‫‪١‬‬
‫ﻧﺎم ﺧﺪا‬
‫ﺑﮫ‬

‫ﻣﯽ ﺑﻨﺪم اﯾﻦ دو ﭼﺸﻢ ﭘﺮآﺗﺶ را‬
‫ﺗﺎ ﻧﻨﮕﺮد درون دو ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫ﺗﺎ داغ و ﭘﺮ ﺗﭙﺶ ﻧﺸﻮد ﻗﻠﺒﻢ‬
‫روي وﯾﺮاﻧﻪ ﻫﺎي اﻣﯿﺪم‬
‫دﺳﺖ اﻓﺴﻮﻧﮕﺮي ﺷﻤﻌﯽ اﻓﺮوﺧﺖ‬
‫ﻣﺮده اي ﭼﺸﻢ ﭘﺮ آﺗﺸﺶ را‬
‫از دل ﮔﻮر ﺑﺮ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ دوﺧﺖ‬

‫‪٢‬‬

‫وارﺛﺎن‬
‫ھﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪:‬‬
‫ﻟﯿﻨﺎ )ﭘﻮﻧﮫ(‬

‫اﯾﻤﯿﻞ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ‪:‬‬
‫‪puneshamsi@yahoo.com‬‬

‫‪www.irkids.ir‬‬

‫ﻣﺤﻞ اراﺋﮫ داﺳﺘﺎن‪:‬‬

‫‪www.good-life.ir‬‬

‫‪٣‬‬

‫ﻓﺼﻞ اول‪ ------------------------------------------------------------------------‬وزارﺗﺨﺎﻧﮫ‬
‫ﻓﺼﻞ دوم ‪ -----------------------------------------------------------------------‬ﻗﺮار ﮔﺎه‬
‫ﻓﺼﻞ ﺳﻮم ‪ -----------------------------------------------------------------------‬ﺑﺎزﮔﺸﺖ‬
‫ﻓﺼﻞ ﭼﮭﺎرم ‪ ---------------------------------------------------------------------‬ﻏﺮﯾﺒﮫ‬
‫ﻓﺼﻞ ﭘﻨﺠﻢ‪ ------------------------------------------------------------------------‬ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ اﺑﺮﻓﻮرث‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ ‪ -----------------------------------------------------------------------‬وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﻓﺼﻞ ھﻔﺘﻢ ‪ ----------------- -------------------------------------------------------‬اﻟﻒ‪ .‬دال‬
‫ﻓﺼﻞ ھﺸﺘﻢ ‪ ------------------------------------------------------------------------‬آﻟﺒﺎﻧﯽ‬
‫ﻓﺼﻞ ﻧﮫ ‪ ---------------------------------------------------------------------------‬آﻣﻮزش‬
‫ﻓﺼﻞ ده ‪ --------------------------------------------------------------------------‬ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺗﻠﺦ‬
‫ﻓﺼﻞ ﯾﺎزده ‪ ------------------------------------------------------------------------‬دوﺳﺖ ﻗﻘﻨﻮس‬
‫ﻓﺼﻞ دوازده ‪ -------------------------------------------------------------------- --‬ﻧﺒﺮد‬
‫ﻓﺼﻞ ﺳﯿﺰده ‪ -----------------------------------------------------------------------‬اوﻟﯿﻦ ﻗﺪرت‬
‫ﻓﺼﻞ ﭼﮭﺎرده ‪ ----------------------------------------------------------------------‬ھﻮرﮐﺮاﮐﺲ‬
‫ﻓﺼﻞ ﭘﺎﻧﺰده ‪ -----------------------------------------------------------------------‬ﺗﺎج رﯾﻮﻧﮑﻼو‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺎﻧﺰده ‪ ----------------------------------------------------------------------‬دﯾﺪار ﻣﺠﺪد‬
‫ﻓﺼﻞ ھﻔﺪه ‪ -------------------------------------------------------------------------‬ﭘﺎﯾﺎن ﮐﺎر‬
‫ﻓﺼﻞ ھﺠﺪه ‪ ------------------ ------------------------------------------------------‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه‬
‫ﻓﺼﻞ ﻧﻮزده ‪ -----------------------------------------------------------------------‬ﻧﺒﺮد وارﺛﺎن ھﺎﮔﻮارﺗﺰ‬

‫‪۴‬‬

‫ﻓﺼﻞ اول ‪:‬وزارت ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن‪ ،‬اﮔﻮﺳﺖ ‪2003‬‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻌﺪ از دو ﺳﺎل دوري ﺑﻪ ﮐﺸﻮرش ﺑﺎزﮔﺸﺖ ‪ ...‬اﺑﺘﺪا ﺳﺮي ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ اش زد ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ دﯾﺎﮔﻮن‬

‫رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﺪ در اﯾﻦ دو ﺳﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﺒﻮده اﺳﺖ ﭼﻪ اﺗﻔﺎق ﻫﺎﯾﯽ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ ‪ ...‬ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺰد ‪...‬‬

‫ﭼﻮن ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﺎ اﯾﻦ ﭼﻬﺮه ﺟﺪﯾﺪش ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ او را ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﻗﺪري ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده‬

‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﯿﺰ او را ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫وارد ﮐﻮﭼﻪ دﯾﺎﮔﻮن ﮐﻪ ﺷﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي ﺑﻮدن آﻧﺠﺎ ﺷﺪ‪ ،‬ﮐﻮﭼﻪ ﺑﯿﺶ از اﻧﺪازه ﺧﻠﻮت ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻮرا‬

‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش را ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻐﺎزه ﻫﺎ ﺣﺘﯽ ﻣﻐﺎزه ﺷﻮﺧﯽ ﺑﺮادران وﯾﺰﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻐﺎزه‬
‫ﻣﺎدام ﻣﺎﻟﮑﯿﻦ راه اﻓﺘﺎد ﺗﺎ ﻋﻠﺖ ﺧﻠﻮت ﺑﻮدن اﯾﻨﺠﺎ را ﺑﭙﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪاي از اﻋﻼم ﺧﻄﺮ ﺗﻮﺳﻂ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﮐﺎرآﮔﺎهﻫﺎ‬

‫آﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫***‬

‫‪۵‬‬

‫در ﮐﻨﺎر ﺣﻮض ﺑﺮادران ﺟﺎدوﯾﯽ‪ ،‬دو ﺟﺎدوﮔﺮ ﮐﻪ وﺣﺸﺘﻨﺎكﺗﺮﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢﻫﺎﯾﺸﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ‬
‫ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺒﺎرزه زﯾﺒﺎ و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪاﻧﻪ اي اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دادﻧﺪ ‪ ....‬ﺑﺴﯿﺎر ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺮ دو اﻧﺮژي‬

‫زﯾﺎدي در اﯾﻦ دوﺋﻞ از دﺳﺖ داده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫ﺟﺎدوﮔﺮي ﮐﻪ ﺷﻨﻞ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ و ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺴﯽ روﺑﺮو ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺻﻠﯿﺐوار‬

‫ﭼﻮﺑﺶ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﯿﺎه رﻧﮕﯽ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻧﻘﺎﺑﺪار ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﺶ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ اﻣﻮاج ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ درﯾﺎ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺣﺮﮐﺖ‬

‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺑﺎ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪن ﭼﻮﺑﺶ ﺑﻪ دور ﺧﻮد ﺳﭙﺮي در اﻃﺮاﻓﺶ ﺗﺸﮑﯿﻞ داد ﮐﻪ ﭘﺲ از ﺑﺮﺧﻮرد ﻃﻠﺴﻢ ﺳﯿﺎه رﻧﮓ‬

‫ﺑﺎ آن ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﻫﻢ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫ﺗﻌﺠﺐ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎهﭘﻮش از ﻋﮑﺲاﻟﻌﻤﻞ او در ﺑﺮاﺑﺮ ﻃﻠﺴﻤﺶ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻪ ﻧﻘﺎﺑﺪار داد ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺶ را در‬

‫ﮐﻒ دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﻗﺮار دﻫﺪ و ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ داﯾﺮه ﻣﺎﻧﻨﺪ دو دﺳﺘﺶ‪ ،‬ﮔﻮي ﻧﻘﺮهاي رﻧﮓ درﺳﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ‬

‫ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻌﺪي ﭼﻮﺑﺶ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﯿﺮي ﮐﻪ از ﺗﻔﻨﮓ ﺷﻠﯿﮏ ﺷﻮد ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﯿﺎهﭘﻮش ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ‪ ...‬ﮔﻮي در‬
‫ﻃﻮل ﻣﺴﯿﺮش ﻣﺪام ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﭘﺲ از ﻋﺒﻮر از ﺳﭙﺮ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎهﭘﻮش‪ ،‬او را در ﺧﻮدش‬
‫ﻣﺤﺼﻮر ﮐﺮد ‪ ..‬ﺣﺎل ﮔﻮي ﺑﺎ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﺷﺪن او را ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﻗﺮار ﻣﯽداد‪.‬‬

‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﺗﻤﺎم ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ را دﯾﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺎر وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻤﺎم اﺳﺖ اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺿﺮﺑﺪري ﭼﻮﺑﺶ ﮔﻮي ﻧﻮراﻧﯽ را ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﺮد‪.‬‬

‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﮐﺴﯽ ﺑﺘﻮاﻧﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ ‪ ....‬اﻣﺎ ﺣﺮﯾﻔﺶ او را‬

‫ﺧﺴﺘﻪ و درﻣﺎﻧﺪه ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺟﺎدوﻫﺎي‬

‫‪۶‬‬

‫اﺧﺘﺮاﻋﯽ او را ﺑﺎ ﻣﻬﺎرت ﻫﺮ ﭼﻪ ﺗﻤﺎمﺗﺮ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد دﻓﻊ ﮐﻨﺪ ‪ ....‬ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺣﺮﯾﻔﺶ ﻓﺮاﺗﺮ از ﺣﺪ ﺗﺼﻮرش‬
‫ﺑﻮد ‪ ....‬ﻧﺒﺎﯾﺪ از اول دوﺋﻞ ﺑﺎ او را دﺳﺖ ﮐﻢ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﮐﻪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺣﺎﻻ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬

‫ﻧﻘﺎﺑﺪار ﻣﻬﺎرت ﻓﻮقاﻟﻌﺎدهاي در ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ داﺷﺖ و ﻧﯿﺰ ﺗﺴﻠﻂ ﮐﺎﻣﻠﯽ ﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ‪،‬‬
‫ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎر او را ﺳﺨﺖﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ....‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺣﺘﯽ ﺷﮏ داﺷﺖ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﻣﻬﺎرت‬

‫در ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از ﭘﺲ او ﺑﺮ ﺑﯿﺎد ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ اون ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﺮﻓﺖ اﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ را‬

‫داﺷﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ از ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﺮد‪.‬‬

‫ﻣﺪتﻫﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ دﺷﻤﻦ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﺣﺘﯽ ﻓﺮﻗﻪ ﻗﻘﻨﻮس ﻫﻢ ﺑﺎ رﺋﯿﺴﺶ اﺑﺮﻓﻮرث داﻣﺒﻠﺪور دﯾﮕﺮ‬

‫ﺣﺮﯾﻒ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﺑﺮاي او ﻣﺤﺴﻮب ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ‪ ....‬اﮔﺮ ﭼﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد و ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ‬
‫از ﺧﻮدش ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ از ﭘﺲ او ﺑﺮآﯾﺪ وﻟﯽ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﮐﻬﻮﻟﺖ ﺳﻦ دﯾﮕﺮ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺳﺎﺑﻘﺶ را‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬

‫ﺳﺒﮏ ﻣﺒﺎرزه ﺣﺮﯾﻔﺶ او را ﺑﻪ ﯾﺎد ﭘﺎﺗﺮ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮي ﮐﻪ ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ او را در وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﮐﺸﺘﻪ‬

‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻨﻮز آن ﺻﺤﻨﻪ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺖ‪....‬‬

‫ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺳﻪ ﺳﺎل از ﻣﺮگ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﯽﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﻫﺮ وﻗﺖ ﮐﻪ اﺳﻢ او را ﻣﯽﺷﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻔﺮ ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﭘﺮ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪ ،‬ﭼﻮن ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻗﺪرت اﯾﻦ دﺷﻤﻦ ﺧﻮﻧﯿﺶ را اﻧﮑﺎر ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫او ﻣﺪتﻫﺎ ﻗﺒﻞ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺴﯽ ﻣﺤﺾ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر از دﺳﺖ او ﻓﺮار ﮐﻨﺪ و ﻫﯿﭻ‬

‫ﻗﺪرت ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪارد‪ .‬اﻣﺎ در ﻣﺒﺎرزهاي ﮐﻪ ﻧﻪ ﻣﺎه ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ او داﺷﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ او داراي‬
‫ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽﻫﺎي ﺧﺎﺻﯽ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ را از روي ﻫﺎﻟﻪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در اﻃﺮاف او دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺪرت ﭘﺎﺗﺮ‬

‫‪٧‬‬

‫ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ روز ﺑﻪ روز اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد اﮔﺮ او را ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ از ﺑﯿﻦ ﻧﺒﺮد ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﻄﻊ‬
‫دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ او را ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ ﺑﮑﺸﺪ‪.‬‬

‫اﻣﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﮐﺎر اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث و ﯾﮏ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و او را ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﯽﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺖ او را دو ﺳﺎل ﺑﻌﺪ در وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎورد و در ﯾﮏ دوﺋﻞ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﺳﺎده او را ﺑﺮاي‬

‫ﻫﻤﯿﺸﻪ از ﺳﺮ راﻫﺶ ﺑﺮدارد اﻣﺎ ﻣﺮگ ﭘﺎﺗﺮ ﻧﯿﺰ ﻣﺒﻬﻢ ﺑﻮد‪....‬‬
‫***‬

‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ اﺧﺘﺮاﻋﯿﺶ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ را ﻣﺸﻐﻮل ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﺸﺪت از اﯾﻨﮑﻪ اﺳﯿﺮ ﻃﻠﺴﻢ اﺧﺘﺮاﻋﯽ او ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ‬

‫اﻣﮑﺎن ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺣﺮﮐﺖ از او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮد ‪ ....‬ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از روشﻫﺎي اﺧﺘﺮاﻋﯽ‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﻮدش را از ﺷﺮ ﻃﻠﺴﻢ آزاد ﮐﻨﺪ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد اﺷﻌﻪ ﺳﺒﺰ رﻧﮕﯽ را دﯾﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻣﯽآﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺳﺮﻋﺖ زﯾﺎد ﻃﻠﺴﻢ و ﻓﺎﺻﻠﻪاي ﮐﻪ داﺷﺖ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﺪ و‬

‫ﻃﻠﺴﻢ درﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪاش اﺻﺎﺑﺖ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ از آن‪...‬‬

‫وﻟﺪﻣﻮرت وﻗﺘﯽ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﮔﺶ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ اﺻﺎﺑﺖ ﮐﺮد‪ ،‬دﯾﺪ ﺑﺪن ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺠﺎي اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ روي زﻣﯿﻦ ﺑﯿﻔﺘﺪ‪،‬‬

‫ﺑﺮاي ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺛﺎﻧﯿﻪ در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آراﻣﯽ روي زﻣﯿﻦ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺣﯿﺮت زده ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﭘﺎﺗﺮ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‬

‫‪ ....‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ دﯾﺪ ﭘﺎﺗﺮ ﻫﯿﭻ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﺎن از زﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺶ ﻧﮑﺮد ﺧﯿﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﺷﺪ ﮐﻪ ﮐﺎر او را‬

‫ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻤﺎم ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪٨‬‬

‫***‬
‫درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﺗﻤﺎم اﻓﮑﺎرش را ﺑﻪ اﻋﻤﺎق ذﻫﻨﺶ ﻣﯽراﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزهاش ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﺪار اداﻣﻪ دﻫﺪ‪ ،‬در اﯾﻦ‬

‫ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﺟﺎدوي ﺟﺪش ﺳﺎﻻزار اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ دﻓﺎﻋﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ اﯾﻦ ﺟﺎدو‬

‫ﻣﻌﺎﯾﺒﯽ داﺷﺖ و آن اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ زﻣﺎن زﯾﺎدي ﺻﺮف اﺟﺮاي آن ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬دوﻣﺎً اﻧﺮژي زﯾﺎدي از ﻃﺮف‬
‫ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻓﮑﺮش را ﻋﻤﻠﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻏﻔﻠﺖ ﺣﺮﯾﻔﺶ ﮐﻪ در ﺣﺎل دﻓﻊ ﻃﻠﺴﻢ ﯾﺎر وﻓﺎدارش ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺑﻮد‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎده‬

‫ﮐﻨﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ‪ ....‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﺟﺎدو ﺧﯿﻠﯽ او را ﺿﻌﯿﻒ ﮐﺮد وﻟﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ‬

‫زﺷﺘﯽ ﺑﻪ ﻟﺐ داﺷﺖ ‪ ....‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﺎر ﺣﺮﯾﻔﺶ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫***‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد ﻫﺮ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﯾﮏ ﺑﺎر ﻧﯿﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ دوﺋﻞ‬

‫ﻧﻘﺎﺑﺪار و وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻧﻘﺎﺑﺪار ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ داﺷﺖ ‪ ...‬ﺳﺒﮏ ﻣﺒﺎرزهاش‬
‫ﺑﺮاي او ﺧﯿﻠﯽ آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ ،‬در اﺳﺘﻔﺎده از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺑﺮادرش ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﺮد و در‬

‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮي ‪ ....‬ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ دوﺋﻠﯽ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﺑﺮادرش آﻟﺒﻮس و ﻧﯿﮏ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد‬

‫‪ ....‬اﻣﺎ اﻣﺮوز اﯾﻦ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﻧﺸﺎن داد از ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ‪.‬‬

‫دراﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﺠﻮم ﻣﻮج وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ از ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽﺷﺪ‪،‬‬

‫او اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ‪ ....‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ دﻓﺎﻋﯽ ﻧﺪاﺷﺖ و ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺶ‪ ،‬ﻧﯿﮑﻼس ﻓﻼﻣﻞ‬
‫را ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻠﺴﻢ از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﻓﺮﯾﺎد زد ‪:‬‬
‫‪٩‬‬

‫ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎش‪....‬‬‫ﺟﺎدوﮔﺮي ﮐﻪ ﺷﻨﻞ ﻧﻘﺮهاي ﻃﻼﺋﯽ رﻧﮓ ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ و ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل‬
‫دﻓﻊ ﮐﺮدن ﻃﻠﺴﻢ ﯾﮑﯽ از اﻓﺮاد وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻓﺮﯾﺎد ﭘﯿﺮﻣﺮدي را ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎش‬

‫ﺑﺨﻮﺑﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﻮرد ﻣﺨﺎﻃﺐ ﭘﯿﺮﻣﺮد اﺳﺖ ﺧﻮدش ﺑﻮد ‪ ...‬در ﮐﺴﺮي از ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮج‬

‫وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ از ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﺷﺪ ﮐﻪ از ﺳﻤﺖ راﺳﺘﺶ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽﺷﻮد ‪ ....‬ﺣﺘﯽ ﻻزم ﻧﺒﻮد روﯾﺶ را ﺑﻪ‬

‫ﻃﺮف ﻃﻠﺴﻢ ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﺪ ‪ ....‬ذﻫﻨﺶ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﺮﺳﺎمآوري ﻣﺸﻐﻮل ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ اﯾﻦ ﻧﻮع ﻃﻠﺴﻢ ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ از اﺛﺮات ﻃﻠﺴﻢ آﮔﺎه ﺑﻮد‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ اﺧﺘﺮاﻋﯽ ﺳﺎﻻزار اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺑﺪﻧﺒﺎل‬
‫راه ﺣﻠﯽ ﺑﺮاي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﯿﭻ راه ﺣﻠﯽ ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪.‬‬

‫در اوج ﻧﺎاﻣﯿﺪي‪ ،‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ در ﯾﻮﻧﺎن ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺷﺊ دﯾﮕﺮي ﺑﻮد ﺑﻪ ﻃﻮر اﺗﻔﺎﻗﯽ در ﯾﮑﯽ از ﻣﻮزهﻫﺎي‬

‫ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ دﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻗﺪﯾﻤﯽاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي اﺧﺘﺮاﻋﯽ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻮن آﻧﻬﺎ از‬
‫ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت آن ﺳﺮ در ﻧﯿﺎورده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬آن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ اﺛﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ در ﻣﻮزه ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﻣﯿﺎن‬

‫ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ ﺳﭙﺮ ﻣﺪاﻓﻌﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻣﺬﮐﻮر آن را داراي ﻗﺪرت ﮐﺎﻓﯽ ﺟﻬﺖ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ذﮐﺮ‬

‫ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﭙﺮ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﻤﺎم اﺛﺮات ﮐﺸﻨﺪه ﻃﻠﺴﻢ را از ﺑﯿﻦ ﻣﯽﺑﺮد‪ ،‬اﻣﺎ از ﺷﺪت ﺿﺮﺑﻪ و‬

‫ﺟﺮاﺣﺎت ﮐﻢ ﻧﻤﯽﮐﺮد‪ .‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ واﮐﻨﺶ ﻧﺸﺎن داد و آن ﺳﭙﺮ ﻣﺪاﻓﻊ را ﮐﻪ ﺳﭙﺮ روﺷﻨﺎﺋﯽ ﻧﺎم داﺷﺖ‪،‬‬

‫اﺟﺮا ﮐﺮد‪.‬‬

‫ﻣﻮج ﻋﻈﯿﻤﯽ از ﻧﻮر‪ ،‬ﻧﻘﺎﺑﺪار را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮد ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﯿﺎه وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮج ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ درﯾﺎ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ﺳﻔﯿﺪ‬

‫ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد ﮐﻪ ﺣﺎﺻﻞ آن اﻧﻔﺠﺎر ﻋﻈﯿﻤﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻓﺮاد را ﺑﻪ اﻃﺮاف ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫‪١٠‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ رون از روي زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﻣﺮﮐﺰ اﻧﻔﺠﺎر دوﺧﺖ ‪ ....‬ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ‬

‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮔﺮد و ﺧﺎﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﯿﺰي دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬ﭘﺲ از ﻟﺤﻈﻪاي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺪن ﺧﻮﻧﯿﻦ و‬

‫ﺑﯽﺣﺮﮐﺖ ﻧﻘﺎﺑﺪار را در ﮐﻨﺎر دﯾﻮار ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﯿﺰ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد وﻟﯽ ﻫﯿﭻ اﺛﺮي از وﻟﺪﻣﻮرت و‬

‫اﻓﺮادش ﻧﺒﻮد‪.‬‬

‫ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﮐﺎر ﺑﯿﻬﻮدهاي اﺳﺖ اﻣﺎ ﺑﻪ رون ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ رون! ﺑﺒﯿﻦ زﻧﺪه اﺳﺖ ﯾﺎ ﻣﺮده؟!‬‫ﺗﻤﺎم ﻧﮕﺎه ﻫﺎ ﺑﻪ ﭘﯿﮑﺮ ﻧﻘﺎﺑﺪار دوﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ او را ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻪ آﺧﺮ ﺑﺎ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﺒﺎرزه ﮐﺮد؛ وﻟﯽ ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه ﺑﻮد ﭼﻮن او ﻫﻢ‬

‫ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺣﺮﯾﻒ ﻫﺎي ﻗﺒﻠﯽ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﯽ ﺟﺰ ﻣﺮگ ﻧﺼﯿﺒﺶ ﻧﺸﺪ‪.‬‬

‫رون ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻄﺮف ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺳﭙﺲ روي زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺖ و اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را روي ﻧﺒﺾ ﮔﺮدن‬

‫ﻧﻘﺎﺑﺪار ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﺾ ﺿﻌﯿﻒ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺷﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺎن ﻓﺮﯾﺎدي زد ﮐﻪ ﻏﯿﺮ از ﺑﻘﯿﻪ‪ ،‬ﺧﻮدش ﻧﯿﺰ‬

‫ﺗﺮﺳﯿﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﻓﺮﯾﺎد زد ‪:‬‬

‫ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﺮده!! ‪ ....‬اﺑﺮﻓﻮرث‪ ،‬ﻧﻔﺲ ﻣﯿﮑﺸﻪ!‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻦ ﮐﻪ اﯾﻦ را ﺷﻨﯿﺪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ از ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻌﯿﺪ ﺑﻮد ﺧﻮدش را ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﺎﻧﺪ و‬

‫ﭘﺲ از ﻧﮕﺎﻫﯽ اﺟﻤﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﻓﻮراً ﺷﺮوع ﺑﻪ اﺟﺮاي ﻃﻠﺴﻢﻫﺎي درﻣﺎﻧﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﭘﺲ از دو دﻗﯿﻘﻪ ﮐﻪ ﻋﺮق‬
‫از ﺳﺮ و روﯾﺶ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬آﺧﺮﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﻧﯿﺰ اﺟﺮا ﮐﺮد ‪ ...‬ﺳﭙﺲ ﻓﺎوﮐﺲ را ﺻﺪا زد‪ ،‬ﺛﺎﻧﯿﻪاي ﺑﻌﺪ‬
‫آﺗﺶ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺰرﮔﯽ در ﻧﺰدﯾﮑﯽ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪ‪ .‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ آﺗﺶ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪ ،‬ﻗﻘﻨﻮﺳﯽ زﯾﺒﺎ روي‬
‫ﺷﺎﻧﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻧﻘﺎﺑﺪار اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫‪١١‬‬

‫ ﺑﺒﺮش درﻣﺎﻧﮕﺎه ‪ .......‬ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﺑﺮو ﺟﯿﻨﯽ رو ﺑﯿﺎر ﭘﯿﺸﺶ ﺗﺎ ﻣﻮاﻇﺒﺶ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻨﻢ ﮐﺎرم ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ‪،‬‬‫ﻣﯿﺎم‪.‬‬

‫ﻗﻘﻨﻮس آوازي ﺧﻮاﻧﺪ ﺳﭙﺲ روي ﺳﯿﻨﻪ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﺛﺎﻧﯿﻪاي ﺑﻌﺪ در آﺗﺸﯽ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ او ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫‪١٢‬‬

‫ﻓﺼﻞ دوم ‪ :‬ﻗﺮارﮔﺎه‬
‫در ﯾﮏ روز آرام ﺑﺎ آﺳﻤﺎن آﺑﯽ‪ ،‬ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﭘﺮﺗﻮ ﻃﻼﺋﯽ رﻧﮕﺶ را ﺑﻪ دره ﺳﺮﺳﺒﺰ ﮔﻮدرﯾﮏ ﻣﯽﺗﺎﺑﺎﻧﺪ‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ‬

‫وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻪ آراﻣﯽ از ﺷﯿﺐ ﻣﻼﯾﻢ ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﮔﻮدرﯾﮏ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رﻓﺖ ‪ ....‬ﻃﺒﻖ اﯾﻦ ﻋﺎدت ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻪ‬

‫اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽآﻣﺪ ﺗﺎ ﺑﺮاي ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺧﻮد را از ﻓﺸﺎر ﮐﺎر روزاﻧﻪ و ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ آزاد ﮐﻨﺪ و ﺑﺘﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻫﺮي درد و‬
‫دل ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫اﻣﺮوز ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻤﺎم روزﻫﺎي ﯾﮑﺸﻨﺒﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﯽ ﺧﯿﺲ ﮐﻨﺎر ﻗﺒﺮ ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ او ﻣﯽﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻼم ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽدوﻧﻢ ﺻﺪام را ﻣﯽ ﺷﻨﻮي ﯾﺎ ﻧﻪ‪ ،‬وﻟﯽ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻧﯿﻮﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮ اﯾﻦ‬‫ﻣﻮﺿﻮع ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺑﺎ اوﻧﺎ دﻋﻮام ﺷﺪ وﻟﯽ اوﻧﺎ ﻫﻨﻮز روي ﺣﺮﻓﺸﻮن ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬اوﻧﺎ ﻣﯿﮕﻦ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت‬

‫زﻧﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﻧﻤﯿﺎن‪.‬‬

‫‪ -‬ﻣﯽﺑﯿﻨﯽ ﻫﺮي‪ ،‬از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ رﻓﺘﯽ اوﺿﺎع داره روز ﺑﻪ روز ﺧﺮابﺗﺮ ﻣﯿﺸﻪ‪ .‬دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺟﺮات ﻧﺪاره ﺑﻪ‬

‫ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﺎرﯾﺶ رو ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻢ ﮐﺮده ﺗﺎ اﻓﺮادش ﻗﺒﻞ از‬
‫ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺷﺐ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ‪...‬‬

‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺻﺪاﺋﯽ ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎﻋﺚ آراﻣﺶ او ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ .....‬ﺻﺪاي ﻓﺎوﮐﺲ‬

‫‪١٣‬‬

‫ ﻓﺎوﮐﺲ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯿﮑﻨﯽ؟ ‪ .....‬ﻣﯿﺨﻮاي ﺑﺎﻫﺎت ﺑﯿﺎم؟ ‪ .....‬اﻣﺎ ‪ ....‬ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ....‬دوﺑﺎره ﻣﯿﺎم ﭘﯿﺸﺖ‬‫ﻫﺮي‪.‬‬

‫ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻌﺪ ﻓﺎوﮐﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﯿﻨﯽ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد ﺧﻮدش را در درﻣﺎﻧﮕﺎه دﯾﺪ ‪ ....‬اﯾﻦ دﯾﮕﻪ ﮐﯿﻪ؟ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﺨﺘﯽ ﮐﻪ‬

‫ﻧﻘﺎﺑﺪار روي آن ﺑﻮد رﻓﺖ ‪ ...‬ﭘﻨﺎه ﺑﺮ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﮐﯽ اﯾﻦ ﺑﻼ رو ﺳﺮش آورده؟!‬

‫ﺗﻤﺎم اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎي ﺳﯿﻨﻪ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﭘﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ دﺳﺖ ﺑﮑﺎر ﺷﺪ‪،‬‬

‫ﺑﺎﯾﺪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎ را ﺗﺮﻣﯿﻢ ﻣﯽﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺎرﻫﺎ را ﻧﯿﺰ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪.‬‬

‫ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ داﺷﺖ ﻣﻌﺠﻮنﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ را ﺑﻪ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﻣﯽ داد اﺑﺮﻓﻮرث وارد درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻟﺶ ﭼﻄﻮره؟‬‫ اﺻﻼً ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺖ‪.......‬‬‫اﺑﺮﻓﻮرث وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ رو از ﺟﯿﻨﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺴﯿﺎر ﻧﮕﺮان ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﯾﮑﯽ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ درﻣﺎﻧﮕﺮﻫﺎ در اروﭘﺎ ﺑﻮد و ﻧﯿﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ راز ﮐﺘﺎب درﻣﺎﻧﮕﺮي ﻧﯿﮏ را ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد و اﮔﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺖ ﯾﻌﻨﯽ واﻗﻌﺎً ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬

‫ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ زﻧﺪه ﻣﯽﻣﻮﻧﻪ؟‬‫ ﺷﺎﻧﺲ زﻧﺪه ﻣﻮﻧﺪﻧﺶ ﭘﻨﺠﺎه درﺻﺪه و اﮔﻪ ﻫﻢ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻮش ﺑﯿﺎد‪.‬‬‫‪١۴‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ از او ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯿﺪوﻧﻢ داري اﯾﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺪي وﻟﯽ ازت ﻣﯽﺧﻮام ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﺘﻮ ﺑﮑﻨﯽ ﮐﻪ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻪ ﭼﻮن‬‫ﻣﺎ ﺑﻪ او ﻧﯿﺎز ﻣﺒﺮم دارﯾﻢ‪ .‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ اون ﺗﻨﻬﺎ اﻣﯿﺪ ﻣﺎﺳﺖ‪ ،‬ﭘﺲ ﻧﺰار ﺑﻤﯿﺮه‪.‬‬

‫ﺟﯿﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﺼﻤﻢ ﺟﻮاب داد‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﻤﻮ ﻣﯿﮑﻨﻢ و ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻢ ﭼﺸﻢ ازش ﺑﺮ ﻧﻤﯽ دارم‬

‫***‬

‫ﻗﺮارﮔﺎه‬
‫در اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﻣﺸﻐﻮل ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ دﯾﮕﺮي ﺑﻮد‪.‬‬
‫ دﯾﺪي ﭼﻄﻮري ﺑﺎ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ دوﺋﻞ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﮐﺎر وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻤﻮم ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻓﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آره ‪ ...‬اﮔﻪ اون ﻓﺎﺣﺸﻪ ﻋﻮﺿﯽ ﺣﻮاﺳﺶ رو ﭘﺮت ﻧﻤﯽﮐﺮد ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﺎر وﻟﺪﻣﻮرت را ﺗﻤﻮم ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬‫ﺟﻮرج ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﮐﺎرش ﺣﺮف ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬

‫‪١۵‬‬

‫ ﺣﺮف ﻧﺪاﺷﺖ!! ﮐﺎرش ﻣﻌﺮﮐﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺻﺪاي ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ دﺳﺘﯽ ﮐﻪ از ﮔﺮدن آوﯾﺰان ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻃﺮف دو ﻗﻠﻮﻫﺎ ﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬
‫رون ﻧﯿﺰ اﮐﻨﻮن ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﯽ ﺷﻤﺎﻫﺎ دارﯾﺪ در ﻣﻮرد ﭼﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ؟‬‫دوﻗﻠﻮﻫﺎ‪ :‬ﺳﻼم داداش ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ‪ ...‬داﺷﺘﯿﻢ درﺑﺎره اﯾﻦ ﻧﻘﺎﺑﺪاره ﺣﺮف ﻣﯽزدﯾﻢ ‪ ...‬دﯾﺪي ﭼﻄﻮر دوﺋﻞ‬
‫ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬

‫رون ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ دﯾﺪﯾﺪ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ اون ﺗﻮپ ﻧﻘﺮهاي رﻧﮓ ﮔﯿﺮ ﮐﺮد ﭼﻄﻮر ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻓﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﻮد و اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ را ﻣﯽدﯾﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺳﮑﻮت ﺗﻠﺨﯽ ﺑﯿﻦ ﺑﺮادران وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪ ﮐﻪ رون آن را ﺷﮑﺴﺖ و ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آره ‪ ....‬اﮔﻪ ﻣﻦ ﯾﻪ ﮐﻢ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﺮدم ‪ ....‬ﺷﺎﯾﺪ اﻻن زﻧﺪه ﺑﻮد‪...‬‬‫ﭼﺎرﻟﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﺲ ﮐﻦ رون اون ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ داﺷﺘﯿﻢ ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬

‫‪١۶‬‬

‫‪ -‬ﻣﯽدوﻧﻢ ‪ ....‬ﻣﯽدوﻧﻢ ﭼﺎرﻟﯽ ‪ ....‬ﻓﻘﻂ از اﯾﻦ ﻧﺎراﺣﺘﻢ ﮐﻪ ﻫﺮي ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺟﻮن ﻣﻨﻮ از ﻣﺮگ ﺣﺘﻤﯽ ﻧﺠﺎت‬

‫داد وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎرش رو ﺣﺘﯽ ﺑﺮاي ﯾﻪ ﺑﺎر ﺟﺒﺮان ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺠﺎي اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻤﮑﺶ ﮐﻨﻢ‪،‬‬
‫ﺟﻠﻮي دﺳﺖ و ﭘﺎش رو ﻣﯽﮔﺮﻓﺘﻢ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻮدم‪.‬‬

‫ﺟﻮرج ﮐﻪ دﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪﻫﺎي ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮑﺘﺮش اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﺿﻌﯿﻒ ﻧﯿﺴﺘﯽ رون‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ داﺷﺘﻦ ﺑﺮادري ﻣﺜﻞ ﺗﻮ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻨﻮ ﺑﺪوﻧﯽ ﻃﺮف‬‫ﻫﺮي‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ از ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺑﺎ اون ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﻪ‪.‬‬

‫ﻓﺮد ﺣﺮف ﺑﺮادرش را اداﻣﻪ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﻮرج راﺳﺖ ﻣﯿﮕﻪ رون‪ ،‬ﻧﺼﻒ اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ ﺟﺎﻧﺸﺎن را ﻣﺪﯾﻮن ﻫﺮي ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ روزﮔﺎر ﻫﯿﭻ‬‫وﻗﺖ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺳﺮ ﺳﺎزﮔﺎري ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ....‬ﻣﻦ اﻻن ﻓﻘﻂ از ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ و اون اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﮐﻪ‬

‫ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﺟﺎش از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻬﺘﺮه‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ داﺷﺘﻦ ﮐﺴﯽ ﻣﺜﻞ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮدﻣﺎن اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎري ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻫﺮي ﻧﯿﺰ ﺑﻪ‬‫داﺷﺘﻦ ﺧﺎﻧﻮادهاي ﻣﺜﻞ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﻮدش اﻓﺘﺨﺎر ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫رون ﮐﻪ اﮐﻨﻮن اﺷﮏﻫﺎﯾﺶ ﻣﯽرﯾﺨﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ اﯾﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم ﻣﯽدم ‪ ....‬وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﺑﺮام ﺳﺨﺘﻪ ‪ .....‬آﺧﻪ اون ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ‬‫ﮐﻠﻤﻪاي دﯾﮕﺮ از آﻧﻬﺎ ﺟﺪا ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از اﺗﺎق رﻓﺖ‪.‬‬

‫در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﯿﻞ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﭼﺎرﻟﯽ آﻣﺪ و ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫‪١٧‬‬

‫ ﻣﻮﺿﻮع ﭼﯿﻪ ﭼﺎرﻟﯽ؟ رون ﭼﺶ ﺑﻮد؟‬‫ در ﻣﻮرد ﻫﺮي ﺑﻮد‪.‬‬‫ اوه ‪ ...‬ﻣﻮﻧﺪم ﮐﯽ ﻣﯽﺧﻮاد ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎد‪ ....‬اون ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎور ﮐﻨﻪ‪.‬‬‫ﻓﺮد ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﺑﺎور ﮐﺮده و ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯽ درﮐﺶ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬ﻫﺮي از ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ‪ ...‬رون‬‫ﺧﻮدﺷﻮ ﻣﻘﺼﺮ ﻣﯿﺪوﻧﻪ‪.‬‬

‫ وﻟﯽ او ﻣﻘﺼﺮ ‪....‬‬‫ ﻣﺎ ﻣﯿﺪوﻧﯿﻢ و اﯾﻨﻮ ﺑﻬﺶ ﻫﻢ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎر ﮔﻔﺘﯿﻢ‪ .‬وﻟﯽ اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺗﻮ را از ﻣﺮگ ﻧﺠﺎت ﺑﺪه اﻣﺎ وﻗﺘﯽ‬‫ﻫﻤﻮن ﺷﺨﺺ ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎت ﺑﻤﯿﺮه و ﺗﻮ ﻧﺘﻮﻧﯽ ﺑﻬﺶ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ رون ﻣﯿﺸﯽ‪.‬‬

‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺟﻮرج وﺳﻂ ﺣﺮف آﻧﻬﺎ ﭘﺮﯾﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه دﯾﮕﻪ در ﻣﻮردش ﺣﺮف ﻧﺰﻧﯿﺪ‪ .‬رون داره ﻣﯿﺎد‪.‬‬‫ ﺳﻼم رون‪.‬‬‫ ﺳﻼم ﺑﯿﻞ ‪ ....‬رﻓﺘﻢ ﭘﯿﺶ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺧﺒﺮاي ﺟﺎﻟﺒﯽ داﺷﺖ‪ .‬ﻣﯿﮕﻔﺖ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﺣﺎل اﯾﻦ ﻧﻘﺎﺑﺪار زﯾﺎد ﺧﻮب‬‫ﻧﯿﺴﺖ و اﮔﻪ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻪ ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻮش ﻧﻤﯿﺎد اﻣﺎ ﺟﺎﻟﺒﺘﺮ اﯾﻨﮑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﺮ ﭼﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده‪ ،‬ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻪ‬

‫ﻧﻘﺎﺑﺶ رو در ﺑﯿﺎره!‬

‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺑﯿﻦ ﺑﺮادران وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ ﺻﺪاي اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﺎﺗﻤﺎم ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫‪١٨‬‬

‫ از ﻫﻤﻪ دوﺳﺘﺎن ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺎﺧﯿﺮم ﻣﻌﺬرت ﻣﯽﺧﻮام‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺧﻮدش رﻓﺖ و ﺑﺎ ﻧﺸﺴﺘﻦ روي آن و ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺷﺪن ﺑﻘﯿﻪ‪ ،‬ﺟﻠﺴﻪ‬
‫رﺳﻤﯿﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫ ﺧﺐ ‪ ...‬ﺟﻠﺴﻪ اﺿﻄﺮاري اﻣﺮوز در ﻣﻮرد ﻧﻘﺎﺑﺪار اﺳﺖ‪ ،‬ﻫﻤﻮن ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ دوﺋﻞ‬‫ﮐﺮد‪.‬‬

‫ ﮐﺴﯽ از ﺷﻤﺎ اون را ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻪ؟‬‫ﮐﺴﯽ ﺟﻮاب ﻧﺪاد‪.‬‬
‫ ﺣﺘﯽ ﺟﺎﯾﯽ دﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﻧﺪﯾﺪﯾﻨﺶ؟‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ دﯾﺪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﮐﺴﯽ ﺟﻮاب ﻧﺪاد ﺑﻪ دو ﺗﺎ از ﻣﺤﻔﻠﯽﻫﺎ اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﮏ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ از ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺧﻮام در ﻣﻮردش اﻃﻼﻋﺎت ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ دﻗﺖ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﭼﻮن ﻫﺮ ﭼﯿﺰ ﮐﻢ‬‫اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻪ‪.‬‬

‫ﺟﮏ رﯾﻨﺮ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪش ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽآﻣﺪ در ﺟﻮاب ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻓﻘﻂ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬

‫ ﺧﺐ ‪ .....‬اﮔﻪ ﮐﺴﯽ ﺣﺮﻓﯽ‪ ،‬ﺳﻮاﻟﯽ ﻧﺪاره ﭘﺎﯾﺎن ﺟﻠﺴﻪ را اﻋﻼم ﻣﯿﮑﻨﻢ‪.‬‬‫دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﻌﺪ اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ‪ ،‬ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ را ﺗﺮك ﮐﺮدن‪.‬‬
‫***‬
‫‪١٩‬‬

‫ﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﻫﺮي ﺑﻪ رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺗﺎﻧﮑﺲ و ﺑﭽﻪ ﮐﻮﭼﮑﺶ ﮐﻪ‬

‫ﭼﻨﺪ روز ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻫﺮي ﺑﻪ دﻧﯿﺎ اﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻘﻞ ﻣﮑﺎن ﮐﺮدن وﻟﯽ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﺤﻞ اﺳﺘﻘﺮار ﻣﺤﻔﻞ ﻧﯿﺰ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﮐﻨﻮن در اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ و داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﻣﻨﯿﺮوا‪ ،‬ﻣﻮدي و رﯾﻤﻮس ﻧﯿﺰ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت زﻧﺪه ﻣﯿﻤﻮﻧﻪ؟‬‫‪ -‬ﻧﻤﯽدوﻧﻢ ‪ ...‬واﻗﻌﺎً ﻧﻤﯽدوﻧﻢ ﭼﯽ ﺑﮕﻢ‪.‬‬

‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دﯾﺪ ﮐﺴﯽ از اﯾﻦ ﺟﻮاب او راﺿﯽ ﻧﺸﺪه و ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﭘﺮﺳﺸﮕﺮ ﺑﻪ او زل زده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ‬

‫را ﺑﺎﻻ آورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﭼﯿﻪ؟ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻃﻮري ﻧﮕﺎم ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟‬‫ﻣﻨﯿﺮوا‪ :‬ﯾﻪ ﮐﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪه‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﺑﺰارﯾﺪ اﯾﻦ ﻃﻮري ﺑﮕﻢ ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ اﺧﺘﺮاﻋﯽ ﺳﺎﻻزار اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ‬‫ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ :‬ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺧﻮاﯾﺪ ﺑﮕﯿﺪ اﯾﻦ ﻫﻤﻮن ﻃﻠﺴﻤﻪ؟‬
‫ دﻗﯿﻘﺎً‪.‬‬‫ ﭘﺲ ﭼﻄﻮري ﺗﺎ ﺣﺎﻻ زﻧﺪه ﻣﻮﻧﺪه؟‬‫ ﻫﯽ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﮕﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﯿﻢ‪.‬‬‫‪٢٠‬‬

‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ روي ﯾﮏ ﻣﺒﻞ راﺣﺘﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﯾﻦ را ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﺰارﯾﺪ ﺳﺎدهﺗﺮ ﺑﮕﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻬﺶ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﭘﻨﺞ دﻗﯿﻘﻪ زﻧﺪه ﻧﻤﺎﻧﺪه‪.‬‬‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﺳﭙﺮي در ﺑﺮاﺑﺮ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺎرﺑﺮد ﻧﺪاره!!‬
‫رون ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﭼﻄﻮري زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪه؟‬
‫ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﻦ ﺷﺪه!!‬‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﺻﻮرﺗﯽ رﻧﮓ ﺗﺎﻧﮑﺲ از در وارد اﺗﺎق ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﺎم ﺣﺎﺿﺮه ﻫﻤﺘﻮن ﺑﯿﺎﺋﯿﺪ ﭘﺎﺋﯿﻦ‪.‬‬‫***‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﺲ از ﺗﺸﮑﺮ از رﯾﻤﻮس ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﺎم اﻣﺸﺐ رو ﺑﻪ ﻧﻮهاش ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﺎ دو ﻗﻠﻮﻫﺎ در ﻣﻮرد‬

‫اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﺟﺪﯾﺪﺷﺎن ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯿﮑﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮب اﻟﮑﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﻣﺎ دﯾﮕﻪ ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ‪.‬‬

‫ ﭼﺸﻢ ﭘﺪرﺑﺰرگ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ ‪ ...‬ﻓﺮد ﺣﺎﻻ ﻣﯽﺧﻮاي روي ﮐﯽ اﻣﺘﺤﺎﻧﺶ ﮐﻨﯽ؟ ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‬‫دﯾﻦ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﻧﻪ؟‬

‫ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﻧﮕﺎه ﻣﻌﻨﺎداري ﺑﺎ ﻫﻢ رد و ﺑﺪل ﮐﺮدﻧﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪ :‬دﻗﯿﻘﺎً!!‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ‪ ،‬ﺑﻌﺪاً ﻣﯽﺑﯿﻨﻤﺘﻮن ﺑﭽﻪﻫﺎ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ اﻟﮑﺲ‪ ،‬ﺟﻮرج ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪٢١‬‬

‫ ﺑﯿﭽﺎره‪ ،‬اﮔﻪ ﺑﺪوﻧﯽ ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻪاي ﺑﺮات ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ ‪ ...‬آرزو ﻣﯿﮑﻨﯽ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻣﺎ رو ﻧﺒﯿﻨﯽ‪.‬‬‫***‬

‫ﻣﻘﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاران‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت در اﺗﺎﻗﺶ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ روي ﺗﺨﺖ دراز ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزهاش ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮد ‪ ....‬ﻗﺪرت‬
‫ﺣﺮﯾﻔﺶ ﻓﺮاﺗﺮ از ﺣﺪ ﺗﺼﻮري ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺑﺮﺧﻮرد اوﻟﯿﻪ ﺑﺎ او داﺷﺖ ‪ ....‬اﻗﺮار ﻣﯽﮐﺮد اﮔﺮ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻠﺪ‬

‫ﻧﺒﻮد ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻗﺪرت او ﻣﯿﺸﺪ ‪ .....‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ از ﮐﺴﯽ ﻧﺘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺑﺎز ﺟﺎي ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ‬
‫داﺷﺖ ﮐﻪ ﮐﺎر او را ﺗﻤﺎم ﮐﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯿﻔﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬

‫ﭼﻨﺪ روز ﺑﻌﺪ‬
‫ﮐﻼﻓﻪ ﺷﺪم رون ‪ .....‬ﻫﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ ﯾﻪ ﺳﺮﻧﺦ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﻣﯽﺧﻮام اداﻣﺶ ﺑﺪم ﻣﯽﺑﯿﻨﻢ از وﺳﻂ ﺑﺮﯾﺪه‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﻧﻘﺎﺑﺪار رو ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺳﻪ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﯾﮑﯽ دو ﺑﺎر ﺗﻮي ﮐﻮﭼﻪ دﯾﺎﮔﻮن دﯾﺪﻧﺶ ‪ ...‬دﯾﮕﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم ‪..‬‬

‫ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻤﺎم دارم ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯿﮑﻨﻢ وﻟﯽ ﻫﯿﭽﯽ ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدم ‪ ...‬ﻫﯿﭽﯽ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ اﻗﺮار ﮐﻨﻢ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ‬
‫ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﮐﺎري ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬

‫***‬
‫در روزﻫﺎي ﺑﻌﺪ ﻧﺸﺎﻧﻪاي از ﺑﻬﺒﻮدي در ﺣﺎل ﻧﻘﺎﺑﺪار ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﻤﯿﺸﺪ ‪ ....‬ﺟﯿﻨﯽ اﻧﻮاع ﻣﻌﺠﻮن و ﻃﻠﺴﻢﻫﺎي‬
‫ﻣﺨﺘﻠﻒ را روي ﻧﻘﺎﺑﺪار اﺟﺮا ﮐﺮد وﻟﯽ ﻫﯿﭽﮑﺪام اﺛﺮ ﻧﻤﯿﮑﺮد ‪ ....‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده ﺑﻮد ﺧﯿﻠﯽ‬

‫ﻗﻮي ﺑﻮد ﮐﻪ روشﻫﺎي درﻣﺎﻧﯿﺶ ﺟﻮاب ﻧﻤﯿﺪاد‪.‬‬

‫‪٢٢‬‬

‫اﻣﺮوز ﻧﯿﺰ ﻣﺜﻞ روزﻫﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﻤﺎم ﮐﺎرﻫﺎي ﻻزم ﺑﺮاي ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪن ﻧﻘﺎﺑﺪار را اﻧﺠﺎم داد‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﻨﻔﯽ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬

‫ ﺗﻮ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟‬‫ﺟﯿﻨﯽ اﯾﻦ ﺳﻮال را ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺣﺮف ﻣﯽزد ﯾﺎ ﻧﻘﺎﺑﺪار‪ ،‬ﭘﺮﺳﯿﺪ‬
‫ﭼﺮا ﺧﻮدﺗﻮ ﭘﺸﺖ اﯾﻦ ﻧﻘﺎب ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدي؟ ﺣﺘﯽ اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻢ ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﻧﻘﺎﺑﺘﻮ ﺑﺮداره‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﺎز ﺷﺪن در ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ‪ ...‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﺠﺎ ﺑﻮدي؟ ‪ ...‬دﯾﺮ اوﻣﺪي‪.‬‬‫ ﺳﻼم ﺟﯿﻨﯽ ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﮐﺎر داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺎﺻﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﻫﺎن ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرت از ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﮐﺎر اﯾﻨﻪ ﮐﻪ رﻓﺘﯽ ﺑﻮدي ﭘﯿﺶ اﻟﮑﺲ ‪ .....‬آره؟‬‫ ﻧﻪ ﺑﺎور‪......‬‬‫ ﺑﺮو ﺑﺎﺑﺎ‪ ،‬ﻣﯽﺧﻮاي ﮐﯿﻮ ﮔﻮل ﺑﺰﻧﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﻮدم ﯾﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﮐﺎرا رو اﻧﺠﺎم دادم‪.‬‬‫ آره رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﭘﯿﺶ اﻟﮑﺲ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﺷﺪ‪.‬‬‫ آﻓﺮﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﺧﻮب! اﯾﻦ ﺷﺪ ﯾﻪ ﺣﺮﻓﯽ ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮم ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ‪...‬‬‫ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﻈﻠﻮﻣﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪٢٣‬‬

‫ ﺗﻮ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ ﺟﯿﻨﯽ؟ ‪ .....‬ﯾﻌﻨﯽ واﻗﻌﺎً‪.....‬‬‫ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ داﺷﺘﻢ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮت ﻣﯿﺬاﺷﺘﻢ‪.‬‬‫***‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ در اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت روي ﻣﺒﻞ ﮐﻨﺎر ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ رﺳﯿﺪن اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد ‪ ...‬در‬

‫اﯾﻦ ﭼﻨﺪ روز ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﻣﺒﺎرزه ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺑﺎ ﺗﺎم ‪ ....‬زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪن از اون ﻃﻠﺴﻢ ‪ ....‬ﻫﻮﯾﺖ ﻧﻘﺎﺑﺪار‪.....‬‬
‫ﺟﮏ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﯿﺰ در ﻣﺎﻣﻮرﯾﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ داده ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮرده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ در اﯾﻦ‬

‫ﭼﻨﺪ روز ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﯾﮑﯽ دو ﺑﺎر در ﮐﻮﭼﻪ دﯾﺎﮔﻮن دﯾﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ‪....‬‬

‫ﻣﺒﺎرزهاش ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ ﺑﻮد‪ ،‬از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ و ﺳﻔﯿﺪ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﮐﺮد ‪ ...‬ﺟﺎدوﻫﺎي‬
‫ﺳﯿﺎه ﻣﺘﻨﻮﻋﯽ ﺑﮑﺎر ﻣﯽﺑﺮد‪ ،‬ﮔﺮﭼﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎﻫﺶ در ﺑﺮاﺑﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﺎري از ﭘﯿﺶ ﺑﺒﺮد‬

‫وﻟﯽ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺗﺮﮐﯿﺒﯽاش ﻓﻮقاﻟﻌﺎده ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬رﺷﺘﻪ اﻓﮑﺎرش ﺑﺎ ورود اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﭘﺎره ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻣﻮﺿﻮع ﺟﻠﺴﻪ اﻣﺮوز در ﻣﻮرد ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎي اﺧﯿﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاران و ﺑﺎز ﺷﺪن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ در ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ اﺳﺖ‪ .‬در اﯾﻦ‬

‫ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﯾﯽ از ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮاران در ﻫﯿﭻ ﮐﺠﺎ دﯾﺪه ﻧﺸﺪه‪ ،‬اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﻣﻤﮑﻨﻪ اوﻧﺎ در ﻓﮑﺮ ﯾﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺰرگ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ اوﻧﺎ ﺑﺨﻮان ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ دﯾﺎﮔﻮن‪ ،‬آزﮐﺎﺑﺎن‪ ،‬ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﯾﺎ‬

‫ﺣﺘﯽ ﻗﻄﺎر ﻣﺪرﺳﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪،.‬آزﮐﺎﺑﺎن‪ ،‬ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﻗﻄﺎر ﻣﺪرﺳﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫‪٢۴‬‬

‫ـ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ از ﻫﻤﻪ ي ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺗﺎ اول ﻣﺎه ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ از اﯾﻦ ﻣﮑﺎﻧﻬﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور‬
‫ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدم‪ ،‬او ﺑﻪ ﻣﺎ ﻗﻮل ﻫﻤﮑﺎري داد و ﻗﺮار ﺷﺪ ﭘﻨﺠﺎه ﺗﺎ از ﮐﺎراﮔﺎﻫﺎش رو در ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ و‬
‫آزﮐﺎﺑﺎن ﻗﺮار ﺑﺪه ﺗﺎ از اوﻧﺠﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ و ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﺮاﻗﺐ ﮐﻮﭼﻪ ي دﯾﺎﮔﻮن و ﻗﻄﺎر ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬
‫ﺧﻮب ﮐﺴﯽ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺳﻮاﻟﯽ ﻧﺪاره؟‪...‬‬
‫ـ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﭼﯿﺰدﯾﮕﻪ ﻣﻮﻧﺪه و اون اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ از ﺷﻤﺎﻫﺎ اﯾﻦ ﻧﻘﺎب ﭘﻮش را ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻪ؟‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ﺳﮑﻮت ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻤﺶ‬
‫ﺗﻤﺎم ﺳﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺮد درﺷﺖ ﻫﯿﮑﻠﯽ ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﯽ ﮔﺮد و ﻣﻮﻫﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﭼﺮﺧﯿﺪ‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد ﺑﺮﮔﺸﺖ وﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﺷﻤﺎ ؟‬

‫‪٢۵‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺳﻮم ‪ :‬ﺑﺎزﮔﺸﺖ‬
‫ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﺷﻤﺎ؟‬‫ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ‪ .....‬ﻧﻮﯾﻞ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ‬‫رون و دوﻗﻠﻮﻫﺎ وﻗﺘﯽ اﯾﻦ رو ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ ﺑﺎ ﺣﯿﺮت از روي ﺻﻨﺪﻟﯽﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻧﻮﯾﻞ ﺣﺮﮐﺖ‬

‫ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮ ﺳﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪:‬‬
‫ ﻧﻮﯾﻞ واﻗﻌﺎً ﺧﻮدﺗﯽ؟‬‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪاي ﺑﻪ ﻟﺐ داﺷﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آره ‪ ....‬ﭘﺲ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯿﺪ ﮐﯽ ﺑﺎﺷﻪ؟‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آﻏﻮش رون رﻓﺖ‪ :‬ﻧﻤﯽدوﻧﯿﺪ از اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره ﻣﯿﺒﯿﻨﻤﺘﻮن ﭼﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪.‬‬
‫رون ﻧﯿﺰ ﮐﻪ از ﺷﺪت ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻫﯿﺠﺎن آﻣﺪه ﺑﻮد ﻧﯿﺰ ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً او را ﺳﺨﺖ در آﻏﻮﺷﺶ ﻓﺸﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﻧﻮﯾﻞ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ دﻟﻢ ﺑﺮات ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬‫‪٢۶‬‬

‫ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺘﻨﺪ ‪:‬‬
‫ ﻫﯿﭻ ﻣﻌﻠﻮم ﻫﺴﺖ ﮐﺠﺎ ﺑﻮدي ﭘﺴﺮ؟‬‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ از آﻏﻮش رون ﺑﯿﺮون آﻣﺪ ﺑﺎ دوﻗﻠﻮﻫﺎ دﺳﺖ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻻن دوﺳﺖ ﻧﺪارم در ﻣﻮردش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ اﺑﺮﻓﻮرث دﺧﺎﻟﺖ ﮐﺮد وﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﯿﺸﻪ از ﺷﻤﺎ ﺧﻮاﻫﺶ ﮐﻨﻢ اﯾﻦ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ دوﺳﺘﺎﻧﻪ را ﺗﻤﺎم ﮐﻨﯿﺪ و ﺑﻪ ﺳﻮال ﻣﻦ ﺟﻮاب ﺑﺪﯾﺪ‪ ،‬آﻗﺎي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮ آورد‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺶ از ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث دﺳﺖ داد و ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ‪ .....‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻤﺶ اﻣﺎ ﻧﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ‪ ....‬اﺳﻤﺶ ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ اﺳﻢ اﺻﻠﯿﺶ ﺑﻮد ﯾﺎ ﻧﻪ‬‫وﻟﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﺧﻮدش اﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ ‪ ...‬ﺣﺪود ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﯾﻮﻧﺎن ﺑﺎﻫﺎش آﺷﻨﺎ ﺷﺪم‪.‬‬

‫ آﻗﺎي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ ﭘﺎﯾﺎن ﺟﻠﺴﻪ رو اﻋﻼم ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﻣﺎ درﺑﺎره اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر‬‫ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬

‫***‬
‫ ﺧﻮب آﻗﺎي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ‪...‬‬‫‪ -‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ وﺳﻂ ﺣﺮﻓﺘﻮن ﭘﺮﯾﺪم وﻟﯽ ﻧﻮﯾﻞ ﺻﺪام ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬

‫‪٢٧‬‬

‫ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻣﻨﻮ اﺑﺮﻓﻮرث ﺻﺪا ﮐﻨﯿﺪ ‪ ...‬ﺧﻮب ﻧﻮﯾﻞ ﯾﻪ ﺑﺎر دﯾﮕﻪ ﻣﯿﮕﯽ ﭼﻄﻮر ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﯾﺎ ﻫﻤﻮن‬‫ﺟﯿﻤﺰ آﺷﻨﺎ ﺷﺪي؟‬

‫ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﮔﻔﺘﻢ ﺣﺪود ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﯾﻮﻧﺎن ﺑﺎﻫﺎش ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮدم ‪ ....‬ﻣﻦ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﯾﮏ ﺳﺎل ﺑﻮد‬‫ﮐﻪ ﭘﯿﺶ اﺳﺘﺎد ﻫﯿﺮو آﻣﻮزش ﻣﯽدﯾﺪم ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ آﻣﺪ اوﻧﺠﺎ‪.....‬‬

‫ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﻣﻨﻈﻮرت ﮐﻪ اﺳﺘﺎد ﻫﯿﺮو آﺳﯿﻠﯿﮑﺲ ﻧﯿﺴﺖ؟‬‫ دﻗﯿﻘﺎً ﻣﻨﻈﻮرم او ﺑﻮد!‬‫وﻟﯽ اون دﯾﮕﻪ ﮐﺴﯽ رو ﺑﻪ ﺷﺎﮔﺮدي ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽﮐﺮد؟ ‪ ...‬ﺑﮕﺬرﯾﻢ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻌﺪاً ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ‬

‫ﮐﻨﯿﻢ ‪ ....‬ﺣﺎﻻ اداﻣﻪ ﺑﺪه‪.‬‬

‫‪ -‬ﺑﻠﻪ ﻣﯿﮕﻔﺘﻢ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ آﻣﺪ اوﻧﺠﺎ و ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ اﺳﺘﺎد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ اوﻧﻮ آﺷﻔﺘﻪ ﮐﺮد ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ از اﺳﺘﺎد‬

‫در ﻣﻮرد اون ﺳﻮال ﮐﺮدم ﺟﻮاﺑﻤﻮ ﻧﺪاد و ﮔﻔﺖ ﺳﺮت ﺑﻪ ﮐﺎر ﺧﻮدت ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬دﯾﮕﻪ ﺟﯿﻤﺰ رو ﻧﺪﯾﺪم ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ‬

‫ﯾﻪ روز وﻗﺘﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ آﻣﻮزشﻫﺎي اون روز رو ﺑﺎ اﺳﺘﺎد ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻣﯽﮐﺮدم‪ ،‬ﯾﮑﺪﻓﻌﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت‬
‫زﺧﻤﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬وﺳﻂ اﺗﺎق ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ....‬داﺋﻢ ﺟﯿﻎ ﻣﯿﺰد و ﻫﺬﯾﺎن ﻣﯽﮔﻔﺖ‪ .‬اﺳﺘﺎد ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮاﻧﺶ ﺷﺪه‬

‫ﺑﻮد اوﻧﻮ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺮد ‪ ....‬ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪاي ﺑﯿﻬﻮش ﺑﻮد ‪ ....‬وﻗﺘﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪ‬

‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﻦ ﺷﺪ ‪ ....‬ﻣﻦ ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻊ ﮐﻪ ﺗﻮ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﻮد ﺑﺎﻫﺎش آﺷﻨﺎ‬

‫ﺷﺪم و اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت رو ﺑﺪﺳﺖ آوردم‪.‬‬

‫ﺑﻌﺪ از اون ﻣﺎﺟﺮا ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﯾﻮﻧﺎن ﺑﻮدم‪ ،‬ﺣﺪود ﯾﮏ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ‪ ،‬دﯾﮕﻪ ﻧﺪﯾﺪﻣﺶ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ در اﺗﺎق ﻗﺪم ﻣﯽزد دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ را ﺑﻬﻢ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪٢٨‬‬

‫ ﻫﻤﺶ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد‪.‬‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﺲ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻪ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺟﺪﯾﺪ ﭘﺮداﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎ‬

‫اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺧﻮب ﺑﻮد وﻟﯽ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻫﯿﭻ ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﻤﯿﮑﺮد‪ .‬ﭘﺲ از ﯾﮑﯽ دو دﻗﯿﻘﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﻧﻮﯾﻞ ﺣﺎﻻ ﻣﯽﺗﻮﻧﻢ ﯾﻪ ﺳﻮال ﺧﺼﻮﺻﯽ ازت ﺑﭙﺮﺳﻢ؟‬‫ ﺑﻠﻪ!‬‫ ﭼﺮا ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺧﺒﺮ ﺑﺪﯾﺪ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﯾﺪ؟‬‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻫﺮ ﺳﻮاﻟﯽ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ را داﺷﺖ‪ ،‬ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﺳﮑﻮت ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاﯾﺪ ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﻢ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮم ‪ ....‬آﺧﻪ دﯾﮕﻪ‬‫ﮐﺴﯽ رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮش ﺑﻤﻮﻧﻢ‪.‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﻧﻤﯽﺧﻮاد در اﯾﻦ ﺑﺎره ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻪ‪ ،‬در اداﻣﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻧﻮﯾﻞ ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮي ﭼﻮن اون ﺑﯿﺮون ﺧﯿﻠﯽﻫﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻦ‪.‬‬‫***‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯿﮑﻪ ﮐﻪ ﻧﻮﯾﻞ در را ﺑﺎز ﮐﺮد از ﺻﺤﻨﻪاي ﮐﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻧﺴﺒﺘﺎً زﯾﺎدي از ﻫﻤﮑﻼﺳﯽﻫﺎي ﻗﺪﯾﻤﯿﺶ روﺑﺮوي او اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه‬

‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮادران ﮐﺮﯾﻮي‪ ،‬دوﻗﻠﻮﻫﺎي ﭘﺎﺗﯿﻞ‪ ،‬ارﻧﯽ‪ ،‬دﯾﻦ ﺗﻮﻣﺎس ﻫﻢ اﺗﺎﻗﯽ او‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ‬

‫‪٢٩‬‬

‫وﻗﺘﯽ ازش ﮐﻤﮏ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﻣﯿﻞ ﺑﻪ او ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻫﻤﯿﺸﻪ از او ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ...‬و اﮐﺜﺮ‬

‫اﻋﻀﺎي ارﺗﺶ اﻟﻒ دال آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دﯾﺪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ او را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮدهاﻧﺪ و ﺑﻪ ﯾﺎدش ﺑﻮدﻧﺪ از ﺧﻮدش ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﺮا‬

‫آﻧﻬﺎ را ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﺧﺒﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺟﺎي ﯾﮑﯽ از دوﺳﺘﺎش ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد ‪ ....‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ او را‬
‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻮد دوﺳﺖ داﺷﺖ ‪ ....‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ در ﺟﻠﺴﺎت اﻟﻒ دال ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ دﯾﺮ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻨﺶ ﻣﺴﺨﺮه‬

‫ﻧﻤﯽﮐﺮد و ﻣﯿﮕﻔﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻼش ﮐﻦ ‪ ....‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ او در ﻣﻮرد ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ از‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺴﺮ اوﻧﺎ ﻫﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮدم اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽﮐﻨﻢ وﻟﯽ ﻧﻤﯽدوﻧﻢ اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮري ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ ،‬او‬
‫ﮔﻔﺖ ﻣﺎ ﮐﺎري ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدراﻣﻮن ﺑﻪ ﻣﺎ اﻓﺘﺨﺎر ﮐﻨﻨﺪ ‪ ....‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ زﻧﺪﮔﯽ او ﺣﺘﯽ از زﻧﺪﮔﯽ‬

‫ﺧﻮدش ﺳﺨﺖﺗﺮ ﺑﻮد ‪ ...‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت در ﺗﻤﺎم ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺸﺘﻦ او ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﻫﺮياي ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺳﺨﺘﯽﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد از ﭘﺎ در ﻧﯿﺎﻣﺪ و ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزهاش اداﻣﻪ داد ‪ ....‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﯿﺰ در‬
‫ﻫﻤﯿﻦ راه ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻫﺮياي ﮐﻪ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ زﻧﺪه ﺑﻮد ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن او ﺗﻤﺎم اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن را ﮔﺸﺖ‪ .‬وﻟﯽ او‬

‫درﻋﻮض ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮد ‪ ...‬او ﻫﺮي را ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬

‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯿﮑﺮد ﺟﻠﻮي اﺷﮑﻬﺎﯾﺶ را ﺑﮕﯿﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻼم ‪ ....‬ﻧﻤﯽدوﻧﯿﺪ از اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره ﻣﯽﺑﯿﻨﻤﺘﻮن ﭼﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪.‬‬‫اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ او را ﺑﻐﻞ ﮐﺮد دﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺧﯿﺲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﯽ ﭘﺴﺮ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽﮐﺮدم دﯾﮕﻪ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ ‪ .....‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ‪.‬‬‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﻗﻄﺮهﻫﺎي اﺷﮏ از ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﻣﯽآﻣﺪ ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪٣٠‬‬

‫ ﻣﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ او را ﺑﻐﻞ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺳﯿﻠﯽ ﻣﺤﮑﻤﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ زد و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻐﺾآﻟﻮدي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ اﺣﻤﻘﯽ ﮐﻪ ﮔﺬاﺷﺘﯽ رﻓﺘﯽ‪ ،‬ﻣﯽدوﻧﯽ اون ﻣﻮﻗﻊ ﭼﻘﺪر ﻧﮕﺮاﻧﺖ ﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬اﺻﻼً ﻧﻤﯿﺪوﻧﺴﺘﯿﻢ زﻧﺪهاي ﯾﺎ‬‫ﻧﻪ‪ .‬دﯾﮕﻪ ﺑﺎور ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ رﻓﺘﯽ‪.‬‬

‫ ﻣﻌﺬرت ﻣﯿﺨﻮام ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ او را ﺑﻐﻞ ﻣﯽﮐﺮد ﺻﺪاي ﺳﺮد زﻧﺎﻧﻪاي از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺷﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﻤﯽدوﻧﻢ ﭼﺮا ﻣﻦ از دﯾﺪن دوﺑﺎره ﺷﻤﺎ اﺻﻼً ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺸﺪم آﻗﺎي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ‪.‬‬‫ﻧﻮﯾﻞ ﻫﻨﮕﺎﻣﯿﮑﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑﺎ ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ روﺑﺮو ﺷﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﯿﻨﯽ از‪......‬‬‫اﻣﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﻨﺪي ﺣﺮف ﻧﻮﯾﻞ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ‪ .....‬دوﺷﯿﺰه وﯾﺰﻟﯽ ‪ ....‬ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ادب ﯾﺎد دادن‪.‬‬
‫رون دﺧﺎﻟﺖ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬وﻟﯽ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺰار‪....‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎش ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺣﺮف ﻧﺰدم روﻧﺎﻟﺪ وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب آﻗﺎي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﭼﺮا ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﺪ اﯾﻨﺠﺎ؟‬‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ از اﯾﻦ رﻓﺘﺎر ﺟﯿﻨﯽ ﺷﮑﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻓﻘﻂ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫‪٣١‬‬

‫ ﻫﻤﻪ داﺷﺘﻦ ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ اﺳﻢ ﻧﻮﯾﻞ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ وﺟﻮد داره ‪ .....‬وﻟﯽ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺖ ﺛﺎﺑﺖ‬‫ﮐﺮدي ﮐﻪ ﺗﻮ اﺣﻤﻖ و ﺗﺮﺳﻮ ﻫﻨﻮز زﻧﺪهاي ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﺪ ‪ ...‬از ﺷﻤﺎ ﻣﯿﺨﻮام ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﺧﻮﻧﻪ‬

‫ﻫﺮي رو ﺗﺮك ﮐﻨﯿﺪ ‪ ...‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮرم ﺷﺪﯾﺪ آﻗﺎي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ؟‬

‫ﺳﭙﺲ آن ﻓﻀﺎي ﻣﺘﺸﻨﺞ را ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﮐﻠﻤﻪاي دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﺗﺮك ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﺟﯿﻨﯽ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﺗﻠﺨﯽ ﺑﯿﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ آن را ﺷﮑﺴﺖ‪.‬‬
‫ از دﺳﺘﺶ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﻮ ﻧﻮﯾﻞ‪.‬‬‫ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻃﻮري ﮐﺮد؟‬‫ ﺧﺐ ‪ ....‬راﺳﺘﺶ اون از دﺳﺘﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎراﺣﺘﻪ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ از دﺳﺖ ﺗﻮ ﻧﺎراﺣﺘﯿﻢ‪.....‬‬‫ ﻣﯽدوﻧﻢ و از ﻫﻤﺘﻮن ﻣﻌﺬرت ﻣﯽﺧﻮام ‪ ....‬وﻟﯽ اون‪....‬‬‫ آره ﻧﻮﯾﻞ اون ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﻤﻪ از ﺗﻮ ﻧﺎراﺣﺘﻪ ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﮑﺎن ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮاي ﺗﻮﺿﯿﺢ دادن ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه‬‫ﺑﺮﯾﻢ ﯾﻪ ﺟﺎي دﯾﮕﻪ‪ ،‬ﭼﻮن ﺟﯿﻨﯽ اﮔﻪ ﺑﺒﯿﻨﻪ ﻫﻨﻮز اﯾﻨﺠﺎﺋﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﻃﻠﺴﻤﺖ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫***‬

‫ﻣﻘﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﻮاﺑﮕﺎه ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‬
‫در اﺗﺎق ﺷﻠﻮغ و ﺑﻬﻢ رﯾﺨﺘﻪاش روي ﺗﺨﺖ دراز ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺗﺎزه از ﮐﻮﭼﻪ دﯾﺎﮔﻮن ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در اﯾﻦ‬
‫ﭼﻨﺪ روز ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﺎﻣﻮرﯾﺘﯽ ﮐﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﻪ او داده ﺑﻮد را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ ،‬ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﺑﺎر ﭼﻪ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﻪ‬

‫او ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬

‫‪٣٢‬‬

‫در ﻫﻤﯿﻦ اﻓﮑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﻮزﺷﯽ در ﺳﺎﻋﺪ دﺳﺘﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ‪ ....‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه او را اﺣﻀﺎر ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ از او‬

‫درﺑﺎره ﻣﺎﻣﻮرﯾﺘﺶ ﺑﭙﺮﺳﺪ ‪ ....‬ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺷﻨﻠﺶ را دوﺑﺎره ﭘﻮﺷﯿﺪ و ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪش را ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮد ‪ ....‬ﺳﭙﺲ از‬

‫اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﭘﺲ از ﻃﯽ ﮐﺮدن راﻫﺮوﻫﺎي ﭘﯿﭻ در ﭘﯿﭻ ﺧﻮاﺑﮕﺎه ﺑﻪ ﺟﻠﻮي در اﺗﺎق ارﺑﺎﺑﺶ رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ‬
‫در ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬در ﺑﺎز ﺷﺪ و داﻻﻫﻮف ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ از ﺷﺪت ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﻮﺳﻂ دو ﻧﻔﺮ ﺑﻪ‬

‫ﺑﯿﺮون از اﺗﺎق ﺑﺮده ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺧﻮدش ﮔﻔﺖ‪ :‬اﯾﻦ ﻫﻢ از ﺷﺎﻧﺲ ﻣﻦ!‬

‫وﻟﺪﻣﻮرت روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭼﻮﺑﯽ ﺳﯿﺎه رﻧﮕﯽ ﮐﻪ دﺳﺘﻪﻫﺎي آن ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻣﺎر ﮐﻨﺪه ﮐﺎري ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺷﮑﻞ ﻇﺎﻫﺮي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎﻋﺚ وﺣﺸﺖ اﻓﺮاد ﻣﯿﺸﺪ ﭼﻪ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﻧﯿﺰ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﺎﺷﺪ‪،‬‬

‫ﭘﺲ ﻓﻮراً ﺟﻠﻮي او زاﻧﻮ زد و رداي او را ﺑﻮﺳﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬درود ﺑﺮ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه‬

‫ﺳﭙﺲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ ﺗﺎ ارﺑﺎﺑﺶ ﺑﻪ او اﺟﺎزه ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪن را ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺳﺮد و وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﮐﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ در آن ﻣﻮج ﻣﯿﺰد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﯽ ﻟﻮﺳﯿﻮس ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ ﭼﮑﺎر ﮐﺮدي‪ ،‬ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ در ﻣﻮرد اون ﻧﻘﺎﺑﺪار ﭼﯿﺰي ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ؟‬‫ ارﺑﺎب ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﻤﻮ ﮐﺮدم وﻟﯽ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ دﻫﺪ‪ .‬دردي وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ﺑﺪﻧﺶ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ ارﺑﺎب ﻣﻦ‪...‬‬

‫‪٣٣‬‬

‫ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ‪ ،‬اﺣﻤﻖﻫﺎي ﻋﻮﺿﯽ! ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯿﺪ ﯾﻪ ﮐﺎر ﺳﺎده رو درﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﺪ و دوﺑﺎره اوﻧﻮ زﯾﺮ‬‫ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار داد ‪ ....‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دﯾﺪ ﻟﻮﺳﯿﻮس ﺧﻮن ﺑﺎﻻ آورد ﻃﻠﺴﻤﺶ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ زودﺗﺮ ﮔﻮرﺗﻮ ﮔﻢ ﮐﻦ ﺗﺎ ﻧﮑﺸﺘﻤﺖ‪.‬‬‫ﻟﻮﺳﯿﻮس ﺑﻪ ﻗﺪري ﺣﺎﻟﺶ ﺧﺮاب ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭼﻬﺎر‬
‫دﺳﺖ و ﭘﺎ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬

‫***‬

‫ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ‬
‫در اواﺧﺮ ﺷﺐ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺳﻪ ﭘﺎق ﻣﺘﻮاﻟﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮔﺮﺑﻪاي ﮐﻪ در آن ﺣﻮاﻟﯽ ﺑﻮد را ﻓﺮاري دﻫﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ‬

‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﮐﻼه ﺷﻨﻞﻫﺎي ﺳﯿﺎﻫﺸﺎن را روي ﺳﺮﺷﺎن اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ از ﯾﮏ ﮐﻮﭼﻪ ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﯿﺮون آﻣﺪﻧﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﺎﻓﻪ ﻣﺎدام رزﻣﺮﺗﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬

‫در ﻃﻮل راه ﻫﯿﭽﮑﺪام ﺑﺎ دﯾﮕﺮي ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﯽﮐﺮد و ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺮس ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺎدام رزﻣﺮﺗﺎ ﻣﯿﺸﺪ ﺑﺎ وﺟﻮد‬

‫اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻗﺼﺪ ﮐﺸﺘﻦ او را ﻧﺪارﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﺎزﻫﻢ ﻣﯽﺗﺮﺳﯿﺪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎت‬
‫دﻟﻬﺮهآور ﺗﻮاﻧﺴﺖ دو ﻧﻔﺮ از آﻧﻬﺎ را ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ‪ ،‬ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻣﻨﻮ ﺗﺮﺳﻮﻧﺪﯾﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮ ﺳﻪ ﺳﯿﺎهﭘﻮش وﻗﺘﯽ دﯾﺪﻧﺪ ﮐﺴﯽ در ﮐﺎﻓﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻼه ﺷﻨﻠﺸﺎن را ﭘﺎﺋﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺷﺐ ﺑﺨﯿﺮ ﻣﺎدام رزﻣﺮﺗﺎ‬

‫‪٣۴‬‬

‫اﯾﻦ ﺻﺪان رون ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﺮد ﺗﺎ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﺳﻔﺎرش دﻫﺪ ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﻧﻮﯾﻞ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ‬

‫ﻃﺮف ﯾﮑﯽ از ﻣﯿﺰﻫﺎ ﮐﻪ در ﺗﺎرﯾﮑﺘﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﺎﻓﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺧﺐ ﺣﺎﻻ ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﯾﻪ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪي‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ؟‬

‫‪ -‬ﺧﺐ ‪ ....‬ﺧﺐ ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬ﺑﺰار اﯾﻦ ﻃﻮري ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﻮض ﺷﺪ‪....‬‬

‫ﮐﻢﺣﺮف‪ ،‬ﮔﻮﺷﻪﮔﯿﺮ‪ ،‬ﺗﻨﺪﻣﺰاج ‪ ....‬در ﮐﻞ ﺟﯿﻨﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﻮض ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺮگ ﻫﺮي ﺿﺮﺑﻪ ﺷﺪﯾﺪي ﺑﻪ او زد‪،‬‬

‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﯾﮏ ﺳﺎل ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺘﻮﻧﻪ دوﺑﺎره ﺧﻮدﺷﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ و ﺑﺎور ﮐﻨﻪ ﻫﺮي ﻣﺮده و دﯾﮕﻪ ﺑﺮ‬

‫ﻧﻤﯽﮔﺮده‪ ،‬ﺗﻮ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯽ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯽ او در اﯾﻦ ﯾﮏ ﺳﺎل ﭼﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬او از ﺗﻮ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺗﺸﯿﯿﻊ‬
‫ﺟﻨﺎزه ﻫﺮي ﺑﯿﺎي اﮔﻪ راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي ﻫﻤﻪ ﻣﺎ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﯿﻢ‪.‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﺳﺮش را ﭘﺎﺋﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ‪ .....‬وﻟﯽ ﺑﺎور ﮐﻨﯿﺪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽدوﻧﺴﺘﻢ ﻫﺮي ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﺎزه ﯾﮏ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ ﻫﺮي‬‫ﻣﺮده اوﻧﻢ ﮐﯽ؟ دو ﺳﺎل ﻗﺒﻠﺶ‪.‬‬

‫ ﻋﯿﺒﯽ ﻧﺪاره ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ازت ﻣﯽﺧﻮام ﺷﺮاﯾﻂ ﺟﯿﻨﯽ رو درك ﮐﻨﯽ و ﺑﻬﺶ زﻣﺎن ﺑﺪي ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎت ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎد‪.‬‬‫رون ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﻣﯿﺪاد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ از ﺧﻮدت ﺑﮕﻮ ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﮐﺠﺎ ﺑﻮدي‪ ،‬ﭼﯽ ﮐﺎر ﻣﯿﮑﺮدي؟‬‫ ﺧﺐ داﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻃﻮﻻﻧﯿﻪ ‪ .....‬اﺻﻼً ﻧﻤﯽدوﻧﻢ از ﮐﺠﺎ ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫رون ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ از ﻣﺠﺮﻣﯿﻦ ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺰار ﮐﻤﮑﺖ ﮐﻨﻢ ﭼﺮا ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﺧﺒﺮي رﻓﺘﯽ؟‬‫‪٣۵‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از ﺧﻮردن ﺟﺮﻋﻪاي از ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯿﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﻢ‪ ،‬از ﺷﻤﺎﻫﺎ‪ ،‬از ﺧﻮدم‪ ،‬از ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺷﺪم‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﻮادهام را از دﺳﺖ داده‬‫ﺑﻮدم ‪ ...‬ﻣﻦ ﯾﻪ اﺣﻤﻖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﺴﺖ ﯾﻪ ورد ﺳﺎده را درﺳﺖ اﺟﺮا ﮐﻨﻪ‪..‬‬

‫ وﻟﯽ ﺗﻮ اﺣﻤﻖ ‪....‬‬‫ ﻣﯿﺪوﻧﻢ رون وﻟﯽ ﺑﺎورﮐﻨﯿﺪ اﺣﻤﻖ ﺑﻮدم‪ ،‬اﮔﻪ ﻧﺒﻮدم ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﯾﻨﺠﺎ رو ﺗﺮك ﻧﻤﯽﮐﺮدم و اﯾﻨﮑﻪ ﻓﮑﺮ‬‫ﻧﻤﯽﮐﺮدم ﻣﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻨﮓ ﺧﺎﻧﻮاده ام ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬

‫ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻣﻬﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اﻻن اﯾﻨﺠﺎﯾﯽ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ ﮐﺠﺎ ﺑﻮدي؟‬‫ ﺑﺰارﯾﺪ از اول ﺑﺮاﺗﻮن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮم ﯾﻪ ﻧﺎﻣﻪ از ﻃﺮف ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور‬‫ﺑﻪ دﺳﺘﻢ رﺳﯿﺪ‪....‬‬

‫ از ﻃﺮف ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور؟!‬‫ درﺳﺘﻪ ﻓﻘﻂ از ﻣﻦ ﻧﺨﻮاﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﮕﻢ ﺗﻮش ﭼﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺸﺪت ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮد از ﻣﺤﺘﻮاي ﻧﺎﻣﻪ ﺳﺮ در آورد ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف ﻧﻮﯾﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺴﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ‬

‫اﻧﮕﺎر ﺑﺎ ﺳﺮ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﻮرده‪ .‬ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﺧﻮب اﮔﻪ دوﺳﺖ ﻧﺪاري ﺑﮕﯽ ﻣﺎ ﻣﺠﺒﻮرت ﻧﻤﯽﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ‪...‬‬‫رون وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺻﻮرت ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ رو دﯾﺪ ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪٣۶‬‬

‫ ﻫﯽ ﭘﺎي ﻣﻨﻮ وﺳﻂ ﻧﮑﺶ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﯽ ﺧﻮدت ﻣﺠﺒﻮرش ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ وﮔﺮﻧﻪ ﻣﻦ اﺻﻼً ﺑﺎ اون ﮐﺎري‬‫ﻧﺪارم‪.‬‬

‫ رووون !!!‬‫ﻟﺤﻦ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻃﻮري ﺑﻮد ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﺐ رون ﺑﻮد ﺧﺸﮑﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻟﻄﻔﺎً اداﻣﻪ ﺑﺪه ﻧﻮﯾﻞ‪.‬‬‫ﻧﻮﯾﻞ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دﯾﺪ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻫﻨﻮز ﻣﺜﻞ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽﭘﺮﻧﺪ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﯾﻪ روز ﺑﻬﺖ ﻣﯿﮕﻢ ﭼﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد وﻟﯽ اﻻن ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ اون ﻣﻨﻮ‬‫راﻫﻨﻤﺎﺋﯽ ﮐﺮد‪ ،‬در واﻗﻊ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﭼﯿﻦ رﻓﺘﻢ‪.‬‬

‫ ﭼﯿﻦ؟ وﻟﯽ ﭼﺮا اوﻧﺠﺎ؟‬‫‪ -‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻻزﻣﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‪ ،‬داﺷﺘﻦ ذﻫﻨﯽ ﺑﺎز و ﮔﺴﺘﺮده‬

‫اﺳﺖ ‪ ....‬ﭼﯿﻦ از ﻣﻌﺪود ﮐﺸﻮرﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻣﻮزش ذﻫﻦ اﻋﺘﻘﺎد دارﻧﺪ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ رﻓﺘﻢ ﭼﯿﻦ‪،‬‬

‫اوﻧﺠﺎ ﭘﯿﺶ اﺳﺘﺎد ﻟﯽ ﭼﺎﻧﮓ ﯾﻮ آﻣﻮزش دﯾﺪم ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﻫﻢ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اﺳﺘﺎد ﮐﺴﯽ را ﺑﻪ ﺷﺎﮔﺮدي‬

‫ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽﮐﺮد وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻨﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎده‪ ،‬ﻗﺒﻮﻟﻢ ﮐﺮد ‪ ....‬ﯾﮏ ﺳﺎل اوﻧﺠﺎ آﻣﻮزش‬

‫دﯾﺪم ‪ ....‬ﭘﺲ از آن اﺳﺘﺎد ﻣﻨﻮ ﺑﺎ ﯾﻪ ﻧﺎﻣﻪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ از ﻃﺮف ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور و داﺧﻞ ﻧﺎﻣﻪ اﺳﺘﺎد ﻟﯽ ﺑﻮد‪،‬‬

‫ﺑﻪ ﯾﻮﻧﺎن ﭘﯿﺶ اﺳﺘﺎد ﻫﯿﺮو ﻓﺮﺳﺘﺎد ‪ ....‬ﺳﻪ ﺳﺎل ﺗﻤﺎم ﺑﺼﻮرت ﺷﺒﺎﻧﻪروزي ﺗﻮﺳﻂ اﺳﺘﺎد ﻫﯿﺮو آﻣﻮزش دﯾﺪم ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪٣٧‬‬

‫‪ -‬ﺧﺪاي ﻣﻦ! ﺗﻮ ‪ .....‬ﺗﻮ ﭘﯿﺶ اﺳﺘﺎد ﻫﯿﺮو آﻣﻮزش دﯾﺪي ‪ .....‬واي‪ ....‬اون ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﯽ ﯾﺎد داد ‪ ....‬ﺟﺎدوي‬

‫ﺳﻔﯿﺪ؟ ﺷﺎﯾﺪم ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ‪ ،‬آره ﺧﻮدﺷﻪ ‪ .....‬ﺟﺎدو از ﯾﻮﻧﺎن ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ‪ .....‬ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﯾﺎد‬

‫ﺑﺪي؟ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ دﻟﻢ ﻣﯽ‪...‬‬

‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﺘﻮ ﻗﻄﻊ ﻣﯿﮑﻨﻢ وﻟﯽ ﻫﯿﭽﮑﺪوم از اﯾﻦﻫﺎ رو ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ ﯾﺎد ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ ‪......‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﺑﺎ ﭼﮑﺶ ﺑﻪ ﺳﺮش زده ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﭼﯽ!؟ ﭘﺲ ﭼﯽ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﯽ؟‬

‫‪٣٨‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﭼﻬﺎرم ‪ :‬ﻏﺮﯾﺒﻪ‬
‫ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮي‬
‫اﺗﺎق ﺧﻮاب ﻣﺠﻠﻠﯽ ﮐﻪ دﯾﻮارﻫﺎي آن ﭘﻮﺷﯿﺪه از اﺷﯿﺎي ﻗﯿﻤﺘﯽ و ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮد و ﺳﺎﻋﺖ روي ﻣﯿﺰ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ‬

‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﯿﻤﻪﻫﺎي ﺷﺐ اﺳﺖ‪ .‬دو ﻧﻔﺮ در ﺣﺎل ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدن ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻟﻮﺳﯿﻮس ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮد و ﻣﺪام‬

‫ﭘﺎﯾﺶ را ﻋﻮض ﻣﯿﮑﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ دﯾﮕﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم ﺳﯿﺴﯽ ‪ ....‬ﺗﻮي ﻫﺮ ﻣﺎﻣﻮرﯾﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯿﺨﻮرم ﻓﻮراً ﺷﮑﻨﺠﻪام ﻣﯿﮑﻨﻪ‪ ،‬اﺻﻼً ﻧﻤﯽﭘﺮﺳﻪ‬‫ﻣﻘﺼﺮ ﺑﻮدم ﯾﺎ ﻧﻪ ‪ ....‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ در آن ﻣﻮج ﻣﯿﺰد ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ اون دﯾﮕﻪ ‪ ....‬ﺣﺘﯽ ﺑﺮاي ﺧﻮناﺻﯿﻞﻫﺎ ارزش ﻗﺎﺋﻞ ﻧﯿﺴﺖ‪ ...‬ﺳﯿﺴﯽ!!!!‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺳﺮ درﮔﻤﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮدم ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن داﻣﺒﻠﺪور دﯾﮕﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺧﻮدﺷﻮ اﻋﻼم ﮐﻨﻪ‪ .‬وﻟﯽ اﻻن‬‫ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ ‪ ....‬ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻗﺪرﺗﺸﻢ ﺷﮏ دارم‪.‬‬

‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺗﻮ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﯾﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﭼﻮﺑﺶ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ رو دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺎ‬

‫ﺧﻮدم ﮔﻔﺘﻢ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه رو دارﯾﻢ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ درﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ از ﭘﺲ او‬
‫‪٣٩‬‬

‫ﺑﺮ ﻧﻤﯿﺎد وﻟﯽ اون ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺷﺶ ﯾﺎ ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮ ﮐﺎراﮔﺎه ﻗﻮي ﯾﺎ اون ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎي ﻋﻮﺿﯽ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﻪ‪ .‬ﮐﺎري‬
‫ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽﺗﻮﻧﺴﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪.‬‬

‫ﺑﻌﺪ از ﺳﮑﻮت ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻃﻮﻻﻧﯽ اداﻣﻪ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻣﯽﺑﯿﻨﻢ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ اﺷﺘﺒﺎه زﻧﺪﮔﯿﻢ ﭘﯿﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ اون ﺑﻮده‪.‬‬‫ﻧﺎرﺳﯿﺴﺎ ﮐﻪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮاب راﺣﺘﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ ﺣﺮف او ﮔﻮش ﻣﯿﺪاد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﯿﮕﯽ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﺧﻮدت ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯿﺪوﻧﯽ اﮔﻪ از اوﻧﺠﺎ ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎﯾﻢ ﻓﻮراً ﻣﺎ رو ﻣﯿﮑﺸﻪ‪.......‬‬‫ ﻣﯿﺪوﻧﻢ‪ ،‬ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮه‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﺤﻤﻞ اﯾﻦ وﺿﻊ رو ﻫﻢ ﻧﺪارم‪ .‬در اﯾﻦ ﭼﻨﺪ روز‬‫ﻓﮑﺮاﻣﻮ ﮐﺮدم ‪ ....‬اﻣﺎ اول ازت ﻣﯿﺨﻮام ﺑﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﻦ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻧﮑﻨﯽ و در اﯾﻦ راه ﮐﻤﮑﻢ ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ﻧﺎرﺳﯿﺴﺎ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ دﺳﺖ ﻫﻤﺴﺮش را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﯿﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ و ﻫﺮ ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﺑﺎزم ﭘﯿﺸﺖ ﻣﯿﻤﻮﻧﻢ‪.‬‬‫ﻟﻮﺳﯿﻮس ﮐﻪ اﻧﺪﮐﯽ آرام ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﯿﺨﻮام ﺑﺮاي ﻣﺤﻔﻞ از ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻧﺎرﺳﯿﺴﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﻤﺴﺮش از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪ و ﻫﺎج و واج ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﯿﯿﯿﯿﯽ؟ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﯽ؟ اﮔﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه‪...‬‬‫‪ -‬ﻧﺎرﺳﯿﺴﺎ!‬

‫‪۴٠‬‬

‫ ﻧﻪ اﺻﻼً ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﻫﻢ ﻧﮑﻦ ‪ ....‬ﻓﺮار ﮐﺮدن ﺑﻬﺘﺮ از اﯾﻦ ﮐﺎرﯾﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯿﺨﻮاي اﻧﺠﺎم ﺑﺪي ‪ .....‬اﯾﻦ ﮐﺎرت‬‫دﯾﻮاﻧﮕﯿﻪ‪.‬‬

‫ ﻧﺎرﺳﯿﺴﺎ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش ﺑﺪه ‪ ....‬ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﮐﻪ دﯾﻮاﻧﮕﯿﻪ اﻣﺎ ﻣﻦ دوﺳﺖ ﻧﺪارم‪ ،‬ﻣﺜﻞ آدﻣﻬﺎي‬‫ﺗﺮﺳﻮ در ﺣﯿﻦ ﻓﺮار ﮐﺮدن ﮐﺸﺘﻪ ﺑﺸﻢ و اﯾﻦ را ﻫﻢ ﺧﻮب ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرم ﺟﻮن ﺷﻤﺎﻫﺎرو ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ‬
‫ﻣﯿﻨﺪازم وﻟﯽ ﺑﺎور ﮐﻦ ﺗﻮ و دراﮐﻮ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﻫﻢ در ﺧﻄﺮﯾﺪ‪ .‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻗﺒﻮل ﮐﻦ ﺳﯿﺴﯽ‪ .‬اﮔﻪ ﻗﺮاره‬

‫ﺗﻮﺳﻂ اون ﮐﺸﺘﻪ ﺑﺸﻢ ﭘﺲ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺰار ﺑﻬﺶ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﺰﻧﻢ ‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﭼﯽ!؟ ﭘﺲ ﭼﯽ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﯽ؟‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﻮﯾﻞ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ‪ ....‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺧﻮاي ﺑﮕﯽ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﯾﺎد‪.....‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ وﺣﺸﺖ زده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫‪ -‬ﻧﻮﯾﻞ ﻧﮕﻮ ﮐﻪ ﺣﺪس ﻣﻦ درﺳﺘﻪ؟‬

‫ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ‪ ،‬ﭼﯽ داري ﻣﯿﮕﯽ ﺑﺮاي ﺧﻮدت‪ ،‬ﻣﻦ اﺻﻼً ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﯾﺎد ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ رو ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ ‪ ....‬ﻓﻘﻂ ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻨﺎرش ﭼﯿﺰﻫﺎي دﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﺧﯿﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪۴١‬‬

‫ ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ! ‪ ......‬در ﻣﻮردش ﺧﻮاﻧﺪم ‪ ....‬ﯾﮑﯽ از ﻗﺪﯾﻤﯽﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺟﻬﺎن اﺳﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻮ اون‬‫ﮐﺘﺎب ﻫﯿﭽﯽ در ﻣﻮرد ﺧﻮد ﺟﺎدو ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻧﺪاده ﮐﻪ اﺻﻼً ﭼﯿﻪ؟‬

‫ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭼﻮن ﺗﻮ دو ﻗﺮن اﺧﯿﺮ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدو را ﻧﺪاﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ‬‫ﮐﺴﯽ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﺴﺘﻪ در ﻣﻮردش ﭼﯿﺰي ﺗﻮ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺑﻨﻮﯾﺴﻪ‪....‬‬
‫رون ﮐﻪ ﮐﻼﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد وﺳﻂ ﺣﺮف ﻧﻮﯾﻞ ﭘﺮﯾﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﮐﺎﻓﯿﻪ دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯿﺨﻮاد ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪي‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ اﯾﻦ ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ ﭼﯿﻪ؟‬‫ ﺑﺎﺷﻪ رون‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻮ ﺧﻮدت ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯿﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺗﺎ ﯾﻪ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻤﯽﺷﻨﯿﺪ ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻﻫﺎ داﺷﺖ ﻣﻨﻮ‬‫ﺳﻮال ﭘﯿﭻ ﻣﯿﮑﺮد‪ .‬ﺧﺐ ‪ ...‬اول از ﻫﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﺟﻬﺎن از ﭼﻬﺎر ﻋﺼﺮ اﺻﻠﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه ‪ :‬آب‪ ،‬ﺧﺎك‪ ،‬ﺑﺎد و‬

‫آﺗﺶ‪.‬‬

‫ﭘﺎﯾﻪﻫﺎي ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻧﯿﺰ از اﯾﻦ ﭼﻬﺎر ﻋﻨﺼﺮ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه‪ .‬ﺷﻤﺎ در ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ ﯾﺎد ﻣﯽﮔﯿﺮﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬

‫اﯾﻦ ﭼﻬﺎر ﻋﻨﺼﺮ اﺻﻠﯽ ﺑﺼﻮرتﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮐﻨﺘﺮل داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ و از آﻧﻬﺎ ﺑﺼﻮرﺗﻬﺎي ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ ‪ ....‬اﯾﻦ ﺧﺎرق اﻟﻌﺎده اﺳﺖ ﻧﻮﯾﻞ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ‪.......‬‬‫رون ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﯾﺎ ﻫﻨﻮز ﺧﻮب ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‬‫ﻧﻤﯽﺧﻮام ﺑﻬﺖ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﮐﻨﻢ‪ .‬وﻟﯽ ﻣﯿﺨﻮام ﺑﺪوﻧﻢ اﯾﻦ ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ ‪ .....‬ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺧﺎﺻﯽ داره ﯾﺎ ﻧﻤﯽدوﻧﻢ‬
‫ﭼﻄﻮري ﺑﮕﻢ ‪ .....‬ﻣﺜﻼً‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﯿﺨﻮاي ﺑﺎ آب ﭼﮑﺎر ﮐﻨﯽ؟‬

‫‪۴٢‬‬

‫ در ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎش و ﻣﺒﺎرزه ﻫﺎﻣﻮ ﻧﮕﺎه ﮐﻦ ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺰارﯾﺪ ﺑﻘﯿﻪ داﺳﺘﺎﻧﻤﻮ‬‫ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪاً ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﻣﻮردش ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯿﺪم ‪ .....‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ آﻣﻮزﺷﻬﺎم ﭘﯿﺶ اﺳﺘﺎد ﻫﯿﺮو ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ ،‬وﻗﺘﺶ ﺑﻮد‬

‫ﮐﻪ ﺧﻮدﻣﻮ ﺗﻮ دﻧﯿﺎي واﻗﻌﯽ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ رﻓﺘﻢ ‪ ....‬اوﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺎ ﯾﻪ ﮔﺮوه‬
‫ﻣﺜﻞ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس آﺷﻨﺎ ﺷﺪم‪...‬‬

‫***‬

‫ﺳﺎل ‪2002‬‬
‫اﻣﺮﯾﮑﺎ ‪ -‬ﻧﯿﻮﯾﻮرك‬
‫ﻣﺤﻠﻪ ﻫﺎرﻟﯽ دﯾﺴﻮن‬
‫در ﯾﮏ رﺳﺘﻮران ﮐﺜﯿﻒ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬دو ﻧﻔﺮ ﮐﻪ در دﻧﺞﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ رﺳﺘﻮران ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬

‫ﺗﻮﺟﻪاش را ﺟﻠﺐ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ رﻓﺘﺎر ﻋﺠﯿﺒﯽ داﺷﺖ ﻣﺪام ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻀﻄﺮب‬
‫ﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬

‫ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي از ﺣﺮﻓﻬﺎي آﻧﻬﺎ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﺟﺎﯾﺶ را ﻋﻮض ﮐﺮد و دو ﻣﯿﺰ آﻧﻄﺮفﺗﺮ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻣﺎرك ﮐﻪ ﺑﺎراﻧﯽ ﺗﯿﺮهاي ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮد ﭼﻬﻞ و ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪ ،‬ﻫﯿﮑﻠﯽ درﺷﺖ و ﭘﻮﺳﺘﯽ ﺗﯿﺮه‬

‫داﺷﺖ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪۴٣‬‬

‫ ارﺑﺎب ﮔﻔﺘﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮ ﺣﻤﻠﻪ ﻓﺮدا ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ ‪ ....‬ﮔﻔﺖ اﮔﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺎﻣﺪه و ﺷﺮﮐﺖ ﻧﮑﺮده‪،‬‬‫ﺧﻮدم ﺷﺨﺼﺎً ﺣﺴﺎﺑﺸﻮ ﻣﯿﺮﺳﻢ‪.‬‬

‫آداﻣﺰ ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺮ از زﺧﻢﻫﺎي ﻋﻤﯿﻖ و ﻋﺎري از اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺑﻮد ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺳﺮدي ﮐﻪ ﻧﻮﯾﻞ را ﺑﻪ ﯾﺎد‬

‫اﺳﻨﯿﭗ‪ ،‬اﺳﺘﺎد ﻣﻨﻔﻮرش ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﻮرات ارﺑﺎب ﻋﻤﻞ ﮐﺮدم و ﻓﺮدا ﻫﻢ اﯾﻦ وﻓﺎدارﯾﻤﻮ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯿﮑﻨﻢ ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه‬‫ﺑﺮﯾﻢ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﻮﻧﺪﻧﻤﺎن ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ‪.‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از ﺷﻨﯿﺪن ﺣﺮﻓﻬﺎي آﻧﻬﺎ در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺧﺒﺮ دﻫﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ‬

‫اﺗﻔﺎق ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ رخ داد‪.‬‬

‫آن دو ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ از ﻣﯿﺰ دور ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪ اﺳﻤﺶ آداﻣﺰ و ﯾﮑﯽ از‬
‫ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ اﻓﺮاد ارﺑﺎب ﻣﺮگ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﯾﮑﯽ از ﻣﯿﺰﻫﺎي ﺧﺎﻟﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ‬

‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺴﻤﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد ‪ ....‬ﭘﺲ از آن ﻣﺮد ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺟﻮان و ﺧﻮش ﻗﯿﺎﻓﻪاي‬
‫ﺑﯿﻬﻮش ﮐﻨﺎر دﯾﻮار اﻓﺘﺎد‪ .‬در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻧﯿﺰ دﺧﺘﺮ ﺟﻮاﻧﯽ از ﻧﺎﮐﺠﺎ آﺑﺎد ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺳﯿﻞ ﻃﻠﺴﻢﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف آﻧﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬

‫اﯾﻦ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎرك ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻋﮑﺲاﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ و او ﻧﯿﺰ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح و ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪ‪.‬‬

‫اﻣﺎ آداﻣﺰ ﺑﺴﺮﻋﺖ واﮐﻨﺶ ﻧﺸﺎن داد و ﻃﻠﺴﻢﻫﺎ رو ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي ﺑﺎ ﻣﻬﺎرت ﺗﻤﺎم دﻓﻊ ﮐﺮد‪.‬‬

‫ﺣﺎل ﻧﻮﺑﺖ او ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﯿﻞ ﻃﻠﺴﻢﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ‪ ....‬دﺧﺘﺮ ﺟﻮان ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﻨﺶ ﺗﻮاﻧﺎﺋﯽﻫﺎي‬

‫ﺑﺎﻻﺋﯽ داﺷﺖ وﻟﯽ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﺣﺮﯾﻒ او ﻧﻤﯿﺸﺪ ‪ ...‬دﯾﻮارهﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽاش ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺿﻌﯿﻒﺗﺮ ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬

‫‪۴۴‬‬

‫ﮐﺮي ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ از ﭘﺲ آداﻣﺰ ﺑﺮ ﻧﻤﯿﺎد‪ .‬درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻣﺪام از ﺳﺮ راه ﻃﻠﺴﻢﻫﺎ ﮐﻨﺎر ﻣﯽرﻓﺖ ﺑﻪ‬

‫دﻧﺒﺎل راﻫﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮد و ﺑﺮادرش را از اﯾﻦ ﻣﺨﻤﺼﻪ ﻧﺠﺎت دﻫﺪ‪ .‬در ﻫﻤﯿﻦ اﻓﮑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ آداﻣﺰ ﭘﺲ‬

‫از ﻋﺒﻮر از ﺳﭙﺮش او را ﺧﻠﻊ ﺳﻼح و زﺧﻤﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪاي ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪.‬‬

‫آداﻣﺰ ﮐﻪ از ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮐﺎرش راﺿﯽ ﺑﻮد ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﺮي ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زﺷﺘﯽ‬

‫ﺑﻪ او زد ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﻣﻦ ﻣﻮﻧﺪم ﭼﺮا ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺎرﯾﻤﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺴﻠﺸﻮن ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ ﻣﻨﻘﺮض ﺑﺸﻪ؟‬‫ﮐﺮي ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﻋﻮﺿﯽ ﻫﺴﺘﯽ آﺷﻐﺎل‪.‬‬‫ ﻧﭻ ﻧﭻ ‪ ....‬اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯿﮑﻨﯽ‪ .‬ﭼﻮن ﺗﻮ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻣﺮﺑﻮط ﻧﻤﯿﺸﻪ ﻓﻀﻮﻟﯽ ﻣﯿﮑﻨﯿﺪ ‪ .....‬اﯾﻦ ﻃﻮر‬‫ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺮي؟‬

‫ﻣﻦ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﺻﺪاي ﻣﺮدي ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﻃﺮف آﻧﻬﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯿﮑﺮد ‪ ....‬آداﻣﺰ‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑﺎ ﺟﻮان ‪ 21‬ﯾﺎ ‪ 22‬ﺳﺎﻟﻪاي روﺑﺮو ﺷﺪ‪ .‬ﺧﻨﺪه ﺳﺮدي ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﯾﺎد ﻧﺪادن ﺗﻮ ﮐﺎرﻫﺎي دﯾﮕﺮان ﻓﻀﻮﻟﯽ ﻧﮑﻨﯽ‪ ،‬ﻧﻪ؟!‬‫ ﭼﺮا ﯾﺎد دادن‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺴﺘﮕﯽ داره ﮐﻪ اون ﮐﺎر ﭼﻪ ﮐﺎري ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫آداﻣﺰ ﮐﻪ از ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﻣﺮد ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪۴۵‬‬

‫ ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺨﻮام ﺗﻮ رو ﺑﮑﺸﻢ‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه زودﺗﺮ ﮔﻮرﺗﻮ ﮔﻢ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ ﺑﺎﺷﻪ ﻣﯿﺮم وﻟﯽ اون دو ﺗﺎ رو ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻣﯿﺒﺮم ‪ ....‬ﻣﺸﮑﻠﯽ ﮐﻪ ﻧﺪاري؟‬‫آداﻣﺰ ﮐﻪ ﮐﻢﮐﻢ داﺷﺖ ﮐﻨﺘﺮﻟﺶ را از دﺳﺖ ﻣﯿﺪاد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺴﺮه اﺣﻤﻖ ﺧﻮدت ﺧﻮاﺳﺘﯽ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﺮاي ﺗﺨﻤﯿﻦ زدن ﺗﻮاﻧﺎﺋﯽ ﺣﺮﯾﻔﺶ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺳﺎدهاي ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ ﻋﮑﺲاﻟﻌﻤﻞ او ﺑﺎﻋﺚ‬

‫ﺣﯿﺮﺗﺶ ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ دادن دﺳﺘﺶ اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮد و ﻃﻠﺴﻢ را دﻓﻊ ﮐﺮد ‪ ....‬اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ او ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮐﺮي‬

‫ﻧﯿﺰ ﺷﺪ‪ .‬آداﻣﺰ ﭘﺲ از اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮ ﺣﯿﺮﺗﺶ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﭘﻮزﺧﻨﺪ زﺷﺘﯽ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰاﯾﯽ ﺑﻠﺪي‪ ،‬ﺑﺰار ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﺎ اﯾﻦ ﭼﮑﺎر ﻣﯿﮑﻨﯽ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﭘﺮﺗﻮ ﺳﺒﺰ رﻧﮕﯽ را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬

‫اﻣﺎ ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ آﻣﺎده ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎﯾﺶ را ﻋﻮض ﮐﺮد ‪ ..‬در ﺳﻪ ﺳﺎل آﻣﻮزﺷﺶ ﭘﯿﺶ اﺳﺘﺎد‬

‫ﻫﯿﺮو ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﻣﯿﺪان ﻣﺒﺎرزه ﺧﻮﻧﺴﺮد و آرام ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦ آراﻣﺶ در ﻣﺒﺎرزات ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﻣﯽﺷﻮد ﺣﺮﯾﻔﺶ ﺑﺘﺮﺳﺪ و ﺿﺮﯾﺐ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎﺗﺶ ﺑﺎﻻ ﺑﺮود ‪ ...‬ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻋﮑﺲاﻟﻌﻤﻞ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬اداﻣﻪ‬

‫داد‪:‬‬

‫ دو راه ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺪاري ﯾﺎ ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ و ﺑﺪون درﮔﯿﺮي ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺘﻮ ﻣﯿﻨﺪازي و ﺧﻮدﺗﻮ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﯾﺎ ﺑﻪ‬‫زور وادارت ﮐﻨﻢ اﯾﻦ ﮐﺎرو اﻧﺠﺎم ﺑﺪي! ﺣﺎﻻ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻦ!‬

‫‪۴۶‬‬

‫آداﻣﺰ وﻗﺘﯽ دﯾﺪ ﺟﻮان ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺧﻮﻧﺴﺮد اﺳﺖ و ﻫﯿﭻ ﻋﮑﺲاﻟﻌﻤﻞ ﺧﺎﺻﯽ از ﺧﻮدش ﻧﺸﺎن ﻧﻤﯿﺪﻫﺪ ﺗﺮس‬
‫وﺟﻮدش را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺟﻮاب او را داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﺗﻮ ﻫﻢ دو راه ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺪاري ﯾﺎ ﺑﻤﯿﺮ ﯾﺎ ﻣﯽﮐﺸﻤﺖ!‬‫ﺳﭙﺲ دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎدن ﻃﻠﺴﻢﻫﺎي ﺳﯿﺎﻫﺶ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻧﻮﯾﻞ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﺳﭙﺮ ﻣﺤﺎﻓﻈﯽ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدش درﺳﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭘﺮﺗﻮ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﯿﺎه‬
‫رﻧﮓ آداﻣﺰ را در ﺧﻮدش ﺑﻠﻌﯿﺪ‪.‬‬

‫ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ او ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﺒﺎرزه ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ و وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺟﺎدوﯾﺶ را ﺑﻪ‬

‫ﻃﺮف ﺣﺮﯾﻔﺶ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎد دﯾﮕﺮي ﺑﺎ زﯾﺒﺎﯾﯽ و ﻣﻬﺎرت ﻫﺮ ﭼﻪ ﺗﻤﺎمﺗﺮ آن را دﻓﻊ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺟﺮا ﮐﻨﻨﺪهاش‬

‫ﺑﺮ ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬

‫دﯾﻮارﻫﺎي اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﺳﻮراخ ﺳﻮراخ و ﺗﮑﻪﻫﺎي آن در اﻃﺮاف ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﯿﺰﻫﺎ در اﺛﺮ ﺑﺮﺧﻮرد‬

‫ﻃﻠﺴﻢﻫﺎي ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪه‪ ،‬ﺷﮑﺴﺘﻪ و در ﺣﺎل ﺳﻮﺧﺘﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫ﮐﺮي ﻣﺤﻮ ﺗﻤﺎﺷﺎي ﻣﺒﺎرزه ﻣﺮد ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﺎ آداﻣﺰ رﻓﺎﻟﻮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺎﺑﻠﯽ ﺑﻮد‪.‬‬

‫در ﻃﻮل ﻋﻤﺮش ﭼﻨﯿﻦ دوﺋﻠﯽ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد ﺣﺘﯽ ﺷﮏ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﺑﺎب ﮐﺴﯽ ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ دوﺋﻞ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻏﺮﯾﺒﻪ از ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﺘﻨﻮﻋﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯿﮑﺮد در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ در ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺮد ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺷﺪ‪،‬‬
‫ﻣﺎرك ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ از ﭘﺸﺖ او را ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮد‪،‬‬

‫ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬

‫‪۴٧‬‬

‫ ﻣﻮاﻇﺐ ﭘﺸﺖ ﺳﺮت ﺑﺎش‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺣﺮف دﻧﯿﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﺮﻓﺮه ﺑﻪ دورش ﭼﺮﺧﯿﺪ و دﯾﮕﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫‪۴٨‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﭘﻨﺠﻢ ‪ :‬ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ آﺑﺮﻓﻮرث‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺻﺪاي آن دﺧﺘﺮ را ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯿﮕﻔﺖ ﻣﻮاﻇﺐ ﭘﺸﺖ ﺳﺮت ﺑﺎش‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﻧﮕﺸﺖ‬

‫ﺑﻠﮑﻪ در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻣﯽآﻣﺪ واﮐﻨﺶ ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و‬
‫روي ﮐﺎري ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﻨﺘﺮل آن را ﺑﺪﺳﺖ آورد ﺑﻪ‬

‫ﭼﻮﺑﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﮔﺮداب ﻣﺎﻧﻨﺪي داد‪ .‬ﺗﻤﺎم اﯾﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎت در ﮐﺴﺮي از ﺛﺎﻧﯿﻪ رخ داد‪.‬‬

‫آداﻣﺰ ﮐﺎر ﺣﺮﯾﻔﺶ را ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻋﺠﯿﺐ‪ ،‬او را وﺣﺸﺖ زده ﮐﺮد‪ .‬در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ‬

‫ﺑﺎد ﺷﺪﯾﺪي ﺷﺮوع ﺑﻪ وزﯾﺪن ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺨﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي ﺑﻮدن ﺷﺮاﯾﻂ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻓﺮار را ﺑﺮ ﻗﺮار‬
‫ﺗﺮﺟﯿﺢ داد و ﻓﻮرا آﭘﺎرات ﮐﺮد و ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮد ﭼﻮن دﻗﯿﻘﺎً ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ او ﺑﺎد ﻫﻤﭽﻮن‬

‫ﮔﺮداب ﻣﯿﺰ و ﺻﻨﺪﻟﯽﻫﺎ رو ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدش ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻌﺪ از ﺧﺮد ﮐﺮدن آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ اﻃﺮاف ﭘﺮﺗﺎب‬
‫ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﭼﯿﺰي از ﺟﺰ ﺧﺮاﺑﻪ از رﺳﺘﻮران ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽﻣﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﯾﺎدش آﻣﺪ ﮐﻪ دﺧﺘﺮ‬

‫ﺟﻮان ﺑﯽدﻓﺎع ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﺳﺮآﺳﯿﻤﻪ ﺟﺎدوﯾﺶ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد و اﻃﺮاﻓﺶ را ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن اﺛﺮي از دﺧﺘﺮ ﺟﻮان ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ از‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﮐﻪ ﮔﺮد و ﺧﺎﮐﻬﺎ ﺧﻮاﺑﯿﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺪن او را ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺎﺟﻮري ﺑﯿﻦ دو ﺗﮑﻪ از ﻣﯿﺰ ﺷﮑﺴﺘﻪ‬

‫ﻗﺮار داﺷﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ دوﯾﺪ‪ ،‬در ﻃﻮل راه ﻣﺪام ﺧﺪا ﺧﺪا ﻣﯿﮑﺮد ﮐﻪ ﺻﺪﻣﻪ آﻧﭽﻨﺎﻧﯽ ﻧﺪﯾﺪه‬
‫‪۴٩‬‬

‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ او رﺳﯿﺪ و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻬﺶ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﺧﯿﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎي ﺑﺪﻧﺶ‬

‫ﻧﺸﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻓﻘﻂ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﺑﺴﺮﻋﺖ دﺳﺖ ﺑﮑﺎر ﺷﺪ‪ ،‬اﺑﺘﺪا دو ﺑﺮاﻧﮑﺎرد ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﮐﺮي و آن ﭘﺴﺮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻫﻢ ﺳﻦ و ﺳﺎل ﺧﻮدش ﺑﻮد‬
‫را روي آن ﻗﺮار داد ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎرك رﻓﺖ و ﺑﺎ ﻃﻨﺎب ﺿﺪ آﭘﺎرات او را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ اﻓﺮاد‬
‫وزارﺗﺨﺎﻧﻪ و ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﺑﻪ رﺳﺘﻮران ﻣﯽرﺳﯿﺪﻧﺪ از آن ﻣﺤﻞ دور ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺻﺎﺣﺐ‬

‫رﺳﺘﻮران و ﺧﺪﻣﺘﮑﺎرش را اﺻﻼح ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﺎﻗﯽ از آﻧﺠﺎ ﻏﯿﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫در ﯾﮏ آﭘﺎرﺗﻤﺎن ﻣﺸﻨﮕﯽ ﭼﻨﺪ ﻃﺒﻘﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ....‬آﭘﺎرﺗﻤﺎنﻫﺎي ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﺤﻞ ﺑﺮاي اﺧﺘﻔﺎ ﺑﻮد ‪...‬‬

‫ﭼﻮن ﺑﺎ اﺟﺮا ﮐﺮدن ﭼﻨﺪ ﺟﺎدوي ﺗﻮﻫﻢزا و اﻣﻨﯿﺘﯽ اﮔﺮ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﺑﻮد ﺑﻪ ﺷﺪت ﮔﯿﺞ ﻣﯿﺸﺪ و‬
‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺳﻌﯽ در از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن آﻧﻬﺎ داﺷﺘﻪ داﺷﺖ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺟﺎدوﺋﯽ اﺟﺮا ﻣﯿﮑﺮد آژﯾﺮ ﺧﻄﺮ اﺗﺎﻗﺶ‬

‫روﺷﻦ ﻣﯽﺷﺪ و او ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮاي ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮي آﻧﻬﺎ ﯾﺎ ﻓﺮار ﮐﺮدن را ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬

‫زن و ﻣﺮد ﺟﻮان را ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از اﺗﺎقﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮد و آﻧﻬﺎ را روي ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪ ‪ ....‬ﻣﺎرك را در اﺗﺎق دﯾﮕﺮي ﺑﺎ‬
‫دﺳﺖ و ﭘﺎي ﺑﺴﺘﻪ و ﺑﺎ ﺑﯽاﺣﺘﯿﺎﻃﯽ ﻣﺤﺾ روي زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ‪ ....‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و ﺑﻌﺪ از درﺳﺖ‬

‫ﮐﺮدن ﻗﻬﻮه ﺑﻪ اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻮش ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮ اﯾﻦ‬

‫اوﻟﯿﻦ ﻣﻼﻗﺎﺗﺶ ﺑﺎ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﺑﻮد اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﻧﺒﻮد وﻟﯽ اﮐﻨﻮن ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ‬

‫ﻧﯿﺎز داﺷﺖ را ﺑﺪﺳﺖ آورد‪.‬‬

‫***‬
‫‪۵٠‬‬

‫ﺳﺮش زق زق ﻣﯿﮑﺮد ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﺑﺸﺪت درد ﻣﯿﮑﺮد ‪ ...‬ﮐﻢﮐﻢ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬روي ﯾﮏ ﺗﺨﺖ ﭼﻮﺑﯽ‬

‫ﺳﺎده وﻟﯽ ﻧﺮم ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ‪ ...‬در ﯾﮏ اﺗﺎق ﺧﻮاب ﻧﺴﺒﺘﺎً ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮادرش ﮐﻪ ﺑﻪ‬

‫ﻧﻈﺮ ﺧﻮاب ﺑﻮد‪ ،‬در ﺗﺨﺖ ﮐﻨﺎرﯾﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ آﻣﺪه اﺳﺖ و اﯾﻨﺠﺎ ﭼﮑﺎر داﺷﺖ ‪.....‬‬
‫ﮐﻢﮐﻢ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ را ﺑﻪ ﯾﺎد آورد‪ .‬ﺑﺎ ﺑﺮادرش‪ ،‬ﻣﺎرك را ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﯿﮑﺮدﻧﺪ ‪ .....‬آداﻣﺰ ﺑﻪ ﻃﻮر‬

‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﺮادرش ﻓﺮﺳﺘﺎد ‪ ....‬ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﺷﺪه ﺑﻮد و آداﻣﺰ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ‬

‫ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯿﮑﺮد ‪ .....‬ﻣﺮدي ﮐﻪ او را ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺧﺖ ﺑﻪ ﮐﻤﮑﺸﺎن آﻣﺪ ‪ .....‬ﻓﺮﯾﺎد زد ﻣﻮاﻇﺐ ﭘﺸﺖ ﺳﺮت ﺑﺎش ‪....‬‬

‫ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮهﻫﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﮑﻪﻫﺎي ﻓﯿﻠﻤﯽ از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ رد ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬

‫ﺳﺮآﺳﯿﻤﻪ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﻓﺎﯾﺪهاي ﻧﺪارد وﻟﯽ اﻃﺮاﻓﺶ را ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن‬

‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽاش ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﺘﯿﺠﻪاي ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ....‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ و اﺣﺘﯿﺎط از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ‬
‫اﯾﻨﮑﻪ وارد اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ ﺷﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻏﺮﯾﺒﻪاي اﻓﺘﺎد ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺟﺎﻧﺶ را ﻧﺠﺎت داده ﺑﻮد و اﮐﻨﻮن‬

‫داﺷﺖ ﺑﺎ اﺷﺘﯿﺎق او را ﻧﮕﺎه ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬

‫ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮم ﺑﻪ ﻫﻮش ﺑﯿﺎﯾﻦ‪.‬‬‫ﻟﻬﺠﻪ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎي ﻣﺸﮑﯽ ﺑﻠﻨﺪ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﯽ ﮔﺮد و ﺑﭽﮕﺎﻧﻪ و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ .‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه‬

‫ﭼﻬﺮهاش ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺗﻤﺎم اﺿﻄﺮاب و وﺣﺸﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﭘﯿﺶ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮد‪.‬‬

‫ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ ﭼﺮا وﻟﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻏﺮﯾﺒﻪ اﺣﺴﺎس ﺧﺎﺻﯽ داﺷﺖ ‪ ...‬اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻫﻢ ﺗﺎزﮔﯽ‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ او ﺟﺎﻧﺶ را ﻧﺠﺎت داده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻟﺒﺨﻨﺪش را ﺟﻮاب داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﻣﺎ اﻻن ﮐﺠﺎﯾﻢ؟ و ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﻢ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬‫ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﺶ‪ ،‬ﭼﻮن ﺑﻬﺘﺮه ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ دوﺳﺘﺘﻮن ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻮش ﺑﯿﺎد ‪.....‬‬‫‪۵١‬‬

‫ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن ﺑﺮادرﻣﻪ؟‬‫ ﺑﺮادرﺗﻮن!؟ آﻫﺎ ‪ ...‬ﻧﻤﯽدوﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻧﺴﺒﺘﯽ داره‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه اول ﺧﻮدﻣﻮ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ....‬ﻣﻦ ﻧﻮﯾﻞ‬‫ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﻫﺴﺘﻢ از ﮐﺸﻮر اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن و ﺷﻤﺎ؟‬

‫ ﮐﺮي ﺑﺎرﯾﻤﻮر‪.‬‬‫ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻢ ﺧﺎﻧﻢ ﺑﺎرﯾﻤﻮر‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮ آورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر آﻗﺎي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ‪.‬‬‫ ﻧﻮﯾﻞ ﺻﺪام ﮐﻨﯿﺪ اﯾﻦ ﻃﻮري راﺣﺖ ﺗﺮم‪.‬‬‫ ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻣﻨﻮ ﮐﺮي ﺻﺪا ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﺮي ﺻﺪاي ﺑﺮادرش را ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎد ﻧﺎم او را ﺻﺪا ﻣﯽزد‪.‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﯾﺪ ﺳﺮاﻏﺶ ﺗﺎ ﺧﻮﻧﻪ رو روي ﺳﺮش ﻧﺬاﺷﺘﻪ‪.‬‬‫ﮐﺮي ﮐﻪ ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد از ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻌﺬرت ﻣﯿﺨﻮام‪.‬‬‫‪ -‬ﺧﺪاﯾﺎ ﺷﮑﺮت ‪ ....‬ﮐﺮي ﺗﻮ اﯾﻨﺠﺎﯾﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﯾﻪ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﮐﻪ دارم ﺻﺪات ﻣﯽ ‪....‬‬

‫‪۵٢‬‬

‫ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ ﻧﺪاد و ﺑﺎ ﺧﻮدش ﮔﻔﺖ از ﮐﺠﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺮي ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ر‪‬ك و ﺻﺮﯾﺢ‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬

‫ ﮐﺮي دﯾﺮوز ﺑﺎب ﺑﻪ ﻣﻦ و ﺗﻮ ﭼﯽ ﮔﻔﺖ؟‬‫ﮐﺮي ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ارﯾﮏ ﻣﯿﺨﻮاﺳﺖ ﺑﻔﻬﻤﺪ او ﮐﺮي واﻗﻌﯽ ﻫﺴﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺟﻮاﺑﺶ را داد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ اون ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺖ از ﻫﻔﺘﻪ آﯾﻨﺪه آﻣﻮزشﻫﺎي ﺷﻤﺎ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﺷﺮوع ﻣﯿﺸﻪ ‪ .....‬ﺣﺎﻻ ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﺷﺪ؟‬‫ارﯾﮏ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ از آﻏﻮش ﺧﻮاﻫﺮش ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آره‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﻮ از ﻣﻦ ﭼﻪ اﻧﺘﻈﺎري داﺷﺘﯽ‪ ،‬ﻣﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﯾﺎدﻣﻪ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ آداﻣﺰ ﺑﻬﻢ ﺧﻮرد‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪم دﯾﺪم ﺗﻮ ﯾﻪ اﺗﺎﻗﻢ و ﺗﻮ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺘﯽ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﯾﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮت اوﻣﺪه‬

‫ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬

‫ ﻣﻨﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ‪ ........‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﻃﻮري داد و ﻫﻮار راه ﻧﻨﺪاﺧﺘﻢ‪.‬‬‫ ﭼﯽ!!!! ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪي؟ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪي ﭘﺲ ﻣﺎ ﭼﻄﻮري آﻣﺪﯾﻢ اﯾﻨﺠﺎ؟ اﺻﻼ ﭼﻄﻮري ﺗﺎ ﺣﺎﻻ‬‫زﻧﺪه ﻣﻮﻧﺪﯾﻢ؟‬

‫ ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻤﮑﻤﺎن ﮐﺮد‪.‬‬‫ ﻧﻮﯾﻞ!؟‬‫‪ -‬ﻣﻨﻈﻮرش ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬

‫‪۵٣‬‬

‫ارﯾﮏ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﻤﺎ؟‬‫ﮐﺮي دﺧﺎﻟﺖ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﺰارﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﻪ ﻣﻌﺮﻓﯿﺘﻮن ﮐﻨﻢ ‪ ....‬ﻧﻮﯾﻞ اﯾﻦ ﺑﺮادرﻣﻪ ارﯾﮏ ‪ ....‬ارﯾﮏ‪ ،‬آﻗﺎي ﻧﻮﯾﻞ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﻫﻤﻮن‬

‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ رو ﻧﺠﺎت داد‪ .‬ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از دﺳﺖ دادن ﺑﺎ ارﯾﮏ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻧﺸﺴﺘﻦ دﻋﻮت ﮐﺮد و ﻧﺤﻮه ﻧﺠﺎت‬

‫دادن اﻧﻬﺎ را اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺳﺎﻧﺴﻮر ﺑﺮاي آن دو ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد‪ .‬ارﯾﮏ ﮐﻪ ﻫﯿﺠﺎن زده ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺧﺪاي ﻣﻦ ﺗﻮ از ﭘﺲ دو ﺗﺎﺷﻮن ﺑﺮ اوﻣﺪي!!‬

‫ ﻫﺮ دوﺗﺎﺷﻮن ﮐﻪ ﻧﻪ‪ ،‬اون آداﻣﺰ از دﺳﺘﻢ ﻓﺮار ﮐﺮد ‪ ...‬ﺧﺐ از ﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﺣﺮﻓﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﯿﺪ اﯾﻦ‬‫دو ﺗﺎ ﮐﯽ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺮاي ﭼﯽ ﺗﻌﻘﯿﺒﺸﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﺪ؟‬

‫ﺑﻌﺪ از ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﮐﺮي و ارﯾﮏ درﺑﺎره اداﻣﺰ و ﻣﺎرك‪ ،‬و اﯾﻨﮑﻪ اﻧﻬﺎ ﮐﯽ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﯿﺰ درﺑﺎره ﺧﻮدﺷﺎن‬

‫ﺗﻮﺿﯿﺢ دادﻧﺪ؛ ﻧﻮﯾﻞ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﺐ داﺳﺘﺎن ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﻮد ‪ ...‬اﺣﺴﺎﺳﻢ ﻣﯿﮕﻪ ﺑﻬﺘﻮن اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ وﻟﯽ ﻋﻘﻞ و ﻣﻨﻄﻖ‬
‫دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮاي اﻋﺘﻤﺎد ﻧﻤﯿﺒﯿﻨﻪ‪.‬‬

‫ارﯾﮏ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﺑﺮﺧﻮرده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﮕﻪ ﻣﺎ اﻻن ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻧﺪادﯾﻢ ﮐﻪ‪....‬‬‫ ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻧﺎراﺣﺘﺖ ﮐﻨﻢ ارﯾﮏ‪ ،‬وﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﺧﻮدﺗﻮﻧﻮ ﺑﺬارﯾﺪ ﺟﺎي ﻣﻦ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ راﺣﺘﯽ و ﺑﺎ ﯾﻪ‬‫ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻣﯿﮑﺮدﯾﺪ؟ ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻧﻪ ‪ ....‬ﻧﻤﯿﺨﻮام ﺑﮕﻢ ﺷﻤﺎ ﻣﺜﻞ اوﻧﺎﺋﯿﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ اﺣﺴﺎﺳﻢ‬
‫ﻣﯿﮕﻪ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ وﻟﯽ ﺗﻮ اﯾﻦ دوره زﻣﻮﻧﻪ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﺮد ‪ ...‬در ﺿﻤﻦ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ‬
‫‪۵۴‬‬

‫راﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﺪ ‪ ...‬از ﮐﺠﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﻣﺒﺎرزه ﻣﻦ ﺑﺎ اداﻣﺰ ﯾﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﻧﺒﻮده ﺑﺎﺷﻪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﺪ‬

‫‪ ...‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﺳﻮس ﻟﺮد ﮐﺎﺗﻼ ﺑﺎﺷﻢ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻗﻮل دوﺳﺘﻢ ﻫﺮي ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺎ ﯾﮏ دﻟﯿﻞ ﺧﻮب و ﻣﻄﻤﺌﻦ‬

‫ﺑﺮاي اﻋﺘﻤﺎد ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدي ﺑﻪ ﮐﺴﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻦ‪.‬‬
‫ﮐﺮي ﮐﻪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﮕﻮ دﻗﯿﻘﺎً از ﻣﺎ ﭼﯽ ﻣﯿﺨﻮاي؟‬

‫ ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﯽﺧﻮام ‪ ....‬ﻓﻘﻂ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﯿﺪ ﻋﻠﯿﻪ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ‪...‬‬‫ ﺧﻮب ﺑﺰار ﺑﺒﯿﻨﻢ ‪ ....‬ﻧﻮﯾﻞ ﺗﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺴﯽ رو ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ اﻋﺘﻤﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ؟‬‫ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻪ ﻧﻪ ‪ ....‬وﻟﯽ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺑﺎب رادﯾﮏ رو ﺷﻨﯿﺪم‪ .‬ﻣﯿﮕﻦ دﺷﻤﻦ ﺷﻤﺎره ﯾﮏ ﻟﺮد ﮐﺎﺗﻼ ‪.........‬‬‫ﮐﺮي ﻧﺰاﺷﺖ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻘﯿﻪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺰﻧﺪ و وﺳﻂ ﺣﺮف او ﭘﺮﯾﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و اﮔﻪ ﻣﺎ ﺗﻮ رو ﭘﯿﺶ اون ﺑﺒﺮﯾﻢ راﺿﯽ ﻣﯿﺸﯽ؟‬‫ ﺑﻬﺘﺮه ﻣﻦ ﯾﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﺑﺪم ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﯾﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺮاي ﺑﺎب رادﯾﮏ ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﺪ و ﺑﮕﯿﺪ ﺑﯿﺎﯾﺪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ‪ ...‬اﯾﻦ‬‫ﻃﻮري ﻫﻢ ﺧﯿﺎل ﻣﻦ راﺣﺘﻪ و ﻫﻢ ﺧﯿﺎل ﺷﻤﺎ راﺣﺖ ﻣﯿﺸﻪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﯿﺴﺖ؟‬

‫ارﯾﮏ و ﮐﺮي ﺑﻌﺪ از ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪ :‬ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﺧﻮﺑﯿﻪ‬
‫***‬

‫زﻣﺎن ﺣﺎل‬
‫ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ‬
‫‪۵۵‬‬

‫ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم اوﻧﺎ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻣﺜﻞ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺸﮑﻞ دارﻧﺪ ‪ ....‬ﯾﮑﺴﺎﻟﯽ اوﻧﺠﺎ‬‫ﺑﻮدم ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ اﯾﻨﺠﺎ ‪....‬‬

‫ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﻧﻮﯾﻞ اﮔﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﮑﺮده ﺑﺎﺷﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﺣﺎدﺛﻪ ‪ 11‬ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻣﺮﺑﻮط ﻣﯿﺸﻪ‪ .‬درﺳﺖ‬‫ﻧﻤﯿﮕﻢ؟‬

‫ ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﺷﺪت ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬‫ دﻗﯿﻘﺎً!!!!!! ‪ ....‬وﻟﯽ ﺗﻮ ﭼﻄﻮر ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪي؟!! وزارﺗﺨﺎﻧﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎدﺛﻪ رو ﺗﻮ روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎ ﻣﻨﻌﮑﺲ‬‫ﻧﮑﺮد ﺣﺘﯽ ﺧﻮد ﺟﺎدوﮔﺮا ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺪوﻧﻦ اون ﺣﺎدﺛﻪ ﺑﻪ اوﻧﺎ ﻣﺮﺑﻮط ﻣﯿﺸﻪ!!!!!‬

‫ ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬ﻧﻤﯿﺨﻮام از ﺧﻮدم ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻢ وﻟﯽ آدم ﺗﯿﺰﺑﯿﻨﯽ ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اون ﺣﺎدﺛﻪ‬‫ﺧﻮب دﻗﺖ ﮐﺮدم اﺣﺴﺎس ﮐﺮدم ﯾﻪ ﺟﺎي ﮐﺎر ﻣﯿﻠﻨﮕﻪ‪.‬‬

‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ دﯾﮕﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻧﺪه ﻓﻬﻤﯿﺪم ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﮐﻪ ﻧﺒﻮدم ﭼﻪ‬‫اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ اﻓﺘﺎده؟‬

‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺳﻮال ﻧﻮﯾﻞ ﭼﻬﺮهاش درﻫﻢ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺟﻮاﺑﺶ را داد‬
‫ ﺑﺪ ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪ ‪ ...‬اوﺿﺎع ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ روز ﺑﻪ روز ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯿﺸﻪ ‪ ...‬اﯾﻨﻘﺪر اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺑﺪ اﻓﺘﺎده ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ‬‫ﮐﺪوﻣﺎﺷﻮ ﺑﺮات ﺑﮕﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻤﯽ آرام ﺷﺪ اداﻣﻪ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ اﻟﺒﺘﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺧﻮﺑﻢ ﺑﻮد ﻣﺜﻼ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ اﻣﺪن ﺑﭽﻪ رﯾﻤﻮس ‪ ....‬ازدواج ﮐﺘﯽ ﺑﺎ اﻟﯿﻮر وود ‪ ...‬ﻫﻤﮑﺎري ﺑﯿﺸﺘﺮ‬‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻣﺤﻔﻞ و ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺗﻮ!‬

‫ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮐﻪ واﻗﻌﺎً از ﺗﻪ دﻟﺶ ﺑﻮد را ﻧﺜﺎر او ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪۵۶‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺎراﺣﺘﯽ در آن ﻣﻮج ﻣﯿﺰد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺗﺎ ﺟﺒﺮان ﻣﺎﻓﺎت ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻣﯿﺨﻮام اﻧﺘﻘﺎم ﺗﻤﺎم ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ از اون ﻋﻮﺿﯽ ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮردﻧﺪ رو ﺑﮕﯿﺮم‪،‬‬‫وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اول ﺑﺎﯾﺪ ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺸﻢ ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟‬

‫ درﺳﺘﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث درﻣﯿﻮن ﻣﯿﺰارم اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻨﻮ ﺑﮕﻢ ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ‬‫ﺳﺎدﮔﯿﻬﺎ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ....‬اﺑﺮﻓﻮرث در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺘﮕﯿﺮه ‪ ...‬اون ﺗﺎ از ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺸﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺘﺸﻮ اﻋﻼم‬

‫ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﺘﻮ ﺑﮑﻨﯽ ﺗﺎ راﺿﯿﺶ ﮐﻨﯽ‪.‬‬

‫ ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ ،‬ﻧﺎاﻣﯿﺪت ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ ‪ ....‬اﻻﻧﻢ ﺑﻬﺘﺮه دﯾﮕﻪ ﺑﺮﯾﻢ ‪ ....‬دﯾﺮ وﻗﺘﻪ‬‫***‬
‫در ﯾﮏ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺎﮔﻞﻧﺸﯿﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ....‬اﻓﺮاد وﻟﺪﻣﻮرت وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ از‬

‫ﺧﻮدﺷﺎن دﻓﺎع ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬دﻗﺎﯾﻘﯽ ﭘﯿﺶ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ او ﺧﺒﺮ داده ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ اﻓﺮاد وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﯾﮏ‬
‫ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺸﻨﮓﻧﺸﯿﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدهاﻧﺪ ‪ ....‬ﻓﻮراً ﺧﻮدش را ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺑﻮد ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﻨﯿﻦ روزي ﺑﻮد‪ .‬در‬

‫ﻣﯿﺎن ﻣﺮﮔﺨﻮرﻫﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻓﺮد ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺧﻮد ﻣﯿﮕﺸﺖ‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم او را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪.‬‬

‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ و اﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ او را دﯾﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﯿﺮﺗﺮ و وﺣﺸﯽﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﻗﻬﻘﻬﻪﻫﺎي‬
‫ﺷﯿﻄﺎﻧﯿﺶ در ﻣﯿﺎن آن ﻫﻤﻪ ﺳﺮ و ﺻﺪا ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ‪ ....‬ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺻﺪاﺋﯽ‬

‫ﮐﻪ ﻧﻔﺮت در آن ﻣﻮج ﻣﯿﺰد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ ‪ .....‬دوﺑﺎره ﺑﻬﻢ رﺳﯿﺪﯾﻢ‪.‬‬

‫‪۵٧‬‬

‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻤﺶ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺮدي ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف رو زده ﺑﻮد ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﺳﺮدرﮔﻤﯽ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه‬

‫ﮐﺮد‪ .‬ﭘﺲ از ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ او را ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ اوه‪ .....‬ﺑﺒﯿﻦ ﮐﯽ اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ‪ .....‬ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ‪ .....‬ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻓﺮار ﮐﺮدي؟ ﭼﯽ ﺷﺪه ﮐﻪ دوﺑﺎره ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ؟‬‫ ﺑﺮاي ﺗﺴﻮﯾﻪ ﺣﺴﺎب اوﻣﺪم ﺑﻼ‬‫ﺳﭙﺲ اوﻟﯿﻦ ﻃﻠﺴﻤﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺘﺮي او ﻧﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ ‪ ....‬ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﮐﻪ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ آن را دﻓﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﺧﯿﻠﯽ ﺑﭽﻪاي ﮐﻪ ﺑﺨﻮاي ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺠﻨﮕﯽ‪.‬‬‫اﻣﺎ ﻧﻮﯾﻞ در ﺟﻮاﺑﺶ ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي را اﺟﺮا ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ از اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻤﯽ دﯾﺮ ﻋﮑﺲاﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ و ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ آن را دﻓﻊ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺧﻨﺪﯾﺪ و ﺗﻤﺎم ﺣﻮاﺳﺶ را ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزه دوﺧﺖ ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ او ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺸﻤﻪاي از ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﻪ‬

‫او ﻧﺸﺎن دﻫﺪ ‪ ...‬ﺑﺴﺮﻋﺖ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﯿﺎه را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ ﭘﺮﺗﻮ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ اوﻟﯽ را ﺑﺎ ﺗﮑﺎن ﺳﺮﯾﻊ ﭼﻮﺑﺶ ﻣﺤﻮ ﮐﺮد ‪ ....‬دوﻣﯽ و ﺳﻮﻣﯽ ﺟﺬب ﺳﭙﺮش ﺷﺪ و ﭘﺲ‬
‫از ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺷﺪن ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﺎزﻧﺪهاش ﺑﺮﮔﺸﺖ داده ﺷﺪ ‪ ....‬ﺳﭙﺲ ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ دﯾﮕﺮي ﻧﯿﺰ ﺿﻤﯿﻤﻪ آن‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬

‫ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ از ﺷﺪت ﺣﯿﺮت ﮔﺮد ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬دﻓﻊ ﮐﺮدن ﻃﻠﺴﻢﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﻮدي ﺧﻮد ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﭼﻪ‬

‫ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺸﺖ دﻫﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ زﺣﻤﺖ و ﻣﺸﻘﺖ ﻓﺮاوان‬

‫‪۵٨‬‬

‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ اوﻟﯽ را ﺑﺎ ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ از ارﺑﺎﺑﺶ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬دﻓﻊ ﮐﻨﺪ ‪ ....‬اﻣﺎ ﺑﺮاي ﭘﺮﺗﻮ آﺑﯽ رﻧﮓ ﺑﻌﺪي‬
‫ﺧﻮدش را روي زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬

‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ دﯾﮕﺮ واﻗﻌﺎً ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﺗﺮس را در ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ دﯾﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺴﺨﺮ از آن ﻣﯽ ﺑﺎرﯾﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﯽ ﺷﺪه ﺑﻼ؟ ‪ ...‬ﺗﺮﺳﯿﺪي؟!!!! ‪ ....‬اوه ﻣﺮﻟﯿﻦ اﯾﻨﺠﺎ رو ﺑﺒﯿﻦ وﻓﺎدارﺗﺮﯾﻦ ﯾﺎر وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﺒﯿﺮ از ﻣﻦ‬‫ﺗﺮﺳﯿﺪه!‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﺎﯾﺪم ﺑﺘﺮﺳﯽ ﭼﻮن اﻣﺮوز آﺧﺮﯾﻦ روز زﻧﺪﯾﮕﺘﻪ‪.‬‬‫اﻣﺎ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺑﻪ ﻫﯿﭽﮑﺪام از ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻧﻮﯾﻞ ﺗﻮﺟﻪاي ﻧﺪاﺷﺖ و ﻓﻘﻂ در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﺧﻮدش را‬
‫از اﯾﻦ ﻣﻬﻠﮑﻪ ﻧﺠﺎت دﻫﺪ ‪ ....‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﭼﻮﺑﺶ را روي ﻧﺸﺎن ﺳﯿﺎﻫﺶ ﻗﺮار داد و از ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ در ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ او‬
‫ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ دﯾﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﺼﺪ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﮐﺮدي ﮐﻪ ﮐﻤﮏ ﺧﻮاﺳﺘﯽ‪.‬‬‫ﻧﻮﯾﻞ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪاي ﺑﻮد ﮐﻪ او را ﺗﻨﻬﺎ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎورد‪ ،‬اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺼﯿﺒﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬‬

‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد از اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ و ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ داﺷﺖ از دﺳﺘﺶ ﻓﺮار ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬

‫‪۵٩‬‬

‫ﺧﺸﻤﯽ زاﯾﺪاﻟﻮﺻﻒ ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ او را آرام ﻣﯽﮐﺮد ﮐﺸﺘﻦ‬

‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ‪ ....‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﯾﻦ‬

‫ﺣﺮﮐﺖ او ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻣﺮﮔﺨﻮار او را ﻣﺤﺎﺻﺮه ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬

‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮐﻪ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه رﺿﺎﯾﺘﺶ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اوﻧﯽ ﮐﻪ آﺧﺮﯾﻦ روز زﻧﺪﮔﯿﺶ ﺑﺎﺷﻪ ﺗﻮﯾﯽ ﻧﻪ‪....‬‬‫ﺟﻤﻠﻪاش را ﮐﺎﻣﻞ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ آﺗﺶ ﺑﺰرﮔﯽ او و ﺑﻘﯿﻪ را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮد ‪ ....‬ﺑﺎ دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد از‬

‫ﺧﻮدش در ﺑﺮاﺑﺮ آﺗﺶ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻓﺎﯾﺪهاي ﻧﺪاﺷﺖ‪...‬‬
‫***‬

‫رون ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺮﯾﻔﺶ را ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺗﻤﺎم ﺧﻠﻊ ﺳﻼح و ﺑﯿﻬﻮش ﮐﺮد ﻣﯿﺨﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﮐﯿﻨﮕﺰﻟﯽ ﺑﺮود‬
‫ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﺎ دو ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﻞ اﻓﺘﺎد ‪ ....‬ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﻪ او را‬

‫ﻣﺤﺎﺻﺮه ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬ﻓﺤﺸﯽ داد و راﻫﺶ را ﮐﺞ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻧﻮﯾﻞ دوﯾﺪ‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ‬

‫ﻗﺪﻣﯽ ﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ آﺗﺶ ﺑﺰرگ و ﻋﻈﯿﻤﯽ آﻧﻬﺎ را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮد و دﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰي دﯾﺪه ﻧﻤﯿﺸﺪ‪.‬‬

‫ﮔﺮﻣﺎي آﺗﺶ ﺑﻪ ﻗﺪري زﯾﺎد ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﭘﻨﺞ‪ ،‬ﺷﺶ ﻣﺘﺮ ﺑﻪ آن ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ‪ ،‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي‬

‫ﺟﯿﻎ زﺟﺮآﻟﻮد اﻓﺮادي از درون آﺗﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ‪ ....‬ﺻﺪاﻫﺎ ﺑﻪ ﻗﺪري ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻫﻤﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در‬
‫ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‪ ،‬ﺛﺎﻧﯿﻪاي ﺑﻌﺪ ﺑﻮي ﮔﻮﺷﺖ ﺳﻮﺧﺘﻪ در ﺗﻤﺎم ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاف ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‬

‫و ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ و دادﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪۶٠‬‬

‫آﺗﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺳﺮﻋﺖ ﻫﻢ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ ‪ ....‬ﺟﺴﺪﻫﺎي ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺷﺪهاي ﮐﻪ‬

‫ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻧﺒﻮد روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ....‬ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮفﺗﺮ ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ‬

‫اﺟﺴﺎد ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬

‫دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺑﻪ ﻗﺪري ﺗﮑﺎن دﻫﻨﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ از اﻓﺮاد ﮐﻪ ﻋﻤﺪﺗﺎً زن ﺑﻮدﻧﺪ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﺎﻻ آوردﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دﯾﺪﻧﺪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪهﺷﺎن ﻣﺮده اﺳﺖ ﻓﺮار ﮐﺮدﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز در ﺷﻮك اﯾﻦ اﺗﻔﺎق‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺤﻔﻞ و اﻓﺮاد وزارﺗﺨﺎﻧﻪ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﺲ از ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮔﺬرا ﺑﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﺒﺮد ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ‪ .....‬ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺎرﻫﺎ رو ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﺴﭙﺎرﯾﺪ ‪ ....‬ﺑﺮ ﻣﯿﮕﺮدﯾﻢ‪.‬‬‫***‬

‫ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ‬
‫ﭘﺲ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﺟﻠﺴﻪ و ﺧﺮوج ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ از اﺗﺎق‪ ،‬از ﻧﻮﯾﻞ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ او در اﺗﺎق ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ .‬اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ‬

‫ﺑﺸﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎش ﺑﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺗﻮ اوﻧﺠﺎ داﺷﺘﯽ ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯿﮑﺮدي؟‬

‫ ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﺷﺪت ﺟﺎ ﺧﻮرده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬‫ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯿﮑﺮدم ‪....‬‬‫‪ -‬اﯾﻨﻄﻮري؟‬

‫‪۶١‬‬

‫ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن رو ﻧﻤﯿﻔﻬﻤﻢ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ اﯾﻨﻄﻮري؟‬‫ ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﻪ ﻧﻔﻬﻤﯽ ﻧﺰن ‪ .....‬ﭼﺮا اون ﺑ‪‬ﻼ رو ﺳﺮ ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ و اﻓﺮادش آوردي؟‬‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﺑﺮﻓﻮرث ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﻫﺎ‪ ....‬ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﻣﯿﮕﯿﺪ ﭼﻄﻮري رﻓﺘﺎر ﻣﯿﮑﺮدم‪.....‬‬‫ ﻣﻦ ﻧﻤﯿﮕﻢ ﭼﻄﻮري رﻓﺘﺎر ﮐﻨﯽ ‪ ....‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ دوﺳﺖ ﻧﺪارم اﻓﺮادم ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﻣﺸﺖ وﺣﺸﯽ آدم ﺑﮑﺸﻨﺪ‪.‬‬‫ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ؟‬

‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯿﺰد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اوﻧﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮري رﻓﺘﺎر ﮐﺮد‪.‬‬‫***‬
‫رﯾﻤﻮس‪ ،‬ﻣﻮدي‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاي داد و ﻓﺮﯾﺎد از اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت‪ ،‬ﺳﺮآﺳﯿﻤﻪ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي ﺑﻮدن ﻓﻀﺎي اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ ‪ ....‬دﻣﺎي اﺗﺎق ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬‬
‫آﺗﺶ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﺷﻌﻠﻪور ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﻋﺮﻗﯽ ﮐﻪ از ﺳﺮ و ﺻﻮرت اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽآﻣﺪ‬

‫ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه ﺻﺪق اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻮد‪.‬‬

‫رﯾﻤﻮس ﮐﻪ زودﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدش آﻣﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﯽ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﭼﻪ ﺗﻮﻧﻪ؟!!‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﮐﻤﯽ آرام ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﻞ اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪۶٢‬‬

‫ از اون ﺑﭙﺮس؟‬‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ از ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﮕﻪ اوﻧﺎ ﺑﺎ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم درﺳﺖ رﻓﺘﺎر ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ درﺳﺖ رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻢ ‪...‬‬‫اﺑﺮﻓﻮرث دﯾﮕﺮ از ﮐﻮره در رﻓﺖ و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮدش را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ و ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﭘﺲ اون ﻣﻮﻗﻊ ﻓﺮق ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارا ﭼﯿﻪ؟‬‫ ﺧﺐ‪ .......‬ﺧﺐ‪.........‬‬‫ﻧﻮﯾﻞ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دﯾﺪ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺳﻮال ﻧﺪارد ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ وﻟﯽ اوﻧﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻘﺎص ﮐﺎرﺷﻮﻧﻮ ﭘﺲ ﻣﯽدادﻧﺪ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﮐﻠﻤﻪاي دﯾﮕﺮ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﮐﺮد ‪ ....‬ﺑﺎ رﻓﺘﻦ او ﻓﻀﺎي اﺗﺎق ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻮدي ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺟﺎدوﯾﯿﺶ رﻓﺘﻦ ﻧﻮﯾﻞ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽﮐﺮد آن را‬
‫ﺷﮑﺴﺖ‪.‬‬

‫ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎﻫﺎش اﯾﻦ ﻃﻮري رﻓﺘﺎر ﻣﯽﮐﺮدي‪ ،‬اﺑﯽ‪.‬‬‫ ﭼﯽ؟! ﻣﮕﻪ ﻧﺪﯾﺪي ﭼﻄﻮري ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ اوﻧﺎرو ﮐﺸﺖ ‪ ...‬ﮐﺎﺷﮑﯽ ﻓﻘﻂ اوﻧﺎ رو ﻣﯽﮐﺸﺖ‪ ،‬اوﻧﺎ رو زﻧﺪه‬‫زﻧﺪه ﺳﻮزوﻧﺪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﻣﯿﮕﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻨﻄﻮري رﻓﺘﺎر ﻣﯽﮐﺮدم‪.‬‬

‫‪ -‬ﻣﻨﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر اوﻧﻮ ﺗﺎﺋﯿﺪ ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ وﻟﯽ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺮاﯾﻂ اوﻧﻮ درك ﻣﯿﮑﺮدي‪.‬‬

‫‪۶٣‬‬

‫ ﭼﻪ ﺷﺮاﯾﻄﯽ اﻟﺴﺘﻮر ‪ ....‬اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﭘﺪر و ﻣﺎدرﺷﻮ ازش ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬ﺧﺐ‪ ،‬ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﮐﺮد‬‫ﻧﻪ ﺑﻘﯿﻪ ‪ ...‬اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﮐﺎرﺷﻮ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮐﻨﻪ ‪....‬‬

‫ اون اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮد وﻟﯽ ﺗﻮ ﺑﺎزم ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻃﻮري ‪....‬‬‫ آﺧﻪ اون اﺷﺘﺒﺎﻫﺸﻮ ﻗﺒﻮل ﻧﺪاﺷﺖ‬‫رﯾﻤﻮس ﮐﻪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﻈﺎرهﮔﺮ ﻣﻨﺎﻇﺮه آن دو ﺑﻮد دﺧﺎﻟﺖ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه اﯾﻦ ﺑﺤﺚ رو ﺗﻤﺎم ﮐﻨﯿﺪ ‪ ....‬رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﺑﻤﻮﻧﯿﺪ ‪ ....‬او اﻻن ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ‬‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﺣﺘﯿﺎج داره اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬

‫***‬

‫ﻣﻘﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاران‬
‫ﮐﺮوﺷﯿﻮ ‪ .....‬اﺣﻤﻖﻫﺎي ﺑﯿﺸﻌﻮر ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﯿﺪ ﯾﻪ ﮐﺎر رو درﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ اﺳﻢ ﺧﻮدﺗﻮﻧﻮ ﮔﺬاﺷﺘﯿﺪ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮار‪.‬‬

‫ وﻟﯽ ارﺑﺎب‬‫ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ‬‫ﺗﺮس ﺗﻤﺎم ﺳﺎﻟﻦ رو ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻫﻤﻪ از ﺗﺮس ﺑﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫‪۶۴‬‬

‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ارﺑﺎﺑﺸﺎن آن ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺑﯿﭽﺎرهاي ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ را آورده ﺑﻮد‪ ،‬را ﺑﻪ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺷﮑﻞ‬

‫ﻣﻤﮑﻦ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﺎﻧﺶ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺣﺮﻓﯽ ﻧﻤﯿﺰد‪.‬‬

‫ ﻣﺎﯾﮑﻞ ﺑﮕﻮ ﻟﻮﺳﯿﻮس ﺑﯿﺎد اﯾﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ‪ ....‬ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎم ﮔﻢ ﺷﯿﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﺘﻮﻧﻮ‬‫ﻧﮑﺸﺘﻢ‪ ،‬اﯾﻦ اﺷﻐﺎﻟﻮ ﻫﻢ از اﯾﻨﺠﺎ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﯿﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺒﺮﯾﺪ‪.‬‬

‫ﻫﻤﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﻠﻮي او زاﻧﻮ زده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺮﺷﺎن را ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎرﻧﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ از‬

‫ﺳﺎﻟﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺟﻤﻊ اوري ﺗﮑﻪ ﻫﺎي ان ﺑﺪﺑﺨﺖ را ﺟﻤﻊ ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻗﺪري ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ روش دﯾﮕﺮي ﻟﻮﺳﯿﻮس را ﺧﺒﺮ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻨﻮز‬

‫ﺻﻮرت ﻣﺮدي ﮐﻪ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ و اﻓﺮادش را ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﺪام ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎش رژه ﻣﯿﺮﻓﺖ‪ .‬ﭼﻬﺮهاي ﮐﻪ از‬

‫ذﻫﻦ ﺧﺒﺮ آورﻧﺪه دﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻗﯿﺎﻓﻪ اﯾﻦ ﻣﺮد ﺑﺮاﯾﺶ آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد او را ﻗﺒﻼً ﺟﺎﯾﯽ دﯾﺪه اﺳﺖ اﻣﺎ ﻫﺮ‬

‫ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮد ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﯽرﺳﯿﺪ‪.‬‬

‫اﺗﻔﺎﻗﺎت اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ اﺧﯿﺮ او را ﻧﮕﺮان ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ذﻫﻨﺶ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ اﻃﻼﻋﯽ از‬
‫ﻫﻮﯾﺖ واﻗﻌﯿﺶ ﻧﺪاﺷﺖ اﻟﺒﺘﻪ ﻃﺒﻖ ﺧﺒﺮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻟﻮﺳﯿﻮس ﺑﺮاﯾﺶ آورده ﺑﻮد ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﻫﻢ او را‬

‫ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺳﺪ‪ .‬ﺑﺴﺨﺘﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد او را از ﺳﺮ راﻫﺶ ﺑﺮدارد ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ ﺟﻠﻮﯾﺶ ﺳﺒﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ‬
‫ﻣﺮد اﺑﺘﺪا از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده ﺑﻮد وﻟﯽ آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﮑﺎر ﺑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮاﯾﺶ‬

‫ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻤﯿﻦ او را ﻣﯽﺗﺮﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻮن اﮔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﻗﺮار ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ ﻧﻤﯿﺪاﻧﺴﺖ ﭼﻄﻮري از ﺧﻮدش‬
‫دﻓﺎع ﮐﻨﺪ و راه ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ آن را ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ‪ ،‬اﻓﮑﺎرش ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻟﻮﺳﯿﻮس از ﻫﻢ ﮔﺴﯿﺨﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬

‫ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﺎري داﺷﺘﯿﺪ ارﺑﺎب؟‬‫‪۶۵‬‬

‫ اوه ‪ .....‬ﻟﻮﺳﯿﻮس اوﻣﺪي ‪ .....‬آره ﺑﺮات ﯾﻪ ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺧﺎﻃﺮه ﻣﺒﺎرزه ﻣﺮد را از ﺳﺮش ﺑﯿﺮون آورد و ﭘﺲ از ﺧﻮاﻧﺪن وردي آن را‬

‫ﺑﺰرگ ﺟﻠﻮي ﻟﻮﺳﯿﻮس ﻧﻤﺎﯾﺶ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﻣﯽﺧﻮام در ﻣﻮردش اﻃﻼﻋﺎت ﮐﺴﺐ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬اﺳﻤﺶ ﭼﯿﻪ؟ ﮐﺠﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﻪ؟ ﺑﺎ ﮐﯿﺎ رﻓﺖ و آﻣﺪ داره؟‬‫ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰو در ﻣﻮردش ﻣﯿﺨﻮام‪.‬‬

‫اﻣﺎ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از اﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎ ﻧﺒﻮد ﭼﻮن ﻟﻮﺳﯿﻮس در ﻫﻤﺎن ﻧﮕﺎه اول او را ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ارﺑﺎب ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﻦ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻤﺶ‬‫ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﯽ؟؟؟!!!!‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ اﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻪ ارﺑﺎب ‪ ....‬اون ﻧﻮﯾﻞ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ‪ ،‬ﭘﺴﺮ اون دو ﺗﺎ ﮐﺎراﮔﺎه ﮐﻪ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ دﯾﻮﻧﺸﻮن ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﻧﺎم ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪاي ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ از ﻣﺮﮔﺨﻮارش ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﻟﻮﺳﯿﻮس؟‬‫ ﺑﻠﻪ ارﺑﺎب ‪ ....‬ﮐﺎﻣﻼً ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‪.‬‬‫دل ﻣﺸﻐﻮﻟﯽ دﯾﮕﺮي ﺑﻪ اﻓﮑﺎر ﭘﺮﯾﺸﺎن وﻟﺪﻣﻮرت وارد ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺧﻮدش ﮔﻔﺖ‪ :‬ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ؟ ﻧﻪ ﻧﻪ ﻧﻪ ‪ ...‬ﻏﯿﺮ‬
‫ﻣﻤﮑﻨﻪ ‪ ....‬ﭘﯿﺸﮕﻮﺋﯽ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪاي ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ....‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻣﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻢ؟ ‪ ....‬وﻟﯽ آﺧﻪ ﭼﻄﻮر؟‬

‫ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ اﻓﮑﺎر از ﺳﺎﻟﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ‪.‬‬
‫‪۶۶‬‬

***

۶٧

‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ ‪ :‬وﻟﺪﻣﻮرت ‪ ،‬ﻧﻘﺎﺑﺪار ‪ ،‬اﺑﺮﻓﻮرث ‪ ،‬ﻧﻮﯾﻞ‬
‫اﺗﻔﺎﻗﺎت اﯾﻦ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ اﺧﯿﺮ او را ﻧﮕﺮان و آﺷﻔﺘﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ....‬ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺸﻐﻮل ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ‬
‫اﯾﻦ ﺣﻮادث اﺧﯿﺮ و ﺳﺎﻟﻬﺎي ﭘﯿﺶ ﺑﻮد‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﭼﻨﺪ روز ﺧﻮدش را در اﺗﺎق ﺧﻮاب ﺑﺰرﮔﺶ ﺣﺒﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻃﺮه ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﺑﻮد را ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎر ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻫﺮ ﺑﺎر ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺧﺎﺻﯽ در ﺧﺎﻃﺮه‬
‫ﻫﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺧﺎﻃﺮه ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﻧﺎﻗﺺ ﺗﺮﯾﻼﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﺪﻣﺘﮑﺎر وﻓﺎدارش ﺳﻮرس اﺳﻨﯿﭗ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺗﻮﺳﻂ‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬را ﻧﯿﺰ ﭼﻨﺪﯾﻦ و ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.....‬‬

‫آﻧﮑﻪ ﻗﺎدر اﺳﺖ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه را ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪﻫﺪ اﻧﺪك اﻧﺪك ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﻮد ‪..........‬او ﺑﺮ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺳﻪ ﺑﺎر او‬
‫را ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزه ﻃﻠﺒﯿﺪه اﻧﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد و در ﭘﺎﯾﺎن ﻣﺎه ﻫﻔﺘﻢ ﭘﺎ ﺑﻪ ﻋﺮﺻﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ ﮔﺬارد ‪........‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ از اﯾﻦ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻔﻬﻤﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻮزادي ﺑﻪ دﻧﯿﺎ ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ او‬
‫را ﺷﮑﺴﺖ دﻫﺪ و از ﺧﺎﻧﻮاده اي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﻪ ﺑﺎر از دﺳﺖ او ﻓﺮار ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪۶٨‬‬

