣﺎن ﻛﻪ ﻣﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ درس ﻣﻲدادم ﺗﻮ‬
‫دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه درس ﻣﻲ دادي‪ .‬وﻟﻲ ﻳﻪ روز ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪي‪ ...‬و دﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺗﻮ رو ﭘﻴﺪا‬
‫ﻧﻜﺮد‪«.‬‬
‫»دﻗﻴﻘﺎً‪ «.‬آدﻻ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪» .‬ﭼﻮن ﺗﺎم ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻣﻨﻮ ﭘﻴﺪا ﻧﻜﻨﻪ‪«.‬‬
‫»ﺗﺎم؟« ﻣﺪﻳﺮ ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﻠﻚ زد‪» .‬او ﺗﻮي اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻲ داره؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻧﻘﺶ ﺧﻴﻠﻲ زﻳﺎدي‪ ،‬آﻟﺒﻮس‪ «،‬زن آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻣﻦ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﻲﻛﺶ ﻛﻪ ﺑﮕﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ‬
‫ﻣﻌﺸﻮق او ﺑﻮدم‪ ...‬و از او ﺑﺎردار ﺷﺪم‪ .‬ﻳﻪ دﺧﺘﺮ‪«.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬آدﻻ داﺳﺘﺎﻧﺶ را اداﻣﻪ داد‪» :‬ﺗﺎم ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻨﻮ ﺑﻜﺸﻪ‬
‫ﭼﻮن ﺷﺎﻫﺪ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺧﺎﻧﻮادهاش ﺑﻪ دﺳﺖ او ﺑﻮدم‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ درﺑﺎرة ﺣﺎﻣﻠﮕﻲام ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ و او‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻣﻨﻮ ﻧﻜﺸﻪ‪ ...‬ﺑﻪ ﺟﺎش ﻣﻨﻮ در زﻣﺎن ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﺪت ﺳﻲ و ﻫﻔﺖ ﺳﺎل‪«.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻲ و ﻫﻔﺖ ﺳﺎل؟ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ! ﭼﻄﻮر ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻮﻗﻒ‬
‫زﻣﺎن رو اﻳﻨﻄﻮري ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺒﺮه؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ «.‬آدﻻ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪» .‬او ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﺗﻮي ﺷﻤﺎل ﺑﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭼﻮن زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻨﻮ از زﻳﺮ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺧﺎرج ﻛﺮد ﻣﻦ در ﻳﻪ ﻧﻮع ﻏﺎر ﻳﺨﻲ ﺑﻴﺪار ﺷﺪم‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﭼﻪ ﻣﺪﺗﻲ "ﺧﻮاﺑﻴﺪهام"‪،‬‬
‫و وﻗﺘﻲ ازش ﭘﺮﺳﻴﺪم ﭼﺮا ﻣﻨﻮ ﺑﻴﺪار ﻛﺮده‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﺷﺪه ﭘﺴﺮي ﺑﻪ زودي ﻣﺘﻮﻟﺪ‬
‫ﻣﻲﺷﻪ ﻛﻪ او را از ﺑﻴﻦ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺮد‪ ،‬و اﻳﻨﻜﻪ او ﻳﻪ ﻓﻜﺮي داره‪«...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻪ ﻓﻜﺮي؟« در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﻫﺮي ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻋﺼﺒﻲﺗﺮ ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬
‫»او ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﭽﺔ ﻣﻦ اﺣﺘﻴﺎج داره‪ ...‬ﺑﭽﻪاش‪ ...‬ﺗﺎ ﺳﻼح او در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﺴﺮه ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ‬
‫اﻳﻦ دﻳﻮوﻧﮕﻴﻪ و ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ اﺟﺎزه ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎري رو ﻧﻤﻲدم‪ .‬ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﻲذارم ﺑﭽﻪام ﺟﺰﺋﻲ‬
‫از زﻧﺪﮔﻲ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ و ﻛﺜﻴﻒ او ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬وﻟﻲ ﺗﺎم ﻣﻨﻮ ﻣﺠﺒﻮر ﻛﺮد‪«...‬‬
‫»ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﻮ ﺑﭽﻪات رو ﺑﻪ دﻧﻴﺎ آوردي‪ .‬ﺑﻌﺪ ﭼﻲ ﺷﺪ؟«‬
‫»واﺿﺤﻪ‪ ،‬ﻣﻨﻮ ﻛﺸﺖ‪ .‬ﻣﻦ وﻇﻴﻔﻪام رو اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮدم؛ ﺗﺎم دﻳﮕﻪ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰاﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ از اداﻣﻪ داﺳﺘﺎن ﻣﻲدوﻧﻢ از دﺧﺘﺮم ﺷﻨﻴﺪهام‪«.‬‬
‫»دﺧﺘﺮت؟« ﭼﺸﻤﺎن آﻟﺒﻮس ﺑﻪ ﻃﺮف ﻧﻔﺮ دوم ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﺎﺷﻠﻘﺶ را ﺑﺮﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮﮔﺸﺖ‪» .‬او ﻫﻢ‬
‫ﻣﺮده؟«‬
‫اﻛﻨﻮن ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ زن ﻣﺮﻣﻮز ﻛﻨﺎر ﺧﺎﻧﻢ اﺳﭙﺮﻳﻨﮓﻓﻴﻠﺪ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫»آره‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺮدهام‪ «.‬دﺧﺘﺮ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و آﻫﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ آﻫﺴﺘﻪ‪ ،‬ﻛﻼه ﺷﻨﻠﺶ را ﭘﺎﻳﻴﻦ آورد‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺣﺒﺲ ﺷﺪن ﻧﻔﺴﻲ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ ،‬و ﻫﺮي ﺣﺘﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺧﻮدش ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ‬
‫ﻧﻔﺴﺶ را ﺣﺒﺲ ﻛﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮ ﺧﻴﺮه ﻛﻨﻨﺪه ﺑﻮد‪ :‬ﺷﻤﺎﻳﻠﻲ ﺟﻮاﻧﺘﺮ و زﻳﺒﺎﺗﺮ از ﻣﺎدرش‪ ،‬ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ...‬ﭼﺸﻤﻬﺎي ﺗﺎم‪ .‬ﻣﻮﻫﺎي زﻳﺒﺎي ﻣﺠﻌﺪش ﺑﻪ ﺻﻮرت دماﺳﺒﻲ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و‬
‫ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ روي ﺷﺎﻧﻪاش اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮد و ﭼﻬﺮهاش وﺣﺸﺖزده ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﻲرﺳﻴﺪ‪ .‬او ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪ ﻫﺮي ﺑﻪ او‬
‫ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﻣﻜﺜﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر‪ ...‬ﭘﺲ ﺗﻮ ﺑﻮدي‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺑﺪون اﺳﻢ‪ ...‬ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻟﻴﻨﺪا‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ زﻫﺮآﮔﻴﻦ و ﻃﻌﻨﻪآﻣﻴﺰ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ ﻫﺮي؟ او ﻛﻲ ﺑﻮده؟«‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﻔﺸﻬﺎﻳﺶ ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ و ﺑﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﻲ ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺷﺪ‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس ﮔﻔﺖ‪» :‬اوه‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ ...‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ‪«...‬‬
‫ﻟﻴﻨﺪا ﮔﻔﺖ‪» :‬راﺳﺘﻞ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪم‪ ،‬ﭘﺪرم ﻣﻨﻮ ﺑﻪ آﻟﻤﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﺎ آﺷﻨﺎﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ اوﻧﺠﺎ داﺷﺖ زﻧﺪﮔﻲ‬
‫ﻛﻨﻢ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻣﻨﻮ ﺑﺎ اﺳﻢ ﻟﻴﻨﺪا راﺳﺘﻞ ﺑﺰرگ ﻛﺮدﻧﺪ‪«...‬‬
‫»ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺗﻤﺴﺨﺮآﻣﻴﺰ ﻣﻴﺎن ﺣﺮف او ﭘﺮﻳﺪ‪» :‬راﺳﺘﻞ ﺑﻪ آﻟﻤﺎﻧﻲ ﻫﻤﻮن ﻣﻌﻨﻲ رﻳﺪل رو‬
‫ﻣﻲده‪«...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﺑﭽﺔ ﮔﺴﺘﺎﺧﻲ را ﺳﺎﻛﺖ ﻣﻲﻛﻨﺪ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺬار ﺧﺎﻧﻢ ﺣﺮﻓﺶ رو‬
‫ﺑﺰﻧﻪ‪ .‬ﻟﻄﻔﺎً اداﻣﻪ ﺑﺪﻳﺪ ﺧﺎﻧﻢ راﺳﺘﻞ‪«.‬‬
‫»ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻦ در آﻟﻤﺎن ﺑﺰرگ ﺷﺪم‪ ،‬و ﻣﺪت ﻛﻤﻲ ﺑﻌﺪ از ﭘﺎﻧﺰده ﺳﺎﻟﮕﻲ‪ ،‬ﭘﺪرم اوﻣﺪ دﻧﺒﺎﻟﻢ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ‬
‫وﻗﺖ اوﻧﻮ ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮدم‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺧﺎﻧﻮادهاي ﻛﻪ ﭘﻴﺶ اوﻧﻬﺎ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﺮدم داﺳﺘﺎنﻫﺎﻳﻲ از او ﺑﺮام ﺗﻌﺮﻳﻒ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﻣﻦ آرزو ﻣﻲﻛﺮدم ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻧﻴﺎد‪ ...‬وﻟﻲ اوﻣﺪ‪ «...‬او از ﻳﺎداوري آن ﺧﺎﻃﺮه ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪ‬
‫و رداﻳﺶ را ﻣﺤﻜﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻓﺸﺮد‪» .‬او ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاد ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻲ ﺑﺮاش ﺑﺎزي ﻛﻨﻢ و ﻣﻦ‬
‫ﮔﻔﺘﻢ ﻧﻪ‪ .‬وﻟﻲ ﺑﻌﺪ از ﻛﻤﻲ ﺷﻜﻨﺠﻪ‪ ... ،‬ﻧﻈﺮم ﻋﻮض ﺷﺪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﻧﻔﺴﺶ را ﺑﻴﺮون داد و ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ دﻟﻮرس اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﺑﻪ داﺳﺘﺎن ﮔﻮش ﻣﻲداد و‬
‫ﺑﺎ ﺑﺪﺟﻨﺴﻲ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻣﻲزد‪ .‬واﺿﺢ ﺑﻮد ﻛﻪ دارد ﻟﺬت ﻣﻲﺑﺮد‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪاش ﻋﻤﻞ ﻛﺮدي‪ ،‬ﻧﻪ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ .‬ﻋﻤﻞ ﻛﺮدم‪ .‬ﻧﻤﻲدوﻧﻢ از اول ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻘﺸﻪاي ﺑﺮاي ﻣﻦ داﺷﺖ ﻳﺎ ﺑﻌﺪاً ﺑﻪ ﻓﻜﺮش رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ...‬ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻣﺮگﺧﻮارﻫﺎي ﭘﺪر ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﻣﻮي اون دﺧﺘﺮه رو ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎرن‪ ...‬ﭼﺎﻧﮓ‪...‬‬
‫اﺳﻤﺶ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻮد؟«‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖﻫﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ زده ﺑﻮد ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺗﻮ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮب ﺑﺪوﻧﻲ‪ ،‬ﻧﻘﺶ اوﻧﻮ‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب ﺑﺎزي ﻛﺮدي‪«.‬‬
‫»ﺧُﺐ‪ «...‬ﻟﻴﻨﺪا از ﻧﮕﺎه ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻫﺮي ﻛﻤﻲ ﺟﺎ ﺧﻮرد و ﺑﻘﻴﺔ ﺻﺤﺒﺘﺶ را ﺑﺎ ﺳﺮ ﭘﺎﻳﻴﻦ اداﻣﻪ داد‪» :‬ﻣﻦ‬
‫از ﻣﻌﺠﻮن ﻣﺮﻛﺐ ﭘﻴﭽﻴﺪه اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدم ﺗﺎ ﺷﺒﻴﻪ ﭼﺎﻧﮓ ﺑﺸﻢ و ‪ ...‬اوﻧﻮ اﻏﻮا ﻛﺮدم‪ «.‬ﻟﻴﻨﺪا ﺑﺎ ﺳﺮش اﺷﺎرة‬
‫ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﻛﺮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬و ﺑﺎردار ﻫﻢ ﺷﺪي؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﺷﺪم‪ .‬ﭘﺪرم ﻣﺠﺒﻮرم ﻛﺮد ﻳﻪ ﻧﻮع ﻣﻌﺠﻮن رو ﺑﺨﻮرم ﻛﻪ ﺑﺎروري ﻣﻨﻮ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻲداد ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ‬
‫ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﻣﻲﺷﻢ‪«...‬‬
‫»ﭘﺪرت ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻗﺼﺪ داره ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻪ؟«‬
‫ﻟﻴﻨﺪا ﮔﻔﺖ‪» :‬آره‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ .‬اوﻻً ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﻫﺮي رو ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ اون دﺧﺘﺮﺑﭽﻪ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﻨﻪ‪«...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭘﺲ او ﻳﻪ دﺧﺘﺮه‪ .‬ﺗﺎم ﻛﺎر دﻳﮕﻪاي ﻫﻢ ﺑﺎ او داﺷﺖ؟«‬
‫زن ﺟﻮان ﺟﻮاب داد‪» :‬ﺑﻠﻪ‪ .‬او ﻣﻲدوﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دﺧﺘﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺑﻴﺎد‪ ،‬اون ﺑﺮﮔﻪﻫﺎي‬
‫ﺧﻮنآﻟﻮدي ﻛﻪ ﺑﺮاش ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﻮﺳﻂ‪ «...‬ﻟﻴﻨﺪا ﺑﻪ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻟﺐ داﺷﺖ‬
‫اﺷﺎره ﻛﺮد‪» .‬ﺗﻤﺎم ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬او ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﺒﻊ ﺟﺪﻳﺪي ﺑﺮاي ﺗﻐﺬﻳﺔ ﻗﺪرﺗﺶ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ ...‬و او‬
‫ﻛﺘﺎﺑﻲ در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻛﺘﺎب ﻣﻲﮔﻔﺖ ﻛﻪ اﮔﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﺧﻮن ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮي اﻋﺘﻴﺎد ﭘﻴﺪا‬
‫ﻛﻨﺪ و ﻧﺘﻮاﻧﺪ آﻧﺮا ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎورد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ راه ﺑﺮاي او ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻲﻣﺎﻧﺪ‪ ...‬در ﻋﻮضِ ﺧﻮن آن ﺷﺨﺺ‪ ،‬او‬
‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ از ﺗﺮﻛﻴﺒﻲ از ﺧﻮن آن ﺷﺨﺺ و ﺧﻮن ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮي ﻛﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﺧﻮدش ﺑﺎﺷﺪ اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﻛﻨﺪ‪«.‬‬
‫»ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﺧﻮدش؟«‬
‫»آره‪ .‬ﻣﻦ دﺧﺘﺮ او ﺑﻮدم و ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﺧﻮن اوﻧﻮ داﺷﺘﻢ‪ .‬و دﺧﺘﺮم ﺧﻮن ﻣﻦ و ﻫﺮي رو داره‪ ...‬دﻗﻴﻘﺎً‬
‫ﺗﺮﻛﻴﺒﻲ ﻛﻪ ﭘﺪرم ﻧﻴﺎز داﺷﺖ‪ .‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪاي ﻫﻢ ﻳﺎدم ﻣﻴﺎد‪ .‬ﻛﺘﺎب ﻣﻲﮔﻔﺖ ﻛﻪ اﻫﺪاﻛﻨﻨﺪه وﻗﺘﻲ ﭘﺪر از‬
‫ﺧﻮن او اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻪ ﺑﺎﻳﺪ زﻧﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻧﻮﻋﻲ ارﺗﺒﺎط ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻴﻦ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ و ﺧﻮﻧﺸﺎن وﺟﻮد داره‪.‬‬
‫ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﻳﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻳﺎ ﺳﺎﺣﺮه ﻣﻲﻣﻴﺮه‪ ،‬ﺧﻮﻧﺶ دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺣﺘﻲ اﮔﻪ ﻳﻪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻗﺒﻞ‬
‫ﻣﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ .‬ﭘﺲ اون ﻣﺮاﺳﻢ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﻟﻴﻨﺪا ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻟﺮزان ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﺮاﺳﻢ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ «.‬ﻫﺮي ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻟﻴﻨﺪا ﻧﮕﺎه ﻧﻤﻲﻛﺮد‪» .‬ﻳﻜﺒﺎر ﻣﻦ ﻳﻪ روﻳﺎ از وﻟﺪﻣﻮرت و دﺧﺘﺮم داﺷﺘﻢ‪«...‬‬
‫»دﺧﺘﺮﻣﻮن‪ «.‬ﻟﻴﻨﺪا ﺣﺮف او را ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ داد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ اﺻﻼً ﺣﺮف او را ﻧﺸﻨﻴﺪه اﺳﺖ‪» :‬وﻟﺪﻣﻮرت داﺷﺖ در ﻣﻮرد ﻧﻮﻋﻲ‬
‫ﻣﺮاﺳﻢ و ﺗﺸﺮﻳﻔﺎت ﺣﺮف ﻣﻴﺰد و دﺧﺘﺮم داﺷﺖ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻮن ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪«...‬‬
‫»اﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ازش ﻣﻲﺗﺮﺳﻴﺪم‪ ...‬ﻛﻪ او ﻓﺮﺷﺘﺔ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﻣﻨﻮ اذﻳﺖ ﻛﻨﻪ‪ «...‬ﻟﻴﻨﺪا ﻓﻴﻦﻓﻴﻨﻲ ﻛﺮد و‬
‫ﻫﺮي ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ در ﭼﺸﻤﺎن او دﻳﺪ اﻧﺪوه و ﻧﮕﺮاﻧﻲ واﻗﻌﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻪ آن‬
‫ﻧﮕﺎه ﻛﻴﻨﻪﺗﻮز و ﺑﺪﺧﻮاﻫﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺼﻮر ﻣﻲﻛﺮد دﺧﺘﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎﻳﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻟﻴﻨﺪا ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ‬
‫آدﻻ ﺑﻮد‪ ،‬او در ﺗﻤﺎم ﻣﻮارد ﺑﻪ ﻣﺎدرش ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻮد‪ :‬ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ از ﻟﺤﺎظ ﻗﻴﺎﻓﻪ‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ از ﻟﺤﺎظ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ او‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺧﻄﻮر ﻛﺮد ﻛﻪ اﻳﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﻴﭽﺎره را ﻣﺠﺒﻮر ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ او ﺑﺨﻮاﺑﺪ آن ﻫﻢ در ﺳﻨﻲ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺴﻴﺎر ﭘﺎﻳﻴﻦ؛ او ﻓﻘﻂ ﭘﺎﻧﺰده ﺳﺎﻟﺶ ﺑﻮده ـ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻳﻪ ﺑﭽﻪ‪ .‬او ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ ،‬درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﻣﺎدرش‪،‬‬
‫ﺧﻮد ﻫﺮي‪ ،‬و دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻜﺸﺎن‪...‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﻜﺎر ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻟﻴﻨﺪا را در ﻣﻴﺎن ﺑﺎزواﻧﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﺟﺎزه داد او روي ﺷﺎﻧﻪاش‬
‫ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺪن ﺧﻮدش از ﻫﻖ ﻫﻖ او ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬ﺑﻴﻦ ﺧﻮدش و اﻳﻦ دﺧﺘﺮ ﭘﻴﻮﻧﺪي ﻋﺠﻴﺐ اﺣﺴﺎس‬
‫ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﺣﺎﻻ ﻣﻲﻓﻬﻤﻢ‪ «...‬ﻫﺮي ﻣﻴﺎن ﻣﻮﻫﺎي ﻟﻴﻨﺪا زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻟﻴﻨﺪا ﺳﻜﺴﻜﻪ ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪»:‬ﭼﻲ؟« ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺎ آﺳﺘﻴﻦ رداﻳﺶ ﭘﺎك ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫»ﻣﻲﻓﻬﻤﻢ ﻛﻪ ﭼﺮا وﻟﺪﻣﻮرت اﺳﻢِ دﺧﺘﺮﻣﻮن رو آرﻣﻴﺘﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪«.‬‬
‫»آرﻣﻴﺘﺎ؟ اﺳﻤﺶ آرﻣﻴﺘﺎﺳﺖ؟« ﭼﻬﺮة زن ﺟﻮان روﺷﻦ ﺷﺪ‪» .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻗﺸﻨﮕﻪ‪ ،‬ﻣﻦ دوﺳﺖاش دارم‪«.‬‬
‫»ﻗﺸﻨﮓ‪ ،‬آره‪ ...‬و ﻣﻲدوﻧﻲ ﻣﻌﻨﻲاش ﭼﻴﻪ؟«‬
‫ﻟﻴﻨﺪا ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫»در ﻫﻨﺪي ﻣﻌﻨﻲاش ﻣﻲﺷﻪ "ﭼﺸﻤﺔ ﺟﺎوداﻧﮕﻲ"‪«.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ‪» :‬اوه‪ ،‬ﻳﻚ اﺳﻢ ﻛﺎﻣﻼً ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ‪ ،‬آرﻣﻴﺘﺎ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت از اون ﺑﭽﻪ ﺑﺮاي‬
‫ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﻗﺪرﺗﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻪ‪ ...‬ﺑﺪون اون دﺧﺘﺮ‪ ،‬او ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻪ ﻣﺎﮔﻞ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻣﻲﺷﻪ‪ ...‬و از‬
‫دﺳﺖ دادن ﻗﺪرت ﺑﺮاي او ﻣﺜﻞ ﻣﺮگ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪«...‬‬
‫»ﭘﺲ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ...‬او ﺣﺘﻲ ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﻣﻨﻮ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﺮد ورﻣﻴﺘﻞ و ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ دﺧﺘﺮﻣﻮ ﻣﻲﻛﺸﻦ‪ ،‬ﺑﻠﻮف‬
‫ﻣﻲزد!« ﻫﺮي ﻫﻤﺰﻣﺎن اﺣﺴﺎس ﺧﺸﻢ و ﺣﻤﺎﻗﺖ و ﻧﺎاﻣﻴﺪي ﻛﺮد‪» .‬او ﺣﺘﻲ ﻗﺼﺪ اون ﻛﺎرو ﻧﺪاﺷﺖ‪،‬‬
‫ﭘﺴﺖ‪ ‬رذلِ ﭘﻴﺮِ ﻋﻮﺿﻲ! اوه‪ ،‬ﻣﻦ ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ اوﻧﻘﺪر اﺣﻤﻖ ﺑﺎﺷﻢ ﻛﻪ ﺣﺮﻓﺶ رو ﺑﺎور ﻛﻨﻢ؟ ﭼﻄﻮر‬
‫اﺟﺎزه دادم زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﺎﻧﺲ اﻳﻨﻮ داﺷﺘﻢ ﻛﻪ ﺑﻜﺸﻤﺶ؟«‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺣﺮف او را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد‪» :‬ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ‪ ،‬درﺳﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم؟ ﺗﻮ ﻓﺮﺻﺖ از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدن وﻟﺪﻣﻮرت رو‬
‫داﺷﺘﻲ و اوﻧﻮ از دﺳﺖ دادي؟«‬
‫ﻫﺮي ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬آره‪ ،‬ﻓﺮﺻﺘﺶ رو داﺷﺘﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺷﻤﺎ‬
‫و اﺳﻨﻴﭗ‪ ...‬و ﻣﻦ از اون ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ اﺣﺴﺎس ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ .‬وﻟﻲ‪ ...‬ﻣﻦ دﻟﺶ رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ دﺧﺘﺮم‬
‫رو ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﻛﻨﻢ‪ ...‬ﻣﻲدوﻧﻢ ﻛﻪ اﻧﺘﺨﺎب اﺷﺘﺒﺎﻫﻲ ﻛﺮدم‪ ،‬وﻟﻲ‪«...‬‬
‫ﻟﻴﻨﺪا دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﻓﺸﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ او دﻟﺪاري ﺑﺪﻫﺪ‪» .‬ﻣﻲدوﻧﻢ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻲ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ‬
‫ﻣﺎدرﺷﻢ‪ ...‬ﻫﺮي‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ رو ﻓﺮﻳﺐ دادم‪ ،‬ﺑﺒﺨﺶ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﻣﻦ ﻗﺒﻼً ﺗﻮ رو ﺑﺨﺸﻴﺪم‪ ...‬ﺣﺎﻻ از ﺗﻮ ﻣﻲﺧﻮام ﻛﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺸﻲ‪«.‬‬
‫»ﭼﺮا؟« ﻟﻴﻨﺪا اﺑﺮوي ﺑﻠﻮﻧﺪش را ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﭼﻮن ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ دوﺑﺎره ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت روﺑﺮو ﺑﺸﻢ‪ ...‬و روﺑﺮو ﺧﻮاﻫﻢ ﺷﺪ‪ ،‬اﺟﺎزه ﻧﺨﻮاﻫﻢ داد دوﺑﺎره ﺑﺎ ﻣﻦ‬
‫ﺑﺎزي ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲدوﻧﻢ او ﺑﻪ دﺧﺘﺮ ﻣﺎ اﺣﺘﻴﺎج داره‪ ،‬اﻣﺎ‪ ...‬اﮔﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺸﻢ ﺑﻴﻦ ﻧﺠﺎت آرﻣﻴﺘﺎ و ﻧﺠﺎت‬
‫دﻧﻴﺎ ﻳﻜﻲ رو اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﻢ‪ ،‬دﻳﮕﻪ ﻟﺤﻈﻪاي ﺗﺮدﻳﺪ ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﻛﺮد‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﺼﻞ ‪20‬‬
‫او‪ ،‬آﻧﻜﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ!‬
‫ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ از ﭘﻴﺮوزي ﺑﺎﺷﻜﻮه اﻳﻠﻴﺰﻳﻮم ﺑﺮ ﺗﺎرﺗﺎروس ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و زﻧﺪﮔﻲ در ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮات داﺷﺖ ﺑﻪ‬
‫روال ﻋﺎدي ﺧﻮد ﺑﺎزﻣﻲﮔﺸﺖ ـ اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ ﺣﺪي ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ در آﻧﺠﺎ ﻋﺎدي ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و ﺗﺎ آﻧﺠﺎﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻣﻲﺷﺪ آﻧﺮا "زﻧﺪﮔﻲ" ﻧﺎﻣﻴﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﺎدس و ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ آدم زﻧﺪة دﻳﮕﺮي آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺮاي ﻫﺮي در ﺟﻬﺎن ﻣﺮدﮔﺎن ﻓﻮقاﻟﻌﺎده ﻟﺬتﺑﺨﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﺧﺒﺮي‬
‫از ﺟﻠﺴﻪﻫﺎي ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﻧﺒﻮد‪ ،‬زﻳﺮا ﺗﺎ ﻣﺪﺗﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻗﺮار ﻧﺒﻮد ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ دﻳﮕﺮي ﺑﺮﮔﺰار ﺷﻮد‬
‫و ﺣﺘﻲ ﮔﻮدرﻳﻚ ﺳﺨﺖﮔﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﻣﻮاﻓﻖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻴﻤﺶ ﺑﻪ ﻛﻤﻲ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻧﻴﺎز دارد‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻫﺮي روزﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادهاش و دﻓﻨﻲ ﻣﻲﮔﺬراﻧﺪ‪ .‬دو روز ﺑﻌﺪ از ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻟﻴﻨﺪا ﺑﻪ‬
‫دﻳﺪن ﻫﺮي آﻣﺪه و ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه اﻣﺎ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ از ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻫﺮي ﺣﻤﺎﻳﺖ‬
‫ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻲ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﻛﺮدن دﺧﺘﺮﺷﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪» .‬ﻓﺮﺷﺘﺔ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﻣﻦ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﺘﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﭘﺪرم‪ «.‬اﺣﺴﺎس ﻫﺮي ﻛﻤﻲ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ ـ ﻓﻘﻂ ﻛﻤﻲ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ‬
‫زن ﺟﻮان ﭼﻪ اﻧﺪازه ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﺧﺮج داده ﺗﺎ اﻳﻦ ﻛﻠﻤﺎت را ﺑﻪ زﺑﺎن ﺑﻴﺎورد‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﺮ ﻣﺎدري ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ‬
‫ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ زﻧﺪﮔﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺳﻌﺎدﺗﻤﻨﺪ ﺷﻮﻧﺪ‪ ...‬اﻣﺎ ﻟﻴﻨﺪا ﻣﻲداﻧﺴﺖ اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺟﻠﻮ ﭘﺪرش‬
‫را ﺑﮕﻴﺮد و دﻧﻴﺎ را ﻧﺠﺎت دﻫﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﻧﻴﺎز ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﻮدش را در ﺣﺎﻟﻲ ﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ داﺷﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ اﻳﻦ زن ﺟﻮان اُﻧﺲ ﻣﻲﮔﺮﻓﺖ ـ دﻳﮕﺮ‬
‫ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ او دﺧﺘﺮ وﻟﺪﻣﻮرت اﺳﺖ‪ ،‬زﻳﺮا او ﻣﺜﻞ ﺷﺐ از روز‪ ،‬ﻣﺘﻔﺎوت از ﭘﺪرش ﺑﻮد‪ .‬دﻳﮕﺮ او‬
‫را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻏﻮا ﻛﺮدن ﺧﻮدش ﻣﻼﻣﺖ ﻧﻤﻲﻛﺮد‪ ،‬زﻳﺮا ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﺑﻪ آن ﻛﺎر ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه‬
‫اﺳﺖ‪ ...‬او ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ ﻗﻮي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ‪ .‬او در آن زﻣﺎن ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ دﺧﺘﺮ‬
‫ﭘﺎﻧﺰده ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻳﻚ ﺑﭽﻪ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ارادة ﺳﻬﻤﮕﻴﻦ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲﺗﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ دﻧﻴﺎ‪ ...‬اﺻﻼً ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺟﺮأت داده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ او ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺟﺎي ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﺴﻴﺎر داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻗﻄﻌﺎً ﺑﺮاي او آﺳﺎن ﻧﺒﻮد‪ ،‬و ﻫﺮي ﺑﻪ او اﺣﺘﺮام ﻣﻲﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻦ ﻧﻴﺮوي رواﻧﻲ ﻗﻮي و ﮔﻔﺘﻦ‬
‫"اﻧﺘﺨﺎب درﺳﺖ رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪ ،‬ﻫﺮي‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﻴﻤﺘﻲ!"‬
‫و ﻫﺮي ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻓﻘﻂ اﮔﺮ ﺳﺪرﻳﻚ ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﺎزﻣﻲﮔﺸﺖ‪ ،‬او ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن را ﺗﺮك ﻛﻨﺪ ﺗﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺶ و‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﻛﻪ او زﻧﺪه اﺳﺖ‪ ...‬و آن وﻗﺖ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت روﺑﺮو ﺷﻮد‪ .‬ﺑﺮاي اﻳﻦ روﻳﺎروﻳﻲ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻤﺎري ﻣﻲﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ از اﻗﺎﻣﺖ در دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن ﻟﺬت ﻣﻲﺑﺮد‪ ،‬ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﻪ ﺟﻬﺎن زﻧﺪﮔﺎن‬
‫ﺑﺎزﮔﺮدد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد ﻫﺮ روزي را ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻲﮔﺬراﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺪر دادن وﻗﺖ اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰ واﻗﻌﺎً‬
‫ﻣﻔﻴﺪي ﻛﻪ ﻣﺎﻧﺪن در دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش‪،‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس و دﻓﻨﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و اﻳﻨﻜﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد ﭼﮕﻮﻧﻪ و ﭼﺮا وﻟﺪﻣﻮرت از آرﻣﻴﺘﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ .‬اﻛﻨﻮن‬
‫ﻛﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ را درﺑﺎرة ﻗﻠﻢ آﻣﺒﺮﻳﺞ و ﻫﺪف اﺻﻠﻲ آن ﻣﻲداﻧﺴﺖ‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد اﮔﺮ ﻳﻚ روز دﻳﮕﺮ‬
‫ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮش ﺑﮕﺬراﻧﺪ و ﺑﺨﻨﺪد‪ ،‬و ﻫﻴﭻ ﻛﺎري در ﻣﻘﺎﺑﻞ وﺣﺸﺖ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻧﻜﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮ‬
‫روز ﺻﺒﺢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻣﻠﻜﺔ ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮات ﻣﻲرﻓﺖ ﺗﺎ روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎ را ﻣﺮور ﻛﻨﺪ و دﻧﺒﺎل ﺧﺒﺮي از ﺣﻤﻠﺔ دوﺑﺎرة‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﮕﺮدد‪ .‬ﺗﺎ اﻣﺮوز ﻛﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﺸﻜﻮﻛﻲ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﺼﻤﻴﻢ داﺷﺖ اﺧﺒﺎر را دﻧﺒﺎل ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮد روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎ او ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻫﺮي ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮد‬
‫ﻣﺜﻞ زﻣﺎن ﺑﺎزﮔﺸﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻴﺎن ﺳﻄﻠﻬﺎي زﺑﺎﻟﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ ﺑﮕﺮدد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻓﺸﺎر ﻋﺼﺒﻲ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺑﺪي آن زﻣﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ دﻳﺰﻧﻲﻟﻨﺪ ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد‪ ،‬و ﻫﺮي ﻫﻨﻮز ﻣﺘﻌﺠﺐ‬
‫ﺑﻮد ﭼﺮا ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﻪ دﻳﮕﻮريﻫﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﺎﻧﻢ دﻳﮕﻮري ﻗﺒﻼً ﺑﺎ اﺳﻢ ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮ‬
‫زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﺮده رﺑﻄﻲ داﺷﺖ؟ وﻟﺪﻣﻮرت از ﭘﺎﭘﺎﻓﻮﺗﻴﻮﻫﺎ ﭼﻪ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ؟ ﻫﺮ ﭼﻘﺪر ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮد‬
‫از ﻗﻀﻴﻪ ﺳﺮ در ﺑﻴﺎورد‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺎﻛﺎم ﻣﻲﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺣﺘﻲ از ژوﻟﻴﻮس ﺳﺰار ﻫﻢ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺑﺮاي او ﭼﻘﺪر ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻛﻠﺌﻮﭘﺎﺗﺮاي‬
‫ﻣﺤﺒﻮﺑﺶ دﻟﮕﺮﻣﻲ روﺣﻲ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ژوﻟﻴﻮس ﺟﻮاب داده ﺑﻮد‪" :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻢ‪.‬‬
‫وﻟﻲ ﻧﻤﻲدوﻧﻢ ﺑﺮاي ﺳﺪرﻳﻚ دﻳﮕﻮري ﭼﻘﺪر ﻃﻮل ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺸﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ واﻟﺪﻳﻦاش ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻛﻠﺌﻮي‬
‫ﻣﻦ وﺿﻌﻴﺖاش ﺑﻪ ﺑﺪي وﺿﻌﻴﺖ دﻳﮕﻮريﻫﺎ ﻧﺒﻮد‪"...‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺳﺪرﻳﻚ ﺑﻤﺎﻧﺪ و‬
‫اﻣﻴﺪوار ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ او ﺑﻪ ﻗﻮﻟﺶ وﻓﺎ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي واﻗﻌﺎً ﻧﻤﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫*****‬
‫»ﺑﺒﻴﻦ ﻋﻤﻮ ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﺮاي دﻓﻨﻲ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ ﭼﻲ درﺳﺖ ﻛﺮده!«‬
‫»اوووه‪ ،‬ﭼــﻘﺪر ﻗﺸﻨﮕـﻪ!« دﻓﻲ از دﻳﺪن ﺷﻜﻞ ﺧﺮﮔﻮش ﻣﺎﻧﻨﺪي ﻛﻪ او از ﺧﻤﻴﺮ درﺳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد از‬
‫ﺷﺎدي ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﺸﻐﻮل ورز دادن ﺧﻤﻴﺮ ﻧﺎن ﺧﺎﻧﮕﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻟﻴﻠﻲ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻣﻼﻣﺖآﻣﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬اﻳﻨﻘﺪر ﺑﺎ اون ﺧﻤﻴﺮ ور ﻧﺮو!« اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن ﭼﺸﻤﺎن ﻧﻮهاش‬
‫دﻳﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻴﺶ از آن ﺑﻲﻣﻴﻠﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ .‬او اﻳﻦ دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻚ را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش دوﺳﺖ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي را ﺑﻪ دﻧﻴﺎ آورده ﺑﻮد‪ ،‬آرزوي داﺷﺘﻦ دﺧﺘﺮي را در ﺳﺮ ﻣﻲﭘﺮوراﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺷﺎﻧﺴﻲ‬
‫ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ دﺧﺎﻟﺖ روزﮔﺎر ـ و وﻟﺪﻣﻮرت ـ‪ .‬اﻛﻨﻮن اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد دﺧﺘﺮي را ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ در‬
‫آرزوي داﺷﺘﻨﺶ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﺮده ﺑﻪ دﺳﺖ آورده اﺳﺖ‪.‬‬
‫دﻓﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻤﻴﺮ ﺧﺮﮔﻮﺷﻲ! ﻋﺎﻟﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻟﻴﻠﻲ؟« دﺧﺘﺮك‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ دﻟﻴﻞ‪ ،‬ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮد را راﺿﻲ‬
‫ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻟﻴﻠﻲ را "ﻣﺎﻣﺎنﺑﺰرگ" و ﺟﻴﻤﺰ را "ﺑﺎﺑﺎﺑﺰرگ" ﺻﺪا ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻋﻠﺖ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﻫﻤﺴﻦ‬
‫ﭘﺪرش ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪﻧﺪ؟ ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﻫﺮﻛﺲ در دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن در ﻫﻤﺎن ﺳﻨﻲ ﻛﻪ در آن‬
‫ﻣﺮده اﺳﺖ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻲﻣﺎﻧﺪ‪ :‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﭘﻴﺮﺗﺮ ﻧﻤﻲﺷﻮد‪ .‬ﺑﺮاي دﻓﻨﻲ‪ ،‬ﻟﻴﻠﻲ درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﻋﻤﻪ و ﺟﻴﻤﺰ‬
‫ﻣﺜﻞ ﺑﺮادر دوﻗﻠﻮي ﭘﺪرش ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻋﻤﻮ ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ...‬او ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﺎﺣﺎلﺗﺮﻳﻦ آدﻣﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ‬
‫دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻼوة "ﺑﺎﺑﺎﻳﻲ"‪.‬‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻗﺸﻨﮕﻪ‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰم‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﻛﻪ وﻗﺘﻲ ﭘﺨﺘﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺸﻪ راﺣﺖ ﻗﺎﭼﺶ ﻛﺮد‪ «.‬ﻟﻴﻠﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫ﺑﻪ او زد‪» .‬ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎً اﮔﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺧﻤﻴﺮ رو ﺑﻪ ﻫﻤﻮن ﺷﻜﻞ ﻧﻮن ﺑﺮش ﮔﺮدون؟ و ﻳﻪ ﺧﺮده ﻫﻢ‬
‫ﻣﻮاﻇﺐ دﻓﻲ ﺑﺎش‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم اﻳﻨﻬﺎ رو ﺑﻴﺮون آوﻳﺰون ﻛﻨﻢ ﺗﺎ ﺧﺸﻚ ﺑﺸﻪ‪ «.‬ﺑﻪ ﺳﺒﺪي اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از‬
‫ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي ﺗﺎزه ﺷﺴﺘﻪ ﺷﺪه اﺷﺎره ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺧﺮﺧﺮي ﻛﺮد ﻛﻪ ﺷﺒﻴﻪ »ﺑﺎﺷﻪ‪ «،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻛﻤﻲ رﻧﺠﻴﺪه ﺑﻮد و رﻓﺖ ﺗﺎ ﻛﻨﺪهﻫﺎي درون‬
‫اﺟﺎق را روﺷﻦ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ ﺧﻤﻴﺮ را درون اﺟﺎق ﺑﮕﺬارد ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ ﮔﺮم ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪،‬‬
‫و ﺳﭙﺲ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﻛﺎر ﻣﺎﻟﻴﺪن ﺧﻤﻴﺮ را از ﺳﺮ ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬او ﮔﻬﮕﺎه ﻧﺎن ﺧﺎﻧﮕﻲ درﺳﺖ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻗﺒﻼً‬
‫ﻫﻴﭻوﻗﺖ دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮﻳﻲ آن اﻃﺮاف ﻧﺒﻮد‪ ،‬و او ﻫﻢ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮد ﻛﻪ اﻗﺪاﻣﺎت اﻣﻨﻴﺘﻲ‬
‫ﭘﻴﺸﮕﻴﺮاﻧﻪاي ﭼﻮن ﺑﺴﺘﻦ در اﺟﺎق ﻗﺒﻞ از ﮔﺬاﺷﺖ ﺧﻤﻴﺮ را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ .‬ﻟﻴﻠﻲ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻲﮔﻔﺖ ﻛﻪ او در‬
‫ﻛﺎر ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﻲدﻗﺖ اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ او ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻮد ﺑﻪ او در ﻛﺎر ﺧﺎﻧﻪ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ او اﺟﺎزه‬
‫ﻣﻲداد ﻛﻪ ﺑﺎ روش درﻫﻢ و ﺑﺮﻫﻢ ﺧﻮدش ﻛﺎر ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮك اﻣﻴﺪواراﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻢ؟«‬
‫»ﻧﻪ ﻋﺰﻳﺰ دﻟﻢ‪ ،‬ﺗﻮ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻲ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻲﺗﻮﻧﻲ ﺑﺮي ﺑﻪ ﻟﻴﻠﻲ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻲ ﻳﺎ ﻳﻪ اﺳﺒﺎبﺑﺎزي‬
‫ﺑﺮداري و ﺑﺎﻫﺎش ﺑﺎزي ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺧﻮﺑﻪ؟ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﺔ دﻳﮕﻪ ﺑﺎﺑﺎت و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪش اوﻧﻬﺎ‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﻨﺪ ﺑﺎﻫﺎت ﺑﺎزي ﻛﻨﻨﺪ‪«.‬‬
‫»ﺑﺎﺷﻪ‪ «.‬دﻓﻨﻲ ﻟﺒﺶ را ﺟﻤﻊ ﻛﺮد و ﺗﻮﭘﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬او از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادهاش ﺑﻮد ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎل‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ اﻛﻨﻮن ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ او را ﺳﺮﮔﺮم ﻛﻨﺪ‪ ،‬آرزو ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ ﻛﺎش ﭘﻴﺶ ﺑﻘﻴﺔ ﺑﭽﻪﻫﺎي‬
‫ﭘﺮورﺷﮕﺎه ﺑﺮﻣﻲﮔﺸﺖ‪ .‬ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﺎ ﺑﻲﺣﻮﺻﻠﮕﻲ ﺗﻮپ را ﺑﻪ دﻳﻮار زدن و ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺸﻒ ﻛﺮد‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻛﻪ زدن ﺗﻮپ ﺑﻪ دﻳﻮار و دوﺑﺎره ﮔﺮﻓﺘﻨﺶ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺧﻮﺑﻲ ﭘﺮﺗﺎپ ﻛﺮدن آن ﺑﻪ ﻃﺮف ﻳﻜﻲ از‬
‫ﻫﻤﺒﺎزيﻫﺎﻳﺶ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ زودي او داﺷﺖ ﻣﻲﺧﻨﺪﻳﺪ و ﻫﺮ وﻗﺖ ﻛﻪ ﺗﻮپ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﻲﺧﻮرد ﻳﺎ از‬
‫دﺳﺘﺶ ﻓﺮار ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻏﺶﻏﺶ ﻣﻲﺧﻨﺪﻳﺪ‪ .‬او از ﻋﻤﺪ ﺗﻮپ را ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف دﻳﻮار ﭘﺮت ﻛﺮد‪ ،‬ﺗﻮپ ﺑﻪ‬
‫دﻳﻮار ﺧﻮرد‪ ،‬ﺑﺮﮔﺸﺖ و از ﺑﺎﻻي ﺳﺮ دﻓﻨﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف اﺟﺎق ﻏﻠﺘﻴﺪ‪ .‬ﺗﻮپ درﺳﺖ ﺟﻠﻮي در ﺑﺎز اﺟﺎق اﻳﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻚ ﻛﻪ اﺣﺴﺎﺳﺶ از ﺧﻄﺮ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ رﺷﺪ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آن رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻲاﻋﺘﻨﺎ‬
‫ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺷﻌﻠﻪﻫﺎي اﺟﺎق ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً از در آن ﺑﻴﺮون ﻣﻲزﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻴﺎل اﻳﻨﻜﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﺗﻮﭘﺶ ﺳﺮﮔﺮم اﺳﺖ‪ ،‬ﻣﺸﻐﻮل ورز دادن ﺧﻤﻴﺮ ﺑﻮد و زﻳﺮ ﻟﺐ‬
‫ﭼﻴﺰي را زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎدي ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪:‬‬

‫»دﻓﻲ!«‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﻫﺮي را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﭽﻪ را از ﺳﺮ راه ﺷﻌﻠﻪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻛﻨﺎر ﻛﺸﻴﺪ و ﺷﻌﻠﻪ‬
‫در ﻋﻮض ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد‪.‬‬
‫»ﻫﺮي!« ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻃﺮف او دوﻳﺪ ـ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﻛﻪ آﻧﻬﺎ دﻗﻴﻘﺎً ﻣﻮﻗﻌﻲ رﺳﻴﺪهاﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﭽﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻪ اﺟﺎق ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪» .‬ﭼﻲ ﺷﺪه؟«‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺧﺘﺮش را در ﺑﺎزواﻧﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﻴﭽﻲ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﭘﺪرﺧﻮﻧﺪة اﺣﻤﻘﻢ‪،‬‬
‫اون در ﻟﻌﻨﺘﻲ اﺟﺎق رو ﺑﺎز ﮔﺬاﺷﺘﻪ و اﺟﺎزه داده دﻓﻲ ﻧﺰدﻳﻜﺶ ﺑﺎزي ﻛﻨﻪ! دﺧﺘﺮﻛﻢ ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮد‬
‫ﺳﻮﺧﺎري ﺑﺸﻪ!‪ ..‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ﻋﺰﻳﺰ دﻟﻢ؟«‬
‫»ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻢ‪ ،‬ﺑﺎﺑﺎﻳﻲ‪ .‬وﻟﻲ ﺗﻮ‪ ...‬ﺗﻮ ﺳﻮﺧﺘﻪاي!!«‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺳﻮﺧﺘﻪام؟« و ﻫﻮا را ﺑﻮ ﻛﺮد‪» .‬ﺧﻮب‪ ،‬ﻗﻄﻌﺎً ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﺳﻮﺧﺘﻪ!«‬
‫ﻟﻴﻠﻲ ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﮔﻔﺖ‪» :‬آﺳﺘﻴﻦ ﭘﻴﺮﻫﻨﺖ! ﻳﻪ ﺳﻮراخ ﺑﺰرگ ﺗﻮﺷﻪ‪ ،‬وﻟﻲ ﭘﻮﺳﺘﺖ‪ ...‬ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از ﺗﺎول روش‬
‫ﻧﻴﺴﺖ‪«.‬‬
‫»ﺟﺪي؟« ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ آﺳﺘﻴﻨﺶ اﻧﺪاﺧﺖ‪» .‬ﻫﻤﻤﻢ‪ ....‬واﻗﻌﺎً ﻫﺎ!«‬
‫»واﻛﻨﺸﺖ ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي‪ «،‬ﭘﺪرش دﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪاش زد‪» .‬ﺣﻴﻒ ﻛﻪ ﭼﻮﺑﺖ رو ﻃﺒﻘﺔ ﺑﺎﻻ ﮔﺬاﺷﺘﻲ‪،‬‬
‫وﮔﺮﻧﻪ ﻣﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻲ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﺷﻌﻠﻪﻫﺎ رو ﺧﺎﻣﻮش ﻛﻨﻲ‪ ...‬واﻗﻌﺎً ﻛﻪ‪ ،‬ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬ﭼﻲ ﺗﻮي اون ﻛﻠﺔ ﭘﻮﻛﺖ‬
‫ﻣﻲﮔﺬﺷﺖ ﻛﻪ اﺟﺎزه دادي ﻧﻮة ﻣﻦ دور و ﺑﺮ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﭼﻴﺰ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻲ ﺑﺎزي ﻛﻨﻪ؟«‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺳﺎدهﻟﻮﺣﺎﻧﻪاي ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﮕﺎه ﺟﻴﻤﺰ ﻗﺎﻃﻌﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪» .‬ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ .‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﺑﻪ‬
‫ﻧﮕﻬﺪاري از ﺑﭽﻪﻫﺎ ﻋﺎدت ﻧﺪارم‪ ...‬اﻳﻦ اﺗﻔﺎق دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲاﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻗﻮل ﻣﻲدم‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻣﻦ ﺧﻮشﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮدم ﻛﻪ ﭘﻴﺶ دورﺳﻠﻲﻫﺎ ﺑﺰرگ ﺷﺪم ﻧﻪ ﺗﻮ‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﻫﺮي ﺑﻪ ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪهاش‬
‫اﺧﻢ ﻛﺮد‪» .‬ﻣﺸﺨﺼﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ از ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻧﻤﻲﻛﺮدي‪«.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﭘﻮزشﺧﻮاﻫﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺒﻴﻦ‪ ،‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻓﻜﺮﺷﻢ ﻧﻤﻲﻛﺮدم‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ اون اﺟﺎق ﻟﻌﻨﺘﻲ ﺑﺸﻪ‪«،‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﺎﻻ زﻳﺎد ﺧﻮدت رو ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻜﻦ‪ ،‬ﻓﻘﻂ‪ ...‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺮاﻗﺒﺶ ﺑﺎش‪ «،‬ﻧﺸﺴﺖ و دﻓﻨﻲ را روي‬
‫ﭘﺎﻳﺶ ﻧﺸﺎﻧﺪ‪» .‬او ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺮام ﻣﻬﻤﻪ‪ ...‬ﻣﻲدوﻧﻢ ﻛﻪ دوﺑﺎره ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ ﺑﻤﻴﺮه‪ ،‬وﻟﻲ دﻟﻢ ﻧﻤﻲﺧﻮاد دوﺑﺎره‬
‫ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ «...‬و در ﻓﻜﺮش اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد ـ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺑﻌﺪاً از اون اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاش اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫دﻓﻨﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻄﻮر ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻧﺴﻮﺧﺘﻲ‪ ،‬ﺑﺎﺑﺎﻳﻲ؟ ﻳﺎدت ﻣﻴﺎد اون وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ دﺳﺘﻢ رو ﺑﺎ اون ﺷﻤﻊ‬
‫ﻛﻴﻚ ﺗﻮﻟﺪم ﺳﻮزوﻧﺪم؟ اﻳﻨﻘﺪه درد اوﻣﺪ ﻛﻪ ﻧﮕﻮ!« ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻴﻨﺔ او ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ ...‬اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ ﺧﻮدم ﻫﻢ ﻧﻤﻲﻓﻬﻤﻢ‪ «.‬ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪» .‬راﺳﺘﺶ ﻣﻦ ﺗﻮي ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ‬
‫ﻛﺎﻣﻼً ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﺷﺪم وﻗﺘﻲ اون ﺑﻠﻮﺟﺮ ﺳﻨﮕﻲ آﺳﻴﺒﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰد‪ ...‬اﺻﻼً ﺿﺮﺑﻪ رو ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﺣﺲ‬
‫ﻛﺮدم‪ .‬و اﻵن‪ ،‬ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﻧﻜﺮدم ﻛﻪ ﺷﻌﻠﻪﻫﺎ ﻣﻨﻮ ﺳﻮزوﻧﺪﻧﺪ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ اﺻﻼً ﺳﻮزوﻧﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﻣﺎدرش ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪاي ﻧﮕﺮان ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻮزوﻧﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬وﺿﻊ ﭘﻴﺮﻫﻨﺖ وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻪ‪ ،‬ﻳﻪ ﺳﻮراخ زﺷﺖ‬
‫ﮔﻨﺪه ﺗﻮﺷﻪ‪ «،‬و ﻧﺎن را داﺧﻞ اﺟﺎق اﻧﺪاﺧﺖ و درش را ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻲدوﻧﻴﺪ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ ﺑﺎﻳﺪ از داﻣﺒﻠﺪور ﺑﭙﺮﺳﻢ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺟﻮاب رو ﺑﺪوﻧﻪ‪ ...‬ﻳﺎ اﮔﺮ ﻫﻢ ﻧﺪوﻧﻪ‪،‬‬
‫ﻫﺎدس دﻳﮕﻪ ﺣﺘﻤﺎً ﻣﻲدوﻧﻪ‪ ...‬ﻳﻪ ﻛﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﮕﺮاﻧﻴﻪ‪«...‬‬
‫*****‬
‫»‪ ...‬و ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ اﺣﺘﺮام و ﻗﺪرداﻧﻲ از او‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺪﻳﻨﻮﺳﻴﻠﻪ از اﻳﻦ ﺑﻨﺎي ﻳﺎدﺑﻮد ﭘﺮدهﺑﺮداري ﻣﻲﻛﻨﻢ‪«.‬‬
‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺷﻜﻠﺒﻮﻟﺖ‪ ،‬وزﻳﺮ ﺟﺎدو‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺷﻴﺊ ﺑﻠﻨﺪي ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﺮدة ﺳﻔﻴﺪي ﭘﻮﺷﻴﺪه‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﭘﺮده روي زﻣﻴﻦ ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ و ﻣﺠﺴﻤﻪاي از ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ در اﻧﺪازة ﻃﺒﻴﻌﻲ آﺷﻜﺎر‬
‫ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﻀﻲ از ﻣﺮدم ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻔﺴﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺣﺒﺚ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻌﻀﻲ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﻛﻼهﻫﺎي‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮﻳﺸﺎن را ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ و ﺑﺎ اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﭼﻬﺮة ﺳﻨﮕﻲ ﺗﻨﺪﻳﺲ روﺑﺮوﻳﺸﺎن ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮاي دﻗﺎﻳﻘﻲ‪،‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﻣﻲﺷﺪ ﺻﺪاي ﻓﻦ ﻓﻦ ﻛﺮدن و ﺻﺪاي ﻗﻠﻤﻬﺎي روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎران را ﺷﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ وزﻳﺮ دوﺑﺎره ﻟﺐ‬
‫ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﮔﺸﻮد‪:‬‬
‫»ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ دوﺳﺘﺶ روﻧﺎﻟﺪ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺴﺮي ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ ﻳﻜﺒﺎر ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ اوﻗﺎت ﺧﻮش زﻧﺪﮔﻲاش را در اﻳﻨﺠﺎ ﮔﺬراﻧﺪه‪ ،‬در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻨﺪﻳﺴﺶ در اﻳﻨﺠﺎ‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺑﺎﻗﻲ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺗﺎ روز ﺑﺎزﭘﺴﻴﻦ ـ اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ او ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺷﺎد ﺑﻮد‪ .‬ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎ‬
‫ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ‪ ،‬ﺗﺎ اﺑﺪ‪ ،‬رو ﺑﻪ ﺳﻮي زﻣﻴﻦ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ‪ ،‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ او ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت ﺑﻴﺸﻤﺎري را در ﻣﻘﺎم ﺟﻮﻳﻨﺪة‬
‫ﮔﺮﻳﻔﻴﻨﺪور ﭘﻴﺮوز ﺷﺪ‪ ...‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﻴﻢ از ﻣﺪﻓﻨﺶ ﺑﺎزدﻳﺪ ﻛﻨﻴﻢ ـ زﻳﺮا او ﻣﺪﻓﻨﻲ ﻧﺪارد‪،‬‬
‫ﺑﮕﺬارﻳﺪ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﻧﺸﺎن آراﻣﮕﺎه ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻨﺎي ﻳﺎدﺑﻮدش ﭼﻮن ﺧﺎﻃﺮهاي ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺮاي‬
‫ﻫﻤﺔ ﻣﺎ‪ ،‬ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﻓﺮو ﻣﻲاﻓﺘﺪ و ﻫﻴﭽﻜﺪام از ﻣﺎ ﺟﺎودان ﻧﻴﺴﺖ‪ ...‬ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺴﭙﺎرﻳﻢ‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ اﻟﮕﻮﻳﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮاي ﻣﺎ در ﻫﺮ زﻣﻴﻨﻪاي‪ ،‬ﺷﺠﺎﻋﺘﺶ‪ ،‬اﺷﺘﻴﺎﻗﺶ ﺑﻪ‬
‫ﻛﻤﻚ و ﻗﻠﺐ ﺑﻲاﻧﺘﻬﺎﻳﺶ‪ ،‬ﻣﺸﺨﺼﺎت ﺑﺮﺟﺴﺘﺔ او در زﻧﺪﮔﻲ ﻛﻮﺗﺎﻫﺶ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ او را ﭼﻮﻧﺎن‬
‫ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻴﺎورﻳﻢ‪ ،‬دوﺳﺘﻲ ﺧﻮب و ﺟﺎدوﮔﺮي ﺧﻮﺑﺘﺮ‪«.‬‬
‫رون ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﮔﻔﺖ "ﻳﻚ دوﺳﺖ ﺧﻮب" آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻓﺮو داد‪ ،‬و دﺳﺘﻤﺎﻟﻲ را ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن داد ﺗﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﭘﺎك ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫آﻗﺎ و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬دوﻗﻠﻮﻫﺎ و ﭘﺮﺳﻲ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ داﺷﺖ ﺑﻪ‬
‫آراﻣﻲ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻓﺮد و ﺟﺮج ﻧﻴﺰ اﻣﺮوز ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﺒﻮدﻧﺪ؛ ﻫﺮﻛﺴﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﻣﻲﺷﻨﺎﺧﺖ‬
‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻧﺪﻳﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺟﺮج زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺪرود‪ ،‬دوﺳﺖ ﻋﺰﻳﺰ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﮔﺬار ﻣﺎ‪ ،‬ﻣﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺛﺮوﺗﻤﺎن از ﺗﻮ ﻣﻤﻨﻮن‬
‫ﺧﻮاﻫﻴﻢ ﺑﻮد‪ ،‬رﻓﻴﻖ ﻗﺪﻳﻤﻲ‪«...‬‬
‫»آره‪ ،‬اﻣﻴﺪوارم ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻣﺎ رو از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺒﻴﻨﻪ و ﺻﺪاﻣﻮن رو ﺑﺸﻨﻮه‪ «.‬ﻓﺮد ﺑﻪ آﺳﻤﺎن اﺷﺎره ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫»ﻫﻲ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﺎ اﺧﺘﺮاع ﺑﻌﺪﻳﻤﻮن رو ﺑﻪ اﺳﻢ ﺗﻮ ﻧﺎﻣﮕﺬاري ﻣﻴﻜﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺧﻮﺑﻪ؟«‬
‫ﭘﺮﺳﻲ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻛﻔﺸﻬﺎﻳﺶ ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ‪ ،‬اﻧﮕﺎر اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد اﻳﻨﻘﺪر ارزش ﻧﺪارد ﻛﻪ‬
‫ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻛﻠﻤﻪاي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ .‬او ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ در ﻛﻨﺎر ﻓﺎج ﺑﺮ ﺿﺪ ﻫﺮي ﻋﻤﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ...‬اﻣﺎ‬
‫ﺣﻖ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺑﻮد‪ ،‬او ﺣﻘﻴﻘﺖ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪...‬‬
‫رﻳﻤﻮس و ﺗﺎﻧﻜﺲ دﺳﺘﻬﺎي ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻴﭻﻛﺪام ﮔﺮﻳﻪ ﻧﻤﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮ دو رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه‬
‫و ﺑﻴﻤﺎر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻﻛﺲ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺗﺎﻧﻜﺲ را ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺗﻴﺮه ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺮاي ﻣﺮاﺳﻢ‬
‫ﻳﺎدﺑﻮد ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ را ﺻﻮرﺗﻲ ﻳﺎ ﺑﻨﻔﺶ ﻧﻜﻨﺪ ـ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺳﻴﺦ ﺳﻴﺦ‬
‫ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎ وﻗﺎر از روي ﺷﺎﻧﻪﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺟﺎري ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﻳﻦ ﺻﺪا ﻓﻦ ﻓﻦ ﻣﻲﻛﺮد و دﻣﺎﻏﺶ را ﻣﻲﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﻮد‪ .‬رﻳﺸﻬﺎي درﻫﻢ و‬
‫ﺑﺮﻫﻤﺶ از اﺷﻚ ﺧﻴﺲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺪوﻳﮓ روي ﺷﺎﻧﻪاش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮش آوﻳﺰان ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن‬
‫ﻛﻬﺮﺑﺎﻳﻲاش ﺑﺎ اﻧﺪوه ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫وزﻳﺮ اداﻣﻪ داد‪» :‬اﺟﺎزه ﺑﺪﻫﻴﺪ از ﻣﻴﻨﺮوا ﻣﻚﮔﻮﻧﮕﺎل‪ ،‬ﻛﻪ زﻣﺎﻧﻲ رﺋﻴﺲ ﮔﺮوه و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﺪﻳﺮ ﻫﺮي ﺑﻮده‬
‫اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻛﻠﻤﻪاي ﺑﺮاي ﻣﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪«.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻣﻴﻨﺮوا‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ رﻧﮓﭘﺮﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از ﭘﻠﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻜﻮي ﻛﻮﭼﻚ‬
‫ﻣﺨﺼﻮص ﺳﺨﻨﺮاﻧﻲ ﺧﺘﻢ ﻣﻲﺷﺪ ﺑﺎﻻ آﻣﺪ‪» .‬ﻣﻦ ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲدوﻧﻢ ﻛﻪ از ﻛﺠﺎ ﺷﺮوع ﻛﻨﻢ‪ «...‬ﺻﺪاﻳﺶ‬
‫اﻧﺪﻛﻲ ﻣﻲﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﮔﺮﭼﻪ او ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻟﻜﻨﺖ ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ‪» .‬ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﻫﺮي را‬
‫دﻳﺪم ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲآورم؛ روزي ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬آﻟﺒﻮس او را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺧﺎﻟﻪ و‬
‫ﺷﻮﻫﺮﺧﺎﻟﻪاش ﺳﭙﺮد‪ ،‬و ﻣﻦ ﻋﻘﻴﺪهام را درﺑﺎرة ﭘﺴﺮي ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﭘﻴﺶ آن‬
‫ﻣﺸﻨﮓﻫﺎ ﺟﺎﻳﺶ ﺧﻮب ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ ،‬زﻳﺮا او ﻣﻲرﻓﺖ ﻛﻪ اﻓﺴﺎﻧﻪاي واﻗﻌﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪ ...‬و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ آﻟﺒﻮس‬
‫ﭘﺎﺳﺦ داد اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎﻓﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﻫﺮ ﭘﺴﺮي را درﻫﻢ ﺑﺮﻳﺰد‪ ،‬ﻣﺸﻬﻮر ﺑﻮدن ﺣﺘﻲ ﻗﺒﻞ‬
‫از آﻧﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ راه ﺑﺮود و ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺸﻬﻮر ﺑﻮدن ﺑﺮاي ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻴﺎورد‪ ...‬و‬
‫ﺧﻮب‪ ،‬آﻟﺒﻮس ﺣﻖ داﺷﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺶ ﺑﺴﭙﺎرد‪ ،‬زﻳﺮا دﻓﻌﺔ ﺑﻌﺪ ﻛﻪ او را دﻳﺪم‪،‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ آﻣﺪ‪ ،‬ﻣﻦ او را ﭘﺴﺮي ﻳﺎﻓﺘﻢ ﺷﺠﺎع‪ ،‬درﺳﺘﻜﺎر و ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‪ ،‬ﻗﻠﺐ او ﻗﻄﻌﺎً‬
‫ﺟﺎﻳﮕﺎه راﺳﺘﻲ و درﺳﺘﻲ ﺑﻮد‪ ...‬او ﻣﺸﻬﻮر ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻐﺮور ﻧﺸﺪ‪ ،‬او ﭼﻨﺎن ﻓﺮوﺗﻦ ﻣﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ‬
‫ﻛﺲ در ﺟﺎﻳﮕﺎه او ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻨﺎن ﻓﺮوﺗﻦ و اﻓﺘﺎده ﺑﺎﻗﻲ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪«...‬‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻛﻪ ﻛﻨﺎر ﺟﻴﻨﻲ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺸﻚ و ﮔﺮﻓﺘﻪاي زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪» :‬دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺗﺤﻤﻞ‬
‫ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻗﻠﺒﻢ داره ﺳﻮراخ ﻣﻲﺷﻪ! در ﺿﻤﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﮔﺮدم و ﺑﺮاي ﻛﻼﺳﻬﺎم آﻣﺎده ﺑﺸﻢ‪ ،‬ﻛﻼس ﺑﻌﺪيام‬
‫درﺑﺎرة ﺗﺴﺘﺮالﻫﺎ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ ...‬ﺑﻌﺪاً ﻣﻲﺑﻴﻨﻤﺘﻮن‪ «،‬و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﮔﻴﺞ و ﻣﻨﮓ از آﻧﺠﺎ دور ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺪوﻳﮓ ﺑﺎل‬
‫ﮔﺸﻮد و از روي ﺷﺎﻧﺔ او ﭘﺮواز ﻛﺮد و روي ﺷﺎﻧﺔ رون ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ اداﻣﺔ ﻣﺮاﺳﻢ‬
‫ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪ اﺳﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﮔﻨﮕﻲ ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ ﻣﺴﻴﺮ رﻓﺘﻦ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺗﻮﺟﻪاش را ﺑﻪ ﻣﺪﻳﺮة‬
‫ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫»‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻔﺘﺨﺮم ﻛﻪ ﺷﺎﻧﺲ اﻳﻦ را داﺷﺘﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ او درس ﺑﺪﻫﻢ‪ «،‬ﻣﻴﻨﺮوا ﺳﺨﻨﺮاﻧﻲاش را ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ از ﭘﻠﻪﻫﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲآﻣﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺧﻴﺲ اﺷﻚ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﭘﺲ از ﺟﺎدوﮔﺮ‪ ،‬ﺳﺎﺣﺮه ﭘﺲ از ﺳﺎﺣﺮه روي ﺳﻜﻮ ﻣﻲآﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﻛﻠﻤﺎﺗﻲ ﭼﻨﺪ در ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻫﺮي‬
‫ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ اﺣﺴﺎس ﺳﺮﮔﻴﺠﻪ ﻣﻲﻛﺮد و ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ دﻳﺪاﻟﻮس دﻳﮕﻞ ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﻣﺎﺟﺮاي‬
‫آﻧﺮوزي ﻛﻪ ﻫﺮي او را در ﭘﺎﺗﻴﻞ درزدار ﺑﻌﺪ از ﻳﻜﺒﺎر دﻳﺪن در ﻳﻚ ﻣﻐﺎزه ﺑﻪ ﻳﺎد آورده ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﮕﺮ‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﺪ و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫راﻫﺶ را از ﻣﻴﺎن درﻳﺎي ﺑﻲاﻧﺘﻬﺎي ﻣﺮدم ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬و ﺗﺼﺎدﻓﺎً روي ﭘﺎي ﻓﻠﻮرﻳﺎن ﻓﻮرﺗﺴﻜﻴﻮ ﻗﺪم ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻓﻮرﺗﺴﻜﻴﻮ دﻗﺎﻳﻘﻲ ﻗﺒﻞ از ﻫﺮي و ﺑﺴﺘﻨﻲ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪاش ﺣﺮف زده ﺑﻮد‪ .‬زﻳﺮ ﻟﺐ ﻋﺬرﺧﻮاﻫﻲ ﻛﺮد و ﺑﺎ‬
‫آرﻧﺞ راﻫﺶ را از ﻣﻴﺎن ﺟﻤﻌﻴﺖ ﮔﺸﻮد‪ ،‬و ﺑﻪ ﭼﻮﭼﺎﻧﮓ و ﺷﻮﻫﺮش ﺣﺘﻲ ﻧﮕﺎه ﻫﻢ ﻧﻜﺮد‪ .‬ﭼﻮ دﻫﺎﻧﺶ را‬
‫ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ ﺳﻼم ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﻋﻤﺪاً واﻧﻤﻮد ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‪ ،‬زﻳﺮا ﺑﻪ اﻧﺪازة ﻛﺎﻓﻲ از‬
‫دﺳﺖ ﭼﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮔﻔﺘﻦ آن ﺧﺎﻃﺮة درﺧﻮاﺳﺖ ﻧﺎﺷﻴﺎﻧﺔ ﻫﺮي از او ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ از ﭼﻤﻨﺰار‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻣﻲﮔﺬﺷﺖ ﺑﺎ ﺗﻠﺨﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ :‬ﺧﻮب‪ ،‬او ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ دﺳﺖ و ﭘﺎش رو ﮔﻢ ﻧﻤﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻣﻲﻛﺮد؟و‬
‫ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺗﻤﺴﺨﺮ آﻣﻴﺰ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد ﺷﺮط ﻣﻲﺑﻨﺪم ﺗﻮ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدي ﺑﺎﻫﺎش درﺳﺖ رﻓﺘﺎر ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﭼﻮ‪...‬‬
‫ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺪاﻧﺪ ﻛﺠﺎ ﻣﻲرود‪ ،‬اﺟﺎزه داد ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ او را ﺑﻪ ﻫﺮ ﻛﺠﺎ ﻛﻪ دوﺳﺖ دارﻧﺪ ﺑﺒﺮﻧﺪ و ﺑﻌﺪ از ﺣﺪود‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺣﺲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ دارﻧﺪ او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﻣﻲﺑﺮﻧﺪ‪ .‬ﻧﻪ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﺟﻨﮕﻞ ﺑﻠﻜﻪ‬
‫ﻣﻜﺎﻧﻲ ﺑﺎز در ﺣﺎﺷﻴﺔ ﺟﻨﮕﻞ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺖ ﻛﻪ آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎر ﭼﻪ زﻣﺎﻧﻲ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد‪ :‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺳﻌﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ او و ﺷﺎﮔﺮدان‬
‫ﺳﺎل ﭘﻨﺠﻢ ﺗﺴﺘﺮالﻫﺎ را ﻧﺸﺎن ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬او و ﻟﻮﻧﺎ ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي ﺷﻴﻄﻨﺖآﻣﻴﺰ رد و ﺑﺪل ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ـ ﻫﺮ ﭼﻪ‬
‫ﻧﺒﺎﺷﺪ آﻧﻬﺎ ﻗﺒﻼً ﺳﻮار ﺗﺴﺘﺮال ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪...‬‬
‫اﻛﻨﻮن ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﻣﺸﻐﻮل ﺗﻤﺎﺷﺎي ﺗﻜﻪاي ﮔﻮﺷﺖ ﮔﺎو ﺑﻮد ﻛﻪ داﺷﺖ ﺗﻜﻪ ﺗﻜﻪ در ﻫﻮا ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ‬
‫ﻣﻲﺷﺪ‪ .‬ﭘﺸﺘﺶ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد و او را ﻧﻤﻲدﻳﺪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺧﻮدش را ﺑﺮاي ﻛﻼس ﺑﻌﺪي آﻣﺎده ﻣﻲﻛﺮد ﻳﺎ‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺳﺮ ﺧﻮد را ﮔﺮم ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺻﺪاي ﻳﻜﻲ از ﻫﻤﺸﺎﮔﺮديﻫﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد ﻛﻪ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻋﺼﺒﻲ از ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺳﻮال ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد‪» :‬ﭼﺮا ﻓﻘﻂ ﺑﻌﻀﻲ از ﻣﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﻢ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ؟«‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﭘﺎﺳﺦ داده ﺑﻮد‪» :‬ﭼﻮﻧﻜﻪ ﻓﻘﻂ اوﻧﻬﺎﻳﻲ ﻣﻲﺗﻮﻧﻨﺪ ﺗﺴﺘﺮالﻫﺎ رو ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﻗﺒﻼً ﻣﺮگ رو دﻳﺪه‬
‫ﺑﺎﺷﻨﺪ‪«.‬‬
‫دﺧﺘﺮي از راوﻧﻜﻼ ﭘﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪» :‬ﺷﻤﺎ ﻣﻲﺗﻮﻧﻴﺪ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ‪ ،‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ‪ «.‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داده ﺑﻮد‪» .‬وﻗﺘﻲ ﻛﻪ دوازدهﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮدم ﻣﺮدن ﭘﺪرم رو دﻳﺪم‪ .‬و‬
‫ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﭼﻴﺰﻫﺎي ﻣﻔﻴﺪ ﺗﺴﺘﺮالﻫﺎ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ و ﺗﻜﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﮔﺎو ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ اﺣﺴﺎس ﻧﺎاﻣﻴﺪي‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬اﺻﻼً ﺑﺮاي ﭼﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ ارادة ﺧﻮدﺷﺎن او را ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ‬
‫ﻧﻴﺎورده ﺑﻮدﻧﺪ؟ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ درﺑﺎرة ﺗﺴﺘﺮالﻫﺎ درس ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬او‬
‫ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﺑﺮاﻳﺶ اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪارد‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﺎﻳﻲ در اﻋﻤﺎق ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ذﻫﻨﺶ‪ ،‬ﭼﻴﺰي‬
‫ﺷﺮوع ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﻛﻪ ﺑﺮود و ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻴﺎﻧﺪازد‪ .‬او ﻫﻤﻴﺸﻪ در ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﻪ‬
‫ﺷﻜﻠﻲ دارﻧﺪ‪ ...‬او اﻛﻨﻮن ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺘﻮاﻧﺪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ!‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻧﻬﺎ را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﭼﻘﺪر ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﻓﺸﺎر آورد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﻮد و ﮔﻮﺷﺖ‬
‫ﮔﺎوي ﻛﻪ درون ﻫﻮا ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲﺷﺪ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺗﺼﻮﻳﺮ اﻓﺘﺎدن ﻫﺮي در اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را‬
‫ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﺴﺘﺮالﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ ـ آﻧﻬﺎ آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻳﺎ‪ ...‬ﺧﻮب‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ آﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ او ﻗﺎدر‬
‫ﺑﻪ دﻳﺪﻧﺸﺎن ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﻓﺘﺎد ﺗﻮي اون رودﺧﻮﻧﺔ ﻧﺤﺲ‪ ...‬ﻫﺮي ﻏﺮق ﺷﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ ﻛﻪ ﻣ‪‬ﺮد‪ ...‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺗﻜﺮار‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﺸﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪...‬‬
‫اﺧﺘﻴﺎرش را از دﺳﺖ داد و ﻓﺮﻳﺎد زد‪» :‬اﻳﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻪ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ!«‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪» .‬ﺟﻴﻨﻲ؟ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻜﺎر ﻣﻲﻛﻨﻲ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف او دوﻳﺪ و ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﻴﺪي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ! ﺗﺴﺘﺮالﻫﺎ ﻫﻨﻮز اﻳﻨﺠﺎن؟«‬
‫»اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎن‪ ،‬اوﻧﺠﺎ‪ «.‬اﺳﺘﺎد ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﻣﻮﺟﻮدات ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﭙﺶ اﺷﺎره ﻛﺮد ـ اﻣﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ‬
‫ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد‪ ...‬ﺑﻮد؟‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻫﻴﺴﺘﺮﻳﻚ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ ﺑﺒﻴﻨﻤﺸﻮن! ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً اوﻧﻬﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻨﺪ اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ! اﻳﻦ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﺣﻘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﻧﻢ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺒﻴﻨﻢ!« ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺖ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ را ﭼﻨﮓ زد‪» .‬ﻣﻦ دﻳﺪم ﻛﻪ او‬
‫ﻣ‪‬ﺮد‪ ،‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ! ﻣﻦ دﻳﺪم ﻛﻪ او ﻣﺮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل اﻳﻦ اﺳﺒﻬﺎي اﺣﻤﻖ ﻫﻨﻮز ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ! ﭼﺮا؟؟؟«‬
‫»ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ «.‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻲ دﺳﺘﻬﺎي ﺟﻴﻨﻲ را از ﻛﺘﺶ ﺟﺪا ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺖ دﺳﺘﻬﺎي ﺧﻮدش‬
‫را روي ﺷﺎﻧﻪﻫﺎي او ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬رون ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻨﮕﺎم ﻣﺮگ ﻫﺮي ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺟﺰﺋﻴﺎت اﺷﺎره ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻣﻲداﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ آن ﺣﺎدﺛﻪ در ﺟﺎﻳﻲ در‬
‫ﻳﻮﻧﺎن اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﺷﻜﺎرﺑﺎن ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻧﺮم ﮔﻔﺖ‪» :‬آروم ﺑﺎش‪«،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ؟ ﻣﻦ دﻳﺪم ﻛﻪ او ﻣﺮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﻫﻨﻮز ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ‬
‫رو ﺑﺒﻴﻨﻢ! ﻣﻦ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲﺧﻮام‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪا‪ ،‬ﻣﻦ ﻳﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲﺧﻮام!«‬
‫»ﺟﻴﻨﻲ‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰ ﺟﺎﻟﺒﻲ در ﻣﻮرد ﺗﺴﺘﺮالﻫﺎ ﻫﺴﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﻳﻪ ﻗﺎﻧﻮن ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ‬
‫ﻛﺴﻲ ﻣﺮگ رو دﻳﺪه ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ اوﻧﻬﺎ رو ﻫﻢ ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ ،‬ﻻاﻗﻞ ﻧﻪ درﺳﺖ ﺑﻌﺪ از اون‪ ...‬اﺳﺘﺜﻨﺎء ﻫﻢ وﺟﻮد‬
‫داره‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻣﻲﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻢ‪ «...‬اﻳﻨﺒﺎر ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﺑﺴﻴﺎر آرام‪ ،‬ﻟﺤﻨﺶ ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ و ﻧﺎاﻣﻴﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﺧﻮب‪ «...‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﭼﺎﻧﻪاش را ﺧﺎراﻧﺪ‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻴﺎ اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺑﺸﻴﻦ‪ ،‬ﺑﺬار ﻳﻪ ﻛﻢ‬
‫ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻴﻢ‪«.‬‬
‫*****‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻫﺎدس در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﻛﻪ درون ﺻﻨﺪﻟﻲاش ﻛﻪ ﭼﻮن ﺗﺨﺖ ﭘﺎدﺷﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﻴﺪ ﻟﻢ داده ﺑﻮد‬
‫ﻗﻴﺎﻓﺔ ﻫﺮي را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻛﺮد و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر‪ ،‬داري ﻣﻲﮔﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ وﻟﻲ ﻧﺴﻮﺧﺘﻲ‪،‬‬
‫ﻫﺎ؟«‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاب داد‪» :‬آره‪ .‬و در ﺿﻤﻦ اون ﺑﻠﻮﺟﺮي ﻛﻪ ﺑﻮرﺟﻴﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﭘﺮت ﻛﺮد ﺑﺪﺟﻮري ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ اﺣﺴﺎﺳﺶ ﻛﺮدم‪ ،‬و در ﺿﻤﻦ ﻫﻴﭻ ﺻﺪﻣﻪاي ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰد‪«.‬‬
‫ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ اﺑﺮوﻫﺎي ﺑﻠﻮﻧﺪ زﻳﺒﺎﻳﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻪ ﻫﻤﻮن ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻫﺎدي؟«‬
‫»ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻮن ﺑﺎﺷﻪ‪ «.‬ﭘﺎدﺷﺎه دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭼﻲ؟« از ﮔﻮﺷﺔ ﭼﺸﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ ﻧﺰدﻳﻚ او اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧﻪ‬
‫رﻳﺸﻬﺎي ﺳﻔﻴﺪ و ﺑﻠﻨﺪش را ﻧﻮازش ﻣﻲﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻫﺮي آﻟﺒﻮس ﭼﻴﺰي ﻣﻲداﻧﺴﺖ‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺟﻮاب‬
‫ﺳﻮال را ﻣﻲداﻧﺴﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﺑﻪ او ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد از ﻫﺎدس ﻧﻴﺰ ﺳﻮال ﻛﻨﺪ‪ .‬ﭼﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻳﺎ ﺷﻚ داﺷﺖ وﻟﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد؟‬
‫ﻫﺎدس ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي رو اﻣﺘﺤﺎن ﻛﻨﻢ؟«‬
‫»ا‪ «،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﺮدرﮔﻤﻲ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪» .‬ﺑﺎﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﺷﺎه ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻮات ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻗﺒﻞ از ﻫﺮ ﭼﻴﺰ‪ :‬ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺧﻮام ﺑﻬﺖ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ‬
‫راه ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻲﺷﻪ از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ‪ «...‬اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎرهاش را ﺑﻪ ﺳﻮي ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬و‬
‫اﺧﮕﺮي آﺑﻲ رﻧﮓ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﻴﻨﺔ ﻫﺮي ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬اﺧﮕﺮ ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﺳﺮﻋﺘﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر رﻓﺘﻦ از ﺳﺮ راه آن ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﺔ اﻓﺮاد ﺣﺎﺿﺮ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ آﺗﺶ ﺟﻠﻮي ﭘﻴﺮاﻫﻦ ﻫﺮي‬
‫را ﺳﻮزاﻧﺪ اﻣﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪﻧﺶ ﺑﺪون آﺳﻴﺐ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﻧﻔﺲﻫﺎﻳﺸﺎن در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺎدس ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻫﻤﻤﻢ‪ ...‬ﭼﻘﺪر ﻋﺠﻴﺐ‪ ...‬ﻣﻲدوﻧﻲ ﭼﻪ ﻧﻮع آﺗﺸﻲ رو ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺖ ﻓﺮﺳﺘﺎدم؟«‬
‫ﻫﺮي اﺧﻢ ﻛﺮد‪» :‬ﭼﻄﻮر ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ درﺑﺎرة ﭼﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰي ﺑﺪوﻧﻢ؟«‬
‫»اون ﻳﻪ ﭘﻴﻜﺎن ﺷﻌﻠﺔ آﺑﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﻪ اﺳﻠﺤﺔ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻄﺮﻧﺎك‪ .‬ﺗﺎ ﺣﺪودي ﺷﺒﻴﻪ آذرﺧﺶ ﺑﺮادرم زﺋﻮﺳﻪ‪ ،‬وﻟﻲ‬
‫ﻧﻪ ﺑﻪ اون ﻣﺮﮔﺒﺎري‪ .‬ﺗﻮﺳﻂ ﺑﻌﻀﻲ از ﺧﺪاﻳﺎن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻪ ﺗﺎ آﺳﻴﺐ ﺟﺪي ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺮﺳﻮﻧﻪ‪ ،‬اﻣﺎ اوﻧﻬﺎ‬
‫رو ﻧﻤﻲﻛﺸﻪ‪ ...‬اون ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﺳﻮراخ ﺗﻮي ﺳﻴﻨﺔ ﺗﻮ درﺳﺖ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺮد ﺟﻮون‪«.‬‬
‫از ﻓﻜﺮ ﺳﻮراﺧﻲ در ﺳﻴﻨﺔ ﭘﺴﺮش رﻧﮓ از ﺻﻮرت ﻟﻴﻠﻲ ﭘﺮﻳﺪ و ﺑﺎزوي ﺟﻴﻤﺰ را ﭼﻨﮓ زد‪.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﺎ دﻟﻮاﭘﺴﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﭘﺲ ﭼﻄﻮر ﺷﺪ ﻛﻪ آﺳﻴﺒﻲ ﺑﻬﺶ ﻧﺰد؟«‬
‫ﻫﺎدس ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬اﮔﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻜﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﺳﺘﺎﻳﻜﺴﻪ‪«.‬‬
‫»اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ؟« ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ "ﻓﻜﺮش رو ﻣﻲﻛﺮدم"‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬درﺑﺎرة آﻛﻴﻠﻴﻮس ﭼﻴﺰي ﺷﻨﻴﺪي‪ ،‬ﻫﺮي؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫»ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ «.‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪» .‬او ﻗﻬﺮﻣﺎن ﻣﺤﺎﺻﺮة ﺗﺮوا ﺑﻮد‪ ،‬درﺳﺘﻪ؟«‬
‫»ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻲﺷﻪ ﻛﻪ او روﻳﻴﻦﺗﻦ ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮا ﻣﺎدرش ﻛﻪ اﻟﻬﻪ ﺗﺘﻴﺲ ﻧﺎم داﺷﺖ‪ ،‬او را در رود‬
‫اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﻓﺮو ﺑﺮد ﺗﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﺮاﺣﺎت ﻣﺼﻮن ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻧﻘﻄﻪ در ﺑﺪﻧﺶ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ درون‬
‫آب رودﺧﺎﻧﻪ ﻓﺮو ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ :‬ﭘﺎﺷﻨﻪاش‪ ،‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺎدرش او را از آﻧﺠﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و او را در آب ﻓﺮو ﺑﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬و ﻫﻤﺎن ﻧﻘﻄﻪ ﻣﺎﻳﺔ ﻧﺎﺑﻮدياش ﺷﺪ‪ :‬او از ﭘﺎﺷﻨﺔ ﭘﺎ ﻣﺠﺮوح ﺷﺪ و ﺧﻮﻧﺮﻳﺰياش ﻗﻄﻊ ﻧﺸﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﻣﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺗﻮ‪«...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻟﻲ ﻣﻦ‪ «...‬ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻴﺰي را ﻛﻪ ﻫﺎدس ﻣﻲﮔﻔﺖ ﺑﺎور ﻛﻨﺪ‪» .‬وﻟﻲ ﻣﻦ‬
‫اﻓﺘﺎدم ﺗﻮي رود‪ ...‬و ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﻢ در آب ﻓﺮو رﻓﺖ‪ ...‬ﻣﻌﻨﻲاش اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪...‬؟«‬
‫ﭘﺮﺳﻔﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪» .‬ﻣﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮره‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺗﻮي رودﺧﺎﻧﺔ اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﻓﺮو ﺑﺮه‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﺳﻴﺒﻬﺎي ﺧﺎرﺟﻲ ﻣﺼﻮن ﻣﻲﺷﻪ‪«.‬‬
‫ﻫﺮي زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻌﻨﻲ ﻛﻪ‪ ...‬ﻳﻌﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ آﺳﻴﺐ ﺑﺒﻴﻨﻢ؟«‬
‫ﻫﺎدس ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻠﻪ و ﻧﻪ‪ ...‬ﺗﻮ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ زﺧﻤﻲ ﺑﺸﻲ‪ ،‬ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺑﺨﻮري ﻳﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻃﻠﺴﻢ ﻛﺸﺘﻪ ﺑﺸﻲ‪ ...‬ﺑﺎ‬
‫اﻳﻦ ﺣﺎل ﺑﺮ اﺛﺮ ﭘﻴﺮ ﺷﺪن ﻣﻲﻣﻴﺮي و ﺑﻴﻤﺎري ﻳﺎ ﺳﻢ ﺗﻮ رو ﻣﻲﻛﺸﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﺮاﺣﺖ ﺧﺎرﺟﻲ ﻧﻪ‪«.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻋﺼﺒﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻳﻦ ﻏﻴﺮ ﻋﺎدﻳﻪ‪«.‬‬
‫»آره‪ «،‬ﻫﺮي ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮد‪» .‬ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻦ ﺑﺎ آواداﻛﺪاوارا ﻫﻢ ﻛﺸﺘﻪ ﻧﻤﻲﺷﻢ؟«‬
‫آﻟﺒﻮس ﭘﺎﺳﺦ داد‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﭼﻮن اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ آﺳﻴﺒﻬﺎي ﺧﺎرﺟﻲ ﻣﻲﺷﻪ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻫﻴﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪاي ﺑﻪ‬
‫ﺟﺎ ﻧﻤﻲذاره‪«.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﺑﻪ دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ و آﺳﺘﻴﻦ ﺳﻮﺧﺘﻪاش ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺟﻠﻮي ﭘﻴﺮاﻫﻨﺶ ﻛﻪ ﻛﻼً از‬
‫ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ روﻳﻴﻦ ﺗﻨﻢ!«‬
‫*****‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬ﺧﻮب‪ ...‬ﭘﺲ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﺑﺎ او ﻓﺮار ﻛﺮدي‪ ،‬ﻫﺎ؟« دﺳﺖ ﺑﺰرﮔﺶ را ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ روي‬
‫ﺗﻨﺔ درﺧﺘﻲ در ﻫﻤﺎن ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬دور ﺷﺎﻧﺔ ﺟﻴﻨﻲ ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻗﺒﻞ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫داﺳﺘﺎن ﻣﺮگ ﻫﺮي را ﺑﺮاي ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻴﺰي از ﻋﻠﺖ رﻓﺘﻦ ﺧﻮدش و ﻫﺮي‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎده ﺧﺪاﻳﺎن ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﻧﻴﺎورد‪ .‬ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺪون آن‪ ،‬داﺳﺘﺎن ﭘﺮ از ﻧﻘﺎط ﻣﺒﻬﻢ اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ از ﻃﺮف‬
‫دﻳﮕﺮ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻲﺷﻨﺎﺧﺖ و ﻣﻲداﻧﺴﺖ ﻛﻪ وﻗﺘﻲ ﭘﺮﺣﺮﻓﻲ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻳﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻣﺴﺖ‬
‫اﺳﺖ ﻫﺮ ﺣﺮﻓﻲ را ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ زﺑﺎن ﺑﻴﺎورد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮ ﺗﻜﺎن داد وﮔﻔﺖ‪» :‬ﻳﻪ ﺟﻮراﻳﻲ آره‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺷﻜﻠﺒﻮﻟﺖ ﭼﻴﺰي از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻪ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت‬
‫ﻧﮕﻔﺖ‪ ...‬اوﻧﻮﻗﺖ اوﻧﻬﺎ در ﻣﻮرد ﭘﺴﺮي ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﻮﻧﺪ ﭼﻲ ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ؟« ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻛﻮﭼﻚ ﺗﻠﺨﻲ روي‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪» .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ وزﻳﺮ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻫﺮي رو در اذﻫﺎن ﺟﺎﻣﻌﺔ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺑﻪ‬
‫ﻋﻨﻮان ﺷﺮﻳﻔﺘﺮﻳﻦ ﻣﺮد روي زﻣﻴﻦ ﺣﻔﻆ ﻛﻨﻪ‪ .‬و ﺧﻮب‪ ...‬ﻫﺮي آدم ﺷﺮﻳﻔﻲ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﻲ ﻧﻪ از ﻫﻤﺔ ﺟﻬﺎت‪.‬‬
‫او‪ ...‬او ﻫﻢ ﻳﻪ آدم ﺑﻮد ﻣﺜﻞ ﻫﻤﺔ ﻣﺎ‪ ...‬او ﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت ﺧﻮدش رو داﺷﺖ‪ .‬وﻟﻲ ﻳﻪ وﻗﺖ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻲ او‬
‫ﻣﻨﻮ اﻏﻔﺎل ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﻦ ﺧﻮدم ﺑﺎ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺧﻮدم ﺑﺎﻫﺎش رﻓﺘﻢ‪«...‬‬
‫»اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﻓﻜﺮي ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ‪ «.‬ﺷﻜﺎرﺑﺎن ﺳﺮ ﭘﺮﻣﻮﻳﺶ را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪» :‬وﻟﻲ ﺑﺎ‬
‫اﻳﻦ ﺣﺎل ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻧﻤﻲﻓﻬﻤﻢ ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ﻧﺰدﻳﻚ رود اﺳﺘﺎﻳﻜﺲ ﭼﻜﺎر ﻣﻲﻛﺮدﻳﺪ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﺮد ﺑﻪ ﺻﻮرت او ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻨﺪ‪ ،‬ﺳﺮﺑﺴﺘﻪ ﺟﻮاب داد‪» :‬راﺳﺘﺶ‪ ،‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ ،‬ﻣﻦ‪...‬‬
‫ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲدادم ﻧﻤﻲﭘﺮﺳﻴﺪي‪«.‬‬
‫»اوه‪ .‬ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺣﻖ داري رازﻫﺎي ﺧﻮدت رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬ﻣﻲﻓﻬﻤﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺑﻮدم‪ .‬اوﻧﺠﺎ ﻫﻢ‬
‫ﻳﻪ ﺳﮓ ﺳﻪ ﺳﺮ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺑﻮد؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪» :‬اوه‪ ،‬آره‪ ،‬ﺑﻮد‪ «،‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﺮﺻﺘﻲ دﺳﺖ داده ﺗﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﺻﺤﺒﺖ را ﻋﻮض ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫»اﺳﻤﺶ ﻛﺮﺑﺮﻳﻮس ﺑﻮد‪«.‬‬
‫»ﺷﺮط ﻣﻲﺑﻨﺪم درﺳﺖ ﺷﺒﻴﻪ ﻓﻼﻓﻲ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮي ﺧﻮدم ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺎ؟« ﻧﻴﻤﻪ ﻏﻮل آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫»اﻣﺎ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻊ ﻫﺮي‪ ،‬واﻗﻌﺎً ﻧﻤﻲﻓﻬﻤﻢ ﭼﺮا ﺗﻮ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻲ ﺗﺴﺘﺮالﻫﺎ رو ﺑﺒﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﻛﻪ‬
‫ﻣﻲﮔﻲ ﻣﺮﮔﺶ ﺑﻮﺳﻴﻠﺔ ﻏﺮق ﺷﺪن ﺑﻮده‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣﻲﮔﻢ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ اﺳﺘﺜﻨﺎء وﺟﻮد داره‪،‬‬
‫و ﺗﻮ ﻫﻢ اﺣﺘﻤﺎﻻً در اﻳﻦ ﻣﻮرد اﺳﺘﺜﻨﺎء ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﺷﻮﻫﺮت در ﻣﻮرد ﻓﺮار ﺗﻮ و ﻫﺮي ﭼﻲ ﮔﻔﺖ؟‬
‫اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ﺳﻮاﻟﻢ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ ﺷﺨﺼﻲ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪«...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺐ ﭘﺎﻳﻴﻨﺶ را ﻣﻲﺟﻮﻳﺪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺳﻮاﻟﺖ ﭼﻨﺪان ﻫﻢ‬
‫ﺷﺨﺼﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬دارﻛﻮ از ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻛﺒﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮد ﻣﻦ و ﻫﺮي ﺑﻬﺶ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻛﺮدﻳﻢ‪...‬‬
‫ﺧﻮب‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻤﻴﺮه‪ ،‬وﻟﻲ‪ «...‬ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‬
‫ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪ ،‬داﺷﺖ ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ آﻳﺎ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎ ﻣﺮدن ﻫﺮي دﻳﮕﺮ دروغ ﮔﻔﺘﻦ در ﻣﻮرد‬
‫ارﺗﺒﺎﻃﺸﺎن ﻓﺎﻳﺪهاي ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺣﺪاﻗﻞ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ دوﺳﺘﺸﺎن‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ ...»...‬وﻟﻲ راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي ﻣﺎ ﺑﺎﻫﻢ‪ «...‬ﻧﮕﺎه ﻣﻌﻨﻲداري ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ اﻧﺪاﺧﺖ و دﻳﺪ ﻛﻪ او ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﻣﻨﻈﻮرش ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﺧﻨﺪهاي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﭼﻨﺪان ﻫﻢ‬
‫ﻏﻴﺮﻣﻨﺘﻈﺮه ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻫﺎ؟«‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺎﻧﻪاي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻧﻤﻲداﻧﺴﺖ اﺣﺴﺎس ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺑﻜﻨﺪ ﻳﺎ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ او اﻋﺘﻤﺎد ﻛﺮده اﺳﺖ‬
‫ﺧﻴﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪» .‬ﻣﻲدوﻧﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺟﺮم ﺷﺪم‪ ...‬از ﻧﻈﺮ راﺑﻄﺔ ﺷﺮﻋﻲ‪ ،‬وﻟﻲ‪ ...‬ﺑﻪ د‪‬ر‪‬ك‪ ،‬اﺻﻼً‬
‫ﻫﻢ ﭘﺸﻴﻤﻮن ﻧﻴﺴﺘﻢ! اﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﻪ ﻣﻦ ﻳﻪ زن ﻫﺮزه ﺑﺎﺷﻢ؟ اﮔﺮ ﻫﻢ اﻳﻨﻄﻮر ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺮام ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮدم ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺮي ﺑﻮدم‪ ،‬و از اﻳﻨﻜﻪ ﻗﺒﻞ از ﻣﺮﮔﺶ ﺧﻮدم رو در اﺧﺘﻴﺎر او ﮔﺬاﺷﺘﻢ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪ .‬دﺳﺖ ﻛﻢ ﻳﻪ ﺧﺎﻃﺮة زﻳﺒﺎ از اون دارم‪ ...‬و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﺮ ﺑﺸﻢ و ﻣﻮﻫﺎم ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي ﺑﺸﻪ‬
‫ﻣﻲﺗﻮﻧﻢ اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻴﺎرم‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ روي ﻳﻪ ﺻﻨﺪﻟﻲ راﺣﺘﻲ ﻧﺸﺴﺘﻢ و دارم ﺑﺎﻓﺘﻨﻲ ﻣﻲﺑﺎﻓﻢ‪«...‬‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻛﻮﭼﻜﻲ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪...» .‬آره‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ داري ﻧﻮهﻫﺎت رو ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﻲﻛﻨﻲ ﻛﻪ دارن‬
‫دور و ﺑﺮت ﺑﺎزي ﻣﻲ ﻛﻨﻦ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻪ ﻧﻮهاي ﺧﻮاﻫﻢ داﺷﺖ ﻧﻪ ﺑﭽﻪاي‪ .‬ﻣﻦ ﻧﺎزا ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪«.‬‬
‫ﺷﻜﺎرﺑﺎن اﺑﺮوﻫﺎي ﭘﺮﭘﺸﺘﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪» .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬ﻧﻤﻲدوﻧﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫»دﻳﮕﻪ اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاره‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮدي ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ ازش ﺑﭽﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﻣﺮده‪ «.‬ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را‬
‫ﺧﻢ ﻛﺮد و ﺻﻮرﺗﺶ را در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﺮد ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ از‬
‫ﺟﺎري ﺷﺪن ﺳﺮ ﺑﺎز ﻣﻲزدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ دو ﻫﻔﺘﻪ از آن وﻗﺎﻳﻊ ﻏﻢاﻧﮕﻴﺰ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻗﻄﺮه اﺷﻚ‬
‫ﻫﻢ ﻧﺮﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﻮدم‪ ...‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻢ‪«.‬‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﻣﻮﻫﺎي او را ﻧﻮازش ﻛﺮد‪» .‬ﻣﻲدوﻧﻢ‪ .‬ﺳﺎل اول ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رو ﻳﺎدم ﻣﻴﺎد‪ ...‬ﻫﺮ روز‬
‫ﻣﻴﻮﻣﺪي ﺑﻪ ﻛﻠﺒﺔ ﻣﻦ و اﻣﻴﺪوار ﺑﻮدي اوﻧﻮ ﻳﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺒﻴﻨﻲ‪ ...‬ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻓﻜﺮش رو ﻫﻢ ﻧﻤﻲﻛﺮدم‪ ...‬ﻫﻴﭻ‬
‫وﻗﺖ ﻓﻜﺮش رو ﻫﻢ ﻧﻤﻲﻛﺮدم ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮري ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻮدش را ﺑﻪ آﻏﻮش او اﻧﺪاﺧﺖ و ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﺳﺮ او را ﻧﻮازش ﻛﺮد‪» .‬ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻦ‪ ،‬ﮔﺮﻳﻪ‬
‫ﻛﻦ‪ ،‬ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ‪ .‬ﻛﻤﻚ ﻣﻲﻛﻨﻪ‪«.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺎﻟﻴﺪ‪» :‬ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﻢ‪ «...‬ﺻﻮرﺗﺶ را ﺟﻤﻊ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻠﻜﻪ ﻗﻄﺮهاي اﺷﻚ را ﺑﻪ زور از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺧﺎرج‬
‫ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ اﺷﻜﻲ ﺧﺎرج ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺑﺎل زدﻧﻲ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﺎﻻ را ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻫﺪوﻳﮓ ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪوار ﺑﺎﻻي ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ‬
‫ﻋﺼﺒﻲ و ﺑﻪ ﺻﻮرت داﻳﺮهوار ﻣﻲﭼﺮﺧﻴﺪ‪.‬‬
‫»داره ﺳﻌﻲ ﻣﻲﻛﻨﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﮕﻪ‪ «.‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﺑ‪‬ﻨﮓ ﺑﻠﻨﺪي از ﻃﺮف‬
‫ﻣﺤﻮﻃﺔ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪» .‬ﻣﺮاﺳﻢ ﻳﺎﺑﻮد! ﻳﺎ اﺳﻜﺮوت ﻣﻘﺪس‪ ،‬ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ داره ﻣﻲاﻓﺘﻪ؟«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺟﻮاب ﻧﺪاد‪ ،‬در ﻋﻮض ﺷﺮوع ﺑﻪ دوﻳﺪن ﻛﺮد و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﻪ‬
‫دﻧﺒﺎل او دوﻳﺪ و ﺑﺎ ﻗﺪﻣﻬﺎي ﺑﻠﻨﺪش ﻇﺮف ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ از او ﺟﻠﻮ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺣﺪود ده دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﺷﻴﺔ‬
‫ﺟﻨﮕﻞ رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ دودي ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ آﺳﻤﺎن را ﺗﻴﺮه ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺠﺴﻤﺔ زﻳﺒﺎي ﻫﺮي ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﭼﻴﺰي ﺳﺒﺰرﻧﮓ ﺑﺎﻻي آن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲﺧﻮرد‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫ﻧﺸﺎن ﺗﺎرﻳﻜﻲ‪.‬‬
‫در زﻳﺮ آن‪ ،‬ﻣﺒﺎرزهاي ﺧﺸﻤﻨﺎك در ﺟﺮﻳﺎن ﺑﻮد‪ .‬اﻓﺴﻮنﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮف ﺷﻠﻴﻚ ﻣﻲﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺨﺘﻲ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ داﺷﺖ ﺑﺎ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲﻛﺮد‪ ...‬ﺳﭙﺲ ﺷﺨﺼﻲ ﺑﺎ‬
‫ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ را در ﻣﻴﺎن ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺗﺸﺨﻴﺺ داد ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل دوﺋﻞ ﺑﺎ زﻧﻲ ﻛﺎﻣﻼً آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ ،‬زﻧﻲ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي‬
‫ﺑﻠﻨﺪ و ﻣﺸﻜﻲ‪...‬‬
‫زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﺑﺮادر ﻣﻦ ﺻﺪﻣﻪ ﻧﻤﻲزﻧﻲ‪ ...‬ﺗﻮ زﻧﻴﻜﺔ ﭘﺴﺖ‪ ‬ﺷﻴﻄﺎنﺻﻔﺖ‪ ‬ﻣﻠﻌﻮن‪«...‬‬
‫ﺑﺪون ﻓﻜﺮ ﻛﺮدن ﺑﻪ ﻃﺮف آﻧﻬﺎ دوﻳﺪ و ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺑﺎزدارﻧﺪهاي را ﺑﻪ ﻃﺮف زن ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻟﺴﺘﺮاﻧﺞ ﺑﺪون ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎد‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺧﻮدش آﻣﺪ و ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻪ‬
‫آﺳﺎﻧﻲ دﻓﻊ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻮﻗﻒ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه اﻳﺪة ﺗﺎزهاي ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ داد‪ ...‬او دﻳﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي در آﺗﻼﻧﺘﻴﺲ‬
‫اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ را اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﺮا او اﻣﺘﺤﺎن ﻧﻜﻨﺪ؟‬
‫در ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻛﺎﻣﻼً اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻓﺮﻳﺎد زد‪ » :‬ﺗﻤﭙﻮس ﮔﻼﺳﻴﺘﻮر! « و در ﻛﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﻣﻮﻓﻖ‬
‫ﺷﺪ ﻧﻴﻤﻲ از آﻧﻬﺎ را در زﻣﺎن ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً اﮔﺮ ﻫﺮي ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﻪ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر اﻳﻦ اﻓﺴﻮن را در ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲ ﺟﺪي اﺟﺮا ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬آن را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد‪ .‬در‬
‫ﻫﻤﺎن ﭼﻨﺪ روزي ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺳﻔﺮ ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﻫﺮي اﻳﻦ اﻓﺴﻮن را ﺑﺮاي او ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻛﺮده و ﺟﻴﻨﻲ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر‬
‫ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد آن را ﺑﻪ ﻃﺮز ﻧﺼﻔﻪ و ﻧﻴﻤﻪاي اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﺟﺮاي اﻓﺴﻮن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﻗﺪرت‬
‫و ﺗﻤﺮﻛﺰ زﻳﺎدي ﻧﻴﺎز داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﺑﺮاي ﻛﺴﻲ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﺔ ﻛﻢ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﻧﺘﻴﺠﻪاي ﺑﻪ اﻳﻦ ﺷﻜﻞ‬
‫ﻧﻴﺰ ﻓﻮقاﻟﻌﺎده ﺑﻮد‪ .‬اﻓﺮادي ﻛﻪ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﻣﺒﺎرزه را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﺑﻪ‬
‫آدﻣﻬﺎي ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪه در زﻣﺎن ﺧﻴﺮه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻏﻴﺮﻣﻨﺘﻈﺮهاي را در دروﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻴﺮون ﺑﺮﻳﺰد‪،‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﻜﺸﺪ "ﻣﻦ اﻧﺠﺎﻣﺶ دادم‪ "،‬اﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ ﺻﺪاﻳﻲ را از‬
‫ﮔﻠﻮﻳﺶ ﺧﺎرج ﻛﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا اﺧﮕﺮي ﻧﻮراﻧﻲ از ﻣﻴﺎن دود ﺑﻴﺮون آﻣﺪ و درﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﺳﻴﻨﻪاش اﺻﺎﺑﺖ‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫هری پاتر‪2000‬‬

