۱ .................................................................................................................................................. - قدرت شیطافیا
راز تالار اسرار
مدرسه بود ، می دونستم اون می توانه تحدید جدی ای برای من باشه ، مار پدرم چندین متر جلوتر
انتظار او نارو می کشید، امیدوار بودم که مارم زیادی دخالت نکنه تا ببینم اونا می خوان چی کار
کنن.
هنوز چند قدم از من دور نشده بودن که دخترک رو به معلم مدرسه گفت: تا وقتی که نگفتم
چشماتو باز نکن.
خیلی خوب می دونستم در مورد چی داره حرف می زنه، اون داشت در مورد مار پدرم حرف می
زاد، چشمان باسیلیسک می توانست هر موجودی رو جابجا خشک کنه .
وقتی به فضای باز تالار اسرار رسیدیم دختر کث شروع به حرف زدن کرد، اون با صدایی بلند و به
زبان مارها رو به مار پدرم گفت : سلام دوست عزیز .
- تتسایر ببین امروز برات چی اوردم، من یه چاقو چلشو برات اوردم، بیا بکیرش .
مار به سرعت از جسد هکتور دور شد و به سمت دخترک اومد، دخترک اون پسری را که با
خودش اورده بود رو به مار نشون داد.
مار دهنشو باز کرد که پسر کو یکجا ببلعه، در آخرین لحظات وقتی خواستم فریادی بزنم دختر ک
رو به مار گفت : او ، او ، آروم پسر خوب، نمی خوای که خونش اینجا بریزه روی زمین ، اونوقته
مار که این حرفو شنید پسرکو با انتهای دمش گرفت و به سمت من حرکت کرد، اون خیلی سریع
حرکت می کرد به طوری که اگه به سرعت از جلوی اون خودمو کنار نکشیده بودم حتما باهاش
 
________________
۲ ........................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
برخورد می کردم ، خیلی خوب معلوم بود سرنوشت اون پسر همون سرنوشت نفر قبله، از جایم
خواستم که پسرک را به مدرسه ببرد و در یکی از راهرو ها آن را رها کند.
کنار رفتم تا مار از کنارم عبور کنه ، بعد دنبالش حرکت کردم ، درست به جایی که جسد قبلیو پیدا
کرده بودم می رفت، وقتی به اندازه کافی از تالار دور شدیم ظاهر شدم و با زبان مارها رو به مار
پدرم گفتم: داری اونو کجا می برای ؟
خشکش زد و با چشمانی گرد شده به من نگریست، کمی مکث کردم و بعد گفتم: الان وقتشو ندارم، فعلا این پسرکو ببر توی یکی از سالن های مدرسه ابزار و به سرعت برگرد، احتمال داره به
کمکت احتیاج پیدا کنم، فقط خیلی زود برگرد.
مار که خشمو توی چشمای من دید راهش را کشید و به سمت یکی از دالان ها تغییر مسیر داد، من
هم به سرعت به سمت تالار حرکت کردم، وقتی به تالار رسیدم دیدم آقای دمرز بالای سر هکتور
ایستاده و به اون چشم دوخته بود، اما دخترک را ندیدم ، بعد از کمی چشم چرخاندن دیدم
دخترک در حال کندن زمین است، او با جادو داشت مقدار زیادی از خاک وسط تالار اسرار را بر
می داشت .
کنجکاوی بیش از حد مانع دخالت من می شد، حدودا ده دقیقه کشید تا دخترک کارشو تموم کنه ، بعد دخترک رو به آقای دمرز گفت : بیارش اینجا ...
اول فکر کردم اون می خواد هکتورو جابجا کنه، اگر اونا این کارو می کردن همشون جابجا می مردان ، طلسم هایی که پدرمو پدرت روی هکتور گذاشته بودن قدرتمندترین طلسم هایی بودن که
من فکرشو می کردم.
 
________________
۳ ........................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
اما وقتی آقای دمرز به سمت دخترک حرکت کرد از جیبش یک شیشه خون در اورد، خونی که از
۰ - : - T : تسمی همین دور می درخشید، منم یه نیمه خون آشامم و می توانم خیلی خوب خونی رو از خون دیگری
تشخیص بدم ، به خاطر همین به سرعت فهمیدم که اون خون مخلوطی از چند خونه که از همه بیشتر خون اسب تک شاخ توی اون مخلوط بود.
خیلی با عجله اون شیشه رو پر خون کرده بودند چون از کناره های شیشه خون شره کرده بود ، وقتی آقای دمرز به کنار دخترک رسید ، دخترک بهش گفت : هنوز نمی دونم چی ممکنه اون زیر باشه ، اما ارباب گفته که با خون اون موجود می توانیم اونو زنده کنیم .
دخترک که از این حرف آقای دمرز ناراحت شده بود گفت: به تو هیچ مربوط نیست، فقط خونو
بریز توی جاشی تا درشی باز بشه .
از این حرف دخترک معلوم بود که آنها به دربی رسیده بودند، وقتی آقای دمرز خونو به روی چاله
ای که دخترک کنده بود ریخت هیچ اتفاقی نیفتاد، منتظر دیدن نوری یا چیزی از داخل چاله شده
بودم .
بی اختیار شروع به حرکت کردم، دیگر باید دست به کار می شدم، آنها شاید می توانستند به
نحوی ولدمورت را زنده کنند، باید به هر صورتی که می شد آنها را باز نگه می داشتم.
وقتی از درب شکسته ی تالار عبور کردم دخترک متوجه حضور من شد، او بدون حتی لحظه ای
درنگ طلسمی سبز رنگ را به سمت من روانه کرد.
طلسمش قدرت فراوانی داشت و از بچه ای به این سنو سال بعید بود که چنین کاری بکند، اما منهم
 
________________
قدرت شیطافیا .................................................................................................................................................................. . . . . ت:
با اشاره ای طلسم را از راه خودش منحرف کردم و به سمت دخترک و آقای دمرز حرکت کردم .
آقای دمرز وقتی مرا دید شیشه خالی شده ای که در دست داشتو روی زمین انداخت و گفت : من
مجبور به همکاری شدم، شما باید اینو توی گذار شتون حتما قید کنید.
گفتم: همه چیز معلوم میشه .
دخترک حالت معصومانه ای به خودش گرفت و به سمت من حرکت کرد و گفت: من تحت
طلسمی هستم که شما باعثش شدین ، شما بودین که اون خونو به من تزریق کردین ، نکنه یادتون
رفته.
او هر لحظه به من نزدیک تر می شد، با هر قدمی که به من نزدیک می شد به او احساس ترحم پیدا می کردم ، او داشت بر روی من طلسم فرمان را اجرا می کرد، اگر زودتر دست به کار نمی شدم
اون منو تسلیم می کرد.
برای همین طلسم خلع سلاحو روش اجرا کردم، با برخورد طلسمم به اون از زمین بلند شد و یکی
دو متر او نطرف تر روی زمین افتاد.
با اینکه ولدمورت اونو تسخیر کرده بود اما نمی توانست اونو قدرتمند کنه ، اون بچه تر از اونی بود
که بتونه اینطور طلسمارو تحمل کنه .
خلاصه وقتی دمرز فهمید که من شوخی ندارم و نمی زارم به این راحتی ها از تالار برن بیرون
طلسمی رو به سمت من فرستاد و رفت قایم شد.
اون از یه طلسم مخفی کننده ی خیلی ساده برای پنهان کردن خودش استفاده کرده بود، از اونجایی
که من چشمای یه باسیلیسکو با خودم دارم مثل آب خوردن اونو می دیدم ، اون بیچاره فکر می کرد
که دارم دنبالش می گردم ولی وقتی دید که من بهش زل زدم پا به فرار گذاشت.
________________
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . - قدرت شیطافیا
به دخترک نگاهی انداختم شاید اون می توانست بالایی به سرم بیاره، با طناب های جادویی اونو محکم به یکی از ستون های تالار بستم و به سمت دمرز برگشتم ، اون داشت به در می رسید، خیلی راهت می توانستم جلوشو بگیرم اما باسیلیسک پدرم جلوی در وایستاده بود.
دمرز وقتی باسیلسکو دید روی زمین زانو زد و سرشو توی مشتاش گرفت، اون خوب می دونست
که چشمای یه باسیلیسک میتونه روح یه انسانو تسخیر کنه و او نقدر اونو بترسونه که مثل یه تیکه
چوب بشه .
دمرز شروع به فریاد کشیدن کرده بود، انگار فکر می کرد که می توانه با فریاد کشیدن کسی رو از اینجا با خبر کنه وقتی نزدیکش شدم بهش گفتم: توالان توی جنگل ممنوعه هستی نه هاگوارتز،
هیچکس نمی تونه به کمکت بیاد، اینجا امن ترین جای دنیاست، هیچکس نمی توانه بدون اجازه ی
من از اینجا بره بیرون.
دمرز غلطی زد و چوبشو به سمت من گرفت، رو به دمرز گفتم: تو خیلی احمقی ، تو اصلا نباید پاتو
توی اینجا می زاشتی، حالا فکر کردی با اون تخته پاره میتونی جلوی من وایستی ؟؟
دمرز گفت : بهتره خفه شی و گرنه می کشمت .
با اشاره ی انگشت چوب جادوییشو از دستش در اوردم و به یکی دو متر اونطرف تر انداختم ، وقتی
دید که بدون سلاح شده بدنش لرزید.
با اشاره ای اونو از روی زمین بلند کردم و به کنار دخترک بردم و بستمش به همون ستونی که اون
دختر کو بسته بودم .
دمرز شروع کرده بود که منو تحدید کنه ، باید به کارم می رسیدم ، برای همین طلسم بی هوش
کننده ای رو روی اون اجرا کردم و به سراغ جسد هکتور رفتم، افکارم بهم ریخته بود، نمی
 
________________
" ........................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
دو نستم باید چی کار کنم .
وقتی از سلامت جسم هکتور خیالم راحت شد و هیچ نشونی از زنده شدن توی اون ندیدم به سراغ چاله ای که اونا کنده بودن رفتم، وقتی بالای چاله رسیدم دیدم که انتهای چاله در بزرگی هست که
ن من: من من تاسی از وسط باز می شه ، نشون مخصوصی هم روی در بود، نشون ، نشونه مرگ بود، همونی که روی
سینه ی توسست .
خونی که دمرز روی اون در ریخته بود جذب دار شده بود، هرچی پشت اون در بود قدرتمند بود،
اینو از فشار انرژی و جادویی که از پشت در میومد احساس می کردم ، اینطور که معلوم بود قدرت
جادویی تالار اسرار بر مبنای این قسمت ساخته شده بود.
باید هر طور که می شد از دو زندانی در مورد این قسمت می پرسیدم ، نمی توانستم بدون اینکه
بدونم زیر اون در چیه اونجارو باز کنم .
با یه اشاره هر دو شونو به هوش اوردم ، دمرز وقتی منو بالای اون چاله دید چشمانش باز تر شد و
با خونسردی که جمشید همیشه توی حرف زدنش داشت رو به اونا گفتم: تا نگید اینجا چه غلطی
می کردید امکان نداره بزارم از اینجا برید.
. تکمی : ... ع تسمی به ع دمرز گفت : من همه چیزو به جمشید می گم ، تو فقط منو پیش اون ببر،
دخترک که تا حالا ساکت بود گفت : اون نمیزاره از اینجا زنده بریم بیرون .
رو به دخترک گفتم: تو شاید اما دمرز چرا ، اون به دستور تو کارارو انجام می داده، این تویی که
باید تاوان کاری که انجام دادی رو پس بدی .
 
________________
۷...................................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
کمی تحمل کردم تا ببینم چه جوابی برای من دارن ، وقتی دیدم هیچ حرفی نمی زنن و فقط دارن به هم نگاه می کنن رو به دمرز گفتم: خب بگو ببینم پشت این در توی چاله چیه، نگو که نمیدونی
طلسم شکنجه ای رو روی دمرز اجرا کردم و گذاشتم یکمی زجر بکشه بعد دست از کار کشیدم و رو به اون گفتم اینجا فقط منم که می پرسم .
دخترک رو به من گفت: تو داری پاتو بیرون گلیمت می زاری .
صدای دخترک کم کم داشت عوض می شد، طرز نگاهش هم عوض شده بود، خیلی زود فهمیدم
که ولدمورت داره یه کاری روی اون انجام می ده .
توی فضای اونجا پر شده بود از قدرت جادویی ، با این قدرت جادویی می توانستم قدرتمند ترین
دستمو به سمت جسد هکتور گرفتمو یه طلسم شکنجه روی جسد هکتور اجرا کردم، با اجرا کردن طلسم روی جسد هکتور دخترک شروع به فریاد کشیدن کرد، اما با صدای خشن و کلفتی که تا به
حال همتای اونو نشنیده بودم .
کمی صبر کردم تا ببینم چه اتفاقی برای دخترک می افته، هر لحظه می گذشت رنگ دختر ک عوض می شد، چیزی نکشید که صدای دمرز بلند شد و گفت : اونجا یه قبره، من اینو خودم
فهمیدم ، هرکی اون زیره باید قدرتمند باشه ، توی افسانه هایی که چند روز پیش خوندم نوشته شده
بود که این قدرت باعث شده که مدرسه ی هاگوارتزو توی اینجا بسازن.
می خواستم دست از شکنجه بردارم اما در کمال ناباوری دیدم که دخترک دست از فریاد کشید و
 
________________
۸........................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
رو به دمرز با صدایی ترسناک و خشن گفت : اگه یکلمه دیگه حرف بزنی خودم می کشمت.
دخترک کاملا به ولدمورت تبدیل شده بود، دست از شکنجه برداشتم، هیچ راهی بجز کشتن
دخترک نداشتم ، یا باید صبر می کردم تا ولدمورت کاملا او را تسخیر کند بعد او را بکشم .
خودت که می دونی من نمی توانستم ریسک کنم ، جون اون دخترک در برابر جوان هزاران نفری
که با ورود ولدمورت از بین می رفتن هیچ بود.
به خاطر همین حتی یه لحظه هم درنگ نکردمو کشتمش ، من دستمو به خون آلوده کردم، با یه
طلسم آو کادورا مثل یه بچه ای که خوابیده بود شد.
دمرز وقتی این صحنه رو دید چشماش داشت از حدقه بیرون می زد ، دود سفیدی از دهان دختر کث
بیرون زد و بین زمین و هوا از بین رفت، دمرز رو به من فریاد می زد : کثافت تو یه بچه رو کشتی ،
- - - م. . .، تبع - - - - تو یه روانی هستی ، باید تو رو اعدام کنن، تو حق زندگی کردن در دنیا رو نداری .
بسته
نکی زیر اون درها چی هست تو رو هم می
تاسی
دمرز هم همه چیز و برام گفت، اون گفت که اون دو نفر از جادوگران سیاه هستن، یه زن با یه
دختر ، بعدها فهمیدم که اونا مادر و خواهر لرد فایر هستن، اونا کلید ورود هرمن به این دنیا بودن ،
من سالها زحمت کشیدم تا بتوانم وجود اون دونفرو بریزم توی وجود خودم .
میان حرفای سیریوس پریدم و گفتم: تو چطور تونستی در تالارو باز کنی ؟
سیریوس ادامه داد : من در تالار اسرار و با استفاده از خون تو باز کردم ، اون روزی که تو شمشیرو
جلوی او نهمه آدم کردی توی سینت منم یه شیشه از خون تو رو برداشتم و با اون درب اونجار و باز
کردم .
 
________________
۹ ................................................................................................................................ قدرت شیطافیا
سیریوسی کمی مکبث کرد و بعد ادامه داد : دمرزو هم آزاد کردم ، اون قول داده بود که چیزی در مورد اون دخترک و کاری که من اون پایین کردم نگه ، اما بعد از چند سال بلاخره همه چیزو به جمشید گفت، جمشید هم منو از مدرسه بیرون انداخت، اون خوب می دونست که من هیچ راهی بجز کشتن اون دخترک نداشتم اما باز هم منو مسئول مرگ اون می دونست.
اون مار پدرمو هم از مدرسه بیرون کرد، به نظر اون مار پدرم می توانست تحت طلسم های ولدمورت قرار بگیره .
چند سالی گذاشت و توو دوستات اومدین سراغ من ، از اونجایی که من تحقیقات خیلی زیادی در مورد تو و زندگی دورگه ها کرده بودم خیلی خوب و راحت تو رو شناختم، اما نمی دوستم که اون شخص خود تو هستی یا یه دورگه ی دیگه، برای همین هم چیزی نگفتم ، از طرفی من نمی توانستم
به تو اطمینان کنم ، شاید تو اسیر قدرتت شده بودی .
خلاصه گذاشت تا وقتی که فهمیدم که یه نفر، البته اونوقتا به دو نفر شک داشتم او نام جیمی و
یوهان بودن ، فهمیدم که اون داره کارهایی می کنه تا به قدرت برسه ، من همیشه اونارو از دور نگاه
می کردم و می دونستم چه خیالی تو سرشون دارن ، برای همین با نشونه هایی که براشون به جا گذاشتم شخص مورد نظرمو فرستادم به ایران ، کاری کردم که بفهمی یکی از اونا یه خیانت کاره،
اون اول می خواست جسم تو رو تسخیر کنه ، اما وقتی دید که تو چقدر قدرتمندی ترسید با تو
درگیر بشه.
می خواست بره سراغ ماکسیموس که بهش فهموندم ماکسیموس جسم خودشو تخریب کرده ، برای همین می خواستم بکشونمش به تالار اسرار، اون قدرتای خوبی داشت و می توانست روح
ولدمورت و هکتورو از بین ببره ، اینو از آزمایش هایی که ازش به عمل آوردم فهمیدم .
اما توی کارای من یه مشکلی پیش اومد، یادته تو منو جمشیدو با هم توی قصر زندانی کرده بودی،
 
________________
۱۰.................................................................................................................................................. - قدرت شیطافیا
اونوقت بود که اون فهمید این منم که دارم به اون خط می دم ، به خاطر همین رفت خونه ی من و
نتیجه چندین سال تحقیقات من در مورد دورگه ها رو دزدید.
با همون تحقیقات قبل از اینکه من بتونم کاری بکنم، البته دلم هم می خواست یکی به غیر از خودم بره سراغ ولدمورت، جیمی رفت و توانست هکتور و ولدمورتو از بین ببره و جسم هکتورو برای
خودش بکنه .
اما یه چیزی رو یادش رفته بود اونم جسد خودش بود، ماکسیموس خیلی زود فهمید که جیمی
توانسته جسد هکتورو مال خودش بکنه ، ماکسیموس با همون جسد توانست جیمی رو تسخیر کنه و
مجبورش کنه که هر کاری اون می خواد رو براش انجام بده ، این همون سوالی بود که من جوابشو
من تا امشب نمی دونستم اون جیمی بود که بلاخره توانست روح ولدمورتو از بین ببره ، اول فکر می
کردم اون یوهانه که پشت نقاب جیمی داره همه ی کارهارو می کنه ، اما امشب فهمیدم که اون
یوهان خائن نیست ، برای همین هم هست که باید باقی حرفامونو بازاریم برای بعد، چون احتمال
داره یوهانو از دست بدیم ، اون دیگه باید توانسته باشه وارد تالار اسرار بشه، من یه نقشه ای کشیدم
که باید به هر صورتی که شد به من اطمینان کنی .
گفتم: مگه برای اون چه اتفاقی می افته اگه وارد تالار اسرار بشه.
سیریوس گفت : بعدا می فهمی حالا پاشو بریم تا ببینیم چی کار می توانیم بکنیم .
سیریوس کمی در اتاق راه رفت و بعد ایستاد، او به سمت من برگشت و گفت: بهتره کمتر از
قدرتای تو استفاده کنیم ، هرچی هرمن کمتر از کارای ما با خبر بشه بهتره.
او فکر درستی می کرد، به سمتش رفتم و دستش را گرفتمو گفتم: حالا باید کجا بریم .۱۱.................................................................................................................................................. - قدرت شیطافیا
سیریوس کمی فکر کرد و بعد گفت : مدرسه ، راستی یادت نره ، من برای امشب چندین ساله که
نقشه کشیدم ، فقط باید به من اطمینان کنی .
با لرزشی در داستان سیریوسی دنیا به دور سرم چرخید ، اما خیلی زود به مدرسه رسیدیم ، درست در همان سالنی که دستشویی دخترانه در آن قرار داشت ظاهر شده بودیم.
خیلی عجیب بود، سیریوس مستقیم به مدرسه آپارات کرده بود، تا جایی که من می دانم کسی نمی توانست اینگونه وارد مدرسه شود.
مدرسه خالی خالی بود، هیچ صدایی نمی آمد و این خودش خیلی تعجب برانگیز بود، به دور و اطراف نگاهی انداختم ، هیچ اثری از تله نبود، ولی من احساس خوبی نداشتم.
کتی . . . .
سیریوس رو به من گفت: تو هم احساس نمی کنی اینجا یکمی خلوته.
تابع : ... - م رو به سیریوس کفتم: تو چطور تونستی وارد مدرسه بشی ؟
سیریوس گفت : پدر من یکی از صاحبان این مدرسه هست، تازه منشا قدرت این مدرسه منم، الان
من کلیدم ، مگه یادت رفته .
به دیوار های مدرسه نگاهی انداختم و بعد گفتم: من احساس می کنم اینجا یه خیراییه.
سیریوس گفت : درسته، اما امروز همه چیز معلوم می شه، دیگه لازم نیست که نگران چیزی باشی ،
تا پایان امروز جریان دنیا یه طرفه می شه .
از حرف او خنده ام گرفته بود، او چه خیال کرده بود، در این دنیای پهناور همیشه کسی بود که از دنیا و افراد آن محافظت کند و اگر ما نتوانیم کاری بکنیم مطمئنن کسی هست که جلوی هرمن یا
هر کس دیگری که بخواهد این دنیا را به خطر بیندازدرا بگیرد.
 