‫در آن ﺳﺎل ﭘﺲ از ﺟﺴﺘﺠﻮﻫﺎي ﮐﻪ اﻧﺠﺎم داد ﺑﻪ دو ﺧﺎﻧﻮاده ي ﭘﺎﺗﺮ و ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد ‪ ...‬ﻫﺮ دو‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎراﮔﺎﻫﺎن وزارت ﺧﺎﻧﻪ و اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺮاﻧﮏ و اﻟﯿﺲ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﻫﺮ دو از ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎي اﺻﯿﻞ زاده و ﺑﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪ دار ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ ﺧﺎﻧﻮاده ﭘﺎﺗﺮ ‪ ....‬ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﻧﯿﺰ اﺻﯿﻞ زاده و ﺧﺎﻧﻮاده ي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻗﺪﻣﺖ داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ ﻟﯽ ﻟﯽ اواﻧﺰ ﺳﺎﺣﺮه اي ﻗﻮي ﺑﺎ‬
‫ﻫﻮش ﺑﺎﻻ وﻟﯽ ﻣﺸﻨﮓ زاده ﺑﻮد ‪ ....‬ﺑﻌﺪ از ﺑﺮرﺳﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻧﺠﺎم داد ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻓﺮزﻧﺪ ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺧﻄﺮ را ﺑﺮاي او دارد‪.‬‬
‫ﻣﻼك او ﺑﺮاي اﻧﺘﺨﺎﺑﺶ دو رﮔﻪ ﺑﻮدن ﻓﺮزﻧﺪ ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ ﺑﻮد ‪ ...‬ﭼﻮن ﺧﻮد او ﻫﻢ دو رﮔﻪ ﺑﻮد‪ ،‬و اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺖ‬
‫ﮐﻪ اﻓﺮاد دو رﮔﻪ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮي دارﻧﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را ﺑﺮﮔﺰﯾﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از اﻧﺘﺨﺎﺑﺶ ﺑﺴﺮﻋﺖ دﺳﺖ ﺑﮑﺎر ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮي آﻧﻬﺎ ﭘﺮداﺧﺖ ‪ ..‬ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ آن ﺑﭽﻪ را از ﺑﯿﻦ‬
‫ﻣﯿﺒﺮد ‪ ....‬اﻣﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫در اوج ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺟﺎﺳﻮس ﺑﯽ ﻋﺮﺿﻪ اش ﭘﺘﯽ ﮔﺮو ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ﭘﺎﺗﺮ او را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬
‫رازدار ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺎن اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻗﺪري از ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ ﮐﻪ آن روز از ﺷﮑﺴﺖ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎﯾﺶ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﺪ و آﻧﻬﺎ را ﻣﺠﺎزات ﻧﮑﺮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﺎن ﺷﺐ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎر آن ﺑﭽﻪ را ﺗﻤﺎم ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬
‫اﮔﺮ ﺷﺐ اﺗﻔﺎق ﺧﺎﺻﯽ رخ ﻧﻤﯿﺪاد‪ ،‬آن روز ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ روز زﻧﺪﮔﯿﺶ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﺶ را ﻧﯿﺰﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻦ آن ﺑﭽﻪ درﺳﺖ ﮐﻨﺪ‪...‬‬
‫‪۶٩‬‬

‫اﻣﺎ ﺑﺮ ﺧﻼف اﻧﺘﻈﺎرش آن روز ﺑﻪ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮه ي زﻧﺪﮔﯿﺶ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪........‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ي ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ رﺳﯿﺪ ‪ ....‬دوﺋﻞ ﺳﺎده اي ﺑﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ و ﺑﺪون واﻫﻤﻪ اي از او ﻣﺒﺎرزه ﻣﯿﮑﺮد ‪ ...‬اﮔﺮ او ﺟﺰﺋﯽ از اﻓﺮاد او ﺑﻮد ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺗﺒﺪﯾﻞ‬
‫ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﺮﮔﺨﻮارش ﻣﯿﺸﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻗﺒﻼً ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد داده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ او ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮد وﻟﯽ او ﺑﺎ ﮔﺴﺘﺎﺧﯽ‬
‫ﺗﻤﺎم ﺑﻪ او ﺟﻮاب ﻣﻨﻔﯽ داده ﺑﻮد ‪ ....‬ﭘﺲ از ﮐﺸﺘﻦ ﭘﺪر ﺑﭽﻪ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻣﺎدر ﺑﭽﻪ رﻓﺖ ﮐﻪ ﻣﺪام اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﮐﺎري ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺘﺪا ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ او را ﺑﮑﺸﺪ اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ آن دﺧﺘﺮ ﺳﻤﺞ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻫﺎي او ﻧﺸﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر‬
‫ﻧﯿﺰ او را ﻧﯿﺰ از ﺳﺮ راﻫﺶ ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﺣﺎل ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺑﭽﻪ اي ﮐﻪ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد در آﯾﻨﺪه ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ او را از‬
‫ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮد رو در رو ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮد ﮐﻪ در ﻃﻮل اوج ﻗﺪرﺗﺶ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آن ﺑﺴﯿﺎري‬
‫از ﺟﺎدوﮔﺮان و ﺳﺎﺣﺮه ﻫﺎي ﺑﺰرﮔﺴﺎل را از ﭘﺎي در آورده ﺑﻮد‪.‬اﻣﺎ در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﯿﺮت و ﺑﻬﺖ ﻃﻠﺴﻤﺶ ﭘﺲ از‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫درد ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ و ﻋﺬاب زﯾﺎدي ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬از ﺟﺴﻤﺶ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬از ﻫﻤﻪ ي روح ﻫﺎ و ﺣﺘﯽ از‬
‫ﭘﺴﺖ ﺗﺮﯾﻦ اﺷﺒﺎح ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ از آن ﺑﻪ ﻣﺪت ‪ 13‬ﺳﺎل ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺷﺒﺤﯽ آواره ﺷﺪ‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﺮگ را ﺷﮑﺴﺖ دﻫﺪ و ﺑﻪ آرزوي ﻓﻨﺎ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮدن ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﮐﺎري ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺗﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺣﺎل ﻗﺎدر ﺑﻪ اﻧﺠﺎم آن ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﺣﺘﯽ ﺟﺪ ﺑﺰرﮔﺶ ﺳﺎﻻزار اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ ‪ ....‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻬﺎي ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ داﺷﺖ‪.‬‬
‫‪٧٠‬‬

‫ﺑﻪ ﻣﺪت ‪ 13‬ﺳﺎل زﻧﺪﮔﯽ ﭘﺴﺖ و ﺧﻔﺖ ﺑﺎري داﺷﺖ‪ ،‬از ﺿﻌﯿﻒ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮدات ﻫﻢ ﺿﻌﯿﻒ ﺗﺮ ﺑﻮد ‪ ....‬ﻫﯿﭻ‬
‫وﺳﯿﻠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ و ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﻔﯿﺪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻗﺪرت ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺪن دﯾﮕﺮان را ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﺟﺮات ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺟﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻓﺮاد زﯾﺎدي ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ‬
‫ﺑﺮود‪،‬ﻫﻨﻮز ﮐﺎراﮔﺎه ﻫﺎي زﯾﺎدي ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ در ﺧﺎرج از ﮐﺸﻮر ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬اﻣﺎ ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ‬
‫دﻟﯿﻠﺶ ﺗﺮس از داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد ‪ ....‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻣﺪام ﺑﺪن ﺣﯿﻮاﻧﺎت را ﺗﺴﺨﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎرش ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﻣﯿﺸﺪ ﺣﯿﻮاﻧﺎت زودﺗﺮ ﺑﻤﯿﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﺎ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺴﯽ ﻣﺤﺾ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻌﻠﻢ آن ﺳﺎل دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎي آﻟﺒﺎﻧﯽ آﻣﺪه ﺑﻮد را ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮد اﯾﻦ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺶ ﻗﻄﻌﯽ ﻫﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از ﺳﻨﮓ ﺟﺎدو اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ و ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﺑﺪن دﯾﮕﺮي درﺳﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫اوﻟﯿﻦ ﺗﻼﺷﺶ ﺑﺮاي ﺑﺪﺳﺖ آوردن ﺳﻨﮓ ﺟﺎدو ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ ازاﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺳﺨﺘﯽ و ﻣﺸﻘﺖ‬
‫ﻓﺮاوان ﺗﻮاﻧﺴﺖ وارد ﮔﺮﯾﻨﮕﻮﺗﺰ ﺷﻮد ﺑﺎ ﺻﻨﺪوق ﺧﺎﻟﯽ روﺑﻪ رو ﺷﺪ ‪ ...‬ﺗﻼش دوﻣﺶ ﻧﯿﺰ ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد او را ﺑﮑﺸﺪ ﻧﺎﮐﺎم ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺪن آن ﻣﻌﻠﻢ ﺟﻮان را ﺗﺮك ﮐﺮد دوﺑﺎره ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪ‪ ،‬دﯾﮕﺮ واﻗﻌﺎً ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﺗﺮس از اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺪ دوﺑﺎره ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﺪﺳﺖ آورد و ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ از ﯾﺎد ﺑﺮده ﺷﻮد ‪ ..‬آن روزﻫﺎ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ روزﻫﺎي‬
‫زﻧﺪﮔﯿﺶ ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪٧١‬‬

‫دو ﺳﺎل ﺑﻌﺪ از اون ﺣﺎدﺛﻪ ﮐﻪ اﻣﯿﺪي ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺪاﺷﺖ اﯾﻨﺒﺎر ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮑﯽ از ﺧﺪﻣﺘﮑﺎرﻫﺎﯾﺶ ﮐﻪ از ﺗﺮس‬
‫دوﺳﺘﺎن ﺳﺎﺑﻘﺶ ﻓﺮار ﮐﺮده ﺑﻮد ﭘﯿﺪا ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﮐﻤﮏ او ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﺎ ارزﺷﯽ ﮐﻪ از ﺑﺮﺗﺎ ﺟﻮرﮐﯿﻨﺰ‬
‫ﺑﺪﺳﺖ آورده ﺑﻮد ﻣﺠﺪداً ﻧﻘﺸﻪ اي دﯾﮕﺮ ﻃﺮاﺣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻧﻘﺸﻪ اي ﺑﯽ ﻧﻘﺺ ﮐﻪ اﮔﺮ اﺟﺮا ﻣﯽ ﺷﺪ ﻋﻼوه ﺑﺮ‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺑﺪن واﻗﻌﯿﺶ ﺑﺮ ﻣﯿﮕﺸﺖ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﺑﺎر ﻧﯿﺰ ﭘﺎﺗﺮ را از ﺳﺮ راﻫﺶ ﺑﺮدارد‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﺑﺎر ﻫﻢ ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺮ آب ﺷﺪ و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ در ﻫﻨﮕﺎم ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺶ ﭘﺎﺗﺮ را ﺑﮑﺸﺪ و در ﯾﮏ اﺗﻔﺎق‬
‫ﻋﺠﯿﺐ و ﻧﺎدر در ﻫﻨﮕﺎم دوﺋﻞ ﺑﺎ ﭘﺎﺗﺮ ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﯿﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﻪ او و ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪ و او ﺑﺎ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺴﯽ‬
‫ﻣﺤﺾ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﺑﺎر ﺳﻮم از دﺳﺖ او ﻓﺮار ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺑﺪن ﺳﺎﺑﻘﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ اﯾﻨﺒﺎر از ﮐﻞ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﺳﺮ درآورد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻮي ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ را ﮐﻪ در ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﻗﺮار داﺷﺖ را ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽ آورد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺮاي‬
‫اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﺸﮑﻞ داﺷﺖ‪.‬ﻓﻘﻂ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮔﻮي را ﺑﺮدارد ﮐﻪ در ﻣﻮرد او ﺑﺎﺷﺪ و اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﯾﺎ ﺧﻮد او اﯾﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد ﯾﺎ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬
‫ﺧﻮدش ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ﭼﻮن اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﺴﺎوي ﺑﺎ دﯾﺪه ﺷﺪﻧﺶ ﺗﻮﺳﻂ وزارت‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﻣﺮدم اﻟﻘﺎء ﮐﻨﺪ او ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪ اﺳﺖ و اﯾﻦ ﻫﺎ زاﯾﯿﺪه ي ﺗﺨﯿﻞ ﯾﮏ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد و ﯾﮏ ﭘﺴﺮ رواﻧﯽ اﺳﺖ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ او ﺑﻮد ‪ ...‬ﭼﻮن او اول ﺑﺎﯾﺪ دوﺑﺎره ارﺗﺸﺶ را‬

‫‪٧٢‬‬

‫ﺟﻤﻊ آوري ﮐﻨﺪ و ﻧﯿﺰ ﻗﺪرت ﺳﺎﺑﻘﺶ را ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽ آورد زﯾﺮا ﺑﺎ اﯾﻦ ﻗﺪرت ﻓﻌﻠﯽ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﯾﺴﺘﺎدﮔﯽ در‬
‫ﺑﺮاﺑﺮ داﻣﺒﻠﺪور را ﻧﺪاﺷﺖ و دوﺋﻠﯽ ﮐﻪ در وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ او داﺷﺖ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻮد‪.‬‬
‫در آن دوﺋﻞ ﺗﺮس ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ از ﭼﺸﻤﺎن ﺗﯿﺰ ﺑﯿﻦ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﭘﻨﻬﺎن ﻧﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺗﺮﺳﯽ را ﮐﻪ در ﭼﻬﺮه اش ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد را دﯾﺪه ﺑﻮد اﻟﺒﺘﻪ آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻮد اﯾﻦ ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻫﯿﭽﮕﺎه ﻗﺼﺪ ﮐﺸﺘﻦ او را ﻧﺪاﺷﺖ و ﮔﺮﻧﻪ در ﻫﻤﺎن ﺳﺎل ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﻋﻤﺪ ﮔﺬاﺷﺖ او ﻓﺮار ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ دﻟﯿﻞ ﮐﺎر اﯾﻦ ﮐﺎر او را ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ‪ ....‬ﭼﺮا او اﯾﻦ ﮐﺎر رو‬
‫ﮐﺮد؟ ﺳﻮاﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﻮاﺑﺶ را ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫در آن ﺳﺎل ﻧﯿﺰ دﺳﺘﺶ ﺑﺎ ﺑﯽ ﻋﺮﺿﮕﯿﻬﺎي ﻣﺮﮔﺨﻮاراﻧﺶ و ﺳﻤﺎﺟﺖ ﻫﺎي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ از ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﮐﻮﺗﺎه‬
‫ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﯾﮏ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺟﺎﺳﻮﺳﺶ در ﻣﺤﻔﻞ ﯾﻌﻨﯽ ﺳﻮرس اﺳﻨﯿﭗ از ﺳﺮ راﻫﺶ‬
‫ﺑﺮدارد‪.‬‬
‫درﻇﺎﻫﺮ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﺎﻧﻊ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺣﮑﻮﻣﺘﺶ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر ﭼﻨﺪان ﻫﻢ ﺑﻪ‬
‫ﻧﻔﻊ او ﺗﻤﺎم ﻧﺸﺪ‪ .‬ﭼﻮن ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور زﻧﺪه ﺑﻮد ﭘﺎﺗﺮ را از ﻣﺮﮐﺰ ﻣﺒﺎرزات دور ﻧﮕﻪ ﻣﯽ داﺷﺖ وﻟﯽ‬
‫ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن داﻣﺒﻠﺪور‪،‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬اﺑﺮﻓﻮرث و ﯾﮏ ﻧﻘﺎﺑﺪار دﯾﮕﺮ وارد ﮔﻮد ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﻣﺒﺎرزه‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪٧٣‬‬

‫ﻗﺪرت ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﻃﺮز ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ روز ﺑﻪ روز زﯾﺎد ﻣﯿﺸﺪ ‪ ....‬ﺣﺘﯽ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺎﺗﺮ در اون ﺳﻦ از ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺧﻮدﺷﻢ ﻫﻢ در اون ﺳﻦ ﻗﺎدر ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﭼﻨﯿﻦ‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﻫﺎﻟﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻫﻨﮕﺎم ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ از ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﺗﺸﻌﺸﻊ ﭘﯿﺪا ﻣﯿﮑﺮد او را وادار‬
‫ﻣﯿﮑﺮد ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﭘﺎﺗﺮ را ﺑﮑﺸﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭘﺎﺗﺮ را ﻧﯿﺰ از ﺳﺮ راﻫﺶ ﺑﺮدارد و ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ را ﺑﻪ ﺳﺮ اﻧﺠﺎم ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻟﯽ ﺣﺎل ﺑﺎ ﭘﯿﺪا ﺷﺪن ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ دوﺑﺎره ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺗﺮس وﺟﻮدش را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﮐﻨﻮن ﺑﯿﺶ از ﻫﺮ‬
‫زﻣﺎن دﯾﮕﺮي از اﯾﻨﮑﻪ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﻧﺸﻨﯿﺪه ﺑﻮد ﻋﺬاب ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫داﺋﻢ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﺜﻞ ﺧﻮره ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﻧﮑﻨﺪ ﻧﻮﯾﻞ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﻓﺮد ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه اﺳﺖ و او اﺷﺘﺒﺎﻫﺎً ﻫﺮي‬
‫ﭘﺎﺗﺮ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬اﻣﺎ دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ اﯾﻨﮏ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺤﺘﻮاي ﮐﺎﻣﻞ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ را‬
‫ﻫﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺷﺪه و ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺪﺳﺖ آورد ﺣﺘﯽ اﮔﺮ در ﻣﻮرد ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮده‬
‫ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺣﺎل اﮔﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ را از ﺳﺮ راﻫﺶ ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد ﻣﻨﺘﻬﺎ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر اﺑﺘﺪا‬
‫ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ از ﭼﻪ ﺟﺎدوﯾﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯿﮑﻨﺪ و راه ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ آن را ﯾﺎد ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺮي ﺑﻪ دﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي ﺟﺪش ﺳﺎﻻزار اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ ﺑﺰرگ ﮐﻪ ﺳﺎل ﻫﺎي ﭘﯿﺶ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫درس ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را در ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫***‬
‫‪٧۴‬‬

‫درﻣﺎﻧﮕﺎه ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻮدش را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ و از آن ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺧﺎرج ﺷﻮد‪ .‬اﻧﺮژي زﯾﺎدي‬
‫از دﺳﺖ داده ﺑﻮد ‪ ...‬درﺳﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﭙﺮش اﺛﺮ ﮐﺸﻨﺪه ﻃﻠﺴﻢ را ازﺑﯿﻦ ﺑﺮده ﺑﻮد وﻟﯽ ﺑﻌﻀﯽ از ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎي‬
‫ﺳﯿﺎه ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬اﮔﺮ ﺳﻢ ﯾﺮوﮔﺎ ﺑﺮ او ﻏﻠﺒﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ درﺣﺎﻟﺖ ﮐﻤﺎ ﺑﺎﻗﯽ‬
‫ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ وﻟﯽ او ﮐﻢ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ راﺣﺘﯽ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎﯾﯽ از ﺑﺪﻧﺶ ﮐﻪ در ﻣﻌﺮض ﺑﺮﺧﻮرد ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺮار داﺷﺖ درد ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺎر ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ دﯾﺪ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎي ﺷﺐ اﺳﺖ دور ﺗﺎ دورش را ﭘﺮده ي ﺳﻔﯿﺪي‬
‫اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ در ﯾﮏ درﻣﺎﻧﮕﺎه اﺳﺖ ‪ ....‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫دو دﻟﯿﻞ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ‪ ....‬اول اﯾﻦ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از اﻋﻀﺎي ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ دﺳﺘﻮرات او ﻋﻤﻞ‬
‫ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ ،‬دوم اﯾﻨﮑﻪ اﮔﺮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از ﺷﺪت درد ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﻧﺎﻟﻪ اي‬
‫ﮐﺮد ﺗﺎ ﮐﺴﯽ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻮدش ﮐﻨﺪ اﻣﺎ از ﺷﺎﻧﺲ ﺑﺪ او ﮐﺴﯽ آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﺷﻮد ﭼﻨﺪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﭘﻠﮑﻬﺎﯾﺶ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ‪...‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﺎز ﺷﺪن در دوﺑﺎره از ﺧﻮاب ﭘﺮﯾﺪ‪...‬‬

‫‪٧۵‬‬

‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دﻓﻌﻪ ي ﻗﺒﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺪار ﺷﺪه ﺑﻮد ﺣﺎﻟﺶ ﮐﻤﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ و ﭘﺎﯾﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺤﺴﻮﺳﯽ ﺑﺪﻫﺪ ‪ ....‬ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﮐﺴﯽ را ﺻﺪا ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد اﯾﻦ ﺑﺎر‬
‫ﮐﺴﯽ ﺻﺪاي او را ﺑﺸﻨﻮد‪.......‬‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﻗﺪﻣﻬﺎي ﺷﺘﺎﺑﺎﻧﯽ ﺷﻨﯿﺪ و ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ دﺳﺘﯽ ﭘﺮده ي اﻃﺮاﻓﺶ را ﮐﻨﺎر زد‪.‬‬
‫ﻫﺠﻮم ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻧﻮر ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻓﻮراً ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺒﻨﺪد و ﺳﺮش را ﺑﻪ آن ﻃﺮف ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي زﻧﺎﻧﻪ اي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ﺧﺪاي ﻣﻦ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪﯾﺪ‪.‬‬‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ راﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﺎز ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﺷﺮاﯾﻂ ﺟﺪﯾﺪش ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎد‪ ،‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺳﺎﯾﻪ ﺗﺎري را ﻣﯽ دﯾﺪ ﻣﺪام‬
‫ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧﻮرد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم آن ﺳﺎﯾﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت زﯾﺒﺎي دﺧﺘﺮ ﺟﻮاﻧﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد‬
‫‪ ..‬دﺧﺘﺮ ﺟﻮان ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ زﯾﺒﺎ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ او را ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار داده ﺑﻮد و او را ﻣﺒﻬﻮت ﺧﻮدش‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﺣﺎﻟﺘﻮن ﺧﻮﺑﻪ؟ ‪ ...‬ﺻﺪاي ﻣﻨﻮ ﻣﯿﺸﻨﻮﯾﺪ؟‬‫ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﮑﺎن دادن ﺳﺮش اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮد ﻫﻨﻮز ﮐﻤﯽ ﮔﯿﺞ ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬

‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ‬
‫‪٧۶‬‬

‫ﮐﺎﻓﻪ ي ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ‬
‫ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ از اﻟﮑﺲ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮد از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ رﻓﺖ ﺗﺎ ﻃﺒﻖ ﺳﻔﺎرﺷﯽ‬
‫ﮐﻪ دﻗﺎﯾﻘﯽ ﭘﯿﺶ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ او داده ﺑﻮد ﺳﺮي ﺑﻪ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﻣﻌﻄﻞ ﺟﻮاب دادن ﺑﻪ ﺳﻮاﻻت اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ از ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺑﺎ ﺗﺎﻧﮑﺲ‬
‫ﮐﻪ ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻦ ﺳﯿﺎه رﻧﮓ و ﭘﯿﺮاﻫﻦ ﭼﺴﺐ ﺑﻨﻔﺸﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺻﻮرﺗﯿﺶ ﺗﻨﺎﺳﺐ داﺷﺖ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫ﻣﺎدراﻧﻪ ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﮑﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد‪ ،‬روﺑﺮو ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ اش ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻨﻔﺶ رﻧﮓ ﺑﻮد و ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎدرش ﯾﻪ دﮔﺮﮔﻮن ﻧﻤﺎ ﺑﻮد روي‬
‫ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﻏﺬا را ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ رﯾﺨﺖ‪ .‬ﭘﺴﺮي ﻫﻤﻨﺎم ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه اش ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮕﺎه ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ دﯾﺪن او‬
‫ﻧﻤﯽ ﺷﻮد و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه اي ﮐﻪ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﭘﺴﺮ ﺧﻮاﻧﺪه اش را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ ‪ ...‬درﺳﺖ ﯾﮏ ﻣﺎه ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه اش ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺪﻧﯿﺎ آﻣﺪ‪.‬ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﭽﻪ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ رﯾﻤﻮس از ﺷﻮك ﻣﺮگ ﭘﺴﺮ ﺧﻮاﻧﺪه اش ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎد‪ .‬در واﻗﻊ ﺗﻮﻟﺪ اﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻫﻤﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ‬
‫ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻫﺮي ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎن‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﺗﺎﻧﮑﺲ ‪...‬اﻣﺮوز ﭼﻘﺪر ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺷﺪي ‪ ....‬ﺑﺒﯿﻨﻢ اﻣﺮوز روز ﺧﺎﺻﯿﻪ؟‬‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ از ﺗﻌﺮﯾﻒ او ﮔﻞ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ‪ ....‬ﺧﺐ راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي اﻣﺮوز ﺳﺎﻟﮕﺮد ازدواج ﻣﻦ و رﯾﻤﻮﺳﻪ‪.‬‬‫‪٧٧‬‬

‫ اوه‪ ،‬ﺗﺒﺮﯾﮏ ﻣﯿﮕﻢ ‪ ...‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﮐﻪ ﺗﯿﭗ زدي ‪ ...‬ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﺴﯽ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﯿﺴﺖ؟‬‫ ﭼﺮا ‪ ...‬رﯾﻤﻮس‪،‬ﻣﻮدي‪ ،‬ﺟﮏ و آرﺗﻮر ﺗﻮ اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ در ﻣﻮرد ﭼﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ‪.‬‬‫ ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮب ‪ ...‬ﻣﻨﻢ اوﻣﺪم ﯾﻪ ﺳﺮي ﺑﺮم درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ اﯾﻦ ﻧﻘﺎﺑﺪاره در ﭼﻪ وﺿﻌﯿﻪ ‪ ....‬ﭘﺲ ﻓﻌﻼً‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ي ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ وارد درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺷﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺻﺪاي ﻧﺎﻟﻪ ي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﺷﺪ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺨﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﺮده اش ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد رﻓﺖ‪ ،‬ﭘﺮده را ﮐﻨﺎر زد‪.‬‬
‫ﻧﻘﺎﺑﺪار رو دﯾﺪ ﮐﻪ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧﻮرد و ﻧﺎﻟﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻫﯿﺠﺎن زده اي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ﺧﺪاي ﻣﻦ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪﯾﺪ‪.‬‬‫ ﺣﺎﻟﺘﻮن ﺧﻮﺑﻪ؟ ‪ ....‬ﺻﺪاي ﻣﻨﻮ ﻣﯿﺸﻨﻮﯾﺪ؟‬‫ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﮑﺎن دادن ﺳﺮش اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮد‪.‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ ﻫﻨﻮز ﮐﻤﯽ ﮔﯿﺞ اﺳﺖ‬
‫ﺑﺴﺮﻋﺖ دﺳﺖ ﺑﮑﺎر ﺷﺪ ‪ ...‬اول ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ و اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﺒﺮ ﻣﯽ داد ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮﺳﯽ ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻃﺮف ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﮐﻤﯽ ﮔﯿﺞ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻣﯿﺨﻮام ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺪم ﺗﺎ از اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ‬‫ﺧﺎرج ﺷﯿﺪ‪.‬‬

‫‪٧٨‬‬

‫اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺖ آب ﺑﻮد‪.‬ﺑﺸﺪت ﺗﺸﻨﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻠﻮﯾﺶ ﺧﺸﮏ ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻧﺘﻮاﻧﺸﺖ ﺑﺸﻨﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺸﻨﻤﻪ ‪ ......‬ﻓﻘﻂ آب ﻣﯿﺨﻮام‪.‬‬‫ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻓﻘﻂ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﮑﺎن ﺧﻮردن ﻟﺒﻬﺎي او ﺷﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺻﻼً ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﭼﯽ ﮔﻔﺘﯽ‪.‬‬‫ﺑﻨﺎ ﺑﺮاﯾﻦ ﻧﺎﭼﺎر ﺷﺪ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺻﻮرت او ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﺪ او ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮ اﻧﺠﺎم ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ از زﻣﺰﻣﻪ ﻫﺎي او ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻠﻤﻪ ي آب ﺑﻮد ‪ ...‬ﭘﺲ ﻓﻮراً از ﭘﺎرچ روي ﻣﯿﺰ ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ‬
‫ﻟﯿﻮاﻧﯽ ﭘﺮ ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﺳﺮ او را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﻟﯿﻮان را ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎي او ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﻧﯿﺰ ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ را از ﻫﻢ ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺗﻤﺎم ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﻟﯿﻮان را ﯾﮏ ﻧﻔﺲ ﻧﻮﺷﯿﺪ ‪ ....‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎﯾﻊ ﺧﻨﮏ‬
‫ﺑﻪ ﮔﻠﻮﯾﺶ راه ﯾﺎﻓﺖ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد اﻧﺮژي ﺗﺤﻠﯿﻞ رﻓﺘﻪ اش را داﺷﺖ دوﺑﺎره ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽ آورد ‪ ....‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً از‬
‫ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻨﮕﯽ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﺷﺎره از آن دﺧﺘﺮ ﺧﻮاﺳﺖ ﻟﯿﻮان را دوﺑﺎره ﭘﺮ ﮐﻨﺪ‪ .‬او ﻧﯿﺰ ﺑﯽ درﻧﮓ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم داد‪.‬‬
‫ﺗﺸﻨﮕﯽ اش ﺑﺎ ﻟﯿﻮان ﺳﻮم ﺑﺮﻃﺮف ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﻣﺠﺪداً ﺑﻪ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ دوﺧﺖ‪.‬ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ او ﻓﻠﻮر دﻻﮐﻮر اﺳﺖ اﻣﺎ او از ﺧﻮاﻫﺮش‬
‫ﺟﻮاﻧﺘﺮ ﺑﻮد وﻟﯽ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺻﻮرت ﻓﻠﻮر ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪٧٩‬‬

‫ﺳﻪ ﺳﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ او را ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎي ﻗﺒﻞ ﺑﻪ دﺧﺘﺮي ﮐﺎﻣﻞ و زﯾﺒﺎ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬ﺣﺎل داﺷﺖ‬
‫ﺑﺎﻟﺸﯽ زﯾﺮ ﺳﺮ او ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ ‪ ....‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﺎ ﺻﺪاي اﻫﺴﺘﻪ اي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺸﮑﺮم‬‫ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻧﯿﺰ در ﺟﻮاﺑﺶ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ :‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺘﻪ ﺧﻮردن داروﻫﺎﺗﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﻤﺪ ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ رﻓﺖ و ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺷﯿﺸﻪ ي رﻧﮕﺎرﻧﮓ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﻠﻖ او ﻣﯽ رﯾﺨﺖ ﻫﺮ ﯾﮏ از دﯾﮕﺮي ﺗﻠﺦ ﺗﺮ و ﺑﺪ ﻣﺰه ﺗﺮﺑﻮد ‪ ....‬ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ‪ ،‬ﺣﺎل او داﺷﺖ ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ ﮐﻪ آن را روي ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺪﻧﺶ ﻗﺮار ﻣﯽ داد وردﻫﺎﯾﯽ‬
‫را زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯿﮑﺮد ﺑﺎ دﯾﺪن ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﻪ او ﺑﻪ ﯾﺎد ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﻪ ﺧﻮدش اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از او در ﻣﻮرد‬
‫ﭼﻮﺑﺶ ﺳﻮال ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺻﺪاﯾﯽ ﺗﻮﺟﻪ اش را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺎز ﺷﺪ ﭘﯿﺮﻣﺮدي ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن آﺑﯽ و ﺷﻨﻞ ﻧﻘﺮه اي رﻧﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺳﻔﯿﺪش ﺑﻪ او اﺑﻬﺖ ﺧﺎﺻﯽ ﻣﯽ داد وارد ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ وﻗﺎر ﺧﺎﺻﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ‬
‫آﻣﺪ از ﭼﯿﺰي ﺧﻮﺷﺤﺎل اﺳﺖ‪.‬‬
‫***‬

‫دﻗﺎﯾﻘﯽ ﭘﯿﺶ‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫‪٨٠‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮﺳﯽ ﺑﺮاي ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ او ﭘﺸﺖ در ﻣﺪرﺳﻪ اﺳﺖ‪ ،‬ﺣﺎل در دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ‬
‫داﺷﺖ ﺑﺎ ﺑﺮادرش ﺣﺮف ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫ ﭼﺮا ﮔﻮش ﻧﻤﯿﺪي ﻣﻦ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﻢ اﻟﺒﻮس ‪...‬‬‫ﭘﯿﺮﻣﺮد درون ﻗﺎب ﻋﮑﺲ ﮐﻪ ﺧﻮﻧﺴﺮداﻧﻪ و ﺑﺎ آن ﭼﺸﻤﺎن ﻧﺎﻓﺬ و آﺑﯽ رﻧﮕﺶ ﺑﻪ ﺑﺮادرش اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﮕﺎه ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد از ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﯿﻂ ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﺶ اﺟﺎزه ﻣﯽ داد ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﭼﯽ رو ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ اﺑﯽ ؟‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﯿﺰ ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن آﺑﯽ رﻧﮕﺶ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪ و ﺑﺼﻮرت ﺷﻤﺮده ﺷﻤﺮده ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اﻟﺒﻮس ‪ .....‬اون ‪ .....‬از ﺟﺎدوﻫﺎي ‪ .....‬ﺳﻔﯿﺪ ‪ ....‬ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ‪ ....‬و ﺳﯿﺎﻫﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺷﺒﯿﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي‬
‫ﺗﻮ و ﻫﺮي ﺑﻮدش ‪ ....‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﻄﻮري ﺑﮕﻢ ‪ .....‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺣﺪس ﻣﯽ زﻧﻢ او ﺷﺎﮔﺮد ﺗﻮ ﺑﻮده ‪ ....‬او ﻗﺒﻼً‬
‫ﯾﮑﯽ از ﻣﺎﻫﺎ ﺑﻮده‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ از روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ‪ ....‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﻧﮕﺸﺘﺎن دو دﺳﺘﺶ را در ﻫﻢ ﮔﺮه زده ﺑﻮد ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻗﺪم زدن‬
‫ﺑﻪ دور اﺗﺎق ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﺪ ﯾﺎ ﺑﺮادرش اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﮔﯿﺞ ﺷﺪم ‪ ....‬ﻓﮑﺮﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ ﻣﯿﺮﺳﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻨﻄﻖ ﺟﻮر در ﻧﻤﯿﺎد‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﻫﻢ ﺧﻮب ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﻓﺮدي ﮐﻪ ﺧﻮدﺗﻢ ﺧﻮب ﻣﯿﺪوﻧﯽ ﻣﻨﻈﻮرم ﮐﯿﻪ‪ ،‬در ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮش ﻫﺮ ﭼﯽ ﺣﻮادث ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﯿﺮ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻮده ﺑﺮاي او اﻓﺘﺎده‪...‬‬

‫‪٨١‬‬

‫ اﺑﯽ ﺗﻮ ﺧﻮدت اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدي و ﺻﺤﻨﻪ ي ﻣﺮگ ﻫﺮي رو دﯾﺪي و اﯾﻨﻮ ﻫﻢ ﻣﯿﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﯾﮏ ﻣﺮده‬‫دوﺑﺎره زﻧﺪه ﻧﻤﯿﺸﻪ ﭘﺲ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻦ و ﮔﺰﯾﻨﻪ ﻫﺮي رو ﺧﻂ ﺑﺰن‪........‬‬
‫ ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﻣﺴﺨﺮﺳﺖ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﻫﺮي ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﮐﺴﯽ رو ﺑﺎ اﯾﻦ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﺎﻻ در ﻧﻈﺮ‬‫ﺑﮕﯿﺮم ‪ ...‬ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﯽ رﺳﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺟﻠﻮي ﻗﻔﺴﻪ ي ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ اﯾﺴﺘﺎد ‪ ....‬اﺳﻢ ﯾﮑﯽ از ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺗﻮﺟﻪ اش را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد آن را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎز ﮐﺮد‬
‫ﭘﺲ از ﯾﮏ ﻧﮕﺎه اﺟﻤﺎﻟﯽ ﺑﻪ آن ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻓﺼﻞ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮐﺘﺎب را ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﺑﯿﻦ دو ﺑﺮادر ﺑﺮﻗﺮار ﺑﻮد ‪ ....‬اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﮐﺘﺎب دوﺑﺎره روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺖ و‬
‫اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﺳﻮروس را ﻫﻢ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻢ وﻟﯽ او ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ازش ﺧﺒﺮي ﻧﯿﺴﺖ ‪ ....‬ﻧﮑﺘﻪ اي ﮐﻪ ﻋﺠﯿﺒﻪ اﯾﻨﻪ‬‫ﮐﻪ او درﺳﺖ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻫﺮي ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ ‪ ....‬ﺗﻮ ﻣﯽ دوﻧﯽ اون ﮐﺠﺎﺳﺖ اﻟﺒﻮس ؟‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬وﻟﯽ از دﯾﺪن او در اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ ‪ ....‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﮔﻤﺎن ﮐﺮد‬
‫ﻗﻄﺮه ي اﺷﮑﯽ را روي ﺻﻮرﺗﺶ دﯾﺪ اﻣﺎ او ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ در ﻧﺎراﺣﺘﯽ در آن‬
‫ﻣﻮج ﻣﯽ زد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯿﮑﻨﯽ‪.‬‬

‫‪٨٢‬‬

‫ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺸﺘﺶ ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﺑﻮد اﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ او ازاﯾﻦ ﺟﻮاب راﺿﯽ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺖ دﯾﺪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ داﺷﺖ او را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺳﮑﻮت ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﺎر ﺗﻠﺦ ﺑﻮد اﺑﺮﻓﻮرث آن را ﺷﮑﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ داري ﭼﯿﺰي رو ﻣﺨﻔﯽ ﻣﯿﮑﻨﯽ اﻟﺒﻮس ‪ .....‬ﺗﻮ ﻣﯿﺪوﻧﯽ ﺳﻮروس ﮐﺠﺎﺳﺖ ؟‬‫ آه ‪ ....‬ﺑﻠﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﮐﺠﺎﺳﺖ ‪ ...‬وﻟﯽ ازم ﻧﺨﻮاه ﮐﻪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ‪ ...‬ﭼﻮن ﻣﻦ ﺑﻪ او ﻗﻮل دادم ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ‬‫ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻢ ‪ ....‬ﻧﻪ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻌﺶ ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ از اﯾﻦ ﻟﺤﻦ او ﻧﮕﺮان ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﯽ اﻟﺒﻮس ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﯽ ‪....‬‬‫اﻟﺒﻮس ﺣﺮف او را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ در اﯾﻦ ﯾﮏ ﻣﻮرد ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ‪.‬‬‫ اﻣﺎ ‪...‬‬‫ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﺻﺮار ﻧﮑﻦ اﺑﯽ‪.‬‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ وﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪٨٣‬‬

‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ‪ .....‬ﻫﺮ ﭼﯽ ﺗﻮ ﺑﮕﯽ ‪ .....‬وﻟﯽ ﯾﺎدت ﺑﺎﺷﻪ ﺧﻮدت ﮔﻔﺘﯽ ﻫﺮ وﻗﺖ ﻣﻮﻗﻌﺶ ﺑﺸﻪ ‪ ....‬اﻣﺎ ﻣﺴﺌﻠﻪ‬‫ي دﯾﮕﺮي ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮاﺳﺘﻢ در ﻣﻮردش ﺑﺎﻫﺎت ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ ‪ ......‬در ﻣﻮرد ﻧﻮﯾﻞ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ و ﻗﺪرﺗﺸﻪ ‪ ....‬دو روز‬
‫ﭘﯿﺶ در ﻣﻮرد ﮐﺎري ﮐﻪ اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺤﺜﯽ داﺷﺘﯿﻢ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻋﯿﻨﮑﺶ را از روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﭘﺎرﭼﻪ ي ﺷﻨﻠﺶ آﻧﺮا ﺗﻤﯿﺰ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ‪ .....‬ﻧﻮﯾﻞ ‪ .....‬از ﻣﯿﻨﺮوا ﺷﻨﯿﺪم ﭼﻪ ﺑﺤﺚ ﺟﺎﻟﺒﯽ داﺷﺘﯿﺪ‪....‬‬‫ اﻟﺒﻮس دﺳﺖ ﺑﺮدار ﻣﻦ دارم ﺟﺪي ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻢ ‪ ....‬اون ﭘﺴﺮ ﺑﺎ ﮐﺎرش ﻣﻨﻮ ﻧﮕﺮان ﮐﺮده ‪ .....‬ﻣﻦ ‪....‬ﻣﻦ‬‫ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ اﻟﺒﻮس‬
‫اﻟﺒﻮس ﺧﻨﺪه اي ﺳﺮ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﺳﺖ ﺑﺮدار اﺑﯽ ‪ ....‬ﻣﻦ اون ﭘﺴﺮ رو ﺧﻮب ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻢ ‪ ....‬اون ‪ ...‬او ﻓﻘﻂ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬‫ ﺗﻮ ﻫﻢ داري ﺣﺮف ﺑﻘﯿﻪ رو ﻣﯽ زﻧﯽ ‪ ....‬ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻮن ﻫﺮ وﻗﺖ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯿﺸﻪ ﯾﻪ ﻗﺘﻞ ﻋﺎم راه ﺑﻨﺪازه!‬‫اون ﯾﻪ ﻣﻮرد ﺧﺎص ﺑﻮد ‪ .....‬ﻣﻦ ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﺗﻀﻤﯿﻦ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺻﺤﻨﻪ اي اﺗﻔﺎق ﻧﺨﻮاﻫﺪ اﻓﺘﺎد‪.‬‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد وﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از دﺳﺖ ﺗﻮ وﮐﺎرﻫﺎت ‪ ....‬ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ از ﮐﺎﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ ﺗﻮ ﺳﺮ در ﻧﯿﺎوردم ‪ ....‬ﺑﻌﺪاً‬‫ﻣﯿﻔﺮﺳﺘﻤﺶ ﭘﯿﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ‪.....‬‬

‫‪٨۴‬‬

‫اﻣﺎ ﺻﺤﺒﺘﺶ ﻧﯿﻤﻪ ﮐﺎره ﻣﺎﻧﺪ زﯾﺮا در آن ﻟﺤﻈﻪ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮس ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف او آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي ﻫﯿﺠﺎن زده او را ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻧﻘﺎﺑﺪاره ‪ .....‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﯽ ﺷﺪه اﺑﯽ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺷﻨﯿﺪي؟‬‫ آره ‪ ...‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﻫﻮش اﻣﺪه‬‫ﺳﭙﺲ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف در ﻣﯽ رﻓﺖ اداﻣﻪ داد‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺳﺮي ﺑﻬﺶ ﺑﺰﻧﻢ ﮐﻪ ﮐﻠﯽ ﺳﻮال دارم ازش ﺑﭙﺮﺳﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﺟﻮاب ﺳﻮاﻻﻣﻮ ﻧﺪادي ﺷﺎﯾﺪ ﺟﯿﻤﺰ‬‫ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﻌﻀﯿﺎش ﺟﻮاب ﺑﺪه‪.‬‬
‫اﻣﺎ اﻟﺒﻮس ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي او ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻓﮑﺮش ﺟﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﻮد‪ .‬از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﺟﺮاي دوﺋﻞ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ‬
‫ﺗﺎم رﯾﺪل رو ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ي اول ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺷﺎﮔﺮدش اﺳﺖ و ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ‬
‫ﻗﺪرت واﻗﻌﯿﺶ دﺳﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ و ﺣﺎل ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ اﺳﺖ ‪ ....‬ﺑﺮاي ﭼﻨﯿﻦ روزي ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻤﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺎر‬
‫دﯾﮕﺮ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻟﻬﺎ دوﺑﺎره او را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻫﻮﯾﺖ واﻗﻌﯽ ﺟﯿﻤﺰ رو ﻣﯽ داﻧﺴﺖ و در واﻗﻊ ﻫﯿﭻ ﻓﺮدي زﻧﺪه اي از ﻫﻮﯾﺖ‬
‫او اﻃﻼع ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ از ﺑﺮادرش ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ـ اﺑﯽ‬
‫‪٨۵‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث در ﻧﯿﻤﻪ ي راه ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﺎﻧﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺑﺮادرش ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ـ ﺑﻠﻪ؟‬
‫ـ اول از ﻫﻤﻪ ﮐﺘﺎب رو ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﯽ دوم اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮ وﻗﺖ اﺣﺴﺎس ﮐﺮدي ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﺷﺪه ‪ ....‬ازش‬
‫درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮام ﺑﺒﯿﻨﻤﺶ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث داﺷﺖ ﮐﺘﺎب را از روي ﻣﯿﺰ ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺟﻤﻠﻪ اﺧﺮ ﺑﺮادرش ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‬
‫وﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﺑﺒﯿﻨﯿﺶ !؟ ﺑﺎﻫﺎش ﭼﮑﺎر داري؟‬
‫اﻣﺎ او ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮد‬
‫ـ اه اﻟﺒﻮس ﺗﻮ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮدي وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﻫﻤﻪ ﭼﯿﻮ ﻣﺨﻔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ‪ ....‬ﺑﺎﺷﻪ ﺑﻬﺶ ﻣﯿﮕﻢ ‪ ....‬اﮔﻪ ﮐﺎر دﯾﮕﻪ اي‬
‫ﻧﺪاري ﻣﻦ ﺑﺮم‪.‬‬
‫ـ ﻧﻪ ‪ .....‬ﻓﻘﻂ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻮاﻇﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎش‪.‬‬
‫ـ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ زﯾﺮ ﻟﺒﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﯾﻪ ﻃﻮري ﻣﯿﮕﻪ ﻣﻮاﻇﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎش ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﻦ ﯾﻪ ﺑﭽﻪ ي ده ﺳﺎﻟﻪ ﻫﺴﺘﻢ ‪ ....‬ﻓﺎوﮐﺲ‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﻓﺎوﮐﺲ از دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ ﻏﯿﺐ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪٨۶‬‬

‫ـ ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ اﺑﺮﻓﻮرث ﺗﺎﺑﻠﻮ ارﻣﺎﻧﺪو دﭘﯿﺖ ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﻪ ﺣﺮف زدن‪.‬‬
‫ ﺧﻮب اﻟﺒﻮس ﭼﯽ ﻣﯿﮕﯽ ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮدﺷﻪ ؟ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻗﺪرت واﻗﻌﯿﺶ ﺑﺮﺳﻪ؟‬‫اﻟﺒﻮس ﮐﻪ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ اوه ﺑﻠﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﺧﻮدﺷﻪ ‪ .....‬ﺑﺎزي ﺗﺎزه داره ﺷﺮوع ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ي ﻣﺮد ﭘﯿﺮ ﻗﺒﻞ از ﺧﻮاب ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺨﺖ ﺟﯿﻤﺰ رﺳﯿﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺑﻼﺧﺮه ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪﯾﺪ ‪ ....‬ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻮن ﻫﺴﺘﯿﻢ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮد اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﻤﯽ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﻮد‪.‬وﻟﯽ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﺎ‬
‫دﺳﺘﺶ او را از اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﻌﺎف ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﻪ ﺧﻮدﺗﻮن ﻓﺸﺎر ﻧﯿﺎرﯾﺪ ‪ ....‬راﺣﺖ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﻮب ﺑﻪ او دﻗﺖ ﮐﺮد دﯾﺪ ﭘﯿﺮﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺳﻔﯿﺪ ﺗﺮ اﮔﺮ ﻋﯿﻨﮑﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﯽ زد‬
‫و ﮐﻤﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ درﭼﻬﺮه اش او را ﮐﺎﻣﻼً ﺷﺒﯿﻪ اﺳﺘﺎد ﺳﺎﺑﻘﺶ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬

‫‪٨٧‬‬

‫از اﯾﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬ازاﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺪون ﻫﯿﭻ اﻃﻼﻋﯽ ﺑﻪ او ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﻮد‪،‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﻋﺬاب وﺟﺪان داﺷﺖ وﻟﯽ او ﻫﯿﭻ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ـ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ‪ ....‬راﺳﺘﺶ رو ﺑﺨﻮاﯾﺪ ﺧﻮدﻣﻢ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮔﻔﺘﻢ دﯾﮕﻪ ﺗﻨﺒﻠﯽ‬
‫ﮐﺎﻓﯿﻪ ‪ ..‬وﻗﺖ ﺑﯿﺪار ﺷﺪﻧﻪ ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪.‬‬
‫ـ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯿﻢ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪي ﺟﯿﻤﺰ ‪ ....‬ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺘﯿﻢ ﻧﮕﺮان ﻣﯿﺸﺪﯾﻢ ‪ ...‬آﺧﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً دو ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﺑﯿﻬﻮش ﺑﻮدي‬
‫ـ دو ﻫﻔﺘﻪ !؟ وﻟﯽ ﻣﻦ اﺻﻼً ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺪت ﺑﯿﻬﻮش ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺗﺎزه ﯾﺎدش اﻓﺘﺎد ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث او را ﺑﺎ ﻧﺎﻣﺶ ﺻﺪا ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ـ ﺷﻤﺎ اﺳﻢ ﻣﻨﻮ از ﮐﺠﺎ ﻣﯿﺪوﻧﯿﺪ؟‬
‫ـ ﺧﺐ ‪ ....‬راﺳﺘﺶ ﻣﺎ اﺻﻼً ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ ‪ ...‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺮ و ﮐﻠﻪ ي ﻧﻮﯾﻞ ﭘﯿﺪا ﺷﺪ در واﻗﻊ‬
‫او ﺷﻤﺎ رو ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ـ اوه ﺑﻠﻪ ‪ ...‬ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻮر ﭘﺲ ﻧﻮﯾﻞ ﻫﻢ ﺑﺮﮔﺸﺖ ‪ ...‬ﮐﺎر ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ اي ﮐﺮد اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻬﺶ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﮐﻠﯽ ﺳﻮال دارم ازت ﺑﭙﺮﺳﻢ ﺟﯿﻤﺰ وﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯿﺎي ‪ ...‬ﭘﺲ ﻓﻌﻼً ﺑﻬﺘﺮه اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﯽ ﺑﻌﺪﻫﺎ وﻗﺖ‬
‫ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮاي ﭘﺮﺳﯿﺪن ﺳﻮال دارﯾﻢ‪.‬‬
‫‪٨٨‬‬

‫***‬

‫ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﮔﻮدرﯾﮏ‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از ﺑﺤﺜﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث داﺷﺖ از ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺑﻪ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ رﻓﺖ‪ .‬ﭘﯿﺶ ﭘﺪر و‬
‫ﻣﺎدرش‪.‬‬
‫ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮﯾﺪ اﻧﺘﻘﺎﻣﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬اﻧﺘﻘﺎم آﻧﻬﺎ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬او ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ را ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ اﯾﻦ‬
‫ﮐﺎر ﻫﯿﭽﯽ رو ﻋﻮض ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ‪ ….‬اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ او ﭘﺪر و ﻣﺎدرش رو ﺑﺮﻧﻤﯽ ﮔﺮداﻧﺪ‬
‫ﺣﺎل در ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﮔﻮدرﯾﮏ ﮐﻨﺎر ﻗﺒﺮ دوﺳﺖ ﻗﺪﯾﻤﯿﺶ ﻫﺮي ﮐﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺪﺗﺮي از او و ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎي و رﻧﺞ‬
‫ﻫﺎي ﺑﯿﺸﺘﺮي داﺷﺖ‪ ،‬ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺎ او درد دل ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬
‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﯽ ﺑﮕﻢ ﻫﺮي ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺗﻨﻬﺎت ﮔﺬاﺷﺘﻢ ‪ ...‬واﻗﻌﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻣﺒﯿﻨﻢ ﺟﯿﻨﯽ راﺳﺖ ﻣﮕﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺗﺮﺳﻮ و اﺣﻤﻖ ﺑﻮدم ‪ ....‬وﮔﺮﻧﻪ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻣﺜﻞ‬
‫ﺗﺮﺳﻮﻫﺎ از اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻤﯽ رﻓﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻗﻮي ﻧﺒﻮدم‪ ،‬ﻫﺮي ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻼﺗﻢ ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎم ‪ ....‬ﻣﻦ ﻟﯿﺎﻗﺖ‬
‫دوﺳﺘﯽ ﺑﺎ ﺗﻮ رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﺎور ﮐﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ زود‬
‫ﺗﺮ از اﯾﻦ ﺑﺮﮔﺮدم‪.‬‬
‫راﺳﺘﺶ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ از اﯾﻨﺠﺎ رﻓﺘﻢ ﻓﺎوﮐﺲ ﻣﻨﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد اوﻟﺶ ﻓﮑﺮدم ﺗﻮ ازش ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﻣﻨﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ و‬
‫ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻪ؛ اﻣﺎ او ﺑﺎﻫﺎم ﮐﺎري ﻧﺪاﺷﺖ ﻓﻘﻂ ﺑﻬﻢ ﯾﻪ ﭘﺎﮐﺖ داد ﯾﻪ ﭘﺎﮐﺖ از ﻃﺮف ﭘﺮﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور! ﮐﻪ ﺗﻮش‬
‫ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻮ اون ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺮام ﺑﻌﻀﯽ ﭼﯿﺰا رو ﺗﻮﺿﯿﺢ داد و ازم ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮم ﭘﯿﺶ دو از دوﺳﺘﺎش و‬
‫‪٨٩‬‬

‫از اوﻧﺎ درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻮﻋﯽ از ﺟﺎدو رو آﻣﻮزش ﺑﺪن‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ دﯾﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﻣﯽ ﺧﻮام اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت ﮔﺬﺷﺘﻤﻮ ﺟﺒﺮان ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﮐﺎﺷﮑﯽ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮدي ﻫﺮي ‪ ....‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺖ ﻧﯿﺎز دارم ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ درﮐﻢ ﻣﯿﮑﺮدي ﻫﻤﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﮐﺮدم ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﯿﮑﻨﻦ ‪ ....‬اوﻧﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﯽ داﺷﺘﻢ ‪....‬‬
‫ﭘﺲ از ﯾﮑﯽ دو دﻗﯿﻘﻪ ﺳﮑﻮت دوﺑﺎره اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻣﯿﺨﻮام راه ﺗﻮ رو اداﻣﻪ ﺑﺪم ‪ ....‬ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﻢ ‪ ....‬ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ از ﭘﺴﺶ ﺑﺮ ﻧﻤﯿﺎم‬
‫وﻟﯽ اون ﻋﻮﺿﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻘﺎص ﮐﺎرﺷﻮ ﭘﺲ ﺑﺪه ‪ ....‬او ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻘﺎص ﮐﺸﺘﻦ ﺗﻮ‪ ،‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرت و ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎي دﯾﮕﺮ‬
‫رو ﭘﺲ ﺑﺪه‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﺮاي ﺗﻮ اﻧﺠﺎم ﺑﺪم ‪ ...‬ﺑﻬﺖ ﻗﻮل ﻣﯿﺪم ﻣﻮاﻇﺐ رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ و ﮐﻞ‬
‫ﺧﺎﻧﻮادت ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﭼﻮن ﻣﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻘﺎص اﺷﺘﺒﺎﻫﻢ رو ﭘﺲ ﺑﺪم ﺣﺘﯽ اﮔﻪ در اﯾﻦ راه ﮐﺸﺘﻪ ﺑﺸﻢ ‪ ،‬دﯾﮕﻪ ﺑﺮام ﻣﻬﻢ‬
‫ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻃﻮري ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﻔﯿﺪ ﺑﻮدم‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﺗﺎ اﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﻠﻮي ﮐﺎرﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت رو ﻣﯽ‬
‫ﮔﯿﺮم؛ اﯾﻨﻮ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ از ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاﻓﺶ ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد و ﺗﻤﺎم ﺣﺮف ﻫﺎي او‬
‫را ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﺷﮏ ﻣﯿﺮﯾﺨﺖ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ رﻓﺘﺎر ﺗﻨﺪش ﺑﺎ او ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎ‬
‫او اون ﻃﻮري رﻓﺘﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻦ ﻧﻮﯾﻞ ﻫﻤﻮن ﻧﻮﯾﻞ ﺳﺎده و ﮐﻤﯽ ﺧﻨﮓ دوران ﻣﺪرﺳﻪ اش ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺷﮑﻬﺎﯾﺶ را ﭘﺎك ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ او را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻮدش ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺟﯿﻨﯽ روﺑﺮو ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪٩٠‬‬

‫ـ اوه ﺟﯽ ‪ ...‬دوﺷﯿﺰه وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ آﻣﺪن ﺷﻤﺎ ﻧﺸﺪم‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﮐﻠﻤﻪ اي دﯾﮕﺮ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و از آﻧﺠﺎ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ او را‬
‫ﺻﺪا زد‪.‬‬
‫ـ ﻧﻮﯾﻞ‬
‫ﺑﺎ ﺗﻌﻠﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻠﻪ‬‫اﻣﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻧﻤﯿﮑﺮد ‪ ...‬ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﮐﻔﺸﻬﺎﯾﺶ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻦ ﮐﻨﺎن‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ‪ .....‬ام ‪ ....‬ﻣﻦ ‪ .....‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﻄﻮري ﺑﮕﻢ راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎﺑﺖ رﻓﺘﺎر اون روزم ازت‬‫ﻣﻌﺬرت ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬رﻓﺘﺎرم ﺧﯿﻠﯽ ﺑﭽﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ در ﺷﻮك ﺣﺮﻓﻬﺎي ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻮد و ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ راﺣﺘﯽ او را ﺑﺨﺸﯿﺪه اﺳﺖ ﺑﺎ دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﯽ‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ -‬ﻧﻪ ﻧﻪ ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ ﻣﻌﺬرت ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ از ﺗﻮ ﻋﺬر ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﻫﻤﺶ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد‪،‬‬
‫اﺻﻼً دﯾﮕﻪ ﺣﺮﻓﺸﻢ ﻧﺰن ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮ آورد وﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﺨﺸﯿﺪي‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ ‪.‬‬
‫‪٩١‬‬

‫ ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﮐﻦ ﻧﻮﯾﻞ ﻣﻬﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ اﻻن اﯾﻨﺠﺎ ﻫﺴﺘﯽ ‪ ...‬راﺳﺘﯽ ﺷﻨﯿﺪم ﻫﻨﻮز ﯾﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﻧﺸﺪه ﮐﻪ ﮔﺮد و‬‫ﺧﺎك زﯾﺎدي ﺑﻪ ﭘﺎ ﮐﺮدي ‪ ....‬زدي اون ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻋﻮﺿﯽ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﻪ رو ﻧﺎﮐﺎر ﮐﺮدي‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺤﺚ رو ﻋﻮض ﮐﺮد اﺳﺘﻘﺒﺎل ﮐﺮد و آن را اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮب آره ﯾﻪ ﺗﺴﻮﯾﻪ ﺣﺴﺎب ﻗﺪﯾﻤﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ اﻧﺠﺎﻣﺶ دادم‪.‬‬

‫‪٩٢‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺘﻢ ‪ :‬ارﺗﺶ ‪A.D‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺟﺮﻗﻪ اي ذﻫﻦ ﺟﯿﻨﯽ روﺷﻦ ﮐﺮد ‪ ....‬ﺣﺘﯽ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮد ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﭼﻄﻮري اﯾﻦ‬
‫ﻓﮑﺮ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺧﻄﻮر ﮐﺮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ اﻓﮑﺎر ﺑﻮد و روي اﯾﺪه اش ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺟﺴﻢ ﻧﻘﺮه اي رﻧﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﭘﺮواز ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫ﺗﻮﺟﻪ اش را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد ‪ ....‬ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮس ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي او را در ذﻫﻨﺶ ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﯿﻨﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﺮﺳﻮن درﻣﺎﻧﮕﺎه ‪ .....‬اﯾﻦ ﻧﻘﺎﺑﺪاره ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪه ‪ ....‬ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻢ ﺧﺒﺮ دادم‪.‬‬‫ﺟﻤﻠﻪ اول ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي او را ﻧﮕﺮان ﮐﺮد اﻣﺎ در اداﻣﻪ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﻧﻘﺎﺑﺪاره ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪه ﺧﯿﻠﺶ ﺗﺎ‬
‫ﺣﺪودي راﺣﺖ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ اﯾﻨﮑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث زود ﺗﺮ از او ﺑﺮﺳﺪ اﺻﻼ ﺧﻮب ﻧﺒﻮد ﭼﻮن اﺣﺘﻤﺎل زﯾﺎد ﻧﻘﺎﺑﺪار‬
‫را ﺑﺎ ﺳﯿﻞ ﺳﻮاﻻﺗﺶ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎران ﮐﻨﺪ و اﯾﻦ ﺑﺮاي وﺿﻌﯿﺖ ﺑﯿﻤﺎرش ﺧﻮب ﻧﺒﻮد ‪ ....‬از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و رو ﺑﻪ‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﻧﻮﯾﻞ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮاز اﯾﻦ ﭘﯿﺸﺖ ﺑﻤﻮﻧﻢ‪ .....‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ دوﺳﺘﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪه ‪...‬‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺳﺮي ﺑﻬﺶ ﺑﺰﻧﻢ ‪ ....‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﻢ‪ ،‬اﻣﺸﺐ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 10‬ﺑﯿﺎ ﻗﺮارﮔﺎه ﯾﻪ ﺟﻠﺴﻪ ﻣﻬﻢ دارﯾﻢ‪.‬‬
‫‪٩٣‬‬

‫ ﺑﺎﺷﻪ ﺣﺘﻤﺎ ً ﻣﯿﺎم ‪ .....‬ﺳﻼم ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺮﺳﻮن ‪ ....‬ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮ ﺑﻌﺪاً ﻣﯿﺎم دﯾﺪﻧﺶ‪.‬‬‫ ﺷﺐ ﻣﯿﺒﯿﻨﻤﺖ ‪ ....‬و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﺎﻗﯽ آرام دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﻏﯿﺐ ﺷﺪ و ﻣﺎﯾﻞ ﻫﺎ دورﺗﺮ‪ ،‬ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺟﻠﻮي ﺧﺎﻧﻪ‬‫‪ 12‬ﻣﯿﺪان ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﭘﺲ از ﺟﻮاب دادن ﺑﻪ ﺳﻮاﻻت اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮدش را ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎﻫﺶ‬
‫رﺳﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ در را ﮐﻪ ﺑﺮ روي اون ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد درﻣﺎﻧﮕﺎه را ﺑﺎز ﮐﺮد ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث زود ﺗﺮ‬
‫از او رﺳﯿﺪه اﺳﺖ و در ﺣﺎل ﺳﻮال ﭘﯿﭻ ﮐﺮدن ﺑﯿﻤﺎرش اﺳﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺮاي ﺑﺎر ﺳﻮم ﺑﺎز ﺷﺪ و اﯾﻦ ﺑﺎر زﻧﯽ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ و ﻟﺒﺎس ﯾﮑﺪﺳﺖ‬
‫آﺑﯽ رﻧﮕﯽ وارد ﺷﺪ ‪ ....‬درﺳﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻧﺒﻮد وﻟﯽ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ او را دﯾﺪ ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻬﺶ دﺳﺖ داد‪ ،‬ﺣﺴﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﭘﻨﺞ ﺷﺶ ﻣﺎه اﺧﯿﺮ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﻟﺬت‬
‫آن را ﺣﺲ ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ اﺑﺮﻓﻮرث از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ او اﺟﺎزه داد ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎرش ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺳﺮد ﺑﺮ ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮﯾﺾ ﻣﺎ ﺑﻬﻮش آﻣﺪه ‪ ....‬ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﭼﯽ ﺑﻬﺶ دادي ؟‬‫ آراﻣﺒﺨﺶ‪ ،‬ﻣﺴﮑﻦ‪ ،‬ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﻨﻨﺪه‪.‬‬‫‪٩۴‬‬

‫ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ....‬ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﯽ داري؟ ﮐﺠﺎﻫﺎت درد ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟‬‫اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺟﻮاب دادن ﻓﻘﻂ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ ﺟﯿﻤﺰ؟‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﯽ ﺟﻮاب داد‪ :‬ﺑﻠﻪ‬
‫ ﭘﺮﺳﯿﺪم اﺣﺴﺎس ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ؟‬‫ آره ﺑﺪﻧﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺿﯿﻌﻔﻪ ‪ ....‬دﺳﺖ و ﭘﺎﻫﺎﻣﻮ ﺧﻮب ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺗﮑﺎن ﺑﺪم ‪ ....‬ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ‪.‬‬‫ اﯾﻨﺎ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﯿﺴﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺮور زﻣﺎن ﺧﻮب ﻣﯿﺸﻦ ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﺎري ﮐﻨﻢ روﻧﺪ ﺑﻬﺒﻮدﯾﺘﻮن ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﺑﺸﻪ‬‫وﻟﯽ ﭼﻮن ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺧﻮدﺗﻮن ﮔﻔﺘﯿﻦ ﺑﺪﻧﺘﻮن ﺿﻌﯿﻔﻪ ﭘﺲ ﻓﻌﻼً ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ رﯾﺴﮏ ﮐﻨﻢ و اﯾﻦ ﮐﺎرو اﻧﺠﺎم‬
‫ﺑﺪم ﭼﻮن ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺎﻟﺘﻮﻧﻮ ﺧﻮب ﻧﮑﻨﻪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﻫﻢ ﺑﺸﯿﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﯾﮑﯽ و دو ﺗﺎ ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻬﺘﻮن ﻣﯿﺪم‬
‫ﮐﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ دﻓﺎﻋﯽ ﺑﺪﻧﺘﻮن رو ﻗﻮي ﮐﻨﻪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﯾﮑﯽ و دو روز دﯾﮕﻪ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ رو روﺗﻮن اﺟﺮا ﮐﻨﻢ‪ .‬اﻵن‬
‫ﻫﻢ دﯾﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺣﺮف ﻧﺰﻧﯿﺪ و اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﯿﺪ ‪ ....‬ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺧﻮاب آور روﺑﻬﺶ ﺑﺪه ﺗﺎ راﺣﺘﺮ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻓﺮﺻﺖ اﻋﺘﺮاض داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﻪ ﺧﻮردش داد ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ‬
‫دﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰي ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ و ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻌﺪ از ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻦ ﺟﯿﻤﺰ رو ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﺧﻮب ﭼﯽ ﻣﯿﮕﯽ ﺟﯿﻨﯽ ؟ ﺣﺎﻟﺶ ﭼﻄﻮره‬
‫‪٩۵‬‬

‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ آراﻣﯽ از اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺳﮑﻮت ﮐﻨﺪ ﺑﻌﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﻧﺎرﻧﺠﯽ رﻧﮕﺶ‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺑﺮ ﺧﻮرد ﺑﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﯽ روﺷﻦ در اﻣﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ ﻧﻔﺴﯽ از ﺳﺮ اﺳﻮدﮔﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻌﺪ در‬
‫ﺟﻮاب ﻧﮕﺎه ﭘﺮ ﺳﻮال اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﺧﻄﺮي ﺗﻬﺪﯾﺪش ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺑﻪ و ﻫﯿﭻ ﻣﺸﮑﻞ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪاره ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ دو ﺳﻪ روز ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ‬
‫ﺑﺘﻮﻧﻪ رو ﭘﺎ ﺧﻮدش واﯾﺴﻪ‪ .‬ﺑﺪﻧﺶ ﻫﻨﻮز ﺿﻌﯿﻔﻪ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮب ﻏﺬا ﻧﺨﻮرده‪ .‬در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﺎﯾﺪ‬
‫از ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﮐﻤﮏ ﺑﮕﯿﺮم‪.‬‬
‫ـ ﺧﯿﺎﻟﻢ رو راﺣﺖ ﮐﺮدي ‪ ....‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﮐﯽ ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﺎﻫﺎش ﯾﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ اي ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ ‪ ....‬ﻻزﻣﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎش‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺟﻤﻠﻪ ي اﺧﺮش را ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ دﯾﺪ ﺟﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﺪ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ـ ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ﻗﺪر واﺟﺒﻪ ﻓﺮدا ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ‪.‬‬
‫ـ زﻣﺎن ﺧﻮﺑﯿﻪ ‪ .....‬ﻣﻤﻨﻮن‪ .‬ﭘﺲ ﻓﻌﻼً ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ ﭘﯿﺶ ﻗﺒﺮ ﻫﺮي ﻣﺎﻧﺪ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ اش)ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎدر ﺑﺰرﮔﺶ( ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﺗﻌﻤﯿﺮات ﻻزم را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ .‬ﮐﺎر ﺗﻌﻤﯿﺮات ﺟﺰﺋﯽ ﮐﻪ اﻧﺠﺎم داد ﺗﺎ ﻋﺼﺮ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ‬

‫‪٩۶‬‬

‫ﺧﺴﺘﮕﯿﺶ در رود ﻣﺪﺗﯽ را در ﯾﮏ ﮐﺎﻓﻪ ي ﻣﺸﻨﮕﯽ ﮔﺬراﻧﺪ و ﺑﻌﺪ از آن ﺑﺮاي ﺧﻮردن ﺷﺎم ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ‬
‫رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ‪ 9/40‬از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﮐﺎﻓﻪ ﻣﺎدام رزﻣﺮﺗﺎ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ رﻓﺖ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ از ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻓﺴﻮر ﻟﻮﭘﯿﻦ و ﺗﺎﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ اي ﺑﻐﻠﺶ ﺑﻮد ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫رﯾﻤﻮس داﺷﺖ ﺑﺎ اﻓﺘﺨﺎر ﺑﻪ ﺷﺎﮔﺮد ﺳﺎﺑﻘﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد‪ .‬ﭘﺴﺮ ﭼﻬﺎرده ﺳﺎﻟﻪ و ﺳﺎده ﻟﻮﺣﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ او را‬
‫اﺣﻤﻖ و ﺧﻨﮓ ﻓﺮض ﻣﯿﮑﺮدﻧﺪ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺧﺎﻃﺮه ي آن روزي را ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻋﻀﻮ ﺷﺪن در ﻣﺤﻔﻞ از او اﻣﺘﺤﺎن ﻣﯿﮕﺮﻓﺘﻨﺪ را ﻓﺮاﻣﻮش‬
‫ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫در ﺑﺨﺶ ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮدات ﺟﺎدوﯾﯽ ﺧﻮب ﻋﻤﻞ ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ در ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ اﮐﺮوﻣﺎﻧﺘﯿﻮﻻ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ‬
‫ﺣﯿﺮت اور آن را ﮐﺸﺖ ‪ ....‬وﻟﯽ در ﺑﺨﺶ دوﺋﻞ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ي اول ﻣﺒﺎرزه ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮﺑﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺣﺮﯾﻒ اﯾﻦ ﺟﻮان ﻧﻤﯽ ﺷﻮد ‪ ....‬ﻧﻮﯾﻞ از ﺟﺎدوﻫﺎي ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ اي اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯿﮑﺮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ‬
‫ﺑﻌﻀﯿﻬﺎﯾﺶ ﺑﺮاي اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﯿﺰ ﺗﺎزﮔﯽ داﺷﺖ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻓﻘﻂ داﺷﺖ از ﺧﻮدش در ﺑﺮاﺑﺮ رﮔﺒﺎر ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ دﻓﺎع ﻣﯿﮑﺮد اﻟﺴﺘﻮر ﻫﻢ دﻗﯿﻘﻪ اي ﺑﻌﺪ وارد ﮔﻮد‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ داﺷﺖ دﻓﺎع ﻣﯿﮑﺮد اﻣﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﻧﻮﯾﻞ ﺳﺒﮏ ﻣﺒﺎرزه اش را ﻋﻮض ﮐﺮد و ﺑﺎ‬

‫‪٩٧‬‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﭙﯿﺪ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ دوﺑﺎره ﺑﺮ او و اﻟﺴﺘﻮر ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ و ﺑﻪ دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﻌﺪ ﺟﺎدوﯾﯽ ﺳﭙﯿﺪ‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي از ﺳﻮي ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬او و اﻟﺴﺘﻮر ﭘﯿﺮ را زﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮ و ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﭼﻨﯿﻦ دوﺋﻠﯽ از او ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي ﮐﻪ در ﻫﻤﺎن اوﻟﯿﻦ ﻣﺒﺎرزه اش ﭘﺲ از ﻋﻀﻮﯾﺖ و ﻏﯿﺒﺖ ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻟﻪ اش ﻫﻤﮕﺎن را ﻣﺘﻌﺠﺐ ﮐﺮد و‬
‫ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﻪ رخ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﮐﺸﯿﺪ ‪ ....‬ﭘﻨﺞ ﮐﺸﺘﻪ ﺣﺎﺻﻞ اوﻟﯿﻦ ﻣﺒﺎرزه اش ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ‬
‫ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ ﺑﻮد ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻮد ﻫﺪف اﺻﻠﯽ او ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺑﻮد ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ دﯾﻮاﻧﻪ ﺷﺪن ﻓﺮاﻧﮏ‬
‫و اﻟﯿﺲ ﺷﺪه ﺑﻮد و آن ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺰاﺣﻤﺘﺸﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺧﺸﻢ او ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻫﻤﺎن‬
‫ﺻﻮرت ﺑﭽﮕﺎﻧﻪ ي ﺳﺎﻟﻬﺎي ﻗﺒﻞ را داﺷﺖ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﻣﻮاﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫ـ ﺳﻼ م ﻧﻮﯾﻞ‬
‫ـ ﺳﻼم ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ....‬ﺳﻼم ﺧﺎﻧﻢ ﻟﻮﭘﯿﻦ ‪ ....‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺰاﺣﻤﺘﻮن ﺷﺪم‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف آن ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺳﺒﺰش ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﯿﮑﺮد رﻓﺖ ‪ ....‬ﺻﻮرت زﯾﺒﺎﯾﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ از‬
‫ﻣﺎدرش ﺑﻪ ارث ﺑﺮده ﺑﻮد و ﺑﺮاي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ رﻧﮓ ﺧﺎﺻﯽ را ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ـ ﺑﭽﻪ ﺧﻮدﺗﻮﻧﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ .....‬ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎزه ‪ .....‬اﺳﻤﺶ ﭼﯿﻪ؟‬
‫ﺗﺎﻧﮑﺲ‪ :‬ﻫﺮي‬
‫ﭼﯽ ؟!‬
‫‪٩٨‬‬

‫اﯾﻦ ﺑﺎر ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺟﻮاﺑﺶ را داد‪.‬‬
‫ـ ﻫﺮي ‪ ....‬ﻫﺮي ﺳﺮﯾﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﭽﻪ را ﺑﻐﻞ ﮐﺮد ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ﺳﭙﺲ ﮐﻤﯽ ﺑﺎ او ﺑﺎزي ﮐﺮد و او را‬
‫دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻣﺎدر ش ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮب دﯾﮕﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 10‬ﺗﻮ اﺗﺎق ﺑﺎﺷﻢ ‪ ....‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﺴﯽ اوﻣﺪه؟‬
‫ـ آره ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻫﻤﻪ آﻣﺪن ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﻮ آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮم ﺗﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻣﻌﻄﻞ ﻧﺸﻦ ‪ ....‬ﺗﺎ ﺑﻌﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ي ﺑﺎﻻ رﻓﺖ ‪ .....‬ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﻫﻤﻬﻤﻪ ي ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي اﻓﺮاد را ﺑﺸﻨﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ در ﻗﻬﻮي‬
‫رﻧﮓ ﻗﺪﯾﻤﯽ را ﺑﺎز ﮐﺮد ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫رﯾﺲ ﻣﺤﻔﻞ آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ....‬اﻣﺎ اﺑﺮﻓﻮرث ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺟﺎﯾﺶ در آﻧﺠﺎ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬
‫اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ ﺣﻀﻮر ﻧﺪاﺷﺘﻦ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺣﺎﺿﺮﯾﻦ ﮐﺮد‪ ،‬ﺗﺎزه ذﻫﻨﺶ روﺷﻦ ﺷﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ اﻟﻒ‬
‫دال ﺑﻮد ﻧﻪ ﺟﻠﺴﻪ ﻣﺤﻔﻞ و اﮐﺜﺮ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻋﻀﻮ اﻟﻒ دال ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬در اﯾﻨﺠﺎ ﻧﯿﺰ ﺣﻀﻮر‬
‫داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯿﮑﺮد ﮐﻪ ارﺗﺶ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻨﻮز ﺳﺮ ﭘﺎ ﺑﺎﺷﺪ آن ﻫﻢ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ رﺋﯿﺴﺶ ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮي‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﺷﺎره دﺳﺖ رون ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﮐﻨﺎر او ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫‪٩٩‬‬

‫ـ ﺳﻼم رون ‪ ....‬اﮔﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﮑﺮده ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ارﺗﺶ ‪ ....‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟‬
‫ـ ﺳﻼم ﻧﻮﯾﻞ ‪ ....‬آره درﺳﺖ ﺣﺪس زدي ‪ ....‬ﻓﻘﻂ ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ ﺟﯿﻨﯽ ﭼﺮا ﭘﺲ از اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺪت درﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺟﻠﺴﻪ داده‪ .‬ﻣﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻮاﻓﻖ ﮐﺮده ﺑﻮدﯾﻢ ‪...‬‬
‫ـ ﭼﯽ ؟ ﻣﻨﻈﻮرت از‪ ،‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺪت ﭼﯿﻪ ؟ ‪ ....‬ﻣﮕﻪ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ ﺟﻠﺴﻪ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻧﺪادﯾﺪ ؟‬
‫ـ ﺧﻮب ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً دو ﺳﺎل و ﻧﯿﻢ ﻣﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﺟﻠﺴﻪ اي ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻧﺸﺪه‪.‬‬
‫ـ واﺳﻪ ي ﭼﯽ ؟‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ رون ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﻮاب او را ﺑﺪﻫﺪ ﺟﯿﻨﯽ ﺻﺪاﯾﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ ﺳﮑﻮت دﻋﻮت ﮐﺮد‪.‬‬
‫ـ ﺧﺐ‪ ،‬از ﻫﻤﻪ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﮐﻪ دﻋﻮﺗﻢ رو ﻗﺒﻮل ﮐﺮدﯾﺪ و ﺑﻪ اﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ اوﻣﺪﯾﺪ ‪ ...‬ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﮐﻪ اﻻن ﻫﻤﺘﻮن ﻓﮑﺮ‬
‫ﻣﯿﮑﻨﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﯿﻪ؟ ﭘﺲ ﺑﺪون ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻣﯿﺮم ﺳﺮاغ اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ‪ .‬ﻃﺒﻖ ﺗﻮاﻓﻘﯽ ﮐﻪ دو ﺳﺎل‬
‫ﭘﯿﺶ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ داﺷﺘﯿﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻊ ﭘﯿﺪا ﺷﺪن ﯾﮏ ﻓﺮد ﻻﯾﻖ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎي ارﺗﺶ را‬
‫ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﻨﯿﻢ ‪ ...‬ﺧﺐ ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ رو ﮐﻪ واﺟﺪ اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﺎﺷﻪ رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﮑﺚ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺶ را روي دﯾﮕﺮان ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﻤﻬﻤﻪ اي راه اﻓﺘﺎد و ﻫﺮ ﮐﺲ ﺑﺎ دﯾﮕﺮي ﻣﺸﻐﻮل ﺣﺮف زدن ﺷﺪ‪.‬‬
‫ـ ﭼﯽ ؟ ﻣﻨﻈﻮرش ﭼﯿﻪ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﯽ رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ؟‬

‫‪١٠٠‬‬

‫رون ﭘﺮﺳﺸﮕﺮاﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﻣﻨﻈﻮرش ﮐﯿﻪ ؟‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ از ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺮاي ﺷﺐ ﺑﻪ ﻗﺮارﮔﺎه ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﺼﺪ او ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬از‬
‫اول ﺟﻠﺴﻪ داﺷﺖ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ را ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬و در ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﮔﺰﯾﻨﻪ‬
‫ﻫﺎي اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﭘﺮداﺧﺖ ﮐﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻪ ﮔﺰﯾﻨﻪ رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ و ﺟﯿﻤﺰ )ﻧﻘﺎﺑﺪار( ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮔﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام ﻧﯿﺰ ﺷﺎﻧﺲ ﺿﻌﯿﻔﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ‬
‫ﺗﺎزه ﺑﻬﻮش آﻣﺪه ﺑﻮد و ﺑﻌﯿﺪ ﺑﻮد ﺟﯿﻨﯽ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﯾﻨﮑﻪ آﻧﻬﺎ ﻫﻨﻮز او‬
‫را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ و ﻧﻤﯿﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎدﮔﯽ ﺑﻪ او اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﺪ ﭘﺲ ﻧﻮﯾﻞ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﯿﺸﺘﺮي داﺷﺖ‬
‫وﻟﯽ ﺑﻌﺪ از دﻋﻮاي آن روز ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﻧﻮﯾﻞ اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﻫﻢ ﮐﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﺰﯾﻨﻪ ﺳﻮم ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻓﺮدي ﺑﺎﺷﺪ‪....‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي رون از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ـ ﭼﯿﻪ رون ؟‬
‫ـ ﻣﯿﮕﻢ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﮐﯽ رو اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫ـ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ رون ‪ ....‬واﻗﻌﺎً ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﯾﻪ ﺣﺪﺳﺎﯾﯽ ﻣﯽ زﻧﻢ ‪....‬‬
‫ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺟﯿﻨﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪١٠١‬‬

‫ـ ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﮐﻪ اﻻن ﻫﻤﺘﻮن ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯿﺪ اون ﺷﺨﺺ ﮐﯿﻪ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ اﯾﻦ ﻓﺮد ﺗﺎزه ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﺎ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه‪...‬‬
‫ارﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺖ ﮐﻼﻓﻪ ﻣﯿﺸﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد در ﻣﻮردش ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺑﺮي ‪ ...‬ﺑﮕﻮ اون‬
‫ﮐﯿﻪ ؟‬
‫ـ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ....‬ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﺸﻮ ‪ .....‬اﺳﻢ اون ﺷﺨﺺ ﻧﻮﯾﻠﻪ ‪ .....‬ﻧﻮﯾﻞ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎره ﺟﻠﺴﻪ در ﺳﮑﻮت ﮐﺎﻣﻠﯽ ﻓﺮو رﻓﺖ ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﺑﺎ دﻫﺎﻧﯽ ﺑﺎز و ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻪ دﺧﺘﺮ ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﯿﮑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف از او ﮐﻤﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد آن ﻫﻢ ﺑﻌﺪ از دﻋﻮاﯾﺶ ﺑﺎ ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ از‬
‫ﺷﻮك اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﯿﺮون اﻣﺪن دوﺑﺎره ﭘﭻ ﭘﭻ اﻓﺮاد ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺷﺮوع ﺷﺪ‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺧﻮاﻫﺮش ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و از او ﺑﻪ ﻧﻮﯾﻞ دوﺧﺖ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ ﻧﻮﯾﻞ ﻏﺮق‬
‫در اﻓﮑﺎرش ﺑﻮد ﭼﻮن ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﺸﺎن ﻧﻤﯿﺪاد ﮐﻪ از اﺗﻔﺎق دورو ﺑﺮش آﮔﺎه ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﻏﺮق در ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺧﺎﻃﺮه ي ﺟﻠﺴﺎت اﻟﻒ دال ‪ ....‬ﺟﻠﺴﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺧﻮدش را ﺑﻬﺘﺮ‬
‫ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ‪ .....‬ﺟﻠﺴﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي و آراﻣﺶ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ آﻣﻮزش ﻣﯿﺪاد ‪ .....‬ﺟﻠﺴﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ي‬
‫آﻧﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دوﺳﺘﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮي ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ .‬آن ﺳﺎل ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺳﺎل ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ او در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي رون ﺑﻪ ﺧﻮدش آﻣﺪ‪.‬‬
‫ـ ﭼﯿﻪ رون ؟‬

‫‪١٠٢‬‬

‫ـ ﺣﻮاﺳﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ ؟ ﻓﻬﻤﯿﺪي ﺟﯿﻨﯽ ﭼﯽ ﮔﻔﺖ ؟ اﺻﻼً ﻣﯿﺪوﻧﯽ ﻣﻮﺿﻮع ﺟﻠﺴﻪ ﭼﯽ ﺑﻮد ؟ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ و‬
‫ﮔﺮﻧﻪ اﯾﻦ ﻃﻮري ﺑﺮ ﺑﺮ ﻧﮕﺎم ﻧﻤﯿﮑﺮدي‪.‬‬
‫ـ ﺑﺒﺨﺶ رون ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﻣﮕﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﭼﯽ ﮔﻔﺘﻪ ؟‬
‫ـ ﻣﻮﺿﻮع ﺟﻠﺴﻪ در ﻣﻮرد اﻧﺘﺨﺎب رﺋﯿﺲ ارﺗﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻢ ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان رﺋﯿﺲ ارﺗﺶ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮده‪.‬‬
‫ـ ﻫﺎ ‪ ....‬ﭼﯽ؟! ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان رﺋﯿﺲ ارﺗﺶ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮده ‪ .....‬ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯿﮑﻨﯽ رون ؟‬
‫ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ دوﺳﺘﺶ ﮐﺮد اﻣﺎ ﭼﻬﺮه ي او ﺟﺪي ﺑﻮد و ﻫﯿﭻ ﻧﺸﺎﻧﯽ از اﯾﻨﮑﻪ دارد ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﺪ ﺟﯿﻨﯽ رو ﺑﻪ او ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﺧﻮب ﻧﻮﯾﻞ ﻧﻈﺮت ﭼﯿﻪ ؟ ﺗﻮ ﻣﻮاﻓﻖ ﻫﺴﺘﯽ ؟‬
‫و ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﯾﮏ اﺑﺮوﯾﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و ﺟﻮري ﺑﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ اﮔﻪ ﺟﺮﺋﺖ داري ﺑﮕﻮ‬
‫ﻧﻪ‪.‬‬
‫ـ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯿﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﭘﺴﺖ ﻻﯾﻖ ﺗﺮ و ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﻣﺜﻼً ارﻧﯽ‪،‬‬
‫رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ‪.........‬‬
‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ رون ﮔﻔﺖ ‪:‬‬

‫‪١٠٣‬‬

‫ـ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺖ ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺸﺘﺮك ﭘﻨﺞ ﺷﺶ ﻣﺎه رﺋﯿﺲ اﻟﻒ دال ﺑﻮدﯾﻢ ﺑﻌﺪﺷﻢ ﮐﺴﯽ‬
‫اﯾﻦ ﭘﺴﺘﻮ ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫ـ وﻟﯽ آﺧﻪ ﭼﺮا ﻣﻦ ؟‬
‫ارﻧﯽ دﺧﺎﻟﺖ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﻮن ﺗﻮ از ﻫﻤﻪ ﻗﻮي ﺗﺮ ﻫﺴﺘﯽ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺧﻮدم اوﻧﺠﺎ ﻣﺒﺎرزﺗﻮ دﯾﺪم‪.‬‬
‫ـ اﻏﺮاق ﻧﮑﻦ ارﻧﯽ ﻣﻦ اوﻧﺠﺎ ‪......‬‬
‫ـ ارﻧﯽ راﺳﺖ ﻣﯿﮕﻪ ﻧﻮﯾﻞ‬
‫اﯾﻦ ﺑﺎر ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد دﺧﺎﻟﺖ ﮐﺮد و اداﻣﻪ داد‬
‫ـ ﻫﺮ ﮐﯽ ﻧﺪوﻧﻪ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺧﻮب ﻣﯿﺪوﻧﯿﻢ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻗﺪرﺗﻬﺎﯾﯽ داري‪ .‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ اﺣﺘﯿﺎج دارﯾﻢ ﮐﻪ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﺎﺷﻪ و‬
‫ﺑﺘﻮﻧﻪ در ﻣﻮاﻗﻊ ﻻزم از ﻣﺎﻫﺎ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪﺷﻢ ﺟﯿﻨﯽ ﺣﺎﻻ ﺗﻮ رو ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮده ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ راي ﮔﯿﺮي‬
‫ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﮐﯿﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﻦ و ﮐﯿﺎ ﻣﻮاﻓﻘﻦ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ رو ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﻮﯾﻞ ﻣﻮاﻓﻘﻢ‬
‫رون ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ اﻓﺮادي ﮐﻪ در ﻧﺒﺮد اون روز ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻦ و ﻗﺪرت ﻧﻮﯾﻞ را از ﻧﺰدﯾﮏ دﯾﺪه ﺑﻮدﻧﺪ دﺳﺘﻬﺎي‬
‫ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﺎﻻ آوردﻧﺪ‪.‬‬

‫‪١٠۴‬‬

‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً دو ﺳﻮم ﺣﺎﺿﺮﯾﻦ ﺑﺎ رﯾﺎﺳﺖ ﻧﻮﯾﻞ ﻣﻮاﻓﻖ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺟﯿﻨﯽ دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ـ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﭼﻮن ﻫﻤﻪ ﻣﻮاﻓﻖ ﻧﯿﺴﺘﻦ ﭘﺲ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻮﻗﺖ رﯾﺎﺳﺖ را ﺑﻪ ﻋﻬﺪه داره ﺗﺎ ﺑﻌﺪاً دوﺑﺎره در‬
‫ﻣﻮردش ﺑﺤﺚ ﮐﻨﯿﻢ ‪ ...‬ﺧﺘﻢ ﺟﻠﺴﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﺟﻠﺴﻪ ﻫﺠﻮم اﻓﺮاد ﺑﺮاي ﺗﺒﺮﯾﮏ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﻞ آﻏﺎز ﺷﺪ‬
‫ـ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﻣﯿﮕﻢ‬
‫ـ آره ﭘﺴﺮ ﻣﻨﻢ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﻣﯿﮕﻢ‬
‫اﻣﺎ ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﮔﯿﺞ ﺑﻮد ﺑﺎورش ﻧﻤﯿﺸﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺮﻋﺖ او را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان رﺋﯿﺲ ﺟﺪﯾﺪ اﻟﻒ دال اﻧﺘﺨﺎب‬
‫ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬در دﻟﺶ از اﯾﻦ اﺗﻔﺎق راﺿﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮش ﻫﻢ ﻧﻤﯿﮑﺮد ﮐﻪ روزي ﻋﻬﺪه دار رﯾﺎﺳﺖ ارﺗﺶ‬
‫ﺷﻮد‪.‬‬
‫ارﺗﺸﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺮي درﺳﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺧﻮد ﻧﯿﺰ رﺋﯿﺴﺶ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ارﺗﺸﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﺶ دﻗﯿﻘﺎً ﻣﺜﻞ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﻫﺮ دو اﯾﻦ ﺗﺸﮑﯿﻼت رﺋﯿﺲ و ﺗﺎﺳﯿﺲ‬
‫ﮐﻨﻨﺪه ﺧﻮدﺷﺎن را از دﺳﺖ داده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬رﯾﺎﺳﺖ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻣﻮﺳﺴﺶ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﺮادرش‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث داﻣﺒﻠﺪور و ﺣﺎﻻ رﯾﺎﺳﺖ اﻟﻒ دال ﻧﯿﺰ ﺑﻪ دﺳﺖ او اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ....‬از اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل‬
‫ﺑﻮد ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﻗﺒﺮ ﻫﺮي ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﯿﺨﻮاد راه او را اداﻣﻪ دﻫﺪ و ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ اﯾﻦ راه ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻗﻮﻟﺶ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫‪١٠۵‬‬

‫ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ﺗﻤﺎم اﻋﻀﺎ ارﺗﺶ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از رون‪ ،‬ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﺟﯿﻨﯽ از ﻃﺮﯾﻖ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ اي ﮐﻪ‬
‫ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ آﻧﻬﺎ را ﺑﯿﺮون ﺑﺒﺮد ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻧﻮﯾﻞ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﺧﻮب ﻧﻮﯾﻞ راﺳﺘﺸﻮ ﺑﮕﻮ اﻧﺘﻈﺎرﺷﻮ داﺷﺘﯽ رﺋﯿﺲ اﻟﻒ دال ﺑﺸﯽ ؟‬
‫ـ ﻧﻪ ‪ ....‬ﺣﻘﯿﻘﺘﺎً اﻧﺘﻈﺎرش رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﯿﺪوﻧﺴﺘﻢ ﻗﺼﺪ داره ﭼﯽ ﺑﮕﻪ وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﺗﻮ رو ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﻪ ‪ ....‬اوﻧﻢ ﺑﺎ‬
‫اون رﻓﺘﺎري ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎت داﺷﺖ ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﺑﯿﻦ ﺷﻤﺎ ﭼﯽ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ رﻓﺘﺎر ﺟﯿﻨﯽ از اﯾﻦ رو ﺑﻪ اون رو ﺷﺪه‪ ،‬ﺧﺪا‬
‫ﻋﺎﻟﻤﻪ ؟ ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اون دو اﻧﺪاﺧﺖ و اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ـ ﺧﻮب ﯾﮑﯿﺘﻮن ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪه ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ﭼﯽ ﮔﺬﺷﺘﻪ ؟‬
‫ـ ﻫﯿﭽﯽ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ رﻓﺘﺎره ﺧﯿﻠﯽ ﺑﭽﻪ ﮔﺎﻧﻪ اي داﺷﺘﻢ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﮐﻨﺎر ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﺸﺴﺖ اﯾﻦ را ﮔﻔﺖ و ﻧﻮﯾﻞ در اداﻣﻪ ي ﺣﺮﻓﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ و اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﺟﯿﻨﯽ ﺣﻖ داﺷﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﻨﯿﻦ رﻓﺘﺎري داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ دﯾﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ـ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﻫﺮ ﺟﻮر راﺣﺘﯿﺪ ‪ ....‬ﻧﻮﯾﻞ ﺣﺎﻻ ﻗﺼﺪ داري ﭼﮑﺎر ﮐﻨﯽ ؟ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اي ﺑﺮاي اداره ﮐﺮدن ارﺗﺶ‬
‫داري ؟‬

‫‪١٠۶‬‬

‫ـ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ؟! ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺣﺮﻓﯽ زدي ﻫﺎ ‪ ....‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﯾﻪ دﻗﯿﻘﻪ ﻧﺸﺪه اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪم ﺑﻌﺪ ﻣﯿﮕﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ ﯾﻪ‬
‫ﻓﮑﺮاﯾﯽ دارم اول از ﻫﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺸﺎور اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻢ اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫رون ﺧﻨﺪه اي ﺳﺮ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻗﺒﻮل ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ ‪ .....‬ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﺧﻮدت ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺘﯽ ﻣﺎ ﺑﻬﺖ اﯾﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد رو ﻣﯿﺪاﯾﻢ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﯽ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﻣﺎ‬
‫ﻗﺒﻼً ﻣﻌﺎون ﻫﺮي ﺑﻮدﯾﻢ و ﺗﻮ اول ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺳﺮي ﭼﯿﺰا رو ﺑﺪوﻧﯽ‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮي اﯾﻦ ﭼﻬﺎر ﺳﺎل ﭼﯿﮑﺎر‬
‫ﮐﺮدﯾﻢ و از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﭼﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﺑﺪﺳﺖ آوردﯾﻢ و اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎ اﻻن ﯾﻪ ﺟﺎﺳﻮس ﺑﯿﻦ آﻧﻬﺎ دارﯾﻢ و ‪.....‬‬
‫ﮔﻔﺘﮕﻮي آﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎي ﺷﺐ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺳﭙﺲ رون‪ ،‬ﻧﻮﯾﻞ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ از آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻨﺪ و ﺟﯿﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ‬
‫درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﮐﺎرش ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎي ﺷﺐ در درﻣﺎﻧﮕﺎه و در ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺨﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﺮده ﻫﺎي آن ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﮐﺎﺑﻮس وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ‬
‫ﻣﯽ دﯾﺪ؛ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻋﺮق ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻣﺪام روي ﺗﺨﺖ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫ﻧﻪ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﺮي رو ﻧﻪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﺟﺎش ﻣﻨﻮ ﺑﮑﺶ‪ ،‬ﻫﺮي رو ﻧﻪ ‪ ....‬اواداﮐﺪاورا‪ ...‬ﻧﻬﻬﻬﻪ ‪ ...‬اون ﯾﮑﯽ رو‬
‫ﺑﮑﺶ ‪ ....‬ﺳﻮروس ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر و ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﮑﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﺑﻬﺖ اﺣﺘﯿﺎج دارم ‪...‬ﻋﻮﺿﯽ ﺗﻮ ﺑﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻗﻮل دادي ‪ ....‬ﻫﺮي ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﻧﺘﻘﺎم ﻫﻤﻪ رو از اون ﻋﻮض ﺑﮕﯿﺮ‪.‬‬

‫‪١٠٧‬‬

‫ﺑﺎ ﺗﮑﺎن ﺷﺪﯾﺪي از ﺧﻮاب ﭘﺮﯾﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﺶ ﺷﺪ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ از ﻋﺮق ﺧﯿﺲ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد؛ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زد؛ ﺑﺪﻧﺶ ﮐﻮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ زﺣﻤﺖ روي ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﺳﯿﻨﻪ اش ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ‪ .‬از ﭘﺎرچ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﻟﯿﻮاﻧﯽ آب ﭘﺮ ﮐﺮد و ﻧﻮﺷﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎز ﻫﻤﺎن ﮐﺎﺑﻮس ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را از روي ﻣﯿﺰ‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ و ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺑﻪ آن داد؛ ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ در دﺳﺘﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ " ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻮاب ﺑﺪون روﯾﺎ"‬
‫درﭘﻮش آن را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺟﺮﻋﻪ اي از آن ﺧﻮرد؛ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺻﺒﺢ زود وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ از اﺗﺎق ﮐﺎرش در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﯿﺮون آﻣﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺷﺪ ﮐﻪ از روي ﺗﺨﺖ ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﻗﺼﺪ داﺷﺖ از ﺗﺨﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﯿﺎد ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ داد زد‪.‬‬
‫ داري ﭼﮑﺎر ﻣﯿﮑﻨﯽ؟‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﮐﺴﯽ در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺻﺪا ﺟﺎ ﺧﻮرد و ﺗﻌﺎدﻟﺶ را از دﺳﺖ داد و‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد از روي ﺗﺨﺖ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‪.‬‬
‫ اوه ﺧﺪاي ﻣﻦ ‪ ....‬ﻣﻨﻮ ﺗﺮﺳﻮﻧﺪي‪ .‬ﭼﺮا داد ﻣﯿﺰﻧﯽ؟! داﺷﺘﻢ ﻣﯽ اﻓﺘﺎدم!‬‫‪ -‬داﺷﺘﯿﺪ ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯿﮑﺮدﯾﺪ ؟‬

‫‪١٠٨‬‬

‫ ﻫﯿﭽﯽ ﻓﻘﻂ ﻣﯿﺨﻮاﺳﺘﻢ ار ﺗﺨﺘﻢ ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎم ﻫﻤﯿﻦ‪.‬‬‫ ﻫﻤﯿﻦ ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﻓﻌﻼً ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯿﺪ از ﺗﺨﺘﺘﻮن ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎد؟! ﻫﺎ ؟‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺮا ‪ ....‬وﻟﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم ‪ ...‬ﻣﻦ دوﺳﺖ ﻧﺪارم ﺑﺮاي ﻣﺪت زﯾﺎدي ﯾﮑﺠﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎﺷﻢ ‪ ....‬ﺑﻌﺪﺷﻢ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﮐﻠﯽ‬‫ﮐﺎر دارم ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪم‪.‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﻓﻌﻼً ﻣﺮﯾﺾ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﭘﺲ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزه ﻧﺪادم ﺣﻖ ﻧﺪارﯾﺪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﯾﺪ و اﮔﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف‬‫دﺳﺘﻮراﺗﻢ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯿﺪ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯿﺸﻢ ﺑﻪ ﺗﺨﺖ ﺑﺒﻨﺪﻣﺘﻮن‪ .‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﯾﺪ ؟‬
‫ ﺑﻠﻪ ﺳﭙﺲ زﯾﺮ ﻟﺒﯽ ﮔﻔﺖ ﺑﺪ اﺧﻼق ‪ ...‬ﻗﺒﻼ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮدي‪.‬‬‫ ﭼﯿﺰي ﮔﻔﺘﯿﺪ ؟‬‫ ﻧﻪ ‪ ...‬داﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺣﺮف ﻣﯿﺰدم‪.‬‬‫ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪي ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﮔﺮدﯾﺪ روي ﺗﺨﺖ و داروﻫﺎﺗﻮﻧﻮ ﺑﺨﻮرﯾﺪ‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ دﯾﮕﺮ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰد روي ﺗﺨﺘﺶ ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺟﯿﻨﯽ داروﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ او ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ در ﺳﮑﻮت ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ دﯾﺮوز ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد او را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮب ﮐﻪ دﻗﺖ ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ دﯾﮕﺮ از آن ﭼﺸﻤﺎن ﻗﻬﻮه اي و درﺧﺸﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬

‫‪١٠٩‬‬

‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﻮر و ﻧﺸﺎط در آن ﻣﻮج ﻣﯿﺰد ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد و ﭘﺸﺖ آن درد ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻏﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ‬
‫آﻣﺪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺧﻮدش را در آﻧﺠﺎ ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪ .‬ﻏﻢ ﻧﺎﺷﯽ از دﺳﺖ دادن ﻋﺸﻘﺶ‪.‬‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮد و ﻣﻘﺮراﺗﯽ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯿﮑﺮد درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺧﻮدش و از آن ﺻﺪاي ﮔﺮم و ﮔﯿﺮاﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺻﺤﺒﺖ‬
‫ﮐﺮدن ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ را ﺟﻠﺐ ﻣﯿﮑﺮد ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﺸﺎن ﻣﯿﺪاد ﮐﻪ رﻧﺞ ﺑﺴﯿﺎري ﮐﺸﯿﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ او را در اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﯿﺪﯾﺪ از دﺳﺖ ﺧﻮدش ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯿﺸﺪ و وﺳﻮﺳﻪ ﻣﯿﺸﺪ ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺮدارد و ﺑﻪ او‬
‫ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻫﻨﻮز زﻧﺪﺳﺖ و ﻧﻤﺮده ‪ ....‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﻃﻮري اﮔﺮ در ﻣﺒﺎرزه ي ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯿﺸﺪ ﺿﺮﺑﻪ ي‬
‫ﺳﺨﺖ ﺗﺮي ﺑﻪ او وارد ﻣﯿﺸﺪ وﻟﯽ اﮔﺮ ﻫﻮﯾﺘﺶ ﻣﺨﻔﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ و اﮔﺮ ﺗﻮﺳﻂ وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ‪ ،‬ﻫﻤﻪ‬
‫ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻦ او ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﻣﺮده اﺳﺖ وﻟﯽ اﮔﺮ ﭘﯿﺮوزﻣﯿﺸﺪ دﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ﻧﻤﯿﺘﻮاﺳﺖ آن ﻫﺮي ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫روزﮔﺎري ﺑﻪ اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﻧﺰدﯾﮏ و ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او ﻋﺸﻖ ﻣﯽ ورزﯾﺪ وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﻫﯿﭻ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﺧﺎﺻﯽ‬
‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ....‬ﻣﻮﺟﻮد ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮐﻪ در ﻗﻠﺒﺶ ﭼﻨﺒﺮه زده ﺑﻮد اﺟﺎزه ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ اﺑﺮاز اﺣﺴﺎﺳﺎت را از او‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل وﻗﺘﯽ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد ﭼﯿﺰ ﻋﺠﯿﺒﯽ در وﺟﻮدش ﺗﮑﺎن ﻣﯿﺨﻮرد ‪ ....‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺗﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺣﺎل آن را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد و ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ واژه ي ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻮد‪،‬‬
‫اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ درﮐﯽ از آن ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ي اﯾﻦ ﻫﺎ ﺗﻘﺼﯿﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ او ﭘﺪر و ﻣﺎدرش وﺧﯿﻠﯽ از ﻋﺰﯾﺰاﻧﺶ را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ او ﮔﺮﯾﺒﺎن ﻧﻔﺮﯾﻨﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ را از او ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻧﻔﺮﯾﻨﯽ از ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻧﻔﺮﯾﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﯾﮑﯽ‬

‫‪١١٠‬‬

‫از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﻬﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ او آﺳﯿﺐ زده ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻔﺮﯾﻨﯽ ﮐﻪ اﮔﺮ در ﺷﺮاﯾﻂ دﯾﮕﺮي ﺑﻮد ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ آن را‬
‫ﺑﺎ راﺣﺘﯽ از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮد‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯿﮑﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﯿﺰي از اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺑﻔﻬﻤﺪ اﻣﺎ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ اﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ را در ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﻗﻠﺒﺶ ﺳﯿﺎه ﻧﺸﺪه ﺑﻮد درﺳﺖ ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮد اﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﺶ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ را دارد دوﺑﺎره‬
‫ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اي از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺳﯿﺎه را ﺑﻪ ﮔﺮدن آوﯾﺰ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪ .‬اﻣﺎ از ﻧﻈﺮ ﻫﺮي اﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ‬
‫ﺿﺮﯾﺐ اﻣﻨﯿﺘﯽ را داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﮔﺮدن آوﯾﺰي ﮐﻪ ﭘﻨﺞ ﻣﺎه ﭘﯿﺶ آن را ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺗﺎ ﭘﻨﺞ ﻣﺎه ﭘﯿﺶ ﺑﯽ ﺻﺒﺮاﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ دﯾﺪن دوﺑﺎره دوﺳﺘﺎن و ﻋﺸﻘﺶ ﺑﻮد وﻟﯽ ﺑﻌﺪ از اون ﺣﺎدﺛﻪ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ‬
‫ﮔﺮدن آوﯾﺰ ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺷﺪ دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ اﺷﺘﯿﺎق ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دﯾﺪن دوﺑﺎره ي آﻧﻬﺎ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯿﺪاﻧﺴﺖ ﻗﺒﻶً ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﯽ داﺷﺖ و ﮐﻠﻤﻪ ي ﻋﺸﻖ ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﻔﻬﻮم ﻧﺪاﺷﺖ اﮔﺮ ﭼﻪ از دﯾﺪن دوﺑﺎره ي‬
‫آﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮده ﺑﻮد آﺳﯿﺒﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺷﺪت ﺑﻪ او وارد ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻇﺎﻫﺮ ﻫﯿﭻ آﺳﯿﺒﯽ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد وﻟﯽ ﻗﻠﺒﺶ را از او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺣﺎل اﺣﺴﺎس ﻣﯿﮑﺮد از‬
‫درون ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﭼﯿﺰي را از دﺳﺖ داده اﺳﺖ‪ .‬ﺟﺎم ﻫﺎﻓﻞ ﭘﺎف آﺳﯿﺐ ﺷﺪﯾﺪي ﺑﻪ دﺳﺘﺶ وارد ﮐﺮد‪.‬‬
‫دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺎﻧﻪ اش ﺳﯿﺎه ﺷﺪ‪ .‬درد ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدي داﺷﺖ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ دﺳﺘﺶ را داﺧﻞ ﻣﻮاد‬
‫ﻣﺬاب ﻗﺮار داده ﺑﻮد اﻟﺒﺘﻪ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮد‪ ،‬او اول از ورود ﺳﻢ اﺳﭙﻞ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺶ‬
‫‪١١١‬‬

‫ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﺮد ﺑﻌﺪ ﺟﻠﻮي ﺳﯿﺎه ﺷﺪن دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺖ ﮐﺎري ﮐﻪ اﺳﺘﺎدش اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور آن را اﻧﺠﺎم‬
‫ﻧﺪاد‪.‬‬
‫او اﺑﺘﺪا از ﺳﯿﺎه ﺷﺪن دﺳﺘﺶ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﺮد و ﻫﻤﯿﻦ ﻏﻔﻠﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺳﻢ اﺳﭙﻞ وارد ﺑﺪﻧﺶ ﺷﻮد و ﻣﺮگ‬
‫ﺗﺪرﯾﺠﯽ او را رﻗﻢ زد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺮﮐﺎﻧﻪ ﻋﻤﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺘﻮاﻧﺪ از آﺳﯿﺐ دﯾﺪن دﺳﺘﺶ‬
‫ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﻨﺪ وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﺎري ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﺮد دﭼﺎر اﺷﺘﺒﺎه ﺷﻮد‪ .‬او ﮐﺎري ﮐﺮده ﺑﻮد ﻓﺮد اﺑﺘﺪا در‬
‫ﺑﺮاﺑﺮ ﺣﻤﻠﻪ ي اول واﮐﻨﺶ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ و ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮاي دﻓﻊ ﺣﻤﻠﻪ ي دوم را ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬در واﻗﻊ‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻆ اول ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺮاي ﮔﻮل زدن ﻓﺮد ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻧﮑﺘﻪ اي ﮐﻪ در ﺳﺎل ﺷﺸﻢ ﺑﺎ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ اش ﺑﻪ‬
‫ﺑﺤﺚ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮد را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ واﻗﻒ ﺑﻮد و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ او ﺧﺎﻃﺮه ي ﭘﺮﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور را در ﻫﻨﮕﺎم ﻧﺎﺑﻮد‬
‫ﮐﺮدن ﺣﻠﻘﻪ را ﻧﯿﺰ دﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ دو ﻣﺎه ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺑﺪﻫﺪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺣﺮﮐﺖ‬
‫ﺟﺰﯾﯽ درد ﺷﺪﯾﺪي ﺑﻮﺟﻮد ﻣﯽ آﻣﺪ‪ ،‬ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺎم رﯾﺪل ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎﻫﻮش و زﯾﺮك اﺳﺖ وﻟﯽ ﺑﻌﺪ‬
‫از اﯾﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ او ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﭼﻘﺪر زﯾﺮك اﺳﺖ!‬
‫ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ دو ﺳﺎل از ﻧﺎﺑﻮدي ﺟﺎم ﻫﺎﻓﻞ ﭘﺎف ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از اﯾﻦ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ از اﯾﻦ دﺳﺘﺶ ﺑﺮاي ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺪون ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﺑﻮد و ﻧﺒﻮد‬
‫دﺳﺘﺶ در دوﺋﻞ ﻫﺎﯾﺶ ﺗﺎﺛﯿﺮ زﯾﺎدي ﻧﺪاﺷﺖ وﻟﯽ در ﮐﺎرﻫﺎي ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﺳﺖ از آن اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫‪١١٢‬‬

‫دﯾﮕﺮ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ورزش ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﺶ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﻮﺋﯿﺪﯾﭻ ﺑﭙﺮدازد‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺧﺪا‬
‫رو ﺷﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮد ﮐﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺑﺪون ﻣﻘﺪﻣﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪.‬‬
‫ـ ﻣﻦ اﻵن ﮐﺠﺎ ﻫﺴﺘﻢ ؟‬
‫ـ ﺷﻤﺎ ﺗﻮ ﻗﺮارﮔﺎه ﻣﺤﻔﻞ ﻫﺴﺘﯿﺪ‪.‬‬
‫ـ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ؟!‬
‫ـ ﺑﻠﻪ! وﻟﯽ ﺷﻤﺎ از ﮐﺠﺎ ﻣﯿﺪوﻧﯿﺪ ؟‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدش ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد ﮐﻠﻤﻪ ي ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﺑﻪ زﺑﺎن آورده ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ‬
‫ﺑﻘﯿﻪ ي ﺣﺮﻓﺶ اﯾﻦ ﮔﺎف را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ـ ﺧﻮب ﺣﺪس زدم ‪ ....‬آﺧﻪ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور رﺋﯿﺲ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد اﯾﻨﺠﺎ ﻗﺮارﮔﺎه ﺑﻮد ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم‬
‫ﺷﺎﯾﺪم ﻫﻨﻮز ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ان روز اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ دﯾﺪن ﺟﯿﻤﺰ اﻣﺪ ﺗﺎ ﺳﻮاﻻﺗﺶ را ﺑﭙﺮﺳﺪ‬
‫ـ ﺧﺐ ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺳﻮال ازت ﺑﭙﺮﺳﻢ ؟‬

‫‪١١٣‬‬

‫ـ اﻟﺒﺘﻪ وﻟﯽ ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻮاﻟﺘﻮن ﺟﻮاب ﺑﺪم ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬
‫ـ ﺧﻮب ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اوﻟﯿﻦ ﺳﻮال ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ذﻫﻦ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻣﺸﻐﻮل ﮐﺮده اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﺑﺎ اون‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻘﺒﻠﻪ ﮐﻨﯽ؟ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﻫﯿﭻ ﺳﭙﺮي در ﺑﺮاﺑﺮ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺎرﮔﺮ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫ـ ﺣﻘﯿﻘﺘﺶ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺴﻢ ﭼﻮن ﺑﻪ ﻃﻮر اﺗﻔﺎﻗﯽ دﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ اي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم ﮐﻪ راه ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ‬
‫اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ....‬اﮔﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺮده ﺑﻮدﯾﺪ اون ﺳﭙﺮي ﮐﻪ درﺳﺖ ﮐﺮدم ﺑﺎ ﻧﻮري ﮐﻪ از ﺧﻮدش‬
‫ﺳﺎﺗﻊ ﮐﺮد ﺗﻤﺎم اﺛﺮات ﮐﺸﻨﺪه ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد وﻟﯽ ﺟﻠﻮي ﺿﺮﺑﻪ رو ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬اﻣﺎ اون‬
‫ﻋﻮﺿﯽ ﯾﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﯽ ﺗﻮ ﻃﻠﺴﻢ اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ روز ﺑﯿﺎﻓﺘﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺎق ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﭼﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮي ؟‬
‫ـ اون ﺳﻢ ﯾﺮوﮔﺎ رو ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﯿﭻ اﻧﺘﻈﺎرش ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪ ....‬در واﻗﻊ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪم ‪ ...‬اﺻﻼً‬
‫ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯿﮑﺮدم ﺑﺘﻮﻧﻪ در ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﯽ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ـ ﻣﻨﻈﻮرت از ﺳﻢ ﯾﺮوﮔﺎ ﭼﯿﻪ ؟ و ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﻧﺤﻮه ي درﺳﺖ ﮐﺮدن اون ﺳﭙﺮ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﯾﺎد ﺑﺪي؟‬
‫ـ ﻣﻨﻈﻮرم از ﺳﻢ ﯾﺮوﮔﺎ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻋﻤﻞ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺑﺎﻋﺚ از ﮐﺎر اﻓﺘﺎدن ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎي ﻣﻐﺰي‬
‫ﻣﯿﺸﻪ و ﻓﺮد ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﺣﺎﻟﺖ ﮐﻤﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯿﻤﻮﻧﻪ اﻣﺎ در ﺟﻮاب ﻗﺴﺖ دوم ﺳﻮاﻟﺘﻮن ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ‪....‬‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯿﺸﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﺮاﺗﻮن اﻧﺠﺎم ﺑﺪم‪.‬‬

‫‪١١۴‬‬

‫ﭼﺸﻤﺎن اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺮﻗﯽ از ﺷﺎدي زد و ﺑﻌﺪ از ﺗﺸﮑﺮ ﺑﻪ ﺳﻮاﻻﺗﺶ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺳﻮال دوم اﻟﺒﺘﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ اﺻﻼ‬
‫ﺟﻮاﺑﺶ رو ﻧﺪي‪ ،‬ﭼﺮا ﺻﻮرﺗﺖ رو ﭘﻮﺷﺎﻧﺪي ؟‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ از ﻗﺒﻞ ﺧﻮدش را ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺳﻮال آﻣﺎده ﮐﺮده ﺑﻮد ﺟﻮاب داد‪.‬‬
‫ـ ﺻﻮرﺗﻢ در ﯾﻪ درﮔﯿﺮي ﺑﻪ ﺷﺪت آﺳﯿﺐ دﯾﺪ ‪ ....‬آﺳﯿﺒﯽ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺧﻮدم ﻣﯿﺘﺮﺳﻢ ﺗﻮ آﯾﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻧﮕﺎه‬
‫ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ـ ﻣﻌﺬرت ﻣﯿﺨﻮام ﺟﯿﻤﺰ ﻧﻤﯿﺨﻮاﺳﺘﻢ ﻧﺎراﺣﺘﺖ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ـ ﻣﺴﺌﻠﻪ اي ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﺧﻮدم ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺟﻮاب ﺑﺪم‪.‬‬
‫ـ ﺧﻮب ﺟﯿﻤﺰ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﻫﻮﯾﺖ واﻗﻌﯿﺖ رو ﺑﮕﯽ؟ ﻣﻦ از ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ و اون اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺷﺎﮔﺮد اﻟﺒﻮس‬
‫ﺑﻮدي ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ اﯾﻦ رو اﻧﮑﺎر ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ـ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور اﮔﻪ ﻧﺪوﻧﯿﺪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺧﻮدﺗﻮﻧﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻣﻦ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ زﯾﺮ ﭼﺸﻤﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻌﺪ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﺴﻠﻤﺎً ﺷﻤﺎ درﺳﺖ ﻣﯿﮕﯿﺪ آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور و‬
‫از اﯾﻨﮑﻪ ﺷﺎﮔﺮد ﺑﺮادرﺗﻮن ﺑﻮدم ﺑﻪ ﺧﻮدم اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ....‬ﺷﻤﺎ ﺧﯿﻠﯽ دﻗﯿﻖ ﻫﺴﺘﯿﺪ و اﮔﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﮑﺮده‬
‫ﺑﺎﺷﻢ ﺑﺎﯾﺪ از روي ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدم ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﺎﺷﯿﺪ ‪ ....‬درﺳﺖ ﻧﻤﯿﮕﻢ ؟‬
‫دﻗﯿﻘﺎً‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه اﯾﻨﻮ ﺑﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻫﻮﯾﺘﺖ رو ﻣﯿﻔﻬﻤﻢ‪.‬‬

‫‪١١۵‬‬

‫ـ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺷﻤﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯿﻪ ﭼﻮن ﺷﻤﺎ ﯾﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﺴﺘﯿﺪ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ زﻣﺎن زﯾﺎدي ﻫﺴﺖ ‪ ...‬اﻣﺎ‬
‫از ﺷﻤﺎ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ اﮔﻪ زﻣﺎﻧﯽ راز ﻣﻨﻮ ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎور ﮐﻨﯿﺪ ﻣﺨﻔﯽ ﻣﺎﻧﺪن ﻫﻮﯾﺖ ﻣﻦ‬
‫ﺑﻪ ﺻﻼح ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﺶ‪.‬‬
‫ـ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ اﺟﺎزه ﻧﺪي ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯿﺪم اﯾﻦ رو ﺑﻬﺖ ﻗﻮل ﻣﯿﺪم‪.‬‬
‫ـ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪.‬‬
‫ـ ﺟﯿﻤﺰ ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ازت درﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺑﮑﻨﻢ ؟‬
‫ـ ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ‪.‬‬
‫ـ اول از ﻫﻤﻪ ﺑﺮادرم اﻟﺒﻮس ازم ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﺑﻪ دﯾﺪﻧﺶ ﺑﺮي‪.‬‬
‫ـ ﺣﺘﻤﺎً ﺧﻮدم ﻣﯿﺨﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ دﯾﺪﻧﺶ ﺑﺮم اﺧﻪ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﻧﺪﯾﺪﻣﺶ و ﮐﻠﯽ ﺣﺮف دارم ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬
‫ـ درﺧﻮاﺳﺖ دوم ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺧﻮدﻣﻪ ‪ ......‬ﻣﯿﺨﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺷﻤﺎ ﺣﺎﺿﺮﯾﺪ ﺑﺎ ﻣﺤﻔﻞ ﻫﻤﮑﺎري ﮐﻨﯿﺪ ؟‬
‫ـ ﺣﺘﻤﺎً اﺗﻔﺎﻗﺎً ﻣﻦ ﺧﻮدم ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻢ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﺎﻫﺎﺗﻮن ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺤﺜﺸﻮ ﭘﯿﺶ ﮐﺸﯿﺪﯾﻦ‬
‫دﯾﮕﻪ ﺟﺎي ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ و ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯿﺸﻢ ﺑﺎ ﻣﺤﻔﻞ ﻫﻤﮑﺎري ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ـ اﯾﻦ واﻗﻌﺎً ﻋﺎﻟﯿﻪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻫﻤﮑﺎري ﮐﻨﯿﺪ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزي ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ اﺣﺘﯿﺎج داره ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﺮدﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ اﺑﺮﻓﻮرث از روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺷﻨﻠﺶ ﻣﺸﮑﯽ و اﺷﺮاﻓﯿﺶ را ﻣﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪ اداﻣﻪ داد‪.‬‬

‫‪١١۶‬‬

‫ـ ﺧﻮب ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﺟﻮاب ﺳﻮاﻻﻣﻮ ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺮاي اﻣﺮوز ﮐﺎﻓﯿﻪ ﭼﻮن دﯾﮕﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺰاره‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ـ اون دﺧﺘﺮ ﺧﯿﻠﯽ وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﻪ ‪ ....‬ﺳﺮد و ﻣﻘﺮراﺗﯽ اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ اﮔﻪ ﯾﻪ ﮐﻢ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﺑﺤﺚ ﻣﯿﮑﺮدم ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﺨﺖ ﺑﺒﻨﺪم ‪ ....‬از ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي ﻫﻢ ﺑﺪﺗﺮه‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﻨﺪه ي ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﯾﻦ ﻃﻮري ﻗﻀﺎوت ﻧﮑﻦ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ ﯾﮑﯽ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ درﻣﺎﻧﮕﺮاﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ دﯾﺪي ‪ ....‬اون ﻓﻘﻂ ﺻﻼﺣﺘﻮ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﺪ ‪ ....‬اﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮه زﯾﺎد ﺑﺎﻫﺎش ﺑﺤﺚ ﻧﮑﻨﯽ ﭼﻮن ﺧﯿﻠﯽ زود‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫ـ ﺣﺘﻤﺎً ﯾﺎدم ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﯿﻨﯽ وارد درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ وﻗﺖ ﻣﻼﻗﺎﺗﻪ ﺗﻤﺎﻣﻪ ‪ ....‬وﻗﺖ ﺧﻮردن داروﻫﺎﺗﻪ ﺟﯿﻤﺰ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﺑﺎﺷﻪ‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث وﻗﺘﯽ ﺻﺪاي آه ﺟﯿﻤﺰ رو ﺷﻨﯿﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ـ ﺟﯿﻨﯽ اﯾﻦ ﻣﺮﯾﺾ ﻣﺎ ﮐﯽ ﻣﺮﺧﺺ ﻣﯿﺸﻪ ؟‬

‫‪١١٧‬‬

‫ـ اﮔﻪ ﻟﺠﺒﺎزي ﻧﮑﻨﻪ و ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎم ﮔﻮش ﮐﻨﻪ ﺳﻪ روز دﯾﮕﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ ﺑﺮه‪.‬‬
‫ـ ﭼﯽ ؟ دو روز دﯾﮕﻪ ﭘﻨﺎه ﺑﺮﻣﺮﻟﯿﻦ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﺷﺎﻫﮑﺎر ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ رو ﺗﺨﺖ ﻣﺎﻧﺪم ‪ ....‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺧﻮاﻫﺶ‬
‫ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﺰارﯾﺪ ﻓﺮدا ﺑﺮم‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﻧﺜﺎر اون ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اوﻻ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ‪ 3‬روز ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﻣﯿﺮﯾﺪ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻦ اﺟﺎزه ﺑﺪم ‪ ....‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﮐﻤﯽ ﺻﺒﻮر ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺷﺎﯾﺪ زودﺗﺮ ﻣﺮﺧﺺ ﺷﯿﺪ ﺗﺎ ﻫﻢ ﻣﻦ از دﺳﺘﺖ ﺧﻼص ﺷﻢ ﻫﻢ‬
‫ﺗﻮ‪.‬‬
‫ـ آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺷﻤﺎ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﯿﺪ‪.‬‬
‫ـ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺟﯿﻤﺰ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﮐﻤﮑﯽ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﺑﮑﻨﻢ ‪ .....‬ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ﻫﻤﮕﯽ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﯿﺮون رﻓﺖ و آن دو را ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫روز ﺑﻌﺪ ﻧﯿﺰ ﻓﻀﺎي ﭘﺮ ﺗﻨﺸﯽ ﻣﯿﺎن ﺟﯿﻤﺰ وﺟﯿﻨﯽ ﺗﺎ زﻣﺎن آﻣﺪن ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺮﻗﺮار ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﯾﮏ از دﺳﺖ دﯾﮕﺮي ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ داﺋﻢ ﺑﯿﻘﺮاري ﻣﯽ ﮐﺮد وﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ زودﺗﺮ از آﻧﺠﺎ ﺑﺮود‬
‫وﻟﯽ ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻨﻮز ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﮕﻮ ﻣﮕﻮﯾﯽ ﺑﺎ ﺟﯿﻨﯽ داﺷﺖ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻏﺬاﯾﺶ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ او ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ....‬در‬
‫ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺎز ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪١١٨‬‬

‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺑﺎز ﺷﺪن در ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﺠﻮم ﻣﻮج اﻧﺮژي ﺷﺪ ﮐﻪ وارد اﺗﺎق ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬ﭘﺲ از ﮐﻤﯽ ﺗﺠﺰﯾﻪ‬
‫ﺗﺤﻠﯿﻞ اﯾﻦ اﻧﺮژي ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ اﻧﺮژي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺧﺎص از ﺟﺎدو ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ‬
‫‪ ...‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺪاﻧﺴﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدو را دارد دوﺳﺘﺶ ﻧﻮﯾﻞ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻗﺪرﺗﺶ زﯾﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد و اﻧﺮژي ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ از ﺧﻮدش ﺳﺎﺗﻊ ﻣﯿﮑﺮد‬
‫ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ روﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮاي ﺑﻪ دﯾﺪﻧﻢ ﺑﯿﺎي ‪ ....‬ﻧﻮﯾﻞ‪.‬‬‫ﻫﻢ ﺟﯿﻨﯽ و ﻫﻢ ﻧﻮﯾﻞ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ از اﯾﻦ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮد ﭼﻮن ﻫﻨﻮز وارد اﺗﺎق ﻧﺸﺪه ﺑﻮد و ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺗﺎزه وارد رو ﻧﺪﯾﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ در را ﺑﺴﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻼم ﺟﯿﻨﯽ ‪ .....‬ﺳﻼم ﺟﯿﻤﺰ‪ .‬ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮم ﮐﺮدي‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﻓﻬﻤﯿﺪي ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ!‬‫‪ -‬ﺳﻼم ﻧﻮﯾﻞ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ دوﺑﺎره ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ‪.‬‬

‫‪١١٩‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﺸﺖ ‪ :‬آﻟﺒﺎﻧﯽ‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺑﮕﻮ ﻣﮕﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺟﯿﻨﯽ داﺷﺖ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻏﺬاﯾﺶ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ او ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ....‬در‬
‫ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺎز ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺑﺎز ﺷﺪن در ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﺠﻮم ﻣﻮج ﻋﻈﯿﻤﯽ از اﻧﺮژي ﺷﺪ ‪ ....‬ﭘﺲ از ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ اﻧﺮژي ﺑﻪ اﯾﻦ‬
‫ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ اﻧﺮژي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺧﺎص از ﺟﺎدو ﻫﺴﺖ ‪ ...‬ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ ‪ ...‬ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدو را داﺷﺖ دوﺳﺖ ﻗﺪﯾﻤﯿﺶ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﻪ ﺳﺎل در ﯾﻮﻧﺎن وﻗﺘﯽ ﮐﻪ در ﺟﺴﺘﺠﻮي ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻃﻮراﺗﻔﺎﻗﯽ او را ﭘﯿﺶ اﺳﺘﺎد ﻫﯿﺮو و در‬
‫ﺣﺎل ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ دﯾﺪ ‪ ....‬ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﻗﺪرﺗﺶ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺤﺴﻮﺳﯽ اﻓﺰاﯾﺶ زﯾﺎدي ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬اﻧﺮژي ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ از ﺧﻮدش ﺳﺎﺗﻊ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ روﯾﺶ را‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮاي ﺑﻪ دﯾﺪﻧﻢ ﺑﯿﺎي ‪ .....‬ﻧﻮﯾﻞ‪.‬‬‫ﻫﻢ ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻢ ﻧﻮﯾﻞ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪١٢٠‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ از اﯾﻦ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮد ﭼﻮن ﻫﻨﻮز وارد اﺗﺎق ﻧﺸﺪه ﺑﻮد و ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺗﺎزه وارد رو ﻧﺪﯾﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ در را ﺑﺴﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻼم ﺟﯿﻨﯽ ‪ ....‬ﺳﻼم ﺟﯿﻤﺰ ‪ ....‬ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮم ﮐﺮدي‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﻓﻬﻤﯿﺪي ﻣﻦ اوﻣﺪم!‬‫ ﺳﻼم ﻧﻮﯾﻞ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ دوﺑﺎره ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ و در ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﻓﻘﻂ ﺣﺪس زدم‪.‬‬‫ اوه ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ ‪ ...‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا ﻓﻘﻂ ﺗﻮ و اﺑﺮﻓﻮرث ﺣﺪس ﻣﯿﺰﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ وﻟﯽ ﺑﻘﯿﻪ ﻧﻪ!!!‬‫ﺟﯿﻤﺰ در ﺟﻮاﺑﺶ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد ﮐﻪ ﭼﻮن ﻧﻘﺎب روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻮد از دﯾﺪ ﻧﻮﯾﻞ و ﺟﯿﻨﯽ ﭘﻨﻬﺎن ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب اوﻧﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﺣﺪس زده‪.‬‬‫ ﺣﺪس زده ‪ ...‬ﺑﺎﺷﻪ وﻟﯽ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﮐﻪ ﻣﯿﻔﻬﻢ ‪ ....‬ﺑﻬﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﭼﻄﻮري؟ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪي؟‬‫ ﺧﻮب ﺧﻮب‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺣﻀﻮر ﺧﻮدش را اﺿﺎﻓﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ان دو ﻧﻔﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮﻧﺪ از آﻧﺠﺎ دور و وارد‬
‫اﺗﺎﻗﺶ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺎ ﺷﻮﺧﯽ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﻦ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺳﻪ ﺑﺎر دﯾﺪﻣﺖ ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺳﻪ ﺑﺎر دو ﺑﺎرش ﺗﻮ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺪ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﯿﺎي ‪ ...‬ﺣﺎﻻ از ﺧﻮدت ﺑﮕﻮ ‪ ...‬ﮐﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ ؟ آﻣﻮزﺷﺎت ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ؟ ‪...‬‬‫‪١٢١‬‬

‫ ﻫﯽ آراﻣﺘﺮ ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﺑﭙﺮس ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺟﻮاب ﺑﺪم ‪ ...‬ده روزي ﻣﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺑﻌﺪﺷﻢ آره آﻣﻮزﺷﺎم ﯾﻪ‬‫ﺳﺎﻟﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﻮم ﺷﺪه‪.‬‬
‫ ﯾﮏ ﺳﺎل ‪ .....‬ﭘﺲ ﺗﻮ اﯾﻦ ﻣﺪت ﮐﺠﺎ ﺑﻮدي؟‬‫ ﺗﻮ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻗﺪر ﻋﺠﻮﻟﯽ ﺑﺰار اول از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻣﺮﺧﺺ ﺑﺸﯽ ﻣﻦ ﺑﻌﺪاً ﺑﺮات داﺳﺘﺎﻧﻤﻮ ﻣﯿﮕﻢ ﻣﺜﻼً آﻣﺪم ﺑﻬﺖ‬‫ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ازم ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﻌﺪﺷﻢ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﭘﻨﺞ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻬﻢ وﻗﺖ ﺑﺪه ﺗﺎ ﺑﺎﻫﺎت‬
‫ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺣﺎﻻ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻦ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﺠﺎ ﺑﻮدي؟ ﯾﺎدم ﻣﯿﺎد ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدي ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺮﻧﻤﯿﮕﺮدي‬‫اﯾﻨﺠﺎ‪.‬‬
‫ ﻗﺼﺪم ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺑﺮﮔﺮدم وﻟﯽ ﯾﻪ ﺳﺮي اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ در ﺗﺼﻤﯿﻤﻢ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻧﻈﺮ ﮐﻨﻢ‪ .‬در واﻗﻊ ﻣﺮگ ﯾﮑﯽ‬‫از دوﺳﺘﺎم ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻋﺎﻣﻞ اﺻﻠﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ از ﺧﻮدم ﺷﺮﻣﻨﺪه ﻣﯿﺸﻢ ﮐﻪ ﭼﺮا‬
‫ﺗﻨﻬﺎش ﮔﺬاﺷﺘﻢ وﻟﯽ آﺧﻪ ﻣﻦ اون ﻣﻮﻗﻊ ﻫﯿﭻ ﻗﺪرﺗﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﻠﻮ دﺳﺖ و ﭘﺎش رو ﻣﯿﮕﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺟﻤﻠﻪ ي آﺧﺮ را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺮاي آرام ﮐﺮدن ﺧﻮدش ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻟﺤﻦ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻮﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺧﻮﺗﻮ ﺳﺮزﻧﺶ ﮐﻨﯽ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻬﺮ ﺣﺎل ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ‪،‬‬
‫و اﯾﻦ ﮐﺎرت ﻫﺮي رو ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯿﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫***‬

‫‪١٢٢‬‬

‫آﻟﺒﺎﻧﯽ‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﯾﺠﯽ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ‪ ....‬ﯾﮏ ﺳﺎل ﺗﻤﺎم را ﺑﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از او در اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺑﻪ‬
‫ﺟﺴﺘﺠﻮ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬وﻟﯽ او ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ از ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ زﺣﻤﺖ و ﺳﺨﺘﯽ‬
‫ﻫﺎي ﻓﺮاوان ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻤﺎم روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ وﻣﺠﻠﻪ ﻫﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي وﻣﺸﻨﮕﯽ اي ﮐﻪ در ﺳﺎﻟﻬﺎي ‪ 1982‬ﺗﺎ‪ 1995‬ﭼﺎپ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد را ﺑﺪﺳﺖ آورد‪ .‬ﺧﻂ ﺑﻪ ﺧﻂ ﺗﻤﺎم روز ﻧﺎﻣﻪ و ﻣﺠﻠﻪ ﻫﺎ رو ﺧﻮاﻧﺪ وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺣﺘﯽ‬
‫ﺟﺴﺘﺠﻮﯾﺶ در اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻫﻢ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ از اﯾﻦ راه ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺮﺳﯿﺪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﺑﺎ ﻓﺮﺿﯿﺎت ﺧﻮدش ﺟﻠﻮ رود‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ ﯾﮏ روح ﻓﺮاري در اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ دﯾﺪه ﻧﺸﻮد ﮐﺠﺎ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺮود؟‬
‫اول ﻟﯿﺴﺖ ﺗﻤﺎم ﻣﮑﺎﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﻣﯿﺪاد وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﻮدش را آﻧﺠﺎ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮده ﺑﻮده ﺗﻬﯿﻪ ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرت ﯾﮏ ﻓﺮد ﻣﺸﻨﮓ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﭘﺮس و ﺟﻮ از ﺳﺎﮐﻨﺎن دﻫﮑﺪه ﯾﺎ ﺷﻬﺮ ﻫﺎي اﻃﺮاف ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺣﺪس ﻣﯿﺰد روزﮔﺎري وﻟﺪﻣﻮرت اوﻧﺠﺎ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺧﻮدش را ﯾﮏ ﻣﺤﻘﻖ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد و اﯾﻨﮑﻪ دارد ﮐﺘﺎﺑﯽ در ﻣﻮرد اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ آﻟﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ‬
‫داﺳﺘﺎﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ ﭼﺮت و ﭘﺮت و ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻌﻀﯽ از ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ دروغ ﮔﻮﻫﺎي ﺧﻮﺑﯽ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ وﻟﯽ او ﻧﯿﺰ ذﻫﻦ روﺑﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﺎر و زﺑﺮ دﺳﺖ ﺑﻮد وﻟﯽ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ دﯾﺮوز از ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد‬
‫ﮐﻤﯽ ﺑﻪ واﻗﻌﯿﺖ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد و او را ﺑﻪ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺑﯿﺸﺘﺮ در اﯾﻦ ﻣﻮرد وا داﺷﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫‪١٢٣‬‬

‫ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ در دﻫﮑﺪه ﺷﺎﯾﻌﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎزﮔﯿﺎ روح ﺧﺒﯿﺜﯽ وارد ﺟﻨﮕﻞ ﺳﯿﺎه ﺷﺪه اﺳﺖ‪،‬‬‫ﺧﻮد ﺟﻨﮕﻞ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﮐﺎﻓﯽ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻢ ﺑﻬﺶ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﻣﺮدم ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ روح ﺑﻪ‬
‫ﻗﺪري ﺧﺒﯿﺜﻪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ وﺣﺸﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﺟﻨﮕﻞ ﻫﻢ ازش دوري ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ روح ﺣﯿﻮاﻧﺎت‬
‫رو ﺗﺴﺨﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻢ اول ﺣﺮﻓﺸﻮن رو ﺑﺎور ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎي ﺧﻮدم دﯾﺪﻣﺶ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ ﺳﺎﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬اﻧﮕﺎر داﺷﺖ آن ﺧﺎﻃﺮه را ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﯽ آورد ‪ ....‬ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ دوﺑﺎره ﺷﺮوع‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اون ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ ﭼﯿﺰﻫﺎي ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮدم ﻓﺮق داﺷﺖ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎي ﮐﻪ از ﯾﻪ روح ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮدم‪ ،‬ﻣﺜﻞ‬‫ﯾﻪ ﺳﺎﯾﻪ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﺪ و ﺑﻨﻈﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﺿﻌﯿﻒ و در اﯾﻦ ﺣﺎل ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ اوﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن‬
‫ﺑﻬﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدي زﻧﺪﮔﯽ داره از وﺟﻮدت ﺧﺎرج ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺻﻮرﺗﺶ رو ﺟﻤﻊ ﮐﺮد‪ ،‬و ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻟﺮزﯾﺪ و ﺑﻌﺪ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ﻣﻦ اوﻧﻮ وﻗﺘﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ داﺷﺖ از ﺑﯿﻦ درﺧﺘﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻧﻤﯿﺸﺪ ﺑﮕﯽ روي زﻣﯿﻦ ﺑﻮد ﯾﺎ ﻧﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ روي زﻣﯿﻦ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﮐﻪ از اون ﻣﺎﺟﺮا ﮔﺬﺷﺖ دوﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎرﻫﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ ﻣﻨﻄﻘﻪ از ﺗﻤﺎم ﺣﯿﻮاﻧﺎ‬
‫ﺧﺎﻟﯿﻪ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻌﺠﺒﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ روح ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ آﻣﺪه ﺑﻮد ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻫﻢ‬
‫رﻓﺖ‪.‬‬
‫ از اون ﻣﻮﻗﻊ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﺎ ﭘﯿﺮﻣﺮدا ﺑﺮاي ﺗﺮﺳﺎﻧﺪن ﺑﭽﻪ ﻫﺎ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن رو ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ‪.‬‬‫‪١٢۴‬‬

‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ اش ﺟﻠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺑﻌﺪ ﻫﺎ ﭼﯽ ﻣﻨﻈﻮرم ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ؟ ﭼﯿﺰ ﻣﺸﮑﻮﮐﯽ ﺗﻮ ﺟﻨﮕﻞ ﻧﺪﯾﺪﯾﺪ ﯾﺎ ﺻﺪاﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺒﯽ ‪....‬‬‫ﯾﺎ اﯾﻦ اواﺧﺮ؟‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺳﻮاﻟﺶ را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻔﻬﻤﺪ وﻟﺪﻣﻮرت ﯾﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ‬
‫آﻣﺪﻧﺪ ﯾﺎ ﺧﯿﺮ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻣﺸﮑﻮﮐﺎﻧﻪ دﺧﺘﺮ ﺟﻮان روﺑﺮوﯾﺶ را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺟﻮاب داد‬
‫ ﻧﻪ ‪ ....‬ﻣﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺻﺪاﯾﯽ ﻣﯿﺸﻨﯿﺪﯾﻢ ؟‬‫ ﻫﯿﭽﯽ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮري ﭘﺮﺳﯿﺪم‪.‬‬‫***‬
‫روزاول ﺟﺴﺘﺠﻮﯾﺶ در ﺟﻨﮕﻞ ﻫﯿﭻ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﭘﺲ از اﻧﮑﻪ ﺧﻮدش را ﺑﺎ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﻫﺮي ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺮ روي ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ اﺟﺮا ﮐﺮد ﺗﺎ ﮐﺴﯽ ﺻﺪاي راه رﻓﺘﻨﺶ را ﻧﺸﻨﻮد‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮدش را‬
‫ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﮐﻨﺪ وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر اﻧﺮژي زﯾﺎدي از او ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ ﭼﻮن ﻣﻮﺿﻮع ﭘﻨﺞ ‪ ،‬ﺷﺶ دﻗﯿﻘﻪ ﻧﺒﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎده از ﯾﺎدﮔﺎر ﻫﺮي ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ‪ ....‬ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ در ﺟﻨﮕﻞ ﭘﯿﺎده ﺑﻪ ﻣﺨﻮﻓﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎﻫﺎي ﻣﻤﮑﻦ‬
‫رﻓﺖ‪ ،‬ﺟﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺎل ﻫﺎ از اﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ زﻣﯿﻦ اﻧﺠﺎ ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﯿﺪ را ﺑﻪ ﺧﻮد دﯾﺪه ﺑﻮد ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺗﻤﺎم‬

‫‪١٢۵‬‬

‫ﺟﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد را ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻌﺪاً اﺷﺘﺒﺎﻫﺎً دوﺑﺎره ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻧﯿﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ از دورﺑﯿﻦ ﻣﺨﺼﻮص‬
‫ﻣﻮدي ﻫﻢ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﯾﻦ دورﺑﯿﻦ رد ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً در ﯾﮏ ﻣﮑﺎن اﺟﺮا ﺷﺪه اﺳﺖ ﯾﺎ آن ﻣﮑﺎن داراي ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه اﺳﺖ را‬
‫ﻧﺸﺎن ﻣﯿﺪاد و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﻓﺮادي ﮐﻪ زﯾﺮ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﯾﺎ ﺧﻮدﺷﺎن را ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ را ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد اﯾﻦ دورﺑﯿﻦ را از اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻫﺪﯾﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮﻗﻌﻪ اي ﻫﺮ دو ﭼﺸﻤﺶ‬
‫ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد و ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯿﮑﺮد از اﯾﻦ دورﺑﯿﻦ ﻟﻨﮕﻪ اي دﯾﮕﺮي وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ‪ ....‬ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻫﻢ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ‬
‫اﻟﺒﻮس اﯾﻦ دورﺑﯿﻦ را از ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده اﺳﺖ‪ ،‬و ﻫﻤﻪ ي اﯾﻦ ﺗﻮﺿﯿﺤﺎت ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد او ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ اﯾﻦ‬
‫ﻧﯿﺰ ﯾﮑﯽ از اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﺳﺎﺑﻖ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﺳﺖ‪.‬‬
‫اﻣﺮوز ﻫﻢ ﭘﺲ از ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﯿﺎده روي ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺟﻨﮕﻞ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻮك ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﭼﻮن ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﺧﻠﻮت ﺑﻮد در واﻗﻊ اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ واﻗﻊ ﺑﯿﻦ ﺑﺎﺷﺪ اﺻﻼً ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه اي در آن ﻗﺴﻤﺖ زﻧﺪﮔﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪،‬‬
‫ﮔﻮﯾﯽ ﭼﯿﺰ در آﻧﺠﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ دور ﺷﺪن ﻫﻤﻪ ي ﻣﻮﺟﻮدات از آن ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻨﮕﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺘﯽ‬
‫ﻋﻨﮑﺒﻮت ﻫﺎ!‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﺸﯿﺪ و ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﻫﺮ ﺧﻄﺮي اﻣﺎده ﮐﺮد‪ ،‬و ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط و آراﻣﯽ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ ‪ ....‬ﺑﺎ دورﺑﯿﻦ ﺑﻪ‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دورﺑﯿﻦ را ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎش ﻗﺮار داد ﻓﺮﯾﺎد ﺧﻔﻪ اي از ﺳﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد ﮐﺴﯽ دور و ﺑﺮش ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﺴﯽ‬

‫‪١٢۶‬‬

‫ﻧﯿﺴﺖ ﻧﮕﺎه دﻗﯿﻘﺘﺮي ﺑﺎ دورﺑﯿﻦ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ رد ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه را دﯾﺪه ﺑﻮد ﮐﺮد ‪ ...‬رﻧﮓ ﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ و ﺑﻨﻔﺶ‬
‫ﭘﺮ رﻧﮓ ﺑﻪ وﺿﻮح دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ و ﻣﻌﻨﯽ اﯾﻦ رﻧﮕﻬﺎ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ در اﯾﻨﺠﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه‬
‫اﺳﺖ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ اﯾﻦ ﺟﺎ در ورودي ﯾﮏ داﻻن زﯾﺮ زﻣﯿﻨﯽ اﺳﺖ ﯾﮏ ﺑﺮاﻣﺪﮔﯽ ﺧﺎﮐﯽ ﺑﻪ ارﺗﻔﺎع ﺳﯽ‬
‫ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ دو درﺧﺖ ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ و ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺮار داﺷﺖ ‪ ....‬ﺑﺮاي اﻣﺘﺤﺎن ﯾﮑﯽ دو ﺟﺎدو روي آن اﺟﺮا ﮐﺮد‬
‫ﮐﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮي ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ اﻧﺘﻈﺎري ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺖ ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم زﺣﻤﺖ ﯾﮏ ﺳﺎﻟﻪ اش ﻧﺘﯿﺠﻪ داد و ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﻧﻮد درﺻﺪ ﺟﺎي ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎ را ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﭘﺲ از اﻧﮑﻪ ﺟﺎي آن را در ﻧﻘﺸﻪ ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﻣﯿﮕﺸﺖ ﺗﺎ ﺧﺒﺮ اﯾﻦ ﻣﻮﻓﻘﯿﺘﺶ را ﺑﻪ رون‬
‫و اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫روز ﺑﻌﺪ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ‬
‫اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت‬
‫ﭘﺲ از اﺟﺮاي ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﻗﻮي اﺳﺘﺮاق ﺳﻤﻊ رون و اﺑﺮﻓﻮرث روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻫﺮﻣﯿﻮن‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻧﻬﺎ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ ﺗﻮﺿﯿﺢ دﻫﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث‪ :‬ﺧﻮب ﻣﻮﺿﻮع ﭼﯿﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن ؟ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده ؟‬
‫ ﺧﻮب آره ‪ ...‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺟﺎي ﯾﮑﯽ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎ رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم ‪...‬‬‫‪١٢٧‬‬

‫رون ﭘﺲ از ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﯿﺠﺎن زده ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ﭼﯽ؟! ﮐﺠﺎ ؟ ﮐﯽ ؟‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺳﺮزﻧﺶ آﻣﯿﺰ ﺑﻪ رون ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رون ﺑﺰار ﺣﺮﻓﺶ رو ﺑﺰﻧﻪ‬‫رون ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻌﺬرت ﻣﯿﺨﻮام ‪ ....‬ﯾﮑﻤﯽ ﻫﯿﺠﺎن زده‬
‫ﺷﺪم‪.‬‬
‫ دﯾﺮوز ﺑﻌﺪ از ﮐﻠﯽ ﺟﺴﺘﺠﻮ در اﻟﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮ ﯾﮑﯽ از ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎي اوﻧﺠﺎ رد ﻗﻮي اي از ﺟﺎدو ﺳﯿﺎه رو‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﻪ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﭘﯿﺶ اﺟﺮا ﺷﺪه ‪ ...‬از ﻣﺮدم اﻃﺮاف اون ﺟﻨﮕﻞ ﭘﺮس و ﺟﻮ‬
‫ﮐﺮدم ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺟﻨﮕﻞ ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺷﺪه اﺳﺖ ﺣﺪود ‪ 20‬ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﯾﻪ روح وارد ﺟﻨﮕﻞ ﺷﺪه ‪ ...‬وﻗﺘﯽ وارد‬
‫ﯾﮑﯽ از ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎي ﺟﻨﮕﻞ ﺷﺪم رد ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم ﺑﺮاي اﻣﺘﺤﺎن ﯾﮑﯽ و دو ﻃﻠﺴﻢ اﺟﺮا ﮐﺮدم‬
‫ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ ‪ .....‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﯾﻪ ﺣﺪﺳﻪ و ﻣﻤﮑﻨﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻢ وﻟﯽ ارزﺷﺸﻮ داره ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ‬
‫ﺑﻬﺶ ﺑﻨﺪازﯾﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﺲ ازﺗﺠﺰﯾﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺟﺪﯾﺪ درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻫﻮش اﯾﻦ ﺷﺎﮔﺮدش را ﻣﯽ ﺳﺘﻮد از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺷﺪ و دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻬﻢ زد وﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﮐﺎرﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب اﻧﺠﺎم دادي ﻫﺮﻣﯿﻮن ‪ ....‬ﺳﭙﺲ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺷﻨﻠﺶ را ﭘﻮﺷﯿﺪ اداﻣﻪ داد‪.‬‬

‫‪١٢٨‬‬

‫ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺘﻪ ﻣﻨﻪ ‪ ....‬ﭘﺎﺷﯿﺪ ﺑﺮﯾﻢ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻨﺪازﯾﻢ‪.‬‬
‫رون وﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ ‪ :‬اﻻن‬
‫ آره ‪ .....‬ﻣﮕﻪ ﭼﯿﻪ ؟ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﻬﺘﺮ ‪ ...‬ﭘﺎﺷﯿﺪ دﯾﮕﻪ‪.‬‬‫***‬
‫دﻗﺎﯾﻘﯽ دﯾﮕﺮ دو ﻣﺮد و ﯾﮏ زن ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﯽ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﺸﺎن را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ از ﮐﺎﻓﻪ ي‬
‫ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ ﺑﯿﺮون آﻣﺪﻧﺪ و ﭘﺲ از ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺸﺎن دﺳﺖ زن را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻫﺮ ﺳﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن اﺑﺮﻓﻮرث دﺳﺖ ﻫﺮﻣﯿﻮن رو ول ﮐﺮد و ﻓﻮراً ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ را از ﻏﻼف ﺧﺎرج ﮐﺮد ﻫﻤﺰﻣﺎن‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرش ﻫﺮ دو ﺷﺎﮔﺮدش ﻧﯿﺰ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﻬﺎي ﺧﻮدﺷﺎن را ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ‪ ...‬اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ‬
‫دﻗﯿﻘﯽ ﺑﻪ روﺳﺘﺎي ﮐﻪ در ﻧﺰدﯾﮑﯽ آن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﮑﻮﺗﯽ روي ﺧﻮدﺷﺎن اﺟﺮا ﮐﺮد و‬
‫رو ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﭼﺮا ﻣﺎ رو اﯾﻨﺠﺎ آوردي ؟ ﻣﮕﻪ ﻧﮕﻔﺘﯽ ﺗﻮ ﺟﻨﮕﻞ ﺑﻮد؟‬‫ ﺧﻮب آره ‪ ...‬وﻟﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻤﮑﻨﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﺴﯽ رو ﺑﺮاي ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﯽ اوﻧﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ‬‫اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﮐﻤﻪ اﻣﺎ اﺣﺘﯿﺎ ط ﺷﺮط ﻋﻘﻠﻪ‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ ﮐﺞ ﺧﻠﻘﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﻤﻮن دﻓﻌﻪ ي اوﻟﯽ ﮐﻪ اوﻣﺪي ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺗﻮ رو دﯾﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬

‫‪١٢٩‬‬

‫ ﻧﺨﯿﺮ ﭼﻮن اوﻻً ﻣﻦ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً اوﻧﺠﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﺸﺪم دوﻣﺎً ﻣﻦ ﺑﺎ ﺷﻨﻞ ﺧﻮدم ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮدم ﺳﻮﻣﺎً ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از وﺳﺎﯾﻞ‬‫ﻣﻮدي اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ رو ﮐﻪ زﯾﺮ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﺎﺷﻪ ﯾﺎ ﺧﻮدﺷﻮ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ رو ﻧﺪﯾﺪم ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ از اﯾﻦ ﻫﻤﻪ آﯾﻨﺪه ﮔﺮي ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺧﻮﺷﺶ اﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﻓﺮﯾﻦ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﺎر ﺧﻮﺑﯽ ﮐﺮدي‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﻮل ﻣﻮدي ﻫﻮﺷﯿﺎري ﻣﺪاوم ‪ ....‬ﺣﺎﻻ دورﺑﯿﻦ رو ﺑﺎ ﺧﻮدت آوردي‬‫؟‬
‫ آره‬‫ ﺧﻮﺑﻪ ﭘﺲ اول ﺑﻬﺘﺮه ﺗﻮ ﺑﺮي و ﺑﺎ دورﺑﯿﻦ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺑﻨﺪازي ﺑﺒﯿﻨﯽ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ ‪ ....‬وﻗﺘﯽ‬‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪي ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺮﮔﺮد‪.‬‬
‫دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﻌﺪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﭘﯿﺶ اﻧﻬﺎ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺧﯿﺎﻟﺸﺎن را راﺣﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه راه ﺑﯿﺎﻓﺘﯿﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ده دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺎده روي ﺑﻪ اول ﺟﻨﮕﻞ رﺳﯿﺪﻧﺪ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﭼﻬﺎر ﺑﻌﺪ از‬‫ﻇﻬﺮ ﺑﻮد وﻟﯽ ﺟﻨﮕﻞ ﮐﺎﻣﻼً ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﻮد ‪ ....‬درﺧﺘﻬﺎي ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ و ﺑﺴﯿﺎر ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎ ﺷﺎخ و ﺑﺮگ ﻫﺎي ﺧﻮد ﮐﻪ در‬
‫ارﺗﻔﺎﻋﺎت ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺎﻧﻊ اﯾﻦ ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﺑﻪ درون ﺟﻨﮕﻞ ﻧﻔﻮذ ﮐﻨﺪ ‪ ....‬ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﯿﺐ‬
‫ﺑﻮد ﺑﻬﺮ ﺣﺎل ﻧﺎم ﺟﻨﮕﻞ ﺳﯿﺎه ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ آن ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪١٣٠‬‬

‫ﭘﺲ از ده دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻠﯽ روﺑﻪ رو ﺷﻮﻧﺪ ﯾﺎ ﮐﺴﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﮑﺎن ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﯿﺪ ﻣﻮج ﺑﺴﯿﺎر ﻗﻮي اي از ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه را اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﭘﺲ از ﮐﻤﯽ‬
‫ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﻨﺸﺎ آن ﺟﺎدو ﺳﯿﺎه را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﯾﮏ ﺑﺮآﻣﺪﮔﯽ ﺧﺎﮐﯽ ﮐﻪ ﺳﯽ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ارﺗﻔﺎع داﺷﺖ و ﺑﯿﻦ دو درﺧﺖ واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ‬
‫اﯾﻦ ﺑﺮآﻣﺪﮔﯽ ورودي داﻻن زﯾﺮ زﻣﯿﻨﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻮراﮐﺮاﺳﺶ را آﻧﺠﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮده اﺳﺖ ‪....‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻫﻮرﮐﺮاس را ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺣﺎل ﻧﻮﺑﺖ او ﺑﻮد‬
‫ﻓﻮراً ﮐﺎرش را ﺷﺮوع ﮐﺮد ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺑﺎ دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ ﺳﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻧﺖ ﺧﺎك را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪.‬‬
‫رون و ﻫﺮﻣﯿﻮن در ﺳﮑﻮت ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮدﻧﺪ ‪ ....‬اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﺸﺎن ﻣﯿﺪاد ﮐﻪ او ﭼﯿﺰي‬
‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮده اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ اش را ﺟﻠﺐ ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫از ﯾﮏ ﻃﺮف ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯿﺸﺎن ﺑﻮد و از ﻃﺮف دﯾﮕﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ‪ ....‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﺎﺑﺖ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ‬
‫ﺳﺎل ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ اﻧﺪ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﻫﻮرﮐﺮاس ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت را ﭘﯿﺪا ﮐﺮده اﻧﺪ و ﻧﮕﺮاﻧﯽ از ﺟﻬﺖ اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﻧﻤﯿﺪاﻧﺴﺘﻨﺪ اﯾﻦ ﺑﺎر ﭼﻪ ﺗﻠﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺳﺮ راﻫﺸﺎن ﻗﺮار دارد و از ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﻧﺎﺑﻮدي ﺧﻮد ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ‪.‬‬
‫ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﻌﺪ از ﻋﺒﻮر ﮐﺮدن از ﺗﻠﻪ ﻫﺎي وﺣﺸﺘﻨﺎك در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﺸﺎر زﯾﺎدي ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮدش وارد ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬آﻧﻬﺎ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻫﺮي ﺑﻪ راﻫﺸﺎن اداﻣﻪ دادﻧﺪ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ رﺳﯿﺪﻧﺪ اﯾﻦ ﺑﺎر ﻫﺮي ﺑﻪ ﮐﻤﮑﺸﺎن آﻣﺪ و اﮔﺮ او ﻧﺒﻮد ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد از اﻧﺠﺎ زﻧﺪه ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎﻧﺪ‪.‬‬

‫‪١٣١‬‬

‫اﻣﺎ ﺳﺨﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﺎر ﻧﺎﺑﻮدي ﺧﻮد ﻫﻮرﮐﺮاس ﺑﻮد ‪ ....‬ﻧﺎﺑﻮدي ﻫﻮرﮐﺮاس ﻗﺒﻠﯽ ﻫﺮي را ﺗﺎ ﯾﮏ ﻗﺪﻣﯽ‬
‫ﻣﺮگ ﮐﺸﺎﻧﺪ و اﮔﺮ ﮐﻤﮏ ﻫﺎي ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي و ﺟﯿﻨﯽ ﻧﺒﻮد ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﻣﯿﻤﺮد ‪ ...‬ﻓﻘﻂ دو روز‬
‫ﮐﺎﻣﻞ ﺑﯿﻬﻮش ﺑﻮد ‪ ....‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﺑﺎر ﻫﺮي را ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ‪ ....‬ﮐﻤﺒﻮد ﯾﮏ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرگ را ﺑﯿﻦ‬
‫ﺧﻮﺷﺎن را ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻇﺎﻫﺮاً اﺑﺮﻓﻮرث و ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﻪ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮدﻧﺪ ‪ ....‬ﮐﺎﺷﮑﯽ ﻫﺮي اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯿﮕﻔﺖ ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ از ﭘﺲ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺮ ﻧﻤﯽ آﻣﺪ و اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﮐﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻫﺮي در ﻣﻮرد ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه از او ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻮد و اﻻن ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﮐﻤﮑﺶ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺖ ‪ ....‬ﺑﻌﺪ از‬
‫اﯾﻨﮑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث دو ﺳﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﺋﯽ ﮐﻨﺪه ﻗﻮي اﺟﺮا ﮐﺮد و ﻫﯿﭻ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و رو ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن و رون ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺎره اي ﻧﺪارم ‪ ...‬ﻣﯿﺨﻮام از ﯾﻪ ﺟﺎدوي ﺧﯿﻠﯽ ﻗﻮي اي اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻢ وﻟﯽ ﺳﺮ و ﺻﺪاي زﯾﺎدي‬‫درﺳﺖ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﻮﯾﺘﺮﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﯿﺪ را اﻃﺮاف ﻣﻦ ﺑﺰارﯾﺪ ‪ ....‬ﺧﻮدﺗﻮﻧﻢ از ﻣﻦ‬
‫ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از دور ﺷﺪن رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻗﻮﯾﺘﺮﯾﻦ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﻘﻄﻪ ي ﻣﻨﺎﺳﺐ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ‬
‫ﻣﺴﻠﻂ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف آﺳﻤﺎن ﮔﺮﻓﺖ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن اورادي ﮐﻪ ﻣﺨﺼﻮص ﺧﺎﻧﺪان داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻫﺎ ﺑﻮدﮐﺮد‪ ،‬اورادي ﮐﻪ ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ ﯾﮏ داﻣﺒﻠﺪور واﻗﻌﯽ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺧﻮن داﻣﺒﻠﺪور ﻫﺎ در رگ ﻫﺎﯾﺶ‬
‫ﺟﺮﯾﺎن داﺷﺖ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ان را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪.‬‬

‫‪١٣٢‬‬

‫داﻧﺶ ﻣﺨﺼﻮص داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎ‪ .‬داﻧﺸﯽ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺟﺰ داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﯾﺎد ﮔﯿﺮي آن ﻧﺒﻮدﻧﺪ ‪ ....‬ﺧﺎﻧﺪان‬
‫داﻣﺒﻠﺪور از ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻮﻧﺪ ﺧﺎﻧﺪاﻧﯽ ﻫﻢ ﻋﺼﺮ ﻣﺮﻟﯿﻦ ‪ ....‬در ﺑﯿﻦ ﺗﻤﺎم داﻧﺸﻬﺎ‬
‫داﻧﺶ آﻧﻬﺎ از ﺑﺮﺗﺮﯾﻦ داﻧﺸﻬﺎ ﺑﻮد و ﻫﯿﭻ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎﻫﯽ ﯾﺎراي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ان را ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ....‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﺟﺎدو‬
‫ﻣﻌﺎﯾﺐ زﯾﺎدي داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎي ﮐﻤﯽ از اﯾﻦ داﻧﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨﺪ ‪ ....‬اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدو‬
‫اﻧﺮژي و زﻣﺎن زﯾﺎدي از آﻧﻬﺎ ﺻﺮف اﺟﺮاي ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ و ﻧﯿﺰ ﮐﺎرﺑﺮد ان ﻣﺤﺪود ﺑﻮد و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺎدوﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎرش ﺻﺪاﻫﺎي ﮔﻮﺷﺨﺮاش ﺷﺪﯾﺪي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و اﮔﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺳﮑﻮت ﻧﺒﻮد ﻣﺴﻠﻤﺎً ﮐﻠﯽ‬
‫ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﺟﻨﮕﻞ و ﺳﺎﮐﻨﯿﻦ روﺳﺘﺎ وﺣﺸﺖ زده ﻣﯿﺸﺪﻧﺪ ‪ ....‬ﭘﺲ از دو دﻗﯿﻘﻪ ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ان را‬
‫در ﻧﻘﺎﻃﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت داﯾﺮه اي ﺗﮑﺎن داد ﺳﭙﺲ ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﺴﺖ و دوﺑﺎره ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ﺷﺪ‪ .‬ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ‬
‫دﯾﮕﺮ در ﺣﺎل ﺧﻮاﻧﺪن وردﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎ زﺑﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ در ﻣﻮردش ﻫﯿﭻ اﻃﻼﻋﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد اﻣﺎ از اﻧﭽﻪ ﮐﻪ روﺑﺮورﯾﺶ ﻣﯿﺪﯾﺪ ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪ ‪ ....‬ﺟﺎدوﻫﺎي‬
‫ﺳﯿﺎﻫﯽ زﯾﺎدي در اﯾﻦ داﻻن زﯾﺮ زﻣﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺎدوﻫﺎي ﮐﻪ ﻣﯿﺪﯾﺪ ﺑﺮاﯾﺶ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫ﻫﻤﻪ ي اﻧﻬﺎ در ﯾﮏ ﻣﻮرد ﺷﺒﺎﻫﺖ داﺷﺘﻨﺪ و ان ﭼﯿﺰ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻫﻤﻪ ي ﺟﺎدوﻫﺎ ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﭘﺎﯾﺪاري ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺎدو ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺣﺎل دﯾﮕﺮ ﻣﻄﻤﺌﻦ‬
‫ﺑﻮد اﯾﻨﺠﺎ ﺟﺎي ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﻬﺎ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ ﮐﺮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ ﺗﮑﺎن ﻣﺨﺘﺼﺮ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ ارﺗﺒﺎﻃﺶ ﺑﺎ ﺟﺎدو را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد ﺑﻪ ﻣﺤﺾ‬
‫ﻗﻄﻊ ﮐﺮدن ارﺗﺒﺎﻃﺶ ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﺧﻮرد و ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ ﮐﻪ دﺳﺘﻬﺎي ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ ﺷﺎﮔﺮدش او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺛﺎﻧﯿﻪ‬
‫‪١٣٣‬‬

‫اي ﺑﻌﺪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﯾﮏ ﺷﯿﺸﻪ ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎي او ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﺮد ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﭙﺮﺳﺪ اﯾﻦ ﭼﯿﻪ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز‬
‫ﮐﺮد ‪ ....‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﻣﻌﺠﻮن ﮔﺮم وارد ﮔﻠﻮﯾﺶ ﺷﺪ ﮐﻤﯽ از اﻧﺮژي از دﺳﺖ رﻓﺘﻪ اش را ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺪون ﮐﻤﮏ رون‪ ،‬روي ﭘﺎﻫﺎي ﺧﻮدش ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ‪.‬‬
‫دﯾﮕﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺒﻮل ﻣﯿﮑﺮد ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﺟﺎدوﻫﺎ ﭘﯿﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ و اﮔﺮ رون او را ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد زﻣﯿﻦ‬
‫ﻣﯿﺨﻮرد ‪ ....‬ﺧﻮدش را ازدﺳﺘﻬﺎي رون آزاد ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺸﮑﺮم رون ‪ ......‬اون ﭼﯽ ﺑﻮد دادي ﻣﻦ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ ،‬ﺣﺎﻟﻤﻮ ﺟﺎ اورد‪.‬‬‫ ﻣﻌﺠﻮن اﻧﺮژي زا ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﺧﻮدش ﺑﻮد؟‬‫رون ﻫﻨﻮزﻣﺤﺾ اﺣﺘﯿﺎج ﮐﻨﺎر اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه اول ﺑﺮﯾﻢ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﮑﺎن ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮاي ﺗﻮﺿﯿﺢ دادن ﻧﯿﺴﺖ ‪ .....‬ﻓﺎوﮐﺲ‬‫ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻗﻘﻨﻮﺳﯽ آﺗﺸﯿﻦ و زﯾﺒﺎ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ي او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺎ رو ﺑﺒﺮ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ‪.‬‬‫***‬

