	فصل اول: زندگينامه 
سلام اسم من جانيه ، جاني بليد من يك شواليه خون آشام هستم، اين جريان بر مي گرده به وقتي كه ولدمورت براي حمله كردن به جادوگرها از دشمنان ما استفاده كرد من آن موقع يك پسر 17 ساله بودم، دو سالي مي شد كه شواليه شده بودم، همه فكر مي كردند كه چون پدر بزرگ من فرمانروا بود من تو اين سن به اين سمت انتخاب شده بودم . 
در دنياي ما حداقل سن كسي كه تونسته بود شواليه بشه ،70 ساله بود ولي من با اين سن كمم خيلي بيشتر از شواليه هاي ديگر گرگينه از بين برده ام و تمام گرگينه ها ديگر از اسم من هم مي ترسند و مي دانند كه من اگر وارد شهري بشوم ديگر آنجا براي آنها امنيتي ندارد ، من با شجاعتي كه در جنگ ها از خودم نشان دادم تونستم لياقت خودم را در اين سمت ثابت كنم ولي خيلي ها هنوز به من به چشم كسي نگاه مي كردند كه انگار اين سمت را دزديده ام ، يكي از آنها دايي من است ، دايي من وزير پدر بزرگ من است من هيچ وقت به او اطمينان نداشتم و او را باعث قتل پدر و مادرم مي دانستم چون او فقط از گروهي كه به جنگ با گرگينه ها رفته بود سالم برگشته بود ، او هيچ وقت مرا دوست نداشت و من هم همينطور، او مرا رغيب خود به حساب مي آورد نه خواهر زاده ، سال اولي كه شواليه شده بودم اوقاتي پيش مي آمد كه من به تنهايي با پنج يا شش گرگينه در گير مي شدم ولي زنده مي ماندم و خيلي وقتها پيروز هم مي شدم. 
ما در جنگ با گرگينه ها از شمشير هاي جادويي به جاي چوب جادويي جادوگران اسفتاده مي كنيم ، قدرت هاي ما خيلي بيشتر از جاوگران است علل برتري ما نسبت به جادوگران ، سرعت زياد در درگيري هايمان و قدرت زياد شمشير هايمان كه طلسمها را با قدرتي چند برابر چوب هاي جادوگران اجرا مي كند ، البته قدرت هاي خارق العاده ما و استقامت خيلي زياد و خيلي چيز هاي ديگر كه ما را از جادوگران متمايز مي كند تا جايي كه آنها جرات درگير شدن با خون آشام ها را نداشتند، ما هم با آنها كاري نداشتيم تا جايي كه آنها با دشمنان ما همدست شدن و از آنها براي پيش برد اهداف شومشان استفاده كردند، گرگينه هايي كه ولدمورت استفاده مي كرد قدرت هاي خارق العاده اي داشتند و اين قدرت ها را از اربابشان گرفته بودند ، قدرت آنها چندين برابر گرگينه هاي معمولي بود ، به همين خاطر ما را وادار كردند در اين مورد فكر اساسي بكنيم . 
ما خون آشام ها خيلي بيشتر از يك انسان معمولي زندگي مي كنيم ، بعضي وقت ها به هزار سال نيز مي رسد ، راه هايي هست كه بتوان عمر خود را جاودان كرد يا حداقل چندين هزار سال زندگي كرد البته هنوز تعداد كمي ازما توانسته اند اين كار را بكنند و هميشه اين كار هاي هزينه هاي زيادي دارد و البته خطر زيادي نيز دارد و خواهان قدرت هاي خيلي زيادي هستند . 
پدر بزرگم مرا به اين ماموريت فرستاد تا اين گرگينه ها و همدستهايشان را از بين ببرم و اگر نتوانستم حداقل قدرت هاي آنها را تخمين بزنم . 
آنها خيلي قوي تر از آني بودند كه فكر مي كرديم تا به حال دو تا از شواليه هاي ما را از بين برده اند ما حتي تكه هاي كامل آنها را هم پيدا نكرديم آنها را به طور عجيبي از بين برده بودند ، آنها را تكه تكه شده در خيابان هاي لندن پيدا كرده بودند ، به خاطر همين پدر بزرگم به من گفت كه خودت بايد به اين كار برسي و او به كسان ديگر اطمينان نداشت او مي گفت كه انگار در دار و دسته ي خودمان جاسوساني داريم و من بايد به طور مخفي به اين ماموريت بروم و براي او خبر ببرم ما براي ارتباط بر قرار كردن با همديگر احتياجي به وسيله اي مثل نشان مرگخواران نداشتيم و مي توانستيم با ذهن هاي همديگر از فاصله ي خيلي دور رابطه بر قرار كنيم پدر بزرگم خيلي نگران من بود و نمي خواست تا به تنهايي به اين ماموريت بروم به من اجازه داد كه چهار تن از شواليه ها را به انتخاب خودم به اين ماموريت ببرم ، پدر بزرگ من گفت هر چه هست از لندن است ، اول پيش وزير سحر و جادو برو او يكي از مستخدمين قديمي من است و پيش خود من تعليم ديده تازگي ها از سر گروهي اورور ها به اين سمت برگزيده شده است ، از او هر اطلاعاتي مي خواهي بگير و بعد به قصر خودمان در لندن برو و در آنجا سكونت كن آنجا از هر لحاظ امن است و هيچ كسي نمي تواند آنجا را پيدا كند ، پدر بزرگم به من گفت كه وقتي به لندن رفتي به ديدار هري پاتر برو ، سه روز ديگر تولد او است و طلسم هاي دامبلدو از روي خانه او برداشته مي شود و ديگر او در خطر است دامبلدور تي نامه اي از من خواسته كه اگر خودش كشته شد من محافظت از او را بر عهده بگيرم ،تو بايد روز قبل از تولد او آنجا باشي و مواظب او باشي و اين هديه من را هم از طرف هر دومان به او بده ، هديه او يك شمشير بود ، پدر بزرگم گفت كه يك عكس مار را بر روي آن ترسيم كرده ام ، وقتي به او دادي از او بخواه كه به زبان مارها طلسم ها را انجام دهد ، او گفت كه زبان مار ها قدرتي زياد را به شمشير مي دهد ، من مي دانستم كه هيچ جادوگري نمي تواند از اين شمشير استفاده كند رو به پدر بزرگم گفته بودم هري پاتر كه يك خون آشام نيست و نمي تواند با اين شمشير ها جادو كند ، پدربزرگم هم در جواب من گفته بود كه مي داند كه هري يك خون آشام نيست ولي يكبار توانسته از اين شمشير ها استفاده كند و آن شمشير صدها بار قوي تر از اين شمشيري است كه به او مي دهيم ، او با شمشير گودريك توانسته يك باسيليسك را از بين ببرد و ماموريت مخفي ديگر من هم آوردن شمشير گودريك بود ، جدم به پاس خدمات او به جامعه خون آشام ها اين شمشير بسيار قدرتمند را به او داده بود. 
اگر شمشير گودريك به دست ولدمورت مي افتاد مي توانست جنگ را يك طرفه كند . پدر بزرگم همتاي اين شمشير را نيز دارد و مي گويند كه هر كسي هر دو اين شمشير ها را داشته باشد تقريبا غير قابل شكست مي شود . 
پدر بزرگ مي گويد بعد از مرگ دامبلدور ديگر كسي براي محافظت از آن شمشير وجود ندارد و به من گفت كه به صورت يك شاگرد سال هفتمي بايد وارد مدرسه بشوم و آن را از آنجا خارج كنم و مخفيانه به پدر بزرگم برسانم او به من گفته بود كه در مدرسه هاگوارتز ديگر نمي توانم آپارات كنم و از هر شومينه اي كه خواستم داخل يا خارج شوم ، آخر آنجا قوي ترين و بهترين مدرسه جادوگري جهان بوده و هست و نقشه اي كامل از جاي جاي مدرسه را به من داد . به من گفت كه در اين كار مي توانم از وجود هري پاتر نيز بهره مند بشوم . آوازه هري پاتر در بين خون آشام ها هم پيچيده بود و از او به عنوان كسي كه از دست خونخوار ترين جادوگر جهان جان سالم به در برده است ياد مي شود و اين نه فقط يك بار بلكه 5 بار اتفاق افتاده است . 

پدر بزرگ من يك مرد تقريبا 850 ساله بود، او خيلي با ديگران درگير نمي شد و قدرت خود را به رخ ديگران نمي كشيد ولي من مي دانستم كه هر وقت مي خواست مي توانست يك طنه با چند صد گرگينه در گير بشود و حتي يك خراش هم برندارد . او هيكلي چهار شانه ، و بسيار عضلاني و چهره اي وحشتناك داشت ، او يكي از مخالفين لرد ولدمورت در دوران اوج گرفتن ولدمورت بود و توانسته بود جامعه خون اشامان را از هر گونه گزند جدي از طرف ولدمورت دور نگه دارد ، او برخلاف سنش انساني سر حال بود و هفته اي دوبار در استخر خون اژدها شنا مي كرد و هر روز از ديروز قوي تر به نظر مي رسيد ، هر خون آشامي نمي تواند از خون اژدها استفاده كند و اين قدرت را خانواده پدري ما فقط دارد ، خون اژدها چندين برابر خون هاي ديگر ما را قدرتمند مي كند . 
پدر بزرگم با آن شمشيري كه دارد كسي جلودارش نيست ولي بعد از ؛ از بين رفتن ولدمورت اصلا خود را درگير نمي كند و از شاگردان و شواليه هايش براي پيش برد اهدافش استفاده مي كند. من تا حالا نشنيده ام كه او حتي براي نجات دادن كسي بعد از رفتن ولدمورت ، از شمشيرش استفاده كند او هميشه مي گويد اين شمشير بايد مخفي باقي بماند تا يك زمان مناسب به كار بيايد . 
پدر بزرگ من در حقيقت پدر ، پدر ،پدربزرگ من است ، پدرم و مادرم و تمامي خانواده ي پدري من كشته شده اند ولي از طرف مادرم چند نفري مانده اند كه آنها هم شواليه هستند و من تنها وارث پدر بزرگم هستم و وقتي او كشته شود يا بميرد همه اموال و البته فرمانروايي تمام خون آشام هاي جهان به دست من مي افتد . ولي من اصلا دوست ندارم به اين زودي ها پدر بزرگم را از دست بدهم . او بامن خيلي هم مهربان نيست ولي از ته دل مرا دوست دارد و براي من دل مي سوزاند . 
ما خانواده اصيل هستيم و تنها ما مي توانيم كسي را به خون آشام تبديل كنيم و ديگر خون آشام ها از اين قدرت ها ندارند . در خانواده ما رسم نيست كسي خون بمكد ما خون را بسته بندي شده و آماده مي نوشيم و من تا بحال از هيچ انساني خون ننوشيده ام ، در جامعه ما هم ديگر كسي خود را به زحمت خون مكيدم را به خود نمي دهد و فقط آن را از فروشگاه ها خريد مي كنند ، خانواده پدري من مي تواند خون تمام موجودات را استفاده كند و براي من كه شاهزاده هستم اين استثنا ندارد ولي براي خون آشام هاي ديگر استثناء هاي زيادي در نوشيدن خون موجودات ديگر دارند . 
بعد از اينكه فهميدم پدر و مادرم در جنگ با گرگينه ها كشته شده اند، تا بحال اجازه ندادم كه هيچ گرگينه اي از دستم فرار كند و جان سالم بدر ببرد .پدر و مادرم و برادر پدرم و داييم به همراه چند نفر از شواليه هاي بنام آن روز ها ، يعني وقتي كه من فقط 4 سال داشتم به ماموريتي از طرف پدر بزرگم رفتند ، پدربزرگم بعد از اينكه با دايي من صحبت كرده بود داييم او را متقاعد كرده بود كه به تونل هاي فاضلاب شهر بروند و آنجا را از گرگينه ها پاك كنند ، پدر بزرگم اول با رفتن اعضاي خانواده به آنجا مخالفت كرده بود ولي با اصرار داييم به اين كار تن داده بود وقتي كه آنها به داخل تونل رفته بودند، فهميده بودند كه آنها را فريب داده بودند و براي خارج شدن تلاش زيادي كرده بودند ولي هيچ راهي براي خروج نمانده بود پس به اعماق تونل راه افتادند تا بلكه بتوانند خارج شوند ، آنها در تونل زير زميني نمي توانستند آپارات كنند انگار آنجا را طلسم كرده بودند و اين طلسم از گرگينه ها و جادوگر ها بعيد بود ولي به هر حال از ان گروه فقط دايي من زنده بيرون آمده بود ، به خاطر همين من هم ديگر به هيچ يك از گرگينه ها رحم نمي كردم و در جا از بين مي بردم و اين كار برايم مثل خون خوردن شده بود و مرا قوي تر و باتجربه تر از ديروز مي كرد به طوري كه بعضي ها مرا خون خوار ترين و پر عتش ترين خون آشام براي كشتن گرگينه ها مي دانند . من بر خلاف رفتارم با گرگينه ها با مردم عادي و جادوگران بسيار مهربان رفتار مي كنم . نام من بين تمام خون آشام ها و گرگينه ها و خلاصه ميان جادوگران نيز به بدي ياد مي شود گرگينه ها واقعا از من مي ترسند و از اين بابت به خودم مي بالم ولي جادوگر ها و خون آشام ها هم از من مي ترسند و من از اين بابت خيلي ناراحت هستم ، چون اين شهرت براي پسر 17 ساله اي مثل من بسيار جالب و بدرد بخور نيست و كسي دوست ندارد كه با من حتي حرف بزند چه برسد كه دوست بشود. 
خلاصه من همراه با چهار شواليه ديگر كه همه مراتب پايين تري نسبت به من دارند - آنها را خودم انتخاب كرده ام ، من با آنها ماموريت هاي خيلي سخت را نيز انجام داده ام و پيروز و سر بلند بيرون آمده ام ما اينطور حمله مي كرديم كه من فقط جلو را نگاه مي كردم و هر گرگينه كه از جلو مي آمد با من و بقيه آنهايي كه از پشت سر حمله مي كنند با آن چهار نفر، ما پنج نفر از قوي ترين شواليه هايي هستيم كه آن زمان در شواليه ها بودند ،پدر بزرگم به ما گفته بود كه بايد به سرعت به سمت لندن حركت كنيم و به سراغ وزير برويم (البته پدر بزرگ من از اينكه يك نيمه خون آشام وزير سحر و جادو شده بود ناراحت بود ولي در اين مواقع به وجوداو احتياج پيدا مي كرديم )

فصل دوم ديدار با وزير 
حال حاضر 
من از داخل شومينه وارد اتاق وزير شدم (( البته كه هيچ شومينه اي براي ما بسته نيست و اين يكي از قدرت هاي شواليه هاي خون آشام است .)) اتاق نسبتا كوچكي بود يك ميز و صندلي گران قيمت ولي قديمي در گوشه از اتاق بود ، وزير بر روي آن در حال چرت زدن بود ، دور تا دور اتاق قفسه هاي كتاب و قفسه هاي پرونده بود كه به اتاق ابهتي مي داد ، در كنار ميز يكي دو تا فايل بود كه يكي از كشو هاي آنها باز بود و از آن پرونده ها بيرون ريخته بود . روي ديوار چندين عكس وجود داشت كه از وزراي قبلي بود آنها خود را به خواب زده بودند و از ديدن من نفس هايشان حبس شده بود ،در گوشه ديگر اتاق يك قدح انديشه گران قيمت خود نمايي مي كرد ، روي ميز تعداد زيادي پرونده وجود داشت . 
چون يك خون آشام بودم خلي بي سر و صدا حركت مي كردم اصلا خون آشام ها هنگام حركت هيچ صدايي ازشان در نمي آمد و در كمال خونسردي و سكوت حركت مي كردند ،به طرف ميز وزير حركت كردم و صداي خود را صاف كردم . وزير از خواب پريد و خيلي سريع چوب دستيش را به طرف من گرفت و يك طلسم را شروع كرد به زبان آوردن ، در يك لحظه با حركت چشم چوب دستي اش را از دستش در آوردم و در دست گرفتم ، او به من خيره شد ، وقتي مرا شناخت دست و پايش را گم كرد و به سرعت از پشت ميز به طرف من آمد و دست مرا بوسيد و جلوي من زانو زد و با صدايي كه كاملا مي لرزيد 
گفت : بـ ..... بـ.... ببخشيد اصلا شـ ..شما را نشناختم مرا عفو كنيد شواليه جاني جوان 
با لبخندي به او فهماندم كه چيزي نيست و بعد دوباره صدايم را صاف كردم و رو به او گفتم : بنا به دستور پدربزرگم من و چهار تن از افرادم به كمك شما آمديم تا شر گرگينه ها را از سرتان كم كنيم البته به كمك شما احتياج نداريم . 
وزير گفت : البته كه شما احتياج به كمك من و جادوگران احتياج نداريد ولي بايد بدانيد كه اسمشو نبر هم با آنها استZ . 
گفتم : مي دانم براي همين هم شخصا از طرف پدربزرگ مامورشدم كه بيايم و قدرت او را تخمين بزنم كه مثل دفعه قبل قوي هست يا نه البته كه آن موقع من نبودم ولي از او تعاريف زيادي شنيده ام ، اگر مثل قبل از رفتنش قوي شده باشد كه كارمان را خيلي سخت كرده است . ولي بايد بگوييم پدر بزرگ ، قول هر گونه همكاري و كمك را به شما داده و گفته كه از تمام خون آشام هايش براي از بين بردن ولدمورت استفاده مي كند . 
با گفتن اين حرف ، وزير چند سانتي به عقب رفت و مانند برق گرفته ها شد و باحالت تشكر آميزي گفت : واقعا از شما متشكرم 
قيافه در همش كه پس از شنيدن نام ولدمورت به اين صورت در آمده بود نيز شاد شد و از روي زمين بلند شد و به سمت ميز خود رفت و در آن ورقه ها دنبال چيزي مي گشت . 
من در ميان آن كاغذ ها عكس ها يي ديدم ، بعضي ها فرياد مي كشيدند و بعضي ها خيره به من نگاه مي كردن كه زير همه آنها نام و كلمه تحت تعقيب بود و در تمام اسمها يك چيز مشترك بود . 
مرگ خوار 
روي برگ ها عكس زني توجه مرا جلب كرد كه زير آن نوشته بود مرگخوار بلاتريكس لسترنج و در توضيحات نوشته بود يكي از باوفا ترين ياران اسمشو نبر كه بعد از برگشتن اسمشو نبر از زندان آزكابان فرار كرده و ..... 
ورقه ها را كنار زدم در ميان آنها نام هايي مثل ركوود و پيتر پتي گرو و ... ديده مي شد . 
وزير از زير پرونده ها ، پرونده اي را بيرون كشيد ، آن را باز كرد و به من نشان داد روي ان يك عكس گرگينه بود كه در روز روشن شبيه گرگ ها شده بود براي اولين بار بود كه چنين چيزي مي¬ديدم او به طرف من نگاه مي كرد و دندانهايش را نشان مي داد ، زوزه مي كشيد ، زير عكس نوشته بود مرگخوار گري بك 
در قسمت توضيحات نوشته بود 
همكاري با اسمشونبر ، قتل 22 تن از كاراگاه هاي وزارت سحر و جادو ، زخمي كردن بيش از 35 بچه و بيش از 58مورد قتل ، همه اينها را در طي همين يك سالي كه اسمشو نبر به قدرت رسيده انجام داده است . 
پرونده گري بك از قطور ترين و سياه ترين پرونده ها روي ميز بود . 
وزير گفت : اين گري بك است ، همان شخصي كه با پيروانش به اسمشو نبر پيوسته و قدرت خارق العاده اي دارد و به تنهايي با چهار يا پنج تا از كاراگاهان من درگير مي شود و به راحتي آنها را شكست مي دهد ، بدي او اينجاست كه ديگر احتياجي به كامل شدن ماه براي حمله ندارد ، هر وقت كه بخواهد به گرگ تبديل شود ، همين دو روز پيش بود كه ... 
ناگهان وزير خشكش زد انگار كه خاطره خلي بدي را براي خودش مرور مي كرد عرق زيادي كرد چشمانش در هدقه مي لغزيد، دستهايش مي لرزيد و اصلا حواسش به من نبود . 
سرفه اي كردم ، او از اين حالت بيرون آمد ، گفتم : چه شد كه اينقدر ترسيدي 
وزير گفت :او به تنهايي با گروه ما مواجه شده بود البته تنها نبود ولي طي كمتر از 3 دقيقه تنها شد ما همه آنها را كشتيم يا بيهوش كرديم او بود كه ميان ما گير افتاد بود هرچه به طرفش طلسم مي فرستاديم بر مي گشت (( وزير هنگام گفتن اين كلمات عرق زيادي مي كرد و مي شد شدت ترس را به وضوح در او ديد )) ما ... ما 9 تا كاراگاه با تجربه بوديم كه مودي هم بين ما بود ، ميداني كه او كيست تقريبا بعد از دامبلدور او يكي از بهترين ها است . 
بعد از مدتي مكث دوباره لب به سخن گشود و گفت : او با يك حركت دو تا از ما را پرت كرد و با حركت بعدي يكي از آن دو نفر را به طور فجيعي كشت . 
وزير كه به خود مي لرزيد زير لب مي گفت : خون ... خون ... خون. 
با تئنه به او گفتم : تو واقعا آبروي هر چي خون آشام را بردي يكم به خودت مسلت باش تو مثلا يك نيمه خون آشامي !!!! ؟؟؟؟ 
وزير با حركت سر حرف من راقبول كرد و ميزاني آرام شد ولي هنوز ترس در چشمانش موج مي زد گفت : فقط اگر يك لحظه دير كرده بود من مي مردم ، واقعا اگر آن پرنده و مودي نبودند ، من الان اينجا نبودم !!!؟؟؟ 
گفتم : بهتر است خاطرات خود را در قدح انديشه ات بريزي تا من بتوانم راحت تر آن را ببينم ولي اگر نمي تواني راه هاي سريع تري بلدم ولي چندان خوش آيند نيست ، مثل طلسم فرمان و ذهن خواني و غيره ... 
وزير دوباره به خود لرزيد و گفت : نه قدح بهتر است ، اين كار را انجام مي دهم . 
با اشاره ي من قدح انديشه از جاي خود بلند شد و به طرف ما آمد و روي ميز قرار گرفت . 
وزير با كمي مكث و تامل چوبش را به طرف سرش گرفت و رشته اي سفيد از آن خارج كرد و به داخل قدح فرستاد ، رشته نسبتا طولاني بود . 
با حركت سر به من فهماند كه آماده است و خود چند قدمي عقب رفت كه جاي خود را به من بدهد . ولي از جايي كه من به هيچ كس اعتماد نداشتم ، حتي به ياران خودم هم اطمينان نداشتم ، با اشاره من از قدح دودي بلند شد ، در هوا تشكيل يك تصوير بزرگ را داد ، در اين لحظه صداي قورت دادن آب دهان وزير را شنيدم ولي به آن توجهي نكردم ، وزير با چشماني گشاد شده به تصوير نگاه مي كرد . 
با اشاره من صفحه شروع به نمايش كرد ... 
اين مطالب تصويري است كه در مقابل آنها است ((نويسنده )) 
هوا گرگ و ميش بود هيچ صدايي شنيده نمي شد در يك خيابان ساكت و آرام چند نفر در حال حركت بودند ، جلوي آنها اسكريم جور ((وزير)) با حالت خاصي حركت مي كرد طوري حركت مي كرد كه انگار يك پادشاه است ، قد بلند ، چهار شانه و استوار به نظر مي رسيد ، پشت سر او هم چند نفر بودند كه يكي از آنها را با نقابي يكي از چشمهايش را مخفي كرده بود هيكل تپل و نيرومندي داشت ، قيافه اي مرموز و ترسناكي نيز داشت كه آن را در كمتر كسي ديدم روي صورتش زخم هايي بود كه او را با ابهت نشان مي داد ، پشت سر آنها چند نفر ديگر نيز بودند كه يكي از 
آنها صورت خود را پوشانده بود بانگاه اول او را شناختم و با اشاره اي تصوير را نگه داشتم ، رو به وزير كردم و گفتم : اي خائن يك گرگينه در گروه تو ... چطور جرات مي كني 
وزير ، من من كنان گفت : او .... او ..از ماست او انسان خوبي است 
گفتم : ساكت شو آنها انسان نيستند من به هيچ كدام از آن گرگ نما ها اعتماد ندارم پس بگو چرا با آنها رابطه داري . همه آنها را بايد كشت و از بين برد آنها دشمن هاي قسم خورده ما هستند . 
وزير : من ... من ... دامبلدور او را معرفي كرده او از طرف اوست . 
با شنيدن نام دامبلدور خيالم راحت شد و گفتم : او گفته كه اين گرگينه خطر ندارد ، پس خوب است كه اين يكي را ببينم 
با حركت ديگر سر صفحه دوباره فعاليت خود را آغاز كرد. 
او كاملا صورت خودش را پوشانده بود تا كسي او را نشناسد ولي اين كار كاملا اشتباه بود چون اگر يكي از شواليه هاي ما او را از يكصد متري مي ديد در جا او را مي شناخت . 
آنها در خيابان نسبتا كوتاهي راه مي رفتند ، ناگهان از جلو صداهاي جيغ آمد با سرعت به سوي صدا دويدن را آغاز كردند بعد از پيچ اول ديدن كه چند نفر همراه با يك گرگينه خيلي بزرگ چند پسر بچه را دوره كرده اند و يكي از بچه ها در دندان گرگينه است . 
بلافاصله مودي يك طلسم پر قدرت به سوي گرگ فرستاد ولي گرگ در يك لحظه جا خالي داد و طلسم به يكي از مرگ خواران خورد و از اين فاصله كه حدودا 15 الي 20 متر مي شد او را دو سه متر پرتاب كرد . گرگ نما به سمت آنها برگشت و يكي از بچه هايي كه در حال گاز گرفتن بود را رها كرد ، به سمت كاراگاهان خيز برداشت ، برق خاصي در چشمان كاملا زرد گرگ مي درخشيد انگار كه اصلا مردمك نداشت و موهاي بدنش كاملا او را استتار كرده بود پوزه ي بلندش در خون مي غلتيد با حركت او چند تا از كاراگاهان چند قدمي به عقب برداشتند ولي به سرعت به خودشان آمدند و چوب هايشان را به طرف گرگينه گرفتن . آن چند مرگ خوار ديگر كه به كمك گرگينه آمده بودند ناگهان به پشت سر كاراگاهان آپارات كردن و از پشت سر شروع كردن به طلسم فرستادن اولين حركت از اسكريم جور بود كه با ابهت خاصي چوبش را تكان مي داد دندان هاي نيشش بيرون آمده بود و قيافه او را دو چندان وحشتناك كرده بود ، با اينكه هيچ بادي نمي آمد ولي ردايش در هوا مي لغزيد با اولين حركت دو تا از مرگخواران را بيهوش كرد و بعد از او مودي بود كه با سه تا از مرگ خوار ها كه هيكلي درشت داشتند در گير شد ، اسكريم جور رويش را به طرف گرگ برگرداند ديد كه در چند متري او ايستاده و به او تماشا مي كند ، اسكريم جور دستش را در ردايش كرد و يك شمشير از نا كجا بيرون كشيد اين شمشير تا حالا اصلا زير ردا معلوم نبود ولي انگار همينكه از ردا بيرون مي آمد در حال پديدار شدن بود . 
با حركت من تصوير ايستاد و رو به وزير گفتم : بعدا بايد در مورد اين شمشير توضيح دهي . 
اسكريم جور خشكش زده بود و نمي توانست حرف بزند انگار ديدن دوباره اين جنگ باز او را مي ترساند . 
با اشاره من دوباره تصوير به حركت در آمد . 
اسكريم جور شمشير را به طرف گرگينه گرفت كه حالا هيچ فاصله اي با او نداشت و با آن ضربه اي محكم به گرگينه زد ، با خودم گفتم ديگر كار گرگينه تمام است ، ولي انگار گرگينه با يك دست جلوي شمشير را گرفته بود و با حركت دست شمشير را به طرفي پرتاب كرد در هين پرتاب شمشير نور خورشيد كه تازه داشت مي زد به شمشير خورد و درخشيد و نوشته هاي آن ظاهر شد روي شمشير نوشته شده بود ((گدازه 2003 )) به طرفي پرت شد و اسكريم جور در جا خشكش زد . گرگينه با حركت بعدي طوري به اسكريم جور ضربه زد كه دو سه متر آن طرف تر پرت شد و در حالي كه از شكمش خون مي ريخت از تعجب چشم هايش باز مانده بود گرگينه دوباره خيز برداشت كه به طرف اسكريم جور برود و او را از بين ببرد كه ميان زمين و هوا متوقف شد و افتاد زمين ، مودي بود كه جلوي او را گرفته بود بعد گرگ برگشت ديد كه تمام مرگ خواران يا بيهوش افتاده اند و يا كشته شده اند . برگشت به آن سوي ميدان نگاه كرد كه دو نفر از كاراگاهان به سوي او مي آمدند با يك پرش به طرف آنها هر دو را پرتاب كرد و به سمت يكي از آنها دويد، او را كه داشت به سختي از روي زمين بلند مي شد با يك حركت خيلي سريع از وسط (يعني بالاطنه را از پايين طنه ) جدا كرد با اين كار ترس و وحشت همه را فرا گرفته بود و كاراگاهان بي وقفه به طرف او طلسم مي فرستادند ، تمام طلسم ها يا دفع مي شدند ، يا به سمت صاحبان بر مي گشتند ولي او هيچ صدمه اي نمي ديد ، طلسم ها فقط مي توانستند جلوي حركت او را بگيرند . ولي گرگينه مسمم بود كه دوباره به يكي از آنها حمله كند اصلا به فكر فرار نبود كه در يك لحظه پرنده اي طلايي رنگ از ناكجا پيدايش شد و به سمت او شيرجه رفت ،گرگينه كه ديد ديگر راهي براي از بين بردن آنها ندارد تصميم به فرار گرفت. 
من آن پرنده را مي شناختم ،يك ققنوس بود . پدر بزرگ من هم يكي از آنها دارد ، در اين لحظه كم كم تصوير محو شد و از بين رفت . 
من رو به وزير كردم و به او گفتم : تو با اينكه يك نيمه خون آشامي ولي خوب توانستي از شمشير استفاده كني ولي بگو ببينم چه كسي به تو اجازه استفاده از شمشير ِ شواليه ها را داده . تو هنوز تا شواليه شدن هزاران كيلومتر فاصله داري ، براي اين كار بايد بازخواست بشوي ، ولي الان وقت اين كار ها را ندارم .به هر حال اگر خوب مي توانستي از آن استفاده كني آن شمشير به خودي خود مي توانست حداقل 5 يا 6 دقيقه در برابر آن گرگينه دوام بياورد . 
وزير من من كنان گفت : آن را از يك دورگرد خريدم 
گفتم : دروغ نگو احمق هيچ كس شمشير با ارزشي مثل اين را به تو نمي فروشد . 
بعد از چند لحظه كه به او خيره شدم ، فهميد كه دارم خاطرات او را وارسي مي كنم صورتش را برگرداند و به سمت ديگري نگاه كرد. 
گفتم: حالا شمشير كجاست آن را به من بده 
وزير به خود لرزيد و دستش را زير ميز برد و يك دسته شمشير را در آورد و روي ميز گذاشت . من با ماليدن دست روي دسته شمشير باقي شمشير را ظاهر كردم . شمشير قشنگي بود از نوع گدازه 2003 با قابليت برش از هر دو طرف و اجراي طلسم به زبان خون آشامان و ساخته شده از آلياژ نقره كه ضرر جدي به گرگ نما ها مي زد و هزاران امكانات ديگر ... 
شمشير خودم را در آوردم و آن را روي شمشير او گرفتم ، بعد از چند لحظه مكث نور خيره كننده اي ظاهر شد و شمشير اسكريم جور به صورت مهي در آمد و به شمشير من جسپيد و شمشير من برق خاصي زد و نام او نمايان شد شمشير من از بهترين شمشير هايي بود كه تا به حال ساخته شده بود، نام شمشير من الماس 2005 بود ، اين شمشير داراي امكانات فوق العاده بود از اين شمشير ها فقط 4 يا 5 تا ساخته بودند چون بسيار گران قيمت بود و خريد آن براي خيلي از خون آشام ها امكان نداشت ، قابليت جذب شمشير هاي ديگر تبديل شدن به دو يا سه شمشير در ان واحد و خيلي امكانات ديگر ... 
شمشير را به جاي خود گذاشتم و رو به اسكريم جور گفتم :كه مي خواهم امثال به مدرسه هاگوارتز بروم و بايد به من كمك كني كه به آنجا بروم البته به طور مجهول كه هيچ كس مرا نشناسد 
اسكريم جور وقتي اين حرف را شنيد به عقب رفت و گفت: من نمي توانم يك خون آشام را به مدرسه بفرستم ميان آن همه دانش آموز . 
ناگهان در جا خشكش زد . 
من با خشم به او نگاه كردم و گفتم : من تا به حال حتي يك انسان را هم زخمي نكرده و از خونش ننوشيدم . من يك شاهزاده هستم و خون نمي مكم فقط مي نوشم به صورت بسته بندي شده برايم ميفرستند از اين لحاظ خيالت راحت باشد و هيچ كس نمي فهمد كه من يك شواليه خون آشام هستم . 
وزير به خود آمد و بعد از معذرت خواهي به من گفت : هر جور مايليد با كمال ميل اين كار را مي كنم مدرسه در همين يكي دو ماه آينده باز مي شود . 
بعد از اين حرف ديگر با او كاري نداشتم يك لحظه ياد چيزي افتادم به سرعت به سمت او برگشتم و گفتم : راستي از اين پسره پاتر چه خبر انگار دو روز ديگر روز تولد او است 
وزير گفت : فكر كنم همين يكي دو روز آينده باشد . 
گفتم : من شنيده ام كه او وقتي 17 ساله بشود طلسم هاي دامبلدور از روي خانه او برداشته مي شود و به خاطر همين من مي خواهم لحظه 17 سالگي او آنجا باشم تا براي او هيچ اتفاقي نيفتد و او را به جاي امني ببرم . شايد قصر خودم باشد اگر او مايل به اين كار باشد . 
وزير كه جا خورده بود گفت : آن پسر براي شما چه ارزشي دارد . 
گفتم : براي من نه ولي براي پدربزرگم چرا 
وزير گفت : چرا فرمانروا براي يك بچه دل مي سوزاند 
گفتم : او يك جادوگر تمام عيار است او توانسته از شمشير گودريك گريفندور استفاده كند و اين براي پدر بزرگ من خيلي مهم است و دوست دارد كه از او محافظت بشود . راستي ديگر لازم نيست كه شما از آن خانه محافظت كنيد من دو تا از سربازانم را به آنجا مي فرستم . فكر كنم از تمام كاراگاه هاي شما قوي تر باشند . 
با اشاره به او فهماندم كه مي خواهم بروم و دستم را دراز كردم كه با او دست بدهم ولي او پريد و دست مرا بوسه زد از اين كار خيلي خوشم نمي آمد ، دستم را عقب كشيدم و زير لب گفتم : برويم 
ناگهان از كناره هاي اتاق چهار نفر سياه پوش بيرون آمدند كه تا به حال هيچ كدام از آنها ديده نمي شدند . 
به دو تاي اولي گفتم : كه شما مي دانيد كه كجا بايد برويد. 
آن دو نفر بعد از تعظيم به من به سمت شومينه رفتند و بدون اينكه پودر پرواز در شومينه بريزند فرياد زدند (خانه آقا و خانم دورسلي ) و داخل آتش شدند . 
بعد من و دو تا از سربازانم (شواليه هاي زير دستم ) وارد آتش شديم و يكي از آنها فرياد زد قصر بليد لندن

فصل سوم نماد خانوادگي 

من همراه دو تن از شواليه هام از درون شومينه بزرگ تالار مهماني وارد قصر بليد شديم ، همه جا ساكت و تميز بود در ميان تالار يك ميز بسيار بزرگ بود ، دور تا دور آن پر بود از صندلي هاي زيبا با نقش و نگار هاي جالب ،در صدر ميز يك صندلي طلايي با نشان خانوادگي بليد به چشم مي خورد ، نشان خانوادگي ما يك خون آشام بود كه از پشت سرش بالهاي بزرگ و دندان هاي نيش بزرگي داشت . 
اين شكل همان ظاهر خانوادگي ما بود كه وقتي به حيوان تبديل مي شويم به اين موجود وحشتناك تبديل مي شويم . من هم مثل تمام خانواده پدري ام به اين موجود تبديل مي شوم ، ولي به مراتب از اين عكسي كه بر روي صندلي ترسيم شده است ترسناك تر و پر ابهت تر در مي آيم كه ديگر به هيچ انساني شبيه نيستم . ما از اين حالتمان خيلي كم استفاده مي كنيم چون در آن حالت مقدار زيادي انرژي مصرف مي كنيم . 
آن صندلي متعلق به پدر بزرگم بود . بالاي ميز يك چهل چراغ بسيار بزرگ از سقف آويزان بود كه به جاي شمعدان از مجسمه خون آشاماني درست شده بود كه در دست هايشان يك شمع وجود داشت آن شمع ها هميشه در حال سوختن بودند و نور بسيار عجيبي از آن ساتع مي شد و تمام سالن را روشن مي كرد . 
دور تا دور سالن عكس هايي بود كه همگي از خانواده پدري من بودند ، بيشتر آنها انسان هايي اخمو بودند و صورت وحشتناكي داشتند. 
درست پشت سر صندلي پدر بزرگ من روي ديوار يك عكس بزرگ از نماد خانوادگي ما بود كه وحشتي در دل هر بيننده ايجاد مي كرد و به طور عجيبي مي درخشيد . 
دور تا دور ديوارها از آينه بود، ما خون آشامان در آينه ديده نمي شويم ، ما خون آشام هستيم و كسي نمي تواند ما را از درون آيينه ببيند يا از ما فيلم برداري كند يا با اين دوربين هاي عادي از ما عكس بگيرد. 
دو طرف تالار درهاي بزرگي بودند كه روي هر كدام از آنها نيز نماد خانوادگي ما وجود داشت . در كل تالار بسيار مخوفي به نظر مي رسيد ، از اين تالار براي جلسه هاي مهم استفاده مي شد . 
رو به دو شواليه گفتم كه آزاديد و مي توانيد هر كار دلتان مي خواهد انجام دهيد ولي به چيزي كه نمي دانيد چيست به هيچ عنوان دست نزنيد شايد خيلي خطرناك باشد . 
دو شواليه بعد از تعظيم به من به سمت راست ميز رفتند و از در سمت راست خارج شدند . من هم پس از تماشاي چند تا از عكس هاي دور ديوار از در سمت چپ خارج شدم . 
پشت در سالن بزرگي بود ، اين سالن ورودي قصر با دري بسيار بزرگ كه بلندي آن به 8 متر مي رسيد خود نمايي مي كرد ، روي در ورودي نيز نماد خانوادگي ما بود ولي با اين تفاوت كه چشمان اين موجود به رنگ قرمز در آمده بود و برق مي زد و اين نشان دهنده اين بود كه يكي از اعضاي خانواده آمده است او هم كسي نبود جز من !!!! 
سالن بسيار بزرگي بود تا جايي كه چشم كار مي كرد نمي شد سقف آنجا را ديد ، دو طرف سالن پله هايي بود كه به طبقه هاي بعدي ساختمان راه داشت ، كنار پله ها نيز پر بود از عكس هاي خانوادگي ما . 
اتاق من در طبقه سوم ، اتاق شماره پانزدهم بود من تا به حال بيشتر از طبقه چهارم بالا نرفته بودم و نمي دانستم بعد از طبقه چهارم چه خبر است فقط مي دانستم كه پدر بزرگ من در طبقه دوازدهم يعني طبقه آخر، يك اتاق سري دارد و هيچ كس جز خودش نمي تواند در اين اتاق را باز كند ، پدر بزرگ من مي گويد فقط صاحب خانه مي تواند در اين اتاق را باز كند و آن اتاق تمام نقشه و راه هاي زير زميني و خيلي چيز هاي ديگر مربوط به اين ساختمان را دارا است و از آنجا مي توان فهميد كه چه كسي داخل قصر است و در حال انجام چه كاري است و يا كدام در ها باز باشند و كدام يك از آنها بسته باشد . 
الان كسي در آن اتاق نبود و پدر بزرگ من در يكي ديگر از قصرهايمان در مونيخ زندگي مي كند . 
من به سرعت به طبقه سوم رفتم و وارد اتاق خودم شدم آنجا را خيلي دوست داشتم چون تعطيلات دوران كودكي و نوجواني خود را به تنهايي در اين اتاق مي گذراندم -البته تنهاي تنها هم نه، با جن خانگي خودم يعني مايكل ، او دوست و همبازي محبوب هميشگي خودم است- و بيشتر اوقات خودم را با كتاب پر مي كردم . 
دور تا دور اتاق من پر بود از كتابهايي كه از كتابخانه قصر برداشته بودم و در اتاق خود جا داده بودم حدودا 500 جلدي مي شد كه من تقريبا همه آنها را با اين سن كم خوانده بودم ، من از كودكي علاقه شديدي به كتاب خواندن داشتم و اصلا با هم سن و سالهاي خودم بازي نمي كردم و بيشتر در خودم بودم . 
يك تخت خواب بزرگ وسط اتاق بود كه دور تا دور آن را پرده هاي زيبايي پوشانده بودند و پتويي كه روي آن بود نيز با نماد خانوادگي ما تزئين شده بود ، با همان لباس هايي كه بر تن داشتم بروي تختم افتادم و زود تر از آنچه كه فكر مي كردم خوابم برد . 
**** 
صبح با صداي در از خواب بيدار شدم . 
گفتم : كيه اين وقت صبح 
صدايي از پشت در آمد كه مي گفت : صبحانه را در اتاقتان مي خوريد يا در تالار صبحانه 
اين همان مايكل جن خانگي مخصوص من بود او حدودا 30 سال داشت و اين براي جن هاي خانگي تقريبا سن خيلي كمي محسوب مي شد . 
گفتم : متشكر مي شوم اگر آن را به اتاقم بياوري ، دوست من مايكل 
او براي من دوست بسيار خوبي بود مي دانست كه من هيچ وقت به همنشيني با ديگران علاقه ندارم و دوست دارم تنها باشم ولي هميشه اين سوال را از من مي پرسيد و من هم هميشه همين جواب را به او مي دادم . 
بعد از خوردن صبحانه كه بهتر است بگويي نهار( چون ساعت 11.45 دقيقه بود كه من از خواب بيدار شده بودم)، به سراغ نوشيدني رفتم. 
ما به جاي نوشيدني از خون استفاده مي كنيم ، خون به ما قدرت زيادي مي دهد و قدرت ما را دو چندان مي كند و باعث مي شود كه زخم هايمان به سرعت خوب شود . 
رو به مايكل كردم و گفتم : من يك چوب مي خواهم مثل چوب جادوگران باشد . 
مايكل بعد از شنيدن حرف من لبخندي به من زد و ازدر خارج شد . 
(علت خنده مايكل اين بود كه خانواده ما هيچ احتياجي به داشتن چوب يا شمشير براي جادو كردن ندارند و فقط كافي بود كه به كاري كه مي خواهيم بكنيم فكر كنيم و آن را در ذهنمان بياوريم .) 
ولي براي اينكه مي خواستم ابتداي سال تحصيلي به عنوان يك دانش آموز سال هفتمي وارد هاگواتز بشم مجبور بودم كه مثل آنها از چوب استفاده كنم و آن را نمايشي در دست بگيرم . 
من در زندگي به كوييديچ نيز عشق مي ورزم و در آن هميشه موفق بودم در تيم، من نقش يك بازيكن حمله را ايفا مي كنم . من در مدرسه اي كه درس مي خواندم از همان سال سوم كاپيتان شدم . حال هم مي خواستم قدرت هاي خودم را در اين ورزش را در هاگوارتز به نمايش بگذارم . من هميشه يكي دو قدم جلو تر از هم سن و سال هاي خودم بودم و در بازي از شگرد هاي مخصوصي استفاده مي كردم كه بعضي از آنها را مي توان تقلب نيز ناميد . 
در اين افكار بودم كه صداي در آمد و من گفتم : بفرماييد 
مايكل بود يك چوب 35 سانتي متري برايم آورده بود اول فكر كردم واقعا چوب جادويي است ولي فقط يك چوب معمولي بود كه مايكل آن را با قدرت هاي جادويي خودش به شكل چوب هاي جادويي در آورده بود چوب را از او گرفتم و دستي بر او كشيدم واقعا خيلي قشنگ بود . 
مي خواستم تا فردا بعد از ظهر با اين چوب تمرين كنم تا وقتي با پاتر رو برو مي شوم بند را آب ندهم . 
كل بعد از ظهر را به تمرين كردن با چوب پرداختم خيلي سخت بود دست از عادت هميشگي بردارم و اول چوب را بالا بگيرم بعد جادو كنم . بعد از شام وقت خودم را صرف ياد آوري جادوهاي ضعيف كردم و تا نيمه شب مشغول بودم . 
خون آشام هاي معمولي در روز نمي توانند بيرون بروند چون آفتاب آنها را از بين مي برد ولي ما خون آشام هاي جادوگر با جادو براي خود سايه اي هميشگي درست كرديم و با آن مي توانيم شبانه روز مثل انسان هاي عادي در كوچه و خيابان ظاهر شويم و اين پيشرفت خيلي خوبي بود كه ما لازم نبود روز ها بخوابيم و شبها كه همه خوابند را بيرون بگذرانيم ولي بعضي از خون آشام هاي قديمي از سنت هاي قديمي پيروي مي كنند و در روز اصلا از خانه خارج نمي شوند ودر تابوت هايشان به خواب فرو مي روند . من اصلا در تابوت خوابيدن را دوست ندارم ، حتي حاضرم جانم را بدهم ولي يك لحظه هم در تابوت نخوابم . 
شب از نيمه گذشته بود كه من كم كم به خواب رفتم ، من به ندرت خواب مي ديدم ، گاهي اوقات ماه ها حتي يك خواب هم نمي ديدم ولي آن شب كابوس خيلي بدي ديدم ، من در آن كابوس پدر بزرگم را ديدم كه پاره پاره شده بود و از او خون مي رفت ، بي اختيار شروع كردم به فرياد كشيدن ، يكي از شواليه ها مرا از خواب بيدار كرد به محض اينكه از خواب بيدار شدم با يك نيم نگاهي شواليه را سرته آويزان كردم ، (اين يكي از طلسمهايي بود كه ديشب ياد گرفته بودم) بعد چشمهايم را با دستانم ماليدم و عرق سردي كه كرده بودم را خشك كردم ، وقتي دوباره چشمم به شواليه افتاد ، ديدم او هيچ تقلايي نمي كند، او را با طلسمي ديگر آرام پايين آوردم. 
گفتم : مگر من نگفته ام كه كسي بدون اجازه من وارد اتاق من نشود ، اگر من تو را مي كشتم آنوقت چه مي شد . 
شواليه كه هيكلي درشت داشت و از من يك سر و گردن بزرگ تر بود تعظيمي به من كرد و گفت : ببخشيد آخر شما داشتيد فرياد مي كشيديد و تازه الان ساعت 12.30دقيقه ظهر است مگر نمي خواستيد به خانه پاتر برويد . 
با حرف او خواب از سرم پريد و متوجه زمان شدم ،از خودم بدم آمد و از او معذرت خواهي كردم و از او درخواست كردم كه ديگر بدون اجازه وارد اتاق من نشود مگر در مواقع خاص 
بعد از خوردن صبحانه من به دو شواليه گفتم برويد و از گرگينه هاي اين منطقه برايم خبر بياوريد ، فردا صبح شما دو تا را در خانه دورسلي ها مي بينم . 
آنها بعد از تعظيم به من داخل شومينه رفتند . در قصر ما هيچ كس بجز خانواده پدري من نمي توانست آپارات كند . 
بلند شدم و نگاهي در آينه انداختم _ البته كه آينه ي جادويي بود و ما خون آشامان را در آن نشان مي داد _ ديدم سر و وضع من براي مهماني خوب نيست به حمام رفتم و يك لباس زيبا و پر جزبه اشرافي، مخصوص ميهماني هاي خاص پوشيدم البته بدون نماد خانوادگي ( بيشتر لباس هاي من و تقريبا هر چيزي كه در اين خانه ديده مي شد تزئين شده به اين نماد بود ) و سه كادويي كه خودم براي اعضاي خانواده درسلي تهيه كرده بودم را آماده كردم ، بعد از مطمئن شدن از اينكه تمام كارها درست است به خانه دورسلي ها آپارات كردم .

فصل چهارم 
هديه هري پاتر 
جلوي در خانه اي در پريوت درايو ظاهر شدم آنجا خيابان خلوتي بود ، هواي گرم تابستان و كمبود آب باعث شده بود درختان و چمن هاي جلوي در خانه ها خشك بشود به سمت پايين خيابان حركت كردم تا به در خانه دورسلي ها رسيدم جلوي درب خانه ي دورسلي ها يك بستني فروش نظر من را جلب كرد او را شناختم اليور يكي از شواليه هاي من بود ، معلوم نبود آن چرخ دستي را از كجا آورده بود، او اصلا حواسش به فروختن بستني ها نبود . بچه ها دور تا دور او را گرفته بودند ، تقريبا فقط در اين نقطه از خيابان تجمعي ديده مي شد ، دو تا از بچه ها داشتند از او بستني مي خريدند ولي او اصلا به آنها توجهي نداشت يكي از بچه ها بدون اينكه پولي به او بدهد از او دور مي شد، يكي ديگر از بچه ها به جاي پول به او واشر ماشين مي داد و او نيز از همه جا بي خبر فقط از آنها پول يا چيزي كه مي دادند را مي گرفت ودر دخل مي ريخت . 
لبخندي متاسف بارانه به او زدم و با حركت سرم از او پرسيدم پيتر كجاست ، او بالاي ساختمان را نشان داد بالا را نگاه كردم ديدم يك خفاش در روز روشن بالاي خانه نشسته - پيتر و اليور برادر بودند آنها از نژاد دراکولا ها بودند نام خانوادگي آنها نيز دراکولا بود به خاطر همين هم بود که پيتر مي توانست به شکل خفاش در آيد – واقعا هر كسي اين تصوير را مي ديد به اين قضيه شك مي كرد آخر آنها واقعا در پنهان كاري خيلي ضعيف بودند حتي از يك بچه ده ساله هم كمتر در اين كار تبهر داشتند ولي آنها خيلي در جنگ موفق بودند ، بي اعتنا به آنها جلوي خانه دورسلي ها رسيدم . قدرت طلسم ها را تخمين زدم واقعا خيلي قوي و زيركانه بود ، فهميدم اگر يكي از آنها خودشان در را بر روي من باز مي كردند و از من دعوت مي كردند كه داخل ساختمان بشوم يكي از طلسم ها شكسته مي شد و ديگر اينكه تنها كساني مي توانند وارد خانه بشوند كه دل پاك و هيچ قصد سوعي نداشته باشند و براي اين خانواده خطري نداشته باشند . 
با يك حركت در دست هايم يك بسته گل و شيريني ظاهر كردم و در زدم . بعد از گذشت تقريبا يك دقيقه يك نفر از پشت در گفت : كيست 
صدا كه مال يك زن جوان بود 
گفتم : براي ديدار با هري پاتر آمده ام از دوستان اويم 
گفت : صبر كن الان در را باز مي كنم 
در باز شد يك زن لاغر اندام كه گردن بلندي داشت در قاب در ظاهر شد واقعا اگر پايين تنه اين زن ديده نمي شد آدم فكر مي كرد كه يك اسب از در بيرون آمده . 
با احترام گل و شيريني را به او دادم ، او از ديدن من پشت در بسيار تعجب كرده بود و مات و مبهوت لباس هاي من شده بود حتي نفسش هم در نمي آمد 
صداي خود را صاف كردم و گفتم : اجازه مي دهيد كه هري را ببينم 
آن زن كه دست و پايش را گم كرده بود من من كنان گفت : بـ ..... بفرماييد 
از قاب در كنار رفت ، من از در خانه به داخل رفتم ، كاري كه كمتر انجام مي دادم ، به محض ورود به خانه قدرت هري پاتر را از طبقه بالا احساس كردم واقعا كه اين همه قدرت از يك پسر 17 ساله بعيد بود بدون اينكه از زن چيزي بپرسم از راه پله ها بالا رفتم و به پشت در رسيدم . با دست راستم دو بار به در كوبيدم 
صدايي از پشت در گفت : بفرماييد 
در را آهسته باز كردم همين كه وارد شدم صدايي گفت : پرتفيكو توتالوس (( اگر طلسم ها اشتباه بود لطفا به بزرگواري خودتان ببخشيد نويسنده )) 
چوب من از جيبم در آمد و به هوا رفت و مرا يك تكاني داد حالا چوب من در دست هري پاتر بود 
هري رو به من گفت : تو كي هستي و براي چه به اينجا آمده اي زود حرف بزن وگرنه .. 
گفتم : وگرنه چه مرا طلسم مي كني من كه مسلح نيستم اگر مي خواستم به تو صدمه بزنم ، در نمي زدم و صد البته تو هم مرا نمي توانستي به اين راحتي طلسم كني . 
هري گفت : هميشه همه چيز آنطور كه مي خواهي پيش نمي رود ، آيا مرگ خواري 
گفتم : اگر مرگ خوار بودم كه الان تيكه بزرگه تو گوشت بود . 
هري گفت : پس خودت را معرفي كن ببينم چه كسي هستي 
من روي يك صندلي نچندان جالب نشستم و صدايم را صاف كردم و در كمال ادب گفتم : اسم من جاني است ، من امسال مي خواهم به مدرسه هاگوارتز بروم و شنيدم كه شما هم در آنجا درس مي خوانيد آمده ام از شما اطلاعاتي راجب به مدرسه بگيرم و البته مي دانستم كه امشب شب تولد شماست و آمده ام كه هديه اي مخصوص از طرف يكي از دوستان آلبوس دامبلدور بزرگ به تو بدهم و تا وقت تولدت همينجا هستم و تو هم مرا نمي تواني بيرون كني 
با گفتن كلمه دامبلدور اشك در چشمان هري پاتر جمع شد ، شنيده بودم كه او خيلي احساساتي است ولي نمي دانستم كه تا اين حد به دامبلدور وابسته است كه بعد از گذشتن يكي دو ماه نيز با بردن اسم او اشك در چشمانش حلقه مي زند ، دستانش داشت مي لرزيد با نگاه كردن به من چوبش را پايين آورد و رو به من گفت : نمي دانم چرا به تو اطمينان دارم ، راستي دامبلدور را از كجا مي شناسي 
گفتم : وقتي در مدرسه بوديم به مدرسه ما سر مي زد ، فكر كنم تقريبا تمام جادوگران دنيا دامبلدور را مي شناسند او بدون شك بهترين جادوگر قرن بود. 
هري به طور عجيبي ساكت شده بود . به سمتش رفتم و شانه او را گرفتم و گفتم : ببين پسر مرگ حق است حتي براي نزديك ترين كسان ما يا خودمان ، او مرده و تو بايد به نبودن او عادت كني ،حالا بايد به فكر زنده ها باشي ، زندگي هنوز هست و ادامه دارد. 
گفت : او نبايد مي مرد آن خائن او را كشت 
گفتم : از ولدمورت حرف مي زني 
هري بدون اينكه هيچ عكس العملي نسبت به نام ولدمورت نشان دهد و اين واقعا جاي تحسين داشت. 
گفت : نه ، اسنيپ معلم مدرسه به او خيانت كرد و بايد سزاي كار خويش را ببيند ، دامبلدور هميشه به او اطمينان داشت ، او را دوباره قبول كرده بود ولي او آخر خودش را نشان داد ، با خيانت به او كار نا تمام ملفوي را تمام كرد . 
برق نفرت را در چشمان او مي ديدم ، ذهن او كاملا باز بود و مي توانتم جزئيات اسنيپ را ببينم ولي من چنين كاري نكردم مي دانستم كه چنين كاري از يك پسر 17ساله بعيد است و اگر او بو مي برد كه من كي هستم حتما ديگر براي من حرف نمي زد و از خيلي چيزها بي خبر مي ماندم . 
هري گفت : واقعا نمي دانم چرا به تو اعتماد دارم و با تو راحتم 
گفتم: اين از قدرت هاي جادويي است كه وقتي جادوگر حس مي كند كسي كه روبروي اوست براي او خطري ندارد ، چنين احساسي به او دست مي دهد ، البته كه اين قدرت كمي نيست كه انسان به اين راحتي بتواند به ديگران اعتماد كند و تو هم قدرت زيادي داري . 
هري گفت : ديگر زيادي شلوغش نكن ، راستي از اين حرف ها كه بگذريم تو امسال سال چندمي هستمي---------ال من ديگر به مدرسه نمي روم و بايد به دنبال كارهاي خودم بروم ولي تا جايي كه بتوانم شما را راهنمايي مي كنم . 
من گفتم : چه كاري از درس خواندن براي شما واجب تر است 
گفت : كار هايي بايد بكنم كه به خودم و زندگي خودم مربوط است ، ضمنا مدرسه ديگر براي من چيز جالبي ندارد و آنجا براي من بدون دامبلدور لطفي ندارد . 
من هيچ نمي خواستم با او در اين باره بحث كنم ، من اصلا در متعاقد كردن ديگران موفق نيستم به خاطر همين موضوع ديگر در اين باره از او سوالي نكردم . 
صحبت درباره مدرسه را آغاز كرديم هر كاري كردم كه موضوع شمشير گودريك را پيش بكشم نشد . حتي وقتي كه درباره تالار اسرار صحبت مي كرد، نتوانسم جاي آن را از او بپرسم. 
بعد از يك ساعتي كه صحبت كرديم فهميدم كه هري دو دوست دارد كه يكي از آنها رون و ديگري هرميون نام دارد . آنها شش سال گذشته را در كنار هم بودند و او از سال اول تا به حال چهار بار با ولدمورت درگير شده است ، اولين بار سال اول بود كه ولدمورت به كمك يكي از معلمان مدرسه هاگوارتز براي بدست آوردن سنگ جادو وارد مدرسه شده بودند و هري و دوستانش با شجاعت تمام باعث شده بودند كه به اين سنگ دست پيدا نكند . 
دومين بار سال دوم بود كه هري با دفترچه خاطرات ولدمورت درگير شده بود كه مي خواسته جان خواهر دوست او را بگيرد و خود را دوباره زنده كند و جريان تالار اسرار را نيز گفت ، در مورد قدرت هاي سالازار اسليترين نيز گفت ، گفت كه براي انتقام از صاحبان مدرسه چه تالاري در مدرسه احداث كرده است و ولدمورت وارث اوست 
بار بعد سال چهارم بوده ، ديگر او خود به تنهايي با ولدمورت درگير شده بود و جان سالم بدر برده بود. از تعجب داشتم شاخ در مي آوردم كه يك پسر با اين سن كم توانسته جلوي ولدمورت دوام بياورد ، به خودم فكر كردم كه ولدمورت با همان حركت اول جان مرا مي گرفت ،ولدمورت شخصي نيست كه دلش به حال كوچك يا بزرگ بسوزد اصلا او قلب ندارد ، درباره قتل عام هاي او شنيده بودم و شنيده بودم كه چگونه در دوران حكومت خود كاري كرده بود كه حتي مردم از شنيدن اسم او هم مي ترسيدند 
بار چهارم نيز او و دامبلدور با ولدمورت در وزارت خانه درگير شده بودند و باز هم هري جان سالم بدر برده بود، گفت كه چه شجاعانه روبروي او ايستاده و از او فرار نكرده و براي مرگ آماده شده بوده ، باز هم شانس آورده اينبار دامبلدور به كمك او آمده است ولي نمي شود كه يك انسان اينقدر شانس بياورد بايد به اين همه شانس شك كرد چرا بين اين همه مردم كه با او به مبارزه پرداخته اند نتوانستند حتي يك بار هم با او روبرو شوند ( البته به تنهايي ) و جان سالم بدر ببرند 
بعد هري ماجراي مرگ دانبلدور را برايم تعريف كرد ولي نگفت چرا دانبلدور آن روز به اين راحتي تسليم شده بود و يك پسر شانزده ساله توانسته بود او را خلع صلاح كند . هري وقتي كه داشت در مورد دانبلدور حرف مي زد شرشر اشك مي ريخت و نيم ساعتي هم در مورد خصوصيات دامبلدور برايم حرف زد ، همچين از دامبلدور برايم تعريف مي كرد كه انگار او پدرش است 
بعد از آن در مورد خانواده كنوني اش صحبت كرد و گفت آنها مرا دوست ندارند و بعد هم در مورد پدر و مادر خويش و پدرخوانده اش سيريوس صحبت كرد و از انها براي من تعريف كرد و گفت كه چه دوستان خوبي براي هم بودند و هيچ وقت به هم خيانت نكردند و گفت كه سيريوس بعد از مرگ خود او را وارث تمام مال و اموال خود كرده ، گفت كه يك جن خانگي دارد و از آن خوشش نمي آيد به خاطر همين او را در اختيار مدرسه گذاشته و همان جن باعث مرگ سيريوس شده بود .هري خود را نيز مقصر مرگ سيريوس مي دانست 
بعد رو به من گفت : من خيلي زياد حرف زدم آخر چند وقتي بود با هيچ كسي صحبت نكرده بودم ببخشيد كه سرت را درد آوردم ، يكمي هم در مورد خودت براي من حرف بزن 
من هم در مورد خودم صحبت كردم (البته خيلي كم و جزئي صحبت كردم و سخنانم پر از دروغ در مورد خانواده ام بود ) در مورد بازي كردن كوييديچ در مدرسه ام صحبت كردم و گفتم كه سال سوم كاپيتان شده بودم و اينكه چقدر به اين ورزش علاقه دارم و يكي از دلايل مدرسه رفتن من هم اين بوده است ولي نگفتم كه در اين بازي هميشه از كمك هايي استفاده مي كردم (تقلب) . 
به او درباره اينكه من يتيم هستم و فقط با پدر بزرگم در خانيمان در لندن زندگي مي كنيم به او گفتم ، درباره اين كه تازه به لندن آمده ايم و مي خواهم به بهترين مدرسته جادوگري جهان يعني هاگوارتز براي گذراندن سال هفتم بروم و گفتم كه وضعيت مالي خيلي خوبي نداريم ولي به ظواهر خيلي مي رسيم ، و به خاطر اين است كه چنين لباس هايي پوشيده ام ، از مدرسه ي مان در آلمان هم كم گفتم حتي اسم آن را نيز به زبان نياوردم چون با آوردن اسم آنجا معلوم مي شد كه من خون آشام هستم . 
آفتاب غروب كرده بود . ديگر از بس حرف زده بوديم دهانمان خشك شده بود ، ديگر مطلبي براي صحبت كردن نداشتيم . ديدم كه هري نگران است 
پرسيدم : چه شده ، نگران شب تولدت هستي ؟ 
گفت : نه ، نمي دانم چرا براي من اختاريه نيامده است , آخر من قبل از رسيدن به سن هفده سالگي بر روي تو جادو انجام دادم . 
گفتم : چه كسي مي خواهد تو را مجازات كند . 
گفت : وزير احمق با آن وزارت خانه اش 
گفتم : منظورت همان اسكريم جور است ، او كه به نظر آدم خوبي مي آيد 
گفت : او فقط به درد تبليغات مي خورد او از من درخواست كرده كه براي او و وزارت خانه تبليغات كنم ، من هم با او خوش رفتاري نكردم و از هرگونه كمك به او دريغ كردم ، ميداني او يك خون آشام است. 
گفتم : مگر خون آشامان آدم هاي بدي هستند ، آنها هم آدم هستند مگرنه 
گفت : نمي دانم ولي از اين يكي خيلي بدم مي آيد و مطمئنم كه الان در فكر است كه چه جور حال مرا بگيرد چون من او را با مردم تنها گذاشتم و در مورد او با مردم حرف نزدم و از او تبليغ نكردم . 
گفتم : خيالت از لحاظ وزير راحت باشد . او يكي از مستخـ .... دوستان پدربزرگم است . 
نزديك بود يك سوتي درست حسابي بدهم . 
هري گفت : مگر پدر بزرگ تو كيست كه با وزير رابطه دارد . 
گفتم: پدر بزرگ من با آن بالايي ها رابطه خوبي دارد و ديگر نگران وزير نباش خوب؟؟ ، من با او صحبت كرده ام و به اينجا آمده ام 
گفت : او با تو صحبت كرد و تو گفتي كه اينجا مي آيي و جلوي تو را نگرفت ... آهان فهميدم كه تو چه جوري از بين كاراگهان او رد شدي . 
ناگهان صداي در آمد 
هري گفت : كيه 
شخص پشت در گفت : مي توانيد براي شام تشريف بياوريد پايين , هري جان 
صداي همان زني بود كه در را بر روي من باز كرده بود ، هري با چشمان گرد شده و حواسي پرت به در نگاه مي كرد انگار روي در روحي ديده بود و با خود حرف مي زد. 
بعد با تعجب نگاهي به من كرد و گفت : چي به خاله ي من گفتي ، او تا بحال نشده بود كه براي صدا كردن من به خودش زحمت بالا آمدن را بدهد چه برسد كه مرا هري جان صدا كند . 
گفتم : شايد تازه به تو علاقه پيدا كرده و از تو خوشش آمده ، مثل من 
گفت : چرند نگو پسر اين حركات فقط به خاطر وجود تو و اين لباسهايي است كه تنت كرده اي ، فكر كنم از تو بوي پول شنيده است و با شوهرش براي تو نقشه كشيده است . 
گفتم : قصه اين را نخور فكر اينجايش را نيز كرده ام 
پاكت هاي بسته بندي شده اي كه براي خانواده او تهيه كرده بودم را در دستم ظاهر كردم ، تازه فهميدم كه چه سوتي دادم و بدون چوب جادو كردم ، ولي هري اصلا هواسش به من وچوب من نبود ، هري آن را روي ميز گذاشته بود سريع دستم را پشتم گرفتم و چوب را درون دستم ظاهر كردم . 
هري با تعجب به كادو هاي در دست من نگاه مي كرد و كادو ها را بر انداز مي كرد سه كادو در دست هاي من وجود داشت ، يك كت و شلوار خيلي گران قيمت براي ورنون درسلي ، يك ساعت بسيار زيبا براي دادلي درسلي و يك گردنبد براي پتونيا اونز . 
به او گفتم : هديه تو در جاي خودش است بعد از شام او را به تو تحويل مي دهم ، هديه تو از طرف من و پدربزرگم است . 
ديگر احساس مي كردم كه با او صميمي شده ام و او را با كلمه تو خطاب مي كردم 
گفت : تو از قبل مي دانستي كه كجا مي آيي و با چه كساني روبرو مي شوي و لبخندي از روي شيطنت زد . 
من هم لبخندي به او زدم و از در خارج شدم ، هري هم پشت سر من از اتاق خارج شد و من جلوتر از او پايين رفتم ، خانم اونز تدارك غذاي خوبي ديده بود و با ديدن من دوباره خشكش زد ,لباس من واقعا توجه او را جلب مي کرد، در صدر ميز آشپزخانه مردي چاق نشسته بود و مرا چپ چپ نگاه مي كرد ، صورتي بزرگ و چاقي داشت انگار هميشه اين صورت سرخ بود ، يك پسر پشت به من نشسته بود او حتي از پدرش نيز چاغ تر بود ، به من هيچ توجهي نداشت و مشغول نگاه كردن غذاي وسط ميز بود . خانم اونز نيز سمت چپ ميز نشسته بود و داشت مرا نگاه مي كرد ، انگار داشت تعداد دكمه هاي لباس مرا مي شمرد و مدل آنها را نگاه مي كرد ، روبروي او دو تا صندلي جا داده بودند كه يكي براي من و ديگري براي هري بود . 
جلو رفتم و از كنار دادلي درسلي رد شدم و پيش آقاي درسلي رسيدم و با او دست دادم و هديه ي او را به او دادم ، او از اين حركت من واقعا تعجب كرده بود ، فكر نمي كرد كه كادوهايي كه در دست من است مال آنها است . 
گفتم : اين ها را من و هري براي خانواده عزيزش تهيه كرده ايم ، براي اينكه از او اين همه سال نگهداري كرده ايد و براي او هيچ چيز كم نگذاشته ايد و او را مثل پسر خودتان بزرگ كرده ايد ، او از شما برايم خيلي تعريف كرده است و گفته كه شما جه انسان هاي با احساسي هستيد . 
رو به هري كردم , به او لبخندي زدم و يك چشمك كوچك نيز زدم ، او از تعجب دست و پايش را گم کرده بود ، با حركت سر حرف هاي مرا تصديق كرد من كادو ها را به آنها دادم و سر ميز غذا نشستم . 
اولين كسي كه كادوي خود را باز كرد دادلي بود ، روي ساعت نوشته بودم براي پسر خاله عزيز تر از جانم ، او ساعت را در دستش گرفت و شروع كرد با آن ور رفتن وبعد از چند لحظه اي رو به هري كرد و لبخندي كه پر بود از تعجب زد . هري كاملا سرخ شده بود ، همه هديه هاي خود را باز كردند و به هم نشان مي داند و از هري تشكر مي كردند ، ولي هيچ كس حتي به من نگاه هم نمي كرد ، از اين بابت زياد هم خوشحال نبودم ولي با ديدن چهره سرخ شده هري لبخندي بر لبانم نشست . 
هري براي من از خانواده خود تعريف كرده بود و گفته بود كه با او اصلا خوب رفتار نمي كنند و حتي او را آدم حساب نمي كنند ، بعد از خوردن غذا و دسر به اتاق هري برگشتيم, وقتي که از در داخل شديم در را پشت سرم بستم و رو به هري کردم هري مرا چپ چپ نگاه مي كرد ، بعد از گذشت چند لحظه اي هري يك مشت محكم به شكم من زد و گفت : پسر كارت خيلي عالي بود، من كه نزديك بود همه چيز را خراب كنم ؟ چرا به من نگفتي چه كار مي خواهي بكني 
به او لبخندي زدم و دست در ردايم كردم و شمشير جادويي كه پدر بزرگم آن را براي هري فرستاده بود را به او دادم . 
وقتي دستش به شمشير خورد باقي آن ظاهر شد پدر بزرگ من بجاي نماد خانوادگي ما يك مار باسيليسک را روي آن كنده كاري كرده بود و با جادو كاري كرده بودند كه مار در حال حركت باشد. 
رو به من كرد و گفت : اين چيست و به چه دردي مي خورد ، با اين كه نمي شود جادوگري را از بين برد ! مي شود ؟؟ ولي به هر حال خيلي زيبا است ولي چرا مار آن هم باسيليسک 
او سريعا توجهش به عكس باسيليسک جلب شد و دست روي آن كشيد و طوري آن را لمس مي كرد كه انگار يك گربه خانگي را نوازش مي دهد . 
به او گفتم : اين يك شمشير جادويي است , پدر بزرگ من مي دانست كه تو به زبان مارها مي تواني حرف بزني 
(شمشيري كه به او دادم از نوع شمشير خودم بود، با پول او مي شد يكي از قصرهاي ما را خريد يكي از قابليت هاي شمشير من اين بود كه مي توانست طلسم ها را به زبان هاي قوي جادوگري اجرا كند كه البته زبان خون آشامان اصيل نيز يكي از اين زبان ها بود )) 
به او گفتم : اين مار براي اين است كه تو را وادار كند كه به زبان مارها صحبت كني و با آن طلسم كني ، زبان مارها قدرت طلسم تو را بسيار زياد تر از آن مي كند كه فكر كني . 
خودم هم به اين حرفي كه زدم شك داشتم ولي هرچه بود پدربزرگم مي دانست كه چه كار مي كند و چه مي گويد . 
هري شمشير را طوري گرفت كه مي خواست با آن طلسمي اجرا كند من كه اين صحنه را ديدم دويدم و شمشير را از او گرفتم ، بعد با آرامش آن را به او برگرداندم 
گفتم : اگر حتي يكي طلسم كوچكي هم به زبان مارها بكني ديگر اين خانه به درد زندگي نمي خورد . 
او با تعجب به من نگاه مي كرد ، انگار كه او را مسخره كرده ام ، رو به پنجره كردم و چوبدستي را بالا آوردم و پنجره را باز كردم . 
بعد به او گفتم : بهتر است به سمت بيرون اجرا كني 
او به من لبخندي زد و گفت : با من شوخي نكن , اصلا مي شود با اين شمشير طلسم كرد ؟؟؟ 
به او گفتم : امتحان كردنش مجاني است ، مي تواني امتحان كني تا مطمئن شوي 
با هم به سمت پنجره حركت كرديم و رو به بيرون نگاه كردم گفتم : آن درختاني كه از روي خانه ها بيرون زدند خوب است 
گفت : آنها كه چهل پنجاه متر با ما فاصله دارند ، حتي بهترين جادوگرها هم نمي توانند كه از اين فاصله به درخت ها صدمه بزنند . ما را گرفتي واقعا ، اگر بفهمم همه اش مسخره بازي است از دستت خيلي ناراحت مي شوم ، بهتره همين العان راستشو بگي وگرنه ... 
گفتم : دوباره مرا طلسم مي كني ، هيچ وقت خودت را دست كم نگير ، من از پايين پله ها قدرت تو را احساس كردم 
دوباره يك سوتي ديگر , آخر من يك پسر 17 ساله هستم و اين قدرت ها از يك پسر 17 ساله بعيد است . 
هري به درخت هاي روبرو و بعد به شمشيرش خيره شد و طلسمي كه من تا بحال نشنيده بودم را به زبان آورد .(سكتوم سمپترا) ولي هيچ اتفاقي نيفتاد. 
گفتم : زبان مارها به همين زودي يادت رفت 
هري دوباره به درخت خيره شد و دوباره به زبان خودمان گفت : (( سكتوم سمپترا)) 
به او خنديدم و گفتم : پدر بزرگ من عكس مار را علكي روي آن حكاكي نكرده ، به تيغه شمشير نگاه كن و به زبان مارها صحبت كن آن عكس باعث مي شود كه به زبان مارها صحبت كني 
هري شمشير را به سمت درختان گرفت ، به تيغه شمشير نگاه كرد و با بي حوصلگي كلمه اي را بر زبان آورد, كلمه مانند هيس هيس بود 
نور بسيار شديدي از شمشير بلند شد که با صداي خفيفي همراه بود , شعاع نور به دو متر مي رسيد از شدت نور خيابان ،دوچندان روشن شد و اگر انسان نمي فهميد چه شده فكر مي كرد كه به يكباره روز شده است ، نور با سرعتي بسيار زياد به سمت درختان رفت و سر تمام درختان روبرو را به پهناي 4متر قطع كرد تا جايي كه چشم كار مي كرد اين طلسم در حال حركت بود و بعد به خانه اي كه با ما 200 متر فاصله داشت برخورد كرد ولي به آنجا صدمه اي نزد ، طلسم سر تمام درختان را به يکباره قطع کرده بود , بهتر است بگويم كه سر درختها را از بين برد ، طلسم خيلي قويي بود من حتي از قوي ترين طلسم ها هم اين چنين انتظاري نداشتم ولي هر چه بود از اين زبان ماري بود كه اين قدرت زياد را به طلسم داد و حتي خود طلسم نيز براي من تازگي داشت مثل حركت شمشير به حالت اريب بود ، من تا بحال هيچ وقت چنين طلسمي با اين قدرت نديده بودم !!!!!!!!!!!!!!!!! 
تكه هاي درختان روي خانه ها ريخت و بعد از چند ثانيه سرها از پنجرها بيرون آمد, من هري را به روي تختش هل دادم و پنجره را بستم ، واقعا خودم هم خيلي از اين طلسم ترسيده بودم و فكر مي كردم اگر اين طلسم از فاصله 3 يا 4متري به گروهي مي خورد هيچ كس سالم نمي ماند . 
ناگهان به هري نگاه كردم ديدم كه يك شخص سياه پوش پشت سرش روي تخت ايستاده است و شمشيرش را بالاي سر او گرفته است ، چشمانش قرمز شده بود و دندان هاي نيشش بيرون زده بود من خودم هم ترسيدم چه برسد به هري , اگر هري براي يك لحظه او را مي ديد قطعا غش مي كرد ، او پيتر بود ، وقتي طلسم را از پنجره ديده بود سريع خود را به داخل اتاق رسانده بود ,من حتي او را احساس هم نكرده بودم ،زير لبي به او گفتم چيزي نيست و او غيب شد ، هري فكر كرد كه به او مي گويم چيزي نيست ، بلند شد و مرا در آغوش گرفت و بعد رو به من ايستاد ، برق شيطنت را در چشمانش مي ديدم ، فهميدم كه او براي دشمنانش نقشه مي كشد 
هري گفت : به همين احتياج داشتم فكر كنم رون حتما از تعجب مي ميرد وقتي چنين چيزي ببيند.... واي واقعا جالب است !!!!!!!!! پسر اين ديگه آخرشه ( واقعا کف کرده بود- نويسنده ) 
به او گفتم : اين شمشير در دست انسان هاي عادي و جادوگران معمولي كار نمي كند ولي بين خيلي ها حكم با ارزش ترين چيز زندگي را دارد حتي از آن سنگ جادو که ولدمورت براي بدست آوردن آن خود را به خطر انداخته بود هم بعضي وقت ها با ارزش تر است 
منظورم از بعضي وقتها مواقعي بود كه به دردسر مي افتادم ، بعد كمي مكث كردم تا معني حرف مرا بفهمد 
هري گفت : غيراز جادوگران قوي چه كساني مي توانند از اين استفاده كنند 
گفتم : فعلا مثل يك راز است و تو نبايد بداني ، ولي بدان كه تقريبا در روي زمين 700 نفر بيشتر نيستند كه مي توانند با اين شمشير كار بكنند ، ولي كاري كه تو الان كردي فقط از يك كسي بر مي ايد و آن هم هيچ وقت خودش را مثل تو نشان نداده است 
منظور من از 700 ، شواليه ها بودند كه اين شمشير فقط به فرمان آنها گوش مي داد و از آن يك نفر پدر بزرگم بود ، من تا بحال جنگ كردن او را نديده بودم و فقط تعريف جنگ هاي او را شنيده ام ، به هري واقعا حسوديم مي شد ، من حتي يك دهم او قدرت اجراي طلسم نداشتم ، تا قبل از اين فكر مي كردم بين تمام هم سن و سالهايم قوي ترين هستم ولي اين پسر با آن زبان ماري كه دارد مي تواند خيلي قوي تر از من طلسم كند ، يك آن حواسم رفت به شمشير گودريك گريفيندور ، اگر او با آن شمشير جادو كند چه مي شود , او تقريبا يكه تاز در عرصه جادوگري مي شود ، اين اولين باري بود كه من به چيزي كه ديده بودم شك داشتم . 
هري عقب رفت و روي تخت خودش نشست و شروع كرد به نگاه كردن شمشير ، مدل آن را براي من خواند : الماس 2005 !!!!!!!!!!!!!! اين ديگر چيست 
گفتم : بعدا مي فهمي 
او آثار تعجب را در من ديد، از من پرسيد : چه شده مگر نمي دانستي كه چه مي شود 
گفتم : آره ولي نه به اين قدرت ، بعدا بيشتر در اين مورد بحث مي كنيم . 
او اصرار کرد و من هم مجبور شدم در مورد قدرت هاي شمشير با او صحبت کنم , گفتم كه چه قابليت هايي دارد و بيشتر مخصوص كشتن گرگينه هاست .دو ساعت طول كشيد تا من راجب اين شمشير با او صحبت كردم ، او خوشحال تر از هميشه به نظر مي رسيد طوري كه من مي توانستم ذهن او را بدون اينكه متوجه بشود بخوانم 
او بفكر كشتن اسنيپ و بلاتريسك لسترنج بود و از بين بردن هركروس هاي ولدمورت بود 
نمي دانستم او در مورد چه چيزي فكر مي كند ، فكر كردم شايد در مورد سربازان مخصوص ولدمورت فكر مي كند ، پيش خودم گفتم بموقعش در اين باره از او سوال مي كنم ، 
تقريبا ساعت 11.45 دقيقه بود كه صداي وحشتناكي از پايين آمد ، من فهميدم كه درگيري شروع شده ، منتظر اين لحظه بودم ولي نه به اين زودي هنوز دو يا سه ساعت تا تولد هري مانده بود ، نميدانستم چرا اينها اينقدر زود شروع به حمله كرده بودند 
يكي از شواليه ها را احضار كردم ,پيتر به يکباره در وسط اتاق ظاهر شد ، به او گفتم : مواظب هري باش نگذار از پنجره چيزي ببيند ، 
شمشير خودم را در آوردم و يک طلسم خيلي قوي را در ذهنم جاري کردم اين طلسم اين خانه را در برابر بدترين طلسم ها محافظت مي کرد و به هيچ کس اجازه نمي داد که به خانه وارد شود در يک لحظه نور خيره کننده اي از شمشيرم برخواست , شمشيرم مانند خورشيد مي درخشيد , نور با سرعتي زيادي که درست شده بود با همان سرعت هم از بين رفت ، انرژي من بر اثر اين طلسم تحليل يافته بود ، دست در جيبم كردم و شيشه اي از خون اژدها برداشتم و طوري كه هري متوجه نشد آن را يكباره سر كشيدم ، رو به شواليه گفتم ، اگر من مردم بدون معطلي هري را به قصر ببر . 
شواليه تعظيمي به من كرد و گفت : هرچه شاهزاده بفرمايند. 
فهميدم كه چه گندي كاشته ام بايد قبل از صدا كردن شواليه هري را بيهوش مي كردم ، هري با تعجب خيلي زياد به من نگاه مي كرد و مات و مبهوت شواليه اي شده بود كه يكباره توانسته بود در اتاق او ظاهر بشود 
رو به هري گفتم : نگران نباش و مراقب خودت باش ، نمي تواني از اينجا خارج بشوي حتي اگر بتواني اين شواليه را از بين ببري ؟؟؟ بعد چشمكي به او زدم و به بيرون خانه آپارات كردم