________________
۱۲.................................................................................................................................................. - قدرت شیطافیا
به سمت دربد ستشویی دخترانه رفتم و آن را باز کردم، بعد رو به سیریوس گهٔگفتم: اول شما
بفرمایید، خونه ی خودتونه.
سیریوس لبخندی پر از غم زد و به سمت درب حرکت کرد، انگار داشت به قربان گاه می رفت که
اینطور به هم ریخته بود.
به دنبالش وارد دستشویی دخترانه شدم، خیلی خوب می دانستم که درب تالار اسرار کجاست ،
سیریوس وقتی به شیر های انتهای سالن دستشویی ها رسید شروع کرد به زبان مارها حرف زدن ،
چیزی نکشید درب تالار با تکان شدیدی باز شد و راه را برای ورود ما باز کرد.
سیریوس جلو تر از من وارد تالار اسرار شد و من هم پشت سرش وارد شدم ، ما وارد دالانی شده بودیم که به شدت تاریک بود، انگار من فقط این تاریکی را حس می کردم، چون سیریوس هیچ
کار برای روشن کردن این دالان نمی کرد.
رو به سیریوس گفتم: اینجا چقدر تاریکه، چرا کاری نمی کنی .
سیریوس رو به من گفت : این کارو جمشید کرده، اگه کمترین نوری رو ایجاد کنی اون خبردار
می شه، پس بهتره فقط دنبال من بیای ، شاید کارهای دیگه ای هم کرده باشه که باعث خبر دار
گفتم: شاید به صدا هم اینجارو حساس کرده باشه.
- - . کتی ، ... . ش مسیریو سی کفت : نه ججمشید اینقدر احمق نیست ، اون خیلی خوب می دونه که اینجا پر از حشراتو
موجودات ریز و درشته ، این طلسم نمی توانه اینجا کاربرد داشته باشه .
گفتم: من احساس خوبی ندارم، همینطور فکر می کنم که یکی داره از دور مارو نگاه می کنه و
مواظب ماست .
________________
۱۳ .................................................................................................................................................. - قدرت شیطافیا
سیریوس گفت : منم همینطور ، فکر کنم یوهان هستش که داره مارو تعقیب می کنه.
خواستم چیزی بگویم اما صدایی از پشت سر من آمد که گفت : خوب فهمیدین که من اینجام .
به سرعت به پشت سرم برگشتم ، سایه ای در تاریکی به من نزدیک می شد، سیریوس رو به یوهان گفت: چرا زودتر خود تو نمایان نکردی .
یوهان گفت : من از کجا باید بدونم شما و سرورم خودتون هستید، شاید یکی از تله های جمشید
بودید، اون خوب می توانه اون چیزی رو که دوست داری بهت نشون بده.
تسمی -- _- - تسمی گی ، حالا بهتره زودتر راه بیفتیم که روز بزرگو و تعیین کننده ای
یوهان گفت : از بیرون چه خبر .
شروع به حرکت کردیم ، سیریوس جلو می رفت و منو یوهان هم پشت سرش حرکت می کردیم ، در راه سیریوس کمی در مورد اتفاقاتی که افتاده بود برای یوهان گفت ، حدود ده دقیقه ای را راه رفتیم تا بلاخره به تالار اسرار رسیدیم ، درب ورودی آن خیلی بزرگ بود و چند قسمت آن شکسته
بود، اینها همگی یادگارهای جنگ پدرم با ولدمورت و هکتور بودند.
دستی به درب تالار کشیدم ، سرد سرد بود، از لابلای قسمت های شکسته ی درب تالار شعبه هایی
از نور به بیرون زده بود، انگار اینجا می توانستیم نور داشته باشیم، سیریوس به سمت من حرکت
کرد.
اعت کتی - ... م. م. وقتی به من رسید رو به من گفت: تو فقط تماشا کن و سعی کن به من اعتماد کنی ، سعی می کنم همه چیزو درست کنم، این برای چندمین بار بود که سیریوس این حرف را به من زده بود، انگار
می بایست به انتظار اتفاقات باور نکردنی می بودم .
 
________________
۱:.................................................................................................................................................. - قدرت شیطافیا
یوهان رو به سیریوس گفت : میشه بگی ما می خوایم اینجا چه کار کنیم .
در همین لحظه احساس کردم که یک نفر از یکی از دالان ها به ما نگاه می کند، حالا که به او
توجه می کردم شعاع قدرتش را هم تشخیص می دادم ، می بایست فرد قدرتمندی باشد تا بتواند
اینگونه قدرتی را از خودش ساتع کند.
دستم را به سمت آن قسمت از دالان گرفتم و در ذهن طلسمی برای نمایان کردن افراد نامرئی گشتم
، می بایست طلسم قدرتمندی را استفاده می کردم ، هر چه بود او قدرتمند بود و می توانست طلسم
های قدرتمندی برای نامرئی کردن خود استفاده کند.
طلسمی قدرتمند را احضار کردم، دستم به یکباره آتش گرفت و شعله ای قدرتمند از آن به سمت دیواره حرکت کرد، آتش به قدری سرعت داشت که قبل از اینکه سیریوس بتواند کاری بکند تمام
دالان را پر کرد .
سیریوس به سمت من برگشت و فریاد زد: تو دیوونه ای ! مگه من ....
او ساکت شده بود، او از مسیر نگاه من به آن قسمت از دالان که من به آن نگاه می کردم نگاه کرده بود، شخصی در گوشه یا دالان ایستاده بود، او جیمی بود که با جسد هکتور آنجا ایستاده بود، در
تاریکی ترسناک تر از همیشه شده بود .
سیریوس به سمت او رفت و گفت: به به ؛ جناب ولدمورت عزیز، اینجا چه کار می کنین؟
سیریوس به کلی لحنش عوض شده بود، انگار او کاملا منتظر این حرکت بود، این هم یکی از
کارهایی بود که سیریوسی انجام می داد .
اما ولدمورت اینجا چه می کرد، مگر ما به او نگفته بودیم که به قصر حمله کند، رو به او گفتم:
مگه ما به تو نگفتیم که قصرو محاصره کنی؟
 
________________
قدرت شیطافیا - ..................................................................................................................................................ک ۱
ولدمورت گفت: شما فکر می کنین من حرفی رو که چند تا دشمن گوش بدنو انجام می دم .
اخلاق ولدمورت هم عوض شده بود، رو به یوهان کردم، او به من زل زده بود.
سیریوس رو به ولدمورت گفت : فعلا هیچی نپرس و بیا دنبال من .
این بی احتیاطی از طرف سیریوس واقعا بعید بود، هر کسی به جای من و سیریوس بود به ولدمورت
شک می کرد، درست که او به قصر حمله نکرده بود پس چرا به اینجا آمده بود، اصلا او از کجا
می دانست که ما اینجاییم، رو به سیریوس کردم، ذهنش درگیر بود. این را از نگاه خیره اش به
اما وجود ولدمورت لازم بود، فقط ماکسیموس کم بود، من هیچ چیز در مورد بازگرداندن هرمن نمی دانستم ، اصلا او چگونه میخواست به دنیا وارد شود، نقش من در ورود او چه بود، من برای او
چه کار می توانستم بکنم .
سیریوس به سمت درب تالار حرکت کرد و از آن داخل شد، من هم پشت سر او وارد شدم،
یوهان پشت سر من و ولدمورت آخر سر وارد تالار شد، وقتی وارد تالار شدیم سیریوس به سمت من برگشت و گفت: خب به نظر می رسه همه چیز داره به آخرش می رسه ، احتمال زنده موندن
من توی این جریان تقریبا صفر درصده.
- ت: کتابی اس - تحصی متحتی - این حرف سیریوس مرا شکه کرده بود، رو به سیریوس گفتم : یعنی چی ؟ مگه راه دیگه ای نداریم
سیریوس گهٔ : دیگه چیزی برای مخفی کردن باقی نمونده ، حالا که همه اینجا حضور دارن باید
بدونن که من هیچ چاره ای بجز این کار ندارم .
در همین لحظه درب تالار اسرار با صدای بلندی بسته شد، این کار را سیریوسی انجام داده بود.
 
________________
۱" .................................................................................................................................................. - قدرت شیطافیا
ولدمورت که چشمانش را تنگ کرده بود با تفکر به من و سیریوس نگاه می کرد.
سیریوس بعد از مکثی نسبتا طولانی گفت : اگه من کشته بشم تنها راهی که هرمن برای ورود داره از
بین می ره ، اما فقط برای مدت کمی ، این واقعیت خیلی تلخیه که من مسببات ورود هرمن رو به
روی زمین مهیا می کنم، اما باید بدونید که این آخرین کاری هستش که من می توانستم انجام بدم .
سیریوس طوری حرف می زد که انگار چندین نفر را در مقابل خود داشت، خواستم چیزی بگویم اما سیریوس ادامه داد: اینو نمی گم که جناب فریدون از جونم بگذرن ، اینو می گم که بدونن من ، سیریوس پاتر، پسر پاتر بزرگ هیچ وقت قصد خیانت به این دنیا و اهالی اونو نداشتم و ندارم، الانم
که اینجام به خاطر اینه که راه دیگه ای برام باقی نمونده .
فریدون !!!، سیریوس چه کسی را خطاب قرار داده بود، این را باور نداشتم، مگر فریدون اینجا بود
م
ولدمورت گفت : درسته که پسر پاتر هستی اما به نظر من هیچ چیزی از اون به ارث نبردی ، تو یه
ولدمورت تغییر قیافه داد و تبدیل به فریدون شد، همان قیافه ی مصمم و آماده ی جنگ، مه
غلیظ دور تا دور تالار پر کرد و چیزی نکشید که حدود صد نفر تالار را پر کردند، همه بودند، از
جمله پدرم ، جمشید، جاناتان، دوازده برادر مرگ، چندین جادوگر پیر و خیلی های دیگر .
فریدون رو به یوهان گفت : فکر نمی کردم بهم دروغ گفته باشی.
یوهان لبخند تلخی زد و گفت: تو فکر کردی من به سرورم خیانت می کنم .
یوهان مرا مورد خطاب قرار داده بود، سیریوس باز با حرف زدن خود تما توجهات را به سمت
م
خودش جلب کرد، سیریوس گفت : یوهان فقط دستورات منو انجام داده ، همه بدونین که من
 
________________
۱۷.................................................................................................................................................. - قدرت شیطافیا
فریدون که کم کم داشت کنترلش را از دست می داد رو به سیریوس گفت : همین حالا تسلیم
بشین و گرنه قرار نیست که هیچکدوم از شما زنده از اینجا بیرون برین ...
سیریوس گفت: شما فکر کردین من اینقدر احمقم که بدون هیچ کاری شمارو بکشونم اینجا.
فریدون گفت: شما با این کاراتون دنیارو توی خطر می ندازین،
سیریوس خندید و گفت: این بلایی هستش که شما جادوگرای سیاه به سر دنیا اوردین، این شما
بودین که با قدرت جادوییتون پاتونو فراتر از زمین و دنیای ما گذاشتین ، این شما بودین که یه نفر
مثل هرمن رو از وجود ما با خبر کردین .
فریدون که عصبانی شده بود با صدای بلندی فریاد زد: بگیرینشون.
چندین نفر به سمت من حرکت کردند، رو به پدرم کردم ، نمی خواستم او مرا در حال جنک با جمشید و دستیارانش ببیند، از او خجالت می کشیدم ، رو به فریدون گفتم: قبل از اینکه همتونو
بکشم بهتون اجازه می دم که از اینجا برین .
فریدون رو به من گفت: تو خیال کردی از پس من بر میای، تو بارها و بارها سعی خود تو کردی اما
نتوانستی کاری بکنی .
- تست . . اکسی م - لبخندی زدم و گفتم: اگه من بخوام هیچ کس نمی تونه از اینجا بیرون بره .
در همین لحظه درب تالار باز شد این بار ولدمورت وارد شد او در حاله ای دود وارد شد.
تمام افراد حاضر با دیدن ولدمورت حالت تهاجمی به خود گرفتند، فشار سنگینی بر روی تالار
افتاده بود، ولدمورت بدون اینکه حتی لحظه ای مکت کند به سمت سیریوس آمد، او از کنار
 
________________
۱۸.................................................................................................................................................. - قدرت شیطافیا
فریدون گذشت و بدون توجه به او در مقابل من و سیریوسی قرار گرفت ، حالا او در کنار من و
سمیر یوستی در وسط تالار ایستاده بودیم .
مهی که دور ولدمورت می چرخید با چرخشی تبدیل به یک دورگه شد، او هم درست مثل من
بارانی یکدست سیاه بر تن داشت، او قطعه چوبی را در دست داشت که شبیه عصا بود اما قوسی
عجیبی در آن بود ....
من 2 ن . کتاسی شمشیر من شروع به لرزیدن کرده بود، انکار چیز عجیبی را احساس کرده بود، دستم را بر روی
شمشیر گذاشتم تا بلکه کمی آرام بگیرد.
در میان افراد جاناتان بود که با صدایی بلند فریاد زد: اون ماکسیموسه .
سیریوس لبخندی زد و گفت : درست فهمیدی جاناتان بلید، اون خود ماکسیموسه، حالا اون
اینجاست تا نقشه ی منو کامل کنه .
جاناتان که از دیدن ماکسیموس کاملا جا خورده بود گفت: تو چطور تونستی وارد قصر بشی ؟
حالا فهمیدم جریان از چه قرار بوده ، ما با کمک یوهان و خیانت دروغی او توانسته بودیم تمام افرادقصر را خارج کنیم و ماکسیموس با کمک ولدمورت به قصر نفوذ کرده و شش تکه ی روح خود را پس گرفته بود.
ماکسیموس رو به جاناتان گفت : دوباره به هم رسیدیم.
او خواست به سمت جاناتان برود که سیریوس با دست اشاره ای به او کرد و گفت : برای این کارا
فرصت باقی هستش .
فریدون فقط ایستاده بود و تماشا می کرد، نمی دانست باید چه کار کند، او هم فریب سیریوسی را
________________
۱۹ ................................................................................................................ قدرت شیطافیا
خورده بود، اما چیزی در قیافه ی او دیده نمی شد که پشیمان باشد، انگار او هم انتظار تمام این
وقایع را داشت .
سیریوس گفت : اول تضمین کن که دیگه کسی از این تالار بیرون نمیره ، من به تمام قدرت اونا
احتیاج دارم ، البته ما به قدرت جادویی اونا احتیاج داریم تا بتوانیم هرمن رو وارد این دنیا بکنیم .
ماکسیموس به سمت من آمد و گفت: اگه میشه شمشیرو بده به من ....
فریدون فقط ایستاده بود و تماشا می کرد، این کار او بسیار عجیب بود، اگر من به جای او بودم
رو به سیریوس نگاهی انداختم ، او با اشاره ای به من فهماند که شمشیر را به ماکسیموس تحویل
شمشیر را از قلافش بیرون کشیدم ، مانند کوره ای در حال سوختن بود ، معلوم بود که وجود چیزی
را احساس کرده که برای من خطرناکث است .
ماکسیموس شمشیر را با کمی مکث از من گرفت و به سمت تکه چوبی که در دست داشت برد،
فریدون با فریادی بلند گفت : اگه یه تکون دیگه به دستات بدی در جا می کشمت.
ناگهان چشمان ماکسیموس کاسه ای از خون شد و با اشاره ای فریدون را در جا خشک کرد،
فریدون دیگر نفس نمی کشید، قدرت ماکسیموس مثال زدنی بود، او توانسته بود یکی از قدرتمند
ترین موجودات روی زمین را اینگونه شکست بدهد.
با این کار ماکسیموس تمام حاضرین حساب کار خودشان را کردند، همگی با چهره هایی درهم به
EE |
________________
۲ ............................................................................................................................................ - قدرت شیطافیا
ماکسیموس نگریستند، ماکسیموس تمام افراد حاضر را از نظر گذراند و آماده بود که هر کسی می
خواهد با او مخالفت کند را تنبیه کند.
چند لحظه ای کشید تا بلاخره فریدون توانست خودش را آزاد کند، او نمی خواست حمله کند،
اگر می خواست می توانست ضربه های خطرناکی به ماکسیموس وارد کند، درست که ماکسیموس
قدرتش را به دست آورده بود اما با این حال فریدون هم کم کسی نبود، من بارها شاهد قدرت
نمائیش بوده ام .
ماکسیموس شمشیر را به تکه چوب رسانید، نور شدید و کور کننده ای از داستان او خارج شد،
نوری که از اتصال چوب و شمشیر خارج می شد باعث شد که تمام افراد حاضر چشمانشان را ببندند و دستهای خود را جلوی صورتشان بگیرند.
نوری که در داستان ماکسیموس بود به همان سرعتی که درست شده بود از بین رفت ، چیزی که در
داستان ماکسیموس بود همان عصای معروف مرگ بود، ماکسیموس با در دست گرفتن آن عصا
درست مانند یک شیطان شده بود...
چشمان یکدست خون آلودش طوری شده بود که هر کسی را می ترسانید، حالا فهمیدم جاناتان با شکست او چه کار بزرگی را انجام داده بود، البته جاناتان وقتی ماکسیموس را شکست داده بود که
او هیچ چیز از این دنیا نمی دانست و هیچ تجربه ای نداشت .
اما حالا ماکسیموس با اینهمه سال و تجربه می توانست مانند یک کوه استوار باشد، او با تجربه هایی
که در این سالها به دست آورده بود به نظر می آمد قدرتمند ترین جادوگر روی زمین باشد، من می
بایست برای مبارزه ای خطرناک با او آماده می شدم .
ماکسیموس با ابهت خاصی به سمت سیریوس رفت و گفت : آماده ی مراسم شو ...۲۱.......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
سیریوس لبخندی تلخ زد و گفت : همونطور که با هم قرار گذاشتیم هیچکدوم از افرادی که توی
این تالار هستن نباید کشته بشن ، اگه مویی از سر هر کدوم از اینا کم بشه باید دنبال یه کلید دیگه
بکر دین .
خیلی خوب می دانستم که اگر من از جسمم خلاص بشوم قدرتی بیش تر از ماکسیموس به دست می آورم ، به همین خاطر با قیافه ای عصبانی به ماکسیموس نگاهی انداختم و به او فهمانیدم که باید
- - تیتر هرچه سیریوس می گوید را انجام بدهد ، عجیب بود ماکسیموس در برابر من هیچ کار خطایی نمی کرد، حتما من قدرت باور نکردنی ای داشتم که او اینچنین از من می ترسید.
سیریوس رو به من لبخندی زد و با حسرتی وصف ناپذیر به من نگاه کرد، انگار برای آخرین بار بود
سیریوس بعد از مدتی که به تماشای من گذرانده بود رو به ماکسیموس کرد و گفت : اول از هکتور
شروع کن ، اونو احضار کن .
ولدمورت یا همان جیمی که در جسم هکتور بود به یکباره شکه شد، او نمی دانست که سیریو چه می گوید.
سیریوس رو به او گفت : نترس ، تو الان خود هکتور هستی ، نمی خواد نگران باشی ، قدرتتو به
دست میاری ، تو باید از جسمت خلاصی بشی .
ماکسیموس به سمت او حرکت کرد، سیریوس رو به او گفت : جیمی بهتره قبل از اینکه از جسمت
خلاص بشی بدونی که بعد از آزاد شدنت باید از خون ریزی جلوگیری کنی، همون شرایطی رو
جیمی از اینکه دید سیریوس او را با نام خودش صدا زده است تعجب کرد و رو به سیریوس گفت:
 
________________
۲۲ .......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
تو داری در مورد چی حرف می زنی .
سیریوس گفت : فعلا وقت ثابت کردن ندارم، هرچی زودتر این جریان تموم بشه بهتره .
ماکسیموس وقتی به جیمی رسید لبخندی زد و گفت : فکر نمی کردم یکی از یارام تا اینجا جلو بیاد
، من به تو افتخار می کنم .
، ماکسیموس در کمال خونسردی با ضربه ای محکم سر او را جدا کرده بود، سر جیمی در میان
زمین و هوا به گردی تبدیل شد و در فضا پخش شد.
همین امر باعث شده بود که افراد حاضر اخمهایشان را در هم بکنند، ماکسیموس داشت چه می کرد
، شاید همین بلا هم برای من صدق می کرد.
از جایی که قبلا سر جیمی در آن قرار داشت دودی سفید رنگ خارج شد، این دود سفید رنگ به
حالت عجیبی به جای اینکه به سمت بالا برود از روی تن جیمی به سمت پایین سر می خورد و به
سمت زمین می آمد.
ماکسیموس به سمت من آمد و گفت : حالا نوبت شماست.
او وقتی به من رسید رو به او گفتم: هیچ دلم نمی خواد سرمو از دست بدم .
ماکسیموس گفت : سرورم شما باید تحمل این زجرو داشته باشین ، قبلا هم شما این کارو کردین .
او مرا سرور خود خطاب کرده بود، چیزی عجیب بود که او مرا اینچنین صدا می زد ، همین که به
فکر فرو رفته بودم او بدون اینکه حتی کمی صبر کند عصا را به سمت من حرکت داد و قبل از
اینکه من بتوانم کاری بکنم سرم را از تنم جدا کرد، درد نسبتا شدیدی بدنم را فرا گرفت ، همه چیز
 
________________
۲۳ .......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
تاریک شد، فقط دود بود و دود.
مت =
هیچ چیز معلوم نبود، در دالانی سیاه بودم که داشتم به بیرون می رفتم، هرچه بیشتر حرکت می
کردم از دردم کاهش پیدا می کرد، به همین خاطر سرعت خودم را بیشتر کردم .
چیزی نکشید که روشنایی در مقابلم ظاهر شد ، خیلی سریع فهمیدم که دارم از جسمم خارج می شوم ، من همان دودی بودم که چند لحظه ی پیش از گردن جیمی بیرون زده بود.
اما چیزی عجیب بود، من به شکل دودی سیاه رنگ بودم در صورتی که دودی که از جسم جیمی
خارج شده بود سفید رنگ بود، شاید این به خاطر قدرت گرفتن من بود.
وقتی به سمت زمین سر خوردم ماکسیموس را دیدم که به سمت سیریوس می رفت، جسم جیمی را
خواستم به سمت او بروم که دیدم جسم من هم به آتش کشیده شد، با سوختن جسمم قدرت به دست می آوردم، انگار که در حال جان گرفتن بودم، دیگر از آن احساس درد چیزی باقی نمانده
بود .
چیزی نکشید که جسمم کاملا در آتش سوخت و به من که مانند دودی بودم پیوست، حالا می توانستم به هر سمتی از تالار که می خواهم بروم، با اشاره ای به شکل قبلی خودم در آمدم ، اما اینبار دیگر جسمی در کار نبود، فقط دودی که بودم را جمع تر کردم، این جسم من نبود بلکه همان دود سیاه رنگ بود که به شکل یک دورگه در آمده بود.
ماکسیموس به سمت من آمد و با لبخند رو به من گفت: باورم نمی شد تو تا این حد قدرت داشته
نمی دانستم او در مورد چه چیزی صحبت می کرد، به سمت سیریوس نکاهی انداختم او رو به من
________________
۲ :.......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
گفت: تو هنوز خودتی ؟
رو به سیریوس گفتم: پس فکر می کردی کی باشم.
سیریوس لبخندی زد و گفت: کم کم داشت باورم می شد که هرمن با تو وارد این دنیا شده .
سیریوس رو به ماکسیموس گفت : عصارو بده به من تا مراسمو شروع کنیم .
سیریوس وقتی عصا را از ماکسیموس گرفت رو به تمام افراد حاضر گفت: شما الان شاهد
. ک. م. -- - ش بزرگترین واقعه ی دنیا هستین ، اولین موجود غیر زمینی وارد این دنیا می شه ، امیدوارم که بتوانید در
کنار هم به خوبی زندگی کنید، اون قدرتای بیش از حد تصوری داره.
فریدون که تا الان ساکت بود رو به سیریوس گفت : بیا قبل از اینکه این کارو انجام بدی در موردش فکر کنیم، شاید لازم نباشه ما کسی رو به این دنیا دعوت کنیم که از ما قدرتمند تر باشه.
سیریوس گفت : هیچ کاری نمی توانیم بکنیم، این تنها راه زنده موندنه.
فریدون گفت: من ترجیح می دم بمیرم تا اینکه یکی مثل این بیاد روی زمین .
فریدون مرا با اشاره نشان می داد، برای همین خاطر رو به فریدون گفتم: مواظب حرف زدنت باش
، این یه اسم داره اونم کوروش بلیده .
صدایم به شدت می لرزید، انگار این صدا از آن خودم نبود و از فاصله ی دوری می آمد.
- :۰ مت - کمیسی . تست: . کیم. ماه - " فریدون وقتی به من نکاه می کرد طوری بود که انکار بزرگترین دشمنش را می بیند، خشم را به
وضوح در صورتش می دیدم ، حتما داشت مرا بررسی می کرد تا یک نقطه ی ضعف در من پیدا
کند .
رو به سیریوس کردم و گفتم: بهتره شروع کنیم .
 