‫ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ‬

‫‪١٣۴‬‬

‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻇﺎﻫﺮﺷﺪن اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﻮدش را روي ﻣﺒﻞ ﮐﻨﺎر ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ ﺧﺴﺘﮕﯿﺶ را در ﮐﻨﺪ‪ .‬رون و‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﺑﺘﺪا اﺟﺎزه دادﻧﺪ ﮐﻪ او ﮐﻤﯽ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﺪ ﺑﻌﺪ ﺳﻮاﻻت ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ‪ .‬دراﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ازاﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺮاي ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﺑﯿﺎورد‪.‬‬
‫ﭘﻨﺞ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﺮ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻌﺪ از ﺧﻮردن ﯾﮏ ﻟﯿﻮان اب ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺳﻮاﻻﺗﻮن رو ﺑﭙﺮﺳﯿﺪ ﺗﺎ ﺟﻮاب ﺑﺪم‪.‬‬‫رون‪ :‬ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯿﺪ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد؟‬
‫ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻦ اوﻧﺠﺎﺳﺖ ﭼﻮن ﺑﺎ اون ﻫﻤﻪ ﺣﻔﺎﻇﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ دﯾﺪم ﺑﻌﯿﺪ ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﭼﯿﺰي ﻏﯿﺮ از‬‫ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺳﻮاﻟﯽ را ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ از ﻣﻮﻗﻌﯽ اي ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث آن ﺟﺎدوي ﻋﺠﯿﺐ را اﺟﺮا ﮐﺮد‪ ،‬ذﻫﻨﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮدش ﻣﺸﻐﻮل ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اوﻧﺠﺎ ﭼﻪ ﺟﺎدوﯾﯽ اﻧﺠﺎم دادﯾﺪ ﮐﻪ اون ﻗﺪر ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ و اون ﻫﻤﻪ ﺳﺮ و ﺻﺪا داﺷﺖ و اﯾﻦ ﻃﻮري ﻫﻢ‬‫اﻧﺮژﯾﺘﻮن رو ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ اون ﻫﻤﻪ اﻧﺮژي ﮐﻪ ازاد ﮐﺮد ﻃﻠﺴﻢ ﺳﮑﻮت رو از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد ؟‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬او اﺻﻼ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺣﺲ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ ﺻﺪاي‬
‫ارام ﺗﻮﺿﯿﺢ داد‪ :‬ﻣﻦ از ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﺨﺼﻮص ﺧﺎﻧﺪان داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ از ﻏﯿﺮ از ﻣﺎ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻪ ازش‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻪ ﺑﮑﺎر ﺑﺮدم ‪ ....‬اون ﺟﺎدو ﺗﻤﺎم ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﮑﺎر رﻓﺘﻪ ﺑﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﯿﺪاد‪.‬‬

‫‪١٣۵‬‬

‫ﺻﻮرت ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﻮش ﻣﯿﺪاد ﺑﺎ اون ﻗﺴﻤﺖ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ‬
‫اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدو رو اﺟﺮا ﮐﻨﻪ ﭘﮋﻣﺮده ﺷﺪ وﻟﯽ ﺑﺎز ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻧﺸﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪاً ﺑﺎﯾﺪ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺳﻮال ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﭼﯽ دﯾﺪﯾﺪ ؟ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ رو اوﻧﺠﺎ دﯾﺪﯾﺪ؟‬‫ دﻗﺖ ﮐﻦ رون ﮔﻔﺘﻢ ﻓﻘﻂ ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﮑﺎر رﻓﺘﻪ رو دﯾﺪم ﻧﻪ ﺧﻮد اوﻧﺠﺎ‪.‬‬‫ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﯽ در ﭼﻪ ﺣﺪي ﺑﻮدﻧﺪ ؟‬‫اﺑﺮﻓﻮرث زﯾﺮ ﭼﺸﻤﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯿﺪاﻧﺴﺖ ﺟﻮاﺑﺶ او را راﺿﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﯿﺘﻮﻧﯿﻢ از ﭘﺴﺶ ﺑﺮﺑﯿﺎم وﻟﯽ اول ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﻟﺒﻮس ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ از ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﮐﻪ در ﺟﻨﮕﻞ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ را درﭼﺸﻤﻬﺎي اﺑﺮﻓﻮرث دﯾﺪه ﺑﻮد ﻣﺼﺮاﻧﻪ دوﺑﺎره‬
‫ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﯽ اوﻧﺠﺎ ﭼﻘﺪر ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ ؟‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ راﺳﺘﺸﻮ ﻣﯿﮕﻢ ‪ ....‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ وﺣﺸﺘﻨﺎك ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ وﺣﺸﺘﻨﺎك وﻟﯽ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻨﺎً ﯾﻪ راﻫﯽ‬‫ﺑﺮاش ﭘﯿﺪا ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ آﻧﻬﺎ دوﺑﺎره ﺳﻮال ﭘﯿﭽﺶ ﮐﻨﻨﺪ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺴﺘﻪ ام اﯾﻦ ﺟﺎدو ﺿﻌﯿﻔﻢ ﮐﺮد ‪ ...‬ﻓﺮدا دوﺑﺎره در ﻣﻮردش ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ و‬‫ﺧﻮدش را از زﯾﺮ ﻧﮕﺎﻫﺎي ﻧﮕﺮان آن دو ﺧﻼص ﮐﺮد و اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪١٣۶‬‬

‫رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﮕﺮان رﻓﺘﻦ او را ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ﺳﮑﻮت ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ رون‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺣﺎﻻ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﯿﻢ ؟‬
‫ ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ رون ‪ ....‬اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ‬‫ وﻟﯽ ﻣﺎ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯿﻢ‬‫ رون ﻣﻨﻈﻮرم ﯾﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﻮﯾﻪ ‪ .....‬ﻣﺎ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯿﻢ آﻧﭽﻨﺎن ﺑﻬﺶ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﻣﮕﻪ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻗﺒﻠﯽ رو‬‫ﯾﺎدت رﻓﺘﻪ اﮔﻪ ﻫﺮي ﻧﺒﻮد ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد از اوﻧﺠﺎ زﻧﺪه ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎم ‪ .....‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﻣﺜﻞ او اﺣﺘﯿﺎج دارﯾﻢ ‪....‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ از ﭘﺴﺶ ﺑﺮﺑﯿﺎد‪.‬‬
‫رون ﮐﻪ اﻋﺼﺎﺑﺶ ﺧﻮرد ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﮐﺞ ﺧﻠﻘﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﯿﮕﯽ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﯿﻢ ‪ .....‬ﺑﺮﯾﻢ اﻋﻼﻣﯿﻪ ﭘﺨﺶ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﯾﻪ ﺟﺎدﮔﺮ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪﯾﻢ‪.‬‬
‫ ﺑﺲ ﮐﻦ رون ﻣﻨﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻧﺎراﺣﺘﻢ وﻟﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ رﻓﺘﺎر ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﭘﺎﺷﻮ ﺑﺮﯾﻢ اﺗﺎق ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ﻣﮕﻪ‬‫ﻧﺸﻨﯿﺪي دﯾﺮوز اﺑﺮﻓﻮرث ﭼﯽ ﮔﻔﺖ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﻧﯿﻢ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ رو درﺳﺖ اﺟﺮا ﮐﻨﯿﻢ از ﺟﻠﺴﻪ ي ﺑﻌﺪي‬
‫ﺧﺒﺮي ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه وﻗﺖ رو ﺗﻠﻒ ﻧﮑﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ آن دو ﻧﯿﺰ اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت را ﺗﺮك ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫‪١٣٧‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث وﻗﺘﯽ ﮐﻪ از ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﺑﯿﺮون اﻣﺪ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ در ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎي ﺧﻠﻮت ﺷﻬﺮ ﻟﻨﺪن ﻗﺪم ﻣﯿﺰد در ﺣﺎل‬
‫ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮐﻪ دﯾﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻮد ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻗﻮي و ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ‬
‫اﺳﺘﺤﮑﺎم ﭘﺎﯾﺪاري ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺎدو ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮد ﮐﻤﺘﺮ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺑﺎ‬
‫ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي روﺑﺮو ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﻧﻤﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ از ﭘﺲ آن ﺟﺎدوﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻧﯿﻤﯽ از آن را‬
‫ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺧﺖ ﺑﺮﺑﯿﺎد‪.‬‬
‫رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ....‬اﯾﻦ دو ﭘﺲ از اﻟﮑﺲ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺷﺎﮔﺮدﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل داﺷﺖ وﻟﯽ ﺑﺎ اﻧﮑﻪ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮان ﻗﻮﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻤﯿﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻤﮏ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﺑﻪ او ﺑﮑﻨﻨﺪ ‪ .....‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺟﺮﻗﻪ اي ذﻫﻨﺶ را روﺷﻦ ﮐﺮد‬
‫‪ ....‬ﺧﻮدﺷﻪ ‪ ....‬ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻪ او اﺣﺘﯿﺎج دارم‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻤﯽ از ﻧﮕﺮاﻧﯿﺶ ﮐﻢ ﺷﺪ و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻢ رﻧﮕﯽ روي‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﺸﺴﺖ ‪ ....‬ﻓﺮدا ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﻟﺒﻮس در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﮐﻤﯽ ﭘﯿﺎده روي وارد ﯾﮏ ﮐﻮﭼﻪ ي ﺧﻠﻮت ﺷﺪ و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﮐﺮد و اﭘﺎرات ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬

‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫ اﻟﺒﻮس اون ﻣﺮد اﻃﻼﻋﺎت ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎدي داره ﮐﻪ اﮔﻪ ﺑﮕﻢ ﺑﺎورت ﻧﻤﯿﺸﻪ ‪ ...‬او راه ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺎﻻزار رو‬‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ‪...‬‬
‫‪ -‬ﭼﯽ ؟!! وﻟﯽ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﯽ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻬﺶ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪١٣٨‬‬

‫آره وﻟﯽ ﺧﻮب اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮدم‪.‬‬‫اﻟﺒﻮس از اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﺮادرش ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ او ﺧﻮدش ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺳﺎل ﺑﺪﻧﺒﺎل راﻫﯽ ﺑﺮاي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﮔﺸﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﯿﺪ‬
‫ وﻟﯽ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻨﻪ؟‬‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ وﻟﯽ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻮدش ﺑﺎ ﺳﭙﺮي ﮐﻪ درﺳﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺟﻠﻮي ﺗﻤﺎم اﺛﺮات ﮐﺸﻨﺪه ي ﻃﻠﺴﻢ را‬‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ از ﺷﺪت ﺿﺮﺑﻪ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﻧﻤﯿﮑﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ او ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮد ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ‬
‫روز ﻧﯿﺎﻓﺘﺎده ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻢ ﯾﺮوﮔﺎ ﮐﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻮده اﯾﻦ ﺑﻼ ﺳﺮش اوﻣﺪه‪ .‬اﻃﻼﻋﺎﺗﺶ در ﻣﻮرد‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺳﺖ‪ ،‬ﭼﯿﺰاﯾﯽ ﻣﯿﮕﻪ ﮐﻪ ﺑﺮام ﺗﺎزﮔﯽ داره‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف ﺑﺮادرش ﮔﻮش ﻣﯿﺪاد دﺳﺘﺶ را زﯾﺮ ﭼﺎﻧﻪ اش ﻗﺮار داد و ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ‬
‫ ﺳﻢ ﯾﺮوﮔﺎ ‪ ....‬ﮐﺎر ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺮﮐﺎﻧﻪ اي ‪ ...‬ﺗﺎم رﯾﺪل اﺳﺘﻌﺪاد ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اي در ﺗﺮﮐﯿﺐ ﮐﺮدن ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺑﺎ‬‫ﻫﻢ داﺷﺖ ﻧﻤﯿﺨﻮام از ﺧﻮدم ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻢ وﻟﯽ در واﻗﻊ ﻫﻤﯿﻦ اﺳﺘﻌﺪادش در ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ‬
‫ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﻪ؛ ﺟﯿﻤﺰ دﯾﮕﻪ ﭼﯽ ﮔﻔﺖ ؟‬
‫ اون ﺗﺎزه ﻣﯿﺨﻮاد راه ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺎﻻزار رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎد ﺑﺪه ‪ ....‬ﺑﺮﻗﯽ از اﻓﺘﺨﺎر در ﭼﺸﻤﺎن اﻟﺒﻮس ﺑﺮاي‬‫ﻟﺤﻈﻪ اي درﺧﺸﯿﺪ ‪ ....‬ﺷﺎﮔﺮدش ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي ﺟﻬﺎن ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد از ﻫﻤﻮن ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ي اول ورود ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﺪرت ﺧﺎص او ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﯿﺪاﻧﺴﺖ او روزي ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﺑﻬﺘﺮ از‬

‫‪١٣٩‬‬

‫ﺧﻮدش ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯿﺸﻮد اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺷﺶ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ از ﻣﺮﮔﺶ ﺑﻪ واﻗﻌﯿﺖ ﭘﯿﻮﺳﺖ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ‬
‫ﺻﺒﺮ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻣﯿﺨﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎي ﺧﻮدش او را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫وﻟﯽ ﭘﯿﺮﻣﺮد از ﺑﻼﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺳﺮ ﺷﺎﮔﺮدش آﻣﺪه ﺑﻮد ﺧﺒﺮي ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻼﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﯿﻔﻬﻤﯿﺪ ﻗﻄﻌﺎً ﺑﻪ ﻫﯿﭻ‬
‫اﻧﺘﻈﺎر دﯾﺪن او در اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ را ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ در ﻣﻮرد ﻫﻮﯾﺘﺶ ﭼﯽ؟ ﭘﺮﺳﯿﺪي ؟‬‫ آره اﻣﺎ اون ﻫﯿﭽﯽ ﻧﮕﻔﺖ وﻟﯽ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ رو ﻓﻬﻤﯿﺪم و اون اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ اوﻧﻮ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﯽ ﭼﻮن ﺧﻮدش ﮔﻔﺖ‬‫ﺷﺎﮔﺮد ﺗﻮ ﺑﻮده‪ .‬ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ اﻧﮑﺎر ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس ﺑﺎز در ﺟﻮاﺑﺶ ﯾﮑﯽ از ﻫﻤﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﺎي ﻣﻌﻨﺎ دارش را ﺑﻪ او زد و دوﺑﺎره ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺎﻟﻪ ﻫﺎي ﻗﺪرﺗﺶ ﭼﯽ؟ اوﻧﺎ رو دﯾﺪي؟ ﭼﻪ رﻧﮕﯽ ﺑﻮدن؟‬‫ ﻫﯿﭽﯽ ‪ ......‬ﻫﯿﭽﯽ ﻧﺪﯾﺪم ‪ .....‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯿﺨﻮاﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﺗﺎ ﭼﻪ اﻧﺪازه ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪه‪.‬‬‫ﺟﻮاب اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﮐﻠﯽ اﻟﺒﻮس رو ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﮐﺮد ﭼﻮن ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪات او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﻫﺮي ﺗﺎ ﭼﻪ‬
‫اﻧﺪازه ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﺎزه ذﻫﻦ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻗﻮي ﻫﻢ داره ‪ ....‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم از روش ﺧﻮدم اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻢ وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺑﻠﻮﮐﻬﺎي‬‫ذﻫﻨﯿﺶ رو دﯾﺪم ﻣﻨﺼﺮف ﺷﺪم ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮام ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻧﻔﻮذ ﮐﻨﻢ ﭼﻮن ﻫﯿﭻ ﮐﺲ در‬
‫اون ﺷﺮاﯾﻂ اﯾﻦ ﻃﻮري دﯾﻮاره ي ذﻫﻨﯿﺶ رو ﺑﺎﻻ ﻧﻤﯿﮑﺸﻪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺑﺴﻪ دﯾﮕﻪ ﺑﺰار ﻣﻨﻢ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺳﻮال ﺑﭙﺮﺳﻢ‪.‬‬
‫‪١۴٠‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث وﻗﺘﯿﮑﻪ دﯾﺪ ﺑﺮادرش دوﺑﺎره ﻣﯿﺨﻮاﺳﺖ از او ﺳﻮال ﮐﻨﺪ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و اداﻣﻪ ي ﺟﻤﻠﻪ اش‬
‫را ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ در ﻣﻮرد ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎ ﺑﻬﺶ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ؟ آﺧﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﺶ در ﻣﻮرد ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﺑﺎﻻﺳﺖ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺑﺪرد ﻣﺎ ﻣﯿﺨﻮره‪.‬‬
‫ آره ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو ﺑﻬﺶ ﺑﮕﯽ وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻻزم ﺑﺎﺷﻪ ازش ﭘﯿﻤﺎن ﻧﺎ ﮔﺴﺴﺘﻨﯽ ﺑﮕﯿﺮي‬‫ﭼﻮن او ﺧﻮدش ﻗﺒﻼً ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮده و از ﻫﺮ ﻟﺤﺎظ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎده ‪ ...‬وﻟﯽ ﭼﻄﻮرﻣﮕﻪ ‪ ....‬ردي ازش ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﺮدﯾﺪ ؟‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻨﮑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻗﺒﻼً ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮده اﺳﺖ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ وﻟﯽ ﺑﻪ روي ﺧﻮدش ﻧﯿﺎورد و در‬
‫ﺟﻮاب ﺳﻮال اﻟﺒﻮس ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮﻣﯿﻮن رد ﯾﮑﯽ از ﻫﻮرﮐﺮاس ﻫﺎ رو ﺗﻮ ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎي ﺳﯿﺎه اﻟﺒﺎﻧﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ‪ ....‬دﯾﺮوز ﺑﺎ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‬‫رﻓﺘﯿﻢ ﺗﺎ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻨﺪازﯾﻢ ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﯿﻢ ﺧﻮدﺷﻪ‪.‬‬
‫ ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎي ﺳﯿﺎه آﻟﺒﺎﻧﯽ ‪ ...‬ﻣﻨﻄﻘﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯿﺎد ‪ ...‬ﺧﺐ؟‬‫ ﺧﯿﻠﯽ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از ﮐﺸﺘﻦ ﭘﺪر وﻣﺎدر ﻫﺮي درﺳﺖ ﮐﺮده‪ .‬ﭼﻮن‬‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﯿﺶ ﮐﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮده ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎك ‪ ....‬ﺟﺎدوﻫﺎش ﺑﺮام آﺷﻨﺎﺳﺖ وﻟﯽ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺗﻮ‬
‫ﻻﯾﻪ ﺣﻔﺎﻇﺘﯽ ﻫﺴﺖ ‪ ....‬ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ ﭼﻄﻮري ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪم‪ .‬ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﻋﺠﯿﺒﯿﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ از ﭘﺴﺶ‬
‫ﺑﺮﺑﯿﺎم ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﺗﻮ ﻫﻤﻮن ﻻﯾﻪ ﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﯽ اوﻟﯿﻪ از ﭘﺎ در ﻣﯿﺎم اﻟﺒﻮس‪.‬‬
‫‪١۴١‬‬

‫ﺻﺪاي اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺟﻤﻠﻪ اش ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯿﺸﺪ ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ اﺑﯽ ﺗﻮ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺧﻮدﺗﻮ ﺳﺮ زﻧﺶ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬اون وﻟﺪﻣﻮرﺗﻪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮ ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ‬‫زﻧﺪه ﺑﻮدم ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﺘﯿﻢ ﺑﺪون ﺗﻠﻔﺎت ﺟﺎﻧﯽ از ﭘﺴﺶ ﺑﺮﺑﯿﺎم‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ از ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ در ﻣﺤﯿﻂ ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﺶ راه ﻣﯿﺮﻓﺖ اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ اﮔﻪ ﺣﺪﺳﻢ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻔﺎت اون ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﺳﺶ از ﺟﺎدوي اول اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده‪.‬‬‫ ﭘﻨﺎه ﺑﺮ ﻣﺮﻟﯿﻦ ‪ ...‬ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﯽ اﻟﺒﻮس ‪ ...‬اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﻫﺮ ﮐﺪام از اون ﻻﯾﻪ ﻫﺎ ﻫﻔﺘﻪ‬‫ﻫﺎ ﻃﻮل ﻣﯿﮑﺸﻪ‪.‬‬
‫ دﻗﯿﻘﺎً ‪ ...‬وﻟﯽ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ ﺑﻬﺘﻮن ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻪ‪...‬‬‫***‬
‫روز ﺳﻮم ﻓﺮا رﺳﯿﺪ ‪ ....‬ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺮده اﻃﺮاف ﺗﺨﺘﺶ را ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻋﻮض ﮐﺮدن ﻟﺒﺎﺳﺶ ﮐﺮد‬
‫ﺗﺎ ﻫﻤﺮاه اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ دﻗﺎﯾﻘﯽ ﭘﯿﺶ ﭘﺎﺗﺮﻧﻮﺳﯽ ﺑﺮاي او ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد ﮐﻪ در آن از او ﺧﻮاﻫﺶ ﮐﺮده ﺗﺎ ﺻﺒﺮ‬
‫ﮐﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮوﻧﺪ‪ ،‬از اﯾﻦ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺧﻼص ﺷﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ اﯾﻦ ﻣﻌﺠﻮن رو ﻫﺮ ﻫﺸﺖ ﺳﺎﻋﺖ ﯾﻪ ﺑﺎر ﻣﯿﺨﻮري‬‫‪١۴٢‬‬

‫ ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ اﯾﻦ ﻣﻌﺠﻮن ﭼﯿﻪ ؟‬‫ ﻧﻪ ‪ ....‬ﻓﻘﻂ ﺑﺪون ﮐﻪ ﯾﻪ ﻧﻮع ﻣﻌﺠﻮن ﺗﻘﻮﯾﺘﯿﻪ ‪ ....‬ﺑﻌﺪﺷﻢ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روز زﯾﺎد ﺑﻪ ﺧﻮدت زﯾﺎد ﻓﺸﺎر ﻧﻤﯽ ﯾﺎري‪.‬‬‫ از اون ﺟﺎي ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻋﻼﻗﻪ ي ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮﮔﺮدم ﻧﺪارم ﺣﺘﻤﺎً اﯾﻦ ﮐﺎر رواﻧﺠﺎم ﻣﯿﺪم ‪ ....‬ﺑﺮﯾﻢ‬‫آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬
‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﻣﯿﺮﻓﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬از اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ اﯾﻦ ﭼﻨﺪ روز ﻧﺎراﺣﺘﺘﻮن‬
‫ﮐﺮدم ﻣﻌﺬرت ﻣﯿﺨﻮام‪.‬‬
‫ اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره ‪ ...‬ﻓﻘﻂ اﻣﯿﺪوارم دﯾﮕﻪ ﭘﺎت ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎز ﻧﺸﻪ‬‫ﺟﯿﻤﺰ در ﺟﻮاﺑﺶ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‬
‫ ﻗﻮل ﻧﻤﯿﺪم‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺧﺎرج ﺷﺪ ﻣﺤﻮ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از اﺷﭙﺰ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت و اﺗﺎق ﺧﻮاﺑﺶ ﮐﻪ ﮔﻬﮕﺎﻫﯽ آﻧﺠﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﯿﺪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﮐﺜﯿﻒ و ﭘﺮ از اﺷﻐﺎل ﺑﻮد اﻣﺎ ﻣﺜﻞ‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد و دﯾﮕﺮ از آن ﻓﻀﺎي ﺗﯿﺮه و آﻟﻮده ﺑﻪ ﻏﻤﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد‬
‫اﺛﺮي ﻧﺒﻮد رﻧﮓ دﯾﻮارﻫﺎ ﻋﻮض ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻟﻮازم و اﺷﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ روزﮔﺎري ﮐﺜﯿﻒ و ﻏﺒﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺣﺎﻻ از‬
‫ﺷﺪت ﺗﻤﯿﺰي ﺑﺮق ﻣﯿﺰد اﻧﮕﺎر ﺗﺎﻧﮑﺲ روزي ﺳﻪ ﺑﺎر آﻧﻬﺎ را دﺳﺘﻤﺎل ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬

‫‪١۴٣‬‬

‫راه ﭘﻠﻪ ي ﭼﻮﺑﯽ ﻗﻬﻮه اي رﻧﮓ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮔﺮد و ﺧﺎك زﯾﺎدي ﮐﻪ روﯾﺸﺎن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮد ﺳﯿﺎه‬
‫رﻧﮓ اﺳﺖ و ﮐﻨﺎره ﻫﺎي ﭼﻮﺑﯽ ﺣﮑﺎﮐﯽ ﺷﺪه و ﻟﻮﺳﺘﺮﻫﺎي ﮐﺮﯾﺴﺘﺎﻟﯽ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﺳﻘﻒ آوﯾﺰان ﺑﻮد ﺑﻪ‬
‫ﻓﻀﺎي ﻣﻌﻤﺎري داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺑﺎ ﻧﻈﻢ و ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺧﺎﺻﯽ روي دﯾﻮار ﻗﺮار‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و اﺛﺮي از ﺳﺮ ﺟﻦ ﻫﺎي ﺧﺎﻧﮕﯽ ﺧﺎﻧﺪان ﺑﻠﮏ ﻧﯿﺰ اﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ اﯾﻨﻘﺪر زﯾﺒﺎ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ....‬در واﻗﻊ ﺗﻨﻔﺮش از اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻫﯿﭻ‬
‫وﻗﺖ اﻧﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ زﺣﻤﺘﯽ ﺑﺮاي ﺗﻤﯿﺰ ﮐﺮدن آﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﺪﻫﺪ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﻗﺼﺮ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ واﻗﻌﺎً ﺑﺮازﻧﺪه ي‬
‫آن ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﺧﻮدش آﻣﺪ‬
‫ ﭼﯽ ﺷﺪه ﺟﯿﻤﺰ ؟ ﭼﺮا واﯾﺴﺎدي ؟‬‫ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺸﻨﮓ ﺷﺪه‪.‬‬‫اﺑﺮﻓﻮرث اﺑﺮوﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ ﻗﺸﻨﮓ ﺷﺪه ؟ ﻣﮕﻪ ﺗﻮ ﻗﺒﻼ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮدي ؟‬‫ ﺑﻠﻪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮادرﺗﻮن رﺋﯿﺲ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد ﺳﻪ ‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﺑﺎر اﯾﻨﺠﺎ اوﻣﺪه ﺑﻮدم ‪ ...‬اون ﻣﻮﻗﻊ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﺜﯿﻒ و‬‫زﺷﺖ ﺑﻮد ‪ ....‬اﺻﻼً ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯿﮑﺮدم ﺑﻪ اﯾﻦ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﮐﺎﻣﻼً ﺷﺒﯿﻪ ﯾﻪ ﻗﺼﺮ ﺷﺪه‪.‬‬
‫ ﺑﺮات ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯿﺪم وﻟﯽ اول ﺑﻬﺘﺮه ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﯽ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﻧﯿﻮﻓﺘﯽ ‪ ...‬ﻣﯿﺨﻮاي ﮐﻤﮑﺖ ﮐﻨﻢ؟‬‫‪١۴۴‬‬

‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺨﻮاﺳﺖ ﮐﻤﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد را رد ﮐﻨﺪ ﮔﻔﺖ‬
‫ اﮔﻪ زﺣﻤﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﻤﻨﻮن ﻣﯿﺸﻢ ﺳﭙﺲ دﺳﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ ﺑﻪ او ﺟﻠﻮ اورده ﺑﻮد را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ‬‫آراﻣﯽ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻣﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻣﺪﻧﺪ اﺑﺮﻓﻮرث دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮد‪.‬‬
‫ از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﻪ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﭘﺎﺷﻮ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو ﺗﻐﯿﯿﺮ داده ‪.‬ﺑﺎ اون روﺣﯿﻪ ي ﺷﺎدي ﮐﻪ‬‫داﺷﺖ ﻓﻀﺎي اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ رو ﺑﻪ ﮐﻠﯽ ﻋﻮض ﮐﺮد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮ ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺧﺎﻧﻢ ﺑﻠﮏ رو ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﯽ ؟‬
‫ اون ﭘﯿﺮزن ﺟﯿﻎ ﺟﯿﻐﻮ رو ﻣﯿﮕﯿﺪ ؟‬‫ اره ‪ .....‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﺎورت ﻧﺸﻪ وﻟﯽ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺣﺘﯽ اوﻧﻮ ﻫﻢ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار داد اﻟﺒﺘﻪ اﺧﻼﻗﺶ ﻫﻨﻮز ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻘﻪ‬‫وﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺷﺪه‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ از اﯾﻦ ﺣﺮف اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮي ﻣﺎدر ﺳﯿﺮﯾﻮس ﮐﻪ ﺣﺘﯽ‬
‫ﺑﺮاي اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ارزﺷﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﺒﻮد اﯾﻦ ﻃﻮري ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﺪي ﻣﯿﮕﯿﺪ؟‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯿﮑﺮدم اون از ﮐﺴﯽ ﺧﻮﺷﺶ ﺑﯿﺎد‪.‬‬‫ درﺳﺘﻪ وﻟﯽ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﻧﻈﺮش رو ﺟﻠﺐ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬اون زن ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اي ﺗﺎزه اﻻن ﻫﻢ ﻣﻼﻗﺎﺗﺶ ﻣﯿﮑﻨﯽ‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث اﯾﻦ را ﮔﻔﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﺑﻪ آﺷﭙﺰ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪﻧﺪ و اﺑﺮﻓﻮرث ﺟﻠﻮﺗﺮ از او وارد ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪١۴۵‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ زدن ﺑﻪ در ﺗﺎﻧﮑﺲ را ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺑﻨﺪي ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و در ﺣﺎل درﺳﺖ ﮐﺮدن ﻏﺬا ﺑﺮاي ﻧﻬﺎر ﺑﻮد را‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻮدش ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﺗﺎﻧﮑﺲ‪.‬‬‫ ﺳﻼم اﺑﺮﻓﻮرث ‪ ...‬اﻣﯿﺪوارم ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻧﻬﺎر ﺑﻤﻮﻧﯽ دﻓﻌﻪ ي ﻗﺒﻞ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﯽ اﺻﺮار ﮐﺮدم ﻧﻤﺎﻧﺪي‪.‬‬‫ اوه ﺑﻠﻪ ‪ .....‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮات ﻣﻬﻤﻮن ﻫﻢ آوردم‪.‬‬‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺟﻠﻮ ﻣﯽ آﻣﺪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﺮد‪ .‬ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻘﺎﺑﺪاري ﺷﺪ ﮐﻪ داﺷﺖ‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬ﺗﺎﻧﮑﺲ ﻫﻤﻮن زن ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اي ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎت در ﻣﻮردش ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم ‪ ....‬ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺟﯿﻤﺰ روﺑﻬﺖ‬‫ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ داﺷﺖ آﺷﭙﺰ ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻣﯿﮑﺮد ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف اﺑﺮﻓﻮث ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺷﺪ ﻫﻨﻮزﻫﻤﺎن ﻣﻮﻫﺎي‬
‫ﺻﻮرﺗﯽ رﻧﮓ را اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯿﮑﺮد ‪ ....‬ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ اﺑﺮﻓﻮرث ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮ ﺑﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻼم ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺎﻧﮑﺲ از دﯾﺪن ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪.‬‬‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﺎ دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﯽ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎ ﭘﯿﺶ ﺑﻨﺪش ﭘﺎك ﮐﺮد و دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ را ﮔﺮﻓﺖ‬
‫ ﺳﻼم آﻗﺎ ﻣﻦ ﻫﻢ از دﯾﺪﻧﺘﻮن ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﯿﺪ ﺑﺸﯿﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺮاﺗﻮن ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﺑﯿﺎرم‪.‬‬‫‪١۴۶‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﺎﺑﯿﻨﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﺑﯿﺎورد ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ و اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺸﺴﺘﻦ ﻫﺮي ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﭽﻪ اي ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ اﺷﺘﯿﺎق داﺷﺖ ﺑﻪ ﺗﺎزه‬
‫واردﯾﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬از ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ و ﺳﺒﺰ رﻧﮕﺶ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﭘﺴﺮ ﺗﺎﻧﮑﺲ و رﯾﻤﻮس اﺳﺖ و ﭘﺴﺮ ﺧﻮاﻧﺪه‬
‫اش ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫ﺻﻨﺪﻟﯽ ﮐﻨﺎر ﭘﺴﺮ ﺧﻮاﻧﺪه اش را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد وﻧﺸﺴﺖ ‪ ....‬ﺑﻪ دﻗﺖ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪ ﭘﺴﺮ ﺧﻮاﻧﺪه اش از ﺗﻤﺎم‬
‫ﻟﺤﺎظ ﺑﻪ ﻣﺎدرش رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﯾﺒﺎ و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ دﮔﺮﮔﻮن ﻧﻤﺎ ﺑﻮدن او را از روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﺮداﺷﺖ وﺑﻪ اراﻣﯽ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮد ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫اﺣﺴﺎس زﯾﺒﺎي ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮدن را ﺣﺲ ﮐﻨﺪ وﻟﯽ ﺟﺰ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻫﯿﭻ اﺣﺴﺎس دﯾﮕﺮي ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ....‬ﻓﻘﻂ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺴﺮ ﺧﻮاﻧﺪه اش را دﯾﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫دﯾﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻃﺎﻗﺖ ﺑﯿﺎرد ‪ ....‬ﻫﯿﭻ وﻗﺖ روزي را ﮐﻪ رﯾﻤﻮس او را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه ﻓﺮزﻧﺪش‬
‫اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮد رو ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﭘﺮواز ﮐﻨﺪ ‪ ....‬ﺑﯽ ﺻﺒﺮاﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ‬
‫ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻓﺮزﻧﺪ ﺧﻮاﻧﺪه اش را ﺑﺒﯿﻨﺪ و اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او داﺷﺖ را اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ در‬
‫ﺑﻐﻠﺶ ﺑﻮد ﻫﯿﭻ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻗﻄﺮه ﻫﺎي اﺷﮏ از ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﭼﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﻃﻮري‬
‫ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯿﺸﻮد و ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻫﯿﭻ ﻗﻄﺮه اﺷﮑﯽ از زﯾﺮ ﻧﻘﺎﺑﺶ ﺑﯿﺮون ﻧﻤﯽ رود‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻟﺮزش ﺑﺪن ﺟﯿﻤﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪١۴٧‬‬

‫ ﭼﯿﺰي ﺷﺪه ﺟﯿﻤﺰ ؟‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻌﺪ ازاﯾﻨﮑﻪ آرام ﺷﺪ ﭘﺴﺮ ﺧﻮاﻧﺪه اش را رو ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺎﻧﺪ و رو ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻧﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﯿﺴﺖ ‪.‬‬‫ وﻟﯽ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ اﺻﺮارﮔﻔﺖ‪ :‬ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﯿﺴﺖ ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﺎ ﯾﻪ ﺳﯿﻨﯽ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ و ﭼﻨﺪ ﺗﮑﻪ ﮐﯿﮏ ﭘﯿﺶ آﻧﻬﺎ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺎﻧﮑﺲ ‪.‬‬‫ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ آﻗﺎي ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﺟﯿﻤﺰ ﺧﺎﻟﯽ ﺻﺪاﺗﻮن ﮐﻨﻢ ‪.‬‬‫ اﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮدﻣﻢ اﯾﻦ ﻃﻮري راﺣﺖ ﺗﺮم‪.‬‬‫ ﺧﻮب ﺟﯿﻤﺰ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ ‪ ....‬ﺗﻮ اﯾﻦ ﻫﻔﺖ‪ ،‬ﻫﺸﺖ روز ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻌﺮﯾﻔﺘﻮن رو از اﯾﻦ و اون‬‫ﺷﻨﯿﺪم اﯾﻨﮑﻪ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ رو ﻓﺮاري دادﯾﺪ‪.‬‬
‫ وﻟﺪﻣﻮرت ‪ ...‬اﺳﻤﺶ رو ﺑﮕﯿﺪ از ﮐﺴﯽ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ ﺑﻌﯿﺪه ﮐﻪ از ﯾﻪ اﺳﻢ ﺑﺘﺮﺳﯿﺪ ‪ ....‬ﯾﻌﻨﯽ اﺳﻤﺶ اﯾﻦ ﻗﺪر‬‫ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﻪ ﮐﻪ ﺟﺮات ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﺪ اﺳﻤﺶ رو ﺑﮕﯿﺪ‪.‬‬

‫‪١۴٨‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث‪ :‬ﺑﺎور ﮐﻦ ﺟﯿﻤﺰ ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ دارم اﯾﻦ رو ﻣﯿﮕﻢ وﻟﯽ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻢ‬
‫ﮔﻮش ﻧﻤﯿﺪه‪.‬‬
‫ اون ﻗﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﯿﮕﻦ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﻧﯿﺴﺖ در واﻗﻊ ﻣﺎ ﺑﺎ ﻧﮕﻔﺘﻦ اﺳﻤﺶ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﯾﻢ او اﯾﻦ ﻗﺪر ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻪ‬‫ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﻪ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪ اﺳﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻟﺮزﯾﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮔﻔﺘﻨﺶ ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ ﻫﺎ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﯿﺪ ﺟﻠﻮش واﯾﺴﻪ اﺳﻮﻧﻪ ﺟﯿﻤﺰ اﻣﺎ ﻣﺎﻫﺎ ﻧﻪ‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯿﮑﻨﯿﺪ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬ﺑﮕﺬرﯾﻢ ‪.‬‬‫ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﺧﻮاﻧﺪه اش اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺴﺮ ﺷﻤﺎﺳﺖ ؟ آﺧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻪ اﺳﻤﺶ ﻫﺮﯾﻪ‪.‬‬‫اﯾﻦ اﺳﻢ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ در ﮔﻮش ﺟﯿﻤﺰ زﻧﮓ ﻣﯿﺨﻮرد‪.‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﭼﯽ!؟‬
‫‪ -‬ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮدﯾﺪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ اﺳﻤﺶ رو ﻣﯿﮕﻢ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯿﮑﻨﻪ اﺳﻤﺶ ﻫﺮﯾﻪ ‪ ...‬ﻫﺮي ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ‬

‫‪١۴٩‬‬

‫ﺑﺎر دﯾﮕﺮ اﺳﻢ ﺳﯿﺮﯾﻮس ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻣﺪام در ذﻫﻨﺶ ﺗﮑﺮار ﻣﯿﺸﺪ ‪ ....‬ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮگ ﺟﻌﻠﯿﺶ روي‬
‫ﻫﻤﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﭼﻮن اﺳﻢ اون را روي ﭘﺴﺮش ﺧﻮاﻧﺪه اش ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﺎﻧﮑﺲ از ﻓﮑﺮ‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اﺳﻢ ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه ﺷﻪ ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺪوﻧﯿﺪ ﻣﻨﻈﻮرم ﮐﯿﻪ ؟‬‫ اﮔﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﮑﺮده ﺑﺎﺷﻢ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﻌﺮوف ‪ .....‬درﺳﺖ ﮔﻔﺘﻢ دﯾﮕﻪ ؟‬‫ ﺑﻠﻪ ‪ ....‬ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻏﺬام ﺑﺮﺳﻢ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯿﺘﻮن رو ﺑﺨﻮرﯾﺪ ﻏﺬا ﻫﻢ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﯿﺸﻪ ‪ ...‬رﯾﻤﻮس‬‫ﻫﻢ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﻣﯿﺮﺳﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف اﺟﺎق ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد دوﺑﺎره ﻣﺸﻐﻮل آﺷﭙﺰي ﺷﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ‬
‫ﻏﺬاﻫﺎ رو ﻣﯽ ﭼﺸﯿﺪ ادوﯾﻪ ﻫﺎي ﻻزم را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺳﺮ و ﺻﺪاﯾﯽ از ﻃﺮف ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ آن ﻃﺮف ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‪ .‬رﯾﻤﻮس ﺑﻮد ﮐﻪ داﺷﺖ‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﻫﺎي روي ﺷﻨﻠﺶ ﺗﻤﯿﺰش را ﻣﯽ ﺗﮑﺎﻧﺪ‪ .‬ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﺎق ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺻﻮرﺗﺶ از‬
‫آن رﻧﮓ روي زرد رﻧﮕﺶ ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد ﻣﻮﻫﺎي ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮕﺶ ﮐﻢ ﭘﺸﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد و در ﮐﻞ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و اﯾﻦ ﻫﻢ از ﻋﻮارض ازدواﺟﺶ ﺑﺎ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ اورد و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ اﻧﺪاﺧﺖ ﮐﻪ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺑﺮﻓﻮرث و ﯾﮏ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﺷﺪ‪ .‬از ﺧﻮدش ﭘﺮﺳﯿﺪ اون ﻏﺮﯾﺒﻪ ﮐﯿﻪ ؟ ﺑﻌﺪ از ﮐﻤﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺗﺎزه ﻓﻬﻤﯿﺪ اون ﺟﯿﻤﺰ اﺳﺖ ﮐﻪ‬
‫اﻣﺮوز از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻣﺮﺧﺺ ﺷﺪه اﺳﺖ ‪ ...‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ رﻓﺖ‪.‬‬
‫‪١۵٠‬‬

‫ ﺳﻼم اﺑﯽ ‪ ...‬ﺳﻼم اﻗﺎي ﺟﯿﻤﺰ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﻧﻬﺎر ﭘﯿﺶ ﻣﺎ ﻣﻮﻧﺪﯾﺪ‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ دﺳﺖ ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪﻫﺎش را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ اﻗﺎي ﻟﻮﭘﯿﻦ‪.‬‬‫دﯾﮕﺮ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ رﻓﺘﺎرش ﺑﺎ دﯾﮕﺮان ﻋﺎدت ﻣﯿﮑﺮد ‪ .....‬ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺒﻮل ﻣﯿﮑﺮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﯿﺘﻮاﻧﺪ‬
‫آن ﻫﺮي ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺟﺪﯾﺪ ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎد‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﺑﻌﺪ از ﺑﻐﻞ ﮐﺮدن ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﮑﺶ و ﺑﻮﺳﯿﺪن زﻧﺶ ﮔﻔﺖ‬
‫ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﯿﺪ آﻗﺎي ﺟﯿﻤﺰ و ﺧﻮدش ﻫﻢ ﮐﻨﺎر ﭘﺴﺮش ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬‫ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از درﺳﺖ ﺷﺪن ﻧﻬﺎر در ﻣﻮرد ﻣﻮﺿﺎﻋﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺟﯿﻤﺰ ﮐﯽ ﻣﯿﺨﻮاي ﺑﻪ دﯾﺪن ﺑﺮادرم ﺑﺮي ‪ ....‬اﻟﺒﻮس ﺑﯽ ﺻﺒﺮاﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ دﯾﺪﻧﺖ ‪ ....‬در ﺿﻤﻦ ﺑﺎﯾﺪ در‬‫ﻣﻮرد ﯾﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ اﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺷﺎﯾﺪ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ وﻗﺖ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺎﺷﻪ اوﻧﺠﺎ ﻫﻢ ﻣﯿﺘﻮﻧﯿﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﻢ‪.‬‬‫ ﺧﻮﺑﻪ ‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ازﺑﭙﺮﺳﻢ ﺗﻮ اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﮐﺠﺎ ﺑﻮدي ؟ ﺗﻮ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻗﺪر ﺧﻮب ﻣﺒﺎرزه ﻣﯿﮑﻨﯽ ﭼﺮا ﺗﺎ‬
‫ﺣﺎﻻ ﺧﻮدﺗﻮ ﻧﺸﻮن ﻧﺪادي ؟ و ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﻧﺸﺪي ؟‬

‫‪١۵١‬‬

‫در ﺟﻮاب ﺳﻮال آﺧﺮﺗﻮن ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﻣﻦ ﻗﺒﻼً ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮدم اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﻫﻢ داﺷﺘﻢ اﻣﻮزش ﻣﯿﺪﯾﺪم و ﺑﺎ‬‫ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ زﻣﺎن ﺑﯿﻬﻮﺷﯿﻢ ﯾﮏ ﻣﺎه ﻧﺸﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﻗﺒﻼً اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو ﻣﯿﺪاﻧﺴﺖ ﻫﯿﭻ واﮐﻨﺸﯽ از ﺧﻮدش ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد وﻟﯽ رﯾﻤﻮس ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ و‬‫ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮدي ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎﻫﺎ رو ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﯽ ؟‬‫ ﻧﻪ ﻫﻤﻪ آﺧﻪ ﻣﻦ وﻗﺘﯽ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﭘﯿﺶ ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮدم ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور رﺋﯿﺲ ﻣﺤﻔﻞ‬‫ﺑﻮد‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﺷﻤﺎ رو ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻢ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﻋﻤﺪ اﯾﻦ ﺑﺤﺚ را ﭘﯿﺶ ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ذﻫﻦ اﺑﺮﻓﻮرث را در ﺟﻬﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدش ﻣﯿﺨﻮاﺳﺖ ﺳﻮق دﻫﺪ و‬
‫اﺗﻔﺎﻗﺎً در ﮐﺎرش ﻫﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ‪ ...‬ﭼﻮن دﻗﯿﻘﺎً ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺣﺮف اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ ‪ ....‬و ﺑﺎ ﺧﻮش‬
‫ﮔﻔﺖ ﻣﻮﻗﻌﯽ اي ﮐﻪ اﻟﺒﻮس ﺑﻮد ‪ ....‬ﯾﻌﻨﯽ ﮐﯽ ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ ؟‬
‫***‬
‫ ﻧﺎﻫﺎر ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﻤﺰه اي ﺑﻮد ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺎﻧﮑﺲ از ﻣﻬﻤﺎن ﻧﻮازﯾﺘﻮن ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ اﻣﺎ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ رﻓﻊ زﺣﻤﺖ‬‫ﮐﻨﻢ ﭼﻮن ﯾﻪ ﺳﺮي ﮐﺎر دارم ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪم‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث‪ :‬ﮐﺠﺎ ﻣﯿﺨﻮاي ﺑﺮي ﺟﯿﻤﺰ ؟ اﮔﻪ ﺑﺨﻮاي ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﺑﯿﺎي ﮐﺎﻓﻪ ي ﻣﻦ ‪ ....‬ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬

‫‪١۵٢‬‬

‫ از ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدﺗﻮن ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮﻧﻢ رو ﻣﺮﺗﺐ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ‬‫ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎزه ﭼﻨﺪ روز از ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﻫﻨﻮز وﻗﺖ ﻧﮑﺮدم ﮐﻪ اوﻧﺠﺎ‬
‫رو ﻣﺮﺗﺐ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ ﻫﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ راﺣﺘﯽ ﻓﻘﻂ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎش ﮐﻪ دﯾﺪه ﻧﺸﯽ ﭼﻮن ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي ﺟﺎﺳﻮﺳﻤﺎن وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﮑﺮ‬‫ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺗﻮ ﻣﺮدي ‪ ...‬ﺑﻌﺪﺷﻢ ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎش ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ ﮔﻔﺖ زﯾﺎد ﺑﻪ ﺧﻮدت ﻓﺸﺎر ﻧﯿﺎري‪.‬‬
‫ﺣﺘﻤﺎً ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﺗﻤﺎم ﺣﺮﻓﻬﺎي ﮐﻪ زد دروﻏﯽ ﭘﯿﺶ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪ اش ﺗﻤﯿﺰ و ﻣﺮﺗﺐ ﺑﻮد ﭼﻮن در اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﺎه‬
‫ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﺮاي ﮔﺮد ﮔﯿﺮي ﺳﺮي ﺑﻪ اﻧﺠﺎ ﻣﯿﺰد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ دروغ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﻮن ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮدن ﺑﺎ آﻧﻬﺎ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً در ﺧﺎﻧﻪ ي ﮐﻪ در ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫﺎﻟﻮ داﺷﺖ ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد و ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ او از دﯾﺪه ﻫﻤﻪ‬
‫ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ان اﺣﺴﺎس آراﻣﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﮐﻪ ﮐﻢ ﮐﻢ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﯿﮑﺮد را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﻧﻔﺲ‬
‫ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﺳﭙﺲ دﺳﺘﮑﺶ دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را ﮐﻪ اﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯽ آن را از دﯾﺪ دﯾﮕﺮان ﻣﺨﻔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد را در‬
‫آورد‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ در اﺛﺮ درد درﻫﻢ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻮدش را روي ﻣﺒﻞ ﭼﺮﻣﯽ اﺷﺮاﻓﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و داﺑﯽ را ﺻﺪازد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻫﺮ ﺑﺎر ﻏﯿﺐ و ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن ﻓﺸﺎر زﯾﺎدي روي دﺳﺖ آﺳﯿﺐ دﯾﺪه اش وارد ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﺮﺟﯿﺢ‬
‫ﻣﯿﺪاد از وﺳﯿﻠﻪ ي ﻧﻘﻠﯿﻪ ي ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫‪١۵٣‬‬

‫ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ داﺑﯽ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﺎﻗﯽ ﺟﻠﻮي او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺗﻮپ ﻣﺎﻧﻨﺪش ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ دﺳﺘﻮرش ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﺟﻮد داﺑﯽ ﯾﮏ ﻧﻌﻤﺖ ﺑﺮاي او در اﯾﻦ ﺳﻪ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﮐﻤﮏ او ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ‬
‫ﺟﻌﻠﯽ او ﭼﮑﺎر ﻣﯿﮑﻨﻦ و اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺎﻻ ﺗﻮﺳﻂ اﺑﺮﻓﻮرث آﻣﻮزش ﻣﯿﺪﯾﺪﻧﺪ‪.‬وﻗﺘﯽ اﯾﻦ را ﺷﻨﯿﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ ﭼﻮن‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﻣﻮزش ﻣﯽ داد و ﻣﺴﻠﻤﺎً آﻧﻬﺎ آﻧﻘﺪر ﻗﻮي ﻣﯿﺸﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺘﻮﻧﻨﺪ ﺧﻮدﺷﺎن را‬
‫زﻧﺪه ﻧﮕﻪ دارﻧﺪ‪.‬‬
‫در واﻗﻊ داﺑﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﺪم او ﺑﻮد ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻫﺎي او ﺗﻮاﻧﺴﺖ زود ﺗﺮ از اﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺗﺼﻮر ﻣﯿﮑﺮد ﻣﮑﺎن‬
‫ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺟﺎدوي ﺟﻨﻬﺎ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺧﺎص و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻪ ارﺑﺎب ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺑﮕﻢ اﯾﻦ ﻗﺪر ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻮ ارﺑﺎب ‪ .......‬اﻣﺎ درد دﺳﺘﺶ اﺟﺎزه ﻧﺪاد ﺑﻘﯿﻪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺰﻧﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻓﻘﻂ‬‫دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮ آورد و ﮔﻔﺖ دﺳﺘﻢ‪.‬‬
‫داﺑﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻓﻮراً ﻃﻠﺴﻤﯽ روي دﺳﺖ ارﺑﺎﺑﺶ اﺟﺮا ﮐﺮد‪.‬‬
‫در اﯾﻦ دو ﺳﺎل ارﺑﺎﺑﺶ ﭘﺲ از ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدي ﭼﯿﺰي از ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺪ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﻣﺸﮑﻞ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬وﻟﯽ او ﺑﺎ‬
‫ﺟﺎدوي ﻣﺨﺼﻮص ﺟﻦ ﻫﺎ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ درد آن را ﺳﺎﮐﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬ارﺑﺎﺑﺶ دراﯾﻦ ﺳﻪ ﺳﺎل ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎي‬
‫زﯾﺎدي ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد و درد دوري از دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﯿﺰ ﺑﯿﺸﺘﺮ او را اذﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد اﮔﺮﭼﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﺮوز‬
‫ﻧﻤﯽ داد اﻣﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮات او ﮐﺎﻣﻼً ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﺧﻮدش ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻧﺪرت ﺑﺮاي ﮐﺎر ﻏﯿﺮ ﺿﺮوري ﺟﺎﯾﯽ‬
‫‪١۵۴‬‬

‫ﻣﯽ رﻓﺖ‪.‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﻧﮕﺮان او ﺑﻮد‪ .‬اﺧﻼق ارﺑﺎﺑﺶ از ﭘﻨﺞ ﻣﺎه ﭘﯿﺶ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ از اﯾﻦ‬
‫رو ﺑﻪ اون رو ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮد ﺑﺎ او ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎر ﻫﺎ از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺮﻫﺎ ﻣﺮاﺟﻌﻪ‬
‫ﮐﻨﺪ ﺷﺎﯾﺪ آﻧﻬﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺮاﯾﺶ ﮐﺎري ﺑﮑﻨﺪ وﻟﯽ ﻫﺮ ﺑﺎر ﺗﻨﻬﺎ ﺟﻮاﺑﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ‪ :‬اوﻧﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻦ‬
‫ﮐﺎري ﺑﮑﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﺟﺮاي ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬درد دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎره از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ داﺑﯽ ‪ .....‬ﻣﻦ اﮔﻪ ﺗﻮ رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﺮده ﺑﻮدم‪.‬‬‫ داﺑﯽ ﺑﻪ وﻇﯿﻔﺶ ﻋﻤﻞ ﮐﺮد ارﺑﺎب ‪ ......‬آﯾﺎ ارﺑﺎب ﭼﯿﺰي ﻣﯿﻞ ﻧﺪارد ؟‬‫ ﻧﻪ داﺑﯽ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﻏﺬا ﺧﻮردم ﻓﻘﻂ ﺧﺴﺘﻪ ام ﻣﯿﺨﻮام اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﻢ‪.‬ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﺑﺮي داﺑﯽ‪.‬‬‫ ﭼﺸﻢ ارﺑﺎب‪.‬‬‫ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ رو ي ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ دراز ﮐﺸﯿﺪ ‪ ....‬ﺳﭙﺲ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف اﯾﯿﻨﻪ ﺗﻤﺎم ﻗﺪي ﮐﻪ روي دﯾﻮار‬
‫ﮐﻨﺎر ﺟﺎ ﻟﺒﺎﺳﯽ ﺑﻮد رﻓﺖ و ﺧﻮدش را ﺑﺮاﻧﺪاز ﮐﺮد‪.‬‬

‫در اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل اﺧﯿﺮ ﺑﯽ ﺧﻮاﺑﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ....‬ﺑﻪ ﻧﺪرت ﺧﻮاب درﺳﺖ و ﺣﺴﺎﺑﯽ داﺷﺖ‪ .‬در ﺷﺒﺎﻧﻪ روز‬

‫در ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻬﺎﯾﺘﺎً ﭼﻬﺎر ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﯿﺨﻮاﺑﯿﺪ ‪ ....‬در اﺛﺮ ﮐﻢ ﺧﻮاﺑﯽ ﻻﻏﺮي ﻣﻔﺮط ﭘﯿﺪا ﮐﺮده‬

‫ﺑﻮد زﯾﺮ ﭼﺸﻤﺎش ﺳﯿﺎه و ﮔﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي اﺳﺘﺨﻮاﻧﯿﺶ در ﺻﻮرﺗﺶ ﺧﻮد ﻧﻤﺎﺋﯽ ﻣﯿﮑﺮد و ﺟﺎي زﺧﻢ‬
‫ﻋﻤﯿﻘﯽ از ﮐﻨﺎر اﺑﺮوي ﭼﭙﺶ ﺷﺮوع و ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮑﯿﻪ ﮔﻮﺷﺶ اداﻣﻪ داﺷﺖ ﮐﻪ او را ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺗﺮﺳﻨﺎك‬

‫ﺟﻠﻮه ﻣﯿﺪاد ﻗﯿﺎﻓﻪ اش ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ از وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫‪١۵۵‬‬

‫***‬
‫ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﺟﯿﻤﺰ رﯾﻤﻮس روﺑﻪ اﺑﺮﻓﺮث ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﮑﺮﻣﯿﮑﻨﯽ راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮده ؟‬‫ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ راﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﭼﻮن اﻟﺒﻮس ﻫﻢ ﮔﻔﺖ او ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮده ‪ ....‬ﻧﯿﺎزي ﻧﯿﺴﺖ ازش ﭘﯿﻤﺎن‬‫ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﯽ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯿﺘﻮﻧﯿﻢ ﺑﻬﺶ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﻢ ؟‬‫‪ -‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎده ‪ ...‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ ﭼﺮا اﻟﺒﻮس اﯾﻦ ﻗﺪر اﺻﺮار داره در ﻣﻮرد ﻫﻮﯾﺘﺶ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻪ؟!‬

‫‪١۵۶‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻧﻬﻢ ‪ :‬آﻣﻮزش‬
‫ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﺟﯿﻤﺰ رﯾﻤﻮس روﺑﻪ اﺑﺮﻓﺮث ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﮑﺮﻣﯿﮑﻨﯽ راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮده ؟‬‫ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ راﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﭼﻮن اﻟﺒﻮس ﻫﻢ ﮔﻔﺖ او ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮده ‪ ...‬ﻧﯿﺎزي ﻧﯿﺴﺖ ازش ﭘﯿﻤﺎن‬‫ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﯽ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯿﺘﻮﻧﯿﻢ ﺑﻬﺶ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﻢ ؟‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ دﺳﺘﺶ را ﺗﮑﺎن داد و در ﺟﻮاب رﯾﻤﻮس ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎده ‪ ...‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ ﭼﺮا اﻟﺒﻮس اﯾﻦ ﻗﺪر اﺻﺮار داره در ﻣﻮرد ﻫﻮﯾﺘﺶ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻪ؟!‬‫رﯾﻤﻮس ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻟﺶ از ﺑﺎﺑﺖ ﺟﯿﻤﺰ راﺣﺖ ﺷﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي از ﺳﺮ رﺿﺎﯾﺖ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دارﯾﻢ در ﻣﻮرد آﻟﺒﻮس ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﯿﻢ اﺑﯽ ‪ ...‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ از ﮐﺎرﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺒﺶ ﺳﺮ در‬‫ﻧﯿﺎوردﯾﻢ ‪ .‬اﯾﻨﻢ ﯾﮑﯽ از اون ﮐﺎراش ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻫﺮ ﮐﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﺑﺎ اﯾﻨﺠﺎ ﺧﻮب آﺷﻨﺎﯾﯽ داﺷﺖ‪ .‬دﯾﺪي‬
‫‪١۵٧‬‬

‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ راه ﺧﺮوج رو ﺑﻬﺶ ﻧﺸﺎن ﺑﺪم ﺧﻮدش راه اﻓﺘﺎد رﻓﺖ‪ .‬در ﮐﻞ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻣﺒﺎرز ﺧﻮب ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﻦ دوﺋﻠﺶ را ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﻧﺪﯾﺪم وﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻌﺮﯾﻒ دوﺋﻠﺶ رو ﺷﻨﯿﺪم ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ وﻟﺪﻣﻮرت واﯾﺴﻪ؟‬
‫ ﻗﻀﺎوت در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻫﻨﻮز زوده‪ ،‬ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن ﻧﺸﺎن ﻣﯽ ده ﮐﻪ ﮐﺪاﻣﺸﺎن ﺑﻪ اون ﯾﮑﯽ ﺑﺮﺗﺮي دارد‪.‬‬‫ﺧﻮدم ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ از ﭘﺴﺶ ﺑﺮ ﻧﻤﯿﺎم وﻟﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﻢ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﯾﻪ دوﺋﻞ دﯾﮕﻪ از ﺟﯿﻤﺰ‬
‫و وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎﺷﯿﻢ ‪ .‬دوﺋﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺷﮏ ﯾﮑﯽ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺋﻞ ﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺷﻪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ دﯾﺪم ‪ ...‬ﺧﺐ دﯾﮕﻪ‬
‫ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ رﯾﻤﻮس از ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ي ﻃﺒﻘﻪ ي ﺑﺎﻻ و در اﻗﻊ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ اي ﮐﻪ در‬
‫اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ازش ﺧﺎرج ﺷﻮد ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس‪ :‬آﻫﺎ داﺷﺖ ﯾﺎدم ﻣﯽ رﻓﺖ ‪ .‬از ﺟﺎﺳﻮﺳﺎن ﺟﺪﯾﺪﻣﺎن ﭼﻪ ﺧﺒﺮ؟ ﺧﺒﺮ ﺗﺎزه اي ﻧﺪاﺷﺖ؟‬
‫ ﻧﻪ ‪ ...‬ﮔﻔﺖ از وﻗﺘﯽ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻣﺮده ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﮐﺮده ‪.‬‬‫ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ،‬ﻣﺎ اﻻن ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ از ﮐﺎراش ﺳﺮ در ﺑﯿﺎرﯾﻢ‪.‬‬‫ از اﯾﻦ ﻟﺤﺎظ ﺧﻮﺑﻪ وﻟﯽ وﻟﺪﻣﻮرت روي اون ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﻧﻪ ﻫﺮ ﭼﯿﺰي رو ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﮕﻪ اﻣﺎ‬‫در ﻋﻮض ﺣﺘﯽ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎﺗﺶ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ ارزﺷﻪ‪ ،‬ﺑﻌﺪا ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ‪.‬‬
‫ﭘﻮدر ﭘﺮواز را روي آﺗﺶ رﯾﺨﺖ و ﮐﻠﻤﻪ ي ﮐﺎﻓﻪ ي ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ را زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪١۵٨‬‬

‫رﯾﻤﻮس ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻫﺮي ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد دﯾﮕﺮ ﮐﺴﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﯾﺴﺘﺎدﮔﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﻧﺪاره وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﻣﺤﻔﻞ دو ﻣﺒﺎرز ﺧﻮب ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد ﺟﯿﻤﺰ و‬
‫ﻧﻮﯾﻞ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ درﺳﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻮﯾﻞ در ﺑﺮاﺑﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﺎﻧﺴﯽ ﻧﺪاﺷﺖ وﻟﯽ ﯾﮏ ﻣﻬﺮه ي ﺧﻮب ﺑﻮد اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫‪ ...‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از آﻟﺒﻮس ﻫﻮﯾﺖ او را ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺟﻠﻮي‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ ‪ ...‬ﮐﺎﺷﮑﯽ ﻫﺮي زﻧﺪه ﺑﻮد ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ آراﻣﺶ او ﻣﯽ ﺷﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﻫﻢ‬
‫اﮐﻨﻮن ﭘﯿﺶ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ‪ ،‬ﺳﯿﺮﯾﻮس و اﻟﺒﻮس ﺑﻮد و ﺑﻪ آرزوﯾﺶ ﯾﻌﻨﯽ دﯾﺪن دوﺑﺎره ي آن ﻫﺎ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﺎﻧﮑﺲ ﮐﻪ از ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ او را ﺻﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ رﯾﻤﻮس ﺑﯿﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺎرت دارم‪.‬‬‫***‬

‫ﮐﺎﻓﻪ ي ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ‬
‫ ﺧﺐ اﻣﺮوز ﺗﻮﺑﺖ ﺗﺴﺘﻪ ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﺎ اﻟﮑﺲ ‪ ،‬رون ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ دوﺋﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬‫اﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎﺑﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﻟﮑﺲ در دوﺋﻞ ﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺟﺎدوﻫﺎي ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ‪ ،‬ﺳﻔﯿﺪ و‬
‫ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ در دول ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺪﻣﻪ ي ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﻧﻤﯽ دﯾﺪﻧﺪ وﻟﯽ رون ‪ ...‬او در دوﺋﻞ‬
‫ﮐﺎﻣﻼ ﺗﺎﮐﺘﯿﮑﯽ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺣﺴﺎب ﺷﺪه از ﺟﺎدو ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻬﺎرت‬
‫ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اي در ﺟﺎدو ﻫﺎي ﭘﺮﺗﺎﺑﯽ داﺷﺖ و ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ از ﺟﺎدو ﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﺧﻄﺮﻧﺎك اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد ‪.‬‬
‫‪١۵٩‬‬

‫اﻟﺒﺘﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ از آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻻزم ﻧﺒﻮد ﯾﺎد ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺖ و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻮدش را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫آن ﮔﺮاﯾﺶ ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮد و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮي ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد اﻃﻼﻋﺎﺗﺶ را زﯾﺎد ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از ﺧﻮدش در ﺑﺮاﺑﺮ‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﻣﺮﮔﺨﻮاران دﻓﺎع ﮐﻨﺪ ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﻮدش ﺑﺎ او دوﺋﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯿﻨﺮوا و ﺳﻮروس‬
‫ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ را آﻣﻮزش داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﮐﻨﻮن ﻫﺮ ﮐﺪام از آن ﻫﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ از ﭘﺲ دو ﻧﻔﺮ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﺮ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ ‪ .‬او دﯾﮕﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ آن ﻫﺎ ﭼﯿﺰي ﯾﺎد ﺑﺪﻫﺪ‬
‫‪.‬‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ او ﺑﻠﺪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﻦ اﻓﺮاد ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺮا ﺑﻮد ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮي ﺧﻼف آن را ﺑﺮاي او ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮد ‪.‬‬
‫اون ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺳﯿﺎه ﭼﺎل ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺗﻤﺎم داﻧﺶ ﻫﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدش ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‬
‫‪ .‬اﮔﺮ اون ﮐﻤﯽ وﻗﺖ داﺷﺖ ﺑﺪون ﺷﮏ ﺑﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي در ﺣﺪ و اﻧﺪازه ﻫﺎي اﻟﺒﻮس ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪ ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻣﻬﺎرت ﻫﺮي در زﻣﯿﻨﻪ ي ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﺎن دو ﺳﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﯿﻨﺮوا ﺑﻮد از اون ﺑﻬﺘﺮ‬
‫ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد و در دوﺋﻞ ﻫﺎﯾﺶ از اﯾﻦ ﻣﻬﺎرﺗﺶ ﺑﻪ ﻃﺮز زﯾﺒﺎ و زﯾﺮﮐﺎﻧﻪ اي اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد ‪.‬‬
‫ اﻟﮑﺲ اول ﺷﻤﺎ ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﺪ ‪.‬‬‫اﻟﮑﺲ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺳﺮي ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﮑﺎن داﻧﺪ و ﺑﻪ وﺳﻂ ﮐﺎﻓﻪ رﻓﺘﻨﺪ ‪ .‬ﭘﺲ از ﮐﺸﯿﺪن ﭼﻮب ﻫﺎﯾﺸﺎن‬
‫ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺗﻌﻈﯿﻢ ﮐﺮدﻧﺪ ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺷﻤﺎره ي ‪ 3‬اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ آﺑﯽ رﻧﮓ دوﺋﻞ را ﺷﺮوع ﮐﺮد ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻧﺮﺳﯿﺪه ﺑﻪ اﻟﮑﺲ ﻧﺎ ﭘﺪﯾﺪ‬
‫ﺷﺪ ‪ .‬ﺑﺎز دوﺑﺎره ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ رﮔﺒﺎر ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ‪ .‬اﻣﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ دوﺋﻞ‬
‫ﻣﺘﻌﺎدل ﺷﺪ ‪ .‬اﻟﮑﺲ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺎرﭘﯿﭻ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد را رواﻧﻪ ي ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﺮد ‪،‬‬
‫‪١۶٠‬‬

‫ﻃﻠﺴﻢ در ﻧﯿﻤﻪ راه ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺑﻤﺐ ﺧﻮﺷﻪ اي ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﻪ راﻫﺶ اداﻣﻪ داد‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﺳﭙﺮ‬
‫ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ رو در ﺧﻮدش ﺑﻠﻌﯿﺪ و ﻃﻠﺴﻢ دﯾﮕﺮي از وﺳﻂ ﺳﭙﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف اﻟﮑﺲ رﻓﺖ ‪،‬‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرش ﺧﻮدش را ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﮐﺮد ‪.‬‬
‫اﻟﮑﺲ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﮐﻨﺎري ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﺳﭙﺮي دور‬
‫ﺧﻮدش ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﺑﻌﺪ از ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪن ﺳﭙﺮش ﻃﻠﺴﻤﯽ از ﻧﺎ ﮐﺠﺎ آﺑﺎد ﺑﻪ ﺳﭙﺮ اون ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺪون‬
‫اﯾﻨﮑﻪ او ﺑﺪاﻧﺪ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﻘﻂ در ﻫﻮا‬
‫ﺑﻪ ﻣﺴﯿﺮش اداﻣﻪ داد و ﺑﻪ دﯾﻮار ﺧﻮرد‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﮐﻨﺎر دﯾﻮار ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ از ﭘﺸﺘﺶ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻪ اون ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ‬
‫ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮدش را روي زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ اﻧﻔﺠﺎري ﻗﻮي اﺟﺮا ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻮﺛﺮ واﻗﻊ ﺷﺪ ‪ .‬ﭼﻮن‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻫﻤﺎن زﻣﺎن ﮐﻪ ﻣﺮﺋﯽ ﺷﺪه ﺑﺪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد ‪ .‬ﺣﺎل ﻧﻮﺑﺖ او ﺑﻮد و ﺑﻪ اون اﺟﺎزه ﻧﺪاد از روي‬
‫زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد و ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﻨﺎب و از ﺟﻨﺲ اب ﺑﻮد او را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺴﺖ وﻟﯽ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ زﻣﺰﻣﻪ‬
‫ي ﮐﻮﺗﺎه ﻃﻨﺎب را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﺳﭙﺮي ﺑﻪ دور ﺧﻮدش ﮐﺸﯿﺪ و از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ‪.‬‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺪام ﺑﺮ دﯾﮕﺮي ﺑﺮﺗﺮي ﻧﺪاﺷﺖ وﻟﯽ ﻫﻮش ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﮐﻤﮑﺶ آﻣﺪ و اﻟﮑﺲ را ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‬
‫ﻫﻤﺎن ﻃﺮو ﮐﻪ داﺷﺖ از ﺧﻮدش دﻓﺎع ﻣﯽ ﮐﺮد ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ اﻟﮑﺲ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﯾﮏ ﮔﺮگ در آورد و‬
‫آن را ﺑﻪ ﺟﺎن اﻟﮑﺲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻫﻢ زﻣﺎن ﺳﻪ ﭼﻬﺎر ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬

‫‪١۶١‬‬

‫اﻟﮑﺲ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮔﺮگ ﭼﻮﺑﯽ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ زﯾﺎد و ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﮐﻢ‬
‫ﺑﻪ اون ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎري ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ﮐﺸﯿﺪن ﯾﮏ آه ﺑﻮد و ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از‬
‫دﯾﮕﺮي ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد و او را ﺧﻠﻊ ﺳﻼح و دﺳﺖ و ﭘﺎ ﺑﺴﺘﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ‪.‬‬
‫ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ .‬ﻣﺒﺎرزه ي زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﻋﻤﻞ ﮐﺮدي‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﻮ اﻟﮑﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ‬‫ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﯽ‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ رو از روي اﻟﮑﺲ ﺑﺮداﺷﺖ دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد ﺗﺎ او را ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺷﻮد ‪ .‬اﻟﮑﺲ ﺑﺎ ﻟﺨﻨﺪي دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ ،‬ﮐﺎرت ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد ‪.‬‬‫رون ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰرﮔﯽ روي ﻟﺒﺶ ﺑﻮد وﺳﻂ آن دو ﭘﺮﺳﯿﺪ و ﮔﻔﺖ ‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺑﻤﻮﻧﻪ ﺑﺮاي ﺑﻌﺪ ﺣﺎﻻ ﻣﯿﺪان رو ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻨﻪ‪.‬‬‫***‬

‫ﻣﻘﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاران‬
‫ ﻫﻤﯿﻦ ‪ ...‬ﻫﻤﺶ ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪ ﺧﻂ ﺑﻮد ‪.‬‬‫در اﺗﺎق ﺧﻮاب ﻣﺠﻠﻞ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ و ﺳﯿﺎه رﻧﮓ ﺣﮑﺎﮐﯽ ﺷﺪه ﺑﻪ اﺷﮑﺎل ﻣﺎر ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ درﺳﺖ‬
‫ﮐﻨﺎر ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎي ﮐﺘﺎب ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑﯿﺶ از ﻧﯿﻤﯽ از ﻓﻀﺎي اﺗﺎق را ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎي ﮐﺘﺎب ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ .‬ﮐﺘﺎب‬
‫ﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻤﯿﺎب و ﻧﺎدر و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ وﺣﺸﺘﻨﺎك در ﻣﻮرد ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ‪ .‬ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ اي ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ از ﺟﺎدوي‬
‫‪١۶٢‬‬

‫ﺳﯿﺎه اﻟﺒﺘﻪ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﻫﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻮد ‪ .‬اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ از ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ راه‬
‫ﺣﻠﯽ ﺑﺮاي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ آن ﺟﺎدو ﻫﺎ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﺳﻪ روز ﺑﻌﺪ از ﮐﻠﯽ ﺟﺴﺘﺠﻮ در ﺑﯿﻨﮑﺘﺎب ﻫﺎ ‪ ،‬ﺗﺎزه ﻧﻮع ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮده ﺑﻮد را‬
‫ﻓﻬﻤﯿﺪ ‪ ..‬ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ اش را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد در ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از آن ﻫﺎ‬
‫راه ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺟﺎدو را ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ .‬ﺣﺘﯽ دﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ي ﺟﺪش ﺳﺎﻻزار ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﻮﺿﯿﺢ اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد ‪.‬‬

‫ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ و ﺑﻌﻀﯽ از اﺳﺮار ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﺗﻨﻬﺎ داﻧﺸﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت اﮐﺘﺴﺎﺑﯽ آن‬
‫را ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮد و ﺑﺎﯾﺪ در ﺧﻮن ﻓﺮد ﺑﺎﺷﺪ ‪ .‬ﻣﻨﺒﻊ اﻧﺮژي ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ از ﭼﻬﺎر ﻋﻨﺼﺮ آب ‪ ،‬آﺗﺶ ‪ ،‬ﺑﺎد و‬
‫ﺧﺎك ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ از ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺗﺮﯾﻦ داﻧﺶ ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ اﻃﻼع‬
‫زﯾﺎدي در ﻣﻮردش ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ در ﻣﻮرد ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از داﻧﺶ وﺳﯿﻊ ﺳﯿﺎﻫﻢ ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در ﺑﺮاﺑﺮش ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻟﯽ در ﻣﻮرد ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ‬
‫ﻧﻮع ﺟﺎدو را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ رو ﺑﻪ رو ﻧﺸﺪم ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ راه ﺣﻠﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺑﺎر ﻫﻢ از ﮔﻮدرﯾﮏ در اﯾﻦ‬
‫ﺑﺎره ﺳﻮال ﮐﺮدم وﻟﯽ او ﻫﻢ ﻫﯿﭻ اﻃﻼﻋﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻫﻤﯿﻦ رو ﮐﻢ داﺷﺘﻢ ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺟﻮاب ﻧﺮﺳﯿﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮدش دﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ را ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ‬
‫ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺳﺮاغ او ﻣﯽ رﻓﺖ و ﮐﺎرش را ﺗﻤﺎم ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﭼﻮﺑﺶ را روي ﻧﺸﺎن ﺷﻮﻣﺶ ﻗﺮار داد و‬
‫ﻣﺎﯾﮑﻞ را در ذﻫﻨﺶ ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫‪١۶٣‬‬

‫ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﺻﺪاﯾﯽ از در ﭼﻮﺑﯽ ﻗﻬﻮه اي رﻧﮓ ﮐﻪ در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺳﺎدﮔﯽ‪ ،‬ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ ﺑﻮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ارﺑﺎب اﺟﺎزه ي ورود ﻣﯽ دﻫﯿﺪ ‪.‬‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻌﺪ از ﺗﮑﺎن دادن ﭼﻮﺑﺶ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي اﻣﻨﯿﺘﯽ را ﺧﻨﺜﯽ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‬
‫ ﺑﯿﺎ ﺗﻮ ﻣﺎﯾﮑﻞ ‪ .‬در ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺟﻮان ‪ 28 ، 27‬ﺳﺎﻟﻪ اي ﮐﻪ ﺻﻮرت رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه اي داﺷﺖ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن‬‫اﺑﯽ رﻧﮓ و ﻣﻮﻫﺎي ﻃﻼﯾﯽ و ﺻﻮرت اﺻﻼح ﮐﺮده وارد اﺗﺎق ﺷﺪ ‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺠﮑﺎوش ﺗﻤﺎم اﺗﺎق را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ ‪ .‬در ﮐﻞ ﺧﻮش ﻗﯿﺎﻓﻪ ﺑﻮد ‪ .‬ﭘﺲ از ﺗﻌﻈﯿﻢ و ﺑﻮﺳﯿﺪن رداي ارﺑﺎﺑﺶ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ او اﺟﺎزه ي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪن‬
‫را ﺑﺪﻫﺪ ‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﻣﺎﯾﮑﻞ ‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺮام ﯾﻪ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم ﺑﺪي ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺮف دﯾﮕﺮي ﭼﻮﺑﺶ را‬‫ﮐﻨﺎر ﺷﻘﯿﻘﻪ اش ﻗﺮار داد و ﺧﺎﻃﺮه ي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ را از ذﻫﻨﺶ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ ‪ ،‬ﺑﻌﺪ آن را ﺑﺰرگ ﺟﻠﻮي او ﻧﻤﺎﯾﺶ‬
‫داد ‪ .‬روس ﺻﻮرت ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ زوم ﮐﺮد و اداﻣﻪ داد ‪.‬‬
‫ ﻣﯽ ﺧﻮام ﻫﺮ ﻃﻮر ﺷﺪه ﻣﺤﻞ زﻧﺪﮔﯿﺶ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ ‪ .‬از ﻫﺮ ﮐﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﮐﻤﮏ ﺑﮕﯿﺮي‪،‬‬‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ رو ﮐﻤﮏ ﻣﻨﻢ ﺣﺴﺎب ﺑﺎز ﮐﻨﯽ ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮام ﻣﺤﻞ زﻧﺪﮔﯿﺶ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ ‪ ،‬ﻫﻤﯿﻦ ‪ .‬وﻟﯽ‬
‫ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎش ﮔﻨﺪ ﻧﺰﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدت ﻣﯽ دوﻧﯽ ‪ ،‬اﻣﺎ اﮔﺮ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﯽ ﭘﺎداش ﺧﻮﺑﯽ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ داري‪ .‬در ﺿﻤﻦ در‬
‫ﻣﻮرد ﻣﺎﻣﻮرﯾﺘﺖ ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺣﺮف ﻧﻤﯽ زﻧﯽ ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮي‪.‬‬
‫‪ -‬ﭼﺸﻢ ارﺑﺎب ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﻤﻮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬

‫‪١۶۴‬‬

‫ﻣﺎﯾﮑﻞ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻟﺮزﯾﺪ وﻟﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﯿﻠﯽ زود ﺧﻮدش را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از اﺗﺎق‬
‫ﺧﺎرج ﺷﻮد ‪.‬‬
‫در ﻃﻮل ﺣﺮﮐﺖ در راﻫﺮو ﻫﺎي ﭘﺮ ﭘﯿﭻ و ﺧﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪.‬‬
‫***‬

‫ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫﺎﻟﻮ‬
‫ﻃﺒﻖ اﯾﻦ ﻋﺎدت ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻌﺪ از درﺳﺖ ﮐﺮدن ﻗﻬﻮه ﺑﺮاي ﺧﻮدش دوﺑﺎره ﺑﻪ اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ‬
‫ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﯾﯽ از ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﮐﻪ در روز ﻋﺮوﺳﯽ ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﻋﮑﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ ‪ .‬روي ﮐﻪ ﺑﺮاي‬
‫اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ آﻣﺪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ و ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺣﯿﺎط ﺑﻘﯿﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد ‪ .‬در اﺗﺎق‬
‫ﻧﺸﯿﻤﻦ ﭼﻨﺪ ﻣﺒﻞ ﺳﻮﺧﺘﻪ در اﻃﺮاف ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ،‬ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎﯾﯽ از دﯾﻮار در اﺛﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي‬
‫ﻣﻨﺠﺤﺮف ﺷﺪه آﺳﯿﺐ زﯾﺎدي دﯾﺪه ﺑﻮد و ﻗﺎب ﻋﮑﺲ ﻫﺎ ﺷﮑﺴﺘﻪ و روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ رخ داده اﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﺎﻣﻼ ﺣﺪس زد ﮐﻪ ﺑﮏ دوﺋﻞ ﮐﺎﻣﻼ ﯾﮏ ﻃﺮﻓﻪ ﺑﻮده اﺳﺖ ‪.‬‬
‫ﭘﺪرش ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ ﺟﻨﮕﯿﺪه ﺑﻮد و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻓﺮار ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮ و ﭘﺴﺮش ﺑﺪﻫﺪ ‪ .‬وﻟﯽ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﮑﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ رو ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺿﺪ آﭘﺎرات ‪ ،‬راه ﻫﺎي ﺧﺮوﺟﯽ ﺧﺎﻧﻪ را ﻣﺴﺪود‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد ‪.‬‬
‫در ﺣﯿﺎط ﺧﺎﻧﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد او و ﻣﺎدرش را ﮔﯿﺮ ﺑﯿﻨﺪازد و ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻦ ﻣﺎدرش در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﻣﺎدر و ﭘﺪرش ﺑﭽﻪ را ﺑﮑﺸﺪ او را ﻧﯿﺰ از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮد ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﻣﺪت‬
‫ﺳﯿﺰده ﺳﺎل ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ ‪.‬‬

‫‪١۶۵‬‬

‫دﻗﯿﻘﺎ ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﻮد ‪ .‬ﭘﺲ از اﺻﺮار ﻫﺎي ﻓﺮاوان ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺎﺑﻠﻮي ﻣﺪﯾﺮش را راﺿﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﻮروس‬
‫اﺳﻨﯿﭗ ﺧﺎﻧﻪ ي ﭘﺪر و ﻣﺎدرش را ﻧﺸﺎﻧﺶ دﻫﺪ ‪ .‬ﺧﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور و ﺳﻮروس ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻫﺎي‬
‫اﺧﺘﺮاﻋﯽ ﺧﻮد ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻣﻨﯿﺘﯽ را روي ﺧﺎﻧﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ي ﺧﻮدﺷﺎن اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻌﺪ از‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ و ﮔﺮﯾﻨﮕﻮﺗﺰ اﻣﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﮑﺎن ﺑﻮد ‪.‬‬
‫***‬

‫‪١۶۶‬‬

‫ﻓﺼﻞ دﻫﻢ ‪ :‬ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺗﻠﺦ‬

‫وﻗﺘﯽ از دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل را دﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ او ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﺠﻨﺐ ﻫﺮي ﻫﻤﻪ ي داﻧﺶ آﻣﻮزان رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺪي‪.‬‬‫ ﭼﺸﻢ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺳﺮﻋﺖ راﻫﺮوﻫﺎ را ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي ﻃﯽ ﮐﺮد و از ﻗﻠﻌﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ‬‫ﺳﻤﺖ ﺳﮑﻮي ﻗﻄﺎرﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺳﮑﻮي ﻗﻄﺎر رﺳﯿﺪ داﻧﺶ آﻣﻮزان ﮐﻤﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺳﻮار ﻗﻄﺎر ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﮐﻪ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ آﻧﻬﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﺟﯿﻨﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻫﺮي ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺳﻮار ﻗﻄﺎر ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬از دور ﭘﺴﺮي را دﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ دوان دوان‬
‫ﺧﻮدش را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ :‬ﻫﯿﭻ ﻣﻌﻠﻮم ﻫﺴﺖ ﮐﺠﺎﺋﯽ ؟‬
‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ داﺷﺖ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯿﺰد ﺟﻮاب داد‪:‬‬

‫‪١۶٧‬‬

‫ ﻣﻌﺬرت ﻣﯿﺨﻮام ‪ ...‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ‪ ...‬ﮐﺎرم ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ‪ ...‬داﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ...‬داﻣﺒﻠﺪور ﺣﺮف ﻣﯿﺰدم ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرم‬‫ﺗﺎﺑﻠﻮي ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬
‫ﻫﺮي وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺮد ﺷﺪه ي آﻧﻬﺎ را دﯾﺪ ﺟﻤﻠﻪ ي آﺧﺮ را اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫رون ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺮف ﻫﺮي ﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺑﻬﺘﺮه ﺳﻮار ﺷﯿﻢ ﻗﻄﺎر اﻻن راه ﻣﯽ اﻓﺘﻪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﯾﮏ ﮐﻮﭘﻪ ي ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺎر ﭼﻨﺪان ﺳﺨﺘﯽ ﻧﺒﻮد ﭼﻮن ﺑﯿﺸﺘﺮ داﻧﺶ آﻣﻮزان دو روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﻮﺳﻂ‬
‫واﻟﺪﯾﻨﺸﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ي ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﻌﺪ ﻗﻄﺎر ﺑﺎ ﺗﮑﺎن ﺷﺪﯾﺪي راه اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫در ﻃﻮل ﺣﺮﮐﺖ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از آﻧﻬﺎ ﺣﺮف ﻧﻤﯽ زدﻧﺪ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﺎ ﭼﯿﺰي ﺳﺮﮔﺮم‬
‫ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ در ﺣﺎل ﺧﻮاﻧﺪن ﮐﺘﺎب ﺑﻮد‪ ،‬رون و ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻢ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺎزي ﺑﺎ ﮐﺎرت اﻧﻔﺠﺎري ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ‬
‫ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺣﺮف ﻧﻤﯽ زدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﺳﮑﻮت آزار دﻫﻨﺪه را ﺑﺸﮑﻨﺪ از آﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺎز ﺑﻤﻮﻧﻪ ؟‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬رون و ﺟﯿﻨﯽ از ﺑﺎزي دﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﮐﺘﺎﺑﺶ را‬
‫ﺑﺴﺖ و ﻧﮕﺎه ﻣﻌﻨﺎداري ﺑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ و در ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﮐﻪ اﻣﯿﺪوارم ﺑﺎز ﺑﻤﻮﻧﻪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻣﮕﻪ ﺑﺮاي ﺗﻮ ﻓﺮﻗﯽ داره ﺑﺎز ﺑﻤﻮﻧﻪ ﯾﺎ ﻧﻪ؟‬‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺷﺪ ﺑﺎ دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪١۶٨‬‬

‫ ﻧﻪ ‪ ..‬ﻓﻘﻂ اﮔﻪ ﺑﺎز ﺑﻤﻮﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮه ‪ ...‬ﻫﻤﯿﻦ ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را ﭘﺎﺋﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﻓﮑﺮ رﻓﺖ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﭼﯿﺰي را از آﻧﻬﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭼﯿﺰي ﺷﺪه ﻫﺮي ؟ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﻨﻢ داري ﭼﯿﺰي رو از ﻣﺎ ﻣﺨﻔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ وﻟﯽ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻢ ‪...‬آﺧﻪ ﻣﻦ ﻗﻮل دادم ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻢ‬‫‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﺶ ﺧﻮدﺗﻮن ﻫﻤﻪ ﭼﯿﻮ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﯾﻦ را وﻗﺘﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ اﺻﺮار دوﺑﺎره ﺳﻮاﻟﺶ را از او ﺑﭙﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از رﺳﯿﺪن ﺑﺎ اﯾﺴﺘﮕﺎه ﻗﻄﺎر ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﭘﺮﺳﯽ‪ ،‬رﯾﻤﻮس‪ ،‬ﻣﻮدي و ﺗﺎﻧﮑﺲ آﻧﺠﺎ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﯽ زودﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺧﻮدش را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ رﺳﺎﻧﺪ و ﻫﺮي را در آﻏﻮش ﻓﺸﺎر ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ اوه ‪ ...‬ﻫﺮي ﻋﺰﯾﺰم ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟‬‫ ﺑﻠﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ‪.‬‬‫ ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ؟‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻫﺮي آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻣﺎدرش ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﺶ ﮐﻦ ﻣﺎﻣﺎن اون ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬داري ﺧﻔﺶ ﻣﯿﮑﻨﯽ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ از آﻏﻮش ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ اﺣﻮال ﭘﺮﺳﯽ ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ در آﻏﻮش دوﺳﺖ ﭘﺪرش‬
‫رﯾﻤﻮس ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺳﯿﺮﯾﻮس را ﺑﻐﻞ ﮐﺮده اﺳﺖ ﻧﺎ ﺧﻮد آﮔﺎه ﺧﻮدش را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ‬
‫‪١۶٩‬‬

‫او ﻓﺸﺮد و ﻣﺪت ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻧﯿﺰ در آﻏﻮﺷﺶ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬رﯾﻤﻮس ﻫﻢ او را ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻗﺒﻞ درآﻏﻮﺷﺶ‬
‫ﻓﺸﺮد و اﺟﺎزه داد ﻫﺮي ﺧﻮدش از او ﺟﺪا ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺶ دار ﻣﻮدي از رﯾﻤﻮس ﺟﺪا ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﻦ و رﯾﻤﻮس ﺗﻮ رو ﺗﺎ ﺧﻮﻧﻪ ي ﺧﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﻢ‪ ،‬ﻻزﻣﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﺬﮐﺮ ﺟﺪي ﺑﻪ ﺧﺎﻟﺖ و ﺷﻮﻫﺮ ﺧﺎﻟﺖ ﺑﺪﯾﻢ‪.‬‬‫ ﺑﺎﺷﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از دﺳﺖ دادن ﺑﺎ رون و ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ در آﻏﻮش ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﺟﯿﻨﯽ ازآﻧﻬﺎ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮد و ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ‬
‫رﯾﻤﻮس و ﻣﻮدي ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬‬

‫ﻫﺮي ﻧﺎﭼﺎر ﺑﻮد ﺑﺮاي ﮔﺬراﻧﺪن آﺧﺮﯾﻦ ﺗﻌﻄﯿﻼت ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺮﮔﺮدد زﯾﺮا آﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ اﻗﻮام ﻫﺮي در ﮐﺮه ي‬
‫زﻣﯿﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﯾﮏ‬

‫ﻫﻔﺘﻪ‬

‫از‬

‫آﻣﺪن‬

‫ﻫﺮي‬

‫ﺑﻪ‬

‫ﭘﺮاﯾﻮت‬

‫دراﯾﻮ‬

‫ﻣﯽ‬

‫ﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬

‫از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ﮐﺘﺎب ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ از رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮاﯾﺶ‬
‫ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﺧﺎﻃﺮه ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد را ﺑﻪ ﯾﺎد داﺷﺖ ﺟﻐﺪﻫﺎي ﺑﯿﭽﺎره ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﻫﺎي‬
‫ﮐﺘﺎب را ﺑﻪ ﻫﺮي ﺗﺤﻮﯾﻞ دادﻧﺪ از ﺷﺪت ﺧﺴﺘﮕﯽ از ﻫﻮش رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ در ﻧﺎﻣﻪ اش ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪١٧٠‬‬

‫ﻫﺮي ﻋﺰﯾﺰ‪ ،‬ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮاﺳﺘﯽ رو ﺑﺮات ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ اﻣﺎ ﭼﻮن ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب‬
‫ﻓﺮوﺷﯽ ﺑﺮم ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم اﯾﻨﺎ رو ﺑﺮات ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﭘﺎره ﮐﺮدن ﺑﺴﺘﻪ ﻫﺎ ﺑﻮد زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯿﮑﺮد ﮔﻔﺘﻢ ﭼﻬﺎر و ﭘﻨﺞ ﺗﺎ ﻧﻪ دوازده ﺗﺎ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪.‬‬
‫در ﻃﻮل اﯾﻦ دو ﻫﻔﺘﻪ ﺳﺨﺖ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺒﻬﺎ دﯾﺮﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﻣﯿﺨﻮاﺑﯿﺪ و ﺻﺒﺢ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ زودﺗﺮ از ﻫﻤﻪ‬
‫ﺑﯿﺪار ﻣﯿﺸﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ وﻗﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﺮاي ﺧﻮاﻧﺪن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬او اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺪاد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ‬
‫ﻗﺮار ﺷﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل و ﯾﮏ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ آﻣﻮزش ﺑﺒﯿﻨﺪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ ﮐﻢ ﻧﯿﺎورد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺣﺘﯽ ﮐﺘﺎب ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﯽ ﺑﺮاي ﻣﺒﺘﺪﯾﻬﺎ ﮐﻪ از ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﭘﻮﻟﺶ از ﮐﺘﺎب ﻓﺮوﺷﯽ ﻓﻠﻮرﯾﺶ ﺑﻼﺗﺰ ﺳﻔﺎرش‬
‫داده ﺑﻮد را ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬او زﻣﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﺮاي ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﯽ اﺧﺘﺼﺎص ﻣﯿﺪاد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺻﺤﺒﺘﻬﺎﯾﺶ را ﺑﺎ اﺳﻨﯿﭗ‬
‫ﺧﺎﺋﻦ را ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ او ﻣﺒﺎرزه ﻣﯿﮑﺮد را ﺑﻪ ﯾﺎد آورد ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺪ ذﻫﻨﺶ را ﺑﺒﻨﺪد‬
‫ﻧﻤﯿﺘﻮاﻧﺪ در ﺑﺮاﺑﺮ دﺷﻤﻨﺎﻧﺶ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي اﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ رو ﯾﺎد ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ روي‬
‫اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر اﺻﺮار ﺑﯿﺸﺘﺮي داﺷﺖ‪ .‬ﻣﯿﺨﻮاﺳﺖ ذﻫﻨﺶ را در ﺑﺮاﺑﺮ ﻧﻔﻮذ دﯾﮕﺮان ﺑﺒﻨﺪد ﺗﺎ ﮐﺴﯽ از ﮐﺎرﻫﺎي او‬
‫ﺳﺮ در ﻧﯿﺎرد اﻣﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﮐﺎر اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ او ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﮐﺴﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ او را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﺪ وﻟﯽ ﺑﺮ ﻫﺮ ﺣﺎل او ﻣﻮ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻮ دﺳﺘﻮرات ﮐﺘﺎب ﻋﻤﻞ ﻣﯿﮑﺮد و ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺒﻞ از ﺧﻮاب اﻓﮑﺎرش را ﻣﺮﺗﺐ و دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪي ﻣﯿﮑﺮد ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﻧﻤﯿﺪاﻧﺴﺖ‬

‫ﮐﺎرش‬

‫را‬

‫درﺳﺖ‬

‫‪١٧١‬‬

‫اﻧﺠﺎم‬

‫ﻣﯿﺪﻫﺪ‬

‫ﯾﺎ‬

‫ﻧﻪ‪.‬‬

‫در ﻃﻮل روز ﻧﯿﺰ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺑﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ زﯾﺎد از اﺗﺎﻗﺶ ﺑﯿﺮون ﻧﻤﯽ اﻣﺪ اﻟﺒﺘﻪ دورﺳﻠﯿﻬﺎ ﻧﯿﺰ ﻫﯿﭻ‬
‫ﮐﺎري ﺑﺎ او ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯿﺪادﻧﺪ دور و ﺑﺮ او آﻓﺘﺎﺑﯽ ﻧﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي از اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﻮﺟﻮد راﺿﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫اﻟﺒﺘﻪ‬

‫آن‬

‫ﻣﺪﯾﻮن‬

‫را‬

‫ﻣﻮدي‬

‫ﺑﻮد‪.‬‬

‫***‬

‫ ﮔﻮش ﮐﻦ ﭘﺎﺗﺮ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺖ رو ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدت داﺷﺘﻪ ﺑﺎش زﯾﺎد ﻫﻢ از اﯾﻨﺠﺎ دور ﻧﻤﯿﺸﯽ و ﻣﻮرد آﺧﺮ اﯾﻨﮑﻪ‬‫ﻣﺤﻔﻞ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ رو اﯾﻦ اﻃﺮاف ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺗﺎ ﻣﻮاﻇﺒﺖ ﺑﺎﺷﻦ ﭘﺲ اﻣﯿﺪوارم ﺑﺎﻫﺎﺷﻮن ﻫﻤﮑﺎري ﮐﻨﯽ و ﮐﺎرﻫﺎي‬
‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اﻧﺠﺎم ﻧﺪي‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﮐﺎرﻫﺎي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯿﺪم و اﺣﺘﯿﺎج ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﺷﻤﺎ ﻧﺪارم‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬وﻟﯽ داري‪ ،‬ﺗﻮ اﻻن در ﺻﺪر ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ و اﻓﺮادش ﻣﯽ ﺧﻮان ﺳﺮ ﺑﻪ‬
‫ﺗﻨﺖ ﻧﺒﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﭘﺲ اﺣﺘﯿﺎج ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺖ داري ‪ ...‬اﻣﺎ ﺷﻤﺎ دورﺳﻠﯿﻬﺎ اﮔﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﺑﺪن ﮐﻮﭼﮑﯿﺘﺮﯾﻦ ﺑﺪ رﻓﺘﺎري ﺑﺎ‬
‫ﭘﺎﺗﺮ داﺷﺘﯿﺪ ‪...‬‬
‫ورﻧﻮن دوﺳﻠﯽ ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺶ از ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد وﺳﻂ ﺣﺮف ﻣﻮدي ﭘﺮﯾﺪ‪:‬‬

‫‪١٧٢‬‬

‫ ﺷﻤﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﯾﺪ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻮي ﺧﻮﻧﻪ ي ﺧﻮدم ﻣﻦ و ﺧﺎﻧﻮاده ام رو ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﯿﮏ‪...‬‬‫ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ از دورﺳﻠﯽ ﺑﻮد ﻧﮕﺬاﺷﺖ او ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ دﻫﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﻮ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﻣﻬﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ اﻋﺼﺎب درﺳﺖ و ﺣﺴﺎﺑﯽ ﻧﺪارم و دﯾﺪي ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﮐﺸﺘﻤﺖ ‪...‬‬‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﯾﯿﯿﯿﯽ‪.‬‬
‫دو ﮐﻠﻤﻪ آﺧﺮش را ﭼﻨﺎن ﻓﺮﯾﺎد زد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻫﺮي ﻫﻢ ﺗﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻣﻮدي ﮐﻪ از ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮐﺎرش راﺿﯽ ﺑﻮد ﺳﮑﻮت را ﺷﮑﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب دﯾﮕﻪ رﯾﻤﻮس ﺑﻬﺘﺮه دﯾﮕﻪ ﻣﺎ ﺑﺮﯾﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﻪ وﻇﺎﯾﻔﺸﻮن رو ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس ﭘﺲ از ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ي آﻧﻬﺎ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻣﻮدي از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ و ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﺎﻗﯽ از‬
‫آﻧﺠﺎ ﻏﯿﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫***‬

‫اﻣﺮوز داغ ﺗﺮﯾﻦ روز ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺑﻮد درﺳﺖ ﺑﺮ ﺧﻼف دﯾﮕﺮ ﺷﻬﺮﻫﺎي اﻧﮕﻠﯿﺲ ﮐﻪ ﻫﻮا ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺮد و ﻣﻪ آﻟﻮد ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﮑﻮﺗﯽ رﺧﻮﺗﻨﺎك ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺑﺰرگ و ﺗﺮ و ﺗﻤﯿﺰ ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎﺷﯿﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ از‬
‫ﺗﻤﯿﺰي ﺑﺮق ﻣﯽ زدﻧﺪ‪ ،‬ﻏﺒﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬در ﮔﺎراژ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم در ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻨﮑﺸﺎن ﻋﻘﺐ ﻧﺸﯿﻨﯽ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎ رو ﺑﺎ اﻣﯿﺪ داﺧﻞ ﺷﺪن ﻧﺴﯿﻤﯽ ﺑﺎز ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺮون ﺑﻮد ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺴﺮي ﻻﻏﺮ‪ ،‬ﺳﯿﺎه ﻣﻮ وﻋﯿﻨﮑﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪ ﺑﯿﻤﺎر ﮔﻮﻧﻪ اي داﺷﺖ‪.‬‬
‫‪١٧٣‬‬

‫ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻨﺶ ﭘﺎره و ﮐﺜﯿﻒ ﺑﻮد و ﺗﯽ ﺷﺮت ﮔﺸﺎد و رﻧﮓ و رو رﻓﺘﻪ اي ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ دارم ﻣﯿﺮم ﺑﯿﺮون‪.‬‬

‫ﻫﺮي اﯾﻦ را ﮔﻔﺖ و ﭘﺎي ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﺧﺎﻧﻪ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬از وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﯿﺮون ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﮐﺸﯿﺪن ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎرك راه اﻓﺘﺎد‪ .‬در ﻃﻮل راه ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﯾﯽ را ﮐﻪ روي ﮐﺎﻏﺬ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد را‬
‫ﻣﺮور ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬
‫در ﻃﻮل ﻣﺴﯿﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎرك ﻣﯿﺮﻓﺖ اﺣﺴﺎس ﻣﯿﮑﺮد ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ او را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻮدي‬
‫ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ ﻣﺮاﻗﺐ او ﻫﺴﺘﻨﺪ وﻟﯽ اﺣﺴﺎس ﻣﯿﮑﺮد ﮐﺲ دﯾﮕﺮي او را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ دارد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﻫﺮ ﺑﺎر ﺟﺴﺘﺠﻮ‪ .‬روي ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﭘﺎرك ﮐﻪ از دﺳﺖ وﺣﺸﯽ ﮔﺮﯾﻬﺎي دادﻟﯽ و دار و دﺳﺘﻪ اش در‬
‫اﻣﺎن ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﻧﺸﺴﺖ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن دوﺑﺎره ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ و ﻧﺤﻮه ي اﺟﺮاي آن ﻫﺎ ﮐﺮد ‪ .‬ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻣﺮﺗﺐ و دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪي ﮐﺮدن اﻓﮑﺎرش ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬‬
‫در ﺣﺎل ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮدن اﻓﮑﺎرش ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪن ﺗﮑﻪ ﭼﻮﺑﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰش را از دﺳﺖ داد ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﺑﺎ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫آﻓﺘﺎب ﻏﺮوب ﮐﺮده ﺑﻮد و اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ در ﺣﺎل ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮدن اﻓﮑﺎرش ﺑﻮد ﺑﺪون‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدش ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ از روي ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎﻧﻪ راه اﻓﺘﺎد‪.‬‬

‫‪١٧۴‬‬

‫وﻗﺘﯽ داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً وارد آﺷﭙﺰ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﺳﻪ ﻋﻀﻮ ﺧﺎﻧﻮاده دوﺳﻠﯽ دور ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺸﻐﻮل‬
‫ﺧﻮردن ﻏﺬاﯾﺸﺎن ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯿﮑﻪ ﻫﺮي وارد ﺷﺪ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از آﻧﻬﺎ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻧﮑﺮدﻧﺪ ﻓﻘﻂ ﭘﺘﻮﻧﯿﺎ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻏﺬات رو اﺟﺎﻗﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ ﻏﺬاﯾﺶ را از روي اﺟﺎق ﺑﺮداﺷﺖ و ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺧﻮردن ﻏﺬاﯾﺶ ﻓﻮراً آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ را ﺗﺮك ﮐﺮد و ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ‪ .‬ﯾﮑﯽ از ﮐﺘﺎﺑﻬﺎي روي ﻣﯿﺰ را ﺑﺮداﺷﺖ و‬
‫آن را از ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻋﻼﻣﺖ زده ﺑﻮد ﺑﺎز ﮐﺮد و ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ﺷﺪ ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ‪ 12‬ﺷﺐ ﻣﺸﻐﻮل اﯾﻦ ﮐﺎر ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻓﺸﺎرﻣﯽ آورد‪ .‬ﺑﻨﺎ ﺑﺮاﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﺑﺴﺖ و روي ﺗﺨﺖ دراز ﮐﺸﯿﺪ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﺑﺪ‬
‫ذﻫﻨﺶ را ﻣﺮﺗﺐ و دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪي ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫روزﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و ﻫﺮي ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز‬
‫ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻫﻔﺖ ﺗﺎ از ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ را ﺗﻤﺎم ﮐﻨﺪ ﺻﺒﺢ ﺗﺎ ﻇﻬﺮ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ را ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﻧﯿﺰ ﻃﺒﻖ اﯾﻦ‬
‫ﻋﺎدت ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﭘﺎرك ﻣﯽ رﻓﺖ و ﭘﺲ از ﻣﺮور ﮐﺮدن ﯾﺎداﺷﺘﻬﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﯽ ﻣﯽ‬
‫ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬اﻣﺮوز ﻫﻢ ﺑﻪ ﭘﺎرك رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ اي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺮ و ﺻﺪاي دار و‬
‫دﺳﺘﻪ دادﻟﯽ او را از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد آﻧﻬﺎ را روﺑﺮوي ﺧﻮدش دﯾﺪ‪.‬‬
‫دادﻟﯽ‪ :‬اﯾﻨﺠﺎ ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭘﺎﺗﯽ؟‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ آراﻣﯽ ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬ﻣﻦ روي ﻧﯿﻤﮑﺖ ﭘﺎرك ﻧﺸﺴﺘﻢ‪.‬‬

‫‪١٧۵‬‬

‫ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي ﻣﺎ ﺧﻮﺷﻤﻮن ﻣﯿﺎد اﯾﻦ دور و ﺑﺮ ﺑﺎﺷﯽ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮي ﭼﻮن ﺣﺎل و ﺣﻮﺻﻠﺖ‬‫رو ﻧﺪارﯾﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺳﺮدي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎ راﺣﺘﻢ و داﺷﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮدم ﮐﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺳﺮ و ﮐﻠﺘﻮن ﭘﯿﺪا ﺷﺪ‪.‬‬
‫دادﻟﯽ اﻧﺘﻈﺎر ﭘﺎﺳﺨﯽ دﯾﮕﺮ را داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﻨﺎن ﺟﻠﻮآﻣﺪ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺮي اﻧﺪﮐﯽ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﺪ ﺗﺎ‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ ﮐﻪ در دﺳﺘﺶ ﺑﻮد ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﻮد‪ .‬دادﻟﯽ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﮑﺚ ﮐﺮد‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ ﺑﺎ ﺧﻮدش داﺷﺖ رﯾﺴﮏ اﯾﻦ‬
‫ﮐﺎر را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮدش آﻣﺪ‪.‬‬

‫ در ﺿﻤﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺗﺬﮐﺮ ﻣﻮدي رو ﯾﺎدت رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﻫﻤﻮن ﯾﻪ ﭼﺸﻤﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﯿﺎ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬‫ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﻢ دادﻟﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﯾﻦ را ﮔﻔﺖ و از روي ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬دادﻟﯽ ﺑﺎ اﮐﺮاه دﻧﺒﺎﻟﺶ رﻓﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﮐﺎﻓﯽ از ﺑﻘﯿﻪ دور‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دادﻟﯽ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺼﺒﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﮐﻪ اﺟﺎزه ﻧﺪاري ﺑﯿﺮون از ﻣﺪرﺳﻪ از اون ﭼﯿﺰ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻣﻨﻮ ﺑﺎ اون‬‫ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﯽ‪.‬‬
‫ ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﻮردش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﻢ دادﻟﯽ‪ .‬اول اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ دو ﻫﻔﺘﻪ اي ﻣﯿﺸﻪ ﮐﻪ اﺟﺎزه دارم از‬‫اون ﭼﯿﺰ ﮐﻪ در واﻗﻊ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﻢ ﻣﯿﺸﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻢ و اﮔﻪ ﺗﻮ و دوﺳﺘﺎي اﺣﻤﻘﺖ ﺑﺨﻮاﯾﺪ دوﺑﺎره ﻣﺰاﺣﻢ ﻣﻦ ﺑﺸﯿﺪ‬
‫ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﻣﺠﺎزاﺗﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻃﻠﺴﻤﺘﻮن ﮐﻨﻢ ﺣﺎﻻ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﻪ‪.‬‬
‫دادﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﻋﻘﺐ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﮐﺮد و رو ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫‪١٧۶‬‬

‫ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﻄﺮش ﻧﻤﯽ ارزه‪ ،‬ﺟﻮاب ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ رو ﭼﯽ ﺑﺪم؟!‬‫دوﺳﺘﺎن دادﻟﯽ از اﯾﻦ رﻓﺘﺎر ﺟﺪﯾﺪ رﻫﺒﺮﺷﺎن ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﻧﺪ وﻟﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻮي ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺧﻮاﺳﺖ دوﺑﺎره ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ دوﺑﺎر اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﺴﯽ او را زﯾﺮ‬
‫ﻧﻈﺮ دارد اﻣﺎ ﮐﺴﯽ را ﻧﻤﯽ دﯾﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺰﻣﻪ وار ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﮐﺴﯽ اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ﺻﺪاي ﺧﺶ داري از ﻧﺎ ﮐﺠﺎ آﺑﺎد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻮدي‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪ ﺳﭙﺲ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﭘﺲ اﯾﻦ ﭼﻨﺪ روزه ﺷﻤﺎﺋﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺮاﻗﺐ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﯿﺪ؟‬
‫ اول ﺑﻬﺘﺮه ﯾﮑﻢ ﺑﺮي اون ﻃﺮف ﺗﺎ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺸﯿﻨﻢ ﺑﻌﺪﺷﻢ اﯾﻦ ﻗﺪر ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻧﮑﻦ ﮐﻪ داري ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﯽ ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﮐﻤﯽ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻣﻮدي ﺑﺘﻮاﻧﺪ روي ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﻫﺮ روز ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﻣﺮاﻗﺒﺘﻪ ‪ ،‬اﻣﺮوز ﻫﻢ ﮐﺸﯿﮑﻪ ﻣﻦ ﺑﻮد ‪ ...‬داﺷﺘﯽ ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدي ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﻗﺪر ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮدي؟‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺎ دوﺑﺎره ﯾﮑﯽ از اﻓﺮاد دﻧﯿﺎي ﺧﻮدش را ﻣﯽ دﯾﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ اﮔﺮ اون ﻓﺮد ﻣﻮدي‬
‫ﺑﺪ اﺧﻼق ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ ﻫﯿﺠﺎن ﺟﻮاب داد‪.‬‬
‫ داﺷﺘﻢ ذﻫﻨﻢ رو دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪي ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺳﺮو ﮐﻠﻪ ﭘﺴﺮ ﺧﺎﻟﻢ و دوﺳﺘﺎش ﭘﯿﺪا ﺷﺪ‪.‬‬‫ وﻟﯽ ﺧﻮب ﺣﺎﻟﺸﻮ ﮔﺮﻓﺘﯽ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً وﻗﺘﯽ ﺑﻠﻮف زدي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ از ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﻢ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻢ‪ ،‬رﻧﮕﺶ ﻣﺜﻞ‬‫ﮔﭻ ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪١٧٧‬‬

‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﭘﺮوﻓﺴﻮر وﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﻠﻮف ﻧﺰدم ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ از ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﻢ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻢ‪ .‬وزارت ﺧﺎﻧﻪ اﯾﻦ اﺟﺎزه رو ﺑﻪ‬‫ﻣﻦ داده‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻮدي را ﻧﻤﯽ دﯾﺪ وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ او ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ ﻣﺠﻮز اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﻬﺖ داده؟‬‫ از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ آﻣﺪم‪.‬‬‫ ﭘﺲ ﭼﺮا ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﻔﺘﯽ؟‬‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺧﻮدش را در دردﺳﺮ ﺑﺰرﮔﯽ ﻣﯽ دﯾﺪ ﻧﺎﭼﺎر ﺷﺪ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻮدي را راﺿﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم دﯾﺪم ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻧﺎﻣﻪ اي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ‬‫ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ دﺳﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارا ﺑﯿﻔﺘﻪ و اوﻧﺎ ﺑﻔﻬﻤﻦ ﻣﻦ ﻣﺠﻮز اﺳﺘﻔﺎده از ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ رو دارم ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ‬
‫ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﺑﺎ آورده ﺷﺪن اﺳﻢ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﺎدش ﺧﻮاﺑﯿﺪ و ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﻓﺮﯾﻦ ﮐﺎر ﺧﻮﺑﯽ ﮐﺮدي ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﻨﻮﺷﺘﯽ ﻣﺎ ﺣﺘﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﮐﻮﭼﯿﮑﺘﺮﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﺑﻪ اوﻧﺎ ﺑﺪﯾﻢ‪.‬‬‫ ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ در ﻣﻮرد اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﮐﻪ اﻓﺘﺎده ﺧﺒﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ .‬ﻣﺤﻔﻞ ﺣﺎﻻ ﺑﺪون ﭘﺮﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور ﭼﯿﮑﺎر‬‫ﻣﯿﮑﻨﻪ ؟‬

‫‪١٧٨‬‬

‫ ﻗﺮاره ﺗﻮ ﭼﻨﺪ روزه آﯾﻨﺪه ﯾﮏ ﺟﻠﺴﻪ ي ﺑﺰرگ در ﻗﺮار ﮔﺎه ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺑﺸﻪ ﺗﺎ در ﻣﻮرد رﺋﯿﺲ ﻣﺤﻔﻞ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎﺗﯽ‬‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ اوﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدت ﻣﯽ دوﻧﯽ ﺳﺮ و ﺻﺪاي زﯾﺎدي ﺑﻪ ﭘﺎ ﻧﮑﺮده ﮐﻪ اﯾﻦ از ﯾﻪ ﻃﺮف‬
‫ﺧﻮﺑﻪ و از ﯾﻪ ﻃﺮف ﺑﺪه ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ اﻟﺒﻮس ﻣﯿﮕﻪ ﺑﺰودي ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ واﺟﺪ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﺎﺷﻪ ﭘﯿﺪا ﻣﯿﺸﻪ و رﯾﺎﺳﺖ ﻣﺤﻔﻞ‬
‫رو ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﻣﯽ ﮔﯿﺮه ‪ ...‬ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺸﺪ ﺑﮕﻪ اون ﮐﯿﻪ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﺳﻮال ﻧﭙﺮﺳﯿﺪه ﻫﺮي را ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ او ﺑﭙﺮﺳﺪ را ﻧﯿﺰ ﺟﻮاب داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﭘﺎرك اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫ درﻣﻮرد ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﭼﯽ؟ ﺑﺎز ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ ؟‬‫ ﻫﻨﻮز ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﺪه وﻟﯽ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﺎز ﺑﻤﻮﻧﻪ ﭼﻮن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ در ﻃﻮل ﺗﺎرﯾﺦ ﯾﮏ‬‫ﺑﺎر ﻫﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﺸﺪه و ﻫﻨﻮز ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﯽ داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮ ﺟﺎﺷﻪ و ﻗﻠﻌﻪ اﻣﻨﻪ‪.‬‬
‫ ﻫﻮم ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻫﯿﭻ ﺗﻤﺎﯾﻠﯽ ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب دﯾﮕﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم ‪ ،‬ﭼﻮن اﻓﺮاد وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻢ اﯾﻨﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻣﺸﮑﻮك ﺑﺸﻦ‪ .‬ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪.‬‬‫اﻣﺎ ﻣﻮدي دﯾﮕﺮ اوﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺣﺮف ﻫﺮي را ﺑﺸﻨﻮد‪.‬‬

‫***‬

‫‪١٧٩‬‬

‫وﻗﺘﯽ وارد اﺗﺎﻗﺶ ﺷﺪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻫﺪوﯾﮓ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي درﺷﺖ ﮐﻬﺮﺑﺎﯾﯽ رﻧﮕﺶ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫از ﻃﺮز ﺑﺎز و ﺑﺴﺘﻪ ﮐﺮدن ﻣﻨﻘﺎرش ﻓﻬﻤﯿﺪ از ﭼﯿﺰي ﻧﺎراﺣﺖ اﺳﺖ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاي ﺑﺎل زدن ﭘﺮﻧﺪه اي ﺗﻮﺟﻪ اش را ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﮐﻤﺪ ﺟﻠﺐ ﮐﺮد‪ .‬ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﺎ ﺑﻬﺖ و ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ‬
‫او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﭘﺮﻧﺪه ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن زﯾﺒﺎﯾﺶ ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ ﻓﺎوﮐﺲ ﺗﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟!‬‫ﭘﺮﻧﺪه ﻧﺪاﺋﯽ ﺳﺮ داد و ﺑﺎ ﻣﻨﻘﺎرش ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻪ اي ﮐﻪ روي ﺗﺨﺖ ﺑﻮد اﺷﺎره ﮐﺮد‪ ،‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺗﺨﺘﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و‬
‫دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻓﺎوﮐﺲ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪ .‬در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺸﻢ از ﭘﺮﻧﺪه زﯾﺒﺎ ﺑﺮدارد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ اﮔﺮ ﻟﺤﻈﻪ اي از او ﭼﺸﻢ ﺑﺮدارد ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭘﺎره ﮐﺮدن ﭘﺎﮐﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﮐﺎﻏﺬ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ درون آن ﺑﻮد را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺗﺎي آن را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺷﺮوع ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮاﻧﺪن ﮐﺮد‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﻃﻼع ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ دوﺳﺖ ﺟﺪﯾﺪ ﻓﺎوﮐﺲ ﻫﺴﺘﻢ و ﻣﯿﺨﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻃﻼع ﺑﺪم ﮐﻪ ﻓﺮدا ﺳﺎﻋﺖ ‪ 10‬ﺷﺐ‬
‫ﻫﻤﺮا ﺑﺎ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺑﺮاي ﺗﻮﺿﯿﺢ دادن ﭘﺎره اي از ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﻪ دﯾﺪن ﺷﻤﺎ ﺧﻮاﻫﯿﻢ آﻣﺪ‪.‬‬

‫ﭘﺎﻧﻮﺷﺖ‪ :‬ﻓﻌﻼً ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ در ﻣﻮرد ﻣﻦ و ﻓﺎوﮐﺲ ﻧﮕﻮﺋﯿﺪ‪ .‬و ﻧﺎﻣﻪ را ﻧﯿﺰ ﭘﺲ از ﺧﻮاﻧﺪن‪ ،‬ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬

‫‪١٨٠‬‬

‫ﭘﺲ از ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺮي رو ﺑﻪ ﻗﻘﻨﻮس ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟ ﻣﻦ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻤﺶ ﻓﺎوﮐﺲ؟‬‫ﭘﺮﻧﺪه آواز ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺧﻮاﻧﺪ ﺳﭙﺲ درآﺗﺸﯽ درﺧﺸﺎن ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺮﺳﯿﺪ اﻣﺎ ﺑﻪ ﯾﺎد آورد ﮐﻪ‬
‫آﺗﺶ ﺗﺎﺛﯿﺮي روي ﻗﻘﻨﻮس ﻫﺎ ﻧﺪارد واﯾﻦ روش ﻏﯿﺐ و ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن آﻧﻬﺎ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ‬
‫ﭘﯿﺶ ﻓﺎﮐﺲ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﻀﻮر ﭘﺮﻧﺪه ﺑﻪ ﻃﺮز ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﯿﺰي ﺑﺎﻋﺚ آراﻣﺶ او ﺷﺪ‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ ﻗﻘﻨﻮس ﺑﺎ‬
‫ﺣﻀﻮرش آراﻣﺶ را ﺑﻪ ارﻣﻐﺎن ﻣﯽ آورد و ﺑﺎ رﻓﺘﻦ او اﯾﻦ آراﻣﺶ ﻧﯿﺰ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﯿﮑﺎر دارﻧﺪ؟‬‫آن ﺷﺐ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ اﯾﻦ اﻓﮑﺎر ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ‪.‬‬

‫***‬
‫روز ﺑﻌﺪ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺑﻪ ﮐﻨﺪي ﺳﭙﺮي ﻣﯿﺸﺪ‪ ،‬ﺑﯽ ﺻﺒﺮاﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ دﯾﺪن دوﺳﺖ ﺟﺪﯾﺪ ﻓﺎوﮐﺲ و ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي آﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺒﺢ زود اوﻟﯿﻦ ﮐﺎري ﮐﻪ ﮐﺮد ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮدن اﺗﺎﻗﺶ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ اﯾﻨﺠﺎ و آﻧﺠﺎ روي زﻣﯿﻦ ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺨﺖ ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ و روي ﻣﯿﺰش ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ و ﮐﻠﯽ ﮐﺎﻏﺬ ﭘﺨﺶ و ﭘﻼ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ده دﻗﯿﻘﻪ اﺗﺎﻗﺶ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺳﻄﺤﯽ ﻣﺮﺗﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه دﻗﯿﻘﺘﺮي ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ‬
‫ﻧﯿﻨﺪازﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺮوز اﺻﻼً ﺑﯿﺮون ﻧﺮﻓﺖ‪.‬ﺗﻨﻬﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ او ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺣﻀﻮر آﻧﻬﺎ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪.‬از ﯾﮏ ﻃﺮف دوﺳﺖ ﺟﺪﯾﺪ‬
‫‪١٨١‬‬

‫ﻓﺎوﮐﺲ از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﺴﯽ را از ﺣﻀﻮرش در آﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻧﮑﻨﺪ و ازﻃﺮف دﯾﮕﺮ دورﺳﻠﯽ از ﺣﻀﻮر‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ آﻧﻬﺎ ﺟﺎ ﻣﯽ ﺧﻮردﻧﺪ و ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً او را ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬او اﺻﻼً ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ دوﺳﺖ ﺟﺪﯾﺪ ﻓﺎوﮐﺲ و‬
‫ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ آﯾﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ از ده ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﺮي در اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ رﺳﯿﺪن آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬دورﺳﻠﯿﻬﺎ ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮاﺑﺸﺎن‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺮس ﻫﺮي از اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ آﻧﻬﺎ زﻧﮓ ﺑﺰﻧﺪ و دورﺳﻠﯿﻬﺎ را از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ ﻋﻤﻮ‬
‫ورﻧﻮن ﻗﺸﻘﺮﻗﯽ راه ﺑﯿﻨﺪازد‪.‬‬
‫از روي ﻣﺒﻞ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ راه رﻓﺘﻦ در اﺗﺎق ﮐﺮد‪ .‬در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ آﺗﺶ ﺑﺰرﮔﯽ در وﺳﻂ اﺗﺎق ﺑﻪ وﺟﻮد‬
‫آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﺸﺪت ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ را ﺑﯿﺮون آورد و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ ﻣﯽ رﻓﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺗﺶ‬
‫ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ آﺗﺶ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻓﺎوﮐﺲ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻣﺮدي ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺎ‬
‫ﻧﻘﺎﺑﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺸﺴﺘﻪ‪ .‬در ﮐﻨﺎرش ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ؟!؟!‬‫ ﺑﻠﻪ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯿﺪ ﮐﯽ ﺑﺎﺷﻪ؟ ﺳﭙﺲ ﻧﯿﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاﻫﺶ ﮐﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬‫ ﻣﮕﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻃﻼع داده ﻧﺸﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ اﻣﺸﺐ ﺑﻪ دﯾﺪﻧﺖ ﻣﯿﺎم؟‬‫ ﭼﺮا وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم اﯾﻦ ﻃﻮري ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺸﯿﺪ‪.‬‬‫‪١٨٢‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺮد ﻧﻘﺎﺑﺪار دراز ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ دوﺳﺖ ﺟﺪﯾﺪ ﻓﺎوﮐﺲ ﺑﺎﺷﯿﺪ؟‬‫ﻣﺮد ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺗﻌﻠﻞ دﺳﺖ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﺠﺐ در آن ﻣﻮج ﻣﯽ زد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻠﻪ ﺧﻮدم ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ﺳﮑﻮت دوﺑﺎره ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺟﺎي ﺧﺎص اﯾﻨﺠﺎ اﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﭼﯿﻪ ﻣﯿﻨﺮوا؟‬‫ﺳﺎﺣﺮه ي ﭘﯿﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﺮ ﭼﯽ ﺗﻮ ﺑﮕﯽ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﭘﺎﺗﺮ دﺳﺖ ﻣﻨﻮ ﺑﮕﯿﺮ ﺗﺎ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮﯾﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﻣﺎ ﮐﺠﺎ ﻣﯿﺨﻮاﯾﻢ ﺑﺮﯾﻢ؟‬‫ ﺑﺰودي ﺧﻮدت ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ ‪ ...‬ﻓﺎوﮐﺲ ﻣﺎ رو ﺑﺒﺮ‪.‬‬‫ﻗﻘﻨﻮس ﭘﺮواز ﮐﻨﺎن ﺧﻮدش را روي ﺷﺎﻧﻪ ﻣﺮد ﻧﺸﺎﻧﺪ و در آﺗﺸﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﺑﺎز ﻫﻤﺎن اﺣﺴﺎس ﺧﻔﮕﯽ در ﯾﮏ ﻟﻮﻟﻪ ﮐﻮﭼﮏ را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﺪ وﻟﯽ در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﻫﯿﭻ‬
‫اﺣﺴﺎس ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﮔﻔﺖ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻨﻮز ﻧﺮﻓﺘﯿﻢ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد وﻟﯽ در‬
‫ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻌﺤﺐ ﺧﻮدش را در دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ دﯾﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ اﺗﺎق را ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد‪ .‬دﯾﮕﺮ از آن وﺳﺎﯾﻞ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ روي ﻣﯿﺰ داﻣﺒﻠﺪور ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد و‬
‫ﻣﯿﺰ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺮﺗﺐ و ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪١٨٣‬‬

‫دﺳﺘﻪ اي ﮐﺎﻏﺬ ﭘﻮﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺮﺗﺐ ﮐﻨﺎر ﺟﺎ ﻗﻠﻤﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺟﺎ ﺟﻮﻫﺮي ﮐﻤﯽ آن ﻃﺮف ﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل و آن ﻧﻘﺎﺑﺪار روي ﻣﺒﻠﯽ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ دﯾﻮار ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﺪﯾﺮ‬
‫ﺳﺎﺑﻘﺶ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ‪.‬‬
‫ اوه ‪ ...‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ دوﺑﺎره اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ‪.‬‬‫ ﻗﺮﺑﺎن ‪ ...‬وﻟﯽ ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎ ‪ ...‬ﺳﻼم‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﺧﻨﺪه اي ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ﭘﺴﺮم ﮐﻤﯽ ﮔﯿﺞ ﺷﺪي‪ ،‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ ؟ ﺑﺸﯿﻦ ﻫﺮي ‪ ...‬ﻣﯿﺨﻮام ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﻬﻤﯽ را ﺑﺮات ﺑﮕﻢ‪.‬‬‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﺪﯾﺮ و آن ﻧﻘﺎﺑﺪار ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﯽ ﺑﺎزم ﻣﯿﮕﻢ اﮔﻪ ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﮕﯿﺪ ﺑﻬﺘﺮه!‬‫ﻣﯿﻨﺮوا و ﻧﻘﺎﺑﺪار ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻫﯿﺞ وﺟﻪ اﯾﻦ ﻧﻘﺸﻪ ﺧﻮدت ﺑﻮد و ﺧﻮدت ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﻮردش ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪي‪.‬‬‫ﻫﺮي ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﻨﻈﻮر ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از ﺣﺮﻓﻬﺎي آﻧﻬﺎ را ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﺑﺎﺷﻪ ﺧﻮدم ﻫﻤﻪ ﭼﯿﻮ ﺑﻬﺶ ﻣﯿﮕﻢ ‪ ...‬ﺧﺐ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺧﻮام در ﻣﻮرد اﺗﻔﺎﻗﺎت ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﭘﯿﺶ ﺑﺎﻫﺎت‬‫ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ اﻣﺎ اول ﻣﯽ ﺧﻮام ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﻢ ﺗﻤﺎم ﻧﺸﺪه وﺳﻄﺶ ﻧﭙﺮي ‪ ....‬ﺑﺎﺷﻪ ؟‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﮔﯿﺠﯽ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬ازﮐﺠﺎ ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ ؟ در ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻊ ﮐﻪ دﻧﺒﺎل ﺗﻮ آﻣﺪم ﺑﻌﺪ از اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮام اﻓﺘﺎد‪،‬‬‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﻣﺮگ ﻣﻦ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﻣﺪرﺳﻪ ﺣﺘﻤﯿﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺎ ﺳﻮروس و ﻣﯿﻨﺮوا ﯾﮏ ﺳﺮي ﻧﻘﺸﻪ‬
‫‪١٨۴‬‬

‫ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ ‪ ...‬درﺳﺖ ﺷﻨﯿﺪي ﻫﺮي ﻣﻦ در ﻫﺮ ﺻﻮرت ﻣﯽ ﻣﺮدم‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺗﺎﺑﻠﻮي ﻣﺪﯾﺮ ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪ و ﻣﺎت و ﻣﺒﻬﻮت و ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮔﺸﺎد ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﺎزه اﮔﺮ اون ﺷﺐ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﻣﺮدم اون ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮردم ﻣﻨﻮ از ﭘﺎ در ﻣﯽ آورد‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ از ﺷﻮك ﺣﺮﻓﻬﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﯿﺮون آﻣﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ از ﻗﺒﻞ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯿﺪ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﯾﺪ ؟‬‫ ﻣﻦ در ﻫﺮ ﺻﻮرت اون ﺷﺐ ﭼﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﯿﭗ ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﮐﺸﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ ﻣﯽ ﻣﺮدم ‪ ...‬اون ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ‬‫ﺧﻮردم ﻣﻌﺠﻮن ﻣﺮگ ﺗﺪرﯾﺠﯽ ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ ﭼﺮا اون ﮐﺎر رو ﮐﺮدﯾﺪ ﻣﻦ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ اون ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ؟‬‫ ﻫﺮي ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮدي ﻣﻦ از ﻗﺒﻞ ﻣﺮده ﺑﻮدم اﮔﻪ ﮐﻼﺳﺎﻣﻮﻧﻮ ﯾﺎدت ﺑﺎﺷﻪ اون ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺎرش رو ﮐﺮده‬‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر داﻣﺒﻠﺪور از ﺣﻠﻘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬

‫ ﭘﺲ ‪ ....‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﯿﺪ ؟ در ﺻﺪاي ﻫﺮي ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ‪ ،‬ﺧﺸﻢ و ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻣﻮج ﻣﯽ زد‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﯿﺪ‬‫ﭼﻘﺪر ﺳﺨﺖ ﺑﻮد؟ ﻣﯽ دوﻧﯿﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﯽ ﮔﺬﺷﺖ؟ ﭼﻪ ﻋﺬاب وﺟﺪاﻧﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﺮا اون ﻣﻌﺠﻮن رو ﺑﻪ زور ﺑﻪ‬
‫ﺷﻤﺎ ﺧﻮراﻧﺪم؟‪ ...‬ﺗﺎزه ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﺑﺎ ﻧﺒﻮد ﺳﯿﺮﯾﻮس ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎم و ﺷﻤﺎ را ﻣﺜﻞ ﭘﺪر ﺑﺰرگ ﻧﺪاﺷﺘﻢ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﯾﮕﺮ داﺷﺖ ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زد‪ .‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و داﻣﺒﻠﺪور ﻧﯿﺰ ﺳﻌﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺒﺰ او ﻧﮕﺎه ﻧﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫‪١٨۵‬‬

‫ﻫﻤﺶ ﺧﻮدﻣﻮ در ﻣﺮگ ﺷﻤﺎ ﻣﻘﺼﺮ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ ﺧﻮدﻣﻮ ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدم‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﻣﯽ دوﻧﻢ ﭼﻘﺪر ﺳﺨﺖ ﺑﻮده و ﺑﻬﺖ ﭼﯽ ﮔﺬﺷﺘﻪ وﻟﯽ ﻣﻦ ﭼﺎره اي ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪ ....‬ﺗﻮ اﮔﻪ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ ﻣﯽ‬‫ﻣﯿﺮم ﻣﯽ ذاﺷﺘﯽ اون ﻣﻌﺠﻮن رو ﺑﺨﻮرم؟‬
‫ ﻧﻪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ دﯾﺪﯾﺪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮد و اﺳﻨﯿﭗ ﺑﺎ اون ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻋﻮﺿﯽ داﺷﺘﻨﺪ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ؟ ﺑﻬﺘﻮن ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻪ‬‫اﺳﻨﯿﭗ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي در اون ﻣﻮرد ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮد و ﻣﺎﻟﻔﻮي داﺷﺖ ﺑﺮاي ﮐﺸﺘﻦ ﻣﻦ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ وﻟﯽ ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﮐﺎرﻫﺎي او را‬‫زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻢ ‪ ...‬وﻟﯽ در ﻣﻮرد اﺳﻨﯿﭗ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ او اﻋﺘﻤﺎد ﮐﺎﻣﻞ دارم‪.‬‬
‫ﻫﺮي از اﯾﻦ ﺣﺮف داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮ در ﻧﻤﯽ آورد ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ دﺳﺘﺶ را در ﻫﻮا ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺷﺘﺒﺎه ‪ ...‬اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﻧﺪﯾﺪﯾﺪ ﭼﻄﻮري ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﮐﺎﻣﻞ ﺷﻤﺎ رو ﮐﺸﺖ ؟‬‫ درﺳﺘﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﯿﭗ ﻣﻨﻮ ﮐﺸﺖ وﻟﯽ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺧﻮدم اﯾﻨﮑﺎرو ﮐﺮد‪.‬‬‫ﻫﺮي دﯾﮕﺮ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف دﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﻣﺠﺎﻟﯽ ﺑﺮاي ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدن ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد ﻓﻮراً‬
‫اداﻣﻪ داد ﺗﺎ از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻣﺮد ﺟﻮان ﮐﻢ ﮐﻨﺪ‪:‬‬
‫ ﺳﻮروس از ﻗﺒﻞ ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ ﻣﻦ ﺑﺰودي ﻣﯿﻤﯿﺮم ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮدم ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ‪...‬‬‫اون ﺷﺐ ﻫﻢ اون ﻣﻨﻮ از درد و رﻧﺠﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم ﺧﻼص ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪١٨۶‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﯾﺎزدﻫﻢ ‪ :‬دوﺳﺖ ﻗﻘﻨﻮس‬
‫ ﻫﺮي در اون ﻣﻮرد ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮد ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي داﺷﺖ ﺑﺮاي ﮐﺸﺘﻦ ﻣﻦ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ وﻟﯽ ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﮐﺎرﻫﺎي‬‫او را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻢ ‪ ....‬وﻟﯽ در ﻣﻮرد اﺳﻨﯿﭗ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ او اﻋﺘﻤﺎد ﮐﺎﻣﻞ دارم‪.‬‬
‫ﻫﺮي از اﯾﻦ ﺣﺮف داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮ در ﻧﻤﯽ اورد ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ دﺳﺘﺶ را در ﻫﻮا ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ اﺷﺘﺒﺎه ‪ ...‬اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ....‬ﻣﻦ دﯾﺪم ﮐﻪ اون ﭼﻄﻮري ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﮐﺎﻣﻞ ﺷﻤﺎ رو ﮐﺸﺖ!‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﻧﺎﻓﺬش را ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي دوﺧﺖ‪.‬‬
‫ درﺳﺘﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﯿﭗ ﻣﻨﻮ ﮐﺸﺖ وﻟﯽ او ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺧﻮدم ﻣﻨﻮ ﮐﺸﺖ‪.‬‬‫ﻫﺮي دﯾﮕﺮ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف دﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﻣﺠﺎﻟﯽ ﺑﺮاي ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدن ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد و‬
‫ﻓﻮراً اداﻣﻪ داد ﺗﺎ از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻣﺮد ﺟﻮان ﮐﻢ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﻮروس از ﻗﺒﻞ ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ ﻣﻦ ﺑﺰودي ﻣﯿﻤﯿﺮم ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮدم ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ‪ ....‬اون ﺷﺐ ﻫﻢ اون ﻓﻘﻂ ﻣﻨﻮ از‬‫رﻧﺠﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم ﺧﻼص ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪١٨٧‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ درﻓﻀﺎي ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﺶ ﮐﻪ ﺑﻪ او اﺟﺎزه ﻣﯽ داد ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻗﺪم زدن ﮐﺮد و اﺟﺎزه داد ﻫﺮي ﺑﺎ‬
‫اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺟﺪﯾﺪ ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف وا رﻓﺖ و ﺧﻮدش را روي ﺻﻨﺪﻟﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﯾﮑﯽ دو دﻗﯿﻘﻪ ﺳﮑﻮت وﻗﺘﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻫﻀﻢ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺟﻮاب ﯾﮑﯽ و دو ﺳﻮال ﻧﭙﺮﺳﯿﺪ اش را ﮔﺮﻓﺖ‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﻗﺮاره اون و ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺑﻪ ﻣﻦ آﻣﻮزش ﺑﺪن ‪ ....‬درﺳﺖ ﻧﻤﯿﮕﻢ ؟‬‫ دﻗﯿﻘﺎً و اﻣﯿﺪوارم ﺑﺎﻫﺎش درﺳﺖ رﻓﺘﺎر ﮐﻨﯽ!‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯿﺪاﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﻮﻗﻊ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪي اﺳﺖ‪ .‬ﮐﻨﺎر آﻣﺪن ﺑﺎ اﺳﻨﯿﭗ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺎن‬
‫اﻧﺪازه دﺷﻮار ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاي اﺳﻨﯿﭗ ‪ ....‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﻼش ﮐﺮد ﻫﺮي را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﺳﺨﺘﻪ ﻫﺮي اﻣﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺳﻮروس ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎي‪ ،‬ﻫﺮﮐﺴﯽ اﯾﻦ ﺷﺎﻧﺲ رو ﻧﺪاره ﮐﻪ از اون آﻣﻮزش‬‫ﺑﺒﯿﻨﻪ‪ ،‬در ﺷﺮاﯾﻂ ﻓﻌﻠﯽ ﺳﻮروس ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ اﺳﺘﺎدﯾﻪ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد در ﺑﺮاﺑﺮ اﯾﻦ ﻟﺤﻦ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺧﺎﻃﺮات ﮐﻼس ﻫﺎي ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﯽ‬
‫ﻫﻨﻮز ﻫﻢ آزارش ﻣﯿﺪاد ﮐﻨﺎر آﻣﺪن ﺑﺎ اﺳﻨﯿﭗ ﺑﻌﺪ از ﺟﺮﯾﺎﻧﻬﺎي اﺧﯿﺮ ﺑﺮاﯾﺶ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ اﯾﻦ‬
‫وﺟﻮد ﻣﯿﺪاﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﺎره اي ﻧﺪارد‪.‬‬

‫‪١٨٨‬‬

‫ ﺑﺎﺷﻪ ﭘﺮﻓﺴﻮر ‪ ....‬ﺣﺮﻓﺘﻮﻧﻮ ﻗﺒﻮل ﻣﯿﮑﻨﻢ اﻣﺎ ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ اون ﻫﻢ درﺳﺖ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﻪ‪ .‬ﭼﻄﻮري ﻣﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﺎ‬‫اﺳﻨﯿﭗ ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎم وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اون ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺟﺎي ﭘﺪرم ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻪ؟‬
‫اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﯿﻨﺮوا ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﺮد ﻧﻘﺎﺑﺪار ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﻌﺬب ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﺪ ﺑﯿﻨﺪازد‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﻣﺸﮑﻞ ﺣﻞ ﺷﺪ‪ .‬در ﻣﻮرد اون ﻣﺸﮑﻞ ﺧﺎص ﻣﻦ ﺑﺎ‬
‫ﺳﻮروس ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺣﺎﻻ اﮔﻪ دﯾﮕﻪ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺪاري ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﮔﺮدي‪ ،‬آﻣﻮزﺷﻬﺎت ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺪه‬
‫ﺳﺎﻟﮕﯿﺖ ﺷﺮوع ﻣﯿﺸﻪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﺎدت ﺑﺎﺷﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ از اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﯽ ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﺑﻪ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ و‬
‫دوﺷﯿﺰه ﮔﺮﻧﺠﺮ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ اﮔﻪ ﺳﻮال دﯾﮕﻪ اي ﻧﺪاري ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ وﻗﺘﺶ رﺳﯿﺪه ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدي‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺗﮑﺎن دادن ﺳﺮش اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﻪ ﻗﻘﻨﻮس ﮐﻪ ﺳﺮش را ﮐﺞ ﮐﺮده ﺑﻮد‬
‫و ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي آﻧﻬﺎ ﮔﻮش ﻣﯿﺪاد ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪:‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﻓﺎوﮐﺲ ‪ ....‬وﻗﺘﺸﻪ دوﺳﺘﻤﻮن رو ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺮﺳﻮﻧﯽ‪.‬‬‫ﻗﻘﻨﻮس ﺻﺪاﯾﯽ از ﺧﻮدش در آورد ﺑﺎﻟﻬﺎي زﯾﺒﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و در اﻃﺮاف ﻫﺮي ﺑﻪ ﭘﺮواز در آﻣﺪ ﻫﺮي‬
‫ﻫﻨﻮز ﻏﺮق در درﺧﺸﺶ رﻧﮕﻬﺎي درﺧﺸﺎن روي ﺑﺎﻟﻬﺎي ﻓﺎوﮐﺲ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﻘﻨﻮس روي ﺷﺎﻧﻪ اش ﻧﺸﺴﺖ و ﺛﺎﻧﯿﻪ‬
‫اي ﺑﻌﺪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﻫﺮي ﭘﯿﺮﻣﺮد درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﻪ ﻣﺮد ﻧﻘﺎﺑﺪار ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد رو ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺮد ﻣﻮﻫﺎي‬
‫ﻣﺸﮑﯽ ﺑﻠﻨﺪ و ﺑﺮاق دﻣﺎغ ﻋﻘﺎﺑﯽ ﺷﮑﻞ و ﭼﺸﻤﺎن ﺳﯿﺎﻫﯽ داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪١٨٩‬‬

‫ ﺧﻮب ﭼﯽ ﻣﯿﮕﯽ ﺳﻮروس ؟ ﺷﻨﯿﺪي ﮐﻪ ﭼﯽ ﮔﻔﺖ!‬‫ﺳﻮروس در ﺟﻮاب ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻟﻄﻔﺎً ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮش ﻧﺰار‪ ،‬ﻫﺮي در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﻓﻘﻂ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ آﻣﻮزش داره‪ .‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﺧﻮدت ﻫﺎﻟﻪ ﻫﺎي ﻗﺪرﺗﺸﻮ‬‫دﯾﺪي ﭘﺲ ﺑﺎﻫﺎش درﺳﺖ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻦ‪ ،‬ﻧﻔﺮﺗﺘﻮ ﮐﻨﺎر ﺑﺰار و ﻫﺮﭼﯽ ﮐﻪ ﺑﻠﺪي ﺑﻪ او ﯾﺎد ﺑﺪه‪ .‬او زﻣﺎن ﺳﺨﺘﯽ در‬
‫ﭘﯿﺶ داره‪ ،‬وﻟﺪورت ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﮕﯿﺶ ﺗﻼﺷﺸﻮ ﺑﺮاي ﮐﺸﺘﻦ ﻫﺮي زﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﭘﺲ از ﻫﺮ دو ﺗﺎﺗﻮن‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮام ﻣﻮاﻇﺒﺶ ﺑﺎﺷﯿﺪ و ﻧﺰارﯾﺪ ﺗﺎم ﮐﺎرﺷﻮ اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪.‬‬
‫ اﻟﺒﻮس ﺗﻮﺧﻮدت ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﻮاﻇﺒﺶ ﺑﻮدم و ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮد اﻣﺎ اﯾﻨﺠﺎ ﯾﮏ ﻧﮑﺘﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻮد‬‫ و اون ﭼﯿﻪ؟‬‫ اﻟﺒﺘﻪ از ﻗﺒﻞ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ وﻟﯽ اﻻن وﻗﺘﯽ داﺷﺘﻢ ذﻫﻨﺶ رو ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯿﮑﺮد ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪم‪ .‬ﭘﺎﺗﺮ داره ﭼﻔﺖ‬‫ﺷﺪﮔﯽ ﯾﺎد ﻣﯽ ﮔﯿﺮه وﻇﺎﻫﺮا ﺗﻮ ﮐﺎرش ﻫﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮده ‪.‬‬
‫ﻣﯿﻨﺮوا و اﻟﺒﻮس ﮐﻪ ﻫﺮ دو ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪ :‬ﭼﻄﻮري؟‬
‫ وﻗﺘﯽ داﺷﺘﻢ ذﻫﻨﺶ رو ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﺘﺎب اﻣﻮزش ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﯽ ﺑﺮاي ﻣﺒﺘﺪﯾﺎن ﮐﻪ از‬‫ﻓﻠﻮرﯾﺶ ﺑﻼﺗﺰ ﺳﻔﺎرش داده رو ﻣﯿﺨﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫***‬

‫ﭼﻨﺪ روز ﻗﺒﻞ ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ‬
‫‪١٩٠‬‬

‫در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﺎﺗﺮ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻓﺎوﮐﺲ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺮﯾﯽ ﺑﻮد دﻧﺒﺎل او راه اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ‬
‫ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ او ﺑﻮد ﺧﯿﺮه ﺷﺪ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ﮐﺴﯽ او را ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ وﻟﯽ اﯾﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻋﻠﺖ اﯾﻦ‬
‫ﮐﺎر او را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﮐﺴﯽ آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد در ﻃﻮل ﻣﺴﯿﺮش ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎرك اﯾﻦ ﮐﺎر را ﭼﻨﺪ ﺑﺎر اﻧﺠﺎم داد و ﻫﺮ‬
‫ﺑﺎر ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﭘﺎرك رﺳﯿﺪ‬
‫روي ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﮑﻤﺖ ﺳﺎﻟﻢ آﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻌﺪ ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي روي ﮐﺎﻏﺬ ﮐﻪ از آن ﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن را ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﻪ دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪي و ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮدن‬
‫اﻓﮑﺎرش ‪ .‬از اﯾﻦ ﮐﺎر او ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫او ﺑﻪ دﻗﺖ در ﺣﺎل ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮدن اﻓﮑﺎرش ﺑﻮد ﺑﻪ ﻗﺪري در اﻧﺠﺎم ﮐﺎرش دﻗﺖ داﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﺬﺷﺖ‬
‫زﻣﺎن و اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﻤﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ او آﻣﻮزش ﻣﯽ داد؟ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﻌﯽ ﺟﻠﻮي وﺳﻮﺳﻪ اش را ﺑﮕﯿﺮد ﮐﻪ ذﻫﻦ او را ﮐﺎوش ﻧﮑﻨﺪ ﭼﻮن‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ درﺣﺎل ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮدن اﻓﮑﺎرش ﺑﺎﺷﺪ ﺣﻀﻮر ﻓﺮدي ﮐﻪ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻧﻔﻮذ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ را اﺣﺴﺎس ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺮ ﯾﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ذﻫﻦ او را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ‪ 3‬ﺳﺎﻋﺖ ﻣﺸﻐﻮل اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻮد ‪ .‬دﯾﺮ وﻗﺖ ﺑﻮد و او ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﻧﺰد ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﺮ ﻣﯽ‬
‫ﮔﺸﺖ وﻟﯽ اول ﺑﺎﯾﺪ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﺗﮑﻪ ﭼﻮﺑﯽ را ﺷﮑﺴﺖ ﺗﺎ او را‬
‫از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﮐﻨﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎل ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫‪١٩١‬‬

‫ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و از روي ﻧﯿﻤﮑﺖ ﭘﺮﯾﺪ و ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺎ دﻗﺖ اﻃﺮاﻓﺶ را ﺟﺴﺘﺠﻮ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ دو ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﯾﮏ ﻧﻔﺮ از ﻣﺤﻔﻞ ﮐﻪ ﻣﺎﻣﻮر ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﯿﺰ‬
‫ﭼﻮﺑﺸﺎن را ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﺑﺎ دﻗﺖ اﻃﺮاف را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ در ﺻﻮرت ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻬﺎﺟﻢ ﯾﺎ ﻣﻬﺎﺟﻤﯿﻦ از ﭘﺴﺮك‬
‫ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ دﻟﻬﺮه آور ﺳﭙﺮي ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﮔﺮﺑﻪ اي از ﺑﻮﺗﻪ ﭘﺸﺖ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺑﯿﺮون آﻣﺪن و ﺧﯿﺎل ﻫﻤﻪ را راﺣﺖ‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺎﺗﺮ وﻗﺘﯽ ﺧﯿﺎﻟﺶ از ﺑﺎﺑﺖ ﺣﻤﻠﻪ راﺣﺖ ﺷﺪ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﺑﻪ آﺳﻤﺎن ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫آﻓﺘﺎب ﻏﺮوب ﮐﺮده ﺑﻮد او ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ در ﺣﺎل ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﻮد ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ از دﺳﺖ ﻏﺮﻏﺮﻫﺎي ﻋﻤﻮ ورﻧﻮن در‬
‫اﻣﺎن‬

‫ﺑﻤﺎﻧﺪ‬

‫ﺑﺴﺮﻋﺖ‬

‫ﻃﺮف‬

‫ﺑﻪ‬

‫ﺧﺎﻧﻪ‬

‫راه‬

‫اﻓﺘﺎد‪.‬‬

‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﻏﺮﯾﺒﻪ از آﻧﺠﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ و در ﺧﺎﻧﻪ اش ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﮐﺎرش را ﺷﺮوع ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬از ﭼﯿﺰي ﮐﻪ در آن روز دﯾﺪه ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ او در ﺣﺎل‬
‫ﯾﺎدﮔﯿﺮي اﺻﻮل اوﻟﯿﻪ ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﯽ ﺑﻮد اﯾﻦ ﮐﺎر او را ﺟﻠﻮ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺎز ﻧﺒﻮد از ﭘﺎﯾﻪ ﺷﺮوع‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫***‬

‫‪١٩٢‬‬

‫ ﺗﺎزه اﯾﻦ ﯾﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺎﺟﺮاﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻮاﻇﺒﺶ ﺑﻮدم ﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ اون داره ﭼﻨﺪ ﮐﺘﺎب دﯾﮕﻪ‬‫ﮐﻪ دوﺳﺘﺎش ﺑﺮاش ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ و در ﻣﻮرد ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ و دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه اﺳﺖ‪ ،‬را ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮﻧﻪ و ﯾﻪ ﻟﯿﺴﺖ از ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﻔﯿﺪش رو ﻧﻮﺷﺘﻪ و ﻫﺮ روز اوﻧﺎ رو ﻣﯽ ﺧﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ دﯾﺪ ﺷﺎﮔﺮدش ﻋﺰﻣﺶ را ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺧﻮدش را ﻗﻮي ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽ‬
‫ﺑﺎﻟﯿﺪ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻫﺮي ﺑﻌﺪ ازﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﮕﯿﺶ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﺶ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪش‪ ،‬ﻣﻘﻄﻊ‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺴﺎﺳﯽ را در ﭘﯿﺶ رو داﺷﺖ‪ .‬در اﯾﻦ ﻣﻘﻄﻊ زﻣﺎﻧﯽ اﻧﺘﻘﺎم ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮد ﮐﻪ او ﺑﻪ ﻓﺮد‬
‫دﯾﮕﺮي ﻫﻤﭽﻮن وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ او ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و اﯾﻨﮑﺎر را ﺑﻪ ﮐﺴﯽ‬
‫ﮐﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﮐﺎرش را اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﺪ و ﻣﺪﺗﻬﺎ از اﯾﻨﺠﺎ دور ﺑﻮده اﺳﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﻌﺪ از اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺶ اﻓﺘﺎد و ﻣﺮﮔﺶ ﺣﺘﻤﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ دﯾﺪﻧﺶ رﻓﺖ و از او ﺧﻮاﺳﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر را‬
‫ﺑﺮاي او اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ .‬اﮔﺮﭼﻪ ﺑﻪ اوﺟﻮاب رد داد اﻣﺎ اﺧﺮﯾﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ او زد ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﮐﺎرﺧﻮدش را ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫و او را ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪ اﻣﺎ ﺣﺘﯽ اﮔﺮ اون ﺣﺮف را ﻧﻤﯽ زد ﻣﺮگ او ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن‬
‫ﺑﺮﮔﺮدد‪.‬‬
‫ﺑﺎﺻﺪاي ﻣﯿﻨﺮوا از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﭼﯽ ﻓﮑﺮﻣﯿﮑﻨﯽ اﻟﺒﻮس ؟‬‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اﻋﺘﺮاف ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﯿﻨﺮوا ﻣﮏ ﮔﻮﻧﮕﺎل ﺗﻨﻬﺎ زﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ در زﻣﺎن زﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺶ ﻫﻢ اﻓﮑﺎر او‬
‫را ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺗﺮﺟﯿﺢ داد ﺑﺤﺚ را ﺗﻐﯿﯿﺮ دﻫﺪ‪.‬‬
‫‪١٩٣‬‬

‫ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﺑﻌﺪ ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﮕﯿﺶ ﭼﻘﺪر ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و آﯾﺎ ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪش و ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن ﻫﻤﻮن‬‫ﻫﺮي ﻗﺒﻞ از ﺗﻮﻟﺪش اﺳﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ؟ اﮔﻪ ﺣﺪﺳﻢ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪش ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺷﺪﯾﺪي ﺑﻪ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه‬
‫ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ اوﻧﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﺪرﺗﻬﺎي وﻟﺪﻣﻮرﺗﻪ ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي داده‪ .‬ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ﻣﺴﻮﻟﯿﺖ ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ دارﯾﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ اﻣﯿﺪوارم ﻣﺸﮑﻞ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺪي اي ﭘﯿﺪا ﻧﮑﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﯿﭗ و ﻣﯿﻨﺮوا ﮐﻪ ازﺣﺮﻓﻬﺎي اﻟﺒﻮس ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻧﺪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﺳﻮروس ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﯿﺸﻪ ﯾﻪ ﮐﻢ واﺿﺤﺘﺮﺣﺮف ﺑﺰﻧﯽ اﻟﺒﻮس‪.‬‬‫ ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰو ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯿﮑﻨﻪ‪ .‬ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺮﻓﺎي ﻣﻦ ﻣﯿﺸﯿﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮ دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎ اﺧﻼق اﻟﺒﻮس اﺷﻨﺎ ﺑﻮدﻧﺪ و اﯾﻦ ﺣﺮف ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ اﻟﺒﻮس ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻧﻤﯽ داد‪.‬‬
‫ﺑﺎزدوﺑﺎره اﯾﻦ اﻟﺒﻮس ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﺮوع ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب دﯾﮕﻪ دﯾﺮ وﻗﺘﻪ و ﻣﻨﻢ ﺧﻮاﺑﻢ ﻣﯿﺎد ﺑﻬﺘﺮه ﻫﻤﻤﻮن ﺑﺮﯾﻢ ﺑﺨﻮاﺑﯿﻢ‪.‬‬‫ﻣﯿﻨﺮوا ﺑﺎ ﺑﺪ ﺧﻠﻘﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬از دﺳﺖ ﺗﻮ اﻟﺒﻮس ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﺸﺪ ﯾﻪ ﻣﻄﻠﺐ رو ﮐﺎﻣﻞ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪي‪.‬‬
‫ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﺶ ‪ .....‬ﻓﻌﻼً ﺷﺐ ﺑﺨﯿﺮ‪.‬‬‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻋﯿﻨﮑﺶ را از روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺮداﺷﺖ و ﻓﻮراً ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰش ﺧﻮاﺑﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻣﯿﻨﺮوا ﮐﻪ ﺑﺤﺚ ﮐﺮدن را ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه ﻣﯽ داﻧﺴﺖ روﺑﻪ اﺳﺘﺎد ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎز ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪١٩۴‬‬

‫ ﺧﻮب ﺳﻮروس اﮔﻪ ﮐﺎري ﻧﺪاري ﻣﻨﻢ ﺑﺮم ﮐﺎراﻣﻮ اﻧﺠﺎم ﺑﺪم‪.‬‬‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ان دو ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﮐﺎر ﺧﻮدﺷﺎن رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺎوﮐﺲ ﻫﺮي را ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪه ﺑﻮد ﻫﺮي ﺗﺎ ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎي ﺷﺐ در ﺣﺎل ﻓﮑﺮﮐﺮدن ﺑﻪ ﺣﺮف‬
‫ﻫﺎي ﻣﺪﯾﺮ ﺳﺎﺑﻘﺶ ﺑﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻫﺮ ﺻﻮرت ان ﺷﺐ ﻣﯽ ﻣﺮد ‪ ....‬اﺳﻨﯿﭗ ‪ ....‬اﺳﻨﯿﭗ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺧﻮدش او را ﮐﺸﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد ‪ ....‬در واﻗﻊ اﺳﻨﯿﭗ ﺑﻪ او ﻟﻄﻒ ﮐﺮده ﺑﻮد و او را از درد رﻧﺠﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ رﻫﺎ ﮐﺮد‪ .‬در ﺗﻤﺎم اﯾﻦ‬
‫ﻣﺪت در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺳﻨﯿﭗ را ﺑﮑﺸﺪ وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﺪ‬
‫ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺳﻂ او آﻣﻮزش ﻣﯿﺪﯾﺪ ‪ .‬اﯾﻦ ﻣﻮرد آﺧﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﺮاﯾﺶ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺑﺎ او ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎﯾﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ اﯾﻦ ﺧﻮاﺳﺖ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪ .‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻋﻠﻨﺎ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻫﺮ ﮐﺴﯽ اﯾﻦ ﺷﺎﻧﺲ رو‬
‫ﻧﺪارد ﮐﻪ از اﺳﻨﯿﭗ آﻣﻮزش ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﯿﺪاﻧﺴﺖ ﮐﻪ او ﺑﯿﺶ از ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ آﻣﻮزش ﻧﯿﺎز دارد ‪ ....‬و او ﻫﺮ‬
‫ﮐﺎري ﻣﯿﮑﺮد ﺗﺎ ﻗﺪرﺗﯽ را ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ آورد ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﻮي ﺑﺸﻢ ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﻪ ﻣﻦ آﻣﻮزش ﺑﺪه‪.‬‬

‫‪١٩۵‬‬

‫آن ﺷﺐ ﺑﺎ اﻓﮑﺎري ﭘﺮﯾﺸﺎن و ﺑﺪون ﺧﻮردن ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻮاب ﺑﺪون روﯾﺎ ﺑﻪ ﺗﺨﺘﺶ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎز دوﺑﺎره‬
‫ﻫﻤﺎن ﮐﺎﺑﻮس ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺶ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﭘﺮﺗﺎپ ﺷﺪن اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور از ﺑﺮج ﺳﺘﺎره ﺷﻨﺎﺳﯽ ‪ .‬ﺻﺤﻨﻪ ﻋﻮض ﺷﺪ و ﺣﺎﻻ ﺳﻮروس اﺳﻨﯿﭗ ﺑﺎ‬
‫ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﭘﺪرت ﻋﻮﺿﯽ ﻫﺴﺘﯽ و ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺟﺮﺋﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺪون ﺣﻀﻮر دوﺳﺘﺎش ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻪ ‪...‬‬
‫ﺑﺎ ﺗﮑﺎن ﺷﺪﯾﺪي از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪ ﺻﻮرﺗﺶ ازﺷﺪت ﻋﺮق ﺧﯿﺲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و روي ﺗﺨﺖ‬
‫ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد زﯾﺮ ﻟﺐ ﻓﺤﺸﯽ ﺑﻪ اﺳﻨﯿﭗ داد‪.‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺖ ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﺗﻮ ﺧﻮاﺑﻢ دﺳﺖ از ﺳﺮم ﺑﺮ ﻧﻤﯽ داره‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ اﻓﺘﺎب ﻃﻠﻮع ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ از اﺗﺎق ﺑﯿﺮون و ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‬
‫و ﭘﺲ از ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﭼﯿﺰي ﺑﺮاي ﺧﻮردن دوﺑﺎره ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬از روي ﻣﯿﺰ ﮐﺘﺎﺑﯽ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺷﺮوع‬
‫ﺑﻪ ﯾﺎدداﺷﺖ ﮐﺮدن ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ زﯾﺮش ﺧﻂ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﺮد اﯾﻦ ﮐﺎر وﻗﺘﺶ را ﺗﺎ ﻧﻬﺎر ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺮاي ﻧﻬﺎر‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺎﻟﻪ ﭘﺘﻮﻧﯿﺎ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫روزﻫﺎ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و ﺣﺎل ﻓﻘﻂ ﯾﮏ روز ﺑﻪ ﺗﻮﻟﺪش ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬و ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ او اﻣﺮوز‬
‫ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ از دﺳﺖ دورﺳﻠﯿﻬﺎ ﺧﻼص ﻣﯽ ﺷﺪ ﭼﻮن اﻣﺮوز ﻗﺮار ﺑﻮد ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ او را از ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ ﺑﻪ ﺑﺎرو‬
‫اﺳﮑﻮرت ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﻤﻠﻪ اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ وﻟﺪﻣﻮرت و اﻓﺮادش ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪١٩۶‬‬

‫دﯾﺮوز ﻣﻮدي ﯾﮏ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪ و ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎي ﻋﻤﻮ ورﻧﻮن ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻋﺖ ‪12‬‬
‫ﺷﺐ ﻣﻨﺘﻈﺮ او و ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺬﮐﺮ ﺟﺪي اي ﻫﻢ داد ﮐﻪ ﮐﻪ اول از ﻫﻮﯾﺖ واﻗﻌﯽ ﺑﻮدن آﻧﻬﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ‬
‫ﺷﻮد ﺑﻌﺪ در را ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﺑﺎز ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 11:59‬ﺑﻮد و دورﺳﻠﯿﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻮاب آوري ﮐﻪ ﻣﻮدي ﺑﻪ ﻫﺮي داده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ آن ازﺣﻀﻮر‬
‫آﻧﻬﺎ ﺧﻼص ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻋﻤﯿﻘﯽ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻮدي و اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد‪ .‬دﻗﯿﻘﺎً ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﺳﺎﻋﺖ دوازده ﺷﺐ ﺳﺮ و ﺻﺪاﻫﺎﯾﯽ‬
‫از ﺑﯿﺮون ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬از ﭘﻨﺠﺮه ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﺗﻖ ﺗﻖ ﭘﺎي ﭼﻮﺑﯽ ﻣﻮدي را ﺑﺸﻨﻮد‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺻﺪي ﮐﻮﺑﯿﺪن در ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ را در دﺳﺘﺶ آﻣﺎده ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ در ﺻﺪاﯾﺶ اﺿﻄﺮاب‬
‫دﯾﺪه ﻧﺸﻮد ﻣﺤﮑﻢ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮐﯿﻪ؟‬‫ﺻﺪاي رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺶ رﺳﯿﺪ‪ :‬ﻣﺎﺋﯿﻢ ﻫﺮي‬
‫ﻫﺮي از ﺷﻨﯿﺪن دوﺑﺎره ﺻﺪاي رﯾﻤﻮس ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اﮔﻪ ﺷﻤﺎ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻟﻮﭘﯿﻦ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯿﺪ ﭘﺪرم ﺟﻠﻮي دﯾﮕﺮان در ﻣﻮرد ﻣﺸﮑﻞ ﺷﻤﺎ ﺑﻬﺘﻮن ﭼﯽ ﻣﯽ‬‫ﮔﻔﺖ؟‬

‫‪١٩٧‬‬

‫رﯾﻤﻮس ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮي ﺷﺪ‪ .‬ﺧﻨﺪه اي ﮐﺮد ‪ :‬ﯾﺎدش ﺑﺨﯿﺮ؛ اون ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻣﻦ ﯾﻪ‬
‫ﻣﺸﮑﻞ ﮐﻮﭼﻠﻮ ﭘﺸﻤﺎﻟﻮ دارم‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺟﻮاب رﯾﻤﻮس ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﻟﺐ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮي ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در را ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﺑﺎز ﮐﺮد وﻟﯽ ازدﯾﺪن ﺟﻤﻌﯿﺖ روﺑﺮوﯾﺶ ﻣﺘﺤﯿﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﯿﺴﺖ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ و‬
‫ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮي ﻫﻢ از اﻓﺮاد وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺑﯿﻦ آﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﻮدي‪ ،‬رﯾﻤﻮس‪ ،‬اﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ‪ ،‬ﺗﺎﻧﮑﺲ‪ ،‬ﮐﯿﻨﮕﺰﻟﯽ‪ ،‬ﭼﺎرﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ‪ ،‬و دواﻟﯿﺶ ﮐﺎرﮔﺎه‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮاي ﺣﯿﺮت زدﮔﯽ ﯾﺎ اﺣﻮال ﭘﺮﺳﯽ ﻧﺪاد و ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﻫﺮي را ﺑﻪ اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮد ﺗﺎ‬
‫ﻧﻘﺸﻪ را ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﺠﻤﻌﺸﺎن در ﺟﻠﻮي در ﭼﻨﺪان ﺑﻪ‬
‫ﭼﺸﻢ ﻧﯿﺎﯾﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺧﺪا را ﺷﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮد ﮐﻪ دورﺳﻠﯽ ﻫﺎ ﺑﯿﺪار ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﺣﺘﯽ ﺗﺼﻮر اﯾﻨﮑﻪ ﺧﺎﻟﻪ ﭘﺘﻮﻧﯿﺎ اﯾﻦ اﻓﺮاد را‬
‫در اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻨﺶ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺗﻨﺶ را ﻣﯽ ﻟﺮزاﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﻣﻮدي ﻫﺮي را از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺎ اول ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﯾﮏ ﻣﮑﺎن ﺧﺎص ﺑﺎ ﺟﺎرو ﭘﺮواز ﮐﻨﯿﻢ ﺳﭙﺲ از اوﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﭘﻮرﺗﮑﯽ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﻣﯽ رﯾﻢ‬‫‪ ....‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪي؟‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪن ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫‪-‬اره ‪ ....‬ﻓﻘﻂ ﭼﺮا از ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﺑﺎ ﭘﻮرﺗﮑﯽ ﻧﻤﯽ رﯾﻢ ؟ اﯾﻦ ﻃﻮري ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺘﺮه‪.‬‬