اينم متن فصل پنجم 
فصل پنجم 
نبرد 
به بيرون خانه آپارات كردم تقريبا صد متر آنطرف تر چند نفرجلوي چندين نفر در حال دفاع بودند . روبروي خودم آنطرف خيابان يك نفر ساعت 11.50 دقيقه شب در خيابان بستني ميفروخت و پشت آن در حال نگاه كردن درگيري بود ، واقعا كه مسخره بود . 
به او گفتم : اينجا بمان و نگذار كسي وارد خانه شود . 
او كه تازه متوجه آمدن من شده بود ، با حركت سر حرف من را قبول كرد و شمشير خود را در آورد و آورد و آماده ايستاد ، شمشير من شروع كرد به لرزيدن به معناي اين كه در نزديكي ما نه يكي بلكه چندتايي گرگينه وجود دارد . 
من انگشت سبابه ام را لمس كردم و لحظه اي بعد يك انگشتر كه نماد خانوادگي ما روي ان بود ظاهر شد ، ديگر از آن لباس اشرافي كه به تن داشتم خبري نبود و آن لباس جاي خود را به لباس يكدست قرمز داده بود (قرمز خوني ) پشت شنلم نماد خانوادگي ما با رنگ طلايي به چشم مي خورد ، اين لباس را پدربزرگم درست كرده بود , اين لباس باعث مي شد كه بد ترين طلسم ها بر روي شخص اثر نکند . 
شمشير خودم را محكم در دستم گرفتم و بعد به سمت محل درگيري آپارات كردم . ميان جمعيت ظاهر شدم ، واقعا كه چشم ما را دور ديده بودند 10 يا 15 تا گرگينه و چندين نفر از مرگ خواران با 5 تن از كاراگاهان درگير بودند كاراگاهان دور هم جمع شده بودند و فقط از خود دفاع مي كردند . يكي از انها فرياد زد كمك خبر كرده ايد ، او مودي بود كه با عصبانيت تمام اين كلمات را بر روي زبان جاري كرده بود ، ديگري گفت نمي شود ارتباط بر قرار كرد ، ديگري گفت بايد تا حالا متوجه مي شدند . يكي ديگر با صداي گرفته گفت : نمي دانم اين وزير آن همه كاراگاهايي كه اينجا بودند را كجا فرستاده است . 
من با ديدن گرگينه ها كه در شب معمولي به شكل گرگ در آمده بودند به خود لرزيدم و آنها را ور انداز مي كردم ، چشم هاي انها بيش از اندازه زرد بود و هيكل آنها از هميشه بزرگتر بود 
آنها بي وفقه به سمت آن پنج جادوگر حمله مي كردند ، من با ديدن اين صحنه خونم به جوش آمد , در سرم صداي زنگي شنيدم و بزرگ شدن دندانهاي نيشم را حس مي كردم شنلم شروع كرد به حركت كردن در هوايي كه اصلا درونش باد نبود بي اختيار شمشيرم را به دو شمشير تبديل كردم ، هر دو را محكم در دستانم گرفتم و بعد يك طلسم قوي را به سمت يكي از گرگينه ها فرستادم ، طلسم به او خورد ولي فقط يك زخم نه چندان عميق به وجود آورد آن گرگينه به سمت من حمله كرد من هم بدون توجه به او حمله كردم و هر دو شمشيرم را يكي پس از ديگري از بدن او گذراندم . دو زخم عميق روي گرگينه ايجاد شد و گرگينه از درد فرياد كشيد . همه كساني كه آنجا بودند با فرياد گرگينه متوجه حضور من شدند ، من بدون معطلي ضربه بعدي شمشير را به گردن گرگينه زدم و سر او را از بدنش جدا کردم ، خون با شدت زياد به اطراف پاشيده شد , من هم از اينكه يك گرگينه با اين هيبت را با سه ضربه از بين بردم احساس قدرت بيشتري مي كردم گرگينه جا به جا مرد . 
پنج گرگينه ديگر از روبرو به سمت من در حال حمله بودند آنها به مراتب از گرگينه اي كه چند لحظه ي پيش كشته بودم بزرگ تر و قوي تر بودند ، من هم به طرف آنها حمله ور شدم و با شمشير ضربه هايي به آنها مي زدم و طلسم هايي را به سمت انها مي فرستادم و دور ور انها آپارات مي كردم, آنها را مجروح مي كردم ولي نه به اندازه اي كه آنها از پا در بيايند , واقعا كار سختي بود ، آنها سعي مي كردند كه مرا دوره كنند , من هم از امتياز سرعت بي حد خود بهره مي بردم و به دور ور انها آپارات مي كردم تا از حملات آنها در امان باشم سرعت اين گرگينه ها تقريبا دو يا سه برابر گرگينه هايي بودند كه من تا به حال مي كشتم يكي از انها را كه با سرعت بيشتري با من در جنگ بود را با آپارات كردن منظم از بقيه جدا كردم و به گوشه اي كشاندم و با حركت بعدي او را زخمي كردم زخمي عميق بر روي سينه او پديدار كردم ، از درد فريادي كشيد كه مو بر تن هر كسي كه اين صدا را مي شنيد سيخ مي كرد . 
او را نيز با حركت بعدي بدون سر رها كردم تا به جهنم برود ، به سمت گرگينه هاي ديگر حمله كردم ديگر جادوگران مرگخوار نيز به كمك گرگينه هايي كه با من درگير شده بودند آمدند ، يكي از آنها را شناختم او بلاتريسك لسترنج بود، با آن صورت سفيدش مثل روحي خبيث بود ، پوزخندي از روي قدرت به من زد و گفت : شايد بتواني با آن شمشيرهاي مسخره ات گرگينه ها را بكشي ولي به هيج وجه نمي تواني با آنها با يك جادوگري مثل من درگير بشوي ، ديگر كارت تمام است پسر احمق , از مادرت اجازه گرفتي که به اينجا بيايي , ديگر به فكر مردن باش 
و زد زير خنده , مانند عجوزه ها شده بود 
همه گرگينه ها و مرگخواراني که با من درگير بودند دور تا دور من حلقه زدند , داشتند به من مي خنديدند و مواظب بودند كه من فرار نكنم و کم کم حلقه محاصره را بر من تنگ تر مي کردند , در ان طرف خيابان هنوز دو جادوگر مرگخوار و هشت گرگينه با پنج كاراگاه درگير بودند 
به بلاتريسك گفتم : برو به اون ارباب بد ترکيبت بخند مرده ي متحرک ..... تو مرا نمي شناسي ،الان به تو ياد مي دهم که با يک بليد چگونه حرف بزني , من به تو كمك مي كنم كه زودتر به جهنم بروي 
بلاتريسک رو به من كرد و يك طلسم زرد رنگ به طرف من فرستاد (طلسم شكنجه ) مي خواستم از جلوي طلسم كنار بروم ولي مي دانستم با اين لباسي كه به تن دارم اين طلسم با اين قدرت كم نمي تواند به من اثر كند ، طلسم با سرعت زيادي به دور من پيچيد و جذب لباس شد 
از دست او عصباني شده بودم و مي خواستم به او بفهمانم كه من چه كسي هستم با تمام وجود طلسم شكنجه را به زبان اجدادم يعني خون آشامان اصيل بر زبان آوردم و شمشير ها را به سمت او گرفتم دو نور زرد رنگ کلفت از سر شمشير هاي من خارج شدند و با سرعت خيل زياد به سمت بلاتريسك رفتند او يك سپر مدافع قوي دست كرد ولي ان سپر چيزي را براي او عوض نمي كرد طلسم ها سپر را از دو طرف شكافتند و به سمت بلاتريسك رفتند و او را در بر گرفتند او فريادي از شدت درد كشيد و به دور خود مي پيچيد من احساس سوزشي در شانه سمت راستم كردم ، بله يك گرگينه مرا گاز گرفته بود ، او مي مرد چون خون من خون يك شاهزاده خون آشام بود و براي او از هر سمي بدتر بود ولي من كار او را راحت كردم و همانطور كه پشت به او بودم شمشيري را كه در دست چپم بود از قفسه سينه او رد كردم نوك شمشير از پشت گرگينه بيرون زده بود ، چون شمشير من روكشي از نقره داشت جا به جا گرگينه مرد خون سياهي از دهان او بر روي زخم من ريخت در زخمم احساس سوزش بيشتري كردم حالا خونم داشت به شدت از شانه ام بيرون مي ريخت . 
تازه داشت درد شانه ام بالا مي گرفت كه يك طلسم سنگين به شكمم خورد و من را سه يا چهار متر آن طرف تر توي يك كوچه تنگ و تاريك انداخت چون من يك خون آشام بودم همه جا را در تاريکي مي توانستم خوب ببينم ولي طلسم بلايي بر سر من آورده بود كه همه جا را تار مي ديدم ديگر شمشير ها را در دستانم احساس نمي كردم ، بله آنها در راه افتاده بودند در يك لحظه صداي خنده اي شرورت بار را شنيدم ، چشم هايم را باز كردم و ديدم كه يك مرگ خوار بالاي سر من ايستاده و مي گويد خوب است اگر بلاتريسك تو را ببيند خوشحال مي شود و شروع كرد به خنديدن ، همين طور لرد سياه اگر تو را ب... احساس كردم كه يك چيزي روي سينه من افتاد ، يك توپ گرد بود از دهانم خون بيرون مي ريخت مرگ خوار ديگر حرف نمي زد حالا يك شي بزرگ نيز روي پاهايم افتاد ، بله آن توپ گرد سر مرگ خوار بود و جسم بزرگ جسد بي سر او بود ، احساس كردم آن جسد از روي من كنار مي رود همين طور سر بريده ,دوباره با زور چشم هايم را باز کردم و ديدم اليور بالاي سر من است و شيشه اي را به دهانم نزديك مي كند 
گفت : ارباب اين خون اژد..... 
خون از دهانش بيرون ريخت ولي با اين حال شيشه را به دهن من نزديك كرد و آن را در دهانم خالي كرد . به محض خوردن خون اژدها همه کوچه برايم مثل روز روشن شد ، ديدم دستي از درون شكم اليور بيرون زده بود . 
همانطور كه به دستي كه از شكم اليور بيرون زده بود نگاه مي كردم , متوجه شدم كه همان دست اليور را مانند تكه پارچه اي پاره به كنار كوچه انداخت ، آري او يك گرگينه بود كه اين بلا را بر سر اليور آورده بود ، آن شواليه را مانند برادري كه هرگز نداشتم دوست داشتم ، از او خواسته بودم كه جلوي خانه بماند و از خانه محافظت كند او با اين بار سه بار جان مرا از مرگ حتمي نجات داده بود حالا مانند يك تكه پارچه كهنه به سمتي پرت مي شد فريادي بلند كشيدم ، گرگينه كه يكه خورده بود در جا خشكش زد. 
چيزي در درونم فرياد مي زد اين گرگينه حقش بيشتر از مرگ است ، اين گرگينه بايد زجر بكشد ، اين گرگينه بايد تقاص پس بدهد ، به حال خودم بازگشتم ديگر هيچ دردي نداشتم خون اژدها كار خود را كرده بود حالا مي توانستم به حيوان درونم تبديل بشوم و همين كار را سريع كردم ، گرگينه كه جلوي من ايستاده حتي به سينه ي من هم نمي رسيد قبل از اينكه من به حيوان درونم تبديل بشوم او از من خيلي بزرگتر و درشت هيكل تر بود حالا جا عوض شده بود ، 
وجود دو بال عظيم را در پشتم احساس كردم ديگر به جاي دندان هاي كوچك دندان هايي شبيه خنجر دارم ، هيكل من كاملا ورزيده شده بود ، گرمي لذت بخشي را در وجودم احساس مي كردم چه حس لذت بخشي بود ، افكار وحشتناكي به سراغم آمد : گرگينه را هر جور دوست دارم مي كشم ، هيچ كس نمي تواند مانع من بشود او بايد تقاص كشتن دوست من را زره زره بدهد ، دوستم براي نجات من آمده بود و جانش را به خاطر من داده بود من بايد گرگينه را زره زره بكشم تا بفهمد چه كار اشتباهي كرده است ، به دستم نگاه كردم كه دور گردن گرگينه چرخيده است ، ديگرناخن هاي كوچك نيز نداشتم آنها به دشنه هايي تبديل شده بودند جنس انها يك چيز بين فلز(( نقره)) واستخوان بود ، گرگينه را از روي زمين بلند كردم و به ديوار چسباندم و با ناخن انگشت كوچكم يكي از دست هايش را از بالا تا پايين پاره کردم ، پارگي به قدري عميق بود كه گرگينه شروع به دست و پا زدن كرد ، من گردن او را گرفته بودم به همين خاطر نمي توانست فرياد بكشد از اين كارم بسيار خوشحال بودم ، حالا دوباره با ناخنم يك زخم عميق ديگر بر روي سينه او ايجاد كردم سينه غرق به خون او نيز به دست غرق به خونش پيوست حالا خون او داشت بر روي زمين مي ريخت گرگينه ديگر تقلايي نمي كرد به حالت احتضار در آمده بود ، با چشمان زردش به من معصومانه نگاه مي كرد اين براي يك گرگينه بعيد است كه وقتي به شكل گرگينه در مي ايد بتواند از اين كار ها بكند . با صداي بلند خنده ي خودم به خودم آمدم حالا ديگر ديدم كه گرگينه مرا با چشماني پر از اشک نگاه مي كند اين واقعا مسخره بود ! جاني بليد دلش به حال يك گرگينه بسوزد ، ناگهان حواسم به ماه جلب شد فهميدم كه اين گرگينه به كمك كسي توانسته بود بدون اين كه ماه كامل بشود به گرگينه تبديل شود و اين گرگينه قدرت زياد خود را نيز ازهمان شخص گرفته است اين شخص كسي نيست جز ولدمورت ، به ياد حرف پدر بزرگم افتادم كه مي گفت : گرگينه ها وقتي به شكل گرگينه در مي ايند مانند حيوان هستند و هيچ احساسي ندارند مبادا آنها را شكنجه بدهي بايد كار انها را سريع تمام كني ، از خودم خيلي بدم آمد كه چنين كار بي شرمانه اي را با يك موجود انجام داده ام ولي او احساس داشت و هنوز گرگينه تمام عيار نشده بود و اين كار من را دو چندان وحشتناك تر مي كرد ، دستم را كه دور گردن او بود فشاري دادم و به سمت چپ به سرعت چرخاندم گرگينه جا به جا مرد ، من داشتم چه كار مي كردم ، آن بيرون به من احتياج بود بايد به كمك انها مي رفتم ، يك شيشه خون اژدها را در دستانم ظاهر كردم ، آن را به سرعت نوشيدم حالا با اين قدرتي كه از خون اژدها به دست آورده بودم مي توانستم به مدت سه يا چهار ساعت به همين شكل بمانم و با اين قدرت زيادم جلوي مرگ خواران را بگيرم ، دستانم را بالا آوردم ، شمشير ها را در دستانم ظاهر كردم ، شمشير ها برق خاصي مي زدند ، انگار از اينكه به دست صاحبشان برگشته بودند خوشحال بودند ، خواستم به سمت درگيري پرواز كنم كه نگاهم به جسد شواليه روي زمين, افتاد ، رنگش مثل گچ سفيد شده بود دور تا دور او را خون فرا گرفته بود ، آري او مرده بود ، اشكهايم روي گونه هايم جاري شد ولي نمي دانم چه چيزي باعث شد كه بتوانم جلوي خود را بگيرم دستي روي او كشيدم و او را به قصر فرستادم حالا با خشمي دو چندان به سمت خيابان به پرواز در آمدم ، در خيابان درگيري به اوج خود رسيده بود يكي از كاراگاهان روي زمين افتاده بود و يكي ديگر نيز از دستش خون مي آمد 
دو تا از گرگينه ها وقتي مرا ديدند پا به فرار گذاشتند به جلوي آنها آپارات كردم و با يك ضربه شمشير هر دوي آنها را به شدت زخمي كردم ، آن يكي كه اول شمشيرم به او خورده بود جا به جا مرد ولي ديگري به خود مي پيچيد با شمشيرم طلسم ضد آپارات را با زبان خانوادگي خود اجرا كردم, نور شديدي از شمشير من برخاست و خنده اي جنون آميز سر دادم صدايم بقدري بلند بود كه تمام حواس ها را به طرف من جلب كرد تمام گرگينه هاي باقي مانده به سمت من برگشتند تعداد آنها به 7 تا نمي رسيد و مرگ خواران نيز خيلي كمتر شده بودند آنها سه نفر بيشتر نبودند ، بلاتريسك جلوي من ايستاده بود و دوباره يك طلسم پر قدرت سبز رنگ ديگر به طرف من فرستاد طلسم مرگ بود آري ولي به من نمي توانست آسيبي برساند ، حالا فهميدم طلسم قبلي هم طلسم مرگ بود كه مرا به آن كوچه پرت كرده بود , سينه ام را سپر كردم و به سمت او به حركت در آمدم ، طلسم به من خورد ، درد شيدي داشت , احساس كردم نصف قدرتم كم شده ولي اينبار خودم را جلوي او ديدم يك ضربه ي محكم با شمشيرم به او زدم قدرت ضربه من او را به ديواري که بيش از ده متر با من فاصله داشت کوباند نمي دانم مرد يا بيهوش شد ،چون شمشير هاي من غرق به خون بودند , دو گرگينه اي كه از بقيه بزرگ تر بودند به سمت من حمله كردند و هر دو باهم پرشي بلند به طرف من كردند حالا با من 3متر هم فاصله نداشتند ، نوک شمشير هايم را به طرف هم گرفتم, به طوري که آماده بودم شمشير ها را به بدن آنها بزنم ، دو متر ، يك متر كه در همين لحظه دو طلسم قوي به سمت آنها فرستادم آنها مردند و اين اولين باري بود كه لذت كشتن دو گرگينه را از دست مي دادم و به قدرتم نمي افزودم ، چون من وقتي با شمشيرم يا با دستانم يك گرگينه را بدون طلسم مي كشم احساس لذت و قدرت مي كنم ولي اينبار با طلسم اين كار را كردم هر دو بر روي زمين افتادند در همين لحظه يک طلسم به پشت من خورد برگشتم مرد قوي هيکلي بود او را مي شناختم روي ميز وزير عکس او را ديده بودم , او رکوود بود, با يک نگاه به او طلسم شکنجه را ذهني بر روي او انجام دادم , رکوود دستانش را بر سرش گرفت و زانو زد, فشار را زياد کردم ديگر داشت از درد سرش فرياد مي زد, همينطور که فرياد ميزد بيهوش شد. حالا کارگاهان هم مشغول شده بودند و همه مرگخواران و گرگينه ها را دستگير کردند البته که آنها خيلي نبودند ولي با اين حال کار انها خوب بود ديگر خطر ما را تهديد نمي کرد حتي يک نفر از آنها هم نتوانسته بود فرار کند دوباره به حالت عادي برگشتم ولي اصلا هواسم نبود که کاراگاهان مرا نگاه مي کنند حالا که به شکل انساني خودم در آمده بودم ديگر آن احساس قدرت را نداشتم حالا به ياد مرگ دوستم افتادم او را خيلي دوست داشتم او برايم مثل برادري دل سوز بود ولي من با او هميشه خشک رفتار مي کردم نمي دانم چرا ولي از اين کارم خيلي نادم و پشيمان شدم و اشک در چشمانم حلقه زد , من با او هيچ وقت درست رفتار نمي کردم ولي او جانش را براي من داد حتي وقتي که دست گرگينه از شکم او بيرون زده بود نيز با آن همه درد خون را در دهانم ريخت واقعا احساس ضعف زيادي مي کردم درون سرم صداي زنگ بلندي مي شنيدم , روي زمين نشستم و دستانم را بر سرم گرفتم و فريادي به خاطر اين غم بزرگ زدم و شروع کردم به گريه کردم . 
لحظاتي به همين منوال گذشت يکي از پشت سر دست بر روي شانه من گذاشت , پيش خودم دعا مي کردم که اي کاش يک گرگينه باشد و مرا همان جا بکشد و مرا از اين عذاب وجدان راحت کند , صدايي از پشت سر گفت : شاهزاده جاني لطف کنيد بلند شويد الان ماموران دولتي براي اصلاح حافظه مي ايند و نبايد شما را در اينجا ببينند , من برگشتم و به پشت سرم نگاه کردم همه کاراگاهان پشت سر من ايستاده بودند و کسي که دست روي شانه هاي من گذاشته بود کسي نبود جز مودي , او کمکم کرد تا از جايم بلند شدم , متوجه لباسم شدم و دستي بر روي انگشتر کشيدم لباس ها جاي خود را به همان لباس هاي اشرافي دادند همه کاراگاهان به من چپ چپ نگاه مي کردند به جز مودي , مودي با من دست داد و گفت : از شما متشکريم که جان ما را نجات داديد نمي دانم که چطور از شما تشکر کنم 
به او گفتم : اين يک وظيفه بود و البته از روي علاقه 
اشکهايم را پاک کردم و به سمت کاراگاهان ديگر رفتم و با يکي يکي آنها دست دادم يکي از آنها حال خوبي نداشت , او همان کسي بود که روي زمين افتاده بود , به سمت کاراگاه ديگر برگشتم که کج ايستاده بود , ديدم از دستش خون مي آيد و دستش را زير ردا پنهان کرده است ,از بوي خون تازه فهميدم که هنوز از زخم خون مي آيد وقتي با او دست دادم دستم پر از خون شد گفتم : با اجازه 
ردا را کنار زدم يکي از کاراگاهاني که زني بود با موههاي صورتي جيغي کشيد و به سمت ما آمد , با چشماني گرد شده به زخم نگاه مي کرد , آري او را يک گرگينه گاز گرفته بود , به او گفتم غم نخوريد شما گرگينه نمي شويد چون امشب ماه کامل نبود ولي اگر زودتر اين زخم را خوب ترميم نکنيد شايد به مرده تبديل بشويد . 
دستم را روي زخم کشيدم و طلسم معالجه زخم را بر روي او اجرا کردم , ديگر هيچ جاي زخمي نبود 
او پرسيد : آنها ... آنها که گرگينه شده بودند ... آنها کاملا تغيير کرده بودند , 
گفتم : نه آنها هنوز کاملا گرگينه نشده بودند چون وقتي يکي از انها را مي کشتم با صورتي ملتمسانه به من نگاه مي کرد ,ولي احتمالا در شب هايي که ماه کامل باشد شما تمايلاتتان تغيير مي کند. 
كمي فكر كردم و ياد پدر بزرگم افتادم و گفتم :آن هم راهي دارد که الان نمي شود انجام داد ولي چون شما يکي از افرادي هستيد که در سمت ما جنگ کرده ايد شايد بتوانم از پدر بزرگم ميزاني از آن معجون را بگيرم و به شما بدهم 
aبا سردرگمي پرسيد : شما در مورد چه حرف مي زنيد اصلا از حرف هاي شما سر در نمي آورم ، پدر بزرگ شما کيست که مي تواند يک گرگينه را خوب کند 
گفتم : يک گرگينه را نه ولي يک کسي که هنوز اولين شب را نگذرانده چرا 
مودي گفت : پدر بزرگ ايشان مي تواند براي تو کاري بکند من او را مي شناسم 
گفتم : شما پدربزرگ مرا مي شناسيد؟؟ 
مودي گفت : البته که مي شناسم فکر نکنم که کسي جادوگر باشد و اسم او را نشنيده باشد البته شما هم دسته کمي از او نداريد ، معروفيت شما هم کم نيست ، من فکر نمي کردم حتي شما را در خواب هم از نزديک ملاقات کنم 
ناگهان صدايي از در خانه هري آمد . يک نفر به آن سمت کوچه پرتاب شده بود 
با عجله به سمت آنها دويديم البته طلسم زد آپارات هنوز کار مي کرد 
مرگخواران نيز گوشه اي همه دست و پا بسته روي زمين افتاده بودند ، خون زيادي از بلاتريسك مي ريخت ، آنها را همانطور گذاشتيم تا ماموران دولتي به كار آنها برسند 
نزديک خانه رسيديم , اولين کسي که توجه مرا جلب کرد همان گرگينه اي بود که با اسکريم جور حرکت مي کرد , او بود كه به در دست زده و پرتاب شده بود، او داشت به سختي از جايش بلند مي شد که با طلسمي او را از فاصله اي كه نزديک هشتاد متر مي شد خلع صلاح کردم پيش خودم گفتم اگر او مرا بشناسد شايد به من صدمه بزند به خاطر همين او را خلع صلاح کردم 
مودي پشت سر من مي امد گفت : او از ماست با او کاري نداشته باشيد 
من هم گفتم : ميدانم ولي اگر او با من کاري داشت چه ، نمي توانم به اين راحتي جانم را به خطر بيندازم 
من از همه زودتر رسيدم , يک شخص عينکي كه قد لاغر و نحيفي داشت جلوي من ايستاده بود و چوب خود را به طرف من گرفته بود 
گفت : واستا وگرنه 
او وقتي ديد که ديگر چوب در دستش نيست ، مات و مبهوت به من خيره شد ، جلوي او ايستادم و دو دستي چوب را به او تحويل دادم , گفتم : ببخشيد ولي مجبور بودم ,شايد شما مرا طلسم مي کرديد 
بعد به آن سمت خيابان رفتم و آن گرگينه را نگاه کردم , او را خشک کرده بودم و فقط مي توانست چشم هايش را تکان بدهد ، لحظاتي گذشت و او ديگر به من نگاه نمي کرد ، او داشت با نگاهش مرا به پشت سرم متوجه مي كرد برگشتم و به سمت در خانه خيره شدم ، ديدم که بقيه به آنجا رسيده بودند 
او با چشمانش به من گفت اگر به او آسيب برسانم سرو کارم با آنها است 
برگشتم دوباره به پشت سرم نگاه کردم مودي داشت با قفل در ور مي رفت : بلند گفتم جناب آقاي مو... 
يک ضربه محکم به صورتم خورد و من نقش زمين شدم , به طرف کسي که به من مشت زده بود برگشتم و خواستم او را ادب کنم ولي او همان زني بود که موههاي صورتي داشت، او با خشم به من نگاه مي کرد , چوبش را به طرف من گرفته بود و مي خواست مرا طلسم کند , چون او يک زن بود نمي خواستم که او را طلسم کنم ولي او مي خواست مرا طلسم کند ,من هم دستانم را به نشانه تسليم بودن بالا گرفتم و گفتم : من تسليمم و هر کاريکه شما بخواهيد برايتان انجام مي دهم 
زن که صورتش پر از عرق شده بود بلند زد زير خنده ولي خود را زود جمع کرد و گفت : ببخشيد آخر اين کسي که شما طلسم کرده ايد يکي از دوستان نزديک من است , پيش خودم گفتم که شما الان مرا جا به جا مي کشيد !! واقعا ببخشيد . 
به طرف من آمد و مرا از روي زمين بلند کرد 
گفتم : اگر او مرا اينگونه طلسم مي کرد مطمئنا کسي مثل شما به داد من نمي رسيد , آخر او دشمن من است و من اول بايد او را مجاب مي کردم که با او کاري ندارم بعد او را آزاد مي کردم 
زن رو به گرگينه کرد -البته او به شکل گرگينه در نيامده بود ولي او را راحت مي شناختم – و گفت: لوپين جان ايشان از ما هستند پس خودتان را کنترل کنيد 
بعد با نگاهي لوپين را آزاد کردم و چوب او را به او دادم و با دست ديگرم جاي مشت را ماليدم , واقعا خيلي درد مي کرد پيش خودم گفتم اگر اين مشت را به يک انسان معمولي مي زدند شايد گردن او جابجا مي شکست قدرت خود را بعد از مبارزه با مرگخواران از دست داده بودم به طرف لوپين حرکت کردم و با او دست دادم و گفتم : اميدوارم از دست من ناراحت نباشيد 
لوپين با ناراحتي گفت : شما يک خون آشام هستيد 
گفتم : بله با اجازه شما 
بعد با اشاره اي از او اجازه گرفتم و به سمت مودي که در حال ور رفتن به در بود رفتم به او گفتم : کار من است من اين خانه را طلسم کردم فکر نکنم بتواني با اين سن زياد آن را از بين ببري پيرمرد . لبخندي به او زدم 
رو به من گفت : اينطور فکر مي کني پسر 
گفتم : البته , تاحدي هم مطمئنم 
رو به در کرد و طلسمي قوي به در زد و در خود به خود باز شد , 
گفت : مرا دسته کم گرفته اي پسر . 
لبخندي به او زدم , او سينه اش را جلو داد و از در داخل شد همين که داخل شد او هم مثل لوپين به ديوار آن ور کوچه چسبيد 
زدم زير خنده ولي خودم را سريع جمع کردم و با لبخندي به او گفتم : آن طلسمي که براي در گذاشته بودم تقريبا در برابر طلسم هاي ديگرم که تا اتاق هري ادامه دارد هيچ است . 
دستهايم را به شمشيرم گرفتم و آن را در آوردم و با تمام قدرت خودم طلسمي را به زبان خون آشامان گفتم به يکباره نور خيره کننده اي از خانه برخواست و راهي تا آسمان باز کرد و به همان سرعتي که ساخته شده بود از بين رفت , مودي به سختي از زمين بلند شده بود و لنگان لنگان به سمت در مي آمد و من به بقيه گفتم بفرماييد , لطفا عجله کنيد بايد اينجا را ترک کنيم , با اشاره من همه به سمت خانه راهي شدند من جلوتر از همه داخل خانه شدم و وقتي داشتيم از پله ها بالا مي رفتيم پاي مودي لغزيد و نزديک بود که به زمين بخورد و لي لوپين جلوي افتادن او را گرفت , ساعت تقريبا 12.5 مي شد که من در اتاق هري را زدم معلوم بود که خانواده درسلي ها خواب هستند , صدايي از پشت در آمد او همان پيتر بود که گفت : کيست 
گفتم : يعني تو نمي داني 
در را باز کرد و به من لبخندي زد و راه را براي من باز کرد , ناگهان با ديدن او به ياد شواليه ديگر يعني برادرش اليور افتادم و اشک در چشمانم حلقه زد رو به شواليه يعني پيتر کردم و گفتم : با تاسف بايد بگويم برادرت کشته شده است , اليور برادر بزرگ پيتر بود , پيتر با تعجب به من نگاه مي کرد و گفت : نفهميدم چه گفتي . 
ديگر از آن احترام هاي هميشگي خبري نبود , او شانه هاي من را گرفته بود و محکم تکان مي داد , گفت : دروغ مي گويي , تو دروغ مي گويي اگر مي مرد من مي فهميدم 
اشک در چشمانش حلقه زده بود با نگاهش به من مي گفت که بگويم که دروغ مي گويم 
به آرامي گفتم : به خاطر طلسم من شما چيزي نفهميده ايد . 
مرا محکم به زمين کوبيد روي سينه من نشست و مشت محكمي به صورت من زد درست خلاف جهتي که آن خانم مو صورتي زده بود من حتي براي خلاص شدن از دست او تلاش نمي کردم او با صداي بلندتر از هميشه به من گفت : پس تو آنجا چه غلتي مي کردي , من ... من نبايد اينجا مي ماندم بايد با شما مي آمدم . همه اش تقصير تو و اين پسره پاتر است . 
از روي سينه من بلند شد و به گوشه اتاق رفت و زانو زد ، هاي هاي گريه کرد , از روي زمين بلند شدم و به سمت او رفتم و جلوي او نشستم و تا صورتش را ببينم , دستم را زير چانه او گرفتم و گفتم : او به خاطر من مرد , من ... من به او گفته بودم از جلوي خانه تکان نخورد ولي او به خاطر من .... 
دوباره اشکهايم روي گونه هايم به راه افتاد و به حالت گريه گفتم : او مي خواست مرا نجات بدهد ولي يک گرگينه او را از پشت سر کشت . او تمام حواسش به من بود که بر روي زمين افتاده بودم , آخر به من طلسم مرگ زده بودند ، جسد او را به قصر فرستادم تا بعدا به او برسيم 
شواليه رو به من کرد و با خشم گفت : چه کاري مهم تر از به خاک سپردن برادر من ؟؟؟؟؟ 
گفتم : آقاي پاتر 
گفت : مردشور تو اون پسره رو ببرن من مي روم قصر 
رو به او گفتم : اگر از دستورات من سرپيچي کني عيبي ندارد ولي از دستورات پدر بزرگم !!!!! مي داني که اگر بفهمد در کار کوتاهي کرده اي خيلي ناراحت مي شود ، ما براي هري پاتر اين جا هستيم ولي اگر مي خواهي بروي برو من و اين کاراگاهان او را به جاي امني مي رسانيم 
او با خواهش و التماس به من نگاه مي کرد , گفتم من از اين قضيه چيزي به پدر بزرگ نمي گويم 
او هنوز داشت اشک مي ريخت چشمانش قرمز شده بود بلند شد و گفت : متشکرم , ببخشيد که کنترل خودم را از دست دادم آخر من خيلي برادرم را دوست دارم . 
بلند شد و کاراگاهان را ديد ولي به آنها توجهي نمي کرد , من هم بلند شدم و او خود را در آغوش من انداخت سر او را نوازش کردم و گفتم : مي تواني به انجا بروي ولي خودت که مي داني بدون من او را دفن نکن بگذار من هم بيايم شايد پدر بزرگ نيز بيايد و بخواهد خود او را به خاک بسپارد 
سري به من تکان داد و داشت و به سمت در حركت كرد ، همين که چشم من به هري افتاد، ديدم بيهوش روي تخت افتاده است , به شواليه که داشت از در خارج مي شد گفتم : حالش خوب است 
برگشت و گفت : مرا تهديد کرد که اگر نگذارم برود با شمشير چشمانم را در مي آورد و لبخندي تلخ زد و از پله ها پايين رفت 
من به سمت تخت هري راه افتادم کاراگاهان نيز به خود آمده بودند و اشک هاي خود را پاک مي کردند من در يک ساعت دو مشت محکم خورده بودم دعا مي کردم که مشت ديگر از طرف هري نباشد , بالاي سر هري رسيدم و روي تخت کنار او نشستم و دستم را روي سر او کشيدم و وردي در ذهنم جاري کردم و او بهوش آمد و سريع کنار من نشست مثل کسي که برق گرفته باشدش گفت : کو ..., آن مرد احمق ... كو ... همان شواليه را مي گويم کجاست , من مي خواستم به کمک شما بياييم ولي او مرا بيهوش کرد 
به او گفتم : او فقط به دستورات عمل کرده است و اگر الان اينجا بود و حرف تو را مي شنيد صورتت به شکل صورت من در مي آمد , زن مو صورتي که اشک در چشمانش حلقه زده بود سرش را پايين انداخت و گفت : من که معذرت خواسته بودم 
به او لبخندي زدم و گفتم : مگر من چه گفتم ، آخر دو مشت در يک ساعت خيلي براي من سخت است ، تا جايي که يادم مي آيد تا به حال کسي به من مشت نزده بود كه بعد سالم بماند ولي شما دو تا از من بزرگتر بوديد , چطور توانسته ايد به پسري مثل من مشت بزنيد 
همه خنده اي کردند 
هري رو به بقيه گفت : چه شده چرا همه گريه کرده ايد 
دوباره آن افکار به ذهم هجوم آورده بودند اشک هايم دوباره شروع به پايين آمدن کرد 
مودي گفت : يکي از دوستان رفيقت کشته شده به خاطر اين است 
ناگهان يک جغد به پنجره خورد و همان جا ايستاد , هري گفت : خرچال است 
بلند شد پنجره را باز کرد و جغد به داخل خانه آمد ، روي شانه مودي نشست پايش را جلو گرفته بود مودي با سرعت نامه را باز کرد و خواند و نامه را بر روي زمين انداخت و گفت : به بارو حمله شده 
ناگهان آن مرد عينکي به سرعت نامه را از زمين برداشت 
مودي گفت : هيچ کس صدمه جدي نديده همه به گيرمولد رفتند به جز چارلي و بيل که در سنت مانگو هستند ولي آسيب جدي نديده اند 
مودي درنگي کرد و ادامه داد : ولي ديگر گريملند جاي مطمئني نيست و از وقتي دامبلدور مرده ديگر کسي به آنجا نرفته چون آنجا ديگر راز دار ندارد بايد يک فکري بکنيم , يکي از آنها که همان زن جوان بود گفت : هاگوارتز چطور است , 
مودي سر تکان داد و گفت : خوب است ولي يک ماه ديگر مدرسه باز مي شود ولي تا اين وقت .... 
من رو به بقيه گفتم : قصر ما جا دارد و مي شود که يک محله بزرگ را در آن جا داد هر چند نفر که باشيد من خوشحال مي شوم که به آنجا بيايد 
همه با تعجب به من نگاه مي کردند ولي در ميان آنها دو نفر هيچ تعجب نکرده بودند آنها مودي و لوپين بودند 
مودي گفت : اگر اجازه بدهيد همين کار را مي کنيم , 
همه آنها رضايت خود را اعلام كردند ولي لوپين كمي ناراضي بود 
مودي رو به من گفت : پدربزرگت که آنجا نيست بايد اول از او اجاز بگيريم 
گفتم : پدر بزرگم در قصر ديگرمان در مونيخ است و او اين خانه را به من سپرده است 
چشمکي به هري زدم ولي اصلا حوصله خنديدن را نداشتم 
ادامه دادم : پدر بزرگ من گفته که هري و دوستانش مي توانند تا هر وقتي كه بخواهند در انجا زندگي کنند تا از دست ولدمورت راحت باشند 
بعد دست هايم را بالا آوردم و گفتم : حالا دست هاي مرا بگيريد تا به آنجا برويم 
هري گفت : مگر تو مي تواني اين همه آدم را با خود ببري 
گفتم : بله مي توانم , ديگر اينجا امن نيست و بايد از اينجا برويم ، بايد اينجا را زود ترک کنيم . 
ياد فاميل هاي هري افتادم و رو به هري گفتم : برو و خاله و شوهر خاله ات و پسر خاله خود را به راهرو بياور اصلا به ياد آنها نبودم پس همه به پايين مي رويم و از آنجا مي رويم 
هري با نگاهي متشکرانه به پايين دويد , من کارگاهان نيز به پايين رفتيم


فصل ششم 
هري دل خوشي ازخانواده اش نداشت ولي ته دلش آنها را دوست مي داشت و نمي خواست آنها را از دست بدهد به خاطر همين بدون درنگ از پله ها پايين دويده بود . 
من هم به مودي گفتم : اول شما 
مودي يک نگاهي پر از بي اعتمادي به من انداخت و دوباره سينه اش را سپر کرد و راه افتاد , از در خارج شد و ما همگي پشت سر او به پايين پله هاراه افتاديم , 
رو به کاراگاهان گفتم : من امسال مي خوام به هاگواتز برم , پس در مورد درگيري امروز من و خون آشام بودنم به هري چيزي نگيد , 
پس از مکثي گفتم : حتما وقتي قصر مارو ببينه مي فهمه ولي با اين حال نمي خوام از شما بشنوه که من کيم و چکاره ام 
همه کاراگاهان سري به علامت موافقت تکان دادند و وارد حال شدند بعد از اينکه همگي به داخل حال رسيدم هري هم آمد و گفت : دارن حاضر مي شن , آخه خواب بودن .... ساعتو نگاه کنين 
هري رو به من کرد و گفت : اون کي بود که اونطوري وسط اتاق من ظاهر شد , واسه چي از من محافظت مي کرد , تو که گفته بودي يه خونه تو لندن داري ولي حالا مي گي اونجا قصره , چرا به من......... 
دستم را روي لبهاي او گذاشتم و گفتم : خب يکي يکي بگو و جوابتو بگير , اينطور که نميشه , تازه تو خونمون وقت براي صحبت کردن زياده , اونجا هر چيزي خاستي مي توني بپرسي يا بهم بگي. 
در همين هنگام آقاي درسلي وارد حال شد و روبه من گفت : جناب آقاي شيک پوش کجا مي خواهيم برويم که شب به اين دير وقتي مرا بيدار کردي 
او به طور عجيبي با من مهربان و متين شده بود , نمي دانستم چرا ولي به نظر من خانواده درسلي آدم هاي خوبي بودند و آن چيزي نبودند که هري از آنها مي گفت 
به او گفتم : همه اين کارها براي امنيت شما است چون خواهر زاده¬ي همسر شما دشمن درجه يک خون خوارترين جادوگر دنياس , اون واسه اين که او را بدست بياره به هر کاري دست مي زنه براي همين هم به جاي امني مي ريم و در آونجا بيشتر براي شما توضيح مي دم 
آقاي درسلي که خيلي خواب آلود بود گفت : باشد دارن آماده مي شون که بيايند آخر بدون وسايل نميشه که جايي رفت . 
گفتم : اونجا همه چيز هست , هيچي لازم نيست که برداريد فقط يک دست لباس براي راه ورداريد , اونجا هر چي بخواين پيدا مي شه , فقط هر چه سريع تر بگيد بيان , خطر هر لحظه ممکن است سر برسد. 
آقاي درسلي که دست و پايش را گم کرده بود يک نگاهي به من کرد و فرياد زد : نمي خواد چيزي برداريد فقط زود بيايين اينجا 
رو به آشپزخانه کردم و يک قوري را در دستانم ظاهر کردم , طلسم پورت کي را روي آن انجام دادم و گفتم : همه دستاتونو رو اين بگيريد تا به قصر بريم . 
مودي گفت : تو مجوز صدور پورت کي را داري 
گفتم : مطمئني که داري با من صحبت مي کني من يک خون آشامم و از قانون هاي وزارت شما پيروي نمي کنم 
مودي گفت : ميدانم ولي وزير ميتونه براي شما مشکلاتي فراهم کنه. 
گفتم : اسکريم جور را مي گي او مستخدم پدربزرگم بوده ، حالا بخواد جلوي منو بگيره 
مودي لبخند شيطاني زد و گفت : راست مي گويي .... پس دارم براش 
خانم درسلي و پسرش هم به جمع ما پيوسته بودند دادلي غرغر مي کرد و مي گفت : نميشه با ماشين بريم, آخه با ماشين راحترم 
هيچ کس جواب او را نمي داد , همه به سمت من آمدند , وقتي همه دستهايشان را روي قوري گرفتند , خانم و آقاي درسلي هم دستشان را روي قوري گذاشتند , دادلي هم به تبع آنها همين کار را کرد . 
من هم دستم را روي قوري گرفتم با اشاره من زمين دور سر ما چرخيد و يک لحظه از زمين جدا شديم و در فضاي باز قصر زاهر شديم . 
آنجا خيلي هم تميز نبود تعداد زيادي از درختان براي رسيدن به آفتاب درختان ديگر را از بين برده بودند و چمن هم خيلي بلند شده بود ما در امتداد راهي به سمت درب قصر بوديم , دو طرفمان را درختان محاصره کرده بودند , چمن ها گاهي اوقات به زانوهاي ما مي رسيد , در کل منظره خوف انگيزي بود , درِ قصر که با نماد خانوادگي ما تزئين شده بود به قدري بزرگ بود که هر کسي که آن را مي ديد فکر مي کرد درب قصر براي قول ها ساخته شده است , تصوير روي آن هم هر بيننده اي را مي ترساند , آسمان ديگر داشت به سمت صبح مي رفت ,همه با هم به سمت در قصر راه افتاديم , حدود 200 متري راه تا در قصر بود , آن مرد عينکي به سمت من آمد و رو به من گفت : سلام من آرتور ويزليم, خانواده من الان در گريمولد هستند ميشه اونارو هم اينجا بياريم 
گفتم : گريمولد ... خانه شماره 12 خيابان گريملند 
آقاي ويزلي گفت : بله همونجاست شما از کجا مي دونيد 
گفتم : من از خيلي چيزها که به هري مربوط ميشه با خبرم , مگه اونجا خونه هري نيست. 
آقاي ويزلي گفت : درسته ولي شما ... 
آقاي ويزلي حرفش را تمام نکرد و فقط لبخندي به من زد 
رو به مودي کردم و گفتم : شما تا به در برسيد من کاري دارم و زود بر مي گردم 
دست آقاي ويزلي را گرفتم و به خيابان گيرملند آپارات کرديم , آنجا خيابان خلوتي بود درست جلوي در خانه شماره 13 ظاهر شديم سريعا متوجه شدم که شماره دوازده وجود ندارد , معلوم بود که خانه يک راز دار دارد , ولي کاراگاهان گفتند که راز دار دامبلدور بوده است , رو به آقاي ويزلي کردم و گفتم: آقاي ويزلي اينجا که راز داره , مگه دامبلدور نمرده. 
آقاي ويزلي گفت : دامبلدور مرده ولي قدرت طلسم هاي اون هنوز پابرجاست 
آقاي ويزلي به سمت خانه شماره 13 حرکت کرد و در يک لحظه بين خانه يازده و سيزده دري ظاهر شد , در خانه خيلي قديمي بود اصلا به درهاي ديگر شبيه نبود , با هم به داخل رفيتم , از رواهروي بزرگي رد شديم , خانه نيز بسيار بزرگ بود همينکه از جلوي پلها رد مي شديم تا به آشپزخانه برويم صداي زني آمد که داشت از بالاي پله ها به ما فحش مي داد , خيلي عصباني شدم که يک نفر وارد خانه نشده به اين صورت به من فحش مي دهد , برگشتم و بالاي پله ها را نگاه کردم , يک قاب عکس بزرگ روي ديوار بالاي پله ها بود , زني با لباس سياه داخل آن وجود داشت که در حال فحاشي بود ( خون لجني هاي کثافت ,.... ) خونم به جوش آمد , يک طلسم خيلي قوي به سمت قاب عکس فرستادم , نور شديدي روي قاب عکس به وجود آمد . 
وقتي قاب عکس از پشت نور نمايان شد , ديگر آن رنگ و روي قبلي را نداشت و قسمت هايي از آن نيز سوخته بود , ولي در کل مي شد آن را سالم ناميد , ديگر زني درون قاب عکس نبود , صداي دست زدن از پشت سر من آمد , سريع برگشتم , يک پسر موقرمز بود, او داشت براي من دست مي زد , از تعريف هاي هري فهميدم که او بايد رون يا يکي از دوقلو هاي ويزلي باشد , پسر مو قرمز رو به آقاي ويزلي کرد و گفت : اين کيه بابا , عجب قدرتي داره !!! 
رو به من کرد و گفت : تو چطور تونستي اونو ساکت کني ..... حتي خود سيريوس هم نتونسته بود اين کارو بکنه 
آقاي ويزلي که تازه متوجه حضور پسرش شده بود به سمت او رفت و او را محکم در آغوش گرفت و گفت : پسر عزيزم , رون حالت خوبه هيچيت نشده , مادرت و بقيه کجان 
رون با حرکت سر آشپزخانه را نشان داد , آقاي ويزلي هم او را رها کرد و به سمت آشپزخانه راه افتاد , يادم افتاد که چطور دوباره بدون چوب جادو کردم , رون به سمت من آمد و گفت : سلام اسم من رونالد ويزليه اسم شما چيه 
گفتم : اسم منم جانيه بعدا خيلي وقت داريم که با هم حرف بزنيم, العان فقط بايد عجله کنيم تا دير نشده 
رون اصلا متوجه اين نشده بود که من بدون چوب جادو کرده بودم يا اينکه كاري كه كرده بودم از جادوكردن بدون چوب هم مهم تر بوده است ، دستم را در جيبم کردم و چوب را دوباره در دستم گرفتم و وانمود كردم كه در آن هنگام چوب در دست من بوده است ، واقعا به اين همه بي فكري خودم شك كردم ، آقاي ويزلي در آشپزخانه را باز گذاشته بودمن و رون به سمت در رفتيم و از آن داخل شديم ، 
رو به روي من زني كوتاه قد و خپل با موه هاي قرمز ايستاده بود ، روي دو تا از صندلي هاي آشپزخانه نيز دو دختر كه يكي موه هاي قهوه اي و ديگر موهها قرمز داشت نشسته بودند از تعريف هاي هري فهميدم كه دختر موه قهوه اي بايد هرميون و دختر مو قرمز جيني باشد ديگر كسي داخل آشپزخانه نبود ، آشپزخانه ي نسبتا بزرگي بود ، صندلي هاي با ارزشي در آنجا بود ، دختر مو قرمز چشمهايش پر از اشك بود و دختر مو قهوه اي داشت او را نوازش مي كرد ، دختر مو قهوه اي به آرامي مي گفت : چيزي نيست جيني ... حالشون خوب ميشه ، بيل و چارلي مرداي قوي اي هستند , تو نبايد اين همه به خودت فشار بياري 
دختر موقرمز كه جيني نام داشت تا آقاي ويزلي را ديد بلند شد و گفت : از هري چه خبر بابا ، حالش خوبه 
آقاي ويزلي خيلي خلاصه گفت : حال همه خوبه ..... ما بايد اينجا رو سريع ترك كنيم 
تا حالا هيچ كدام از آن سه نفر مرا نديده بودند ، من هم صدايم را صاف كردم و به سمت شومينه بزرگ آشپزخانه حركت كردم و گفتم : احوال پرسي باشه براي بعد بايد سريع تر اينجارو ترك كنيم ، الان ولدمورت فقط مي خواد هري رو به دست بياره , الان ديگه متوجه شده كه مرگخواراش شكست خوردن . 
جلوي شومينه ايستادم ، اينبارحواسم بود كه چه مي كنم ، چوبم را در آوردم و به شومينه زدم ، يك طلسم بزرگ كننده قوي را در ذهنم جاري كردم ، شومينه چهار برابر واقعي شد با طلسمي ديگر آتشي به رنگ زرد در آن ايجاد كردم ، همه را با حركت دست به سمت شومينه دعوت كردم ، دو دختر چپ چپ مرا نگاه مي كردند ، در نگاهشان بي اعتمادي موج مي زد , رو به آنها كردم و گفتم : بهتره زودتر حركت كنيم وگرنه بايد با ولدمورت بريما 
با گفتن اسم دوباره ي ولدمورت , آنها يك تكاني خوردند و از آن حالت بي اعتمادي در آمدند ، عكس العمل آنها نسبت به بقيه كمتر بود زن كوتاه قد و چاقي كه انگار مادر خانواده بود گفت : پيش من اسم او را نياور 
بي توجه به حرف او گفتم :بفرماييد وگرنه خيلي دير مي شود 
آقاي ويزلي كه تا حالا سكوت كرده بود گفت : هر چه مي گويند انجام بديد ، عجله كنيد وگرنه ممکنه اتفاق بدي بيفه. 
آقاي ويزلي اولين نفري بود كه به سمت شومينه حركت كرد ، همه با حركت كردن آقاي ويزلي اعتماد به نفسي پيدا كردند و به سمت شومينه حركت كردند ، وقتي همه به داخل شومينه رفتند من هم داخل شومينه شدم و گفتم : قصر بليد لندن 
دوباره از داخل همان تالار جلسات وارد شديم ، هيچ نوري به اين تالار راه نداشت آخر اينجا خانه خون آشامان بود ولي اين اتاق هميشه با نورهاي مصنوعي كه ضرري براي ما يعني خون اشامان نداشت , روشن بود ، آنها را همانجا مشغول تماشا تنها گذاشتم و به سمت تالار اصلي حركت كردم ، همه كساني كه با من آمده بودند مات و مبهوت تالار شده بودن وقتي از در خارج مي شدم گفتم : لطفا به چيزي كه مشكوكه دست نزنيد .... اين براي صندلي ها هم صدق مي كنه 
از در خارج شدم و به سرعت به سمت در قصر حركت كردم ، از در تالار جلسات تا در قصر فاصله اي نبود ، با اشاره من در قصر با صداي گوش خراشي باز شد, انگار سالهاست كه كسي از آن وارد نشده بود ، كارگاهان و هري جلوي در ورودي منتظر بودند ، همين كه در را باز كردم آنها مرا به چشم انساني كه مرتكب اشتباه بزرگي شده است نگاه مي كردند 
رو به آنها گفتم : ببخشيد كه منتظر مونديد ....، آخه بايد خونواده آقاي ويزلي رو هم به اينجا مي آوردم ، بفرماييد ... بفرماييد اينجا رو هم مثل خونه ي خودتون بدانيد . 
خانواده درسلي نيز مرا با تعجب نگاه مي كردند و از ديدن اين قصر خيلي شگفت زده شده بودند 
رو به آنها نيز گفتم : شما هم بفرماييد نمي خواهيد كه تا فردا همينجا وايستيد و منو نگاه کنيد 
آقاي درسلي كه تازه به خودش آمده بود گفت : آه ، خواهش مي كنم واقعا قصر بزرگي داريد خيلي قشنگه . 
دست آقاي درسلي را نگاه كردم ، قوري كه با آن اينجا آمده بوديم را در دست داشت آن را به طرف من گرفت و گفت : اينو جا گذاشته بوديد ، اين وسيله خوب و سريعيه خيلي به درد مي خوره. 
با يک اشاره آن را به سه قوري كوچك تبديل كردم البته چوبم را نيز در آورده بودم ، قوري ها را تا اندازه اي كوچك كرده بودم كه مي شد آن را در جيب گذاشت ، روي آنها طلسم پورتكي را گذاشتم و آدرس آن را پناهگاه قصر قرار دادم و رو به آنها گفتم : هر وقت تو درد سر افتاديد فقط كافيه كه يكي از اين قوري ها رو تو دستتون بگيريد و بگوييد پناهگاه , شما و تمام كسايي كه اين قوري رو لمس مي كنن به پناه گاه همين قصر منتقل مي شيد . 
آقاي درسلي كه از ديدن كوچك شدن قوري و به سه قسمت تبديل شدنش در دستش شكه شده بود و فقط سر تكان مي داد ، دستم را پشت او قرار دادم و با خوش رويي او را به داخل راهنمايي كردم ، رو به همه كساني كه از در داخل شده بودند كردم و گفتم : شب سختو طولاني رو پشت سر گذاشتيم ، واسه استراحت شما اتاق هايي رو در طبقه اول تدارك ديده اند, اسم هر كسي رو هم روي در اتاقش نوشتن , اگر خواستيد مي تونيد به اونجا بريد واستراحت كنيد . 
رو به هري كردم و گفتم : رفيقات تو تالار جلساتند , مي توني اونارو اونجا پيدا كني 
با دستم تالار جلسات را به او نشان دادم هري وقتي حرف من را شنيد به سمت تالار جلسات حرکت کرد وقتي هري داشت دور مي شد گفتم : راستي اتاقت تو طبقه سوم كنار اتاق منه ، تو اولين كسي هستي که از خونواده پدري من نيست و مي تونه از طبقه سومم بالاتر بره ، بعد از اينكه به رفيقات سر زدي , اگر شد يه سري به من بزن تا يه چيزايي رو به تو بگم 
با سرعت شروع به حركت كردم بايد به طبقه دوم مي رفتم , اتاق اليور و پيتر آنجا بود ، به سرعت از پله ها بالا رفتم و وارد طبقه دوم شدم , در سالن حركت كردم تا به دري كه روي آن با رنگ قرمز نوشته شده بود ((پيتر دراكولا)) رسيدم , رنگ قرمز نشانه اين بود كه صاحب اتاق ناراحت و عصباني است ، در زدم يكي از پشت در گفت : بفرماييدجناب شاهزاده 
در را باز كردم و وارد اتاق شدم ، درون اتاق دو تخت بزرگ قرار داشت كه در تخت سمت چپي اليور دارز كشيده بود صورتش مثل گچ سفيد شده بود ، قيافه پر ابهت او حالا سرد و خسته شده بود ، خوني كه از او رفته بود تمام تخت را قرمز كرده بود ، پيتر هم كنار تخت برادرش روي يك صندلي نشسته بود , در دستش چپش يك انگشتر را بازي مي داد , همتاي آن انگشتر نيز در انگشت سبابه دست راستش بود ، پيتر با چشماني پر از اشك من را نگاه مي كرد , گريه كردن را در خانواده دراكولا ها خيلي بد مي دانستند ، ولي او بدون اينكه به رسم و رسومات خودشان پايبند باشد با چشماني قرمز كه معلوم است تمام مدتي كه در اينجا بوده را گريه كرده است به من گفت : مي خوام اونو به شيوه دراكولا ها دفن كنم، شما نبايد مانع كار من بشيد. 
به او گفتم : البته اونو هر جوري كه تو و خونوادش دوست داريد دفن مي كنيم ، ولي هر چه باشد او در راه حدفش جون داده , حدف او حدف ماهم بوده ، منم جونمو به او مديونم ، به همين دلايل مي خواهم كه از پدر بزرگم بخوام كه براي تشييع جنازه او بياييد...... اومده بودم كه همينو بگويم... 
انگشت اشاره خودم را به شغيقه ام گذاشتم و در ذهنم بلند گفتم : پدر بزرگ 
بعد الحظه اي صدايي در ذهن من پيچيد : سلام پسرم چه شده كه اين وقت صبح مرا صدا زدي 
( تمام صحبت هاي بين پدر بزرگ و جاني ذهني انجام مي شود نويسنده) 
گفتم : پدربزرگ اتفاق بدي افتاده 
پدربزرگ گفت : چي شده ، براي تو اتفاقي افتاده يا هري 
گفتم : من و هري نه ولي براي خانواده دراكولا چرا .... اليور دراكولا جونشو از دست داده 
پدر بزرگ که صدايش خشن تر شده بود گفت : چطور اين اتفاق افتاد ، مگه تو اونجا نبودي؟؟؟ 
گفتم : او براي اينكه جون منو نجات بده جون خودشو فدا كرد. 
پدر بزرگ گفت : واقعا راست مي گويي؟؟ ، اين كارا از يك دراكولا واقعا بعيده 
پدر بزرگ بعد از مکثي ادامه داد : ولي اليور و برادرش با تمام دراكولا ها متفاوت بودند ..... اونو دفن نكنيد تا خودم براي تشييع جنازه او بيايم ، همين امشب ساعت دوازده مي يام همونجا 
گفتم : هر چه شما بگوييد 
ارتباط ذهني را قطع كردم و رو به پيتر گفتم : اقوام خودتو را براي امشب خبر كن راس ساعت 12 پدر بزرگ من براي خاك سپاري اليور به اينجا مي ياد. 
پيتر سري به نشان موافقت تكان داد و سرش را روي سينه برادرش گذاشت 
من هم وقتي وجود خودم را زيادي مي ديدم از اتاق خارج شدم و به سرعت به طرف طبقه سوم , اتاق خودم راه افتادم از پيچ پله كه گذشتم ديدم سه نفر جلوي در اتاق من منتظرند ، لبخندي به آنها زدم و به سمت آنها حركت كردم وقتي جلوي در رسيدم با همه آنها دست دادم ، آنها هري , رون و هرميون بودند . 
وقتي داشتم با هري دست مي دادم گفت : عجب خونه ي فقيرانه اي داري واقعا شما شبارو تو اين خرابه مي خوابيد ؟ اگر خاستيد اتاق زير شيروني خانه درسلي ها خالي هستا , اگر بخواهيد تو و پدربزرگت مي تونيد بيايين اونجا... 
هري همه اين كلمات را با تئنه زده بود 
من هم گفتم : نمي تونستم همه حقيقتو براي تو بگم 
هري گفت : الان كه مي توني بگي 
گفتم : خوب باشه مي گم , ولي الان خستم و مي خوام استراحت كنم ، نمي شه بزاري براي بعد 
هري گفت : عمرا اگر بزارم بدون من و دوستانم وارد اتاقت بشي 
هري چوبدستيش را به سمت من گرفت 
به او گفتم : اگر مي دونستي داري با كي حرف مي زني به همين راحتي چوبتو به سمت من نمي گرفتي و منو تهديد نمي كردي ، مطمئن باش ديگه بار دومي وجود نداره كه منو طلسم كني و بعد جون سالم به در ببري 
بعد از گفتن اين كلمات ترس را به وضوح در چشمان رون ديدم ، زدم زير خنده گفتم :اگه منو طلسم كني تو رو تبديل به سوسك مي كنم !!! 
با اين کلمات ترس از رخ رون بر بست , در را باز كردم و داخل اتاق را به آنها نشان دادم و گفتم : مگه نمي خوايد بريد تو و توي اتاق من رو ببينيد ..... بفرماييد ديگه 
آنها وارد اتاق شدند و من همينكه خواستم وارد اتاق بشوم ، ارتباط ذهني بر قرار شد ، صداي پدر بزرگ را در سرم مي شنيدم 
پدر بزرگ گفت : پسرم به هري بگو امشب بعد از تدفين اونو تو طبقه ششم , اتاق آموزش مي بينم 
گفتم : يادم رفت كه به شما بگم كه اونارو به قصر اوردم، آخه فرصت فكر كردن و اجازه گرفتنو نداشتم 
پدر بزرگ گفت : بهترين کاري كه مي شد كرد را انجام دادي ، امشب تو و هري را با هم مي خواهم در طبقه ششم ببينم ، تنها نياييد 
گفتم : هر چه شما بگوييد 
دوباره ارتباط قطع شد 
همه منتظر من بودند كه داخل اتاق بشوم ، دختري كه هرميون نام داشت رو به من گفت : سرت درد مي كنه يا داري با كسي صحبت مي كني 
هري گفت : چي مي گي هرميون ، اينجا كه كسي نيست كه با اون حرف بزنه 
رون گفت : هرميون فكر كنم قاطي كردي ها , اتفاقاي ديشب روت خيلي تاثير گذاشته 
هرميون گفت : اين يکي از قدرت هاي هموناست كه گفتم , اونا مي تونن با همديگر رابطه ذهني برقرار كنند ، مشنگ ها به اين روش مي گن تلپاتي 
هري رو به من گفت : يعني تو داشتي با كسي صحبت مي كردي 
چوبم را در آوردم و چهار صندلي ظاهر كردم , طبق معمول نقش نماد خانوادگي ما رويش برق مي زد 
هري گفت : ديگه نمي خواد اون چوب مسخره رو تو دستت بگيري ، تو اصلا براي پنهان كاري درست نشدي ، تا حال شمردي كه جلوي من چند بار بدون چوب جادو كردي ، نمي خواد براي من فيلم بازي كني ، راستشو بگو تو كي هستي 
گفتم : اينکه مي تونم با ذهن جادو کنم چه چيزي رو مي تونه ثابت کنه 
هري گفت : هرميون در مورد تو با من صحبت کرده و گفته که ممکنه تو... راستشو بگو کي هستي 
گفتم : من در مورد اسمم به تو دروغ نگفتم ، حتي اينكه در بازي كوييديچ چه كار مي كردم ، فقط به تو در مورد ثروتمان دروغ گفتم كه براي اين هم دليل دارم ، ديگه چي گفتم كه فكر مي كني دروغ گفته ام 
هري گفت : اين خانه يا بهتره بگم قصر ، هرميون نماد شما رو مي شناسه به فاميل تو هم مي ياد , تو واقعا يك خون آشام هستي !!! همينطور در مورد شمشيرت به من گفته ، هرميون مي گه كه فقط يه خون آشام مي تونه از اين شمشيرا استفاده كنه ، ولي من كه خون آشام نيستم هستم ؟؟؟ 
هري قسمت آخر حرفش را با ترس به زبان آورد 
گفتم : نمي دانم كه چرا تو مي توني از اين شمشير استفاده كني و اون رو ظاهر كني البته فقط خون آشام بودن باعث نمي شه كه بتوني با الماس 2005 كار كني فقط بايد مراحل شواليه شدن را بگذروني تا بتوني فقط اون شمشيرو ظاهر كني ولي تو تونستي با اون يك طلسم قوي اجرا كني 
هرميون كه تعجب كرده بود گفت : چي گفتي ، الماس 2005 !!!!!، راست مي گه هري تو يدونه الماس 2005 داري , اوه تو تونستي با يک الماس 2005 جادو کني واقعا كه خيلي عجيبه 
هري رو به هرميون كرد و گفت : آره همينو رو شمشير نوشته بود ، مگه اين شمشير چيه جز يه وسيله كه قدرت طلسم ها را چندين برابر مي كنه. 
هرميون گفت : فقط همين رو از اين شمشير مي دوني، اين شمشير فقط سه جلد كتاب آموزش براي مصرف داره , كاربردهاي اون بي شماره ، خيلي از خون آشامان حتي در خواب هم نمي بينند كه چنين چيزي را لمس كنن اونوقت تو يكي از اين شمشيرا رو داري ؟؟ خدا مي دونه كه چه قيمتي داره ، به خاطر اين شمشير شايد جونتو از دست بدي 
هرميون با حسرت به هري نگاه مي كرد ، انگار هري چيزي را كه متعلق به او بوده را از او گرفته است، رون جستي زد و شمشير را از رداي هري بيرون كشيد و شروع كرد به ور رفتن به آن 
رو به رون كردم و گفتم : مواظب باش اگه بفهمه كه مي خواي اونو به زور باز كني ديگه كارت تمومه 
هري شمشير را از دست رون بيرون كشيد ، تيغه شمشير ظاهر شد و دوباره شروع كرد به درخشيدن بدون اينكه نور مستقيمي به آن بخورد طوري مي درخشيد كه چشمها را مجزوب مي كرد ، كلمات الماس 2005 شروع به نمايان شدن كرد مانند آتشي روي شمشير ظاهر شد ، همينطور عكس مار نيز نمايان شد و شروع كرد به حركت كردن روي تيغه شمشير، عكس مار جَزَبه شمشير را دو چندان كرده بود ، دوباره برق شيطنت را در چشمان هري ديدم ، معلوم بود که دوست دارد آن را بار ديگر امتحان كند 
هرميون گفت : با اين راحت مي توني از پس يك لشكر اينفري بر بيايي و حتي يه خراشم برنداري 
به هري گفتم : نمي خواي كه از اون اينجا استفاده كني ، من اتاقمو احتياج دارم و مي خوام تو اينجا استراحت كنم 
خوشحال بودم كه از جريان زندگينامه من دور شده اند براي اينكه آنها را به كلي از ماجرا دور كنم گفتم : هري دوست داري باهم شمشير بازي كنيم ، البته بدون طلسم 
هري گفت : يعني مي خواهي مثل دو تا بچه كه با چوب بازي مي كنن با هم شمشير بازي كنيم . 
گفتم : مثل آنها كه نه يكم خطرناك تر بازي ميكنيم 
بلافاصله شمشيرم را بيرون كشيدم ، شمشير من خيلي بيشتر از شمشير هري مي درخشيد ، چون با آن جان خيلي از گرگينه ها را گرفته بودم و البته حدود 8 تا شمشير را نيز جزب آن كرده بودم شمشير را جلوي صورتم گرفتم , مي خواستم يكي ديگر از قدرت هاي شمشير هري را به او نشانش بدهم و او را امتحان کنم که چقدر درشمشير زني مهارت دارد 
او شمشيرش را به سمت من گرفت و آن را جلوي خود تابي داد ، من با سرعتي كه داشتم توانستم بدون اينكه او حتي فرصت كند تكان بخورد شمشيرم را به چند سانتي گردنش رساندم ولي شمشير هري خود به خود ، خود را جلوي شمشير من گرفت ، با سرعتي هر چه تمام تر شمشير را از سمت ديگر به هري نزديك كردم شمشير هري بار ديگر جلوي شمشير من را گرفت دستم را روي دسته شمشير جابجا كردم و طلسمي را اجرا كردم شمشير من به دو شمشير تبديل شد آنها را در دستم گرفتم و با آنها ضربه هاي متوالي بر سر هري فرود مي آوردم هري هنوز مات و مبهوت شمشيرش شده بود كه چگونه جلوي حملات مرا مي گيرد ولي وقتي دو شمشير را در دست من ديد فرياد زد : نمي خواي كه منو بكشي .... آرومتر 
به او لبخندي زدم و گفتم : خودتو آزاد كن , جلوي شمشيرتو نگير اون خودش مي تونه جلوي حمله هاي منو بگيره ، در همين لحظه دوباره شروع كردم به ضربه زدن ، شمشير هري فوق العاده بود , تمام حركات مرا دفع مي كرد ولي من با دو شمشيرم طوري ضربه مي زدم كه هر لحظه ممكن بود هري آسيب جدي ببيند ، هري فرياد زد : بس کن اگه يكي از اين ضربه ها به من بخوره كار من تمومه. 
اتاق من اتاق نسبتا بزرگي بود و مي شد در آنجا راحت تمريش شمشير زني کرد , با حركت بعدي من شمشير از دست هري پرتاب شد ، مي خواستم قدرت واقعي شمشير را محك بزنم ، حالا شمشيرش روي زمين بود يكي از شمشير ها را به سمت هري بردم ولي شمشير جلو نرفت واقعا درست كار مي كرد ، شمشير هري براي كمك به صاحبش خود وارد عمل شده بود ، حالا شمشير او روي هوا با من مي جنگيد . 
واقعا شمشير هري قصد كشتن مرا داشت ، ضربه هاي سريع شمشير مرا به تعجب انداخته بود ولي نبايد جلوي هري كم مي اوردم حالا با تمام وجود در حال مبارزه با شمشيرش شدم ، دو شمشيرم را طوري تكان ميدادم كه هيچ راه نفوظي براي شمشير باقي نمي گذاشتم ، هري و دو دوستش دستانشان را در دهانشان گذاشته بودند و مشغول ديدن نمايش من و شمشير هري شده بودند 
ناگهان شمشير هري به دو شمشير تبديل شد و از دو طرف شروع كرد به ضربه زدن به من اگر هري فقط به شمشير ها دستور مي داد كه از طلسم نيز استفاده كنند من تكه تكه مي شدم و دو شمشير انواع طلسم هاي مرگ را به سمت من مي فرستادند ، اين خيلي خوب بود كه هري از قدرت هاي شمشيرش با خبر نبود ، حالا دو شمشير كار مرا خيلي سخت كرده بودند به سرعت با هر دو آنها داشتم مي جنگيدم كه ديگر نتوانستم شمشيرها را هدايت كنم ، شمشير هاي من با قدرتي بيشتر از آنچه من انتظار داشتم با شمشير هاي هري مي جنگيدند ، به همين خاطر شمشير ها را رها كردم ديگر شمشير هاي من به خودي خود با شمشير هاي هري مي جنگيدند ، رو به هري كردم و گفتم : متوقفشون كن وگرنه شايد واسه من يا شمشير ها اتفاقي بيفته 
حالا چهار شمشير طوري به هم ضربه مي زدند كه جرقه هاي آتش از بين آنها بيرون مي زد , جرقه هاي آتش به اطراف مي پاشيد و چند نقطه از پرده اتاق را سوزاند 
هري به زبان خودمان گفت : بايستيد شمشير ها 
ولي اتفاقي نيفتاد ، ديدم كه رون و هرميون در گوش هري چيزي مي گويند ،بلند فرياد زدم : زبون مارها پسر 
هري هيس هيسي كرد , ناگهان ديدم كه شمشير هاي هري ضربه هاي محكم تري نسبت به قبل مي زدند و به وضوح مي شد فهميد كه چه قدرت بزرگي پيدا كرده اند , هر لحظه ممكن بود شمشير هاي من از بين بروند ، رو به هري كردم , برق شيطنت را به وضوح در چشمان او ديدم ، دوباره رو به شمشير ها كردم و خواستم آنها را باز دارم ولي ديگر برتري شمشير هري ثابت شده بود شمشير هاي هري , از دو تا به سه تا شمشير تبديل شده بود و از برتري فوق العاده اي استفاده مي كرد ، ديگر وقت تصميم گيري نداشتم ، با تمام قدرتي كه داشتم يك طلسم را به زبان خانوادگي خودمان گفتم , طلسمي را ذهني به سمت شمشير فرستادم , اين طلسم مثل طلسم هاي ديگر من نبود , قدرت اين طلسم به قدري زياد بود که موجي قوي از چشمان من بلند شد و به سمت شمشير ها رفت همين كه طلسم را در ذهنم جاري كردم همراه با موجي كه از چشمانم بيرون مي زد از شمشير هاي من نيز نوري بلند شد , موج طلسم من طوري بود که صداي نصبتا بلندي ايجاد کرد و همراه با دو نوري که از شمشير هايم بلند شد به شمشير هاي هري برخورد كرد ، صداي بلندي از شمشير هاي هري در آمد و نور خيره كننده اي ايجاد شد 
شمشير هاي هري به يك شمشير تبديل شده و روي زمين افتاده بودند ، شمشير هاي من كه از شر شمشير هاي هري خلاص شده بودند به سرعت برق آسايي به سمت هري حركت كردند , با حرکت سر شمشير ها را از ادامه کار منع کردم , شمشير ها در ميان هوا معلق ماندند , ديدم که هري دارد با زبان مارها با شمشيرش که اکنون روي زمين افتاده است صحبت مي کند , لحن صحبتش طوري بود که انگار دارد امر مي کند , برگشتم تا شمشير را ببينم که از آن طلسم من مي تواند رهايي يابد يا نه , برگشتم و در جا خشکم زد , ديگر شمشيري در آنجا نبود , به جاي شمشير يک باسيليسک بزرگ جاي آن را گرفته بود , چشمان باسليسک براي خيلي از موجودات ضرر دارد حتي روي روح هاي سرگردان نيز مي تواند تاثير بگذارد , ولي من هم موجود خارق العاده اي هستم مثل خود باسيليسك, خانواده بليد ها هيچ ضرري از سمت چشمان مار باسليسک نمي بينند , ولي رون و هرميون ديگر در خطر بودند , رو به هري کردم و گفتم : رون و هرميون اينجان مارو ناپديد کن 
چشمهايم را چرخاندم ولي اثري از رون و هرميون نبود , فکر هاي خطرناکي در ذهنم پيچيد, پيش خودم فکر کردم شايد با همان نگاه اول کار آن دو تمام شده است 
با عصبانيت تمام به هري گفتم : بسته ديگه تمومش کن 
هري لبخندي شيطاني زد , اين لبخند از هري و هر انساني مثل هري واقعا بعيد بود , طوري مي خنديد که مو بر تن من سيخ شد , هري گفت : ببينم اين رو هم مي توني طلسم کني . 
هري دوباره شروع کرد با مار صحبت کردن , برگشتم ديگر مار آنجا نبود و فقط شمشير هري روي زمين بود , دوباره سرم را برگردانم ديدم که مار کنار هري ايستاده , شمشير هايم را فرا خواندم , شمشير ها که خطر را حس کرده بودند شروع کردند دور من چرخيدن و صداي عجيبي توليد مي کردند , هري دوباره شروع کرد به زبان مار ها صحبت کردن , مار بعد از تمام شدن حرف هري به سمت من حمله کرد , شمشير ها هم به طبع به سمت مار حمله کردند ولي مار از آن چيزي که فکر مي کردم قوي تر بود , پهناي بدن مار تا کمر هري نيز مي رسيد , قدش حدود 7 متري مي شد , تقريبا مار با اينکه دور خود حلقه زده بود نصف اتاق مرا پر کرده بود , شمشير هاي من با حرکت اول مار به کناري افتادند ولي دوباره به سمت مار حمله کردن , مار با نگاهي شمشير ها را خشک کرد و روي زمين انداخت , حالا ديگر از شمشير هاي من کاري ساخته نبود , شمشير ها را به سمت خودم فرا خواندم , شمشير هايم دوباره جان گرفتند و در دست هاي من ظاهر شدند , هيچ آثار خرابي روي آن مشاهده نمي شد , مي توانستم با اين شمشير ها ضربه هاي محلکي به مار بزنم , مار برگشت و به سمت هري رفت , حالا هري کاملا پشت مار ناپديد شده بود , به سمت هري فرياد زدم: تمومش کن وگرنه اون روي منو مي بيني 
هري از کنار مار بيرون آمد , و رو به من گفت: مثلا چه کار مي کني مردک ؟؟؟؟

فصل هفتم 
هکتور کبير 
ديگر خون جلوي چشمانم را گرفت , به او گفتم : اگر مارو همين العان ناپديد نکني ديگر رنگ مارت رو هم نمي بيني 
هري شروع کرد به خنديدن و به زبان مار ها چيزي به مار گفت , مار با سرعتي زياد به سمت من حمله کرد من بلافاصله تبديل به شكل موجود درونم در آمدم مار که مرا ديد ايستاد و مرا نگاه کرد ، بعد از چند لحظه دوباره به سمت من حمله کرد , دو دستي گردن مار را گرفتم , مار تقلا مي کرد و مي خواست مرا پرتاب کند ولي من خيلي قوي تر از آني بودم که با اين حرکت هاي مار مقلوب بشوم , بدن مار لزج بود به همين علت از دستم سر خورد و به سمت شانه من حمله کرد , دهانش را باز کرد که مرا گاز بگيرد , من خواستم پنجه هايم را در بدن او فرو کنم که ديدم مار ديگر در دست من , رو به هري کردم او داشت مرا نگاه مي کرد , شروع کرد به من خنديدن , خيلي از دست هري عصباني بودم و خواستم او را ادب بکنم , ديدم که رون و هرميون هم دارن به من مي خندند , با يک حرکت هري را سروته نگه داشتم , مي خواستم از طلسم شکنجه استفاده کنم ولي به موقع روي اعصاب خودم مسلط شدم , هرميون چوبش را بلند کرده بود ، دست هايش مي لرزيد ، مي خواست مرا نشانه بگيرد , دوباره به شکل انساني خودم در امدم و نگاهي غضب آلود به هرميون کردم هرميون از ترس چوب از دستش افتاد , اين حرکت او برايم خنده دار بود ، يک جوان با ديدن قيافه يک شخص خودش را ببازد , اين حرکت هرميون باعث شد که مقداري از ناراحتي من کم بشود 
رو به هري کردم او داشت تقلا مي کرد تا چوبش را صدا بزند , گفتم : تا من نگم اون چوبو حتي دوستانتم نمي تونن از زمين وردارن, چرا با من اين کارو کردي , اون مارو از كجا اوردي , نگفتي به دوستانت صدمه مي زني , خيلي احمقي که يه باسيليسكو به جنگ يک پسر 17 ساله مي فرستي , اگر من نمي تونستم مار را دفع کنم چه . 
هري گفت : يکي يکي , اول منو بيار پايين تا جوابتوبدم. 
گفتم : ديگه براي من تکليف تعيين نکن , من براي فهميدن نيازي به پايين آوردن تو ندارم مي تونم تو يک نگاه تمام ماجرا رو بفهمم 
هري گفت : باشه باشه منو بزار پايين , لطفا 
رون گفت : نمي دونستم اينقدر بي جنبه باشي , ما مي خواستيم تو رو امتحان کنيم , اين فکر من بود که تورو وادار کنيم به شکل حيواني خودت دربياي , هري به مار اجازه نمي داد که به تو صدمه بزنه , اينم که دير مار رو ناپديد کرد به خاطر اين بود که دو سه بار سعي کرد ولي نتونست , آخه مار خيلي سريع بود , بعد هم هري به مار دستور داد که به هيچ وجه به چشماي ما نگاه نكنه 
گفتم : مي تونستيد از خودم درباره اينکه كيم سوال كنيد 
به اتاقم نگاه کردم مار تمام اتاق مرا به هم ريخته بود , تمام کتابها و قفسه ها روي زمين بودند , هري را همانطور از روي هوا ول کردم تا با سر بر روي زمين بخورد , ولي هري توانست خود را به پشت بر روي زمين بيندازد . 
رو به هري گفتم : اون مار رو چگونه به وجود آوردي , 
هري گفت : وقتي که به شمشير دستور دادم براي کمک من بيايد يه باسيليسك ازش در اومد !!!! 
گفتم : حتما اين يکي از کارهاي پدر بزرگه 
تقريبا هري داشت گريه مي کرد ولي به سختي جلوي خودش را نگه مي داشت اين صحنه را ديدم و رفتم جلو و او را از روي زمين بلند کردم , وقتي بلند شده بود اشک هاي گرد شده را درون چشم هايش ديدم , يک مشت نسبتا محکم به تلافي مشت ديشبش زدم و خنده اي کردم , هري از اين حالت من خوشحال شد انگار که اصلا مشتي نخورده بود , گفت : ببخشيد که اينکار رو کردم اين فکر رون بود وقتي که مار رو ديد اينو گفت ، تازه خودمم وقتي مارو ديدم يجوري شدم 
هري شکمش را گرفت و به سمت صندلي اش رفت , شروع كردم به خنديدن ، در اصل به حماقت خودم مي خنديدم که فکر مي کردم هري مي خواهد مرا بکشد ولي هري شانس آورد که جلوي خودم را گرفتم و بلايي سر او نياوردم 
هري گفت : وقتي که ديدم مار را آنطور گرفتي و وقتي خواست تو را زخمي کند پيش خودم گفتم ديگر مرا مي کشي 
هرميون داشت کتاب ها را با علاقه سر جايشان مي گذاشت , رون هم مرا با شوغ نگام مي کرد , برگشتم و تختم را ديدم که شکسته است در ذهنم طلسم تعمير را به کار بردم (ريپارو) تخت به سرعت به حالت اول برگشت 
همين که داشتم تخت را درست مي کردم به ياد قضيه ذهن خواني ديشب افتادم , هروکراس هاي ولدمورت چيست , پيش خودم گفتم اگه يک دستي بزنم شايد بگيرد , رو به هري گفتم :راستي از هروکراس هاي ولدمورت چه خبر 
ناگهان رنگ هري پريد و گفت : چي ... چي گفتي ... تو در مورد هروكراس چي مي دوني ..... 
گفتم : اصلا نمي دونم چيه ... تو بگو ببينم چيه 
هري گفت : نمي تونم بگم كه چيه و چه ربطي به ولدمورت داره 
گفتم : من راه هاي زيادي براي فهميدن دارم , اگه نگي حتي با اون مارتم نمي توني جلوي منو بگيري 
هري گفت : اگه تو همه چيزو درباره خودت بگي منم مي گم كه چيه 
گفتم : تو توجايي نيستي که بخواي منو بازخواست کني ..... ولي چون نمي خوام که تو رو مجبور کنم .... اه باشه همه چيزو به تو مي گم 
مدتي گذشت و هيچ کس چيزي نمي گفت , همگي به سمت صندلي ها رفتيم و روي صندلي ها نشستيم من جايم را صاف کردم و گفتم : هر چي مي خواي بپرس اگه لازم باشه به تو جواب مي دم ولي قول مي دم که به تو دروغ نگم 
هري گفت : اگه اينطوره پس بگو ببينم تو كي هستي و چه کاره اي ، چرا به کمک من اومدي و چرا.... 
با صدايم حرف او را قطع کردم و گفتم : عجله نکن يکي يکي 
بعد صدايم را صاف کردم و گفتم : من جاني بليد هستم نوه فرمانرواي خون آشام ها 
رون آب دهانش را قورت داد و هرميون گفت : ديدي گفتم اين با فرمانرواي خون آشام ها نسبت داره ولي نمي دونستم اينقدر نزديک باشد 
يک سرفه اي کردم تا ساكت بشوند ، ادامه دادم : خون آشام ها نژاد هاي مختلفي دارن , تقريبا قوي ترين اونا نژاد خونوادگي ماست , حدودا از وقتي که تاج و تخت خون آشام ها برپاشده فرمانروايي از آن خانواده من بوده , البته هر کسي که بخواد پادشاه بشه مي تونه بعد از مبارزه با سربازان فرمانروا و شکست خود فرمانروا پادشاهي را به دست بگيره , تا به حال فقط يک بار توسط خانواده دراکولاها در 950 سال پيش اين اتفاق افتاده و يکي از دراکولها به قدرت رسيد او خود هکتور دراکولا معروف بود 
اندكي صبر كردم و بعد ادامه دادم : اين قسمت از حرفهامو مي خوام فقط شخصي به تو بگوم شايد صلاح نباشه که دوستانت بدونند 
هري گفت : من هيچ سري را از دو دوستم پنهون نمي کنم , بالاخره اگر هم فقط به من بگي من به اونا مي گم 
گفتم : خيله خب هر جور که تو مايلي , اما در مورد دراکولايي که تونسته بود جد منو شکست بده , اون با کمک يک جادوگر که شما اونو خوب مي شناسيد تونست به قدرت برس او کسي نبود جز (( چشمان هري دو چندان گرد شد انگار مي خواست نام ولدمورت را از دهان من بشنود )) 
گفتم : سالازار اسليترين ، اون بود که با قدرت هاي مافوق تصورش تونست جلوي جد من بايسته او با اون باسيليسكاي قويي که داشت تونست به اون دراکولا که هکتور نام داشت کمک کنه ,سالازار اسليترين با نيروي فوق العاده اي که داشت به کمک خون خوارترين خون آشام جهان تونست قدرتو از جد من ادوارد بگيره , هکتور نه تنها قدرتش بي حد و اندازه بود بلکه عقايد خيلي بدي هم داشت , يکي از عقايدش از بين بردن خاندان هاي ديگر خون آشامان بود , او مي خواست همه خاندان هاي ديگه رو زير دست دراکولاها بکند و او تمام آنهايي که قدرتي بيشتر از دراکولا ها داشتند رو از بين مي برد او تمام خاندان هاي ديگر را مجبور کرد تا زير سلطه اوبروند , خيلي از خاندان ها رو از بين برد , اون با قدرت زياد و وزير با تدبيري که داشت تونست دنيا رو از خون خون آشامان رنگين کنه , وزيرشم جد من از طرف مادرمه , البته سالازار به حالت نمايشي هم که شد در کارهاي اون دخالت نمي کرد و خودشو بي طرف اعلام کرد , ولي خونواده من مطمئن بودند که او نيز با هکتور همکاري مي کنه , هکتور تونست يک سال فرمانروا بمونه , اون تمام خون آشام هاي نژاد هاي ديگه رو مجبور کرده بود که براي دراکولا ها بردگي کنند ,اونا يا بايد بردگي ميکردن يا مي مردن يا فرار مي کردن اين کاري بود که خون آشام ها ديگه مي کردند , اون بيشتر خاندان ها را از بين برد , اون تقريبا تموم خانواده منو از بين برده بود , تعداد اعضاي خونواده من به انگشاي دست هم نمي رسيد , ادوارد بعد از شکست خوردن , از دست هکتور فرار کرد , هکتور تمام دنيا را به دنبال اثري از اون زير پاگذاشت چون هکتور فقط اونو جلوي خود مي ديد , ولي هيچ اثري از او پيدا نکرد 
هکتور در دوران حکومت يکساله خود تقريبا ديگر هيچ گرگينه اي جرات نمايان شدن را نداشت چون با ابداعاتي که او کرد گرگينه ها جز فرار کاري نداشتند او از بس خون و خونريزي کرد که همه خون آشامان او را لرد يکتا, دراکولاي کبير يا هکتور کبير مي ناميدند , نماد خونوادگي اونا خفاشه , اون مي تونست به خفاش تبديل بشه البته با اندازه هاي متفاوت و با سرعت فوق العاده به دشمنانش حمله کند , نام و آوازه او حتي در جادوگران نيز پيچيده بود ولي اون به احترام يا از ترس سالازار و دوستانش با جادوگران کاري نداشت بعد از يک سال که گذشت او قدرتش را چنان قوي کرد که تمام خانواده هاي خون آشام از او پيروي مي کردند او فرمانرواي يکه تاز عرصه خون آشامان بود ولي اين قدرت او زياد پا برجا نموند , ادوارد برگشت ديگر هکتور سالازار اسليترين را در کنار خود نداشت . 
*** 
خيلي حرف زده بودم , صرفه اي کردم و در دستم يک ليوان اب ظاهر کردم و نوشيدم , بچه ها داشتند مرا طوري نگاه مي کردن که انگار فيلم سينمايي پخش مي شود رو به آنها گفتم : خسته نشديد 
رون گفت : واقعا جالبه , اين هکتور عجب آدم باهالي بوده ها , عجب قدرتي داشته , سالازار پست فطرت هم به او کمک مي کرده 
گفتم : اگر تو اون زمون خون آشام بودي ديگه اين حرف رو نمي زدي , اون به هيچ کس رحم نمي کرده , حتي به زن ها و بچه ها , قدرت را در دست گرفته بود و همه را از دم مي کشت . 
هري گفت : رون ول کن بزار باقيشو بگه , ببينم چه ربطي به ولدمورت داره 
با گفتن نام ولدمورت رون ديگر لال شد و ابروهايش بالا رفت و مرا نگاه کرد و با نگاهش از من خواست که ادامه بدهم 
گفتم : بزار ببينم .... آهان ... ادوارد بعد از يک سال برگشت و هکتورو شکست داد او در آن زمان خودش قدرت را از دست داده بود و بعد از يکسال برگشت , با کمک يک جادوگر که نام او گودريک گريفندور بود شمشير هايي درست کرده بودند که قدرتهاي بسياري داشت اونا طول يک سالي که در اختفا بودند رو به درست کردن اين شمشير ها پرداخته بودند , در اون زمان شمشير هاي خون آشام ها به اين اندازه العان قوي نبودند و شمشير هاي اين دو تحول عظيمي در شمشير هاي خون آشامان کرده بود , با کمک گودريک , ادوارد دوباره قدرت از دست رفته خودشو را باز يافت و در مسند قدرت نشست , قدرت ادوارد خيلي بيشتر از آني شده بود که بشود با او در افتاد , خودش گفت که نگذاشته که گودريک دخالت کنه و به تنهايي هکتور را شکست داده بود , هکتور نيز يار وفادارش سالازار را در کنار خودش نداشت , وقتي که ادوارد با هکتور جنگ مي کردند هر دوشون با قدرت زيادشون با هم مبارزه خوبي کرده بودن چون گودريک درگير نشده بود جد مادري من هم که وزير هکتور بود دخالت نکرد او يکي از با سياست ترين وزير هاي دوران خودش بوده است و بعد از هکتور نيز پست وزات را از ادوارد گرفت , وقتي هکتور قدرت خود را تحليل يافته ديد و فهميد که زنده ماندش محاله با قدرتي که داشت تونست سالازار رو احضار کند , سالازار به ميان جنگ آمد ولي درگير نشد چون کسي که در جبهه مقابل بود يکي از دوستان اون بود گودريک هم آماده مبارزه شده بود , با اينکه سالازار قدرت کمي نداشت و مي تونست جلوي گودريک در بياد اين کار رو نکرد و فقط هکتور رو با خودش برد و او را از جايي که آپارات کردن محال بود آپارات کرد , بعد از اون سالازار در مورد هکتور صحبت نکرد و هيچ جادوگري هم جرات نداشت که اينو ازش بپرسه, حتي خود گودريک هم با او در اين باره زياد صحبت نمي کرد , او به گودريک گفته بود که هکتور از او قول ناشکستني گرفته که جاي اونو به هيچ کس نگه , ادوارد هم چون مثل هکتور نبود و خون آشامي دل سوز بود دنبال او نگشت و بعد از مدتي اعلام کرد که ديگه با اون کاري نداره ولي هکتور ديگر ظاهر نشد آخه دشمنان زيادي داشت , چند سال از اين جريان گذشت که حادثه خارج شدن سالازار اسليترين از مدرسه هاگوارتز پيش اومد , عقيده هاي سالازار هم مثل عقيده هاي هکتور بود ولي نه به اون اندازه و غلظت هکتور , اونو از مدرسه بيرون کردن , او مي توانست جلوي گودريک بايستد ولي گودريک هلکا هافلپاف و ريونکلا و ادوارد جد منو کنارش داشت , وقتي که مدرسه را ترک مي کرد گودريک رو تهديد کرد که يکي از فرزند هاش تالاري رو که تو مدرسه درست کرده رو باز مي کنه و با وسيله اي که اونجاست مي توانه شر دشمنانشو کم کنه و ببخشيد که اينو مي گم خون لجني ها را از بين ببره , همه مي دونن که هکتور دوبار جونشو به سالازار بدهکاره و خانواده من تقريبا مطمئن هستند که هکتور همان سلاح مخفي سالازاره 
هري گفت : اون صلاحي که تو تالار بود رو من ديدم اون يک باسيليسک بود 
گفتم : واقعا فکر مي کني که يک باسيليسک مي تونه جلوي گودريک را بگيره واقعا که بي عقلي است که يک باسيليسک بتونه تمام مدرسه رو با اون جادوگراي قوي و اون طلسم هاي باستانيش از بين ببره 
هري دستش را زير چانه اش گرفت و گفت : راست مي گويي ها سالازار با اين همه قدرتي که داشت مي تونست که چنين کاري بکنه . 
ادامه دادم : او هم به هکتور اجازه داد که در تالار بمونه , آخه اون تالار رو حتي بزرگترين جادوگران قرن هم پيدا نکردند 
هرميون گفت : فهميدم هکتور عمر خودشو طولاني کرده , ولي اين کار احتياج به نگهداري مداوم داره و وقتي هري به تالار اسرار رفت چيزي که چنين چيزي رو نشون بده نديده . 
هري گفت : چرا توي سر بزرگ سالازار شايد تو اون باشه , آخه مار از اونجا بيرون اومده بود . 
رون فقط ما را نگاه مي کرد و با دهاني باز به صحبت هاي ما گوش مي داد . 
گفتم : ديگه تقريبا همه متعمئنا که ولدمورت همون وارثه که تونسته تالارو باز کنه 
هري گفت : من هم تونستم در تالارو باز کنم 
گفتم : چون ولدمورت اونجا رو چند بار باز کرده بود به خاطر همين از قدرت هاي مخفي کردن اونجا کم شده بود, آخه ولدمورت و تو تنها کساني نبوديد که مي تونستن به زبون مارها صحبت کنيد که به مدرسه هاگوارتز رفته بوديد , حتي يکي از مديران مدرسه هاگوارتز نيز مي تونست به زبون مار ها صحبت بکنه و نسبت اون خيلي از ولدمورت به سالازار نزديک تر بوده , من شنيده ام که اون سالها , تمام هاگوارتز را گشته ولي نتونسته اونجا رو پيدا کنه , ولدمورت وقتي که آونجا رو باز کرد نمي دونسته که سلاح باسيليسک نيست و يکي از برگ هاي برنده ما اينه که ولدمورت نمي دونه که چه چيزي در تالار اسرار انتظار اونو مي کشه , اگر ولدمورت بدونه که چه چيزي در تالار اسرار انتظار او را مي کشه حتما به اونجا مي آومد و از تمام قدرتش براي بدست آوردن هکتور استفاده مي کرد , 
من به مدرسه ي شما مي رم تا در تالار را بسته نگه دارم و اگر شد هکتور را نيز از بين ببرم . 
****** 
صرفه اي کردم و ادامه دادم : وقتي که ادوارد فهميد که چنين اتفاقي افتاده تصميم گرفت کاري بکنه , ادوارد هنوز زنده است و فقط عمر خود را با استفاده از قوانين خون آشامان زياد کرده و 350 سال ديگر نيز خواب مي مونه , اين وظيفه خاندان ماست که از او محافظت کنيم پدر بزرگ من حتي جاي اونو به من نشون نداده , ادوارد گفته که هر وقت که به وجودش احتياج بشه خودشو نشون مي ده و جلوي هکتور مي ايسته , به خاطر همين هست که ولدمورت در اوج قدرتش هم جرات حمله به ما رو نداشت چون مي دونست کسي به نام ادوارد زندس و مي تونه او را سرجايش بنشونه يا حداقل مي توانه جلوي بعضي از کارهاي اونو بگيره , اين برگ برنده پدر بزرگ من بود که مي تونست در اون دوران بد جلوي حملات اونو بگيره , بعدا در اين مورد بيشتر براتون صحبت مي کنم 
دوباره ليواني ديگر ظاهر کردم و اينبار به جاي آب درون آن خون بود وچند ليوان شربت هم براي هري و دوستانش ظاهر کردم و به آنها دادم , وقتي خون را سر مي کشيدم هرميون طوري من را نگاه مي کرد که انگار دارد يک قاتل جنايت کار را نگاه مي کند 
رو به هرميون گفتم : من خيلي از قدرتم کم شده به خاطر اينکه به آن موجود تبديل بشم بايد قدرت زيادي را هدر بدم و تنها چيزي که مي تونه دوباره قدرت منو رو به من باز گردونه همين خونه . 
هرميون لبخندي زد و گفت : من که چيزي نگفتم , مي دونم که اين خونه که شما را زنده نگه مي داره , خون براي شما مثل غذا خوردن براي ماست 
گفتم : ممنون که منو درک مي کني ..... خوب در مورد خودم من يک شاهزاده هستم و تا بيداري دوباره هکتور بايد بعد از پدربزرگم قدرت رو به دست بگيرم , من غير از اينکه يه شاهزاده هم هستم يه شواليه درجه 1 پادشاهي خون آشامان هم هستم اين سمت مثل اورور شدن تو جادوگرانه که رتبه هاي خاصي داره , ولي چون خيلي جونم هيچ پست حکومتي براي من تايين نشده من هم زياد به اين کارا علاقه ندارم , بيشتر دوست دارم تو خودم باشم و مي خواهم امسال را با شما در مدرسه هاگوارتز بگذرانم البته اگر شما بياييد وگرنه بايد آنجا هم تنها باشم 
راجب اينکه چرا به کمک تو اومدم , اين دستور پدربزرگم بود که به کمک تو اومدم تا از تو محافظت کنم ولي الان خيلي به تو و دوستانت علاقه مند شدم 
رون گفت : واقعا تو شاهزاده اي و بعد از پدربزرگت شاه يا فرمانروا مي شي .... چقدر جالب من دارم با يک شاهزاده که روزي پادشاه مي شه صحبت مي کنم 
گفتم : اينطور که مي گذرد فکر نکنم به اونجا ها برسه چون قدرت من نسبت به خون آشام هاي ديگه اي که به بعد از مرگ پدر بزرگم فکر مي کنن خيلي کمه , يکي از اونا خود دايي من است او يکي از پر ادعا ترين کساني هست که مي خواهد بعد از پدربزرگ من جاي او را بگيرد 
پدر بزرگ من 12 تا لژيونر دار که اونا از من رتبه يشان بيشتره اگه من بتونم تو امتحانايي که ده سال ديگه برگزار مي شه قبول بشم اونوقت مي تونم يه لژيون بشم , هر کسي که بخواد با پدربزرگ من مبارزه کنه تا به پادشاهي برسه بايد از سد اين دوازده نفر بگذرد و اين کار آساني نيست , ولي با اين حال مي دونم که دايي من مي تونه از پس هر دوازده نفر آنها با هم بر بياد , من هم هيچ علاقه اي به حکومت ندارم و تا برگشتن جد بزرگم ادوارد فقط 350 سال مونده است , اگه خدا بخواد پدربزرگم تا اون موقع زنده مي مونه پدر بزرگ من هم قدرتي مثال زدني داره و کسي جرات نداره در برابر ايشان قد علم کنه حتي دايي من , دايي من هم در آرزو هاي خودش روزي را مي بيند که پدر بزرگ من بميرد . 
هري گفت : چرا پدر بزرگ تو او را عزل نمي کند يا نمي کشد 
گفتم : آخه اون بزرگ خاندان دراکولا هاست و فاميل ما هم هست تازه وزير کارآمدي هم هست , خيلي وقت ها به درد پدربزرگم مي خورد , پدربزرگم اگه اونو عزل کنه دراکولاها شورش مي کنن و اوضاع جامعه خراب مي شه . 
هري گفت : چرا زندگي من براي پدر بزرگ تو ارزش داره 
گفتم : فکر کنم به خاطر اين از تو خوشش اومده که تونستي با شمشير گودريک يک باسيليسک رو از بين ببري , آخه شمشير گودريک يکي از دو شمشير هايي هست که ادوارد و گودريک گريفيندور با هم ساخته اند و تو توانسته اي با آن کار بکني , پدربزرگ من مي گويد که تو مي توني با اون شمشير طلسم هم بکني , چون تو از خانواده ي ما نيستي خيلي جالبه که تونستي چنين کاري بکني تو با در دست گرفتن اون شمشير نشون دادي که قدرت گودريک رو هم تو وجودت داري و با صحبت کردن به زبان مارها يکي از قدرت هاي سالازار اسليترين بزرگ رو هم داري , راستي يادم رفت نمي دونم که به تو گفتم يا نه, آخه تازگي ها خيلي فراموش کار شدم امشب پدربزرگ من , تو و من را با هم در طبقه ششم مي بينه مي خواد شخصا با تو صحبت کنه و يه چيزايي رو براي تو روشن کنه , اين يک افتخار براي يک جادوگره بتوانه با او صحبت کنه , ايشان گفته اند که فقط خودت با من , ما نمي تونيم دوستان تو رو با خودمون ببريم , اونا از اين طبقه نمي تونند بالاتر بروند . 
هري گفت : چرا مي خواد منو ببينه , اون اصلا با من چه كار داره 
گفتم : او مي خواد در مورد دامبلدور با تو صحبت كنه و همين طور در مورد خودت 
بعد از كمي مكث ادامه دادم : حلا كه خيلي چيزها از من دونستي الوعده وفا ، بگو هروكراس چيه 
هري گفت : ولدمورت 7 تا جاودانه ساز درست كرده كه 3 تا از اونا تا به حال از بين رفتن سه تاي ديگر انها نيز باقي موندن , تازه تو از بين رفتن يكي از آن سه تايي که از بين رفته شكه كه از بين رفته يا نه 
گفتم : صبر كن ببينم ، اصلا جاودانه ساز چيست و چکار مي كنه . 
هرميون گفت : بزار من برات مي گم ما جادوگران مثل شما نمي تونيم كه زندگي طولاني داشته باشيم ولي راه هايي هست كه مي شه زندگي رو جاودانه كرد , يكي از اين راه ها هروكراسه ،هروكراس يك وسيله ايه که جادوگراني كه مي خواهند خود را جاودانه كنند روح خود را به دو قسمت تقسيم مي كنند و قسمت ديگه روحشون رو تو هروكراس مي گذارن . 
گفتم : اين كه بد نيست آدم زندگي خودشو جاودانه كنه تازه مثل ما خرجي هم نداره 
هري گفت : شايد به نظر خوب باشد ولي براي درست كردن اين وسيله بايد يكي را با روشي خاص از بين برد و روح اونو هم فداي خودمون كرد ، وقتي يك جادوگر مي توانه روح خودشو تقسيم كنه كه از قصاوت قلب زيادي برخوردار باشه ، اين كار از خيلي ها بر نميايد ، وقتي يه جادوگر روح خودشو تو جانپيچ يا همون هروكراس مي زاره ، روحش تو اون مي مونه و وقتي كسي آن را آزاد كنه روح دوباره متولد مي شه و براي خود يك جسم تازه پيدا مي كنه ، هروكراس ها انواع دارند و بسته به كسي كه آن را مي سازد قوي تر است ، حالا كه ولدمورت 7 تا از اونا رو تونسته بسازه فکر مي کنه با اون مي تونه قدرتشو جاودان بکنه ،ولدمورت با قدرت باور نكردني خودش و ساختن اين هروكراس ها ثابت كرده كه از تمام جادوگراني كه در عرصه جادوي سياه فعاليت مي كنن برتره , تاريخ تا به حال نتونسته کسي رو همتاي اون تو جادوي سياه پيدا کنه حتي گيرندل والد يا خود اسليترين هم نمي تونن مثل اون باشن , تمام جادوگراني که تو جادوي سياه کسي هستن بايد سر تعظيم در برابر اون فرود بيارن , حتي ديگه كسي ادعا نمي تونه بكنه كه بتونه حتي اونو تو خواب هم شكست بده ، خود دامبلدور هم مي گفت وقتي اون قدرتشو بدست بياره ديگه خودشم هم نمي تونه جلوي اون بايسته چه برسه كه اونو شكست بده. 
هري درمورد از بين بردن هروكراسي كه دست دامبلدور را سياه كرده بود و جريان خودش كه با دامبلدور براي از بين بردن يكي ديگر از هروكراس ها رفته بود و آن شخص ناشناس كه قبل از آنها آنجا بوده است و توانسته بود آن را بردارد و جريان نوشيدن آن مايع توسط دامبلدور و حمله اينفري ها برايم گفت 
بعد از گفتن اين حرف ها براي خود آبي ظاهر كرد و گفت : راستي تو از پدر و يا مادرت چيزي يادت هست . 
گفتم : نه ولي مي دونم كه چه خون آشام هاي متفاوتي بودند مادر من يك دراكولا و پدرم يك بليد بود. 
صداي در آمد 
صدايي از پشت در گفت : جناب آقاي جاني ناهار را در اتاق ميل مي کنيد يا د رتالار نهار خوري 
او مايکل بود رو به همه نگاه کردم بايد يکجور از شر آنها خلاص مي شدم من از ديشب تا به حال چيزي نخورده بودم و از ديروز ظهر تا به حال حتي يک لحظه هم استراحت نکرده بودم , بايد فکري به حال خودم مي کردم , به همين علت گفتم : مايکل جان امروز غذا رو تو تالار مي خوريم