________________
قدرت شیطافیا - .......................................................................................................................................... که ۲
سیریوس به سمت من آمد و گفت: تو و جیمی همراه با ماکسیموس باید روی من تمرکز بکنید و
تمام قدرت تونو به من بدید.
سیریوس رفت و درست در وسط تالار اسرار قرار گرفت، درست همانجایی که قبلا قبر مادر و
خواهر لرد فایر در آنجا قرار داشت، دیگر هیچ جسدی داخل آن نبود، فقط درب بزرگی بود که
تمام قد باز شده بود، انتهای قبر هیچ چیز معلوم نبود فقط سیاهی بود .
سیریوس رو به ماکسیموس گفت : راهو برای لرد فایر باز کن ، اونم باید حضور داشته باشه...
ماکسیموس گفت : اون دیگه واسه ی چی باید اینجا باشه ؟
تمام حواسم به فریدون و یارانش بود، مطمئن بودم که آنها منتظر مهلتی بودند که به ما حمله کنند ، منتظر بودم که آنها کمترین حرکتی بکنند تا جلوی آنها را بگیرم
سیریوس رو به ماکسیموس گفت : هرچی گفتم انجام بده.
ماکسیموس با اشاره ای به دستش دربی آتشین در مقابل خودش درست کرد، گرمای لذت بخشی
از درب آتشین در داخل تالار پیچید، حتی برای لحظه ای هم چشمانم را از روی فریدون و یارانش
بر نمی داشتم .
چیزی نکشید که لرد فایر از آتش بیرون آمد، او وقتی مرا دید به سمت من دوید و در مقابل من
زانو زد، به سمتش حرکت کردم ، زبانش از ترس بند آمده بود.
سیریوس رو به لرد فایر گفت : نترس این هرمن نیست.
لرد فایر وقتی درست به من نگاه کرد گفت: شما چقدر شبیه پدرتون هستین .
گفتم: پدر من جانی بلیده .
 
________________
۲ " .......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
لرد فایر گفت : نه سرورم شما فرزند هرمن هستین ، شما مال این دنیا نیستین .
گفتم: بهتره ساکت شی .
به پدرم نگاه کردم، او با چشمانی خسته اما خطرناک به من نگاه می کرد، حالا که او میدانست من
فرزند او نیستم راحت تر می توانست مرا از بین ببرد، اما واقعا من فرزند او بودم .
حالا تمام بلید ها طرز نگاهشان به من عوض شده بود، جاناتان بلید را دیدم که با نگاهی ترسناک به
من زل زده بود، شاید فکر می کرد می تواند مرا هم مانند ماکسیموس شکست بدهد.
قیافه ی هرمن را به خاطر آوردم، اگر من شبیه او بودم پس می بایست تمام افراد حاضر از ترس من
دیده نمی شد .
سیریوس با اشاره ای لباس هایش را عوض کرد، ردایی یکدست قرمز بر تن داشت که نقش و
نگارهای عجیبی در خود داشت که با رنگ طلایی می درخشیدند.
سیریوس کفش هایش را در آورد پاهای سفیدش از زیر ردا بیرون زده بود، او وردی را خواند و با
اشاره ای از زمین بلند شد و در هوا سر خوران به سمت بالای قبر رفت، درب قبر مانند در یک تالار
بزرگ بود.
سیریوس درست بالای قبر توقف کرد بود، او حدود دو متر با دهانه ی قبر فاصله داشت ، با اشاره ی
ماکسیموس ، من و جیمی به سمت قبر رفتیم و دور قبر ایستادیم .
ماکسیموس عصا را از دست سیریوس گرفت و به سمت من آمد و عصای مرگ را به سمت من
گرفت و گفت: شما باید این کارو انجام بدین .
 
________________
۲۷.......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
رو به ماکسیموس گفتم: چه کاری ؟
ماکسیموس گفت: شما باید با این عصا پشت پاشنه های سیریوس رو ببرید تا خونش بریزه توی
دروازه .
به سیریوس نگاهی انداختم ، او با اشاره ای به من فهماند که این کار را انجام بدهم.
عصا را از ماکسیموس گرفتم، ما به حالت مثلث به دور سیریوس قرار گرفتیم، من عصا را بالا بردم و شکافی پشت پاشنه ی سیریوس انداختم ، چیزی نکشید که خون از پاهای سیریوس جریان پیدا
کرد و به داخل قبر ریخت.
هنوز چند قطره ای خون در داخل قبر نریخته بود که صدای بیرون آمدن آب از داخل قبر بلند شد، وقتی داخل قبر را نگاهی انداختم دیدم که این آب نبود که صدایش می آمد بلکه خون سیاه رنگی
بود که از داخل قبر بالا می امد .
سیریوس شروع به خواند اورادی با صدای بلند شد، او در میان اورادی که می خواند رو به من
کتیت - . م. م: ||ش -- - ت: = حسی. گفت: تو راس مثلث هستی ، تو باید با زور هم که شده تمام قدرت افراد حاضر رو بکیری و به من بدی ، ماکسیموس و جیمی هم باید به تو کمک کنن.
چاره ای بجز اطمینان به سیریوس نداشتم، به همین خاطر در ذهنم با تمام وجود خواستم که قدرت
به یکباره تمام تالار آتش گرفت ، دور تا دور تالار با شعله های سهمگین شروع به سوختن کرد،
شعله ای بزرگ هم جدا از شعله هایی که دور تالار را پر کرده بودند با سرعت به دور تالار شروع
به چرخیدن کرد.
هیچ کدام از افراد داخل تالار نمی توانستند فرار کنند، انگار چیزی آنها را در تالار نگه داشته بود،
 
________________
۲۸.......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
فقط چند نفری داشتند تقلا می کردند که از اینجا فرار کنند، آنها هم خیلی زود در جایشان آرام
گرفتند.
سیریوس با صدای بلند تری شروع به خواندن اوراد کرد ، چشمانم را بستم و به سیریوس و کاری که باید انجام می دادم تمرکز کردم، در همین اوضاع بود که به فکر فرو رفتم، اگر هرمن می آمد چه ، حتما سیریوس برای این اتفاق فکری کرده بود، می بایست مثل همیشه به او اطمینان می کردم ، او
حتما می دانست که چه کار باید کرد .
قدرت جادویی حاضر در تالار چندین برابر بیشتر شد ، طوری که من فشار جادو را روی خودم
احساس می کردم این فشار جادو خیلی عجیب بود ، جادو هرچه بیشتر می شد من باید احساس
در این تالار حتی یک ماگل هم می توانست به راحتی هر جادویی که می خواهد را انجام بدهد،
حتی اگر می خواست می توانست طلسم هفتم مرگ را هم اجرا کند.
در همین فکر ها بودم که صدای سیریوس در ذهنم پیچید که گفت : چیزی رو که بهت می گم باید
انجام بدی ، جناب فریدون هم داره به حرفامون گوش میده پس باید با هم این کارو انجام بدین .
چیزی نگفتم و فقط روی فکرم و کاری که باید می کردم متمرکز شدم.
سیریوس ادامه داد: حدودا پنج دقیقه ی دیگه دروازه پر از خون میشه ، به محض اینکه هرمن
خواست از دروازه خارج بشه من خودمو میندازم توی دروازه ، با افتادن من توی دروازه قدرت
جادویی اینجا شکسته می شه و با مرگ من این تالار دیگه هیچ قدرت جادویی ای نداره و هرمن
نمی توانه اینجا زنده بمونه ، اون تا وقتی که کاملا وارد دنیا نشده باشه نمی توانه خودشو با اینجا وفق
بالا ه .
 
________________
۲۹ ................................................................................................................................ قدرت شیطافیا
سیریوس کمی مکث کرد و بعد ادامه داد، چیزی که از تو می خوام خیلی سخت تر از هر چیزی هستش که فکر می کنی، هموانطور که می دونی من خودمو اینجا می کشم، اما تو سرنوشت ساخت
تری رو باید تحمل کنی .
خواستم چیزی بگویم اما سیریوس ادامه داد، هیچ جای فکر کردن نیست، اگه هرمن بیاد توی دنیا دیگه نمیشه از این دنیا حفاظت کرد، باید برای پا برجا موندن این دنیا و نجاتش از دست هر موجود
غیر زمینی فداکاری کنی ، تو هیچ راه دیگه ای نداری ، البته می تونی به پدرت بپیوندی و با
چشمای خودت ببینی که اون تمام دنیا رو از بین می بره .
کنیم. ا. کمیسی اینبار دیگر نتوانستم جلوی خودم را بگیرم و رو به سیریوس فریاد زدم ، اون پدر من نیست !
این را با صدایی بلند گفته بودم، اما تمام افراد حاضر در حال تمرکز بودند، هیچ کس چیزی نمی
شنید، صدای شعله های آتش به قدری بلند بود که هیچ کس نمی توانست چیزی را بشنود.
به سیریوس نگاهی انداختم ، او در میان هوا ایستاده بود و از پاهایش خون جاری بود، از زیر پایش
یعنی داخل قبر خون بالا می آمد، بوی عجیب خونی که از زیر زمین بیرون می آمد بسیار آشنا بود،
احساسی عجیبی داشتم.
به احساساتم توجهی نکردم و روی فکرم متمرکز شدم ، از وقتی که از جسمم خارج شده بودم قدرت فکر و ذهنم چندین برابر شده بود، طوری که در یک لحظه می توانستم روی چند چیز
تمرکز کنم .
احساسی جاری شدن خون از بینی ام کردم ، عجیب بود، تصاویر مبهمی هم در ذهنم شروع به چرخیدن کردند، اما خیلی تارتر از چیزی بودند که بتوانم آنها را تشخیص دهم ، هرچه بود این
تصاویر از آن خودم نبود.
________________
۳ ............................................................................................................................................ - قدرت شیطافیا
صدای سیریوسی هر لحظه ضعیف تر از قبل می شد، او داشت از حال می رفت ، خون زیادی از دست داده بود، به دور و اطراف نگاه انداختم ، خون از دماغم بیرون می آمد و بر روی زمین می
ریخت .
. کت م: ن . کتیم .. آ. احساس خفگی من بیشتر شده بود، به ماکسیموس و جیمی نگاهی انداختم ، از بینی آنها هم خون
در حال ریختن بود، تصاویر مبهم حالا در میان شعلههای آتشی که دور تا دور من می چرخیدند
وجود داشتند .
وقتی نگاهم بر روی لرد فایر قفل شد، تصاویری از اطراف به سمت او حرکت کردند، چندین تصویر از باقی تصاویر جدا شدند و دور تا دورلرد فایر را گرفتند، تمام تالار به یکباره سیاه شد، من از این دنیا خارج شده بودم ، درست مثل وقتی که ماکسیموس مرا برای اولین بار در دادگاه از این
دنیا جدا کرده بود، درست همان حسی را داشت .
چیز عیجیبی در حال رخ دادن بود، لرد فایر در حال جوانتر شدن بود، انگار همه چیز در حال به
عقب برگشتن بود، چند لحظه ای نکشید که لرد فایر جوان شده بود و در مقابل من ایستاده بود.
تالار به یکباره روشن شد، اما من دیگر در تالار نبودم بلکه در اتاقی بزرگ بودم که دیوار های سر
به فلک کشیده و بلندی داشت .
این اتاق برایم بسیار آشنا بود، لرد فایر در مقابل من زانو زده بود و التماس می کرد، او با صدایی
ra . کتی . ... اش - تحتی - بلند رو به من می گفت : شما از جون مادر و خواهر من بگذارید من تمام دنیا رو به شما تسلیم می
او چه می گفت ، من کجا بودم که این چنین برایم آشنا بود، لرد فایر به پهنای صورتش اشک می
ریخت و التماس می کرد، احساسی عجیب داشتم، صدایی از سمت من بلند شد که گفت : اگه تو۳۱.......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
بتونی این کارو انجام بدی شاید بهت یه مهلت دیگه بدم، من روح مادر و خواهر تو توی این دنیا نگه
می دارم تا تو این کارو برای من انجام بدی .
همه جا تیره و تار شد، چیزی نکشید که دوباره همه جا روشن شد، اینبار در سالنی بزرگ بودم، من درست در مقابل تختی بزرگ و با شکوه بودم که هرمن با لباسی یکدست سیاه، درست مانند
در کنار تخت او چندین نفر قرار داشتند، تمام آنها برایم آشنا بودند، حدود بیست یا سی نفر در سالن حضور داشتند که همگی لباس مرا به تن داشتند، انگار اینجا همه مثل من بودند، من در مقابل
هرمن ایستاده بودم و لرد فایر در کنارم زانو زده بود، من رو به هرمن گفتم: بزارین یه فرصت به
بهرام بدیم ، اون می توانه مارو وارد زمین بکنه .
پیرمردی که درست در کنار هرمن ایستاده بود گفت: شما نباید برین، این سرزمین به شما احتیاج
داره ، شما ولیعهد هستین ، بزارین یکی دیگه وارد اون دنیا بشه.
در همین لحظه جوانی از کنار پیرمرد جلو آمد و در مقابل من و هرمن زانو زد و رو به من گفت :
سرورم بزارین من این کار و انجام بدم ، من می خوام اولین نفری باشم که برای نجات سرزمینم وارد
یه دنیای دیگه بشم ، من کوچکترین شاهزاده هستم و نمی توانم کاری توی این دنیا انجام بدم .
همه جا تاریک شد و چند لحظه ای کشید تا دوباره به خودم آمدم ، من دوباره در تالار اسرار بودم .
لرد فایر در مقابل من ایستاده بود اما او دیگر جوان نبود بلکه پیر بود، دوباره به حال حاضر برگشته
بودم، او داشت رو به من لبخند می زد و بعد از چند لحظه ای چشمکی رو به من زد.
دروغ بود، من نمی توانستم این را باور کنم ، او داشت به من دروغ می گفت ، همه چیز اشکال
داشت، اگر من ولیعهد بودم اینجا چه می کردم .
 
________________
۳۲ .......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
تصاویری که بر روی شعلههای آتش نقش بسته بودند زیاد شده بودند، تصاویر افراد داخل سالنی
که هرمن در آن نشسته بودند در حال تماشای من بودند.
این افکار احمقانه را بیرون ریختم و روی سیریوس تمرکز کردم، سیریوس داشت از حال می رفت ، در ذهنم خواستم کمی قدرت به سیریوس منتقل کنم ، چیزی نکشید که صدای سیریوس بلند تر
شد، او قدرت را از من دریافت کرده بود.
احساس خفگی من بیشتر شده بود، به ماکسیموس نگاه کردم، او با تعجب به من نگاه می کرد،
انگار چیزی را که می دید باور نمی کرد، او از حالت خلصه بیرون آمده بود و به من نگاه می کرد.
جیمی هم با تعجب به من نگاه می کرد، انگار چیزهایی که من دیده بودم را آنها هم دیده اند،
خون داخل قبر تقریبا به بالای آن رسیده بود، سایه ای از زیر آن داشت بالا می آمد، چیزی نکشید که سری با موههای بلند از آن خارج شد، چشمان سیریوس به یکباره بازتر شد، او بعد از نگاه به
من و فریدون به فردی که داشت از قبر خارج می شد چشم دوخت .
احساس کردم قدرت تالار در حال کم شدن بود، به همین خاطر رو به جیمی و ماکسیموس کردم و گفتم: قدرت داره کم می شه.
آنها چشمانشان را بستند و روی من تمرکز کردند، اگر می خواستم هرمن را بکشم می بایست آنها
را از حالت عادی خارج کنم تا نتوانند وقتی که می خواهم هرمن را بکشم از خودشان عکس العملی
نشان بدهند.
با تمام وجود خواستم که تمام قدرت آنها را بگیرم و به خودم منتقل کنم ، چیزی نکشید که جیمی و ماکسیموس آتش گرفتند، احساس قدرت زیادی کردم، در ذهنم خواستم که آنها را به حالت
خلاصه ببرم، البته با گرفتن قدرت از آنها، آنها خود به خود به حالت خلصه می رفتند.
 
________________
۳۳ ........................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
آن شخص به سرعت به سمت بالا می آمد، عصای مرگ در دستان من بود، صدای فریدون را در
این حرف فریدون مرا در جای خودم خشک کرد، نمی دانستم چه باید بکنم، به سیریوس نگاهی انداختم ، او فقط بر روی هرمن که داشت از قبر بیرون می آمد نگاه می کرد، دلم را به دریا زدم و
به سمت هرمن حمله کردم ، سرعتم به قدری زیاد بود که هرمن حتی فرصت نمی کرد به سمت من
برگردد.
نفرین هایی که بلد بودم به آن قدرت بخشیدم ، طوری که عصای مرگ مانند تکه ای آهن ذوب
شده در حال درخشیدن بود .
عصا را با تمام وجود بر سر هرمن فرود آوردم اما در آخرین لحظه یعنی وقتی که عصا فقط نیم متر با
گردن هرمن فاصله داشت تمام دنیا ایستاد، خاطراتی کاملا روشن به سراغم آمدند :
 
________________
 
________________
قدرت شیطافیا - ..........................................................................................................................................ک ۳
نام من هربرت بود، من فرزند بزرگ هرمن فرمانروای دنیای آتش یا همان دنیای مرگ بودم.
من برای بدست آوردن دنیایی تازه و پر از قدرت و نجات از تحدید چندین قبیله که پی به راز
قدرتی نا محدود برده بودند به این دنیا آمده بودم .
دو برادر دیگرم قبل از من وارد شدند، ما به کمک لرد فایر می توانستیم بعد از مرگی خارق العاده در دنیای خودمان به این دنیا بیاییم، زمان در دنیای ما خیلی کند تر از این دنیا می گذشت، برادر
کوچکتر من یعنی هردوس به زمان دنیای ما حدودا پانزده سال قبل وارد این دنیا شده بود، او توسط
لرد فایر وارد این دنیا شد و در بدن ماکسیموس قرار گرفت از آنجایی که لرد فایر نمی توانست بیش
از اندازه به ما در زمین نزدیک شود و از ما می ترسید فقط شاهد ماجرا ماند تا ماکسیموس خودش
راه خودش را پیدا کند.
لرد فایر بعد از اینکه دنیای مرگ را ترک کرد با خودش قدرتی از آن دنیا آورد که می توانست
داشت که لرد فایر همیشه از مردم برای پا برجا نگه داشتن دنیای خودش استفاده می کرد.
لرد فایر مادر و خواهر خودش را به زمین آورد و در جنگلی دوردست قبر کرد، بعدها آن جنگل
توسط جادوگران بزرگ مثل گودریک گریفیندور و سالازار اسلیترین کشف شد، آن جنگل به
خاطر وجود خواهر و مادر لرد فایر که روحشان در دنیای آتش مانده بود قدرت گرفته بود.
مادر و خواهر لرد فایر کلید ورود ما به این دنیا بود، چون روح آنها در دنیای ما بود با خون خود می
توانستند راهی را برای ورود به این دنیا باز کنند، ما نیاز به زمان این دنیا داشتیم، در این دنیا می
توانستیم بیشتر کارهایمان را در مدت خیلی کم انجام بدهیم ، همین امر هم باعث می شد تا بتوانیم به
قدرت های نامحدود و بالای قبیله های دشمنانمان پی ببریم .
 