‫‪١٩٨‬‬

‫ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﭼﻮن ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻨﻮز ﺳﺮ ﺟﺎﺷﻪ و اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ از ﭘﻮرﺗﮑﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﻢ ‪. ..‬‬‫ﺑﻌﺪﺷﻢ اﮔﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﺒﻮد اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ده ﺑﺎر ﺗﻮ رو ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﺠﺎﻟﺖ زده از اﯾﻦ ﺳﻮاﻟﺶ ﺳﺮش را ﭘﺎﺋﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و زﯾﺮ ﻟﺐ ﭼﯿﺰي زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻣﻮدي ﺑﻄﺮي ﺑﺰرﮔﯽ را از ﺟﯿﺐ رداﯾﺶ در آورد و رو ﺑﻪ ﻫﺮي ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﭼﻨﺪ ﺗﺎر ﻣﻮ از ﺳﺮت ﺑﮑﻦ و ﺑﺪه ﺑﻪ ﻣﻦ‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ از آن ﻣﺎﯾﻊ داﺧﻞ ﺑﻄﺮي و ﺣﺮف ﻣﻮدي ﻓﻬﻤﯿﺪ اوﺿﺎع از ﭼﻪ ﻗﺮارﺳﺖ وﻟﯽ ﺑﺎز ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﺪ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﯿﺪ؟‬‫ﻣﻮدي ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻣﻌﺠﻮن را ﺗﻮي دو ﺗﺎ ﻟﯿﻮان ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯿﮑﺮد ﺟﻮاب داد‪.‬‬
‫ﻧﻘﺸﻪ ﻣﺎ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﻪ ﮔﺮوه ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯿﺸﯿﻢ و درﻫﺮﮔﺮوه ﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ وﺟﻮد داره و ﻫﺮﮔﺮوه ﺑﻪ ﯾﻪ‬‫ﺳﻤﺖ ﭘﺮواز ﻣﯿﮑﻨﻪ‪ ،‬اﯾﻦ ﻃﻮري در ﺻﻮرت ﺣﻤﻠﻪ اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﻣﺮﮔﺨﻮارا و اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ‪ ،‬اوﻧﺎ ﮔﯿﺞ ﻣﯿﺸﻦ و ﺑﻌﺪﺷﻢ‬
‫اﯾﻦ ﻃﻮري آﻧﻬﺎ دﻧﺒﺎل ﻫﺮ ﮔﺮوه ﺑﯿﺎن ﭘﺨﺶ ﻣﯿﺸﻦ و ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ راﺣﺖ ﺗﺮ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮن ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ وﻟﯽ اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ اﺟﺎزه ﻧﻤﯿﺪم ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﺟﻮﻧﺸﻮ از دﺳﺖ ﺑﺪه‪.‬‬‫درﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ رﯾﻤﻮس ﻧﯿﺰ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮب ﻫﻤﻪ ﭼﯽ آﻣﺎدﺳﺖ اﻟﺴﺘﻮر؟‬

‫‪١٩٩‬‬

‫ﻣﻮدي ﻏﺮﻏﺮي ﮐﺮد‪ :‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻓﻘﻂ اﮔﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎر ﻣﻮﻫﺎﺷﻮ ﺑﺪه ﻣﻌﺠﻮن آﻣﺎدﺳﺖ و ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺨﻮرﯾﺶ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف ﮐﻪ رﯾﻤﻮس ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﺨﻮرد‪ ،‬ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻧﻬﻬﻬﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ دم اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯿﺪ‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯿﺸﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﯽ دوﻧﯿﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر ﭼﻪ ﺧﻄﺮاﺗﯽ داره وﻟﯽ ﺧﻄﺮش رو ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﯿﻢ‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه دوﺳﺖ ﭘﺪرش ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ او اﺣﺴﺎس ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ دﯾﮕﺮ او را از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻟﺤﻦ اﻟﺘﻤﺎس آﻣﯿﺰي ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ رﯾﻤﻮس ﺗﻮ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﯿﺴﺘﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺑﻪ آن ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺒﺰ ﻟﯽ ﻟﯽ ﮐﻪ در‬
‫آن اﻟﺘﻤﺎس ﻣﻮج ﻣﯽ زد ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﮕﺮان ﻣﻦ ﻧﺒﺎش ﻫﺮي ‪ ....‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ از ﺧﻮدم دﻓﺎع ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﭘﺎﻓﺸﺎري ﮐﺮد‪ :‬وﻟﯽ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻧﯿﺴﺖ ‪ ....‬ﻫﻤﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﯾﻪ ﮔﺮوه ﺑﺎﺷﯿﻢ!‬
‫رﯾﻤﻮس اﺟﺎزه ﻧﺪاد ﻫﺮي ﺣﺮﻓﺶ را ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬

‫‪٢٠٠‬‬

‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮي ﺗﻮ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻨﻬﺎ اﻣﯿﺪ ﻣﺎ و ﻣﺮدم ﻫﺴﺘﯽ و ﺑﺎﯾﺪ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﯽ و ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮم ﻫﺮ ﮐﺎري ﺑﺮاي‬‫ﺗﻮ ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ او ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﻫﺮ ﮐﺎري ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻧﺠﺎم ﺑﺪي ‪ ...‬ﻣﻦ ‪ ....‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺗﻮ رو ﻫﻢ از دﺳﺖ ﺑﺪم‪.‬‬‫ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ﺑﺮاي ﺟﻮاب دادن ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ ﮐﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﻣﻦ ﺗﺼﻤﯿﻤﻤﻮ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﻧﮕﺮان ﻣﻦ ﻧﺒﺎﺷﯽ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﭼﻨﺪ ﺗﺎر ﻣﻮت رو ﺑﺪي ﺑﻪ ﻣﺎ ﺗﺎ ﻣﻌﺠﻮن‬‫ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺳﺮﺳﺨﺘﯽ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزه ﻧﻤﯿﺪم ‪ ....‬دﯾﮕﻪ اﺟﺎزه ﻧﻤﯿﺪم ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻮ ﺑﺪوﻧﯿﺪ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪.‬‬‫ﻣﻮدي در ﺑﺤﺚ ﻫﺮي و رﯾﻤﻮس دﺧﺎﻟﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ اﯾﻦ ﮐﺎرا ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﺣﻔﺎﻇﺖ از ﺗﻮﺋﻪ‪.‬‬‫ درﺳﺘﻪ وﻟﯽ اول ﺑﺎﯾﺪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪﯾﺪ ‪ ......‬ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺰرگ ﺷﺪم و ﻣﯽ‬‫ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮاي ﺧﻮدم ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮم‪.‬‬

‫‪٢٠١‬‬

‫ ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﻫﺮي ﺑﺎﯾﺪ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ رو ﻫﻢ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪﯾﻢ وﻟﯽ اﺗﻔﺎﻗﯿﻪ ﮐﻪ اﻓﺘﺎده و ﮐﺎرﯾﺶ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﮐﺮد اﻣﺎ اﻻن اﯾﻦ‬‫ﻫﻤﻪ آدم ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ آﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻨﺪ و ﺗﻮ ﮐﻤﮏ آﻧﻬﺎ را رد ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ـ وﻟﯽ ‪....‬‬
‫ﻣﻮدي ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ـ ﮔﻮش ﮐﻦ ﭘﺎﺗﺮ ﭼﺮا ﻧﻤﯿﻔﻬﻤﯽ ﺗﻮ ‪ ....‬ﻧﯿﺎز ‪ ....‬ﺑﻪ ‪ ....‬ﮐﻤﮏ ‪ ...‬ﻣﺎ داري‪ .‬اﮔﻪ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺑﻬﺖ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻪ‬
‫ﭼﻄﻮري ﻣﯽ ﺧﻮاي از ﺧﻮدت دﻓﺎع ﮐﻨﯽ و اﮔﻪ ﻫﻤﮑﺎري ﻧﮑﻨﯽ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﺑﺮاي اﯾﻦ اﻓﺮادي ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﺗﻮ اﯾﻨﺠﺎ آﻣﺪﻧﺪ ﻫﯿﭻ ارزﺷﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﯿﺴﺘﯽ‪.‬‬
‫ـ وﻟﯽ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻧﯿﺴﺖ ‪......‬‬
‫ﻣﻮدي ﺣﺮف او را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد‬
‫ـ اﮔﻪ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﭼﻨﺪ ﺗﺎر ﻣﻮﻫﺎﺗﻮ ﺑﺪه ﺑﻪ ﻣﺎ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﺤﺚ ﮐﺮدن را ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﺎ اﮐﺮاه دﺳﺘﺶ راﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮد و ﭼﻨﺪ ﺗﺎر را از ان‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﮐﻪ ﺣﺎﻻ داﺷﺖ از ﺳﺎﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدش آورده ﺑﻮد ﭼﻨﺪ ﺗﮑﻪ ﻟﺒﺎس و ﻋﯿﻨﮏ ﮔﺮد و ﻣﺸﺎﺑﻬﻪ ﻋﯿﻨﮏ‬
‫ﻫﺮي ﺑﯿﺮون ﻣﯽ آورد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﻫﺮ ﻟﯿﻮان ﻣﻮﻫﺎﺗﻮ ﺑﻨﺪاز‪.‬‬‫‪٢٠٢‬‬

‫وﻗﺘﯽ ﻫﺮي ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ را داﺧﻞ ﻣﻌﺠﻮن اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻣﻌﺠﻮن ﻗﻞ ﻗﻠﯽ ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﺑﺨﺎر ﺳﻔﯿﺪي از آن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﻧﯿﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﺠﻮن در ﺣﺎل ﻗﻞ ﻗﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﯾﻨﻢ از ﻣﻌﺠﻮن ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي‬
‫ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب آرﺗﻮر ‪ ،‬رﯾﻤﻮس وﻗﺘﺸﻪ ﺑﯿﺎن ﺟﻠﻮ‪.‬‬‫ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ‪ ....‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻗﺪري ﻧﮕﺮان رﯾﻤﻮس ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ اﺻﻼً ﻧﭙﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻧﻔﺮ دوم ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﻪ‬‫ﺷﮑﻞ او در ﺑﯿﺎﯾﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣﻮدي اﺳﻢ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ را ﺑﻪ زﺑﺎن آورد ﻧﮕﺮاﻧﯿﺶ دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي رو ﺑﻪ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺷﻤﺎ دﯾﮕﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﮑﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﺮد ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﻫﺮي دوﺧﺖ ‪.‬‬
‫ ﭼﺮا ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ ﮐﺠﺎي اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺪه ؟ ‪ ....‬ﺷﺎﯾﺪ دوﺳﺖ ﻧﺪاري دو ﺗﺎ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ دﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻦ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ از اﯾﻦ ﺷﻮﺧﯽ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺨﻨﺪد ﺳﺮش راﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫_اﯾﻦ درﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ....‬ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻨﮑﺎرو ﺑﮑﻨﯿﺪ ‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ‪...‬‬
‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ اﺻﺮار ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﺮاي ﭼﯽ ؟ ﺑﺮاي ﭼﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ ؟‬

‫‪٢٠٣‬‬

‫ ﺷﻤﺎ ﺧﺎﻧﻮاده دارﯾﺪ ‪ ....‬اﮔﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاﺗﻮن ﺑﯿﻔﺘﻪ ﭼﯽ؟‬‫ﻣﺮد ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﺮي ﺷﺪ ﻧﮕﺎه ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ‪ ....‬ﭘﺴﺮم ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ وﻟﯽ ﻣﻦ در ﻣﻮرد ﺧﻄﺮ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻓﮑﺮاﻣﻮ ﮐﺮدم‪ ،‬در ﺿﻤﻦ ﻧﺼﻒ اﻋﻀﺎي‬‫ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﻦ ﺟﺎﻧﺸﻮﻧﻮ ﻣﺪﯾﻮن ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ‪ ....‬ﭘﺲ ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻮ ﺧﻮدت ﻧﺪوﻧﯽ وﻟﯽ ﺗﻮ اﻻن ﺟﺰﺋﯽ از ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﺎ‬
‫ﻫﺴﺘﯽ و ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﭘﺪر ﺣﺎﺿﺮم ﻫﺮ ﮐﺎري ﺑﺮاي ﭘﺴﺮم ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﻧﺎﺧﻮداﮔﺎه اﺷﮏ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺣﻠﻘﻪ زد‪ .‬ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ او را ﻋﻀﻮي از‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده اش ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺎ آﻧﮑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ﻓﻘﯿﺮي ﺑﻮدﻧﺪ وﻟﯽ ﭼﯿﺰي داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ آرزوي آن را داﺷﺖ‪ .‬ﺻﻔﺎ و ﺻﻤﯿﻤﯿﺘﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻧﯿﺰ رﻓﺘﺎري ﮐﻪ ﺑﺎ او‬
‫داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻫﺮي در ﺑﯿﻦ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده اﺣﺴﺎس زﻧﺪه ﺑﻮدن ﮐﻨﺪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﭘﯿﺶ دورﺳﻠﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ‬
‫وﺟﻪ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫او ﻫﺮ وﻗﺖ ﭘﺎ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ ﺑﺎ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﮔﺮم اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده روﺑﺮو ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ او ﻣﺎدراﻧﻪ در آﻏﻮش ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﺎري ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺧﻮاﻫﺮ ﻣﺎدرش اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯽ داد‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ او ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﯾﮑﯽ از ﭘﺴﺮﻫﺎﯾﺶ رﻓﺘﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬در ﺳﺎل دوم وﻗﺘﯽ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ ﺑﺎرو ﮐﻪ ﺑﺎ‬
‫ﺟﺎدو ﺳﺮﭘﺎ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻗﺪم ﮔﺬاﺷﺖ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮود ﺗﻤﺎم‬
‫ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﺶ ﺷﺴﺘﻪ و ﻣﺮﺗﺐ داﺧﻞ ﭼﻤﺪاﻧﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺣﺘﯽ ﺟﻮراﺑﻬﺎي ﺑﺰرگ دادﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﺎره‬
‫ﺑﻮد را ﻧﯿﺰ وﺻﻠﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪٢٠۴‬‬

‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺣﺘﯽ ﺗﻤﺎم ﻏﺬاﻫﺎي ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ او را ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ روز ﻓﻬﻤﯿﺪ‪ .‬آن ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر آرزو‬
‫ﮐﺮد‪ ،‬ﮐﺎش او ﺧﺎﻧﻮاده اي ﻣﺜﻞ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ داﺷﺖ ﯾﺎ ﯾﮑﯽ از ﻓﺮزﻧﺪان آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬آرزوﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ‬
‫ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ اﺷﮑﯽ را ﮐﻪ روي ﮔﻮﻧﻪ اش اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﭘﺎك ﮐﺮد و ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮ ﺑﺮد‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺘﺨﺎره ﻣﻨﻪ ﮐﻪ ﻋﻀﻮي از ﺧﺎﻧﻮاده ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻢ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ دﺳﺖ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﺎ‪.‬‬‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬‫ﻣﻮدي ﮐﻪ از اﯾﻦ ﻓﻀﺎي اﺣﺴﺎﺳﯽ اﯾﺠﺎد ﺷﺪه راﺿﯽ ﻧﺒﻮد ﺑﺎ ﺑﺪ ﺧﻠﻘﯽ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب دﯾﮕﻪ ﮐﺎﻓﯿﻪ ﺑﻌﺪ وﻗﺖ ﺑﺮاي اﺑﺮاز اﺣﺴﺎﺳﺎت دارﯾﺪ‪ ،‬وﻗﺘﻤﻮن ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻤﻪ ‪ ....‬ﻧﺒﺎﯾﺪ از زﻣﺎن ﺑﻨﺪي‬‫ﻋﻘﺐ ﺑﻤﻮﻧﯿﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻫﺮ دو ﻟﯿﻮان را ﺑﻪ ﻣﺮد داد‪ .‬دو ﻣﺮد ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ و ﺑﻌﺪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﻟﯿﻮان ﻫﺎﯾﺸﺎن را‬
‫ﺑﻬﻢ زدﻧﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ‪" :‬ﺑﺮاي ﻫﺮي" و ﻣﻌﺠﻮن را ﺳﺮ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﻗﺪ ﻫﺮ دو ﻣﺮد ﮐﻮﺗﺎه ﺷﺪ‪ .‬زﺧﻢ ﻫﺎي روي ﺻﻮرت رﯾﻤﻮس ﮐﻢ ﮐﻢ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ و ﺻﻮرﺗﺶ ﺻﺎف‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﯿﺎه ﭘﺮ ﮐﻼﻏﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪٢٠۵‬‬

‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ دو ﻣﺮد ﺗﻤﺎم ﺷﺪ و ﺣﺎﻻ روﺑﺮوي ﻣﻮدي و ﻫﺮي ﮐﻪ ﮐﻨﺎر ﻫﻢ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫ﻧﺤﻮه ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮدن آﻧﻬﺎ را ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ ‪ ،‬دو ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺪون ﻋﯿﻨﮏ و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺗﻨﺸﺎن ﺑﺰرگ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮدي ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺮ ﮐﺪام از ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ ﯾﮏ دﺳﺖ ﻟﺒﺎس و ﯾﮏ ﻋﯿﻨﮏ داد ﺗﺎ ﻟﺒﺎﺳﯿﺸﺎن را‬
‫ﻋﻮض ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ داﺷﺖ ﻟﺒﺎﺳﺶ را ﻋﻮض ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺑﺪن ﻋﺮﯾﺎن ﺧﻮدش و در واﻗﻊ ﺑﺪن‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﺗﻮ واﻗﻌﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﻻﻏﺮي ‪ ....‬ﺗﻮ ﺣﺘﯽ ازﻣﻨﻢ ﻻﻏﺮﺗﺮي‪.‬‬‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﺪﻫﺪ ﺑﺎز ﻣﻮدي وﺳﻂ ﭘﺮﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب دﯾﮕﻪ وﻗﺖ زﯾﺎدي ﻧﺪارﯾﻢ‪ .‬رﯾﻤﻮس ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﯿﺎي ارﺗﻮر ﻫﻢ ﺑﺎ ﮔﺮوه ﮐﯿﻨﮕﺰﻟﯽ ﻫﺮي ﻫﻢ ﺑﺎ‬‫ﮔﺮوه اﻟﻔﺮد ﻣﯿﺮه‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺟﻠﻮ اﻣﺪ و ﻫﺮي را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﯾﺎدﮔﺎر ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه از دو دوﺳﺘﺶ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ و ﺳﯿﺮﯾﻮس ﺑﻮد‪ .‬آن ﺳﻪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻗﻮل دادﻧﺪ در ﺻﻮرﺗﯿﮑﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﻫﺮ ﮐﺪاﻣﺸﺎن اﻓﺘﺎد دﯾﮕﺮي از‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده او ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ آن روز ﺧﺒﺮ ﺣﻤﻠﻪ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬ﻟﯽ ﻟﯽ و ﻫﺮي ﮐﻪ ﯾﮏ ﺳﺎﻟﺶ ﺑﻮد را ﺷﻨﯿﺪ دﻧﯿﺎ دور ﺳﺮش‬
‫ﭼﺮﺧﯿﺪ‪ .‬ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺟﯿﻤﺰ رﻓﺖ ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ‬
‫ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ رخ داده اﺳﺖ ﺑﺎ ﺗﺮس ﻟﺮز وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪٢٠۶‬‬

‫***‬
‫ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ ﺧﺒﺮي از ﯾﮑﯽ از ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻣﺤﺾ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻓﻮراً ﺑﻪ ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫﺎﻟﻮ آﭘﺎرات ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ آﻧﺠﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﻓﻮرا ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ را‬
‫ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺎ ﺗﺮس و ﻟﺮز از در ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﺎز ﺑﻮد داﺧﻞ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺟﯿﻤﺰ و ﻟﯽ ﻟﯽ را ﺻﺪا ﮐﺮد وﻟﯽ ﺟﻮاﺑﯽ ﻧﺸﻨﯿﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ وارد اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ ﺷﺪ ﺗﺮﺳﺶ ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ‬
‫ﭘﯿﻮﺳﺖ و از درون ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ‪ .‬اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ ﺑﻪ ﮐﻠﯽ وﯾﺮان ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ‬
‫ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد روي دﯾﻮار آﺛﺎر ﺑﺮﺧﻮد ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﻣﺸﻬﻮد ﺑﻮد در وﺳﻂ اﺗﺎق ﻧﯿﺰ دوﺳﺘﺶ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را‬
‫ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻐﺾ راه ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ از دﺳﺘﺶ رﻫﺎ ﺷﺪ و و ﺑﺎ ﻗﺪﻫﺎﯾﯽ‬
‫ﻟﺮزان ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﯽ ﺷﻨﯿﺪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﺻﺪا ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‬
‫ﺳﯿﺮﯾﻮس را ﮐﻪ ﻟﯽ ﻟﯽ ﺑﯽ ﺟﺎن را ﺑﻐﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد دﯾﺪ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺷﺪت ﮔﺮﯾﻪ ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺳﯿﺮﯾﻮس ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻟﯽ ﻟﯽ را ﮐﻨﺎر ﺟﯿﻤﺰ ﻗﺮار داد‪ .‬دﯾﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﻃﺎﻗﺖ ﺑﯿﺎرد و ﺑﻐﻀﺶ ﺗﺮﮐﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﯿﺮﯾﻮس!!‬‫ﺳﯿﺮﯾﻮس ﮐﻪ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ رﯾﻤﻮس ﮔﺮﯾﻪ اش ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻮد ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﮔﻔﺖ و آﻏﻮش دوﺳﺖ دﯾﮕﺮش رﻓﺖ‪.‬‬

‫‪٢٠٧‬‬

‫ رﯾﻤﻮس‪ .‬دو ﻣﺮد ﺑﻪ آﻏﻮش ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ رﻓﺘﻨﺪ و اﺟﺎزه دادﻧﺪ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺧﻮدﺷﺎن را ﺗﺨﻠﯿﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ‬‫دﻗﯿﻘﻪ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ آن دو ﮐﻪ آرام ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﺑﻪ ﻗﺪري از ﻣﺮگ دوﺳﺘﺶ ﺟﯿﻤﺰ ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ اﺻﻼً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭘﺴﺮ ﺟﯿﻤﺰ ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮي ﻧﺸﺪ ﮐﻪ آﻧﺠﺎ‬
‫ﻧﺒﻮد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد وﻟﺪﻣﻮرت اوﻧﻮ ﻫﻢ ﮐﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ازﺳﯿﺮﯾﻮس ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﻫﺮي ﮐﺠﺎس ﺳﯿﺮﯾﻮس ؟ ﻓﻘﻂ ﻧﮕﻮ ﮐﻪ اوﻧﻮ ﻫﻢ ﮐﺸﺘﻪ ‪ ...‬ﻧﻪ‪.‬‬‫ ﻧﻪ ‪ ....‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﻫﺮي ﺑﮑﺸﻪ وﻟﯽ ﻫﺮي زﻧﺪﺳﺖ و اﻻن ﻫﻢ ﭘﯿﺸﻪ اﻟﺒﻮﺳﻪ‪ .‬در واﻗﻊ ﻫﺮي‬‫وﻟﺪﻣﻮرت رو ﮐﺸﺖ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﺑﺎ ﮔﯿﺠﯽ ﺑﻪ دوﺳﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻗﺎﻃﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬او ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻫﺮي ﮐﻪ‬
‫ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺳﺎﻟﺶ ﺑﻮد وﻟﺪﻣﻮرت رو ﮐﺸﺘﻪ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ دوﺳﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺳﯿﺮﯾﻮس ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ....‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﯽ ؟‬‫ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﯽ زد و ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎور ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ ؟ راﺳﺘﺶ ﺧﻮدﻣﻢ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﻫﺮي رو ﻧﺪﯾﺪم ﺑﺎروم ﻧﻤﯿﺸﺪ وﻟﯽ وﻗﺘﯽ اﻣﺪم اﻟﺒﻮس و‬‫اﺳﻨﯿﭗ ﻋﻮﺿﯽ ﻫﻢ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﺳﻨﯿﭗ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻧﺸﺎن ﺳﯿﺎﻫﺶ ﮐﻢ رﻧﮓ ﺷﺪه و اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﻣﺮده اﻟﺒﺘﻪ اﻟﺒﻮس ﯾﻪ ﭼﯿﺰاي ﮔﻔﺖ وﻟﯽ اﯾﻦ ﻗﺪر ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻫﯿﭽﯽ از ﺣﺮﻓﺎش ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫‪٢٠٨‬‬

‫ ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮي ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺑﮑﺸﻪ ؟ وﻟﯽ اﯾﻦ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻨﻪ ؟‬‫ ﻇﺎﻫﺮا ﮐﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﭼﻄﻮرﯾﺶ رو ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﺮي ﻗﺪرت ﺧﺎﺻﯽ داره‪.‬‬‫ﺳﯿﺮﯾﻮس ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻣﺮگ دوﺳﺘﺶ ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎد از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش‬
‫را از ﻏﻼف ﺧﺎرج ﮐﺮد ﺑﻪ رﯾﻤﻮس ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم ﺳﺮاغ اون ﭘﯿﺘﺮ ﻋﻮﺿﯽ‪ .‬او ﺑﻮد ﮐﻪ راز ﺧﻮﻧﻪ رو ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت داده ﺑﻮد او ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺧﯿﺎﻧﺖ‬‫ﮐﺮد ‪ ....‬ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺴﺎﺑﺸﻮ ﺑﺮﺳﻢ‪ .‬رﯾﻤﻮس دﺳﺖ ﺳﯿﺮﯾﻮس را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻣﺎ اول ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﻣﺮاﺳﻢ ﺑﺮاي ﺟﯿﻤﺰ و ﻟﯽ ﻟﯽ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪.‬‬‫اﻣﺎ ﺳﯿﺮﯾﻮس ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد اﻧﺘﻘﺎم ﺑﻮد و دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ‬
‫ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ دﺳﺘﺶ را ازاد ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺗﺎ اون ﻋﻮﺿﯽ رو ﻧﮑﺸﻢ آرام ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮم‪.‬‬‫***‬
‫ﺑﻌﺪ از اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺳﯿﺮﯾﻮس اﻓﺘﺎد ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺧﻮدش از ﻫﺮي ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﯿﺶ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺖ و از او ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي را ﺑﻪ او ﺑﺴﭙﺎرد وﻟﯽ اﻟﺒﻮس درﺧﻮاﺳﺖ او را رد ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ﻫﺮي‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﭘﯿﺶ ﺧﺎﻟﻪ اش ﺑﺰرگ ﺷﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺻﺮار ﮐﺮد اﻟﺒﻮس ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬در ﻧﻬﺎﯾﺖ اﻟﺒﻮس‬
‫ﮔﻔﺖ ﻟﯽ ﻟﯽ ﺑﺎ ﻓﺪا ﮐﺮدن ﺧﻮدش ﻃﻠﺴﻤﯽ روي ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺘﻮﻧﻪ اوﻧﻮ ﺑﮑﺸﻪ و ﺣﺎﻻ ﺑﺮاي‬
‫‪٢٠٩‬‬

‫اﯾﻨﮑﻪ اﺛﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﻮﻧﻪ او ﺑﺎﯾﺪ ﭘﯿﺶ ﺧﺎﻟﺶ ﺑﻤﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺧﻮﻧﯽ او ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯿﺸﻪ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﻫﯿﭽﯽ از ﺣﺮﻓﻬﺎي او را ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ اﻣﺎ ﺣﺮﻓﺶ را ﮔﻮش ﮐﺮد‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﯽ داﻧﺴﺖ اﻟﺒﻮس ﮐﺎري ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺟﺎن‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‪.‬‬
‫دوازده ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮑﯽ از ﻣﻌﻠﻤﯿﻦ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻫﺮي را دﯾﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻗﺒﻼً ﻋﮑﺲ ﻫﺎي او را در روزﻧﺎﻣﻪ‬
‫دﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر او را در ﻗﻄﺎر ﻣﺪرﺳﻪ دﯾﺪ ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻧﮕﺎه اول ﺧﺎﻃﺮه دوﺳﺘﺶ ﺟﯿﻤﺰ زﻧﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﺎﻣﻼ ﺷﺒﯿﻪ ﭘﺪرش ﺑﻮد و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺒﺰ ﻟﯽ ﻟﯽ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﭘﺪرش ﺟﺴﺘﺠﻮﮔﺮي ﻣﺎﻫﺮ و ﺣﺘﯽ ﻣﺎﻫﺮﺗﺮ از او‬
‫و ﻧﯿﺰ ﻣﺜﻞ او ﺷﺠﺎع و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﻗﺎﻧﻮن ﺷﮑﻦ و ﻧﯿﺰ دﻧﺒﺎل دردﺳﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎن ﺳﺎل ﺳﯿﺮﯾﻮس از آزﮐﺎﺑﺎن ﻓﺮار‬
‫ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺷﮑﻞ ﺟﺎﻧﻮرﻧﻤﺎﺋﯿﺶ ﺑﻪ دﯾﺪن او آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺘﺮ زﻧﺪﺳﺖ و اﻻن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻮش در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬اوﯾﻞ ﺣﺮف او را ﻗﺒﻮل ﻧﮑﺮد و اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ را ﻧﺎﺷﯽ از ﺗﺎﺛﯿﺮ دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ روي او ﺑﻮد وﻟﯽ ﺑﻌﺪ از‬
‫اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﮐﻪ اﻓﺘﺎد و ﻧﯿﺰ ﻧﻘﺸﻪ ﻏﺎرﺗﮕﺮان ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺳﯿﺮﯾﻮس راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ او ﮐﻤﮏ ﮐﺮد ﺗﺎ‬
‫وارد ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺸﻮد‪.‬‬
‫در ﻧﻬﺎﯾﺖ در آﺧﺮ آن ﺳﺎل ﺳﯿﺮﯾﻮس ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻫﺮي اﺛﺒﺎت ﮐﻨﺪ ﮐﻪ او ﭘﺪر و ﻣﺎدرش را ﻟﻮ ﻧﺪاده اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ‬
‫ﭘﯿﺘﺮ ﺑﻮده اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺪر ﻣﺎدرش ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﭼﯿﺰي را ﻋﻮض ﻧﮑﺮد و وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻨﻮز‬
‫دﻧﺒﺎل او ﻣﯽ ﮔﺸﺖ و او ﻧﺎﭼﺎر ﺑﻮد ﻣﺨﻔﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎن ﺳﺎل ﺳﯿﺮﯾﻮس از او ﺧﻮاﺳﺖ اﮔﺮ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاﯾﺶ اﻓﺘﺎد‬
‫او ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه ﻫﺮي ﺷﻮد‪.‬‬

‫‪٢١٠‬‬

‫اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺳﺎل از ﻣﺮگ ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و او ﻫﻨﻮز ﺟﺮﺋﺖ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ را ﺑﺎ ﻫﺮي‬
‫در ﻣﯿﺎن ﺑﮕﺬارد‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ ﻫﺮي ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﭼﻮن ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺮاﯾﺶ اﺗﻔﺎﻗﯽ‬
‫ﺑﯿﻔﺘﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﯽ ﺧﻮام ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﻫﺮي ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﯾﺪ زودﺗﺮ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ وﻟﯽ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﮔﻔﺘﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺸﯽ‬‫‪ ...‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰو ﺳﯿﺮﯾﻮس زﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﺎ ﺑﻬﻢ دﯾﮕﻪ ﻗﻮل دادﯾﻢ اﮔﻪ اﺗﻘﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﯾﮑﻤﻮن اﻓﺘﺎد اون ﯾﮑﯽ‬
‫از ﺧﺎﻧﻮادش ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﭘﺪرت ﺳﯿﺮﯾﻮس ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه ﺗﻮ ﺷﺪ ‪ ....‬ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻫﻢ از ﻣﻦ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ اﮔﺮ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاش اﻓﺘﺎد ﻣﻦ ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه ﺗﻮ ﺑﺸﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از اﯾﻦ ﺣﺮف دوﺳﺖ ﭘﺪرش ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻫﯿﭻ وﻗﺖ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﺎ او ﺣﺮف ﻧﺰد اﻟﺒﺘﻪ وﻗﺖ‬
‫زﯾﺎدي ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ او ﺑﺎﺷﺪ و در ﻣﻮرد ﺧﻮدش ﺑﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬

‫‪٢١١‬‬

‫ﻓﺼﻞ دوازدﻫﻢ ‪ :‬ﻧﺒﺮد‬
‫اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺳﺎل از ﻣﺮگ ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ او ﻫﻨﻮز ﺟﺮﺋﺖ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ را ﺑﺎ ﻫﺮي در‬
‫ﻣﯿﺎن ﺑﮕﺰارد‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ ﻫﺮي ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﭼﻮن ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺮاﯾﺶ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﯽ ﺧﻮام ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﻫﺮي ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﯾﺪ زودﺗﺮ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ وﻟﯽ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﮔﻔﺘﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺸﯽ‬‫ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ و ﺳﯿﺮﯾﻮس زﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﺎ ﺑﻬﻢ دﯾﮕﻪ ﻗﻮل دادﯾﻢ اﮔﻪ اﺗﻘﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﯾﮑﻤﻮن اﻓﺘﺎد اون ﯾﮑﯽ از‬
‫ﺧﺎﻧﻮادش ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﭘﺪرت ﺳﯿﺮﯾﻮس ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه ﺗﻮ ﺷﺪ ‪ ....‬ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻫﻢ از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫اﮔﺮ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاش اﻓﺘﺎد ﻣﻦ ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه ﺗﻮ ﺑﺸﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از اﯾﻦ ﺣﺮف دوﺳﺖ ﭘﺪرش ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻫﯿﭻ وﻗﺖ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﺎ او ﺣﺮف ﻧﺰدي ﺑﻮد اﻟﺒﺘﻪ‬
‫وﻗﺖ زﯾﺎدي ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ او ﺑﺎﺷﺪ و در ﻣﻮرد ﺧﻮدش ﺑﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ او ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯿﺸﯽ ﻣﺠﺒﻮرﻧﯿﺴﺘﯽ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪت ‪....‬‬‫‪٢١٢‬‬

‫ ﻧﺎراﺣﺖ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﺗﺎزه ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻣﯿﺸﻢ ‪.‬‬‫ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي ﺧﯿﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ‪ ....‬ﻫﻤﺶ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم از دﺳﺘﻢ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺸﯽ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه ﺟﺪﯾﺪش را ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺗﺮ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ ﺷﯿﻄﻨﺖ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺴﺎب ﺗﺎﻧﮑﺲ ﻣﺎدر ﺧﻮﻧﺪه ﻣﻦ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯿﺸﻪ ‪ ....‬درﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ؟‬‫رﯾﻤﻮس ﺧﻨﺪه اي ﮐﺮد‬
‫ ﻓﻌﻼً ﮐﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﻧﯿﻔﺘﺎده‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ اﻓﺘﻪ‪...‬‬‫رﯾﻤﻮس ﻫﺮي در آﻏﻮش ﮔﺮم ﺧﻮدش ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر اﺟﺎزه داد اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺧﻮدش را ﺑﺎ اﯾﻦ اﻏﻮش‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﺪ زﯾﺮا ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ او را در آﻏﻮﺷﺶ ﻣﯽ ﮔﯿﺮد‪.‬‬
‫ﯾﮏ ﺻﺪاي ﺟﺪي از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻏﺮﯾﺪ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﻌﺪا ﺑﺮاي اﯾﻨﺠﻮر ﺣﺮﻓﻬﺎ وﻗﺖ دارﯾﺪ ‪ ......‬رﯾﻤﻮس‪ ،‬ارﺗﻮر اﻻن ﭘﯿﺶ ﮐﯿﻨﮕﺰﻟﯿﻪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫‪٢١٣‬‬

‫ﺻﺪاي ﻣﻮدي ان دو را ﺑﻪ زﻣﺎن ﺣﺎل ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ ..‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮاي او ﯾﺎ ﻫﺮي اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ ﮐﻪ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد‬
‫اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻧﯿﺎﻓﺘﺪ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻄﻤﺌﻨﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ در ﺻﺪد‬
‫ﮐﺸﺘﻦ ﻫﺮي ﺑﺮﻣﯽ اﻣﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﻻﻏﺮ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﭘﺮ ﮐﻼﻏﯿﺶ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯽ زﯾﺎدي داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺪون ﺷﮏ ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺪه‬
‫ﺳﺎﻟﮕﯿﺶ آﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﮔﻮﺷﻪ اي از ﻗﺪرﺗﺶ در ﺳﻦ ﺳﯿﺰده ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺑﺎ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮﺳﯽ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺻﺪﻫﺎ دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎز را ﻓﺮاري ﺑﺪﻫﺪ را ﻧﺸﺎن داد‪ ،‬ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻮد اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور در ﻧﯿﻢ ﻗﺮن اﺧﯿﺮ‬
‫ﮐﺴﯽ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﻧﺠﺎم ان را ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور در ﺟﻠﺴﺎت اﺧﺮش ﺑﺎ ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ اﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي و ﮐﺎرﻫﺎﯾﺶ اﻋﺘﻤﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪،‬‬
‫او ﻣﯿﺪوﻧﻪ ﭼﮑﺎر ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺷﺎﯾﺪ از ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ دﯾﻮاﻧﮕﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﻪ و ﺣﺘﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﺨﻮاﯾﺪ ﺟﻠﻮﺷﻮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ وﻟﯽ‬
‫اﯾﻨﮑﺎرو ﻧﮑﻨﯿﺪ‪ .‬ﮐﺎري ﮐﻪ ﻫﺮي اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺪه ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ و ﺑﻬﺘﺮه ﮐﻤﮑﺶ ﮐﻨﯿﺪ ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﻠﻮﺷﻮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪،‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ﺧﻮدش ﮐﻤﮏ ﺷﻤﺎﻫﺎ را ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﺴﻪ رﯾﻤﻮس ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ را ﺷﻞ ﮐﺮد و ﻫﺮي ﺑﺎ اﮐﺮاه از اﻏﻮﺷﺶ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ اﯾﻦ دﯾﺪار ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد اﺧﺮﯾﻦ دﯾﺪارش‬
‫ﺑﺎ رﯾﻤﻮس ﺑﺎﺷﺪ اﺣﺴﺎس ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪي داﺷﺖ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد دل ﭘﯿﭽﻪ دارد‪ ،‬ﻧﮕﺮان ﺑﻮد و ﻣﯿﺘﺮﺳﯿﺪ و ﺗﺮس‬
‫را راﺣﺘﺘﺮ از ﺗﭙﺶ ﻗﻠﺒﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﺮي ﺷﺪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﺤﮑﻤﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪٢١۴‬‬

‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ﻫﺮي ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽ اﻓﺘﻪ ‪ .....‬ﺗﻮ ﺑﺎرو ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ رو ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮو ﮐﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﺗﻮ اﺗﺎق‬‫ﻧﺸﯿﻤﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻪ ‪ ....‬در ﺿﻤﻦ ازت ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ اﯾﻦ ﺑﺎر ﻓﻘﻂ ﻣﻮاﻇﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎش و ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺎري ﻧﺪاﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎش‪.‬‬
‫ﻫﺮي‬

‫ﻫﻤﺎن‬

‫ﻃﻮر‬

‫ﮐﻪ‬

‫اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‬

‫از‬

‫ﺑﯿﺮون‬

‫رﻓﺖ‬

‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﮔﻔﺖ ﺳﻌﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ وﻟﯽ ﻗﻮل ﻧﻤﯿﺪم‪.‬‬‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي وارد اﺗﺎق ﻧﺸﯿﻤﻦ ﺷﺪ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ را دﯾﺪ ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﺎﻫﯿﺠﺎن ﮐﻨﺘﺮل ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن رو ﺑﺮرﺳﯽ‬
‫ﻣﯿﮑﺮد اﺷﺘﯿﺎق در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪ ،‬ﮐﯿﻨﮕﺰﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﮐﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد ﺑﻪ‬
‫او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﭼﺎرﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ روي ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﻣﻮردﻋﻼﻗﻪ دادﻟﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﯿﮑﺮد‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﺮي ﺷﺪ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف او رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﻫﺮي‬‫ ﺳﻼم ﭼﺎرﻟﯽ‬‫ ﺧﻮب ﺑﺮاي ﯾﻪ ﭘﺮواز ﺷﺒﺎﻧﮕﺎﻫﯽ آﻣﺎده ﻫﺴﺘﯽ؟‬‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ازﻣﺪﺗﻬﺎ دوﺑﺎره ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﭘﺮوازﮐﻨﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﻌﺪ از ﯾﻪ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﮐﺴﻞ ﮐﻨﻨﺪه ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺸﺘﺎﻗﻢ ﯾﻪ ﮐﻢ ﻫﯿﺠﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬

‫‪٢١۵‬‬

‫ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ﺟﺎرو ﺳﻮار دردل ﺷﺐ ﺑﻪ اﺳﻤﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﻫﺮ دﺳﺘﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻃﺮف ﭘﺮواز ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﮔﯿﺞ ﺷﺪن ﻋﺪه اي ﮐﻪ در ﮐﻤﯿﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮐﻪ در اﻃﺮاف ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ ﮐﻤﯿﻦ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﮔﯿﺞ ﺷﺪﻧﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﮔﯿﺠﯽ آﻧﻬﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻫﺮ دﺳﺘﻪ ﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫روﮐﻮود ﮐﻪ ﺳﺮدﺳﺘﻪ اﯾﻦ ﮔﺮوه ﺑﻮد دﺳﺖ ﭘﺎﭼﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺗﻤﺎم اﺣﺘﻤﺎﻻت ﻓﮑﺮﻣﯽ ﮐﺮد ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ‪ .‬ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ و‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﻪ ﮔﺮوه ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪﻧﺪ و در ﻫﺮ ﮔﺮوه ﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﺣﺎل ﮐﺪام ازاﻧﻬﺎ ﻫﺮي‬
‫ﭘﺎﺗﺮ واﻗﻌﯽ ﺑﻮد ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﺑﺎ ﻓﺮﺿﯿﻪ ﺧﻮدش ﺟﻠﻮ ﺑﺮود‪.‬‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ و وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ اﻓﺮاد ﻗﻮي را ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﭘﺎﺗﺮ ﻗﺮار ﻣﯽ دﻫﻨﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ اﻓﺮادش‬
‫دﺳﺘﻮرداد‪:‬‬
‫ ﻫﺎﻧﺴﻮن ﺗﻮ ﺑﺎ اﻓﺮادت ﺑﺮﯾﺪ ﺳﺮاغ اون ﭘﺴﺮ وﯾﺰﻟﯽ ‪ ....‬وﯾﻠﯿﺎم ﺗﻮ ﺑﺮو ﺳﺮاغ داوﻟﯿﺶ ‪ ....‬ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﯿﺎن‪.‬‬‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺗﻌﺪادي ﺳﯿﺎه ﭘﻮش ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺸﺎن را ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺷﺐ درآﺳﻤﺎن ﺑﻪ ﭘﺮواز‬
‫دراﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ﺑﻮﻧﺪ و دﺳﺘﻪ اي ﮐﻪ ﺗﻌﺪاﺷﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﮔﺮوﻫﯽ ﮐﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل ﻏﺮﺑﯽ ﭘﺮواز ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ رﻓﺘﻨﺪ ‪ ....‬ﯾﻌﻨﯽ ﮔﺮوﻫﯽ ﮐﻪ رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﺳﺮﮔﺮوه ان ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬

‫‪٢١۶‬‬

‫ﻫﺮي از اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره ﺳﻮارآذرﺧﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد و ﺑﺎدي ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﯽ ﺧﻮرد‬
‫ﻫﯿﺠﺎن اﯾﻦ ﭘﺮواز را ﺑﺮاي او ﭼﻨﺪ ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺳﺮﻋﺘﺶ ﭘﺮواز ﮐﻨﺪ‬
‫ﮐﻤﯽ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد‪.‬‬
‫او درﺳﺖ در وﺳﻂ ﺣﻠﻘﻪ ﮔﺮوه ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ دور ﺗﺎ دور او راﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ درﺻﻮرت ﺣﻤﻠﻪ‬
‫اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از او ﺣﻤﺎﯾﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ‪ 30‬ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ از ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬‬
‫ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ‪ ....‬اوﻧﺎ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻣﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ دور ﻫﺮي ﺗﻨﮕﺘﺮ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﻫﺮي‬
‫ﭘﺮواز ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻮﺿﯿﺢ داد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ‪ ....‬ﻫﺮ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ اﻓﺘﺎد ﺑﻪ راﻫﺖ اداﻣﻪ ﺑﺪه‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺎ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل‬‫ﺑﺮي‪ .‬ﺣﻮاﺳﺖ ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﻪ و ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﺑﺮﻧﮕﺮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻣﺎﯾﻞ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل ﺑﺮي ﺑﻪ ﯾﻪ ﻣﺤﻮﻃﻪ اﻣﻦ‬
‫ﻣﯿﺮﺳﯽ‪ .‬ﻧﺸﻮﻧﺶ ﻧﻮر ﻗﺮﻣﺰه ﮐﻪ ﺑﺎﻻي ﯾﻪ ﺗﭙﻪ ﻣﯽ درﺧﺸﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ واردش ﺑﺸﯽ در اﻣﺎﻧﯽ‪....‬‬
‫ وﻟﯽ ﭼﺎرﻟﯽ ‪...‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪاره‪...‬‬‫اﯾﻦ دﯾﮕﺮ در ﻧﻈﺮ ﻫﺮي ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﺤﻤﻞ اﯾﻨﮑﻪ رﯾﻤﻮس و اﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ او در ﻣﻌﺮض ﺧﻄﺮ‬
‫ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﺑﻮد و ﻗﺒﻮل اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﮐﻪ در وﺳﻂ درﮔﯿﺮي دوﺳﺘﺎﻧﺶ را رﻫﺎ ﮐﻨﺪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪٢١٧‬‬

‫ﭼﺎرﻟﯽ ﭘﺮﺧﺎش ﮐﺮد‪ :‬وﻗﺘﯽ ﻧﺪارﯾﻢ ﻫﺮي ‪ ....‬ﮐﺎري رو ﮐﻪ ﻣﯿﮕﻢ ﺑﮑﻦ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ‪...‬‬‫ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪا ﻣﺮد ‪ .....‬ﻫﻤﻪ اﯾﻦ ادﻣﻬﺎ اوﻣﺪن اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ ﺗﻮ رو ﻧﺠﺎت ﺑﺪن ‪ .....‬ﻧﺬار زﺣﻤﺎﺗﺸﻮن ﻫﺪر ﺑﺮه‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﻫﺮي را وادار ﺑﻪ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﮐﺮد‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﻓﻘﻂ رﯾﻤﻮس و ارﺗﻮر ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ او‬
‫ﺧﻄﺮ را ﺑﻪ ﺟﺎن ﺧﺮﯾﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﻧﺪن ﻫﺮي در اﻧﺠﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻗﺒﻞ ﺟﺎن دوﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﯿﺎﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬او ﺣﻖ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﺟﺎن دﯾﮕﺮان را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﯿﺎﻧﺪازد‪.‬ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪن ﺗﮑﺎﻧﯽ داد‪.‬‬
‫ﺗﺮس ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﺗﺮس‪ ،‬ﺗﺮس از ﺟﺎن ﺧﻮدش ﻧﺒﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺮس از ﺑﻼﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮﺳﺮ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﯿﺎﯾﺪ‪ ،‬ﺗﺮس از اﯾﻨﮑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﯿﺰ در ﺣﻤﻠﻪ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ در اﯾﻦ ﺻﻮرت‬
‫ﻣﺮگ ﺗﻤﺎم اﻧﻬﺎ ﺣﺘﻤﯽ ﺑﻮد و ﻫﻤﻪ ي اﯾﻨﻬﺎ ﺗﻘﺼﯿﺮ او ﺑﻮد‪ ،.‬اﮔﺮ او ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻣﻌﺠﻮن اﺿﺎﻓﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﺸﺘﺶ ﺳﺮش اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ اﯾﺎ وﻟﺪﻣﻮرت اﻧﻬﺎ را ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ؟ اﻣﺎ ‪ ....‬اﺛﺮي از دﺷﻤﻦ‬
‫ﻗﺪﯾﻤﯿﺶ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻓﺮﯾﺎد ﭼﺎرﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ را ﺷﻨﯿﺪ‪ :‬ﻫﺮي ﺑﺮو‪....‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﻓﺮﯾﺎد ﭼﺎرﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ از ﻫﺮي ﺟﺪا ﺷﺪ ﻣﺎﻫﺮاﻧﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدوﯾﺶ ﭼﺮﺧﯽ زد و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ در ﺟﻬﺘﯽ ﺧﻼف ﺟﻬﺖ‬
‫ﺣﺮﮐﺖ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﯿﻦ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺗﺒﻌﯿﺖ از ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‬
‫ﯾﻮرش ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدش را ﺑﮕﯿﺮد ﻟﺤﻈﻪ اي روي ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻧﮕﺎﻫﯽ‬

‫‪٢١٨‬‬

‫ﮐﺮد‪ .‬دو ﮔﺮوه در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮي ﻫﻢ در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮدﻧﺪ و درﺧﺸﺶ ﭘﺮﺗﻮﻫﺎي رﻧﮕﺎرﻧﮓ ﻃﻠﺴﻤﺸﺎن‬
‫درآﺳﻤﺎن ﺷﺐ ﭼﺸﻢ را ﺧﯿﺮه ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ آﻧﻬﺎ را ﺷﻤﺮد‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻌﺪاد ﻫﺮدو ﮔﺮه ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻮد وﻟﯽ ﺑﺮﺗﺮي ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺸﻬﻮد‬
‫ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮﭼﻪ دوﺋﻞ روي اﺳﻤﺎن ﺳﺎده ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯿﺮﺳﯿﺪ اﻣﺎ اﯾﻦ ﭼﯿﺰي از ﻣﻬﺎرت اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﮐﻢ ﻧﻤﯿﮑﺮد‪ .‬در‬
‫ﻫﺮ ﺣﺎل ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﻬﺎﺟﻤﯿﻨﺸﺎن ﻣﻬﺎرت ﭼﻨﺪاﻧﯽ در دوﺋﻞ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮي از‬
‫ﮐﺮاب و ﮔﻮﯾﻠﻬﺎي ﻣﺘﻌﺪد در ذﻫﻦ ﻫﺮي ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ از روي ﺑﺰدﻟﯽ و ﺗﺮس ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ دﻓﺎع ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﺒﺎرزه ﭼﺎرﻟﯽ را ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ دﯾﺪن‬
‫ﻣﺒﺎرزه او ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪ‪ ،‬ﭼﺎرﻟﯽ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﻮي اي ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ را ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﻗﺪرت ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻔﻬﻤﺪ و‬
‫ﺑﻨﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ ﻫﯿﭻ ﻣﺸﮑﻠﯽ در ﺟﻨﮓ ﻫﻮاﯾﯽ ﻧﺪارد‪ .‬ﺟﺎن اﻧﺪرﺳﻮن و رﯾﭽﺎرد ﺑﺎرﺑﺎرا دو ﻧﻔﺮ از ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﺑﺎ‬
‫ﮐﻤﮏ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﯾﮏ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﯿﺸﻪ اي درﺳﺖ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫دو ﻧﻔﺮ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮐﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ از ﺗﻠﻪ اي ﮐﻪ ﺳﺮ راﻫﺸﺎن ﺑﻮد ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺴﺮﻋﺖ‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ را ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻧﺎﺟﻮري ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﻧﺎﻣﺮﯾﯽ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻮب ﺟﺎروي اﻧﻬﺎ ﺧﻮرد‬
‫ﺷﺪ و در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺷﺐ ﺳﻘﻮط ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ دو ﻣﺮﮔﺨﻮار در اﺛﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪﻧﺪ‬
‫ﭼﻮن از اﻧﻬﺎ ﺻﺪاي ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻤﮏ ﯾﺎ ﻓﺮﯾﺎد ﺧﺎرج ﻧﺸﺪ‪.‬‬

‫‪٢١٩‬‬

‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮدﺷﺎن را ﮐﻢ ﮐﺮدﻧﺪ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اراﻣﯽ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﯿﺸﻪ اي را دور‬
‫زدﻧﺪ ﺗﺎ ﺗﻌﻘﯿﺐ را اداﻣﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ اﻣﺎ اﯾﻦ ﻏﻔﻠﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻃﻠﺴﻢ اﻟﻔﺮد ﺑﺎﻟﺪوﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﺎزه ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از اﻧﻬﺎ را ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﮐﻨﺪ و او را ﺑﯿﻬﻮش ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻓﺮدا ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺟﺴﺪ ‪ 3‬ﻧﻔﺮ را ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺳﯽ‬
‫ﻋﺠﯿﺐ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺘﻦ و ﺗﻤﺎم اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺳﻘﻮط از ارﺗﻔﺎع ﺧﻮرد ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﯿﺪا ﻣﯿﮑﺮد و ‪ 3‬ﻧﻔﺮ‬
‫دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻟﯿﺴﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎﻻي ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﻫﺎي اﯾﻦ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ اﺧﯿﺮ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﺗﻌﺪاد ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ دو ﻧﻔﺮ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺖ‪ .‬آن دو ﻧﻔﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮐﺮدﻧﺪ‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﻓﺎﯾﺪه اي ﻧﺪارد‪ .‬ﭼﻮن اﻧﻬﺎ دو ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ‪ 5‬ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﺟﺰ ﺷﮑﺴﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ‬
‫از ﺗﻌﻘﯿﺐ آﻧﻬﺎ دﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ .‬و در دل ﺷﺐ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎزه زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ ﻫﺮي رﺳﯿﺪﻧﺪ‬
‫ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﯿﻦ اﺳﻤﺎن و زﻣﯿﻦ ﻣﻌﻠﻖ اﺳﺖ و از ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ از ﭼﺎرﻟﯽ ﺟﺪا ﺷﺪه ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪاﻧﯽ‬
‫ﻧﺪارد‪ .‬ﺑﺎ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻫﺮي اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ دوﺑﺎره ﺣﻠﻘﻪ ﺧﻮدﺷﺎن را دور ﻫﺮي ﺗﺸﮑﯿﻞ دادﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ در ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﻫﺮي ﻗﺮار ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ ﭘﺮﺧﺎش ﮐﺮد‪ :‬ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﺑﺮي ﻫﺮي‪....‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﭼﺎرﻟﯽ ‪ ......‬اﻣﺎ ﻣﻦ ‪ ......‬ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ‪......‬‬‫اﻟﻔﺮد ﯾﮑﯽ از اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﯾﻌﯽ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش‬
‫داد‪ .‬ﯾﮏ ﭘﺮﺗﻮ ﺳﺮخ رﻧﮓ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺧﺎرق اﻟﻌﺎده از ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻓﺮدي در ﻣﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮑﯽ‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد و ﻓﺮﯾﺎدش را ﺑﻪ اﺳﻤﺎن ﺑﺮد‪ :‬اﯾﻨﻢ از اﯾﻦ ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﻣﯿﺘﻮﻧﯿﻢ ﺑﺮﯾﻢ‪...‬‬

‫‪٢٢٠‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ 60 ،50 :‬ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﮐﻮﺗﺎه ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮓ ﭼﺸﻤﺎن‬
‫ﻗﻬﻮه اي روﺷﻦ و ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ از ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻗﺖ ﺑﺤﺚ ﻧﺪارﯾﻢ ﭼﺎرﻟﯽ ‪ ....‬ﺑﻬﺘﺮه ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﯿﺪ اﯾﻦ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﯾﻪ ﺗﻠﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺷﺎﯾﺪ اوﻧﺎ ﺑﺨﻮان از ﺟﻠﻮ ﺑﻪ ﻣﺎ‬‫ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﺷﺎﯾﺪم رﻓﺘﻦ ﺑﺎ ﺗﻌﺪاد ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﻧﺒﺎﯾﺪ وﻗﺖ رو ﺗﻠﻒ ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺑﺸﯿﻢ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪن ﺳﺮي ﺗﮑﺎن دادﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن آﻟﻔﺮد ﺟﺎروﻫﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻤﮑﻦ‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ در آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺎ دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺎ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ‬
‫ﺧﻄﺮي آﻧﻬﺎ را ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻧﮑﺮد‪ .‬ﺑﺎز اﯾﻦ اﻟﻔﺮد ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﺮوه را رﻫﺒﺮي ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﯿﺮﯾﻢ ﭘﺎﺋﯿﻦ وﻟﯽ ﺑﺎزم ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪.‬‬‫ﭘﻨﺞ ﺟﺎرو ﺳﻮار ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮود آﻣﺪﻧﺪ ﻓﻮرا ﺷﮑﻞ آراﯾﺶ دﻓﺎﻋﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻫﺮي را‬
‫وﺳﻂ ﺧﻮدﺷﺎن ﻗﺮارداده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﯾﮏ ﮐﻮﭼﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫آﻟﻔﺮد اﯾﻦ ﺑﺎر ﮐﺎﻏﺬي از ﺟﯿﺐ رداي ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮕﺶ دراورد و آن را ﺟﻠﻮي ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ‬
‫ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ اﯾﻦ ادرس ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻨﻪ ‪.‬‬‫ﻫﺮي زﻣﺰﻣﻪ وار آن ادرس را ﺧﻮاﻧﺪ‪ :‬ﻣﺨﻔﯿﮕﺎه ﻫﺎرﺗﻦ ﭘﻼك ‪27‬‬
‫اﻟﻔﺮد ﺑﺎﻟﺪوﯾﻦ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻪ را آﺗﯿﺶ زد اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫‪٢٢١‬‬

‫ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺧﺎﻧﻪ ﭼﻮﺑﯽ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﮐﻮﭼﮏ وﻟﯽ ﺷﯿﮏ و ﺗﻤﯿﺰ ﺟﻠﻮي ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎ ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎي رﻧﮕﯽ‬
‫داﺷﺖ ﮐﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺧﺎﻧﻪ را دو ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻧﻤﺎي ﺑﯿﺮوﻧﯽ آن ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻠﯿﻢ ﻓﺮﺷﻬﺎي ﮐﺮم رﻧﮓ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻒ ﭘﻮﺷﻬﺎي ﭼﻮﺑﯽ ﻗﻬﻮﻫﺎي‬
‫رﻧﮓ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق ﮐﻨﺎر ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﺗﺨﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﯾﻮار اوﯾﺰان ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ﯾﮏ اﮐﻮارﯾﻮم ﺑﺰرگ ﻗﺮار داﺷﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻮع ﻣﺎﻫﯽ و ﺳﻔﺮه ﻣﺎﻫﯿﻬﺎي ﮐﻮﭼﮏ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬دﮐﻮراﺳﯿﻮن‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﻃﻮري ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺲ آراﻣﺶ را ﺑﻪ اﻧﺴﺎن ﺗﺰرﯾﻖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻫﻤﻪ از ﻻك دﻓﺎﻋﯽ ﺑﯿﺮون اﻣﺪﻧﺪ و ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﭘﺎﺋﯿﻦ آوردﻧﺪ‪ .‬اﻟﻔﺮد ﺑﺎﻟﺪوﯾﻦ‬
‫ﮐﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از اﺗﺎق ﻫﺎ رﻓﺖ و ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﻮﻟﻪ ﭘﺸﺘﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ آن را ﺑﻪ ﻫﺮي داد‬
‫و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ ﺑﺪﻫﺪ ﭼﺎرﻟﯽ ﭘﯿﺶ دﺳﺘﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي اﯾﻦ ﯾﻪ ﭘﻮرﺗﮑﯿﻪ ﺗﻮ رو ﻣﯿﺒﺮه ﺑﺎرو و ﺗﺎ دو دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﻓﻌﺎل ﻣﯿﺸﻪ ‪ ....‬ﺗﻮ درﺳﺖ ﺗﻮ اﻧﺒﺎر ﺟﺎروﻫﺎ‬‫ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯿﺸﯽ اﮔﻪ ﻣﺎﻣﺎن ازت ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﮐﯽ اوﻣﺪي ﻣﯿﮕﯽ ﻣﻦ دوﺳﺖ ﻧﺪارم ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﯿﺎم ‪ ....‬ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺷﺪي؟‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻤﯽ ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد وﻟﯽ ﻣﻨﻈﻮر ﭼﺎرﻟﯽ رو ﻓﻬﻤﯿﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬آره وﻟﯽ ﺑﻘﯿﻪ ﭼﯽ؟ ﻣﮕﻪ اوﻧﺎ ﻧﻤﯿﺎن اﯾﻨﺠﺎ ؟ و ﺗﻮ‪ ،‬ﭼﺮا ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺎي؟‬

‫‪٢٢٢‬‬

‫ ﮐﺎر ﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺗﻤﺎم ﻧﺸﺪه ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ ﮐﻤﮏ ﺑﻘﯿﻪ‪ .‬ﺑﻌﺪا ﺗﻮي ﺧﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺣﺮف دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰد‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮاً ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺮان ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻮن دﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﻤﯽ زدﻧﺪ‬
‫ودر ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎن ﻧﮕﺮاﻧﯽ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪ ،‬اﻟﻔﺮد ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺳﮑﻮت راﺿﯽ ﻧﺒﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ از اﯾﻨﮑﻪ ﺷﻤﺎ رو دﯾﺪم ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪم و اﻣﯿﺪوارم دوﺑﺎره ﺑﺒﯿﻨﻤﺘﻮن‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه‬‫دﺳﺘﺘﻮن رو ﺑﺰارﯾﺪ رو ﮐﻮﻟﻪ ﭘﺸﺘﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻮﻟﻪ ﭘﺸﺘﯽ را ﺑﮕﯿﺮد ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ از ﻫﻤﺘﻮن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﻮﻧﺘﻮن رو ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺘﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ و اﻣﯿﺪوارم‬‫ﯾﻪ روزي ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺟﺒﺮان ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﯾﮑﯽ از ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﺑﻪ اﺳﻢ ﺟﮏ رﯾﻨﺮ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻌﺪﻫﺎ اﺳﻤﺶ را ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﯾﻦ ﺣﺮف رو ﻧﺰﻧﯿﻦ اﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ ‪ ...‬در ﺣﻘﯿﻘﺖ اﯾﻦ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﯿﻦ ﮐﻪ ﮐﺎرﺑﺰرﮔﯽ ﺑﺮاي ﻣﺎ اﻧﺠﺎم دادﯾﻦ‪ .‬ﭼﻬﺎرده‬‫ﺳﺎل آراﻣﺶ و راﺣﺘﯽ از دﺳﺖ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﭼﯿﺰ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﺪﻣﯽ در راه از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن‬
‫اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺟﺎن و دل اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﺑﺰرﮔﯿﻪ وﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرﮔﯽ‬
‫ﻫﺴﺘﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﯿﺪﯾﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺗﻤﺎم ﻧﮕﺎه ﻣﺮدم ﺑﻪ اوﺳﺖ و ﻫﻤﻪ او را ﻣﻨﺠﯽ ﺧﻮد ﻣﯿﺪاﻧﺴﺘﻨﺪ و اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدن او دوﺑﺎره‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﮑﺸﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﯿﺸﮕﻮﺋﯽ و ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﻧﺒﻮد ﺑﺎﯾﺪ‬

‫‪٢٢٣‬‬

‫ﺗﻼﺷﺶ را ﻣﯿﮑﺮد ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﺎر زﯾﺎدي ﻧﻤﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮑﻨﺪ وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻼﺷﺶ را ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ﮐﺎري ﮐﻪ ﻣﺪﯾﺮش ﺣﺘﯽ ﺗﺎ اﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎت ﻋﻤﺮش اﺟﺎم داد و ﻋﻠﯿﻪ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻣﺒﺎرزه ﮐﺮد و ﻫﯿﭻ وﻗﺖ‬
‫ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫ازﺗﻮن ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ اﻗﺎ ‪ ....‬اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ اﺳﺘﺤﻘﺎﻗﺸﻮ دارم‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﻢ را ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ رو‬
‫ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻧﮑﻨﻢ ‪.......‬‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ ﮐﻮﻟﻪ ﭘﺸﺘﯽ ﺑﺎ ﻧﻮر اﺑﯽ ﻣﻼﯾﻤﯽ درﺧﺸﯿﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻗﺒﻞ از ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺷﺪن در ﻣﯿﺎن رﻧﮕﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ي را ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ي ﭼﺎرﻟﯽ دﯾﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﮔﺮوه دوم ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ از ﭘﺮواز ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻮدي ﮐﺎراﮔﺎه ﭘﯿﺮ و ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ‬
‫اﺣﺘﻤﺎل را ﻣﯽ داﻧﺴﺖ از ﻗﺒﻞ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ دﯾﺪن ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ روي زﻣﯿﻦ ﻓﺮود ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‬
‫ﺗﺎ ﻫﻢ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﻨﺪ و ﻫﻢ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﭘﻮدر ﺳﻨﮕﺮ ﻓﻮري ﮐﻪ از اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﺟﺪﯾﺪ دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﮐﻪ از ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﻮدي ﻣﺤﺸﺮ ﺑﻮد ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺮاي ﺧﻮدﺷﺎن ﺳﻨﮕﺮ درﺳﺖ ﮐﻨﻨﺪ و ﭘﺸﺖ ان ﭘﻨﺎه ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ .‬ﺳﻨﮕﺮﻫﺎﯾﯽ ﺗﻤﺎم ﻗﺪ‪،‬‬
‫ﻋﺮﯾﺾ و ﻣﺤﮑﻢ از ﺟﻨﺲ ﺑﺘﻮن ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ دﻓﺎﻋﯽ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺧﻮب ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬اﮔﺮﭼﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ‬
‫زﯾﺎد ﻗﻮي ﻧﺒﻮد وﻟﯽ از ﻫﯿﭽﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺪاﻗﻞ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ اي از اﻧﻬﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﯿﻞ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﺪون وﻗﻔﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪ ،‬ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬

‫‪٢٢۴‬‬

‫ﺣﺎل ﺟﻨﮓ ﺳﺨﺘﯽ ﺷﺮوع ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ درﺳﺖ در ﯾﮏ ﭘﺎرك ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺑﺎزي ﺑﺰرگ وﻟﯽ ﺧﺎﻟﯽ ﻓﺮود اﻣﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﻓﻀﺎي اﻃﺮاف ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻮر ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ دو ﮔﺮوه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﯿﻔﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ روﺷﻦ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﻮدي ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ ﺳﻨﮕﺮ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد از ﮐﯿﻨﮕﺰﻟﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪:‬‬
‫ اﺛﺮي از ﮔﺮوه اﻟﻔﺮد ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ؟‬‫ﮐﯿﻨﮕﺰﻟﯽ ﺧﻮدش را از ﺳﺮ راه ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﺳﻤﺎن اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﻫﻨﻮز ‪ .....‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﺷﻠﯿﮏ ﮐﺮد و ﺳﺮﺳﺮه ي ﺳﻨﮕﯽ در دو ﻣﺘﺮي‬‫ﻫﺎﻧﺴﻮن ﮐﻪ ﻗﺒﻼً از ﮐﺎرﻣﻨﺪﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ و او را ﮐﻪ داﺷﺖ ﺟﻠﻮ ﻣﯽ آﻣﺪ‬
‫ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮد ﻋﻘﺐ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺎﻧﺰده دﻗﯿﻘﻪ اي ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ اﻧﻬﺎ ﭘﺸﺖ ﺳﻨﮕﺮﻫﺎ و وﺳﺎﯾﻞ ﺑﺎزي ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻓﻘﻂ از ﺧﻮدﺷﺎن دﻓﺎع ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎز ﺟﺎي اﻣﯿﺪواري ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﻬﺎ از ﭘﻮدر ﺳﻨﮕﺮ ﻓﻮري ﻣﻘﺪار زﯾﺎدي ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﺎن آورده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ‬
‫ﺳﻨﮕﺮﻫﺎ در اﺛﺮ ﺑﺮﺧﻮرد زﯾﺎد ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯿﺸﺪ ﯾﮏ ﺳﻨﮕﺮ دﯾﮕﺮ درﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻌﺪاد ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ازاﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از اﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﮔﺮوﻫﺎي دﯾﮕﺮ اﻓﺘﺎده‬
‫اﺳﺖ‪ .‬رﯾﻤﻮس از ﯾﻪ ﻃﺮف ﻧﮕﺮان ﭘﺴﺮ ﺧﻮاﻧﺪه اش و از ﯾﮏ ﻃﺮف ﻧﮕﺮان ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ اش ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاي ﭘﻨﺞ آﭘﺎرات ﻣﺘﻮاﻟﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﻨﮓ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﻮد و ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اي‬
‫ﮐﻪ ﺻﺪاي اﭘﺎرت را ﺷﻨﯿﺪن ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪٢٢۵‬‬

‫ﮔﺮوه اﻟﻔﺮد ﺑﺎﻟﺪوﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ رد ﯾﺎﺑﯽ ﮐﻪ روي ﻣﻮدي ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﮔﺮوه ﻣﻮدي و ﺑﻘﯿﻪ اﻣﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬رﯾﻤﻮس ﺑﺎ دﯾﺪن ﮔﺮوه اﻟﻔﺮد ﻧﻔﺴﯽ از ﺳﺮ‬
‫آﺳﻮدﮔﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﺣﺎﻻ ﮐﻤﯽ از ﻧﮕﺮاﻧﯿﺶ ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي از اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻮﺗﺎه ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺳﺘﻔﺎده را ﮐﺮد و ﯾﮑﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ را ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻏﻔﻠﺘﺶ ﻧﺎﮐﺎر ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ از دور ﺧﺎرج ﺷﺪن ﯾﮑﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻘﯿﻪ اﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻫﻮﺷﯿﺎر ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﺗﻌﺪاد ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪ وﻟﯽ ﺑﺎز ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ از ﻧﻈﺮ ﻧﻔﺮات ﺑﺮﺗﺮي داﺷﺘﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﺮ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫روﮐﻮود در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﻧﻔﺮت ﺑﻪ اﻋﻀﺎي ﺗﺎزه وارد ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد ﺗﻔﯽ روي زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ‪....‬‬
‫ﻣﻮدي ﮐﺎراﮔﺎه ﭘﯿﺮ و ﺧﺸﻦ‪ ،‬ﮐﯿﻨﮕﺰﻟﯽ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد و اﻟﻔﺮد ﺑﺎﻟﺪوﯾﻦ ﻧﯿﺰ ﻗﺒﻼً ازاﻓﺮاد‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﺒﺎرزه او را ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ دﯾﺪه ﺑﻮد ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي‬
‫ﺑﻮد‪ .‬او و اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﻫﺮ ﮐﺪام ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ از ﭘﺲ دو ﻧﻔﺮ از اﻓﺮادش ﺑﺮﺑﯿﺎن‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه‬
‫دﺳﺘﻮرات واﺿﺤﯽ داده ﺑﻮد در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺷﮑﺴﺖ وﺟﻮد داﺷﺖ اﻧﻬﺎ اﺟﺎزه داﺷﺘﻨﺪ ﻓﺮار ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬اول‬
‫از ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ دﺳﺘﻮر ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ وﻟﯽ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻗﺼﺪ دﯾﮕﺮي از اﯾﻦ ﺣﻤﻠﻪ و در واﻗﻊ اﯾﻦ ﯾﮏ‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﺗﺸﺮﯾﻔﺎﺗﯽ ﺑﻮد و اﻧﻬﺎ ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻨﺪ ذﻫﻦ وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ رو ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫روﮐﻮود ﺣﺎﻻ اداﻣﻪ دادن ﺟﻨﮓ راﺑﻪ ﺻﻼح ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ رﯾﺴﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮐﻪ‬
‫ﺗﻤﺎم اﻓﺮادش ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﮔﻔﺖ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدﯾﻢ ﻣﻘﺮ‪.‬‬

‫‪٢٢۶‬‬

‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف روﮐﻮود ﭘﺪﯾﺪ اﻣﺪن ﻧﻮرﻫﺎي رﻧﮕﺎرﻧﮓ در آﺳﻤﺎن ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻮدي ﺑﺎ ﮐﻤﯽ دﻗﺖ و ان ﭼﺸﻢ‬
‫ﺟﺎدوﯾﯿﺶ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﮔﺮوه داوﻟﯿﺶ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺲ از ﺗﻌﻘﯿﺐ و ﮔﺮﯾﺰ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫روﮐﻮود دﯾﮕﺮ ﻣﺎﻧﺪن را ﺟﺎﯾﺰ ﻧﻤﯽ دﯾﺪ و ﻓﻮراً اﭘﺎرات ﮐﺮد ‪ .‬ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮐﻪ دﯾﺪﻧﺪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺸﺎن ﻓﺮار ﮐﺮد‬
‫اﺳﺖ ﻓﺮار را ﺑﻪ ﻗﺮار ﺗﺮﺟﯿﺢ دادﻧﺪ و آﭘﺎرات ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي آﭘﺎرات ﻫﺎي ﻣﺘﻮاﻟﯽ ﻓﻀﺎي ان ﮐﻮﭼﻪ را ﭘﺮ ﮐﺮد‪.‬ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺗﻌﻘﯿﺐ دواﻟﯿﺶ و‬
‫ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ اﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻣﺴﯿﺮﺷﺎن را ﮐﺞ ﮐﺮدﻧﺪ و در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺷﺐ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫دواﻟﯿﺶ و ﺑﻘﯿﻪ اﻓﺮادش ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮود اﻣﺪﻧﺪ ﺑﺪون ﮐﻮﭼﯿﮑﺘﺮﯾﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﭘﺸﺖ ﺳﻨﮕﺮﻫﺎ ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‬
‫و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮐﻮﭼﯿﮑﺘﺮﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ اﺿﺎﻓﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻟﻔﺮد ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺳﻤﺖ ﻣﻮدي ﺑﺮد‪.‬‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺟﺎدوﯾﯿﺶ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﺮﺳﺎم اوري ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ ﺳﮑﻮت را ﺷﮑﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﺜﻞ ا ﯾﻨﮑﻪ واﻗﻌﺎً رﻓﺘﻨﺪ ﻣﻦ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ وﻟﯽ ﺑﺎزم ﺑﻬﺘﺮه ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻣﻮدي ﻫﻤﻪ از ﭘﺸﺖ ﺳﻨﮕﺮﻫﺎ ﺑﯿﺮون اﻣﺪﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﺎز ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﻣﺤﺾ اﺣﺘﯿﺎط ﺑﺎﻻ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ دﯾﮕﺮ ﺳﭙﺮي ﺷﺪ اﻣﺎ دﯾﮕﺮﻫﯿﭻ اﺛﺮي از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﺨﻮرد ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ آﻧﻬﺎ واﻗﻌﺎً‬
‫ﻓﺮار ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ از ﭘﺮاﯾﻮت دارﯾﻮ از رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﯽ ﺑﻪ ﻣﺸﮑﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد و رداﯾﺶ از ﺟﺎﻫﺎي‬
‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﭘﺎره و ﯾﮏ ﺑﺮﯾﺪﮔﯽ ﮐﻮﭼﮏ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻃﺮف رﯾﻤﻮس دوﯾﺪ‪...‬‬

‫‪٢٢٧‬‬

‫ رﯾﻤﻮس ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ‬‫رﯾﻤﻮس ﮐﻪ ازﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮدن ﺗﺎﻧﮑﺲ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻢ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ‬
‫اﻓﺘﺎد؟‬
‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ داد‪:‬‬
‫ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﯾﻢ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ دﻧﺒﺎﻟﻤﻮن آﻣﺪﻧﺪ و ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎ ﺗﻌﻘﯿﺒﻤﻮن ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ......‬ﺑﻌﺪ از اوﻧﻢ‬‫ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﺧﻮدت دﯾﺪي ﭼﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ارﺗﻮر وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺧﻮدش ﺑﺮﻣﯿﮕﺸﺖ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﯿﺶ ﭘﺴﺮش ﭼﺎرﻟﯽ رﻓﺖ و ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ او ﺳﺎﻟﻢ اﺳﺖ ﺳﺮاغ ﻫﺮي را از او ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﭼﺎرﻟﯽ ﻫﺮي ﭼﯽ ﺷﺪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاش ﻧﯿﺎﻓﺘﺎد ؟‬‫ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﺪرش را ﺳﺎﻟﻢ ﻣﯽ دﯾﺪ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺟﻮاب داد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﻫﺮي اﻻن ﺳﺎﻟﻢ و ﭘﯿﺶ ﻣﺎﻣﺎﻧﻪ‪.‬‬‫ارﺗﻮر ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ اراﻣﺶ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬اﻧﻬﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻧﺪ ﻫﺮي را ﺳﺎﻟﻢ از ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ ﺧﺎرج ﮐﻨﻨﺪ‪.‬اﻣﺎ‬
‫ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻘﺸﻪ اي دﯾﮕﺮ در ﺳﺮ داﺷﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮﺑﻪ ﭘﺲ ﻣﺎﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﺗﺎ ﻣﺎﻟﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻧﮕﺮان ﻧﺸﻪ‪.‬‬

‫‪٢٢٨‬‬

‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﻣﻮدي ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﺎ اﻟﻔﺮد درﻣﻮرد اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺮا ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ راﺣﺘﯽ دﺳﺖ از ﻣﺒﺎرزه‬
‫ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﻓﺮار ﮐﺮدﻧﺪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯿﮑﺮد‪ ،‬ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻟﺴﺘﻮر اﮔﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﮐﺎري ﻧﺪاري ﻣﺎ ﺑﺮﯾﻢ ؟‬‫ﻣﻮدي ﺻﺤﺒﺘﺶ را ﺑﺎ اﻟﻔﺮد ﻧﯿﻤﻪ ﮐﺎره ﮔﺬاﺷﺖ و در ﺟﻮاب ارﺗﻮر وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﻮﻫﺎي ﺳﯿﺎﻫﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ‬
‫اﺻﻠﯽ ﺧﻮدش ﯾﻌﻨﯽ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ ارﺗﻮر ‪ ....‬ﻓﻘﻂ ﺟﻠﺴﻪ ﻓﺮدا ﯾﺎدت ﻧﺮه‪.‬‬‫ ﺣﺘﻤﺎً‬‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ اﺛﺮ ﻣﻌﺠﻮن ﮐﻢ ﮐﻢ از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺖ و ارﺗﻮر وﯾﺰﻟﯽ و رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ در ﺣﺎل ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮدن‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اوﻟﯿﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﯾﻪ ﺗﻔﺎوت ﮐﻮﭼﮏ و اون اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﺸﺎن‬
‫ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻃﺮز اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اي ﺧﻨﺪه دار ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫روي ﻟﺒﺸﺎن ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻌﻀﯿﻬﺎ ﻧﯿﺰ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ و ﺻﺪاي ﻗﻬﻘﻪ ﺷﺎن در ﮐﻮﭼﻪ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪.‬‬
‫ارﺗﻮر ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش را ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد وردي ﺧﻮاﻧﺪ و ﻟﺒﺎس ﺗﻨﺶ اﻧﺪازه ﺷﺪ ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ‬
‫ﭘﺴﺮش ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﭼﺎرﻟﯽ آﻣﺎده اي ؟‬

‫‪٢٢٩‬‬

‫ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ارﺗﻮر ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﻢ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﯿﺎﺋﯿﻢ ‪....‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺘﻢ ﺗﻮ ﺑﺎرو ﻣﯿﺒﯿﻨﻤﺖ ‪ ....‬اون ﺗﺎ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ‬‫ﺧﻮدش ﻣﺎ رو ﻧﺒﯿﻨﻪ ﺧﯿﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﻧﻤﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ارﺗﻮر‪ ،‬ﭼﺎرﻟﯽ‪ ،‬رﯾﻤﻮس و ﺗﺎﻧﮑﺲ از اﻧﺠﺎ آﭘﺎرات ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺶ راﺑﺎز ﮐﺮد ﺧﻮدش را در اﻧﺒﺎري ﺟﺎروﻫﺎ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﺑﻪ اراﻣﯽ و ﺑﺪون اﯾﺠﺎد‬
‫ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺳﺮ و ﺻﺪاﯾﯽ از اﻧﺒﺎري ﺑﯿﺮون آﻣﺪ و ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺟﺎدو‬
‫ﺳﺮﭘﺎ ﺑﻮد ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﻫﻤﯿﺸﻪ از ﺑﻮدن در اﯾﻨﺠﺎ ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ‬
‫ﺑﺎﻏﭽﻪ ﮐﻪ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺷﺐ ﺑﻮﺗﻪ ﻫﺎي ﺳﺒﺰش ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد اﻧﺪاﺧﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﮐﻢ ﺑﺎرﺗﺮ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد وﻟﯽ ﺑﺎز ﺳﺮﺳﺒﺰ ﺑﻮد ﺣﺪاﻗﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺿﺮﺑﻪ ارام ﺑﻪ در زد‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺪري ارام ﺑﻪ در زد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﺑﻪ زور ﺻﺪاي آن را ﺷﻨﯿﺪ‪ ،‬وﻟﯽ‬
‫ﮔﻮش ﻫﺎي ﺗﯿﺰ ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ان ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻒ را ﻧﯿﺰ ﺷﻨﯿﺪ ﭼﻮن ﺻﺪاي ﻗﺪﻣﻬﺎي ﺷﺘﺎﺑﺎﻧﯽ ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي ﻣﻀﻄﺮﺑﺎﻧﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﮐﯿﻪ؟‬‫‪ -‬ﻣﻨﻢ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ‪ ....‬ﻫﺮي‪.‬‬

‫‪٢٣٠‬‬

‫ﻣﺎل وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاي ﻫﺮي ﮐﻤﯽ از ﻧﮕﺮاﻧﯿﺶ ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪ‪ .‬او ﻫﺮي را ﻣﺜﻞ ﯾﮑﯽ از ﭘﺴﺮﻫﺎﯾﺶ دوﺳﺖ‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬ﻫﺮي ﭘﺴﺮي ﻣﻮدب و ﺷﺠﺎع ﺑﻮد و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ رﻧﺞ ﮐﺸﯿﺪه ‪.‬‬
‫ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻫﺮي ﻫﺴﺘﯽ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﺎ ﮐﯽ آﻣﺪي؟‬‫ ﻣﻦ ﻣﻌﻤﻮﻻً دوﺳﺖ ﻧﺪارم ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﯿﺎم‪.‬‬‫ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻫﺮي اﺻﻼً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﺸﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﺻﺪاي ﺑﺎزﺷﺪن در ﺳﭙﺲ در آﻏﻮش ﺧﺎﻧﻢ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ اوه ﻫﺮي ﭘﺴﺮم ‪ ....‬ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ....‬اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮات ﻧﯿﺎﻓﺘﺎد؟ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮاﻧﺖ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮي اﺣﺴﺎس ﺷﺮﻣﺶ را ﺑﮕﯿﺮد‪ :‬ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻢ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ‪ ....‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺮﺗﺒﻪ ‪...‬اﻣﺎ ‪....‬‬
‫ﺑﻬﺘﺮﻧﯿﺴﺖ ﺑﺮﯾﻢ داﺧﻞ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺳﺮﯾﻊ ﻫﺮي را رﻫﺎ ﮐﺮد و او را ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺸﺎﻧﺪ و در را ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﺒﺨﺶ ﻋﺰﯾﺰم اﺻﻼً ﺣﻮاﺳﻢ ﻧﺒﻮد ‪ ....‬آﺧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮاﻧﺖ ﺷﺪه ﺑﻮدم ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮﯾﻢ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﺑﺮات ﯾﻪ‬‫ﭼﯿﺰي ﺑﯿﺎرم ﺑﺨﻮري‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬‫ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي را ﻧﺸﻨﯿﺪه ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش ﯾﮏ ﻟﯿﻮان و ﺗﻨﮕﯽ ﻣﻤﻠﻮ از اب‬
‫ﮐﺪو ﺣﻠﻮاﯾﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد‪:‬ﺑﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ‪ ....‬ﺑﯿﺎ ﺑﺨﻮرش ﻫﺮي‪.‬‬
‫‪٢٣١‬‬

‫از ﻧﻈﺮ ﻫﺮي رد ﮐﺮدن اﯾﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﭼﻨﺪان ﻣﻮدﺑﺎﻧﻪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻟﯿﻮان ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯿﺶ را ﺑﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯿﺮﻓﺖ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻣﺎﻟﯽ ﺑﺮاي ﻫﻤﺴﺮ و ﭘﺴﺮش او را وادار ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮد‪ :‬ﺑﻘﯿﻪ ﺣﺎﻟﺸﻮن‬
‫ﺧﻮﺑﻪ؟ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﺷﻮن ﻧﯿﻔﺘﺎده؟‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺧﻮدش را ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺟﻮاب اﻣﺎده ﮐﺮده ﺑﻮد ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﻃﻮري ﺗﻮﺿﯿﺢ دﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬
‫ازاﯾﻦ ﻧﮕﺮان ﻧﺸﻮد ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﭼﻮن ﻫﯿﭻ ﺗﺠﺮﺑﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ ﺗﻮﺿﯿﺤﺎﺗﺶ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻧﻪ ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﻔﺘﺎد ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﯾﻢ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺗﻌﻘﯿﺒﻤﺎن ﮐﺮدﻧﺪ‬‫‪....‬‬
‫ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻢ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺟﯿﻐﯽ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ اﻣﺎ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ از ﻗﺒﻞ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﮑﻮت را روي‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻗﺮار داده ﺑﻮد ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﻫﺮي ﻫﯿﭻ ﮐﺲ از اﻓﺮاد ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ ﮐﻪ ﻫﻤﮕﯽ ﺧﻮاب ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺻﺪا‬
‫ﻧﺸﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ دﺳﺘﺶ را روي دﻫﺎﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﯽ اوﻧﺎ از ﮐﺠﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪن ﺷﻤﺎ اﻣﺸﺐ ﻣﯿﺨﻮاﯾﺪ ﺑﺮﯾﺪ؟ ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﺎﻓﺘﺎد؟ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﻮاب‬‫داد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﭼﺎرﻟﯽ و ﺑﻘﯿﻪ از ﭘﺴﺸﻮن آﻣﺪﻧﺪ و ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ رو ﻓﺮاري دادﻧﺪ ‪ .....‬وﻗﺘﯽ رﺳﯿﺪﯾﻢ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‬‫اﺳﻤﺶ اﻟﻔﺮد ﺑﻮد ﯾﻪ ﮐﻮﻟﻪ ﭘﺸﺘﯽ ﺑﻬﻢ داد و ﮔﻔﺖ اﯾﻦ ﯾﻪ ﭘﻮرﺗﮑﯿﻪ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ آورد ‪ ....‬دﯾﮕﻪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم‬
‫ﮐﺠﺎ رﻓﺘﻦ ﻓﻘﻂ ﮔﻔﺘﻦ ﻣﯿﺮن ﮐﻤﮏ ﺑﻘﯿﻪ ‪ ....‬وﻟﯽ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺮاي اوﻧﺎ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽ اﻓﺘﻪ‪.‬‬
‫‪٢٣٢‬‬

‫ﻣﺎل وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ از ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻔﻬﻤﺪ او ﻧﯿﺰ ﻣﺜﻞ ﺧﻮدش ﻧﮕﺮان ﺑﻘﯿﻪ اﺳﺖ وﻟﯽ ﺑﺎز ﺑﺎ اﯾﻦ‬
‫ﺣﺎل ﺳﻌﯽ ﻣﯿﮑﺮد او را دﻟﺪاري دﻫﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ زور ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ اﻣﯿﺪوارم ﻫﺮي ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮي ﺑﺨﻮاﺑﯽ ‪ .....‬اﺗﺎق ﭘﺮﺳﯽ رو ﺑﺮات اﻣﺎده ﮐﺮدم‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻗﺎﻃﻌﯿﺖ ﮐﻪ ﺟﺎي ﻫﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ را ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﺬاﺷﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ ‪ ....‬ﻣﻦ ﺗﺎ ﺑﻘﯿﻪ را ﻧﺒﯿﻨﻢ ﻫﯿﭻ ﺟﺎ ﻧﻤﯽ رم‪.‬‬‫ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﺮي ﻫﺮ ﻃﻮر راﺣﺘﯽ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺣﺮف دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ ﺻﺤﺒﺘﯽ ﺑﯿﻦ ان دو رد و ﺑﺪل ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫ﯾﮏ رﺑﻊ دﻟﻬﺮه اور ﺳﭙﺮي ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺻﺪاي ﭼﻨﺪ اﭘﺎرات را ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ ﻫﺮ دو ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﻫﺠﻮم آوردﻧﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي ﺿﺮﺑﻪ زدن در آﻣﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‬
‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯿﺶ را ﻧﺸﺎن ﻧﺪﻫﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﮐﯿﻪ؟‬
‫ ﻣﻨﻢ ﻣﺎﻟﯽ ارﺗﻮر ‪ .....‬ﺑﺎ ﭼﺎرﻟﯽ‪ ،‬ﺗﺎﻧﮑﺲ و رﯾﻤﻮس اﻣﺪﯾﻢ‪.‬‬‫ اﮔﻪ ﺗﻮ ارﺗﻮر ﻫﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﻣﺮﺑﺎي ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﺖ ﭼﯿﻪ؟‬‫ ﺧﻮب ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ درﺳﺖ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﺎﻟﯽ ﺑﻌﺪ از ﺷﻨﯿﺪن ﺟﻮاب درﺳﺘﺶ ﺑﺴﺮﻋﺖ در را ﺑﺎز ﮐﺮد و‬‫ﺷﻮﻫﺮش را ﮐﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺑﻮد ﺑﻐﻞ ﮐﺮد‪ .‬در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﻧﮕﺎه ﺟﺴﺘﺠﻮﮔﺮش را ﺑﺮ روي ﻫﻤﺮاﻫﺎن او‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ دﯾﺪن ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺧﺎص ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ ﻧﻔﺴﯽ از اﺳﻮدﮔﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪:‬‬
‫‪٢٣٣‬‬

‫ اوه ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺷﮑﺮت ﮐﻪ ﻫﻤﺘﻮن ﺳﺎﻟﻤﯿﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ او را ول ﮐﺮد ﭘﺴﺮ دوﻣﺶ را ﺑﻐﻞ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﺗﺎﻧﮑﺲ و رﯾﻤﻮس ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﭼﺎرﻟﯽ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﻫﺮي رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه و ﻧﮕﺮان رو در رو ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دﯾﺪن‬
‫ﺳﻼﻣﺘﯽ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻫﺮي را ﺑﻪ اراﻣﺶ رﺳﺎﻧﺪ ﺑﯽ اﻧﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدش را ﺑﮕﯿﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ اي‬
‫زد‪ :‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺑﺎزم ﺷﻤﺎ رو ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﺎﺷﯽ ‪ ....‬ﺑﻌﺪ از ﯾﻪ ﺟﺎرو ﺳﻮاري ﻃﻮﻻﻧﯽ ‪ ....‬اﻋﺘﺮاف ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ‬‫از ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ‪....‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮي ﺑﺮاي ﭼﺎرﻟﯽ ﺗﮑﺎن داد ﮐﻪ در ﺟﻮاب ﭼﺸﻤﮑﯽ از او ﮔﺮﻓﺖ‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﯾﻤﻮس دراز ﮐﺮد و ﻣﺮد ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ در ﺟﻮاب او را در آﻏﻮش ﮐﺸﯿﺪ‪:‬ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮاﻧﺖ‬
‫ﺑﻮدم ﻫﺮي ‪.......‬‬
‫ ﻣﻨﻢ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ‪ .....‬ﻧﮕﺮان ﻫﺮدوﺗﻮن‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﭼﺮﺧﯿﺪ‪ :‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﻧﮕﺮان ﻣﺎدرﺧﻮﻧﺪه ي ﺟﺪﯾﺪم‪...‬‬
‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﺎ ﮔﯿﺠﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﺮي و ﺑﻘﯿﻪ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﺎدر ﺧﻮاﻧﺪه؟ ﮐﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻦ ﻣﺎدر ﺧﻮاﻧﺪه ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ ؟‬‫‪ -‬ﮐﺴﯽ ﻧﮕﻔﺘﻪ وﻟﯽ وﻗﺘﯽ رﯾﻤﻮس ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﭘﺲ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺎدر ﺧﻮاﻧﺪه ﻣﻦ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯿﺸﯽ‪.‬‬

‫‪٢٣۴‬‬

‫ اوه ﺣﺎﻻ ﻓﻬﻤﯿﺪم‪.‬‬‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺗﻔﺎوﺗﯽ اﯾﻦ را ﮔﻔﺖ وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺟﻤﻠﻪ ﻫﺮي ﺷﺪ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻨﻔﺶ رﻧﮕﺶ ﻧﺎﺧﻮداﮔﺎه ﺑﻪ رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺎدر ﺧﻮاﻧﺪه ﺗﻮ ﻣﯿﺸﻢ ‪ ....‬ﻣﺮﻟﯿﻦ ‪ ....‬ﮐﯽ ﻓﮑﺮﺷﻮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﻦ ﯾﻪ روزي ﻣﺎدر ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﺸﻢ‬‫‪.‬اوﻧﻢ ﺗﻮ اﯾﻦ ﺳﻦ و ﺳﺎل‪....‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﺑﺎ ﺷﯿﻄﻨﺖ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻓﻌﻼً ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ و ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ روز ﻋﺮوﺳﯽ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ اه رﯾﻤﻮس ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺰﻧﯽ ﺗﻮ ذوﻗﻢ‪.‬‬‫ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺟﻬﺖ اﻃﻼع ﮔﻔﺘﻢ‪.‬‬‫ﭘﺲ از ﯾﮏ روز دﻟﻬﺮه آور ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ﺑﺎرو را از آن ﻓﻀﺎي ﺗﯿﺮه اي ﮐﻪ در اﻧﺠﺎ ﺧﯿﻤﻪ زده ﺑﻮد ﺧﺎرج‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻟﺶ از ﺑﺎﺑﺖ ﻫﻤﻪ راﺣﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ از رﯾﻤﻮس و ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﺸﺐ‬
‫را اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺨﻮاﺑﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﮐﻠﯽ اﺻﺮار ﮐﺮدن ان دو راﺿﯽ ﺷﺪﻧﺪ اﻣﺸﺐ را ﭘﯿﺶ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ‪.‬‬
‫دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﻌﺪ ﻫﺮي ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ ﺗﺎ در اﺗﺎق او ﺑﺨﻮاﺑﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺑﺎز ﺷﺪن در ﻫﺮي‬
‫ﻓﺮﯾﺎدي از وﺣﺸﺖ ﮐﺸﯿﺪ و ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﯾﺪ ﯾﮏ اژدﻫﺎي ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ درﺳﺖ‬
‫‪٢٣۵‬‬

‫ﺟﻠﻮي او اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﺎ ﺻﺪاي وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺷﻌﻠﻪ ي ﺑﺰرﮔﯽ از اﺗﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺷﻠﯿﮏ ﮐﺮد‪.‬ﻫﺮي‬
‫ﺟﺴﺘﯽ زد و ﺧﻮدش را از ﺳﺮ راه اﺗﺶ ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ و ﺗﺎزه در اﯾﻦ زﻣﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ اﺗﺸﯽ در ﮐﺎر‬
‫ﻧﺒﻮده و اﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﭘﻮﺳﺘﺮ ﻏﻮل اﺳﺎ ازﺣﯿﻮان ﻣﺤﺒﻮب ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﺮ روي دﯾﻮار اﺗﺎق ﺧﻮاب اﺳﺖ ﺻﺪاي‬
‫ﻗﻬﻘﻬﻪ ي ﭼﺎرﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ در ﮔﻮﺷﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد ﻫﺮي‪.‬‬‫ ﺧﺪاي ﺑﺰرگ ﭼﺎرﻟﯽ اﯾﻦ وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﻪ‪.‬‬‫ ﺑﺮاي ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ دﻓﻌﻪ اول وارد اﺗﺎق ﻣﯿﺸﻦ اره ‪ ....‬اوﻟﯿﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ اﯾﻦ ﭘﻮﺳﺘﺮ رو زدم ﺟﯿﻨﯽ رو ﺣﺴﺎﺑﯽ‬‫ﺗﺮﺳﻮﻧﺪم‪ .‬از اون ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ دﯾﮕﻪ ﭘﺎﺷﻮ ﺗﻮ اﺗﺎق ﻣﻦ ﻧﺬاﺷﺖ ‪.‬‬
‫ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺐ ﻫﺮي اﻧﺪﮐﯽ ارام ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﻋﺎدي ﺑﺮﻣﯿﮕﺮدد‪:‬‬
‫ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ ﺣﻖ ﻧﺪاره‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﺑﺎ ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﻧﺴﺒﺘﯽ ﻧﺪاري؟‬‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮدش اﻣﺪه ﺑﻮد ﻣﺤﻮ اﺗﺎق ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻪ ﭘﻮﺳﺘﺮ ﻏﻮل اﺳﺎ از ﺳﻪ اژدﻫﺎي وﺣﺸﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰ‬
‫ﻋﺠﯿﺐ در اﺗﺎق ﭼﺎرﻟﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬در ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق روي ﻣﯿﺰ ﺗﺤﺮﯾﺮ ﺟﻤﺠﻤﻪ ﻏﻮل آﺳﺎي ﯾﮏ ﺑﭽﻪ اژدﻫﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ‬
‫ﻣﯿﺨﻮرد‪ .‬ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﮐﻮﭼﮏ اﺗﺎق ﻣﻤﻠﻮ از ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯾﯽ درﺑﺎره اﯾﻦ ﻫﯿﻮﻻﻫﺎي ﻫﻮﻟﻨﺎك ﺑﻮد‪ .‬ﭼﮑﻤﻪ ﻫﺎي ﭘﻮﺳﺖ‬
‫اژدﻫﺎﯾﯽ ﭼﺎرﻟﯽ در داﺧﻞ در ﺑﺎز ﮐﻤﺪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ و ﯾﮏ ﺑﺎراﻧﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺷﮏ ﻧﺪاﺷﺖ از ﭼﺮم‬
‫اژدﻫﺎ ﺗﻬﯿﻪ ﺷﺪه ‪ ....‬ﻫﺮي زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدش اﻣﺪ ﮐﻪ ﺑﯽ اﻧﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻣﺒﻬﻮت اﺗﺎق ﭼﺎرﻟﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪٢٣۶‬‬

‫ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﻫﺮي را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ :‬ﻧﻈﺮت ﭼﯿﻪ ﻫﺮي ‪ ....‬از دﮐﻮراﺳﯿﻮن اﺗﺎﻗﻢ ﺧﻮﺷﺖ‬
‫ﻣﯿﺎد؟‬
‫ ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﯿﺰه ‪ ....‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﻫﺮي ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻫﺎ اﺷﺎره ﮐﺮد و ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ اﯾﻦ اژدﻫﺎ ﺷﺎخ دم ﻣﺠﺎرﺳﺘﺎﻧﯿﻪ؟‬‫ ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻪ از ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻫﺮي ﺑﻪ وﺟﺪ اﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﻫﯿﺠﺎن ﺟﻮاب ﻫﺮي را داد‪.‬‬‫ درﺳﺘﻪ ﻫﺮي ﻫﻤﻮن اژدﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺗﻮرﻧﻤﺖ ﺟﺎم ﺳﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺎﻫﺎش ﻣﺒﺎرزه ﮐﺮدي ‪ ....‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﯾﮑﯽ از‬‫ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﺘﺮﯾﻦ ﻧﻮع اژدﻫﺎ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯿﺮه ‪ ....‬رام ﮐﺮدن اوﻧﺎ ﻫﻢ ﺧﯿﻠﯽ دﺷﻮار و ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ اون‬
‫ﻣﻮﻗﻊ ﺷﻨﯿﺪم ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از اوﻧﺎ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم ‪ ...‬اوﻧﺎ ﻋﻼوه ﺑﺮاﯾﻨﮑﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻦ ﺑﺎﻫﻮش‬
‫ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ‪ ....‬ﻣﻦ ﺧﻮدم ﯾﻪ ﯾﺎدﮔﺎري ازﺷﻮن دارم ‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻠﻮزش را دراورد و ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﻫﺮي ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻫﯿﮑﻞ ﻋﻀﻼﻧﯽ و وزرﯾﺪه اي داﺷﺖ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ دﯾﺪن ﺟﺎي زﺧﻢ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻮد‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺮد ﺷﺪ‪ .‬زﺧﻢ از ﺑﺎﻻي ﺷﺎﻧﻪ ﭼﭙﺶ ﺷﺮوع و ﺗﺎ وﺳﻂ ﺳﺘﻮن ﻓﻘﺮاﺗﺶ اداﻣﻪ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ دوﺑﺎره روﯾﺶ ره ﺑﻪ ﻫﺮي ﮐﺮد و اداﻣﻪ داد‪.‬‬

‫‪٢٣٧‬‬

‫ ﺑﺎ اون دﻣﺶ اﯾﻦ ﺑﻼ را ﺳﺮم اورد ‪ ....‬ﯾﻪ ﻣﺎه ﮐﺎﻣﻞ ﺗﻮ ﺗﺨﺖ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدم‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺎﻣﺎن ﻫﻨﻮز اﯾﻨﻮ ﻧﺪﯾﺪه‪...‬ﯾﻌﻨﯽ‬‫ﺗﺮﺟﯿﺢ دادم ﻧﺬارم ﺑﻔﻬﻤﻪ ﭼﯽ ﺷﺪه ‪ ....‬ﺧﻮدت ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﯿﺶ ‪ ....‬ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﮕﺮاﻧﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ را ﺑﺎ دﯾﺪن ﭼﻨﯿﻦ زﺧﻤﯽ روي ﺗﻦ ﭼﺎرﻟﯽ ﻣﺠﺴﻢ ﮐﻨﺪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﻫﻤﺪردي ﮐﻨﺪ‪:‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﺎدرت ﺑﺎﺷﻪ ‪ ....‬اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ‪.‬‬‫ اوه ﺑﺲ ﮐﻦ ﻫﺮي ‪ ....‬اژدﻫﺎﻫﺎ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻧﯿﺴﺘﻦ ‪.‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ راه ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺪوﻧﯽ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر ﻟﺒﺨﻨﺪي زد ‪ ....‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﻬﺮه ي ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ در ﻧﻈﺮش ﻣﺠﺴﻢ ﺷﺪ ﮐﻪ از ادب ﻧﻮرﺑﺮت‬
‫ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﺮ آﻧﻬﺎ در ﻣﻮرد اژدﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬ﻫﺮﭼﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ ﻫﺮي ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺬب‬
‫ﺷﺨﺼﯿﺖ ﭼﺎرﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻃﻠﻮع آﻓﺘﺎب ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺑﺮﻫﺮ دو ﻧﻔﺮ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي‬
‫روي ﺗﺨﺖ ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺰرگ ﮐﻨﻨﺪه دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد دراز ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮاﺑﺶ‬
‫ﺑﺮد‪.‬ﺧﺴﺘﻪ ﺗﺮ از ان ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎد آورد ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻮاب ﺑﺪون روﯾﺎﯾﺶ را ﻧﻨﻮﺷﯿﺪه‪.‬‬
‫ان ﺷﺐ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺣﻮادﺛﯽ ﮐﻪ آن روز ﺑﺮاﯾﺶ ﭘﯿﺶ آﻣﺪ و ﻧﯿﺰ ﻧﮕﺮان از ﺻﺪﻣﻪ دﯾﺪن رﯾﻤﻮس و ﺑﻘﯿﻪ داﺷﺖ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﺎز آن ﮐﺎﺑﻮس ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺑﺎ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪن ﭼﻨﺪ ﺻﺤﻨﻪ ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺶ ﺑﯿﺎﯾﺪ‪.‬‬

‫‪٢٣٨‬‬

‫ﺻﺤﻨﻪ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪن اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور از ﺑﺮج ﺳﺘﺎره ﺷﻨﺎﺳﯽ ‪ ....‬ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ﺳﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ‪...‬روي زﻣﯿﻦ‬
‫ﺑﺪن ﺧﻮن آﻟﻮد رﯾﻤﻮس اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﻫﯿﭻ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮرد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮان ﻃﺮف ﺗﺮ ﺟﺴﺪ دوﺳﺘﺶ رون اﻓﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﺟﺴﻤﯽ ﺟﻠﻮي ﻫﺮي ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ آن ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺟﺴﺪ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﺴﺪ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫دﺧﺘﺮي ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮﯾﺎد ﺑﻠﻨﺪي ﮐﺸﯿﺪ و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺗﻘﻼ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺧﻮدش را از دﺳﺘﺎن‬
‫ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪي ﮐﻪ او را ﻣﺤﮑﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ازاد ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي‪...‬ﻫﺮي‪...‬ﺑﯿﺪار ﺷﻮ‪...‬‬‫ﺻﺪاي ﭼﺎرﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺧﻮدش آورد ‪ ....‬او داﺷﺖ ﺧﻮاب ﻣﯿﺪﯾﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻓﺮﯾﺎد‬
‫زد‪:‬اون ﻫﻤﺶ ﯾﻪ ﺧﻮاب ﺑﻮد ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺧﻮاب ﺑﻮد‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﺎﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﺮي را ﺑﺮاﻧﺪازﮐﺮد ﺻﻮرﺗﺶ از ﺷﺪت ﻋﺮق ﺧﯿﺲ و ﻣﺜﻞ ﮔﭻ ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻃﻮري ﻧﻔﺲ‬
‫ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زد ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﻣﺴﺎﻓﺖ زﯾﺎدي را دوﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش ﻟﯿﻮان آﺑﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد و ﺑﻪ‬
‫زور در ﻣﯿﺎن دﺳﺖ ﻟﺮزان ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺳﻤﺖ ﭼﺎرﻟﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و او را ﺑﺼﻮرت ﺗﺎر ﻣﯽ دﯾﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﮐﻮرﻣﺎل ﮐﻮرﻣﺎل دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف ﻣﯿﺰ ﺑﺮد ﺗﺎ ﻋﯿﻨﮑﺶ راﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ وﻟﯽ ﭼﺎرﻟﯽ ﻗﺒﻞ از او ﻋﯿﻨﮑﺶ را دﺳﺖ او داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻋﯿﻨﮑﺶ را ﺑﻪ ﭼﺸﻢ زد‪ .‬ﺻﺪاﯾﺶ از ﺑﻐﻀﯽ ﻧﺎﺧﺎﺳﺘﻪ ﻣﯿﻠﺮزﯾﺪ‪:‬ﺧﻮﺑﻢ‪...‬ﺧﻮﺑﻢ ‪ ....‬ﻓﻘﻂ داﺷﺘﻢ ﮐﺎﺑﻮس‬
‫ﻣﯿﺪﯾﺪم‪.‬‬
‫‪٢٣٩‬‬

‫ ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺧﻮاي ﻣﺎﻣﺎﻧﻮ ﺻﺪا ﮐﻨﻢ؟‬‫ﻫﺮي ﺗﻼش ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﯽ ﺧﯿﺎل ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ‪:‬ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي اﻻن اﺣﺘﯿﺎج دارم ‪ ،‬ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﺧﻮاب ﺑﺪون روﯾﺎ اﺳﺖ ﮐﻪ از ﺷﺎﻧﺲ ﺑﺪم ﺗﻮي ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﻢ ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻤﺶ‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻓﻮراً از ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﺎﻣﺎن ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺗﻮ ﺟﻌﺒﻪ ﻣﻌﺠﻮﻧﺎش ‪ ،‬ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻮاب ﺑﺪون روﯾﺎ ﻫﻢ داره ‪ ..‬اﻻن ﻣﯿﺮم‬‫ﺑﺮات ﺑﯿﺎرم‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺷﯿﺸﻪ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ اﺗﺎق ﺑﺮﮔﺸﺖ و آن را ﺑﻪ ﻫﺮي داد‪ .‬ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺮي را‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ارام ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮن ﭼﺎرﻟﯽ‬‫ﻫﺮي ﺟﺮﻋﻪ اي از ﻣﻌﺠﻮن را ﺳﺮ ﮐﺸﯿﺪ و دوﺑﺎره ﺳﺮش را روي ﺑﺎﻟﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﺎر‬
‫ﺑﺪون ﮐﺎﺑﻮس‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﺗﺎ دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﯿﺪار ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﺮي ﮐﺎﻣﻼً ﺧﻮاﺑﺶ ﺑﺒﺮد‪ ،‬ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎي ﺷﺐ ﺑﺎ ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎي ﻫﺮي از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮا ﻫﺮي داﺷﺖ ﮐﺎﺑﻮس وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﻣﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﮐﺎﺑﻮﺳﯽ ﮐﻪ در آن رﯾﻤﻮس‪ ،‬رون‪ ،‬ﺧﻮاﻫﺮش ﺟﯿﻨﯽ و‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ ﭼﻮن ﻫﺮي در ﺧﻮاب اﻧﻬﺎ را ﺻﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ در ﮐﺎﺑﻮس ﻫﺮي‬
‫ﺑﺮاي اﻧﻬﺎ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي اﯾﻨﭽﻨﯿﻦ اﻧﻬﺎ را ﺻﺪا ﻣﯿﺰد‪.‬‬

‫‪٢۴٠‬‬

‫ﭼﺎرﻟﯽ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﻧﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺒﻮده اﺳﺖ و ﺑﺎ روﺣﯿﺎت و اﺧﻼق او اﺷﻨﺎ ﻧﺒﻮد اﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي در ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎي زﯾﺎدي ﮐﺸﯿﺪه اﺳﺖ و ﻧﯿﺰ ﭘﯿﺶ ﺧﺎﻧﻮاده اي زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﺑﺎ او ﻣﻬﺮﺑﺎن ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ از او ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬او ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﯾﮕﺮ اﻋﻀﺎ ﺧﺎﻧﻮاده اش‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻫﺮ ﮐﺎري ﺑﮑﻨﺪ‪ ،‬او ﺟﺎن ﭘﺪر‪ ،‬ﺑﺮادر و ﺧﻮاﻫﺮش را ﻧﺠﺎت داده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي در ﭼﻨﺪ ﺳﺎل‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﺣﻮادت زﯾﺎدي روﺑﺮو ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﻧﻬﺎ ﺗﻠﺦ ﺑﻮد ﺣﻮادﺛﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي اﻓﺮاد ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ‬
‫ﻫﻢ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯿﺸﺪ ‪ ....‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﭘﻠﮑﻬﺎي ﭼﺎرﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺷﺪ و دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ‪.‬‬

‫‪٢۴١‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺳﯿﺰدﻫﻢ ‪ :‬اوﻟﯿﻦ ﻗﺪرت‬
‫ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﭼﺎرﻟﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﯾﮕﺮ اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده اش ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﺎدرش ﺑﺎ ﺗﻨﺒﻠﯽ از رﺧﺘﺨﻮاب ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ‬
‫ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﭘﻒ ﮐﺮده ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد اﺛﺮي از ﻫﺮي ﻧﺪﯾﺪ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮاً ﻫﺮي زودﺗﺮ از او ﺑﯿﺪار ﺷﺪه و ﺑﻪ‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﺑﺎ ﮐﺎﺑﻮﺳﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي دﯾﺸﺐ دﯾﺪه ﺑﻮد‪ ،‬او ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻ ﻫﺎ ﺧﻮاب ﺑﺎﺷﺪ وﻟﯽ‬
‫ﻇﺎﻫﺮاً اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﺷﺴﺘﻦ دﺳﺖ و ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﻣﺎدرش ﮐﻪ در ﺣﺎل درﺳﺖ ﮐﺮدن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﺮاي اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﻮد ﮐﺲ دﯾﮕﺮي آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻣﺎدرش‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻼم ﻣﺎﻣﺎن ‪ ....‬ﻫﺮي ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬‫ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻇﺮف ﻏﺬا را ﺟﻠﻮي او ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﭘﺎﺳﺦ داد‪:‬‬
‫‪ -‬ﻫﻤﯿﻦ اﻃﺮاﻓﻪ‪ ،‬داره ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻗﺪم ﻣﯽ زﻧﻪ‪.‬‬

‫‪٢۴٢‬‬

‫ﭼﺎرﻟﯽ اﺑﺮوﯾﯽ ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﯾﮑﯽ دو ﺑﺎري ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ اوﻣﺪ‪ ،‬ﯾﺎدم ﻧﻤﯿﺎد اﯾﻦ ﻗﺪر ﺳﺤﺮﺧﯿﺰ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﻌﺪ اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ‪ ،‬رﯾﻤﻮس و ﺗﺎﻧﮑﺲ و ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ دﯾﺮوز ﺑﻪ ﺑﺎرو آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬وارد‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪه و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﺎز ﺷﺪن در ﭘﺸﺘﯽ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻧﮕﺎه اﻓﺮاد ﭘﺸﺖ‬
‫ﻣﯿﺰ ﺑﻪ آن ﺳﻤﺖ رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي ﻃﺒﻖ ﻋﺎدت‪ ،‬ﺗﻌﻄﯿﻼت ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺻﺒﺢ زود از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﻣﯿﺸﺪ و اﻣﺮوز ﻫﻢ اﺳﺘﺜﻨﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ او ﻫﻢ ﺗﺎزه از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﭼﻮن‬
‫ﻫﻨﻮزﮐﻤﯽ ﺧﻮاب آﻟﻮد ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮﻓﻪ اي ﮐﺮد و او را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻮدش ﻧﻤﻮد‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬‫ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻫﺮي را در اﯾﻦ وﻗﺖ ﺻﺒﺢ ﺑﯿﺪار ﻣﯽ دﯾﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي! ﭘﺴﺮم ﭼﯿﺰي ﺷﺪه؟ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي اﺣﺘﯿﺎج داري؟‬‫ ﻧﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﯿﺰي اﺣﺘﯿﺎج ﻧﺪارم ‪ ......‬ﻓﻘﻂ اﯾﻦ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ زود از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﻣﯿﺸﻢ‪.‬‬‫ ﺧﻮب ﭘﺲ ﺑﺸﯿﻦ ﺗﺎ ﺻﺒﺤﺎﻧﺘﻮ ﺣﺎﺿﺮ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻣﻔﺼﻠﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﺪارك دﯾﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ ﺗﺎ ﮐﻤﯽ ﻗﺪم‬
‫ﺑﺰﻧﺪ و ﻧﯿﺰ ﮐﻤﯽ اﻓﮑﺎرش را ﻣﺮﺗﺐ ﮐﻨﺪ‪ .‬دﯾﺸﺐ ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻣﻐﺸﻮش ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮد اﯾﻦ ﮐﺎر را‬
‫‪٢۴٣‬‬

‫ﻗﺒﻞ از ﺧﻮاب اﻧﺠﺎم دﻫﺪ در واﻗﻊ اﺗﻔﺎﻗﺎت دﯾﺸﺐ ﻣﺎﻧﻊ اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي ﻏﯿﺮ از ﺗﺮس از ﺻﺪﻣﻪ‬
‫دﯾﺪن ﺑﻘﯿﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮدن اﻓﮑﺎرش ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺖ از ﮐﺎر ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ دوﺳﺘﺶ‬
‫رون و ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺟﯿﻨﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫از در ﭘﺸﺘﯽ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ داﺧﻞ ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻫﻤﻪ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ را ﻧﯿﺰ دﯾﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ‬
‫ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺎ ﺷﺎداﺑﯽ ﺳﻼﻣﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ داد‪ :‬ﺳﻼم ﺑﻪ ﻫﻤﮕﯽ!‬
‫ﻫﻤﻪ ي اﻓﺮاد ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از آﻗﺎ و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‪ ،‬ﭼﺎرﻟﯽ‪ ،‬ﺗﺎﻧﮑﺲ و رﯾﻤﻮس از ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاي ﻫﺮي در‬
‫اﯾﻦ وﻗﺖ ﺻﺒﺢ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻟﻘﻤﻪ اي ﮐﻪ رون ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬در ﮔﻠﻮش ﮔﯿﺮ ﮐﺮد؛ ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﺎدرش ﺑﻪ ﮐﻤﮑﺶ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً‬
‫ﺧﻔﻪ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ و ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬رون ﺑﺎ ﺑﻬﺖ و اﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ از ﭘﺸﺖ‬
‫ﻣﯿﺰ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ :‬ﻫﺮي ‪ ...‬ﻧﻤﯽ دوﻧﯽ ﭼﻘﺪر از دﯾﺪﻧﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ!‬
‫ ﻣﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر رون‪.‬‬‫دو دوﺳﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ دادن ﺑﺎ ﻫﻢ راﺿﯽ ﻧﺸﺪﻧﺪ و ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﺑﺮادراﻧﻪ در آﻏﻮش ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫از ﯾﮕﺪﯾﮕﺮ ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﻔﺮ ﺑﻌﺪي ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي او را ﻧﯿﺰ در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫‪٢۴۴‬‬

‫ﺟﯿﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪش ﺑﺎرزﺗﺮ ﺷﺪ‪ .‬از ﻧﻈﺮ ﻫﺮي اﯾﻦ دﺧﺘﺮ‬
‫ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ زﯾﺒﺎﺗﺮ از ﻫﺮ دﺧﺘﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ دﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬آﻓﺘﺎﺑﯽ ﮐﻪ از ﭘﻨﺠﺮه آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ درون ﻣﯽ ﺗﺎﺑﯿﺪ‪،‬‬
‫ﻣﻮﻫﺎي آﺗﺸﯿﻦ رﻧﮓ او را درﺧﺸﺎن ﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎﻋﺚ آراﻣﺶ او ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬در ﻃﻮل ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن‪ ،‬ﭘﺲ‬
‫از ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ راﺑﻄﻪ اش ﺑﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﻄﻊ ﮐﺮدن راﺑﻄﻪ اش ﺑﺎ او ﻫﯿﭻ ﻓﺎﯾﺪه اي‬
‫ﻧﺪارد؛ ﭼﻮن ﺑﺪون ﺷﮏ ﮐﻞ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ و وﻟﺪﻣﻮرت از راﺑﻄﻪ او ﺑﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﺧﺒﺮدار ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ؛ ﭘﺲ ﻧﺒﺎﯾﺪ راﺑﻄﻪ‬
‫اش را ﻗﻄﻊ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺟﺪا ﮐﺮدن ﺟﯿﻨﯽ از ﺧﻮدش ﺗﻨﻬﺎ او را در ﻣﻌﺮض ﺧﻄﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻗﺮار ﻣﯿﺪاد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ‬
‫وﺟﻮد ﺣﻀﻮر در ﺟﻤﻊ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﯾﮏ در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺳﺮﯾﻊ و ﺳﺎده اﮐﺘﻔﺎ‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺑﺨﻮاﻧﺪ ﮐﻪ او ﻫﻨﻮز ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻪ راﺑﻄﻪ اش ﺑﺎ او اداﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ‬
‫ﻧﮕﺎه ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ اﺿﻄﺮاب ﺟﯿﻨﯽ از ﺑﯿﻦ رود و ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺳﺨﺖ‪ ،‬ﮐﺴﻞ ﮐﻨﻨﺪه و ﭘﺮ اﺿﻄﺮاب‪،‬‬
‫دوﺑﺎره ﺧﻮﺷﺤﺎل و آﺳﻮده ﺧﺎﻃﺮ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻌﺪ از ﺟﺪا ﺷﺪن از ﻫﺮي‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﻧﺪاﺧﺖ ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯿﺸﺪ در ﻧﮕﺎه‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻋﺒﺎرت "دﯾﺪي ﮔﻔﺘﻢ" را درك ﻧﻤﻮد؛ ﺳﭙﺲ ﭼﺸﻤﮑﯽ ﺑﺮاي او زد ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪش‪ ،‬ﭘﺎﺳﺦ‬
‫دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻓﺮﻓﺮي را داد؛ ﻏﺎﻓﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺗﻤﺎم ﺣﺮﮐﺎت آن دو دﺧﺘﺮ را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ ﮐﻪ‬
‫آن ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﮐﺴﯽ ﺟﺰ ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از اﺣﻮاﻟﭙﺮﺳﯽ ﮐﺮدن ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ روي ﯾﮏ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ آﻧﻬﺎ ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ را ﺗﻤﺎم‬
‫ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎه ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي روي زﺧﻢ ﺑﯿﻞ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪ .‬زﺧﻤﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﮔﺮي ﺑﮏ اﯾﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫‪٢۴۵‬‬

‫وﺿﻮح دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ و ﻫﻤﭽﻨﺎن دردﻧﺎك ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ؛ وﻟﯽ ﺧﻮب ﮐﻪ دﻗﺖ ﮐﺮد‪ ،‬اﯾﻦ زﺧﻢ ﭼﻬﺮه ي ﺑﯿﻞ‬
‫را ﻣﺮداﻧﻪ ﺗﺮ ﮐﺮده و ﺣﺎل و ﻫﻮاﯾﯽ اﺳﺮارآﻣﯿﺰ ﺑﻪ او ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ‪ ،‬رﯾﻤﻮس و ﺗﺎﻧﮑﺲ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺑﯿﻞ و ﻓﻠﻮر ﺑﺮاي ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﺮدن ﻣﻘﺪﻣﺎت ﻋﺮوﺳﯿﺸﺎن ﺑﻪ‬
‫ﮐﻮﭼﻪ دﯾﺎﮔﻮن رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮاً آﻧﻬﺎ ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﺮوﺳﯿﺸﺎن را ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﮔﺰار ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬دوﻗﻠﻮ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻐﺎزه ﺷﺎن رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﺑﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ روزﻫﺎ ﺷﻠﻮغ ﺗﺮ و آﺷﻔﺘﻪ ﺗﺮ از ﻫﺮ‬
‫زﻣﺎن دﯾﮕﺮي ﺑﻮد‪ ،‬رﻓﺖ و ﻣﻬﻢ ﺗﺮ اﯾﻨﮑﻪ او از ﺣﻤﻠﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ زﻧﺪان آزﮐﺎﺑﺎن ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺖ؛ ﺣﻤﻠﻪ اي ﮐﻪ‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺣﺎدﺛﻪ اﺧﯿﺮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ اﺗﻔﺎق اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮده اﺳﺖ؛ اﻟﺒﺘﻪ آﻧﭽﻪ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻮد‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق را در روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﻣﻨﻌﮑﺲ ﮐﻨﺪ؛ ﺣﻤﻠﻪ اي ﮐﻪ دﯾﺸﺐ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در اﯾﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺳﺮﺷﻨﺎس ﻓﺮار ﮐﺮده و ﻧﯿﺰ ﺗﻌﺪادي‬
‫از ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن آزﮐﺎﺑﺎن ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﮐﺮدن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻫﻤﺮاه ﻫﺮي ﺑﻪ اﺗﺎق رون رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ آﺧﺮ از ﻫﻤﻪ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ‪ ،‬در را ﺑﺴﺖ و اوﻟﯿﻦ ﺳﻮال را ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﮐﯽ اوﻣﺪي ﻫﺮي؟‬‫‪ -‬دﯾﺸﺐ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺳﺎﻋﺖ ‪ 1‬ﯾﺎ ‪ 2‬ﺑﻮد ﮐﻪ رﺳﯿﺪم‪.‬‬

‫‪٢۴۶‬‬

‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﺮ اﻧﻬﺎ ﻫﺮي را در ﻣﻮرد ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻧﺶ و ﻧﯿﺰ ﮐﯽ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﺳﻮال ﭘﯿﭻ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻋﺼﺮ آن روز دﺳﺖ ﺟﻤﻌﯽ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﮐﻮﯾﯿﺪﯾﭻ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺑﻮد ﺳﺮﻋﺖ‬
‫آذرﺧﺶ را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﺪ و ﻫﺮي و رون از اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺑﺎزي دﺳﺖ ﺟﻤﻌﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ....‬ﻗﺒﻞ‬
‫ازاﯾﻨﮑﻪ آﻓﺘﺎب ﻏﺮوب ﮐﻨﺪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ اﻧﻬﺎ را ﺻﺪا زد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﮔﺮﻓﺘﻦ ﯾﮏ دوش وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﺗﺎق ﺑﺮﮔﺸﺖ رون را ﻧﺪﯾﺪ ‪ ...‬ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﺷﺎﯾﺪ او ﮔﺮﺳﻨﻪ‬
‫ﺑﻮده اﺳﺖ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ را ﺧﺸﮏ ﮐﺮد و ﺗﯿﺸﺮت ﺳﯿﺎه ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ اش ﮐﻪ ﺳﺎل‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ از ﯾﮏ ﻓﺮوﺷﻨﺪه ﺳﯿﺎر ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ آﻣﺪه ﺑﻮد ﺧﺮﯾﺪ‪ ،‬را ﭘﻮﺷﯿﺪ و ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺖ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﯿﺮت ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ رﯾﻤﻮس‪ ،‬ﺗﺎﻧﮑﺲ‪ ،‬ﻣﮑﮕﻮﻧﺎﮔﺎل‪ ،‬ﻣﻮدي و‬
‫ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ را اﻧﺠﺎ دﯾﺪ وﻗﺘﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ اﻓﺘﺎد ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻋﻠﺖ ﺣﻀﻮر ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮐﯿﮏ ﺗﻮﻟﺪي ﮐﻪ ‪ 17‬ﻋﺪد ﺷﻤﻊ روي آن ﺑﻮد وﺳﻂ ﻣﯿﺰ ﻗﺮار داﺷﺖ ‪ ...‬دورﺳﻠﯿﻬﺎ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺮاي او ﺟﺸﻦ‬
‫ﺗﻮﻟﺪ ﻧﮕﺮﻓﺘﻨﺪ ‪ ...‬دورﺳﻠﯿﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺎﻣﯿﻞ ﻫﺎي ﻫﺮي در اﯾﻦ ﺟﻬﺎن ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻫﺮي از آﻧﻬﺎ ﻫﯿﭻ اﻧﺘﻈﺎري ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺮاي او ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻗﻄﺮه اﺷﮑﯽ از ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﺶ روي‬
‫ﮔﻮﻧﻪ اش اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫اوﻟﯿﻦ ﻧﻔﺮ رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﭘﺴﺮ ﺧﻮاﻧﺪه اش را در اﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ :‬ﺗﻮﻟﺪت ﻣﺒﺎرك ﻫﺮي‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدش ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﯽ ﺧﻮام ﯾﻪ ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ اي‬
‫ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬
‫‪٢۴٧‬‬

‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي ﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﺮا اﯾﻦ ﺣﺮف را زد وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﺶ ﭘﯿﺶ آﻣﺪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﺪ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﮕﺎه‬
‫ﮐﺮد ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﯽ ﺑﮕﻮﯾﺪ ‪ ...‬ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﺗﻪ دﻟﺶ ﺑﻮد را ﺑﻪ زﺑﺎن آورد‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ از ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و اداﻣﻪ داد ﺧﺎﻧﻢ‬‫وﯾﺰﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯿﺪ و ﻣﻦ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﻄﻮري ﻣﺤﺒﺖ ﺷﻤﺎ رو ﺟﺒﺮان ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را‬
‫ﺑﻪ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ آن دو زد ‪ ....‬ﻣﻦ ﺗﺎ ﺳﻦ ﯾﺎزده ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﺴﯽ ﻣﻦ را‬
‫دوﺳﺖ ﻧﺪاره و ﮐﺴﯽ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ دوﺳﺖ ﺑﺸﻪ‪ ...‬وﻟﯽ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﺎ‬
‫ﻗﻄﺎر ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﺑﺎ ﯾﻪ ﭘﺴﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ و ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﻬﻮه اي اﺷﻨﺎ ﺷﺪم ‪ ...‬ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ ﻣﻌﻨﺎي‬
‫دوﺳﺘﯽ رو ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ ﻫﯿﭻ دوﺳﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﻣﻌﻨﺎي دوﺳﺖ واﻗﻌﯽ رو درك ﮐﻨﻢ ‪ ...‬اون‬
‫دو ﻧﻔﺮ ﺑﻌﺪ ﻫﺎ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺧﻮاﻫﺮ و ﺑﺮدارﻫﺎي ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺷﺪﻧﺪ و در ﺗﻤﺎم ﻟﺤﻈﺎت ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﺣﺘﯽ در ﺳﺨﺖ‬
‫ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ‪ ...‬در ﺗﻤﺎم دردﺳﺮﻫﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻨﺎرم ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰاﺷﺘﻨﺪ ‪ ...‬ارﺗﺒﺎط ﻣﺎ ﺳﻪ‬
‫ﻧﻔﺮ روز ﺑﻪ روز ﻗﻮي ﺗﺮ و ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ﺷﺪ ‪ .....‬وﻗﺘﯽ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ آﻣﺪم و ﺑﺎ ﺷﻤﺎ آﺷﻨﺎ ﺷﺪم و‬
‫ﺷﺎدي و ﺻﻤﯿﻤﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﺷﻤﺎﻫﺎ رو دﯾﺪم آرزو ﮐﺮدم ﮐﺎش ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﺎﻧﻮاده اي ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ داﺷﺘﻢ ‪ ...‬اﻣﺎ زﯾﺎد‬
‫ﻃﻮل ﻧﮑﺸﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ آرزوم ﺑﺮآورده ﺷﺪ ‪ ...‬ﯾﺎدﻣﻪ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﭼﻨﺪ روز ﭘﯿﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻮ ﺧﻮدت‬
‫ﻧﺪوﻧﯽ ﻫﺮي وﻟﯽ ﺗﻮ اﻻن ﻋﻀﻮي از ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﺎ ﻫﺴﺘﯽ‪.‬‬
‫و ﻣﻦ اﻻن ﯾﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺰرگ دارم ﯾﮏ ﭘﺪر و ﻣﺎدر‪ ،‬ﯾﻪ ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه و ﻣﺎدرﺧﻮاﻧﺪه‪ 6 ،‬ﺗﺎ ﺑﺮادر ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ و‬
‫ﯾﮏ ﺧﻮاﻫﺮ ﻣﻮ ﻗﻬﻮه اي و ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدي دوﺳﺖ ‪ ...‬اﻻن ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ اون روز ﺑﺎ رون‬
‫‪٢۴٨‬‬

‫آﺷﻨﺎ ﺷﺪم و اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﯾﮏ اﻓﺘﺨﺎره ﮐﻪ ﻋﻀﻮي از ﺧﺎﻧﻮاده ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻢ ‪ ...‬در آﺧﺮ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﮕﻢ ﻣﻦ‬
‫ﺣﺎﺿﺮم ﺑﺮاي ﺣﻔﻆ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺮ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم ﺑﺪم و ﻧﻤﯽ زارم وﻟﺪﻣﻮرت دوﺑﺎره ﺧﺎﻧﻮادﻣﻮ ازم ﺑﮕﯿﺮه‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺮي در آﻏﻮﺷﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﺷﮏ ﻣﯽ رﯾﺨﺖ ﺣﺮف ﻣﯿﺰد ﮐﻪ ﮐﺴﯽ‬
‫ﺟﺰ ﺧﻮدش ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻧﻬﺎ ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ ﻫﻢ‬
‫اﯾﻦ ﯾﮏ اﻓﺘﺨﺎره ﮐﻪ ﭘﺴﺮي ﻣﺜﻞ ﺗﻮ دارﯾﻢ‪.‬‬
‫رون ﻧﯿﺰ دﺳﺘﯽ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ‪ :‬ﻫﯽ رﻓﯿﻖ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﻮد وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﮐﯿﮏ رو ﺑﺒﺮي ﮐﻪ‬
‫ﻣﻦ دارم از ﮔﺸﻨﮕﯽ ﻣﯿﻤﯿﺮم‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﺧﺎﻧﻮاده ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ﻓﻀﺎي آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ ﺣﺘﯽ ﻣﻮدي ﺑﺪ اﺧﻼق ﮐﻪ‬
‫ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ او را ﻣﯽ دﯾﺪ اﯾﻦ ﺑﺎر ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺧﻮردن ﮐﯿﮏ ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ از ﺑﺎز ﮐﺮدن ﮐﺎدوﻫﺎ و ﺷﻮﺧﯽ ﻫﺎي ﮐﻪ ﺑﺎ‬
‫ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي از ﺑﻘﯿﻪ ﻋﺬر ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﺮد و ﺑﺎ اﺣﺴﺎس ﺧﺴﺘﮕﯽ زﯾﺎد‪ ،‬ﺳﺮ درد و ﺳﺮ ﮔﯿﺠﻪ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﻪ‬
‫اﺗﺎق رون ﺑﺮﮔﺸﺖ و اﺻﻼً ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﺧﻮاﺑﺶ ﺑﺮد ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد‬
‫اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﭼﯿﺰي در ﺑﺪﻧﺶ در ﺣﺎل ﺣﺮﮐﺖ اﺳﺖ ‪ ...‬ﻫﻢ اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺑﯽ و ﻫﻢ اﺣﺴﺎس ﺑﺪي داﺷﺖ ‪...‬‬
‫در ﮐﻞ ﺷﺐ ﻧﺎ آراﻣﯽ داﺷﺖ و ﺧﻮب ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺨﻮاﺑﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫‪٢۴٩‬‬

‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم روز ﻋﺮوﺳﯽ ﻓﺮا رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎرو ﮐﻪ در ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻣﺮﮐﺰ ﺳﺮ و ﺻﺪا و ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺑﻮد ‪ ...‬در اﯾﻦ ﯾﮑﯽ و دو روز ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺮاﺳﻢ ﺟﺸﻦ‬
‫ﻋﺮوﺳﯽ و ﻧﯿﺰ آﻣﺪن ﺧﺎﻧﻮاده ﻓﻠﻮر ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻗﺒﻞ ﺷﻠﻮغ ﺗﺮ و ﭘﺮ ﺳﺮ و ﺻﺪا ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺧﺎﻧﻮاده ﭘﺮ ﺟﻤﻌﯿﺖ‬
‫دﻻﮐﻮر ﻧﯿﺰ روز ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﺑﺎرو آﻣﺪﻧﺪ و ﭼﻮن در ﺑﺎرو دﯾﮕﺮ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮاي اﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮد ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻨﺎر ﺑﺎﻏﭽﻪ‬
‫ﺑﺮاي ﺧﻮدﺷﺎن ﭼﺎدر ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﻪ داﺧﻞ آن ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﺑﺎرو اﺗﺎق داﺷﺖ و ﻧﯿﺰ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮﭘﺎ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ﻓﻠﻮر ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﺳﻪ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮﺷﺎن ﺧﯿﻠﯽ زود ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎ اﻧﻬﺎ راﺣﺖ ﺣﺮف ﻣﯽ‬
‫زدﻧﺪ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ از ﺣﻀﻮر ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺸﻬﻮر ﻧﯿﺰ در اﯾﻨﺠﺎ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬اﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي دوﺳﺖ‬
‫ﺻﻤﯿﻤﯽ رون و در واﻗﻊ ﺣﺎﻻ ﻋﻀﻮي از اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده اﺳﺖ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻌﺠﺐ ﻫﺮ دو ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎي وﯾﺰﻟﯽ و دﻻﮐﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد آﻗﺎي اﻣﺎﻧﻮﺋﻞ دﻻﮐﻮر و آﻗﺎي‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬آن دو ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻃﻮري ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮف ﻣﯽ زدﻧﺪ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ رﻓﺎﻗﺖ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ اي ﺑﯿﻦ‬
‫اﻧﻬﺎ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ اﺳﺖ ‪ ....‬روز ﻗﺒﻞ ﻧﯿﺰ آن دو ﺑﯿﺸﺘﺮ وﻗﺘﺸﺎن را در اﻧﺒﺎري ﻣﺨﺼﻮص آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ‬
‫و ﺗﺎ ﭘﺎﺳﯽ از ﺷﺐ ﺻﺪاﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺒﯽ از اﻧﺒﺎري ﺷﻨﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪن ﺻﺪاي ﺧﺎﻧﻢ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ و دﻻﮐﻮر آن دو ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻧﺪ از اﻧﺠﺎ ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻌﺪ ﻫﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ آﻗﺎي دﻻﮐﻮر ﻣﺜﻞ‬
‫اﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻪ وﺳﺎﯾﻞ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﻋﻼﻗﻪ ﻋﺠﯿﺒﯽ دارد و ﺣﺘﯽ ﻣﺜﻞ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﺮﻧﺪه درﺳﺖ ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪٢۵٠‬‬

‫ﻣﺎدر ﻓﻠﻮر ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از دﺧﺘﺮش زﯾﺒﺎ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ وﻗﺘﯽ داﺷﺖ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻋﻘﻞ و‬
‫ﻫﻮش ﺗﻤﺎم ﻣﺮدان وﯾﺰﻟﯽ را ﺑﺮد و ﻫﻤﻪ ﻣﺒﻬﻮت زﯾﺒﺎﯾﯽ او ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ اﻧﻬﺎ از اﯾﻦ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺎرج ﮐﺮد ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪن ﻣﺮدان وﯾﺰﻟﯽ دﻟﯿﻞ داﺷﺖ و ان وﯾﻼ ) ﭘﺮﯾﺰاد ( ﺑﻮدن ﺧﺎﻧﻢ‬
‫دﻻﮐﻮر ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ دﻻﮐﻮر ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دﺧﺘﺮش درﺻﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮي از ﺧﻮن وﯾﻼ دروﻧﺶ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻗﺮار ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﺮوﺳﯽ را در ﻋﻠﻔﺰارﻫﺎ ‪ ...‬ﮐﻪ ﻫﺮي و رون و ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﺎرﻫﺎ در ان ﮐﻮﺋﯿﺪﯾﭻ ﺑﺎزي‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﻮد ‪ ....‬ﯾﮏ ﺳﮑﻮي رﻗﺺ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﺎﻧﻢ دﻻﮐﻮر ﺗﺰﺋﯿﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد درﺳﺖ در‬
‫وﺳﻂ ﻋﻠﻔﺰار و ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻣﻬﻤﺎن ﻫﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻗﺒﻞ از ﺑﺮﮔﺰاري ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﺮوﺳﯽ اﺳﺘﺮس زﯾﺎدي داﺷﺖ ‪ ..‬او ﺗﺎ ﺣﺎﻻ در ﻫﯿﭻ ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﺮوﺳﯽ ﺟﺎدوﮔﺮان‬
‫ﺷﺮﮐﺖ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد و ﺳﻨﺖ و آﯾﯿﻦ اﯾﻦ ﻣﺮاﺳﻢ را ﺑﻠﺪ ﻧﺒﻮد و ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ رﻓﺘﺎر ﮐﻨﺪ ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻌﺪ‬
‫از ﯾﮏ ﺟﻠﺴﻪ آﻣﻮزﺷﯽ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﮐﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺗﻤﺎم ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد را ﺑﻪ‬
‫او ﮔﻔﺖ از اﺳﺘﺮﺳﺶ ﮐﻢ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎي ﺷﺐ ﺑﻮد و ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﺤﻞ رﻗﺺ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ آﺳﻮدﮔﯽ ﺧﺎﻃﺮ و ﺑﺪون‬
‫دﻏﺪﻏﻪ و ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﯿﺎﻧﺸﺎن‪ ،‬ﻣﺸﻐﻮل رﻗﺼﯿﺪن ﺑﺎ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ دو دوﺳﺘﺶ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﻬﺎ اﺣﺴﺎس ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮدﻧﺪ و از ﯾﮏ ﻃﺮف‬
‫ﻫﻢ ﻧﮕﺮان ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ راﺑﻄﻪ ي آﻧﻬﺎ ﺗﺎﺛﯿﺮي ﺑﺮ دوﺳﺘﯿﺸﺎن ﺑﺎ او داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﮐﻪ‬

‫‪٢۵١‬‬

‫ﺟﯿﻨﯽ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ دو ردﯾﻒ دور ﺗﺮ از او ﺑﯿﻦ دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از روي ﺣﺎﻟﺖ‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ او ﺧﻮﺷﺤﺎل اﺳﺖ ﯾﺎ ﻧﺎراﺣﺖ! او ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﻘﻄﻪ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ دﯾﺪن او در اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ از دﺳﺖ ﺧﻮدش ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ‪ .‬او ﻣﺜﻼً ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺎﺷﺪ؛ ﭼﻮن ﻋﺮوﺳﯽ‬
‫ﺑﺮادر ﺑﺰرﮔﺶ ﺑﻮد‪ .‬از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف ﻣﯿﻠﺶ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد از او ﺑﺮاي رﻗﺺ در ﻣﺮاﺳﻢ دﻋﻮت ﻧﮑﻨﺪ‪،‬‬
‫ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد؛ اﻣﺎ ﻫﺮ ﭼﻪ از او دورﺗﺮ ﻣﯽ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﻨﯿﺖ او ﻧﯿﺰ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﮐﻪ در‬
‫اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺑﺮاي ﺧﻮدش اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ او ﻫﺮ وﻗﺖ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ ،‬او را از دﺳﺖ ﻣﯽ دﻫﺪ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻔﺮﯾﻨﯽ روي او ﻗﺮار داﺷﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮ‬
‫ﮐﺴﯽ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﻮد ﺳﺮﻧﻮﺗﺶ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﻣﺮگ ﻧﺒﺎﺷﺪ ‪ ....‬و دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﺮاي ﺟﯿﻨﯽ ﺑﯿﻔﺘﺪ‬
‫‪ ....‬ﭼﻮن اﮔﺮ او را ﻫﻢ از دﺳﺖ ﻣﯽ داد دﯾﮕﺮ دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮدن ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ....‬در ﻫﻤﯿﻦ اﻓﮑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫زﺧﻤﺶ ﺑﻪ ﺳﻮزش اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺶ ﺑﺮد‪ .‬درد ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺷﺪﯾﺪ ﺗﺮ ﻣﯿﺸﺪ و او ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﻌﻨﺎي آن را‬
‫درك ﻣﯿﮑﺮد‪.‬ﺑﺪون ﺷﮏ وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﺎﯾﯽ در ﻫﻤﺎن ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫از روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭘﺮﯾﺪ و ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﯿﻨﯽ و ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﯾﺎ اﻧﻬﺎ را از ﺣﻀﻮرش ﺑﺎﺧﺒﺮ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ و‬
‫داد ﺑﻠﻨﺪي ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺤﮑﻢ دﺳﺖ ﺟﯿﻨﯽ را ﮔﺮﻓﺖ و زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ "از ﮐﻨﺎر ﻣﻦ دور ﻧﺸﻮ"‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺳﮑﻮي رﻗﺺ ﺑﺮد ﺗﺎ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫‪٢۵٢‬‬

‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﻬﻤﺎن ﻫﺎ ﻫﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﺎ اﯾﻨﮕﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻓﻌﻼً از‬
‫ﺳﭙﺮﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ﺑﺎرو ﻋﺒﻮر ﮐﻨﻨﺪ وﻟﯽ آﻧﻬﺎ ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .....‬اﻟﻔﺮد ﺑﺎﻟﺪوﯾﻦ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﻌﺪادي از‬
‫ﻣﻬﻤﺎن ﻫﺎي وﺣﺸﺖ زده را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﻘﻄﻪ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪه ﺑﺮاي ﻏﯿﺐ و ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن ﻫﺪاﯾﺖ‬
‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪادي از ﻣﺤﻔﻠﯿﺎن ﻫﻢ ﺑﺮاي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﭘﺸﺖ ﻣﺮز ﺳﭙﺮﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ردﯾﻒ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺷﻠﻮﻏﯽ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﺳﺖ دو دوﺳﺘﺶ را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي آﻧﻬﺎ را ﺻﺪا زد‪:‬‬
‫ رون ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪...‬‬‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻧﮕﺮان ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﯿﺪا ﺷﺪ‪ .‬او ﺑﺎ ﯾﮏ دﺳﺘﺶ رون و ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮ‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﯿﺶ او ﻣﯽ آﻣﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻓﺮﺻﺖ ﺣﺮف زدن ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﯾﮏ‬
‫دﻓﺘﺮﭼﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ را از ﺟﯿﺐ ﮐﺘﺶ ﺑﯿﺮون آورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﯾﻦ ﯾﻪ ﭘﻮرﺗﮑﯿﻪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ رو ﺑﻪ ﯾﻪ ﺟﺎي اﻣﻦ ﻣﯿﺒﺮه‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ از اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻤﯽ رود ‪ ....‬اﻣﺎ ﻣﻨﺼﺮف ﺷﺪ؛ ﭼﻮن اﮔﺮ او از اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻤﯽ رﻓﺖ‪،‬‬
‫ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ را ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﮐﻪ در آن ﺣﺎﻟﺖ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻪ زور آﻧﻬﺎ را ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد!‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻓﻮراً دﻓﺘﺮﭼﻪ ﯾﺎداﺷﺖ را از آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﮔﺮﻓﺖ و رو ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﭘﺲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ! ﻫﺮ ﮐﯽ ﯾﻪ ﻗﺴﻤﺘﺸﻮ ﺑﮕﯿﺮه‪.‬‬

‫‪٢۵٣‬‬

‫ﻫﻤﻪ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﻧﺪ؛ ﭼﻮن اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺮار ﮐﺮدن ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي‬
‫ﺑﺎﺷﺪ؛ وﻟﯽ او اﮐﻨﻮن از آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺧﻮد ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺒﺨﺸﻨﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺮﻓﯽ را از او ﻧﺪاﺷﺖ؛ وﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ و‬
‫ﺟﻮر ﮐﺮد‪.‬‬
‫ زود ﺑﺎﺷﯿﺪ‪.‬‬‫ﺻﺪاي آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد و ﻫﺮﮐﺪام ﯾﮏ ﻗﺴﻤﺖ ﭘﻮرﺗﮑﯽ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ آﻧﻬﺎ ﺧﻮدﺷﺎن را در ﯾﮏ اﺗﺎق دﯾﺪﻧﺪ؛ اﻣﺎ از ﻫﺮي ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي در آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ دﺳﺘﺶ را از روي ﮐﺘﺎﺑﭽﻪ ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬‬
‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻫﺮي ﮐﻪ ﻫﻨﻮز اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺎدﮔﯽ از ﻣﻬﻠﮑﻪ‬
‫ﻓﺮار ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﯽ ؟ ﭘﺲ ﺗﻮ ﭼﺮا ﻧﺮﻓﺘﯽ ‪ ...‬ﻫﺮي!!!‬‫ﻫﺮي ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺤﮑﻢ ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬ﻣﻦ از اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻤﯿﺮم!‬
‫‪ -‬ﻣﯿﺪوﻧﺴﺘﻢ ﮐﻠﻪ ﺷﻖ ﺗﺮ از اﯾﻦ ﺣﺮﻓﺎ ﻫﺴﺘﯽ! ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﯾﻪ ﭘﻮرﺗﮑﯿﻪ دﯾﮕﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدم آوردم‪.‬‬

‫‪٢۵۴‬‬

‫ﻫﺮي اﺻﻼً اﻧﺘﻈﺎر ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي را ﻧﺪاﺷﺖ ‪ .....‬ﯾﮏ ﭘﻮرﺗﮑﯽ دﯾﮕﺮ ‪ ....‬وﻟﯽ او اﯾﻨﺠﺎ را ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﺑﺪون‬
‫ﻣﺒﺎرزه ﺗﺮك ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ‪ .....‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ او ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ....‬ﭘﺲ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﺧﺎﻧﻮاده‬
‫وﯾﺰﻟﯽ را ﮐﻪ ﻫﺮي را ﻣﺜﻞ ﯾﮑﯽ از اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده ﺷﺎن دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺮك ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ وﻟﯽ ﻣﻦ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ‪ ...‬ﻧﻤﯽ رم!‬‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ دﺳﺖ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﯿﺮي ‪ ...‬ﭼﻮن ﻣﻦ ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻢ!‬‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﺪون ﺗﻌﺎرف و ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ دﺳﺘﺶ را ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺟﺎ ﻧﻤﯽ رم ‪ .....‬اﯾﻨﺠﺎ ﺧﻮﻧﻪ ي ﻣﻨﻪ و ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺬارم ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮادم ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻪ و ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻫﻢ‬‫ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯿﺪ ﺟﻠﻮﻣﻮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪ .‬ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ؛ وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ درﺧﻮاﺳﺘﺘﻮن رو ﻗﺒﻮل ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ در ﺳﮑﻮت ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺼﻤﻢ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ اﯾﻦ ﭘﺴﺮ‬
‫ﮐﻠﻪ ﺷﻖ را ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ راﺣﺘﯽ راﺿﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ او را ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬ﻣﺴﻠﻤﺎً او دوﺑﺎره ﺧﻮدش را اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺎﻟﯽ ﻣﻨﻮﻣﯿﮑﺸﻪ ‪ .....‬وﻟﯽ ﺑﻬﺖ اﺧﻄﺎر ﻣﯿﺪم از ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﺗﮑﺎن ﻧﻤﯿﺨﻮري ‪ ....‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪي؟‬‫ﺟﻤﻠﻪ ي آﺧﺮش را ﭼﻨﺎن ﺑﺎ ﻗﺎﻃﻌﯿﺖ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻫﻢ ﺧﻄﻮر ﻧﮑﺮد ﮐﻪ از دﺳﺘﻮر آﻗﺎي‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﺳﺮﭘﯿﭽﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﺑﯿﺎ‪.‬‬‫‪٢۵۵‬‬

‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ اﯾﻦ را ﮔﻔﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ دوﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎر ﺑﻠﻨﺪي ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬اﯾﻦ ﺻﺪاي ﭼﯽ ﺑﻮد؟‬
‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺟﻮاﺑﺶ را داد‪:‬‬
‫ اﯾﻦ ﺻﺪاﻫﺎ ﻧﺸﻮن ﻣﯿﺪه ﮐﻪ ﺳﭙﺮﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ﺑﺎرو در ﺣﺎل از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻦ ﻫﺴﺘﻦ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﻋﺒﺎرت "ﺳﭙﺮﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ"‪ ،‬ذﻫﻨﺶ ﺳﺮﯾﻌﺎً ﺑﻪ ﮐﺎر اﻓﺘﺎد و ﺑﻪ ﯾﺎد ﺣﺮف ﻫﺎي دﯾﺮوز ﺑﯿﻞ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﯾﺎد اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮه اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﻓﻮراً راﻫﺶ را ﮐﺞ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ آن روز ﺑﯿﻞ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪ ،‬رﻓﺖ‪ .‬آﻧﺠﺎ‬
‫ﭼﺎرﭼﻮب اﺻﻠﯽ ﺳﭙﺮﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﺮ اﺿﻄﺮاﺑﺶ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻧﺤﻮه ي درﺳﺖ ﺣﺮﮐﺖ‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﯿﺎورد‪.‬‬

‫***‬

‫ﯾﮏ روز ﻗﺒﻞ‬
‫ﺻﺒﺢ زود‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﮕﯿﺶ ﮐﻪ دﯾﺸﺐ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺮاي او ﺗﺮﺗﯿﺐ داده ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫ﻧﯿﺰ ان اﺣﺴﺎس ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪي ﮐﻪ اﺧﺮ ﺷﺐ ﺑﻪ او دﺳﺖ داد ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﯽ از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪ ‪ ...‬ﻫﻨﻮز ﺳﺮش ﮔﯿﺞ‬
‫ﻣﯽ رﻓﺖ ‪ ...‬آﺑﯽ ﺑﻪ ﺳﺮ و ﺻﻮرﺗﺶ زد و ﺑﻪ آﺷﭙﺰ ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻓﺮدا ﻋﺮوﺳﯽ ﺑﯿﻞ و ﻓﻠﻮر و‬
‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ رﯾﻤﻮس و ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪٢۵۶‬‬

‫از ﭘﺸﺖ ﭘﻨﺠﺮه اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﺎﻟﻪ اي از ﻧﻮر ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ را دﯾﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺧﻮدش ﮔﻔﺖ ﺷﺎﯾﺪ اﺷﺘﺒﺎه دﯾﺪه‬
‫اﺳﺖ ‪ ...‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻨﻮز ﺧﻮاب از ﺳﺮش ﻧﭙﺮﯾﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬وﻟﯽ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره ﻫﺎﻟﻪ ي ﻧﻮراﻧﯽ را دﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺗﺮس از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪه‪ ،‬آرام آرام ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮه ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺑﺎرو ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ! اﻣﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن ﺑﯿﻞ ﺧﯿﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﯿﻞ روي زاﻧﻮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ‬
‫اﺷﮑﺎل ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد‪ .‬ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺪاﻧﺪ ﺑﯿﻞ ﭼﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ از در ﭘﺸﺘﯽ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﯿﺮون آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﯿﻞ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ زﯾﺮ ﻓﺸﺎر ﻗﺮار داﺷﺖ؛ ﭼﻮن ﻋﺮﻗﯽ ﮐﻪ از‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ آﻣﺪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر اﻧﺮژي زﯾﺎدي را از او ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﺑﯿﻞ ‪ ......‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ داري ﭼﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬‫ﻣﺮد ﺟﻮان ﮐﻪ ﻓﺮدا روز ﻋﺮوﺳﯿﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاي ﻫﺮي در اﯾﻦ وﻗﺖ ﺻﺒﺢ‪ ،‬ﮐﺎرش را ﺗﻤﺎم ﮐﺮد و ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﻫﺮي! ﺳﺤﺮﺧﯿﺰ ﺷﺪي! ﻣﻦ داﺷﺘﻢ ﺳﭙﺮﻫﺎي اﻣﻨﯿﺘﯽ اﻃﺮاف ﺑﺎرو رو ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم‪ .‬ﻫﺮي ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺎق‬‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺪاﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﭼﻄﻮري اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬
‫ﻣﻦ ﭼﺎر ﭼﻮب اﯾﻦ ﺳﭙﺮ ﻫﺎ رو ﻃﻮري ﻃﺮاﺣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ از اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻣﺜﺒﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﺎرو دارﯾﻢ ﺗﻘﻮﯾﺖ‬
‫ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺳﭙﺮﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از اﻧﺘﻘﺎل ﻗﺪرت از ﺟﺎدوﮔﺮ ﯾﺎ ﺳﺎﺣﺮه اي ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪،‬‬
‫ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻣﯽ ﺷﻦ؛ ﯾﻌﻨﯽ ﺳﭙﺮﻫﺎ از اﻧﺮژي اﯾﻦ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻣﺜﺒﺖ و ﺧﺎﻃﺮه ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ دارﯾﻢ ﻧﯿﺮو ﻣﯽ‬
‫ﮔﯿﺮن و ﻗﺪرت ﻣﯽ ﮔﯿﺮن؛ اﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ اﻧﺮژي از ﻃﺮف ﻣﯽ ﮔﯿﺮه ‪ ...‬دوﺳﺖ داري ﯾﺎدت ﺑﺪم؟‬

‫‪٢۵٧‬‬

‫ اﮔﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯽ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯿﺸﻢ‪.‬‬‫ﺑﯿﻞ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﯿﺎن ﯾﮏ اﺳﺘﺎد‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻮﺿﯿﺢ دادن درﺑﺎره ي ﻧﺤﻮه ي ﺣﺮﮐﺖ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ و وردﻫﺎي ﻻزم‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻗﺪري ﺧﻮب ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ داد ﮐﻪ ﻫﺮي در ﻣﺮﺗﺒﻪ ي دوم‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺣﺮﮐﺎت ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ و ورد ﻻزم را ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮﺑﯽ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت و ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎن و ﺧﺎﻧﻮاده اش ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰدﻧﺪ ‪ ....‬و ﺑﯿﻞ و‬
‫رﯾﻤﻮس ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻋﺮوﺳﯽ ﺧﯿﻠﯽ زﺣﻤﺖ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ؛ ﭘﺲ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮐﺎرﺷﺎن را اﻧﺠﺎم‬
‫ﺑﺪﻫﻨﺪ‪ .‬ﺷﺮوع ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﺣﺮﮐﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻞ ﺑﻪ او ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮد ﮐﺮد؛ در ﺣﯿﻦ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر‪ ،‬در ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ‬
‫دﻧﺒﺎل ﺧﺎﻃﺮاﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺑﺎرو ﺑﻮد ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪:‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ ﺑﺎرو آﻣﺪه و ﺑﺎ دﯾﺪن آﻧﺠﺎ اﺣﺴﺎس آراﻣﺶ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ در ﮐﻤﺘﺮ از‬
‫دو روز ﺗﻤﺎم ﻏﺬاﻫﺎي ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ي او را ﮐﺸﻒ ﮐﺮده و ﻫﻤﯿﺸﻪ از آن ﻏﺬاﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻣﻘﺪار را در ﻇﺮف‬
‫او ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﻣﺤﺒﺖ ﻣﺎدراﻧﻪ و ﺧﺎﻟﺼﺎﻧﻪ اي را ﮐﻪ ﻧﺜﺎر او ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﺎ او ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﯾﮑﯽ از ﭘﺴﺮﻫﺎﯾﺶ رﻓﺘﺎر‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد ‪.....‬‬
‫ﭘﺎﻫﺎي ﻫﺮي ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻟﺮزﯾﺪن ﮐﺮد و ﮐﻢ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ روي زﻣﯿﻦ ﺑﯿﻔﺘﺪ؛ وﻟﯽ ﻫﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮﭘﺎ‬
‫ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺮ ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ اداﻣﻪ داد‪.‬‬

‫‪٢۵٨‬‬

‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﺎ او درﺑﺎره ي وﺳﺎﯾﻞ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻫﯿﺠﺎن زده ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ‬
‫ﭼﻨﺪ روز ﭘﯿﺶ ﺑﺎ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﺟﺎﻧﺶ ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ ﺑﻪ او‪ ،‬ﺑﻪ ﭘﺮاﯾﻮت دراﯾﻮ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯿﻞ‪ ،‬ﻓﺮد و ﺟﺮج‬
‫ﮐﻪ ﺑﺎ او ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ رﻓﺘﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬او را ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮدش دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ و ﻧﻪ ﺑﺎ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ ﺷﻬﺮﺗﺶ ﺟﯿﻨﯽ ‪ ....‬اﯾﻦ دﺧﺘﺮ را ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ دوﺳﺖ داﺷﺖ و ﺣﻀﻮر او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎﻋﺚ آراﻣﺸﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ و‬
‫اﯾﻦ آراﻣﺶ را ﻣﺪﯾﻮن دوﺳﺘﯽ ﺑﺎ رون و اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ و اﻓﺮادش ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ اوﻟﯿﻦ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در آن‬
‫اﺣﺴﺎس آراﻣﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﮐﻮﺋﯿﺪﯾﭽﯽ ﮐﻪ دﯾﺮوز ﺑﺎزي ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ را ﺑﻪ ﯾﺎد آورد ﮐﻪ در ﻋﻠﻔﺰارﻫﺎ ﺑﺎزي ﮐﺮدﻧﺪ و ﺟﻦ ﻫﺎي‬
‫ﺑﺎﻏﭽﻪ را ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻮﺧﯽ و ﺧﻨﺪه ﺑﺎ دﯾﮕﺮان ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﭘﺮﭼﯿﻦ ﭘﺮﺗﺎب ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫زاﻧﻮﻫﺎي ﻫﺮي ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻣﻘﺎوﻣﺘﺸﺎن را از دﺳﺖ دادﻧﺪ و او ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ زﻧﺎن روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ درد‬
‫زﺧﻢ ﺳﺮش از ﯾﮏ ﻃﺮف و از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺷﺪﯾﺪ ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺮ او ﻏﺒﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ؛ اﻣﺎ او ﻫﻤﭽﻨﺎن‬
‫ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮات ﻣﺜﺒﺘﺶ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﺧﺎﻧﻪ ي ﺧﺎﻧﻮاده اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ از او ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ؛ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ دﯾﮕﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺎري ﻧﮑﺮد؛ ﭘﺲ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻮج ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي از ﺟﺎدوي ﺧﺎم و از ﻫﻢ ﮔﺴﯿﺨﺘﻪ از ﭼﺎر ﭼﻮب اﺻﻠﯽ ﺳﭙﺮﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻦ‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬

‫‪٢۵٩‬‬

‫اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﯽ اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي و آﻟﻔﺮد ﺑﺎﻟﺪوﯾﻦ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ آﻣﺎده ﺑﺎش ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ از آﻧﻬﺎ ﺑﻮد؛ اﻣﺎ آﻧﻬﺎ ﯾﮏ ﻧﮑﺘﻪ ي ﻣﻬﻢ را ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ و آن ﻫﻢ ﺣﻀﻮر وﻟﺪﻣﻮرت در‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﭙﺮﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ﺑﺎرو ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم آﺧﺮﯾﻦ ﺳﭙﺮ دﻓﺎﻋﯽ ﻧﯿﺰ در ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺖ و ﺟﻨﮓ آﻏﺎز ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ آﻣﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭘﺎي ﻣﺮگ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﻨﺪ؛ اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮر وﻟﺪﻣﻮرت در اﯾﻨﺠﺎ ﺷﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫روﺣﯿﻪ ﺷﺎن ﺑﻪ ﺷﺪت ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮐﺎر ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻮد؛ اﻣﺎ ﺑﺎ ﺣﻀﻮر وﻟﺪﻣﻮرت دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ‬
‫اﻣﯿﺪي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﻮري ﺧﯿﺮه ﮐﻨﻨﺪه از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬دﯾﻮارﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ﺑﺎرو ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در ﺣﺎل ﺗﺮﻣﯿﻢ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻌﻀﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮار ﮐﻪ‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪﻧﺪ؛ اﻣﺎ آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻮﺷﯿﺎرﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺟﻠﻮي‬
‫ﺧﻮدﺷﺎن ﺳﭙﺮي درﺳﺖ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ در اﺛﺮ ﻧﯿﺮوي ﻗﻮي و ﺧﺎم ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﭙﺮﺷﺎن وارد ﻣﯿﺸﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ راﻧﺪه‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ روال ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﭙﺮﻫﺎي ﻗﺒﻠﯽ ﺑﺎرو ﭘﺎﺑﺮﺟﺎ ﺑﻮدﻧﺪ اداﻣﻪ داﺷﺖ و ﺳﭙﺲ‬
‫ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﯿﻞ وﯾﺰﻟﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭼﺎرﭼﻮب ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪه ي او ﺳﭙﺮﻫﺎي اﯾﻨﺠﺎ را دوﺑﺎره ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﺮده‬
‫اﺳﺖ؛ اﻣﺎ او ﮐﺴﯽ را ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺳﭙﺮﻫﺎ را ﺑﺎ اﯾﻦ ﻗﺪرت ﺗﻘﻮﯾﺖ و ﺣﺘﯽ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﺟﺎي‬
‫ﻗﺒﻠﯽ ﺑﺒﺮد؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭼﺎر ﭼﻮب در آن ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺷﺪت‬
‫ﺣﯿﺮت ﮔﺮد ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫‪٢۶٠‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ داﺷﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد ‪ ....‬از ﺷﺪت ﺧﺴﺘﮕﯽ روي زاﻧﻮ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و از ﺳﺮ و‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﻋﺮق ﻣﯽ رﯾﺨﺖ؛ وﻟﯽ ﻫﻨﻮز داﺷﺖ ﺑﻪ ﮐﺎرش اداﻣﻪ ﻣﯿﺪاد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺧﺴﺘﻪ اﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮد ‪....‬‬
‫ﺑﺮﻗﯽ از ﺧﺸﻢ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ ‪ .....‬ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﯿﻞ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ دوﯾﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ او رﺳﯿﺪ ﺑﺎ دﻟﺴﻮزي ﺑﺴﯿﺎر ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي! ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺴﺘﻪ اي و ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯽ؛ وﻟﯽ ﺧﻮب ﮔﻮش ﺑﺪه ﺑﺒﯿﻦ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﻢ‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮام‬‫ﮐﻤﮑﺖ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺳﭙﺮﻫﺎي اﯾﻨﺠﺎ رو ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ي دﯾﮕﻪ ﻧﮕﻪ دارﯾﻢ ﺗﺎ ﮐﻤﮏ ﺑﺮﺳﻪ ‪ ....‬ﻣﯽ دوﻧﻢ ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﺳﺨﺘﻪ ‪ ....‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮام اﻧﺮژﯾﻤﻮ ﺑﻬﺖ ﺑﺪم‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را روي ﺳﺮ ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻌﺪ از ﺧﻮاﻧﺪن وردي‪ ،‬اﻧﺮژﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ از ﺷﺪت ﺿﻌﻒ روي دو زاﻧﻮ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺗﯿﺮ و ﻣﺎت ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺑﯿﻞ را ﺷﻨﯿﺪ‬
‫ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﺎ او ﺣﺮف ﻣﯽ زد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ از ﺣﺮف ﻫﺎي ﺑﯿﻞ ﻓﻬﻤﯿﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻤﮏ‬
‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﻫﺠﻮم ﺟﺮﯾﺎن اﻧﺮژي را ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﺑﺎر ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره از‬
‫روي دوﺷﺶ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﺣﺴﺎﺳﯽ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺻﺒﺢ زود از ﺧﻮاب ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯿﺸﺪ و‬
‫دوﺳﺖ داﺷﺖ دوﺑﺎره ﺑﺨﻮاﺑﺪ ‪ ....‬دوﺳﺖ داﺷﺖ اﯾﻦ اﻧﺮژي ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدش‬
‫ﺑﺪاﻧﺪ ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻣﮑﯿﺪن ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻣﻨﺒﻊ اﻧﺮژي ﮐﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ دﻗﺖ ﺗﻤﺎم ﺣﺮﮐﺎت او‬
‫را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ و ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﺼﺪ او ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪٢۶١‬‬