‫فصلبیستویکم‬
‫وحدت‬
‫مترجم‪MAJID :‬‬
‫ویراستار ‪SAHAR03 :‬‬

‫« هرگز هیچ انسان بدبینی راز ستاره ها را کشف نکرده است‬

‫یا به سرزمینی ناشناخته سفر نکرده است‬
‫یا درچه ای جدید برای روح انسان باز نکرده است‪».‬‬
‫(هلن کلر)‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی چشمانش را باز کرد و چند بار پلک زد تا دید تارش را صاف کند ‪ ،‬متوجه شد که هیچ ایده ای ندارد که کجاست‪ .‬سقفی که به آن‬
‫می نگریست به طور نامعمولی سفید و پاکیزه بود و بویی عجیب و تا حدودی ناخوشایند او را می آزرد‪ ....‬بوی مواد بهداشتی و دارو‪ ....‬بوی‬
‫بیمارستان‪.‬‬
‫جینی دماغش را چینی داد‪ ،‬او هیچ وقت چنین بویی را دوست نداشت‪ .‬به آهستگی نشست و به اتاقش نگاهی انداخت‪.‬سه بیمار دیگر آنجا‬
‫بودند‪ :‬زنی با جوشهایی بد شکل که تمام صورتش را پوشانده بود‪ ،‬یک پیرمرد که به نظر می آمد ریشهایش خیلی سریعتر از معمول رشد‬
‫می کنند چون بیشتر آن کف زمین حلقه شده بود و فردی با جنسیت و سنی نامعلوم چون کامالً باندپیچی شده بود و فقط دهانش پیدا بود‪.‬‬
‫جینی در حالی که می نشست تالش کرد به یاد آورد که چطور به اینجا آورده شده است‪ .‬او در آن مراسم مزخرف یادبود بود‪ ...‬بعد نتوانسته‬
‫بود آن تسترال های احمقانه را ببیند‪ ...‬و بعد چند مرگخوار دیوانه به افراد حاضر در مراسم حمله کرده بودند‪ ...‬اوه بله‪ ،‬بالتریکس لسترنج‬
‫سعی داشت پرسی را بکشد‪ ،‬اما جینی مداخله کرده و نیمی از طرفین دعوا را با طلسمی که از هری یاد گرفته بود در زمان متوقف کرده‬
‫بود‪....‬‬
‫‪-‬‬

‫اوه هری…‬

‫جینی آهی کشید‪ ،‬می دانست که هر چقدر تالش کند بازهم نمی تواند گریه کند‪ .‬معده اش قاروقور بلندی می کرد‪.‬‬
‫نمی دانست که آخرین بار چه زمانی غذا خورده است‪ «:‬من باید خیلی گرسنه باشم» او چه مدتی بیهوش بود؟‬
‫کسی که کامالً باندپیچی شده بود به آرامی در گوشه ی اتاق ناله می کرد‪ .‬با توجه به صدایش او یک مرد بود و به نظر می آمد که قصد‬
‫دارد چیزی بگوید هرچند ظاهراً برای سخن گفتن خیلی ضعیف بود‪.‬‬
‫جینی فکر می کرد که شاید مرد به کمک نیاز داشته باشد بنابراین از تختش بیرون پرید‪ .‬ولی سرش طوری گیج رفت که مجبور شد میله‬
‫ی تخت را بگیرد‪.‬‬
‫او نمی توانست بایستد و به احتمال زیاد برای مدتی طوالنی چیزی نخورده بود‪ .‬به هر حال سرگیجه نتیجه ی طبیعی گرسنگی است‪.‬‬
‫شخصی که باند پیچی شده بود همچنان ناله می کرد‪.‬‬
‫جینی با عصبانیت فکر کرد‪« :‬شفادهنده ها و پرستارها وقتی یک بیمار بهشون احتیاج داره کجا هستند؟» ‪.‬‬
‫میله ی تخت را رها کرد و سعی کرد تعادلش را حفظ کند‪.‬‬
‫ «خوب فعالً می تونم وایسم‪" .‬جینی قدمی برداشت و یکی دیگر"‪ ....‬خوب راه رفتن چیزیه که آدم فراموشش نمی کنه!»‬‫جینی با قدم هایی محتاطانه اتاق را ترک کرد بدون اینکه اهمیتی بدهد که پابرهنه است و تنها یک لباس خواب برتن دارد‪.‬‬
‫در حالی که به این سو و آنسو می نگریست صدا زد‪« :‬سالم؟» در تمام اتاقهای اطراف بسته بود و هیچ شفادهنده ای دیده نمی شد‪.‬‬
‫جینی به اسم اتاقی که از آن بیرون آمده بود نگاهی انداخت تا اگر گم شد بداند که کجا برگردد‪ .‬نام اتاق گانتر در جوالتیتیج بود و جینی به‬
‫یاد می آورد که نام این شخص را در کتاب کوییدیچ در گذر زمان دیده است‪.‬‬
‫جینی درحالی که به سمت دری که در انتهای راهرو بود حرکت می کرد فکر کرد‪« :‬آیا اسم تمام اتاق های اینجا را از روی ورزشکارها‬
‫اتنخاب کرده اند؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی در را باز کرد و خودش را صورت به صورت نویل النگ باتم و لونا الوگود دید‪ .‬صورت نویل روشن شد‪« :‬جینی؟ بیدار شده ای! یعنی‬
‫حالت خوبه؟»‬
‫«اممم‪" »...‬جینی نمی دانست چه جوابی بدهد‪ .‬حال او مطمئناً خوب نبود‪ ،‬نه وقتی که اینطورسرگیجه داشت‪ ،‬گرسنه بود و قلبش شکسته‬‫بود‪".‬‬
‫ «من فقط داشتم دنبال یک شفادهنده می گشتم‪ ...‬یک مرد در اتاق گانتر در جوا‪ ..‬اسمش یادم نیست‪ ...‬خب این مرد به یک شفادهنده‬‫احتیاج داره‪ ،‬اون داره درد می کشه‪».‬‬
‫نویل گفت‪« :‬من می رم و یک نفرو پیدا می کنم‪ .‬باشه؟» و از سمتی که خودش و لونا امده بودند برگشت‪.‬‬
‫جینی پرسید‪« :‬شما اینجا چکار می کنید؟»‬
‫لونا شانه ای باال انداخت‪« :‬ما داریم از مالقات والدین نو(مخفف نویل) بر می گردیم‪».‬‬
‫ اما تو! چرا تو هم اومدی؟‬‫چون نو می خواست منو به پدر ومادرش معرفی کنه‪ ...‬به عنوان نامزدش‪.‬‬‫چشمان جینی درشت شد‪« :‬نامزد؟ واو‪ ،‬تبریک میگم‪».‬‬
‫دختر مو طالیی موقرانه سری تکان داد‪« :‬متشکرم‪ ».‬گوشواره های تربچه ای همیشگی اش به زیبایی تاب می خوردند‪« :‬به هرحال‬
‫مالقات جالبی نبود‪ ...‬این آدم های بیچاره‪ ...‬من شک دارم که دفعه ی بعد که با نویل به مالقاتشون میام منو یادشون باشه‪».‬‬
‫ناگهان دری که نویل از آن بیرون رفته بود "دری که رویش نوشته بود‪ :‬آسیب های جادویی"باز شد و یک جادوگر کامالً آشنا از آن وارد‬
‫شد درحالی که دست در دست یک ساحره ی به شدت خندان بود‪ .‬مرد با خوشحالی گفت‪« :‬آه یه آشنا!» و به جینی لبخندی زد که ‪23‬‬
‫دندان درخشان را به نمایش می گذاشت‪« :‬شما خانم ویزلی هستید که هیوالی تاالر اونو دزدیده بود؟»‬
‫لونا با بی حوصلگی گفت‪« :‬این مسخره کیه؟»‬
‫مرد مشتاقانه جواب داد‪« :‬گیلدروی الکهارت در خدمت شما! یه امضا می خواین؟ من اآلن می تونم اسمم را بدون هیچ مشکلی بنویسم‬
‫چون االن تمام حافظه م را پس گرفته م‪ .‬تازه برای همیشه از اینجا مرخص شدم! من خوب شدم! در ضمن ایشون خانم گالدیس گوجن‪،‬‬
‫بهترین طرفدار من و همچنین نامزد من هستند‪ ».‬و به زنی که همراهش بود اشاره کرد‪.‬‬
‫جینی به طرز یکنواختی گفت‪« :‬ام‪ ..‬نامزدیتونو تبریک می گم‪ ».‬او از اینکه در طول سه دقیقه ی اخیر مجبور شده بود نامزدی دونفر را‬
‫تبریک بگوید چندان خوشحال به نظر نمی رسید‪ .‬به نظر می آمد که تمام افرادی که او می شناخت عشق خود را یافته بودند ولی می‬
‫دانست که او هرگز دوباره خوشحال نخواهد بود‪ ...‬نه بدون هری‪.‬‬
‫الکهارت با لبخند درخشانش جواب داد‪« :‬خیلی از شما متشکرم‪ ..‬به زودی شما برای موضوع دیگری هم می توانید به من تبریک‬
‫بگویید‪»...‬‬
‫لونا ابرویی باال انداخت‪« :‬شما دوتا میخواید بچه دار شوید؟»‬
‫گیلدروی با خوشحالی اعالم کرد‪« :‬نه اون یه چیز خیلی بهتریه‪ ..‬من میخوام یک کتاب درباره سالهای اقامتم در سنت مانگو بنویسم‪.‬‬
‫اسمش هم فراموشی شگفت انگیز و‪»...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫لونا حرف او را قطع کرد تا به نامزدش اشاره کند‪« :‬اوه‪ ،‬اون داره میاد!»‬
‫نویل برگشته بود و با خودش یک پرستار هم آورده بود‪ .‬پرستار پرسید‪« :‬اتاق گانتر در جوالتیتیج؟» جینی سری تکان داد و پرستار با عجله‬
‫به سمت اتاق رفت تا اوضاع را بررسی کند‪.‬‬
‫جینی به سمت نویل برگشت‪« :‬لونا تازه به من گفت که شما نامزد کردین‪ .‬امیدوارم کنار هم بتونین واقعا خوشحال باشین‪».‬‬
‫الکهارت مزاحم شد‪« :‬شما هم نامزد کردید؟ این عالیه منم می خوام به زودی ازدواج کنم! در مورد نحوه ی عروسیتون تصمیم گرفتید؟‬
‫اینکه چند نفرو دعوت می کنین؟ چی می پوشین و از این چیزا؟»‬
‫نویل سری تکان داد‪« :‬ام‪ ،‬نه‪ ».‬و رویش را به جینی برگرداند‪« :‬ازت به خاطر تبریکت ممنونم‪».‬‬
‫جینی متعجب بود که چه بر سر نویل کوچولو‪ ،‬صورت گرد و خپله ای که می شناخت آمده است‪ .‬واقعاً این مرد بلند قد‪ ،‬الغر و خوش قیافه‬
‫که بود؟‬
‫صورت نویل حالتی جدی یافت‪« :‬جینی‪ ..‬من متأسفم که نتوستم در مراسم یاد بود شرکت کنم‪ .‬ما تا یه هفته ی پیش که به خونه برگشتیم‬
‫اصال نمی دونستیم چه اتفاقاتی افتاده‪ .....‬می دونی ما فنالند بودیم‪»...‬‬
‫لونا افزود‪« :‬داشتیم دنبال اسنورکک های شاخ چروکیده می گشتیم‪ .‬من چند تا عکس عالی از اونا گرفتم‪ ،‬اون عکسا در شماره ی بعدی‬
‫سفسطه باز چاپ می شن‪ ...‬اما مسلماً تو به این موضوع عالقه ای نداری‪»...‬‬
‫گیلدروی دوباره وسط پرید‪« :‬اسنورکک های شاخ چروکیده؟ من یک گله ی کامل از اونا رو ده سال پیش وقتی در نروژ بودم دیدم که‬
‫داشتن آبدره ها رو از یخ زدن محافظت می کردن‪».....‬‬
‫چشمان جینی گرد شد و از عصبانیت تکانی خورد‪« :‬حتی بهش گوش هم نکنی!» دوباره داشت احساس ضعف و سرگیجه می کرد‪« :‬خب‬
‫من داشتم فکر می کردم که پدر و مادر یا برادرام کجا هستن؟»‬
‫نویل و لونا نگاه معنا داری رد وبدل کردند و نویل جواب داد‪« :‬خوب‪ ،‬من رون رو دیروز تو کوچه ی دیاگون دیدم و اون گفت که اعضای‬
‫خانواده تون به نوبت پیش تو می موندن ولی ‪ ...‬ام‪ ،‬خوب فکر می کنم که حتی اونا هم احتیاج به استراحت و آرامش دارند‪ .‬اونا در طول این‬
‫دو هفته تقریباً تمام وقتشونو اینجا می گذروندن‪».‬‬
‫جینی نفس زد‪« :‬دو هفته!؟ منظورت این نیست که ‪ ..‬من دوهفته ی کامله بیهوشم؟»‬
‫لونا جواب داد‪« :‬چرا همینطوره‪ .‬با توجه به حرف های رون‪ ،‬شفادهنده ها با یه روش مشنگی بهت غذا می دادن که یه اسم عجیب غریبی‬
‫داشت‪ ،‬به نظرم بهت ساروم وصل کرده بودن‪»...‬‬
‫نویل حرفش را تصحیح کرد‪« :‬بهت سرم وصل کرده بودند‪ ».‬ناگهان یک شفادهنده به سرعت از پشت سرشان دوید و چوبدستی اش را‬
‫بیرون آورد ‪ .‬عالمت استخوان وچوبدستی مقطوع روی سینه اش مانند یک آژیر می درخشید و احتماالً نشان می داد که او باید عجله کرده‬
‫و یک بیمار را چک کند‪.‬‬
‫سر پرستاری که نویل آورده بود از اتاق گانتر بیرون آمد‪« :‬زود! بیا اینجا! مشکلمون ویزلیه! فکر کنم داریم از دستش میدیم!»‬
‫جینی با لکنت گفت‪« :‬و‪....‬ویزلی؟» و صورتش مثل گچ سفید شد‪.‬‬
‫نویل آهسته گفت‪« :‬ام‪ ،‬خوب آره‪ ...‬می دونی ‪ ،‬ما نمی خواستیم بهت بگیم اما خوب برادرت جرج تو اون دعوا بدجوری زخمی شد و‪»...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی در آغوشش غش کرد‪.‬‬
‫او داشت کابوس میدید‪ ،‬کابوسی درباره ی مرگ جرج‪ ...‬نه! جرج! جرج! پیشمون بمون! نرو !ذهنش فریاد می کشید‪ ،‬اما بیدار نمی شد‪ .‬به‬
‫خود می پیچید‪ ،‬می چرخید و دوباره کسی که در تختی در کناره ی اتاق خوابیده بود و کامالً باندپیچی شده بود را دید که باز هم ناله می‬
‫کرد‪ ...‬چطور می توانست اینقدر احمق باشد که صدایش را نشناسد؟‬
‫‪-‬‬

‫نه! اون نمی تونه بمیره! نمیتونه مثل هری بمیره!"جرج!"‬

‫دوباره چشمانش را باز کرد‪ ،‬اما دیدش بیشتر از آن تار بود که بتواند محیط اطرافش را درست تشخیص دهد‪ .‬متوجه شد که در تختش‬
‫نشسته و دستانش رو به جلو دراز شده گویی تالش می کرده خودش را به برادر در حال مرگش برساند‪ ....‬دستانش را پایین آورد و آنها را‬
‫روی ملحفه های ابریشمی گذاشت‪".‬ابریشم؟ مطمئناً تختهای سنت مانگو ملحفه های ابریشمی نداشتند‪ ،‬داشتند؟ "‬
‫به ملحفه ای که به طرزی تجملی گلدوزی شده بود نگاه کرد‪ ،‬حرف م بزرگی روی آن گلدوزی شده بود‪ ،‬ملحفه پر از حرف م بود‪. ..‬قلب‬
‫جینی فرو ریخت‪ .‬او به قصر مالفوی برگشته بود و در تخت خودش که مناسب یک پرنسس بود دراز کشیده بود‪.‬‬
‫صدای سردی گفت‪« :‬به خانه خوش آمدی ویرجینیا‪».‬‬
‫جینی روی بالشش افتاد‪« :‬چطوری من به اینجا برگشتم؟»‬
‫‪-‬‬

‫اوه خوب‪ ،‬من به دیدن تو در سنت مانگو آمدم و پرستار گفت که باالخره بیدار شده ای و برای راه رفتن به اندازه ی کافی قوی‬
‫به نظر میومدی‪ .‬تنها مشکلی که وجود داشت این بود که تو به خاطر شنیدن خبر در حال مرگ بودن برادرت غش کرده بودی‪...‬‬

‫جینی امیدوارانه حرفش را قطع کرد‪« :‬این یعنی اینکه اون نمرده؟»‬
‫شوهرش جواب داد‪« :‬بله‪ .‬او نجات پیدا کرده و اینطور که شنیدم داره رو به بهبودی می ره‪».‬‬
‫جینی آهی از روی آسودگی کشید‪« :‬خدا را شکر‪».‬‬
‫ خوب به هر حال‪ ،‬پرستار گفت که تو به خاطر شوک ناشی از این خبر غش کرده بودی و بعد بیدار شدی و دچار تشنج شدی به همین‬‫خاطر اونا مجبور شده بودن که بهت مسکن بدهن‪ .‬بعدش هم مسکن ها تو را کامالً گیج کرده بود و تو حتی متوجه اومدن منم نشدی‪ .‬من‬
‫هم تو رو با خودم به خانه برگردوندم‪ .‬البته شفادهنده ها به من اجازه دادن که بیارمت و می گفتن که جدا از ضربه ای که از این خبر خورده‬
‫بودی حالت خوبه‪.‬‬
‫جینی با بدگمانی دستهایش را جلوی سینه اش جمع کرد‪« :‬و پدر ومادرم در این مورد چه نظری داشتند؟»‬
‫دراکو گفت‪« :‬اونا اونجا نبودن که چیزی بگن‪ ،‬اونا بعد از اینکه من تو رو آوردم‪ ،‬به بیمارستان رسیدن‪ .‬هرچند مطمئناً کمی به خاطر اینکه تو‬
‫رو به اینجا آوردم ناراحت شدن چون تقریباً نیم ساعت پیش پیداشون شد و اصرار می کردن که اجازه بدم که باهاشون به اون سگدونی‬
‫رقت انگیز برگردی‪ .‬منم بهشون گفتم که فعالً نباید مزاحمت بشن چون به استراحت احتیاج داری‪ .‬اما مطمئنم که به زودی برمی گردن‪،‬‬
‫اونوقت تو‪ ،‬عزیز دلم‪ ،‬به اونا میگی که نمیخوای باهاشون بری‪ .‬مفهوم شد؟»‬
‫چشمان جینی باریک شد و دندانهایش را بهم سایید‪ «.‬فقط نه ماه دیگه و بعد من از دستت راحت می شم ای آدم بی مصرف! تو حاال می‬
‫تونی باهام بدرفتاری کنی و من رو از خانواده ام جدا کنی‪ ،‬اما نه برای همیشه! من تا روز آزادی ام لحظه شماری خواهم کرد و مطمئن می‬
‫شم که دیگه فرصتی برای تهدید کردن من پیدا نکنی!»‬
‫دراکو با صدایی که تمسخر از آن می بارید گفت‪« :‬آه‪ ،‬اگر چشم غره هات مرگبار بودن من تا حاال مرده بودم!»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی فکر کرد‪ « :‬ازم لذت ببر و عقب نشین! تا وقتی که می تونی باهام حال کن چون دیگه چیز زیادی نمونده! نه ماه‪ ،‬و تو دیگه چیزی‬
‫به جز یک خاطره ی بد برای من نخواهی بود! اوه بله! من خودم در خواست طالق رو بهت تحویل می دم تا بتونم وحشتی که از خوندنش‬
‫پیدا می کنی رو تو صورتت ببینم! و این دفعه نمی تونی منو متوقف کنی! من اون حلقه ی لعنتی ازدواجم با تو رو توی توالت می اندازم و‬
‫فقط برای آزار دادنت تمام جنهای خانگی رو آزاد میکنم! می تونی تصور کنی که خودت غذا باید بپزی؟و خودت باید جورابای کثیفتو‬
‫بشوری؟ ها! هرمیون از دیدن جنهای خونگی مالفوی که از قصرت فرار می کنند خوشحال میشه‪»....‬‬
‫‪-‬‬

‫دیوونه شدای؟‬

‫جینی لرزید‪« :‬چی؟»‬
‫دراکو با لحنی نامطمئن گفت‪« :‬حالتی که روی صورتت بود‪ ....‬بدخواهانه و نفرت انگیز بود!»‬
‫اوهرگز همسرش را این شکلی ندیده بود‪ ،‬می ترسید که مرگ پاتر و جان کندن ویزلی ذهن زنش را مختل کرده باشد‪.‬‬
‫جینی شانه ای باال انداخت‪« :‬حتماً اشتباه کرده ای‪ .‬چرا اینطوری به من نگاه می کنی؟ حتماً به نظرت رسیده ! و حاال می شه لطفاً به یک‬
‫جن خانگی بگی که شاممو آماده کنه؟ یا صبحانه و ناهارمو؟ هر وقتی از روز که اآلن هست‪».‬‬
‫دراکو سری تکان داد‪ ،‬اتاق را ترک کرد و جینی باالخره با افکارش تنها شد‪ ،‬بدون اینکه نگران باشد که حالت صورتش به او خیانت کند‪ .‬از‬
‫این که جرج بهتر شده بود کمی تسکین یافت اما با یادآوری حمله ی ولدمورت به مراسم یادبود خشم در وجودش فوران کرد‪ .‬چند نفر‬
‫ممکنه زخمی شده باشند؟ آیا کسی کشته شده؟ امیدوار بود که این چنین نباشد‪ .‬قلبش با فکر اینکه اگر هری زنده بود چه می گفت فشرده‬
‫شد‪« :‬تمام این ها به خاطر اشتباه منه‪ .‬اشتباه لعنتی من‪ .‬اگر من این قدر ضعیف نبودم‪ ...‬اگر اجازه نمی دادم که منو به وسیله ی دخترم‬
‫تهدید کنه‪ ....‬این اتفاقات رخ نمی دادند‪»......‬‬
‫جینی سرش را کمی باال آورد‪ ،‬گویی با کسی در آسمان صحبت می کرد‪« :‬نیازی نیست که این قدر به خاطر این اتفاق پشیمون باشی‪...‬‬
‫خودت رو اون باال سرزنش نکن باشه؟»‬
‫کسی که جینی با او صحبت می کرد مطمئناً در آسمان نبود‪ ،‬بلکه در جهان زیرین بود و هیچ یک از حرفهای او را نشنید‪ .‬حتی اگر هم می‬
‫شنید‪ ،‬با اوقات تلخی دستی تکان می داد و می گفت‪« :‬سعی نکن مرا دلداری بدی‪ .‬این هنوز هم اشتباه لعنتی منه‪».‬‬
‫هری واقعاً با خبر حمله به مراسمش شکسته بود‪ .‬او ایده ی مراسم را مضحک می دانست چون که او خوشبختانه هنوز هم زنده بود و به‬
‫خاطر برپایی این مراسم احمقانه از دست کینگزلی عصبانی بود‪ .‬اگر شکلبولت این مراسم را راه نمی انداخت ولدمورت به آن جا حمله نمی‬
‫کرد‪ ،‬اما اگر هری نمرده بود شکلبولت این مراسم را نمی گرفت‪ ،‬همچنین اگر دراکوی احمق آئورورها را به دنبالشان نیاورده بود هری‬
‫"نمی مرد"‪ ،‬و اما اگر جینی با هری فرار نمی کرد دراکو هم به اداره ی اجرای قوانین جادویی یونان نمی رفت‪ ...‬به هر حال اگر لوسیوس‬
‫پدر جینی را طلسم نکرده بود جینی هم با هری فرار نمی کرد‪....‬‬
‫هری با عصبانیت به سنگی لگد زد‪« :‬لعنت به تو لوسیوس مالفوی! به تو هم لعنت دراکو!» تنش و فشار وارد بر هری از دو هفته ی پیش‬
‫که مقاله ی پیام امروز با عنوان ویرانی در مراسم یادبود پاتر را خوانده بود مدام افزایش می یافت‪ .‬پرسفونه سعی کرده بود که روزنامه‬
‫را از او پنهان کند اما هری به خوبی متوجه حالت گناهکارانه ی او شده و درخواست کرده بود که اجازه دهد هرچه پنهان کرده را ببیند‪.‬‬
‫هری نزدیک نهر کوچکی روی علفها دراز کشید‪ ،‬کفشهایش را در آورد و پاهایش را داخل آب کرد‪ .‬آب به طرز طراوت بخشی سرد بود‪.‬‬
‫روی زمین دراز کشید وچشمانش را بست تا افکار مزاحم را از ذهنش بیرون براند‪ .‬تقریباً موفق شده بود که ناگهان سایه ای روی او‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫افتاد‪.‬هرچند چشمانش بسته بود اما می دانست که کسی آمده است چون آفتاب (بله خورشید آنجا هم می تابد! ) دیگر صورتش را گرم نمی‬
‫کرد‪.‬‬
‫هری چشمانش را کمی باز کرد و لیندا را دید که آن جا ایستاده بود‪ .‬لیندا گفت‪« :‬سالم! میتونم بهت ملحق بشم؟»‬
‫هری نشست و شانه ای باال انداخت‪« :‬ام‪ ....‬بله‪ ».‬اگر کسی که رویش سایه انداخته بود شخص دیگری بود هری از مزاحمتش ناراحتش می‬
‫شد‪ ،‬اما لیندا کسی بود که هری از زمان مسابقه ی افسانه ای کوییدیچ همیشه با او راحت بود‪.‬‬
‫هرچند هری از والدینش انتظار نداشت که وضع نامساعدش را درک کنند درباره ی تهدید ولدمورت با آنها حرف زده بود‪ .‬آنها تالش کرده‬
‫بودند که او را قانع کنند که با قرار دادن خانواده به عنوان اولویت اولش کار اشتباهی انجام نداده است و سیریوس هم موافقتش با آنها را‬
‫اعالم کرده بود‪ ،‬حتی دامبلدور هم تالش می کرد نگرانی های او را با تکرار این نکته که اکنون هری سالحی مقابل ولدمورت دارد کم کند‪.‬‬
‫دانستن وابستگی ولدمورت به آرمیتا و اینکه از دست دادن او به معنای پایان زندگی جادوگری اش است واقعاً یک سالح بود‪ .‬تمام آنها رفتار‬
‫خوبی داشتند و از او حمایت می کردند اما هری احساس می کرد که هیچ یک از آنها واقعاً او را درک نمی کنند‪ .‬در مورد لیندا وضع متفاوت‬
‫بود؛ او یک بار توسط ولدمورت به کاری مجبور شده بود که آن را اشتباه می دانست و همچنین احساس می کرد که با شرارت ولدمورت و‬
‫ضعفش در مقابل او دامنش لکه دار شده است‪....‬‬
‫لیندا نجوا کرد‪« :‬می دونم چه احساسی داری‪ ».‬دامن آبی رنگش را روی علفها گستراند و نشست‪ .‬هری در حالیکه به ماهی کوچکی که‬
‫ماهی دیگری را تعقیب می کرد خیره شده بود پاسخ داد‪« :‬می دونم که درکم می کنی‪ ».‬و به ماهی ها اشاره کرد‪« :‬امیدوارم که اینها ماهی‬
‫پیرانا نباشند‪».‬‬
‫لیندا خنده ای شبیه صدای زنگهای کوچک سر داد‪« :‬فکر می کنی اگه اونا پیرانا بودن می تونستن بهت آسیبی برسونن؟» و همانطور که به‬
‫چشمهای هری خیره شده بود لبخندش ناپدید شد‪« :‬منظورم اینه که می دونم چه جور احساسی داری‪ ،‬تو احساس می کنی که آدم کثیفی‬
‫هستی و اینقدر به این موضوع اعتقاد پیدا کرده ای که احساس می کنی داری خفه میشی‪».‬‬
‫ من اعتقادی به این موضوع ‪....‬‬‫ اوه بله! تو به این موضوع اعتقاد داری‪ ،‬همانطور که من اعتقاد داشتم‪ .‬در واقع هنوز هم اعتقاد دارم‪ .‬اگه من اینقدر ضعیف نبودم‪ ،‬اگه می‬‫توانستم به پدرم نه بگم حتی بعد از اینکه او طلسم کروشیو رو دوباره و دوباره روی من اجرا می کرد‪ ،‬انوقت من تو را اغوا نمی کردم و یه‬
‫وسیله برای پدرم فراهم نمی شد که با اون بتونه تو را تهدید کنه‪ .‬بعد تو وقتی فرصتش رو داشتی اونو می کشتی و شاید اون االن داشت‬
‫برای تارتاروس کوییدیچ بازی می کرد‪.‬‬
‫این بار نوبت هری بود که بخندد‪« :‬اوه! من فکر می کردم تو داری جدی حرف میزنی!»‬
‫لیندا لبخند غمگینی زد‪« :‬من جدی بودم‪ .‬این اشتباه من بود‪ ،‬اشتباه تو هم بود‪ .‬اما در درجه ی اول این اشتباه اونه! اشتباه پدرم! ما‬
‫هردومون قربانی اون بودیم‪ .‬همونطور که تمام جهان قربانی اونه‪ .‬این رو قبول کن‪ ،‬و اینقدر خودتو سرزنش نکن وگرنه دیونه می شی‪ .‬فکر‬
‫نکن که من االن احساسم شبیه تو نیست‪ ،‬اما مادرم کمکم کرد که چیزی رو ببینم که االن دارم تالش می کنم به تو نشون بدم ‪ .‬ولدمورت‬
‫اینجا مغز متفکره‪ ،‬و ما عروسکای خیمه شب بازی ای بیشتر نیستیم‪ .‬دقیقاً مثل مادرم‪ ...‬اون از مادرم استفاده کرد و بعد اونو دور انداخت‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫واقعاً؟ مادرت‪...‬‬

‫هری در پرسیدن سوالش مردد شد‪« :‬یعنی اون عاشق ولدمورت بود؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫لیندا شکلکی در آورد‪« :‬من فکر می کنم اون هنوز هم عاشق ولدمورته‪ ....‬با اون اخالق عجیبش‪ .‬اون عاشق ولدمورت نیست‪ ...‬اون تام رو‬
‫دوست داره‪ ،‬تامی که به عنوان یه پسر باهوش و در عین حال پیچیده و مبهم می شناخت‪ .‬تامی که هنوز کشتن رو شروع نکرده بود‪ ...‬من‬
‫نمیگم تام بی گناه چون شک دارم که اون هیچ وقت بی گناه و معصوم بوده باشه‪»....‬‬
‫هری پایش را از آب بیرون آورد‪« :‬اون باید یه روزی بیگناه و معصوم بوده باشه‪ ،‬حداقل به عنوان یک بچه ی کوچیک‪ .‬هیچ کس شیطان‬
‫به دنیا نمی یاد‪ ...‬این شرایط محیطه که یه نفر رو به شیطان تبدیل می کنه‪ ...‬قبول داری؟»‬
‫ منظورت اینه که اون توی یتیم خونه ای بزرگ شد که هیچ عشق و محبتی اونجا نصیبش نمی شد؟» «نمیدونم‪ ».‬لیندا سرش را تکان‬‫داد‪ ،‬نورخورشید در موهای طالیی و قرمزش سوسو می زد‪ ...« ،‬از اون گذشته خودتو هم با آدمای واقعاً نامطبوعی بزرگ شدی مگه نه؟‬
‫ خب‪ ،‬بله‪...‬‬‫ و حاال به خودت نگاه کن‪ ،‬قلبت در مکان درستیه‪ ،‬تو هیچ وقت مثل پدرم یه شیطان نبودی‪...‬‬‫هری آهی کشید و به چشمان خاکستری او خیره شد‪« :‬اما می تونستم یک شیطان باشم‪...‬اون تام ‪ 61‬ساله ای که برات تعریف کردم از‬
‫دفتر خاطرات بیرون آمد رو یادت هست؟ خوب‪ ،‬اون به من گفت که من شبیهشم‪ ،‬و فقط اون نبود‪ ...‬حتی کاله گروهبندی هم می خواست‬
‫که منو توی اسلیترین بندازه‪ ...‬دامبلدور گفت که این موضوع به خاطر ارتباطی بود که از طریق زخمم با ولدمورت داشتم‪ ،‬اما‪ ،‬شاید‪...‬به خاطر‬
‫چیز دیگه ای بوده‪ »...‬هری نگاهش را برگرداند‪.‬‬
‫لیندا جلو رفت تا چانه هری را بگیرد و دوباره به او خیره شد‪« :‬می دونی که داری کامالً احمقانه حرف میزنی؟خودت فکر می کنی که واقع ًا‬
‫توی چیزی شبیه اون باشی؟ پس به من گوش کن هری‪ ،‬تو همون قدر شبیه اونی که روز می تونه شبیه شب باشه‪ .‬یکی از دالیل من اینه‬
‫که تو احساس پشیمانی می کنی‪ ،‬چیزی که اون هرگز احساس نکرده‪ .‬تو قلب پاکی داری و قلب اون‪ ...‬هیچ خوبی ای درش پیدا نمی شه‪...‬‬
‫اون خدمتکارایی داره که ازش می ترسن و بهش احترام می ذارن و تو‪ ...‬دوستایی داری که عاشقت هستند‪ ...‬من هم دوستت هستم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫می دونم که دوستمی‪.‬‬

‫هری همانطور که لیندا نزدیکتر شد و او را در آغوش گرفت لبخند مشتاقانه ای زد‪ ،‬آغوش لیندا به او قوت قلب و آرامشی ژرف می داد‪ .‬او‬
‫این آرامش و اطمینان درونی را از زمان آخرین رویارویی اش با ولدمورت در ‪ 5‬سال پیش احساس نکرده بود‪ .‬به نظر می آمد که لیندا‬
‫آرامشی غیر قابل توضیح از خود می تابانید و آن را وارد هری می کرد‪ ....‬هری احساس می کرد که تحت یک طلسم قرارگرفته است‪،‬‬
‫طلسمی که او را به فکر کردن مجبور نمی کرد‪ ،‬بلکه او را به احساس کردن وا می داشت‪ ...‬او لیندا را گویی برای ساعتها در آغوشش نگاه‬
‫داشت‪.‬‬
‫مدتها از غروب خورشید گذشته بود و جیرجیرکها جیرجیر می کردند که او به خودش آمد‪ .‬هری در حالیکه دستان لیندا را گرفته بود زمزمه‬
‫کرد‪« :‬چه اتفاقی افتاده؟»‬
‫لیندا ابرویش را باال برد‪« :‬فکر می کنم اسم این اتفاق سکس باشه؟»‬
‫هری ناگهان به روی پاهایش پرید و دستان لیندا را با چنان سرعتی رها کرد که انگار آنها او را می سوزاندند‬
‫‪-‬‬

‫اما‪ ...‬چرا؟ چرا تو؟‪ ....‬چرا ما؟‬

‫لیندا دستش را دراز کرد تا او را آرام کند‪« :‬به چیز بدی فکر نکن هری‪ ،‬فقط بهم گوش بده‪».‬‬
‫هری در حالیکه کارش را باور نمی کرد ابرو در هم کشید‪« :‬من به اندازه ی کافی بهت گوش داده ام‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫او نمی خواست این کار را بکند‪ ،‬می خواست؟ لیندا باید او را افسون کرده باشد‪ ...‬اما ‪...‬این غیر ممکن بود‪ ،‬او این جا هیچ قدرت جادویی‬
‫نداشت‪ ،‬او هیچ چوبدستی ای نداشت که با آن هری را افسون کند و بفریبد‪ ...‬پس چطور این دختر دوباره اورا اغوا کرده بود؟‬
‫لیندا تکرار کرد‪« :‬به من گوش کن‪ ،‬گوش کن و حرفم رو قطع نکن‪ .‬اتفاقی که االن افتاد فقط یه سکس عادی نبود‪ ،‬یه سکس شهوانی‬
‫نبود‪ ،‬این یه ‪ ....‬وحدت بود‪ .‬وصلت و وحدت دو روح در دو بدن بود‪».‬‬
‫هری به او خیره شد‪ ،‬او مطلقاً چیزی را درک نمی کرد‪ ،‬اما لحظه به لحظه عصبانی تر می شد‪ ،‬لیندا بدون توجه به چهره ی مرگبار هری‬
‫ادامه داد ‪:‬‬
‫ من می دونستم که تو تمایلی به انجام این کار نداری‪ ،‬اما من باید این کار را می کردم‪ ...‬برای اینکه کمکت کنم‪ ...‬پرسی با یه جادوی‬‫کوچک بهم کمک کرد‪...‬‬
‫ چه جادویی؟‬‫لیندا نگاه نافذی به هری انداخت‪« :‬ازت در خواست کردم که حرفم رو قطع نکنی‪ ،‬یادت هست؟ به خاطر اینکه من نمیتونم جادو کنم‪،‬‬
‫پرسی این طلسم رو روی من اجرا کرد تا من رو قادر کنه که تو رو به خودم جذب کنم‪ ....‬بدون اینکه فکر کنی‪ ،‬اون من رو قادر کرد که با‬
‫تو وحدت پیدا کنم‪ ...‬در تمام زمینه ها‪ .‬به هر حال این اتفاق با رضایت خانواده ات و دامبلدور رخ داد‪».‬‬
‫هری به نفس زدن افتاد‪« :‬چی؟ چی؟ منظورت این نیست که تو برای اغوا کردنم از اونا اجازه گرفتی؟»‬
‫لیندا از جا پرید‪ ،‬بدون اینکه اهمیتی به این موضوع بدهد که هیچ چیزی نپوشیده است‪« :‬اوه‪ ،‬از این کلمات زشت استفاده نکن‪ ،‬هری!»‬
‫هری جواب داد‪« :‬چرا؟ مگه خودت اسم این اتفاقو سکس نذاشتی؟»‬
‫ خوب‪ ،‬از یه نظر سکس بود‪ ،‬اما از نظر دیگر‪ ...‬بیشتر از اینا بود‪.‬‬‫ چرا؟ چرا به این کار احتیاج داشتی؟‬‫ باید سؤال می کردی که "چرا من به این کار احتیاج داشتم"؟‬‫ منظورت اینه که من احتیاج به این کار داشتم؟‬‫ بله‪ ،‬منظورم اینه‪ .‬تو به این کار احتیاج داشتی‪.‬‬‫هری نگاه پر سوالی به او انداخت و دستهایش را مبارزه طلبانه روی سینه اش جمع کرد‪ ،‬لیندا ردایش را برداشت و به سمت هری برگشت‪:‬‬
‫«این ایده ی دامبلدور بود‪ .‬اون گفت که تو از نظر بدنی آسیب ناپذیری اما روحت بیش از حد شکننده شده‪ ...‬هممون می دونستیم که‬
‫همینطوره‪ ....‬و دامبلدور فکر می کرد که تو به یک‪ ...‬حمایت روانی احتیاج داری‪ .‬اون حمایت منم‪».‬‬
‫هری سرش را تکان داد‪« :‬چرا من باید به حمایت روانی احتیاج داشته باشم؟ من بدون این حمایت تا حاال خیلی خوب دووم آوردم‪ ،‬خیلی‬
‫ازت متشکرم!»‬
‫ ها! پس چرا هنوز به خاطر ضعف لحظه ای ات در ‪ 5‬سال پیش خودت را سرزنش می کنی؟ تو از نظر عاطفی بی ثبات و متزلزل شدی‪،‬‬‫هری!‬
‫‪ -‬اوه من اینطورم؟» اینبار نوبت او بود که باال بپرد و چشم غره برود‪« :‬من از نظر عاطفی بی ثباتم‪ ،‬هان؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫لیندا سری تکان داد‪« :‬بله‪ ،‬دامبلدور اینو به من گفت‪.‬‬
‫هری دستهایش را به کمرش زد وعصبانی تر شد‪« :‬دامبلدور! البته! اون هنوز عصبانیتی که بعد از مرگ سیریوس بیرون ریختم رو یادشه‬
‫(توضیح مترجم‪ :‬هری بعد از مرگ سیریوس وقتی که از وزارتخانه به مدرسه برگشت از عصبانیت دفتر دامبلدور را داغون کرد‪ ).‬و فکر می‬
‫کنه هنوزم همونطورم‪ ...‬اما من دیگه اونطور نیستم!»‬
‫صدای ضعیفی در ذهنش جواب داد‪« :‬پس چرا داری سر این دختر داد می زنی؟ هان؟»‪« ،‬چرا؟ چون اون یه افسون شیفتگی روی من اجرا‬
‫کرده تا دوباره اغوام کنه و تازه ادعا هم می کنه که فقط می خواسته کمکم کنه! انگار من به کمکش احتیاج دارم!»‬
‫ اگه واقعا احتیاج داشته باشی چی ؟‬‫ اصالً هم اینطور نیست‪.‬‬‫ واقعاً؟‬‫هری نگاه مختصری به دختر که االن روی لباسهایش نشسته و با بیخیالی طوری نگاهش می کرد که انگار برهنگی کامل جلوی هری‬
‫طبیعی ترین چیز در جهان(زیرین) است انداخت‪ .‬ناگهان هری متوجه شد که چقدر باید احمقانه جلوه کرده باشد درحالیکه آنجا دست به کمر‬
‫ایستاده و هیچ چیزی نپوشیده است‪ .‬با عجله نشست و پاهایش را باال گرفت که تا جای ممکن خودش را پنهان کند‪ ،‬هرچند این کار بعد از‬
‫اینکه مانند یک شخص عریان گرا (شخصی که با نشان دادن آلت جنسی اش احساست شهوانی اش را فرو می نشاند) رفتار کرده بود کمی‬
‫بیهوده به نظر می آمد‪« :‬خیلی خوب‪ .‬برام بگو‪ ،‬دقیقاً چرا من به کمکت احتیاج دارم؟»‬
‫«تو به زودی جهان زیرین را ترک میکنی‪ ...‬در واقع امیدوارم که اینطور باشه‪ ،‬و بعد تو با پدرم روبرو میشی‪ .‬اون نمی تونه از نظر جسمی‬‫آسیبی بهت برسونه‪ ،‬اما خودت به خوبی میدونی که اون چقدر در جنگ روانی مهارت داره‪ ...‬تو در اون مرحله به حمایت نیاز داری و اون‬
‫حمایت من خواهم بود‪ .‬من از نظر روحی تو رو همراهی می کنم تا در مقابل پدرم بتونم بهت کمک کنم‪».‬‬
‫ فقط چرا نمی تونی مثل سدریک جهان مردگان رو ترک کنی وکمکم کنی؟‬‫ به خاطر اینکه اون فقط وقتی می تونه به پدر ومادرش نزدیک بشه که اونا خواب باشن‪ .‬اینطوری من وقتی بیداری هم می تونم باهات‬‫باشم‪.‬‬
‫هری ابروهایش را درهم کشید‪« :‬منظورت اینه که تو با من توی سرم حرف می زنی؟» او این ایده را زیاد دوست نداشت مطمئناً او‬
‫احساسی مانند بیماران شیزوفرنی خواهد داشت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫فقط وقتی که به صحبتهای من احتیاج داری‪ .‬من در افکارت سهیم نمی شم‪ ،‬اما هروقت که به من فکرکنی‪ ،‬به محض اینکه‬
‫منو احضار کنی‪ ،‬من به کمکت میام‪ .‬و وقتی که دیگه به کمکم احتیاجی نداری ارتباط ما قطع میشه‪ ...‬برای همیشه‪.‬‬

‫هری در حالیکه لبهایش را محکم به هم فشار می داد با احترام به او نگاه کرد‪« :‬خیلی خوب‪ .‬فقط یه چیزو بهم بگو‪ ،‬چرا ما برای اینکار باید‬
‫با هم می خوابیدیم؟»‬
‫زن خنده ی آرامی سر داد‪« :‬به طرز مرموزی‪ ،‬هادس و پرسفونه نمی تونستن راه دیگه ای برای برقراری ارتباط روحی بین من و تو پیدا‬
‫کنند‪ ...‬اونا برای اینکار به یه موجود زنده احتیاج داشتن‪».‬‬
‫هری غر زد‪ « :‬فکر می کنم برای عادت کردن به خاطره ی امروز به یه کم زمان احتیاج دارم‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫بله و وقت زیادی برای عادت کردن داری‪ ».‬لیندا سری تکان داد وشروع به لباس پوشیدن کرد‪« .‬اوه‪ ،‬و هری ‪ ،‬اگر از االن‬
‫شروع کنی که خودت رو به خاطر خیانت به معشوقت‪ ...‬اسمش جینیه‪ ،‬درسته؟ خوب اگر خودت رو به این خاطر مالمت کنی‬
‫اونوقت تو احمق ترین آدمی هستی که من تا حاال دیدم‪.‬‬

‫ناگهان صدای بلندی در هوا پیچید و هری متوجه شد که هنوز چیزی نپوشیده است‪ ،‬پس بلند شد وسریعاً لباسهایش را پوشید‪ .‬صدا‬
‫همانطور که مرد کوچکی با ردا و کالهی بنفش روی قله ی تپه ای که هری و لیندا را از بقیه ی جهان زیرین جدا کرده بود ظاهر شد‬
‫بلندتر و بلندتر شد‪ .‬مرد کوچک با شادی دستی برای هری تکان داد‪« :‬آه‪ ،‬هری پاتر!»‬
‫چشمان هری درشت شد و ناگهان به یاد آورد که پیام امروز از دیگل به عنوان تنها کشته ی آخرین حمله ی ولدمورت نام برده بود‪:‬‬
‫«دیدالوس دیگل؟»‬
‫دیدالوس فرصت دست دادن با هری را از دست نداد و با شادی گفت‪« :‬بله خودمم‪ .‬می تونی باور کنی؟ من تقریباً دو هفته س که این‬
‫پایین زندگی می کنم اما هنوز از بودن اینجا خسته نشده ام و خوشحالم! من عاشق اینجام!»‬
‫هری پلک زد‪« :‬واقعاً؟»‬
‫‪-‬‬

‫بله‪ ،‬اینجا واقعاً عالیه! اگر می دونستم که ایلیزیوم اینقدر زیباست خیلی زودتر به اینجا میومدم! من خوشحالم که توی مراسم‬
‫یادبودت شرکت کردم! در ضمن‪ ...‬این درسته که هنوز نمردی؟‬

‫هری سری تکان داد‪« :‬بله درسته‪ ».‬و به لیندا که اشاره ای به او کرد نگریست لیندا گفت‪« :‬می بینی؟ تو نباید خودت رو به خاطر حمله‬
‫سرزنش کنی‪ .‬تنها قربانی این حمله از اینجا بودنش خیلی هم خوشحاله‪».‬‬
‫هری با قلبی سبک تر به آقای دیگل اجازه داد تا او را در طول چمنزار راهنمایی کرده و کوچکترین جزییات سخنرانی جگر سوز مک‬
‫گونگال را برایش بگوید‪.‬‬
‫*****************************‬
‫جینی در حالی که سعی می کرد به این حقیقت که باید ‪ 9‬ماه دیگر را در این قصر لعنتی بگذراند توجهی نکند داشت جوجه ای را که‬
‫بلینکی‪ ،‬جن خانگی مالفوی‪ ،‬برایش آورده بود می خورد‪.‬‬
‫جن خانگی جیرجیر کرد‪« :‬بلینکی می ترسه که خانم مریض بشه چون داره خیلی تند غذا می خوره‪ .‬باالخره خانم دو هفته هیچ غذایی‬
‫نخورده بودن‪ .‬بلینکی می ترسه که خانمش نتونه غذاشو به درستی هضم کنه‪ ،‬برای همین بلینکی می خواست فقط پوره ی سیب زمینی‬
‫برای خانم بیاره تا بتونه به معده ی خانم کمک کنه که آهسته و به تدریج به غذا عادت کنه‪»....‬‬
‫جینی در حالیکه انگشتانش را بعد از خوردن یک ران مرغ با دستانش لیس میزد گفت‪« :‬نگران معده ی من نباش بلینکی‪ .‬من به این غذا‬
‫احتیاج داشتم‪ ،‬داشتم از گرسنگی می مردم!» او آنقدر گرسنه بود که به خودش زحمت نمی داد که با چنگال و چاقو غذا بخورد‪« :‬تو میتونی‬
‫بری بلینکی‪ .‬ده دقیقه ی دیگه برای بردن بشقاب برگرد‪».‬‬
‫جن خانگی تعظیم کرد و از اتاق بیرون دوید‪ .‬جینی دوباره با افکارش تنها شد‪ .‬در حالیکه سیر شده بود روی بالشش دراز کشید و به ذهنش‬
‫اجازه داد که سرگردان شود‪ .‬آخرین باری که غذای مناسبی خورده بود در رستوران نیکیاس بود‪ ،‬بعد اسپیرو خودش را نشان داده بود و گفته‬
‫بود که قصد کشتن هری را دارد‪ ...‬جینی با به یاد آوردن این خاطره لبخندی زد‪ ...‬اسپیروی دیوانه االن چه کار می کرد؟ حداقل دیگر عالقه‬
‫ای به کشتن هری نداشت‪ ...‬جینی نمی دانست که آیا آن یونانی احمق (اسپیرو) واقعاً می خواست هری را بکشد‪ ،‬یا فقط فکر می کرد که‬
‫می خواهد اینکار را بکند؟ خوب‪ ،‬این چیزی بود که او هرگز نمی فهمید‪ ،‬چون او دیگر اسپیرو را نمی دید‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فایدرا االن چه کار می کرد؟ فایدرا به مراسم یادبود هری نیامده بود‪ .‬شاید او آگهی پیام امروز درباره ی مراسم را نخوانده بود یا شاید هم‬
‫خوانده بود و عالقه ای به آمدن نداشت؟‬
‫جینی نمی دانست که جامعه ی جادویی انگلستان اگر خانم پاتر را می دیدند چه می گفتند؟ غیر از او‪ ،‬خانواده اش و لوپین ها کس دیگری‬
‫درباره ی ازدواج هری اطالعی نداشت‪ ...‬آیا اکنون خانه ی شماره ی ‪ 12‬گریمولد بدون اینکه فایدرا و بقیه دنیا بدانند ‪ ،‬جزو امالک فایدرا‬
‫بود؟ جینی فکر می کرد که باید اینطور باشد‪ ،‬چون فایدرا تنها کسی بود که به طور قانونی وارث امالک هری محسوب می شد‪ .‬مطمئناً‬
‫آرمیتای کوچولو چیزی را به ارث نمی برد چون فرزندی غیر قانونی بود‪....‬‬
‫جینی با یادآوری دخترک آه بلندی کشید‪ .‬او‪ ،‬واقعاً برای دخترک احساس تاسف می کرد که مجبور است با ولدمورت زندگی کند‪ .‬جینی‬
‫نمیدانست که آیا هری در صورتی که نمی مرد قصد داشت که دخترش را پس بگیرد؟ یا او را رها می کرد؟ جینی آرزو می کرد که می‬
‫توانست بچه را بیابد‪ ،‬او را از ولدمورت بگیرد و خودش بزرگش کند‪ .‬هری با دانستن اینکه دخترش در دستان مهربانی قرار گرفته است واقعاً‬
‫خوشحال می شد‪...‬‬
‫جینی شروع به مالمت کردن خودش کرد‪« :‬دارم به چی فکر می کنم؟ مثل اینکه ناتوانی من در بچه دار شدن به مرحله ای رسیده که هر‬
‫کاری رو انجام می دم تا بتونم یه بچه رو بزرگ کنم‪ ...‬مرحله ی بعدی این دیونگی چیه؟ یعنی من فردا از خواب بیدار میشم و به دراکو‬
‫میگم که یه بچه ی حرومزاده به خونه بیاره؟» جینی سرش را تکانی داد‪« :‬مطمئناً دارم دیوونه می شم‪» ..‬‬
‫با این وجود‪ ،‬ایده ی بزرگ کردن یک بچه احساسات تازه ای را در او بیدار کرده بود‪ ...‬بله‪ ،‬او همیشه دوست داشت مادر شود‪ ،‬اما بعد از‬
‫همه ی آن اتفاقات او به گونه ای حساس تر شده و بیش از قبل آرزو می کرد که بچه ای داشته باشد‪.‬‬
‫جینی تصمیم گرفت دراز بکشد و زمزمه کرد‪« :‬بخواب‪ ،‬جینی‪ ».‬که تانکس وارد شد‪.‬‬
‫تانکس با زرنگی گفت‪« :‬نخواب جینی‪ ،‬امیدوارم مزاحم نباشم‪ ».‬و روی تخت نشست‪ .‬موهایش دوباره به رنگ صورتی جیغی درآمده بود و‬
‫جینی فکرمی کرد که این رنگ خیلی بیشتر از سیاه به او می آید‪.‬‬
‫جینی به دوستش لبخندی زد‪« :‬البته که مزاحم نیستی‪».‬‬
‫خوبه‪ .‬من پدر و مادرت رو دیدم‪ ،‬اونا گفتند که باالخره حالت بهتر شده و شوهرت تو را به خونه برگردونده‪ .‬از اینکه می بینم سالم و‬‫سرحالی خیلی خوشحالم! نمیدونی وقتی که توی بیمارستان خوابیده بودی و پوستت به سفیدی گچ بود چقدر همه نگرانت بودند!‬
‫‪-‬‬

‫واقعاً؟ چه طلسمی به من خورد؟‬

‫کاراگاه جوان سرش را تکان داد‪« :‬کسی نمی دونه‪ .‬این طلسم برای شفادهنده های سنت مانگو ناشناخته بود و اونا اصالً نمیدونستن که با‬
‫چه چیزی سروکار دارن‪ ،‬اما خدا رو شکر که درمانهایی که به طور تصادفی روت انجام دادن کار کرد‪ » .‬تانکس آهی کشید‪« .‬نمی دونم اگر‬
‫هیچ وقت بیدارنمی شدی چه بالیی سر پدر ومادرت می اومد‪ .‬اونا تقریباً جرج رو هم از دست داده بودن‪»...‬‬
‫جینی با ناراحتی سری تکان داد‪« :‬می دونم‪ ».‬تصویر آن فرد باندپیچی شده که آهسته ناله می کرد دوباره به ذهنش آمد و سرش گیج رفت‪.‬‬
‫«اما اون حالش خوبه؟ نه؟ دراکو گفت که اون باالخره شروع به خوب شدن کرده‪».‬‬
‫تانکس لبخندی زد‪« :‬بله‪ ،‬خوشبختانه همین طوره‪ .‬امروز روز جالبیه جینی‪ ،‬هم تو خوب شدی و هم جرج شروع کرده بهتر بشه و من هم‬
‫تازه فهمیدم که حامله ام!»‬
‫چشمان جینی درشت شد‪« :‬واو!»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫تانکس لبخند زیبایی زد و ادامه داد‪« :‬شرط می بندم ریموس از خوشحالی از خود بیخود می شه‪»...‬‬
‫زن جوانتر به زحمت لبخندی زد او از شادی تانکس خوشحال شده بود اما در اعماق قلبش احساس وحشتناکی داشت‪ ...‬احساسی که می‬
‫دانست نام آن حسادت است‪.‬‬
‫تانکس چشمکی به جینی زد‪« :‬اوه‪ ،‬ریموس هنوز چیزی در این مورد نمی دونه‪ .‬من امروز عصر می خوام بهش بگم‪ ،‬به نظرت باید چطوری‬
‫بهش بگم؟»‬
‫دختر موقرمز پیشنهاد داد‪« :‬یه جفت کفش کوچولو بخر و تو یه جعبه بهش بده‪».‬‬
‫تانکس دستهایش را در هم قالب کرد‪« :‬عالیه! فقط به نظرت کفشا چه رنگی باشند؟ صورتی یا آبی؟»‬
‫جینی گفت‪« :‬یه کفش بنفش پر رنگ بخر‪ ».‬و تانکس را به خنده انداخت‪ .‬همانطور که تانکس از خنده تکان می خورد جینی حالش بدتر و‬
‫بدتر می شد‪ .‬شاید او واقعاً نباید بعد از دو هفته ی کامل گرسنگی کشیدن معده اش را با چنین غذای سنگینی پر می کرد‪...‬‬
‫جینی بدون هیچ هشداری از تخت بیرون پرید و درحالیکه دستش را روی دهانش گذاشته بود به سمت توالت دوید‪ .‬تانکس از خندیدن باز‬
‫ایستاد و فریاد زد‪« :‬جینی‪ ،‬چی شده؟» وبه دنبالش رفت‪« :‬ام‪ ...‬جینی؟ حالت خوبه؟» به جای جواب صدای استفراغ به گوشش می رسید‪.‬‬
‫«خوب‪ ،‬این خودش یه جوابه‪ ،‬نه‪ ،‬حالت اصالً خوب نیست‪ »...‬به زودی جینی تلو تلو خوران از دستشویی بیرون آمد‪ ،‬درحالیکه صورتش از‬
‫دیواری که برای نیفتادن به آن تکیه کرده بود سفیدتر شده بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«بیا»تانکس او را برای برگشتن به تختش کمک کرد‪« :‬حالت بهتر شد؟»‬

‫جینی تقریبا قار قار کرد‪« :‬آره‪ ،‬االن دوباره هیچ غذایی تو بدنم نیست‪»...‬‬
‫دوستش سر صورتی رنگش را تکان داد‪ « :‬قشنگ مثل امروز صبح من بودی‪ ...‬من هم مدام باال میارم‪ ،‬می دونی‪ ...‬ممکنه تو‪ ...‬ممکنه تو‬
‫هم‪»....‬‬
‫جینی حرفش را به سرعت قطع کرد‪« :‬نه‪ ،‬من نیستم‪ ...‬هیچ وقتم نخواهم بود‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫چرا نه؟ تو هم به هرحال ازدواج کرده ای‪...‬‬

‫جینی آرام زمزمه کرد‪ ....« :‬من نازا هستم‪».‬‬
‫تانکس لبهایش را جمع کرد‪« :‬متأسفم‪ ،‬من نمی دونستم‪ .‬اگر می دونستم این حرفا رو نمی زدم‪ ...‬چه قدر رفتارم بی ادبانه بود!»‬
‫جینی دست تانکس را نوازش کرد‪« :‬نه‪ ،‬خودتو سرزنش نکن‪ .‬تو از کجا می تونستی اینو بدونی؟ در ضمن من از اینکه تو و ریموس بچه دار‬
‫شده این خیلی خوشحالم‪ ...‬اگه براش دنبال یک مادر خوانده هستی‪»....‬‬
‫تانکس لبخندی زد‪« :‬من کس دیگه ای رو برای اینکار در نظر نمی گیرم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫«خوبه‪».‬جینی در حالیکه شکمش را می مالید دوباره روی بالشش دراز کشید‪« :‬لعنتی‪ ،‬بلینکی راست می گفت‪ .‬اون گفت که من‬
‫باید به جای جوجه‪ ،‬پوره ی سیب زمینی بخورم‪».‬‬

‫تانکس تأیید کرد‪« :‬اوه ‪ ،‬پس دلیلش اینه‪ .‬خوب میدونی‪ ،‬اون راست می گفت‪ .‬تو فعال به غذا خوردن عادت نداری دوست من‪ .‬به هر حال‬
‫من دستور یه پای (نوعی کلوچه) کدو تنبلو دارم‪ ،‬که زود راهت می اندازه‪ .‬قبل از رفتنم اونو به جن خانگیتون میدم باشه؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی لبخندی زد‪« :‬لطف می کنی‪ ،‬متشکرم‪ ».‬در حالی که ترجیح می داد که دیگر چیزی نخورد‪.‬‬
‫*********************************‬
‫لیندا همانطورکه با هری از دامنه ی تپه به سمت کلبه ی پاتر ها می رفت اظهار داشت‪« :‬تو خیلی کم حرفی‪ ».‬خوشبختانه دیدالوس دیگل‬
‫به تعقیب پروانه ها رفته و آنها را تنها گذاشته بود‪ ،‬اما هری آرزو می کرد لیندا هم او را تنها بگذارد‪ .‬او احتیاج داشت که فکر کند و با اتفاقی‬
‫که بین آنها رخ داده بود کنار بیاید‪.‬‬
‫هری مصممانه به جای لیندا به علفها چشم دوخت و شانه ای باال انداخت‪« :‬ام‪ ،‬نه‪ ،‬فکر نکنم کم حرف باشم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫می دونم چی اذیتت می کنه‪ ،‬من فقط می تونم تکرار کنم که تو واقعاً احمقی اگه از کارمون خجالت زده ای‪ .‬به هر حال تو اینو‬
‫نمی خواستی‪ ،‬من تو رو با کمک پرسی افسون کردم‪ .‬تو فریب خوردی‪ .‬منو مالمت کن یا دامبلدور رو‪ .‬ولی خودتو سرزنش نکن‪.‬‬

‫هری نگاه کوتاهی به او انداخت‪« :‬من تو رو سرزنش نمی کنم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫«خوبه ‪ ،‬چون من این کار رو با نیت خوبی انجام دادم »و چشمکی به هری زد‪« :‬دفعه ی قبل من تو رو اغوا کردم تا به پدرم‬
‫علیه تو کمک کنم‪ .‬االن من تو را اغوا کردم تا به تو علیه اون کمک کنم‪ .‬این تفاوتشه مگه نه؟»‬

‫هری لبخند دروغینی زد ‪« :‬قطعاً‪ .‬اما این حقیقتو عوض نمی کنه که االن اچوبدستیبم بهم ریخته‪ .‬من جینی رو دوست دارم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫می دونم که عاشقشی‪ .‬و برای شما دو تا تمام شادی های دنیا رو آًرزو می کنم‪ .‬اون واقعاً باید دختر خاصی باشه که توی قلبت‬
‫جا باز کرده‪.‬‬

‫هری دوباره لبخند زد‪ ،‬و این بار لبخند ش واقعی بود‪« :‬اون واقعاً همین طوره‪ .‬اما من از این می ترسم که بعد از اینکه بفهمه بین ما چه‬
‫اتفاقی رخ داده منو ترک کنه‪».‬‬
‫لیندا گفت‪« :‬خوب بهش نگو‪».‬‬
‫ این منصفانه نیست که اینو ازش پنهان کنیم‪ .‬اون لیاقت دونستنش رو داره‪.‬‬‫ اگه او واقعاً تو را دوست داشته باشه‪ ،‬تو را درک می کنه‪ .‬سعی کن خوشبینانه تر به دنیا نگاه کنی‪ ،‬هری‪.‬‬‫ وقتی که ولدمورت اون بیرونه‪ ،‬و با ایجاد ترس و وحشت به مردم حکومت می کنه‪ ،‬خوشبینی کار سختیه‪ ....‬اما باشه‪ ...‬سعی می کنم که‬‫کمتر بدبین باشم‪.‬‬
‫آنها به دروازه ی خانه ی پاتر ها رسیدند و اولین چیزی که به چشم هری آمد این بود که پدرش داشت به او چشمک می زد‪ .‬چشمکهای او‬
‫به سیریوس هم سرایت کرد که شستهایش را باال گرفته بود‪ .‬لیلی هم با چرخاندن چشمهایش منظورش را می رساند‪« :‬چه مردای‬
‫باشخصیتی!»‬
‫ناگهان هری با فالکت زدگی دریافت که تمام اعضای خانواده (شاید به جز دفی) از اینکه چه اتفاقی بین او و لیندا رخ داده خبر دارند‪ .‬او‬
‫سعی کرد وانمود کند که عالمتهای غیر قابل اشتباه جیمز و سیریوس را ندیده است‪.‬‬
‫دفنی کوچک از خانه بیرون دوید و خودش را در آغوش پدرش انداخت‪« :‬بابا!» هری بوسه ای روی لپهای درشت دخترش گذاشت‪« :‬شما‬
‫نباید االن تو رخت خواب باشی‪ ،‬شاهزاده خانم؟»‬
‫دفی خمیازه ای کشید‪« :‬خوابم نمیومد‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫لیلی گفت‪« :‬خوابت نمیاد‪ ،‬هان!؟ بیا پیشم‪ ،‬فرشته ی کوچولو‪ ،‬باید بریم بخوابیم‪ .‬باشه؟»‬
‫هری به مادرش اجازه داد که بچه را از او بگیرد و داخل خانه ببرد‪ .‬سیریوس و جیمز هنوز به هری پوزخند می زدند و نگاههای معنی داری‬
‫به لیندا می انداختند‪ ،‬اما لیندا به آنها نگاه نمی کرد و هری هم در حالیکه سرخ شده بود نگاهش را از آنها برگرداند‪.‬‬
‫لیندا گفت‪« :‬چه دختر کوچولوی جالبی! خوب‪ ،‬من باید برم‪ ،‬مامانم منتظرمه‪».‬‬
‫ ام‪ ،‬خوب باشه‪ ،‬شب بخیر‪.‬‬‫ «خوب بخوابی‪ ».‬لیندا لبخندی زد وشروع به رفتن کرد که ناگهان هری او را صدا زد‪.‬‬‫برگشت و هری را دید که آهسته به سمتش می دوید‪« .‬چیزی رو فراموش کردی؟» هری سری تکان داد‪ ،‬به نظر مضطرب می رسید‪« :‬بله‪.‬‬
‫دخترم منو به این فکر انداخت که‪ ...‬ا‪ ...‬تو که نمیتونی‪...‬؟»‬
‫‪-‬‬

‫چی رو نمیتونم؟‬

‫هری با نگرانی پشت گردنش را خاراند ‪« :‬خوب‪»...‬‬
‫لیندا باالخره منظورش را فهمید و به خنده افتاد‪« :‬اوه‪ ،‬نه‪ ...‬نگران نباش‪ .‬می دونی هری‪ ،‬ساکنان جهان زیرین می تونن هرکاری بکنن‪ ،‬جز‬
‫دو تا کار‪ ،‬اونا نمی میرن‪ ...‬و نمی تونن زندگی جدیدی خلق کنند‪ ،‬چون اونا به هرحال مردن‪ .‬اگه اونا می تونستن بچه دار بشن تو االن‬
‫حداقل ده تا خواهر و برادر داشتی‪ ».‬و چشمکی به هری زد و با دیدن حالت مردد هری اضافه کرد‪« :‬لیلی به من گفت که اون و جیمز هنوز‬
‫از اون نظر کامال فعالن‪»...‬‬
‫هری شکلکی در آورد‪« :‬اوه‪ ...‬فکر نمی کنم که احتیاجی به دونستن این داشتم‪».‬‬
‫**********************************‬
‫آن روز عصر مالی برای دیدن جینی به قصر مالفوی آمد و با او صحبت کرد تا پای کدوتنبل فوق العاده ی تانکس را که قرار بود دستگاه‬
‫گوارش او را به حالت عادی در آورد بخورد‪ .‬مالی از جینی پرسیده بود که آیا دوست دارد که با او به بارو برگردد؟ اما جینی محترمانه رد‬
‫کرده بود‪ ،‬و مهم نبود که مادرش چقدر سعی کند‪ ،‬او نتوانسته بود که جواب درستی از جینی بگیرد که چرا قصر مالفوی را ترک نمی کند‪ .‬به‬
‫هر حال مالی تسلیم نشد و روز بعد آمد‪ ،‬و روز بعد و هرروز می آمد‪ ،‬اما جینی محکم ایستاده بود‪.‬‬
‫مالی گفت‪« :‬من از اینکه تو اینجایی خیلی ناراحتم‪ .‬می دونم که تو از بودنت تو این خونه خوشحال نیستی‪ ،‬به خودت نگاه کن‪ ،‬داری اینجا‬
‫می پوسی و از بین میری‪».‬‬
‫جینی اعتراض کرد‪« :‬من از بین نمیرم‪».‬‬
‫مادرش جواب داد‪« :‬اوه بله داری از بین میری‪ ،‬عزیزم تو مثل گچ سفیدی و از همیشه الغرتر شدی‪ .‬به اندازه ی کافی چیز می خوری؟ یا‬
‫این شوهر وحشتناکت بهت گرسنگی میده؟»‬
‫جینی آهی کشید‪« :‬مسخره بازی در نیار مامان‪ .‬من به اندازه ی کافی چیز برای خوردن دارم‪ ،‬تنها مشکلم اینه که غذاها هیچوقت توی‬
‫معدم نمی مونن‪».‬‬
‫مالی ابروهایش را باال برد‪« :‬تو هنوز از این مشکالت داری؟ حتی بعد از خوردن پای کدوتنبل؟»‬
‫‪-‬‬

‫بله‪ .‬فکر کنم دستگاه گوارشم اینقدر به غذا بی عادت شده که هیچی قبول نمی کنه‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫مالی با بدخلقی گفت‪« :‬اما اینطوری از گرسنگی می میری‪ .‬همین حاال با من میای سنت مانگو‪ ،‬ویرجینا ویزلی!»‬
‫‪-‬‬

‫من هیچ جا نمیام!‬

‫‪-‬‬

‫اوه بله‪ ،‬تو میای! باید یه شفادهنده معاینت کنه‪ .‬اینکه نمی تونی غذاها رو تو معده ات نگهداری یه چیز طبیعی نیست‪.‬‬

‫جینی مبارزه طلبانه دستش را کشید‪« :‬من نمیام‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫تو میای‪ ،‬حتی اگه مجبور شم تا سنت مانگو روی زمین بکشمت!‬

‫مالی بازوی دخترش را گرفت و او را از صندلی اش بیرون کشید‪ .‬جینی سعی کرد مقاومت کند اما به خاطر هفته ها گرسنگی کشیدن خیلی‬
‫ضعیف تر از آن شده بود که بتواند مقابل مادرش بایستد‪.‬‬
‫جینی همانطور که مالی به زحمت او را به طرف در میکشید ناله کرد‪« :‬مامــــــــــــان‪ ،‬من نمیخوام بیام!»‬
‫‪-‬‬

‫«اینجا چه خبره؟» دراکو به داخل اتاق دوید‪« :‬نکنه مامانت داره می کشدت؟»‬

‫مالی خرخر کرد‪« :‬کشتن؟ کشتن دختر خودم؟ برخالف اون چیزی که گفتی مرد جوان‪ ،‬من دارم نجاتش میدم!»‬
‫‪-‬‬

‫نجاتش میدین؟ دراکو ابرویش را باال برد و به مادر زنش خیره شد‪« :‬از چی؟ از من؟»‬

‫ساحره ی پیر پراند‪« :‬اوه‪ ،‬اینقدر احمق نباش‪ .‬یعنی تو نفهمیده ای که همسرت از وقتی اونو از بیمارستان به اینجا آورده ای نمی تونه چیزی‬
‫بخوره؟»‬
‫دراکو با حالت نگرانی پرسید‪« :‬درسته جینی؟»‬
‫جینی مبارزه طلبانه گفت‪« :‬مگه تو اصالً اهمیتم میدی؟» و بازوی مادرش را گرفت چون از شدت گرسنگی سرش گیج می رفت‪.‬‬
‫جادوگر بلوند جواب داد‪« :‬البته که اهمیت میدم‪ .‬اگه تا حاال نفهمیدی باید بهت بگم من شوهرتم‪.‬‬
‫جینی می خواست سیلی سختی به دراکو بزند‪ ،‬اما دنیا جلوی چشمش تیره و تار شد و مالی به سختی او را قبل از افتادنش گرفت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫خب؟‬

‫دراکو به زن شفادهنده ای که با تماس اضطراری او از دهکده ای در آن نزدیکی به آنجا آمده بود و داشت از اتاق خارج می شد خیره شد‪.‬‬
‫مالی به دامادش اخم کرد‪ ،‬در حالیکه به این خاطر که اجازه نداده بود جینی را به سنت مانگو برگرداند و می گفت که از جای دیگری می‬
‫تواند کمک بیاورد از دستش عصبانی بود و اخم کرد‪.‬او احساس می کرد که دراکو اصال نمی خواهد جینی از قصرش بیرون برود‪ ،‬چون می‬
‫ترسید در این صورت جینی دیگر برنگردد‪.‬‬
‫شفادهنده گفت‪« :‬خوب‪ ،‬شما می تونین برین تو‪ ».‬و دراکو و به دنبالش مالی وارد شدند‪.‬‬
‫جینی در حالیکه به صورت مرگباری سفید بود‪ ،‬دوباره بیدار شده و روی تختش درازکشیده بود‪.‬‬
‫خانم ویزلی با نگرانی پرسید‪« :‬حالش خیلی بده؟»‬
‫شفادهنده سرش را تکان داد‪« :‬خوب ‪ ،‬نه من اینطور فکر نمی کنم‪ .‬اون مطمئناً سوتغذیه داره‪ .‬ضعیف هست اما روی هم رفته سالمه‪».‬‬
‫دراکو گفت‪« :‬توی سنت مانگو بهم گفتن که حالش خوبه وگرنه نمی آوردمش خونه‪ ،‬اما خوب‪ ،‬اگر سالمه‪»...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫مالی جمله اش را کامل کرد‪« :‬دلیل این بیماریهاش چیه؟»‬
‫‪-‬‬

‫«خوب ‪ » ...‬شفادهنده لبخند کوچکی زد و به جینی که خم شده بود اشاره کرد‪« :‬بهتون تبریک می گم‪ ،‬اقای مالفوی‪ .‬همسرتون‬
‫حامله است‪».‬‬

‫جینی که به تک تک کلمات شفادهنده گوش می داد ناگهان صاف نشست‪« :‬چی!؟ نه‪ ،‬امکان نداره!»‬
‫شفادهنده با لبخند پهنی رویش را به او برگرداند‪« :‬به من اعتماد کنید‪ ،‬خانم مالفوی‪».‬‬
‫جینی زمزمه کرد‪« :‬اما ‪ ...‬اما من نمی تونم حامله بشم‪ ...‬من نازا هستم‪ ...‬نمی تونم‪»....‬‬
‫تصویر پشت تصویر در ذهنش جان می گرفت‪ ،‬هری او را می بوسید‪ ،‬هری با او عشق بازی می کرد‪ ،‬شوخی هایش درباره ی قورباغه ها ‪...‬‬
‫و بعد مجسمه ی آسکاالپیوس دوباره زنده شده بود‪...‬‬
‫آسکاالپیوس گفته بود‪« :‬من واقعاً از اینکه مزاحم میشم شرمنده ام‪ ،‬اما شما شفا پیدا کردین‪ ،‬و دیگه بیشتر از این نمی تونید در اتاق من‬
‫بمونید‪ .‬شما باید به سفر خودتون در جاده ی خدایان ادامه بدید‪».‬‬
‫«شما شفا پیدا کرده اید‪»....‬‬
‫جینی وقتی باالخره موضوع را فهمید زمزمه کرد‪« :‬اوه خدای من‪»...‬‬
‫اتاق خدای شفا نه تنها زخمهای هری را شفا داده بود بلکه بیماری او را هم درمان کرده بود‪ ...‬او دوباره بارور شده بود‪ ...‬و او با هری در انجا‬
‫عشق بازی کرد‪ ،‬دقیقاً بعد یا بین شفا یافتنش‪ ...‬او بچه دارشده بود‪ ....‬بچه ای که اینقدر آرزویش را داشت‪...‬‬
‫احساس می کرد که اشکهایش فرو می ریزند‪ .‬او وقتی هری مرد گریه نکرد‪ ،‬او در مراسم یادبود گریه نکرد‪ ،‬او عمالً از ناتوانی اش در گریه‬
‫کردن رنج می برد‪ ...‬و اکنون داشت می گریست‪ ،‬تمام بدنش از هق هق تکان می خورد‪ ،‬اشکها از گونه اش پایین می چکید و ملحفه اش‬
‫را خیس می کرد‪...‬‬
‫سکسه ای کرد و سرش را باال آورد‪ ،‬چشمانش در چشمان دراکو قفل شد‪ .‬قیافه ی دراکو خون را در رگهایش منجمد کرد‪ .‬او هرگز چنین‬
‫ترکیبی از نفرت‪ ،‬دشمنی و تشنگی به خون را در صورتش ندیده بود‪.‬‬
‫مالی شوکه دستانش را محکم روی دهانش گرفته و مدام نگاهش را از دراکو و جینی به دیگری برمی گرداند‪.‬‬
‫دراکو با تیرگی زمزمه کرد‪« :‬دقیقا ویرجینیا ( ویرجینیا به معنی باکره است‪ ).‬اوه خدای من‪»...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فصلبیستودوم‬
‫کریسمس غم انگیز‬

‫« امروز در شهرک دیوید‬
‫نجات دهنده ای برتو تولد یافته است‬
‫او مسیح است ‪ ،‬حکمران ما‪»..‬‬
‫(انجیل لوق ا)‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی در خواب تکان می خورد و می چرخید‪ ،‬تصاویر مختلفی در خوابش می گذشتند‪ ،‬هری در لباس دزدان دریایی‪ ،‬هرمیون از پرتگاه‬
‫سقوط می کرد‪ ....‬قورباغه ای به او حمله می کرد و او از آن فرار می کرد ‪ ....‬داشت در باره ی مارماهی شوخی می کرد‪ ،‬هری با مخالفت‬
‫می گفت که شوخی اصالً خنده دار نبوده است‪ ...‬هری او را می بوسید و با بوسه هایش او را به آسمان هفتم می برد‪ ...‬نظر یودا را که می‬
‫گفت اندازه مهم نیست را غلط می شمرد‪ ،‬و بعد اسکاالپیوس به سخن در آمده بود‪...‬‬
‫اگرچه اسکاالپیوسی که در خوابش بود فقط به آنها نمی گفت که که شفا پیدا کرده اند و باید راه بیفتند‪ ،‬بلکه مستقیماً به چشمان جینی‬
‫خیره شده و موقرانه می گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫متوجه می شی‪ ،‬عزیزم‪ ،‬که تو االن باردار شدی؟‬

‫جینی به خود لرزید‪ ،‬اما بیدار نشد‪ ،‬درخواب می گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫این غیرممکنه‪ ،‬من نمی تونم بچه دار بشم‪ ،‬واقعاً نمی تونم‪...‬‬

‫اسکاالپیوس لبخند مالیمی زد‪ ،‬ریش دراز سفیدش را به آرامی نوازش می کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫االن می تونی‪.‬‬

‫جینی در خواب شروع به اشک ریختن کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫شوهرم چی بهم میگه؟ حتی هری هم نمی تونه دیگه کمکم کنه‪ ،‬اون مرده‪....‬‬

‫صدای جدیدی شروع به صحبت کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫نه‪ ،‬او نمرده‪ ،‬ویرجینیا‪...‬‬

‫جینی فوراً متوجه شد که این‪ ،‬صدای خدای شفا نیست‪ ...‬صدا به طرز غریبی آشنا بود‪ .‬با این وجود او آن را برای مدت بسیار زیادی نشنیده‬
‫بود‪...‬پرسید‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫تو کی هستی؟‬

‫‪-‬‬

‫من سدریکم‪ ،‬جینی‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫سدریک؟ سدریک دیگوری؟‬

‫‪-‬‬

‫دقیقاً‪ .‬من اومده ام بهت بگم که هری تو نمرده‪ .‬او به محض اینکه ماموریت من در کمک کردن به پدر و مادرم تموم بشه پیش‬
‫تو بر می گرده‪ .‬وقتی که بتونم به جهان زیرین برگردم و جای اونو را در تیم کوییدیچ ایلیزیوم بگیرم‪ ،‬اون می تونه دوباره بهت‬
‫ملحق بشه ‪ .‬تا اون موقع‪ ،‬تسلیم نشو جینی‪ .‬و فراموش نکن که اون عاشق توئه‪ ،‬اون تو رو بیشتر از هرچیزی دوست داره‪....‬‬

‫صدای سدریک هر لحظه ضعیف تر می شد و جینی می دانست که باید به این دلیل باشد که او دارد بیدار می شود‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫نه‪ ،‬نرو سدریک! بیشتر بهم بگو!‬

‫ذهن ناخودآگاهش جیغ می زد‪ ،‬تالش می کرد که در خواب بماند‪ ،‬اما سروصدای بیرون اتاقش بلندتر و بلندتر می شد‪ ،‬و بیشتر خوابیدن را‬
‫برایش غیر ممکن می ساخت‪ .‬چشمهایش باز شد و همزمان با آن صدای جیغ یک جن خانگی از در بسته ی اتاقش گذشت‪ .‬چه اتفاقی‬
‫داشت می افتاد؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫چشمهایش را مالید و سعی کرد تا خوابش را به یاد بیاورد‪ ،‬اما به غیر از آن بخش مربوط به سدریک بیشترش را فراموش کرده بود‪ ....‬بدون‬
‫هیچ شکی این عجیب ترین رویایی بود که تا حاال دیده بود‪ ،‬سدریک دیگوری مرده به او گفته بود که هری زنده است‪ ،‬اما در جهان زیرین‬
‫کوییدیچ بازی می کند‪.‬‬
‫«چه بی معنی! »این باید دست پخت ذهن عصبی و نا آرامش باشد که غیرممکن ترین چیز ممکن را تحویل او داده بود «‪ ...‬هری‪...‬‬
‫کوییدیچ بازی میکنه‪ ....‬اونم تو جهان زیرین؟ اوه برو‪»!...‬‬
‫‪-‬‬

‫ارباب‪ ،‬لطفاً به بلینکی لگد نزنید! بلینکی هیچ اشتباهی نکرده!‬

‫جیغ وحشت زده ای وارد اتاق شد و جینی ناگهان کامالً هشیار شد‪ ،‬هشیار و آگاه به اینکه جن بیچاره بایستی در حال التماس به دراکو‬
‫باشد‪ ...‬دراکویی کامالً خشمگین و خطرناک‪....‬‬
‫و ناگهان جینی به یاد آورد که چرا دراکو خشمگین است‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫من حامله ام! و اون می دونه که این بچه ی خودش نیست! میدونه بچه ی هریه! چون من و اون با هم نخوابیده بودیم‪ 1 ...‬ماه‬
‫نخوابیده بودیم؟ اوه مرلین کمکم کن‪. ..‬لحظه ای بعد دراتاقش کامالً باز شد ومالفوی به داخل هجوم آورد درحالیکه به طور‬
‫واضحی گیج بود‪.‬‬

‫دراکو در حالیکه چشمانش به شیوه ای خنده دار می درخشید سر همسرش داد زد‪:‬‬
‫ خوب!‬‫جینی دوست داشت بگوید‪« :‬خوب چی؟» اما به نظر صدایش گریخته بود‪ ،‬او حتی نمی توانست یک کلمه بگوید و فقط به صورت شوهرش‬
‫خیره شد‪ .‬او قبالً دراکو را عصبانی و حتی کبود شده دیده بود اما االن او متفاوت بود‪ ...‬و جینی فهمید که چرا فرق کرده است‪.‬‬
‫جینی صدایش را بازیافت‪:‬‬
‫ تو مستی‪...‬‬‫دراکو با تمسخر پرسید‪:‬‬
‫ چی می شه اگر مست باشم؟‬‫حتی اهمیتی نداد که در را پشت سر ببندد‪.‬‬
‫ من اجازه ندارم که یه کم تفریح کنم؟ تو به نظر میاد که خوب تفریح کرده ای‪ ....‬با پاتر ‪ .‬من حق داشتم که با‪ ....‬یک ویسکی آتشین‬‫‪....‬تفریح کنم‪ ،‬ندارم؟‬
‫او بطری نیمه پری که دستش بود را به طرف جینی تکان داد‪ .‬جینی طبق غریزه اش زیر ملحفه ها فرو رفت‪.‬‬
‫دراکو چشمهایش را باریک کرد‪:‬‬
‫ می ترسی‪ ،‬نه؟‬‫‪ -‬چرا من باید از کسی که مسئول کارهاش نیست بترسم؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی سعی کرد صدایش را شجاع و بی عالقه نشان دهد‪ ،‬اما نتوانست و صدایش به طور واضحی می لرزید‪ .‬حتی دراکوی مست هم به نظر‬
‫متوجه آن شد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫داری نقش گریفندوری های شجاع کوچولو رو بازی می کنی؟‬

‫دراکو با تمسخر خندید و بطری ویسکی آتشین را انداخت‪ .‬بطری نشکست و زیر تخت جینی رفت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«خیلی زود اینقدر شجاع نخواهی بود! االن مامانت اینجا نیست که ازت محافظت کنه‪ ....‬اون دیشب رفت‪ ...‬مطمئناً برای اینکه‬
‫بره به برادرات فخر بفروشه که تو حداقل یه نوه بهش دادی‪ ".‬صورت دراکو از تنفر در هم رفت‪ ".‬االن مطمئناً حتی مسئول‬
‫پاتیل درزدارم اینو می دونه‪ ...‬من فقط امیدوارم ‪ ....‬و تو هم باید امیدوار باشی ‪....‬که اون اینقدرعقل داشته باشه که‪ ...‬اسم پدر این‬
‫حرومزاده ی کوچولو رو به کسی نگه‪».‬‬

‫قلب جینی در دهانش پرید ‪:‬‬
‫ منظورت چیه؟‬‫دراکو رویش خم شد و جینی می توانست به سادگی بوی ویسکی آتشین را از نفسش استشمام کند‪:‬‬
‫ «منظورم اینه‪ ،‬ویرجینیای عزیزم‪ ...‬که مردم نباید اصل و نسب واقعی ‪" ...‬و به شکم جینی اشاره کرد و انگار که دارد به دنبال کلمات بی‬‫ادبانه کافی میگردد تا بچه را توصیف کند ادامه داد ‪ "...‬من داشتم فکر می کردم که‪ ،‬می دونی‪»...‬‬
‫جینی زمزمه کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫فکر می کردی ؟ بیشتر منظورت اینه که می نوشیدی نه؟‬

‫توده ای که در گلویش بود را قورت داد و به سرعت به اطراف نگاه کرد تا ببیند که آیا چوبدستی اش در دسترس است یا نه‪ ،‬تا در صورتی‬
‫که الزم باشد از خودش مقابل شوهرش دفاع کند‪ .‬با این حال چوبدستی هیچ جا دیده نمی شد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«فکر میکردم ‪"».‬دراکو آرام آرام روی تختش خم شد‪ ،‬وزنش را روی دست راستش که آن طرف بدن جینی گذاشته بود‬
‫انداخت‪ ،‬و اکنون جینی بین بازوهایش گرفتار شده بود‪ ،‬صورتهایشان مقابل هم بود‪ ،‬و دراکو با حالتی حریص به او می‬
‫نگریست‪ «"...‬برای مردم ‪ ...‬این حرومزاده ی کوچولو یک مالفوی خواهد بود‪ ...‬اما فقط اگه زنده بمونه‪ ،‬البته‪»...‬‬

‫چشمان جینی از ترس درشت شد‪ «.‬اگر زنده بمونه؟»‬
‫‪-‬‬

‫اوه بله‪...‬‬

‫دراکو سرش را تکان داد‪ ،‬جنون یک انسان مست در چشمان سرد خاکستری اش می درخشید‪ ،‬و چشمانش به نظر می آمد که با هوس‬
‫آتش گرفته اند ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫« اگه این بچه موقرمز باشه‪ ....‬شبیه توست‪ ،‬مردم شک نمی کنند که او مال منه‪ ...‬فقط شبیه مادرش شده‪ »...‬کلمه ی مادر را به‬
‫گونه ای تمسخر آمیز‪ ،‬همانطور که یک بچه می گوید گفت‬

‫‪-‬‬

‫به هر حال‪...‬‬

‫جینی دیگر می دانست که چه چیزی در پیش است‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اما اگر موسیاه باشه‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫دراکو انگشت اشاره اش را روی گلوی جینی گذاشت‪ ،‬که به جینی ایده ی روشنی از اینکه اگر بچه اش قیافه ی هری را به ارث ببرد چه در‬
‫انتظارش است می داد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫همه چیز روشن شد عزیزم؟‬

‫جینی در حالیکه ملحفه هایش را چنان محکم چنگ زده بود که انگشتهایش سفید شده بودند سری تکان داد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫خوبه‪.‬‬

‫دراکو از تختش بیرون آمد و به زیر آن رفت تا بطری ویسکی را بردارد‪.‬‬
‫ اوه‪ ،‬اگه نمی دونی که چوبدستیت کجاست‪ ...‬من دیشب بابی رو فرستادم تا برش داره ‪ .‬تا بچه متولد نشده اونو پس نمی گیری‪ ،‬چون‬‫ممکنه ازش برای‪ ...‬فرار کردن استفاده کنی‪.‬‬
‫جینی نفس زد‪ :‬یعنی من یه زندانی ام؟‬
‫‪-‬‬

‫میشه اینطورم گفت‪ ،‬عزیزم‪.‬‬

‫دراکو سر را تکان داد و جرعه ی بزرگی از بطری خورد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫من طلسهمای هشداردهنده روی در جلویی گذاشته ام ‪ ،‬رو درهای عقبی هم همینطور‪ ...‬پس اگه بخوای فرار کنی‪ ...‬اونا فعال‬
‫می شن و من می فهمم‪ .‬اگه من جای تو بودم سعی نمی کردم فرار کنم‪ .‬وگرنه یه طلسم سرگردان ممکنه به اونجات بخوره‪.‬‬

‫و شکم او را با پوزخند شیطانی ای مالید‪ .‬جینی نجوا کرد‪:‬تو دیوو نه ای‪.‬‬
‫دراکو خندید‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫فکر میکنی من دیوونه ام؟ من خودم اینطور فکر نمی کنم عزیزم‪ ...‬هر جادوگری که جای من بود همین کار رو می کرد‪ ...‬یعنی‬
‫زنش رو برای زنا کردن مجازات می کرد‪.‬‬

‫جینی داد زد‪« :‬زنا!»و روی تختش نشست‪ «.‬مگه خودت از وقتی که ما با هم ازدواج کردیم با هر چی ساحره که دم دستت بود نخوابیده‬
‫ای؟»‬
‫دراکو هم فریاد زد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫فقط به خاطر اینکه تو چیزی که اونا به من می دادن رو بهم نمی دادی! و منظورم فقط یه وارث نیست‪ ،‬منظورم اینه که‪ ...‬تو‬
‫یه ملکه ی یخی بودی‪ ،‬ویرجینیا‪ ...‬درست مثل اسم مزخرفت! (ویرجینیا = باکره) تو اینقدر سرد بودی که می تونستی یه پنگوئن‬
‫رو منجمد کنی! من نمی دونم پاتر چی توی تو دیده بود ‪ ...‬امیدوارم که مثل من نتونسته باشه خیلی ازت لذت ببره‪.‬‬

‫لبخند نیشداری روی صورت جینی گسترش یافت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫فقط برای اینکه بدونی‪ ،‬هری از تک تک ثانیه هایی که من در آغوشش بودم لذت می برد‪ ...‬و منم ازش لذت می بردم‪ .‬اون‬
‫چیزی رو به من داد که تو هیچ وقت نتونستی و اهمیتم ندادی که بهم بدی! اگه فقط نصف خوبیای اونو داشتی‪...‬‬

‫دراکو فریاد زد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫من هزار بار از اون بهترم!‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫و دست آزادش را چنان به صورت جینی کوبید که روی تختش پرتاب شد و دهانش به خونریزی افتاد‪ .‬جینی نجوا کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫ازت متنفرم‪.‬‬

‫و خونها را از لبش پاک کرد‪.‬‬
‫دراکو برای یک لحظه نفس زنان به او خیره شد‪ ،‬سپس روی پاشنه ی پایش چرخید و از اتاق بیرون رفت‪.‬‬
‫*********************************‬
‫دراکو فوق العاده خشمگین بود‪ ،‬الکل و کلمات آخر جینی داشتند تأثیر خودشان را روی او می گذاشتند‪ ،‬و دیدش را چنان تار کرده بودند که‬
‫حتی متوجه ی جن خانگی که داشت گفتگویشان را استراق سمع می کرد نشد‪ .‬به اتاقش دوید و در را چنان بهم کوبید که یک نقاشی از‬
‫نارسیسا مالفوی کف اتاق افتاد و مثل شیشه خرد شد‪ .‬برای اینکه زمین نیفتد به در تکیه داد و آهسته به پایین لغزید و روی زمین چمباتمه‬
‫زد‪ ،‬بیهوده با بطری اش بازی می کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«ازت متنفرم‪»...‬‬

‫به خاطر ویسکی نمی توانست درست فکر کند اما به خوبی معنای این سه کلمه را می دانست‪« .‬مگه خودت از وقتی که ازدواج کردیم با هر‬
‫چی ساحره که دم دستت بود نخوابیده ای؟!» اوه‪ ،‬خوب اینجاشو درست می گفت‪ ....‬ذهنش به سوی کسی که هفته ها بود به او فکر نکرده‬
‫بود پرواز کرد‪ ...‬آخرین زنی که با او خوابیده بود‪ .‬فایدرا‪ .‬فایدرا از تمام فاحشه های قبلی اش مشتاق تر بود‪ ،‬اما صبر کن‪ ...‬فایدرا فقط برای‬
‫فرار از درد و رنجهایش اینکار را کرده بود‪ ،‬چون تازه همسرش را از دست داده بود‪ ...‬دست آزاد دراکو مشت شد‪.‬‬
‫جینی نخواسته بود خود را به او عرضه کند‪ ،‬چون عاشق پاتر بود‪ .‬فایدرا با اشتیاق خود را به او عرضه کرد‪ ،‬اما فقط چون عاشق پاتر بود‪...‬‬
‫دراکو فریاد زد و بطری نوشیدنی اش را از پنجره ی بسته به بیرون پرتاب کرد‪:‬‬
‫ یعنی هیچ ساحره ی لعنتی پیدا نمی شه که منو دوست داشته باشه نه پاترو؟‬‫**************************************‬
‫کریسمس ‪3002‬‬
‫ویرجینیا مالفوی به محوطه ی برفی قصر مالفوی خیره شده بود‪ .‬روزی روشن و آفتابی اما سرد و گزنده بود‪ .‬قندیل های یخ از سقف آویزان‬
‫بودند و اشعه های آفتاب زمستانی را مثل منشور در تمام جهات پخش میکردند‪ ،‬و در نتیجه مثل شیشه می درخشیدند و اتاق جینی را با‬
‫تمام رنگهای رنگین کمان روشن می کردند‪.‬‬
‫جینی کالغها را تماشا می کرد که در آسمان دعوا می کردند‪ ،‬در زمستان‪ ،‬پارک با این جانورهای منزجرکننده که نه تنها سفیدی برف را‬
‫می آلودند بلکه ساکنان قصر را هم با قارقارهای مداومشان می آزردند پر می شد‪ .‬آنها حتی اگر باالی جایی می چرخیدند به فال بد گرفته‬
‫می شدند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫خوب‪.‬‬

‫جینی فکر می کرد وضع بدش حتی اگر یک دسته ی کامل از کالغها باالی قصر مالفوی می چرخیدند از این بدتر نمی شد‪ .‬با حواس پرتی‬
‫دستی روی شکم هنوز صافش کشید‪ ،‬با مالیمت آن را نوازش می کرد‪ .‬جنینی که آنجا بود کوچکتر از آن بود که مادرش حرکاتش را‬
‫احساس کند‪ ،‬اگر اصالً حرکت می کرد‪ ...‬با این حال جینی می کوشید تا پیامی را به او برساند‪ ،‬یک نوازش روحی‪ ،‬با این امید که بچه اش‬
‫بتواند آن را احساس کند‪ .‬آرزو داشت که بتواند کوچولو را مطمئن کند که همه چیز رو به راه است‪ ،‬حداقل تا زمانی که بچه در شکمش‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫باشد‪ ،‬و ویژگه هایش به خصوص رنگ موهایش هنوز نامعلوم باشد‪ .‬کوچولو مطمئناً هنوز حتی مو هم نداشت‪ ،‬جینی با لبخند کوچکی به‬
‫این موضوع فکر می کرد‪ .‬بعد‪ ،‬گویی سخنان دراکو به ذهنش هجوم آورده باشد‪ ،‬لبخند ناپدید شد و توده ای در گلویش باال آمد‪« .‬چی‬
‫میشه اگر بچه شبیه هری باشه؟ اونوقت دراکو از شرش خالص میشه‪» ...‬جینی لرزید‪« .‬چرا‪ ،‬اوه چرا باید این اتفاق می افتاد؟ و چرا حاال؟»‬
‫درسته‪ ،‬او همیشه آرزو داشت که مادر شود‪ ،‬اما وقتش از این بدتر نمی شد‪ .‬هری مرده بود‪ ،‬پدر جینی هنوز تحت طلسم تقدیر بود‪ ...‬بچه‬
‫اش تقریباً یک ماه قبل از پایان "اسارتش " به دنیا خواهد آمد‪ ...‬اگر فقط یک ماه دیرتر حامله می شد‪ ،‬آن وقت می توانست از این ازدواج‬
‫لعنتی خالص شود و در آرامش بچه اش را به دنیا بیاورد‪ ،‬بدون ترس از اینکه در صورت فرار‪ ،‬دراکو پدر و یا او را بکشد‪.‬‬
‫جینی با فکر پدر آه عمیقی کشید‪ .‬پدر و هیچکدام از اعضای خهانواده اش را از وقتی که شفادهنده بارداری اش را به همسرش اعالم کرده‬
‫بود ندیده بود‪ .‬دراکو دیدن او را برای همه قدغن کرده بود و همچنین ترک قصر را برایش ممنوع ساخته بود ‪ .‬می دانست که تالش کردن‬
‫برای فرار بیهوده است‪ ،‬چون سالمتی خودش و بچه ی به دنیا نیامده اش را با اینکار به خطر می انداخت‪ .‬اما اگر بچه اش بعد از تولد کشته‬
‫می شد‪ ،‬آیا مهم بود که حاال کشته شود یا بعداً؟‬
‫جینی سرش را تکان داد‪ «.‬مطمئناً دارم دیوونه می شم‪ .‬من چه جور مادری هستم که به این چیزا فکر می کنم؟ البته که نوزادم زنده می‬
‫مونه‪ ،‬من ازش حفاظت میکنم‪ ،‬مهم نیست که دراکو می خواد چی کار کنه‪ ...‬اگر الزم باشه که دست خالی ازش دفاع کنم‪ ،‬همین کارو می‬
‫کنم‪...‬و اگر اون سعی کنه به کوچولوی من آسیبی بزنه‪ ،‬من‪ ...‬من می کشمش‪ ،‬قسم می خورم‪ .‬هیچ کس به پسر من آسیبی نمی زنه‪ ،‬هیچ‬
‫کس! »‬
‫بدون اینکه حتی متوجه شود جینی همیشه به بچه اش به عنوان یک پسر فکر می کرد‪ ،‬مثل اینکه می دانست بچه اش یک پسر خواهد‬
‫بود‪ .‬تالش می کرد بچه اش را در موقعیتهای مختلفی تصور کند‪ ،‬اما چیز عجیبی درون ذهنش به او اجازه ی ساختن یک تصویر واضح را‬
‫نمی داد‪ .‬ذهن ناخود آگاهش سعی می کرد که جلوی خیالبافی او برای بچه اش را بگیرد‪ ،‬چرا که در ناخودآگاهش می ترسید که بچه شبیه‬
‫هری شود‪ ...‬موهای سیاه متالطم‪ ،‬چشمان سبز و آن لبخند جذاب‪ ،‬بعضی وقتها جسورانه‪ ،‬و بعضی وقتها کمرویانه ای که هری عادت‬
‫داشت بزند‪ ....‬نه‪ ،‬مطمئناً پسر نوزادش شبیه هری نخواهد بود‪ ،‬یا شاید هم نه؟ جینی می خواست بچه را با ظاهری ویزلی مانند تصور کند ‪،‬‬
‫اما نمی توانست‪ .‬هروقت که به یک بچه ی خندان با موهایی به رنگ قرمز آتشین فکر می کرد‪ ،‬تصویر در نوعی مه ناپدید می شد‪ .‬جینی‬
‫نتیجه گرفت که تالش برای تصور کردن بچه به هیچ وجه سودی ندارد‪ .‬اگر او می خواست که قبل از زایمانش دیوانه نشود مجبور بود که‬
‫دائم به خود بگوید که هیچ چیزی اشتباه پیش نخواهد رفت و او فرصتی خواهد یافت تا با بچه ای سالم دراکو را ترک کند‪ .‬اگر االن ‪30‬‬
‫ژوئن بود‪ ،‬روز آزادی! جینی به آن فکر می کرد‪ ،‬اما می دانست که هرچه تولد بچه اش نزدیکتر شود ‪ ،‬بیشتر نگران می شود‪ .‬بخشی از‬
‫قلبش آرزو داشت که همین حاال ژوئن بود و بخش دیگر‪ ،‬دوست داشت که همیشه دسامبر بماند‪ ،‬و ماه مه و تولد بچه اش هرگز از راه‬
‫نرسد‪...‬‬

‫جینی با صدای جلنگ جلنگی از خیاالتش بیرون آمد‪ .‬به سمت در نگاه کرد و بلینکی جن خانگی را دید که با یک جعبه پراز گوی های‬
‫کریستالی نقره ای داخل می شد‪ .‬دو جن دیگر داشتند دو درخت کاج زیبا را که هنوز نصف شاخه هایشان پر از برف بود را می آوردند‪ .‬بابی‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫ما افسونش کرده ایم خانم‪ ،‬تا برفها هیچ وقت آب نشوند‪.‬‬

‫جینی سری تکان داد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫متشکرم‪ .‬شما می تونین برین‪.‬‬

‫چشمهای درشت بابی درشت تر شد‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫اما ‪ ...‬خانم! مطمئناً خانم نمی خواد که خودش اینا رو بچینه؟‬

‫جینی سر جن دادی زد که باعث شد او از ترس خم شود‪ :‬چرا نه؟ من ناتوان که نیستم‪ ،‬هستم؟‬
‫او هنوز از بابی به خاطر اینکه چوبدستیش را برداشته بود عصبانی بود‪ ،‬حتی اگر آن کار را به دستور اربابش انجام داده باشد‪ .‬بلینکی جیر جیر‬
‫کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫اما‪ ...‬خانم! شما حامله اید!‬

‫جینی که مطمئن بود جنها کامالً از اصل و نسب واقعی بچه ی به دنیا نیامده اش خبر دارند با طعنه گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫خب که چی؟ مطمئنا شوهر من خیلی از اینکه من وقتی دارم اینا رو میچینم از نردبان بیفتم و بچه مو بندازم خوشحال می شه‪،‬‬
‫مگه نه؟‬

‫جن خانگی سوم که اسمش ورینکلی بود اشک در چشمانش حلقه زد و نالید‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫این حرفا رو نزنید خانم!‬

‫بابی هم سر را تکان داد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫خانم لطفاً اینا رو نگید!‬

‫بلینکی هم اضافه کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫بله‪ ،‬شما االن باید خوشحال باشید‪ ،‬به هر حال کریسمسه! نظرتون در مورد یه کم موزیک چیه؟‬

‫بابی از جا پرید‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫این عالیه!‬

‫و بیرون دوید و فقط یک دقیقه ی بعد با چیزی شبیه یک ضبط صوت قدیمی مشنگی بازگشت‪ .‬جینی غافلگیر شده پرسید‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫از کی تا حاال مالفوی ها وسایل مشنگی دارن؟‬

‫اوهیچ وقت این ضبط صوت را ندیده بود‪ .‬بابی جواب داد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫از وقتی که خانم نارسیسا این رو از عمو آلفرد گرفت‪ .‬هرچند اون هیچ وقت بهش گوش نداد و اونو توی انباری انداخت‪ .‬بلینکی‬
‫یک دیسک را که از جایی از زیر خاک در آورده بود در ضبط گذاشت‪.‬‬

‫اتاق ناگهان با آواز« اوه بیایید ای مومنان!» پر شد‪ .‬آهنگ ذهن جینی از مسائل دیگر منحرف کرد‪ ،‬و در حالیکه آواز را زیر لب زمزمه می‬
‫کرد شروع به آویزان کردن گویای قشنگ نقره ای بر شاخه های کاج کرد‪ .‬جنها گویها را به او می دادند‪ ،‬بنابرابن او مجبور نبود که برای‬
‫برداشتنشان خم شود‪ .‬می دانست که آنها کارهای بهتری از کمک کردن به او دارند بنابراین مواظبت آنها را واقعا تاثیر گذار یافت‪ .‬همانطور‬
‫که جینی حدس میزد‪ ،‬بابی کوچک به نظر از همه برای کمک کردن به او مشتاق تر بود تا برداشتن چوبدستیش را جبران کند‪ .‬او داشت‬
‫یک ستاره ی چشمک زن نقره ای را به شاخه ای آویزان می کرد و آواز بعدی را می خواند‪ :‬به خودت برای کریسمس تبریک بگو‪ .‬آوازی‬
‫که بیت "اگرسرنوشت اجازه دهد" را داشت‪.‬‬
‫تلق!‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫سه جن به طرفش برگشتند و او را دیدند که به شاخه ی برفی خیره شده و اشک ها از صورتش روان بود ‪ .‬ستاره ی بلورین زیر پایش افتاده‬
‫و به هزاران تکه خرد شده بود‪ .‬ضبط همچنان می نواخت‪ .‬بلینکی دامنش را کشید و آهسته گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫خ ‪...‬خانم؟‬

‫جینی زمزمه کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫ما همه با هم خواهیم بود ‪ ...‬اگر سرنوشت اجازه دهد‪ ....‬سرنوشت اجازه نداد‪.‬‬

‫بابی با صدایی نگران گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫خانم؟ حالتون‪ ...‬حالتون خوبه؟‬

‫به جای جواب دادن‪ ،‬جینی آهسته کف زمین نشست‪ ،‬دوال شد و سرش را روی زانوهایش گذاشت‪ ،‬موهای قرمز روشنش صورتش را از جنها‬
‫پنهان می کرد‪ .‬به هر حال از تکان خوردن بدنش جنها به خوبی می دانستند که دارد گریه می کند‪.‬‬
‫سه جن خانگی نگاههای معناداری رد و بدل کردند و بدون هیچ حرفی جلو رفتند و خانم گریانشان را در آغوش خود گرفتند‪ .‬جینی کمی‬
‫سرش را باال آورد‪ ،‬چشمان اشک آلودش به سرعت از بلینکی به بابی و از او به ورینکلی افتاد‪ ،‬و دلسوزی را در چشمهای بزرگ توپ تنیس‬
‫مانندشان دید‪ .‬دهانش به لبخند کوچک سپاسگزارانه ای باز شد‪ ،‬دستانش را دراز کرد و سه جن را به خودش فشرد‪.‬‬
‫***********************************‬
‫فرد بدون اینکه چیزی خورده باشد چنگالش را در بشقاب گذاشت و گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫بالیمی‪ ،‬من نمی تونم غذا بخورم‪ ،‬شرمنده مامان‪ ،‬مطمئنم که خوشمزه است‪ ،‬اما‪...‬‬

‫مالی آهی کشید و چاقویش را پایین گذاشت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫عذرخواهی نکن فرد‪ ،‬در عوض من نمی تونم حتی یه لقمه هم بخورم‪ .‬جینی بیچاره ی من‪...‬‬

‫آرتور همزمان با فین کردن مالی در دستمالش دستش را روی شانه اش گذاشت تا او را دلداری دهد‪ .‬رون و جرج نگاه نا امیدانه ای رد و‬
‫بدل کردند و چنگالهایشان را پایین گذاشتند‪ .‬هرمیون به رون نگاه تندی کرد که معنایش این بود‪« :‬شام کریسمس برای تو مهمتر از‬
‫خواهرته؟» رون آهی کشید‪ ،‬دستش را زیر چانه اش گذاشت و به رومیزی که در آن سورتمه ی بابا نوئل که با گوزنهایش کشیده می شد‬
‫داشت می چرخید خیره شد‪.‬‬
‫باالخره گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫چطوره زورکی وارد قصر مالفوی بشیم؟‬