فصل هشتم كاهن بزرگ مصر 
صداي در آمد 
صدايي از پشت در گفت : جناب آقاي جاني ناهار را در اتاق ميل مي کنيد يا در تالار نهار خوري . 
مايکل بود ، رو به همه نگاه کردم , بايد يه جور از شرشون خلاص مي شدم آخه از ديشب تا حالا چيزي نخورده بودم ، از ديروز ظهر حتي يه لحظه هم استراحت نکرده بودم , بايد فکري به حال خودم مي کردم , به خاطر همين گفتم : مايکل جان امروز غذا رو تو تالار مي خوريم . 
با حرکتي در رو باز کردم و مايکل وارد شد نگاهي كرد و گفت : دوستان جوان ارباب هم كه اينجا هستند ... پس شما هم اگر مايليد به پايين بياييد و غذا را در طبقه همکف در تالار نهار خوري ميل کنيد همه دوستانتان قبلا آنجا آمده اند . 
من لبخندي زدم و گفتم : حتما با من به تالار ميان تا نهار رو اونجا بخوريم . 
همه سرهايشان را به علامت جواب مثبت تکان دادند . 
مايكل سريع خارج شد و ما هم به سمت طبقه همکف به راه افتاديم وقتي به طبقه دوم رسيديم رو به بقيه گفتم : شما بريد من اينجا يه کاري دارم زود بر مي گردم . 
هري گفت : کجا مي ري نکنه مي خواي فرار کني . 
گفتم : از کي فرار کنم .... از تو آخه مگه تو لولو خرخره اي . 
لبخندي روي لبان همه نشست . رو به بقيه گفتم : با يکي از شواليه ها کار دارم , هموني که هري رو بيهوش کرده بود , تو درگيري ديشب برادرشو از دست داده . 
ناخوداگاه اشک تو چشمام حلقه زد , به طرف اتاق شواليه ها حركت کردم , هري و بقيه هم دنبالم اومدن . 
بهشون گفتم : شما ها لازم نيست بياييد شايد عصباني باشه و چيزي بگه که به شما بر بخوره . 
هري گفت : مهم نيست اون براي نجات من برادرش و از دست داده . 
**** 
من که حوصله جر و بحث كردن نداشتم گفتم : هر جور مايليد , عواقبش با خودتون . 
دوباره حرکت کردم تا به در اتاق شواليه ها رسيدم , روي در اتاق نام پيتر دراکولا با رنگ قرمز نمايان بود ديگه از نام اليور روي در خبري نبود . 
هرميون گفت : دراکولا ؟؟؟ مگه شما با دراکولاها جنگ نداريد . 
گفتم : جنگ ... !!!چرا جنگ ؟ ما با هم در صلح زندگي مي کنيم ، مادر منم خون آشام بود , بعد از هکتور دراكولاها از جامعه ترد شدن تا اينکه جدم اونا رو به جامعه برگردوند . ما هم مثل شما با هم تو يه مدرسه درس مي خونيم , تو مدرسه ما چهار گروه وجود دارن اول گروه خودمون يعني بليد ها ، كه خون آشاماي پرجرعت ، گستاخ و شوخ تبعي هستيم كه وضع درس خوندنمون زياد خوب نيست , ولي با اين حال هميشه قبول مي شيم , بيشتر مدالايي که تو مدرسه به کاراي مختلف ميدن هم مال ماست , خودموني بگم يه کمي هم دغل بازيم و همشيه براي تقلب از روشهاي جديد استفاده مي كنيم , گروه منسجمي داريم و هميشه پشت هميم . 
هري لبخندي زد و گفت : مي دونم چه مي گي تو رو خوب ميشناسم . 
گفتم : گروه بعدي گروه دراکولا هان كه خون آشاماي سياست مداري هستند و هيچ وقت نمي شه به اونا اطمينان کرد , دراكولاها بزرگترين گروه رو تو مدرسه ما دارند , در کل موجودات خيلي شري هستند و هميشه در حال توطئه چيني . 
گاست ها سريع ترين گروه خون آشاماي جهان هستند , اونا خيلي تو خودشونن و نمي شه سر از کارشون در اورد . 
گروه ديگه فانتوم ها هستند ، اونا جادوگر نيستن ولي با تکنولوژي مشنگ ها کار مي کنن , اونا عقايد خاصي دارن و هيچ وقت اجازه نميدن تو كاراشون از جادو استفاده بشه , بالاترين رتبه هاي علمي مدرسه هم مال اوناست , اونا کلاساي مخصوصي واسه خودشون دارن و کتاباي مشنگ ها رو مي خونن , براي کشتن گرگينه ها از اسلحه استفاده مي کنن , اونا از وسايلي که اسمشونو تفنگ گذاشتن استفاده مي کنن . 
از اين حرف ها که بگذريم بايد دعا کنيد که من تو گروه شما بيفتم وگرنه ديگه رنگ جام کوييديچ رو هم نمي بينيد , با لبخندي ادامه دادم : اگر زودتر وارد نشيد براي صرف ناهار نمي رسيم, اگر دير برسيم ديگه ناهار نيست . 
در زدم , يکي از پشت در گفت : بفرماييد جناب شاهزاده . 
در رو باز کردم و وارد شدم , بقيه هم پشت سر من , پيتر هنوز با چشمهايي قرمز کنار جسد برادرش نشسته بود از بس كه بي حال بود حتي جلوي ما بلند نشد , رو به من کرد و گفت: اگر اجازه بدهيد مي خواهم به مرخصي بروم و چند ماهي تنها باشم , مي خواهم در تنهايي به اين قضيه فکر کنم . 
تا اونجائي كه ميتونستم لحن صحبتم رو مهربون کردم و گفتم : واقعا از اينكه برادرت رو از دست دادي متاسفم, تا جايي که به من مربوط مي شه اشکالي نداره ولي از طرف پدر بزرگم زياد مطمئن نيستم با اين حال ازش مي خام که با مرخصي تو موافقت کنه . 
به صورتش نگاهي کردم ، معلوم بود كه از رفتار من تعجب كرده . 
بهش گفتم : حالا بايد يه چيزي بخوري وگرنه مريض مي شي . 
پيتر گفت : شما لطف داريد ولي اشتهايي ندارم , لطفا فقط تنهام بذاريد . 
هري که پشت سر من بود گفت : منم براي برادر شما واقعا متاسفم . 
پيتر سري به نشانه تشکر تکان داد , رون و هرميون هم به پيتر سلام کردن , صداشون مي لرزيد , راحت مي شد ترسو تو چهرشون ديد , پيتر بلند شد و به طرف اونا رفت و باهاشون دست داد و گفت : نمي دانم که شاهزاده در مورد دراکولاها به شما چه گفته , همينو بدونيد که من مثل اونا نيستم و خيلي با اونا فرق دارم , پس از من نترسيد . 
رون که خيلي کم حرف بود گفت : من نمي ترسم !!! 
هرميون هم با حرکت سر تصديق کرد ولي جرات حرف زدن نداشت , پيتر چشماشو تنگ کرد و گفت : مطمئني مرد جوان . 
تو همين لحظه رون آب دهنشو قورت داد . 
پيتر لبخند تلخي زد و گفت : معلومه که نترسيده ايد ، بعد با ابروهاش هرميونو نشون داد که داشت مي لرزيد , رو به هري کرد و گفت : حال شما چطور است , ديگه نمي خواهي که چشماي منو در بياري . 
دوباره لبخند تلخي زد و رو به من کرد و گفت : جناب شاهزاده من تمام اقوام نزديک را براي تدفين برادرم دعوت کردم آنها براي ساعت دوازده به اينجا مي آيند . 
دوباره به سمت تختش رفت و کنار جسد برادرش نشست . 
منم گفتم : مايکل ... 
جن خانگي ظاهر شد و گفت : قربان امري داشتيد . 
گفتم : مايکل جان لطف کن و غذاي مخصوص دراکولا ها رو براي پيتر عزيز بياور . 
جن خانگي غيب شد , من رو به پيتر گفتم : مرگ حقه , حتي اگه براي نزديکان ما باشد . 
ديگر وجود خودم رو در اونجا اضافي ديدم , به طرف در رفتم , هري و هرميون و رون هم به دنبالم ، با هم از اتاق خارج شديم و به سمت طبقه همکف حرکت کرديم , دور تا دور سالن پر بود از عکس هاي خانوادگي ما , هرميون گفت : اين عکس ها همه اقوام تو هستن . 
رو به او گفتم : آره چطور مگه !!! 
گفت : آخه خيلي دوست داشتم عکس پدر و مادرتوببينم . 
گفتم : عکس بزرگي از اونا تو طبقه همکف هست , اونو بهت نشون مي دم . 
وقتي به تالار اصلي قصر تو طبقه همکف رسيدم , عکس بزرگي از پدر و مادرمو به اونا نشون دادم, اون طرف تالار روبروي تالار جلسات , دره تالار نهارخوري خود نمائي مي كرد , گفتم : داره دير مي شه اگر زود تر نريم سر ميز بايد گشنه بمونيم , رون جلوتر از همه به سمت تالار حرکت کرد , ما هم دنبالش حرکت کرديم , در با اشاره من باز شد و همگي داخل تالار رفتيم , تالار بزرگي بود , در صدر تالار پنج رديف ميز به صورت عمودي و يه رديف به صورت افقي وجود داشت , رديف افقي براي مهموناي مخصوص و افراد بزرگ خانواده بود و نشان خانوادگي اونا روي صندلي هايشون بود , وسط رديف افقي ، يه ميز طلايي بزرگ با نماد خانوادگي ما وجود داشت که مطعق به پدربزرگم يعني صاحب خونه بود , سمت چپ صندلي پدر بزرگ من يه صندلي نسبتا بزرگ بود که روش نماد يه خفاش بود , اين نماد براي دراکولا ها بود و اين صندلي نيز براي دائيم يعني وزير خون آشاما بود , سمت راست صندلي پدربزرگ صندلي نسبتا بزرگي که از صندلي وزير نيز کمي بزرگتر بود وجود داشت که نماد خانوادگيمون روش حک شده بود , اين صندلي براي من بود يعني شاهزاده و وارث صاحبخانه , سمت چپ صندلي منم يه صندلي تازه قرار داده بودن که دو نماد روي اون حکاکي شده بود , بالاي صندلي نماد شيردال و پايينش نماد مار باسيليسک , در بين خون آشاما اين ننگ بود که كسي نماد خانوادگيش با موجودي که بهش تبديل مي شه فرق بكنه ولي بين جادوگرا اين امر رايجييه , هري پاتر اولين شخصيه که درجه اي در وزارت پادشاهي خون آشاما نداره ولي مي تونه در کنار صندلي پادشاه خون آشاما بشينه , صندلي هاي کناري تاريک بود و برقي نمي زد , اين به اين معني بود که کسي براي اين صندلي ها معيين نشده . 
رفتم طرف صندلي خودم برگشتم ديدم هري داره دنبال صندلي مي گرده ,صداش زدم و صندلي کناري خودمو نشونش دادم , هري وقتي نشان شيردال رو روي صندليش ديد به طرف من اومد و با هم به سمت صندلي هامون رفتيم . 
هري به من گفت : چرا نمي تونم هرجا که مي خوام بشينم 
گفتم : اينجا قصر پادشاهه و قانون داره , هر کي مياد اينجا بايد طبق قوانين رفتار کنه . 
به پشت صندلي هامون رسيديم به هري تعارف کردم كه اول بشينه , هري هم بدون اينکه تعارفي بکنه روي صندلي نشست , همينکه روي صندليش نشست غذاش روي ميز ظاهر شد , شروع کرد به خوردن , انگار خيلي گشنش بود , من هم روي صندليم نشستم, غذاي مورد علاقه ام روي ميز ظاهر شد , شروع كردم به خوردن , حس کردم نگاهي روم سنگيني مي کنه , نگاهمو به طرف هري برگردوندم , ديدم به غذاي من زل زده , دنبال نگاشو كه گرفتم به غذاي خودم رسيدم، داشت به نوشيدنيم نگاه مي کرد , آخه نوشيدنيم خون آدم بود . 
هري شروع به حرف زدن كرد : تو واقعا اينو مي خوري ... 
گفتم : چرا كه نه , اين يكي از خوشمزه ترين چيزائيه که تو زندگيم خوردم , اينو خيلي دوست دارم . 
هري يه جوري به من نگاه مي کرد که انگار داره بزرگترين مجرم دنيا رو مي بينه . 
هري گفت : خون آدمه . 
گفتم :آره 
هري گفت : از کدوم بدبختي کشيديش بيرون . 
گفتم : نه، ما كه از اين كارا نمي كنيم , ما خون انسانو مصنوعي درست مي کنيم و مثل نوشابه هاي شما از فروشگاه مي خريم . 
هري گفت : اون خوني که تو اتاق خوردي رنگش خيلي تريره تر بود ولي اين روشن تره ..... اون يكي کهنه تر بود . 
گفتم : نه اون خون اژدها بود . 
هري گفت : اژدها ...... خون اونم مصنوعي بود . 
گفتم : نه ، خون اژدهارو تو فروشگاه نمي تونن بفروشن , چون کسايي مي تونن خون اژدها بنوشن كه از خونواده ما باشن , يعني بايد بليد باشن , اونم فقط نواده هاي خود اليور كه حدود 10 يا 15 نفر ميشن ، پس واسه هيچ موسسه اي صرف نميكنه که براي ده يا پونزده نفر خون توليد بکنن . 
هري گفت : واسچي فقط شماها مي تونيد خون اژدها بخوريد . 
گفتم : اولا مي نوشيم , دوما خون اژدها قدرت زيادي داره و هر خوناشامي نمي تونه از اون بنوشه و زنده بمونه , تحمل قدرت خون اژدها فقط براي ما ممکنه چون ما وقتي به موجود خودمون تبديل مي شيم قويتر از خوناشاماي ديگه ايم . 
هري گفت : خون اژدها واسه من ضرر داره ؟!!! 
گفتم : براي آدما و جادوگرها حکم داروي شفابخش رو داره , ولي واسه تو نمي دونم ، پدربزرگ بايد نظر بده که ضرر داره يا نه . 
مشغول غذا خوردن شدم , هري همش داشت به غذا خوردن من نگاه مي کرد , هيچ خوشم نميومد كه كسي به غذا خوردنم نگاه كنه ولي به روي خودم نياوردم , با نگاه هاي هري غذا زهرمارم شده بود پس سرمو بلند کردم و به غذا خوردن بقيه نگاه كردم , از اونجائيكه ما خوناشاما قدرت بينايي فوق العاده اي داريم همه چيزو از اين فاصله خيلي واضح ميديدم , به خونواده آقاي درسلي نگاهي کردم , غذاشون مثل جوجه کباب بود , چشمامو چرخوندم اون طرف ميز موديو ديدم که چشم جادوئيشو تو ليوانش گذاشته بود , هنوز داشتم به مودي نگاه مي كردم كه ديدم دو شواليه اي که ديروز فرستاده بودم از در سالن وارد شدن , به طرف صندلي هاشون رفتنو سر جاشون نشستن , يکي از اونا بد جوري زخمي شده بود دستشو به گردنش بسته بود , همين که اين صحنه رو ديدم بلند شدم تا به طرفشون برم , هري ام پشت سر من بلند شد , وقتي شروع به حرکت کردم ، رون و هرميون هم با هم بلند شدن , جيني هم از اونطرف تالار بلند شد و به طرف ما اومد , انگشت سبابمو روي شغيقه ام گذاشتم و با اون شواليه اي که سالم بود ارتباط ذهني برقرار کردم و گفتم : خوشحال مي شم اگه بعد از ناهار بيايين اتاق من . 
از پشت صندلي هاشون رد شدم , نماد روي صندلي اونا يه خفاش با بالهاي بسته بود . 
هري گفت : چرا نماد اينا با شما فرق مي کنه . 
هرميون گفت : من مي دونم چرا .... اونا دراکولا هستن . 
گفتم : نه اونا دراکولا نيستن , نماد دراکولا روي صندلي سمت چپ پدر بزرگه ، مي تونيد اونو ببينيد . 
هري گفت : اونم يه خفاشه كه فقط بالاشو باز کرده . 
گفتم : فرقشون همينجاست , اينا از خونواده هاي گاست ها هستن , اونا مي تونن نامرئي بشن ... البته نه نامرئي نامرئي فقط محو مي شن , تو شب اصلا ديده نمي شن و فقط تو نور زياد مي شه اونارو ديد . 
از در خارج شديم و مستقيما به سمت اتاقم حرکت کرديم , وقتي به طبقه دوم رسيديم هري گفت: چرا يکي از اونا دستش رو بسته بود و به گردنش آويزون کرده بود . 
گفتم : حتما زخمي شده ديگه اين که پرسيدن نداره . 
چشمم به جيني افتاد , گفتم : پس بايد تو رو شکست بدم تا بتونم تو کوييديچ نوک بازي کنم . 
هري گفت : هنوز معلوم نيست تو گروه گريفندور بيفتي , تازه اگه بيفتي هم واسه تو تو گروه جا هست . 
گفتم : هنوز پات به مدرسه نرسيده شروع کردي به دغل بازي . 
هري گفت : من که ديگه به مدرسه نميام , نمي دونم کاپيتان کيه , ولي اگه بتوني جيني رو شکست بدي هيچ کس نمي تونه تو رو از حقت دور کنه . 
گفتم : شانس بياريد که تو گروه شما بيفتم . 
همه زدند زير خنده , به در اتاق رسيديم رو به هري گفتم : حالا اين جيني خانم قابل اطمينان كه هست . 
جيني که عصباني شده بود گفت : درست حرف بزن وگرنه . 
رو به جيني کردم و گفتم : شما همگي تنتون خيلي داغه , انگار هميشه آماده ايد يکي رو گير بياريد و يه سوتي ازش بگيريد و طلسمش کنيد , اصلا به اوني که روبروتونه نگاه نمي کنيد که كي هستش , اين کارتون خيلي ناشيانه است , نبايد کسي رو که نميشناسين طلسم کنيد . 
جيني گفت : اگه سخنرانيتون تموم شده برين کنار تا رد بشم برم تو . 
جيني بدون اينكه به من فرصت بده منو حل داد و رفت تو , هري و رون منو نگاه مي کردن , هرميون از پشت سر به جيني نگاه کرد و سرشو به علامت تاسف حركت داد , هري و رون هم با هم رفتن تو , هرميون گفت : اولويت هميشه اول با خانوماست , شما اصلا ادب نداريد . 
هرميون هم كه ناراحت شده بود رفت تو اتاق , منم كه تنها مونده بودم رفتم تو . 
وقتي وارد اتاق شديم با يه طلسم پنچ تا صندلي ظاهر كردم و از بچه ها خواستم كه روي صندلي ها بشينن ، خودم هم رفتم و نشستم ، رو به همه گفتم الان شواليه ها ميان ، من اونارو ديروز فرستاده بودم تا از گرگينه هاي لندن برام خبر بيارن . 
هنوز حرفم تموم نشده بود كه صداي در اومد ، گفتم : بفرماييد 
در باز شد و دو شواليه در قاب در ظاهر شدند ، تعظيمي به من كردند و وارد اتاق شدند . 
به شواليه ها گفتم : چي شده ، چرا زخمي شديد . 
شواليه اي كه زخمي شده بود كمي جلو تر اومد و گفت : ديروز تقريبا تمام مركز شهرو دنبال گرگينه ها گشتيم ولي خبري از اونا نبود ، حتي مخوف ترين جاهاي شهرو هم زير و رو كرديم ولي كوچيك ترين رد پائي از اونا پيدا نكرديم . 
گفتم : پس چرا زخمي شديد ، چرا به درمونگاه نرفتيد . 
شواليه ي زخمي گفت : آخه اتفاق مهمي افتاد ، بايد به عرضتون مي رسونديم . 
گفتم : چي رو بايد به من مي گفتيد 
شواليه اي كه حال بهتري داشت گفت : تقريبا ساعت هفت صبح بود كه به خونه درسلي ها آپارات كرديم ، خيابون پريوت درايو تقريبا مخروبه شده بود ، وقتي اين وضع رو ديديم فورا به سمت خونه درسلي ها حركت كرديم ، پنج متري مونده بود به در خونه درسلي ها برسيم كه من از پشت سر صداي خنده وحشتناكي شنيدم ، برگشتم ببينم اين صداي خنده از كجاست ...... ديدم اون خود اسمشو نبره ، اون با چندتا مرگخوار و تعداد زيادي گرگينه به اونجا اومده بود ، اونا تو روز روشن گرگينه بودن ، اين واقعا عجيب بود ، اسمشو نبر از ديدن ما جا خورده بود و از اين بابت خيلي خوشحال بود . 
شواليه شيشه اي رو از ردايش در آورد كه حاوي خاطرات بود شيشه رو به طرف من گرفت و گفت : بهتره ماجرا رو از قدح انديشه تماشا كنيد ... من حالم خيلي بده بايد پسر عمومو به درمونگاه ببرم . 
شيشه رو از دست شواليه غيب كردم و تو دست خودم ظاهر كردم و گفتم : مي تونيد بريد . 
شواليه ها به من تعظيم كردند و از در خارج شدن ، قدح انديشه خودم و ظاهر كردم و محتويات شيشه رو در قدح انديشه خالي كردم ، مايع درون قدح انديشه شروع كرد به چرخيدن ، به هري و بقيه نگاهي كردم و گفتم : از ولدمورت كه نمي ترسيد . 
هري گفت : مسخره مي كني . 
گفتم : شايد دوستات نخوان ببيننش من كه تا حالا فقط عكسشو ديدم ، خب بگذريم پس با ديدنش موافقيد ، حالا ميريد تو قدح يا از رو تصوير نگاه مي كنيد . 
هرميون گفت : مگه تو ميتوني اون تصويرو تشكيل بدي !!!! اينكار از جادوگري به سنو سال تو بعيده . 
گفتم : خب منم يه جادوگر معمولي نيستم من يه شواليه ام ، اينكار براي شواليه ها خيلي راحته . 
با يه حركت صفحه رو روي قدح انديشه نمايان كردم ، صفحه اي به اندازه سه متر در سه متر بود. 
رو به بقيه كردم و با لبخندي گفتم : آماده ايد يا ترجيح مي ديد چشماتونو ببنديد . 
هري لبخندي زد و گفت : من چند باري قيافه كريحشو ديدم . 
با حركت چشمام تصويرو به حركت در آوردم . 
خيابون داشت كم كم تو نور خورشيد روشن مي شد ، اين خيابون همون خيابون پريوت درايو بود، اثر سوختگي روي همه ديوار ها به خوبي ديده ميشد ، بيشتر در و ديوارها شكسته و بعضياشونم خورد شدده بودن ، خون همه جاي خيابونو پر كرده بود ، جنازه هاي زيادي هم اطراف خيابون روي زمين ريخته بودند . 
تقريبا بيست متر جلوتر از خونه درسلي ها ولدمورت و دارودسته اش وايساده بودن ، جلوي ولدمورت چند تا مرگخوار روي زمين زانو زده بودن ، جلوتر از همه مرگخوارها يه زن رو به ولدمورت زانو زده بود ، اون زن و شناختم ، خود بلاتريسك لسترنج بود ضخمش ترميم شده بود ولي صورتش خيلي سفيد بود انگار به حالت احتضار در اومده بود ، داشت التماس مي كرد و مي گفت : مرا ببخشيد ..... تقصير من نبود ..... آن پسر جوان كار ما را خراب كرد ..... او از خانواده بليد بود .... او بود كه .... 
ولدمورت فرياد زد : خفه شو زنيكه بي عرزه اين بار دوميه كه منو پشيمون مي كني ، ايندفعه بلايي به سرت ميارم كه ديگه اشتباه نكني . 
تو همين لحظه دو شواليه من ظاهر شدن ، اونا خيلي بي سر و صدا ظاهر شده بودن ولي ولدمورت سريع متوجه حضورشون شده بود ، ولدمورت به سرعت طلسمي اجرا كرد و نور همه خيابون و پر كرد ، با اين كه خورشيد ديگه بالا اومده بود باز هم نور به قدري شديد بود كه تمام خيابونو دو چندان روشن كرد ، ولدمورت طلسم ضد آپارات رو اجرا كرده بود ، خنده اي شيطاني سر داد و به جلوي دو شواليه آپارات كرد ، انگار هيچ طلسم ضد آپاراتي جلوشو نمي تونست بگيره حتي طلسمي به قوت طلسم خودش ، جلوي دو شواليه ظاهر شد و گفت : به به ، اين دو شواليه احمقو ببينيد ، بدنيست ، به اينجا اومدنش مي ارزيد ، فرمانده احمقتون بهتون نگفته كه اينجا خطرناكه ، شايد از دست شما خسته شده و فرستادتتون اينجا تا از ناراحتي من كم كنيد . 
ولدمورت دوباره خنده اي كرد كه مو رو بر تن هر كسي سيخ مي كرد ، ديگه دو شواليه محاصره شده بودن ، ولدمورت رو به طرف يكي از شواليه ها كرد و طلسم شكنجه اي به طرفش فرستاد ، طلسم قدرتي مافوق تصور داشت ، اگه اين طلسم به يه آدم معمولي مي خورد حتما جا به جا مي كشتش ، شواليه با سرعت زياد شمشيرشو بيرون كشيد و مقابل طلسم قرار داد ، ولي قدرت طلسم خيلي بيشتر بود و شمشيرو به سمتي پرتاب كرد ، طلسم به سمت شواليه رفت و شواليه رو در بر گرفت ، طلسم به قدري قوي بود كه از لباسي كه پدر بزرگم به اون هديه داده بود هم رد شد و اونو به زمين كوبيد ، شواليه از درد داشت به خودش مي پيچيد ولي صداش در نمي اومد ، ولدمورت رو به شواليه ديگر كرد و گفت : مي بيني چقدر زجر مي كشه ، اگر مي خواي اين بلارو سر تو نيارم بگو كه كجا رفتن . 
شواليه دوم گفت : واقعا كه چقدر به خودت مغروري ، فكر كردي به همين سادگي مي توني گاست ها رو گير بندازي ... هميشه راه فرار براي ما بازه ، حالا براي من طلسم ضد آپارات مي زني من راه هاي زيادي براي فرار دارم . 
شواليه ناگهان به نماد خانوادگيش كه يه خفاش باشه در اومد ، يه خفاش مخوف ، دست پسر عموش و كه داشت درد مي كشيد گرفت و به سرعت از ولدمورت دور شد ، با سرعت زيادي مي دويد و حدود نيم متر از روي زمين فاصله گرفته بود ، سرعتش بين 150 تا 200 كيلومتر در ساعت بود هنوز صد متري از ولدمورت دور نشده بود كه دو تائيشون به يه ديوار نامرئي خوردند . 
ولدمورت خنده جنون آميزي سر داد و گفت : فرار كردن از دست لرد سياه ؟!!!!! واقعا كه خيلي احمقيد .... 
شواليه اي كه با طلسم شكنجه روبرو شده بود حالا روي زمين افتاده بود و اون يكي داشت با خشم به ولدمورت نگاه مي كرد ، به سختي خودش و صاف كرد و ايستاد ، به ولدمورت گفت : تو نمي توني از من حرف بكشي . 
چشماي ولدمورت از دور برقي زد و شواليه كه صد متري باهاش فاصله داشت دستاشو روي سرش گذاشت و روي زمين زانو زد . 
ولدمورت گفت : خوبه پس داري مقاومت مي كني . 
شواليه با اينكه به شكل نماد خونوادگيش در اومده بود ولي ولدمورت بازم خيلي راحت مي¬تونست ذهنشو بخونه ، شواليه بالهاشو باز كرد و خيلي سريع از روي زمين جستي زد و شواليه زخمي رو هم با خود ش به پرواز در آورد ، حربه خوبي بود ، شواليه ها ديگه داشتن از محوطه ضد طلسم خارج مي شدن كه ولدمورت طلسم سريعي به طرفشون فرستاد و شواليه اي كه در حال پرواز بود و چند متر اونطرف تر محكم به زمين كوبيد ، دست شواليه اي كه به موجود درونش تبديل شده بود به شدت زخمي شده بود ، خون خيلي زيادي از دستش بيرون مي ريخت ، حالا واقعا مطمئن شدم كه حتي پدر بزرگمم نمي تونه با اين مرد خبيث يعني ولدمورت درگير بشه . 
شواليه ها روي زمين بودند كه يه دفعه ناپديد شدن ، ديگه ديده نمي شدن ، وقتي كه طلسم ولدمورت به اونا خورده بود از محدوده ضد آپارات خارج شده بودن . 
ولدمورت فرياد زد : به اربابتون بگيد كه ديگه كارش تمومه . 
صفحه اي كه روي قدح انديشه درست كرده بودم كم كم داشت محو مي شد . 
هري نگاهي به من كرد و گفت : چه شواليه هاي پر جرعتي داري كه تونستن از دست ولدمورت فرار كنن 
گفتم : اونا شواليه هاي درجه يك نيستن ولي به زودي به اين سمت مي رسن ، اين بزودي يعني بيست ، سي ساله ديگه . 
هرميون گفت : بلاتريسك رو ديدين اونم اونجا بود . 
گفتم : اون ديشب اومده بود ، من خودم اونو بدجوري زخمي كردم و وسط كوچه زندانيش كردم 
هرميون گفت : واقعا ..... تو بلاتريسك رو طلسم كردي ؟؟ 
گفتم : آره ، تازه من اونجا طلسم ضد اپارات و هم اجراكرده بودم ولي ولدمورت اونو شكسته بود 
حالا هرميون با چشمائي گرد شده به من نگاه مي كرد ، از چشماش مي تونستم بخوانم كه فكر مي كنه دارم دروغ مي گم . 
بهش گفتم : بلاتريسك و چند تا مرگخوار و گرگينه رو وسط كوچه با يه طلسم قوي طناب پيچ كردم كه تا اومدن ماموراي وزارت خونه نتونن فرار كنن . 
هرميون كه اصلا به حرف هاي من گوش نمي كرد گفت : تو واقعا طلسم ضد آپارات و انجام دادي ؟!! تو واقعا فقط هيفده سال داري ؟؟؟؟ اين كارا ... 
با حركت سر به هرميون فهموندم كه ديگه ادامه نده ، اونم ساكت شد و ديگه حرفي نزد . 
رو به هري كردم و گفتم : اين ولدمورتي كه ديديم فقط يكيه اگه اون يكي ديگه از هروكراس هاشو آزاد كنه چي مي شه ؟!! 
هري گفت : يه ثانيم دووم نمياره ، چون يه هروكراس يه انسان كامله و واسه خودش درك و فهم داره ، فكر نكنم اين ولدمورت با اون اخلاق گندش با يكي كنار بياد و از اون اطاعت كنه ، به زودي يكي از اونا از بين ميرن . 
لبخندي زدم و گفتم : راست مي گي ، ولدمورت با اين همه ادعايي كه داره نمي تونه زير دست كسي باشه حتي اگه اون يكي خودش باشه . 
رون كه بعد از ديدن خاطره حتي يه حركتم نكرده بود لبخندي زد و گفت : آره ولي همون يه دونه ولدمورت هم واسه همه ما بسه ديديد كه چقدر قويه !!!!!! 
هرميون كه ديگه تحملش تموم شده بود رو به من كرد و گفت : مي توني طلسم زد آپاراتو به منم ياد بدي ؟ 
هرميون واقعا براي يادگرفتن مشتاق بود ، با اين كه بهش گفته بودم ديگه در اين مورد حرفي نزنه ولي بازم از طلسم ضد آپارات گفت . 
هري گفت : راست مي گه ... بايد به مام ياد بدي . 
گفتم : شما احتياجي به ياد گرفتن طلسم ضد اپارات نداريد ، ولي باشه ، سر وقتش به شماها ياد مي دم ، ولي الان نه . 
صدامو صاف كردم و گفتم : شما بايد اول ياد بگيريد كه چطوري ميشه طلسم ضد آپاراتو از بين برد . 
هري گفت : مگه ميشه طلسم ضد آپاراتو از بين برد . 
گفتم : به تنهايي نه ولي با وسايلي كه بهتون مي دم مي تونيد اين كارو بكنيد ..... راستي شما خسته نمي شيد ، فكر مي كردم خون آشاما خيلي تحمل بيداري رو دارن ، بابا شما روي همه خوناشاما رو كم كرديد . 
رو به هري كردم و ادامه دادم : تو از ديروز ظهر تا حالا فقط ده دقيقه بيهوش بودي ، اصلا خابت نمياد ؟؟؟؟؟ 
تك تك بچه ها رو از نظر گذروندم ، رون داشت انگشتاشو مي شمرد ، هرميون كنار تخت من رفته بود و داشت از روي ميز كنار تخت من روزنامه اي رو انتخاب مي كرد ، من علاقه شديدي به خوندن وقايع روز داشتم به خاطر همين هميشه تمام روزنامه هايي كه در انگليس و آلمان در مورد جادوگران منتشر مي شد و مي خوندم . 
هرميون كه كلافه شده بود گفت : شما روزنامه صبح امروز و نمي خونين ، نمي دونم چرا برام نفرستادنش . 
گفتم : هيچ جغدي اينجارو بلد نيست به خاطر همين روزنامت به دستت نرسيده ، اگه صبح امروزو مي خواي بايد آخرين روزنامه باشه چون اونو اول از همه برام ميارن . 
هرميون سريع روزنامه رو در آورد و شروع كرد به خوندن چند لحظه اي نگذشت كه ابروهاش بالا رفت و با تعجب به روزنامه خيره شد . 
به هرميون گفتم : چي شده ، مگه چي تو روزنامه ديدي كه اينطوري بهش خيره شدي . 
هرميون روزنامه رو برگردوند ، بالاي روزنامه تصويري از خيابون پريوت درايو بود ، درست مثل همون خاطره اي كه تو قدح انديشه ديده بوديم ، پايين روزنامه هم تصوير يه پيرمرد بود با ريشهاي بلند كه تا سينه¬اش مي رسيد ، هرميون عكس پيرمرد و نشون مي داد ، پيرمرد صورت خشني داشت. اولين چيزي كه تو اين تصوير توجه همه رو به خودش جلب مي كرد عصاي بلند پيرمرد بود ، عصائي كه به نظر خيلي هم قديمي بود ، مانند عصاي جادوگران كهن بالاي آن به شكل حلزوني بود ، روي آن نيز عكس هايي از انسانهايي با سر گربه و روباه بود ، مردمك چشمان پيرمرد نيز به رنگ سبز بود ، آنها طوري بودند كه هر بيننده اي را مجذوب مي كرد ، روي دستان او نيز نوشته هايي در حال حركت بودند نوشته ها از اين فاصله معلوم نبودند ، هر چه بود به زبان انگليسي يا آلماني نبود ، آنها در هر لحظه همراه با حركت در حال تغيير نيز بودند ، او رداي بلند و سياهي داشت ، كلاه او نيز مانند جادوگران قديمي بود ، رداي سياه و ان عصا به او ابهتي خاص مي داد ، همينطور نگاه نافذي كه او داشت اين صورت را كامل كرده بود، لبخند خشكي نيز بر لب داشت كه در آن صورت خشن اصلا به چشم نمي امد 
بالاي عكس با حروف طلايي بزرگ نوشته شده بود 
مدير جديد مدرسه هاگوارتز آخرين بازمانده كاهنين احرام مصر 
زير عكس نيز نوشته بود 
با وجود كاهن اعظم امسال هاگوارتز از هميشه شلوغ تر مي شود ادامه در صفحه 6 
هرميون همينطور بي حركت ايستاده بود و مرا نگاه مي كرد ، جلو رفتم و روزنامه را از دست او گرفتم و به عكس خيابان پريوت درايو خيره شدم ، روي عكس نوشته بود حمله اسمشو نبر به مخفيگاه مرد برگزيده 
زير عكس نيز با خطي زيبا نوشته شده بود هيچ خبري از هري پاتر معروف نيست ، فقط مي شود گفت كه او قبل از ورود اسمشونبر خيابان پريوت درايو را ترك كرده است ... ادامه در صفحه 2 
صفحه را سريع ورق زدم تا به صفحه دو برسم ، گوشه روزنامه پاره شد ولي من به آن توجهي نداشتم ، ادامه مطالب در صفحه دو نوشته شده بود : اسمشو نبر ديشب حوالي صبح خود شخصا با چندين مرگخوارش به خيابان پريوت درايو حمله كرده ، او چندين كاراگاه و مامور دولتي را كشته است ، اسمشو نبر تمام خيابان پريوت درايو را يكي يكي به دنبال هري پاتر زير پا گذاشته و تمام احالي را به ترز فجيعي كشته است 
اسمشونبر 12 مامور اصلاح حافظه و 10 كاراگاه عالي رتبه را همراه با كليه ساكنين خيابان پريوت درايو كشته است ، هيچ اثري از اجساد اهالي خيابان نيست ، اينطور كه معلوم است اسمشونبر براي اجساد آنها نقشه هايي كشيده است ، تنها كسي كه زنده مانده است يكي از ماموران اصلاح حافظه به نام اسميت فاج است ، او يكي از بستگان وزير اسبق وزارت جادوگري است ، روي سينه جناب فاج با خون نوشته شده بود هديه اي براي هري پاتر 
او همكنون در بيمارستان سنت مانگو است ، حال او بسيار وخيم اعلام شده است ... 
ديگر حوصله خواندن روزنامه را نداشتم روزنامه را تا كردم و رو به هري گفتم : مي خواي تا شب همينجا وايستي و نذاري من بخوابم 
همين كه اين كلمه را گفتم هرميون به سمت من آمد و به سرعت روزنامه را از دست من قاپيد و از در خارج شد 
رون گفت : اين چرا اينجوري كرد ؟؟ 
رو به آنها گفتم : خوب كاري كرد ، اگه از اينجا نريد من مي رم .... بابا امشبم بايد تا صبح بيدار بمونم ، هري توام بايد امشبو بيدار بموني پس برو يكم استراحت كن 
هري شروع كرد به صحبت كردن ، دستم را روي لبهاي او گذاشتم و گفتم : باشه براي شب 
به سمت تختم رفتم و با همان لباس هايم روي تخت افتادم ، جيني دست رون و هري را گرفت و از در بيرون كشيد ، من هم خيلي زود خوابم برد 

يك چيز نرم محكم به صورتم خورد ، مي خواستم چشمانم را باز كنم ولي خواب نمي گذاشت تا آنها را باز كنم ، پيش خود گفتم حتما فكر كرده ام كه چنين چيزي به صورتم خورده است ، لحظه اي نگذشت كه دوباره آن شيئ محكمتر از دفعه قبل به صورتم خورد ، به سرعت چشمانم را باز كردم ، در يك لحظه خواستم كسي كه چينين كاري كرده است را مجازات سختي بكنم ولي يادم آمد كه هم سن وسال هاي خودم در اين قصر هستند و اين كار فقط از اهده آنها بر مي آيد ، چشم هايم را باز كردم و شروع به ماليدن آنها كردم ، چهار نفر در اتاق من كنار تختم ايستاده بودند ، دست يكي از آنها يك بالشتك بود رو به او گفتم : اگه بزني ديگه پا نمي شم 
هري بود كه بالشتك را در دست داشت ، خنده اي كرد و گفت : عجب خواب عميقي داري هرچي دادوفرياد كردم از خواب بيدار نشدي ، مجبور شدم از اين استفاده كنم 
هري بالشتك را نشانم داد ، من گفتم : واسچي منو بيدار كردي 
هري گفت : ميدوني ساعت چنده 
گفتم : نميدونم ، برامم مهم نيست كه چنده 
به پنجره نگاه كردم ، هوا كاملا تاريك شده بود 
رون گفت : چر ا مهم نيست مثلا ما مهموناي توييم ، نمي خواي اين خونه حقيرانتو به ما نشون بدي 
معلوم بود كه رون از چيزي نگران است ولي به روي خود نمي آورد ، در صدايش لرزشي وجود داشت 
هرميون گفت : ساعت نه شبه و تو هنوز خوابي 
با اعلام كردن ساعت توسط هرميون فهميدم كه دوباره زياد خوابيده ام 
رو به آنها گفتم : من هميشه زياد مي خوابم ، از خواب خيلي خوشم مياد شما نبايد بدون اجازه من ميومديد تو اتاقم ، شايد من .... 
هرميون گفت : ببخشيد كه بي اجازه اومديم تو، آخه هري يه خواب بد ديده 
گفتم : خواب ، واسه خاطر يه خواب منو بيدار كرديد ، حتما ناهار رو زياد خوردي هري 
هري گفت : اين روياهاي من واقعيند ، من تو اين روياهام هميشه جاي ولدمورتم ، وقتي من اين خوابارو مي بينم كه ولدمورت يا خيلي عصبانيه يا خيلي خوشحال 
ياد تعريف كردن خاطرات هري در روز گذشته افتادم ، قضيه خواب هايش را برايم گفته بود ولي من به اين زودي آنها را از ياد برده بودم ، موضوع برايم جالب شد ، به خاطر همين از مجازات كردن آنها صرف نظر كردم ، سريع به حالت نشسته در آمدم ، صندلي ها هنوز در اتاق بودند ، هري رفت و يكي از آنها را برداشت و جلوي تخت من گذاشت طوري كه روبه روي من بود ، بقيه هم همين كار رو كردند ، رو به هري كردم و گفتم : من آماده ام ، بگو ببينم چي شده 
هري به خود لرزه اي كرد و عرق هايش را خشك كرد ، رو به من گفت : در خواب هايم من بجاي ولدمورتم و همه اين اتفاقا رو از جشم اون مي بينم ، ولدمورت يعني خودم تو خواب خيلي عصباني بودم ، روي تختي نشسته بودم ، اتاق سياه و تاريكي بود ، از عصبانيت صداي نفسامم مي شنيدم ، روبروي من چندتا از مرگخوارا زانو زده بودند به اونا بلند بلند گفتم : چي شد كه تونستن از دست شما فرار كنن .... كاش فقط فرار مي كردن، اون پسره همه ي شما رو دستگير هم كرده بود ، اگه نتونيد منو قانع كنيد ديگه روي خوش منو نمي بينيد 
بلاتريسك برگشتو گفت : ما از همون اول اونا رو شكست داده بوديم ، داشتيم باهاشون خوش گذروني مي كرديم كه يدفه اون اومد 
منم گفتم : شما همگي از يه بليد شكست خورديد ، اونم يك بليد جوون ..واقعا براتون متاسفم 
بعد طلسم كرشيو رو روي بلاتريسك انجام دادم ، اون داشت زجه مي زد بعد به بقيه گفتم : شمام با اين هم عقيده ايد 
يكي از مرگخوارايي كه زخمي شده بود سرشو بلند كرد و گفت : اون يه هيولا شده بود 
منم گفتم : خفه شو احمق ... اون فقط يه بليد جوون بود .... شما فقط تا فردا وقت داريد كه يكي از نزديكاي هري رو براي من بياريد .. 
*** 
هري ساكت شد ، به او گفتم : خب بقيشو بگو ، چرا ساكت شدي 
هري گفت : همينجا بود كه از خواب پريدم 
من به او گفتم : ولدمورت حتي خواب اينجا رو هم نمي بينه ، اينجا از بانك گرينگوتز يا همون مدرستون امن تره اينجارو خود ادوارد ساخته ، اگه هم بتونه بياد كه امكان نداره بايد از شر جن هاي سرباز پدربزرگم بگذره ، اونا خيلي فرزن حتي قوي ترين جادوگراهم نمي تونن از پس يكيشون بر بيان ، ادوارد اونارو مامور كرده كه از اين خونه محافظت كنن ، اونا فقط از صاحب خونه يا اربابشون اطاعت مي كنن ، اربابشون تقريبا 500 سالي مي شه كه ديده نشده ، همه مي گن مرده ، نمي دونم مرده يا نه ولي هرچي كه هست ديگه اينا فقط از پدربزرگ من اطاعت مي كنن ، ارباب اونا چيزي رو كه ميده پس نمي گيره ، خودش اينا رو كه حدودا صد تايي مي شن به پاس از بين بردن هكتور به جدم ادوارد داده است . 
رون گفت : برادراي من كه اينجا نيستن 
ديگر ترس به وضوح در چشمان رون ديده مي شد ، چشمان او در حدقه تكان مي خورد ، وقتي اين صحنه را ديدم به او گفتم : بيل و چارلي رو مي گي ، اونا كه تو سنت مانگو هستن ، اونجا به شدت مراقبت مي شه 
رون گفت : نگران اونام هستم ولي فرد و جرج تو خيابون دياگونن ، اونا فكر مي كنن ولدمورت جرات نداره بره اونجا 
گفتم : اونجا چي كار مي كنن 
رون گفت : مغازه شوخي باز كردن ، كارشون هم خيلي گرفته 
گفتم : يعني مي گي بريم دنبالشون 
رون با حركت سر جواب مثبت داد و گفت : ميشه بيل و چارلي رو هم اينجا بياري ، اگه ممكنه. 
گفتم : من خوشحال مي شم كه رفيقاي هري اينجا زندگي كنن ، اين چه حرفي بود كه تو زدي ، اگه ممكنه يعني چي ، ناسلامتي ما با هم دوستيما 
كمي مكث كردم و گفتم : همينطور كه نميشه بياييد ، اونجا خطرناكه .... تازه فقط رون و هري با من ميان ، دخترا همينجا مي مونن 
همين كه گفتم دخترا همينجا مي مونن ، هرميون طوري من را نگاه كرد كه حساب كار دستم آمد به او گفتم : اگه بلايي سرت بياد به من ربطي نداره. 
جيني گفت : منم ميام 
به او گفتم : تو ديگه نمي توني بياي ، آخه به سن قانوني نرسيدي و نميتوني طلسم كني 
با گفتن اين حرف جيني سرش را پايين انداخت و به سرعت از اتاق خارج شد ، وقتي از اتاق خارج مي شد در را محكم بست 
هري به من گفت : نبايد اينجوري حرف مي زدي 
گفتم : اون وقتي كه با منه ميتونه هر طلسمي كه دلش خواست رو انجام بده حتي شما هم مي تونيد ، ولي اون هنوز نمي تونه مثل شما طلسم كنه 
از ميز كنار تختم سه حلقه در آوردم و به سمت آنها گرفتم و گفتم : اگه اينارو تو دستتون بكنيد خيلي به دردتون مي خوره ، خانوما دست چپ و آقايون دست راست ، انگشت سبابه براي جنگ ،انگش وسط براي مهموني و انگشت اشاره براي نامرئي شدن 
هري گفت : چي شد چي شد ، نفهميدم چي گفتي 
رو به او گفتم : نگاه كن 
دستم را بر روي انگشت سبابه ام ماليدم ، يك انگشتر با نماد خانوادگي خودمان روي انگشتم ظاهر شد ديگر از آن لباس اشرافي كه بر تن داشتم خبري نبود ، آن لباس جاي خود را به لباس نبرد داده بود ، انگشتر را در آوردم و در انگشت وسط كردم ، لباس هايم تغيير كرد ، اينبار لباسي كه بر تن داشتم بسيار زيبا بود ، لباس به رنگ سبز تيره بود و روي آن با رنگ طلايي تزئين شده بود روي سينه من نيز نماد خانوادگي خودم با رنگ طلايي طراحي شده بود ، شنلم نيز با همين نماد تزئين شده بود 
عكسي كه روي سينه ما طراحي شده بود مربوط به موجودي كه تبديل مي شديم بود و عكسي كه پشت شنل بود مربوط به نماد خانوادگي ما بود ، اين شرايط براي تمام كساني كه اين انگشتر را بر دست مي كردن يكسان بود ، رو به آنها گفتم : اين عكسها مخصوص خودتون است ، عكس روي سينه براي موجود درونتونه و عكس پشت شنل براي نماد خونوادگيتونه ، البته لباساتون بر حسب نماد خونوادگي تون تغيير مي كنه 
انگشتر را در اوردم و در انگشت اشاره ام كردم ، هري شروع كرد به گشتن دنبال من و گفت : كجا رفتي 
انگشتر را در آوردم و در انگشت وسطي كردم ، من دوباره ظاهر شدم و با همان لباس ميهماني جلو آنها ظاهر شدم ، آنها مرا طوري نگاه مي كردند كه انگار يك روح را مي بينند 
رو به انها كردم و گفتم : اين يكي از اختراعات پدربزرگمه ، اين انگشتر كاراييهاي ديگه هم داره كه به درد شما نمي خوره و فقط به درد خوناشاما مي خوره 
هرميون گفت : اين انگشتر اگه به دست دشمناتون بيفته خيلي خطرناكه 
رو به او گفتم : اين انگشترو همونطور كه گفتم پدربزرگم درست كرده ، اين انگشترارو فقط من يا پدربزرگم مي تونيم به كسي بديم يا از اون پس بگيريم هيچكس بدون اجازه ي ما نمي تونه از اين انگشترا استفاده كنه 
ديگر چيزي نگفتم و به آنها خيره شدم ، هري و رون مرا با تعجب نگاه مي كردند 
هري گفت : يعني تو مي خواي اينارو به ما بدي 
گفتم : تازه كجاشو ديدي چيزايي كه امشب پدربزرگم بهت ميده هزاران برابر با ارزش تر از اين چيزايي كه من به تو مي دم ... 
پس از مكثي حلقه ها را به سمت آنها گرفتم و گفتم : همونطور كه گفتم : هري و رون دست راستتون ، خانم هرميون شما دست چپتونو جلو بياريد 
دستهايشان را جلو آوردند ، من حلقه ها را يكي يكي در انگشت كوچكشان كردم ،حلقه ها شروع به درخشيدن كردند ، چندي نكشيد كه حلقه هري ظاهر شد ، حلقه به انگشتري با نماد يك شيردال تبديل شده بود ، انگشتر بعدي انگشتر رون بود ، بعد از مدتي روي ان يك ققنوس ظاهر شد ،رون با ديدن نماد ققنوس درجا خشكش زد حلقه هرميون هنوز داشت مي درخشيد ، هرميون گفت : مي دونستم ، مي دونستم كه من مشنگمو نسلن در نسل مشنگ بودم 
رو به او گفتم : اين امكان نداره ، تو بايد تو خونوادتون حتي شده ده نسل قبل يدونه جادوگر داشته باشين 
كم كم نور حلقه هرميون كمتر شد ، يك نماد زير آن شروع كرد به درخشيدن ، من تا به حال نماد او را در هيچكجا نديده بودم ، نماد او يك حشره بود ، 
هرميون شروع كرد به تكان دادن دستش و گفت : اين ديگه چيه كاش اصلا هيچ نمادي نداشتم 
گفتم : نمي خوايين لباساتونو امتحان كنيد ، زود باشين دير مي شه ها 
اولين نفر هرميون بود كه توانست انگشتر را در انگشت وسطي اش بكند يك لباس سر تاسر سياه بر تنش ظاهر شد روي آن نيز با رنگ طلايي تزئين شده بود ،پدر بزرگم علاقه شديدي به رنگ طلايي داشت به همين خاطر روي تمام لباس هايي كه درست كرده بود نشاني از رنگ طلايي بود 
روي سينه او نيز همان حشره طراحي شده بود 
هرميون گفت : حيف اين لباس كه با اين موجود وحشتناك تزئين شده 
هري گفت : خيلي به تو مياد 
رون هم زد زير خنده 
به هري گفتم : مگه نمي خواين بريم دنبال فرد و جرج 
هري و رون با هم انگشتر ها را در انگشت وسطي خود كردند ، لباس هري قرمز بود ، قرمز تيره بود ، نماد شيردال نيز روي شنل او خود نمايي مي كرد روي سينه او نيز مار باسيليسك نمايان شده بود ، اين لباس ابهت خاصي داشت به صورت هري نگاه كردم او به من نگاه نمي كرد و چهار چشمي به رون خيره شده بود ، رون را نگاه كردم ، او لباسي سفيد بر تن داشت نماد و موجود درونش هر دوققنوس بودند او از نژاد اصيل جادوگران بود ، نژاد او به خود مرلين مي رسيد هم از طرف مادر و هم از طرف پدر ، فهميدم چرا پدر او به تكنولوژي علاقه دارد ، خود مرلين هم به تكنولوژي جديد علاقه داشت او هم دنبال چيز هاي جديد بود ،فرد و جرج ويزلي هم نبوغ خاص خود را در اختراع چيز هاي جديد نشان داده بودند 
رون با تعجب داشت لباسش را نگاه مي كرد ، هرميون نيز داشت لباس او را ورانداز مي كرد 
رو به رون گفتم : مي داني از چه خانداني هستي 
رون گفت : نمي دونم ، اصلا ققنوس چه ربطي به من داره 
هري كه نماد رون را ديده بود گفت : آخه چرا نماد من با موجود درونم فرق مي كنه 
گفتم : شايد واسه خاطر درگيري تو با نواده سالازار اسليترينه ، موجودي كه اسليترين به او تبديل مي شد همين باسليسك بود 
هري گفت : نماد پدرمو چي مي گي ، اون كه شيردال نبود اون يه گوزن بود 
گفتم : به خاطر ازدواج كردن اجدادت با خاندان هاي ديگس ، اين مشكل بين جادوگرا خيلي رخ مي ده ، آخه اونا همسراشونو از خانواده هاي مختلف انتخاب مي كنن . 
هرميون گفت : اين حشره بدتركيب ديگه چيه .... راستي مي تونم از كتابات استفاده كنم 
رو به او گفتم : اين حشرورو تا حالا نديدم ولي امشب حتما از پدربزرگم مي پرسم كه چيه در مورد كتابامم مي توني از اونا استفاده كني تازه آخرين اتاق همين طبقه يه كتابخونس كه مي توني از اون استفاده كني 
رو به هري كردم و ديدم كه ديگر آن لباس قرمز را بر تن ندارد ، اينك لباس سياهي بر تن داشت نماد باسيليسك به رنگ قرمز در آمده بود و تمام سينه او را پر كرده بود ، عكس مار شروع به حركت كرده بود ، لباس هري به اندازه كافي يك انسان را به وحشت مي انداخت ، اين لباس ، لباس نبرد هري بود 
به او گفتم : اگه مي خواي اينقدر اين لباستو امتحان كني اينجا بمون ما سه تا مي ريم دنبال برادراي رون 
هري دوباره انگشتر را در آورد و در انگشت وسط كرد و گفت : اونا تا دير وقت كار مي كنن الان كه تازه ساعت نه نيمه ... خيلي وقت داريم 
بي توجه به حرف هري رو به هر سه ي آنها گفتم : بايد آپارات كنيم هم سريعتر هم مطمئن تره .. بيايين دستمو بگيرين تا به اونجا بريم 
هري گفت : هرميون امتحان داده و خودش مي تونه بياد 
من هم در جواب هري گفتم : اينجا فقط اعضاي اصلي خانواده مي تونن آپارات كنن 
دستهايم را دراز كردم ، وقتي آنها دست هاي من را گرفتند تمركز كردم و آدرس خيابان دياگون مغازه شوخي ويزلي ها در ذهنم جاري كردم ، دوباره همان احساس آپارات به من دست داد ولي به زودي از بين رفت 
من همراه با سه دوستم در خيابان دياگون ظاهر شدم ، آخرين باري كه به اينجا آمده بودم حدود سه سال پيش بود كه از كوچه ناكترن يك وسيله فوق العاده براي تقلب در بازي كوييديچ تهيه كرده بودم ، درست روبه روي من يك مغازه نه چندان بزرگ بود كه روي درب آن نوشته بود مغازه شوخيِ برادران ويزلي ، با اينكه شب شده بود باز هم خيابان پر بود از جادوگران ، هر جادوگري كه از كنار ما رد مي شد ما را چپ چپ نگاه مي كرد ، لباس هاي ما توجه همه را جلب كرده بود ، هركسي كه از كنار رون مي گذشت او را تحسين مي كرد ، رون از اينكه در مركز توجه قرار گرفته بود صورتش قرمز شده بود 
يكي از جادوگران هري را شناخت ، با سرعت به سراغ او رفت و گفت : شما زنده ايد .. خدا روشكر فكر كردم اسمشونبر كار شما رو تموم كرده 
هري گفت : شما لطف داريد كه نگران زندگي من هستيد ولي اگر اجازه بديد ما اينجا كار داريم 
هري و رون هر دو با سرعت به سمت در مغازه رفتند وقتي كه داشتند از در داخل مي شدند با صداي بلند گفتم : خواهش مي كنم اول شما. 
بعد لبخندي به هرميون زدم ، هرميون لباسش را عوض كرده بود و انگشتر را در انگشت كوچكش گذاشته بود ، او اصلا از نماد خانوادگي اش خوشش نيامده بود 
به او گفتم : انگار از نماد خانوادگيت اصلا خوشت نمياد 
هرميون گفت : نه من خوشم مياد ولي .... 
انگشتر را در آورد و در انگشت وسطي كرد دوباره لباس او ظاهر شد ، لبخندي به او زدم و او را به داخل مغازه راهنمايي كردم . او داخل شد ، من هم پشت سرش داخل شدم ، با اينكه دير وقت بود چهار نفر در مغازه بودند ، برداران رون او را يكجا گير انداخته بودند وداشتند لباس او را وارسي مي كردند هري هم به گوشه اي از مغازه رفته بود و داشت يكي از ويترين ها را وارسي مي كرد ، يكي از آن چهار نفري كه در مغازه بودند به سمت ما آمد و به هرميون گفت : اين لباسارو از كجا خريدي ، واقعا قشنگ در اوردنش ، مد تازس 
هرميون گفت : واقعا فكر مي كني كه قشنگه ..... ما اينارو هديه گرفتيم و فكر نكنم تو اينجا از اين لباسا پيدا كني

يكي از برادران ويزلي بلند گفت : نه !!!!! دروغ ميگي .... ما چه ربطي به مرلين داريم مارو گذاشتي سر كار ؟؟؟ 
برادر ديگر گفت : مغازه تعطيله ، مي تونيد فردا صبح بيايين 
آن چهار نفر كه در مغازه بودند قرقر كنان از در خارج شدند 
برادران ويزلي وقتي من و هرميون را ديدند به سمت ما آمدند و به گرمي با ما احوال پرسي كردند ، واقعا عجيب بود اين خانواده به راحتي مي توانستند با ديگران رابطه بر قرار كنند ، يكي از برادران ويزلي رو به هرميون كرد و گفت : فكر مي كني كيا اينجا باشن 
هرميون گفت : نمي دونم آخه چه ربطي به من داره 
او گفت : پدرومادرت اينجان مي توني اونارو تو اتاق پشتي ببيني ، اونا وقتي روزنامه صبحو خونده بودن اومدن اينجا ، قرار بود كه امشب اونارو بيارم خونمون 
هرميون بدون سوال يا جواب به اتاق پشتي که پشت بوفه بود رفت و از جلوي چشم من ناپديد شد با صداي نسبتا بلندي گفتم : خانم گرنجر لطفا زود بگيد تا تشريف بيارن بريم 
يکي از برادران که فرد نام داشت به من گفت : باعث افتخار ماست که با شما آشنا شديم 
گفتم : اين نهايت لطف شماست , لطفا سريع هرچي مي خواين برداريد بايد زودتر بريم 
برادر ديگر که جرج نام داشت به من گفت : باشه شما بريد ما خودمون ميايم 
گفتم : نمي شه .... شما نمي تونيد به تنهايي قصرو پيدا کنيد , باقي حرفامون باشه براي بعد , آخه بايد به بيمارستان بريم 
جرج گفت : بيمارستون براي چي 
رون از پشت سر آنها دستپاچه گفت : به ما چه ... شايد نخواد به ما بگه 
رون چشمکي به من زد و به من فهماند که آنها از حادثه اي که براي بيل و چارلي افتاده است بي خبرند 
گفتم :بعدا براتون توضيح مي دم 
آنها هم ديگر سوال نکردند و به من گفتند که زود آماده مي شوند , حالا فرست خوبي بود که مغازه آنها را وارسي کنم , مغازه عجيبي بود دور تا دور مغازه و وسط مغازه پر بود از قفسه هاي جور و اجور , در آنها وسايل جالبي ديده مي شد خيلي با سليقه چيده شده بودند , به سراغ يکي از آنها رفتم و از پشت شيشه مشغول تماشا شدم ، يك وسيله توجه مرا جلب كرد ،آن وسيله مانند موشک هاي ترقه بازي بود , روي آن نوشته بود ترقه هاي متفکر زير آن هم قيمتش زده شده بود ، قيمت آن يک گاليون بود , خيلي جالب به نظر مي رسيد همينکه خواستم به يکي از آنها دست بزنم صداي برادران ويزلي از پشت سرم آمد آنها با هم گفتند : ما حاضريم 
رو به آنها گفتم : وسيله هاي جالبي داريد , از تموم اونايي که توشون شرارت هست مي خوام . 
برقي در چشمان هر دو برادر نمايان شد , فرد گفت : قابلي نداره 
جرج گفت :خيلي گرون مي شه , مگه اينقدر پول داري 
گفتم : خوشم اومد که خيلي رکيد , هر چي بشه اشکالي نداره فقط طرز استفاده از اونارو هم برام بنويسين 
رون از پشت سر من گفت : وضعتون خيلي خوب ميشه , آخه اين آقا پسر شاهزاده هستنو مي تونن تموم مغازه شمارو با پول تو جيبيشون بخرن 
من هم سرفه اي کردم و گفتم : اينجورام که ميگه نيست , ولي فکر کنم اينقدر پول داشته باشم که بتونم از پس خريدن چند تا وسيله بربيام , تازه من مثل شاهزاده هاي ديگه قرتي نيستم ، شمام نمي تونيد سر من کلاه بزاريد 
چشمکي به آنها زدم و ادامه دادم : اگه چيزهاي جالبي باشن مشترياي زيادي براتون پيدا مي کنم و شايدم بزارم به کلگسيون منم نگاه کنين البته اگه وسايلتونو به من قالب نکنين 
همه زدند زير خنده 
همين لحظه بود که هرميون با خانوادش از در پشت بوفه وارد شدند , به سمت آنها رفتم و با پدر ومادرش احوال پرسي کردم و گفتم : اگه اجازه بديد تا دير نشده به قصر برگرديم , 
فرد وجرج گفتند : مگه تو مي توني همه مارو يباره جابجا کني 
هري که آنطرف مغازه با چند تا از وسايل ور مي رفت گفت : اون خيلي کارا مي تونه بکنه که حتي تو خواب هم نميتونين ببينين 
فرد و جرج با بي اعتمادي چمدوني که با خود داشتند را برداشتند و به سمت من آمدند , چند لحظه اي نشد که همگي دست هاي مرا گرفتند , وقتي همه دستهاي من را گرفتند گفتم : آماده ايد 
آدرس اتاقم را در ذهنم جاري کردم , دوباره همان احساس بد هميشگي آپارات چند لحظه اي نکشيد که در وسط اتاقم ظاهر شدم , هري گفت : واقعا از آپارات متنفرم , چه روش احمقانه ايه 
لبخند روي لبان همه نشست , خانم و آقاي گرنجر هم همديگر را در آغوش گرفته بودند , حال خانم گرنجر خيلي خوب نبود , هرميون هم او را دلداري مي داد. 
به هري گفتم : عادت مي کني 
رون به طرف برادرانش چرخيد و گفت : شما مي تونيد بريد اتاق من اونجا باشيد تا من بيام , تازه پدرو مادر هم اونجان 
رو به آنها گفتم : هر کي که به اين قصر بياد , يه اتاق براش آماده مي شه , اتاق شما هم تو طبقه اوله 
فرد جلو آمد و گفت : ببخشيد که خودمو معرفي نکردم , من فردم 
جرج هم گفت : منم جرجم 
من لبخندي به انها زدم و گفتم : منم كوچيك شما جانيم جاني بليد 
دست هري را گرفتم و به سمت رون رفتم , دست او را هم گرفتم سپس به سمت شومينه رفتم , به هري گفتم : ناراحت نباش ايندفه با شومينه مي ريم 
آتشي درون شومينه نبود , من طلسمي را در ذهنم جاري کردم , آتش زردي در شومينه ظاهر شد , شومينه به قدري بزرگ بود که هر سه نفر ما به راحتي مي توانستيم در آن جا بشويم , وقتي داخل آتش شدم گفتم : سنت مانگو , اتاق بيل و چارلي ويزلي ... 
صدايي شنيدم که گفت : اتاق بيلو چارلي .... 
او جرج بود که وقتي کلمه هاي مرا شنيده بود فرياد زده بود , چند لحظه اي نگذشت که از داخل شومينه اتاق ويزلي ها وارد شديم , چهار تخت در اتاق بود همه آنها پر بودند , از اتاق معلوم بود که خانواده ويزلي وضع مالي خوبي نداشتند که از اتاق هاي عمومي استفاده مي کردند , هري و رون به سمت دو تختي که بالاي اتاق بود حرکت کردند يکي از دو نفري که خوابيده بودند خيلي مشکوش بود , او نيمه گرگينه بود , او با ديدن من هيچ عکس العملي نشان نداد , رون وسط دو تخت رفت و به هر دوي آنها سلام داد و آن نيمه گرگينه را در آغوش گرفت , آن کسي که مسن تر بود بيهوش بود از تعريف هاي هري فهميدم که او بايد چارلي باشد , دو نفري که پايين اتاق خوابيده بودند با وارد شدن ما از داخل شومينه ما را با تعجب نگاه مي کردند 
رون رو به نيمه گرگينه کرد و گفت : بيل حالت خوبه , چرا حرف نمي زني ... بيل ...... بيل 
اشک در چشمان رون حلقه زد و طولي نکشيد که زد زير گريه اصلا گريه به صورت او نمي آمد . 
هري به سمت او رفت و دستهايش را روي شانه هاي او گذاشت و گفت : چيزي نيست خوب مي شن , فقط کمي شکه شدن , خيلي زودتر از اوني که فکر مي کني خوب مي شن 
رون با حالتي گريان گفت : آخه مي خواستن آخر همين هفته عروسي کنن , بيچاره بيل خيلي بد بياري اورده 
اتاق کوچکي بود تقريبا چهار تخت نصف اتاق را پر کرده بودند به سمت رون و هري رفتم و گفتم : اگه زودتر خارج نشيم ,يه بلاي سر برادراي رون مي ياد , آخه وقتي که داشتم آدرس اينجا رو مي گفتم اسم بيلو چارلي رو گفتم 
رون اشکهايش را پاک کرد , آن دو جادوگر ديگر که در تختهاي پاييني بودند از جايشان بلند شده بودند و به ما نگاه مي کردند , رو به آنها کردم و گفتم : بايد ببخشين که مزاحم شديم 
روي ميز کنار تخت يکي از آنها مقدار زيادي شيريني وجود داشت و يک دسته گل بزرگ نيز کنار آنها بود , ان شخص با عصبانيت مرا نگاه مي کرد که يکدفعه لب به سخن گشود و گفت : شما اينجا چي کار مي کنين , چطور تونستين از شومينه بيايين تو, همه اين شومينه ها قفل بودن شما چطور تونستين وارد بشين .... پرستار 
کلمه پرستار را با صداي بلندي گفت , دوباره فرياد زد پرس... نگذاشتم که ديگر حرفش را کامل کند با طلسمي او را ساكت كردم ، در يك لحظه يك نفر از در وارد شد ، او دختر جواني و زيبايي بود ، به محض اينكه ما را ديد گفت : اري .... رون 
او لحجه فرانسوي داشت ، به سمت رون و هري راه افتاد و با آنها به گرمي دست داد و احوال پرسي كرد بعد به كنار تخت بيل رفت و آنجا نشست ، او اصلا متوجه حضور من نشد يا فكر كرد كه من با بيماران ديگرم ، برگشتم و پشت سرم را نگاه كردم آن شخصي كه با طلسم ساكتش كرده بودم با التماس به من نگاه مي كرد، مريض ديگر نيز خود را به خواب زده بود و زير چشمي مرا نگاه مي كرد رو به آنها گفتم : اگه سرو صدان نكنين ، همين الان اينجارو ترك مي كنيم 
آن دختر جواني كه كنار تخت بيل نشسته بود گفت : (( با عرض پوزش حوصله فرانسوي نوشتن رو ندارم . نويسنده )) شما كي هستين اينجا چه كار مي كنين 
او از جايش بلند شد و به سمت من امد ، هري جلوي او را گرفت ، رون اصلا حواسش به ما نبود او مات و مبهوت صورت زيباي دختر شده بود و اصلا هيچ چيز نمي شنيد . 
هري گفت : فلور ايشون با ماست ، ايشون اومدن كه بيل و چارلي رو با خودمون ببريم 
دختري كه فلور نام داشت گفت : براي چي ، چرا مي خواهيد اونارو از اينجا ببريد ؟؟؟ 
هري گفت : آخه شايد ولدمورت به اينجا حمله كنه ، شما اصلا تو اينجا امنيت ندارين 
فلور وقتي كه نام ولدمورت را شنيد جيغي كشيد و به عقب رفت ، او دستانش را روي دهانش گذاشت 
هري گفت : ما زياد وقت نداريم ، بايد هرچي زودتر اينجارو ترك كنيم 
فلور كه تازه جراتش را باز يافته بود دستانش را از روي دهانش برداشت و گفت : ديگه جلوي من اسم اونو نيار .... اصلا بگو ببينم شما چطور اين وقت شب اومديد اينجا ، ساعت ملاقات خيلي وقته تموم شده 
من جلو رفتم و بين دو تخت رو به روي آنها قرار گرفتم و دستهايم را از دو طرف دراز كردم ، دستهايم را به زور به دو نفر كه روي تخت خوابيده بودند رساندم و با طلسمي انها را به درمانگاه قصر فرستادم 
فلور وقتي كه ديد اونارو غيب كردم به سمت من حمله كرد و چوبدستي اش را به سمت من گرفت 
رون وقتي حركت سريع فلور را ديد به خودش آمد و با هري جلوي فلور را گرفت 
هري گفت : چيزي نيست فلور ، اين كارا واسه كمك به اونا بود ، ما براي همين كار اينجا اومده بوديم 
پدر بزرگ براي درمانگاه طلسم آپارات شكن قويي گذاشته بود به خاطر همين از هر جا مي شد به انجا اپارات كرد حتي از خود وزارت سحر و جادو 
صداي قدمهايي از سالن امد ، پيش خودم گفتم شايد پرستار باشد به همين دليل به سمت هري، رون و فلور رفتم ، فلور هنوز چوبش را به سمت من گرفته بود ، به او گفتم : اگه اين كسي كه داره مياد پرستار باشه كارمون درمياد 
به سمت شومينه نگاه كردم ، يك طلسم در ذهنم جاري كردم ، آتش زرد رنگ دوباره روشن شد و زبانه كشيد ، از آنها دور شدم و به داخل اتش رفتم ، هري و رون هم به زور فلور را كشان كشان به داخل آتش كشيدند وقتي همگي وارد آتش شديم ،پرستار در قاب در ظاهر شد من هم فرياد زدم قصر بليد لندن 
هنگامي كه داشتم كلمات را بر زبان مي آوردم آن پرستار كفت : اينجا چه خبره شما.... 
ديگر باقي حرف هايش را نشنيدم ، حالا در شومينه اتاقم بوديم وقتي وارد اتاق شديم ديدم كه هرميون كنار شومينه نشسته است ، پدر و مادرش هم او را در آغوش گرفته اند ، رو به آنها گفتم : چي شده ، فردو جرج كجان 
فلور همراه با هري و رون وارد اتاق شدند ، فلور هنوز داشت تقلا مي كرد و مي گفت : چه بلايي سر بيلم اورديد. 
آن دو را كنار زد و به سمت من آمد و با خشم به من گفت : چي كارشون كردي مردك 
او مرا با لفظ مردك خطاب كرده بود ، به سمت او برگشتم و با خشم او را نگاه كردم او وقتي مرا ديد چند قدم عقب رفت ، او را تنبيه نكردم جون در شرايط خوبي نبود و نمي توانست جلوي خودش را بگيرد تازه او از من هيچ نمي دانست 
به او گفتم : ادبم چيز خوبيه ، اونا تو درمونگاه هستن ، درمونگاه تو زير زمين قصره مي توني اونارو اونجا پيدا كني 
او به سرعت از در خارج شد ، رو به پدر هرميون كردم و گفتم : چي شده ، فرد و جرج كجان 
پدر هرميون گفت : وقتي شما وارد آتيش شدين ، تو آدرستون بعد از اسم سنت مانگو اسم برادراي اونارو برديد ، اونا مي خواستن بيان كه هرميون جلوشونو گرفت ، يكي از اونام كه ديد هرميون جلوي راهشو گرفته روش يك طلسم كرد ، همينكه ديدم هرميون پرتاب شد به طرف هرميون دويدم ، وقتي برگشتم تا با اونا دعوا كنم دو تا حيوون سياه پوش ....نمي دونم حيوون بودن يا آدم اومدنو اون دوتا رو با خودشون بردن نمي دونم كجا بردنشون هرچي پرسيدم جوابمو ندادن ، منم از غيافشون ترسيدم . 
گفتم : چيزي نيست اونا به خاطر اينكه تو قصر بدون اجازه طلسم كردن تو بازداشگاهن الان ميارمشون. 
رون كه تازه جريانو فهميده بود گفت : چي داري مي گي پسر ، داداشاي منو زندوني كردن ، واسه ي چي مگه ما مهمون شما نيستيم . 
گفتم : ببخشين ، تقصير من بود بايد اول بهتون مي گفتم كه نبايد اينجا بدون اجازه طلسم كنين ، خودم از دل هر دوشون در ميارم .... توماس .... توماس كدوم گوري هستي 
يك موجود با لباس هاي يك دست سياه رنگ جلوي من ظاهر شد ، او تعظيمي به من نكرد و فقط گفت : امري داشتيد شاهزاده ، صورت او يك چيز مثل صورت جن خانگي و انسان بود ،چشماني به رنگ قرمز داشت ، روي صورتش هم جاي زخم هاي عميقي بود ، يك رداي بلند همراه با شنلي بلند كه پايين شنل روي زمين كشيده مي شد را بر تن داشت ، موه هاي روي دستش هم به طور وحشتناكي بلند شده بود ، ناخن هايش هم خيلي بلند بودند ، او يك جن سرباز بود ، آنها را اربابشان يعني جمشيد به خاطر از بين بردن هكتور به اليور داده بود ، آنها محافظان قصر ما بودند ، قدرت آنها از يك جادوگر معمولي خيلي زياد تر بود ، جن هاي سرباز هم بدون چوب جادو مي كنند و فقط از اربابشان دستور مي گيرند ، حالا كه در اختيار خانواده ما هستند ، غير از اربابشان از بزرگ خانواده ما دستور مي گيرند ، من به شخصه اصلا از توماس خوشم نمي آمد ، او فرمانده جن هاي سرباز تمام قصر هاي ما بود ما تقريبا حدود 100 تا جن سرباز در قصر هايمان داشتيم. 
رو به او كردم و گفتم : آقايان فرد و جرج ويزلي را هر چه زودتر با احترام تمام به اينجا بيار 
توماس بشكني زد ، فرد و جرج همراه با دو جن خانگي ديگر كه آنها هم چهره هاي كريهي داشتند ظاهر شدند ، آنها نيز قيافه هاي وحشتناكي داشتند ، فرد و جرج خيلي وحشت زده بودند به طوري كه اصلا صدايشان در نمي آمد ، افرادي كه همراه من در اتاق بودند ساكت به حرف هاي من و جن هاي سرباز گوش مي دادند ، يكي از جنهاي سرباز چوب هاي فرد و جرج را به توماس داد و گفت : قربان اين چوب ها مال اين دو جوان است 
جلو رفتم و خواستم چوبها را از توماس بگيرم ، وقتي چوبها را از دست او مي كشيدم آنها را محكم نگه داشت و گفت : بار آخري باشد كه دوستان ارباب اينجا جادو مي كنند ، قانون براي همه يكسان است 
گفتم : مرخصيد مي تونيد بريد . 
چوب را محكم از دست او كشيدم و بلند گفتم : همين حالا گورتو گم كن توماس وگرنه 
توماس همراه با دو جن سرباز ديگر غيب شدند 
رون به محض اينكه ديد جن هاي سرباز غيب شدند به سمت برادرانش دويد و شروع كرد فرد را ور انداز كردن او زير لب مي گفت : موردشور اين قصرو آدماشو ببرن ... چيزيت شده فرد جاييتو كه زخمي نكردن 
فرد و جرج هنوز در شك جن هاي سرباز بودند به آنها گفتم : ببخشين كه به شما چيزي از قوانيين اينجارو نگفتم ، اشتباه از من بود ، آخه شما نبايد تو قصر پادشاهي بدون اجازه يكي از اعضاي خونواده طلسم مي كرديد ، اميدوارم كه منو ببخشيد، 
فرد و جرج كه تازه به خودشان آمده بودند سر تكان دادند ، جرج با ناراحتي گفت : چي گفتي ، قصر پادشاهي ديگه كدوم گوريه ، بگو ببينم بيل و چارلي كجان 
رون گفت : ولش كنين بابا ، با اون چي كار دارين ، بيايين بريم پيش بيلو چارلي ، من تو راه همه چيزو براتون توضيح مي دم 
هرميون به سختي با كمك هري از جايش بلند شد ، پدر و ماردش هم زير بغل هاي او را گرفتند و به سمت در بردند فرد و جرج وقتي پدر و مادر هرميون را ديدند هر دو با هم گفتند : ببخشين دست خودمون نبود . 
پدر هرميون سري به علامت موافقت تكان داد از در خارج شد ، رون و برادرانش نيز خارج شدند وقتي هري داشت از در خارج مي شد گفتم : ساعت يازدهو چهلو پنج دقيقه تو تالار اصلي مي بينمت البته اگه بخواي تو تششيع جنازه شركت كني 
هري گفت : باشه حتما ميام 
او چشمكي به من زد و در را بست ، من رو به كتابخانه كردم و با چشمانم كتابي را از كتابخانه خودم در دستانم ظاهر كردم ، روي جلد كتاب با رنگ آبي نوشته بود ، نماد هاي خانوادگي نوشته آلن كمر مدير استاد تاريخ مدرسه هاگوارتز تقريبا يك ربع كتاب را زيرو رو كردم ولي اثري از نماد هرميون را در آن نيافتم ، امشب به خاطر احترام به خانواده دراكولا خوردن شام را گذاشته بودند براي بعد از خاك سپاري اليور ، تقريبا نيم ساعتي تا دوازده مانده بود ، ساعت دوازده شب ، مقدس ترين ساعت براي خون اشامان است و آنها هميشه كار هاي مهم را در اين ساعت انجام مي دادند 
بلند شدم و به سر ورويم رسيدم در اين دو روز اندازه يك عمر حادثه ديده بودم ، بهترين لباس عزاداريم را برداشتم و بر تن كردم ، البته تقريبا تمام لباس هاي من تيره و اغلب سياه بوند در آنها تك توك رنگ روشن پيدا مي كردم ، تقريبا 20 دقيقه به دوازده بود كه از اتاقم خارج شدم و به سمت اتاق هري رفتم ، در زدم ولي صدايي نشنيدم ، پيش خودم گفتم ، حتما در اتاق رون يا هرميون است، به همين خاطر به سمت پايين پله ها حركت كردم ، وقتي به طبقه دوم رسيدم ديدم كه دو خون آشام جلوي در اتاق پيتر ايستاده بودند ، انها را قبلا ديده بودم ، آنها محافظان پدر و مادر اليور بودند ، به سمت آنهاحركت كردم ، آنها وقتي مرا ديدند تعظيمي كردند ، ديگر به جلوي در اتاق اليور و پيتر رسيده بودم ، پدر و مادر اليور در اتاق بودند ، پدر اليور داشت پيتر را نوازش مي كرد ، مادر اليور هم جسد اليور را در آغوش گرفته بود ، صدايم را صاف كردم و سلامي به آنها دادم 
مادر اليور گفت : حالا خيالت راحت شد ، چطور تونستي وايستيو مرگ پسرمو تماشا كني 
گفتم : من اونموقع خودم داشتم مي مردم كه اليور به كمك من اومد 
مادر اليور كه زني بد اخلاق بود دهانش راباز كرد كه مرا به فهش بكشد اما پدر اليور او را در آغوش گرفت و گفت : به اعصابت مصلت باش عزيزم ، اون هيچ تقصيري نداره ، منم به اندازه تو ناراحتم ولي اين دليل نمي شه كه به شاهزاده اهانت كنم . 
پدر پيتر و اليور مرد منطقي و خوبي بود ، او بود كه اليرقم اسرار مادرشان به انها اجازه داده بود شواليه بشوند و در اين راه پيشرفت كنند . 
دوباره وجود خودم را در آن اتاق اضافي ديدم به همين خاطر از آنجا دور شدم و به سمت طبقه پايين حركت كردم ، در تالار اصلي پر بود از خانواده دراكولا ها ، بيشتر آنها را حتي يك بار هم نديده بودم ، تقريبا 200 نفري مي شدند ، مردها و زنها و بچه ها همگي به خاطر اليور كه عضو يكي از ثروتمند ترين خانواده هاي دراكولا ها بود آمده بودند 
وقتي داشتم از سالن اصلي رد مي شدم همه خون آشاماني كه در تالار بودند به من تعظيم مي كردند ولي با حالتي منزجر مرا نگاه مي كردند ، از اين حالتشان اصلا خوشم نيامد ، بعضي از آنها به عكس هاي روي ديوار نگاه مي كردند و چيز هايي مي گفتند كه به نظر خوب نمي امد ، هري ، هرميون و رون را ديدم كه با خانواده خود يكدست سياه پوشيده بودند و جلوي در تالار جلسات ايستاده بودند ، هري به تنهايي نظر ده يا بيست تا از دراكولا ها را جذب كرده بود 
به سمت آنها رفتم ، فرد و جرج از دست من خيلي عصباني بودند به خاطر همين وقتي داشتم با آنها دست مي دادم حتي به من نگاه هم نمي كردند ، رو به آنها گفتم : من هنوز روي حرفم هستم ، فردا بعد از ظهر كلگسيونمو بهتون نشون مي دم 
ديگر انها مرا با خشم نگاه نمي كردند رو به همه كساني كه با هري بودند كردم و گفتم : اگه مي خواين پدربزرگمو ببينين با من بياين بريم تالار جلسات ، الاناس كه ديگه برسه 
پدر و مادر رون و هرميون گفتند : شما بريد ما همينجا منتظر شما مي مونيم ، رو به انها كردم و گفتم : ببخشين كه شام مونده براي بعد از مراسم تشييع جنازه آخه مي دونيد ، مهموناي زيادي از تموم دنيا اومدن ، ما هميشه شامو ساعت ده يا يازده مي خوريم 
آقاي ويزلي با چشماني گرد شده من را نگاه كرد ولي فقط گفت : اشكالي نداره پسرم . 
به سمت تالار جلسات حركت كرديم و از در آنجا داخل شديم ، هيچ كس در آنجا نبود ، وقتي از در داخل شديم هري در آينه روبرو جاي مرا به رون نشان مي داد ،گفتم : من يه خوناشامم به خاطر همين نمي تونيد منو تو آينه ببينين ، پدر بزرگو مادر بزرگم تا دو سه دقيقه ديگه ميان 
جرج و فرد به سمت صندلي ها رفتند و شروع به ور انداز كردن آنها كردند ، رو به آنها كردم و گفتم : به اونا دست نزنيد شايد طلسمي روي اونا باشه كه بلايي سرتون بياره 
بقيه هم مشغول تماشا كردن عكس هاي دور تا دور ديوار شدند ، من هم كنار شومينه رفتم و منتظر شدم كه پدر بزرگم بياييد ، تقريبا چند دقيقه اي گذشت كه آتشي درون شومينه روشن شد ، چندين سايه رادرون شومينه ديدم ، تمام سايه ها به سمت بيرون شوميه در حال حركت بودند ، اولين كساني كه از آتش خارج شدند پدربزرگم و دايي ام بودند پشت سر آنها هم مادر بزرگم همراه با دوازده لژيون پدربزرگم وارد شدند ، آن دوازده نفر هميشه با پدر بزرگم بودند ، سمت آنها لژيونربود لژيونر يعني محافظ ولي در فرهنگ ما فقط به محافظان فرمانروا لژيون مي گويند 
پدر بزرگم با اين همه سن زياد اصلا به نظر پير نمي آمد ، او هيكلي چهار شانه و ورزيده اي داشت ، چشمان او سبز بود ولي كمي به قرمزي مي زد اين قرمزي از سن زياد بود ، به سمت او رفتم ، دست او را بوسه زدم و جلوي او زانو زدم ، او دستي بر سر من كشيد و گفت : حالت خوبه پسرم 
من هم با حركت سر جواب او را دادم ، هري و دوستانش هم به پدر بزرگم سلام دادند ولي جرات نزديك شدن به پدر بزرگم را نداشتند 
نام پدر بزرگم را به خاطر پدرش اليور دوم گذاشته بودند او براي اينكه با پدرش اشتباه نشود گفته بود كه او را هرگز با اين نام صدا نزنند 
دايي من هم جلو آمد و با من دست داد و گفت : از ديدن شما خرسنديم شاهزاده جوان 
او با تئنه صحبت مي كرد ، اسم او ويليام بود ، اوهم مثل پدربزرگم هيكلي درشت و چهار شانه داشت ، سن او هم خيلي بالا بود ، او تقريبا از مادرم چهار صد سالي بزرگ تر بود ، قيافه او بسيار فريبنده بود ، هر كسي او را براي اولين بار مي ديد فكر مي كرد درست كار ترين كسي را كه در زندگي ديده است را مي بيند ولي باطن او درست نقطه مخالف ظاهر او بود . 
پدر بزرگم به سمت هري رفت و گفت : نمي خواي با يه پادشاه پير هم صحبت بشي 
هري گفت : من .... من ...آخه .... 
پدر بزرگ جلو رفت و با او دست داد ، هرميون ، رون و جيني از وقتي كه دايي من را ديده بودند ديگر تكان هم نخورده بودند آنها به چشمان دايي من خيره شده بودند ، دايي ام هم از اين فرصت استفاده كرده بود و در حال خواندن ذهن آنها بود 
وقتي اين صحنه را ديدم با سرفه اي حواس دايي ام را به خودم جلب كردم و با نگاهي خشمناك آرام به او گفتم : با دوستاي من اينكارو نكن 
دايي ام رو به من گفت : اوه شاهزاده جوان ناراحت مي شن كه ذهن دوستانشون خونده بشه . 
به او خيره شدم و با خشم به او نگاه كردم ، او شروع كرد به ذهن روبي من ، من مطمئن بودم كه او نمي تواند ذهن مرا بخواند ، مقابله با حملات ذهني يكي از درس هاي مهم شواليه شدن بود ، ما بايد در سخت ترين لحظات مي توانستيم جلوي هجوم ذهني ديگران را بگيريم 
دايي ويليام فشار را بر سر من زياد كرد ، كم كم داشت سر من درد مي گرفت كه پدر بزرگم با صداي بلند گفت : پسرم نمي خواي دوستاتو به من معرفي كني . 
حواس دايي ام پرت شد ، براي يك لحظه توانستم خاطرات او را مرور كنم ، اولين تصويري كه جلوي من ظاهر شد خود ولدمورت بود كه روبروي دايي ام ايستاده بود ، تصوير خيلي زود تر از آني كه تشكليل شده بود از بين رفت ، ديگر هيچ چيز نديدم 
به سمت پدر بزرگم حركت كردم ، پدربزرگم فهميده بود كه من و دايي ويليام در حال ذهن روبي هم بوديم او خواسته بود كه جلوي ما دوي تا را بگيرد ، قدرت دايي ام خيلي بيشتر از آني بود كه فكر مي كردم ، لبخندي به پدر بزرگم زدم و به سمت او رفتم و گفتم : اين پسره كه جلوتون وايستاده خود هري پاتره 
پدر بزرگ گفت : اين پسر جوون رو تموم دنيا مي شناسن 
ادامه دادم : اين خانم هم كه موه هاي قهوه اي دارن خانم هرميون گرنجر هستن 
هرميون به سمت پدر بزرگم حركت كرد و با او دست داد 
پدر بزرگ گفت : اين خانوم جوان رو هم مي شناسم ، مغز متفكر گروه هري پاتر ... درست مي گم دختر خانم 
هرميون سرش با پايين انداخت و گفت : شما لطف دارين 
رو به رون كردم و گفتم : اين آقا پسر هم رونالد ويزلي هستن 
رون هم جلو رفت و با پدر بزرگم دست داد 
پدر بزرگ گفت : يار وفادار هري پاتر ، دامبلدور درباره تو خيلي برام گفته ، تو منو ياد دوستاي خودم مي ندازي ولي فكر نكنم اونا به پاي تو هم برسن ، تو واقعا نماد يه دوست واقعي هستي ، 
پدر بزرگ رو به من كرد و ادامه داد : پسرم بهتره با اين رون دوست خوبي باشي ، اون ارزشش خيلي بيشتر از ايناست 
رون زبانش را گم كرده بود و با لكنت گفت : مم... نون 
رو به جيني كردم و گفتم : اين خانم هم ويرجينيا ويزلي هستن 
او هم جلو آمد و با پدر بزرگم دست داد 
پدر بزرگ نگاهي به هري كرد ، او از خجالت قرمز شده بود ، پدر بزرگ گفت : فكر كنم هري دوست نداره در مورد رابطش با تو صحبت كنم ولي هر چي باشه تو قرار نزديك ترين كس به هري باشي ، مواظبش كه هستي دخترم 
جيني هم جلو آمد و با پدر بزرگم دست داد دست او كاملا مي لرزيد ، او به چشمان پدر بزرگم خيره شده بود . 
رو به برادران ويزلي كردم و گفتم : اين دو جوان هم فرد و جرج ويزلي هستن 
آنها هم جلو آمدند و با پدر بزرگم دست دادند ، پدر بزرگ وقتي كه داشت با فرد دست مي داد گفت : من اين آقايون رو مي شناسم ، همين دو سه ماه پيش بود كه با داييت به مغازشون رفته بوديم تا براي روز تولدت برات يه چيزي بخريم ، اين دوتا مثل خودت آدماي خلاقين تو مغازشون هم چيزاي با ارزشي پيدا ميشه 
فرد گفت : اين نظر لطفتونه 
پدر بزرگ گفت : راست ميگي اينو روزي كه به اونجا اومده بودم مي گفتي ، يادته كه حتي يه زرم به ما تخفيف ندادي 
پدر بزرگ لبخندي زد و ادامه داد : شوخي كردم بابا ، ناراحت نشدي كه 
احساس گرمي لذت بخشي را روي شانه هايم احساس كردم ، من دو دست مادر بزرگم را روي شانه هايم حس كرده بودم ، مادربزرگم تنها يار غمخوار من بود كه در مواقعي كه احساس تنهايي مي كردم فقط او را داشتم كه سر روي شانه اش بگذارم و درد ودل كنم ، من مادر بزرگم را از ته قلب دوست داشتم ، او برايم محبوب ترين كس در دنيا بود ، برگشتم و دست هاي او را گرفتم ، هميشه گرماي دست هاي او به من آرامشي وصف نكردني مي داد. 
مادر بزرگ گفت : فكر كردم منو يادت رفت ، دوستاي جديد پيدا كردي ديگه به ما محل نمي دي 
گفتم : همش تقصير داييه ، نيومده شروع كرده بود فضولي ببينه يه چيزي از من پيدا مي كنه كه چوقولي منو پيش پدر بزرگ بكنه 
مادر بزرگ گفت : زياد به پروپاش نپيچ ، اينروزا خيلي ناراحته 
تقريبا همه از تالار خارج شده بودند ، هري ، هرميون و رون همراه با جيني جلو آمدند و با مادر بزرگم دست دادند ، هري گفت : از ديدن شما مفتخرم ، ميشه بگيد با جاني چه نسبتي دارين 
صدايم را صاف كردم و گفتم : ايشون مادربزرگمه 
مادر بزرگ لبخندي زد و گفت : بهتره بريم وگرنه دير ميشه ها 
مادر بزرگ در خروجي را نشنانمان داد و همگي به سمت ان حركت كرديم وقتي وارد تالار اصلي شديم ديدم كه همه كساني كه آمده بودند در حال خارج شدنند ، قبرستان در سمت چپ قصر بود ، انگار پدر بزرگم مي خواست او را در آنجا قبر كند ، وقتي پدر بزرگم مي خواست كاري بكند كسي جرات مخالفت با او را نداشت. 
وقتي وارد فضاي باز قصر شديم باد گرمي شروع به وزيدن كرد ، يواش يواش گرما در حال رخت بربستن از روي لندن بود ، اين نويد فرارسيدن فصل پاييز را مي داد ، در راه من و هري عقب تر از همه شروع به صحبت كرديم ، كلا ماجراي ديشب يعني مرگ اليور را از ياد برده بودم ، حرفهاي پدر اليور به من تسكين داده بود ، نمي دانم چرا ولي ديگر احساس گناه نمي كردم ، رو به هري كردم و گفتم : از خونوادت چه خبر ، اونا چرا نيومدن . 
هري گفت : يه سري بهشون زدم ، اونا از وقتي فهميدن شما خون آشاميد از ترسشون از در اتاقشون بيرون نميان 
در همين لحظه هرميون پيش ما آمد و رو به من گفت : در مورد نماد خانوادگي من تونستي چيزي بفهمي يا نه 
گفتم : نه ، نتونستم .... ولي من اونو يه جايي ديدم ، حتما پدر بزرگم مي دونه ، منو هري ازش مي پرسيم 
رو به هري كردم و ادامه دادم : راستي ميخوام به پدربزرگم در مورد هروكراسها بگم . 
هري گفت : فكر خوبيه ، خودمم مي خواستم با اون در ميون بزارم . 
ديگر به قبرستان رسيده بودم ، اليور را در قسمت دراكولاها كه تازه درست كرده بوديم مي خواستند قبر بكنند ، وقتي تابوت او را در قبر گذاشتند ، خانواده او شروع كردند به انجام رسوم خانوادگي خود ، دايي من جلوتر از همه آنها بود و كلماتي بر زبان مي آورد ، كلمات مفهوم نبود ولي هر چه بود براي شادي روح او بود آنها يكي يكي جلوي قبر اليور مي رفتند و از خون خود روي تابوت داخل قبر مي ريختند . 
پدر بزرگم برگشت به سمت ما و رو به من و هري گفت : قرارمون يادتون نره نيم ساعت ديگه توي طبقه ششم اتاق آموزش ، مي بينمتون . 
پدر بزرگ دستي بر سر من كشيد و لبخندي زد و در همان لحظه غيب شد ، او بسيار مهربان تر از هميشه شده بود ،رو به بقيه نگاه كردم ،برادران ويزلي با وحشت داشتند مراسم دراكولا ها را تماشا مي كردند ، رو به هري كردم و گفتم : بهتره من و تو زودتر بريم وگرنه دير ميرسيم ها، راستي شمشيرتو برداشتي 
هري گفت : پس چي كه ورداشتم ، من علاقه شديدي به اون دارم ، به خاطر همين اونو هيچ وقت از خودم دور نمي كنم 
كمي صبر كردم و گفتم : من خيلي پياده روي رو دوست دارم ولي مي خوام زودتر از پدر بزرگم به اتاق آموزش برم 
هري گفت : بزار به بچه ها بگم بعد بريم 
او به سمت هرميون و رون رفت و با آنها صحبت كرد ، بعد به سمت جيني رفت ، جيني كنار مادرش بود ، از دور دستي براي جيني بلند كرد و از او خداحافظي كرد ، سپس به سمت من آمد و گفت : بريم 
دستش را گرفتم و در طبقه سوم ظاهر شدم ، هري گفت : نمي شه توي اتاق آموزش ظاهر بشيم 
گفتم : من تنهايي مي تونم ولي با وجود تو نمي تونم ، آخه كسي اجازه آپارات كردن رو تو طبقه هاي بالاتر از طبقه سوم نداره . 
هري گفت :الان تو طبقه سوميم 
گفتم : آره 
هري گفت : مي خواي تا طبقه ششم مسابقه بديم ببينيم كي مي تونه زودتر برسه 
گفتم : باشه ... يك ... دو ... 
هنوز سه را نگفته بودم كه شروع كردم به دويدن و در راه بلند گفتم : سه 
هري گفت : خيلي نامردي ، حداقل يكمي يواش تر بدو 
با سرعت هر چه تمام تر از پله ها بالا رفتم هري در پيچ پله ها گم شده بود ، وقتي از طبقه چهارم رد مي شدم دو جن سرباز را ديدم كه در وسط سالن در حال حركت بودند ، ايستادم تا براي هري اتفاقي نيافتد 
آنها توجهشان به من جلب شده بود ، هري هم نفس نفس زنان از پله ها بالا مي آمد وقتي جن هاي سرباز را ديد در جا خشكش زد ، رو به او گفتم : اونا با تو كاري ندارن ، تو از پدر بزرگم اجازه داري كه به هر طبقه اي كه خواستي بري بجز طبقه دوازده 
كمي صبر كردم و ادامه دادم : به همين زودي خسته شدي ، هنوز يه طبقه بيشتر بالا نيومديم 
هري گفت : خسته نشدم ، فقط يكمي پام درد مي كنه 
گفتم : خيلي خب اگه بيشتر از 1 دقيقه تو سالن باشي اون جناي سرباز ميان سراغت 
همين كه اين حرف را زدم هري جان تازه اي گرفت و باسرعتي زياد از پله ها بالا دويد ، اين دروغ را به او گفتم تا سريع تر از پله ها بالا برود ، چيزي نكشيد كه به طبقه ششم رسيديم ، دور تا دور طبقه ششم پر بود از نقش و نگار ها و كلماتي به زبان خون آشامان بليد ، عكس هايي هم تك وتوك توي سالن ديده مي شد كه اغلب مال فاميل هاي دور ما بود ، در سالن شروع كرديم به جلو رفتن ، اتاق هاي زيادي در اين طبقه بود ، روي در اتاق ها نيز نام اتاق ها ديده مي شد كه هر كدام با رنگ مخصوصي نمايان بود ، اين اتاق ها غير از اسم اتاق عكسي از اتاق را نيز روي خود داشتند كه مربوط به موضوع در اتاق بود ، بيشتر اتاق ها كتابخانه يا اتاق آموزش هاي مختلف بودند ، هري اسم اتاق ها را بلند بلند مي خواند : كتابخانه تاريخچه خون آشامان ، كتابخانه جادو ، كتابخانه مبارزه در برابر گرگينه ها ، كتابخانه مبارزه در برابر جادوي سياه 
هري كمي صبر كرد و گفت : كتابخونه مبارزه در برابر جادوي سياه ، مگه دفاع در برابر جادوي سياه نيست 
گفتم : اون كتابخونه هم هست ، اين كتابخونه يعني همون جادوي سياه فقط يكمي باكلاسش كردن 