________________
۳ " ........................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
حالا فهمیدم چرا وقتی ماکسیموس مرا در دادگاه از دنیا خارج کرد هیچ کس تکان نمی خورد، اول فکر می کردم او می تواند زمان را نگه دارد، اما او تنها کاری که کرده بود این بود که مرا از
دنیای انسان ها کمی به سمت دنیای آتش نزدیک کرده بود.
فاصله ی دنیای آتش تا دنیای واقعی به قدری زیاد است که فقط با قدرت های بالای جادویی می
توان به آنجا سفر کرد ، از دنیای انسان ها می توان به آن دنیا سفر کرد اما از دنیای ما نمی توان وارد
این دنیا شد .
وقتی برای اولین بار جادوگران سیاه توانستند وارد دنیای ما شوند، ما از آنها به گرمی پذیرایی کردیم، ما شرایط خیلی سختی را داشتیم، قبیله های بزرگ برای گرفتن قدرت از پدرم همیشه با ما درگیر می شدند و روز به روز ما ضعیف تر می شدیم ، پدرم به جادوگران سیاه عصای مرگ را
هدیه داد تا هر وقت که بخواهند بتوانند با آن به دنیای آتش یعنی دنیای خودمان وارد شوند.
ما این عصا را به آنها دادیم تا مقدمات ورود خودمان را به دنیای آنها فراهم کنیم ، همینطور شد که
وقتی بهرام با خانواده اش وارد دنیای ما شد او را دستگیر کرده و از او خواسته بودیم تا دنیایش را
برای ورود ما آماده کند.
قدرت هایی که در دنیای او وجود داشت و گذشت زمان در آن می توانست برای ما کمک خوبی
باشد .
چند وقتی از رفتن برادر کوچکم یعنی هردوس نگذشته بود که برادر دیگرم یعنی هرمون را با کمک لرد فایر وارد دنیای انسان ها کردیم .
قرار بود با ورود شاهزاده ها به دنیای انسان ها قدرت جادویی آنجا را به قدری زیاد کنند تا ما بتوانیم
بدون اینکه در دنیای خودمان کشته شویم وارد این دنیا شویم، هرمون هم وقتی وارد دنیا شد در
 
________________
۳۷.......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
جسم هکتور قرار گرفت، این بار هم لرد فایر کمک شایانی در رابطه با ورود هرمون کرده بود.
چند وقتی هم گذشت ، ما باز هم نتوانسته بودیم قدرت جادویی را در زمین به قدری زیاد کنیم تا بتوان از آن داخل شد، اینبار من به حرف هیچ کدام از اعضای خاندان گوش نکردم و خودم وارد
زمین شدم ، اینبار لرد فایر مرا به جسم پسر جانی بلید و سارا مزدک وارد کرده بود، اما از قدرت های خارق العاده ی آنها با خبر نبود، آنها با کمک جمشید توانستند از مرگ کامل فرزندشان
جلوگیری کنند.
فرزند آنها نمرد و من به روح او رسوخ کرده بودم، وقتی من در وجود او قرار گرفتم او به کمک
چندین نفر از مرگ نجات پیدا می کرد.
تا اینکه ماکسیموس آمد و باعث مرگ آن جوان شد، یعنی من باعث مرگ آن جوان شدم، من فرزند جانی بلید را کشته بودم، اولین قتل را من در روی زمین آن موقع مرتکب شدم .
هردوس و هرمون فقط جسم بچه ای که به علت قدرت زیاد مرده بود را تصاحب کرده بودند اما من جوانی را کشته و جسمش را صاحب گشته بودم .
هرمون دو نفر را کشته بود و حافظه ی آنها را تصاحب کرده بود، آنها ولدمورت وجیمی بودند،
ولدمورت و جیمی هر دو موجوداتی خبیث بودند، اما من جوانی ساده و بی آلایشی را کشته بودم .
از خودم بدم آمد، من حق نداشتم کسی را که هیچ گناهی نداشت را بکشم .
پدرم به هیچ وجه خیال تصاحب این دنیا را نداشت و ندارد، او فقط می خواهد که در قسمتی از این
دنیا برای خود مرکزی بسازد تا بتواند وسائل جادویی قدرتمندی درست کند.
اما از آنجایی که من پدرم را می شناسم و می دانم که بسیار دوست دارد در کارهای دیگران
دخالت کند و خودش جریان تاریخ را رقم بزند و این امر حتما در آینده باعث درگیری او با افراد
 
________________
۳۸.......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
روی زمین می شد .
او بود که با راهنمایی هایش و نشانه هایی که برای پیشگوها می گذاشت در دنیای انسان ها اختلال
ایجاد می کرد و آنها را به هر سمت و سوئی می کشاند.
من می توانستم پدرم را از این کارها باز بدارم، اما چگونه این را به فریدون و باقی افراد حاضر
بفهمانم ، حالا فهمیدم که چرا ما باید با زور وارد این دنیا بشویم .
همه چیز به حالت عادی برگشت ، من داشتم عصا را به گردن پدرم می رساندم ، در آخرین لحظه
- جلوی این کار را گرفتم و عصا را پایین آوردم
تمام خاطرات گذشته به سرعت در مغزم جایگذین می شد، به سیریوس نگاهی انداختم ، او وقتی
دید که به او نگاه می کنم خودش را رها کرد و به سمت قبر روانه شد، اگر او به داخل قبر می افتاد
تمام زحمات ما به هدر می رفت، با اشاره ای سیریوس را در میان زمین و هوا نگه داشتم.
سیریوس با چشمانی اشک آلود به من نگاه می کرد، او فکر می کرد که من تحت افسون قرار
گرفته ام و تمام دنیا به خاطر ورود پدرم از بین می رود.
در همین لحظه عصا از دست من قاپیده شد ، به سرعت برگشتم، این فریدون بود که عصا را از دست من گرفته بود و آن را با تمام وجود به سمت پدرم نشانه گرفته بود، با اشاره ای او را به گوشه
ای پرتاب کردم .
عصا در دستانش می درخشید، او میتوانست با آن عصا به من حمله کند، رو به او لبخندی زدم ، او
دانست که من مانع او هستم و برای برداشتن من از سر راه به من حمله می کند.
نیم تنه ی پدرم از قبر بیرون آمده بود، آتشی که در تالار پیچیده بود با شدت زیاد شروع به زوزه
 
________________
۳۹ ................................................................................................................................ قدرت شیطافیا
کشیدن و شعله ور شدن کرد.
آتش به خوبی پدرم را می شناخت ، قدرت آتش در داستان پدرم بود و او می توانست هر استفاده
ای از آتش بکند.
من باید سه کار را با هم انجام می دادم ، یکی اینکه قدرت را از افراد داخل تالار می گرفتم و به سیریوس منتقل می کردم، دیگر اینکه می بایست سیریوس را از هر کاری باز می داشتم و از همه
مهمتر باید مراقب فریدون هم می بودم .
اگر سیریوس راه را می بست من تا مدتهای مدید نمی توانستم از این دنیا خارج بشوم ، همینطور احتمال مرگ پدرم هم بود، باید تمام قدرتم را معطوف این کار می کردم .
فریدون در چشمان من زل زده بود و می خواست نقطه ضعفی را در من پیدا کند تا بلکه بتواند راهی
برای شکست دادن من پیدا کند.
لبخند بر لبان فریدون نشست ، فهمیدم که راهی برای شکست من پیدا کرده، حالا که حافظه ی خودم را به دست آورده بودم طلسم های شوم و قدرتمندی را بلد بودم تا بتوانم او را در یک چشم
به هم زدن از بین ببرم.
یکی از قوی ترین طلسم ها که به طلسم زندان آتشین معروف بود را صدا زدم و به سمت فریدون
فرستادم .
آتشی که به دور تالار می چرخید به یکباره دورتادور فریدون را گرفت و شروع به فشار آوردن به او
کرد، هیچ کس نمی توانست بیش از چند دقیقه در برابر این طلسم از خود مقاومت نشان دهد و بعد
فریدون دستانش را از هم باز کرد و طلسمی سیاه رنگ را فرستاد البته نه به سمت من بلکه به سمت
 
________________
قدرت شیطافیا .................................................................................................................................................................. . . . . ها :
تمام افراد حاضر،
خواستم جلوی طلسم را بگیرم اما فریدون با استفاده از عصای مرگ این کار را کرده بود، این عصا
قدرت او چندین برابر کرده بود، از طرفی قدرت جادویی در این تالار به شدت زیاد شده بود و هر
طلسمی در آن می توانست خطرناک باشد.
طلسم سیاه رنگ در تالار شروع به چرخیدن کرد و تمام افراد حاضر را بر زمین زد، فریدون می
خواست تمام افراد حاضر را از صحنه خارج کند، او یا داشت آنها را می کشت یا اینکه آنها را
بیهوش می کرد.
هرچه بود به زودی قدرت تالار تحلیل پیدا می کرد، به برادرانم نگاهی انداختم ، آنها به حالت
خلاصه رفته بودند، من آنها را به حالت خلصه برده بودم و از تمام قدرت آنها استفاده می کردم.
رو به فریدون فریاد زدم : تو داری چه غلطی می کنی .
فریدون فقط لبخند می زد .
رو به پدرم کردم ، او در حالتی نبود که بتواند کاری بکند، انگار برای عبور او را بیهوش کرده
بودند، چون هیچ عکس العملی از خودش نشان نمی داد.
فریدون رو به من فریاد زد : برادراتو بردارو از اینجا برو.
رو به فریدون فریاد زدم : تو نباید این کارو می کردی !!
فریدون گفت: تو فکر کردی می زارم این دنیارو از ما بگیرین .
او می دانست که جیمی و ماکسیموس برادران من هستند، انگار او می توانست ذهن مرا بخواند،
دیگر فرصت فکر کردن نداشتم، هر لحظه ممکن بود پدرم کشته شود، تمام افراد حاضر در تالار بر: ۱.......................................................................................................................................... - - قدرت شیطافیا
روی زمین افتاده بودند، فقط من و دو برادرانم بودیم که سرپا ایستاده بودیم .
یوهان خودش را کشان کشان به سمت من می آورد او هنوز به هوش بود، تالار شروع به لرزیدن
کرد، قدرت این سمت داشت از بین میرفت، قدرت دنیای آتش داشت این قسمت از دنیای انسان
عموهایم آن طرف گذرگاه ایستاده بودند و قدرت آن طرف را تثبیت می کردند، به زودی تمام
این تالار و جنگل ممنوعه از بین می رفت و به دنیای ما یعنی دنیای آتش انتقال پیدا می کرد.
تالار اسرار قبلا بارها و بارها لرزیده بود و امکان داشت به زودی فرو بریزد و راه خروج بسته شود،
ورق به یکباره برگشته بود، حالا من در بد مخمصه ای بودم.
سیریوس کاملا از هوش رفته بود، پدرم از قبر به کلی خارج شده بود مانند جسدی متحرک به من
نگاه می کرد، هنوز به حالت عادی بر نگشته بود.
با اشاره ای دو برادرم را از حالت خلصه بیرون آوردم ، ماکسیموس یا همان هردوسی وقتی مرا دید
در مقابل من زانو زد و گفت : برادر منو ببخشید که شمارو نشناختم .
لبخند زدم و گفتم: ما بازی خطرناکی رو شروع کرده بودیم، منم تو رو نمی شناختم، حالا بهتره
پدرو نجات بدیم .
هرمون به من نگاهی انداخت و گفت : چه اتفاقی افتاده ؟
- تیتی - م . . ع رو به هرمون گفتم: قدرت اینجا هرچه زودتر از بین می ره بهتره شما پدر و بردارین و به دنیای
- تتسته خودمون بر گردین ، من می مونم تا یه راهی پیدا کنم!
هردوس رو به من گفت : من نمی تونم شما رو اینجا تنها بزارم، شما هم باید با ما بر گردین ، به
 
________________
: ۲.......................................................................................................................................... - - قدرت شیطافیا
دنیای خودمون بر می گردیم و راهی برای نجات دنیای خودمون پیدا می کنیم .
یوهان خودش را کشان کشان به من رسانده بود، او وقتی مرا دید گفت: شما می توانید با قدرت
خودتون این دروازه رو باز نگه دارین، اگر این دروازه بسته بشه، شما اینجا می میرید.
گفتم: اینهمه سال من اینجا بودم هیچ اتفاقی برام نیفتاده حالا چرا باید با بسته شدن این در من بمیرم
یوهان گفت: شما تا وقتی توی این دنیا زنده هستین که کلید زنده باشه ، به سیریوس نگاهی
بیندازین .
یوهان چه می گفت: مگر مادر و خواهر لرد فایر زنده بودند، خیلی سریع یادم آمد که ما روح آنها را در دنیای خودمان زنده نگه داشتیم، ما آنها را به حالت روحین تن در آورده بودیم و جسمشان را
به این دنیا انتقال داده بودیم.
کتیم م: ع تاسیس. به سیریوس نکاه کردم ، کاملا بی حرکت شده بود، او مرده بود، او خودش را برای جلوگیری از
ورود پدرم به این دنیا کشته بود، به یکباره شکه شدم ، او برای هیچ مرده بود، به پدرم نگاهی
انداختم بی حرکت ایستاده بود، هنوز در شک ورود بود.
همیشه در تمام کارها از او کمک می گرفتیم ، او خیلی باهوش و با سیاست بود، به فریدون نگاهی
انداختم ، فقط لبخند به لب داشت، او داشت در آتش می سوخت اما رو به من لبخند می زد.
دلم می خواست قبل از اینکه این دنیا را ترک کنم فریدون را بکشم ، اما وقتی خودم را جای او گذاشتم حق را به او دادم، اگر من هم به جای او بودم جلوی هر کسی را که می خواست به
من بارها و بارها در جنگ های بسیار سخت پیروز شده بودم ، در سرزمین ما جنگ ها به صورت
- م: تاسی و ... - rr تمامی این دنیا نبود، همیشه در جنک های ما خون های زیادی بر زمین می ریخت و قدرت های بزرگی از
 
________________
: ۳ .......................................................................................................................................... - - قدرت شیطافیا
بین می رفتند.
اما من همیشه در جنگهایم پیروز بودم، تمرکز خودم را از دست داده بودم و همین امر باعث شده
بود تا فریدون بتواند تا اینجا پیش برود، من با قدرتی که داشتم می توانستم او و هر کسی را که
بخواهد در کارهای من دخالتی بکند را از بین ببرم.
رو به هردوس گفتم: مواظب پدر باش ، فریدون می خواد پدرو از بین ببره.
هردوس رو به من گفت : اجازه بده فریدونو همین حالا بکشم .
گفتم: اون خیلی خطرناکه، معلوم نیست چه فکری توی سرش اداره ، ازت می خوام تا وقتی من
دارم با اون مبارزه می کنم از پدرو دروازه محافظت کنی .
می خواستم این دنیا را ترک کنم اما بعد از کمی فکر به یاد آوردم که چه زحمت هایی برای ورود
به این دنیا کشیده بودم، چه چشم هایی به انتظار باز شدن این راه بودند، اگر من پا پس می کشیدم،
با دستان خودم پادشاهی پدرم را به دشمنانش تقدیم کرده بودم .
حه ساشت می گذشت من خاطات سشت > ، از گذشته را به باد ما آه و دم، حالا نام تک تک
هر چه بیشتر می مانی بیشتری ار را به یاد می آوردم م
دشمنان پدرم را به یاد می آوردم.
فریدون با استفاده از عصای مرگ دیواره های آتش به دور خودش را از بین برد و با سرعت زیادی
به سمت من حرکت کرد .
آماده ی درگیر شدن با او شدم ، اما او در میان راه، راهش را کج کرد و به سمت پدر و هردوس رفت، هرمون قدرت تالار را نگه داشته بود، فشار زیادی بر روی او بود، او یکی از قدرتمندترین
مردان سرزمین من بود، او همیشه پشتیبان پرقدرتی برای من بود و در جنگ ها دوشادوش من می
 
________________
: :.................................................................................................................................................. - قدرت شیطافیا
اما هردوس فقط به طرح نقشه و مطالعه می پرداخت، تمام جنگ هایی را که اون نقشه ریزی می
کرد با موفقیت روبرو می شد.
رو به فریدون فریاد زدم : تو قبل از اینکه بخوای به پدرم دست بزنی در جا می کشمت .
فریدون عصای مرگ را همراه خودش داشت، آن عصا یکی از یادگارهای اجدادی من بود، آن
عصا با قوی ترین طلسم های پدرانم ساخته شده بود و می توانست هر کسی را از پا در بیاورد، حتی
پدرم را .
سیریوس را به کناری پرتاب کردم و به سمت فریدون حمله کردم، با یک آپارات سریع در مقابل او قرار گرفتم و طلسمی قدرتمند را به سمتش رها کردم، او از سرعت عمل من کاملا متحیر شده بود به همین خاطر نتوانست کاری بکند و طلسم من مستقیما به سینه اش برخورد کرد.
تالار برای بار چندم به شدت لرزید، فشار دنیای آتش داشت این قسمت از زمین را به سمت خودش
می کشید و به زودی این دنیا را در خود می بلعید.
خاطراتم در حال تکمیل شدن بود، خیلی زود فهمیدم که چه کار می توانم برای باقی نگه داشتن
این دروازه و زنده ماندن خودم در این دنیا بکنم.
من احتیاج به یک قدرت بزرگ داشتم که روحش را به دنیای خودم بفرستم، جمشید، جانی بلید،
جاناتان، فریدون ، برادر بزرگ از دوازده برادر مرگ ، اینها همگی می توانستند کلید بین این دنیا و
دنیای دیگر باشند .
اما باید خیلی سریع این کار را می کردم، این کار نیاز به تفکر و آمادگی کامل داشت، البته از همه
مهمتر قدرت جادویی زیاد بود که می بایست جمع می کردم .
دنیای آتش داشت قدرت جادویی این مکان را به سمت خودش می کشید، می بایست برای
 
________________
قدرت شیطافیا - - .......................................................................................................................................... که :
لحظاتی هم که شده برای اجرای نقشه ام قدرت جذب می کردم .
با چشمانم به اطراف نگاهی انداختم ، باید یکی از قدرتمندترین افراد این تالار را با طلسم ششم
کتیم تتسته 2 تهیه = م: ه: مرگ، یعنی مرگ با زجر می کشتم تا قدرت جادویی اش در فضای تالار پخش شود.
بجز فریدون هیچ کسی سرپا نبود و قدرت نداشت، اما من او را برای کلید شدن احتیاج داشتم ، در همین افکار بودم که هردوسی فریاد زد: پشت سرت.
من شنیده بودم که جمشید او را از اینجا بیرون انداخته بود، پس او در این تالار چه می کرد، حتما
او هم قسمتی از نقشه ی سیریوس بوده که حالا وقتی دیده که صاحبش جانش را از دست داده به
سراغ قاتل او آمده.
او جان مرا می خواست ، اما او با این کارش بیشتر کار من را راه انداخته بود، قدرت جادویی یک
مار باسیلیسک به قدری زیاد بود که اگر او را می کشتم برای حدود یک ساعت قدرت بین دنیای
من و دنیای آتش را تامین می کرد.
حتی برای لحظه ای هم درنگ نکردم ، جان او در برابر جان افراد حاضر در تالار چیزی نبود.
- آم. شا : T . . . من: تتسه طلسم ششم مرگ خون آشامان را صدا زدم ، آتش عظیمی از بدن من جدا شد و به سرعت به دور
هردوسی برای بار دوم فریاد زد : مواظب باش !!!
به سمت عقب برگشتم، اما دیر شده بود، فریدون در مقابلم بود، او خیلی خوب می دانست که طلسم ها نمی توانند مرا بکشند، به همین خاطر می خواست با عصای مرگ مستقیما به من ضربه
بزند، عصای مرگ هنوز از طلسم های سیاه من مانند آتش در حال سوختن بود.
 