‫پرسی با غرور گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫احمق نباش رون‪.‬‬

‫پنه لوپه که نزدیکش نشسته بود مشتاقانه سر تکان داد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫تو می دونی که مالفوی باید از تمام انواع جادوهای سیاه استفاده کرده باشه تا کسی وارد خونه ش نشه‪ .‬حتی جغدهای ما هم‬
‫نتونستن توی این موانع نفوذ کنن‪ .‬مطمئناً تو دوست نداری که چهار شقه بشی؟‬

‫رون غرولند کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫خیلی خب‪ ،‬خیلی خب ‪ ،‬این فقط یه نظر بود‪.‬‬

‫احساس می کرد که دلش می خواهد صورت بابانوئل خندان را با بشقابش صاف کند ‪ .‬متأسفانه تصویر دوبعدی بود بنابراین ضربه ی بشقاب‬
‫نمیتوانست آن را صافتر کند‪ .‬سکوتی که بر میز شام ویزلی ها برقرار شده بود فقط با هق هق دوباره ی مالی شکسته می شد‪ .‬پرسی ادامه‬
‫داد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫من اصالً نمی تونم شما رو درک کنم‪.‬‬

‫همه به او چشم غره رفتند و حتی مادرش هم از گریه باز ایستاد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫منظورم اینه که ‪ ...‬منم برای جینی متأسفم‪ ،‬مالفوی آدم وحشتناکیه‪ ،‬اما جینی خودش دنبال دردسر می گشت‪ ...‬اگر اون می‬
‫تونست هورمونهای بی مصرفشو کنترل کنه‪ ،‬به این مخمصه نمی افتاد‪ ،‬و‪...‬‬

‫جرج غرغر کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫پرس‪ ،‬یه لطفی به همه ی ما بکن و خفه شو‪.‬‬

‫رون هم وسط پرید‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫به هر حال‪ ،‬جینی وقتی که با هری خوابید فکر می کرد نازاست‪ ،‬به همین خاطر نمی تونین بگین که اون بی مسئولیت بوده‪.‬‬

‫پرسی جواب داد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫شاید اون بی مسئولیت نبوده باشه‪ ،‬اما حقیقتاً رفتارش زشت بوده‪ .‬چه اون مالفوی رو دوست داشته باشه چه نه‪ ،‬مالفوی همسر‬
‫قانونیشه و حق داره که وفاداری بی چون وچرای همسرشو بخواد‪....‬‬

‫فرد هم غرغر کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫وفاداری بی چون وچرا ‪ ....‬ای احمق‪.‬‬

‫پنه لوپه اخم کرد و نگاهش را از همسرش برگرداند‪ .‬خانم ویزلی که همیشه بچه هایش را برای ناسزا گفتن سرزنش می کرد‪ ،‬دوباره فین‬
‫کرد و سر را تکان داد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫این دفعه رو باهات موافقم‪ ،‬فرد عزیزم‪.‬‬

‫چشمان رون درشت شد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫واو‪ ،‬این یعنی اینکه من توبیخ سالیانه مو به خاطر ازدواج نکردن با هرمیون دریافت نمی کنم؟‬

‫مالی گفت‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫خب ‪ ،‬حاال که یادم انداختی‪ ،‬به هر حال اگه شما دوتا رابطه تونو باالخره قانونی کنید خیلی خوبه‪.‬‬

‫هرمیون به رون نگاهی انداخت که معنایش این بود‪« :‬دفعه ی بعد بدون فکر کردن این دهن گنده تو وا نکن» و رون با نگاهی عذرخواهانه‬
‫به او جواب داد‪ .‬هرمیون به آرامی گفت‪:‬‬
‫ من فکر می کنم که اون کار االن به جینی کمکی نمی کنه‪ .‬ما به اداره ی اجرای قوانین جادویی هم نمی تونیم بریم‪ ،‬چون مالفوی‬‫مطمئناً می تونه خودشو از این اتهام تبرئه کنه ‪ ...‬فکر می کنم تنها چیزی که هنوز می تونه بهش کمک کنه دعا کردنه‪ .‬چشمان مالی‬
‫دوباره پر از اشک شد و هرمیون هم زمان با آن دستانش را به هم متصل کرد‪.‬‬
‫ خدای ما‪ ،‬تو به پایین‪ ،‬به ما‪ ،‬از بهشت می نگری و تمام سخنانمان را می شنوی‪ ...‬لطفاً‪ ،‬امروز به ما گوش کن‪ .‬جینی توی مشکل بزرگیه‪،‬‬‫و ما نمی تونیم کمکش کنیم‪ .‬تو‪ ،‬ای کسی که پسرت را به سوی ما فرستادی تا ما رو از گناهانمان باز دارد‪ ،‬لطفاً‪ ،‬به او کمک کن تا بچه‬
‫اش رو بی آسیب به دنیا بیاورد و اونو از گزند شوهرش حفظ کن‪....‬‬
‫جرج اضافه کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫‪ ...‬بله‪ ،‬و اگر وقت کردی‪ ،‬به اون مالفوی حرومزاده هم یه درسی بده‪ ،‬باشه؟‬

‫خانم ویزلی داد زد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫جرج!‬
‫******************************************‬

‫دفنی که توپ بزرگ صورتی رنگی را می چرخاند فریاد زد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫اینم ببند ‪ ،‬بابا!‬

‫هری برای گرفتنش خم شد و سپس آن را روی درخت کریسمس آویزان کرد‪ .‬هری گفت‪:‬‬
‫‪‬‬

‫خب فکر می کنم که آمادس‪.‬‬

‫و قدمی به عقب برداشت تا کارش را تحسین کند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اصالً بد نشده‪...‬‬

‫سیریوس به پنجره ای که چمنزارهای سرسبز را نشان می داد اشاره ای کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫خیلی بده که اینجا هیچ وقت واقعاً حال و هوای کریسمس درست نمی شه‪.‬‬

‫در ایلیزیوم همیشه بهار بود‪ ،‬برگهای درختها هیچ وقت نمی ریخت و برف کامالً چیز ناشناخته ای بود‪ .‬صدای آشنای مردی گفت‪:‬‬
‫ تا وقتی که کریسمس در قلب شماست‪ ،‬به برف و سرما برای احساس کردن حال وهوای تعطیالت احتیاج ندارید‪ .‬و افزود‪:‬‬‫‪ -‬امیدوارم مزاحم نباشم‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری به دری نگاه کرد که دو نفر در آن ظاهر شده بودند‪ :‬آلبوس دامبلدور و به دنبالش لیندا‪ .‬هری تکانی خورد‪ .‬او لیندا را از آن روز بد‬
‫شگون در سپتامبر دیگر ندیده بود‪ .‬لیندا آگاه از اینکه حضورش موجب آشفتگی هری می شود مؤدبانه از او دوری می جست‪ .،‬جیمز لبخند‬
‫زد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫البته که مزاحم نیستید‪ .‬بیاین‪ ،‬بیاین تو‪ ،‬اینجا رو خونه ی خودتون بدونین‪ ،‬کریسمس مبارک!‬

‫خیلی زود دفنی کوچک خسته شد و لی لی او را به تخت خواب برد‪ ،‬در حالیکه بزرگترها به گفتگوی با نشاطی درباره ی کریسمسهای قدیم‬
‫پرداخته بودند‪ .‬جیمز بین خنده ها گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫یادت هست پدفوت اسنیولوسو مجبور کرده بود لباس بابانوئل بپوشه؟ مردک پیرِ مو گریسی نمی تونست از شر ریشش با اون‬
‫کاله قرمز خزدار که یه منگوله داشت که هی می گفت هو هو هو خالص بشه!‬

‫در این زمان که غارتگران و آلبوس داشتند می خندیدند‪ ،‬هری احساس بدی در گوش دادن به ماجراهای پدر و پدرخوانده اش که با اسنیپ‬
‫بد رفتاری می کردند داشت و می توانست در چشمان مادرش ببیند که او هم این موضوع را نمی پسندید و تأیید نمی کرد‪ .‬وقتی که‬
‫سیریوس شروع به تعریف کردن ماجرایی درمورد خودش و جیمز کرد که دو جین بمب پشکلی را روی لوسیوس و نارسیسا که داشتند‬
‫همدیگر را پشت گلخانه ها می بوسیدند انداخته بودند‪ ،‬هری به این نتیجه رسید که به کمی هوای تازه احتیاج دارد‪ .‬نسیم خنک شبانه‬
‫صورتش را در حالی که بین علفهای شبنم زده می گشت نوازش کرد‪ .‬با طعنه به خودش گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫کریسمسه‪ ،‬اه؟‬

‫نه اینکه او از گذراندن تعطیالت با والدینش لذت نمی برد‪ ،‬بلکه او آرزو داشت که به جهان واقعی بازگردد‪ ،‬آرزو داشت بداند حال جینی‬
‫چطور است‪ ،‬آرزو می کرد که دوباره با رون و هرمیون شوخی کند‪...‬به یاد آورد که چقدر در طول اولین سال پنهان شدنش دلش برای‬
‫بهترین دوستانش تنگ شده بود‪ ،‬برای لحظه ای گذرا به یاد فایدرا افتاد‪ ،‬نمی دانست که او اکنون چه احساسی از اینکه باید کریسمس را‬
‫بدون شوهر و دخترش جشن بگیرد دارد‪ .‬و ناگهان متوجه شد که دخترش حتی یک کریسمس واقعی همراه با برف را هم ندیده است‪،‬‬
‫چون که هوای یونان بیش از حد گرم بود‪.‬‬
‫با فکری ناگهانی چوبدستیش را از جیبش بیرون کشید و ضربه ای به درختی در نزدیکی اش زد‪ .‬لحظه ای بعد شاخه های درخت از‬
‫برفهایی زیبا و درخشان پوشیده شده بود‪ .‬هری زمزمه کرد ‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫عالیه!‬

‫و این بار یک بته را هدف گرفت‪ .‬در عرض ده دقیقه چشم انداز اطراف خانه ی پاترها به هیچ وجه به ایلیزیوم شباهت نداشت بلکه به یک‬
‫کارت پستال کریسمس شبیه شده بود‪ .‬صدایی پشت سرش گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫یادت رفته یه حلقه ی راج روی در آویزون کنی‪.‬‬

‫هری بدون برگرداندن رویش به لیندا جواب داد‪:‬‬
‫ اوه‪ ،‬سالم‪.‬‬‫ در ضمن‪ ،‬آفرین‪ ،‬عالیه‪ .‬دفی عاشقش می شه‪.‬‬‫هری شانه ای باال انداخت‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ برای همین این کارو کردم‪.‬‬‫ تو پدر فوق العاده ای هستی‪ .‬می دونستی؟‬‫هری شکلکی در آورد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫فکر نمی کنم اینطور باشه‪ .‬اگر من پدر خوبی بودم‪ ،‬اجازه می دادم آرمیتا بمیره به جای اینکه ولدمورت بزرگش کنه‪.‬‬

‫لیندا جواب داد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫تو چیزی رو که فکر می کردی درسته انجام دادی‪ .‬من فکر می کردم ما در این باره صحبت کردیم‪ ،‬نکردیم؟‬

‫هری سر را تکان داد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫بله‪ ،‬ما صحبت کردیم‪ .‬اما من نمی تونم جلوی خودمو بگیرم‪ .‬این فکر مدام تازه می شه و منو آزار می ده‪ ...‬به خصوص توی‬
‫تعطیالتی مثل حاال‪ .‬می تونی فکرشو بکنی که االن دختر ما داره چطوری کریسمسو می گذرونه؟ من شک دارم که اون هیچ‬
‫هدیه ای از کسی بگیره‪ ،‬حتی یه جفت جوراب قلمبه یا حتی یه پارچه ی پاره شده‪....‬‬

‫تصویر پشت تصویر در ذهنش جان می گرفت‪ ،‬عمو ورنون جورابهای زشت خردلی رنگش را به سوی او پرتاب می کرد‪ ،‬یادداشتی کوتاه از‬
‫دورسلی ها را که تنها یک خالل دندان به آن چسبیده بود دریافت کرده بود‪« .‬لیندا تو هیچ چیزی را درک نمی کنی‪ .‬حداقل من یه چیزی‬
‫از دورسلی ها می گرفتم‪ ،‬اما ولدمورت چی می تونه بهش بده؟ شاید اون همین حاال داره مراسم لعنتیشو روی اون اجرا می کنه! زندگی اون‬
‫یه جهنمه‪ ،‬نمی فهمی ؟»‬
‫پاسخ آمد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫چرا می فهمم‪.‬‬

‫هری شانه ای باال انداخت و به او نگاه کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اون چی بود؟‬

‫لیندا جوابش را داد‪:‬‬
‫ تو توی فکرت با من حرف زدی و من جواب دادم‪.‬‬‫ اما‪ ...‬من نمی خواستم که بهت بگم‪ ،‬من فقط‪...‬‬‫لیندا به او یادآور شد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫اما تو با من حرف زدی‪ .‬تو به اسم من فکر کردی و من تمام چیزی که بعدش گفتی رو شنیدم‪.‬‬

‫هری گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫واو‪ ،‬پس من باید از این به بعد مواظب باشم که به چی فکر می کنم‪ ،‬و تو هم دیگه نباید استراق سمع کنی‪.‬‬

‫لیندا خاطر نشان کرد‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ من استراق سمع نمی کردم!‬‫ چرا‪ ،‬داشتی می کردی!‬‫ نخیر نمی کردم!‬‫ چرا داشتی گو‪....‬‬‫هری نتوانست جمله اش را تمام کند‪ ،‬چون گلوله ی برفی به طور مرموزی مستقیم به صورتش خورد‪:‬‬
‫ هی‪ ،‬ای کوچولوی ‪...‬‬‫لیندا به هری که داشت از بته ای برف جمع می کرد خندید‪:‬‬
‫ شرط می بندم تو نمی تونی منو بزنی!‬‫ من شرط می بندم می تونم‪...‬‬‫لیندا از گلوله ی برفی اش جاخالی داد و از خنده جیغ کشید‪ .‬همیشه برای هری سخت بود که تصور کند او دختر ولدمورت است‪ ،‬اما حاال از‬
‫هر زمانی سخت تر بود‪ .‬هری با تصور کردن ولدمورت و ورمتیل که برف بازی می کردند پوزخندی زد‪ ....‬نه‪ ،‬حتی یک تصور هم به طور‬
‫واضحی محدودیت های خود را داشت‪.‬‬
‫اینجا چه خبره؟‬

‫‪-‬‬

‫سر سیریوس از در بیرون آمد و گلوله ی برف بزرگی به چشم چپش خورد‬
‫‪-‬‬

‫هی تو زیر چشمم زدی!‬

‫لیندا داد زد‪:‬‬
‫ این طوره؟ پس بیا و لطفمو جبران کن!‬‫ خیلی خوبم جبرانش می کنم!‬‫سیریوس تقریباً واق واق کرد و از خانه بیرون دوید‪ ،‬جیمز و لیلی هم به دنبالش بیرون آمدند و دامبلدور هم پشت سرشان آمد‪ .‬خیلی زود هر‬
‫شش نفرشان در حال یک برف بازی خشن بودند که دفنی کوچولو را از خواب بیدار کرد‪ .‬او از خانه بیرون آمد و مجبور شد چشمانش را‬
‫بمالد تا مطمئن شود خواب نمی بیند‪ .‬شش بزرگسال‪ ...‬داشتند مثل بچه های کوچولو بازی می کردند‪ .‬بزرگساالی شرور و لعنتی! آنها او را‬
‫خوابانده بودند و خودشان رفته بودند بازی! دفی واقعاً از دست خانواده اش عصبانی بود‪.‬‬
‫***********************************‬
‫آرمیتا از پشت پنجره به بیرون خیره شده و دستش را زیر چانه اش گذاشته بود‪ .‬نمی توانست بخوابد‪ ،‬نمی توانست‪ .‬آسمان بیرون مثل قیر‬
‫سیاه بود و فقط برف های رقصان آن را روشن می کردند‪ .‬از سرما می لرزید‪ ،‬اتاقش به درستی گرم نمی شد‪ .‬ورمیتل بعد از ظهر آمده و در‬
‫شومینه اینسندیو را اجرا کرده بود‪ ،‬اما جادوی او خیلی وقت بود که ناپدید شده و دخترک احساس سرما می کرد‪ .‬پتوی شطرنجی اش را‬
‫محکمتر به دور بدنش پیچید و عروسک خون آشام قدیمی اش را به خود چسباند‪ .‬این عروسک تنها اسباب بازی او بود‪ ،‬آن را مدت ها‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫پیش گرفته بود‪ ،‬طوری که به نظر می آمد که همیشه آن را داشته است‪ .‬حدس می زد که پیتر باید آن را به او داده باشد‪ ،‬چون هیچ کس‬
‫دیگری به خود زحمت نمی داد که به او چیزی بدهد‪.‬‬
‫می دانست که االن روز تعطیلی به اسم کریسمس است‪ ،‬اما به سادگی نمی دانست که کریسمس چیست‪ -‬شنیده بود که گویل و مکنر چند‬
‫دفعه به آن اشاره کرده اند‪ ،‬اما واقعاً نمی دانست که کلمه ی کریسمس چه معنایی می دهد‪ .‬دو یا سه روز پیش مکنر پسر کوچکش را با‬
‫خود آورده بود و آرمیتا وقتی که پسر داشت در مورد هدیه هایی که برای کریسمس می گرفت وراجی می کرد یواشکی به حرف هایش‬
‫گوش داده بود‪ .‬در واقع این اولین باری بود که آرمیتا بچه ای همسن خود را دیده بود‪ ،‬چون که او همیشه در ستاد فرماندهی مرگخواران‬
‫(یا هرچی که پدربزرگ ولدمورت اینجا را صدا می کرد) زندانی بود‪.‬‬
‫آرمیتا آرزو داشت که بیرون برود و در برف ها قدم بزند‪ -‬او اینکار را فقط یک دفعه انجام داده بود‪ ،‬زیر نظارت آن زن وحشتناکی که باید به‬
‫اسم خانم لسترنج صدایش می زد‪ .‬او همیشه در تعجب بود که چرا آن عجوزه خواستار این است که با خانم صدا شود‪ ،‬برای آرمیتا او همیشه‬
‫یک کلفت زشت و پیر به نظر می آمد‪ .‬دخترک نجوا کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫بابا‪،‬‬

‫و چشمانش را به سوی آسمان باال برد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫می تونی صدامو بشنوی؟ می دونم که االن مرده ای‪ ،‬ورمی بهم گفت‪ ،‬برای همین فکر می کنم که شاید بتونی منو از اون باال‬
‫ببینی‪ ...‬بله‪ ،‬من مطمئنم که تو االن توی بهشتی‪ ،‬نه توی جهنم‪ .‬می دونی من فکر می کنم که پدربزرگ مستقیماً می ره جهنم‪،‬‬
‫اما تو مطمئناً باید توی بهشت باشی‪ ...‬و االن پیش مامانی‪ ،‬مگه نه؟ ورمی یه بار بهم گفت که مامانم از بهشت داره به من نگاه‬
‫می کنه و مواظب منه‪ ....‬این یعنی اینکه تو هم از اون باال مواظب منی‪ ،‬بابا؟ اگر اینطوره‪ ،‬می تونی منو از پیش پدر بزرگ ببری؟‬
‫خواهش می کنم! قول میدم دختر خیلی خوبی باشم‪ ،‬هیچ وقت بی ادبی نمی کنم‪ ،‬مشکل پسندی نمی کنم و همه چیز می‬
‫خورم‪ ،‬من ‪ ....‬من هرچی بخوای و بهت قول میدم‪ ،‬فقط منو از اینجا بیرون ببر!‬

‫اگر هری این را می شنید‪ ،‬قلبش مطمئناً پاره پاره می شد‪ ....‬همان طور که قلب ورمتیل پاره پاره شد‪ ،‬که آمده بود به آرمیتا یک فنجان‬
‫کاکائوی داغ بدهد و وقتی در را باز کرد صدایش را شنید‪ .‬به جای اینکه داخل اتاق شود‪ ،‬به آرامی در را بست و با نوک پنجه دور شد‪.‬‬
‫نیم ساعت دیگر دخترک تصمیم گرفت که بخوابد‪ ،‬به امید اینکه پری خواب به زودی پیشش بیاید‪ .‬عروسک خون آشامش را به خود فشرد‪،‬‬
‫چشمانش را بست اما قبل از اینکه بتواند بخوابد‪ ،‬صدایی از سمت شومینه به گوشش رسید‪ .‬دخترک فکر کرد‪« :‬حتما یه بوگارته‪ ،‬یا شایدم‬
‫تروله ‪،‬نکنه یه روحه؟!» با عجله پتویش را تا چشمانش باال کشید‪ ،‬و به شومینه به گونه ای که هیوال نتواند او را ببیند خیره شد‪ .‬به هر حال‬
‫تنها چیزی که او بعد از اینکه دود سبز رنگ فرو نشست دید مردی با لباس های قرمز و سر و وضعی پاکیزه بود‪ .‬مرد ریش بلند و سفیدی‬
‫داشت و کیسه ی قرمزی روی شانه اش حمل می کرد‪ .‬به نظر اصالً خطرناک نمی رسید‪ .‬آرمیتا ناگهان دل وجرات یافت و پرسید‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫تو یه بوگارت نیستی‪ ،‬مگه نه؟‬

‫مرد لباس قرمز از جا پرید ‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫اوه‪،‬تو بیداری؟ ام‪ ...‬نه‪ .‬من بوگارت نیستم‪ .‬من‪ ....‬من بابانوئلم می بینی که‪...‬‬

‫دختر ابروهایش را باال برد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫بابا نوئل؟ منظورت چیه؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫بابانوئل پرسید‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫اوه‪ ....‬هنوز کسی چیزی درباره ی من بهت نگفته؟‬

‫آرمیتا شانه ای باال انداخت‪:‬‬
‫ نه واقعاً‪ .‬در واقع‪ ....‬من حتی نمی دونم کریسمس چی هست‪.‬‬‫ خوب پس‪ ...‬بذار یه داستان درباره ی پسر کوچکی که تقریبا ‪ 2000‬سال پیش در شهرک دور بیت اللحم به دنیا اومد رو برات بگم‪....‬‬‫آرمیتا با دهان باز به داستان تولد مسیح گوش داد‪.‬‬
‫پرسید‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫واقعا اون پسر خدا بود؟‬

‫بابانوئل سر تکان داد‪:‬‬
‫ بله‪ ،‬و از وقتی که خدا اون پسر رو به جهان هدیه داد‪ ،‬ما رسم داشتیم که در کریسمس به همدیگه هدیه بدیم‪ .‬و آوردن هدیه های بچه‬‫های خوب و کوچولو به عهده ی منه‪.‬‬
‫ و تو چطوری به اینجا اومدی؟ از تو شومینه؟‬‫ خب‪...‬‬‫بابانوئل با دستپاچگی ریشش را نوازش کرد و ریشش تقریباً کنده شد‪ .‬او با عجله درستش کرد و امیدوار بود که بچه چیزی نفهمیده باشد‪.‬‬
‫ من از دودکش اومدم‪ .‬می بینی‪ ،‬من شب کریسمس دور دنیا سفر می کنم و برای همه ی بچه های کوچولو و خوب یه هدیه میارم‪ .‬من‬‫یه سورتمه با هشت تا گوزن دارم‪ .‬چشمان دخترک درشت شد‪:‬‬
‫ گوزن؟ می تونم ببینمشون؟ کجان؟‬‫ خب‪ ،‬من سورتمه مو رو سقف پارک کردم‪ .‬اونا اونجا منتظر منن‪ ، .‬من باید هدیه تو بهت بدم و برم‪ ،‬چون باید برای میلیونها بچه ی‬‫دیگه هم هدیه ببرم‪ .‬دخترک با جدیت پرسید‪:‬‬
‫ چطور تو وقت کافی برای رسیدن به تمام بچه ها رو توی یه شب داری؟‬‫ خب‪....‬می دونی‪ ،‬من از افسون توقف زمان استفاده می کنم‪ .‬همه چیز بیرون خونه ای که من توشم در زمان متوقف شده‪ .‬اما‬‫هیـــــــــــــــس‪ ...‬اینو به هیچکس نگو! این راز کوچولوی ماست!‬
‫آرمیتا موقرانه سری تکان داد‪:‬‬
‫ نمی گم‪ .‬االن میتونم هدیه مو بگیرم؟‬‫ «اوه‪ ،‬بله هدیه‪ ».‬بابانوئل خم شد تا در کیسه اش دنبال آن بگردد‪ ،‬و کاله منگوله دارش تقریباً از سر تاسش افتاد‪ .‬او در لحظه ی آخر آن‬‫را گرفت و تا ابروهایش پایین کشید‪.‬‬
‫‪ -‬اینجاس‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫او چیزی را از ساکش بیرون آورد و آن را به دخترک داد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اما بهم قول بده که اونو به هیچکس نشون ندی‪ ،‬به خصوص به پدر بزرگت‪.‬‬

‫آرمیتا بسته را باز کرد و جیغ کوتاهی کشید‪ .‬این یک عروسک خون آشام زن بود‪.‬‬
‫ االن حداقل دراکی من یه همسر داره! من همیشه دلم می خواست اون یه همسر داشته باشه‪ ،‬اون خیلی تنها بود‪ ...‬قول می دم که نشون‬‫پدر بزرگ نمی دمش‪ ،‬اما‪ .....‬می شه به ورمی نشونش بدم؟ خواهش میکنم! اون اینو دوست خواهد داشت و منو لو نمی ده‪.‬‬
‫ تو‪ ...‬ام ‪ ....‬به این ورمی‪ ...‬اعتماد داری؟‬‫آرمیتا با عالقه ی زیادی گفت ‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫اوه‪ ،‬اون بهترین دوست من تو دنیاست!‬

‫برای لحظه ای به نظر آمد که چشمان بابانوئل پر از اشک شده اند‪ ،‬بعد سری تکان داد و صورتش را برگرداند تا فین کند‪.‬‬
‫آرمیتا پرسید‪:‬‬
‫ شما سرما خورده اید‪ ،‬بابانوئل؟ اگه اینطوره ما باید از ورمی بخوایم که براتون یه کاکائوی داغ درست کنه‪ ،‬اون خوبتون می کنه‪ .‬شما می‬‫تونین یه کمی هم به گوزناتون بدین‪.‬‬
‫ اوه نه متشکرم‪ ....‬من باید برم عزیزم‪ .‬کریسمس مبارک!‬‫آرمیتا برای مرد لباس قرمز دست تکان داد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫کریسمس شمام همینطور! برای عروسک متشکرم!‬

‫مرد چیزی را در شومینه ریخت و ناپدید شد‪ .‬آرمیتا که قبالً پودر فلو را ندیده بود‪ ،‬نمی دانست که آن چیز چیست‪ .‬به هر حال ساکنان ستاد‬
‫فرماندهی مرگخواران همیشه از در وارد می شدند‪ .‬آرمیتا به دراکوال‪ ،‬عروسک خون آشامش گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫می بینی دراکی‪ ،‬تو االن یه همسر داری‪ .‬اسمشو می ذارم مارتیشیا‪ ،‬باشه؟‬

‫درحالی که هر دو عروسک را در آغوش گرفته بود دوباره به تختش برگشت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫می دونین دراکی و مارتی‪ ،‬من عاشق ورمی ام‪ .‬حتی با اون ریش و لباسای قرمز که بهش نمیان‪...‬‬

‫با این حرف او به خواب رفت‪ ،‬در حالی که رویایی درباره ی فرشتگان درخشانی که باالی سر پسر کوچولویی که در آخور خوابیده بود آواز‬
‫می خواندند می دید‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فصلبیستوسوم‬
‫درباره ی یک پسر‬

‫«زندگی صحنه ی غاف لگیری های بزرگی است‪،‬‬
‫پس چرا مرگ نباید حتی از آن هم شگفت انگیزتر باشد؟‪»..‬‬
‫(والدیمیر نابوکوف)‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪ 12‬می سال ‪ ،1002‬کافه ای در آتن‬
‫اسپیروی بی حوصله با قاشق چای خوری درون فنجان قهوه اش بازی می کرد‪ ،‬و به اولین روزی که به فکر ملحق شدن به سازمان افتاد‬
‫نفرین می فرستاد‪ .‬اگر او آنقدر برای پیوستن به آنجا تمایل نداشت‪ ،‬خواهرش هم به آنها نمی پیوست‪ .‬اگر خواهرش به آنها نمی پیوست‪ ،‬آن‬
‫وقت هرگز با جیسون استفاندیس آشنا نمی شد و اگر او جیسون را نمی دید‪ ،‬جیسون هم او را حامله نمی کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫جیسون لعنتی‪.‬‬

‫اسپیرو احساس می کرد که اگر قدرت بدنی داشت‪ ،‬اون مرد رو خفه می کرد‪ ،‬ولی قدرتی نداشت‪ .‬به هر حال‪ ،‬داشت قهوه اش را با نگرانی‬
‫هم می زد‪ .‬خواهرش لتو تقریباً دو ساعت قبل دردش گرفته بود و اسپیرو به سادگی نمی توانست خودش را راضی کند که در مرکز‬
‫فرماندهی سازمان ایستاده و به جیغ هایش گوش دهد‪ ،‬یا جیسون را که با تشت های پر از آب گرم و حوله های خیس از اینجا به آنجا می‬
‫دوید را تماشا کند‪.‬‬
‫می توانست از فایدرا درخواست کند که به او اجازه دهد در اقامتگاهش به او ملحق شود‪ ،‬اما فایدرا از زمان مرگ شوهرش غیر قابل تحمل‬
‫شده بود‪ .‬خوب‪ ،‬از یک جنبه ی خاص اسپیرو می توانست او را درک کند‪ .‬هیچ کس در آن شرایط کمتر از این بد اخالق نبود‪ ،‬اما –حتی‬
‫اسپیرو اگر به خودش اعتراف نمی کرد‪ -‬فایدرا او را می ترساند‪.‬‬
‫بعد از اینکه به خواهرش گفته بود که "اآلن فهمیدی که چرا نباید با اون جیسون مسخره دوست می شدی" و خواهرش گلدان های یونان‬
‫باستان را بین دردهای زایمانش به طرف او پرتاب کرده بود‪ ،‬اسپیرو تصمیم گرفته بود تا جایی که امکان دارد بین خودش و لتو فاصله‬
‫بیندازد‪.‬‬
‫پس‪ ،‬در حالیکه در یک کافه ی مشنگی با قاشقش بازی می کرد‪ ،‬به صحبت های یک مرد بلوند نسبتاً درشت هیکل و یک زن درشت‬
‫استخوانی که سر میز بعدی بودند گوش می داد‪ .‬نه اینکه صحبت های آنها برای او جالب باشه‪ ،‬ولی به هر حال کمی توجهش را جلب کرد‬
‫و ذهنش راز خواهر در حال زایمانش و تمایلش به خفه کردن جیسون که هنوز با او ازدواج نکرده بود (اسپیرو از کوره در رفت‪ :‬چطور جرئت‬
‫کرده بود؟) منحرف کرد‪.‬‬
‫گارسون نزد اون دو نفر رفت و صورت حساب را به آنها داد‪ .‬مرد مو طالیی هم کارت اعتباری اش را به او داد‪.‬‬
‫گارسون اسم مرد مو طالیی را از کارتش خواند و با لهجه ی انگلیسی بدی گفت‪ :‬متأسفم‪ ،‬اما ما کارت اعتباری قبول نمی کنیم‪ ،‬آقای ‪...‬‬
‫دورسلی‪.‬‬
‫چشمان اسپیرو درشت شد‪.‬‬
‫آقای دورسلی از کوره در رفت‪« :‬واقعاً جالبه‪ ،‬به من هشدار داده بودن که اینجا آخر دنیاست‪ ،‬اما هیچ وقت به ذهنم نمی رسید که اینجا‬
‫نتونم از یه کارت اعتباری لعنتی هم استفاده کنم‪.‬‬
‫زن به او گفت‪« :‬دادلی عزیزم‪ ،‬فکر کنم من یه کم پول دارم‪ ».‬و در کیفش به جست و جو پرداخت‪.‬‬
‫مرد بلوند وقتی که همراهش صورت حساب را پرداخت کرد لبخند زد‪« :‬متشکرم‪ ،‬پرسیالی عزیز‪».‬‬
‫به محض اینکه گارسون دور شد اسپیرو از صندلی اش باال پرید و به سمت میز دورسلی ها رفت‪.‬‬
‫دادلی با اخمی بر صورت چاقش به او نگریست‪« :‬شما چی می خواین؟ مگه ما همین حاال صورت حساب رو پرداخت نکردیم؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫اسپیرو سرش را تکان داد‪« :‬اوه نه‪ ،‬من گارسون نیستم‪ .‬فقط اتفاقی شنیدم که اسم شما دادلی دورسلیه آقا‪ ،‬و داشتم فکر می کردم که شما‬
‫همون دادلی دورسلی نیستین که ژوئن مرد؟»‬
‫دادلی و پرسیال نگاهی به هم انداختند که نشان می داد هر دو فکر می کنند که او دیوانه است‪.‬‬
‫ به نظرت من مردم؟‬‫ خوب‪ ،‬واقعاً نه‪ ...‬ام‪ ،‬فکر می کنم سوالمو اشتباه پرسیدم‪.‬‬‫اسپیرو صندلی ای از میز خودش برداشت و پشت میز دورسلی ها گذاشت تا بنشیند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫آقای دورسلی لطفاً فکر نکنید که من یه دیوونم‪ ،‬اما من یه نفرو می شناختم که یه مدت زمانی دادلی دورسلی صدا می شد‪،‬‬
‫بعضیا می گن اسم واقعیش هری پاتر بوده اما‪...‬‬

‫دادلی از جا پرید‪« :‬هری!؟ اون دیوونه از اسم من استفاده می کرد؟»‬
‫‪-‬‬

‫بله‪ ...‬و به اسم دادلی دورسلی مرد‪ ،‬برای همین فکر می کردم که شاید شما بشناسیدش‪.‬‬

‫دادلی با تحقیر گفت‪« :‬خوب‪ ،‬من خیلی خوب می شناسمش‪ .‬اون پسر خاله ی من بود‪ .‬مرده‪ ،‬مگه نه؟»‬
‫اسپیرو سری تکان داد و دادلی ادامه داد‪« :‬ام‪ ،‬اگه راستشو بخوای من اصالً تعجب نکردم‪ .‬اون همیشه دنبال دردسر می گشت‪ ...‬چطور شد‬
‫که مرد؟»‬
‫اسپیرو شانه ای باال انداخت‪« :‬تا جایی که من میدونم انگار غرق شده‪».‬‬
‫دادلی جواب داد‪ « :‬خوب خدمتش رسید‪ .‬تعجبی نداره‪ ،‬پدر و مادر من همیشه به من پول می دادن تا کالس های آموزش شنا برم‪ ،‬اما هری‬
‫هیچ وقت کالس نرفت‪ .‬اون احمق کوچولو حتی دوست هم نداشت کالس بره‪».‬‬
‫پرسیال بغ بغو کرد‪« :‬دقیقاً عزیزم‪».‬‬
‫ ام‪ ،‬این همسر منه‪ .‬می دونی‪ ،‬ما االن توی ماه عسلمون هستیم‪ .‬و اسم شما؟‬‫ پاپافوتیو‪ ،‬اسپیریدون پاپافوتیو‪.‬‬‫دادلی با اشتیاق گفت‪« :‬آقای پاپافوتیو یه کم بیشتر درباره ی مرگ پسر خاله ی لعنتی من تعریف کنین‪ ،‬باشه؟‬
‫مرد قد بلندی که تازه وارد کافه شده بود با شنیدن این اسم دستانش را بهم مالید‪ .‬هم زمان با اینکه اسپیرو شروع به تعریف کردن داستانی‬
‫درباره ی اینکه چطور او فکر کرده بود که هری خواهرش را حامله کرده و همچنین یک سیسیلی را به قتل رسانده است کرد‪ ،‬آن مرد‬
‫لبخند از خود راضی ای زد‪« :‬پاپافوتیو‪ ،‬اه؟» او این مرد را به خاطر اینکه شبیه آن پسر در عکس دیگوری بود تعقیب کرده بود‪ .‬به هر حال‪،‬‬
‫تا االن او کامالً مطمئن نبود که این واقعاً همان فردی است که آن ها به دنبالش می گردند‪ .‬لرد سیاه واقعاً خوشحال خواهد شد‪ ...‬واقعاً‬
‫خوشحال‪.‬‬
‫************************************‬
‫در همان زمان در جایی بسیار دورتر‪ ،‬در بریتانیای کبیر‪ ،‬جینی از شدت درد خم شده بود‪ ،‬دندان هایش ره بهم فشار می داد و خس خس می‬
‫کرد‪« .‬نمی تونه اینطور باشه‪ ...‬خیلی زوده‪ ...‬دو هفته زودتر شروع شده‪»...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫وقتی که اولین دردش گذشت متوجه شد که در حوضچه ای از مایع جنینی ایستاده است – دردش آنقدر شدید بود که متوجه آن نشده بود‪-‬‬
‫به کمدش چنگ زد تا لباس خشک و تمیزی پیدا کند و به سختی زیاد آن را پوشید‪ ،‬سپس با سرگیجه ای شدید در تختش فرو افتاد‪.‬‬
‫او خیلی از اینکه این اتفاق تا دو هفته ی دیگر نمی افتاد خوشحال بود – آیا این بدان معنا بود که اتفاقی برای نوزادش افتاده بود؟‪ -‬قلبش‬
‫با فکر بیمار بودن بچه اش فشرده شد‪ ،‬و بعد ناگهان به یاد آورد که وضعیت سالمتی بچه اگر موهایش سیاه باشد حتی اهمیت نخواهد‬
‫داشت‪...‬‬
‫تصویری در ذهنش درخشید‪ ،‬تصویری از دراکو که چوبدستی اش را به سمت نوزاد نشانه رفته و بعد‪« ...‬آواداکداورا‪»...‬‬
‫موجی از گریه های هیستریکی او را فرا گرفت‪ ،‬اشک هایش مانند آبشاری کوچک فرو می ریخت‪ ،‬به هر حال‪ ،‬او دیگر اهمیتی به پوشیدن‬
‫لباس خشک نمی داد‪.‬‬
‫اینگونه بود که بلینکی‪ ،‬یک ربع دیگر که با نهار جینی وارد اتاق شد‪ ،‬او را یافت‪ .‬جن خانگی با عجله سینی را روی میز کنار تخت جینی‬
‫گذاشت و به سویش دوید‪« :‬خانم! چی شده خانم؟ حال خانم خوبه؟»‬
‫جینی لحظه ای گریه کردن را متوقف کرد تا به جن نگاه کند‪ ،‬اما به جای جواب دادن شکم برآمده اش را چنگ زد و نالید‪.‬‬
‫نفس بلینکی بند آمد‪« :‬اون نه! وقتش رسیده!»‬
‫جینی بدون هیچ حرفی سر تکان داد‪ ،‬دندان هایش را بهم سایید تا جلوی ناله ای که می خواست از دهانش خارج شود را بگیرد و دقیقه ای‬
‫بعد به سختی زمزمه کرد‪« :‬می تونی‪ ...‬می تونی کمکم کنی؟»‬
‫گوش های جن پایین افتاد‪« :‬بلینکی خیلی متأسفه خانم‪ ،‬اما بلینکی یه مامای آموزش دیده نیست‪ ...‬بلینکی فقط تولد خواهر کوچیکشو‬
‫دیده‪ ،‬و اونم سال ها پیش بود!»‬
‫جینی دستش را دراز کرد و بازوی جن را گرفت‪« :‬من نمی خوام برای به دنیا آوردن بچه ام کمکم کنی‪ ...‬ولی برو اون زن شفادهنده رو‬
‫بیار‪ ...‬همونی که دفعه ی قبل اینجا اومد‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫بلینکی متأسفه‪ ،‬اما شنیده که اون شفادهنده از دهکده رفته‪ ...‬با توجه به حرف های ورینکلی این ارباب بود که به اون پول داد‬
‫که بره‪ ...‬چون اون کسی بود که بارداری شما رو بهتون گفت‪ ...‬ارباب می دونست که شفادهنده مشکوکه که این بچه ی خودش‬
‫نیست‪...‬‬

‫جینی جمله ی جن را تمام کرد‪« :‬و دراکو نمی خواد که کسی بفهمه که این بچه ی کیه؟» بلینکی تأیید کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫پس تو باید کمکم کنی‪ ،‬حتی اگر چیز زیادی درباره ی زایمان نمی دونی‪ ...‬بلینکی خواهش می کنم‪ .‬منو ترک نکن‪ ...‬من نمی‬
‫تونم تنهایی انجامش بدم‪.‬‬

‫جن با مهربانی گفت‪« :‬بلینکی خانمو ترک نمی کنه‪ ،‬بلینکی قول می ده‪ .‬بلینکی میره بابی و ورینکلی رو هم بیاره تا کمک کنن‪ ...‬اگر خانم‬
‫از بودنشون در اینجا ناراحت نمی شه‪...‬‬
‫دهان جینی به لبخند غمگینی باز شد‪« :‬من اونقدر حالم بده که دیگه جلوی دو تا جن مذکر احساس ناراحتی نکنم‪ .‬اما‪ ...‬دراکو چی؟ اونم‬
‫اینجاست؟ اون می فهمه که من موقع زایمانم شده‪ ،‬و شاید بخواد اینجا باشه‪»...‬‬
‫‪-‬‬

‫بلینکی چیزی درباره ی ارباب نمی دونه‪ ...‬اون یه ساعت پیش از خونه بیرون رفت‪ ،‬شاید بعدازظهر برگرده‪ ،‬شایدم نه‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی آرزو کرد که دراکو برنگردد‪ ،‬حداقل نه تا وقتی که نوزادش به دنیا نیامده است‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫خوب گرفتیش پسر!‬

‫گودریک گریفندور همزمان با برخواستن فریادهای ساکنان ایلیزیوم و تکان دادن پرچم هایشان شست هایشان را به سمت هری باال برد‪.‬‬
‫هری به کاپیتان تیمش لبخند زد‪ .‬او بعد از مدت های زیادی خوشحال تر به نظر می رسید‪ .‬برای سومین دفعه از وقتی که او به جهان‬
‫زیرین آمده بود توانسته بود که اسنیچ را درست زیر دماغ بروتوس بگیرد‪ .‬بروتوس که از زمان آخرین مسابقه شان دندان های کمتری‬
‫داشت‪ ،‬با ساالزار و راسپوتین عصبانی در طرفینش‪ ،‬داشت به او چشم غره می رفت‪.‬‬
‫هری چشم غره های وحشتناک اعضای تیم بازنده را نادیده گرفت و به جمعیت خندان اجازه داد که او را در خود فرو برند‪ .‬هنوز افراد زیادی‬
‫خواستار امضای او بوده و بیشتر آنها از تارتاروس می آمدند –آشکارا ساکنان تارتاروس به اندازه ی کافی الف های دلورس آمبریج در مورد‬
‫داشتن امضای هری پاتر را گوش داده و می خواستند که امضایی برای خودشان بگیرند‪ .‬به عنوان نشانه ای از احترامشان‪ ،‬بعضی از آنها به‬
‫هری چیزی می دادند که به طرز عجیبی شبیه بیسکوییت سگ بود‪ ،‬اگرچه هری فکر می کرد که این کار عجیبی است اما جرئت رد کردن‬
‫"هدایا" را هم نداشت‪ .‬شاید تمام مردم تارتاروس مانند عمه مارج فکر می کردند که بیسکوییت سگ برای او هدیه ای عالی و رضایت‬
‫بخش است‪.‬‬
‫دوباره ساع ت ها طول کشید تا جمعیت پراکنده شود و هری به سمت خانه ی پاترها به راه افتاد‪ ،‬هوا دیگر تاریک شده بود‪ .‬والدینش قبالً به‬
‫خانه رفته بودند و مادرش مطمئناً با شیرینی های مربایی خوشمزه اش منتظر او بود‪ .‬دهانش تنها با فکر کردن به خوردن یکی از آن ها آب‬
‫افتاد‪ .‬هیچ کس به جز لی لی نمی توانست چنین شیرینی های خوشمزه ای درست کند‪...‬‬
‫آن روز عصر با بوته های گل رزی که همه جا روییده بودند زیبا‪ ،‬آرامش بخش و به طرز خارق العاده ای رمانتیک و عاشقانه بود‪ .‬بوی‬
‫خوش گل ها هوا را پر کرده بود‪ .‬در عصرهایی مانند این هری بیشتر از همیشه آرزو می کرد که بتواند جهان زیرین را ترک کرده و به‬
‫جینی بپیوندد‪ .‬در واقع او متوجه شد که تا کمتر از یک ماه دیگر جینی از بند طلسم تقدیر رها خواهد شد و آنها فرصتی برای شروع یک‬
‫زندگی جدید را خواهند داشت‪ ،‬همراه با هم‪...‬‬
‫هری به تلخی اندیشید‪« :‬لعنت به تو سدریک‪ ،‬چرا هنوز برنگشتی؟» ناگهان صدایی در ذهنش جیغ زد‪« :‬طرف راستت هری!»‬
‫هری به راست برگشت و سه هیکل عظیم الجثه شبیه ترول ها را دید که از ال به الی درختچه ها پدیدار می شدند‪ ،‬در دستان هر سه ی‬
‫آنها تخته سنگ های بزرگی بود‪ .‬تمام این اتفاقات آنقدر سریع رخ داد که هری حتی با دید ‪ 210‬درجه اش هم نمی توانست این خطر را با‬
‫سرعت کافی متوجه شود‪.‬‬
‫بدون لحظه ای تفکر هری چوبدستی اش را در بیرون آورد و فریاد زد‪« :‬ریدوسیو!» و آن را به سمت سنگ هایی که به سمتش می آمدند‬
‫نشانه گرفت‪ .‬سنگ های بزرگ به تکه های کوچکی خرد شدند‪ ،‬بعضی از آن تکه ها به ترول ها خوردند (یا هر چیزی که بودند) و آنها را‬
‫عصبانی کردند‪ .‬سه هیکل عظیم به گونه ای تهدید آمیز غریده و سپس با دندان های نیش بیرون زده یشان به سمت هری پریدند‪ .‬هری‬
‫وقت را برای فریاد زدن تمپوس گالسیتور تلف نکرد و حمله کنندگانش در جا یخ زدند‪.‬‬
‫هری زمزمه کرد‪« :‬خب‪ ،‬این موضوع حل شد‪ ».‬ولی در همان زمان چیز بزرگ و فوق العاده سنگینی او را به زمین انداخت‪.‬‬
‫او نمی توانست حرکت کند چون آن چیز سنگین روی او ایستاده یا نشسته یا شاید هم خوابیده بود‪ .‬چوبدستی اش را بعد از برخورد انداخته‬
‫بود و نمی توانست آن را در نزدیکی اش ببیند‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ص دای خشمگینی همزمان با اینکه کارن‪ ،‬قایق ران رودخانه ی استایکس به سمت آنها دوید به گوش رسید‪« :‬سیریوس‪ ،‬ای سگ بد! فکر‬
‫می کردی داری چی کار می کنی؟ پستتون ترک کردی و به آدم های مرده حمله می کنی؟»‬
‫هری گفت‪« :‬ام‪ ...‬راستش من نمردم‪ ،‬اما خیلی ممنون میشم اگه به این توله سگ بزرگت بگی از روی من کنار بره‪»...‬‬
‫کارن بیسکویین سگی از جیبش بیرون آورد و آن را پرتاب کرد‪ .‬سیریوس فوراً از روی هری پرید و به جست و جوی بیسکوییت در بین‬
‫علف ها پرداخت‪.‬‬
‫لیندا نفس نفس زنان به آنجا دوید‪« :‬هری‪ ،‬حالت خوبه؟ من ‪ ...‬من اونا رو دیدم که بهت حمله کردند و می خواستم بهت هشدار بدم‪ ،‬اما یه‬
‫نفر منو از پشت گرفت و دستشو گذاشت روی دهنم و‪ ...‬اوه‪ ،‬چقدر نگران بودم‪»...‬‬
‫هری بلند شد‪ « ،‬من حالم خوبه‪ .‬خوشبختانه من رویین تن شده ام‪ ،‬وگرنه این توله سگ منو له کرده بود‪ ...‬مطمئناً هدف کسی که اونو‬
‫انداخت به جون من همین بوده‪».‬‬
‫کارن گفت‪ « :‬تو فکر می کنی یه نفر می خواسته با سگ من به تو آسیب برسونه؟ اوه عجب آدمای شیطان صفتی پیدا می شن! شرط می‬
‫بندم از اهالی تارتاروس بوده‪ ،‬فقط اونا می تونن انقدر بدجنس باشن که سگمو از رودخونه دور کنن‪ ...‬تعجب می کنم چطوری این کارو‬
‫کردن؟»‬
‫هری اظهار نظر کرد‪« :‬فکر می کنم با یه توده بیسکوییت سگ!» و جیب هایش را خالی کرد و اجازه داد که حداقل شش بیسکوییت روی‬
‫چمن ها بیفتد‪ .‬پس "هدیه های" مردم تارتاروس اصالً هدیه نبودند‪ ...‬آنها با این هدف به هری داده شده بودند که او بوی بیسکوییت سگ‬
‫بگیرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫نمی دونم چه کسی پشت تموم اینا بوده؟ ساالزار؟ یکی از بورجیاها؟ فقط صبر کنین تا به مردم خبر بدم که یه نفر می خواسته‬
‫منو با استفاده از بیسکوییتای سگ بکشه‪.‬‬

‫کارن گفت‪ « :‬من این موضوعو همین االن به هادس گزارش می کنم‪ .‬خب حاال اونا رو چی کار کنیم؟» و به ترول های سنگ شده اشاره‬
‫کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اونا تا صبح بیدار نمی شن‪ .‬من یه طلسم توقف زمان طوالنی مدت روشون اجرا کردم‪ .‬هادس می تونه فردا برای بردنشون یه‬
‫عده بفرسته‪.‬‬

‫بعد از اینکه سیریوس تمام بیسکوییت هایی که الی علف ها افتاده بود را جمع کرد کارن در حالی که داشت به خاطر اینکه اجازه داده بود‬
‫آدم های شیطان صفت او را از استایکس دور کنن دعوایش می کرد او را برد‪.،‬‬
‫هری به سوی لیندا برگشت‪« :‬کسی که بهت حمله کردو دیدی؟»‬
‫ نه اونا از پشت منو گرفتن و سرمو طوری نگه داشتن که حتی نمی تونستم بچرخونمش تا ببینمشون‪ .‬وقتی ترول ها رو سنگ کردی اونا‬‫یهو ولم کردن‪ ،‬مطمئناً از تر س تو‪ ...‬اونا شاید نمی دونستن که تو یه چوبدستی داری‪ .‬من فوری برگشتم تا ببینمشون اما اونا بین بوته ها‬
‫ناپدید شده بودن‪ ،‬و سالمتی تو برای من از تعقیب کردن اونا بیشتر اهمیت داشت‪...‬‬
‫ تو بودی که به من هشدار دادی؟‬‫‪ -‬بله‪ .‬من نمی تونستم فریاد بزنم‪ ،‬اما می تونستم این پیغام روحی رو برات بفرستم‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ متشکرم‪.‬‬‫لیندا شانه ای باال انداخت و گفت‪« :‬نه اینکه تو به این هشدار احتیاج داشتی‪ .‬من فقط یه لحظه فراموش کردم که تو رویین تنی‪».‬‬
‫هری خندید‪« :‬به نظر میاد منم فراموشش کرده بودم‪ .‬با من میای بریم خونه شیرینی مربایی بخوریم؟»‬
‫لیندا سرش را تکان داد‪« :‬نه‪ ،‬متشکرم‪ .‬نمی خوام مزاحمت بشم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫تو مزاحم ما نیستی لیندا‪ ....‬می دونم که فکر می کنی من به خاطر اون اتفاق ازت متنفرم‪ ،‬اما‪ ...‬من ازت متنفر نیستم‪ .‬من هشت‬
‫ماه وقت داشتم که از اول بهش فکر کنم‪ ،‬من نه از دستت ناراحتم نه به خاطر این موضوع خجالت زده ام‪ .‬نه دیگه‪ ،‬من به این‬
‫موضوع اجازه نمی دم دوستی ما رو خراب کنه‪ .‬هر کسی نمی تونه بگه که یکی از دوستاش دختر ولدمورته‪ ،‬نه؟‬

‫لیندا با لبخندی پاسخش را داد‪« :‬اون شیرینی ها کجاست؟»‬
‫********************************************‬
‫آذرخشی چند شاخه در آسمان درخشید و زمین های اطراف قصر مالفوی را روشن کرد و همچنین برای یک یا دو ثانیه به اتاق جینی هم‬
‫روشنایی بخشید‪ .‬بعد از رعد همه جا دوباره ساکت و تاریک شد‪ .‬تنها منبع نور پنج شمعی بودند که روی میز کنار تخت جینی قرار داشتند‪.‬‬
‫طوفان در حدود پنج ساعت پیش شروع شده بود و به نظر نمی آمد که به این زودی آرام شود‪.‬‬
‫بلینکی جیغ زد‪« :‬دارین خوب پیش می رین خانم‪ ».‬عرقی سرد بر پیشانی اش می درخشید‪.‬‬
‫جینی با خس خس گفت‪« :‬خوب؟ این کار تا حاال‪ ...‬چی؟ تا حاال ده ساعت طول کشیده؟ من‪ ...‬خوب‪ ...‬انجامش‪ ...‬ندادم!»‬
‫درخششی دیگر از برق اتاق و ساکنانش را روشن کرد –بلینکی از دیدن چهره ی جینی در این نور ناگهانی وحشت کرد‪ -‬چهره اش به طرز‬
‫مرگباری رنگ پریده و عرق کرده بود‪ .‬موهای سرخ با شکوهش به گیجگاهش چسبیده و با پرشانی بر شانه هایش فرو ریخته بود‪ .‬چیزی‬
‫که جن را بیشتر از همه می ترساند مقدار خونی بود که در اطراف خانمش که از ساعت ها پیش شروع بع خونریزی کرده بود جمع شده بود‪.‬‬
‫ساعت ها قبل‪ ...‬ولی هنوز نوزاد نمی خواست بیرون بیاید‪ ....‬اگر خانمش تا سرحد مرگ خونریزی می کرد چی؟ واقعاً باید برای بچه مشکلی‬
‫وجود داشته باشد‪ ،‬چون جینی از ساعت ها قبل شروع به بیرون دادن بچه کرده بود‪ ،‬اما به سادگی نتوانسته بود این کار را بکند‪ ،‬چون که‬
‫انقباض هایش کافی نبودند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫تسلیم نشین خانم‪ ،‬خواهش می کنم‪ ،‬لطفاً تسلیم نشین!‬

‫بلینکی و بابی با تشتی پر از آب داغ و حوله های خشک وارد شدند‪ .‬بلینکی فوراً شروع به خشک کردن پیشانی سرد و مرطوب جینی کرد‪،‬‬
‫«خانم آب می خواین؟»‬
‫ساحره ی جوان که قدرت حرف زدن نداشت به زحمت نجوا کرد‪« :‬نه‪ ...‬نه بلینکی‪ ...‬من‪ ...‬فقط می خوام‪ ...‬اینا تموم شه‪»...‬‬
‫بابی گفت‪« :‬تموم می شه خانم‪ ،‬تموم می شه! فقط یه کم دیگه مقاومت کنین! فکر کنین‪ ...‬به چیزای قشنگ فکر کنین‪ ،‬مثالً‪ ...‬اینکه‬
‫بچتونو تو بغلتون بگیرین!»‬
‫‪-‬‬

‫بغل کردن بچه ام‪ ...‬و دراکو میاد و اونو از آغوشم بیرون می کشه‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی دوباره می خواست که از این فکرها به گریه بیفتد‪ ،‬اما دیگر حتی قدرت گریه کردن هم نداشت‪« .‬به چیزای خوب فکر کن‪ ...‬به چی؟‬
‫فکر کن‪ ...‬به هری فکر کن‪ ...‬هری‪ ...‬می تونی منو االن ببینی؟ می تونی ببینی چه بالیی سرم آوردی؟ ما با همدیگه چی کار کردیم؟ می‬
‫دونم که نباید در مورد اون مارماهی ها شوخی می کردم‪ ،‬اونوقت شاید این اتفاقات نمی افتاد‪ ...‬اوه هری‪ ،‬چرا من با تو نمردم؟»‬
‫کمی از نیمه شب گذشته و طوفان تابستانی هنوز می خروشید‪ ،‬باد قدرتمند پنجره های اتاق جینی را می لرزاند‪ ،‬اما جینی دیگر صدای آن را‬
‫نمی شنید‪.‬‬
‫بلینکی‪ ،‬بابی و ورینکلی به هیکل نحیفی که در تخت خوابیده بود نگریستند‪ ،‬ملحفه های خون آلود به دور بدنش پیچیده بود‪.‬‬
‫بابی آهسته گفت‪« :‬خانم بیچاره‪ ،‬چه زندگی خوبی می تونست داشته باشه‪».‬‬
‫بلینکی فین فین کرد‪« :‬بله‪ .‬اما نخواهد داشت‪ ...‬نه بدون پسرش‪»...‬‬
‫ورینکلی آه عمیقی کشید‪« :‬پسرش خیلی زیبا بود‪»...‬‬
‫بابی سرش را تکان داد‪« :‬بود‪ ».‬و خم شد تا بقچه ی کوچکی را از تخت بردارد‪ ،‬از کنار جینی بیهوش‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بیاین‪ ...‬بیاین قبل از اینکه ارباب برگرده این کوچولوی بیچاره رو دفن کنیم‪ ...‬خدا می دونه اون با این جسد چی کار می کرد‪...‬‬

‫بلینکی تأیید کرد‪« :‬مخصوصاً با این ظاهرش‪ ».‬و در حالی که اندوه انبوهش را پنهان می کرد روکش کثیف را کامالً از روی صورت پسر‬
‫بچه ی کوچک کنار زد‪ ،‬موهای سیاهی که حتی در آن حالت خیس و چسبنده در تمام جهات خیس ایستاده بودند‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫من‪ ...‬من با خانم می مونم‪ ،‬شما دو تا برین و ساکت باشین‪ ...‬ما نمی دونیم که ارباب برگشته یا نه‪ ...‬بهتره که نفهمه‪...‬‬

‫دو جن مذکر سری تکان داده و به آرامی با بدن بی حرکت پسر هری پاتر از اتاق بیرون رفتند‪.‬‬
‫********************************‬
‫هری بعد از حمله متوجه شد که نمی تواند بخوابد – او و لیندا درباره ی آن اتفاق با پدر و مادرش حرف زده بودند و پاترها و سیریوس از‬
‫کوره در رفته بودند‪.‬‬
‫سیریوس در حالی که لیلی با نگرانی دستمالی را مچاله می کرد به چوبدستیبانیت به میز لگد زده بود‪« :‬البته که این کار ساالزاره‪ ،‬من رو هر‬
‫چیزی حاضرم شرط ببندم که این کار اون بوده!»‬
‫لیلی گفته بود‪« :‬متوجه شدی که اونا می خواستن بکشنت؟»‬
‫هری جواب داده بود‪« :‬البته‪ .‬اما خوب اونا نمی دونستن که نمی تونن منو بکشن‪».‬‬
‫ فقط مواظب باش پسر‪ .‬اونا احتماالً دیگه می دونن نمی تونن بهت آسیبی بزنن‪ ،‬پس شاید دفعه ی بعد یه چیز دیگه رو امتحان کنن‪...‬‬‫مثالً می تونن وقتی حواست نیست توی نوشیدنیت سم بریزن‪ ...‬یادت باشه که تو با سم می تونی کشته بشی چون کارش توی بدنته‪.‬‬
‫ من مواظب خواهم بود‪.‬‬‫هری موقرانه قول داده بود و بعد به آنها گفته بود که خوابش می آید‪ .‬به هر حال اهمیتی نداشت که چقدر خوابش می آید‪ ،‬خواب حداقل‬
‫برای یک ساعت از او دور شده بود و وقتی باآلخره خوابش برد‪ ،‬کابوس هایش شروع شدند و در خواب شروع به چرخیدن و تکان خوردن‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫کرد‪ .‬او داشت کابوسی درباره ی طوفانی شدید می دید‪ ،‬برق های متوالی آسمان را روشن می کردند و جینی‪ ...‬جینی داشت رنج می کشید‪.‬‬
‫در خواب پرسید‪« :‬چی شده جین؟» اما جوابی نیامد‪« .‬جین؟جین؟ چی اذیتت می کنه؟»‬
‫ناگهان کابوس عوض شد و به جای دیدن صورت عشقش که از درد فشرده می شد‪ ،‬دخترش را دید – دختر زنده اش‪ -‬جلوی او ایستاده‬
‫بود و با چشمان سبزش که از وحشت درشت شده بود به او خیره نگاه می کرد‪.‬‬
‫هری به او گفت‪« :‬نترس بچه‪ ،‬به زودی دوباره انجامش می دیم‪ ،‬چیزیت نمی شه‪ ».‬صدایش سرد و خشن بود‪ .‬در خواب فکر کرد‪« :‬من‬
‫دوباره ولدمورتم‪ ».‬و می خواست بیدار شده و چیزی را که آن شیطان منحرف با دخترش انجام می داد را نبیند‪ ،‬اما چیزی بیدار شدن را‬
‫برایش غیر ممکن کرده بود‪.‬‬
‫دختر کوچکی که جلویش فرمانبردارانه دستش را دراز کرد‪ ،‬هر چند تمام بدنش از ترس می لرزید‪ .‬هری چوبدستی اش را به مچ دستش‬
‫نشانه گرفت و دخترک صورتش را وقتی نوک چوبدستی پوستش را لمس کرد در هم کشید‪ ،‬زخمی در آن ایجاد شد و خون آزادانه از رگش‬
‫به بیرون جریان یافت‪ .‬دست چپ عنکبوت مانند هری دست دخترک را محکم گرفت‪ ،‬در حالی که یک دست‪- ،‬واضحاً دست یک زن‪-‬‬
‫ظرف کوچکی را زیر دست آرمیتا نگه داشت تا خونی که چکه می کرد را جمع کند‪ .‬هری دید که لب زیرین آرمیتا هم شروع به خونریزی‬
‫کرد‪ ،‬چون که آن را محکم گاز گرفته بود تا جیغ درد را که می خواست از دهانش خارج شود نگه دارد‪.‬‬
‫ می بینم که باالخره یاد گرفتی که گریه نکنی‪ .‬خیلی خوبه‪ ،‬لرد ولدمورت نمی تونه بچه های جیغ جیغو رو تحمل کنه‪.‬‬‫با گفتن این حرف هری چوبش را تکان داد و زخم روی دست دختر بسته شد‪ ،‬چنان که گویی هیچ وقت آنجا نبوده است‪.‬‬
‫آرمیتا زمزمه کرد‪« :‬من گریه نکردم!» و ناگهان به خود لرزید‪ ،‬چون تازه متوجه شده بود که جواب پدربزرگش را داده است‪.‬‬
‫هری احساس کرد که خشم در وجودش فوران می کند و می خواست این بچه ی لوس و گستاخ را مجازات کند‪ ،‬اما ناگهان گویل در حالی‬
‫که طوماری از کاغذ پوستی در دست داشت خودش را به داخل اتاق پرت کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ارباب من‪ ،‬این تازه از طرف رودولفس اومده‪.‬‬

‫هری مرگخوار تنومند را راهنمایی کرد‪« :‬خب پس بخونش‪ ».‬مرگخوار از این که مجبور به خواندن شده بود به نظر ترسیده می آمد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫خیلی خب خیلی خب‪ ،‬بال تو بخونش‪.‬‬

‫بالتری کس چوبدستی اش را تکان داد و ورق پوستی از دستان گویل به سمت او به پرواز در آمد‪ ،‬بعد سینه اش را صاف کرد و شروع به‬
‫خواندن کرد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫ارباب من‪ ،‬خبرهای خوبی برای شما دارم‪ .‬با کمک عکس هایی که از خانه ی دیگوری ها به من دادین‪،‬‬
‫من یه نفر روا که به مرد جوان درون عکس شباهت داشت پیدا کردم‪ .‬امروز من به بحثی میان این مرد و‬
‫چند مشنگ را گوش دادم و آن مرد آشکار کرد که نامش اسپیریدون پاپافوتیو است‪...‬‬

‫هری مشتاقانه فریاد زد‪« :‬آهان!» بالتریکس ادامه داد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫خوشبختانه خانم دیگوری بیناون همه عکس فوق العاده قدیمی عکسی کامالً جدید از برادر زاده اش‬
‫داشت‪ .‬من همچنان به دنبال آقای پاپافوتیو می روم اما من می خواستم از شما درخواست کنم که برای‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫من چند نفر نیروی کمکی بفرستید‪ .‬من تنهایی سعی نمی کنم که اون مردو بگیرم –چون نمی خوام‬
‫ریسک دوباره در رفتن از دستمونو بکنم‪.‬‬
‫با احترام‪ ،‬رودولفوس‪.‬‬
‫هری گفت‪« :‬خوبه‪ ،‬خیلی خیلی خیلی عالیه!» چنان احساس خشنودی می کرد که برای مدتی طوالنی چنین احساسی نداشت‪ .‬شروع به‬
‫خدنیدن کرد‪ ،‬خنده هایش در تاالر کم نور طنین می انداخت‪...‬‬
‫ناگهان هری در تختش باال پرید و به نفس نفس افتاد‪ .‬آیا خنده ی او –ولدمورت‪ -‬او را بیدار کرده بود؟‬
‫‪-‬‬

‫نمی تونم باور کنم‪ ...‬من دوباره ولدمورت بودم‪ ...‬و اون دنبال اسپیروئه‪ ...‬چرا؟ اسپیرو چی داره که نظر ولدمورت رو جلب کرده؟‬

‫هری سرش را چنگ زد و تالش کرد این معما را حل کند‪ ،‬اما واقعاً خسته بود و نمی توانست درست فکر کند‪ .‬سرش را روی زانوهای‬
‫برهنه اش گذاشت و خمیازه ای کشید‪ .‬سعی کرد تک تک جزئیات رویایش را به یاد بیاورد‪ ،‬اما تمام چیزی را که به یاد می آورد این بود که‬
‫ولدمورت می خواست اسپیروی دیوانه را بگیرد‪( .‬هری برای اسپیروی بدبخت احساس تأسف می کرد) و این که ولدمورت دوباره از خون‬
‫آرمیتا استفاده کرده است و این که آرمیتا جواب او را داده بود! هری با لبخند فکر کرد‪« :‬اون دختر خودمه!» به دخترش بسیار افتخار می‬
‫کرد‪.‬‬
‫هری احساس می کرد که قبل از رویای ولدمورت رویایی درباره ی چیز دیگری دیده است‪ ...‬اما دیگر به یاد نمی آورد چه بود‪.‬‬
‫**********************************‬
‫خنده ی ولدمورت در تاالر طنین انداخت‪ ،‬و آرمیتا که هنوز مچ دستش را می فشرد رویش را از او برگرداند‪ .‬با اینکه زخم ناپدید شده بود‪،‬‬
‫هنوز درد می کرد‪ ،‬مثل یک درد خیالی‪.‬‬
‫لحظه ای بعد پدربزرگش خنده را متوقف کرد – و نه مثل همه‪ ،‬بلکه چنان ناگهانی که آرمیتا را از جا پراند‪.‬‬
‫آرمیتا لحظه ای به صورت پدربزرگش نگریست و تعجب را در آن دید – یا شاید هم وحشت بود؟ مگر پدربزرگ ولدمورت وحشت زده هم‬
‫می شد؟ هرگز این چنین او را ندیده بود‪ ...‬واقعاً ترسناک بود‪.‬‬
‫بالتریکس گفت‪« :‬ارباب من‪...‬؟»‬
‫ولدمورت بدون توجه زمزمه کرد‪« :‬غیر ممکنه‪»...‬‬
‫مکنر نیز پرسید‪« :‬چی غیر ممکنه‪ ،‬سرور من؟»‬
‫‪-‬‬

‫من احساسش کردم‪ .‬اون دوباره توی ذهن من بود‪ ...‬اون کثافت کوچولوی عوضی و بدبخت‪ ...‬اون هنوز زنده است!‬

‫گویل ابلهانه پلک زد‪« :‬کی؟»‬
‫‪-‬‬

‫هری پاتر! ای احمق!‬

‫آرمیتا دستانش را به دهانش کوبید تا جیغ شادی که می رفت از دهانش خارج شود را خفه کند‪.‬‬
‫ورمیتل با لکنت پرسید‪« :‬ا‪ ...‬شما مطمئنین که اون هنوز زنده است ارباب؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ولدمورت فریاد زد‪ « :‬معلومه که مطمئنم ای احمق! مرده ها نمی تونن توی ذهن من جاسوسی کنن فقط زنده ها می تونن! و پاتر همین‬
‫حاال این کارو کرد‪ .‬می دونی این یعنی چی؟»‬
‫بالتریکس هرچند صورتش تقریباً سفید شده بود به آرامی گفت‪« :‬این یعنی اون نقشه های شما رو برای گرفتن اون دوست یونانیمون رو‬
‫می دونه‪».‬‬
‫ولدمورت غرغر کرد‪« :‬دقیقاً اون می دونه و می تونه جلومونو بگیره‪ .‬ما نباید وقت رو از دست بدیم باید این پاپافوتیو رو هرچه سریعتر‬
‫بگیرین‪ ،‬در غیر این صورت پاتر دستورالعمل جاودانگی رو زودتر از من بدست میاره!‬
‫**************************************‬
‫جینی به محض اینکه به هوش آمد از بلینکی پرسید‪« :‬اون مرده‪ ....‬مگه نه!؟»‬
‫جن خونگی به آرامی گفت‪« :‬هیــــس‪ ...‬حرف نزنین خانم‪ ،‬خودتونو بیشتر خسته نکنین‪ ،‬بخوابین‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫بگو بلینکی‪ ،‬من باید بدونم!‬

‫گوش های جن افتاد و چشم های توپ تنیس مانندش پر از اشک شدند‪« :‬بلینکی خیلی‪ ،‬خیلی‪ ،‬متأسفه خانم! نوزاد حتی گریه هم نکرد‪...‬‬
‫تکان نخورد‪ ...‬اون پسر مرده به دنیا اومد‪ ...‬بقیه رفتن که‪ ...‬خاکش کنند‪ ...‬قبل از اینکه ارباب برگرده‪»...‬‬
‫جینی با صدایی متزلزل گفت‪« :‬پس‪ ...‬اون به هر حال‪ ...‬یه پسر بود‪ » ...‬و سعی کرد که به طرف جن برگردد‪ ،‬اما حتی قدرت تکان خوردن‬
‫هم نداشت‪« .‬چه‪ ...‬چه شکلی بود؟»‬
‫بلینکی بغضش را فرو داد‪« :‬اوه‪ ،‬خانم‪ » ...‬و شروع به گریه کرد‪ ،‬دستانش صورت زشت و کوچکش را پوشاندند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اون چه شکلی بود؟‬

‫بلینکی فینی کرد و بینی اش را با روبالشی ای که به جای لباس می پوشید پاک کرد‪« :‬اون‪ ...‬اون خوشگل بود خانم‪».‬‬
‫ موهاش‪ ...‬موهاش چه رنگی‪ ...‬بود؟ مشکی؟‪ ...‬یا قرمز؟‬‫ مشکی خانم‪ ،‬مشکی کهربایی‪...‬‬‫قطره ی اشکی پهنای صورتش را درنوردید‪ ،‬اما جینی دستش را برای پاک کردن آن بلند نکرد‪ ،‬او از خستگی حتی قدرت بلند کردن دستش‬
‫را هم نداشت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫پس خوش شانس بوده‪.‬‬

‫چشمان بلینکی درشت تر شد‪« :‬خوش شانس؟»‬
‫جینی تکرار کرد‪ « :‬خوش شانس‪ .‬اون به طور طبیعی مرد‪ .‬من‪ ...‬من خوشحالم که اون این طوری مرد‪ ...‬نه اینکه دراکو اونو بکشه‪ ...‬چنین‬
‫مرگی شایسته ی او ن نبود‪ ...‬برای یه پاتر شایسته نبود‪ .‬یک مالفوی حق ‪ ...‬حق کشتن یه پاترو نداره‪ ...‬بچه ی کوچیکم کشته نشده‪»...‬‬
‫صدای جینی ضعیف و ضعیف تر شده و به هق هق کردن افتاد‪ .‬به هر حال هیچ اشکی نریخت‪ ،‬بدنش از هق هق ها تکان می خورداما‬
‫چشمانش خشک باقی ماندند‪.‬‬
‫صدای آهسته ای گفت‪« :‬اینجا چه خبره؟» نه جینی و نه بلینکی هیچ کدام متوجه نشده بودند که دراکو در را باز کرده است‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی جواب نداد و جن خانگی به گریستنش ادامه داد‪.‬‬
‫دراکو با عصبانیت گفت‪« :‬مثالً من یه سوال پرسیدما! لوموس!»‬
‫چوبدستی او به اندازه ای نور داشت که تخت جینی روشن شود‪ .‬جینی چشمانش را در مقابل نور ناگهانی و کور کننده تنگ کرد و با حالتی‬
‫که برای دراکو کامالً ناآشنا بود به او زل زد‪ .‬دراکو او را عصبانی‪ ،‬ناراحت و حتی غرق در نفرت دیده بود اما این چنین‪...‬‬
‫به نظر می آمد تمام آن احساسات به همراه چیزی غیر قابل کشف در صورتش مخلوط شده اند‪ .‬چیزی که به او اثری روحانی می بخشید‪.‬‬
‫برای لحظه ای دراکو فکر کرد که با روح جینی رو به رو شده است‪ ،‬یا بوگارتی به شکل جینی که هر لحظه ممکن بود به او حمله کند‪...‬‬
‫باالخره نگاهش به شکم جینی افتاد که به وضوح از قبالً صاف تر شده بود‪ .‬هوا از بوی عرق و خون لخته شده آکنده بود‪.‬‬
‫ بچه کجاس؟‬‫ همون جایی که تو می خواستی باشه‪.‬‬‫دراکو ابرویش را باال برد‪« :‬منظورت چیه؟ بچه کجاست؟»‬
‫‪-‬‬

‫پنج فوت (‪ 20.5‬سانتی متر)‪ ...‬زیر زمین‪ ...‬احتماالً‪.‬‬

‫صدایش چنان سرد بود که ستون فقرات دراکو را به لرزه انداخت‪.‬‬
‫ دفن شده؟‬‫ چیه؟‪ ...‬تو با‪ ...‬کسی که مرده‪ ...‬چی کار می تونی بکنی؟‬‫دراکو به چشمان همسرش نگریست‪ .‬آنها دیگر همان قهوه ای شکالتی نبودند‪ ،‬بلکه قهوه ای رنگ پریده‪ ،‬تقریباً مات‪ ...‬و شیشه ای‪ ،‬هیچ‬
‫احساساتی در آنها منعکس نمی شد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫چطور این اتفاق افتاد؟‬

‫جینی به گوشه ای تاریک چشم دوخت‪ ،‬بدون پلک زدن‪....‬‬
‫‪-‬‬

‫معلومه‪ ،‬مرده به دنیا اومد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫اوه‪...‬‬

‫دراکو لحظه ای می خواست بگوید متأسفم‪ ...‬سپس به یاد آورد آنها از بچه ی غیر قانونی همسرش حرف می زنند‪ ،‬نتیجه ی خوش گذرانی‬
‫همسرش با پاتر‪ ...‬لعنت به پاتر‪ ،‬لعنت به یادش‪ ،‬و لعنت به هر کسی که او را دوست داشت!‬
‫به هر حال –حتی دراکو هم نفهمید چرا و چگونه‪ -‬چیزی در سینه اش تیر کشید و او ناگهان قورت دادن را دشوار یافت‪ ،‬زیرا نیرویی اسرار‬
‫آمیز گلویش را فشار می داد‪ ...‬خشم در وجودش فوران کرد‪ ،‬اما متوجه شد که‪ ،‬خشمش متوجه جینی نیست و نه حتی متوجه پاتر‪ ،‬بلکه‪...‬‬
‫متوجه خودش بود‪.‬‬
‫او از خودش به خاطر احساس تأسفش خشمگین بود‪ .‬برای دومین بار در این نه ماه او احساس پشیمانی می کرد‪ .‬آخرین باری که این گونه‬
‫شد بعد از خوابیدن با فایدرا و بیرون خزیدنش از اتاق در حالی که فایدرا خواب بود‪ ،‬بود‪ .‬فایدرا واقعاً چقدر با همسر خودش تفاوت داشت‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ناگهان شباهت هایی بین آ نها یافت‪ ،‬فایدرا و همسرش هر دو از پاتر بچه داشتند‪ ،‬و هر دو فرزندانشان و پاتر را از دست داده بودند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اون‪ ...‬چه شکلی بود؟ دیدیش؟‬

‫جینی با چنان صدای رویا گونه ای پاسخ داد که به آسانی می شد با صدای لونا الوگود اشتباه گرفت‪« :‬نه‪ ،‬من اونو ندیدم‪ ...‬اما بلینکی می‬
‫گه اون شبیه هری بود‪ ...‬خوشحالم که خودش مرد‪».‬‬
‫دراکو فکر کرد که اشتباه شنیده است‪« :‬خوشحال؟» شاید صدای بلند طوفان موجب اشتباه فهمیدنش شده بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بله‪.‬‬

‫جینی هنوز هم به او نگاه نمی کرد‪« .‬حداقل تو این طوری نتونستی بکشیش‪».‬‬
‫دراکو به خود لرزید‪ .‬آیا جینی واقعاً باور کرده بود که او می خواهد بچه را بکشد؟ لب هایش را فشار داد‪ .‬آیا او اصالً به کشتن بچه فکر کرده‬
‫بود؟ شاید‪ ...‬اما او آن را وقتی که فهمید جینی او را فریب داده است از عصبانیت گفته بود‪ ...‬همچنین‪ ،‬او مست بود و درست نمی توانست‬
‫فکر کند‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫من تو رو به سنت مانگو می برم‪.‬‬

‫جینی نگاه سوراخ کننده ای به او انداخت‪« :‬چرا؟»‬
‫ تو وضعت خرابه جینی‪ ،‬احتیاج به چکاپ داری و‪...‬‬‫ ‪ ...‬تمام چیزی که من االن احتیاج دارم‪ ...‬لباس تمیزه‪ ...‬و تنهایی‪ ...‬برو بیرون!‬‫دراکو هیچ وقت آدم ارباب منشی نبود‪ ،‬اما این بار بدون تلف کردن ذره ای وقت به سوی در رفت‪ .‬اما در چهارچوب در ایستاد و برگشت‪:‬‬
‫«ام‪ ...‬اگر به چیزی احتیاج داشتی‪»...‬‬
‫«‪ ...‬جن ها رو صدا می کنم‪ ».‬پلک های جینی فرو افتاد و هنوز دراکو درست در را نبسته بود که از خستگی خوابش برد‪.‬‬
‫باد همچنان که سعی می کردند راهشان را در شب پیدا کنند در پیژامه هایشان می پیچید‪ ،‬یکی از آنها پسر نوزاد هری پاتر را می آورد (یا‬
‫مالفوی؟ او حتی اسم هم نداشت!) دیگری دو بیل در دستانش داشت‪.‬‬
‫بابی گفت‪ « :‬اینجا جای خوبیه‪ ».‬و بقچه ی کوچک را روی تکه ای چمن‪ ،‬زیر یک درخت بید گذاشت‪.‬‬
‫هر دو شروع به کندن کردند‪ ،‬صورت ها و لباس هایشان همچنان که خاک ها را از باالی شانه هایشان پرت می کردند خیس می خورد‪،‬‬
‫باران به صورت هایشان شالق می زد‪ ،‬و با اشک های گاه و بی گاهشان در هم می آمیخت‪ ،‬باران و اشک از بینی های درازشان به پایین‬
‫می چکید‪...‬‬
‫ورینکلی ناگهان پرسید‪« :‬اون چی بود؟»‬
‫‪-‬‬

‫بابی فکر می کنه صدایرعد بوده باشه‪.‬‬

‫ورینکلی سرش را تکان داد‪« :‬نه‪ ...‬اون فرق داشت‪».‬‬
‫‪ -‬گربه بود؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ یه گربه ی خیس آب‪ ،‬هان؟‬‫بابی شانه ای باال انداخت‪« :‬بابی نمی دونه‪ ».‬و به کندن ادامه داد‪.‬‬
‫ورینکلی گفت‪« :‬ورینکلی دوباره شنیدش‪».‬‬
‫این دفعه بابی هم شنید‪ ...‬اما چی؟‪ ...‬بابی به اطراف نگاهی انداخت تا منبع صدا را بیابد‪ ،‬بعد نگاهش به آن افتاد‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫خدا به دادمون برسه‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فصلبیستوچهارم‬
‫آزادی‬
‫مترجم‪ :‬مرضیه‬
‫ویراستار ‪ :‬آلیس کالن‬

‫« آزادي‪،‬‬

‫آزادي است‪،‬‬
‫نه مساوات‪،‬‬
‫نه انصاف‪،‬‬
‫نه عدالت و نه شادي بشریت و نه حتی یك وجدان آرام‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫دابی در خانه ی کوچکش در هاگزمید که آن را با پولی که به عنوان اولین نویسنده ی جن بدست آورده بود ‪،‬خریده بود‪ ،‬خوابیده بود و در‬
‫حال دیدن خواب جوراب های عجیب و جدید و لنگه به لنگه بود که ضربه ای به در کوبیده شد‪.‬‬
‫همانطور که خواب بود غرولندی کرد‪« :‬نه متشکرم‪ ،‬دابی هیچی به جز جوراب نمی خره!» و سعی کرد تا قسمت های منحصر به فرد و‬
‫لذت بخش خواب در مورد جوربهاش با نقش جغد را به هم بچسباند‪ .‬دوباره ضربه ای به در خورد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بله ‪ ،‬بفرمایید‪ .‬دابی پرهای گرم جغدهای کوچیک رو میخره‪.‬‬

‫دوباره ضر به ای به در وارد شد ‪ ..‬دابی مالفه را روی سرش کشید و فریاد زد‪« :‬دابی خونه نیست!!»‬
‫صدایی از بیرون پرسید ‪« :‬پس کی توی خونه هست؟»‬
‫ هیچ کس!!!‬‫ پس کی گفت‪« :‬هیچ کس!؟»‬‫دابی آهی کشید و با سستی از رختخواب بلند شد‪ ،‬با وجود کسی که مرتب به در ضربه می زد اون نمی تونست دوباره بخوابه و جوراب ها‬
‫رو بخره‪ .‬خمیازه بلندی کشید‪ ،‬با به هم زدن انگشتاش شمع رو روشن کرد و با بی حوصلگی به سمت در رفت و آن را باز کرد‪ .‬دو نفر پشت‬
‫در ایستاده بودند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫شرط می بندم شما مثل وینی پو‪ 3‬هستین‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫«مهم نیست!!» دابی دستش رو تکانی داد‪« :‬بفرمایید‪».‬‬

‫بلینکی و بابی با حالت خم شده و مثل اینکه در حال حمل کردن چیزی هستند وارد خانه کوچیک شدند‪ .‬بلینکی گفت ‪« :‬متأسفم که انقدر‬
‫دیروقت مزاحمت شدیم‪».‬‬
‫دابی در حالیکه به ساعت که ‪ 2‬صبح رو نشون می داد اشاره می کرد گفت‪« :‬منظورت انقدر زوده؟»‬
‫بابی با حالت تحسین آمیز در حالی که به ساعتی که ‪ 66‬سر هری پاتر در اطراف آن‪ ،‬کنار شماره ها وجود داشت نگاهی کرد و گفت‪« :‬وای‬
‫شما چقدر اینجا ساعت دارین!»‬
‫‪-‬‬

‫«اوه ‪ ،‬آره‪ . »...‬دابی آهی کشید و در حالی که کامالً بیچاره به نظر می رسید گفت‪« :‬هری بیچاره!! دابی اون رو خیلی دوست‬
‫داره‪ ».‬و سپس خودش را روی تختش انداخت‪.‬‬

‫«هری پاتر به دابی اولین جوراب هاش رو برای همیشه داد‪ ،‬هری پاتر دابی رو آزاد کرد‪ ،‬دابی همیشه می خواست که جبران کنه‪ ،‬اما دابی‬
‫هیچ وقت کار فوق العاده ای برای اون نکرد در حالی که هری پاتر کار فوق العاده ای برای دابی کرد‪».‬‬
‫بلینکی گفت‪« :‬خب تو یه کتاب درباره ی اون نوشتی! این هیچی نیست ؟! قهرمان من هری قطعاً بهترین کتابیه که بلینکی تا حاال‬
‫خونده‪».‬‬
‫دابی در حالی که چشماش از خوشحالی می درخشید گفت‪« :‬تو اون رو دوست داشتی؟»‬

‫‪ 2‬اسم دیگه ی پو ( همون خرس زرد رنگ کارتون هاست‪).‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫بابی به نشانه توافق سرش رو تکون داد‪ :‬ا«لبته‪ ،‬همه اون رو دوست دارن ‪ .‬ولی ما مجبور شدیم که از از ارباب مخفی کنیم که اون رو‬
‫خوندیم‪ .‬بابی فکر می کنه که اگه ارباب می فهمید ممکن بود ما رو تازیانه بزنه‪ .‬اما اگه هنوز فکر می کنی که با نوشتن کتاب در مورد‬
‫کارهای هری نتونستی به مقدار کافی جبران کنی‪ ،‬بابی یه پیشنهاد داره‪ .‬نظرت چیه ؟»‬
‫صاحب خانه کوچک آهی کشید‪« :‬دابی هیچی رو بیشتر از انجام دادن کاری برای هری نمی خواد اما دابی می ترسه که دیگه هیچ وقت‬
‫شانسی نخواهد داشت‪».‬‬
‫ویرینکلی خردمندانه گفت‪« :‬شاید داشته باشی ؟»‬
‫دابی به او اخم کرد‪« :‬منظورت چیه؟ دابی چیکار می تونه برای هری پاتر بکنه؟ هری پاتر مرده‪».‬‬
‫«درسته اما‪ »...‬بابی چیزی رو از توی بالشش بیرون کشید‪« :‬می تونی مواظب پسرش باشی!»‬
‫**************************************‬
‫دو هفته از زمانی که جینی زایمان کرده بود گذشته بود و جینی حداقل از نظر جسمانی در حال بهبود بود اما روحش با بهبودی فاصله ی‬
‫زیادی داشت و او شک داشت بتواند دوباره همان جینی کوچک سابق باشد‪ .‬جینی کوچک‪ ،‬آن روزی که مجبور شده بود با دراکو مالفوی‬
‫ازدواج کند مرده بود‪ .‬همراه با جینی کوچک‪ ،‬خوشرویی و شیطنتش هم مرده بود‪ ،‬ویژگی هایی که او را خیلی شبیه فرد و جرج می کرد‪ .‬به‬
‫خاطر آن چند روزی که با هری در یونان گذرانده بود‪ ،‬فکر کرده بود که افسردگیش از بین رفته و دوباره احیا شده اما زندگی دوم جینی‬
‫کوچک کوتاه بود‪ .‬آن زندگی همراه با هری مرده بود و حاال شک داشت که افسردگیش هیچ وقت دوباره درمان شود و به خاطر جراحت‬
‫های زیادی که به قلبش وارد شده بود فکر می کرد که بهترین روشی که قلب او را کمتر به درد بیاورد این است که هیچ وقت به هری و‬
‫پسرش فکر نکند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«چرا من باید خودم رو با این موضوع عذاب بدم؟ بچه ما یه فرشته کوچیکه که االن تو آسمون به پدرش ملحق شده‪ .‬اون دو تا‬
‫احتیاجی به احساس تأسف من ندارن‪ ،‬اونا با هم هستن‪ .‬کاش منم می تونستم با اونها باشم‪ ».‬او سرش را تکون داد و با خودش‬
‫گفت« دیگه بیشتر از این به این چیزا فکر نمی کنم‪ ،‬دارم دیوونه می شم‪ ».‬در برای ورود دراکو باز شد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫چی میخوای؟‬

‫جینی به صندلی خودش تکیه داده بود و حق طلبانه دستانش را به هم گره کرده بود و به او نگاه می کرد‪.‬‬
‫دراکو درحالی که یک ابرویش را باال برده بود گفت‪« :‬یعنی من نمی تونم زنم رو که دوستش دارم ببینم؟»‬
‫او تقریباً یک هفته جینی را ندیده بود‪ .‬او جینی را فردای روز زایمانش به سنت مانگو برده بود و او را سه روز درآنجا گذاشته بود تا دوره‬
‫نقاهت خود را در بیمارستان جادوگران بگذارند‪ .‬در طول این چند روز والدین و برادرانش مکرراً به عیادت او رفته بودند و سعی کرده بودند‬
‫که او را متقاعد کنند که به بارو بازگردد ولی جینی متقاعد نشده بود‪.‬‬
‫جینی با خودش فکر کرد «مجبور نیستم که بیشتر از سه هفته با دراکو زندگی کنم اما من االن نمی تونم اونو ترک کنم‪ ،‬نه وقتی که هنوز‬
‫هم می تونه منو ببره‪ ،‬من مجبورم که صبر کنم» و او صبر کرده بود‪ .‬با همسرش به خانه ی بزرگ مالفوی برگشته بود و هرگز اتاقش را‬
‫ترک نکرده بود و فقط نقش یک همسر مطیع کوچک را بازی کرده بود‪.‬‬
‫جینی به سردی گفت‪« :‬آره تو حتماً می تونی !!» و در ذهنش اضافه کرد « فقط برای دو هفته دیگه» و در حالی که احساس پیروزی می‬
‫کرد در ذهنش گفت‪« :‬اوه عزیزم تو فکرشم نمیکنی ‪ ...‬من دو هفته ی دیگه برای همیشه این خونه ی جهنمی رو ترک می کنم‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ چرا این طوری به من نگاه می کنی ویرجینیا؟‬‫ چطور دارم بهت نگاه می کنم؟‬‫ اوم ‪...‬تقریباً‪ ...‬نسبتاً‪ ...‬یه جورایی مثل‪...‬‬‫«قاتل ها!» جینی به شیرینی این را گفت و افزود‪« :‬چون این دقیقا همون حسیه که من بهت دارم‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫پس من خوشحالم که تو چوبدستیت رو پس نگرفتی عزیزم‪ .‬دراکو می خندید اما خنده اش یک خنده حقیقی نبود بلکه بیشتر‬
‫یک نوع خنده ی عصبی بود‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫و تو کی اون رو به من پس میدی؟‬

‫دراکو شانه هاش رو باال انداخت‪« :‬تا یه مدتی نمیتونم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫چرا نه؟ تو می دونی که من واقعاً هیچ خطری برای تو ندارم‪ .‬تنها کار بدی که می تونم انجام بدم اینه که دوباره صورت تو رو با‬
‫فضله بپوشونم‪.‬‬

‫دارکو دهن کجی کرد‪« ،‬من می خواستم که تو اینکار رو انجام ندی اما دلیل واقعی که من اون رو به تو پس نمی دم اینه که نتونی فرار‬
‫کنی‪».‬‬
‫ هه‪ ،‬من دوباره زندانی ام؟‬‫ فقط تا وقتی که‪...‬‬‫ تا کی؟‬‫جینی واقعاً به همه ی نیروی درونیش احتیاج داشت تا روی صندلیش بماند و سعی هم نمی کرد که چشمانش او را براندازکند‪ .‬اگر او‬
‫چوبدستیش را نمی گرفت به عنوان یک زندانی با انواع طلسم های خطرناک خانه مواجه می شد و ممکن بود که نتاند وقتی که روز آزادی‬
‫رسید فرار کند‪.‬‬
‫دراکو در حالی که ناخن های انگشتش رو بررسی می کرد‪،‬طوری که انگار که آنهاخیلی جذاب بودند گفت‪« :‬خب تو میدونی دیروز من به‬
‫بعضی چیزا فکر کردم‪».‬‬
‫جینی در حالی که دندانهایش را به هم می سایید گفت‪« :‬نمی تونم منتظر بمونم که بفهمم اونا چین‪».‬‬
‫دراکو خودش را روی راحتی جلوی جینی انداخت و گفت‪« :‬من این پیشنهاد رو دارم ‪ ...‬و تو واقعیت رو گفتی که من نسبتا دیوونه شده بودم‬
‫‪ ....‬تو فقط یه نوزاد داشتی‪ .‬این چیز بزرگیه!» اون ناله کرد‪« :‬تو فقط یه نوزاد داشتی و این یعنی اینکه باردار بودی‪».‬‬
‫چشمهای جینی بزرگ شد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫تو میتونی بچه های دیگه ای داشته باشی ‪ ،‬بچه های من‪.‬‬

‫جینی نجوا کرد‪« :‬تو می خوای‪»...‬‬
‫«بله‪ ،‬دقیقاً این چیزیه که من می خوام‪ ».‬دراکو نیشخند زد‪« ،‬به زودی تو رو مالقات میکنم ویرجینیا و با همدیگه یه وارث مالفوی رو به‬
‫وجود میاریم‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی سرش را به عالمت توافق تکان داد‪« :‬باشه‪».‬‬
‫دراکو متعجب شده بود‪« :‬من درست شنیدم؟ تو گفتی باشه؟»‬
‫«چیز دیگه ای میتونستم بگم؟» جینی سرش را کج کرد و ادامه داد‪« :‬من می خوام یه بچه دیگه داشته باشم تا جایگزین بچه از دست‬
‫رفتم باشه و من برای داشتن یه بچه حاضرم هر کاری بکنم حتی همخوابگی با یه حرامزاده مثل تو‪ .‬اما تو باید دو هفته ی دیگه صبر کنی‪.‬‬
‫می دونی که داشتن رابطه تا یک ماه بعد از زایمان زن صالح نیست‪ .‬همه چی باید به حالت طبیعی برگرده‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫اوه درسته‪ .‬پس من دو هفته ی دیگه تو رو می بینم و سعی نکن فرار کنی عشق من‪ ،‬طلسم های خطرناک اینجا هنوز هم فعال‬
‫هستن‪.‬‬

‫دراکو بعد از گفتن این حرف بلند شد و از اتاق بیرون رفت‪ .‬جینی وقتی در بسته شد گفت‪« :‬من می خوام از اینجا بیرون برم‪ ،‬حتی اگه این‬
‫آخرین کاری باشه که می کنم‪ .‬من اجازه نمیدم که یه بار دیگه به من دست بزنی‪ .‬اسلیترینی کثیف‪ ».‬با یک نگاه اجمالی بابی و بلینکی‬
‫دیدند که دراکو به سرعت از اتاق بانویشان بیرون رفت و نگاههای نگرانشان را تغییر دادند‪.‬‬
‫بابی به آرامی باند روی دستاش را مالید و نجوا کرد‪« :‬تو مطمئنی که این که به بانو نگفتیم نوزادشون زندس عاقالنه بود؟»‬
‫بلینکی به سرعت جواب داد‪« :‬من فکر می کنم عاقالنه بود‪ ».‬دستان او هم باند پیچی شده بود‪ .‬هر دو جن بعد از اینکه نوزاد را قاچاقی‬
‫پیش دابی بردند دستهایشان را با اجاق سوزانده بودند‪« .‬فقط فکر کن‪ ،‬اگه ما به بانو می گفتیم که بارون‪ ،‬رعد و برق یا هر چیزی اون‬
‫کوچولو رو بیدار کرده بود و اون شروع به گریه کرده بود اون خیلی خوشحال می شد و ممکن بود بی اختیار حقیقت رو به ارباب بگه‪».‬‬
‫ چرا بلینکی فکر کرد که ما باید نوزاد رو به دابی بسپاریم نه ویزلی ها‪.‬‬‫‪-‬‬

‫ویزلی ها فوراً با بانو تماس می گرفتن و ممکن بود ارباب جغدشون رو بشناسه‪ .‬ما نباید ریسک می کردیم ‪ ،‬ما مجبوریم این راز‬
‫رو تا وقتش نگه داریم‪ .‬ما به بانو میگیم اما به وقتش‪.‬‬

‫ اما وقتش کی هست؟‬‫ وقتی به بانو کمک کردیم فرار کنه‪.‬‬‫چشمهای بابی گشاد شدند‪« :‬فرار!؟»‬
‫‪-‬‬

‫متوجه نیستی که اون نمیتونه برای همیشه اینجا بمونه؟ اون افسرده می شه و خواهد مرد‪ .‬اون سزاوار اینه که آزاد باشه ‪. ...‬‬
‫حداقل باید از ارباب شیطانی آزاد باشه‪ .‬اگر چه ما نمی تونیم باشیم ‪...‬‬

‫بابی آهی کشید‪« :‬بابی تالش می کنه که چوب جادوی بانو رو پس بگیره‪ ،‬اون بهش احتیاج خواهد داشت‪».‬‬
‫«اوه ‪ »...‬بلینکی با هیجان نجوا کرد‪« :‬ما داریم برنامه ای برای شورش علیه ارباب طراحی می کنیم ‪ .‬متوجه‬
‫هستی؟»‬
‫« اگه دابی خیلی سال پیش این کار رو کرده ما هم می تونیم‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪ 30‬ژوئن‬
‫آن روز جینی با احساسات متضادی بیدار شد‪ ،‬او می دانست که باید خوشحال باشد چون بالخره روز آزادی رسیده بود اما او هنوز هم در‬
‫خونه بزرگ مالفوی ها زندانی بود‪.‬‬
‫او آزاد بود اما هنوز آزاد نبود!‬
‫قلبش با فکر در مورد پیغامی که دراکو دیروز به وسیله بلینکی برایش فرستاده بود گره خورده بود‪ .‬در پیغام گفته بود که یک ماه بعد از وضع‬
‫حمل تمام شده و جینی باید خودش را برای یک شب ویژه ی با همسرش بودن آماده کند‪ .‬او حس خوبی از فکر اینکه منظور همسرش از‬
‫شب ویژه چیست نداشت‪ .‬جینی همیشه از اینکه دراکو به او دست بزند بیزار بود‪ .‬دراکو بعضی وقت ها گستاخ بود و بعضی وقت ها خودخواه‬
‫و هیچ وقت از او خواهش نمی کرد و جینی همیشه در مورد بقیه کنجکاو بود‪.‬‬
‫اوه‪ .‬البته او می دانست که جوابش در سوال خودش است‪ .‬یا حداقل به آن شک داشت‪ .‬همخوابه های دراکو همشان احتماالً راضی می‬
‫شدند اما جینی هیچ وقت راضی نبود و نقش ملکه سرد و منجمد داشتن او‪ ،‬غرور دراکو مالفوی را آزرده کرده بود و او را تحریک می کرد تا‬
‫سردی جینی را تالفی کند‪ .‬برای همین جینی هیچ شکی نداشت که دراکو دارد به بزرگترین تنبیه برای او فکر می کند و االن وقت این‬
‫نبود که جینی یک عاشق بی میل باشد ‪ ...‬اما اون عاشق هری پاتر بود‪.‬‬
‫جینی می لرزید و می خواست به چیزهای دیگری فکر کند‪ .‬چیزهای دیگر‪ ...‬جینی سبک سنگین کرد‪ « :‬بهتره فرار کنم؟» داراکو باالخره‬
‫متوجه می شد و بدون شک تنبیهش خیلی بزرگتر از چیزی می شد که ممکن بود تصور کرد‪ .‬اما باز به خودش می گفت‪« :‬اما من باید‬
‫سعی خودم رو بکنم‪ ،‬نمی تونم با آرامش اینجا بشینم تا اون بیاد به من تجاوز کنه‪ .‬من مردن رو به باردار شدن از اون ترجیح می دم‪».‬‬
‫در اتاق باز شد و بلینکی در حالیکه می لرزید وارد اتاق شد و در رو بست‪ .‬جینی با دستپاچگی پرسید‪« :‬چی شده بلینکی‪ ،‬کی تو رو اذیت‬
‫کرده‪ ،‬دراکو اذیتت کرده؟»‬
‫جن سرش رو تکون داد و گفت‪« :‬نه بانو‪ ،‬بلینکی فقط هیجان زده هست ‪ ...‬و یه ذره هم عصبی‪ ...‬بلینکی و دوستش بابی و ویرنیکلی‬
‫تصمیم گرفتن که به بانو کمک کنن که از این خونه فرار کنه‪».‬‬
‫چشمهای جینی گشاد شد‪« :‬شما تصمیم گرفتین که ‪ ....‬چی؟؟»‬
‫‪-‬‬

‫«شما درست شنیدین بانوی من‪ ،‬اما هیس‪ ».‬بلینکی انگشتش رو روی لبش گذاشت‪« :‬ما نباید ‪ ...‬بابی و ویرنیکلی و بلینکی علیه‬
‫ارباب نقشه ای کشیدن و امروز باالخره این نقشه کامل شد‪».‬‬

‫جینی مشتاقانه گوش می کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫خب ‪ ...‬ما در تالش بودیم که یه راهی پیدا کنیم که بانو خونه رو ترک کنه ‪ ...‬اما هفته ها نتونستیم هیچ راهی پیدا کنیم‪ ،‬چون‬
‫به نظر میرسه که روی همه خروجی های خونه طلسم هشدار هست تا اینکه دیروز بعد از ظهر ویرنیکلی اون رو پیدا کرد‪ .‬راه‬
‫آزادی شما رو بانو‪.‬‬

‫جینی در حالیکه احساس می کرد قلبش درحال بیرون اومدن از سینه اش است زمزمه کرد‪« :‬اون چیه ؟»‬
‫‪-‬‬

‫اون یه راه مخفیه که پشت یه قفسه توی کتابخونه باز می شه و از طریق زیرزمین به روستای ماگل ها می ره و هیچ طلسم‬
‫هشداری از اتاق شما به کتابخونه وجود نداره پس شما بدون اینکه ارباب متوجه بشه می تونین بیرون برین‪ ،‬ارباب برای چند‬
‫ساعت بیرون رفته و تا بعد از ظهر برنمی گرده ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی با خنده گفت‪« :‬اوه بلینکی می تونم تو رو ببوسم؟ من کی میتونم برم؟»‬
‫‪-‬‬

‫بلینکی مطمئنه که تا چند ساعت دیگه بابی می تونه چوبدستی بانو رو از ارباب پس بگیره‪ ،‬االن بابی داره تالش می کنه‪ .‬البته‬
‫اون مجبوره که خودش رو جداگانه باز هم تنبیه کنه اما بابی میگه که اون درد ارزشش رو داره‪.‬‬

‫جینی بلینکی را بغل کرد‪« :‬اوه بلینکی!!»‬
‫بلینکی دفعه قبلی که کسی لمسش کرده بود را به یاد نمی آورد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫من اصالً سزاوار کمک تو نیستم‪ ،‬من نمی خوام شماها به دردسر بیفتین ‪.‬‬

‫بلینکی گفت‪« :‬نگران نباشید بانو‪ ،‬ما اصالً نگران تنبیه نیستیم‪ ،‬ما فقط می خوایم یه درس به ارباب بدیم ‪،‬ارباب یه آدم متکبره که‬
‫سزاوارشه‪».‬‬
‫جینی در حینی که به سمت جارختی می رفت تا لباس های گرانبها و زیبایش را ببیند گفت‪« :‬فکر نمی کنم که بتونم همه ی لباس هام رو‬
‫با خودم بردارم و هیچ کدوم از اینا برای فرار کردن مناسب نیستن‪».‬‬
‫او همچنین هیچ پولی نداشت و نمی دانست که بعد از اینکه فرار کرد باید چیکار کند‪ .‬قطعاً نمی توانست به بارو برگردا‪ ،‬آنجااولین جایی بود‬
‫که دراکو می گردید‪ .‬البته بعد از اینکه طلسم سرنوشت اثرش را از دست داده بود‪ ،‬دیگر وظیفه ای نسبت به دراکو نداشت‪ ،‬البته جینی‬
‫مطمئن نبود که مالفوی در این سالها طلسم سرنوشت را یاد گرفته بود یا نه‪ .‬او ممکن بود که این بار طلسم را روی برادرهای جینی بگزارد‬
‫و جینی می دانست که بدون هری و استعدادهایش هیچ شانسی ندارا که دوباره از جاده ی خدایان بگذرا‪ .‬البته اگر جینی به جایی که دارکو‬
‫نمی شناخت می رفت و طالق می گرفت همیشه این احتمال بود که دراکو پدر و مادرش را اذیت کند و عقابش را دنبال جینی بفرستد تا به‬
‫او خبر بدهد ‪ .‬جینی تصمیم گرفت که در این مورد کارایی بکند اما اول او باید تا جایی که می شد از شوهرش دور می شد‪ .‬بعد از اینکه‬
‫نگاهش را روی جارختی گرداند نگاهش به یک بسته افتاد که ماه ها بود به آن دست نزده بود‪ .‬جینی بسته را از جارختی درآورد و بازش‬
‫کرد‪ ،‬بسته شامل چهار تا لباس سایز نوزاد بود که جینی در ساعات فراغتش درست کرده بود ‪ .‬دو تا از آنها آبی بودند و دو تای دیگر‬
‫صورتی‪.‬‬
‫«چطور میتونم اونها رو فراموش کنم؟» جینی خودش را سرزنش کرد و لباس صورتی را برداشت و به سمت بلینکی برگشت ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«اینجاست‪ ».‬مستقیما لباسها رو به او داد‪ « :‬به دوستات بگو من دو تا لباس آبی هم برای اونها دارم‪».‬‬

‫چشمای بلینکی پر از اشک شد‪« :‬اوه ‪ ...‬بانو !»‬
‫«هیـــــــــش» جینی جن رو ساکت کرد و گفت‪« :‬به اونا بگو که مجبور نیستن خودشون رو تنبیه کنن‪ ،‬جن های آزاد که خودشون رو‬
‫تنبیه نمی کنن‪ .‬مگه نه؟»‬
‫بلینکی در حالی که اشک های خوشحالی از گونه هاش می ریخت لباس صورتی نوزاد را در رو بالشیش گذاشت‪.‬‬
‫************************************‬