هري به بلند خواندن نام اتاق ها ادامه داد ، چند لحظه اي نگذشت كه هري ايستاد و گفت : چرا جن هاي سرباز نيومدن 
لبخندي زدم و گفتم : شوخي كردم بابا 
هري مرا چپ چپ نگاه كرد و گفت : شوخي بي مزه اي بود 
گفتم : به خاطر اين بود كه تو زودتر بيايي وگرنه دير ميشد 
هري گفت : باشه يكي طلبت 
تقريبا به اتاق آموزش رسيده بوديم ، به محض اينكه جلوي در رسيديم در خود به خود باز شد ، كمي شك كردم ولي داخل شدم هري هم دنبال من وارد شد , اينجا را نمي شد اتاق ناميد بهتر بود اينجا را هم تالار مي ناميد چون خيلي بزرگ بود , در اين اتاق هر چيزي براي آموزشِ مبارزه وجود داشت , تمام قفسه ها پر بود از وسايل جادوگري , من سطوح عالي جادوگري را در اين اتاق زير نظر پدر بزرگم ياد گرفته بودم , پدربزرگم سخت گير ترين معلمي بوده که تا به حال در عمرم ديده بودم , وسط اتاق سکويي سه در سه وجود داشت که روي ان تمرين دوئل مي کرديم . 
به سمت بالاي اتاق حرکت کرديم ,خواب چشمان هري را گرفته بود . 
همينطور که دور اطراف را نگاه مي کردم صدايي از پشت سر گفت : بازم بي توجهي , نتونستم به تو ياد بدم که وقتي از در يه اتاق مياي تو اونجا رو خوب نگاه کني تا اگه دشمني توش باشه بفهمي 
صدا مال پدر بزرگم بود , برگشتم به سمت صدا ديدم پدر بزرگم پشت سر من ايستاده و لبخندي بر لبانش دارد , نمي دانم که چطور شده بود پدربزرگم اينقدر خوشحال بود , تا به حال او را اين چنين خندان نديده بودم . 
پدر بزرگ گفت : خيلي حواس پرت شدي , اگه به من بود به تو رتبه آبدارچي شواليه هارم نمي دادم , تو شک نکردي چرا در خود به خود باز شد چرا اينقدر بي توجهي 
پدر بزرگ به سمت من امد و آهي کشيد , رو به هري کرد و گفت : اين يکي رو اگه بکشي هم نمي فهمه , تو واقعا مي خوايي اينجوري ولدمورتو بکشي . 
من گفتم : با وجود شما تو قصر بليد کسي نمي تونه کاري بکنه که به ضرر بليد ها باشه 
پدر بزرگ دستش را زير چانه اش گرفت و گفت : تو دراکولا ها رو خيلي دسته کم مي گيري حاضرم شرط ببندم که يک دقيقه هم جلوي دايي ات دوام نمياري . 
گفتم : خيلي دلم مي خواد ببينم اون پيرمرد وحشتناک چي کار مي تونه با من بکنه 
شخص ديگري شروع کرد به خنديدن , برگشتم و ديدم دايي ام در اتاق بود نمي دانم او چطور از من و هري سريع تر به اينجا آمده بود , آخر او جزء خانواده پدري من نبود پس چرا توانسته بود به اين سرعت به اين طبقه بيايد 
دايي ام جلو آمد و گفت : شاهزاده جوان مي خواهد قدرت مرا محک بزند ,اه.... خيلي شبيه پدرت شدي! , پدرت هميشه تو آرزوي شکست دادن من بود . 
وقتي داييم ام به سمت من آمد هري دو سه قدم عقب رفت , خودمم دسته کمي از او نداشتم , او طوري قدم بر مي داشت که چند برابر وحشتناک شده بود , نور طوري به او مي زد که نيمي از بدن او در تاريکي پنهان شده بود , دندان هاي نيشش نيز کاملا بيرون زده بود و نور را منعکس مي کرد , چشمانش هم کاملا قرمز شده بود . 
او وقتي حرکت به سمت عقب مرا ديد خنديد و گفت : تو حتي از ديدن من هم مي ترسي چه برسه به اين که با من مبارزه کني . 
پدر بزرگ رو به دايي ويليام کرد و گفت : حرفي که به جاني زدم را بايد به تو هم بگويم , ويليام تو خودت خوب مي دوني که پدر جاني فقط به خاطر خواهرت با توکاري نداشت , تو هم بليد ها رو خيلي دسته کم مي گيري , هرچي باشه خون من تو رگاي جاني جريان داره . 
دايي ويليام گفت : قصد جسارت به فرمانروا رو نداشتم , ولي اين پسر تقريبا چهارصد سي سال از من کوچکتره , من اگه روزي يه طلسم هم ياد مي گرفتم , اون با اين سن حتي يه دقيقه هم نمي تونه جلوي من دووم بياره . 
دايي ويليام جلوي پدر بزرگ نه تنها مرا مسخره مي کرد بلکه قدرت تمام بليد ها را نيز زير سوال مي برد , خشم تمام وجودم را فرا گرفته بود , احساس کردم عرق سردي روي بدنم در حال جريان است , نفس هايم تند تراز هميشه شده بود , هوا را با فشار از بيني ام خارج مي کردم 
رو به پدر بزرگم کردم و با خشم گفتم : پدر بزرگ اگر اجازه مي دهيد نشونش بدهم يه بليد چکار مي تونه بکنه . 
دايي ام خنده اي کرد و گفت : من حاضرم بدون طلسم و بادست خالي با تو بجنگم 
احانت کافي نبود ، او داشت مرا مسخره مي کرد , او مرا آنقدر مسخره کرده بود که ديگر چشمانم داشت از حدقه بيرون مي زد , من بايد کاري مي کردم چشم هايم را بستم و با صداي بلند اين کلمات را از دهانم خارج کردم : من تو را به دوئل دعوت مي کنم 
اول نفهميدم که چه گفته بودم ولي بعد از لحظاتي وقتي صورت مات و مبهوت پدر بزرگم را ديدم فهميدم چه گفتم , من او را به مبازره دعوت کرده بودم , او سرکرده دراکولا ها بود , او تا به حال خيلي از بليد ها و خون آشامان را در دوئل کشته بود , او هيچ رحمي در دوئل نداشت من با اين حرف او را تا يک قدمي پادشاهي پيش بردم , او مي توانست به راحتي مرا بکشد , سپس به انتظار مرگ پدر بزرگم بنشيند . 
به پدر بزرگم خيره شدم او هم همان فکري را مي کرد که من مي کردم , او با چشماني گرد مرا تماشا مي کرد . 
اين دو روز برايم طولاني ترين و بدترين روز هاي عمرم بود , حالا با اين کارم گند کاري هايم را چند برابر کردم , عرق شرم بر پيشاني ام نشست , آخر هر وقت که يک خون آشام يک خون آشام ديگر را دعوت به مبارزه مي کند يا بايد از غرور خود و خانواده اش و آبروي خانوادگي اش بگذرد يا دوئل کند , هيچ راه بازگشتي براي خودم باقي نگذاشته بودم , واقعا تو دردسر بزرگي افتاده بودم , حالم طوري بود که انگار اسمان را روي سرم خراب کرده بودند 
کلماتي که به دايي ام گفته بودم مثل زنگ در گوشم صدامي کرد ,من حکم مرگ خودم را امضا کرده بودم , دايي ام به آرزوي ديرينه اش رسيده بود , او با وجود پدر بزرگ نمي توانست مرا به دوئل دعوت کند ولي حالا من خودم او را به دوئل دعوت کرده بودم . 
دايي ام ديگر ديوانه وار قهقه مي کرد , بلند گفت : با تمام وجود مي پذيرم جاني جوان تو آخرين بازمانده بليدو رو با دستاي خودت زير گور کردي پسر 
پدر بزرگ با تاسف گفت : اول کاري که به تو گفتم رو انجام بده بعد بيا اينجا دوئل کن ويليام 
دايي ام گفت: چشم جناب فرمانروا , حتما همين کارو مي کنم ... پس جناب جاني ديدار ما بمونه تا دو هفته ديگه .... خوب تمرين کن نمي خوام تو يکي دو حرکت بميري . 
قهقه اي کرد که تا به حال از کسي جلوي پدر بزرگم نديده بودم . 
هري رو به دايي ام کرد و گفت : بميره .... چرا مي خواي اونو بکشي احمق ... مگه ديوونه شدي 
هري اين کلمات را به دايي من گفته بود , به بزرگ خاندان دراکولا ها , خنده از روي لبان دايي ام به کلي محو شد , هري او را احمق و ديوانه خطاب کرده بود . 
دايي ام با خشم کامل گفت : پسره ي احمق , به کي گفتي احمق ديوونه ؟؟؟؟؟ 
پدر بزرگ گفت : بسته ديگه ... تمومش کن ويليام . 
دايي ام گفت : اون هيچ سمتي در دربار شما نداره و من مي تونم اونو به خاطر اين بي حرمتي که به من کرد بکشم . 
پدر بزرگ گفت : تو خونه من , چطور جرات مي کني رو حرف من حرف بزني ويليام ديگه داري پاتو از گليمت بيشتر دراز مي کني , همين الان اينجارو ترک کن وگرنه يک پيشنهاد دوئل ديگه مي شنوي 
دايي ام رو به من کرد و گفت : پس تا هفته ديگه 
سپس به سمت در خروجي رفت و به سرعت از در خارج شد 
پدر بزرگم خيلي ناراحت شده بود , تا به حال كمتر او را به اين ناراحتي در مقابل خودم ديده بودم او يک صندلي براي خود ظاهر کرد و روي آن نشست و يکي از دستانش را زير چانه اش گرفت و با دست ديگر روي صندلي ضرب گرفت 
هري از لحظه اي که اين حالت پدر بزرگم را ديده بود ديگر هيچ نمي گفت , لحظاتي به همين منوال گذشت , در يکل لحظه لبخندي روي لبان پدر بزرگ نشست و رو به من گفت : تو پنجمين نسل بعد از مني ، تو هم مثل من کله شقي و ميخواي يه شبه ره صد ساله بري , پسرم و نوه ام به خاطر همين کله شقي خودشون شکست خوردن و بعد خودشونو کشتن ولي اونا تونسته بودن از خودشون يه وارث بزارن ولي تو، تو اين سن ... نوه من که مي شه پدر پدربزرگت با همين خانواده جنگيد و شکست خورد , بعد خودشو دار زد ولي مطمئن باش که ويليام به تو فرست خودکشي رو نمي ده , اون فقط براي کشتن تو مياد 
پدر بزرگ لحظه اي درنگ کرد و ادامه داد : غمشو نخور خودم يکاريش مي کنم 
گفتم : ببخشيد , آخه خيلي عصبانيم کرد , من مثل شما نمي تونم رو اعصابم مسلط باشم 
پدر بزرگ گفت : حالا دو هفته وقت داري , تو اين هفته سه تا از بهترين لژيونرامو ميفرستم تا بهت آموزش بدن , تو هفته بعد هم خودم بهت آموزش مي دم شايدم اصلا مبارزه اي در پيش نباشه 
پدر بزرگ چشمکي به من زد و ادامه داد : من شمارو به خاطر هري اينجا اوردم 
رو به هري کرد و گفت : پسرم تو چرا اينطور باهاش حرف زدي , اگه من اينجا نبودم تورو حتما مي کشت 
هري گفت : آخه جاني دوست منم هست 
از اين حرف هري خيلي خوشم آمد به سمت او برگشتم و لبخندي به او زدم 
پدر بزرگم هم لبخندي به او زد و دو صندلي براي من و هري ظاهر کرد، من و هري هم روي آنها نشستيم و به پدر بزرگ چشم دوختيم . 
هري پرسيد : ميشه بپرسم براي چي منو احضار کرديد. 
پدر بزرگ گفت : من به خاطر دامبلدور و قولي که به اون دادم بايد تو رو آماده کنم ، نمي دونم که دامبلدور تا کجا پيش رفته و چه خاطراتي رو به تو نشون داده ولي مي دونم که راجب هروکراس ها هم مي دوني 
پدر بزرگ رو به من کرد و گفت : بعدا براي تو ميگم که هروکراس چيه 
گفتم : خودم مي دونم که چيه , قبلا از زير زبونش بيرون کشيدم 
پدر بزرگ گفت : مگه نگفتم بدون اجازه ذهن کسي رو نخون 
گفتم : خودش به من گفت 
پدر بزرگ با تعجب رو به هري کرد و گفت : مي بينم که خيلي سر حال نيستي و انگار خابت مياد , پس خلاصه مي کنم بگو ببينم اون هروکراس آخري چي بود , تونستيد از بين ببرينش 
هري گفت : هروکراس کنار دريا را مي گوييد 
پدر بزرگ گفت : آره , همونو ميگم , يه شب قبل از مرگ دامبلدور جاي اونو کشف کرديم , اونجا چي بود 
هري گفت : اون هروکراس يا قلابي بود يا يکي به نام راب از بين برده بودش 
هري شروع کرد جيبش را گشتن , بعد از چند لحظه اي يک کاغذ را از جيبش در اورد و به پدر بزرگ داد و گفت : اين يادداشت پيشش بود . 
کاغذي که در دستان هري بود در يک لحظه از دستان هري به دستان پدر بزرگم نقل مکان کرد , پدر بزرگ شروع کرد به خواندن نامه , اخمهايش در هم رفت , هري به او گفت : مي دونيد کي اونو نوشته 
پدر بزرگ گفت : هري کي بوده قبلا از ياراي ولدمورت بوده , در اين مورد بعدا با هم صحبت مي کنيم ... راستي از فردا شب هر شب سه ساعت بيا اينجا تا سال تحصيلي شروع بشه , شايد بتونم تا اونموقع از تو يه آدم ديگه بسازم 
هري گفت : من نمي خوام برم مدرسه 
پدر بزرگ گفت : مي دونم که ديگه نمي خواي بري مدرسه ولي بايد امسال بري , من براي بدست اوردن شمشير به تو احتياج دارم , اين شمشير از هروکراس هاي ولدمورت با ارزش تره , تازه تو بايد به جاني تو پيدا کردن هکتور کمک کني , آخه توتونستي يه بار در اونجارو باز کني , منم در عوض تموم هروکراس هارو برات پيدا مي کنم . 
هري گفت : من نمي خوام برم ولي اگه شمامي گيد چشم 
پدر بزرگ رو به من کرد و گفت : آموزش تو رو هم مجبورم از هفته بعد شروع کنم , با اين کاري که کردي خيلي دردسرامونو زياد کردي 
پدر بزرگ سرش را به علامت تاسف تكاني داد و گفت : تازه بايد آماده روزنامه هاي فردا صبح باشي از همين الان مي تونم تيترشو بخونم ... شولايه 17 ساله احمق در برابر دراکولاي 450 ساله واقعا که موضوع داغي مي شي .بايد برات يه جانشين قوي پيدا کنم 
سريع گفتم : مگه شما جانشين من نمي شيد 
پدر بزرگ گفت : من نمي تونم اونوقت همه مارو مسخره مي کنن و آبرويي براي خونواده ما نمي مونه , يه چند نفري رو براي تو سراغ دارم که بايد باهاشون حرف بزنم 
پدر بزرگ کمي ساکت شد و بعد رو به هري کرد و گفت : راستي اونمارو تونستي از شمشير در بياري 
هري گفت : بله , ظهر بود که فهميدم وجود داره 
پدر بزرگ گفت : غذا به اون دادي , اون الان به غذا احتياج داره , مي دوني به چه زحمتي بزرگش کردم . 
هري گفت : مگه اونم غذا مي خوره 
پدر بزرگ گفت : هر روز كه نه ولي دو بار تو هفته غذا مي خواد 
هري گفت : حالا چي مي خوره 
پدر بزرگ گفت : هفته اي يه گاو براش بسته ، مي تونه زنده نگهش داره 
هري گفت : هفته اي يه گاو ، از كجا بيارم 
پدر بزرگ گفت : تو نمي خواد براش پيدا كني ، فقط كافيه از شمشيرت بخواي تا براش غذا پيدا كنه ، اون خودش باقي كارارو مي كنه ، خود شمشير براش يه حيووني پيدا مي كنه و براش شكار مي كنه ... 
پدر بزرگ لحظه اي صبر كرد و نفسي عميق كشيد و ادامه داد : ديدي چه نماد خوشكلي برات درست كردم ، نماد شير دال واقعا قشنگ بود نه ، تازه نماد مار روي سينه ي تو هم كار خودم بود ه 
هري گفت : اين مار براي مردم ضرر نداره

پدر بزرگ گفت : نه ضرري نداره يعني تا زماني كه تو ازش نخواي ضرري براي كسي نداره ، اون مي تونه به هر كسي كه بخواد با چشماش ضرر بزنه البته به دستور تو 
هري گفت : مار به اين بزرگي توي اين شمشيره 
پدر بزرگ گفت : البته كه نه اگه يكمي صبر كني همه چيزو برات مي گم 
پدر بزرگ مكثي كرد و ادامه داد : راستي ظهر وقتي ناهار مي خورديد توي تالار خونواده هاي مهم و بزرگي بودن ، منظورم خونواده آقاي ويزلي و خانم گرنجره 
گفتم : نميدونيم نماد هرميون مال كدوم جادوگره ، اون شبيه يه هشره بود ، من تو چندتا كتاب دونبالش گشتم ولي اصلا پيدا نمي شد . 
پدر بزرگ گفت : معلومه كه پيدا نمي كني ، اين نماد مال يكي از مخفي ترين خونواده هاي جادوگريه ، قرار نبود بعد از مدير جديد شما كس ديگه اي تو اين خونواده به وجود بياد ، اون نماد مال كاهنين مصر بوده ،آخرين فرعون كاهن اعظم رو طلسم كرده كه ديگه نتونه بچه دار بشه ، نمي دونم اون چطور تونسته اين طلسمو بشكنه 
من و هري مات و مبهوت سخنان پدربزرگ شده بوديم ، واقعا جالب بود كه مدير جديد مدرسه هاگوارتز با يكي از دوستان ما رابطه خانوادگي داشته باشد . 
پدر بزرگ ادامه داد : مطمئنم كه هرميون نمي دونه كه كيه وگرنه اصلا باشما دوست نمي شد ، من مدير جديدتونو از خيلي قديما مي شناسم اون حدود دو ، سه هزار سالي عمر كرده ، من تقريبا دو سالي زير نظر اون درس خوندم ، اونو خيلي دوستم دارم ، اون سخت گير ترين معلمي بود كه تا حالا تو عمرم ديدم، فردا حتما باهاش تماس مي گيرم و بهش مي گم كه چي براش پيدا كردم ... اون از خوشحالي شاخ در مياره ، اوه راستي شما گرسنه ايد ، حتما تا حالا شامو خوردن ، مي خوايد شامو بگم بيارن اينجا . 
من گفتم : شامو ول كنيد ، از مدير جديد مدرسه برامون بگيد ، از نمادشون هم بگيد . 
پدر بزرگ گفت : من خيلي از نمادشون نمي دونم ، فقط يكي دو بار ديدم كه به شكل نمادش در بياد ، وقتي خودش اومد مي تونيد ، ازش بپرسين ، آدم خوش اخلاقو با تحمليه ،راستي اين كتابارو بده به خانم گرنجر تا بخونه ، يوقت ابروي منو جلوي مديرتون نبره 
پدر بزرگ سه كتاب قطور را روي دستانش ظاهر كرد و به سمت هري گرفت ،هري كتاب ها را از پدر بزرگ گرفت و گفت : هرميون ديونه مي شه وقتي بفهمه كيه ، ديگه كسي نمي تونه اونو تو مدرسه مسخره كنه ، فكر كنم اين كتابارو تا صبح چند باري بخونه 
هري لبخندي زد ، از ماجراي چند دقيقه پيش كاملا دور شده بوديم ، از جريان دايي ام و پيشنهاد دوئل به او كاملا فاصله گرفته بوديم . 
پدر بزرگ گفت : مي رسيم به هديه دامبلدور ، من تا حالا اينجور هديه اي نگرفتم ، البته منم به دامبلدور كمك كردم ولي بيشتر كارارو خودش كرده ، اون برات يه قصر بزرگ گذاشته ، اون يكي از قصراي گودريك رو كه تا حالا استفاده نشده رو برات آماده كرده ، خود گودريك تا حالا از اونجا استفاده نكرده يعني كسي از اونجااستفاده نكرده ، اينم اليور بهش داده بود ، گودريك اصلا به تجملات علاقه نداشته به خاطر همين اصلا از اين قصر استفاده نكرده ، دامبلدور اونجارو برات درست كرده و تمام داراييهاشو براي تو اونجا گذاشته ، تازه تمام وسايلشو تو مدرسه به تو داده ،مي توني وقتي به اونجا رفتي ورشون داري ،حالا مي مونه قصر ، منم راه وروديشو برات درست كردم تازه تو چيدن وسايلاشم به دامبلدور كمك كردم ،اون قصرم مثل همين قصره تقريبا تمام قصر هاي ما شبيه همه ، چون سازندش يكي بوده فقط تو ترتيب اتاقا فرق مي كنن ، فقط بايد بگم اونجا كوچيك تر از اينجاست ، اونجا بجاي دوازده طبقه با زير زمين 5 طبقه مي شه ، زير زمين براي درمونگاه و بازداشتگاه ، طبقه همكف و اول مثل طبقه همكف واول خودمونه ، طبقه دوم كتابخونه و اتاق هاي آموزش ، طبقه سومم مخصوص خودته كه بايد بري توش تا بفهمي كه چي كارا ميشه توش كرد . 
تو طبقه اول مي توني حداقل 200 الي 300 نفرو جاكني ، اونجا هم مثل همينجا كار مي كنه ، هركي رو كه تو دعوت كني كه بياد تو خونه يه اتاق براش آماده ميشه ، اين كتابارو هم مي توني ببري تو قصر بزاري اونجا ، تو زير زمينش هم درمونگاه داره كه توش تموم وسايل پزشكي به روش جادوگران توش هست و يه جن خانگي هم براي درمون اونجاست ، يادت باشه كه نبايد از اون جن خانگي براي كاراي ديگه استفاده كني ، تو بايد اونو فقط تو كاراي درمونگاه استفاده كني تو مي توني جن خونگي خودتو ببري اونجا ، البته اول بايد بري اونجا بعد صداش كني ، هيچ كس جاي اونجا رو بلد نيست ، تنها راه وروديش هم دست خودته . 
هري گفت : دست خودمه ، يعني چي كه دست خودمه 
پدر بزرگ گفت : شمشيرت ، اون تنها راه ورودي قصرته ، فقطم به دستور خودت باز مي شه 
هري شمشيرش را بيرون كشيد ، دوباره تيغه شمشير ظاهر شد هري طوري عكس مار روي تيغه را نگاه مي كرد كه انگار دارد عزيز ترين كس زندگي خود را تماشا مي كند ، پدر بزرگ گفت : فعلا نمي خواد از اون استفاده كني . 
من قبلا از اين قابليت شمشير استفاده كرده بودم ، من هم راهي به كلگسيونم از روي شمشيرم باز كرده بودم و هرچيزي كه لازم داشتم را در هر نقطه از جهان از آنجا بر مي داشتم . 
پدر بزرگ گفت : مي رسيم به مهمترين چيزي كه براش اوردمت اينجا 
هري گفت : ميشه بگيد اون چيه 
پدر بزرگ گفت : اون انگشتري رو كه جاني بهت داد رو در بيار و بكن تو انگشت كوچيكه دست چپت ، 
هري در يك لحظه انگشتر را كه روي انگشت كوچك دست راستش بود را ظاهر كرد ، آن در آورد و در انگشت كوچك دست چپش فرو كرد ، انگشتر شروع به درخشيدن كرد ، نور خفيفي از آن بيرون مي زد ، هري انگشت را در دهانش گذاشت 
پدر بزرگ لبخندي زد و گفت : يكمي مي سوزه ، ولي به سوختنش مي ارزه ، خوشحالم كه كار مي كنه ، تو اولين كسي هستي كه خون آشام نيست و اين انگشتر در دستش كار مي كنه . 
هري گفت حالا به چه دردي مي خوره 
پدر بزرگ گفت : منو دامبلدور خيلي فكر كرديم كه چطور باعث بشيم تو زودتر به موجود درونت تبديل بشي ، اين نظر من بود كه از روشاي خون آشاما استفاده كنيم ، ما وقتي از اين انگشتر استفاده مي كنيم كه خون آشامي نتونه به موجود درونش تبديل بشه ، تقريبا دو روزي طول مي كشه ، ولي چون موجود درون تو خيلي بزرگ و قويتر از موجود درون ماست بايد يكمي بيشتر طول بكشه . 
هري انگشتش را دوباره به دهانش كرد و در آورد و آن را تكان داد 
پدر بزرگ گفت : قوي باش پسر ، تو مثلا مي خواي جلوي ولدمورت وايستي 
هري ديگر انگشت را تكان نداد ولي صداي فشردن دندان هايش را نتوانست پنهان كند 
پدر بزرگ گفت : نمي خواي دوستاي جديدتو به قصرت دعوت كني ، قبل از اينكه شمشيرتو به نامت بزنم خيلي مي رفتم اونجا . 
هري گفت : چـ .... چطور مي شه از اونجا استفاده كرد . 
پدر بزرگ گفت : فقط تو ذهنت از شمشيرت مي خواي كه منو جاني رو ببره به قصر الف دال 
هري گفت : الف دال 
پدر بزرگ گفت : بعد از مرگ دامبلدور اسم اونجارو گذاشتم الف دال ، قبل از اين اسمش قصر گودريك بود ، دامبلدور در مورد كارايي كه تو تو مدرسه انجام مي دادي خيلي مي گفت ، اون تورو مثل پسر خودش دوست داشت 
پدر بزرگ مكثي كرد و ادامه داد : اينارو مي پرسي كه مارو به قصرت دعوت نكني . 
هري گفت : ببخشين ، همين الان 
هري به شمشيرش نگاه كرد . در يك لحظه دنيا دور سرم چرخيد ، به همين علت چشمانم را بستم ، من قبلا هم اين اتفاق را تجربه كرده بودم ، وقتي سفتي زمين را زير پايم احساس كردم چشمانم را باز كردم . ما در يك تالار بزرگ بوديم ، اينجا مثل تالار اصلي قصر خودمان بود ، از دو طرف پله هايي به سمت طبقه هاي ديگر مي رفت ، رو به روي ما روي ديوار عكس بسيار بزرگي از دامبلدور بود كه داشت به ما لبخند مي زد . 
پدر بزرگ گفت : من اينو اينجا نسب كردم ، مي دونستم كه دامبلدورو خيلي دوست داري ، قبلا عكس گودريك اينجا بود ، عكس گودريكو گذاشتم تو تالار جلسات 
به پشت سرم نگاه كردم ، درِ ورودي قصر به اندازه درِ ورودي قصر خودمان بزرگ بود و نماد شير دال روي آن نمايان بود ، زير نماد شير دال هم عكس يك باسيليسك بسيار بزرگ بود. جنس در از الياژي مثل نقره بود ، مانند تالار اصلي قصر خودمان سمت راست به تالار جلسات مي رسيد و سمت چپ به تالار غذا خوري 
پدر بزرگ گفت : نمي خواي جن خونگي تو صدا كني تا برامون غذا درست كنه 
هري كاملا متعجب شده بود ، رو به پدر بزرگم كرد و گفت : نمي دونم چي بگم ، توي اين دو روز اينقدر چيز بدست اوردم كه تو خابم نمي ديدمشون ، همش فكر مي كنم كه اينا همش خواب باشه و من يهواز خواب بلند بشم . 
من گفتم : اين فيلمارو بازي مي كني كه به ما شام ندي ، كور خوندي ، تا به ما شام ندي از اينجا تكون نمي خوريم . 
هري گفت : نه ... نه بفرماييد ، كريچر... كريچر 
يك جن خانگي پير جلوي ما ظاهر شد ، او زير لبي چيز هايي مي گفت كه مربوط به هري مي شد ، كلمات او زياد دوستانه نبود ، بيشتر به فحش مي خورد تا سلام عليك. 
هري گفت : اگه يه بار ديگه زيادي حرف بزني بلايي به سرت ميارم كه مرغاي هوا به حالت تخم كنن . 
پدر بزرگ گفت : واقعا كه از تو بعيده ، اين چطور رفتار با يك خدمتكاره ، اون گناه نكرده كه خدمتكار تو شده . 
هري گفت : آخه اون باعث مرگ سيريوس شده ، من اونو هيچ وقت نمي بخشم . 
پدر بزرگ گفت : خودم مي دونم ، همش هم تقصير اين بيچاره نبوده ، تازه اين جن خونگي هم براي خودش اعتقاداتي داره كه بايد به اون احترام گذاشت ، تو بايد با كلماتت اونو راضي كني كه به حرفات گوش بده نه با تهديد . 
كريچر كه تازه متوجه حضور ما شده بود ، از ترس چند قدمي عقب رفت و دستهايش را بر سرش گذاشت و گفت : كريچر جن خانگي بدي است ، كيرچر جلوي قريبه ها اربابشو ناراحت كرده ، كريچر مستحق تنبيهِ. 
هري گفت : نمي خواد خودتو بزني فقط... 
هري نگاهي به پدر بزرگم انداخت و ادامه داد : لطفا براي ما سه نفر غذا آماده كن 
كريچر تعظيمي كرد و در يك لحظه غيب شد . 
پدر بزرگم گفت : حالا شد ، تو بايد بتوني كسايي رو كه اصلا دوست نداري ببخشي وگرنه تو چه فرقي با ولدمورت مي كني . 
هر سه نفرمان شروع كرديم به خنديدن 
من تا به حال اينقدر پدر بزرگ را خندان نديده بودم او قبلا خيلي شوخي مي كرد ولي اصلا نمي خنديد ، اين پدر بزرگ با آن پدربزرگي كه من سراغ داشتم زمين تا آسمان فرق مي كرد . 
همگي به سمت تالار غذا خوري حركت كرديم ، وقتي از در وارد شديم تعجب كردم ، آنجا يك سالن غذا خوري معمولي بود 
پدر بزرگ گفت : هر كاري كردم اينجارو هم مثل غذاخوري خودمون در بيارم دامبلدور نزاشت ، اون مي گفت كه اين كار باعث مي شه تو به خودت مغرور بشي . ولي تونستم صندلي هارو مثل صندلي هاي خودمون در بيارم ، اينجا روي هر صندليي بشيني نمادت روش ظاهر ميشه . 
در اين تالار دو ميز بلند وجود داشت كه دور هر كدام حدودا هفتاد ، هشتاد تا صندلي بود ، پدر بزرگ اولين صندلي را جلو كشيد و روي آن نشست و گفت : خيلي گشنمه شما چطور . بايد ببخشين كه سرتونو درد اوردم ، آخه وقت نمي شد كه به شما فرست بدم حرف بزنين . 
در همين لحظه كريچر با يك سيني بزرگ ظاهر شد كه پر بود از غذاهاي رنگارنگ 

بعد از خوردن غذا پدر بزرگ گفت : من ديگه بايد برگردم آلمان ، اونجا خيلي كار دارم 
پدر بزرگ بلند شد و در يك لحظه غيب شد 
هري گفت : مي خواي امشبو اينجا بموني 
رو به او گفتم : نه من تو اتاقم راحت ترم ، اونجا راحتتر مي خوابم ،اگه اجازه بدي من مي خوام برم 
هري كه دستپاچه شده بود گفت : چطور از اينجا برم بيرون. 
گفتم : خيلي راحته فقط تو ذهنت بخواه كه خارج بشي تو هم خارج مي شي ، اصلا نيازي به طلسم خواندن نداره . 
در ذهنم بلند گفتم : مي خوام خارج بشم 
تالار غذا خوري دور سر من چرخيد ، من دوباره چشهايم را بستم و وقتي زير پايم سفتي را احساس كردم چشم هايم را گشودم ، چند لحظه اي نكشيد كه هري هم جلوي من ظاهر شد ، او شمشير را در دستش گرفته بود 
به او گفتم : اگه مي خواي بيايي سريع تر وگرنه من خودم مي رم. 
هري گفت : باشه... باشه، با هم مي ريم پايين 
هري چوب دستيش را در آورد و گفت : لوموس 
چوبدستي هري مانند چراغي روشن شد 
به او گفتم : تمام سالونا و طبقه هاي اين قصر تو تمام شبانه روز به يه اندازه روشنن ، نمي خواد براي خودت چراغ روشن كني . 
به سمت در رفتم و در را باز كردم ، هري هم به دنبال من راه افتاد ، زياد طول نكشيد كه به پايين پله ها رسيدم ، جلوي راه پله هاي طبقه سوم يك نفر را ديدم كه روي پله ها نشسته و خوابش برده است ، دقت كردم او جيني بود ، اينجور كه معلوم بود اينقدر منتظر ما مانده بوده كه به خواب رفته ، وقتي هري را ديدم كه به سمت او مي رود ، وجود خودم را اضافي احساس كردم و به هري گفتم : من مي رم بخوابم تو هم زود بخواب فردا خيلي كار داريم . 
به سمت اتاقم حركت كردم و بدون اينكه به پشت سرم نگاه كنم در اتاقم را باز كردم و به داخل رفتم ، با همان لباس هاي عزاداري كه بر تن داشتم روي تختم افتادم و قافل از كارهايي كه همين امشب كرده بودم خوابم برد. 
صداي در مرا از خواب بيدار كرد ، با صداي گرفته گفتم : كيه اين موقع صبح . 
صدايي از پشت در گفت : سرورم از طرف پادشاه آمده ام 
با اشاره من در باز شد سه تن از لژيونر هاي پدر بزرگم وارد اتاق شدند ، يكي از انها كه جلوتر از همه بود رو به من كرد و گفت : پادشاه به ما سه نفر دستور داده كه اين هفته روزي چهار ساعت با شما تمرين كنيم . 
گفتم : چهار ساعت ؟؟ مگه چه خبره . 
حوادث ديشب را يك به يك به ياد آوردم ، آن پيشنهاد دوئل به دايي ويليامم و فرصت دو هفته اي كه داشتم 
ادامه دادم : ببخشيد اصلا يادم نبود الان ساعت چنده . 
آن لژيونري كه جلوتر از همه بود رو به من كرد و گفت : الان به ساعت لندن ساعت 7 است . 
گفتم : هفت صبح 
لژيون گفت : نه هفت شب .ما تا ساعت يازده با هم كار داريم . 
از روي تختم بلند شدم و رو به لژيون ها گفتم : حالا چي تمرين مي كنيم 
لژيوني كه جلوتر از همه بود گفت : من از خونواده دراكولا ها هستم و به راهو روشاشون واقفم و مي دونم از چه راههايي وارد مي شن ، بهتره اول با ذهن خوني و ‌آزار ذهن شروع كنيم ، آخه جناب وزير اول با آزار ذهن و ذهن خوني اعصاب شما رو به هم مي ريزن ، و باعث مي شن كه شما ناخواسته كارهايي رو بكنيد كه نبايد بكنيد . 
گفتم : ذهن من در برابر حملات خيلي قويه ، اگه باور ندارين امتحان كنين 
لژيون گفت : پس آماده ايد 
با گفتن اين كلمه هر سه لژيون چوب هاي جادويشان را در آوردند و به چشمان من زل زدند ،چيزي نكشيد كه فشار زيادي را در سرم احساس كردم ، به يكباره سرم به حالت انفجار در آمد ، خاطرات تاري در ذهنم شروع به وجود آمدن كردند ، من دفاع در مقابل ذهن خواني را از پدر بزرگم ياد گرفته بودم ، به همين علت نمي خواستم به همين راحتي مقلوب سه لژيون بشوم ، افكارم را از سرم دور ريختم و سعي كردم ذهن شخص روبرو را بخوانم ، با اين كار ذهنم را بي دفاع تر از قبل مي كردم ، ولي مي خواستم قدرتم را به رخ آنها بكشم و حافظه لژيون مقابلم را بخوانم . 
هر چه سعي كردم نتوانستم به ذهن لژزون مقابل دسترسي پيدا كنم و هرچه فشار بر سرم بيشتر مي شد ، اعصابم خرد تر مي شد ، ديگر مغلوب شدنم حتمي بود ،خواستم به شكل نماد خوانوادگيم در بياييم ولي نتوانستم ، از سر درد سرم گيچ رفت ، خاطرات واضح تر و واضح تر مي شد ، با اين كه زياد تلاش مي كردم ولي نمي توانستم جلوي حجوم سه نفر در يك لحظه را دفع كنم 
خاطرات دو شب قبل كه با هري صحبت مي كردم داشت تشكيل مي شد ، بايد كاري مي كردم ، به همين خاطر به چشمان لژيون مقابل خيره شدم و يك طلسم آزار دهنده قوي را بر روي او اجرا كردم ، چون اعصابم به هم ريخته بود نفهميدم درست اجرا كردم يا نه ، حتي نفهميدم با چه قدرتي انجامش دادم ، در يكلحظه لژيون چوبش از دستش رها شد و خود نيز محكم به زمين خورد ، ديگر فشاري بر سرم حس نمي كردم ، دو لژيون ديگر به سمت او دويدند من هم به سمتش رفتم ، دست و پايم را گم كرده بودم ، نمي دانستم چه طلسمي را اجرا كرده بودم ، به بالاي سر او رسيدم ، صورت او كاملا كبود شده بود ،نتنها از دها بلكه از گوشه چشمانش هم خون بيرون مي زد ، او كاملا بيهوش شده بود ، دستم را بالا گرفتم و ليواني پر ازخون در آن ظاهر كردم ، خون را به لبان او رساندم و در دهانش سرازير كردم ، به اطرافم نگاه كردم ، دو لژيون ديگر مرا با حالت تاسف نگاه مي كردند ، به آنها گفتم : نمي خوايد كمكم كنين ، الان ميمره ها 
صدايي از پشت در امد بلند گفتم : كيه ... هركي هستي بعدا بيا الان اصلا وقت ندارم . 
صدا از پشت در گفت : اگر ارباب بگذارند داخل شويم ، ما مي توانيم به او كمك كنيم ،ما جن هاي خانگي درمانگاه هستيم . 
با اشاره من در باز شد و دو جن خانگي تعظيمي به من كردند و داخل شدند ، سريع به سمت لژيوني كه جلوي من روي زمين افتاده بود رفتند ، وقتي به بالاي سر او رسيدند هر دو با تعجب به من نگاه كردند چند لحظه اي به همين منوال گذشت ، يكي از جن هاي خانگي خم شد و دست لژيوني كه بر روي زمين افتاده بود را گرفت و غيب شد. 
يكي از لژيون ها به سمت من برگشت و با عصبانيت گفت : كارت تمومه ، اگه اينجوري بخواي جلوي جناب وزير وايستي ، سريع تو رو خلاف كار اعلام مي كننو مي زارن جناب وزير هر بلايي كه خواست سرت بياره . 
رو به او گفتم : اصلا نفهميدم چي كار كردم 
لژيون گفت : اين همونكاريه كه جناب وزير مي كنه ، البته سريع تر و قوي تر اگه تو نتوني روي اعصابت مصلت بشي به راحتي شكست مي خوري ، ما هم براي همين كار اينجاييم ، ما اومده بوديم كه به تو ياد بديم چطور رو اعصابت مصلت بشي . 
لژيون مكثي كرد و ادامه داد : تو الان بيشتر از 15 تا از قوانين خوناشامارو زير پاگذاشتي ، اگه اون لژيوني كه طلسم كردي رضايت نده حداقل كاري كه مي كنن اينه كه نشان شواليگيتو ازت ميگيرن. 

احساس كردم رنگ از صورتم پريد ، عرق سردي هم كرده بودم ، از اين حالت خيلي بدم مي آمد ، رو به او گفتم : مگه من چه طلسمي انجام دادم . 
لژيون گفت : يعني نمي دوني چه طلسمي رو انجام دادي . 
گفتم : نه كه نمي دونم ، من پيش خودم يه طلسم آزار دهنده رو اجرا كردم ولي اينجور از اب در اومد 
لژيون گفت : تقصير نداري ، اينا همش به خاطر اينه كه تو يه بليدي ، بليد هاي اصيل قدرت هاي خارق العاده زيادي دارن كه خودشونم نمي دونن . 
گفتم : مي خواي بگي كه چه طلسمي رو انجام دادم يا نه 
لژيون گفت : تو يكي از 7 طلسم مرگ مخصوص خون آشامارو اجرا كردي ، اين طلسم ها جزء طلسمايي هستن كه حتي نبايد ياد گرفت ، اين طلسمارو فقط خون آشاماي قوي مي تونن اجرا كنن . 
اغلب خون آشامايي كه مي تونن از اين طلسما استفاده كنن ، شما بليد ها هستيد ، بزرگترين مزيت شما نسبت به خون آشاماي ديگه اينه كه شما مي تونيد از خون اژدها استفاده كنيد ، يادت باشه كه دراكولا ها نمي تونن از خون اژدهاها استفاده كنن ، شايد يكي از برگ برنده هاي تو جلوي وزير خون اژدها باشه . 
گفتم : يعني تو فكر مي كني من بتونم شكستش بدم . 
لژيون گفت : به زودي معلوم ميشه 
كمي فكر كردم و گفتم: ولي من اصلا احساس نمي كنم كه ضعيف شده باشم . 
لژيون گفت : اول اينكه طلسم كامل نبود و به حدف نخورد ، دوم اينكه تو يه بليدي و قدرتت بيشتر از ماست . 
گفتم : به حدف نخورد؟؟!! ... پس چرا اونجور اون لژيونو به زمين انداخت

فصل نهم 
به قدرت رسيدن جاني 
لژيون گفت : به خاطر اين بود كه تو شعاع قدرت طلسم بود . 
اين حرف لژيون با عقل جور در نمي آمد ، من تا به حال توي خيلي از اين بدتر هايش گير كرده بودم ، ولي تا به حال هيچ وقت اينجور اشتباه ها را نمي كردم ، من حتي اسم اين طلسم و نوع آن را نمي دانستم ، ولي آن را به اين قدرت اجرا كرده بودم ، ولي در هر حال از اين كار خودم پشيمان نبودم و ته دلم از اين كار راضي بودم 
لژيون به سمت لژيون ديگر رفت كه تا به حال حتي يك كلمه هم حرف نزده بود و در گوش او چيز هايي گفت ، سپس رو به من كرد و گفت : براي جلسه اول كافيه ، تو يكي از قوي ترين لژيوناي فرمانروارو ناقص كردي ، شايد ديگه براي آموزش تو نياييم ، 
لژيون كمي صبر كرد و ادامه داد : من بايد به دوستم سر بزنم ، هموني كه تو الان اونو فرستادي درمونگاه ، غمشو نخور اون به پدر بزرگت ارادت داره ، امكان نداره كه از تو شكايت كنه بهتره بعدا يه سري بهش بزني ، پس تا بعدا 
آنها خدا حافظي كردند و به سمت در رفتند ، به محض اينكه آنها از در خارج شدند و در را بستند صداي در آمد 
گفتم : بفرماييد 
فكر كرده بودم كه آنها چيزي را فراموش كرده اند ، همين كه در باز شد رون در قاب در ظاهر شد ، براي من عجيب بود كه او به تنهايي به ديدن من آمده بود به خاطر همين رو به او كردم و گفتم : چرا تنهايي پس رفيقات كجان 
رون گفت : هري رفته طبقه شيشم ، هرميونم تو قصر هريه ، جيني هم با فرد و جرج رفتن قصرو بگردن ، منم بيكار مونده بودم اومدم با تو حرف بزنم . 
گفتم : گفتي هرميون كجاست . 
رون گفت : از وقتي فهميده با مدير جديد فاميله از كتابخونه هري بيرون نيومده ، اون خودش مي دونسته كه با اون نسبتي داره ولي روش نميشده به ما بگه . 
گفتم : از كجا مي دونسته 
گفت : از اون روزنامه فهميده بود ، از روي نوشته هايي كه روي دست كاهن حركت مي كردن ، هرميون مي گه الان سه يا چهار ماهيه كه نقطه هايي روي شونه هاش تشكيل شدن ، اول فكر مي كرده همشون خالن ولي وقتي شبيه نوشته شدن نگران شده و به جيني نشونشون داده ، اونام به مادرم نشونش دادن ، قرار بوده همين هفته ببرنش سنت مانگو كه اين اتفاقا افتاد. 
گفتم : يعني اين همه وقت اون مي تونسته بفهمه ولي بهش توجه نكرده 
رون گفت : آخه فكر مي كرده يه مريضيه 
خنده اي كردم و خواستم به يه نهوي موضوع صحبت را عوض بكنم به همين خاطر به رون گفتم : شنيدم خيلي خوب شطرنج بازي مي كني 
رون گفت : اصلا حوسلشو ندارم 
كمي فكر كردم تا به ياد قولي كه برادران رون داده بودم افتادم به همين خاطر گفتم : پس بريم دنبال برادرات تا همگي با هم بريم كلگسيون منو يه نگاهي بندازيم 
انگار رون منتظر اين حرف من بود ،او گفت : احتياج نيست بريم دنبالشون 
گفتم : مگه نمي خواي اونام بيان 
رون بدون توجه به من دستش را در جيبش كرد و سكه اي را در آورد و آن را ماليد . 
گفتم : اين چيه تو دستت پسر 
رون گفت : ما از اين سكه ها براي صدا كردن هم استفاده مي كنيم ، ايدش مال هرميونه 
گفتم : آخه اينم ايده مي خواد پس براي ديدن عجيب ترين چيزهاي زندگيت آماده باش ، اونجايي كه ميريمو هيچ كس بجز منو دارودستم كسي نديده ، حتي اونا هم جاشو بلد نيستن فقط خود من مي تونم اونا و شما رو ببرم اونجا 
رون گفت : منظورت چيه 
گفتم : يه چيزيه مثل قصر هري ، ديدي كه فقط هري مي تونه كسي رو ببره اونجا ‘ كلگسيون من هم يه چيز مثل همونجاست البته فقط يه اتاق بزرگه . 
رون گفت : اين شمشيرتون عجب چيز جالبيه . 
ناگهان رون نگاهش روي كتابخانه من قفل شد ، بعد از چند لحظه به سمت آن حركت كرد و از آنجا كتابي را برداشت ، نام آن كتاب چگونه در كوييديچ موفق باشيم بود ، كوييديچ يكي از عزيز ترين بازي ها در نزد جادوگران بود ،به همين خاطر هر جواني كه اين كتاب را مي ديد به سمت آن جزب مي شد . 
به سمت رون رفتم و به او گفتم : شنيدم دروازبان خوبي هستي . 
رون گفت : بازم هري گوش مفت پيدا كرده و همچيزو بهش گفته . 
گفتم : چيه حسوديت مي شه كه هري با يكي ديگه دوست بشه . 
رون گفت : اونو كه نمي گم ، منظور من اينه كه همه جا مي ره و ميگه من دورازبان خوبيم ، اون خيلي خالي بند شده ، خودشم مي دونه كه من تو مدرسه شانس اوردم كه تونستم تو دروازه خوب وايستم . 
گفتم : هميشه شانس نيست ، بعضي وقتا تو خون آمدمه كه بتونه خوب بازي كنه . 
با رون در مورد اينكه چطور مي شود خوب دروازباني كرد بحث مفصلي كرديم ، او به هيچ وجه حرف ديگران را قبول نمي كرد و فقط حرف خودش برايش محم بود . 
همينطور با هم بلند بلند حرف مي زديم كه صداي در آمد ، هر دو ساكت شديم ،چند لحظه به همين منوال گذشت كه من گفتم : بفرماييد 
در باز شد و سه نفر داخل شدند ، آن سه نفر برادران دوقلوي رون و خواهرش بودند . 
فرد گفت : چي شده ، چه خبره ، صداتون سالونو برداشته ، چرا مارو صدا كرديد؟ 
رون گفت : جاني مي خواد كلگسيونشو به ما نشون بده . 
فرد و جرج گل از گلشان شگفت ، جرج به سمت من آمد و گفت : حالا چي اونجا داري 
گفتم : اول بايد قسم ناشكستني بخوريد كه هيچي از اونجا به كسي نميگيد . 
جيني گفت : مگه اونجا چي داري . 
رو به آنها گفتم : اگه كسي بفهمه كه من چه چيزايي اونجا دارم تقريبا 90% مدالايي كه تو مدرسه گرفتيم از دست ميره ، تازه شايد به خاطر بعضي كارا كه تو مدرسه كردم بندازنم زندون . 
ابرو هاي همه بالا رفت رون با تعجب گفت : زندون ، به خاطر بعضي كارات تو رو مي ندازن زندون !!!! 
فرد و جرج با هم گفتند : ايول پسر 
جرج ادامه داد : من كه مي ميميرم براي اينجو چيزا 
فرد گفت : اين واقعا ارزش قسم خوردنو داره ، من قسم مي خورم كه به كسي چيزي نگم 
جرج گفت : منم همينطور 
رون گفت : با كمال ميل قبول مي كنم كه قسم بخورم 
تمام سر ها به سمت جيني برگشت ، او داشت فكر مي كرد ، به او گفتم :تو چي قسم مي خوري يا نه 
جيني با حالت شكاك گونه گفت : خب .... خب ... باشه قبوله 
معلوم بود كه همه انها وسوسه شده بودند كه ببينند من چه چيز هايي انجا دارم . 
به آنها گفتم : پس دستاتونو به من بديد تا قسم بخوريم . 
همگي دستهايشان را روي دست من گذاشتند و با هم قسم خورديم كه كسي از آنجا براي كسي چيزي نگويد . بعد از قسم خوردن من شمشيرم را در آوردم ، شمشيرم برقي زد و تيغه خود را ظاهر كرد ، رو به شمشيرم كردم و اسم هر سه انها و خودم را در ذهنم جاري كردم و گفتم اتاق مخفي شياطين . 
اين اتاق را در طبقه دوم همين قصر درست كرده بودم ، چون اگر آن را در قصرمان در مونيخ درست مي كردم امكان لو رفتنش زياد بود ‘ هيچ كس از جاي آن اتاق خبر نداشت ، 
همگي در وسط اتاق ظاهر شديم ، اتاق نسبتا بزرگي بود ‘ دور تا دور اتاق از قفسه هاي مختلف با اندازه هاي مختلف پر شده بود روي هر قفسه هم موضوع قفسه را نوشته بودم . نام قفسه ها عبارت بودند از : كوييديچ ، امتحان ، مجازات ، شكنجه ، پاك سازي محل ، فرار از كلاس ، اقرار گيري و .... 
حدودا بيست تايي قفسه مي شدند ، من اينها را با كمك اعضاي گروه جمع كرده بوديم ، يكي از دلخوشيهايم در مدرسه همين كار ها بود ، من در مدرسه دوستان كمي داشتم آنها هم فقط اعضاي گروه بودند . 
در وسط اتاق هم يك ميز نسبتا بزرگ بود كه دور تا دور ان صندلي چيده شده بود ‘ وسط ان هم يك كتاب بزرگ قرار داشت ‘ ما از اين ميز براي جلسات گروه استفاده مي كريم . 
روي ديوار هم يك عكس بزرگ از يك ديوانه ساز بود ‘ اين عكس نشان گروه ما بود ‘در عكس ديوانه ساز رو به ما ايستاده بود و دو دستش را در استين هاي يكديگر كرده بود و سرش را هم بالا و پايين مي كرد و وقتي سرش را بلند مي كرد به جاي صورت زير كلاه لباس كه كاملا سياه بود ،چشماني قرمز رنگ ظاهر مي شد . 
رون سوتي كشيد و به سمت قفسه ها رفت ، فرد و جرج همراه با خواهرشان جيني به دنبال رون حركت كردند ، اولين چيزي كه توجه اين خانواده را جلب كرده بود همان قفسه كوييديچ بود ، من هم به آنها پيوستم ، وسايل درون اين قفسه را طبقه به طبقه چيده بودم ، هر طبقه مخصوص يك پست از كوييديچ بود ، طبقه اول مخصوص دروازبان ها بود ، رون كلمه روي طبقه اول را بلند خواند و رو به من كرد و گفت : اين يعني چي 
گفتم : هري چي كه بخواي مي توني توش پيدا كني . 
اولين چيزي كه در طبقه مخصوص دروازبان ها بود دو دست كش بود زير آن اسمش را با رنگ سبز نوشته بودند دست كش هاي جادويي 
رون گفت : مثلا اين دستكشا چي كار مي كنن. 
گفتم : اينارو با جادوهاي باستاني درستم كرديم ، هيچ كسي نمي تونه بفهمه كه اين دستكشا جادويين ، اين براي تموم وسايل اينجا صدق مي كنه . 
رون گفت : طرز كارشو مي گم بابا . 
گفتم : خيلي آسونه ، اينا سرخگونو به طرف دستات هدايت مي كنن و تو رو هم به طرف سرخگون مي كشونن . 
چشمان رون دوچندان باز شد ، فرد و جرج هم سوتي كشيدند. 
جرج گفت : اين چرا به ذهن خودم نرسيده بود ... اجب فكر جالبي . 
به آنها گفتم : اونا كه با رنگ سبز اسمشونو نوشتم معنيش اينه كه مي شه تو مسابه هاي جهاني هم از اونا استفاده كرد و هر چي به رنگ قرمز نزديك تر مي شه خطرش بيشتر مي شه . 
جيني گفت : اگه يكي از از اونا دست رقيبتون بيفته كه كارتون تمومه . 
گفتم : اين اتفاق زياد افتاده ، ولي نتونستن با اينا كاري بكنن ،همه اينا براي خودشون رمز دارن و تا وقتي كه به اونا رمزو نگي كار نمي كنن .... تازه اينارو خودم طلسم كردم ، اينارو طوري طلسم كردم كه هر وقت بخوام بتونم طلسمشونو بردارم كه كار نكنن 
فرد گفت : ايول ، اين ديگه آخرشه تو روي ما رو سفيد كردي 
جرج يك لباس را در همين طبقه نشان داد و گفت : اين يكي به چه دردي مي خوره 
گفتم : اين براي همه طبقه ها مشتركه ، اين باعث مي شه كه قدرت توپ نگهدارنده رو چندين بار ضعيف تر بكنه ، تازه قابليت هاي ديگه اي هم داره كه تو مسابقه مي فهمين . 
قطعه بعدي يك گردنبند بود كه با رنگ نارنجي زيرش نوشته بوديم ، گيج كننده جاروي پرنده ، ديگر نمي خواستم وقت را تلف بكنم به همين خاطر سريع گفتم : رنگ نارنجي به خاطر اينه كه تو مسابقه هايي با سطح امنيتي بالا نبايد از اونا استفاده كرد چون خود به خود كار نمي كنه ، تمام وسايل اين قفسه اگه احساس كنن كه احتمال لو رفتن دارن ديگه كار نمي كنن ، اين طلسمو خود پدربزرگم برام انجام داده . 
اين گردنبنده كارش اينه كه جاروي طرف مقابل رو گيج مي كنه و طرفو به زمين پرتاب مي كنه ، البته اين قضيه خيلي اتفاقي رخ مي ده ، يعني طوري اتفاق مي يفته كه كسي شك نمي كنه . 
هر چهار نفرشان مرا با تعجب نگاه مي كردند ، فرد گفت : يعني پدر بزرگت به تو كمك مي كنه كه اين چيزارو بسازي . 
گفتم : پدر بزرگم به اين چيزاي پيش پا افتاده اهميت نميده ، تازه ما از اين چيزا براي بالا بردن مقام بليد ها تو مدرسه استفاده مي كرديم . 
جيني گفت : هرميون اگه اينجا بود، يا شما رو مي كشت يا خودشو 
همه خنديديم 
جيني ادامه داد : شماها هميشه از اينا استفاده مي كنين 
گفتم : بجز هميشه ما هيچ وقت از اينا استفاده نمي كنيم . 
دوباره همه لبخندي زدند ، فرد در طبقه دوم كه مخصوص مدافعان بود ، دو نوار پارچه اي را نشان داد و به من گفت : اينم كه با رنگ سبزه اين چي كار مي كنه 
گفتم : اگه اينو ببندي به چوب زربه زنت ، قدرت توپ بازدارنده چند برابر ميشه و فقط مي خوره تو سرو صورت طرف مقابل . 
برقي در چشمان فرد و جرج نمايان شد ، فرد رو به جرج كرد و گفت : اينطور كه بوش مياد نميشه امسال مدرسه رو ول كرد اونجا جالب تر از مغازمونه . 
جرج گفت : بايد ينفرو بزاريم تو مغازه ... نمي شه كه اونجا رو ببنديم . 
فرد گفت : فكر خوبيه . 
جيني گفت : اگه هريم اينجا رو ببينه شايد امسال قيد ولدمورتو بزنه و بياد مدرسه . 
با گفتن نام ولدمورت فرد و جرج اخمايشان در هم رفت 
جيني ادامه داد : مگه چيه اسم اون كثافتو هر جا و هر جور كه بخوام مي گم 
من هم گفتم : مي بينيد خواهر كوچيكتون از شما دو نفر جراتش بيشتره 
فرد و جرج با هم گفتند : آخه اون اسمشونبرو نمي شناسه . 
رو به جيني كردم و گفتم : مطمئن باش هري امسال مياد مدرسه ، پدربزرگم اونو راضي مي كنه كه بياد 
جرج گفت : هري رو ول كنيد بابا ، بگو ببينم اين ساعت چي كار مي كنه اينم كه بارنگ سبزه 
گفتم : اين ساعت وقتي كه توپ بازدارنده به شما نزديك بشه مي لرزه ، از فاصله 10 يا 15 متري شروع مي كنه به لرزش 
فرد گفت : واقعا اينارو خودت درست كردي 
من هم گفتم : خودم درستشون كردم ولي ايده هاش مال اعضاي گروهه ، تازه اينا كه چيزي نيست اگه قفسه هاي ديگرو ببيني چي مي گي . 
جيني طبقه ي آخر را نشان داد و گفت : براي پست من چي داري . 
گفتم : آهان پست خودمو مي گي ، اين طبقه پر امكانات ترين طبقه اين قفسس 
جيني لبخندي زد و اولين چيزي كه در اين طبقه بود را به من نشان داد ، اين وسيله يك عينك بود كه زير آن با رنگ سبز نوشته شده بود پرتاب كننده نور ، آن عينك را برداشتم و به جيني دادم و گفتم : اين به ده نوع عينك تبديل ميشه ، سه تاشون دخترونس باقيشونم پسرونس ، اين عينك باعث مي شه كه نور مستقيم بخوره به چشماي دروازبان ، تازه باعث ميشه كه تو شب تاريك مثل روز روشن ببيني ، تو روزاي باروني هم خيلي كاربرد داره . 
جيني خنديد و گفت : با اين كار تيم اسليترين تمومه ، حتي اگه گوي طلايي رو بگيرن . 
من هم گفتم : اين در برابر چيزاي ديگه اي كه تو اين طبقس هيچه ، تازه ايده همه وسايل اين طبقه همش مال خودم بوده . 
فرد گفت : پدر بزرگت به تو كمك مي كنه كه همه ي اينا رو درست كني 
گفتم : اره مگه چيه 
جرج گفت : كاش مام يه پدر بزرگ مثل تو داشتيم ، اگه پدر من بدونه كه ما از اين چيزا درست مي كنيم اولين كاري كه مي كنه اينه كه مارو ميندازه زندون . 
جيني گفت : خيلي نامردين مگه شما كم از اين چيزا درست كردين . 
فرد گفت : اون چيزايي كه ما درست مي كرديم در برابر اين وسايلا اسباب بازين . 
من هم گفتم : همه اينارو خودم طلسم كردم ولي وسايلشون رو از بيرون خريدم ، من هر شهري كه ميرم دنبال اينجور وسايل مي گردم . نه تنها من بلكه تمام اعضاي گروه اين كارو مي كنن. 
جيني گفت : چيزي براي جوينده نداري 
گفتم : اون خيلي احتياج نداره كه وسايل داشته باشه ولي با اين حال چند تا چيز براش درست كردم 
دستم را به سمت طبقه مخصوص جوينده دراز كردم و يك ساعت كه خيلي قشنگ تر از ساعت مدافعان بود را نشانش دادم و گفتم : اين رديابه ، اين گوي طلايي رو از فاصله بيست يا سي متري پيدا مي كنه. 
بعد دسم را به طرف يك عينك گرفتم و گفتم : اين عينكم علاوه بر امكانات عينك قبلي ،ديد وسيعي هم داره و هر چيزي كه با چشم معمولي ديده نمي شه با اين عينك ديده مي شه . 
جرج گفت : اين ساعت توپ طلايي رو پيدا مي كنه ، اين كه ديگه خيلي نامرديه . 
گفتم : تقريبا يه ربع مي كشه تا پيدا كردنو شروع كنه ، آخه بايد وسايلو ضعيف درست كنيم كه با هيچ طلسمي پيدا نشه . 
فرد و جرج با هم گفتند : بابا تو ديگه كي هستي . 
گفتم : اين ايده مال پسرعمومه ، البته پسر عموي واقعي نه ولي يه جورايي پسر عموم مي شه ، تازه بايد قسمت مجازاتا رو ببينيد ، گروه ما با اونا تو مدرسه حكومت مي كرد ، تو مدرسه هيچكي جرات در افتادن با گروه ما رو نداشت ، حتي معلما هم زياد به ما گير نمي دادن ،امسالم مي خوام اين بلا رو سر مدرسه شما در بيارم . 
فرد گفت : تو كه ياراتو ديگه نداري 
گفتم : مگه شما مردين كه من تنها بمونم . 
فرد ادامه داد : اگه كمكت نكنيم چي 
گفتم : من از هيچكي نمي خوام كه عضو گروه ما بشه ، گروه ما اينقدر حسن داره كه همه از خداشون عضو گروه ما بشن . 
جرج گفت : مثلا چه حسنايي داره 
گفتم : اينكه هميشه قبول ميشن ، هميشه تو كلاس راحتن ، تو مدرسه خيالشون از دست دشمناشون راحته ، هيچ معلمي هم نمي تونه بهشون گير بده ، تازه از همه مهم تر هميشه خوشحالنو آماده ي مبارزه . 
جيني گفت : تو هم مثل ولدمورت براي خودت سرباز جمع مي كني نه دوست 
گفتم : نه ... اين چه حرفيه كه مي زني ، من تو گروهمون رئيس نيستم ، تو گروه ما هر ماه يكي رهبر ميشه ، تازه ما با هم پيمان دوستي مي بنديم نه پيمان بردگي ، به همم قول مي ديم كه هميشه پشت هم بمونيم حتي تا اخراج شدن هممون از مدرسه ،چند باري هم تا اين نقطه پيش رفتيم ولي هميشه يه طوري مي شه كه هيچكدوممون اخراج نمي شيم . 
كمي مكث كردم تا حرفهايي كه گفتم براي آنها مفهوم بشود بعد ادامه دادم : حالا بريم قسمت مجازاتارو نشونتون بدم . 
فرد و جرج به من چشمكي زدند ، فرد گفت : من از اين قسمت بايد خيلي خوشم بياد ، ميخوام امسال نشنون بدم كه يه گريفيندوري چي كار مي تونه بكنه ، پيارسال كه همچيزو داغون كرديم ولي فكر كنم با چند تا تعهد بتونيم امسالو به مدرسه بياييم ، تازه مدير جديد هم آشنامونه ، شايد به خاطر اومدن به مدرسه به هرميونم رو بندازيم . 
به سمت قفسه مجازاتا حركت كردم و آن را نشانشان دادم ، رون داشت با عينكي كه مخصوص يابنده بود ور مي رفت ، قفسه مجازات ها بزرگترين قفسه اين اتاق بود ، جلوي آن را با شيشه كشوئي گرفته بودم كه آنها روي زمين نريزند ، از طبقه اول با ضعيفترين ها شروع مي شد تا به قوي ترين ها كه در طبقه هفتم بود مي رسيد ، اغلب آنها چيز هاي خوراكي بودند ، اولين چيزي كه در طبقه اول بود يك پاكت قرص بود زيرش با رنگ سبز نوشته شده بود بستن حافظه آن را به فرد و جرج نشان دادم و گفتم : اين ساده ترين مجازات ماست ، اين باعث مي شه كه طرف مقابل تا يه هفته نتونه چيزي رو به حافظش بسپاره ، ولي به حافظه اي اصليش صدمه اي نمي زنه . 
از روي قفسه چند تا كاغذ برداشتم و به هر سه آنها دادم و گفتم : اين ليست وسايل تو اين قفسس ، با تموم توضيحات و ترز استفاده اونا ، هر كودوم از اينا رو خواستيد مي تونيد برداريد ، فقط مواظب باشين كه درست استفادش كنين . 
جيني گفت : مي شه از وسايل اون قفسه هم براي هري بردارم 
او با انگشت قفسه كوييديچ را نشان مي داد ، رو به او كردم و گفتم : اول بايد از هري قسم بگيري كه هيچي به كسي نگه ، بعد هر چي خواستي مي توني بهش بدي براي كار كردنش هم بايد بگي بنام گروه شياطين تا كار كنه ، شياطين اسم گروهمونه . 
جرج با حالت تمسخر گونه گفت : ميشه يكيشو براي هري كوچولو بردارم 
فرد هم گفت : دختر تو چقدر شوهر زليلي ، تو آبروي هرچي ويزليه مي بري ، با اين كارات شورشو در اوردي 
رون كه تا حالا ساكت بود گفت : چي كارش دارين ، بشما چه ، چرا مسخرش مي كنين 
جرج گفت : يه كلمم از مدافع هري ، يهو نزاري يه جا حقش ضايع بشه ها . 
براي اينكه به اين كلمات پايان بدهم رو به جيني كردم و گفتم : تو به هري علاقه داري ، هري هم تو رو خيلي دوست داره ، اينو به من نگفته ولي از حركاتش واقعا معلومه 
جيني گفت : متشكرم . 
جيني رو به فردو جرج كرد وگفت : حساب شما دوتارو هم مي رسم ، بزار مامانو ببينم اونوقت ببينم بازم مي تونيد منو مسخره كنيد. 
فرد گفت : حالا چرا بهت بر خورد خواهر كوچولوي شوهر زليل . 
به زور جلوي خنده ي خودم را گرفتم ، رو به فرد و جرج كردم و لب هايم را گاز گرفتم ، آنها هم منظور من را فهميدند و دست از سر خواهرشان برداشتند . 
جرج رو به فرد كرد و گفت : تو هم به اوني فكر مي كني كه من مي كنم 
فرد گفت : آره خودشه ، مي دوني چقدر توش پوله . 
من گفتم : در مورد چي حرف مي زنيد . 
جرج گفت : شايد بشه با اين وسايلا از مرحله اول بهترين گروه جهان بالا تر رفت . 
رون گفت : مگه امساله 
فرد گفت : يعني تو نمي دونستي . 
من گفتم :مي گيد در مورد چي حرف مي زنيد يا نه 
جرج رو به من كرد و گفت : تو نمي دوني مسابقه بهترين گروه جادوگري دانش آموزان جهاني چيه . 
گفتم : نه نمي دونم ، تا حالا اسمشو هم نشنيدم . 
رون گفت : اين مسابقه هر بيست سال يكبار اجرا مي شه ، همه دانش آموزان دنيا براي اين مسابه ها ميان ، اين مسابقات سه مرحله داره ، از هر مدرسه فقط سه تا گروه مي تونه شركت كنه 
فرد گفت : مرحله اول از كوييديچ و چند تا امتحان تئوري تشكيل ميشه ، مرحله دوم امتحاناي عملي و تئوري كه مربوط ميشه به به معجون سازي و دفاع در برابر جادوي سياه ، تاريخ و چنتا امتحان ديگه ، البته دوئل هم داريم كه فقط با معلماس . مرحله سوم از همه سخت تره كه فقط دوئله ،تو اين مرحله دانش آموزا با هم دوئل مي كنن ، اونا فقط حق دارن از طلسماي مجاز استفاده كنن ، اگه از طلسماي نا بخشودني استفاده كنن ، از مسابقه حذف مي شن ، تو مرحله سوم كشته هم داشتيم . 
گفتم : كشته هم داشته ، عجب مسابقه ي باهاليه 
جرج گفت : از مدرسه ما يه گروه تونستن مقام اولي رو تو اين مسابقه ها بدست بيارن ، اون گروه مال خود دامبلدور بوده ، داداش دو قلوشم باهاشون بوده ،اسم گروهشون هم گريفيندور بوده ، بعد از اونا هيچ گروهي از مدرسه ما نتونسته مقام اولي رو بدست بياره ، فقط گروه اسمشو نبر تونسته با گروهش تا مرحله سوم بره كه خودش باعث حذف شدنشون شده 
جرج ساكت شد و فرد ادامه داد : اون كلاس سوم بوده كه تونسته يه گروه براي خودش جمع كنه و تا اون مرحله بالا برن ، اون تو مرحله سوم روي يه دانش آموزكلاس هفتمي طلسم شكنجه رو اجرا كرده ، به خاطر همين از دور مسابقات خارجش كردن ، اگه اون كارو نمي كرد مدرسه ما براي بار دوم صاحب مدال اين مسابقه هاي ميشد ، تازه نمي دوني جايزش چقدر مي شه ، جايزش يه مليون گلايونه ، كه به هر كدوم از اعضاي گروه صد هزار كاليون ميرسه به باقي گروه ها حتي يه نات هم نمي دن . 
رون گفت : بقير از گروه دامبلدورو ولدمورت ديگه هيچ كدوم از گروههاي مدرسه ما نتونستن حتي به مرحله سوم برسن . 
جيني گفت :اون كلاس سومي بوده و تونسته به اون مرحله برسه 
فرد گفت : اگه حذفش نمي كردن گروه اون به راحتي مي تونست با اقتدار اول بشه حتي با اقتدار تر از خود دامبلدور 
از قدرت ولدمورت مغزم سوت كشيد ، او وقتي يك دانش آموز سال سومي بوده توانسته از اين كارا بكند ، حالا كه اينقدر قوي تر و بزرگ تر شده چه كار هايي مي تواند بكند ،به سمت ميز وسط اتاق رفتم ، روي آن دفترچه اي بود ، آن را برداشتم و ورق زدم ، اين دفترچه شامل تمام خلاف هايي كه گروه ما در مدرسه كرده بود و مدال هايي كه گرفته بوديم بود . 
جرج وقتي كتاب را در دست من ديد گفت :اون چيه 
گفتم : تو اين كتاب تموم كارايي كه گروه ما تو مدرسه كرده رو نوشتيم ، حدودا هزار تايي ميشه . 
گفت : هزار تا كار غير مجاز انجام داديد . 
گفتم : همشونم كه خلاف نبودن ولي كوچيكترينشون مي تونست منو از مدرسه اخراج كنه . 
او به سمت كتاب آمد و آن را از دست من گرفت و شروع كرد به خواندن 