________________
: " .......................................................................................................................................... - - قدرت شیطافیا
من با دستان خودم وسیله ی مرگ خودم را آماده کرده بودم ، فریدون بدون حتی لحظه ای درنگ
عصای مرگ را بر سر من فرود آورد.
به سرعت سرم را کنار کشیدم ، اما سرعت دستان فریدون به قدری زیاد بود که تیغه یا عصا را با شانه ی من درگیر کرد و از شانه دست چپ مرا انداخت.
دنیا به یکباره در مقابل چشمانم سیاه شد، طلسم ها به قدری شیطانی و سیاه بودند که مرا به زودی از
بین می بردند .
فریدون بدون لحظه ای درنگ ضربه ی بعدی را به سمت من روانه کرد.
در آخرین لحظات که من آماده ی مرگ شده بودم، هردوس با طلسمی فریدون را از روبروی من
پرتاب کرد، او مانند آتش در حال سوختن بود.
به دست قطع شده ام نگاهی انداختم ، طلسم هایی که بر عصا خوانده بودم به سرعت داشتند پوست
مرا می سوزاندند .
دیگر هیچ امیدی به زنده ماندن من نبود، اگر من در این دنیا می مردم ، دروازه ی بین این دنیا و دنیای آتش برای سالهای مدیدی باز می ماند، دیگر نمی توانستند قدرت جادویی که با مرگ من
به این دنیا وارد شده بود را از بین ببرند .
فقط باید یک کار را می کردم، آنهم این بود که طلسم ششم مرگ را بر روی خودم اجرا کنم .
آماده ی این کار شدم، اما برای لحظه ای به پدرم نگاهی انداختم ، اگر من در این دنیا می مردم او
این دنیا را با خاک یکسان می کرد، او نیازی به افراد این دنیا نداشت.
متی • - کتیم قطعه ی بزرگی از سقف تالار فرو ریخت و چندین ستون بزرگ تالار ترک های اساسی ای
 
________________
: ۷.......................................................................................................................................... - - قدرت شیطافیا
خوردند .
به زودی همه چیز فرو می ریخت ، مار سیریوسی به خود شیمی غلتید و به دیواره ها می خورد و به
آنها خسارات جبران ناپذیری وارد می کرد.
از جایی که سقف تالار فرو ریخته بود روزنه ای به بیرون باز شده بود، در بالای روزنه گوین و
کارتش را دیدم که از آنجا به داخل تالار پرواز کردند، آنها تعداد زیادی هم افراد با خودشان
آورده بودند، چند لحظه ای نکشید که حدود پنجاه نفر از داخل روزنه داخل شدند، بیشتر آنها از جادوگران سیاه بودند، این را از قیافه هاشان و شعاع قدرتی زیادشان می فهمیدم .
درد شدیدی در بدنام پیچیده بود، رگه های جادوی سیاه در بدن من نفوذ کرده بود و به زودی مرا
از بین می برد .
به هردوس بالای سر فریدون رسیده بود، پهلوی سمت راست فریدون بکلی از بین رفته بود، طلسم
هردوسی پهلویش را کاملا دریده بود.
هردوس بالای سر فریدون بود و آماده بود تا او را در جا بکشد.
هرمون وقتی قدرت تولید شده توسط مار سیریوس را احساس کرده بود دست از تامین قدرت تالار
برداشته بود و به سرعت به سمت من می آمد.
با اشاره ی دستم پدرم را به او نشان دادم ، می دانستم نقشه افرادی که به تالار وارد شده اند این بود که بتوانند پدرم را بکشند، جادوگران سیاه را یک به یک زیر نظر گرفتم ، از طرفی می خواستم به
آنها آسیب نرسانم و از طرفی می خواستم از پدرم و دروازه محافظت کنم، اینطور نمی شد.
من همیشه فرد قاطعی بودم اما با زندگی کردن در این دنیا طور دیگری بار آمده بودم و نمی توانستم
پا بر روی احساساتم بگذارم، قبلا به هیچ وجه به کسی رحم نمی کردم اما حالا حتی نمی توانستم
 
________________
: ۸.......................................................................................................................................... - - قدرت شیطافیا
طلسم مرگی را به سوی دشمنانم بفرستم.
در دوراهی عجیبی افتاده بودم، به زودی زخم دستم مرا از پا در می آورد، اما من فرصت داشتم که
تک تک افراد حاضر در تالار را با زجر کامل از بین ببرم.
هرچه می گذشت بیشتر بی رحم می شدم، کم کم به قدری بی رحم می شدم که می توانستم خون تک تک افراد حاضر را بریزم .
هرچه فکر می کردم چیزی از مادرم در ذهنم نبود، انگار من فقط هر چیزی را که لازم بود بدانم را
می فهمیدم ، این خودش جای تعجب داشت .
هیچ صحنه ی آشکاری از دنیای خودم نداشتم، انگار مدتی طول می کشید تا همه چیز را به یاد
بیاورم.
به افرادی که مرا محاصره کرده بودند نگاهی انداختم ، من به قدری قدرت داشتم که بتوانم هر
کسی را که می خوام را از بین ببرم.
هردوسی بالای سر فریدون بود ، فریدون از درد به خودش می پیچید، هردوسی می خواست او را از
== کتاب | - بین ببرد ، رو به هردوسی فریاد زدم : اونو زنده نکه دار ، به اون احتیاج پیدا می کنیم .
ra . . . کیتی هردوسی رو به من گفت : سرورم اون می تونه برای ما مشکل ساز بشه.
چیزی که خیلی عجیب بود این بود که ما هم به زبان افراد روی زمین صحبت می کردیم، هرچقدر به دنبال زبانی گشتم تا با هردوس طوری حرف بزنم تا کسی متوجه نشود پیدا نکردم .
رو به افرادی که مرا محاصره کرده بودند فریاد زدم : اگه تا یک دقیقه ی دیگه اینجارو ترک نکنید
همتونو می کشم.
 
________________
: ۹ .................................................................................................................. قدرت شیطافیا
می خواستم با این کار با تمام افراد حاضر اتمام حجت کنم، نمی خواستم بدون علت آنها را بکشم.
یکی از آنها که از همه پیرتر و قدرتمند تر بود رو به من گفت: تو خیال می کنی ما می توانیم به
کسی مثل تو یا اون شیطون اجازه بدیم این دنیارو فتح کنید.
به لرد فایر نگاهی انداختم ، او بیهوش بر روی زمین افتاده بود، اگر او بود به من می گفت که این شخص کیست که اینقدر بی پروا صحبت می کند، فکر می کردم بزرگ آنها فریدون بود که الان
بر زمین افتاده و به شدت زجر می کشد.
شعاع قدرت او به قدری زیاد بود که می توانستم آن را احساس کنم، هر که بود از بزرگان
جادوگران سیاه بود، این را من فکر می کردم شاید هم او جادوگر باشد.
درد شدیدی در دستانم وجود داشت، پیرمرد خیلی خوب می دانست که چیزی تا مرگ من باقی
نمانده و دو برادرم بدون من نمی توانند با هم هماهنگی کامل داشته باشند.
او به سمت من خیره شد و گفت: بزار من هم یه پیشنهادی به تو بکنم، بهتره قبل از هر کاری به اون
کاملا فکر کنی ، من خوب می دونم که تو می توانی فرق بین واقعیت و دروغ رو تشخیص بدی .
او طوری حرف می زد که به دلم می نشست ، اما او می خواست وقت را ، یعنی تنها چیزی که الان
برایم مهم بود را از من بگیرد.
به همین خاطر رو به پیرمرد گفتم: تو باید همین حالا اینجار و ترک کنی ، نمی خوام هیچ کس
اینجا صدمه ببینه .
صحنه هایی از قتل هایی که قبلا به انجام رسانیده بودم را به یاد آوردم، من بدون اینکه حتی لحظه
ای هم به دشمنانم رحم کرده باشم آنها را قتل عام می کردم، صحنه هایی که حتی یاد آوریشان
برایم بسیار سخت بود را به یاد می آوردم .
 
________________
قدرت شیطافیا - . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . اث
لحظاتی را که زن و بچه ها را می کشتم ، لحظاتی را که با کشتن افراد و زجر کشیدن آنها از آن
لذت می بردم .
از خودم بدم آمد، احساس می کردم خون در حال جوشیدن در من بود، احساس خشم در وجودم
فوران می کرد، با دیدن آن تصاویر بی رحمتر از قبل می شدم .
پیرمرد داشت رو به من لبخند می زد، او رو به من گفت : اگه فرصت برای فکر کردن می خوای من اونو به تو می دم ، بهت قول می دم که دروازه تا فردا هم بسته نمی شه، من با قدرتم اونو باز نگه می دارم تا تو درست فکر کنی .
تصاویری در ذهنم شروع به نمایش کردند، لحظات کشتن چند مرد مسن و پیر را در ذهنم تداعی می کردند، لحظاتی که آنها برای زندگی به من التماس می کردند، لحظاتی که من با دستان خودم گلوی آنها را می فشردم تا جان از بدنشان خارج شود.
چیزی در این صحنه ها عجیب بود !!، شاید دستانم ، دستانم به هیچ وجه به داستان یک هیولا شباهت
نداشت ، دستانی که در خاطراتم داشتم به هیچ وجه شبیه دستانی که حالا داشتم نبود .
در تمام خاطراتم من و تمام اعضای خانواده ام همگی به شکل یک دورگه بودیم ، یعنی لباسی که
بدن نداشت و داستانی که مانند داستان اسکلتی از آستین لباس بیرون زده بود.
انگار خاطراتم را درست به یاد نمی آوردم، الان وقت فکر کردن به جزئیات کار نبود، اما حرف
های پیرمرد، او به من می گفت که می توانم فرق بین دروغ و واقعیت را بفهمم.
پیرمرد فقط لبخند میزد، درست مانند فریدون بود ، هرودوسی رو به من فریاد زد: داری چی کار میقدرت شیطافیا - ..........................................................................................................................................۱ ک
کنی ، زودتر همشونو از بین ببر !!
به هردوس نگاهی انداختم ، او بالای سر فریدون بود، فریدون از درد به خود می پیچید، طلسم
هردوسی به قدری قوی بود که داشت او را از بین می برد.
حالم هرچه که می گذشت بدتر می شد، بدانم در حال کرخت شدن بود، زخمی که فریدون بر من انداخته بود داشت مرا از پای در می آورد، دیگر قدرت جادویی حاضر در تالار اسرار هم نمی
توانست مرا زنده نگه دارد.
باید هرچه زودتر دینم را به سرزمینی که از آن آمده بودم اداء می کردم .
باید پیرمرد را می کشتم و روح فریدون را از آن خارج می کردم تا بتوانم راه بین این دنیا و دنیای آتش را برای همیشه باز نگه دارم یا حداقل بتوانم راهی برای آیندگان یعنی هر کسی که بخواهد از
دنیای من به این دنیا بیاید را باز بگذارم، من باید کلیدی برای آیندگان می ساختم.
این حداقل کاری بود که باید می کردم ، به سمت پیرمرد حرکت کردم ، پیرمرد هیچ حرکتی نمی
کرد، چند نفر خواستند جلو بیایند اما پیرمرد با دستش به آنها اشاره کرد که جلو نیایند.
عجیب بود، یا او می خواست اعتماد مرا جلب کند یا از زندگیش سیر شده بود، او خیلی خوب از
قدرت های من باخبر بود و می دانست اگر من بخواهم می توانم او را با یک حرکت از بین می برم،
اما فقط ایستاده بود و روی زندگیش مانور می داد.
کمیسی ش رو در روی او ایستادم و کفتم: من به شما اطمینان می دم که با ورود ما به این دنیا هیچ چیز توی
دنیای شما فرق نکنه !
معلوم بود که می توان با او صحبت کرد، بعد از کمی مکث ادامه دادم : شما خوب می دونید که
من می توانم همتونو بکشم اما نمی خوام این کارو بکنم .
 
________________
قدرت شیطافیا - ........................................................................................................................................... ۲ ک
پیرمرد لبخندی زد و گفت: به خاطر همینه که تا حالا بهت حمله نکردم
رو به پیرمرد گفتم نمی خوام با هم یه معامله ای بکنیم، من به شما قول می دم که کسی از دنیای آتش از جنگل ممنوعه بیرون نمیاد، در عوض شما هم اینجارو ترک کنید و بزارید ما به کار مون
پیرمرد لبخند فقط لبخند می زد، انگار چیزی را که می خواست را نمی توانست در میان جمع
بگوید.
اعصابم خرد شده بود، او فقط لبخند می زد ، از شانه ی دست کنده شده ام خون بیرون می زد
طوری که خون تمام بدنام را پر کرده بود.
دستم را به سمت پیرمرد گرفتم و گفتم: من زیاد وقت ندارم، پس بهتره با من به یه نتیجه ای برسی اگر پدرم به حالت عادی خودش در بیاد دیگه هیچ مذاکره ای در میان نیست، اون به خاطر من تمام
افراد این دنیارو از بین می بره
پیرمرد فقط لبخند می زد، با تمام وجود دنبال طلسمی قدرتمند گشتم تا از قدرت تمام افراد حاضر
برای قدرتمند تر کردن این دنیا استفاده کنم ، حالا که این افراد در تالار بودند من باز هم می
توانستم همه چیز را از سر بکیرم .
طلسمی قدرتمند را خیلی سریع در ذهنم پیدا کردم، انگار حافظه ی من فقط چیزهایی را که لازم
داشتم را به یاد می آورد.
طلسم را اجرا کردم ، زمین به یکباره لرزید، طوری که مقدار زیادی از سقف تالار فرو ریخت ، با اشاره ای من شعله های آتش آن قسمت از سقف را به سر جایش برگرداند، طلسم من شعله کشید
و از زیر پای من بیرون زد و در عرض یک چشم به هم زدن دور تا دور تالار را گرفت، تمام افراد
 
________________
قدرت شیطافیا - .......................................................................................................................................... ۳ ک
تازه وارد در بند من شدند بجز پیرمرد که هنوز لبخند می زد.
همه ی افراد حاضر را به حالت خلصه بردم و از قدرت جادویی آنها برای قدرتمند تر کردن این
- تالار استفاده کردم
برای هر کاری اول می بایست یک شخص دیگر را کلید بکنم ، به سمت فریدون حرکت کردم، از
بس که از او خون رفته بود به حالت احتضار افتاده بود، وقتی بالای سرش رسیدم با چشمانی نیمه باز
به من نگاه می کرد.
پیرمرد در جایش ایستاده بود و فقط تماشا می کرد، می دانستم که می تواند مشکل ساز شود اما او
را رها کردم ، خیلی سریع مقدمات کار برای ساختن یک کلید به یادم آمد، عجیب بود فقط جاهایی از حافظه ام را به یاد می آوردم که لازمشان داشتم، انگار هنوز هم ذهنم وقتی کار می کرد
فریدون به زحمت چند کلمه ای حرف زد اما رمقی در او باقی نماده بود که حرفهایش را کامل
کند، می بایست روح او را از بدنش خارج می کردم بدون اینکه بمیرد، من این کار را بارها و بارها
انجام داده بودم .
پیرمرد از پشت سر من گفت : مواظب کاری که داری می کنی باش، خیلی خطرناکه.
رو به پیرمرد گفتم: من خیلی خوب می دونم چی کار دارم می کنم .
پیرمرد گفت : اون یه جادوگر سیاهه اون جسمو روحش پیوند عمیقی با هم دارن.
پیرمرد می دانست که من می خواهم چه کار کنم ، به پدرم نگاهی انداختم ، او فقط ایستاده بود و به
گوشه از تالار زل زده بود، کم کم داشتم برای اون نگران می شدم، شاید لازم بود او را به دنیای
خودمان برگردانم ، اصلا او چرا خودش وارد این دنیا شده بود، اما افراد قدرتمندی داشتیم که می
 
________________
قدرت شیطافیا - ..........................................................................................................................................: ک
توانستند به جای او وارد این دنیا شوند.
دنبال طلسمی قدرتمند گشتم تا بتوانم او را بکشم و در هنگام مرگ بتوانم روح او را از آن خود
هرودوس که کنار من ایستاده بود گفت : می خواین چه کار بکنید؟
رو به او گفتم: اول باید یه کلید دیگه درست کنیم ، زندگی کردن بدون کلید توی این دنیا برای ما
غیر ممکنه .
هرودوس گفت :باید چه کار کنیم .
کمی به ذهنم فشار وارد کردم، اولین کاری که باید بعد از در اختیار گرفتن روح فریدون می کردم
این بود که آن را به دنیای آتش بفرستم ، کار بعدی این بود که جسد او را در میان دروازه قبر می
کردم و چندین طلسم قدرتمند برای محافظت از او بر روی او می گذاشتم.
رو به هردوس گفتم: شما دونفر باید فقط روی قدرت این تالار تمرکز کنید.
هردوس گفکفت : من از اون پیرمرد اصلا خوشم نمیاد .
گفتم: من درست بر خلاف تو فکر می کنم ، فکر نکنم بخواد کاری بکنه .
هردوس گفت : انگار زیر لباسش چیزی رو مخفی کرده، فکر کنم شمشیر باشه.
به پیرمرد نگاهی انداختم ، منتظر کمترین بهانه بودم تا او را بکشم ، در زیر ردایش چیزی بود که
واقعا شبیه شمشیر بود .
- := la s م . کتی پیرمرد وقتی دید نکاه من روی لباسش قفل شده ، ردایش را کنار زد و شمشیری را که در زیر آن
پنهان کرده بود را به من نشان داد .
 
________________
قدرت شیطافیا - . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ثث
رو به او گفتم: اون چیه ؟
پیرمرد گفت: این شمشیر قدیمیه...
گفتم: نکنه با اون می خوای منو بکشی .
رو به پیرمرد گفتم: اگه کمترین حرکتی در حین کارهای من انجام بدی در جا می کشمت، باور
کن اینو جدی میگم .
رو به فریدون کردم، چشمانش را کمی باز کرده بود و به من نگاه می کرد، لبخندی پر از قرور رو
به او تحویل دادم .
فریدون ابروهایش را در هم کرد و خواست از جایش بلند شود، اما با تکانی دوباره بر زمین افتاد،
طلسمی که هردوسی به او زده بود چنان قدرتمند بود که داشت او را از پا در می آورد.
ذهنم درست کاری را که باید می کرد انجام داد، خیلی سریع طلسم مرگی را که به دنبالش می
گشتم را به یاد من آورد.
دستانم را جلو بردم و در ذهنم آن طلسم را صدا زدم ، طلسم مانند آتشی از داستان من خارج شد و با
شدت زیاد در بدن فریدون فرو رفت و او را به سرعت از پا در آورد، در آخرین لحظه ای که
داشت جان می داد خواستم که روحش را از آن خود کنم .
او به یکباره آتش گرفت و در پشت شعلههای آتش ناپدید شد، خیلی خوب می دانستم که او بعد
از تبدیل شدن به روح می تواند خطرناکتر از قبل شود.
به سمت پیرمرد برگشتم ، او هنوز سر جایش ایستاده بود، دوباره به یاد خاطراتی افتادم ، خاطرات
 
________________
قدرت شیطافیا - ........................................................................................................................................... " ک
قتل عام هایی که انجام داده بودم ، باورم نمی شد این من باشم که اینچنین قتل عام می کردم .
نمی دانم چرا با این همه قدرت باز هم به ایندنیا آمده بودم، اگر من اینطور می توانستم قتل عام کنم
و اینچنین قدرت داشتم دشمنان چقدر قدرت داشتند .
تصاویر چیزی را کم داشتند، چیزی خیلی عجیب بود، آنهم این بود که تمام کسانی را که در
خاطراتم می کشتم همگی انسان بودند، مگر در دنیای ما انسان وجود داشت، آنها جادوگر بودند.
به سمت فریدون برگشتم ، آتش دور تا دور او از بین رفته بود، او به روح تبدیل شده بود و جسدش
- - - ع T . ش شم. «ه - کاخ سا - زیر پایش افتاده بود، رو به او لبخندی زدم و گفتم: آماده شو می خوام بفرستمت توی دنیای خودم
فریدون لبخندی رو به من زد و گفت : فکر کردی روح من به تو کمک می کنه.
خودم را برای این لحظه آماده کرده بودم، خیلی خوب می دانستم فریدون این حرف را می زند.
رو به فریدون گفتم: اگه این کارو نکنی این پیرمرد و تمام افراد اینجارو می کشم.
فریدون با خشم رو به من و بعد به پیرمرد نگاهی انداخت، آنها تقریبا هم سن بودند، البته خیلی خوب می دانستم که فریدون خیلی پیرتر از پیرمرد بود، اما پیرمرد می بایست جادوگر باشد، چون
سنش زیاد به نظر می آمد در صورتی که به اندازه ی فریدون پیر نبود.
در کمال ناباوری دیدم که فریدون منتظر دستور آن پیرمرد شد.
پیرمرد رو به فریدون گفت: بهتره هر کاری که می خواد بکنی .
فریدون که خیلی تعجب کرده بود گفت: تو می دونی دارای چی می گی ؟
به هردوس و هرمون نگاهی انداختم ، هر دو در به حالت خلصه رفته بودند و در حال تامین قدرت
 
________________
قدرت شیطافیا - ...........................................................................................................................................۷ ک
این تالار بودند، درد دستم داشت مرا از پا در می آورد ولی من نباید به این فکر می ماندم ، می بایست تمام حواسم را بر روی ماجرا می گذاشتم، حالا که فریدون هم زنده شده بود می توانست
پدرم را تحدید کند.
فریدون بعد از کمی نگاه به پیرمرد به سمت قبر حرکت کرد، او می توانست الان به راحتی به پدرم
حمله کند و او را از پا در بیاورد.
اما نمی دانم چرا مطمئن بودم که او کاری نمی کند و کاری را که پیرمرد گفته را انجام می دهد، وقتی فریدون به پدرم نزدیک شد پدرم به یکباره چشمانش را باز کرد، او در چشمان فریدون زل
زد و گفت: بلاخره شکست خوردی فریدون ؟
از اینکه پدرم بلاخره توانست به هوش بیاید خوشحال شدم فریدون هیچ نگفت و به سمت قبر رفت
، پدرم وقتی مرا دید با اشاره ای دست کنده شده ی مرا از روی زمین بلند کرد و به جای خودش برگرداند، او با طلسمی آتشین این کار را کرده بود، تمام دردی که بدنم را فرا گرفته بود از بین
رفت.
او به سمت من آمد و گفت: تو کار تو خیلی خوب انجام دادی .
انگار باری از روی من برداشته بودند، دیگر فشاری را که قدرت این تالار به من وارد می کرد را
احساس نمی کردم ، به جسد سیریوس که بر زمین افتاده بود نگاهی انداختم ، غم بزرگی دلم را پر
کرد، انگار با بیدار شدن پدرم من به حالت عادی قبلم برگشته بودم، حالا از مرگ سیریوس به قدری ناراحت بودم که می خواستم خودم را بکشم .
من او را برای رسیدن به اهدافم کشته بودم، من برای اولین بار به او خیانت کرده بودم ، او قبل از
مرگش فکر می کرد که من واقعا دوست او بودم و او تمام نقشه هایش را به من گفته بود.
 