‫ولدمورت سر مکنر و جاستین داد می زد‪« :‬شما احمقید‪ ،‬شما اجازه دادید اون یونانی از دستتون در بره‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫شما روش های جادوی آتن رو بهتر از ما می دونید سرورم ‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ولدمورت با عصبانیت گفت‪« :‬من انتظار داشتم فیلیپوس و تو دوتایی بتونید یه مرد تنها رو بگیرید ‪ ،‬اما انگار من زیادی ازتون انتظار داشتم‪.‬‬
‫اگه من بخوام چیزی رو بدست بیارم مجبورم که اون رو با دستهای خودم بدست بیارم‪ .‬نه ؟دور من رو فقط یک مشت احمق گرفته‪ .‬اون‬
‫موقع که مسئله سازمان اسرار رو دیدم این رو متوجه شدم‪ .‬دوازده مرگ خوار از پس شیش تا بچه بر نیومدن ‪.‬جالب این جاست که دو به‬
‫یک بودن!»‬
‫جاستین پاهایش را به هم مالید‪« :‬اون واقعاً سعی نکرد که از ما فرار کنه ‪ .....‬این حقیقت داره ‪.....‬اون اصالً خبر نداشت که ما دنبالشیم ‪...‬‬
‫هنوز هم نمی دونه!!»‬
‫لرد سیاه از خشم نفس نفس میزد‪« :‬چی ؟ ‪ ...‬شما اصالً سعی نکردین اون رو بگیرین!؟»‬
‫مکنر با عجله گفت‪« :‬البته که سعی کردیم‪ .‬اما چند تا جادوگر احمق با دوچرخه های صدادار خودشون از خیابون رد شدن و راه رو سد‬
‫کردن و بعد که دوباره راه باز شد پاپا فوتیو ناپدید شده بود‪».‬‬
‫ولدمورت چشمهایش را چرخاند‪« :‬اونهایی که شما دیدین موتورگازی بودن!!!! من باورم نمی شه که سه تا از مرگخوارهای من بذارن یه نفر‬
‫ناپدید بشه‪ ،‬فقط به خاطر اینکه یه موتور سیکلت از جاده رد می شده‪».‬‬
‫لرد سیاه نگاه تندش رو به سمت بالتریکس چرخاند و گفت‪« :‬به نظر می رسه اگه بخوام اون جوانک یونانی رو بدست بیارم باید خودم‬
‫دست به کار بشم‪».‬‬
‫رنی پرسید‪« :‬پس به طرف یونان سرور من؟»‬
‫ولدمورت تأیید کرد‪« :‬به طرف یونان‪».‬‬
‫****************************************‬
‫دراکو حدود ساعت هشت بعد از ظهر به خانه ی اربابی مالفوی برگشت‪ ،‬او مستقیم به اتاق جینی نرفت به‬
‫جای آن مستقیم به سمت حمام رفت تا دوشی بگیرد و خود را تغییر دهد‪ .‬اگر چه به کار بردن ژل مو را بعد از تمام شدن مدرسه ترک کرده‬
‫بود اما آن شب تصمیم گرفت یک مقدار استفاده کند‪ ....‬دارکو خودش را در آینه ی حمام چک کرد و فکر کرد‪ :‬جذاب هر زنی از اینکه‬
‫برای من باشه خوشحال خواهد بود ‪ ...‬البته ویرجینیا یه استثناس اما مشکل تر اینه که مسلح بودن نیروهای قلعه نظامی لذت بخش تر از‬
‫زمانیه که دفاع ها یه دفعه فرو بریزن‪ .‬اون امشب من رو طلب می کنه و من با اون مهربون خواهم بود و اهمیتی نداره که اون چقدر نقش‬
‫دور از شأن یک شاهزاده خانم رو بازی کرده‪ .‬من می خوام که دوباره همه چی رو با اون شروع کنم ‪ ،‬شاید امشب این شانس رو داشته‬
‫باشم که این کار رو انجام بدم‪ .‬زندگی جدید با جینی من ‪...‬‬
‫دراکو بعد از اینکه اصالح کرد ماده ی معطری را به صورتش پاشید‪ ،‬لباس هایش را مرتب کرد و از حمام بیرون رفت‪ ،‬فقط محض احتیاط‬
‫یک بطری شامپاین را برداشت و مقداری از آن خورد ومابقی را به اتاق همسرش برد‪.‬‬
‫دراکو به در اتاق ضربه زد‪ ،‬اگر چه در زدن برای او خیلی غیر معمولی بود اما دراکو پشت سر هم در می زد بدون اینکه کسی از داخل اتاق‬
‫جوابش را بدهد‪ ،‬اما او می خواست که امشب همه چیز را درست انجام دهد‪ ،‬او می خواست قلب جینی را بدست بیاورد و فهمیده بود که‬
‫روش های شدید قبلیش نتیجه بخش نبوده‪.‬‬
‫هیچ کس به در زدن هایش جوابی نداد ‪.‬‬
‫دراکو گفت‪« :‬جینی؟ می تونم بیام تو؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫باز هم جوابی نیومد‪.‬‬
‫در را باز کرد و وارد اتاق جینی شد‪ ،‬داخل اتاق همه جا در تاریکی بود‪ .‬او با چوبدستیش شمع ها را روشن کرد تا اطراف رو ببیند‪ ،‬همسرش‬
‫در اتاق دیده نمی شد‪« :‬داری قایم موشک بازی می کنی؟»‬
‫داخل اتاق هیچ چیز تکان نمی خورد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫کجایی تو؟ بازی رو تموم کن‪.‬‬

‫احساس نگرانی دراکو بیشتر و بیشتر می شد‪ .‬قطعاً ‪ ،‬با وجود تمام طلسم های هشداری که او در تمام خروجی های ممکن کار گذاشته بود‬
‫جینی نمی توانست رفته باشه و اگه او تالش می کرد فرار کند به دراکو خبر می دادند‪.‬‬
‫چیزی در روشنایی شمع برق می زد‪ ،‬دراکو رفت تا آن چیز گرد و کوچک که روی میز جینی بود را ببیند‪ .‬آن حلقه ی ازدواج بود‪ .‬قلبش از‬
‫نگرانی برای چند ثانیه ایستاد‪ .‬درون معدش همه چیز به هم می پیچید‪ .‬حلقه را برداشت و تازه متوجه شد که حلقه روی یک تکه کاغذ‬
‫است‪ ،‬کاغذ را باز کرد و نامه ای کوتاه دید‪.‬‬
‫دراکو‬
‫اآلن که این نامه رو می خونی من خونه اربابی تو رو برای همیشه ترك کردم ‪ ،‬اصالً سعی نکن که من رو پیدا کنی و‬
‫به زودی احضاریه ی طالق رو می گیری‪ .‬لطفاً از امضا کردن اون امتناع نکن‪ .‬اگه با میل خودت اون رو امضا نکنی‬
‫من مجبور می شم که مشکل کوچیکمون رو با اجرای قانون جادویی حل کنم‪ ،‬یه اسلیترین کوچولوی معقول باش و‬
‫دست از سر من بردار‪ .‬من جن ها رو آزاد کردم و اونها به من کمک کردن تا فرار کنم پس تو نمی تونی اونها رو‬
‫مجازات کنی‪ .‬انتقام شیرینه!‬
‫جینی‬
‫دراکو با عصبانیت کاغذ را مچاله کرد‪ ،‬او بطری شامپاین را قبل از تا کردن نامه زمین نگذاشته بود بلکه قطعاً آن را از پنجره پرت کرده بود‪.‬‬
‫دراکو زیر لب غرولند میکرد‪« :‬چطور تونسته فرار کنه؟ مطمئنا طلسم های هشدار از بین نرفتن‪ ،‬اما جن ها به اون کمک کردن‪ .‬کوچولوهای‬
‫کثیف‪».‬‬
‫یک دفعه فکری به ذهنش رسید و به سمت در اتاق و کتابخانه هجوم برد‪ ،‬یادش آمد که یک بار پدرش نقشه مفصلی از پالن خانه ی‬
‫اربابی که ساخته بود و خروجی های مخفی که دراکو نمی شناخت به او نشان داده بود‪.‬بیاد آورد که لوسیوس جای آن نقشه را به او نشان‬
‫داده بود برای همین از کتابخانه باال رفت تا به یک قفسه ی مخفی رسید‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«همینه» کاغذ را از روی قفسه برداشت‪ ،‬آن را لوله کرد و روی میز گذاشت و گفت‪« :‬داالن راهنمای رو به روی در‪ ».‬و بعد‬
‫انگشتش را روی نقشه حرکت داد ‪ .‬یک داالن مخفی به سمت در پشتی ‪ A‬و یک داالن مخفی به سمت در پشتی ‪ B‬می رفت‪.‬‬
‫ناگهان دراکو متوجه داالنی شد که هرگز ندیده بود‪« :‬این به زیرزمین میره و درست از همین جا باز میشه‪ ،‬چه راحت‪».‬‬

‫او لوله ی نقشه به دست به سمت قفسه کتاب رفت و دنبال عالمتی گشت که هل بدهد یا دستگیره ای که آن را بچرخاند ‪ ...‬که آن وسیله‬
‫همون جا بود‪ .‬یک قفل مار شکل کوچک ‪ ،‬دراکو آن را حرکت داد و کل قفسه به یک طرف رفت و داالن تاریکی نمایان شد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫دراکو گفت‪« :‬لوموس‪ ».‬و وارد داالن شد‪ .‬او نمی دانست که از رفتن به داخل داالن چه انتظاری دارد‪ ،‬خیلی بعید نبود که جینی را در حالی‬
‫که هنوز داخل داالن مردد بود پیدا کند‪ ،‬مجبور بود که سعیش را بکند‪ .‬آخر داالن و مقصدش را تجسم کرد و ناپدید شد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«اینجاست بانو‪ ،‬ما به آخر راه رسیدیم‪ ».‬این را بابی در حالی که مشعل را باال نگه داشته بود تا جسم در مانندی را که بین جینی‬
‫و آزادیش فاصله انداخته بود روشن کند گفت‪.‬‬

‫جینی عمیقاً احساس تأثر می کرد‪« :‬متشکرم‪ ،‬اما شما دیگه نباید من رو بانو صدا کنین‪ .‬شما آزادین‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫«ما می دونیم بانو‪ » .‬ویرنیکلی مشعل را خاموش کرد‪« ،‬و ما خیلی از شما متشکریم‪ ،‬ویرنیکلی همیشه یه لباس آبی می‬
‫خواست‪ .‬اون رنگ اون رو واقعاً جذاب می کنه‪».‬‬

‫‪-‬‬

‫«منم دلم برای شما تنگ میشه؟» جینی لبخندی زد و زانوهاش رو خم کرد تا جن ها رو بغل کنه‪« :‬حاال که آزادین چیکار می‬
‫خواین بکنین؟»‬

‫بابی گفت‪« :‬تو فکر این هستیم که به هاگوارتز بریم و یه شغل پیدا کنیم‪ ،‬دابی سفارش ما رو می کنه‪».‬‬
‫برنیکلی حرف بابی را قطع کرد و گفت‪« :‬در مورد دابی ‪ ..‬ما باید یک چیزی به شما بگیم بانو و لطفاً عصبانی نشین که زودتر بهتون نگفتیم‪،‬‬
‫اما‪»...‬‬
‫ناگهان صدایی آمد و دراکو درست کنار آنها ظاهر شد‪.‬‬
‫دراکو چوبدستیش را به سمت جینی گرفت‪« :‬کجا داری می ری ویرجینیا؟»‬
‫جینی نفس عمیقی کشید‪« :‬د ‪ ...‬دراکو‪»...‬‬
‫‪-‬‬

‫«که تو جن های خونگی من رو آزاد کردی‪ ،‬آره؟» با عصبانیت به همسرش غرولند کرد‪« .‬و شما فکر کردین اینطوری می تونین‬
‫فرار کنین‪».‬‬

‫بلینکی فریاد زد‪« :‬ارباب لطفاً اون رو مجازات نکنین‪ ،‬اون تقصیر‪»...‬‬
‫ من از تو سوال نکردم کوچولوی احمق‪.‬‬‫ فمپوس گالسیتیو‪.‬‬‫جینی دراکو را زمانی که داشت با جن حرف میزد‪ ،‬دچار فراموشی موقت کرد و این جمله را در قالب اولین وردی که به فکرش رسیده بود‬
‫گفت‪ .‬اولین وردی که از هری پاتر یاد گرفته بود‪ .‬دراکو و جن خانگی در آن لحظه منجمد شده بودند‪ ،‬دهان دراکو در حالی که داشت با جن‬
‫های خانگی گستاخانه حرف میزد باز بود‪ .‬بلینکی عصبانی بود و بابی و ویرنیکلی متعجب به نظر می رسیدند‪ ،‬برای دومین بار به ذهن جینی‬
‫رسید که این عجیب است‪ .‬جن های خانگی اصالً ترسیده به نظر نمی رسیدند و فهمید که جن ها آزاد هستند‪ ،‬جادوی خودشان را دارند و‬
‫می توانند از خودشان در مقابل عصبانیت دراکو دفاع کنند‪.‬‬
‫او فکر کرد‪« :‬من برای اونا نگران نیستم‪ ،‬اونا قطعاً وقتی که طلسم از بین میره می تونن با دراکو مقابله کنن‪ ».‬با آخرین نگاه مشتاقانه به‬
‫جن ها‪ ،‬در مخفی را هل داد تا باز شود و به طرف شب خنک و تازه تابستان‪ ،‬به طرف آزادی قدم برداشت‪.‬‬
‫************************************‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫«خیلی عجیبه‪ ،‬همه ی اونها رفتن‪ ».‬آرمیتا در حالیکه پشت میز در آشپزخونه مقر مرگخواران نشسته بود و کاکائوی داغش را‬
‫تکون میداد پرسید‪« :‬ورمتیل چرا همه اونا رفتن؟؟»‬

‫پتی گرو گفت‪« :‬به تو ارتباطی نداره‪».‬‬
‫ «اما ورمتیل من میخوام بدونم‪ ».‬پیتر با دیدن حالت دفاعی او آهی کشید‪.‬‬‫ اوه‪ ،‬خیلی خوب‪ ،‬هیچ چیز بدی نیست که من بخوام بهت بگم‪ ...‬من فکر می کنم که لرد سیاه می خواست یکی رو بگیره و می خواست‬‫مطمئن بشه که اون شخص گرفته شده یا نه‪ ...‬حداقل این چیزی بود که اون گفت‪ ،‬اینطور به نظر می رسه که اون اطمینانش رو به توانایی‬
‫مرگخوارا از دست داده‪.‬‬
‫ و چرا اون میخواد یه نفر رو بگیره‪.‬‬‫ چون که‪...‬‬‫آرمیتا گفت‪« :‬چون که اون یه مرد شیطانیه‪».‬‬
‫ ‪...‬‬‫ مردم واقعاً از اون متنفرن‪ ،‬نه؟‬‫ آره واقعاً از اون متنفرن‪.‬‬‫ و تو؟ تو از اون متنفر نیستی؟‬‫پیتر جواب داد‪« :‬سوال دیگه کافیه‪ ».‬درحالی که روی چهارپایه‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫چی ؟‬

‫آرمیتا با لحن جدی پرسید‪« :‬ما می تونیم فرار‪».....‬‬
‫پیتر با حالتی جدی گفت‪ :‬فکرش رو هم نکن‪».‬‬
‫آرمیتا شانه اش را باال انداخت و به نوشیدن کاکائو با بلندترین صدایی که می توانست ادامه داد‪ .‬ورمتیل پیشبندش رو درآورد و غرولند کرد‪:‬‬
‫«من مجبورم که به کوچه ی ناکترن بروم و یه چیزایی بگیرم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫مجبوری چی بگیری؟‬

‫آرمیتا در حالیکه به قیافه ی ورمتیل نگاه می کرد‪ ،‬دهن کجی کرد‪« :‬بله می دونم‪ ،‬به من ارتباطی نداره‪».‬‬
‫مرد سرش را به عالمت موافقت تکون داد‪« :‬دقیقاً‪ ،‬تنها مشکل من اینه که نمی تونم تو رو اینجا ول کنم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫چرا که نه؟ ‪ ...‬من واقعاً مشکلی ندارم‪.‬‬

‫پیتر با نگاهش او را ارزیابی کرد‪« :‬من اصالً نمی تونم تصور کنم که شما تنهایی چیکار خواهید کرد خانم جوان‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫آرمیتا گفت‪« :‬هیچ چیز بدی‪ ،‬قسم می خورم‪ ....‬من می خوام گوشواره های قشنگ خانم لسترنج رو امتحان کنم‪ ،‬همونایی که از رودولفس‬
‫گرفته بود و شاید توتویه‪ 2‬زیبای صورتی رو که گویل برای مهمونی هالووین گذاشته بود گوش بدم‪».‬‬
‫دهان پیتر باز شد‪ ،‬او نمی توانست تصمیم بگیرد که بخندد یا اخم کند و نمی دانست که آرمیتا‪ ،‬این چیزها را از روی بچگی گفته یا عمداً‬
‫شوخی کرده بود؟ یک بچه ی هفت ساله کمتر می تواند در مورد چیزهایی مثل این شوخی کند با همه ی اینها آرمیتا همیشه یک دختر‬
‫کوچولوی باهوش استثنایی بود که یک ژن موروثی از خود لرد سیاه دارد و هری پاتر هم که آرمیتا چند ژن از او داشت‪ ،‬قطعا فرد احمقی به‬
‫شمار نمی رفت‪ .‬اما ورمتیل به آن آدم ساده و بیچاره به خاطر نژادش حسادت نمی کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«پس من می تونم گوشواره های خانم لسترنج رو بندازم؟ لطفاً؟» و سرش را به حالتی بسیار مظلومانه پایین آورد کاری که‬
‫همیشه دل ورمتیل را ذوب می کرد‪ .‬اما نه این بار‪.‬‬

‫او سرش را تکان داد‪« :‬نه!»‬
‫آرمیتا شروع به اخم کردن کرد که ورمتیل ادامه داد‪« :‬تو با من میای‪».‬‬
‫ به کوچه ناکترن‪....‬؟‬‫ بله به کوچه ناکترن‪ ،‬اما ما خیلی اونجا وقت نمی گذرونیم‪ ،‬من فقط چیزایی که الزم دارم رو در ده دقیقه می خرم و دوباره به همین جا‬‫برمی گردیم‪ ،‬کی می دونه که لرد سیاه کی برمی گرده؟ اگه اون ما رو اینجا پیدا نکنه عصبانی می شه‪ .‬مخصوصاً اگه نیروش رو از دست‬
‫داده باشه و به تشریفات جدید احتیاج داشته باشه‪.‬‬
‫آرمیتا کاکائو را پایین گذاشت‪ ،‬اشتهایش را از دست داده بود‪ .‬او از آن تشریفات متنفر بود‪.‬‬
‫***************************************‬
‫دراکو در حالی که سکسکه می کرد خودش را روی تختش انداخت و بطری ویسکی قدیمی را که با خودش به اتاق آورده بود در دست نگه‬
‫داشت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«لعنت بر تو ویرجینیا» او فقط یک ربع پیش به عمارت مالفوی ها برگشته بود و تمام بطری را نوشیده بود و با عصبانیت می‬
‫خروشید‪ .‬جینی فقط فرار نکرده بود بلکه سه جن خانگی باقیمانده او را آزاد کرده بود و دراکو را طلسم کرده بود‪.‬‬

‫یک مرتبه برجا نشست‪ ،‬اتفاقی برایش افتاده بود‪ ،‬ایستاد و در حالی که این طرف و آن طرف می رفت تلوتلو خوران به سمت تابلوی‬
‫نارسیسا مالفوی رفت و آن را وحشیانه از دیوار پایین آورد‪ .‬االن جلوی دراکو یک در کوچک مخفی بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«توجورپووووودره» زبانش نمی توانست آن طور که دراکو می خواست کار کند‪ .‬دوباره گفت ‪ « :‬توجور پ‪ ...‬لعنت!» سرش را‬
‫تکان داد‪ ،‬سعی کرد آن ورد را واضح بگوید اما ممکن نبود‪ .‬برای بار سوم تلفظش کار کرد‪ « :‬توجورس پور!»‬

‫در کوچک به آسانی باز شد و گاوصندوقی که مالفوی ها هیچ وقت به بیگانگان نشان نداده بودند و دراکو حتی به همسرش هم نشان نداده‬
‫بود ظاهر شد‪ .‬سکسکه کنان به گاوصندوق رسید و از درون آن یک جعبه ی دراز را که داخل آن فقط یک موی قرمز بود برداشت‪.‬‬

‫‪3‬مترجم ‪ :‬بارو کنید من نفهیمدم این چیه ‪ .‬ولی احساس میکنم یه موسقی با ترومپت از یه موسیقیدانه مشهوره‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫«تو ‪ ...‬تو ‪ ....‬تو باید دینت را بپردازی ویرجینیا ویزلی‪ ».‬دراکو در حالی که این کلمات را زمزمه می کرد در جعبه را باز کرد و‬
‫موی قرمزی را که درون آن بود بیرون آورد‪« .‬من به مقداری جادوی سیاه الزم دارم‪».‬‬

‫چوبدستیش را از لباسش بیرون کشید و به سمت مو گرفت‪« :‬س ‪ ...‬سکیچر!!» لبخند شیطانی زد و گفت‪ « :‬حاال اینو بگیر‪ ».‬و بعد در‬
‫آرامش بیهوش شد‪.‬‬
‫************************************‬
‫فرد به چهره پر اضطراب جینی خیره شده بود‪« :‬البته که ما به تو کمک می کنیم‪ ،‬چقدر الزم داری خواهر کوچولو؟»‬
‫بعد از فرار کردن از تونل‪ ،‬جینی به کوچه دیاگون و مغازه شوخیهای جادویی ویزلی ها اومده بود‪ ،‬او امیدوار بود که دراکو در پناهگاه یا‬
‫آپارتمان رون و هرمیون دنبالش بگردد نه در اینجا‪.‬‬
‫جینی آه کشید‪« :‬در حقیقت خیلی زیاد‪ ،‬من می خوام از کشور برم‪».‬‬
‫جرج معترض گفت‪« :‬و کجا میخوای بری؟»‬
‫‪-‬‬

‫شاید ‪ ...‬شاید به یونان‪...‬‬

‫دوقلوها نگاه زیرکانشان را تغییر دادن‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫رفتن به اونجا برای تو ناراحت کننده نیست؟‬

‫جینی سرش را تکان داد‪« :‬نه‪ .‬درسته که هری اونجا مرده‪ ،‬اما ‪ ...‬هاگوارتز و پناهگاه تنها جاهایی بودن که من واقعاً خوشحال بودم و‬
‫واقعیت اینه که من نمی تونم به هاگوارتز یا خونه برم یا حداقل االن نمی تونم‪....‬می خوام به یونان برم‪.‬‬
‫ اما اونجا میخوای چیکار کنی؟‬‫ هنوز نمی دونم ‪ ...‬اما مطمئنم که کار پیدا می کنم‪ ،‬شاید نیکیاس من رو به عنوان مستخدم استخدام کنه‪.‬‬‫جرج لبخند زد‪« :‬خوبه‪ ،‬تا وقتی که کار پیدا کنی میتونی روی کمک مالی ما حساب کنی‪ ،‬ما عاشقتیم‪ ،‬خواهر کوچولو و می خوایم که تا‬
‫جایی که می تونی خوشحال باشی‪».‬‬
‫جرج به او چشمک زد‪« :‬من زندگیم رو مدیونت هستم‪».‬‬
‫جینی شانه اش را باال انداخت‪« :‬من نمیدونستم که اون تو بودی‪».‬‬
‫فرد موضوع بحث را به اصل موضوع برگردوند‪« :‬خوب‪ ،‬تو به پول احتیاج داری‪ .‬من حدس می زنم‪ ،‬پول ماگلها؟»‬
‫جینی سرش را به عالمت موافقت تکون داد‪« :‬بله‪ ،‬نمیتونم با جادو مسافرت کنم‪ .‬یونانی ها جادو رو دوست ندارن و ازش استفاده نمی کنن‪.‬‬
‫منم نمی تونم از هیچ راهی به جز حمل و نقل ماگل ها استفاده کنم و دراکو توی فرودگاه ها رو دنبال من نمی گرده‪ ،‬درسته؟»‬
‫جرج با حالت عصبی گفت‪« :‬یه کمی دور از شأن اونه که بره تو محل های ماگال‪ .‬اما چطوری می خوای مدارکی که احتیاج داری تهیه‬
‫کنی؟»‬
‫جینی به او پوزخند زد‪« :‬من یه ساحره هستم‪ ،‬فراموش کردی؟ من می تونم کاغذها رو جادو کنم‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فرد پوزخند زد‪« :‬اوه‪ ،‬آره‪ .‬خیلی بد شد که تو نمی تونی یه روز بیشتر بمونی‪ ،‬می دونی که فردا خانوادمون می خوان برن دیدن لوپین‪ ،‬هفته‬
‫ی پیش پسرش به دنیا اومد‪».‬‬
‫چهره جینی در هم رفت‪« :‬اونا بچه دار شدن‪».‬‬
‫جینی می دانست که باید از خوشحالی ریموس و تانکس خوشحال باشد اما‪ ،‬داغ دلش تازه شده بود‪ .‬او پسرش را از دست داده بود و شنیدن‬
‫در مورد بچه ی دیگران او را ناراحت می کرد‪.‬‬
‫فرد با ناراحتی گفت‪« :‬اوه‪ ،‬من چقدر احمقم که این رو گفتم‪ .‬ببخشید جینی من فراموش کرده بودم‪».‬‬
‫جینی گفت‪« :‬مهم نیست فرد‪ ،‬این طوری بهتر شد‪ ،‬طبق گفته ی جن ها پسر کوچولوی من تصویری از هری بود ‪ ...‬دراکو نمیذاشت اون‬
‫زنده بمونه‪ ،‬شاید اصالً اون رو کشته‪».‬‬
‫ «اوه خواهر کوچولو» فرد او را در آغوش گرفت و جینی برای چند دقیقه روی کت پوست اژدهای او گریه کرد‪.‬‬‫ «من خوبم»‪ .‬جینی بینیش را باال کشید‪ « :‬به خاطر بچه ی ریموس خوشحالم و از اینکه نمی توم اون رو ببینم خیلی متأسفم‪ ،‬مخصوصاً‬‫به خاطر اینکه به تانکس قول داده بودم که مادر خونده بچه بشم ‪ ...‬به اونا بگو من واقعاً متأسفم که قولم رو شکستم‪.‬‬
‫جرج گفت‪« :‬اونها درک می کنن‪ ».‬بعد لبخند کوچیکی روی صورتش ظاهر شد‪« :‬تو باید ریموس رو چند روز پیش می دیدی از خوشحالی‬
‫عمالً گیج بود‪ .‬همه رو بغل می کرد و می بوسید‪ .‬در واقع حسابی مست بود ‪ ....‬بین دو سکسکه گفت که فقط آرزو داشت دوست قدیمیش‬
‫اونجا بود تا تو شادیش سهیم می شد‪».‬‬
‫چشم های جینی از تعجب باز شد‪« :‬اوه خدای من‪ ،‬ما باک بیک فراموش کردیم ما اون رو توی یونان ول کردیم و هری به ریموس قول‬
‫داده بود که باک بیک رو سالم به اون برگردونه‪».‬‬
‫دوقلوها گفتند‪« :‬مخلوق پرواز کننده ما چی؟»‬
‫************************************‬
‫آرمیتا در حالیکه دست ورمتیل رو گرفته بود در کوچه دیاگون قدم می زد ‪ ،‬چشم هایش از زیبایی انجا سیراب می شد‪ ،‬او قبالً هرگز از مقر‬
‫مرگخواران بیرون نرفته بود و یک دفعه در جایی بود که همه چیز جدید و هیجان انگیز بود و آرمیتا فکر می کرد که قلبش دارد منفجر می‬
‫شود‪.‬‬
‫او بی اختیار لبخند می زد و نگاهش را از راست به چپ می گرداند‪ ،‬هیچ چیز را از هزاران شگفتی کوچه دیاگون از دست نمی داد‪ .‬اینجا یک‬
‫فروشگاه پر از جغد بود و یک فروشگاه لباس زنانه با لباس های زیبای جدید که مستقیم از پاریس آمده بودند‪ .‬آن طرف خیابان مغازه ای‬
‫بود پر از جاروهای شیک و بچه های هم سن آرمیتا که بینی شان را به شیشه فشار می دادند و می گفتند‪« :‬آآآه ‪ .....‬اوووو‪».‬‬
‫آرمیتا می خواست به آنها ملحق شود و جاروها رو ببیند اما پتی گرو دستش رد محکم گرفت و عمداً او را از پیچ و خم خیابان سنگ فرش‬
‫هدایت می کرد‪ .‬آرمیتا متعجب بود که چرا او صورتش را پوشانده اما هیچ سوالی نپرسید‪ ،‬چیزهای زیادی برای دیدن وجود داشت و از نظر‬
‫او ن سوال پرسیدن وقتش را تلف می کرد او می توانست وقتی که برگشتند سوال کند‪ .‬یک دفعه ورمتیل جلوی بستنی فروشی فلورین‬
‫فورتسکیو وایساد و به بچه گفت‪« :‬من از اینجا میخوام تنها برم‪».‬‬
‫آرمیتا اخم کرد‪« :‬چرا من نمیتونم بیام؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫به خاطر اینکه من دارم جایی می رم که برای بچه های کوچیک مناسب نیست‪ .‬دختر خوبی باش و همین جا منتظر بمون‪ .‬پشت‬
‫میز بشین و اگه پیشخدمت اومد و پرسید چی می خواین بستنی سفارش بده‪ ،‬وقتی برگشتم پولش رو میدم‪ .‬وقتی اون رو تموم‬
‫کردی برمی گردم‪ ،‬قول می دم‪.‬‬

‫آرمیتا با لب و لوچه آویزان گفت‪« :‬باشه‪ ».‬و قدم زدن پیتر به طرف کوچه تاریک رو تماشا کرد‪«.‬خوب اون چیکار میخواد بکنه؟» آرمیتا‬
‫خودش را روی صندلی تراس پذیرایی انداخت و متعجب بود که بستنی چه می تواند باشد؟‬
‫***************************************‬
‫دراکو با سردرد بدی از خواب بیدار شد ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫آآآخ خ‪.......‬‬

‫در حالیکه ناله می کرد ‪ ،‬پیشانیش را که مثل جهنم بود ماساژ می داد‪ ،‬در واقع تمام سرش مثل جهنم بود‪ .‬با اطمینان به خودش گفت‬
‫«وقتی همه بطری ویسکی رو می خوری همین می شه‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫بلینکی‪.‬‬

‫جن را صدا کرد انتظار داشت جن خانگی سریع به خدمتش بیاید و یک چای عالی برای سردردش آماده کند‪ .‬اگرچه جن ظاهر نشد‪.‬‬
‫او زمزمه کرد‪« :‬آه آره‪».‬‬
‫صورتش را با دستاش پوشاند‪ « .‬اونا رفتن ‪ ،‬جینی اونا رو آزاد کرده ‪ ...‬اینطور به نظر میرسه که مجبورم خودم قهوه درست کنم‪».‬‬
‫دراکو بلند شد و شروع کرد به گشتن دنبال چوبدستیش که حتما در طول شب آن را پرت کرده بود ‪ ،‬آن را کنار تابلوی نارسیسا مالفوی که‬
‫روی زمین افتاده بود پیدا کرد‪ .‬دراکو ابروهاش را در هم کشید‪ ،‬کی و چرا آن تابلو را از دیوار پایین آورده بود‪ .‬او نگاه کرد و دید که در‬
‫مخفیگاه باز است‪ « .‬من این در رو باز گذاشتم؟» سرش را خاراند و سعی کرد که به یاد بیاورد‪ .‬دراکو به ذهنش فشار آورد و یک دفعه‬
‫حافظه اش مثل آذرخش برق زد‪ :‬موی قرمز ‪ ...‬چوبدستیش که به طرف آن نشانه گرفته بود ‪ ...‬و طلسم را جدا جدا زیر لب می خواند‪ .‬او‬
‫نجوا می کرد «من می خوام اون رو بکشم‪ .‬می خوام بکشمت آرتور ویزلی‪»...‬‬
‫***********************************‬
‫هرمیون با لحن سرزنش گری گفت‪« :‬رون داری میری به کوچه ناکترن‪ .‬من تو رو درک می کنم و می دونم قول دادی که به فرد و جرج‬
‫برای گرفتن زهر داکسی کمک بکنی‪ ،‬اما تو می تونستی اون رو از داروخانه کوچه دیاگون هم بخری‪ ».‬رون جواب داد‪« :‬آره‪ ،‬اما توی کوچه‬
‫ناکترن ارزون تره و فرد و جورج روابط کاری خوبی با داروخونه ی اونجا دارن که به اونها ‪ %00‬تخفیف می ده‪».‬‬
‫هرمیون سریع گفت‪« :‬آره می تونم تصور کنم که اونها با همچین شخصیت های مشکوکی از روابط دوستانه استفاده می کنن‪».‬‬
‫رون ناله کرد‪« :‬اگه تو مخالفی که من برای برادرام مواد مورد نیازشون رو تهیه کنم می تونی بری منم می تونم تنها برم‪».‬‬
‫هرمیون گفت‪« :‬اینطور نیست‪».‬‬
‫هرمیون کمی از پیش بینی تنها گذاشتن رون در چنین جایی می ترسید‪ .‬او موافقت کرده بود که به اینجا بیاید و االن نمی توانست برگردد‪.‬‬
‫پس پرسید‪« :‬اون چیه؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫اون فقط…‬

‫رون هیچ وقت نتوانست جواب او را کامل بدهد‪ ،‬چون در همان لحظه یک شخص کاله دار را دید که با دستپاچگی به سمت آنها میدود‪.‬‬
‫«مراقب باشین که ‪ »...‬رون وسط جمله مکث کرد به خاطر برخورد‪ ،‬کاله از صورت جادوگر کج شده بود‪.‬‬
‫هرمیون نفس نفس زنان گفت‪« :‬ورمتیل‪ ».‬مرگخوار از وحشت چشمانش باز شده بود‪ ،‬چهره ی رون عصبانیتش را نشان می داد و هرمیون‬
‫دستش راداخل ردایش کرده بود تا چوب جادویش را بردارد‪.‬‬
‫پیتر در تموم مسیری که دست در دست آرمیتا قدم می زد ‪ ،‬چوبدستیش را در زیر ردایش نگه داشته بود‪ .‬اگر او فقط یک چیز در طی دوران‬
‫خدمتش به ولدمورت یاد گرفته بود این بود که هیچ وقت در کوچه ی دیاگون یا هر جای دیگر جامعه جادوگری بدون اینکه چوبدستیش را‬
‫زیر ردایش قایم کند جایی نرود‪ .‬یک هزارم ثانیه زودتر از هرمیون پیتر چوبدستیش را به سمت دو جوان رو به رویش گرفت و فریاد زد‪:‬‬
‫«بیهوشی‪».‬‬
‫اما در عین حال نمی تونست دو نفر را در یک لحظه بیهوش کند برای همین جایی بین رون و هرمیون را هدف گرفت که برای یک لحظه‬
‫حواس آن دو را پرت کند‪ ،‬اما همان چند لحظه کافی بود که ورمتیل درحالیکه از باالی شانه اش چوب دستیش را به سمت کسایی که‬
‫دنبالش بودند نشانه گرفته بود فرار کند‪ .‬رون و هرمیون که به قصد خرید به آننجا آمده بودند اختراع بعدی دوقلوها را فراموش کردند و به‬
‫دنبال مرگخواری که به پدر و مادر بهترین دوستشان خیانت کرده بود و به لرد سیاه برای برگشتن با یک جسم جدید کمک کرده بود‬
‫افتادند‪ .‬رون چوبدستیش را به طرف پتی گرو نشانه رفته بود و به فرستادن جادو ادامه می داد و به دنبال او هرمیون هم همین کار را می‬
‫کرد ‪ ،‬به خاطر دویدن به سختی نفس نفس میزد و به خاطر عصبانیت روی پیشونیش خط افتاده بود‪.‬آنها نمیتوانستند اجازه دهند که ورمتیل‬
‫یکبار دیگر فرار کند‪.‬‬
‫آرمیتا در حال لیس زدن بستنی لذیذ توت فرنگی بود‪( ،‬انگار هرگز چیزی به خوشمزگی بستنی نخورده بود‪ ).‬و مردان و زنان جادوگر را که‬
‫در اطرافش در حال قدم زدن بودند را نگاه می کرد‪ .‬به نظرش نگاه کردن به عابران خیلی جالب بود‪ .‬آرمیتا در تمام هفت سال زندگیش‬
‫هرگز از مقر مرگخواران بیرون نرفته بود و تنها افرادی که دیده بود‪،‬پدربزرگش و مرگخوارها بودند که همیشه لباس سیاه می پوشیدند‪ .‬دنیا‬
‫به نظر سرشار از رنگ هایی بود که او تا به حال ندیده بود‪ .‬رایحه هایی که هرگز بو نکرده بود و صداهای شادی که هرگز نشنیده بود و‬
‫این برایش خیلی جذاب بود که دنیا می تواند انقدر رنگارنگ و پرسر و صدا باشد‪ .‬او زنی را که روی میز کناری نشسته بود و کالهش روی‬
‫صورتش بود برانداز می کرد‪ ،‬به هر حال با توجه به آنچه که از چهره زن دیده می شد‪ ،‬می شد گفت‪« :‬اون واقعاً زیبا و دوست داشتنیه‪ ».‬زن‬
‫وقتی که پیتر رفته بود آمده بود‪.‬‬
‫نیم ساعت از رفتن پیتر به کوچه ی ناکترن گذشته بود و آرمیتا در حالیکه داشت نگران می شد‪ ،‬هنوز روی تراس نشسته بود و در حال‬
‫خوردن مخلوط شکالت و خامه بود‪« :،‬چه اتفاقی برای ورمتیل افتاده؟ اون گفته بود زود برمی گرده و فقط باید یه چیزایی بخره‪ .‬اون گفته‬
‫بود که ده دقیقه دیگه میاد اما ده دقیقه خیلی طول کشیده بود‪ ،‬اگه اون دچار دردسر شده باشه چی؟»‬
‫آرمیتا شروع به تکان دادن صندلی و فرو رفتن در اعماق افکارش کرد‪ .‬او فکر کرد‪« :‬باید دنبالش بگردم؟ اما نه! اون گفته بود که همین جا‬
‫منتظرش بمونم‪ .‬اون گفت باید به مقر برگردیم چون لرد سیاه ممکنه هر لحظه برگرده و ممکنه به تشریفات دیگه ای احتیاج داشته باشه‪».‬‬
‫آرمیتا لرزید‪.‬‬
‫او به خودش می گفت‪« :‬من برنمی گردم‪ ».‬اما با همه ی شجاعتش می ترسید‪« :‬من اجازه دارم که بر نگردم؟»‬
‫آرمیتا دوباره اطرافش را نگاه کرد که ببیند آیا ورمتیل میآید یا نه‪ ،‬اما هنوز هیچ اثری از او نبود ‪« .‬اگه اون منو اینجا آورده و ول کرده چون‬
‫می خواسته من رو ول کنه چی؟ اون همیشه برای من احساس تأسف می کرد ‪ ...‬شاید اون منظورش این بوده که نباید اینجا منتظرش‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫باشم ‪ ...‬آره شاید اون می خواست من فرار کنم تا از دست لرد سیاه آزاد بشم‪ .‬من شرط می بندم که اون می خواست به من کمک کنه‪،‬‬
‫االن من می دونم پدرم زنده هست می تونم دنبال اون بگردم‪ ».‬با یک لبخند روشن او امیدوار شد از میز بلند شد‪ ،‬می خواست برود اما‬
‫فلورین فورتسکیو او را صدا کرد‪« :‬بانوی جوان‪ ،‬پس کی می خواد حساب رو پرداخت کنه؟»‬
‫آرمیتا برگشت‪ .‬او فراموش کرده بود که ورمتیل گفته بود که هر وقت برگشت تسویه حساب میکند‪ .‬او سرش رو تکان داد‪« :‬من‪ ...‬من هیچ‬
‫پولی ندارم‪ ،‬اما من مطمئنم که دوست من به زودی برای تسویه حساب میاد اما من واقعاً االن باید برم‪».‬‬
‫صاحب بستنی فروشی گفت‪« :‬من خیلی متأسفم کوچولو‪ ،‬اما تو باید اینجا منتظر بمونی تا دوستت بیاد‪».‬‬
‫زنی که روی میز بغلی نشسته بود بلند شد و به سمت آقای فورتسکیو رفت‪« ،‬من بستنی اون رو حساب می کنم و همین طور مال خودم‬
‫رو هم تسویه می کنم‪ .‬چقدر میشه؟»‬
‫ ده نات خانم‪.‬‬‫ بفرمایید‪ .‬زن ده سکه ی برنزی به او داد و به سمت آرمیتا برگشت‪« :‬تو االن آزادی که بری عزیزم‪».‬‬‫آرمیتا گفت‪« :‬متشکرم‪ ».‬و وقتی آقای فورتسکیو به مغازه برگشت ادامه داد‪« :‬شما زندگی من رو نجات دادین‪ ».‬زن خندید‪ ،‬صدایش هم‬
‫مثل چهره ی زیباش دلنشین بود‪« :‬من فکر نمی کنم که زندگی تو رو نجات داده باشم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫اما نجات دادین‪.‬‬

‫زن در حالیکه به آرومی به پایین خم می شد و توده ی انبوهی از موهای قهوه ای تیره از کالهش مثل آبشار پایین می ریخت پرسید‪« :‬من‬
‫چه جوری زندگی تو رو نجات دادم؟»‬
‫‪-‬‬

‫«شما من رو از اون مردی که می خواست من رو توی یتیم خونه بزاره نجات دادین»‬

‫چشمهای قهوه ای شکالتی زن بزرگ شد‪« :‬یتیم خونه؟ تو یتیم هستی؟»‬
‫آرمیتا سرش را تکان داد‪« :‬بله خانم‪ ،‬مادر من خیلی وقت پیش مرده و پدرم هم اخیراً مرده‪ ،‬اون مرد میخواد من رو به یتیم خونه ببره اما‬
‫شما می دونین که اونجا چه جور جاییه؟»‬
‫زن سرش را تکان داد‪ .‬کودک در حالیکه دروغ گفتن خیلی براش جذاب بود با احساسات گفت‪« :‬اونجا خیلی ترسناکه با آدم های ترسناک و‬
‫رئیس اونها هم خیلی پلیده‪ ».‬اما با همه اینها او خیلی هم دروغ نگفته بود خانه ی او واقعاً یک جای ترسناک بود با مرگخوارهای ترسناک‬
‫و ولدمورت که قطعاً بدترین رئیس قابل تصور بود‪ .‬او از ورمتیل شنیده بود که پدربزرگش در یتیم خانه بزرگ شده بود و براساس گفته ی‬
‫ورمتیل یکی از دالیلی که لرد سیاه یک مرد شیطانی شده بود همین بوده‪« .‬من نمی خوام به اونجا برگردم خانوم‪».‬‬
‫زن به کودک نگاهی کرد‪« :‬اسمت چیه؟»‬
‫آرمیتا به دروغ گفت‪« :‬آم ‪ ...‬آمی‪ ».‬ورمتیل به او گفته بود که مردم پدربزرگش را دوست ندارند و او فکر کرد که اگر این خانم زیبا می‬
‫فهمید که او نوه ی چه کسی است از او خوشش نمی آمد ‪ ...‬پس او مجبور بود دروغ بگوید‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اسم من جینیه‪،‬دارم به یه جای قشنگ و آفتابی میرم‪ .‬فکر کنم که بتونم یه همراه با خودم ببرم‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫چشمهای آرمیتا بزرگ شد‪ ،‬به نظر می رسید که امروز پر از شگفتی و اعجاب بود‪ ،‬اول که ورمتیل او را به یک جای عجیب آورده بود‪ ،‬بعد‬
‫بستنی خورده بود‪ ،‬حاال هم این خانم به او پیشنهاد می داد که او را به یک جای قشنگ ببرد و او مجبور نبود دیگر پیش پدربزرگش‬
‫برگردد‪.‬‬
‫جینی نمی دانست که چرا به آن بچه انقدر راحت پیشنهاد داد که همراهش برود‪ ...‬واقعاً نمی توانست توضیح بدهد‪ ،‬او فقط زمانی که آن‬
‫بچه را دیده بود که خیلی شیرین آنجا نشسته بود و بستنی لیس می زند و به دنیا طوری نگاه میکرد که انگار تا حاال آن را ندیده احساس‬
‫گرمی و خوشحالی کرده بود ‪.‬چشمهای سبز دخترک از تعجب باز شده بودند‪ ،‬جینی اصالً به این فکر نکرد که چرا به حال دختر کوچولو دل‬
‫سوزانده بود ‪ .‬تنها چیزی که به آن فکر می کرد این بود که اگه او می توانست یک دختر داشته باشه دوست داشت که آن دختر ‪،‬شکل آمی‬
‫باشد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫البته من می فهمم اگه بخوای اینجا بمونی‪.‬‬

‫آرمیتا حرفش را قطع کرد‪« :‬من میام خانوم‪».‬‬
‫ بهم بگو جینی من اونقدرا هم پیر نیستم‪.‬‬‫ «باشه جینی تو می دونی که واقعاً خوشگلی؟ »جینی به او لبخند زد‪ .‬آرمیتا ادامه داد‪« :‬پس چرا وقتی انقدر خوشگلی چهرت رو قایم می‬‫کنی‪».‬‬
‫جینی به بچه چشمک زد و کالهش را پایین تر کشید‪« :‬شاید چون نمی خوام کسی من رو ببینه‪».‬‬
‫****************************************‬
‫دراکو فکر می کرد که دارد دیوونه می شود‪ ،‬او جینی را از دست داده بود‪ ،‬جن های خانگیش را از دست داده بود و تقریباً به یک قاتل‬
‫تبدیل شده بود‪ .‬قطعاً هیچ وقت نمی خواست که موی آرتور ویزلی را قطع کند اما مقدار زیاد الکل باعث شده بود که چنین آدم با اصالتی‬
‫مثل یک حیوان رفتار کند و کنترل افکار و رفتار خودش را از دست بدهد‪.‬‬
‫وقتی که او موی آرتور ویزلی رد قطع کرد‪ ،‬عقلش سر جای خودش نبود‪ .‬درست است که از آن مو برای کنترل جینی و نگه داشتن او در‬
‫کنار خودش و همچنین چک کردن او استفاده کرده بود ولی هرگز نمی خواست آن مو را قطع کند‪ .‬درست است که او یک حرامزده بود‬
‫ولی قاتل نبود‪ .‬یا شاید هم بود؟‬
‫او به باجه تلفن که به عنوان ورودی برای بازدیدکننده گان وزارت سحر و جادو به کار می رفت نگاه کرد‪ .‬پدرش در زمانی که مناسبات‬
‫دوستانه ی خوبی با فاج داشت پست های زیادی در این جا به دست آورده بود و به او یاد داده بود که در مواقع نیاز یک سری شماره ها را‬
‫برای ورود شماره گیری کند‪ .‬دراکو وارد باجه شد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫شش ‪ ...‬دو ‪ ...‬چهار ‪ ...‬چهار ‪ ...‬دو ‪....‬‬

‫دراکو غرولندی کرد و منتظر ماند تا چرخنده شماره گیر سر جایش برگردد‪« .‬به وزارت جادو خوش اومدین ‪ ،‬لطفا نام و کارتون رو بیان‬
‫کنین‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫‪...‬دراکو مالفوی ‪ ،‬می خوام خودم رو به خاطر تخطی از قانون جادو تسلیم کنم‪.‬‬

‫‪ -‬متشکریم‪ ،‬بازدید کننده ی گرامی‪ ،‬لطفاً نشان را بگیرید و جلوی ردایتان وصل کنید‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫یک نشان از دستگاه تلفن خارج شد که روی آن نوشته شده بود " مجرم"‪.‬‬
‫ بازدید کننده ‪ ،‬شما باید خودتان را برای بازرسی تسلیم کنید و چوبدستیتان را برای ثبت روی میز ایمنی که در انتهای داالن قرار دارد‬‫تحویل بدهید‪.‬‬
‫اتاقک شروع به پایین رفتن کرد و روشنایی روز ناپدید و تاریکی اطراف آن را گرفت‪ .‬دراکو یک دفعه احساس ترس از مرگ کرد‪ .‬او تازه‬
‫درک کرده بود که یک نفر را کشته و حسابی ترسیده بود‪ .‬اما االن ‪ ...‬پاهایش واقعا یخ کرده بودند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫من تصمیم درستی گرفتم که بیام خودم رو تسلیم کنم؟‬

‫مالفوی و رگ اسلیترین حرامزاده او در مقابل مقدار خیلی کمی درستکاری که کسی نمیداند چرا و چگونه یک شبه در قلبش متولد شده بود‬
‫طغیان می کردند ‪.‬‬
‫او با خودش فکرکرد‪« :‬من نباید اینجا میومدم!» و حس کرد که قاب شیشه ای باجه به شدت به سرش خورد‪ ،‬اما بعد تشخیص داد که یک‬
‫خرابکار ناشناس آن را شکسته‪.‬لحظه ای بعد نور طالیی پاهاش را روشن کرد و او با سرسرای وزارتخانه مواجه شد‪ «.‬وزارت سحر و جادو‬
‫روز خوشی رو برای شما آرزو می کند‪».‬‬
‫دراکو ناله کرد‪« :‬آره‪ ،‬خوش‪»...‬‬
‫صدایی از سمت چپ او را متوقف کرد‪« :‬چوبدستی لطفا‪».‬‬
‫دراکو چرخید تا جادوگری را که صورتش را اصالح کرده بود و ردای آبی رنگ مزین به پر طاووس تنش بود را ببیند ‪ ....‬چند لحظه چپ‬
‫چپ به او نگاه کرد‪ «.‬اوه‪ ،‬بله »دراکو با پریشانی سرش را تکان داد و چوبدستیش را تسلیم کرد‪ .‬جادوگر امنیتی به او نگاه سوال برانگیزی‬
‫کرد‪ ،‬اما هیچ چیزی نگفت‪ .‬او فقط چوبدستی دراکو را گرفت‪.‬و بعد از بررسی به دست او داد‪ .‬آسانسور سمت راست دراکو باز شد و یه نفر‬
‫که خیلی آشنا بود از آن بیرون آمد‪ .‬چوبدستی مالفوی با تلق تلقی کف زمین افتاد‪.‬‬
‫او نفس عمیقی کشید‪« :‬آرتور ویزلی!!!»‬
‫آرتور با لحن تندی گفت‪« :‬بله‪ ،‬پسر خوانده ام!!!»‬
‫دراکو نمی توانست ان چیزی را که با چشمانش میدید باور کند‪ ،‬او آن مرد را شب گذشته کشته بود و االن او اینجا بود‪ ،‬کامالً زنده‪ .‬وقتی‬
‫که او خم شد تا چوبدستیش را بردارد‪ ،‬دستش را به صورت نامحسوس روی نشان بازدید کننده گذاشت و آن را توی جیبش انداخت‪ .‬دراکو‬
‫زمانی که به دنبال آرتور به راه افتاد با ادا و اصول گفت‪« :‬ولی متأسفانه بیشتر از این پسر خواندت باقی نمی مونم‪».‬‬
‫آرتور ابروهاش رو باال انداخت‪« :‬منظورت چیه؟»‬
‫‪-‬‬

‫جینی رفت ‪ ...‬اون ‪ ...‬فرار کرد!!‬

‫آقای ویزلی گفت‪« :‬خب اون حق داشت‪ .‬تو با اون مثل برده ها رفتار می کردی‪ ،‬در خونه رو روش قفل کرده بودی و نمیذاشتی ما اونو‬
‫ببینیم‪ .‬حتی موقع وضع حملش ‪ ...‬با رفتاری که تو با دختر من کردی ‪ ...‬عجیب نیست که نوزادش مریض شد و مرد‪ .‬تو قاتل هستی‬
‫مالفوی‪ ،‬فقط تو‪».‬‬
‫دراکو در حالیکه به چهره عصبانی آقای ویزلی نگاه می کرد‪ ،‬آب دهنش رو قورت داد‪« :‬حق با شماست‪ ،‬من گناهکارم ولی این تنها گناه‬
‫من نیست‪ .‬حاال که ما همدیگه رو دیدیم می خوام همه ی ماجرا رو از اول برای شما تعریف کنم‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫آرتور راهنماییش کرد‪« :‬پس به طرف دفتر من‪».‬‬
‫*************************************‬
‫بلینکی در حالی که روی صندلی خانه ی کوچیک دابی نشسته بود آهی کشید‪« :‬این خیلی بده ‪ ...‬بانو هر چهار نفر ما رو طلسم کرد و ما‬
‫حتی فرصت نکردیم که بهش بگیم بچش هنوز زندس‪».‬‬
‫دابی در حالیکه پسر کوچولو را میان بازویش تکان می داد گفت‪« :‬ما هر طور شده جینی ویزلی رو پیدا می کنیم و به اون میگیم ‪ ...‬اون باید‬
‫بدونه ‪ ...‬این فرشته کوچولو به مادر احتیاج داره! مگه نه کوچولو»‬
‫دابی این را در حالی می گفت که یک بطری شیر گرم به بچه میداد‪« ،‬وای ‪ ...‬این جذاب نیست؟ اون واقعا شبیه هری پاتره‪».‬‬
‫ویرنیکلی موافقت کرد‪« :‬آره شبیهشه‪ ».‬در حالیکه چهره و چشمهای پسر کوچولو را بررسی می کرد ادامه داد‪« :‬ویرنیکلی واقعاً مطمئنه که‬
‫چشم های اون سبز باقی می مونن‪ ،‬دابی اسمش چیه؟»‬
‫دابی اخم کرد‪« :‬اسمش؟ دابی هیچ وقت فکر نکرده که برای اون اسمی بذاره‪ .‬دابی فقط اون رو بچه صدا می کنه‪ ،‬ما باید اون رو به جینی‬
‫ویزلی برگردونیم اون براش اسم میزاره‪».‬‬
‫بابی با نگرانی پرسید‪« :‬می دونی که این بدشگونه که چندین روز از تولدش گذشته و اون هنوز اسمی نداره؟»‬
‫دابی سرش را تکون داد‪« :‬نه این چیز کوچیک نمی تونه باعث بدبختی بشه‪ ،‬می تونه؟ این عجیبه که اون زنده مونده‪ ،‬اون خیلی خوش‬
‫شانسه‪».‬‬
‫****************************************‬
‫هری در حالیکه به آرامی در جلوی هادس تعظیم می کرد گفت‪« :‬چرا دنبال من فرستاده بودید اعلیحضرت؟!»‬
‫پادشاه دنیای مردگان جواب داد‪« :‬من خبرهایی برات دارم پاتر جوان‪ ،‬اولیش اینه که اونهایی که سگ سه سر رو علیه تو فرستاده بودن‬
‫دستگیر شدن‪ .‬ساالزار اسلیترین و مالفوی!!»‬
‫هری با ادا و اصول گفت‪« :‬چرا من اصالً تعجب نکردم؟ شما می خواین با اونا چیکار کنین؟»‬
‫‪-‬‬

‫این نسبتاً سخته که یه سری چیزا رو درست و مرتب انجام داد‪ .‬من در مورد مردم تارتاروس تجربه دارم‪ ،‬تو فکر بودم که شاید‬
‫پیشنهادی برای این کار داشته باشی؟‬

‫هری در حالیکه به مغزش فشار میاورد ‪ ،‬اخم کرد یک دفعه صورتش روشن شد‪« :‬فهمیدم‪ ،‬من خانواده آدامز و سه تا از این تنبیه های‬
‫کوچیک رو دیدم که فوق العاده عمل کردن‪».‬‬
‫هادس جواب داد‪« :‬خوب؟»‬
‫با یک پوزخند شیطانی هری به جلو خم شد و به هادس گفت‪.....:‬‬
‫چشم های پادشاه باز شد‪« :‬این گستاخانه اس‪ ،‬مخصوصا برای یه نفر از تارتاروس‪».‬‬
‫هری چشمک زد‪ « :‬می دونم‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫خب در واقع اونا اعتراف کردن که نمی خواستن تو رو بکشن فقط می خواستن بهت آسیب بزنن که نتونی نقش جستجوگر رو‬
‫بازی کنی و البته اونا چیزی که من می دونم رو نمی دونن‪ ،‬اینکه تو برای بازی بعدی اینجا نیستی‪.‬‬

‫هری با تعجب به هادس نگاه کرد‪« :‬شما منظورتون همونیه که من فکر می کنم؟»‬
‫هادس سرش را به عالمت موافقت تکان داد‪« :‬آره‪ ،‬سدریک دیروز بعد از ظهر برگشته‪ .‬تو می تونی بری!»‬
‫چهره هری از خوشحالی روشن شد‪ ،‬او حداقل می توانست جینی را ببیند‪ .‬جینی االن از طلسم آزاد بود و هری می توانست با او ازدواج کند‬
‫البته وقتی از فایدرا طالق مبگرفت‪ .‬بعد لبخندی زد که زود ناپدید شد‪ .‬ترک کردن امنیت دنیای مردگان به معنی رو به رو شدن با ولدمورت‬
‫بود و او مدت ها پیش تصمیم گرفته بود که ترس به خاطر دخترش را کنار بذارد و دیگر به ولدمورت اجازه ندهد که او را تهدید کند‪.‬‬
‫هری زیر لب گفت‪« :‬همینه‪ .‬عالیه ‪ ...‬من میرم با خانوادم خداحافظی کنم‪».‬‬
‫ آره حتماً‪ ،‬اوه هری!‬‫ بله؟‬‫ تو در سه مسابقه برای بهشت برنده شدی‪ .‬برای این از تو متشکرم و میخوام از تو با یه سری ‪ ...‬هدیه تشکر کنم‪ .‬من فکر کردم می تونم‬‫به تو یه سری قدرت بدم ‪ ...‬البته نه قدرت های زیادی‪ ،‬مثالً نمی تونم قدرت گرفتن چیزها از مردم رو به تو بدم‪ ....‬فقط برای دادن یه‬
‫چیزایی به اونا و من فقط می تونم به تو یه فرصت برای استفاده از قدرتت بدم‪ .‬اما همچین قدرت هایی می تونن نسبتاً مفید باشن‪ .‬پس در‬
‫موردش فکر کن و اون رو بگیر‪...‬‬
‫هری سرش را تکون داد‪« :‬من فکر نمی کنم به هیچ قدرتی احتیاج داشته باشم‪ .‬اما متشکرم‪».‬‬
‫ فقط یکم فراتر فکر کن هری‪.‬‬‫ باشه‪ ،‬بهش فکر میکنم‪.‬‬‫جادوگر جوان موافقت کرد و از اتاق پادشاه بیرون رفت‪ ،‬قلبش سرشار از احساسات دوگانه ای بود‪ .‬حداقل آزاد بود ‪ ...‬اما آزادیش به این‬
‫معنی بود که مجبور است که پدر و مادرش را دوباره ترک کند‪ ،‬برای ده ماه شاد!! او عشق و مراقبت پدر و مادرش را حس کرده بود اما‬
‫حاال مجبور بود که این پشتیبانی را ترک کند‪ ،‬همچنین مجبور بود دختر کوچولویش را اینجا ترک کند‪ .‬دوباره ضعیف شده بود‪ ،‬قلب‬
‫لعنتیش مانع می شد که چیزها را معقول انجام دهد؟ تا وقتی که مجبور بود در دنیای مردگان بماند‪ ،‬برایش خیلی آسان بود که بگوید اگر‬
‫من مجبور بشم که بین نگه داشتن آرمیتا و نجات دادن دنیا یکی را انتخاب کنم بین انتخاب این دو مردد نخواهم بود‪ .‬اما االن که انتخاب‬
‫تصمیم واقعی نزدیک بود به نظر سخت تر می رسید‪ ،‬بعد از همه اینها کدام پدری دوست دارد که بچه اش را برای حفظ جهان قربانی کند‪.‬‬
‫البته برای لحظه ای ذهن هری معطوف انجیل شد که در آن گفته شده بود که خدا برای نجات دنیا حاضر شده بوده تنها پسرش را قربانی‬
‫کند‪0.‬‬

‫‪-‬‬

‫شنیدم که داری می ری؟‬

‫‪ 4‬اشاره به اعتقاد تثلیث مسیحیت داره که از نظر مسلمانان و اسالم مردود محسوب میشه‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری داشت به نهری که از زمینی که خانه ی والدینش در آن بود می گذشت‪ .‬او با اینجا خداحافظی کرده بود‪ .‬با پدر و مادرش‪ ،‬سیریوس و‬
‫دفنی هم خداحافظی کرده بود‪ .‬او فقط می خواست تصویر اینجا را برای همیشه به ذهنش بسپارد‪ ،‬تا همیشه بتواند آن را به یاد بیاورد‪ .‬اگر‬
‫چه مطمئن نبود که به زودی به اینجا برمی گردد یا نه‪ .‬مواجه با ولدمورت می توانست به معنای مرگش هم باشه‪.‬‬
‫به سمت صاحب صدا برگشت و جواب داد‪« :‬بله من برمی گردم‪ ،‬سدریک برگشته‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫می دونم‪ ،‬فقط می خواستم بدونی که اتحاد ما به خاطر هیچی نبوده‪ ،‬هر وقت حس کردی که ضعیف هستی من رو صدا کن‪،‬‬
‫من با تو خواهم بود‪ .‬روح من میتونه برای همراهی تو خودش رو از دنیای مردگان جدا کنه‪ .‬من می خوام بهت کمک کنم و‬
‫برخالف پدرم من واقعاً دوستت دارم‪.‬‬

‫هری جواب داد‪« :‬متشکرم لیندا اینو یادم می مونه‪ ».‬بعد خم شد تا گونه ی او رو ببوسد‪« .‬ازت ممنونم به خاطر اینکه همچین دوست خوبی‬
‫هستی‪».‬‬
‫یک نفر صدایش را صاف کرد‪ .‬دو جوان چرخیدند تا با آلبوس دامبلدور مواجه شوند‪ .‬لیندا گفت‪« :‬مراقب باش هری!» و به راه افتاد ودر‬
‫حالیکه هری را با مدیر هاگوارتز تنها گذاشت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫پرفسور‪.‬‬

‫هری نمی دانست انتظار چه چیزی را باید داشته باشد‪ .‬آیا دامبلدور آمده بود که به او توصیه بکند که چطور ولدمورت را بکشد؟ آیا می‬
‫خواست هری را متقاعد کند که احساساتش را در مورد دخترش فراموش کند و از تمام قدرتش استفاده کند تا دنیا را از وجود ولدمورت پاک‬
‫کند؟ آنچه که آلبوس گفت جادوگر جوان را متعجب کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫مرگ چیز بدی نیست و برای هر کسی اتفاق می افته‪ ،‬اینو یادت باشه هری ‪.‬‬

‫هری دهانش را باز کرد که جواب بدهد و بپرسد که منظور دامبلدور از این حرف چیست‪ ،‬اما نتونست چیزی بپرسد چون پیرمرد یک دفعه او‬
‫را به طرف خودش کشید و محکم در آغوشش گرفت و بعد ناپدید شد‪ .‬هری هرگز قبالً ندیده بود که کسی در دنیای مردگان ظاهر یا ناپدید‬
‫شود‪ .‬وقتی که او به اینجا آمده بود تصمیم گرفته بود که ظاهر شدن در اینجا را تمرین کند‪ ،‬اما همیشه خطا میکرد‪ ،‬طوری که او تمرین را‬
‫رها و فراموش کرده بود‪.‬‬
‫او فریاد زد‪« :‬صبر کن‪ ».‬اما دامبلدور رفته بود ‪... .‬هری کفشهایش را درآورد تا پاهایش را برای آخرین بار در نهر خنک بشورد‪ ،‬تکیه داد و‬
‫چشم هایش را از اشعه آفتاب برگرداند‪ .‬منظور پیرمرد دیوونه چی بود؟ بدتر از مرگ؟ چه چیزی میتوانست بدتر از مرگ باشد؟ خوب البته‬
‫هری می توانست به دو چیز فکر کند‪ .‬زندگی در حالیکه زندانی شده باشد‪ ،‬مثالً‪ ...‬او هیچ وقت از سیریوس نپرسیده بود اما حدس می زد‬
‫که گذراندن دوازده سال در آزکابان باید بدتر از مرگ باشد ‪ ...‬دیگر چه؟ چشم هایش را بست و افکار و نظراتش را مرتب کرد و در ذهنش‬
‫صدا زد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫لیندا؟‬

‫ذهنش جواب داد‪« :‬بله‪».‬‬
‫ چی می تونه برای پدر تو بدتر از مرگ باشه؟‬‫‪ -‬این واضحه‪ ،‬مگه نه؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ ولدمورت چی رو از همه بیشتر دوست داره‪.‬‬‫ اوم ‪ ...‬قدرت فکر کنم؟‬‫ خودشه‪....‬‬‫هری از زمین چمنزار به سمت جایگاه هادس دوید‪ .‬در مسیرش یک خانه ی قشنگ صورتی کوچیک دید که جلوی آن ‪ ...‬ساالزار‬
‫اسلیترین و لوسیوس مالفوی ایستاده بودند و توسط پنچ نفر از گارد هادس محاصره شده بودند‪.‬‬
‫لوسیوس فریاد زد‪« :‬این چه نوع رفتاریه؟»‬
‫یکی از نگهبانها خندید‪« :‬شما دارین از اینجا می رین و االن یکم سرگرمی دارین ‪ . ...‬ما خونه ای داریم که مجهز به پرده بزرگ سینما‬
‫است و فیلم هایی رو برای تمام هفته بدون وقفه برای مردم شما داره‪»...‬‬
‫نگهبان دیگر با پوزخندی شیطانی با سرش تایید کرد‪« :‬هادس گفته که شما از اونا خوشتون میاد‪».‬‬
‫اسلیترین با ناله گفت‪« :‬اوه‪ ،‬بس کنین‪ .‬شما قطعاً منظورتون این نیست‪».‬‬
‫نگهبانها پوزخند زدند‪ :‬اما ما این کار رو می کنیم‬
‫و دو فرد شرور را به سمت خانه ی صورتی هل دادند ‪.‬‬
‫لوسیوس ناامیدانه فریاد زد‪« :‬اما ‪ ...‬اما ‪ ...‬دیزنی؟»‬
‫ «اعلی حضرت‪ ».‬هری به سمت اتاق تخت یورش برد و در حالی که نفس نفس می زد جلوی تخت توقف کرد تا سدریک را که آنجا‬‫ایستاده بود ببیند‪.‬‬
‫ اوه ‪ ..‬سالم سد‪....‬‬‫ سالم هری ‪ ،‬شنیدم که تو سه بار تارتاروس کثیف رو کوبیدی‪ ،‬آفرین‪.‬‬‫ «اوه‪ ،‬بله‪ ».‬هری نفس نفس می زد‪ « :‬از پدر و مادرت چه خبر ؟»‬‫ اونها خیلی بهتر شدن‪ .‬البته مجبورن یک ماه دیگه یا بیشتر در سنت مانگو بمونن اما دارن کامال خوب میشن‪.‬‬‫هری لبخند زد‪« :‬خوشحالم که می شنوم ‪ ...‬پیغام من رو به جینی رسوندی؟»‬
‫سدریک با سر تأیید کرد‪ « :‬رسوندم اما مطمئن نیستم که حرفم رو باور کرده باشه‪ ،‬اون در حالت شوک بود‪ ،‬وضعیت بدی داشت‪».‬‬
‫هری گفت‪« :‬پس من مجبورم که پیش جینی هم برگردم و به اون نشون بدم که زنده ام؟»‬
‫بعد به سمت هادس برگشت‪« :‬من تصمیمم رو عوض کردم ‪ ...‬من واقعاً به قدرت احتیاج دارم ‪ ...‬یه نوع خاص از قدرت‪»...‬‬
‫‪-‬‬

‫خدانگهدار پاتر جوان‪....‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فصلبیستوپنجم‬
‫تله اسپیرو اسپیرو‬
‫مترجم‪ :‬مرضیه‬
‫ویراستار ‪ :‬آلیس کالن‬

‫تطبیقگر‪MR.SOHRAB:‬‬

‫« شما همیشه می توانید از دغل کاری انسان دغل کار مطمئن‬
‫باشید‪».‬‬
‫( دزدان دریایی کارائیب)‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫این فقط یه کابوسه !!!!‬

‫اسپیرو خودش را مجبور کرد که چشم هایش را ببندد‪ .‬او روی زمینی که در مکانی نفرین شده در خارج از آتن قرار داشت ‪،‬دراز کشیده بود‪.‬‬
‫درخت ها افسرده‪ ،‬شاخه هایشان را با ناراحتی آویزان کرده بودند مثل اینکه برای مرد جوانی سوگواری میکردند ‪.‬‬
‫موقع طلوع آفتاب بود و اول ین پرتوهای خورشید افق را با رنگهای زرد ‪ ،‬نارنجی و صورتی نقاشی می کرد‪ .‬اما اسپیرو هیچ کدام از این زیبایی ها‬
‫را نمی دید چرا که چشم هایش را بسته نگه داشته بود‪ .‬او می ترسید که اگر چشم هایش را بازکند و نگاه کند بفهمد که هیچ کدام از این‬
‫وقایع اصال کابوس نیست‪.‬‬
‫صدای بلندی دستور داد‪ :‬حرف بزن‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫نه !!!! کابوس نیست ‪.‬‬

‫اسپیرو که از واقعیت قضایا مطمئن شده بود ‪ ،‬چشم هایش را باز کرد و با چشم های نیمه بازش تنها ‪ ،‬مرد بلند قدی را که باالی سر او در‬
‫دایره ای از چند مرد دیگر ایستاده بود دید‪ .‬همه ی آنها رداهای سیاه رنگی پوشیده بودند که کاله آن را روی صورت هایشان کشیده بودند‪.‬‬
‫نگاه مرد بلند قد که چشم هایش بخاطر لبه های کاله ‪ ،‬قرمز و بر افروخته شده بود بر وجود اسپیرو مثل دستانی از جنس یخ بود که قلب‬
‫جادوگر جوان را از ترس گره زده بود‪.‬این مرد با پرتاب چند طلسم او را روی زمین پهن کرده بود و باعث شده بود که اسپیرو آرزو کند که ای‬
‫کاش همه این ها فقط یک خواب می بود و به زودی بیدار می شد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫لعنت به این شانس ‪...‬‬

‫اسپیرو با من من گفت ‪ :‬من‪ ...‬من حرفی ندارم‪ ...‬شما از من چی می خواید؟‬
‫آن چشم های شوم و قرمز درون کاله عصبانی بودند‪.‬‬
‫صدای بلندی گفت‪ :‬تو داری دروغ میگی!‬
‫اسپیرو با لکنت گفت‪ :‬چ‪ ..‬چطوری می تونم من‪ ...‬و‪ ...‬وقتی که من حتی نمیدونم این چیه ‪ ...‬این تمام چیزیه که من می دونم‪.‬‬
‫صاحب صدای بلند گفت‪ :‬اوه‪...‬اون نمی دونه!!!!!‬
‫چند نفر از همراهانش که دایره ای را تشکیل داده بودند خندیدند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫که تو هیچی در باره ی نسخه ی خطی ای که از خدمتکارای من دزدیدی نمیدونی!؟‬

‫‪-‬‬

‫کدوم نسخه ی خطی ؟‬

‫جادوگر یونانی نفس عمیقی کشید‪ :‬میشه این دیوونگی را تموم کنید؟ لطفا؟!!‬
‫‪-‬‬

‫کدوم نسخه ی خطی !!؟ اون واقعا فکر کرده که من احمقم‪.‬‬

‫و مرد بلند قد فریاد زد‪ :‬کروشیو‬
‫اسپیرو درد و عذابی فراتر از خیال را احساس می کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بس کنید‪ ...‬بس کنید‪.‬لطفا! من اعتراف میکنم درباره ی هر نسخه ی خطی و حتی نسخه هایی که اونا رو من ندزدید م‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫دردناک بود ‪ .‬مگه نه؟ !!!‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫اسپیرو دندانهاش را بهم سایید و خودش را کنترل کرد که جواب آن مرد مخوف را ندهد‪.‬‬
‫با همه ی این ها در اعماق وجودش می دانست که آن شخص چه کسی میتواند باشد ‪ ....‬اما‪ ...‬اما او جرات نمی کرد که این مسئله را باور کند‬
‫که ارباب تاریکی بدنام‪ ،‬چیزی را از او می خواهد‪ .‬پس با همه این ها تا به حال تنهایی حتی یک مجرم هم نگرفته بود ‪ ،‬اما داوطلبانه به یک نفر‬
‫کمک کرده ب ود که فرار کند ‪ .‬کسی که جیسون دنبال او بود‪.‬خاطره ی جیسون به وضوح هنوز در حافظه ی او بود‪.‬اگر چه آن وضوح بخاطر‬
‫نفرین کروشیو به درد و رنج تبدیل می شد‪.‬‬
‫در طول دوران آموزش برای عضو شدن در محفل‪ ،‬به اسپیرو درباره ی نفرین های غیر قابل بخشش هشدار داده شده بود اما هیچ وقت در‬
‫دیوانه وارترین رویاهایش هم انتظار نداشت که زیر نفرین شکنجه ی این مرد مخوف قرار گیرد‪.‬‬
‫لرد سیاه گفت‪ :‬من از تو فقط یک چیز پرسیدم!‬
‫اسپایرو کمی سرش را باال آورد تا چشم های ناچار و زجر کشیده اش را نشان دهد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫نه؟ باشه‪.‬‬

‫لرد سیاه شانه هایش را باال انداخت و به یکی از اعضای گروهش اشاره کرد که به سمت جلو قدم بردارد‪.‬‬
‫هیبتی ظریف به اسپایرو نزدیک شد و با خشونت تمام که از یک صدای زنانه بعید بود فریاد زد ‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫کروشیو!!!!!‬

‫پاپافوتیوی جوان به خود می پیچید‪ ،‬تمام بدنش دچار تشنج شده بود و اندام هایش به صورت غیر قابل کنترلی می لرزید و او صدای خودش را‬
‫شنید که داشت جیغ میکشید‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫فعال کافیه!!‬

‫لرد سیاه زیر لب زمزمه کرد و گفت‪ :‬ما اون رو زنده و سالم میخوایم‬
‫و به سمت مرد جوان بدبختی که روی زمین دراز کشیده بود چرخید‪ :‬نظرت عوض نشد؟!!‬
‫‪-‬‬

‫در مورد چی؟؟!!‬

‫اسپیرو غرولندی کرد و ادامه داد‪ :‬من نمیدونم شما دنبال چه نسخه ی خطی ای هستین‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫نه؟!‬

‫چشم های قرمز به طور جذب کننده ای برق زد‪ :‬تو می خوای به من بگی که هرگز در آتالنتیس نبودی و با مرگخوارای من نجنگیدی؟‬
‫یک نفر با صدای آرومی گفت‪ :‬اِاِاِ‪ ...‬رئیس‪ ،‬منظورم اینه که سرورم!!!‬
‫ولدمورت گفت‪ :‬چیه؟‬
‫‪-‬‬

‫اِ اِاِ‪ ...‬سرورم من یکی از افرادی هستم که به آتالنتیس فرستاده بودید ‪ ...‬و از گروهی هستم که جنگیدیم‪.‬اون شخص این شکلی نبود !!!‬

‫‪-‬‬

‫آره اون فرق داشت‪.‬‬

‫این را یکی دیگر از مرگخواران که در ماموریت آتالنتیس شرکت داشت اضافه کرد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫بالتریکس نظر داد ‪ :‬ممکنه که اون تغییر چهره داده باشه‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بله‪ ،‬خودش رو تغییر چهره داده یا‪...‬‬

‫صدای ولدمورت به وضوح باال رفت‪ «:‬یا اون کسی که در آتالنتیس نسخه ی خطی رو دزدید فقط از اسم اون استفاده کرده‪ ».‬او به اسپیرو که‬
‫در حل لرزیدن بود اشاره کرد‪.‬‬
‫مکنر با لکنت گفت‪ :‬از اسم اون اسـ‪ ...‬استفاده کرده؟!! این یعنی اینکه ما ده ماهه که دنبال یه شخص اشتباهی هستیم‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ممکنه ‪.‬‬

‫لرد سیاه خرخری کرد و گفت ‪ :‬اسپیرو پاپافوتیو به من بگو کسی رو یا هر کسی رو که از اسم تو استفاده می کنه میشناسی؟!!!‬
‫‪-‬‬

‫آره من فکر میکنم یه نفر رو می شناسم که دوست داره از اسم دیگران استفاده کنه‪ ...‬اون ممکنه که از اسم من هم استفاده‬
‫کرده باشه‪.‬‬

‫اسپیرو گفت‪ :‬اما شما نمی تونید اون رو پیدا کنید به خاطر اینکه اون مرده !!!‬
‫‪-‬‬

‫مرده؟ !!!‬

‫لرد سیاه ابروهایش را در هم کشید و گفت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫اون کی بوده؟‬

‫اسپیرو جواب داد ‪ :‬من به هری پاتر مظنون هستم‪.‬‬
‫او احساس خوشایندی داشت که میتوانست به لرد سیاه خبرهای بد بدهد‪.‬حتی اگر او اینجا مرده باشد لرد سیاه آخرش هم به نسخه ی خطی که‬
‫خیلی دنبالش بوده نخواهد رسید ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫هری پاتر!!!!‬

‫ولدمورت زمزمه کرد و گفت ‪ :‬این مختصه اون احمقه است ‪...‬اون احمق کوچولویی که تونسته من رو بالتکلیف نگه داره ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫یادتون اومد ؟‬

‫او به سمت دو مرگخوار که در حال یادآوری آتالنتیس بودند برگشت‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫یعنی شما هری پاتر رو از جای زخم نفرت انگیزش نشناختید؟ یا حتی از عینکش؟‬
‫‪-‬‬

‫بله اون واقعا عینک داشت اما جای زخم‪ ...‬ااااااا‪...‬‬

‫مرگ خواران نگاه آشفته ای را باهم رد و بدل کردند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اون‪ ...‬اون زخم رو نداشت سرورم اگر داشت ما حتما متوجه می شدیم‪.‬‬

‫ولدمورت با لحن طعنه آمیزی پرسید‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫مطمئنین؟؟ به نظر من اگه یک غول در برابر شما شروع کنه و باله برقصه شما احمقها متوجه اون نمیشید !!‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫او به آرامی به سمت اسپیرو برگشت‪ ،‬اسپیرو چشمهایش را بسته بود و خودش را آماده کروشیوی بعدی که هرگز اتفاق نیفتاد میکرد ‪ .‬در عوض‬
‫احساس عحیبی داشت‪.‬تصاویر در ذهنش نمایان میشدند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫آیا من فقط دارم خاطرات رو به یاد میارم یا این که به این خاطره که من مردم؟ !!‬

‫او متعجب بود‪.‬اگر فقط لتو می دونه که من گم شدم پس اون می تونه من رو با جادوی ردیاب پیدا کنه‪ ،‬اما نه‪ ...‬اون توی مقر هست و داره از‬
‫حروم زاده ی کوچولوش پرستاری میکنه‪.‬اوووه خواهر‪ ...‬چرا اجازه دادی که این آدم پست تو رو باردار کنه؟‬
‫در حالیکه به این قضیه فکر میکرد تصاویر زیادی به سرعت از ذهنش میگذشت‪ .‬او خودش را دید که در حال بازی کردن با خواهر کوچولویش‬
‫در برابر خانه ی سفید و زیبای ماهیگیر است‪ .‬در پس زمینه ی ذهنش باد جواب سطح دریا را می داد‪ ،‬زمانیکه مرغان دریایی مدام در آب‬
‫شیرجه می زدند و دوباره روی آب با ماهی یا در منقارشان ظاهر می شدند‪.‬‬
‫کمی سال قبل تر لتو ‪ ....‬را نوازش می کرد زمانیکه اسپیرو خودش بد شانسی هایش را تمرین می کرد و کاهگل های سقف خانه ی ماهیگیر‬
‫را روی آتش می چید ‪ .‬او و خواهرش دو طرف ناوسیکا ایستاده بودند کسی که به آنها کتاب افسانه ی یونان را نشان داده بود و به آنها از‬
‫ویژگی های آن توضیح داده بود ‪.‬خواهرشدوقتی که شکم برآمده اش را چنگ میزد‪.‬‬
‫با گذشت زمان اسپیرو کاری را که ولدمورت با او کرده بود را فهمید اما خیلی دیر بود‪.‬‬
‫ولدمورت به آرامی زمزمه کرد‪ :‬افکارت تو رو لو میدند‪ .‬تو احساسات قوی ای داری مخصوصا در رابطه با خواهرت ‪ .‬تو یه خواهری داری که‬
‫االن یک بچه ی کوچولو داره‪ ...‬هووووم‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫تو جرات نداری به اونها آسیب برسونی تو شیطانی‪ ،‬پلیدی‪...‬‬

‫اسپیرو حرفش را قطع کرد و نشست او به قدرت بیشتری نیازمند بود‪.‬‬
‫ولدمورت با صدای کریهی گفت‪ :‬اوه نه من نمی خوام به اونا آسیبی برسونم‪ ،‬می خوام؟‬
‫‪-‬‬

‫به چی می خندی؟ هری پاتر مرده و رازش را در مورد این نسخه ی خطی لعنتی با خودش به گور برده و تو هرگز به اون نمی‬
‫رسی‪.‬‬

‫لرد سیاه با خونسردی گفت‪ :‬شاید‪ ....‬اما من هنوز هم دنبالش هستم‪ .‬اون چیزی که من داخل سرت دیدم کتاب افسانه ی یونان نبود؟‬
‫چشم های اسپیرو از تعجب باز شد‪ .‬او چطور می توانست به این موجود شرور اجازه دهد تا از جریان افکارش مطلع شود؟ اسپیرو احساس می‬
‫کرد که باید حساب او را برسد ولی حتی نمی توانست روی پاهایش بایستد چه برسد به این حرف ها ‪.‬‬
‫ولدمورت گفت‪ :‬تو اون کتاب رو برای من خواهی آورد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫نه من این کار را نمی کنم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫چرا تو اونو را میاری‪ ...‬اما حاال نه‪ ..‬اتفاقا من اجازه میدم که تو حالت خوب بشه‪....‬‬

‫او به سمت نوکرش چرخید‪ .... .‬این زندانی کوچولو و این ماجرای عذاب آور منو خسته کرده‪ ...‬من به دز جدیدی از خون احتیاج دارم‪.‬‬
‫بالتریکس پرسید‪ :‬بهتر نیست که ما به خونه آپارت کنیم سرورم؟‬
‫ولدمورت سرش را تکان د اد‪ :‬نه الزم نیست ‪ ،‬ما میخوایم که این مرد احساساتی با ما حرف بزنه نه این که یه بار اضافه با خودمون ببریم خونه‪،‬‬
‫از طرفی من قبال هیچ وقت یونان نبود م بهتره که برم کنار ساحل دراز بکشم و حمام آفتاب بگیرم و نوشیدنی بنوشم و بستنی بخورم‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫مرگخوارها به طور مرموزی به هم نگاه کردند‪.‬‬
‫ولدمورت چشم هایش را چرخاند‪ :‬شما این شوخی ساده را نمی فهمید؟‬
‫مرگخواران گفتند ‪ :‬اوه !!!!!‬
‫و به زور خندیدند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫تو برو خانه بال و برای من دزی از خون آرمیتا بیاور‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫هر چی شما امر کنید سرورم‪.‬‬

‫مرگخوار این روگفت و ناپدید شد‪.‬‬

‫*****************************‬

‫آرتور ویزلی با عصبانیت گفت‪ :‬تو میدونی که من می تونستم به آورورها در این مورد گزارش بدم؟‬
‫‪-‬‬

‫می دونم‪.‬‬

‫به طور غیر قابل توصیفی دراکو احساس سبکی میکرد انگار که بال و پر داشت‪.‬او تمام ماجرای تهدید آمیزش رو برای پدر زنش تعریف کرده‬
‫بود و احساس می کرد که بار خیلی زیادی از ذهنش برداشته شده‪.‬‬
‫او نمیدانست که چرا همه چیز را به آرتور گفته اما از گفتن اینها به یک نفر احساس خوبی داشت‪.‬حتی اگر آن یک نفر با او ترش رویی می کرد‬
‫و از خشم چشم هایش شعله ور می شد‪.‬دراکو کامال آقای ویزلی را درک میکرد‪ .‬او فقط به خاطر دخترش کمی عصبانی بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫و ‪ ...‬تو می خوای‪...‬؟‬

‫آقای ویزلی نگاه نافذی به او کرد و سرش را تکان داد‪ :‬نه من نمی خوام‪ .‬البته من مجبورم‪ ،‬اما چه فرقی می کرد اگه تو اون رو توی آزکابان‬
‫حبس میکردی؟ هیچ فرقی! این تصویری رو که از تو و دخترم در تمام این ‪ 1‬سالی که همسر تو بود و زجر می کشید و اشتیاق تو برای اینکه‬
‫اون رو بعد از مرگ هری بدست بیاری و برده ات کنی رو تغییر نمیده‪.‬گذشته تغییر نمی کنه دراکو‪.‬‬
‫مرد جوان به نشانه ی تایید سرش را تکان داد‪ ،‬در سینه اش احساس پلیدی می کرد‪ .‬او در موقعیت های دیگری هم چنین احساسی را کرده‬
‫بود‪.‬یکبار زمانی که پنهانی حقوق بازنشستگی نیکیاس را برداشته بود و یکبار هم زمانیکه فایدرا را وقتی که خواب بود ترک کرده بود‪ .‬گاهی‬
‫دراکو با خود فکر میکرد که فایدرا چه فکری درباره ی او کرده وقتی که ترکش کرد؟! حتما مثل جینی ازش متنفر شده‪.‬‬
‫بله‪ ،‬در اکو دوباره احساس دردناک پشیمانی می کرد‪ .‬نمی دانست که چرا االن این احساس را دارد‪ ،‬چرا قبال همچنین احساسی را نداشته؟ او که‬
‫قبال کارهای پلید زیادی انجام داده بود و االن بابت همه ی آنها متاسف بود ‪ ،‬اما چرا حاال؟‪....‬‬
‫بله ! دراکو اکنون در چنگال ندامت گیر کرده بود‬
‫زمانی که احساس کرده بود آرتور ویزلی را کشته است چیزی در درونش به جریان افتاده بود ‪.‬این شوک یک چیز را برای او گشوده بود و باعث‬
‫شده بود که مانع روحش را بشکند و بتواند تشخیص بدهد که تمام این مدت او روحی داشته است‪ .‬احساس عجیبی داشت‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫من میتونم‪ ...‬میتونم اون رو هر طور شده جبران کنم؟‬

‫آرتور به سردی جواب داد‪ :‬شک دارم که بتونی‪ .‬تو علت خیلی از خسارتهای االنی‪ ،‬چیزهای زیادی هست که مرمت کنی‪ ....‬تو زندگی جینی رو‬
‫به طور کامل نابود کردی‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫می دونم‪.‬‬

‫جادوگر جوان آهی کشید و به یک نقطه روی میز آقای ویزلی خیره شد‪ ،‬اونقدر احساس قدرت نمی کرد که به چشمان پدرزنش نگاه کند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫نه من این رو نمی دونستم تا‪ ...‬تا االن ‪ .‬وقتی اون بار اول من رو ترک کرد تو میدونی که اون موقع که اون منو با پاتر ترک کرد و بعد‬
‫رفت‪.‬اما االن اون فقط رفته ‪ ...‬نه با قصد خاصی مثل دفعه ی آخری که رفت‪ ...‬اما‪...‬اون حاال کامال رفته ‪.‬‬

‫آرتور گفت‪ :‬تعجب میکنم! چطور اون جرات کرد که تو رو ترک کنه وقتی که فکر میکرد هنوز من تحت فشار اون نفرین شیطانیم‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫خب من‪ ...‬من فکر می کنم که تو دیگه تحت فشار اون نفرین نیستی اگر بودی اون نرفته بود‪..‬اون تو رو خیلی دوست داره‪.‬‬

‫در واقع بعد ا ز اینکه دراکو پدر زنش را زنده دیده بود خیلی متعجب شده بود‪ .‬جینی حتما فهمیده بود که نفرین شکسته وگرنه هرگز نمیرفت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫تو واقعا اینطور فکر میکنی؟‬

‫‪-‬‬

‫بله اینطور فکر می کنم‪.‬‬

‫دراکو به آرامی گفت‪ .‬امیدوار بود که آقای ویزلی اصال سوالی درمورد تالش برای بریدن موهایش از او نکند‪ .‬این تنها چیزی بود که به آرتور‬
‫اعتراف نکرده بود و قصد اون رو هم نداشت‪ .‬با همه ی اینها او به خاطر تهدید کردن به دو ماه زندان محکوم بود که جدای از محکومیت به‬
‫چندین سال حبس به خاطر قصد قتل هم محکوم میشد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫من امیدوارم که تو دیگه نخوای دنبال اون بگردی‪.‬‬

‫مالفوی سرش را تکان داد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫نه! من از دیشب به این طرف چیزهایی رو فهمیدم‪ ،‬من نمی خوام دنبالش برم‪ .‬میخوام هروقت اون طالق نامه رو برام فرستاد طالقش‬
‫بدم و تنهاش بذارم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫اگه مطمئن نبودم که این خودت هستی دراکو‪ ،‬گمون می کردم که تو غریبه ای بودی که معجون تغییر شکل خورده تا به شکل تو در‬
‫بیاد‪.‬‬

‫آرتور این رو گفت و با دقت از باالی عینکش به دامادش نگاه می کرد‪ :‬تو طوری حرف می زنی که انگار با وجود اینکه تو‪ ........‬عاشقش‬
‫بودی!!!‬
‫‪-‬‬

‫این عجیب ترین چیز است‪.‬‬

‫دراکو با اخم گفت‪ :‬من فقط فهمیدم که هیچ وقت واقعا اونو دوست نداشتم‪.‬من فکر می کردم که دارم اما‪ ...‬همه ی چیزی که احساس می کردم‬
‫این بود که می خواستم اونو داشته باشم‪.‬آرزوی مالکیت‪ ...‬اون تو مدرسه دختر قشنگی بود و من یاد گرفته بودم که برای داشتن هر چیزی که‬
‫می خوام باید از هر وسیله ای استفاده کنم ‪ .‬من شاگرد خوب پدرم بودم‪.‬من جینی را می خواستم چون اون زیبا بود و چون اون دوست دختر‬
‫هری پاتر بود‪.‬من می خواستم اونو به داشته هام اضافه کنم و می خواستم به پاتر لطمه برسونم‪ .‬و من این کار رو کردم‪ .‬تا االن من اشتباه کردم‪،‬‬
‫عشق برای خواسته‪ ...‬من فکر می کردم که اون رو دوست دارم اما نداشتم‪ .‬من فکر می کردم که اون همسر کاملی برای من بود چون زیبا بود‬
‫و مالفوی ها می بایست همسر زیبایی داشته باشند‪ .‬اما اون بدترین همسر قابل تصور بود‪ .‬این قضیه هر دوی ما رو بدبخت کرد‪.‬بله حتی‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫من‪..‬من تالش کردم که این فکر رو از سرم بیرون کنم که تمام مدتی که جینی رو در قدرتم داشتم‪ ،‬من خوشحال بودم‪ ...‬اما نه‪ ...‬او آهی‬
‫کشید‪ .‬من خوشحال نبودم‪ ،‬من فقط امیدورام که اون یه روزی من رو ببخشد‪.‬‬
‫آرتور با ناراحتی گفت‪ :‬من اگه جای اون بودم هیچ وقت نمی بخشیدمت‪.‬‬
‫دراکو هم اقرار کرد‪ :‬منم همینطور‪ ،‬اما جینی قلب بزرگی داره‪ ...‬شاید اون منو ببخشه‪ .‬من امیدم رو از دست نمیدم که اون یه روز من رو می‬
‫بخشه ‪.‬‬
‫ناگهان در دفتر آرتور با شدت باز شد و دوقلوها وارد شدند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ما اخبار عجیبی داریم‪...‬‬

‫فِرد شروع کرد اما وقتی چشمش به دامادشان افتاد مکث کرد‪.‬‬
‫دراکو باادا و اطوار گفت‪ :‬اخبار جدید؟ منظورت اینه که جینی من رو احساس می کنه؟‬
‫جرج جواب داد‪ :‬نه ‪ ،‬ولی اخبار عجیبی هست ‪ ...‬البته نه برای اسلیترینی ها!!‬
‫آرتور پرسید‪ :‬خب‪ .‬پس اخبار عجیب چیه؟‬
‫فرد نگاه معنا داری به دراکو کرد‪ :‬جلوی اون چیزی نمیگیم‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫آیا این خبر در رابطه با جینیه؟ چون اگه هست شما می تونین جلوی اون بگید‪ .‬اون به یه سری چیزها اعتراف کرده‪ ...‬چیزهای‬
‫جالب‪.‬‬

‫ابروهای دو قلو ها با تردید باال رفت آرتور ادامه داد‪ :‬مخلص کالم اینکه دامادم! اینجاس چون جینی رو با تهدید مجبور کرده باهاش ازدواج کنه‬
‫و از یه نفرین باستانی یونان استفاده کرده که اگه جینی موافقت نمی کرد من رو می کشت‪.‬‬
‫جرج با دهان باز پرسید‪ :‬چی؟‬
‫‪-‬‬

‫تو چطور جرات کردی؟‬

‫رنگ چهره ی فرد از عصبانیت مثل یاقوت قرمز شده بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫خفه شو‪ ،‬ویزلی اون چیزی که پدرتون تالش کرد به شما بگه اینه که من از همه ی اونها پشیمونم‪ .‬احساس دردناک پشیمونی دارم‪.‬اما از‬
‫من انتظار نداشته باشین که برای جبران کرد نش اشک بریزم و خودمو شالق بزنم چونکه قبل از اون شما منو در حال بوسیدن کراب و‬
‫گویل میبینین‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫هه‪ ...‬من می خوام تو رو در حال بوسیدن و در آغوش کشیدن اوناا ببینم‪....‬‬

‫‪-‬‬

‫فرد تنها با دیدن نگاه افسرده ی پدرش پوزخند زد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫اوهوم‪ ،‬پس تو باالخره متوجه شدی که چه آدم عوضی ای هستی؟‬

‫‪-‬‬

‫تقریبا ‪.‬‬
‫دراکو با ناله این را گفت‪.‬‬
‫جرج گفت‪ :‬اگه اون دروغ بگه چی؟ اگه اون فقط داره تالش می کنه که ما بهش بگیم که جینی کجا رفته چی؟‬
‫‪-‬‬

‫من می تونم به شما این اطمینان رو بدهم که قصد ندارم کسی رو فریب بدم‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جرج گفت‪ :‬مالفوی تاحاال درباره ی توبه ی گرگ چیزی شنیدی؟ تو مدتهاس که مردم رو فریب دادی حاال این عجیبه که کسی بخواد‬
‫حرفهات رو باور کنه‪.‬‬
‫دراکو شانه هایش را باال انداخت ‪ :‬خب باور نکنین ‪.‬‬
‫و سعی کرد تا جای ممکن بی عالقه و برتر به نظر بیاید‪ .‬در هر صورت او می دانست که حق با پسران ویزلی است‪ .‬اما این دور از شان مالفوی‬
‫بود که اعتراف کند‪.‬‬
‫فرد گفت ‪:‬توصیت رو برای خودت نگه دار ما حرفت رو باور نمی کنیم‪ .‬هرچند می دونم که وزارت جادو هم حرفت رو باور نخواهد کرد‪.‬‬
‫آرتور با اعتراض گفت ‪ :‬خبری از وزارت جادو نیست‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫چی؟ چرا نه؟‬

‫فرد با اخم گفت ‪ :‬اون استحقاقش رو داره که محاکمه و مجازات بشه‪.‬‬
‫آقای ویزلی به آرامی اما مصمم گفت ‪ :‬گفتم که نه‪ ..‬خانواده برای این کار کافیه‪.‬محاکمه شاید فقط زخم های قدیمی رو باز کند‪.‬همینطور اگه‬
‫محاکمه ای وجود داشته باشه ممکنه جینی مجبور باشه که به دادگاه آورده بشه‪...‬و من نمی خوا م که اون مجبور باشه که به این میون بیاد‪.‬‬
‫اون به قدر کافی زجر کشیده‪ .‬فراموش نکن اون بچشو از دست داده است‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫باشه‪ ،‬این دقیقا اون چیزی نبود که ما ‪...‬‬

‫جرج شروع به صحبت کرد اما مکث کرد و چپ چپ به دراکو نگاه کرد‪:‬بابا شما مطمئنی که ما می تونیم جلوی اون صحبت کنیم؟ من بهش‬
‫اعتماد ندارم‪.‬‬
‫پدرشان گفت‪ :‬منم همینطور‪ ،‬اما آقای مالفوی جوان االن در دستان ماست اون االن خیلی چیزها رو اعتراف کرده و ما االن خیلی چیزها از‬
‫کارهای اون میدانیم‪ .‬نمی تونه به ما آسیبی برسونه بر عکس ما می تونیم بهش آسیب برسونیم‪.‬با من موافق نیستی دراکو؟‬
‫دراکو با یک لبخند زورکی جواب داد‪ :‬البته که موافقم پدر‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫« بنابراین اگه دراکو لباسهای چرکش رو شسته شده در عموم نمی خواد مجبوره که هر کاری رو که ما می خوایم انجام بده؟ »‬
‫فرد ابروهایش را تکان داد‬

‫‪-‬‬

‫این درسته‪...‬‬

‫دراکو با عصبانیت گفت‪ :‬یک برآورد خوب از شرایط من‪ ،‬ویزل ! پس این خبر فوق العاده که از فاش کردنش در برابر گرگ بدجنس مالفوی‬
‫خودداری می کنید چیه؟‬
‫دوقلوها نگاههای معناداری به هم کردند‪.‬جرج سرش را تکان داد و فرد صحبت کرد‪«:‬حدودا ‪ 2‬ساعت پیش بود که ‪ 2‬تا جن خونگی به مغازه ی‬
‫ما آومدن‪ ،‬اونا می گفتن که برای تو کار می کردن‪».‬‬
‫او به دراکو نگاه کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اما اونا توسط خواهرم آزاد شده بودن قبل از اینکه اون‪. .....‬به هر حال اونا گفتن که ما پیش شما آمدیم چون نمی دونیم که‬
‫جینی کجاس؟ اونا نمیدونستن که چطوری پناهگاه رو پیدا کنن‪.‬جنها میخواستن چیزهای مهمی رو به جینی بگن اما نتوسته‬
‫بودن چون این حرامزاده که اینجاس بهشون حمله کرده بود‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫او دوباره به دراکو نگاه کرد‪:‬و بعد از اینکه جینی رفت رفتن و باعث ایجاد تغییر شدن‪.‬خوشبختانه خواهر ما اونقدر اعتمادبه نفس داشت که جن‬
‫ها و اون رو با طلسمش منجمد کنه‪.‬‬
‫او دوباره به طور تحقیرآمیزی به دراکو نگاه کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫به هر حال‪.‬‬

‫ج رج بقیه جمله را ادامه داد‪ :‬اونا گفتن که وقتی از طلسم رها شدن‪ ،‬جینی رفته بود و اونا فرصت کافی نداشتن که بهش بگن بچه ش زندس‪.‬‬
‫آرتور و دراکو با هم گفتند‪ :‬چی؟‬
‫فرد تکرار کرد‪ :‬بچه زنده است‪ ،‬موقع تولد اینطور به نظر رسیده که مرده و بخاطر اینکه تمام عالئم حیاتی او به آرامی کار می کرده جن ها‬
‫متوجه نشدن‪ ،‬و وقتی که اونا میخواستن بچه رو زیر بارون به خاک بسپارن بچه شروع کرده به گریه کردن‪.‬عملکرد باران مثل دوش آب سرد‬
‫بوده‪.‬مثل زمانیکه یه نفر غش می کنه و یه سطل پر آب روی صورتش می ریزن‪ ....‬این کوچولو هم به هوش اومده و شروع کرده به نفس‬
‫کشیدن و بعد گریه کرده‪ .‬جن ها اولش ترسیده بودن و نمی دونستن که چکار کنن ولی بعد یاد دابی افتادند‪.‬‬
‫دراکو با عصبانیت گفت‪ :‬دابی؟‬
‫برای او دابی همیشه یک خائن کوچک بوده و هست و دوباره ‪ 2‬جن دیگر آزاد شده هم خیانت کار بودند‪.‬‬
‫جرج ادامه داد‪ :‬بله دابی‪.‬اونا بچه رو به دابی دادند چون می ترسیدن اگه اون رو به جینی برگردونن این آدم احمق که اینجاس اون رو بکشه فقط‬
‫بخاطر اینکه شبیه هریه‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫کشتن بچه؟‬
‫آرتور خم به ابروهاش انداخت و به دراکو نگاه کرد‪ :‬تو دختر من رو تهدید کرده بودی که اگه بچش شبیه هری باشه اونو میکشی؟‬

‫دراکو شانه هاش رو باال انداخت‪ :‬اگه هم تهدید کرده باشم‪ .‬این چیزی رو تغییر میده؟‬
‫آقای ویزلی غرید‪ :‬نه عوض نمی کنه‪ .‬اما این عجیبه که این چیز کوچیک رو فراموش کردی که توی داستانت بگی‪.‬‬
‫دراکو پیش خودش گفت‪ :‬تو نمیدونی که چیزهای دیگه ای هم هست که من فراموش کردم تعریف کنم‪.‬‬
‫فرد اینطور نتیجه گرفت ‪ :‬به هر حال درحال حاضر مشکل اینه که جینی کشور رو ترک کرده و اون نمیدونه که بچه ش زنده س ‪.‬ما حتی نمی‬
‫تونیم براش جغد بفرستیم که بهش خبر بدیم‪ .‬چونکه میترسه که جغد هاش توسط این حرومزاده تعقیب بشن ‪.‬جینی میترسید که دراکو به‬
‫کمک جغد پیداش کنه‪..‬‬
‫آرتور به سمت جادوگر مو بور برگشت‪ :‬بسیار خب دراکو االن بزرگترین فرصت توئه‪.‬‬
‫دراکو ابروهای را در هم کشید‪ :‬فرصت بزرگ برای چی؟‬
‫‪-‬‬

‫تو گفتی که امیدواری جینی تو رو بخاطر کارهایی که کردی ببخشه ‪.‬پیداش کن ‪.‬اون رو پیدا کن و بهش بگو که بچه ش زنده‬
‫است و مطمئن باش که اینطوری تو را می بخشد‪.‬‬

‫فرد گفت‪ :‬اما بابا! نمی تونی‪ ...‬به اون اجازه بدی‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫یک زن مشهوری که فرانک نام داشت یه بار گفت‪ :‬علی رغم هرچیزی مردم قلب های رئوف دارند‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫آقای ویزلی این را گفت و به دراکو اشاره کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بله حتی اون! اون شایسته ی فرصت دوباره هست‪ .‬اون زندگی جینی رو نابود کرده اما االن وقتشه که اون رو دوباره بسازه‪.‬‬

‫دراکو چند لحظه ای به پدر زنش نگاه کرد و بعد سرش را تکان داد‪ :‬بله من تمام سعیم رو میکنم آقا!‬
‫جرج گفت‪ :‬پس ما هم میایم‪.‬‬
‫فرد هم گفت ‪ :‬آره ما نمی تونیم به تو اعتماد کنیم مالفوی‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫من خودم مراقب بودم چه به من اعتماد داشتید چه نداشتید‪.‬‬

‫مالفوی چشمهایش را چرخاند‪ :‬اما به هرحال من با شما دونفر این کار رو انجام میدم‪.‬در مورد اینکه جستوجومون رو از کجا شروع کنیم نظری‬
‫دارید؟‬
‫جرج گفت‪ :‬خب مسلما از آتن‪.‬‬
‫***********************‬
‫پیتر پتیگ رو به سمت صندلی ای که در قرارگاه مرگخوارا بود تلو تلو خورد و خودش را روی آن انداخت‪.‬به سختی نفس میکشید‪ .‬او از دست‬
‫پسران ویزلی و آن دختره گرنجر فرار کرده بود ‪ .‬آن ها او را در میان جمعیت جائیکه گیلدروی الکهارت کتاب جدیدش فراموشکار شگفت انگیز‬
‫را امضا میکرد گم کرده بودند‪.‬‬
‫او می دانست تا وقتیکه در کوچه ی ناکترن بود نمی توانست غیب شود چون آنجا انواع جادوهای ضد غیب شوندگی را کار گذاشته بودند و‬
‫هیچ کس توان ظاهر شدن و غیب شدن را در آنجا نداشت‪.‬پس تنها شانسی که برای ورمتیل باقی مانده بود این بوده که خودش را به موش‬
‫تبدیل کند و تا می تواند سریع بدود و کوچه ی ناکترن را پشت سر بگذارد و وارد کوچه ی دیاگون شود‪ ،‬پیتر می توانست ناپدید شود اما او به‬
‫راحت ترین و ممکن ترین راه فراری که به ذهنش میرسید فکر کرده بود‪.‬‬
‫یکی از چیزهایی که در ذهنش بود بودن آرمیتا بود‪.‬اطمینان داشت که آن دو جوان بدون فاصله در حال تعقیب او بودند او به فلورین فورتسکیو‬
‫برگشته بود‪ ،‬ولی نتوانست آرمیتا را در آنجا پیدا کند‪.‬‬
‫حاال او به سختی نفس میکشید قلبش در سینه اش تند تند می زد‪.‬او به سختی نفس می کشید نه به این خاطر که مسافت زیادی را دویده بود‬
‫بلکه به خاطر شُک پیدا نکردن بچه در آنجایی که او را ترک کرده بود‪.‬‬
‫حتی جرات نداشت که فکر کند چه اتفاقی می افتد که اگر لرد سیاه بر میگشت و نوه اش آنجا نبود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اون به هر حال من رو میکشه‪.‬‬

‫او با خودش زمزمه می کرد و با تصور ظالمانه ترین راههایی که ولدمورت او را می کشت چشم هایش داشت از حدقه بیرون میزد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫من به کوچه ی دیاکون بر میگردم‪ .‬من بر می گردم و اونوا پیدا می کنم‪ .‬حتما همون جاهاست حتما از منتظر ماندن برای من‬
‫خسته شده و به کتاب فروشی رفته تا جمعیتی که اونجا بودن رو ببینه‪...‬باید همینطور باشه اون حتما تو کوچه ی دیاگون در‬
‫حال قدم زدنه و منتظر منه‪ .‬من باید برگردم‪.‬اما االن باید تغییر قیافه بدم ‪ ...‬چی‪ ..‬چی بپوشم؟‬