حدودا دو ساعت ما در آنجا بوديم و با هم وسايل را نگاه مي كرديم ، همينطور كه قسمت شكنجه را مشاهده مي كرديم ارتباط ذهني بر قرار شد ، ارتباط از سمت پدر بزرگم بود ، صداي او در ذهنم گفت : امشب سر ساعت 12 تو تالار جلسات باش حتما سر وقت بيا ، يه اتفاقي افتاده كه خيلي مهمه ، بازم تكرار مي كنم خيلي مهمه . 
فقط توانستم بگويم : چشم 
همينكه گفتم چشم ارتباط از بين رفت ، ساعت روي ديوار را نگاه كردم ، پنج دقيقه مانده بود به يازده ، رو به هر چهار نفر آنها كردم و گفتم : ديگه وقت رفتنه ، هر چي ميخوايد برداريد بايد زود بريم . 
آنها به سمت قفسه ها رفتند و شروع كردند به انتخاب ، من هم به سمت ميز كنار ديورا رفتم و از كشوي آن پنج عدد انگشتر در اوردم و به سمت آنها رفتم ، آنها وقتي انگشتر ها را در دست من ديدند تعجب كردند ، من هم وقتي اين حالت آنها را ديدم گفتم : اين هيچ خطري نداره اگه دوست داريد عضو بشيد بايد قسم بخوريد كه هميشه كنار هم مي مونيم و همجا پشت هميم ، بايد همگي از همديگر مواظبت كنيم ، اين حرفهايي كه مي زنم فقط تو مدرسه صدق مي كنه ، اگه مي خواين عضو بشين بايد يدونه از اين انگشترارو تو دستتون بكنيد ، وقتي كه تو دستتون كرديد غيب ميشه 
فرد گفت : من با كمال ميل اينكارو مي كنم . 
جرج هم گفت : فكر كردي اين فرصت طلايي رو از دست مي دم . 
رون هم با حركت سر موافقت خود را اعلام كرد ، جيني هم به سمت من آمد 
رون گفت : اينم مثل همون قبليه 
گفتم : نه بابا ، اين فقط يه لباس نشون داره ، همه لباسا هم مثل همه ، ايده اين انگشتر از روي انگشتراي پدربزرگم بود ، طرح لباسم مال گروه قبليه ، اگه عضو شديد مي بينيدش . 
بعد از قسم خوردن هر چهار نفر آنها انگشتر ها را به آنها دادم و گفتم : بايد روي انگشتر طلسم الاهمورا بوگي رو اجرا كنيد تا عمل بكنه . 
رون كه با اين انگشتر ها آشنا بود گفت : كدوم انگشت 
گفتم : فرقي نمي كنه ، هر كدوم كه خواستيد فرق نمي كنه ، هر وقت كه خواستيد ازش استفاده كنيد كافيه چوب جادويتونو بگيريد روي انگشتي كه انگشترو توش كرديد و بگيد الاهمورا بوگي 
رون انگشتر را در انگشت سبابه راستش كرد ، هيچ نوري از انگشتر بلند نشد ، اين انگشتر در برابر انگشتري كه پدر بزرگم درست كرده بود ، هيچ بود ، رون چوبدستي اش را روي انگشت سبابه اش گذاشت و طلسم الاهمورا بوگي را اجرا كرد 
لباس رون تغيير كرد و به شكل لباس ديوانه ساز ها در آمد ، البته خيلي شيك تر و قشنگ تر نماد گروهمان هم پشت آن كشيده شده بود ، اين عكس ابهت خاصي به لباس داده بود و آن را دو چندان جزاب كرده بود ، با گروهمان خيلي سعي كرده بوديم اين لباس را وحشتناك كنيم ولي هرچه بيشتر به آن دست مي زديم خنده دار تر مي شد تا ترسناكتر . 
فرد و جرج با هم ديگر گفتند : بابا اين ديگه آخرشه ، عجب طرحي داره 
هر دو با هم انگشتر هاي خود را داخل انگشت هايشان كردند و طلسم را روي آن انجام دادند ، لباس ها بر تن آنها نيز ظاهر شد ، جرج كلاه لباس را بر سرش گذاشت ، جيني كه داشت او را نگاه مي كرد جيغي كشيد ، فرد هم چند قدمي به عقب پريد و چوبش را به سمت جرج گفت ، رون هم كه سمت راست جرج بود با تعجبي همراه با ترس او را نگاه مي كرد ، جرج وقتي كلاه را بر سر گذاشته بود ديگر سري در كلاه ديده نمي شد ، داخل كلاه فقط فضاي خالي بود ، در آن فضاي خالي دو چشم قرمز رنگ نمايان شده بودند ، درست مانند عكسي كه پشت لباس او حكاكي شده بود در آمده بود . 
بلند گفتم : اون كلاهو از سرت دربيار وگرنه اينا از ترس مي ميرن 
زدم زير خنده ، از اينكه اين لباس را به اين ترسناكي درست كرده بوديم خيلي خوشحال شده بودم ، جرج كلاه را از سرش برداشت ، به محض برداشتن كلاه از سرش ، سر او دوباره ظاهر شد ، با ديدن اين صحنه رون و فرد بلند بلند خنديدند ولي جيني ناراحت شده بود ، او خيلي از عوض شدن يك لحظه اي سر جرج ترسيده بود ، جرج كه از عكس العمل آنها متعجب شده بود گفت : مگه چي شده ، جز اينكه وقتي كلاهو گذاشتم همه چيز چند برابر روشن شده بود 
رون چشمكي به من و فرد زد ، او كلاهش را بر سرش گذاشت ، دوباره آن صورت وحشتناك نمايان شد ، آرام به پشت جرج رفت و دستش را روي شانه ي جرج گذاشت ، جرج به يكباره برگشت و رون را نگاه كرد ، به محض ديدن صورت رون به هوا پريد و محكم خورد زمين ، ولي قبل از اينكه به زمين بخورد ، يك طلسم خلع صلاح نسبتا قوي را به طرف رون پرتاب كرده بود ، طلسم به رون اثر نكرد و به سرعت جزب لباس شد ، چون رون انگشتر پدر بزرگم را در دست داشت به خاطر همين طلسم روي او اثري نكرد 
رون سريع كلاه را از روي سرش برداشت و گفت : آرووم پسر ، چه خبرته 
جرج وقتي كه صورت واقعي رون را ديد او هم زد زير خنده ، اينبار جيني هم با ما همراه شد و زد زير خنده ،به ياد هري افتاده و گفتم : اميدوارم اين بلارو سر هري نيارين ، چون اون مارش قبل از اينكه بتونيد كلاهتونو از سرتون برداريد پدرتونو در مياره ، تازه شمشيرش هم هست . 
فرد رو به جرج كرد و گفت : اين لباس از شنلايي كه ما درست كرديم خيلي قوي تره ، ديدي چطور طلسمو به خودش جذب كرد . 
من هم گفتم : مگه شما مي تونيد لباس رو طلسم كنيد كه ضد طلسم بشه . 
فرد گفت : پس چي مارو خيلي دسته كم گرفتي 
من هم گفتم : هنوز نتونستم لباسارو ضد طلسم كنم اونم كه ديدي به رون صدمه نزد به خاطر انگشتر پدر بزرگم بود ، اگه شما مي تونيد اين كارو بكنيد بايد روي همه لباسهاي گروه اين كارو انجام بديد ، اگه مارتين بفهمه خيلي خوشحال مي شه ، اون همون پسر عموي منه . 
جرج كه داشت از روي زمين بلند مي شد گفت : با كمال ميل ، حتما براتون درستشون مي كنم . 
منم گفتم : ممنون از همكاريتون . 
فرد گفت : مگه ما عضو گروه نيستم . 
گفتم : تقريبا با لباساي خودتون هيفده هيژده تايي مي شه كه بايد طلسمشون بكنيد ، آخه همه اعضاي گروه ، سه روز قبل از شروع مدرسه ها اينجا جمع مي شن ، حالا بايد دو تا مدرسه رو تو گروهمون داشته باشيم . 
به سمت جيني رفتم و انگشتر آخري را به او دادم و گفتم : اينو هم مي دي به هري ولي قبلش ازش قسم مي گيري و عضو گروهمون مي كني ، راستي مي دونستي تو اولين دختر گروه ما هستي. 
جرج گفت : تو روي اسمشونرو سفيد كردي ، اون تن ياراش هيچي نمي كنه اون فقط يه ماسك به صورتشون مي زنه ، تو تموم هيكل همگروهي هاتو مي پوشوني و اونا رو عوض مي كني ، نكنه مي خواي جاي اونو بگيري 
گفتم : شايدم بخوام ولي نمي تونم چون بايد سمت پادشاهي رو قبول بكنم . 
جيني انگشتر را به من نشان داد و گفت : پس هرميون چي 
گفتم : تو ، هري و رون مسئول مي شين كه اونو راضي كنيد بياد توگروه ، فكر نكنم راضي كردنش به همين راحتي باشه ، اون قبل از اينكه بدونه با مدير فاميله خيلي سختگير بوده، حالا كه فهميده فاميل مدير مدرسس فكر نكنم بزاره هر كاري كه دلمون بخواد تو مدرسه بكنيم . 
جيني گفت : راضي كردن اون با من 
من هم گفتم : ديگه داره دير مي شه ، من سر ساعت دوازده قرار دارم ، الان ساعت يازده ربه ، من ساعت دوازده قرار مهمي دارم ، الان ساعت يازده ربه ، اگه مي خواين به غذا برسين بايد سر ساعت يازدهو نيم تو تالار شام خوري باشين 
كمي مكث كردم و ادامه دادم : چي كار مي كنيد ، زود باشين ديگه، مگه ماست خوردين . 
هر كدام از آنها وسايل هايي برداشته بودند ، رون و جيني فقط از قفسه كوييديچ استفاده كرده بودند ، ولي فرد و جرج از تمام قفسه ها براي خودشان چيز هايي برداشته بودند ، دست هر چهار تاي آنها را گرفتم و به اتاقم آپارات كردم . 
به محض اينكه وارد اتاقم شدم دو جن سرباز را در اتاقم ديدم ، آنها وقتي مرا ديدند تعظيمي به من كردند ، يكي از آنها گفت : شاهزاده جوان ، اينجا چه خبر است ، لطفا به دوستانتان بگوييد كه در اين قصر بدون اجازه نمي شود طلسم يا مبارزه كرد . 
گفتم : خب بهشون مي گم ، شما مي تونيد بريد . 
وقتي آنها غيب شدند جرج گفت : ميزاشتي پدرشونو در بيارم ، عجب رويي دارن 
گفتم : ما هر پنجتاييمون شايد بتونيم جلوي يكي از اونا وايستيم ، ولي اونا دو تا بودن. 
جرج گفت: خودم مي دونستم كه اونا چقدر قوين ، فقط مي خواستم كم نيارم . 
دورباره خنديديم ولي اينبار خيلي بلند تر از دفعه قبل ، با بودن اينها در اين خانه ديگر احساس تنهايي نمي كردم ، به سمت ميز كنار تختم رفتم و از داخل آن سه حلقه در آوردم وبه آنها نشان دادم و گفتم : رون ترز كارشو بلده ، بهتره اول دستاتونو بيارين جلو ، پسرا دست راست ، دخترام دست چپ لطفا 
حلقه ها را به انگشتان آنها كردم ، دوباره همان نور جاري شد و به يك باره از بين رفت ، در همين لحظه صداي در آمد ، سريع گفتم : بفرماييد . 
در باز شد ، هري و هرميون داخل شدند ، هري گفت : چه خبره نيومده سالنو گذاشتين روي سرتون 
هرميون كه لباس هاي آنها را ديده بود گفت : اين لباسا چيه تنتون 
جرج گفت : به تو نميشه بگيم ، آخه شايد تو جاسوس باشي ، مگنه بچه ها 
فرد گفت : منم موافقم 
هرميون گفت : منظورتون چيه 
جرج گفت : آخه تو فاميل مدير جديدي 
هرميون گفت : چه ربطي داره . 
فرد گفت : بعدا مي فهمي 
هري به سمت من برگشت ،رگه هاي خون در چشمانش به وضوح ديده مي شد ، آثار چند زخم نيز روي دست و صورتش ديده مي شد ، حالت خيلي خسته اي داشت ، او به من گفت : تورم امشب به تالار جلسات دعوت كردن 
گفتم : آره مگه تورم دعوت كردن 
هري با خستگي تمام گفت : آره نمي دونم چي شده كه به اين دير وقتي مارو احضار كردن 
گفتم : چرا اينقدر خسته اي 
هري گفت : جريانش مفصله 
ساعت را نگاه كردم تقريبا يازدهونيم بود ، به هري گفتم : باقي حرفا باشه تو سالن ، بايد زودتر از همه به تالار برسيم ، مي خوام قبل از جلسه از پدر بزرگم بپرسم چه خبره 
هرميون به سمت جيني رفت و شروع كرد به سوال پيچ كردن او ، هرميون وسايل را در دست انها ديده بود ، آن وسايل بودند كه هرميون را جذب كرده بودند ، من هم دست هري را گرفتم و به سمت در حركت كردم وقتي كه داشتم از در خارج مي شدم رو به بقيه كردم و گفتم : الان شامو مي خورنا، اگه دير برسين غذا تموم ميشه ها 
در را پشت سرم بستم و با هري در سالن شروع به حرف زدن كرديم ، من به هري گفتم : نگفتي چرا اينقدر خسته شدي 
هري گفت : اين بابا بزرگت ما رو سرويس كرده ، اون هربلايي كه مي خواد سرم مياره 
هري انگشتش را به من نشان داد و گفت : تازه اين انگشتر امونمو بريده ، از بس كه مي خاره ، راستي تمرين تو چطور بود . 
گفتم : افتضاح بود ، تو روز اول تمرين يكي رو با طلسم مرگ روونه بيمارستون كردم 
هري با شنيدن اين حرف ابروهايش بالا رفت ، خودش را جلوي من انداخت و شانه هاي من را گرفت و گفت : تو چي كار كردي 
گفتم : دست خودم نبود من يه طلسم سر درد فرستادم ولي طلسم مرگ از آب در اومد 
هري گفت : تو طلسم مرگو روي يه نفر انجام دادي ... اون نمرد . 
گفتم : خوشبختانه نمرد ، اون فقط تو شعاع طلسم من بود به خاطر همين زنده موند . 
هري گفت : مگه تو تا حالا روي كسي طلسم مرگو اجرا كرده بودي . 
گفتم: روي گرگينه ها چرا ولي روي جادوگرا و آدما نه به هيچ وجه ، امروز اولين باري بود كه طلسم مرگو روي يه نفر اجرا مي كردم ، باوركن دستم خودم نبود . 
هري سرش را پايين انداخت و گفت : منم امشب گند زدم ، پدر بزرگت اصلا راضي نبود ايشون خيلي سخت گيره ، ولي مي خوام فردا جبران كنم . 
هري از جلوي من كنار رفت و مرا به طرف پله هاي سالن راهنمايي كرد ‘ 
رو به هري كردم و گفتم : حالا چي يادت ميده . 
هري گفت : پدربزرگت گفته به هيچ كس نگم ‘ اين فعلا يه راضه . 
ادامه راه را درباره اتفاقاتي كه در اين دو سه روز برايمان افتاده حرف زديم ‘ چيزي نكشيد كه به تالار اصلي رسيديم ‘ جلوي در تالار جلسات را نگاه كردم ‘ يك شخص جوان كه قدي بلند داشت جلوي در ايستاده بود ‘ صورت او به اندازه زيادي تيره شده بود ‘ او را شناختم ‘ او سفير پدربزرگ و پسر عموي من بود البته نه پسر عموي واقعي، ما از نسل ها قبل با هم فاميل مي شديم او و برادرش الكس كه هم سن من بود از دوستان خوب من بودند ‘به سمت او حركت كردم ‘ وقتي به در تالار جلسات رسيديم جلويمان را گرفت و به هري گفت : به به هري پاتر ‘ فرد برگزيده چطوري پسر ‘ حالت خوبه 
هري كه از اين همه خودماني بودن جا خورده بود فقط توانست يك كلمه بگويد آنهم كلمه خوبم بود . 
اسم پسر عموي من مارتين بود ‘ او به تازگي توانسته بود پست سفير را از پدر بزرگم بگيرد ‘ پدر بزرگم كارهايي كه نياز به تشريفات داشت را از طريق سفير هايش حل مي كرد ‘مارتين دو سال از من بزرگتر بود ‘ او درسهايش را در مردسه تمام كرده بود و به شغل دولتي روي آورده بود. 
مارتين رو به من كرد و گفت : جناب آقاي پسر عمو حال شما خوبه ‘ اوضاع مدرسه چطوره 
به او گفتم : تازه رسيد به بازار ‘ كهنهه مي شه دلازار ‘ مثلا اينجا خونه ماستو توام فاميل مايي نه فاميل هري . 
مارتين گفت : ناراحت نشو پسر عمو ‘ از دلت درميارم ‘ يه چيزي برات از آسيا اوردم ‘اگه ببيني شاخ در مياري . 
با شنيدن حرف او خوشحال شدم ‘ آخر او هر وقت به مسافرت مي رفت و پيغام هاي اداري پدر بزرگم را به كشور هاي مختلف مي برد از آن كشور ها برايم چيز هاي جالبي مي آورد . 
به او گفتم : ايول فردا صبح تو اتاقم ميبينمت ‘ خدا خدا كن كه چيز جالبي باشه ‘ چون من اون چيزايي كه تو خواسته بودي رو آماده كردم ‘ اگه از سوغاتي هات خوشم نياد بايد قيد اون چيزاتو بزني ‘ مطمئن باش كه اونارو مي برم كوچه ناكترنو به اون پير خرفت مي فروشم ‘ اون قدرِ وسايلايي كه من درست مي كنمو از تو بيشتر مي دونه . 
مارتين گفت : مطمئن باش كه خوشت مياد ‘ تازه مگه قرار نبود ديگه به اون پيرمرده چيزي نفروشي ؟؟؟ 
گفتم : من الان سه ساله كه اونجا نرفتم ولي الان به اونجا خيلي نزديك ترم . 
هري گفت :بابا يه چيزي بگيد مام بفهميم ديگه . 
مارتين رو به من كرد و گفت : عضو گروه شده يا نه . 
گفتم : هنوز وقت نكردم بهش بگم ‘ حالا برو كنار مي خوام قبل از جلسه پدر بزرگمو ببينم . 
مارتين گفت : عمو هنوز نيومده ‘ ولي همين الاناس كه سر برسه . 
مارتين در تالار را باز كرد و مرا به داخل حل داد ‘ هري هم پشت سر من داخل شد ‘ او خودش را به من نزديك كرد و گفت : موضوع گروه چيه 
گفتم : الان وقتش نيست ‘ مي توني از جيني خانوم بپرسي . 
سرم را به طرف ميز وسط سالن چرخاندم ‘ از ديدن صحنه جلوي خودم كاملا متعجب شدم ‘حدود سي نفر در تالار دو تا دور ميز نشسته بودند ‘ روي اولين صندلي سمت چپ پدربزرگم كاهن اعظم ‘ يعني مدير جديد مدرسه هاگوارتز نشسته بود ‘ كنار او هم بزرگ خاندان فانتوم نشسته بود ‘ بزرگ خاندان گاست هم بغل بزرگ خاندان فانتوم نشسته بود ‘ رو بروي بزرگ خاندان گاست يك پير مرد آسيايي كه فكر ميكردم بايد از احالي غرب آسيا باشد نشسته بود ‘ او خون آشام نبود ‘ سمت راست آن شخص آسيايي هم مودي نشسته بود ‘ رو بروي مودي هم اسكريم جور نشسته بود ‘ كنار اسكريم جور هم يك شخص پيري نشسته بود كه من او را مي شناختم ولي هرچه فكر مي كردم او را يادم نمي آمد ‘ من ديگر كسي را در تالار نمي شناختم ‘ از جاي جاي دنيا جمع شده بودند ‘ از جادوگران سياه پوست گرفته تا زرد وسفيد و سرخ پوست ‘ افرادي كه سرخ پوست بودند بيشتر به پيشگو ها شباهت داشتند تا چادوگر ‘ دو صندلي جلوي كاهن اعظم و بزرگ خاندان فانتوم خالي بود ‘ ان دو صندلي براي من و هري رزرو شده بود ‘ همه داشتند به من نگاه مي كردند ولي هيچ عكس العملي نشان نمي دادند ‘ حتي يك سلام خشك و خالي هم نكردند ‘ همين كه خواستم به سمت صندلي خودم حركت كنم ‘ همه از جايشان بلند شدند ‘ از حركت آنها جا خوردم ‘ هري هم دسته كمي از من نداشت ‘ انگار اين من نبودم كه چند لحظه اي به آنها زل زده بودم ولي آنها حتي مرا آدم هم حساب نكرده بودند ‘ چيزي نگذشت كه دست هاي گرمي را روي شانه هايم احساس كردم ‘ فهميدم كه اوضاع از چه قرار بوده ‘ آنها براي پدر بزرگم از جايشان بلند شده بودند ‘ برگشتم و به پدر بزرگم سلام كردم ‘ او هم جواب سلام مرا داد و رو به هري كرد و گفت : ببخش كه اين موقع صدات كردم ‘ آخه اين جلسه به تو مربوط ميشه ‘ شايد تو تصميم گيري امشبت تجديد نظر كني . 
هري گفت : به هيچ وجه ‘ حتي اگه جونمو از دست بدم اينكارو نمي كنم 
به پدر بزرگم گفتم : كدوم تصميم 
پدر بزرگ گفت : يعني هري بهت نگفته كه مي خواد جانشين تو بشه 
گفتم : هري مي خواد تو دوئل دو هفته ديگه جانشين من بشه . 
پدر بزرگ گفت : آره ... اون دوست خوبيه و قدر تورو مي دونه ‘ خدا كنه توام قدر اونو بدوني و هيچ وقت تو مشكلات تنهاش نزاري همونطور كه هري تو رو تو مشكلات خودت تنها نزاشت . 
هري كه از حرف هاي پدر بزرگم سرخ شده بود سرش را پايين انداخت و به سمت صندلي خودش رفت ‘ همه داشتند حرف هاي ما را گوش مي دادند ‘ من هم صندلي پدر بزرگ را نشانش دادم و گفتم : اول شما 
با همديگر به سمت صندلي هايمان حركت كرديم ‘ پدر بزرگ وقتي به صندلي خودش رسيد رو به حضار كرد و گفت : ببخشين كه اين موقع شب مزاحمتون شدم ‘ آخه اتفاق مهمي افتاده كه بايد براش فكري بكنيم . 
هم همه در تالار پيچيد ‘ كاهن اعظم بلند شد و گفت : مگه چي شده ‘ آيا اتفاقي بدي افتاده . 
پدر بزرگ گفت : خوب يا بد بودنش به ما ربط داره 
پدر بزرگ مكثي كرد و ادامه داد : به ما خبر رسيده كه دو هفته ديگه مي تونيم ولدمورتو قافل گير كنيم ‘ اونم تو جايي كه نتونه به هيچ وجه فرار كنه . 
پس از شنيدن نام ولدمورت تقريبا هيچ كس خم به ابرويش نياورد بجز چهار ‘ پنج نفري كه اسكريم جور هم در انها بود . 
پدر بزرگ ادامه داد : منم شمارو كه تقريبا بهترينهاي جادوگران جهان هستيد كه قابل اطمينان هم هستيد دعوت كردم ‘ شما زير دستان زيادي داريد ‘ به همين دليل از شما مي خوام كه به من كمك كنيد تا اين مرد خبيثو از بين ببريم . 
بزرگ خاندان گاست ها گفت : خب اينا كه مي گي درست ‘ اين بچه ها اينجا چي كار مي كنن ‘ نكنه فكر كردي هري پاتر تو سطح ماست يا حرفاي روزنامه ها رو باور كردي ‘ تازه اين نوه تو اينجا چي كار مي كنه ‘اون تو شان ما نيست ‘ تو با اين كارت جلسه رو بچگونه كردي 
پدر بزرگ گفت : در مورد هري بايد بگم كه شما اونو خيلي دسته كم گرفتيد ‘ در مورد اون فقط مي تونم بگم كه به زودي يكي از قوي ترين جادوگراي جهان ميشه ‘ شايدم قوي ترين ‘ تازه اون جانشين همين جاني جوان شده ‘ همون كاري كه شما ازش سر باز زديد با اين همه ادعا كه داشتيد ولي جرات در افتادن با ويليام رو نداشتيد ‘ ويليام مي دونه كه من نمي تونم جانشين جاني بشم ‘ ولي مي دونه كه حتما ميام اونجا ‘ اون با ولدمورت قرار گذاشته كه ولدمورت منو بكشه خودشم پسرمو ‘ ويليام با اين كارش مي تونه به راحتي فرمانروايي خون آشامارو به دست بگيره 
بزرگ خاندان فانتوم گفت : خودت مي دوني كه چرا قبول نكرديم جانشين جاني بشيم ‘ اگه ما جانشين جاني مي شديم بين تمام خانواده يمان كوچك مي شديم ‘ راستي حواست هست ، مي دوني داري به بزرگ خاندان دراكولا ها و وزيرت چه تحمتي مي زني ‘ تحمت همكاري با ولدمورت تحمت كمي نيست ‘ اين كار به ضرر تو تموم مي شه شايد به خاطر اين كارت پست فرمانروايي تو از دست بدي . 
پدر بزرگ با اين حرف بزرگ خاندان فانتوم اخمهايش در هم رفت ‘ ديگر از آن پدر بزرگ خوش اخلاق خبري نبود او با عصبانيت گفت :تو به من اعتماد نداري پيرمرد ‘ مگه خودت هميشه به من نمي گي كه از شر اين ويليام خلاص بشم ‘ حالا چي شده داري ازش ترفداري مي كني . 
بزرگ خاندان فانتوم خنده اي كرد و گفت : چقدر زود به آقا بر مي خوره ‘ تازه پيرمرد خودتي ‘ يادت رفته تو يسالو دو ماه از من بزرگتري ، تازه مام دربست مخلص فرمانروامون هستيم . 
همه افراد حاضر در جلسه خنده اي كردند ‘ همه مي خنديدند بجز كاهن اعظم ‘ انگار او تا به حال درست و حسابي نخنديده است ‘ او از جايش بلند شد و گفت : آقايون ... خانوما به خاطر خدا بس كنيد ما هممون مي دونيم كه ولدمورت به راحتي مي تونه از پس هممون بر بياد ‘ مگه قضيه چند سال پيشو يادتون رفته ‘ اون به راحتي جلوي دامبلدور وايستاده بود ‘ اونوقت هنوز يك دهم قدرتشم نداشت حالا كه قدرتش به اين اندازه زياد شده مي تونه بلاهاي جديي سر ما بياره ‘ مگه حرفاي دامبلدورو يادتون رفته . 
با گفتن اين كلمات سكوتي سنگين در سالن حكمفرما شد ‘ چند دقيقه اي همه ساكت شدند تا اينكه پدر بزرگ دوباره حرف زد ‘ او گفت : حالا چي مي شه استاد نزني تو زوغ ما ‘ مي دوني من چند ماه اين پيرو پاتالارو نديدم ‘ خوب به هر صورت اگه كسي نظري داره بگه ما منتظريم . 
من نا خداگاه دستم را روي شكمم گذاشتم ‘ اصلا به خاطر گشنه بودن نبود ولي نظر پدر بزرگم را جلب كرد ‘ به همين خاطر پدر بزرگم خنديد و گفت : ببخشين اصلا يادم نبود شما شام نخورديد ‘ اول همگي شام مي خوريم تا مغزمون فعال بشه بعد نظر مي ديم . 
كاهن اعظم از اين حرف پدر بزرگم ناراحت شد سرش را به او نزديك كرد و گفت : تو اين موقعيت كي گشنش مي شه 
پدر بزرگ گفت : خود من ‘ وقتي گشنم باشه اصلا مغزم كار نمي كنه . 
كاهن اعظم صدايش را آرام تر كرد و گفت : اليور تو و دوستات هيچ وقت عوض نمي شين حتي اگه ده هزار سال عمر كنين. 
پدر بزرگ از هميشه خوشحال تر بود ‘ فكر مي كردم علت خوشحالي اواين است كه دوستانش را ديده است ‘ من هم به خوشحالي پدر بزرگم خوشحال بودم . 
پدر بزرگ رو به من و هري كرد و گفت : ميشه جاتونو به اون دوتا پيرمرد بدين تا با هم گپي بزنيم ‘ البته اگه دوست داريد . 
من سريع از جايم بلند شدم و گفتم : هرچي شما بگيد . 
هري هم از جايش بلند شد ولي چيزي نگفت ‘ انگار او هنوز از پدربزرگم خجالت مي كشيد . 
پدر بزرگم رو به هري كرد و گفت : تو هنوز از دست من ناراحتي ‘ اين كارا همش به خاطر خودته ‘ مگه نمي خوايي يه روزي جاي دامبلدورو بگيري ‘ جاي بهترين و مهربون ترين جادوگر جهانو ‘ بايد اين سختي هارو بكشي كه بتوني جاي اونو بگيري ‘ نمي دونم مي دوني يا نه ‘ تو الان جاي اون نشستي ‘ از وقتي كه اون رفته جاي خاليشو هميشه اينجا احساس مي كردم ‘ حالا كه تو اينجايي فكر مي كنم كه خود دامبلدور پيشمه . 
هري كه از شنيدن نام دامبلدور اشك در چشمانش حلقه زده بود گفت : فردا حتما جبران مي كنم . 
پدر بزرگ گفت : ببينيمو تعريف كنيم ‘ ببينم مي توني روي دامبلدورو سفيد كني يا نه . 
پدر بزرگ لبخندي به هري زد و رو به دو بزرگ خاندان كرد و گفت : نمي خوايد رئيستونو تو شام همراهي كنيد. 
بزرگ خاندان فانتوم ها گفت : از كي تا حالا تو رئيس شدي . 
پدر بزرگ گفت : از وقتي كه به تو گفتن تو رئيس فانتومايي بچه جون. 
بزرگ خاندان گاست خنديد و رو به بزرگ خاندان فانتوم ها گفت : خوب حالتو گرفتا ‘ حال كردم.

اين صحبت ها از بزرگ هاي خاندان هاي بزرگ خون اشامان جهان واقعا بعيد بود ‘ انگار كه آنها نوجوان هاي دوازده سيزده ساله هستند ‘ من تا به حال اين رفتار را از پدر بزرگم نديده بودم‘ اگر به من مي گفتند كه پدر بزرگم با كسي اينقدر خودماني شده باور نمي كردم. 
آنها از جايشان بلند شدند و به سمت صندلي هاي ما حركت كردند ‘ من و هري هم به سمت صندلي هاي آنها حركت كرديم ‘ وقتي داشتيم از پشت سر پدر بزرگ رد مي شديم ‘ بزرگ خاندان فانتوم دستش را روي شانه من گذاشت و گفت : ناراحت نشدي كه ‘ داشتم با بابابزرگت شوخي مي كردم ‘ من هيچ وقت تو رو دسته كم نمي گيرم پسر . 
لبخندي به او زدم و راه خودم را ادامه دادم ‘ من كنار كاهن اعظم نشستم ‘ هري هم كنار من نشست ‘ كاهن اعظم رو به من كرد و آرام گفت : پيرمرد خجالت نمي كشه ‘ همسناش دهتا كفن پوسوندن,ولي اون هنوز داره شوخي مي كنه . 
لبخندي به او زدم و گفتم : منم تاحالا اينقدر ايشون رو خوشحال نديدم . 
كاهن اعظم سلامي به هري كرد و به من گفت : اينارو ول كن بگو ببينم از خونواده من چه خبر ‘ حالشون خوبه . 
گفتم : بله همين ديشب همه ي اونارو اوردم تو قصر 
كاهن اعظم گفت : همشونو اوردي اينجا ‘ حتي پدرومادر هرميونو 
گفتم : بله ‘ولدمورت هري رو تهديد كرده كه يكي از نزديكاشو گروگان مي گيره ‘آخه نمي دونم مي دونيد يانه هري خوابايي رو مي بينه كه واقعيت داره 
كاهن اعظم گفت : مي دونم پسرم , قبلا در موردش از دامبلدور زياد شنيدم ‘ اينم كه اونارو اوردي اينجا نهايت لطفتو مي رسونه . 
او صدايش را آرام كرد كه فقط من و هري بشنويم ‘ او ادامه داد : يه مژدگاني خوب پيش من داري ‘ چون اين تو بودي كه هرميونو براي من پيدا كردي ‘ تو نمي دوني كه چه خدمت بزرگي به من كردي ‘ ديگه داشتم نااميد مي شدم . 
گفتم : اين كار من نبود ‘ اين انگشتر پدربزرگ بود كه اونو شناسايي كرد . 
كاهن گفت : به هر حال من شمارو براي فردا نهار دعوت مي كنم ‘ مي توني همه دوستاتتو با خودت بياري ‘ راستي خونه من الان تو فضاي باز قصر شماست ‘ مي تونيد فردا ظهر بياييد اونجا 
گفتم : چطور ممكنه خونه شما تو حياط ما باشه 
كاهن اعظم گفت : خودتون مي فهمين . 
همين كه كاهن اعظم اين را گفت غذا ها روي ميز ظاهر شدند ‘ پدر بزرگم گفت : لطفا سريع تر ميل كنيد , آقايون و خانوما بايد زودتر جلسرو تموم كنيم ‘ من امشب كار مهمي دارم 
او لحظه اي مکث کرد و از جايش بلند شد و بلند گفت : با اجازه همه شما مي خوام امشب جانشينمو به قدرت برسونم‘ تو جلسه بعد ديگه جاني رو بايد مثل من قبول داشته باشينو احترامي كه به من ميزاريد رو به اونم بزاريد و هرچي اون گفت رو مثل حرف من قبول كنيد . 
همه داشتند با تعجب به پدر بزرگم نگاه مي كردند ‘ خود من هم تعجب كردم ‘ همه نگاه ها از پدر بزرگ به سمت من برگشت ‘ من با نگاهي ملتمسانه رو به پدر بزرگم كردم و گفتم : منظورتون چيه . 
پدر بزرگ بدون اعتنا به من گفت : اليور سومو بهتون معرفي مي كنم 
پدر دستش را به سمت من دراز كرد و ادامه داد : مطمئن باشين كه لياقت اين پستو داره . 
همه حضار سري به علامت موافقت تكان دادند و به من لبخندي زدند . 
كاهن اعظم به من گفت : فهميدم چرا اينقدر سبك سر شده ‘ بگو همه چيزو انداخته گردن تو به خاطر همينه كه اينقدر خوشحاله ‘ پسر تو بدبخت شدي ‘ اداره كردن تمام خوناشاماي دنيا افتاده گردنت هيچكاريشم نمي توني بكني . 
هري يك ضربه محكم به من زد و گفت : پسر تو پادشاه شدي . 
گفتم : تا وقتي كه پدربزرگم باشه من غلط بكنم كه فرمانروا بشم 
كاهن اعظم رو به هري كرد و همراه با خنده گفت : جناب پاتر ديگه تو رفتارت با جاني تجديد نظر كن ‘ اون الان يکي از سه پادشاه قوي خون آشاماس ‘ اون مي تونه سر يه ثانيه سرتو بزاره روي ميز ‘ هيچكسم نمي تونه بهش چيزي بگه 
هري مات و مبهوت حرف هاي كاهن اعظم شده بود و مرا با تعجب نگاه مي كرد ‘ رو به هري كردم و گفتم : مردشور اين پستو ببرن كه باعث بشه دوستي من تو بهم بخوره . 
هري گفت : مي دونستم پسر . 
هري همينطور كه با من صحبت مي كرد نگاهش روي يك پسر جوان قفل شد ‘ به هري گفتم : اونو مي شناسي 
هري گفت : اره ‘ اون داداش رونه‘ اون با خونوادش قطع رابطه كرده ‘ 
به هري گفتم : اسمش چيه 
هري گفت : همون پرسيه ديگه ‘ هموني كه بهت در موردش گفتم ‘ هنوزم با وزيرا مي گرده ‘ نمي دونم اسكريم جور چطور اونو قبول كرده . 
رو به هري گفتم : مي خواي به اسكريم جور بگم اخراجش كنه . 
هري گفت : نه اينكارو نكني ها ‘ هري چي باشه اون داداش بهترين دوست منه . 
گفتم : خب حالا اينطور نگاهش نكن ‘ بيچار به تو چي كار داره . 
رو به پدر بزرگم كردم و سخنان او را گوش دادم او داشت با دوستانش در مورد يك تقلب امتحاني که در مدرسه انجام داده بودند صحبت مي كرد ‘ انها طوري در مورد يك تقلب در امتحان صحبت مي كردند كه انگار يك معلم را به قتل رسانده بودند ‘ خود من روزي نمي شد كه خلافي نكنم و به خانه برگردم ‘ هميشه يه پايه ي درگيري هاي مدرسه زير سر من و اعضاي گروه ما بود ‘ ما تا حد شكنجه دادن دانش آموزان مدرسه هم پيش رفته بوديم ‘ تقلب در امتحان كوچك ترين كاري بود كه ما در مدرسه انجام مي داديم ‘ گروه ما به قدري در مدرسه معروف شده بود كه بعضي از دانش آموزان براي پيدا كردن ارج و قرب پيش دانش آموزان ديگر خود را عضو گروه ما جا مي زدند . 
رويم را از آنها برداشتم و شروع كردم به غذا خوردن ‘ دوباره سنگيني نگاه هري را روي خودم احساس كردم ‘ او باز هم به غذاي من زل زده بود‘ ديگر تحمل نياوردم و رو به او كردم و گفتم : بچه مگه خودت غذا نداري كه غذاي منو نگاه مي كني . 
هري لبخندي زد و گفت : آخه خيلي جالبه تو فقط گوشت مي خوري ‘ حالت بد نمي شه كه اينقدر گوشت مي خوري . 
گفتم : چيز ديگه اي نبود بهش گير بدي . 
هري گفت : خب بابا كوفت كن ‘ اصلا به من چه كه چي مي خوري . 
هري از حرفي كه به من زده بود خودش هم شكه شده بود 
رو به او گفتم : تو به من چي گفتي ؟؟ 
هري گفت : آخ ببخشين ‘ اصلا يادم نبود كه تو الان پادشاه شدي ‘ حالا مي خواي منو بدي سر بزنن . 
گفتم : پسر اگه شوخي مي كني تو يه جايي شوخي كن كه هيچ كس نباشه ‘ تازه يكي طلبت . 
بعد از خوردن شام من پشتم را به هري كردم و به يك باره ليوان خونم را بالا كشيدم 
هري گفت : چه مزه اي داره 
گفتم : مثل خوشمزه ترين چيزيه كه خوردي ‘ هميشه خوشمزگي خودشو داره ‘ هميشه نيرو بخشه ‘ هيچ ضرري هم به من نداره . 
هري ديگر هيچ نگفت ‘ تقريبا همه غذايشان را خورده بودند . 
كاهن اعظم از جايش بلند شد و گفت : خوب به قدرت رسيدن جناب جاني اه ببخشيد ... اليور سومو بهتون تبريك مي گم ‘ از همه اين حرفا كه بگذريم مي مونه قضيه ولدمورت .. 
در همين لحظه يك جن خانگي كنار پدر بزرگم ظاهر شد و چيزي را در گوش پدر بزرگم گفت ‘ جن خانگي نگاهش به مرد آسيايي که جلوي من ايستاده بود افتاد , سريع تعظيم کرد ,او طوري خم شد که نوک بينيش به زمين خورد , آن مرد آسيايي با چشمانش به جن خانگي چيزي فهماند , جن خانگي هم راست ايستاد و رو به پدر بزرگم نگاه کرد , پدر بزرگم از حرف هاي جن خانگي متغجب شده بود ‘پدر بزرگم رو به او كرد و گفت : يكمي معطلش كن بعد بگو بياد تو . 
جن خانگي غيب شد ‘ پدر بزرگ بلند شد و رو به كاهن اعظم گفت : ببخش كه حرفتو قطع مي كنم . 
بعد رو به همه حضار كرد و گفت : ببينيد دوستان خود ويليام اومده اينجا ‘ در مورد حرفهايي كه در مورد ولدمورت زديم كسي بهش چيزي نگه 
همه موافقط كردند و جاي خود را صاف كردند ، چيزي نگذشت كه در تالار باز شد ‘ چند لحظه اي گذشت كه دايي ويليام از در داخل شد ‘ او از ديدن اينهمه جادوگر كه در تالار جلسات بودند اصلا تعجب نكرد ‘ اين حركت او اصلا با عقل جور در نمي آمد ‘او به سمت پدر بزرگ آمد ‘ وقتي كه داشت از جلوي من رد مي شد رو به من كرد و سرش را به علامت تاسف تكان داد ‘ سپس تعظيمي به پدر بزرگم كرد و گفت : من خبر مهمي براي شما دارم . 
پدر بزرگ گفت : بگو ويليام . 
به مرد آسيايي نگاه کردم ,اکنون خود را شبيه يک مرد جوان کرده بود , او شبيه يک مرد اروپايي شده بود , از اين حرکتش خيلي تعجب کردم , خواستم به او بگويم که در اينجا نبايد بدون اجازه طلسم کند , حتما جن هاي سرباز او را مجازات مي کردند ولي نمي دانم چرا به او هيچ اخطاري نکردم بي توجه به او رو به پدر بزرگم کردم , پدر بزرگ دوباره آن اخلاق خشك خود را در پيش گرفته بود . 
پدر بزرگ ادامه داد : آه ببخشيد ‘ ديگه تو وزير پسرمي بايد به اون گزارش بدي ويليام عزيز . 
دايي ام از شنيدن اين كلمات يكه خورد ولي خيلي زود خودش را جمع كرد و گفت : اووو ... فكردين اگه با اين كاراتون مي تونيد جلوي منو بگيريد كاملا اشتباه مي كنيد . 
دايي ام صدايش را كم كرد و سرش را به سمت پدر بزرگم نزديك كرد و ادامه داد : اگه فكر كردين كه با اون دوازده لژيونتون مي تونيد جلوي منو بگيريد كاملا اشتباه كردين 
پدر بزرگم گفت : جاني قبل از اينكه پادشاه بشه اين پيشنهادو به تو كرده پس حق استفاده از اونارو نداره‘ راستي مي خوام يه خبر بهت بدم ‘ جانشين جاني تو دوئل معلوم شده اون خود هري پاتره . 
برقي در چشمان دايي ويليام ديدم كه هرگز نديده بودم ‘ انگار تمام دنيا را به او داده بودند ‘ رو به او كردم و گفتم : دايي جان لطفا خبروتونو بگيد تا همه بشنويم . 
دايي ويليام تعظيمي به من كرد و گفت : در مورد لرد سي..... ولدمورته 
او مي خواست ولدمورت را با نام لرد سياه صدا بزند ‘ اين نام را مرگخواران به كار مي بردند ‘ كارهاي او كاملا مشكوك بود . 
پدر بزرگ گفت : اين آقايوني كه اينجا جمع شدن همه قابل اطمينانن . 
دايي ام گفت : من با ولدمورت قرار گذاشتم كه دو هفته ديگه شما دوتا رو بكشه ‘ اونوقت من جريان هكتورو بهش مي گم . 
پدر بزرگم گفت : خودم اينو مي دونستم ولي چرا اينارو به من مي گي 
دايي ام گفت : براي اينكه من يه خون آشامم و خيانت نمي كنم . 
پدر بزرگ گفت : حالا مي گي چي كار كنيم . 
دايي ام گفت : من به اون گفتم كه فقط شما و جاني براي دوئل مي آييد ‘ تازه به او گفته ام كه هري را هم مي آورم , شما مي تونيد با تمام قدرت بهش حمله کنيد و براي هميشه از بين ببرينش , ولي قرار دوئل منو جاني هنوز سر جاشه . 
پدر بزرگ با نگاهي پر تنفر به او گفت : اولا جناب جاني دوما حالا اگه نظري داري که چطور اونو بکشيم بگو 
دايي ام گفت : ببخشيد اصلا حواسم نبود , در مورد اينکه چطور اونو بکشيم بگم که من جاي دوئلو تو هاگزميد اعلام کردم , ولدمورتم اونجارو زير نظر داره , شما نبايد قبل از دوئل به اونجا بريد 
بزرگ خاندان گاست ها گفت : دارم درست مي بينم همکاري يه دراکولا با بقيه خوناشاما 
دايي ويليام گفت : کشتن ولدمورت افتخار بزرگيه , تا حالا کسي نتونسته اونو تو اوج قدرتش حتي زخمي کنه البته بجز اين پسره پاتر . 
کاهن اعظم گفت : من تو مبارتون شرکت نمي کنم , من هيچ احتياجي به درگير شدن با ولدمورتو ندارم . 
بزرگ خاندان گاست ها هم گفت : کنار شما جنگيدن هم براي من حسني نداره , پس منم نمي يام. 
دايي ويليام هم گفت : واقعا که ترسوييد , اگه شما سراغ ولدمورت نريد اون سراغتون مي ياد , چرا اينقدر مي ترسيد . 
بزرگ خاندان فانتوم ها گفت : منم نمي يام , من دوست ندارم که تو افتخاري با خون آشاماي ديگه سحيم باشم . 
نمي دانم چرا آن سه نفر با حمله به ولدمورت مخالف بودند , دليلش هر چه بود , ترس نبود , نمي دانم اين رفتارشان چه معنيي داشت چند مرد و سه زن هم مخالفت خود را اعلام کردند , مودي و آن مرد آسيايي که صورت خودش را تغيير داده بود هم جزء آنها بودند . 
يكي دو سه نفري هم مخالفت خود را اعلام كردند ولي اسكريم جور چون يك نيمه خون آشام بود جواب مثبت داد او قول همكاري تمام از وزارت جادوي لندن داد نيمه خون آشام يعني خون آشامي كه به وسيله خون آشامي ديگر خون آشام بشود ، نيمه خون اشامان ديگر صاحب فرزند خون آشام بشودن و نمي توانند از خود خون آشامي توليد كنند ، اسكريم جور هم به دست يك خون اشام اصيل خون آشام شده بود او براي اينكه بتواند در كارهايش پيشرفت كند از اين حربه استفاده كرده بود . 
ديگر حضار موافقت خود را اعلام كردند ، نقشه دايي ويليان از اين قرار بود كه وقتي همه به هاگزميد رفتند متنظر حضور ولدمورت بشود بعد با انواع طلسم ضد اپارات جلوي فرار او را بگيرند و همگي با هم او را از بين ببرند ، نقشه ساده اي بود ولي او تقريبا يك ساعت به خاطر همين نقشه كوچك وقت ما را گرفت ، بعد از اتمام جلسه همه داشتند تالار را ترك مي كردند كه پدر بزرگ رو به من و هري گفت : شما بمونيد با شما كار دارم . 
فقط نه نفر باقي مانده بودند كه آنها عبارت بودند از پدربزرگ ، دايي ويليام ، بزرگ خاندان گاست ، بزرگ خاندان فانتوم ، كاهن اعظم ، و همان خون آشام آسيايي كه صورت خود را عوض كرده بود ، هري و من . 
پدر بزرگم سرفه اي كرد و رو به دايي ويليام گفت : مي توني بري ويليام عزيز ، ما مي خوايم يه چيزايي به جاني ياد بديم كه جلوي تو كم نياره 
دايي ويليام گفت : اينهمه معلم خصوصي براي جناب جاني ؟؟ شايد از جونش گذشتم نمي خواد اين همه زحمت بكشيد . 
پدر بزرگ گفت : گفتم مي توني بري . 
دايي ويليام به سمت در رفت و قتي به در رسيد برگشت و نگاهي متاسفبارانه به من انداخت و از در خارج شد . 
پدربزرگ رو به كاهن اعظم كرد و گفت : ممنون از همكاريتون . 
كاهن اعظم گفت : قابلي نداشت پسرم 
بزرگ خاندان گاست ها گفت : اون واقعا مارو احمق حساب كرده 
پدر بزرگ گفت : تازه داره ازش خوشم مياد ، داره نشون مي ده كه از خون پدرش هنوز تو رگاش هست 
نمي دانستم در مورد چه چيزي حرف مي زنند ، پدر بزرگم از همكاري كاهن اعظم تشكر كرده بود ولي كاهن اعظم مخالفت خودش را با مبارزه بر عليه ولدمورت اعلام كرده بود ، از اين حرف ها هيچ چيز نمي فهميدم به همين خاطر رو به پدر بزرگ كردم و گفتم : ميشه بگيد در مورد چي حرف مي زنيد . 
آن خون اشام آسيايي كه دوباره به حالت اول برگشته بود رو به من كرد و گفت : ايشون مي خوان بعد از شما فرمانروا بشن؟ 
گفتم : مگه چه عيبي داره ، خب نفهميدم ، پرسيدم ، به نظر شما عيبي داره كه آدم چيزي رو نفهمه 
آن مرد اسيايي گفت : يه آدم معمولي آره ولي يه پادشاه نه ، شما بايد از همه زود تر مي فهميديد. 
گفتم : چي رو 
پدر بزرگ گفت : يعني تو نفهميدي كه داييت براي چي اومده بود اينجا 
گفتم : نه ... نه .... نه ‘ آخه از كجا بدونم 
پدر بزرگ اخمهايش را در هم كرد و گفت : خب بپرس تا بگم 
گفتم : پس داشتم چي كار مي كردم 
كاهن اعظم رو به من كرد و گفت : اينارو ول كن خودشونو با تو مقايسه مي كنن ‘ ببين داييت براي رد گم كردن اومده بود اينجا ‘ اومده بود هم بدونه كه چه كسايي براي جنگ با اربابش ميان و چه كسايي نميان ‘ اون اينكارو كرد كه اگه تو و پدر بزرگت كشته شديد به پاي اون نوشته نشه ‘ انصافا هم نقششو خو بازي كرد ‘ فقط تنها عيبي كه داشت اين بود كه وجود ما را حساب نكرده بود . 
گفتم : خب حالا بايد چي كار كنيم . 
پدر بزرگ گفت : تو نبايد به اين كارا كاري داشته باشي فقط بايد تمرين كني و چيزاي زيادي ياد بگيري . 
پدر بزرگ كمي مكث كرد و ادامه داد : من از اين آقايون خواهش كردم كه تو رو تو يه هفته به اندازه اي قوي كنن كه بتوني جلوي داييت وايستي ‘ كم كم دوئل تو با داييت داره حتمي مي شه . 
گفتم : يعني هر چهار نفر مي خوان به من آموزش بدن 
پدر بزرگ گفت : اين هفته كار مهمي دارم به خاطر همين از اين آقايون خواستم تا به تو آموزش بدن آموزش اصلي مي مونه براي هفته بعد . 
منم گفتم : منظور تون چيه مگه دايي من چقدر قويه كه آموزش دادن من اينهمه مهمه 
پدر بزرگ گفت : تو نتنها بايد با داييت روبرو بشي بلكه بايد منتظر اتفاقاي غير منتظره هم باشي ‘ يادت نره كه طرف روبروي ما ولدمورته ‘ اون باهوش ترينه . 
هري گفت : منم كه هستم ... نه . 
پدر بزرگ رو به او كرد و گفت : يكي از عللي كه ويليام اومده بود اينجا به خاطر تو بود ‘ فكر كنم ولدمورت مي دونه كه تو كي هستي و چه قابليتهايي داري ‘ به همين دليل مي خواد اول از شر تو خلاص بشه . 
نمي دانستم هري چه كسي است كه ولدمورت به خاطرش دست به اين ريسك بزرگ مي زند ‘ درست است كه هري مي تواند به زبان مار ها سخن بگويد ولي اين باعث نمي شود كه اينقدر براي ولدمورت با ارزش باشد ‘ در همين افكار بودم كه بزرگ خاندان هاي گاست و فانتوم از جايشان بلند شدند و بزرگ خاندان گاست ها رو به من كرد و گفت : بس تا فردا بعد از ظهر ساعت چهار ‘ نمي خوام كه دير بيايي حتما زود بيا كه زياد كار داريم . 
هر دو سري براي پدر بزرگ تكان دادند و به سمت در رفتند و از آن خارج شدند ‘ كاهن اعظم هم از جايش بلند شد و گفت : جاني عزيز قرار ما هم مي مونه براي فردا ساعت دو ي بعد از ظهر ‘ اگه با من كار نداريد من بايد زودتر برم راستي براي ناهار يادتون نره . 
سپس سري براي پدر بزرگم تكان داد و به سمت در خروجي حركت كرد ‘ آن مرد آسيايي هم از جايش بلند شد و گفت خب پسرم همه رفتن مي مونه كلاس آخر ‘ يعني كلاسي كه با من داري ‘ فردا شب ساعت 7 تو كتابخونه فكر ‘توي همين طبقس ‘ اميد وارم همونطور كه پدر بزرگت گفته قوي باشي . 
آن مرد آسيايي سري به علامت خدا حافظي تكان داد ‘ پدر بزرگ رو به او گفت : ممنون از اينكه دعوت منوقبول كردي واقعا به كمكت احتياج داشتم ‘ نمي دونم چطور بايد جبران كنم . 
مرد اسيايي گفت : قابلي نداره ‘ ما از اين بيشتر ها به پدر شما بدهكاريم. 
پدر بزرگ هم گفت : اين نهايت لطف شما رو مي رسونه ‘ شما قبلا هم نشون داديد كه طرفدار ما هستيد ‘ اين واقعا افتخاريه كه شما رو تو اينجا مي بينم ‘ راستي اتاق شما در طبقه سوم است ‘ روي در آنجا اسم شما نوشته شده ‘ سعي كردم يكي از بهترين اتاق ها را در اختيار شما بگذارم . 
آن مرد اسيايي سري به علامت تشكر تكان داد و به سمت در خروجي حركت كرد ‘ وقتي از در خارج شد رو به پدر بزرگم كردم و گفتم : ايشون كي بودن. 
برايم سوالي شده بود كه آن مرد آسيايي كه بود كه اينقدر پدر بزرگم به او احترام مي گذاشت ‘ به همين خاطر اين سوال را كرده بودم . 
پدر بزرگ گفت : خودش فردا بهت مي گه ‘ ايشون اصلا خوششون نمياد كه ازشون تعريف كني ‘ اينو يادت باشه ‘ تازه يه چيزي كه هنوز هيجا نگفتن ‘ ايشون مي خوان امسال عهده يكي از درس هاي مدرسه هاگوارتز رو هم به عهده بگيرن ‘ با وجود ايشان مدرسه هاگوارتز نه تنها بهترين مدرسه جادوگران مي شه بلكه بهترين مدرسه دنياي جادو هم مي شه . 
پدر بزرگ رو به هري كرد و گفت : تو هم برو بخواب ‘ فردا از ساعت دو بعد از ظهر با هم كار داريم . 
هري گفت : از ساعت دو ؟؟ 
پدر بزرگ گفت : مي دونم كه از پسش بر ميايي. 
هري كه از اين حرف پدر بزرگ خوشش امده بود بلند شد و با صدايي محكم گفت : تموم سعيمو مي كنم تا موفق بشم . 
پدر بزرگ گفت : اينو ميگن روحيه ‘ پسرم مي توني بري بخوابي . 
هري رو به من كرد و گفت : فردا صبح مي بينمت ‘خوش خواب ‘ راستي فردا شب بايد بيايي بگي كه اون مرده كي بود . 
گفتم : حتما ميامو مي بينمت ‘ خوش خوابم خودتي 
او لبخندي زد و از جايش بلند شد و به سمت در خروجي حركت كرد 
پدر بزرگ رو به من كرد و گفت : تازگي ها خيلي مي خوابي ‘ ولي ديگه برات متاسفم چون ديگه اصلا از خوابيدن خوشت نمياد . 
پدر بزرگ از جايش بلند شد و گفت : پاشو بريم كه امشب بهترين شب زندگيته ‘ تو خيلي زودتر از من به اين لحظه رسيدي ‘ البته من مثل تو خوشحال نشدم كه اين ارث بهم رسيد ‘ چون مصادف با مردن بابام بود . 
گفتم مگر اليور بزرگ زنده نيستن . 
پدر بزرگ گفت : ميريم بهت مي گم كه چه خبره ‘ امشب از خيلي چيزا بايد سر در بياري ‘ يه سري از مطالبه كه هيچكدوم از بليد ها نمي دونن بجز من ‘ حتي پدرتو پدر بزگتو پدراشون هم از اين قضيه با خبر نشدن ‘ ولي تو امشب تونستي به پادشاهي برسي پس بايد همه چيزو بدوني 

از اين حرفها هيچ سر در نمي آوردم به همين خاطر گفتم : در مورد چي حرف مي زني

بخش دوم از فصل نهم 
ارباب جمشيد 
از اين حرفها هيچ سر در نمي آوردم به همين خاطر گفتم : در مورد چي حرف مي زني 
پدر بزگ گفت : پاشو خودت مي فهمي ، من به معلمات گفتم كه تو چه قدرتي داريو مي توني از عهده هر كاري كه اونا ازت مي خوان بر بيايي . 
دوباره امشب براي چنديمن بار گيج شده بودم ، ولي به هر حال بلند شدم ‘ پدر بزرگ دست مرا گرفت و آپارات كرد و مرا هم با خودش همراه كرد ، ما در راه پله هاي همين قصر بوديم ولي من تا به حال اينجا را نديده بودم ، وقتي از پله بالا مي رفتيم پدر بزرگ رو به من كرد و گفت : امشب عجيب ترين رخداد زندگيتو مي بيني ، شايد تنها كسي كه از اين رخداد راضي باشه تو باشي ، چون تويي كه بايد جاي منو بگيري 
گفتم : نمي دونم در مورد چي حرف مي زنين 
پدر بزرگ گفت : اينو مي دوني كه بليد ها از خونواده هاي بزرگ خون آشاما بودن و هستنو شايد خواهند بود 
گفتم : بله 
پدر بزرگ ادامه داد : اينم مي دوني كه بليدا براي خودشون قانونايي دارن كه هيچ كودوم از خونواده هاي خون آشام ديگه ندارن . 
دوباره حرف هاي او را با تكان دادن سر تصديق كردم ، به دورو برم نگاه كردم اين راه پله بسيار قديمي بود ، انگار كسي تا به حال از اينجا رد نشده بود ، هر چه بود ما داشتيم به سمت بالا حركت مي كرديم ، دور تا دور من روي ديوار خطوطي بود كه تا به حال نديده بودم ، ولي حسم به من مي گفت كه اين خطوط همان زبان اصيل بليد ها است ، همين طور كه داشتم دور برم را نگاه مي كردم پدر بزرگ صحبت مي كرد او مي گفت : خب اينم مي دوني كه ما بليد ها از اينكه زنده بمونيم متنفريم ، براي ما عمر هشتصد الي نهصد سال كافيه و جز قانونامونه كه كسي حق نداره از خانواده ما با استفاده از قانون هاي خون اشاما زندگيشو طولاني كنه ، اين قانون براي پدرم يعني اليوربزرگ هم صدق مي كرد . 
گفتم : اينو مي دونم كه نبايد عمر مونو زياد كنيم ولي كاري كه اليور كرد براي خودش نبود اون براي تموم خون آشاماي دنيا اين كارو كرد. 
پدر بزرگ گفت : منم اينو بهش گفتم ولي اون گوش نمي كرد ، هر كاري كردم كه راضي بشه كه اين كارو بكنه نشد . 
از اين حرف واقعا تعجب كردم و گفتم : يعني مي گيد كه اون زنده نيستو ما هيچي براي جلو گيري از هكتورو ولدمورت نداريم 
پدر بزرگ گفت : من اين حرفو زدم ، معلومه كه پدرم با اون همه اطلاعاتو قدرت ، فكري به حال ما مي كنه . 
همين كه پدر بزرگ اين حرف را زد ايستاد و گفت : جلوتو نگاه كن پسر 
من فقط داشتم دور تا دور ديوار را نگاه مي كردم به همين علت اصلا به جلوي خودم نگاه نمي كردم ، صورتم را به سمت جلو گرفتم و چيزي ديدم كه با عقل جور در نمي آمد 
يك در بزرگ كه خيلي بزرگ تر از در هر اتاقي در اين قصر بود جلوي من بود ، روي ان هم نمادخانوادگي ما برق مي زد ، اين در تقريبا نصف در ورودي قصر بود ، جنس آن هم از آلياژي از نقره بود ، اين در خيلي زيبا و به رنگ نقره اي بود ، روي ان هم با رنگ قرمز نوشته هايي در حال تقيير بودند ، كنار در يك عدد دوي بزرگ نمايان بود . 
پدر بزرگ آن عدد را به من نشان داد و گفت : اين عدد از فردابه سه تبديل ميشه . 
گفتم : يعني چي به سه تبديل مي شه 
پدر بزرگ گفت : اين عدد شماره پادشاه هاي بعد از اليورو مشخص مي كنه، اين درم كه مي بيني خيلي قديمها درٍ خانه بليد ها بوده ، خونه اونا اول يه طبقه بوده كه اليور اين قصرو بهش اضافه كرده ، حالا اون خونرو به اتاق كنترل تبديل كردن . 
پدر بزرگ دستش را روي در گذاشت ، دست پدر بزرگ شروع به درخشيدن كرد و در باز شد ، اتاق بسيار زيبايي پشت در ظاهر شد ، اينجا خيلي كوچك تر از چيزي كه به نظر مي رسيد بود ، دور تا دور اتاق سفيد بود ، نور عجيبي هم از پشت در بيرون مي زد . 
اولين چيزي كه در اين اتاق ديده مي شد يك مجسمه از نماد خانوادگي ما بود كه به طرز عيجبي ايستاده بود و دو دستش را جلو نگه داشته بود ‘ شمشيري زيبا هم روي دستانش نمايان بود ، شمشير را از بغل گرفته بود به همين علت اسم اليور روي آن به زيبايي در حال درخشش بود ، اين شمشير واقعا خيلي قشنگ تر از آني بود كه فكر مي كردم ‘سريع آن شمشير را شناختم ، آن شمشير شمشير افسانه اي اليور بود ، اين شمشير هميشه در انتظار شمشير گودريك بوده ، چشمانم روي شمشير قفل شده بود ، آن شمشير واقعا هر بيننده اي را جذب مي كرد ، قدرت شمشير را از همين پشت در احساس مي كردم . 
پدر بزرگ دستش را روي شانه ي من گذاشت و گفت : نمي خواي بري تو پسرم . 
گفتم : اينجا كجاست 
پدر بزرگ گفت : همون اتاق كنترل قصر هاي خونواده بليد . 
از در وارد شدم ، اين اتاق خيلي قشنگ بود ، شش در ديگر در اتاق بود كه با دري كه از ان داخل شديم به هفت مي رسيد . 
پدر بزرگ گفت : اين درارو اليور ساخته ، از هر كدومشون بري بيرون از يه قصر ديگه بليد ها سر در مياري . 
گفتم : اينجا همون طبقه دوازدهم هر قصره كه ما توش زندگي مي كنيم . 
پدر بزرگ گفت : بله پسرم. 
پنجره هايي در اتاق بود كه فضاي سبزي را نشان مي داد ، زمين همين جلوي پنجره معلوم بود ، انگار كه ما در طبقه اول هستيم ، اين پنجره ها هر چيزي را كه نشان مي دادند واقعي نبود . 
پدر بزرگ گفت : اين پنجره ها همون چيزايي رو كه قديما نشون مي دادن دارن نشون مي دن ، همون شكل اوليه خونه بليد ها رو 
پدر بزرگ كمي صبر كرد و ادامه داد : بهت كه گفتم قبلا اينجا خونه بليد ها بود كه فقط يه طبقه داشته ، حالا از اون موقع كوچيكتر شده ، اينجارو هم كه مي بيني تنها چيزيه كه از اون خونه باقي مونده ، اينجا قبلا سالن اصلي خونه بوده . 
يك لوستر بزرگ كه مثل لوستر هاي تالار جلسات بود از وسط اين اتاق آويزان بود ، رو به روي ما كنار ديوار چندين گوي وجود داشت كه مي درخشيدند و چيز هايي را نشان مي دادند . 
پدر بزرگ ديد كه من به آنها نگاه مي كنم به همين دليل گفت : از اونا براي اداره قصر ها استفاده مي كنيم ‘ خونواده ما هفت تا قصر داره كه الان سه تاش در اختيار خودمونه باقيشو تبديل به اداره هاي مختلف تو كشور هاي مختلف كرديم ، ما تو اون قصرا كارهاي اداره اي خون آشامارو انجام مي ديم ، يه چيز مثل وزارت جادوي جادورگراست . 
در سمت چپ ما يك كمد طلايي خود نمايي مي كرد ، داخل آن يك شيشه بزرگ خون وجود داشت ، خوني كه در آن بود را تا به حال هيچ وقت نديده بودم ، آن خون برق عجيبي مي زد ، من خود به خود به سمت كمد كشيده شدم ، وقتي كه داشتم به سمت كمد مي رفتم پدر بزرگ گفت : خيلي وقتا آدم وسوسه مي شه كه برداره بخوردش ، ولي وقتي به عاقبت خون آشاما فكر مي كنه از اين كار پشيمون ميشه 
گفتم : اين چه خونيه 
پدر بزرگ گفت : اين خون يه چيزي از خون اليوره كه فقط شخصي كه با هكتور روبرو مي شه بايد بخوردش ، البته وقتي كه هكتور بياد در اين كمد خود به خود باز ميشه ، حالا اگه خودتو بكشي هم نمي توني درشو باز كني ، اگه باور نداري مي توني امتحانش كني . 
روي بدنه شيشه حاوي خون نوشته بود ، اكسير قدرت 
گفتم : ايني كه روش نوشته شده يعني چي 
پدر بزرگ گفت : اگه يكمي صبر مي كردي بهت مي گفتم كه چه چيزي توي اون هست ،خب بزار ببينم . 
پدر بزرگ دستش را طبق هميشه زير چانه اش گرفت و شروع كرد به فكر كردن ، چند لحظه اي گذشت كه پدر بزرگ گفت : آهان يادم اومد ، داشتم مي گفتم كه آدمي مثل اليور هيچ وقت همينطور مارو ول نمي كنه كه خودمون بدون پشتوانه جلوي هكتور وايستيم ، اين خوني رم كه مي بيني حاصل تلاش بي وقفه اونو گودريك بوده ، اونا با هم خيلي زحمت كشيدن كه به اين اكسير دست پيدا كنن ، اونا تقريبا پونزده سالي با هم كار مي كردن كه اين چنين چيزي رو بسازن ، اين شيشه حاوي خون خود پدرم و تموم خاطراتشه ، اون با خاطراتش باعث مي شه كه تموم چيزا و قدرتايي كه اون داشته رو صاحب بشي‘ تازه خودشم توي بدنت زنده ميشه ‘ اينطور انگار خود اليور زنده شده ، فكر كنم كه اين اكسير مال تو بشه ، من خودم اصلا دوست ندارم و نمي خوام كه از اون استفاده كنم ، از وقتي كه پدرم مرده ديگه باهاش حرف نزدم ، حداقل اينه كه با اون خودموني حرف نزدم ، ولي اونو براي تو نگه داشتم 
گفتم : در مورد چي حرف مي زني 
پدر بزرگ با يك اشاره يك تخت بيمارستان را در اتاق ظاهر كرد ، خودش هم رفت و كنار شومينه اي كه در سمت راست سالن بود روي مبلي نشست و گفت : برو بخواب روي تخت بايد آماده بشي 
پدر بزرگ كمي مكث كرد و گفت : مايكل 
جن خانگي من ظاهر شد ، او سلامي به من كرد و رو به پدر بزرگم گفت : امري داشتيد ارباب 
پدر بزرگ گفت : اوني كه خواستمو آماده كرديد 
مايكل گفت : بله ارباب 
پدر بزرگ گفت : اول اون شيشه خون اژدها رو بهش بده بخوره 
مايكل به سمت من حركت كرد و در يك لحظه يك شيشه خون در دستانش ظاهر كرد ، ليوان نسبتا بزرگي بود ، بدون سوال ليوان خون را گرفتم و به يك باره شروع به نوشيدن كردم ، لذت زيادي داشت ، احساس قدرت تمام وجودم را پر كرده بود ، پدر بزرگ از روي مبل بلند شد و به سمت من آمد ‘ او وقتي به مايكل رسيد گفت : بده به من اون شيشرو 
پدر بزرگ شيشه اي حاوي از خوني كه تا به حال نديده بودم را از مايكل گرفت ، اين خون مانند خوني بود كه در كمد طلايي بود ، پدر بزرگ آن را به من داد و گفت : همشو يه نفس بخور ، نظار حتي يه قطرشم روي زمين بريزه 
شيشه را از پدر بزرگ گرفتم و در آن را باز كردم ، بوي خوني كه در شيشه بود كل فضا را پر كرد ، تا به حال اين بو را از هيچ خوني استشمام نكرده بودم ، شيشه را روي لبهايم گذاشتم و به يك باره سر كشيدم ، احساس كردم كه خوني گرم از گلويم پايين مي رود ، عجب احساس زيبايي بود ، ديگر پلك هايم داشتند سنگين مي شدند ، گرماي بسيار لذت بخشي را در بدنم احساس كردم ، پلك هايم سنگين شدند و به آرامي روي هم رفتند ، گرماي چشمانم هم باعث شد كه ديگر نتوانم انها را باز كنم ، صداي پدر بزرگم همينطور دور تر و دورتر مي شد ، او مي گفت : آرام باش ، راحت بخواب پسر.... 
ديگر هيچ نفهميدم 
در خواب بودم كه تصاويري مي ديدم ‘ آنها را تا به حال نديده بودم ، تصاوير كم كم نمايان تر مي شد ، با اين حال تصاوير قابل تشخيص نبود ، در يكي از تصوير ها يك فرد با خشم داشت به من نگاه مي كرد ، سمت چپ صورتش كاملا سياه شده بود و از طرف ديگر صورتش خون مي چكيد جاي زخم روي صورتش كاملا تازه بود ، از اين صورت كاملا وحشت كردم ، آن شخص يك خون آشام بود ، قيافه او زياد معلوم نبود ولي با اين حال من او را مي شناختم هر چه فكر كردم كه او را كجا ديده ام نفهميدم ، تصوير ان مرد محو شد و تصوير يك جادوگر سياه پوش ظاهر شد ، چهره او هم معلوم نبود ، او با خونسردي خاصي مرا نگاه مي كرد ، او ابهتي خاص داشت ، او هيچ عكس العملي نشان نمي داد ، تصوير آن شخص هم كم كم ناپديد شد ، چيزي نكشيد كه يك جادوگر با لباس سفيد ظاهر شد ، صورت او هم معلوم نبود ، او هم با نگاهي نافظ مرا نگاه مي كرد ، نگاه او خيلي شبيه هري بود ، يك لحظه فكر كردم كه هري دارد مرا نگاه مي كند ، تصوير او هم محو شد ، يك تصوير ديگر ظاهر شد ، اينبار يك زن جوان با لباس عروسي رو بروي من ايستاده بود و به من لبخند مي زد ، اين تصوير هم محو شد و تصوير بعد ظاهر شد ، همان زن جوان با يك فرزند در بغل ظاهر شد ، آن تصوير هم كم كم محو شد ، تصاوير محو زيادي ظاهر شد و از بين رفت ، در بين تصاوير تصوير پدربزرگم در هنگام جواني ظاهر شد تصوير او كاملا معلوم بود ، چشمان او پر از اشك بود ، او خيلي شبيه من بود ، چند لحظه اي گذشت كه احساس كردم كه چشمانم باز مي شود ‘ چيزي نكشيد كه از خواب بيدار شدم 
احساس قدرت زيادي مي كردم ، حالم خيلي بهتر از ديشب شده بود ، قدرت چشمانم چند برابر شده بود ، احساس سر زندگي وصف ناپذيري داشتم ، من در يكي از اتاق هاي درمانگاه بودم ، اين اتاق از درمانگاه را كاملا مي شناختم ‘من قبلا در اين اتاق بودم ، اتاق سفيدي بود ، دور تا دور اتاق كمد هايي بود كه پر بود از وسايل پزشكي جادوگران. 
از جايم بلند شدم ، احساس مي كردم كه قدرت انگشت هايم چند برابر شده است ، به ساعت روي ديوار نگاه كردم ، ساعت يا شش بعد از ظهر بود يا شش صبح ، اگر شش بعد از ظهر هم بود خيلي خوب بود ، ولي نمي دانم چرا احساس مي كردم كه به اندازه يك عمر استراحت كردم ، سريع پيش خودم فكر كردم كه يكي دو روزي خواب بودم 
در همين افكار بودم كه از روي تختم به پايين پريدم و به سمت در اتاق حركت كردم ، مي خواستم سري به بيل ، چارلي و آن لژيوني كه ديشب زخمي كرده بودم بزنم ، دستم را روي دستگيره در گذاشتم ، در قفل بود ، يك فشار به دستگيره آوردم ، دستگيره مثل پنيري در دستان من له شد ، وقتي دستگيره له شده در را در دستانم ديدم چشمانم كاملا گرد شدند ، دستم را در شكاف در گذاشتم و با كمي فشار آن را باز كردم ، در صداي عجيبي داد و باز شد ، به جاي قفل در نگاه كردم ، قفل بلكل شكسته بود و از جايش كنده شده بود ، پيش خودم فكر كردم كه حتما از قدرت خون اژدهايي كه قبل از به خواب رفته بودنم خورده بودم چيزي مانده است ، بي توجه به قفل شكسته شده از در خارج شدم و در سالن درمانگاه شروع به حركت كردم ، از پنجره هاي درمانگاه نور مصنوعي خورشيد روي صورتم مي تابيد كه احساس لذت بخشي به من مي داد 
ديگر مطمئن شدم كه صبح است ، در سالن درمانگاه چندين نيمكت بود كه براي انتظار ساخته شده بودند ، از كنار نيمكت ها گذشتم ، همينكه به اتاق بعدي نزديك مي شدم صدايي از پشت سرم گفت : ارباب بيدار شده اند 
برگشتم و به پشت سرم نگاه كردم ، او تئودورجن خانگي درمانگاه بود 
رو به او گفتم : من چند روز خواب بودم . 
تئودور گفت : منظور ارباب چيه ، شمارو همين ديشب اوردن اينجا ، ارباب بزرگ گفتن كه به شما بگم كه كلاس امروزتون يادتون نره 
گفتم : پدربزرگ كجايند 
تئودور گفت : نمي دانم كجا تشريف برده اند . 
سريع با پدر بزرگم رابطه بر قرار كردم ، صداي پدر بزرگم در ذهنم پيچيد كه گفت : پسرم من اصلا وقت سر خاروندن ندارم ، حتما تو هفته بعد ميام در مورد تو باهات صحبت مي كنم ، الان واقعا سرم شلوغه ، بايد يه چيزايي رو براي تو آماده كنم كه خيلي كار مي بره . 
ارتباط ذهني قطع شد ، حالم خيلي بهتر از چيزي بود كه بخواهم ناراحت بشوم ، به همين خاطر به سمت طبقه سوم دويدم ، سرعتم چندين برابر شده بود ، احساس قدرت زيادي هم مي كردم ، دلم مي خواست كه كاري شرورانه بكنم . 
چيزي نكشيد كه به طبقه سوم جلوي اتاق هري رسيدم ، شروع كردم به در زدن ، صدايي از پشت در نيامد به همين علت دوباره شروع كردم به در زدن ، چند لحظه اي نكشيد كه صداي خواب آلود هري از پشت در گفت : كيه اينوقت صبح 
گفتم : خوش خواب اومده كه بهت نشون بده كي خوش خوابه 
چند لحظه اي كشيد كه هري به پشت در رسيد و در را بر روي من باز كرد ، او وقتي اين حالت مرا ديد كاملا جا خورد و گفت : اتفاقي افتاده جاني ، كسي چيزيش شده ، ولدمورت كسي رو كشته 
گفتم : اووو.... يكمي صبر كن ببينم ، حتما بايد اتفاقي افتاده باشه كه منو ببيني ، مگه من كيم الهه ي بد بختي ؟؟ 
هري گفت : نه... بابا ، آخه اين وقت صبح ، اونم تو ..... نمي دونم چرا حالت به اين خوبيه 
گفتم : يالا مي خوام تو حياط يه مسابقه كوييديچ راه بندازم ، زود باش رفيقاتو جم كن مي خوام يه مسابقه بدم ، البته بدون هيچ تقلبي 
هري گفت : حالت خوبه ساعت پنج صبحه 
گفتم : اولا ساعت شيشه ، دوما چه عيبي داره ، يه صبح تابستوني رو با ورزش شروع كنيم 
هري گفت : جون من بزار بخوابم ، اصلا حال ندارم 
يقه ي لباس هري را گرفتم و از اتاق بيرون كشيدم و گفتم : همين الان پسر فهميدي ، پسر عمومم هست ، من ميرم اونو صدا كنم تو هم تموم دوستاتو صدا كن 
هري گفت : خب بابا يقمو ول كن ... باشه .... باشه همين الان اونارو صدا مي كنم 
منم هم به سمت طبقه دوم قصر حركت كردم ، چيزي نكشيد كه به طبقه دوم رسيدم ، به سمت در اتاق مارتين رفتم ، مطمئن بودم كه الكس هم با او آمده است ، به خاطر همين بدون اينكه در بزنم از در داخل شدم ، دو تخت در اتاق بود ، الكس تاق باز خوابيده بود ولي مارتين روي تختش جمع شده بود ، هيچ كدام از آنها ملحفه روي خود نكشيده بودند ، پيش خودم گفتم كه الان وقت يك كار شرورانه است به همين خاطر بلند داد زدم : آتيش ... آتيش 
مارتين از جايش پريد ، الكس هم به سرعت از جايش بلند شد ، الكس وقتي كه داشت از روي تختش بلند مي شد سرش محكم خورد به كناره تخت 
الكس وقتي مرا ديد سريع از كنار تختش يك گلدان برداشت و به سمت من پرتاب كرد ، سريع جا خالي دادم و گلدان محكم به ديوار خورد ، مارتين هم كه مرا ديده بود خيز برداشت و به سمت من پريد ، من به سرعت از در خارج شدم و در سالن شروع به دويدن كردم ، صداي قدم هاي آنها را هم شنيدم ، اشتباه من اين بود كه داشتم به سمت ته سالن حركت كردم ، خيلي دير متوجه اشتباهم شدم ، هر دوي آنها پشت سر من بودند ، وقتي به ديوار نزديك مي شدم ايستادم و به پشت سرم نگاه كردم ، آنها ايستاده بودند و مرا شرورانه نگاه مي كردند ، مارتين بلند گفت : كجا مي ري ، ايندفه ديگه نتونستي فرار كني ها 
مارتين رو به برادرش الكس كرد و گفت : توام به هموني فكر مي كني كه من فكر مي كنم . 
الكس گفت : آره ، فكر كنم خودشم مي دونه كه چه بلايي به سرش مياريم 
فهميدم كه چه كار مي خواهند بكنند ، خودم را لعنت كردم كه چرا توجه به سالن نكردم ، دستانم را به نشانه تسليم بالا بردم و گفتم : خب بچه ها من تسليمم 
الكس گفت : اگه تسليم نمي شدي چي كار مي كردي 
مارتين به سمت من حركت كرد ، الكس هم همينطور ، الكس به مارتين گفت : مواظب باش در نره 
مارتين گفت : اگه تو سوتي ندي نمي تونه در بره 
در يك لحظه خواستم از بين هر دوي انها فرار كنم ولي هر دو با هم مرا گرفتند ، الكس گفت : انتخاب با خودته پارچ آب يا قرص آتش 
منظورشان از پارچ آب اين بود كه يك پار آب روي من خالي كنند و منظورشان از قرص اتش قرصي بود كه وقتي آن را مي خورديم تمام دهانمان شروع مي كرد به سوختن ، سوختن ان خيلي شديد بود به همين خاطر گفتم : پارچ آب ، ولي سرد نباشه 
مارتين گفت : سردش باهال تره 
الكس پارچ آبي را در دستانش ظاهر كرد ، سرماي آب را احساس كردم ، به همين علت گفتم : خيلي نامردين ، مي خواستم شما رو بيدار كنم كه با هم بريم كوييديچ بازي كنيم . 
الكس گفت : قانون قانونه ، بايد تحمل كني دوست عزيز 
گفتم : حساب تو رو مي رسم الكس 
الكس گفت : هرجور دوست داري 
مارتين هم دستانش را دور من قلاب كرد و الكس پارچ آب را روي من خالي كرد ، سرماي آب را از نوك سر تا نوك پا هايم احساس كردم 
مارتين مرا ول كرد و گفت : حالا آدم شدي 
گفتم : باشه به موقش خوب حالتو مي گيرم . 
مارتين گفت : مي بينيمو تعريف مي كنيم . 
هر سه با هم زديم زير خنده ، الكس گفت : حالا با كيا مي ريم كوييديچ 
گفتم : با هرييو دوستاش ، البته بايد بگم كه از تقلب خبري نيستا ، چون نصف اونا از تقلبا خبر دارن . 
الكس گفت : نيومده بهشون همه چيزو لو دادي 
گفتم : همشون عضو گروهمون شدن 
مارتين گفت : حالا بايد اين وقت صبح بيدارشون كنيم 
گفتم : الان ديگه همشون بيدار شدن ، بيايين بريم طبقه ي سوم اونجا همشونو مي بينيم . 
همين كه اين را گفتم : هري و دوستانش از پله هاي طبقه اول بالا آمدند ، نمي دانم چطور به اين سرعت همگي را بيدار كرده بود ، بيل ،چارلي و فلور هم با آنها بودند 
به سمت آنها رفتم ‘ هري و دوستانش وقتي مرا با لباس هاي خيس ديدند زدند زير خنده ‘ كمي ناراحت شدم ولي به روي خودم نياودم ‘ جلو رفتم و با آنها احوال پرسي كردم ، بيل و چارلي انسان هاي خوش اخلاقي بودند ، رون گفت : بيلو چارليو فلورم بازي مي كنن 
رو به آنها كردم و گفتم : مطمئنيد كه براي شما ضرر نداره 
بيل گفت : مطمئن باش پسر 
به صورت او نگاه كردم ديگر هيچ حالت گرگينه اي در او نبود ، انگار جن هاي درمانگاه توانسته بودند گرگينه بودن او را حل كنند ، ديگر زخمي روي صورت او نمايان نبود هرميون از پشت سر آنها گفت : من بازي نمي كنم ، فقط تماشا مي كنم . 
گفتم : هرطور دوست دارين 
فلور به سمت من امد و گفت : ببخشين كه اون روز اونطور با شما حرف زدم 
گفتم : مشكلي نيست ‘ من شما رو درك مي كنم ‘ شما تو وضعيت خوبي نبودين . 
دعا مي كردم كه يكطور از اين قضيه دور بشويم كه هري گفت : حالا كجا بازي مي كنيم 
من هم از خدا خواسته گفتم : بيرون قصر ، تو محوطه باز قصر 
همگي به سمت محوطه باز قصر حركت كرديم ، وقتي از در قصر خارج شديم يك چيز بزرگ توجه مرا جلب كرد ، يك هرم بزرگ مثل اهرام مصر در وسط محوطه باز قصر بود . 
هري رو به من كرد و گفت : اين ديگه چيه 
هرميون گفت : اين خونه ي كاهن اعظمه ، اون تو اونجا زندگي مي كنه ، اون هر جا كه بره هرمشم با خودش مي بره . 
خواستم به سمت هرم بروم ولي هرميون دستش را روي شانه من گذاشت و گفت : اگه بدون اجازه بهش نزديك بشي شايد از بين بري . 
گفتم : خب اينو ول كنيد ، زمين كوييديچ پشت قصره ، اونجا رو پدر بزرگ برام درست كرده . 
چيزي نكشيد كه به آنجا رسيديم ، يك زمين مخصوص كوييديچ آنجا بود ، چمن هاي آنجا تقريبا تا بالاي زانو هاي ما مي رسيد ، معلوم بود كه اين زمين بازي سالهاست كه بي استفاده است , همه کنار هم ايستاديم , چارلي گفت : من کا÷يتان مي شم 
الکس هم گفت : منم کا÷يتان تيم مقابل 
چارلي گفت : بزار ببينم تعدادمون يازده نفره 
رون رو به هرميون کرد و گفت : حلا بيا بازي کن , نمي ميري که . 
هرميون گفت : من ... آخه ... 
هري گفت : آخه نداره يه يار کم داريم اونم تويي 
هرميون با حرکت سر موافقت خود را اعلام کرد , الکس رو به چارلي کرد و گفت : اول شما 
چارلي گفت : خب بزار ببينم ... هري با ما 
الکس هم گفت : مارتين با ما 
بعد از تيم کشي هري , رون , هرميون , فلور , بيل و چارلي عضو تيم چارلي شدند 
باقي اشخاص هم هم گروهي ما شدند , جيني از اينکه عضو گروه ما شده بود زياد راضي نبود , او مي گفت که بازي يه طرفه است و ما خيلي راحت مي بازيم 
من هم رو به جيني گفتم : اگه يکمي صبر کني حالشونو مي گيريم 
در گروه ما مارتين دروازبان , برادران ويزلي دفاع , من و الکس هم حمله , جيني هم ÷ست جوينده را قبول کرد 
رون که عضو گروه روبرو شده بود گفت : بچه ها تقلب بي تقلب 
گفتم : خودم اينو قبلا گفتم , هيچکي حق استفاده از اونا رو نداره 
بيل گفت : در مورد چي حرف مي زنين 
فرد جلو آمد و گفت : اين يه راضه , نميشه به شما گفت 
چارلي گفت : اگه تقلب کنيد ما بازي نمي کنيم . 
گفتم : خب بابا گفتم که تقلب نمي کنيم . 
با وردي از کناره ي زمين ‘ از اتاق مخصوص نگهداري جارو ها دوازده جارو احضار کردم , آنها همه از بهترين جارو هاي ÷رواز خون آشامان بودند , جارو ها ÷رواز کنان به سمت ما آمدند 
هري گفت : من براي خودم جارو دارم 
گفتم : هر چي مي خواد باشه , به اين جارو ها نمي رسه 
هري گفت : هر طور که فکر مي کني باشه ولي من با جاروي خودم راحتترم 
هري چوب دستيش را در آورد و وردي را به زبان مار ها گفت , چند لحظه اي نکشيد که يک جاروي ÷رواز در دستش ظاهر شد , اسم جاروي او آذرخش بود 
هرميون گفت : چطور اين کارو کردي 
هري گفت : ديشب ياد گرفتم , ÷در بزرگ جاني يادم داده که از هر جايي که خواستم هر چيزي رو تو دستام ظاهر کنم . 
گفتم : وقتو تلف نکنيد , زود باشين 
به سمت برادران ويزلي حرکت کردم , جرج کنار لباسش را کنار زد و از زير آن لباس جادويي که مخصوص دفاع ها بود را نشانم داد و چشمکي زد , لبخندي به او زدم و رو به الکس کردم , او هم لباسش را از زير لباس هايش نشان داد , سري به نشانه تاسف تکان دادم و گفتم : نامردا ÷س من چي قرار بود که تقلب نکيم 
وسايل بازي كوييديچ را نيز در دستانم ظاهر كردم و به بچه ها دادم 
جرج به من گفت : اين بچه بازي ها چيه , مي دوني که رون نمي تونه مارو لو بده , دستکشاشو نگاه کن همون دستکشاي دروازبانيه 
رو به رون کردم , فاصله من با او نسبتا زياد بود ولي با اين حال او را متوجه دستکش هايش کردم , رون که اين حالت مرا ديد لباسش را نشان داد ، منظور او اين بود كه لباس هاي فرد و جرج را ديده است ، لبخندي به او زدم و دستم را به نشانه بريدن سر از جلوي خودم رد كردم ، به سمت فرد و جرج رفتم و گفتم : يهو دلتون به حال برادراتون نسوزه ، با تمام قوا ضربه بزنيد ، جرج چوب جادوييش را در آورد و به سمت چوب ضربه زن خود گرفت و طلسمي را روي آن اجرا كرد ، دستمالي كه براي چوب هاي ضربه زن درست كرده بودم به يكباره روي چوب ظاهر شد ، جرج دوباره همان ورد را خواند دستمال ها دوباره غيب شدن ، به او لبخندي زدم و گفتم : آفرين ايده هاي جديد . 
فرد گفت : ايدش از من بود 
گفتم : خب بابا ، اينا به هيچ وجه لو نمي رن چون خودشون خودشونو از بين مي برن 
به سمت جيني رفتم و گفتم : يهو دلت به حال هري نسوزه و توپ طلايي رو بهش نشون بدي 
جيني گفت : رفاقت سر جاش بازيم سر جاش 
الكس گفت : خب مي ريم بالا ، داورم اون اقايي كه از همه بزرگتره 
الكس با دستانش چارلي را نشان مي داد ، رو به او گفتم : ايشون جناب چارلي هستن ، برادر بزرگه اين بچه ها . 
الكس گفت : طلسم اون دستكشارو باطل كن 
گفتم : اونوقت خيلي نامردي مي شه 
الكس گفت : ما هميشه نامردي مي كنيم ، اينكه چيزي نيست 
گفتم : نميشه كه اون خودش مي دونه ‘ شايد وسط بازي يه كاريش كردم . 
الكس گفت : خب آماده ايد 
مارتين چوبش را سوار شد و به سرعت اوج گرفت ، سرعت او خيلي زياد بود به همين علت فرد و جرج با هم گفتند : اووو.ه عجب چيزيه ، اگه مي دونستم اصلا روي زمين نمي موندم . 
خيلي جالب بود ، آنها تمام كلمات را مثل هم مي گفتند ، اين واقعا بعيد بود كه دو نفر اينقدر به هم نزديك باشند ، هر دو سوار جارو هاي خودشان شدند و به سرعت اوج گرفتند ، وقتي داشتند اوج مي گرفتند با صدايي بلند فرياد مي زدند و جيغ مي كشيدند 
الكس رو به من گفت : نمي خواي بياي 
گفتم : بريم حالشونو بگيريم 
الكس بلند گفت : آره 
من هم پرواز كردم ، فلور و بيل حكم دفاع هاي تيم مقابل را داشتند ، هرميون و چارلي هم در نقش نوك حمله بودند ، هري هم مثل هميشه جوينده بود ، آوازه هري در تمام دنيا پيچيده بود ، او ركورد يافتن توپ طلايي را شكسته بود . 
جيني را نگاه كردم كه به سمت هري مي رود ، به سمت او فرياد زدم ، الان وقت اين كارا نيست ، حرف زدن باشه براي بعد 
جيني اصلا به من توجي نداشت، او به سمت هري پرواز مي كرد ، هري هم داشت دور زمين كوييديچ پرواز مي كرد ، چارلي جعبه حاوي توپ ها را با خودش به آسمان اورده بود ، او در جعبه را باز كرد و چيزي نكشيد كه توپ هاي ضربه زن فرار كردند ، توپ طلايي هم مثل فشفشه اي غيب شد ، چارلي سرخگون را به سمت من پرتاب كرد و گفت : اول شما حمله كنيد 
لبخندي به او زدم و گفتم : الان بهت نشون مي دم كه نبايد به يكي مثل من رحم كني ، با تمام سرعتي كه داشتم به سمت دروازه روبرو حركت كردم ، سرعتم به قدري زياد بود كه چارلي فرست نكرد حتي به سمت من بپيچد ، چند لحظه اي نكشيد كه يك توپ باز دارنده به سمت من آمد ، چيزي نمانده بود كه به من بخورد ، ولي به موقع جا خالي دادم ، الكس از كنار من فرياد زد : بده من اون صاب موردرو 
سرخگون را به سمت او پرتاب كردم ، الكس با سرعتي باور نكردني به سمت دروازه آنها حركت كرد ، فلور اصلا نمي دانست چطور مي شود چوب مخصوص ضربه زن را به دست بگيرد ، همين باعث شد كه الكس توپ را با سرعت زياد به سمت دروازه پرتاب كند ، رون به سرعت به سمت سرخگون پرتاب شد ، چيزي نمانده بود خودش را از روي چوبش به زمين پرتاب كند ، ولي هر جور بود توانست سرخگون را بگيرد ، الكس به سمت او رفت و چيزي را در گوش او گفت و به سرعت به عقب برگشت ، رون سرخگون را به سمت چارلي پرتاب كرد ، چارلي مانند تيري كه از كمان رها شده بود به سمت دروازه ما حركت كرد ، او حلقه سمت راستي را نشانه گرفته بود ، جرج يك توپ بازدارنده بسيار سريع را به سمت او پرتاب كرد ، او به خوبي جاخالي داد ، هرميون كاملا از ماجرا دور ايستاده بود ، او خودش را به زحمت روي جارو نگه داشته بود ، چيزي نكشيد كه يك توپ بازدارنده ديگر محكم به صورت چارلي خورد ، چارلي روي هوا تكاني خورد و سرخگون را از دستش رها كرد مارتين به سمت سرخگون رفت و او را گرفت و محكم براي من پرتاب كرده بود ، تا خواستم توپ را بگيرم هرميون به سرعت از جلوي من توپ را قاپيد و به سمت چارلي پرتاب كرد ، الكس ميان زمين و هوا سرخگون را قاپيد و به سرعت به سمت دروازه رون حمله كرد من هم به سمت دروازه رون حركت كردم ، بيل يك توپ بازدارنده را به سمت او پرتاب كرد او در حال جاخالي دادن سرخگون را به سمت من پرتاب كرد ، توپ را در هوا گرفتم و به سمت دروازه رون با سرعت هر چه تمام تر حركت كردم ، الكس خودش را به من رساند بلند گفت : اره 
من هم بلند گفتم : اره 
سرخگون را در يك دستم به سمت الكس دراز كردم ، هر دو از دو طرف توپ را در هوا نگه داشته بوديم و به سرعت به سمت دروازه رون حركت مي كرديم ، رون وقتي اين حالت ما را ديد به سمت ما حركت كرد در يك لحظه سرخگون را ديگر در دستم احساس نكردم ، دستم ميان هوا خالي بود كه محكم خورد به دستان رون . 
او با سرعت زياد به سمت ما مي آمد كه الكس توپ را برداشته بود و به سمت دروازه آنها حركت كرده بود ، حالا رون با دروازه فاصله زيادي داشت و الكس كنار حلقه وسط ايستاده بود و به او لبخند مي زد ، او با آرامش تمام توپ را از حلقه وسط رد كرد . 