________________
قدرت شیطافیا - ...........................................................................................................................................۸ ک
او باور داشت که من پدرم را می کشم و قائله را پایان می دادم اما من به او پشت کرده بودم ، من حق نداشتم این کار را با او بکنم، شاید باید به او می گفتم که من چه کسی هستم، اصلا چرا من از
قبل نمی دانستم چه کسی بودم چرا باید همه چیز را امروز درست در آخرین لحظات به یاد می
آوردم، چرا درست لحظه ای که داشتم پدرم را می کشتم این اتفاق افتاده بود.
از کجا معلوم که همه چیز دروغ نبوده ، شاید همه چیز یکی دیگر از کارهای پدرم نبوده ، اصلا از کجا معلوم که او پدر من بوده ، حالا که از این زاویه به قضیه نگاه می کردم می دیدم که احتمال
اشتباه من زیاد بود .
به همه چیز شک کردم، دیگر هیچ چیز جدیدی به یاد نمی آوردم، چرا هر چیزی را که لازم بود
به یاد می آوردم، اگر قرار بود من چیزی را به یاد بیاورم باید همه چیز را به یاد بیاورم، هرچه تلاش
می کردم در خاطراتم چیز جدیدی پیدا کنم چیزی نبود .
انگار دیگر لازم نبود که چیزی را به یاد بیاورم، همه چیز زیر سر هرمن بود، اگر می خواستم واقعا
از همه چیز سر در بیاورم می بایست لرد فایر را بازجویی می کردم، اما او بر زمین افتاده بود، با تمام وجود دنبال طلسمی گشتم تا بتوانم ذهن لرد فایر را بخوانم، من باید به هر صورتی که می شد از
همه چیز سر در بیاورم .
 
________________
۵۹ ................................................................................................................................. قدرت شیطافیا
عهدنامه ی قدرت شیطانی
خیلی سریع جسد لرد فایر را پیدا کردم، با اشاره ی من لرد فایر به یکباره آتش گرفت، از آنجایی
که هرمن داشت به سمت من می آمد حواسش به جسد لرد فایر نبود، از طرفی شعله های آتش در
جای جای این تالار زبانه می کشید و به این راحتی نمی توانست جسدی را در میان این همه جسد
پیدا کرد...
تصاویری مبهم در مقابل چشمانم ظاهر شد، می بایست به زمانی برگردم که او به دنیای آتش می
رفت تا از همه چیز باخبر شوم.
تصاویر مبهمی که در مقابلم ظاهر شده بودند به یکباره به هم ریختند و با سرعت زیاد در ذهنم
شروع به چرخیدن کردند.
چشمانم را بستم تا به راحتی بتوانم در تصاویر کنکاش کنم ، چند لحظه ای کشید تا بالاخره یکی از
تصاویر در مقابل من ایستاد، لرد فایر تنها در تالاری سیاه رنگ ایستاده بود، آنجا شبیه جایی بود که
چند ساعت پیش همراه با سیریوس به سراغ هرمن رفته بودیم، دیگر دلم نمی آمد هرمن را پدر صدا
لرد فایر به دور و اطرافش نگاه می کرد و منتظر شخصی بود، او بسیار آشفته بود، این را از نا آرامی
اش فهمیدم ، چیزی نکشید که شخصی از انتهای تالار وارد شد، او در میان زمین و هوا معلق بود،
او خود هرمن بود .
لرد فایر با دیدن هرمن بر روی زمین زانو زد و گفت : سرورم اون طلسمی رو که گفتین روی مادرو خواهرم اجرا کردم، اما اونا مردن، تمام جادوگرای سیاه دنبال منن ، الان اگر برگردم روی زمین
منو می کشن .
 
________________
" ............................................................................................................................................ - قدرت شیطافیا
هرمن گفت: تو یه احمقی ، چطور نتونستی یه کار ساده رو برای من بکنی ، قصه نخور اگر بتونم
وارد دنیا بشم روح مادر و خواهر تو برات میارم ، حالا با قدرتایی که بهت دادم باید بری و نفرات
بعدی رو برای من آماده کنی ، اینو بدون یک نفر با قدرت من باید با یه نفر قدرتمند روی زمین
وسلت بکنه تا من بتونم به دنیای شما بیام .
لرد فایر گفت: شما به من حقه زدید، شما به من گفتید اگر مادر و خواهرمو به زمین برگردونم زنده
می شن .
هرمن گفت : داری خیلی زیاده روی می کنی .
لرد فایر گفت : من باید چند نفر دیگر و به خاطر شما بکشم .
هرمن گفت: اگر جون مادر و خواهر تو دوست داری بهتره کاری که بهت می گم رو انجام بدی .
لرد فایر گفت : مطمئن باش تلافی این کارو سرت میارم.
هرمن گفت : اون عصا رو باید به شخصی که از قدرت من به وجود میاد بدی ، اینو یادت بمونه .
لرد فایر از جایش بلند شد، همه چیز در ذهنم بهم خورد، چشمانم را باز کردم، هرمن در مقابل من ایستاده بود، من هیچ نسبتی با او نداشتم، حالا فهمیدم چرا وقتی پایش را به این دنیا گذاشت در
حالت خلصه بود، او داشت بر روی ذهن من ، ماکسیموس و جیمی کار می کرد، او هر سه ی ما را
بازی داده بود، ای کاش همان موقعی که می توانستم حساب او را می رسیدم .
به روی خودم نیاوردم که از همه چیز خبر دارم، عصای مرگ در دستانم بود، فریدون در دهانه ی
تاسیسر دروازه ی ورودی ایستاده بود و به من نکاه می کرد، تمام طلسم هایی که می دانستم را روی عصای
مرگ اجرا کردم ، عصا به یکباره آتش گرفت.قدرت شیطافیا - ...........................................................................................................................................۱ ا"
نمی دانستم که می توانم او را بکشم یانه اما باید تمام تلاشم را می کردم، از کاری که کرده بودم پشیمان بودم، من باید مثل همیشه به سیریوس اطمینان می کردم و به او کمک می کردم، باید تمام
تلاشم را می کردم، باید هر سه ی آنها را از این دنیا بیرون می انداختم ، اصلا شاید می توانستم آنها
را بکشم .
هرمن تمام حواسش به من بود، او آغوشش را باز کرده بود تا مرا در آغوش خود بگیرد، به یاد حرف های سیریوس افتادم ، او به من گفته بود که اگر او پایش را در این دنیا بگذارد همه را می
کشد .
عصا را در دستانم محکم کردم و آغوشم را باز کردم تا او را در آغوش بگیرم، عصا در دستانم می سوخت، او حتی فکرش را هم نمی کرد که از حقه ی او باخبر شوم ، وقتی در نزدیکی او قرار گرفتم با تمام وجود عصا را بر سر او کوفتم ، او در اخرین لحظات سرش را کنار کشید و عصا به
سینه اش برخورد کرد و جراحتی عمیق بر سینه اش وارد کرد.
مهلت ندادم و ضربه ی بعدی را بر شکم او کوفتم، می بایست سر او را قطع می کردم این چیزی
بود که در ذهنم می پروراندم.
به محض اینکه هرمن توانست با آپارات از من فاصله گرفت ، ماکسیموس و جیمی متوجه کار من
نشده بودند ، فریدون وقتی دید که من با هرمن چه کردم به سمت هرمن حمله کرد و خواست او را
از بین ببرد.
اما هرمن با اشاره ای او را به کناری پرت کرد، پیرمرد از پشت سر گفت : مطمئن بودم که خودت
زودتر می فهمی ، باید اونو از این دنیا خارج کنی ، این کار فقط از عهده ی تو بر میاد ، بهتره قبل از
اینکه ماکسیموس یا جیمی بفهمن که چه خبره اونو همراه با اون دو نفر از این دنیا خارج کنی .
 
________________
" ۲ ........................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
هرمن داشت خودش را ترمیم می کرد، با تمام وجود خواستم که او را به سمت دروازه ی ورودی
پرتاب کنم، شاید به این وسیله می توانستم او را از دروازه برگردانم.
فریدون با اشاره ای تمام افرادی که بیهوش افتاده بودند را بیدار کرد، به سیریوس نگاه کردم، دعا
می کردم که او هم زنده شود اما او کاملا مرده بود.
هرمن که قیافه ای کاملا خطرناک به خودش گرفته بود رو به من فریاد زد: مگر دیوانه شدی
گفتم: تا حالا دیوونه بودم که حرفای تو رو باور کردم .
طلسمی مرگ آور را به سمتش روانه کردم ، زمین زیر پایش متلاشی شد و مواد مذاب از آن خاج
هرمن با اشاره ای مواد مذاب را از خودش دور کرد و رو به من فریاد زد: احمق نشو تو بدون من
حتی یه روز هم زنده نمی مونی .
تیم . تست می .. کتی. گفتم: من مرگو به زند گی زیر سلطه ی تو ترجیح می دم .
شد.
به سمت او حجوم بردم ، هرمن با اشاره ای از سر راه من ناپدید شد، او هیچ حمله ای به من نمی
کرد، انگار نمی توانست به من صدمه بزند، بعد از چند آپارات سریع در کنار تالار ایستاد و
چشمانشی را بست.
به سمتش حمله کردم ، چیزی محکم به پهلویم برخورد کرد و مرا به زمین زد، به سمت جایی که از
آن طرف ضربه خورده بودم برگشتم ، این جیمی بود که مرا مورد حمله قرار داده بود، او بالای سر
 
________________
قدرت شیطافیا - ........................................................................................................................................... ۳ ا"
من قرار داشت .
او بعد از چند لحظه رو به من گفت: تو اجازه نداری به پدرمون صدمه بزنی .
خواستم رو به او بگویم که او پدرش نیست اما این کار نه تنها اوضاع را بدتر می کرد بلکه احتمال درگیری من با آنها زیاد می شد.
به سختی از جایم بلند شدم و رو به او گفتم: پدر می خواست منو بکشها، من مجبور بودم این کارو
تمام افراد تالار حالا آماده ی مبارزه بودند، حالا من تنها نبودم ، باز نگاهم را روی سیریوس قفل
کردم، او بی جان و آرام بر روی زمین افتاده بود.
جیمی به سمت هرمن برگشت تا چیزی از او بپرسد اما هرمن آرام و بدون حرکت ایستاده بود و به
من نگاه می کرد، معلوم بود که چه دارد می کند.
خیلی راحت می توانستم بفهمم که دارد خاطراتی ساختگی را به جیمی نشان می دهد، همین که
جیمی به سمت هرمن برگشت من هم با عصای مرگ ضربه ای کاری به او وارد کردم، صدای فریاد
جیمی تمام فضا را پر کرد، من پهلوی او را کاملا از بین برده بودم .
جیمی به سمت من برگشت اما من اجازه کمترین حرکتی به او ندادم و ضربه ی بعدی را مستقیما به گردن او وارد کردم .
صدای سیریوس از روی زمین بلند شد: اونو باید به داخل قبر بندازی ، تنها راهی که می توانه بدون
دردسر بمیره اینه. اون باید به دنیای مرگ بر گرده تا بتونه روحشو توی اونجا آزاد کنه اون اگه توی
این دنیا بمیره ترکیب طبیعت از بین میره ، اون یه بار مرده دیگه نمی توانه دوباره بمیره.
 
________________
" :.......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
با طلسمی قدرتمند او را به سمت قبر پرتاب کردم ، او در کنار قبر فرود، گردنش به تکه پوستی
آویزان شده بود، او به زحمت روی زانو هایش نشست و با صدای بلندای فریاد کشید، همین
فریادش کافی بود تا ماکسیموس از حالت خلصه بیرون بیاید .
رنگ پوست جیمی کاملا تغییر کرده بود، طلسم های سیاهی که بر روی عصا بود در پوست او نفوذ
کرده بود، دیگر چیزی تا مرگ او باقی نمانده بود، فقط می بایست او را به قبر می انداختم .
می بایست ماکسیموس را هم غافل گیر کنم، به سیریوس نگاهی انداختم ، او هنوز زنده بود،
لبخندی رو به او زدم و گفتم: فکر کردم برای هیچو پوچ مردی .
ماکسیموس با چهره ای خشمگین رو به من گفت: تو یه خائنی و باید به بدترین صورت بمیری.
او می دانست که نباید به من مهلت داد، قدرت من خیلی بیشتر از او بود و می توانستم او را از پا در
بیاورم .
به جیمی نگاهی انداختم کنار قبر افتاده بود و داشت جان می داد، فریدون در نزدیکی او بود و با
اشاره ای او را به قبر انداخت، با افتادن او داخلی قبر صدای عجیبی در تالار پیچید، صدایی مانند
فریاد یک مرد که در باد می پیچید.
ماکسیموس غیب شد، تا خواستم به دنبال او بگردم طلسمی قدرتمند از پشت سر به من برخورد کرد
- ه = - - تاسی.
و مرا بر زمین انداخت، زخم عمیقی برداشته بودم، به زحمت به سمت ماکسیموس برگشتم ، او
بالای سر من ایستاده بود، او با طلسمی دیکر دستم را از مچ قطع کرد، این دستم برای دومین بار
آسیب جدی می دید.
عصا از دستم بر روی زمین افتاد ، ماکسیموسی خم شد تا عصا را بردارد، به یاد قدرت بلید ها افتادم
، یادم افتاد که نمی شود ذهن یک بلید را خواند و یا از قدرت چشمانش فرار کرد، در چشمانش
 
________________
قدرت شیطافیا - ........................................................................................................................................... که ا"
زل زدم ، او به یکباره افسون من شد با تمام وجود خواستم که او را شکنجه بدهم اما او با اشاره ای
از افسون من خلاصی شد و عصا را از روی زمین برداشت .
او بالای سر من قرار گرفت و گفت : می خوای بدونی جاناتان چطور تونست روح منو تکه تکه کنه
و منو از بین ببره.
او تیغه ی عصا را که دیگر نمی سوخت را به دست گرفت و انگشت سبابه اش را به آن کشید، او زیر چشمی به من نگاه می کرد و جرات نمی کرد در چشمانم زل بزند.
زخمی که به پشتم وارد شده بود داشت از بین می رفت و من به زودی می توانستم قدرتم را باز پس
بکیرم .
.s+ : * .کتابی یا م. م -- - - ماکسیموس که دید من خیلی بی حال هستم از من فاصله گرفت تا رجز پیروزیش را بخواند، من با دو حرکت مقلوب او شده بودم، من به خودم خیلی غره شدم اگر اینچنین نبود می توانستم از پس او
بر بیایم .
ماکسیموس دست حلقه شده ی من را بر روی عصا کند و به طرفم پرتاب کرد، دست درست در کنار من افتاد، ماکسیموس به سمت من خم شد و گفت : چیه خیلی درد داری ، مطمئن باش تا
وقتی من نخوام تو حتی نمی توانی یه طلسم اجرا کنی .
او در مورد چه چیزی صحبت می کرد، من می توانستم او را طلسم کنم ، قدرت جادویی هنوز در بدانم موج می زد، من به قدری قدرت داشتم که بتوانم او را شکست بدهم ، اما منتظر وقتی مناسب
ماندم ، من می توانستم اینقدر صبر کنم تا زخم پشتم به کلی خوب شود.
به مچ دست قطع شده ام نگاهی انداختم ، هیچ خونی از آن جاری نبود، خیلی خوب می دانستم
اگر مچ دستم را به جای خودش برگردانم او می فهمد که من قدرت جادویی دارم.
 
________________
" " ........................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
ماکسیموس شروع به قدم زدن در تالار کرد، هیچ کسی جرات حمله به او را نداشت، فقط پیرمرد
بود که جلوتر از همه ایستاده بود و صحنه را از نزدیک تماشا می کرد، او به من زل زده بود، انگار
او بود که قدرت جادویی رادر من تقویت می کرد.
ماکسیموس بعد از چند قدمی که برداشت گفت : جاناتان خیلی خوب فهمید که من بدون عصا نمی
تونم کار زیادی بکنم ، به خاطر همین با خیانت یکی از یارای من توانست عصای منو ازم بگیره و
اونو مستقیما روی نماد عصای مرگی که روی سینم بود فرو کنه، این تنها راهی هستش که می توانست منو برای چند وقتی بکشه، البته که طبیعت مرگ منو نمی پذیره ، من یکبار قبلا مردم و
اما جاناتان توانست روح منو تکه تکه کنه ، من می خوام همین کارو با تو بکنم ، دردی رو که من
توی اون روزا کشیدم رو هیچ وقت از یاد نمی برم .
خیانت ، خیانت ، خیانت این چیزیه که می توانه قدرتمندترین موجودات رو هم از بین ببره ، من از
خیانت متنفرم ، با دیدن یوهان خیلی خوب و زود فهمیدم اون کسی بود که به من خیانت کرد، اون بود که جاناتانو از جای من باخبر کرد، اون بود که عصای منو برای جاناتان باقی گذاشت تا اون
بتونه اونو فرو کنه توی جسد من .
ماکسیموس به سمت جاناتان برگشت و گفت : درست نمی گم جاناتان ، او وقتی با چشمانش دنبال
جاناتان گشت و او را نیافت کاملا جا خورد و حالت دفاعی به خودش گرفت.
زخم پشتم به کلی خوب شده بود حالا می توانستم از جایم بلند شوم ، هرمن به ماکسیموس نزدیک
شد و در کنار او قرار گرفت، او وقتی به ماکسیموس رسید گفت : من برای باقی موندن توی این
دنیا دیگه به اون احتیاجی ندارم، بهتره هرچه زودتر اونو از بین ببری.
 
________________
قدرت شیطافیا - ...........................................................................................................................................۷ ا"
ماکسیموس گفت : بله سرورم .
ماکسیموس این را گفت و به سمت من آمد، خواستم از جایم بلند شوم اما انگار بدنم را بر زمین
زنجیر کرده بودند، قدرت جادویی را به وضوح در خودم احساس می کردم اما از آن نمی توانستم
استفاده کنم ، هر چه بود بر سر هرمن بود، او بود که چنین طلسمی را به ماکسیموس یاد داده بود.
-- کتابی . ماکسیموس وقتی بالای سر من رسید گفت : می دونی چرا تو رو هنوز نکشتم، من می خوام روح تو رو توی این عصا بکنم تا قدرت این عصا چندین برابر بشه، تو می توانی کمک خوبی برای من
باشی .
او جلو آمد و با تیغه ی عصا لباس مرا کنار زد، هیچ چیز زیر لباس نبود و فقط نقش عصای مرگ بر
روی هوا نقش بسته بود، ماکسیموس تیغه ی عصا را بر سینه ی من گذاشت و گفت : الان بدترین
دردی رو که توی زندگی تجربه کردی رو احساس می کنی .
ماکسیموس عصا را از روی سینه ی من بلند کرد و با شدت پایین آورد در آخرین لحظات هرمن
فریاد زد، جلوی اونو بگیر !!
سرعت عصا به قدری زیاد بود که ماکسیموس نتوانست جلوی آن را بگیرد و مقداری از تیغه ی
عصا در سینه ی من فرو رفت ، ماکسیموس که فکر کرد هرمن به او این حرف را زده بود عصا را
نگه داشت و به هرمن نگاهی انداخت ، خط نگاه هرمن بر روی قبر بود، سیریوس بالای قبر ایستاده
بود و از رگث دستش خون به داخل قبر می ریخت ، دوباره خون درون قبر شروع به قل قل کردن
کرده بود
لرد فایر در کنار سیریوس ایستاده بود، لرد فایر رو به هرمن گفت: بهت گفته بودم بلاخره تلافی
کارتو سرت میارم .
 