‫او همچنان با خودش زمزمه می کرد ‪ ،‬دستانش را بهم میفشرد‪ :‬اگه من‪ ...‬نه‪ ..‬چرا نه؟ اگر من‪ ...‬به شکل یک زن برم اونجا هیچ کس منو نمی‬
‫شناسه‪.‬می شناسه؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫یک ساعت بعد پیتر پتی گرو در حال قدم زدن در کوچه ی دیاگون بود‪ .‬در حالیکه گریم کرده بود و کاله گیس طالیی بر سر گذاشته بود‪(.‬‬
‫همان گریمی که سال گذشته مکنیر در مراسم هالووین پوشیده بود تا وانمود کند که ویالست‪ ).‬لباس هایی صورتی به تن کرده بود و همینطور‬
‫گوشواره ی بالتریکس را برداشته بود‪ .‬وقتی او تصویرش را در پنجره ی مغازه دید از ترس جیغ زد‪ .‬او کامال شبیه یک آدم احمق شده بود‪.‬اما‬
‫حداقل هیچ کس نمی توانست حدس بزند که او پیتر است بخاطر اینکه او نسبتا شبیه پترا شده بود‪.‬‬
‫پیتر پتی گرو شروع کرد به قدم زدن در کوچه ی دیاگون و هر مغازه ای را نگاه می کرد و از هر کسی ( با صدای نسبتا بلند و نازداری ) می‬
‫پرسید که آنها دختربچه ای که موهای فر طالیی داشته باشد را دیده اند؟‬
‫فلورین فورتسکیو گفت‪ :‬اوه آره من یادمه اون با یه خانم زیبای جوان رفت‪.‬نه من نمی دونم که کجا رفتن‪...‬‬
‫ورمتیل به اقامتگاه مرگخوارا برگشت و احساس اندوه و غم داشت‪.‬بیشترین تعجب او از این بود که ترس او بیشتر بخاطر سالمتی آرمیتا بود تا‬
‫خودش‪.‬اگرچه او میدانست که خطر جدی وقتی خواهد بود که ولدمورت برگردد و بفهمد که آرمیتا رفته‬
‫از این افکار که زنی که آرمیتا را فریب داده حتما یک ساحره ی پلید هست که از بچه ها برای آزمایشاتش استفاده می کند یا اینکه ممکنه او را‬
‫به برده فروشان فروخته باشد‪ ....‬قلبش در حال گره خوردن بود‬
‫او شروع کرد به گریه کردن‪.‬‬
‫ناگهان یک نفر با صدای بلندی کنار او ظاهر شد‪.‬‬
‫پیتر بالتریکس را پایین پایش دید‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫این لعنتی ها چیه تو پوشیدی؟؟؟!!‬

‫زنی با چهره ی کریه گفت‪ :‬تو لباس زنانه پوشیده بودی پتی گرو؟آرایش هم کردی؟ و با گوشواره های من چکار میکردی؟‬

‫*****************************‬

‫نوسیکا کُندُس به سمت کوچه ی تاریک رفت جایی که مقر فرماندهی سامان هرمس بود‪ .‬زمانیکه او به میدان کوچکی که فواره داشت رسید‬
‫شخصی را دید که روی د یواره نشسته وقتی به آن رسید آن شخص به اونگاه کرد در حالیکه ناوسیکا فکر می کرد که او در آن محل مرده است‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫غیرممکنه‪.‬‬

‫او گفت ‪ :‬پ‪...‬پاتر؟‬
‫‪-‬‬

‫سالم نوسی‪.‬‬

‫جادوگر جوان کمی سرش را تکان داد‪ :‬خوشحالم که اومدی‪ .‬من بیشتر از یه ساعته که منتظرم که عضوی از محفل بیاد و این در قرمز رو باز‬
‫کنه‪.‬‬
‫رئیس محفل ابروهایش را در هم کشید‪ :‬اما چطور‪ ....‬زنده ای؟‬
‫هری با نیشخند گفت‪:‬من فکر می کردم که تو میخوای بگی چی باعث شده که فکر کنی من در رو برای تو باز میکنم؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری فقط می خواست رئیس محفل را کمی دست بیاندازد‪ :‬در هرصورت داستانش طوالنیه و من االن وقت ندارم که بگم‪ ،‬من اینجام که به‬
‫اسپیرو اخطار بدم‪ ،‬ولدمورت دنبالشه‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫از کجا‪ ...‬از کجا می دونی؟‬

‫هری شانه هایش را باال انداخت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بهم الهام شده‪..‬‬
‫‪-‬‬

‫اُوه‬

‫او سرش را تکان داد‪.‬بعد از پیوستن به محفل هری چیزهای زیادی در مورد گذشته اش و کابوس هایش در مورد لرد سیاه گفته بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫من خیلی فکر کردم اما کامال اشتباه می کردم من واقعا مجبورم که بهش هشدار بدم و همونطور که میدونی باید فایدرا روهم‬
‫ببینم‪.‬‬

‫رئیس لب پایینش را فشار داد ‪ ،‬با حالتی متفکرانه داشت به هری نگاه می کرد‪ :‬من از کجا بدونم که تو هری پاتر واقعی هستی؟ من میدونم که‬
‫اون مرده‪ .‬این می تونه یه دام باشه که تو وارد قرارگاه بشی ‪ ...‬شاید هم فقط داری از معجون مرکب استفاده می کنی‪.‬‬
‫هری پرسید ‪ :‬اگه اون که میگی مرده من از کجا موهای اون را داشته م‪..‬؟‬
‫‬‫‪-‬‬

‫درسته اما میدونی که قانون شماره ی یکه محفل‪ :‬به کسی اعتماد نکن‪...‬‬

‫جز به همکارت !‬

‫هری جمله او را کامل کرد‪.‬‬
‫نوسیکا خنده ای کرد‪ :‬پس تو خودتی‪ ...‬به زئوس قسم‪.‬خوشحالم که نمردی‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫احساساتت را کنار بذار و بزن بریم‪.‬می تونیم ؟ تو می تونی وقتی داخل هستیم منو در آغوش بگیری‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫رویای پاتر !!‬

‫ناوسیکا با دهن کجی این را گفت و با چوب دستی اش اشاره کرد و خروج آب را متوقف کرد و سپس‬
‫دستش را روی لبه ی استخر گذاشت‪.‬‬
‫در مخفی قرارگاه باز شد و آنها از ورودی داالن وارد شدند‪.‬‬
‫رئیس بعد از اینکه در پشت سرشان بسته شد گفت‪ :‬خب اول کدوم یکی؟ حرف زدن با اسپیرو یا دیدن فایدرا؟‬
‫‪-‬‬

‫اول اسپیرو‪.‬‬

‫نوسیکا خندید‪:‬خوبه همیشه بر چیزهای بد غلبه کن و از چیزهای خوب لذت ببر‪.‬‬
‫هری اقرار کرد ‪ :‬در واقع من مطمئن نیستم که دیدن همسرم تجربه ی لذت بخشی باشه‪ .‬در واقع وقتی ما برای آخرین بار همو دیدیم در‬
‫شرایط خوبی نبودیم‪.‬‬
‫رئیس سرش را تکان داد‪ :‬بخاطر مرگ دخترتون‪ .‬اما می دونی که حاال خیلی چیزها تغییر کرده‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫چی باعث شده اینطوری فکر کنی؟‬

‫لبخند مبهمی روی چهره ی نوسیکا نمایان شد‪ :‬من االن نمی تونم بت بگم می خوام سورپرایز شی‪.‬‬
‫هری نمی تونست خودش را تجسم کند که از هرچیزی که در ارتباط با فایدرا ست سورپرایز شود‪.‬او فهمیده بود که ازدواج با او یکی از‬
‫بزرگ ترین اشتباهات زندگی اش بوده است‪.‬وقتی هری میخواست او را مالقات کند جوان بود و خیلی آسیب دیده بود‪ ...‬اون جینی رو ازدست داده‬
‫بود و فهمید که ولدمورت از دخترش به عنوان تنها مهره ای که بعدها قادر به تهدید کردن او باشد استفاده کرده بود‪.‬او ضعیف شده بود‪.‬تمام‬
‫اشتباه ات لعنتی اش ناشی از ضعف او بودند‪.‬شاید دامبلدور درست گفته بود او احتیاج به یک حامی معنوی دارد بخاطر اینکه او ضعیف و تنها بود‪.‬‬
‫او می توانست نقش هری پاتر قهرمان بزرگ را بازی کند که در ظاهر شکست ناپذیر است اما از درون شکست پذیر بود‪.‬او تنها امیدوار بود که‬
‫به مو قع اش قدرت این را داشته باشد که کارهای درست انجام دهد و امیدوار بود فرصت این را داشته باشد که از قدرتهایی که هادس به او‬
‫داده استفاده کند‪.‬‬
‫هادس در کوچکی را به سمت هوا برای او جادو کرده بود و آن را برای هری باز کرده بود‪.‬آن طرف در هری بک خیابان سنگ فرش را برای‬
‫جادوگری آتن دیده بود‪.‬قبل از اینکه او از در قدم بردارد و دنیای مردگان را ترک کند هادس به او با پوزخند گفته بود موفق باشی پسر‪ ،‬مطمئن‬
‫شو من هیچ وقت آن حرام زاده رو نمی بینم‬
‫‪-‬‬

‫تمام تالشم رو میکنم‪.‬‬

‫هری این جمله را گفته بود دنیای مردگان را ترک کرده بود‪.‬او قسمتی از قلبش را آنجا گذاشته بود‪ ،‬خانواده اش و خیلی از دوستانش آنجا‬
‫بودند‪ ...‬اما او می دانست که آینده به او نیاز داشت و زندگی بیشتر از مرگ به او احتیاج داشت‪.‬‬
‫هری در اتاق اسپیرو را کوبید اما جوابی نشنید و به نوسیکا که شانه هایش را باال انداخت چپ چپ نگاه کرد‪.‬‬
‫ناوسیکا گفت‬
‫‪-‬‬

‫اسپیرو اونجایی؟ اما باز هم جوابی نشنید‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫الوهومورا‬

‫آنها وارد اتاق جادوگر جوان شدند اما او آنجا نبود‪.‬‬
‫هری احساس بدی داشت‪.‬‬
‫آن ها به اتاق لتو که نوزادش را در بازوانش گرفته بود هجوم بردند وقتی او نگاه هری را به خودش دید کودکش را به زمین انداخت‪.‬‬
‫رر‪...‬روح‪ .‬او نفس نفس می زد و تمام چهره اش قرمز شده بود‪.‬‬
‫نوسیکا گفت‪ :‬نه لتو اون زنده اس‪ .‬زنده اس و آومده که به برادرت هشدار بده که ولدمورت دنبالشه‬
‫‪-‬‬

‫لرد سیاه؟ لتو دوباره رنگش پرید‪ .‬اما اون از برادرم چی می خواد؟‬
‫‪-‬‬

‫درواقع یه چیزهایی که من نمی دو‪...‬اوه اما می دونم‪.‬‬

‫هری با کف دست به پیشانی اش زد او چطور می تونست انقدر احمق باشه؟ چرا زودتر به این فکر نیافتاده بود؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫بِالیمِی من فکر می کنم این تقصیر منه‪ .‬من در هتل آتالنتیس از اسم اون استفاده کردم و اسمم رو ثبت کردم و بعد اون‬
‫نسخه ی خطی رو از اون دو تا مرگخوار دزدیدم‪.‬اونا حتما اسم اسپیرو را دیدن و االن فکر می کنند که اون نسخه ی خطی را‬
‫دزدیده است‪.‬‬

‫رئیس اخم کرد‪ :‬هنوز داریش؟‬
‫‪-‬‬

‫اونو بخاطر دالیل امنیتی سوزاندم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫دالیل امنیتی؟ اگر مرگخوارا برادرم رو بگیرن و شکنجه بدن یا حتی اونو بکشن چی؟ فقط بخاطر اینکه تو اون نسخه ی خطی‬
‫رو بخاطر دالیل امنیتی سوزوندی؟‬

‫لتو فریاد میزد و نوزادی که در آغوشش بود شروع کرد به گریه کردن‪.‬‬
‫هری گفت‪ :‬من نمی دونم چه اتفاقی قراره بیافته اما می دونم که اگر ولدمورت اون نسخه ی خطی رو با دستور جاودانگی به دست می آورد‬
‫چه اتفاقی می افتاد‪.‬‬
‫نوسیکا گفت‪ :‬نکته اینجاست که ما می ترسیم که برادرت االن در خطر باشد‪ .‬او االن در اتاقش نیست و ‪...‬‬
‫لتو با عجله بچه را در تخت خوابش گذاشت و جستجو گرش را از روی دراور برداشت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫خب؟‬

‫لتو سرش را تکان داد اشک استرس در چشمانش جمع شده بود‪ :‬این کار نمی کنه‪ ،‬این چیز مسخره نمی تونه نشون بده که اون کجاست‪ .‬این‬
‫یعنی اینکه او مرده یا‪...‬‬
‫ناوسیکا جواب داد‪ :‬یا اینکه یکنفر که خیلی ماهره این جادوی جستجوگر رو جدا کرده‪.‬اون رو به هر دوی شما وصل کرده‪.‬‬
‫لتو گفت‪ :‬اما ‪ ...‬اما این جادوی جستجوگر نمی تونه جدا شه‪.‬‬
‫هری به میان صحبتشان آمد‪ :‬منم مثل تو فکر می کردم اما اون واقعا تو دستای ولدمورته‪ ..‬تو ولدمورت رو نمی شناسی لتو‪.‬اون بزرکترین‬
‫جادوگر زمینه‪ ....‬تا این زمان‪ .‬من حتم دارم که اون می تونه این جادوی جستجوگر رو غیرفعال کرده باشه‪.‬‬
‫لتو روی صندلی نشست و شروع به آرام کردن بچه کرد‪.‬‬
‫هری آهی کشید‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫متاسفم تقصیر منه‪.‬‬

‫این طور به نظر میرسید که او هروقت می خواست کارهای خوب انجام بده هر وقت می خواست کسی را کمک کند باعث یه مشکل بزرگتر‬
‫می شد و این نتیجه ی حتمی کارهای او بود‪ .‬او فقط خواسته بود که سیریوس را نگه دارد و سبب مرگ او شده بود‪ .‬او فقط می خواست چو‬
‫بیچاره را دلد اری دهد و مانع ولدمورت از جمع آوری منابع خون شود‪.‬او فقط می خواست جینی را از چنگال مالفوی نجات دهد و مانع کشته‬
‫شدن دامبلدور شود او فقط می خواست جنایتکار را بگیرد اما باعث مرگ دخترش شده بود‪.‬او فقط می خواست به جینی کمک کند تا یک سری‬
‫از خدایان ناشناس را بشناسد و مانع از این شود که ولدمورت دستور جاودانکی مورد عالقه اش را به دست بیارد اما اسپیرو دچار دردسر شده‬
‫بود‪.‬لعنت به این روش نجات مردم او‪.‬‬
‫نوسیکا به آرامی نجوا کرد‪ :‬فکر می کنم که بهتره تو بری و همسرت رو ببینی من به لتو دلداری میدم‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫و هری خیلی خوشحال شد که اتاق را ترک می کند‪.‬‬
‫دو دقیقه بعد او به جلوی در اتاقی رسید که یک زمانی پناهگاه او بود‪.‬اسم پاتر هنوز روی پالک کوچکی روی در بود‪.‬او در را کوبید در غژغژ‬
‫کنان باز شد و چهره ی خسته ای را نمایان کرد اما فایدرای زیبای او از آخرین باری که هری او را دیده بود کمی تغییر کرده بود‪ .‬برای اولین‬
‫بار چهره و اندام او گرد شده بود‪ .‬انگار که او ‪ 60‬کیلو وزن اضافه کرده بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اِاِاِ‪ ....‬سالم فایدرا‪.‬‬

‫زانوهای فایدرا سست شد و هری مجبور شد که او را بگیرد‪ :‬حالت خوبه؟‬
‫فایدرا گفت‪:‬خوب؟این تویی که واقعا داری از من می پرسی؟من دیدم که تو مردی اما االن در اتاق من رو میزنی؟ او دست هری را از روی‬
‫بازوانش کنار زد و سریع چوب دستی اش را به سمت او گرفت‪ .‬این باید یک حیله باشد‪.‬تو نمیتونی واقعی باشی‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫منو باور کن‪.‬من! من نمردم فایدرا‪.‬این حقیقت داره من ‪ 60‬ماه گذشته را در دنیای مردگان سپری کردم اما نمرده بودم‪.‬‬

‫چشم های فایدرا از تعجب باز مانده بود‪.‬او از هری فاصله گرفت‪ :‬تو‪ -‬کی – هستی؟‬
‫‪-‬‬

‫من فکر نمیکنم که ساده باشه هری آهی کشید و اضافه کرد‪ :‬اما فایدرا من واقعا خودم هستم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫آه ‪ ،‬البته‬

‫فایدرا چوب دستیش را برداشت ‪.‬دستانش می لرزید‪ :‬تو ده ماه در دنیای مردگان بودی و این مدت اونجا چکار می کردی؟ با هادس حال می‬
‫کردی؟‬
‫‪-‬‬

‫نه‪ ،‬در واقع جستجوگر تیم بهشت بودم اما‪...‬‬

‫او با صدای سرد و طعنه آمیزی خندید ‪:‬جستجوگر بهشت؟ تو فکر کردی داری با یه احمق حرف میزنی؟‬
‫هری دستش را در موهایش فرو کرد او نمی توانست فایدرا را بخاطر اینکه او را باور نمی کند سرزنش کند‪.‬‬
‫این حرکت کوچک فایدرا را واقعا تکان داد‪.‬دهانش از تعجب باز مانده بود و شروع کرد به بررسی چهره ی هری مخصوصا چشمهای او‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫نمی تونم باورکنم‪...‬هری؟‬

‫هری سرش را تکان داد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اّه هری‪.‬‬

‫او خودش را در آغوش هری انداخت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اگر مدرک و دلیل بیشتری می خواهی برای اینکه منم‪ ...‬تو خالکوبی سر زن زشتی رو در‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫هری!‬

‫او با مشت روی سینه ی هری زد هم گریه می کرد و هم می خندید‪ :‬من نمی تونم باور کنم که تو برگشتی‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫در واقع فائدرا ‪ ..‬هری آهی کشید بعد از این دیدار مشتاقانه براش سخت بود که پیشنهاد طالق را بدهد‪.‬قبل از اینکه هری ادامه‬
‫دهد صدای گریه ی کودکی بلند شد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫لتو اتاق را ترک کرده؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری با تعجب پرسید‪.‬اما هرقدر کودک گریه می کرد برای هری روشن تر می شد که صدا از ورودی داالن نیست اما از اتاق درونی قرارگاه‬
‫هری است‪.‬‬
‫فایدرا شروع کرد به جویدن لب پایینش ‪ :‬اووووم ‪....‬یه چیزهایی هست که باید بهت بگم‪.‬‬
‫هری سرش را تکان داد‪ :‬منم همینطور فکر میکنم‪.‬یه چیزایی هست‪.‬‬
‫فایدرا آهی کشید و به سمت اتاق مجاور رفت هری هم دنبال او رفت‪.‬‬
‫این اتاق زمانی به دافنی تعلق داشت‪ .‬اما االن کنار تخت خواب او تخت یک بچه وجود داشت‪ .‬وسط اتاق تخت خوابی که دافنی وقتی بچه بود‬
‫روی آن می خوابید وجود داشت و اکنون بچه دیگری روش خوابیده بود‪ .‬یک فرشته خانم کوچولو که صورتش بخاطر اینکه داشت گریه میکرد‬
‫جمع شده بود‪.‬او موهای مشکی ای داشت رنگ صورتش با داشتن حداقل یک پدر یا مادر مدیترانه ای به صورت غیرطبیعی پریده بود‪.‬او نمی‬
‫توانست بیشتر از ‪ 2‬هفته داشته باشد‪.‬‬
‫پس این دلیل اضافه وزن فایدرا بود‪ ..‬او اخیرا زایمان کرده بود‪ ...‬و آن چیزی که نوسیکا گفت سورپرایز همین بود‪.‬نوسیکا در واقع فکر می کرد‬
‫که بچه برای هری است‪.‬در هر صورت هری می دانست که او نمی تواند بچه ی او باشد‪.‬او حداقل ‪ 0‬ماه قبل از مرگ دافنی با همسرش‬
‫همخوابگی نداشته بود‪.‬‬
‫هری گفت‪ :‬قشنگه‪.‬مراقبش باش مادرش‪.‬با این وجود پدر مغرورش کیه؟‬
‫فایدرا آب دهانش را قورت داد و به هری نگاه کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫دراکو مالفوی‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فصلبیستوششم‬
‫تمام راهها به آتن ختم میشود‪.‬‬
‫مترجم‪ :‬مرضیه‬
‫ویراستار تطبیقی‪ :‬فاطمه‬
‫ویراستار نگارشی‪ :‬آلیس کالن‬

‫« آتن دیگری باید ظهور کند‬
‫زمان را به عقب برگرداند تا به ارث بنهد‬
‫مانند غروب آفتاب برای آسمان‬
‫شکوه و جالل نخستش را‪».‬‬

‫(شلی)‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫آرمیتا در حالیکه از اتوبوسی که آنها را از فرودگاه آتن تا پیروس آورده بود پیاده میشد با خوشحالی گفت‪« :‬اوه جینی من عاشقشم ‪.‬اون‬
‫دریاست؟»‬
‫‪-‬‬

‫بله‬

‫جینی با دیدن آبی بیکران دریا آهی کشید‪.‬خاطرات تلخ و شیرینی به ذهنش هجوم آورد‪.‬خاطرات هری که راجع به جادوگر آلمانی بی‬
‫صبری نظر میداد‪ ،‬ظاهر شدن اتوبوسی کرگدنی از دریای اژه‪ ،‬مگارای مباشر که با عشوه پلک هایش را برای هری میلرزاند و با این کار در‬
‫قلب جینی خنجر فرو میکرد‪ ،‬خاطرات آتالنتیس و پذیرش هری راجع به همه چیز از دختر حرام زاده اش و همینطور اینکه گذاشته بود‬
‫ولدمورت با توسل به دخترش او را تهدید کند‪...‬پس پیشنهد هری‪....‬اولین بوسه ی آنها بعد از ‪ 5‬سال جدایی‪...‬آن بهشت روی زمین‪...‬‬
‫آرمیتا با کشیدن آستین ردایش او را به دنیای واقعی برگرداند‪ « :‬جینی ‪ ،‬جینی !اون چه حیوونیه؟»‬
‫جینی لبخندی زد‪«:‬االغ ‪ ،‬عزیزم‪».‬‬
‫امی دختر بچه ای شاد و سرزنده بود و به طرز عجیبی هنوز هم قادر بود از هر چیزی متحیر شود‪.‬هر چند او تا حاال چیزی را در این دنیا‬
‫ندیده بود‪.‬جینی فکر کرد ‪ ،‬شاید باید به زودی از کودک درمورد گذشته اش بپرسد‪ ،‬اما اگر او تازه پدر و مادرش را از دست داده بود شاید‬
‫کمی زود بود که با پرسیدن چنین سواالتی او را تحت فشار قرار بدهد‪.‬‬
‫سپس دوباره از اینکه امی از یتیم شدن حتی ناراحت هم به نظر نمیرسد متعجب شد‪.‬آیا والدینش با او بخوبی رفتار نکرده بودند؟گاهی جینی‬
‫از اینکه آیا کودک حقیقت را در مورد اجبار به رفتن به پرورشگاه به او گفته بود دچار تردید میشد اما هر وقت که او به آن دو چشم سبز‬
‫رنگ زالل نگاه میکرد خودش را به خاطر آن افکار سرزنش میکرد‪.‬چرا باید امی دروغ بگوید؟ چطور یک دختر بچه ی هفت ساله می‬
‫توانست آنقدر کج روی کرده باشد که بتواند او را فریب دهد؟ و اصال چرا او میخواست کسی را فریب دهد؟ دخترک معصوم به نظر میرسید‬
‫و حتی اگر چیزی را مخفی میکرد ‪ ،‬جینی تردیدی نداشت که با گذشت زمان آن را برمال میکرد و به او میگفت‪.‬‬
‫جینی با خودش فکر کرد که هنوز زمان مناسبی برای پیش کشیدن این موضوع نیست‪.‬سپس به خواهر زاده ی کوچکش اجازه داد تا از‬
‫مناظر لذت ببرد‪ .‬او هیچ مشکلی برای متقاعد کردن مهمانداران هواپیمای خط هوایی لندن‪ -‬آتن در مورد اینکه امی خواهرزاده ی اوست‬
‫نداشت‪.‬این به همان اندازه ساده بود که در مدارکش به جای ویرجینیا مالفوی از گیزل ویزربای استفاده کند‪.‬جینی باید احتیاط میکرد ‪ ،‬دراکو‬
‫روش خودش را برای به دست آوردن اطالعات از مردم داشت و اگر میخواست که لیست مسافران پرواز ‪ AB‬را ببیند‪ ،‬حتما این کار را‬
‫میکرد‪.‬‬
‫آنها در پایروس از اتوبوس پیاده شدند و به دنبال موجود پرنده ای که برای مشنگ ها نامرئی بود به سمت ورودی رفتند‪.‬برای لحظه ای‬
‫جینی شک کرد که آیا امی اصال میتواند آنها را ببیند؟‬
‫« من اونو در کوچه ی دیاگون پیدا کردم این یعنی اینکه مال یک خانواده ی جادوگره‪ ،‬درسته؟ اما اگه اون عضو یک خانواده جادوگر باشه‬
‫اما خودش قدرت جادویی نداشته باشه چی میشه؟ االن وقتشه که ازش در مورد فامیلش بپرسم مگه نه؟»‬
‫‪-‬‬

‫« اوووم‪.‬امی؟»‬

‫‪-‬‬

‫«بله؟»‬

‫کودک نگاهش کرد‪ ،‬چشمهای درشت و سبز او بعد از زندگی کردن در یک خانه ی قدیمی کثیف و پر گرد و خاک‪ ،‬جایی که تمام عمرش‬
‫را در آنجا بود ‪ ،‬از هیجان بودن در این مکان زیبا و دیدن دریای مدیترانه برق میزد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫« فامیلی ات چیه عزیزم؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫امی گفت‪ « :‬اول تو از خودت بگو‪ ،‬فامیلیت ویزربای نیست‪ ،‬درسته؟»‬
‫‪-‬‬

‫« نه ! فامیلیم ویزلیه‪ ».‬جینی نمیدانست چرا بی اختیار نام خانوادگی دوران دوشیزگی اش را به جای اسم شوهرش بر زبان‬
‫آورد‪.‬اما این برایش لذت بخش بود که دوباره او را ویزلی صدا بزنند ‪ :‬و تو؟‬

‫‪-‬‬

‫« پ‪...‬پتی گرو‪».‬‬

‫‪-‬‬

‫« پتی گرو؟ "جینی اخم کرد" هیچ شانسی وجود داره که پیتر پتی گرو رو بشناسی؟»‬

‫آرمیتا گفت‪ «:‬نه‪ ،‬اون کیه؟» درواقع در این زمان او دروغ نگفته بود‪.‬او پیتر را با نام ورمی میشناخت و هرگز ندیده بود که او را با نام‬
‫دیگری به غیر از ورمتیل صدا کنند‪.‬‬
‫جینی جواب داد‪ « :‬هیچ کس»‬
‫صاحب صندوق موجود پرواری پرسید ‪ « :‬کدوم هیپوگریف خانم؟ اینجا چند تا هیپوگیریف هست‪».‬‬
‫جینی ناامیدانه گفت‪ « :‬اونی که من دنبالشم تقریبا از یه سال پیش اینجاس‪».‬‬
‫او از فراموش کردن حیوان بیچاره تا این زمان به شدت احساس پشیمانی میکرد و میدانست که اگر بیکی را پیدا نمیکرد هیچ وقت و هرگز‬
‫نمیتوانست خودش را ببخشد‪.‬‬
‫صاحب صندوق گفت‪ « :‬اوه ف یک نر با پرهای خاکستری‪ ،‬درسته؟»‬
‫رنگ چهره ی جینی روشن شد‪ « :‬بله باید خودش باشه‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫از این طرف خانم‪.‬‬

‫صاحب صندوق دو ساحره ی جوان را به سمت انبار هدایت کرد‪.‬آرمیتا به موجودات جادویی اشاره میکرد و میپرسید که آنها چه هستند؟‬
‫‪-‬‬

‫« اون اسب بالداره عزیزم‪ ،‬اون یکی هم همینطور‪ .‬و اون یکی‪...‬اووووه»‬

‫آرمیتا اخم کرد‪ « :‬اوه چی؟»‬
‫و با چشمهایش جینی را دنبال کرد‪.‬جینی در حال قدم برداشتن به سمت یک هیپوگریف خاکستری بود که انگار در آغوش یک هیپوگریف‬
‫سفید دیگر بود‪ .‬اطراف آنها حداقل شش یا هفت هیپوگریف کوچک بود که در حال چهچهه زدن بودند و بالهایشان را به هم میکوبیدند‪.‬‬
‫جینی زمانی که رسید به آرامی صدا زد‪ « :‬بیکی؟»‬
‫هیپوگریف خاکستری نگاهش کرد و به نظر می رسید که او را نشناخته است‪.‬‬
‫جینی کمی خم شد و تعظیم کوتاهی کرد‪ « :‬میدونم که تو احتماال خیلی از دستم عصبانی هستی‪.‬این وحشتناکی من رو میرسونه که تو رو‬
‫فراموش کردم‪.‬اما لطفا من رو به خاطر بیار‪...‬من جینی ام‪.‬جینی ویزلی‪».‬‬
‫چشمهای نارنجی باک بیک باز شد‪ .‬جینی ادامه داد‪ «:‬میدونم موهام یه کم عجیب شده‪ ،‬با جادو یه کم قهوه ایشون کردم‪.‬میدونی من از‬
‫دست همسرم فرارکردم‪».‬‬
‫هیپوگریف نگاه پر سوالی به جینی کرد و به او این حس را داد که انگار واقعا فهمیده بود که جینی به او چه گفته و منتظر توضیح بود‪.‬‬
‫بانوی جوان زیاد او را منتظر نگذاشت ‪ «:‬میخوای بدونی که چرا ما هیچ وقت پیش تو برنگشتیم ‪ ،‬درسته؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫باک بیک با چهره ای مشتاق به او نگاه کرد‪« :‬خب‪....‬هری‪....‬هری نمیتونست پیش تو برگرده ‪...‬چون اون مرده‪».‬‬
‫آرمیتا که در حال بررسی هیپوگریف های کوچک بود حاال به جینی نگاه میکرد‪ .‬دختر کوچک با خودش فکر کرد آیا جینی به هری اشاره‬
‫کرده بود؟ اوه حتما او از یک هری دیگر صحبت میکرد‪.‬هزاران هری ممکن است وجود داشته باشد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫« بله بیکی‪ " »...‬جینی با صدای آرام و مواجی گریه میکرد‪ ".‬ما اونو از دست دادیم‪...‬و من زیر فشار زیادی بودم که اصال به‬
‫این فکر نکردم که تو رو اینجا رها کردیم‪ ...‬متاسفم بیکی‪.‬‬

‫هیپوگریف کمی به سمت او خم شد‪.‬جینی برای لحظه ای فکر کرد که بیکی میخواهد به او حمله کند‪.‬اما در عوض حیوان فقط سرش را به‬
‫سر جینی فشرد‪.‬‬
‫آرمیتا که هیچ وقت فکر نمیکرد هیوالیی به این بزرگی بتواند مثل یک انسان احساساتش را نشان بدهد زمزمه کرد‪ «:‬اوووه‪...‬داره گریه‬
‫میکنه‪»...‬‬
‫« خوبه‪..‬خوبه بیکی‪.‬اون االن خوشحاله‪ ».‬جینی در حالیکه با اشکهایش مقابله میکرد ادامه داد ‪ «:‬و میبینم که تو‪.....‬تو هم خوشحالی‪....‬تو‬
‫خونواده داری‪.‬همونطور که ریموس داره‪.‬فکرشو بکن‪ ،‬اون یه پسر کوچولو داره‪».‬‬
‫باک بیک دوباره نگاه پر سوالی به جینی کرد انگار میپرسید‪ « :‬و تو چطور جینی ویزلی؟»‬
‫جینی لبخند غمگینی زد و زمزمه کرد‪ «:‬مسری ندارم اگه منظورت این بود‪.‬من یکی داشتم‪....‬مرد‪».‬‬
‫او به آرامی سر هیپوگریف را نوازش کرد‪ « :‬اما نگران من نباش بیکی‪ ،‬یه طوری درستش میکنم‪.‬تو میخوای با خونوادت ایجا بمونی‬
‫درسته؟»‬
‫باک بیک سرش را تکان داد و نگاه عاشقانه ای به همسرش کرد‪.‬جینی به سمت صاحب انبار برگشت‪ «:‬من مسلما مختصر پولی رو به شما‬
‫به خاطر نگهداری از باک بیک به مدت ده ماه در اینجا بدهکارم ‪.‬بدهی رو تسویه میکنم و هر ماه یه مقدار پول برای شما واریز میکنم‬
‫چون بیکی میخواد اینجا بمونه‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫« نیازی نیست خانم‪ ،‬اسمارالدا هیپوگریف منه‪ "...‬انبار دار به هیپوگریف سفید ماده اشاره کرد‪.... ".‬و وقتی اون با بیکی ازدواج‬
‫کرد من خیلی خوشحال شدم‪.‬همونطور که میدونین ماده ها همیشه انتخابگر بودن و وقتیکه اون بیکی رو انتخاب کرد‪ ،‬من بیکی‬
‫رو هم قبول کردم‪.‬االن اون بخشی از خانواده ی ماس‪...‬من هیچ پولی بابت این نمیگیرم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫« متشکرم » جینی لبخندی زد و به سمت هیپوگریف برگشت ‪ « :‬من هر وقت که بتونم به دیدنت میام و به ریموس هم پیغام‬
‫میدم و میگم که سر و سامون پیدا کردی تا دیگه نگرانت نباشه‪.‬مواظب خودت باش بیکی‪».‬‬

‫************************************‬

‫‪-‬‬

‫« چی؟!»‬

‫ولدمورت چوبدستتتی اش را به سمت خدمتکار پیرش ورمتیل نشانه گرفت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بچه غیب شده " بالتریکس حرف قبلی پیتر را تکرار کرد و اضافه کرد" و این تقصیر این احمقه‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫« من خیلی متاسفم سرورم‪ " ».‬پیتر با ناله این را گفت ‪ .‬روی زمین زانو زده بود و می لرزید‪.‬بالتریکس او را مجبور کرده بود که به آتن‬
‫بیاید تا گزارش کوتاهیش را شخصا به اربابشان بدهد "‬
‫پیتر ناله کرد ‪ «:‬من فقط ‪»....‬‬
‫مرگخوار زن آب دهانش را بر زمین انداخت‪ «:‬من شرط میبندم که اون زمانیکه تو اشتی جلوی آینه خودت رو درست میکردی و گوشواره‬
‫های منو مینداختی ناپدید شده ‪».‬‬
‫این بار لرد سیاه به جای عصبانیت شوکه شده بود‪« :‬چی؟!»‬
‫پتی گرو با صدای ضعیفی گفت‪ « :‬هیچی‪ !...‬من فقط ‪...‬فقط به کوچه ی ناکترن رفته بودم تا یه کم اسفدل تهیه کنم آخه تموم شده بود و‬
‫من میدونستم که ون یکی از چیزای مورد عالقه ی شما در پیتزای کاری اسفدله ‪...‬سرورم‪...‬من نمیتونستم بچه رو تنها توی خونه بذارم ‪،‬‬
‫میتونستم؟ به خاطر همین‪...‬اون هم با من اومد‪...‬اما رونالد ویزلی و دوست دختر مشنگ زادش من رو شناختن و مجبور شدم فرار کنم ‪....‬و‬
‫آرمیتا‪...‬اون‪....‬گم شد‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫« چرا دوباره برنگشتی که دنبالش بگردی وقتی که اونقدر احمقی که اونو گم کنی؟»‬

‫ولدمورت در حالیکه به آرامی چوبدستی اش را در دستش تکان میداد و نشان داد که میخواهد از آن استفاده کند با خشم این را گفت‪.‬‬
‫پیتر میلرزید‪ « :‬من برگشتم سرورم‪ ،‬من برگشتم اما اون هیچ جا نبود!»‬
‫پیتر بغض کرده بود ‪.‬میدانست که بعد از آن قرار است چه بر سرش بیاید‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«کروش‪»...‬‬

‫بالتریکس به سرعت گفت‪ « :‬نه سرورم‪...‬اجازه بدین من این کارو بکنم‪....‬قدرت ارزشمندتون رو هدر ندید‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫«حق با توئه بال " لرد سیاه قدمی به عقب برداشت و چوبدستی اش را پایین آورد‪".‬من باید انرژیم رو برای پیدا کردن اون موش‬
‫کوچولو ذخیره کنم ‪.‬در حقیقت فکر میکنم که میدونم چطوری میشه اونو پیداش کرد‪....‬‬

‫‪-‬‬

‫«چطور ‪ ،‬سرورم؟» خانم لسترنج ابرویی باال داد و چوبدستی اش را به سمت پتی گرو نشانه گرفت‪ «.‬اوه‪ ،‬بله! کروشیو‪».‬‬

‫در حالیکه پیتر روی زمین از درد به خودش میپیچید ‪ ،‬ولدمورت چپ چپ به اسپیرو که توسط گویل و مکنر نگه داشته شده بود نگاه کرد‪«:‬‬
‫اون قراره بهمون کمک کنه‪».‬‬
‫اسپیرو سریع گفت‪« :‬اگه این چیزیه که بهش فکر کردی‪ ،‬من بهتون کتاب رو نمیدم‪ ».‬اما وقتی ولدمورت چشمهای قرمزش را تنگ کرد‬
‫رنگشرید‪.‬او قبل از این به قدر کافی شکنجه دیده بود‪...‬‬
‫لرد سیاه گفت‪ « :‬در واقع من نظرم رو تغییر دادم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫«تغییر دادید؟» ابروهای بالتریکس در هم فرو رفت در حالیکه صدای فریاد پیتر فضا را پر کرده بود‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫« آره بال‪ ،‬تغییرش دادم‪ .‬همونطور که میدونی اون عضوی از محفل هرمسه‪»...‬‬

‫بالتریکس که هنوز منظور اربابش را نفهمیده بود سرش را تکان داد‪.‬ولدمورت توانسته بود این را با استفاده از ذهن روبی از اسپیرو بیرون‬
‫بکشد‪...‬و‪...‬؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫« بال تمام اعضای محفل یاد گرفتن که چطوری در برابر طلسم فرمان مقاومت کنن‪.‬اون باید یکی از اعضای تاثیر گذار محفل‬
‫باشه چون میتونه توی کمتر از یک دقیقه ‪ ،‬طلسم فرمان رو کنار بزنه‪.‬وقتی تو توی بریتانیا بودی اون رو روش امتحان‬
‫کردم‪.‬واقعا اون کارو کرد‪...‬‬

‫اسپیرو به بالتریکس حیرت زده و ولدمورت پوزخند فاتحانه ای زد اما پوزخندش با ادامه ی جمله ی ولدمورت محو شد‪ «:‬اگه اون از‬
‫دسترسم خارج بشه من نمیتونم اونو با طلسم فرمان کنترل کنم و مجبورش کنم که کتاب رو برامون بیاره ‪.‬چون طلسم فرمان بیشتر از یه‬
‫دقیقه روش کار نمیکنه‪.‬در هر صورت اگه من اون رو مدام زیر طلسم نگه دارم یعنی اگه من هر دقیقه طلسم رو تکرار کنم اون مجبوره که‬
‫از من اطاعت کنه‪.‬‬
‫خانم لسترنج اخم کرد‪ « :‬به عبارت دیگه‪....‬؟»‬
‫‪-‬‬

‫« به عبارت دیگه عزیزم اگه اون نتونه اون کتاب رو برای ما از آتن بیاره ‪.‬ما مجبور میشیم که با اون به داخل محوطه بریم و‬
‫خودمون کتاب رو بیاریمش‪.‬‬
‫*****************************************‬
‫‪ « o‬مالفوی" هری ابروهایش را برای همسرش باال داد‪ ".‬خب این واقعا یه سورپرایزه‪».‬‬

‫‪-‬‬

‫« گوش کن هری‪ ،‬من‪...‬وقتی که فکر میکردم تو مردی‪....‬من کامال خودمو گم کرده بودم و ‪...‬این فقط‪...‬اتفاق افتاد‪»...‬‬

‫‪-‬‬

‫« تو مجبور نیستی چیزی رو توضیح بدی‪....‬من میدونم چجوریه که فقط اتفاق میوفته‪.‬این فقط برای من و جینی هم اتفاق‬
‫افتاد‪».‬‬
‫فایدرا دست به سینه ایستاد‪« :‬اتفاق افتاد؟ مگه نفگته بودی که هیچ چیزی بین شما دوتا اتفاق نیوفتاده بوده؟»‬
‫‪« o‬من دروغ گفتم‪.‬برای اینکه مطمئن شم که دراکو به جینی آسیبی نمیرسونه تا وقتی کهاثرات طلسم تقدیر از بین بره‬
‫‪...‬که فکر میکنم تا االن این اتفاق افتاهد باشه‪".‬نگاهش به تقویمی که روی دیوار آویزان بود افتاد‪ ".‬دیروز‪....‬اون‬
‫آزاده‪...‬در واقع‪ "....‬هری شروع کرد به جویدن لب پایینش" من میخواستم تو رو در اولین جای ممکن ببینم تا بهت‬
‫بگم که همه چیز بین ما برای همیشه تموم شده‪.‬من میخوام طالق بگیریم فایدرا‪».‬‬

‫نوزاد درون گهواره دوباره شروع به گریه کردن کرد و ساحره ی جوان او را بلند کرد‪ «:‬چیزی نیست‪...‬چیزی نیست‬
‫عزیزم‪....‬مشکلی نداره هری ‪.‬من نمیتونم اصرار کنم که بمونی اونم وقتی که با یه مرد دیگه بهت خیانت کردم‪.‬مردی که همسرش با تو به‬
‫اون خیانت کرده‪...‬خدای من‪ ،‬خنده داره ‪.‬تو اینطوری فکر نمیکنی؟»‬
‫‪« o‬چی؟»‬
‫‪-‬‬

‫« این خیانت‪...‬تو دنبال زن اون راه افتادی و اونم دنبال زن تو»‬

‫هری با دهن کجی گفت‪ « :‬آره‪.‬واقعا خنده داره‪ ،‬اما جینی از من بچه نداره‪ .‬در حالیکه تو از مالفوی یه بچه داری‪.‬این رو میدونه؟»‬
‫فایدرا سرش را تکان داد‪«:‬البته که نمیدونه‪ .‬و اون هیچ وقت هم اینو نمیفهمه‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫« چرا نباید بدونه؟»‬

‫‪-‬‬

‫« چون‪...‬چونکه من نمیخوام اون بدونه‪.‬اون یه آشغاله‪.‬یه عوضی به تمام معناس‪.‬اون توهین به اسم جادوگریه‪.‬اون حال به همزن‬
‫ترین کسیه که تا حاال دیدم‪».‬‬

‫‪-‬‬

‫«‪....‬اما تو بهش اجازه دادی که تو رو بار دار کنه»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری جمله ی فایدرا را به پایان رسانده بود‪ .‬فایدرا بینی اش را باال کشید‪ «:‬چه رک‪...‬درسته‪ ،‬اما من فکر کردم که اون نمیتونه پدر خوبی‬
‫برای دختر من باشه‪.‬همینطور من به همسرشم فکر کردم‪.‬اونم از دونستن این موضوع خوشحال نمیشد‪».‬‬
‫هری اقرار کرد‪ « :‬نه جینی اصال خوشحال نمیشد‪».‬‬
‫او حرف جینی را به خاطر آورد که به او گفته بود مایل نیست که یک حرامزاده از دراکو را پرورش دهد‪.‬قطعا فایدرا به دراکو اجازه نمیداد که‬
‫بچه اش را ببرد تا جینی او را بزرگ کند‪.‬او ترجیح میداد دراکو را با خونسردی بکشد‪.‬اما اگر او رضایت میداد که دراکو مدام بچه اش را ببیند‬
‫یا حتی هر چند وقت یکبار به خانه ی دراکو برود این میتوانست برای جینی خیلی درد آورباشد‪...‬اینکه بچه ی شوهرش را ببیند ‪ ،‬در حالیکه‬
‫خودش نمیتوانست فرزندی از خودش داشته باشد‪.‬‬
‫هری ادامه داد‪ « :‬میدونی ؟ من فکر نمیکنم که دراکو پدر بدی باشه‪.‬نمیتونم به عنوان یه بابای نمونه تصورش کنم اما‪..‬یه چیز‬
‫مشخصه‪...‬یه مالفوی هیچ وقت اجازه نمیده که بچش محتاج بشه‪.‬اون با دخترت مثل پرنسس ها رفتار میکنه‪».‬‬
‫فایدرا خندید‪ « :‬اون االنم مثل پرنسس هاس‪.‬پرنسس کوچولوی من‪».‬‬
‫‪ « o‬اسمش چیه؟»‬
‫‪ o‬دورا‬
‫هری اضافه کرد‪ « :‬به معنای هدیه ای از خدا‪»...‬‬
‫و بعد نزدیک کودک رفت تا دستهای کوچکش را لمس کند ‪.‬نوزاد به طور غریزی انگشت اشاره ی هری را گرفت‪.‬سالها از‬
‫آخرین باری که بچه ای را لمس کرده بود گذشته بود‪.‬ناگهان او شدیدا احساس حسادت کرد‪.‬او به فایدرا حسادت میکرد‪ ،‬به دراکو حسادت‬
‫میکرد‪ ...‬او هیچ وقت بچه ای از خودش نخواهد داشت‪....‬در هر صورت جینی نازا بود ‪.‬همینطور به خاطر دخترش‪....‬هری شک داشت که‬
‫هیچ وقت بتواند بزرگ شدنش را ببیند‪.‬همینطور امکانش بود که او مجبور شود دخترش را به خاطر صالح دیگران قربانی کند‪.‬هری جرات‬
‫نداشت تصور کند که فرستادن عمدی دخترش به سمت مرگ یا کشتن او با دستهای خودش چطور خواهد بود‪...‬اما ولدمورت باید متوقف‬
‫میشد و تنها راه این بود که مطمئن شود که او دیگر از منبع خون آرمیتا استفاده نخواهد کرد‪.‬‬
‫فایدرا دید که هری به آرامی گریه میکرد‪ «:‬هری‪»...‬‬
‫هری بینی اش را باال کشید و دست دورا را رها کرد‪ « :‬چیزی نیست‪.‬میخوام بدونی که من واقعا برات خوشحالم‪.‬اون واقعا یه‬
‫هدیه س»‬
‫فایدرا نمیدانست چه بگوید‪.‬او را دلداری بدهد یا نه‪..‬او حتی نمیدانست چه چیزی هری را آزرده کرده ‪.‬هری هرگز برای او درد دل‬
‫نکرده بود‪.‬هیچ وقت به او درباره ی بچه ی اولش و تهدید ولدمورت نگفته بود‪.‬هری و فایدرا شریک در جنگ و نزاع بودند و شریک در‬
‫سکس ‪...‬ن ه چیز دیگری‪...‬تنها نقطه ی اتصال بین آن دو دافنی بود و بعد از اینکه او رفته بود و هری هم مرده بود‪ .‬فایدرا فهیمده بود که‬
‫رابطه اش با شوهرش هیچ وقت آن چیزی که فکر میکرده نبوده است‪ .‬او خودش را فریب میداد که آنها عاشق هم بودند اما بعدا فهمیده‬
‫بود که هری هیچ وقت عاشق او نبوده است‪ .‬و به مرور فهمیده بود که او هم عاشق هری نبوده است‪ .‬حاال که در نهایت فایدرا او را پس‬
‫گرفته بود ‪ ،‬فهمید که آمادگی رها کردنش را دارد‪.‬‬
‫هری بعد از چند دقیقه سکوت دوباره گفت‪ « :‬اوم فایدرا‪...‬من به تو راستش رو گفتم وقتی گفتم من توی بهشت بودم‪...‬من دافنی‬
‫رو اونجا دیدم‪.‬اون خوشحاله و با پدر و مادر و پدرخونده ی من زندگی میکنه‪.‬همه اونو دوست دارن‪....‬من‪...‬من فکر کردم که تو باید بدونی‪».‬‬
‫فایدرا نزدیک رفت و گونه ی هری را بوسید‪ « :‬متشکرم هری‪»...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫***********************************‬

‫زمانی که او و جینی در اتوبوس در حال برگشت به آتن بودند آرمیتا اشاره کرد‪ « :‬تو ناراحت به نظر میرسی‪».‬‬
‫اتوبوس خیلی پر نبود و آنها انتهای اتوبوس نشسته بودند ‪.‬جاییکه هیچ کسی ننشسته بود‪.‬جینی ترجیح داده بود شب را در آتن که حداقل‬
‫نیکیاس را در آن میشناخت بگذراند تا در پیروس ‪ ،‬جایی که هیچ آشنایی نداشت‪.‬‬
‫جینی نگاهی به امی کرد و جدیتی غیر معمول را در صورتش دید‪.‬جدیت بچه هایی که باید زودتر از هم سن و ساالنشان بزرگ‬
‫میشدند‪.‬جینی متعجب بود که این دختر چه چیزهایی را پشت سر گذاشته کهباعث شده بیشتر شبیه یک بزرگسال کوچک رفتار کند تا بچه‬
‫ها‪.‬البته شخصیت کودک تا حدودی او را نشان میداد ‪.‬او از دیدن موودات جادویی یا دریا متعجب میشد‪.‬جینی اینها را کنار هم گذاشت تا به‬
‫این حقیقت برسد که ایمی قبال در جاهای مرموزی بوده است و خیلی از جاهای دنیا را ندیده است‪.‬دختر کوچولو برای او مثل یک معما بود‬
‫که ساحره ی جوان نمیتوانست پاسخش را بیابد‪ « :‬تو هم ناراحت به نظر میرسی‪».‬‬
‫آرمیتا گفت‪ « :‬واقعا؟»‬
‫جینی با لبخند کوچکی گفت ‪ « :‬بله ‪.‬میخوای بگی چرا ناراحتی؟ بخاطر پدر و مادرت؟ شاید من بتونم بهت کمک کنم عزیزم‪».‬‬
‫آرمیتا سرش را تکان داد‪ « :‬نه موضوع این نیست‪...‬من ‪...‬من واقعا آدم کثیفی هستم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫«کثیف؟!»‬

‫‪-‬‬

‫«بله»‪ .‬دختر کوچولو شکلک در آورد و بعد به بیرون پنجره نگاه کرد ‪.‬به نظر میرسید که به درختان کنار جاده عالقه مند شده‬
‫بود‪ «:‬من بهت دروغ گفتم‪».‬‬

‫جینی اخم کرد‪ « :‬دروغ گفتی؟» جینی یک ذره هم تعجب نکرده بود‪.‬چند ساعتی بود که حس میکرد آرمیتا به او حقیقت را نگفته است‪ «.‬تو‬
‫درباره ی چی به من دروغ گفتی؟»‬
‫آرمیتا نفس عمیقی کشید‪ « :‬من یتیم نیستم‪.‬یعنی کامال یتیم نیستم‪.‬پدرم زنده س و من میخوام اونو پیدا کنم ‪.‬واسه همینه که از دست پدر‬
‫بزرگم فرار کردم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫« تو از دست پدربرزگت فرار کردی؟! اگه پدرت زنده س پس چرا با پدربزرگت زندگی میکنی؟»‬

‫« چونکه‪...‬من تا حاال پدرم رو ندیدم‪.‬تا یه مدت فکر میکردم اون مرده ‪.‬ولی نمرده‪.‬پدربزرگم وقتی فهمید پدرم زندس خیلی عصبانی شد‪.‬‬
‫پدربزرگ ‪،‬پدرم رو دوست نداره‪ .‬به خاطر اینکه پدرم خن‪...‬خنث‪...‬واژه شو نمیدونم اما معنیش این میشه که اون مانع از این میشه که‬
‫پدربزرگم نقشه هاشو انجام بده‪».‬‬
‫جینی به او کمک کرد‪ « :‬خنثی گر»‬
‫آرمیتا مشتاقانه سرش را تکان داد‪ « :‬آره خودشه‪...‬پدرم نقشه های پدربزرگم رو خراب میکنه و پدربزرگ از این بابت خوشحال نبود‪.‬البته من‬
‫نباید در این مورد چیزی میدونستم‪.‬ورمی راجع بهش بهم گفت‪.‬من نباید اینا رو به تو میگفتم‪.‬پس هییییییس ‪.‬این یه رازه‪».‬‬
‫او انگشت اشاره اش را روی لبش فشرد و باعث شد جینی به شدت تالش کند تا نخندد‪.‬‬
‫آرمیتا گفت‪ « :‬و تو؟ تو چرا ناراحتی؟ به خاطر مرگ هری؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫چشمان جینی گشاد شد‪ «:‬تو از کجا اینو میدونی؟»‬
‫‪-‬‬

‫«من فقط چیزایی که داشتی به اون هیپوگریف میگفتی شنیدم‪.‬این هری کیه؟ دوستته؟»‬

‫‪-‬‬

‫« در واقع‪.....‬اون عشق زندگیمه‪.‬یه مرد خیلی خاص‪ ،‬شجاع و مهربون‪»...‬‬

‫کودک سر تکان داد ‪ «:‬درست مثل پدر من‪ .‬اونم خیلی شجاعه‪ .‬و پدربزرگم از شجاعت اون متنفره‪.‬اگه پدرم بزدل بود اون خیلی خوشحال‬
‫میشد اما براساس چیزی که دوستم گفته پدرم گریفه‪...‬پس نمیتونه بزدل باشه‪».‬‬
‫جینی پلک زد‪ «:‬گریف؟»‬
‫‪-‬‬

‫« یا یه چیزی شبیه این‪ ،‬من هیچ وقت نتونستم بخاطر بیارم‪ ،‬یه چیزی ت این مایه هاس‪.‬شبیه گریف‪...‬دور؟»‬

‫‪-‬‬

‫« گریفندور»‬

‫« آره خودشه‪ ».‬چشمهای آرمیتا برق زدند‪ «.‬پدرم یه گریفندور بوده اما پدربزرگم یه اسلیتروت بوده‪».‬‬
‫جینی تصحیحش کرد« اسلیترین»‬
‫‪-‬‬

‫« چه فرقی میکنه؟!»‬

‫این دفعه جینی واقعا باید نخودی میخندید‪ «:‬راستش‪...‬من فکر نمیکنم که یه اسلیترینی از اینکه بهش اسلیتروت بگی خوشحال بشه‪ ،‬مسال‬
‫دراکو نمیشد‪».‬‬
‫آرمیتا پرسید‪ «:‬دراکو؟»‬
‫‪-‬‬

‫شوهرم‬

‫‪-‬‬

‫پس اون کجاست؟ چرا با ما به سفر نیومده؟‬

‫‪-‬‬

‫به خاطر اینکه از دستش فرار کردم امی‪.‬اینطور به نظر میرسه که هردومون فراری هستیم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫تو به خاطر اینکه دروغ گفتم از دست من عصبانی نیستی؟‬

‫جینی به او نزدیک شد و روی موهای فر گره خورده اش دستی کشید‪ «:‬نه عصبانی نیستم‪ ،‬اما قول بده که دیگه بهم دروغ نگی»‬
‫آرمیتا با عالقه نگاهش کرد‪ « :‬میدونی جینی اگه من میتونستم مادری داشته باشم خوشحال میشدم که اون شبیه تو باشه‪».‬‬
‫جینی به کودک لبخند زد‪ «:‬منم خیلی خوشحال میشدم که یه دختر مثل تو داشته باشم خانم کوچولو‪.‬اما میترسم که نتونم تو رو نگه‬
‫دارم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫آخه چرا؟‬

‫‪-‬‬

‫چ ون تو پدر داری و اگه پدرت رو پیدا کنی باید با اون زندگی کنی عزیزم‪.‬راستی در مورد اینکه از کجا شروع کنیم دنبالش‬
‫بگردیم نظری داری؟‬

‫‪-‬‬

‫نه واقعا‪.‬اون میتونه هر جایی باشه‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫پس پیدا کردنش یه کم سخت شد‪ .‬اینطور فکر نمیکنی؟‬

‫‪-‬‬

‫آره شاید‪.‬اما تا وقتی که من اونو پیدا کنم میتونم با تو زدگی کنم‪ ،‬مگه نه؟من دوست دارم با تو باشم‪.‬‬

‫او خمیازه ای کشید و سرش را روی سینه ی جینی گذاشت‪.‬جینی با احتیاط دستش را دور او قرار داد و به غروب آفتاب عصر خیره شد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫" تصمیم درستی گرفتم که اونو با خودم آوردم؟" ‪.‬جینی با تعجب با خودش فکر میکرد و نگاه محبت آمیزی به کودکی که در میان‬
‫بازوهایش خوابیده بود انداخت‪.‬نمیتوانست جلوی خودش برای همدردی با کودک بگیرد و همینطور یک چیز دیگر هم بود‪...‬اما هنوز نتوانسته‬
‫بود بفهمد که آن چیست‪ .‬هنوز به ذهنش نرسیده بود که چهره ی دختر به نظرش آشناست اما حتی اگر به ذهنش میرسید هم نمیتوانست‬
‫بگوید امی او را به یاد چه کسی می اندازد‪.‬‬
‫آرمیتا ناگهان در خواب نالید‪ « :‬نه‪....‬لطفا نه‪...‬من نمیخوام ورمی‪..‬من پیشش نمیرم‪».‬‬
‫‪-‬‬

‫امی عزیزم‪.‬‬

‫جینی به نرمی بازوهای بچه را تکان داد تا او را از کابوسی که میدید بیدار کند اما او بیدار نشد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫«شیطان‪...‬پدربزرگ‪....‬ولدمورت‪...‬شیطان‪».‬‬

‫جینی احساس میکرد که سیلی محکمی خورده است‪.‬ناباورانه به کودک که قطعا کابوسش تمام شده بود ‪" ،‬چون از خواب بیدار نشده بود‬
‫اما دیگر ناله نمیکرد" نگاه کرد‪ .‬ورمی‪...‬ورمتیل‪...‬پدربزرگ‪...‬ولدمورت‪....‬امی‪...‬آرمیتا‪...‬پدرش یک گریفندور بوده که نقشه های پدربرزگش را‬
‫بر هم میزده‪...‬چشمهای سبز درشت کودک‪...‬احساس غیر قابل توضیحی که وقتی جینی برای اولین بار امی را دیده بود درونش بیدار شده‬
‫بود‪.‬‬
‫قلب جینی یک ضربان نزد‪.‬دختر هری در میان بازوانش بود!‬
‫چیز دیگری به ذهنش خطور کرد‪ :‬بچه میگفت پدرش نمرده‪ .‬و به نظر درست می آمد‪.‬ولدمورت فراتر از تصور از فهمیدن اینکه هری‪ ،‬که‬
‫فکر میکرده مرده ‪ ،‬هنوز زنده است عصبانی میشد‪.‬اما آیا این ممکن بود؟‬
‫ناگهان او رویایی را که در سپتامبر دیده بود را به خاطر آورد‪...‬سدریک به او گفته بود که هری زنده است‪...‬او هم قادر نبود که تسترال را‬
‫ببنید‪.‬آیا این می توانست به این معنی باشد که هری واقعا زنده است؟ اگر اینطور بود پس چرا پیش جینی برنگشته بود؟‬
‫وقتی که اتوبوس در ایستگاه آتن توقف کرد جینی همچنان مضطرب بود‪.‬‬
‫*************************************‬
‫جیسون وقتی که به محفل برگشت این خبر را داد‪ «:‬من با مردم صحبت کردم‪ ،‬یه نفر میگفت آخرین بار اسپیرو رو اطراف میخونه ی‬
‫نیکیاس دیده‪ ".‬او نگاههای خنده داری به هری می انداخت" انگار که نمیتونست باور کنه اون زندس»‬
‫ناوسیکا پرسید‪ «:‬و دقیقا کی این رو به تو گفت؟»‬
‫جیسون شانه هایش را باال انداخت‪ « :‬رفتگر خیابون‪.‬اون اسپیرو رو دیده که از میخونه ی نیکیاس بیرون اومده و به گوشه ی سمت چپ‬
‫پیچیده‪.‬مهاجما ‪ ،‬اگه مهاجمی اصال وجود داشته باشه‪ ،‬باید اونو وقتی که پیچیده توی یه خیابون گرفته باشن‪».‬‬
‫لتو اخم کرد‪ « :‬منظورت از اینکه میگی اگه مهاجمی اصال وجود داشته باشه چیه؟»‬
‫‪-‬‬

‫عزیزم منظورم اینه که برادرت به خاطر شهرتش‪....‬خودش رو دچار دردسر کرده‪ ،‬تقصیری نداره اما اون یکم احمقه‪.‬‬

‫لتو سریع گفت‪ « :‬اینجوری نیست‪ ».‬چشمهایش صاعقه به سمت دوست پسرش پرتاب میکرد‪.‬‬
‫هری دخالت کرد‪ «:‬این حقیقت داره که اون احمقه‪.‬درسته همونطور که برادرت گفت این ممکنه ‪.‬اون مست کرده و یه جایی روی یه پشته‬
‫ی علف دراز کشیده و در حال دیدن رویای یه دسته از زنای خوشگل بوده اما‪»....‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫لتو با اوقات تلخی گفت‪ « :‬اون این مدلی نیست‪».‬‬
‫هری دست تکان داد‪ «:‬بله ‪...‬به هر حال‪....‬نکته اینجاس که حتی اگه اون خودش رو مست کرده باشه جادوی جستجوگر باید قادر باشه که‬
‫اونو پیدا ک نه ‪.‬در هر صورت طلسم غیر فعال شده‪.‬لتو اتصال بین تو و اسپایرو جدا شده و یه جادوی بزرگی الزمه که همچین طلسمی رو‬
‫جدا کنه‪.‬من فکر نمیکنم عده ی زیادی از جادوگرا همچین کاری بکنن اما نمیتونم ولدمورت رو نادیده بگیرم‪».‬‬
‫تمام اعضای محفل که دور میز بودند با شنیدن نام او نفسهایشان برید اما ناویسکا بی تفاوت باقی ماند‪.‬او به عنوان رهبر نمیتوانست ضعیف‬
‫به نظر برسد‪ ،‬میتوانست؟‬
‫صدای شیرینی از پشت گفت‪ « :‬هی‪...‬ما چیزی رو از دست ندادیم؟»‬
‫الزم نبود که هری برگردد تا ببیند چه کسی وارد تاالر انجمن محفل میشود اما احساس میکرد که االن از تعجب از روی صندلی می‬
‫افتد‪.‬سه زن زیبا وارد تاالر شدند ‪ .‬هر سه آنها موهای قهوه ای بلندی داشتند و ردای بفنس پوشیده بودند‪.‬‬
‫نویسیکا به آنها گفت‪ «:‬بیاید بشینین دخترا»‬
‫هر سه نفر روبروی در که روبروی هری بود نشستند‪.‬تا نگاهشان به هری افتاد چشمهایشان از تعجب باز ماند‪.‬‬
‫کسی که بزرگترینشان به نظر می آمد گفت‪ «:‬خب اگر این نویل نیست‪».‬‬
‫هری جواب داد‪ «:‬در حقیقت این نویل نیست‪...‬این هریه‪...‬من قبال عضوی از محفل بودم‪ .‬و شما سه نفر؟ اینجا چیکار میکنین؟»‬
‫جوانترین آنها گفت‪ « :‬ما اعضای این محفل هستیم‪.‬چطوره که تو اجازه داری اینجا باشی وقتی که دیگه عضو نیستی؟»‬
‫‪-‬‬

‫من رابط خوبی دارم‪".‬هری به ناوسیکا چشمک زن‪".‬ضمنا یکی از اعضا همسر منه»‬

‫او نگاه معنی داری به فایدرا کرد‪ .‬نفس بزرگترین دختر بند آمد‪ «:‬همسر‪.‬پس به همین خاطره که در برابر طلسم ما مقاومت میکنی؟‪....‬اما‬
‫میدونی‪ ".‬او به فایدرا نگاه کرد" همسرت صدای قشنگی داره‪».‬‬
‫ناوسیکا گفت‪ «:‬این خواهرا دو ماه پیش به ما ملحق شدن‪.‬ما یکم مشکل داشتیم با جفت و جور کردنشون ‪.‬اونا یه کم بعد از اینکه تو رفتی‬
‫هری‪ ،‬زوج جیسون با نفرینی که مغز اونو نابود کرده بود صدمه دید و ما مجبور شدیم که از اون صرف نظر کنیم‪.‬به خاطر همین فایدرا و‬
‫جیسون که هر دوتاشون به زوج نیاز داشتن باهم تشکیل یه جفت رو دادن‪.‬به هر حال سه تا خواهر وجود داشت برای همین براشون یه‬
‫استثنا قائل شدیم‪.‬اونا جفت نیستن بلکه سه تایی هستن و هر سه تاشون از طریق طلسم جستجو گر به هم متصل میشن" نوسیکا به سمت‬
‫آن سه نفر برگشت و ادامه داد" خانمها وقتشه در جریان قرار بگیرید‪.‬اسپایرو ناپدید شده و طلسم جستجو گر بین اون و لتو از بین رفته‪».‬‬
‫نیمف ارشد خواهرها در حالیکه ابروهای خوش فرمش را در هم کشیده بود گفت‪ «:‬جدا شده؟چطور ممکنه؟»‬
‫جیسون سرش را تکانداد‪ «:‬هیچ کس نمیدونه»‬
‫هری اضافه کرد‪ «:‬اما به ولدمورت مظنون هستیم‪».‬‬
‫برادر فایدرا سریع گفت‪ «:‬از طرف خودت حرف بزن پاتر‪».‬‬
‫چشمان نیمفا گشاد شد‪ ،‬با حیرت و نا باوری پرسید‪ «:‬پاتر‪ ،‬منظورتون هری‪...‬پاتره؟»‬
‫هری شانه ای باال انداخت‪«:‬اسمم همینه‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫نیمفو به آرامی نجوا کرد‪ «:‬زئوس مقدس‪ ،‬ما تقریبا هری پاتر رو اغوا کرده بودیم‪ ».‬و با دستش خودش را باد زد‪.‬انگار که داشت از‬
‫خوشحالی غش میکرد‪.‬‬
‫لتو با ناله گفت‪ « :‬میشه در مورد برادر من صحبت کنین؟ اون ممکنه که اون بیرون در حال مردن باشه در حالیکه تنها چیزی که شما‬
‫میتونین راجع بهش صحبت کنین سکسه‪».‬‬
‫جیسون غرغر کرد‪ « :‬تو چه انتظاری داشتی هانی؟من به ناوسیکا هشدار داده بودم که وقتی به این سه تا اجازه ی ورود به گروه رو بده‬
‫همین اتفاق میوفته‪».‬‬
‫وقتی که فایدرا از زیر میز به او لگد زد جیسون لب پایینش را گزید‪.‬‬
‫رئیس محفل ماهیت واقعیت را اظهار کرد‪ «:‬بسیار خب تمام کاری که میتونیم بکنیم اینه که بریم بیرون و دنبالش بگردیم‪.‬جیسون و فائدرا‬
‫شما دوتا میرید و ا ربع شرقی آتن بررسی هاتون رو شروع میکنین‪.‬شما سه تا به بخش شمالی میرید‪.‬گایا و پاسیفایی ‪ ،‬شما به بخش جنوبی‬
‫میرید‪.‬نسوس ‪ ،‬آیفیکلز شما به غرب میرید و تو هری با من به سراغ نیکیاس میای‪».‬‬
‫لتو اخم کرد‪ «:‬و من؟»‬
‫‪-‬‬

‫تو اینجا میمونی ‪ ،‬از پسر خودت و دختر فایدرا نگهداری میکنی و منتظر برگشتن برادرت میشی ‪.‬اگه برگشت به بقیه خبر میدی‪.‬‬

‫لتو با قدری دلخوری گفت‪ «:‬اوه‪...‬باشه‪».‬‬
‫**********************************‬
‫دراکو در حالیکه آخرین ب اری را که با فایدرا به آتن آمده بود را به خاطر می آورد با چوبدستی اش دوبار به مجسمه ی زن زیبایی ضربه‬
‫زد‪.‬ناگهان مجسمه جان گرفت و کنار رفت تا خیابان سنگفرشی مشخص شود‪.‬‬
‫مجسمه ی افرودیت به یونانی با آنها احوال پرسی کرد‪ «:‬کالیمرا»‬
‫فرد و جرج با گیجی به هم نگاه کردند‪.‬‬
‫دراکو گفت‪ «:‬اوه آره‪...‬اون طلسم چی بود‪...‬پارسلی‪...‬پارلی‪...‬پاردن‪...‬پندراگون‪...‬آهان پنپالینگوآ‪ ».‬او چوبدستی اش را به سمت دو قلو ها نشانه‬
‫گرفت‪ «.‬اگه درست انجامش داده باشم شما میتونین همه ی زبونهای دنیا رو بفهمین و همینطور بقیه ی مردم دنیا هرچی رو که به‬
‫انگلیسی بگین رو میفهمن‪».‬‬
‫صورت فرد درخشید و به سمت آفرودیت تعظیم کرد‪ «:‬خوشحالم که فرشته ای مثل شما رو اینجا مالقات میکنم عزیزم‪ ،‬اوضاع چطوره؟»‬
‫آفرودیت با خنده گفت‪ «:‬حاال خوبه‪.‬با وجود چنین آقای جذابی در همین حوالی‪»...‬‬
‫ظاهرا کمی به جرج برخورده بود‪ «:‬مرد جذاب؟ اینجا دو نفر از ما هست که جذابیم بانوی من‪».‬‬
‫دراکو با لبخند کجی گفت‪ «:‬منظورتون سه نفره ‪.‬بسیار خب راسوها‪ 5‬اگه میخواید خواهرتون رو پیدا کنین وقتشه که حرکت کنین‪».‬‬
‫جرج گفت‪ «:‬یه جوری گفتی انگار که فقط ماییم که میخوایم اونو پیدا کنیم‪.‬اول از همه تو بودی که میخواستی اونو پیدا کنی‪.‬ما فقط تو رو‬
‫همراهی میکنیم تا از مسیر خارج نشی‪ ،‬پسر راسویی‪.‬‬

‫‪ -4‬بازی با کلمه ی ‪ weasels‬به معنی راسوها و فامیلی ویزلی ‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫دراکو نگاه نفرت انگیزی به دوقلوها کرد و پشتش را به آفرودیت کرد و در خیابان به راه افتاد‪.‬‬
‫فرد گفت‪ «:‬معذرت میخوام بانوی زیبا‪ ،‬ما باید این آدم سفیه رو دنبال کنیم‪ ».‬و دوباره به سمت مجسمه تعظیم کرد‪.‬‬
‫همانطور که در خیابان سنگفرش گام برمیداشتند ورودی پشت سرآنها بسته میشد‪.‬‬
‫جرج با خودنمایی گفت‪ «:‬حاال کجا بریم پسر راسویی؟»‬
‫دراکو با ناله گفت‪ «:‬نیکیاس‪.‬اون تنها کسیه که من اینجا میشناسم‪.‬بس کنین دیگه من رو پسر راسویی صدا نکنین!»‬
‫**********************************‬
‫آرمیتا بین دو خمیازه گفت‪ « :‬پس ما کجا داریم میریییییم؟» او هیچ وقت اینقدر زود در عصر احساس خواب آلودگی نمیکرد‪ -‬ساعت تازه‬
‫شش بعد از ظهر بود‪ -‬اما او هیچ وقت در یک روز آنقدر تجربه پیدا نکرده بود‪.‬دیدن کوچه ی دیاگون همراه ورمتیل‪ ،‬ناپدید شدن ورمتیل و‬
‫برنگشتنش پیش او‪ ،‬کمک کردن جینی به او‪ ،‬سفر با هواپیمایی زیبا به یونان‪ ،‬دیدن دریای مدیترانه‪...‬او به شدت احساس خستگی میکرد و‬
‫هر ‪ 60‬ثانیه یکبار خمیازه میکشید‪.‬‬
‫جینی جواب داد‪ «:‬داریم میریم تا یک هتل زیبا پیدا کنیم عزیزم‪ ».‬و کودک را بین جمعیت رنگارنگ و پر سر و صدایی در کوچه ی فالف‬
‫راهنمایی کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫هتل چیه؟‬

‫‪-‬‬

‫هتل جائیه که میتونی اونجا بخوابی و غذا بخوری‬

‫آرمیتا در حالیکه چشمهایش را می مالید پرسید‪ «:‬اووووه ‪....‬هتل از اینجا خیلی دوره؟»‬
‫جینی سرش را تکان داد‪ «:‬نه عزیزم‪ ،‬دیگه تقریبا رسیدیم»‬
‫جین ی آرزو داشت دست کم در یک اتاق کوچک و گرم و نرم باشند و کمی بخوابند‪.‬شب قبل حتی ذره ای هم نخوابیده بود‪.‬به هر حال او‬
‫دیشب همراه جن ها از راهروی زیرزمینی عبور کرده بود‪ ،.‬دراکو را منجمد کرده بود و زمانی که هر انسان عادی دیگری خواب بود از‬
‫پناهگاه ویزلی ها فرار کرده بود‪.‬‬
‫سرانجام آنها به میخانه ی نیکیاس رسیدند‪.‬آنجا پر از آدم بود‪ -.‬در واقع موقع شام بود‪ -.‬دو پیشخدمت به سرعت بین میزها میچرخیدند و‬
‫در حال سرو گیروس ‪ ،‬تزاتزیکی‪ ،‬موساکاس‪ ،‬کاالماریا و میفتریکی بودند‪.‬جینی به سمت صندوق رفت جاییکه نیکیاس عصبی به ته کشوی‬
‫دخل ضربه میزد و در حال فحش دادن به دستگاه بود که کشویش باز نمیشد‪ «:‬این اختراعات احمقانه ی مشنگها‪».‬‬
‫جینی در حالیکه روی صندوق پول خم شده بود پرسید‪ «:‬میتونم کمکت کنم؟ من فکر میکنم تو باید این رو فشار بدی‪.».‬او به دکمه ی‬
‫قرمز اشاره کرد‪.‬جینی به یاد داشت که فرد و جرج چنین مشکلی را با یک دستگاه مشابه بعد از باز کردن مغازه ی شوخیشان داشتند‪.‬او‬
‫پدرش را دیده بود که در چندین مورد با کشوی دخل ور میرفت طوریکه انگار آن عجیب ترین اختراع مشنگها بود‪.‬جینی باید لبخندی را که‬
‫از مرور خاطره ها بر لبش نقش بسته بود را پنهان میکرد‪ .‬نمیدانست که آیا دوباره پدر و برادرانش را میبیند؟‬
‫نیکیاس دکمه ی قرمز را فشار داد و کشویی باز شد‪ «:‬متشکرم خانم» صاحب رستوران با دیدن چهره ی جینی گفت‪«:‬اِاِاِاِ‪....‬من تو رو‬
‫میشناسم؟»‬
‫جینی جواب داد‪ «:‬من حدود ده ما ه پیش با هر‪...‬کالین کریوی اینجا بودم آقای نیکیاس‪».‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫اووووه‪ "...‬لبخند نیکیاس ناپدید شد‪ ".‬پس تو دختر عموی کالین هستی‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫اووووم یه جورایی‪.‬‬

‫صاحب رستوران گفت‪ «:‬میدونی به نظرم تو حتی یه ذره هم دیونه به نظر نمیای‪».‬‬
‫جینی ابروهایش را باال داد‪ «:‬دیوانه؟»‬
‫‪-‬‬

‫اااخب میدونی‪..‬همسر پسر عموت و اون دوست مو طالییش‪.‬اون گفته بودن که تو یه دیوونه ی تمام عیاری‪.‬اما من فکر میکنم‬
‫اونا اشتباه میکردن‪.‬به نظر من که تو عاقل هستی‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫خوشحالم که اینطور به نظر میرسم‪.‬‬

‫آرمیتا در حالیکه به پشت او تکیه داده بود چشمهایش را بسته بود و ظاهرا به خواب رفته بود‪ ،‬جینی قادر نبود که وزن او را تحمل کند‬
‫گفت‪ «:‬در واقع آقای نیکیاس من امیدوارم که یه اتاق برای ما دونفر داشته باشی و‪»...‬‬
‫جینی نتوانست جمله اش را تمام کند ‪.‬به خاطر اینکه ناگهان نیکیاس در حالیکه از باالی شانه ی جینی خیره شده بود چشمهایش از تعجب‬
‫گشاد شد و دهانش باز مانده بود‪.‬‬
‫صدای آشنایی گفت‪ «:‬سالم نیک‪...‬مدتی بود که ندیده بودمت‪.‬تو در مورد بچه دزدی که شب قبل نه چندان دور از اینجا اتفاق افتاده بود‬
‫چیزی شنیدی؟»‬
‫جینی فکر کرد که یک نفر طلسم تپموس گالیکتور را رویش انجام داده ‪ ،‬زیرا نمیتوانست حرکت کند‪.‬او به سادگی در همان نقطه خشکش‬
‫زده بود‪.‬این امکان نداشت! نمیتوانست او باشد! سپس بیاد آورد که آرمیتا به او گفته بود که پدرش نمرده ‪ ،‬و همینطور سدریک توی‬
‫خوابش‪،‬آیا خوابش چیزی بیشتر از رویا بود؟‬
‫نیکیاس با لکنت گفت‪ « :‬ک‪...‬کالین! تو زنده ای؟»‬
‫صدای پشت سر جینی گفت‪ « :‬فکر کنم که زنده ام‪.‬من دارم دنبال دوستم که توسط مرگخوارا دزدیده شده میگردم‪».‬‬
‫نفس صاحب رستوران بند آمد‪ «:‬مرگخوارا؟ اینجا؟ توی کوچه ی فالف؟ هرکول مقدس‪ ،‬امیدوارم اشتباه کنی‪».‬‬
‫کالین آهی کشید‪«:‬منم همینطور‪.‬امیدوارم که اشتباه کنم‪ ،‬بسیار خب‪ ،‬ناسویی؟»‬
‫صدای مصمم زنانه گفت‪ « :‬من مدتی اینجا میمونم تا پرس و جو کنم‪ ،‬مشکلی که نداره نیکیاس‪ ،‬؟داره؟»‬
‫صاحب رستوران به نظر میرسید که م ردد است‪ «:‬اووووم‪»...‬‬
‫صدای مصمم زنانه گفت‪ «:‬نگران نباش من مشتری هاتو نمیپرونم‪».‬‬
‫نیکیاس شانه هایش را باال انداخت‪ «:‬بسیار خب‪».‬‬
‫کالین گفت‪ «:‬خوبه‪.‬من بررسی هامو از خیابون نزدیک اینجا شروع میکنم‪ ».‬جینی صدای جیر جیر پاشنه های کفش او بر روی کف سنگی‬
‫را شنید‪.‬‬
‫ترق‪....‬ترق‪...‬صدای پای او ضعیف و ضعیف تر میشد‪ .‬زمان برای جینی متوقف شده بود‪.‬انگار که او در حال تماشای یک تصویر با حرکت‬
‫آهسته بود‪.‬نیکیاس دستش را باال آورد تا دماغش را بخاراند اما انگار که سی ثانیه طول کشیده بود‪.‬دوتا حشره در اطراف پرواز میکردند اما‬
‫انگار آرامتر از حد معمول حرکت میکردند‪.‬ذهنش فریاد میزد « تمومش کن‪ ،‬این رو بشکن!»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ناگهان آرمیتا در کنارش جا به جا شد و آستین ردایش را کشید‪.‬این حرکت او کافی بود تا یخ جینی را بشکند تا زمان را از توقف در بیاورد و‬
‫بچرخد و فریاد بزند ‪ «:‬هری!»‬
‫کالین در مسیرش متوقف شد‪.‬او این صدا را میشناخت‪...‬‬
‫دوباره انگار تصویر روی دور کند بود‪.‬درحالیکه او میچرخید تا با زن مو قهوه ای رو در رو شود که وقتی پشتش ایستاده بود و با نیکیاس‬
‫صحبت میکرد نیم نگاهی بیشتر به او نینداخته بود‪.‬‬
‫او نفس عمیقی کشید ‪.‬احساس میکرد که دهانش خشک شده ‪ «:‬جینی؟»‬
‫در نظر هری او به زیبایی یک تصویر بود‪ ،‬حتی با موهایی که به رنگ قهوه ای رنگشان کرده بود‪.‬هری احساس میکرد که میخواهد به‬
‫سمت او بدود و او را در آغوش بگیرد اما همین که نگاهش به کودکی که به جینی چسبیده بود افتاد قلبش فرو ریخت‪.‬‬
‫این همان دختر کوچولویی بود که او در رویاهایی که در مورد ولدمورت داشت دیده بود‪...‬دخترش‪ ،‬همانی که هری مجبور بود او را قربانی‬
‫کند‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فصلبیستوهفتم‬
‫تجدید دیدار‬
‫مترجم‪PLUTO :‬‬
‫ویراستار‪ :‬آلیس کالن‬

‫« حقیقت به ندرت خالص است و با این وجود ساده نیست‪» .‬‬

‫(اسکار وایلد)‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫قبل از اینکه هری بداند که چه میکند ‪ ،‬جینی در میان بازوانش بود‪ ،‬با وجود اینکه هری میخواست این احساس را در خودش خفه کند ‪ ،‬او‬
‫را در آغوش گرفت و طوری به او چسبید مثل اینکه زندگیش به این کار وابسته بود‪ ،‬سرش را روی شانه اش گذاشت ‪ ،‬تا وقتی که اشکهای‬
‫آرامش بخش بر روی گونه هایش جاری شدند‪.‬‬
‫جینی احساس میکرد که میخواست هری را با سواالتی مثل اینکه" چطوری نجات پیدا کردی؟"‪ " ،‬این همه وقت کجا بودی؟" و " چرا‬
‫برنگشتی؟" به رگبار ببندد ‪ ،‬اما در این زمان حس نمیکرد که توانش را داشته باشد ‪ ،‬و حاال آن مسئله ی مهمی نبود‪.‬مهمتر از همه این بود‬
‫که هری زنده بود‪ ،‬اینجا در میان بازوانش بود و هیچ چیزی آنها را دوباره از هم جدا نمیکرد‪...‬نه دراکو‪ ،‬نه فایدرا‪ ،‬نه ارباب تاریکی‪....‬هیچ‬
‫چیزی‪ ،‬هرگز‪...‬‬
‫هری به سختی میتوانست اشک هایش را عقب نگه دارد‪ ،‬نه زمانی که جینی در میان بازوانش در حال هق هق بود‪ ،‬و نه وقتی که آرمیتا‬
‫فقط یک متر دورتر از آنها ایستاده بود و به آنها با حالتی سوال گونه نگاه میکرد ‪...‬او خیلی شیرین به نظر میرسید‪ ،‬چشمان سبز درشتش با‬
‫معصومیت میدرخشید‪ ،‬خیلی‪...‬زیبا‪.‬نوه ی ولدمورت بود‪ ....‬با این حال اثری از شیطنت نداشت‪.‬اثری از خباثتی که میتوانست در آن صورت‬
‫گلگون کوچک باشد وجود نداشت‪ ،‬کامال مثل یک فرشته بود‪.‬‬
‫هری فکر کرد‪ « :‬و اگه ولدمورت تغییرش داده باشه‪ ،‬مطمئن میشم که این فرشته بمیره‪ ، »....‬با این فکر احساس کرد غده ای در گلویش‬
‫به وجود آمد‪.‬قبل از اینکه بداند او هم به آرامی در حال گریه کردن بود‪.‬چشمانش را از دختر کوچکی که بدون خجالت آنجا ایستاده بود و با‬
‫خستگی آنها را نگاه میکرد برگرداند‪.‬دهانش کمی از تعجب باز بود‪.‬‬
‫جینی گفت‪ «:‬هری‪»...‬‬
‫همچنان که اندکی عقب می رفت فین فینی کرد‪ .‬تا وقتی که حس کرد برای صحبت کردن به اندازه ی کافی قوی شده نفس عمیقی‬
‫کشید‪ «:‬چطور میتونی ‪...‬چطور میتونی زنده باشی؟»‬
‫هری گفت‪ «:‬داستانش طوالنیه جین‪ ،‬و من دوست ندارم اون رو اینجا مطرح کنم‪.‬نوسی‪ »،‬هری به سمت رئیس محفل چرخید‪ ،‬دوباره اشک‬
‫هایش را پاک کرد‪ «.‬این دوست منه‪ ،‬جینی‪.‬جینی‪ ،‬این نوسیکاس‪.‬رهبر محفل‪».‬‬
‫نوسیکا با جینی دست داد و با یک لبخند کوچک اضافه کرد‪ «:‬چرا حس میکنم که تو برای هری بیشتر از یه دوستی؟»‬
‫جینی سرخ شد و به نظر هری حتی زیباتر شد‪.‬هری مدتی بود که سرخ شدن او را ندیده بود‪ ،‬اما حتی متوجه نشده بود که چگونه داشت آن‬
‫را از دست می داد‪.‬مدتی طوالنی فقط به او خیره شد و چیزهای لذت بخشی را در گوشهایش زمزمه نکرد‪...‬چون آن برای اینجا و حاال‬
‫مناسب نبود‪ «.‬ام‪...‬نوسی‪ ،‬ناراحت نمیشی اگه بخوام االن به محفل برگردم؟ جینی و من باید یه کم صحبت کنیم‪....‬تنها‪،‬این دختر کوچولو‬
‫هم به نظر خسته میرسه‪».‬‬
‫جینی شروع کرد‪ «:‬هری ‪ ،‬اون‪»...‬‬
‫اما هری متوقفش کرد‪ «:‬میدونم‪ ،‬اونو اینو میدونه؟»‬
‫‪-‬‬

‫« را‪ »...‬جینی نظری نداشت که چه جوابی بدهد‪ ،‬اما آرمیتا او را از پاسخ دادن بی نیاز کرد‪.‬او مداخله کرد‪ «:‬تو بابای منی‪ ،‬نه؟»‬

‫هری برای دو ثانیه تامل کرد و بعد زانوهایش را هم کرد تا اینکه هم سطح چشمان کودک شد‪ «:‬چی باعث میشه فکر کنی که منم؟»‬
‫« خب‪ »...‬دختر شروع به جویدن لب پایینش کرد‪ ،‬برای یک بچه ی کوچک به شدت متفکرانه به نظر میرسید‪ «.‬اسمت هریه‪.‬عینک داری‪.‬‬
‫و یه بار من یه عکسی از تو رو توی دیلی پرافت دیدم که خیلی شبیهت بود‪.‬ورمی عکسو بهم نشون داد‪.‬توی اون جوون تر به نظر‬
‫میرسیدی‪،‬به هر حال ‪ ،‬پس‪ ،‬درست میگم یا اشتباه میکنم؟تو بابای منی؟»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری پاسخ داد‪ «:‬بله ‪،‬منم»‬
‫هری دستانش را روی زانوهایش گذاشت‪ ،‬واقعا نمیدانست که باید چه کار کند اگر دفی بود‪ ،‬او را بلند میکرد و پدرانه در آغوش میگرفت ‪،‬‬
‫اما این بچه فرق میکرد‪.‬این بچه همه ی زندگی اش را بدون او گذرانده بود‪ ،‬این بچه منبع تهدیدات ولدمورت بود‪ ،‬این بچه کسی بود که‬
‫هری گفته بود او را قربانی میکند‪ ،‬و اینکه هنوز هم باید همین کار را میکرد‪.‬‬
‫« تو واقعا‪ ،‬بابای منی؟» آرمیتا با نگرانی این را پرسیده بود‪.‬‬
‫هری وقتی که روشی را که او نگرانیش اش را در صورتش نشان میداد دید متاثر شد‪...‬او ابروهای مایل به سرخش را به همان روشی که‬
‫هری معموال استفاده میکرد خم کرد‪....‬آن چشمهای حیرت زده ی سبز اضطرابش را نشان میدادند‪.‬اضطراب به خاطر پدرش‪...‬‬
‫«خدایا این کوچولو منو دوست داره!»‬
‫قلب هری جیغ میکشید و او حس میکرد که دوست دارد او را مشتاقانه در آغوش بگیرد‪ ،‬اما هنوز هم چیزی او را عقب نگه میداشت‪.‬او‬
‫دوستش داشت‪ ،‬این واضح بود‪...‬و بله‪ ،‬هری دخترش هم او را دوست داشت‪ ،‬پذیرفت‪.‬دیگر نمیتوانست به حرفش عمل کند‪ ،‬میتوانست؟ اما‬
‫این فرشته ی کوچک چطور میتوانست او را دوست داشته باشد؟ او را؟ مگر پدر بدتری هم وجود داشت؟ یقینا آرمیتا باید او را پدر وحشتناکی‬
‫بداند که هرگز تالشی برای مراقبت و آزاد کردن او از چنگال پدربزرگش نکرده است‪...‬مگر ولدمورت نباید به او گفته باشد که هری آدمی‬
‫رذل است‪ ،‬یک بی ارزش‪ ،‬یک حیوان بی قلب‪... ،‬ولدمورت باید بیشتر از امکان او را پیش این بچه خراب کرده باشد‪ ،‬با این حال‪....‬‬
‫با این حال این بچه او را دوست داشت‪.‬‬
‫هری نجوا کرد‪ «:‬بله‪...‬بله من هستم‪ ،‬عزیزم»‬
‫زمانی که کلمه ی « عزیزم» را بر زبان آورد‪ ،‬چهره ی کودک روشن شد و با جیغ کوچکی از خوشحالی خودش را در بغل هری‬
‫انداخت‪.‬هری به جینی نگاه کرد‪ ،‬که آنها را با اشک و تاثر نگاه میکرد ‪ ،‬بعد به نوسیکا‪ ،‬که به نظر میرسید شگفت زده باشد‪...‬او تا االن ‪ ،‬بعد‬
‫از همه ی این سالها‪ ،‬نمیدانست که هری پاتر بچه ی دیگری به جز دفنی و دورا( که او و هرکس دیگری در محفل فکر میکردند دختر‬
‫هری است) دارد‪.‬‬
‫هری امتحانی بازوانش را دور بدن دختر کوچک حلقه کرد‪ ،‬اما با احتیاطی بیشتر از آن که دفنی را در آغوش میگرفت‪ .‬محتاط تر از وقتی که‬
‫او فکر میکرد ‪ ،‬او را له میکند‪.‬هرگز با دفنی ناشیانه برخورد نکرده بود‪ ،‬برای اینکه خیلی طبیعی بود که او آنجا باشد و او در کنارش باشد و‬
‫میتوانست نگهش دارد‪ ،‬قلقلکش بدهد‪ ،‬تمشکها را به او بدهد تا بخورد بدون اینکه هیچ آسیبی به او بزند‪...‬اما این یکی متفاوت بود‪.‬عروسک‬
‫چینی با موهای مجعد انگار که از عکسهای زنده بیرون آمده بود‪.‬همیشه‪ ،‬میترسید که اگر او را بی پروایانه در اغوش بگیرد او را بشکند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫می بینی‪ ،‬جینی ‪ ،‬پیداکردنش خیلی سخت نبود‪.‬‬

‫آرمی تا به زن جوان باالی شانه ی هری لبخند زد‪ .‬جینی به جز لبخند نتوانست کمکی کند‪ ،‬حتی با اینکه میدانست هری اکنون در حال آزره‬
‫شدن بود‪ ،‬او هنوز چیزی را که او در مورد شایسته ی یک پدر بودن در برابر خواسته اش را گفته بود بیاد می آورد‪ ،‬همان وقتی که عکس‬
‫های ناراحت کنن ده تا قبل از اینکه ولدمورت حقیقت را به او بگوید به دستش میرسید‪....‬آن زمان او انتخاب کرد که دخترش را نجات دهد و‬
‫اجازه دهد که ارباب تاریکی فرار کند‪...‬جینی میدانست که هری به خاطر این کار به طرز وحشتناکی شرمگین است‪.‬باید برایش خیلی سخت‬
‫باشد که فرزندش تنها بعد از هفت سال که از طریق عکس ها و به وسیله ی نامه میشناخت در اغوش بگیرد‪ «:‬اگه تو حرکت اشتباهی‬
‫انجام بدی‪ ،‬اون میمیره‪ ،‬پاتر!»‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی تنها میدانست که هری از اینکه لیندا برای اجرا کردن دستورات پدرش او را اغوا کرده بود چقدر تنفر داشت و میدانست که چقدر باید‬
‫برای هری س خت باشد که به آرمیتا نگاه کند و واقع بین باشد که او تا حد زیادی به مادرش رفته بود‪ ،‬همچنین ‪....‬هیچ پاتری موی سرخ و‬
‫طالئی نداشته‪ ،‬اصال‪...‬گفته بودند که موی لیلی پاتر قرمز مایل به سیاه بودهف در صورتی که موی آرمیتا بلوند با قسمتهایی قرمز بود‪.‬جینی‬
‫فکر کرد« باید اون رو از لیندا به ارث برده باشه» ‪.‬او نمیدانست که هری لیندا را کامال بخشیده ‪ ،‬و این را هم نمیدانست که هری لیندا را‬
‫بعد از اولین مالقاتشان در سالها قبل‪ ،‬دوباره مالقات کرده‪...‬نمیدانست که هری چه احساسی دارد‪ ،‬اما نظری داشت که آن باید حسی از عدم‬
‫پذیرش باشد‪ ،‬حالتی پریشان‪ ،‬هزاران احساس در قلب او مبارزه میکردند‪.‬عشق و نفرت‪ ،‬شادی و غم‪...‬و ترس‪.‬‬
‫گریفندوری باشد یا نهف دالیل زیادی برای ترس داشت‪.‬ترس از اینکه ولدمورت دوباره ظاهر شود ‪ ،‬ترس از اینکه دوباره فرزندش را از‬
‫دست بدهد‪...‬‬
‫نوسیکا کسی بود که سکوت را شکست‪ «:‬منم فکرمی کنم تو باید به مقر محفل برگردی‪ ،‬هر سه تای شما ‪.‬بیایید اونجا‪».‬‬
‫چیزی را از پیراهنش در آورد و به دست هری داد‪ «:‬این کارها رو به همون شیوه مثل دستهای اعضا انجام میده‪.‬فقط باید اون رو جایی‬
‫بذاری که کف دستت رو گذاشتی‪».‬‬
‫هری شی را از او گرفت و دید که آن نوعی مدال بزرگ بود که به زنجیری آویزان شده‪.‬او درباره ی اینکه نوسیکا از دادن راز باز کردن در‬
‫محفل به او چه منظوری داشته نظری نداشت‪.‬اما عالوه بر آن ‪ ،‬او رئیس محفل بود‪ ،‬چرا نمیتوانست کلید دسترسی به مرکز فرماندهی را به‬
‫کس دیگری بدهد؟‬
‫‪-‬‬

‫متشکرم نوسی‪.‬‬

‫هری این را گفت و نوسیکا وقتی که آرمیتا خمیازه کشید به هری چشم غره ای رفت‪ :‬نوسیکا!‬

‫********************************‬
‫‪-‬‬

‫پس این اتاق توئه؟‬

‫جینی این را پرسید و به اطراف نگاهی انداخت‪«:‬اتاق تو و فایدرا»‬
‫‪-‬‬

‫خیلی قابل استفاده نیست‪.‬‬

‫هری سر تکان داد و به اتاق کوچکی اشاره کرد که به دفنی تعلق داشت و حاال برای دورا بود‪.‬همانطور که او شک داشت‪ ،‬دورا و لتو آنجا‬
‫نبودند با توجه به اینکه لتو تنها بزرگسالی بود که مرکز فرماندهی را ترک نکرده بود احتماال به اتاق او رفته بودند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫میری اونجا‪ ،‬عسل‬

‫آرمیتا را به سمت تخت کوچکی که د ر گوشه ی اتاق قرار داشت بردف برای اینکه فایدرا آن را به عنوان تخت بچه گذاشته بود‪.‬هری فایدرا‬
‫را روی تخت گذاشت و گفت‪ « :‬باید بخوابی»‬
‫‪-‬‬

‫بهم بوس شب بخیر نمیدی؟‬

‫کودک این را نجوا کرد‪ ،‬چشمهایش تقریبا داشتند بسته میشدند « ورمی همیشه بهم بوس شب بخیر میداد»‬
‫‪-‬‬

‫ورمی؟اوه ‪ ،‬ورمتیل‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری احساس ناراحت کننده ای داشت که کمی عقیده ی او را در مورد پیتر پتیگرو تغییر میداد‪.‬فردی که به والدین او خیانت کرده بود ‪،‬‬
‫دخترش را برای شب بخیر میبوسید‪...‬سپس دوباره فکر کرد‪.../‬ورمتیل در آخر او را میبوسید‪ ،‬از او مراقبت میکرد‪ ،‬در حالی که او‪ ،‬هری حتی‬
‫تالش نکرده بود که او را از چنگال ولدمورت خارج کند‪.‬به تلخی فکر کرد‪ «:‬من یه پدر بدم‪ ،‬یه پدر وحشتناک»‬
‫میدانست که ولدمورت تالشهایی انجام داده بود که پیدا کردن کودک را در جایی که نگهداری میشد غیر ممکن کند‪ ،‬بنابراین خیلی احتمال‬
‫داشت که هری پیدایش نمیکرد‪ ،‬حتی اگر تالش میکرد‪....‬اما نکته اینجا بود که او حتی تالش نکرده بود « شرم بر من!»‬
‫به آرامی خم شد و بوسه ای پدرانه بر روی پیشانی دختر کوچک قرار داد‪ ،‬دید که او با چشمهای بسته اش لبخند زد – دخترش بوسه ی او‬
‫را حس کرده بود و لبخند زد‪ -‬و چه لبخند شیرینی بود‪....‬مثل لبخندی که اغلب روی چهر ه ی دفی دیده میشد و قلب پدرانه ی او را ذوب‬
‫میکرد‪ .‬اما این دختر دفی نبود‪.‬هری این را به خودش یاد آوری کرد‬
‫این آرمیتا بود‪ ،‬فرزند نامشروع او‪ ،‬نوه ی ولدمورت‪.‬دفی به وسیله ی والدینش بزرگ شده بود ‪.‬با عشق و مراقبت‪ ،‬اما در تمام زندگی کمی که‬
‫این کو چولو تجربه کرده بود طرد شده بود‪ ،‬تحقیر شده بود‪ ،‬صدمه دیده بود‪...،‬و با این حال هنوز میتوانست لبخند بزند‪...‬میتوانست هنوز‬
‫دوست داشته باشد‪.‬‬
‫ناگهان اینکه این بچه چقدر به خودش شباهت دارد او را متعجب کرد ‪ .‬او خودش در میان مردمی رشد کرده بود که از او متنفر بودند‪ ،‬به او‬
‫نگاه میکردند و از رنجی که میکید لذت میبردند‪...‬برای این بچه هم به نظر میرسید که اوضاع همینطور بوده باشد‪....‬شاید هم برای او بدتر از‬
‫خود هری بود‪.‬دورسلی ها بعد از همه ی این چیزها هرگز کسی را نکشته بودند‪ ،‬هرگز بازوی او را نبریده بودند ‪ ،‬و حتی با این وجود از او‬
‫نوعی ترس داشتند‪ ،‬اینها حتی به آن کارهایی که ولدمورت با نوه اش انجام داده بود نزدیک هم نبود‪.‬‬
‫جینی وارد اتاق شد – هری او را با کمک دید ‪ 210‬درجه اش دید – و به سمت او حرکت کرد‬
‫هری آهسته نجوا کرد‪ :‬دختر کوچولوی شگفت انگیز‬
‫جینی به آرمیتا خیره شد ‪.‬حاال که جینی آنجا بود دختر کوچولو لبخندی بر لب نداشت‪.‬به خواب رفته بود ‪.‬‬
‫« بله ‪ ،‬باید باشه‪...‬در غیر این صورت نمیتونست از دست ولدمورت فرار کنه‪».‬‬
‫هری آهسته نجوا کرد‪ :‬میدونی چطور این کارو کرده؟‬
‫جینی سر تکان داد‪:‬نه‪...‬من فقط امروز صبح دیدمش‬
‫هری نگاهی کنجکاو به او انداخت‪ ":‬و چرا با خودت آوردیش؟ تو میدونستی کیه؟ ‪ ،‬یا ‪...‬؟"‬
‫‪-‬‬

‫نه نمیدونستم‪ ،‬اما آوردمش‪ ،‬بیا حرف بزنیم‪.‬‬

‫او اشاره کرد تا هری به دنبالش از اتاق خارج شود ‪ ،‬و به سمت اتاق نشیمن بروند‪.‬هری به آرامی در را پشت سرش بست و در کنار او روی‬
‫مبل نشست‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫خب حاال توضیح بده‬

‫جینی گفت‪ :‬آ رزومه‪ ،‬اما اول تو بگو‪.‬کنجکاوم بدونم که تمام این مدت رو‪ ،‬وقتی که همه فکر میکردن تو مردی کجا بودی؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری آهی عمیق کشید‪ « :‬درسته ‪ .‬باشه‪.‬من توی رودخانه ی استیکس افتادم و خودم رو در جهان زیرین پیدا کردم‪.‬هادس یه کوئیدیچ‬
‫دیوانه وار راه انداخته بود و من رو نگه داشت تا مسابقات رو برای ایلیسیوم ببرم به جاش سدریک به طور موقت فرصت پیدا کرد تا والدینش‬
‫رو از لحاظ روحی حمایت کنه‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫پس اون درست بوده‪.‬‬

‫جینی متفکرانه ادامه داد‪ :‬یه شب یه خواب جالب داشتم‪ ،‬توی اون خواب سدریک بهم گفت که تو داری توی جهان زیرین کوئیدیچ بازی‬
‫میکنی ‪ ،‬من باور نکردم اخه به نظرم این خیلی مضحکه‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫آره‬

‫هری شکلکی در آورد‪ :‬میتونم تصورش کنم‪.‬کامال احمقانس‪.‬اما حقیقته‪.‬من سدریک رو فرستادم تا بهت بگه حالم خوبه و برمیگردم‪.‬این تنها‬
‫راهی بود که میتونستم بهت پیغام بدم‪....‬من میخواستم مطمئن بشم که خیلی رنج نمیکشی‪.‬‬
‫لبخند مشتاقانه ی کوچکی روی صورت جینی ظاهر شد‪ :‬کاش سدریک رو باور میکردم‪.‬اونوقت زیاد رنج نمیکشیدم‬
‫دست هری را گرفت و به آرامی فشرد‪ .‬هری فشار را برگرداند جینی ادامه داد‪:‬نگران نباش هری‪ ،‬دیگه تمومه‪.‬طلسم تقدیر به پایان رسیده‪،‬‬
‫من دراکو رو رها کردم و اون انتخابی به جز طالق دادنم نداره‪...‬و من پیش تو برمیگردم‪.‬‬
‫هری با غم پرسید‪ :‬رفتارش با تو خیلی وحشتناک بود؟‬
‫‪-‬‬

‫فقط مثل همیشه‬

‫جینی شانه ای باال انداخت‪ ،‬از نگاه هری دوری کرد‪.‬مطمئن نبود که بخواهد به او در مورد پسر بیچاره شان بگوید‪.‬هری به اندازه ی کافی‬
‫مشکل داشتف به اندازه ای که نگران باشد و در آن لحظه غمگین باشد‪ ،‬و خیلی خوب نبود که به مشکالتش اضافه کند‪ ،‬بود؟‬
‫‪-‬‬

‫جینی‪....‬‬

‫او با حالتی خاص در صدایش گفت‪ :‬من اون نگاهت رو میشناسم و این یعنی که تو سعی میکنی چیزی رو از من مخفی کنی‬
‫جینی شکلکی در آورد‪ :‬اینا محدوده های منه ‪ ،‬هری‬
‫‪-‬‬

‫آره و تا اونجا که من یادم میاد ‪ ،‬تو تا وقتی که هرچی تو قلبم بود رو برات نگفتم منو ول نکردی‪.‬‬

‫جینی بازی روانشناسی که سال قبل به راه انداخته بود را بیاد آورد‪ :‬اون مال گذشتس‬
‫چشمهای جینی ‪ ،‬چشمهای هری را مالقات کر‪ ،‬اما آن چشمها شیطنت کالمش را منعکس نمیکردند‪ ،‬تنها آرامش را صاتع میکردند ‪ ،‬نگاه‬
‫چشمانش مشوقانه بودند و قول میدادند که هر چه او بگوید برایش قابل درک است و تحملش ممکن بود‪.‬‬
‫جینی آه کشید‪:‬درسته‪ ،‬خیلی وحشتناک بود‪ .‬اون میدونست که من با تو خوابیدم و وقتی که بهش گفتم بیشتر عصبانی شد‪....‬من رو در ملک‬
‫مالفوی زندانی کرد و کاری کرد که دیدن من برای خانوادم غیر ممکن باشه‪.‬اگه به خاطر سه تا جن خونگی مون نبودف من هنوزم اونجا‬
‫نشسته بودم‪ ،‬داشتم ظلم اونو تحمل میکردم‪ ،‬شاید حتی‪...‬‬
‫صدایش رو به خاموشی رفت‪ ،‬اما وقتی که چشمهای هری را دید‪ ،‬دانست که هیچ دلیلی برای اینکه بقیه ی کلمات را نگوید وجود ندارد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫‪...‬شاید حتی اون االن داشت بهم تجاوز میکرد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫دستان هری روی دست او سفت شد‪ :‬اون؟ اون کارو انجام داد؟‬
‫‪-‬‬

‫نه نکرد‪...‬اما اگه اونجا میموندم‪ ،‬برای اطمینان انجامش میداد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫چی جلوی اونو گرفت؟ منظورم اینه که‪...‬اون فقط از روی انتقام این کارو انجام میداد‪...‬برای اینکه فریبش دادی‪...‬‬

‫جینی به آرامی جواب داد‪:‬این کارو نکرد ‪ ،‬دقیقا به این خاطر که میدونست فریبش دادم‪.‬‬
‫هری اخم کرد‪ :‬میترسم درست نفهمیده باشم‪.‬مثل این نیست که از لمس کردنتو دوری کنه ‪ ،‬یا مجازاتت کنه‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫از مجازاتم پرهیز نمیکرد‪ ،‬اما از لمس کردن من دوری میکرد‪.‬‬

‫جینی نفس عمیقی کشید و ادامه داد‪ ... :‬از زمانی که بچه ی تو رو باردار بودم‪.‬‬
‫دست هری ‪ ،‬دست او را رها کرد و زمانی که جینی دوباره به او نگاه کرد دید که چشمانش در اثر شگفتی و گیجی گشاد شده بودند‪.‬هری‬
‫گفت‪ « :‬یه بار دیگه تکرارکن»‬
‫به طور ناگهانی جینی حس کرد که دهانش مثل یک کاغذ خشک شده بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اون از مجازاتم پرهیز نمیکرد‪ ،‬اما‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫اون نه‪ ،‬قسمت بعدیش‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫من از تو یه بچه داشتم‪ ،‬هری‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫اما ‪...‬اما چطوری؟ تو بودی‪....‬تو نمیتونستی‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫استخر اسکال پیوس همونطور که تو رو درمان کرد‪ ،‬منم درمان کرد‪.‬اون منو بارور کرد‪.‬‬