چيزي نكشيد كه فاصله ما زياد شد ، نتيجه صد به بيست بود ، آن دو گل هم چارلي با شجاعت تمام زده بود ، خون زيادي از دماغ چارلي بيرون ريخته بود ، كار هرميون اين شده بود كه او را معالجه كند ، فرد و جرج ديگر او را با تمام وجود دنبال نمي كردند ، تقريبا يك ربع از بازي گذشته بود ‘ كم كم بايد ساعت جيني شروع به كار مي كرد و جيني بايد با ساعتش به دنبال توپ طلايي مي گشت ، چيزي نكشيد كه جيني به سمت چپ خود خيز برداشت و با سرعت هر چه تمام تر به سمت چپش حركت كرد ، هري هم كه او را ديد به سرعت او را دنبال كرد ، از لحاظ سرعت جاروي هري نمي توانست به جاروي جيني برسد ولي او با سرعتي مي راند كه اصلا از او انتظار نمي رفت ، آنها به سمت پايين رفتند ، ديگر هري داشت به جيني مي رسيد ، توپ طلايي را در يك لحظه در ميان چمن هاي زمين ديدم ، هر دو نفر به داخل چمن ها فرو رفتند ، چيزي نكشيد كه جيني از لاي چمن ها بيرون آمد ولي چيزي در دستش نبود ، هري همينطور در چمن ها به سرعت حركت مي كرد كه در يك لحظه از آنجا بيرون امد و مشتش را بالا گرفت ، بله توپ طلاي در دست او بود ، ديگر با ديدن اين صحنه باورم شده بود كه هري در پست خود بهترين است ، او حتي از يك بازيكن تيم ملي هم بهتر بازي مي كرد ، ما در آن صبح زيبا چند بار ديگر بازي كرديم ولي هميشه تيم مقابل پيروز مي شد ، تنها چيزي كه باعث پيروزي آنها مي شد هري بود ، فقط در بازي اخر بود كه فرد و جرج دروازه را رها كرده بودند و دنبال هري مي رفتند ، آنها همينطور پشت سر هم توپ هاي باز دارنده را به سمت هري شليك مي كردند ، همين باعث شده بود كه ما از لحاظ گل هم از آنها عقب بمانيم ، نتيجه هشتاد به پنجاه به نفع تيم مقابل بود ، بلاخره با كمك فرد و جرج جيني توانست توپ طلايي را بگيرد . 
ساعت تقريبا يازدهو نيم بود كه از بازي دست كشيديم ، هيچ كس صبحانه بخورده بود ، به خاطر همين همه دست هاي خود را روي شكم هايشان گرفته بودند ، جيني با خشم زياد به هري نگاه مي كرد ، هري به سمت او رفت و گفت : خودت گفتي بازي جاي خودش رفاقتم جاي خودش 
وقتي ديدم كه كار دارد به جاهاي باريك مي كشد رو به آنها كردم و گفتم : راستي مي دونيد نهار كجا مهمونيم 
رون گفت : در مورد چي حرف مي زني ، معلومه كه خونه شما 
گفتم : نخير‘ ما خونه فاميلاي هرميون دعوتيم ، منظورم كاهن اعظمه 
هرميون گفت : چي گفتي ، اون مارو دعوت كرده كه براي نهار بريم خونش 
گفتم : آره مگه چيه 
هرميون گفت : آخه اون به هيچكي اجازه نمي ده كه به هرمش بره 
گفتم : ما كه هيچكي نيستيم ما رفيقاي نبيره ، نديدشيم 
هرميون گفت : پس چرا معطليد بياين بريم ديگه 
گفتم : چي شد نظرت برگشت ، راستي اجازه كه مي دي كه مام بياييم . 
هري گفت : من كه رفتم ، خدا كنه كه ناهارو زود بدن 
رون هم گفت : راست مي گه 
هر دوي آنها با هم به سمت آن هرم حركت كردند ما هم همگي به سمت آنجا حركت كرديم ، الكس گفت : مارم دعوت كرده يا فقط شما رو 
گفتم : ايشون گفتن كه همه دوستامم مي تونم بيارم ، انگار مي دونسته كه همه آرزوي ديدن هرمشو دارن 
چارلي گفت : ميگما مي خوايين من نيام 
گفتم : واسه چي نمي ياي 
چارلي گفت : آخه ... 
گفتم : ببين منم همون رابطه خونوادگي كه تو باهاش داري رو دارم ، منم مثل تو تازه با اون آشنا شدم ، پس چرا نمياي 
چارلي گفت : اگه اينطوره باشه منم ميام 
او به سمت بيل و فلور رفت ، بيل داشت فلور را دلداري مي داد و مي گفت : بابا تو خيلي خوب بازي كردي ، براي اولين بار خيلي خوب بود 
بي اعتنا به آنها به راهم ادامه دادم ، چيزي نكشيد كه به آن هرم رسيديم ، وقتي داشتيم از پله هاي هرم بالا مي رفتيم فرد و جرج خود را به من رساندند ، فرد گفت : مطمئني كه گفت امروز بياييم 
گفتم : آره مگه چي شده 
جرج گفت : آخه احساس بدي دارم 
گفتم : چيزي نيست از گشنگيه 
با گفتن اين جمله لبخند روي لبان فرد و جرج نشست ، به جيني نگاه كردم ، او اصلا حال خوبي نداشت ، انگار با هري دعوا كرده بود ، آخر هري به او حتي اجازه نداده بود كه يك توپ طلايي را بگيرد ، آن توپ آخري را هم به كمك فرد وجرج به دست اورده بود . 
به سمت او رفتم و گفت : چيه پكري 
جيني گفت : چيزي نيست 
گفتم : از دست هري ناراحتي 
جيني گفت : نه .... 
گفتم : پس چرا ناراحتي 
جيني گفت : به خودم مربوطه 
گفتم : ببين از اين چيزا بين هر دوستي پيش مياد ، بعضي وقتا مي شه كه من مي خوام الكسو زنده زنده بسوزونم ولي اون هميشه بهترين دوست من بوده و هست . 
الكس كه داشت به حرف هاي ما گوش مي داد گفت : جرعتشو نداري كه منو بسوزوني 
گفتم : بلاخره يه روز بهت مي گم جراتشو دارم يا نه . 
الكس رو به مارتين كرد و گفت : ببين خودش داره تحديد مي كنه ، اگه بلايي سرش اوردم بهم چيزي نگي ها 
جيني گفت : حالا دعوا نكنين ، شما مثلا اومده بوديد بين منو هري رو آشتي بدين حالا دارين با هم دعوا مي كنين 
گفتم : ما وقتي قربون صدقه هم مي ريم از اين حرفا مي زنيم . 
همه با هم خنديديم ، چيزي تا رسيدن به بالاي پله هاي هرم و در آن نمانده بود كه در باز شد و كاهن اعظم از آن بيرون آمد و با قيافه اي خندان ما را تماشا كرد ، چشمانش سريع روي هرميون قفل شد ، همه به سمت او رفتيم و با او دست داديم 
كاهن اعظم در را به ما نشان داد و گفت : چرا تشريف نمياريد داخل 
همه باهم به سمت در رفتيم و از آن وارد شديم ، دالان تاريك و سياهي بود ، همين كه در تالار شروع به حركت كرديم به يك باره از دو سمت دالان مشعل هاي روي ديوار يكي يكي روشن شدند و تا آخر دالان ادامه پيدا كردند ،به دور و اطراف خودم نگاه كردم روي ديوار پر بود از نقش و نگار هايي كه متعلق بود به مصريان باستان ، دستم را روي آنها كشيدم ، حالت زبري خاصي داشتند ، انگار كه تازه آنها را كشيده و كنده كاري كرده بودند ، كاهن اعظم به سمت من آمد و گفت : ساعت دوازده منتظر شما بودم 
گفتم : ببخشين كه زود اومديم ، آخه بچه ها صبحونه هم نخوردن ، ما از ساعت شش صبح رفته بوديم كوييديچ بازي كنيم 
كاهن اعظم لبخندي زد و گفت : خواهش مي كنم ، اين چه حرفيه قدمتون روي چشم 
او كمي مكث كرد و سرش را به سمت من گرفت و ادامه داد : هرميونم از كوييديچ خوشش مياد 
خيلي آرام گفتم : نه اون از هيچ چيزي كه به شيطنت ربطي داشته باشه خوشش نمياد ، اون خيلي مقرراتيه 
كاهن لبخندي زد و گفت : درست مثل خودم 
كاهن به سمت هرميون رفت و شروع كرد با او حرف زدن 
من هم به سمت الكس رفتم و با او شروع به حرف زدن كردم ، ما در رابطه با بازي امروز با هم صحبت مي كرديم 
او گفت : اگه اين هري تو تيم ما بود اونا حتي توي خوابم نمي ديدن كه بتونن مارو ببرن . 
ديگر به انتهاي دالان رسيده بوديم ، در خود به خود باز شد ، ياد حرف پدر بزرگ افتادم ، هري هم به من نگاه كرد ، او هم به ياد حرف پدر بزرگ افتاده بود ، به همين دليل هر دو صبر كرديم كه همه به داخل بروند بعد ما هر دو باهم به داخل رفتيم ، كاهن اعظم گفت : بياين تو هيچ خطري اينجا شما رو تحديد نمي كنه . 
با وارد شدن من به اين مکان به يكباره همه جا چندين برابر روشن شد ، اينجا يك تالار بزرگ بود ، همه جا خيلي روشن تر از آني بود كه فكرش را مي كردم ، دور تا دور آنجا با مشعل هايي افروخته تزئين شده بود ، يك ميز بلند هم در وسط اين تالار بود ، روي آن پر بود از غذا هاي مختلف ، يك مجستمه بزرگ از ابولهل هم در انتهاي تالار بود ، انگار که مجستمه از طلاي خالص بود، روي گردن آن مجستمه هم يك گردنبد از طلا بود روي گردنبند طلا هم با سنگهاي قيمتي كه فكر مي كنم الماس بودند آراسته شده بود . 
دور تا دور ديوار ها هم با نقش و نگار هاي مصريان باستان آراسته شده بود ولي اين نقش و نگار ها در حال عوض شدن بودند ، يك در بسيار بزرگ هم در سمت راست تالار بود ، يك در هم كه نسبتا بزرگ بود در سمت چپ تالار بود 
همگي به سمت ميز غذا خوري رفتيم و دور تا دور آن نشستيم ، هواي اينجا خيلي ملايم بود ، انسان در اين هوا احساس سر زندگي و شادابي مي كرد ، دوباره آن احساس قدرتي كه صبح به سراغم آمده بود به سراقم آمد ، دوباره آن احساس قدرت در بدنم پيچيد ، احساس مي كردم كه چيزي در وجودم در حال حركت است ، وجود آن شيئ را به خوبي در بدنم احساس مي كردم ، احساس خيلي خوبي بود ، در همين احوال بودم كه يك ضربه نچندان محكم را از پشتم احساس كردم ، دوباره به حالت عادي برگشتم ، اين الكس بود كه به من ضربه اي زده بود ، او گفت : كجايي پسر ، حواست كجاست 
سرم را تكاني دادم و به او نگاه كردم ، الكس ادامه داد : حالت خوبه 
گفتم : آره بابا ، مگه چي شده 
الكس گفت : يه لحظه فكر كردم رفتي هوا ، چيه امروز زود پاشدي مي خواي بخوابي 
گفتم : نه بابا 
همه داشتند غذا مي خوردند ، انگار مدت زيادي را به اين حالت بودم ، منم شروع كردم به غذا خوردن ، خوشحال شدم كه ديگر نگاه هري روي من سنگيني نمي كند . 
بعد از خوردن غذا و دسر همگي بلند شدند كه بروند ، هرميون كه كنار كاهن اعظم نشسته بود سخت مشغول صحبت كردن با او بود ، كاهن اعظم به سمت او خم شد و چيزي را در گوش او گفت ، او هم با حركت سر موافقت خود را اعلام كرد ، من هم بلند شدم كه بروم ، كاهن اعظم رو به من كرد و گفت : شما كجا ، ديگه چيزي تا ساعت كلاستون نمونده 
ساعتم را نگاه كردم ، ساعت تقريبا يك و نيم بود ، دوباره روي صندلي خودم نشستم ، الكس گفت : تو اينجا سر كلاس مي ري 
گفتم : اولين روزه ، خودت كه مي دوني به داييم پيشنهاد دوئل دادم ، اونم قبول كرده 
گفت : مي دونم چه گندي زدي ، خيلي برات نگران شده بودم به خاطر همين با مارتين اومدم ببينم تو چه حالي هستي ، راستي جانشينت كيه 
گفتم : فكرشم نمي توني بكني 
الكس گفت : حتما عمومه ديگه 
گفتم : نه 
الكس گفت : بگو ببينم كيه 
گفتم : هري 
الكس گفت : هري ، همين هري رو مي گي 
او با انگشت هري را نشان داد 
گفتم : آره مگه چيه 
الكس گفت : تا حالا فكر مي كردم احمقي ولي حالا مطمئنم كه احمق شدي ، داييت تو يه چشم به هم زدن هر دو تونو سوت مي كنه 
گفتم : نمي دونم چرا پدر بزرگ هري رو انتخاب كرده ولي مطمئن باش كه پدر بزرگ اشتباه نمي كنه . 
الكس گفت : حتما كاسه اي زير نيم كاسس ، نكنه مي خواييد قبل از دوئل بلايي سر داييت بيارين 
گفتم : من از هيچي خبر ندارم ولي مي دونم كه هري هم داره كلاساي فشرده اي رو پيش پدر بزرگم مي بينه. 
الكس گفت : حالا عمو كجاس 
گفتم : نمي دونم كجاس ، فقط مي دونم كه داره كار مهمي رو انجام مي ده . 
چارلي بلند شد و بعد از تشكر از كاهن اعظم همراه با بيل ، فرد ، جرج ، فلور ،رون و جيني از اين تالار خارج شدند ، الكس هم با برادرش از اينجا خارج شدند ، حالا فقط من , هري و هرميون اينجا بوديم ، هرميون گفت : اگه اجازه مي ديد منم رفع زحمت كنم . 
كاهن اعظم لبخندي زد و گفت : هرچقدر كه من از اينجا سحم دارم تو ام داري پس نگو زحمت ، بگو مي خوام برم پيش دوستام 
هرميون به سمت هري رفت و دست او را گرفت و از جايش بلند كرد و گفت : ما ديگه مي ريم 
كاهن اعظم گفت : هر جور مايليد فقط اخر هفته رو يادت نره حتما با پدرو مادرت در ميون بزار 
هرميون گفت : بله حتما اين كارو مي كنم 
هري هم خدا حافظي كرد و به سمت در خروجي حركت كرد ، كاهن اعظم بلند شد و گفت : ميريم سر اصل مطلب ، يعني آموزش تو ، نمي دونم مي دوني كه من معلم پدر بزرگت بودم يا نه ، فقط بدون كه پدر بزرگت سخت گيري رو از من ياد گرفته ، پس حواست باشه كه از كارا شونه خالي نكني 
گفتم : من براي آموزش اينجا اومدم پس چه علتي داره كه من از كار كم بزارم 
او به سمت در ي كه در سمت چپ تالار بود حركت كرد و گفت : دنبال من بيا 
از جايم بلند شدم و دنبال او حركت كردم ، اينبار وارد سالني شديم كه بوي عجيبي مي داد ، دور تا دور اين سالن هم پر بود از اشكال مصريان باستان 
سرفه اي كردم و گفتم : ببخشيد ميشه بگيد اين اشكال روي ديوار چه معني هايي رو مي ده 
كاهن اعظم گفت : اين نوشته ها همش داره به ما اختار مي ده كه مواظب باشيم ، آخه اينجا يه زماني مال فرعون بوده ، توش پر مخفيگاه هستش ، خود من تا حالا خيلي از اين دالان ها و سالن ها رو نديدم ، اصلا هم حوصله اين كارا رو ندارم . 
كم كم فرعي هايي در اين سالن نمايان شد ، همچنين در هاي زيادي هم در کنار ديوار يک به يک نمايان شدند ، روي در ها هيچ چيز نوشته نشده بود ، همينطور كه داشتيم جلو مي رفتيم كاهن اعظم جلوي اتاقي ايستاد و در آنجا را باز كرد , رو به من كرد و گفت : اول شما 
گفتم : خواهش مي كنم 
او لبخندي زد و داخل شد ، من هم پشت سرش داخل شدم ، كاهن اعظم رو به من كرد و گفت : بهت نمياد اينقدر بچه مثبت باشي . 
گفتم : من هميشه يه انسان درستكار بودم 
كاهن اعظم گفت : از بازي امروز صبحتون كاملا معلوم بود كه چه بچه هاي صادقي هستيد . 
گفتم : مگه ما چي كار مي كرديم 
گفت : شما تقريبا بيست يا سي تا از طلسمايي كه مخصوص خونواده من بود روي وسايل بازيتون اجرا كرده بوديد ، كارتون خيلي خوب بود ولي اين نامرديه كه تو يه تيم همه از اين وسايلا داشته باشن اونوقت توي تيم مقابل فقط يكي از اونا از اين وسايلا داشته باشه 
گفتم : مگه شما چيزي رو ديديد كه اين حرفارو مي زنين 
گفت : پسر مي گم شما از طلسماي خونوادگي من براي وسايلتون استفاده كرديد اونوقت مي گي مگه شما ديديد . 
گفتم : من كه استفاده نكردم 
گفت : اره همين باعث شد كه من به تو شك كنم ، راستشو بگو تو از اون وسايل استفاده كردي 
گفتم : نه من هيچ وقت تقلب نمي كنم 
كاهن اعظم لبخندي زد و گفت : باشه تو مدرسه مي بينيم كه كي تقلب مي كنه كي نمي كنه 
تازه يادم افتاد كه كاهن اعظم مدير جديد مدرسه هاگوارتز است ، انگار با بودن او ديگر نمي شد كه در مدرسه هاگوارتز كار خلافي كرد . 
كاهن اعظم گفت : غمشو نخور من به اين چيزاي پيش پا افتاده كاري ندارم ولي سعي كنيد كه بدون تقلب به چيزايي كه مي خواهيد برسيد 
خواستم موضوع بحث را عوض كنم به همين خاطر گفتم : ببخشيد حالا در چه مورد به من آموزش مي ديد 
كاهن اعظم گفت : تخصص من تو ورد هاي مختلفه ، تو جادو هاي باستاني كه خيلي ها آرزوي ياد گيري اين طلسم ها رو دارن ، من به تو دفاع در برابر جادوي سياه يا به عبارتي همون جادوي سياهو ياد مي دم 
خيلي خوشحال شدم ، من به شخصه خيلي به جادوي سياه علاقه داشتم ، خيلي دلم مي خواست تا فرستي پيش بيايد كه بتوانم از كسي در اين مورد كمك بگيرم ، من تا به حال فقط از روي كتاب ها به اين طلسم ها دست پيدا مي كردم ولي حالا شخصي پيدا شده بود كه به من از اين طلسم ها ياد بدهد . 

تي دو ساعتي كه با كاهن اعظم كلاس داشتم او به من حدود بيست طلسم ياد داد كه همه آنها را به خوبي ياد گرفتم ، قدرت يادگيري من چندين برابر بود ، وقتي طلسم را به من ياد مي داد احساس مي كردم كه از قبل اين ها را بلدم ولي اصلا به روي خود نمي آوردم 
كاهن اعظم گفت : شما بليدا هميشه منو متعجب مي كنيد ، پدر بزرگتم مثل تو خيلي زود ياد مي گرفت ، اگه من ميخواستم اين طلسمارو به يه شاگردي كه خيلي زرنگ هم باشه ياد بدم تقريبا يك سال طول مي كشيد ، نمي دونم شما از كجا اين همه قدرتو بدست مياريد . 
بعد از اتمام كلاس كاهن اعظم گفت : تو الان بايد بري اتاق آموزش طبقه شيشم قصرتون ، الان بزرگان گاست و فانتوم منتظر تو ان 
سريع خودم را جمع و جور كردم و گفتم : اگه با من كار نداريد من سريع تر مي رم 
كاهن اعظم سري به علامت نفي تكان داد و گفت : مي توني بري آقاي جاني 
همين كه خواستم بروم او گفت : يه چيزي يادت نرفته 
گفتم : نه 
گفت : به همين زودي يادت رفته كه من ديشب بهت گفتم مي خوام بهت يه هديه بدم 
ياد حرف هاي ديشب او افتادم ، گل از گلم شكفت ، رو به او كردم و گفتم : اصلا يادم نبود حالا چي مي خوايد به من بديد 
او دستش را در جيب ردايش كرد و يك حشره كه خيلي به سوسك شباهت داشت را در آورد و به طرف من گرفت
از اين هديه حالم به هم خورد ، به خاطر همين گفتم : اين هديه شماست 
كاهن اعظم گفت : اين كم هديه اي نيست ، اين وسيله رو هيچ جاي دنيا پيدا نمي كني ، اين به همين كوچولويي يه كارايي مي كنه كه اصلا باور نمي كني 
به نظرم جالب آمد به خاطر همين با اكراه تمام آن را از او گرفتم و گفتم : حالا چي كار مي كنه 
گفت : اين باعث مي شه كه بدون اينكه جون خودتو به خطر بندازي از خيلي چيزا سر در بياري 
موضوع برايم خيلي جالب شد به خاطر همين گفتم : خب ... 
كاهن اعظم نگذاشت که ادامه بدهم او گفت : كافي اين وردي كه يادت مي دم رو روش انجام بدي اونوقت نيمي از حواست مي ره توي اين حشره ، اونوقت تو مي ري تو قالب اين حشره ، يعني مي شي حشره ، جسمت همينجا با نصف حواست مي مونه باقي حواستم با اين حشره مي بري هر جايي كه خواستي ، يعني مي توني هر جا كه خواستي با اين حشره جاسوسي كني ، تازه قابليت اجراي طلسمم داره كه توي قالب اين حشره مي توني طلسمم بكني ولي نه طلسم هاي قوي ، حالا برو كه داره دير مي شه 
او طلسم را به من گفت ، پيش خودم گفتم عجب چيز جالبي گير اوردم ، آن را در جيبم گذاشتم و به سرعت به سمت در خروجي حركت كردم ،چيزي نكشيد كه با سرعت زياد خودم را به طبقه ششم رساندم ، جلوي در اتاق آموزش ايستادم و نفسي تازه كردم 
به آن صورت خسته نبودم ، از ديشب تا به حال قدرتم چندين برابر شده بود در اتاق آموزش را زدم ، جيزي نكشيد كه بزرگ خاندان گاست ها گفت ، مي توني بيايي تو 
در را باز كردم و به داخل رفتم ، بزرگ خاندان فانتوم ها گفت : پنج دقيقه دير كردي ، من اصلا دوست ندارم منتظر شاگردم باشم . 
بزرگ خاندان گاست ها هم گفت : منم همينطور 
گفتم : ببخشين كه دير كردم ، آخه كلاس با كاهن اعظم طول كشيد 
انها خيلي سخت گير شده بودند ، با من بسيار خشك رفتار مي كردند ، من خودم مي دانستم اينها همش به خاطر اين است كه وقت كلاس هدر نرود ، به همين خاطر اصلا شكايت نكردم ، آنها به من طلسم اول مرگ را ياد دادند ، اين همان طلسمي بود که ديشب روي يکي از لژيون هاي ÷درم انجام داده بودم 
طي سه ساعتي كه با آنها كلاس داشتم فقط به يادگيري اين طلسم پرداختم ، در آخر كلاس ديگر مي توانستم به راحتي طلسم اول مرگ را اجرا كنم ، اسم اين طلسم مرگ سخت بود. 
دوباره همان احساسي به من دست داد كه انگار اين طلسم را هم بلد بودم ولي باز هم به روي خودم نياوردم ، آنها هم از اينكه من به اين خوبي توانستم اين طلسم را ياد بگيرم خوشحال بودند ، آنها فكر مي كردند كه خودشان اين طلسم را به من آموزش داده اند . 
در همين سه ساعت كلاس آنها به من زياد گير مي دادند ، كافي بود كه اشتباهي كنم تا مجازات بشوم ، در همين سه ساعت روي من دو بار طلسم شكنجه را اجرا كردند , من به خاطر وجود لباس پدر بزرگم اصلا دردي را احساس نمي كردم ، ولي خودم را طوري نشان مي دادم كه انگار درد زيادي را تحمل مي كنم . 
به هر صورتي كه بود آن كلاس هم تمام شد ، كلاس كاملا نفرت انگيزي بود ، صد رحمت به كلاس كاهن اعظم 
بعد از تمام شدن كلاس به كتابخانه فكر كه در همين طبقه بود رفتم ، كم كم داشتم احساس خستگي مي كردم ، پيش خودم گفتم : ديگه چي مونده كه اينا مي خوان به من ياد بدن 
با خودم فكر مي كردم كه كلاس كاهن اعظم براي از بين بردن داييم كافي بود ديگر احتياج به كلاس هاي ديگر نداشتم ، ولي به هر حال من به پدر بزرگم ايمان داشتم و مي دانستم كه او بي دليل كاري را از من نمي خواهد . 
وقتي در كتابخانه فكر را زدم ، چند لحظه اي نكشيد كه صدايي از پشت در آمد كه گفت : بفرماييد. 
در را باز كردم ، آن مرد آسيايي پشت اولين ميز مطالعه نشسته بود ، من تا به حال به اين كتابخانه نيامده بودم ولي به هر حال از اسمش معلوم بود كه چه كتابهايي در آنجا وجود داشت . 
آن مرد آسيايي صندلي جلوي ميزش را به من نشان داد و گفت : مي توني بشيني دوست عزيز 
از برخورد او خيلي خوشم آمد 
آن مرد اسيايي گفت : اول مي خوام خودمو بهت بشناسونم تا بدوني كه با كي طرف هستي ، ولي فكر نكني كه مي خوام بترسونمت ، فقط مي خوام از كلاسايي كه با من داري نهايت لذتو ببري 
او كمي مكث كرد و ادامه داد : لطفا وسط حرفاي من نپر ، تموم سوالاتت رو مي توني روي قلم و كاغذي كه جلوت گذاشتم بنويسي و آخر حرفام بپرسي ، شايد ندوني كه من كي هستم ، البته اگه پدر بزرگت بهت نگفته باشه ، من تو رو خيلي خوب مي شناسم ، من تموم خونواده ي شما رو مي شناسم ، اسم من جمشيد هستش ، من يه جن پادشاه هستم ، يا به عبارتي ارباب جن ها ، نمي دونم چه برداشتي از يه جن داري ، جن ها ربطي به خونواده هاشون ندارن ، اگر كسي بخواهد مي تونه به يك جن تبديل بشه ، من خودم يك شخص معمولي بودم ، به قول شما مشنگ بودم ، داستانش طولانيه كه من چطور با جن ها رابطه بر قرار كردم و چطور تو امتحان شركت كردم ، جن ها يك دسته از جادوگراني هستند كه مي خواهند به آن بالا بالا ها برسند ، راه حل جن شدن هم يك امتحان است كه توي بُعد ديگه اي از زمين گرفته مي شه ،بُعد ديگه يعني همينجا که هستي يه زندگي ديگه اي هست که تو انو احساس نمي کني , اونام تورو احساس نمي کنن , در کل بُعد ديگه يعني همينجا که هستي توي يه بعد ديگه از زمين کساي ديگه هستند و چيزهاي ديگه اي قرار دارن , اين امتحان که به امتحان طبيعت معروفه سه مرحله داره كه اگه تو مرحله اول شكست بخوري ميميري ، تقريبا نود درصد كسايي كه شركت مي كنن تو همين مرحله ميميرن ، اگه تو مرحله دوم شكست بخوري توي زندون شياطين كه توي همون بعد از زمينه زندوني مي شي ،تقريبا پنج درصد هم تو اين مرحله متوقف مي شن ، اگه هم تو مرحله سوم شكست بخوري بسته به جايي كه شكست مي خوري رتبه تو روي زمين معلوم ميشه ، اگه تو همون قسمت اول مرحله سوم شكست بخوري به يه جن خونگي تبديل مي شي ، اگه تو قسمت دوم شكست بخوري به يه جن معمولي تبديل مي شي ، اگه تو قسمت سوم شكست بخوري به يه جن سرباز تبديل مي شي ، اگه تو قسمت چهارم شكست بخوري به يه جن غارتگر تبديل مي شي ، اگه مرحله پنجم كه مرحله آخره رو برنده بشي به يه جن پادشاه يا ابر جن تبديل مي شي ، فقط يه جن خونگي مي تونه يه بچه جن توليد كنه ، باقي جن ها بچه هاشون يه آدم معمولي يا جادوگر مي شه . جن هاي خونگي حداقل كسايي هستن كه اجازه برگشت از اون بعد ديگه رو به اين بعد دارن ، اونا تقريبا نفرين شده هاي ما هستن . 
جمشيد قدري مكث كرد بعد ادامه داد : شايد پيش خودت بگي كه اصلا چرا بايد كسي خودشو به اين همه خطر بندازه كه جن بشه ، بايد بگم كمتر كسي جرات شركت تو امتحان طبيعته رو داره ، اسم اين امتحان امتحان طبيعته ، قدرتايي كه بعد از اين امتحان به دست مي ياري باعث ميشه كه هر كسي رو كه فكرشو بكني وسوسه كنه تا تو اين امتحان شركت كنه ، از اونهمه كسي كه تو اين امتحان ها شركت كردن تا حالا فقط ده يا بيست نفر تونستن مرحله پنجمو تموم كنن ، از اون بيست نفر هم الان سه نفر زنده موندن كه يكي از اونا منم ، يكي از ما سه نفر هم گفته مي شه كه مرده ولي من اينو باور نكردم ، ما سه نفر تمام جن هاي دنيا رو به سه قسمت تبديل كرديم ، آسيا و قسمتي از اروپا مال منه ، باقي اروپا و تمام افريقا مال ماركوسه ، آمريكا هم مال اون زنه مارگارته 
يه خبرايي رسيده كه ولدمورت مارگارتو كشته ، ميگن همه اعضاي جامعه مارگارت از ترس ولدمورت به ماركوس پيوستن ، ماركوس هم خودش به ولدمورت پيوسته ، منم مثل هميشه با آدماي خوب هم پيمان شدم ، من يه ايرانيم به خاطر همين هيچ وقت به طرف سياهي و پليدي نمي رم ( تبليغات ، نويسنده ) ، حالا اومدم كه به پدر بزرگت كمك كنم كه جلوي ولدمورتو بگيره ، من رتبم از ماركوسو مارگارت بيشتره به خاطر همين اونا بايد زير دست من كار كنن ، ولي اين فقط حرفه ما سايه ي همو با تير مي زنيم چه برسه كه به حرفاي هم گوش بديم ، اينم شنيدم كه تقريبا همه جن هاي غارتگر به ولدمورت پيوستن ، مي دونم كه ولدمورت هفته ي ديگه از اونا براي از بين بردن شما استفاده مي كنه ، به خاطر همين من ميام اونجا ، ما جن ها قانونايي داريم كه نمي تونن اونا رو زير پا بزارن ، يكي از قانوناي واضح ما اينه كه يه جني كه رتبش از جن ديگر كمتر باشه نمي تونه روي حرف اون حرفي بزنه ، من اگه اون روز اونجا باشم اونا از ولدمورت پيروي نمي كنن ، يا حتي اينكه تا وقتي كه من دست به كار نشدم اونام دست به كار نمي شن ، اينو بدون كه ولدمورت خيلي باهوشه ، اون حتما يه راهي براي اونا پيدا مي كنه به خاطر همين من مخفيانه به گروه شما پيوستم ، امروزم به پدر بزرگت گفتم كه جن هاي سرباز اين قصرو مرخص كنه ، ايشون هم گفتن كه به تو بگم ، تو بايد اونا رو اخراج كني ،الان ما تو محدوده ماركوس هستيم ، مطمئن باش كه جن هاي سرباز اينجا از اون دستور مي گيرن ، تو بايد همين امروز اونا رو اخراج كني ، در مورد حفاظت از اينجا هم من سه تا از بهترين جن هاي غارتگرمو با پونزده تا از بهترين جن هاي سربازمو اوردم اينجا كه جاي اونارو بگيرن ، پدر بزرگت گفته كه شما فقط تو سه تا از قصراتون احتياج به اونا دارين اونارم فردا بهت معرفي مي كنم ، تو مي توني هر طور خواستي به اونا دستور بدي ، البته احترام نبايد به هيچ وجه يادت بره ، پدربزرگت تا حالا از گل پايين تر به هيچ جني نگفته ، اينو بدون كه بقير از جن هاي خونگي اگه به يكي از اونا بي احترامي كني مي تونن تلافي كنن . 
جمشيد در دستش يك ليوان آب ظاهر كرد و يك ليوان خون هم براي من روي ميز ظاهر كرد ، واقعا جالب بود او هم مثل ما مي توانست بدون چوب جادو كند ، خيلي دلم مي خواست كه از او در اين مورد سوال كنم ولي سريع به يادم افتاد كه چه چيزي قبل از صحبتهايش گفته بود 
به خاطر همين روي كاغذي كه جلوي دستم بود كلمه بدون چوب را نوشتم ، به باقي حرفهايش فكر كردم ، يك لحظه فهميدم به اندازه يه دنيا از او سوال دارم ، سوالات يكي پس از ديگري در ذهنم جاري شدند ، از همه مهمتر اين بود كه چرا اينها را به من مي گويد ، چرا او با اين همه قدرت به ما پيوسته ، آيا ولدمورت اينهمه قدرت داشت كه اين مرد بااين همه قدرت و زير دستاني كه دارد باز هم با او درگير نمي شود ، و هزار چراي ديگر .. 
ليوان خون را برداشتم و به يك باره نوشيدم ، دوباره آن حالت عجيبي كه از صبح به سراغم مي آمد به سراغم آمد ، نمي دانم اين چه حسي بود ، چيزي داشت در درونم تكان مي خورد ، اين حس ،احساس قدرت زيادي به من مي داد ، اينبارآن تصاويري كه ديشب در خواب ديده بودم دوباره در ذهنم جاري شدند ، تصاوير خيلي واضح تر بود ، تصوير ان مردي كه يك طرف صورتش سوخته بود و از طرف ديگر صورتش خون مي آمد كاملا معلوم شده بود ، او هكتور دراكولا بود من عكس او را در كتاب تاريخ خون اشامان در مدرسه ديده بودم ، قيافه ي او خيلي وحشتناكت تر از آن عكسي كه در آن كتاب بود ، بود . در همين احوال بودم كه احساس كردم كسي مرا تكان مي دهد ، ناخوداگاه چشمانم را باز كردم ، جمشيد بود او از جايش بلند شده بود و به سمت من آمده بود ، او وقتي اين حالت مرا ديده بود نگران شده بود ، او با حالت نگراني گفت : چيزيت شد ، به خدا خون آدميزاد بود ، خودم از يكي از فروشگاهاتون خريدم ، اينارو براي شما هديه اورده بودم 
گفتم : نه به خاطر اون نبود ، ازديشب تا حالا همش به اين حالت مي افتم ، فكر كنم حالم بد باشه ، بايد يه سري به درمونگاه بزنم . 
جمشيد گفت : اگه حالشو نداري باقيشو ميزاريم براي فردا ، فردا در مورد قدرتهاي جن ها برات مي گم مي توني همين الان پاشي و بري ، 
به ساعت نگاه كردم ساعت هنوز هشتو نيم نشده بود ، به همين خاطر رو به جمشيد كردم و گفتم : آخه 
جمشيد گفت : باشه فردا بيشتر و سريع تر كارامونو انجام مي ديم ، حالا برو درمونگاه ، اصلا مي خواي منم باهات بيام 
گفتم : حالم بد هم نمي شه ، بيشتر خيلي خوب مي شه تا بد ، نمي دونم چه حالتيه . 
خواستم به او در مورد ديشب بگويم ولي نمي دانم چرا فكر كردم كه او نبايد در اينباره چيزي بفهمد . 
از جايم بلند شدم و به سمت در حركت كردم ، جمشيد گفت : راستي يادت نره همين كه حالت خوب شد جن هاي سربازتو از اينجا اخراج كن ، اونا تحديد مهمي براي ما هستن ، راستي ازشون بخواه كه هيچ چيزي رو در مورد اين خونه و افراد داخلشون به كسي نگن، اينو حتما قيد كن ، فهميدي . 
برگشتم به سمت جمشيد و گفتم : مي خوايد در حضور شما اينكارو بكنم 
جمشيد گفت : نه اونا نبايد منو اينجا ببينن ، گفتم كه , اگه ولدمورت بفهمه يه فكري براي جن ها مي كنه . 
سوالاتي كه از او داشتم را به كلي از ياد برده بودم ، از در خارج شدم و در سالن شروع كردم به دويدن ، پيش خودم گفتم هرچه زودتر از شر اين جن هاي سرباز خلاص بشوم بهتر است . 
به خاطر همين بلند گفتم : توماس 
چيزي نكشيد كه توماس جلوي من ظاهر شد و گفت: فرمانروا با من كاري داشتند 
گفتم : من مي خوام شما رو اخراج كنم ولي اول بايد بگم كه در مورد اين خانه و تمام چيز هايي كه ربطي به من و افراد اين خونه و مهموناي اينجا مربوط مي شه به هيچ كس چيزي نگين ، به هر صورت بايد قسم بخوريد كه هيچ وقت بر عليه اين خانواده كاري نكنيد ، در مورد جاي اين خانه هم بايد بگم كه نبايد به كسي در مورد جاي اينجا چيزي بگيد 
توماس كه برق شرارت در چشمانش موج مي زد گفت : همه كارهايي كه گفتيد انجام ميدم ولي نمي تونم قسم بخورم كه بر عليه شما كاري نمي كنم ، شما به محض اينكه منو اخراج كنين من مي تونم هر كاري كه بخوام انجام بدم ، در مورد اسرارتون هم قول مي دم كه به كسي چيزي نگم 
گفتم : پس از همين الان تو و تموم سربازات اخراجين و بايد همين الان اينجارو ترك كنين 
همين كه اين حرف را زدم قيافه توماس صد بار وحشتناك تر از قبل شد ، او صورتش را به صورت من نزديك كرد تا جايي كه دماغش به دماغ من خورد ، از ترس زبانم بند امده بود، او گفت : بزرگترين اشتباه زندگي تو كردي پسر ، مطمئن باش از اين كارت واقعا پشيمون مي شي . 
دوباره آن احساس به من دست داد ولي اين بار نه به آن حالت خوش آيند بيشتر به حالت اخطار گونه بود ، در يك لحظه توماس جا خورد ,او چند قدم به عقب برداشت و به سرعت غيب شد، نفهميدم چرا توماس به يكباره شكه شد ، ولي هر چه بود او از من ترسيده بود ، از اين حالت خيلي خوشم آمد ، اين حالت هر چه بود به من خيلي كمك كرده بود ، آخر وقتي كه توماس به من نزديك شد مرگ را کاملا احساس كردم . 
در همين افكار بودم كه به سمت پله ها حركت كردم ، چيزي نكشيد كه به طبقه دوم رسيدم ، خواستم در اين مورد با الكس صحبت كنم، به همين خاطر به سمت اتاق آنها حركت كردم ، در همين لحظه ارتباط ذهني من با پدر بزرگم بر قرار شد ، او گفت : سلام پسرم 
من هم گفتم : سلام پدر بزرگ 
پدر بزرگ گفت : فهميدم كه جن هاي سربازو اخراج كردي 
گفتم : جمشيد از من خواست كه اين كاررو بكنم 
پدر بزرگ گفت : اينو مي دونم فقط خواستم بدوني كه از نظر من هيچ اشكالي نداره كه تو هر كاري كه دلت خواست رو انجام بدي ، ولي اينو بدون كه اگه با منم يه مشورت مي كردي بد نبود ، حالا مي دونيم كه جمشيد آدم خوبيه ، اگه يكي ديگه بهت گفته بود شايد داشت تو رو گول مي زد ، مواظب اين كارا باش حرف هيچكيو در مورد من قبول نكن ، حتي اگه بزرگاي خاندان هاي ديگه بهت بگن ، مطمئن باش هميشه احتمال خطر هست . 
آن شب بعد از ديدار با الكس و مشورت با او به اتاقم رفتم ، كلهم يادم رفت كه به درمانگاه بروم ، صبح فردا دوباره همان ساعت شش صبح از خواب بيدار شدم ، دوباره ديشب همان تصاوير را در خواب ديدم ، حرف هاي جمشيد در مغزم بود ، ثانيه شماري مي كردم كه ساعت هفت بعد از ظهر بشود تا دوباره به كلاس جمشيد بروم ، آن روز صبح بعد از مدتها يك صبحانه درست و حسابي خوردم و ساعت هشت به ديدار هري رفتم ، طبق معمول هميشه دوستان او كنارش بودند ، اينبار الكس و مارتين هم آنجا بودند ، مارتين با برادران ويزلي يعني جرج و فرد رابطه خوبي برقرار كرده بود ، آنها در مورد طلسم هاي مختلف با هم بحث مي كردند و چيز هايي را كه ساخته بودند را به رخ هم مي كشيدند ، با هم گرم صحبت شديم ، روي دست و پاي هري جاي زخم هايي ديده مي شد ، يكي از انگشت هاي او هم سياه شده بود ، هر چه از او در مورد زخم هايش سوال كردم گفت كه نمي تواند بگويد كه چرا اينطور زخمي شده است ولي براي من مثل روز روشن بود كه همه اش به خاطر آموزش هاي پدر بزرگ من است ، ولي انگار كه پدر بزرگ خيلي زياده روي مي كرد ، هرميون جمع ما را خيلي زود ترك كرد و گفت كه مي خواهد به كاهن اعظم سر بزند ، او مي گفت كه از او خيلي چيز ها ياد مي گيرد . 
آن روز تا ساعت دو با بچه ها مشغول تعريف كردن خاطره هايمان شديم ، هري هم گفت كه عضو گروه ما شده و با همه كار هاي ما موافق است ، الكس با شور وصف ناپذيري در مورد كارهايي كه در مدرسه كرده بوديم صحبت مي كرد ، او طوري در مورد كارهايش حرف مي زد كه انگار كارهايش تماما مثبت بود ، تمام خاطراتش در مورد اين بود كه چگونه بچه هاي مدرسه را مي ترساند و چه بلا هايي بر سرشان در مي آورد ، او در مورد طلسم هايي صحبت مي كرد كه باعث مي شد بچه هاي مدرسه از دست او فرار كنند . 
جيني هم در مورد بلاهايي كه بر سر پسر ها در اورده بود صحبت مي كرد ، رون هم فقط در مورد كوييديچ صحبت مي كرد ، فرد و جرج هم خاطره هاي قشنگي داشتن كه اقعا شنيدني بود ، مارتين هم از سفر هاي خارجه اش صحبت مي كرد ، من هم طبق معمول از وسايل تقلبي كه درست مي كرديم صحبت مي كردم ، تنها افتخار من در مدرسه اين بود كه آن وسايل را درست مي كردم ، من موضوع كاهن اعظم را هم به آنها گفتم ، گفتم كه مي تواند طلسم هاي مرا بخواند . 
اين موصوع باعث نگراني ما شده بود ، به هر حال بايد فكري براي اين كار مي كرديم ، 
الكس گفت : حالا اينارو ول كنيد شعار امسالمون چيه 
گفتم : تو بگو 
هري گفت : منظور از شعار چيه 
گفتم : يعني اينكه ما هر سال يه جمله رو براي خودمون انتخاب مي كنيم ، پارسال شعارمون بترسون تا حكومت بكني ، بود 
رون گفت : بابا عجب چيز باحاليه 
فرد و جرج هم با حركت سر تعجب خود را نشان دادند 
هري گفت : ميشه من بگم 
گفتم : بگو ، اگه باهاش موافقت بشه اونو شعار امسال قرار مي ديم . 
هري گفت : اتحاد باعث قدرت ميشه 
همه از اين كلمه هري تعجب كرديم ، هري ادامه داد : راست ميگم ديگه 
الكس گفت : من كه موافقم 
همه موافقت خود را اعلام كرديم ، الكس هم گفت كه مي خواهد اگر بشود امسال به هاگوارتز بيايد ، او مي گفت فقط اجازه پدرش مانده ، او مي خواست از پدر بزرگ بخواهد كه با پدرش صحبت بكند ،او گفت كه امسال از تمام دنيا براي ثبت نام در هاگوارتز مي آيند ، من از اين موضوع خيلي خوشحال شدم ، الكس هر جا بود باعث مي شد كه آنجا از هميشه شاداب تر بشود . 
ساعت دو به كلاس كاهن اعظم رفتم ، او امروز هم به من طلسم هايي را آموزش داد ، او خودش هم كم آورده بود ، نمي دانست كه من اينهمه قدرت يادگيري را از كجا آورده ام ، بعضي از طلسم هايي كه او مي گفت را قبل از اينكه كاركردش را بگويد بلد بودم ، نمي دانستم اين اطلاعات از كجا آمده اند ، در همين دو ساعتي كه با او كلاس داشتم او به من حدود سي تا ازطلسم هايي كه هر كدام ميتوانستند يك جادوگر را به راهتي از راه بركنار كنند را آموزش داد ، قدرت هاي طلسمهايي كه آموزش مي ديدم يكي از يكي قوي تر مي شد ، بعضي از آنها بقدري قوي بودن كه كاهن اعظم مي گفت كه به علت سن زياد نمي تواند اين طلسمها را اجرا كند . 
به هر صورت كه بود آن دو ساعت هم گذشت ، كلاس بعدي كلاس بزرگان خاندان ها بود ، آنها با خشم تمام به من درس مي دادند ، به غير از طلسم دوم مرگ كه نامش مرگ بي سروصدا بود چندين طلسم ديگر را نيز به من آموزش دادند که هر کدام خيلي قوي بودند ، آنها با آموزش دادن اين طلسم ها به من تقريبا تمام قانون هاي خون آشامان را زير پا گذاشته بودند ، آنها چند طلسم به من ياد دادند كه مي توانستم در هر جايي كه خواستم مقدار زيادي خون براي خودم تهيه كنم ، آن كلاس را با هر زحمتي كه شد تمام كردم ، واقعا خيلي سخت بود كه زير دست آن دو پيرمرد آموزش ببينم ، آنها با من مثل يك آدم آهني رفتار مي كردند ،آنها فكر مي كردند كه من هر كاري كه بخواهند مي توانم برايشان بكنم . وقتي كلاس سه ساعتي با آنها تمام شد با خوشحالي تمام به سمت كتابخانه فكر حركت كردم 
وقتي به در رسيدم شروع كردم به در زدن ، چند لحظه اي گذشت تا صداي جمشيد از پشت در گفت : بفرماييد جناب جاني 
در را باز كردم و داخل شدم ، او بازهم در جاي خودش نشسته بود و مرا نگاه مي كرد ، كلاس او برايم بسيار جذاب شده بود ، سريع رفتم و روي صندلي رو بروي او نشستم 
او به من سلام داد و گفت : فكر كردم كه از كلاس من بدت اومده به خاطر همين ديروز زدي به چاك 
گفتم : درمونگاهو مي گي 
گفت : آره چرا نرفتي اونجا ، من يه ساعت بعد اينكه تو از اتاق رفتي رفتم به اونجا ولي تو اونجا نرفته بودي 
گفتم : ببخشين همش به خاطر توماس بود ، وقتي اونو اخراج كردم ، منو ترسوند ، اون انقدر به من نزديك شد كه دماغش به دماغم خورد ، قيافش خيلي ترسناك شده بود 
جمشيد ابروهايش بسيار بالا رفته بود ، او با تعجب تمام گفت : قيد نكردي كه تا وقتي كه از اينجا خارج مي شه به اين خونه صدمه اي نزنه 
گفتم : نه 
جمشيد گفت : پس چرا به تو صدمه اي نزد 
گفتم : وقتي كه به چشماي من زل زده بود يهو چند قدم عقب رفتو يدفه غيب شد 
جمشيد گفت : صاف تو چشماي من نگاه كن ، هر وقت گفتم اونارو ببند 
او در چشمان من خيره شد ، چيزي نكشيد كه فرياد زد: ببندش ... زود باش 
سريع چشمانم را بستم و رو به او گفتم : مگه چي ديدي 
جمشيد گفت : بيچار نزديك بوده بميره ، به خاطر همين فرار كرده 
گفتم : نمي فهمم در مورد چي حرف مي زني 
جمشيد گفت : بهتره صبر كني تا خود پدر بزرگت بهت بگه پسر 
گفتم چي رو بگه 
جمشيد گفت : اين حرفارو ول كن الان مي خوام جن هاي غارتگري كه اومدن اينجا رو بهت معرفي كنم ، دوباره مي گم باهاشون مهربون باش جن هاي غارتگر خيلي قوي تر از اونچيزين كه فكرشو مي كني 
گفتم : من كه چيزي نگفتم 
جمشيد چند لحظه اي دستش را روي شغيغه اش گذاشت او هم مي توانست مثل ما از راه تلپاتي صحبت بكند ، چيزي نكشيد كه صداي در آمد 
جمشيد گفت : بفرمايين دوستان 
در باز شد و سه شخص عادي از در داخل شدند ، آنها اصلا شبيه اجنه ها نبودند ، ازجايم بلند شدم و با آنها دست دادم ، جني كه جلوتر از همه بود گفت : بهشون كه گفتين ، ما به هيچ وجه جلوي هيچ كسي بجز شما تعظيم نمي كنيم 
گفتم : من غلط بكنم كه از شما بخوام كه به من تعظيم بكنيد ، شما هم مثل هر عضو اين خونه هر كاري كه بخواهيد مي توانيد تو اين خونه بکنيد 
جني كه جلوتر از همه بود گفت : به به جناب جاني ، فكر مي كردم كه خيلي بد اخلاق تر از اينا باشي 
گفتم : ارتباط من با توماس به خاطر اين بود كه اون هميشه منو ازيت مي كرد ، من تا كسي با هام كاري نداشته باشه باهاش كاري ندارم 
آن جن غارتگر لبخندي زد و به سمت جمشيد رفت و با او روبوسي كرد ، من اين كار را چندين سال بود كه نديده بودم ، ان دو جن ديگر هم همين كار را كردند ، جن غارتگر براي خود صندلي اي زيبا ظاهر كرد و روي آن نشست ، آن دو جن ديگر هم همين كار را كردند ، آنها سن كمتري نسبت به اين جن غارتگري كه صحبت مي كرد داشتند ، آنها همه شبيه هم بودند ، پيش خودم فكر كردم همه جن هاي غارتگر شبيه هم هستند به خاطر همين است كه نمي شود آنها را از هم تشخيص داد . 
جمشيد با دستش همان جني غارتگري كه صحبت مي كرد را نشان داد و گفت : اين آقا برادر بزرگتر اون دو نفري كه عقب نشستن هست ، اونا عجوبه هاي دنياي اجنه هستن ، تاحالا هيچكدوم از جن هاي غارتگر به پاي اونا نرسيدن ، ايشون كه برادر بزرگه باشن تو قسمت پنجم مرحله سوم شكست خوردن ، اون دو برادر ديگه هم تو مرحله چهارم شكست خوردن . 
جمشيد كمي مكث كرد و گفت : اسم برادر بزرگه آرشه 
او بادستانش يكي ديگر از آنها را نشان داد و گفت : ايشون برادر وسطيه مهرداد 
دستش را به سمت برادر ديگر گرفت و گفت : ايشون هم برادر كوچيه مهران هستن 
بعد مرا نشان داد و گفت : ايشون هم جناب جاني هستند ، فرمانرواي تمام خون آشاماي جهان . 
آرش لبخندي به من زد و گفت : تو با اين سن كم چطور جرات كردي پست به اين مهمي رو قبول كني . 
گفتم : من كاره اي نبودم ، همش به خاطر پدربزرگم بود ،نمي دونم براي چي اينكارو كرد 
كمي صبر كردم و گفتم : راستي من بايد به شما حقوق بدم كه اينجا كار مي كنيد 
آرش بلند بلند خنديد و همراه با خنده گفت : پول , تو مي خواي يه جن غارتگرو بخري ، اصلا فهميدي كه چي گفتي 
گفتم : اگه بي احترامي كردم ببخشين ، آخه من هنوز دو روز نشده كه پادشاه شدم ، پدربزرگمم هيچي در اين مورد بهم نگفته 
آرش گفت : اينو مي دونستم به خاطر همينم بلايي سرت نيوردم 
گفتم : پس شما براي چي براي من كار مي كنيد 
آرش گفت : من فقط به خاطر ديني كه به جناب جمشيد دارم اومدم اينجا ، تازه من فقط براي محافظت كردن از اينجا اومدم 
جمشيد گفت : شما لطف داريد ولي همه ي ما براي اين اينجاييم كه شر ولدمورتو از روي زمين كم كنيم ، اينجام مثل يه قرارگاهه كه توش همه اومدن تا با ولدمورت بجنگن 
آرش لبخندي به جمشيد زد و گفت : يعني دِين من به تو سر جاش مي مونه ديگه 
جمشيد گفت : اين وظيفه ي من بود كه به تو كمك كنم تا به اينجا برسي ، من براي وظيفه ام از كسي انتظار هيچ كاري ندارم 
برادران ديگر آرش اصلا حرف نمي زدن ‘ به خاطر همين رو به جمشيد كردم و با ايما و اشاره به او فهماندم كه چرا آنها حرف نمي زنند . 
جمشيد گفت : اون دو نفر رو مي گي ، ما ايرانيا رسممون اينه كه وقتي يه بزرگتر حرف مي زنه كوچكترا وسط حرفاشون نمي پرن 
آرش گفت : خب شرايط منو گوش كن تا به توافق برسيم 
گفتم : بفرماييد 
آرش گفت : اول اينكه ما اصلا اينجا يه زير دست نيستيم و از هيچ كس بجز شما دستور نمي گيريم ‘ همه هم بايد به ما احترام بزارن . 
با حركت سر موافقت خودم را اعلام كردم ‘ آرش ادامه داد : دوم اينكه شما هم نبايد تو كاراي محافظتي دخالت كنيد ‘ ما هر طور كه بخواهيم از قصر هاي شما محافظت مي كنيم ‘ 
دوباره با حركت سر موافقت خودم را اعلام كردم ‘ آرش كمي صبر كرد بعد گفت : سومين شرط و مهمترين شرط ما اينه كه نبايد دشمناي ما رو اينجا راه بدي ‘ حالا به هر صورتي كه باشه 
گفتم : دشمناي شما هم دشمناي ما هستند ‘ مطمئن باش كه هيچكودوم از اونا اينجا جا ندارن 
آرش لبخندي زد و آرام به من گفت : پسر اگه بخواي هركي هرچي ازت خواست رو به همين راحتي قبول كني هيچ وقت تو پادشاهيت موفق نمي شي 
گفتم : شما كه هر كسي نيستيد ‘ شما به مراتب از من قوي تر و بزرگتر هستيد ‘ ماهم رسممان اين است كه به بزرگترها احترام بگذاريم . 
جمشيد كه انگار چيزي يادش آمده بود رو به آرش كرد و گفت : راستي يادت باشه ذهن خوني جناب جاني ممنوع 
آرش گفت : مگه من تا حالا بي اجازه ذهن كسي رو خوندم كه اين بار دومش باشه 
جمشيد گفت : اگه ذهن جاني رو بخوني بار دومي ديگه وجود نداره 
آرش گفت : نمي فهمم در مورد چي حرف مي زني 
جمشيد گفت : بعدا بهت مي گم در مورد چي حرف مي زنم ‘ شما مي تونيد بريد سر كارتون ‘ راستي پنج تا از بهترين جن هاي سرباز رو هم اينجا نگه دار ‘ خودتم بايد اينجا بموني 
آرش گفت : مگه شرايط منو گوش نكرديد ‘ همين الان گفتم كه شما نبايد تو كاراي ما دخالت كنيد 
جمشيد گفت : اولا من به خاطر خودت گفتم كه اينجا باش ‘ دوما اين ربطي به كاراي محافظتي نداره ‘ انگلستان محليه كه ولدمورت اونجاست توهم بايد همينجا بموني كه اگه مشكلي پيش اومد بتونيم راهتتر انجامش بديم . 
آرش كمي ناراحت شده بود ولي با اين حال گفت : چشم 
هر سه برادر بلند شدند و از در خارج شدند ‘ به جمشيد گفتم : اونام ايراني بودن ديگه 
جمشيد گفت : آره . خب بريم سر كلاسمون ‘ ديروز داشتم در مورد انواع جن ها با تو صحبت مي كردم ‘ دوباره مي گم وسط حرفاي من نپر ‘ سوالام مي مونه آخر صحبتهاي من 
جمشيد كمي صبر كرد بعد ادامه داد : خب داشتم مي گفتم ‘ جن ها قدرتهاي زيادي دارن ‘ قدرتي كه همه جن ها از اون بهره مندند اينه كه شما جادوگرا نمي تونيد از آپارات كردن اونا جلو گيري كنيد ‘ البته جادوگرايي هم هستن كه مي تونن جلوي اپارات كردن اونا رو بگيرن ‘ فكر كنم قوي ترين اونا هم خود ولدمورت باشه ‘ خب بگذريم ‘ جن هاي خانگي قدرت هاي زيادي دارن ولي اونا يجور برده هستن ‘ اونا نفرين شدن كه فقط بتونن كاراي شما جادوگرارو انجام بدن ‘ اونا براي ما مسئله اي نيستن ‘ در مورد جن هاي معمولي هم بگم كه مثل شما جادوگرا هستن اونا قدرت هاشون كمي بيشتر از جادوگراي معمولي هست ‘ اونام براي خودشون مدرسه هاي مخصوصي دارن كه توي اون بُعد از دنياست ‘ اونا رو راحت ميشه شكست داد ‘ اونا زياد مهم نيستن به خاطر همين ولدمورت به اونا كاري نداره ‘ در مورد جن هاي سرباز كه فكر كنم خودت مي دوني چه قدرتايي دارن ‘ جن هاي سرباز مي تونن با چند تا جادوگر نسبتا قوي در يك زمان درگير بشن ‘ قدرت هاي اونا چندين برابر جن هاي معموليه ‘ اونا فقط از ارباباشون دستور مي گيرن ‘ هرچي كه اونا بگن رو انجام مي دن ‘ قدرت بزرگ اونا اينه كه به هيچ وجه از هيچي نمي ترسن بجز وقتي که مطمئن بشن که ميميرن , شايد بگي كه تو ام از هيچي نمي ترسي ولي اونا اينقدر نترس هستن كه تا پاي جونشون از اربابشون دفاع مي كنن ‘ شايد به خاطر اربابشون خودشونو جلوي انواع طلسم ها بندازن كه باعث مرگشون بشه ‘ اوناروهم مي شه گفت كه يجور نفرين شدن كه بايد از اربابشون محافظت كنن ‘ اونا يه چيزي مثل لژيونر هاي شما هستند ولي متعحد ‘ جن هاي سرباز به هيچ وجه خيانت نمي كنن ‘ حتي اگه جونشونو بگيري چيزي رو لو نمي دن ‘ در مورد قدرتاشون هم بايد بگم كه سرعت بيش از حد اونا يکي از حسن هاي اوناست ‘ اينقدر م قوي هستن كه مي تونن به راحتي از پس چند تا طلسم سنگين بر بيان و هيچ خسته نشن ‘ تو بايد بدوني كه طلسم هاي سنگين چه بلايي سر آدم مياره ‘ اجرا كردن اونا كار خيلي سختيه ‘ راستي يادم رفت كه بگم تمام جن ها مي تونن بدون چوب جادو كنن ‘ مثل شما بليد ها ‘ بهتره كه يه جن سربازو كه اومده براي كشتن تو حتما بكشي ‘ چون اونا هر فرصتي پيدا كنن تو رو مي كشن ‘ اونا رو به هيچ وجه زندوني نكن ‘ ذهن روبي اونام خيلي سخته ‘ اگه يه جادوگر تازه كار بخواد اونارو ذهن خوني بكنه حتما يا ميميره يا ديوونه ميشه ‘ راه شكست دادن جن هاي سرباز هم خيلي سخته ‘ تو بايد فقط روي ذهن اونا كار بكني ‘ بايد بتوني ذهن اونارو آزار بدي تا نتونن روي تو طلسم هاي مختلفي انجام بدن ‘ اونوقت مي توني اونارو با يه طلسم قوي مرگ بكشي ‘ يادت باشه كه با يه طلسم اووكادورا نمي شه اونا رو كشت ‘ بايد سه بار اين طلسمو روشون انجام بدي تا بميرن . 
با گفتن اين كلمه ياد خودم افتادم كه توي مبارزه چند روز پيشم جلوي خانه هري پاتر سه بار روي من طلسم مرگ اووكادورا را انجام داده بودند ولي من نمرده بودم ‘ من با خوردن خون اژدها و تبديل شدن به نماد خانوادگيمان اينطور شده بودم ‘ اينطور که معلوم بود قدرت يك جن سرباز خيلي زياد بود ‘ فكر كردم كه آنها ديگر بيش از اين قدرت هايي ندارن 
جمشيد كمي مكث كرده بود تا صحبت هايش تفهيم بشود بعد از اين مكث نسبتا طولاني ادامه داد : جن هاي سرباز مي تونن ذهن جادوگرا رو طوري بخونن كه خودش هم نفهمه ‘ اونا هيچ رحمي ندارن ‘ نبايد از اونا انتظار داشته باشي كه به تو رحم داشته باشن ‘ اونا تو كشتن تو حتي يه لحظه هم ترديد نمي كنن ‘ سعي نكن با اونا بازي كني ‘ همونطور كه گفتم فقط اونارو سريع بكش 
جمشيد از كارهايي كه مي شد براي كشتن آنها استفاده كرد زياد برايم صحبت كرد ‘ او طلسم هايي را به من ياد داد كه مي توانستم آنها را از بين ببرم ‘ وقتي صحبت هايش تمام شد گفت : حالا مي توني هر سوالي كه داري بپرسي 
او اينقدر واضح صحبت كرده بود كه در مورد چيزي براي سوال باقي نمانده بود ‘ تنها فكر من اين بود كه اگر جن هاي سرباز اينقدر قدرت دارند ÷س جن هاي غارتگر چه قدرتي دارند . 
جمشيد وقتي ديد كه من سوالي ندارم رو به من كرد و گفت : من در مورد حالت ديروز تو با پدر بزرگت حرف زدم ‘ اون گفت كه اگه تو به اين حالت ها دچار شدي ‘ كم كم قدرتت كامل ميشه ‘ اونوقت ديگه لازم نداري كه بري پيش كاهن اعظم و بزرگاي خاندان ها ‘ ايشون گفتن كه نبايد به اين زودي ها اين علائم بروز كنه خودشون كه اين خون رو خورده بودن يك ماه طول كشيده بود كه اولين خواب ها را ديده بودند ‘ تازه بعد از سه ماه ايشون توانسته بودند اين خواب ها را در روز هم ببينند ‘ايشون گفته اند كه تو بايد حتما خودتو به تئودور نشون بدي ‘ كسي كه بايد نظر بده ايشون هستن 
گفتم : شما از كجا دونستيد كه من وقتي به اون حالت مي رم خوابهايي كه شب مي بينم تو ذهنم تداعي ميشه 
جمشيد گفت : تو منو خيلي دسته كم گرفتي ‘ تازه وقتي كه به اون حالت مي ري شروع مي كني به عرق ريختن ‘ كلماتي هم مي گي كه معلوم مي كنه كه داري چي مي بيني 
رو به او گفتم : من از همون شبي كه اون خونو خوردم اين خوابا رو مي بينم . 
جمشيد گفت : من نبايد در اين مورد نظر بدم ‘ همونطور كه پدر بزرگت گفته بايد بري پيش تئودور 
خواستم موضوع را عوض كنم ‘ آخر اصلا دوست نداشتم دوباره آن تصاويري كه مي بينم دوباره تداعي بشود ‘ به خاطر همين موضوع گفتم : نميشه منم تو مسابقه طبيعت شركت كنم 
جمشيد گفت : نه تو نمي توني ‘ شما خون آشاما قدرتايي داريد كه باعث ميشه نزارن شما تو اين امتحانا شركت كنيد ‘ آخه بيشتر اون امتحانا با زور و بازو و سرعت كار داره ‘ كمتر احتياج ميشه كه طلسم بكنن ‘ شما هم كه بدون طلسم هم مي تونيد جلوي يه جادوگر بايستيد ‘ به خاطر همين خون آشاما و چند تا موجود ديگه هستن كه نمي تونن تو اين مسابقه ها شركت كنن . 
گفتم : ديگه چه موجوداتي هستن كه نمي تونن شركت كنن 
جمشيد گفت : قوي ترين اونا كه نمي تونه تو مسابقه ها شركت كنه فرزند يه پادشاه اجنه و خون آشاماس ‘ با اين روش مي شه كه از پادشاه اجنه يه فرزند قوي توليد كرد ‘ اونا بقدري قدرتمند ميشن كه نميشه جلوشونو گرفت ‘ اونا بعضي وقتا از خود پادشاه اجنه ها هم قوي تر مي شن . 
گفتم : تا حالا اين شخصي كه ميگي به وجود اومده 
جمشيد گفت : آره ‘ اونو تو خيلي خوب مي شناسي 
فكر كردم كه الان كلمه ي ولدمورت از دهانش خارج مي شود ‘ به همين خاطر با تعجب زياد به او نگاه كردم ‘ جمشيد ادامه داد : خود هكتور ‘ اون مادرش يه پادشاه اجنه بوده پدرش هم يه دراكولاي قوي بوده . 
مطالبي كه جمشيد باز مي كرد واقعا براي من خيلي سنگين بود ‘ او پرده از اسراري مي گشود كم كم مي فهميدم كه هكتور چگونه توانسته يك بليد آنهم قوي ترين بليد جهان را شكست بدهد ‘ قدرت مثال زدني او واقعا در دنيا تك بود ‘ حالا فهميدم كه پدر بزرگ مي گفت كه اگر ولدمورت دستش به هكتور برسد ديگر نمي شود جلوي او را گرفت . 
جمشيد در ادامه كلاس به من عملا چندتا از آن طلسم هايي كه مي شد جلوي جن هاي سرباز را گرفت را به من آموزش داد ‘ ساعت يازده بود ولي من باز هم مي خواستم در كلاس بمانم 
جمشيد گفت : تو خسته نشدي . 
گفتم : مگه كسي هم از كلاس شما خسته ميشه 
اخم هاي جمشيد در هم رفت و رو به من گفت : مي توني بري جاني 
ياد حرف پدر بزرگم افتادم كه گفته بود او اصلا از تعريف خوشش نمي آيد ‘ به خاطرهمين از او معذرت خواهي كردم . 
جمشيد گفت : هيچكس تو دنيا از تعريف بدش نمياد ‘ اينم كه مي بيني من از تعريف خوشم نمياد اينه كه قدرت زياد به اندازه كافي باعث از بين رفتن آدم ميشه چه برسه به غرور ‘ ديگه براي غرور جايي ندارم ‘ به خاطر همين به همه كس مي گم كه فقط اشكالاي منو بگن ‘ تو هم خودتو ناراحت نكن مي توني بري بخوابي فردا زياد كار داري . 
ساعت يازده شب بود به همين خاطر سريع به اتاقم رفتم و دوباره قبل از اينكه به چيزي فكر كنم خوابم برد . 
صبح روز بعد هم دوباره سر ساعت شش صبح از خواب بيدار شدم اينبار ديگر تمام تصاوير را واضح تر از قبل مي ديدم ولي با اين حال نمي شد آنها را شناخت ‘ از ترس اينكه بيماريي داشته باشم پيش تئودور نرفتم . 
آن روز صبح را هم با هري و دوستانش به گردش در فضاي باز قصر گذرانديم‘ من قضيه جن هاي غارتگر و سرباز را به انها گفتم ‘ كمي هم از قدرت هاي جن هاي سرباز براي آنها گفتم ‘ هيچكدام از آنها حرف هاي من را باور نمي كرد بجز هري ‘ هري خيلي شكسته شده بود ‘ او بزور چشمانش را باز نگه مي داشت ‘ از ديدن اين حالت او بسيار ناراحت شدم و هرچه در مورد دليل حالش از او پرسيدم چيزي نگفت ‘ او آنقدر خسته بود كه وقتي داشتيم حرف مي زديم چرت مي زد . 
بعد از خوردن ناهار در فضاي باز من به هرم رفتم و كلاس با كاهن اعظم را شروع كردم ‘ او دوباره شروع كرد به آموزش دادن طلسم هاي مختلف ‘تمام طلسم هايي كه او به من ياد مي داد را بلد بودم ‘ نمي دانستم از كجا ولي همه انها را خيلي خوب بلد بودم ‘ آخر كلاس كاهن اعظم خسته تر از من شده بود ‘ او گفت كه از فردا كلاس ها را از ساعت سه شروع مي كنيم چون من خيلي سريع پيشرفت مي كردم ‘ او گفت كه اگر به همين صورت ادامه بدهم تا دو روز ديگر كلاس فشرده او پايان مي يابد . 
كلاس بزرگان خاندان ها را هم با موفقيت تمام كردم ‘ آنها طلسم سوم مرگ كه اسمش مرگ شيطاني بود را يادم دادند ‘ اين مرگ طوري بود كه شخص از ترس زياد مي مرد ‘ اين طلسم به راحتي مي توانست يك جادوگر قوي را طوري بكشد كه دشمن هاي شما در اطراف جرات درگير شدن با شما را نخواهند داشت ‘ اين طلسم مرگ قابليت داشت كه وقتي كسي را با اين طلسم مي كشتيم احساس قدرت زيادي مي كرديم ‘ بزرگ خاندان گاست ها گفت كه اگر کسي با اين طلسم بيش از ده بار جان يك انسان را بگيرد ديوانه مي شود ‘ او تقريبا معتاد اين طلسم مي شود و آنقدر اين طلسم را انجام مي دهد كه تمام قدرتش از بين مي رود و خودش خودش را مي كشد . 
آخر كلاس بود كه صداي در آمد ‘ بزرگ خاندان گاست ها گفت : بفرماييد . 
در باز شد و جمشيد همراه با آرش از در داخل شدند‘ آنها آمده بودند كه بعد از كلاس با بزرگ خاندان ها كلاس خودشان را در انجا اجرا كنند . 
بزرگ خاندان گاست ها گفت : خب ما ديگه كلاسمون تموم شده بود ‘ جاني در اختيار شما . 
هر دوي آنها از اتاق خارج شدند ‘ به محض خارج شدن آنها جمشيد رو به من كرد و گفت : امروز بايد عملي كلاسو انجام بديم ‘ قدرت جن هاي غارتگر بقدري زياده كه كسي نمي تونه جلوي اونا وايسته ‘ تازه با حرف زدن هم نميشه قدرتاي اونا رو بهت نشون داد ‘ جناب آقاي آرش قبول كردن كه به تو نشون بديم كه يه جن غارتگر چه كارا مي تونه بكنه . 
اولين كاري كه جن هاي غارتگر مي تونن انجام بدن اينه كه مي تونن به هر كسي كه بخوان تبديل بشن 
جمشيد رو به آرش كرد و چشمكي به او زد ‘ رو به ارش كردم ‘ در جا خشكم زد ‘ من خودم را جلوي خودم مي ديدم ‘ با همان لباس هايي كه تنم بود ‘ ولي چيزي در او فرق مي كرد كه نمي توانستم ببينم فقط اين را احساس مي كردم . 
جمشيد گفت : شناختن اونا از اينكه خود شخصه يا يه جن غارتگر كار خيلي سختيه كه فقط جادوگراي بزرگ مي تونن اين كارو بكنن. 
گفتم : اونا چطور مي تونن بفهمن 
جمشيد گفت : اونا فقط احساس مي كنن كه شخص روبروشون اون كسي نيست كه بهش نگاه مي كنن . 
گفتم : منم احساس كردم كه ايشون من نيستند 
با گفتن اين كلمه چشمان هر دوي آنها گرد شد ‘ آرش كه دوباره به حالت اولش برگشته بود خنديد و گفت : اين بخاطر اينه كه من شبيه خودت شده بودم . 
گفتم : شايدم همينطور باشه كه شما مي گيد 
جمشيد گفت : امتحانش كه ضرر نداره ‘ اگه اينطور باشه خيلي از كارامون جلو مي افتيم . 
جمشيد با حركتي پرده اي جلوي خودش و آرش كشيد و گفت : وقتي كه من اومدم بيرون تو بايد بگي خودمم يا جناب ارشه . 
جمشيد از پشت پرده بيرون آمد ‘ ديگر آن احساس را نكردم ‘ او مثل خود جمشيد بود ‘ گفتم : ديگه اون احساس بهم دست نداد 
جمشيد گفت : چون خودم بودم پسر 
جمشيد دوباره به پشت پرده رفت و به سرعت خارج شد ‘ بازم مثل قبل هيچ احساسي نداشتم ‘ او همان جمشيد بود ‘ گفتم : من ديگه اون احساسو ندارم واقعا كه حيف شد 
جمشيد گفت : آخه بازم خودم بودم ‘ اين كارارو مي كنم كه تقلب نكني پسر 
گفتم : من تقلب نمي كنم ‘ حداقل تو اين شرايط تقلب نمي كنم 
دوباره جمشيد به پشت پرده رفت ‘ اينبار وقتي از پشت پرده بيرون آمد‘ دوباره همان احساس اينكه او جمشيد نيست و يك چيزي در او فرق مي كند بهم دست داد ‘ به همين خاطر گفتم : بايد شما آقاي آرش باشيد . 
آرش لبخندي زد و به حالت خودش در آمد و به پشت پرده رفت ‘ در همين لحظه دوباره آن حالت خوشحالي سرشار و قدرتي که در اين چند روز به سراغم مي آمد به من دست داد ‘ اينبار در حال خودم بودم كه اين اتفاق برايم افتاد ‘ چشمانم كاملا باز بود ‘ اينبار ارش از پشت پرده بيرون امد ‘ لبخندي زدم و گفتم : جناب آرش يادتون رفته كه به شكل جناب جمشيد در بياييد 
آرش كه به چشمان من خيره شده بود گفت : جمشيد بيا بيرون جاني رو ببين 
جمشيد بيرون آمد و به سرعت به سراغ من آمد و مرا تكان داد و گفت : حالت خوبه جاني 
كم كم آن حالت سرخوشي از من دور شد ‘ آرش به جناب جمشيد تبديل شد ‘ ولي باز هم احساسي به من مي گفت كه او با جمشيد فرقي دارد . 
جمشيد كه نفس عميقي مي كشيد گفت : پسر حالت خوبه 
گفتم : من حالم خوبه ‘ مگه من چم شده بود 
جمشيد گفت : چشمات كاسه خون شده بود . 
آرش گفت : اون تازه داشت منو مثل خودم مي ديد ‘ اون مثل شما مي تونه منو در همه حال مثل خودم ببينه . 
گفتم : در مورد چي حرف مي زنين . 
جمشيد گفت : تو كار مارو چندين روز جلو انداختي پسر ‘ تو مي توني به حالت خيلي پيش رفته غارتگرارو بشناسي . 
گفتم : فقط آرش يادش رفته بود به شكل شما در بياد ‘ ولي الان به حالت خودش برگشته 
جمشيد گفت : حالت اصلا خوب نيست ‘ تو توشرايط خوبي نيستي ‘ خودتو به تئودور نشون دادي ؟ 
گفتم : نه .. 
جمشيد گفت : واسه چي خودتو به اون نشون نمي دي 
گفتم : آخه .... مي ترسم . 
جمشيد گفت : از چي مي ترسي 
گفتم : آخه شبا خوابايي مي بينم كه خيلي آشفتن ‘ من تصاويري رو تو خواب مي بينم كه تا حالا نديدم . 
جمشيد گفت : تئودور 
با گفتن نام تئودور ، جن خانگي درمانگاه در اتاق ظاهر شد ،او تعظيم بلند بالايي به جمشيد كرد و گفت : ارباب با من كاري داشتند . 
جمشيد گفت : بياببين جاني چشه 
تئودور كه تازه متوجه حضور من شده بود رو به من كرد و تعظيمي هم به من كرد و گفت : اتفاقي براي ارباب افتاده 
جمشيد گفت : انگاري داره از الان تبديل مي شه 
تئودور كه دست و پايش را گم كرده بود به سمت من آمد و گفت : اين امكان نداره ، بزارين ببينم . 
تئودور دستانش را دو طرف صورت من گرفت و گفت : بله ... بله ... بله ، ايشون اگه با همين سرعت پيش برن تا يه هفته ديگه قدرت كاملو بدست مي يارن . 
جمشيد گفت : حالش همينطور خوبو بد ميشه , اين كه مشكلي نداره 
تئودور گفت : حالشون بد نميشه ، تازه خيلي هم خوب ميشه ، ماييم كه فكر مي كنيم كه حالشون بد ميشه ، جناب جاني وقتي به اون حالت مي افته بيشتر احساس خوشي مي كنه تا بدي ، تازه بايد ديگه ديدن خواب هايش شروع شده باشه 
گفتم : من از همون شبي كه خون رو خوردم خوابايي مي ديدم 
تئودور گفت : اين نشانه ي خوبي است ، شما خيلي سريع تر از پدر بزرگتون قدرتتون كامل مي شه ، فكر كنم اينا به خاطر قدرت پدربزرگتون هم هست كه شما زودتر از ايشون به قدرت مي رسيد ، چون علاوه بر خوني كه از اليور بزرگ به شما رسيده ، خون پدر بزرگتون هم داخلش بوده ، اين مي تونه علت اين باشه كه شما خيلي سريعتر از پدر بزرگتون به تمام قدرتاتون برسين . 
از حرف هاي او هيچ سر در نمي آوردم ، نمي دانستم در مورد چه چيزي حرف مي زند ، فقط اينو مي دونستم كه تئودور مي گفت من تا يك هفته ديگر به قدرت زيادي دست پيدا مي كنم ، ولي من همين الان هم قدرت زيادي به دست آورده بودم ، احساس زياد شدن قدرت را در خودم به وضوح احساس مي کردم ، ولي به هر حال چيزي نگفتم تا ماجراي خوابهاي هر شبم را مسكوت نگه دارم ، پيش خودم فكر مي كردم كه خوابهاي هر شبم نشانه خوبي نيست ، آخر خواب ديدن هكتور هيچ وقت نمي توانست خواب خوبي باشد .