________________
قدرت شیطافیا - ...........................................................................................................................................۸ ا"
لرد فایر این را گفت و رو به سیریوس نگاهی انداخت، و بعد از چند لحظه رو به سیریوس گفت :
این تنها راهه، اگه دوست داری باقی خوانوادت زنده بمونن این کارو بکن .
دارد تمام بدنم را فرا گرفت ، از درد متنفر بودم، من در این دنیا بارها و بارها طعم درد های
وحشتناکی را کشیده بودم، دیگر نمی خواستم این طعم را بچشم ، اما نباید جلوی دشمنم کم می
آوردم .
عصای مرگ به یکباره شروع به درخشیدن کرد، ماکسیموس خواست عصا را بیرون بکشد، اما من با دست سالمم عصا را روی سینه ام نگه داشتم.
ماکسیموس که دید فرصت جنگ با من را ندارد عصا را رها کرد و به سمت سیریوس دوید،
سیریوس از قصد هی کار را به عقب می انداخت ، هرمن بر سر ماکسیموس فریاد زد: اون باید زنده
بمونه، اگه اون بمیره ...
هرمن دیگر ادامه نداد، اول فکر کردم که به خاطر دلایل امنیتی از ادامه ی حرف هایش منصرف
شده است، اما وقتی پیرمرد را در کنار او دیدم همه چیز را فهمیدم ، پیرمرد با استفاده از فرصت
خودش را به هرمن رسانیده بود و شمشیری را که با خود آورده بود را در قالب هرمن فرو کرده بود.
: م: کتاییم. کسی . . . م . هرمن دستش را به شمشیر گرفت و رو به پیرمرد گفت: تو فکر کردی من با این چیزا می میرم .
پیرمرد لبخندی زد و گفت: شاید توی این دنیا نه اما توی دنیای خودت چرا !!!
چشمان هرمن به یکباره گشاد شد، او به یکباره خودش را باخت، ماکسیموس که داشت به سمت
سیریوس می دوید به یکباره ایستاد، پیرمرد رو به سیریوس گفت : حالا!!!
سیریوس دستش را روی قلبش گذاشت و طلسمی را خواند، طلسمی سبز رنگ در میان دستش و
قلبش اجرا شده بود، نگاه سیریوس روی من قفل شده بود، او با حسرتی وصف ناپذیر به من نگاه
________________
قدرت شیطافیا ................................................................................................................................. ۹ ا"
می کرد، او آرام آرام چشمانش را بست. خواستم فریاد بزنم اما درد امانم نمی داد، به سختی تحمل می کردم، حالا به سیریوس ایمان آوردم ، او حاضر بود به خاطر هدفش به راحتی جان
خودش را بدهد .
انگار که سیریوس به یکباره به خواب رفته بود، او به آرامی درون قبر افتاد، تالار شروع به لرزیدن
کرد ، همه چیز و همه جا شروع به لرزیدن کرد ، لرزه های شدید به زودی این تالار را خراب می
کرد .
هنوز مات و مبهوت کاری بودم که سیریوس کرده بود، توفانی عجیب در تالار پیچیده بود، هرمن
فریاد های عجیبی می زد و به سمت قبر یا همان دروازه ی ورود کشیده می شد، پیرمرد فقط رو به
او لبخند می زد.
ماکسیموس به سمت هرمن رفت و او را گرفت، انگار می خواست نگذارد هرمن حرکت کند،
کتی
در چشمان پیرمرد غمی بزرگ بود اما باز هم لبخند می زد، نگاهش بسیار اشنا بود، لرد فایر رو به
هرمن فریاد زد و گفت : حالا چی می گی ، این به خاطر کاری بود که با مادر و خواهرم کردی.
نمی دانم چه شده بود که لرد فایر اینگونه سخن می گفت ، اگر هرمن می خواست می توانست او را از بین ببرد، اصلا چرا هرمن هیچ کاری نمی کرد، او فقط از دیگران استفاده می کرد، این خود
ماکسیموس فریاد زد، همتونو می کشم ، بلایی به سرتون میارم که هر روز بارها و بارها آرزوی
مرگ بکنید.
حالا ماکسیموس و هرمن به دهانه ی قبر رسیده بودند، هرمن سعی می کرد شمشیر را از قلبش
 
________________
قدرت شیطافیا - ...................................................................................................................................................... ه ۷
بیرون بکشد، اما نمی توانست ، انگار شمشیر عضوی از بدنش شده بود.
وقتی به قبر نگاه کردم باز هم به یاد سیریوس افتادم ، او یک فرد کامل بود، دلم برایش می سوخت ، اون بدون اینکه پدرش را ببیند مرد، حداقل من جانی بلید، پدر واقعی خودم را از نزدیک دیدم
اما او ....
احساس کردم کسی دستش را روی عصا گرفته است، به سمت شخص برگشتم، پدرم بود، با
دیدن او لبخندی زدم ، او هم لبخندی زد ، جاناتان بلید کنارش ایستاده بود، با همان قیافه ی عبوسی
es - کتات ۰ | : . کت . و از خود رازی ، بزرگ برادران ترسی هم در کنارش بود، او انکار چیزی را زیر ردایش قایم کرده
بود.
پدرم رو به جاناتان گفت : در نمیاد.
جاناتان جلو آمد و با قدرت زیاد عصا را بیرون کشید.
ماکسیموسی در دهانه قبر هرمن را رها کرد تا هرمن وارد قبر شود ، طوفان به قدری شدید شده بود
که نزدیک بود ماکسیموس و لرد فایر را هم به داخل قبر بکشد، هرمن با فریاد های عاجزانه وارد
قبر شد .
ماکسیموس وقتی چشمش به من افتاد به سمت من دوید، نمی دانم چرا آپارات نمی کرد، در میان راه فریدون جلوی او را گرفت و با طلسمی او را بر زمین زد، ماکسیموس از جایش بلند شد و فریاد
زد ای بدبخت، تو رو اول می کشم.
با فشار جاناتان بلید عصا از سینه ی من خارج شد، بزرگ برادران ترس از زیر ردایش بچه ای شیر
خواره را در بقل داشت، او بچه را بر زمین گذاشت، قیافه ای معصومانه داشت، با دیدن آن
کودک دلم برایش سوخت .قدرت شیطانیا..
انگار به تازگی مرده بود، چون نفس نمی
ماکسیموس که داشت با فریدون می جنگید با صدای هرمن به سمت قبر برگشت، هرمن با دستانش
دهانه ی قبر را گرفته بود تا بلکه وارد قبر نشود.
جاناتان شروع کرد به خواندن اوراد، درب قبر در حال بسته شدن بود، تخته سنگی بزرگ از دیواره ی تالار کنده شد و محکم بر روی درب قبر فرود آمد و درب را کاملا مسدود کرد، لرد فایر این
کار را کرده بود.
حالا لرد فایر هم به جنگ ماکسیموس آمده بود، وقتی طوفان خوابید دیدم که ماکسیموس فریدون را بر زمین زده بود و داشت با لرد فایر می جنگید، با اینکه فریدون به یک روحین تن تبدیل شده بود
باز هم یارای مقاومت در برابر ماکسیموس را نداشت ، لرد فایر هم به زودی در برابر ماکسیموس شکست می خورد، لرد فایر با آپارات های متوالی و استفاده از طلسم های پر قدرت آتش برای
خود وقت می خرید اما به زودی شکست می خورد، او خیلی زود چندین زخم عمیق برداشت.
جاناتان هنوز وارد می خواند، در یک لحظه ماکسیموس فریاد کشید، کودک مرده شروع به گریه
کردن کرد، جاناتان هنوز وارد می خواند، دلم برای کودک سوخت و خواستم او را آرام کنم، اما
هنوز بدنم به شدت درد می کرد.
کمی دردم کاسته شده بود اما هنوز هم می توانست مرا از پا در بیاورد.
ماکسیموس وقتی کودک را دید که بر روی زمین فریاد می زند با تمام وجود رو به ما فریاد کشید، کثافتا بهتره از کارتون دست بکشید و گرنه .
پیرمرد که جلوی ماکسیموس را گرفته بود گفت: دیگه کارت تمومه ماکسیموس .
پدرم یعنی جانی بلید به کنار پیرمرد رفت و گفت : درسته تو باید بمیری .قدرت شیطانیا..
فریدون هم از بلند شد، حالا تمام جادوگران سیاه و جادوگرانی که در تالار بودند در میان
ما و ماکسیموس تشکیل یک سف را دادند.
زمین لرزه ادامه داشت و تالار هر لحظه بیشتر می لرزید، این تالار خیلی محکم تر از آنی بود که نشان می داد، هرچه بود باید خیلی زودتر از اینها فرو می ریخت، نمی دانم دیوارهای آن را از چه
چیزی ساخته بودند که اینچنین تکان ها را تحمل می کرد.
با اشاره ی ماکسیموس چندین نفر از زمین بلند شدند و به کناره ها پرتاب شدند، چشمانش کاسه ای از خون شده بود، حالا می فهمیدم او چه قدرتی داشت، تمام جادوگران به سمت او طلسم می
فرستادند اما طلسم ها عوض اینکه به او آسیب برسانند او را قدرتمند تر می کردند.
فقط طلسم های پیرمرد بودند که می توانستند کاری را از پیش ببرند، طلسم های او مانند آب بودند ، او از طلسم های طبیعت که ساخته ی پاتر بزرگ بود استفاده می کرد، اما او هم نمی توانست
خیلی در برابر ماکسیموس دوام بیاورد.
ماکسیموس به سرعت افراد حاضر در تالار را یکی پس از دیگری بر زمین می زد و به سمت ما می
امد.
پیرمرد بعد از چند لحظه دوام آوردن شکست خورد، با شکست خوردن او تمام جادوگران اعتماد
به نفس خودشان را از دست دادند و طلسم هایی بدون نقشه و نشانه گیری به سمت ماکسیموس می
فرستادند که کاری از پیش نمی برد.
حالا فهمیدم که کودک چه کسی بود ، آن کودک جسد ماکسیموس بود، جاناتان بلید و پدرم رفته
بودند که ان کودک را بیاورند.
کودک گریه می کرد، طوری که دل هر کسی را می سوزاند، فقط از جاناتان بر می آمد که آنقدرت شیطانیا..
کودک را بکشد، او یکبار دیگر هم این کار را کرده بود، درد بدانم کمتر می شد، قدرت جادویی تالار هرچه می گذشت بیشتر می شد و زخم من به سرعت ترمیم می شد.
با تمام قوا تکانی به خودم دادم و از روی زمین بلند شدم، حالا فقط چند جادوگر در مقابل ماکسیموس قرار داشتند، پدرم و پیرمرد بر روی زمین افتاده بودند، به جاناتان نگاهی انداختم ، او
فقط ورد را می خواند، هرچه او بیشتر می خواند کودک بیشتر فریاد می کشید.
برادر بزرگ از برادران ترس رو به من گفت: ما به دو یا سه دقیقه وقت احتیاج داریم، تو باید اونو
برای ما تامین کنی .
با تمام قوا از روی زمین بلند شدم، با تکان خوردن من درد بدنم هر لحظه بیشتر و بیشتر می شد.
ماکسیموس با اشاره ای چند جادوگر باقی مانده را به آتش کشید.
با اشاره ای مچ دست قطع شده ام را به جای خودش برگرداندم و چندین طلسم شفا بخش را روی خودم اجرا کردم، حالم کمی بهتر شد اما فقط برای اینکه بتوانم سر پا بایستم ، قدرتم به شدت
تحلیل یافته بود.
ماکسیموس وقتی دید که من از جایم بلند شدم تعجب کرد، انگار باورش نمی شد که من بتوانم از
جایم بلند شوم.
از سینه ام خون بیرون می ریخت، با چشمانم به ماکسیموس زل زدم و گفتم: اگر بخوای جلو بیای
باید از روی جنازه ی من رد بشی .
ماکسیموس درنگ نکرد و طلسمی سیاه رنگ را با دستش به سمت من روانه کرد، خیلی خوب می
دانستم که او نمی تواند از طلسم های آتشین در مقابل من استفاده کند، چون آتش در اختیار من
بود.قدرت شیطانیا..
از تمام شعله هایی که دور تا دور تالار بودند کمک خواستم، انگار شعله ها منتظر اشاره ی من
بودند، شعله ای مهیب جلوی من قرار گرفت و طلسم سیاه رنگ با برخورد به آن از بین رفت.
تش را به سمت ماکسیموس فرستادم اما ماکسیموس آن را به راحتی از بین برد و با فریادی بلند رو به من گفت : اونا بعد از کشتن من به حساب تو هم می رسن ، مطمئن باش اونا نمی تونن تو روتوی
این دنیا تحمل کنن.
رو به ماکسیموس گفتم: من از مردن نمی ترسم، من آمادم که بابت کارهایی که کردم تاوان بدم
ماکسیموس گفت : گناه تو فقط اینه که از اولیه هیولا بودی ، اما اگه می خوای کشته بشی خودم
تو رو می کشم.
او این را گفت و طلسمی دیگر را به سمت من فرستاد، باز هم آتش در مقابل من و طلسم او قرار گرفت و طلسم را از بین برد.
آتش نمی توانست به او آسیب برساند اما می توانست جلوی طلسم هایش را بگیرد.
قدرتم به شدت تحلیل یافته بود به همین خاطر بر روی زانو هایم افتادم ، صدای پدرم مرا به خودم
آورد، او فریاد می زد : پاشو.... همین حالا جلوی اونو بگیر.
او کشان کشان خودش را از میان افرادی که بر زمین افتاده بودند به سمت من می آورد.
می بایست برای یک بار هم که شده به حرف او گوش می دادم و از آن اطاعت می کردم
از جایم بلند شدم و قدرتمندترین طلسمی را که به یاد داشتم، طلسمی که از آتش نباشد، طلسمی که بتواند او را از بین ببرد را به یاد آوردم، آن طلسم طلسم ششم مرگ بود، نمی توانستم از طلسم
هفتم مرگ استفاده کنم، اگر این کار را می کردم به افرادی که دور تا دور من بودند آسیب میقدرت شیطانیا..
رسانیدم .
خون در رگ هایم به حرکت افتاد، احساس کردم این طلسم باقی جان باقی مانده ام را از بدنم
بیرون می کشد، زمین زیر پای ماکسیموس به یکباره متلاشی شد و او را بر زمین زد، دو دستم را بالا آوردم و به سمت ماکسیموس گرفتم.
طلسمی نورانی از داستان من خارج شد و به سمت ماکسیموس رفت و مستقیما به قلب او خورد، ماکسیموس که داشت از روی زمین بلند می شد با برخورد طلسم من به سینه اش محکم به زمین
خورد.
کودکی که پشت سر من بود به یکباره ساکت شد، او با چشمانی خون آلود به ما می نگریست.
او شروع به فریاد زدن کرد دیگر صدایش به یک بچه نمی ماند، بلکه صدای مرد بزرگسالی را از خودش خارج می کرد، او در میان فریاد هایش ما را تحدید می کرد اما زبانش طوری نبود که
نم بفهمم چه می گوید.
ماکسیموس بر زمین افتاده بود و به خودش می پیچید.
جاناتان دیگر وارد نمی خواند، او عصا را بالا برده بود و به کودک نگاه می کرد، انگار محصور
نگاه های کودک شده بود، با صدایی بلند رو به جاناتان فریاد زد همین حالا!!
صدای کودک بلند شد که : من انتقام این کارو از تو می گیریم، تو رو نمی کشم من تو رو او نقدر زجر می دم که روزی هزاران بار آرزوی مرگ کنی
جاناتان با فریاد من به خودش آمد و چشمانش را بست ، با بستن چشمانش عصا را بر سینه ی کودک کوبید، تیغه ی عصا از پشت کودک خارج شد و خونی سیاه رنگ بر زمین ریخت،
ماکسیموس که داشت بر روی زمین غلط می خورد به یکباره آرام گرفت، کودک هم دیگر چیزیانگار هر دوی آنها مرده بودند، دیگر تاب ایستادن نداشتم، چشمانم را بستم و به خوابی عمیق یا
شاید مرگ فرو رفتم.
وقتی چشمانم را باز کردم در تاریکی محض بودم ، چند لحظه ای کشید تا بتوانم نور را تشخیصی
بدهم ، بدانم به شدت خسته شده بود، طوری که رمق نداشتم سرم را تکان بدهم.
در آغوش کسی بودم، با کلی زحمت فهمیدم که شخصی که مرا در آغوش گرفته همان پیرمرد است، من او را نمی شناختم اما هر که بود انسان خوبی بود، به جادوگران سیاه می ماند اما جادوگر
سیاه نبود .
جادوهایش مانند جادوهای سیریوس بود، هر که بود قدرتش بسیار بود، اگر نمی دانستم که
دامبلدور مرده می گفتم که او حتما دامبلدور است.
رو به پیرمرد با به سختی گفتم: شما کی هستید؟
پیرمرد با روایی خندان گفت: به خودت فشار نیار، بهتره استراحت کنی، من پاترم، هری پاتر .
او پاتر بزرگ بود، او بود که اینچنین با قدرت و تسلط کامل رفتار می کرد، او بود که با اخلاقش و
رفتارش به من فهمانید که من در ا باهم .
به یاد آخرین لحظه ی سیریوس افتادم ، او بود که در آخرین لحظات به سیریوس اجازه ی پریدن را
داده بود، حالا فهمیدم که او چه مرد بزرگی بود، او حتی از زندگی تنها فرزندش هم گذشته بود.
زمین به یکباره لرزید، ما هنوز در تالار بودیم ، پاتر رو به من گفت : چیزی نیست داریم روح
ماکسیموس رو تکه تکه می کنیم .قدرت شیطانیا..
لبخندی زدم و گفتم : کی نوبت من میشه ؟
پاتر فقط به من نگاه کرد، فهمیدم من را هم می خواهند بکشند، من نمی توانستم سرنوشتی بهتر از
سیریوس داشته باشم، اگر من خطری برای این دنیا بودم پس بهتر بود که از بین بروم.
بدانم به شدت درد می کرد، شخصی در کنار ما نشست ، او پدرم یعنی جانی بلید بود، در دستش ظرفی از خون داشت، او سر من را بلند کرد و لبه ی شیشه را بر روی دهان من گذاشت و گفت
بهتره اینو بخوری.
رو به پدرم گفتم: نمی ترسی بعد از قدرت گرفتن بهتون آسیب برسونم ؟
پدرم گفت: تو قبلا وفاداریتو به من ثابت کردی ، لازم نیست نگران باشی .
رو به پدرم لبخند زدم و تمام خون را به یکباره سرکشیدم ، بدانم خیلی درد می کرد، لرزه های
شدیدی بر تالار افتاده بود، معلوم بود که از بین بردن یک روح کار خیلی سختیست.
از شدت درد و خستگی چشمانم را بستم و به خواب رفتم.
وقتی چشمانم را باز کردم درد بدانم کم بود، هنوز هم در تالار بودیم، دیگر هیچ لرزه ای در تالار نبود، با کمی تلاش از روی زمین بلند شدم، چندین نفر در گوشه ای از تالار ایستاده بودند و
صحبت می کردند.
به دور و اطرافم نگاهی انداختم ، هیچ کس حواسش به من نبود، از جایم حرکت کردم، پدرم را
در میان جمعیت دیدم ، پاتر و فریدون هم حضور داشتند، همگی داشتند با هم صحبت می کردند.
موضوع بر سر من بود، من آمادگی مرگ را داشتم، اگر آنها به این نتیجه می رسیدند که من باید
از بین بروم در حرف آنها حتی لحظه ای درنگ نمی کردم، با مرگ سیریوس دیگر هیچ میلی بهقدرت شیطانیا..
زندگی نداشتم، هیچ کاری نبود که من بخواهم آن را انجام بدهم، اصلا یک هیولا برای چه چیزی
باید زندگی می کرد.
به سمت جمع آنها حرکت کردم ، فریدون از همه سریع تر متوجه حضور من شد، او به سمت من برگشت و با خوش رویی به سمت من حرکت کرد، او وقتی به من رسید مرا در آغوش گرفت و گفت: تو دنیارو نجات دادی ما هیچکدوممون نمی توانستیم کاری رو که تو امروز کردی رو انجام
بدیم .
گفتم: این دربرابر اشتباهاتی که من توی این مدت کردم هیچه، کی کارتونو با من شروع می
م
فریدون گفت: منظورت چیه ؟
گفتم: کی منو می کشید ؟
فریدون اخم هایش را در هم کرد و گفت: فکر نمی کردم تو اینقدر زود از زندگی سیر بشی .
گفتم: اگر وجود من برای کسی ضرر داشته باشه نمی خوام زنده باشم، بهتره هرچه زودتر بمیرم،
دلم نمی خود به کسی آسیب برسونم .
فریدون گفت : در مورد تو جادوگرای سیاه نیستن که تصمیم می گیرن ، اگر به من بود تو رو برای
همیشه زنده نگه می
فریدون گفت : اونو می خوای چی کار کنی .
گفتم: می خوام تو رو به جسمت برگردونم ، نمی خوای که تا آخر عمر اینطور بمونی، من بایدقدرت شیطانیا..
خیلی های دیگه رو هم به حالت عادیشون بر گردونم ، قبل از اینکه بمیرم.
فریدون گفت: مگه تو می تونی این کارو بکنی .
گفتم: من قبلا یه بار این کارو کردم، حالا برو جسد تو بردار بیار اینجا که می خوام قبل از مرگم همتونو به حالت عادی بر گردونم .
یوهان وقتی به من رسید در مقابل من زانو زد و گفت : سرورم، من می خوام با شما باشم اگر شما رو بکشن من هم کنار شما می میرم .
لبخندی رو به او زدم و گفتم: تو هیچ دینی به من نداری، همونطور که اولین روز باتو قرار بستم که بعد از کار تو رو به جسمت بر می گردونم این کارو می کنم .
یوهان به سمت پاتر و پدرم برگشت و فریاد زد: اگر سرورم نبودن امروز همتون کشته می شدین،
شما باید از اون تشکر کنید نه اینکه بخواین اونو :
دستم را روی شانه ی یوهان گذاشتم و گفتم: تو باید برای زندگی خودتو : خودتو ناراحت بکنی، من خودم راضیم که بمیرم، اگه وجود من برای کسی خطرناک باشه بهتره
که کشته باشم .
یوهان رو به من گفت: اگه بخواین فرار کنید من بهتون کمک می کنم، من تمام افرادو خبر کردم ، شما فقط باید اشاره ای بکنید تا همشون بریزن اینجا، من تا آخرین لحظه به شما وفادارم.
فریدون لبخندی زد و گفت: وفاداری تو واقعا قابل تقدیره ، اما معلوم نیست که خودتم زنده بمونی
، نکنه یادت رفته که تو به ما خیانت کردی و جون چندین جادوگرو به خطر انداختی .
یوهان گفت: من از تمام کارهایی که کردم پشیمون نیستم، من فقط به چیزی که اعتقاد داشتم عملقدرت شیطانیا..
کردم، حتی اگه هرمن به زمین تسلط پیدا می کرد باز هم من کنار سرورم می موندم .
لبخندی رو به یوهان زدم و گفتم: خیالت راحت باشه، اگه قرار باشه به یکی از افراد من صدمه بزنن من حاضر به همکاری با اونا نمیشم، هیچکدوم از سربازای من دستگیر نمی شن .
در همین لحظه شخصی از درب تالار داخل شد و به سرعت خودش را به فریدون رسانید و گفت: ویلیام دراکولا قصر بلید ها رو تسخیر کرده و تعداد زیادی هم گروگان گرفته ، اون به دستور ماکسیموس و جیمی این کارو کرده و آماده ی جنگ با شما شده.
رو به فریدون گفتم: شما حق دخالت توی کار مارو ندارین، اون دایی منه و من خودم به حسابش
می رسم.
می خواستم انتقام مادرم را از ویلیام بگیرم، من بارها و بارها می توانستم او را بکشم اما این کار را نکرده بودم، تا به حال خودم را فرزند جانی بلید و سارا مزدک نمی دانستم ، اما حالا آنها را مادر و
پدر خود می دانستم و می خواستم انتقام مادرم را از او بگیرم.
پدرم از میان جمعیت خارج شد و گفت: تو نمی تونی جایی برای پسرم .
با خشم به پدرم گفتم: نه شما و نه کس دیگه ای نمی توانه جلوی منو بگیره.
فریدون رو به من گفت: تو نمی تونی بدون هماهنگی کاری رو انجام بدی ، تو باید تا صادر شدن
حکمت تحت نظر باشی ، دلت نمی خواد که مثل یه خائن کشته بشی ؟
رو به فریدون گفتم: من اگر بخوام می توانم همین حالا همه ی شمارو بکشم ، فکر کنم یادتون رفته
که من از ماکسیموس قدرتمند ترم.
فریدون لبخندی زد و گفت: تو نمی تونی از این تالار به مدت زیادی دور باشی، یادت باشه که۸۱.......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
- تاسی دیکه کلیدی وجود نداره و تو تنها می تونی در کنار این منبع قدرت قدم برداری.
رو به فریدون گفتم منظورت چیه ؟
فریدون گفت: تو از تمام اتحامات تبرئه شدی ، تو بودی که دنیارو نجات دادی ، تو نه تنها نباید کشته بشی بلکه باید به قدرت برگردی ، تو فرمانروای دنیای خون آشامان هستی اما یه مشکلی
وجود داره، تو نمیتونی از این مکان دور باشی ، جادوگرای بزرگ برای اینکه نمی خوان اتفاق
امروز دوباره تکرار بشه می خوان راه بین دنیای مرگ و دنیای مارو ببندن، این احتمال وجود داره
که هرمن هنوز زنده باشه، ما مرگ اونو ندیدیم.
- * es - -- تتسمی از طرفی تو هم بدون این قسمت نمی تونی زنده بمونی ، حالا همه ی بزرگان جمع شدن تا در این
مورد تصمیم بگیرن ، اگر قرار باشه تو زنده بمونی باید این تالار و دروازه ی دنیای مرگ سالم بمونه
فریدون کمی مکث کرد و بعد ادامه داد: ما همه ی شرایطو بررسی کردیم ، لرد فایر گفته که میشه
یه دنیایی برای تو درست کرد که از قدرت جادویی کافی برخوردار باشه ، اما بازم احتمالش میره
که هرمن به اون دنیا راحت تر دست پیدا کنه .
حرف فریدون را قطع کردم و گفتم : اگه قرار باشه تا آخر عمر من توی این دخمه بمونم بهتره که
همین حالا منو بکشین .
. کتست . تتسته ۰ اکتست. تست . فریدون گفت : اگر درست به حرفام گوش می کردی می فهمیدی که من گفتم برای مدت زیادی نمی تونی اینجارو ترک کنی ، من به بزرگان گفتم که تو می تونی محافظ خوبی برای دنیای ما
باشی ، تو و فرزندان تو می تونن برای همیشه امنیت روی زمین رو تامین کنن.
فریدون کمی مکث کرد و بعد ادامه داد: پدرت با کمک چندین قانون محکم ثابت کرد که
 