‫چشمهای هری بیشتر گشاد شدند‪ :‬اون تو رو‪...‬بارور کرد؟ و ما درست همونجا عشق بازی کردیم!من نمیتونم باور کنم‪.‬‬
‫ناگهان هری دوباره دستهای او را در دست گرفت‪ :‬و؟ بچه کجاست؟پسره یا دختر؟‬
‫‪-‬‬

‫هری؟‬

‫‪-‬‬

‫برای پسره‪...‬یا دختره چه اتفاقی افتاده؟‬

‫‪-‬‬

‫هری‪....‬‬

‫‪-‬‬

‫بهم نگو که اون االن دست دراکوئه!‬

‫‪-‬‬

‫هری!‬

‫جینی برای اینکه سخنرانی او را متوقف کند فریاد زده بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بله؟‬

‫هری نگاهی کرد ‪ ،‬زمانی که درون چشمان جینی خیره شد اشتیاقش فروکش کرد – داخل چشمهای تیره ی او غم زیادی وجود‬
‫داشت‪.‬هری فکر میکرد میدانست که چه چیزی میشنود‪.‬اصال‪ ،‬وقتی جینی گفته بود " من از تو یه بچه داشتم" زمان گذشته را به کار برده‬
‫بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اون مرده‪.‬مرده به دنیا اومد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫خدایا‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ذهن هری گیج شده بود‪ ،‬جویده جویده گفت ‪ :‬جدود یه ماه پیش اتفاق افتاد‪ ،‬نه؟‬
‫‪-‬‬

‫بیست و یکم می بود‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫پس اون جیغ ها رو توضیح میده‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫چی؟‬

‫هری ابروهایش را چین داد‪ :‬من اون شب یه رویای خیلی آشفته داشتم‪.‬تو رنج میکشیدی‪ ،‬من‪...‬من فکر میکردم اون به این خاطر بوده که‬
‫من به سادگی از حمله ی سربروس عصبانی بودم و فکر کردم این فقط کار ذهن آشفته ی منه‪....‬اما ظاهرا حقیقت داشته‪.‬‬
‫او آب دهانش را قورت داد‪ :‬من متاسفم ‪ ،‬جینی‬
‫‪-‬‬

‫نباش‪ .‬این برای بچه ی کوچیکمون بهتر شد که مرد‪ ،‬چون به هر حال دراکو میخواست اونو بکشه‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫اونو بکشه؟!!!‬

‫جینی سر تکان داد‪ :‬بله چون‪...‬شبیه تو بود‪.‬دراکو به این خاطر نمیخواست اون زنده بمونه‪.‬‬
‫هری حس کرد در حال قرمز شدن و عصبانی شدن بود‪«:‬من میگیرمش‪"...‬هیسی کرد" من اون حروم زاده رو میگیرمش‪ ،‬قسم میخورم‪»....‬‬
‫‪-‬‬

‫نه‪...‬‬

‫جینی دستش را تکان داد‪:‬فراموشش کن‪ ،‬هری‪.‬دراکو رو فراموش کن‪.‬دیگه تموم شد‪.‬اون دیگه موضوع مهمی نیست‪.‬همه چیزی که مهمه‬
‫اینه که آینده مال ماست‪.....‬من حاال میتونم بچه دار بشم‪...‬هر چند تا که تو بخوای‪...‬‬
‫لبخند غمگینانه ای تحویل هری داد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫همین االنشم به اندازه ی کافی با بچه ای که توی اتاق کناری خوابیده مشکل دارم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫چه مشکلی با اون داری؟‬

‫‪-‬‬

‫اون نوه ی ولدمورته‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫میدونم‪ .‬و؟‬

‫‪-‬‬

‫ولدمورت میخواد برش گردونه‪.‬‬

‫جینی گفت‪ :‬اما ما نمیذاریم برگرده‪.‬‬
‫جوری این حرف را میزد که انگار کار ساده ای بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫درسته ‪ ،‬ما نمیذاریم اون برگرده‪...‬نه اینکه از خواست ما آزاد باشه‪ ،‬که هست‪.‬معلومه ازش میترسه‪ ،‬تو این بازی برگ برنده دست‬
‫ماست‪ ،‬اما اگه براش بیاد – و مطمئنا میاد – ترجیح میدم بکشمش به جای اینکه به اون برش گردونم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫هری!‬

‫جینی با تهمت گفت‪ :‬تو نمیدونی داری در مورد چی صحبت میکنی!‬
‫هری گفت‪ :‬اما من این کارو میکنم! تو نمیدونی جینی‪...‬اما من انجامش میدم‪.‬‬
‫چشمهای هری با احساساتی میدرخشید که جینی هرگز در آنها ندیده بود‪ .‬این نوعی تصمیم عصبی بود – چیزی که او را تقریبا میترساند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ولدمورت زنده ی آرمیتا رو میخواد‪ .‬اگه آرمیتا نباشه‪ ،‬پس اونم نیست‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی لرزید‪ :‬من درک نمیکنم‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫وقتی که ولدمورت سالها قبل بدنش رو بازیابی کرد‪ ،‬برای انجام اون کار از خون من استفاده کرد اما نفهمید که به اون خون‬
‫معتاد شده‪.‬وقتی که فهمید‪ ،‬اون مطمئن شد که به اون نیاز داره‪...‬پس به اون آمبریج گاو دستور داد تا از خون من نمونه هایی رو‬
‫برای اون بفرسته‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫آمبریج؟ اما‪...‬چطوری؟‬

‫‪-‬‬

‫آمبریج چند بار به من بازداشت داد‪.‬هر دفعه اون منو مجبور میکرد که چند صفحه بنویسم و یه قلم پر مخصوص بهم میداد که از‬
‫خون من به عنوان مرکب استفاده میکرد‪.‬نگاه کن‬

‫دست راستش را باالی دست او نگه داشت‪ :‬این خطهای سفید نازک رو میبینی؟ اینا خط های قلم اون هستن که وقتی خون من رو میمکید‬
‫روی دستم چاپ کرده‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫چطور جرات کرده؟‬

‫جینی از خشم نفس نفس میزد‪ ،‬مثل کاغذ سفید شده بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫جرات کرده ‪ ،‬چون ولدمورت مجبورش میکرد‪.‬نکته اینه که اون این کاغذها رو که از خون من پر بودن برای اون میفرستاده و‬
‫اون استفاده میکرده‪.‬اما‪ ،‬بعد از یه مدت ‪ ،‬براش کافی نبوده ‪ ،‬و بعد اون دخترش رو پیش من فرستاد تا یه بچه به وجود بیاره‪ ،‬و‬
‫اون با خون بچه به زندگیش ادامه میداد‪.‬بازوی اون رو هر موقع که به دز جدیدی از خونش احتیاج داشت میبرید‪.‬‬

‫جینی گفت‪ :‬پس بگو چرا گریه میکرد که نمیخواد اون کارو انجام بده‪.‬‬
‫بیاد می آورد که زمانی که داشتند از پاریس به سمت آتن مسافرت میکردند ‪ ،‬آرمیتا در خواب گریه میکرد‪ .‬حاال او برای این بچه ی بیچاره‬
‫بیشتر از همیشه احساس غم میکرد‪.‬خیلی بچه بود و از او برای تهدید هری پاتر استفاده میشد و مطمئن نبود که ولدمورت نمیخواست‪...‬چی‬
‫نمیخواست؟؟؟‬
‫‪-‬‬

‫بگو ببینم هری چه اتفاقی میوفته اگه ولدمورت دز های جدیدی از خون تو‪....‬خون دخترت ‪...‬دریافت نکنه؟‬

‫هری پاسخ داد‪:‬قدرتش رو از دست میده‪ .‬از یه ماگل معمولی هم بدتر میشه‪.‬تو میتونی مطمئن باشی اون خون منو نمیخواد و من نمیزارم‬
‫اون دیگه یه قطره از خون دخترم رو استفاده کنه‪.‬من میخوام جلوشو بگیرم‪.‬هر بهایی هم که این کار داشته باشه میپردازم‪.‬‬
‫*****************************‬
‫دراکو دو قلوها را به سمت میخانه ای در انتهای کوچه ی فیالف راهنمایی کرد‪.‬میخانه شلوغ بود‪ ،‬به این خاطر که زمان شام بود‪.‬موزیک‬
‫یونانی هوا را پر کرده بود – احتماال سیرتاکی بود – هیچکدام از آن سه نفر نمیدانستند که موزیک دقیقا از چه نوعی بود‪.‬‬
‫جرج با موافقت گفت‪ :‬بد نیست‪ ،‬اصال بد نیست‪.‬امیدوارم مامان وقتی صدا باال میره بزاره این موزیک رو گوش کنیم‪.‬‬
‫دراکو زمزمه کرد ‪:‬صاحبش اونجاس‪.‬‬
‫و به نیکیاس که دوباره با صندوق دار مشکل داشت اشاره کرد بعد صدایش را باال برد‪ :‬سالم نیکیاس ‪ ،‬منو یادت هس؟‬
‫صاحب میخانه باال رانگاه کرد ‪ ،‬صورتش باالی ماشین خراب شده قرمز و عصبانی بود‪.‬آن وقت بود که او جادوگر بلوند را دید‪ ،‬اگرچه ‪،‬‬
‫حالت عصبانیش به شگفتی تبدیل شد‪:‬سیموس‪ ،‬درسته؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫سیموس؟؟؟؟؟‬

‫فرد و جرج با حالتی سوال گونه به دراکو نگاه کردند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بسیار خب‪ ،‬اسم واقعی من دراکوئه‪ ،‬اما‪...‬این مهم نیست من دنبال‪...‬‬

‫نوسیکا با عالقه گفت‪ :‬کوین؟ مالقاتش کردم‪.‬‬
‫دراکو اخم کرد‪ :‬کوین؟ منظورت‪...‬هریه؟‬
‫صاحب میخانه متفکرانه گفت‪ :‬ام‪...‬میتونه باشه‪...‬که احتماال ساحره ای هم اون رو هری صدا میکنه‪...‬‬
‫فرد حرف او را قطع کرد‪ :‬هری؟ چطوری میتونه اون باشه؟ اون مرده‪.‬‬
‫نیکیاس شانه باال انداخت‪ :‬خیلی خب‪ ،‬ولی تا یه ساعت پیش که کنار من بود به نظر خیلی زنده میرسید‪.‬‬
‫فرد با غضب گفت‪ :‬اون حروم زاده‪ ،‬زنده بود و به خودش زحمت نداد دنبال جینی بگرده! اون بهش ضربه ی روحی زده و حتی تالش نکرده‬
‫که ببینه که اون چی کار میکنه!‬
‫دراکو با لحن کشدار همیشگیش گفت‪ :‬خیلی خب‪ ،‬پاتر مال تو‬
‫فرد بی مقدمه گفت‪ :‬خفه شو مالفوی‪ ،‬تو هم بهتر از اون نیستی!‬
‫جرج با حرارت دنباله ی حرف برادرش را گرفت‪ :‬هنوز نمیتونم باور کنم که هری‪...‬نگرانی ای بابت جینی نداشته!‬
‫‪-‬‬

‫اهم‪...‬منو میبخشید؟‬

‫صدایی زنانه این را گفت ‪ ،‬هر سه ی آنها چرخیدند و زنی را با قدی به بلندی یک مرد دیدند که آنها را نگاه میکند‪ « :‬من به صورت اتفاقی‬
‫شنیدم که شما داشتید چی میگفتید‪ ،‬و به نظرم رسید که شما دارین در مورد هری پاتر و همون جینی صحبت میکنین‪....‬‬
‫‪-‬‬

‫چی میشه اگه همین کارو کرده باشیم؟‬

‫‪-‬‬

‫بسیار خب‪ ،‬من فقط فکر کردم میخواید اونا رو ببینید‪...‬اما اگه دنبال اونا نیستین ‪ ،‬پس من دیگه بیشتر از این مزاحمتون نمیشم‪،‬‬
‫خداحافظ‪ ،‬آقایون‪...‬‬

‫دراکو او را صدا کرد‪:‬صبر کن! در موردشون چی میدونی؟‬
‫نویسکا به سمت آنها چرخید‪ :‬اونا اینجا بودن و زنه با خودش یه بچه داشت‪.‬‬
‫فرد اخم کرد‪ :‬یه بچه؟ پس اون در مورد پسرش می دونه؟‬
‫‪-‬‬

‫چی؟‬

‫زن نگاه مختصری به او کرد‪ :‬یه پسر نبود‪.‬یه دختر حدودا هفت ساله بود ‪....‬و ادعا میکرد‪...‬یه دقیقه صبر کن‪ ،‬چطوری میتونم مطمئن باشم‬
‫که شما نمیخواین به هری یا جینی صدمه بزنین؟‬
‫دراکو چشمهایش را چرخاند‪ « :‬با ما بیا خواهر و در مورد اون چیزی که دیدی بهمون بگو‪.‬اما تو میتونی مطمئن باشی که ما نمیخوایم به‬
‫اونا صدمه بزنیم‪ .‬این دو تا احمق که میبینی برادرهای جینی هستن و منم شوهرشم‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫نوسیکا یک ابرویش را باال برد‪ :‬اون شوهر داره؟ نمیدونم که میدونه تو دنبالشی‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫شرط میبندم که خودش میدونهف اما‪...‬من به خاطر اون دالیلی که اون فکر میکنه دنبالش نیستم‪....‬ببین‪...‬اون فکر میکنه من‬
‫میخوام اسیرش کنم یا یه همچین چیزی‪...‬اما من فقط میخوام بهش در مورد پسرش بگم – که اون فکر میکنه مرده – اون‬
‫بچه نمرده‪.‬داستانش درازه‪ ،‬اما‪...‬‬

‫نوسیکا پرسید‪ :‬اون فکر میکنه بچه تون مرده؟‬
‫دراکو با دهن کجی جواب داد‪:‬بچه ی ما نه‪..‬بچه ی اون و پاتر‬
‫پوزخندی بر لبهای زن شکل گرفت‪:‬واوو‪ ،‬پاتر یه گروه کامل بچه داره‪ ،‬اونوقت‪....‬‬
‫‪-‬‬

‫یه گروه بچه؟‬

‫چهره ی جرج در هم رفت‪ :‬منظورت از این چیزی که گفتی چیه‪ ،‬خانوم؟‬
‫ساحره تکان خورد‪ :‬منو نوسیکا صدا بزن‪.‬در هر صورت‪ ،‬زن پاتر اخیرا بچه دار شده‪ ،‬این یکیش‪.‬جینی یه دونه داره‪ ،‬این دومی و دختر‬
‫کوچیکی که با جینی بود ه هست‪.‬اینم میشه سومیش‪.‬‬
‫دراکو به دو قلوها پوزخند زد‪ :‬پس ‪ ،‬من بهتر از اون هستم‪ ،‬نه؟ آخه من از هر زنی که دیدم یه بچه ندارم‪.‬‬
‫فرد شانه ای باال انداخت‪ :‬حقیقت داره چون تو ناتوانی‪.‬‬
‫دراکو پارس کرد‪ :‬نیستم‬
‫جرج پوزخند زد‪ :‬دادن نزن‪ ،‬مردک راسو‪ ،‬هرکسی میدونه که تو قبال‪...‬‬
‫دراکو نگاه کشند ه ی مالفوی وارش را به دو قلوها تحویل داد ‪ ،‬و سپس به سمت نوسیکا چرخید‪ :‬تو بر حسب شانس میدونی که پاتر و‬
‫زن من االن کجا هستن؟‬
‫نوسیکا نگاه مرموزی به او انداخت‪ :‬احتماال میدونم‪.‬‬
‫*******************************************‬
‫لتو پسرش را در میان بازوانش گرفته بود و برایش الالیی زمزمه می کرد‪.‬دورای کوچک تقریبا خواب بود و حاال تخت پسر لتو را اشغال‬
‫کرده بود‪.‬پلکهای پسر کوچک افتاده بود و خمیازه میکشید‪.‬‬
‫ناگهان بیرون اتاق لتو سر و صدایی به وجود آمد‪.‬لتو فکر کرد آیا دیگران میتوانستند تقریبا برگشت باشند؟ زمانی که مطمئن شد که پسرش‬
‫در خوابی عمیق بود‪ ،‬با مالیمت او را درون تخت خواب گذاشت و اتاق را ترک کرد‪.‬هیچ کسی در راهرو نبود‪ ،‬اما میتوانس قسم بخورد که‬
‫دو یا سه دقیقه پیش صدای قدم هایی را شنیده است‪.‬‬
‫چه کسی میتوانست اطراف اینجا حرکت کند‪ ،‬اینجا تنها فقط اتاقها و کتابخانه قرار داشت‪.‬اتاق لتو تنها اتاق مسکونی دیگر در این قسمت‬
‫ساختمان بود‪.‬‬
‫او احساسی داشت که باید پیش کرچ کوچولویش برگردد‪ ،‬اما حس کنجکاویش زیاد بود‪.‬سرگردان حرکت کرد‪ ،‬در طول راهرو رفت‪ ،‬حدس‬
‫میزد که مالقات کننده ها باید مستقیم رفته باشند‪.‬البته میتوانست ممکن باشد که خواهران دلفریب وحشتناک تصمیم گرفته باشند برگردند‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫و در اطراف مرکز فرماندهی قدمی بزنند‪...‬نوسی فلکز‪ ،‬زنی دلفریب‪ – .‬لتو فکر کرد‪.‬او هرگز آن ها را دوست نداشت‪ ،‬بیشتر از مه به این‬
‫خاطر که زیبایی فریبنده ی طبیعی او حتی به افسون نیمف‪ ،‬نمیفا و نیمفو نزدیک هم نبود‪.‬‬
‫داخل کتابخانه‪ ،‬بالتریکس لسترنج ‪ ،‬ولدمورت را به سمت کتاب آتنا هدایت میکرد‪ ،‬باز هم ارباب تاریکی حالتی عصبانی به صورتش گرفت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫حاال من باید بدونم‪...‬پاتر ممکنه بتونه کاغذ رو از من بدزده‪ ،‬اما من باید بدونم اون کجاست‪ ،‬با کمک این کوچولوی خوشگل‪....‬‬

‫کتاب را باز کرد‪ .‬متنی در کتاب پرسید‪«.‬سالم تام ریدل‪ ،‬چه کمکی میتونم به تو بکنم؟»‬
‫ولدمورت پاسخ داد ‪«:‬به من بگو کاغذی که پاتر از خدمتکارم دزدیده کجاست‪».‬‬
‫کمی از اینکه کتاب او را با نامی که از آن خیلی تنفر داشت صدا زده ‪ ،‬دلخور شد‪.‬اتفاقی نیوفتاد‪.‬‬
‫حیرت و تعجب روی صورت ارباب تاریکی دیده میشد‪ ،‬اسپیرو پوزخند زد‪ ،‬گویل و مکنر دو طرف او ایستاده بودند و نمیتوانست حرکتی‬
‫بکند‪ ،‬اما حتی کمی رنجش ارباب تاریکی هم باعث وشحالی او میشد‪.‬‬
‫ولدمورت به سمت او خرناس کشید‪ :‬چطوری کار میکنه؟‬
‫اسپیرو نگاه گستاخانه ای به او کرد‪:‬چرا من باید بدونم؟‬
‫چشمهای قرمز ولدمورت با خشم کمی درخشید‪ :‬تو فکر میکنی کی هستی احمق؟‪...‬ایمپری‪....‬‬
‫بالت ریکس دستش را باال گرفت ‪ :‬نه سرورم‪.‬قدرتتون رو نگه دارید‪.‬اجازه بدین من این کارو براتون انجام بدم‪.‬‬
‫ارباب تاریکی سر تکان داد‪ :‬پس این کارو بکن بال‬
‫بالتریکس چوبدستیش را به سمت پاپافیتوی جوان گرفت ‪:‬این کتاب کوفتی چطوری عمل میکنه؟ ایمپریوس‪.‬‬
‫اسپیرو چشمهایش را بست‪ ،‬تالش کرد تا فحشی بدهد ‪ ،‬اما او در یک جنگ از پیش باخته بود ‪ .‬میدانست که همیشه حدود یک دقیقه زمان‬
‫احتیاج داشت تا بتواند خود را برای مقاومت کردن آماده کند‪...‬اگر تنها میتوانست جلوی او را برای چند دقیقه از فرستادن خاطرات به سمت‬
‫ولدمورت بگیرد‪....‬چرا هیچ یک از اعضای محفل تا حاال نیومده بودند؟ آنها صدای ورود او و گروه مرگخواران را ن شنیده بودند؟آنها کدام‬
‫قبرستانی بودند؟‬
‫‪-‬‬

‫« بیا‪...‬یه کسی بیاد‪...‬بیا و این رو تمومش کن‪...‬منو بکش‪ ،‬تحمل ندارم‪ ،‬بعد از اینکه یه دوجین جادوگر سیاه رو به مرکز فرماندکی‬
‫راه دادم سزاوار مردنم‪.... ،‬فقط نذار به اون بگم‪...‬‬

‫رودولفس لسترنج به بالتریکس پیوستف و دو نفری ایمپریوس را روی او اجرا کردند‪ ،‬سرانجام مقاومت اسپیرو در هم شکست‪.‬خس خس‬
‫کرد‪ :‬دیگه‪ ...‬بس کن‪...‬حروم زاده‪...‬قلم پر ‪....‬تو یه احمقی!‬
‫‪-‬‬

‫چطور جرات میکنی؟!‬

‫بالتریکس به خاطر توهین او به اربابش از خشم نفس نفس میزد‪:‬کروشی‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫نه بال‬

‫ولدمورت دستش را تکان داد‪ :‬ما نمیخوایم به خاطر فریادش توجه کسی رو جلب کنیم‪.‬واقعا حیرت آوره که تا حاال تمام محفل هرمس‬
‫نفهمیدن که ما اینجاییم‪.‬از طرف دیگه‪ ،‬من نمیتونم اونو مقصر بدونم‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫او انگشتان عنکبوت مانندش را جلوی صورت اسپیرو حرکت داد‪ :‬من باید میدونستم که این کتاب رقت آور قادر به جواب دادن به صدای‬
‫انسان نیست‪ .‬اما خب‪....‬چطور شناسایی میکنه که کی بازش میکنه؟ هوم‪....‬خیلی کنجکاو شدم‪.‬یه قلم پر به من بده‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اینجاست‪ ،‬سرورم‪.‬‬

‫بالتریکس قلم پری به دستش داد و او سوالش را در کتاب نوشتف احساس دلتنگی داشت – او هنوز زمان های خوب گذشته را بیاد می‬
‫آورد ‪ ،‬زمانی که او دفترچه خاطرات افسون شده اش را ساخت‪...‬لوسیوس یکبار به او گفته بود که دختری به نام جینی ویزلی از آن استفاده‬
‫کرده بود‪....‬وقتی که او برای دومین بار جینی ویزلی را مالقات کرد واقعا متعجب شد‪.‬‬
‫هما نطور که جوهر داخل کاغذ زرد کتاب ناپدید میشد‪ ،‬کلمه ای جدید ظاهرشد‪ :‬جواب کتاب به حروف یونانی بغرنجی بود که ارباب تاریکی‬
‫آن را به آسانی می فهمید‪ :‬از خود هری پاتر بپرس‪.‬‬
‫ولدمورت نالید‪ :‬نمیتونی یه جواب درست بهم بدی؟‬
‫بالتریکس با چوبدستی اش به اسپیرو اشاره کرد‬
‫‪-‬‬

‫اربابت چیزی خواست!‬

‫جادوگر یونانی نگاهی به او کرد و چشمهایش را چرخاند‪.‬نگاه بالتریکس دوباره همان را نشان میداد و میخواست طلسم شکنجه گر را به‬
‫سمت اسپیرو فریاد بزندف ولدمورت بازوی او را گرفت‬
‫‪-‬‬

‫اون کارو نکن‪.‬طلسم فرمان دیگه کافیه‪.‬البته من خودم میتونم از لیجیلیمنسی برای گرفتن جوابم استفاده کنم‪ ،‬اما‪...‬اون مقدار‬
‫زیادی از قدرتم رو استفاده میکنه ‪ ،‬و من نمیخوم باعث بشم هیچ کدوم از اونها رو دوباره از دست بدم‪....‬‬

‫او نگاه معنا داری به پیتر انداخت که باعث انقباض مرگخوار کوتاه قد شد‪.‬‬
‫ناگهان دو مرگخواری که ولدمورت دستور داده بود بیرون در کتابخانه برای نگهبانی بایستند داخل شدند‪ ،‬زنی رنگریده را در میان خود نگه‬
‫داشته بودند‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫سرورم‪ ،‬این فاحشه داشت استراق سمع میکرد اما ما گرفتیمش‪.‬‬
‫************************************‬

‫جینی پرسید‪ :‬اگه زنت منو اینجا ببینه عصبانی نمیشه؟‬
‫دستش را روی شانه ی هری گ ذاشت‪.‬او تقریبا به او در مورد ده ماه گذشته همه چیز را گفته بود‪ :‬مراسم یاد بود‪ ،‬ندیدن تسترال ها‪ ،‬اطالع‬
‫یافتن دراکو در مورد بارداریش‪ ،‬داستان فرارش با کمک جن های خانگی‪ ،‬جذابیتش با موهاییش که به نظر قهوه ای میرسید‪ ،‬مالقاتش با‬
‫آرمیتا و همچنین مالقاتش با پدر شاد ‪ ،‬باک بیک‪.‬او آشکارا فهمید آن کسی که در تمام طول این مدت صحبت میکرده خودش بوده‪ ،‬هری‬
‫فقط گوش میداد‪.‬‬
‫هری زمزمه کرد‪:‬فکر نمیکنم به خاطر اینکه تو اینجا باشی فایدرا عصبانی بشه‬
‫از احساس دستان او در میان دستانش بعد ازده ماه اشتیاق بیهوده لذت میبرد‪ .‬قلبش از فکر اینکه جینی از ظلم دراکو رنج میکشیده درد‬
‫میکرد‪ ،‬و مخصوصا برای از دست دادن بچه شان عذاب میکشید‪.‬او دریافت که او برای از دست رفتن آن بچه ناراحت میشد حتی اگر آن‬
‫بچه ‪ ،‬فرزند دراکو بود نه او‪.‬چرا که باعث رنج کشیدن جینی میشد‪ .‬امیدوار بود که میتوانست جینی را همراه خودش داخل پیله ای ببرد و در‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫آن برای همیشه بمانند – برای اینکه همه ی غم هایش را فراموش کند و او را از غم های آینده محافظت کند‪ .‬اما آیا جینی به محافظت او‬
‫احتیاج داشت؟ مگر نه اینکه جینی با او به یک سفر پر خطر به سمت ردیف خدایان برای بدست آوردن آزادی پدرش رفته بود؟ تا آنجا که‬
‫به یاد داشت او قبال هم با مرگخوارها جنگیده بود ‪،‬مگر او موفق نشده بود افسون زمانی یخ زده ی دراکو را بشکند؟آیا او به اندازه ی کافی‬
‫شجاع نبوده تا برای آزادیش بجنگد؟ اوه بله جینی تمام این ها را انجام داده بود‪.‬هری روی موهای سرخ رنگ او را بوسید(جینی دوباره‬
‫موهایش را قرمز کرده بود) و او با چشمهای قهوه ای زیبایش به هری نگاه میکرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫چرا عصبانی نمیشه؟‬

‫‪-‬‬

‫راستش‪...‬چون‪...‬خب‪ ،‬وقتی بهت بگم باور نمیکنی ‪...‬اما ظاهرا زن من اجازه داده که شوهر تو بعد از به اصطالح مرگ من به‬
‫نوعی اون رو دلداری بده‪.‬‬

‫جینی یک ابرویش را باال برد‪ :‬اونو دلداری بده؟ منظورت این نیست که‪...‬‬
‫هری پوزخندی زد‪:‬اما من مطمئنم ‪ .‬و فایدرا حاال یه دختر داره‪.‬از مالفوی‬
‫جینی بریده نفس کشید‪ :‬باور نمیکنم‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بهتره باور کنی‪.‬اون یه موجود قابل ستایش سه هفته ایه به اس دورا‪.‬خوشبختانه به مادرش رفته‪.‬‬

‫جینی نمیتوانست کاری کند جز اینکه خنده ای را رها کند‪ ،‬حتی با وجود اینکه قلبش از فکر اینکه وقتی او پسر کوچکش را از دست داده ‪،‬‬
‫دراکو دختر دار شده درد میگرفت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫پس فقط ما نیستیم که اونا رو فریب دادیم‪ ،‬اونا هم ما رو فریب دادن‪.‬شگفت زده نشدم که دراکو من رو فریب داده‪ ،‬منظورم اینه‬
‫که‪ ،‬اون همیشه این کارو میکنه‪ ،‬اما ‪....‬با فایدرا؟ نمیتوکاری کنم به جز اینکه اینو مضحک بدونم‬

‫او خودش را بیشتر از قبل در آغوش هری فرو برد و نجوا کرد‪ :‬اما این خوبه که بدونم تو هیچ وقت منو فریب نمیدی‪...‬‬
‫هری حس کرد غده ای در گلویش رشد کرد و همان وقت دستی نامرئی قلبش را میفشرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫جینی‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫بله؟‬

‫‪-‬‬

‫یه چیزی هست که باید بهت بگم‬

‫جینی سرش را بلند کرد و با کمی نگرانی به او نگاه کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫من اون نگاهتو دوست ندارم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫و منم حتی یه ذره دوست ندارم که بهت بگم‪ ،‬اما فکر میکنم اگه واست توضیح ندم واقعا فریبت دادم‪.‬تو الیق دونستنی ‪...‬و اگه‬
‫من بخوام با یه وجدان آسوده باهات زندگی کنم باید بهت بگم‬

‫جینی ابروهایش را در هم کید‪ ،‬چشمهایش سعی میکردند صورت او را بخوانند اما آنها شکست خوردند‪ :‬چی شده هری؟‬
‫هری آه عمیقی کشید‪ :‬وقتی من در دنیای مردگان بودم‪ ،‬دامبلدور این عقیده ی جالب رو بهم فهموند که من ضعیفم‪...‬‬
‫جینی ناباورانه خرخر کرد‪ :‬ضعیف؟!!و؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫آه‪....‬اه‪....‬من دارم بهت حقیقت رو میگم‪ ،‬درسته گفته‪.‬چند دفعه بوده که من ضعیف عمل کردم‪...‬وقتی ضعفم باعث شد فکر کنم‬
‫من نباید ‪....‬بنابراینف دامبلدور فکر کرد که اگر من بخوام دوباره با ولدمورت روبرو بشم احتیاج به ‪...‬ام‪...‬پشتیبانی دارم‪.‬فکر کرد‬
‫که این ممکنه من رو دوباره خرد کنه و من باید رها بشم تا اون نتونه من رو تهدید کنه‪...‬من نمیدونم‪ ،‬اما‪...‬شاید درست‬
‫گفته‪.‬نکته اینجاس که اون تصمیم گرفت ترتیبی بده که من از لحاظ روحی با لیندا همراه بشم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫لیندا؟ منظورت اینه که‪....‬تو میدونی دختره کیه؟‬

‫‪-‬‬

‫آره من نمیدونم که چطوری این میتونه در روبرویی با ولدمورت کمکم کنه ‪...‬شاید تمام این چیزا هیچی نباشه اما‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫دقیقا منظورت چیه که از لحاظ روحانی با لیندا همراه ش دی؟‬

‫‪-‬‬

‫منظورم اینه که من حتی صداش میزدم‪ ،‬در موردش فکر میکردم‪ ،‬همش داخل سرم بود‪ ،‬یا چیزی مثل اون‪ ،‬و اون بببهممم‬
‫کمک میکرد‪.‬‬

‫هری با شرمندگی نگاهش را از او دزدید‪ :‬من نمیدونم از اون چی خواستم یا چی کار انجام دادم یا اینکه اون میتونه بهم کمک کنه یا نه‬
‫‪...‬و ظاهرا وقتی که زیاد بهش احتیاج نداشته باشم یوند به صورت خودکار شکسته میشه‪....‬من واقعا نمیدونم‪...‬اون فقط‪....‬‬
‫میتوانست سرگردانی را در او ببیییند‪ ،‬جینی به او خیره شد‪ ،‬چشمهای هری تقال میکردند تا پیامی را به او منتقل کنند که او نمیفهمید‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اون فقط چی؟‬

‫‪-‬‬

‫اون فقط‪....‬به منظور ایجاد ارتباط بین ما دو نفر ساخته شده‪......‬‬

‫هری کمی لب پائینش را گاز گرفت‪ ،‬چشمهای سبزش به درون جینی رسوخ میکردند و ناگهان درخشش آن چشمها مانند طلوعی برای‬
‫جینی بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اوه‪...‬این ‪....‬این خارق العادس‪....‬‬

‫‪-‬‬

‫خارق العاده؟‬

‫‪-‬‬

‫آره‪ ،‬اون مرده‪ ،‬نه؟ اون فقط یه‪...‬روحه؟ چطور میتونی با یه روح این کارو انجام بدی؟ منظورم اینه که ‪ ،‬اونا تقریبا شبیه نیک بی‬
‫سر هستن‪...‬همه چیز فقط‪....‬از وسط اونا رد میشه‪.‬‬

‫برای یک ثانیه هری خودش را در حالی تصور کرد که از یک شبح آویزان است و لرزید‪ :‬نه ‪ ،‬اصال شبیهش نیست! من از وسط اون رد‬
‫نشدم‪ ،‬منظورم اینه که‪...‬‬
‫او یک دستش را به موهای سیاهش کشید‪ ،‬احساس میکرد که در طول زندگیش چنین چیز عجیبی را به کسی توضیح نداده است‪.‬همچنین‬
‫‪ ،‬از اینکه جینی به جای اینکه با اشک حرف او را قطع کند و او را متهم به خیانت کند سوالی واضح را پرسیده بود کمی آرام شد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫شبیه اینه که‪ ،‬همه ی مرده های اونجا انگار مثل زنده های اینجا هستن‪.‬میدونی‪ ،‬اونا‪...‬قابل لمس هستند‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫چقدر خوب بود؟‬

‫‪-‬‬

‫راس‪....‬اذیت نکن جینی‪.‬من اصال هیچ چیزیش رو یادم نمیاد‪.‬‬

‫جینی نگاه حیرت زده ای به او تحویل داد که هری را وادار به توضیح دادن کرد‪ :‬اون یه جوری منو فریب داد‪....‬یه جور قدرت که پرفسونه‬
‫بهش داده ‪...‬برای اینکه یه ذره منو فریب بده‪.‬اونا همه برام توطئه چیدن‪ :‬دامبلدور‪ ،‬هادس‪ ،‬پرفسونه‪ ،‬پدر و مادرم‪ ،‬سیریوس‪....‬من حس‬
‫میکنم همشون مصیبت هستن‪ ،‬اما‪...‬یه چیزی بوده؟ اون اتفاق افتاد و راه برگشتی نبود‪.‬من فکر کردم که تو باید بدونی که من بعد از این‬
‫که این کارو کردم حس میکردم یه آشغالم‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی صورت او را بین دو دس تش گرفت‪ :‬نکته اینجاس که قلب تو هیچ وقت به من بی وفایی نکرد ‪.‬و اگه این لیندا میتونه به تو کمک کنه‬
‫لگد بزنی پس این کار ارزشش رو داشته‪.‬‬
‫هری نفس عمیقی کشید‪ :‬خدایا‪ ،‬دوستت دارم‪.‬‬
‫او هم لبخندی زد‪ :‬منم دوستت دارم‪.‬‬
‫و بعد از ده ماه‪ ،‬لبهایشان بوسه ای نرم را دوباره تجربه کردند‪.‬‬
‫*******************************************‬
‫اسپیرو نفس نفس زد و زن او را متهم کرد‪ :‬اسپیرو! ‪....‬چی‪...‬این چه معنی میده؟ تو‪...‬تو یکی از اونا نیستی ‪....‬نه؟!‬
‫صدای ملتمس ساحره لکنت گرفته بود‪.‬یکی از مرگخوارانی که چوبدستی لتو را گرفته بود او را دستگیر کرده بود‪.‬ولدمورت با استهزاء گفت ‪:‬‬
‫این خواهرته‪ ،‬نه؟‬
‫اسپیرو به ارباب تاریکی اخم کرد‪ ،‬سپس به سمت ساحره چرخید‪ :‬نه لتو‪ ،‬من یکی از اونا نیستم‪.‬اونا منو به زور با خودشون اینجا آوردن‬
‫‪-‬‬

‫اما ‪...‬چرا؟‬

‫چشمهای لتو از اشک پر شده بود‪.‬او نمیتوانست باور کند که برادر محبوبش به محفل خیانت کرده باشد‪ ،‬و دیگر هیچ چیزی بدتر از این‬
‫نیست که بفهمند او کیست‪.‬‬
‫ولدمورت غیر جدی جواب داد‪:‬چون لرد ولدمورت جواب سوالی رو از کتاب آتنا میخواد‪.‬بهم بگو دختر‪ ،‬تو تنها عضو محفل توی اینجا هستی؟‬
‫لب های لتو و زانوهایش لرزیدند‪.‬حس میکرد که هر لحظه امکان دارد غش کند‪.‬‬
‫بالتریکس با چوبدستی اش به زن جوان بیچاره اشاره کرد‬
‫‪-‬‬

‫اربابت ازت چیزی رو پرسیدن‬

‫لتو غر غر کرد‬
‫‪-‬‬

‫بلـ‪....‬بله‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫خوبه‪.‬‬

‫ولدمورت به سمت اسپیرو چرخید‪ :‬من ازت چیزی میپرسم‪ .‬این کتاب نمیتونه یه جواب حسابی بده؟‬
‫اسپیرو جواب نداد ‪.‬فقط با حالتی مبارزه طلبانه به ولدمورت نگاه کرد‬
‫‪-‬‬

‫بال یه کم خواهرشو شکنجه بده ‪ ،‬این ممکنه زبونشو باز کنه‪.‬‬

‫بالتریکس چوبدستیش را به سمت لتو بلند کرد اما اسپیرو فریاد زد " نه!"‬
‫‪-‬‬

‫زودباش‪،‬ازش بپرس پاتر کجاس؟‬

‫با شکلکی خشمگین‪ ،‬جادوگر یونانی جوان سوال را در کتاب نوشت ‪.‬‬
‫و جواب آن ‪ :‬از ناسیکا کوندوس یا ویرجینیا مالفوی یا آرمیتا راستل بپرس‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ارباب تاریکی نفس نفس زد‬
‫‪-‬‬

‫آرمیتا؟‪ ،‬پس‪...‬اون میدونه که پدر لعنتیش کجاس‬

‫‪-‬‬

‫چشمهای اسپیرو گشاد شدند‬

‫‪-‬‬

‫پـ‪..‬پدرش؟!‬

‫تا کنون او میدانست که هری پاتر پدر دفنی و دورای کوچک است‪.‬آرمیتا که بود؟ هری پاتر نمیتوانست پسر داشته باشد؟ چرا فقط دختر؟‬
‫ولدمئورت حرکت کرد‪ :‬لعنت به کار شماها‪ ،‬بهم بگو کجا میتونم این نوسیکا کوندوس رو پیدا کنم؟‬
‫اسپیرو آب دهانش را قورت داد‪ ،‬نمیخواست حرف بزند اما تصور اینکه زن مرگخوار مو سیاهی که خواهرش را نگه داشته بود او را شکنجه‬
‫کند در میانه ی ذهنش شناور شد‪.‬او خودش به اندازه ی کافی طلسم شکنجه گر را چشیده بود و نمیخواست که خواهرش هم دچار آن‬
‫شود‪.‬او تنها به این امید داشت که نوسیکا و دیگران برگردند و مرگخوارهای احمق را فراری دهند‪ ،‬اما او که نمیدانست آنها االن کجا‬
‫هستند؟ مشخصا او نمیتوانست از محفل برود و دنبالشان بگردد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫او‪...‬اون رهبر محفله‪ ،‬اما من نمیدونم االن کجاس‬

‫چشمهای ولدمورت تنگ شد‪ ،‬سپس سر تکان داد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫داری راستش رو میگی‪ ،‬بسیار خوب‪...‬من منتظر‪...‬‬

‫اما چیزی که او منتظرش میشد هرگز معلوم نشد‪.‬چون در همان لحظه صدای گریه ی پسری به هوا بلند شد‪.‬حدود دو ثانیه بعد‪ ،‬صدای بچه‬
‫ی دیگری به آن پیوست‪.‬اولین بچه باید با فریادش دومی را بیدار کرده باشد‪.‬‬
‫ارباب تاریکی از لتوی لرزان پرسید‪:‬اون بچه ها مال کی هستن؟ ما ل شماهان؟‬
‫لتو زیر لب گفت‪ :‬یکی شون مال منه‪ ،‬یه پسر‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫و اون یکی؟‬

‫خواهر و برادر یونانی نگاهی عجیب رد و بدل کردند‪.‬آنها میدانستند که این خطرناک است که بگویند بچه ی دیگر متعلق به هری پاتر‬
‫است‪.‬ارباب تاریکی بیش از اندازه از پاتر نفرت داشت‪...‬‬
‫خواهرش نجوا کرد‪ :‬بهشون نگو اسپیرو‬
‫برادرش غمگینانه پاسخ داد‪ :‬به هر حال میفهمه‪ ،‬با ذهن روبی‬
‫او نفس عمیقی کشید‬
‫‪-‬‬

‫اوه‪...‬‬

‫پاپافوتیو جوان به سمت ولدمورت چرخید‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫دختر پاتره‪.‬‬

‫صورت ولدمورت به لبخندی شیطانی باز شد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫واقعا؟!‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فصلبیستوهشتم‬
‫خون تیره تر از آب است‪.‬‬
‫مترجم‪MJ.LAK :‬‬
‫ویراستار‪ :‬آلیس کالن‬

‫« شجاعت تنها شجاعت است‪.‬‬
‫کسانی که با وجود داشتن ترس عمل می کنند شجاع حقیقی هستند‪».‬‬

‫(جیمز اِی‪ .‬الفوند‪ -‬لوئیس)‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ با ‪ ...‬با اون بچه می خوای چی کار کنی؟‬
‫وقتی که ولدمورت نوک چوبدستییش را روی بازوی دورای کوچک در اتاق لتو زد‪ ،‬لتو نفس نفس زد‪ .‬زخمی روی پوست سرخ کودک به‬
‫وجود آمد و فریادی گوش خراش سر داد‪ .‬اگر فایدرا اینجا بود‪ ،‬یقیناً مثل ببری مادر به ولدمورت حمله می کرد‪ ،‬اما تنها اعضای محفل در‬
‫این حوالی اسپیرو و لتو بودند و هر دو به وسیله ی مرگ خواران به سختی نگه داشته شده بودند‪ .‬غرایز مادرانه ی لتو در وجودش لگد می‬
‫زدند و قلبش به خاطر بدرفتاری کردن با کودکی معصوم مثل آن پیچ می خورد‪ .‬او چطور می توانست بداند که دورا اولین بچه ای نبوده که‬
‫بازویش به وسیله ی ارباب تاریکی شکافته شده بود؟‬
‫آرمیتا از زمان تولدش از این تشریفات رنج می کشید‪.‬‬
‫بالتریکس ظرفی را جادو کرد و زیر بازوی کودک قرار داد تا وقتی که خون به اندازه ی کافی از رگش جاری شد و سپس ولدمورت جراحت‬
‫را با جادویی از چوبدستییش بست‪.‬‬
‫ارباب تاریکی با لذت گفت‪:‬‬
‫ـ االن گم شدن آرمیتا مسئله ی مهمی نیست‪ .‬احتماالً خون این بچه تأثیر گذاری مال اون رو نداره‪ ،‬چون هم خون من نیست‪ ،‬اما مال‬
‫پاتره ‪ ...‬و این من رو به اندازه ی کافی نگه می داره تا وقتی که نوه ی خودم رو پیدا کنم‪ .‬درسته‪ ،‬ورمتیل؟‬
‫پتیگرو لکنت پیدا کرد‪.‬‬
‫ـ ب ‪ ...‬بله‪ ،‬سرورم‪.‬‬
‫آرزو می کرد که ولدمورت هرگز دختر کوچک را پیدا نکند‪ .‬بر اساس کتاب آتنا‪ ،‬آرمیتا مکان هری پاتر را می دانست‪ ،‬پس االن احتماالً آن‬
‫ها با یکدیگر بودند‪ ...‬و چیزی عمیق در قلب ورمتیل به این خاطر شاد بود‪ .‬او می دانست اگر ارباب تاریکی بداند که او به این خاطر که‬
‫آرمیتا احتماالً در دستان پاتر است خوشحال است‪ ،‬به سختی تنبیه می شد ‪ ...‬اما نمی توانست خوشحال نباشد‪ .‬آرمیتا در دستان پدرش در‬
‫امنیت بود‪ ،‬به او عشق می ورزید و مراقبش بود‪ ...‬اگر پاتر پسر به خاطر نجات زندگی آرمیتا به تهدید ارباب تاریکی عمل کرده بود و گذاشته‬
‫بود فرار کند‪ ،‬پس این به این معنی بود که دخترش را دوست داشت‪ .‬گذشته از این‪ ،‬پیتر با گذر به خاطرات دوران مدرسه ی پاتر پسر در‬
‫اون سه سالی که او در موردش می دانست‪ ،‬اقرار می کرد که او را تاحد زیادی بخشنده دیده بود‪ ،‬قلبی مهربان و شخصی دلسوزـــ حتماً او‬
‫پدر خوبی برای فرشته ی کوچک پیتر خواهد بود؟‬
‫پیتر آهی کشید‪ .‬بله‪ .‬او همیشه در مورد آرمیتا مثل فرشته ای کوچک فکر می کرد‪ ...‬و حاال این فرشته در نهایت بال در آورده بود و به‬
‫سمت آشیانه اش پرواز کرده بود‪ .‬امیدوار بود خوشحال باشد‪ ،‬هر کجا که بود‪ ،‬هر آن چه انجام می داد‪.‬‬
‫پنج دقیقه بعد تشریفات کامل شده بود‪ ،‬و ولدمورت به مرگ خوارانش با حالتی تقریباً راضی خیره شد‪.‬‬
‫ـ حاال قدرت های من به حال اول برگشتند‪ ،‬و من می تونم جستجوم رو برای کاغذ ادامه بدم‪ .‬پس ‪ ...‬کتاب چی گفت؟ از نوسیکا کوندوس‬
‫بپرس‪ ...‬من می دونم که اون دیر یا زود به اینجا بر می گرده‪ ،‬اگه اون رئیس این سازمان احساساتی کوچولو باشه‪ .‬تو چی فکر می کنی‪،‬‬
‫پاپافوتیو؟‬
‫هم اسپیرو هم لتو به او محتاطانه نگاه می کردند‪.‬‬
‫ولدمورت غرید‪.‬‬
‫ـ با توئم پسر‪ ،‬پس تو انتظار داری اون به زودی بر گرده‪ ،‬نه؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫اسپیرو خرناس کشید‪.‬‬
‫ـ فقط حدس زدم‪ ،‬اما اگه فرصتی داشته باشم که بهش بگم بر نگرده‪ ،‬می تونی مطمئن باشی که انجامش می دم‪.‬‬
‫ولدمورت لبخندی تقریــــــباً پدرانه زد‪.‬‬
‫ـ آره ‪ ...‬مطمئنم که انجامش می دی‪ ....‬کروشیو‪.‬‬
‫ــ نـــــــــه!‬
‫در همان زمانی که لتو با چنگ بیرحمانه ی اسیر کننده هایش می جنگید‪ ،‬برادرش بر روی زمین به خود می پیچید‪ ،‬جیغش هوا را می‬
‫شکافت‪.‬‬
‫بالتریکس پوزخند زد‪.‬‬
‫ـ چرا نه؟ برادرت گستاخ بود‪ .‬ارباب تاریکی فقط به خاطر حرفش داره تنبیهش می کنه‪.‬‬
‫ناگهان ولدمورت شکنجه ی جادوگر یونانی را متوقف کرد و چوبدستییش را پائین آورد‪.‬‬
‫بالتریکس با نگرانی پرسید‪:‬‬
‫ـ حالتون خوبه‪ ،‬سرورم؟‬
‫حالت ضعف را روی صورت او می دید‪.‬‬
‫ولدمورت پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ من ‪ ....‬فکر کنم خوبم‪ ،‬بال‪ ...‬فقط ‪ ...‬حس درستی نداره‪.‬‬
‫اسپیرو خس خس کرد‪.‬‬
‫ـ چی؟ شکنجه ی من؟ نگو که برای من ناراحت شدی ولدمورت!‬
‫لتو با صدایی ملتمس گفت‪:‬‬
‫ـ اوه خفه شو‪ ،‬اسپیرو!‬
‫اشک ازچشمانش جاری شدند‪ .‬اگه برادر احمقش همین رویه را ادامه می داد‪ ،‬مطمئناً تا حد مرگ شکنجه می شد!‬
‫ولدمورت گفت‪:‬‬
‫ـ نه‪.‬‬
‫اما منظورش با بالتریکس بود نه اسپیرو‪.‬‬
‫ـ چیزی که حس می کنم ‪ ....‬یه جورایی درست نیست‪ .‬حس ‪ ...‬عجیبی دارم‪ .‬شاید به این خاطره که خون مخلوطی نا خالصه ‪....‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫مرگ خوران نگاه هایی گیج شده رد و بدل کردند ــــ آن ها هرگز نشنیده بودند اربابشان اینگونه صحبت کند‪ .‬جدا از اون سیزده سالی که‬
‫قدرتش را از دست داده بود‪ ،‬ولدمورت سمبلی از قدرتی شکست ناپذیر بوده‪ ،‬بت آن ها کسی که هیچ کس نمی توانست بر او غلبه کند‪ .‬اما‬
‫حاال‪....‬‬
‫ـ من مطمئ نم بدنتون به زمان احتیاج داره تا خودشو با اون وفق بده سرورم‪ .‬به عالوه‪ ،‬این خون خالص پاتر نیست‪ ،‬و همچنین نیمه ی‬
‫دیگه ی خون شما رو نداره‪.‬‬
‫ولدمورت سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ بله‪ ،‬همینطوره‪ ،‬بال‪ .‬من قبالً احساس بهتری داشتم‪.‬‬
‫نفسی فرو برد و عمیقانه بیرون داد‪.‬‬
‫مکنیر مداخله کرد‪.‬‬
‫ـ و االن چی کار کنیم‪ ،‬سرورم؟‬
‫ارباب تاریکی جواب داد‪.‬‬
‫ـ عقب نشینی می کنیم و منتظر این خانوم کوندوس می شیم‪ .‬شاید ما باید به کتابخانه بر گردیم‪...‬‬
‫گویل با حالتی وحشت زده پرسید‪:‬‬
‫ـ این یعنی اینکه ما باید مشغول خوندن بشیم؟‬
‫ولدمورت چشم هایش را چرخاند‪ ،‬حتی ملکه یخی بالتریکس هم با ماهیچه های صورتش برای حفظ حالت بی عالقه اش در جنگ بود‪.‬‬

‫************************************‬
‫ـ اون چی بود؟‬
‫جینی نفس نفس زد و از آغوش احساسی هری عقب کشید‪.‬‬
‫او گفت‪:‬‬
‫ـ ام ‪ ...‬فکر کنم‪ ...‬صدای من‪ ...‬بود؟‬
‫کمی صورتی شد‪.‬‬
‫او سرش را تکان داد‪.‬‬
‫ـ اون نه! اون فریاد‪.‬‬
‫تکان خورد‪.‬‬
‫ـ اوه‪ ،‬اون‪ .‬انتظار باد شمالی رو می کشیدم ـــ می دونی‪ ،‬پسر لتوئه ـــ یا دورا‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫برای ثانیه ای در میانه ی ذهن هری برق زد که شاید دخترش با صدای گریه ها یبدار شده باشد‪ ،‬اما سپس بیاد آورد که اتاق کودک در‬
‫آپارتمان پاتر دارای طلسم سکوت بود ـــ طلسم سکوتی که اجازه می داد بزرگسال ها صدای گریه ی کودک را از اتاق بشنوند‪ ،‬اما همه‬
‫ی صدا ها را بیرون از اتاق نگه می داشت‪.‬‬
‫جینی گفت‪:‬‬
‫ـ نه‪ ،‬اون صدای گریه ی بچه نبود‪.‬‬
‫ـ چطوری می دونی؟ چندبار صدای گریه ی بچه ها به گوشت خورده؟‬
‫ـ اصالً نخورده‪.‬‬
‫او لب پائینش را گاز کرفت و از نگاه او کناره گرفت‪ ،‬دوباره قلبش را درد فرا گرفت‪ .‬چطور می توانست آخرین بار صدای کودکش را شنیده‬
‫باشد! اما نه ‪ ...‬کودکش ساکت بود‪ ....‬ساکت مثل قبر‪ .‬اشک ها می خواست از چشم هایش بچکد‪ ،‬اما آن ها را عقب راند‪.‬‬
‫ـ متأسفم‪...‬‬
‫او گفت و چانه اش را گرفت‪.‬‬
‫ـ من باید در مورد چیزی که گفتم بیشتر فکر می کردم‪.‬‬
‫او با جدیت پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ من مطمئنم اون صدای بچه نبود‪ ،‬هری‪ .‬اون جیغ بود ‪ ...‬جیغ یه بزرگسال‪.‬‬
‫ـ اما کی اینجا جیغ می کشه؟ تا اونجا که من می دونم‪ ،‬تنها بزرگسال اینجا کنار ما لتوئه ‪ ،‬اما‪...‬‬
‫جیغ پی در پی بود‪.‬‬
‫ـ اون جیغ یه زن نیست‪ .‬اون صدا مثل ناله ی کسی ـــ یه مرد ــــ از شکنجس‪.‬‬
‫رنگ جینی پرید‪.‬‬
‫ـ کروشیو؟‬
‫سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ احتماالً‪.‬‬
‫او گفت‪:‬‬
‫ـ بیا‪ ،‬بریم نجاتش بدیم‪ ،‬هر کی که هست ‪...‬‬
‫البته پیش از این عقیده ای مناسب داشت که چه کسی می تواند باشد‪ .‬تنها اسپیرو این قدر احمق بود که خودش را داخل بسیاری از‬
‫مشکالت بیاندازد‪ ....‬بسیار خوب‪ ،‬نه اینکه هری خودش را داخل مشکالتی بسیار بدتر نیاندازد‪ ،‬اما او معموالً به خوبی از پس آن ها بر می‬
‫آمد‪ .‬هرچند اسپیرو در درگیر کردن خودش در درون مشکالت مستعد و در خروج از آن ها ناتوان بود‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری زیر لب به وسیله ی چوبدستییش ورد دمینو را زمزمه کرد و به هر دو طرف گرفت و سپس به سمت در به راه افتاد‪ ،‬جینی دنبالش می‬
‫کرد‪.‬‬
‫بعد از اینکه آن ها از آپارتمان پاتر خارج شدند‪ ،‬او چرخید و با جادو در را قفل کرد‪ .‬اگر در این حوالی جادوگران سیاهی وجود داشتند‪ ،‬نیازی‬
‫نبود تا از وجود دخترش در اینجا اطالعی داشته باشند‪ .‬مخصوصاً یک جادوگر سیاه نباید می دانست ‪....‬‬
‫ـ انجام شد‪ .‬حاال هیچ کس نمی تونه خواب فرشته کوچولوم رو به هم بزنه‪.‬‬
‫او گفت و چرخید رفت‪ .‬جینی خودش را به او رساند و شانه اش را گرفت‪.‬‬
‫گفت‪:‬‬
‫ـ چیه؟‬
‫او پچ پچ کرد‪.‬‬
‫ـ جیغ ها از اون طرف میان‪.‬‬
‫نجوا را برگرداند‪.‬‬
‫ـ می دونم‪ .‬اما اول می خوام یه نمای واضح از هر چیزی داشته باشم ‪ .‬بهم اعتماد کن‪.‬‬
‫او شانه باال انداخت و او را به سمت ورودی دنبال کرد‪ .‬ناگهان بازویش را کشید و به چیزی اشاره کرد‪.‬‬
‫جینی چشم هایش را برای بهتر دیدن متمرکز کرد‪ ،‬ورودی سالن به خاطر وجود تنها دو مشعل در این طرف و آن طرفش کمی تاریک بود‪.‬‬
‫حاال او منظورش را در مورد نمای واضحی از موقعیت می فهمید‪ :‬در آن جا دو شخص شنل پوش در نزدیک ورودی ایستاده بودند‪ .‬کامالً‬
‫واضح بود که وظیفه آن ها این بود که اگر کسانی به خاطر فریاد های اسپیرو به سمت ورودی آمدند هشدار بدهند‪.‬‬
‫ـ اونا‪...‬‬
‫او پچ پچ کرد‪ ،‬اما او به سکوت دعوتش کرد و نگاهی به معنای «می دونم» به او انداخت‪ .‬دو نفر نگهبان به طور واضحی مرگ خوار بودند‪.‬‬
‫گفت‪ :‬گیجشون کنیم؟‬
‫هری سر تکان داد و گفت با شماره ی سه‪.‬‬
‫وقتی که آخرین انگشتش را پایین آورد‪ ،‬هر دوی آن ها استیوپفای را به سمت دو نگهبان نجوا کردند‪ ،‬که در نتیجه روی زمین افتادند‪،‬‬
‫آشکارا انتظار حمله ای را از پشت سر نداشتند‪ ،‬تنها از مقابل ورودی‪.‬‬
‫او به جینی نیشخند زد‪.‬‬
‫ـ خوب انجامش دادیم‪ .‬حاال بیا ببندیمشون‪ ،‬انجامش بدیم؟‬
‫او همانطور که هری طناب ها را دور بدن های بی هوش مرگ خواران می پیچید تماشایش می کرد‪.‬‬
‫نجوا کرد‪:‬‬
‫ـ تو می دونی معنیش چیه؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫او موقرانه سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ بله‪ ،‬ولدمورت اینجاست‪.‬‬
‫ـ اما اون اینجا چی می خواد؟‬
‫ـ همون کاغذی که برداشتم‪.‬‬
‫ـ همونی که سوزوندی؟‬
‫ـ آره‪.‬‬
‫با وجود اینکه موقعیت جدی بود‪ ،‬نتوانست پوزخند نزند‪ .‬تام پیر به آن چیزی که می خواست دست پیدا نمی کرد‪...‬‬
‫به سمت هری چرخید‪:‬‬
‫ـ و حاال؟‬
‫پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ می ریم اون جوانک بدبخت رو نجات بدیم‪.‬‬
‫ـ اما ‪ ...‬فکر می کنی چندتا مرگ خوار اونجا باشند؟ منظورم اینه که ‪ ....‬می دونم تو عالی هستی و این چیزا‪ ،‬اما ‪ ....‬اونجا حداقل ده تا مرگ‬
‫خوار هستن شایدم بیشتر‪ ،‬اصالً شانس پیروزی نداریم‪ .‬سؤال کردن نداره!‬
‫ـ در مورد من نگران نباش‪ .‬اینجا بمون و منتظر اعضای محفل باش‪ .‬بهشون چیزایی که اتفاق افتاده رو بگو و اینکه اونا باید به کتابخونه‬
‫بیان ــــ آخرش فکر می کنم که جیغ ها از کتابخونه میان ‪....‬‬
‫او نفس نفس زد‪.‬‬
‫ـ و تو چی فکر می کنی؟ تو نمی تونی با یه گروه از مرگ خوار ها می دونی ــ تنهایی ! ــ روبه رو بشی‪ .‬تو شکست ناپذیر نیستی! مطمئناً‬
‫کشته می شی!‬
‫ـ شرط می بندم نمی شم‪.‬‬
‫او پاسخ داد و به سمت راهرو شروع به حرکت کرد ‪ ،‬به سمت منبع جیغ ها‪.‬‬
‫به طرف او رفت‪:‬‬
‫ـ منظورت چیه؟‬
‫ـ بعداً بهت می گم‪ .‬فقط اینجا بمون و مطمئن شو اعضای محفل راه کتابخونه رو پیدا می کنند‪.‬‬
‫جینی می خواست دهانش را باز کند و چیزی بگوید‪ ،‬اما او نوک انگشتش را روی آن گذاشت‪ ،‬او را به سکوت دعوت کرد‪.‬‬
‫ـ بهم اعتماد کن‪.‬‬
‫چیزی در چشمانش بود که او را قانع کرد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫انگشتش لبهای او را ترک کرد و به سمت دهانش رفت‪ ،‬اما بیشتر از چند ثانیه آن جا نماند‪.‬‬
‫به سمت او نجوا کرد‪.‬‬
‫ـ مراقب باش‪.‬‬
‫اما از محدوده ی شنوایی خارج شده بود‪ .‬وقتی که تنها شد این که چقدر احمق بوده که گذاشته تنها برود به او ضربه زد‪ .‬هرچند که موافقت‬
‫ک رده باشد که اینجا بماند و اعضایی از محفل هرمس را که برگشتند مطلع کند‪ .‬اندیشه ی محض اینکه هری مستقیم به کمینگاه شیر می‬
‫رفت درونش را مورمور می کرد‪ ،‬اما چیزی در چشم هایش وجود داشت که باعث شده بود به او اعتماد کند‪ .‬عقیده ی مفیدی نداشت که چه‬
‫چیزی در ذهن اوست‪ ،‬او چطور می توانست آنقدر شجاع‪/‬قوی و به اندازه ی کافی احمق باشد که به تنهایی با دوجین مرگ خوار روبه رو‬
‫بشود‪.....‬‬
‫حاال از اینکه قبول کرده بود اینجا بماند درست در همان وقتی که او می رفت تا با ارباب تاریکی و نوکرانش رو به رو بشود پشیمان بود ‪....‬‬
‫اما قول‪ ،‬قول بود‪.‬‬
‫جیغ ها رفته رفته ضعیف و ضعیف تر شدند‪ ،‬در صورتیکه چون هری داشت نزدیک می شد باید بلند تر می شدند‪ .‬شاید از محدوده ی توان‬
‫اسپیرو خارج شده بود‪ ،‬همچنین خستگی زیاد مانع از جیغ زدن به خاطر درد می شده‪ .‬اگر هری زودتر کاری انجام نمی داد احتماالً به زودی‬
‫می مرد و یا دیوانه می شد‪ ،‬درست مثل النگ باتم ها‪.‬‬
‫از چوبدستییش را برای نا مرئی کردن خودش استفاده کرد‪.‬‬
‫ده تا مرگ خوار ‪ ،‬همونطور که انتظار داشتم‪ ،‬همان وقت که به درون کتابخانه می نگریست فکر کرد‪.‬‬
‫اسپیرو از درد روی زمین افتاده بود‪ ،‬چشم هایش بسته بودند‪ .‬حال بدی داشت‪ ،‬هری چیزی را که می دید می توانست شرح دهد‪.‬‬
‫ولدمورت به جادوگر جوان بدبخت نیشخند زد‪.‬‬
‫ـ صدمه دیدی‪ ،‬نه؟‬
‫که حتی برای اینکه بلند شود و به او نگاهی شجاعانه و گستاخانه بیاندازد قدرتی نداشت ـــ در واقع حتی تکان هم نمی خورد‪ .‬ثانیه ای‬
‫بعد‪ ،‬ترس به قلب هری نفوذ کرد‪ :‬اگر اسپیرو مرده باشه‪ ،‬پس تقصیر او بوده‪ .‬بسیار خوب‪ ،‬این اولین دفعه ای نبود که مردم به خاطر اشتباه‬
‫او رنج می کشند‪ ،‬اما آن همیشه سبب می شد که او زجری روحی را حس کند که همانند شکنجه ای فیزیکی است‪.‬‬
‫لتو در چنگال گویل و مکنیر می لرزید‪ ،‬تا وقتی که بالتریکس اسپیرو ی بی هوش را با اخم برانداز کرد‪ .‬به نظر می رسید از اینکه او بیشتر‬
‫داغون نشده است متأسف است‪ ،‬شانسش را به خاطر اینکه جیغ های او بیشتر به گوشش نخورده بود لعنت می کرد‪ .‬دست های هری وقتی‬
‫که حالت زن سادیستی را دید مشت شد‪ .‬هرچند‪ ،‬اچوبدستیبش را کنترل کرد؛ اکنون زمان حمله نبود‪.‬‬
‫در زمینه چندین مرگ خوار با بازوهای در هم پیچیده ایستاده بودند‪ ،‬حالتی از سرخوشی روی صورت های راضیشان بود‪.‬‬
‫تنها کسی که در میان آن ها به نظر می رسید در دنیایی دیگر است ورمتیل بود؛ او نگاه نگرانش را روی جادوگر یونانی بی هوش( یا شاید‬
‫حتی مرده؟) که جلوی پای ول دمورت افتاده بود نگه داشت‪ .‬جدا از نگرانی‪ ،‬روی صورتش ترحم دیده می شد؟ ــــ هری متعجب شد‪.‬‬
‫ارباب تاریکی و مرگ خوارانش بدون توجه به هری اسپیرو را تماشا می کردند‪ .‬واضح بود که فکر می کردند که اگر کسی از اعضای محفل‬
‫بر گردد و بخواهد مشکل درست کند آن دو نفر از خودشان که کنار ورودی قرار داده بودند به آن ها اخطار خواهند داد‪ .‬لتو به آن ها گفته‬
‫بود که او تنها بزرگسال در مرکز فرماندهی بوده‪ ،‬و ولدمورت با لجیلیمنسی درونی که داشت مطمئن بود که او حقیقت را می گوید‪ .‬به هر‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫حال با وجود نا خوشایند بودنش‪ ،‬لتو به او گفته بود که غیب و ظاهر شدن در داخل و خارج محفل غیر ممکن بود‪ ،‬بنابراین تنها راه برای‬
‫اعضای محفل ‪ ،‬عبورشان از مقابل در بود‪ .‬بنابراین ولدمورت به این عقیده که اگر کسی قصد ورود داشته باشد نگهبانانش او را خبر خواهند‬
‫کرد ایمان داشت ـــ او و لتو چطور می خواستند بدانند که هری خیلی زودتر از آمدن آن ها به اینجا برگشته است؟ حتی اگه ده به یک‬
‫باشند‪ ،‬هری هنوز هم داشت با آن ها بازی می کرد‪ :‬مرگ خوار ها از حضور او آگاه نبودند‪.‬‬
‫به مدت دو ثانیه او اتاقی که واردش شده بود را نگریست‪ ،‬انتخاب هایش را تجزیه تحلیل می کرد‪ .‬می دانست که این می تواند پایان جنگ‬
‫بین او و ولدمورت باشد ‪ ،‬و او برنده می شد‪ .‬او پیشگویی سیبل ترالونی را توسط شکست دادن ارباب تاریکی محقق می کرد ‪ .....‬به وسیله‬
‫ی کشتن ارباب تاریکی‪...‬‬
‫چیزی که ترالونی نمی دانست این بود که راه های مختلفی برای کشتن شخص وجود دارد ‪ ...‬و هری امیدوار بود شانس این را داشته باشد‬
‫که روشی را که در ایلیسیوم برنامه ریزی کرده بود بکار گیرد‪ .‬هرچند‪ ،‬در آن زمان مطمئن بود که ولدمورت به وسیله ی خون آرمیتا‬
‫تدارکات جادوئی اش را اماده می کرد‪ .‬مدت زمانی نمی دانست که ارباب تاریکی از آن برای برگرداندن قدرتش استفاده می کند‪ ،‬اما او‬
‫حدس می زد که جنگی طوالنی می توانست فرایند را تسریع کند‪ ،‬همانطور که همیشه تقالی طوالنی قدرت های شخصی را رو به زوال‬
‫می برد‪ .‬برای جادوگری متوسط‪ ،‬قدرت های جادویی مثل انرژی های معمولی نیستند‪ :‬آن ها هرگز خسته نمی شوند‪ ،‬اما ولدمورت فراتر از‬
‫معمولی بود ‪ ...‬هری قبل از ورود به اتاق تنها کار را انجام داده بود‪.‬‬
‫فکر کرد‪ :‬لیندا؟‬
‫جواب آمد‪ :‬بله‪ ،‬هری؟‬
‫‪-‬‬

‫من دوست دارم از این به بعد با من بمونی‪.‬‬

‫صدای او درون سرش طنین می انداخت‪ ،‬واو‪ ،‬مگه قبالً نموندم؟‬
‫‪-‬‬

‫به نظر می رسه چرا‪ .‬آخر سر من امیدوارم ‪ ....‬االن وقتشه لیندا‪ .‬اگه االن کار رو تموم نکنم‪ ،‬فکر نکنم بتونم دوباره سعی کنم‪.‬‬

‫با نگرانی خفیفی در صدایش پرسید‪:‬‬
‫ـآه ‪ ...‬تو چیزی در مورد آرمیتا می دونی؟‬
‫هری جواب داد ‪ :‬اون از ولدمورت دوره‪ ،‬تو یه اتاقی همین نزدیکی ها خوابیده‪ .‬اگه من خودم رو به ولدمورت نزدیک کنم‪ ،‬اون نمیفهمه که‬
‫اون اینجاس ‪ ...‬تا وقتی که دیگه براش دیر میشه‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫می بینم‪ .‬در واقع ‪ ،‬چیزی که تو میبینی رو می بینم‪ ....‬این خارق العادست‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫تو چطوری چیزی که من می بینم رو می بینی؟ مگه اتصال بیبن ما فقط شنیدنی و در تصور نیست؟‬

‫‪-‬‬

‫من فکر می کردم اینطوریه ‪ ...‬اما ظاهراً اشتباه می کردم‪ .‬اون کامال باید معلوم باشه‪ .‬عالیه ‪ ...‬به پدر نگاه کن‪ ،‬من دوست دارم‬
‫اون رو از طریق چشم های تو ببینم‪.‬‬

‫هری به گوشه ی اتاق حرکت کرد و یواشکی ولدمورت را نگاه کرد‪ ،‬که به نظر می رسید به اسپیرو با خستگی نگاه می کند‪ ،‬با این حال که‬
‫سرگرمی مورد عالقه اش را انجام داده بود‪ .‬قلب هری در اندیشه ی اینکه شاید اسپیرو پیش از این مرده باشد غرق می شد‪ .‬اگر مرده بود‪،‬‬
‫پس ظاهراً اشتباه از هری بوده است‪.‬‬
‫لیندا با سرزنش به او گفت خودت رو مقصر ندون‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فکر کرد‪ :‬اِه‪ ،‬فراموش کردم تو اینجایی‪ .‬او هنوز هم به این که کسی در سرش صحبت کند عادت نداشت‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫می تونم تصورش کنم‪ ،‬برای منم وحشتناکه‪ ،‬اما ‪ ...‬بزودی تموم می شه‪.‬‬

‫او وقت نداشت سؤال کند که منظورش از بزودی تموم می شه چیه‪ ،‬چون اسپیرو ناگهان حرکت کرد و لبخندی شیطانی روی صورت‬
‫ولدمورت و بالتریکس ظاهر شد‪.‬‬
‫زن با امیدواری پرسید‪.‬‬
‫ـ ادامه ی اون رو به عهده ی من میگزارید سرورم؟‬
‫ولدمورت با دستش اشاره ای کرد‪ ،‬به این معنا که شانس ادامه ی شکنجه ی جادوگر بدبخت به او داده شده است‪.‬‬
‫لتو منفجر شد‪.‬‬
‫ـ نه! خواهش می کنم!‬
‫با چنگ خبیثانه ی مکنر و گویل به مقابله پرداخت‪.‬‬
‫ـ اگه یه کم دیگه شکنجه بشه می میره‪.‬‬
‫ولدمورت به پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ می دونم‪ .‬بال‪ ،‬راحت باش! ادامه بده!‬
‫وقتی که بالتریکس چوبدستیش را با نیشخندی شیطانی روی صورت تقریباً زیبایش بلند کرد‪ ،‬اشک چشمان لتو را پر کرد‪ .‬اشک ها دید لتو‬
‫را مختل کرده بودند به همین خاطر او حتی متوجه نشد که چوبدستی بالتریکس از دستش خارج شده است‪.‬‬
‫مرگ خوار زن نفس ن فس زد و اطراف را نگاه کرد‪ ،‬اما هری مشخص نبود‪ ،‬برای اینکه او کامالً با دیوار گرانیتی آمیخته شده بود‪.‬‬
‫خانوم لسترنج با ناامیدی جیغ کشید‪ :‬چوبدستیم!‬
‫تمام مرگ خواران اطراف را می گشتند‪ ،‬دنبال منبع مزاحمت بودند‪ ،‬اما فایده ای نداشت‪ .‬چوبدستی بالتریکس در هوا می رقصید‪ ،‬خارج از‬
‫دستانش ـــ هری نمی خواست آن را به سمت خودش بیاورد‪ ،‬چون چوبدستی بالتریکس نامرئی نبود‪ ،‬و محل او را مشخص می کرد که‬
‫باعث گرفتاری اش می شد‪.‬‬
‫ـ شنل نامرئی؟‬
‫رودولف لسترنج شگفت زده شد‪.‬‬
‫هری فکر کرد‪ :‬فکر نمی کردم که همچین تأثیری داشته باشه‬
‫سپس ناگهان چیزی به پایش بر خورد کرد‪ :‬یک موش بود‪ ،‬و وقتی هری به پایین نگاه کرد‪ ،‬به سرعت فرار کرد‪ .‬وقتی آن فاصله ای کافی‬
‫بین خودش و هری انداخت‪ ،‬به ورمتیل تغییر شکل داد‪.‬‬
‫او می خواست نظرش را لیندا در میان بگذارد‪ :‬من نم ‪....‬‬
‫شروع به صحبت کرد و مضطربانه حرکت کرد‪ .‬حرکتش یک اشتباه بود‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫رودولف فریاد زد‪ :‬اونجا!‬
‫مستقیماً به هری اشاره می کرد‪.‬‬
‫در ثانیه ای بعد هشت چوبدستی نفرین هایی را به سمت نقطه ای که هری ایستاده بود شلیک کردند‪ .‬اگر زمانی برای فکر کردن داشت‪ ،‬از‬
‫آن برای خوشحالی به خاطر داشتن سرعت عکس العملی که در بازی کوئیدیچ بدست آورده بود و فحش دادن به پیتر پتی گرو استفاده می‬
‫کرد‪ .‬به هر حال‪ ،‬او وقت دیگری برای اینکه فکری را در ذهنش به وجود بیاورد نداشت‪ ،‬به این خاطر که مرگ خوار ها به طرفش نفرین‬
‫هایشان را پرتاب می کردند‪ .‬اکنون که آن ها از مکان هری آگاه بودند‪ ،‬برای مرگ خوار ها راحت بود تا هری را کنار دیوار خاکستری گیر‬
‫بیاندازند ـــ برای هری کافی بود تا یه ذره تکان بخورد‪ ،‬و این حرکت کوچک موقعیت او را آشکار می کرد‪ .‬تقریباً شبیه به آفتاب پرست‬
‫بود‪ :‬زمانی که آفتاب پرست حرکت نکند‪ ،‬پیدا کردنش در روی پرده ی سبز چمن زار بی نهایت مشکل خواهد شد‪ ،‬اما زمانی که تکان‬
‫بخورد‪ ،‬راحت تر مشخص می شود‪ ،‬به ویژه برای شکارچیان درنده که منتظر حرکت شکار هستند‪ .‬ثابت شد که مرگ خواران شکارچیان‬
‫مستعدی هستند و شکارشان را با طلسم های استیوپفای‪ ،‬اکسپلیارموس ‪ ،‬ریداکتو و حتی یک طلسم مرگ به رگبار بستند ‪....‬تنها برای دفع‬
‫طلسم هایشان یک حرکت کرد‪.‬‬
‫هری فکر کرد‪ :‬واوو‪ ،‬فراموش کرده بودم که رویین تنم! ‪.‬‬
‫قلبش در سینه اش می کوبید‪ ،‬بدنش از آدرنالین پر شد‪ .‬مطمئناً نمی خواست وگرنه می توانست دربرابر ده مرگ خوار از خودش دفاع کند‪،‬‬
‫نه؟ اگر او داخل رودخانه ی استیکس سقوط نکرده بود رویین تن نشده بود‪ ،‬تا به حال مرده بود‪ ،‬یا تا کنون به شختی مجروح شده بود‪.‬‬
‫لیندا خاطر نشان کرد‪ :‬به نظر می رسه بابا کامالً خشکش زده‪.‬‬
‫در واقع‪ ،‬ولدمورت به هری با نوعی احترام و ترس نگاه می کرد‪ .‬او هرگز در زندگی خود سپری آنچنان قدرتمند درست نکرده بود که این‬
‫همه طلسم را به فرستنده های خودش برگرداند‪.‬‬
‫خرناس کشید‪.‬‬
‫ـ تمومش کنید‪ ،‬احمقا‪ ،‬چوبدستیاتون رو بیارید پائین‪ .‬زنده می خوامش ‪....‬البته فعالً‪.‬‬
‫مرگ خواران با کمی گیجی اطاعت کردند‪.‬‬
‫هری با آرامش گفت‪:‬‬
‫ـ تو نمی ترسی من به این خاطر که چوبدستیاشون رو پایین آوردن یه جوری طلسمشون کنم که تا هفته ی بعد بسشون باشه؟‬
‫سهل انگارانه به دیوار تکیه داد‪ ،‬انگار که ولدمورت مشروب فروش بود و او می خواست کمی ویسکی آتشین قدیمی اوگدن را سفارش‬
‫بدهد‪ ، .‬هری برای اینکه به مرگ خواران بفهماند آن ها را جدی نمی گیرد تمرکز کرد تا طلسم نامرئی کننده را پایان دهد‪ .‬دیگر به درد‬
‫نمی خورد‪ ،‬پس چرا نگهش می داشت؟ از این به بعد همه ی مرگخواران ـــ و مهم تر از همه ولدمورت ـــ می توانستند حالتش را‬
‫تشخیص بدهند‪ ،‬و ‪ ،‬هری همانطور که منتظر بود‪ ،‬نیشخندی گستاخانه و نگاهی مطلع را هم زمان به ارباب تاریکی انداخت‪.‬‬
‫چشم های ولدمورت باریک شدند‪.‬‬
‫ـ هنوزم گستاخی‪ ،‬نه پاتر؟ در اون دیدار آخرمون هم گستاخ بودی ‪ ....‬اما بعدش این من بودم که کارت ها رو از روی میز برداشتم‪ ،‬و تو‬
‫فهمیدی که همه چیز دست منه‪....‬‬
‫هری گفت‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ اما این دفعه دیگه اون جوری نمی شه‪.‬‬
‫بازو هایش را در هم پیچید‪.‬‬
‫ولدمورت غرید‪ :‬من بچه رو دارم!‬
‫جایی در کنارش‪ ،‬بالتریکس می خواست چوبدستیش را بگیرد که هری آن را وقتی که داشت بیشتر از دوجین طلسم را دفع می کرد‬
‫انداخته بود‪.‬‬
‫برای ثانیه ای هری حس کرد ولدمورت می خواست بگوید‪ :‬نه‪ ،‬تو هیچ کاری نمی کنی‪.‬‬
‫اما او فکر بهتری داشت‪ ،‬چون می خواست روی سؤاالتی مثل؛ تو چطور می دونی؟ تو با داشتن اون هیچ شانسی داری؟ تأکید کند‪ ،‬و اگر‬
‫چه هری به خوبی اکلومانسی را یاد گرفته بود‪ ،‬مطمئن نبود که ذهنش را در مقابل حمله ی ارباب تاریکی بتواند کامل ببندد‪ .‬او در ده ماه‬
‫گذشته دو خواب در مورد ولدمورت داشت‪ ،‬که این به این معنی بود که‪ ،‬ولدمورت اگر چه غیر عمدی‪ ،‬هنوز هم می توانست به ذهنش نفوذ‬
‫کند‪ .‬پس اگر ولدمورت می خواست انجام دهد‪ ،‬خیلی محتمل بود که بتواند افکار هری را بشنود و هری نمی توانست خطر کند و دلیلی به‬
‫ولدمورت برای نگاه انداختن به ذهنش بدهد‪.‬‬
‫به سمت ولدمورت سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ آره‪ ،‬داریش‪ .‬و؟‬
‫گشاد شدن سوراخ های مار مانند بینی ولدمورت‪ ،‬عصبانیتش را نشان می داد‪.‬‬
‫ـ و؟ وچی؟ تو می دونی که اگه سعی کنی به من صدمه بزنی اون می میره‪.‬‬
‫ـ می دونی‪ ،‬ولدمورت‪ ،‬من فکر می کنم که زندگی زیر سایه ی تو برای اون از مرگ بدتر باشه‪ .‬پس ‪ ...‬تمومه دیگه‪ ،‬بکشش‪....‬‬
‫به ارباب تاریکی نگاه معنی داری انداخت‪.‬‬
‫ـ ‪ .......‬اگه حس می کنی که به خون اون احتیاج نداری‪.‬‬
‫هری می توانست بشنود بالتریکس و شخصی دیگر ـــ احتماالً ورمتیل ـــ نفس نفس زدند‪ ،‬و صورت رنگ پریده ی ولمورت از همیشه‬
‫سفید تر شد‪.‬‬
‫ـ تو چطور درباره ی اون می دونی؟‬
‫هری شانه باال انداخت‪.‬‬
‫ـ دولورس آمبریج بهم گفت‪.‬‬
‫چشم های ولدمورت گشاد شدند‪.‬‬
‫ـ آمبریج؟ اما اون مرده‪.‬‬
‫هری چشم هایش راچرخاند‪.‬‬
‫ـ االن تو بهم بگو‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ درسته‪ .‬نمی فهمم که تو چطور در موردش می دونی‪ ،‬روح اون رو طلسم کردی یا ‪...‬‬
‫ـ یا اینکه اینایی که من می دونم همش فرضیاته‪.‬‬
‫هری جمله ی ارباب تاریکی را پایان برد‪.‬‬
‫ـ تو آرمیتا رو نمی کشی چون به اون نیاز داری‪ .‬بدون اون تو هیچی نیستی‪ .‬بدتر از یه ماگل‪ ،‬بدتر از یه اسکوئیپ ‪ ،‬بدتر از یه ماگول‬
‫معمولی‪...‬‬
‫با هر جمله ای که هری اضافه می کرد‪ ،‬رنگ صورت ولدمورت کمتر و کمتر می شد‪.‬‬
‫ـ صدمه دیدی نه؟ حقیقت گاهی اوقات می تونه خیلی ظالم باشه‪....‬‬
‫بالتریکس فریاد زد‪:‬‬
‫ـ دیگه کافیه‪ ،‬سرورم‪ ،‬بزارید بکشمش‪!.‬‬
‫هری گفت‪:‬‬
‫ـ درسته‪ .‬منو بکش‪ .‬بعدش تو همه ی منبع های قدرتت رو از دست می دی ولدمورت‪.‬‬
‫ارباب تارکی با جدیت به او نگاهی انداخت‪.‬‬
‫ـ پس کتاب درست گفته‪ .‬تو می دونی آ رمیتا با من نیست‪ ،‬چون با توئه‪.‬‬
‫هری چشمک زد‪.‬‬
‫ـ با من؟ ای بابا‪ ،‬اربابی تو رو باش‪ ،‬تو آرمیتا رو با من می بینی؟‬
‫او با نقش بازی کردن اطراف را نگاه کرد‪ ،‬انگار که دنبال چیزی می گشت‪.‬‬
‫ـ من که هیچی نمی بینم‪.‬‬
‫ـ تو می دونی اون کجاست‪.‬‬
‫ولدمورت خرناس کشید‪ ،‬چوبش را به سمت قلب هری گرفت‪.‬‬
‫ـ حتی اگه بدونم‪ ،‬بهت نمی گم‪.‬‬
‫هری به دشمنش نیشخندی جنگ طلبانه تحویل داد‪ .‬اگر شروع می کرد‪ ،‬او برای امنیت افکارش با تمام توانش می جنگید‪ ....‬اگر نیاز‬
‫داشت‪ ،‬از لیندا می خواست تا افکار داخل سرش را محافظت کند‪ ،‬تا ولدمورت افکارش را در مورد محل تقریبی آرمیتا نشنود‪...‬‬
‫هرچند‪ ،‬فعالً احتیاج نداشت‪.‬‬
‫ولدمورت گفت‪:‬‬
‫ـ تو در مورد چیزی دیگه هم می دونی‪ .‬کاغذ‪ .‬اون ‪ ...‬کجاست؟‬
‫هری با تعمق نگاه کرد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ کاغذ؟ منظورت همونیه که سوزوندم‪.‬‬
‫ارباب تاریکی هیس هیس کرد‪.‬‬
‫ـ سوزونـدی؟‬
‫ـ آره‪ .‬تو یه ظرف خاکستری قشنگ تو آتالنتیس‪ .‬اون تنها راه جاودانگیت بود؟ خیلی بد شد‪....‬‬
‫صورت رنگ پریده ی ولمورت ناگهان قرمز شد‪ ،‬به گونه ای قرمز بود که هیچ کدام از خدمتکارانش تا االن او را اینگونه ندیده بودند‪.‬‬
‫ـ تو کوچولوی‪...‬‬
‫بالتریکس شروع کرد و چوبش را به سمت او تکان داد‪.‬‬
‫هری یک ابرویش را باال برد‪.‬‬
‫ـ تو‪ ...‬دورگه ی تفاله ی کوچولو؟ اربابت هم مثل منه!‬
‫اکنون صدایش را همچون صدای کودکی کرد‪.‬‬
‫ـ یا شاید هم بچه پاترکوچولو؟ من یه بچه بیشتر نیستم‪ ،‬بالتریکس‪ .‬کودک درون من برای همیشه کشته شد وقتی که تو سیریوس رو‬
‫کشتی‪ .‬و تو حتی بلد نیستی منو شکنجه کنی ‪ ....‬هه‪ ،‬هه‪ ،‬هه‪...‬‬
‫او جیغ کشید‪.‬‬
‫ـ همین االن این کار رو می کنم! کروشیو!‬
‫هری تنها کف دستش را نگه داشت و طلسم را همانند آینه ای صیقلی برگرداند‪ .‬به خود بالتریکس برخورد کرد‪.‬‬
‫کتابخانه از جیغ های زن پر شد ‪ ،‬و برای ثانیه ای هری نوعی حس رضایت داشت‪ ،‬حتی با اینکه او را شکنجه نمی کرد‪ ،‬اما خودش خودش‬
‫را شکنجه می داد‪.‬‬
‫ـ فینیت‪.‬‬
‫ولمورت با چوبدستییش به بدن پیچ و تاب خورده ی خدمتکار وفادارش اشاره کرد‪ ،‬و بالتریکس روی یک زانو نشست‪ ،‬برای تنفس کشیدن‬
‫نفس نفس می زد‪.‬‬
‫هری پرسید‪:‬‬
‫ـ آسیب دیدی نه؟‬
‫بالتریکس به او با لبهایی که به سختی به هم فشرده شده بودند نگاه کرد‪ ،‬اما اگر نگاهش می توانست بکشد‪ ،‬هری همان جا می افتاد و‬
‫می مرد‪.‬‬
‫ـ چطور انجامش دادی؟‬
‫ولمورت پرسید‪ ،‬هرچند که منتظر جواب نبود ـــ جادوگر جوان مطمئناً رازش را به او نمی گفت‪ ،‬می گفت؟‬
‫هر چند‪ ،‬لبخندی صورت هری را پر کرد و صحبت کرد‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ من رویین تنم‪ ،‬ولدمورت‪ .‬نه بدشانسی بهم صدمه می زنه‪ ،‬نه طلسمی می تونه منو بکشه‪ ،‬هیچ جادویی نمی تونه به من صدمه بزنه‪.‬‬
‫ـ غیر ممکنه‪....‬‬
‫هری شانه ای باال انداخت‪.‬‬
‫ـ هر طور که می خوای فکر کن‪ ...‬اما تو با چشم های خودت دیدی‪ .‬همه ی طلسم ها رو برگشت دادم‪ .‬اون آواداکداورایی رو که بهم‬
‫نخورد گرفتم‪ ،‬چون اگه برگشت می دادم‪ ،‬االن یکی از مرگ خوارات مرده بود ـــ اونا رو به طرفشون برگشت دادم‪.‬‬
‫دهان ولدمورت منقبض شد و چشم هایش روی چشم های هری متمرکز شدند‪.‬‬
‫لیندا‪ ،‬صحبت کن‪ .‬هر چیزی که می خوای بگو‪ ،‬فقط مطمئن شو افکار منو در مورد جای آرمیتا لو ندی‪.‬‬
‫هر طور که تو می خوای‪.‬‬
‫همانطور که هری انتظار داشت‪ ،‬ولدمورت در تالش بود تا او را ذهن روبی کند‪ .‬به نظر می رسید ولمورت یک ذهن روب ماهر باشد‪ ،‬به این‬
‫خاطر که حتی احتیاج نداشت افسونی به زبان بیاورد ـــ مسلماً او در سال پنجم هری روی او لجیمنسی اجرا نکرده بود وقتی که آن ها‬
‫هز اران مایل دورتر بودند‪ ،‬به سختی تمرکز کرده بود‪ ،‬و داخل سر هری بود ‪ ...‬حاال او دوباره درون آن بود‪ ،‬و آن جا چیزی شنید که او را‬
‫شگفت زده کرد‪.‬‬
‫و حاال‪ ،‬پیشبینی آب و هوا‪ :‬فردا جریان هوایی گرم به طرف قاره میاد‪ ،‬اما دما رو خیلی زیاد نمی کنه‪ ،‬فقط حدود یک یا دو درجه ی‬
‫سلسیوس‪ .‬هر چند‪ ،‬تشعشع فرابنفش به طور غیر معمولی زیاده‪ ،‬پس همه ی کسانی که می خواهید کنار دریا حموم آفتاب بگیرید دقت‬
‫کنید‪ :‬مواظب باشید که حتماً کرم ضد آفتاب استفاده کنید!خبرفوری! اینجا کرم ضد آفتاب جادوگری با توصیه ی گیلدوری الکهارت‬
‫موجوده‪ :‬می خوای مثل یه خدا باشی؟ می خوای پوست زیبایی مثل مال من داشته باشی؟ پوستی که هر کسی آرزوی اون رو داره؟ پس‬
‫نذار آفتاب داغونش کنه! و اکنون‪ ،‬به استودیو بر می گردیم ‪...‬‬
‫ولدمورت هیسی کرد‪.‬‬
‫ـ این ‪ ...‬این چیه؟‬
‫هری مؤدبانه لبخند زد‪.‬‬
‫ـ رادیوی جادوگری؟‬
‫چشم های ولدمورت باریک شدند‪.‬‬
‫ـ من اون صدا رو می شناسم‪.‬‬
‫هری شانه باال انداخت‪.‬‬
‫ـ تعجب نمی کنم اگه بشناسیش‪.‬‬
‫ـ خیلی خوب انجامش دادی‪ ،‬لیندی!‬
‫لذت بردم! اگه بازم احتیاج داشتی تیکه کالم های دیگه ای هم دارم‪.‬‬
‫فقط دیگه در مورد گیلدوری الکهارت نگو‪ ،‬لطفاً!‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جادوگر جوان همان گونه که چهره ی ولدمورت را بررسی می کرد اندیشید‪ .‬حاالت مختلفی را متصاعد می کرد‪ ،‬بیشتر از همه عصبانیت‪،‬‬
‫نفرت و تعجب‪.‬‬
‫ولدمورت در نهایت گفت‪.‬‬
‫ـ دختر من ‪ ...‬اون دختر منه‪ .‬تو با دخترم در مقابل من دست به یکی کردی پاتر!‬
‫هری سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ ایول‪ ،‬خوب گرفتی‪ .‬می بینی‪ ،‬حتی لجیلیمنسی نمی تونه بهت کمک کنه ‪ ...‬تو نمی تونی از هیچ راهی به من صدمه بزنی‪ .‬تو کسی‬
‫هستی که باید از من بترسی‪ ،‬هیچ راه دیگه ای نداری‪ .‬و ‪ ،‬همونطور که تو احتمال داره از قبل بدونی‪ :‬تو نمی تونی داخل حفاظ های محفل‬
‫غیب بشی‪ .‬تو گیر افتادی‪.‬‬
‫بالتریکس خرخر کرد‪.‬‬
‫ـ گیر افتاده؟ تو ممکنه رویین تن باشی‪ ،‬بچه پاتر‪ ،‬اما تو تنهایی در صورتی که ما دوازده تائیم‪.‬‬
‫هری به سردی پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ آره ‪ ...‬تعدد شما واقعاً وحشتناکه‪.‬‬
‫ارباب تاریکی نفسی عمیق کشید‪ ،‬انگار تالش می کرد خودش را آرام کند‪ ،‬اگر چه هری مطمئن بود در درون او خشم می جوشید‪ ،‬عصبانی‬
‫از اینکه آرمیتا از دسترسش دور بود‪ ،‬خشمگین از اینکه آمبریج به هری جزئیات را لو داده بود‪ ،‬عصبانی از اینکه دختر خائن خودش در کنار‬
‫دشمنش بود‪ ...‬و چیزی غیر از آن ها وجود داشت‪.‬‬
‫خستگی‪.‬‬
‫بله‪ ،‬همان بود‪.‬‬
‫هری مطمئن بود که ولدمورت خسته بود‪ .‬برای اولین بار او نسبت به هری پیر تر به نظر می رسید‪ .‬او قدرت هایش را از دست داده بود‪.‬‬
‫خوب‪ .‬او ضعیف تر و ضعیف تر می شد‪...‬‬
‫اونو به دوئل دعوت کن هری‪ .‬از قدرتاش بیشتر استفاده می کنه‪ ،‬وسریع تر خسته می شه‪.‬‬
‫می دونم‪ ،‬اما‪...‬‬
‫هری نتوانست فکرش را به پایان برساند‪ ،‬چون پنج نفر به درون اتاق یورش آوردند‪ ،‬به هر کسی که می رسیدند گیج کننده پرتاب می‬
‫کردند‪.‬‬
‫ناخودآگاه‪ ،‬به سه مرگ خوار خورد وبیهوش شدند‪.‬‬
‫زمانی مناسب‪ .‬اکنون بابایش در جنگ شرکت می کرد‪ ،‬هری نیشخند زنان به جینی‪ ،‬دراکو‪ ،‬نوسیکا‪ ،‬فرد و جرج که به طرف مرگ خوار ها‬
‫جادو‪ ،‬افسون و نفرین پرتاب می کردند پیوست‪.‬‬
‫آرمیتا خمیازه کشید و چشم هایش را باز کرد‪.‬‬
‫ـ بابا؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫در تخت قدیمی دفنی نشست‪ ،‬لحاف صورتی را از روی خودش کنار کشید و کفش هایش را پوشید‪ .‬او احتیاج داشت تا دست شویی را پیدا‬
‫کند ـــ زودتر از حد امکان‪ .‬هرچند‪ ،‬نمی دانست کجا بود‪ .‬باید از پدرش می پرسید‪.‬‬
‫ـ جینی؟ بابایی؟‬
‫جوابی نیامد‪.‬‬
‫در اتاقش را باز کرد ‪ ،‬و ناگهان صداهایی در گوشش پیچیدند‪ .‬صدا ها را تا وقتی که در اتاق کودک را باز نکرده بود نمی شنید‪.‬‬
‫ـ بابا؟ این تویی؟ جینی‪ ،‬تو کجایی؟ دارید قایم باشک بازی می کنید؟ پس واقعاً خوب بازی می کنید‪ .‬ورمی اصالً خوب بازی نمی کنه‪ ،‬من‬
‫همش پیداش می کنم! اوه زود باشید دیگه‪ ،‬مخفی شدن رو تموم کنید! دیگه چی؟ کجا قایم شدید؟‬
‫بعد از زمانی او فهمید که پدرش و جینی این اطراف نبودند‪ .‬اما اونا کجا رفتند؟ چرا اونو تنها رها کردند؟‬
‫دست شویی اش را فراموش کرد‪ ،‬او در آپارتمان پاتر را کشید و تالش کرد تا آن را باز کند‪ ،‬اما آن قفل بود‪ ،‬یا بدون طلسم باز نمی شد‪.‬‬
‫قلب کوچکش با ترس پیچ خورد‪ .‬چی می شد اگه بابایی ولش کرده بود؟ و چرا در این آپارتمان گیر افتاده بود؟ نکنه بابایی او را گیر انداخته‬
‫بود تا پدر بزرگ ولدمورت بیاید و او را دوباره بگیرد؟‬
‫نـــــه! بابایی انقدر پلید نبود تا بزاره پدر بزرگ دوباره اسیرش کنه!؟!‬
‫کسی بیرون صحبت کرد‪:‬‬
‫ـ مرگ خوارا گیج شدن؟ خوارق العادست‪.‬‬
‫ـ تو می دونی این چه معنی داره‪ ،‬فایدرا؟‬
‫ـ بله‪ ،‬جیسون‪ ،‬من اونقدرا هم کند ذهن نیستم! ارباب تاریکی اینجاست‪.‬‬
‫همانطور که صدای قدم های صحبت کننده ها دور می شد‪ ،‬آرمیتا لرزید و نوعی گرمای غیر طبیعی را حس کرد که قسمت های پایینی‬
‫اش را پر می کند ‪ ...‬برای اولین بار از سه سالگیش به این طرف‪ ،‬او خودش را خیس کرده بود‪.‬‬
‫دقیقه ای همان جا ایتاد‪ ،‬در فضای کوچک لرزید‪ ،‬اشک هایش روی گونه اش می چکیدند‪.‬‬
‫سکسکه کرد‪.‬‬
‫ـ نــه‪ ....‬اون نمی تونه باشه‪ ...‬اون نمی تونه اینجا باشه‪ ...‬نمی تونه منو پیدا کنه! من پیش اون بر نمی گردم‪...‬‬
‫بابایی‪ ،‬چرا رفتی؟‬
‫چیزی ساختمان را لرزاند‪ ،‬انگار که طلسمی در داخلش منفجر شد‪ ،‬و آن جمله ی هیسریکی کودک را برید‪ .‬با اشک هایی که هنوز هم از‬
‫چشمانش پایین آمد‪ ،‬ابروهایش را گره کرد‪ ،‬لب هایش را به سختی به هم فشرد و به طرف در حرکت کرد‪.‬‬
‫این دفعه او خودش را در خارج از اتاق‪ ،‬در راهرویی تاریک و خالی یافت‪.‬‬
‫واوو‪ .‬چطور این کار رو کردم؟ فکر کرد‪ .‬او حتی نمی دانست که چطور می خواهد به در بیچاره حمله کند ـــ تا حدی شانسی بود‪.‬‬
‫حاال که راه خروجی از اینجا پیدا کرده بود‪ ،‬می خاست تا حد امکان از پدربزرگش دور بشود‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫******************************‬

‫دود فضای کتابخانه را پر کرد‪ ،‬کتاب ها پخش و پال شده بودند‪ ،‬قفسه ها شکسته شده‪ ،‬الباقی کتاب ها پاره شده بودند‪ .‬اسپیرو هنوز هم‬
‫روی زمین افتاده بود‪ ،‬هر چند خواهرش ا و را به گوشه ای کشیده بود‪ .‬لتو چوبش را در آن آشفتگی پیدا کرده بود و گاه و بی گاه طلسمی را‬
‫به مرگ خوارهای نزدیکش می فرستاد‪ ،‬سپری مؤثر را اطراف برادرش تشکیل داده بود‪.‬‬
‫اکنون چهار مر گخوار به همراه جیسون و جورج بیهوش شده بودند‪ . .‬مکنیر در حال دوئل با نوسیکا بود‪ ،‬در حالی که رودولف لسترنج با‬
‫چوب فرد طلسمی می فرستاد‪ ،‬روی بدن بی هوش جیسون لیز خورد و چوب او از دستش خارج شد‪ .‬فایدرا‪ ،‬که در حال مبارزه با مرگ خوار‬
‫جوانی به اسم جتسون بود‪ ،‬چوب لسترنج را گرفت و در همان حال طلسم جتسون را منحرف کرد‪ ،‬همچنین طلسمی را که بالتریکس به‬
‫سمت دراکو فرستاده بود منحرف کرد‪.‬‬
‫ـ هی‪ ،‬مرسی!‬
‫دراکو همانطور که از طلسمی که از طرف گویل پدر فرستاده شده بود جاخالی می داد فریاد زد‪.‬‬
‫او طعنه زد‪.‬‬
‫ـ خوش اومدی‪ ،‬شاهزاده بلوندی!‬
‫ـ به من نگو ‪...‬‬
‫دراکو شروع کرد‪ ،‬اما نتوانست به پایان ببرد‪ ،‬برای اینکه گویل طلسم دیگری را به سمت او نشانه رفت‪.‬‬
‫خر ناس کشید‪،‬‬
‫ـ تو خائن به خون‪ ،‬من چطور تونستم بزارم که تو با گِرگ کوچولوی من دوست بشی؟‬
‫ـ در حقیقت‪ ،‬بدون وجود من گرگ کوچولو حتی نمی تونه جغد شو حرکت بده!‬
‫دراکو طعنه زد و چوبش را ناگهانی تکان داد‪ ،‬دسته ای مار به سمت گویل حرکت کردند و همان وقت که به دور بدن او می پیچیدند به‬
‫طناب تبدیل شدند‪.‬‬
‫در میان طلسم هایی که در فضای کتابخانه می درخشیدند‪ ،‬هری شمایلی تیره را در کناره ی در دریافت‪ ،‬کتاب قدیمی‪ ،‬تا حدی خودنمایی‬
‫می کرد‪ .‬کتاب آتنا‪.‬‬
‫او نفسی کشید‪.‬‬
‫ـ نه تو انجام نمی دی‪.‬‬
‫جینی پرسید‪ :‬چیه؟‬
‫طلسم بت بوگی را به نزدیکترین مرگ خوار فرستاد‪.‬‬
‫هری تنها تکان خورد و با شتاب از میانه ی اتاق عبورکرد‪ ،‬با همان سرعتی که می توانست از بین طلسم های زیگزاگی حرکت کند‪.‬‬
‫صدای تحریک کننده ی لیندا را داخل سرش شنید‪ .‬بجنب‪ ،‬هری! نذار از دستت فرار کنه!‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫پاسخ داد‪ ،‬نگران نباش‪ ،‬نمی ذارم فرار کنه‪.‬‬
‫سرعتش را زیاد کرد به قدری که از کتابخانه خارج شد‪ .‬هیچ راهی نبود تا بذاره ولدمورت از دستانش فرار کنه‪ ،‬نه حاال وقتی که پیروزی‬
‫آنقدر نزدیک بود‪ ،‬وقتی که ولدمورت هر ثانیه ضعیف تر می شد‪...‬‬
‫هری یک استیوپفای به سمت ارباب تاریکی فرستاد حتی با اینکه انتظار آن را نداشت‪ ،‬او عکس العمل نشان داد‪ :‬ارباب تاریکی سپری برای‬
‫خودش درست کرد‪.‬‬
‫راهرو پیچ داشت و هری جلوه ی ولدمورت را از دست داد‪ .‬اگر او تالش می کرد از میان دیوار ببیند‪ ،‬مطمئناً توانائی اش را داشت‪ ،‬اما آن‬
‫نیازمند چند ثانیه تمرکز بود‪ ،‬و او زمای برای از دست دادن نداشت ـــ او باید کار دشمنش را قبل از اینکه مرکز فرماندهی محفل را ترک‬
‫کند تمام می کرد‪.‬‬
‫او به گوشه ای چرخید‪ ،‬و چیزی که چشمانش دید باعث شد دستی سرد قلبش را بفشارد‪.‬‬
‫ولدمورت ان جا بود‪ ،‬شکلی کوچک را در مقابل خودش نگه داشته بود‪ ،‬کتاب آتنا پشت پایش روی زمین افتاده بود‪ ،‬چوبش را به سمت‬
‫شقیقه ی شخص گرفته بود‪.‬‬
‫با صدایی سوهان مانند گفت‪:‬‬
‫ـ یه کم دیگه حرکت کن و اون می میره‪.‬‬
‫هری پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ اگه اون بمیره‪ ،‬اونوقت از کجا می خوای خون گیر بیاری؟ بهتره منو حساب نکنی‪ ،‬برای اینکه من نمی تونم به تو حتی یه قطره از خونم‬
‫رو بدم‪.‬‬
‫تالش می کرد صدایش را تا حد امکان آرام کند‪ ،‬به هر حال صدایش کمی با ترس لرزید‪.‬‬
‫چشم های سبز بزرگ آرمیتا با ترس گشاد شدند؛ او جرأت حرکت و حتی جرأت نفس کشیدن هم نداشت‪.‬‬
‫ولدمورت با نیشخندی شیطانی هیسی کرد‪.‬‬
‫ـ من یه منبع خون دیگه پیدا کردم‪ ،‬در واقع‪ ،‬من درست حدود یه ساعت پیش تشریفات رو‪ ....‬روی دختر کوچیک ترت انجام دادم‪.‬‬
‫ـ روی دختر‪ ...‬اوه!‬
‫چشم های هری زمانی که فهمید حریفش در مورد دورا صحبت می کرد گشاد شدند‪ .‬برای ثانیه ای تشکر از دراکو در ذهنش برای‬
‫خوابیدن با زنش برق زد‪ .‬بدون مالفوی‪ ،‬ولدمورت فریب نمی خورد که قدرت هایش را برای چند هفته ی بیشتر بدست آورده است‪.‬‬
‫هری در مورد چیزی که داخل ذهن ولدمورت بود وقتی که او از کتابخانه حرکت می کرد نظر خوبی داشت‪ :‬احتماالً برنامه ریزی کرده که‬
‫محفل را ترک کند‪ ،‬سپس شخصی را در مسیر برای جواب به سؤال مکان آرمیتا مجبور کند‪ ،‬همانطور که او پیش از این سؤالش را طلب‬
‫می کرد‪ .‬ولدمورت باید بر این باور بوده باشد که سرانجام نوه اش را پیدا خواهد کرد‪ ،‬و انرژی بدست آمده اش تا وقتی که او را پیدا کند‬
‫کافی خواهد بود‪ ....‬به نظر می رسید فکر می کند که هنوز هم وقت دارد‪ ،‬برای اینکه او را پیدا کند‪....‬‬
‫هرچند‪ ،‬هری می دانست که او نداشت‪ .‬آن را می دانست‪ ،‬و این اراده ای را به قلبش منتقل می کرد ‪ ...‬ولی آن به درد نمی خورد‪ ،‬به این‬
‫خاطر که ولدمورت کودک را نگه داشت بود ـــ همراه با پدرش ـــ برای جلوگیری‪ .‬چرا آرمیتا آپارتمان پاتر را ترک کرده بود؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری در درون ناله کرد‪ .‬اگر آن جا می ماند‪ ،‬آنوقت ولدمورت او را در حال پرسه زدن در اطراف پیدا نمی کرد و ‪...‬‬
‫به خاطر چرخش دوران ناله نکن‪ ،‬لیندا در سرش صحبت کرد‪ ،‬و هری نفسی عمیق کشید‪ ،‬خودش را محکم کرد‪ .‬او می دانست که اگر نمی‬
‫خواست به دخترش صدمه ای برسد‪ ،‬باید اجازه می داد تا ولدمورت همراه با بچه فرار کند ‪ ....‬آنوقت مثل وجود نقش های منفی در فیلم‬
‫های اکشن می شد‪ :‬دختر را می گیری‪ ،‬اسلحه ای را روی شقیقه اش می گذاری و از پلیس آزادیت را می خواهی‪ ،‬یا در غیر اینصورت‬
‫گروگان خودت را می کشی‪ .‬حتی ولدمورت‪ ،‬که حتی یه فیلم ماگلی ندیده بود‪ ،‬امیدوار بود که پاتر آنقدر معقول باشد که بگذارد آن ها‬
‫بروند‪.‬‬
‫هرچند‪ ،‬هری نظری متفاوت داشت‪ .‬این شانسش بود تا مطمئن شود که ولدمورت برای همیشه منبع خونش را از دست بدهد؛ این شانسش‬
‫برای شکست دادن ارباب تاریکی بود‪ ...‬اما او مطمئن نبود‪.‬‬
‫فکرکرد‪ .‬حاال چی؟‬
‫چوبدستیت رو به سمتش بگیر و بگو‪...‬‬
‫آوداکداور ا؟ با صدایی شکست خورده پرسید‪.‬‬
‫نه طلسمی دیگه برای هدفت وجود داره ‪ ...‬و اون بیشتر انسانیه‪ .‬هیچی حس نمی کنه‪.‬‬
‫تو می فهمی که داری تحریکم می کنی که دخترمون رو بکشم؟‬
‫فقط انجامش بده‪ ،‬هری‪ .‬با کلماتی تحریک آمیز تکرار کرد‪...‬‬
‫هری پو بش را با کمی لرزش دست بلند کرد‪ .‬چشم هایش روی مال آرمیتا قفل شدند و او تأللوی قطره اشکی را در چشمان او می دید‪.‬‬
‫صدای لیندا داخل سرش ادامه پیدا کرد‪ ... :‬هلیوس زیبا‪ ،‬بشنو فریاد مرا‪ ،‬بگذار بمیرد این نور کوچک آفتاب!‬
‫هری دهانش را باز کرد‪ ،‬اما او حس کرد که آن خشک تر از کاغذ شده بود و توانش را نداشت تا صدایی از خودش تولید کند‪.‬‬
‫چیزی را که لیندا قبالً به او گفته بود را بیاد آورد‪ ":‬فرشته کوچولوی من اینجا با ما خوشحال تره تا با پدرم باشه‪ ".‬بله‪ ...‬آرمیتا قطعاً در‬
‫ایلیسیوم نسبت به اینجا خوشحال تر خواهد بود ‪ ...‬و ولدمورت باید شکست می خورد‪...‬‬
‫هری ثانیه ای دیگر به چشم های دخترش نگاه کرد و قطره اشکی را دید که بر روی گونه ی او راه پیدا کرد‪...‬‬
‫ولدمورت متلک انداخت‪:‬‬
‫ـ ترسیدی‪ ،‬نه ‪ ،‬هری؟‬
‫بر این باور بود که هری تنها با نشانه رفتن چوبش به طرف کودک قصد تهدید او را داشت‪.‬‬
‫هری پاسخ نداد‪ ،‬حتی به او نگاهی هم نکرد‪.‬‬
‫زیر لب گفت‪:‬‬
‫ـ هلیوس زیبا ‪ ...‬بشنو فریاد مرا‪...‬‬
‫کلماتش برای ولدمورت بی معنی بودند‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫آرمیتا لب پایینش را گاز گرفت و در همان جایی که ولدمورت او را نگه داشته بود لرزید‪.‬‬
‫ـ بگذار ‪ ...‬بمیرد این نور کوچک آفتاب‪.‬‬
‫ولدمورت که شانه چپ آرمیتا ر ا گرفته بود‪ ،‬حاال حس می کرد که آن از دستش خارج شده بود‪ ،‬به این خاطر که کودک افتاده بود‪ .‬این دفعه‬
‫او می دانست‪ ،‬نوه اش در مقابلش بدون کوچکترین نشانه ای از زندگی افتاده بود‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فصلبیستونهم‬
‫و یکی باید به دست دیگر کشته شود‪.‬‬
‫مترجم‪PLUTO :‬‬