فصل نهم 
بخش سوم 
هري و دنياي اجنه 
تئودور رو به جمشيد کرد و گفت : اگه با من کاري نداريد مرخص مي شم . 
جمشيد گفت : مي توني بري 
وقتي تئودور رفت جمشيد رو به من کرد و گفت : خب پسر حالا ميريم سر کلاسمون , امشب مي خوام در مورد جن هاي غارتگر برات بگم , اونا خيلي قوي تر از جن هاي سرباز هستن , اونا قدرتاي مافوق تصور ما رو دارن , حالا قدرتاي مهمشونو يکي يکي مي گم جناب آرش هم همينجا اجراشون مي کنن . 
خب بزار ببينم , عوض شدن قيافه هاشون رو که ديدي , اين بزرگترين کاريه که مي تونن بکنن , کار ديگه اي که اونا مي تونن بکنن اينه که مي تونن از ديواراي نازک عبور کنن , نهايتا ديوار هاي بيست سانتي , جن هاي غارتگر از خيلي قوانين طبيعت پيروي نمي کنن , يکيشون هم همين رد شدن از ديواره . 
جمشيد با حرکت دستش يک ديوار نسبتا نازک را جلوي ما ظاهر کرد و رو به ارش کرد و با حرکت سر به او اجاز داد 
آرش به راحتي از داخل ديوار گذشت و از آن سمت ديوار ظاهر شد , او وقتي که داشت از ديوار رد مي شد کمي محو شد . 
جمشيد رو به من کرد و گفت : ديدي که چطور رد مي شن , فکر کنم که يکي ديگه از قدرتاشون رو هم فهميدي , اونا مي تونن خيلي از طلسما رو هم از بدن خودشون رد بدن , اين باعث مي شه که يه جادوگر معمولي نتونه حتي به اونا صدمه ي کوچيکي بزنه . 
جمشيد انگشتش را به سمت آرش گرفت وبلند گفت : پرتفيکو توتالوس 
طلسم خلع صلاح را اجرا کرده بود , طلسمي با رنگ قرمز از نوک انگشت جمشيد رها شد و به سمت آرش رفت , آرش دوباره مثل قبل محو شد , طلسم با سرعت خيلي زياد از بدن او رد شد , چيزهايي که با چشم مي ديدم را باور نمي کردم , در يک لحظه پيش خودم گفتم اينا همش تقلبه . 
جمشيد رو به من کرد و ادامه داد : اين کارو که ديدي , جن هاي غارتگر فقط مي تونن طلسم هاي ضعيفو از خودشون رد کنن . 
قدرت بعديشون اينه که مي تونن خيلي راحت تر از جن هاي سرباز ذهن شخص روبرو رو بخونن , تازه مي تونن اونارو به اشتباه هم بندازن , اونا مي تونن فکر خودشونو به تو تلقين کنن , اين قدرت هم کم قدرتي نيست , خيلي وقتا باعث مي شه که کارهاي بزرگي بتونن انجام بدن . 
ولي اين قدرتو به تو نمي تونيم نشون بديم . 
خواستم چيزي بگويم ولي ياد حرف هاي اول کلاس جمشيد افتادم , او گفته بود که وسط حرفهاي او نپرم . 
جمشيد ادامه داد : ما نمي تونيم اين کارو بکنيم چون تو قدرتي داري که ذهن طرف مقابلو رد مي کنه , خب بگذريم قدرت ديگه اونا که بازم خيلي بدردشون مي خوره اينه که به طور طبيعي غيب مي شن , يعني تو نمي توني جايي که اونا هستن رو پيدا کني , حتي اگه دستتو روي هوا سر بدي به طرفشون , اگه گوش كرده باشي همين الان بهت گفتم كه اونا مي تونن هر چيزي رو از خودشون رد کنن . 
جمشيد رو به آرش کرد , آرش به سمت جمشيد آمد و در دستش ليواني را ظاهر کرد , در همين بين بود که خود را غيب کرد , ليوان در هوا معلق بود , جمشيد دستش را از پشت ليوان رد کرد , و رو به من کرد و گفت : الان فقط تنها جايي که مي توني از بدنشو لمس کني دستشه که دور ليوان پيچيده . 
آرش دوباره ظاهر شد , جمشيد رو به من کرد و گفت : جن هاي غارتگر تمام قدرتايي که جن هاي سرباز دارنو دارا هستن ولي اون تعصبي که جن هاي سرباز نسبت به فرمانده هاشون دارنو ندارن . 
آرش ابروهايش را بالا برد و رو به جمشيد گفت : همه جن هاي غارتگر اينطور نيستن , بعضي هاشون هم خيلي به شرفشون پايبندن . 
جمشيد رو به آرش کرد و گفت : من نمي خوام به تو توهين کنم فقط مي خواستم به جاني بگم که نبايد به همه جن هاي غارتگر اطمينان کرد . 
جمشيد باقي کلاس را در مورد طلسم هايي که روي جن هاي غارتگر اثر مي کنند براي من توضيح داد , طلسم هايي از قبيل آووکادورا و چندين طلسمي که خيلي قوي بودن و قدرت زيادي داشتند مي توانستند روي آنها اثر بگذارند . 
فرداي آن روز تقريبا ساعت 10 صبح بود كه در اتاقم مشغول تمرين كردن طلسم هايي كه كاهن اعظم به من داده بود بودم ، صداي در آمد ، گفتم : بفرماييد 
در باز شد ، هري و دارودسته اش داخل اتاق شدند ، هري ، رون ، هرميون و جيني اشخاصي بودند كه داخل اتاق شده بودند 
به محض اينكه رون مرا ديد گفت : بلاخره راضي شد 
گفتم : كي ,در مورد چي راضي شد 
رون گفت : هرميونو مي گم ، اون بلاخره راضي شد گه عضو گروهمون بشه 
برق شادي را در صورت همه كساني كه داخل شدند ديدم ، نمي دانم چرا از پيوستن هرميون به گروه اينقدر خوشحال شده اند ، بلند شدم و لبخندي زدم و گفتم : قسم خورده ؟ 
جيني گفت : نه هنوز 
گفتم : هري چطور اون قسم خورده 
هري هم با حركت سر به من فهماند كه قسم خورده است ، به سمت هرميون رفتم و گفتم : دستتو بده به من تا قسم ناشكستني بخوريم . 
هرميون كاملا مشكوك شده بود ، او گفت : واسه چي بايد قسم بخورم 
گفتم : آخه چيزايي كه مي بيني نبايد به كسي بگي 
هرميون گفت : من واسه چي بايد شما رو لو بدم 
گفتم : از اخلاقي كه از تو سراغ دارم فكر كنم به ده ثانيه نكشه كه هممونو لو مي دي 
هرميون انگار از صحبت هاي من ناراحت شده بود ، او يك قدم به عقب گذاشت و گفت : من تا ندونم چي اونجاست قسم نمي خورم . 
جيني كه پشت سر هرميون بود به سمت او رفت و از پشت شانه هاي او را گرفت و گفت : اگه قسم نخوري نمي توني عضو گروه بشي ، اگرم عضو گروه نشي اولا نمي توني سر دربياري كه ما چي كار مي كنيم ، دوما ديگه نمي توني جلوي مارو بگيري كه كار خلافي نكنيم . 
جيني با گفتن اين كلمات باعث شد كه هرميون مسمم بشود و به سمت من بيايد ، او دستش را روي دست من گذاشت و قسم خورد ، او وقتي داشت قسم مي خورد قيافه اي گرفته بود كه انگار دارد قتل انجام مي دهد ، به هر صورت او عضو گروه ما شد ، همه باهم به اتاق كلگسيون من رفتيم ، رون و جيني هري را به سمت قفسه كوييديچ بردند ، هرميون هم به سمت قفسه هاي ديگر رفت ، او طوري قفسه ها را نگاه مي كرد كه انگار سر هاي بريده در داخل آنها وجود دارد ، به سمت هري رفتم ، او داشت به دستمال هايي كه باعث قوي تر شدن ضربه توپ هاي ضربه زن مي شد نگاه مي كرد و سرش را تكان مي داد ، كمي گذشت و بعد گفت : فهميدم چرا هر دفعه توپ ها قوي تر از قبل مي شدن ، خيلي نامردين 
رون گفت : من كه تو تيم شما بودم . 
هري به قفسه جوينده نگاهي كرد ، او وقتي ساعت و عينك را ديد گفت : جيني تو واقعا با اينا نمي تونستي از من سريع تر توپو بگيري 
جيني گفت : من از همشون استفاده نكردم ، من فقط از اون عينكه كار مي كشيدمو اون ساعته 
هري گفت : همين دو تا كافي تا من اصلا قمي نداشته باشم . 
رو به هري كردم و گفتم : حالا چرا گير مي ديدي ، شما كه همه مسابقه ها رو بردين . 
هري گفت : بزار فردو جرجو ببينم اونوقت بهشون نشون مي دم كه با اون توپا نبايد به من مي زدن. 
همه زديم زير خنده ، به هرميون نگاه كردم كه از بين ان همه قفسه كتاب مرا انتخاب كرده بود وشروع كرده بود به خواندن آن ، انگار تمام كتاب هاي دنيا او را به سمت خود مي كشيدند ، به سمت او رفتم ، همين كه به سمت او رفتم او با چشماني گرد شده به من گفت : شما واقعا اين كارارو كرديد 
گفتم كدوم كارا 
هرميون كتابچه خاطرات گروه را برگرداند و به من نشان داد ، او با انگشتش پاراگراف دوم يكي از صفحه ها را نشان مي داد ، رون به سرعت به سمت هرميون رفت و كتاب را گرفت ، او شروع كرد به خواندن آن : 13 دسامبر 2003 موضوع ماموريت فرار از امتحان مكان ماموريت كلاس ورد هاي جادويي وسايل ماموريت : آتش هاي متفكر و ترقه هاي جديدي كه مارتين تهيه كرده است . 
شرح ماموريت 
رون همچين نوشته هاي كتابچه را مي خواند كه انگار دارد قشنگ ترين كتاب زندگي اش را مي خواند ، هري و جيني هم با حواسي جمع به صحبت هاي رون گوش مي دادند ، هرميون هم سرش را به علامت تاسف براي من تكان مي داد 
رون ادامه داد : دو نفر از اعضاي گروه به نام هاي الكس و جاني ، مامور به اتش كشيدن كلاس ورد هاي جادويي شدند ، علت آتش زدن آنجا اين بود كه قرار بود بعد از ظهر امتحان عملي در آنجا برگزار شود ، دقيقا راس ساعت يازده بعد از پايان يافتن كلاس معجون ها هر دوي انها به طبقه دوم كلاس معجون هاي جادويي رفتند ، يكي از اعضاي گروه دراكولا ها انها را در حين ارتكاب جرم گير انداخته بود ، به همراه هفت تن از اعضاي گروه او را در دستشويي هاي طبقه اول گير انداختيم و با تحديد او را راضي كرديم كه چيزي از اين قضيه به كسي نگويد . 
امتياز ماموريت 15 به علت.... 
رون ديگر ادامه نداد و رو به من كرد و گفت : به چي تحديدش كرديد 
گفتم : بزار ببينم ، آهان يادم اومد ، اونو تحديد كرديم كه همون بلايي كه به سر سرگروهشون در اورديم سرش مياريم 
هري گفت : مگه چه بلايي سرش اورده بودين . 
گفتم : سرگروهشونو مي گي ، خب ما داشتيم از يه گاست تو يكي از كلاسا اقرار مي گرفتيم كه اون بي هوا وارد شد ، خوشبختانه همه ما لباس هاي فرم خودمان را بر تن داشتيم ، سرگروه دراكولاها اونوقت ماتيوس دراكولا بود ، اون يكي از نترس ترين بچه هاي مدرسه بود ، اون جرات كردو اومد طرف ما ، الكسم يه مايعي كه تازه درست كرده بوديم رو روش ريخت ، اسم اون مايع يا بهتر بگم معجونو گذاشتيم خارش بدن ، مي توني تو قسمت شكنجه ها ببينيدش ، معجون ريخت روي پاهاش ، اون تا دو هفته بدجور پاهاشو مي خاروند ، هيچ كدوم از درمانگرا هم نتونستن خوبش كنن ، يادمه بعد از دو هفته وقتي پاشو ديديم انگار يكي دو تا پوست انداخته بود ، از بس كه خارونده بوددش هيچي پوست روي پاش نمونده بود ، بعد از اون قضيه ديگه تا يكي دوماه هيچكودوم از بچه هاي مدرسه به پرپاي ما نپيچيدن . 
رون گفت : اون شما رو لو نداد 
گفتم : همونطور كه گفتم ما همگي لباس فرم تنمون بود ، بعضي از بچه هاي مدرسه از لباساي ما درست مي كردنو خودشونو به جاي ما جا مي زدن ، خلاصه جاتون خالي وقتي به اون بچه اي كه مارو وقتي كه داشتيم كلاسو آتيش مي زديم ديده بود گفتيم , نزديك بود بشاشه به جاش 
هري و رون هر دو خنديدند ولي جيني و هرميون اصلا از اين حرف ها خوششان نيامده بود 
جيني گفت : خشتون مياد يكي هم اين بلارو سر شما بياره 
گفتم : ما هميشه تو مدرسه درگير بوديم ، گاهي اوقات خيلي بد تر از اينا سرمون ميوردن ، خاروندن كه چيزي نيست . 
هرميون گفت : تو مدرسه كه نمي خواين از اين چيزا استفاده كنين 
گفتم : اگه لازم باشه شايد يجورايي از بعضي هاشون كه خيلي ضعيفن استفاده كنيم 
هرميون گفت : اميدوارم كه هيچ وقت لازم نشه ، حيف كه قسم خوردم 
گفتم خب بابا ما خيلي كاراي خوبم انجام داديم كه اونتو ننوشتيم ، به نظر مارتين اين كارا لوس بازي بود به خاطر همين اين كارارو توي اون دفترچه ننوشتيم 
رون گفت : مثلا چه كارايي 
گفتم : مثلا نجات دادن يكي از دست دراكولا ها 
هرميون گفت : فكر كردين كه ما نمي فهميم كه شما به خاطر دشمني كه با هم دارين بعضي ها رو از دست اونا نجات مي دين . 
هرميون راستش را مي گفت ، او سريع فهميده بود كه ما به خاطر تثبيت كردن قدرتمان در مدرسه گاهي اوقات مانع كار هاي ديگران مي شديم ، 
هرميون گفت : بلاخره يكي پيدا مي شه كه دستتونو رو كنه و مچتونو بگيره 
گفتم : تقريبا هر ماه يه بار ما گير مي افتاديم ولي با استفاده از وسايلي كه تو قسمت پاكسازي ساختيم به راحتي مي تونستيم از هر جرمي مبرا بشيم , ما اونجا يه چيزايي داريم كه ماموراي دولتي اصلاح ذهن هم ندارن 
به هر حال آن صبح هم تمام شد و من به سرعت به سمت كلاس كاهن اعظم رفتم ، دقيقا سر ساعت سه وارد هرم او شدم ، سريع به اتاقي كه در آنجا تمرين مي كرديم رفتم ، كاهن اعظم پشت ميزش نشسته بود و كتابي را مي خواند ، وقتي من داخل شدم بدون اينكه سرش را از روي كتابش بردارد به من گفت كه بنشينم ، او با دستش صندلي جلوي ميزش را به من نشان مي داد ، سريع رفتم و روي صندلي نشستم ، او گفت : مي خوام بدوني كه من تا دو روز ديگه فقط اينجام ، سعي كن توي اين دوروز از من هرچي مي توني ياد بگيري ، دو هفته ديگه جلوي داييت حتما به دردت مي خوره . 
دوباره شروع كرد به آموزش دادن طلسم هايي سنگين ، بعضي از آنها را تا به حال نشنيده بودم ، ديگر وارد طلسم هايي شده بوديم كه من نمي توانستم قبل از آنكه او بگويد بفهمم چه كار مي كند. 
آن كلاس هم تمام شد, به سرعت به طبقه ششم قصر رفتم و در اتاق آموزش مشغول انجام دادن طلسم چهارم مرگ شدم ، اين طلسم اسمش مرگ با زجر بود ، شخصي كه گرفتار اين طلسم مي شد از درد آنقدر فرياد مي كشيد تا بميرد ، وقتي كه اين طلسم به كسي مي خورد او تا دو الي سه دقيقه درد مي كشيد و بعد مي مرد ، اين طلسم باعث اين مي شد كه دشمناني كه در اطراف ما هستند از ترس فرار كنند ، اين طلسم به راحتي مي توانست يك فيل را از پا در آورد ، اين طلسم نسبت به طلسم هاي ديگر كمي سخت تر بود ولي اين طلسم را هم خيلي زودتر از آني كه آنها فكر مي كردند ياد گرفتم ، بعد از كلاس با بزرگان خاندان ها به كتابخانه فكر رفتم و كلاسم را با جناب جمشيد شروع كردم ، او مثل هميشه خندان و مهربان بود ، او به من گفت : مي خوام امشب در مورد آخرين و قوي ترين نوع جنهاي روي زمين برات صحبت كنم ، اونا جن هاي پادشاه يا ارباب اجنه ها هستند ، آنها قدرت هاي مافوق تصوري دارند كه بايد مهمترين هاي آنها رو كه شايد دو هفته ديگه باهاش روبرو بشيم , برات بگم 
اولين و قوي ترين قدرتي كه اونا دارن اينه كه اونا مي تونن مثل قبار در بيان و از دست هر چيزي كه باهاشون مبارزه مي كنه فرار كنن ، البته اين قدرتو هيچ كدوم از اجنه ها استفاده نمي كنن ، چون بايد وقتي كه به شكل قبار در ميان بدنشونو ترك كنن ، مثل خود ولدمورت كه وقتي روي هري طلسم مرگو اجرا كرد به خودش خورد ، اين كار باعث مي شه كه يه جن پادشاهو كسي نتونه بكشه ، خب بگذريم ، كار ديگه كه اونا مي تونن بكنن اينه كه مي تونن طوري محو شن كه خيلي قوي تر از جن هاي غارتگر همه چيزو به راحتي از خودشون رد كنن ، سرعتشونم چند برابر جن هاي غارتگره ، اونا علاوه بر قدرت هاي جن هاي غارتگر قدرت معلق موندن تو هوا رو هم دارن ،شايد اين قدرتشون نمايشي به نظر بياد ولي از اون تو كارايي استفاده مي كنن كه فكرشم نمي توني بكني , اونا ميتونن بدون اينكه به خودشون فشاري بيارن تا چهار متر از زمين فاصله بگيرن ، اين قدرتشون همراه با قدرت محو شدنشون قدرتي به اونا مي ده كه كسي نمي تونه با اونا در گير بشه ، قدرت خواندن ذهن آنها طوري قوي است كه در يك لحظه مي توانند حجم زيادي از اطلاعات مغز تو رو مورد استفاده قرار بدن ، اونا مي تونن طوري بدن تو رو در اختيار بگيرن كه هركاري ازت بخوان براشون انجام مي ديدي ، طلسم فرمان هم از اين قدرت پادشاه هاي اجنه گرفته شده . 
او وقتي از قدرت هاي پادشاه هاي اجنه برايم مي گفت مغزم سوت مي كشيد ، خيلي از كارهايي كه يك پادشاه اجنه مي توانست بكند را در خواب هم نمي ديدم ، آنها با اين همه قدرت مي توانند به راحتي تمام دنيا را در اختيار خود در بياورند ، برايم سوالي شده بود كه چرا انها با اين همه قدرت دنيا را در اختيار نمي گيرند 
جمشيد ادامه داد : اونا انقدر قدرت دارن كه تا باهاشون كاري نداشته باشي با تو كاري ندارن ، ما جن ها براي خودمون قانونايي داريم كه نمي تونيم توي امور موجوداتي غير از اجنه ها دخالت كنيم ، براي اين كار ها هم تبصره هايي است كه اگر يك جن در طرف مقابل قرار گرفت ما مي توانيم با او درگير بشويم ، الان هم ماركوس رفته زير دست ولدمورت ، تازه امروز مطمئن شدم كه واقعا مارگارت توسط ولدمورت كشته شده ، نمي دونم اين ولدمورت چقدر قدرت داره كه تونسته يه جن به اين قويي رو از بين ببره ، ولدمورت هميشه باعث حيرت تموم جادوگراي جهان ميشه ، اون تا حالا كه ما دونستيم مي تونه چند تا از كارايي كه فقط ما پادشاه هاي اجنه مي تونيم بكنيمو انجام داده . 
جمشيد در مورد قدرتهاي ديگر جن هاي پادشاه گفت ، ساعت تقريبا ديگر داشت يازده مي شد ، جمشيد كمي صبر كرد و گفت : راستي امشب حتما برو ديدن هري ، اون مي خواد امشب براي مسابقه طبيعت بره 
ديگر نتوانستم جلوي حرف زدن خودم را بگيرم ، آخر حرفي كه جمشيد زده بود با عقل جور در نمي آمد ، به نظر من هيچ جادوگر عاقلي اين كار را انجام نمي داد ، احتمال مرگ اين مسابقه نود درصد بود و فقط پنج درصد مي توانستند به اين دنيا برگردند به خاطر همين رو به جمشيد گفتم : هري مي خواد چي كار كنه 
جمشيد كه كمي از حرف زدن من ناراحت شده بود گفت : اون به خاطر تو به اين زودي مي ره براي مسابقه ، اون مي خواد براي هفته ديگه كه تو ، تو مبارزه اي با داييت داري جانشينت بشه 
به خاطر همين يك ماه زودتر از وقتي كه من و پدر بزرگت براش معين كرديم ميره براي مسابقه 
گفتم : ببخشيد كه بي اجازه حرف مي زنم ولي من راضي نيستم كه هري به خاطر من خودشو به كشتن بده 
جمشيد گفت : واسه چي اون خودشو به كشتن بده ، با اون ماري كه پدربزرگتو دامبلدور بهش دادن مي تونه به راحتي از چند تا مرحله هاي خيلي سخت رد بشه ، تازه اون باقدرتايي كه از ولدمورت گرفته مي تونه به راحتي از پس مرحله دومم بر بياد ، فقط مي مونه مرحله سوم كه اونم به خودش بستگي داره ، من كه فكر مي كنم اون حداقل يه جن غارتگر مي شه ، البته اگه خيلي بد بياره ، اون تونسته تو امتحان ورودي كه ديشب گرفته شد صد در صد امتياز بياره ، منم مثل او تونستم كه صد درصد امتحانو قبول بشم ، حالا بگذريم ، حتما به اون سر بزنو دلداريش بده . 
همين كه جمشيد اين را گفت من به سرعت از جايم بلند شدم و بعد از اجازه گرفتن خودم را در يك چشم بهم زدن به جلوي اتاق هري رساندم ، در زدم ، صداي همه بچه ها از داخل اتاق مي آمد ، چيزي نكشيد كه هري گفت : بفرماييد . 
داخل شدم هري و تمام دوستانش آنجا بودند ، جاي الكس و مارتين خيلي خالي بود ، حاضر بودم قسم بخورم كه انها از جن ها هيچ اطلاعاتي ندارند ، به سمت هري رفتم ، جيني در سمت راستش نشسته بود و رون هم در سمت چپش ، هرميون هم جلوي او ايستاده بود ، فرد و جرج هم داشتند آنها را نگاه مي كردند ، به سمت آنها رفتم ، همين كه به انها نزديك شدم رون رو به من كرد و گفت : هري مي خواد امشب بره يه جايي ، به ما هم نميگه 
همين كه رون جمله اش را تمام كرد هري رو به من گفت : مطمئن باش كه به تو هم نمي گم ، آخه من قول دادم كه به كسي چيزي نگم 
او قيافه ي معصومانه اي به خودش گرفته بود ، جيني كه سمت راستش روي تخت هري نشسته بود به هري گفت : حتي به منم نميگي هري 
هري گفت : نه نه نه 
هرميون رو به من كرد و گفت : تو نمي خواي بدوني كه كجا ميره 
گفتم : من مي دونم كجا ميره و چي كار مي كنه 
رنگ از صورت هري پريد و گفت : از كجا مي دوني ، كي بهت گفته ، مگه قرار نبود كسي چيزي نفهمه ؟ 
گفتم : اولا من كسي نيستمو دوست توام ، دوما من سر كلاس فهميدم كه تو چي كار كردي ، تازه اگه به خاطر منه مي توني بزاري براي بعد ، من خودم يكاريش مي كنم 
هري گفت : مطمئن باش كه موفق مي شم ، اين سفرم فقط به خاطر تو نيست به خاطر خودمم هست . 
هري چشمكي به من زد ، او واقعا دل پاكي داشت راستش را بگويم اگر اين اتفاقات براي دوست من مي افتاد شايد اين كار را نمي كردم ، رون و هرميون به هري سقلمه اي زدند 
رون گفت : اين جاني ميدونه ولي ما نبايد بدونيم 
هري گفت : من قول دادم كه به كسي نگم ،آخه اگه بگم شايد مانع من بشيد 
هرميون گفت : حالا كه اين طور شد ميرم به مامان رون مي گم ، اون خودش از زير زبونت مي كشه بيرون . 
فرد و جرج هر دو خنديدند ، فرد گفت : هري ديگه كارت تمومه اگه مامان بفهمه كه داري يه جايي مي ري كه برات ضرر داره ، بايد قيد اونجارو بزني 
جرج هم گفت : اگه نگي يه چيزايي از كلگسون جاني برداشتم كه مي تونه سر سه سوت زبونتو باز كنه 
هري گفت : اگه چيزي به مادر تون بگين تامو ميفرستم سراغتون 
هري شمشيرش را بيرون كشيد و به آن هيس هيسي كرد ، چند لحظه اي نكشيد كه يك مار باسيليسك پشت سر همه ما ظاهر شد ، هري گفت : خب ببينم كي مي تونه مخالفت كنه 
رون گفت : مال اين حرفا نيستي 
گفتم : تام ديگه كيه 
هري گفت : اسم مارمو گذاشتم تام تا ياد ولدمورت بيفتم . 
لبخندي زدم و به مار هري نگاه كردم ، فرد و جرج هم چند قدمي از مار دور شدند ، مار به طور عجيبي ما را نگاه مي كرد ، هري گفت : منو تام هر جا كه بريم راحتيم ، اون راه منو باز مي كنه خود جمشيد گفته كه اگه با تام برم حتي به خطم بر نمي دارم ، اون گفته يكي از مرحله هاي سخت اونجا مبارزه با باسيليسكاس كه اونا نصف تامم نمي شن . 
بلند بلند خنديدم و گفتم : ايول به اين همه رازداري ، پسر تو كه همه چيزو گفتي 
هري كه تازه متوجه كارش شده بود با كف دستش محكم به پيشاني اش زد و گفت : من كه چيزي نگفتم 
هرميون گفت : آره جون خودت ، بگو ببينم اين چه مسابقه ايه كه اينهمه خطر ناكه . 
هري حالت ملتمسانه اي گرفت و گفت : بابا قول دادم كه نگم مي فهمين يا نه 
رون به سمت من برگشت و گفت : تو بگو ببينم چي شده او كجا مي خواد بره 
گفتم : چون هري نمي گه منم نمي گم . 
جيني به هري نزديك شد و با عصبانيت گفت : نمي خواي به من بگي . 
هري كاملا عاجز شده بود ، آنها هري را دوره كرده بودند كه بگويد كجا مي خواهد برود ، بايد فكري مي كردم كه او را از اين تنگنا راها كنم ، به همين خاطر رو به هري گفتم : من اومده بودم اينجا كه به تو بگم پدربزرگم كارت داره . 
همين كه اين جمله را گفتم صداي در آمد . 
هري از خدا خواسته گفت : بفرماييد 
در باز شد كسي كه اصلا انتظار ديدنش را نداشتم در قاب در ظاهر شد ، اصلا من بد شانس ترين آدم روي زمين بودم ، پدر بزرگم پشت در بود ، او با لبخندي وارد شد و گفت : چه خبره سالونو گذاشتين روي سرتون . 
مار هري سرش را جلوي پدر بزرگم گرفته بود و پدر بزرگم هم او را نوازش مي كرد، اين مار به قدري بزرگ بود كه مي توانست پدر بزرگ را به يك باره ببلعد ، مار با آرامش تمام جلوي پدر بزرگم ايستاده بود . 
پدر بزرگ رو به هري كرد و گفت : مگه به جاني نگفتم كه به تو بگه كه بياي پيش من 
با شنيدن اين حرف از پدر بزرگم آهي كشيدم ، حتما او از پشت در شنيده بود كه من چه به آنها گفته بودم ، پدر بزرگ مار را رها كرد و به سمت هري رفت و روي يكي از مبلهاي راهتي كنار تخت او نشست و رو به هري گفت : مي بينم كه همه ي دوستات براي خداحافظي اومدن 
هري گفت : امونمو بريدن نمي دونم چطور از دستشون خلاص بشم 
پدر بزرگ گفت : خداتو شكر كن كه اينجور رفيقايي داري ، اينم معلومه كه چه حالي داري كاملا از صورتت معلومه 
هرميون رو به پدر بزرگ كرد و گفت : لااقل شما بگوييد كه هري به چه مسابقه اي مي رود . 
پدر بزرگ گفت : مسابقه چيه در مورد كدوم مسابقه حرف مي زنيد . 
هرميون گفت : همين الان از زير زبونش بيرون كشيديم . 
پدر بزرگ دستش را طبق معمول زير چانه اش گرفت و گفت : به خاطر خودتونه كه بهتون نمي گيم ، اگه به شما بگيم شايد نگران بشيد . 
رون گفت : اينطور بيشتر نگرون مي شيم . 
پدر بزرگ گفت : تا همين قدر بدونيد كه داره مي ره براي يه امتحان ، كه يكمي خطرناكه ، البته يكمي براي هري ، مگه شما به قدرت هري ايمان نداريد . 
هرميون گفت : چرا ولي نميشه كه منم باهاش برم ، شايد بتونم مواظبش باشم 
پدر بزرگ گفت : اون فقط يدونه حيوون مي تونه با خودش ببره ، تازه تو مرحله اولشم كسي اجازه استفاده از طلسمو نداره ، در مورد حيوون هم من بهش پيشنهاد كردم كه ققنوس منو يا مال خودشو ببره ،ولي انگار هري ترجيح ميده كه با مارش بره ، به نظر منم تام يعني مارش به اون بيشتر كمك مي كنه ، فكر كنم كه هري تنها كسي تو دنيا باشه كه يه باسيليسك به اين بزرگي داره . 
نمي دانم كه پدربزرگ چه جزبه اي داشت ، اگر من اين كلمات را مي گفتم نتنها آنها را راضي نمي كردم بلكه آنها را مشتاق تر براي فهميدن باقي مسئله مي كردم ، به هر صورت كه بود پدر بزرگ رو به هري كرد و گفت : مي خوايي يه تيكه از قدرتتو بهشون نشون بدي 
پدربزرگ رو به هري چشمكي زد ، فهميدم كه كاسه اي زير نيم كاسه است 
هري گفت : طلسم خلاء چطوره 
پدر بزرگ گفت : هر طور دوست داريد 
هرميون خواست حرفي بزند ولي قبل از اينكه بتواند حرفي بزند هري چوبش را در آورد و كنار سرش گرفت و كلماتي را به زبان مارها به زبان آورد ، در يك لظه همهجا جلوي چشمانم سياه شد ، خود را مانند يك شيئ معلق در هوا كه اصلا نمي تواند حركت كند احساس كردم ، هيچ چيزي نمي ديدم ، فقط سياهي بود ، صدايي را از دور مي شنيدم كه مي گفت : نگرون نباشيد از اين حالت در مياييد 
صداي هري بود كه اين حرف ها را مي گفت ، چيزي نكشيد كه به حالت عادي برگشتم ، هري را ديدم كه به من نگاه مي كند و مي خندد ، با تعجب به باقي بچه ها نگاه كردم كه انها در حالت سكون ايستاده بودند ، آنها هيچ تكاني نمي خوردند ، پدر بزرگ رو به من كرد و گفت : چون تو خوند بليدارو داري زودتر از همه اونا به حالت عادي برگشتي ، اونا تا پنج يا شش دقيقه اي ديگه همينطور مي مونن . 
ديگر صداي خنده هري نمي آمد ، رو به هري كردم ، او با چشماني كه مانند يك كاسه خون شده بود مرا نگاه مي كرد ، ديگر از آن صورت مهربان خبري نبود ، اگر كسي هري را با اين صورت مي ديد فكر مي كرد كه خود ولدمورت جلوي او ايستاده است ، از ديدن صورت هري حالم يك جور شد ، احساس لرزشي در سرم كردم ، كسي در سرم فرياد مي زد ، او با صدايي بلند به من گفت : شر اين پسرو كم كن ،اون الان داره به ناحيه خطر ذهن تو دست پيدا مي كنه 
نمي دانم چرا ولي يك حسي به من مي گفت كه به حرف هايي كه در ذهنت شنيدي عمل كن ، فهميدم كه چه شده ، هري داشت ذهن مرا مي خواند ، ولي اين صدا از كجا بود ، چرا تا به حال اين صدا را نشنيده بودم ، آن موجود درونم بلند تر از قبل گفت : شر اين مزاحمو كم مي كني يا خودم جلوش بگيرم ، اون داره ذهن تو رو مي خونه پسر . 
در ذهنم بلند گفت : اون دوست منه شايد داره با من شوخي مي كنه 
آن موجود درونم گفت : هر كاري مي كنه داره به اسراري كه تو ماموريت محافظت از اونا رو داري , رو فاش مي كنه . 
در ذهنم گفتم : تو كي هستي 
آن موجود درونم گفت : من اليور بليدم ، من همراه با خوني كه خوردي به تو منتقل شدم . 
گفتم : همون خوني كه دو ، سه روز پيش خوردمو مي گيي 
او گفت : بله من خونمو به پدربزرگت هديه دادم ، اونم خون منو همراه با خون خودش به تو هديه كرده ، تو الان نيمي از قدرت پدر بزرگت و يك دهم قدرت منو داري ، همچنين يكدهم خاطرات منو هم داري كه كسي نبايد به اونا دسترسي پيدا كنه ،ولي اين دوستت داره به اونا نزديك ميشه ، حالا بهش نشون مي دم كه تو الان چه قدرتي داري . 
گفتم : بهش صدمه نزني ها . 
اليور كه در درونم بود گفت : نترس الان خاطره هاي خودشو براي خودش پخش مي كنم . 
به حال خودم برگشتم ، ديدم هري دارد با كف دست به سرش ضربه مي زند ، به همين خاطر رو به او گفتم : خب چي ديدي هري 
هري گفت : مگه فهميدي دارم ذهنتو مي خونم 
گفتم : يه جورايي آره ، حالا چي ديدي . 
هري گفت : فقط مي خواستم ببينم چقدر قدرت پيدا كردم ولي اينجور كه معلومه تو خيلي قوي تر از مني . 
گفتم : خاطره هاي خوبي بودن يا بد 
هري گفت : من به ندرت خاطره خوب دارم ، بيشتر شون خاطره هاي بد بودن . 
معلوم بود كه هري نمي خواهد بگويد كه چه خاطره اي ديده است ، خيلي مشكوك شدم ولي به روي خودم نياوردم . 
پدر بزرگ با حالتي متعجب همراه با خشم گفت : هري تو داشتي ذهن جاني رو مي خوندي . 
هري گفت : ببخشين ، مي خواستم قدرتمو محك بزنم 
پدر بزرگ با همان حالت عصباني گفت : پسر مگه ديوونه شدي ، ديگه كسي نمي تونه ذهن جاني رو بخونه ، اگه كسي بخواد ذهن جاني رو بخونه سريع مي ميره ، شانس اوردي كه هنوز به اون موقع نرسيده كه جاني اين قدرتو پيدا كنه ، ولي با اين حال نمي دونم چرا سالمي . 
گفتم : من از اليور خواستم كه با هري كاري نداشته باشه 
پدر بزرگ كه از آن حالت خشم در آمده بود با شنيدن اين حرف من خوشحال شد ، لبخندي زد و گفت : آخش ، فكر كردم كه خون روي تو اثر نكرده ، خيالم راحت شد ، تو از همين الان تمام قدرتايي كه قرار بود رو به دست اوردي ، بايد ممنون هري باشي كه اين كارو برات كرد ، من جرات نداشتم كه تو رو تحريك كنم تا زودتر به قدرتت برسي 
كاملا مبحوت صحبتهاي پدر بزرگ شده بودم ، واقعا نمي دانستم كه چه اتفاقي افتاده بود ، اليور در ذهن من چه كار مي كرد ، آخر من كه الان احساس قدرت نمي كردم ، پس چرا پدر بزرگ گفت تمام قدرت خودت را به دست آوردي ، در همين افكار بودم كه پدربزرگ ادامه داد : مي بينم كه رابطه بخوبي با جدت پيدا كردي ، من از همون موقعي كه اينكارو كرد ديگه باهاش در مورد خودم حرف نزدم ، اون دل منوشكست ، اون نبايد اينكارو با خودش مي كرد ، نمي دونم چطور تونستي به همين راحتي جلوي اونو بگيري كه جون كسي رو نگيره ، راستي ديگه نمي خواد سر كلاس كاهن اعظم و بزرگان خاندان ها بري ، به اونا بگو كه تونستي تموم قدرتتو به دست بياري . 
دوبار گيج شدم ، واقعا پدر بزرگ فكر مي كرد كه دارد با كي حرف مي زند ، اليور در ذهن من چه كار مي كرد ، او چرا در ذهن من بود ، بعد از كدام كار ديگر پدر بزرگ با او در مورد خودش حرف نمي زد ، اليور چرا قلب پدر بزرگ مرا شكسته بود ، همه حرف هاي آنها براي من گنگ شده بود ، هزاران سوال يكي يكي ذهنم را پر مي كردند . 
در همين لحظه بود كه پدر بزرگ رو به هري كرد و گفت: زود باش ديگه بايد بريم ، الاناس كه بيدار بشن . 
هري شمشيرش رابرداشت ، دوباره تيغه آن ظاهر شد ، روي تيغه شمشير هري يك حاله ي آتش خيلي تار ظاهر شده بود ، اين حالت براي كسي بود كه قدرت زيادي داشت و شمشير را در دست مي گرفت ، من وقتي كه شمشيرم را به دست پدر بزرگم مي دادم شمشيرم به اين حالت در مي آمد ، دوباره يك چيز در هري ديدم كه واقعا بعيد بود ، او اينهمه قدرت را از كجا آورده بود ، هري با اين كارش مارش را از آن سمت اتاق غيب كرده بود . 
هري به سمت جيني رفت و چيزي را در دست او گذاشت و در گوشش چيز هايي گفت كه من نشنيدم ، فكر كنم آن چيزي كه در دستان جيني گذاشته بود تكه كاغذي بود 
هري رو به پدر بزرگم كرد و گفت : مي تونيم بريم . 
ياد سوسكي كه كاهن اعظم به من داده بود افتادم , آن را از جيبم در آوردم و به سمت هري رفتم و آن را به او دادم , هري از اينكه اين سوسك را در دستش بگيرد كاملا اكراح داشت ولي وقتي كارهايي كه ميشد با اين سوسك كرد را به او گفتم با علاقه ي شديدي آن را گرفت , راه كار كردن با او را هم به او ياد دادم و گفتم كه شايد به دردش بخورد 
او هم از من تشكر كرد با حركت سر به پدربزرگم فهماند كه مي توانند بروند . 
پدربزرگ رو به من كرد وگفت : تو اين پنج روز مواظب اينجا باش ، من ميرم هري رو اونجا ميزارم بعد مي رم جايي كه بعدا بهت مي گم ، بعد از اين پنج روز ميام ، تو هر جاهم كه گير كردي اول با پدرم مشورت كن اگه به جايي نرسيدي با جمشيد يا كاهن اعظم مشورت كن ، البته سعي كن با حالت ارتباط ذهني با آنها رابطه بر قرار نكني ، شايد كسي بتونه صحبت هاي شما را بشنوه ، راستي كاهن اعظم مي خواد اينجارو ترك كنه ، با رفتن اون شايد بعضي ها فكر كنن كه ميشه به اينجا حمله كرد ، اون دوازده تا لژيونم الان ديگه محافظاي توان مي توني هر دستوري كه خواستي بهشون بدي ، هر جور كه خواستي عمل كن پسرم ، من جايي ميرم كه نمي تونم با تو رابطه بر قرار كنم ، پس سعي كن با من رابطه ي ذهني بر قرار نكني ، خب همه سوالام باشه براي بعد خداحافظ. 
پدر بزرگ اينها را گفت و به سمت هري رفت ، دست او را گرفت و غيب شد ، او نگذاشت كه در مورد اليور بزرگ كه در ذهنم بود از او سوالي كنم 
به طرف يكي از مبلهاي راحتي رفتم و روي آن نشستم و به هري و قدرتش فكر كردم ، او در اين دو سه روز بسيار قوي شده بود ، نمي دانستم اين همه قدرت چگونه به او رسيده بود ، در همين افكار بودم كه فرد و جرج تكاني خوردند ، چيزي نگذشت كه هرميون و رون هم تكاني خوردند ، فرد و جرج كاملا به حالت عادي برگشتند ، فرد گفت : شما در مورد چي حرف مي زديد ، من همه حرفاي شما رو مي شنيدم ، ولي ازش سر در نمي اوردم 
جرج هم گفت : منم همينطور 
به باقي بچه ها نگاه كردم ، هرميون به سمت جيني رفته بود و او را نوازش مي كرد ، رون كه تازه به حالت عادي برگشته بود گفت : مگه اين هري رو نبينم . 
گفتم : اگه ببينيش مثلا چي كار مي كني ، اون با يه حركت بلايي به سرت مياره كه ديگه نتوني ببينيش 
جرج گفت : راست مي گه اين هري با اون هري كه ما مي شناختيم خيلي فرق مي كنه ، نمي دونم اين همه قدرتو از كجا اورده . 
هرميون گفت : منم خيلي تعجب كردم ، اون تونست اين طلسمو انجام بده 
گفتم : مگه مي دوني كه چه طلسمي بود . 
هرميون گفت : آره كه مي دونم ، اين يكي از قوي ترين طلسماي جادوگراست ، من بيشتر طلسمايي كه معروفنو بلدم ، منظورم از بلد بودن اينه كه مي دونم چي كار مي كنن . 
ياد طلسم هاي مرگ خون آشامان افتادم به همين خاطر گفتم : پس در مورد طلسماي مرگ خون آشاما هم چيزي مي دوني 
هرميون گفت : آره ولي فكر نكنم تو بتوني حتي آسون ترين اونارو انجام بدي 
گفتم : حالا هر چي ، مي توني در موردش برام بگي . 
هرميون كمي تامل كرد و گفت : اونا هفتا هستن كه آسون ترينشون مي تونه چهار پنج نفرو يكجا بكشه ، تازه اينا فقط حرفه تو خيلي كتابا گفتن كه نمي شه قدرتشو تخمين زد ، همونطور كه گفتم اونا هفتان ، كه هيچ جادوگري نمي تونه اونارو اجرا كنه ، خيلي از جادوگرايي كه حرفي براي گفتن تو جادوگري دارن هم نمي تونن جلوي اين طلسم ها دووم بيارن . اين طلسما فقط از عهده قوي ترين خون آشاما بر مياد اگه يه خون آشام معمولي اون آسون ترينشونو انجام بده خودشم مي ميره . 
از اين حرف خيلي تعجب كردم به همين خاطر گفتم : نه ... 
هرميون ادامه داد : من اينارو فقط تو كتابا خوندم نمي دونم مي دوني يانه ، خون آشاما اين طلسو خلاف قانوناشون اعلام كردن ، اگه يكي از خون آشاما اين طلسمارو اجرا كنه حتما به زندون خون آشاما مي افته ، زندون خون آشاما كه به جهنم روي زمين معروفه دومين زندون دنياست از نظر بد بودن ، آزكابانم سوميشه اوليشم زندون شياطينه كه مخصوص جن هاست . 
فقط اسم اين زندونو شنيدم ، تا حالا هيچكي اونجا نرفته كه برگرده ، فقط ميشه گفت كه توي يه بعد ديگه اي از زمين هستش ، هيچ كتابي در مورد اين زندون چيز زيادي نگفته فقط همشون مي گن كه قابل مقايسه با زندون هاي ديگه نيست . خوب بگذريم در مورد اون هفت تا طلسم بگم كه تو كتابا فقط در مورد سه تاشون گفتن ، تازه نمي دونن اسم سومينشونم چيه ، چون خون آشامي كه اين طلسمو اجرا كرده به زبون خودشون گفته ، ديگه در مورد چهار تاي باقيش چيزي نگفتن ، فقط در مورد آخرينش كه طلسم هفتم مرگ خون آشاماس گفتن تنها خون آشامي كه تونسته اين طلسم اجرا كنه مرده ، همه دورو اطرافيانش هم مردن نمي دونم چطور طلسمي بوده كه تونسته دور تا دور همه كسايي كه اونجا بودنو بكشه . 
گفتم من سه تا خون آشام مي شناسم كه مي تونن اون طلسمارو انجام بدن تازه خودمم چهارتا از اون طلسمارو بلدم اسم سوميشونم مرگ شيطانيه 
هرميون گفت : تو تونستي چهارتا از اون طلسمارو اجرا كني ؟؟ 
گفتم : آره چيه به من نمياد كه از اين كارا بكنم , اگه باور نداري همن الان نشونت مي دم . 
هرموين گفت : حتما با اون شمشيرت مي توني اجرا كني ديگه 
گفتم : نه من با ذهنم و با دست خالي اجراش مي كنم . 
رون گفت : زود باش نشونمون بده 
فرد و جرج با هم گفتند : بايد همين الان نشونمون بدي 
هرميون رو به آنها گفت : اگه مرد اونوقت شما جواب بابابزرگشو مي دين . 
اين حرف هرميون برايم خيلي سخت بود , به همين خاطر در ذهنم بلند گفتم : جناب اليور من اجازه دارم كه طلسم مرگ سومو اجرا كنم . 
صداي در ذهنم گفت : براي چي مي خواي اونو اجرا كني 
گفتم: براي نشون دادن و تمرين 
او گفت : تمرين كردن ديگه براي چي 
گفتم : آخه من هر روز سر كلاس مي رم كه اونارو ياد بگيرم . 
اليور در حال خنده گفت : تو چي رو مي خواي ياد بگيري , چيزي كه بلدي رو . 
گفتم : من فقط چهارتا از اون طلسمارو بلدم اونم از بزرگاي خاندان هاي ديگه ياد گرفتم 
اليور گفت : مي خواي هفتميشو كه اسمش مرگ ابديه اجرا كني 
گفتم : ميكن كه خيلي سخته , اگه يه خون آشام اجراش كنه مي ميره 
اليور دوباره خنديد و گفت : اين حرفا چيه تو مثلا يه بليدي اونم يه بليدي كه خون من تو رگاشه , فقط برو تو يه فضاي بزرگ كه بتوني اجراش كني 
هرميون گفت : چيه داري با كي حرف مي زني . 
گفتم : بايكي كه اصلا فكرشم نمي توني بكني . 
رون گفت : باكي داري حرف مي زني ناقلا 
گفتم : جرا فكر بد مي كني , داشتم با جدم حرف مي زدم با اليور بزرگ 
هرميون گفت : مگه اون نخوابيده , خودت گفته بودي كه خوابيده . 
گفتم : نمي دونم فقط اينو مي دونم كه الان تو وجود منه , بعدا در موردش مفصل با هم حرف مي زنيم . 
بعد از چند دقيقه جرو بحث كردن همگي به سمت فضاي باز قصر حركت كرديم . وقتي كه به فضاي باز قصر رسيديم به اليور گفتم : من آماده ام . 
اليور گفت : صورتتو بگير به طرف دوستانت تا يه طلسم محافظ براشون بزارم , يه شيشه خون كوچيك اژدها هم بخور تا قدرتت كم نياد , آخه طلسم محافظ بايد به قدري قوي باشه كه بتونه جلوي طلسم مرگ ابدي رو بگيره . 
دستم را در جيبم كردم ويك شيشه خون اژدها در آوردم , من خون اژدها را در جيب سمت راستم و خون انسان را در جيب سمت چپم مي گذاشتم , طلسمي هم روي انها قرار داده بودم كه هيچ كس بجز من نتواند انها را پيدا كند, خون را به يكباره نوشيدم . 
هرميون گفت : تقلب , تو داري تقلب مي كني , تو الان با اون خون قدرتتو زياد كردي 
گفتم : اولا براي طلسم محافظ بود , دوما من مي خوام طلسم مرگ ابديرو روتون اجرا كنم 
هرميون گفت : اين ديگه كدومشونه . 
گفتم : هفتميش يعني آخريش 
هرميون گفت : مگه اونم بلدي 
گفتم : تا همين ده ديقه پيش نمي دونستم كه بلدم ولي حالا فهميدم كه مي تونم همه اون طلسمارو اجرا كنم , حالا به هم نزديك بشيد كه مي خوام طلسم محافظو روتون انجام بدم . 
جيني كه داشت آن كاغذي كه هري به او داده بود را مي خواند گفت : خب به طرف ما نگير , هر طرفي كه مي خواي بزن بجز طرف ما 
فرد و جرج با هم گفتند : راست ميگه 
اليور در ذهنم گفت : مرگ ابدي تمام كساني كه در اطراف تو تو فاصله ده الي پونزده متري مي تونه از بين ببره , البته اگه با شمشير اين طلسمو اجرا كني خيلي قوي تر مي شه . 
با شنيدن اين حرف خودم هم خيلي تعجب كردم ولي به روي خودم نياوردم , رو به بقيه بچه ها گفتم : طلسم مرگ ابدي دورتادور اجرا كننده رو تا فاصله ده , پونزده متري همه رو مي كشه 
هرميون گفت : اين امكان نداره 
اليور گفت : از اين طلسم وقتي استفاده ميشه كه طرف محاصره شده و مطمئنه كه ميميره , البته كسايي كه مي تونن اين طلسمو اجرا كنن از انگشتايي يه دستتم بيشتر نمي شن 
از قدرت اين طلسم مغزم سوت كشيد , واقعا عجب طلسم قويي بود , نمي دانستم بعد از اجراي اين طلسم زنده مي مانم يا نه . 
اليور ادامه داد : با دو دستت محدوده اونارو مشخص كن 
دستهايم را از دو طرف باز كردم و حدود اطراف آنها را مشخص كردم 
اليور گفت: كاري كه گفتم كردي 
گفتم : آره 
اليور گفت : حالا آماده اي 
گفتم : آره 
اليور گفت : هر چي كه مي گم رو با من تكرار كن 
اليور اسم طلسمي كه نسبتا طولاني هم بود را به زبان خودمان گفت , من هم تكرا ر كردم , همين كه طلسم را كامل گفتم طلسم از چشمهايم خارج شد , از بس قدرت طلسم زياد بود كم كم چشمانم داشت از حدقه بيرون مي زد , موجي از چشمانم به سمت آنها حركت كرد , موج طوري قوي و سرعتي بود كه صدايي در هوا ايجاد كرد , چمن هاي اطراف من تا آنها از زمين كنده شد و به هوا پريد , به محض خوردن طلسم به انها يك نور قرمزي ايجاد كرد و دور آنها را گرفت , حاله ي نور قرمز بقدري زياد بود كه آنها را ديگر تار مي ديدم . 
كمي احساس خستگي كردم چيزي نكشيد كه اليور گفت : حالا مي خواي با شمشير اينكارو بكني يا بدون شمشير , همونطور كه گفتم شمشير قدرتشو چند برابر مي كنه . 
گفتم : نه نمي خواد بدون شمشير كافيه . 
اليور گفت : پس زانو بزن و يه يكي از دستاتو مشت كن و به زمين بزن مثل اينكه شمشيرتو به زمين زدي , اينطور باعث مي شه كه قدرتت به زمين تخليه بشه و به تو صدمه اي نزنه 
همين كار را كردم , اليور گفت : آماده اي 
گفتم : آره . 
اينبار اليور جمله مرگ ابدي را در ذهنم به زبان خودمان گفت , من هم با تمام وجود آن را تكرار كردم به محض گفتن اين جمله نور شديدي از بدن من خارج شد كه حالت دايره وار دور تا دورم را گرفت , احساس كردم كه مقدار زيادي از نيرويم را از دست دادم , اشك از چشمانم جاري شده بود , چند لحظه اي گذاشت تا نور ناپديد بشود , از اجرا كردن اين اين طلسم احساس لذت زيادي كردم به همين خاطر بي اختيار شروع كردم به خنديدن , احساس مي كردم كه بار سنگيني از روي دوشم برداشته شده است , 
اليور گفت : خودتو كنترل كن پسر , مي دونم كه اين طلسم احساس لذت و قدرت بهت مي ده ولي بايد خودتو كنترل كني , گودريك نمي زاشت من از اين طلسم استفاده كنم ولي حالا فكر كنم كه با وجود ولدمورتو هكتور از اين طلسم زياد بايد استفاده كنيم . 
به اليور گفتم : شما تا چه وقت در وجود من هستيد 
اليور گفت : چيه ناراحتي كه من تو وجودتم 
گفتم : نه نه ببخشين كه اينطور مطرح كردم 
اليور گفت : من هيچ وقت بدون اجازه تو بيدار نمي شم , فقط وقتي منو احساس مي كني كه يا صدام كردي يا به وجودم احتياج پيدا كردي 
اليور كمي صبر كرد و ادامه داد : تا همين چند روز پيش من تو وجود پسرم بودم و وقتي كه اون از قدرت انصراف داد از او به تو منتقل شدم , اگه با من كاري نداري من مي رم . 
گفتم : اجازه ما هم دست شماست . 
اليور گفت : نه من هيچ وقت كسي رو تحت طلسم فرمان قرار ندادم و نمي دم , خب هر وقت كه به وجودم احتياج داشتي فقط صدام كن . 
گفتم چشم 
دور تا دورم را نگاه كردم تا فاصله بيست متري من هيچ چمني ديده نمي شد , همه آنهااز بين رفته بودند , درختي هم كه در فاصله ده متري من بود كاملا خشك شده بود , فقط چمن هاي زير حلقه محافظ سالم مانده بودند , حلقه محافظ تقريبا از بين رفته بود , ديگر چيزي از آن نمانده بود جز يك لايه نور كه انهم كم كم از بين رفت , هر چهار نفر آنها مرا با تعجب نگاه مي كردند 
جرج كه از آن حالت شك در آمده بود خنده اي بلند كرد و گفت : پسر تو ديگه آخرشي , فكر نكنم خود اسمشو نبرم بتونه اينكارو بكنه . 
فرد هم كه داشت دور و اطراف خودش را نگاه مي كرد گفت : حالا چرا خنديدي, به ترسيدن هرميون مي خنديدي . 
رو به هرميون كردم , او خيلي ناراحت بود , انگار او فكر مي كرد كه من به ترسيدن او خنديده ام . 
رو به اوگفتم : مگه تو ترسيدي 
هرميون گفت : اين طلسم بود يا بمب اتمي 
گفتم : نمي دونم چي بود , من اصلا شما رو نديدم , مگه از پشت اون محدوده نوري كه به عنوان محافظ دور شما رو گرفته بود چيزي هم ديده مي شد . 
در همين لحظه چندين خون آشام جلوي من ظاهر شدند , همه شمشيرهايشان را كشيده بودند و آماده به جنگ بودند . 
آن كسي كه جلوتر از همه بود دايي ام بود او جلو آمد و تعظيمي كرد و گفت : جناب جاني حالشون خوبست 
گفتم : مگه چي شده 
او گفت : ما نشانه هاي واضحي از طلسم غير مجاز مرگ رو از اينجا دريافت كرديم , قدرت بقدري زياد بود كه خودم شخصا آمدم تا ببينم چه خبر است . 
خواستم كه بگويم خودم بودم كه اين كارا را انجام دادم ولي يادم آمد كه داييم ام اگر بفهمد كه من اينقدر قدرت دارم براي خودش چاره اي مي انديشد , به همين خاطر گفتم : پدر بزرگ براي آموزش اين طلسمو اجرا كردن , ايشون بعد از اجراي طلسم رفتن . 
دايي ويليام گفت : ايشون نبايد اين كار را انجام مي دادند , جز قانون هاي ما خون آشاماس كه اين طلسم رو نبايد اجرا كنيم و اگه كسي اين طلسمو اجرا كنه بايد بره به زندون خون آشاما . 
گفتم : تو مطمئني كه داري با من حرف مي زني , من خود قانون شما هستم و هر كاري هم كه دلم بخواد انجام مي دم . 
دايي ام گفت : هر چه شما بگوييد همان است . 
گفتم : مرخصيد مي تونيد بريد 
دايي ام گفت : اين كار براي شما خيلي گران تمام مي شود 
گفتم : گفتم مي تونيد بريد . 
دايي ام طوري مرا نگاه مي كرد كه انگاربه او فحشي داده ام , وقتي كه داييم و اطرافيانش رفتند به طرف بچه ها رفتم و با آنها صحبت كردم , آن شب تا ساعت دوي بعد از نيمه شب در مورد خودم و جناب اليور كه در وجودم بود براي آنها صحبت كردم , فرداي آن روز هم پيش كاهن اعظم و بزرگان خاندان ها رفتم و با آنها در مورد خودم و قدرتي كه داشتم صحبت كردم , آنها مي دانستند كه من به زودي به اين قدرت دست پيدا مي كردم ولي فكرش را نمي كردند كه زودتر از دو ماه بتوانم به اين قدرت دست پيدا كنم , آنها هم گفتند كه ديگر لازم نيست سر كلاس آنها بروم , ولي وقتي كه پيش جناب جمشيد رفتم او گفت كه هيچ چيز فرقي نمي كند و بايد سر كلاس هاي او حاضر بشوم , تازه مدت كلاس هايش را دو ساعت زياد كرد و گفت كه حالا كه وقت زياد داريم مي توانيم بيشتر در مورد جن ها آموزش ببينيم , او در مورد راه هاي كشتن جن هاي ارباب و غارتگر برايم مي گفت
من اصلا از اين ناراحت نشده بودم كه بايدساعاتي بيشتر را در كلاس او بگذرانم بلكه بيشتر هم خوشحال مي شدم , آن روز را هم با نگراني تمام نسبت به هري گذراندم , لحظه شماري مي كردم كه از هري خبري بشنوم و ببينم كه در چه حالتي است , با جمشيد در مورد او زياد صحبت مي كرديم , او فقط مي گفت كه اصلا نگران او نشوم و فقط منتظر باشم كه او برگردد , او از درس دادن خيلي خوشحال مي شد , او واقعا بهترين معلمي بود كه تا به حال داشته ام . 
فرداي ان روز را هم با دوستان هري به گردش در فضاي باز قصر گذرانديم , آنها نقشه كشيده بودند كه از زير زبان من بيرون بكشند كه هري به چه امتحاني رفته است ولي تمام كارهايي كه كردند همه نقش بر اب شدند , بعد از ظهر آن روز هم با جمشيد كلاس داشتم , او آنروز در مورد كساني كه فرزند يك جن پادشاه و يك خون آشام بودند خيلي حرف مي زد , قدرت هاي آنها همه شبيه قدرت هاي جن هاي پادشاه بود , ولي آنها قدرت هايي داشتند كه باعث مي شد كه از جن هاي پادشاه هم قوي تر باشند , سرعت بيش از حد آنها در اجراي طلسم ها , بدن قوي و متحمل , قدرت خوردن خون , نماد خانوادگي آنها و استقامت آنها جلوي انواع طلسم هاي مرگ , عمر زياد آنها . 
بدي انها هم اين بود كه قدرت زياد باعث قرور بيش از حد آنها مي شد و خود آنها خودشان را به كشتن مي دادند , مشكل ديگر آنها هم اين بود كه ديگر از آنها فرزندي توليد نمي شد , آنها اقيم مي شدند . قدرت آنها به حدي زياد بود كه فكر مي كردم كه يكي از آنها اگر ولدمورت را جلوي خودش ببيند مي تواند با يك حركت او را ناكار بكند , ولي به هر صورت ولدمورت توانسته بود يك جن پادشاه را بكشد و از او بعيد نبود كه بتواند يكي مثل هكتور را هم از بين ببرد . 
اينطور كه معلوم بود هفته ي ديگر در مقابل او كار سختي را در پيش داشتيم ,او در كنار خود ماركوس را داشت , تازه معلوم نبود كه او چه كساني را هم به خود ملحق كرده كه ما نمي دانيم . 
آنشب هم با همين افكار به خواب رفتم و خيلي راحت خوابم برد , باز هم آنشب خواب هاي هر شبم را ديدم , ديگر اين خواب ها براي من معظلي بودند كه واقعا برايم تحمل آنها خيلي سخت بود . 
صبح سر ساعت مقرر يعني همان ساعت شش بيدار شدم ، كار هر روزم بود كه در مورد خوابي كه هر شب مي ديدم فكر مي كردم ، ديگر تمام تصاوير واضح بودند ، آنها را مي شناختم ، آن جادوگر سياه پوش همان سالازار اسليترين بود ،آن جادوگر سفيد پوش هم گودريك گريفيندور بود ، آن زن هم مادر پدر بزرگم و زن خود اليور بود ، آن خواب هايي كه من مي ديدم خاطرات خود اليور بودند 
در همين افكار بودم كه ارتباط ذهني بر قرار شد ، صدايي در ذهنم پيچيد كه با شنيدن اولين بار فكر كردم خيالاتي شدم ولي وقتي دوباره صداي آن شخص درذهنم پيچيد باورم شد كه واقعا هري بود كه با من ارتباط ذهني بر قرار كرده بود . 
صداي هري در ذهنم گفت : سلام جاني 
گفتم : سلام هري ، تو چطور تونستي با من رابطه ذهني بر قرار كني . 
هري گفت : من الان از مرحله دوم رد شدم ، اين اولين قدرتيه كه من پيدا كردم . 
گفتم : از امتحاناي اونجا برام بگو 
هري با حالت مسخره كننده اي گفت : خيلي راحته ، مثلا قرار امروز تو قسمت اول از مرحله سوم از جلوي صد تا گرگ بايد رد بشم و همه اونارو يكي يكي بكشمو از تو دهنشون هم كليد خروجي رو پيدا كنم ، بعضي از اونام كليد هاي تقلبي دارن , اگه كليد اشتباهو روي در امتحان كنيم بايد نيم ليتر از خون خودمون رو توي ظرفي كه بغل در هست بريزيم تا دوباره در فعال بشه , همه گرگام كه مي گن هارن , بعضي از اونا ميگن كه دوبرابر گرگينه هاي واقعي هستن تازه خيلي سريع هم هستن 
گفتم : واقعا كه كارت درومده , حالا خوبه كه اون شمشيره و اون مارتو داري . 
هري گفت : آره اگه اينا نبودن شايد تو همون مرحله اول شكست مي خوردم . 
گفتم : كي نوبت به تو مي رسه 
هري گفت : تا حالا سه نفر رفتن تو , كه هر سه تاشون شكست خوردن , از اون سه تا فقط يكيشون مرده , اينروزا اينقدر مرده ديدم كه انگار برام آب خوردنه , كسايي اومده بودن اينجا كه ادعاشون ديوارو ترك مي نداخت ولي خيلي راحت شكست خوردن , تو مرحله اول هر چي تونستم با خودم آدم بردم , ولي تو مرحله دوم بايد همه به فكر خودشون مي بودن , مرحله دومو ديگه نگو , اونجا سنگ روي سنگ بند نمي شد , تقريبا مرحله دوم شش ساعت كشيد و از اون پنجاه نفري كه به مرحله دوم رسيده بودن فقط ده نفر تونستن بيان به مرحله ي سوم , خيلي از اينام كه رسيدن اينجا مي خوان همين مرحله انصراف بدن , اونا به جن خونگي شدن قانعن 
گفتم خب چندا موند كه نوبت تو بشه 
هري گفت : سه نفر ديگه مونده كه نوبت من بشه , براي من دعا كن وگرنه يا مي ميرم يا يه جن خونگي مي شم , اين تامم ديگه خيلي بي تابي مي كنه , اون داره لحظه شماري مي كنه تا بريم توي اين مرحله , اون خيلي گشنشه , الان دو روزه كه هيچي نخورده , تازه شمشيري هم كه بهم دادين خيلي به دردم خورده , شايد تو اين مرحله هم نقش موثري تو پيروزي من داشته باشه . 
گفتم : واقعا منو سركار نزاشتي , راستشو بگو واقعا همه ي ايناكه گفتي راست بود يا .. 
هري گفت : مگه مرض دارم كه دروغ بگم , راستي با تو تماس گرفتم كه به بچه ها بگي حالم خوبه ولي در مورد اين مسابقه چيزي بهشون نگي . 
گفتم : حتما , راستي به محض اينكه مسابقه رو تموم كردي با من تماس بگير , اگه دلت خواست وسط مسابقه هم اگه جايي گير كردي خوشحال مي شم كه بهت كمك كنم . 
كمي فكر كردم و يادم افتاد كه هري بايد از كجا بداند كه كليد اصلي كدام است به همين خاطر گفتم : راستي نگفتي كه از كجا مي توني بفهمي كه كليد كدومه . 
هري گفت : فقط گفتن اگه كليد اصلي رو پيدا كنيد خودتون مي فهميد , اوه حالا دو نفر باقي موندن , اومدن , نفر بعدم هم رفت تو 
فكري به ذهنم رسيد به همين خاطر گفتم : هري از سوسكه استفاده كن ,اونو بفرست ببينه اون تو چه خبره . 
هري گفت : نه اونو نگه داشتم براي مرحله هزار تو يعني مرحله بعد . 
گفتم : براي كجا 
گفت : قسمت دوم اونو خيلي احتياج دارم , اون مرحله مرحله مارپيچ يا همون هزار تو هستش , اونجا خيلي به دردم مي خوره 
هري كمي مكث كرد و ادامه داد : اوه بازم سياها اومدن 
گفتم : منظورت چيه 
هري گفت : اينجا هركي احتياج به كمك داره از اونا مي خواد كه بهش كمك بكنن , اوناهم به اضاي كمكي كه به اون مي كنن قسمتي از وجود اون شخصو ازش مي گيرن , اونا مثل جن هاي سربازي بودن كه تو قصرت بود ولي مثل دوانه سازها عمل مي كنن 
براي من خيلي عجيب بود كه يك آدم به خاطر اينكه به او كمك بشود مجبور بشود قسمتي از وجودش را به آنها بدهد به همين خاطر گفتم : چي گفتي , يارو كمي از وجودشو به اونا مي ده تا نجاتش بدن . 
هري گفت : خيلي وحشتناكه , هركي كه از اونا استفاده مي كنه كم كم خل مي شه , تو مرحله دوم يه بار خواستم از اونا استفاده كنم ولي به موقع تام به كمكم اومد, اون مي خواست يكي از سياهارو تيكه تيكه كنه . 
هري دوباره مكثي كرد و ادامه داد : آهان اوردنش 
گفتم : چي رو 
هري گفت : سياها يارو رو اوردن بيرون , اونم شكست خورده , بيچار جاي سالمي روي بدنش نداره , اون خيلي داره فرياد مي زنه 
گفتم : به نظرت كسي هم هست كه قبول بشه . 
هري گفت : آره يكي از اين همگروهي هاي من يه گرگينه س اون ميتونه به راحتي كله همه اون گرگاي اون تو رو بكنه ... خب حالا فقط يه نفر جلوي منه , اون گرگينه اي كه گفتم دو نفر پشت منه , اون جلوي آخرين نفر گروهه , اون مي خواد وقتي كه يه جن شد بيادو دخل همه ي شمارو بياره 
گفتم : دعا كنه كه همون گرگا تيكه تيكش بكنن وگرنه من اينكارو براش مي كنم . 
هري گفت : بابا توام خيلي خشني ها . 
گفتم : راستشو مي گم , من هيچ وقت به هيچ گرگينه اي رحم نمي كنم . 
هري گفت : حالا نوبت منه 
گفتم : چرا اينقدر زود 
گفت : آخه اوني كه جلوي من بود با ديدن نفر جلوييش كه از اونجا اوردنش بيرون رفته كه انصراف بده , اون بايد يك دهم وجود خودشو به اجنه ها هديه بده تا بزارن انصراف بده , همه گروه از ته دل بهش كمك كرديم تا به اينجا برسه , واقعا براي گروه ما يه معظلي شده بود , اون خيلي نچسب بود و هميشه منو ياد پرسي مي نداخت 
گفتم پرسي واسه چي 
هري گفت : بعدا واست مي گم حالا ديگه نوبت منه , ببين چطور منو نگاه مي كنن 
گفتم : كيا تو رو نگاه مي كنن 
هري گفت : سياها رو ميگم , اونا خيلي از دست من عصبانين , آخه تو مرحله قبل چند باري مشتريهاشونو از دستشون بيرون كشيدم , تازه يه بارم نزديك بود كه يكي از اونا رو تام بفرسته اون دنيا , از نگاهاشون معلومه كه خيلي دوست دارن من به كمك اونا محتاج بشم , خدا بهم رحم كنه از دست اونا . 
گفتم : به اونا فكر نكن فقط به راهي كه مي خواي بري فكر كن 
كمي مكث كردم و ادامه دادم : راستي اگه اونا ميان به كمك آدم پس چرا هر كي كه از اونا كمك مي خواد ديگه نمي تونه به باقي مسابقه ادامه بده 
هري گفت : اونا بلايي به سرت ميارن كه ديگه نمي توني ادامه بدي , راستي وقت داري تا آخر اين مرحله منو همراهي كني 
گفتم : با كمال ميل رفيق 
هري گفت : پس بزن بريم 
گفتم : سعي كن همه چيزو كامل شرح بدي منم الان از جدم مي خوام كه كمكمون كنه . 
هري گفت : منم مي خواستم كه بهت بگم كه از اون كمك بگيريم , آخه اين مرحله بيشتر مخصوص كسايي كه با گرگينه ها سرو كله مي زنن . 
هري ساكت شد , حدودا دو دقيقه اي كشيد كه دوباره صداي هري در ذهنم پيچيد كه گفت : 1.2.3 رفتم تو . 
من هم در ذهنم بلند گفتم : جناب اليور ... جناب اليور . 
چند لحظه اي نكشيد كه صداي اليور در ذهنم گفت : بگو پسرم . 
گفتم : به كمك شما احتياج دارم . 
تمام ماجراي قسمت اول مرحله ي سوم را به او گفتم :او هم گفت كه هر ساله مرحله ها مقداري تغيير مي كنند ولي در كل هميشه مرحله ي اول به گرگها ربط داشته . 
صداي هري دوباره در ذهنم پيچيد كه گفت :فكر كنم اين مرحله هم تموم شد . 
گفتم : به اين زودي 
هري گفت : هنوز هيچكاري نكردم ولي جنگ كاملا مقلوبس , نمي دوني تامي چي كار مي كنه , واقعا كه عجب قدرتي داره , اون بايه نگاه بيشتر گرگارو در جا كشت فقط دو سه تا از اون بزرگاشون باقي موندن كه نمي دونم چرا چشم تام حسابشونو نرسيده 
گفتم : گفتي چند تا از اون گرگا چشم باسيليسك روشون تاثير نداشت ؟ 
هري گفت : آره . 
گفتم : از شمشيرت بخواه كه به سرعت دورت بچرخه , خيلي سريع اين كارو بكن . 
صداي هيس هيس هري را شنيدم , من نبايد صداي صحبت كردن هري را مي شنيدم , نمي دانم چطور شده بود كه صحبت هايي كه هري با زبانش هم مي كرد را من مي شنيدم , به اين قضيه زياد توجه نكردم . 
هري گفت : الان شمشيرم دو تا شده و داره دور من مي چرخه 
من به هري اين را گفته بودم چون گرگ هايي كه چشم مار باسيليسك روي آنها تاثير نداشت از گرگ هاي اصيل و فوق العاده قوي بودن , آنها قدرت هاي فوق العاده اي هم داشتن , من تا به حال حتي يكي از انها را نديدم ولي در مورد آنها در مدرسه زياد خوانده بودم , در همين افكار بودم كه صداي فرياد هري مرا به خود آورد , گفتم : چي شد هري . 
هري گفت : يكيشون درست پشت سرم بود , شمشيرم به موقع يه ضربه بهش زد 
گفتم : به شمشيرت اجازه بده كه طلسم بكنه و حتي از طلسم مرگ هم استفاده بكنه , به مارتم بگو كه دهناي گرگرارو برات بزاره . 
هري گفت : خودم از شمشيرام خواسته بودم كه از طلسمها هم استفاده بكنن , فكر كردي من تو اين چند روز پيش بابا بزرگت غاز مي چروندم 
او كمي مكث كرد و ادامه داد : اوه اوه حيف كه اينجا نيستي كه ببيني تام داره چي كار مي كنه , تام داره يكيشونو دنبال مي كنه , بدبخت نمي دونه كجا بايد فرار كنه 
هري ديگر چيزي نگفت . 
چيزي نكشيد كه هري دوباره لب به سخن گشود و گفت : تموم شد همشونو كشتن , راستي اگه اين شمشيرو تام نبودن من به تنهايي هيچ كار نمي تونستم بكنم ,اوه حالا بايد يكي يكي دهناشونو باز كنمو از دهنشون كليدارو در بيارم ؟؟ 
گفتم : از شمشيرت بخواه , اون مي تونه كليدو تو دهن اونا ببينه , حتي مي تونه برات درشون بياره . 
همين كه اينرا گفتم : صداي اليور در ذهنم گفت : نه , بايد خودت كليدارو در بياري , شايد وقتي كه اونا رو در مياري اتفاقي بيفته كه بفهمي اون كليد اصليه يا نه . 
هري گفت : اين صداي جناب اليور بود . 
گفتم : آره مگه صداشو شنديدي 
هري گفت : سلام جناب اليور , حال شما خوبه 
بعد از احوال پرسي هري و اليور , اليور گفت : بهتر به كارمون برسيم , راستي چقدر وقت داري 
هري گفت : تقريبا يه ساعتو چهل و پنج دقيقه . 
اليور گفت : همينطور كه داري كليدارو از دهن اونا در مياري اونجارو برام توصيف كن . 
هري گفت كه آنجا محوطه ي بسته بسيار بزرگي است كه بيشتر به قار ها شباهت دارد و به زور مي شود آن طرف ان را ديد , در مورد ديواره ها هم گفت كه شكل انواع گرگ ها را روي آن نقاشي كرده اند , بوي مطئفني كه آنجا بود و خيلي چيزهايي ديگر. 
حدودا يك ساعت كشيد تا هري تمام گرگ ها را وارسي كند , در آخر سر هم گفت : هيچ حسي از آنها به او دست نمي دهد و فقط شش تا هستند 
اليور گفت : اين امكان نداره حتما بايد هفت تا باشه , بگرد ببين چه گرگي رو جا انداختي 
هري گفت : مطمئن باشين كه همه ي اونارو يكي يكي كشتم . 
اليور گفت : خب پس همه ي اونارو بشمور ببين چنتا هستن , مي توني از طلسم شمارش براي اين كار استفاده كني 
هري گفت : چشم 
چند لحظه اي نكشيد كه هري دوباره گفت : شما راست مي گفتيد , الان فقط نود و هشتا گرگ اينجا هستن , بايد بگردم تو اين سوراخ سمبه ها دنبال اون دوتا . 
ناگهان ياد مار هري افتادم , به همين خاطر گفت : : هري مارت , شايد اون هر دو تا شونو خورده. 
هري گفت : راست مي گي ها , الان ميرم سراغش . 
چيزي نكشيد كه هري گفت , ميگه فقط يكي از اونا رو قورت داده , شايد هموني باشه كه كليد آخر و اصلي رو داره . 
گفتم : از طلسم بالا آوردند استفاده كن . 
اليور گفت : نه اينكارو نكن هري , مگه يادت رفته هيچ طلسمي روي باسيليسكا عمل نمي كنه 
هري گفت : پس چي كار كنم 
اليور گفت : ازش بخواه كه اونو بالا بياره , همين حالا ازش بخواه . 
صداي هيس هيس هري را دوباره شنيدم , نمي دانم چرا مي توانستم صداي هري را در آن طرف بشنوم ,قبلا فقط مي توانستم كه كلماتي كه در ذهن گفته مي شود را بشنوم ولي حالا صداي هري را مي شنيدم كه داشت با زبانش حرف مي زد. 
هري گفت : به تام گفتم ولي خيلي طول مي كشه , اون مي گه كه حداقل نيم ساعت طول مي كشه , فكر كنم وقت كم بيارم . 
اليور گفت : پس تو اين نيم ساعت برو بگرد شايد اون يكيرو پيدا كني . 
هري گفت : باشه , به نظر شما از كجا شروع كنم . 
گفتم : برو جلوي دري كه مي خواي كليدو بزاري توش رو بگرد راستي شمشيرتم حتما با خودت ببر شايد اون دورو اطراف قايم شده باشه 
هري گفت : خب باشه اگه خبري شد بهتون خبر مي دم . 
با شنيدن اين كلمات ارتباط قطع شد , ديگر صداي هري را نشنيدم , در ذهنم به اليور گفتم : راستي من مي تونستم صداي حرف زدن هري رو كه داشت بامارش حرف مي زدو بشنوم , اينم قدرت جديد منه كه به خاطر شما به دست اوردم . 
اليور گفت : نه اين به خاطر اينه كه هري يه جنه , جن ها هم قدرتاشون خيلي زياده , تازه اون مي تونه تصويري رو هم كه با چشماش مي بينه رو كاري بكنه كه تو هم ببيني , ولي اين كار خيلي سخته , اونا رو خيلي خسته مي كنه , البته جن هاي خونگي رو . 
گفتم : فكر مي كني گرگه كه كليد اصلي رو داره هموني باشه كه تو شيكم مارس . 
اليور گفت : خودت رو گول نزن , امكان نداره اوني باشه كه تو شيكم ماره قايم شده باشه . 
گفتم : پس فكر مي كني كجا قايم شده باشه . 
اليور گفت : اون گرگا هيجا قايم نمي شن , دور از شانشونه كه يه جا قايم بشن , اونا با اينكه حيوونن خيلي دركو فهم دارن , هيمنطور قدرت زياد , اون منتظره كه شمشير هري ازش دور بشه كه بهش حمله بكنه 
گفتم : پس چرا اينارو به هري نگفتي . 
اليور گفت : اولا اون بايد خودش مرحله رو رد كنه دوما واسه چي بايد بهش كمك بكنم . 
گفتم : آخه اون واس خاطر من به اين زودي براي امتحان رفته 
اليور گفت : خب اين چه ربطي به من داره , اون به خاطر تو اين كارو كرده نه به خاطر من . 
گفتم: من مي خوام كه بهش كمك كني 
اليور گفت : اونوقت اون به چه درد من مي خوره . 
گفتم : اون قراره كه شمشير گودريكو براي پدر بزرگ بياره . 
اليور گفت : چون اون تونسته يه شمشير خوناشامارو دستش بگيره فكر كردي مي تونه شمشير گودريكم دستش بگيره 
گفتم : اون از نواده هاي خود گودريك گريفيندوره , اون همون هري پاتر معروفه كه تونسته جلوي ولدمورت وايسته , تازه تونسته با شمشيري كه ميگي يه باسيليسك قول پيكرو شكست بده , حالا مي خواي بهش كمك بكني يا نه . 
از اين حالت اليور خوشم نيامد , نمي دانم چرا دوست نداشت به كسي كمك بكند , آخر او به مهرباني معروف بود نمي دانم چرا مي خواست به كسي كه من مي خواهم كمك نكند منتظر حرف زدن اليور بودم كه او خنديد 
گفتم : واسه چي مي خندي 
اليور گفت : آخه تو فكر كردي من نمي خوام به اون كمك بكنم , من خوب در مورد اون مي دونم , دامبلدور از بابابزرگت چندين بار خواسته بود كه در مورد اون با من حرف بزنه , اينم كه ديدي بهش نگفتم به خاطر اين بود كه خواستم جريانو يكمي سخت تر كنمو هيجانشو بيشتر اگه دوست نداري كه يكم هري خسته بشه باشه باهاش رابطه بر قرار كن كه بهش بگم چي كار كنه . 
از اين حرفهاي اليور كاملا جا خورده بودم , او تا به حال با من به خشكي رفتار مي كرد ولي حالا داشت با من شوخي مي كرد , به هر صورت با هري ارتباط بر قرار كردم و گفتم : چي شد هري 
هري گفت : بيچاره مارم داره خودشو مي كشه كه اونو بالا بياره . 
گفتم : بهش بگو كه ديگه نمي خواد اينكارو بكنه , فقط به هرچي كه جناب اليور مي گن گوش كن . 
هري هيس هيس كرد و گفت : خب من سراپا گوشم . 
اليور گفت : هيچ وقت همه حواستو به گوشت نده , هميشه يه مقداري از حواست رو بايد براي حس هاي ديگه خودت بزاري , خب بگذريم , به شمشيرت بگو كه دور تو يه سپر مدافع قرار بده , راستي ديگه از اين قسمت مسابقه به بعد يعني قسمت بعدي مسابقه ديگه نميخواد كه با زبون مارا با شمشيرت حرف بزني , اونوقت تو ديگه يه جني و جن ها هم قدرت هاي فوق العاده اي دارن تو هم مي توني از شمشير تو ذهنت بخواي كه هر كاري كه مي خواي براي تو انجام بده . 
حالا بگذريم از شمشيرت خواستي 
هري گفت : ببخشيد 
هري هيس هيسي كرد و گفت : تموم شد. 
اليور ادامه داد : حالا اون گرگه منتظره كه باسيليسكت و شمشيرت ازت دور بشن اونوقت بيادو بكشتت , راستي اون گرگه نامرئيه و وقتي كه بكشيش مرئي ميشه حالا اين طلسمي رو كه بهت مي گم رو بگو . 
اليور يك طلسم بوي خون آدميزاد را به هري ياد داد , اين طلسم باعث مي شد كه هري بوي خون تازه انسان را بدهد, به همين دليل آن گرگي كه نامرئي شده بود ديگر نمي توانست جلوي خودش را بگيرد , چون هيچ چيز مثل بوي خون انسان آنها را جزب نمي كرد . 
اليور گفت : يادت باشه كه اون گرگ نامرئي شده ,بيشتر مواظب پشت سرت باش , گرگا اصولا از پشت سر حمله مي كنن , تازه وقتي هم كه كشتيش از مردنش مطمئن شو , حواستو خوب جمع كن كه اولين اشتباه آخرين اشتباهه , حالا اون طلسمي رو كه بهت گفتمو انجام بده بعد از شمشيرت بخواه كه كمي از تو دور بشه ولي نه اونقدري كه نتونه ازت محافظت بكنه , ارتباط ذهني رو هم قطع کن که حواست پرت نشه . 
ارتباط ذهني قطع شد خواستم که دوباره ارتباط را وصل کنم ولي اليور گفت : باهاش تماس نگير تا حواسش به کارش باشه , من الان خيلي خستم پس مي رم استراحت کنم , اگه من خيلي تو بدن تو فعاليت کنم به تو ضرر مي زنم , اگه کار مهمي پيش اومد منو صدا کن . 
با اضترابي کامل منتظر شدم که از هري خبري بشود , حدودا نيم ساعتي بود که ديگر از هري خبري نداشتم , تقريبا ديگر وقت داشت تمام مي شد , ساعت هم خودش را به هشت رسانده بود , ديگر داشتم از نگراني مي مردم که دوباره اتصال بر قرار شد , هري با حالت خسته اي گفت : نمي دونم جناب جمشيد چطور تونستن بدون جادو اين مرحله رو رد کنن آه 
هري داشت درد مي کشيد حتما آن گرگ بلايي بر سرش آورده بود , گفتم : اون گرگرو چي کار کردي 
هري گفت : بلاخره کشتمش آخ 
گفتم : چي شد 
هري گفت : چيزي نيست چند تا گاز ازم گرفته که فکر کنم گرگينه بشم , آخه 
نگذاشتم که حرفش را تمام کند گفتم : مگه شمشيرت مورده بود که اون تونست اين بلارو سرت بياره 
هري گفت : نمي دونم لامسب از کجا پيداش شد و يه ضربه به من زدو من چند متر پرتاب شدم , اگه تام نبود الان مرده بودم 
شمشيرام فقط اونو دور نگه مي داشتن , نمي دوني که چه قدرتي داشت , فقط مي شد که از موج حرکتش فهميد که کجاست , هر طلسمي که براي مرئي کردنش استفاده کردم نشد 
گفتم : ديگه داره وقت تموم مي شه از کليد چه خبر 
هري گفت : يدونه طلاييش توي دهنش بود 
اليور را صدا کردم و جريان کليد طلايي را به او گفتم , او هم در جواب گفت : وقتي که شما شش کليد را يکي يکي در کليد امتحان مي کرديد , جوني براي شما باقي نميموند , اونوقت بود که اين گرگه ميومد جلو فکر کنم که حتي از اون سياهام براتون کاري ساخته نبود . 
هري گفت : پس کليد طلايي همون کليده 
اليور گفت : نه ديگه اون کليد اصلي نيست , اگه تعداد کليدا کمتر از هفتا بود مي شد گفت که انيطوره ولي حالا که هفتان بايد بگم که اونا رو يکي يکي بزار روي کليد طلايي اگه با هم يکي شدن دوباره روي همه اونا تکرارش کن تا همه ي اونا رو يکي کني , شايدم هر هفتا با هم تركيب بشن , زود باش اينکارارو که گفتم انجام بده . 
هري گفت : تقريبا فقط يه دقيقه وقت دارم . 
گفتم : زود باش يه دقيقه خيلي زمان کميه . 
هري گفت باشه همين الان بزار ببينم , اين اوليش , اينم دوميش , خب بزار ببينم اه ... اه ... آهان اينم سوميش , اينم چهارميش , اينم پنجميش , خب فقط مونده يدونه ديگه اينم خورد , واي خداي من . 
گفتم : چي شد 
هري گفت : همه گرگا از جاشون پاشدن , اون نامرئيم دوباره نامرئي شده 
گفتم : با هر قدرتي که داري بدو , فقط بدو . 
هري گفت : کجا 
گفتم : به طرف در خروجي ديگه , بدو وقت داره تموم ميشه 
هري به صورت نا معمولي خونسرد بود , صداي او هم همينطور گرفته تر مي شد , انگار داشت از او خون مي رفت , معلوم بود که جاي زخمي که يک گرگ با اين همه قدرت ايجاد کرده به اين راحتي خوب نمي شد . 
هري گفت : من الان جلوي درم , دارم سعي مي کنم که کليدو تو در بکنم ... آهان 
خدارو شکر همه گرگا دوباره افتادن زمين , اگه با من کاري نداريد من بايد اول برم پيش تام , اون داره به خودش مي پيچه آه . 
گفتم : خب ببرش تو قصرت پيش جن درمانگاه 
هري گفت : هركي از اين بعد خارج بشه ديگه نمي تونه برگرده , اگه هم بدون اجازه خارج بشم , چند تا جن غارتگرو مي فرستن دنبالم تا هر جايي که منو گير اوردن منو بکشن , ولي دابي اينجاست , هموني که من باعث شدم که آزاد بشه , حالا اون مي تونه به راحتي بياد تو اين بعد , مي خوام از اون بخوام که خوبش کنه . آخ 
گفتم هر کار که مي خواي بکن , فقط خبرشو به من بده , من منتظر جوابتما , منو نزاري سرکارا 
هري گفت : باشه , خب خداحافظ . 
قبل از اينکه بتوانم خدا حافظي کنم هري ارتباط را قطع کرد . در ذهنم به جناب اليور گفتم : شما از کجا مي دونستيد که بايد کليدارو رو هم گذاشت 
اليور گفت : من فقط حدس زدم , معلوم بود که مسابقه روي قوانين اجنه هست , اونا عدد هفتوتوي مسابقه هاشون مي زارن , عدد هفت براي ما و جادوگرا هم با ارزشه , بزرگترين چيزي که جادوگرا نسبت به اجنه ها دارن اينه که مغرور نيستن , فکر نکنم تو دنيا يه جن پيدا نکني که به خودش مقرور نباشه , اجنه ها با اين قرورشون باعث ميشن که افرادي مثل من بتونن به راحتي دستشونو بخونن , خب اگه با من کاري نداري من مي رم . 
به کلي يادم رفت که بپرسم که مسابقه ي بعدي ساعت چند است , تا ساعت يازده در مورد اينکه چگونه جلوي داييم وايستم نقشه کشيدم , همينطور در مورد ولدمورت هم فکر مي کردم , پيش خودم فکر مي کردم که آيا ولدمورت مي تواند که جلوي اين همه قدرت زنده بماند , نمي دانم که او چه قدرتهايي دارد که فعلا رو نکرده است , ولي هر چه بود او توانسته بود مارگارت را بکشد , اين براي يک جادوگر کار مهمي بود که بتواند يک جن ارباب را شکست بدهد و اور را بکشد , از اينکه ولدمورت براي شکست دادن ما نقشه مي کشيد احساس قرور کردم , من اينقدر مهم شده بودم که ولدمورت مي خواست شخصا براي کشتن من وارد عمل بشود , احساس مي کردم که من هم مانند جدم يک کار بزرگ انجام مي دهم , او توانسته بود با کمک يک جادوگر قوي, جلوي بزرگ ترين و قوي ترين موجود جهان را بگيرد حالا من هم با يکي از فرزندان همان جادوگر هم پيمان شده ام تا بتوانم جلوي يک موجود خبيث که به مراتب خيلي قوي تر از هکتور بود را بگيرم , اين هم معلوم بود که ولدمورت بيکار ننشسته است , به قول پدر بزرگم او باهوش ترين هم هست , پس بايد آماده هر جور اتفاقي باشم , به همين خاطر تمام شرايطي که احتمال دارد در مقابل او برايم بيافتد فکر مي کردم , همه حالت ها را در نظر مي گرفتم , با اين همه قدرتي که داشتم مي توانستم در هر حالتي که بخواهم جلوي داييم را بگيرم . 
در همين افکار بودم که برادران ويزلي در زدند , بعد از داخل شدن فرد رو به من کرد و گفت : اومديم يه چيز نشونت بديم که کف کني 
گفتم : چي مي خوايين نشونم بدين 
جرج گفت : يه چيزي درست کرديم که ببيني شاخ در مياري 
گفتم : مثلا چي درست کردين که اينهمه ازش دم مي زنيد 
فرد گفت : اول بگم که از پدربزرگت تشکر کن که اتاق آزمايشات رو که تو همين طبقس در اختيار ما گذاشتن تا بتونيم اين چيزي رو که مي خوايم توش درست کنيم , شما با داشتن اون اتاق بايدم بتونيد اون چيزا رو درست کنين 
گفتم : حالا مي خواين به من نشون بدين که چي درست کردين 
جرج دستش را جيبش کرد و يک مشت پارچه سفيد از آن در آورد و آن را به من نشان داد 
گفتم : نکنه اين پارچه ادمو دار مي زنه 
فرد گفت : نه اين پارچه آدمو همچين مي ترسونه که کف کني . 
موضوع برايم جالب شد به همين خاطر گفتم : حالا چي کار مي کنه 
جرج گفت : مي ندازيش زمينو بهش مي گي به نام گروه شياطين اونوقت ميشه ... 
گفتم : چي ميشه 
جرج پارچه را روي زمين انداخت و رمز آن را گفت , در يک لحظه پارچه ها جمع شدند و به يک مومياي تبديل شدند , چشمان موميايي قرمز بود قيافه اي نسبتا ترسناکي هم داشت , از ديدن اين وسيله خيلي خوشحال شدم و با لبخند گفتم : اين فقط همينطور آدمو نگاه مي کنه 
جرج گفت : نه هرکي بهش نزديک بشه تحت طلسم قفل بدن قرار مي گيره , تازه زد طلسم هم هست , نمي دوني که خيلي به دردمون مي خوره 
گفتم : بابا شما کي هستيد , شما هنوز دو هفته نشده که عضو گروه شدين اونوقت چيز به اين جالبي رو درست کردين , راستي حالا چرا موميايي 
جرج گفت : اونروز که براي نهار رفته بوديم خونه ي فاميلاي هرميون , تو اون هرمو مي گم , اونجا بود که ديديم يه چيز کم داره اونم اين موميايي بود , امسالم که مدير مدرسمون يه کاهن مصره مي تونيم بين بچه ها شايعه کنيم که اينا رو خود مدير درست کرده 
گفتم : بابا ايول اين ديگه به عقل هيچ ابولبشر نمي رسيد . 
فرد گفت : چرا ديگه مثل هميشه خوشحال نيستي , چيزي شده 
گفتم : نه هيچي نشده فقط يکمي سرم شلوغه , راستي امروز هري با من تماس گرفته بود , اون گفتش که به شما سلام برسونم و بگم که حالش خوبه . 
جرج گفت : اگه جيني بفهمه شايد از اتاقش بياد بيرون 
گفتم : مگه چي شده 
جرج گفت : آخه از وقتي که هري رفته حالش بد شده نمي دونم چرا اينقدر به اين هري وابسته شده . 
گفتم : ولشون کنيد بابا راستي يدونه از اين موميايي هاتون بدين بزارم تو کلگسيونم . راستي چطور اين جمع ميشه 
جرج گفت : يا بهش مي گي به نام گروه شياطين بسته شو يا همون کسي که اونو انداخته زمين دستشو بزار روي سرش . 
جرج گفت : اگه با ما کار نداري مي خوايم اينو به مارتين نشون بديم , مي خوايم بهش نشون بديم که از اون خيلي بيشتر حاليمونه , راستي اگه خواستي بيا با هم بريم خوش مي گزره 
گفتم : نه منتظر يه تماسم . 
جرج دستش را روي سر موميايي گذاشت , موميايي دوباره به يک تکه پارچه تبديل شد , آن را به من داد و با برادرش به سمت در خورجي رفت , همين که خواستند از در خارج بشوند فرد رو به من کرد و گفت : راستي گفتي که هري با من تماس گرفته , مگه هري هم مي تونه با کسي تلپاتي کنه 
گفتم : آره اون مي تونه با کسي که مي تونه تلپاتي کنه تلپاتي بکنه . 
فرد گفت : واقعا اين هري ديگه اون هريي نيست که مي شناختيمش 
گفتم : تازه اين يکي از کوچيک ترين چيزايي هستش که اون بلده 
جرج گفت : راستشو بگو اون کجا رفته , من که باور نکردم رفته براي يه امتحان 
گفتم : منو بي خيال شين من نمي تونم بهتون بگم 
فرد گفت : پس همين الان حسابتو مي رسيم 
گفتم : بابا بي خيال من نمي تونم بگم 
جرج رو به فرد کرد و گفت : اون معجون حقيقتو بده به من 
گفتم : مواظب خودتون باشيد 
فرد از جيبش يک شيشه ي کوچک در آورد و به جرج داد , جرج هم گفت : برو دستاشو بگير تا اينو خالي کنم تو حلقش . 
همين که اين حرف را زدند ياد آرش افتادم , من مي توانستم در مورد هري از او هم کمک بگيرم , مي خواستم از او بپرسم که مرحله بعدي که هري بايد در ان شركت كند چه چيزي است و در چه ساعتي اجرا مي شود . 
به همين خاطر گفتم : آرش 
در همين لحظه آرش جلوي من ظاهر شد و گفت : جناب جاني , آقاش يادت رفت 
گفتم : ببخشيد آخه يه چيزي مي خواستم ازتون بپرسم 
آرش گفت : خب بپرس 
گفتم : بزار بچه ها از اينجا برن 
فرد گفت : خيلي نامردي بزرگترتو مياري , اين ديگه کيه , چطور تونست اينجا آپارات کنه , نکنه از همون اجنه هاس , مگه نگفتي که ازشون بدت مياد حالا يکي از اونا رو اوردي که جلوي مارو بگيره 
جرج گفت : بعدا حالتو مي گيرم 
رو به آرش کردم , او انگار از صحبت هاي آنها ناراحت شده بود و فکر مي کرد که من به خاطر آنها آرش را صدا کرده ام 
آرش گفت : شما به خاطر اين دوتا منو صدا کرديد 
گفتم : نه من يه سوال داشتم که تو حضور اين دوتا نميشه پرسيد 
آرش گفت : دعا کن که همينطور باشه وگرنه 
گفتم : نه مطمئن باش , من در مورد هري ازت يه سوال داشتم 
آرش گفت : جمشيد پيگير کاراي اونه , حالا چي مي خواستي ازم بپرسي . 
گفتم : آخه 
آرش گفت : مگه چيه , مگه اينام رفيقاي هري نيستن 
گفتم : چرا ... 
جرج نگذاشت که حرف هاي من تمام بشود او ميان حرف هاي من پريد و گفت : شما راست مي گيد اينا به ما نمي گن که هري کجا رفته 
آرش رو به آنها کرد و گفت : پس اگه بفهميد که هري هم داره يکي از ما ميشه از اونم بدتون مياد 
رو به آرش کردم و گفتم : نبايد به اونا مي گفتي , اونا نبايد مي فهميدن چه بلايي سر هري اومده 
آرش گفت : چرا نبايد بفهمن , اينام به اندازه تو حق دارن که از دوستشون خبر داشته باشن 
آرش رو به جرج و فرد کرد و گفت : راستي شما چرا از جن ها بدتون مياد 
جرج که به لکنت افتاده بود گفت : ما ... آخه 
گفتم : آخه اينا نمي دونستن نبايد تو اينجا جادو کرد به خاطر همين گير توماس افتاده بودن 
آرش گفت : آهان فهميدم , اگه منم براي اولين باري که با يه جن آشنا مي شدم که مثل توماس بود اصلا قيد جن شدنو مي زدم . 
جرج که شهامت خودش را به دست آورده بود گفت : پس شمام موافقيد که جن ها آدماي بدي هستن 
آرش گفت : نه , من خيلي جن مي شناسم که آدماي خوبي هستن , جن ها مثل شما آدمن , هري هم رفته که اونجا جن بشه . 
آرش کمي از قدرت هاي جن ها براي فرد و جرج گفت , همينطور از امتحان آنجا گفت , او چيز هايي از مرحله ي اول و دوم مي گفت که انسان شاخ در مي آورد , مثلا در مرحله اول بايد از سد چندين ترول قار نشين زخمي مي گذشتند و بدون اينکه به آنها آزاري برسانند از گردنشان يک کليد را در مي آوردند و با آن در خروجي را باز مي کردند , در همان مرحله با چندين مار باسيليسک بايد در گير بشوند , البته اين مراحل براي وقتي بوده که آنها شرکت کرده بودند و هر ساله اين مراحل عوض مي شدند . 
من هم جريان هري را به آنها گفتم , آرش گفت که او نمي تواند با يک جن رابطه بر قرار کند , اگر هري در آن شرايط با يک جن رابطه بر قرار کند بايد به زندان شياطين برود , آرش کمي هم از زندان شياطين گفت , او هم مثل جمشيد لحن سخن زيبايي داشت , او در عين خودماني بودن به شدت هم ادب را رعايت مي کرد , او وقتي داشت از زندان شياطين مي گفت هر سه ي ما واقعا تعجب کرده بوديم , اينطور كه آرش مي گفت حتي يک لحظه هم نمي شد زندان شياطين را تحمل کرد , او مي گفت که جن هايي هستند که فقط در آن بعد از زمين هستند که علاقه شديدي به انسان ها دارند , آنها از وجود انسان ها استفاده مي کنند , آنها از زندگي انسان براي زنده ماندن خودشان استفاده مي کنند , آنها به خاطر اينکه انسان ها را مجبور کنند از وجود خودشان به آنها بدهند امتحان طبيعت را راه انداخته اند , خلاصه کسي که به زندان شياطين مي افتاد انقدر از وجودش مي گرفتند تا مي مرد , اينجور که آرش مي گفت يکي از بد ترين مرگ ها همين است که انسان در زندان شياطين بيفتاند . 
از او در مورد مرحله بعديي که هري بايد انجام بدهد سوال کردم او هم گفت که هميشه مرحله دوم مرحله هزار تو بوده و است ولي هر ساله حالت آن را عوض مي کنند , و سر ساعت يک بعد از ظهر به ساعت اينجا مسابقه اجرا مي شود , ساعت تقريبا دوازده و ربع بود که آرش رفت , خيلي خوشحال بودم که کسي مثل آرش در کنار من است و مي توانم در اداره خون آشامان از او کمک بگيرم 
رو به فرد و جرج کردم با اين که آرش رفته بود آنها به جاي آرش نگاه مي کردند , معلوم بود که آنها از صحبت هاي او تعجب کرده بودند , قدرتي که آرش در اضاي به خطر انداختن جانش به دست آورده بود واقعا وسوسه انگيز بود 
فرد که از آن حالت در آمده بود به من گفت : اون داشت راست مي گفت يا خالي مي بست , واقعا همچين امتحاني هست , من که اينهمه تنم مي خاره جرات ندارم تو اين امتحان شرکت کنم , نمي دونم هري چطور تونسته اين مرحله ها رو رد کنه 
جرج هم که داشت به بدنش کش و قوصي مي داد گفت : راست مي گه آدم بايد خل شده باشه که تو اين امتحانا شرکت کنه , اون کسايي که آرش مي گفت فقط به خاطر اين, اين مراحلو درست کردن که خودشونو زنده نگه دارن ما هم تورو تنها مي زاريم که به هري کمک کني , حواست باشه اگه بلايي سر هري بياد جيني کلتو مي کنه . 
گفتم : ديگه بايد تماس مي گرفت , نکنه بلايي سرش اومده باشه 
به آنها هيچ چيز در مورد زخمي شدن هري نگفته بودم , نمي خواستم آنها را بيشتر از اين نگران بکنم 
جرج گفت : شايد براش کاري پيش اومده باشه , مام ميريم سراغ مارتين . 
گفتم : در مورد هري به هيچکي چيزي نگين 
فرد گفت : مگه مرض دارم که بهشون اين چيزا رو بگم . 
فرد اين را گفت و دست جرج را گرفت و از در خارج شد , به سمت تختم رفتم و روي آن نشستم , دست هايم را زير چانه ام گرفته بودم و به هري فکر مي کردم , خيلي دلم مي خواست که با هري رابطه ذهني بر قرار کنم ولي مي ترسيدم که او را در درد سر بيندازم . 
تقريبا ساعت دوازدهو پنجاه دقيقه بود که هري با من رابطه ذهني را بر قرار کرد , همين که صداي هري را شنديم گفتم : چرا اينقدر دير رابطه رو بر قرار کردي , از زخمات چه خبر حالت خوب شد 
هري با صدايي کاملا گرفته گفت : تام .... تام اصلا حالش خوب نيست اون بعد از خوردن اون گرگه حالش همينطور بد تر مي شه , تازه اون گرگه که نامرئي بود چند تا گاز ازش گرفته که خيلي بدجوره , اونو فرستادم قصر قسمت درمونگاه , ديگه اونو کنار خودم ندارم , خدا کنه که حالش خوب بشه , اگه اون بلايي سرش بياد من خودمو نمي بخشم . 
گفتم : حالش حتما خوب ميشه , جن خونگي درمونگاه متخصص گرگينه و گرگ هاست اون مي تونه سي جيک سانيه حالشو خوب کنه 
هري گفت خدا کنه , من از خدامه که حالش خوب بشه , اگه مي دونستم اين بلا سرش مياد اصلا نميووردمش 
ياد ققنوس هري افتادم و گفتم : ببين ميزارن که ققنوستو بياري اونجا 
هري گفت : نمي دونم ازشون مي پرسم 
گفتم : خب به هر صورت مي توني با ققنوست رابطه ذهني بر قرار کني و بهش دستور بدي که بره قصرت و روي زخماي مارت گريه کنه , يادت باشه وقتي که با اون رابطه بر قرار مي کني اون فقط گوش مي ده و نمي تونه جواب تو رو بده , پس اول قشنگ فکر کن که چي مي خواي بهش بگي بعد باهاش رابطه بر قرار کن 
هري گفت : همينطور که با تو رابطه بر قرار مي کنم مي تونم با اونم رابطه بر قرار کنم 
گفتم : اون يه ققنوسه , اون حتي اگه قدرت رابطه بر قرار کردن هم رو نداشتي بازم مي تونستي از راه دور بهش دستور بدي . 
هري گفت : واقعا دستت درد نکنه , الان ازش مي خوام . 
گفتم : حالا صبر کن ببينم , اين مرحله همون مرحله هزار تويه ديگه 
هري گفت : آره , اگه قوانين و کارايي که بايد توش بکنيم رو بهت بگم شاخ در مياري . 
گفتم راستي چند نفر تونستن قبول بشن 
هري گفت : فقط منو دونفر ديگه تونستيم قبول بشيم , از اون همه هم دو نفرمون مردن , من اومدمو اون گرگينهه و آخرين نفري که تو گروه بود , اون خيلي کم حرف مي زنه ولي خيلي حاليشه , اون خيلي حرفه اييه , اون تو مرحله قبل مجبور شده از سياها استفاده کنه , ولي با اين حال بازم تونسته مرحله رو رد کنه , الانم حالش تقريبا بدتر از منه . 
گفتم : اگه اون گرگينه هرو ببينم خودم مي کشمش . 
هري گفت : اونم پسر خوبيه , اون فقط حرف ميزنه , خودشم مي دونه که وقتي به يه گرگينه تبديل ميشه بهترين کاري که ميشه براش کرد اينه که اونو کشت , اينم بدون که ديگه گرگينه نيست , اون تو اين مرحله يه جن معمولي شده , جن معمولي شدن هم باعث ميشه که ديگه به گرگ تبديل نشه 
گفتم : راستي يه جن معمولي چه قدرتايي داره 
هري گفت : ديگه لازم نيست که با چوب جادو کنم , منم مثل شما مي تونم با ذهنم جادو کنم من نه تنها مي تونم با ذهنم جادو کنم بلکه مي تونم با دستامم جادو کنم . 
گفتم : راستي جناب اليور گفت که تو مي توني چيزايي رو که مي بيني براي منم پخش کني , اگه مي توني اين کارو بکن مي خوام ببينم اونجا چطور جاييه 
هري گفت : من تا حالا اين کارو نکردم ولي سعي خودمو مي کنم فقط کمي صبر کن که من به ققنوس دامبلدور بگم که بره سراغ تامي 
هري ساکت شد , اين حالت تقريبا يک دقيقه طول کشيد , همين که منتظر بودم چشم هايم را بستم , همه جا جلوي چشمام روشن شد , آري من داشتم از چشم هاي هري بيرون را نگاه مي کردم , هري هر جايي را که داشت نگاه مي کرد را من مي ديدم , وقتي كه من چشمانم را مي بستم چيز هايي كه او مي ديد را مي ديدم, او الان در يک محل بازي بود که فکر کنم روي يک تپه بود , چمن هاي زير پاي هري کمي بلند بودن , کمي جلوتر از او موجوداتي که مثل سگ بودند در حال حرکت بودند, صداي هري در ذهنم پيچيد که مي گفت : چشماتو ببند جاني تا ببيني 
گفتم : من اينکارو کردم , واقعا که جالبه , من همه چيزو که تو مي بيني رو مي بينم 
در همين لحظه هري پلکي زد به همين خاطر گفتم : اينقدر پلک نزن بزار ببينم اونجا چه خبره , يکم بچرخ 
هري شروع کرد به چرخيدن , صداي يک نفر که کنار هري بود گفت : هري چي کار مي کني 
هري صورتش را به سمت صدا چرخاند , دو نفر جلوي هري روي چمن ها دراز کشيده بودند , اينطور که معلوم بود هري سر پا بود , رو بروي هري هم يک قلعه بزرگ ديده مي شد 
هري رو به نفر جلويي گفت : دارم به همون رفيقي که در موردش براتو گفتم اينجارو نشون مي دم , اون مي خواد پوست سرتو بکنه 
آن شخصي که جلوي هري دراز کشيده بود از جايش بلند شد و رو به هري گفت : اون الان داره منو مي بينه 
هري گفت : آره 
او در چشمان هري زل زد و گفت : ببين من ديگه يه گرگينه نيستم . 
او چرخي جلوي هري زد و من ديدم که در او اثري از گرگينه بودن نيست 
او ادامه داد : اسم منم جانيه , هم اسم توام 
او دستش را به سمت مردي که روي زمين دراز کشيده بود گرفت و گفت : اينم دوست ماست اون الان حالش خوب نيست , حاله اين هري هم خيلي خوب نيست , من بهش تو مرحله ي اول گفته بودم که بزاره يه گاز ازش بگيرم تا اونم يه گرگينه بشه , اگه حرف منو گوش مي داد الان مثل من سالم مونده بود من به هريم پيشنهاد کردم ولي اون به من اعتماد نداشت . 
گفتم : هري بهش بگو که تو خيلي قوي تر از اوني که بخواي با اين کلکا اين مرحله ها رو رد کني 
هري گفت : اون گفت که من خريت کردم که حرف تو رو گوش نکردم 
گفتم : من که اينو نگفتم 
هري گفت : داره تصديق مي کنه 
گفتم : خيلي نامردي هري , راستي اون قلعهه که جلوي شماس کجاس 
هري گفت : اونجارو مي گي , اونجا جاييه که ما ميريم براي امتحان , الانم داشتيم راه مي افتاديم , فکر کنم ديگه دو سه دقيقه ديگه امتحان شروع مي شه 
گفتم : دو سه دقيقه بيشتر نمونده و تو اين بيرون وايستادي 
هري گفت : يه لحظه هم که از اون خراب شده بيرون باشي ارزششو داره . 
گفتم : حالا احساس خستگي مي کني که من دارم از چشماي تو بيرونو نگاه مي کنم . 
هري گفت : ديگه خسته نمي شم , آخه من يه جن معمولي هستم , مي خواي تا آخر مرحله بزارم از چشماي من همه ي اونجا رو نگاه کني . 
گفتم : من از خدامه , خيلي جالبه , فکر کنم من اولين خون آشاميم که اونجا رو مي بينه , آخه نمي دونم مي دوني يا نه ما خون آشاما حق وارد شدن به اون بعد زمين رو نداريم . 
هري گفت : مي دونم پس خوب نگاه کنو خداتو شکر کن که اينجا نيستي , اين بيرونو نگاه نکن , اون تو فقط بوي مرگ مياد , همه مي خوان بکشنت , الان که مارمو ندارم ديگه نمي تونم به اين راحتي اونجا حرکت کنم . 
گفتم : زود برو اونجا مي خوام اونجا رو ببينم 
هري به سمت آن شخصي که روي زمين دراز کشيده بود رفت و دست او را گرفت و گفت , پاشو ديگه داره دير ميشه , اگه حال نداري من تا اونجا مي برمت 
آن شخص فقط سري به علامت موافقت تکان داد و به سختي از روي زمين بلند شد ,در يک لحظه همه جا سياه شد , انگار وقتي که هري آپارات مي کرد چشمانش را مي بست , هري دوباره چشمانش را باز کرد وگفت :به خرابه اجنه ها خوش اومدي 
در يک سالن بزرگ بوديم که پر بود از موجوداتي که خيلي شبيه انسان ها بودند , روي ديوار ها عکس هايي از انسان هايي بود که در حال فرياد زدن بودند , دو موجود بزرگ که لباس هاي سياهي پوشيده بودند به هري نگاه مي کردند , نگاه آنها اصلا دوستانه نبود , هري گفت : اونا رو ديدي اونا همون سياها هستن , اونا تازه کويچيک تراشونن 
گفتم : يکم برو جلوتر بزار قيافشونو بهتر ببينم 
هري گفت : از چيه اونا خوشت اومده , از اون قيافه ي وحشتناکشون . 
گفتم : نه فقط يه چيزايي از آر.. اخ بازم يادم رفتم , آقاي آرش ازشون شنيدم که خيلي جالبه , اونا واقعا اين کارارو با آدم مي کنن . 
هري گفت : اين دوستمونو که ديدي , اونا اين بلارو سرش اوردن . 
گفتم : گفتم برو جلو بزار قيافشونو ببينم چرا اينقدر ناز مي کني . 
هري گفت : آخه هر چي به اينجا نزديک مي شم انگار تموم دنيا مي خوره تو سرم . 
هري اين را گفت و به سمت آن دو رفت و گفت : نمي تونم زياد بهشون نگاه کنم , آخه وقتي اونا رو مي بينم ياد دوستام مي افتم که چطور به دست اونا زجر مي کشيدن , وقتي اونارو مي بينم خود به خود خونم به جوش مي ياد . 
گفتم : باشه فقط چند لحظه ببينمشون بعد 
هري همينطور جلو تر رفت ديگر قيافه آنها کاملا معلوم شده بود , قيافه آنها مثل يک انساني بود که صورتش را سوزانده بودن , آنها به جاي چشم در چشمانشان , يک تکه گوشت که مثل زغال سياه بود داشتند , نمي دانم آنها با آن چشمانشان چطور ما را نگاه مي کردند , لباس آنها هم مثل جن هاي سرباز کاملا سياه بود , انگار اين لباس قسمتي از بدن آنها بود , چون لباس هايشان خيلي اندازه آنها بود , نمي شد که لباسي را به اين اندازه براي کسي دقيق درست کرد , دستان آنها هم مانند دست انسان هايي بود که چندين سال بود مرده باشند . پاهاي آنها مانند سم بود , آنها انگشتان پاهايشان را کاملا جمع کرده بودند که شبيه سم حيوانات در بيايد , در کل قيافه اي وحشتناک و حال بهم زني داشتند . 
صدايي از پشت سر هري آمد , هري سريع برگشت و به آن شخص نگاه کرد , او همان جواني بود که هم نام من بود او گفت : بيا بريم اول تويي چون تو مرحله قبل از همه بيشتر امتياز اوردي . 
هري آرام در ذهنش گفت : آقاي كاشف اگه اجازه ميدين بريم براي مسابقه 
گفتم: خب برو , تو كه مارو كشتي 
هري گفت : پدر بزرگت چند تا وسيله كه بهش ميگه هزار پيچ ياب به من داده , ايشون گفته كه قبلا نوع ضعيف شدشو به تو داده , ولي اين بقدري قويه كه كسي از اون با خبر نمي شه . 
يا دو سال پيش افتادم پدر بزرگم دوسال پيش به خاطر مسابقه اي كه در مدرسه داشتيم يكي از آنها را به من داده بود , با اين وسيله اگر در هزار تو حركت مي كردي نقشه هزار تو را براي شما رسم مي كرد , با اين وسيله مي شد به راحتي فهميد كه از يكجا رد شديم يا نه , اين خود كمك خيلي بزرگي بود . 
گفتم : آره قبلا باهاش كار كردم 
هري گفت : اين مرحله وقت كمي داره , فقط يه ساعت وقت داريم كه از وسط اين مارپيچ يه سنگو برداريم بعد بيارم همونجا كه مسابقه رو شروع كرديمو اونجا روي يه دستگاهي كه اسمش سنگ يابه امتحانش كنيم , اگه سنگ اشتباهي باشه بايد مقداري از خون خودمو اونجا بريزم . 
گفتم : حالا اينا واسچي خون مي خوان , بهشون بگو هرچي خون مي خوان بيان از من بگيرن , من اينقدر خون دارم كه مغزت سوت مي كشه 
هري گفت : اونا واسه اين خون مارو مي گيرن كه ديگه تاب ادامه مسابقه رو نداشته باشيم , البته پدر بزرگت چند تا قرص به من داده كه با خوردن اونا مقدار زيادي خون به من اضافه مي شه , ولي به هر حال داشتم مي گفتم , اون وسط چند تا چند تا سنگ هستش كه بايد اون اصليه رو برداي , اگه اشتباهي يه سنگ اشتباهو توي دستگاه سنگ ياب بكني همه هزار تو دوباره فرق مي كنه و همه چيز از اول ميشه , اينا كه مي گم همش چيزايي كه اين اجنه ها به ادم مي گن , اونا بيشتر مي خوان آدمو گمراه كنن تا اينكه به ادم راه حل نشون بدن . 
گفتم : اگه اشتباهي سنگو بزاري توي جايي كه ازش اومدي همه هزار تو عوض ميشه , اين كه خيلي سخته , بعدش اگه سنگ اصلي رو پيدا كردي بايد چي كار كني 
هري گفت : وقتي سنگ اصلي رو گذاشتي توي جايي كه شروع كردي اونوقت بايد بگردي دنبال در خروجي 
گفتم : مساحت قسمت مسابقه چقدره 
هري گفت : تقريبا يه هكتاره 
گفتم : يه هكتار اين كه با عقل جور در نمياد 
ياد شمشير هري افتاده , شمشير مي توانست به بالا پرواز كند و راه را به هري نشان بدهد به همين خاطر گفتم : هري از شمشيرت بخواه كه بره بالاي هزار تو اونوقت راهو بهت نشون بده 
هري گفت : اين يكي از حربه هايي بود كه پدر بزرگت يادم داد ولي اينجايي كه مي ريم سقف داره . 
گفتم : پس كارت ساختس , توي يه ساعت خيلي بخواي توي يه هزار توي معمولي حركت كني نهايت دو يا سه بار بتوني از اونجا برگردي تازه وقتي كه سنگو برگردوندي اگه درست بود بايد در خروجي رو پيدا كني , اين ديگه واقعا خيلي سخته , اصلا با عقل جور در نمياد . 
هري گفت : فكر اينجاشم كردم , از سوسك تو براي همين كار استفاده مي كنم , سوسكرو سوار شمشيرم مي كنم , خودمم نيمي از حواسمو مي دم به اين سوسكه , اون همراه با شمشيرم ميره وسط هزار تو , اينجا از آپارات كردن جلوگيري مي شه ولي نمي تونن از غيب و ظاهر كردن وسايل توسط كسي جلو گيري كنن , وقتي كه توي اين سوسكه مي رم اونجا , با اون از اونجا سنگارو روي شمشيرم مي زارم بعد شمشيرو تو دستم جلوي در ورودي ظاهر مي كنم , همينطور ادامه مي دم كه سنگ اصلي رو پيدا كنم , با اين قرصام كه همشونو نگه داشتم براي اين مرحله كارم خيلي زود پيش مي ره . 
گفتم : اين واقعا يه فكر بكر بود , تو دست منو از پشت بستي 
هر دو با هم خنديديم , هري گفت : ديگه بايد برم تو 
من در مواقعي كه هري با من حرف مي زد اصلا به بيرون توجهي نداشتم , نفهميدم هري از كجا رفت كه به در هزار تو رسيد , ما هنوز در همان سالن بوديم كه واردش شده بوديم يا حداقل اينكه اين سالن شبيه سالني بود كه از ان وارد شديم , به هر حال الان جلوي يك در بزرگ ايستاده بوديم ,چند جن سرباز جلوي در بودند , يكي از انها را نديده شناختم , اوخود توماس بود , به هري گفتم : اگه اون بفهمه كه من با توام كاري مي كنه كه شكست بخوري . 
هري گفت : توي اينجا ذهن خوني ممنوعه 
گفتم : اگه جرات داره از چشماي تو منو نگاه كنه 
هري گفت : اينو ول كن , راستي توام بايد مواظب جسم من باشي چون تا وقتي كه نصف حواسم توي بدن اون سوسكس كسي نزديك نشه و نتونه به من صدمه بزنه 
گفتم : باشه حتما همين كارو مي كنم كه گفتي 
هري گفت : پس بريم 
هري به سمت دري كه جلوي آن پنج جن سرباز بود رفت , در بزرگ و سبز رنگي بود , روي آن عكس يك هزار تو با رنگ نقره اي نقاشي شده بود , در بالولاهاي بزرگي به ديوار وصل شده بود 
همين كه به در ورودي نزديك شديم توماس را ديدم كه با عصبانيت ونفرت به هري نگاه مي كند , يادم افتاد كه جمشيد گفته بود كه او به محض اينكه از قصر برود به ولدمورت مي پيوندد , ولي حالا او اينجا بود , آيا او براي كاري اينجا آمده بود , بي خبر از تمام اوضاع هري داخل شد 
به هري گفتم : توماسو ديدي 
هري گفت : آره , اون الان دو روزه كه اينجاست 
گفتم : اون بايد يكي از ياراي ولدمورت باشه , مواظب اون باش , اون حتما براي كشتن تو اومده اونجا , راستي الان ولدمورت مي دونه كه تو يه جن شدي پس فكري ميكنه كه بتونه جلوي تو رو بگيره . 
هري گفت : پس خيلي بد شد , چي كار كنيم 
گفتم : فعلا مسابقه بده من حتما بعد از مسابقه با جمشيد حرف مي زنم , اون بيشتر مي تونه مارو راهنمايي كنه . 
هري گفت : باشه 
او همان سوسكي كه من به داده بودم را جلوي چشمانش گرفت شمشيرش را هم در اورد و سوسك را روي دسته او گذاشت , هري آن طلسمي كه براي فعال كردن سوسك به كار مي برديم را به راحتي گفت , انگار او چندين بار اين طلسم را به كار برده بود , او يك پارچه كه معلوم بود همان وسيله اي است كه پدر بزرگم درست كرده را به شمشير بست , هري دوباره شروع كرد به هيس هيس كردن به طرف شمشير , شمشير هم با سرعت زيادي شروع به حركت كرد , هري گفت اگه كسي نزديك شد فقط منو صدا كن , منم تو رو از اوضاع اونجا با خبر مي كنم 
گفتم : فقط تو يه زاويه اي واستا كه من بتونم تموم راهو ببينم 
هري گفت : باشه 
هري به كنار دالان رفت و به صورت زاويه دار ايستاد , من به راحتي مي توانستم تمام راه را از سقف تا پايين نگاه كنم . تقريبا 10 دقيقه اي نكشيد كه هري گفت : خب پيداش كردم , نمي دونم چرا هيچي تو راه نبود كه جلوي منو بگيره 
گفتم : سريع تر بجنب كه داره دير ميشه 
هري گفت خب باشه بزار ببينم اينجا طبق معمول هميشه 7 تا سنگ داريم , بهتره بگم كه هفتا الماس داريم , ببينم مي توني جناب اليورو صدا كني تا كمكون كنه 
در ذهنم بلند گفتم : جناب اليور 
صدايي در ذهنم گفت : تا وقتي كه تو داري از چشماي هري بيرونو نگاه مي كني من نمي تونم با تو حرف بزنم . خدافظ 
به هري گفتم : شنيدي كه چي گفت 
هري گفت : من به تو اونجا بيشتر احتياج دارم , گيرم كه همه سنگام اشتباه باشن , هر بار كه يكي از اونارو اشتباه بزارم از اون قرصا مي خورم . خب ادامه بديم جاني 
گفتم : من اينطوريشو بيشتر دوست دارم , آدم ندونه كه چه اتفاقي مي افته 
نمي دانستم دارم اشتباه مي كنم كه بدون مشورت با اليور ادامه مي دهيم يا نه , به هرصورت ادامه داديم ,هري گفت : از وسط شروع مي كنم . روي سنگه يه عدد به زبون يوناني نوشته , من روي ساعتي كه خونه ي دادلي اينا ديدم شماره هارو بلدم , از شماره سه شروع مي كنيم . 
هري تكاني خورد , معلوم شد كه به اين جسمش برگشته , گفتم : سخت بود كه اينكارو كردي 
هري گفت : نه مثل اب خوردن بود . 
او دستش را جلوي خود بالا آورد و شمشير را در دستش ظاهر كرد , روي شمشير يك سنگ سفيد كه انگار از الماس بود را چسپانده بود روي آن هم با رنگ سياه عدد 3 يوناني(III) نوشته شده بود , هري به پشت سرش برگشت , آنجا يك سنگي بود كه روي آن يك سوراخ وجود داشت كه مخصوص انداختن سنگ بود , يك احرم هم بغل آن بود كه فكر كنم براي تثبيت عمل بود , يك ليوان سنگي هم كنار اين وسيله بود كه فكر كنم مخصوص خون ريختن بود روي اين وسيله هم نوشته بود سنگ ياب . 
هري سنگ را داخل آن سنگ ياب انداخت و احرم را كشيد , سنگ از زير سنگ ياب بيرون افتاد , سنگ به رنگ قرمز در آمده بود , هري دستش را بالا اورد و روي يك ليواني كه كنار سنگ بزرگ بود قرار داد و با اشاره هري دستش شكافي برداشت و شروع كرد به خون ريختن , هري با دست ديگرش يك قرص را از جيبش بيرون كشيد و در دهان گذاشت , هري وقتي كه داشت قرص را از جيبش در مي آورد به جيبش نگاه كرد , من يك چيز طلايي رنگ را در جيبش ديدم ولي به آن توجهي نكردم . 
هري سرفه اي كرد و گفت : آخش چقدر حال ميده اين قرصه 
به ليوان سنگي اي كه جلوي او بود نگاه كردم , آن پر شده بود از خون هري , وقتي كه هري دستش را از روي ليوان برداشت , به يكباره ليوان خالي شد , هري خم شد و سنگي كه روي زمين افتاده بود را برداشت , سنگ الان عدد دو را نشان مي داد به هري گفتم : نظرت چيه 
هري گفت : فكر كنم كه بايد هر هفتا سنگو بياريم اينجا و يكي يكي بندازيم توي اين سنگ ياب , وقتي هر هفت عدد معلوم شدن اونارو به ترتيب مي ريزيم توي اين سنگ ياب 
گفتم : مطمئن باش كه همينطوره , كار خيلي سختي هم نيست , ولي به هر حال بايد يكمي فكر كرد 
هري گفت : اگه اين قرصارو نداشتم اونوقت معلوم مي شد كه سخته يا راحته . 
تقربيا نيم ساعت از مسابقه مي گذشت كه هري هر هفت سنگ را آورد و در داخل سنگ ياب انداخت , تنها چيزي كه فكر ما را مشغول كرده بود اين بود كه چرا كسي يا چيزي براي مبارزه با ما نمي آمد به هر حال هر هفت عدد بعد از انداخت سنگ ها در سنگ ياب معلوم شد , هري گفت آماده اي كه همه رو يكي يكي بندازيم اين تو 
گفتم : مي خواي قبلش من برگردم اتاقم با جناب اليور رابطه بر قرار كنمو ازش بپرسم بعد برگردم 
هري گفت : فكر خوبيه 
در يك لحظه همه چيز سياه شد , چشمانم را باز كردم , من در اتاقم بودم , به ساعت نگاه كردم ساعت يكو نيم بود , سريع در ذهنم گفتم : جناب اليور 
صداي اليور در گوشم پيچيد كه گفت : پسر تو داشتي همه نقشه هاي مارو نقش بر آب مي كردي 
گفتم : مگه چي شده بود 
اليور گفت : تو وقتي كه از توي چشماي يه جن داري جايي رو نگاه مي كني نبايد با من رابطه بر قرار كني , چون هر لحظه امكان لو رفتن وجود داره, اگه ولدمورت بفهمه كه من هستم فكري هم براي من مي كنه . آخه اون فكر مي كنه من با جسم خودم هستم , اينطور حداقل يه ماه مي كشه كه يه خون آشام بتونه به همه قدرتاش دست پيدا كنه ولي اگه مثل من كه فكر نكنم خون آشامي تو دنيا تا حالا اينك كارو كرده باشه يا بكنه باشه , اون نمي دونه كه من به همين زودي مي توانم آماده مبارزه بشوم , تازه وقتي كه همه ي اون خوني رو كه توي طبقه دوازدهمه رو بخوري خيلي سريع تر به تموم قدرتاي من دست پيدا مي كني , شايد حداكثر يه ساعت نكشه كه تو تموم قدرتاتو بدست بگيري 
گفتم : خب ببخشيد بابا من اصلا از اين كارا سر در نمي اوردم حالا لطف مي كنيدو مارو راهنمايي كنيد 
اليور با صداي عصباني كه معلوم بود كه از دست من خيلي عصباني بود گفت : خب بگو ببينم . 
كل جريان را به او تعريف كردم . 
اليور كه فقط گوش مي داد گفت : فكر كنم ديگه كار هري تمومه 
گفتم : واسه چي 
اليور گفت : قبلا عنكبوتايي كه اونجا بودن با عرضه تر بودن , هر دفعه كه يه سنگي رو از وسط هزار تو برمي داشتين يا سنگارو توي اون سنگ ياب مينداختين حدودا بيست يا سي تا از اون عنكبوتا توليد مي شه كه دقيقا بين فاصله ي شما با وسط هزار تو قرار ميگيرن , اون راه هم تنها راه خروجي هستش , شما بايد وقتي كه همه ي اين سنگارو به ترتيب انداختين توي اونجا از بين اونا رد بشينو برين به طرف در خروجي , الان فكر كنم يه پونصد تايي از اون عنكبوتا اونجا باشن 
گفتم : واقعا ؟؟!! حالا چي كار كنيم 
اليور گفت فقط خدا خدا كنيد كه اونا راه افتاده باشن توي هزار تودنبال شما وگرنه ديگه كار هري تمومه , هيچ سپر محافظي نمي تونه جلوي اونارو بگيره 
گفتم : هري شنيدي كه جناب اليور چي گفت 
هري گفت : اره شنيدم , واقعا عجب كاري كرديم كه با جناب اليور مشورت نكرديم , حالا من سريع اين كارو مي كنم بلكه اونا توي هزار توپخش شده باشنو من بتونم به راحتي از بين اونا رد بشم , حالا مي خواي جاني ببيني كه من چطور رد مي شم 
گفتم : باشه حتما 
دوباره چشمانم را بستم و به محض اينكه چشمانم را بستم چيزهايي كه هري مي ديد را ديدم , هري شروع كرد به انداختن سنگ ها به ترتيب داخل سنگ ياب همين كه احرم را كشيد , دستگاه سنگ ياب در جاي خود لرزيد و خودش را داخل ديوار پنهان كرد , در ورودي هم كه از آن داخل شديم كاملا بسته شد و جاي خود را به ديواري بتوني داد. 
هري گفت : آماده اي 
گفتم : آره بدو بريم 
هري دستش را به من نشان داد , سوسكم در دستش بود , او گفت : سري آخر اوردمش اينجا . 
همين كه به سمت جلو مي دويد , به هري گفتم : حالا از كدوم طرف بايد بريم 
هري زير پايش را نگاه كرد , چندين فالش طلايي روي زمين معلوم بود كه همه به سمتي پيش مي رفتند , معلوم بود كه اين فلش ها راه خروجي را نشان مي دادند , همين كه حركت مي كرديم احساس مي كردم كه كسي دارد ما را نگاه مي كند , به همين خاطر گفتم : هري فكر كنم كسي داره مارو نگاه مي كنه 
هري ايستاد و به پشت سرش نگاه كرد , همين كه ته دالاني كه از آن مي آمديم معلوم شد ديدم كه چندين يا بهتر بگم سي يا چهل تا عنكبوت كه هر كدوم دو يا سه برابر ما بودن دنبال ما راه افتاده بودند , ما ايستاده بوديم ولي آنها به سمت ما با سرعت حركت مي كردند , به هري گفتم شمشيرو بفرست سراغشون 
هري گفت : يه لحظه صبر كن 
هري كف دو دستش را به سمت آنها گرفت و كلماتي را به زبان مارها به زبان آورد , كلمات لحن تحديد كننده اي داشتند , نور قرمز بزرگي از دست هري بلند شد و به سمت آنها رفت , چيزي نكشيد كه آن نور كه طلسم قويي هم بود به انها خورد و يك فاصله ي زيادي از آنها را از وسط دو تا كرد فكر كنم و حدودا ده تايي از آنها را با يك حركت كشت 
گفتم : اين چه طلسمي بود هري 
هري گفت : اين طلسمو از دشمنم ياد گرفتم اسمش سكتوم سپترا هستش 
گفتم : من تا حالا فقط يه بار اين طلسمو شنيدم اونم دفعه قبل بود كه از دهن خودت در اومد 
هري گفت : اينطور نميشه جلوي اونا رو گرفت , بايد از نور استفاده كنم , خدا كنه مثل عنكبوتاي توي جنگل ممنوعه از نور بترسن 
نمي دانستم در مورد كجا حرف مي زند ولي گفتم : امتحانش كه ضرر نداره 
هري به دستانش نگاه كرد , دو كف دستش را رو به روي هم گرفت و شروع كرد به زبان مارها طلسم گفتن , يك حلقه نور بين دو دستش تشكيل شد كه هر لحظه نوراني تر مي شد هري از شدت نور مجبور شد چشمانش را ببندد, وقتي كه هري دوباره چشمانش را باز كرد ديگر نور جلوي ما نبود , نور از بالا مي تابيد انگار كه هري دستانش را بالا گرفته بود تا نور به چشمانش ضرر نزند , اين نور شديد فقط عنكبوتهايي كه از همه كوچكتر بودن را فراري داد , همينطور تعداد انكبوتها زياد و زياد ترميشد , صداي ضربه اي پشت سر هري آمد , برگشتم شمشير هري بود كه وقتي عنكبوتي نزديك ميشد محكم خودش را به آن مي زد , به جاي خون از عنكبوت ها ماييع لزج سياه رنگي بر روي زمين مي ريخت , شمشير هري سه تا شد و به سرعت شروع كرد به كشتن , ولي كاري از پيش نمي برد , هري به هر سختيي بود خودش را به يك محوطه باز رساند , در خروجي در يك لحظه معلوم شد , ولي به سرعت ناپديد شد , دور تا دور اين محوطه باز پر بود از عنكبوت هري بالاي سرش را نگاه كرد , آنجا هم پر بود از عنكبوت , عنكبوت ها دور تا دور را پر كرده بودند ولي با اين حال اينجا مانند روز روشن بود , اين واقعا عجيب بود ولي وقت بحث كردن در مورد نوري كه آنجا بود را نداشتم , هري شروع كرد به طلسم كردن , او طلسم هايي را انجام مي داد كه من تا به حال نديده بودم , شدت طلسم هاي او خيلي قوي بود ولي با اين حال كاري از پيش نمي برد , چيزي نكشيد كه يك عنكبوت يكي از دستهايش را در شكم هري فرو كرد , يكي از شمشير ها به سرعت آن دست عنكبوت را قطع كرد ولي نيمه ديگر دست هنوز در شكم هري بود , هري به نميه دست عنكبوت نگاه كرد و فريادي كشيد , او دست بريده عنكبوت را از شكمش بيرون كشيد , با كشيدن دست عنكبوت از شكمش خون زيادي از شكم او خارج شد , هري تكاني خورد و به شانه اش نگاه كرد , يك دست ديگر از شانه او رد شده بود و بيرون آمده بود , هري با خوردن اين ضربه ديگر چشمانش را بست و با صدايي كه امد فهميدم كه زمين خورده است , سريع ارتباط ذهني را قطع كردم و در ذهنم بلند فرياد زدم , اليور ... اليور 
صداي اليور آمد كه مي گفت : چي شده , چرا فرياد مي زني 
گفتم : من بايد برم به اونجا 
اليور گفت : كجا مي خواي بري 
گفتم : اون بعد از زمون همونجايي كه الان هري توي اونجاست 
اليور گفت :نمي شه كه بري اونجا . 
گفتم : من مي دونم كه ميشه رفت اونجا , حداقل شما مي تونيد منو ببريد اونجا 
اليور گفت : ما يه خوناشاميم و يه خون اشام نمي تونه بره توي اون بعد 
گفتم : من اين چيزا حاليم نيست بايد همين الان منو ببري اونجا , هري به خاطر من خودشو به اين خطر انداخته , هر لحظه ممكنه كه اون بميره 
اليور گفت : اگه بري توي اون بعد حتما مي ندازنت توي زندون شياطين 
گفتم : مهم نيست حتي اگه بميرم برام مهم نيست , اگه زنده بمونمو ببينم كه هري مرده ديگه نمي تونم ادامه زندگي بدم , همين حالا منو ببر اونجا يا خودمو مي كشم , اونوقته كه تو هم ميميري 
اليور گفت : تو ديوونه شدي 
گفتم : من ديوونه بودم , تازه اوج ديوونگيه منو نديدي 
اليور گفت : من نبايد تو رو ببرم اونجا , تو بايد بمونيو جلوي هكتورو بگيري 
گفتم : هري هم مي تونه جلوي هكتورو بگيره همين الان منو مي بري اونجا يا ... 
شمشير را در اوردم و جلوي شكم خودم گرفتم 
اليور گفت : باشه باشه , پسره ي احمق , وقتي رفتيم توي اون بعد تو با من به هيچ وجه رابطه بر قرار نمي كني فهميدي 
گفتم : باشه 
اليور گفت : پس آماده باش
فصل دهم مرگ يا زندگي ولدمورت 
بخش اول 
ولدمورت باهوش ترين جادوگر 