________________
۸۲ ........................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
نمیتونن تو رو بکشن ، تو فرمانروای خون آشام ها هستی و نمیشه تو رو کشت.
یاد کتاب پدرم افتادم ، پدر بزرگ پدرم هم یک بار با استفاده از رد و بدل کردن قدرت جان پدرم
را نجات داده بود .
رو به فریدون گفتم: این کار توی خوانواده ی ما رسم شده .
فریدون گفت : منظورت چیه ؟
گفتم: ولش کن ، بگو ببینم من چند ساعت می تونم بیرون بمونم .
فریدون گفت : الان حتی یک لحظه هم نمی تونی این کارو بکنی ، اصولا تو نباید بتونی اینجا هم
زنده بمونی ، نمی دونم چه قدرتی توی این تالار هست که تو زنده موندی ، اما ما با اعطای عصای مرگ به تو می توانیم قدرت جادویی اطراف تو رو چند برابر کنیم، ما روح ماکسیموسو هفت قسمت کردیم، یه قسمت از روح رو در دهانه ی دروازه قرار دادیم و شش قسمت دیگرو در عصا ،
عصا به شکل اصلیش باقی می مونه و تو باید تا آخر عمرات از اون محافظت کنی .
البته اینها همش وقتی تحقق پیدا می کنه که بزرگان بزارن تو زنده بمونی ، تحویل عصای مرگ به
کسی که چند وقت پیش دنیارو تحدید می کرده کار خیلی دشواریه، اگه اجازه بدی من هم دارم می رم توی این جلسات شرکت کنم، فکر نکنم دلت بخواد یکی از بزرگترین طرفداراتو از دست
بادی .
فریدون راست می گفت، او فرمانروای دنیای جادوگران سیاه بود و حرف او در تمام محافل اعتبار داشت، رو به فریدون گفتم: اگر من دوباره تسلط خودمو از دست بدم چی ؟
فریدون گفت: بزار دعا کنیم که چنین اتفاقی نمی افته، البته ما مطمئن شدیم که این اتفاق برای تو
نمی افته اما احتمال داره که یکی از بچه های تو اینطور بشن .
 
________________
۸۳ .......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
گفتم: منظورت چیه ؟
فریدون گفت: تو خودت خوب می دونی قدرت با کسانی که جنبه ی اونو نداشته باشن چی کار
می کنه .
- . خندیدم و گفتم: حالا من کی میمیرم ، یه دو سه هزار سالی می توانم زنده باشم
فریدون لبخندی زد و گفت : منتظر خبرای خوب از من باش.
رو به فریدون کردم و آرام در گوش او گفتم: من می خوام قبل از مرگم حتما انتقام مادرمو از ویلیام
بگیرم، نبینم که اونو کشتی .
فریدون چشمکی به من زد و بعد همراه با پدرم و پاتر تالار را ترک کردند، فقط چند جادوگر در
گوشه ای از تالار ایستاده بودند، آنها را نمی شناختم، فقط یکی از آنها را در کنار کارتش می
دیدم .
من دوباره به زندگی امیدوار شده بودم، حالا اگر از من می خواستند جانم را بدهم نمی دانم باید چه می کردم، حالا نمی خواستم کشته بشوم ، کمی که فکر کردم به یاد سیریوس افتادم ، شاید راه های دیگری بود تا سیریوس آنها را انتخاب کند، اما او مطمئن ترین راه را انتخاب کرده بود، او به
من اطمینان داشت، او می دانست که من هیچ وقت به او خیانت نمی کنم، اما من چه ، من با یک
حقه هرمن او را فروخته بودم .
اگر پدر سیریوس نبود من هیچ وقت به اشتباهم پی نمی بردم، شاید تا حالا توسط هرمن کشته شده
بودم .
به کارهایی که امروز انجام داده بودم فکر کردم، به قدرت جادویی خودم، اگر من هم مثل
ماکسیموس تجربه داشتم به راحتی می توانستم بزرگترین جادوگران را هم بکشم ، او بسیار قدرتمند
 
________________
۸ :.......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
بود اما نمی توانست از طلسم هایی که در آن آتش بود در برابر من استفاده کند، این هم همان علت
شکست او بود.
حالا که او هم شکست خورده بود این فقط من بودم که بر آتش حکومت می کردم، من می توانستم کمک خوبی برای اهالی دنیا باشم تا هر وقت که کسی قصد حمله به این دنیا را کرد او را از
بین ببرم.
در همین افکار بودم که یوهان مرا به خودم آورد، او روبروی من ایستاده بود و مرا صدا می زد.
رو به یوهان گفتم: بگو یوهان.
یوهان گفت : اگر او نا خواستن که شمارو بکشن شما بهتره که از قدرتتو برای فرار استفاده کنید.
رو به یوهان گفتم: اونا لازم نیست که منو بکشن ، اونا فقط کافیه که دروازه رو ببندن، من با تمام وجود آمادم که به خاطر امنیت افراد این دنیا کشته باشم .
یوهان گفت : سرورم، شما نباید اینهمه زندگی خودتونو دسته کم بگیرین .
گفتم: من به اندازه ی کافی از قدرتام استفاده کردم، حالا که به گذشته نگاه می کنم می بینم که ای کاش همون نیمه جادوگر باقی می موندم و هیچ وقت پا به دنیای قدرت نمیزاشتم، چقدر خوب بود که هر هفته گوین با اون شربت تلخ و کشنده به سراغم می اومد و من مثل همیشه اون شربتو می خوردم، چقدر خوب بود اگر هیچوقت کتاب پدرمو پیدا نمی کردم و اونو نمی خوندم ، چقدر
- تسته : T .. تصمیم طی خوب بود اگر من به عنوان یه خون آشام به اردوگاه نمی رفتم .
چقدر خواب می شد ، چقدر خوب می شد .....
این کلمات را با خودم زمزمه کردم و به فکر فرو رفتم، به کارهایی که طی اینهمه سال انجام دادم ،
________________
قدرت شیطافیا - ........................................................................................................................................... ک۸
به آن وقتی که توسط قدرت های درونیم آن دراکولا ها را در خانه ی شان قتل عام کردم ، به لحظه
ای که جلوی همه شمشیر الیور را در قلب خودم فرو کردم ، به لحظه ای که از قبر بیدار شدم و
به پسرکی که من را زنده کرده بود، آن بیچاره که به خاطر وسوسه های جیمی روح و جسمش را
به ماکسیموس هدیه کرده بود.
به لحظاتی که برای اولین بار با سیریوس پیر شده ملاقات کردم ، به لحظاتی که با جمشید مخالفت می کردم و فکر می کردم که از آنها بیشتر می فهمم ، به لحظه ای که برای اولین بار با جاناتان آشنا
به لحظه ای که تمام بلید های خلاف کار را برای رسیدن به اهداف غلط صدا زدم و آنها را روحین
تن کردم، به لحظات سخت و دشواری که در مقابل فریدون داشتم، به لحظات مرگ سیریوس ،
فکر نکنم دیگر این خاطرات را از یاد بیرم .
بلاهایی که طی این مدت طولانی بر سرم آمده بود فکر کردم و افسوس خوردم، اگر من همان اول گول حرف های ماکسیموس را نخورده بودم و با جمشید در مورد ماکسیموس مشورت می کردم
حتما راهی برای ادامه پیدا می کردم .
ساعت ها گذشت و من فقط به گذشته فکر می کردم، هرچه بیشتر فکر می کردم کمتر به آینده امیدوار می شدم ، به روزهایی که با تمام دنیا اعلان جنگ کرده بودم فکر می کردم، چطور می
توانستند به من اطمینان کنند، من هر وقت که می خواستم می توانستم تحدیدی واقعی برای دنیای
انسان ها باشم .
حالا که فکر می کردم می دیدم که آنها اگر به قتل من راضی می شدند برای من بهتر بود، دیگر
 
________________
قدرت شیطافیا - ........................................................................................................................................... ا" ۸
این دنیا و درد های آن را دوست نداشتم ، هرچقدر هم که قدرتمند باشم باز هم این دنیا بود که بر سر من هر بلایی را که می خواست در می آورد، من از بازیچه بودن و گول خوردن خسته شده
بودم .
بر روی زمین تالار دراز کشیدم و به سقف تالار نگاهی انداختم ، به این بنای باشکوه و عظیم ، فکر نکنم جایی در دنیا به محکمی اینجا باشد، این تالار بارها و بارها لرزیده بود و قسمت های اعظمی از آن فرو ریخته بود اما باز هم پا برجا مانده بود.
چشمانم را بستم و به خوابی عمیق فرو رفتم .
با صدای جمشید از خواب بیدار شدم ، او بالای سر من ایستاده بود، لبخند همیشگی و تنفر انگیزش
را بر لب داشت، اگر به من بود به خاطر این لبخند هایش او را قطعه قطعه می کردم .
افراد زیادی پشت سر او بودند، چندین پیرمرد که به مرده های متحرک بیشتر شبیه بودند پشت سر جمشید قرار داشتند، عصای مرگ در دست یکی از آنها بود، افراد زیادی حضور داشتند، به نظرم
همه ها، آنها آمده به دند که ما ا نکشند.
کا بور مرا :
رو به جمشید گفتم برای کشتن من اینهمه آدم لازم نبود...
هنوز کلماتم کامل نشده بود که ویلیام را در صف افرادی که وارد شده بودند دیدم ، خونم به جوش
آمد، او درست در کنار پدرم ایستاده بود، با چشمانی تنگ شده به ویلیام نگریستم، به دنبال
فریدون گشتم ، پیدا کردن او خیلی هم سخت نبود، او در صفوف جلویی قرار داشت.
او وقتی نگاه مرا بر روی خودش دید شانه هایش را بالا انداخت، از آن پیرمرد این کارها خیلی بعید
بود، رو به ویلیام کردم و گفتم: تو قبل از من می میری .
پدرم رو به من لبخندی زد و گفت: آدم با پدر زن آیندش اینطور حرف نمی زنه.
 
________________
۸۷.......................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
با خشم گفتم: من باید ویلیامو بکشم ، اون مادر منو کشته !!!
پدرم گفت : اون این کارو نکرده ، قاتل اون الوین بوده که اون کشته شده .
با صدایی بلند گفتم: اما اونم توای قتل مادرم و تمام بلید ها شرکت داشته ، من باید انتقام تمام خانوادمو از اون بگیرم .
پدرم گفت : یه زمونی من هم می خواستم این کارو بکنم، اما اون بزرگ خاندان دراکولاهاست،
اگر دوست داری به دنیای اونا حکومت کنی باید روی خواسته هات پا بزاری .
خواستم بگویم که من تمام دراکولا ها را از دم می کشم که جمشید میان حرف من پرید و گفت : تو داری تمام رشته های مارو پنبه می کنی ، ما برای اینکه تو جنگی رو دوباره شروع نمی کنی
هزاران قول و قرار گذاشتیم، نمی خوای که بکشنت.
رو به جمشید گفتم: من خودم آماده ی مرگ هستم.
فریدون به پیرمردهایی که عصای مرگ را در دست داشتند نزدیک شد و دستش را روی شانه ی
یکی از آنها گذاشت و گفت: اینا فقط به خاطر جوونیشه ، درست میشه .
آن پیرمرد لبخندی زد و گفت : من از قاطعیتش خوشم میاد، حالا بهتره قرار داد رو با اون ببندیم.
به یاد قرار دادهایی که با ماکسیموس بسته بودم افتادم ، من تا به حال قرار داد هایی احمقانه را امضا کرده بودم، دیگر می ترسیدم که یکی دیگر را امضا کنم اما چاره ای نداشتم، تازه داشت از
زندگی کردن خوشم می آمد، دیگر مثل چند ساعت قبل نبودم و دلم می خواست که زنده بمانم.
جمشید که جلوتر از همه بود از زیر ردایش توماری سفید رنگ را بیرون کشید و آن را باز کرد.
چند لحظه ای کشید تا او شروع به خواندن کند: عهدنامه ی قدرت شیطانی ، طبق این عهدنامه
 
________________
۸۸........................................................................................................................................... - قدرت شیطافیا
جناب کوروش بلید، فرمانروای دنیای خون آشامان و بزرگ خاندان بلید و عضو و ناظم انجمن بزرگان دنیای جادو موظف به انجام کارهای زیر می باشند.
اول دخالت نکردن در امور جادوگران و جادوگران سیاه، دوم سرو سامان بخشیدن به دنیای خون
آشامان ، سوم دفاع از دنیای انسان ها و موجودات جادویی در برابر هر خطر جدی و احتمالی ، چهارم مواظبت بدون قید و شرط از دروازه ی دنیای مرگ، پنجم، محافظت از عصای مرگ و نگهداری آن برای نسل های آینده ، ششم همکاری با انجمن بزرگان جادو، هفتم اجرای احکامی
که انجمن بزرگان دنیای جادو به آن رای می دهد.
عهدنامه ی قدرت شیطانی
جمشید جلو آمد و عهدنامه را به من داد و ادامه داد : تو باید با خونت این عهدنامه رو امضاء کنی .
رو به جمشید گفتم: من بارها و بارها از این عهدنامه ها امضا کردم، تا حالا هیچکدوم از اونها بای
من خوب نبوده ، فکر نکنم که اینم بتونه کار درستی رو انجام بده.
با قطره خونی از انگشت سبابه ام عهدنامه را امضاء کردم، یکی از پیرمرد ها که عصا را در دست
داشت جلو آمد و عصا را به من داد، با گرفتن عصا در دست احساس قدرت کردم .
پدرم جلو آمد و مرا در آغوش گرفت، رو به پدرم گفتم: فکر نمی کردم از جون ویلیام بگذاری .
پدرم گفت : اون تشنه ی قدرته ، شنیدم تو پسرشو شدیدا شکنجه کردی .
خندیدم و گفتم: من به قدرت اون احتیاج داشتم .
پدرم گفت : سپردم با کمک فریدون یه قصر بزرگ با کلی امکانات جادویی درست روی این تالار
بسازن .
 
________________
۸۹ ................................................................................................................................. قدرت شیطافیا
گفتم: پدر کی قدرتو بهت انتقال بدم .
پدرم لبخندی زد و گفت: من هیچوقت این قدرتو نمی خواستم ، به زور اونو به من داده بودن، حالا
اونو میدمش به تو .
گفتم: من کارهای بزرگتری دارم، مگه نشنیدی من مسئول اجرای احکام انجمن شدم ، فکر نکنم
بتونم به کارهای خون آشامان برسم.
پدرم گفت : تو می دونی بیشتر به خاطر اینکه تو فرمانروای دنیای خون آشاما بودی موافقت کردن
که تو زنده بمونی .
در همین لحظه فریدون کنار من ایستاد و گفت : گاهی وقتا فکر می کنم یه روحین تن بودن بهتر از یه جادوگر سیاه بودنه ، دیگه جسمم داره از بین می ره.
پدرم رو به فریدون گفت: بابت تمام کمکها و طرفداریهات ازت ممنونم.
فریدون گفت : دیگه چیزی از زندگیه من باقی نمونده ، بعضی وقتا فکر می کنم بهتره قدرتو بدم به
پسر بزرگم و برم یه گوشه برای خودم زندگی کنم تا موقع مرگم برسه، جمشید خوب خودشو از
قدرت دور کرده .
لبخندی رو به فریدون زدم و گفتم: بهتره انتقال قدرتو بزاری برای وقتی که پسرت توی بد مخمصه
ای افتاد .
فریدون گفت: پسر من هیچوقت دست از پا خطا نمی کنه .
بعدها فهمیدم که فریدون در جلسه طوری از من دفاع کرده که هیچ کس جرات مخالفت با او را
 
________________
۹۰ ................................................................................................................................ قدرت شیطافیا
نداشته ، پاتر به آغوش خانواده اش برگشت و زندگی اش را ادامه داد، او همیشه به من سر می زد و
من قدرت را بعد از یک سال به پدرم بازگرداندم و در مدرسه ی هاگوارتز شروع به تدریس کردم،
جمیشد همیشه به من چیزهای جدیدی می آموخت.
حالا دوازده سال از جریان شکست هرمن می گذشت و من بعد از یک سال از آن جریان با یکی از
نوادگان فریدون ازدواج کردم، من بر خلاف نظر پدرم با یک جادوگر سیاه ازدواج کردم، هیچ
دلم نمی خواست با ازدواج با یک دراکولا آنها را در قدرت سهیم کنم .
بعد از گذشت پنج سال من در قصری که در جنگل ممنوعه داشتم مدرسه ی بزرگی احداث کردم
و نام آنجا را قدرت برتر گذاشتم که مخصوص خون آشامان بود، مدرسه ای که من بنا کرده بودم
طی مدت کمی در دنیا مشهور شد و بزرگترین خون آشامان فرزندانشان را برای تحصیل به مدرسه
ای که من ساخته بودم می آوردند.
حالا بعد از دوازده سال من یک فرزند ده ساله دارم، او می خواهد امسال به مدرسه ی خودم بیاید و
در آنجا درس بخواند، او به مراتب قدرتمندتر و باهوش تر از من است ، فریدون قدرت را به فرزند
بزرگترش واگذار کرده و بیشتر اوقاتش را در مدرسه ی من و قصر من می گذراند، با او رابطه ی
خوبی دارم، اما پدرم از او خوشش نمی آید و همیشه فکر می کند که فریدون جای او را برای من
پر می کند.
من در مدرسه ی خودم درسی مقابله در برابر موجوادت شیطانی را تدریس می کنم ، این درس مورد
توجه تمام دانش آموزان است چون یک شیطان واقعی در آن به آنها درس می دهد.۹۱ ................................................................................................................................ قدرت شیطافیا
نام فرزندم را فریدون گذاشتم ، پدرم از این حرکت من خیلی ناراحت شده بود، او می خواست نام
فرزند مرا الیور بگذارد اما با پا فشاری های من راضی شد که نام او را فریدون بگذاریم.
یوهان همیشه در کنار من است و طی اینهمه سال دوستان خوبی با هم شده ایم ، او را به حالت عادی برگردانده ام و کم کم در حال پیر شدن است.
جاناتان و یارانش دوباره برای دفاع از خون پاک به خواب رفته اند، دلم برای آن پیرمرد پر رو و از خود راضی خیلی تنگ شده.
پدرم دیگر ازدواج نکرده ، البته تا حالا ، تازگی ها به دختری علاقه مند شده که از ترس من چیزی
در مورد آن نمی گوید.
خانواده ی ویزلی هم در کنار پاتر بزرگ در مدرسه ی هاگوارتز درس می دهند، من همیشه به آنها
سر می زنم و از احوال آنها باخبر هستم.
گوین هم به مدرسه ی من آمده و در آنجا تدریس می کند، ویلیام هم هنوز در آرزوی قدرت گرفتن است اما فرزندش در مدرسه ی من تدریس می کند، من او را برای جلوگیری از خطرات
احتمالی زیر بالو پر خود گرفته ام .
دیگر خبری از گرگینه های ولدمورت نیست، آنها دیگر چیزی از خود نشان نداده اند، از وقتی
صاحب آنها کشته شده دیگر خود را نمایان نکرده بودند.
من به یاد سیریوس همیشه کنار دروازه ی دنیای مرگ می نشینم و با تخته سنگی که لرد فایر برای
بستن درب از آن استفاده کرده بود صحبت می کنم .
به تازگی ها صداهای عجیبی از سنگ می شنوم، صدا مرا به سمت خود می خواند، شاید همه ی
اینها وهم و خیال باشد اما من در میان صداها صدای سیریوس را تشخیص می دهم.