‫« مهم این نیست که چطور می میریم‪،‬‬
‫مهم این است که چطور زندگی می کنیم‪».‬‬
‫ِ‬
‫بوریسنکو)‬
‫(جوآن‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ولدمورت نمی توانست به چشم هایش اعتماد کند‪ :‬آرمیتا روی زمین افتاده بود؛ قفسه ی سینه ی او به هیچ وجه باالو پائین نمی رفت‪،‬‬
‫موهای قرمز و طالیی اش روی صورتش ریخته بود که‪ ،‬چشم های بسته اش را پشت حجابی فرفری مخفی می کرد‪.‬‬
‫هیس هیس کرد‪:‬‬
‫ـ تو‪ ....‬تو چی کار کردی؟‬
‫چشم های قرمز مار مانندش چشمان سبز پوچ هری را مالقات کرد‪.‬‬
‫به آرامی‪ ،‬انگار که تازه فهمیده بود چه کار کرده بود‪ ،‬هری چوبدستی اش را پائین آورد‪.‬‬
‫ـ آخرین منبع خونت رو ازت گرفتم ولدمورت‪ .‬خون اون فقط تا وقتی کار می کرد که زنده بود‪.‬‬
‫ارباب تاریکی غرید‪.‬‬
‫ـ اما اون آخریش نبود‪ ،‬تو هنوز اینجایی!‬
‫هری مخالفت کرد‪.‬‬
‫ـ من رویین تنم ولدمورت‪ ،‬تو نمی تونی هیچ خونی ازم بگیری‪ ،‬به این خاطر که پوستم بریده نمی شه‪.‬‬
‫ارباب تاریکی با عجله گفت‪:‬‬
‫ـ خوب‪ ...‬خوب دختر بچت هنوز هست!‬
‫انگار که می خواست به هری ثابت کند که قدرت هنوز در دست اوست‪.‬‬
‫جادوگر جوان تنها سرش را تکان داد‪.‬‬
‫ـ اون بچه ی من نیست‪.‬‬
‫چشمان ولدمورت گشاد شدند‪.‬‬
‫ـ نیست ‪ ....‬مال تو نیست؟‬
‫ـ نه نیست‪ .‬اگه خونش رو بکشی‪ ،‬اونوقت خون اشتباهی رو کشیدی ‪ ....‬خون اون قدرت هات رو بازسازی نمی کنه‪ .‬عمراً اگه این کار رو‬
‫بکنه‪.‬‬
‫هری فکر کرد که دویدن برق ترس را روی صورت ولدمورت دیده است‪ .‬اوه بله ‪ ...‬ولدمورت حاال در دستان او بود‪ .‬فقط کافی بود صبر‬
‫کند و بعد بزرگترین جادوگر سیاه قرن بدتر از یک ماگل معمولی می شد‪.‬‬
‫ولدمورت من من کرد‪.‬‬
‫ـ مطمئنم داری‪ ....‬داری بلوف می زنی! تو داری سعی می کنی بهم دروغ بگی تا بترسونیم‪ ،‬اما قسم می خورم که موفق نشدی پاتر!‬
‫هری آهی عمیق کشید و مستقیم درون چشم های ارباب تاریکی خیره شد‪ ،‬سپس‪ ،‬با صدایی آرام اما جدی گفت‪:‬‬
‫ـ به عشقی که برای دختر کوچیکم داشتم و دارم قسم می خورم که دارم به تو حقیقت رو می گم ولدمورت‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ نه ‪ ...‬نمی تونه اینجوری باشه‪ ....‬نمی تونه‪.‬‬
‫چوبدستی در دست ولدمورت بیش از بدن لرزانش می لرزید‪ .‬زانو هایش در حال ضعیف شدن بودند‪....‬‬
‫ناگهان صدای نفس نفسی از پشت سر آمد‪ .‬هری نیازی به چرخیدن نداشت تا بفهمد چه کسی بود‪ :‬ورمتیل‪.‬‬
‫ـ آ ‪...‬آرمیتا؟‬
‫مرگ خوار کوچک اینرا گفت و نزدیک شد‪ ،‬چشمان پُف کرده اش روی دختر کوچک دراز کشیده ثابت شده بود‪.‬‬
‫با صدایی ملتمس گفت‪:‬‬
‫ـ فرشته کوچولوی وُرمی ‪ ...‬بلند شو!‬
‫اگرچه‪ ،‬آرمیتا پاسخ نداد‪.‬‬
‫ـ نه‪ ...‬اون نـ ‪..‬؟‬
‫نگاه سوال گونه اش به هری ‪ ،‬در او حس هولناکی را ایجاد میکرد هری حس میکرد که گویی نیزه ای قلبش را سوراخ کرده بوددرد‬
‫بیچارگی روی صورت پتیگرو در درونش رسوخ می کرد‪ ....‬بعد از اینکه او طلسم هلیوس را ادا کرد‪ ،‬تنها فکرش این بود که شانس‬
‫ولدمورت را برای بدست آوردن قدرت هایش از او بگیرد‪ ،‬این تنها راه ممکن برای نجات جهان بود‪ ...‬حاال این که برای انجام این کار تنها‬
‫دخترش را کشته بود او را از درون می خورد ‪ .‬نه اینکه ماه ها در ذهنش نبوده‪ ،‬و نه اینکه برای انجامش برنامه ریزی نکرده بود ‪ ...‬فقط‬
‫اینکه دانستن این که باید این کار را انجام می داد و انجام دادنش دو چیز متفاوت بود‪.‬‬
‫هری سرش را پائین انداخت‪ ،‬و ورمتیل فریادی عاجزانه کشید‪.‬‬
‫ـ نـهههههههه !‬
‫روی زانوهایش افتاد و بدن عاری از زندگی کودک را در بازو هایش به آغوش کشید‪.‬‬
‫هری نمی دانست که فریاد ورمتیل توجه چند مبارز را جلب کرده بود‪ ،‬اما لحظه ی بعد طلسم ها بر فراز شانه ی هری و ولدمورت حرکت‬
‫کردند ‪ ،‬توانستند آن ها را منحرف کنند‪ .‬هری فقط نمی توانست حرکت کند‪ ،‬چشم هایش روی دختر مرده ی کوچکش و پیتر پتیگرو‪ ،‬که‬
‫باالی موی فرفری دختر کوچک هق هق می کرد‪ ،‬قفل شده بود‪ ،‬طوری او را در بازوانش با دقت نگه داشته بود انگار که هنوز هم زنده بود‪.‬‬
‫با دید ‪ 210‬درجه اش‪ ،‬هری دید که کسانی که به طرف ولدمورت طلسم می فرستادند جینی و نوسیکا بودند‪ ،‬که حاال توسط زوج لسترنج‬
‫مورد حمله واقع شده بودند؛ هر چند تمرکزش از روی آرمیتا و ولدمورت برداشته نشد‪ .‬برای اولین دفعه برای پتیگرو احساس تأسف کرد‪ .‬به‬
‫این خاطر متأسف بود که پتیگرو به گونه ای این کودک را دوست داشته انگار که بچه ی خودش بوده‪ .‬هری نمی توانست به خودش‬
‫بقبوالند که او ‪ ،‬پدر آرمیتا‪ ،‬او را بیشتر از پیتر پتیگرو دوست داشته بود ـ حقیقت این بود که او آرمیتا را به اندازه ی کافی نمی شناخت‪ .‬در‬
‫طرف دیگر‪ ،‬پتیگرو‪ ،‬آرمیتا را از زمانی که متولد شده بود می شناخت ‪ ...‬حتماً دردی بیشتر از آن که هری می کشید را تجربه می کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫منتظر چی هستی؟‬

‫صدای لیندا او را از خیاالتش بیرون کشید‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫همه دارن مبارزه می کنن‪ ،‬هری! بجنب‪ ،‬پدر رو طلسم کن! کاری کن تاوانش رو پس بده!‬

‫فکر کرد‪ :‬راست می گی‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫و طلسم قفل بدن را به سمت ولدمورت فرستاد‪ ،‬منتظر بود که او تالش کند و آن را به آسانی دفع کند‪ .‬ولدمورت‪ ،‬که به اندازه ی کافی با‬
‫رگبار طلسم های فرد مشغول بود‪ ،‬برای دفع همزمان طلسم هری تالش بیشتری نیاز داشت‪ .‬همانطور که این کار را انجام می داد‪ ،‬چشم‬
‫هایشان در یک هزارم ثانیه در هم قفل شد و هری دوباره در آن چشم های مار مانند قرمز ترس را دید‪.‬‬
‫لیندا هشدار داد‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫اون از قبل نقشت رو فهمیده‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫مهم نیست که بدونه‪.‬‬

‫هری پاسخ داد و این دفعه به سمت ارباب تاریکی طلسم تارانتالگرا را فرستاد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫دیگه بیشتر از این نمی تونه کاری انجام بده ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫درسته‪.‬‬

‫او همانطور که ولدمورت طلسم را منحرف می کرد موافقت کرد‪.‬‬
‫در طرف دیگر جینی رودولف لسترنج را که زمین خورده بود گیج کرد و نوسیکا نیز به سرعت چوبدستی او را فراخوانی کرد‪ .‬بالتریکس‬
‫تالش کرد طلسم اینورتو را به سمت شوهرش بفرستد‪ ،‬اما او تنها توانست هِجای اول طلسم را ادا کند‪ ،‬برای اینکه فرد طلسم سکوت را‬
‫روی او اجرا کرد‪ .‬بعد از اینکه رودولف بی هوش شد‪ ،‬نوسیکا طلسم آتش زا را به سمت ارباب تاریکی فرستاد‪ ،‬اما ولدمورت عجله کرد و‬
‫ردای یکی از مرگ خواران جوانش را مقابل آتش گرفت‪ .‬اگر هری به خاطر خوش قلبی اش طلسم خاموش کننده را به طرف او نفرستاده‬
‫بود‪ ،‬او از سوختگی ها بسیار می مرد‪ .‬ثانیه ای بعد از اینکه آتش را مهار کرد‪ ،‬هری مرگ خوار جوان را با طناب هایی جادویی بست‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫تو خیلی دل رحمی هری‪.‬‬

‫لیندا اظهار نظر کرد‪.‬‬
‫هری طعنه آمیز پاسخ داد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫واسه مردن خیلی جوون بود‪ .‬جوون و فریب خورده‪ .‬هرکسی شایستگی داشتن یه شانس دیگه رو داره‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫پدر من نداره‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫درسته‪ ،‬اون نداره‪.‬‬

‫چشم هایش به سمت پیتر پتیگرو حرکت کردند‪ ،‬و شگفت زده شد وقتی دید که پیتر دیگر گریه نمی کرد‪ ،‬در واقع‪ ،‬او به شکلی عجیب به‬
‫ارباب تاریکی نگاه م ی کرد ‪ ...‬نوعی دیوانگی در چشمان نمناک او وجود داشت ‪ ...‬همانطور که پیتر ناگهان بدن آرمیتا را رها کرد‪ ،‬هری به‬
‫جز خیره شدن به او کار دیگه ای نمی توانست انجام دهد‪ ،‬چشمانش با پرتوی خشم ‪ ،‬می درخشیدند ‪ ،‬و چوبدستی اش را به سمت‬
‫ولدمورت گرفت‪.‬‬
‫در همان آغاز کار‪ ،‬ولدمو رت‪ ،‬به خاطر اینکه با دفع طلسم های گوناگون اعضای محفل و ویزلی ها سرگرم بود‪ ،‬متوجه ورمتیل نشد‪ ،‬اما‬
‫بعد از این که کلمات ورمتیل "تو بهاش رو می پردازی!" در سرتاسر راهرو طنین انداخت‪ ،‬او با نگاه خدمتکار رقت انگیزش مواجه شد‬
‫‪ ...‬فقط اینکه این خدمتکار دیگه یه ذره هم رقت آور به نظر نمی رسید‪ .‬او خطرناک به نظر می رسید‪ .‬دیوانه‪ .‬و بیشتر از همه‪ :‬مملؤ از نفرت‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫قبل از اینکه ولدمورت بتواند به طور کامل آمیزه ی احساسات را بر روی صورت پیتر درک کند‪ ،‬توسط جریانی از چوبدستی پیتر کنده شد و‬
‫به دیوار راهرو کوبیده شد‪ .‬اگر شرایط قبل را داشت‪ ،‬می توانست به راحتی از خودش دفاع کند‪ ،‬اما ‪ ...‬او مثل قبل قدرتمند‪ ،‬و سریع نبود‪ ...‬او‬
‫خسته بود‪.‬‬
‫هرچند‪ ،‬هنوز آنقدر قدرت داشت که خدمتکارش را برای ایستادن در مقابلش تنبیه کند ‪ ...‬قبل از اینکه بداند چه چیزی بهش برخورد کرده‪،‬‬
‫ورمتیل به عقب پرتاب شد و روی زمین باالی بدن آرمیتا بی هوش افتاد‪.‬‬
‫ولدمورت نفس نفس زنان به دیوار تکیه داد‪ .‬این طلسم آخر او را تحلیل داده بود‪ .‬ورودی را بر انداز کرد ـــ شاید هنوز راه فراری آنجا بود‪،‬‬
‫اگر هرطور که بود می توانست خودش را به جلوی در برساند‪....‬‬
‫در لحظه ای باز شد و هفت نفر داخ ل شدند‪ :‬چهار نفر از آن ها اعضای قدیمی محفل بودند به نام های گایا‪ ،‬پاسیفا‪ ،‬نسوس و ایفیکلز‪ ،‬سه‬
‫عضو جدید به دنبال آن ها بودند‪ :‬سه خواهر دل فریب‪.‬‬
‫با دیدن ولدمورت و مرگ خوارانش‪ ،‬آن ها بالفاصله طلسم های گیج کننده و گوناگونی را به سمت آن ها فریاد زدند‪ ،‬و ولدمورت برای‬
‫محافظت از خودش تمام انرژی اش را احتیاج داشت‪ ،‬به خوبی می دانست که اگر به زودی فرار نمی کرد چه اتفاقی می افتاد‪ .‬حاال که‬
‫هفت عضو محفل برگشته بودند و کنار جناح خوبی می جنگیدند‪ ،‬از حیث تعداد از مرگ خواران ـــ همان تعدادی که تا حاال گیج و نا توان‬
‫نشده بودن د ـــ بیشتر بودند‪ .‬مرگ خوار جوانی توسط طلسم فرد کوبیده شد‪ ،‬در همان حال مکنر با گیجی همراه با حالتی شیفته شده بر‬
‫روی صورتش به اطراف تلو تلو می خورد‪ .‬سپس گویل بود‪ ،‬چشم هایش آرزومند بودند و چوبدستی اش را روی قفسه ی سینه اش می‬
‫فشرد‪ ،‬آه بلندی می کشید‪ .‬مسلم بود که نیمف‪ ،‬نیمفا و نیمفو آواز خواندشنشان را شروع کرده بودند‪.‬‬
‫هرچند‪ ،‬تمام اعضای مذکر محفل را تحت تأثیر قرار می دادند‪ ،‬به همین خاطر نسوس و ایفیکلز طلسم های کر کننده را بر روی خودشان‬
‫اجرا کردند‪ .‬فرد بیچاره‪ ،‬تحت تأثیر جادوی مخلوقات زیبا قرار گرفته بود و در آن دم دوست داشت تا هر کاری را که هر یک از این سه‬
‫خواهر می خواستند انجام دهد‪ .‬هری‪ ،‬متوجه مشکل دوستش شد‪ ،‬طلسم هوشیاری را روی او اجرا کرد که تا حدی جواب داد‪ ،‬معلوم بود که‬
‫حال فرد خیلی شبیه به مستی بود‪ ،‬او با عشق مست شده بود‪ ،‬نه الکل‪.‬‬
‫ـ متشکرم رفیق‪.‬‬
‫فرد به او شست ی نشان داد‪ .‬تأثیر طلسم هوشیاری هری حدوداً تا یک ساعت باقی می ماند‪ ،‬بنابراین‪ ،‬او تا مدتی از افسون شدن توسط‬
‫حوری ها در امان بود‪.‬‬
‫با دید ویژه اش که به او اجازه ی دیدن از میان دیوار ها را می داد‪ ،‬هری کتابخانه را برای دیدن سه مرگخواری که هنوز با دراکو‪ ،‬فایدرا و‬
‫جرج ( که اخیراً هوشیاری اش را بدست آورده بود) می جنگیدند بررسی کرد‪ ،‬در صورتی که جیسون هنوز بی هوش بود‪ .‬به نظر می رسید‬
‫که لتو اسپیرو را در بازو هایش نگه داشته است‪ ،‬و هرچند حال اسپیرو بد به نظر می رسید‪ ،‬قطعاً هنوز زنده بود‪.‬‬
‫برای ولدمورت همه چیز محو به نظر می رسید‪ .‬مسیری که به سمت ورودی می رفت به خاطر چند مبارز بسته شده بود‪ ،‬و او نمی توانست‬
‫راهش را از میان آن ها باز کند‪ ،‬قدرت های کافی برای انجام این کار نداشت‪ .‬برای لحظه ای این فکر در ذهنش به وجود امد که تالش‬
‫کند و به سمت ورودی آپارات کند ـــ شاید آپارات در داخل محفل امکان پذیر بود‪ ،‬فقط آپارات داخلی اما آپارت خارجی غیر ممکن بود ـــ‬
‫نمی دانست‪ .‬با تمام توانش سعی کرد که بر روی اپارات در مقابل در تمرکز کند‪ ،‬اما فهمید که اگر هم امکانش وجود داشت‪ ،‬او قدرتش را‬
‫نداشت‪ .‬او ضعیف بود‪ .‬ضعیف تر از زمانی که در سال ها قبل می خواست بدن از دست داده اش را باز گرداند ‪ ....‬اگرچه‪ ،‬تفاوتی بزرگ بین‬
‫این دو ضعف وجود داشت‪ :‬وقتی که بدنش را از دست داد‪ ،‬قدرت هایش را به طور کامل از دست نداده بود‪ ،‬او هنوز می توانست حیوانات و‬
‫حتی مردم را تسخیر کند‪ ،‬اما االن بدن داشت ‪ ...‬ولی تقریباً هیچ قدرتی نداشت‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫وزنش را بر روی دیوار انداخت‪ ،‬به آرامی از روی زمین بلند شد‪ .‬عبارتی التین به ذهنش آمد‪ " sic transit Gloria mundi " :‬به‬
‫این معنی که شکوه دنیا از بین می رود‪ .‬پس‪ ،‬قرار بود شکوه او از بین برود‪ ...‬بزرگترین جادوگر سیاه قرن ‪ ...‬به اندازه ی یک ماگل رقت‬
‫انگیز نات وان پایین می آمد‪ .‬نه‪ ،‬نه حتی یه خون فاسد‪ ،‬نه حتی یه اسکوئیپ‪ ،‬یک ماگل‪ .‬به همان کسانی که از آن ها نفرت داشت و بیزار بود‬
‫تبدیل می شد ــ کسانی که قدرت جادویی نداشتند‪ .‬کسانی مثل پدر نفرت انگیزش‪.‬‬
‫با چشم هایی شیشه ای به مبارزان نگاه کرد‪ ،‬به نظر می رسید جنگ تمام شده بود ـــ تعجب کرد‪ :‬همه ی آن ها داشتند به او نگاه می‬
‫کردند؟ فکر کرد‪ :‬به چی نگاه می کنید؟ بدن نفرت انگیز یه حیوون مرده؟‬
‫صدای دیگری در سرش پرسید ‪ :‬چرا؟ تو االن بیشتر از یه حیوون نفرت انگیز نیستی؟‬
‫‪-‬‬

‫نه ‪ ...‬نیستم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫به مردم اطرافت نگاه کن! به نظرت خوشحالن؟‬

‫‪-‬‬

‫اوه‪ ،‬آ ره‪ ،‬هستن‪ .‬من شکست خوردم‪ .‬من االن یه بیچاره ام‪ .‬به نظر می رسه پاتر پسر تنها کسی باشه که بدونه چه اتفاقی واسم‬
‫افتاده‪ ...‬بقیشون فقط به صورت احمقانه ای به من زل زدن‪ .‬حتی بالتریکس‪ .‬هی‪ ،‬بال‪ ،‬این روحیه ی یه مرگخواره؟‬
‫هرگز منصرف نشو‪ ،‬هرگز تسلیم نشو!‬

‫‪-‬‬

‫تسلیم شدن‪ ،‬حتی تو هم نمی تونی مبارزه کنی‪ ،‬اونوقت چطور انتظار داری اونا بجنگن؟ تو بُت اونا بودی‪ ،‬ولدمورت!‬

‫‪-‬‬

‫ولدمورت؟ من هنوز ولدمورت هستم؟‬

‫‪-‬‬

‫اون دختر مو قرمز رو نگاه کن‪ .‬به تو مضحکانه خیره شده‪ .‬اون تو رو مثل ‪ ...‬تام ‪ ....‬می بینه‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫همینطوره؟‬

‫‪-‬‬

‫به صورتش نگاه کن! اونجا چی می بینی؟ انزجار‪ .‬نفرت‪ .‬و ترحم‪ .‬اون کسی نبود که تو دفتر خاطراتت نوشت؟ لوسیوس نگفت‬
‫که اون یه ویزلیه؟ همه ی ویزلی ها موی قرمز دارن ‪....‬‬

‫‪-‬‬

‫و چی میشه اگه یه ویزلی باشه؟‬

‫ولدمورت به خودش نهیب زد‪.‬‬
‫صدای داخل سرش‪ ،‬او را ترغیب می کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اسم ویزلی یه زنگوله رو به صدا در نمیاره؟ اون معشوقه کوچولوی پاتره ‪ .‬یکی از اونا رو تو شیش سال پیش به دام انداختی! اون‬
‫دوستش داره‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫اون با مالفوی پسر ازدواج کرده! و می بینی که پاتر با ساحره ی یونانی ازدواج کرده!‬

‫صدا نجوا کرد ‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫اونا هنوز هم دیگه رو دوست دارن ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫و؟‬

‫‪-‬‬

‫تو هنوز یه کم قدرت داری تام! تو داخل اتاق اسرار تقریباً کشته بودیش ‪ ...‬بعد پاتر نجاتش داد‪ ،‬هرچند که عشقش رو پس‬
‫نگرفته باشه‪ .‬االن عاشق اونه ‪ ...‬اون این مشکالت رو واست بوجود آورده‪ ،‬بیاد بیار! تو باید تالفی کنی!‬

‫چشمان ولدمورت تنگ شدند‪ ،‬و چوبدستیش کمی در دستش حرکت کرد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫بله‪ ،‬من هنوز قدرت کافی دارم‪ ،‬برای ‪ ....‬آخرین ‪ ...‬طلسم‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫پوزخندی شیطانی بر روی صورت ولدمورت ظاهر شد‪ ،‬و هری کامال از قصد او آگاهی داشت‪ .‬با دید ‪ 210‬درجه اش اگر تمرکز می کرد می‬
‫توانست چندین چیز را که همزمان اتفاق می افتاد را ببیند‪ .‬بیشتر مرگخواران روی زمین افتاده بودند‪ ،‬گیج یا بیهوش بودند‪ ،‬بالتریکس یکی‬
‫از معدود کسانی بود که هنوز سرپا بود‪ .‬چشم هایش روی صورت اربابش ثابت شده بود‪ ،‬چهره اش ترس از چیزی را که می دید فاش می‬
‫کرد‪ .‬کمی به سمت راست نوسیکا بود که با فشردن دست راستش روی قلبش نفس نفس می زد‪ .‬فرد که اخیراً طلسم پا آویزان کنی از یکی‬
‫از مرگخواران دریافت کرده بود‪ ،‬به وسیله ی نیمف و نیمفو حمایت می شد‪ ،‬و جینی با فاصله ای دور از هری با دماغی خون آمده مراقب‬
‫بود‪ .‬چوبدستی ولدمورت تکان خورد‪ ،‬حرکتی کامالً قابل توجه برای فریب دادن چشم‪ ،‬اما با تشکر از دید ویژه اش‪ ،‬حواس هری پرت نشد‪.‬‬
‫آن به سرعت یک چشم بر هم زدن اتفاق افتاد‪ :‬ولدمورت آودا کداورا را به سمت جینی فریاد زد‪ ،‬و در همان زمان هری طلسم تمپوس‬
‫گالسیچر را فرستاد‪.‬‬
‫نور درخشنده ی سبز در هوا بین چوبدستی ولدمورت و بدن جینی منجمد شد ـــ همه چیز و همه کس منجمد شدند‪ .‬هری آه سنگینی‬
‫کشید‪ :‬اگر او به سرعت زمان را متوقف نمی کرد‪ ،‬جینی االن مرده بود‪ .‬زمانی برای این که خود را جلوی او بیاندازد و از او با بدن رویین‬
‫تنش دفاع کند نداشت‪ ،‬برای اینکه فاصله اش با او زیاد بود‪.‬‬
‫با حرکت چوبدستی اش نور سبز را ناپدید کرد‪ ،‬و با دومین حرکت دشمن بزرگش را از انجماد در آورد ‪.‬‬
‫ولدمورت با صدایی سوهان مانند گفت‪:‬‬
‫ـ حرکتی هوشمندانه‪ .‬یکی از طلسم هایی که خودم ساختم‪ ،‬منجمد کننده ی زمان‪.‬‬
‫هری پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ می دونم‪ .‬تو خیلی خوب رو آدال اسپرینگ فیلد استفادش کردی‪ ،‬دربارش بهم گفته‪.‬‬
‫ولدمورت پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ لعنت به من که تو رو به دنیای زیرین فرستادم پاتر‪.‬‬
‫با همه ی توان باقی مانده اش حالتی شبهه ایستاده به خود گرفت‪ .‬حتی با این که حس می کرد آخرین ذره های قدرتش را از دست داده‬
‫بود‪ ،‬او هنوز هم لرد ولدمورت بود‪ ،‬و یک لرد هرگز به دشمنش تسلیم نمی شد یا جلوی او زانو نمی زد ‪ ...‬نه‪ ،‬اگر قرار بود با سرنوشتش رو‬
‫به رو بشود با حفظ غرورش اینکار را می کرد‪ .‬غرور چیزی بود که او هرگز از دست می داد ‪ ....‬هرگز‪.‬‬
‫هری پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ درسته‪ .‬می تونم چیزای باحالی رو در مورد اونجا برات بگم‪ ....‬برای مثال تارتاروس‪ .‬تو کامالً مناسبشی‪ .‬می تونی برای تارتاروس کوئیدیچ‬
‫بازی کنی‪...‬‬
‫چشم های ولدمورت باریک شدند‪.‬‬
‫ـ منو دست ننداز‪ ،‬پاتر‪ .‬من ممکنه که دیگه قدرتی نداشته باشم‪ ،‬اما قسم می خورم اگه این پایان من باشه‪ ،‬تو زندگی بعد از مرگ واسه‬
‫والدین عزیزت یه جهنم ابدی درست می کنم!!!‬
‫هری شکلکی در آورد‪.‬‬
‫ـ نگو که خیلی ترسیدم‪ .‬اما روش حساب نکن‪ ،‬ولدمورت‪ .‬تو هرگز شانس این که به عزیزان از دست رفته ی من صدمه بزنی رو نداری‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ چرانه‪ ،‬اگه بخوام نمی تونم؟‬
‫ـ چون من نمی کشمت‪.‬‬
‫ـ چرا نه؟ پیشگویی ‪ ....‬اون گفته که تو شکستم می دی پاتر‪ .‬من همینجا ایستادم! منو بکش! تموش کن‪ ،‬پاتر!‬
‫هری ابرویی از مخالفت او باال برد‪.‬‬
‫ـ اوه ‪ ...‬ارباب حاال که می دونه قراره بدتر از یه ماگل باشه نمی خواد زنده بمونه‪ .‬از آزکابان می ترسی؟ شاید بهتره که اصالً توش نیفتی‬
‫ـــ چون مخصوص جادوگراست‪ ،‬اما تو فقط یه م ‪ ...‬ا ‪ ....‬گ ‪ ...‬ل ‪ ...‬ی‪.‬‬
‫ارباب تاریکی هیسی کرد‪.‬‬
‫ـ اگه منو نکشی معشوقه کوچولوتو می کشم! مشکلت چیه‪ ،‬پاتر؟ تو بچتو با خونسردی کشتی‪ ،‬پس چرا منو نمی کشی؟‬
‫هری گفت‪:‬‬
‫ـ چون می خواستم یه لطف بهت کرده باشم‪.‬‬
‫هری با بازی گوشی چوبدستیش را در دست راستش چرخاند‪.‬‬
‫ـ اما نمی خوام خیلی بخشایشگر به نظر برسم‪ .‬تو به پدرو مادر من رحم نکردی‪ ،‬به هیچ یک از اعضای خانوادم رحم نکردی‪ .‬به سدریک‬
‫رحم نکردی ‪ .‬به دامبلدور رحم نکردی‪ .‬نه ریدل تو حتی به زنی هم که بهش اظهار عشق کردی هم رحم نکردی‪ .‬پس چرا من باید بهت‬
‫رحم کنم؟‬
‫ولدمورت بیشتر از دفعه ی دوم رنگ پریده شد‪.‬‬
‫ـ پیشگویی نگفته منو می کشی؟‬
‫هری کلمات تریالنی را برای دشمنش با لحنی موزون خواند‪.‬‬
‫ـ همچین چیزی گفته شده‪ :‬و یکی باید به دست دیگری کشته شود‪ ،‬تا وقتی یکی زنده است دیگری نجات نمی یابد‪.‬‬
‫ولدمورت با صدایی ملتمس گفت‪:‬‬
‫ـ می بینی؟ گفته یا تو منو می کشی یا من تو رو! من نمی تونم بکشمت‪ ،‬هری‪ .‬پس پیشگویی رو تمومش کن‪ .‬منو بکش‪.‬‬
‫جادوگر جوان با آرامش پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ می دونی‪ ،‬ولدمورت‪ ،‬دامبلدور یکی از بهترین اشخاصی بود که می شناختم‪ .‬خیلی چیزا ازش یاد گرفتم‪ ،‬ویکیشون این بود که فراتر از‬
‫معنای ظاهری کلماتو نگاه کنم‪ ،‬کلمات می تونن فریبنده باشن‪ .‬اونا می تونن به صورت های مختلفی تفسیر بشن ‪ ...‬اون تو وزارت جادو‬
‫بهت نگفت که چیزی بدتر از مرگ هم وجود داره؟‬
‫ارباب تاریکی هیسی کرد‪.‬‬
‫ـ منظورت از این حرفا چیه؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫اگرچه خودش به خوبی منظور هری را درک کرده بود‪ ،‬و منظوری که دامبلدور در سال ها قبل داشت‪ .‬در واقع‪ ،‬چیزی بدتر از مرگ وجود‬
‫داشت‪ .‬ولدمورت هرگز تصور نکرده بود که چیزی بدتر از آن وجود داشت‪ ،‬اما وجود داشت‪ ،‬زندگی در شرم بدتر بود‪ ،‬خیلی ‪ ،‬خیلی بدتر‪.‬‬
‫هری نجوا کرد‪.‬‬
‫ـ نیازی نیست که واست توضیح بدم نه؟ نه ‪ ...‬تو چشمات می بینمش‪ .‬تو فهمیدی‪ .‬تو می دونی‪ .‬تو‪ ،‬همون کسی که همیشه آرزو داشتی‬
‫جاودان باشی‪ ،‬حاال فهمیدی که زندگی چیز مهمی نیست‪ .‬قدرت‪ ،‬درسته که شگفت انگیز و ترسناکه ‪ ...‬اما مهم اینه که چطور زندگی می‬
‫کنی‪ ،‬اما این زندگی برای تو کافی نبود‪ .‬تو می خواستی جاودانه باشی‪ .‬به آرزوت می رسی‪.‬‬
‫چشم های ولدمورت پهن شدند‪.‬‬
‫ـ چی؟‬
‫به جای جواب دادن‪ ،‬هری دست راستش را بلند کرد و نوک چوبدستیش را به سمت او گرفت‪.‬‬
‫ـ ت ا االن تو قسمتی از پیشگویی رو نشنیدی‪ ،‬تام‪ .‬اون می گه که او قدرتی خواهد داشت که ارباب تاریکی از آن بی اطالع است ‪ ...‬من‬
‫همچین قدرتی رو دارم‪.‬‬
‫ارباب تاریکی با لکنت گفت‪:‬‬
‫ـ صبر کن‪ ،‬چی‪...‬؟‬
‫اما نتوانست جمله اش را تمام کند‪ ،‬برای اینکه از نوک چوبدستی هری اخگری سفید مایل به آبی به سمت قسمت میانی اش صاتع شد‪ ،‬هوا‬
‫از دورنش خارج شد‪ .‬او دوال شد و حس تهوع داشت‪ ،‬اخگر های سفید آبی به صورت مورب در اطرافش می چرخیدند ‪ ...‬سپس تمام شد و بر‬
‫روی زمین سقوط کرد‪.‬‬
‫صدای انفجاری از کتابخانه آمد‪ ،‬اما به آن توجهی نکرد ـــ گوشهایش زنگ می زدند و دیدش محو شده بود‪.‬‬
‫شش نفر از کتابخانه بیرون آمدند‪ ،‬سرفه می کردند‪ ،‬صورت و موهایشان با دوده پوشیده شده بود‪ .‬برای ثانیه ای هری حیرت کرد‪ ،‬سپس او‬
‫به یاد آورد که کارایی طلسم منجمد کننده زمان به فاصله ی او از کتابخانه بستگی داشته‪ ،‬بنابراین همه از حالت منجمد بودن در زمان‬
‫خالص شده بودند‪.‬‬
‫هم زمان با نزدیک شدن شش نفر‪ ،‬ولدمورت ایستاد‪ ،‬بدنش با خشم می لرزید‪.‬‬
‫اسپیرو توسط لتو حمایت می شد‪ ،‬جیسون توسط جرج‪ ،‬و‪ ،‬عجیبتر از همه‪ ،‬فایدرا و دراکو بودند که از یکدیگر حمایت می کردند‪.‬‬
‫حاال که همه ی آن ها از منجمد شدگی در آمده بودند‪ ،‬و اول با هری‪ ،‬سپس با ولدمورت روبه رو شدند‪ ،‬همگی چوبدستی شان را به سمت‬
‫ارباب تاریکی گرفته بودند‪ ،‬هری معتقد بود اگر کاری نمی کرد آنها به زحمت زیادی می افتادند‪.‬‬
‫هرچند‪ ،‬هری دستش را برای متوقف کردن آن ها باال گرفت‪.‬‬
‫ـ نکنید‪ ،‬اون بی خطره‪.‬‬
‫دراکو نفس نفس زد‪ :‬بی خطر؟‬
‫چشم هایش می گفتند‪ " :‬حتی تو هم نمی تونی اینقدر احمق باشی‪ ،‬پاتر! "‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری تکرار کرد‪:‬‬
‫ـ درست همونطور که گفتم‪ :‬بی خطره‪.‬‬
‫دراکو دهانش را باز کرد تا حرفی گستاخانه بزند‪ ،‬اما فایدرا با نوک پا به او لگد زد‪ .‬صورت دراکو وقتی که زبانش را گاز گرفت و نگاهی‬
‫کثیف به زن انداخت‪ ،‬سرخ شد‪ ،‬اما او اعتنا نکرد‪ ،‬برای اینکه چشمانش بر روی ولدمورت ثابت بودند‪.‬‬
‫هر چند به دالیلی‪ ،‬ولدمورت دیگر مثل ارباب تاریکی به نظر نمی رسید‪.‬‬
‫او به دیوار تکیه داده بود‪ ،‬نفس هایش به شماره افتاده و صورتش کامالً خسته بود‪.‬‬
‫جرج شروع کرد‪:‬‬
‫ـ هری‪ ،‬رفیق‪ ،‬منظورت چی ‪...‬؟‬
‫اما به خاطر سورپرایز فراگیر ولدمورت حرفش را برید‪ ،‬چشم های او بر روی صورت جرج ثابت شده بودند‪.‬‬
‫ـ تو‪ ،‬پسر‪ ،‬من پدرتو هشت سال پیش تقریباً کشتم!‬
‫سپس به دراکو نگاه کرد‪:‬‬
‫ـ من خانواده ی تو رو به خدمت خودم در آوردم و زندگیشون رو خراب کردم ‪ ...‬تو واقعاً هیچ وقت یه خونواده نداشتی نه؟‬
‫او به پاپافوتیو ها چپکی نگاه کرد‪ ،‬به لتو یادآوری کرد‪:‬‬
‫ـ من می خواستم اونقدر برادرتو شکنجه بدم تا بمیره!‬
‫در نهایت نگاه خیره اش به سمت فایدرا حرکت کرد‪:‬‬
‫ـ و من از بچه کوچولوت برای مراسم خون استفاده کردم!‬
‫فایدرا هیس کرد‪:‬‬
‫ـ چی؟‬
‫اما هری او را به آرامش دعوت کرد‪.‬‬
‫ـ هیچی نشده‪ ،‬فایدرا‪ .‬دورا خوبه‪.‬‬
‫ـ اما ‪ ...‬مراسم خون چیه ‪...‬؟‬
‫مادر جوان روی جزئیات پافشاری کرد‪ ،‬نگرانی برای دخترش قلبش را پر کرده بود‪.‬‬
‫هری پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ اون فکر کرده که دورا بچه ی منه‪ ،‬به همین خاطر فکر می کرد خونش مناسبه‪ ،‬در صورتی که مناسب باشه قدرت های جادویی اش رو‬
‫بر می گردونه‪.‬‬
‫دیگران به او با حالتی گیج خیره شدند‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ ولدمورت یه بار از خون من برای برگردوندن بدنش استفاده کرد‪ ،‬اما بهش معتاد شد‪ .‬پس نیاز داشت تا از اون بیشتر و بیشتر داشته باشه‬
‫‪ ...‬برای حفظ قدرت های جادوییش‪ .‬اون از دختر من استفاده می کرد ‪...‬‬
‫هری آب دهانش را قورت داد و تالش کرد تا به بدن بی جان آرمیتا نگاه نکند‪.‬‬
‫ـ ‪ ...‬تا خون تهیه کنه‪.‬‬
‫فایدرا چهره در هم کشید‪ :‬منظورت دفیه؟‬
‫او متوجه بچه ی مرده نشده بود‪.‬‬
‫هری سرش را تکان داد‪.‬‬
‫ـ نه‪.‬‬
‫و همه ی شجاعتش را جمع کرد تا به بدن کوچک افتاده روی زمین نگاه کند‪ ،‬ورمتیل نصفی از آن را پوشانده بود‪.‬‬
‫ـ دختر دیگه ی من‪ .‬یکی که من ‪ ....‬من بهت نگفتم‪.‬‬
‫فایدرا نمی دانست چه بگوید‪ ،‬چطور عکس العمل نشان دهد ـــ شوهرش دختر دیگری داشت ‪ ...‬و از نظر او‪ ،‬این دختر باید دوسال قبل از‬
‫دفنی متولد شده باشد ‪ ...‬و با این ها او مثل دیگران که انگار در زمان منجمد شده بودند‪ ،‬نبود‪ .‬نگاهی انداخت‪.‬‬
‫ـ مرده‪..‬؟‬
‫هری سری تکان داد‪.‬‬
‫ـ بله‪ ،‬فایدرا‪ ،‬مرده‪.‬‬
‫جرج به ولدمورت اشاره کرد‪:‬‬
‫ـ اون کشتش؟‬
‫هری نجوا کرد‪:‬‬
‫ـ نه‪ ،‬کار من بود‪.‬‬
‫حتی صدای وزوز پرواز کردن هم می توانست در پی سکوت ناشی از آن شنیده بشود‪ .‬دراکو‪ ،‬فایدرا‪ ،‬جرج‪ ،‬جیسون و هردو پاپافیوتو به گونه‬
‫ای به جادوگر جوان خیره شدند انگار که دو سر اضافی در آورده بود‪ .‬این ‪ ....‬غیر ممکن بود‪ .‬نمی توانستند به گوش هایشان اعتماد کنند‪،‬‬
‫حتماً اشتباه شنیده بودند! هری‪ ....‬هری پاتر‪ ،‬فرزند خودش را بکشد؟‬
‫فایدرا اولین کسی بود که صدایش را بازیافت‪.‬‬
‫ـ چ ‪ ...‬چرا؟‬
‫هری نگاهی به ارباب تاریکی انداخت‪ ،‬که او را به عنوان تکه ای آشغال معرفی می کرد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ به خاطر اون‪ .‬اگه ‪ ...‬اگه نمی کشتمش ‪...‬ممکن بود با اون فرار کنه ‪ ....‬و اونوقت اون هر دفعه خونش رو می کشید ‪ .....‬و بازم این کار رو‬
‫می ک رد ‪ ....‬به استفاده از اون هی ادامه می داد ‪ ....‬اون سزاوار یه زندگی بهتر بود ‪ ...‬و این یکی سزاوار یه زندگی بده‪ .‬حاال به سزاش‬
‫رسیده‪ ،‬قدرت های جادوییش رو از دست داده‪ ...‬و دیگه نمی تونه اونا رو بدست بیاره‪.‬‬
‫هر شش نفر بدون نفس کشیدن به ولدمورت خیره شدند‪.‬‬
‫جرج با لکنت گفت‪:‬‬
‫ـ منظورت اینه که ‪ ...‬اون دیگه هیچ قدرتی نداره ؟‬
‫انگار که کلماتی را که از او شنیده بود نمی توانست باور کند‪.‬‬
‫ـ آره‪.‬‬
‫ولدمورت هیسی کرد‪.‬‬
‫ـ می بینید؟ من بی ضررم‪ .‬من دیگه نمی تونم بهتون آسیب بزنم ‪ ....‬اما فراموش کردید که من به خانوادتون صدمه زدم‪ ،‬من بهتون آسیب‬
‫زدم‪ ،‬و اگه دوباره شانسی داشته باشم بازم بهتون صدمه می زنم!‬
‫دراکو بازوهایش را گره زد‪.‬‬
‫ـ واقعاً تام‪ ،‬داری شوخی می کنی؟‬
‫وقتی دید دهان ارباب تاریکی منقبض شد‪ ،‬اضافه کرد‪:‬‬
‫ـ اوه‪ ،‬نگو‪ .‬که اسمت قدیمیت رو فراموش کردی؟‬
‫ولدمورت غرید‪.‬‬
‫ـ تو خائن به خون کثیف‪ ،‬تو! تو یه جادوگر خون اصیل کثافتی! تو‪...‬‬
‫هری مداخله کرد‪.‬‬
‫ـ می فهمی که داره تحریکت می کنه؟ معلومه‪ ،‬نه؟ اون می خواد تحریکت کنه تا بکشیش‪ .‬اما این کارو نکن‪.‬‬
‫مالفوی جوان شانه باال انداخت‪.‬‬
‫ـ معلومه که نمیکنم‪ .‬دستای خودمو با کشتنش کثیف کنم؟ ارزش زجرشو نداره‪ .‬اون که دیگه نمی تونه به کسی صدمه بزنه‪.‬‬
‫فایدرا به موافقت سر تکان داد‪.‬‬
‫چشم های ولدمورت با ترس گشاد شدند‪ .‬واقعاً‪ ،‬این مردم که برای آن ها چیزی جز درد و رنج به ارمغان نیاورده بود‪ ،‬می خواستند او را زنده‬
‫بگذارند؟ نه‪ ......‬نه‪ ،‬نـــــه! او نمی توانست بدون قدرت هایش زنده بماند! او نمی توانست مثل یک ماگل معمولی زندگی کند! نمی‬
‫توانست مثل تفاله هایی که همیشه از آن ها نفرت داشت زندگی کند! نمی توانست مثل پدر نفرت انگیزش زندگی کند!‬
‫ـ منو بکش ‪ ...‬من ناجینی رو پیش پدرت فرستادم‪ ،‬ویزلی! روده هاش بیرون ریخته بود‪ ،‬خونش همه جا رو خیس می کرد‪ ...‬من تالش‬
‫کردم بکشمش! بعدش تو بودی ‪ ....‬یکی از مرگخوارای من تو مراسم یادبود پاتر سعی کرد بکشتت! ‪....‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫با این حال‪ ،‬جرج به او نگاهی با بی اعتنایی انداخت و سرش را تکان داد‪.‬‬
‫ولدمورت با بیچارگی به طرف لتو چرخید‪.‬‬
‫ـ من برادرتو شکنجه کردم! من از دیدن مردنش خوشحال می شدم! این واست هیچ معنایی نداره‪ ،‬دختر؟‬
‫اسپیرو را به سمت خودش کشید‪ ،‬لتو لب هایش را به هم فشرد‪.‬‬
‫ـ اون زندست‪ ،‬و همه دارن واست تأسف می خورن‪.‬‬
‫ارباب تاریکی فریاد زد‪:‬‬
‫ـ تأسف؟ هیچکس حق نداره واسم احساس تأسف کنه!!!‬
‫چشم های مضطربش به سمت فایدرا حرکت کردند‪.‬‬
‫ـ م ی شنوی دختر؟ من از بچت استفاده کردم‪ ،‬و می خواستم دوباره و دوباره استفاده کنم‪ ،‬من می خواستم برای احتیاجات خودم پشت سر‬
‫هم از خونش استفاده کنم!‬
‫فایدرا به او با چشمانی تنگ شده نگریست‪ ،‬سپس روی زمین تف کرد‪.‬‬
‫با انتهای نا امیدی به سمت هری چرخید‪.‬‬
‫ـ و تو؟ تو‪ ،‬هری؟ م ن پدرتو کشتم! بعدش مادرتو‪ ،‬کشتم! می خواستم تو رو هم بکشم‪ ،‬به خاطر کنترل کردن! من زندگیتو خراب کردم‪،‬‬
‫هری! من برای سال ها کابوست شدم‪ ،‬من از تو برای حامله کردن دخترم استفاده کردم! من تهدیدت کردم‪ ،‬باعث شدم شرمگین بشی‪ ،‬من‬
‫با دختر عزیزت بد رفتاری کردم! منتظر چی هستی‪ ،‬هری؟ منو بکــش!‬
‫پاتر جوان گفت‪:‬‬
‫ـ اگه بخوامم نمی تونم‪.‬‬
‫چشم های زمردی اش چشمان خاکستری مایل به سرخ ولدمورت را مالقات کرد‪ .‬چشم های ارباب تاریکی قرمز تیره به نظر نمی رسیدند‬
‫‪ ...‬آن ها درخششان را از دست داده بودند و االن به خاکستری نزدیک تر بودند‪.‬‬
‫ـ نه تنها من نمی تونم‪ ،‬هیچکدوم از ما نمی تونه‪.‬‬
‫به دیگران نگاه کرد‪.‬‬
‫ـ تو به خواسته ی بزرگت رسیدی‪ .‬تو جاودانه ای ‪ ،‬ولدمورت‪.‬‬
‫ارباب تاریکی نجوا کرد‪:‬‬
‫ـ چ ‪ ...‬چی؟‬
‫برای حمایت به دیوار تکیه داد‪ ،‬برای اینکه حس می کرد در همان جا مرده است‪ .‬دوباره‪ ،‬پاتر به او گفته که نمی توانست بمیرد‪.‬‬
‫ـ داری ‪ ....‬داری شوخی می کنی‪ ،‬هری؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ می تونم مطمئنت کنم که شوخی نمی کنم‪ .‬وقتی که در دنیای زیرین بودم‪ ،‬به این فکر می کردم که چطوری شکستت بدم ‪ ....‬و من به‬
‫این واقعیت رسیدم که کشتن تو انتخاب درستی نیست‪ .‬نیاز بود که تنبیه بشی‪ .‬نیاز بود که رنج بکشی ‪ ..‬به خاطر تمام اعمال شیطانیت‬
‫تاوان بدی‪ ،‬و همه ی زندگی هایی که نابود کردی‪ ،‬برای اینکه خانواده ها رو بدبخت کردی‪ ....‬تصمیم گرفتم که رحم نداشته باشم‪ .‬من‬
‫دختر خودم رو با خونسردی کشتم ‪....‬‬
‫چشم هایش تنگ شدند اما هرگز از روی صورت ولدمورت برداشته نشدند‪.‬‬
‫ـ ‪ ...‬دخترم که دوستش داشتم‪ .‬پس چرا باید به تویی که ازت متنفرم رحم کنم؟ لیندا بهم کمک کرد تا بفهمم که تو چه چیزی رو دوست‬
‫داشتی ‪ ....‬راستش‪ ،‬چیزی که تو از همه بیشتر دوست داشتی قدرت بود‪ .‬پس تصمیم گرفتم تا ازت بگیرمش‪ .‬من فرزندم رو قربانی کردم تا‬
‫اونو ازت بگیرم‪ .‬در نتیجه‪ ،‬با قدرتی که من از خود هادس بدست آوردم‪ ،‬تو رو جاودانه کردم‪.‬‬
‫دهانش به پوزخندی جمع شد ـــ پوزخندی از رضایت‪ ،‬بد خواهی‪ ،‬و تقریباً لذت‪.‬‬
‫ـ سیبل ترالونی درست گفت‪ .‬تو به دست من می میری ولدمورت؛ زندگی جاودانی منتظرته که برات از مرگم بدتره ‪ ...‬چیزی که نمی شه‬
‫اصالً اسمش رو زندگی گذاشت‪ .‬تو یه مرده ی متحرکی‪ .‬بیشتر از این نمی تونم تو رو بکشم‪.‬‬
‫ارباب تاریکی با صدایی سوهان مانند گفت‪:‬‬
‫ـ تو ‪ ...‬تو داری دروغ می گی! ‪ ...‬این ‪ ...‬این نمی تونه حقیقت داشته باشه!‬
‫به جای جواب‪ ،‬هری چوبدستیش را به سمت او گرفت‪:‬‬
‫ـ آوداکداورا!‬
‫اخگر سبز درخش نده به ولدمورت برخورد کرد‪ ،‬بدنش به نظر می رسید برای ثانیه ای غوطه ور باشد‪ ،‬لرزش ها در درونش رشد کردند و او‬
‫افتاد‪ ،‬اما خیلی عادی نفس می کشید‪ .‬با صورتی خاکستری به هری نگاه کرد ـــ حالتش نشان می داد که در نهایت پذیرفته بود‪.‬‬
‫رویای بزرگش به حقیقت پیوسته بود‪ :‬او جاودانه بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫هری پاتر لعنتی ‪.....‬‬

‫فایدرا اولین کسی بود که صحبت کرد‪ ،‬و صدایش لرزان بود‪:‬‬
‫ـ هری؟ اون ‪ ....‬اون واقعاً ‪....‬؟‬
‫شوهرش پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ تو فقط داری ظاهرو می بینی‪ .‬اون شکست خورده‪ .‬قدرت هاش رو از دست داده‪ ،‬و حاال تحت اختیار ماست‪ .‬لرد ولدمورت بزرگ چیزی‬
‫بیشتر از یه ماگل معمولی نیست که مورد لطف جادوگران قرار گرفته‪ .‬این یه زنگو به صدا در نمی یاره تام؟‬
‫او به پایین به جادوگر دوال شده نگاه کرد‪.‬‬
‫ـ تو مثل ماگل ها به نظر نمی رسی؟ همینطوره‪ .‬شکنجشون نمی کردی‪ ،‬نمی کشتیشون؟ همینطوره‪ .‬به اونا رحم می کردی؟ اوه نه‪،‬‬
‫اینطوری نیست‪ .‬حاال‪ ،‬وقت تقاص پس دادنه‪ ،‬تام‪.‬‬
‫دراکو پرسید‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ می خوای باهاش چی کار کنی؟‬
‫هری با آرامش گفت‪:‬‬
‫ـ من؟ هیچی‪ .‬ما اونو پیش دیوان عالی جادوگری می بریم‪ .‬اونا در مورد سرنوشتش تصمیم می گیرن‪ .‬اما اگه اونا مشورت من رو قبول‬
‫کنن‪ ،‬بهشون یه راه رو نشون می دم‪.‬‬
‫فایدرا د هانش را باز کرد تا بپرسد چه راهی‪ ،‬اما کسانی که منجمد شده بودند در حال ذوب شدن بودند ـــ اثر طلسم زمان در حال پایان‬
‫بود‪.‬‬
‫تمام ساحره ها آزاد شده و جادوگران به ولدمورت سقوط کرده خیره شدند‪ ،‬حرکت نمی کردند ـــ با اینکه اکنون یخ نزده بودند‪ ،‬اما آن موقع‬
‫توانایی د یدن را داشتند‪ .‬ولدمورت در زمانی که آن ها منجمد شده بودند شکست خورده بود‪ ،‬اما به نظر می رسید که هنوز قدرت جنگیدن را‬
‫داشت‪ .‬حاال‪ ،‬هرچند که شکست خورده بود‪.‬‬
‫بالتریکس راهش را از میان جمعیت باز کرد و کنار ولدمورت زانو زد‪.‬‬
‫ـ ارباب! ارباب‪ ،‬با من صحبت کنید‪.‬‬
‫ولدمورت خرناس کشید‪.‬‬
‫ـ ازم دور شو‪ ،‬بال‪.‬‬
‫ـ اما ‪ ...‬ارباب!‬
‫ـ گفتم دور شو!‬
‫خانوم لسترنج کمی عقب کشید‪ ،‬صورت الغرش ترس را منعکس می کرد‪.‬‬
‫ـ نمی بینی‪ ،‬بال؟‬
‫ارباب تاریکی دیگه هیس هیس نمی کرد‪.‬‬
‫ـ نمی بینی چی شدم؟ من یکی از اونا شدم ‪ ...‬یه لجن ‪ ....‬یه تفاله ‪...‬‬
‫ـ اوه‪ ،‬سرورم!‬
‫چشم هایش با اشک پر شدند‪.‬‬
‫ـ با شما چی کار کردن؟‬
‫ولدمورت لب هایش را بر هم فشرد و جایی دیگر را نگاه کرد‪ ،‬نمی خواست ـ یا جرئتش‪ ،‬را نداشت که به چشمان او نگاه کند‪ .‬این زن‬
‫همیشه او را می پرستید‪ ،‬او اربابش بود‪ ،‬لردش‪ ،‬خدایش ‪ ...‬و حاال او هیچکس نبود‪ .‬او االن یکی از کسانی بود که از آن ها متنفر و بیزار‬
‫بود‪.‬‬
‫ـ خودتو نجات بده‪ ،‬بال‪.‬‬
‫به سمت او نجوا کرد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ برو‪ .‬نمی تونی به من کمک کنی‪.‬‬
‫بدن خم شده ی بالتریکس با هق هق هایی مکث دار می لرزید‪.‬‬
‫ـ من شما رو ترک نمی کنم ‪ ،‬ارباب‪....‬‬
‫ـ احمق نباش‪ ،‬بال! تو که دوست نداری به یه ماگل خدمت کنی‪ ،‬نه؟‬
‫مرگخوار زن با لکنت گفت‪:‬‬
‫ـ یه ‪ ...‬ما‪ ...‬گل؟‬
‫ولدمورت سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ من قدرتی ندارم‪ ،‬بال‪....‬‬
‫صورتش را به سمت هری بلند کرد‪.‬‬
‫ـ پاتر برنده شد‪.‬‬
‫ـ اون ‪ ...‬این کار رو با شما کرد؟‬
‫زن آب دهانش را قورت داد‪ ،‬دستش را سخت تر از قبل با اضطراب بر روی چوبدستی فشرد‪.‬‬
‫ـ یکی از ما باید می برد ‪ ...‬اون برد‪ .‬تموم شد دیگه‪ ،‬بال‪.‬‬
‫چشمان بالتریکس تنگ شدند و او اشک هایش را عقب زد‪ .‬صورتش پر بود از درد‪ ،‬شوک‪ ،‬تنفر‪ ،‬تشنگی به خون‪ ،‬و ‪ ....‬عشق‪ .‬عشق به‬
‫اربابش‪ .‬این عشق عمیق تا االن مخفی بود‪ ،‬اما االن از راز درونش خبر میداد ‪ ...‬باعث می شد تا همه چیز را فراموش کند‪ ،‬همه چیزی که‬
‫او می دید اربابش بود ـــ ارباب بدون کمکش‪ ،‬ارباب تحقیر شده اش ‪ ....‬او یک زن قوی بود‪ ،‬به اندازه ی کافی قوی تا در سال هایی که‬
‫در آزکابان بود سالم بماند‪ ،‬آن قدر قوی تا مشقت مخفی بودن با اربابش را برای سال ها تحمل کند ‪ ...‬اما به قدر کافی قوی نبود تا او را‬
‫برنده کند‪ .‬قوی نبود تا او را مثل انسانی شکست خورده ببیند‪ ،‬با این حال که باید از یک ماگل متنفر باشد و باید آن ها را زیر پا لگد مال‬
‫کند ‪ ...‬دستش را بر روی صورت او کشید و به نرمی سرتاسر آن را لمس کرد‪ .‬تالش می کرد بیشتر با چشم های خاکستری اش به چشم‬
‫های قرمز او نگاه کند‪ ،‬و حال می دانست که یک گم شده بود‪ .‬بدون او‪ ،‬یک گم شده بود‪.‬‬
‫پاتر‪ ...‬خشم درونش جوشید‪ ،‬نیاز داشت همانند آتش فشان فوران کند ‪ ...‬افرادی را که اطرافش ایستاده بودند را فراموش کرد‪ ،‬شکست‬
‫ناپذیری هری را فراموش کرد‪ ،‬به جز خشمش همه چیز را فراموش کرد‪.‬‬
‫از الی دندان هایش هیسی کرد‪:‬‬
‫ـ نه ‪ ...‬هنوز تموم نشده‪.‬‬
‫سپس‪ ،‬در یک چشم به هم زدن چرخید و آوداکداورا را به سمت هری فریاد زد‪.‬‬
‫بدن هری به سادگی طلسم را برگشت داد‪ ،‬مثل یک آینه ی صیقلی که نور خورشید را بازتاب می دهد‪.‬‬
‫چوبدستی بالتریکس لسترنج افتاد و تا جلوی پایش چرخید‪ ،‬در مقابلشان متوقف شد‪ ،‬همانند قلب صاحبش ایستاد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫چشم های هری روی صورت رنگ پریده ی زن ثابت بودند‪ ،‬چشم هایش به سقف راهرو خیره شده بود ‪ ...‬چوبدستیش را به سمت او گرفت‬
‫و چشم های او بسته شد‪.‬‬
‫حسی شگفت انگیز داشت ‪ ...‬احساس به اینکه هرکسی را که می خواست شکست می داد‪ ،‬نه احساس غلبه کردن بود‪ ،‬و نه احساس‬
‫پیروزی‪...‬‬
‫او چطور می خواست چوبدستی بالتریکس را برای کشتن سیریوس تنبیه کند‪ ،‬با این حال که او مرده بود‪ ،‬هری هیچ تفاوتی را حس نمی‬
‫کرد‪.‬‬
‫او آرزو داشت تا ولدمورت را مجازات کند‪ ،‬و با این حال که او شکست خورده بود‪ ،‬آن احساس نشاطی را که تصور می کرد خواهد داشت را‬
‫نداشت‪.‬‬
‫چشم هایش به سمت بدن بی حرکت ورمتیل حرکت کردند‪ ،‬او روی آرمیتا افتاده بود‪ ،‬انگار که قصد داشت تا از او در برابر چیزی محافظت‬
‫کند‪ ...‬اما او نیازی به محافظت نداشت‪ ...‬برای اینکه مرده بود‪.‬‬
‫آن یک پیروزی تلخ و شیرین بود ـــ بهای این پیروزی جان کودک معصومش بود‪.‬‬
‫لیندا در سرش صحبت کرد‬
‫‪-‬‬

‫سخت نگیر‪.‬‬

‫او لرزید‪ ،‬حضور او را فراموش کرده بود‪.‬‬
‫پاسخ داد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫گفتنش برای تو آسونه‪.‬‬

‫رودولفس لسترنج‪ ،‬که دوباره هوشیارری اش را بدست آورده بود‪ ،‬کنار همسرش بر روی زانوهایش افتاد‪.‬‬
‫ـ بال! بال! بلند شو‪ ،‬بال!‬
‫مکنر با صدایی آرام گفت‪:‬‬
‫ـ سرورم‪.....‬؟ چه اتفاقی ‪ ...‬افتاده؟‬
‫ولدمورت با قبول حقیقت گفت‪:‬‬
‫ـ تموو شد‪ ،‬مکنر‪ .‬دیگه تموم شد‪.‬‬
‫رودولفس فریاد زد‪:‬‬
‫ـ نه!‬
‫همسر مرده اش را ول کرد‪ ،‬جست زد‪ ،‬چوبدستیش را به سمت هری گرفت‪.‬‬
‫ـ پاتر! تو بهاش رو می پردازی!‬
‫هری با آرامش پاسخ داد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ توصیه می کنم به سمتم طلسم نفرستی اگه که نمی خوای به طرف خودت بیاد‪ .‬چوبدستیت رو بیار پایین‪.‬‬
‫ولدمورت هیسی کرد‪:‬‬
‫ـ چیزی که گفت رو انجام بده‪ ،‬اونا برنده شدن رودولفس‪.‬‬
‫ـ نه اونا برنده نشدن! نه تا وقتی که شما رو داریم سرورم‪....‬‬
‫ولدمورت فریاد زد‪:‬‬
‫ـ به من نگاه کن‪ ،‬رودولفس!‬
‫کمی بلند تر از صدایی که مرد ضعیفی مثل او می توانست فریاد بزند‪.‬‬
‫ـ ببین چی شدم! یه بدبخت! یه تفاله! یه ماگل!‬
‫مکنر من من کرد‪ :‬یه ما‪ ...‬گل ‪...‬؟‬
‫چشمانش با ترس گشاد شدند‪ .‬اگر چیزی که اربابشان می گفت درست بود‪ ،‬آن ها واقعاً شکست خورده بودند‪ ،‬پس همه چیز تمام شده بود‪.‬‬

‫بازی تمام شده بود‪.‬‬

‫با تالشی فراوان ولدمورت خودش را برای گرفتن وضعیتی ایستاده باال کشید‪ ،‬برای حمایت به دیوار تکیه داد‪ .‬حاال او هم سطح‬
‫مرگخوارانش بود‪ ،‬مرگخوارنش‪ ،‬چشم های رسوخ کننده اش نگاه های خیره ی آن ها را گیر انداخت ‪ ....‬حتی احمق ترین آن ها ‪ ،‬یکی مثل‬
‫گویل‪ ،‬چیزی را که در چشمان اربابشان بود درک می کردند‪ :‬شکست‪ ،‬تسلیم‪ ،‬جمعاً نابود شدن‪.‬‬
‫با صدای تلق تلقی چوبدستی ای بر روی زمین افتاد‪ ،‬مال مکنیر بود‪ ،‬کمی بعد این حرکت توسط گویل تکرار شد‪ ،‬و سپس آن مرگخوار‬
‫جوان بود‪ ،‬وین‪.‬‬
‫بع د از یک دقیقه تنها رودولفس بود که هنوز چوبدستی اش را می فشرد‪ ،‬طوری که انگار که زندگی اش به آن وابسته بود‪ ..‬اما حتی او هم‬
‫می دانست اکنون نمی تواند نجات بیاید‪ .‬او‪ ،‬مثل تمام مرگخواران‪ ،‬در این راه همراه ولدمورت بود‪ ،‬و اگر ولدمورت پایین کشیده می شد‪،‬‬
‫همین اتفاق هم برای آن ها می افتاد‪.‬‬
‫نگاه خیره اش بر روی صورت بی رنگ همسرش افتاد ‪ .....‬همسر مرده اش ‪ ...‬گره ای در قلبش ‪ ...‬اکنون حقیقت را به او هم تحمیل می‬
‫کرد‪ .‬با آهی او هم چوبدستیش را انداخت‪.‬‬

‫نوسیکا صحبت کرد‪.‬‬
‫ـ فایدرا‪ ،‬جیسون‪ ،‬گایا‪ ،‬ایفیکلز‪ ،‬با من بیاین‪ ،‬باید مواظب مرگخواران کتابخونه باشیم‪ .‬احتمال داره چند ثانیه ی دیگه بلند شن‪ .‬نسوس‪،‬‬
‫پاسیفا‪ ،‬تریپلتز‪ ،‬اینجا بمونید و به هری کمک کنید اینا رو ببنده‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫به مرگخواران نگاهی زننده انداخت‪.‬‬
‫جیسون سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ آره‪ ،‬درسته‪.‬‬
‫به سمت کتابخانه که از آن جا هنوز کپه دود های کوچک می آمد نگاه کرد‪ .‬فایدرا نگاه آخر را از روی شانه هایش به هری انداخت‪ .‬و‬
‫سپس به دنبال فرمانده ی محفل و برادرش به سمت کتابخانه رفت‪.‬‬
‫وقتی نسوس و پاسیفا ولدمورت و مرگخواران را با طناب های جادویی بستند‪ ،‬حوری ها چوب هایشان را از روی زمین جمع کردند‪ ،‬و جینی‬
‫به سمت هری رف ت‪ ،‬دستش را درون دست او گذاشت‪ ،‬متوجه نشد که شوهرش با چشمانی تنگ شده به آن ها می نگریست‪.‬‬
‫حس گرمای دستش به دست او منتقل شد‪ ،‬هری برای نگریستن به او چرخید‪ .‬جینی با نگاه کردن به او حس می کرد که قلبش ذوب می‬
‫شود‪ ،‬هیچ چیزی جز اندوه در چشمان او نبود‪ .‬نه پیروزی‪ ،‬نه شادی ‪ ...‬هیچ چیز‪ ،‬به جز درد‪ .‬از او کناره گیری کرد‪ ،‬وانمود کرد که به کمک‬
‫به فرد و جرج و سه حوری برای بردن مرگخواران عالقه مند است‪ .‬هرچند‪ ،‬او گول نخورد‪.‬‬
‫گفت‪:‬‬
‫ـ خودتو مقصر ندون‪.‬‬
‫دستش را فشرد‪.‬‬
‫ـ و ‪ ...‬ولدمورت شکست خورد‪.‬‬
‫این اولین دفعه ی بود که نام ارباب تاریکی را به زبان می آورد ـــ دیگر دلیل برای ترس از آن نبود‪.‬‬
‫ـ تو بردی‪ ...‬ما بردیم‪.‬‬
‫ـ بله ما بردیم‪ ،‬اما به چه قیمتی؟‬
‫دستش را از دست او بیرون کشید‪ ،‬چشمانش با خشمی ناگهانی درخشیدند‪.‬‬
‫ـ من بچه ی خودمو کشتم‪ ،‬جینی!‬
‫چشمهایش گشاد شدند‪.‬‬
‫ـ تو ‪...‬؟ من فکر کردم ‪ ...‬و‪ ..‬ولدمورت این کار رو کرده ‪...‬‬
‫آهی کشید‪.‬‬
‫ـ نه جینی‪.‬‬
‫دستش را دورن موهای سیاهش مضطربانه کشید‪ .‬دوباره از او کناره گیری کرد‪.‬‬
‫ـ ازش استفاده می کرد ‪ ...‬مثل یه منبع خون‪ .‬اون چیزی بود که باعث می شد قدرت هاش رو برای سال ها داشته باشه ‪...‬‬
‫ـ اما ‪ ...‬چرا به خون اون احتیاج داشت؟‬
‫او مثل ولدمورت به دیوار تکیه داد‪ ،‬فشار حوادث اخیر بر روی دوشش سنگینی می کرد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ چون ‪...‬‬
‫ـ چون اون تو سال چهارمم تو هاگوارتز به خون من معتاد شد ‪ ...‬مطمئن بود که باید منبع خونی داشته باشه‪ ،‬وقتی که آزاد شد‪ ،‬دخترش رو‬
‫پیش من فرستاد ‪ ...‬برای حامله کردنش‪....‬‬
‫ا و نیم نگاهی به بدن بی حرکت آرمیتا انداخت که تحت پوشش بدن بی حرکت ورمتیل بود‪ ،‬سپس به سرعت جای دیگری را نگریست‪،‬‬
‫همان یک نگاه وجودش را می سوزاند‪.‬‬
‫جینی نفس نفس زد‪.‬‬
‫ـ یعنی اون از خون آمی به جای تو استفاده می کرد؟‬
‫حاال او می توانست حس کند ‪ ...‬همیشه از این شگفت زده بود که آن زن اسرار آمیز که هری را اغوا کرده بود چه کسی بوده‪ ،‬و حتی وقتی‬
‫هم که به او گفت‪ ،‬نمی دانست که چرا او را اغوا کرده بود‪...‬‬
‫حاال جینی می فهمید‪ .‬ولدمورت به خاطر وجود کودک زنده بود‪ ،‬با خون هری زنده بود‪.‬‬
‫ـ ولدمورت آ ‪...‬؟‬
‫هری سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ آره‪.‬‬
‫هنوز به چشم های او نگاه نمی کرد‪ ،‬اما به مشعل روی دیوار خیره شده بود‪.‬‬
‫ـ من کامالً فهمیدم که اون آزاد شده ‪ ،‬می تونستم آرمیتا رو نگه دارم‪ ،‬اما می ترسیدم که آزاد بشه و اونو دوباره بدزده ‪ ...‬و ‪ ..‬زنده بمونه و‬
‫ویرانی به بار بیاره‪ .‬من ‪...‬‬
‫او چرخید و مستقیم به چشمانش‪ ،‬چشمان قهوه ای اش‪ ،‬خیره شد‪.‬‬
‫ـ من انجامش دادم‪ .‬هیچ راه دیگه ای نبود ‪ ...‬برای اینکه خون کسی که مرده بود برای برگشت دادن قدرت جادویی ولدمورت مناسب‬
‫نبود‪ ...‬وقتی که در مورد مرگ دخترم دفنی گفتم رو به خاطر میاری؟‬
‫سر تکان داد‪ .‬هنوز اشک ریختن هری را بیاد می آورد و ترس کوچکش را‪ ،‬همان ترسی که پسر ده ماه پیش به او گفته بود‪.‬‬
‫ـ من یه قاتل شدم جینی ‪ ،‬اما بهش فکر نمی کردم‪ .‬حاال من یه قتل انجام دادم‪ ...‬و این دفعه من تنها فرزندم رو کشتم‪.‬‬
‫دراکو دهانش را باز کرد تا بگوید که تو در اشتباهی‪ ،‬اون تنها فرزندت نبود‪ ،‬اما ناگهان جینی به هری نزدیک تر شد و او را در بازوانش‬
‫گرفت‪ ،‬فکر کرد که بهتر است خلوت آن ها را بر هم نزند‪ .‬بعداً به آنها می گفت ‪...‬همچنین‪ ،‬او مطمئن نبود که اخبار زنده ماندن پسرش‬
‫حال هری را در این زمان بهتر کند ــ در البه الی ذهنش شاید حتی نمی توانست آن را درک کند‪.،‬‬
‫پس برای اینکه مزاحمشان نشود‪ ،‬دراکو چرخید و از جمع خصوصی آن دو جدا شد‪ .‬راهرو به گوشه ای می چرخید و او در آن جا توقف کرد‪،‬‬
‫به آن ها نگریست‪ ،‬و نوعی حس تلخ وشیرین در قلبش جوشید‪.‬برای مدت طوالنی برای بدست آوردن عشق جینی جنگید‪ ،‬برای پیروزی بر‬
‫او جنگید ‪ ...‬اکنون می فهمید که برای همیشه او را از دست داده بود ‪ ...‬و فهمید که جینی هرگز مال او نبوده‪ .‬او همیشه به هری پاتر تعلق‬
‫داشته‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫به خودش گفت‪ :‬وقت رفتنه‪ ،‬مالفوی‪.‬‬
‫از آن کنج دور شد ‪ ،‬آن ها را تنها رها کرد‪.‬‬
‫هری نمی دانست چند دقیقه را در آنجا گذراندند‪ .‬گم شده در بازو های یکدیگر‪ ،‬گم شده در دردشان‪ ،‬گم شده در عشقشان ‪ ..‬آرزو داشت‬
‫که او عقب نکشد‪ ،‬اگر تنها می توانستند برای همیشه در آغوش هم بمانند‪ ،‬به دور از ظلم جهان‪ ،‬بدور از همه ی آشفتگی ها‪ ،‬همه ی‬
‫مزاحمت ها‪ ،‬فقط ‪ ...‬در آرامش باشند‬
‫اگرچه‪ ،‬آرزویش حقیقت پیدا نکرد‪ ،‬برای اینکه ناگهان صدایی لرزان کوچک صحبت کرد‪:‬‬
‫ـ اووف‪ ،‬ورمی‪ ،‬تو خیلی سنگینی!‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فصلسیام‬
‫سختی ها و رنج ها‬
‫مترجم‪PLUTO :‬‬

‫« به خاطر تو زمین لعنت شده ‪،‬‬
‫به خاطر تمام رنج های زیادی که‬
‫از آن در تمام زندگیت نصیب تو شده‪.‬‬
‫خار ها و تیغ ها را سر راهت می رویاند‪،‬‬
‫و تو از گیاهان بیابان بهره می بری‪.‬‬
‫با عرق جبینت‪ ،‬روزیت را بدست می‬
‫آوری‪».‬‬
‫(تورات ‪)19 - 17 : 3‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫هری جرأت نمی کرد به گوش هایش اعتماد کند ‪ ...‬به سمت صدا نگاه کرد و تصدیق می کرد که نمی توانست چیزی که با چشم هایش‬
‫را می دید باور کند‪ ،‬هرچند ‪ ...‬او آن جا بود تقال می کرد تا خودش را از زیر پتیگرو بی هوش بیرون بیاورد‪ ....‬و زنده بود‪.‬‬
‫چطور؟ چطور می توانست ممکن باشد؟ او مرد! او را با دست های خودش کشت‪ ...‬با چوبدستی خودش‪ ،‬مطمئن بود پس ‪ ....‬اون چطور می‬
‫تونست روی زمین زنده باشه؟؟؟‬
‫اگر آن چنان شوکه نشده بود از لیندا می پرسید که این چطور ممکن بود اما در این زمان هری نمی توانست فکر چیزی دیگری را بکند‪،‬‬
‫ولی برای کمک کردن به دخترش برای خارج شدنش از زیر ورمتیل شتافت و او را در میان بازوانش گرفت‪.‬‬
‫بعد از مدتی آرمیتا کمی عقب رفت تا به پدرش نگاه کند و از دیدن گریه ی او وحشت زده شد‪.‬‬
‫پرسید‪ :‬چرا گریه می کنی بابایی؟‬
‫ابروهای بلوند سرخ فامش را با شباهت زیادی مثل بزرگسال ها خم کرد‪.‬‬
‫ـ من ‪ ...‬فقط ‪ ...‬اوه‪ ،‬آرمیتا!‬
‫صدای هری لرزید و او را به خودش نزدیک تر کرد‪ ،‬تمام بدنش از هق هق می لرزید‪.‬‬
‫دختر کوچک از روی شانه ی پدرش به جینی که کنار آن ها نشسته بود نگاه کرد‪ ،‬اشک ها از روی صورت او هم می چکیدند‪.‬‬
‫آرمیتا با دهانش پرسید‪:‬‬
‫ـ اون چش شده؟‬
‫جینی همان گونه جواب داد‪:‬‬
‫ـ بعداً بهت می گم بذار گریه کنه‪.‬‬
‫او اشک هایش را پاک می کرد اما فایده ای نداشت به این خاطر که اشک هایی جدید جایگزین قدیمی ها می شدند‪ .‬به نظر می رسید با‬
‫این که تصمیم بگیرد گریه کند یا بخندد مشکل داشت‪ ،‬پس گزینه ی معقولی را در خور این وضعیت انتخاب کرد‪ :‬هر دو را با هم انجام‬
‫می داد‪.‬‬
‫حتماً از اینکه چطور همچین چیزی ممکنه شگفت زده شدی‪...‬‬
‫صدای لیندا ناگهان در ذهن هری صحبت کرد و او لرزید‪ ،‬به جز این حقیقت که دختر کوچکش را که اطمینان داشت به دست خودش‬
‫کشته شده است زنده بود‪ ،‬همه چیز را فراموش کرده بود‪.‬‬
‫پاسخ داد‪:‬‬
‫درسته‪ ،‬تعجب کردم‪ ،‬تو می دونی چطور‪...‬؟‬
‫هرگز آرمیتا را که کمی مضطربانه در بازویش شروع به حرکت کرد را آزاد نکرد‪ ،‬او نگاهی معنادار " منم بابایی رو خیلی دوست دارم‪ ،‬اما‬
‫پس کی می خواد منو ول کنه؟ " به جینی انداخت‪.‬‬
‫طلسمی که بهت گفتم‪ ....‬طلسم هلیوس‪ ...‬من اونو درست دیروز از یه جادوگر قدیمی شنیدم‪ .‬اگه در مورد اون زودتر می فهمیدم تو دنیای‬
‫زیرین بهت می گفتم‪ ،‬اما اون موقع وقت نداشتم بهت بگم که داشتی چی کار می کردی؛ من مجبورت کردم که این کار رو کنی ‪ ...‬با ادا‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫کردن طلسم هلیوس‪ ،‬قربانی ها بدون اینکه واقعاً کشته شده باشند مرده به نظر می رسن‪ .‬دفعه ی بعدی که خورشید طلوع می کرد؛ قربانی‬
‫ها از وضعیت مرده شون خارج می شدن‪ .‬حاال که پدر تمام قدرتاشو از دست داده‪ ،‬اونا دیگه نمی تونن اونو بهش برگردونن حتی اگه دوباره‬
‫از خون آرمیتا استفاده کنه هم نمی شه‪ ....‬من فقط کاری کردم تا اون تا وقتی که پدر تمام قدرتاشو از دست می ده مرده به نظر بیاد‪ .‬و از‬
‫اینکه قلبت رو بدرد آوردم متأسفم‪ ،‬هری‪ ...‬من نمی تونستم اینو از هیچ راه دیگه ای انجام بدم‪.‬‬
‫هری به ساعتش نگاه کرد و دید که زمان واقعاً سه و چهل و پنج دقیقه بود ـــ خورشید طلوع کرده بود‪.‬‬
‫چی می شد اگه طلسم تو روشنی روز بهش می خورد؟ خورشید اون موقع وسط آسمونه‪ ،‬پس‪....‬‬
‫لیندا پاسخ داد‪:‬‬
‫فکر کنم که اون با طلوع خورشید صبح بعدی بیدار می شد‪.‬‬
‫آرمیتا جیغ زد‪ :‬باباااایی!‬
‫تحمل آغوش محکم او را نداشت‪.‬‬
‫ـ بله‪ ،‬پرنسس؟‬
‫او کمی عقب کشید‪ ،‬اشک های شادی هنوز هم دیدش را محو می کردند‪ .‬با این حال حتی با پرده ی اشک ها او متوجه تغییر رنگ چهره‬
‫ی قرمز دخترش شد‪.‬‬
‫ـ تو ‪ ...‬تو خوبی؟‬
‫او شانه باال انداخت‪.‬‬
‫ـ آره‪ ...‬اما تو منو تا حد مرگ فشار دادی‪.‬‬
‫حالتی از آسودگی که روی صورت او پخش شد را نمی فهمید‪.‬‬
‫ـ تو خوبی بابایی؟‬
‫هری پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ بهتر از این نمی شم‪.‬‬
‫چشم هایش با شادی می درخشیدند‪.‬‬

‫فایدرا عاشقانه گفت‪ :‬بیا پیش مامان فرشته کوچولو!‬
‫و دخترش را از تختی که لتو آن را رویش گذاشته بود برداشت‪ .‬آثاری از خون خشک شده بر روی متکای بنفشی که او رویش استراحت می‬
‫کرد بود‪ ،‬قلب فایدرا از فکر اینکه ولدمورت خون فرزندش را می کشید پیچ می خورد ‪....‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ همه چیز دیگه خوبه ‪ ...‬جادوگر بد بزرگ شکست خورده و اون دیگه نمی تونه به فرشته کوچولو من صدمه بزنه!‬
‫ـ در واقع من فکر می کنم که باید بذاری استراحت کنه‪.‬‬
‫صدایی از در نیمه باز گفت‪ ،‬او چرخید و خودش را با دراکو مالفوی رو در رو دید‪.‬‬
‫با تمسخر گفت‪:‬‬
‫ـ تو کی هستی که به من می گی چطور باید با اون رفتار کنم؟ من می تونستم به راحتی اونو از دست بدم‪ ،‬پس این حق رو دارم که بیام و‬
‫یه ذره تو بغلم بگیرمش‪ .‬تو نمی فهمی از دست دادن یه بچه مثل چی می مونه مالفوی‪ .‬نمی فهمی که چه صدمه ای می زنه ‪ ....‬اینکه‬
‫نتونی اونو در آغوشت بگیری‪ ،‬چون تو شانسشو نداشتی ‪.....‬‬
‫کنار رفت و بقیه ی صحبتش را به سمت دیوار ادامه داد‪.‬‬
‫ـ من به اندازه ی کافی اولین دخترم رو در آغوش نگرفتم‪ ،‬من یه مادر ایده آل نبودم ‪ ...‬و وقتی فهمیدم که اون مرده بود‪ .‬من نتونستم زیاد‬
‫در آغوشش بگیرم‪ ،‬نتونستم عشقم رو بهش نشون بدم‪ .‬من تصمیم گرفتم که با دومی متفاوت برخورد کنم‪ .‬او همه ی آغوش هایی رو که‬
‫نتونستم به دفنی بدم رو می گیره‪...‬‬
‫به عقب به او خیره شد‪ ،‬صورتش بدگمان بود‪.‬‬
‫ـ پس تالش نکن به من یاد بدی که چطوری از یه بچه مراقبت کنم! اگه دورا بیدار بشه و گریه کنه خوبه‪ .‬چون صداشو می شنوم‪ ،‬در‬
‫حالی که دیگه نمی تونم صدای دفنی رو بشنوم ‪....‬‬
‫او با صدایی تقریباً آرام گفت‪:‬‬
‫ـ غیر منصفانه با من برخورد نکن فایدرا‪.‬‬
‫انگار عادت های زننده اش را فراموش کرده بود‪.‬‬
‫ـ من نمی خوام به تو چیزی یاد بدم‪ ...‬تو حق داری‪ ،‬من معنی پدر و مادر بودن رو نمی دونم ‪ ...‬و ممکنه که هرگز هم نفهمم ‪ ....‬جینی به‬
‫من بچه ای نمی ده‪.‬‬
‫او پوزخندی زد‪.‬‬
‫ـ اما به شوهرت یکی داده‪.‬‬
‫چشم های فایدرا گشاد شدند‪.‬‬
‫ـ چی؟ مگه نگفتی اون نازاست؟‬
‫ـ چرا بود ‪ ...‬اما خب ‪ ..‬خوب شد‪ .‬به تازگی معلوم شد که بچه ی پاتر رو حامله بوده‪ .‬در واقع این دلیل به یونان برگشتنمه‪.‬‬
‫ـ چرا زن تو بچه ی هری رو بدنیا آورده؟ من نمی فهمم‪.‬‬
‫او پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ وقتی که اون بدنیا اوردش‪ ،‬همه فکر می کردن بچه مرده بدنیا اومده بود ‪ ...‬حتی جینی‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫بچه ی کوچک را در بازوان زن بررسی کرد‪.‬‬
‫ـ اون فکر می کنه بچه دفن شده‪ ،‬اما‪ ...‬نشده‪ .‬من متوجه شدم که دیروز زنده بود‪ ،‬و اونوقت جینی بریتانیا رو ترک کرده بود و من ‪ ...‬من‬
‫حس کردم که باید مطلعش کنم و بگم که پسرش هنوز زندست‪.‬‬
‫فایدرا برای او ابرویی بلند کرد‪:‬‬
‫ـ بهش اطالع بدی؟ واوو‪ ،‬شاهزاده بلوندی قلب داره! به من بگو‪ ،‬هیچ شانسی وجود داره که تو از انجام دادن کاری ناراحت بشی ؟‬
‫او دست هایش را در جیب شلوارش چپاند‪ ،‬شانه ای باال انداخت‪.‬‬
‫ـ شاید ‪ .‬می دونی ‪ ....‬فکر می کنم وقتی که تو ماه اوت تو رو ترک کردم ‪ ....‬این حسو داشتم‪.‬‬
‫او به تندی پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ امیدوارم که داشته باشی‪.‬‬
‫ـ ببین فایدرا‪ ،‬می دونم که این تند و تیزی از من بود‪ ،‬اما ‪...‬‬
‫ـ بیخیال من شو‪ ،‬باشه؟ من از هیچ چیز بیشتر از این که یه مرد عذرخواهی کنه نفرت ندارم‪.‬‬
‫ـ فقط می خواستم که‪...‬‬
‫او غرید‪:‬‬
‫ـ گفتم بیخیالم شو!‬
‫کودک در بازوانش بیدار شد و عاجزانه گریه کرد‪.‬‬
‫دراکو اظهار نظر کرد‪.‬‬
‫ـ واو‪ .‬اون جیغ جیغوئه‪ .‬مادرشو برای من تداعی می کنه ‪...‬‬
‫او از میان دندان های قفل شده اش هیسی کرد‪.‬‬
‫ـ یه بار دیگه اظهار نظر کن و اونوقت تو حتی از بدنیا اومدنت هم افسوس می خوری‪.‬‬
‫او قدمی عقب گذاشت‪.‬‬
‫ـ فقط ساق پام رو خورد نکن‪ ،‬باشه؟‬
‫برای ثانیه ای به او با گیجی نگاه کرد؛ سپس قاه قاه خنده سر داد‪.‬‬
‫ـ متأسفم‪ ،‬مالفوی! من خیلی دوست دارم به ساق پای مردم لگد بزنم‪ ....‬برادرم جیسون هم می تونه شهادت بده‪.‬‬
‫دورای کوچک حتی بلند تر گریه کرد‪ ،‬صورت کوچکش با تقالیی برای گریه پیچ خورد و سرخ شد‪.‬‬
‫ـ مسخره نمی کنم‪ ،‬اگه نگاه کنیم شبیه توئه‪ ،‬نه فقط صداش ‪ ...‬اون موقع عصبانیت هم زیباست‪.‬‬
‫او به بچه که گریه می کرد لبخند زد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فایدرا به او سؤال گونه نگاه کرد‪.‬‬
‫ـ تو فکر می کنی منم موقع عصبانیت زیبام؟‬
‫ـ آره‪ ،‬البته به شرطی که ساق پامو لگد نکنی و منو شاهزاده بلوندی صدا نزنی‪.‬‬
‫او نیشخندی را پنهان کرد‪ ،‬و وقتی که در ذهنش بیاد اورد که هری فرزند خودش را قربانی کرده بود‪ ،‬لب پائینش را گاز گرفت‪ .‬در حالی که‬
‫او اینجا شاد بود که دورا در امنیت و آسایش بود‪ ،‬در حالی که هری کامالً عزادار دخترش بود‪...‬‬
‫او اخم کرد‪.‬‬
‫ـ چی شده؟‬
‫می دید که صورت او جدی‪ ،‬تقریباً دوباره غمگین شد‪.‬‬
‫او پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ دارم فکر می کنم که دنیا چقدر ناعادالنست‪.‬‬
‫بر روی تخت نشست‪ ،‬دورا را تکان می داد تا گریه اش را متوقف کند‪.‬‬
‫ـ ناعادالنه؟آره‪ ،‬تو بعضی موارد همینطوریه‪ ...‬اما مهم اینه که آخر سر تام پیر شکست خورد‪.‬‬
‫به او با نگاهی درد کشیده خیره شد‪.‬‬
‫ـ اما شکست دادنش چه بهایی داشت؟ دختر هری به این خاطر مرده‪ ،‬دراکو‪ .‬حاال هری بچه ی دومش هم از دست داده‪.‬‬
‫دراکو دهانش را باز کرد تا بگوید‪:‬خوبه که اون‪ ،‬پسر بچه و این کوچولو رو داره‪ ،‬اما قبل از اینکه حرفی بزند‪ ،‬چیزی دیگر به ذهنش آمد‪.‬‬
‫ـ مگه‪ ...‬مگه پاتر نگفت که ولدمورت در مورد این که فکر می کرد دورا فرزندشه اشتباه می کنه؟‬
‫ساحره ی جوان لب هایش را بر هم فشرد و به در نیمه باز خیره شد‪.‬‬
‫ـ آره ‪ ...‬این همون چیزیه که گفت‪.‬‬
‫ـ و ولدمورت اینقدر احمق بود که حرفش رو باور کنه؟ تا اونجایی که پدرم به من گفته‪ ،‬من حدس می زنم که اون تو لجیلیمنسی خوب‬
‫بوده‪ .‬اون متوجه می شد که همش دروغه‪...‬‬
‫جواب داد‪:‬‬
‫ـ متوجه نمی شد‪ ،‬چون دروغ نبود‪.‬‬
‫او نیشخند زد‪.‬‬
‫ـ آره‪ ،‬البته‪...‬‬
‫سپس‪ ،‬وقتی که معنی کلمات بر او غالب شد‪ ،‬نیشخند که جایش را به حیرت داده بود از روی صورتش پاک شد‪.‬‬
‫او گفت‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ تا حاال کسی بهت گفته که با دهن باز خوب به نظر نمی رسی؟‬
‫چند ثانیه طول کشید تا منظورش را بفهمد‪ .‬آب دهانش را قورت داد و دهانش را بست‪ ،‬اما چشم هایش که هنوز گشاد و تقریباً گرد شده‬
‫بودند‪ ،‬او را سبیه نسخه ی مذکر لونا الوگوود می ساخت‪.‬‬
‫بعد از دقیقه ای که به او خیره شد‪ ،‬سپس به دورا نگاهی کرد‪ ،‬سپس نگاهش به سمت فایدرا برگشت‪ ،‬و بعد دوباره به دورا خیره شد‪ ،‬در‬
‫نهایت صدایش را بازیافت‪.‬‬
‫ـ مال ‪ ....‬مال منه؟‬
‫ـ خیلی باهوشی شاهزاده بلوندی‪.‬‬
‫ـ اینجوری صدام نکن!‬