‫ﮐﻼه ﺷﻨﻠﺶ را را روي ﺳﺮش ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ....‬از ﯾﮏ ﻃﺮف ﺣﺮﮐﺎت ﭘﺎﺗﺮ را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ و از ﻃﺮف‬
‫دﯾﮕﺮ ﻧﯿﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻫﻢ ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﭼﻮن ﺑﺮ ﺧﻼف اﻧﺘﻈﺎرش ﮐﺴﯽ‬
‫دوﺑﺎره ﺳﭙﺮﻫﺎ رو ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻗﺒﻞ ﺗﺮﻣﯿﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد؛ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺧﻮدش ﺑﺮاي ازﺑﯿﻦ ﺑﺮدن ﺳﭙﺮﻫﺎ‬
‫دﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ دﻟﺶ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ او ﻣﺒﺎرزه اي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﺎﻟﻪ ﻫﺎي ﻗﺪرت وﻟﺪﻣﻮرت را‬
‫از ان ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﯽ دﯾﺪ؛ او در ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮد ﺣﺘﯽ ﻫﺎﻟﻪ ﻫﺎي ﻗﺪرﺗﺶ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﮐﻪ دروﻧﺶ ﺑﻮد ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد اﻣﺎ ﺣﺎﻻ وﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻫﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ اول ﺑﺎﯾﺪ ﺟﻠﻮي ﮐﺎر‬
‫ﭘﺴﺮك را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ دﺳﺖ ﺑﯿﻞ را از روي ﺳﺮ ﻫﺮي ﭘﺲ زد و ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎش ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﯽ دوﻧﯽ داري ﭼﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬‫اﻧﺮژي ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﻗﻄﻊ ﺷﺪن ارﺗﺒﺎﻃﺶ ﺑﺎ ﻣﻨﺒﻊ اﻧﺮژي ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻗﺒﻞ ﺗﺤﻠﯿﻞ رﻓﺖ‪ .‬ﻧﮕﻪ‬
‫داﺷﺘﻦ ﺳﭙﺮﻫﺎ اﻧﺮژي ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ زﻣﺎن درﺳﺖ ﮐﺮدن آﻧﻬﺎ از ﻓﺮد ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬دﯾﺪﮔﺎن ﻫﺮي ﮐﻢ ﮐﻢ ﺗﺎر‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﻫﺮي از ﻫﻮش رﻓﺖ‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ دﯾﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن اﻓﺮاد وزارت ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻓﺮو‬
‫رﯾﺨﺘﻦ دوﺑﺎره ي ﺳﭙﺮﻫﺎ و ﺟﺮو ﺑﺤﺚ ﺑﯿﻞ ﺑﺎ آن ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ او ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي‬
‫را ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﻓﺮد ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش ﮐﯿﺴﺖ‪ ،‬ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫***‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺧﺸﻢ در آن ﻃﺮف ﺳﭙﺮ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﺰاﺣﻤﯽ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﮐﻪ ﺳﭙﺮﻫﺎ را ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬
‫ﻗﺒﻞ ﺑﺮﻗﺮار ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺣﯿﺮت و ﺗﻌﺠﺐ و ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ را دﯾﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم داده اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪٢۶٢‬‬

‫از ﯾﮏ ﻃﺮف او را ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ .....‬او اﺣﺘﺮام زﯾﺎدي ﺑﺮاي اﻓﺮادي ﮐﻪ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﺎﻻ داﺷﺘﻨﺪ‪،‬‬
‫ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻮد و از ﯾﮏ ﻃﺮف دﯾﮕﺮ‪ ،‬اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع او را ﺑﻪ ﻫﺮاس وا ﻣﯽ داﺷﺖ‪ .‬دﺷﻤﻨﺶ روز ﺑﻪ روز ﻗﻮي ﺗﺮ‬
‫ﻣﯿﺸﺪ و ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ او را از ﺳﺮ راﻫﺶ ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﯾﻦ ﺑﺎر ﺧﻮدش دﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺷﺪ و‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن ﻻﯾﻪ ﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﯿﺰ ﻋﺠﯿﺒﯽ در ﺳﭙﺮﻫﺎ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺶ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ ﺳﭙﺮ ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ از ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻧﺎﭼﺎر ﺷﺪ ﺑﺮاي ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ دﯾﻮارﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ‪ ،‬از ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن آﺧﺮﯾﻦ ﺳﭙﺮ دﻓﺎﻋﯽ‪ ،‬ﺑﺎ آﭘﺎرات اﻓﺮاد وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﺑﺮﺧﻮرد ﻃﻠﺴﻤﯽ از ﻧﺎﮐﺠﺎ ﺑﻪ او ﻫﻤﺰﻣﺎن‬
‫ﺷﺪ‪ .‬درد ﺷﺪﯾﺪي را در ﻗﻔﺴﮥ ﺳﯿﻨﻪ اش اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪ .‬ﻗﯿﺎﻓﻪ اش درﻫﻢ رﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻔﺲ‬
‫ﺑﮑﺸﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ داﻧﺶ وﺳﯿﻊ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎﻫﺶ اﯾﻦ اﺟﺎزه را داد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ .‬اﮔﺮ در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﺎدو ﺳﻔﯿﺪي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ‪ ،‬دﯾﺮ واﮐﻨﺶ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﺑﻪ ﻣﺪت ‪ 5‬دﻗﯿﻘﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﯿﭻ‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ اﺟﺮا ﮐﻨﺪ و اﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﯽ دﻓﺎع ﺷﺪﻧﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ اﻻن ﻫﻢ در ﻣﻌﺮض ﺧﻄﺮ ﺑﻮد؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ‬
‫رﯾﺴﮏ ﻧﮑﺮد و ﻓﻮراً آﭘﺎرات ﻧﻤﻮد‪.‬‬
‫***‬

‫ﻗﺮارﮔﺎه ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‬
‫ﺑﺎ ﺧﺸﻢ در اﺗﺎق راه ﻣﯽ رﻓﺖ ‪ ....‬اﺻﻼً ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎد ‪ ....‬ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺑﻌﺪ ازاﯾﻨﮑﻪ آﺧﺮﯾﻦ‬
‫ﺳﭙﺮ را ازﺑﯿﻦ ﺑﺮد‪ ،‬ﺻﺪاي آﭘﺎرات ﻫﺎي ﻣﺘﻮاﻟﯽ ﺣﻮاﺳﺶ را ﭘﺮت ﮐﺮده و ﻃﻠﺴﻤﯽ از ﻧﺎ ﮐﺠﺎ آﺑﺎد ﺑﻪ او ﺧﻮرده‬
‫‪٢۶٣‬‬

‫ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ در آن ﺷﻠﻮﻏﯽ ﻃﻠﺴﻢ را ﻓﺮﺳﺘﺎد؛ اﻣﺎ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ از روي ﻗﺪرت ﻃﻠﺴﻢ اﯾﻦ را ﺑﻔﻬﻤﺪ! ‪ .....‬اﻣﺎ او ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد؟ ﮐﺴﯽ ﻏﯿﺮ از داﻣﺒﻠﺪور ﭘﯿﺮ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪي را اﺟﺮا ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺧﺎﻃﺮه ي ﻣﺒﺎرزه اﻣﺸﺐ را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد؛ اﻣﺎ ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻪ ﭼﻮن‬
‫ﺑﻪ ﻓﺮد ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ را ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﭼﯿﺰي دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ‪ ....‬از ﯾﮏ ﻃﺮف ﻗﺪرت‬
‫ﭘﺎﺗﺮ و از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ اﯾﻦ ﻓﺮد ﻧﺎﺷﻨﺎس ﺑﺎﻋﺖ ﺗﺮﺳﺶ ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎز ﭘﺎﺗﺮ ﻧﻘﺸﻪ اش را ﺧﺮاب ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ....‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا در ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﺗﺮ در آن ﺣﻀﻮر داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫ﺷﮑﺴﺖ روﺑﺮو ﻣﯿﺸﺪ ‪ ....‬ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻪ دﺳﺘﺶ ﻫﻢ از ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﮐﻮﺗﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﭘﺎﺗﺮ ﭼﻪ ﻗﺪرﺗﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ‬
‫ﮐﺲ دﯾﮕﺮي از آن ﺑﯽ ﺑﻬﺮه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻧﺒﻮدن از ﺗﻤﺎم ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ آزارش ﻣﯽ داد‪.‬‬
‫***‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﺧﻮدش را در ﯾﮑﯽ از اﺗﺎق ﻫﺎي ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ دﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺑﻬﺖ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﭼﺮا او را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ آورده ﺑﻮدﻧﺪ؟! دﯾﺪن اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺪون ﺳﯿﺮﯾﻮس ﺑﺮاﯾﺶ‬
‫ﺗﻠﺦ و ﻧﺎراﺣﺖ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ ﺷﺪﯾﺪي داﺷﺖ؛ ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﺑﻪ زور ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﺳﺖ و ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ را‬
‫ﺗﮑﺎن ﺑﺪﻫﺪ و در ﺗﺨﺘﺶ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از ﺗﺨﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﮐﻪ در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ در ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺧﺎﻧﻢ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ ﺳﯿﻨﯽ ﻏﺬا داﺧﻞ اﺗﺎق ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻫﺮي را ﺑﯿﺪار و در ﺣﺎل ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪن از ﺗﺨﺖ دﯾﺪ‪ ،‬ﺳﯿﻨﯽ ﻏﺬا از‬
‫دﺳﺘﺶ اﻓﺘﺎد وﻟﯽ ﺟﯿﻎ ﻧﺰد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ او را ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫روي ﺗﺨﺘﺶ ﺑﺨﻮاﺑﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪٢۶۴‬‬

‫ ﻫﺮي ﻋﺰﯾﺰم ‪ ...‬ﺗﻮ ﮐﯽ ﺑﯿﺪار ﺷﺪي؟ ﺗﻮ ﻧﺒﺎﯾﺪ از ﺗﺨﺘﺖ ﺑﯿﺮون ﻣﯿﺎﻣﺪي ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ اﻻن اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﯽ ‪...‬‬‫ﺧﯿﻠﯽ اﻧﺮژي از دﺳﺖ دادي ‪...‬‬
‫ ﺳﻼم ﺧﺎﻧﻮم وﯾﺰﻟﯽ ‪ .....‬ﻣﻤﻨﻮن ‪ ....‬ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ....‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻫﻤﻪ ﺣﺎﻟﺸﻮن ﺧﻮﺑﻪ؟ ﺑﺮاي‬‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﻔﺘﺎده؟‬
‫ ﻫﻤﻪ ﺣﺎﻟﺸﻮن ﺧﻮﺑﻪ ﻫﺮي ‪ ...‬وزات ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ رﺳﯿﺪ اوﻧﺎ رو ﻓﺮاري دادﻧﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ‬‫ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﭼﺮا ﻓﺮار ﮐﺮد؟!!!‬
‫ﻫﺮي ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ دروغ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﺪ؛ اﯾﻦ را ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﮐﺎر دﯾﺸﺒﺖ ﺧﯿﻠﯽ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﺑﺪي‪ .‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮات‬‫ﺑﯿﻔﺘﻪ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻣﺎ ﭼﻘﺪر ﻧﮕﺮاﻧﺖ ﺷﺪﯾﻢ؟ ‪ ...‬ﻣﯽ دوﻧﯽ وﻗﺘﯽ دﯾﺪم ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻧﯿﻮﻣﺪي ﭼﻪ ﺣﺎﻟﯽ ﺷﺪم؟ ‪....‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﺑﯿﻬﻮش آوردﻧﺖ اﯾﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد از ﺗﺮس ﺳﮑﺘﻪ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻌﺬرت ﻣﯿﺨﻮام ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ‪ ....‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﻘﯿﻪ رو ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺬارم‪ .‬اوﻧﻢ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت و‬‫اﻓﺮادش ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدن‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻟﺮزﯾﺪ؛ وﻟﯽ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻠﯽ ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد‪.‬‬

‫‪٢۶۵‬‬

‫ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﻏﺬاﺗﻮ ﺑﺨﻮري ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﮑﺎﻧﯽ داد ‪ ...‬ﻏﺬاﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ روي زﻣﯿﻦ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد‬‫ﺗﻤﯿﺰ و ﻣﺮﺗﺐ دوﺑﺎره داﺧﻞ ﺳﯿﻨﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻮد ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻣﯿﺮم ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﺪم ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻮش اوﻣﺪي‪ .‬رﯾﻤﻮس ﺧﯿﻠﯽ از دﺳﺘﺖ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﻪ ‪ ....‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ دﯾﺪﯾﺶ ﮐﻪ‬
‫ﭼﻄﻮري ﺳﺮ آرﺗﻮر داد ﻣﯿﺰد ﮐﻪ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻗﺪر ﺑﯽ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﺑﻮده ﮐﻪ ﺗﻮ رو ﺑﺎ ﺧﻮدش آورده وﺳﻂ ﻣﯿﺪون‬
‫ﻣﺒﺎرزه ‪ ....‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﺷﺎﻧﺲ آوردي ﮐﻪ ﺑﯿﻬﻮش ﺑﻮدي‪ ،‬وﮔﺮﻧﻪ ﺣﺴﺎﺑﺘﻮ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﻏﺬاﺗﻮ‬
‫ﺑﺨﻮري اوﻧﺎ ﻫﻢ ﻣﯿﺮﺳﻦ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﺷﻪ! ﻓﻘﻂ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ رﯾﻤﻮس و ﺑﻘﯿﻪ ﺑﯿﺎن ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ رو ﺑﺒﯿﻨﻢ؟‬‫ اﻟﺒﺘﻪ ‪ ....‬اوﻧﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮاﻧﺖ ﺑﻮدن ‪ ....‬اﻻن دارن ﻧﻬﺎر ﻣﯽ ﺧﻮرن ‪ ....‬ﻏﺬاﺷﻮن ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ﻣﯿﮕﻢ ﺑﯿﺎن‬‫ﭘﯿﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ و ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن در ﺑﺎ اﺣﺴﺎس ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﯽ ﻏﺬا ﺣﻤﻠﻪ ور ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﭼﻨﺪ روز ﻏﺬا ﻧﺨﻮرده اﺳﺖ ‪ ....‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﻣﻘﺪار زﯾﺎدي ﻏﺬا‬
‫ﺑﺮاﯾﺶ آورده ﺑﻮد ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺑﺎﺑﺖ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬار او ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي دوﯾﺪن دوﺳﺘﺎﻧﺶ را ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ‬
‫از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ را ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ در را‬
‫ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺧﻮدش را ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ از ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي رﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻗﻄﺮات اﺷﮏ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫رون‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ و دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺧﻮدش را ﺑﻐﻞ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫‪٢۶۶‬‬

‫ ﻫﺮي! ﭘﺴﺮه ﮐﻠﻪ ﺷﻖ! ﻣﯽ دوﻧﯽ ﭼﻘﺪر ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ رو ﻧﮕﺮان ﮐﺮدي؟ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﻮاﻧﻪ اي‪ ،‬ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎر‬‫ﺧﻮدت اﻧﺠﺎم ﺑﺪي ‪ ...‬ﭼﺮا ﯾﻪ ﺑﺎر ﻣﺜﻞ ﺑﭽﻪ ادم ﺣﺮف ﺑﻘﯿﻪ رو ﮔﻮش ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ؟ ﮐﺎر دﯾﺸﺒﺖ ﺧﯿﻠﯽ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮد‬
‫‪ ...‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﺸﺘﻪ ﺑﺸﯽ!‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﯾﮏ رﯾﺰ و ﺑﺪون وﻗﻔﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ را ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ اﺷﮑﯽ ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺧﯿﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻣﯽ زد و‬
‫ﻫﺮي ﻫﻢ ﺑﺎ دﻫﺎﻧﯽ ﺑﺎز ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﻧﮕﺎه ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﺟﯿﻨﯽ ﮔﺮه ﺧﻮرد ‪ ...‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﻬﺮه ﻫﺎش ﺣﺎﻟﺘﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﺑﻐﻀﺶ ﺑﺘﺮﮐﺪ و ﺧﻮدش را در ﺑﻐﻞ او‬
‫ﺑﻨﺪازد‪.‬‬
‫رون‪ :‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ آروم ﺑﺎش ‪ .....‬ﻣﻬﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺳﺎﻟﻢ و زﻧﺪه ﭘﯿﺶ ﻣﺎﺳﺖ‪ .‬ﺑﻬﺶ اﺟﺎزه ﺑﺪه ﯾﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﺣﺮف‬
‫ﺑﺰﻧﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﺗﺸﮑﺮ آﻣﯿﺰي ﺑﻪ رون ﮐﺮد‪ :‬ﺳﻼم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ‪ .....‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﻤﯿﺪ ‪ .....‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻦ ﺳﺎﻟﻤﻢ و ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻫﻢ ﺑﺮام ﻧﯿﻔﺘﺎده‪....‬‬
‫ ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﻔﺘﺎده؟ وﻗﺘﯽ دﯾﺸﺐ ﺑﺎ اون وﺿﻌﯿﺖ آوردﻧﺖ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ‪ .....‬ﻓﮑﺮ ‪....‬‬‫ﺑﻐﺾ ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ دﻫﺪ و او ﻫﻢ ﺧﻮدش را ﺑﻐﻞ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ و ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ او ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدن ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﺮج ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﻓﻀﺎي آﻧﺠﺎ را ﻋﻮض ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪٢۶٧‬‬

‫ دﯾﺪي ﭼﯽ ﺷﺪ ﻓﺮد ‪ ....‬ﻫﺮي ﻣﺎ رو اﯾﻨﺠﺎ ﻗﺎل ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺧﻮدش رﻓﺖ وﺳﻂ ﻣﻌﺮﮐﻪ ‪ ...‬ﺳﻼم ﭘﺴﺮ ‪....‬‬‫ﺧﻮب ﺑﺮاي ﺧﻮدت ﺣﺎل ﮐﺮدي ‪.‬‬
‫ﻓﺮد ﺗﻘﻠﯿﺪ ﺻﺪاي ﻫﺮي در آورد‪:‬‬
‫" ﭘﺲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﻫﺮ ﮐﯽ ﯾﻪ ﻗﺴﻤﺘﺸﻮ ﺑﮕﯿﺮه" ‪ ....‬ﻣﺎ رو ﻓﺮﺳﺘﺎدي اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻌﺪ ﺧﻮدت رﻓﺘﯽ ﺗﻔﺮﯾﺢ؟‬
‫ﺧﻮش ﮔﺬﺷﺖ؟ ‪ ....‬ﻣﺎﻣﺎن وﻗﺘﯽ دﯾﺪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻧﯿﻮﻣﺪي‪ ،‬دﯾﮕﻪ ﻧﺬاﺷﺖ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺑﺸﯿﻢ‪ .‬ﻃﻮري در رو ﻗﻔﻞ‬
‫ﮐﺮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻫﻢ ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺑﺎزش ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺻﻮرت ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻓﺮد درﻫﻢ رﻓﺖ ‪ ....‬ﻫﺮي ﺑﺎ دﯾﺪن ﻗﯿﺎﻓﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺧﻨﺪه اش ﮔﺮﻓﺖ ‪ ....‬اﻣﺎ‬
‫رون ﺑﺎ ﻧﺎﻣﺮدي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﯽ رﻓﯿﻖ زﯾﺎد ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺸﻮ؛ ﭼﻮن رﯾﻤﻮس ﺑﺪﺟﻮري از دﺳﺘﺖ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﯿﺎري ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻤﺖ‬‫ﻧﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد رﯾﻤﻮس از دﺳﺖ او ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﻮد‪ ،‬ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد؛ وﻟﯽ او ﺑﺎﯾﺪ درك ﻣﯿﮑﺮد ﮐﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در آن ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺑﺎرو را ﺗﺮك ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺧﻨﺪه ي ﺗﻠﺨﯽ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﺎﯾﺪ از دﺳﺘﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﻪ وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮم ﺑﯿﺎره‪.‬‬‫در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاي ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﻄﻤﻤﺌﻨﯽ ﻣﻦ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ؟‬‫‪٢۶٨‬‬

‫ﻫﺮ ﺷﺶ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﺻﺪاي رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﻠﻮي در ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮق ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ‬
‫از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﭼﻨﺪ روز ﻧﺨﻮاﺑﯿﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﺧﺎﻧﻢ و آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ‪،‬‬
‫ﺗﺎﻧﮑﺲ‪ ،‬ﻣﻮدي‪ ،‬ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل و ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد و ﯾﮏ ﻧﻮﺟﻮان ﻫﻢ ﺳﻦ و ﺳﺎل ﻫﺮي وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ دﯾﺪن ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه اش ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻼم رﯾﻤﻮس!‬‫رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻫﺮي از ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﻓﺮﯾﺎد زدن ﺳﺮ او ﻣﻨﺼﺮف ﺷﺪ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮاً او ﻫﻢ‬
‫ﻣﺜﻞ ﺳﯿﺮﯾﻮس ﺧﻮب ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮدش را از زﯾﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ درﺑﺎره ﮐﺎرش ﺧﻼص ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﯿﻦ‬
‫ﺗﮑﺎن داد و آه ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮز ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ از ﺳﺮ ﻣﺠﺎزاﺗﺶ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻤﯿﻦ ﻧﮕﺎه رﯾﻤﻮس ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻫﺮي ﻧﻔﺴﯽ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﯽ ﺑﮑﺸﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﺧﯿﺎل راﺣﺖ ﺗﺮي ﺑﻪ‬
‫ﺗﺎزه واردﯾﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺗﺎﻧﮑﺲ ﭼﺸﻤﮑﯽ ﺑﻪ او زد‪ .‬ﻣﻮدي ﻧﯿﺰ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ او را دﯾﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﺑﺮاي ﻫﺮي زد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻏﺮﯾﺒﻪ دوﺧﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰ ﻋﺠﯿﺒﯽ در اﯾﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد‬
‫وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاي او ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪٢۶٩‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﭼﻬﺎرده ‪ :‬ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ‬
‫ﻣﻮﻫﺎي ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮕﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺷﺎﻧﻪ اش رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﭼﺸﻤﻬﺎي آﺑﯽ و درﺧﺸﺎن او ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن آﺑﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد زﯾﺮ ﻧﮕﺎﻫﺶ ذوب ﻣﯽ ﺷﻮد ﯾﮏ ﺣﺲ آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي دﺳﺖ‬
‫داد ‪ ...‬ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ ﺑﻐﻀﯽ ﺗﺎزه ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﺳﺪ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺣﺎل ﻫﺮي را ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد و ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا او ﺑﺎ دﯾﺪﻧﺶ دﮔﺮﮔﻮن ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ دﯾﺪن او ﺑﻪ‬
‫ﯾﺎد ﺑﺮادرش آﻟﺒﻮس اﻓﺘﺎده ﺑﻮد؛ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮاﯾﺶ ﮐﻤﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬
‫از ﺳﺎل ﻫﺎي ﻗﺒﻞ ﺑﻪ آﻟﺒﻮس ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮده اﺳﺖ؛ اﻣﺎ اﺻﻼً ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﻫﺮي ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﻧﺰدﯾﮏ‬
‫ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﮐﻤﯽ دﯾﺮ ﻣﯽ ﺟﻨﺒﯿﺪ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﺮاي از ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮش ﻧﯿﻢ ﺧﯿﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از روي‬
‫ﺗﺨﺖ ﺑﭙﺮد؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮ ﺑﺮد‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﻫﺮي ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺖ داري ﻣﻨﻮ ﺑﺸﻨﺎﺳﯽ ‪ ....‬ﻣﻦ اﺑﺮﻓﻮرث داﻣﺒﻠﺪورم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﻐﺾ ﺧﻮد را ﻓﺮو داد‪.‬‬
‫ داا ‪ ....‬داﻣﺒﻠﺪور؟‬‫‪٢٧٠‬‬

‫ درﺳﺘﻪ ﻫﺮي ‪ .....‬و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺣﺪس زده ﺑﺎﺷﯽ ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ آﻟﺒﻮس ‪......‬‬‫ﻧﻔﺲ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﻤﺎره اﻓﺘﺎد ‪ ...‬ﺑﻪ ﮔﺮﻣﯽ دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‪ :‬از ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور!‬
‫ ﻣﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﻫﺮي!‬‫اﺑﺮوﻓﻮث ﺑﺎ اﺷﺎره ي دﺳﺘﺶ از ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ او ﺧﻮدش را ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻠﻮ ﺑﯿﺎﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎل از ﻫﺮي ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ؛ وﻟﯽ ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪ و ﻫﻢ اﻧﺪازه ي رون ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮﻫﺎي ﻣﺸﮑﯽ‬
‫ﺑﻠﻨﺪ و ﺧﻮش ﺣﺎﻟﺖ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﻬﻮه اي ﺗﯿﺮه ﮐﻪ ﻓﻘﻂ در زﯾﺮ درﺧﺸﺶ آﻓﺘﺎب ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﻬﻮه اي ﺑﻮدن‬
‫آن ﻣﯿﺸﺪي‪ ،‬ﺻﻮرﺗﯽ ﻣﻬﺮﺑﺎن و در ﮐﻞ ﻗﯿﺎﻓﻪ ي ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺖ و ﻫﺮي را ﺑﻪ ﯾﺎد ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه اش ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻣﯽ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي اﺑﺮﻓﻮرث‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ش را از ﭘﺴﺮ ﺑﺮداﺷﺖ‪:‬‬
‫ اﯾﻦ ﻫﻢ ﻧﻮه ﻣﻦ‪ ،‬اﻟﮑﺲ ‪ ......‬اﻟﮑﺲ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺧﻮدت ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪي اﯾﻦ ﻫﻢ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮه ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ‬‫دوﺳﺖ داﺷﺘﯽ از ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﺒﯿﻨﯿﺶ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﺳﻼم اﻟﮑﺲ! ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ‪.‬‬‫اﻟﮑﺲ ﺧﺠﺎﻟﺖ زده وﻟﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺳﻼم ﻫﺮي! ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب اﻟﮑﺲ! ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ آﺷﻨﺎ ﻣﯿﺸﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮام ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ اي ﺑﺎ ﻫﺮي ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﮔﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ‬‫ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺎ رو ﺑﺎ ﻫﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺬارن ‪ ....‬ﻣﻤﻨﻮن ﻣﯿﺸﻢ‪.‬‬
‫‪٢٧١‬‬

‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮاز ﻣﻮدي و ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل اﺗﺎق را ﺗﺮك ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﺑﻘﯿﻪ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺳﮑﻮﺗﯽ ﻗﻮي را اﺟﺮا ﮐﺮد و رو ﺑﻪ ﻫﺮي ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﺐ ﻫﺮي! ﺑﺮاي اﯾﻦ از ﺑﻘﯿﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﺎ رو ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺬارن ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ در ﻣﻮرد ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻤﯽ ﺻﺤﺒﺖ‬‫ﮐﻨﯿﻢ و اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﻣﻬﻢ در ﻣﻮرد آﻣﻮزش ﻫﺎي ﺗﻮ و دوﺳﺘﺎﻧﺘﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﯿﺠﺎن ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﻣﻨﻈﻮر ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور از ﻧﻔﺮ ﺳﻮم ﺷﻤﺎ ﺑﻮدﯾﺪ؟‬‫ درﺳﺘﻪ ﻫﺮي! و ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﺠﺎ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ آﻣﻮزش ﻫﺎت رو ﺑﭽﯿﻨﯿﻢ‪ .‬ﺳﻮروس ﺧﻮدش‬‫ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺑﯿﺎد وﻟﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﺷﻮ داده ﻣﻨﯿﺮوا‪ .‬ﺑﺎ وﺿﻌﯿﺘﯽ ﮐﻪ اﻻن داري ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ از ﭘﺲ ﻓﺮدا ﺣﺎﻟﺖ ﮐﺎﻣﻼً‬
‫ﺧﻮب ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ از ﭘﺲ ﻓﺮدا ﺗﻤﺮﯾﻨﺎﺗﺖ ﺷﺮوع ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﮐﺎﻏﺬي را دﺳﺖ ﻫﺮي داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﯾﻨﻢ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﮐﻼس داري‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻧﻈﺮت ﭼﯿﻪ ﮐﻪ از ﯾﮑﯽ از اﺗﺎق ﻫﺎي اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮاي ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻫﺮي و دوﺳﺘﺎﻧﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﻢ؟‬‫‪ -‬ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺑﯿﻪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ اﺗﺎﻗﺶ ﺑﺰرﮔﺘﺮ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ اﺗﺎﻗﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ!‬

‫‪٢٧٢‬‬

‫اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف در ﻣﯽ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺸﻨﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ! ﺑﺎﻫﺎم ﺑﯿﺎ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮﯾﻢ اﺗﺎق رو ﺑﻬﺖ ﻧﺸﻮن ﺑﺪم‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺒﻞ از ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت اﺗﺎق‬‫رو آﻣﺎده ﮐﻨﯿﻢ و ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻗﻮي روي دﯾﻮارﻫﺎش ﻗﺮار ﺑﺪﯾﻢ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﺷﻪ! ﺧﺐ ﻫﺮي ﺑﻬﺘﺮه درﺑﺎره آﻣﻮزش ﻫﺎ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺖ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫***‬

‫روز ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫در دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺮدﺳﻪ‪ ،‬ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد و ﯾﮏ ﻣﺮد ﻣﯿﺎﻧﺴﺎل ﺟﻠﻮي ﺗﺎﺑﻠﻮي ﻣﺪﯾﺮ ﻗﺒﻠﯽ اﯾﻦ ﻣﺪرﺳﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﺐ ﻧﻈﺮت در ﻣﻮرد ﺷﺎﮔﺮد ﺟﺪﯾﺪت ﭼﯿﻪ؟‬‫ ﻫﺎﻟﻪ ﻫﺎي ﻗﺪرت ﭘﺎﺗﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرﮔﻪ ‪ .....‬ﻣﻦ اﺻﻼً ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎور ﮐﻨﻢ ‪ .....‬ﻗﺪرت اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﯿﺒﻪ‬‫‪ .....‬اون ﭘﺴﺮ دو ﻧﯿﺮوي ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺘﻔﺎوت داره ‪ .....‬ﻣﺘﻔﺎوت‪ ،‬ﻣﺨﺎﻟﻒ و ﺿﺪ ﻫﻢ ‪ .....‬ﻫﺮ دو در ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ‪.....‬‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮام ﻋﺠﯿﺒﻪ!‬
‫ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﺑﺮات ﻋﺠﯿﺒﻪ اﺑﯽ ‪ ...‬ﺑﺮاي ﺧﻮدﻣﻢ ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮐﻪ درون ﻫﺮي ﻣﻨﻮ ﺧﯿﻠﯽ‬‫ﻣﯽ ﺗﻮﺳﻨﻪ اﺑﯽ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ازت ﺧﻮاﺳﺘﻢ آﻣﻮزش ﻫﺮي رو ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮي؛ ﭼﻮن ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ‬
‫ﮐﻨﺘﺮﻟﺶ ﮐﻨﯽ و ﻧﺬاري ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﺸﻪ ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﻧﯿﺮو ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ اون ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻪ ‪ .....‬ﻫﺮي‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ اﺟﺮا ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ اﺟﺮا ﮐﻨﯽ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ‬
‫‪٢٧٣‬‬

‫ﺑﻪ ﭘﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻤﯿﺮﺳﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ ﻫﺮي ﺑﺘﻮﻧﻪ داﻧﺸﺶ رو در ﻣﻮرد ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه زﯾﺎد ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ دﺳﺖ ﺧﻮدش ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ دﺷﻤﻨﺶ را ﺑﻪ وﺟﻮد آورد ‪ ....‬اون ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺷﺨﺼﯿﺖ و ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ‬
‫ﻫﺎش رو ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﺎ اون زﺧﻢ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻫﺪﯾﻪ داده ‪ ....‬اﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﯾﻪ ﻣﻮﻫﺒﺖ ﯾﺎ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺑﺎﺷﻪ‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﺴﺘﮕﯽ داره ﻫﺮي ﮐﺪوم راه رو اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻪ ‪ ....‬ﻫﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻧﺲ ﻣﺎ ﺑﺮاي ﮐﺸﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرﺗﻪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد داﺧﻞ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي اﺑﯽ‪ ،‬ﺑﺮادرش‪ ،‬ﺧﯿﺮه ﺷﺪ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺗﻤﻨﺎ در آن ﻣﻮج ﻣﯿﺰد‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ اﺑﯽ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﺮاﻗﺒﺶ ﺑﺎش ‪ ...‬ﻧﺬار ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﺸﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻣﯿﺪ دارم ‪.....‬‬‫اﮔﻪ ﻫﺮي ﻧﺘﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻃﻮل ﻣﯿﮑﺸﻪ ﺗﺎ ﯾﮑﯽ ﻣﺜﻞ او ﺑﻪ دﻧﯿﺎ ﺑﯿﺎد‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺮادر ﻫﻤﯿﺸﻪ آراﻣﺶ را در اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﺮادرش داﺷﺖ از او ﺧﻮاﻫﺶ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد! ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ درﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮادرش را رد ﮐﻨﺪ‪ .‬دﻓﻌﻪ ﻗﺒﻞ ﮐﻪ درﺧﻮاﺳﺖ او را ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ‬
‫اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺑﺮﮔﺮدد و ﺑﻪ او ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ را رد ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﺷﺪت ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﺑﻌﺪ‬
‫او ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﺎر ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ او را ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﮐﻨﺪ و ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ اﻣﻮزش دادن ﺑﻪ ﻫﺮي اﺷﺘﺒﺎه‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ اش را ﺟﺒﺮان ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش آﻟﺒﻮس! ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﻤﻮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ! راﺳﺘﯽ ﺗﺎ ﯾﺎدم ﻧﺮﻓﺘﻪ ‪ ...‬ﯾﮑﯽ از ﻗﺪرت ﻫﺎي ﻧﻬﺎن ﻫﺮي‬‫ﺧﻮدﺷﻮ دﯾﺸﺐ ﻧﺸﺎن داد اﻟﺒﺘﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺧﻮد ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ دﯾﺸﺐ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ‬

‫‪٢٧۴‬‬

‫وﯾﺰﻟﯽ ﺑﯿﺎره ‪ ...‬ﻣﮑﻨﺪه ﻗﺪرت ‪ ...‬دﯾﺸﺐ ﺑﺎ اون ﮐﺎرش ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮگ ﭘﺴﺮ ارﺗﻮر ﺑﺸﻪ ‪ ...‬ﺷﺎﻧﺲ‬
‫اورد ﮐﻪ ﻣﻦ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدم‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﺮادرش ﺑﻪ ﻓﮑﺮ رﻓﺖ ‪ ...‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از ﻗﺪرت ﻫﺎي ﻧﻬﺎن ﻫﺮي ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﻨﻮز دو روز از‬
‫ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﮕﯿﺶ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ اوﻟﯿﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺟﺎدوﯾﯽ او ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ ‪ ...‬ﻣﮑﻨﺪه ﻗﺪرت ‪ ...‬داﺷﺘﻦ اﯾﻦ‬
‫ﻗﺪرت ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد و او ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ از اﯾﻦ ﻗﺪرﺗﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬اﺻﻼً ﻧﺒﺎﯾﺪ‬
‫ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻗﺪرﺗﯽ دارد ‪ ...‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ اﺑﺮﻓﻮرث اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﺮي را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ ‪...‬‬
‫ﺷﺨﺼﯿﺖ اﺻﻠﯽ ﻫﺮي در ﺣﺎل ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﻮد ‪ ...‬وﻇﯿﻔﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﺮ دوش ﺑﺮادرش ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺳﻬﻞ اﻧﮕﺎري ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در آﯾﻨﺪه ﺑﺴﯿﺎر ﮔﺮان ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ اﺑﯽ ‪ ...‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺰاري ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻔﻬﻤﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻗﺪرﺗﯽ داره ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﯽ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ‬‫ﻧﺒﺎﯾﺪ از ﮐﺴﯽ اﻧﺮژي ﺑﮕﯿﺮه ‪...‬‬
‫ اﮔﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﺮا ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻪ ﭼﯽ ﺟﻮاﺑﺸﻮ ﺑﺪم؟‬‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮ ﮐﻪ او ﯾﻪ اﺧﺘﻼل ﺟﺎدوﯾﯽ داره ﮐﻪ اﮔﻪ از ﮐﺴﯽ ﺑﺨﻮاد اﻧﺮژي ﺑﮕﯿﺮه ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﻋﺚ‬‫ﻣﺮﮔﺶ ﺑﺸﻪ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﻃﻮري ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﯿﺶ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺟﺮات ﻧﮑﻨﻪ ﺣﺘﯽ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻪ ﭼﻪ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﺑﺨﻮاد در ﻣﻮردش ﭼﯿﺰي ﺑﻔﻬﻤﻪ ‪ ...‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪي ؟‬
‫‪ -‬ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ اﻟﺒﻮس ‪ ...‬ﻗﺼﻪ اي ﺑﺮاش ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺷﺐ ﺧﻮاﺑﺶ ﻧﺒﺮه‪.‬‬

‫‪٢٧۵‬‬

‫ ﺧﻮﺑﻪ ﻓﻘﻂ زﯾﺎد ﻧﺘﺮﺳﻮﻧﺶ ‪ ...‬اﻟﺒﻮس ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺮدي ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ داﺷﺖ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎي ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ‬‫ﮐﺮد رو ﮐﺮد ‪ ....‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻓﺘﺮش ﻣﯽ آﻣﺪ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺟﻠﻮي ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﺰرﮔﺶ ﻣﯽ اﯾﺴﺘﺎد و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب ﻫﺎ ﺧﯿﺮه ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺳﻮروس ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ در اﯾﻦ ﭼﻬﺎرده ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎرﻫﺎ‬
‫و ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﻪ دﻓﺘﺮش آﻣﺪه ﺑﻮد وﻟﯽ ﻫﺮ ﺑﺎر ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﮐﺘﺎب ﻫﺎﯾﺶ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﺐ ﺳﻮروس از وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ‪ ....‬اﮔﻪ درﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ دﯾﺸﺐ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫اﺳﻨﯿﭗ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺘﺎب ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ ،‬آن را از ﻗﻔﺴﻪ ﺑﯿﺮون اورد و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﻪ‬
‫ﻓﻬﺮﺳﺖ ﮐﺘﺎب ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ اﺻﻼً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﻮال ﻣﺮد درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻧﺸﺪ ﭼﻮن ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﺻﻔﺤﻪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺖ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻄﻠﺐ درون ﮐﺘﺎب ﮐﺮد‪.‬‬
‫دو ﺑﺮادر ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬اﻟﺒﻮس ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ ‪ ...‬ﺳﻮروس ﻣﺜﻞ‬
‫ﺧﻮدش ﻋﺎﺷﻖ ﮐﺘﺎب ﺑﻮد ﺑﺎر دﯾﮕﺮ او را ﺻﺪا زد‪:‬‬
‫ ﺳﻮروس‬‫اﺳﻨﯿﭗ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻤﺶ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﮐﺘﺎب ﺑﺮداﺷﺖ‪ :‬ﭼﯿﻪ اﻟﺒﻮس؟‬
‫ ﭘﺮﺳﯿﺪم از وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻪ ﺧﺒﺮ؟ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ دﯾﺸﺐ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﺑﺎﺷﻪ؟‬‫اﺳﻨﯿﭗ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد‪ :‬ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ!! ‪ ....‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ دﯾﺪﯾﺶ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ رو اﯾﻦ ﻗﺪر‬
‫ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪ ‪ ....‬ﻧﻘﺸﻪ دﯾﺸﺒﺶ ﮐﻼً ﺑﻪ ﻫﻢ رﯾﺨﺖ ‪ ....‬ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻪ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻧﺮﺳﯿﺪ ﺑﻠﮑﻪ‬

‫‪٢٧۶‬‬

‫ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از اﻓﺮادﺷﻢ از دﺳﺖ داد ‪ ....‬اﺳﻨﯿﭗ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﮑﺚ ﮐﺮد و ﻧﯿﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث اﻧﺪاﺧﺖ و اداﻣﻪ‬
‫داد‪:‬‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اذﯾﺘﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ اون ﻃﻠﺴﻤﻮ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ‪ ...‬ﺧﺎﻃﺮه ﻣﺒﺎرزه‬‫دﯾﺸﺐ ﺗﻤﺎم ﮐﺴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺣﻤﻠﻪ ﺷﺮﮐﺖ داﺷﺘﻦ رو ﻧﮕﺎه ﮐﺮده وﻟﯽ ﭼﯿﺰي دﺳﺘﮕﯿﺮش ﻧﺸﺪه ‪....‬‬
‫ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎﺷﯽ ‪ ....‬او ﺑﺪﺟﻮر دﻧﺒﺎل ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻧﺘﻘﺎﻣﻪ ‪ ....‬ﻓﻌﻼً ﻗﺼﺪ ﻧﺪاره ﺑﻪ‬‫ﺟﺎﯾﯽ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬اﻻن ﺗﻤﺎم دﻏﺪﻏﻪ ذﻫﻨﯿﺶ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ رو ﺑﺸﻨﺎﺳﻪ اﺑﺮﻓﻮرث‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ اي زد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﯽ ﻃﺒﻖ ﻧﻘﺸﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ ‪ ....‬ﺳﻮروس ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﺎرش را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ‬
‫اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد ‪ ....‬اﮐﻨﻮن ﻧﻮﺑﺖ اﺟﺮاي ﻧﻘﺸﻪ دوم ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اﻓﺮﯾﻦ ﺳﻮروس ﺗﻮ ﮐﺎرﺗﻮ ﺧﻮب اﻧﺠﺎم دادي ‪ ....‬ﺣﺎﻻ وﻗﺘﺸﻪ ﮐﻪ ﻧﻘﺸﻪ دوم رو اﺟﺮا ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫اﺳﻨﯿﭗ در ﺟﻮاب ﻓﻘﻂ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑﺎن داد ‪ ....‬در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮق اراده و ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮدن در اﻧﺠﺎم‬
‫ﮐﺎرش دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ ‪ ....‬او ﺑﺎﯾﺪ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺰرﮔﺶ را ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﺟﺒﺮان ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬او ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻗﻮل داده ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ اﻧﺘﻘﺎم ﻣﺮگ او را ﻫﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺷﺪه از ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﮕﯿﺮد ‪ ....‬ﺣﺎﻻ داﺷﺖ ﺑﺎ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ و ﺿﺮﺑﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﯿﺰد و ﻧﯿﺰ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﭘﺴﺮ او اﺷﺘﺒﺎﻫﺶ را ﺟﺒﺮان ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮑﺘﻪ اي ﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻫﺎ داﺷﺖ ﯾﺎدم ﻣﯿﺮﻓﺖ ‪ ....‬از دراﮐﻮ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ؟‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدت ﺑﯿﺎرﯾﺶ؟‬

‫‪٢٧٧‬‬

‫ ﻫﻢ اره و ﻫﻢ ﻧﻪ ‪ ....‬او از ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﺘﻨﻔﺮه و دوﺳﺖ ﻧﺪاره ﺑﺮاي او ﮐﺎر ﮐﻨﻪ ‪ ....‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺪاره‬‫‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻬﺶ ﺣﻖ ﻣﯽ دم ﻣﻦ اﻻن ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ و ﻣﻮرد اﻋﺘﻤﺎد ﺗﺮﯾﻦ ﻓﺮد ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻫﺴﺘﻢ ‪ ....‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ‬
‫راﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻪ ‪ ...‬او ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻣﻦ دارم دروغ ﻣﯽ ﮔﻢ‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس‪ :‬ﻣﻨﻢ ﺟﺎي دراﮐﻮ ﺑﻮدم ﺑﻪ ﺗﻮ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﺳﻮروس ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اﮔﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﯾﻪ ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث رو ﺑﺮاش ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﻨﯽ ‪ ....‬اون ﻣﻮﻗﻊ راﺿﯽ ﻣﯽ ﺷﻪ ‪ ...‬ﻣﺎ ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﺗﻮ از ﭘﯿﺶ وﻟﺪورت ﺑﻪ ﯾﻪ‬
‫ﺟﺎﺳﻮس ﺑﯿﻦ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ اﺣﺘﯿﺎج دارﯾﻢ ‪ ...‬و ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻬﺘﺮ از دراﮐﻮ‪ ،‬او ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮت ﭘﺪرش ﻟﻮﺳﯿﻮس‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺟﺎﯾﮕﺎه ﺧﻮﺑﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ راﺿﯿﺶ ﮐﻨﯽ ﺑﺎﯾﺪ آﻣﻮزش ﻫﺎي‬
‫ذﻫﻨﯽ ﻣﺨﺼﻮص ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﻬﺶ ﯾﺎد ﺑﺪي ﺗﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﺘﻮﻧﻪ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻧﻔﻮذ ﮐﻨﻪ ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭼﻘﺪر ﻃﻮل‬
‫ﻣﯿﮑﺸﻪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻪ ذﻫﻨﺸﻮ ﺑﺒﻨﺪه؟‬
‫ ﺧﻮب ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺎر ﻣﺎ رو ﺟﻠﻮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ‪ ....‬ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺑﻬﺶ اﻣﻮزش داده ‪....‬‬‫ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﯾﮏ ﻣﺎه وﻗﺖ ﺑﮕﯿﺮه‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺳﺎﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي ان دو را ﮔﻮش ﻣﯽ داد ‪ .....‬اﻟﺒﻮس در ﻣﻮرد ﻧﻘﺸﻪ‬
‫دوم و ﺟﺪا ﺷﺪن ﺳﻮروس از وﻟﺪﻣﻮرت و ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ و اﻣﻮزش دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺣﺮف ﻣﯽ زد ‪ ....‬دﯾﮕﺮ‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدش را ﺑﮕﯿﺮد‪ :‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻪ اي ﮐﺸﯿﺪﯾﺪ؟‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺎز از ان ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﺎ ﻣﻌﻨﺎ دارش زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﭼﯿﺰي ﺑﻬﺖ‬
‫ﺑﮕﯿﻢ اﺑﯽ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﻪ زودي ﺧﻮدت ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ‪.‬‬

‫‪٢٧٨‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺑﺮادرش ﺷﺪ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺳﻮال ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﭙﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ اﮔﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﺎري ﻧﺪاري ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﺗﺎ اﺗﺎق ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻫﺮي و دوﺳﺘﺎﺷﻮ اﻣﺎده ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ اﺑﯽ ‪ ....‬ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎش‪.‬‬‫***‬

‫دو ﺳﺎل ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬

‫ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ از اﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮﺳﯽ ﺑﺮاي ﺷﺎﮔﺮاﻧﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ ﺻﺒﺢ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﮐﺎﻓﻪ‬
‫ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ ﺗﺎ در ﻣﻮرد ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻤﯽ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ در ﮐﻨﺎر درﯾﺎﭼﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي‬
‫ﺑﺮادرش ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ .....‬ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ ﺑﺎ ﺑﺮادرش اﻟﺒﻮس ﺑﺤﺚ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﺮي‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ را‬
‫ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ ﺑﺒﺮد؛ وﻟﯽ او ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﻫﻨﻮز اﻣﺎده ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ؛ اﻣﺎ در ﻧﻬﺎﯾﺖ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ او را راﺿﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﻪ ﺷﺎﮔﺮدش را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮد‪.‬‬
‫دو ﺳﺎل از ﺷﺮوع آﻣﻮزش ﻫﺎي آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و در اﯾﻦ دو ﺳﺎل ﻫﺮ ﺳﻪ ﺷﺎﮔﺮدش ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ ﺧﻮدﺷﺎن را‬
‫ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬ﭼﻨﺪ ﻣﺎه اول ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﺸﮑﻞ ﺧﺎص ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﻋﺪم ﺣﻀﻮر ﮐﺎﻣﻞ و‬
‫ﻣﺮﺗﺐ اﺳﻨﯿﭗ در آﻣﻮزش ﻫﺎ ﺑﻮد ‪ ...‬او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﺑﯿﺎﯾﺪ ‪ ....‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﮐﻪ اﺳﻨﯿﭗ ﺑﻌﺪ‬
‫از ﻟﻄﻒ ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺳﺪ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم داﻣﺒﻠﺪور را از راه او ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ از‬
‫‪٢٧٩‬‬

‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪه ﺑﻮد و وﻟﺪﻣﻮرت او را در ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻫﺎﯾﺶ دﺧﺎﻟﺖ ﻣﯽ داد ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ‬
‫ﯾﮏ اﻣﺘﯿﺎز ﺧﻮب ﺑﺮاي ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﺲ از ﯾﮏ ﻧﻘﺸﻪ ﺣﺴﺎب ﺷﺪه ﮐﻪ او ﻗﺒﻼً ﺑﺎ اﻟﺒﻮس‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻦ ﻣﺎر وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬در ﻧﻈﺮ ﻣﺮدم و وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺜﻼً در ﯾﮏ درﮔﯿﺮي ﺗﻮﺳﻂ‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻏﺎﻓﮕﯿﺮ و ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻃﻮري ﻫﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﮏ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ اﺳﻨﯿﭗ ﻣﺎر او را ﮐﺸﺘﻪ اﺳﺖ‬
‫و ﻫﻢ اﯾﻨﮑﻪ اﺳﻨﯿﭗ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﻤﺎم وﻗﺖ اﻣﻮزﺷﻬﺎي ﺳﺨﺘﮕﯿﺮاﻧﻪ ﺧﻮدش را ﺷﺮوع ﮐﻨﺪ ‪....‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ او ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﺧﻮدش را از ﻫﻤﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻮد و ﺑﺎ اﺳﻢ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن‬
‫ﺑﯿﻦ ﻣﺮدم زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﻣﺎه اول اﻣﻮزش ﺻﺮف اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ اﻧﻬﺎ در ﭼﻪ زﻣﯿﻨﻪ اي از ﺟﺎدو اﺳﺘﻌﺪاد دارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﺳﺘﻌﺪاد ﺧﻮﺑﯽ در زﻣﯿﻨﻪ ﺟﺎدو ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ و ﺳﻔﯿﺪ داﺷﺖ و اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻪ در ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬زﺑﺎن‬
‫ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ را ﮔﺬارﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ او آﻣﺪ‪ .‬او ﻣﻬﺎرت زﯾﺎدي ﻫﻢ در ردﯾﺎﺑﯽ ﺟﺎدوﻫﺎ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮري‬
‫ﮐﻪ اﺳﻨﯿﭗ‪ ،‬ﻫﻤﺎن اﺳﺘﺎد ﺳﺨﺖ ﮔﯿﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺪرت ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬او را ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫رون ‪ ....‬رون ﭼﻮن از ﺧﺎﻧﻮاده اي اﺻﯿﻞ و ﻧﯿﺰ آﺧﺮﯾﻦ ﭘﺴﺮ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﭘﺮﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺪرت‬
‫ﺟﺎدوﯾﯿﺶ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده زﯾﺎد ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺪرﺗﯽ ﮐﻪ در ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي او ﺑﻮد‪ ،‬در ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از اﻓﺮاد ﺧﺎﻧﻮاده اش دﯾﺪه‬
‫ﻧﻤﯿﺸﺪ‪ .‬ﻫﻢ ﺧﻮد اﺑﺮﻓﻮرث و ﻫﻢ ﺑﺮادرش آﻟﺒﻮس‪ ،‬ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ رون ﭼﻮن از ﺧﺎﻧﻮاده اي ﺑﺎ اﺻﺎﻟﺖ و ﻧﯿﺰ‬
‫ﭘﺮﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯿﺶ از ﺳﺎﯾﺮ ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ و ﻧﯿﺰ او ﻋﻤﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ‬
‫ﺑﺮدارﻧﺶ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ؛ ﻋﻤﺮي ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺻﺪ ﺳﺎل ﺑﺎﺷﺪ؛ اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از ﻗﺪرت ﻫﺎي ﺑﺮوز‬
‫ﯾﺎﻓﺘﻪ ي او ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﮕﯿﺶ ﺑﻮد‪ .‬رون ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﯾﮏ ﭼﻔﺖ ﮐﻨﻨﺪه ي ﻣﺎﻫﺮ ﺑﻮد؛ ﮔﻮﯾﯽ ﺑﻪ‬
‫‪٢٨٠‬‬

‫ﺻﻮرت ﻣﺎدرزادي اﯾﻦ ﮐﺎره ﺑﻮده ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ آﻧﻬﺎ آﻣﺪ؛ ﭼﻮن او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ‬
‫در ﺑﺴﺘﻦ ذﻫﻨﺸﺎن ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮي ‪ .....‬ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺟﺎدوﯾﯽ ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﮕﯿﺶ ﺑﻪ ﻃﺮز وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺧﻮدش را ﻧﺸﺎن داد‪.‬‬
‫او در زﻣﯿﻨﻪ ي ﺟﺎدوي ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ اﺳﺘﻌﺪاد ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اي داﺷﺖ؛ ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل او را ﺑﻪ‬
‫ﻋﻨﻮان ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪادﺗﺮﯾﻦ ﺷﺎﮔﺮدش در ﻃﻮل دوران ﺗﺪرﯾﺴﺶ ﻧﺎم ﺑﺮد و ﺣﺘﯽ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ ﮐﻪ او در ﭼﻨﺪ ﺳﺎل‬
‫آﯾﻨﺪه از ﺧﻮدش ﻧﯿﺰ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻦ آﻧﻬﺎ ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺎ ﻃﻮل ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ‬
‫روز ﻫﺮي ﻗﺎدر ﺑﻪ اﺟﺮاﮐﺮدن آن ﻫﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯽ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻃﺮز وﺣﺸﺘﻨﮑﯽ زﯾﺎد ﺑﻮد و ﻣﺴﻠﻤﺎً اﮔﺮ ﮐﻨﺘﺮل ﻧﻤﯿﺸﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه‬
‫ﮐﺸﯿﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪ ،‬او ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﻣﺜﻞ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯿﺸﺪ؛ اﻣﺎ ﻫﺮي ﺗﻮﺳﻂ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت ﮐﻨﺘﺮل ﻣﯿﺸﺪ؛ اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﮐﻨﺘﺮل ﺷﺪﯾﺪ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻤﺎﯾﻞ زﯾﺎد و ﺧﻄﺮﻧﺎك او ﺑﻪ ﯾﺎد ﮔﯿﺮي ﺟﺎدوي‬
‫ﺳﯿﺎه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه اﺷﺘﯿﺎق زﯾﺎدي از ﺧﻮدش ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد و ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎر او‪ ،‬ﻣﯿﻨﺮوا و‬
‫ﺳﻮروس را ﺳﺨﺖ ﮔﯿﺮﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻧﺪ آﻣﻮزش ﻫﺎي ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﺑﻪ ﻫﺮي را ﻣﺤﺪود و‬
‫ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻫﺮي ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎي ﺳﯿﺎه را ﮐﻤﺘﺮ ﮐﻨﻨﺪ و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ورود او را‬
‫ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ را ﻣﻤﻨﻮع ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ‪.‬‬

‫‪٢٨١‬‬

‫ﺑﻠﻮغ ﺟﺎدوﯾﯽ ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﯾﺎدﮔﯿﺮي داﻧﺸﻬﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ‪ ،‬روي ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ و ﺧﻄﺮﻧﺎك‬
‫او ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﮕﯿﺶ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﺟﺎدوي‬
‫ﺳﯿﺎه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ آﻣﻮزش ﻫﺎﯾﺶ ﺗﻮﺟﻪ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﻧﺪاﺷﺖ؛ اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺳﺨﺘﮕﯿﺮي ﻫﺎي اﺳﺘﺎدﻫﺎﯾﺶ را ﻣﯽ دﯾﺪ و‬
‫ﻧﯿﺰ ﭼﻮن ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﺑﻪ او ﯾﺎد ﻧﻤﯽ دادﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﺑﺮاي ﺑﺮﻃﺮف ﮐﺮدن ﻋﻄﺶ ﯾﺎدﮔﯿﺮي‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫دﯾﮕﺮ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎي ﺟﺎدو روي ﺑﯿﺎورد‪.‬‬
‫در ﭼﻨﺪ ﻣﺎه اول‪ ،‬ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻫﺮي در ﯾﮏ ﭼﺮﺧﺶ ﮐﺎﻣﻞ از اﯾﻦ رو ﺑﻪ آن رو ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺶ‬
‫ﺣﺮف ﻣﯿﺰد و ﺑﯿﺸﺘﺮ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﺪاﺧﻼق و ﺧﻮد ﺧﻮاه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي‬
‫ﺧﻮدش ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﻫﺮي ﺟﺪﯾﺪ ﻫﻤﻪ را ﻧﮕﺮان ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬آن ﻫﺮي ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد ﻫﺮ ﮐﺎري ﺑﺮاي‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﮑﻨﺪ‪ ،‬اﮐﻨﻮن ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺧﻮدش ﺑﻮد؛ اﻣﺎ ﺗﺎﺑﻠﻮي آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ‬
‫ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻫﺮي از ﻗﺪرت ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ آن زﺧﻢ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻫﺪﯾﻪ داده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺸﺎت ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ‬
‫ﻗﺪرﺗﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﺳﻦ ﺑﻠﻮغ و ﻧﯿﺰ ﻣﺤﺎﻓﻈﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎدرش‬
‫روي او ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮدش را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ؛ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻗﺪرت ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت و ﻧﯿﺰ ﺷﺨﺼﯿﺖ او ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﺮي را واردار ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه‬
‫ﮐﻨﺪ؛ وﻟﯽ ﻫﺮي از ﭘﺴﺶ ﺑﺮ ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻪ ﻣﺎه ﺳﺨﺖ و ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ ﺑﺮاي اﻃﺮاﻓﯿﺎن ﻫﺮي ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ او ﮐﻢ ﮐﻢ ﺗﻮاﺳﺖ ﺑﺮﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﻏﻠﺒﻪ‬
‫ﮐﻨﺪ و ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺧﻮدش را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﺳﻪ ﻣﺎه‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺶ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﺷﺨﺼﯿﺖ‬
‫ﺟﺪﯾﺪش دﻋﻮا ﮐﺮد و ﺣﺘﯽ ﺑﻌﺪ از ﯾﮑﯽ از دﻋﻮاﻫﺎﯾﺶ ﺗﺎ ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از اﻧﻬﺎ ﺣﺮف ﻧﺰد ‪ ....‬اﮐﻨﻮن‬
‫‪٢٨٢‬‬

‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻮدش را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ ،‬از اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻨﯿﻦ دوﺳﺘﺎﻧﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ در ﺳﺨﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ‬
‫ﺗﺮﮐﺶ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺧﺪا رو ﺷﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد اﻟﺒﺘﻪ او ﺧﻮدش ﻫﻢ از اﯾﻨﮑﻪ ﺷﺎﮔﺮداﻧﺶ از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ و اﻧﻬﺎ در ﺣﺘﯽ در ﺳﺨﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﻮدش اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ او‪ ،‬ﻣﯿﻨﺮوا و ﺳﻮروس ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺷﺪﯾﺪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه را ﺳﺮﮐﻮب ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬آﻣﻮزش ﻫﺎي‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه را ﺑﻪ آراﻣﯽ و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺣﺴﺎب ﺷﺪه ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺣﺎل ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻗﺒﻞ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬در ﻃﻮل اﯾﻦ دو ﺳﺎل ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺷﺒﺎﻧﻪ روزي ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬دو دوﺳﺘﺶ ﻧﯿﺰ ﭘﺎ‬
‫ﺑﻪ ﭘﺎي او ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ؛ اﻟﺒﺘﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﺨﺖ را ﺑﺎ او ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻣﺪت وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﯿﺰ ﺑﯿﮑﺎر ﻧﺒﻮد و ﺑﺎ اﻓﺮاد ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﻗﺪرت ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد اداره ﮐﺸﻮر را ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮد ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ اﻧﺠﺎم آن ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬در واﻗﻊ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﭘﺲ از‬
‫ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي ﻣﺴﻠﻂ ﺷﻮد و ﻗﺪرت را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮد؛ اﻣﺎ‬
‫اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺟﺎدوﮔﺮان و ﺳﺎﺣﺮه ﻫﺎ ﭘﺲ از ﻣﺮگ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻧﺸﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ آﻣﺪن‬
‫ﺑﺮادر آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن‪ ،‬ﻣﺼﻤﻢ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ اﺟﺎزه ﻧﺪﻫﻨﺪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺮ آﻧﻬﺎ ﻣﺴﻠﻂ‬
‫ﺷﻮد‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ رﯾﯿﺲ ﺟﺪﯾﺪ ﻣﺤﻔﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در اوﻟﯿﻦ ﻣﺒﺎرزه اش ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﻣﺒﺎرزه‬
‫ي ﺳﻨﮕﯿﻦ و زﯾﺒﺎ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯿﺪان ﻣﺒﺎرزه را ﺗﺮك ﮐﻨﺪ؛ اﻟﺒﺘﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻏﺎﻓﮕﯿﺮ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺮادر آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ و ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺎﺷﺪ و اﯾﻦ‬
‫ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺻﺪﻣﻪ ي ﺑﺪي ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺰﻧﺪ و او ﻫﻢ ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد از ﻗﺪرت‬
‫‪٢٨٣‬‬

‫واﻗﻌﯿﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد از آﻧﺠﺎ ﻓﺮار ﮐﻨﺪ‪ .‬آﺳﯿﺒﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت در آن ﻣﺒﺎرزه دﯾﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺗﺎ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺪ در ﻣﯿﺪان ﻣﺒﺎرزه ﺧﻮدش را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي در ﮐﺎﻓﻪ ي ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮد‪ .‬دﯾﺸﺐ اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﺎﺗﺮوﻧﺴﯽ‬
‫ﺑﺮاي او ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﮐﺎﻓﻪ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺗﺎ در ﻣﻮرد ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻤﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫دﯾﺮوز او ﺗﻤﺎم وﻗﺘﺶ را در ﺳﻮﺋﺪ ﮔﺬراﻧﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻣﯿﺪ داﺷﺖ ﻧﻮﯾﻞ ﯾﺎ ردي از او ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ را‬
‫ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد؛ اﻣﺎ ﻫﯿﭻ اﺛﺮي او او ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮد‪ .‬ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ او اﺻﻼً وﺟﻮد ﺧﺎرﺟﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬در اﯾﻦ‬
‫ﯾﮏ ﺳﺎل ﺗﻤﺎم ﺟﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ را وﺟﺐ ﺑﻪ وﺟﺐ ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬دﯾﮕﺮ ﮐﻢ ﮐﻢ‬
‫داﺷﺖ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم وﻗﺖ ﻫﺎي ﺑﯿﮑﺎرش را ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از او ﺻﺮف ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ‬
‫ﺑﺎري ﮐﻪ او را دﯾﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﺸﯿﯿﻊ ﺟﻨﺎزه ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫درﺳﺖ در ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎﻓﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ي ﻧﻮﯾﻞ را ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث داده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﯾﮏ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ‬
‫ﺳﺮِ ﻣﺎﯾﮑﻞ دﺑﻮ‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﮐﻪ ﺗﺎزه ﺑﻪ ﻓﺮﻗﻪ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬از آﺗﺶ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪ .‬ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬‬

‫‪٢٨۴‬‬

‫ اﺑﺮﻓﻮرث ‪ .....‬اﺑﺮﻓﻮرث ‪...‬‬‫ﺑﻪ ﻗﺪري ﻧﮕﺮان ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻬﺎر ﺟﻮاﻧﯽ ﮐﻪ روي ﻣﺒﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺸﺪ‪ .‬اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاي‬
‫ﻣﻀﻄﺮب ﻣﺎﯾﮑﻞ ﻓﻮراً ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ رﺳﺎﻧﺪ‪:‬‬
‫ﭼﯽ ﺷﺪه ﻣﺎﯾﮑﻞ ؟ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده؟‬
‫ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﻫﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدن‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮس اﮔﻮﺳﺘﺎ دﺳﺘﻤﻮن رﺳﯿﺪ‪ .‬رﯾﻤﻮس ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ رﻓﺖ‬‫ﮐﻤﮑﺸﻮن‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻬﺖ ﺧﺒﺮ دادم؛ ﭼﻮن ﺷﺎﯾﺪ اوﻧﺠﺎ ﮐﻤﮑﺖ رو ﻻزم داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ‪.‬‬
‫رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﻫﺮي ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺣﻤﻠﻪ ي ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﻞ و ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﺶ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ از روي ﻣﺒﻞ ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮن ﮐﻪ ﺧﺒﺮ دادي ﻣﺎﯾﮑﻞ ‪ ....‬ﻣﻦ اﻻن ﻣﯽ رم ‪ ....‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ! ﺷﻤﺎ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﯿﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮدم‪.‬‬‫ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﯿﺨﻮاﯾﻢ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﯿﺎﯾﻢ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺻﺪاي ﺳﻪ ﺷﺎﮔﺮدش ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬اﺑﺮﻓﻮرث در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﮐﻪ داﺷﺖ دﮐﻤﻪ ي ﺷﻨﻞ ﻧﻘﺮه‬
‫اي رﻧﮕﺶ را ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﺎدﮔﺎر ﭘﺪرش ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﯽ ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﺟﻮاب داد‪ :‬ﺷﻤﺎ ﻫﯿﺞ ﺟﺎ ﻧﻤﯽ رﯾﺪ و ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻣﻌﺘﺮﺿﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪ ... :‬وﻟﯽ ﻧﻮﯾﻞ دوﺳﺖ ﻣﺎﺳﺖ و اﻻن ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻣﺎ اﺣﺘﯿﺎج داره‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث در ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺼﻤﻢ ﺳﻪ ﺷﺎﮔﺮدش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ‪ ...‬ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ را ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه ﻣﯽ داﻧﺴﺖ؛ ﭼﻮن در اﯾﻦ‬
‫ﺻﻮرت آﻧﻬﺎ ﺧﻮدﺷﺎن دﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ و اﯾﻦ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد؛ اﻟﺒﺘﻪ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺮاي رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ؛‬
‫‪٢٨۵‬‬

‫ﭼﻮن ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﺧﻮدش ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ دو ﺳﺎل آﻣﻮزش‪ ،‬ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي‬
‫ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻨﻮز ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاد ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﺪ؛ وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ‬
‫راﺣﺘﯽ ﺑﺎ اﻓﺮاد وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﺪ؛ اﻣﺎ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ؛‬
‫ﮔﺮﭼﻪ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ آﻧﻬﺎ ﻧﯿﺰ ﭼﺸﻤﮕﯿﺮ ﺑﻮد؛ وﻟﯽ ﻧﻪ در ﺣﺪي ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﮔﺮي ﺑﮏ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ‬
‫روﮐﻮود ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ......‬وﻟﯽ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﻦ ‪ ......‬اﻟﮑﺲ ‪ ......‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﯿﺎ‪.‬‬‫اﻟﮑﺲ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﺶ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ؛ ﭼﻮن ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﺶ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ او اﺟﺎزه ي ورود ﺑﻪ درﮔﯿﺮي‬
‫ﻫﺎ را ﻧﻤﯽ داد؛ وﻟﯽ ﺣﺎﻻ از او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺮاﻫﺶ ﺑﻪ درﮔﯿﺮي ﺑﯿﺎﯾﺪ!‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث دﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺷﺪ‪ .‬اول ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ را ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮد و ﺳﭙﺲ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻣﻨﯿﺘﯽ آﻧﺠﺎ را ﻓﻌﺎل ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ از ﮐﺎﻓﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻌﺪ از ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺸﺎن‪ ،‬دﺳﺖ اﺑﺮوﻓﻮرث را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻫﻤﺮاه او‬
‫ﻏﯿﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫وﻗﺘﯽ ﻫﺮ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ ﺟﻠﻮي ﺑﺎﻏﭽﻪ ي ﺧﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﻬﺎﯾﺸﺎن را ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﻓﻮراً ﺣﺎﻟﺖ دﻓﺎﻋﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮدﺷﺎن ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ؛ اﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ زود از اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﺒﺎرزه ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ؛ ﭼﻮن‬
‫ﻫﯿﭻ اﺛﺮ ﯾﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي درﮔﯿﺮي ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬دﯾﺪه و ﺷﻨﯿﺪه ﻧﻤﯿﺸﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ آﻧﺠﺎ دﯾﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺧﺮاب‬
‫ﺷﺪن ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺧﺎﻧﻪ ي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ را ﻓﺮاري داده ﺑﻮد ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ‬
‫‪٢٨۶‬‬

‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮐﺎرﺷﺎن را اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮدﻧﺪ!!!!! ﻫﺮ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ رﯾﻤﻮس و ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ رﺳﯿﺪه و‬
‫آﻧﻬﺎ را ﻓﺮاري داده ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎﻧﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از او دو دوﺳﺘﺶ و‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ آﻧﻬﺎ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﻮه اش ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ از ﺧﺮاﺑﻪ‬
‫ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ؛ وﻟﯽ ﺑﺎز ﻫﻢ ﭼﻮﺑﺸﺎن را‬
‫ﭘﺎﯾﯿﻦ آوردﻧﺪ؛ ﭼﻮن ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ او را ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ ‪ .....‬رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ ‪ ....‬اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﻮاﻟﺶ را ﭘﺮﺳﯿﺪ‬
‫اﺑﺮوﻓﻮرث ﺑﻮد‪:‬‬
‫ ﭼﯽ ﺷﺪ رﯾﻤﻮس؟‬‫ اوﻧﺎ ﻓﺮار ﮐﺮدن‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﯿﺰ ﺳﻮاﻟﺶ را ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﺷﻮن ﻧﯿﻔﺘﺎده؟ ﻧﻮﯾﻞ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺑﻪ؟‬‫ ﻧﻮﯾﻞ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺑﻪ ‪ .....‬اﻣﺎ ‪ ......‬اﻣﺎ ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﺶ ‪ ......‬ﻣﺎ دﯾﺮ رﺳﯿﺪﯾﻢ ‪ .....‬ﻓﻘﻂ ﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻤﮏ‬‫ﮐﻨﯿﻢ ‪ .....‬وﻗﺘﯽ رﺳﯿﺪﯾﻢ اﯾﻨﺠﺎ‪ ......‬اون‪....‬اون‪.....‬اون ﻣﺮده ﺑﻮد‪.....‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث آﻫﯽ از ﺳﺮ اﻓﺴﻮس ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬او ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ اﮔﻮﺳﺘﺎ را از ﺟﻮاﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ ،‬زﻣﺎن ﺧﻮدش ﺳﺎﺣﺮه‬
‫اي ﻗﺎﺑﻞ ﺑﻮد و ﻣﯿﺸﺪ روي او ﺣﺴﺎب ﺑﺎز ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪٢٨٧‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﯾﺦ ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺎﻗﯽ‬
‫ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﺶ ﺑﻮد ‪ ....‬ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ او را ﻫﻢ ازش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬و ﻫﻤﻪ ي اﯾﻨﻬﺎ ﺗﻘﺼﯿﺮ‬
‫ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد ‪ ....‬وﻟﺪﻣﻮرت ‪ ....‬اﮔﻪ او ﻧﺒﻮد ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از اﯾﻦ اﺗﻔﺎﻗﻬﺎ ﻧﻤﯽ اﻓﺘﺎد ‪ ....‬و ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﺶ زﻧﺪه ﺑﻮد‬
‫‪ ...‬ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻧﻮﯾﻞ ﻧﯿﺰ دﯾﻮاﻧﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ....‬ﭘﺲ او ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﺷﺮ وﻟﺪﻣﻮرت را ﮐﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪....‬‬
‫ﺗﺎ ﮐﺲ دﯾﮕﺮي ﻣﺜﻞ ﺧﻮدش و ﻧﻮﯾﻞ ﺧﺎﻧﻮاده اش را از دﺳﺖ ﻧﺪﻫﺪ ‪.....‬‬
‫ اﻻن ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺒﯿﻨﻤﺶ‪.‬‬‫ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺮو ﺑﺎﻻ ﺧﻮدت ﭘﯿﺪاش ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ﻫﺮي‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣﯿﺸﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ‬
‫ﮐﻪ درﮔﯿﺮي اﺻﻠﯽ در اﯾﻨﺠﺎ رخ داده اﺳﺖ‪ .‬در وﺳﻂ راﻫﺮوي ﭼﻮﺑﯽ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﺟﻠﻮي ﯾﮑﯽ از‬
‫اﺗﺎﻗﻬﺎ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬داﺧﻞ اﺗﺎق ﮐﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬روي ﺗﺨﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎر ﮐﻤﺪ دﯾﻮاري ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺳﺎﺣﺮه ي ﭘﯿﺮ‬
‫ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و در ﮐﻨﺎر او ﻧﯿﺰ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺑﯽ روح ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اي ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد؛ ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ اﻓﮑﺎرش در ﺟﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮ ﺳﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ؛ ﭼﻮن اﺻﻼً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮر ﺳﻪ دوﺳﺖ ﻫﻢ ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫اﯾﺶ ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﺷﺎره اي از رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ او را ﺑﺎ ﻧﻮﯾﻞ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ آن دو‪ ،‬ﻫﺮي در را‬
‫ﺑﺴﺖ‪.‬‬

‫‪٢٨٨‬‬

‫ﺻﺪاي ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن در‪ ،‬ﻧﻮﯾﻞ را از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﮐﺮد و او را ﻣﺘﻮﺟﻪ زﻣﺎن ﺣﺎل ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‬
‫‪ ......‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ......‬اﺻﻼً از دﯾﺪن او ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺸﺪ ‪ .....‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ‪ .....‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﮔﺮﻓﺘﻪ اي ﮐﻪ رﻧﺠﺶ در ان ﻣﺸﻬﻮد ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ‪ ....‬ﻫﺮي ‪ .....‬ﮐﯽ اوﻣﺪي؟‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻮد؛ زﯾﺮا ﺧﻮدش ﻫﻢ در ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و اﺣﺴﺎﺳﺎت‬
‫او را درك ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﻧﻮﯾﻞ! ﺑﺎﺑﺖ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﺖ اﻓﺘﺎده ‪ ....‬ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺷﻨﯿﺪم ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪم‪.‬‬‫ اﻣﻤﻢ ‪ .....‬ﻣﻤﻨﻮن ﻫﺮي!‬‫***‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻣﺮاﺳﻢ ﺧﺎﮐﺴﭙﺎري‪ ،‬ﺑﺮاي آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر ﻧﻮﯾﻞ را دﯾﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﯾﮏ ﺳﺎل از ﻏﯿﺐ ﺷﺪن او ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و در‬
‫اﯾﻦ ﯾﮏ ﺳﺎل‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ و ﺟﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﺪس ﻣﯽ زد او آﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﺪ را ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد؛ وﻟﯽ ﻫﯿﭻ اﺛﺮي از او ﭘﯿﺪا‬
‫ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ .‬دﯾﺮوز ﻫﻢ آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎﯾﯽ را ﮐﻪ اﻣﯿﺪ داﺷﺖ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از او ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد ﮐﻪ آن ﻫﻢ ﺑﯽ‬
‫ﻓﺎﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﯾﮕﺮ ﮐﻢ ﮐﻢ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي رون از اﯾﻦ اﻓﮑﺎر ﺧﺎرج ﺷﺪ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻫﯽ رﻓﯿﻖ ‪ ....‬ﺣﻮاﺳﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ﯾﻪ ﺳﺎﻋﺘﻪ دارم ﺻﺪات ﻣﯽ ﮐﻨﻢ!‬

‫‪٢٨٩‬‬

‫ اوه! رون ‪ ....‬ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮام ‪ ....‬ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭼﯿﺰي ﺷﺪه ﻫﺮي؟ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯿﺎي!‬‫ﻫﺮي ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺗﺎ ﻣﻮﺿﻮع را ﻧﻔﻬﻤﺪ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻ ﻫﺎ دﺳﺖ از ﺳﺮ او ﺑﺮ ﻧﻤﯽ دارد و ﺳﻮال‬
‫ﭘﯿﭽﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؛ در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﺼﻠﺤﺖ را در ﭘﺎﺳﺦ دادن ﯾﺎﻓﺖ‪:‬‬
‫ دﯾﺮوز دوﺑﺎره رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم اﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ؛ وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي ازش ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدم‪ .‬دﯾﮕﻪ دارم ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻣﯿﺸﻢ!‬‫ ﻫﺮي ﭼﺮا داري ﺧﻮدﺗﻮ اذﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻧﮕﺮاﻧﺶ ﺑﻮدﯾﻢ؛ وﻟﯽ ﻧﻮﯾﻞ دﯾﮕﻪ رﻓﺘﻪ ‪ ....‬اون اﮔﻪ ﻣﯽ‬‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺎ ﭘﯿﺪاش ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﯾﻪ ﻧﺎﻣﻪ اي ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺖ‪ .‬اون ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد ﺑﺮﮔﺮده‪.‬‬
‫ وﻟﯽ ﻣﺎ اﺻﻼً ﻧﻤﯽ دوﻧﯿﻢ اون زﻧﺪس ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ زﻧﺪس ‪ ...‬ﺧﯿﺎﻟﻢ راﺣﺖ ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از ﭘﺎﯾﺎن ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺣﺮﻓﺶ‪ ،‬از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و در ﮐﺎﻓﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻗﺪم زدن ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮ وﻗﺖ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯿﺸﺪ‪،‬‬
‫ﺑﺎ راه رﻓﺘﻦ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻧﺎراﺣﺘﯽ را از ﺧﻮدش دور ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﻫﺮ ﺳﻪ ي آﻧﻬﺎ در اﺗﺎق ﭘﺸﺖ ﭘﯿﺸﺨﻮان و روﺑﺮوي اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ‬
‫او ﺷﺮوع ﮐﻨﺪ‪ .‬اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﻧﺎﻓﺬش آﻧﻬﺎ را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺟﺎي ﯾﮑﯽ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎ ي وﻟﺪﻣﻮرت رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‪.‬‬

‫‪٢٩٠‬‬

‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ي ﻫﺮ ﺳﻪ ﺟﻮان ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ اداﻣﻪ ي ﺣﺮف ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ دﯾﺪن اﺷﺘﯿﺎق ﺳﻪ ﺷﺎﮔﺮد ﺟﻮاﻧﺶ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻌﺪ از ﮐﻠﯽ ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺑﺮرﺳﯽ دﯾﺮوز ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ردش رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﺎﻏﺬﻫﺎي ﻗﺴﻤﺖ‬
‫اداري ﯾﺘﯿﻢ ﺧﻮﻧﻪ اي ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد رو ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮدم‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ اوﻧﺎ ﺗﺎﺑﺴﺘﻮن ﯾﮑﯽ از ﺳﺎﻟﻬﺎ‪،‬‬
‫ﺑﭽﻪ ﻫﺎي ﯾﺘﯿﻢ ﺧﻮﻧﻪ رو ﺑﻪ ﯾﮏ اردوي ﺗﻔﺮﯾﺤﯽ ﺑﺮدن؛ ﯾﮏ اردو در ﯾﮏ ﻣﻨﻄﻘﻪ ي ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﯽ در ﺟﻨﻮب‬
‫اﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ‪ .‬دﯾﺮوز ﯾﻪ ﺳﺮي ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ زدم و اون ﻣﻨﻄﻘﻪ رو ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮدم‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺑﯽ ﺻﺒﺮي ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭼﯿﺰي ﻫﻢ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﺪ؟‬‫ ﺧﺐ آره ‪ ....‬در ﯾﮑﯽ از ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎ ي ﮐﻮه ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ رد ﺑﺴﯿﺎر ﻗﻮي از ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﺎر‬‫ﺧﻮد وﻟﺪﻣﻮرﺗﻪ‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﻋﺎﻟﯿﻪ ‪ ....‬ﮐﯽ ﻣﯿﺮﯾﻢ ﺳﺮاغ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ؟‬‫ ﻋﺠﻠﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎش ﻫﺮي ‪ ....‬ﮐﺎر ﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ ﻣﯿﺮﯾﻢ ﺳﺮاغ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از دو ﺳﺎل ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺑﺮرﺳﯽ و ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﯾﮑﯽ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﻬﺎي وﻟﺪﻣﻮرت را‬
‫ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫‪٢٩١‬‬

‫ﻫﺮي در اﯾﻦ دو ﺳﺎل ﺑﯽ ﺻﺒﺮاﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﯾﮑﯽ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد ﺗﺎ ﺧﺸﻢ و‬
‫اﻧﺘﻘﺎﻣﺶ از ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه را ﺑﺮ ﺳﺮ ﺗﮑﻪ روح ﻧﺎﻗﺼﺶ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﺪ؛ اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﯾﮏ ﻣﺤﮏ ﺧﻮب ﻧﯿﺰ ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﻮد‬
‫ﺗﺎ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺧﻮدش را ﺑﺴﻨﺠﺪ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ اي ﮐﺴﺐ ﮐﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ دو ﺳﺎل آﻣﻮزﺷﻬﺎي زﯾﺎدي دﯾﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﮐﻨﻮن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻓﺮدي ﻣﺜﻞ اﺳﻨﯿﭗ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺳﻮروس اﺳﻨﯿﭙﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از وﻟﺪﻣﻮرت و اﺑﺮﻓﻮرث‪،‬‬
‫ﮐﺴﯽ در ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ از ﭘﺲ او ﺑﺮﺑﯿﺎد‪ .‬اﺳﻨﯿﭙﯽ ﮐﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ي ‪ 22‬ﺳﺎل ﻣﺒﺎرزه و ﯾﺎدﮔﯿﺮي‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ را داﺷﺖ‪ ،‬اﮐﻨﻮن ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻗﺪرت ﻋﺠﯿﺐ ﻣﺮد ﺟﻮان ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ و از او‬
‫ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽ ﺧﻮرد؛ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ را در ﻧﻈﺮ داﺷﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺗﻮﺳﻂ اﺳﻨﯿﭗ‪ ،‬ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل‪ ،‬اﺑﺮﻓﻮرث و‬
‫ﮔﺎﻫﯽ اوﻗﺎت ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮدي آﻣﻮزش ﻣﯽ دﯾﺪ‪ .‬از ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﺳﺘﺎدﻫﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ آﻧﻬﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﮐﻤﺘﺮ از اﯾﻦ ﻫﻢ‬
‫اﻧﺘﻈﺎر ﻧﻤﯽ رﻓﺖ ‪ ....‬اﻣﺎ ﻧﻪ در اﯾﻦ ﻣﺪت ﮐﻮﺗﺎه ‪.....‬‬
‫***‬

‫دو روز ﺑﻌﺪ‬
‫در ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺑﺨﺶ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ در ﺣﺎل ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﺎ ﺟﻠﺪ ﭼﺮﻣﯽ ﻗﻬﻮه اي ﺑﻮد ﺟﺎدوﯾﯽ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮐﻪ در‬
‫اﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ دﯾﺪه ﺑﻮد ﺑﺮاﯾﺶ ﺧﯿﻠﯽ آﺷﻨﺎ ﺑﻮد ‪ ....‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد در ﯾﮑﯽ از ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدو ﺳﯿﺎه‬
‫ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد ‪ .....‬اﯾﻦ دو روز ﺗﻤﺎم وﻗﺘﺶ را در ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﮔﺬراﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻫﺎ ﭘﯿﺪاش ﮐﺮدم ‪ ....‬ﺧﻮدﺷﻪ‪.‬‬

‫‪٢٩٢‬‬

‫ﺑﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﻣﻄﻠﺒﯽ ﮐﻪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش ﺑﻮد ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ ‪ ....‬ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﺸﯿﺪ و ﺳﻪ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮس‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺮي و رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﮐﺎﻓﻪ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ اش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺎﮔﺮدان ﺟﻮاﻧﺶ ﺑﻮد در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ اﺗﺶ‬
‫ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد ‪ ....‬اوﻟﯿﻦ ﻧﻔﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ رﺳﯿﺪ ﻫﺮي ﺑﻮد ‪ ...‬ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ رون و‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ از وزارت ﺧﺎﻧﻪ اﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ :‬ﺧﻮب اﺑﺮﻓﻮرث ﺣﺘﻤﺎً ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻤﯿﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻗﺪر ﻋﺠﻠﻪ داﺷﺘﯽ ﻣﺎ رو ﺑﺒﯿﻨﯽ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ‪ ....‬ﺑﻠﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﮕﻢ ﮐﺎرم ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه و اﻣﺸﺐ ﻣﯽ رﯾﻢ ﺳﺮاغ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ‬‫ازﺗﻮن ﻣﯽ ﺧﻮام اﻣﺸﺐ اﻣﺎده ﺑﺎﺷﯿﺪ و ﯾﻪ ﺳﺮي ﻣﻌﺠﻮن ﺿﺮوري ﻣﺜﻞ ﺗﺮﻣﯿﻢ ﻓﻮري ﺿﺪ درد و ﻫﺮ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ‬
‫ﺧﻮدﺗﻮن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﻻزم داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ رو اﻣﺎده ﮐﻨﯿﺪ‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ اﯾﻦ زودي ﺳﺮاغ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﺑﺮوﻧﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﯾﻦ ﻋﺎﻟﯿﻪ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ رو ﺑﺴﭙﺎرﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫‪ ....‬ﻓﻘﻂ ﮐﺎﻓﯿﻪ از ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺨﻮام ‪ ....‬او ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﻻزم داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺑﻬﻢ ﻣﯽ ده ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺗﻮ اﻣﺮوز ﺟﯿﻨﯽ‬
‫رو ﻧﺪﯾﺪي؟‬
‫ﭼﺮا ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ ﻣﯿﺮم درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻗﺮارﮔﺎه ﺗﺎ ﯾﻪ ﺳﺮي ﺑﻪ ﮐﺎﻟﯿﻦ ﺑﺰﻧﻪ‪.‬‬

‫‪٢٩٣‬‬

‫ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ......‬ﭘﺲ ﺗﺎ ﻣﻦ ﻣﯿﺮم ﭘﯿﺶ ﺟﯿﻨﯽ ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ﻫﻢ ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯿﺪ ﻻزم ﺑﺸﻪ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﻨﯿﺪ ‪ ....‬رون‬‫ﺗﻮ ﯾﻪ ﺳﺮي ﺑﻪ ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﺑﺰن و ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از اون ﻋﯿﻨﮑﻬﺎي ﻣﺨﺼﻮﺻﺸﺎن رو ﺑﮕﯿﺮ ﺑﻌﺪﺷﻢ ﺑﺒﯿﻦ از اﺧﺘﺮاﻋﺎت‬
‫ﺟﺪدﯾﺸﺎن ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺧﻮدت ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﺑﻪ درد ﺑﺨﻮره ﺑﺎ ﺧﻮدت ﺑﯿﺎر ﻣﻦ رﻓﺘﻢ ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﺎرو ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ و ﻣﯽ‬
‫ﺑﯿﻨﯿﻢ ‪ ....‬ﻓﻌﻼً ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻗﺪﻣﻬﺎي ﺑﻠﻨﺪي از ﮐﺎﻓﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﭘﺲ از ﯾﮏ ﻧﮕﺎه دﻗﯿﻖ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﺴﯽ او را‬
‫زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﻧﺪارد آﭘﺎرات ﮐﺮد و در ﯾﮑﯽ از ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎي ﺧﻠﻮت اﻃﺮف ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ....‬ﺧﻮدش را‬
‫ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎﻧﻪ راه اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻗﺮار ﮔﺎه ‪ ...‬ﻗﺼﺮ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﻌﺪ داﺧﻞ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻤﺎم اﺗﺎﻗﻬﺎي ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت‪ ،‬اﺗﺎق ﺧﻮاب ﺳﯿﺮﯾﻮس و درﻣﺎﻧﮕﺎه ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ‬
‫ﮐﺜﯿﻒ ﺑﻮد ﺗﻤﺎم وﺳﺎﯾﻞ ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ را ﺧﺎك ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯿﺸﺪ ﻃﺮح و رﻧﮕﻬﺎي روي‬
‫وﺳﺎﯾﻞ را ﺗﺸﺨﯿﺺ داد ‪ ...‬ﻫﺮي ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺗﻤﺎﯾﻠﯽ ﺑﺮاي ﺗﻤﯿﺰ ﮐﺮدن اﻧﺠﺎ ﻧﺪاﺷﺖ در واﻗﻊ او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد از اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ دوري ﮐﻨﺪ ‪ ....‬اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺪون ﺳﯿﺮﯾﻮس ﺑﺮاي او ﻫﯿﭻ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﻧﺪاﺷﺖ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و‬
‫ﺟﻠﻮي ﯾﮑﯽ از اﺗﺎﻗﻬﺎ ﮐﻪ ان را ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ اﯾﺴﺘﺎد ‪ ...‬در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ درﻣﺎﻧﮕﺎه را اﻫﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺑﻪ آراﻣﯽ داﺧﻞ ﺷﺪ ﺗﻤﺎم ﺗﺨﺘﻬﺎ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﺗﺨﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻟﯿﻦ ﮐﺮﯾﻮي ﮐﻪ در درﮔﯿﺮي ﭼﻨﺪ روز ﭘﯿﺶ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺤﻞ ﻣﺸﻨﮕﯽ ﻣﺠﺮوح ﺷﺪه ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻮد ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻨﺎر او ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و داﺷﺖ داروﻫﺎﯾﺶ‬
‫را ﺑﻪ او ﻣﯿﺪاد‪ ....‬از ﭼﻬﺮه ي ﮐﺎﻟﯿﻦ ﻣﯿﺸﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ او ﻣﯿﺪاد ﺗﻠﺦ و ﺑﺪ ﻣﺰه ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫‪٢٩۴‬‬

‫ﭼﻮن ﺻﻮرت ﮐﺎﻟﯿﻦ درﻫﻢ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ....‬ﮐﺎﻟﯿﻦ ﺑﺎ دﯾﺪن ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ اورد ‪ ....‬وﻟﯽ ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ‬
‫ﺑﺮد و از او ﺧﻮاﺳﺖ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﺎﺷﺪ ‪ ....‬وﻟﯽ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺎﻟﯿﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر او ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﻫﺮي‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪ :‬اه ‪ ...‬ﭘﺴﺮ ﺗﻮ ﭼﻘﺪر ﺧﻨﮕﯽ ‪ ....‬ﻣﯽ ﺧﻮﺳﺘﻢ ﺟﯿﻨﯽ رو ﻏﺎﻓﮕﯿﺮ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاي ﻫﺮي ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪ زﯾﺒﺎﯾﯽ زد‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﻫﺮي ‪ ......‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﻣﻨﻮ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ ﺳﻼم ﺟﯿﻨﯽ‬‫ ﭼﯽ ﺷﺪه ﮐﻪ اﯾﻦ وﻗﺖ ﺻﺒﺢ ﺑﻪ دﯾﺪن ﻣﻦ آﻣﺪي؟ از ﻣﻦ ﭼﯽ ﻣﯿﺨﻮاي؟‬‫ ﺗﻮ از ﮐﺠﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪي ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺮاي ﻣﻌﺠﻮن آﻣﺪم ﺳﺮاﻏﺖ؟ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻬﺖ ﺧﺒﺮ داد؟‬‫ ﻧﻪ ﻫﺮي‪ ....‬ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺘﻪ ‪ .....‬ﯾﻌﻨﯽ ﻧﯿﺎزي ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺴﯽ ﺑﮕﻪ ‪ ...‬ﺗﻮ وﻗﺘﯽ از ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﺨﻮاي‬‫ﻣﯿﺎي درﻣﺎﻧﮕﺎه ‪ .....‬وﮔﺮﻧﻪ ﺻﺒﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮدم ﺑﺎرو‪.‬‬
‫ ﺧﻮب راﺳﺘﺶ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻌﺠﻮن ازت ﺑﮕﯿﺮم‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ از ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻤﺪ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ رﻓﺖ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﭼﯽ ﻻزم داري ﻫﺮي؟‬
‫ ﺗﺮﻣﯿﻢ ﻓﻮري ‪ ....‬ﺿﺪ درد ‪ ....‬ﺧﻮن ﺳﺎز ‪ ....‬ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﻨﻨﺪه ‪.....‬‬‫‪٢٩۵‬‬

‫ﭼﺸﻤﺎن ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻢ ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ ﮔﺮد ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ :‬اﯾﻦ ﻫﺎ رو ﺑﺮاي ﭼﯽ‬
‫ﻻزم داري ؟ ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده؟‬
‫ ﻧﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﻧﯿﻔﺘﺎده ‪ .....‬راﺳﺘﺶ ﻣﺎ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ و رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﺑﺮﻓﻮرث‬‫اﻣﺸﺐ ﻗﺮاره ﺑﺮﯾﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺎ اﺣﺘﯿﺎج ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﮕﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﺪ ﺑﺮﯾﺪ ﺟﻨﮓ؟‬‫ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﻢ ﺑﺮﯾﻢ دﺳﺖ ﮐﻤﯽ از ﺟﻨﮓ ﻧﺪاره‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﭼﺸﻤﺎن ﻗﻬﻮه اي ﺟﯿﻨﯽ از ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﺮ ﺷﺪ ﻣﮕﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺮﯾﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻗﺪر ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ ؟‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﻬﺎي ﻇﺮﯾﻒ ﺟﯿﻨﯽ را ﮔﺮﻓﺖ ‪ ....‬ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرش ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻤﯽ ارام ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺟﯿﻨﯽ ‪ ....‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﻢ ﺑﺮﯾﻢ ‪ ....‬ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮدﻣﻢ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﻗﺮاره ﮐﺠﺎ ﺑﺮﯾﻢ‬‫وﻟﯽ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﯿﺎد ‪ .....‬از اﯾﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ‪ ....‬ﺗﻮ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻨﻮ دﺳﺖ ﮐﻢ ﮔﺮﻓﺘﯽ ‪ ...‬ﻣﻦ‬
‫اﻻن دو ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ دارم اﻣﻮزش ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ‪ ....‬اﻻن ﺣﺘﯽ اﺳﻨﯿﭗ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻣﻨﻮ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪه‪.‬‬
‫***‬
‫رون ﻧﯿﺰ ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﻫﺮي رو ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﺮد ﺧﻮب ﻣﻨﻢ ﻣﯿﺮم ﺳﺮاغ ﻓﺮد و ﺟﻮرج ‪ ...‬ﻓﻌﻼً ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ﺳﭙﺲ‬
‫ﺑﻪ ﻃﺮف ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ از رﯾﺨﺘﻦ ﭘﻮدر ﭘﺮواز و ﮔﻔﺘﻦ اﺳﻢ ﻣﻐﺎزه دوﻗﻠﻮ از اﻧﺠﺎ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از‬
‫ﻫﻤﺎن ﺣﺲ ﺑﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ از ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﻣﻐﺰه دو ﻗﻠﻮ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪٢٩۶‬‬

‫ﺷﻨﻠﺶ را ﺑﺮاي از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن دوده ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ روي آن ﺑﻮد ﺗﮑﺎن داد ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ در‬
‫ﯾﮏ اﺗﺎق ﻧﺴﺒﺘﺎً ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﻮد دور ﺗﺎ دور دﯾﻮار را ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﺟﺪﯾﺪ دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺤﻔﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ روي ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ ﺧﻮد ﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ....‬اﺧﺘﺮاﻋﺎت دو ﻗﻠﻮﻫﺎ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰ ﻓﻮق‬
‫اﻟﻌﺎده اي ﻧﺒﻮدﻧﺪ وﻟﯽ ﮐﺎراﯾﯽ زﯾﺎدي داﺷﺘﻨﺪ و در ﻣﺒﺎرزات ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ آﻣﺪ ‪ .....‬ﻣﺜﻼً در ﻫﻤﯿﻦ‬
‫درﮔﯿﺮي ﭼﻨﺪ روز ﭘﯿﺶ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻌﺪاد اﻧﻬﺎ ﮐﻤﺘﺮ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻮد وﻟﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از اﺧﺘﺮاع ﺗﺎزه دوﻗﻠﻮﻫﺎ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺟﺎن ﮐﺎﻟﯿﻦ ﮐﺮﯾﻮي را از ﻣﺮگ ﺣﺘﻤﯽ ﻧﺠﺎت دﻫﻨﺪ ‪ .....‬ﻣﺤﺼﻮل ﺟﺪﯾﺪ دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﮐﻪ ﯾﮏ ﮔﻮي‬
‫ﺷﯿﺸﻪ اي ﺑﻮد و ﻓﻘﻂ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ان را وﺳﻂ ﻣﺒﺎرزه ﻃﺮف ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﻮدش ﺗﺎ دو و ﺳﻪ‬
‫دﻗﯿﻘﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ را ﺑﺎ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﯿﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ﮐﻤﮏ اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﺒﻮد‬
‫ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل را درﺳﺖ ﮐﻨﻨﺪ ‪ ....‬وﻟﯽ اﯾﻦ اﺧﺘﺮاع ﺑﻌﺪ از ﭘﻮدر ﺳﻨﮕﺮﻫﺎي ﻓﻮري ﯾﮑﯽ از‬
‫ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎي اﻧﻬﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮاي ﻣﺤﻔﻞ ﮐﺎرﺑﺮد داﺷﺖ و ﺑﻪ اﻧﻬﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫داﺷﺖ ﺑﻪ ﻗﻔﺴﻬﺎ اﺟﻨﺎس ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ در ﻗﻬﻮه اي ﭼﻮﺑﯽ اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و دو ﺟﻮان ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ان دو اﺗﺎق را ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺮدﻧﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ وارد اﺗﺎق ﭘﺸﺘﯽ ﺷﺪه‬
‫اﺳﺖ ﭼﻮن ﻫﺮ وﻗﺖ رون ﯾﺎ ﮐﺲ دﯾﮕﺮي از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ وارد اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯿﺸﺪ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﺳﺮ و ﮐﻠﻪ دوﻗﻠﻮ‬
‫ﻫﺎ ﭘﯿﺪا ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻮرج ﺑﺎ دﯾﺪن ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮑﺶ ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪ :‬ﻫﯽ ﭘﺴﺮ ﺑﺒﯿﻦ ﮐﯽ اﻣﺪه اﯾﻨﺠﺎ ‪ ...‬ﺳﻼم رون ‪....‬‬
‫ﭼﻪ ﻋﺠﺐ ﯾﻪ ﺳﺮي ﺑﻪ ﻣﺎ زدي ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﯿﺎﻣﺪي‬

‫‪٢٩٧‬‬

‫ ﺳﻼم ﺟﻮج ‪ .....‬ﺳﻼم ﻓﺮد ‪ ....‬ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮام ‪ ....‬وﻟﯽ ﺧﻮدت ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻣﻦ زﯾﺎد وﻗﺖ ﻧﺪارم ‪....‬‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮ وﻗﺘﻤﻮ ﺗﻮ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ام ‪ ......‬وﻗﺘﺎي ازادﻣﻢ ﮐﻪ دارم اﻣﻮزش ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻓﺮد‪ :‬ﻫﯽ داداش ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﺑﺮاي ﭼﯽ ﻣﻌﺬرت ﺧﻮاﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﺎ ﻣﯽ دوﻧﯿﻢ ﮐﻪ اﺻﻼً وﻗﺖ آزاد ﻧﺪاري ‪....‬‬
‫ﭘﺲ ﺧﻮدﺗﻮ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﮑﻦ ‪ ...‬ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﻧﺪﯾﺪﻣﺖ ﺗﻮ اﯾﻦ ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﻦ ﮐﻪ اﺻﻼً ﻧﺪﯾﺪﻣﺖ‪.‬‬
‫رﻓﺘﺎر دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً از ﺷﺶ ﻣﺎه ﭘﯿﺶ ﺑﺎ ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮑﺸﺎن ﺑﻪ ﮐﻠﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد و اﻧﻬﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ اﺣﺘﺮام ﺑﺎ او‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ .....‬ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻌﺪ از اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ اﻓﺘﺎد رﻓﺘﺎر ﺗﻤﺎم ﺑﺮادراﻧﺶ ﺑﺎ رون ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد‬
‫رون ﺟﺎن ﭘﺪرﺷﺎن و ﻓﺮد را ﯾﮏ ﺑﺎر از ﻣﺮگ ﺣﺘﻤﯽ ﻧﺠﺎت داد ‪ .....‬ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از اﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺧﺸﻢ ﺑﺮادر‬
‫ﮐﻮﭼﮑﺸﺎن را ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .....‬وﻟﯽ ان روز وﻗﺘﯽ اﻧﺘﻮﻧﯿﻮ روﮐﻮود ﺑﻌﺪ از ﭘﺪرش ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از‬
‫ﻓﺮد ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﮐﺮده ﺑﻮد و او را زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار داد ‪ .....‬رون ﮐﻪ از ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺑﺮادر و ﭘﺪرش رﺳﺎﻧﺪ ‪ .....‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻏﯿﺮ از ﻫﺮي و ﺑﺮادران وﯾﺰﻟﯽ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ او ﭼﻄﻮر در ان‬
‫ﺷﻠﻮﻏﯽ ﻣﺒﺎرزه ﺧﻮدش را ﺑﻪ ان دو رﺳﺎﻧﺪ ‪ ....‬وﻟﯽ اﻧﻬﺎ ﮐﻪ دﯾﺪﻧﺪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮه را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮدﻧﺪ‬
‫‪ .....‬رون ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﺮ راﻫﺶ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺎ ﺳﯿﺎه ﺗﺮﯾﻦ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺧﺎك و‬
‫ﺧﻮن ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﯾﮑﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮاراﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻮرد اﺻﺎﺑﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﻨﻨﺪه اش ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ ﺻﺪاي ﺧﻮرد‬
‫اﺳﺘﺨﻮاﻧﺶ در ان ﺳﺮ و ﺻﺪا ﺑﻪ وﺿﻮح ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ ‪ ....‬اﻣﺎ ﻋﺠﯿﺐ ﺗﺮ اﯾﻨﮑﻪ او ﭼﻨﺎن ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ روﮐﻮد اورد‬
‫ﮐﻪ او ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﭼﻨﺪ روز زﻧﺪه ﻧﻤﺎﻧﺪ ‪ .......‬و در اﺛﺮ ﻋﻮارض ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ اي ﮐﻪ ﺑﻪ او اﺻﺎﺑﺖ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد ﻣﺮد‪.‬‬

‫‪٢٩٨‬‬

‫ﺑﻌﺪ از ان ﺣﺎدﺛﻪ ﻧﮕﺎه ﺑﺮادران وﯾﺰﻟﯽ و ﭘﺪرش ﺑﻪ رون ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد و در ﻧﮕﺎه اﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ اﻓﺘﺨﺎر دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺮد‪ :‬ﺧﻮب رون ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﺮات اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﻢ؟‬
‫ راﺳﺘﺶ اوﻣﺪم ﭼﻨﺪ از اون ﻋﯿﻨﮏ ﻫﺎي ﻣﺨﺼﻮﺻﺘﻮن رو ﺑﮕﯿﺮم و ﺑﺒﯿﻨﻢ اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﺟﺪﯾﺪ ﭼﯽ دارﯾﺪ‪.‬‬‫***‬
‫ﻣﺎﯾﻞ ﻫﺎ ان ﻃﺮف ﺗﺮ ﺷﺮق ﺟﻬﺎن‪ ،‬ﮐﺸﻮرﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﭼﯿﻦ‪ ،‬روﺳﺘﺎي ژاﻧﮓ وﯾﻨﺎ‬

‫ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻤﺎم داﺷﺖ ﮐﻠﻨﺠﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻠﮑﻪ روزﻧﻪ اي ﺑﺮاي ورود ﺑﻪ ذﻫﻦ ﺷﺎﮔﺮدش ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ ‪ ......‬اﻣﺎ‬
‫او ﺗﻤﺎم راه ﻫﺎ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ روش ﻣﺨﺼﻮص ﺧﻮدش ﺑﺘﻮاﻧﺪ دﯾﻮاره ﻫﺎي ذﻫﻨﯽ او را‬
‫ﺑﺸﮑﻨﺪ ‪ ...‬از اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺎﮔﺮدي داﺷﺖ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻣﯽ ﺑﺎﻟﯿﺪ‪ ،‬روز اول ﮐﻪ ﻣﺮد ﺟﻮان ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ او اﻣﺪه ﺑﻮد‬
‫را ﺧﻮب ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺟﻮان ‪ 17‬و ‪ 18‬ﺳﺎﻟﻪ اي ﭘﻮﺷﯿﺪه درﺷﻨﻞ ﺳﯿﺎه رﻧﮕﯽ در ﻣﯿﺎن درﺧﺖ ﻫﺎي اﻧﺒﻮه اﻃﺮاف روﺳﺘﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺧﺎرﺟﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻮن ﻇﺎﻫﺮ و ﻃﺮز ﻟﺒﺎس ﭘﻮﺷﯿﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﻣﺮدم روﺳﺘﺎ ﻧﻤﯽ ﺧﻮرد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ اﻧﺪاﺧﺖ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف روﺳﺘﺎ راه اﻓﺘﺎد ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻣﯽ رﺳﯿﺪ دﻧﺒﺎل ﮐﺴﯽ ﻣﯿﮕﺸﺖ‪ .....‬از ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﺮ راﻫﺶ ﻗﺮار ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫‪٢٩٩‬‬

‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﯾﮑﯽ از ان اﻓﺮاد ﭼﺸﻢ ﺑﺎداﻣﯽ ﻓﺮد ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ او را ﺷﻨﺎﺧﺖ و ادرﺳﺶ را ﺑﻪ او داد‪..‬‬
‫از ﻣﯿﺎن ﻣﺰرﻋﻪ ﻫﺎ ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ اراﻣﯽ از ان ﺗﭙﻪ ﺳﺮ ﺳﺒﺰ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪ .‬ﻣﺮدم اﯾﻦ روﺳﺘﺎ ﻫﻤﮕﯽ ﮐﺸﺎورز ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫در ﺳﺮ راﻫﺶ اﻧﻮاع ﻣﯿﻮه ﻫﺎ و ﺳﺒﺰﯾﺠﺎت و ﭼﯿﺰاي ﻋﺠﯿﺐ دﯾﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ اﯾﺎ روﺳﺘﺎﯾﯿﻬﺎ آن را ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮرﻧﺪ و ﯾﺎ ﮐﺎرﺑﺮد دﯾﮕﺮي داﺷﺖ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﺗﭙﻪ رﺳﯿﺪ ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻪ ﭼﻮﺑﯽ ﮐﻮﭼﮏ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ ﻓﻘﻂ دو اﺗﺎق داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‬
‫ﺟﻠﻮي ﺧﺎﻧﻪ ﯾﮏ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺰرﮔﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻓﻀﺎي آن را ﺳﺒﺰﯾﺠﺎت ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﮐﻤﯽ‬
‫دورﺗﺮاز ﺧﺎﻧﻪ ﻻﻧﻪ ﻣﺮغ ﻫﺎ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ ﻣﺮغ و ﺧﺮوﺳﻬﺎي اﻃﺮاف ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و دﻧﺒﺎل ﭼﯿﺰي‬
‫ﺑﺮاي ﺧﻮردن ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﭘﺸﺖ دﺳﺘﺶ ﭼﻨﺪ ﺑﻪ ﺑﺎر ﺑﻪ درﮐﻮﺑﯿﺪ ﺗﺎ ﮐﺴﯽ درﺑﺎز ﮐﻨﺪ ‪ ....‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮد اﻣﺎ ﮐﺴﯽ در را ﺑﺎز ﮐﺮد‬
‫‪ ....‬ﺧﻮاﺳﺖ دوﺑﺎره در ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ ﺻﺪاي ﭘﯿﺮﻣﺮدي ﮐﻪ ﺑﻪ زﺑﺎن ﭼﯿﻨﯽ ﭼﯿﺰي ﻣﯿﮕﻔﺖ را ﺷﻨﯿﺪ ﻟﺤﻈﻬﺎي ﺑﻌﺪ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮدي ﻻﻏﺮ و ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺴﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﻮﻫﺎي ﺳﺮش رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد و رﯾﺶ ﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪي ﮐﻪ ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﮐﻤﺮش‬
‫رﺳﯿﺪه ﺑﻮد درﭼﺎرﭼﻮب در ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﯾﺮ ﻣﺮدم روﺳﺘﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﺎداﻣﯽ داﺷﺖ و ﻧﯿﺰ ﻋﯿﻨﮑﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد اﺑﺘﺪا ﺳﺮش ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻮد وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﮐﻔﺶ ﭘﺎي ﻣﺮدي ﮐﻪ روﺑﺮوﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد را دﯾﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ او‬
‫از ﻣﺮدم روﺳﺘﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‬
‫ﺟﻮان ‪ 18 ،17‬ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯿﺮﺳﯿﺪ آﺳﯿﺎﯾﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ او را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪٣٠٠‬‬

‫اﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺮاي او ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺮد ﺟﻮان ﯾﮏ ﺟﺎدوﮔﺮ اﺳﺖ ﭼﻮن ﺗﺸﻌﺸﻌﺎت او را ﮐﻪ‬
‫ﺧﺎص ﺑﻮد را ﺣﺲ ﻣﯿﮑﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ زﺑﺎن اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد‬
‫ ﭼﮑﺎرﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮات ﺑﮑﻨﻢ ﻣﺮد ﺟﻮان‬‫ﻏﺮﯾﺒﻪ ازاﯾﻨﮑﻪ ﻣﯿﺪﯾﺪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻪ اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﻧﺎم داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ اﻣﺎ‬
‫ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺳﻼم اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ‬‫ ﺳﻼم ﻣﺮد ﺟﻮان‪ .....‬از ﻣﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﭼﻪ ﮐﻤﮑﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ؟‬‫ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﻢ ‪ .....‬اﺳﺘﺎد؟‬‫ اوه ‪ ......‬اﻟﺒﺘﻪ ‪ ......‬ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ داﺧﻞ‪ .‬اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻗﺪرت ذﻫﻨﺶ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻔﻬﻤﺪ اﯾﻦ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻗﺼﺪ‬‫ﻧﺪارد ﺑﻪ او ﺻﺪﻣﻪ اي ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ از ﺟﻠﻮي در ﮐﻨﺎر رﻓﺖ و ﺑﻪ ﺟﻮاﻧﮏ اﺟﺎزه داد ﮐﻪ وارد ﺧﺎﻧﻪ اش‬
‫ﺑﺸﻮد‪.‬‬
‫ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻢ ﺳﺎده و ﺑﯽ اﻻﯾﺶ ﺑﻮد ﺗﻤﺎم وﺳﺎﯾﻞ ﺧﺎﻧﻪ از ﭼﻮب ﯾﺎ ﺳﻨﮓ‬
‫و ﯾﺎ ﭼﯿﻨﯽ درﺳﺖ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺴﻤﺖ ﻗﺸﻨﮓ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯿﺰ ﭼﻮﺑﯽ ﻗﻬﻮه اي رﻧﮕﯽ از ﺟﻨﺲ درﺧﺖ ﮔﺮدو ﮐﻪ‬

‫‪٣٠١‬‬

‫ﭼﻨﺪ ﮐﺎﺳﻪ ﺑﺸﻘﺎب روي آن ﺑﻮد و درﺳﺖ در وﺳﻂ ﺧﺎﻧﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎي ﻣﯿﺰ از ﭼﻮب ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ‬
‫درﺳﺖ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻣﯿﺰ را دو ﭼﻨﺪان ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﻪ اﻃﺮاف ﭼﺮﺧﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺎي ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮاي ﻧﺸﺴﺘﻦ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ ‪ .....‬ﮐﻨﺎر ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻨﺪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺳﺎده ﭼﻮﺑﯽ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫روي آن ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﻧﯿﺰ ﮐﻨﺎر او ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻣﺮد ﺟﻮان ﺑﻬﺘﺮ ﻧﯿﺴﺖ اول ﺧﻮدﺗﻮ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﯽ و اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي ﭼﯽ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اﻣﺪي؟‬‫ﻏﺮﯾﺒﻪ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮ ﺑﺮد‪ :‬اﺳﻢ ﻣﻦ ﻧﻮﯾﻞ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻤﻪ و اﻫﻞ ﮐﺸﻮر اﻧﮕﻠﯿﺲ ﻫﺴﺘﻢ و ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﺠﺎ اﻣﺪم ﮐﻪ‬
‫ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ آﻣﻮزش ﺑﺪﯾﺪ‪.‬‬
‫اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﺎ ﮔﺮﻣﯽ دﺳﺖ ﻧﻮﯾﻞ را ﮔﺮﻓﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ .‬ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﻣﺮد ﺟﻮان ﺑﺮاي‬
‫ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﭘﯿﺶ او اﻣﺪه اﺳﺖ در واﻗﻊ از ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ او ﺟﺎدوﮔﺮ اﺳﺖ ‪ .....‬ﻓﻬﻤﯿﺪ او ﺑﺮاي‬
‫ﭼﯽ آﻣﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﻧﺎاﻣﯿﺪت ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻧﻮﯾﻞ وﻟﯽ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﮐﺴﯽ رو ﺑﻪ ﺷﺎﮔﺮدي ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻧﻮﯾﻞ از ﻗﺒﻞ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ او را ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ي ﻧﺎﻣﻪ اي ﮐﻪ‬
‫ﭘﺮﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي او ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﻪ دﻻﯾﻠﯽ ﮐﺴﯽ را ﺑﻪ ﺷﺎﮔﺮدي ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ‬
‫‪ ......‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور در ﻧﺎﻣﻪ اش ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد اول ﺳﻌﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدن او را راﺿﯽ ﮐﻨﺪ و در‬

‫‪٣٠٢‬‬

‫ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺷﺪﯾﺪ اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ روﺑﺮو ﺷﺪ ﻧﺎﻣﻪ اي ﮐﻪ او ﺑﺮاي اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﻧﻮﺷﺘﻪ اﺳﺖ را ﺑﻪ او‬
‫ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد و ﻣﺮد ﺟﻮان ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ را راﺿﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ‪ :‬آﺧﻪ واﺳﯽ ﭼﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ دﯾﮕﻪ واﺳﻪ اﻣﻮزش ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﺎ ﭘﯿﺮ ﺷﺪم و ﺣﺎل و ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺑﺤﺚ ﮐﺮدن ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻫﺎ رو ﻫﻢ‬‫ﻧﺪارم‪ .‬اﻣﺎ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ اﺻﻠﯿﺶ ﻧﯿﺴﺖ ‪.....‬در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﺣﺮﻓﯽ زد ﮐﻪ اﺳﺘﺎد‬
‫ﭼﺎﻧﮓ را ﺷﻮﮐﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﺑﮕﻢ ‪ .....‬ﺧﻮد ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻨﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺗﺎ ﭘﯿﺶ ﺷﻤﺎ اﻣﻮزش ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﯽ؟ ‪ ....‬اون ﻣﻮﻗﻊ‬‫ﭼﯽ ﻣﯿﮕﯿﺪ؟‬
‫ﭼﻬﺮه ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪ‪ .‬اﻟﺒﻮس ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﮐﺎري ﮐﺴﯽ را ﻧﻤﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد‬
‫وﻟﯽ اﯾﻦ ﺟﻮان ﻫﻢ دروغ ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺖ در واﻗﻊ ذﻫﻨﺶ دورغ ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺖ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺮاي ﭼﯽ اﻟﺒﻮس او را ﻓﺮﺳﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد؟ اون ﻫﻢ ﺣﺎﻻ ﯾﮏ ﺳﺎل ﭘﺲ از ﻣﺮﮔﺶ اﯾﻦ ﻣﺮد ﺟﻮان را ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎز ﻗﺎﻧﻊ ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﯿﻦ ‪ .....‬ﭼﻮن اﻟﺒﻮس ﺗﻮ رو ﻓﺮﺳﺘﺎده ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﻢ ‪ .......‬از ﮐﺠﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺗﻮ راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ؟ ﻫﺮ‬‫ﮐﺴﯽ ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ ﺑﮕﻪ ﻣﻦ را اﻟﺒﻮس ﻓﺮﺳﺘﺎده ‪ ......‬اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬ﻧﻮﯾﻞ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺑﺎﺷﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮرم اﯾﻦ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺪم‪.‬‬

‫‪٣٠٣‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ از ﺟﯿﺐ ﺑﻐﻞ ﺳﺎﮐﺶ ﯾﮏ ﭘﺎﮐﺖ ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﯿﺮون اورد و ان را ﺟﻠﻮي اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ اﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﻣﺎل ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ .‬اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﻧﺎﻣﻪ از ﻃﺮف ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺖ وﻟﯽ ﺑﺎز ﺑﺎ‬‫اﯾﻦ ﺣﺎل ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ اﯾﻦ ﭼﯿﻪ؟‬‫ ﯾﻪ ﻧﺎﻣﻪ اﺳﺖ ‪ .....‬از ﻃﺮف ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور ‪ .....‬ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ‪.‬‬‫اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﻪ اراﻣﯽ درب ﭘﺎﮐﺖ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﮐﺎﻏﺬ ﭘﻮﺳﺘﯽ داﺧﻞ ان را ﺑﺮداﺷﺖ ‪ ....‬ﺗﺎي ﮐﺎﻏﺬ را ﺑﺎز‬
‫ﮐﺮد ‪.......‬ﻫﯿﭻ ﻧﻮﺷﺘﻪ اي روي ﮐﺎﻏﺬ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ ﺑﺎ دﻗﺖ ﮐﺎﻏﺬ‬
‫ﭘﻮﺳﺘﯽ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد‪ ..... .‬ﮐﺎﻏﺬ را رو ﺑﻪ ﻧﻮر ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي ان در زﯾﺮ ﺗﺎﻧﺒﺶ ﻧﻮر ﻣﻌﻠﻮم‬
‫ﺷﻮد ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﺷﺎﯾﺪ اﻟﺒﻮس از روش ﻣﺸﻨﮕﯽ ﺑﺮاي ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻧﺎﻣﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده اﺳﺖ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد از‬
‫آب ﻟﯿﻤﻮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﻮﻫﺮ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ را روي ﺣﺮات ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﻗﺮار داد وﻟﯽ ﺑﺎز ﻧﻮﺷﺘﻪ‬
‫ﻫﺎي روي ﮐﺎﻏﺬ ﭘﺪﯾﺪار ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫ﮐﺎﻏﺬ ﭘﻮﺳﺘﯽ را ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ روي ﭘﺎﮐﺖ را ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬
‫" ﺑﺮاي دوﺳﺖ ﺧﻮﺑﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي آﺧﺮ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ"‬
‫اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ اﻫﯽ از ﺳﺮ اﻓﺴﻮس ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬اﻓﺴﻮس از اﯾﻨﮑﻪ دﯾﮕﺮ اﻟﺒﻮس ﺑﯿﻦ اﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ از دﺳﺖ ﺗﻮ اﻟﺒﻮس ﻫﯿﭻ وﻗﺖ دﺳﺖ از اﯾﻦ اﺧﻼﻗﺖ ﺑﺮﻧﺪاﺷﺘﯽ ‪ ......‬ﭘﯿﺮ ﮐﻠﻪ ﺧﺮاب‪.‬‬‫‪٣٠۴‬‬

‫اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ رو در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻧﺎﻣﻪ را در دﺳﺖ داﺷﺖ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﯾﯽ روي‬
‫ﮐﺎﻏﺬ ﭘﺪﯾﺪار ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﮐﺎﻓﯿﻪ ﻧﻮﯾﻞ ‪ ......‬ﮐﺎرﺗﻮ درﺳﺖ اﻧﺠﺎم دادي ‪ ......‬واﻗﻌﺎً ﺑﻬﺖ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺎ ﺻﺪاي اﺳﺘﺎدش دﯾﻮاره ذﻫﻨﯽ اش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اورد وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﻣﺤﺾ اﺣﺘﯿﺎط ﺧﻮدش را اﻣﺎده ﻧﮕﻪ‬
‫داﺷﺖ ﺗﺎ در ﺻﻮرت ﺣﻤﻠﻪ دوﺑﺎره اﺳﺘﺎدش ﺑﺘﻮاﻧﺪ از ذﻫﻨﺶ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ اﺳﺘﺎدش ﺧﯿﺮه ﺷﺪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد از ﮐﺎرش راﺿﯽ اﺳﺖ‪.‬اﮐﻨﻮن ﯾﮏ ﺳﺎل از دادن ﯾﮑﯽ از ﺳﻪ ﻧﺎﻣﻪ‬
‫ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬
‫اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﻌﺪ از ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﺎﻣﻪ اﻣﻮزش ﻫﺎﯾﺶ را ﺷﺮوع ﮐﺮد‪ .‬اﻣﻮزش ﻫﺎي ﺳﺨﺖ و ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ‪ .‬در اﯾﻦ‬
‫ﯾﮏ ﺳﺎل اﻣﻮزش ﻫﺎي ﺳﺨﺘﮕﯿﺮاﻧﻪ اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ او ﮐﻼﻓﻪ ﮐﺮد وﻟﯽ او ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﺑﻮد و‬
‫اﺻﻼً ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﯾﮏ ﺳﺎل ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ذﻫﻨﺶ را ﺑﺮاﺑﺮ ﻧﻔﻮذ دﯾﮕﺮان ﮐﺎﻣﻼً ﭼﻔﺖ‬
‫ﮐﻨﺪ و ﻧﯿﺰ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاﻓﺶ ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﺪ‪ .‬ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﻗﺪري وﺳﯿﻊ و ﮔﺴﺘﺮده ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫اﮐﻨﻮن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻧﮕﺎه ﺳﺮﯾﻊ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﺟﺰﯾﯿﺎت و ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ را ﺑﻪ ذﻫﻦ ﺑﺴﭙﺎرد‪.‬‬
‫اوﯾﻞ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺮاﯾﺶ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد در ﻣﺎه ﻫﺎي اول ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ رو ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‬
‫وﻟﯽ وﻗﺘﯽ اﺳﺘﺎدش او را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮد ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن ﯾﮏ ﺻﺤﻨﻪ ان در ﻣﺪت ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺗﻤﺎم ﺟﺰﺋﯿﺎت ان را ﺑﻪ‬

‫‪٣٠۵‬‬

‫ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺴﭙﺎرد ﻓﻬﻤﯿﺪ ﻫﻨﻮز ﭼﯿﺰﻫﺎي زﯾﺎدي ﺑﺮاي ﯾﺎدﮔﯿﺮي وﺟﻮد دارد وﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻫﺎي ﻣﺪاوم و ﺳﺨﺖ‬
‫اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﻪ ﻣﺮور زﻣﺎن ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻧﯿﺰ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺮوز ﻧﯿﺰ آﺧﺮﯾﻦ روز اﻣﻮزﺷﺶ ﭘﯿﺶ اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﻮد‪ .....‬در اﯾﻦ ﯾﮏ ﺳﺎل از اﯾﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد درس ﻫﺎي‬
‫ﻣﻬﻤﯽ از زﻧﺪﮔﯽ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ .....‬اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ در ﺳﺎﻋﺎت اﻣﻮزﺷﺶ ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺨﺘﮕﯿﺮ ﺑﻮد اﻣﺎ در‬
‫زﻣﺎن اﺳﺘﺮاﺣﺘﺶ ﺑﺴﯿﺎرﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ از اﻧﮕﻠﯿﺲ ﺧﺎرج ﺷﺪ ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﮐﺸﻮرش ﺑﺎز ﮔﺮدد وﻟﯽ ﺑﺎ ﺻﺤﺒﺘﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﺎ‬
‫او داﺷﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪ او ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﮐﺸﻮرش و دوﺳﺘﺶ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ وﻟﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﺎر‬
‫ﺑﺎﯾﺪ اول اﻣﻮزﺷﺸﻬﺎﯾﺶ را ﮐﺎﻣﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺎﻻ ي ﭘﯿﺸﺨﻮان ﻋﺪد ‪ 11‬ﺷﺐ را ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣﯽ داد ﮐﻪ ﺳﻪ ﺟﻮان ﻫﻤﺮاه ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد از ﮐﺎﻓﻪ ﺧﺎرج‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﺎﻗﯽ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻣﯽ اﭘﺎرات ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﺎد ﺷﺪﯾﺪي ﻣﻮﻫﺎي ﻫﺮي را ﺗﮑﺎن داد و ان ﺟﺎي زﺧﻢ ﺻﺎﻋﻘﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ در‬
‫ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺷﺐ ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ را اﺷﮑﺎر ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ‪ .....‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﯽ ﺻﺪا ﻫﻢ رو ﭘﺎﻫﺎﺗﻮن اﺟﺮا ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﮐﺴﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺻﺪاي ﻣﺎ‬
‫ﻧﺸﻪ ﻫﻤﻪ ﻋﯿﻨﮑﺸﺎن رو ﺑﺰﻧﻨﺪ‪.‬‬

‫‪٣٠۶‬‬

‫اﮔﺮ ﮐﺴﯽ در اﯾﻦ وﻗﺖ ﺷﺐ ان ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ را ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﻋﯿﻨﮑﯽ ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﻋﯿﻨﮏ اﻓﺘﺎﺑﯽ ﺑﻮد ﺑﻪ ﭼﺸﻢ زدﻧﺪ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺑﻪ ﻋﻘﻞ اﻧﻬﺎ ﺷﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﻧﻬﺎ را ﮐﻮر ﻣﯽ ﭘﻨﺪاﺷﺖ اﻣﺎ در ﺣﻘﯿﻘﺖ اﯾﻦ ﻋﯿﻨﮑﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ان را ﭼﺸﻢ زده اﺳﺖ ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاﻓﺶ را ﻣﺜﻞ روز روﺷﻦ ﺑﺒﯿﻨﺪ و دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺎزي ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ از‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﯾﮑﯽ دو دﻗﯿﻘﻪ را ﮐﻮﻫﻨﻮردي وﻗﺘﺸﺎن را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫‪٣٠٧‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ ‪ :‬ﺗﺎج رﯾﻮﻧﮑﻼو‬
‫ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‬
‫رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام ﯾﮏ ﻧﻔﺮ را ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﺎن ﺣﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬از دﻫﺎﻧﻪ ﻏﺎر ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي و اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﺮ دو ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻓﻘﻂ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد؛ اﻣﺎ وﺿﻌﯿﺖ ﻫﺮي‬
‫ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد؛ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺮﯾﺪﮔﯽ ﻫﺎي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻋﻤﯿﻘﯽ روي ﺑﺪﻧﺶ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ آن دو ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯽ ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻮﻗﺖ از دﺳﺖ داده اﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺮي را‬
‫روي زﻣﯿﻦ ﻗﺮار داد و ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺟﻠﻮي ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي ﻫﺮي را ﺑﺎ ﭘﺎرﭼﻪ ﺑﮕﯿﺮد ‪ ...‬ﻧﻪ او و ﻧﻪ رون‬
‫ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﯾﯽ را ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ؛ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎز ﺟﺎي ﺷﮑﺮ داﺷﺖ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ را ﻫﻢ‬
‫ﻣﺪﯾﻮن ﻫﺮي ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ از اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آﻧﻬﺎ ﻣﺠﺮوح ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﺎري‬
‫ﮐﻨﺪ‪ ،‬درﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺘﻤﺎس در ﺻﺪاﯾﺶ ﻣﻮج ﻣﯿﺰد‪ :‬رون‪ ،‬ﯾﻪ ﮐﺎري ﺑﮑﻦ ‪ ...‬ﺧﻮن زﯾﺎدي از دﺳﺖ داده ‪...‬‬
‫رون ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺗﺎزه ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺧﻄﻮر ﮐﺮد ﮐﻪ ﻓﺎوﮐﺲ را ﺻﺪا ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﻫﺮ دو ﺑﻪ ﻗﺪري ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫ﮐﻪ اﺻﻼ ﺑﻪ ﯾﺎد ﻗﻘﻨﻮس ﻧﯿﻔﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ‪...‬‬
‫‪٣٠٨‬‬

‫ﻓﺎوﮐﺲ ﺑﻌﺪ از ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﺑﺪ آﻧﻬﺎ ﺷﺪ‪ ،‬ﻓﻮرا روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي رون ﻧﺸﺴﺖ و ﻟﺤﻈﻪ اي‬
‫ﺑﻌﺪ در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن ﺑﻪ ﻃﺮف اﺗﺎق ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي رﻓﺖ ﺗﺎ او را از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫رون اول ﻫﺮي را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و روي ﺗﺨﺖ ﻗﺮار داد و ﺳﭙﺲ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي ﺑﺎ‬
‫ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪا از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ را ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دوﺷﯿﺰه ﮔﺮﻧﺠﺮ ﻣﯽ دوﻧﯽ اﻻن ﺳﺎﻋﺖ ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن ﻫﺮي و اﺑﺮﻓﻮرث روي ﺗﺨﺖ ﺻﺤﺒﺘﺶ را ﻧﯿﻤﻪ ﮐﺎره ﮔﺬاﺷﺖ و ﻓﻮراً ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﻫﺮي ﮐﻪ‬
‫وﺿﻌﯿﺖ ﺑﺪي داﺷﺖ رﻓﺖ ‪ ...‬اﺑﺘﺪا ﺑﺎ ﺑﺴﺘﻦ ﺑﺎﻧﺪ ﺟﺎدوﯾﯽ ﺗﻤﯿﺰي ﺟﻠﻮي ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي را ﮔﺮﻓﺖ ﺳﭙﺲ ﺟﺎي زﺧﻢ‬
‫ﻫﺎ را ﺗﻤﯿﺰ ﮐﺮد‪ ،‬ﭘﺲ از آن ورد ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺧﻮاﻧﺪ ﺗﺎ دو ﺳﺮ زﺧﻢ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ‪ ...‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا‬
‫ﮔﺮﻧﺠﺮ و وﯾﺰﻟﯽ ﺟﻠﻮي ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي ﭘﺎﺗﺮ را ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ! ﺑﺎ دﻗﺖ دﺳﺖ ﺷﮑﺴﺘﻪ او را ﺟﻮش زد‪.‬‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ دو ﺳﺎل از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻓﺎرغ اﻟﺘﺤﺼﯿﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﯾﮏ ﭘﺎﯾﺶ در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﻮد ‪ ...‬در‬
‫ﻃﻮل ﺧﺪﻣﺘﺶ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از داﻧﺶ آﻣﻮزان ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه آورده ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬او ﻫﺮ‬

‫‪٣٠٩‬‬

‫ﺳﺎل ﺑﺎ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﻋﺠﯿﺒﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺶ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ ﺳﺮ از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻣﯽ آورد ‪ ...‬دﯾﮕﺮ ﺑﻪ او ﻋﺎدت ﮐﺮده ﺑﻮد‬
‫ﯾﻌﻨﯽ اﮔﺮ در ﻃﻮل ﺳﺎل‪ ،‬او ﺣﺪاﻗﻞ ﭼﻨﺪ ﺑﺎري ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه آورده ﻧﻤﯿﺸﺪ ﺑﺮاﯾﺶ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﮐﺎرش ﺑﺎ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﺗﺨﺖ اﺑﺮﻓﻮرث رﻓﺖ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ﮐﻠﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ او ﻓﻘﻂ ﺑﯿﻬﻮش‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺑﻪ زﻣﺎن اﺣﺘﯿﺎج دارد ﺗﺎ اﻧﺮژي ازدﺳﺖ داده اش را ﺑﺎزﯾﺎﺑﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﮐﺎرش ﺑﻪ ﻃﺮف ﮔﺮﻧﺠﺮ و وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﭘﺎﺗﺮ و‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث اﻓﺘﺎد اﺳﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬اوﻧﺎ ﺣﺎﻟﺸﻮن ﺧﻮب ﻣﯿﺸﻪ ‪ ......‬ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﺷﻤﺎ دوﺗﺎ ﭼﺮا ﺟﻠﻮي‬
‫ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي ﭘﺎﺗﺮ را ﻧﮕﺮﻓﺘﯿﺪ؟ ‪ ...‬اﯾﻦ ﮐﺎر ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﺑﻮد!‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻟﺶ از ﺑﺎﺑﺖ ﻫﺮي آﺳﻮده ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺟﻮاب داد‪ :‬ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯿﻢ‬
‫ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ و رون ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻮﻗﺖ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯿﻤﻮن را از دﺳﺖ دادﯾﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮوﻫﺎي درﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪ :‬ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ اﻓﺘﺎده ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﺪ ﺟﺎدو ﮐﻨﯿﺪ؟‬
‫***‬

‫دو روز ﺑﻌﺪ‬
‫ﺻﺪﻣﻪ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد در واﻗﻊ اﮔﺮ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ آن ﺷﺐ ﻗﺪرت ﺟﺎدوي ﺧﻮدﺷﺎن را از دﺳﺖ ﻧﻤﯽ‬
‫دادﻧﺪ او ﺧﯿﻠﯽ زود از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻣﺮﺧﺺ ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ دﯾﺮ ﺑﻪ ﺟﺮاﺣﺘﺶ رﺳﯿﺪﮔﯽ ﺷﻮد و‬
‫ﻣﺪت درﻣﺎن آن ﻧﯿﺰ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪٣١٠‬‬

‫اﻣﺮوز از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻣﺮﺧﺺ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﻫﻢ در ﻣﺤﯿﻂ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮐﻨﺎر درﯾﺎﭼﻪ ﮐﻨﺎر دو دوﺳﺘﺶ ﻗﺪم ﻣﯽ‬
‫زد‪.‬‬
‫ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪم ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎد؟‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ :‬وﻗﺘﯽ ﺗﻮ اون ﺳﭙﺮ رو ﺑﻪ دور ﻣﺎ ﮐﺸﯿﺪي‪ ،‬ﺟﺎدوي وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪ وﻟﯽ ﺑﻌﺪش ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﭼﯽ‬
‫ﺷﺪ ﻓﻘﻂ دﯾﺪم ﺗﻮ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدي و ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﻫﯿﭻ ﺟﺎدوﯾﯽ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﻢ ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﯾﻪ ﺟﺎدوي ﺳﺎده ‪...‬‬
‫ﻫﺮي‪:‬ﺧﺐ‪ ...‬دﺳﺘﺒﻨﺪ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫رون‪ :‬دﺳﺖ اﺑﺮﻓﻮرث و اﺳﻨﯿﭙﻪ ‪ ...‬دارن روش ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻦ‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ :‬ﺟﯿﻨﯽ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از اون دﻋﻮا‪ ،‬ﺑﺎ ﺷﻤﺎ دﯾﮕﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﯿﻮﻣﺪ ‪ ...‬ﻫﻨﻮز ﻧﺎراﺣﺘﻪ؟‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ :‬ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎراﺣﺘﻪ ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺧﻮدت ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﻫﺶ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯽ‪.‬‬

‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻘﺒﺮه ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ ‪.‬‬
‫***‬

‫زﻣﺎن ﺣﺎل – ﺳﺎل ‪2003‬‬

‫‪٣١١‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ از او ﻋﻘﺐ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ ‪ .....‬ﺟﯿﻤﺰ داﺷﺖ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ دﻧﺒﺎل‬
‫ﮐﺮدن رد ﻧﮕﺎه او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺷﺪ اﻣﺎ اﻻن وﻗﺖ اﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻤﺰ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ....‬اﻻن وﻗﺖ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬ﻣﻤﮑﻨﻪ داﻧﺶ آﻣﻮزان ﺑﺒﯿﻨﻨﺖ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﺮف اﺑﺮﻓﻮرث از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﺎ اﮐﺮاه ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻣﻘﺒﺮه ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف اﺑﺮﻓﻮرث راه اﻓﺘﺎد‪ :‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ اﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮه ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﺑﺮﯾﻢ ﺗﺎ دﯾﺪه ﻧﺸﯿﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪاً ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﻢ دوﺑﺎره ﺑﯿﺎم‪.‬‬
‫ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮاي او ﻣﺜﻞ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ اش ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﻤﯿﺸﻪ از ﺑﻮدن در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد‬
‫ﺣﺎﻻ اﺣﺴﺎس وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اﯾﻦ ﻗﻠﻌﻪ را درك ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ....‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﯾﮑﯽ از ﭘﺮ رﻣﺰ و رازﺗﺮﯾﻦ ﻣﮑﺎن ﻫﺎي‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﭘﺲ از ﻫﺰار ﺳﺎل ﻫﻨﻮز ﮐﺴﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺗﻤﺎم رازﻫﺎي آﻧﺠﺎ ﭘﯽ ﺑﺒﺮد ‪ ...‬ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﺤﻞ ﭘﺮورش ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي ﺑﺰرگ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﻋﺒﻮر از ﭼﻨﺪ ﻣﯿﺎﻧﺒﺮ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﺸﺎن داد‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﻠﻮي دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪ .‬اﺑﺮﻓﻮرث‬
‫ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮﺳﯽ ﺑﺮاي ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﭘﺸﺖ در ﻫﺴﺘﻨﺪ و رﻣﺰ ورودي را ﻣﯿﺨﻮاﻫﻨﺪ‪ .‬ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ‬
‫ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮس ﮔﺮﺑﻪ ي ﺳﺎﺣﺮه ﺟﻮاب اﺑﺮﻓﻮرث را داد‪.‬‬
‫ اﻟﺒﺎﻟﻮ ﺧﺸﮑﻪ‪ ....‬اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ رﻣﺰ وارد دﻓﺘﺮ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻫﺮي ﻫﻢ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ داﺧﻞ ﺷﺪ‪.‬‬‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ اﻣﺪه ﺑﻮد ﭼﯿﺰي ﻋﻮض ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺟﺰ ﭼﻨﺪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺟﺰﯾﯽ ‪ ....‬در دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ‬
‫ﻣﺪرﺳﻪ دﯾﮕﺮ از آن وﺳﺎﯾﻞ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ داﻣﺒﻠﺪور ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد و ﻣﯿﺰ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺮﺗﺐ ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺘﻪ اي ﮐﺎﻏﺬ‬
‫‪٣١٢‬‬

‫ﭘﻮﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺮﺗﺐ ﮐﻨﺎر ﺟﺎ ﻗﻠﻤﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ و ﻣﺮﮐﺐ ﺟﻮﻫﺮ ﻫﻢ آن ﻃﺮف ﻣﯿﺰ ﺑﻮد ‪ ....‬ﭘﺲ از ﯾﮏ ﻧﮕﺎه‬
‫ﮐﻠﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ و ﺗﮏ ﺗﮏ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺶ روي ﺗﺎﺑﻠﻮي ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﺮدﻣﻨﺪ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪ‪ ....‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‬
‫ﻫﻤﻪ اﻧﻬﺎ ﺧﻮاب ﺑﺎﺷﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻧﺒﻮد و ﻫﻤﻪ ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ ﺧﻮاب زده اﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي‬
‫ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮ ﮐﯽ رو ﮐﻪ ﮔﻮل ﺑﺰﻧﯿﻦ‪ ،‬ﻣﻦ رو ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻦ ‪ ...‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻦ‪ ،‬وﻗﺘﯽ‬‫ﮐﻪ ﺧﻮدﺗﻮن ﻣﯽ دوﻧﯿﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ از ﺑﯿﺪار ﺑﻮدﻧﺘﻮن ﺑﺎﺧﺒﺮم‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﯽ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺸﺎن را ﺑﺎز ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ان دو ﻧﻔﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮑﯽ از‬
‫ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﯿﺰي ﮔﻔﺖ‪ :‬و ﺗﻮ ﻫﻢ ﻫﺮ وﻗﺖ ﻣﯿﺎي اﯾﻨﺠﺎ اﯾﻨﻮ ﺑﮕﻮ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺻﺪا اﻣﺪ‪ ،‬ﺑﺮ ﮔﺮداﻧﺪ‪:‬‬
‫ ﻓﯿﻨﯿﺎس ﺧﻮدﺗﯽ؟‬‫ اره ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﻧﻤﯿﺪوﻧﯽ ﭼﻘﺪر از دﯾﺪﻧﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪.‬‬‫ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ دوﺑﺎره ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ ﭘﺴﺮم‪.‬‬‫ﻫﻤﺎن ﺻﺪاي ﭘﺮﺟﺬﺑﻪ اي ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎﻋﺚ اراﻣﺸﺶ ﻣﯿﺸﺪ ‪ ...‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺗﻤﺎم ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻫﺎ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ اﺳﺘﺎد‬
‫و ﺷﺎﮔﺮد ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬

‫‪٣١٣‬‬

‫ﻫﺮي ﮐﻪ در ﺣﻀﻮر اﺑﺮﻓﻮرث راﺣﺖ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از او درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد او را ﺑﺎ اﻧﻬﺎ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارد؛ اﻣﺎ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻓﮑﺮ او را ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬رو ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺑﯽ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﻣﺎ رو ﺑﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺰاري؟‬‫ اﻟﺒﺘﻪ ‪ ....‬ﻣﻦ ﺑﯿﺮون ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ اﺳﺘﺮاق ﺳﻤﻊ را ﻓﻌﺎل ﮐﺮد‪ ،‬ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻫﺎ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻼم ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪.‬‬‫ﻫﻤﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻣﺮدي ﮐﻪ روﺑﺮوﯾﺸﺎن ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﭼﺸﻤﺎن ﮐﻢ ﻓﺮوغ ﺳﺒﺰ‬
‫رﻧﮕﺶ و ﻣﻮﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﺷﻠﺨﺘﻪ ‪ ....‬اﯾﻦ ﻣﺮد ﻫﯿﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﯽ ﺑﺎ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮي ﮐﻪ ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ دﯾﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺪاﺷﺖ‬
‫‪ ....‬ﺑﺴﯿﺎر ﻻﻏﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﻃﻮري ﮐﻪ ﮔﻮﻧﻪ ي اﺳﺘﺨﻮاﻧﯿﺶ روي ﺻﻮرﺗﺶ‬
‫ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ....‬زﯾﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﯿﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد و زﺧﻢ ﻋﻤﯿﻘﯽ از ﮐﻨﺎر اﺑﺮوي ﭼﭙﺶ ﺷﺮوع و ﺗﺎ‬
‫ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﮔﻮﺷﺶ اداﻣﻪ داﺷﺖ ‪ ...‬ﻗﯿﺎﻓﻪ اش ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ از وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺗﺮ ﺑﻮد ‪.‬‬
‫ﺗﻤﺎم ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺣﺘﯽ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور از دﯾﺪن ﻫﺮي در اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ....‬ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ﯾﮏ‬
‫دﻗﯿﻘﻪ‬
‫ﮐﺴﯽ ﺣﺮف ﻧﻤﯽ زد ‪ ....‬ﯾﻌﻨﯽ ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪...‬‬

‫‪٣١۴‬‬

‫ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻢ اﯾﻦ ﺳﻪ ﺳﺎل ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺖ ﺳﺨﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ‪ ...‬ﻫﺮي ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻋﺎدت ﺟﺪﯾﺪش دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف زﺧﻢ اﺑﺮوﯾﺶ ﺑﺮد و ﺟﻮاب داد‪ :‬ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﺳﺨﺖ ‪.‬‬
‫ ﺻﺪ ﺑﺎر ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻨﻮ ﺑﺎ اﺳﻢ ﮐﻮﭼﯿﮏ ﺻﺪا ﮐﻦ‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺻﺪ ﺑﺎر ﮔﻔﺘﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺷﻤﺎ رو ﺑﺎ اﺳﻢ ﮐﻮﭼﯿﮏ ﺻﺪا ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬‫اﻣﺎ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ داﻣﻨﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﻫﺮي ﻫﻨﻮز اداﻣﻪ داﺷﺖ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺻﺪاي ﺳﺮد و ﺑﯽ اﺣﺴﺎس ﻣﺮد‬
‫ﺟﻮان ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬ﻣﺮد ﺟﻮاﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﺎ ﺷﻮر و اﺷﺘﯿﺎق ﺣﺮف ﻣﯽ زد اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺻﺪاﯾﺶ ﺳﺮد و‬
‫ﻋﺎري از اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﮕﺮاﻧﯽ روي ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﺪ ‪ ....‬ﺷﺎﮔﺮدش ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﻧﺘﻈﺎرات او‬
‫ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ....‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﻫﺮي ﺳﺎﻟﻬﺎي ﺳﺨﺘﯽ را ﮔﺬارﻧﺪه اﺳﺖ ‪ ...‬وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺣﻮادث‬
‫ﺷﺎﮔﺮدش را ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﻋﻮض ﮐﻨﺪ ‪ ....‬ﭼﯿﺰي درﺳﺖ ﻧﺒﻮد ‪ ....‬ﭼﯿﺰي ﻫﺮي را آزار ﻣﯽ داد ‪ ....‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ‬
‫ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫‪ -‬اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده ﺑﺮات ؟ ﻫﺮي؟‬

‫‪٣١۵‬‬

‫ اﺗﻔﺎق؟ ‪ ....‬ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ....‬اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺗﻤﺎم زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﻫﻤﺶ اﺗﻔﺎق ﺑﻮده ‪ ....‬اﻣﺎ وﻗﺖ زﯾﺎد‬‫دارﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻌﺪاً واﺳﺖ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪم ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم وﻗﺘﯽ ﻣﻨﻮ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ اوﻟﯿﻦ ﺳﻮاﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﭙﺮﺳﯿﺪ در ﻣﻮرد‬
‫ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرﺗﻪ!‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ او را ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﺑﮕﺬارد ﮔﻔﺖ‪ :‬راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي اﯾﻦ ﻇﺎﻫﺮ و ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه‬
‫ﮐﻤﯽ ﺣﻮاس ﭘﺮت ﺑﺸﻢ ‪ ....‬ﺳﻮال ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ....‬ﺧﻮدت ﺑﺮاﻣﻮن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻦ‪.‬‬
‫ ﺧﺐ ‪ ....‬دو ﺗﺎ دﯾﮕﻪ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه‪.‬‬‫ﺻﺪاي ﺗﺸﻮﯾﻖ و ﺗﺤﺴﯿﻦ از اﯾﻦ ﻃﺮف و آن ﻃﺮف ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ اداﻣﻪ ﺣﺮف ﻫﺮي ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﺎم ﻫﺎﻓﻞ ﭘﺎف و ﮔﺮدن آوﯾﺰ اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ ‪ .....‬دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ روﺣﯽ دروﻧﺶ وﺟﻮد ﻧﺪاره‪.‬‬‫ارﻣﺎﻧﺪو دﭘﯿﺖ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﺲ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺴﺎب ‪....‬‬
‫ ارﻣﺎﻧﺪو ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ اﺟﺎزه ﺑﺪه!‬‫ﻣﺪﯾﺮ ﺳﺎﻟﻬﺎي ﭘﯿﺸﯿﻦ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ از اﯾﻨﮑﻪ اﻟﺒﻮس ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ دﻫﺪ ﺑﺎ دﻟﺨﻮري ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه‬
‫ﮐﺮد اﻣﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﮐﻪ در ﺻﻮرت اﻟﺒﻮس ﻣﻮج ﻣﯽ زد ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ‪ ...‬ﺣﺘﻤﺎً اﻟﺒﻮس‬
‫ﭼﯿﺰي ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ او را اﯾﻦ ﻗﺪر ﻧﮕﺮان ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ....‬ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ او ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺑﺎ ﺗﻠﻪ ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدي؟‬

‫‪٣١۶‬‬

‫ ﺧﯿﻠﯽ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد؛ وﻟﯽ ﻣﺸﮑﻞ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ و آﺳﯿﺐ ﻫﺎي وارده؟‬‫ﭘﺲ از ﯾﮏ ﺳﮑﻮت ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻃﻮﻻﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ را ﻧﮕﺮان ﮐﺮد‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺟﺰ ﯾﮑﯽ و دو ﻣﻮرد ﺑﻘﯿﻪ اﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯽ ﻫﺎ ﭼﻨﺪان ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻧﺒﻮدن‪.‬‬‫ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪه‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮﻓﺶ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﯾﻠﯽ ﺑﺮاي ﺻﺤﺒﺖ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﻧﺪارد ‪ ....‬اﻣﺎ اﺳﺘﺎدش‬
‫اﺻﺮار داﺷﺖ ﮐﻪ در ﻣﻮرد اﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯿﺶ ﺑﺪاﻧﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪ :‬اﺻﻼً دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‬
‫ﺑﺤﺚ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﺸﻪ وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ اﺻﺮار دارﯾﺪ ‪ ....‬ﺑﺰارﯾﺪ ﻧﺸﻮﻧﺘﻮن ﺑﺪم‪.‬‬
‫دﺳﺘﮑﺸﻬﺎي ﭼﺮﻣﯽ را درآورد و اﺳﺘﯿﻦ رداﯾﺶ را ﺑﺎﻻ زد ﺗﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ان را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺑﺎ‬
‫دﯾﺪن دﺳﺖ ﻫﺮي ﻧﺎﻣﯿﺪاﻧﻪ ﻧﺎﻟﯿﺪﻧﺪ ‪ ....‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﯾﮏ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﻮد رﻧﮓ از رﺧﺴﺎرش ﭘﺮﯾﺪ ‪ ....‬ﻧﺎﻟﯿﺪ‪:‬‬
‫ اوه ﺧﺪاي ﻣﻦ ‪ ....‬ﻫﺮي ﺑﮕﻮ ﮐﻪ ﻣﺎ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ‪ ....‬ﭼﻄﻮر اﯾﻦ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد؟ ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﻣﻮاﻇﺐ‬‫ﺑﺎش؟!‬
‫ اﺗﻔﺎﻗﯿﻪ ﮐﻪ اﻓﺘﺎده و ﮐﺎرﯾﺶ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﮐﺮد ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ...‬وﻟﯽ اﯾﻦ دﺳﺖ ﺟﺎي ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻧﺪاره‪.‬‬‫اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد اﯾﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدش اﻓﺘﺎد ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻫﻢ ﺑﯿﻔﺘﺪ ﺑﻪ ﻫﺮي در‬
‫اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺗﺬﮐﺮ داده ﺑﻮد ‪ .....‬ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﮐﯽ اﻓﺘﺎده و ﭼﻘﺪر وﻗﺖ داري؟‬
‫‪٣١٧‬‬

‫ ﻗﺮﺑﺎن ﻣﻦ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ اﯾﻦ دﺳﺖ ﺟﺎي ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻧﺪاره ‪ ...‬و ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻤﯿﺮم ‪ ...‬ﻣﻦ درﺳﺖ ﺑﺮ ﺧﻼف ﺷﻤﺎ ﻋﻤﻞ‬‫ﮐﺮدم و از ورد ﺳﻢ اﺳﭙﻞ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﺮدم‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس وﻗﺘﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي دروغ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﺪ‪ ،‬ﻧﻔﺴﯽ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ رو ﺗﺮﺳﻮﻧﺪي ﭘﺴﺮم‪.‬‬‫ ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮام ﻗﺮﺑﺎن‪.‬‬‫ دﯾﮕﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮات اﻓﺘﺎده؟ رﻓﺘﺎرت ﺧﯿﻠﯽ ﻋﻮض ﺷﺪه ‪ ...‬ﭼﯽ ﺷﺪه؟‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻦ ﺳﻮال ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاري از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻗﺪم زدن ﮐﺮد ‪ .....‬اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ و رﻓﺘﺎر ﺑﯽ‬
‫ﻗﺮار او از ﭼﺸﻤﺎن ﺗﯿﺰ اﻟﺒﻮس ﭘﻨﻬﺎن ﻧﻤﺎﻧﺪ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻫﺮي را آزار ﻣﯽ داد ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬
‫ﺟﻮاب اﯾﻦ ﺳﻮاﻟﺶ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻧﺒﻮدم ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ....‬ﻧﻪ ﺗﺎ ﭘﻨﺞ ﻣﺎه ﭘﯿﺶ ‪ .....‬ﺗﺎ ﭘﻨﺞ ﻣﺎه ﭘﯿﺶ ﺑﯽ ﺻﺒﺮاﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ دﯾﺪن ﺷﻤﺎ‪ ،‬رون‪،‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﻫﻤﻪ ﺑﻮدم ‪ ....‬وﻟﯽ اﻻن ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺸﻮن ﻫﯿﭻ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﻧﺪارم ‪ ...‬اون ﻋﻮﺿﯽ ﻗﻠﺒﻢ رو ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻤﻠﻪ اﺧﺮش را ﻓﺮﯾﺎد زد و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﺎ دو دﺳﺘﺶ ﺳﺮش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد رو ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ داﻣﺒﻠﺪور ﮐﺮد و‬
‫اداﻣﻪ داد‪ :‬ﮐﻮ اون ﻧﯿﺮوي ﻋﺸﻖ؟ ‪ .....‬ﮐﻮ اون ﻧﯿﺮوﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﯿﺪ ﻗﻮي ﺗﺮﯾﻦ ﻧﯿﺮوي ﺟﻬﺎﻧﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر؟‬
‫ﭘﺲ ﭼﺮا ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮي ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺑﮕﯿﺮه؟ ‪ ....‬ﮐﻮ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ....‬ﮐﻮ؟ ‪ ....‬ﻗﺴﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرم ﻗﻠﺒﺶ‬
‫را از ﺳﯿﻨﻪ درﺑﯿﺎرم‪.‬‬

‫‪٣١٨‬‬

‫ﺧﺸﻢ و ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ در ان ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺒﺰ و ﺑﯽ ﻋﺎﻃﻔﻪ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس ﺣﺎﻻ دﻟﯿﻞ رﻓﺘﺎر ﺳﺮد و ﺑﯽ اﺣﺴﺎس ﻫﺮي را ﻓﻬﻤﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﯿﺪوﻧﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺖ ﺳﺨﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ‪ ....‬ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﮕﻢ درﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﭼﻮن ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﺴﯽ‬‫رو در اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﻧﺪﯾﺪم ‪ .....‬اﻣﺎ ازت ﻣﯽ ﺧﻮام ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ ﯾﻪ راه ﺣﻞ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ ‪. ...‬‬
‫ﭼﻄﻮري اﯾﻦ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد؟‬
‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮدرﮔﻤﯽ ﺑﻪ اﺳﺘﺎدش ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ ﻗﺎب اوﯾﺰ اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ ‪ ...‬اﺻﻼً اﻧﺘﻈﺎر ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻣﺜﻞ اون ﻃﻠﺴﻢ رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪ ...‬ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪم ‪ ...‬ﻫﻤﺶ‬‫ﺗﻘﺼﯿﺮ ﺧﻮدم ﺑﻮد ‪ ...‬وﻟﯽ آﺧﻪ ﺑﺎﯾﺪ از ﮐﺠﺎ ﻓﮑﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي رو ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻗﺮﺑﺎن؟‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺑﻘﺒﻮﻻﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺗﻘﺼﯿﺮ او ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد‬
‫ﮐﻪ او را از اﯾﻦ آﺷﻔﺘﮕﯽ ذﻫﻨﯽ ﻧﺠﺎت دﻫﺪ‪ :‬ﻫﺮي ﺧﻮدﺗﻮ ﺳﺮزﻧﺶ ﻧﮑﻦ ‪ ....‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ اون‬
‫ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺎري ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ ﺗﺎم درﺳﺘﻪ ﮐﻪ دﯾﻮوﻧﺲ وﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ ﺑﺎﻫﻮﺷﻪ ‪ ..‬ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎل‬
‫ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ زﻧﺪه ﻫﺴﺘﯽ و ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﻼﻓﯽ ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ ﺣﺘﯽ اﮔﺮ اوﻧﻮ ﺑﮑﺸﻢ ﺑﺎزم راﺿﯽ ﻧﻤﯿﺸﻢ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﯾﻦ ﻃﻮري زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺘﻪ وﻗﺘﯽ‬‫دوﺳﺘﺎت رو ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ وﻟﯽ ﻧﺘﻮﻧﯽ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو ﺑﻬﺸﻮن اﺑﺮاز ﮐﻨﯽ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﯾﻪ‬
‫ﭼﯿﺰي ﮐﻢ دارم ‪ ....‬ﻣﻦ ﻣﻮﻧﺪم اون ﭼﻄﻮري اﯾﻦ وﺿﻊ رو ﺗﺤﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟‬

‫‪٣١٩‬‬

‫ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﮑﻦ ﻫﺮي ‪ ...‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ وﻟﺪﻣﻮرت ‪ ....‬ﺗﺎم ﺑﺎ ﺗﮑﻪ ﮐﺮدن روﺣﺶ ﺧﻮدﺷﻮ‬‫از اﯾﻦ درد و رﻧﺞ ﺧﻼص ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد اداﻣﻪ ﺑﺪﯾﺪ ‪ ....‬اﻻن ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺴﺎب ﻓﻘﻂ ﺗﺎج رﯾﻮﻧﮑﻼو ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ ‪ ....‬در‬‫اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﺑﺮﺳﻢ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪...‬‬
‫ ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻧﮕﺮان ﺑﺎﺷﯽ ‪ ....‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻣﺸﮑﻠﺘﻮ ﺣﻞ ﮐﺮده‪.‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ درﺧﺸﯿﺪ‪ :‬ﭼـــــــــــــــﯽ؟! ﯾﻌﻨﯽ اون ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺟﺎي ﺗﺎج رو ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﻨﻪ؟! ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﮑﺚ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﺮد و اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎرش ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﺴﯿﻨﻪ ‪ ....‬وﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﯿﻦ؟ ﻣﻤﮑﻨﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮده‬
‫ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ‪ ....‬اﺑﺮﻓﻮرث ﭼﻨﺪ روز ﭘﯿﺶ ﺑﺎ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ رﻓﺘﻨﺪ اوﻧﺠﺎ ‪ ....‬اون ﻣﻄﻤﺌﻨﻪ ﮐﻪ ﻫﻮﮐﺮاﮐﺲ اوﻧﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬‫ ﻋﺎﻟﯿﻪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺗﺎج ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬‫ اﯾﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﺮام ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد ﺗﻮ ﯾﮑﯽ از ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎي آﻟﺒﺎﻧﯽ ﭘﯿﺪاش ﮐﺮده ‪ ...‬اﻣﺎ ﯾﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺰرگ دارﯾﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻮرﺗﺶ ﻋﻮض ﺷﻮد ﮔﻔﺖ و اون ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺰرگ ﭼﯿﻪ؟‬
‫‪ -‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﻮدش ﺑﺮات ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪه ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬

‫‪٣٢٠‬‬

‫ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ....‬ﺑﺎﯾﺪ در اوﻟﯿﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺎﺑﻮدش ﮐﻨﯿﻢ ‪ ....‬اﻣﺎ اﻻن ﯾﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻫﻢ دارﯾﻢ ‪ ...‬و اون ﻣﻨﻢ‪ .‬اﻻن‬‫ﻫﻤﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ﻣﺮدم‪.‬‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻫﺎي ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اون راﺳﺖ ﻣﯿﮕﻪ ‪ ....‬اﻟﺒﺘﻪ اوﻧﺎ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ دوﻧﻦ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ دو ﺗﺎ از ﻫﻮرﮐﺮاس ﻫﺎ رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﻪ ‪...‬‬‫ﭼﻄﻮري ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﮕﯽ ﻫﺮي ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰه دو ﺗﺎ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎ رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮده ‪ ...‬اوﻧﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ راﺣﺘﯽ‬
‫وﻟﺶ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻦ‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس ﺑﺎز از آن ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ درﺳﺖ اﺳﺖ‪ ،‬ﯾﮏ ﻋﺪدش را ﻧﺜﺎر ﻫﻤﻪ ﮐﺮد‪ :‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻫﻤﻪ‬
‫ﺟﺎ را ﮐﺮدم؛ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﮕﯽ ‪ RAB‬در ﻣﻮرد ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو ﮔﻔﺘﻪ‪.‬‬
‫ اوﻧﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ راﺣﺘﯽ ﺑﺎور ﮐﺮدن‪.‬‬‫ ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ! اﯾﻦ ﻃﻮري دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻦ ﺳﻮال ﭘﯿﭽﺖ ﮐﻨﻦ‪.‬‬‫ از رون ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ وﻟﯽ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ راﺣﺘﯽ دﺳﺖ از ﺳﺮم ﺑﺮ ﻧﻤﯽ دارن‪.‬‬‫ دﯾﮕﻪ ﺧﻮدت ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺟﻮري دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺮﺷﻮن ﮐﻨﯽ ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ دﯾﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه اﺑﺮﻓﻮرث رو ﺑﯿﺸﺘﺮاز اﯾﻦ‬‫ﻣﻌﻄﻞ ﻧﮑﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻧﻘﺎﺑﺶ را روي ﺻﻮرت زد‪ ،‬دﺳﺘﮑﺶ ﻫﺎي ﭼﺮﻣﯽ ﻗﻬﻮه اي رﻧﮕﺶ را ﻧﯿﺰ ﭘﻮﺷﯿﺪ و ﺑﻪ‬‫ﻃﺮف در ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ﺗﺎ اﺑﺮﻓﻮرث را ﺻﺪا ﺑﺰﻧﺪ ‪ ....‬اﺑﺮﻓﻮرث روي ﻣﺒﻞ زﯾﺒﺎ وﮔﻠﺪاري ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪٣٢١‬‬

‫ آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ‪ ...‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﻄﻞ ﺷﺪﯾﺪ ‪ ...‬ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﯿﺪ ﺗﻮ‪.‬‬‫ اوه ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ‪ ....‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻃﻮل ﺑﮑﺸﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮ دو وارد دﻓﺘﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺎر ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش را ﮐﺸﯿﺪ و دو ﻣﺒﻞ زﯾﺒﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد ‪ ...‬ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‬
‫و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ اﻟﺒﻮس ﺷﺮوع ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﺐ اﺑﯽ ﺑﻬﺘﺮه ﺧﻮدت ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ اوﻧﺠﺎ دﯾﺪي رو ﺑﺮاي ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ ﺑﺎﺷﻪ ‪ .....‬ﺧﺐ ﺟﯿﻤﺰ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺪوﻧﯽ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﭼﯿﻪ ‪ ....‬ﻃﺒﻖ ﺷﻮاﻫﺪ و ﻣﺪارﮐﯽ ﮐﻪ اﻟﺒﻮس ﭘﯿﺪا ﮐﺮده‬‫ﺑﻮد ﻣﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ درﺳﺖ ﮐﻨﻪ‪...‬‬
‫ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﻪ وﺳﻂ ﺣﺮﻓﺘﻮن ﻣﯽ ﭘﺮم آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ‪ ...‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﻫﺎ رو ﻣﯽ دوﻧﻢ ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﯾﺪ ﺳﺮ‬‫اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ؛ در ﻣﻮرد ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ اﻟﺒﺎﻧﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﺪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﺪ ‪...‬‬
‫اﺑﺮوﻓﻮرث ﮐﻤﯽ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ وﻟﯽ ﺑﻪ روي ﺧﻮدش ﻧﯿﺎورد‪ :‬دو روز ﭘﯿﺶ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮔﺮﻧﺠﺮ ﯾﮑﯽ از ﺷﺎﮔﺮدام‬
‫ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺗﻮ ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎي ﺳﯿﺎه اﻟﺒﺎﻧﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﻪ رد ﺑﺴﯿﺎر ﻗﻮي از ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه وﺟﻮد داره و‬
‫ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺟﺎي ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ....‬دﯾﺮوز ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ رﻓﺘﯿﻢ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﻨﺪازﯾﻢ‪ ،‬ﺑﺎ اون ﭼﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ دﯾﺪم‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﯾﮑﯽ ازﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﻬﺎ اوﻧﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﮕﻪ ﺷﻤﺎ ﭼﯽ دﯾﺪﯾﺪ؟‬‫ ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ وﻟﯽ اﻟﺒﻮس ﻣﯿﮕﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﺶ از ﺟﺎدوي اول اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده‪.‬‬‫‪٣٢٢‬‬

‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف اﺑﺮوﻓﻮرث‪ ،‬ﺻﻮرت ﻫﺮي درﻫﻢ رﻓﺖ ‪ ...‬ﺟﺎدوي اول ‪ ...‬ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ در ﮐﺘﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ‬
‫اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد و اﺳﻨﯿﭗ آن ﮐﺘﺎب را ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻄﻠﺒﯽ در ﻣﻮرد ﺟﺎدوي اول ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬اﺟﺮا‬
‫ﮐﺮدن ﺑﻌﻀﯽ از ﺟﺎدوﻫﺎ ﺑﻪ روش اول ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ اﺳﺘﺤﮑﺎم و ﭘﺎﯾﺪاري ان ﺑﯿﺸﺘﺮ از روﺷﻬﺎي دﯾﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ و‬
‫ﺣﺘﯽ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ اﺟﺮا ﮐﻨﻨﺪه اش ﻧﯿﺰ از ﺑﯿﻦ ﻧﻤﯽ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺟﺎدوي اول ‪ ...‬ﻓﮑﺮش رو ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ‪ .....‬اﻣﺎ ﭼﻨﺪان ﻏﯿﺮ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن از ﻣﺸﮑﻞ‬‫ﺑﺰرگ رو ﻓﻬﻤﯿﺪم ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ....‬ﺑﺎ ﯾﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺟﺪي و ﺑﺰرﮔﯽ روﺑﺮو ﻫﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﺟﯿﻤﺰ در زﯾﺮ ﻧﻘﺎﺑﺶ ﺑﺮﻗﯽ زد ﮐﻪ از دﯾﺪ ﻫﺮ دو داﻣﺒﻠﺪور ﭘﻨﻬﺎن ﻧﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺸﮑﻼت ﺳﺨﺖ و ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻫﺴﺘﻢ ‪ ...‬ﻗﺒﻼً ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم اﯾﻦ دردﺳﺮه ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ دﻧﺒﺎﻟﻪ ﻣﻨﻪ وﻟﯽ‬‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ اﯾﻦ ﻣﻨﻢ ﮐﻪ دﻧﺒﺎل دردﺳﺮ ﻣﯿﺮم‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﺣﺮف ﻣﯿﺰد‬
‫ﮐﻪ ﮐﻤﯽ اﻟﺒﻮس را ﻣﯽ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪ و اﺑﺮﻓﻮرث را ﻫﻢ ﮔﯿﺞ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﻌﺪ ازﻧﺎﺑﻮدي ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ اون دوﺑﺎره ﻓﻨﺎ ﭘﺬﯾﺮ ﻣﯿﺸﻪ ‪ ....‬اون ﻣﻮﻗﻊ ﻣﺒﺎرزه ي ﻣﻦ و وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻤﺎﺷﺎﯾﯽ‬‫ﻣﯿﺸﻪ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاد وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻪ ﺗﻤﺎم ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎش ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ﭼﻪ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻠﯽ ﻧﺸﻮن‬
‫ﻣﯿﺪه ‪ ....‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ رو ﺗﻮي ﺻﻮرﺗﺶ ﺗﺠﺴﻢ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﺗﺼﻮرات زﯾﺒﺎت رو ﺧﺮاب ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺟﯿﻤﺰ وﻟﯽ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮدي ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت‬‫ﻫﻔﺖ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ درﺳﺖ ﮐﺮده و ﻣﺎ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ اﮔﻪ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ رو ﻫﻢ ازﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮﯾﻢ ﻣﯿﺸﻪ ‪ 5‬ﺗﺎ و دو ﺗﺎي دﯾﮕﻪ‬
‫ﻫﻨﻮز ﻣﻮﻧﺪن‪.‬‬
‫‪٣٢٣‬‬

‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻏﺮق در اﻓﮑﺎرش ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺨﺘﺼﺮ ﮔﻔﺖ‪ :‬دﯾﮕﻪ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﻮﻧﺪه‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﻮﻧﺪه‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﯿﮕﻢ ‪....‬‬‫ ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اون دو ﺗﺎ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ دﯾﮕﻪ ي وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ‪ ...‬ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﻧﺎﺑﻮدﺷﻮن ﮐﺮدم‪.‬‬‫اﺑﺮﻓﻮرث اﯾﻦ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﮔﯿﺞ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﭼﻄﻮر ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ درﺳﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ‬
‫‪ ...‬و ﭼﻄﻮر ﺟﺎي اﻧﻬﺎ را ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ واﻗﻌﺎً ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد؟! ﺑﺎ ﺳﺮدرﮔﻤﯽ از ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﻧﮕﺎه‬
‫ﮐﺮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ او ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻮاﻟﺶ ﺑﺪﻫﺪ ‪ ...‬اﻟﺒﻮس ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر او ﺷﺪ و ﺑﻪ اراﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو ﻣﯿﺪوﻧﻪ اﺑﯽ‪.‬‬‫ ﯾﻌﻨﯽ اون واﻗﻌﺎً دو ﺗﺎ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎ رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮده و اﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﻢ اﺧﺮﯾﻨﺸﻪ؟‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮔﻮﯾﯽ ﯾﺎدش رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ اﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر دارد‪:‬‬
‫ اوه ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ‪ ....‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﮔﯿﺞ ﺷﺪم ‪ ....‬ﻣﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ دارﯾﻢ دﻧﺒﺎل اوﻧﺎ ﻣﯽ ﮔﺮدﯾﻢ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﮐﻪ‬‫ﻣﻌﻠﻮم ﻧﯿﺴﺖ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ و از ﮐﺠﺎ اوﻣﺪي‪ ،‬ﭼﻄﻮري ﻣﻮﺿﻮع ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﻬﺎ رو ﻓﻬﻤﯿﺪي؟ ﯾﮏ دﻓﻌﻪ ﻫﻢ ﻣﯿﺎي‬
‫ﻣﯿﮕﯽ ﮐﻪ دو ﺗﺎ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﻬﺎ رو ﭘﯿﺪا و ﻧﺎﺑﻮدش ﮐﺮدي ‪ ....‬ﺗﻮ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﺟﯿﻤﺰ؟‬
‫ ﻫﻮﯾﺖ ﻣﻦ ﯾﮏ رازه ‪ ...‬ﻧﻔﻬﻤﯿﺪن ﻫﻮﯾﺖ ﻣﻦ ﯾﮏ ﺑﺮﺗﺮي ﻧﺴﺒﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬‫‪ -‬ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﮕﻮ ﭼﻄﻮري ﻣﻮﺿﻮع ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ رو ﻓﻬﻤﯿﺪي؟‬

‫‪٣٢۴‬‬

‫ ﻣﻦ دوﺳﺖ ‪ RAB‬ﻫﺴﺘﻢ ‪ ....‬در واﻗﻊ او اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو ﻓﻬﻤﯿﺪ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﮔﻔﺖ ‪ ....‬وﻗﺘﯽ وﻟﺪﻣﻮرت‬‫داﺷﺖ ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﺑﺎ اون ﺷﻌﺎر اﺻﺎﻟﺖ ﻃﺮﻓﺪار ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬اون ﻫﻢ ﺑﻬﺶ ﭘﯿﻮﺳﺖ ‪ ...‬اﺷﺘﺒﺎه ﻧﮑﻨﯿﺪ ‪...‬‬
‫اون درﺳﺘﻪ ﮐﻪ از ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﯿﻮﻣﺪ؛ وﻟﯽ ادم ﮐﺶ ﻫﻢ ﻧﺒﻮد ‪ ....‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﯿﻮﺳﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪ‬
‫اون ﺷﻌﺎرا ﻫﻤﺶ دروغ ﺑﻮد و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ازش ﺟﺪا ﺑﺸﻪ وﻟﯽ دﯾﮕﻪ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ اون ﻧﺸﻮﻧﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ زده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ اون دﯾﮕﻪ ﻧﺘﻮﻧﻪ ﻋﻠﯿﻬﺶ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﻪ و از اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ اون ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﺧﻮدﺧﻮاه ﺑﻮد ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻃﻮر ﺷﺪه ﺿﺮﺑﻪ ي ﺧﻮدش رو ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺰﻧﻪ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻃﻮر اﺗﻔﺎﻗﯽ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﻬﺎي وﻟﺪﻣﻮرت رو ﻓﻬﻤﯿﺪ ‪ ....‬ﺑﻌﺪ از ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﻗﺎب اوﯾﺰ‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺣﺎل ﻣﺴﺎﻋﺪي‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ اوﻣﺪ و در ﻣﻮرد ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﻬﺎ ﺗﻮﺿﯿﺢ داد ‪ ...‬اون ﻣﻮﻗﻊ اون ﻓﻘﻂ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻗﺎب اوﯾﺰ رو‬
‫ﺑﺮداره وﻟﯽ دﯾﮕﻪ ﻓﺮﺻﺖ زﯾﺎدي ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺧﻮد ﻗﺎب اوﯾﺰ رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﻪ؛ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ اوﻣﺪ و‬
‫از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻗﺎب اوﯾﺰ را ﻧﺎﺑﻮد و ﺑﻘﯿﻪ ي ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت رو ﻫﻢ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻃﻮري‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ از راز ﺑﺰرگ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﺪم‪.‬‬
‫***‬
‫ ﺧﺒﺮاي ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮاﺗﻮن دارم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ‪ .....‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﻣﻦ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﯾﻪ راه ﺣﻞ ﺑﺮاي ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪ ،‬دوم‬‫اﯾﻨﮑﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم اون ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﺗﺎج رﯾﻮﻧﮑﻼوه و در واﻗﻊ اﺧﺮﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ ﻣﺤﺴﻮب‬
‫ﻣﯿﺸﻪ‪ ....‬و اون دو ﺗﺎي دﯾﮕﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪن‪.‬‬
‫رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺮ دو ﺑﺎﻫﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ ‪ :‬ﭼــــــﯽ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه؟ ﻣﮕﻪ ﻏﯿﺮ از ﻣﺎ ﮐﺴﯽ در‬
‫اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻪ؟‬
‫‪٣٢۵‬‬

‫ اﯾﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﺟﯿﻤﺰ در ﻣﻮرد ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻪ و اون دو ﺗﺎ از‬‫ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﻬﺎ رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮده‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻤﺰ؟! ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن اون ﻧﻘﺎﺑﺪارﺳﺖ؟! وﻟﯽ اون ﭼﻄﻮر اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو ﻓﻬﻤﯿﺪه؟‬‫ ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﻓﻘﻂ اﯾﻨﻮ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ‪ RAB‬در در ﻣﻮرد ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰو ﺑﻪ اون ﮔﻔﺘﻪ‪.‬‬‫رون‪ :‬وﻟﯽ اﺧﻪ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻨﻪ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺗﻮن ﻣﺸﮑﻮك ﻧﯿﺴﺖ؟ اﺻﻼً از ﮐﺠﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﮐﻪ اون راﺳﺖ ﺑﮕﻪ ﮐﻪ دو‬
‫ﺗﺎ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎ رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮده؟ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻬﺶ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ اون ﺟﺎﺳﻮس وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﺎﺷﻪ!‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻬﺶ ﻣﺸﮑﻮﮐﻢ ‪ ....‬وﻟﯽ اﻟﺒﻮس ﺗﺎﯾﯿﺪش ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و ﻣﯿﮕﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎده و ﻗﺮاره ﻗﺎب اوﯾﺰ و ﺟﺎم‬‫ﻫﺎﻓﻞ ﭘﺎف رو ﺑﺮاﻣﻮن ﺑﯿﺎره‪.‬‬
‫ وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﻣﯽ ﮔﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻬﺶ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﻢ!‬‫ ﭼﺎره اي ﻧﺪارﯾﻢ رون‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺶ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﻢ ‪ ....‬ﻣﺎ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي اﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﺑﻪ ﮐﻤﮑﺶ اﺣﺘﯿﺎج‬‫دارﯾﻢ ‪ ...‬ﭼﻮن اﮔﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﮑﻨﯿﻢ ﺧﻮدش دﻧﺒﺎل ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻣﯿﺮه ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ دل ﭘﺮي از وﻟﺪﻣﻮرت داره!‬
‫***‬

‫ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫﺎﻟﻮ‬
‫روي ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻓﺎوﮐﺲ ﺑﻮد ﮐﻪ او را ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺑﺒﺮد‪.‬‬
‫‪٣٢۶‬‬

‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎي ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ي وﻟﺪﻣﻮرت را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ اﺧﺮﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﻣﺸﺐ‬
‫ان را ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽ اورد‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺧﺮﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﺪﺳﺖ ﺑﯿﺎورد و‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت را از اﻣﺸﺐ دوﺑﺎره ﻓﻨﺎﭘﺬﯾﺮ ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﻨﯿﻦ روزي ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ‬
‫اﺳﺘﺎدش ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن ﭼﻨﯿﻦ روزي ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻤﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬اﻣﺸﺐ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ ﻧﺎﺗﻤﺎم داﻣﺒﻠﺪور‬
‫را ﺗﻤﺎم ﮐﻨﺪ ‪ ...‬در اﯾﻦ ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﯾﮑﯽ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎي او را ﺑﺎ ﮐﻤﮏ دو دوﺳﺘﺶ و اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮد‬
‫و دﯾﮕﺮي را اﺳﻨﯿﭗ و دو ﺗﺎي دﯾﮕﺮ را ﻫﻢ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮد؛ اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ دو ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﺻﺪﻣﺎت‬
‫ﺟﺒﺮان ﻧﺎﭘﺬﯾﺮي ﺑﻪ او وارد ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮي ﭘﺪر و ﻣﺎدرش دوﺧﺖ و زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺸﺐ‬
‫اون دوﺑﺎره ﻓﻨﺎﭘﺬﯾﺮ ﻣﯿﺸﻪ ‪ ...‬اون ﻣﻮﻗﻊ دﯾﮕﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﻧﺘﻘﺎﻣﻤﻮ ازش ﺑﮕﯿﺮم ‪ ...‬ﺑﻪ زودي‪.‬‬
‫***‬
‫ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎي ﺷﺐ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ در ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎي ﺳﯿﺎه اﻟﺒﺎﻧﯽ در ﺣﺎل رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ اي در ﺟﻨﮕﻞ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬اﻫﺎﻟﯽ‬
‫روﺳﺘﺎ اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﻨﮕﻞ ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫اﺿﻄﺮاب و ﺗﺸﻮﯾﺶ در ﺻﻮرت ﺳﻪ ﻧﻔﺮ اﻧﻬﺎ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺸﻬﻮد ﺑﻮد ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد و ﯾﮏ ﻧﻘﺎﺑﺪار ﮐﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ‬
‫از ﻫﻤﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺧﻮدﺷﺎن را ﺣﻔﻆ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮﺷﺎن رﺳﯿﺪﻧﺪ ‪ ...‬اﻧﺠﺎ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮدﻧﺪ ‪...‬‬

‫‪٣٢٧‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﻪ وﺿﻮح ﺗﺸﻌﺸﻌﺎت ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه را ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬درﺳﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ در زﻣﯿﻨﻪ ي ردﯾﺎﺑﯽ ﺟﺎدو ﺑﻪ ﭘﺎي‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ وﻟﯽ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ از ﺟﻨﮕﻞ‪ ،‬ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ ‪ ...‬ﺑﺎ ﺻﺪاي‬
‫ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﺰارﯾﺪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﺎ ﭼﯽ ﻃﺮف ﻫﺴﺘﯿﻢ ‪ ...‬ﻓﻌﻼً ﻫﯿﭻ ﮐﺎري ﻧﮑﻨﯿﺪ ‪ ...‬رون زﯾﺮ ﻟﺐ ﭼﯿﺰي ﮔﻔﺖ و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ‬‫اﻃﺮاﻓﺶ اﻧﺪاﺧﺖ ‪ ...‬او ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬دﻟﯿﻠﺶ را ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ او در‬
‫ﻣﻮرد ﻫﻤﻪ ﭼﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ از ﻫﻤﻪ ي اﻧﻬﺎ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺧﻮدش ﻫﻢ درﺳﺖ دﻟﯿﻞ‬
‫آن را ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ!‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﺮآﻣﺪﮔﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬دﺳﺘﮑﺶ ﭼﺮﻣﯽ دﺳﺖ ﺳﺎﻟﻢ و ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ را دراورد و ﻣﺜﻞ ﮐﺎري‬
‫ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث دﻓﻌﻪ ي ﻗﺒﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اﻣﺪه ﺑﻮد اﻧﺠﺎم داد‪ ،‬ﺧﺎك را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺗﻤﺎس دﺳﺘﺶ ﺑﺎ ﺧﺎك ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺷﻮﮐﯽ از اﻧﺮژي ﺑﻪ او وارد ﺷﺪ و ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﻟﺮزه اﻓﺘﺎد ‪ ...‬اﻣﺎ‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﺴﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻋﻠﺖ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻧﺸﺪ ‪ ...‬ﺟﺎدوي روي ﺧﺎك ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﺮد‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﺟﻠﻮي او اﯾﺴﺘﺎده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ و زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪ :‬ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ ‪ ...‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ‬
‫از ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪﺗﺮي اداﻣﻪ داد‪.‬‬

‫‪٣٢٨‬‬

‫ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ...‬اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻣﻬﺎرت ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺗﻮ در ردﯾﺎﺑﯽ ﺟﺎدو اﺣﺘﯿﺎج دارم ‪ ...‬ﻣﯿﺸﻪ ﺑﯿﺎي اﯾﻨﺠﺎ و ﺑﺒﯿﻨﯽ‬‫رﯾﺪل از ﭼﻪ ﻃﻠﺴﻤﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده؟‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺣﺎﮐﯽ از ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ رون و اﺑﺮﻓﻮرث اﻧﺪاﺧﺖ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ در ﻣﻮرد او ﻫﻤﻪ‬
‫ﭼﯿﺰ را ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ‪ ...‬ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ ﺑﻪ ﻃﺮف او راه اﻓﺘﺎد ‪ ...‬او ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺧﺎك را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‬
‫اﻣﺎ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺑﺴﺘﻪ و ﺧﯿﻠﯽ ارام اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم داد ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺶ‬
‫ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ را روي ﺧﺎك اﺟﺮا ﮐﺮد ‪ ...‬ﭘﺲ از ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﮐﺎرش را ﺗﻤﺎم ﮐﺮد و رو ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺨﺘﻠﻒ روي اﯾﻦ ﺧﺎك ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ ‪ ...‬و ﯾﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ ﮐﻨﻨﺪﺳﺖ‬‫وﻟﯽ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺗﻮش ﻋﺠﯿﺒﻪ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﺑﺎ ﭼﯽ ﺳﺮ وﮐﺎر دارﯾﻢ ‪ ...‬ﺑﺮو ﮐﻨﺎر‪.‬‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻃﻠﺴﻢ ﭘﮑﭙﺎرﭼﻪ ﮐﻨﻨﺪه ي ﻗﻮي را ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺟﺎدوي اول اﺟﺮا ﮐﺮده ﺑﻮد و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻧﺘﻮان اﯾﻦ ﻣﺎﻧﻊ ﺧﺎﮐﯽ را از ﺳﺮ راه ﺑﺮداﺷﺖ ‪ ...‬ﺑﺮاي اﻣﺘﺤﺎن ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ اﺟﺮا ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﺮاي‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ‪ ،‬ﺗﻮده ي ﺧﺎك در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺷﺪ اﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ ‪...‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ و ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﺣﺮﮐﺎت ﺟﯿﻤﺰ را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﻧﺪ او‬
‫ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه اﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﺷﺪﻧﺪ؛ وﻟﯽ ﻫﺮي ﺣﺘﯽ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﺎدوﯾﺶ روي‬
‫ﺧﺎك ﮐﻤﯽ اﺛﺮ ﮐﺮد ‪ ...‬اﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﺪرت ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ در اﯾﻦ دو‬

‫‪٣٢٩‬‬

‫ﺳﺎل در دﺳﺘﺶ ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد اﮔﺮ اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ را ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺟﻠﻮي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ از ﻗﺪرت ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻧﻮﯾﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد‪ :‬ﻧﻮﯾﻞ ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﺋﻪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ‪ :‬ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﻢ ﺟﯿﻤﺰ؟‬
‫ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻮده ي ﺧﺎك رو از ﺣﻔﺮه دورش ﮐﺮدم‪ ،‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻗﺪرﺗﺖ اﯾﻦ ﺗﻮده ي ﺧﺎك را‬‫ازﻫﻢ ﺟﺪا ﮐﻨﯽ؛ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪي؟‬
‫ اره ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯿﺎد ﮐﺎر ﺳﺨﺘﯽ ﺑﺎﺷﻪ!‬‫ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﮑﻦ ﻧﻮﯾﻞ ‪ ...‬آﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ در ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدن ﺧﺎك ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﺪ ‪ ...‬ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ‬‫ﻫﻢ ﯾﻪ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺑﻪ دور ﻫﻤﻪ ﺑﮑﺸﯿﺪ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺧﺎك از ﻫﻢ ﭘﺎﺷﯿﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺰﻧﻪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث در ﺟﻮاب ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ و رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ "ﺑﺎﺷﻪ" اي ﮔﻔﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﻫﺮي‬
‫ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ از اﻧﺠﺎ دور ﺷﺪ ﺳﭙﺲ ﺑﺎ اﺷﺎره ي دﺳﺘﺶ از اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﭘﯿﺶ او ﺑﯿﺎﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﻗﻮي ﺗﺮﯾﻦ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻠﺪﯾﺪ رو اﺟﺮا ﮐﻨﯿﺪ ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﺣﺎﺿﺮﻧﺪ؟ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮدﻧﺪ دﺳﺖ ﺑﻪ‬‫ﮐﺎر ﺷﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺮﻣﺰ و ﺿﺨﯿﻤﯽ از ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﺮﯾﺎن ﺑﺮق ﺑﻪ ﺧﺎك ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد ‪...‬‬
‫ﺑﻌﺪ از او اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﯿﺰ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻮدش را رواﻧﻪ ي ﺧﺎك ﮐﺮد ‪ ...‬ﺗﻮده ي ﺧﺎك از در ورودي ﺟﺪا ﺷﺪ و ﺑﺎ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي و اﺑﺮﻓﻮرث ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ‪ ...‬ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎد ﻫﺮي ﮐﺎرش را ﺷﺮوع ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪٣٣٠‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﺎر اﺳﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ارﺗﺒﺎﻃﺶ ﺑﺎ ﺧﺎك ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ روي ان ﺑﻮد ﭘﺲ‬
‫زده ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺧﺎك ﻏﻠﺒﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ﻗﺴﻤﺖ ﺳﺨﺖ ﮐﺎر ﻫﻢ‬
‫ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺗﻮده ي ﺧﺎك ﻫﺮ ﭼﻪ از ﺣﻔﺮه اي ﮐﻪ ﻗﺴﺘﻤﯽ از ان ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دور‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺟﺎدوي ان ﺿﻌﯿﻔﺘﺮ ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي و اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻨﻮز داﺷﺘﻨﺪ ﺧﺎك را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ‪ ....‬ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻪ ﻫﺮ زﺣﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ راﻫﺶ را ﻣﯿﺎن ﺧﺎك و ﺟﺎدوي روي ان ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ ‪ ....‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ذره ﻫﺎي ﺧﺎك ﮐﻪ ﻫﻨﻮز داﺷﺘﻨﺪ‬
‫در ﺑﺮاﺑﺮ ﻧﯿﺮوي ﮐﻨﺘﺮﻟﯽ ﻧﻮﯾﻞ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬از ﻫﻢ ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ زﯾﺎدي ﺑﻪ اﻃﺮاف ﭘﺨﺶ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﺳﭙﺮ ﻣﺤﺎﻓﻆ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻫﻤﻪ ي اﻧﻬﺎ را ﺳﻮراخ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ و اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﻗﻄﻊ ﺷﺪن ارﺗﺒﺎﻃﺸﺎن ﺑﺎ ﺧﺎك‪ ،‬ﺗﻌﺎدﻟﺸﺎن را از دﺳﺖ دادﻧﺪ و ﺑﻪ ﭘﺸﺖ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث دراز ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﻞ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫دو دﺳﺘﺶ را روي زاﻧﻮ ﻗﺮار داده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻓﺸﺎر زﯾﺎدي را ﺗﺤﻤﻞ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫اوﻟﯿﻦ ﻣﺎﻧﻊ را از ﺳﺮ راﻫﺸﺎن ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ وارد داﻻن ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪:‬‬
‫ اﻓﺮﯾﻦ ﻧﻮﯾﻞ؛ ﮐﺎرﺗﻮ ﺧﻮب اﻧﺠﺎم دادي ‪ ...‬ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﮐﺎر اﺳﻮﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﻣﻦ ﺑﯿﺎﯾﻦ‪.‬‬‫رون ﺑﺎ ﺑﺪﺧﻠﻘﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﺮا ﺗﻮ ‪ ...‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﮐﺎري ﻧﮑﺮدي ‪ ...‬اﺑﺮﻓﻮرث اول ﺑﺮه ﺑﻬﺘﺮه!‬

‫‪٣٣١‬‬

‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﺟﻮاﺑﺶ را ﺑﺪﻫﺪ اﺑﺮﻓﻮرث دﺧﺎﻟﺖ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ اول از ﻫﻤﻪ ﺑﺮه ﺑﻬﺘﺮه؛ ﭼﻮن او‬
‫ﻗﻮي ﺗﺮ از ﻣﻨﻪ ‪ ...‬واﮐﻨﺸﺶ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ از ﻣﻨﻪ و اﻃﻼﻋﺎﺗﺶ ﻫﻢ در ﻣﻮرد ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﺑﯿﺸﺘﺮه ‪ ...‬ﭘﺲ ﺟﯿﻤﺰ اول‬
‫ﺑﺮه ﺑﻬﺘﺮه!‬
‫ اﻏﺮاق ﻧﮑﻨﯿﺪ اﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ ﭘﺎي ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽ رﺳﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ اﻃﻼﻋﺎﺗﻢ از ﺷﻤﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮه‪ ،‬ﻓﻘﻂ‬‫ﻫﻤﯿﻦ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻣﻦ اول ﻣﯿﺮم ‪ ...‬ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﻫﯿﭻ ﺟﺎدوﯾﯽ اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯽ دﯾﺪ ‪ ...‬ﺟﻠﻮي ﭘﺎﺗﻮن رو ﺧﻮب‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯿﻦ و ﻫﺮ ﭼﯿﺰ ﻣﺸﮑﻮﮐﯽ دﯾﺪﯾﻦ‪ ،‬ﻣﻦ رو ﺧﺒﺮ ﮐﻨﯿﻦ‪.‬‬
‫وارد داﻻن ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﺎﻫﺎي ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﺘﺮ از اﯾﻨﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎز ﻫﻢ ﮐﻤﯽ اﺣﺴﺎس‬
‫ﻧﺎاﻣﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫﺎﯾﺸﺎن در ﺳﮑﻮت داﻻن ﺑﻪ ﻃﺮز وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ و رﯾﺸﻪ ﻫﺎي درﺧﺖ‬
‫ﻫﺎي ﺑﺎﻻي ﺳﺮﺷﺎن ﻧﯿﺰ ﺑﺎﻋﺚ وﺣﺸﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬رون ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺎ دﯾﺪن ﻋﻨﮑﺒﻮﺗﯽ‬
‫ﮐﻪ ﮐﻨﺎر ﭘﺎﯾﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﯾﺪ و ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﺎدوﯾﯽ ﻋﻨﮑﺒﻮت را‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮد اﻣﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرش اﺷﺘﺒﺎه ﻣﺤﺾ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر رون‪ ،‬ﻫﺮي و اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ از اﻧﺘﻬﺎي ﺗﻮﻧﻞ ﺑﻪ اﻧﻬﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺷﺪﻧﺪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻧﯿﺰ ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﻪ ﮔﻮش ﺑﻘﯿﻪ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬اﯾﻦ ﺻﺪاي‬
‫ﭼﯿﻪ ﺟﯿﻤﺰ؟‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﺟﻮاﺑﺶ را ﻧﺪاد؛ ﭼﻮن از ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﭼﻪ ﺟﺎدوﯾﯽ ﻃﺮف اﺳﺖ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن‬
‫ورد ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه را ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺎ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ازﺑﯿﻦ ﺑﺮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻫﻨﻮز ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ورد‬

‫‪٣٣٢‬‬

‫ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻠﻮ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ را ﺑﺎز و ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻌﺒﻪ ي ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ را‬
‫ﺣﺮﮐﺖ دﻫﺪ‪ ،‬ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫رون ﮐﻪ دﺳﺘﭙﺎﭼﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬اون داره ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ؟ ‪ ....‬اﺑﺮﻓﻮرث اﯾﻦ ﺻﺪا ي ﭼﯿﻪ؟‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﺑﺎ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي روﺑﺮو ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﺎرش را ﺑﻠﺪ اﺳﺖ‪،‬‬
‫ﺑﺮاي اﺣﺘﯿﺎط ﺳﭙﺮي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ دور ﺧﻮدش و ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺟﻮاب ﺷﺎﮔﺮدش را داد‪ :‬ﺑﺰارﯾﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﺎرش‬
‫رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪.‬‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪا ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ ﺷﺪ و درﺳﺖ در ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ اﭘﺮا ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ ي اوج رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﯾﮑﺒﺎره ﻗﻄﻊ ﺷﺪ و ﺑﺎد ﺷﺪﯾﺪي در داﻻن ﭘﯿﭽﯿﺪ‪ .‬ﺟﺎدو ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي درﺳﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪ .‬در‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ي ﺑﺮﺧﻮرد ﺟﺎدو ﺑﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﺟﯿﻤﺰ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮﺑﻪ ﻋﻘﺐ روي زﻣﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﯿﭻ‬
‫ﮐﺲ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﺎدو ﭼﻪ ﺑﻮد؛ اﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎدوﯾﯽ ﻗﻮي ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ رداﯾﺶ را ﮐﻪ ﺧﺎﮐﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﮑﺎﻧﺪ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻫﯿﭻ‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ اﻧﺠﺎم ﻧﺪه ‪ ...‬ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﻫﻤﻪ رو ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﺑﺪي ‪ ...‬ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻠﻪ ﺷﻘﯽ‪.‬‬
‫ ﺣﻮاﺳﻢ ﻧﺒﻮد ﺟﯿﻤﺰ‪.‬‬‫‪ -‬ﺑﻬﺘﺮه دﻓﻌﻪ دﯾﮕﻪ ﺣﻮاﺳﺖ ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﻪ؛ ﭼﻮن ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﺴﯽ ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺒﯿﻨﻪ‪.‬‬

‫‪٣٣٣‬‬

‫ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﺗﻮﻧﻞ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﺨﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﺎر اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﻣﺎﻧﻊ ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﺮ‬
‫ﺳﺮ راه ﻗﺮار داﺷﺖ ‪ ...‬دوﺑﺎره ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺮي و اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﺟﺎدوﯾﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫دوﺑﺎره دﺳﺘﮑﺶ دﺳﺘﺶ را دراورد و ﺑﺎ دﻗﺖ ﺗﻤﺎم ﻣﺎﻧﻊ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد ‪ .....‬اﯾﻦ ﻣﺎﻧﻊ ﺑﻪ ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ داﻻن وﺻﻞ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺳﻌﯽ در ﻧﺎﺑﻮدي آن ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ،‬زﯾﺮ اوار دﻓﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺣﺮﮐﺎت ﺟﯿﻤﺰ را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدت ﭼﯿﻪ ﺟﯿﻤﺰ؟‬
‫ اول از ﻫﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ وﻟﺪﻣﻮرت اﯾﻦ ﻣﺎﻧﻊ رو ﺑﻪ دﯾﻮاره ي داﻻن ﻃﻮري ﻣﺘﺼﻞ ﮐﺮده ﮐﻪ اﮔﺮ اﯾﻦ ﻣﺎﻧﻊ رو‬‫ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬اﯾﻨﺠﺎ رو ﺳﺮﻣﻮن ﺧﺮاب ﻣﯿﺸﻪ؛ ﭘﺲ اول ﺑﺎﯾﺪ دﯾﻮارﻫﺎ رو ﻣﺤﮑﻢ ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻣﺎﻧﻊ رو از ﺳﺮ راه‬
‫ﺑﺮدارﯾﻢ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﻪ ﺧﺐ ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ ‪...‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﮐﻪ دﯾﻮاره ﻫﺎ را ﻣﺤﮑﻢ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﮕﯽ ﺑﺎز ﺟﻠﻮي ﻣﺎﻧﻊ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ :‬ﺧﺐ ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺎﻻ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﯿﻢ؟‬
‫ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﻮي ﺗﺮﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﯽ رو ﮐﻪ ﺑﻠﺪﯾﺪ روي ﻣﺎﻧﻊ اﺟﺮا ﮐﻨﯿﺪ؛ اﻣﺎ ارﺗﺒﺎﻃﺘﻮن رو ﻗﻄﻊ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﺗﺎ‬‫ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻢ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ‪ :‬ﻣﯽ ﺧﻮاي ﭼﮑﺎر ﮐﻨﯽ ﺟﯿﻤﺰ؟‬
‫‪ -‬اﻻن ﺧﻮدت ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﯽ‪.‬‬

‫‪٣٣۴‬‬

‫ﻫﺮي در واﻗﻊ ﻗﺼﺪ داﺷﺖ اﯾﻦ ﺑﺎر از روش ﺧﻮدش اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ؛ اﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ‬
‫ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ؛ وﻟﯽ او ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎدوﯾﺸﺎن را اﺟﺮا ﮐﺮدﻧﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ارﺗﺒﺎﻃﺸﺎن را ﻗﻄﻊ ﻧﮑﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ ﺟﺎدوي اﺧﺘﺮاﻋﯽ ﺧﻮدش را اﺟﺮا ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺟﺎدوﯾﺶ ﺑﻘﯿﻪ ﺟﺎدوﻫﺎ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺘﺼﻞ ﮐﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﭘﺘﮏ ﺑﻪ دﯾﻮار ﺿﺮﺑﻪ ﺑﺰﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺿﺮﺑﻪ زدن ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﮐﺮد ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرش داﻻن در اﺛﺮ ﺿﺮﺑﻪ ﻫﺎي او ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻟﺮزﯾﺪن ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث و ﺑﻘﯿﻪ از اﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬او واﻗﻌﺎً ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد‪.‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ‬
‫درﺳﺖ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ او ﭼﻄﻮر اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ دﺳﺖ از ﮐﺎرش ﮐﺸﯿﺪ و از اﻧﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﺗﺎ ارﺗﺒﺎط را ﻗﻄﻊ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬دوﺑﺎره ﺑﺎ دﻗﺖ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﯿﺸﻪ اي را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﭼﻨﺪ ﺧﺮاش ﺟﺰﯾﯽ ﺻﺪﻣﻪ‬
‫اي ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻊ وارد ﻧﺸﺪه ﺑﻮد؛ اﻣﺎ ﻫﻤﺎن ﺧﺮاﺷﻬﺎ ﻫﻢ ﺟﯿﻤﺰ را راﺿﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﮐﺎرش ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺧﻮاﻫﺪ داد‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ روش ﮐﺎرﺳﺎزه ﭘﺲ دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ‪ ...‬ﻫﺮ وﻗﺖ ﮐﻪ دﯾﺪﯾﻦ دﯾﮕﻪ‬‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻦ ارﺗﺒﺎط رو ﻧﮕﻪ دارﯾﻦ‪ ،‬ﺑﮑﺸﯿﻦ ﮐﻨﺎر‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﻃﻠﺴﻤﺶ را اﺟﺮا ﮐﺮد‪ ،‬ﺟﺎدوﯾﺶ را ﺑﻪ اﻧﻬﺎ ﻣﺘﺼﻞ ﮐﺮد و دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﺑﻪ‬
‫ﺿﺮﺑﻪ زدن ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از دو دﻗﯿﻘﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﺪ و ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ و از‬
‫ﺷﺪت ﺧﺴﺘﮕﯽ رو زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺖ ‪ ...‬ﻧﻔﺮات ﺑﻌﺪي ﻫﻢ ﻧﻮﯾﻞ و اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم رون ﻧﯿﺰ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ‬
‫ﺑﻌﺪ ارﺗﺒﺎﻃﺶ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد اﻣﺎ ﻫﺮي ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﺿﺮﺑﻪ ﻫﺎي ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﮐﺎرش اداﻣﻪ ﻣﯽ داد‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ اﯾﻦ‬
‫ﺟﺎدوي اﺧﺘﺮاﻋﯿﻪ ﺳﺎده اﻣﺎ ﮐﺎرﺑﺮدي‪ ،‬اﻧﺮژي زﯾﺎدي از او ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫‪٣٣۵‬‬

‫ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻤﮕﯽ روي زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﻨﻨﺪه را ﻣﯽ ﺧﻮردﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻼش ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻬﺎﯾﺘﺎً ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﺎﻧﻊ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻤﯽ درﻫﻢ ﺷﮑﺴﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪن ﻣﺎﻧﻊ‪ ،‬ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﯾﻮاره‬
‫ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮد ﻧﯿﺰ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪ .‬دﯾﻮاره ﻫﺎي داﻻن ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻟﺮزﯾﺪن ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻟﺮزش دﯾﻮار‬
‫ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ و ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ دوﺑﺎره ﺳﺎﮐﻦ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زد‪ ،‬روي زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﺑﻄﺮي ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﻨﻨﺪه را ﺑﻪ او داد‪ .‬ﻣﻌﺠﻮن را ﺗﺎ ﻗﻄﺮه ي اﺧﺮ ﺧﻮرد؛ ﺳﭙﺲ ﯾﮑﯽ دو دﻗﯿﻘﻪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﻌﺠﻮن‬
‫اﺛﺮش را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﺤﺎﻓﻆ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اﻧﺮژي از دﺳﺖ ﻧﺪاده ﺑﻮد‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﺶ ﺳﻨﮓ ﺗﻤﺎم ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ و ﻗﻮي ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻫﺎ را روي آن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫و آن ﻫﻢ ﺑﻪ روش ﺟﺎدوي اول ‪ ....‬ﻣﺴﻠﻤﺎً ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﺧﺴﺘﮕﯿﺶ رﻓﻊ ﺷﺪه‪ ،‬از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ را ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬رﻓﺖ و‬
‫دوﺑﺎره ﺑﺎ دﻗﺖ ان را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﯿﭻ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه دﯾﮕﺮي در ﭼﺎرﭼﻮب ﺑﻪ ﮐﺎر ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬از اﺑﺮﻓﻮرث‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ او را ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﮐﻨﺪ؛ ﺳﭙﺲ ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط و ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﺎﻻ از داﻻن ﺧﺎرج ﺷﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻤﺎم‬
‫ﺑﺪﻧﺶ از داﻻن ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬آﺗﺶ ﻋﻈﯿﻤﯽ او را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮد ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺗﯿﺮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻮك آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﻢ ﻫﺎي‬
‫ﮐﺸﻨﺪه اي آﻏﺸﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ زﯾﺎد ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ اﺑﺮﻓﻮرث او را از ﮔﺰﻧﺪ اﺗﺶ‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﺮد و ﻫﻤﯿﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﻓﯽ را ﺑﻪ او داد ﺗﺎ ﺑﺎ ﺳﭙﺮ ﺳﯿﺎه رﻧﮕﺶ ﺧﻮدش را از آن ﺗﯿﺮﻫﺎ ﻧﺠﺎت دﻫﺪ‬
‫‪٣٣۶‬‬

‫‪ ...‬ﺗﯿﺮ ﻫﺎ ﭘﺲ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﺳﭙﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﻮدر ﺟﻠﻮي ﭘﺎﯾﺶ ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﮐﺪام از اﯾﻦ ﻣﺎﻧﻊ ﻫﺎ ﻫﺮ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرﮔﯽ را ازﭘﺎ در ﻣﯽ آورد؛ اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ در ﺻﻮرﺗﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺘﻮاﻧﺪ آن ﻣﺎﻧﻊ ﺧﺎﮐﯽ را از‬
‫ﺳﺮ راه ﺑﺮدارد ﮐﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎه دﻗﯿﻘﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻮي ﭘﺎﯾﺶ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ ‪ ....‬در اﻃﺮاﻓﺶ درﯾﺎﭼﻪ ي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﮐﻦ و‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﺣﺎوي اﯾﻨﻔﺮي ﻫﺎي زﯾﺎدي ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺗﻨﻬﺎ راه ارﺗﺒﺎﻃﯽ ان ﯾﮏ راه ﺳﻨﮕﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ از‬
‫ﺑﺮرﺳﯽ اﻃﺮاف ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ اﻋﻼم ﮐﺮد ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺧﻮدش اﻣﺎده ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺮاي ﻫﺮ اﺗﻔﺎﻗﯽ‬
‫واﮐﻨﺶ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺗﺎ اﺧﺮﯾﻦ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮد ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎق ﺧﺎﺻﯽ ﻧﯿﻔﺘﺎد ‪...‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻨﺎر ﺟﯿﻤﺰ اﻣﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ وﺳﻂ درﯾﺎﭼﻪ اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‬
‫ﺗﺎج اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻮاﺑﺶ را داد‪ :‬ﺣﺘﻤﺎً اوﻧﺠﺎﺳﺖ؛ ﺣﺎﻻ ﻣﻦ اول از ﻫﻤﻪ ﻣﯿﺮم و ﺷﻤﺎ ﻫﻢ آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻔﺮ‬
‫ﺑﯿﺎﯾﻦ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﻋﺒﻮر از ان راه ﺳﻨﮕﯽ‪ ،‬ﺑﺪون ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﻪ وﺳﻂ درﯾﺎﭼﻪ رﺳﯿﺪﻧﺪ ‪ .....‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻧﺠﺎ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫درﺧﺸﺶ ﺗﺎج ﻃﻼﯾﯽ رﯾﻮﻧﮑﻼو ﭼﺸﻢ اﻧﻬﺎ را ﻣﻌﻄﻮف ﺧﻮدش ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎز ﻫﺮي ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺗﺎج ﻧﺰدﯾﮏ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺟﺎدوي ﺧﺎﺻﯽ در اﻃﺮاف ﺗﺎج ﻗﺮار داﺷﺖ؛ ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﺳﺖ ﺟﺰ ﺑﺎ دﺳﺖ زدن ﺑﻪ ﺗﺎج ان‬
‫را ﺑﺮدارد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻓﮑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ دوﺑﺎره اﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ را ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻧﺎﻟﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪٣٣٧‬‬

‫ اوه ﻧﻪ ‪ ....‬ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ‪ ...‬ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ دﯾﮕﻪ ﺑﻬﺶ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻢ ‪ ...‬ﻋﻮﺿﯽ ‪...‬‬‫ﺑﺮاي اﻣﺘﺤﺎن ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﻗﻮي را روي ﺗﺎج اﺟﺮا ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ‪ ،‬ﻫﯿﺞ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ اورد و رو ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺮد ‪...‬‬
‫ ﺧﺐ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺎره اي ﻧﺪارﯾﻢ ‪ ...‬ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺗﺎج رو از ﺟﺎش ﺗﮑﺎن داد ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺗﺎج‬‫رو ﺑﺮدارﯾﻢ ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ :‬ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ راﻫﯽ ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫ اﮔﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاي اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻦ‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر اﯾﻦ ﺟﻮاب ﺳﺎده ي ﺟﯿﻤﺰ را ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﯽ‬‫ﮔﻔﺖ‪:‬ﺑﺎﺷﻪ!‬
‫ﺗﻼش ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻫﻢ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ....‬اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد و ﺑﻪ دﻗﺖ ﺣﺮﮐﺎت ﺟﯿﻤﺰ را زﯾﺮ‬
‫ﻧﻈﺮ داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯿﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﺟﻮاب ﺑﺪه؟‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﯿﻢ ‪ ...‬ﺑﻌﯿﺪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ اﮔﻪ ﺑﺎ روش اول اﺟﺮاش ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬درﺻﺪ ﻣﻮﻓﻘﯿﺘﻤﻮن ﺑﺎﻻ ﺑﻮد!‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ‬
‫‪ -‬ﮐﺎﻓﯿﻪ ‪ ...‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﻢ؟‬

‫‪٣٣٨‬‬

‫ ﺷﻤﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﯿﺴﺘﯿﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯿﺪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﮔﻢ ﺑﺮﯾﻢ از ﺑﯿﺮون ﯾﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار رو ﺑﯿﺎرﯾﻢ اﯾﻨﺠﺎ و‬‫ﻣﺠﺒﻮرش ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﺗﺎج رو ﺑﺮداره‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬اون وﻗﺖ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ دوﺑﺎره ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﻣﺎﻧﻊ ﻫﺎ رو ﺑﺮدارﯾﻢ ‪ ...‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﯿﺴﺘﻢ‬‫اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﺴﯽ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﻪ دوﺑﺎره ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﯿﺎد!‬
‫ ﺑﺰارﯾﺪ رو راﺳﺖ ﺑﺎﺷﻢ اﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ‪ ...‬ﺷﻤﺎ وﻗﺘﯽ ﺗﺎج رو ﻟﻤﺲ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ دردي ﮐﻪ ﺗﻮ ﻋﻤﺮﺗﻮن‬‫ﺧﻮاﻫﯿﺪ دﯾﺪ رو ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻦ و ﻣﺴﻠﻤﺎً دﺳﺘﺘﻮن ﻫﻢ اﺳﯿﺐ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ از ﮐﺠﺎ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ اﮔﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﺎج دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬اﯾﻦ اﺗﻔﺎق واﺳﻢ ﻣﯿﻮﻓﺘﻪ؟!‬‫ ﺧﻮب ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ از ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ روي ﺗﺎج ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﻋﻮارض اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ رو ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪.‬‬‫ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﮐﺎر دﯾﮕﻪ اي ﺑﮑﻨﯿﻢ؟‬‫ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ‪ .....‬اﺳﯿﺐ دﯾﺪن دﺳﺖ ﺣﺘﻤﯿﻪ! ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺗﺎج رو ﺑﺮدارﯾﻢ ﺟﺰ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﺮش‬‫دارﯾﻢ‪...‬ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ!‬
‫ ﺧﻮب ﭼﺮا ﺗﻮ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﺜﻼً از ﻫﻤﻪ ﻗﻮي ﺗﺮي‪ .‬در ﺟﻤﻠﻪ ي رون ﺗﺤﻘﯿﺮ ﺑﻪ روﺷﻨﯽ‬‫دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺟﻮاﺑﺶ را داد‪:‬اﮔﻪ ﺑﺨﻮاي ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﺎج رو ﺑﺮداري ‪ ...‬ﻣﻦ اﯾﻦ ﮐﺎر‬
‫رو ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﺷﺪه ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدم و ﯾﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار رو ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻣﯿﺎرم ﺗﺎ ﺗﺎج را ﺑﺮداره‪.‬‬

‫‪٣٣٩‬‬

‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ از اﯾﻦ ﺣﺮف او ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪ‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬ﭼﺮا اﯾﻦ ﻗﺪر ﺧﻮدﺧﻮاﻫﯽ؟! ﺗﻮ از ﻫﻤﻪ ﻗﻮي ﺗﺮي؛ ﭘﺲ ﺗﻮ‬
‫ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺎﻫﺎش ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ﻣﺎ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ دﺳﺘﺖ از ﻧﺎﺑﻮدي وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻬﻤﺘﺮه؟‬
‫ﺧﻮد ﺧﻮاه ‪ ...‬از اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺳﺮدش ﮐﻪ ﺧﺸﻢ در آن ﻣﻮج ﻣﯽ زد ‪ :‬ﻣﻦ ﺧﻮد ﺧﻮاﻫﻢ ‪...‬‬
‫اره ﻣﻦ ﺧﻮد ﺧﻮاﻫﻢ ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﺷﻤﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﺪ ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﻣﺜﻼً ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺖ ﻫﺎي ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﺑﻮدﯾﺪ ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدﯾﻦ‪ ،‬اون ﻫﻢ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮي ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﮕﺬرﯾﻢ ﮐﻪ ﮐﺎر‬
‫اﺻﻠﯽ رو ﻫﻢ ﻫﺮي و اﺑﺮﻓﻮرث اﻧﺠﺎم دادﻧﺪ و ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﻠﻮي دﺳﺖ و ﭘﺎﺷﻮﻧﻮ ﮔﺮﻓﺘﯿﻦ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﭼﯽ‬
‫‪ ...‬دو ﺗﺎ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدم ‪ ...‬اوﻧﻢ ﺗﮏ و ﺗﻨﻬﺎ! ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ ﮐﯽ ﺧﻮد ﺧﻮاﻫﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﯾﺎ ﺷﻤﺎ؟ ﺷﻤﺎ‬
‫ﺣﺘﯽ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﯿﺴﺘﯿﺪ ﺑﺮاي ﯾﻪ ﺑﺎر ﻫﻢ درد رو ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﯿﻦ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻨﻈﻮري از اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﺶ ﻧﺪاﺷﺖ وﻟﯽ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺘﮑﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺧﻮرد؛ اﻧﻬﺎ‬
‫ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﮐﻤﮏ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ ‪ ...‬ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از اﻧﻬﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﺑﺪﻫﻨﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ از ﺟﻮ ﻣﻮﺟﻮد راﺿﯽ ﻧﺒﻮد ﻓﻮرا ﺑﯿﻦ اﻧﻬﺎ آﻣﺪ‪ :‬ﻫﯽ‪ ،‬اروم ﺑﺎﺷﯿﻦ ‪ ...‬ﻣﺎ ﻧﺒﺎﯾﺪ دﻋﻮا ﮐﻨﯿﻢ ‪ ..‬در‬
‫ﺿﻤﻦ ﮐﺴﯽ ﻣﻦ رو ﻣﺠﺒﻮر ﻧﮑﺮده ﮐﻪ ﺗﺎج رو ﺑﺮدارم ‪ ....‬ﻣﻦ ﺧﻮدم ﺑﺎ اﺧﺘﯿﺎر ﺧﻮدم اﯾﻦ ﮐﺎر و ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه اروم ﺑﺎﺷﯽ! ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ اﯾﻦ ﺗﺎج ﻟﻌﻨﺘﯽ رو ﺑﺮدارﯾﻢ ‪ ...‬ﻣﺤﯿﻂ اﯾﻨﺠﺎ داره روي ﻣﺎ‬
‫ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﯿﺰاره‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺳﺮﻋﺖ ﻫﻢ اراﻣﺸﺶ را ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ‪.‬‬

‫‪٣۴٠‬‬

‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ‪ ...‬وﻟﯽ اول ﺑﺰارﯾﺪ ﭼﻨﺪ ﻧﮑﺘﻪ رو ﺗﺬﮐﺮ ﺑﺪم ‪ ...‬اول اﯾﻨﮑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺗﺎج رو‬‫ﻃﻮري ﻃﺮاﺣﯽ ﮐﺮده ﮐﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ درﯾﺎﭼﻪ ي اﯾﻨﺠﺎ ﻣﺘﺼﻞ ﺷﺪه و اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ دردﺳﺮ ‪ ...‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺎج‬
‫رو ﺑﺮدارﯾﻢ‪ ،‬اﯾﻨﻔﺮﯾﻬﺎ از درﯾﭽﻪ ﺑﯿﺮون ﻣﯿﺎن و ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ‪ ...‬ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﺳﻪ ﺗﺎ ﻣﺮاﻗﺐ اوﻧﺎ ﺑﺎﺷﯿﻦ‪ .‬ﻣﻦ‬
‫ﻫﻢ ﺑﻪ اﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﺻﻮرﺗﺶ درﻫﻢ رﻓﺖ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﯾﻌﻨﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﻢ از ﭘﺴﺶ ﺑﺮﺑﯿﺎم؟‬
‫ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻧﺎراﺣﺘﺘﻮن ﮐﻨﻢ اﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺻﺪﻣﺎت ﺷﺪﯾﺪي ﺑﻪ ﺷﻤﺎ وارد ﻣﯿﺸﻪ و اﮔﻪ‬‫ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﺪ ﻫﻨﻮز از دﺳﺘﺘﻮن اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻣﻦ اﺣﺘﯿﺎج دارﯾﻦ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ از ورود ﺳﻢ اﺳﭙﻞ ﺑﻪ‬
‫ﺑﺪﻧﺘﻮن ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﻨﯿﻦ و ﺑﻪ ﺳﯿﺎه ﺷﺪن دﺳﺘﺘﻮن ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﻨﯿﻦ‪...‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﻓﻬﻤﯿﺪم ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻧﺬار دﺳﺘﻢ زﯾﺎد ﺳﯿﺎه ﺑﺸﻪ ‪ ...‬ﻫﻨﻮز ﺑﻬﺶ اﺣﺘﯿﺎج دارم‪.‬‬‫ اون دﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺴﺘﮕﯽ داره! ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺘﻮﻧﯿﻦ ﺟﻠﻮي ﺳﻢ اﺳﭙﻞ رو ﺑﮕﯿﺮﯾﻦ‪ ،‬ﺳﯿﺎه ﺷﺪن‬‫دﺳﺘﺘﻮن اداﻣﻪ داره ‪ ...‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ روﻧﺪ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ رو ﮐﻨﺪ و دردش رو ﮐﻤﺘﺮ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﺑﺎزم ﺗﺎﮐﯿﺪ ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺟﻠﻮي ﺳﻢ اﺳﭙﻞ رو ﺑﮕﯿﺮﯾﻦ‪ ،‬ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﺮادرﺗﻮن اﻧﺠﺎم ﻧﺪاد!‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث از ﺟﻤﻠﻪ ي اﺧﺮ ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ‪ :‬ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﯿﻪ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﮐﻪ ﺑﺮادرم اﻧﺠﺎم ﻧﺪاد؟!‬
‫‪ -‬ﻣﮕﻪ ﺑﺮاﺗﻮن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻧﮑﺮده؟‬

‫‪٣۴١‬‬

‫ ﻧﻪ!‬‫ ﺧﺐ ﺑﻬﺘﺮه ازش در ﻣﻮرد ﺳﯿﺎه ﺷﺪن دﺳﺘﺶ ﻗﺒﻞ از ﻣﺮگ ﺑﭙﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬‫ ﺣﺎﺿﺮﯾﺪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ؟! ﻓﻘﻂ ﻧﺬارﯾﺪ ﯾﻪ اﯾﻨﻔﺮي ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺰﯾﮏ ﺑﺸﻪ ‪ ...‬ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬از ﻗﺪرت واﻗﻌﯿﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻦ!‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﻣﺮاﻗﺐ ﻣﺎ ﺑﺎﺷﯽ ‪ ....‬ﺧﺐ اﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﻫﺮ وﻗﺖ اﻣﺎده ﺑﻮدﯾﻦ‪ ،‬ﺑﮕﯿﻦ ﺗﺎ ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﮔﻔﺖ ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮم ‪ ...‬ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺎج را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺗﻤﺎس دﺳﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﺗﺎج‪ ،‬ﺳﻄﺢ درﯾﺎﭼﻪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﭘﯿﺶ ﺻﺎف ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺘﻼﻃﻢ ﺷﺪ و دﺳﺖ و‬
‫ﭘﺎﻫﺎي ادم ﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪي ﮐﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ از ﻣﺮگ اﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬از درﯾﺎﭼﻪ ﺑﯿﺮون اﻣﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻬﺎﺟﻤﯿﻦ‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ...‬ان ﻃﺮف ﻧﯿﺰ اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﺲ از ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺎج ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺷﺪﯾﺪﺗﺮﯾﻦ درد ﻋﻤﺮش را‬
‫ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮد؛ اﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺷﺪت درد ﮐﻢ ﺷﺪ و اﻻن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ روي ﮐﺎرش ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﺪ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ،‬دﯾﺪ ﮐﻪ رﻧﮓ ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺳﯿﺎه و در ﺣﺎل ﭼﺮوك ﺷﺪن ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫در ﺣﺎل ﺧﻮاﻧﺪن وردﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﻢ اﺳﭙﻞ ﺧﻮدش را ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ‬
‫اﺟﺎزه ي ﮐﺎري را ﺑﻪ آن ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬راﻫﺶ را ﺳﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﻢ را ازﺑﯿﻦ ﻣﯽ ﺑﺮد؛ اﻣﺎ ﺳﻢ ﻣﺪام در ﺣﺎل ﻓﺮار‬
‫ﮐﺮدن ﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺳﯿﺎﻫﯽ دﺳﺘﺶ ﺗﺎ ﺗﺎ وﺳﻂ ﮐﻒ دﺳﺖ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ‬
‫ﺗﻤﺎم اﻧﺮژي اش را ﺟﻤﻊ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﻤﻠﻪ ﺳﺮﯾﻊ و ﻗﻮي ﺳﻢ را ازﺑﯿﻦ ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮدي ﺳﻢ‪ ،‬ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺗﻮان ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ او را ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ روي دو زاﻧﻮ ﺑﯿﻔﺘﺪ؛ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ‬
‫از آن‪ ،‬دﺳﺘﺎن ﺟﯿﻤﺰ او را در ﻫﻮا و زﻣﯿﻦ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ اراﻣﯽ روي زﻣﯿﻦ ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪ‪ ...‬دﯾﺪﮔﺎﻧﺶ ﺗﺎر ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪٣۴٢‬‬

‫اﺧﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ دﯾﺪ‪ ،‬آﺗﺶ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﻬﺎ را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﭼﻬﺮه ي ﻧﮕﺮان ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‬
‫و ﻧﯿﺰ ﺣﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺑﻮد اﻗﺎي دﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﮐﺎرﺗﻮن رو ﺧﻮب اﻧﺠﺎم دادﯾﻦ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ‬
‫دﯾﮕﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻨﻪ ‪ ....‬دﯾﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﺪ و از ﻫﻮش رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫رون و ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از ﺑﯿﺮون اﻣﺪن اﯾﻨﻔﺮي ﻫﺎ‪ ،‬اﺑﺘﺪا ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ اﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻣﯽ راﻧﺪﻧﺪ؛ اﻣﺎ وﻗﺘﯽ‬
‫ﺗﻌﺪادﺷﺎن زﯾﺎد ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻧﺪ از آﺗﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨﺪ ‪ ...‬اﺗﺶ ﻣﺘﻮﺳﻄﯽ از ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ رون ﺑﯿﺮون ﺟﻬﯿﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﯾﻨﻔﺮي ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺟﻬﺖ و ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ و ﺑﻪ اﺗﺶ ﺑﺰرگ و‬
‫ﺳﻮزاﻧﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ از اﺗﺸﺶ دور ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺗﺎ ﻋﻠﺖ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق را ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺘﺶ ﮐﻨﺘﺮل اﺗﺶ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي اﺗﺶ ﺑﻪ ﺻﻮرت‬
‫ﯾﮏ دﯾﻮاره ي اﺗﺸﯿﻦ ﺑﻪ دور ﻫﻤﻪ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬اﮐﻨﻮن ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ ﭼﻪ‬
‫ﺟﺎدوي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي اﺳﺖ و ﺑﺎ ان ﻣﯽ ﺷﻮد ﭼﻪ ﮐﺎرﻫﺎي ﺑﺰرﮔﯽ اﻧﺠﺎم داد!‬
‫رون ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺧﯿﺎﻟﺶ از ﺑﺎﺑﺖ ان ﺟﺴﺪﻫﺎي ﻧﻔﺮت اﻧﮕﯿﺰ راﺣﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺑﺮﻓﻮث ﺑﺮد ‪...‬‬
‫ﺻﺪاي درد اﻟﻮد اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﺲ از ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺎج را ﺷﻨﯿﺪ اﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ ‪ ...‬اﮐﻨﻮن ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد و ﺳﺨﺖ در ﺣﺎل ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدن ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﺳﺖ او ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ‬

‫‪٣۴٣‬‬

‫ﺳﺮﻋﺖ در ﺣﺎل ﺧﻮاﻧﺪن ورد ﺑﻮد ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺗﻌﺎدﻟﺶ را از دﺳﺖ داد اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ او را ﮔﺮﻓﺖ‬
‫و در ﮔﻮﺷﺶ ﭼﯿﺰي زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮐﺎر ﻣﺎ ﺗﻤﻮم ﺷﺪ ‪ ...‬ﻣﺎ ﺗﺎج رو ﺑﺮداﺷﺘﯿﻢ ‪ ...‬ﻧﻮﯾﻞ راه رو ﺑﺎز ﮐﻦ ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺗﻮ ﻫﻢ اﺑﺮﻓﻮرث رو ﺑﺎ ﺧﻮدت‬‫ﺑﯿﺎر ‪ ...‬ﭼﯿﺰي ﻧﺸﺪه ﻓﻘﻂ از ﻫﻮش رﻓﺘﻪ ‪ ...‬اﻫﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻪ ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﺮا داري ﻣﻨﻮ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟!!‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ از اﯾﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺳﺮﯾﻊ و ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎد ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺧﻮدش اﻣﺪ ‪ ...‬ﺳﺮﯾﻊ‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث را ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﭘﺸﺖ ﺳﺮ رون و ﺟﻠﻮي ﺟﯿﻤﺰ از راﻫﯽ ﮐﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ از درﯾﺎﭼﻪ ﻋﺒﻮر ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻮﻧﻞ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز اﺗﺶ را ﻧﮕﻪ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وارد ﺗﻮﻧﻞ ﺷﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺮﮐﺖ ﻃﻮﻻﻧﯽ و ﻣﻼﯾﻤﯽ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ داد و ﺗﻮﻧﻞ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﯿﺸﻪ اي‬
‫ﻣﺴﺪود ﺷﺪ ‪ ...‬اﯾﻨﻔﺮﯾﻬﺎ ﺑﺮاي ﻋﺒﻮر از اﯾﻦ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﯿﺸﻪ اي ﺧﻮدﺷﺎن را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ان ﻣﯽ ﮐﻮﺑﯿﺪﻧﺪ وﻟﯽ ﻓﺎﯾﺪه اي‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ از ﺷﺪت ﺧﺴﺘﮕﯽ روي زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺖ ‪ ...‬ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ آن اﺗﺶ‬
‫ﺑﺰرگ ﺧﯿﻠﯽ او را ﺧﺴﺘﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﺮي ﺑﺮاي اﻧﺪك دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﻪ او اﺟﺎزه داد ﺗﺎ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﺪ و ﮐﻤﯽ از‬
‫ﺧﺴﺘﮕﯿﺶ ﮐﻢ ﺷﻮد؛ ﺳﭙﺲ دوﺑﺎره راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم از داﻻن ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ‪ ....‬ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﻧﮕﺎه دﻗﯿﻖ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻓﺎوﮐﺲ را ﺻﺪا زد و از او‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﺑﺒﺮد ‪ ...‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ان ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ در اﺗﺶ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻗﻘﻨﻮس ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫‪٣۴۴‬‬

‫ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ‬
‫درﺳﺖ در وﺳﻂ درﻣﺎﻧﮕﺎه‪ ،‬ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﺳﺮ و وﺿﻌﯽ اﺷﻔﺘﻪ و ﺧﺎﮐﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬در اﺗﺸﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ اﻧﻬﺎ ﺳﺮﭘﺎ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻓﻘﻂ ﻓﺮدي ﮐﻪ از ﻫﻤﻪ ي اﻧﻬﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ و ﺑﯿﻬﻮش ﺑﻮد‪ .‬دﺧﺘﺮ ﻣﻮ‬
‫ﻗﻬﻮه اي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ او را در ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪ ‪ ...‬ﻣﺮدي ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺎ ﻧﻘﺎب ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬رو‬
‫ﺑﻪ ﭘﺮﻧﺪه ي زﯾﺒﺎ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﺎوﮐﺲ‪ ،‬ﻣﯿﺸﻪ ﺑﺮي ﺟﯿﻨﯽ رو ﺑﯿﺎري اﯾﻨﺠﺎ؟‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ رﻓﺖ و ﻧﺒﺾ اﺑﺮﻓﻮرث را ﮔﺮﻓﺖ؛ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ي دﺳﺖ ﭼﭗ ﺳﯿﺎه ﺷﺪه ي‬
‫او ﭘﺮداﺧﺖ‪ ...‬اﺑﺮﻓﻮث ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮ ﺳﻢ اﺳﭙﻞ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺧﻮدش‬
‫ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻣﺴﻠﻤﺎً ﺳﯿﺎه ﺷﺪن دﺳﺘﺶ ﺗﺎ آرﻧﺠﺶ اداﻣﻪ داﺷﺖ ‪ ...‬اﮔﺮ ﺧﻮدش ﻫﻢ در ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﺟﺎم ﻫﺎﻓﻞ ﭘﺎف‬
‫ﮐﺴﯽ را ﻫﻤﺮاه ﺧﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً وﺿﻌﯿﺖ دﺳﺘﺶ از اﻻن ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد و ان درد ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ را ﻫﻢ ﺗﺤﻤﻞ ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻧﮕﺮان ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ ،‬از ﺧﺎﻃﺮه ي دﺳﺖ زدن ﺑﻪ ﺟﺎم ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻟﺶ ﭼﻄﻮره ﺟﯿﻤﺰ؟‬‫ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬ﻓﻌﻼً درد ﻧﻤﯽ ﮐﺸﻪ‪.‬‬‫‪ -‬دﺳﺘﺶ ﭼﯽ؟ ﺧﻮب ﻣﯿﺸﻪ؟‬

‫‪٣۴۵‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﺮاي ﺟﻮاب دادن ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻮال ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ ﮐﺮد‪ :‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً دﯾﮕﻪ دﺳﺘﺶ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻖ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ و‬
‫ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ اﯾﻦ ﻃﻮري ﺳﯿﺎه ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ؛ وﻟﯽ دردش ﺑﻪ ﻣﺮور زﻣﺎن ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﺧﺮﯾﻦ ﺣﺮﻓﺶ ﻃﻠﺴﻤﯽ را روي دﺳﺖ اﺑﺮﻓﻮرث اﺟﺮا ﮐﺮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از ﺟﯿﻤﺰ در‬
‫ﻣﻮرد ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ روي اﺑﺮﻓﻮرث اﺟﺮا ﮐﺮد ﺳﻮاﻟﯽ ﺑﭙﺮﺳﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺳﺮ وﺿﻌﯽ اﺷﻔﺘﻪ در اﺗﺸﯽ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ‬
‫ﻓﺎوﮐﺲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ...‬اﮔﺮ ﻫﻤﻪ در ﺷﺮاﯾﻂ دﯾﮕﺮي ﺑﻮدﻧﺪ از دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﻨﺪه ﻣﯽ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن اﺑﺘﺪا ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺗﮏ ﺗﮏ اﻓﺮاد ﺣﺎﺿﺮ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﮔﺬراﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﺳﺮ و وﺿﻊ‬
‫ﺧﺎﮐﯽ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ اﺳﯿﺒﯽ دﯾﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ ‪ ..‬اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮد؛ ﭼﻮن روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﮐﻪ ﺧﻮاﺑﺶ ﺑﺒﺮد ‪ ...‬ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺷﺪ ﮐﻪ روي ﺗﺨﺖ ﻗﺮار داﺷﺖ ‪...‬‬
‫ﺑﺪون ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﺨﺖ رﻓﺖ‪.‬‬
‫اول ﯾﮏ ﻧﮕﺎه اﺟﻤﺎﻟﯽ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻣﺸﮑﻞ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪاﺷﺖ؛ اﻣﺎ ﺑﺮاي اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻃﻠﺴﻤﯽ را روي او اﺟﺮا ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻌﺪ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﺑﺪن اﺑﺮﻓﻮرث‪ ،‬ﺑﺪون ﺗﻐﯿﯿﺮ رﻧﮓ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ ﺧﯿﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﺷﺪ ‪ ...‬او ﻓﻘﻂ‬
‫ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬رو ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﯿﺰي ﻧﯿﺴﺖ ﻓﻘﻂ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه ‪ ...‬اﻧﺮژي زﯾﺎدي از دﺳﺖ داده‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ دﺳﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﺸﺪه‪ :‬ﺑﻬﺘﺮه ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﺑﻨﺪازي!‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ :‬دﺳﺘﺶ ‪ ...‬ﻣﮕﻪ دﺳﺘﺶ ﭼﯽ ‪ ...‬اوه ‪...‬‬
‫ﺑﻪ ﻗﺪري ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻦ دﯾﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ان واﮐﻨﺶ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﻧﺸﺎن ﻧﻤﯽ داد‪ .‬ﻓﻮرا‬
‫دﺳﺖ اﺑﺮﻓﻮرث را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ان ﭘﺮداﺧﺖ ‪ ...‬ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻗﻮي‬
‫‪٣۴۶‬‬

‫ﺑﻪ دﺳﺘﺶ اﺻﺎﺑﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ ‪ ...‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻣﻮاﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮاي ازﺑﯿﻦ ﺑﺮدن ﺳﯿﺎﻫﯽ ﭼﻨﺪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮد ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮕﺶ ﺑﻌﺪ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ دﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﺗﻐﯿﯿﺮ رﻧﮕﯽ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ ‪...‬‬
‫اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺟﯿﻨﯽ را ﮐﻤﯽ ﻧﮕﺮان ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻗﺖ ﺣﺮﮐﺎت دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ‪ ،‬از ﭼﺸﻤﺎن او ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻢ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ‪ ..‬ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم ﺑﺪي؟‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﻟﺐ ﭘﺎﯾﻨﺶ را ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺖ‪ :‬ﻓﻌﻼً ﻧﻪ ‪ ..‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﺑﻪ دﺳﺘﺶ‬
‫ﺧﻮرده‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ :‬اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ زﯾﺎد ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﮔﺮ در ﺷﺮاﯾﻂ دﯾﮕﻪ اي ﺑﺎ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺮﺧﻮرد‬
‫ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺑﺎﻫﺎش ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﯽ؛ وﻟﯽ اﮔﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ و ﺳﻢ اﺳﭙﻞ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮه‪ ،‬اون ﻣﻮﻗﻊ‬
‫دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﮐﺎري ﺑﮑﻨﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ از اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺟﯿﻤﺰ در ﻣﻮرد ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ! ﺗﻮ اﻃﻼﻋﺘﺖ در‬
‫ﻣﻮرد ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎده ‪ ...‬ﻣﺴﻠﻤﺎً ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ راﻫﯽ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬و ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ اون راه‬
‫رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ!‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﻫﯿﭻ راﻫﯽ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬ﻫﺮ ﭼﯽ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﻣﻦ اﺛﺮ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ رو ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻢ ‪ ...‬ﻫﯿﭻ راﻫﯽ‬‫وﺟﻮد ﻧﺪاره ‪ ...‬اﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﺪ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﯿﺪ ‪ ...‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي رﺳﯿﺪﯾﺪ‪ ،‬ﻣﻨﻮ ﻫﻢ ﺧﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫‪٣۴٧‬‬

‫رون ﮐﻪ از ان داﻻن زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺳﺎﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﺶ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﺗﻮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي و ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ ﺟﻮاب داد‪ :‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ اﮔﻪ ﻣﯿﺨﻮاي‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺧﻮدت ﺗﺎج رو‬
‫ﺑﺮداري‪.‬‬
‫رون ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺧﻮﻧﺴﺮد ﺑﻮدن ﺟﯿﻤﺰ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش را ﮐﺸﯿﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ را ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف او ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ :‬ﻋﻮﺿﯽ!‬
‫ﻫﺮي ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﻃﻠﺴﻢ را دﻓﻊ ﮐﺮد و ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺑﻬﺖ اﺳﯿﺒﯽ ﺑﺰﻧﻢ رون!‬
‫ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﺗﻤﻮﻣﺶ ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺧﺴﺘﮕﯽ را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺑﻬﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ رﻓﺘﺎر رون و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر‬
‫ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﺳﺮﯾﻊ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﭼﻮﺑﺶ را ﻏﻼف ﮐﺮد و ﭘﺸﺖ ﺑﻪ اﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف در‬
‫درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﻓﺮﯾﺎد زد‪ :‬ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﻋﻮﺿﯽ!‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﺣﺮف رون‪ ،‬ﺑﻪ راﻫﺶ اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫"ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﺗﺮﺳﻮ!" ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف رون‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺣﻖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻪ او ﺗﻬﻤﺖ ﺗﺮﺳﻮ ﺑﻮدن را‬
‫ﺑﺰﻧﺪ ‪ ...‬ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ان ﻓﺮد ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺶ ﺑﺎﺷﺪ! ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﺲ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮدن را ﻣﯿﺸﺪ در آن ﺑﻪ‬
‫وﺿﻮح ﺣﺲ ﮐﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﻪ ﺟﺮات داري ﯾﻪ ﺑﺎر دﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ "ﺗﺮﺳﻮ"‬

‫‪٣۴٨‬‬

‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻟﺤﻦ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺟﯿﻤﺰ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬دﺧﺎﻟﺖ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ان دو اﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﯿﻤﺰ رﻓﺖ و دو دﺧﺘﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﮐﻪ از ﺧﺸﻢ ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ‪ ،‬رﻓﺘﻨﺪ‪:‬‬
‫"ﺑﺴﻪ دﯾﮕﻪ رون! ﺗﻤﻮﻣﺶ ﮐﻦ‪".‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ اروم ﺑﺎش ‪ ...‬رون ﻓﻘﻂ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪه ‪...‬‬
‫"ﺗﺮﺳﻮ!"‬
‫در ﮐﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ي ﮐﻮﺗﺎه‪ ،‬ﭼﻨﺪ اﺗﻔﺎق ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ رخ داد ‪ ...‬اول ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪن ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي ‪...‬‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪن ﻃﻠﺴﻤﯽ از ﺳﻮي رون ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪن ﻃﻠﺴﻢ در ﺑﯿﻦ راه و ﻣﻌﻠﻖ زدن رون در‬
‫ﻣﯿﺎن زﻣﯿﻦ و ﻫﻮا؛ ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ دﺳﺖ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﮔﺮدﻧﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ و او را از زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ رون را ازاد ﮐﻨﺪ‪ :‬وﻟﺶ ﮐﻦ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬رون!‬
‫ ﺑﺒﯿﻦ ﺟﻮﺟﻪ ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﺧﯿﻠﯽ ﺑﭽﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺨﻮاي ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬ﭘﺲ ﺑﺮاي ﺑﺎر اﺧﺮت ﺑﺎﺷﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ‬‫ﻣﯿﮕﯽ ﺗﺮﺳﻮ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﭼﯿﺰاﯾﯽ روﺑﺮو ﺷﺪم ﮐﻪ اﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻫﺎش روﺑﺮو ﻣﯿﺸﺪي ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺷﺐ از ﺗﺮس ﺧﻮاﺑﺖ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺑﺮد ‪ ...‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ از ﯾﻪ ﻋﻨﮑﺒﻮت ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯽ!‬
‫ﻧﻮﯾﻞ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻫﺮ ﮐﺪام ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ رون را از ﺷﺮ ﻃﻠﺴﻢ ازاد ﮐﻨﻨﺪ وﻟﯽ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺮي ﻗﻮي ﺗﺮ از‬
‫اﻧﻬﺎ ﺑﻮد!‬
‫ﺟﯿﻨﯽ‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ وﻟﺶ ﮐﻦ ‪ ...‬داره ﺧﻔﻪ ﻣﯿﺸﻪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ!‬
‫‪٣۴٩‬‬

‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﺟﯿﻨﯽ‪ ،‬رون ازاد ﺷﺪ و روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد ‪ ...‬رون ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﺎن‬
‫ﻃﻮر ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ رﻓﺖ ‪ ...‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را دور ﮔﺮدﻧﺶ ﮐﻪ در اﺛﺮ ﻓﺸﺎر ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﯽ ﻣﺎﻟﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺸﻢ اﻧﯽ ﺑﺎز ﮐﺎر دﺳﺘﺶ داده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﺎ رون ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺳﺮش را ﺑﻪ اﻃﺮاف‬
‫ﺗﮑﺎن داد‪ :‬از ﻫﻤﻪ ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮام‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ رﻓﺘﻦ ﻫﺮي ﺳﮑﻮﺗﯽ در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪ و ﻓﻘﻂ ﺻﺪاي ﻧﻔﺲ ﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ رون ﺷﻨﯿﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﻧﻮﯾﻞ و‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ رون ﮐﻤﮏ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ روي ﺗﺨﺖ ﺑﺸﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﮔﺮدن ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ي او را ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ رون؟ اﺣﺴﺎس ﺗﻬﻮع ﯾﺎ ﺳﺮ ﮔﯿﺠﻪ ﻧﺪاري؟‬‫رون ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻨﻈﻢ و ارام ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬اﺻﻼً ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﭼﯽ ﺷﺪ؟ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب دﯾﮕﻪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﯾﺪ ‪ ..‬ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎ ﭘﯿﺶ اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻢ ‪ ...‬ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬اﮔﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺴﺘﻪ اي ﻣﯽ‬‫ﺗﻮﻧﯽ ﺷﺐ رو اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺨﻮاﺑﯽ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﺟﯿﻨﯽ ‪ ...‬ﺧﻮﻧﻪ ي ﺧﻮدم راﺣﺖ ﺗﺮم ‪ ...‬ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ﻫﻤﮕﯽ ‪ ...‬ﺑﻌﺪاً ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺘﻮن‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﺑﺮادرش ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ﻫﻢ ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﺮﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﺎﻣﺎن‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮان ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎﺳﺖ ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻫﻨﻮز ﺑﯿﺪار ﺑﺎﺷﻪ؛ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻧﮕﺮاﻧﺶ ﻧﮑﻨﯿﻦ‪.‬‬
‫***‬
‫‪٣۵٠‬‬

‫ﺑﺎرو‬
‫ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻧﮕﺮان روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﭘﺴﺮ و ﻋﺮوس اﯾﻨﺪه اش ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﮐﺎﺑﻮس ان‬
‫ﺷﺐ ﮐﻪ دو ﭘﺴﺮش را از دﺳﺖ داد را در ﺧﻮاب ﻣﯽ دﯾﺪ ‪ ...‬ان ﺷﺐ دو ﭘﺴﺮش را از دﺳﺖ داد ‪ ...‬ﭘﺮﺳﯽ و‬
‫ﻫﺮي ﻫﺮ دو در وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬ﻫﺮﮔﺰ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ آن ﺧﺎﻃﺮه ﺗﮑﺮار ﺷﻮد ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻫﺮ‬
‫ﺷﮑﻠﯽ!‬
‫ان ﺷﺐ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺷﺐ زﻧﺪﮔﯿﺶ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﺑﺪﺗﺮ از از دﺳﺖ دادن دو ﺑﺮادرش ‪ ...‬ﺗﺎ ﯾﮑﯽ دو روز‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق را ﺑﺎور ﮐﻨﺪ و ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﭘﺮﺳﯽ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﺑﺮﮔﺮدد ‪ ...‬ﺑﺎ‬
‫ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ان را ﺑﺎور ﻧﮑﻨﺪ ‪ ...‬ان ﺷﺐ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺑﯽ روح و ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻪ ﻗﺮارﮔﺎه‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫رون ﺑﻌﺪ از ان اﺗﻔﺎق ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روز ﺧﻮدش را ﮔﻢ و ﮔﻮر ﮐﺮد و وﻗﺘﯽ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑﺮق اﻧﺘﻘﺎم‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮐﻮر ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻣﺪام در ﻣﯿﺪان ﻣﺒﺎرزه ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ رودرو ﺷﻮد ‪ ...‬اﮔﺮ‬
‫ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻫﺎي ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﺑﺮﻓﻮرث و ﻧﯿﺰ ﺻﺤﺒﺘﻬﺎﯾﺶ ﺑﺎ ﺗﺎﺑﻠﻮي اﻟﺒﻮس ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد او را ﻫﻢ از دﺳﺖ‬
‫ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮگ ﻫﺮي ﺿﺮﺑﻪ ي ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ي ﺟﺎدوﮔﺮي و ﻫﻤﻪ وارد ﮐﺮد ‪ ...‬رﯾﻤﻮس‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ ،‬رون و‬
‫ﺧﻮدش ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺿﺮﺑﻪ را ﺧﻮرده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬در ﻫﻤﯿﻦ اﻓﮑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﺑﺎز ﺷﺪن در او را از اﻓﮑﺎرش‬

‫‪٣۵١‬‬

‫ﺧﺎرج ﮐﺮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ زﻣﺎن ﺣﺎل ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف در ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ‪ ...‬رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ‬
‫وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﻠﻨﺪي اﻧﻬﺎ را ﺻﺪا زد‪:‬‬
‫ رون ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ...‬اوه ﻣﺮﻟﯿﻦ! ﭼﻘﺪر ﻧﮕﺮاﻧﺘﻮن ﺑﻮدم!‬‫ ﺳﻼم ﻣﺎﻣﺎن ‪...‬‬‫ ﺳﻼم ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ‪...‬‬‫ ﻣﺎﻣﺎن ﻣﺎ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث و ﻧﻮﯾﻞ ﻫﺴﺘﯿﻢ ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﻧﮕﺮان ﺷﺪﯾﺪ؟ ﺟﺎي ﻣﺎ ﭘﯿﺶ اﺑﺮﻓﻮرث اﻣﻨﻪ‪.‬‬‫ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﻧﻬﺎ را ﺑﻪ اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻫﺪاﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺑﯿﺎورد‪ ،‬ﺑﺎ اﺧﻢ ﮔﻔﺖ‪ :‬رون‬
‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﺣﻖ ﺑﺪه ﮐﻪ ﻧﮕﺮاﻧﺘﻮن ﺑﺸﻢ ‪ ...‬ﻣﻦ ﯾﻪ ﻣﺎدرم ‪ ...‬ﻣﻦ از اﯾﻦ ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎي ﺷﺐ ﺧﺎﻃﺮه ي ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪارم‪.‬‬
‫رون ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻣﺎدرش از اﯾﻦ ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎي ﺷﺐ‪ ،‬ﺷﺐ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﻫﺮي و ﭘﺮﺳﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﯽ از ﺣﺮﻓﺶ‪ ،‬ﻣﺎدرش را ﺑﻐﻞ ﮐﺮد‪ :‬ﻣﻌﺬرت ﻣﯿﺨﻮام ﻣﺎﻣﺎن‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﺷﺪي ﯾﻪ ﭘﺴﺮ ﺧﻮب ‪ ...‬ﺑﺸﻨﯿﻦ ﺗﺎ ﺑﺮاﺗﻮن ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﺑﯿﺎرم ‪ ...‬راﺳﺘﯽ ﮐﺎرﺗﻮن اﻧﺠﺎم دادﯾﺪ؟‬
‫ ﺑﻠﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ‪ ...‬ﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﯾﻢ‪.‬‬‫***‬
‫در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎي ﺧﻠﻮت و ﺳﺎﮐﺖ ﻟﻨﺪن‪ ،‬ﻓﺮدي ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﻟﺒﺎس ﺑﻠﻨﺪ و ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻗﺪم ﻣﯽ زد‪ .‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ از‬

‫‪٣۵٢‬‬

‫داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ او را ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ‪ ...‬او ﭼﻄﻮر ﺟﺮﺋﺖ ﮐﺮده اﯾﻦ وﻗﺖ ﺷﺐ‬
‫ﺑﯿﺮون از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟‬
‫ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﻠﻮغ ﻟﻨﺪن‪ ،‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ دوﻟﺖ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ اﻋﻼم ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﮐﺮد و از ﺳﺎﻋﺖ ‪ 9‬ﺷﺐ‬
‫رﻓﺖ و اﻣﺪ را ﻣﻤﻨﻮع ﮐﺮد‪ ،‬ﮐﺎﻣﻼً ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ؛ اﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮد ﻣﺮدم ﻫﻢ ﺗﻤﺎﯾﻠﯽ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﻣﺎﻧﺪن از ﺧﺎﻧﻪ در‬
‫اﯾﻦ وﻗﺖ ﺷﺐ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ؛ ﭼﻮن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻗﺘﻠﻬﺎي ﻣﺮﻣﻮز در اﯾﻦ ﺷﺐ ﻫﺎ اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺲ از اﯾﻨﮑﻪ از ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ اراﻣﺸﯽ ﺑﺪﺳﺖ اورد‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻗﺪم زدن ﮐﺮد ‪ ...‬در‬
‫اﻓﮑﺎرش ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬از ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﺎ رون ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺨﺖ ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﺎ رون‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬اﻣﺎ رون ﻫﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﺣﺮف را ﺑﻪ او ﻣﯽ زد!‬
‫ﻣﺪام ﺑﺎ ﺧﻮدش ﮐﻠﻨﺠﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ ﺗﺎ ﮐﺎرش را ﺑﺎ دﻟﯿﻠﯽ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫اون از اﺗﻔﺎﻗﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻓﺘﺎده‪ ،‬ﺧﺒﺮ ﻧﺪاره و اﺻﻼً ﻧﻤﯽ دوﻧﻪ ﻣﻦ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﻢ! ﭼﻮن اﮔﻪ ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ ﮐﻪ‬
‫ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺶ ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻣﺤﺎل ﺑﻮد ﺑﺎﻫﺎم اﯾﻦ ﻃﻮري ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ ‪ ...‬درﺳﺘﻪ ‪ ...‬ﭼﻮن ﭼﯿﺰي ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻪ ﺗﻮ‬
‫ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﺎﻫﺎش ﻣﯽ ﮐﺮدي ‪ ...‬وﻟﯽ ﻫﺮ اﺣﻤﻖ دﯾﮕﻪ اي ﺑﻮد دوﺑﺎره اون ﺣﺮف رو ﻧﻤﯽ زد ‪ ...‬ﺧﻮب‬
‫اون ﮔﺮﯾﻔﻨﺪورﯾﻪ!‬
‫***‬

‫‪٣۵٣‬‬

‫روز ﺑﻌﺪ از اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ درد زﯾﺎدي از ﻧﺎﺣﯿﻪ ي دﺳﺘﺶ از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‬
‫ﺟﯿﻨﯽ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﺎر ﻣﯿﺪﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ او ﺑﻮد ‪ ...‬زﯾﺎد ﻣﺸﮑﻞ ﻧﺒﻮد ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺠﺎﺳﺖ و ﭼﻪ ﮐﺴﯽ‬
‫ﺑﺎﻻي ﺳﺮش اﯾﺴﺘﺎده اﺳﺖ ‪ ...‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﮕﺮان ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺰﻧﺪ؛ اﻣﺎ درد دﺳﺘﺶ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﺗﻼﺷﺶ ﺑﺮاي ﻧﺸﺴﺘﻦ ﺑﻪ وﺟﻮد اﻣﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺻﻮرﺗﺶ درﻫﻢ ﺑﺮود‪:‬‬
‫ درد داره؟ دردش زﯾﺎده؟‬‫ ﺧﺐ اره‪ ،‬درد داره‪.‬‬‫ اﯾﻦ ﻣﻌﺠﻮن رو ﺑﺨﻮر‪ ،‬دردش رو ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻤﮏ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﺎ روي ﺗﺨﺘﺶ ﺑﺸﯿﻨﺪ‪ .‬ﺳﻪ ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﻪ او داد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮاغ دﺳﺖ اﺳﯿﺐ‬
‫دﯾﺪه اش رﻓﺖ‪.‬‬
‫ اخ ‪............‬‬‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ اﺑﺮﻓﻮرث؛ وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ دﻗﺖ ﺑﺮرﺳﯿﺶ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ اﺳﯿﺒﯽ ﻣﻮاﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم ‪ ...‬اﻣﺎ‬‫وﻗﺘﯽ دﯾﺸﺐ ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ‪ ...‬ﯾﺎدم اﻓﺘﺎد ﺳﺎل ﭘﻨﺠﻤﻢ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬دﺳﺖ ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ اون‬
‫ﻣﻮﻗﻊ ﺳﯿﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ از ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺪﯾﺪﻣﺶ ‪ ...‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺧﺎﻃﺮه ي‬
‫اون ﺳﺎل رو ﺑﺎ ﻗﺪح اﻧﺪﯾﺸﻪ ﻣﺮور ﮐﺮدم‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪم ﮐﻪ اﯾﻦ دﻗﯿﻘﺎً ﻫﻤﻮن اﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯿﻪ! اون ﻣﻮﻗﻊ دﺳﺖ‬
‫ﭘﺮوﻓﺴﻮر در ﻃﻮل ﺳﺎل ﻫﻤﻮن ﻃﻮري ﺳﯿﺎه ﺑﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ ﻣﻦ دارم روش ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ راﻫﯽ ﺑﺎﺷﻪ ‪...‬‬
‫ﻫﺮ ﭼﯽ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﻣﻦ ﯾﻪ درﻣﺎﻧﮕﺮم!‬
‫‪٣۵۴‬‬

‫در ﺻﺪاي ﺟﯿﻨﯽ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻣﻮج ﻣﯽ زد ‪ ...‬ﻧﺎراﺣﺖ از اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﺎري ﺑﮑﻨﺪ و او‬
‫درد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ‪ ...‬اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ اﻧﻬﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﺮده ﺑﻮد؛ وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اﻧﻬﺎ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺖ‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ‬
‫ﺣﺘﯽ در رﺷﺘﻪ ي ﺗﺨﺼﺼﯽ ﺧﻮدش ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﺎري ﺑﺮاي او ﺑﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺟﯿﻨﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮدﺗﻮ ﺳﺮزﻧﺶ ﻧﮑﻦ ﺟﯿﻨﯽ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻦ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ‬‫ﻫﻤﺮاﻫﻢ ﺑﻮد ‪ ...‬اﮔﻪ اﻃﻼﻋﺎت و ﮐﻤﮏ اون ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻤﯿﺮم!‬
‫روزﻧﻪ ي اﻣﯿﺪي در ذﻫﻦ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف اﺑﺮﻓﻮرث روﺷﻦ ﺷﺪ‪ :‬ﺧﻮدﺷﻪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ از اون‬
‫ﮐﻤﮏ ﺑﮕﯿﺮم ‪ ...‬اﻃﻼﻋﺎت اون در ﻣﻮرد اﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯽ زﯾﺎد ﺑﻮد ‪ ...‬ﯾﻪ ﻃﻮري ﺣﺮف ﻣﯽ زد ﮐﻪ اﻧﮕﺎر‬
‫ﺧﻮدش ﻃﻠﺴﻢ رو درﺳﺖ ﮐﺮده‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ ‪ ...‬ﺣﺮﻓﻬﺎي اﻟﺒﻮس از ﯾﮏ ﻃﺮف ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺻﺪﻣﻪ‬
‫دﯾﺪه و ﻧﺬار ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺗﺎج دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺟﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ او ﻃﻮري ﺣﺮف ﻣﯽ زد ﮐﻪ اﻧﮕﺎر‬
‫ﺧﻮدش ﻃﻠﺴﻢ را درﺳﺖ ﮐﺮده ‪ ...‬ﻧﯿﺎزي ﻧﺒﻮد ﻧﺎﺑﻐﻪ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﭼﻮن ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﻣﯿﺸﺪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﺧﻮدش دﭼﺎر اﯾﻦ اﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ ‪ ...‬ﺑﺎ ﺻﺪاي اراﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺧﻮدش ﺑﺎ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ اﺳﯿﺐ‬
‫دﯾﺪه‪.‬‬
‫ ﭼـــــــــــﯽ؟!! ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ‪ ....‬اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ‬‫اﺑﺮﻓﻮرث درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪٣۵۵‬‬

‫ درﺳﺘﻪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ او از دﺳﺖ ﭼﭙﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ‬‫ﺧﺎﻃﺮه ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ دﺳﺘﮑﺶ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﻪ!‬
‫ ﭘﻨﺎه ﺑﺮ ﻣﺮﻟﯿﻦ ‪ ...‬اون ﭼﻄﻮري ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻪ ‪ ...‬ﭼﻄﻮري ﺗﺤﻤﻠﺶ ﮐﺮده؟! ﺟﯿﻨﯽ ‪...‬‬‫ﺗﻮ ﻧﻤﯽ دوﻧﯽ اوﻟﺶ ﭼﻘﺪر درﻧﺎك ﺑﻮد! اﮔﺮ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﻫﻤﻮن درد ﺑﯿﻬﻮش ﻣﯽ ﺷﺪم! ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ‬
‫ﺣﺘﯽ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اون ﭼﻪ دردي رو ﺗﺤﻤﻞ ﮐﺮده‪.‬‬
‫ وﻟﯽ اون ﺧﯿﻠﯽ ﻗﻮﯾﻪ ‪ ...‬دﯾﺸﺐ ﮐﻪ در ﻣﻮرد دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺣﺮف ﻣﯽ زدﯾﻢ و ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻫﯿﭻ راﻫﯽ ﻧﺪاره‪،‬‬‫رون از دﺳﺘﺶ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺶ ﺗﻘﺼﯿﺮ اون ﺑﻮده ﮐﻪ دﺳﺖ ﺷﻤﺎ اﯾﻦ ﻃﻮري ﺷﺪه؛ اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺟﻮاب رون رو داد‪ .‬رون ﺧﻮاﺳﺖ ﻃﻠﺴﻤﺶ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ وﺳﻂ راه ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ؛ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮه ﮐﻪ رون ﯾﻪ ﺣﺮﻓﯽ زد ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺶ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ از اون دﯾﮕﻪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﭼﯽ ﺷﺪ؛ اﺻﻼً‬
‫ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ ﮐ‪‬ﯽ ﭼﻮﺑﺶ رو ﮐﺸﯿﺪ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ دﯾﺪم ﮐﻪ رون ﺗﻮ ﻫﻮا دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﯽ زد و داﺷﺖ ﺧﻔﻪ ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ درد دﺳﺘﺶ را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ دﻗﺖ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﺟﯿﻨﯽ را ﮔﻮش ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم‬
‫ﺷﺪن ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي او ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ‪.‬‬
‫ رون ‪ ...‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ رون ﭼﺶ ﺷﺪه ‪ ...‬از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ اوﻣﺪه ﻣﺪام ﺑﺎﻫﺎش ﻟﺞ ﺑﺎزي ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؛ وﻟﯽ در‬‫ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ درﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﯾﻪ؛ وﻟﯽ ﻫﺮ ﻗﺪر ﻫﻢ ﮐﻪ ﻗﻮي ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﮔﺎﻫﯽ وﻗﺘﻬﺎ‬
‫ﻧﻤﯿﺸﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﻨﺪ ﺟﺎدو ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﺮد ‪ ...‬ﻣﻦ ﮐ‪‬ﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮم ﺟﯿﻨﯽ؟! ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﻟﺒﻮس در ﻣﻮرد‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻤﯽ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬

‫‪٣۵۶‬‬

‫ اﮔﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ اﯾﻦ ﭘﻤﺎد رو روي دﺳﺘﺖ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮي ‪ ...‬ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﺳﻮزش داره وﻟﯽ‬‫ﯾﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﯽ درد ﻧﺪاري ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻢ راه درﻣﺎﻧﯽ ﺑﺮات ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ اوﻟﺶ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ ﺗﺎ ﯾﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﺎﻣﻞ از اﺛﺮات و ﻋﻮارﺿﺶ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻌﺪ دﻧﺒﺎل روش درﻣﺎن ﺑﮕﺮدم اﻣﺎ‬
‫ﻓﻘﻂ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﻄﻮري ﺟﯿﻤﺰ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ!‬
‫ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ از ﻓﺎوﮐﺲ ﮐﻤﮏ ﺑﮕﯿﺮي ‪ ...‬ﯾﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻨﻮﯾﺲ و ﺑﺪه ﻓﺎوﮐﺲ ﺗﺎ ﺑﺮاي ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺒﺮش ‪ ...‬ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ‬‫ﺑﺮم ‪ ....‬ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ دوﺑﺎره ﻣﯿﺎم ﺗﺎ ﯾﻪ ﻧﮕﺎه دﯾﮕﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﻢ ﺑﻨﺪازي ‪....‬‬
‫ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺟﯿﻨﯽ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﻓﺸﺎري وارد ﻧﺸﻮد‪ ،‬از ﺗﺨﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻣﺪ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ‬
‫ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ در ﻣﻮرد ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﺑﺎ اﻟﺒﻮس ﺣﺮف ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫***‬

‫ﮔﻮدرﯾﮓ ﻫﺎﻟﻮ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﺧﻮاب ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺘﻪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺧﻮدش را ﺑﺮاي ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﺎ رون ﮐﺮده ﺑﻮد ﺳﺮزﻧﺶ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻗﺒﻞ از ﻃﻠﻮع اﻓﺘﺎب از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪ‪.‬‬
‫رون ﺑﺎﯾﺪ او را درك ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬از ﻫﻤﻪ ﻃﺮف ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﺪاﺷﺘﻦ اﺣﺴﺎس ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ؛‬
‫وﺿﻌﯿﺖ ﺑﺪ دﺳﺘﺶ و از ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻣﺒﺎرزه ي ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ‪ ...‬درﺳﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‬
‫‪٣۵٧‬‬

‫ﺷﺪه ﺑﻮد؛ وﻟﯽ ﺑﺎز ﺑﻪ ﭘﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ اي ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت داﺷﺖ‪ ،‬ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‬
‫‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﻣﺒﺎرزه ي ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺑﺎ اﻟﺒﻮس و اﺑﺮﻓﻮرث داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬او را ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ و ﻣﺤﺘﺎط ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺻﺪ‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ‪30‬ﺳﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ از او ﺟﺎدوﮔﺮي ﺗﻮاﻧﺎ و ﺑﺎ ﻣﻬﺎرﺗﯽ اﺳﺘﺜﺘﺎﯾﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ او ﮐﺴﯽ را ﻧﺪاﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﭼﻨﺪ ﻣﺒﺎرزه ﺗﻤﺮﯾﻨﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ ﺳﺎل ﻣﺴﺎﻓﺮت و ﯾﺎدﮔﯿﺮي‬
‫داﻧﺸﻬﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﺪ؛ اﻣﺎ در اوﻟﯿﻦ دوﺋﻠﺶ ﺑﺎ او در‬
‫وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺎﺻﻠﻪ دارد‪ .‬در ان ﻣﺒﺎرزه ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ را در اﺧﺘﯿﺎر داﺷﺖ؛ ﭼﻮن اﮔﺮ ان را ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺮﻫﺎﯾﺶ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﯾﺴﺘﺎدﮔﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت را ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻢ ﯾﮏ ﺣﺮﯾﻒ ﺗﺪارﮐﺎﺗﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎﺷﺪ؛ وﻟﯽ از او‬
‫ﺳﻦ و ﺳﺎﻟﯽ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺧﻮدش را ﻣﺤﮏ ﺑﺰﻧﺪ ‪ ...‬ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﺑﺮﻓﻮرث در زﻣﯿﻨﻪ‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه اﻧﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻗﺪرت او را ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﺑﮑﺸﺪ ‪ ...‬او ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺧﻮد و ﺳﭙﺮﻫﺎﯾﺶ را در ﺑﺮاﺑﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي وﺣﺸﺘﻨﺎك وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﺴﻨﺠﺪ؛ اﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﻧﻮﯾﻞ و اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺣﺮﯾﻒ ﺗﻤﺮﯾﻨﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ؛ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺣﺪاﻗﻞ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻪ ي ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﯿﺎورد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ‬
‫ﺟﺎدورﮔﻬﺎ ﻣﺜﻞ اﻟﺒﻮس و اﺑﺮﻓﻮرث دوﺋﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد؛ وﻟﯽ او ﺧﻮدش ﭼﻬﺎر ﺳﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ وارد ﻣﺒﺎرزه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ از اﯾﻦ ﭼﻬﺎر ﺳﺎل ﻓﻘﻂ ‪ 7‬ﯾﺎ ‪ 8‬ﻣﻮرد ﻣﺒﺎرزه ﻫﺎﯾﯽ ﺟﺪي ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ‬
‫ﻫﺎ و ﺑﺪﺳﺖ اوردن ﻋﺼﺎي ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺳﺮ و ﮐﺎر داﺷﺖ؛ اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد او در زﻣﯿﻨﻪ ﻫﺎي ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺷﮑﻨﯽ و ردﯾﺎﺑﯽ ﺟﺎدو ﺧﻮدش را ﻗﻮي ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫‪٣۵٨‬‬

‫ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﯽ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ ‪ ...‬ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ داﺑﯽ ﻓﻨﺠﺎن ﻗﻬﻮاه اش را روي ﻣﯿﺰ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‬
‫اﯾﻦ ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﯽ واﻗﻌﺎً ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺟﻦ ﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد‪ .‬وﺟﻮد داﺑﯽ ﺑﺮاي او ﯾﮏ ﻧﻌﻤﺖ ﺑﻮد ‪ ...‬در واﻗﻊ‬
‫اﯾﻦ ﺟﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﺪم او در ﺳﻪ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دﺳﺘﺶ اﺳﯿﺐ دﯾﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دﯾﮕﺮ داﺑﯽ ﺑﻪ او‬
‫اﺟﺎزه ي اﻧﺠﺎم ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎري در ﺧﺎﻧﻪ و ﯾﺎ ﺧﺮﯾﺪ ﺑﯿﺮون را ﻧﺪاده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺳﻼم داﺑﯽ‪.‬‬‫ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاي ﺟﺎدوﮔﺮ و ارﺑﺎب ﻣﺤﺒﻮﺑﺶ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺖ ‪ ...‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ارﺑﺎب او‬
‫ﻧﺒﻮد؛ وﻟﯽ او ﺧﻮدش را ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﯽ او ﻣﯽ داﻧﺴﺖ و از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ او ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد‪ .‬ﻫﻤﺎن‬
‫ﻃﻮر ﮐﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ را ﺑﺮاي او ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻼم ارﺑﺎب ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫ﻓﻨﺠﺎن ﻗﻬﻮه اش را ﺑﻪ دﻫﺎﻧﺶ ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺟﺮﻋﻪ اي از ان ﺑﻨﻮﺷﺪ ﮐﻪ ﺷﻌﻠﻪ اي اﺗﺶ وﺳﻂ ﻣﯿﺰ ﻏﺬاﺧﻮري‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ....‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ اﯾﻦ اﺗﺶ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻓﺎوﮐﺲ ﻣﯽ ﺷﺪ وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻧﺎﺧﻮداﮔﺎه ﻋﮑﺲ‬
‫اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن داد و ﺳﺮﯾﻌﺎً از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎرش ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺪاري از ﻗﻬﻮه روي ﻟﺒﺎس ﺧﻮاﺑﺶ‬
‫ﺑﺮﯾﺰد‪.‬‬
‫‪ -‬ﺧﺪاي ﻣﻦ! ﻓﺎوﮐﺲ! ‪ ....‬ﻣﻨﻮ ﺗﺮﺳﻮﻧﺪي!‬

‫‪٣۵٩‬‬

‫اﻣﺎ ﻗﻘﻨﻮس ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ او را ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻣﺮد ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﺑﻮد ‪ ...‬ﭘﺮﻧﺪه ﺟﯿﻐﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﭘﺮواز ﮐﻨﺎن روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺎ ﻧﻮﮐﺶ ﺻﻮرت او را ﻧﻮازش‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺮاي ﻫﺮي ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﭘﺮﻧﺪه ي زﯾﺒﺎ و ﺑﺎﻫﻮش او را ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺳﺮ‬
‫ﻓﺎوﮐﺲ را ﻧﻮازش ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﺐ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻨﻮ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﻓﺎوﮐﺲ ‪ ....‬ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻣﯿﻔﺘﻪ وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم اﯾﻦ ﻗﺪر زود!‬‫ﻓﺎوﮐﺲ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي اﻋﺘﺮاض دﺳﺖ ﻫﺮي را ﻧﻮك زد‪ .‬او از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﺎ اﻧﻬﺎ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻧﺎراﺣﺖ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﭘﺮﻧﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﯽ دوﻧﻢ از دﺳﺘﻢ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻓﺎوﮐﺲ ‪ ...‬وﻟﯽ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ ‪ ...‬ﺑﺎور ﮐﻦ ﭼﺎره اي ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪،‬‬‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻮروس ﻗﻮل داده ﺑﻮدم ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﮕﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﮑﺎر داري؟ ﻗﻘﻨﻮس ﺑﺎ ﺳﺮش ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻪ اي ﮐﻪ روي‬
‫ﻣﯿﺰ ﺑﻮد‪ ،‬اﺷﺎره ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﺮام ﻧﺎﻣﻪ اوردي؟ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎﻫﺎم ﭼﯿﮑﺎر داره؟ اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺗﺎي ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺎز ﮐﺮد و دﺳﺖ ﺧﻂ اﺷﻨﺎي ﺟﯿﻨﯽ را‬‫دﯾﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺗﺎ در ﻣﻮرد ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻤﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را از روي ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻓﺎوﮐﺲ ﺑﺮد و ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﯿﮑﺎر داره؟‬
‫ﻃﻮري ﺑﻪ ﭘﺮﻧﺪه ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ او ﺟﻮاﺑﺶ را ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬

‫‪٣۶٠‬‬

‫او دﯾﮕﺮ ﮐﺎري ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ‪ ...‬دﯾﺸﺐ اﺧﺮﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ وﻟﺪﻣﻮرت را ﻫﻢ ﺑﺪﺳﺖ اورده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ روح درون ﺗﺎج را ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ....‬ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﯾﻌﯽ داد ‪ ...‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻗﻠﻢ‬
‫و ﮐﺎﻏﺬي روي ﻣﯿﺰ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪" .‬ﻣﻦ ﺗﺎ دوﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﺧﻮاﻫﻢ اﻣﺪ" ﺑﻌﺪ از ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻧﺎﻣﻪ‪ ،‬ﺟﺎدوﯾﯽ‬
‫را روي ﻧﻮﺷﺘﻪ اﺟﺮا ﮐﺮد ﺗﺎ دﺳﺖ ﺧﻂ ان ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﻨﺪ ‪ ....‬ﭼﻮن اﮔﺮ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‬
‫دﺳﺖ ﺧﻂ او را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﺐ ﻓﺎوﮐﺲ‪ ،‬اﯾﻨﻢ ﺟﻮاب‪ ،‬ﻓﻘﻂ ازت ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ از ﻫﻮﯾﺖ ﻣﻦ ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻮ‪ .‬ﻗﻘﻨﻮس ﺑﻪ‬‫ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ اوازي ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻓﺎوﮐﺲ؛ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻫﻮﯾﺖ ﻣﻨﻮ ﺑﻔﻬﻤﻪ ‪ ...‬اﮔﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻔﻬﻤﻪ ﻣﻦ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬از‬‫ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻣﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﻣﺜﻞ دﻓﻌﻪ ي ﻗﺒﻞ ﮐﻪ از ﺟﯿﻨﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد ‪ ....‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام‬
‫دوﺑﺎره اون اﺗﻔﺎق ﺑﯿﻔﺘﻪ ‪ ...‬ﺑﺬار وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺑﮑﺸﻢ‪ ،‬اون ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻮدم ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﻣﯽ ﮔﻢ ‪ ...‬ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫***‬
‫ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ دوم رﻓﺖ و ﭘﺲ از ﻋﺒﻮر از ﭼﻨﺪ راﻫﺮو ﺑﻪ ﺟﻠﻮي در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ درﻣﺎﻧﮕﺎه رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اراﻣﯽ در را ﺑﺎز‬
‫ﮐﺮد و داﺧﻞ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺷﺪ ‪ ...‬ﮐﺴﯽ اﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻓﺘﺮ ﮔﻮﺷﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه راه اﻓﺘﺎد ‪ ...‬ﭼﻨﺪ‬
‫ﺿﺮﺑﻪ ﺑﻪ در زد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ او اﺟﺎزه ورود ﺑﺪﻫﺪ ‪...‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي اراﻣﯽ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ﺑﯿﺎ ﺗﻮ‬

‫‪٣۶١‬‬

‫در ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻗﮋﻗﮋي ﺑﺎز ﺷﺪ ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰش‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﮐﺘﺎب ﻗﻄﻮري ﮐﻪ ﻫﺮي از روي اﺳﻢ ﮐﺘﺎب ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﻣﺎﻫﯿﺖ آن ﺷﺪ‪ ،‬ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬روي ﻣﯿﺰ ﭼﻨﺪ ﮐﺘﺎب دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ ﻗﺮار داﺷﺖ ‪ ...‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ اﻃﺮاف‬
‫ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻐﯿﯿﺮات زﯾﺎدي ﺻﻮرت ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﻧﺒﻮد؛ ﺟﺰ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯿﺰ‬
‫ﮐﺎر ﮐﻪ ﮐﻨﺎر ﮐﻤﺪ دﯾﻮاري ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﭘﻨﺠﺮه ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬‫دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻢ ﻓﺎﻣﯿﻠﯿﺶ ﺳﺮش را از ﭘﺸﺖ ﮐﺘﺎب ﺑﯿﺮون اورد و ﺑﻪ ﻓﺮدي ﮐﻪ ﺟﻠﻮي در اﯾﺴﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد و او را ﺻﺪا زده ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﺎ دﯾﻦ ﺟﯿﻤﺰ از ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺑﯿﺮون اﻣﺪ‪ :‬ﺳﻼم ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬زود اﻣﺪي؟‬
‫ﻣﻦ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﻪ ﻣﯿﺎم‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺮد ‪ ...‬او درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ اوه ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ‪ ...‬ﭼﻘﺪر ﺳﺮﯾﻊ ﮔﺬﺷﺖ ‪...‬ﺳﺮﮔﺮم ﺧﻮﻧﺪن ﮐﺘﺎب ﺑﻮدم و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن ﻧﺸﺪم ‪ ...‬ﺑﯿﺎ‬‫ﺑﺸﯿﻦ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ روﺑﺮوي ﻫﻢ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي اول ﺷﺮوع ﮐﺮد‪ :‬ﺧﻮب ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻣﻦ ﭼﻪ ﮐﻤﮑﯽ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺘﻮن ﺑﮑﻨﻢ؟‬
‫ اول از ﻫﻤﻪ‪ ،‬ﻣﻨﻮ ﺟﯿﻨﯽ ﺻﺪا ﺑﺰن و دوم اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺑﺖ رﻓﺘﺎر دﯾﺸﺐ ﺑﺮادرم ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮام ‪ ...‬ﺑﺎور ﮐﻦ‬‫رون ﻣﻨﻈﻮري از ﺣﺮﻓﺎش ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬

‫‪٣۶٢‬‬

‫ ﻣﺴﺌﻠﻪ اي ﻧﯿﺴﺖ ﺟﯿﻨﯽ ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮه ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬راﺳﺘﺶ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﺒﺎﯾﺪ از ﮐﻮره در ﻣﯽ‬‫رﻓﺘﻢ ‪ ...‬وﻟﯽ اون ﻧﻤﯽ دوﻧﻪ ﻣﻦ اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭼﯽ ﮐﺸﯿﺪم ‪ ...‬اﮔﻪ ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﻃﻮري ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﺑﮕﺬرﯾﻢ ‪ ...‬ﺑﺮﯾﻢ ﺳﺮ اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ ‪...‬‬
‫ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﺎزم ﻣﻦ ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮام ‪ ...‬ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮاﺳﺘﻢ در ﻣﻮردش ﺑﺎﻫﺎت ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪،‬‬‫اﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯽ دﺳﺖ اﺑﺮﻓﻮرﺛﻪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ دﯾﺸﺐ در ﻣﻮردش ﺣﺮف ﻣﯽ زدي‪ ،‬ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﮐﺮدم اﻃﻼﻋﺎﺗﺖ در‬
‫اﯾﻦ ﻣﻮرد زﯾﺎده‪ ،‬ﭘﺲ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ازت ﮐﻤﮏ ﺑﮕﯿﺮم ﺗﺎ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﺎﻣﻞ ﻋﻮارض اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ و ﻧﺤﻮه ي‬
‫ﻋﻤﻠﮑﺮدش‪ ،‬ﺑﺘﻮﻧﻢ ﯾﻪ راه درﻣﺎﻧﯽ ﺑﺮاش ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻋﻠﺖ اﯾﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﯿﻨﯽ! ﻣﻦ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﻫﯿﭻ راه درﻣﺎﻧﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاره ‪...‬‬
‫ﻣﻦ ﺧﻮدم ﯾﮏ ﺳﺎل ﺗﻤﺎم ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن درﻣﺎن اﯾﻦ اﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯽ وﻗﺘﻤﻮ ﻫﺪر دادم‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ ﯾﮏ درﻣﺎﻧﮕﺮي؟‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ! درﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ درﻣﺎﻧﮕﺮ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪ ،‬اﻣﺎ اﻃﻼﻋﺎﺗﻢ در ﻣﻮرد ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه اون ﻗﺪر زﯾﺎده ﮐﻪ ﺗﻮ ﺣﺘﯽ‬‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﺼﻮرﺷﻮ ﺑﮑﻨﯽ‪.‬‬
‫ درﺳﺘﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺗﻮ زﯾﺎده وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﯾﮏ درﻣﺎﻧﮕﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺗﻮ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪،‬‬‫ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮام در ﻣﻮرد ﻋﻮارض و ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﮐﺎرﮐﺮد ﻃﻠﺴﻢ ﯾﻪ ﺗﻮﺿﯿﺤﺎﺗﯽ ﺑﻬﻢ ﺑﺪي ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺘﻮﻧﻢ درﻣﺎﻧﯽ‬
‫ﺑﺮاش ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ ؛ وﻟﯽ ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺗﻼﺷﻤﻮ ﮐﻨﻢ‪.‬‬

‫‪٣۶٣‬‬

‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﯿﻦ ﺗﮑﺎن داد ‪ ...‬اﯾﻦ اﺧﻼق ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﻫﯿﺞ وﺟﻪ ﻋﻮض ﻧﺸﺪه ﺑﻮد؛ ﻫﻨﻮز ﯾﮏ دﻧﺪه و‬
‫ﻟﺠﺒﺎز ﺑﻮد و اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺎري را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ ،‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ او را ﻣﻨﺼﺮف ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﻫﯿﭻ ﻓﺎﯾﺪه اي ﻧﺪاره ‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ اﯾﻦ ﺷﺪ ﯾﻪ ﺣﺮﻓﯽ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ اول از ﺧﻮد ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺮام ﺑﮕﻮ‪ ...‬ﭼﻄﻮري ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟ و ﭼﻪ ﻋﻮارﺿﯽ داره؟‬‫ اﻣﻢ ‪ ...‬در اﺻﻞ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﯾﮏ ﻧﻔﺮﯾﻨﻪ ‪ ...‬ﯾﮏ ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺳﯿﺎه ‪ ...‬ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ وﻟﺪﻣﻮرت اﯾﻦ ﻧﻔﺮﯾﻦ‬‫رو‪ ،‬روي وﺳﯿﻠﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ دوﺳﺖ ﻧﺪارن ﮐﺴﯽ ﺑﻬﺶ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻪ‪ ،‬ﻗﺮار ﻣﯿﺪن؛ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﮕﻢ ﺧﻮد ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ‬
‫زﯾﺎد ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻧﯿﺴﺖ؛ اﻣﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً اﻓﺮادي ﻣﺜﻞ وﻟﺪﻣﻮرت اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ رو ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺳﻢ اﺳﭙﻞ ﺑﮑﺎر ﻣﯽ ﺑﺮن ﮐﻪ‬
‫اون ﻣﻮﻗﻊ ﻫﯿﭻ راﻫﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺑﺎﻫﺎش ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺟﺎدوﮔﺮاي ﺳﯿﺎه ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﮔﻦ ﻧﻔﺮﯾﻦ زﯾﺒﺎﯾﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﻨﺪه ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﺮد و اداﻣﻪ داد‪ :‬اﺳﻢ ﺟﺎﻟﺒﯽ داره ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ اﻣﺎ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ ﺑﻬﺶ ﻣﯿﮕﻦ ﻧﻔﺮﯾﻦ‬
‫دﺳﺖ؛ ﭼﻮن ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﺎﻋﺚ اﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯽ دﺳﺖ ﻣﯿﺸﻪ ‪ ...‬ﻧﻔﺮﯾﻦ روي ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي ﻋﺼﺒﯽ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﯽ زاره و ﻫﻢ‬
‫اﯾﻨﮑﻪ دﺳﺖ رو ﺳﯿﺎه و ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻨﺪش آوري ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﯽ دﺳﺖ رو ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ از ﺑﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﺑﺮه ‪ ....‬اﻣﺎ ﮐﺎﺷﮑﯽ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻋﺼﺐ ﻫﺎ رو ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﮐﺮد ﭼﻮن اﯾﻦ‬
‫ﻃﻮري دﯾﮕﻪ دردي اﺣﺴﺎس ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬ﻧﻔﺮﯾﻦ ﻋﺼﺐ رو از ﺑﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﺑﺮه؛ ﺑﻠﮑﻪ اﺳﯿﺐ ﺟﺒﺮان ﻧﺎﭘﺬﯾﺮي ﺑﻬﺶ‬
‫وارد ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﻓﺸﺎري ﮐﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﯿﺎري‪ ،‬درد ﺷﺪﯾﺪي رو ﻣﺘﺤﻤﻞ ﻣﯿﺸﯽ ‪...‬‬
‫ﺑﻌﻀﯽ از ﺟﺎدوﮔﺮا ﮐﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻦ درد رو ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻦ‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪن دﺳﺖ اﺳﯿﺐ دﯾﺪه ﺷﺎن را ﻗﻄﻊ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫‪٣۶۴‬‬

‫ﻫﺮي وﻗﺘﯽ ﺻﻮرت وﺣﺸﺖ زده ي ﺟﯿﻨﯽ را دﯾﺪ‪ ،‬ﺳﺮﯾﻊ اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ دﺳﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻢ اﺳﯿﺐ‬
‫دﯾﺪه و ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ زﯾﺎد اذﯾﺘﺶ ﮐﻨﻪ‪ .‬دردش ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯿﺸﻪ ‪ ...‬ﺧﺐ ‪ ...‬ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ اي ﻫﺴﺖ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺨﻮاي ﺑﺪوﻧﯽ؟‬
‫ ﺑﻠﻪ ‪ ....‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ اﮔﻪ ﻣﯿﺸﻪ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ دﺳﺘﺖ ﺑﻨﺪازم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺟﯿﻨﯽ از ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﺷﺪ‪ ...‬او ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ دﺳﺘﺶ اﺳﯿﺐ دﯾﺪه‬
‫اﺳﺖ؛ وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﮔﯿﺠﯽ زد‪:‬‬
‫ دﺳﺘﻢ !؟ ﻣﮕﻪ دﺳﺘﻢ ﭼﯽ داره ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺒﯿﻨﯿﺶ؟‬‫ ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬ﻣﻨﻈﻮرم دﺳﺖ اﺳﯿﺐ دﯾﺪﺗﻪ‪.‬‬‫ﺻﺪاي ﻫﺮي دوﺑﺎره ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺒﻞ ازﮔﻔﺘﮕﻮ ﺳﺮد ﺷﺪ‪ :‬ﮐﯽ ﮔﻔﺘﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ اﺳﯿﺐ دﯾﺪه؟‬
‫ﺟﯿﻨﯽ از اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻟﺤﻦ ﺳﺮﯾﻊ ﺟﯿﻤﺰ ﺟﺎ ﺧﻮرد؛ وﻟﯽ ﺑﻪ روي ﺧﻮدش ﻧﯿﺎورد‪ :‬ﻧﯿﺎزي ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻪ ‪...‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﭘﻮﺷﯿﺪن دﺳﺘﮑﺸﻬﺎ ﺑﺘﻮﻧﯽ دﺳﺖ اﺳﯿﺐ دﯾﺪت رو از ﺑﻘﯿﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﯽ و اوﻧﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻦ ﺗﻮ ﺑﺮاي ﮐﻼس‬
‫اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﺧﻮب ﻣﯽ دوﻧﻢ ‪ ...‬ﭼﻮن ﺗﻮ اﺻﻼً از اﯾﻦ دﺳﺘﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ و‬
‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ رو ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﯽ و ﻃﻮري در ﻣﻮرد ﻋﻮارﺿﺶ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر‬
‫ﺧﻮدت اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ را درﺳﺖ ﮐﺮدي ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدت ﺗﺠﺮﺑﺶ ﮐﺮدي ‪...‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺻﺤﺒﺘﺎﻣﻮن ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ‪...‬‬

‫‪٣۶۵‬‬

‫ ﺟﯿﻤﺰ! ﭼﺮا اﯾﻦ ﻗﺪر ﻟﺠﺒﺎزي ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﯿﺪوﻧﻢ دﺳﺘﺖ اﺳﯿﺐ دﯾﺪه ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﻣﻦ‬‫ﺑﺒﯿﻨﻤﺶ؟ ﻣﮕﻪ ﭼﻪ اﯾﺮادي داره؟‬
‫ﺣﺮﻓﻬﺎي ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﺑﻮد؛ وﻟﯽ او دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ او را در اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ :‬ﮐﺴﯽ ﻏﯿﺮ‬
‫از ﺗﻮ ﻣﯽ دوﻧﻪ ﮐﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻃﻮري ﺷﺪه؟‬
‫ آره اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻢ ﻣﯿﺪوﻧﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮدش زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد "ﻣﯿﺪوﻧﺴﺘﻢ ‪ ...‬ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ اون ﻓﻬﻤﯿﺪه‪ ".‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮي اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫اون ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ اﺳﯿﺐ دﯾﺪه ‪...‬درﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ؟‬
‫ ﻧﺨﯿﺮ ﻣﺎﻫﺮ دو ﺑﺎ ﻫﻢ ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﻢ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻣﯿﺸﻪ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ دﺳﺘﺖ ﺑﻨﺪازم؟‬‫ اﻟﺒﺘﻪ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ازت ﻣﯿﺨﻮام ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﻨﯽ ‪ ...‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺣﺘﯽ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﻪ ازاﯾﻦ‬‫ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ روي ﻣﻦ ﺣﺴﺎب ﮐﻨﯽ ‪ ....‬ﻣﻦ ﯾﻪ درﻣﺎﻧﮕﺮم و اﺳﺮار ﺑﯿﻤﺎراﻣﻮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻓﺎش ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ‪.‬‬‫ ﻣﻤﻨﻮن‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف دﺳﺘﮑﺶ دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ و ورد ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ‬
‫دﺳﺘﮑﺶ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ و روي ﻣﯿﺰ ﮐﺎر ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻨﺎر ﮐﺘﺎب ﻫﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬رداﯾﺶ را ﻧﯿﺰ دراورد و روي ﭼﻮب ﻟﺒﺎﺳﯽ‬
‫ﮐﻨﺎر ﮐﻤﺪ ﻗﺮار داد‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ دﯾﺪن دﺳﺖ او ﺻﺪاﯾﯽ از ﺧﻮدش دراورد‪:‬‬
‫‪٣۶۶‬‬

‫ اوه! ﺧﺪاي ﻣﻦ!‬‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪ ‪ ..‬ﺑﻪ ﺧﻮدش اﻣﺪ و ﺑﻪ اراﻣﯽ و ﺑﺎ دﻗﺖ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ واز ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﮕﺎه‬
‫دﻗﯿﻘﯽ ﺑﻪ ان اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫***‬

‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺟﻠﻮي ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺑﺮادرش روي ﻣﺒﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن او ﻧﮕﺎه ﻧﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫ دﯾﺸﺐ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﯾﻢ ﺗﺎج رو ﺑﺪﺳﺖ ﺑﯿﺎرﯾﻢ‪ .‬اﻻن ﻫﻢ دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰه‪.‬‬‫اﻟﺒﻮس ﮐﻪ ﺑﻪ دﻗﺖ ﺑﺮادرش را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺑﺮادرش‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﻔﺘﺎده؟‬‫ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﺧﻮدم‪ ،‬ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ اﺗﻔﺎق ﺑﺪي ﻧﯿﻔﺘﺎده!‬‫ﭘﯿﺮﻣﺮد درون ﺗﺎﺑﻠﻮ دﯾﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮادرش ﻋﻠﺖ ﻧﺎراﺣﺘﯿﺶ را ﺑﯿﺎن ﮐﻨﺪ‪ :‬ﭼﯿﺰي ﺷﺪه اﺑﯽ؟! ﻣﻦ‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده ﮐﻪ ﺗﻮ اﯾﻦ ﻗﺪر ﻧﺎراﺣﺘﯽ!‬
‫‪ -‬ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺎﺷﻢ اﻟﺒﻮس ‪ ...‬ﺗﻮ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل از ﻣﺮﮔﺖ ﻣﯽ ﮔﺬره وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰا رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﯽ!‬

‫‪٣۶٧‬‬

‫اﻟﺒﻮس ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر او ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﭼﯽ رو ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﮕﻔﺘﻢ؟‬
‫دﯾﮕﺮ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ ﺑﺤﺚ دو ﺑﺮادر ﺷﺨﺼﯽ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ دﯾﮕﺮ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﯾﺸﺎن در وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ‬
‫ﯾﺎ ﻫﺮ ﺟﺎي دﯾﮕﺮ رﻓﺘﻨﺪ و اﻧﻬﺎ را ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ راﺣﺖ ﺗﺮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫از دﯾﺸﺐ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ آزارش ﻣﯽ داد‪ :‬ﭼﺮا اﻟﺒﻮس؟ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ اﺧﺮﯾﻦ ﻧﻔﺮي ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻣﻮﺿﻮع‬
‫رو ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﻢ؟ ﭼﺮا اون ﻣﻮﻗﻊ ﮐﻪ ﺑﻪ دﯾﺪﻧﻢ اوﻣﺪي ﺑﻬﻢ ﻧﮕﻔﺘﯽ داري ﻣﯿﻤﯿﺮي؟ ﭼﺮا؟‬
‫***‬
‫ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ دﺳﺘﺖ اﯾﻦ ﻃﻮري ﺷﺪه؟‬‫ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً دو ﺳﺎﻟﯽ ﻣﯿﺸﻪ!‬‫ دو ﺳﺎل!؟ﯾﻌﻨﯽ دو ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ داري اﯾﻦ دﺳﺖ رو ﺑﺎ دردش ﺗﺤﻤﻞ ﻣﯿﮑﻨﯽ؟ ﭼﻄﻮري اﯾﻦ درد رو ﺗﺤﻤﻞ ﻣﯽ‬‫ﮐﻨﯽ؟ اذﯾﺖ ﻧﻤﯿﺸﯽ؟‬
‫ اﻻن ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﻓﺸﺎر ﻧﯿﺎرم اذﯾﺘﻢ ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ‪ ...‬وﻟﯽ ‪ 3‬ﻣﺎه اول ﺧﯿﻠﯽ اذﯾﺘﻢ ﮐﺮد‪.‬‬‫ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﭼﻄﻮري اﯾﻦ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده؟‬‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎده اﺳﺖ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت‪.‬‬‫‪ -‬ﯾﻌﻨﯽ وﻟﺪﻣﻮرت اﯾﻦ ﺑﻼ رو ﺳﺮت اورد؟‬

‫‪٣۶٨‬‬

‫ ﻧﻪ ﺧﻮد وﻟﺪﻣﻮرت ‪ ...‬وﺳﯿﻠﻪ اي ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯿﺸﻪ!‬‫ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻧﺸﻮن درﻣﺎﻧﮕﺮا دادﯾﺶ؟‬‫ اﻟﺒﺘﻪ! ﻫﺮ ﮐﺸﻮري ﮐﻪ رﻓﺘﻢ‪ ،‬ﭘﯿﺶ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ درﻣﺎﻧﮕﺮا ﺑﺮدﻣﺶ؛ اﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺪوم ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺮام ﮐﺎري ﺑﮑﻨﻦ!‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺻﻮرت ﺟﯿﻨﯽ درﻫﻢ رﻓﺖ‪ ..‬ﺟﯿﻤﺰ ﭘﯿﺶ درﻣﺎﻧﮕﺮاﻫﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد؛ اﻣﺎ اﻧﻬﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﺎري‬
‫اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ و اﯾﻦ ﮐﺎر او را ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد؛ وﻟﯽ او ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻧﻤﯿﺸﺪ‪.‬‬

‫‪٣۶٩‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ ‪ :‬دﯾﺪار ﻣﺠﺪد‬
‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ اﺳﺎﻧﺴﻮر ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎﯾﺪ و ﺳﻮار آن ﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ دﻓﺘﺮ ﮐﺎرش در اداره ي ﻣﻬﺎﺟﺮت و اﺗﺒﺎع ﺧﺎرﺟﯽ‬
‫ﺑﺮود‪ .‬در اﺳﺎﻧﺴﻮر ﮐﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺮد ﻧﺴﺒﺘﺎً درﺷﺘﯽ از اﺳﺎﻧﺴﻮر ﭘﯿﺎده ﺷﺪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺮد‬
‫ﺑﺮد‪ ،‬ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻣﺮد ﻫﻤﺎن ﻓﺮدي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﻮد ‪ ...‬زن ﺟﻮاﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﮐﻨﺎرش ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺘﻬﺎي‬
‫ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻣﺎه ﺗﻤﺎم ﺑﻪ دﻧﺒﺎل اﯾﻦ ﻣﺮد ﻣﯽ ﮔﺸﺖ وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﻧﺸﺎﻧﯽ از او ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﻇﺎﻫﺮا رﺋﯿﺲ ﺟﺪﯾﺪ ارﺗﺶ‪ A.D‬ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اواﯾﻞ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺮد ﺟﻮان ﺧﻄﺮ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﺑﺮاي ﻟﺮد ﺳﯿﺎه و ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻧﺪارد اﻣﺎ وﻗﺘﯽ در‬
‫درﮔﯿﺮي ﻣﺎه ﻣﺎرس ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ او را دﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ اﯾﻦ‬
‫ﻣﺮد ﭼﻘﺪر ﺧﻄﺮﻧﺎك اﺳﺖ ‪ ...‬او از ﺟﺎدوي ﺧﺎص و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ارﺑﺎﺑﺶ از روﺑﺮو‬
‫ﺷﺪن ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﺮد واﻫﻤﻪ داﺷﺖ و در درﮔﯿﺮي ﻫﺎ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ او روﺑﺮو ﻧﺸﻮد‪.‬‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮد ﮐﻪ او را در وزارت ﺧﺎﻧﻪ دﯾﺪ ‪ ...‬ﭘﺲ از اﯾﻨﮑﻪ ان دو ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ دور ﺷﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫دﻧﺒﺎﻟﺸﺎن راه اﻓﺘﺎد ‪ ...‬ﺑﺎ دﻗﺖ و اﺣﺘﯿﺎط اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ او را ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ‬

‫‪٣٧٠‬‬

‫راﺣﺘﯽ از دﺳﺘﺶ ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ زﯾﺎد ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪاﺷﺖ و ﺳﺨﺖ ﻣﺸﻐﻮل‬
‫ﺣﺮف زدن ﺑﺎ ان زن ﺟﻮان ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﭘﺲ از اﯾﻨﮑﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎﯾﯽ از ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ او ﻧﺸﺎن داد‪ ،‬دﺳﺖ‬
‫زن را ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ اﭘﺎرات ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ رد ﯾﺎب را ﺑﻪ ان دﺧﺘﺮ ﻣﺘﺼﻞ ﮐﺮد و ﺑﺎ اﻧﻬﺎ اﭘﺎرات ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﺶ را از روي او ﺑﺮداﺷﺖ و ﻓﻮرا روي ﺧﻮدش ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺮﺧﻮردﮔﯽ اﺟﺮا ﮐﺮد ‪ ...‬ﻫﻤﺎ ن‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ان دﺧﺘﺮ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﯿﺰي ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ او اﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ دﻗﺖ اﻃﺮاف را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد ‪ ....‬در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ :‬ﭼﯿﺰي ﺷﺪه ﮐﺮي؟‬
‫ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ اﺣﺴﺎس ﮐﺮدم ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﻫﺴﺖ‪ .‬ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻧﮕﺎه ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ اﻧﺪاﺧﺖ؛ وﻟﯽ او ﻫﻢ‬‫ﮐﺴﯽ را ﻧﺪﯾﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ دﺳﺖ ﮐﺮي را ﮔﺮﻓﺖ‪ :‬ﮐﺴﯽ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺮي! ﺑﯿﺎ ﺑﺮﯾﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ان دو دوﺑﺎره ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ ‪ ....‬ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﻨﻄﻘﻪ ي ﺑﺎز رﺳﯿﺪﻧﺪ ‪ ....‬ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﮐﺎﻏﺬي را از‬
‫ﺟﯿﺒﺶ دراورد و ﺑﻪ دﺧﺘﺮ داد ‪ ....‬ﺣﺪﺳﺶ درﺳﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻪ رازدار داﺷﺖ و ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ان را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ان دو ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ ‪ ...‬اﻣﺮوز روز ﺷﺎﻧﺲ او ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﮕﺎه دﻗﯿﻘﯽ ﺑﻪ‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻌﺪ از ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﭙﺮدن ﺟﺰﺋﯿﺎت و ﻓﺮﺳﺘﺎدن ﭘﺎﺗﺮوﻧﺲ ﺑﺮاي ﮔﻮﯾﻞ از اﻧﺠﺎ دور ﺷﺪ ‪...‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﮐﺎﻓﯽ دور ﺷﺪ ﮐﻪ ﺻﺪاي اﭘﺎراﺗﺶ را ﮐﺴﯽ ﻧﺸﻨﻮد‪ ،‬در ﯾﮏ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺎده روي ﺑﻪ ﯾﮏ ﭘﺮﺗﮕﺎه ﻋﻤﯿﻖ رﺳﯿﺪ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﭘﺮﺗﮕﺎه واﻗﻌﺎً وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ و ﯾﮏ‬
‫ﺟﺎدوي ﺗﻮﻫﻢ زا ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮد ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ان را اﺟﺮا ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﺮف دو ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻨﮓ ﺑﺰرﮔﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﺳﺘﯿﻦ رداﯾﺶ را ﺑﺎﻻ زد و دﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﺎن ﺷﻮم روي ان ﻗﺮار داﺷﺖ را از ﺑﯿﻦ ﻓﻀﺎي ﺧﺎﻟﯽ ﺑﯿﻦ دو ﺗﺨﺘﻪ‬

‫‪٣٧١‬‬

‫ﺳﻨﮓ ﻋﺒﻮر داد ‪ ...‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي اﻣﻨﯿﺘﯽ ﻗﺮار ﮔﺎه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎز ﺧﻮد ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ان را درﺳﺖ ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد ‪ ...‬ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﺎن ﺷﻮم ﺑﯿﻦ دو ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻨﮓ ﻗﺮار ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬در ورودي ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ در ﭼﻮﺑﯽ ﺳﯿﺎه رﻧﮓ ﺑﺰرﮔﯽ ﺟﻠﻮﯾﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ...‬دﺳﺘﺶ را روي دﺳﺘﮕﯿﺮه ﻓﻠﺰي ﺣﮑﺎﮐﯽ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻪ اﺷﮑﺎل ﻣﺎرﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻣﺎرﻫﺎي روي دﺳﺘﮕﯿﺮه زﻧﺪه ﺷﺪﻧﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ دور‬
‫دﺳﺖ او ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي ﺑﺎز ﺷﺪن ﻗﻔﻞ در ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺻﺪا در را ﺑﺎز ﮐﺮد و‬
‫وارد ﻗﻠﻌﻪ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻗﻠﻌﻪ اي ﮐﻪ ﻧﻤﺎي ﻇﺎﻫﺮي ان ﺷﯿﺒﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد ‪ ....‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﭼﺸﻤﺶ‬
‫ﺑﻪ ﻓﻀﺎي ﺗﺎرﯾﮑﯽ راﻫﺮو ﻋﺎدت ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺳﻪ ﺳﺎل ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ رﻓﺖ و اﻣﺪ داﺷﺖ وﻟﯽ ﻫﺮ وﻗﺖ ﮐﻪ از‬
‫راﻫﺮوﻫﺎ ﻋﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ اﺗﺎق ﻫﺎ و ﺟﺰﯾﯿﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮي روﺑﺮو ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ دﻓﻌﻪ ي ﻗﺒﻞ ﻣﺘﻮﺟﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻮر ﻣﺸﻌﻞ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻓﻮاﺻﻞ ﻣﻌﯿﻨﯽ راﻫﺮو را روﺷﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬روي ﺳﻨﮓ ﻫﺎي ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮓ‪ ،‬ﺣﺲ‬
‫ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ اﻟﻘﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻧﻤﺎي ﻇﺎﻫﺮي‪ ،‬در اﻧﺘﺨﺎب‬
‫رﻧﮓ ﺳﻨﮓ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﻟﮕﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ‪ ...‬ﭘﺲ از ﻃﯽ ﮐﺮن ﭼﻨﺪ راﻫﺮو ﺑﻪ در ﺳﺮﺳﺮاي اﺻﻠﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ ‪ ...‬از ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ از ﻟﺮد ﺳﯿﺎه در ﻣﻮرد ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻤﯽ اﺟﺎزه ورود ﺑﺨﻮاﻫﺪ ‪ ...‬ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ اي‬
‫ﭘﺸﺖ در ﻣﻌﻄﻞ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻧﮕﻬﺒﺎن اﺟﺎزه ي ﺣﻀﻮر ﻟﺮدﺳﯿﺎه را اﺑﻼغ ﮐﺮد ‪.‬‬
‫در درون ﺳﺮﺳﺮا‪ ،‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﯿﺸﺪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را در ﻧﺤﻮه ي ﭼﯿﺪﻣﺎن ﭼﻬﺎر ردﯾﻒ ﻣﯿﺰ و ﻧﯿﺰ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎي‬
‫ﻣﺨﺼﻮص ﻟﺮد ﺳﯿﺎه و ﯾﺎران ﻧﺰدﯾﮑﺶ دﯾﺪ ‪ ...‬ﭼﻬﺎر ردﯾﻒ ﮐﻪ ﻫﺮ ردﯾﻒ آن ﻣﺨﺼﻮص دﺳﺘﻪ اي از‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻮد ‪ ...‬ردﯾﻒ اول ﻣﺨﺼﻮص ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي ﺗﺎزه ﮐﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺻﻨﺪﻟﯽ را ﺑﯿﻦ ﻣﯿﺰﻫﺎي‬
‫دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺧﻮدﺷﺎن اﺧﺘﺼﺎص داده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻣﯿﺰ دوم ﻣﺨﺼﻮص ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام در زﻣﯿﻨﻪ اي‬
‫‪٣٧٢‬‬

‫ﺗﺨﺼﺺ داﺷﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﻣﯿﺰ ﺳﻮم ﻣﺨﺼﻮص ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻻي ‪ 40‬ﺳﺎل ﺳﻦ داﺷﺘﻨﺪ و ﻣﯿﺰ‬
‫ﭼﻬﺎرم ﮐﻪ ﺧﻮدش در اﯾﻦ دﺳﺘﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮص ﺟﺎﺳﻮﺳﻬﺎي ﻟﺮد ﺳﯿﺎه در وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ‬
‫ﺑﻮد و از ﻫﻮﯾﺖ اﻓﺮاد ﻣﯿﺰ ﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺖ؛ ﭼﻮن ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺻﻮرﺗﺸﺎن را ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﯽ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ ‪...‬‬
‫روﺑﺮوي اﯾﻦ ﭼﻬﺎر ﻣﯿﺰ‪ 5 ،‬ﺻﻨﺪﻟﯽ زﯾﺒﺎ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ وﺳﻂ از ﺑﻘﯿﻪ زﯾﺒﺎ ﺗﺮ و ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد و ﻣﺸﺨﺺ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺗﻌﻠﻖ دارد ‪ ...‬ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎي ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎي ﻟﻮﺳﯿﻮس ﻣﺎﻟﻔﻮي و ﮔﺮي ﺑﮓ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﭘﯿﺶ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ روي ﯾﮑﯽ از ان ﻫﺎ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ ‪ ...‬ﺻﻨﺪﻟﯿﻬﺎي ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﻫﻢ ﺻﻨﺪﻟﯿﻬﺎي‬
‫داﻻﻫﻮف و ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫"درود ﺑﺮ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه!"‬
‫ﺟﻠﻮي ﺻﻨﺪﻟﯽ او زاﻧﻮ زد و رداي او را ﺑﻮﺳﯿﺪ و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﻋﻘﺐ رﻓﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﺎ او اﺟﺎزه ي‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪن ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﻣﺎﯾﮑﻞ ‪ ....‬ﭼﯽ ﺷﺪه ﮐﻪ ﮐﺎرﺗﻮ ﺗﻮ وزارت ﺧﻮﻧﻪ رﻫﺎ ﮐﺮدي و اﻣﺪي اﯾﻨﺠﺎ؟‬‫ﻣﺎﯾﮑﻞ ﺑﺎ اﺟﺎزه ي وﻟﺪﻣﻮرت از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﻣﺰ‬
‫ﮔﺮه ﺧﻮرد ‪ ...‬ﺳﺮﯾﻊ ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ :‬ﺳﺮورم! اﮔﻪ ﺑﻔﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻋﻠﺘﯽ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اﻣﺪم‪ ،‬ﻣﻦ رو ﻋﻔﻮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ ‪ ....‬ﻣﻦ اﻣﺮوز ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪم ﺟﺎي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮاي ﮐﻤﺘﺮ از دو ﺛﺎﻧﯿﻪ درﺧﺸﯿﺪﻧﺪ‪ :‬ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﻣﺎﯾﮑﻞ؟‬
‫ ﺑﻠﻪ ﺳﺮورم!‬‫‪٣٧٣‬‬

‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬دﯾﮕﻪ ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺘﻢ ازت ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻣﯿﺸﺪم ‪ ...‬ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ اي ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاي ﺑﮕﯽ؟‬‫ ﺑﻠﻪ ﺳﺮورم! ﺧﻮﻧﻪ ي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ رازدار داره ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺧﻮدش ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ ﮐﺴﯽ را اوﻧﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﯽ ﺗﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺸﻮن ﺑﺎﺷﻪ؟‬‫ ﺑﻠﻪ ﺳﺮورم! ﮔﻮﯾﻞ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن اوﻧﺠﺎ داره ﮐﺸﯿﮏ ﻣﯽ ده‪.‬‬‫ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬اﻣﺸﺐ وﻗﺘﺸﻪ ﮐﻪ ﮐﺎر ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ رو واﺳﻪ ي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻤﻮم ﮐﻨﻢ ‪ ...‬در دﺳﺘﺮس ﺑﺎش ﺗﺎ ﻫﺮ وﻗﺖ‬‫ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﺮﺳﻮﻧﯽ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮي‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﻣﺎﯾﮑﻞ وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﺨﺖ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ ‪ ...‬ﺟﺎي ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﺎر او را ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻤﺎم ﮐﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ اﺧﯿﺮ او ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﺸﮑﻼت زﯾﺎدي درﺳﺖ ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬رﺋﯿﺲ ﺟﺪﯾﺪ ارﺗﺶ ‪ A.D‬ﮐﻔﻪ ﺗﺮازو را ﺑﺮاي ﻣﺤﻔﻞ ﺳﻨﮕﯿﻨﺘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از‬
‫ﺟﺎدوي ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻣﺎﻧﻊ ﺑﺴﯿﺎري از اﻫﺪاﻓﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي‬
‫ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﯾﮏ روش ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻨﺪان ﻣﻮﺛﺮ ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ در ﯾﮏ دوﺋﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ از اﯾﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﮐﺮد؛ ﭼﻮن اﯾﻦ روش ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ‪ 15‬دﻗﯿﻘﻪ وﻗﺖ او را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ اﻣﺎ اﻣﺸﺐ وﻗﺖ ﮐﺎﻓﯽ داﺷﺖ ‪...‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫***‬

‫‪٣٧۴‬‬

‫ﺧﺎﻧﻪ ي ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ‬
‫ راﺣﺖ ﺑﺎش ﮐﺮي ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﺧﻮﻧﻪ ي ﺧﻮدﺗﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﯿﺮم ﺑﺮات ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﺑﯿﺎرم‪.‬‬‫ﮐﺮي ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد ‪ ...‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ دﯾﻮاري ﮐﻪ ﭘﺮ از ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﻮد‬
‫ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪ ‪ ...‬ﯾﮑﯽ از ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﻧﻈﺮش را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد ‪ ...‬ﻧﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﻫﻔﺪه ﯾﺎ ﻫﯿﺠﺪه ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد‪ ،‬در ﮐﻨﺎر ﺳﻪ ﻧﻔﺮ از‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ...‬ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﻬﻮه اي‪ ،‬ﯾﮏ ﭘﺴﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ و ﯾﮏ ﭘﺴﺮ ﻣﻮ ﺳﯿﺎه ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ او ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺸﻬﻮر اﺳﺖ ‪ ...‬اﯾﻦ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ي ﺧﻮد ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻧﻮﯾﻞ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از روي ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬‬
‫ اﻣﺸﺐ ﺑﺮات ﯾﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﺗﺮﺗﯿﺐ دادم و از ﭼﻨﺪ ﺗﺎ دوﺳﺘﺎم ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺷﺎم ﺑﯿﺎن اﯾﻨﺠﺎ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺧﻮام ﺗﻮ‬‫رو ﺑﻬﺸﻮن ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ اوه ‪ ...‬ﻧﻮﯾﻞ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ ازت ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ‪ ...‬وﻟﯽ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻧﺒﻮد ‪...‬‬‫***‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ رون‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ ،‬اﻟﮑﺲ و ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ي ﻧﻮﯾﻞ اﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن ﺷﺎم ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي و ﺑﻌﺪ از ان ﻟﺮزش ﺧﺎﻧﻪ اﻧﻬﺎ را از ﺟﺎ ﭘﺮاﻧﺪ ‪ ...‬رون و ﻧﻮﯾﻞ‬
‫ﺳﺮﯾﻌﺎً ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﻨﺠﺮه رﻓﺘﻨﺪ ‪ ...‬اﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‬
‫ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ روي ﺻﻮرﺗﺸﺎن ﻧﻘﺶ ﺑﺒﻨﺪد‪.‬‬
‫‪٣٧۵‬‬

‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺗﻌﺪادي از اﻓﺮادش ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻇﺎﻫﺮا ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻃﻠﺴﻢ رازداري را از ﮐﺎر‬
‫ﺑﯿﻨﺪازﻧﺪ و ﺣﺎﻻ داﺷﺘﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺧﺎﻧﻪ را ﻏﯿﺮ ﻓﻌﺎل ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬رون ﺑﺪون اﺗﻼف وﻗﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ رﻓﺖ‪ .‬اﻟﮑﺲ و ﭼﻬﺎر دﺧﺘﺮ دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺑﺎ دﯾﺪن ﺻﻮرت وﺣﺸﺖ زده ي رون ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺮون از‬
‫ﺧﺎﻧﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﯿﻔﺘﺎده اﺳﺖ؛ ﭘﺲ ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﭼﻮﯾﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻧﻮﯾﻞ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ‬
‫ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﺎﻋﺚ وﺣﺸﺖ ان دو ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫رون ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻼش ﮐﺮد‪ ،‬ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻗﺮارﮔﺎه ارﺗﺒﺎﻃﯽ را ﺑﺮﻗﺮار و اﻋﻼم ﺧﻄﺮ ﮐﻨﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻤﺎم راه ﻫﺎي‬
‫ارﺗﺒﺎﻃﯽ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ‪ :‬ﻟﻌﻨﺘﯽ ‪ ...‬ﺗﻤﺎم راه ﻫﺎي ارﺗﺒﺎﻃﯽ رو ﺑﺴﺘﻪ!‬
‫ﮐﺮي ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻓﻘﻂ اﺳﻢ وﻟﺪﻣﻮرت را ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ ان ﻣﺮد رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه اي ﮐﻪ‬
‫ﻗﯿﺎﻓﻪ اي ﻣﺎر ﮔﻮﻧﻪ داﺷﺖ و ﺑﻪ ﺟﺎي ﺑﯿﻨﯽ دو ﺷﮑﺎف ﻋﻤﻮدي در ﺻﻮرﺗﺶ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪ ،‬در واﻗﻊ ﻫﻤﺎن‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت اﺳﺖ‪.‬‬
‫اﻟﮑﺲ‪ :‬ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ رون؟‬
‫‪ -‬اره ‪ ..‬ﺣﺎﻻ ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﻨﯿﻢ؟ در ﺻﺪاﯾﺶ درﻣﺎﻧﺪﮔﯽ‪ ،‬ﺧﺸﻢ و ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از‬

‫ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ‪ ....‬اﻟﮑﺲ ﺑﻌﺪ ازاﯾﻨﮑﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﺗﻤﺎم راه ﻫﺎي ﻋﺎدي ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﺴﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه‪ ،‬در ﻓﮑﺮ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدن از اﯾﻦ روش ﺑﻮد ‪ ...‬او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﭘﺪرﺑﺰرﮔﺶ ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﺪ اﻣﺎ او ﺗﺎ‬

‫ﺣﺎﻻ از اﯾﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﺶ اﯾﻦ اﺟﺎزه را ﺑﻪ او ﻧﻤﯽ داد ‪ ...‬ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﺶ ﻣﯽ‬
‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺪن او ﺗﺤﻤﻞ اﯾﻦ ﺟﺎﺑﺠﺎﯾﯽ را ﻧﺪارد ‪ ...‬اﻣﺎ اﻻن ﭼﺎره اي ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬اﮔﺮ اﯾﻦ ﮐﺎر را‬

‫‪٣٧۶‬‬

‫ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ ،‬دﯾﮕﺮ زﻣﺎﻧﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ در ﻣﻮاﻗﻊ دﯾﮕﺮ از اﯾﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﻢ ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﻢ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ از اﯾﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﺮدم!‬‫ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ‪ :‬ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫اﻟﮑﺲ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ ﺻﻮرت زﺑﯿﺎ و ﻣﻌﺼﻮم ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ اﻧﺪاﺧﺖ‪ :‬ﻧﻪ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ‪ ...‬وﻟﯽ ﭼﺎره اي‬
‫دﯾﮕﻪ ﻧﺪارﯾﻢ ‪ ...‬اﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻧﺴﯿﻪ ﮐﻪ دارﯾﻢ ‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺗﺮدﯾﺪ را در ﺻﺪاي او اﺣﺴﺎس ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ روﺷﯽ ﮐﻪ او ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺧﻄﺮﻧﺎك اﺳﺖ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺣﻖ ﺑﺎ او ﺑﻮد ‪ ....‬اﮔﺮ اﻟﮑﺲ ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﯿﺪ زﯾﺎدي ﺑﺮاي زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪن‬
‫داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻟﮑﺲ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دﯾﺪ ﮐﺴﯽ ﺣﺮف ﻧﻤﯽ زﻧﺪ‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺧﺐ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻮاﻓﻖ ﻫﺴﺘﻦ ‪ ....‬ﻓﻘﻂ ﻣﻌﻄﻠﺸﻮن‬
‫ﮐﻨﯿﻦ ﺗﺎ ﮐﻤﮏ ﺑﺮﺳﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ از اﻧﻬﺎ دور ﺷﺪ و ﺗﻌﻠﯿﻤﺎت ﭘﺪر ﺑﺰرﮔﺶ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اورد ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ از ﺑﺪﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﻮد ‪ ...‬ان ﻣﻮﻗﻊ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد اﯾﻦ ﮐﺎر ﭼﻨﺪان ﺳﺨﺖ ﻧﯿﺴﺖ؛ وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﻧﻈﺮش‬
‫را ﻋﻮض ﮐﺮد ‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد در ﯾﮏ ﻓﻘﺴﻪ زﻧﺪاﻧﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ ‪ ...‬وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ؛ دوﺳﺘﺎﻧﺶ و از‬
‫ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد و اﮔﺮ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از اﻧﻬﺎ زﻧﺪه ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ؛ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮدش ﻓﺮﯾﺎد‬
‫ﮐﺸﯿﺪ‪:‬‬
‫‪٣٧٧‬‬

‫"ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﻢ"‬
‫ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﭼﯿﺰي ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد ‪...‬‬
‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺪن اﻟﮑﺲ ﺑﻪ ﻟﺮزش ﺷﺪﯾﺪي اﻓﺘﺎد ‪ ...‬اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﺟﺮﯾﺎن ﺑﺮق ﺑﺎ او ﻣﺘﺼﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ را در ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ‬
‫ﺧﻮدش ﻫﻢ از ﺣﺮﻓﺶ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ‪ ...‬اﻟﮑﺲ ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯿﺸﻪ ‪ ...‬اون ﻗﻮي ﺗﺮ از اﯾﻦ‬
‫ﺣﺮﻓﺎﺳﺖ ‪...‬‬
‫ﺑﺪن اﻟﮑﺲ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻟﺮزﯾﺪ ‪ ...‬ﺳﭙﺲ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪.‬‬
‫درد ﺷﺪﯾﺪي داﺷﺖ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﺧﻮدش را ازاد ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ...‬در ﻧﻬﺎﯾﺖ‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﺧﻮدش را ﻫﻢ دﯾﺪ ﮐﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺮده ﺑﺎﺷﺪ؛ وﻟﯽ وﻗﺘﯽ‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻌﺪ از ﺑﺮرﺳﯽ او‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﻧﻔﺴﯽ از ﺳﺮ اﺳﻮدﮔﯽ ﮐﺸﯿﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﺴﯽ او را ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﺧﻮدش اﻣﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﺪ ﺳﺮﯾﻊ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ ‪...‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮون اﻣﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ از دﯾﻮار ﻫﻢ رد ﺷﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﮐﺎﻓﻪ رﺳﯿﺪ ‪ ...‬ﭘﺪر ﺑﺰرگ ‪ ...‬ﭘﺪر ﺑﺰرگ ‪...‬‬

‫‪٣٧٨‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث در اﺗﺎق ﺧﻮاﺑﺶ ﻣﺸﻐﻮل ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ي ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﭘﯿﺶ از ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ي ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﺮادرش‬
‫ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاي ﻧﻮه اش ﺳﺮش را از ﮐﺘﺎب ﺑﺎﻻ اورد و ﺑﻪ در ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ :‬ﭼﯿﻪ اﻟﮑﺲ؟ اﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﺳﺮﯾﻊ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﺶ ﺷﺪ ‪ ...‬اﻟﮑﺲ داﺧﻞ اﺗﺎق ﻧﺒﻮد و او ﺻﺪاﯾﺶ را در ذﻫﻨﺶ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ ‪...‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ اﻟﮑﺲ ﺗﻮ ﭼﮑﺎر ﮐﺮدي؟‬‫ ﭘﺪر ﺑﺰرگ ‪ ...‬ﻣﻦ زﯾﺎد وﻗﺖ ﻧﺪارم ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت و ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬ﺗﻤﺎم راه ﻫﺎي‬‫ارﺗﺒﺎﻃﯽ رو ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدن‪ ،‬ﭼﺎره اي ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪ ...‬ﻣﺎ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﯾﻢ ‪ ...‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اﺣﺘﯿﺎج دارﯾﻢ ‪ ...‬اﻻن ﺧﻮﻧﻪ ﻧﻮﯾﻞ‬
‫ﻫﺴﺘﯿﻢ ‪...‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺳﺮﯾﻊ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺎس ﺧﻮاﺑﺶ را ﺑﺎ رداي ﻣﺒﺎرزه اش‬
‫ﻋﻮض ﮐﺮد وﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺮد ﺑﺪﻧﺖ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﻄﻮري وارد ﺑﺪﻧﺖ ﺑﺸﯽ؟ ﻣﻦ اﻻن‬
‫ﺧﻮدﻣﻮ ﻣﯽ رﺳﻮﻧﻢ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻗﻄﻊ ﺷﺪن ﺻﺪاي اﻟﮑﺲ اﺑﺮﻓﻮرث ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮﺳﯽ ﺑﺮاي رﯾﻤﻮس ﻓﺮﺳﺘﺎد ‪ ....‬ﺳﭙﺲ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻪ‬
‫ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻧﻮﺷﺖ‪ ،‬ﻓﺎوﮐﺲ را ﺻﺪا زد‪.‬‬
‫ﭘﺮﻧﺪه اي ﮐﻪ ﮐﻨﺎر ﭘﻨﺠﺮه روي ﺟﺎي ﻫﻤﯿﺸﮕﯿﺶ ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي اﺑﺮﻓﻮرث از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪ‪ .‬ﺟﯿﺮ‬
‫ﺟﯿﺮي ﮐﺮد‪ ...‬ﭘﺮواز ﮐﺮد و روي ﺷﺎﻧﻪ او ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻓﺎوﮐﺲ ‪ ...‬ﺑﺮو ﺳﺮاغ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﭘﯿﺪاش ﮐﻦ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ رو ﺑﻬﺶ ﺑﺪه و ﺑﺎ ﺧﻮدت ﺑﯿﺎرش‪.‬‬

‫‪٣٧٩‬‬

‫ﻗﻘﻨﻮس ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ وﺿﻌﯿﺖ اﺿﻄﺮاري ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮﯾﻊ ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﻪ ﻧﻮك ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻓﻮراً از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻣﺪ و ﺑﻌﺪ از ﻓﻌﺎل ﮐﺮدن ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﮐﺎﻓﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ي ﻧﻮﯾﻞ اﭘﺎرات ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم اﺧﺮﯾﻦ دﯾﻮاره ي دﻓﺎﻋﯽ ﻫﻢ ﻓﺮو رﯾﺨﺖ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎﻧﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬در ﺑﺎز ﺷﺪ‬
‫و ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ دﯾﺪن ان ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﺮﯾﻬﯽ روي ﻟﺒﺶ‬
‫ﻧﺸﺴﺖ ‪ ...‬ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ رﺿﺎﯾﺖ در ان دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ اﻣﺸﺐ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ داﺷﺘﯽ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ‪ ...‬روﻧﺎﻟﺪ وﯾﺰﻟﯽ ‪ ...‬ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ و‬‫ﮔﺮﻧﺠﺮ ﺧﻮن ﻟﺠﻨﯽ ‪ ...‬ﺧﻮب ﻧﻮﯾﻞ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي اﯾﻦ زن ﺟﻮان را ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﯾﮑﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺟﻠﻮ‬
‫اﻣﺪ و در ﮔﻮش وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﯿﺰي ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ؛ ﭘﺲ اﯾﻦ دوﺳﺖ دﺧﺘﺮﺗﻪ!‬‫اﻣﺎ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از ﺣﺮف ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬او از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮون اﻣﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫داﺷﺖ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ارﺗﺒﺎﻃﺶ را ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاف ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﺪ ‪ ...‬وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم‬
‫دﻫﺪ ‪ ...‬ارﺗﺒﺎﻃﺶ ﺑﺎ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻣﺨﺘﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﺎر وﻟﺪﻣﻮرت اﺳﺖ ‪ ...‬او ﻓﮑﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد ‪...‬‬
‫‪ -‬ﺑﺮاي ﭼﯽ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اﻣﺪي وﻟﺪﻣﻮرت؟‬

‫‪٣٨٠‬‬

‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺮاي ﭼﯽ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اﻣﺪم؟ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮدت ﻧﻔﻬﻤﯿﺪي؟ ‪ ..‬ﺧﺐ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ‪ ،‬اوﻣﺪم‬
‫ﯾﻪ ﺳﻼم و اﺣﻮاﻟﭙﺮﺳﯽ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺑﺎﻫﺎت داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي روي ﺳﻪ زن ﺟﻮان ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪ ‪ ...‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﮑﺮي ﮐﻪ از ذﻫﻨﺶ ﻋﺒﻮر ﮐﺮد‬
‫ﺑﺮﻗﯽ از ﺷﺮارت و ﻫﻮس زد‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ ﯾﻪ ﻟﺬﺗﯽ ﻫﻢ از ﺷﻤﺎ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﺑﺮد!‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻗﻬﻘﻬﻪ ي ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و رﻧﮓ از رﺧﺴﺎر ﺳﻪ زن ﺟﻮان ﭘﺮﯾﺪ ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﺟﯿﻨﯽ‬
‫ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ رون ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﺮدﻧﺪ و ﮐﺮي ﻫﻢ ﺧﻮدش را ﻧﻮﯾﻞ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ ﺑﻮد!‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﯾﮏ ﻗﺪم ﺟﻠﻮﺗﺮ اﻣﺪ و ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮي ﺧﻮاﺑﻢ دﺳﺘﺘﻮن ﺑﻪ اوﻧﺎ ﻧﻤﯽ رﺳﻪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻟﺒﺨﻨﺪ دﯾﮕﺮي زد ‪ ...‬ﻧﻘﺸﻪ ي ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮاي اﻧﻬﺎ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬اول ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ وﯾﺰﻟﯽ و‬
‫ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ را ازار دﻫﺪ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ رو ﺑﻪ اﻓﺮادش ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب ﮔﻮش ﮐﻨﯿﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ اون دﺧﺘﺮا رو زﻧﺪه‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮام ‪ ...‬ﭘﺲ ﺻﺪﻣﻪ ي ﺑﺪي ﺑﻬﺸﻮن ﻧﻤﯽ زﻧﯿﺪ ‪ ...‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﯾﺪ؟‬
‫ ﺑﺎ ﺧﻮدت ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي ﺗﺎم ‪ ...‬ﺗﻮ دﺳﺘﺖ ﺑﻪ اوﻧﺎ ﻧﻤﯽ رﺳﻪ‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺻﺪاي اﺷﻨﺎ و ﭘﺮ ﺟﺬﺑﻪ ي رﺋﯿﺲ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ اراﻣﺶ ان ﮔﺮوه ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮه و ﻧﯿﺰ ﺗﺮس ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪٣٨١‬‬

‫ﮐﺮي ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ ﺑﻠﻨﺪ و رﯾﺶ ﻧﻘﺮه اي ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﯾﺎد ﺑﺎب رادﯾﮏ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮد ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺣﺮف ﻣﯽ زد و ﻧﯿﺰ ﺣﻀﻮرش‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺮس ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ از ﺣﻀﻮر ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮه داﻣﺒﻠﺪور ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﻮد ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش را ﮐﺸﯿﺪ‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬اﺑﺮﻓﻮرث ‪ ...‬ﺑﺎ ﺣﻀﻮر ﺧﻮدت ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ اﻣﺸﺐ ﻣﺎ رو ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﮐﺮدي!‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﯾﻌﯽ داد و دوﺋﻞ را ﺷﺮوع ﮐﺮد ‪ ...‬ﺗﺠﺮﺑﻪ ي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﻪ او ﻧﺸﺎن داده‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ او را دﺳﺖ ﮐﻢ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬داﻣﺒﻠﺪور در ﻫﺮ ﻣﺒﺎرزه اش از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪي اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﭘﺮﺗﺎب اوﻟﯿﻦ ﻃﻠﺴﻢ از ﻃﺮف وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﺷﺮوع ﺷﺪ ‪ ...‬ﻧﻮﯾﻞ ﻫﻢ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﻗﺪرت‬
‫واﻗﻌﯿﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺗﻮان ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬او و ﺑﻘﯿﻪ ﯾﮏ داﯾﺮه ي ﮐﻮﭼﮏ درﺳﺖ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫‪ ...‬اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ راﺣﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ دو دﻗﯿﻘﻪ ﻧﮑﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﺻﺪاي درد آﻟﻮد اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ آﺳﻤﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﺎ ﺟﺎدوي‬
‫اﺧﺘﺮاﻋﯽ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮش ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺳﻤﺞ را ﻧﺎﮐﺎر ﮐﺮد؛ اﮔﺮ ﭼﻪ او ﺑﺎ ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ ﻣﺮگ را از ﺧﻮدش دور ﮐﺮد؛‬
‫وﻟﯽ اﮐﻨﻮن ﺑﺪون ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ و ﺑﺎ دﺳﺖ ﺷﮑﺴﺘﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻓﺮادش اﻧﺪاﺧﺖ؛ اﻧﻬﺎ‬
‫ﻫﻨﻮز داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ و ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ داد و ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ و وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ‬
‫دﺳﺖ و ﭘﺎﯾﯽ ﺑﺴﺘﻪ ﮐﻨﺎر اﺑﺮﻓﻮرث اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪٣٨٢‬‬