‫ـ اما من نمی خوام بـ ‪ ...‬بخوا‪ ...‬بخوابم‪.‬‬
‫آرمیتا خمیازه ای کشید‪ ،‬به همین خاطر هری او را بر روی تختی که نصفه شب از روی آن بلند شده بود گذاشت‪.‬‬
‫پدرش لبخند زد‪.‬‬
‫ـ چرا می خوابی‪ .‬اما فکر می کنم که اول باید لباس های تازه تنت کنی‪.‬‬
‫بچه لب پایینش را گاز گرفت‪.‬‬
‫ـ نمی خواستم این کارو انجام بدم بابایی‪ ،‬راست می گم‪ ...‬اما خب ‪ ....‬وقتی که شنیدم مرگخوارا اینجان ‪ ...‬اتفاق افتاد‪....‬‬
‫هری با درک سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ اوه‪ ،‬اون‪.‬‬
‫بعد از این که با دفنی چهار سال بازی پدر پرستاری کن را انجام داده بود‪ ،‬او این « اتفاق » کوچک را درک می کرد‪.‬‬
‫ـ در موردش نگران نباش پرنسس‪.‬‬
‫او گفت و در میان وسایلی از دفنی که تا کنون فایدرا دور نیانداخته بود به جستجو پرداخت‪ .‬در خهایت لباس خوابی پیدا کرد‪ ،‬امیدوار بود با‬
‫وجود اینکه او سه سال از سنی که دفنی در آن مرده بود بزرگتر بود‪ ،‬اندازه اش باشد‪.‬‬
‫ـ اما‪ ...‬اما ‪ ...‬من هنوز خجالت می کشم‪ ،‬بابایی‪.‬‬
‫او به سمتش خم شد و به او نیشخندی زد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ نکش‪ .‬باور کن وقتی که به سن تو بودم این اتفاق واسه منم افتاده‪.‬‬
‫ـ واقعاً؟‬
‫چشم های سبزش گشاد شدند‪.‬‬
‫ـ آره‪ ،‬وقتی که هفت سالم بود عمه مارچ اولین بول داگش رو به خونه ی قیم های من آورد و من از اون سگ ترسناک ترسیدم و خودمو‬
‫خیس کردم‪ .‬پسر خالم دادلی نمی تونست خنیدنش رو متوقف کنه‪...‬‬
‫ـ بعدش چه اتفاقی افتاد؟‬
‫هری با یادآوری پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ خاله م پتونیا به من جیغ جیغ کرد که از جلوی چشمش دور شم‪ .‬من بعداً درموردشون بیشتر برات می گم باشه؟ حاال اینو عوض کن و‬
‫بخواب‪ ،‬فرشته‪ .‬بهش احتیاج داری‪.‬‬
‫او ایستاد و لباس خواب را به آرمیتا داد‪ .‬او ان را گرفت‪ ،‬اما نپوشید‪.‬‬
‫ـ بابایی؟‬
‫ـ بله؟‬
‫ـ چه اتفاقی برای بابابزرگ افتاد؟‬
‫ـ نیازی نیست که نگران باشی‪ ....‬اون شکست خورد‪ .‬اون دیگه نمی تونه به هیچکس صدمه ای بزنه‪.‬‬
‫ـ قول می دی؟‬
‫او با لبخندی مشوقانه گفت‪:‬‬
‫ـ قول می دم‪.‬‬
‫ـ و ورمی؟ اون چی شد؟‬
‫صورت کودک مضطرب بود‪.‬‬
‫بعد از اینکه آرمیتا به طور معجزه آسایی بلند شد‪ ،‬نوسیکا بدن بی هوش پتیگرو را با خود برد‪ ،‬و هری شک داشت که شاید او را در اتاقی که‬
‫دوستان مرگخوار بیهوشش را گذاشته‪ ،‬انداخته بود‪.‬‬
‫او متفکرانه گفت‪:‬‬
‫ـ خب‪ ،‬ورمتیل مثل یه قهرمان رفتار کرد ‪ ...‬اون در مقابل ولدمورت ایستاد ‪ ...‬من فکر می کنم که باعث تخفیف مجازاتش بشه‪.‬‬
‫ـ یه تخف‪ ....‬یه چی؟‬
‫او دوباره زانویش را مالید‪.‬‬
‫ـ گوش کن‪ .‬اگه بتونم بهش کمک کنم‪ ،‬مجازات سختی براش در نظر گرفته نمی شه‪ .‬فکر نکنم بتونم بهش کمک کنم ‪ ....‬اما تالشم رو‬
‫می کنم‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫لبخند کوچک امیدواری بر روی صورتش ظاهر شد و او دست هایش را دور گردن هری حلقه کرده و بوسه ای آبدار بر روی گونه اش‬
‫گذاشت‪.‬‬
‫ـ دوستت دارم‪ ،‬بابایی‪.‬‬
‫هری پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ منم دوستت دارم‪.‬‬
‫وقتی که یادش آمد که دفنی هم همین کلمات جادویی رو به او گفته است‪ ،‬قلبش با نوعی حس شگفت آور پر شد‪ .‬وقتی که صدایش زد‪،‬‬
‫داشت از در خارج می شد‪:‬‬
‫ـ تو نمی خواستی منو بکشی‪...‬نه؟‬
‫او در میانه ی در یخ زد‪ ،‬و به ارامی چرخید‪.‬‬
‫ـ نه‪ ،‬عزیزم‪ .‬معلومه که نه‪.‬‬
‫او دانسته سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ اوه‪ ،‬می دونستم‪ .‬تو فقط می خواستی بابابزرگ رو بترسونی‪ ،‬مگه نه؟ امیدورام خییییلییی ترسیده باشه!‬
‫به او چشمک زد‪:‬‬
‫ـ آره‪ ،‬خیلی ترسید‪.‬‬
‫با لبخندی کوچک اتاق را ترک گفته و در را پشت سرش بست‪.‬‬
‫او جینی را دو فیت دور تر از در دید ـــ معلوم بود که داشته استراق سمع می کرده‪.‬‬
‫با گرفتن دستش گفت‪:‬‬
‫ـ می دونی‪ ،‬این واقعاً از نجابت توئه‪.‬‬
‫ـ چی؟‬
‫ـ همین که گفتی تالش می کنی و به پتیگرو کمک می کنی‪ .‬این از بزرگی توئه‪ ،‬بعد از اون کاری که اون با تو ‪ ....‬و خانوادت انجام داد‪...‬‬
‫آهی کشید و خودش را بر روی تخت انداخت‪.‬‬
‫ـ می دونی جینی‪ ،‬دامبلدور یه دفعه گفت که هر کسی لیاقت داشتن یه شانس دوباره رو داره ‪ ....‬حتی پیتر‪ .‬دامبلدور یه روز گفت که از‬
‫نجات دادن زندگی پتیگرو شاد می شم‪ .‬حاال من به این دلیل خوشحالم‪ .‬من نباید کسی رو که از آرمیتا مراقبت کرده نجات می دادم؟ کسی‬
‫که بهش عشق ورزیده؟ تنها کسی که تا االن به اون عالقه نشون داده پیتره‪ .‬بدون اون زندگیش از جهنم هم بدتر می شد‪ ...‬و اون در‬
‫مقابل ولدمورت ایستاد‪ ،‬چون که فکر می کرده ولدمورت آرمیتا رو کشته‪ .‬اون دوستش داشت‪ ،‬و اونم همینطور بهش عالقه داشت‪ .‬اون تا‬
‫االن تقریباً براش مثل یه پدر بوده‪ .‬اون باعث مرگ والدینم بوده‪ ،‬درسته‪ ،‬اما اون هر طور که بوده دخترم رو نجات داده ‪ ...‬و خواسته هاش‬
‫رو برآورده کرده‪ .‬بدون عشق اون آرمیتا امکان داشت به همون شکلی که تام ریدل یه زمانی بوده در بیاد‪ ،‬و اون وقت می شد که یک قدم‬
‫دیگه به شیطان شدن نزدیک بشه‪....‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫او دستش را که روی شانه اش بود گرفت‪.‬‬
‫ـ حتی نمی تونم تصور کنم که آمی یه شیطان بشه‪ ،‬هری ‪ ...‬اون دختر توئه‪ .‬و اون خیلی ‪ ...‬خیلی شبیه توئه‪.‬‬
‫ـ ممکنه‪ ،‬جین‪ ،‬اما اون خون اسلیترین رو هم داره‪ ،‬و مستعد‪ ...‬شیطان شدنه‪ .‬عشق ورمتیل و داشتن خون پاتر‪ ،‬نذاشته که یه اسلیترین بشه‪.‬‬
‫و به همین دلیل‪ ،‬من می تونم اونو ببخشم‪.‬‬
‫او سر تکان داد‪ ،‬بازوهایش را دور گردن او پیچید‪.‬‬
‫ـ ممممم‪ ،‬تو انتظار داری که واسش محاکمه برگذار کنن؟‬
‫ـ آره‪ .‬نه فقط ویزنگومات‪ ،‬تمام موارد مشابه باید در دادگاه بین المللی جادوگری بررسی بشن‪ .‬اونا جنایتکاران بین المللی هستن ‪ ....‬همینطور‬
‫برای من‪...‬‬
‫او با خواب آلودگی زمزمه کرد‪:‬‬
‫ـ همینطور برای تو؟‬
‫ـ من باید خودم رو به خاطر کشتن لوچینی بازخواست کنم‪.‬‬
‫بی درنگ خودش را از آغوش او بیرون کشید و به او خیره شد‪ ،‬چشمانش با شگفتی گشاد شده بودند‪.‬‬
‫ـ تو ‪ ...‬منظورت این نیست که؟‬
‫آهی کشید‪.‬‬
‫ـ آره‪ ،‬همونه‪ .‬گوش کن‪ ،‬تو مسئولیتی روی شونه هات داشتی‪ ،‬و من اون مرد رو کشتم‪ .‬من برای دفاع از دخترم این کار رو کردم‪ ،‬خب‪،‬‬
‫شاید د فاع‪ ...‬اما هنوزم قتله‪ .‬و من نمی خوام دیگه مخفی بشم‪ ،‬از نام های مختلف استفاده کنم‪ ....‬می خوام این داستان تموم شه و همه‬
‫چیز رو از نو شروع کنم‪ .‬شروع یه زندگی جدید‪ ،‬یه زندگی عاری از دورغ‪ ،‬تهدید‪ ،‬تشنگی به خون و گناه گذشته‪...‬‬
‫چشم هایش مال او را مالقات کردند‪ ،‬و او نگرانی را در آن ها دید‪ .‬پس دست های کوچکش را گرفت و او را به طرف خودش کشید‪.‬‬
‫ـ من می خوام یه زندگی جدید رو با تو و آرمیتا شروع کنم‪ ،‬جین‪ ،‬اما اما نمی خوام این جوری ‪ ...‬مثل این باشه‪ ..‬می خوام سابقم پاک باشه‪.‬‬
‫حتی شاید تو البیرینث بندازنم‪.‬‬
‫بریده نفس کشید‪:‬‬
‫ـ ل‪...‬البیرینث؟‬
‫چیزی که هری درباره ی زندان مشهور یونان که مردم در آن معموالً دیوانه می شدند گفته بود را بیاد آورد‪.‬‬
‫ـ نه هری‪ ،‬بهت اجازه نمی دم! اونا نمی تونن تو رو اونجا بندازن! تو دیوونه می شی!‬
‫او کاری بجز خندیدن نکرد‪.‬‬
‫ـ بهت قول می دم که دیوونه نمی شم‪ .‬من هر روز به تو و دخترم فکر خواهم کرد‪ ،‬و این قلب منو در امان نگه می داره‪ .‬البته اگه بتونی‬
‫منتظرم بمونی‪ ...‬شاید ماه ها طول بکشه ‪ ...‬یا حتی سال ها‪ .‬اگه نخوای درکت می کنم‪ ،‬اما می شه یه لطفی بهم بکنی؟ از آرمیتا مواظبت‬
‫می کنی؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی نگاه تیزی به او تحویل داد‪.‬‬
‫ـ چطور می تونی‪...‬چطور می تونی حتی فکرشم بکنی که منتظرت نمی مونم؟؟؟‬
‫چشم هایش عمالً به سمت او آذرخش پرتاب می کردند‪.‬‬
‫ـ هری‪ ،‬چطوری می تونی انقدر یاوه بگی؟ من تو رو بیشتر از خود زندگی دوست دارم! چطور می تونی ـــ؟‬
‫فرصتی برای پایان سخرانی اش نداشت‪ ،‬چون او ناگهان اون رو به طرف خودش کشید و لب هایش را با بوسه ای بست‪.‬‬
‫او به همان اندازه که می توانست با دهانی که او آن را بسته بود‪ ،‬حرف بزند‪ ،‬صحبت کرد‪،‬‬
‫ـ تـــ ‪ ...‬یه‪...‬اقمقی‪.‬‬
‫اما او حدس زد که می خواست بگوید «تو یه احمقی»‪ ،‬و خب او پیش خودش تصدیق می کرد که واقعاً یک احمق بود ‪ ..‬او دوستش‬
‫داشت‪ .‬برای ثانیه ای به ذهنش آمد که حتی الیق عشق او نیست‪.‬‬
‫مقداری بعد ـ جینی نمی دانست پنج دقیقه بود یا نیم ساعت ــ ضربه ای به در زده شد‪ .‬او از روی تخت بلند شد‪ ،‬مواظب بود تا هری را‬
‫که در بازوانش خوابش برده بود بیدار نکند‪.‬‬
‫وقتی که در را باز کرد ابرویش را کج کرد‪.‬‬
‫ـ دراکو؟‬
‫ـ هوم‪ ،‬آره‪ ...‬می شه بیام تو؟‬
‫او از روی شانه اش به عاشق به خواب رفته اش نگاه کرد‪.‬‬
‫ـ خب‪ ،‬نه‪ ،‬بذار هری بخوابه‪ .‬اون از پا افتاده‪ .‬خیلی خسته شده‪.‬‬
‫او اشاره ای کرد‪.‬‬
‫ـ مثل همه ما‪ ،‬ما هم جنگیدیم‪ ،‬یادت میاد؟‬
‫سر تکان داد‪:‬‬
‫ـ آره‪.‬‬
‫بیرون آمد و در را پشت سرش بست‪.‬‬
‫ـ اما هیچ کدوم از ما فشار روحی رو که اون تحمل کرده‪ ،‬نکردیم‪.‬‬
‫او گفت‪:‬‬
‫ـ اوه‪...‬بچه‪.‬‬
‫قبل از پایان جنگ نوسیکا را مالقات نکرده بود‪ ،‬به همین خاطر درباره ی زنده شدن معجزه آسای آرمیتا اطالع نداشت‪.‬‬
‫ـ ببین‪ ،‬من در موردش متأسفم‪ ،‬باید برای اون خیلی زجرآور بوده باشه که بچشو از دست بده ‪ ..‬اما‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ اما اونو از دست نداده‪.‬‬
‫حاال این دراکو بود که داشت اخم می کرد‪.‬‬
‫ـ منظورت چیه؟‬
‫ـ آرمیتا فقط مرده به نظر می رسید ‪ ...‬این برای فریب دادن ولدمورت بود‪ .‬اما وقتی که هری طلسم رو روش اجرا کرد‪ ،‬باور داشت که اونو‬
‫کشته‪ .‬خدایا ‪ ،‬من همچین وضعیتی رو حتی برای بزرگترین دشمنم هم نمی خوام ‪ ....‬داشتن یه انتخاب بین نجات دادن جهان و نجات دادن‬
‫فرزندت ‪....‬‬
‫دراکو ابرویی به سمت او قوس داد‪.‬‬
‫ـ برای منم نمی خوای؟‬
‫او سرش را با خستگی تکان داد‪.‬‬
‫ـ تو دشمن من نیستی دراکو‪.‬‬
‫ـ نیستم؟‬
‫او خر خر کرد‪ ،‬انگا ر که می خواست چیزی را که شنیده بود باور کند‪ .‬جینی حتماً از او متنفر بود؛ بعد از همه ی کارهایی که با او انجام داده‬
‫بود‪...‬‬
‫جینی با لبخندی کوچک پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ نه‪ .‬تو یه خون اصیلی‪ ،‬اما دشمن نیستی‪ .‬حاال دیگه‪ ...‬تو باید با طالق موافقت کنی‪ ،‬و گرنه زندگیت رو از جهنم برات بدتر می کنم‪ .‬اینو‬
‫دوستانه بهت قول می دم‪.‬‬
‫قیافه ی دراکو کج و معوج شد‪.‬‬
‫ـ نگران نباش جینی‪ ،‬من قصد ندارم شوهر تو بمونم‪ .‬تو هرگز منو دوست نداشتی‪ ،‬و این چهار زندگی رو خراب کرده‪ ،‬نه فقط زندگی ما رو‪.‬‬
‫ـ منظورت هری و ‪...‬؟‬
‫او توضیح داد‪:‬‬
‫ـ فایدرا‪ ،‬البته‪.‬‬
‫او بهش نیشخندی شیطانی زد‪:‬‬
‫ـ اوه‪ ،‬فایدرا‪ .‬حاال تو بهم بگو‪ ،‬دراکو‪ .‬دخترشو دیدی؟‬
‫صورت مالفوی جوان به دالیلی قرمز شد‪.‬‬
‫ـ اووم‪ ،‬آره‪ .‬و خب ‪ ..‬اون ‪...‬‬
‫ـ می دونم‪ ،‬مال توئه‪...‬‬
‫چشم هایش گشاد شدند‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ می دونی؟ کی بهت گفت؟‬
‫ـ معلومه‪ ،‬هری‪.‬‬
‫ـ هه! پاتر می دونه‪ ،‬پس همه می دونستن پدر شدم به جز خودم! من هیچ وقت همچین حسی نداشتم جینی! حاملگی‪ ،‬تولد‪ ،‬سه هفته ی‬
‫قبل از این که ‪!...‬‬
‫ـ آروم باش و به طرف خوب قضیه نگاه کن! تو نمی دونستی که فایدرا بچتو حاملست‪ ،‬اما از حاال می تونی شانس اینو داشته باشی که یه‬
‫بابایی مغرور باشی‪ .‬من ‪...‬پسرم رو با عشق‪ ...‬امید و ‪ ....‬ترس حامله بودم‪ ،‬اما‪...‬‬
‫او آب دهانش را به سختی قورت داد و به درون چشمهای او متهم کننده خیره شد‪.‬‬
‫ـ من خیلی اون بچه رو می خواستم‪ .‬و احاال اون مرده‪ .‬پس برای حامله بودن و متولد کردن افسوس نمی خورم‪ ،‬تو هنوز شانسی داری که‬
‫همه چیز رو از نو بسازی‪ .‬برای این نعمت زندگی ممنون باش‪ .‬به خاطر شانست ممنون باش دراکو‪.‬‬
‫او به عقب چرخید و به سمت آپارتمان پاتر حرکت کرد‪ ،‬دراکو شانه اش را گرفت‪.‬‬
‫ـ صبر کن‪.‬‬
‫او آه کشید‪.‬‬
‫ـ چیه؟ گوش کن دراکو‪ ،‬اگه تو برای بخشش من اومدی‪ ،‬اونو گرفتی‪ .‬اما اگه آمرزش می خوای‪ ،‬اونو از خدا بخواه و منو تنها بذار‪ .‬من‬
‫خسته ام‪.‬‬
‫ـ قول می دم که خیلی وقتتو نمی گیرم‪ ....‬من قبالً شش سال از زندگیتو دزدیدم ‪ ...‬فقط یه دقیقه وقت بیشتر می خوام‪.‬‬
‫او بازوهایش را با نگاهی حق طلبانه درهم پیچاند‪.‬‬
‫ـ باشه‪ ،‬سریع باش‪.‬‬
‫ـ تو ‪ ...‬تو تعجب نکردی که چرا با برادرهای دوقلوت به یونان اومدم؟‬
‫او گفت‪:‬‬
‫ـ حاال که بهش اشاره کردی‪...‬چرا اومدید؟‬
‫به آرامی گوش می کرد‪ .‬او که نمی تواسنت آن چیزی را که دوست داشت بشنود به او بگوید‪...‬‬
‫ـ من اومدم تا بهت بگم که بچت زندست‪.‬‬
‫او چشم هایش را چرخاند‪.‬‬
‫ـ اوه‪ ،‬آره البتــــــه‪ .‬شوخی خوبی بود دراکو‪.‬‬
‫ـ شوخی نمی کنم جینی‪ ،‬حقیقت داره‪.‬‬
‫نگاه چپی به او انداخت‪ ،‬نیمی دلخور از اینکه او را با غم از دست دادن پسرش دست می انداخت‪ ،‬و نیمی کنجکاو از اینکه چه چیزی باعث‬
‫شده تا او همچین نظر احمقانه ای را مطرح کند‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ گوش کن‪ ،‬جینی‪ ،‬من ممکنه قبالً یه کم حروم زاده بوده باشم‪...‬‬
‫او ابرویش را با تفریح برای او بلند کرد‪.‬‬
‫ـ فقط یه کم؟‬
‫ـ منظورم اینه که با وجود اینکه خیلی‪...‬بدرد نخور بودم‪ ،‬در مورد همچین چیزی شوخی نمی کنم‪ .‬پسرت زندست‪ .‬جن ها به من گفتن‪.‬‬
‫نگاهی ناباورانه به او انداخت‪:‬‬
‫ـ جن ها؟‬
‫ـ آره‪ .‬اونا می خواستن اونو دفن کنن‪ ،‬اما وقتی که از ملک اربابی بیرون بردنش ‪ ....‬زنده شد‪ .‬گریه کرد‪ .‬ظاهراً اونا می خواستن بهت بگن‪،‬‬
‫اما من با تو داخل اون تونل درگیر شدم و اونا موفق نشدن بهت بگن‪.‬‬
‫چشم هایش صورت او را بررسی می کردند‪ ،‬تالش می کرد تا حقیقت را از آن در یابد‪ .‬نمی فهمید که ناخن هایش تقریباً در بازوانش‬
‫فرورفته اند بطوری که آن ها را زخمی کرده اند‪ .‬در آن زمان او درد جسمانی را حس نمی کرد‪ ،‬تقریباً خستگی اش را فراموش کرده بود‪.‬‬
‫تنها چیزی که حس می کرد غوغای قلبش بود‪.‬‬
‫درنهایت نجوا کرد‪:‬‬
‫ـ چرا‪...‬چرا زودتر بهم نگفتن؟‬
‫دراکو شکلک در آورد‪.‬‬
‫ـ فکر کنم بخاطر ارباب شیطانیشون باشه‪ .‬اونا می ترسیدن که اگه بهت نشونش بدن‪ ،‬نتونی شادیتو از من مخفی کنی‪ ،‬و من‪ ...‬بچه رو‬
‫بکشم‪.‬‬
‫او با ترس کلمه ی کشتن را به زبان اورد‪ ،‬انقدر آرام که حتی خودش را هم وحشت زده کرد‪ .‬تا همین چند ماه قبل او هیچ حس بدی‬
‫نسبت به تهدید کردن او با کشتن بچه اش نداشت‪ ،‬اما حاال‪ ...‬حاال همه چیز متفاوت بود‪ ..‬او تغییر کرده بود‪ .‬نه خیلی‪ ،‬اما باز هم تغییر بود‪.‬‬
‫او هنوز به خودش به عنوان مردی خوب نگاه نمی کرد و احساسی داشت که هرگز مرد خوبی نخواهد شد‪ .‬اما در حقیقت احساسات دیگر‬
‫نسبت به کینه در خودش حس می کرد‪ ،‬حسادت و آشفتگی عمیق ترینشون بود‪.‬‬
‫ـ اووم‪ ... ،‬جینی ‪ ...‬من اصالً نمی خواستم بچتو بکشم‪.‬‬
‫لب پائینیش را گاز گرفت‪ ،‬شهامت نگاه کردن به چشم هایش را نداشت‪.‬‬
‫ـ فکر کردم که می تونم انجام بدم‪ ،‬چون به خاطر تو و پاتر دیوونه شدم ‪ ،‬اما ‪ ...‬فکر نمی کنم که می تونستم بهش صدمه بزنم‪ ،‬نه حتی‬
‫اگه اون از تو نبود‪ ،‬نه حتی اگه به پاتر شبیه بود ‪ ...‬حاال می فهمم که احمق بودم ‪ ...‬اما ‪...‬‬
‫به او نگاهی مبارزه طلبانه تحویل داد‪:‬‬
‫ـ اما؟‬
‫او به زور می توانست خودش را نگه دارد تا از شادی و آرامش و‪ ....‬خشم فریاد نزند‪ .‬عصبانی از اینکه تقریباً یک ماه افتاده بود؛ او حضور‬
‫بچه اش را از دست داده بود‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ تو اصالً این چیزا رو برام آسون نمی کنی نه؟‬
‫او تالفی کرد‪:‬‬
‫ـ چرا؟ مگه تو واسم آسونشون می کنی؟‬
‫او نفس عمیقی کشید و پشتش را صاف کرد‪ ،‬خودش را برای چیزی ناگوار و سخت اماده می کرد‪.‬‬
‫ـ فقط می خواستم بهت بگم که متأسفم‪ .‬برای همه چیز‪ ... .‬و اگه تو فقط با ‪ ...‬پاتر شادی‪ ،‬پس بهتره که با اون باشی‪ .‬من نمی خوام سر‬
‫راهت قرار بگیرم‪.‬‬
‫به جای جواب دادن‪ ،‬تنها به آرامی سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ االن ‪ ...‬االن پسرم کجاست؟‬
‫ـ تا اونجا که من شنیدم‪ ،‬تحت مراقبت دابیه‪.‬‬
‫لبخندی تابناک بر روی صورت گرفته ی جینی ظاهر شد‪.‬‬
‫ـ کاش می تونستم برم و تو بغلم بگیرمش‪.‬‬
‫ـ خب چرا نمی ری؟‬
‫او آهی بلند کشید‪.‬‬
‫ـ هری نمی خواد به انگلستان برگرده‪ ،‬نه همین حاال‪ .‬مرگخوارا‪ ...‬قراره براشون محاکمه برگذار بشه و اون می خواد اونجا باشه‪ .‬و من می‬
‫خوام کنارش بمونم‪ .‬بچه تو دستای خوبیه‪ .‬االن هری به من خیلی بیشتر احتیاج داره‪.‬‬
‫او چرخید و به سمت در آپارتمان پاتر رفت‪ .‬در میانه ی در ایستاد و به او نگریست‪.‬‬
‫ـ من از دستت عصبانی نیستم‪ ،‬دراکو‪ ...‬فقط می خواستم بدونی‪ .‬و متشکرم که اومدی‪.‬‬
‫به او لبخندی ضعیف زد و همانطور که از در خارج می شد تماشایش کرد‪ .‬حاال احساس خوبی عالوه بر پدر شدن داشت‪ ...‬بهتر از احساسی‬
‫که قبالً داشت‪ .‬حاال همه چیز درست شده بود‪ ،‬مگه نه؟ همسرش ترکش می کرد‪ ،‬دیگه او را با تهدید زندانی نمی کرد‪ ،‬هیچکس نفهمید‬
‫که او موی آرتور را قطع کرده‪ .‬ولدمورت بزرگ به تاریخ پیوسته بود‪ ،‬و فایدرا برای او دختری آورده بود‪ .‬خب‪ ،‬فایدرا به اون گفته بود که به‬
‫آتن نیاید‪ ،‬اما ‪...‬شاید‪....‬شاید فقط سرنوشت می خواست که او بیاید و درباره ی او بفهمد‪ .‬او پوزخندی مغرورانه زد‪ ،‬صدای خوشی گفت‪:‬‬
‫تقدیر می خواست‪ ،‬یا شاید این منم که تقدیر رو رقم می زنم؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫وقتی صدای در راشنید‪ ،‬هری چشم هایش را باز کرد و جینی را دید که به سمت تختش قدم می زد‪ .‬قدم هایش لزران به نظر می رسیدند‪،‬‬
‫همانطور که تمام بدنش بود ـــ او می لرزید‪.‬‬
‫ـ جین؟‬
‫وقتی که به کناره ی تخت رسید‪ ،‬هق هقی سر داد و صورتش را با دست هایش پوشاند‪.‬‬
‫او را به طرف خودش کشید‪.‬‬
‫ـ جین‪ ،‬چی شده؟ شششش ‪ ...‬همه چیز درسته‪ .‬جینی‪ ،‬چرا گریه می کنی؟ کسی اذیتت کرده؟ من اون حروزاده رو می کشم‪...‬‬
‫با سکسکه او دست هایش را از روی صورتش کنار کشید و او از این که می دید می خندید شگفت زده شد ـــ گریه می کرد‪ ،‬اما می‬
‫خندید‪ .‬احساساتش به خاطر گفتگویی که با شوهرش کرده بود از کنترلش خارج شده بودند ـــ او می خواست با شادی فریاد بزند‪ ،‬با مسرت‬
‫گریه کند‪ ،‬اما از همه مهم تر ـــ می خواست تا خوشحالیش را با هری شریک بشود‪.‬‬
‫ـ چه اتفاقی افتاده؟‬
‫نجوا کرد‪:‬‬
‫ـ باور نمی کنی ‪ ...‬البته هنوز خودمم باور نکردم‪ ،‬نه تا وقتی که با چشم های خودم ببینم‪ ،‬در آغوشش بگیرم ‪...‬‬
‫ـ داری در چه موردی صحبت می کنی؟‬
‫ـ پسر ما‪ ،‬هری!‬
‫او فین فینی کرد و اشک هایش را از روی گونه اش پاک کرد‪ ،‬با شادی می خندید‪.‬‬
‫او اخم کرد‪:‬‬
‫ـ پسر ‪ ...‬ما؟ جین‪ ،‬فکر کنم به یه ذره استراحت احتیاج داری‪ .‬این همه هیجان تو رو خسته کرده‪ .‬برو بخواب‪ ،‬و وقتی بلند شی‪ ،‬حس‬
‫بهتری داری‪.‬‬
‫او دستش را چنگ زد‪ ،‬با عصبانیت بر روی سرش فشرد‪ ،‬مو هایش بر روی آن می ریختند‪.‬‬
‫ـ من دیوونه نیستم هری! بچمون زندست! دراکو بهم گفت‪.‬‬
‫او ابرویی باال برد‪.‬‬
‫ـ دراکو؟ فکر نکن باور نمی کنم‪ ،‬عشق من‪ ،‬اما مالفوی دقیقاً از اون نوع آدمای قابل اطمینان نیست‪ .‬از کجا می دونی که‪ ...‬خالی نبسته؟‬
‫او با هیجان گفت‪:‬‬
‫ـ نه‪ ،‬دروغ نگفته‪ .‬می دونم‪ ،‬حسش می کنم! اون به آتن اومده تا بهم بگه بچم زندست!‬
‫صورت هری دیرباورانه می نمود‪.‬‬
‫ـ مالفوی‪ ،‬اومده تا ازت ‪ ...‬معذرت بخواد؟ مطمئنی نیومده گیرنت بندازه؟‬
‫او سرش را تکان داد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ اگه اینطوری بود برادرام نگهش می داشتن‪ .‬اما فرد و جرج هم اومدن‪ ،‬کمک کردن به دراکو تا منو پیدا کنه‪ .‬نمی فهمی هری؟ بچه‬
‫کوچولوی ما زندست!‬
‫او خودش را روی شانه اش انداخت‪ ،‬بازوهایش را دور گردنش به گونه ای حلقه کرد که او فکر می کرد خفه خواهد شد‪.‬‬
‫ممکن بود واقعیت داشته باشه؟ ــ متعجب بود‪ .‬مالفوی شبیه کسی نبود که بخواد کمک کنه ‪ ...‬اما حتی دراکوی احمق خودخواه هم می‬
‫تونست تغییر کنه‪ ،‬مگه نه؟‬
‫او درون موی قرمز نازک او نیشخند‪ .‬با وجود تمام سختی هایی که انتظارش را می کشید‪ ،‬خوشحال بود‪ .‬خوشحال‪ ،‬و آشتی کرده با دنیا‪.‬‬
‫شاید قرار بود همه چیز در آخر درست بشه ‪ ...‬همیشه امید وجود داشت‪ .‬وقتی او احساس نامیدی می کرد‪ ،‬وقتی فکر می کرد که دیگر هیچ‬
‫راه خروجی از این تونل تاریک وجود نداشت‪ ،‬پرتوی کوچکی از امید به درونش می تابید‪ ،‬ابرهایی از ترس و تردید را از وجودش پاک می‬
‫کرد‪ .‬توفان همیشگی ای که وجود داشت‪ ،‬باعث می شد اکنون قدر نور خورشید را بداند‪ ....‬و اکنون که آسمان تقریباً برای دومین بار بدون‬
‫ابر بود ـــ هری می توانست نور خورشید را ببیند‪ .‬یک روز همه چیز تمام می شد‪ ،‬و در آن روز خورشید تابان به زیبایی می درخشید‪ .‬او تنها‬
‫باید صبور می بود‪.‬‬

‫الهه‪ ،‬یک هفته بعد‪.‬‬

‫ـ متهم‪ ،‬موارد اتهام شما قبل از نتیجه گیری هیئت منصفه ی دادگاه جادویی بین المللی خوانده می شود‪.‬‬
‫هری در جایگاه متهم به جینی‪ ،‬هرمیون‪ ،‬همه ی ویزلی ها و اعضای محفل هرمس لبخندی دلگرم کننده زد‪ .‬فرد و جرج به او شستی‬
‫نشان دادند‪ ،‬خانوم ویزلی نیمچه لبخندی زد که ثابت می کرد او دوباره برای دومین بار در مرز اشک ریختن بود‪ .‬اما جینی ـــ او لبخند نزد‪،‬‬
‫اما چشم هایش معنای بیشتری از لبخند داشتند ‪ :‬چشم هایش پر از عشق ‪ ،‬حمایت و افتخار بودند ـــ بله افتخار‪ ،‬افتخار به شجاعت هری‬
‫برای به گردن گرفتن اشتباهاتش و خواستن زندگی جدیدی که عاری از آلودگی های گذشته باشد‪ ،‬زندگی ای بدون شرمندگی های زیاد‪.‬‬
‫قاضی گلویش را صاف کرد‪:‬‬
‫ـ شرح اتهامات متهم از این قرار هستند‪ :‬قتل آناچلتو لوچینی‪ ،‬ایستادگی در برابر اجرای قانون جادویی یونان‪ ،‬سوء استفاده از اسامی افراد‬
‫دیگر‪ ،‬تالش برای قتل آرمیتا راستل کودک‪ ،‬و در نهایت‪ ،‬تصمیمی ناشایست برای جاودانه کردن آن که نباید اسمش را برد ‪ ،‬که‬
‫بدین وسیله تمام جامعه ی جادویی جهان را به خطر انداخته است‪.‬‬
‫هری به طعنه اندیشید‪ :‬صداش اصالً خوب نیست نه؟‬
‫لیندا پاسخ داد‪ :‬به خودت افتخار کن‪ ،‬پسر بزرگ‪.‬‬
‫من که االن به تو فکر نمی کردم‪ ،‬از این که به افکارم گوش می دی خجالت بکش‪.‬‬
‫متأسفم‪ ،‬هری‪ ،‬من فقط فکر کردم تو االن به کسی احتیاج داری که بهت قوت قلب بده‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫متشکرم‪ ،‬لیندی‪ ،‬اما شک دارم که بتونی بهم قوت قلب بدی‪ .‬من کامالً می تونم تو ذهنم ‪ ...‬آزکابان و البیرینث رو مجسم بکنم‪.‬‬
‫تو خیلی بدبینی هری!‬
‫قاضی ادامه داد‪:‬‬
‫ـ برای قتل آناچلتو لوچینی‪ ،‬شما سزاوار چهار سال زندان هستید‪.‬‬
‫هری از گوشه ی چشمش دید که رنگ عزیزانش خاکستری شد‪.‬‬
‫ـ برای تالش به قتل آرمیتا راستل سزاوار دو سال هستید‪ ،‬برای تصمیم ناشایست دو سال دیگر‪ .‬برای سوء استفاده از نام‪ ،‬شش ماه‪ ،‬و برای‬
‫ایستادگی در مقابل اجرای قانون جادویی‪ ،‬شش ماه دیگر‪ .‬در مجموع شد نه سال زندان‪.‬‬
‫هق هقی در اتاق بوجود آمد‪ ،‬هری نیازی نبود نگاه کند‪ ،‬تا بفهمد که منبع آن مالی ویزلی بود‪ .‬او نمی توانست ـــ به احتمال زیاد نمی‬
‫خواست ــ تا به حضار نگاه کند‪ ،‬برای اینکه فکر می کرد با دیدن صورت جینی قلبش می شکست‪.‬‬
‫او در درون آه کشید‪.‬‬
‫دیدی لیندا‪ ،‬دلیلی نداشت خوش بین باشم‪.‬‬
‫برای ثانیه ای فکر کرد که شاید نباید به اجرای قانون جادویی اقرار می کرد‪ ،‬اما سپس بیاد آورد که زندگی مخفیانه در ننگ بسیار بدتر بود‪.‬‬
‫از این بدتر بود که نه سال در زندان بیافتد؟ خــــــــب ‪ ...‬از یه چیزی مطمئن بود‪ :‬او این قدم را برداشته بود و اکنون راه برگشتی‬
‫نداشت‪ .‬او باید با نتیجه ی اعمالش روبه رو می شد‪ .‬قلبش در اندیشه ی ندیدن بزرگ شدن فرزندانش می پیچید ـــ او در سن ‪ 22‬سالگی‬
‫از زندان آزاد می شد‪ ،‬و در آن زمان آرمیتا ‪ 61‬ساله و پسرش(که هرگز او را ندیده بود) ‪ 9‬ساله بودند ‪ ...‬اما او به اندازه ی کافی تصمیم های‬
‫اشتباه گرفته بود‪ .‬برای یکبار او می خواست تا کار درست را انجام بدهد‪ .‬حاال هر چی که می شد‪.‬‬
‫او نفس عمیقی کشید ‪ ،‬باال را نگریست‪ ،‬پشتش را صاف کرد‪ ،‬و خودش را برای رأی نهایی آماده کرد‪.‬‬
‫قاضی ادامه داد‪:‬‬
‫ـ هرچند‪ ،‬بر طبق مدارک ارائه شده توسط نویسکا کوندوس و جیسون استفانز قتل انجام شده‪ ،‬برای دفاع از خود بوده‪ .‬همچنین‪ ،‬با شهادت‬
‫دوازده نفری که حاضر بودند‪ ،‬تالش برای قتل آرمیتا راستل تنها برای شکست دادن ارباب تاریکی و نجات جادوگران جهان بوده‪ .‬همچنین‬
‫شما خودتون اعتراف کردید‪ ،‬که این کمی از مجازات شما رو کم می کنه‪ .‬من از هیئت منصفه درخواست می کنم تا رأی خودشون رو در‬
‫مورد هر یک از این اتهامات ایراد کنند‪ .‬قتل آناچلتو لوچینی؟‬
‫رئیس هیئت منصفه پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ گناهکار نیست!‬
‫هری خیال می کرد که اشتباه شنیده‪.‬‬
‫ـ تالش برای قتل آرمیتا راستل؟‬
‫ـ گناهکار نیست!‬
‫قلب هری به شدت می تپید‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ تصمیم ناشایست؟‬
‫ـ گناهکار نیست!‬
‫معده ی سفت شده ی هری به نظر می رسید به آرامی خودش را شل می کرد‪.‬‬
‫ـ مقاومت در برابر اجرای قانون جادویی؟‬
‫ـ گناهکار!‬
‫ـ استقاده ی غیر قانونی از اسامی؟‬
‫ـ گناهکار!‬
‫قاضی سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ پس شد یک سال زندان‪ ،‬صحبتی هست؟‬
‫سخنگوی هیئت منصفه پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ بله‪ ،‬جناب قاضی‪ .‬متهم برای انجام دادن مسئولیتش در برابر اجرای قانون جادویی مقاومت کرده‪ .‬پس ما پیشنهاد می دیم که مجازاتش را‬
‫به یک اخطار یا جریمه کاهش بدیم‪ .‬همچنین برای سوء استفاده از اسامی‪ ،‬آقای پاپافوتیو هیچ شکایتی از آقای پاتر ندارند‪ ،‬همچنین آقای‬
‫دورسلی‪ ،‬ما اظهارنامه ای رسمی از ایشون داریم که بیان می کند که هیچ شکایتی از آقای پاتر ندارند‪.‬‬
‫هری در حالی که نیشخندی را مخفی می کرد‪ ،‬فکر کرد‪.‬‬
‫درسته‪ ،‬شرط می بندم که ویزلی ها دادلی رو تهدید کردن که اگه پای سندی رو که می گه از من هیچ شکایتی نداره رو امضاء نکنه‪ ،‬یه دم‬
‫خوشگل در میاره‪.‬‬
‫قاضی دوباره گلویش را صاف کرد‪.‬‬
‫ـ بر طبق تمامی مدارک و تصمیم هیئت منصفه‪ ،‬من بدین وسیله اعالم می کنم که هری جیمز پاتر به خاطر ایستادگی در مقابل اجرای‬
‫قانون جادویی محکوم به پرداخت ‪ 500‬گالیون جریمه می شود‪ .‬پرونده بسته شد‪.‬‬
‫هری حس می کرد که وزن بزرگی از ذهنش برداشته می شود‪ .‬در حالی که حضار می ایستادند‪ ،‬و بیشتر آن ها به طرف او می خروشیدند‪،‬‬
‫حس می کرد که زانوهایش می لرزیدند‪ .‬او موفق شده بود در جنگ با ولدمورت و مرگخواران پیروز شود‪ ،‬موفق شده بود بر ترس هایش‬
‫غلبه کرده و کار درست را‪ ،‬قربانی کردن آرمیتا را انجام دهد‪ ،‬او توانسته بود زمانی که هفته ی گذشته اعضای دادگاه اجرای قانون جادویی‬
‫او را بازخواست کردند‪ ،‬اکنون به درستی خودش را در برابر محاکمه قرار بدهد ـــ حاال که همه چیز تمام شده بود‪ ،‬حس می کرد که از‬
‫خستگی‪ ،‬هم جسمی و هم روحی‪ ،‬در حال سقوط است‪ .‬هرچند‪ ،‬قبل از این که پاهایش بتوانند کامالً زیر او را خالی کنند‪ ،‬دوقلو های ویزلی‬
‫سر رسیدند و او را در آغوش گرفتند ـــ آغوشی از خوشحالی‪ ،‬به همان شکلی که سال سوم هاگوارتز هری وقتی که جام کوئیدیچ را برنده‬
‫شد انجام دادند‪.‬‬
‫خانوم ویزلی به تندی گفت‪:‬‬
‫ـ فرد‪ ،‬جرج‪ ،‬شما دارید خفه ش می کنید!‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫اما صورتش کامالً با صدای مصممش مغایرت داشت‪ :‬با اشک خیس شده بود‪.‬‬
‫هری از اینکه دوقلوها او را گرفته بودند ممنون بود‪ ،‬گذاشت تا همه دستش را تکان دهند و پشت آن را نوازش کنند؛ او حتی اجازه داد تا‬
‫حوری ها بر گونه ی او بوسه ی آبداری بگذارند‪ ،‬او بیشتر از آن خسته بود تا بگوید بسه دیگه دخترا‪ ،‬لطفاً‪ ،‬من االن اصالً حالشو‬
‫ندارم مثل یه ملوان مست آواز بخونم‪...‬‬
‫هرچند‪ ،‬زمانی که با دراکو مالفوی روبه رو شد‪ ،‬تمام قدرتش را جمع کرد و راست ایستاد‪ .‬او حس می کرد احساس خصومت را نسبت به‬
‫دشمن بزرگش از دست داده بود‪ ،‬با این حال هنوز نمی تواسنت اجازه بدهد تا مالفوی ضعفش را ببیند‪ ،‬می توانست؟‬
‫ـ فقط می خواستم بدونی‪ ،‬پاتر‪ ،‬که من خوشحالم که پیروز شدی‪.‬‬
‫ـ متشکرم‪ ،‬مالفوی‪.‬‬
‫دراکو سر تکان داد و چرخید تا برود‪ ،‬در همان وقت هری او را صدا زد‪:‬‬
‫ـ و متشکرم که به نفع من شهادت دادی‪.‬‬
‫دراکو شانه باال انداخت‪.‬‬
‫ـ من این کارو به خاطر تو نکردم پاتر‪ .‬برای جینی انجام دادم‪.‬‬
‫مالفوی جوان از دادگاه بیرون رفت‪ ،‬و هری دوباره به درون جمع افراد خوشحال کشیده شد‪ ،‬متوجه نشد که فایدرا به دنبال جادوگر بلوند‬
‫رفته‪.‬‬
‫ـ دراکو صبر کن!‬
‫مرد جوان متوقف شد و دور زد تا فایدرا را بیند که برای رسیدن به او تالش می کرد‪.‬‬
‫ـ بله؟‬
‫ـ من فقط می خواستم تا‪ ...‬متشکرم‪ .‬هیچکس انتظار نداشت که تو به نفع هری شهادت بدی‪ ...‬خب ‪ ...‬اون واقعاً ‪ ...‬این که بهش کمک‬
‫کردی از شرافت تو بوده‪.‬‬
‫او پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ همونطور که قبالً گفتم‪ ،‬من این کارو به خاطر جینی کردم ‪ ،‬نه پاتر‪ .‬جینی اونو دوست داره و بهش احتیاج داره‪ ...‬و بچه هاشون هم به یه‬
‫پدر نیاز دارن‪ .‬می بینی ‪ ،‬فایدرا‪ ،‬چقدر احساساتی شدم‪ ..‬دوست داری یه لگد به پام بزنی؟ احتماالً باعث می شه تا شعورم سر جاش برگرده‪.‬‬
‫او با نیشخندی گفت‪:‬‬
‫ـ می دونی‪ ،‬این خیلی خوبه وقتی یه مرد تالش می کنه تا خشن باشه‪ ،‬اما با بدبختی شکست می خوره‪.‬‬
‫او به نظر رنجیده خاطر‪ ،‬بازوهایش را در هم قفل کرد‪.‬‬
‫ـ تو فکر می کنی من شکست خوردم؟‬
‫ـ بله شکست خوردی‪ ،‬شاهزاده بلوندی‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫وقتی دید دهان دراکو منقبض می شود‪ ،‬اضافه کرد‪:‬‬
‫ـ اما هرگز فکرشم نکن که این اعتبارتو پایین میاره و نابود می کنه‪ .‬این باعث می شه تا تو بیشتر از یه فرد سه بعدی به نظر برسی و یه‬
‫کم هم ممکنه بهت رنگ اضافه کنه‪.‬‬
‫ـ پس‪ ،‬اکسنا‪ ،1‬تو داری می گی که من تا حاال خشک و کسل کننده بودم ؟‬
‫ـ من همچین چیزی نگفتم‪ ،‬گفتم؟‬
‫به او نیشخندی زد و دور شد‪.‬‬
‫ـ هی!‬
‫او از روی شانه اش نگاهی کرد‬
‫ـ چیه؟‬
‫ـ داری کجا می ری؟‬
‫ـ می رم به خونه ی این به اصطالح اکسنا تا به پرنسس جنگجوی کوچولوش غذا بدم‪ .‬تو هم می خوای بیای‪ ،‬شاهزاده بلوندی؟‬
‫ابرویی باال برد‪.‬‬
‫ـ اوم‪ ،‬تو اونو با شیر مادر تغذیه می کنی؟‬
‫ـ به نظرت دیگه چطوری می تونم به یه بچه ی یه ماهه غذا بدم؟‬
‫نیشخندی از خوشی بر روی صورتش ظاهر شد‪.‬‬
‫ـ البته که میام‪ ،‬می نمی تونم اینو از دست بدم‪ ،‬می تونم؟‬

‫دو روز بعد‪ ،‬در همان دادگاه‪.‬‬

‫ـ پیتر پتیگرو! شما از نظر هیئت منصفه درمورد قتل سیزده ماگل‪ ،‬قتل سدریک دیگوری‪ ،‬تسلیم کردن پاترها به ارباب تاریکی‪ ،‬شهادت‬
‫دروغ در مورد سیریوس بلک‪ ،‬دزدیدن برتا جورکینز‪ ،‬و کمک به بارتیموس جونیور کروچ متهم هستید‪ .‬در مورد حمله به آلستور مودی و نگه‬
‫پرنسس جنگاور یونانی ‪-‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫‪6‬‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫داشتن بارتیموس کروچ پدر نیز همینطور‪ .‬او را در خانه اش زندانی کردید‪ ،‬و به ارباب تاریکی کمک کردید تا نقشه هایش را عملی سازد و‬
‫آرمیتا راستل کودک را اسیر کردید‪.‬‬
‫پیتر در مقابل کلمات قاضی فروتن بود و بعد از پایان سخنرانی به نظر می رسید تالش می کرد تا اندازه اش را کوچک کند‪ .‬او ـــ که‬
‫معموالً عادت داشت با اضطراب اطراف را نگاه کند‪ ،‬تالش می کرد تا از چشمان مردمی که می خواستند به او کمک کنند دوری کند ــ‬
‫اکنون با چشمانی غمگین در جایگاه متهم ایستاده بود‪ .‬دیگر به هیچ چیزی امیدوار نبود‪ .‬زندانی شدن تنها چیزی بود که در تصورش می‬
‫گنجید‪ .‬او امیدوار بود تا شانسی برای کشتن خودش در زندان داشته باشد‪ ،‬چون او دیگر تحمل نداشت‪ .‬او داستان کنت مونت کریستو را از‬
‫الکساندر دوماس بیاد می آورد ؛ آن یکی از کتاب های خوبی بود که در نوجوانی اش خوانده بود‪ .‬در آن کتاب زندانی‪ ،‬ادموند دانتس‪ ،‬تالش‬
‫می کرد تا با گرسنگی خودش را بکشد‪ ،‬همیشه غذا را از پنجره بیرون می انداخت و وانمود می کرد که آن را می خورد‪ .‬شاید‪ ،‬اگر آزکابان‬
‫ـــ یا هر زندان دیگری که پیتر را به آن می فرستادند ــ پنجره داشت‪ ،‬او هم می توانست با وانمود کردن بمیرد ‪ ..‬وبعد ممکن بود در عالم‬
‫اموات به آرمیتا کوچکولو بپیوندد‪ ....‬وقتی که بعد از جنگ هوشیاریش را بدست آورد‪ ،‬خودش را در میان دیگر مرگخواران که بیهوش بودند‬
‫پیدا کرد‪ .‬او نتوانسته بود آرمیتا را ببیند‪ ،‬اگرچه خیلی دوست داشت تا قبل از اینکه بدن او را به خاک بسپارند‪ ،‬یکبار دیگر در آغوشش بگیرد‪.‬‬
‫به همین خاطر اکنون از زنده بودن او اطالعی نداشت‪.‬‬
‫زانوهایش تمام اً می لرزیدند‪ ،‬و در همان حال که منتظر رأی هیئت منصفه بود بدنش تمایل شدیدی داشت تا بیافتد‪ .‬حکمش زندان بود‪،‬‬
‫مطمئناً‪...‬‬
‫قاضی ادامه داد‪:‬‬
‫ـ با این حال‪..‬‬
‫پیتر طوری به باال نگاه کرد انگار که صاعقه ای به او برخورد کرده ـــ کلمه ی با این حال آخرین کلمه ای بود که انتظارش را داشت‪.‬‬
‫ـــ بر اساس گفته ی آقای پاتر‪ ،‬شما به خوبی از آرمیتا راستل مواظبت کردید‪ ،‬او را در امان نگه داشتید‪ ،‬حتی در مقابل فشارهای ارباب‬
‫تاریکی‪ .‬همچنین‪ ،‬بنا به گفته ی آقای پاتر‪ ،‬خانوم مالفوی‪ 7‬و خانوم کوندوس‪ ،‬شما بر خالف تمام مرگ خوارانش در برابر ارباب تاریکی‬
‫ایستادید‪ .‬به همکاری شما با طرف خوبی در مقابل اربابتون توجه می شه‪...‬‬
‫پیتر فکر می کرد که اشتباه شنیده‪ .‬او به طرف خوبی کمک نکرد‪ ،‬کرد؟ او فقط به خاطر دیوانگی‪ ،‬خشم و درد برای مرگ آرمیتا به سمت‬
‫ولدمورت طلسم فرستاد‪ .‬آن کمکی برای طرف خوبی حساب نمی شد‪ ،‬می شد؟‬
‫ـ بدین وسیله‪ ،‬با دادن تخفیف‪ ،‬دادگاه بین المللی جادویی شما رو به پنج سال زندان محکوم می کنه‪.‬‬
‫زمزمه ای درون سالن پر شد ـــ معلوم بود که تماشاچیان منتظر مجازات بیشتری بودند‪ .‬پیتر به جز خیره شدن به هری کار دیگری نکرد‪،‬‬
‫کسی که ـــ با وجود این که معلوم نبود ــ لبخند ضعیفی به او زد‪.‬‬

‫روز بعد‪ ،‬همان دادگاه‬

‫منظورش جینیه ‪:‬دی ‪-‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫‪7‬‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ تام ریدل!‬
‫صدای قاضی که توسط دیوار ها به درون سالن می پیچید‪ ،‬حضار را لرزاند‪ .‬هیچ کدام از ان ها به خاطر نمی آورد که قاضی با کسی به این‬
‫بلندی و با تهدید سخن گفته باشد‪.‬‬
‫تام ریدل ــ نه ولدمورت‪ ،‬فقط تام پیر بدبخت ـــ در جایگاه متهم ایستاده بود‪ ،‬به همان صافی که می توانست خودش را نگه دارد‪ ،‬هرچند‪،‬‬
‫صاف کردن پشتش تقالی زیادی را از جانب او می طلبید‪ .‬معلوم بود که در ده روز گذشته به شکل قابل مالحظه ای پیر شده بود‪ :‬حاال او‬
‫کامالً شبیه پیرمردی به نظر می رسید‪ .‬به نظر می رسید باالی هفتاد سال سن داشته باشد‪ .‬برای جادوگری هفتاد ساله مشکلی نبود‪ ،‬اما‬
‫برای یک ماگل‪...‬‬
‫چشم های تام دیگر قرمز نبودند‪ ،‬آن ها خاکستری بودند ــ بیزار‪ ،‬خاکستری رقیق‪ ،‬تقریباً کامالً شفاف‪ .‬صورتش مارمانندش که قبالً صاف‬
‫بود‪ ،‬اکنون چندین چین و چروک داشت‪ ،‬مخصوصاً دور چشم های و بینی اش‪ .‬اگرچه بینی اش هنوز صاف بود و تنها به شکل دو سوراخ به‬
‫نظر می رسید‪ ،‬صورتش نسبت به قبالً که هری ـ یا هر کسی دیگری ـ او را دیده بود انسانی تر به نظر می رسید‪ .‬اگر کسی که ارباب‬
‫تاریکی را نمی شناخت اکنون او را می دید‪ ،‬فکر می کرد که او انسانی بیچاره‪ ،‬پیر‪ ،‬و ناتوان است‪ .‬او مریض و کامالً نا توان به نظر می‬
‫رسید‪ .‬گفته شده بود که همه در هر لحظه پیرتر می شوند‪ ،‬نه هر سال‪ ،‬و این موضوع به نظر می رسید که برای تام ریدل کامالً صدق می‬
‫کرد‪.‬‬
‫ـ موارد اتهامتون رو برای تو می خونم‪ :‬اجرای طلسم مرگ بر روی دویست نفر‪ ،‬که پدر و پدربزرگ و مادربزرگت هم شامل اینها می شن‪،‬‬
‫انداختن یک باسیلیسک به جان دختری کوچک‪ ،‬تشکیل گروهی از جادوگران سیاه که مسئول حمله به پنجاه ماگل و جامعه ی جادویی‬
‫هستند‪ ،‬دستور دزدیدن آلستور مودی‪ ،‬زندانی کردن بارتیموس جونیور کروچ‪ .‬که او را در خانه اش اسیر کردید‪ ،‬خرابکاری در مسابقه ی سه‬
‫جادوگر در سال ‪ ، 6995-6990‬تالش برای خالی کردن مدرسه ی جادوگری هاگوارتز از دانش اموزان ماگل زاده و استفاده از بچه ای‬
‫بیگناه برای رسیدن به این هدف‪ ،‬وادار کردن دختر کوچکت به این که بر خالف خواسته اش رابطه ی جنسی ای را برقرار کند‪ ،‬مجبور‬
‫کردن او به استقاده از معجون غیر قانونی تغییر شکل‪...‬‬
‫و فهرست همینطور ادامه یافت و ادامه یافت‪ ،‬تا وقتی که سر تمام حضار از شنیدن اخبار فعالیت های ارباب تاریکی شروهع به وز وز کرد‪.‬‬
‫حتی بعضی از ان ها شروع کردند به چرت زدن و باز و بسته کردن پلک هایشان‪.‬‬
‫ـ بدین وسیله ‪...‬‬
‫صدای قاضی بلند شد‪ ،‬که نشان دهنده ی این بود که به پایان فهرست ناتمامش رسیده است‪.‬‬
‫ـ دادگاه بین المللی جادویی تو را محکوم می کند‪ ...‬تو را به همان چیزی که می خواستی محکوم می کند‪ ،‬جاودانگی تا ابد‪.‬‬
‫تام باال را نگریست‪ ،‬چشم های خاکستری خسته اش را تنگ کرد‪ ،‬تالش می کرد تا پر از نفرت و تهدید به نظر برسند‪ ،‬اما آن ها انچنان که‬
‫باید و شاید احساساتش را منتقل نکردند‪ :‬او می خواست تا برای حضار ترسناک به نظر برسد‪ ،‬اما قطعاً وحشتناک نبود‪ .‬چشم های ارباب‬
‫تاریکی سابقاً مردم را از ترس می لرزاند‪ ،‬اما اکنون حتی ترسناک هم به نظر نمی رسید‪.‬‬
‫قاضی ادامه داد‪:‬‬
‫ـ با این حال‪ ،‬ما می خوایم تا به تو لطف کنیم تام ریدل‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫همه در سالن با ترس به او خیره شدند‪ .‬چطور کسی می توانست به این شیطان لطف کند‪ ،‬به کسی که صدها نفر از مردم بیگناه را از بین‬
‫برده است؟‬
‫نگاهی عالقه مند در چشمان تام نمایان شد‪ ،‬به طوری که کامالً معلوم بود‪ .‬او حس می کرد که دیگر نمی توانست شگفت زده بشود‪ .‬قاضی‬
‫درباره ی چی حرف می زد؟ لطف؟ منظورش این بود که به تام یه سلول خوب با تلوزیون می دادن تا از زندگی جاودانش خسته نشه؟‬
‫شخصی از میان تماشاچیان با صدایی لرزان پرسید‪:‬‬
‫ـ لطف؟‬
‫قاضی سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ لطف‪ .‬با تشکر از آقای پاتر‪ ،‬تام ریدل‪ ،‬تو باقی زندگی جاودانه ات را به درون یک سلول انداخته نمی شی‪ .‬تو مجازات خواهی شد‪ ..‬اما تو‬
‫آن را در زندانی متفاوت خواهی گذراند‪ .‬نه با دیوار های سیاه‪ ،‬و نه با دیوانه ساز ها‪ ...‬با ماگل ها‪ .‬اشخاصی مثل خودت‪.‬‬

‫دوباره زمزمه ای سالن را فرا گرفت‪ ،‬همه با هیجان و آشفتگی زمزمه می کردند‪.‬‬
‫تام پرسید‪:‬‬
‫ـ دقیقاً منظورت چیه؟‬
‫ابن اولین باری بود که در تمام این مدت صحبت می کرد‪.‬‬
‫ـ تو از دنیای جادوگری اخراج می شی‪ .‬ما بر روی تو طلسم خطرناکی می ذاریم تا اگه تالش کردی که به دنیای ما برگردی بسوزی‪ ،‬پس‬
‫بهت توصیه می کنم تا بر نگردی‪ .‬تو تمام زندگی جاودانه ات را مثل یک ماگل می گذرونی‪ ،‬کنار ماگل ها‪ .‬برای بدست آوردن غذا و جای‬
‫خواب کار می کنی؛ با ماگل های بیچاره ای که همسایه ی تو می شن نشست و برخواست می کنی ‪ ...‬اونقدر خودتو حقیر می کنی که به‬
‫ماگل ها برای کار التماس کنی ‪ ...‬یا دقیقاً‪ :‬کاری که توان انجامش رو داشته باشی ‪ ...‬چون شک دارم که با این سن تو یه کار گیرت بیاد‪.‬‬
‫من فکر می کنم که تو هیچی از زندگی یک ماگل نمی دونی‪...‬اشکال نداره؛ یاد می گیری‪ .‬تو یاد می گیری که بدون جادو زندگی کنی‪،‬‬
‫زندگی ابدیت رو بدون جادو بگذرونی‪ ،‬تو جایی که توسط ماگل ها احاطه شدی‪ .‬یاد می گیری که به اونا احترام بذاری و با اونا درصلح‬
‫زندگی کنی‪ .‬اوه بله‪ ،‬تام ریدل ‪ ...‬تو در مقابل اونا خودتو حقیر می کنی‪ ،‬بیشتر اوقات‪ ..‬این مجازات توئه‪ ،‬و برای آن سپاسگذار باش‪.‬‬
‫ببرینش!‬
‫در زمان ی که ارباب تاریکی کلمات قاضی را درک می کرد‪ ،‬دو جادوگر او را گرفتند و به سمت راه خروج کشاندند‪ .‬اجازه داد تا آن ها او را با‬
‫خود ببرند‪ ،‬به این خاطر که ذهنش در گیر چنان آشفتگی ای بود که حتی اگر تالش می کرد‪ ،‬توان مقاومت را نداشت‪.‬‬
‫در هنگاه عبور از صندلی ها‪ ،‬چشم هایش یک جفت چشم سبز را مالقات کردند‪ ،‬او ناگهان حس کرد که از شوک و رویا بیدار شده است‪.‬‬
‫او به مرد جوان هیسی کرد‪.‬‬
‫ـ پاتر! به خاطر این نابودت می کنم پاتر!‬
‫هری به سمت او داد زد‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ سالم منو به ماگال برسون تام!‬
‫و‪ ،‬با وجود این وضعیت جدی‪ ،‬او نیشخند زد‪ .‬او در دو دوره ی کوتاه زمانی به تام لطف کرده بود‪ :‬اول همان وقتی که قدرت های جادویی‬
‫اش را از دست داد جاودانه اش کرد‪ ،‬سپس همین که این مجازات عجیب و غریب را به قاضی و هیئت منصفه پیشنهاد کرده بود‪ .‬شک‬
‫نداشت که تام پیر از زندگی ابدی در سلول تاریک نسبت به زندگی در دنیای ماگل ها بیشتر خوشحال می شد‪.‬‬
‫صدای لیندا در ذهن هری صحبت کرد‪.‬‬
‫همه این پایانای خوب رو دوست دارن‪ ،‬هاه؟‬
‫پاسخ داد‪.‬‬
‫آره‪ ،‬مطمئنم‪ .‬و تو خیلی کمک کردی لیندا‪.‬‬
‫نچ‪ ،‬کمک زیادی نکردم‪ ،‬فقط تیکه کالم گیلدوری الکهارت رو در مورد کرم ضد آفتابش از حفظ خوندم! امیدوارم که بتونم تیکه کالم خمیر‬
‫دندونشم به این خوبی بخونم !‬
‫اصالً چطوری این تیکه کالم ها رو می دونستی؟‬
‫پاسخ داد‪.‬‬
‫از روزنامه های که تو دنیای زیرین واسمون میارن‪ .‬پرسی‪ 8‬وقتی که خودش می خونه اجازه می ده تا ما هم بخونیم‪ ،‬و یکی از این مقاله ها‬
‫در مورد گیلدوری الکهارت بود‪ .‬از اونجایی که کتاب جدیدش شگفت انگیز فراموش کار عامه پسند شد‪ ،‬اون اینو از تولید کننده های‬
‫محصوالت بهداشتی خواست‪ ،‬و مجله طفره زن گذاشت تا الکهارت در مورد کرم های ضد آفتاب و خمیر دندون ها تو آگهی ها تبلیغ کنه‪.‬‬
‫هری پاسخ داد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫هووم‪ ،‬فهمیدم‪.‬‬

‫در همان زمان جینی بازوی او را گرفت و او را از دادگاه بیرون برد‪ .‬نمی دانست که هری در حال گفتگو با دختر تام ریدل بود‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫خُب‪ ،‬فکر کنم‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫حاال دیگه همه چی تموم شده‪.‬‬

‫لیندا جمله اش را به پایان برد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫حاال که همه چی تموم شده‪ ،‬وقتشه که من خداحافظی کنم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫صدایش در سر او غمناک شد اما ناگهان به خوشی تبدیل شد‪ :‬من به والدینت‪ ،‬سیریوس و دامبلدور اخبار خوب رو میدم‪.‬ماگل‬
‫شدن پدر! اونا عاشقش می شن!‬

‫‪-‬‬

‫خب آره‪ .‬اونا عاشقش می شن‪ .‬خب ‪ ..‬گوش کن‪ ،‬لیندا‪...‬من‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫صحبت نکن هری‪ ...‬االن نیازی به کلمات نیست‪ .‬هیچی نگو‪ ...‬از خودت مراقبت کن‪ ..‬همینطور از دخترمون ‪ ،‬باشه؟ اونو برای‬
‫من دوست داشته باش‪ .‬خدا میدونه که‪ ،‬اون نسبت به یک دختر متوسط به عشق بیشتری نیاز داره‪ ...‬بعد از اون همه که تو‬
‫دستای پدر مونده‪...‬هری‪...‬‬
‫پرسیفونه ‪-‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫‪8‬‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫‪-‬‬

‫بله؟‬

‫‪-‬‬

‫باید یه روز درمورد من بهش بگی‪ ،‬بگو که من بیشتر از هرکسی دوسش درم‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫می گم‪ ،‬لیندا‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫متشکرم‪ .‬خداحافظ هری‪.‬‬

‫با آن جمله‪ ،‬او رفته بود‪ .‬و هری می دانست‪ :‬او خوشحال بود‪.‬‬
‫او نوعی درد را در قفسه ی سینه اش حس کرد؛ آن را فشرد‪ ...‬او پیش از این او را از دست داده بود‪ .‬با وجود اینکه دوبار همدیگر را مالقات‬
‫کرده بودند‪ ،‬او هرگز بیشتر از یک دوست برایش نبوده ـ اما نوعی دوست به خصوص بوده‪ .‬نه مثل هرمیون که فقط یک دوست بود ‪ ...‬او‬
‫متفاوت بود‪ .‬شاید به این خاطر که مرده بود؟ هری نمی توانست واقعاً توضیح بدهد‪ ،‬نمی توانست دقیقاً نوع دوستی اش را با لیندا شرح‬
‫بدهد‪ ،‬اما مطمئن بود که او را فراموش نمی کرد‪.‬‬
‫***********************************‬
‫اشک ها از روی صورت جینی پایین می چکیدند‪ ،‬اما این دفعه از درد نبودند‪ ،‬بلکه از خوشحالی بودند‪ .‬او با هری به انگلستان برگشت‪ ،‬و آن‬
‫ها هر دو به خانه ای کوچک در هاگزمید رفتند ــ خانه ای که ساعت زیبایی هری پاتر بر روی دیوار نصب شده بود و دوازده کپی از‬
‫قهرما ن من‪ ،‬هری‪ ،‬در همه جا پخش شده بود‪ :‬روی قفسه ها‪ ،‬روی میز‪ ،‬در یک صفحه ی شیشه ای‪ ،‬پشت میز ‪ ...‬حتی درون آشپزخانه‪.‬‬
‫یک بچه ی قنداق شده درون بازوهای جینی وول می خورد‪ :‬دستانش به طرف او گرد شده بودند‪ ،‬و حاال ـــ برعکس رویاهایش ـــ او‬
‫صورتی را که به بچه ی کوچک تعلق داشت می دید‪ .‬و چه صورتی بود! او تاکنون هیچ چیزی را این چنین شایسته ی ستایش ندیده بود ‪...‬‬
‫گونه های سرخ تپل‪ ،‬چشم های سبز بزرگ‪ ،‬و بدنی الغر‪ ،‬با موهای سیاه درهم‪...‬‬
‫هری به سمت او نجوا کرد‪:‬‬
‫ـ می شه یه کم من نگهش دارم؟‬
‫و جینی فکر کرد که به سختی صدای خش دارش را شنیده است‪.‬‬
‫او با نیشخندی گفت‪:‬‬
‫ـ اما فقط یه کم‪ ،‬بعدش باید برگردونیش به من!‬
‫اشک ها هنوز از روی گونه اش پایین می ریختند‪.‬‬
‫هری زمانی که پسرش را نگه داشت گفت‪:‬‬
‫ـ آوو‪...‬‬
‫به نظر می رسید خیلی قبل تر بوده که بچه ای را نگه داشته‪ .‬حس غیرقابل توضیحی داشت‪ ،‬چیزی خیلی گرم‪ ،‬خیلی نشاط آور‪ ....‬نوزادی‬
‫دفنی خیلی شبیه به این پسر کوچک به نظر می رسید‪ ....‬اما این یکی دفنی نبود‪ ،‬هری به خودش یادآوری کرد‪ .‬این بچه با عشقش متولد‬
‫شده در صورتی که او هرگز فایدرا را دوست نداشت‪ .‬و این یکی تقریباً مرده بود‪ ،‬در صورتی که دفی واقعاً مرده‪ .‬هری با خودش سوگند‬
‫خورد که نمی گذارد هیچ قدرتی این بچه را از او دور کند و این که با جینی در یک خانواده ی عاشق زندگی خواهند کرد‪ .‬هر دوی این‬
‫دختر ها در زندگیشان رنج کشیده بودند‪ ،‬اما او نمی گذاشت این پسر رنج بکشد‪ .‬هرگز‪.‬‬
‫او حس کرد چیزی پیراهنش را می کشد‪ ،‬و به آرمیتا نگریست‪ ،‬که با هیجان همراه با چشمانی گشاد شده به او و بچه نگاه می کرد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ میتونم ببینمش؟ می تونم؟‬
‫هری بچه را کمی پائین آورد تا دختر کوچک بتواند او را ببیند‪ ،‬و وقتی که آرمیتا با شگفتی فریاد زد‪ :‬واو‪.‬‬
‫او خنده ی خود را فرو خورد‪.‬‬
‫واضح بود که او هرگز بچه ندیده بود‪ ،‬احتماالً اصالً نمی دانست که بچه ها وجود دارند‪.‬‬
‫ـ این برادر منه؟‬
‫هری سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ اسمش چیه؟‬
‫ـ واقعاً‪ ،‬اسمش چیه؟‬
‫هری به جینی نگریست‪ ،‬که شانه باال انداخت‪ ،‬و به دابی خیره شد‪.‬‬
‫دابی پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ تا االن اسم نداشته‪.‬‬
‫دابی به هم پیوستن خانواده ی خوشحال را از گوشه ای تماشا می کرد‪ .‬صورت چروکینش از این که هری را دوباره دیده بود از اشک‬
‫خیس بود ـــ دابی‪ ،‬همچون بقیه‪ ،‬باور داشت که او مرده است‪.‬‬
‫ـ دابی همیشه اونو بچه صدا می زد‪.‬‬
‫آرمیتا پرسید‪:‬‬
‫ـ خیلی زیباست ‪ ...‬اما چرا انقدر کوچولوئه؟‬
‫هری پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ چون همه ی بچه ها انقدر کوچیک هستند‪ .‬تو هم قبالً انقدر کوچیک بودی‪ ،‬اما یادت نمیاد‪.‬‬
‫آرمیتا پیشانی اش را خط انداخت‪.‬‬
‫ـ من باور نمی کنم که انقدر کوچیک بوده باشم‪ .‬نمی تونستم انقدر کوچیک باشم‪.‬‬
‫پدرش به او لبخند زد‪.‬‬
‫ـ پس صبر کن تا اینکه عکس های بچگی خودتو بهت نشون بدم‪.‬‬
‫او تمام عکس های آزار دهنده ای که ولدمورت برایش می فرستاد را نگه داشته بود‪.‬‬
‫ـ اونوقت می بینی که تو هم انقدر کوچولو بودی ‪ ...‬اما تو کامالً کچل بودی‪.‬‬
‫رنگ صورت آرمیتا پرید و دستانش اتوماتیک وار به سمت موهای فرفری اش رفتند‪.‬‬
‫ـ منظورت اینه که من مو نداشتم؟ من که کچل نمی شم‪ ،‬می شم؟‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ نه‪ ،‬عزیزم‪ .‬نمی شی‪.‬‬
‫هری دست آزادش را برد و توده موی قرمز – طالیی او را نوازش کرد‪.‬‬
‫ـ واو‪ ..‬مایه ی آسایشه‪.‬‬
‫آرمیتا این را گفت و دوباره به قنداق کوچک که برادرش بود خیره شد‪.‬‬
‫ـ اون واقعاً خیلی جدی به نظر می رسه؟‬
‫هری به جینی نگاه کجی انداخت‪.‬‬
‫ـ سیریوس‪9‬؟‬
‫او سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ سیریوس‪.‬‬
‫قطره های اخر اشکش را پاک کرد‪ ،‬به او لبخند زد‪ ،‬گفتگویشان را قبل از اینکه به ردیف خدایان وارد بشوند بیاد آورد‪.‬‬
‫ـ حاال اگه قبالً هم یه پسر داشتی اسمشو چی می ذاشتی؟‬
‫ـ فکر می کنم‪...‬سیریوس‪.‬‬
‫ـ خیلی خوبه ‪ ،‬هری‪ .‬مطمئنم اگه سیریوس بفهمه به خودش افتخار می کنه‪.‬‬
‫او نیشخند زد‪.‬‬
‫ـ احتماالً میدونه‪.‬‬
‫ـ چطور؟‬
‫ـ می دونی‪ ،‬من فکر نمی کنم بتونم بازگشتم به انگلستان رو مخفی کنم ‪ ...‬و ریتا اسکیتر رو که می شناسی‪ ،‬اون می خواد از تمام جزئیات‬
‫سر در بیاره‪ ...‬و کامالً معلومه که ما بهش نمیگیم‪ .‬هر چند ‪ ،‬ما نمی تونیم این حقیقتو که یه بچه داریم مخفی کنیم‪ ،‬جین‪ ،‬و این موضوع‬
‫پخش می شه‪ ،‬پس سیریوس و خانواده ام می فهمن‪ .‬اونا تمام روزنامه هایی رو که پست استیکس میاره می خونن‪.‬‬
‫ـ منظورت چیه؟‬
‫ـ بعداً بهت می گم‪.‬‬
‫پدر جوان لبخند زد‪ .‬حس می کرد که اکنون نمی تواند توضیح بدهد‪ ،‬او تنها می خواست شروعی لذت بخش با خانواده اش داشته باشد ــ‬
‫خانواده ی خودش ‪ :‬او که بزودی همسرش می شد‪ ،‬دخترش و پسرش‪.‬‬
‫با وجود تمام سختی های سر راهش‪ ،‬و تمام رنج هایی که کشید‪ ،‬اقرار می کرد که زندگی زیاد نا منصفانه نبود‪ .‬او یک بچه از دست داد‪ ،‬اما‬
‫در عوض دوتا بدست آورد‪.‬‬

‫بازی با کلمات ; ‪ Sirius‬و ‪- serious‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫‪9‬‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جینی درخواست کرد‪:‬‬
‫ـ اونو به من برررررگردون‪.‬‬
‫و هری سیریوس کوچک را در دستان او گذاشت‪ ،‬یکی از بازو هایش را دور کمر او انداخت و دیگری را روی شانه ی آرمیتا گذاشت‪.‬‬
‫نجوا کرد‪:‬‬
‫ـ دوستتون دارم‪ .‬خیلی خیلی زیاد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فصلسیویکم‬
‫خاتمه‬
‫مترجم‪PLUTO :‬‬
‫در راه برگشتش از کلبه ی هاگری د‪ ،‬وقتی که هری پاتر بر روی زمین های هاگوارتز ظاهر شد‪ ،‬خانوم مک گونگال تقریباً دچار حمله ی قلبی‬
‫شد‪ ،‬دابی اطراف او با خوشحالی می جهید‪.‬‬
‫او قفسه ی سینه اش را گرفت‪:‬‬
‫ـ آقا‪...‬آقای پاتر!‬
‫احساس می کرد که قلبش می خواهد از ان بیرون بپرد‪.‬‬
‫ـ چشمای من منو گول می زنن‪ ،‬یا‪...‬یا واقعاً خودتی؟‬
‫هری پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ می تونین مطمئن بشین که من هستم پرفسور‪.‬‬
‫مینروا به او نگاهی دیرباورانه انداخت‪ ،‬انگار تالش می کرد تا حاالت او را بخواند‪ ،‬تالش می کرد تا حقیقت گفته اش را بفهمد‪.‬‬
‫ـ وقتی که شما پیش من با نامه ی دولورس آمبریج که می گفت شما با اون تو کالس بحث کردید اومدید‪ ،‬من به شما چی تعارف کردم؟‬
‫هری نیشخند زد‪:‬‬
‫ـ تا اونجا که یادم میاد‪ ،‬بیسکوئیت‪.‬‬
‫همانطور که او به سمت هری قدم می زد‪ ،‬حالتی آرامش یافته بر روی صورت خانوم پیر ظاهر شد‪ ،‬و ـــ و با وجود تعجب او ــ او را مادرانه‬
‫در آغوش گرفت‪.‬‬
‫ـ خیلی خوشحالم که برگشتید آقای پاتر‪ .‬همه فکر می کردند شما مردید‪ .‬ما حتی یه مراسم خاکسپاری دشتیم‪ ،‬و‪..‬‬
‫او پوزخند زد‪.‬‬
‫ـ می دونم‪ .‬و در مورد اون مجسمه هم شنیدم ــ دوست دارم ببینمش‪ .‬شنیدم که خراب شده بود‪ ،‬اما به حالت اولش برگردونده شده‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫مک گوناگل به او اشاره کرد‪.‬‬
‫ـ بیاید‪ ،‬از این طرف‪.‬‬
‫از راهنمایی کسی به طرف مجسمه اش کمی شگفت زده بود‪.‬‬
‫پنج دقیقه بعد آن ها در مقابل مجسمه ی پاتر ایستاده بودند‪ ،‬مجسمه که از مرمر سفید بود در نور ظهرگاهی می درخشید‪.‬‬
‫دابی با تایید گفت‪:‬‬
‫ـ قشنگه‪ ،‬نه‪ ،‬هری پاتر‪ ،‬قربان؟‬
‫هری نظر داد‪.‬‬
‫ـ در حقیقت من فکر می کنم که ترسناکه‪ .‬نه این که مجسمه ساز کارشو بلد نبوده‪ ،‬اما‪...‬‬
‫مینروا با لبخندی کوچک پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ مشکلی نیست آقای پاتر‪ ،‬من با شما صد درصد موافقم‪.‬‬
‫او این مجسکه را هرگز دوست نداشت‪ ،‬برای اینکه ان هری قدیمی و جدی را نمایش می داد‪ ،‬در صورتی که او دوست داشت تا او را به‬
‫شکل همان پسر جسوری که با آمبریج وزغ بحث کرد بیاد بیاورد‪ .‬او تنها به خاطر احترام به وی مجسمه را در حیاط هاگوارتز گذاشته بود‪.‬‬
‫هری پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ پس حل شد دیگه‪.‬‬
‫ـ چی؟‬
‫ـ بذارید از دستش خالص بشیم‪ .‬من نمردم که به مجسمه نیاز داشته باشم‪ .‬موافق نیستین ‪ ،‬پرفسور؟‬
‫مک گوناگل مطمئن نبود که چی بگوید‪.‬‬
‫ـ خب‪ ..‬می تونید ما رو از شرش خالص کنید؟ چون ترمیمش کردیم‪ ،‬صورت خوشی نداره که منفجرش کنیم یا دوباره خرابش کنیم‪ ،‬داره؟‬
‫بله دابی؟‬
‫او به پایین نگریست‪ ،‬حس می کرد که جن خانگی لباسش را می کشد‪.‬‬
‫ـ خانوم مک گوناگل‪ ،‬بانو‪ ،‬دابی این مجسمه رو دوست داشت! اون باالترین غنیمت تو باغ حقیر دابی خواهد بود!‬
‫مینروا به هری نگاه کرد‪ ،‬که شانه باال انداخت‪.‬‬
‫ـ خب‪...‬‬
‫هیچ جن خانگی ای در آن روز از دابی خوشحال تر نبود‪ :‬او دوتا هدیه از هری پاتر گرفته بود‪ :‬یک هدیه ی واقعی همین بازگشت هری از‬
‫مرگ‪ ،‬و دیگری اینکه او مالک مغرور تنها مجسمه ی موجود از هری پاتر شده بود‪ .‬سال ها و سال ها بعد او چندین اتاق جدید باز کرده و‬
‫تنها موزه و فروشگاه هری پاتر را در جهان باز می کرد‪ ،‬که در آن بازدید کننده های خوش شانس می تونستند نه تنها مجسمه ی پاتر‬
‫مشهور‪ ،‬بلکه انواع ساعت های پاتر‪ ،‬لوازم پاتر‪ ،‬و جدیدترین و جدیدترین نوع قهرمان من هری رو ببینند‪ ،‬اما عالوه بر اینکه جوراب های‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫جمع شده ی شگفت انگیز بودند ‪،‬قرار گرفتن یک جوراب سیاه خاص در میان آن ها‪ ،‬آن ها را تجملی تر نیز می کرد‪ .‬روی برچسب کنار آن‬
‫نوشته شده بود‪:‬‬
‫اولین جورابی که دابی از هری پاتر گرفته‬

‫‪2991‬‬
‫آزکابان‬

‫پیتر پتیگرو مخصوصاً به نقطه ای کثیف بر روی زمین خیره شده بود‪ .‬او نمی دانست دقیقاً چند وقت بود که به آن خیره شده است؛ ممکن‬
‫بود حتی ساعت ها بوده باشد‪ .‬او همین هفته ی قبل درون این سلول انداخته شده بود‪ ،‬اما او تقریباً لبه ی زمان را از دست داده بود‪ .‬اگر چه‬
‫نور کامالً از میان پنجره ی سلول می آمد و او می توانست مستطیل آب آسمان بیرون را از میان آن ببیند‪ ،‬به اندازه ی کافی روشن بود تا‬
‫ببیند؛ با این حال او حس می کرد عالقه ی به دیدن آن ندارد‪ .‬به او اجازه داده شه بود تا کتاب هایش را داشته باشد‪ ،‬برای اینکه اینجا هیچ‬
‫سرگرمی دیگری وجود نداشت‪ ،‬اما او نمی توانست خودش را به باز کردن هیچ یک از آن ها مجبور کند‪.‬‬
‫آزکابان در این چند سال قبل تغییر کرده بود‪ ،‬در یک مورد‪ ،‬دیوانه ساز ها مرخص شده بودند‪ ،‬و زندانبانان حرفه ای جای آن ها را گرفته‬
‫بودند‪ ،‬که نسبت به دیوانه ساز ها با زندانی ها خیلی انسانی تر رفتار می کردند‪ .‬در یک نظر می توانست بگوید که آزکابان به مکان قابل‬
‫قبولی تبدیل شده بود‪ .‬حتی دوازده مرگ خواری هم که به اینجا فرستاده شده بودند‪ ،‬می توانستند بگویند که ‪ 600-60‬سال بعدیشان در‬
‫آزکابان قابل تحمل تر شده بود‪ .‬آنها به ترتیب مجازاتشان بر طبق جنایت هایی که در خدمت ارباب تاریکی انجام دادند گرفته بودند‪ ،‬و‬
‫جوانترین آن ها که به دادگاه احظار شده بود‪ ،‬به خاطر گمراهیش تنها ‪ 60‬تا ‪ 30‬سال برایش بریده بودند‪ .‬برای جادوگران سیاه سرسختی که‬
‫در خدمت ولدمورت بودند دهه های زیادی بریده شده بود‪.‬‬
‫پس‪ ،‬ورمتیل با پنج سال محکومیت شانس زیادی آورده بود‪ .‬به او پیشنهاد کرده بودند تا کنار دیگر زندانیان باشد و او را آنجا نگه دارند‪ ،‬اما‬
‫آن را رد کرده بود ـــ او می خواست تنها باشد‪ .‬تنها با افکارش‪.‬‬
‫او با این حقیقت کا آرمیتا مرده بود نمی توانست کنار بیاید‪ .‬بدن بدون زندگی دختر کوچک در کابوس هایش به خاطرش می آمد‪ ،‬و و هر‬
‫ساعتی که او می گذراند راحتش نمی گذاشت‪ .‬بعضی اوقات می دید که دختر کوچک با عروسک های خوناشامی اش بازی می کند و می‬
‫خندد‪ ،‬یا یک تصویر از خانواده اش نقاشی کرده‪ ،‬اما در پایان خوشحالیش غم او را فرا می گرفت و نقاشی را به گوشه ی زمین پرت می‬
‫کرد‪ ،‬موهای قرمز طالیی اش صورتش را همچون جداری فرفری مخفی می کردند‪...‬‬
‫هق هقی از دهانش خارج شد و او لرزید‪ ،‬بر روی تکه حصیر نشست‪ ،‬او نمی توانست هیچ اشکی بریزد‪ .‬او قبالً کلی گریه کرده بود‪ ،‬حس‬
‫می کرد که دیگر هیچ اشکی در وجودش باقی نیست‪ ....‬پس از زمانی که چشم هایش خشک شده بودند‪ ،‬تنها ناله کرده بود‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫پنج سال! پنج سال زندانی در اینجا! پنج سال که با رفت و امد تصویر آرمیتا هر روز و هر شب می گذشت! و به این پنج سال ختم نمی شد‬
‫‪ ...‬نه ‪ ...‬پیتر مطمئن بود که این بچه حتی پس از اینکه از زندان آزاد شد هم به ذهنش می آمد‪ .‬او همراه غم آور زندگیش می بود‪...‬‬
‫مطمئن نبود که حتی منتظر آزادیش از آزکابان باشد‪ .‬شاید باید می مرد ‪ ...‬آن وقت از این کابوس های وحشتناک و این تصاویر آزار دهنده‬
‫ی روزانه برای همیشه خالص می شد‪ .‬او به آرامش می رسید ‪ ...‬و به احتمال زیاد پیش آرمیتا می رفت‪ .‬در زندگی پس از مرگ‪.‬‬
‫ناگهان صدایی در گوشش شنید‪ .‬مثل صدای نگهبان بنجامین بود؛ اگرچه‪ ،‬این زمانی نبود که او می آمد‪ ...‬ورمتیل مطمئن بود که از ساعت‬
‫ده گذشته بود ‪ ،‬در زمانی که صبحانه و بعد ناهارش را دریافت کرده بود‪ ،‬مطمئن بود که دو ساعت دیگر از آن گذشته بود‪ .‬پس‪ ،‬بنجامین‬
‫اینجا چی می خواست؟‬
‫در سلول باز شد و زندان بان داخل شد‪.‬‬
‫ـ پتیگرد‪ ،‬تو مالقاتی داری‪.‬‬
‫ورمتیل فکر می کرد که اشتباه شنیده‪ .‬کی می خواست او را مالقات کند؟ او هیچ عضو فامیلی نداشت‪ ،‬و مطمئن بود که هیچ دوستی‬
‫نداشت ‪ ،‬پس‪ ...‬کی بود؟‬
‫زمانی که هری داخل شد‪ ،‬زمزمه کرد‪:‬‬
‫ـ پاتر‪...‬‬
‫مالقات کننده با صدایی نرم گفت‪:‬‬
‫ـ صدام بزن هری‪...‬پیتر‪.‬‬
‫پتیگرو غرغر کرد‪:‬‬
‫ـ اینجا‪...‬اینجا جی کار می کنی هری؟ اومدی برای اینکه از قاضی خواستی تا برام پنج سال ببره ازت تشکر کنم؟ باشه‪ ،‬ممنون‪.‬‬
‫او به هری نگاه کرد‪ ،‬تالش می کرد تا به او نشان دهد که به مالقات کننده نیاز ندارد‪.‬‬
‫ـ نه پیتر‪ .‬من نیومدم که ازت تشکر بشنوم‪ .‬من اینجا اومدم تا در مورد ‪ ...‬آرمیتا باهات صحبت کنم‪.‬‬
‫ورمتیل سرش را بلند کرد و با چشمانی باریک شده به جادوگر جوان خیره شد‪.‬‬
‫ـ چه چیزی در مورد اون وجود داره؟‬
‫هری گفت‪:‬‬
‫ـ من می دونم که تو ازش مراقبت کردی‪ ،‬و می خوام که به خاطر این ازت تشکر کنم‪ .‬تو به اون وقتی که من نمی تونستم عشق نشون‬
‫دادی‪ .‬عشق تو باعث شد تا اون به طرف‪..‬تام کشیده نشه‪.‬‬
‫پیتر غرید‪:‬‬
‫ـ انقدر کافی نبود تا نجاتش بده!‬
‫از روی زمین بلند شد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ وُ‪...‬وُلدمورت بازم کشتش!‬
‫هری پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ این کارو نکرد‪.‬‬
‫مرگ خوار سابق من من کرد‪:‬‬
‫ـ چ‪...‬چی؟‬
‫به جای پاسخ هری به در نگاه کرد و با دستش به کسی اشاره کرد‪.‬‬
‫فرشته ی کوچکی با لباس تزئینی سفید وارد شد‪ ،‬موهای قرمز طالیی اش دور سرش می رقصیدند ‪ ...‬و زمانی که او را دید فریاد زد‪:‬‬
‫ورمی!‬
‫و به سمت او دوید‪.‬‬
‫پیتر تحت حمله ی فرشته قرار گرفت؛ او به سختی توانست با چسبیدن او به وی و انداختن بازوهایش دور کمرش و دفن کردن صورتش بر‬
‫روی قفسه ی سینه اش بایستد‪.‬‬
‫با دهان از حیرت باز مانده اش‪ ،‬پیتر به هری نگریست‪ ،‬که می خندید‪ ،‬سپس به سمت آرمیتا برگشت‪ ،‬دوباره به سمت هری ــ لبخندش به‬
‫نظر واقعی می رسید‪ ،‬پیتر نمی توانست هیچ فریبی در آن ببیند‪ .‬او دوباره به کودک خیره شد‪ ،‬و با دست چپش به آرامی روی سرش را‬
‫لمس کرد‪ .‬حلقه های آن زیر انگشتانش واقعی بودند‪ ،‬و چنگی که روی بدنش انداخته بود زیادی واقعی بود‪.‬‬
‫خواست تا ب گوید‪ :‬منو خفه کردی‪ ،‬اما فهمید که نمی تواند صدایی تولید کند‪ .‬اگرچه فکر می کرد اشک هایش تمام شده بودند‪ ،‬اما اکنون بر‬
‫روی گونه هایش روان بودند‪ ،‬بر روی موی قرمز طالیی آرمیتا می ریختند‪.‬‬
‫نجواکرد‪ ،‬در نهایت صدایش را بازیافت‪:‬‬
‫ـ چرا؟ چرا اینجا آوردیش؟‬
‫آرمیتا کمی عقب رفت‪:‬‬
‫ـ درباره ی چی صحبت می کنی؟‬
‫به پیتر نگاهی رنجور انداخت‪.‬‬
‫ـ چرا بابایی نباید می آوردم؟‬
‫پیتر پاسخ داد‪.‬‬
‫ـ چون ‪ ...‬چون اینجا زندانه عزیزم‪ .‬جای بچه ها نیست‪.‬‬
‫به آرامی فحلقه های مرطوب را نوازش کرد‪ .‬چشم هایش چشمان هری را مالقات کردند‪.‬‬
‫ـ احتیاجی نبود اونو اینجا بیاری‪ .‬نباید‪..‬نباید منو اینجا می دید‪.‬‬
‫هری گفت‪:‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ می خواست تو رو ببینه‪ .‬اون منو تا وقتی که موافقت نکردم بیارمش پیش ورمی خودش ول نکرد‪ .‬و می دونی پیتر‪ ....‬من فکر می کنم‬
‫که تو شایستگی شو داشتی که از زنده بودنش با خبر باشی‪ ...‬و شایسته بودی ببینیش‪.‬‬
‫پتیگرو سرش را تکان داد‪.‬‬
‫ـ من به جز این مجازات شایسته ی هیچی نبودم هری‪ .‬من فقط شایسته ی این حکم بودم‪.‬‬
‫ـ شاید آره‪...‬شایدم نه‪ .‬اگه تنها به گذشتت نگاه کنم‪ ،‬پیتر قدیمی که به والدینم خیانت کرد‪ ،‬پس من می گم که به جز این تو شایسته ی‬
‫هیچی دیگه نبودی‪ .‬اما اگه به پیتر جدید نگاه کنم‪ ،‬پیتری که خودش رو آزاد کرده‪ ،‬پس من دیگه نمی تونم از دستت عصبانی باشم‪ .‬تو‬
‫تغییر کردی‪.‬‬
‫پتیگرو سر طاسش را تکان داد‪.‬‬
‫ـ نه تغییر نکردم‪ .‬من هنوز ترسوئم‪ ،‬هنوزم ننگی برای نام جادوگران خانه ی گریفندورم‪...‬‬
‫آرمیتا مداخله کرد‪.‬‬
‫ـ گریفیندورک؟ تو گیریفیندورکی بودی؟ تو به من گفتی بابایی اینطوری بوده‪ ،‬اما نگفتی که خودتم بودی‪.‬‬
‫ـ بله عزیزم‪ ،‬می دونم‪.‬‬
‫پیتر به او لبخند زد‪ .‬انگار که ناگهان خورشید درون سلول تابید‪ ،‬او خودش را در بازتاب چشمان سبز شفاف کودک دید‪ .‬او انجا بود‪ :‬زشت‪،‬و‬
‫طاس‪ ،‬اما لبخند می زد‪ ...‬پیتر پیر‪ ،‬پیتر خائن اکنون لبخند می زد‪ .‬آرمیتا دلیل دوباره لبخند زدن او شده بود‪ ،‬پس از سال ها و سال ها غم‪.‬‬
‫او خورشید کوچک پیتر بوده‪ ،‬خورشیدی که به درون سیاهی قلبش تابید و او را از دورن گرم کرد ‪ ...‬خورشیدی که گذشته اش را پاک می‬
‫کرد‪ .‬هری پاتر حق داشت‪ .‬او تغییر کرده بود‪ .‬به خاطر آرمیتا تغییر کرده بود‪.‬‬
‫کودک به او نگریست‪.‬‬
‫ـ دوستت دارم ورمی‪ .‬می دونی که؟‬
‫از میان جدار اشک هایش او پائین را نگاه کرد و سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ می دونم‪ .‬منم دوستت دارم فرشته کوچولو‪.‬‬
‫زندان بان از بیرون با خشونت داد زد‪:‬‬
‫ـ هی‪ ،‬وقت مالقات تمومه!‬
‫قلب ورمتیل پیچ خورد‪ .‬آیا او دوباره پرنسس کوچولویش را می دید؟‬
‫انگار که ذهنش را خوانده باشد‪ ،‬آرمیتا او را فشرد و با شوق گفت‪:‬‬
‫ـ من بزودی دوباره میام می بینمت ورمی!‬
‫پیتر به هری سوالگونه نگاه کرد‪ .‬جادوگر جوان سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ من اونو هر وقت که بتونم میارم‪ .‬اینو بهت مدیونم‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫مرگخوار سابق سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ تو هیچی به من مدیون نیستی هری‪.‬‬
‫ـ شاید درست بگی‪ ..‬یکبار من زندگیتو نجات دادم‪ ،‬و تو به من یه قرض جادوگری مدیون شدی‪ ...‬اما تو اونو با مراقبت کردن از دخترم‬
‫پرداختی‪ .‬ما بی حسابیم‪ .‬هرچند‪ ...‬من هنوز حس می کنم مدیونم‪ .‬نه به خاطر تو‪ ،‬به خاطر آرمیتا‪ .‬خب‪ ،‬مواظب خودت باش‪ ،‬پیتر‪.‬‬
‫پتیگرو سر تکان داد‪.‬‬
‫ـ هستم‪.‬‬
‫و بچه را برای آخرین بار در آغوش گرفت‪ .‬همانطور که تماشا می کرد مالقات کننده ها می رفتند‪ ،‬حس می کرد که اکنون دلیلی برای‬
‫مراقبت از خودش داشت ـــ او دیگر نمی خواست خودش را بکشد ـــ نمی خواست بمیرد‪ .‬می خواست زندگی کند‪ ،‬برای اینکه هستی اش‬
‫داشت دوباره معنی می گرفت‪..‬‬
‫باغ سه دسته جارو‪ ،‬بیست و ششم آگوست‪3000،‬‬

‫ـ قسم می خورم که دوستت داشته باشم و همراهت باشم‪ ،‬در بیماری و در سالمتی‪ ،‬و تا زمانی که زنده ام به تو وفادار باشم‪...‬‬
‫اکنون هری نسبت به دفعه ی آخر برای حلقه های ازدواج احساس متفاوتی داشت ـــ اکنون او معنای حلقه های ازدواج را درک می کرد‪.‬‬
‫وقتی او حلقه ای شبیه آن را به فایدرا داده بود‪ ،‬او فقط حس می کرد که داشت خودش را فریب می داد ــ او تنها حس می کرد که آن یک‬
‫نیرنگ بود‪ ،‬اینکه تنها یک هنرپیشه بود که داشت نقش بازی می کرد‪ .‬حاال‪ ،‬او معنی کلماتی که از دهانش خارج می شد را می دانست‪ ،‬و‬
‫او مصمم بود که عهدش را حفظ کند‪ :‬او جینی را دوست داشت و به او تا روز مرگشان وفادار می ماند ــ و ــ دنیای زیرین را می شناخت‬
‫ـــ حتی پس از مرگ‪.‬‬
‫ـ قسم می خورم که دوستت داشته باشم و همراهت باشم‪ ،‬در بیماری و در سالمتی‪ ،‬و تا زمانی که زنده ام به تو وفادار باشم‪...‬‬
‫این بار جینی متنی را که برایش هیچ معنی ای نداشت از حفظ نمی خواند تا آن را تمام کند ـــ این بار معنی کلماتی را که می گفت‬
‫درک می کرد‪ ،‬و لبخندی درخشان را بر روی صورت نامزدش می دید‪ ،‬حس می کرد اشک ها سرازیر می شوند‪ .‬آخرین بار او در عروسی‬
‫اش گریه کرده بود‪ ،‬به خاطر بیچارگی اش ـــ حاال او به خاطر اینکه خیلی خوشحال بود گریه می کرد‪ .‬هرگز در زندگیش این چنین‬
‫احساس شادی ابدی نکرده بود‪ ...‬پس او دست راست هری را نگه داشت و لبخند زد‪ ،‬اشک های شادی بر روی گونه اش می باریدند‪ .‬برای‬
‫ثانیه ای خیال کرد که چشمان هری نیز خیس شده اند‪ ،‬اما احتماالً فقط آن را تصور کرده بود‪ .‬او حس می کرد در زمانی که هری حلقه را‬
‫به انگشتش فرو می کرد دستش به آرامی می لرزید‪ ،‬واین لرزش انقدر بد شد که می خواست حلقه را از روی انگشت هری بیاندازد‪.‬‬
‫ـ بدین وسیله‪ ،‬بنابر اختیاراتی که به من داده شده‪ ،‬شما رو زن و شوهر اعالم می کنم‪.‬‬
‫زمانی که لب های هری به لب هایش فشرده شد‪ ،‬حس کرد که برای ثانیه ای کور و کر شده است ـــ او حتی صدای تشویق مهمانان یا‬
‫صدای ترق تروق مواد منفجره ی فرد و جرج را نمی شنید‪ .‬تنها او را می بوسید‪ ،‬احساساتی را که در شش سال گذشته مخفی کرده بود‬
‫بیرون می ریخت‪ ...‬موهای سیاه درهم او را چنگ زد (تالش کرده بود تا برای عروسی صافشان کند ـــ موفقیت زیادی کسب نکرده بود) و‬
‫او را در جای خود ثابت نگه داشت‪ .‬تنها زمانی متوقف شد که حس کرد انگشتانش در چیزی گیر کرده اند‪ ( .‬فرد فریاد زد‪ :‬ظاهراً وقتتون‬
‫تموم شده‪ ،‬ما نگران بودیم که کسی رو شما دوتا افسون چسبندگی دائمی بریزه!)‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫زمانی که فهمید انگشت هایش گیر کرده اند‪ ،‬چشمانش گشاد شدند ـــ چون ذهنش از خوشحالی کور شده بود او متوجه گوشواره ی‬
‫هری نشده بود‪ .‬وقتی که نگاه او را دید‪ ،‬او خودش را نزدیک تر کرد و در گوشش زمزمه کرد‪:‬‬
‫ـ تو گفتی که کاپیتان هری اسپارو با اون گوشواره سکسی شد‪ .‬تو این فکر بودم که موهامو رشد بدم و دم اسبی ببندمشون‪ ،‬اما نمی‬
‫خواستم مادرت تمام شبو بهم التماس کنه که بذارم قطعشون کنه‪.‬‬
‫او خندید‪.‬‬
‫ـ دوستت دارم کاپیتان‪ ،‬با یا بدون گوشواره‪.‬‬
‫ـ خوشحالم می شنوم هرا‪ ،‬می شه بپرسم اینا برا چیه‪...‬؟‬
‫او به پرهای طاووسی اشاره می کرد که به موهایش چسبیده بود‪.‬‬
‫او نیشخند زد‪.‬‬
‫ـ تو نگفته بودی یه زن دوست داری که پرهای طاووس به سرش چسبیده باشه؟ فقط می خواستم امتخانت کنم‪.‬‬
‫ـ با یا بدون پر طاووس‪ ،‬دوستت دارم‪.‬‬
‫خم شد تا او را دوباره ببوسد‪ ،‬اما قبل از اینکه لب هایشان با هم برخورد کند‪ ،‬آنها از جا پریدند و از سر راه ماده ی منفجره ی قرمز رنگ‬
‫ویزلی ها کنار رفتند ( که با منفجر شدنش قلبی را با ‪ H‬و ‪ G‬در وسط آن تشکیل داد)‪.‬‬
‫آتش بازی به دنبال ریتا ا سکیتر‪ ،‬تنها روزنامه نگاری که اجازه ی حضور یافت و درباره ی عروسی گزارش تهیه می کرد افتاد‪ .‬پس از انکه‬
‫او با نوشتن ان مقاله ی خاص در طفره زن کمک کرد‪ ،‬هری تصمیم گرفت کمی به او اعتماد کند‪ ،‬چون انوقت زمانی که هرمیون کمی به‬
‫او نزدیک تر بود‪ ،‬نیازی نبود نگران باشد که او داستان هایی را در مورد او از خود در بیاورد‪ .‬ریتا تنها کسی بود که این شانس بزرگ را‬
‫بدست آورده بود تا در مورد بازگشتش به بریتانیا ی کبیر و شکست ولدمورت را مصاحبه ای انحصاری تهیه کند‪ .‬با تشکر از ریتا‪ ،‬جامعه ی‬
‫جادوگری به زودی همه چیز را در مورد محاکمه ها در الهه‪ ،‬طالق گرفتن هری از ساحره ی یونانی مرموز‪ ،‬جداشدن دراکو مالفوی از دختر‬
‫ویزلی ها‪ ،‬و حتی درباره ی شغل تمیزکاری خیابان ها که ولدمورت سابق که در سوری بدست آورده بود می فهمیدند‪.‬‬
‫آرمیتا ( که لباس دخترونه ی گلدار صورتی ای پوشیده بود) با مسرت جیغ می کشید‪ ،‬در حالی که آتش بازیشان روزنامه نگار بیچاره را در‬
‫سرتاسر باغ دنبال می کرد‪ ،‬دوقلو های ویزلی از خنده ریسه می رفتند‪ ،‬و آن ها تنها وقتی خنده شان را متوقف کردند که سه زن بسیار‬
‫شگفت انگیز به طرفشان آمدند‪.‬‬
‫هری به سمت ساقدوش داماد رون ‪ ،‬که پوزخند می زد چرخید ‪ ،‬در صورتی که ‪ ،‬هرمیون که ساقدوش جینی بود‪ ،‬ظاهری مخالف به خود‬
‫گرفته بود‪.‬‬
‫ـ اونا به حوری ها می خورن نه؟‬
‫نچندان دورتر از آن ها‪ ،‬خانوم ویزلی‪ ،‬که نوه اش سیریوس را نگه داشته بود‪ ،‬با مخالفت بیشتری نسبت به هرمیون دوقلوها و حوری ها را‬
‫تماشا می کرد‪.‬‬
‫جینی اشاره کرد‪.‬‬
‫ـ به نظر می رسه مامان زیاد خوشحال نیست‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫لباس عروسی یونانی اش را صاف کرد‪.‬‬
‫رون گفت‪:‬‬
‫ـ حاال بهم بگو که اگه مامان خوشحال نباشه چی می شه؟‬
‫هری پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ می تونم یه چند موردی رو نام ببرم‪ .‬برای مثال رونی رو به خاطر خوشمزگی رئیس مأبانش تنبیه می کنه‪...‬‬
‫رون چشم هایش را چرخاند‪.‬‬
‫ـ منظورم اینه که اون اصالً خوشش نمیاد بچه هاش روابط خارج از ازدواج داشته باشن‪ ....‬اون االن چند ساله به من گیر می ده تا با‬
‫هرمیون ازدواج کنم! راستش‪...‬‬
‫ـ و تو هم گفتی که این یه ایده ی وحشتناکه‪.‬‬
‫خانوم گرنجر با عصبانیت گفت و دور شد‪.‬‬
‫رون نالید‪:‬‬
‫ـ من می خواستم بهش پیشنهاد بدم‪.‬‬
‫یک جعبه جواهر کوچک را از جیبش خارج کرد‪.‬‬
‫جینی اشاره ای کرد‪.‬‬
‫ـ پس خودت باید هر جور که می تونی درستش کنی‪.‬‬
‫هری اضافه کرد‪.‬‬
‫ـ آره‪ ،‬تو باید احساساتتو با یه فنجون چایی بهش نشون بدی‪.‬‬
‫ـ خیلی با حال میشه‪.‬‬
‫رون شکلکی در آورد و به سمت هرمیون رفت‪.‬‬
‫همانطور که پاتر ها ان دو زوج را که در شرف ازدواج بودند نگاه می کردند‪ ،‬ریموس و تانکس برای تبریک گفتن به سمتشان آمدند‪.‬‬
‫ـ اوه پسر خونده ی کوچولوی من!‬
‫جینی گفت و برایان‪ ،‬پسر لوپین را در دستانش گرفت‪ .‬پسر کوچک یک ماه قبل‪ ،‬تقریباً همزمان با سیریوس‪ ،‬نام گذاری شده بود‪ .‬همانطور‬
‫که تانکس حدوداً یکسال قبل به او قول داده بود‪ ،‬جینی مادر خوانده ی برایان شد‪ ،‬و در عوض ریموس هم پدرخوانده ی سیریوس شد‪.‬‬
‫هری در حای که بازی جینی با برایان را تماشا می کرد ــ از سر راه ریتا که هنوز هم توسط آتش بازی دنبال می شد و آتش بازی خنده ی‬
‫آرمیتا را بدنبال داشت کنار رفت‪ ،‬او به سختی می توانست تصور کند که تنها یکسال پیش به انگلستان برگشته بود‪ ،‬عزادار دخترش بود‪ ،‬و‬
‫حتی امیدی به پیدا کردن دختر دیگرش نداشت‪ ،‬قلبش مملوء از تلخی و ناامیدی بود‪ ...‬اکنون به نظر می رسید تمام چیزها محو شده اند‪،‬‬
‫حتی اگر هم می خواست نمی توانست آن ها را بیاد بیاورد‪ .‬و کامالً قابل درک بود که نمی خواست‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫نگاهش به سمت هاگرید و هدویک که روی شانه ی بزرگ هاگرید نشسته بود حرکت کرد‪ .‬هاگرید به او لبخندی پهن زد و حتی به نظر‬
‫می رسید که چشمان کهربایی جغد هم با خوشحالی می درخشید‪ .‬بعد از اینکه هری با مک گوناگل در مورد برداشتن مجسمه از هاگوارتز‬
‫صحبت کرد‪ ،‬او هاگرید را مالقات کرد و از هدویک به خاطر حرف های گستاخانه ی چند سال قبلش عذر خواهی کرد‪ .‬جغد از زنده دیدن‬
‫او خوشحال شد و او را برای همه چیز بخشید‪ .‬هری به هوهوی شاد جغد از اینکه او را دوباره می دید لبخند زد ‪ .‬هدویک پیر خوب‪...‬‬
‫او زمانی که دراکو مالفوی به سمتش امد از خیال خوش خود خارج شد‪ ،‬فایدرا دنبالش بود‪.‬‬
‫هری می دانست که آنها به عروسی دعوت شده بودند‪ ،‬اما از دیدن آن ها کمی شگفت زده شد‪ .‬او واقعاً انتظار داشت که ان ها نیایند‪،‬‬
‫مخصوصاً دراکو مالفوی مغرور‪ .‬هرچند‪ ،‬فایدرا به نظر نی رسید که ذره ای از دیدن اینکه شوهرش با کس دیگری ازدواج کرده ناراحت و‬
‫غمگین باشد‪ ،‬حتی دراکو هم از دیدن جینی در آغوش پاتر ناراحت نشد‪ .‬تنها چیزی که در مورد دراکو قابل توجه بود‪ ،‬این بود که زیر یک‬
‫چشمش سیاه شده بود‪.‬‬
‫مالفوی با صدایی آرام گفت‪:‬‬
‫ـ خب‪ ...‬تبریک می گم‪.‬‬
‫هرچند که تالش کرد تا این را بلند بگوید‪.‬‬
‫فایدرا با لبخندی کوچک اضافه کرد‪:‬‬
‫ـ آره‪ ،‬تبریک می گم‪ .‬امیدوارم با همدیگه شاد باشید‪ .‬استحقاقشو دارید‪.‬‬
‫هری پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ از هر دوتون متشکرم‪.‬‬
‫خوش حال بود که همسر سابقش طبیعی رفتار می کرد‪ ،‬بدون هیچ اثری از حسادت یا غم و اندوه‪ ،‬برای لحظه ای فکر کرد که نکند شاید‬
‫چوبدستیی مالفوی این رفتار رو به فایدرا تلقین کرده است‪.‬‬
‫ـ ام‪..‬شما دوتا چی؟‬
‫ساحره ی مو سیاه ابرویی به سمت او بلند کرد‪.‬‬
‫ـ ما؟ درمورد ما چه چیزی وجود داره؟‬
‫ـ منظورم اینه مکه یه بچه دارید‪ ...‬و ‪...‬‬
‫مالفوی کشیده گفت‪:‬‬
‫ـ فهمیدم احمق جون‪ .‬فایدرا و من تصمیم گرفتیم که سهم پدر و مادر بودنمون رو انجام بدیم‪ ...‬به شکلی دیگه اینکه ما با هم دورا رو‬
‫بزرگ می کنیم‪.‬‬
‫هری لبخند زد‪.‬‬
‫ـ از شنیدنش خوشحال شدم‪ .‬معنیش اینه که ازدواج می کنید؟‬
‫فایدرا به او نگاهی شیطانی تحویل داد‪.‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ ما که همچین چیزی نگفتیم‪ ،‬گفتیم؟ به هر حال‪ ،‬جیسون اگه این کارو انجام بدیم خوشحال می شه‪.‬‬
‫دراکو خرخر کرد‪.‬‬
‫ـ آره‪.‬‬
‫به چشم سیاهش اشاره کرد‪.‬‬
‫ـ وقتی که دیروز فایدرا بهش اعتراف کرد که من پدر بچه هستم اینو پای چشمم کاشت‪.‬‬
‫هری پوزخند زد‪.‬‬
‫ـ من می گم که جیسون از طلسم استفاده نکرده‪.‬‬
‫زمانی که دراکو به او اخم کرد‪ ،‬فایدرا با نیشخندی شیطانی گفت‪:‬‬
‫ـ به نظر می رسه دراکوی تقریباً عزیز من از این بیشتر از تو نفرت داره‪.‬‬
‫هری پوزخندی را مخفی کرد‪ .‬مالفوی زندگی سختی را کنار فایدرا خواهد گذراند‪ ،‬مخصوصاً با جیسون که در کنارش بود‪ .‬و با شناختی که از‬
‫فایدرا داشت‪ ،‬او به راحتی دراکو را رام می کرد‪ .‬خب‪ ،‬دراکو قطعاً الیقش بود‪...‬‬
‫همسرش را در آغوشش گرفت‪ ،‬بینی اش را بر روی گردنش گذاشت‪ ،‬هری رامش پیدا کرد‪.‬‬
‫جینی پشتش را به سینه ی او فشرد و او بازوهایش را بدورش کشید‪ .‬او نفس تیزش را بر روی پوستش حس کرد و نیشخندی زد‪.‬تعجب‬
‫نداشت که نفس نفس می زد‪ ،‬شب نامزدی واقعاً سخت بود‪.‬‬
‫رون و هرمیون داوطلب شدند تا تام شب را زا آرمیتا وسیریوس مراقبت کنند تا زوج جدید تمام توجه شان به همدیگر باشد‪.‬‬
‫جینی نجوا کرد‪:‬‬
‫ـ ما بهشون مدیونیم‪ .‬می دونی که‪ .‬این از مهربونیشون بود که بچه ها رو تو جاشون خوابوندن ‪ ...‬من نمی دونستم که اگه سیریوس هر ده‬
‫دقیقه یک بار گریه می کرد باید چی کار می کردم‪...‬‬
‫او نجوا را برگرداند‪.‬‬
‫ـ یعنی منظورت اینه که تو اگه ما ‪..‬ام‪ ....‬ماهیگیری رو متوقف کنیم ناراحت می شی؟‬
‫ـ ماهیگیری؟‬
‫او سرش را بلند کرد تا به او نگاه کند و دید که چشم های او در تاریکی اتاق از شیطنت می درخشیدند‪.‬‬
‫او سرش را کج کرد‪.‬‬
‫ـ خب‪ ،‬تو واسه گرفتن اون مارماهی غش نمی کردی؟‬
‫او تصمیم گرفت تا بازی را ادامه بدهد‪.‬‬
‫ـ مارماهی؟ من فکر کردم اون وزغ بود‪...‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫ـ یه وزغ؟‬
‫او از جا پرید‪ ،‬لرزید و وانمود کرد که به سرعت زیر تخت را نگاه می کند‪.‬‬
‫ـ ووو‪ .‬خداروشکر آمبریج اینجا نیست ‪ ...‬تو تقریباً منو دچار یه حمله ی قلبی کردی‪.‬‬
‫او روی بالشتش با دهان بسته خندید‪.‬‬
‫ـ خب‪ ،‬مایه ی آرامشه‪ .‬من دوست ندارم تا تختمونو با یکی از پرفسور های هاگوارتز شریک بشم‪.‬‬
‫ـ نه حتی با تریالنی؟‬
‫ـ البته که نه! من حسادت می کنم‪ ،‬چون به نظر می رسه که تو یه چیزایی برای اون داری‪...‬‬
‫او با پوزخندی گفت که در تاریکی معلوم نبود‪ ،‬اما قابل شنیدن بود ـــ هری مطمئن بود که پوزخند او از عصبانیت نیست‪.‬‬
‫پاسخ داد‪:‬‬
‫ـ اوه آره‪ ،‬من یه چیزایی واسش دارم‪.‬‬
‫روی بالشت های شلشان تکانی خورد‪.‬‬
‫ـ مخصوصاً وقتی که پیشبینی کرد که من خیلی عمر می کنم‪ ،‬وزیر سحرو جادو می شم و دوازده تا بچه بدست میارم‪..‬‬
‫او اشاره ای کرد‪:‬‬
‫ـ خب‪ ،‬عزیزم‪ ،‬تو وزیر سحر و جادو نمی شی‪ ،‬چون سابقه داری‪.‬‬
‫نوک انگشتش را بر روی سینه ی او کشید که باعث شد او بلرزد ـــ او نمی توانست بگوید از سرما بود یا از تمایل‪.‬‬
‫او با صدایی کمی رنجور گفت‪:‬‬
‫ـ آره‪ ،‬درست میگی‪ .‬اما تو که هنوز می تونی به من دوازده تا بچه بدی‪...‬‬
‫ـ به همین خیال باش‪ ،‬پاتر‪.‬‬
‫او به نرمی خندید و بوسه ای به نرمی پر بر روی گونه اش گذاشت‪.‬‬
‫ـ من خواب دیدم‪.‬‬
‫او دستش را برد و او ر ا به طرف خودش کشید‪ .‬او با بازیگوشی جیغ زد و تالش کرد تا فرار کند‪ ،‬اما او را محکم نگه داشت‪.‬‬
‫او دوباره تکرار کرد‪:‬‬
‫ـ من خواب دیدم‪ ،‬جین‪...‬‬
‫چشمانش در چشمان او نفوذ می کردند‪ .‬او نمی توانست هیچ یک از آن ها را در آن نیمچه تاریک ببیند‪ ،‬اما هر دوی آنها به نظر می رسید‬
‫که مثل نور طلوع خورشید در افق با رنگی سفید – صورتی می درخشیدند‪ ،‬او دانست که چشم های هری چیزی جز عشق را صاتعه نمی‬
‫کردند‪ .‬حس می کرد که قلبش می خواهد از شادی از قفسه ی سینه اش بیرون بجهد‪ ،‬و برای ثانیه ای او تنها به این فکر کرد و لحظه ای‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

‫فکر کرد که هنوز همس ر دراکو مالفوی بود‪...‬اما نه‪ .‬دستان هری که دورش را گرفتند واقعی بودند‪ ،‬خب‪ ،‬در حقیقت گرفتن مارماهی نوعی از‬
‫آرزوی او را برایش مشخص می کرد‪ ...‬آن واقعی بود‪ ،‬و دراکو به گذشته تعلق داشت گذشته ای که اکنون آینده ی فایدرا بود‪ .‬او به طعنه ی‬
‫زندگی لبخند زد‪ :‬هردویشان آمده بودند تا او و هری را از هم جدا کنند‪ ،‬در عوض در پایان هر دو با یکدیگر همراه شدند‪ .‬این به نظر کار‬
‫دست تقدیر ـــ یا تقدیر ها؟ ــ بود که با همه شوخی کرد‪.‬‬
‫او با لحنی شهوانی ادامه داد‪:‬‬
‫ـ در حقیقت‪ ،‬حتی اگه منم وزیر بشم‪ ،‬تو دوازده تا بچه بهم نمی دی‪.‬‬
‫طعنه زد‪.‬‬
‫ـ نه؟! پس خوش به حال من‪.‬‬
‫در همان حال اولین پرتوی خورشید به درون اتاق تابید‪ ،‬صورت هری را روشن کرد‪.‬او با شیطنت نیشخند زد‪:‬‬
‫ـ نه‪ .‬من االن دو تا دارم‪ .‬تو باید ده تا دیگه به من بدی‪.‬‬

‫پایان‪.‬‬
‫زمستان‪2191‬‬

‫‪PIONEER-LIFE.IR‬‬

‫هری پاتر و طلسم تقدیر‬

‫زندگـی پیـشتاز‬