‫ﺑﺎ از دور ﺧﺎرج ﺷﺪن ﻧﻮﯾﻞ و رون‪ ،‬ﺷﮑﺎﻓﯽ در داﯾﺮه ي دﻓﺎﻋﯽ ﺳﻪ دﺧﺘﺮ ﺑﻪ وﺟﻮد اﻣﺪ و ﻫﻤﯿﻦ ﺷﮑﺎف ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ اﻧﻬﺎ را ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﻣﺒﺎرزه‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮد‪ :‬ﺧﺐ اﺑﺮﻓﻮرث! ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻣﻌﻄﻠﺖ‬
‫ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﺳﻼم ﻣﻨﻮ ﺑﻪ اﻟﺒﻮس ﺑﺮﺳﻮن ‪...‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺒﺰش را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻓﺮﺳﺘﺎد ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ در ﻧﯿﻤﻪ ي راه ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ‬
‫ﺣﯿﺮت ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺗﺎ ﻋﻠﺖ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﻧﻮه ي داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﺣﺎل‬
‫ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دﺧﺘﺮ ﺟﻮاﻧﯽ ﺟﻠﻮي در اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﺑﻬﺘﺮه دﺧﺘﺮﻫﺎ رو ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺒﺮﯾﺪ ﺑﻪ ﻗﺮار ﮔﺎه ﺗﺎ ﻣﻦ ﮐﺎرم رو ﺑﺎ اﯾﻨﺎ ﺗﻤﻮم ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف دﺧﺘﺮﻫﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻫﺮ ﺳﻪ دﺧﺘﺮ ﺗﺮس را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮﺷﺎن ﺣﺲ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺮس اﻧﻬﺎ از اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺑﯿﻔﺘﺪ‪ ،‬ﺑﻮد‪.‬‬
‫رون ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﺎري ﺑﺮاي ﺧﻮاﻫﺮ و ﻋﺸﻘﺶ ﺑﮑﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﭼﻨﺪ اﺗﻔﺎق ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻫﻢ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف دﺧﺘﺮﻫﺎ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺑﺪﻧﯽ ﺧﻮﻧﯿﻦ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ اﺣﺴﺎس‬
‫ﮐﺮد ﻃﻠﺴﻢ از روي ﺑﺪﻧﺶ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪ و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﺳﺖ و ﭘﺎﯾﺶ را ﺣﺮﮐﺖ دﻫﺪ ‪ ...‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺮاي‬
‫ﯾﺎﻓﺘﻦ ﻣﻨﺠﯽ اش ﺑﻪ اﻃﺮاف ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ‪ ...‬ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ از دﯾﺪن او ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اﻧﻬﺎ اﻣﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻮﺟﯽ ﻗﻮي از اﻧﺮژي ﺑﻪ ﻃﺮف وﻟﺪﻣﻮرت و ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﭘﺮﺗﺎب‬
‫‪٣٨٣‬‬

‫ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از وﻟﺪﻣﻮرت و ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬از دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺮد ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي ﭘﺲ از ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن اﺑﺘﺪا ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎﯾﯽ را دﯾﺪ ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﯿﻨﯽ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و دﺧﺘﺮي ﮐﻪ‬
‫ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺧﺖ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬از دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺧﺸﻢ ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را در ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺟﺎدوي وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﯿﻨﯽ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ را ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺮد؛ ﺳﭙﺲ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ وﻗﺖ‬
‫ﮐﺎﻓﯽ را ﺑﺮاي واﮐﻨﺸﻬﺎي دﯾﮕﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﯾﮏ ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻗﻮي را اﺟﺮا ﮐﺮد ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺻﺪﻣﻪ اي ﺑﻪ‬
‫ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ زد وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﻓﯽ را ﺑﻪ او ﺑﺪﻫﺪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﺎرش ﻓﻮراً ﻃﻠﺴﻢ ﻗﻔﻞ ﺷﻮﻧﺪه را‬
‫از روي ﻧﻮﯾﻞ و رون ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﺟﺎدوﯾﯽ دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﭼﻮﺑﻬﺎي اﻧﺎن را ﮐﻪ دﺳﺖ ﯾﮑﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻮد ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺻﺎﺣﺒﺎﻧﺸﺎن ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﺷﺎره ﭼﻮﺑﺶ از ﺟﯿﻨﯽ و ﺑﻘﯿﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف اﻟﮑﺲ و ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺑﺮوﻧﺪ‪ .‬ﺳﻪ دﺧﺘﺮ ﺑﺪون ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ‬
‫اﺗﻼف وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﻧﺠﺎ رﻓﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻪ ﺳﺮدي ﺻﺪاي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺮاي ﺑﺎر‬
‫اول و اﺧﺮﺗﻮن ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ دﺳﺖ ﮐﺜﯿﻔﺘﻮن رو ﺑﻪ اوﻧﺎ ﻣﯽ زﻧﯿﻦ و ﮔﺮﻧﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮﺗﻮن ﻣﯿﺎرم ﮐﻪ ﺗﻮ ﺗﺎرﯾﺦ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي ﺛﺒﺖ ﺑﺸﻪ!‬
‫در ﺻﺪاي ﺳﺮد و اراﻣﺶ‪ ،‬ﺧﺸﻤﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎك و ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪٣٨۴‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺑﻪ ﻃﺮف ﭼﻬﺮه ي ﻣﺘﻌﺠﺐ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮﮔﺸﺖ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ او ﭼﺮا ﻣﺘﺤﯿﺮ‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ دﯾﺪ او ﻫﻨﻮز زﻧﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﭼﯽ ﺷﺪه ﺗﺎم؟ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻨﻮ زﻧﺪه ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮدي؟‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎور ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ از آن ﻃﻠﺴﻢ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﺑﺮده ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬وﻟﯽ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻦ‬
‫ﺑﻮد؟ ‪ ...‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﺮد دﯾﮕﺮي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺷﮑﻞ او در اورده اﺳﺖ؛ اﻣﺎ‬
‫وﻗﺘﯽ ﺟﯿﻤﺰ ان ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﺗﯽ ﻗﻮي را اﺟﺮا ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ او ﺧﻮد ﺟﯿﻤﺰ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻢ ﻣﺸﻨﮕﯿﺶ‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻨﻮ ﺑﺎ اﯾﻦ اﺳﻢ ﺻﺪا ﻧﮑﻦ!‬
‫‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺳﯿﺎﻫﯽ از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ از دﯾﺪن ﻗﺪرت ﻃﻠﺴﻢ وﺣﺸﺖ زده ﺷﺪ؛ اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﯾﻊ ﭼﻮﺑﺶ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدش‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ داد ‪ ...‬در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ و ده ﻧﻔﺮ از ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ورود ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﺒﺎرزه ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﺑﺮﮔﺸﺖ دادن ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﻃﻠﺴﻢ دﯾﮕﺮي ﻧﯿﺰ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ان ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﯿﺰ در‬
‫ﺟﻮاب ﺟﺎدوي ﻋﺠﯿﺒﯽ اﺟﺮا ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ دﯾﺪش در ﺣﺎل ﺗﺎر ﺷﺪن اﺳﺖ؛ ﻓﻮر اً‬
‫اﯾﻦ ﺟﺎدو را ﺷﻨﺎﺧﺖ و ﺿﺪ ان را اﺟﺮا ﮐﺮد و ﻧﯿﺰ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪،‬‬
‫واﮐﻨﺶ ﻧﺸﺎن داد‪.‬‬

‫‪٣٨۵‬‬

‫وﻟﺪﻣﻮرت از اﯾﻦ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﺳﺮﯾﻊ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺟﺎدوﯾﺶ را ﺧﻨﺜﯽ ﮐﺮد و ﻫﻢ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻌﺪﯾﺶ را ﻫﻢ ﻣﻨﺤﺮف‬
‫ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﯾﺎداوري دوﺋﻠﺶ در وزارت ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻓﺮد ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺟﺎدوﮔﺮ‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي اﺳﺖ و ﻧﺒﺎﯾﺪ او را دﺳﺖ ﮐﻢ ﺑﮕﯿﺮد‪.‬‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﺟﺎدوي اش ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ زﯾﺎدي ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ‪ ،‬ﻧﯿﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻫﻢ ﺑﻪ‬
‫ﻣﺒﺎرزه وﻟﺪﻣﻮرت و ﺟﯿﻤﺰ داﺷﺖ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﭙﯿﺪ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد و در‬
‫ﻃﺮف دﯾﮕﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﻘﻂ دﺳﺖ ﺑﻪ داﻣﻦ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎﻫﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺳﺒﮏ ﻣﺒﺎرزه ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺮاي او ﯾﺎد‬
‫اور ﻣﺒﺎرزه ي اﻟﺒﻮس‪ ،‬اﺳﻨﯿﭗ ﺑﻮد و ﻧﯿﺰ ﺷﺒﺎﻫﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺒﮏ ﻫﺮي داﺷﺖ ‪ ...‬واﮐﻨﺶ ﻫﺎﯾﺶ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﻮد ‪....‬‬
‫ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ دﻓﺎع ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﺑﺎ‬
‫ﺣﯿﺮت ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزه ي ان دو ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﯾﮏ ﺣﻔﺎظ ﻗﻮي ﺑﻪ دور ﺧﻮدش ﮐﺸﯿﺪ و ﺳﭙﺲ ﭼﻨﺪ ﺟﺎدوي ﮐﻮﺗﺎه وﻟﯽ‬
‫ﻗﻮي را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻓﺮﺳﺘﺎد؛ ﺳﭙﺲ دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ را از ﻫﻢ ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺑﺎ زﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن وردي‬
‫ﻃﻮﻻﻧﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ وﻗﺖ او را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ؛ اﻣﺎ ﭼﻮن وﻟﺪﻣﻮرت در ﺣﺎل دﻓﻊ ﮐﺮدن ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺧﻮدش ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﺣﻔﺎظ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻃﻠﺴﻢ دﯾﮕﺮي را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ‬
‫ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻌﺪ از دﻓﻊ ﮐﺮدن ﺟﺎدوﻫﺎ‪ ،‬از اﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ داﺷﺖ اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺪاد وﺣﺸﺖ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‬
‫داﻧﺶ وﺳﯿﻊ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎﻫﺶ اﯾﻦ اﻣﮑﺎن را ﺑﻪ او داد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺧﻮدش را از ﻣﺮگ ﺣﺘﻤﯽ ﻧﺠﺎت دﻫﺪ ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺮي ﻗﻮي را ﺑﻪ دور ﺧﻮدش ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫‪٣٨۶‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﮐﺮدن ورد‪ ،‬دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﮐﻮﺑﯿﺪ؛ اﮔﺮﭼﻪ اﯾﻦ ﮐﺎرش ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ درد ﺷﺪﯾﺪي‬
‫در دﺳﺖ ﭼﭙﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ وﻟﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰش را از دﺳﺖ ﻧﺪاد ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ داﺷﺖ و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﺎر‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت را ﯾﮑﺴﺮه ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮد ‪ ...‬اﯾﻦ دﻓﻌﻪ ﻧﻮﺑﺖ او ﺑﻮد ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت را‬
‫ﻏﺎﻓﮕﯿﺮ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮج وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ از ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف وﻟﺪﻣﻮرت ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺟﺎدو ﭘﺲ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﺳﭙﺮ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ان را از ﻫﻢ درﯾﺪ و وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد ‪ ...‬ﺟﻨﮓ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ ﻫﻤﻪ‬
‫ي ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﺪن ﺧﻮﻧﯿﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ او ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ از‬
‫زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪ ،‬اﭘﺎرات ﮐﺮد ‪ ...‬ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﻓﻮرا اﭘﺎرات ﮐﺮﻧﺪ‪ .‬ﻫﯿﭻ‬
‫ﮐﺪام ار ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪ‪ ،‬در واﻗﻊ ﺷﻮك اﯾﻦ اﺗﻔﺎق اﻧﻬﺎ را ﻫﻢ ﮔﯿﺞ ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﻪ ﺣﺎﻟﺸﻮن ﺧﻮﺑﻪ؟‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ رد ﺧﻮن در دﺳﺖ اﺳﯿﺐ دﯾﺪه ي ﺟﯿﻤﺰ ﺷﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﻪ ﺣﺎﻟﺸﻮن ﺧﻮﺑﻪ؛ وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﻨﻢ ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮب ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف اﺑﺮﻓﻮرث‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﺗﯿﺰ ﺟﯿﻨﯽ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮه ﺧﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎر ﭘﺎي او روي زﻣﯿﻦ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪٣٨٧‬‬

‫ ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪاً ﻣﯿﺒﯿﻨﻤﺘﻮن‪.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ از اﻧﻬﺎ دورﺷﺪ وﻟﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﺪ و ﺗﻌﺎدﻟﺶ را از دﺳﺖ داد و ﺑﺎ ﺻﻮرت روي زﻣﯿﻦ‬
‫اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﺎ وﺟﻮد ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻓﻮراً ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ رﺳﺎﻧﺪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ اﻧﻬﺎ را از‬
‫ﻣﺮگ ﺣﺘﻤﯽ و ﻧﯿﺰ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻪ ان ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻧﺠﺎت داده ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﺎﻻ او ﺑﺎﯾﺪ او‬
‫ﺟﺒﺮان ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﮐﻨﺎر او زاﻧﻮ زد و او را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ‪ ...‬ﻧﺒﻀﺶ ﻣﻨﻈﻢ ﻣﯽ زد ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ اﺳﯿﺐ دﯾﺪه اش ﻓﺸﺎر زﯾﺎدي وارد ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻫﻤﯿﻦ ﻓﺸﺎر ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي دﺳﺖ و‬
‫ﺑﯿﻬﻮﺷﯽ او ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻓﺎوﮐﺲ را ﺻﺪا زد و از او ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ او‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ و ﺟﯿﻤﺰ را ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺒﺮد ‪ ...‬ﻗﻘﻨﻮس اواز‬
‫ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺧﻮاﻧﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻫﻤﯿﻦ اواز ﮐﻮﺗﺎه ﺑﺎﻋﺚ اراﻣﺶ ﺳﻪ دﺧﺘﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﻌﻀﯽ از اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺟﻬﺖ اﺣﺘﯿﺎط ﺣﺎﻟﺖ دﻓﺎﻋﯽ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس‪:‬ﺧﺐ ﻧﻮﯾﻞ؛ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻨﺪ روزي ﺑﯿﺎي ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ اﯾﻨﺠﺎ رو اﻣﻦ ﮐﻨﯿﻢ ‪ ...‬ﭼﯿﺰاﯾﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻻزم داري رو ﺑﺎ ﺧﻮدت ﺑﯿﺎر ‪..‬‬
‫‪ -‬ﭼﺸﻢ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪.‬‬

‫‪٣٨٨‬‬

‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ اﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ رﻓﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﺎ روﯾﯽ ﺑﺎز از ﻧﻮﯾﻞ و ﮐﺮي اﺳﺘﻘﺒﺎل ﮐﺮد و ان دو را ﺑﻪ‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ اﺗﺎق در ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻮم راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫در ﻃﺒﻘﻪ دوم ﺟﯿﻨﯽ در ﺣﺎل ﻣﺪاواي دﺳﺖ ﺷﮑﺴﺘﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮد‬
‫ اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻤﯽ درد داره ‪ ...‬ﺣﺎﺿﺮي؟ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﭼﻮﺑﺶ اﺳﺘﺨﻮان ﺑﻪ ﻫﻢ ﺟﻮش ﺧﻮرد‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ در ﺗﺨﺖ ﮐﻨﺎري ﺑﺎ دﺳﺘﯽ ﭘﺎﻧﺴﻤﺎن ﺷﺪه‪ ،‬ﺑﯿﻬﻮش روي ﺗﺨﺖ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ...‬اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﯾﮏ‬
‫ﺑﺎر ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ اﻣﺮوز اﻧﻬﺎ از ﻣﺮگ ﺣﺘﻤﯽ ﻧﺠﺎت داد و ﻧﯿﺰ ﺟﺎدوي ﺑﺴﯿﺎر ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ‬
‫را اﺟﺮا ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻧﻤﻮﻧﻪ ان را از ﺑﺮادرش دﯾﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬اﯾﻦ ﺟﺎدو اﻧﺮژي زﯾﺎدي از او ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺷﺪ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﻮد ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺟﯿﻨﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬‬
‫ وﻗﺖ ﺧﻮردن داروﻫﺎﺗﻪ‬‫ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و اﺟﺎزه داد ﺟﯿﻨﯽ ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﻬﺶ ﺑﺪﻫﺪ ‪...‬ﻃﻮﻟﯽ ﻧﮑﺸﯿﺪ ﮐﻪ اﺣﺴﺎس‬
‫ﺧﻮاب اﻟﻮدﮔﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ او ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻮاب اور ﻫﻢ داد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﮐﺮي ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﯽ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﺧﻮدش را ﺑﺎ ﻟﺒﺎس زﯾﺮ در ﮐﻨﺎر ﯾﮏ ﻣﺮد دﯾﺪ‪ ،‬از‬
‫ﺧﻮدش ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎري ﺧﺎﺻﯽ اﻧﺠﺎم ﻧﺪاده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻓﻘﻂ ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ؛ وﻟﯽ دﯾﺸﺐ‬
‫ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺣﻀﻮر ﯾﮏ ﻣﺮد را در زﻧﺪﮔﯿﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﻀﻮر ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﻮدن در ﮐﻨﺎرش‬

‫‪٣٨٩‬‬

‫اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ و آراﻣﺶ ﮐﺮد ‪ ...‬و دﯾﺸﺐ در اﻏﻮش ﻧﻮﯾﻞ اﯾﻦ اﺣﺴﺎس را داﺷﺖ ‪ ...‬دﯾﺸﺐ ﺑﻌﺪ از ان‬
‫اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺧﻮدش را ﺳﺮزﻧﺶ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﺮا از اﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﻪ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ اﻣﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ در اﻣﺮﯾﮑﺎ ﻫﻢ آرام و ﻗﺮار‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻤﺎﻧﺪ ‪ ...‬اﮔﺮ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي او ﻣﯽ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﺗﺎ اﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﭘﯿﺶ او‬
‫ﻧﺒﻮد ﺧﻮدش را ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ....‬ﺑﺎ دﯾﺪن دري در ﮔﻮﺷﻪ ي اﺗﺎق از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫از ﺗﺨﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻣﺪ و ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ي اﺗﺎق رﻓﺖ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ در را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ان در‪ ،‬در‬
‫ﺣﻤﺎم ﺑﻮد ‪ ...‬ﻓﻮراً از ﺳﺎﮐﺶ ﺣﻮﻟﻪ و ﻟﺒﺎﺳﯽ را ﺑﺮداﺷﺖ ﺗﺎ ﯾﮏ دوش ﺑﮕﯿﺮد ‪ ...‬ﮔﺮﻓﺘﻦ ﯾﮏ دوش ﺧﺴﺘﮕﯽ‬
‫را ﮐﺎﻣﻼً از ﺑﺪﻧﺶ ﺧﺎرج ﮐﺮد ‪ ...‬از ﺣﻤﺎم ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻧﻮﯾﻞ را دﯾﺪ ﮐﻪ روي ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ او‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﺷﭙﺰ ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻼم ﺑﻪ ﻫﻤﮕﯽ‪.‬‬
‫ﺳﻼم ﻧﻮﯾﻞ ‪ ...‬ﺳﻼم ﮐﺮي ‪...‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺷﺎن را ﺗﻤﺎم ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺮوﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ وارد درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ در ﺣﺎل ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدن ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮد ‪ ...‬او ﺑﻪ ﻣﺤﺾ دﯾﺪن ﺗﺎزه واردﯾﻦ‬
‫ﻓﻮراً از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﭘﺮده ي اﻃﺮاف ﺟﯿﻤﺰ را ﮐﺸﯿﺪ؛ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف اﻧﻬﺎ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺳﻼم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ!‬

‫‪٣٩٠‬‬

‫ ﺳﻼم ﺟﯿﻨﯽ ‪ ...‬ﺳﻼم اﺑﺮﻓﻮرث‪.‬‬‫ ﺳﻼم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺟﻮﻧﻢ رو ﻣﺪﯾﻮن اﻟﮑﺲ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻧﺜﺎر ﻧﻮه اش ﮐﺮد ‪ ...‬اﻟﮑﺲ ﻧﯿﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﮐﺎري ﻧﮑﺮدم ﭘﺪر ﺑﺰرگ ‪...‬‬
‫ﻓﻘﻂ وﻇﯿﻔﻢ ﺑﻮد!‬
‫ﮐﺮي ﮐﻪ ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﺧﻮب ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ اﯾﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ دﻗﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث داﻣﺒﻠﺪور ﺷﺒﺎﻫﺖ زﯾﺎدي ﺑﺎ ﺑﺮادرش اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور دارد و ﻧﯿﺰ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎب‬
‫رادﯾﮏ اﺑﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه دﺧﺘﺮ ﺟﻮان ﺷﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ دﯾﮕﺮي زد و دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮ ﺑﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ اﺑﺮﻓﻮرث داﻣﺒﻠﺪورم‪.‬‬‫ﮐﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﻮاب داد‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﮐﺮي ﺑﺎرﯾﻤﻮر ﻫﺴﺘﻢ و از دﯾﺪن ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎره ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ در ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬راﺳﺘﯽ ﻧﻮﯾﻞ! ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ‬
‫ﺗﻮ دﯾﺸﺐ از ﻗﺪرت واﻗﻌﯿﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﺮدي ‪ ..‬ﭼﺮا؟‬
‫ﻧﻮﯾﻞ اﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺟﻮاب داد‪ :‬ﺧﻮدﻣﻢ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا ‪ ...‬دﯾﺸﺐ ﻫﺮ ﮐﺎري ﮐﺮدم ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاﻓﻢ‬
‫ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﮐﺎر وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد!‬

‫‪٣٩١‬‬

‫ "ﺣﺪﺳﺖ درﺳﺘﻪ ﻧﻮﯾﻞ" ﺻﺪاي ﺳﺮد ﺟﯿﻤﺰ از ﭘﺸﺖ ﭘﺮده ي ﺗﺨﺘﺶ اﻣﺪ ‪ ...‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﭘﺮده ي ﺗﺨﺖ‬‫ﮐﻨﺎر رﻓﺖ و ﺟﯿﻤﺰ روي ﺗﺨﺘﺶ ﺑﻪ اﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ :‬ﺳﻼم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪.‬‬
‫اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ او رﻓﺖ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﺑﻮد‪ :‬ﺳﻼم ﺟﯿﻤﺰ‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ‬
‫اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮات ﻧﯿﻔﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪.‬‬‫رون ﻧﯿﺰ ﺑﺮاي او ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻌﺪ از اﺣﻮال ﭘﺮﺳﯽ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺧﺐ ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬ﻫﻤﻮن ﻃﻮر ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ اوﻣﺪم‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺷﺪم ﮐﻪ ﺟﺎدوﯾﯽ در اﻃﺮاف‪ ‬ﺧﺎﻧﻪ وﺟﻮد داره ‪ ...‬اﯾﻦ ﺟﺎدو ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺨﺘﻞ ﺷﺪن راه ﻫﺎي ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﻣﯿﺸﺪ ‪...‬‬
‫ﻫﻤﻮن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯿﺪ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮس ﯾﺎ از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﭘﯿﺎﻣﯽ ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﺪ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺗﻮ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯽ ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاﻓﺖ‬
‫ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﯽ ‪ ...‬اﯾﻦ ﺟﺎدو ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻧﺘﻮﻧﯽ از ﻗﺪرت واﻗﻌﯿﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ﮐﺮي ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮد ﺑﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺷﻨﺎ ﺷﻮد‪ ،‬ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬اﻗﺎي ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮر ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﻮ‬
‫دردﺳﺮ اﻓﺘﺎدﯾﻢ؟‬
‫ﻫﺮي ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ زن ﺟﻮان ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﺮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﻧﺸﺪ ‪...‬‬
‫ﻟﻬﺠﻪ اﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ‪ ..‬ﻣﻮﻫﺎي ﻃﻼﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ و ﭼﺸﻤﺎن ﻋﺴﻠﯽ رﻧﮓ ‪ ...‬در ﻣﺠﻤﻮع دﺧﺘﺮ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺑﻮد ‪...‬‬

‫‪٣٩٢‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ اﯾﻨﺠﺎ وﻇﯿﻔﻪ ي ﺧﻮدش داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻠﻮ ﺑﯿﺎﯾﺪ و او را ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﺪ‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬اﯾﻦ ﻧﺎﻣﺰد ﻣﻨﻪ ‪ ...‬ﮐﺮي‬
‫ﺑﺎرﯾﻤﻮر ‪ ...‬ﮐﺮي‪ ،‬دوﺳﺖ ﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﮐﺮي دﺳﺖ داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬از اﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻢ ‪ ...‬در ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﺘﻮن ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﻓﺎوﮐﺲ‬
‫ﻣﻨﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد و ﻧﺎﻣﻪ اي ﮐﻪ اﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد رو ﺑﻪ ﻣﻦ رﺳﻮﻧﺪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﻮدﻣﻮ ﺳﺮﯾﻊ‬
‫رﺳﻮﻧﺪم اوﻧﺠﺎ ‪ ...‬ﺧﺐ دﯾﮕﻪ ‪ ...‬اﮔﻪ ﮐﺎري ﻧﺪارﯾﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺟﺎ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ رون اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﺳﭙﺲ اداﻣﻪ داد‪ :‬رون‪ ،‬دوﺳﺖ داري ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎي ﺗﺎ ﺳﺮي ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ‬
‫ي ﻧﺎﮐﺘﺮن ﺑﺰﻧﯿﻢ؟‬
‫رون ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻢ ﮐﻮﭼﻪ ﻧﺎﮐﺘﺮن ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪ ‪ ...‬ﮐﻮﭼﻪ ي ﻧﺎﮐﺘﺮن ﯾﮏ ﺳﺎﻟﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‬
‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻢ ﺳﻌﯽ و ﺗﻼﺷﯽ ﺑﺮاي ﭘﺎﮐﺴﺎزي اﯾﻦ ﮐﻮﭼﻪ اﻧﺠﺎم ﻧﺪاده ﺑﻮد ‪ ...‬ﭼﻮن اﯾﻦ‬
‫ﮐﻮﭼﻪ اﻫﻤﯿﺖ اﺳﺘﺮاﺗﮋي ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﮐﺴﯽ ﻫﻢ ﺟﺮﺋﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻪ ان ﮐﻮﭼﻪ ﻗﺪم ﺑﮕﺬارد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ رون ﺷﺪ‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش رون‪ ،‬ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻨﯽ ﮐﺴﯽ ﺟﺮﺋﺖ ﻧﺪاره ﺑﻪ ﻣﺎ‬
‫ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻪ ‪ ...‬از اﯾﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﻮ ﺧﻮدﺗﻮ دﺳﺖ ﮐﻢ ﮔﺮﻓﺘﯽ ‪ ...‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺷﻬﺮﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺎراﮔﺎه وزارت‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدت دﺳﺖ و ﭘﺎ ﮐﺮدي‪ ،‬ﮐﯽ ﺟﺮﺋﺖ داره ﺑﻬﺖ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻪ؟‬
‫رون ﮐﻪ ﮐﻤﯽ از ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺟﯿﻤﺰ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﻮاب داد‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ ﻣﯿﺎم ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ اوﻧﺠﺎ‬
‫ﭼﮑﺎر داري؟‬

‫‪٣٩٣‬‬

‫ راﺳﺘﺶ ﻣﯽ ﺧﻮام ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ درﺳﺖ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺳﺮي ﻣﻮاد اوﻟﯿﻪ رو از اوﻧﺠﺎ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ‬‫ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﮐﻮﭼﻪ ي ﻧﺎﮐﺘﺮن‪ ،‬ﻫﯿﭻ ﺟﺎي دﯾﮕﻪ اي ﻧﻤﯿﺸﻪ اﯾﻦ ﻣﻮاد رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﺟﯿﻤﺰ و رون‪ ،‬ﻧﻮﯾﻞ رو ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬دﯾﺸﺐ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺎﻧﺲ اوردﯾﻢ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻪ‬
‫ﮐﻤﮑﻤﻮن اوﻣﺪ ‪ ...‬دﯾﺪﯾﺪ ﭼﻘﺪر راﺣﺖ ﺑﺎ ﯾﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ رو ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد؟ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از اون‬
‫ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﭼﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ دﯾﺪم وﻟﺪﻣﻮرت روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد و ﻓﺮار ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث‪ :‬اﯾﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﻣﺒﺎرزه ﻧﮑﺮد ‪ ...‬اون ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻓﺸﺎر اورد‬
‫‪ ...‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﻦ دﯾﺪم ﯾﻪ ﺟﺎدوي ﺧﯿﻠﯽ ﻗﻮي و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎدو اﯾﻦ ﻗﺪر ازش اﻧﺮژي ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ‬
‫ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اون ﭼﻄﻮر ﺑﻌﺪ از اﺟﺮاي ﺟﺎدو ﻫﻨﻮز ﺳﺮﭘﺎ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﻦ ﺧﻮدم‬
‫ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﺟﺮاي ﭼﻨﯿﻦ ﺟﺎدوي رو ﻧﺪارم؛ ﺣﺘﯽ ﺷﮏ دارم ﮐﻪ ﻏﯿﺮ از ﺟﯿﻤﺰ ﮐﺴﯽ ﺑﺘﻮﻧﻪ اﯾﻦ ﺟﺎدو رو اﺟﺮا‬
‫ﮐﻨﻪ!‬
‫ اون واﻗﻌﺎً ﮐﯿﻪ؟ ﺟﯿﻤﺰ ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ را ﺧﻮب ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻪ‪.‬‬‫ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﻫﻢ ﺷﻤﺎﻫﺎ رو ﺧﻮب ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻪ و ﻫﻢ ﻣﻦ و ﻫﻢ اﻟﺒﻮس رو ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﻻن ﻣﻬﻤﻪ‪ ،‬اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اون در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻨﻬﺎ اﻣﯿﺪ ﻣﺎﺳﺖ و ﻓﻘﻂ اون ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺟﻠﻮي وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫واﯾﺴﻪ‪.‬‬
‫***‬

‫ﮐﻮﭼﻪ ﻧﺎﮐﺘﺮن‬
‫‪٣٩۴‬‬

‫ﺗﻤﺎم ﻧﮕﺎه ﻫﺎي رﻫﮕﺬرﻫﺎ و ﻣﻐﺎزه دارﻫﺎ ﺑﻪ ان دو ﻣﺮد ﺑﻮد ‪ ...‬ﯾﮑﯽ از اﻧﻬﺎ ﮐﺎراﮔﺎه وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﻢ و‬
‫ﺑﯿﺶ ﻫﻤﻪ او راﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ‪ ...‬روﻧﺎﻟﺪ وﯾﺰﻟﯽ‪ ،‬دوﺳﺖ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﻌﺮوف و اﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎراﮔﺎه ﻗﻮي و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻦ ﮐﻤﺶ‪ ،‬ﺑﺎﺗﺠﺮﺑﻪ!‬
‫اﮔﺮ در ﺷﺮاﯾﻂ دﯾﮕﺮي ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﯿﻦ اﻻن او را ﻣﯽ ﮐﺸﺘﻨﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺟﺮﺋﺖ اﻧﺠﺎم ﭼﻨﯿﻦ‬
‫ﮐﺎري را ﺑﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﺪﻫﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺮاه او ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻘﺎﺑﺪار ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ درﺑﺎره ي او ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬اﺳﻤﺶ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺧﺒﺮ درﮔﯿﺮي دﯾﺸﺐ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﺎ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺷﮑﺴﺖ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه از اﯾﻦ ﻣﺮد ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﮐﻪ او ﺟﺎدوﮔﺮ‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي اﺳﺖ؛ ﭘﺲ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﺑﺎ او درﮔﯿﺮ ﺷﻮﻧﺪ؛ اﻟﺒﺘﻪ ﺧﺸﻮﻧﺖ اﯾﻦ ﻣﺮد در ﻣﺒﺎرزه اش در‬
‫اﺟﺘﻨﺎب از درﮔﯿﺮي ﺑﺎ او ﺑﯽ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ او را ﻣﯽ دﯾﺪ راﻫﺶ را ﮐﺞ ﻣﯽ ﮐﺮد و از اﻧﻬﺎ دور ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫رون ﮐﻪ ﻣﺤﺾ اﺣﺘﯿﺎط ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش را اﻣﺎده ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ ﺧﯿﻠﯽ ارام ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﯽ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻫﻤﻪ از ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻦ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺑﺘﺮﺳﻦ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ اون ارﺑﺎب ﺑﺪﺑﺨﺘﺸﻮن ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮي ﻣﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬دﯾﮕﻪ واي ﺑﻪ ﺣﺎل اوﻧﺎ‬‫‪ ...‬ﺣﯿﻒ ﮐﻪ ﻓﻌﻼً ﻧﻪ وﻗﺖ دارم و ﻧﻪ ﺣﻮﺻﻠﺸﻮ ‪ ...‬وﮔﺮﻧﻪ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن اﯾﻦ ﮐﻮﭼﻪ رو از اون ﮐﺜﺎﻓﺘﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎزي‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدم‪.‬‬

‫‪٣٩۵‬‬

‫ﻫﺮي ﻋﻤﺪاً ﺗﻤﺎم ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺶ را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻔﺖ ﺗﺎ اﻓﺮاد داﺧﻞ ﮐﻮﭼﻪ ﺻﺪاي او را ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ و ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ او ﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ‬
‫ اﻫﺎ ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اوﻧﺠﺎ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ دردﺑﺨﻮري داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ رون‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه ﮐﺜﯿﻒ و ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ وﯾﺘﺮﯾﻦ ﺧﺎﮐﯽ ان ﭘﺮ از ﻣﻌﺠﻮن و ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺗﺮﺳﻨﺎك و‬
‫ﻣﻮاد ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺑﻮد‪ ،‬اﺷﺎره ﮐﺮد ‪ ...‬ﻫﺮ دو وارد ﻣﻐﺎزه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ را ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻓﻮراً از ﻣﻐﺎزه ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ دو ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎزه ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ او را ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ؛ ﭼﻮن ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زﺷﺖ ﺑﻪ رون ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ دو ﻣﺮد اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ از اﯾﻨﺠﺎ ﮔﻢ ﺷﯿﻦ ﺑﺮﯾﻦ ﺑﯿﺮون‪.‬‬
‫ان دو ﻣﺮد ﻧﮕﺎﻫﯽ از روي ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻫﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻣﺮد ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ اﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺷﮑﻞ ﺻﺤﺒﺖ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد؟ ﯾﮑﯽ از اﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دوﺳﺘﺶ ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮي داﺷﺖ‪ ،‬ﺧﻨﺪه اي ﺳﺮ داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬دﯾﺪي ﭼﯽ‬
‫ﮔﻔﺖ؟‬
‫اﻣﺎ ﺣﺮﻓﺶ را ﮐﺎﻣﻞ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ان دو اﺣﺴﺎس ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺪﻧﺸﺎن ﻗﻔﻞ ﺷﺪه و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﭘﺮواز ﮐﻨﺎن از‬
‫ﺷﯿﺸﻪ ي ﺟﻠﻮي وﯾﺘﺮﯾﻦ ﻣﻐﺎزه ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﺮف ادم ﺣﺎﻟﯿﺸﻮن ﻧﻤﯿﺸﻪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﮔﻢ ﺑﯿﺮون ﯾﻌﻨﯽ ﺑﯿﺮون ‪ ...‬ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺷﺮوع ﮐﻨﯽ ﭼﺮت و ﭘﺮت ﺑﮕﯽ‬‫‪ ..‬اه ‪...‬‬

‫‪٣٩۶‬‬

‫ﻫﺮي اﯾﻦ ﻫﺎ را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎ ﺧﻮدش زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎزه ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺣﺴﺎب ﮐﺎر دﺳﺘﺶ اﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻤﯽ از ﭘﯿﺸﺨﻮان ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻣﺮد ﺧﻄﺮﻧﺎك‬
‫ﺑﻮد و ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺑﺎ او دﻋﻮا ﮐﺮد ‪ ...‬او اﺻﻼً ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺮد ﮐ‪‬ﯽ ﭼﻮﺑﺶ را از ﻏﻼف ﺧﺎرج ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺳﻼم اﻗﺎ؛ ﭼﮑﺎري ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮاﺗﻮن اﻧﺠﺎم ﺑﺪم؟‬‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ از ان‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ و رون ﮐﻪ دو ﺑﺴﺘﻪ ي ﺑﺰرگ را ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺣﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬از ﻣﻐﺎزه ﺑﯿﺮون‬
‫اﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه و ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎي ﺧﺮد ﺷﺪه اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺣﺮﮐﺘﯽ داد و ﺗﻤﺎم ﺧﺮده ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎ‬
‫از روي زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف وﯾﺘﺮﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ دوﺑﺎره ﻣﺜﻞ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ‬
‫ﺳﺎﻟﻢ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺧﺎرج ﺷﺪن از ﮐﻮﭼﻪ ي ﻧﺎﮐﺘﺮن‪ ،‬رون از ﺟﯿﻤﺰ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻐﺎزه ﺑﺮادراﻧﺶ رﻓﺖ ﺗﺎ‬
‫از اﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﺑﺮﮔﺮدد‪.‬‬
‫***‬

‫ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫﺎﻟﻮ‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ ،‬داﺑﯽ ﺑﺮاي ﺧﻮش اﻣﺪ ﮔﻮﯾﯽ ﺟﻠﻮﯾﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ارﺑﺎب‪.‬‬‫ ﺳﻼم داﺑﯽ‪.‬‬‫‪٣٩٧‬‬

‫ ارﺑﺎب ﭼﯿﺰي ﻣﯿﻞ دارﻧﺪ؟‬‫ ﻧﻪ داﺑﯽ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ اﮔﻪ وﺳﺎﯾﻞ ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي ﻣﻨﻮ اﻣﺎده ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻣﻤﻨﻮن ﻣﯿﺸﻢ ‪...‬‬‫ ﭼﺸﻢ ارﺑﺎب ‪ ...‬داﺑﯽ اﻻن اﯾﻦ ﮐﺎر اﻧﺠﺎم داد‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ داﺑﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ي ﺷﺨﺼﯽ اش رﻓﺖ ‪ ...‬اﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮد ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ‬

‫ﺑﯽ‬

‫ﻧﻈﯿﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻨﺪ ﺟﻠﺪ از ﮐﺘﺎﺑﻬﺎي اﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ از دﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻤﯿﻦ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮدن ان ﻣﯿﺸﺪ ‪ ...‬ﭼﻮن ﻫﯿﭻ ﻓﺮد دﯾﮕﺮي اﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ را ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫اﯾﻦ دﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﺟﺎدوﻫﺎي اﺧﺘﺮاﻋﯽ داﻣﺒﻠﺪور و ﻧﯿﺰ ﻧﺤﻮه ي اﺟﺮاي درﺳﺖ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ و‬
‫ﺳﭙﯿﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﯽ داﻧﺪ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﭼﻘﺪر ﺑﺰرگ اﺳﺖ؛ اﻣﺎ وﻗﺘﯽ‬
‫اﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ را دﯾﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور واﻗﻌﺎً ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ و داﻧﺎ ﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ دو‬
‫ﻗﺮن اﺧﯿﺮ اﺳﺖ‪.‬‬
‫از ﺑﺨﺶ ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي‪ ،‬ﮐﺘﺎب اﺳﻨﯿﭗ را ﺑﯿﺮون اورد ‪ ...‬ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ را ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ درﺳﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻃﺮز‬
‫درﺳﺖ ﮐﺮدن ان در دﺳﺘﻮرﻫﺎي اﺳﻨﯿﭗ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬اﺳﻨﯿﭗ در ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي ﺗﮏ ﺑﻮد ‪ ...‬روﺷﻬﺎي‬
‫اﺑﺪاﻋﯽ او در درﺳﺖ ﮐﺮدن ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ زﯾﺮﮐﺎﻧﻪ و ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ ﺳﻮال داﺷﺖ ﮐﻪ از او ﺑﭙﺮﺳﺪ؛‬
‫اﻣﺎ او دﯾﮕﺮ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﻬﺎﯾﺶ را ﺑﮕﯿﺮد‪.‬‬

‫‪٣٩٨‬‬

‫ﺻﻔﺤﻪ ي ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻮاد اوﻟﯿﻪ ي ان اﻧﺪاﺧﺖ؛ ﺳﭙﺲ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﺪا ﮐﺮدن ان ﻣﻮاد از‬
‫ﺑﺴﺘﻪ ﻫﺎي روي ﻣﯿﺰ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪٣٩٩‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ ‪ :‬ﭘﺎﯾﺎن ﮐﺎر‬
‫ﺑﻌﺪ از دو روز‪ ،‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﺎ دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ ﻫﺎي اﺳﻨﯿﭗ‪ ،‬درﺳﺖ ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮﺳﯽ ﺑﺮاي‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ ﻣﻌﺠﻮن اﻣﺎده اﺳﺖ و اﻣﺮوز ﻋﺼﺮ ان را ﻣﯽ اورد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﭘﺎﺗﺮوﻧﺴﯽ ﺑﺮاي اﺑﺮﻓﻮرث ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ اﻣﺮوز ﻋﺼﺮ ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﯿﺎﯾﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫ﻋﺼﺮﻫﻤﺎن روز‪ -‬درﻣﺎﻧﮕﺎه‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻣﻌﺠﻮن را اورد‪ ،‬ﭘﻤﺎدي را ﮐﻪ ﺧﻮدش درﺳﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬داﺧﻞ ﻣﻌﺠﻮن اﻧﺪاﺧﺖ و‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﭘﻤﺎد ﺗﻤﺎم ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﻪ ﺧﻮدش ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ دﯾﮕﺮ را روي ان اﺟﺮا ﮐﺮد ‪ ...‬ﺣﺎﻻ‬
‫ﭘﻤﺎد اﻣﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ده دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻢ اﻣﺪ‪ :‬ﺟﯿﻨﯽ‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدي؟!‬

‫‪۴٠٠‬‬

‫ ﺑﻠﻪ ‪ ...‬اﻣﺮوز ﺑﺎ ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ درﺳﺖ ﮐﺮد‪ ،‬ﭘﻤﺎد ﻣﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ اﮔﻪ اﻣﺎده ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮام‬‫اﻣﺘﺤﺎﻧﺶ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺷﻨﻠﺶ را دراورد و روي ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ آﻣﺎدم‪.‬‬
‫ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ وﻗﺘﯽ ﭘﻤﺎد رو ﺑﻪ دﺳﺘﺖ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬درد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ و اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺎ دو روز ﻧﺒﺎﯾﺪ‬‫اﻧﮕﺸﺘﺎي دﺳﺘﺘﻮ ﺗﮑﻮن ﺑﺪي‪.‬‬
‫ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ روز ﻃﻮل ﻣﯽ ﮐﺸﻪ ﺗﺎ ﻧﺘﯿﺠﺶ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﺸﻪ؟‬‫ ﻧﻬﺎﯾﺘﺎً ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﻃﻮل ﻣﯽ ﮐﺸﻪ‪.‬‬‫ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬اﻫﺎ ‪ ...‬داﺷﺖ ﯾﺎدم ﻣﯽ رﻓﺖ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ازت درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اﮔﻪ اﻣﮑﺎﻧﺶ‬‫ﻫﺴﺖ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻊ درﻣﺎن دﺳﺘﻢ‪ ،‬اﻣﻮزش ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از ﺷﺎﮔﺮدام رو ﺑﺮاي ﯾﻪ ﻣﺪت ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮي‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺎق ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺪاﻧﺪ ان ﺷﺎﮔﺮدﻫﺎ ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬و اوﻧﻬﺎ ﮐﯿﺎ ﻫﺴﺘﻦ؟‬
‫ رون ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﻟﮑﺲ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻢ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺧﻨﺪه اي ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﺗﻔﺎﻗﺎً ﺧﻮدﻣﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺻﺤﺒﺖ‬
‫ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﺤﺜﺸﻮ ﭘﯿﺶ ﮐﺸﯿﺪﯾﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﯽ ﻧﺪارم ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اوﻧﺎ ﺑﮕﯿﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺘﮕﯿﺮي ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻢ و اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮدا ﯾﻪ اﻣﺘﺤﺎن از اوﻧﺎ ﻣﯽ ﮔﯿﺮم ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ از ﮐﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ اﻣﻮزﺷﻬﺎﺷﻮن رو ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ‪.‬‬

‫‪۴٠١‬‬

‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺣﺮف ﻫﺎي اﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﻗﺮار اﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﻟﮑﺲ اﻣﻮزش ﺑﺪﻫﺪ‪،‬‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻃﻮري اﻧﻬﺎ ﻗﻮي ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬ارزو ﮐﺮد ﮐﻪ ﮐﺎش ﺟﯿﻤﺰ زودﺗﺮ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ اﻣﺪ ‪...‬‬
‫اﯾﻦ ﻃﻮري ﺷﺎﯾﺪ ﻫﺮي ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﻣﯽ ﺑﻮد و ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ اﮐﻨﻮن ﺗﻮﺳﻂ ﺟﯿﻤﺰ اﻣﻮزش ﻣﯿﺪﯾﺪ ‪...‬‬
‫***‬

‫ﮐﺎﻓﻪ ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ‪ ...‬ﺑﺬار ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻫﺎﺗﻮن در ﭼﻪ ﺣﺪﯾﻪ ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﻟﮑﺲ ‪ ...‬ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ‬‫ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺪوﻧﻢ ﮐﻪ اﻣﻮزﺷﻬﺎﺗﻮن رو از ﮐﺠﺎ ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از اﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﮐﻪ ان دو ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﻨﺪ؛ وﻟﯽ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ اﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﭼﻪ‬
‫ﺣﺪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ اﯾﺴﺘﺎدﮔﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ از روزي ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﻗﺮار اﺳﺖ ﺗﻮﺳﻂ ﺟﯿﻤﺰ اﻣﻮزش ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ ،‬در ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮدش ﻧﻤﯽ ﮔﻨﺠﯿﺪ؛‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻓﻮراً ﺑﻪ وﺳﻂ ﮐﺎﻓﻪ اﻣﺪ‪ .‬او ﺑﯽ ﺻﺒﺮاﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﺟﺎدوﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪ وﻧﯿﺰ ﺑﻬﺮه ﻣﻨﺪ ﺷﺪن از داﻧﺶ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻟﮑﺲ‪ :‬ﻣﺎ اﻣﺎده اﯾﻢ‪.‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺧﻮدﺗﻮن ﻣﯽ دوﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺸﻦ و ﺑﺪون رﺣﻢ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؛ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه از ﻗﺪرت‬‫واﻗﻌﯿﺘﻮن اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﺪ ‪ ...‬اﻗﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺷﻤﺎ ﻫﻢ داور ﺑﺎﺷﯿﺪ‪.‬‬
‫‪۴٠٢‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث از ﭘﺸﺖ ﭘﯿﺸﺨﻮان ﺑﻪ ﻃﺮف اﻧﻬﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ :‬ﺑﺎ ﺷﻤﺎره ﺳﻪ ﻣﺒﺎرزه رو ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﺪ ‪3..2..1..‬‬
‫ﺑﺎ ﺷﻤﺎره ي ﺳﻪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺷﺮوع ﮐﻨﻨﺪه ي ﻣﺒﺎرزه ﺷﺪ و اوﻟﯿﻦ ﺟﺎدوﯾﺶ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد را ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮ آن‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ اﻟﮑﺲ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﮑﺎن ﭼﻮﺑﺶ اﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮد‬
‫و ﻫﺮ دو ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺮﮔﺸﺖ داد؛ ﺳﭙﺲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ اﻧﻬﺎ دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﮐﻨﻨﺪ؛ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ‬
‫زﯾﺎد ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﻗﺮار ﻧﮕﯿﺮﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎه ان دو را وادار ﺑﻪ دﻓﺎع ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮج ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي از ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻣﯽ اﻣﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺟﺎدو‬
‫را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯿﺸﻨﺎﺧﺖ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺻﺪا و ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺳﺮﯾﻌﺎً ﺳﭙﺮي ﺟﻠﻮي‬
‫ﺧﻮدش ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ و ﻫﻢ ﻃﻠﺴﻢ اﻟﮑﺲ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد ‪ ...‬ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ ‪ ...‬اﺻﻼً‬
‫ﻓﮑﺮش را ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ در ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﺎ دﯾﺪن ﺻﺤﻨﻪ‬
‫روﺑﺮوﯾﺶ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ او ﻫﻢ ﺧﻮدي ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪.‬‬
‫اﻟﮑﺲ ﯾﮑﯽ از ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎي ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺟﯿﻤﺰ را ﺑﻪ اراﻣﯽ و ﺑﺪون ﺳﺮ و ﺻﺪا ﺑﻪ ﻃﺮف او ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﺧﻮدش را ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ ،‬ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺧﺸﮏ ﺷﺪ و‬
‫ﺟﻮﺑﺪﺳﺘﯽ از دﺳﺘﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ ‪ ...‬ﺻﻨﺪﻟﯽ اي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ او ﺑﺮﺳﺪ‬
‫در ﻫﻮا ﭘﻮدر ﺷﺪ‪ .‬اﻟﮑﺲ ﻫﻢ ﺑﺎ دﺳﺖ و ﭘﺎﯾﯽ ﺑﺴﺘﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﺒﺎرزه ﺗﻤﻮﻣﻪ‬

‫‪۴٠٣‬‬

‫اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﻪ ﻗﺪري ﺳﺮﯾﻊ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ رون ﻓﻘﻂ ﻣﺎت و ﻣﺒﻬﻮت ﻧﻈﺎره ﮔﺮ ﺷﮑﺴﺖ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﻟﮑﺲ ﺷﺪ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺟﺎدوﯾﺶ را از روي اﻟﮑﺲ ﺑﺮداﺷﺖ؛ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﻮد‪ ،‬رﻓﺖ‪ .‬اﺑﺘﺪا او را دوﺑﺎره‬
‫ﻣﺮﺋﯽ و ﺳﭙﺲ ازاد ﮐﺮد ‪ ...‬اﺑﺮﻓﻮرث اﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ اﻣﻮزش داده ﺑﻮد؛ ﺣﺪاﻗﻞ ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ‬
‫از ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪ :‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ؛ وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﺟﺎي ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ دارﯾﻦ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ‬
‫ﺑﺮﯾﻦ ﮐﻨﺎر ﮐﻪ ﻧﻮﺑﺖ روﻧﻪ ‪ ...‬رون ﺑﯿﺎ اﯾﻨﺠﺎ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﻟﮑﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف اﺑﺮﻓﻮرث رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﻧﻈﺎره ﮔﺮ دوﺋﻞ رون ﺑﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎﺷﻨﺪ ‪ ...‬رون ﺑﺎ اﺳﺘﺮس و ﻣﮑﺚ‬
‫ﺑﻪ وﺳﻂ رﻓﺖ و ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﯿﻤﺰ اﯾﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺿﻄﺮاب رون ﺷﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش رون! اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ دوﺋﻞ دوﺳﺘﺎﻧﺲ!‬
‫***‬
‫روزﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﭙﺮي ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﮐﻨﻮن ﯾﮏ ﻣﺎه از اﻣﻮزﺷﻬﺎي ﺟﯿﻤﺰ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬
‫رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﻟﮑﺲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺗﺎ اﻣﻮزش ﻫﺎي اﻣﺮوز را ﺷﺮوع ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﻧﻮﯾﻞ و اﻟﻔﺮد‬
‫ﻫﻢ اﻣﺮوز ﺑﻪ اﻧﻬﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﺎوﮐﺲ در اﺗﺶ ﺑﺰرﮔﯽ وﺳﻂ ﮐﺎﻓﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ...‬اﺑﺮﻓﻮرث از ﭼﺸﻤﺎن ﭘﺮﻧﺪه ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ اﺗﻔﺎق‬
‫ﺧﻮﺑﯽ ﻧﯿﻔﺘﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﻗﻘﻨﻮس ﺳﺮاﺳﯿﻤﻪ روي ﺷﺎﻧﻪ ي اﺑﺮﻓﻮث ﻧﺸﺴﺖ و ﺻﺤﻨﻪ اي را ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ در ﻣﺤﺎﺻﺮه ي‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت و اﻓﺮادش در دره ﮔﻮدرﯾﮏ ﺑﻮد را ﻧﺸﺎن داد‪.‬‬

‫‪۴٠۴‬‬

‫ﺑﻘﯿﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث و ﻓﺎوﮐﺲ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻮرت اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﮐﻪ ﻓﺎوﮐﺲ‬
‫ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﯿﺎورده اﺳﺖ ‪ ..‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ اﺑﺮﻓﻮرث زﯾﺮ ﻟﺐ ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ ﻟﻌﻨﺖ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد و ﻓﻮرا ﮐﺎﻏﺬ و‬
‫ﻗﻠﻤﯽ را ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد و ﺟﻤﻠﻪ ي ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ را ﻧﻮﺷﺖ‪.‬‬
‫اﻟﮑﺲ‪ :‬ﭼﯿﺰي ﺷﺪه ﭘﺪرﺑﺰرگ؟‬
‫اﻣﺎ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺟﻮاﺑﯽ ﻧﺪاد و ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﻪ ﻓﺎوﮐﺲ داد و ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ‪ :‬اﯾﻨﻮ ﺑﻪ رﯾﻤﻮس ﺑﺪه و ﺳﺮﯾﻊ ﺑﺮﮔﺮد اﯾﻨﺠﺎ!‬
‫ﺳﭙﺲ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮﺳﯽ ﺑﺮاي ﺟﯿﻨﯽ و ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ در درﻣﺎﻧﮕﺎه اﻣﺎده ﺑﺎﺷﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﮐﺎرش ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺑﻘﯿﻪ ﭼﺮﺧﯿﺪ ‪ ...‬در ﻧﮕﺎه ﺗﻤﺎم اﻧﻬﺎ ﯾﮏ ﺳﻮال ﺑﻮد‪ :‬ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده؟‬
‫ وﻟﺪﻣﻮرت و اﻓﺮادش ﺟﯿﻤﺰ رو ﻣﺤﺎﺻﺮه ﮐﺮدن‪.‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف رﻧﮓ از رﺧﺴﺎر ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و رون ﭘﺮﯾﺪ ‪ ...‬رون ﺗﺎزه ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ‬
‫دوﺳﺖ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﺪ؛ وﻟﯽ ﺣﺎﻻ داﺷﺖ او را ﻫﻢ از دﺳﺖ ﻣﯽ داد‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬اون ﮐﺠﺎس؟‬
‫ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ ﮐﻤﮑﺶ‪.‬‬
‫ اروم ﺑﺎش رون‪ ،‬ﻣﺎ ﻣﯿﺮﯾﻢ ﮐﻤﮑﺶ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﻓﺎﮐﺲ ﺑﯿﺎد و ﻣﺎ رو ﺑﺒﺮه اوﻧﺠﺎ‪.‬‬‫اﻟﮑﺲ ﮐﻪ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺧﻮدش را ﺣﻔﻆ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﭘﺪر ﺑﺰرگ! ﺗﻌﺪاد اوﻧﺎ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮه؟‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻧﻬﺎ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺗﻌﺪادﺷﺎن ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺮاي دﻗﺎﯾﻘﯽ اﻧﻬﺎ را ﻣﻌﻄﻞ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ .‬اﻣﺮوز ﻫﻢ ﻧﻮﯾﻞ و ﻫﻢ اﻟﻔﺮد اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ :‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ‪ 15‬ﻧﻔﺮي ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬وﻗﺘﯽ رﺳﯿﺪﯾﻢ‬
‫‪۴٠۵‬‬

‫اوﻧﺠﺎ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ از ﻗﺪرت ﻃﺒﯿﻌﺘﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ اﻣﯿﺪوارم وﻟﺪﻣﻮرت دوﺑﺎره اون ﺟﺎدو را اﺟﺮا ﻧﮑﺮده‬
‫ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ‪ ...‬ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﯽ ﻣﻌﻄﻠﺸﻮن ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﮐﻤﮏ ﺑﺮﺳﻪ ‪ ...‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﯾﺪ؟‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﻓﻬﻤﯿﺪن ﺳﺮي ﺗﮑﺎن دادﻧﺪ ‪ ....‬ﻓﺎوﮐﺲ دوﺑﺎره ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً روي ﺷﺎﻧﻪ ي اﺑﺮﻓﻮرث‬
‫ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ ﻓﻮراً ﺑﻪ ﻃﺮف او رﻓﺘﻨﺪ و ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﯾﮏ ﻗﺴﻤﺖ از رداي اﺑﺮﻓﻮرث را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ او‬
‫ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي ﻓﻘﻂ داﺷﺖ از ﺧﻮدش دﻓﺎع ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬از ﺑﻌﻀﯽ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺟﺎ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ داد ‪ ...‬در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫راه ﻓﺮاري ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺿﺪ اﭘﺎرات‪ ،‬ﺑﺎ اﻓﺮادش او را دوره ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫واﺟﺎزه ﺗﺤﺮك زﯾﺎدي را ﺑﻪ او ﻧﻤﯽ دادﻧﺪ ‪ ...‬اﻧﺮژي زﯾﺎدي را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد ‪ ...‬ﺳﭙﺮﻫﺎي دﻓﺎﻋﯿﺶ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺿﻌﯿﻔﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬دﯾﺮ ﯾﺎ زود‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت دﯾﻮاره ﻫﺎي دﻓﺎﻋﯿﺶ را از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ‬
‫ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر در اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل اﺧﯿﺮ‪ ،‬ﺗﺮس وﺟﻮدش را ﭘ‪‬ﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺮس از ﻣﺮگ ﻧﺒﻮد؛ ﺑﻠﮑﻪ‬
‫ﺗﺮس از اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺗﻼش و ﺳﺨﺘﯽ و ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺟﺎدوﻫﺎي ﭘﯿﭽﯿﺪه و دﺷﻮار ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ‬
‫دﻟﯿﻞ ﺗﺮس او ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﻔﺮت در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ در زﯾﺮ ﻧﻘﺎﺑﺶ ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت و اﻓﺮادش در ﺣﺎﻟﯽ ﺑﻪ او‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪۴٠۶‬‬

‫درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻋﺮق ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﺸﺎر زﯾﺎدي ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدش اورده ﺑﻮد‪ ،‬از ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ اﻣﺪ ﺑﺎ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺒﺎرزه ي ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ اي ﺗﺎم ‪ 15 ...‬ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ‪...‬ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﯿﺸﻪ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﻨﯽ و‬
‫دﺷﻤﻨﺎت رو از ﺳﺮ راﻫﺖ ﺑﺮﻣﯽ داري ‪ ...‬اوه ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﯾﺎدم ﻧﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور رو ﻫﻢ اﯾﻦ ﻃﻮري از‬
‫ﺳﺮ راﻫﺖ ﺑﺮداﺷﺘﯽ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﭘﯿﺶ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪ و ﭘﺎﺳﺦ داد‪:‬‬
‫ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﻋﻮﺿﯽ! ﭼﻄﻮر ﺟﺮﺋﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻃﻮري ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯽ؟‬‫ﻫﺮي ﮐﻪ از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﺸﻨﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در اداﻣﻪ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ را ﻣﻨﺤﺮف ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺘﻪ ﺗﺎم ‪ ...‬ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻬﺎن ﻫﺴﺘﯽ ‪ ...‬وﻟﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ ‪ ...‬اﮔﻪ ﺑﻮدي اﯾﻦ‬
‫ﻃﻮري ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﺒﺎرزه ﻧﻤﯽ ﮐﺮدي و ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻣﺮد ﺑﺎ ﻫﻢ دوﺋﻞ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ ‪ ...‬در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﺗﺮﺳﻮﯾﯽ ﺗﺎم ‪ ...‬ﯾﻪ ادم ﺑﺰدل‪.‬‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎ رﺳﯿﺪ ‪ ..‬ﺣﺮﻓﻬﺎي ﺟﯿﻤﺰ ازار دﻫﻨﺪه ﺑﻮد ‪ ..‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ او ﺣﻘﯿﻘﺖ را‬
‫ﻣﯽ ﮔﻔﺖ؛ اﻣﺎ ﻓﻘﻂ در ﻣﻮرد داﻣﺒﻠﺪور درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪ ...‬او ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮ ان ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻏﻠﺒﻪ‬
‫ﮐﻨﺪ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯽ ﺧﺎرق اﻟﻌﺎده اي داﺷﺖ ‪ ...‬ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻗﻠﺒﺎً راﺿﯽ ﺑﻪ ﻣﺮگ او ﻧﺒﻮد و ﻫﻤﯿﺸﻪ‬
‫ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎ او روﺑﺮو ﻧﺸﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ او ﮐﻮﺗﺎه ﺑﯿﺎﯾﺪ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﻘﺸﻪ‬
‫ﻫﺎي او را ﺧﺮاب ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﻘﺸﻪ اي ﺣﺴﺎب ﺷﺪه داﻣﺒﻠﺪور را از ﺳﺮ‬
‫راﻫﺶ ﺑﺮدارد‪.‬‬

‫‪۴٠٧‬‬

‫اﻟﺒﺘﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﯿﺰ ﻗﺪرت زﯾﺎدي داﺷﺖ؛ اﻣﺎ او ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ رﯾﺴﮏ ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﻣﺤﻔﻞ در ﭼﻨﺪ وﻗﺖ اﺧﯿﺮ از ﻟﺤﺎظ‬
‫ﻗﺪرت ﺑﺮ او و اﻓﺮادش ﺑﺮﺗﺮي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻣﺤﺴﻮﺳﯽ داﺷﺘﻨﺪ ‪ ...‬اﺑﺮﻓﻮرث و ﻧﻮه اش‪ ،‬ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ و ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻔﻪ ﺳﻨﮕﯿﻦ‬
‫ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﻬﺎ را ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ از ﺳﺮ راه ﺑﺮدارد ‪ ...‬ﭼﻮن اﮔﺮ اﯾﻦ وﺿﻊ اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬‬
‫ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﺶ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ‪ ....‬ﻧﻘﺸﻪ اوﻟﺶ ﺑﺮاي ﮐﺸﺘﻦ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺖ روﺑﺮو ﺷﺪ ‪ ...‬ان روز ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد او را در وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺸﺘﻪ اﺳﺖ‪ ،‬ﺳﺎﻟﻢ ﺗﺮ و ﻫﻮﺷﯿﺎرﺗﺮ از ﻗﺒﻞ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬ﺑﻪ‬
‫ﻫﯿﭻ وﺟﻪ اﻧﺘﻈﺎر او را ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬در ان ﻣﺒﺎرزه ﺳﻨﮕﯿﻦ‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﺎر ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮد ﮐﻪ او را در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻣﺠﺮوح ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮاري داد ‪ ...‬ﯾﮏ ﺷﮑﺴﺖ ﺗﻠﺦ ‪ ...‬ﺷﮑﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻣﺪﺗﻬﺎ ازارش داد ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺷﮑﺴﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻃﻮر ﺷﺪه ﺟﯿﻤﺰ را ﺑﮑﺸﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ و ﻧﻘﺸﻪ ‪ ...‬ﻣﺎه ﻫﺎ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ردي از او‬
‫ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ و ﻧﯿﺰ ﺧﻮدش اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ اﻧﺠﺎم داد ‪ ...‬اﮐﻨﻮن او در ﭼﻨﮕﺶ ﺑﻮد ‪ ...‬ﭘﻮزﺧﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ‬
‫ﻧﺸﺴﺖ‪:‬‬
‫ دﯾﮕﻪ ﮐﺎرت ﺗﻤﻮﻣﻪ ﺟﯿﻤﺰ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﺳﭙﺮ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺟﯿﻤﺰ را درﻫﻢ ﺷﮑﺴﺖ و ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ي او اﺻﺎﺑﺖ ﮐﺮد و او را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ‬
‫زﻣﯿﻦ ﻣﯿﺨﮑﻮب ﮐﺮد و اﻣﮑﺎن ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ را از ﺟﯿﻤﺰ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺗﻼش ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮدش را ازاد ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻌﺪي ﯾﮑﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ او را ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪۴٠٨‬‬

‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮐﻪ راﺿﯽ از ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮐﺎرش ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ وﻗﺎر واراﻣﯽ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ ‪ ...‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش‬
‫را ﻣﺤﺾ اﺣﺘﯿﺎط ﺑﺎﻻ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪...‬ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ او ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ را ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪:‬‬
‫ ﻧﭻ ‪ ....‬ﻧﭻ ‪ ....‬ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﺧﯿﻠﯽ ﺑﭽﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺨﻮاي ﺑﺎ ﻣﻦ دوﺋﻞ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰي ﺑﺮاي از دﺳﺖ دادن ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي اي ﮐﻪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫ﻫﻤﺎن ﺳﺮدي ﺻﺪاي وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ ﻫﻤﮕﺎن را ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺟﻮاب داد‪ :‬ﺧﺐ ﺑﻠﻪ ‪ ...‬ﻫﻤﻪ دﯾﺪن ﮐﻪ ﭼﻪ‬
‫ﻣﺒﺎرزه ي ﺗﮏ ﺑﻪ ﺗﮏ و ﻋﺎدﻻﻧﻪ اي داﺷﺘﯿﻢ ‪ ...‬ﺗﺎم ‪...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت در ﺟﻮاﺑﺶ ﻟﺒﺨﻨﺪ دﯾﮕﺮي زد؛ ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺟﯿﻤﺰ ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺮدارد‪:‬‬
‫ ﺑﺬار ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﮐﯽ ﭘﺸﺖ اﯾﻦ ﻧﻘﺎب ﺧﻮدﺷﻮ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮده‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻪ ﺗﻼش وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاي ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﻧﻘﺎﺑﺶ ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺖ روﺑﺮو ﻣﯽ ﺷﻮد‪ ،‬ﺧﻨﺪه ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﻧﻘﺎب را ﺑﺮدارد؛ وﻟﯽ ﻫﺮ ﮐﺎري ﮐﺮد ﻧﻘﺎب از روي ﺻﻮرت ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﺸﺪ‪:‬‬
‫ ﻧﭻ ‪ ...‬ﻧﭻ ‪...‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﺧﯿﻠﯽ ﺑﭽﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺨﻮاي ﻧﻘﺎب ﻣﻨﻮ ﺑﺮداري‪.‬‬‫اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﻮد‪ ،‬ﭘﻮزﺧﻨﺪ دﯾﮕﺮي زد و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﻮرت ﺟﯿﻤﺰ ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺬار ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺎرم ﺗﻤﻮم ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎزم اﯾﻦ ﺣﺮف رو ﻣﯽ زﻧﯽ ﯾﺎ ﻧﻪ؟‬

‫‪۴٠٩‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻗﻮي را اﺟﺮا ﮐﺮد؛ اﻣﺎ در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﺶ ﺑﻌﺪ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﻧﻘﺎب ﻣﺤﻮ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺟﺎدوﯾﯽ‬
‫دﯾﮕﺮ را ﻧﯿﺰ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ اﺛﺮ ﻧﮑﺮد؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ از ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﮐﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ درد زﯾﺎدي ﺑﻮد اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ وﻟﺪﻣﻮرت از اﯾﻦ ﺟﺎدو اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺧﻮدش را ﺑﺮاي اﯾﻦ درد اﻣﺎده ﮐﺮد و ﺳﻌﯽ‬
‫ﮐﺮد ﻓﺮﯾﺎد ﻧﺰﻧﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺑﺮﺧﻮرد ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﺶ‪ ،‬درد ﺷﺪﯾﺪي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬ﮔﻮﯾﯽ‬
‫ﺳﺮش را ﻣﯿﺎن دو دﯾﻮار ﺳﻨﮕﯽ ﻗﺮار داده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬دﻧﺪاﻧﻬﺎﯾﺶ را ﻣﺤﮑﻢ روي ﻫﻢ ﻓﺸﺎر داد ﺗﺎ ﺻﺪاﯾﯽ از‬
‫دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﻧﺸﻮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت دﯾﮕﺮ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﺟﺎدوﯾﺶ ﻫﻢ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺪس ﻣﯽ زد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺮاي‬
‫ﻧﻘﺎﺑﺶ از ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده اﺳﺖ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي دﯾﮕﺮي را ﻧﯿﺰ ﺑﻠﺪ ﺑﻮد؛ اﻣﺎ اﯾﻦ ﺟﺎدوﻫﺎ‬
‫ﺻﻮرت ﻃﺮف را ﻫﻢ ازﺑﯿﻦ ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ و او اﺻﻼً ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﺎدوﻫﺎ را ﺑﮑﺎر ﺑﺒﺮد ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﻃﻮر‬
‫ﮐﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻮﯾﺖ او را ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ‪ ...‬اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﻏﯿﺮ از ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮد‪ ،‬اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬اﯾﻦ ﻣﺮد واﻗﻌﺎٌ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻮﯾﺖ او را ﺑﻔﻬﻤﺪ‪ ،‬او را ﺑﮑﺸﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻣﺮگ ﺧﻮدش را ﻗﻄﻌﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ‪ ،‬ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺗﺎ ﺗﻮان دارد‪ ،‬ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫زﺧﻢ زﺑﺎن ﺑﺰﻧﺪ‪:‬‬
‫ ﺗﺎم ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرﮔﯽ ﻧﺒﻮدي ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻧﺪارم ازم ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯽ ‪...‬‬‫ﻫﻤﻮن ﻃﻮر ﮐﻪ از اﻟﺒﻮس ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪي‪.‬‬

‫‪۴١٠‬‬

‫اﯾﻦ ﺣﺮف‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﺧﺸﻢ وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﻪ اوج رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺧﺸﻢ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪ :‬ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻨﻄﻮري ﺣﺮف ﻣﯽ زدي!‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺷﻼق وار ﺗﮑﺎن داد و ﻃﻨﺎﺑﻬﺎي اﺗﺸﯿﻨﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد و اﻧﻬﺎ را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ دور ﭘﺎﻫﺎي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﯿﭽﺎﻧﺪ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫اي ﺑﻌﺪ ﺑﻮي ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﻟﺒﺎس و ﮔﻮﺷﺖ در اﺛﺮ وزﯾﺪن ﺑﺎد ﺑﻪ ﻣﺸﺎم ﻫﻤﻪ رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﯿﺰ ﻓﺮﯾﺎدي از درد ﮐﺸﯿﺪ؛ وﻟﯽ ﻓﻮراً ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻃﻨﺎﺑﻬﺎي اﺗﺸﯿﻦ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد و ﻓﻮراً او را زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار داد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﻫﯽ اي ﮐﻪ از‬
‫اب ﺑﯿﺮون اﻓﺘﺎده ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧﻮرد؛ وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﺻﺪاﯾﯽ از او در ﻧﻤﯽ اﻣﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻃﻠﺴﻢ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ زﯾﺎد درد ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﮕﻬﺶ دارم!‬
‫دوﺑﺎره او را زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮاي ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ‪ 10‬ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻤﺎﻧﺪ؛ اﻣﺎ ﻧﻬﺎﯾﺘﺎً درد ﺑﺴﯿﺎر ﺷﺪﯾﺪ ﻗﻔﻞ دﻫﺎن او را ﺑﺎز ﮐﺮد‬
‫و ﻧﻌﺮه ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ اﺳﻤﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت راﺿﯽ و ﺧﻮﺷﺤﺎل از اﯾﻦ ﻓﺮﯾﺎد‪ ،‬ﺗﺎ ‪ 20‬ﺛﺎﻧﯿﻪ ي دﯾﮕﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ را از روي ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ از‬
‫ﺷﺪت درد ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اداﻣﻪ داد ‪ ...‬در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮق ﺷﺮارت و رﺿﺎﯾﺖ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ ‪ ...‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ درد داﺷﺖ ‪ ...‬اره ‪ ...‬ﭘﺲ ﺑﺬار دوﺑﺎره اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﯿﻢ ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺟﻮري ﺑﺎ‬‫ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯽ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﮐﺮوﺷﯿﻮ ‪...‬‬

‫‪۴١١‬‬

‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺗﺎزه از ﺷﺪت دردش ﮐﺎﺳﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دوﺑﺎره ﻓﺮﯾﺎدش ﺑﻪ اﺳﻤﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻧﻬﺎﯾﺖ درد ﺑﻮد از‬
‫ﺷﺪت درد ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ‪ ،‬ﻣﺮگ و ﺧﻼص ﺷﺪن از‬
‫اﯾﻦ درد ﺑﻮد؛ وﻟﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻧﻤﯽ اﻓﺘﺪ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ او را ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ‬
‫ﺳﺎدﮔﯽ ﺑﮑﺸﺪ ‪ ...‬دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﻣﺪت اﺳﺖ ﮐﻪ زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار دارد ‪ ...‬درد ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش و‬
‫ذﻫﻨﺶ را در ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺣﺎﻻ ﻧﯿﺰ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻓﺮﯾﺎد‪ ،‬ﺧﻮن ﻧﯿﺰ از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ از ﺷﺪت‬
‫درد ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪ؛ اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ او را راﺣﺖ ﺑﮕﺬارد و ﺳﺮﮔﺮﻣﯿﺶ ﺑﻪ اﯾﻦ زودي ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‬
‫‪ ...‬ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻗﻬﻘﻬﻪ ﻣﯽ زد‪ ،‬او را ﺑﻪ ﻫﻮش اورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﮔﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاي دﯾﮕﻪ ﺷﮑﻨﺠﺖ ﻧﮑﻨﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻟﺘﻤﺎس ﮐﻦ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﮐﺎﻓﯿﻪ از ﻣﻦ ﺧﻮاﻫﺶ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺧﻮن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه در دﻫﺎﻧﺶ را ﺗﻒ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻧﻔﺮت ﺟﻮاب وﻟﺪﻣﻮرت را داد‪ :‬ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ رو‬
‫از ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺸﻨﻮي‪.‬‬
‫وﻟﺪﻧﻤﻮرت ﺑﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﺷﺎﻧﻪ اش را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪ :‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ‪ ...‬ﻫﺮ ﻃﻮر راﺣﺘﯽ ‪ ...‬ﮐﺮوﺷﯿﻮ ‪...‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ دوﺑﺎره ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪ اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت دوﺑﺎره او را ﺑﻪ ﻫﻮش اورد و ﻃﻠﺴﻤﯽ روﯾﺶ اﺟﺮا ﮐﺮد ﺗﺎ‬
‫ﺑﯿﻬﻮش ﻧﺸﻮد و ﺑﺎر دﯾﮕﺮ او را زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار داد ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺎي ﻓﺮﯾﺎد زدن ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺖ و‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧﻮرد ‪ ...‬ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎي ﺿﻌﯿﻔﺶ در ﺧﻨﺪه ﻫﺎي وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ي ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ اورد ‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﺧﺸﻨﻮدي ﻣﯽ ﮐﺮد‪:‬‬

‫‪۴١٢‬‬

‫ اﻫﺎ ‪ ...‬داﺷﺖ ﯾﺎدم ﻣﯽ رﻓﺖ ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﮔﻔﺘﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ ﯾﻪ دوﺋﻞ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﻢ ‪ ...‬درﺳﺖ ﺷﻨﯿﺪم ؟ ‪ ...‬اﻧﺘﯿﻨﯿﻮ‬‫ﭼﻮﺑﺶ رو ﺑﻬﺶ ﭘﺲ ﺑﺪه ‪..‬‬
‫اﯾﻦ ﺣﺮف روزﻧﻪ اي اﻣﯿﺪ در ﻫﺮي ﺑﻪ وﺟﻮد اورد ‪ ...‬او ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ را از دﺳﺖ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت دور ﻧﮕﻪ دارد ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻮب را ﺑﻪ ﻣﮑﺎن اﺻﻠﯽ ﺧﻮدش ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪ ‪ ...‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ‬
‫اﻧﺠﺎم ﺟﺎدوي ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺒﻮد ‪ ...‬اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از ﻣﺰاﯾﺎي ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮد ﻣﺮﻟﯿﻦ روي ان ﻗﺮار داده ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻮب را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و از ان ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﯾﻪ ﺟﺎي اﺻﻠﯽ ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺮدد ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ‬
‫ﭼﻮب را ﻟﻤﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ وﻟﺪﻣﻮرت اﺻﻼً ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﺻﺪاي ﺗﻠﻖ ﺗﻠﻖ ﭼﻮب‬
‫روي زﻣﯿﻦ و ﺻﺪاي ﻧﻔﺮت اﻧﮕﯿﺰ وﻟﺪﻣﻮرت ذﻫﻨﺶ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ دوﺋﻞ ﮐﻨﯿﻢ؟ اﻻن ﻣﻦ و ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻫﺮ ﭼﻪ ﺗﻼش ﮐﺮد‪ ،‬ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد‪ .‬درد ﺳﺮﺗﺎ ﺳﺮ ﺑﺪﻧﺶ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ان‬
‫ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﺪ و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد؛ اﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ .‬زﺧﻢ ﻋﻤﯿﻖ ﭘﺎﯾﺶ ﻣﺎﻧﻊ ﺗﻼش او ﺑﻮد ‪ ...‬ﭼﻬﺎر دﺳﺖ و ﭘﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻗﺪري ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻮب را ﻓﺮا ﺑﺨﻮاﻧﺪ؛ ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ‬
‫ﻣﺘﺮي ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ ان ﻃﺮف ﺗﺮ ﻣﺤﮑﻢ روي زﻣﯿﻦ ﮐﻮﺑﯿﺪه ﺷﺪ ﺻﺪاي ﻓﺮﯾﺎدش‬
‫در ﺻﺪاي ﺷﮑﺴﺘﻦ اﺳﺘﺨﻮان ﯾﮑﯽ از ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ي ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ دوﺑﺎره ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و اﯾﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﮐﻪ از اﯾﻦ ﮐﺎر ارﺑﺎﺑﺸﺎن ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺮد ﻧﻘﺎب‬
‫ﭘﻮش ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬راﺿﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪۴١٣‬‬

‫ اوه! ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺖ رو ﺑﺮداﺷﺘﯽ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺑﺮش دار ‪ ...‬ﺑﺮش دار ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﯾﻪ دوﺋﻞ زﯾﺒﺎ داﺷﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﭼﻮب ﺑﻮد ‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﻘﻂ ﻗﺼﺪ‬
‫داﺷﺖ ﺑﺎ او ﺑﺎزي ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ درد ﭘﺎﯾﺶ دوﺑﺎره ﮐﺸﺎن ﮐﺸﺎن ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﻮب ﮐﺸﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﯾﮏ ﻣﺘﺮي ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت اﯾﻦ ﺑﺎر او را زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار داد ‪ ...‬درد ‪ ...‬درد ﻓﻘﻂ درد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‬
‫‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺗﺎر ﺷﺪ ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت دﯾﮕﺮ ﻣﺎﻧﻊ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪن او ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻃﻠﺴﻢ را ﻗﻄﻊ ﮐﻨﺪ ‪...‬‬
‫ﺑﺮاي درد ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺮﻧﺪه اي اﺟﺮا ﮐﺮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﭼﺎﻗﻮ ﻧﯿﻤﻪ ي ﭘﺎﯾﻨﯽ ﻧﻘﺎب را ﭘﺎره ﮐﺮد و زﺧﻢ‬
‫ﻋﻤﯿﻘﯽ روي ﺻﻮرت ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻢ وﻟﺪﻣﻮرت و ﻫﻢ ﻫﺮي از اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬اﺻﻼً اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ روي ﻧﻘﺎب اﺛﺮ‬
‫ﺑﮕﺬارد ‪ ...‬اﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮاً ﺟﺎدوي روي ﻧﻘﺎب در ﺣﺎل ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪن ﺑﻮد ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت دوﺑﺎره ﺧﻮاﺳﺖ اﻣﺘﺤﺎن‬
‫ﮐﻨﺪ ﮐﻪ اﺗﺶ ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﻨﺎر ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ وﺟﻮد اﻣﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺮﯾﺎدي از ﺳﺮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮐﺸﯿﺪ ‪ ...‬ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدن اﯾﻦ ﭘﺮﻧﺪه ي ﻋﻮﺿﯽ‬
‫ﺳﺮزﻧﺶ ﮐﺮد‪ .‬ﻓﻮراً ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﮔﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫***‬

‫‪۴١۴‬‬

‫ﺳﻪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﻓﺎوﮐﺲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ...‬اﺑﺮﻓﻮرث اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد دﯾﺮ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت او را ﻧﮑﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن اﺑﺮﻓﻮرث‪ ،‬ﺳﭙﺮي ﻗﻮي ﺑﻪ دور ﺧﻮدﺷﺎن و ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ در وﺿﻌﯿﺖ ﺑﺪي روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد ه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﺸﯿﺪ و ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ان ﮐﺎر را ﮐﺮد؛ ﭼﻮن در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺳﭙﺮش ﺗﮑﻤﯿﻞ ﺷﺪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺒﺰرﻧﮓ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت در ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد و ﺑﻪ ﮐﻨﺎري ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪ ‪ ...‬او‪ ،‬اﻟﻔﺮد‪ ،‬رون و‬
‫اﻟﮑﺲ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﻧﮕﺎه دﻗﯿﻖ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﻓﻮراً ﺣﺎﻟﺖ دﻓﺎﻋﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻌﺪ از ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاف وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ارﺗﺒﺎﻃﺶ را ﺑﺎ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺑﺮﻗﺮار ﮐﺮد ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ او ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت را ﻏﺎﻓﮕﯿﺮ ﮐﻨﺪ ‪ ...‬او ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺪﯾﻮن ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺟﺎن او و ﮐﺮي را از ﻣﺮگ ﺣﺘﻤﯽ ﻧﺠﺎت‬
‫داده ﺑﻮد و او ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺒﺮان ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ارﺗﺒﺎﻃﺶ را ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاف ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﭼﻮﺑﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﯾﻌﯽ داد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻃﻠﺴﻢ دﯾﮕﺮي ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‪ ،‬ﺧﻮدش را در ﻣﺤﺎﺻﺮه ي ﮔﺮدﺑﺎد ﺷﺪﯾﺪي ﮐﻪ ﻫﺮ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻨﮓ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬دﯾﺪ ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﮔﺮدﺑﺎد ﻓﺮﺳﺘﺎد؛ اﻣﺎ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر‬
‫ﺳﭙﺮي دور ﺧﻮدش ﮐﺸﯿﺪ؛ وﻟﯽ ﮔﺮدﺑﺎد ﻓﺸﺎر زﯾﺎدي را ﺑﻪ ﺳﭙﺮ وارد ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﮔﺮدﺑﺎد ﺳﭙﺮ‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺶ را در ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺖ ‪ ...‬ﺧﺎك و ﺳﻨﮕﻬﺎ زﺧﻢ ﮐﻮﭼﮏ وﻟﯽ ازار دﻫﻨﺪه اي روي ﺑﺪﻧﺶ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ درون ﮔﺮدﺑﺎد ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪ و ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ ان ﻃﺮف ﺗﺮ ﻣﺤﮑﻢ روي زﻣﯿﻦ ﮐﻮﺑﯿﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺧﺸﻢ از روي زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺳﺰاي اﯾﻦ ﮐﺎرت رو ﻣﯿﺒﻨﯽ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ ‪ ...‬ﻗﻮل ﻣﯽ دم ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﭘﺪر و ﻣﺎدر اﺣﻤﻘﺖ دﭼﺎر ﺑﺸﯽ!‬

‫‪۴١۵‬‬

‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ اﻓﺮادش ﮐﻪ ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث و ﺑﻘﯿﻪ درﮔﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدﯾﻢ‪.‬‬
‫و ﺧﻮدش ﻫﻢ ﺑﻌﺪ از ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺿﺪ اﭘﺎرات از اﻧﺠﺎ رﻓﺖ ‪ ...‬ﻧﺒﺎﯾﺪ رﯾﺴﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺗﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ دﯾﮕﺮ‬
‫ﺑﻘﯿﻪ ي ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﺳﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ و اﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺧﻄﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ي ﻓﺮار ارﺑﺎﺑﺸﺎن‪ ،‬اﻧﻬﺎ ﻧﯿﺰ ﭘﺎرات ﮐﺮدﻧﺪ؛ اﻣﺎ ﯾﮑﯽ از اﻧﻬﺎ ﺗﻮﺳﻂ رﺋﯿﺲ ﻣﺤﻔﻞ زﻣﯿﻦ‬
‫ﮔﯿﺮ ﺷﺪ و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ اﭘﺎرات ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫رون ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﯾﮏ ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬راه‬
‫اﻓﺘﺎد‪ .‬ﮐﻨﺎر او زاﻧﻮ زد و ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ! ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟ ‪ ...‬ﺻﺪاﻣﻮ‬
‫ﻣﯽ ﺷﻨﻮي؟‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺮ از ﺧﻮن ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﺳﺘﯿﻦ رداﯾﺶ ﺻﻮرت او را ﭘﺎك ﮐﺮد ‪ ...‬ﻟﺒﻬﺎي ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ اراﻣﯽ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮردﻧﺪ ‪ ...‬ﺳﺮش را ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﺪ او ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ از ﺣﺮﻓﻬﺎي او ﻓﻬﻤﯿﺪ‪،‬‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺗﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺟﯿﻤﺰ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮد ‪...‬‬
‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺎ ﭘﯿﺪاش ﻣﯽ ‪ ...‬ﻫﻨﻮز ﺣﺮﻓﺶ را ﮐﺎﻣﻞ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬‫ﭘﯿﺪاش ﮐﺮدم!‬
‫ﺳﺮﯾﻊ ﮐﻨﺎر ﺟﯿﻤﺰ اﻣﺪ و ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ داد؛ وﻟﯽ او ﭼﻮب را ﻧﮕﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻧﻪ ‪ ...‬ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﻧﺰار ‪ ...‬ﻧﺰار دﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻬﺶ ﺑﺮﺳﻪ ‪ ...‬ﯾﻪ ﺟﺎي ﺧﻮب ﻗﺎﯾﻤﺶ ﮐﻦ‬

‫‪۴١۶‬‬

‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎل وﺧﯿﻢ ﺟﯿﻤﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪ :‬ﻧﻪ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮز‬
‫ﺧﻮدت ﺑﻬﺶ اﺣﺘﯿﺎج داري ‪ ...‬ﺗﻮ زﻧﺪه ‪...‬‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮﻓﺶ را ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﻐﺾ ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﺑﺴﺖ ‪...‬‬
‫رون در اداﻣﻪ ي ﺣﺮف ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ راﺳﺖ ﻣﯿﮕﻪ رﻓﯿﻖ ‪ ..‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﺧﻮدت ﺑﻬﺶ اﺣﺘﯿﺎج داري!‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺘﻮﺟﻪ وﺿﻌﯿﺖ اﺿﻄﺮاري ﺟﯿﻤﺰ ﺷﺪ و از ﻓﺎوﮐﺲ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ را ﺑﻪ اﻧﺠﺎ ﺑﯿﺎورد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺮاي اﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر دﺳﺘﻬﺎي رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ‬
‫ﺑﺪوﻧﯿﺪ ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺘﺘﻮن دارم‪.‬‬
‫اﺧﺮﯾﻦ ﻧﻔﺴﺶ را ﮐﺸﯿﺪ؛ ﺳﭙﺲ دﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰي ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ و ﻓﻘﻂ ﺳﻔﯿﺪي ﺑﯽ اﻧﺘﻬﺎ را ﻣﯽ دﯾﺪ‪ ،‬اﺣﺴﺎس آزادي ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد؛ اﻧﮕﺎر ﺑﺎر ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ را از روي دوﺷﺶ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ ﺑﯽ ﺟﺎن ﺟﯿﻤﺰ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ او دﯾﮕﺮ ﻧﻔﺲ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﺪ ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﺮس ﻧﺒﺾ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ؛ وﻟﯽ ﻧﺒﻀﯽ در ﮐﺎر ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻫﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم‬
‫داد ‪ ...‬ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را روي ﮔﺮدن او ﮔﺬاﺷﺖ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻧﺒﻀﯽ ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﺑﻐﻀﺶ ﺗﺮﮐﯿﺪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻤﺎم ﮐﺮده ﺑﻮد‬
‫‪ ...‬او ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ اﺳﺘﺎد ﺧﻮب ﺑﻠﮑﻪ ﯾﮏ دوﺳﺖ ﺧﻮب ﻧﯿﺰ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻸ ﻫﺮي را ﺑﺮاي اﻧﻬﺎ‬
‫و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص رون ﭘ‪‬ﺮ ﮐﻨﺪ؛ وﻟﯽ ﺣﺎﻻ او را ﻫﻢ از دﺳﺖ داده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ اﻏﻮش رون ﺑﺮود ﮐﻪ‬
‫ﻫﻨﻮز ﺑﺎ ﺑ‪‬ﻬﺖ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬وﻟﯽ رون ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ اﻏﻮﺷﺶ را ﭘﺲ زد‪ :‬ﻧﻪ ‪ ...‬اون ﻫﻨﻮز ﻧﻤﺮده ‪...‬‬

‫‪۴١٧‬‬

‫ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ ‪ ...‬ﺳﭙﺲ روي ﺻﻮرت ﺟﯿﻤﺰ ﺧﻢ ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ دادن ﺗﻨﻔﺲ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﻌﺪ دو دﺳﺘﺶ را‬
‫روي ﺳﯿﻨﻪ ي او ﮔﺬاﺷﺖ و ﻣﺎﺳﺎژ ﻗﻠﺒﯽ را اﻧﺠﺎم داد‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث اه ﺣﺴﺮت ﺑﺎري ﮐﺸﯿﺪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ ﺳﺎل ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﮐﺴﯽ ﭘﯿﺪا ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ‬
‫‪ 3....2....1.... 3...2...1‬ﺑﺮﮔﺮد رﻓﯿﻖ ‪ ...‬زود ﺑﺎش ‪ ...‬ﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﻬﺖ اﺣﺘﯿﺎج دارﯾﻢ ‪ 3...2....1...‬ﻟﻌﻨﺘﯽ‬
‫ﺑﺮﮔﺮد‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از اﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎ ﻓﺎﯾﺪه اي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ ﻣﺸﺘﺶ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺿﺮﺑﻪ زدن ﺑﺮ ﻗﻔﺴﻪ ي ﺳﯿﻨﻪ ي‬
‫ﺳﻤﺖ ﭼﭙﺶ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺮﮔﺮد‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﻪ ﺿﺮﺑﻪ زدن اداﻣﻪ ﻣﯽ داد‪ :‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰار‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺮده ﺑﻮد و دﯾﮕﺮ ﺑﺮﻧﻤﯽ ﮔﺸﺖ‪ .‬دﺳﺖ از ﮐﺎرش ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﺳﺮش را روي ﺳﯿﻨﻪ او ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻧﻤﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﺮا در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﯾﺎد دوﺳﺘﺶ ﻫﺮي اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد دوﺑﺎره ﻫﺮي را از دﺳﺖ‬
‫داده اﺳﺖ ‪ ...‬ﻧﻪ ‪ ...‬ﻧﻪ ‪...‬‬
‫دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﮐﺮد ‪...‬‬

‫‪۴١٨‬‬

‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ رون ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮده وﻟﯽ دوﺑﺎره ﺗﻼﺷﺶ‬
‫را از ﺳﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رون ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه اﺳﺖ ‪ ...‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و دﺳﺘﺶ را روي‬
‫ﺷﺎﻧﻪ ي او ﮔﺬاﺷﺖ‪ :‬رون ‪ ...‬رون ‪...‬‬
‫اﻣﺎ رون ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﮐﺎرش اداﻣﻪ داد ‪...‬‬
‫دﯾﮕﺮ ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﺑﺴﻪ دﯾﮕﻪ رون ‪ ...‬اون ﻣﺮده ‪ ...‬ﺗﻮ داري اذﯾﺘﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﯿﺪ رون ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ ‪ ...‬ﭼﻮن ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﭘﺮﺗﻤﻨﺎي ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ دﺳﺖ از ﮐﺎرش ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪۴١٩‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﯿﺠﺪﻫﻢ ‪ :‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه‬

‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ رون ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮد وﻟﯽ دوﺑﺎره ﺗﻼش‬
‫ﮐﺮد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد اﯾﻦ ﮐﺎر رون ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه اﺳﺖ ‪ ...‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و‬
‫دﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ او ﮔﺬاﺷﺖ‪ :‬رون ‪ ...‬رون ‪ ...‬اﻣﺎ رون ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﮐﺎرش اداﻣﻪ ﻣﯿﺪاد‪.‬‬
‫دﯾﮕﺮ ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬‬
‫ ﺑﺴﻪ دﯾﮕﻪ رون ‪ ...‬اون ﻣﺮده و ﺗﻮ داري اذﯾﺘﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﯿﺪ رون ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ ‪ ...‬ﭼﻮن ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﭘﺮﺗﻤﻨﺎي ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ دﺳﺖ از ﮐﺎرش ﺑﮑﺸﺪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻟﯽ ﻓﻮراً ﻧﮕﺎﻫﺶ را دزدﯾﺪ زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ ‪ ...‬او ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻤﯿﺮه ‪ ...‬ﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﻬﺶ اﺣﺘﯿﺎج دارﯾﻢ‪.‬‬
‫دوﺑﺎره ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺎرش را ﺷﺮوع ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻮﯾﻞ و اﻟﮑﺲ ﺑﺎ اﺷﺎره اﺑﺮﻓﻮرث او را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫‪۴٢٠‬‬

‫ﻧﻮﯾﻞ‪ :‬ﮐﺎﻓﯿﻪ رون ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺮده‬
‫اﻣﺎ رون ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺧﻮدش را از دﺳﺖ اﻧﻬﺎ ازاد ﮐﺮد و دﯾﻮاﻧﻪ وار ﻓﺮﯾﺎد زد‪ :‬ﻧﻬﻬﻬﻪ ‪ ...‬وﻟﻢ ﮐﻨﯿﺪ و دوﺑﺎره‬
‫ﺿﺮﺑﻪ دﯾﮕﺮي ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﺟﯿﻤﺰ زد ‪...‬اﯾﻦ ﺑﺎر ﻧﻮﯾﻞ و اﻟﮑﺲ‪ ،‬رون را ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ‪ ...‬وﻟﯽ اﺗﻔﺎق ﻋﺠﯿﺒﯽ‬
‫اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي ﺧﻮدش را در ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﻣﯽ دﯾﺪ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺳﻔﯿﺪي ﺑﯽ اﻧﺘﻬﺎ را ﻣﯽ دﯾﺪ ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﺑﺪن ﺧﻮدش را ﻫﻢ ﻧﻤﯽ دﯾﺪ!‬
‫ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ﯾﻌﻨﯽ دﻧﯿﺎي ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻫﻢ وﺟﻮد داره؟‬‫ﻫﺮي اﯾﻦ ﺳﻮاﻟﻬﺎ را از ﺧﻮدش ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاﯾﯽ رو ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ زﯾﺒﺎﯾﯽ‬
‫ﻧﺸﻨﯿﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﺑﺎﻋﺚ آراﻣﺶ ﻣﯿﺸﺪ‬
‫"ﺧﻮدت ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﺮد ﺟﻮان؟"‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ آن ﻣﻮﺟﻮد ﺟﻠﻮﯾﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻣﺎت زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺧﯿﺮه ﮐﻨﻨﺪه آن ﻣﻮﺟﻮد ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﺤﻮ ﺗﻤﺎﺷﺎي زﯾﺒﺎﯾﯽ آن ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮد اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ آن ﻣﻮﺟﻮد ﺑﮕﻮﯾﺪ ﭼﻮن او ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد‬
‫وﻟﯽ او ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﭼﻨﯿﻦ زن زﯾﺒﺎﯾﯽ را ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ دﯾﺪن زﯾﺒﺎﯾﯽ او ﻗﺪرت ﺗﮑﻠﻤﺶ را از‬

‫‪۴٢١‬‬

‫دﺳﺖ داده ﺑﻮد و ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ آن زن ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر‬
‫ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﻮال آن زن ﺟﻮاب دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ از او ﺳﻮاﻟﯽ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﮔﻮﯾﯽ اراده او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و او ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﻮاب ﻣﯽ‬
‫داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﯽ ﺑﮕﻢ؟‬‫"اﺣﺴﺎﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﻪ؟"‬
‫ﺑﺎز ﺻﺪاﯾﺶ او را ﮔﯿﺞ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ دﻧﯿﺎي دﯾﮕﺮي وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﭼﻮن اﮔﺮ دﻧﯿﺎي ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ‬‫وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ ﻇﻠﻢ ﻣﯽ ﺷﻪ ‪ ...‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺠﺎت ﻣﻦ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ از اﻓﺮاد‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺳﯿﺎﻫﯽ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﭘﺎداش ﮐﺎرﺷﻮن رو ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ و ﻃﺮﻓﺪاران‬
‫ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎوان ﻇﻠﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺑﯽ ﮔﻨﺎه ﮐﺮدﻧﺪ ﭘﺲ ﺑﺪن ‪ ...‬اﮔﺮ دﻧﯿﺎي ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺧﻮﺑﯽ و‬
‫ﺑﺪي ﻣﻌﻨﯽ ﻧﺪاره و اﯾﻦ ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ ‪.‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﺪاﻟﺖ را ﺑﯿﻦ ﺗﻤﺎم اﻓﺮﯾﺪﮔﺎﻧﺶ اﺟﺮا ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد و در ﺣﻖ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻇﻠﻢ ﻧﺨﻮاﻫﺪ‬‫ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪۴٢٢‬‬

‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺣﺎﻻ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺳﻮاﻟﯽ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﺧﺪا اﻓﺮادي ﻣﺜﻞ وﻟﺪﻣﻮرت رو‬
‫اﻓﺮﯾﺪ؟‬
‫ ﻣﺮد ﺟﻮان ﺧﺪاوﻧﺪ ﻫﯿﭽﮑﺲ را ﺳﺘﻤﮑﺎر ﺧﻠﻖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ﺑﻠﮑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اﺧﺘﯿﺎر ﺧﻮدش اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻇﺎﻟﻢ‬‫ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ ﺑﻪ وﻗﺖ ﺧﻮدش ﺗﻘﺎص اﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎي ﺧﻮدش را ﭘﺲ ﺧﻮاﻫﺪ داد و ﺑﻪ ﻋﺬاب‬
‫اﺑﺪي ﺧﺪا ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﺮا از اول دﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺮدم در ﺻﻠﺢ و اراﻣﺶ ﺑﺎﺷﻨﺪ رو ﺧﻠﻖ ﻧﮑﺮد؟‬‫ﺟﻮاﺑﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎدﺳﺖ ‪ ...‬ﺗﺎ ﻓﺮق ﺑﯿﻦ اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﺧﻮب و ﺑﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﻮد‪ .‬اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﻣﺤﻞ آزﻣﺎﯾﺶ ﮐﺮدن‬
‫اﻧﺴﺎن ﻫﺎ در اﻣﺘﺤﺎن اﻟﻬﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ از اﯾﻦ آزﻣﺎﯾﺶ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ ﺧﺎرج ﺑﺸﻪ ﺟﺎﯾﮕﺎه رﻓﯿﻌﯽ در ﺟﻬﺎن اﺑﺪي‬
‫ﭘﯿﺪا ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ در آن ﺑﺮاي اﺑﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺷﺎدي اي ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻧﺪاره و‬
‫ﻫﯿﭻ وﻗﺖ از اﯾﻦ ﺷﺎدي ﺧﺴﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﯽ ‪ ...‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ در اﯾﻦ ﺟﻬﺎن ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﻧﺎراﺣﺘﯽ اي ﻧﺪارد‪ .‬اﻣﺎ ‪ ...‬اﮔﺮ‬
‫ﮐﺴﯽ از اﯾﻦ اﻣﺘﺤﺎن اﻟﻬﯽ ﻣﺮدود ﺑﺸﻪ ‪ ...‬ﺑﺮاي اﺑﺪ در ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي اﻧﻬﺎ ﺧﻠﻖ ﺷﺪه دﭼﺎر ﻋﺬاﺑﻬﺎي‬
‫وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻋﺬاﺑﯽ ﮐﻪ اﺻﻼً در ﺗﺼﻮرش ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﻨﺠﻪ ‪ ...‬ﻋﺬاﺑﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺗﻮ‬
‫ﺗﺤﻤﯿﻞ ﮐﺮد در ﺑﺮاﺑﺮ اﯾﻦ ﻋﺬاب اﻟﻬﯽ ﻫﯿﭻ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯿﺎد‪ .‬ﻋﺬاﺑﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت و اﻣﺜﺎل او در اﯾﻦ ﺟﻬﺎن ﻣﯽ‬
‫ﮐﺸﻨﺪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺗﻤﺎم ﻧﻤﯽ ﺷﻮد ‪ ...‬اﻧﻬﺎ وﻗﺘﯽ وارد اﯾﻦ ﺟﻬﺎن ﺷﻮﻧﺪ از ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻧﺠﺎم دادﻧﺪ ﺳﺨﺖ‬
‫ﭘﺸﯿﻤﺎن ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ و از ﺧﺪا ﻃﻠﺐ ﺑﺨﺸﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ وﻟﯽ دﯾﮕﺮ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺷﺪه و اﻧﻬﺎ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ از اﯾﻦ ﻋﺬاب‬
‫رﻫﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬

‫‪۴٢٣‬‬

‫ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ وﻗﺘﺸﻪ ﺑﺮﮔﺮدي ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ‪ ...‬زﻣﺎن ﻣﺮگ ﺗﻮ ﻓﺮا ﻧﺮﺳﯿﺪه‪ .‬ﺗﻮ ﺗﺎ زﻣﺎن ﻣﺮﮔﺖ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﯾﻨﺠﺎ و‬
‫ﻣﻦ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺨﻮاﻫﯽ اورد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ دوﺑﺎره اراده اش را از او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎره ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ اورد و ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ ‪ ...‬ﺑﺮاي ﯾﮑﯽ و دو ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﺑﻪ او‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪...‬‬
‫رون ﮐﻪ ﺣﺎﻻ دوﺑﺎره از دﺳﺖ اﻧﻬﺎ ازاد ﺷﺪه ﺑﻮد ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ رﺳﺎﻧﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﻗﻄﺮه اي اﺷﮏ از‬
‫ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ اﻣﺪ دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ را ﮔﺮﻓﺖ‪ :‬ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺶ رﻓﯿﻖ ‪ ...‬ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺶ ‪....‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ زﻧﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد وﻟﯽ داﺷﺖ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻓﺎوﮐﺲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ...‬رون ﺑﺎ ﻓﺮﯾﺎد از ﺧﻮاﻫﺮش ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ اﯾﺠﺎ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺳﭙﺲ‬
‫ﺧﻮدش ﮐﻨﺎر رﻓﺖ ﺗﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺎرﻫﺎ را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاي ﻣﻀﻄﺮب رون ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻓﮑﺮ ﮐﺮد اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ اﻣﺎ وﻗﺘﯽ‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ را ﺳﺎﻟﻢ‪ ،‬ﮐﻨﺎر او دﯾﺪ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﯾﮏ ﭘﺎﯾﺶ ﻧﯿﺰ ﺷﮑﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد ‪ ...‬ﻓﻮرا روي زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺖ و ﻧﺒﺾ او را ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬ﻧﺒﻀﺶ ﺑﺴﯿﺎر ﺿﻌﯿﻒ و ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ ﻣﯽ زد ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ‬
‫ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﻓﻮراً ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻗﻠﺐ او ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن ورد ﻃﻮﻻﻧﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪۴٢۴‬‬

‫ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ورد داﯾﺮه ﻧﻮراﻧﯽ روي ﻗﻠﺐ او ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ ﺳﭙﺲ از اﯾﻦ داﯾﺮه ﺑﻨﻔﺶ رﻧﮓ اﻧﺸﻌﺎﺑﺎﺗﯽ‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻫﺮﮐﺪام ﺑﻪ ﻃﺮف دﺳﺖ و ﭘﺎﻫﺎي او رﻓﺖ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي دﺳﺖ و ﭘﺎ رﺳﯿﺪ ﺗﻐﯿﺮ رﻧﮓ داد و‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺪ و ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ از ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪن ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﻟﺮزﺷﯽ ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ﺑﺪن ﺟﯿﻤﺰ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪ‪.‬‬
‫دوﺑﺎره ﻧﺒﺾ او را ﮔﺮﻓﺖ اﮐﻨﻮن ﮐﻤﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ زد وﻟﯽ ﺑﺎز ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻓﻌﻼً دﯾﮕﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ در اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ‪ ...‬رو ﺑﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ‬
‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﻌﻼً ﺧﻄﺮ ﺟﺪي ﺗﻬﺪﯾﺪش ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪوﻧﻢ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮش‬
‫اوردﻧﺪ ‪ ...‬اﺻﻼً وﺿﻌﯿﺖ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪاره‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺮد و ﮔﺮم ﭼﺸﯿﺪه روزﮔﺎر ﺑﻮد وﻟﯽ او ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺑﻘﯿﻪ در ﺷﻮك اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاي ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪوﻧﻢ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮش اوردن از ﺑﻬﺖ زدﮔﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ و‬
‫ﺟﻮر ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ دوﺳﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ!‬‫دﯾﻮﯾﺪ ﻣﺪﺳﻦ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻣﯿﺎﻧﺴﺎل ﮐﻪ در ﭼﻨﺪ ﺳﺎل اﺧﯿﺮ ﺑﺎ ﮐﺸﺘﻦ دو ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد وزارﺗﺨﺎﻧﻪ در ردﯾﻒ اول‬
‫ﻟﯿﺴﺖ ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﺗﻮﺳﻂ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﺎ ﻧﻔﺮت ﺑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث و ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺳﭙﺲ‬
‫ﺗﻔﯽ روي زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺷﻤﺎ ﺑﯿﭽﺎره ﻫﺎ ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﺧﻮدﺗﻦ رو ﺑﮑﺸﯿﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﺪ ﯾﮏ ﮐﻤﻠﻪ ﺣﺮف از‬
‫ﻣﻦ ﺑﯿﺮون ﺑﮑﺸﯿﺪ ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ وارد ذﻫﻦ ﻣﻦ ﺑﺸﻪ‪.‬‬

‫‪۴٢۵‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺧﻨﺪه وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ اي ﺳﺮ داد اﻣﺎ اﺑﺮﻓﻮرث ﺣﺮﻓﯽ زد ﮐﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺧﻨﺪه اش را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮد‪ :‬ﺷﺎﯾﺪ اوﻧﺎ‬
‫ﻧﺘﻮﻧﻦ وﻟﯽ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ‪.‬‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻣﯿﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﺗﺮس ﺑﻪ رﺋﯿﺲ ﻣﺤﻔﻞ اﻧﺪاﺧﺖ‪ :‬ﻣﺜﻼً ﻣﯽ ﺧﻮاي ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﯽ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﺮﻓﺖ؟‬
‫ ﺑﺰار ﺑﺒﯿﻨﻢ وﻗﯽ ﻗﻔﻞ ذﻫﻨﺖ رو ﺷﮑﺴﺘﻢ اون ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻢ اﯾﻦ ﻗﺪر ﺑﻠﺒﻞ زﺑﻮﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ!‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف رﻧﮓ از رﺧﺴﺎر ﻣﺮﮔﺨﻮار ﭘﺮﯾﺪ و ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺧﯿﺮه ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬ﺷﮑﺴﺘﻦ‬
‫ﻗﻔﻞ ذﻫﻦ ﮐﺎر ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻮد او ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر را داﺷﺖ ‪ ...‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ ﻗﺪري‬
‫وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺣﺘﯽ از ان ﻧﺎم ﻧﻤﯽ ﺑﺮد‪.‬‬
‫دﯾﻮﯾﺪ ﻣﺪﺳﻦ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ ‪ ...‬ﺗﻮ ﺟﺮات ﻧﺪاري اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم ﺑﺪي!‬
‫ ﭼﺮا ﺟﺮﺋﺘﺸﻮ دارم ‪ ...‬اﮔﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﮑﺎري ﻧﮑﻨﯽ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯿﺸﻢ از اﯾﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﺎ‬‫ﺧﻮدﺗﻪ ‪ ...‬ﺑﺒﺮﯾﻨﺶ ﻓﻘﻂ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻮاﻇﺒﺶ ﺑﺎﺷﯿﺪ ‪ ...‬ﻓﺎوﮐﺲ ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ و ﺟﯿﻤﺰ را ﺑﺎ ﺧﻮدت ﺑﺒﺮ درﻣﺎﻧﮕﺎه‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺶ ﺟﯿﻤﺰ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮش دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ‬
‫ﺣﺎﺿﺮم اﺑﺮﻓﻮرث‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد‪ :‬ﺑﺒﺮﺷﻮن ﻓﺎوﮐﺲ‪.‬‬
‫اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ ﻧﯿﺰ ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ اﭘﺎرات ﮐﺮﻧﺪ ‪ ....‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ واﻟﮑﺲ و‬
‫ﻧﻮﯾﻞ ﺑﻮدﻧﺪ اﻧﻬﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ اﭘﺎرات ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪۴٢۶‬‬

‫رون ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از اﺗﺎﻗﻬﺎي ﺧﺎﻟﯽ ﻃﺒﻘﻪ دوم ﭘﻨﺎه ﺑﺮد و ﮔﻮﺷﻪ دﯾﻮار ﻧﺸﺴﺖ ‪ ...‬اﻣﺮوز‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﮐﺴﯽ را ﮐﻪ ﺗﺎزه ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ وﻗﺘﯽ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮده اﺳﺖ اﺻﻼً ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﭼﻄﻮر ﺑﻪ اﻧﺠﺎ رﺳﯿﺪﻧﺪ ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺮاش ﻣﻬﻢ ﺑﻮد اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫زﻧﺪه ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﻧﺠﺎ رﺳﯿﺪﻧﺪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﺑﺪي داﺷﺖ ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻌﺪ‬
‫از رﻓﺘﻦ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ رﺳﺎﻧﺪ ‪ ...‬داﺷﺖ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﺶ اﺧﺮش را ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‬
‫ﻣﺮد وﻗﺘﯽ ﻣﺮد اﺣﺴﺎس ﮐﺮد دوﺑﺎره ﻫﺮي را از دﺳﺖ داده اﺳﺖ‪.‬‬
‫دﯾﻮاﻧﻪ وار ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﺗﻨﻔﺲ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ او را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ وﻟﯽ ﺗﺎ اﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ اﯾﻦ ﮐﺎرش ﻓﺎﯾﺪه اي ﻧﺪاﺷﺖ ‪...‬‬
‫در اوج ﻧﺎﻣﯿﺪي ﺿﺮﺑﻪ اﺧﺮش اﺛﺮ ﮐﺮد و ﺟﯿﻤﺰ زﻧﺪه ﺷﺪ ‪...‬‬
‫ﺻﺪاي ﺑﺎز ﺷﺪن در او را از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻃﺮف او اﻣﺪ و ﮐﻨﺎرش ﻧﺸﺴﺖ و دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫رون دﯾﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﺪ و ﺧﻮدش را ﺑﻐﻞ او اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﺬاﺷﺖ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ ﻓﻮران ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ از اﯾﻦ ﮐﺎر رون ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ ‪ ...‬ﭼﻮن ﻣﻌﻤﻮﻻً او ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮدش را در ﺑﻐﻞ رون ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ آرام‬
‫ﺷﻮد ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻫﺮي ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ اﻧﺠﺎم داد وﻟﯽ اﯾﻦ ﺑﺎر رون اﺟﺎزه داد اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ‪ ،‬ﻏﺮور‬
‫ﻣﺮداﻧﻪ اش ﺑﺸﮑﻨﺪ و ﺧﻮدش را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ ‪ ...‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﻮازش او ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﭼﯿﺰي ﻧﯿﺴﺖ رون ‪ ...‬اون زﻧﺪﺳﺖ و ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬

‫‪۴٢٧‬‬

‫ ﻣﯽ دوﻧﻢ ‪ ...‬ﻣﯽ دوﻧﻢ ‪ ...‬وﻟﯽ اون ﻣﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬داﺷﺖ ﻣﯽ ﻣﺮد ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮدم‪.‬‬‫ ﻣﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم رون ‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ اﻻن زﻧﺪﺳﺖ و ﺟﯿﻨﯽ ﻣﺮاﻗﺒﺸﻪ‪.‬‬‫ اره ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ ﻣﺮاﻗﺒﺸﻪ ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را از اﻏﻮش ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﯿﺮون آورد و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎي او ﺧﯿﺮه ﺷﺪ و اداﻣﻪ‬‫داد‪ :‬ﭼﺮا اﯾﻦ ﻗﺪر ﺑﻬﺶ واﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪم ‪ ...‬ﭼﺮا اﯾﻦ ﻗﺪر ﺑﺮام ﻣﻬﻢ ﺷﺪه ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ؟‬
‫ ﭼﻮن اون دوﺳﺘﺘﻪ‪.‬‬‫ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ ﺧﺐ ‪ ..‬ﺧﺐ ﺷﺎﯾﺪ ﺟﯿﻤﺰ داره ﺟﺎي ﺧﺎﻟﯽ ﻫﺮي رو ﺑﺮاي ﺗﻮ ﭘﺮ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺎري ﮐﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯽ‬‫ﺑﺮاي ﻫﺮي اﻧﺠﺎم ﺑﺪي ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺮاي ﺟﯿﻤﺰ اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪.‬‬
‫رون ﻧﺎﻟﯿﺪ‪ :‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﮐﺴﯽ ﺟﺎي ﻫﺮي رو ﺑﺮاي ﻣﻦ ﭘﺮ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻫﺮي ﻧﻤﯿﺸﻪ ‪ ...‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ‪.‬‬
‫ رون‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﻫﺮي رو ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﯿﻢ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﻋﮑﺲ ‪ ....‬ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮﻧﺴﺖ دوﺳﺖ ﺗﻮ ﺑﺸﻪ ﭼﻮن‬‫رﻓﺘﺎرش ﺷﺒﯿﻪ ﻫﺮي و ﻣﺜﻞ او ﻗﻮﯾﻪ و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﻫﺮي دوﺑﺎره ﭘﯿﺸﺖ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ‪ ....‬و اﯾﻨﮑﻪ‬
‫او ﻣﯽ ﺧﻮاد ﻫﺮ ﻃﻮر ﺷﺪه وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺑﮑﺸﻪ‪.‬‬
‫ وﻟﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ ‪ ...‬ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ رو ﮐﻪ ﯾﺎدت ﻧﺮﻓﺘﻪ ؟ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻫﺮي ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻪ‬‫وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺑﮑﺸﻪ ‪ ...‬اون ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ‪.‬‬

‫‪۴٢٨‬‬

‫ ﺗﻮ درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ رون ‪ ...‬وﻟﯽ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﺑﺪون ﻫﺮي دﯾﮕﻪ اﻋﺘﺒﺎر ﻧﺪاره و ﺷﺎﯾﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺘﻮﻧﻪ وﻟﺪﻣﻮرت‬‫رو ﺑﮑﺸﻪ‪.‬‬
‫ ﺷﺎﯾﺪ ‪ ...‬وﻟﯽ اﮔﻪ ﻧﺘﻮﻧﻪ‪.‬‬‫ رون ﺗﻮ ﭼﻪ ﺑﺨﻮاي و ﭼﻪ ﻧﺨﻮاي ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺼﻤﻢ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺑﮑﺸﻪ ﭘﺲ اﻣﯿﺪوار ﺑﺎش ﮐﻪ ﻣﻮﻓﻖ‬‫ﺑﺸﻪ ‪ ...‬و ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﮑﺶ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ را روي ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪ از ﻓﺎوﮐﺲ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮد ‪ ...‬دوﺑﺎره ﻧﺒﺾ او را ﭼﮏ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻤﺪ ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ رﻓﺖ و ﭼﻨﺪ ﻣﻌﺠﻮن ﻣﺨﺘﻠﻒ را ﺑﯿﺮون اورد ‪ ...‬اﺑﺘﺪا ﮐﺎرش را ﺑﺎ زﺧﻢ ﻫﺎي او ﺷﺮوع‬
‫ﮐﺮد ‪ ...‬ﭘﺎي ﭼﭙﺶ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺗﮑﺎن ﻣﻼﯾﻢ ﭼﻮﺑﺶ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺟﻮش ﺧﻮرد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را روي زﺧﻢ‬
‫ﺻﻮرت او ﻗﺮار داد ورد ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺧﻮاﻧﺪ ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ از ان ﺧﺎرج ﺷﺪ و دو ﺳﺮ زﺧﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﺰدﯾﮏ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺑﻪ اراﻣﯽ ﺟﺎي ﺑﺮﯾﺪﮔﯽ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ ‪ ...‬ﮔﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﭼﻨﯿﻦ زﺧﻤﯽ وﺟﻮد‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺎﻧﺪن ﺟﺎي زﺧﻢ ﺑﻪ ﻣﻬﺎرت درﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺴﺘﮕﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ در اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﻬﺎرت داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ‬
‫از ﺑﺮرﺳﯽ و رﺳﯿﺪﮔﯽ ﺑﻪ زﺧﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺳﺮ ﺟﯿﻤﺰ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ را ﯾﮑﯽ داﺧﻞ ﺣﻠﻘﺶ رﯾﺨﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از‬
‫اﺗﻤﺎم ﮐﺎرش ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﻣﺮد ﺑﺮاي ﭼﻨﺪﻣﯿﻦ ﺑﺎر ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺎز ﺷﺪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ در اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﺑﺮاي ﭼﻬﺎرﻣﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻣﯽ اﻣﺪ و ﻫﺮ ﺑﺎر ﺑﺪﺗﺮ از دﻓﻌﻪ ﻗﺒﻞ ‪ ...‬ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﻤﯽ ﮐﻪ از دﯾﺪارﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن راه‬
‫‪۴٢٩‬‬

‫ﺣﻠﯽ ﺑﺮاي درﻣﺎن دﺳﺖ اﺑﺮﻓﻮرث از او ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﺪر و ﻣﺎدرش را ﮐﺸﺘﻪ اﺳﺖ‬
‫و ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ درﺻﺪد اﻧﺘﻘﺎم ﮔﺮﻓﺘﻦ از وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬زﻧﺪﮔﯽ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﺷﺒﯿﻪ زﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﻫﺮي ﺑﻮد ‪ ...‬او ﻣﺜﻞ ﻫﺮي ﻗﻮي ﺑﻮد ﺣﺘﯽ ﻗﻮي ﺗﺮ از او ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺳﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﮐﺮده ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﺎر ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ او را ﻓﺮاري دﻫﺪ و دو ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻧﯿﺰ ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﻣﺮگ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و اﮔﺮ اﻣﺮوز رون ﻧﺒﻮد‬
‫ﻣﺮﮔﺶ ﺣﺘﻤﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد رون را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش ﺑﮑﺸﺪ و ﺟﺎي ﺧﺎﻟﯽ ﻫﺮي را ﺑﺮاي ﺑﺮادرش ﭘﺮ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎي زﯾﺎدي ﻧﯿﺰ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد او ﺑﺮاي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪن ﺑﻬﺎي زﯾﺎدي داده ﺑﻮد ‪ ...‬دﺳﺖ ﭼﭙﺶ در‬
‫اﺛﺮ ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﻫﺎي ﺷﺎﻧﻪ اش ﺳﯿﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد و دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از دﺳﺘﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاﯾﺶ ﻧﯿﺰ ﺳﺮد و ﺑﯽ اﺣﺴﺎس ﺑﻮد ‪ ...‬ﮔﻮﯾﯽ او اﺻﻼً از دﯾﺪن ﮐﺴﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬ﭼﻮن در‬
‫ﺻﺪاﯾﺶ ﻫﯿﭻ ﻧﺸﺎﻧﯽ از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﺮاي دﯾﺪن دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﺒﻮد ‪.‬‬
‫***‬

‫روز ﺑﻌﺪ‬
‫ﯾﮑﯽ از اﺗﺎق ﻫﺎي ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ‬
‫اﻟﺴﺘﻮر و اﺑﺮﻓﻮرث و رون‪ ،‬روﺑﺮوي دﯾﻮﯾﺪ ﻣﺪﺳﻦ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪۴٣٠‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث‪ :‬ﺧﺐ ﻣﺪﺳﻦ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﻬﻤﻮن ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪي ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﺟﯿﻤﺰ اوردﯾﻦ؟‬
‫ ﻣﻦ ﻫﯿﭽﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ‪.‬‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬وﻗﺖ زﯾﺎدي ﻧﺪاﺷﺖ؛ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ‬
‫ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﺟﯿﻤﺰ اورده ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﺪ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﺪ و روش درﻣﺎن ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮاي او ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻮدي اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ ﻓﻘﻂ اﯾﻨﻮ ﺑﺪون ﮐﻪ ﺧﻮدت ﺧﻮاﺳﺘﯽ و ﻣﻦ اﺻﻼً دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ از‬
‫اﯾﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش را ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻌﺪ از ﺧﻮاﻧﺪن ورد ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻣﺪﺳﻦ ﻫﺠﻮم اورد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﮐﻪ در ذﻫﻦ ﻣﺪﺳﻦ در ﺣﺎل ﺟﺴﺘﺠﻮ ﺑﻮد ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭘﯿﮑﺮ ﺟﯿﻤﺰ را ﮐﻪ داﺷﺖ از‬
‫ﺧﻮدش دﻓﺎع ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﺣﺎل ﻣﺴﺎﻋﺪي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮه ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ را ﮐﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ‬
‫داد ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﺟﯿﻤﺰ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد را ﺑﻪ رون داد ﺗﺎ او ان را ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺪﻫﺪ و او ﺑﺘﻮاﻧﺪ روش درﻣﺎن‬
‫ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮاي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫رون ﺷﯿﺸﻪ ﺧﺎﻃﺮه را ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﻗﺪح اﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ان را ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ‬
‫در درﻣﺎﻧﮕﺎه را ﺑﺎز ﮐﺮد ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻫﻢ اﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﺳﻼم ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺗﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬

‫‪۴٣١‬‬

‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ رون و ﺷﯽ در دﺳﺘﺶ ﺑﻮد ﺳﻮاﻟﺶ را ﺑﺎ ﺳﻮال ﺟﻮاب داد‪ :‬اون ﭼﯿﻪ دﺳﺘﺖ؟‬
‫ اﯾﻨﻮ اﺑﺮﻓﻮرث داد ‪ ...‬ﺧﺎﻃﺮه اي ﮐﻪ از اون ﻣﺮﮔﺨﻮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ‪ ...‬اوردﻣﺶ ﺗﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﻧﮕﺎش ﮐﻨﻪ‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﻌﺠﻮن را داﺧﺎل ﻗﻔﺴﻬﺎي داروﻫﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﻘﺪر ﺳﺮﯾﻊ ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﺮدم اﯾﻦ ﻗﺪر زود اﯾﻦ ﮐﺎر رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪه ‪ ...‬ﺑﺮﯾﻢ دﻓﺘﺮ‪.‬‬
‫رون ﺧﺎﻃﺮه را درون ﻗﺪح اﻧﺪﯾﺸﻪ رﯾﺨﺖ و ﻫﺮ ﺳﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ وارد ﺧﺎﻃﺮه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫ﺟﯿﻤﺰ در ﻣﺤﺎﺻﺮه وﻟﺪﻣﻮرت و ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﯿﭻ راه ﻓﺮاري ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻮﺑﺶ را ﺷﻼق وار ﺗﮑﺎن داد و ﻃﻨﺎﺑﻬﺎي اﺗﺸﯿﻨﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد و ان را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ دور ﭘﺎﻫﺎي ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﭘﯿﭽﺎﻧﺪ ‪ ...‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺑﻮي ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﻟﺒﺎس و ﮔﻮﺷﺖ در اﺛﺮ وﯾﺰدن ﺑﺎد ﺑﻪ ﻣﺸﺎم ﻫﻤﻪ رﺳﯿﺪ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﻧﯿﺰ ﻓﺮﯾﺎدي از درد ﮐﺸﯿﺪ وﻟﯽ ﻓﻮراً ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻃﻨﺎﺑﻬﺎي اﺗﺸﯿﻦ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد و ﻓﻮراً او را زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار داد ‪ ....‬ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﻫﯽ ﮐﻪ از اب‬
‫ﺑﯿﺮون اﻓﺘﺎده ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧﻮرد وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﺻﺪاﯾﯽ ازش در ﻧﻤﯽ اﻣﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻃﻠﺴﻢ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ زﯾﺎد درد ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﮕﻬﺶ دارم‬
‫دوﺑﺎره او را زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار داد ‪.‬‬

‫‪۴٣٢‬‬

‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺮاي ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ‪ 10‬ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻤﺎﻧﺪ اﻣﺎ ﻧﻬﺎﯾﺘﺎً درد ﺑﺴﯿﺎر ﺷﺪﯾﺪ ﻗﻔﻞ دﻫﺎن او را ﺑﺎز ﮐﺮد‬
‫و ﻧﻌﺮه ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ اﺳﻤﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﺸﻨﻮد از اﯾﻦ ﻓﺮﯾﺎد ﺗﺎ ‪ 20‬ﺛﺎﻧﯿﻪ دﯾﮕﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ را از روي ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ از ﺷﺪت درد‬
‫ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺮداﺷﺖ ‪ ...‬در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮق ﺷﺮارت و ﺧﺸﻨﻮدي دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﻪ درد داﺷﺖ ‪ ...‬اره ﭘﺲ ﺑﺰار دوﺑﺎره اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﯿﻢ ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﭼﻮري ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ‬‫ﮐﻨﯽ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﮐﺮوﺷﯿﻮ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﺗﺎزه ﺷﺪت دردش ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد دوﺑﺎره ﻓﺮﯾﺎدش ﺑﻪ اﺳﻤﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻧﻬﺎﯾﺖ درد ﺑﻮد ‪ ...‬از‬
‫ﺷﺪت درد ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰ ي ﮐﻪ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ ﻣﺮگ و ﺧﻼص ﺷﺪن از‬
‫اﯾﻦ درد ﺑﻮد وﻟﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻧﻤﯽ اﻓﺘﺪ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ او را ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ‬
‫ﺳﺎدﮔﯽ ﺑﮑﺸﺪ ‪ ...‬دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﻣﺪت اﺳﺖ زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار دارد ‪ ...‬درد ﺗﻤﺎم وﺟﻮد و ذﻫﻨﺶ را‬
‫در ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺣﺎﻻ ﻧﯿﺰ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻓﺮﯾﺎد ﺧﻮن ﻧﯿﺰ از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ ..‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ از ﺷﺪت درد‬
‫ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪ اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ او راﺣﺖ ﺑﮕﺬارد و ﺳﺮﮔﺮﻣﯿﺶ ﺑﻪ اﯾﻦ زودي ﺗﻤﺎم ﺷﻮد ‪ ...‬ﻫﻤﺎن‬
‫ﻃﻮر ﮐﻪ ﻗﻬﻘﻪ ﻣﯽ زد او را ﺑﻪ ﻫﻮش اورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اﮔﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاي دﯾﮕﻪ ﺷﮑﻨﺠﺖ ﻧﮑﻨﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻟﺘﻤﺎس ﮐﻦ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﮐﺎﻓﯿﻪ از ﻣﻦ ﺧﻮاﻫﺶ ﮐﻨﯽ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺧﻮن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه در دﻫﺎﻧﺶ را ﺗﻒ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻧﻔﺮت ﺟﻮاب وﻟﺪﻣﻮرت را داد‪ :‬ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ رو‬
‫از ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺸﻨﻮي‪.‬‬
‫‪۴٣٣‬‬

‫رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﺟﯿﻨﯽ از ﻧﻔﺮﺗﯽ ﮐﻪ در ﺻﺪاي ﺟﯿﻤﺰ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﻧﺪ ﻧﻔﺮت ﺟﯿﻤﺰ از‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬او ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﺮي از وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد ‪ ...‬رون ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ از‬
‫ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺟﯿﻤﺰ ﺟﺎﺳﻮس وﻟﺪﻣﻮرت اﺳﺖ‪ ،‬ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ اﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﯽ ﺧﺮاب و ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ از ﺧﺎﻃﺮه ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﮕﺮان ﺣﺎل ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮد‬
‫او ﻣﺪت زﯾﺎدي زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫رون‪ :‬ﻋﻮﺿﯿﺎ ‪ ...‬او ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫روز ﺑﻌﺪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺮاي ﭘﺮﺳﯿﺪن ﺣﺎل ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه رﻓﺖ‬
‫ ﺧﺐ ﺟﯿﻨﯽ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﯽ؟ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻣﯿﺸﻪ؟‬‫درﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺮاي ﺟﻮاب دادن ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﮕﺮاﻧﯽ اﺑﺮﻓﻮرث و ﺑﻘﯿﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﯽ ﺑﮕﻢ ‪ ...‬او ﻣﺪت زﯾﺎدي زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ذﻫﻨﺶ ﺗﺤﻤﻞ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ‬‫ﺷﮑﻨﺠﻪ رو داﺷﺘﻪ ﯾﺎ ﻧﻪ؟‬
‫اﯾﻦ ﺣﺮف ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﻤﻪ ﺷﺪ‪ .‬رون ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬وﻟﯽ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﻣﻦ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺣﺮف زد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ رون وﻟﯽ اون ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﻠﺒﺶ از ﮐﺎر ﺑﯿﻔﺘﻪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﻗﻠﺐ از ﮐﺎر ﺑﯿﻔﺘﻪ ﺧﻮن‬‫و اﮐﺴﯿﮋن ﺑﻪ ﻣﻐﺰ ﻧﻤﯽ رﺳﻪ ‪ ...‬ﻣﻐﺰ ﯾﮑﯽ از ﺣﺴﺎس ﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎي ﺑﺪن اﻧﺴﺎﻧﻪ و ﻧﺮﺳﯿﺪن اﮐﺴﯿﮋن ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ‬
‫‪۴٣۴‬‬

‫ﻋﻮارض ﺟﺒﺮان ﻧﺎﭘﺬﯾﺮي ﺑﻬﺶ وارد ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ اﻻن واﻗﻌﺎً ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻧﻈﺮي ﺑﺪم ‪ ...‬ﻧﻪ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻮش‬
‫ﺑﯿﺎد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي ﺟﯿﻨﯽ ﺳﮑﻮت درﻣﺎﻧﮕﺎه را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﻤﻪ اﻧﻬﺎ ﺗﺮس دﯾﺪه ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺻﺪﻣﻪ ﻣﻐﺰي دﯾﺪه ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻓﺎﺟﻌﻪ ‪ ...‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ‬
‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫دو روز ﭘﺮ اﺳﺘﺮس ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﻫﻮش اﻣﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ دو روز ﺑﺮاي اﻧﻬﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺮان ﺻﺪﻣﻪ اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد ‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﺪت زﯾﺎدي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮاﺑﯿﺪه اﺳﺖ ‪ ...‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﯽ‬
‫اورد ﮐﻪ دﯾﺸﺐ ﮐﺠﺎ ﺑﻮد و ﭼﻄﻮري ﺧﻮاﺑﯿﺪ ‪ ...‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ اﻃﺮاف ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ‪ ...‬اﯾﻨﺠﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﺮاﯾﺶ ﻧﺎ اﺷﻨﺎ ﺑﻮد‬
‫‪ ...‬ﭼﻄﻮر ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ دو ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﮐﻨﺎرش اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ اﻓﺘﺎد ‪ ...‬ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد و ﯾﮏ‬
‫دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ‪ ...‬ﺑﺎ دﯾﺪن اﻧﻬﺎ اوﻟﯿﻦ ﺳﻮاﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ رﺳﯿﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد اﻧﻬﺎ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ دﺧﺘﺮ ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟ ‪...‬‬

‫‪۴٣۵‬‬

‫ ﺳﻼم ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ؟ ﻣﻦ ﺷﻤﺎ رو ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻢ؟‬‫ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ان دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ او را ﺑﺎ اﺳﻢ ﺟﯿﻤﺰ ﺻﺪا ﮐﺮد ‪ ...‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﻪ اﺳﻢ او ﻧﺒﻮد ‪ ...‬او اﺳﻤﺶ ‪..‬‬
‫اﻣﺎ ﺣﺘﯽ اﺳﻤﺶ را ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﯽ اورد‪.‬‬
‫***‬

‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ از درون ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﺶ ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫ ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺎﻓﻈﺸﻮ از دﺳﺖ داده ‪ ...‬ﻧﻪ ﻣﯽ دوﻧﻪ ﮐﯿﻪ و ﻧﻪ ﺣﺘﯽ ﻣﯽ دوﻧﻪ ﺟﺎدوﮔﺮه ‪ ...‬ﯾﻪ ﻣﺸﮑﻞ دﯾﮕﻪ ﻫﻢ‬‫دارﯾﻢ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ ﻧﮕﺮان اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ذﻫﻦ ﺟﯿﻤﺰ ﺗﺤﻤﻞ اون ﻫﻤﻪ ﺷﮑﻨﺠﻪ رو ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ و ﻣﻤﮑﻨﻪ اﺳﯿﺐ ذﻫﻨﯽ دﯾﺪه‬
‫ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ ﯾﻪ ﮐﻢ ﮔﯿﺞ ﺷﺪه اون ﻧﻤﯽ دوﻧﻪ اﯾﻦ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اون ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻫﺎﺳﺖ و ﯾﺎ اﯾﻦ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ‬
‫داﺋﻤﯽ ﻫﺴﺖ ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ وارد ذﻫﻨﺶ ﺑﺸﻢ و اﮔﻪ ﺑﺸﻪ ﯾﻪ ﺳﺮي ﺧﺎﻃﺮات ﺧﻮدش رو ﺑﺎزﺳﺎزي ﮐﻨﻢ ﺗﺎ‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﭼﯿﺰي رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﯿﺎره ‪ ...‬وﻟﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم ذﻫﻨﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﯿﺐ ﺑﺒﯿﻨﻪ‪.‬‬
‫ ﮐﺎر ﺧﻮﺑﯽ ﮐﺮدي ‪ ...‬اﺻﻼً ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ذﻫﻦ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﻔﻮذ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬ذﻫﻦ ﺟﯿﻤﺰ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ از ﻫﻢ ﮔﺴﺴﺘﻪ ﺷﺪه‬‫اﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻧﻔﻮذ ﻣﯽ ﮐﺮدي ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدش ﺑﺨﻮاد از ذﻫﻨﺶ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﻪ اﻣﺎ ﭼﻮن‬
‫اﺧﺘﯿﺎر اﯾﻦ ﮐﺎر دﺳﺘﺶ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدش اﺳﯿﺐ ﺑﺰﻧﻪ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﯿﻢ؟ اﯾﻦ ﻃﻮري ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ وﻟﺶ ﮐﻨﯿﻢ!‬‫‪۴٣۶‬‬

‫ ﻣﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺟﯿﻤﺰ رو ﭼﻨﺪ روزي ﺑﺒﺮﯾﺪ ﺑﺎرو‬‫اﺑﺮﻓﻮرث از اﯾﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ ﺑﺎ ﮐﻨﺎﯾﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﯾﻦ ﭼﻪ ﮐﻤﮑﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ اﻟﺒﻮس ‪ ...‬ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎري ﮐﻨﯿﻢ‬
‫ﮐﻪ او ﺣﺎﻓﻈﺸﻮ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﯿﺎره‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻦ اﺑﯽ‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ ‪ ...‬ﺑﺒﺮﯾﻤﺶ ﺑﺎرو ﮐﻪ ﭼﯽ ﺑﺸﻪ !؟‬‫ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻦ‪.‬‬‫***‬
‫رون‪ :‬ﭼﯽ ﺷﺪ اﺑﺮﻓﻮرث ؟‬
‫ اﻟﺒﻮس ﻫﻢ ﺣﺮف ﺟﯿﻨﯽ رو ﻣﯽ زﻧﻪ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﯽ ﻣﯿﺸﻪ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﯾﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻫﻢ داد ‪...‬‬‫ﺑﺒﯿﻨﻢ رون‪ ،‬ﻣﺎدرت اﻣﺎدﮔﯽ ﭘﺬﯾﺮش ﯾﻪ ﻣﻬﻤﺎن‪ ،‬ﺑﺮاي ﯾﻪ ﻣﺪت ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم رو داره ‪ ...‬اﻟﺒﻮس ﮔﻔﺖ ﺟﯿﻤﺰ رو‬
‫ﺑﺒﺮﯾﻢ ﺑﺎرو‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﺑﺎرو؟ وﻟﯽ اﯾﻦ ﭼﻪ ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ‪ ...‬اﯾﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد اﻟﺒﻮس ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﺎﻟﯽ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﯿﺎﯾﺪ اوﻧﺠﺎ؟‬

‫‪۴٣٧‬‬

‫ ﻣﺎﻣﺎن ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎً ﻗﺒﻮل ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از اون اﺗﻔﺎق) ﺣﻤﻠﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻮﯾﻞ( ﻣﺎﻣﺎن ﺧﯿﻠﯽ دﻟﺶ ﻣﯽ‬‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ دﻋﻮت ﮐﻨﻪ ‪ ...‬از اﯾﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯿﺸﻢ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﯿﺎد ‪ ...‬اﯾﻦ ﻃﻮري ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﯿﻢ ﻣﻮاﻇﺒﺶ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﺎز از ﻣﺎﻟﯽ ﺑﭙﺮس ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ راﺿﯽ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪.‬‬‫***‬

‫روز ﺑﻌﺪ ﮐﺎﻓﻪ ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺟﯿﻤﺰ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ رون ﮔﻔﺖ‪ :‬رون ﯾﺎدﺗﻪ ﺟﯿﻤﺰ اون ﺷﺐ وﻗﺘﯽ‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم ﺑﻬﻢ ﭼﯽ ﮔﻔﺖ ‪ ...‬ﮔﻔﺖ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ را ﻗﺎﯾﻢ ﮐﻨﻢ و ﻧﺰارم دﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻬﺶ‬
‫ﺑﺮﺳﻪ ﻣﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﺣﺮﻓﺸﻮ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ‪ ...‬ﻣﮕﻪ اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﭼﻪ ﻓﺮﻗﯽ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ ﭼﻮﺑﻬﺎ داره ‪...‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ اش ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ اﻧﻬﺎ ﺟﻠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد از ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺑﯿﺮون اﻣﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف اﻧﻬﺎ رﻓﺖ ﺗﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ‬
‫ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﻨﺪازد ‪ ...‬وﻗﺘﯽ دﺳﺘﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ را دﯾﺪ از ﺣﯿﺮت در ﺟﺎﯾﺶ ﺧﺸﮏ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺧﻮدش ﺑﺎﺷﻪ ‪...‬‬‫ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط و آراﻣﯽ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ را ازدﺳﺖ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮔﺮﻓﺖ و ان را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺗﻤﺎم ﻧﻘﺶ و ﻧﮕﺎرﻫﺎي‬
‫روي دﺳﺘﻪ دﻗﯿﻘﺎً ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﺼﻮﯾﺮ درون ﮐﺘﺎب ﺑﻮد ‪ ...‬وﻟﯽ ﭼﻄﻮري ﺑﻪ دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ رﺳﯿﺪه‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﺧﻮدش زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﺷﺎﮔﺮداﻧﺶ‪.‬‬
‫‪۴٣٨‬‬

‫رون‪ :‬اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﮕﯽ ﭼﯽ ﺷﺪه و اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﭼﯽ داره؟‬
‫اﻣﺎ اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﻮال رون ﻧﺸﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ روي ﭼﻮب دﺳﺘﯽ ﻗﻔﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ زﻣﺰﻣﻪ‬
‫ﻫﺎﯾﺶ اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ واﻗﻌﺎً ﮐﯿﻪ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ از ﻧﺴﻞ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ..‬ﻧﻪ ﻧﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ دﺳﺖ او‬
‫ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟‬
‫ اﺑﺮﻓﻮرث ‪ ...‬اﺑﺮﻓﻮرث‬‫ ﭼﯿﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ؟‬‫ اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﭼﯽ داره ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻮري داري ﺑﺎ ﺧﻮدت زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬‫اﮔﺮ اﯾﻦ ﭼﻮب واﻗﻌﺎً ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﺣﻖ داﺷﺖ ﮐﻪ از ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﭼﻮب را ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﺪ ‪...‬‬
‫ﭼﻮن اﮔﺮ اﯾﻦ ﭼﻮي دﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ او را ﻧﺪاﺷﺖ ‪...‬‬
‫ﺣﺘﯽ اﻟﺒﻮس ‪ ...‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺟﯿﻤﺰ زﻧﺪه ﺑﻮد و ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از اﯾﻦ ﭼﻮب اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﮐﺴﯽ او را در ﯾﮏ دوﺋﻞ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪﻫﺪ ‪ ...‬ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺮاﯾﻂ ﺟﺪﯾﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺣﺪ اﻣﮑﺎن از او‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ دﻟﺶ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﺪرت ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﺪ اﻣﺎ اﻻن ﺑﺎﯾﺪ ﭘﯿﺶ اﻟﺒﻮس‬
‫ﻣﯽ رﻓﺖ ﺑﻨﺒﺮاﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺑﺮاي ﻣﯿﻨﺮوا ﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻪ اﻧﺠﺎ ﻣﯽ اﯾﺪ ‪ ...‬از ﻓﺎوﮐﺲ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﻪ ﻣﯿﻨﺮوا ﺑﺪﻫﺪ و ﺑﺮﮔﺮدد ‪ ...‬ﺑﻪ ﻃﺮف رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ او ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪:‬‬

‫‪۴٣٩‬‬

‫ ﻣﯽ دوﻧﯿﺪ ﭼﺮا ﺟﯿﻤﺰ از ﺷﻤﺎ ﺧﻮاﺳﺖ اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ را ﻗﺎﯾﻢ ﮐﻨﯿﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻨﻪ‪.‬‬‫رون ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ ‪ ...‬وﻟﯽ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﻣﮕﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪه ﮐﻪ ﺣﺎﻻ دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ اﻓﺘﺎده؟‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺟﯿﻤﺰ از ﻧﺴﻞ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ..‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻌﯿﺪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﺟﯿﻤﺰ از ﻧﺴﻞ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬وﻟﯽ ﭼﻄﻮري ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮده؟ ﺗﻤﺎم اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ‬‫ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ‪ ...‬اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺳﺎﻟﻢ در دﺳﺘﻬﺎي ﻣﻦ ﻗﺮار داره ‪ ...‬ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﯿﺰه ‪ ...‬ﻣﻦ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﻟﺒﻮس ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ ﺑﻌﺪاً ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺘﻮن ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪.‬‬
‫***‬

‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ اﻟﺒﻮس ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﺟﯿﻤﺰ واﻗﻌﺎً ﮐﯿﻪ و اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ دﺳﺖ اون ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟‬‫ﭘﯿﺮﻣﺮد درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ دوﺧﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎده ﺟﻮاب داد‪ :‬اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ‬
‫ﻣﺮﻟﯿﻨﻪ‬
‫ ﺧﻮدم ﻣﯽ دوﻧﻢ اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻨﻪ وﻟﯽ دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ ،‬اوﻧﻢ ﺳﺎﻟﻢ!!‬‫ ﺧﺐ راﺳﺘﺶ ﻣﻦ از ﺟﯿﻤﺰ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﭼﻮن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﺮاي ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ‬‫وﻟﺪﻣﺮت ﺑﻪ اﯾﻦ ﭼﻮب اﺣﺘﯿﺎج داره‪.‬‬

‫‪۴۴٠‬‬

‫ ﺗﻮ ‪ ...‬ﺗﻮ در ﻣﻮرد ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ؟ ﭘﺲ ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺘﯽ؟‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﺣﯿﺮت اﯾﻦ را از ﺑﺮادرش ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ اﺑﯽ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ دﺳﺖ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﯿﻔﺘﻪ‪.‬‬‫ﺧﯿﻠﯽ ازت ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ اﻟﺒﻮس ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﺷﺪم ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي ﻣﻦ از اﯾﻦ ﭼﻮب دﺳﺘﯽ ﺳﻮءاﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻢ!؟‬
‫اﻟﺒﻮس ﺧﻨﺪه ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ را ﺑﺪﺳﺖ‬
‫ﺑﯿﺎري ﭼﻮن از اﯾﻦ ﭼﻮب ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ دﻟﯿﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ در ﻣﻮرد ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ‬
‫ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺘﻢ اﯾﻦ ﺑﻮد اﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﻘﺎﺑﻞ وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽ ﺧﻮردي ‪ ...‬اون ﻣﻮﻗﻊ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺻﺎﺣﺐ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﯿﺸﺪ و دﯾﮕﻪ ﺧﻮدت ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯽ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ دﯾﮕﻪ‬
‫ﺷﮑﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﺎﯾﺪ دﺳﺖ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﻪ و‬
‫اون ﺟﯿﻤﺰه ‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﯽ ﺗﻮ ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻣﻘﺎﺑﻞ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﮐﻤﯽ از ﻧﺎراﺣﺘﯿﺶ ﮐﺎﺳﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬اﻟﺒﻮس در اﯾﻦ ﻣﻮرد درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ‬
‫دﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯽ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﺷﺪ ﯾﻪ ﺣﺮﻓﯽ ‪ ...‬وﻟﯽ ﺑﺎز ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ ‪ ...‬ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﺑﺎ‬‫ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ داره ﺑﻪ ﺻﻼح ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ دﺳﺖ او ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬اﮔﻪ ﺑﻬﺶ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ او ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ از‬
‫ﺧﻮدش دﻓﺎع ﮐﻨﻪ و اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ‪.‬‬
‫‪۴۴١‬‬

‫ ﺗﻮ درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺧﯿﻠﯽ اﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮه ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﺎﯾﺪ دﺳﺖ ﺧﻮدت‬‫ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﯾﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺧﻮب‪.‬‬
‫***‬
‫اﻣﺮوز ﺟﯿﻤﺰ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رون ﺑﺮود ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روزي اﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬ﺗﻮﺳﻂ ان ﭘﺮﻧﺪه زﯾﺒﺎ در ان ﺧﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ دﯾﻮارﻫﺎي اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ ﺑﺮد ‪ ...‬روي دﯾﻮار ﺳﺎﻋﺖ ﻋﺠﯿﺐ و‬
‫ﻏﺮﯾﺒﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻋﻘﺮﺑﻪ روي وﺟﻮد داﺷﺖ و ﺑﻪ ﺟﺎي ﻋﺪد ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﻤﭽﻮن در ﺧﻄﺮ ﻣﺮگ ﻣﺤﻞ ﮐﺎر‬
‫در ﺣﺎل ﺳﻔﺮ و ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد روي ﻋﻘﺮﺑﻪ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﻋﮑﺴﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ او ﺳﻪ ﻧﻔﺮ از ﺻﺎﺣﺐ ﻋﮑﺲ را‬
‫ﺷﻨﺎﺧﺖ رون ﺟﯿﻨﯽ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ‪.‬‬
‫داﺧﻞ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﺷﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺣﯿﺮت ﮔﺸﺎد ﺷﺪ در ﻇﺮف ﺷﻮﯾﯽ ﻗﺎﺑﻠﻤﻪ و ﻇﺮوف ﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﻫﻤﺎن‬
‫ﻃﻮر ﮐﻪ در ﻫﻮا ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧﻮردﻧﺪ در ﺣﺎل ﺷﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ از روي ﻣﯿﺰ ﺳﯿﺐ زﻣﯿﻨﯽ ﺧﺮد ﺷﺪه ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺷﺪ و ﭘﺮواز ﮐﻨﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﯾﮕﺮي ﮐﻪ روي ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﺑﻮد رﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺣﯿﺮت ﺑﻪ ﻃﺮف رون ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ :‬ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﯿﺰه ‪ ...‬رون ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮري اﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎ رو ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟‬
‫ ﺟﺎدو ‪ ...‬ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﺎرﻫﺎي دﯾﮕﻪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪.‬‬‫‪ -‬ﮔﻔﺘﯽ ﻣﻨﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺟﺎدو ﮐﻨﻢ؟‬

‫‪۴۴٢‬‬

‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ رون ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﺪﻫﺪ ﺻﺪاي ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺗﻮﺟﻪ اﻧﻬﺎ را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد‪ :‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺷﻤﺎ ﮐﯽ اوﻣﺪﯾﺪ‬
‫ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﻣﺎﻣﺎن ‪...‬ﺳﻼم ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ‪..‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ زن ﻣﯿﺎﻧﺴﺎل و ﮐﻮﺗﺎه ﻗﺪ و ﺧﭙﻠﯽ ﮐﻪ او ﻧﯿﺰ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﭘﺴﺮ و دﺧﺘﺮش ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ و ﺻﻮرت‬
‫ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ داﺷﺖ‪ ،‬اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﺟﻠﻮي ورودي اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ...‬رون ﭘﯿﺶ دﺳﺘﯽ ﮐﺮد وﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ اﯾﻦ‬
‫ﻣﺎدرﻣﻪ ‪ ....‬ﻣﺎﻣﺎن اﯾﻨﻬﻢ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮاﺳﺘﯽ ﺑﺒﯿﻨﯿﺶ ‪...‬اﻟﺒﺘﻪ ﻗﺒﻼً ﺑﻬﺘﻮن ﮔﻔﺘﻢ او ﻓﻌﻼً ﺣﺎﻓﻈﺸﻮ از دﺳﺖ داده‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﺟﯿﻤﺰ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اﻣﺪي‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ زودﺗﺮ از اﯾﻨﻬﺎ دﻋﻮﺗﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم وﻟﯽ دﯾﮕﻪ‬‫ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﭼﻘﺪر ﮐﻪ ﺑﺨﻮاي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﯽ ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻣﻦ ﻫﻢ از دﯾﺪن ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻢ و ﻣﻤﻨﻮن ﮐﻪ اﺟﺎزه دادﯾﺪ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﯽ ﻣﻬﻤﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬‫ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪...‬اﯾﻦ ﭼﻪ ﺣﺮﻓﯿﻪ ‪ ....‬رون ﻣﻦ اﺗﺎق ﻓﺮد و ﺟﺮج رو ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮدم ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮه اﺗﺎق و ﺑﻘﯿﻪ‬‫ﺧﻮﻧﻪ رو ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﺸﻮن ﺑﺪي ‪ ...‬در ﺿﻤﻦ ﺟﯿﻤﺰ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ اﯾﻨﺠﺎ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﻮدﺗﻪ ﭘﺲ ﻫﺮﭼﯽ ﻻزم داﺷﺘﯽ ﺗﻌﺎرف‬
‫ﻧﮑﻦ و ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﮕﻮ‪.‬‬
‫اﯾﻦ زن ﭼﻘﺪر ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﮐﺎري ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده اﻧﺠﺎم داده اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬
‫او ﻣﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺟﯿﻤﺰ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﺑﯿﺎ ﺗﺎ اﺗﺎﻗﺘﻮ ﺑﻬﺖ ﻧﺸﺎن ﺑﺪم ‪.‬‬

‫‪۴۴٣‬‬

‫ﺑﻌﺪ ازرﻓﺘﻦ ان دو ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ رو دﺧﺘﺮا ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﺐ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﯿﺪ؟‬
‫ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻧﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر‬‫ ﺧﻮﺑﻪ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ ﺗﻮ ﺑﯿﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺮو ﺑﯿﺮون و وﺳﺎﯾﻞ روي ﻣﯿﺰ رو ﺑﭽﯿﻦ ‪ ...‬اﻣﺸﺐ ﻫﻤﻪ‬‫رو دﻋﻮت ﮐﺮدم ﺑﯿﺎن اﯾﻨﺠﺎ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺟﻤﻠﻪ اﺧﺮش را ﺑﻪ ﺳﻮال ﻧﭙﺮﺳﯿﺪه ان دو اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‬
‫***‬
‫ اﯾﻨﻢ از اﺗﺎق ﺗﻮ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬رون ﺳﭙﺲ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺑﺎ ﺟﻌﺒﻪ اي ﮐﻪ ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﻗﺮار داﺷﺖ اﺷﺎره ﮐﺮد و اداﻣﻪ‬‫داد‪.‬‬
‫ در ﺿﻤﻦ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺎ وﺳﺎﯾﻞ درون اون ﺟﻌﺒﻪ ﻫﺎ ﮐﺎري ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﭼﻮن ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺒﯿﻨﯽ ‪...‬‬‫اﻣﺸﺐ از ﻓﺮد و ﺟﺮج ﻣﯽ ﺧﻮام ﮐﻪ وﺳﺎﯾﻠﺸﺎن را ﺑﻪ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺒﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫ اﯾﻨﺎ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻨﺪ؟‬‫ راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ‪ ...‬اﯾﻨﺎ وﺳﺎﯾﻞ ﺷﻮﺧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮادرﻫﺎم درﺳﺖ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬و ﭼﻮن ﻫﻨﻮز ﺗﻮ اﺗﺎﻗﺸﻮﻧﻪ‬‫ﻣﯿﺘﺮﺳﻢ ﭼﯿﺰاي ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺒﺎﺷﻪ‬
‫‪ -‬اوﻧﺎ ﻣﺨﺘﺮع ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬

‫‪۴۴۴‬‬

‫رون ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ واژه اي ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﮑﺎر ﺑﺮده ﺑﻮد ﺧﻨﺪه اش ﮔﺮﻓﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬اره ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺗﻮ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﺎﯾﻪ ﻫﺎ‪...‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﺑﺮﯾﻢ ﺗﺎ اﻃﺮاف ﺧﻮﻧﻪ رو ﺑﻬﺖ ﻧﺸﻮن ﺑﺪم‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﻃﺮاف ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪﻧﺪ و رون ﮐﻪ داﺷﺖ در ﻣﻮرد ﺟﺎدو ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫ﺗﻮﺟﻪ اش ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﺐ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ اﻣﺪﻧﺪ ‪...‬اوﻧﺎ ﺑﺮادرﻫﺎم ﻫﺴﺘﻨﺪ اون دو ﺗﺎ ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻓﺮد و ﺟﺮج اﻧﺪ ‪...‬اون‬‫ﯾﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ﺑﻐﻠﺸﻪ‪ ،‬ﺑﯿﻞ ﺑﺮادر ﺑﺰرﮔﻤﻪ و اون ﯾﮑﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪي داره ﭼﺎرﻟﯿﻪ‪ .‬اون دو ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﺎﻫﻤﻨﺪ‬
‫اﻟﮑﺲ و ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺟﯿﻤﺰ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰﻫﻤﻪ اﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ :‬ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﻣﻮﻫﺎي ﺷﻤﺎ ﻗﺮﻣﺰه‬
‫ ﺳﻼم رون‬‫ ﺳﻼم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ‪ ...‬ﺳﻼم ﺑﯿﻞ ﺳﻼم ﻓﻠﻮر‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﻧﺪﯾﺪﻣﺘﻮن؟‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﺣﻀﻮرش زﯾﺎدي اﺳﺖ ﮐﻤﯽ ﻋﻘﺐ رﻓﺖ ﺗﺎ رون ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده اش راﺣﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫رون ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﺷﺪ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﻠﻮ ﺗﺮ ﺑﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ اﯾﻦ دوﺳﺖ ﻣﻦ‬
‫ﺟﯿﻤﺰه اﻟﺒﺘﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﻫﻤﻪ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﯿﻨﺶ وﻟﯽ او ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از ﺷﻤﺎرو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﯿﺎره ‪...‬اون ﺣﺎﻓﻈﺸﻮ از دﺳﺖ‬
‫داده‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد‪ :‬ﺳﻼم از اﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‬
‫‪۴۴۵‬‬

‫ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﺳﺮي ﺑﺮاي او ﺗﮑﺎن دادﻧﺪ و ﭼﺎرﻟﯽ ﻧﯿﺰ دﺳﺘﯽ ﺑﺮاي او ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ﺑﯿﻞ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را روي زﺧﻢ ﮐﻨﺎر ﮔﻮش ﺟﯿﻤﺰ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد او را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬رون ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮑﺶ‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد دوﺳﺖ دﯾﮕﺮي ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ ‪ ...‬رون در ﮐﻨﺎر اﯾﻦ ﻣﺮد‬
‫رﻓﺘﺎرش ﺷﺒﯿﻪ ﺳﺎل ﻫﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺟﺎدوﮔﺮﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﺒﺎرزه او‬
‫را ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت در درﮔﯿﺮي ﺧﺎﻧﻪ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ دﯾﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬در اون ﻣﺒﺎرزه ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ اﻗﺘﺪار و ﺗﺴﻠﻂ ﮐﺎﻣﻞ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت را ﺷﮑﺴﺖ و ﻓﺮاري داد‪.‬‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﯽ ﺑﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫رون ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﺷﺎدي ﮐﻨﺪ و اﯾﻦ ﺑﺮاي او ﻣﻬﻢ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ در ﻣﺒﺎرزه اﺧﺮش ﺑﺎ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺣﺎﻓﻈﻪ اش را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد ﺣﺎﻻ اﻧﻬﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ او ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ او دوﺑﺎره‬
‫ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺧﻮدش را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽ اورد‪ :‬ﺳﻼم ﺟﯿﻤﺰ از دﯾﺪن دوﺑﺎرت ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ!‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر‬‫ﻓﺮد‪ :‬ﻫﯽ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ دور ﻫﻢ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﻧﻈﺮﺗﻮن ﭼﯿﻪ ﯾﻪ دﺳﺖ ﮐﻮﯾﯿﺪﯾﭻ ﺑﺰﻧﯿﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻓﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺐ ﻫﻤﻪ ﻧﺸﺴﺖ ‪...‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ‪ ،‬ﻓﺮد و ﺟﺮج‪ ،‬ﺑﯿﻞ‪ ،‬اﻟﮑﺲ‪ ،‬ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ‪ ،‬رون و ‪...‬‬

‫‪۴۴۶‬‬

‫ﭼﺎرﻟﯽ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺗﻌﺪاد ﺧﻮدﺷﺎن را ﻣﯽ ﺷﻤﺎرد ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ از در ﭘﺸﺘﯽ اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﯿﺮون ﻣﯽ اﻣﺪﻧﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﯽ ﺟﯿﻨﯽ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎزي ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ دﯾﺪن اﺷﺘﯿﺎق در ﺻﻮرت ﺑﺮادرﻫﺎﯾﺶ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺳﺮي ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ‪ :‬ﻋﺎﻟﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺎق ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﺪ ﭼﯽ ﺑﺎزي ﮐﻨﯿﺪ؟‬
‫رون‪ :‬ﮐﻮﯾﯿﺪﯾﭻ ‪ ...‬ورزش ﻣﺨﺼﻮص ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ‪ ...‬اﻻن ﺧﻮدت ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﻓﺮد و اﺳﺖ ﯾﺎ ﺟﺮج‪ ،‬اﻓﺘﺎد ‪ ...‬او ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺎرو ﺑﺎ ﺧﻮدش‬
‫اورده ﺑﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﺟﺎروﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﺟﺎروي رﻓﺘﮕﺮﻫﺎ ﺑﻮد‪ :‬ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻨﺎ ﺑﺎزي ﮐﻨﯿﺪ؟‬
‫ ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ ﻫﻢ اره ﻫﻢ ﻧﻪ ‪ ...‬ﺧﻮدت ﻧﮕﺎه ﮐﻦ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻌﺪ از ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪن ﺑﻪ دو ﮔﺮوه ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮه در ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺮد ﺷﺪه ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺟﺎروﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎزي را ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻓﻠﻮر و ﺑﭽﻪ اش و ﺟﯿﻤﺰ روي ﺻﻨﺪﻟﯿﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺗﺎرﯾﺨﭽﻪ و ﻧﺤﻮه ﺑﺎزي ﮐﺮدن و اﻣﺘﯿﺎز ﮔﺮﻓﺘﻦ را ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮﺿﯿﺢ داد ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﻧﻈﺮ ﻣﺴﺎﻋﺪي روي‬
‫اﯾﻦ ورزش داﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﺸﻮﯾﻖ اﻧﻬﺎ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻌﺠﺐ ﻫﻤﻪ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪۴۴٧‬‬

‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺟﯿﻨﯽ زودﺗﺮ از ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﮔﻮي زرﯾﻦ را ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻪ روي زﻣﯿﻦ ﻓﺮود اﻣﺪﻧﺪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﻃﺮف اﻧﻬﺎ‬
‫رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻨﻢ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺎزي ﮐﻨﻢ ‪ ...‬اﯾﻦ ﺑﺎزي ﺧﯿﻠﯽ ﻫﯿﺠﺎن اﻧﮕﯿﺰه‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف ﻓﻮرا ﺟﻮاب داد‪ :‬ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ اﯾﻦ اﯾﺪه ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺷﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺳﻮار‬
‫ﺟﺎرو ﺑﺸﯽ‪.‬‬
‫ اﺧﻪ ﭼﺮا ‪ ...‬ﺑﺮاي ﭼﯽ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺳﻮار اﯾﻦ ﺟﺎروﻫﺎ ﺑﺸﻢ؟‬‫ دﻟﯿﻠﺶ رو ﺧﻮدت ﺗﻮ درﻣﺎﻧﮕﺎه ازم ﭘﺮﺳﯿﺪي‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻧﺎﺧﻮداﮔﺎه دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻗﺪري ﻫﯿﺠﺎن زده ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ اﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯽ‬
‫دﺳﺘﺶ را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﻫﯽ از ﺳﺮ اﻓﺴﻮس ﮐﺸﯿﺪ‪ :‬راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ ‪ ...‬اﺻﻼً ﺣﻮاﺳﻢ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮي ﻧﺎﻣﻔﻬﻤﻮم ﺟﯿﻤﺰ و ﺟﯿﻨﯽ ﻧﺸﺪ و اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺮا او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﻮار ﺟﺎرو ﺷﻮد‬
‫‪ ...‬رون ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺟﯿﻤﺰ را ﺧﻮﺷﺤﺎل ﮐﻨﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﺟﯿﻨﯽ ﻣﻦ و ﺟﯿﻤﺰ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ ﭘﺮواز ﮐﻨﯿﻢ ‪ ...‬اﯾﻦ ﮐﻪ‬
‫ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪاره؟‬
‫ ﻧﻪ‬‫‪ -‬ﻋﺎﻟﯿﻪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﯿﺎ ﺳﻮار ﺷﻮ و ﻣﺤﮑﻢ ﻣﻨﻮ ﺑﮕﯿﺮ‬

‫‪۴۴٨‬‬

‫ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ رون و ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎﻧﻪ راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ ‪ ...‬وﺳﻂ راه ﭼﺎرﻟﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪي ﯾﺎ ﻧﻪ وﻟﯽ رون اﯾﻦ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ اﺧﻼﻗﺶ ﻋﻮض ﺷﺪه ‪ ...‬درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ‪..‬‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮه ﺟﯿﻤﺰه ‪ ...‬در ﮐﻞ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ اﻻن ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﯾﻪ دوﺳﺖ ﺧﻮب ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ :‬ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﭼﺎرﻟﯽ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از اون اﺗﻔﺎق ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻮري‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺒﻮده‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﺑﻌﺪ از اون اﺗﻔﺎق‪ ،‬ﺷﺪ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ان ﺷﺐ ﺷﻮم ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﻫﺮي و ﭘﺮﺳﯽ در وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ از اﻧﻬﺎ ﺳﺮاغ ﭘﺴﺮ‬
‫ﮐﻮﭼﮑﺶ را ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺟﻮاب داد‪ :‬ﺑﺎ ﺟﯿﻤﺰه ‪ ...‬رﻓﺘﻨﺪ ﯾﻪ ﭼﻨﺪ دوري ﭘﺮواز ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺧﻮردن ﺷﺎم ﻣﻔﺼﻠﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺗﺪارك دﯾﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي‬
‫ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺻﺒﺢ زود ﻗﺒﻞ از ﻃﻠﻮع اﻓﺘﺎب ﺟﯿﻤﺰ از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪ ‪ ...‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ روي دﯾﻮار اﻧﺪاﺧﺖ ﻧﻤﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻗﺪر زود ﺑﯿﺪار ﺷﺪ ‪ ...‬اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﺑﺎ ان ﻫﻤﻪ ﻫﯿﺠﺎن روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻ ﻫﺎ ﺧﻮاب ﺑﺎﺷﺪ‬
‫از ﭘﻨﺠﺮه اﺗﺎق ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون اﻧﺪاﺧﺖ اﻓﺘﺎب ﻫﻨﻮز ﻃﻠﻮع ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬از ﺗﺨﺖ ﺑﯿﺮون اﻣﺪ و ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ‬
‫اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ ‪ ...‬ﯾﮑﯽ از ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎي اﻧﺠﺎ را در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد از دﺳﺖ ﭼﭙﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﻨﺪ ﺑﻪ‬
‫‪۴۴٩‬‬

‫ﺑﺎﻏﭽﻪ ﺑﺮد ‪ ...‬روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻃﻠﻮع اﻓﺘﺎب ﺷﺪ ‪ ...‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻓﻘﻂ‬
‫ﺣﺴﯽ ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﺪ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎي ﻃﻠﻮع اﻓﺘﺎب ﺑﻪ او ﺣﺲ ﺧﻮﺑﯽ داد و ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺷﺪ اراﻣﺶ ﻣﻀﺎﻋﻔﯽ را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﺪ اﻧﮕﺎر در دﻧﯿﺎي دﯾﮕﺮي ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ دﯾﺸﺐ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺧﻮاﺑﯿﺪ وﻟﯽ ﺑﺎز ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ زود ﺑﯿﺪار ﺷﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ ﺗﺎ‬
‫ﻣﻘﺪﻣﺎت ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ را اﻣﺎده ﮐﻨﺪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ وارد اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ از ﭘﺸﺖ ﭘﻨﺠﺮه ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ اﺳﻤﺎن ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬اﻓﺘﺎد ﺑﺎ ﺧﻮدش زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪ :‬ﭼﻘﺪر ﻫﻢ ﺳﺤﺮ ﺧﯿﺰه ‪ ...‬ﺗﺮﺟﯿﺢ داد ﻓﻌﻼً‬
‫ﻣﺰاﺣﻢ او ﻧﺸﻮد و ﻫﺮ وﻗﺖ ﮐﻪ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ اﻣﺎده ﺷﺪ او را ﺻﺪا ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ را اﻣﺎده ﮐﺮد ﭘﻨﺠﺮه را ﺑﺎز و ﺻﺪاﯾﺶ را ﺻﺎف ﮐﺮد ﺗﺎ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻤﺰ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ اﻣﺎده اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﺎدر رون ﺑﻪ ﻃﺮف او ﭼﺮﺧﯿﺪ‪ :‬ﺻﺒﺢ ﺑﺨﯿﺮ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ از روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ ‪ ...‬ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻟﮑﻪ ﺳﯿﺎه ﮐﻪ روي‬
‫دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد اﻓﺘﺎد ‪ ...‬ﺧﻮب ﮐﻪ دﻗﯿﻘﺘﺮ ﺷﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ اون ﻟﮑﻪ ﻫﺎي ﺳﯿﺎه‪ ،‬ﭘﻮﺳﺖ دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫اﺳﺖ ﮐﻪ اﺳﯿﺐ دﯾﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬دﯾﺮوز دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻧﺒﻮد اﻣﺎ ﮐﻤﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اورد ﺟﯿﻤﺰ‬
‫دﯾﺮوز دﺳﺘﮑﺶ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯽ دﺳﺖ او ﻧﺸﺪ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ از ﺟﯿﻨﯽ در ﻣﻮرد دﺳﺖ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺳﻮال ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪۴۵٠‬‬

‫ﺟﯿﻤﺰ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ داﺷﺖ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮرد ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎي ﺑﺎﻻي ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ اﻓﺘﺎد ‪ ...‬دﯾﺸﺐ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ‬
‫ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﯾﮑﯽ از ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ را ﻣﻮﻗﻌﯽ ﻫﻨﻮز ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯾﺸﺎن ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ‬
‫داد‪ ،‬ﻋﮑﺲ دﯾﮕﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ اﻧﻬﺎ اﺿﺎﻓﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻓﻠﻮر‪ ،‬ﻫﻤﺴﺮ ﺑﯿﻞ ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ...‬ﯾﮏ ﺟﻮان ﭼﺸﻢ ﺳﺒﺰ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﻣﺸﮑﯽ ﮐﻪ درﺳﺖ ﺑﯿﻦ رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ ‪ ..‬اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﭼﺸﻢ ﺳﺒﺰ در ﻋﮑﺲ دﯾﮕﺮي ﮐﻨﺎر رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻮد و در ﻋﮑﺲ دﯾﮕﺮي ﮐﻨﺎر‬
‫ﺟﯿﻨﯽ‪ ،‬ﻋﮑﺲ ﺑﻌﺪي ﮐﻨﺎر ﺧﺎﻧﻢ و اﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ و در ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﺣﻀﻮر داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‬
‫اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﻧﺴﺒﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﮔﺮﭼﻪ ﻫﯿﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﯽ ﺑﻪ اﻧﻬﺎ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﺑﺮاي ﺧﺮﯾﺪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ دﯾﺎﮔﻮن رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫رون‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺮاي ﻣﺤﺾ اﺣﺘﯿﺎط ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ان دو از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ اﺑﺘﺪا ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه دو ﻗﻠﻮﻫﺎ‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺳﺎزي اﻟﯿﻮﻧﺪر رﻓﺘﻨﺪ وﻗﺘﯽ در را ﺑﺎز ﮐﺮدﻧﺪ ﺻﺪاي ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ اوه ﯾﮏ ﻣﺸﺘﺮي ﺗﻮ اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺎل ‪ ...‬ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺮاي ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﭘﯿﺶ اﻣﺪه‪.‬‬‫اﯾﻦ ﺻﺪاي اﻟﯿﻮﻧﺪر ﭘﯿﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدش زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﻧﮕﺎﻫﺶ از روي رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮔﺬﺷﺖ و‬
‫روي ﺟﯿﻤﺰ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬

‫‪۴۵١‬‬

‫ ﭼﻪ ﮐﻤﮑﯽ از ﻣﻦ ﺑﺮﻣﯿﺎد؟‬‫رون‪ :‬ﻣﺎ ﯾﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﺮاي دوﺳﺘﻤﺎن ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ‪.‬‬
‫ اوه ﺣﺘﻤﺎً ‪ ...‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻗﺒﻠﯽ ﺗﻮن از ﭼﯽ درﺳﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺴﺘﻪ اش ﭼﯽ ﺑﻮد؟‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ اﺻﻼً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﻮال ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻧﺸﺪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ رون اﻧﺪاﺧﺖ ﮐﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﺑﮕﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ :‬ﺧﺐ راﺳﺘﺶ اﻗﺎي اﻟﯿﻮﻧﺪر ﺟﯿﻤﺰ ﻧﻤﯽ دوﻧﻪ ﺟﻨﺲ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻗﺒﻠﯿﺶ ﭼﯽ ﺑﻮده‪.‬‬
‫اﺑﺮوﻫﺎي ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺳﺎز ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد ﻋﺠﯿﺒﻪ‪ :‬ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﯾﻪ ﭼﻮب ﻣﻨﺎﺳﺐ‬
‫ﺑﺮاش ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‬
‫دو ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺖ و اﻧﻬﺎ ﻫﻨﻮز داﺧﻞ ﻣﻐﺎزه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬در اﯾﻦ ﻣﺪت ﺟﯿﻤﺰ ﺑﯿﺶ از ﺻﺪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ را اﻣﺘﺤﺎن‬
‫ﮐﺮد وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ او ﻧﻤﯽ ﺧﻮردﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻟﯿﻮﻧﺪ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر در ﻃﻮل ﻋﻤﺮش ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي روﺑﺮو ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﺷﻤﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﯿﺪ اﯾﻦ‬
‫دﺳﺘﺘﻮن ﺟﺎدوﮔﺮه؟‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺟﺎدوﮔﺮه!‬‫ اﮔﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ در اﯾﻦ ﺻﻮرت دو اﺣﺘﻤﺎل ﺑﯿﺸﺘﺮ وﺟﻮد ﻧﺪاره ‪ ...‬اﯾﻦ دوﺳﺘﺘﻮن ﯾﺎ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﺋﯿﺶ رو‬‫از دﺳﺖ داده ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﯿﻢ ‪ ...‬ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ دوﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﻫﻨﻮز ﺳﺎﻟﻤﻪ ﮐﻪ‬

‫‪۴۵٢‬‬

‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎي دﯾﮕﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﻧﻤﯽ ﺧﻮره‪ .‬ﺣﺎﻻ اﮔﻪ ﻣﯿﺸﻪ ﺷﻤﺎ از ﺟﻠﻮي اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎه ﻋﺒﻮر ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ‬
‫ﻫﻨﻮز ﻗﺪرت ﺟﺎدوﺋﯿﺘﺎن رو دارﯾﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ؟‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ اﺷﺎره دﺳﺖ اﻗﺎي اﻟﯿﻮﻧﺪر از ﺟﻠﻮي دو ﺗﮑﻪ ﭼﻮب ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﯾﮏ ﻣﺘﺮي از ﻫﻢ ﻗﺮار داﺷﺖ‬
‫ﻋﺒﻮر ﮐﺮد ‪ ...‬ﭘﺲ از رﻓﺘﻦ ﺟﻤﯿﺰ از ﺟﻠﻮي دﺳﺘﮕﺎه ﺻﺪاي ﻣﻤﺘﺪي از دﺳﺘﮕﺎه ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﻟﯿﻮﻧﺪر‪ :‬ﺧﺐ ﻣﺸﮑﻞ ﺣﻞ ﺷﺪ دوﺳﺘﺘﻮن ﻫﻨﻮز ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﺶ رو داره ‪ ...‬ﭘﺲ ﻫﻨﻮز ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ دوﺳﺖ ﺷﻤﺎ‬
‫ﺳﺎﻟﻤﻪ‪.‬‬
‫ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﭘﺮ ﻗﻘﻨﻮس ﻫﺮي ﻫﻨﻮز ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺎي دﯾﮕﺮ او‬
‫را اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﭼﻮن او ﺻﺎﺣﺐ ﯾﮏ ﭼﻮب ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﮐﻤﺪش را ﺑﺎز ﮐﺮد و از ﻃﺒﻘﻪ اﺧﺮ ﺟﻌﺒﻪ ﺑﺎرﯾﮑﯽ ﺑﯿﺮون اورد و روي ﺗﺨﺘﺶ ﮔﺬاﺷﺖ ‪ ...‬در ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺮداﺷﺖ‬
‫‪ ...‬اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﺎدﮔﺎري ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺶ ﺑﻮد ‪ ...‬ﭼﻮب ﭘﺮ ﻗﻘﻨﻮس ﻫﺮي ‪ ...‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ ان را‬
‫ﺗﻤﯿﺰ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬دﯾﺮوز اﺑﺮﻓﻮث از او ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻮب ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺪﻫﺪ ‪ ...‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ‬
‫ﻧﮑﺮد و ﻧﮕﻔﺖ اﯾﻦ ﭼﻮب را ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﻤﯽ دﻫﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻗﺪر ﺑﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ‪،‬‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ را دوﺑﺎره داﺧﻞ ﺟﻌﺒﻪ ﮔﺬاﺷﺖ ‪ ...‬از اﺗﺎق ﺑﯿﺮون اﻣﺪ و ﺑﻪ اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ‬
‫ﺟﻌﺒﻪ را ﺟﻠﻮي ﺟﯿﻤﺰ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﭼﯿﻪ؟‬‫‪۴۵٣‬‬

‫ ﺑﺎزش ﮐﻦ ‪ ...‬ﻣﺎل ﺗﻮﺋﻪ‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي درب ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ ...‬داﺧﻞ ان ﯾﮏ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﻮد ‪ ...‬اﯾﻨﻮ از ﮐﺠﺎ اوردي؟‬
‫ اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺮﯾﻪ‪.‬‬‫دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف رون ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ ‪ .....‬اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ‬
‫دوﺳﺖ رون ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮد‪ :‬اﯾﻦ ﻣﺎل ﻫﺮﯾﻪ؟ وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﯾﻨﻮ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ وﻟﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﻘﯿﻪ راﺿﯽ ﻧﺒﺎﺷﻦ اﯾﻦ ﭼﻮب دﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ ﻧﻈﺮ روﻧﻪ ‪ ...‬اﮔﻪ رون ﻣﯽ ﺧﻮاد اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ دﺳﺖ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﻫﯿﻢ دﺳﺖ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﭼﻮن ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﺗﻮ ﮐﺴﯽ ﻻﯾﻖ اﯾﻦ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫ وﻟﯽ‪...‬‬‫ ﻗﺒﻮﻟﺶ ﮐﻦ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺮي ﻫﻢ از اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ دﺳﺖ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺎ‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﯽ ﺑﮕﻢ ﻓﻘﻂ اﻣﯿﺪوارم ﻟﯿﺎﻗﺘﺶ رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‬

‫‪۴۵۴‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اراﻣﯽ دﺳﺘﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ را ﮔﺮﻓﺖ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرش ﻧﻮر ﻃﻼﯾﯽ رﻧﮕﯽ از اﻧﺘﻬﺎي دﺳﺘﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‬
‫و ﺑﻪ دﺳﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﭘﯿﭽﯿﺪ و ﺟﯿﻤﺰ ﮔﺮﻣﺎي ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪي را در دﺳﺘﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺻﺎﺣﺒﺶ را ﺷﻨﺎﺧﺖ اﮔﺮﭼﻪ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﭼﯿﺰي را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﯽ اورد‪.‬‬
‫ ﭼﻪ ﺣﺲ ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺖ‬‫رون ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻗﻠﺒﺎً راﺿﯽ ﻧﺒﻮد وﻟﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺮي در دﺳﺖ ﮐﺴﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ ﮐﻪ واﻗﻌﺎً‬
‫ﻟﯿﺎﻗﺘﺶ را داﺷﺖ‪ :‬ﺧﺐ ‪ ...‬ﻋﺎﻟﯿﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺗﻮ رو اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ اﻻن ﻣﯽ ﺗﻮن ﺟﺎدو ﮐﻨﻢ؟‬‫ اره ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ورد ﻟﻮﻣﻮس رو ﺑﮕﻮ ﺗﺎ ﭼﻮ ‪....‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ رون ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺣﺮﻓﺶ را ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻨﺪ ورد ﻟﻤﻮس را اﺟﺮا ﮐﺮد و ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ‬
‫روﺷﻦ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻧﻮك ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ روﺷﻦ ﺑﻮد ان را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫روزﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﭙﺮي ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺟﯿﻤﺰ ﻫﻨﻮز ﭼﯿﺰي را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﯽ اورد ﺟﺰ اﯾﻨﮑﻪ ان ﭘﺴﺮ ﭼﺸﻢ ﺳﺒﺰ‬
‫درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮاﯾﺶ اﺷﻨﺎ ﺑﻮد ﺣﺎﻻ در اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ان ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪۴۵۵‬‬

‫ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ وارد اﺷﭙﺰﺧﻠﻨﻪ اش ﺷﺪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ دوﺑﺎره ﺑﻪ ان ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ در ان ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺟﺎﻟﺒﯽ وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻫﺮ وﻗﺖ ﺑﻪ اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ اﻣﺪ ﺑﻪ اﻧﻬﺎ‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﭼﯿﻪ اﯾﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺮاي ﺗﻮ ﺟﺎﻟﺒﻪ ﮐﻪ ﻫﺮ وﻗﺖ ﺑﻪ اﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻣﯿﺎي ﺑﻬﺶ ﺧﯿﺮه ﻣﯿﺸﯽ‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ دﯾﮕﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﺪ در اﯾﻦ ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﺟﻮان‬
‫ﭼﺸﻢ ﺳﺒﺰ ﺳﺮي ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺰﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ او از ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﺒﯿﻨﺪ اﻣﺎ ﺗﺎ اﻣﺮوز ﺧﺒﺮي از او ﻧﺸﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ‬
‫ﻋﮑﺲ ﻫﺮي اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﯾﻦ ﻋﮑﺲ ﮐﯿﻪ؟‬
‫ اون ﻋﮑﺲ ﭘﺴﺮﻣﻪ ‪.‬‬‫ ﭘﺴﺮﺗﻮن؟‬‫ ﭘﺴﺮ واﻗﻌﯽ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬وﻟﯽ ﻣﺜﻞ ﯾﮑﯽ از ﭘﺴﺮاي ﺧﻮدم دوﺳﺘﺶ داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ اﻻن ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ اﯾﻦ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮدم ﻧﺪﯾﺪﻣﺶ‪.‬‬‫ اون ﻣﺮده ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺗﻮﺳﻂ ﻫﻤﻮن ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﻼ رو ﺳﺮ ﺗﻮ اورد‪ ،‬ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬‫ اوه ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ‪ ..‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻧﺎراﺣﺘﺘﻮن ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮام‪.‬‬‫ اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻫﺮي ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺖ رون ﺑﻮد ‪ ...‬اون و رون از ﺑﭽﮕﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺰرگ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﯽ‬‫ﺧﻮاي از زﻧﺪﮔﯽ ﻫﺮي ﺑﺮات ﺑﮕﻢ اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ﺣﻮﺻﻠﻮﺷﻮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ؟‬
‫‪۴۵۶‬‬

‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺎق ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﺑﺪاﻧﺪ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد اﺷﺘﯿﺎﻗﺶ را ﻧﺸﺎن ﻧﺪﻫﺪ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪارم وﻟﯽ ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺷﻤﺎ ﻧﺸﻪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺻﻨﺪﻟﯽ روﺑﺮوي ﺟﯿﻤﺰ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد و ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي از ﯾﮏ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﯾﺘﯿﻢ ﺷﺪ ‪ ...‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺗﻮﺳﻂ ﻫﻤﻮن ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ از‬‫ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ دﻧﯿﺎ اﻣﺪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد اوﻧﻮ ﺑﮑﺸﻪ ‪ ...‬ﻫﺮي اﻧﺴﺎن ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺠﺎﻋﯽ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺷﺠﺎع‪،‬‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺤﮑﻢ و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﻗﻠﺐ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ داﺷﺖ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﻣﻦ اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر دﯾﺪﻣﺶ‪ ،‬او داﺷﺖ ﺑﺎ ﺣﺴﺮت‬
‫ﺑﻪ ﻣﻦ و ﺑﭽﻪ ﻫﺎم ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬او ﺗﺸﻨﻪ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺧﺎﻧﻮاده اي ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﻣﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ و اوﻧﻮ ﻣﺜﻞ ﯾﮑﯽ‬
‫از اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮادش دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ‪...‬‬
‫ﻫﺮي و رون از ﺑﺮادر ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻫﺮي ﻣﺎ رو ﻣﺜﻞ ﺧﺎﻧﻮاده اي ﮐﻪ ﻧﺪاﺷﺖ دوﺳﺖ داﺷﺖ و‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد ﻫﺮ ﮐﺎري ﺑﺮاي ﻣﺎ اﻧﺠﺎم ﺑﺪه ‪ ...‬او ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺟﺎن رون‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ و ﺑﻘﯿﻪ رو از ﻣﺮگ ﺣﺘﻤﯽ ﻧﺠﺎت داد‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ ﮐﺮد و دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﺮگ ﻫﺮي ﺿﺮﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﺎ زد ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ دﺧﺘﺮم ﻫﺮي را ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ دوﺳﺖ داﺷﺖ ‪ ...‬اوﻧﺎ ﻣﯽ‬‫ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ازدواج ﮐﻨﻨﺪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﻫﺮي ﻣ‪‬ﺮد ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻢ رﻓﺘﺎرش ﺧﯿﻠﯽ ﻋﻮض ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﺜﻞ ﯾﮑﯽ از اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﺎ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﺜﻞ ﻋﻀﻮي از ﺧﺎﻧﻮاده ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ ﺣﺘﯽ‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ از اون ‪ ..‬ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻫﺮي رو از ﻣﯿﺪان ﻣﺒﺎرزه دور ﮐﻨﻢ وﻟﯽ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ‪ ،‬ﭼﻮن او ﺧﻮد‬
‫ﺟﻨﮓ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﻨﮓ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ او ﺷﺮوع ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬اون ﭘﺪر و ﻣﺎدرش‪ ،‬ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪش و ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎي دﯾﮕﻪ رو‬
‫‪۴۵٧‬‬

‫در اﯾﻦ ﺟﻨﮓ از دﺳﺖ داد و ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ اﯾﻦ ﺟﻨﮓ رو ﺑﺪون ﻣﺒﺎرزه ﺗﺮك ﮐﻨﻪ در‬
‫ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﺮس ﻣﻦ ﺑﻪ واﻗﻌﯿﺖ ﭘﯿﻮﺳﺖ و اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﻫﺮي رو ﮐﺸﺖ ‪ ....‬در اون ﺷﺐ ﺷﻮم ‪...‬‬
‫ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدش ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻗﻄﺮه اي اﺷﮏ از ﮔﻮﺷﻪ ي ﭼﺸﻤﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻣﺪ ﺑﺎ دﺳﺘﻤﺎل ﭘﯿﺶ‬
‫ﺑﻨﺪش ﺻﻮرﺗﺶ را ﭘﺎك ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻋﮑﺲ ﭘﺴﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰي ﮐﻪ ﻋﯿﻨﮑﯽ‬
‫ﺑﻪ ﺻﻮرت داﺷﺖ اﺷﺎره ﮐﺮد‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﭘﺴﺮ دﯾﮕﺮم‪ ،‬ﭘﺮﺳﯽ رو از دﺳﺖ دادم ‪ ...‬اون ﺷﺐ ﭘﺮﺳﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺟﯿﻨﯽ ﺧﻮدﺷﻮ ﺳﭙﺮ او‬‫ﮐﺮد ﺗﺎ دﺧﺘﺮم ﮐﺸﺘﻪ ﻧﺸﻪ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺎﻻ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻠﺦ ان ﭘﺴﺮ ﭼﺸﻢ ﺳﺒﺰ ﺷﺪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻓﺮﺻﺖ داد ﺗﺎ ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻬﺘﺮ‬
‫ﺷﻮد ﺳﭙﺲ ﺳﻮال ﺑﻌﺪﯾﺶ را ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﯿﺪ او ﺧﯿﻠﯽ ﻗﻮي ﺑﻮد ﭘﺲ ﭼﻄﻮر اون ﻫﺮي رو ﮐﺸﺖ؟‬‫ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﯾﻪ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﻦ او ﺣﺘﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺗﻮ رو ﻫﻢ ﺑﮑﺸﻪ‪.‬‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻨﻢ ﻣﺜﻞ ﻫﺮي ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﻮي اي ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺑﻠﻪ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺗﻮ ﺣﺘﯽ از اوﻧﻢ ﻗﻮي ﺗﺮ ﻫﺴﺘﯽ‪.‬‬

‫‪۴۵٨‬‬

‫ ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﺧﻮدم ﮐﻪ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ‪ ...‬اﻣﺎ اﯾﻨﻮ ﺧﻮب ﻣﯽ دوﻧﻢ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي رو ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ اﻣﺎ‬‫ﺑﻬﺶ ﺣﻖ ﻣﯽ دم از ﺧﺎﻧﻮاده اي ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ ﻣﺤﻔﻈﺖ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﺷﻤﺎ واﻗﻌﺎً ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ‬
‫ﮐﺴﯽ اﺟﺎزه ﻧﻤﯿﺪم ﺑﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺻﺪﻣﻪ اي ﺑﺰﻧﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﯾﺎد ﻫﺮي ﻣﯿﻨﺪازي ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻢ ﭼﺮا رون ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان دوﺳﺘﺶ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ‪ ...‬ﺗﻮ‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻫﺮي ﻫﺴﺘﯽ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﺎز ﺟﻠﻮي ﺗﺎﺑﻠﻮ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﻪ ان ﻋﮑﺲ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اون ﭘﺴﺮ ‪ ...‬ﻫﺮي ‪ ...‬او ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮاي ﻣﻦ اﺷﻨﺎﺳﺖ! ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﻦ اوﻧﻮ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻮ‬‫ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻫﺮي راﺑﻄﻪ اي ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪ ...‬دوﺳﺘﯽ و دﺷﻤﻨﯽ اي ؟‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ :‬ﻧﻪ ﻣﻦ ﻣﻄﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻫﺮي راﺑﻄﻪ اي ﻧﺪاﺷﺘﯽ ﭼﻮن ﻣﻦ و رون از ﺑﭽﮕﯽ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺑﺰرگ ﺷﺪﯾﻢ و ﻣﺎ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ دوﺳﺘﺎي ﺻﻤﯿﻤﯽ ﻫﺮي ﺑﻮدﯾﻢ ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﻫﺮي ﺑﺮات اﺷﻨﺎﺳﺖ ﮐﻪ او ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻢ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﻣﺸﻬﻮري ﺑﻮد و ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻋﮑﺴﺶ ﺗﻮ روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ و ﻣﺠﻠﻪ ﻫﺎ ﭼﺎپ ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ ..‬و ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺎﻫﺎش‬
‫راﺑﻄﻪ اي داﺷﺘﯽ ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮه زﯾﺎد ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﯽ ﺟﯿﻤﺰ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺳﺨﺖ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد اﯾﻦ ﭘﺴﺮ را ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﺪ ‪ ...‬ﺧﻮاب ﭼﻨﺪ روز ﭘﯿﺸﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ اورد ‪ ...‬داﺧﻞ ﯾﮏ اﺗﺎق ﺑﺎ ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮد ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﮐﻨﺎر ﯾﮏ ﮐﻤﺪ دﯾﻮاري ﺗﻮاﻟﻨﺴﺖ ان ﭘﺴﺮ ﭼﺸﻢ ﺳﺒﺰ ﮐﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد را ﺑﺒﯿﻨﺪ ‪ ...‬درﺳﺘﻪ اون ﺧﻮدش ﺑﻮد‬
‫‪۴۵٩‬‬

‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﻬﻤﯿﺪم‪ ...‬ﻓﻬﻤﯿﺪم ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ...‬ﻣﻦ و ﻫﺮي ﺑﺎ ﻫﻢ داﺧﻞ ﯾﻪ اﺗﺎق ﺑﻮدﯾﻢ و ﯾﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻪ‬
‫ﺷﺒﯿﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮد داﺷﺖ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺣﺮف ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻤﯽ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ‪ :‬ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻣﻤﮑﻨﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮده ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﺷﮏ ﻧﺪارم ﺗﺎزه اون ﭘﺮﻧﺪه ‪ ...‬ﻗﻘﻨﻮس ﻫﻢ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ داﻧﺴﺖ ﺟﯿﻨﯽ را ﺻﺪا ﮐﻨﺪ‪ :‬ﺟﯿﻨﯽ ﻣﯿﺸﻪ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﯿﺎ اﯾﻨﺠﺎ‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ؟‬‫ ﺟﯿﻤﺰ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﭼﯿﺰي را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اورده‬‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ اراﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺑﯿﻪ ‪ ...‬ﺗﻮ ﭼﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اوردي؟‬‫ داﺧﻞ ﯾﻪ اﺗﺎق‪ ،‬ﻣﻦ و ﻫﺮي داﺧﻞ ﯾﻪ اﺗﺎق ﺑﻮدﯾﻢ و ﯾﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺷﺒﯿﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮد داﺷﺖ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ‬‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻣﻨﻈﻮرش اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪوره‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻢ ﻫﺮي ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻌﺠﺐ او ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ او را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اورده ﺑﻮد ﺑﺎ‬
‫ﺷﮏ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﺟﯿﻤﺰ؟ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﻣﻮرد ﺧﺎﻃﺮت ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯽ؟‬

‫‪۴۶٠‬‬

‫ ﯾﻪ اﺗﺎق ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ ﺑﺎ ﮐﻠﯽ از اﯾﻦ ﻋﮑﺲ ﻫﺎي ﻣﺘﺤﺮك ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬اون ﭘﯿﺮﻣﺮد ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ‬‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد روي ﻣﯿﺰش وﺳﺎﯾﻞ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺒﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ ‪ ...‬اون ﭘﺮﻧﺪه ﻫﻢ ﮐﻨﺎر ﭘﻨﺠﺮه ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮد ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و و ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪ :‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺟﯿﻨﯽ‪ :‬دﯾﮕﻪ ﭼﯽ ﯾﺎدت ﻣﯿﺎد در ﻣﻮرد ﭼﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد؟‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم ﺑﻮد ‪ ...‬اﻧﮕﺎر ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﯾﻢ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫***‬
‫ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺎوﮐﺲ‪ ،‬ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﻠﺒﻪ ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺻﺤﺒﺘﻬﺎي ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث ﻗﺮار ﺷﺪ ﺟﯿﻤﺰ را ﺑﻪ‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻠﮑﻪ ﺷﺎﯾﺪ او ﺑﺎ دﯾﺪن دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ و ﻧﯿﺰ ﺧﻮد ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﺑﯿﺎورد‪ .‬رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺟﯿﻤﺰ را ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ وﻗﺘﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ان ﮐﻠﺒﻪ اﻓﺘﺎد ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺻﺤﻨﻪ ﻋﻮض ﺷﺪ ‪ ...‬ﺷﺐ ﺑﻮد ان ﮐﻠﺒﻪ در اﺗﺶ‬
‫ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ ﻣﺮد ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮي ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد اﺗﺶ را ﺧﺎﻣﻮش ﮐﻨﺪ ‪ ...‬دوﺑﺎره ﺻﺤﻨﻪ ﻋﻮض ﺷﺪ ‪ ...‬ﻫﻨﻮز روز‬
‫ﺑﻮد و او ﮐﻨﺎر ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﮐﻠﺒﻪ ﺑﺎ ﮔﯿﺠﯽ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ ﺑﺮد‪.‬‬

‫‪۴۶١‬‬

‫دوﺑﺎره ﺻﺤﻨﻪ ﻋﻮض ﺷﺪ؛ ﺑﺎز ﺷﺐ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻨﺎرش ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ وﺣﺸﺖ زده اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد اﻟﺒﺘﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ‬
‫ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ‪ 15‬ﯾﺎ ‪ 16‬ﺳﺎل ﺳﻦ داﺷﺖ‪ .‬روﺑﺮوﯾﺶ ﺳﻨﺎﺗﻮرﻫﺎي ﺧﺸﻤﮕﯿﻨﯽ ﺳﺮش ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎز دوﺑﺎره‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﻋﻮض ﺷﺪ و دوﺑﺎره ﺑﺎ زﻣﺎن ﺣﺎل ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﮐﻨﺎر ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻗﻠﻌﻪ راه اﻓﺘﺎد ﻫﺮ ﭼﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﻧﺰﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯿﺸﺪ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺷﺪت ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺟﻠﻮي‬
‫ﭼﺸﻤﺶ رژه ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﻘﺒﺮه ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﮐﻪ ﺷﺪ دوﺑﺎره ﺻﺤﻨﻪ ﻋﻮض ﺷﺪ؛ ﮐﻨﺎر ﻣﻘﺒﺮه ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و داﺷﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﺎر رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﺟﯿﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﮐﻨﺎرش ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﻪ‬
‫اﺗﻔﺎﻗﯽ دارد ﻣﯽ اﻓﺘﺪ ‪ ...‬ذﻫﻨﺶ ﮐﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﯽ ﻗﺮاري ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﮐﻨﺎر او ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺷﺪ‪ ،‬ﻋﺮق از زﯾﺮ ﻧﻘﺎﺑﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ اﻣﺪ‪:‬‬
‫ﭼﯿﺰي ﺷﺪه ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ اﯾﻦ را ﮔﻔﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻌﺎدﻟﺶ را از دﺳﺖ داد و روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد ‪ ...‬ﺑﺪﻧﺶ ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬رون ﺑﯿﺎ اﯾﻨﺠﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮد‪ :‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﮑﻦ ‪ ..‬اﺳﻨﯿﭗ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﻮل‬
‫دادي‪ ،‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ....‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﺑﻬﺖ اﺣﺘﯿﺎج دارم ‪ ....‬ﻗﺮﺑﺎن اﯾﻦ دﯾﮕﻪ اﺧﺮﯾﺸﻪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺘﻮﻧﻮ ﺧﻮب‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺮاﻧﮑﺎردي ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﮐﻤﮏ رون ﺟﯿﻤﺰ را روي ان ﻗﺮار داد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻗﻠﻌﻪ راه‬
‫اﻓﺘﺎدﻧﺪ ‪ ...‬در ﻃﻮل ﻣﺴﯿﺮﺷﺎن داﻧﺶ اﻣﻮزان ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي و ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ اﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪۴۶٢‬‬

‫ ﭼﯽ ﺷﺪه!؟ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده؟‬‫رون زودﺗﺮ از ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ در درﻣﺎﻧﮕﺎه را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي را ﺻﺪا زد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮس ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺖ وارد درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ را ﺑﯿﻬﻮش روي ﺗﺨﺖ دﯾﺪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﭘﺮﺳﯿﺪن اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﺟﯿﻤﺰ رﻓﺖ‬
‫و ﺑﻌﺪ از ﭼﮏ ﮐﺮدن ﻋﻼﺋﻢ ﺣﯿﺎﺗﯿﺶ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺣﺎﻟﺶ ﮐﻪ ﺧﻮﺑﻪ اﻻن ﻓﻘﻂ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد ‪ ...‬ﭘﺮده اﻃﺮاف ﺗﺨﺘﺶ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را‬
‫اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ ‪ ...‬در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد ﮐﻤﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اورد ﻫﻤﺮاه رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﻪ دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﺑﺮوﻧﺪ ‪ ...‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﻨﺪ روز ﺑﯿﻬﻮش ﺑﻮده اﺳﺖ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻓﻈﺸﻮ ﺑﺪﺳﺖ اورده‬
‫ﺑﻮد و ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﯽ ﻫﺴﺖ و ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺣﺎﻓﻈﺸﻮ از دﺳﺖ داده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﺰدﯾﮏ دﻫﮑﺪه ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫﺎﻟﻮ ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت و ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ او را ﻣﺤﺎﺻﺮه ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ وﻟﺪﻣﻮرت ‪ ...‬ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮت ﺑﯿﺎرم ﮐﻪ ﺗﻮي ﺗﻤﺎم ﮐﺘﺎﺑﻬﺎي ﺗﺎرﯾﺦ ﺛﺒﺖ ﺑﺸﻪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺣﺮﻓﺶ ﭘﺮده اﻃﺮاﻓﺶ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪ و ﺟﯿﻨﯽ و ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ اﯾﺴﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ‪ :‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ؟‬
‫ ﮐﺎﻣﻼً و ﺣﺎﻓﻈﻤﻮ ﺑﺪﺳﺖ اوردم و ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﻢ و ﭼﻪ ﮐﺴﯽ اﯾﻦ ﺑﻼ رو ﺳﺮم اورد‪.‬‬‫‪۴۶٣‬‬

‫ اﮔﻪ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﺑﺰار ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﯿﻢ ﮐﻪ ﮐﻞ ﺣﺎﻓﻈﺘﻮ ﺑﺪﺳﺖ اوردي ‪ ...‬ﯾﺎدت ﻣﯿﺎد اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﮐﯽ‬‫ﭘﺎت ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻣﻦ ﺑﺎز ﺷﺪ؟ و ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮات اﻓﺘﺎده ﺑﻮد؟‬
‫ ﺑﻠﻪ ﺑﻌﺪ از ﯾﻪ دوﺋﻞ دوﺳﺘﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت در وزارت ﺧﺎﻧﻪ داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫درﺳﺘﻪ و ﯾﺎدت ﻣﯿﺎد ﮐﻪ از ﺗﻮ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﯾﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺑﺮام درﺳﺖ ﮐﻨﯽ؟ اون ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﺮاي ﭼﻪ ﮐﺎري ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻢ ؟‬
‫ ﯾﻪ روش درﻣﺎن ﺑﺮاي دﺳﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ‪ ...‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ اﯾﻦ ﻗﺪر ﺳﻮال ﭘﯿﭽﻢ ﻧﮑﻦ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو ﺧﺎﻃﺮ‬‫ﻣﯿﺎرم‪ .‬ﻣﻦ ﭼﻨﺪ روزه ﮐﻪ ﺑﯿﻬﻮﺷﻢ؟‬
‫ﭼﻨﺪ روز؟! ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮ ﯾﮏ روز ﻫﻢ ﻧﺸﺪه ﺑﯿﻬﻮش ﺑﻮدي‪.‬‬

‫‪۴۶۴‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )آﺧﺮ( ‪ :‬ﻧﺒﺮد وارﺛﺎن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫روز ﺑﻌﺪ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﯾﮏ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺰرگ در ﺧﻮدش ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺸﮑﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاﯾﺶ ﮔﺮان ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪،‬‬
‫او ﺑﯿﺶ از ﻧﯿﻤﯽ از ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ وﻗﺘﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﺟﺎدوي روي ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺮدارد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ورد ان را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﯽ اورد ‪ ...‬ﺑﺮاي اﻣﺘﺤﺎن ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﺎدوﯾﯽ‬
‫ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ را اﺟﺮا ﮐﻨﺪ وﻟﯽ ﺑﺎز ورد ان را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﯽ اورد ‪ ...‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻓﺎوﮐﺲ را ﺻﺪا زد و ﻫﻤﺮاه او ﺑﻪ‬
‫دﻓﺘﺮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﭘﯿﺶ ﺗﺎﺑﻠﻮ داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﺶ را ﺑﯿﺎن ﮐﺮد ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﻦ اﻻن ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﻢ؟ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدم ﯾﻌﻨﯽ‬
‫ﺑﺮاي ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻨﺶ دوﺑﺎره ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﻪ اوﻧﺎ را از اول ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ!‬
‫ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺎﺷﻪ ﻫﺮي ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﺗﻤﺎم اون ﺟﺎدوﻫﺎ رو ﺑﻠﺪي وﻟﯽ در ﺟﺎﯾﯽ از ذﻫﻨﺖ‬
‫ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ‪ ...‬ﻣﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﯾﮏ ﺳﺮ ﺑﻪ دﯾﺪن دوﺳﺘﻢ در ﭼﯿﻦ ﯾﻌﻨﯽ اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﺮي ‪ ...‬او ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ‬
‫ﻣﺸﮑﻠﺘﻮ ﺣﻞ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫‪۴۶۵‬‬

‫اﮔﺮ او ﺑﺘﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ زود ﻣﯽ رم ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ اون ﺟﺎدوﻫﺎ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﯿﺎرم‪.‬‬
‫***‬

‫‪ 10‬روز ﺑﻌﺪ‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ان ﻗﺴﻤﺖ از ذﻫﻨﺶ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و در اﯾﻦ‬
‫ﻗﺴﻤﺖ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد؛ دﺳﺖ ﯾﺎﺑﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﺗﺸﮑﺮ از اﺳﺘﺎد ﭼﺎﻧﮓ ﺑﻪ اﻧﮕﻠﯿﺲ ﺑﺮﮔﺸﺖ اﮐﻨﻮن ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﺎرو ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﻪ در زد‪.‬‬
‫ﺳﺮﯾﻊ در ﺑﺎز ﺷﺪ و ﭼﻬﺮه ﻧﮕﺮان ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺟﻠﻮي در ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮده ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ‪....‬‬
‫اﻣﺎ ﺟﻤﻠﻪ اش را ﮐﺎﻣﻞ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻓﺤﺸﯽ داد و از ﻫﻤﺎن ﺟﺎ اﭘﺎرات ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ دروازه ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺶ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ اﻓﺮاد وزارت ﺧﺎﻧﻪ و‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ او ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﻮد ‪ ...‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺗﻌﺪادي از ﮐﺎراﮔﺎه ﻫﺎ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ او ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻣﺪ‪.‬‬

‫‪۴۶۶‬‬

‫ﯾﮏ ﺟﻨﮓ ﺗﻤﺎم ﻋﯿﺎر ﺑﻮد ﺑﯿﺶ از دوﯾﺴﺖ ﻧﻔﺮ در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرز ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ از‬
‫دروازه ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاف از ﻧﻮرﻫﺎي رﻧﮕﺎرﻧﮓ ﭘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻧﻤﯽ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﻓﺮاد وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ وارد ﻗﻠﻌﻪ ﺷﻮﻧﺪ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت اﯾﻦ ﺑﺎر ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را ﺗﺼﺮف ﮐﻨﺪ ‪ ....‬ﺑﺎﯾﺪ ﺟﻠﻮي او را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ‪ ....‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻓﺎوﮐﺲ را ﺻﺪا زد‪.‬‬
‫ﻓﺎوﮐﺲ ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﮔﺬﺷﺖ اﻣﺎ ﻗﻘﻨﻮس ﻧﯿﺎﻣﺪ ‪ ...‬دوﺑﺎره او را ﺻﺪا زد ‪ ...‬ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﭘﺮ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ان داﺧﻞ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﺮ ﺻﺒﺮ ﮐﺮد اﻣﺎ ﻓﺎوﮐﺲ ﻧﯿﺎﻣﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﺮاي ﻓﺎوﮐﺲ اﺗﻔﺎق ﺑﺪي اﻓﺘﺎده اﺳﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫اﺳﮑﺮﯾﻤﮋور ﺑﺎ ﻧﺎﻣﯿﺪي ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد راﻫﯽ ﺑﺮاي داﺧﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ و ﻟﺮد‬
‫ﺳﯿﺎه ﻋﻼوه ﺑﺮ راه ﻫﺎي ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ از دروازه اﺻﻠﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺤﻔﺎﻇﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻤﺎم داﻧﺶ اﻣﻮزان ﻫﻨﻮز داﺧﻞ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬اﮔﺮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ دﺳﺖ او ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ‪ ...‬اﯾﻦ ﭘﺎﯾﺎن ﮐﺎر وزارت‬
‫ﺧﺎﻧﻪ و ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه از داﻧﺶ اﻣﻮزان ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن ﺑﻪ اﻫﺪاﻓﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد و او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻫﺎي‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﺪ ‪ ...‬اﯾﻨﺠﺎ ﭘﺎي ﺟﺎن ﻫﺰاران داﻧﺶ اﻣﻮز در ﻣﯿﺎن ﺑﻮد‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ان ﻣﺮد ﻧﻘﺎﺑﺪار ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ اﺳﻤﺶ ﺟﯿﻤﺰ اﺳﺖ اﻓﺘﺎد ‪ ...‬ﺑﺎرﻗﻪ اي اﻣﯿﺪ در دﻟﺶ ﺑﻪ‬
‫وﺟﻮد اﻣﺪ ‪ ...‬ﻓﻮرا ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪۴۶٧‬‬

‫ آﻗﺎي ﺟﯿﻤﺰ ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺟﻤﻠﻪ اش را ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻨﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ داﺧﻞ ﻗﻠﻌﻪ اﻧﺪ؟‬
‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﯿﻢ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽ دوﻧﻢ اﺑﺮﻓﻮرث‪ ،‬ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮادم داﺧﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻤﺎم‬‫داﻧﺶ اﻣﻮزان اوﻧﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ‪ ...‬اﮔﻪ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ اوﻧﺎ ﺑﺮﺳﻪ دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺎري ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﮑﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﮕﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاي از روي ﺟﻨﺎزه ﻣﻦ رد ﺑﺸﻪ ‪ ....‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺷﻤﺎ ﻫﺎ اﺣﺘﯿﺎج دارم ‪ ...‬ﺣﺎﺿﺮﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ‬‫ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﺪ؟‬
‫ ﻣﻦ و اﻓﺮادم ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﺣﺎﺿﺮﯾﻢ ﻫﺮ ﮐﺎري ﺑﮑﻨﯿﻢ ‪ ...‬ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﻣﺎ رو ﺑﺒﺮ داﺧﻞ‪.‬‬‫در ﭼﺸﻤﺎن اﻧﻬﺎ اراده ﻣﺤﮑﻤﯽ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺳﻘﻮط ﮐﻨﺪ ﯾﻌﻨﯽ دﯾﮕﺮ‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از اﻧﻬﺎ اﺧﺘﯿﺎري ﺑﺮ روي زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ داﺷﺖ ‪ ......‬ﭼﻮن ﺗﻤﺎم ﺑﭽﻪ ﻫﺎي اﻧﻬﺎ و دﯾﮕﺮان‬
‫دﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯽ اﻓﺘﺎد و در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ اﮐﻨﻮن ﻫﯿﺞ ﮐﺲ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﯿﻔﺘﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﮐﻤﮑﺘﻮن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺮﯾﺪ داﺧﻞ اﻣﺎ ﺑﻘﯿﻪ اش ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﻮن ﻣﻦ اوﻧﺠﺎ دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﻤﮑﺘﻮن‬‫ﮐﻨﻢ‬
‫ ﻣﯽ دوﻧﯿﻢ ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮي ﺳﺮاغ اون ‪ ...‬ﻣﯽ دوﻧﻢ اﻧﺘﻈﺎر ﺑﺰرﮔﯿﻪ وﻟﯽ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺟﻠﻮﺷﻮ ﺑﮕﯿﺮ‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﻮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ اﻓﺮادت رو ﺑﺎ ﺧﻮدت ﺟﻤﻊ ﮐﻦ‪.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﯿﺴﺖ و ﺳﯽ ﻧﻔﺮ از ﮐﺎراﮔﺎه ﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮي از ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ دور ﺟﯿﻤﺰ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫‪۴۶٨‬‬

‫ﺟﯿﻤﺰ ﭼﻮﺑﺶ را روي زﻣﯿﻦ ﻗﺮار داد و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن وردي ﺑﻪ زﺑﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﺮد ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﯾﮏ ﺷﮑﻞ داﯾﺮه اي ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﺮﮐﺖ داد ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﭼﻮﺑﺶ ا‬
‫ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ﺧﯿﻠﯽ و ﺳﺮﯾﻊ و ﮐﻮﺗﺎه ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﯾﻪ ﺳﭙﺮ ﻗﻮي ﺑﻪ دورﺗﺎن ﮐﺸﯿﺪم ﺗﺎ دو و ﺳﻪ دﻗﯿﻘﻪ ﻫﯿﭻ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﯽ از اﯾﻦ ﺳﭙﺮ رد ﻧﻤﯿﺸﻪ وﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﺪ اوﻧﺎ را ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻨﯿﺪ ﺣﺎﻻ راه ﺑﯿﻔﺘﯿﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﮔﺮوه ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﺳﭙﺮ ﺟﯿﻤﺰ اوﻟﯿﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﯾﮑﯽ از‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ را ﻣﻨﺤﺮف ﮐﺮد ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ اﯾﻦ ﺳﭙﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺤﮑﻢ اﺳﺖ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﺧﯿﺎﻟﺸﺎن ﺑﺎﺑﺖ ﺳﭙﺮ‬
‫راﺣﺖ ﺷﺪ اﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺮدن ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻬﺘﺮ از ﻫﻤﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد او ﺑﺎ ﻫﺮ‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ اﺟﺮا ﻣﯽ ﮐﺮد دو ‪ ،‬ﺳﻪ ﻧﻔﺮ را از دور ﺧﺎرج ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺷﮑﺎﻓﯽ در ﺻﻒ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ اﯾﺠﺎد ﮐﺮدﻧﺪ و ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ در را ﺑﺎز ﮐﻨﻨﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ در ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي زﯾﺎدي ﻗﻔﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﻓﺮﯾﺎد زد ﺑﺎﯾﺪ در رو ﺑﺸﮑﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﺳﯿﻞ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي رﻧﮕﺎرﻧﮓ ﮐﺎراﮔﺎﻫﻬﺎ و ﺑﻘﯿﻪ روي در ﺳﺮارﯾﺰ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﺎدوﻫﺎي روي‬
‫در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺗﺤﻤﻞ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺟﺎدوي ﻣﺨﺮب را ﻧﺪاﺷﺖ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﻬﯿﺒﯽ‪ ،‬در ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺖ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻗﻠﻌﻪ دوﯾﺪ ‪ ...‬ﺻﺪاي ﻣﺒﺎرزه را ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ و اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﻨﮓ ﻫﻨﻮز اداﻣﻪ داﺷﺖ‬
‫در ﺳﺮ راﻫﺶ ﻫﺮازﮔﺎﻫﯽ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﻠﻮي او ﺳﺒﺰ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ را ﻧﺎﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪۴۶٩‬‬

‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم او را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ‪ ...‬داﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث و ﻧﻮﯾﻞ ﻣﺠﺮوح ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد ‪...‬ﻫﺮ دوي‬
‫اﻧﻬﺎ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ اﻧﺮژي ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد ‪...‬‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻧﻮﯾﻞ ﺑﺎ ﺟﺎدوﯾﯽ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ ‪ ...‬ﻧﻔﺴﺶ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﻧﻮﯾﻞ ﻫﻨﻮز‬
‫زﻧﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬دﯾﮕﺮﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻣﻌﻄﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺣﻮاس وﻟﺪﻣﻮرت را ﻣﻌﻄﻮف ﺧﻮدش ﺑﮑﻨﺪ‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﻔﯿﺪ را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﻃﻠﺴﻢ را دﻓﻊ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﻃﺮاﻓﺶ را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ و ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯿﺶ ﺑﺎﻻ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﯽ ﺷﺪه ﮐﻪ‬
‫ﺣﻤﺎﻗﺖ ﮐﺮدي و ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اوﻣﺪي ﺗﺎم؟‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ ﻃﺮف ﻧﻮﯾﻞ رﻓﺖ ‪ ...‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺟﯿﻤﺰ اﻣﺪ ‪ ...‬در ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﻣﺒﺎرزه اش ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ان را ﻃﻮل‬
‫ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺮﺳﺪ ‪ ..‬دﯾﺮوز ﻧﺎﻣﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ از ﭼﯿﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﻪ دﺳﺘﺶ رﺳﯿﺪ ‪ ...‬او ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﻗﺮار ﺷﺪ اﻣﺮوز ﺑﻪ اﻧﮕﻠﯿﺲ ﺑﺮﮔﺮدد ‪ ...‬اﯾﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﻌﺠﺰه ﺑﻮد ﮐﻪ او اﻣﺮوز ﺑﺮﮔﺸﺖ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮش‬
‫ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت اﻣﺮوز را ﺑﺮاي ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺎﻣﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﺗﻌﺪادي از اﻓﺮاد وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ او ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اﻧﻬﺎ اﻣﺪﻧﺪ و ﺟﻨﮓ ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺧﯿﻠﯽ دﻟﺶ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﻣﺒﺎرزه ﺟﯿﻤﺰ و وﻟﺪﻣﻮرت را ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ وﻟﯽ اﮐﻨﻮن ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ او اﺣﺘﯿﺎج‬
‫داﺷﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﻓﻮرا ﺑﺮاﻧﮑﺎردي ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻧﻮﯾﻞ را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮد ﺗﺎ دو ﻧﻔﺮ او را ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﺎن‬

‫‪۴٧٠‬‬

‫ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ اﻃﺮاف ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﻧﻮه اش اﻟﮑﺲ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ او ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دو‬
‫ﺷﺎﮔﺮد دﯾﮕﺮش‪ ،‬اﻟﻔﺮد و اﻟﺴﺘﻮر ﭘﺸﺖ ﺳﻨﮕﺮ ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻃﺮف اﻧﻬﺎ راه اﻓﺘﺎد‪ .‬رون ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ اﺑﺮﻓﻮرث را اﯾﻨﺠﺎ دﯾﺪ‪ ،‬ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﯽ ﺷﺪ؟ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬‫ ﻫﻨﻮز اوﻧﺠﺎﺳﺖ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ داره ﺑﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬‫رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻢ دوﺳﺘﺸﺎن ﻓﻮراً ﻧﮕﺎﻫﺸﺎن را ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ و وﻟﺪﻣﻮرت اﮐﻨﻮن دوﺋﻠﺸﺎن را‬
‫ﺷﺮوع ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬از ﯾﮏ ﻃﺮف ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدﻧﺪ و از ﯾﮏ ﻃﺮف ﻧﮕﺮان!‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻃﻮل ﻧﮑﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮر ﺟﯿﻤﺰ در ﻣﯿﺪان ﻣﺒﺎرزه ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬ﺣﻀﻮر ﺟﯿﻤﺰ ﺧﯿﺎل‬
‫ﻣﺤﻔﻞ و ﻣﺮدم را از ﺑﺎﺑﺖ وﻟﺪﻣﻮرت آﺳﻮده ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺣﺎﻻ اﻧﻬﺎ ﺑﺎ روﺣﯿﻪ ي ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﮓ ﺟﺎﻧﯽ ﺟﯿﻤﺰ و ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ ﻣﺰاﺣﻢ ‪ ...‬ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺪ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﺰاﺣﻢ ﮐﺎرﻫﺎي ﻣﻦ ﻣﯿﺸﯽ‪.‬‬‫ ﻣﯿﺪوﻧﯽ دﻟﯿﻠﺶ ﭼﯿﻪ ؟ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﮐﺎرﻫﺎي ﺗﻮ ﻫﻤﯿﺸﻪ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اﺳﺖ!‬‫‪ -‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻨﻮز ﯾﺎد ﻧﮕﺮﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﭼﻄﻮري ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯽ؟‬

‫‪۴٧١‬‬

‫ﺳﭙﺲ وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﺎدوﯾﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻣﺒﺎرزه ان دو ﺷﺮوع ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺒﺎرزه اي ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ ‪ ...‬ﻗﺪرت‬
‫ﻫﺮ دو ﺟﺎدوﮔﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻮد وﻟﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮد اﻟﺒﺘﻪ ﺟﯿﻤﺰ از ﺳﻪ ﻣﺒﺎرزه ي‬
‫ﻗﺒﻠﯿﺶ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎي ارزﺷﻤﻨﺪي ﺑﻪ دﺳﺖ اورده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزه ان دو دﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ داﺧﻞ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و از ﭘﺸﺖ ﭘﻨﺠﺮه‬
‫ﺷﺎﻫﺪ اﯾﻦ دوﺋﻞ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﺟﺎدوﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ان دو ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ‪ ،‬ﻗﺎدر اﺳﺖ ﻫﺮﮐﺴﯽ را ﺑﻪ‬
‫راﺣﺘﯽ از ﭘﺎي در اورد ‪ ...‬ﺟﺎدوﻫﺎي ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﺣﻖ ﮐﻪ روزﻧﺎﻣﻪ ي ﭘﯿﺎم اﻣﺮوز ﺑﻪ ان دو ﻟﻘﺐ‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ داده ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﺎدوﻫﺎي وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺳﯿﺎه وﻟﺪﻣﻮرت رﻋﺐ آور ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﯽ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺗﺴﻠﯿﻢ اﯾﻦ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎه وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﻮد ‪ ...‬ﻗﺪرت ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ را ﻣﯽ ﺷﺪ از ﺑﺮﺧﻮرد اﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﺎ دﯾﻮارﻫﺎي ﻗﻠﻌﻪ ﺣﺲ ﮐﺮد ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ آﻧﻬﺎ را ﻧﻤﯽ دﯾﺪ ﻓﻘﻂ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺎﯾﻪ واري از ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ‬
‫در ﻫﻮا دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ‪ ،‬ﻣﺮدم و وزارت ﺧﺎﻧﻪ اﯾﻬﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن ﻣﺒﺎرزه ي ﭘﺎﯾﺎﭘﺎي ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺼﻤﻢ ﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ‬
‫ﻃﻮر ﺷﺪه اﺳﺖ ﭘﯿﺮوز اﯾﻦ ﺟﻨﮓ ﺑﺎﺷﻨﺪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺧﻮب ﭘﯿﺶ اﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﺎﯾﺪ از ان اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ آراﻣﺶ ﺑﻪ دﻧﯿﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﺎز ﮔﺮدد‪.‬‬

‫‪۴٧٢‬‬

‫از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﺗﻌﺪاد ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺷﺪن ﻣﺒﺎرزه ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﺎ ﺟﯿﻤﺰ اﻧﻬﺎ را ﻧﮕﺮان ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد ‪...‬ﺗﻌﺪاد ﮐﻤﯽ از اﻧﻬﺎ ﻓﺮار ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻘﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻫﺎ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻣﺮدم و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﺟﻨﮕﻞ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ دﻓﺎع ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ اﻫﺴﺘﻪ و ﻣﻼﯾﻢ داد ‪ ...‬ﯾﮏ ﺟﺎدوي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ را اﺟﺮا ﮐﺮد ‪ ...‬اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ان را ﻣﻨﺤﺮف ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﺟﺎدوي ﻓﺮاﺧﻮاﻧﯽ را اﺟﺮا ﮐﺮد و ﺧﺮده ﺳﻨﮓ ﻫﺎي اﻃﺮاف ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫زﯾﺎد ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﯿﻤﺰ رواﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﺧﻮدش را در ﺳﭙﺮ ﻗﻬﻮه اي رﻧﮕﯽ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮد و ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﮕﺮاﻧﯽ وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﺪ ﭼﻮن‬
‫ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ او ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺳﭙﺮ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺑﻤﺐ ﺧﻮﺷﻪ اي ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ و ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮﻓﺶ ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﻧﻮﺑﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﻪ رخ ﺣﺮﯾﻔﺶ ﺑﮑﺸﺪ ‪ ...‬ﺧﻮدش از اﺛﺮات ﻃﻠﺴﻤﺶ اﮔﺎه ﺑﻮد‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ از ﯾﮏ ﺳﭙﺮ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﺳﯿﺎه اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد ‪ ...‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺟﺎدو‪ ،‬اﺗﺶ ﺑﺰرﮔﯽ درﺳﺖ ﮐﺮد و ان را ﺑﻪ دور‬
‫ﻫﺮي ﮐﺸﺎﻧﺪ و او را ﻣﺤﺎﺻﺮه ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬

‫‪۴٧٣‬‬

‫ﺟﯿﻨﯽ از ﭘﺸﺖ ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻪ درﮔﯿﺮي ﺳﺨﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮑﯽ درﯾﺎﭼﻪ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬او ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻣﺒﺎرزه ﺟﯿﻤﺰ را از ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ اﮐﻨﻮن ﮐﻪ دوﺋﻞ او ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت را ﻣﯽ دﯾﺪ‬
‫ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ او ﭼﻘﺪر ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ اﺳﺖ ‪ ...‬ﻗﺪرت او ﺑﺎ ﻗﺪرت وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاﺑﺮي ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬در اﯾﻦ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اﺗﺶ ﺑﺰرﮔﯽ ﺟﯿﻤﺰ را ﻣﺤﺎﺻﺮه ﮐﺮد ‪ ...‬ﺗﺮس وﺟﻮدش را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ از آب درﯾﺎﭼﻪ ﮐﻤﮏ ﺑﮕﯿﺮد ‪ ...‬آب درﯾﺎﭼﻪ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ اﺗﺶ ﺑﺰرگ وﻟﺪﻣﻮرت را‬
‫ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮد ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف وﻟﺪﻣﻮرت ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﺣﺎﻻ او را در ﺧﻮدش ﻣﺤﺼﻮر ﮐﺮد ‪ .....‬اﻣﺎ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ اﺳﯿﺮ اﯾﻦ ﺟﺎدوﻫﺎ ﺷﻮد ‪ ...‬ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺧﻮدش را ازاد ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﯾﻦ واﮐﻨﺶ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻌﺠﺐ ﻫﺮي را ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺖ ‪ ....‬او واﻗﻌﺎً ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﻮد ‪ ....‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﻮدش را ازاد‬
‫ﮐﺮد ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺘﯽ رداﯾﺶ ﺧﯿﺲ ﺷﻮد ‪ ....‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﺎدوي دﯾﮕﺮي اﺟﺮا ﮐﺮد ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺑﺎﻋﺚ وﺣﺸﺖ‬
‫ﻫﺮي ﺷﺪ ‪...‬ﻫﺮي اﺑﺘﺪا از ﯾﮏ ﺳﭙﺮ ﺳﻔﯿﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﺑﺮاي ﻣﺤﮑﻢ ﮐﺎري از ﺳﭙﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد‬
‫و دو دﺳﺘﺶ را ﭘﺸﺖ ﺳﭙﺮ ﻗﺮار داد ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت از ﺳﭙﺮ ﺳﻔﯿﺪ ﻋﺒﻮر ﮐﺮد و ﻓﺸﺎر زﯾﺎدي ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ‬
‫ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯿﺶ وارد ﮐﺮد ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف آﺳﻤﺎن ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻌﺪ از ﺧﻮاﻧﺪن ورد ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ان را ﺷﻼق وار ﺗﮑﺎن داد ‪.‬‬

‫‪۴٧۴‬‬

‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﺎراﻧﯽ از ﺗﯿﺮﻫﺎي اﺗﺸﯿﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﮐﺸﯿﺪن ﺳﭙﺮ‬
‫درﺧﺸﺎﻧﯽ ﺑﻪ دور ﺧﻮدش از ﺷﺮ اﯾﻦ ﺗﯿﺮﻫﺎ ازاد ﺷﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺗﯿﺮﻫﺎ اﺗﺸﯿﻦ ﻫﻤﭽﺎن روﺷﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ....‬ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ‬
‫از ان ﺗﯿﺮﻫﺎي اﺗﺸﯿﻦ ﻣﺎر ﺑﺰرﮔﯽ درﺳﺖ ﺷﺪ و وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت در ﺟﻮاب ﺟﺎدوﯾﯽ اﺟﺮا ﮐﺮد ‪ ...‬ﻣﻪ ﺳﯿﺎه رﻧﮕﯽ از ﻧﻮك ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ از ازﺑﯿﻦ ﺑﺮدن‬
‫ﻣﺎر اﺗﺸﯿﻦ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮاي از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن ﻣﻪ‪ ،‬ﺟﺎدوﯾﯽ را اﺟﺮا ﮐﺮد اﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﺗﺎﺛﯿﺮي روي ان ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ دﯾﮕﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد‬
‫ﮐﻪ ﺑﺎز ﺑﯽ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻣﻪ او را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮد ‪ ...‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ ﭼﻮن در اﯾﻦ ﺻﻮرت ذﻫﻨﺶ او را‬
‫ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫***‬
‫رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﻨﮕﺮ ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﯾﮏ ﺑﺎر ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزه ﺟﯿﻤﺰ و‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ اﻃﻤﯿﻨﺎن داﺷﺘﻨﺪ وﻟﯽ او ﺗﺎزه از ﭼﯿﻦ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻪ ﺳﯿﺎه‬
‫رﻧﮓ وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ را در ﺧﻮدش ﻣﺤﺼﻮر ﮐﺮد ﺑﻪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﻧﻬﺎ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫در ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ دﻧﺒﺎل راه ﺣﻠﯽ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ ‪ ...‬ﺳﭙﺮي ﺑﻪ‬
‫دور ﺧﻮدش ﮐﺸﯿﺪ و ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم داد ‪ ...‬دﯾﮕﺮ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﯾﻦ ﻣﻌﻄﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺮاي‬

‫‪۴٧۵‬‬

‫اﻣﺘﺤﺎن ﻣﻪ ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮕﯽ را اﯾﺠﺎد ﮐﺮد ﮐﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎً اﯾﻦ ﮐﺎرش ﺟﻮاب داد و ﻣﻪ ﺳﯿﺎه رﻧﮓ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ و دوﺑﺎره‬
‫دﯾﺪش ﺑﺎز ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ وﻗﺘﺶ ﺑﻮد او ﻧﯿﺰ ﮔﻮﺷﻪ اي از ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺸﺎن دﻫﺪ ﭼﻨﺪ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﯾﻊ و ﭼﻨﺪ ﺣﺮﮐﺖ‬
‫ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ داد و در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺟﺎدوﯾﺶ را اﺟﺮا ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ از ﺧﺎك وﻟﺪﻣﻮرت را ﻣﺤﺎﺻﺮه ﮐﺮد ﺳﭙﺲ اﺗﺶ ﺑﻪ ان اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻧﯿﺰ اب‪ .‬ﺣﺎﻻ دﯾﺪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي از اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد و ﺧﻮدش را ﺑﺎ ﻗﻮي ﺗﺮﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﮑﻮﺗﯽ در‬
‫اﻃﺮاف وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﺮار داد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ او ﺧﻮدش را از ﺷﺮ اﯾﻦ ﺟﺎدو ازاد ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ از ﺷﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻼص ﺷﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﻏﯿﺐ ﺷﺪه اﺳﺖ ‪ ...‬ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮﺻﺖ را‬
‫ازدﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﺳﭙﺮ دور ﺧﻮدش ﮐﺸﯿﺪ؛ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد و از‬
‫ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪ .‬ﻓﻮراً ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ اﻣﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﺟﺎدوﯾﺶ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﺪ در ﻫﻮا ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ دوﺑﺎره ﻃﻠﺴﻤﯽ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪ اﯾﻦ ﺑﺎر‬
‫ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﺧﻮدش را روي زﻣﯿﻦ ﺑﻨﺪازد‪.‬‬
‫ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﮑﻮﺗﯽ در اﻃﺮاﻓﺶ ﻗﺮار دارد و ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ ﺗﺎ ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫﺎي ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ‬
‫ﮔﻮﺷﺶ ﻧﺮﺳﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ او را ﺑﻪ ﺑﺎزي ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﺎﻻ وﻗﺘﺶ ﺑﻮد او ﻫﻢ ﻗﺪرت واﻗﻌﯿﺶ را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ .‬ﺑﺎ دو‬

‫‪۴٧۶‬‬

‫دﺳﺘﺶ ﭼﻮﺑﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻧﻮك ان را ﺑﻪ ﻃﺮف زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻪ زﺑﺎن ﭘﺎرﺳﻞ ورد‬
‫ﻃﻮﻻﻧﯽ اي ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬
‫از ﮐﻨﺎر ﭘﺎي ﻫﺮي و زﯾﺮ زﻣﯿﻦ ﻃﻨﺎﺑﻬﺎي ﻧﻘﺮه اي رﻧﮕﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪ و او را ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﭘﺮﻧﺪه اي در ﻗﻔﺲ زﻧﺪاﻧﯽ‬
‫ﮐﺮد و ازادي ﻋﻤﻞ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﺎرش ﺳﯿﻞ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي ﺳﯿﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻮراﻧﯽ ﺧﻮدش را از ﻗﻔﺲ ازاد ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ زﻣﯿﻦ زﯾﺮ ﭘﺎي‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت را ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮد ﺗﻮر ﺳﯿﺎه رﻧﮕﯽ را از ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﺑﻪ دور او ﭘﯿﭽﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻣﺒﺎرزه ﺳﺨﺖ ﺗﺮ و ﮐﺸﻨﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻏﻔﻠﺖ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻗﯿﻤﺖ از دﺳﺖ دادن زﻧﺪﮔﯽ ﺗﻤﺎم‬
‫ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻫﯿﭻ ﯾﮏ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوﻫﺎي ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﮐﻢ ﻧﻤﯽ اورد ‪ ...‬زﻣﺎن ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﮐﺪام ﯾﮏ از اﻧﻬﺎ ﺑﺮ‬
‫دﯾﮕﺮي ﺑﺮﺗﺮي دارد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ اﺑﺮﻓﻮرث و ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ و ﻧﯿﺰ ﻣﺒﺎرزه ﺳﻨﮕﯿﻨﺶ ﺑﺎ ﺟﯿﻤﺰ دﯾﮕﺮ ﺧﺴﺘﻪ اش ﮐﺮده ﺑﻮد‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ را اﺟﺮا ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﺟﯿﻤﺰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ در ﺑﺮاﺑﺮش ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﺎدوي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻗﺪري ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ و ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﻮﺟﻪ اﻓﺮادي ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ‬
‫اﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد‪ ،‬از ﺟﻤﻠﻪ اﺑﺮﻓﻮرث‪ ،‬ﻣﻮدي ﯾﻪ ﭼﺸﻢ و اﻟﻔﺮد‪ ،‬ﺳﯿﺎه ﺑﻮدن ﺟﺎدو وﻟﺪﻣﻮرت را اﺣﺴﺎس‬

‫‪۴٧٧‬‬

‫ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺟﺎدو وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺳﯿﺎه ﺑﻮد‪ .‬اﻧﻬﺎ ﺟﯿﻤﺰ را دﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ زﯾﺮ ﻓﺸﺎر ﺟﺎدو وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻤﺎن‬
‫ﻃﻮر دﻧﺪاﻧﻬﺎﯾﺶ را ﺑﻬﻢ ﻣﯽ ﻓﺸﺮد‪ ،‬ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ ﻣﯽ رﻓﺖ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﯿﺘﺮﺳﯿﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ‬
‫ﻫﺮي زﯾﺮ ﻓﺸﺎر ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﺮار داﺷﺖ ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﻨﻮز ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ وﻟﺪﻣﻮرت ارﺗﺒﺎط داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺟﺎدوي وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﺸﺎرش ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻓﮑﺮي ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ‬
‫اش را روي ﺳﯿﻨﻪ اش ﻧﮕﻪ داﺷﺖ ﺑﺎ دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﺳﻨﮓ ﺑﺰرﮔﯽ را ﺑﻪ ﻃﺮف وﻟﺪﻣﻮرت ﺣﺮﮐﺖ داد ﺗﺎ او‬
‫ﻣﺠﺒﻮر ﺷﻮد ارﺗﺒﺎﻃﺶ را ﻗﻄﻊ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺗﺮﻓﻨﺪ زﯾﺮﮐﺎﻧﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ و ﺑﺎ ﯾﮏ روش ﺳﺎده‬
‫ﺧﻮدش را از زﯾﺮ ﻓﺸﺎر ﺟﺎدو وﻟﺪﻣﻮرت ازاد ﮐﺮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺳﺒﮏ ﻣﺒﺎرزه اش را ﻋﻮض ﮐﺮد و‬
‫ﺣﺎﻻ او ﺑﻮد ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت را زﯾﺮ ﻓﺸﺎر ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯿﺶ ﻗﺮار ﻣﯽ داد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي ﺣﺎﻻ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ از ﺟﺎدوﻫﺎي اﺧﺘﺮاﻋﯽ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻠﮑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت را ﮐﻤﯽ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﻗﺪرت وﻟﺪﻣﻮرت اﺣﺘﺮاﻣﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﺸﻮد ‪ ...‬ﻗﺪرﺗﺶ ﺑﺎ ﻗﺪرت وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﺮاﺑﺮي ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ ﻗﺪرت ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻮد ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﯽ و ﮐﺠﺎ از ﭼﻪ ﺟﺎدوﯾﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ‬
‫در دﺳﺘﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ دﻧﺒﺎل ﯾﮏ راه ﺣﻞ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫‪۴٧٨‬‬

‫***‬
‫در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ اﻧﻔﺠﺎر ﺑﺰرﮔﯽ در ﻧﺰدﯾﮑﯽ درﯾﺎﭼﻪ درﺳﺖ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ و وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻮﺟﻮد اﻣﺪ‪ .‬ﮔﺮد و ﺧﺎك ﺷﺪﯾﺪي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ﺳﯽ ﺛﺎﻧﯿﻪ اﺛﺮي از وﻟﺪﻣﻮرت و ﺟﯿﻤﺰ دﯾﺪه‬
‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ روي دو زاﻧﻮ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي ﺷﺪﯾﺪي داﺷﺖ و ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﺮﻓﻪ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬در ﻣﯿﺎن ﮔﺮد و ﺧﺎك ﻫﺎ دﯾﺪه ﺷﺪ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ ان ﻃﺮف ﺗﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﺮﭘﺎ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﺑﻘﯿﻪ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺣﺮﯾﻔﺸﺎن را ﺷﮑﺴﺖ داده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮرده اﺳﺖ وﻟﯽ در ﭼﻬﺮه وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺸﺎﻧﯽ از ﭘﯿﺮوزي دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‬
‫ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﻋﮑﺲ در ﺻﻮرﺗﺶ ﺧﺸﻢ و ﺑﻬﺖ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺲ از دوران ﺗﺤﺼﯿﻞ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮐﺴﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد او را ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﮐﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ‬
‫دﺳﺘﻬﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ در دﺳﺖ او ﻧﺪﯾﺪﻧﺪ و در دﺳﺘﻬﺎي ﺟﯿﻤﺰ دو ﭼﻮب دﺳﺘﯽ دﯾﺪه‬
‫ﻣﯿﺸﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ و ﺗﻼش ﻓﺮاوان روي دو ﭘﺎﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎد ﻧﮕﺎه ﺗﺤﻘﯿﺮ آﻣﯿﺰي ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت اﻧﺪاﺧﺖ ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﯽ‬
‫ﻧﯿﺰ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ اﻧﺪاﺧﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي زﯾﺎدي ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬ﺗﻌﺪادي ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻌﺪ از‬
‫دﯾﺪن ﺷﮑﺴﺖ ارﺑﺎﺑﺸﺎن در ﺣﺎل ﻓﺮار ﮐﺮدن ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬اﻓﺮاد وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﻣﺤﻔﻞ ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺮ ﺷﺮاﯾﻂ و‬
‫اوﺿﺎع ﻣﺴﻠﻂ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﯾﻦ دﺷﻤﻦ ﻗﺪﯾﻤﯿﺶ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺮﮐﺖ‬
‫ﮐﺮد و ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪۴٧٩‬‬

‫ ﺗﻮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرﮔﯽ ﻧﺒﻮدي وﻟﺪﻣﻮرت ‪ ..........‬ﻫﯿﭻ وﻗﺖ‪.‬‬‫اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻌﺠﺐ ﻫﻤﮕﺎن ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺟﻮاب داد‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎره ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺒﺢ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮد‬
‫رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻓﺮﯾﺎد زدﻧﺪ‪ :‬ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎش‬
‫اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺎده دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدش درﺳﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪن وﻟﺪﻣﻮرت از‬
‫ﺣﺮﮐﺘﺶ ﺑﺎز اﯾﺴﺘﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﻓﮑﺮ او را ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد و ﻋﻤﺪاً ﺑﺎ ﺟﺎدوي ﺑﺪون ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺟﻠﻮي ﺣﺮﮐﺖ او را‬
‫ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮدش ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯽ ﺧﺎرق اﻟﻌﺎده اي داﺷﺖ‪ ،‬اﮔﺮ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺟﻮان ﺗﺮ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﺣﺘﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ او را ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﯾﺪ اﻋﺘﺮاف ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻫﺎي ﺗﻮ ﻓﺮاﺗﺮ از ﺣﺪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﺑﺘﻮﻧﯽ اﯾﻦ‬‫ﺟﺎدوﻫﺎ رو اﺟﺮا ﮐﻨﯽ ‪ ...‬واﻗﻌﺎً ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪم ‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻓﻨﺎ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮم و ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﯿﻤﯿﺮم‬
‫‪ ...‬ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻣﻨﻮ ﺑﮑﺸﯽ ﺟﯿﻤﺰ!‬
‫ﻫﺮي ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻼﯾﻤﯽ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ داد و ﻗﻮي ﺗﺮﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﮑﻮت را اﺟﺮا ﮐﺮد ﺗﺎ ﮐﺴﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ او ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯿﺰﻧﺪ ﻧﺸﻮد‪.‬‬
‫ درﺳﺘﻪ ‪ ......‬ﻓﻨﺎ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮدي ‪ .....‬وﻟﯽ اﻻن دﯾﮕﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ‪.‬‬‫‪۴٨٠‬‬

‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺟﯿﻤﺰ ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﯿﻪ ﮐﻪ ﻓﻨﺎ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮدم وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﻧﯿﺴﺘﻢ!‬‫ﻫﺮي ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﺪ او دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﯽ ﻧﺪارد ‪ .....‬دوﺳﺖ داﺷﺖ‬
‫ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ او را ﻫﻨﮕﺎم ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﺒﯿﻨﺪ و ﺑﺎر و ﺑﺎرﻫﺎ اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ را ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﺗﺠﺴﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪...‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎدﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮ دﯾﮕﻪ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺴﯽ ﻧﺪاري ‪ ....‬ﻫﻤﺸﻮن ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه‪.‬‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف رﻧﮓ از رﺧﺴﺎر ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه ﭘﺮﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ رﻧﮕﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺪاﺷﺖ اﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ او را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ او ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﭼﻬﺮه اي ﮐﻪ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﭘﯿﺶ ﻏﺮور و ﺗﮑﺒﺮ در‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﻮج ﻣﯽ زد وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺗﺮس ﺟﺎي ان را ﭘﺮ ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ او ﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه‬
‫را ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد وزارت ﺧﺎﻧﻪ از ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻮد وزﯾﺮ ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮدﻧﺪ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي ﺑﯿﻦ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ و وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﺸﻮﻧﺪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻤﻊ اﺳﺘﺮاق را ﺑﺮدارﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺖ روﺑﺮو ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث از اﯾﻦ ﻧﻮع ﻃﻠﺴﻢ را ﻓﻘﻂ از ﺑﺮادرش دﯾﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ان را اﺟﺮا ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫‪۴٨١‬‬

‫ اﯾﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ راز ﻣﻨﻮ ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺖ ﺗﻮ داري دروغ ﻣﯿﮕﯽ ‪ ...‬ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﺑﺪوﻧﯽ ﻣﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ‬‫درﺳﺖ ﮐﺮدم ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﯽ ﺟﺎي اوﻧﺎ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ!‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺟﯿﻤﺰ دروغ ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺖ وﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎور ﮐﻨﺪ ﮐﻪ واﻗﻌﯿﺖ ﭼﯿﺰي‬
‫دﯾﮕﺮﯾﺴﺖ‪.‬‬
‫ واﺳﻪ ﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺖ دروغ ﺑﮕﻢ ﺗﺎم ‪ ....‬ﭼﻄﻮره ﺑﺮات ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻢ ﭼﻄﻮري ﻧﺎﺑﻮدﺷﻮن ﮐﺮدم وﻟﯽ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي‬‫ﻣﻨﻮ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار داد و اون اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮ از وﺳﯿﻠﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺳﺎزﻧﺪﮔﺎه ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد ﺑﺮاي‬
‫درﺳﺖ ﮐﺮدن ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدي ‪ ....‬واﻗﻌﺎً ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد و ﺑﺮام ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺧﻮدم اون‬
‫وﺳﯿﻠﻪ ﻫﺎ رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﻢ ‪ ...‬واﻗﻌﺎً ﺣﯿﻒ ﺷﺪ اون وﺳﯿﻠﻪ ﻫﺎ رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدم‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯿﮑﺮد دﻟﯿﻠﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ ﺟﯿﻤﺰ دروغ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ ‪ .....‬ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﺗﻮ اوﻧﺎ رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮده ﺑﺎﺷﯽ وﻟﯽ از ﯾﮑﯽ از ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﻫﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‪ ،‬ﺣﺘﯽ‬‫ﺧﻮد ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺳﺘﻢ اون ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻫﺎ رو ﺑﺮدارم! ﺣﺪاﻗﻞ در اﯾﻦ ﯾﮏ ﻣﻮرد ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‪.‬‬
‫ ﺧﺐ درﺳﺖ ﻣﯿﮕﯽ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ از ﭘﺲ اون ﻫﻤﻪ ﺗﻠﻪ اي ﮐﻪ ﺗﻮ اون داﻻن زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ‬‫ﺗﻮي ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎي ﺳﯿﺎه اﻟﺒﺎﻧﯽ ﺑﺮاي ﺗﺎج رﯾﻮﻧﮑﻼو ﻗﺮار داده ﺑﻮدي ﺑﺮ ﻧﻤﯽ اﻣﺪ ‪ ....‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮدم ‪....‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث‪ ،‬ﻧﻮﯾﻞ ﻻﻧﮕﺒﺎﺗﻢ‪ ،‬روﻧﺎﻟﺪ وﯾﺰﻟﯽ و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮔﺮﻧﺠﺮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺻﺤﺒﺘﺶ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد ﺗﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺘﻮاﻧﺪ ان را ﻫﻀﻢ ﮐﻨﻨﺪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ اداﻣﻪ داد‪.‬‬

‫‪۴٨٢‬‬

‫ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ اﯾﻦ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻣﺤﺎﻓﻆ رو داﺷﺖ ‪ ....‬ﺟﺎدوﻫﺎي ﺧﯿﻠﯽ ﻗﻮي ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮده ﺑﻮدي؛ اوﻧﻢ ﺑﻪ‬‫روش اول اﺟﺮاش ﮐﺮده ﺑﻮدي ﮐﻪ ﮐﺎرﻣﻮن ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﮐﺮدي‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف دﯾﮕﺮ ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺣﺮف زدن ﻧﺪاﺷﺖ و ﻓﻘﻂ ﮔﻮش ﻣﯽ داد ﺟﯿﻤﺰ ﻫﻤﺎن ﯾﮏ‬
‫ذره اﻣﯿﺪي ﻫﻢ ﮐﻪ داﺷﺖ را ﭘﺮﭘﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺑﯽ رﺣﻤﯽ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺶ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ آن ﻫﻤﭽﻮن ﺗﺎزﯾﺎﻧﻪ اي ﺑﺮ ﺑﺪن وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد ‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ دو ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﻫﻢ ﺟﺎم ﻫﺎﻓﻞ ﭘﺎف ﮐﻪ از دﺳﺖ ﻫﯿﭙﺰا اﺳﻤﯿﺖ دزدﯾﺪه ﺑﻮدي ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدم ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ اوﻧﺠﺎ ﻫﻢ‬‫ﻧﻘﺸﻪ اي زﯾﺮﮐﺎﻧﻪ اي ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮدي ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ از آﺳﯿﺐ دﯾﺪن دﺳﺘﻢ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﻨﻢ ‪ .....‬درد‬
‫ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎدي داﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮﻓﺶ دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و دوﺑﺎره اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ اﯾﻦ دﺳﺘﻢ آﺳﯿﺐ دﯾﺪ ‪ ...‬وﻟﯽ ﻓﺮﯾﺐ ﻧﻘﺸﻪ ﺗﻮ رو ﻧﺨﻮردم و ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪم از ورود ﺳﻢ اﺳﭙﻞ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻢ‬‫ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﻨﻢ ﻗﺒﻞ از اون ﻫﻢ دﺳﺘﺒﻨﺪ رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدم ‪ ....‬ﻗﺒﻞ از اون ﻫﻢ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺷﺎﻧﺰده ﺳﺎﻟﻢ‬
‫ﺑﻮدم ﻗﺎب اوﯾﺰ اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ رو ﻣﻦ و اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﯾﻪ ﻏﺎر ﭘﺮ از اﯾﻨﯿﻔﺮي رﻓﺘﯿﻢ ‪ ....‬اون ﻣﻮﻗﻊ ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮدم ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﺗﻤﺎم اون ﻣﻌﺠﻮن ﮐﺸﻨﺪه رو ﺑﻪ ﺧﻮرد اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺪم ‪ ...‬ﮐﺎري ﮐﻪ ﻫﻨﻮز‬
‫دارم ﺧﻮدﻣﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮدﻣﻮ ﺳﺮزﻧﺶ ﮐﻨﻢ اﯾﻦ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺟﺎم ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ ﻣﺎ ﺑﺎ ﯾﻪ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ ﺗﻘﻠﺒﯽ روﺑﺮو ﺷﺪﯾﻢ! ‪ ...‬اره ﺗﻘﻠﺒﯽ ﺑﻮد ﯾﮑﯽ ﻗﺒﻞ از ﻣﺎ ﻗﺎب‬
‫اوﯾﺰ اﺻﻠﯽ رو ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ....‬و ﯾﻌﻨﯽ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﻪ راز ﺗﻮ رو ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد وﻟﺪﻣﻮرت ‪...‬‬

‫‪۴٨٣‬‬

‫ ﺑﮕﺬرﯾﻢ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ اون ﻓﺮد ﮐﯽ ﺑﻮد؛ وﻟﯽ ﻣﻦ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻗﺎب آوﯾﺰ اﺻﻠﯽ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ ‪ ....‬اﯾﻦ ﻗﺎب آوﯾﺰ‬‫ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺿﺮﺑﻪ رو ﺑﻪ ﻣﻦ زد اﻟﺒﺘﻪ از ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﭼﯿﺰي ﻣﺤﺴﻮب ﺑﺸﻪ ‪ ....‬ﺣﻠﻘﻪ ﻣﺎرﻟﻮ ﮔﺎﻧﺖ رو ﻫﻢ‬
‫اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﻗﯿﻤﺖ ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﺟﺎﻧﺶ از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ از ﺧﻮدت ﻧﭙﺮﺳﯿﺪي ﭼﺮا دﺳﺖ‬
‫اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺳﯿﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد؟‬
‫ ﭼﺮا وﻟﯽ ﺳﻮروس ﻣﯽ ﮔﻔﺖ اون دﺳﺘﺶ در دوﺋﻠﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ داﺷﺘﯿﻢ اﯾﻦ ﺟﻮري ﺷﺪ‪.‬‬‫ واﻗﻌﺎً ﺧﻨﺪه داره ‪ ...‬ﻫﺮ دوﻣﻮن ﺧﻮب ﻣﯽ دوﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻋﻮﺿﯽ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﺻﺪﻣﻪ اي‬‫ﺑﻪ اون ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﺰﻧﯽ‪.‬‬
‫ وﻟﯽ ﺳﻮروس ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اون ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﺮﻓﺖ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻪ دﺳﺘﺶ در دوﺋﻞ ﺑﺎ ﻣﻦ اﺳﯿﺐ دﯾﺪه‪.‬‬‫ﻫﻨﻮز ﺣﺮﻓﺶ را ﮐﺎﻣﻞ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ درد ﺷﺪﯾﺪي ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﭘﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﮐﻪ ﺧﺸﻢ ﭼﻬﺎر ﺳﺘﻮن‬
‫ﺑﺪﻧﺶ را ﻣﯽ ﻟﺮزاﻧﺪ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ وﻟﺪﻣﻮرت را زﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻗﺮار داد‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﮐﻪ وﻟﻤﻮرت دﺳﺖ و‬
‫ﭘﺎ ﻣﯿﺰد ﻃﻠﺴﻢ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮاي ﺑﺎر آﺧﺮت ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬دﯾﮕﻪ ﺟﻠﻮي ﻣﻦ ﺑﻪ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺗﻮﻫﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺻﺒﺮ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺧﺸﻤﺶ ﻓﺮوﮐﺶ ﮐﻨﺪ ﺑﻌﺪ اداﻣﻪ داد ‪:‬‬

‫‪۴٨۴‬‬

‫ ﺧﺐ ﮐﺠﺎ ﺑﻮدﯾﻢ ‪ ...‬اﻫﺎ داﺷﺘﯿﻢ در ﻣﻮرد ﺳﻮروس ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﺳﻮروس ﺑﻪ ﺗﻮ‬‫دروغ ﮔﻔﺖ در واﻗﻊ ﺳﻮروس ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ دروغ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ و اﻃﻼﻋﺎت اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻬﺖ ﻣﯽ داد ‪ ...‬ﺳﻮروس‬
‫ﺟﺎﺳﻮس اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺎم و ﺗﻮ ﻫﻢ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪي‪.‬‬
‫ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻣﻤﻄﺌﻨﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯿﮑﻨﯽ ﻋﻮﺿﯽ ‪ ...‬ﺳﻮروس ﺟﺎﺳﻮس و ﯾﺎر وﻓﺎدار ﻣﻦ ﺑﻮد‪ .‬او اﻟﺒﻮس‬‫داﻣﺒﻠﺪور رو ﮐﺸﺖ ‪ .....‬ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﻣﯿﮕﯽ ﻣﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯿﮑﻨﻢ و او ﺟﺎﺳﻮس ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮده!‬
‫ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎم ﮔﻮش ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ‪ ،‬اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ اون ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻮي ﻏﺎر ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﺑﻬﺶ‬‫ﺑﺪم در ﻫﺮ ﺻﻮرت اون ﺷﺐ ﻣﯽ ﻣﺮد ﭼﻪ ﺳﻮروس اوﻧﻮ ﻣﯽ ﮐﺸﺖ و ﭼﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺳﻮروس‬
‫ﺗﺎزه ﺑﻪ او ﻟﻄﻒ ﮐﺮد و اوﻧﻮ از درد و رﻧﺞ ﮐﻪ ﻣﯿﮑﺸﯿﺪ ﺧﻼص ﮐﺮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور از ﻗﺒﻞ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﺮﮔﺸﻮ ﺑﺎ‬
‫ﺳﻮروس ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور از ﻗﺒﻞ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ زودي ﻣﯽ ﻣﯿﺮه ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رو ﭼﯿﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس و ﺳﻮروس ﻫﺮ دو ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻗﺼﺪ داﺷﺘﯽ ﻣﺎﻟﻔﻮي را وادار ﮐﻨﯽ ﮐﻪ اوﻧﻮ ﺑﮑﺸﻪ و اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ رو وارد ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮐﻨﻪ اون ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ و ﺑﻪ ﺳﻮروس دﺳﺘﻮر داده ﺑﻮد ﮐﻪ اون‬
‫ﺷﺐ او را ﺑﮑﺸﻪ ﺗﺎ ﺗﻮ اﻋﺘﻤﺎدت ﺑﻪ ﺳﻮروس ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﭼﻘﺪر ﺑﻪ او ﺿﺮﺑﻪ زده اﺳﺖ‪ .‬اون ﭘﯿﺮﻣﺮد‬
‫از ﯾﮏ ﻃﺮف راز ﺑﺰرگ او را ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد و ﻧﯿﺰ ﺳﻮروس اﺳﻨﯿﭗ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﻓﮑﺮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﯾﮑﯽ از ﯾﺎرﻫﺎي وﻓﺎدارش اﺳﺖ‪ ،‬ﺧﺎﺋﻦ از آب در آﻣﺪ و او در واﻗﻊ ﺑﺮاي اون ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻣﯽ‬

‫‪۴٨۵‬‬

‫ﮐﺮد‪ .‬اﮐﻨﻮن دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺮا اون ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻗﺼﺪ ﮐﺸﺘﻦ او را ﻧﺪاﺷﺖ رو ﻓﻬﻤﯿﺪ وي ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫او ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ درﺳﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ درﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﭼﻪ ﻓﺎﯾﺪه وﻗﺘﯽ ﻫﻤﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ او ﯾﻪ ﺧﺎﺋﻨﻪ؛ ﺑﻌﺪﺷﻢ ﭘﺎﺗﺮ اوﻧﻮ ﮐﺸﺖ‪.‬‬‫ اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ دوﺑﺎره اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﯽ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺳﻨﯿﭗ رو ﻧﮑﺸﺖ ‪ ...‬او ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ ﮐﻪ‬‫ﺳﻮروس اﺳﻨﯿﭗ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ وﻓﺎداره ‪ ...‬ﺑﻌﺪﺷﻢ اﺳﻨﯿﭗ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺎﺟﯿﻨﯽ ﻣﺎرت رو ﮐﺸﺖ ﻧﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ‪....‬‬
‫دﯾﮕﻪ دادن اﻃﻼﻋﺎت ﮐﺎﻓﯿﻪ ﺑﺰار در ﻣﻮرد ﻫﻮراﮐﺮﮐﺲ اوﻟﺖ ﺑﮕﻢ؛ دﻓﺘﺮﭼﻪ ﺧﺎﻃﺮات را ﻫﻢ ﮐﻪ ﺳﺎل دوﻣﻢ در‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬ﺗﻮي ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از دﻧﺪاﻧﻬﺎي اون ﺑﺎﺳﯿﻠﯿﮑﺲ ﭼﻨﺪش آور ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدم‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺧﻮدش زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد دﻓﺘﺮﭼﻪ ﺧﺎﻃﺮات رو ﭘﺎﺗﺮ از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد ﭘﺲ ﭼﺮا ﺟﯿﻤﺰ اﯾﻦ ﺣﺮف را ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫ دﻓﺘﺮﭼﻪ را ﭘﺎﺗﺮ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮد ﻧﻪ ﺗﻮ‪.‬‬‫ﻫﺮي آﺧﺮﯾﻦ ﺿﺮﺑﻪ اش را ﻫﻢ زد‪.‬‬
‫ اﯾﻨﺠﺎ رو درﺳﺖ ﮔﻔﺘﯽ! ﺧﺐ ﻣﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻫﺴﺘﻢ ‪ ...‬ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻫﻤﻮن ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ اي ﮐﻪ در ﺳﻦ ﯾﮏ‬‫ﺳﺎﻟﮕﯽ ﭘﺪر و ﻣﺎدرﺷﻮ ﮐﺸﺘﯽ و وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ او را ﻫﻢ ﺑﮑﺸﯽ ﻧﺎﮐﺎم ﻣﺎﻧﺪي ‪ ....‬ﻣﻦ ﻫﻤﻮن ﮐﺴﯽ‬
‫ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور وﻗﺘﯽ راز ﺟﺎوداﻧﻪ ﺑﻮدن ﺗﻮ و اﯾﻦ ﮐﻪ ﻫﻔﺖ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ درﺳﺖ ﮐﺮدي ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺷﺪ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺖ ‪ ...‬ﺗﺎم ﻣﻦ ﺧﻮد ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮم‪.‬‬

‫‪۴٨۶‬‬

‫ اﯾﻦ ﻣﺰﺧﺮﻓﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﺶ داري دروغ ﻣﯿﮕﯽ ﻋﻮﺿﯽ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪم ﺗﻮ داري دروغ ﻣﯿﮕﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﺧﻮدم ﭘﺎﺗﺮ‬‫رو ﮐﺸﺘﻢ‪ ،‬ﺣﺘﯽ اﮔﻪ اﻻن ﺧﻮدش زﻧﺪه ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻧﻘﺎﺑﺶ را از روي ﺻﻮرت ﺑﺮداﺷﺖ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎر ﻣﺎﻧﻨﺪ و ﻗﺮﻣﺰ وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﯿﺮه‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ اﺻﻼً ﺷﺒﯿﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻫﺮي ﺳﻌﯽ ﮐﺮد از ﻃﺮﯾﻖ زﺧﻤﺶ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاي ﺟﯿﻤﺰ را در ذﻫﻨﺶ ﺷﻨﯿﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ارﺗﺒﺎط از ﻃﺮﯾﻖ‬
‫زﺧﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻫﺪﯾﻪ داده ﺑﻮد ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻧﻪ ﻫﯿﭻ روش دﯾﮕﺮي‪ ،‬ﭼﻮن ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻧﻔﻮذ ﺑﻪ ذﻫﻦ او‬
‫را ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺟﯿﻤﺰ ﯾﺎ ﭘﺎﺗﺮ از اﻓﮑﺎرش ﺧﺮج ﺷﺪ ‪.‬‬
‫ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﺗﺎم ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻦ دروغ ﺑﮕﻢ وﻟﯽ اﯾﻦ ﺟﺎي زﺧﻢ دروغ ﻧﻤﯿﮕﻪ ‪ .....‬ﻧﮕﺎه ﮐﻦ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ و‬‫ﺳﺮﮐﺶ ﺳﯿﺎﻫﺶ را ﮐﻨﺎر زد ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ان زﺧﻢ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت دﯾﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺮوز ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر از داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﺳﻮروس اﺳﻨﯿﭗ‪ ،‬و ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮرده اﺳﺖ ﺳﺮش ﮔﯿﺞ رﻓﺖ و روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ و ﻋﺪه ﮐﻤﯽ از داﻧﺶ اﻣﻮزان ﺳﺎل ﻫﻔﺘﻤﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺗﻤﺎم ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ رو‬
‫ﺷﮑﺴﺖ و دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻘﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺖ ارﺑﺎﺑﺸﺎن را دﯾﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﯿﺰ ﻓﺮار ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮي ﺟﯿﻤﺰ و ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﯿﻦ ان دو ﭼﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﯽ رد و‬
‫ﺑﺪل ﻣﯿﺸﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ اﻣﺎ ﺑﺎز ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﭘﺸﺖ ﻧﻘﺎب اﺳﺖ ﭼﻮن‬
‫‪۴٨٧‬‬

‫ﺻﻮرﺗﺶ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي و ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪش ﮐﻪ ﺗﻮي ﺻﻮرﺗﺶ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﻨﻬﺎن ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﮐﻪ ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ از دﯾﺪن او ﺣﯿﺮت زده ﺷﺪ و روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬او واﻗﻌﺎً ﮐﯽ ﺑﻮد! ﺳﻮاﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ از‬
‫ﺧﻮدﺷﺎن ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﺎم ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻓﻨﺎ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮم ‪ ....‬ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﻣﯿﺮم ‪ ....‬دﯾﮕﻪ وﻗﺖ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯿﻪ‪ ،‬ﺳﻼم ﻣﻨﻮ‬‫اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ ﺑﺮﺳﺎن‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﮐﺎر او را ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻤﺎم ﮐﻨﺪ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن وردي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت از اداﻣﻪ ﮐﺎرش ﻣﻨﺼﺮف ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ‪ ....‬ﺗﻮ ﭼﻄﻮر ﺟﺎوداﻧﻪ ﺷﺪي؟‬‫ ﻣﻨﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ درﺳﺖ ﮐﺮدم ‪ .....‬اون ﻧﻪ ﯾﮑﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻔﺖ ﺗﺎ دﻗﯿﻘﺎً ﻣﺜﻞ ﺗﻮ‪ .‬دﯾﮕﻪ ﮐﺎﻓﯿﻪ ﺟﻬﻨﻢ‬‫ﺧﻮش ﺑﮕﺬره‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﺮﮔﺶ را ﺣﺘﻤﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ دﯾﮕﺮ ﮐﺎري از دﺳﺘﺶ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ آﻣﺪ ﺑﺎ‬
‫ﺧﺸﻢ و ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﯾﻨﻮ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﭘﺎﺗﺮ ﻣﻦ ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﺷﺪه از ﺟﻬﻨﻢ ﻫﻢ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدم و اﻧﺘﻘﺎﻣﻤﻮ ازت ﻣﯽ ﮔﯿﺮم اﯾﻨﻮ ﻣﻄﻤﺌﻦ‬‫ﺑﺎش‪.‬‬
‫‪ -‬ﺗﻮ دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻓﺮﺻﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﺪاري‪.‬‬

‫‪۴٨٨‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﭼﻨﺪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻼﯾﻢ داد و وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎدوي ﻣﺮﮔﯽ را ﮐﻪ ﺑﻠﺪ ﺑﻮد اﺟﺮا ﮐﺮد‪ .‬دور‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت را ﻣﻪ ﺳﯿﺎه رﻧﮕﯽ در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻣﻪ ﺳﯿﺎه رﻧﮓ وﻟﺪﻣﻮرت را از دﯾﺪ دﯾﮕﺮان ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮد‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ‬
‫ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي ﻓﺮﯾﺎد زﺟﺮ اﻟﻮد وﻟﻤﻮرت ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻦ اوﻟﯿﻦ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ و ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻌﺪ از ان ﮔﻔﺘﮕﻮي ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺣﺪود دو دﻗﯿﻘﻪ ﺻﺪاي وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﻨﯿﺪه ﻣﯿﺸﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ آن ﺻﺪاي ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﺧﺎﻣﻮش‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻪ ﺳﯿﺎه رﻧﮓ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ اراﻣﯽ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ ﮐﺎراﮔﺎه ﻫﺎ و ﻣﺤﻔﻠﯿﻬﺎ ﺑﺪن ﺳﻮﺧﺘﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ را دﯾﺪﻧﺪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺣﺪﻗﻪ دراﻣﺪه ﺑﻮد و روي زﻣﯿﻦ ﮐﻨﺎر ﭼﺸﻤﻪ ﮐﻮﭼﮑﯽ از ﺧﻮن اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﻧﻮع ﻣﺮگ را ﺑﺮاي ﻟﺮد ﺳﯿﺎه اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﻏﻼف ﮐﺮد اﯾﻦ ﮐﺎرش ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﺴﺪ وﻟﺪﻣﻮرت روي زﻣﯿﻦ ﺳﻘﻮط ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺣﺪود‬
‫‪ 30‬ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺮي ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺟﺴﺪ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪ .‬او ﺳﺮ اﻧﺠﺎم ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﭘﯿﺸﮕﻮﺋﯽ را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ و اﻧﺘﻘﺎﻣﺶ را از‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﮕﯿﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﮐﺸﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرت اﺣﺴﺎس ﭘﻮﭼﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬دﯾﮕﺮ ﻫﺪﻓﯽ ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮔﻮﯾﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي‬
‫اﯾﻦ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﮑﺸﺪ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ رﻓﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرت او دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﮐﺮدن ﻧﺪارد‪ .‬زﻧﺪه ﺑﻮدن ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه ﺗﻨﻬﺎ دﻟﯿﻠﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮد زﻧﺪه ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از او‬
‫اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﯿﺮد وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﭼﯽ؟ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ؟ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﮐﺸﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻤﻪ‬
‫‪۴٨٩‬‬

‫ﭼﯽ درﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد ‪ ....‬وﻟﯽ او اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ رﻓﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻫﺮي ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺸﺘﻨﺪ ‪....‬‬
‫دﺳﺖ ﺳﯿﺎه او درﺳﺖ ﻧﻤﯿﺸﺪ و از ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﻗﻠﺒﺶ؛ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﯿﺎه وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺶ از ﺑﯿﻦ ﻧﺮﻓﺖ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻘﺒﺮه ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ اﺳﺘﺎدش ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ اراﻣﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ان ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻘﺒﺮه رﺳﯿﺪ روي‬
‫ان دراز ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ....‬ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ‪ ....‬ﻣﻦ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﮐﺸﺘﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺟﻤﻠﻪ آﺧﺮش را ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬‬
‫ﻣﺪاﻓﻌﯿﻦ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻫﻨﻮز در ﺷﻮك ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎور ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ اﻧﻬﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ اره ﻣﻦ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﮐﺸﺘﻢ ‪ ....‬ﻣﻦ اﻧﺘﻘﺎم ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ‪....‬اﻧﺘﻘﺎم ﺷﻤﺎ و ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎي دﯾﮕﻪ رو ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬ﺣﺎﻻ‬‫ﺑﻘﯿﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻦ ﺑﺎ اراﻣﺶ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻦ ‪ ....‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﭼﯽ؟ ﻣﻦ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﮐﺴﯽ رو ﻧﺪارم ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎش زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ‬
‫‪ ....‬ﭘﺲ دﯾﮕﻪ واﺳﻪ ﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻢ؟ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﯿﺪ ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮاﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ درﺳﺖ ﻣﯿﺸﻪ و‬
‫ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﯾﻪ زﻧﺪﮔﯽ ارام داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ‪ ....‬ﭘﺲ ﭼﯽ ﺷﺪ؟ اون آراﻣﺸﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯿﺪ ‪ ...‬ﮐﻮ؟ اﻻن‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺮده وﻟﯽ ﻣﺮگ او ﭘﺪر و ﻣﺎدرﻣﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﻧﻤﯽ ﮔﺮدوﻧﻪ‪ .‬ﻫﺮي دﯾﮕﺮ داﺷﺖ ﺗﻤﺎم ﮐﻠﻤﺎﺗﺶ را‬
‫ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫ ﻣﺮگ او دوﺳﺘﻤﻮ ﺑﻬﻢ ﻧﻤﯿﺪه‪ .‬اﺳﺘﯿﻦ دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را از روي ﺷﺎﻧﻪ ﭘﺎره ﮐﺮد و دﺳﺖ ﺳﯿﺎه ﺷﺪه اش ﮐﻪ‬‫ﭼﻨﺪش اور ﺑﻮد را ﻧﺸﺎن داد‪.‬‬
‫‪۴٩٠‬‬

‫ﻫﻤﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ و ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﻣﺮد ﺷﺎﯾﺪ در‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﭘﯿﺮوز ﺷﺪه ﺑﻮد وﻟﯽ در ﺑﺎﻃﻦ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و داﺷﺖ از اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﺪ دﺳﺘﻢ ﭼﻄﻮر ﺷﺪه؟ ‪ ....‬ﺑﺎ اﯾﻦ دﺳﺖ ﯾﻪ روزي ﺑﺎﻫﺎش ﮔﻮي زرﯾﻦ رو ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ‬‫ﺗﯿﮑﻪ اﺷﻐﺎل ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻢ ﻣﺘﺼﻞ ﺷﺪه‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺮد وﻟﯽ ﻃﻠﺴﻤﺶ ﺑﺎﻃﻞ ﻧﺸﺪ ‪ ....‬ﻗﺮﺑﺎن ﻣﻦ ﻗﻠﺒﻤﻮ ﻣﯽ ﺧﻮام ‪...‬‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮام دوﺑﺎره ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺸﻢ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻫﺮي ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪه ﺑﻮد از ﯾﮏ ﻃﺮف ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي ﮐﻪ داﺷﺖ و از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﯾﺎس و ﻧﺎﻣﯿﺪي ﺑﺎﻋﺚ اﯾﻦ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﭼﻮن دﯾﮕﻪ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﻧﺪارم ‪ ....‬دﯾﮕﻪ ﻣﺎﻧﺪم ﭼﮑﺎر ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻃﺎﻗﺖ ﺑﯿﺎرﻧﺪ‪ .‬ان دو ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻧﺎراﺣﺘﯽ اﺳﺘﺎد و دوﺳﺘﺸﺎن‬
‫را ﺑﺒﯿﻨﺪ و ﮐﺎري ﻧﮑﻨﻨﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ وﻟﯽ ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺎﻧﻊ‬
‫ﻧﺎﻣﺮﯾﯽ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﮔﺬاﺷﺖ اﻧﻬﺎ از اﯾﻦ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﺮوﻧﺪ‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻣﺎﻧﻊ را ﺑﺮدارﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﻓﻖ‬
‫ﻧﺸﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫رون‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ درﺳﺖ ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺳﺮدش ﻓﺮﯾﺎد زد‪ :‬ﭼﯽ درﺳﺖ ﻣﯿﺸﻪ رون؟ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺗﺎوان اﯾﻦ ﺟﻨﮓ ﻟﻌﻨﺘﯽ را ﻣﻦ دادم ‪...‬‬
‫ﭘﺪر و ﻣﺎدرم و ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎي دﯾﮕﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻢ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﭘﺪر و ﻣﺎدر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ‪ ...‬دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﯾﻪ زﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﻋﺎدي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ‪ ...‬دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ دوران ﮐﻮدﮐﯽ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ ﻫﺎ ﺑﺎﺷﻪ ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ ‪ 17‬ﺳﺎل ﺗﻤﺎم ﭘﯿﺶ‬
‫‪۴٩١‬‬

‫ﮐﺴﺎﯾﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ازم ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﯾﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﻋﺎدي ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ‪ ...‬اﯾﻦ درﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺰرﮔﯿﻪ؟‬
‫ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮاﻇﺐ ﻣﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻨﻮ ﻧﮑﺸﻪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﭼﯽ درﺳﺖ ﻣﯿﺸﻪ رون؟ ﻣﻦ‬
‫دﯾﮕﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﺪارم ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮش زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻢ‪.‬‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ در ﻣﻮرد ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ زﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﺳﺨﺘﯽ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﺳﺖ ‪ ...‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﺎﻧﻊ را ﺑﺮدار دﺳﺖ از ﮐﺎرش ﮐﺸﯿﺪ‬
‫و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﺎ رو داري ﺟﯿﻤﺰ ‪ ....‬ﻣﺎ دوﺳﺘﺖ دارﯾﻢ ‪ ....‬وﻟﯽ اول ﺑﺰار اﯾﻦ ﺳﭙﺮ رد ﺑﺸﯿﻢ ‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻮ اذﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﺷﻤﺎ ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ داري و ﻣﻦ ﻫﯿﭻ اﺣﺴﺎس ﺧﺎﺻﯽ‬‫ﻧﺪارم ‪ ....‬اﯾﻦ ﻣﻨﻮ اذﯾﺖ ﻣﯿﮑﻨﻪ ‪ ....‬داره دﯾﻮاﻧﻢ ﻣﯿﮑﻨﻪ ‪ ....‬دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ اﯾﻦ وﺿﻊ را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ ‪ ....‬ﻣﻦ ﯾﻪ‬
‫راه ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺪارم ‪ ....‬ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮم‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻤﺰ راه دﯾﮕﻪ اي ﻫﻢ وﺟﻮد داره‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ از روي ﻣﻘﺒﺮه ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯿﺸﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف در ﺧﻮرﺟﯽ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﯽ رﻓﺖ ﺟﻮاب داد‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻫﯿﭻ راﻫﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاره‪.‬‬‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺮﮐﺎت ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ اﺻﻼً ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻧﺪ رﺋﯿﺲ ﻣﺤﻔﻞ اﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﮐﺮده اﺳﺖ و ﺑﻪ‬
‫دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﺑﺮادرش در ﻣﻮرد اﺗﻔﺎﻗﺎت اﻓﺘﺎده ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫‪۴٩٢‬‬

‫***‬
‫ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ ﻣﯿﻨﺮوا ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ اﺗﺎق را ﺗﺮك ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺪام در ﻓﻀﺎي ﺗﺎﺑﻠﻮ اش راه ﻣﯽ رﻓﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻧﮕﺮاﻧﯽ او ﺗﺮس از آﺳﯿﺐ دﯾﺪن داﻧﺶ‬
‫اﻣﻮزان ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﮐﻨﻮن ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻌﺪ از ﻣﺮﮔﺶ ارزو ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﺎش زﻧﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از‬
‫ﺟﺎن داﻧﺶ اﻣﻮزان ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫دﯾﮕﺮ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻫﺎ ﻣﺪام از ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﺎ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎي دﯾﮕﺮ در ﻣﮑﺎن ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‬
‫ﭼﯿﺰي ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ وﻟﯽ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﯿﺰي ﻣﻬﻤﯽ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ‪.‬‬
‫از ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﯾﺸﺎن در وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ اﺳﮑﺮﯾﻤﮋور و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﺎراﮔﺎه ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم‬
‫ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﺮ اﺿﻄﺮاب را ﺳﭙﺮي ﮐﺮدﻧﺪ ﻫﻤﻪ ي اﻧﻬﺎ ﻧﮕﺮان داﻧﺶ آﻣﻮزان و ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺳﻘﻮط ﻣﯿﮑﺮد و ﺑﻪ دﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯽ اﻓﺘﺎد‪ ،‬دﯾﮕﺮ ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻦ ان ﻋﻤﻼً ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ‬
‫ﺑﻮد و اﮔﺮ ﻫﺮي ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯿﺸﺪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻨﻬﺎ وارث ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬و اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻓﺎﺟﻌﻪ‪.‬‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﺳﺮ و ﺻﺪاﻫﺎ ﮐﻢ ﺷﺪ و ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻖ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ و ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﻨﮓ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد و‬
‫ﯾﮑﯽ از ﻃﺮﻓﯿﻦ ﭘﯿﺮوز ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻮال ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫﺎي ﺷﺘﺎﺑﺎﻧﯽ‬
‫ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﮔﻮﺷﻬﺎﯾﺸﺎن را ﺗﯿﺰ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﮐﻮﭼﺘﺮﯾﻦ ﺻﺤﺒﺖ را ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ دﻟﻬﺮه اور ﺑﺮاي ﺗﻤﺎم ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاي ﺑﺎز ﺷﺪن در ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﻓﺮد ﻣﻬﺎﺟﻢ را ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺻﺪاﯾﺶ ﻗﺒﻞ از ﺧﻮدش ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫‪۴٩٣‬‬

‫ اﻟﺒﻮس ‪....‬‬‫ﺻﺪاي اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺮ و وﺿﻊ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺖ رداي ﻧﻘﺮه اي رﻧﮕﺶ ﮐﻪ ﯾﺎدﮔﺎر ﭘﺪرش ﺑﻮد از ﭼﻨﺪ‬
‫ﻧﻘﻄﻪ ﭘﺎره ﺷﺪه ﺑﻮد در ﻗﺴﻤﺖ ﺷﺎﻧﻪ اش زﺧﻤﯽ ﺑﺪي دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ و روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺮﯾﺪﮔﯽ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫از ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺪاﻓﻌﯿﻦ ﭘﯿﺮوز ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﯾﺎ ﺧﯿﺮ‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻃﺎﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬اﺑﺮﻓﻮرث ﭼﯽ ﺷﺪ؟‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﻪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ را در ﭼﺸﻤﺎن ﺗﻤﺎم ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻫﺎ ﻣﯿﺪﯾﺪ ﺳﺮﯾﻊ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ ﻣﺎ ﭘﯿﺮوز ﺷﺪﯾﻢ و ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫اﻻن دﺳﺖ ﻣﺎﺳﺖ و ‪ .......‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ ﻣﺮده‪.‬‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي ﻫﻠﻬﻠﻪ و ﺷﺎدي اﺗﺎق ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ را ﭘﺮ ﮐﺮد اﻣﺎ اﺑﺮﻓﻮرث وﻗﺘﯽ ﺑﺮاي ﺳﻬﯿﻢ ﺑﻮدن در اﯾﻦ‬
‫ﺷﺎدي ﻧﺪاﺷﺖ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي از ﻫﻤﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻤﺰ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﮐﺸﺖ ‪ ....‬وﻟﯽ اﺻﻼً ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎ ﯾﻦ ﺣﺮف ﺗﻤﺎم ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر در اﯾﻦ‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎل رﻧﮓ از رﺧﺶ ﭘﺮﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاش اﻓﺘﺎده؟ اوه ﻣﺮﻟﯿﻦ ‪ ....‬ﯾﻌﻨﯽ ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﮐﻤﮑﺶ ﮐﻨﻪ؟‬‫ ﻧﻪ ﻧﻪ ‪ ....‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ اﻟﺒﻮس ‪ ....‬اون ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺪﯾﺪه ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ ﺻﺪﻣﻪ دﯾﺪه وﻟﯽ زﯾﺎد ﺧﻄﺮﻧﺎك‬‫ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫‪۴٩۴‬‬

‫اﻟﺒﻮس ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ ﭘﺲ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﯿﻪ ﮐﻪ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺖ؟‬
‫ او از ﻟﺤﺎظ روﺣﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﻢ رﯾﺨﺘﻪ ﻫﺴﺖ ‪ ....‬ﻣﻦ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﻣﯽ آﻣﺪم روي ﻣﻘﺒﺮت دراز ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد و‬‫داﺷﺖ ازت ﮔﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ....‬او ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﺷﺪه ‪ ....‬ﺣﺮف ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ زد ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻮﻧﻪ ‪ ....‬ﯾﻪ‬
‫ﺟﻮري ﺣﺮف ﻣﯿﺰﻧﻪ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ اﻧﮕﺎر ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻪ ‪ ....‬ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﮐﺎري ﺑﮑﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺮ ﭘﯿﺸﺶ ‪ ....‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﺣﺮف‬‫ﻫﺎﯾﺶ ﻫﺮي را آرام ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﺷﺮاﯾﻄﺶ ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎﯾﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﻣﯿﺰ را دور زد و ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺳﻨﮕﯿﻦ اﻟﺒﻮس را از روي دﯾﻮار ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ‬
‫ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﺳﻦ و ﺳﺎﻟﺶ اﺟﺎزه ﻣﯽ داد راه اﻓﺘﺎد اﻣﺎ اﯾﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﺪ‬
‫اﯾﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﺟﺎدو ﻣﻘﺎوم ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺗﺎﺑﻠﻮ را ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺧﻮدش ﺣﺮﮐﺖ‬
‫دﻫﺪ و ﻧﺎﭼﺎر ﺑﻮد ﺧﻮدش ان را ﺣﻤﻞ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫رون‪ :‬ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﻬﺖ اﺣﺘﯿﺎج دارﯾﻢ ‪ .....‬ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻫﻨﻮز زﻧﺪه اﻧﺪ و ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ دﺳﺘﮕﯿﺮﺷﻮن ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ اﯾﻦ دﯾﮕﻪ وﻇﯿﻔﻪ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ ‪ .......‬وﻇﯿﻔﻪ ﻣﻦ ﮐﺸﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﺠﺎم دادم ﭘﺲ ﮐﺎر دﯾﮕﻪ اي‬‫ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮام اﻧﺠﺎم ﺑﺪم ‪ ......‬وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻘﯿﻪ اون ﻋﻮﺿﯿﺎ رو دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﻨﻪ ﻧﻪ ﻣﻦ‪.‬‬

‫‪۴٩۵‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﺮاي اﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو دوﺳﺘﺶ اﻧﺪاﺧﺖ اﯾﻦ دﯾﺪار ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد اﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ‬
‫اﻧﻬﺎ را ﻣﯽ دﯾﺪ زﯾﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد " ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ" ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ اﻧﻬﺎ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻫﺎي ﺷﮑﺴﺘﻪ‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ دور ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ او را ﺻﺪا زد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي !‬‫ﺻﺪاي رﺳﺎ و ﭘﺮ ﺟﺬﺑﻪ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ان را ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي‬
‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﮔﻤﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺮده اﺳﺖ اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺧﻮب ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﻣﻨﺒﻊ ﺻﺪا را از ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ ﮐﻪ‬
‫در دﺳﺖ اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻮد ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻗﺮﺑﺎن ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﻨﻮ ﺑﺎ اﯾﻦ اﺳﻢ ﺗﻮي ﺟﻤﻊ ﺻﺪا ﻧﮑﺮده‪.‬‬‫رون ﻧﺰدﯾﮏ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺷﺪ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﭼﯽ ﮔﻔﺖ؟ ﻣﻦ ﺷﻨﯿﺪم ﮔﻔﺖ ﻫﺮي ‪ ....‬ﯾﻌﻨﯽ اﺳﻤﺶ ﻫﺮﯾﻪ؟‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ اﺳﻢ ﺳﺨﺖ ﻣﺸﻐﻮل رﺑﻂ دادن اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮاﻫﺎ )ﻣﺎﺟﺮاي ﻫﻮرﮐﺮاﮐﺲ(ﻋﻀﻮ‬
‫ﺑﻮدن ﺟﯿﻤﺰ در ﻣﺤﻔﻞ و ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﺎﻣﻠﺶ از اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ و ﺣﺎﻻ اﯾﻦ اﺳﻢ ان دو را ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻋﺠﯿﺐ و‬
‫ﻏﯿﺮ ﻣﻨﻄﻘﯽ وا ﻣﯽ داﺷﺖ؛ رﺷﺘﻪ اﻓﮑﺎر اﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻫﺮي ﭘﺎره ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺮاي ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﺪ ﺟﻠﻮي ﻣﻨﻮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪.‬‬‫ ﻫﺮي دﯾﮕﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ‪ ...‬ﺗﻮ اوﻧﻮ ﮐﺸﺘﯽ‪.‬‬‫‪۴٩۶‬‬

‫ﻫﺮي ﻓﺮﯾﺎد زد‪ :‬اره ﮐﺸﺘﻤﺶ وﻟﯽ ﻫﯿﭽﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﮑﺮد ‪ ...‬ﻫﯿﭽﯽ و ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺗﻐﯿﯿﺮي در ﺧﻮدم اﺣﺴﺎس ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‬
‫ﭘﺲ دﯾﮕﻪ ﺑﺮاي ﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ‪.‬‬
‫ وﻟﯽ دوﺳﺘﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ اﺣﺘﯿﺎج دارﻧﺪ‪.‬‬‫ ﭘﺲ ﻣﻦ ﭼﯽ؟! ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺧﻮدم ﺑﺎﺷﻢ؟ ﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻮدم ‪ ...‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ از دﺳﺖ دادﻣﺸﺎن‬‫اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺧﻮدم ﺑﺎﺷﻢ و ﺑﺎ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺧﻮدم ﺑﺴﺎزم ‪ ...‬ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺣﺮف ﺷﻤﺎ‬
‫ﮔﻮش ﺑﺪم ‪ ...‬ﻣﯽ ﺧﻮام اﯾﻦ ﺑﺎر ﺧﻮدم ﺑﺮاي ﺧﻮدم ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮم ‪ ...‬ﻧﻪ ﺷﻤﺎ!!‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺶ ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮي زﻧﺪه ﺑﻮد آﻣﺪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ اﺑﺮﻓﻮرث ﺟﻠﻮي او‬
‫را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬او ﻧﯿﺰ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬ﻫﺮي اﺳﺖ‪ ،‬ﺧﻮاﺳﺖ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﺼﺮف ﺷﺪ‪ .‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان‬
‫در وﺿﻌﯿﺖ روﺣﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻧﻤﯽ ﺑﺮد و اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻠﻮي او را ﺑﮕﯿﺮد ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد درﮔﯿﺮي‬
‫ﺑﻪ وﺟﻮد اﯾﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺟﻠﻮي ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﻬﺶ ﻓﺸﺎر ﻧﯿﺎري ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ...‬اﻻن وﻗﺖ‬
‫ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮاي ﺑﺤﺚ ﮐﺮدن ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬ﺑﺰار ﭼﻨﺪ روزي ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ وﻟﯽ ‪...‬‬‫ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ...‬ﻫﺮي اﻻن وﺿﻌﯿﺖ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪاره ‪ ...‬ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺶ ﻧﮑﻦ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ اﮐﺮاه ﻗﺒﻮل ﮐﺮد‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ ‪ ...‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺑﺎﻫﺎش ﺑﺤﺚ ﮐﻨﻢ ﻓﻘﻂ‬
‫ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ‪.‬‬

‫‪۴٩٧‬‬

‫ ﺑﺎﺷﻪ اﻣﺎ اول ﺑﺰار ﺑﻪ اﻟﺒﻮس ﺑﮕﻢ‪.‬‬‫اﺑﺮﻓﻮرث ﺑﻪ اراﻣﯽ ﺑﺮادرش را ﮐﻪ ﻫﻨﻮز داﺷﺖ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺑﺤﺚ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺻﺪا زد و ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺎ او در ﻣﯿﺎن‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪن ﻣﻮﺿﻮع ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﺤﻮي روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ اﯾﺪه ﺧﻮﺑﯿﻪ‪،‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ راﺿﯿﺶ ﮐﻦ از اﯾﻨﺠﺎ ﻧﺮه ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و روﺑﺮوي ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد اﯾﺴﺘﺎد‪ :‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮام‬
‫ﺑﮕﻢ ﻣﻦ ﺗﻮ رو ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻢ ﺟﯿﻤﺰ ‪ ...‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮي اﻣﺎ اﯾﻨﻮ ﺑﺪون ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫اﯾﻦ ﺧﻮد ﺧﻮاﻫﯿﺖ ﻧﻤﯽ ﺑﺨﺸﻤﺖ و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش در ﻣﻮرد ﺗﻮ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﻢ ‪ ...‬اﻣﺎ اﮔﻪ ﺑﺨﻮاي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﭼﻨﺪ‬
‫روز درﺑﺎرش ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاي ﺑﻤﻮﻧﯽ ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﯾﻌﯽ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ داد و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻧﺰدﯾﮏ او ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺑﯽ ﻣﻼﺣﻈﮕﯽ‬
‫او را در ﯾﮏ ﻣﺘﺮي ﺧﻮدش روي زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺳﺮد ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﺶ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ وﺣﺸﺖ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‬
‫ﻣﯿﺸﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﺣﻖ ﻧﺪاري ﺑﺎ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻃﻮري ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯽ ‪...‬‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ از روي زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎ اﻟﺘﻤﺎس ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬دوﺑﺎره ﻣﺎ رو ﺗﺮك ﻧﮑﻦ‪.‬‬
‫‪ -‬ﭼﺮا ﻧﻤﯽ زارﯾﺪ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻢ؟‬

‫‪۴٩٨‬‬

‫***‬

‫ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ‬
‫ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن وﻟﺪﻣﻮرت آراﻣﺶ ﺑﻪ دﻧﯿﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي و دﻧﯿﺎي ﻣﺎﮔﻞ ﻫﺎ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ روي ﺧﻮش ﻧﺸﺎن داد و‬
‫ﻣﺮدم ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻟﯽ اﺳﻮده در ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎ رﻓﺖ و اﻣﺪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و دﯾﮕﺮ از ان ﮐﺸﺘﺎرﻫﺎ ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﮐﺸﻮرﻫﺎي اﻃﺮاف ﻣﻬﺎﺟﺮت ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﯿﺰ ﺗﻮﺳﻂ اﺷﻨﺎﯾﺎن ﺧﻮد ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﻓﺮا ﺧﻮاﻧﺪه ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ در دﻧﯿﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي وﺿﻊ ﮐﻤﯽ ﻓﺮق داﺷﺖ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﺎر دﯾﮕﺮ دﺧﺘﺮ و ﭘﺴﺮﻫﺎي‬
‫ﺟﻮان ﺑﺮاي ازدواج ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﮐﻠﯿﺴﺎﻫﺎ ﻫﺠﻮم اوردﻧﺪ‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ‪ 22‬ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﻌﺪ از ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪن اوﻟﯿﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﺮدم ان زﻣﺎن ﺑﺮاي ازدواج ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻋﺠﻠﻪ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻧﯿﺰ ﯾﮑﯽ از ﭘﺮﮐﺎرﺗﺮﯾﻦ دوره ﻫﺎي ﺧﻮدش را ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ ‪ ...‬ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻧﯿﻤﯽ از اﻓﺮاد وزارت‬
‫ﺧﺎﻧﻪ در ﺣﺎل ﺑﺎزﺳﺎزي و اﻣﻦ ﮐﺮدن ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎ و ﻣﮑﺎن ﻫﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ‬
‫روز ﮐﻪ ﺗﯿﺘﺮﻫﺎﯾﺸﺎن در ﻣﻮرد ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن وﻟﺪﻣﻮرت و ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ان ﺟﻨﮓ ﺑﺰرگ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎر دﯾﮕﺮ‬
‫روﻧﺪ ﻋﺎدي ﺧﻮدﺷﺎن را اداﻣﻪ دادﻧﺪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻫﻨﻮز اﻧﻬﺎ ﭘﯿﮕﯿﺮ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪن ﻣﻨﺠﯽ ﺧﻮدﺷﺎن ﯾﻌﻨﯽ‬
‫ﻧﻘﺎب دار ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ وﻗﺘﯽ اﺛﺮي از ﺟﯿﻤﺰ ﭘﯿﺪا ﻧﺸﺪ‪ ،‬ﺷﺎﯾﻌﻪ ﻫﺎي زﯾﺎدي درﺑﺎره ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ او درﺳﺖ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪۴٩٩‬‬

‫ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ او در اﺛﺮ زﺧﻢ ﻫﺎي اﺧﺮﯾﻦ دوﺋﻠﺶ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺑﻌﻀﯽ ﺣﺘﯽ ﻣﯽ‬
‫ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺴﺮ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور اﺳﺖ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﭘﺎ را ﻓﺮاﺗﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ او ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﺑﻮده اﺳﺖ ﮐﻪ از دﻧﯿﺎي ﻣﺮگ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﻣﺮﮔﺶ را از وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﮕﯿﺮد و ﺣﺎﻻ دوﺑﺎره ﺑﻪ دﻧﯿﺎي‬
‫ﺧﻮدش ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﺷﺎﯾﻌﺎت ﺗﺎ زﻣﺎن ﭘﯿﺪا ﺷﺪن ﻫﺮي اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬

‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻌﺪ از ﺗﺮﻣﯿﻢ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎي اﺳﯿﺐ دﯾﺪه ﺑﺎردﯾﮕﺮ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ اﻣﺎده اﺳﺘﻘﺒﺎل از داﻧﺶ اﻣﻮزان ﺷﺪ؛‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺮﻣﯿﻢ ان و ﺑﺮﻗﺮاري ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﺤﺎﻓﻆ دو ﻫﻔﺘﻪ وﻗﺖ از وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن‬
‫را ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ از ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﺑﺎزﺳﺎزي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ درﯾﻎ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮاي ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم در اﯾﻦ‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎل اﻣﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﮑﺎن ﺑﺮاي ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺸﺎن ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﮐﻪ اﺳﯿﺐ دﯾﺪه ﺑﻮد ﺑﺎﯾﺪ در روﻧﺪ ﺑﺎزﺳﺎزي ان ﮐﻤﮏ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻣﮑﺎن ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﻮده اﺳﺖ و ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﯿﻦ دو ﻫﻔﺘﻪ ﭘﯿﺶ ﻧﺒﺮد ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺑﯿﻦ دو ﻧﻔﺮ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ در اﯾﻨﺠﺎ ﺻﻮرت‬
‫ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﺎ ﭘﯿﺮوزي ﺟﯿﻤﺰ و ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻤﺮاه ﺷﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ دوﺋﻞ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎز ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺷﺪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ آراﻣﺶ در دﻧﯿﺎي اﻧﻬﺎ ﺣﺎﮐﻢ ﺷﻮد ‪.‬‬
‫اﮐﻨﻮن در دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ ‪ 4‬ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ در ﺣﺎل ﺑﺤﺚ ﮐﺮدن ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪۵٠٠‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث‪ :‬اﻟﺒﻮس اﻻن ﻧﺰدﯾﮏ دو ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي رﻓﺘﻪ ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ اﯾﻦ زﻣﺎن زﯾﺎدي ﺑﺮاي ﺗﺼﻤﯿﻢ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﮐﻢ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﯿﺪ ﻫﺮي در ﭼﻪ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﺪي ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮه او از ﻟﺤﺎظ روﺣﯽ ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﺑﻪ ﻫﻢ رﯾﺨﺘﻪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ‪ ...‬ﭘﺲ ﺻﺒﻮر ﺑﺎﺷﯿﺪ و ﺑﺰارﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ‬
‫وﺿﻌﯿﺖ ﺟﺪﯾﺪ ﺧﻮدش ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎﯾﺪ؛ ﻫﺮي اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻌﻀﯽ ﭼﯿﺰا ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺳﺎﺑﻖ‬
‫ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺮده ‪ ...‬وﻟﯽ ﻧﺸﺪ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ او ﺑﺎ ﻫﻤﻪ اﯾﻨﺎ ﮐﻨﺎر اﻣﺪه ‪ ....‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﯾﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺰرگ داره ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﻋﺬاﺑﺶ ﻣﯽ ده و ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﭘﯿﺶ ﺗﺎزه از زﺑﺎن ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ و اﺑﺮﻓﻮرث ﻣﺘﻮﺟﻪ زﻧﺪه ﺑﻮدن ﻫﺮي ﺷﺪ ‪ ...‬اوﻟﺶ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﺑﺎور ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻫﻤﺎن ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺳﺖ اﻣﺎ در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ ‪ ...‬از ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺧﺒﺮ‬
‫ﻧﺎﺧﻮد اﮔﺎه ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮد ‪ ...‬اﻣﺮوز ﻧﯿﺰ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اﻣﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺧﺒﺮي از او ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ ،‬ﻫﺮي ﭼﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ داره ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎد ‪ ....‬ﻫﺮي ﻗﻮي ﺗﺮ از اﯾﻨﻬﺎﺳﺖ او ﻣﺸﮑﻼت‬‫ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻦ ﻫﻢ را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﺮده‪.‬‬
‫ ﻣﺸﮑﻞ دﻗﯿﻘﺎً ﻫﻤﯿﻨﺠﺎﺳﺖ ﺟﯿﻨﯽ ‪ ...‬ﻫﺮي زﻣﺎﻧﯽ اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻼت رو ﺗﺤﻤﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺗﻮﺳﻂ‬‫وﻟﺪﻣﻮرت اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺮاش ﭘﯿﺶ ﻧﯿﺎﻣﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﺰارﯾﺪ ﺳﺎده ﺗﺮ ﺑﮕﻢ ﻫﺮي ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﻗﺎب اوﯾﺰ‬
‫اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ اﺳﯿﺮ ﯾﮑﯽ از ﻧﻔﺮﯾﻦ ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﺪ‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف رﻧﮓ از رﺧﺴﺎر ﻫﻤﻪ ﭘﺮﯾﺪ اﻣﺎ اﻟﺒﻮس ﺑﺎ اداﻣﻪ ﺣﺮﻓﺶ ﺧﯿﺎل اﻧﻬﺎ را راﺣﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪۵٠١‬‬

‫ ﻧﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﮑﻨﯿﺪ ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻤﯿﺮه‪ ،‬او ﺣﺘﯽ ﺻﺪﻣﻪ ﺟﺴﻤﯽ ﻫﻢ ﻧﺪﯾﺪه ‪ ...‬وﻟﯽ ﻧﻔﺮﯾﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻤﺎم‬‫اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻫﺮي رو ازش ﮔﺮﻓﺘﻪ ‪ ...‬ﻋﺸﻖ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﺤﺒﺖ و ﻫﺮ ﭼﯿﺰي رو ﮐﻪ ﻓﮑﺮش رو ﺑﮑﻨﯿﺪ ‪ ...‬اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ‬
‫ﺑﺰرگ ﻫﺮﯾﻪ او وﻗﺘﯽ ﺷﻤﺎ رو ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻪ وﻟﯽ ﻫﯿﭻ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﺑﻬﺘﻮن ﻧﺪاره و ﺟﯿﻨﯽ رو ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻪ اﻣﺎ ﻫﯿﭽﯽ ‪ ...‬اﯾﻦ‬
‫اذﯾﺘﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﻣﯽ دوﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﭼﻘﺪر اﺣﺴﺎﺳﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ‪ :‬وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ راه ﺣﻠﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺷﺪه ﮐﻞ ﺟﻬﺎن رو ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﯾﻪ روش درﻣﺎن‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ زارم ﻫﺮي اذﯾﺖ ﺑﺸﻪ و ﻋﺬاب ﺑﺒﯿﻨﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ زارم ‪ ..‬ﻧﻤﯽ زارم‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﺷﮏ ﻣﯽ رﯾﺨﺖ اﯾﻦ ﻫﺎ را ﮔﻔﺖ و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﺟﯿﻨﯽ ﺳﮑﻮت ﺗﻠﺨﯽ ﺣﮑﻢ ﻓﺮﻣﺎ ﺷﺪ ﮐﻪ رون ان را ﺷﮑﺴﺖ‪.‬‬
‫ وﻟﯽ ﭘﺮﻓﺴﻮر ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎد‪.‬‬‫داﻣﺒﻠﺪور‪ :‬رون ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺷﺮاﯾﻂ ﻫﺮي رو درك ﮐﻨﯽ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﺪ ﻣﺸﮑﻞ ﻫﺮي ﭼﯿﻪ ‪ ...‬ﯾﻪ ﻧﺎﻣﻪ‬
‫ﺑﺮاش ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﺪ و ﺑﻬﺶ ﺑﮕﯿﺪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ دوﻧﯿﺪ ﻣﺸﮑﻠﺶ ﭼﯿﻪ و ﺑﺎﻫﺎش ﮐﻨﺎر اﻣﺪﯾﺪ‪ ،‬او ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺧﻮدش رو‬
‫ﺳﺮزﻧﺶ ﮐﻨﻪ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﮔﺮده ﭘﯿﺶ ﺷﻤﺎ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻧﺎﻣﻪ رو اﺣﺴﺎﺳﯽ ﻧﻨﻮﯾﺴﯿﺪ و در ﮐﻞ ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﻣﯿﺸﻪ او ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻦ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺸﻪ اﻧﺠﺎم ﻧﺪﯾﺪ و ﻃﻮري رﻓﺘﺎر ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫***‬

‫روز ﺑﻌﺪ‬
‫‪۵٠٢‬‬

‫ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫﺎﻟﻮ‬
‫روي ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و در ﺣﺎل ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻪ اي ﮐﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ دﯾﺮوز ﺑﺎ ﻓﺎوﮐﺲ ﺑﺮاي او ﻓﺮﺳﺘﺎده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ان ﻫﺎ از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﯿﺶ اﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﮔﺮدد‬
‫‪ ......‬ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ رو دوﺳﺖ ﻧﺪاري و ﯾﺎ ﻫﯿﭻ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﻧﺪاري ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺮدي‬
‫ﭘﯿﺶ ﻣﺎ و دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﯽ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﮔﺮد ﭘﯿﺶ ﻣﺎ ‪........‬‬
‫اﻧﻬﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﺸﮑﻞ او را ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ان ﮐﻨﺎر اﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ وﻟﯽ ﺧﻮدش ﻫﻨﻮز ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﺸﮑﻞ داﺷﺖ‪،‬‬
‫رﻓﺘﻨﺶ از اﯾﻨﺠﺎ ﻓﺎﯾﺪه اي ﻧﺪاﺷﺖ ﺟﺰ اﯾﻨﮑﻪ اﺣﺴﺎس ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﺮا اﻧﻬﺎ را ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‬
‫اﺳﺖ ‪ ...‬در اﯾﻦ دو ﻫﻔﺘﻪ ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ را ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺣﺎﻻ ﮐﻪ اﻧﻬﺎ از او ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ ،‬دﯾﮕﺮ‬
‫ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ اﯾﻨﺠﺎ را ﺗﺮك ﮐﻨﺪ و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺸﮑﻼت دﯾﮕﺮ ﻓﺎﺋﻖ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 11‬ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ؛ اﮐﻨﻮن ﺳﺎﻋﺖ ‪ 10:50‬و ﻓﺎوﮐﺲ‬
‫ﮐﻨﺎر ﭘﻨﺠﺮه ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي را ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺒﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﭘﻮﺷﯿﺪن ﺷﻨﻠﺶ و ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﻧﻘﺎب روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻓﺎوﮐﺲ را ﺻﺪا زد‪ :‬ﻣﻨﻮ ﻧﺰدﯾﮏ ﺟﻨﮕﻞ ﺳﯿﺎه‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﮐﻦ ‪ ...‬ﻣﯽ دوﻧﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﻮ دﻓﺘﺮ ﻇﺎﻫﺮم ﮐﻨﯽ وﻟﯽ ﻣﯿﺨﻮام ﺗﺎ ﺧﻮد ﻗﻠﻌﻪ ﭘﯿﺎده ﺑﺮم‪.‬‬
‫***‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﻠﺒﻪ ﻫﺎﮔﺮدﯾﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻓﺎوﮐﺲ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫‪۵٠٣‬‬

‫ﻧﺰدﯾﮏ درﯾﺎﭼﻪ ﮐﻪ ﺷﺪ ﺑﻌﻀﯽ از داﻧﺶ اﻣﻮزان ﮐﻪ او را دﯾﺪﻧﺪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي وﺣﺸﺖ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ او‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮار اﺳﺖ اﻣﺎ ﯾﮑﯽ از داﻧﺶ اﻣﻮزان ﻓﺮﯾﺎد زد‪ :‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ او ﺟﯿﻤﺰه ﻫﻤﻮن ﻧﻘﺎﺑﺪاره ﮐﻪ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ رو‬
‫ﮐﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﻞ ﻫﻠﻪ اي راه اﻓﺘﺎد و ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﺑﻌﻀﯽ از داﻧﺶ اﻣﻮزان ﺳﺎل ﺑﺎﻻﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﻧﺸﺎﻧﻪ‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻣﺪ و ﺻﺪاي ﭘﭻ ﭘﭻ اﻧﻬﺎ ﺷﺮوع ﺷﺪ‬
‫ دﯾﺪﯾﺪ ﮔﻔﺘﻢ او ﻫﻨﻮز زﻧﺪﺳﺖ ‪ ....‬ﺳﻼم آﻗﺎي ﺟﯿﻤﺰ ‪ ....‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯿﻢ ﮐﻪ دوﺑﺎره ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ان ﻫﻤﻪ اﺑﺮاز ﻣﺤﺒﺖ داﻧﺶ اﻣﻮزﻫﺎ ﺳﻼﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻗﻠﻌﻪ راه اﻓﺘﺎد ‪ ...‬وﻗﺘﯽ داﺧﻞ ﻗﻠﻌﻪ‬
‫ﺷﺪ ﯾﮑﯽ از دﺧﺘﺮﻫﺎ ﮐﻪ ﭘﺪرش روزﻧﺎﻣﻪ ﻧﮕﺎر ﺑﻮد ﻧﺎﻣﻪ اي ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ زﻧﺪه و اﻻن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﺳﺖ‪.‬‬
‫وارد ﻗﻠﻌﻪ ﮐﻪ ﺷﺪ ﺑﺎز ﺻﺪاي ﭘﭻ ﭘﭻ داﻧﺶ اﻣﻮزان ﮐﻪ او را ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ ﺷﺮوع ﺷﺪ ‪ ...‬درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ روزﻫﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ داﻧﺶ اﻣﻮز ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ از ﻫﺮ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭘﭻ ﭘﭻ ﮐﺮدن ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ .....‬ﺑﻌﺪ‬
‫از ﻋﺒﻮر از ﭼﻨﺪ ﻣﯿﺎﻧﺒﺮ ﺑﻪ دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ رﺳﯿﺪ ‪ ....‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ ،‬ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ‪ ...‬ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ در ﺑﺰﻧﺪ داﺧﻞ دﻓﺘﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ورودش ﺑﻪ دﻓﺘﺮ ﺗﻤﺎم ﻧﮕﺎه ﻫﺎ از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﭼﺮﺧﯿﺪ ‪ ...‬ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه دوﺳﺘﺎﻧﺶ‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ‪ ...‬ﺟﯿﻨﯽ و اﺑﺮﻓﻮرث ﻫﻢ اﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ :‬ﺳﻼم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‬

‫‪۵٠۴‬‬

‫رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪ ،‬اﺑﺮﻓﻮرث و ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻻﻏﺮ و آن ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺒﺰ ﻏﺒﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺧﯿﺮه ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬زﺧﻢ ﻋﻤﯿﻘﯽ‬
‫روي ﺻﻮرﺗﺶ دﯾﺪه ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ از ﺑﺎﻻي اﺑﺮوي ﭼﭙﺶ ﺷﺮوع و ﺗﺎ ﻧﺰدﯾﮕﯽ ﮔﻮﺷﺶ اداﻣﻪ داﺷﺖ ‪ ....‬زﯾﺮ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﯿﺎه و ﮔﻮد اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ....‬ﮔﻮﻧﻪ اي اﺳﺘﺨﻮاﻧﯿﺶ ﺑﻪ ﻃﺮز وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺧﻮد ﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ‪ ....‬ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ ﺳﺮﮐﺶ ﭘﺮﮐﻼﻏﯿﺶ و ان ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺒﺰ ﺑﯽ اﺣﺴﺎس اﯾﻦ ﻣﺮد ﻫﯿﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﯽ ﺑﺎ‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ....‬رﯾﺶ ﻫﺎي اﺻﻼح ﻧﮑﺮده اش ﺑﻪ او ﺣﺎﻟﺖ ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﯽ و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﻣﻘﺘﺪري داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي رﻓﺖ ‪ ...‬ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﺪ او را ﺑﻐﻞ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻼش ﮐﺮد ﺗﺎ ﮔﺮﯾﻪ‬
‫ﻧﮑﻨﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي اذﯾﺖ ﺷﻮد اﻟﺒﺘﻪ ﺳﻌﯽ ﻫﻢ ﮐﺮد او را ﻣﺤﮑﻢ اﻏﻮش ﻧﮕﯿﺮد ﭼﻮن اﯾﻦ ﺑﺪن ﻫﺮي‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﮑﻨﺪه ﻣﯽ آﻣﺪ ‪ ....‬وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮه اﺷﮏ از روي ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ روي رداي ﻫﺮي‬
‫اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ دﺳﺘﺶ را دور ﺟﯿﻨﯽ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮد اﮔﺮﭼﻪ ﻫﯿﭻ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﻧﺪاﺷﺖ وﻟﯽ ﺣﺲ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد‬
‫در ﮔﻮش او زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪ :‬ﺧﯿﻠﯽ دﻟﻢ ﺑﺮات ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر‬‫ﺳﭙﺲ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ اﮐﺮاه از ﻫﺮي ﺟﺪا ﺷﺪ و اﺟﺎزه داد ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ ﺑﺎ او اﺣﻮال ﭘﺮﺳﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺟﻠﻮ اﻣﺪ و ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ اﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻦ ﮐﻮﺗﺎه ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﯽ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﯽ ﻫﺮي‪.‬‬
‫‪ -‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮم ‪ ...‬ﭼﻮن اﮔﻪ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺣﺴﺎس ﻋﺬاب وﺟﺪان داﺷﺘﻢ‪.‬‬

‫‪۵٠۵‬‬

‫رون ﻧﯿﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و او را ﻣﺮداﻧﻪ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ دﺳﺖ ﭼﭗ ﻫﺮي ﻓﺸﺎر ﻧﯿﺎورد ﺑﻐﻞ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺟﻠﻮي اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ﭼﻮن ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻫﺮي از اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ‬
‫ﺟﻮاب اﺣﺴﺎﺳﺎت اﻧﻬﺎ را ﺑﺪﻫﺪ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ :‬ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﻮال دارﯾﺪ ﮐﻪ ازم ﺑﭙﺮﺳﯿﺪ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه اول ﺑﻨﺸﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﺸﯿﺪ و ﯾﮏ ﻣﺒﻞ راﺣﺖ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد و ﺧﻮدش اول ﻧﺸﺴﺖ ‪ ...‬ﺑﻘﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﻌﺪ از ﻫﺮي روي‬
‫ﺻﻨﺪﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث اوﻟﯿﻦ ﺳﻮال را ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ذﻫﻨﺶ را درﮔﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﺗﻮ ﭼﻄﻮر زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪي ‪ ...‬ﻣﺎ ﻫﻤﻪ‬
‫ﺧﻮدﻣﻮن دﯾﺪﯾﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮ رو ﮐﺸﺖ ‪ ...‬و ﻣﺎ ﺧﻮدﻣﻮن ﺗﻮ رو ﺗﻮي ﺗﺎﺑﻮت ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ ‪ ..‬ﭘﺲ ﭼﻄﻮر ﺗﻮ‬
‫ﻫﻨﻮز زﻧﺪه اي؟‬
‫ﻫﺮي اﺑﺘﺪا ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ در واﻗﻊ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﺮدم ﮐﻪ ﺑﺨﻮام دوﺑﺎره زﻧﺪه ﺑﺸﻢ ‪ ....‬اون ﮐﺴﯽ ﮐﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﺸﺖ ﻣﻦ ﻧﺒﻮدم‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﻧﺒﻮدي؟! ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﺗﻮ ﻧﺒﻮدي؟‬‫اﯾﻦ ﺑﺎر اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ از درون ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﺶ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮي اﻧﻬﺎ ﮔﻮش ﻣﯽ ﮐﺮد ﺟﻮاب داد‪ :‬ﯾﻌﻨﯽ اون‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﮐﺮد ﻫﺮي ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﺑﻠﮑﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻫﺮي در‬
‫اورده ﺑﻮد ‪ .....‬اون ﺳﻮروس اﺳﻨﯿﭗ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻫﺮي دراورده ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪۵٠۶‬‬

‫اﺑﺮﻓﻮرث‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ ‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ اﺳﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدﻧﺪ‪ :‬اﺳﻨﯿﭗ؟!‬
‫ﻫﺮي در اداﻣﻪ ﺣﺮف ﻣﺪﯾﺮ ﺳﺎﺑﻖ ﻣﺪرﺳﻪ اش ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ اون ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻮي ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮدم ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫﺎﻟﻮ ﺑﻮدم ‪ ...‬ﺳﻮروس ﻣﻨﻮ ﺑﯿﻬﻮش ﮐﺮد و ﺧﻮدﺷﻮ ﺟﺎي ﻣﻦ زد‬‫ﺷﻤﺎ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ از ﺧﻮدﺗﻮن ﻧﭙﺮﺳﯿﺪﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﺮا اﺳﻨﯿﭗ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻣﻦ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي روﯾﺶ را ﺑﻪ‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث ﮐﺮد و اداﻣﻪ داد‪ :‬و اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺮا ﻓﺎوﮐﺲ ﺷﻤﺎ رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان دوﺳﺘﺶ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻢ ﭼﺮا ﺳﻮروس ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺗﻮ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ و ﭼﺮا ﻓﺎوﮐﺲ ﻣﻨﻮ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد‪.‬‬‫داﻣﺒﻠﺪور‪ :‬درﺳﺘﻪ ﺳﻮروس از ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻗﺒﻞ اﯾﻦ ﻧﻘﺸﻪ را ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ‪ ....‬ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯿﻢ ﻫﺮي ﻓﻘﻂ ﺑﻪ‬
‫زﻣﺎن اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﺮاي ﻣﺒﺎرزه ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت اﻣﺎده ﮐﻨﻪ ‪ ...‬اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ‬
‫ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ اﯾﻦ اﺟﺎزه رو ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﺪه ‪ ....‬او ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن ﻗﻮي ﺗﺮ و ﻗﻮي ﺗﺮ ﻣﯿﺸﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﺻﺮار داﺷﺖ ﻫﺮي را از ﺳﺮ راﻫﺶ ﺑﺮداره ‪ ...‬و دﯾﺮ ﯾﺎ زود ﺑﻪ ﻫﺪﻓﺶ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪ ،‬اون ﻧﻘﻄﻪ‬
‫ﺿﻌﻒ ﻫﺮي را ﻣﯽ داﻧﺴﺖ‪ ،‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﻫﺮ ﮐﺪام از دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد ﺧﻮدش را‬
‫ﻓﺪا ﮐﻨﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺶ ﺑﻮدي اﺑﯽ‪ ،‬وﻟﯽ وﻟﺪﻣﻮرت از ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎي ﮐﺜﯿﻔﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد‬
‫‪ ...‬اون ﺟﯿﻨﯽ را ﮔﺮوﮔﺎن ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﺮﺳﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اداﻣﻪ داد‪ :‬اون ﺷﺐ ﺳﻮروس ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ رازداري ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﻪ ﻣﻦ واﮔﺬار ﮐﺮد ﻧﻘﺸﻪ اش رو ﺑﺮام‬
‫ﺗﻮﺿﯿﺢ داد و ﮔﻔﺖ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﺎ ﻣﻨﻮ ﻧﮑﺸﻪ آرام ﻧﻤﯿﺸﻪ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎري ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ وﻗﺖ ﮐﺎﻓﯽ داﺷﺘﻪ‬

‫‪۵٠٧‬‬

‫ﺑﺎﺷﯽ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮرش ﺷﺪم ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﺮدم ‪ ...‬ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻦ ﺑﻪ او اﺟﺎزه ﻧﻤﯿﺪم اﯾﻦ ﮐﺎر‬
‫رو ﺑﮑﻨﻪ ‪ ....‬ازش ﺧﻮاﻫﺶ ﮐﺮدم ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫اﻟﺒﻮس‪ :‬اﻣﺎ ﺳﻮروس ﺗﺼﻤﯿﻤﺸﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ .....‬وﻗﺘﯽ دﯾﺪ ﻫﺮي ﺣﺎﺿﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎﻫﺎش ﻫﻤﮑﺎري ﮐﻨﻪ ﻣﺠﺒﻮر‬
‫ﺷﺪ ﻫﺮي رو ﺑﯿﻬﻮش ﮐﻨﻪ و ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎي اﺧﺘﺮاﻋﯽ ﺧﻮدش ﮐﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ ﺑﻮد ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﻪ‬
‫ﺷﮑﻞ ﻫﺮي در ﺑﯿﺎره ‪ .....‬اﯾﻦ ﻣﻌﺠﻮن ﻧﻤﻮﻧﻪ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﺗﺮ ﻣﻌﺠﻮن ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ ﺑﻮد ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ اﺛﺮ ﻣﻌﺠﻮن‬
‫‪ 24‬ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻮد و ﺻﺪاي ﻓﺮد ﻫﻢ را ﺗﻘﻠﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺳﻮرس ﻗﺒﻞ از ﻣﺒﺎرزه اش ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﯿﺶ ﻣﻦ اﻣﺪ و‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو ﺗﻮﺿﯿﺢ داد‪ .‬اﯾﻦ ﺗﻤﺎم ﻣﺎﺟﺮا ﺑﻮد ‪ .....‬اون ﮐﺴﯽ ﮐﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﺸﺖ ﺳﻮروس ﺑﻮد ﻧﻪ ﻫﺮي‪.‬‬
‫اﺑﺮﻓﻮرث‪ :‬ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﺟﺎﻟﺐ و زﯾﺮﮐﺎﻧﻪ اي ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻧﻘﺎط ﻣﺒﻬﻤﯽ ﮐﻪ در اﺗﻔﺎﻗﺎت وﺟﻮد داﺷﺖ ﺑﺮاي ﻣﻦ روﺷﻦ‬
‫ﺷﺪ ‪ ...‬و ﺗﻮ اﻟﺒﻮس ‪ ...‬ﺗﻮ در اﯾﻦ ﺳﻪ ﺳﺎل ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ ﻫﺮي زﻧﺪﺳﺖ و ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﻔﺘﯽ‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻪ‬‫ ﭼﺮا ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﻔﺘﯽ؟!‬‫ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ واﻗﻌﺎً ﺑﺎور ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﻣﺮده ‪ ...‬اﮔﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯿﺪ ﻫﺮي زﻧﺪﺳﺖ‬‫وﻟﺪﻣﻮرت اون واﮐﻨﺸﯽ ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ‪ ،‬را از ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽ دﯾﺪ اون ﻣﻮﻗﻊ ﺷﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬اﯾﻦ ﻃﻮري ﻣﻤﮑﻦ‬
‫ﺑﻮد ﯾﻪ ﺳﺮي ﺣﻮادث ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ اﺗﻔﺎق ﺑﯿﻔﺘﻪ‪.‬‬
‫ ﮔﺮﭼﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﺳﺘﺪﻻل ﺷﻤﺎ رو ﻗﺒﻮل ﮐﻨﻢ وﻟﯽ دﯾﮕﻪ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ وﻗﺘﺸﻪ ﻣﺮدم ﺑﺪوﻧﻦ ﺗﻮ‬‫ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﻫﺮي ‪ ...‬ﻧﻤﯽ دوﻧﯽ ﭼﻘﺪر ﭘﺸﺖ ﺳﺮت ﺷﺎﯾﻌﻪ درﺳﺖ ﮐﺮدﻧﺪ!‬
‫‪۵٠٨‬‬

‫ﻫﺮي‪ :‬ﻣﺜﻼً ﭼﯽ؟!‬
‫رون‪ :‬ﻣﺜﻼً ﺑﻌﻀﯿﺎ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺗﻮ ﻣﺮُدي ‪ ...‬ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺗﻮ ﭘﺴﺮ اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻫﺴﺘﯽ ‪ ...‬ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ‬
‫ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺗﻮ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ از دﻧﯿﻼي ﻣﺮﮔﺎن ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ ﺗﺎ اﻧﺘﻘﺎﻣﺘﻮ از وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﮕﯿﺮي ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ واﻗﻌﯿﺖ ﻧﺰدﯾﮑﻪ‪.‬‬
‫***‬

‫روز ﺑﻌﺪ‬
‫روزﻧﺎﻣﻪ ﭘﯿﺎم اﻣﺮوز ﭼﺎپ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده‬

‫ﺑﺎزﮔﺸﺖ دوﺑﺎره ﻓﺮد ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه‬

‫‪۵٠٩‬‬

‫ﯾﺎدداﺷﺖ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪:‬‬
‫ﺧﺐ داﺳﺘﺎن ﻫﻢ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‬
‫اﻣﯿﺪوارم ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اوﻟﯿﻦ ﮐﺎر و آﺧﺮﯾﻦ ﮐﺎرم داﺳﺘﺎن ﺧﻮﺑﯽ دراﻣﺪه ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮب ﯾﺎ ﺑﺪ ﺑﻮدﻧﺶ رو‬
‫ﺷﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﯿﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﻓﻦ اول ﻗﺮار ﺑﻮد ‪ 28‬ﻓﺼﻞ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ اﻣﻮزش ﻫﺎي ﻧﻮﯾﻞ‪ ،‬ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻣﺮﻟﯿﻦ‪،‬‬
‫ﺷﺐ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﻫﺮي در وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﭼﯿﺰاي دﯾﮕﻪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻧﺸﺪ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ‬
‫ﭼﻮن ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺑﯿﻤﺎرﯾﻢ دﯾﮕﻪ ذﻫﻨﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﮐﻤﮑﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﺳﺮﻃﺎن دارم‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻞ ﻓﺼﻞ ﻫﺎ رو ﺑﺮاي آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر وﯾﺮاﯾﺶ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ از ﯾﻪ‬
‫ﻃﺮف ﺑﺪﻧﻢ ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪه ﺑﻮد و از ﯾﮏ ﻃﺮف اﺻﻼً ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ و ذﻫﻨﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﮐﻤﮑﻢ‬
‫ﻧﮑﺮد؛ ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪ ﻓﺼﻞ اﺧﺮ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻧﻮﺷﺘﻢ ﺷﺎﻫﮑﺎر ﮐﺮدم!‬
‫اﮔﻪ ﺷﻤﺎ دارﯾﺪ اﯾﻨﻮ ﻣﯽ ﺧﻮﻧﯿﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭼﺸﻤﺎم رو ﺑﺴﺘﻢ و ﺑﺮادرم )ﮐﻪ اﻣﯿﺪوارم ﻣﻨﻮ ﺑﺎﺑﺖ‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي راﺟﺐ ﺑﯿﻤﺎرﯾﻢ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﻔﺘﻢ‪ ،‬ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﺎﺷﻪ( داﺳﺘﺎﻧﻢ رو ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪.‬‬
‫زﯾﺎد ﺧﻮدﺗﻮن رو ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﮑﻨﯿﺪ ‪ ...‬ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ دﺳﺖ ﺧﺪاﺳﺖ؛ ﭘﺲ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﯾﺪ ﺑﮕﯿﺪ ﺣﯿﻒ ﺷﺪ‬
‫ﭼﻮن ﺧﯿﻠﯽ ﺟﻮان ﺑﻮدم! ﻣﻬﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ در ﺑﯿﺴﺖ و ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﮐﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮدم‪ ،‬زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮب و ﺷﺎدي‬
‫داﺷﺘﻢ‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻗﺪر اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ رو ﺑﺪوﻧﯿﺪ ﭼﻮن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ﻫﻤﯿﻦ روزﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬
‫ﻣﯽ ﮔﺬرد و دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺮﻧﻤﯽ ﮔﺮده‪ .‬ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ رو دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ و ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺎ اﺷﻨﺎﯾﺎن و ﮐﺴﺎﻧﯽ‬
‫‪۵١٠‬‬

‫ﮐﻪ دوﺳﺘﺸﺎن دارﯾﻢ ﺑﺪ رﻓﺘﺎري ﻧﮑﻨﯿﻢ ‪ ...‬ﭼﻮن اﮔﻪ ﺧﺪاﯾﯽ ﻧﮑﺮده ﺑﺮاي اون ﻓﺮد اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﯿﻔﺘﻪ ﺗﺎ اﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ اون ﮐﺎر ﺧﻮدﻣﺎن را ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫در ﭘﺎﯾﺎن ﺟﺎ داره از ﺗﻤﺎم ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﮑﻢ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫دارك وﯾﺰارد‪ ،‬ﻧﻮﯾﺪ‪ ،‬ادوارد‪ ،‬ﻣﺤﺴﻦ‪ ،‬ﭘﺮوﺗﯽ‪ ،‬ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ازﺷﻮن ﺑﺮاي وﯾﺮاﯾﺶ درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻤﮏ ﮐﺮدم‬
‫ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻧﺠﺎم دادﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ دادن ﻧﻈﺮات ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﯾﺪ ﺗﺎ‬
‫داﺳﺘﺎن ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫در اﺧﺮ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دﺧﺘﺮﻫﺎي اﯾﺮاﻧﯽ‪ ،‬ﭘﺴﺮﻫﺎي اﯾﺮاﻧﯽ ﻣﯽ ﮔﻢ ﺧﻮدﺗﻮن رو ﺑﺎور داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ اي ﺑﻬﺘﺮ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬

‫"ﻗﺪر ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﺬرد را ﺑﺪاﻧﯿﺪ ﺷﺎﯾﺪ ﻓﺮداﯾﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ"‬
‫ﺑﻪ اﻣﯿﺪ روزي ﮐﻪ ﺻﻠﺢ و اراﻣﺶ در ﺟﻬﺎن ﺣﺎﮐﻢ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻟﯿﻨﺎ ‪1388/12/20‬‬

‫‪۵١١‬‬

‫ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﺎن ﺻﺪاي ﻣﺮا ﻣﯽ ﺷﻨﻮي‬

‫اي ﺧﺪاوﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺎﻧﻢ ﮔﻮش ﻓﺮا ده‪،‬‬
‫اﻟﺘﻤﺎﺳﻢ را درﯾﺎب‬

‫دﻋﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻮﯾﺖ ﻣﯽ آﯾﺪ‪ ،‬ﺑﺸﻨﻮ‬
‫اي ﭘﺎدﺷﺎه ﻣﻦ‪ ،‬اي ﺧﺪاي ﻣﻦ‬

‫ﺧﺪاوﻧﺪا! ﺗﻨﻬﺎ از ﺗﻮ ﯾﺎري ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ‬
‫ﺑﺎﻣﺪادان ﺑﻪ ﻧﺪاي ﻣﻦ ﮔﻮش ﻣﯽ دﻫﯽ؟‬
‫ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﺎن‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﺗﻮ ﻣﯽ آراﯾﻢ‬
‫و در اﻧﺘﻈﺎر ﺗﻮ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻢ‬

‫‪۵١٢‬‬

‫ﺗﻮ ﺧﺪاﯾﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺷﺮارت را دوﺳﺖ ﺑﺪاري‬

‫ﺷﺮﯾﺮان ﻣﯿﻬﻤﺎن ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ‬
‫و ﻧﺎداﻧﺎن ﺗﺎب ﻧﮕﺎه ﺗﻮ را ﻧﺪارﻧﺪ‬
‫از ﺑﺪﮐﺎران ﻧﻔﺮت داري‬

‫ﺧﺪاوﻧﺪا! ﺗﻮ دروﻏﮕﻮﯾﺎن را از ﻣﯿﺎن ﺑﺮﻣﯽ داري‬
‫و از ﻗﺎﺗﻼن و ﻓﺮﯾﺒﮑﺎران ﺑﯿﺰاري‬

‫اﻣﺎ ﻣﻦ در ﭘﻨﺎه ﻣﺤﺒﺖ ﺗﻮ‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ات داﺧﻞ ﻣﯽ ﺷﻮم‬
‫و ﺑﺎ ﺗﺮس و اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﺳﻮي ﻣﻌﺒﺪ ﻣﻘﺪﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﺎك ﻣﯽ اﻓﺘﻢ‬

‫‪۵١٣‬‬

‫ﺧﺪاوﻧﺪا! ﺑﻪ ﺣﺴﺐ ﻋﺪاﻟﺖ ﺧﻮد ﻣﺮا رﻫﺒﺮي ﮐﻦ‬
‫و ﺑﺎ وﺟﻮد دﺷﻤﻨﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﮐﻤﯿﻦ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ‬
‫راه ﺧﻮد را ﭘﯿﺶ روي ﻣﻦ ﻫﻤﻮار ﮔﺮدان‬

‫زﯾﺮا ﺑﺮ زﺑﺎن اﯾﺸﺎن ﻫﯿﭻ راﺳﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ‬
‫اﻋﻤﺎل ﻗﻠﺒﺸﺎن ﭘﺮ از ﺷﺮارت‬
‫ﮔﻠﻮﯾﺸﺎن ﻗﺒﺮي ﮔﺸﺎده و زﺑﺎﻧﺸﺎن ﻓﺮﯾﺒﻨﺪه اﺳﺖ‬

‫ﺧﺪاﯾﺎ! اﯾﺸﺎن را ﮔﻨﺎﻫﮑﺎر ﺑﺪان‬
‫ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﺳﺒﺐ ﺳﻘﻮﻃﺸﺎن ﮔﺮدان‬
‫ﺑﻪ ﺟﺮم ﻓﺮاواﻧﯽ ﺟﻨﺎﯾﺎﺗﺸﺎن‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﻃﺮد ﮐﻦ‬

‫ﺷﺎدي و ﻧﺸﺎط ﺟﺎوداﻧﻪ‪ ،‬از آن ﮐﺴﯽ ﺑﺎد‬
‫‪۵١۴‬‬

‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﻨﺎه آورد‬
‫ﺗﻮ ﺣﺎﻣﯽ آﻧﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺖ را ﻋﺰﯾﺰ ﻣﯽ دارﻧﺪ‬
‫و آن ﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻪ وﺟﺪ ﻣﯽ آﯾﻨﺪ‬

‫ﺧﺪاوﻧﺪا! اﯾﻦ ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ درﺳﺘﮑﺎر را ﻣﺘﺒﺮك ﺧﻮاﻫﯽ ﮔﺮدان‪.‬‬
‫ﻣﺤﺒﺖ ﺗﻮ ﻫﻤﭽﻮن ﺳﭙﺮي ﺣﺎﻓﻆ او ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﭘﺪرام‪ :‬اﯾﻦ ﭼﻨﺪ روز ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﮐﻠﻨﺠﺎر رﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﯾﺎدداﺷﺖ ﺧﻮاﻫﺮم رو ﻧﺰارم ﭼﻮن ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺑﺸﻢ وﻟﯽ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ! اﯾﻨﺠﺎ ﺟﺎ داره از ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺧﺎﻧﻢ )ﺳﺎﯾﺖ ﮔﻮدﻻﯾﻒ( و ادوارد‬
‫ﻋﺰﯾﺰ ﻧﯿﺰ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪.‬‬

‫‪1389/3/10‬‬

‫ﻣﻮﻓﻖ و ﭘﯿﺮوز ﺑﺎﺷﯿﺪ‪.‬‬

‫‪۵١۵‬‬