گفتم : باشه 
اليور گفت : پس آماده باش. 
گفتم : زود باش تا دير نشده 
اليور گفت : اين آپارات با آپاراتاي ديگه خيلي فرق مي کنه ‘ تو بايد .... 
نگذاشتم كه حرفش را كامل كند ‘ گفتم : زود باش 
اليور گفت : بهتره پس خودتو نشون بدي 
در يک لحظه همه زمين و زمان جلوي چشمان من تيره و تار شد , اتاقم شروع به چرخش کرد من در جايم ايستاده بودم ولي اتاق در حال چرخش بود , تمام وسايلهاي اتاق از جمله كمدها مبل ها و تختم به گوشه هاي اتاق پرتاب شدند , ديوار پشت تختم كنده شد و در فضاي باز سياهي غيب شد ,تمام وسايل هايم در ان گوشه اتاق به بيرون پرتاب شدند ‘ همه چيز در حال چرخش بودند , از آن طرفي که ديوار اتاق كنده شده بود همه چيز سياه بود , انگار که نه انگار بايد اتاق کناري را نشان بدهد , همه چيز آن طرف اتاق از آنجا خارج شد , ديوار سمت چپم هم کنده شد , همه وسايل هاي آنطرف هم از آنجا خارج شد , تمام کتاب هاي کتابخانه ام که آن سمت بود به سرعت به بيرون پرتاب شدند , در ذهنم گفتم : جناب اليور 
اليور گفت : قرار شد توي اون بعد با من رابطه بر قرار نکني 
گفتم : آخه 
اليور گفت : اول بايد بريم اون بعد از دنيا بعد از اونجا آپارات کنيم , تو داري از اين بعد به اون بعد مي ري , براي تمام وسايل هاي اتاقتم متاسفام , اونا رو ديگه نمي بيني , چون يه جايي بين اين بعد از زمين و اون بعد از زمين که مال جن هاست گم مي شن . 
ديوار رو برويم هم کنده شد , چيزي نکشيد که من فقط خودم بودم و خودم , هيچ چيز کنار من نبود جز سياهي , حالم طوري شد که انگار همه چيز را بالا مي آوردم , همه چيز دور من داشت مي چرخيد من اين را فقط احساس مي کردم , به همين خاطر چشمانم را بستم . 
وقتي ديگر احساس چرخش نکردم چشمان را باز کردم , من در وسط يک دهي بودم , دور تا دور من پر بود از انسان هايي که تا به حال نديده بودم ,همه آنها خيلي کثيف وعقب مانده بودند , به جاي لباس هم پارچه هاي پاره اي را به دور خود پيچيده بودند , با ديدن آنها ياد جن هاي خانگي افتادم ‘ آنها قيافه هاي شيطاني هم داشتند , آنها مثل جادوگران قديمي بودند که به آنها اجوزه مي گفتند , آنها همگي طوري مرا نگاه مي کردند که انگار دشمن خودشان را مي ديدند , يکي از افرادي که آنجا بود انگشتش را به سمت من گرفت و يک طلسم قويي به سمت من انداخت , 
به سرعت جا خالي دادم , يک زني که بچه اي در بغل داشت شروع کرد به فرياد کشيدن : يه مزاحم , يه بيگانه , بکشيدش 
همه انسان هايي كه آنجا بودند به سمت من برگشتند و شروع كردند به طلسم كردن ‘ من فقط دفاع مي كردم ‘ به شمشيرم نگاه كردم ‘ حالا مانند يك آتشي شده بودكه داشت مي درخشيد ‘ فهميدم كه قدرت اليور در من زنده شده ‘ ياد حرف هايي كه جمشيد مي زد افتادم او در مورد اين دنيا يعني دنياي اجنه مي گفت که در همين جا که هستي يک زندگي ديگري هست که ما آنها را نمي بينيم و نمي توانيم در کار آنها دخالتي کنيم , من الان در بعد ديگري از دنيا بودم , اينجا دنياي اجنه بود , سريع به جايي که هري در آنجا بود فکر کردم و به آنجا آپارات کردم دوباره همان حس قديمي اپارات را در خودم احساس كردم ‘ من درست در گوشه اي از همان محوطه ي بازي که هري در آنجا روي زمين افتاده بود ظاهر شدم , هيچ نشانه اي از خون روي زمين نبود , از آن عنکبوت ها هم هيچ خبري نبود , حتي پنج دقيقه هم از آن جريان نگذشته بود ولي اينجا به اين تميزي شده بود , اينجا کاملا مشکوک بود , سريع با هري ارتباط ذهني بر قرار کردم 
صداي هري در ذهنم پيچيد , که گفت : سلام جاني , چي شد ارتباطو قطع کردي 
بدون توجه به حرف او گفتم : حالت خوبه ؟ چطور شد ؟ تونستي مرحله رو رد کني ؟ 
هري گفت : آره مگه نديدي , من راحت از در خارج شدم . 
گفتم : مگه تو زخمي نشدي ؟ 
هري گفت : نه , حالت خوبه جاني 
گفتم : من الان توي همون هزار تو هستم 
هري گفت : کجا 
گفتم : همون هزار تو ديگه همون جايي که تو توش زخمي شدي 
هري گفت : اصلا نمي فهمم کجايي 
گفتم : مگه تورو اون عنکبوتا زخمي نکردن 
هري گفت : نه من خيلي راحت از اونجا اومدم بيرون 
گفتم : من الان جلوي در خروجي هزار تو هستم . 
در همين لحظه صداي خنده اي وحشتناک آمد , ارتباط ذهني را قطع کردم و به طرف صدا نگاه کردم , توماس را ديديم که همراه با چندين جن سرباز پشت سر من ايستاده بود , عجيب بود من اصلا متوجه حضور آنها نشده بودم ولي به هر صورت آنها مرا در اينجا گير انداخته بودند . 
رو به توماس کردم و گفتم : اينجا چه خبره 
توماس دوباره خنديد و گفت : بهت که گفتم بزرگترين اشتباه زندگي تو کردي که منو اخراج کردي . 
گفتم : منظورت چيه , مگه هري اينجا زخمي نشده بود 
با گفتن اين کلمه در ذهنم ياد آن تصويري که هري مي ديد افتادم , همه عنکبوت ها دور تا دور هري را گرفته بودند ولي آنجا مثل روز روشن بود در صورتي که بايد تاريک تاريک مي شد . 
توماس گفت : بگيرينش 
دوتا از سربازانش که همگي جن سرباز بودند به سمت من حمله کردند , سريع ياد آموزش هايي که جمشيد به من داده بود افتادم , با يک حرکت هر دوي آنها را گيج کردم , هنوز شمشيرم آماده بود , نفهميدم چه شد که شمشير را به سمت يكي از آنها روانه کردم , ضربه به قدري محکم بود که آن جن سرباز يکي دو متر پرتاب شد . 
توماس فرياد زد : با اين کارا جرمتو سنگين تر مي کني جناب جاني 
در همين لحظه هري از در داخل شد , از ديدن سالم بودن او خيلي خوشحال شدم . او خيلي نفس نفس مي زد , او هم مثل تمام جن هاي سرباز لباس سياه و يکدستي بر تن داشت , صورت او هم ديگر آن هري مهربان را نشان نمي داد , حالا به جاي آن هري مهربان يک هري جزاب ‘ خوش قيافه و مسمم جلوي من ايستاده بود , صورت او طوري بود که تمام نگاه ها را جذب مي کرد , او با اين لباس ها به جواني بيست و پنج الي سي ساله شباهت داشت , از اين حالت او خيلي خوشم آمد , او طوري نگاه مي كرد كه به من اطمينان خاطر مي داد : هري نفس نفس زنان گفت : اينجا چه خبره 
توماس خنده اي کرد و گفت :ورود غير قانوني به اين دنيا 
هري رو به من کرد و با تعجب به من نگاه مي کرد , او با نگاهش به من مي گفت که بگويم آنها دروغ مي گويند . 
توماس ادامه داد : زندان رفتن يا نرفتنه جاني با تويه هري 
رو به هري کردم و گفتم : به تو چه ربطي داره که من زندون برم يا نه 
هري که خيلي عصباني شده بود رو به توماس کرد و گفت : جاني هيچ ربطي به ماجراي منو ولدمورت نداره 
توماس گفت : اولا اسم ارباب منو اينطور نبر وگرنه بد مي بيني 
هري که خشمش دو برابر شد به سمت توماس رفت و گفت : اگه اسم اونو اونطور بيارم مثلا چه غلطي مي کني 
توماس خيلي از اين برخورد هري عصباني شد و گفت : مواظب حرف زدنت باش 
هري گفت : اگه نمي دوني بدون من از پنج دقيقه پيش يه جن سرباز شدم , پس نمي توني به من دستور بدي , همين الانم که باهات کاري ندارم فقط به خاطر جانيه 
توماس که خيلي عصباني شده بود گفت :پاتر ‘ جاني پيش ما مي مونه تا تو با لرد سياه ملاقات کني 
هري گفت : اگه يه مو از سر جاني کم بشه بلايي سرت ميارم که اونسرش ناپيدا باشه 
توماس گفت : مثلا چه کار مي کني 
هري خشمش چندين برابر شد , انگار که توماس با اين حرف به او فحشي رکيک داده بود , هري دستش را با فاصله کمي نسبت به گردن او نگه داشت , توماس به يکباره از زمين فاصله گرفت و در هوا معلق ماند , هري با دستش کاري کرده بود که انگار از فاصله ي دور گردن او را گرفته بود , توماس داشت دست و پا مي زد , سربازان توماس با حالت آماده به جنگ رو به هري کردند , توماس با دستش به آنها اشاره کرد که کاري با هري نداشته باشند , هري با حرکت بعدي او را به طرفي پرتاب کرد و به سمت من آمد , او کمي مکث کرد تا اعصابش سر جايش بيايد بعد رو به من کرد و گفت :چطور شد که اومدي اينجا 
گفتم : من از چشم تو ديدم که يکي از عنکبوتا دستشو کرد تو شيکم تو ‘ يکشيونم دستشو فرو کرد توي شونت , به خاطر همين نتونستم جلوي خودمو بگيرم . 
هري گفت : حالا فهميدم چي شده ‘ بازم اين ولدمورت پست فطرت يكي ديگرو گول زده ‘ مي فهمم چي مي گي , يه بارم ولدمورت همين بلارو سر من اورد, ولي اون بار من باعث شدم که پدر خوندمو از دست بدم . 
هري كمي مكث كرد و بعد ادامه داد: من که از اون دالون اومدم بيرون , از شانسم ديگه اونجا هيچ عنکبوتي نبود , منم تونستم به راحتي از اونجا خارج بشم 
گفتم : قضيه ي بدون اجازه ديگه چيه ,مگه کسي که بتونه اجازه بگيره مي تونه بياد اينجا 
هري گفت : آره اگه از يه جن ارباب اجازه بگيري مي توني بياي اينجا . 
گفتم : خب ما که جمشيدو داريم پس از چي غم مي خوري , همين الان ازش يه اجازه نامه مي گيرم . 
هري گفت : نبايد به همين راحتي به اونا فهموند که جمشيد از ماست , جمشيد فعلا بزرگترين سلاح ماست در برابر ولدمورت . 
گفتم : گفتي ولدمورت , راستي اون واسه چي مي خواد که تو رو ببينه 
هري گفت : اون گفته که مي تونه منو راضي کنه که از خون پدرو مادرم بگذرمو به اون بپيوندم , اون يا منو احمق حساب کرده يا خودش احمقه ‘ فكر كرده من نمي فهمم مي خواد يه بلايي سر من بياره , به خاطر همينه كه ميخواد منو ببينه . 
گفتم : خب بهش بگو که بهش اعتماد نداري 
هري گفت : مي دوني در مورد چي داري حرف مي زني , اون پدرو مادر منو کشته , تازه دامبلدورم به دستور اون كشته شده. 
گفتم : حالا مي خواي چي کار کني , اخرش اينه که من مي مونم زندون ديگه , مردن که نيست زندون رفتنه ديگه , پس خودتو درگير نکن , بهشون بگو که اصلا من براي تو اهميتي ندارم . 
هري گفت : آخه تو نمي دوني اون زندون با زندوناي عادي خيلي فرق مي کنه , اونجا اجنه هارو زندوني مي کنن نه آدميزادارو . 
گفتم : هرچي باشه از موردن تو که مهم تر نيست 
هري گفت : مطمئن باش که ولدمورت نمي تونه منو بکشه , آخه اون اينجا قراره منو ببينه , اينجام که جرات گردنکشي رو نداره 
گفتم : نمي فهمم , اون مگه اينجاست , اونم مگه يه اجنس 
هري گفت : نه اون با اجازه مارکوس مياد اينجا , اينجام کسي نمي تونه کاري بکنه و قسر در بره 
با صداي بلند گفتم : خب منم سر سه سوت يه اجازه نامه براي خودم جور مي کنم 
توماس که داشت سرفه مي کرد گفت : اگرم بتوني يدونه اجازه نامه براي خودت پيدا کني ديگه نميشه 
به او نگاه کردم , او داشت آن جن سربازي که با ضربه ي من روي زمين افتاده بود را نشان مي داد , از او خون زيادي رفته بود و تقريبا به حالت احتزار بود 
توماس ادامه داد : زخمي کردن يه جن سرباز اونم توي اين بعد حداقل يه سال زندون داره جناب پاتر 
هري با ديدن آن جن سربازي که روي زمين افتاده بود رو به من کرد و گفت : واسه چي اينکارو کردي جاني 
گفتم : اونا داشتن به من حمله مي کردن , منم مجبور شدم که اينکارو بکنم 
توماس گفت: نه خير جناب جاني آنها براي دستگيري شما اومده بودن اينجا . 
هري كه كاملا از كارهاي من نااميد شده بود گفت: مارو يک ساعت تنها بگذاريد تا تصميم بگيرم . 
توماس به سمت آن جني که روي زمين افتاده بود رفت و روي ان طلسمي را انجام داد , خون ريزي او به يکباره بند آمد ‘ توماس او را رها كرد و به سمت در خروجي رفت , دو تن از سربازان او رفتند و زير بغل هاي آن جن سرباز زخمي را گرفتند‘ سپس او را از جايش بلند کردند و از آنجا خارج کردند , توماس وقتي که داشت از در خارج مي شد رو به هري کرد و گفت : بهتره که با لردسياه ملاقات کني وگرنه بايد قيد دوستتو بزني هري پاتر 
هري گفت : برو بيرون 
توماس که خيلي از اين اخلاق هري ناراحت شده بود از در خارج شد , هري رو به من کرد و گفت : پسر اين چه کاري بود که کردي , چرا گفتي که مي توني از يه جن ارباب يه اجازه نامه گير بياري , الان اونا مطمئنن مي فهمن که ما با جمشيد را بطه داريم 
گفتم : خب حالا مي خواي چي کار کني 
هري گفت : اولين کاري که مي کنيم اينه که با جمشيد رابطه برقرار مي کنيم و از اون مي خوايم که بياد اينجا . 
گفتم : خب چرا خودت اينکارو نمي کني 
هري گفت : من نمي تونم با يه جن ارباب رابطه بر قرار کنم , آخه من تو مسابقه هستم و هنوز از مسابقه خلاص نشدم ولي تو مي توني از اون بخواي که بياد اينجا . 
گفتم باشه همين الان باهاش رابطه بر قرار مي کنم 
هري گفت : منم مي رم روي ديواراي اينجا طلسم زد جاسوسي رو اجرا مي کنم که هيچکي نتونه از اتفاقايي كه اينجا ميفته با خبر بشه . 
گفتم : باشه همين كارو بكن . 
سريع با جمشيد رابطه ذهني بر قرار کردم , لحظه اي نکشيد که صداي جمشيد را در ذهنم شنيدم , گفتم : سلام جناب جمشيد 
او هم سلام داد و گفت : نمي تونيم زياد ادامه بديم چون شايد ارتباطمون پيگيري بشه 
گفتم : خب پس لطف کنيد بيايين اينجا تا با هم حرف بزنيم 
گفت : کجا توي قصر 
گفتم : نه توي هزار تو , توي دنايي اجنه 
جمشيد گفت : حالت خوبه جاني ؟ داري شوخي مي کني؟ 
گفتم : جناب جمشيد لطف كنيد سريع تشريف بياريد ‘ توي دردسر بزرگي افتادم ‘ ما الان جلوي در خروجي اونجا هستيم . 
جمشيد گفت : باشه همين الان مي يام . 
هنوز ارتباط را قطع نكرده بودم كه جمشيد جلوي من ظاهر شد ‘ او با ديدن من و هري در آنجا خيلي تعجب كرده بود ‘ ولي اصلا ناراحتيي در او ديده نمي شد ‘ انگار اصلا ناراحتي به او نمي آمد ‘ فقط لبخند روي صورت او جاي داشت ‘ از اين حالت او خيلي خوشم مي آمد ‘ او طي اين چند روزي كه به من درس داده بود من را شيفته خود كرده بود ‘ او به سمت من آمد و گفت : پسر تو اينجا چي كار مي كني 
هري جلو آمد و گفت : تقصير اون نيست ‘ كلاه سرش گذاشتن ‘ اين ولدمورت خوب راهايي بلده كه كسايي مثل منو راحت تو تله بندازه . 
تمام ماجراي اتفاق افتاده براي خودم و تمام اتفاقايي كه براي هري افتاده بود را براي او شرح داديم ‘ هري گفت كه از وقتي به مرحله دوم رسيده اند توماس به او پيشنهاد داده است كه باولدمورت يك ديدار داشته باشند ‘ آنهم در اين دنيا . 
حالا توماس يك چيزي از هري به دست داشت كه مي توانست هري را مجبور كند كه با ولدمورت رابطه اي داشته باشد . جمشيد صبر كرد تا تمام حرف هاي ما تمام بشود بعد رو به من كرد و گفت : خوب كاري كرديد كه قبل از اينكه كاري بكنيد با من تماس گرفتيد ‘ خب جاني ازت مي خوام يه كار مهم براي ما بكني ‘ اونم اينه كه بدون اينكه از قدرتت استفاده كني مثل بچه ادم بزاري اونا هرجاكه مي خوان ببرنت ‘ مطمئن باش تا ولدمورت با هري ملاقات نكنه با تو كاري ندارن ‘ من خودم باهات رابطه بر قرار مي كنم و باقي كاراي ديگه اي كه بايد انجام بدي رو بهت مي گم . 
جمشيد رو به هري كرد و گفت : توام قرارو مي زاري براي پس فردا نيمه شب‘ يعني بعد از اينكه تو مسابقه رو تموم كردي و اگه خدا خواست تونستي يه جن پادشاه بشي مثل من . 
هري گفت : حتما ‘ شما چي كار مي كنيد 
جمشيد گفت : خب تدارك مي بينم ولدمورتو همينجا ساغت كنيم ‘ اين موقعيت خوبيه كه ولدمورتو همينجا گير بندازيمو بديم دست سفيرها ‘ ببينم مي تونه يكي از اونارم بكشه يا نه . 
گفتم : اين سفيرها كين كه اينهمه ازشون دم مي زنيد ‘ اونا چطور مي تونن جلوي ولدمورتو بگيرن 
جمشيد گفت : يه چيز مثل همون هكتور كه اونهمه قدرت داشت ‘ اين قدرتو كسي به دست مياره كه تو مرحله آخر بتونه يه تاجو پيدا كنه ‘ ولي تو مرحله آخر انقدر وقت كم مياري كه نتوني اونو پيدا كني ‘ البته تا حالا فقط ده پونزده نفر تونستن اين مقامو بدست بيارن ‘قوي ترينشونم الان پادشاه دنياي اجنه هستش ‘ منم اگه يكمي زرنگ بازي در مي اوردم مي تونستم اون مقامو بدست بيارم ‘ ولي يه كاري پيش اومد كه اين كارو نكردم . 
گفتم : يعني شما اون تاجو پيدا كردين 
جمشيد گفت : اين حرفارو ول كن بزار براي بعد ‘ راستي هري بهت مي گم كه اصلا دنبال اون نگردي ‘ اونجا همچين تو تنگنا مي افتي كه نتوني به اون فكر كني 
هري گفت : امتحان كردنش كه ضرري نداره 
گفتم : خب اين سفير كه ميگين چه قدرتايي داره 
جمشيد گفت : هيچكي نميدونه اونا چه قدرتايي دارن ‘ اونا هيچ وقت قدرتاشونو لو نمي دن ‘ يعني كسي نمي تونه باعث بشه كه اونا قدرتاشونو نشونشون بدن . 
گفتم : اين يعني چي ‘ پس چرا اونا روي زمين نميان تا قدرت زمينو بدست بيارن 
جمشيد گفت : تو در مورد چيزي حرف مي زني كه براي اونا اصلا ارزش نداره ‘ همونطور كه گفتم ‘ قدرت فقط به درد كسي مي خوره كه جاي استفاده از اونو داشته باشه ‘ اونا اونقدرم كه فكر مي كني قوي نيستا كه بتونن به اين راحتي بيان تو اون دنيا و همه جارو تسخير كنن ‘ اينو بدون كه هميشه دست بالا دست زياده ‘ مطمئن باش كسي هستش كه بتونه جلوي اونا رو بگيره ‘تازه اونا اينجا اينقدر راحت هستن كه فكرشم نمي توني بكني ‘دنياي ما براي اونا هيچ سودي نداره ‘توي دنياي ما اونا پير مي شن ولي اينجاهيچوقت پير نمي شن ‘ تقريبا عمري طولاني تر از اوني كه فكر مي كني بدست ميارن ‘ مطمئن باش كه كسايي مثل اونا هيچ وقت دوست ندارن كه بميرن ‘ تازه خيلي ازاونا نمي دونن كه چه قدرتايي دارن . 
گفتم : من اصلا نفهميدم كه چي گفتي ‘ شما همچين از اونا حرف مي زنين كه انگار هزار بار از شما قوي ترن 
جمشيد گفت : نه اونا خيلي قوي تر از جن هاي پادشاه نيستن ‘ من خودم يكيشونو كشتم ‘ بدبخت انقدر بي ارزه بود كه نتونست حتي يه خطم به من بندازه . 
گفتم : اين كه دليل نمي شه كه وقتي شما اونو كشته باشين پس ضعيف بوده 
جمشيد گفت : اونا خيلي به خودشون قره مي شن ‘ تقريبا تمام جن هاي ارباب و سفير ها خيلي به خودشون قره هستن و اين بهترين راه براي شكست دادن اوناست ‘ تازه اينم مي دونم كه اونا نمي دونن كه چه قدرتايي دارن ‘يكي ديكه رو هم مي شناسم كه تونسته يكي از اونا رو بكشه . 
دوباره منتظر شدم كه اسم ولدمورت را از زبان او بشنوم ‘ اين چند روزه اينقدر از قدرت هاي او شنيده بودم كه فكر مي كردم او مي تواند هر كاري بكند . 
جمشيد بعد از كمي مكث ادامه داد : اون خود سالازار اسليترين بوده ‘ البته كمي هم كمك گودريك گريفيندور هم باهاش بوده ‘ همونطور كه گفتم سفير ها خودشون نمي دونن چه قدرتايي دارن ‘ ولي اينجا چند تا از آونا هستن كه مطمئنم مي تونن جلوي ولدمورت بايستن 
گفتم : خب چطور مي خواي ولدمورتو بسپري به دستاي اونا 
جمشيد گفت : من مدركايي دارم كه مي تونم ثابت كنم كه ولدمورت مارگارتو كشته ‘ همين كافيه كه سفيرا نزارن حتي يه لحظه هم زنده بمونه ‘ خب زود باشين برين تا دير نشده ‘ راستي هري از توماس بخواه كه بزاره با جاني ارتباط داشته باشي . 
گفتم : اليور گفته كه توي اين بعد اصلا باهاش تماس نگيرم 
جمشيد گفت : خودم مي دونم كه اون توي اين بعد با كسي تماس نمي تونه بگيره چون خيلي راحت لو ميره . 
گفتم : حالا من به چه درد هري مي خورم 
جمشيد گفت : خب مي توني پيغاماي منو بهش برسوني ‘ البته با رمز ‘ تازه هميشه دوتا عقل از يه عقل بهتر كار مي كنه . 
گفتم : من مي تونم به راحتي همه افراد توماس و خودشو بكشم ‘ اونام كه هيچي به اين اجنه ها نگفتن 
جمشيد گفت : اونا كاري كه قرار نيست بكنن ‘ فقط تو وقتي كه داري از اينجا خارج مي شي اگه بي اجازه اين سفير ها باشه يه جايي بين دنياي خودمون و اين دنيا گم مي شي ‘ اگه هم بتوني از اين دنيا خارج بشي سفير ها ميان دنبالت و بايد تو بميري ‘ اينو بدون كه خيلي بزرگتر از شما هام نتونستن از دست سفيرها در برن . 
فهميدم كه كاري از من ساخته نيست به همين خاطر ديگر چيزي نگفتم ‘ بعد از كمي مكث جمشيد گفت : خب من ميرم با اعضاي گروه يه ملاقاتي داشته باشم ‘ شايد فكر بهتري داشته باشن ‘ من رفتم شما هم همون كارايي رو بكنين كه ازتون خواستم . 
جمشيد اين را گفت و به يكباره غيب شد ‘ هري به سمت من آمد و دستش را روي شانه ي من گذاشت و گفت : خب آماده اي كه بزرگترين ريسك زندگي تو بكني ‘ راستي ببخش همش تقصير من بود كه اين بلا به سرت اومد . 
گفتم : بابا اين حرفا چيه ‘ حالا خداروشكر كه بلايي سرت نيومد ‘ اين خيلي بهتر از اون بود كه مي يومدم اونجا و مي ديدم كه تو مردي . 
هري لبخندي زد و مرا به سمت در خروجي به آرامي حل داد ‘ ديگر با خيالي راحت به سمت در و كام خطر مي رفتم ‘ خوب مي دانستم كه وقتي خودم را با دست هاي خودم به آنها تسليم كنم ديگر كاري از دستم بر نمي آمد ‘ ولي با حضور جمشيد خيالم راحت بود ‘ او واقعا خيلي بيشتر از چيزي كه نشان مي داد قوي بود . 
هري گفت : اين جمشيد عجب آدميه 
گفتم : آره اون خيلي مهربون رفتار مي كنه ‘ تازه خيلي هم اطلاعاتش زياده 
هري گفت : همينطور قدرتش ‘ من خيلي خوب مي دونم كه خيلي از اين سفيرها نمي تونن جلوش در بيان ‘ ما تا وقتي كه جمشيدو كنار خودمون داريم مي تونيم با خيال راحت جلوي ولدمورت بايستيم 
گفتم : پس به نظر تو هم اون آدم قوييه 
هري گفت : تو تا حالا جنگ كردن جن هاي پادشاهو نديدي به خاطر همينه كه نمي دوني اون چه قدرتايي داره 
گفتم : حالا اگه يه جن پادشاه شدي مارم تحويل مي گيري 
هري گفت : مردشور اون پستو ببرن كه باعث بشه دوستي من و تو به هم بخوره . 
هري هم همان حرفهايي كه من به او زده بودم را تحويل خودم مي داد ‘ هر دور غافل از اتفاقاتي كه قرار بود برايمان بيافتد مي خنديديم ‘ هري بعد از اينكه طلسم هاي ضد جاسوسي را غير فعال كرد ‘ در خروجي را باز كرد ‘ توماس پشت در ايستاده بود 
اينبار او با سه تن از سربازانش جلوي در ايستاده بودند ‘ او با ديدن هري دوباره آن قيافه خشمگين خودش را گرفت و گفت : خب چي شد 
هري به سمت او رفت و اينقدر به او نزديك شد كه توماس يك قدمي عقب رفت ‘ هري گفت : خب جاني مال شما ‘ ولي واي به حالت اگه بلايي سر جاني بياد ‘ مطمئن باش كه حتي شده جونمو مي دم تا تو رو از روي دنيا محو كنم . 
توماس گفت : اگه تو با لرد سياه ملاقات كني هيچ بلايي به سر جاني نمياد . 
هري گفت : مي خوام جاني آزاد باشه تا هر وقت كه خواست با من رابطه بر قرار كنه ‘ اگه يه لحظه فكر كنم كه تو با اون بد رفتاري كردي خودم پدرتو در ميارم . 
گفتم : من خودم مي تونم از پس اين يكي بر بيام . 
توماس گفت : اگه تحديداتون تموم شد زود باشين من مي خوام برم 
هري گفت : خب به ولدمورت بگو كه پس فردا نيمه شب مي بينمش ‘ اونم توي اين دنيا 
توماس گفت : حتما به جناب لرد سياه مي گم و جوابشو به شما اطلاع مي دم . 
هري رو به من كرد و گفت : خب من مي خوام برم ‘ حتما هرجا كه خواستن ببرنت به من اطلاع بده ‘ من منتظرم . 
بعد چشمكي به من زد ‘ من هم لبخندي به او زدم و گفتم : باشه حتما. 
هري به طرف انتهاي سالن حركت كرد و چيزي نكشيد كه از نظر ها ناپديد شد . 
توماس به سمت من آمد و گفت : خيلي دلم مي خواد بهونه اي دستم بدي كه حسابتو برسم. 
گفتم : خب بريم 
توماس به دو تن از سربازانش دستور داد كه دستهاي مرا بگيرن ‘ به محض اينكه آنها دست هاي مرا گرفتند‘ در جا آپارات كرديم . 
در جايي كه مثل يك دخمه زير زميني بود ظاهر شديم ‘ توماس هم در آنجا ظاهر شد ‘ توماس به سمت من آمد و گفت : شمشير 
گفتم : شمشيرم بجز دست من دست هيچكي نمي ايسته 
توماس گفت : گفتم شمشيرو بده به من 
شمشيرم را كشيدم ‘ دوباره شمشيرم مثل چند دقيقه پيش يعتي هنگام ورودم به اين جهان شروع كرد به درخشش ‘ همان حاله ي آتش روي آن تشكيل شد ‘ توماس با ديدن اين شمشير يك قدمي عقب رفت و گفت : خب بدش به من 
شمشير را بر عكس كردم و به دست او دادم ‘ به محض اينكه او شمشير را در دست گرفت ‘ آن را رها كرد و شمشير روي زمين افتاد ‘ او كف دست هايش را بالا آورد و من كف دستهاي او را ديدم ‘ كف دستهايش كاملا سوخته بود ‘ او سريع با يك طلسم كف دستهايش را دوباره به حالت اول برگرداند و گفت : فكر كردي با اين كارا مي توني مانع من بشي 
گفتم: نمي توني دست بهش بزني 
توماس گفت : اينطور فكر مي كني 
گفتم : فكر نمي كنم مطمئنم 
توماس شروع كرد به امتحان كردن طلسم هاي مختلف روي شمشير ‘ طلسم هايي كه او روي شمشير اجرا مي كرد واقعا داشت يواش يواش شمشيرم را مغلوب مي كرد ‘ براي همين خاطر در ذهنم يك دستور به شمشيرم دادم كه از خودش دفاع بكند . 
شمشير به يكباره جان گرفت و بالا آمد و رو به روي توماس قرار گرفت 
توماس كه معلوم بود خسته شده است از بس كه روي آن شمشير طلسم انجام داده بود گفت : خب مي توني پيش خودت نگه ش داري 
لبخندي زدم و دستم را روي دسته ي شمشير گرفتم و با اشاره اي تيغه ي ان را محو كردم ‘ آن را سريع در ردايم كردم و گفتم : حالا كجا بايد برم . 
توماس به دو جني كه همراه من بودند گفت : مي تونيد ببرينش . 
توماس رو به من كرد و گفت : راستي مطمئن باش كه نمي توني از اين قصر فرار كني . 
گفتم : اينجا يه قصره ‘ فكر كردم خرابس 
توماس گفت : تو الان توي سياه چالاي اين قصري ‘ مطمئن باش كه نمي توني از اينجا خارج بشي ‘ البته اگه هم بتوني خارج بشي بايد بري پيش سفيرها ‘ از دست اونا ديگه نمي توني در بري . 
دو جن سرباز مرا به سمت جلو راهنمايي كردند ‘دور تا درو اين دالان پر بود از زندان هايي كه مثل زندان هاي خودمان بودند ‘ در بعضي از زندان ها وسايل شكنجه هاي مخصوص جادوگران بود ‘ در بعضي از زندان ها هم اسكلت هاي انسان بود كه معلوم بود از بس در اين زندان ها مانده اند مرده بودند ‘ ولي در كل حتي يك موجود زنده هم در اين زندان ها وجود نداشت ‘ هرچه به سمت جلو مي رفتيم زندان ها كوچك و كوچك تر مي شدند ‘ دو جن سرباز مرا جلوي يكي از سلول ها كه خيلي كوچك بود نگه داشتند و در آنجا را باز كردند ، بوي مطئفني هم از آن سلول بيرون مي زد ، آنجا خيلي كثيف تر از آنچيزي كه فكرش را مي كردم بود . 
گفتم : من بايد برم اين تو 
يكي از جن هاي سرباز گفت : برو تو 
ياد حرف هاي جمشيد افتادم كه گفته بود قدرتم را به آنها نشان ندهم . به خاطر همين به انها چيزي نگفتم و از در داخل شدم . 
آنها بعد از اينكه در را بستند چندين طلسم راهم روي درب اين زندان گذاشتند و از جلوي در غيب شدند . 
من روي يك تكه سنگي كه انگار تخت خواب اين سلول بود نشستم و به دور و اطراف نگاه كردم ‘مشغول خواندن يك يادگاري روي ديوار بودم كه ارتباط ذهني من با هري برقرار شد ‘ هري گفت : سلام جاني حالت خوبه 
گفتم : آره ‘ چند دقيقه اي نميشه كه اوردنم به اتاقم 
هري گفت : جات خوبه 
گفتم : خوبم ‘ اتاق از اين بهتر نمي شه 
هري گفت : فكرشو نمي كردم كه يه اتاق در اختيار تو بزارن 
گفتم : خب ديگه . 
هري گفت : فقط براي اين تماس گرفته بودم كه ببينم حالت خوبه يا نه . 
گفتم : مسابقه ي بعدي چيه و كجاست 
هري گفت : طبق معمول فردا صبح ساعت هشته ‘ مسابقشم اينطور كه ميگن بسته به شانست بايد با بيست تا از چند نوع موجوداتي كه برات در مياد مبارزه كني ‘ البته اين قرعه كشي كاملا ناعادلانس ‘ اونا بر مبنايي كه ببينن ضعيفي برات اون موجوداتو انتخاب مي كنن ‘ يعني اگه ببينن كه قوي هستي برات موجودات سختو انتخاب مي كنن و اگه ببين كه ضعيفي موجودات ضعيف تري رو انتخاب مي كنن . 
گفتم : اين كه خيلي خوبه. 
هري گفت : نه اين اصلا خوب نيست نمي دوني من به خاطر اين مرحله چقدر سختي كشيدم ، اگه مسابقه س بايد براي همه يكي باشه نه اينكه براي قوي ترا قوي تر و براي ضعيف ترا ضعيف تر . 
گفتم : حالا منظورت از موجودات ي كه برات در مياد چيه . 
هري گفت : اين موجودات احتمال داره هر موجودي باشن ‘ حتي جادوگراي معمولي ‘ يا جن هاي سرباز ‘ ولي جن هاي بالاتر از جن هاي سرباز تو اين مرحله باهات مبارزه نمي كنن . 
گفتم : يعني شايد يهو بيست تا جن سرباز بريزن سرت 
هري گفت : اين يه شانس خوبه كه آدم با بيست تا جن مثل خودش مبارزه كنه ‘ اينو بدون كه منم يه جن سربازم ‘ اين اوج خوش شانسيه كه من جلوي بيست تا جن سرباز بيفتم 
گفتم : خودت كه گفتي فقط نهايت جن هايي كه مي تونن تو اون مسابقه شركت كنن جن هاي سربازن ‘ مگه قوي تر از اونا هم هست . 
هري گفت : آره مثلا بيست تا مار باسيليسك ‘ يا بيست تا ترول غار نشين ‘ يا بيست تا قول واقعي ‘ يا بيست تا شواليه مثل خودت ‘ 
گفتم : راست مي گي ها خيلي چيزا هستش كه خيلي بد تر از بيست تا جن سرباز هستش . 
هري گفت : دوست داري فردا هم از چشماي من مسابقه رو تماشا كني . 
گفتم : البته كه دوست دارم 
هري گفت :اي بابا ، فكر نمي كردم بعد از اتفاقي كه امروز برات افتاد بازم بخواي كه از چشم من شاهد جريانا باشي . 
گفتم : فكر كردي من با اين چيزاي كوچيك پا پس مي كشم . 
هري گفت : هر جور دوست داري ولي اينبار حتي ديدي كه دارن تيكه تيكمم مي كنن نمي ياي ‘ من خودم يه چيزايي دارم كه وقتي خيلي به كمك احتياج داشتم از اونا استفاده مي كنم ‘ پس نمي خواد خودتو به خطر بندازي ‘ تازه اگه يه جن ديگه تو رو توي اين دنيا ببينه تموم كارامون خراب مي شه . 
گفتم : خب بابا بيا و خوبي كن 
هري گفت : ناراحت كه نشدي ‘ مطمئن باش كه كار امروزتو يه روز جبران مي كنم . 
گفتم :خب حالا مي توني بري من مي خوام بخوابم 
هري گفت : تازه ساعت پنج بعد از ظهره تو مي خواي بخوابي 
گفتم : آره مي خوام از همين حالا بخوام . 
هري گفت : خب پس خدا حافظ 
نمي خواستم بيشتر در مورد كار امروزم صحبت كنم ‘ از اينهمه بي فكري خودم واقعا خجالت مي كشيدم ‘ اگر آن كسي كه مرا گول زد، خود ولدمورت بود حالا ديگر من مرده بودم يا خود هري مرده بود ‘ آخر من نمي دانستم كه مي شود ذهن كسي را دنبال كرد و آن را عوض كرد ‘ اين كار خيلي مهمي بود ‘ اگر من هم مي توانستم در مدرسه اين كار را بكنم خيلي به دردم مي خورد ‘ تا حالا فكر مي كردم كه فقط مي شد جاسوسي كرد ولي نمي دانستم مي شود كه مسير آن را هم منحرف كرد . 
افكاري ذهن مرا به هم مي ريختن و تمركزم را به هم مي زدند ‘ آنها اين بودند كه وقتي هري پيش ولدمورت برود و با او درگير بشود شايد جانش را از دست بدهد ‘ ولدمورت خيلي باهوش بود ‘ او حتما فكر پليدي داشت كه هري را دعوت كرده بود . 
سرم را محكم تكان دادم تا اين افكار بد از من دور بشوند ‘ به دور و برم نگاهي دوباره انداختم ، سرم از بوي بدي كه در اين سلول پيچيده بود كم كم داشت درد مي گرفت ، روي آن تخته سنگ دراز كشيدم و به مسابقه فردا صبح هري فكر كردم ‘ پيش خودم فكر مي كردم كه اگر هري با چندين جن سرباز درگير بشود مي تواند آنها را شكست بدهد يا نه ‘ با حركتي كه او در مقابل توماس انجام داده بود خودم را اميدوار مي كردم كه او مي تواند از پس بيست تا جن سرباز بر بيايد ‘ اگر او باسيليسكش را هنوز در كنارش داشت مي توانست به راحتي از اين مرحله سر بلند بيرون بياييد . 
با فكر كردن به باسيليسك او ياد حرف هاي هري افتادم او گفته بود كه يك جن خانگي را توانسته به اين بعد بياورد و از او بخواهد كه به باسيليسكش كمك بكند ‘ ياد مايكل جن خانگي خودم افتادم ‘ او مي توانست اين سلول را براي من كمي بزرگتر و راحت تر بكند به خاطر همين سريع گفتم : مايكل 
چيزي نكشيد كه جن خانگي من جلوي من ظاهر شد و وقتي اين سلول را ديد با تعجب گفت : جناب جاني اينجا چي كار مي كنيد ؟ شما الان توي زندانيد؟ چه كسي جرات كرده شمارو توي زندون بندازه ، 
گفتم : خب خب يكمي يواش تر يكي يكي 
مايكل گفت : اينجا چي كار مي كنيد ؟ 
گفتم : خب اينطور خوب شد ‘ بايد بگم كه براي كمك به كسي اومدم اينجا اونوقت گفتن بي اجازه اومدي اينجا پس بايد زندوني بشي 
مايكل گفت : تا جايي كه من از پدرو مادرم شنيدم زندون شياطين خيلي بايد بدتر از اينا باشه 
گفتم : خب به خاطر بعضي چيزا كه نبايد بدوني منو اوردن اينجا . 
مايكل گفت : خب امري داشتي 
گفتم : مي خواستم اينجارو يكمي راحت تر بكني كه من راحتتر بتونم اينجا بخوابم ‘ از جايم بلند شدم و تخت سنگي كه به عنوان تخت خواب در آنجا گذاشته بودند را به او نشان دادم 
مايكل گفت : همين الان 
او دستش را بالا آورد ‘ دوباره زمين و زمان شروع كرد به چرخش ، من هم سريع چشمانم را بستم و منتظر شدم كه حالت چرخش وارانه بايستد ، وقتي كه ديگر احساس چرخش نكردم چشمانم را باز كردم ،وقتي كه چشمانم كاملا باز شد ديدم كه در يك اتاق بزرگ و باشكوهي هستم ‘ اين اتاق كمي قشنگ تر از اتاقي كه قبلا داشتم بود ‘اين اتاق حتي يك پنجره هم به فضاي باز داشت كه معلوم بود كه جادويي است ،به در زندان نگاه كردم ، در هنوز به شكل در زندان بود ، خيلي خنده دار بود اتاقي به اين زيبايي چنين دري داشته باشد ، به وسايل اتاق نگاه كردم ، ياد آپاراتي كه با اليور كردم افتادم ‘ خراب شدن اتاقم و ... 
رو به مايكل كردم و گفتم : ايول بابا اينجارو بهشت كردي ‘ حالا بگو ببينم از اتاقم چه خبر 
مايكل گفت : من سريع فهميدم كه شما از اونجا به اين بعد آپارات كرديد ‘ ولي چيزي نگفتم ‘ متاسفانه به جاي اتاق شما يه فضاي باز توي طبقه سوم ايجاد شده بود و همه وسايل هاي شما هم از بين رفتن ‘ شما نبايد از اونجا به اين دنيا آپارات مي كرديد . 
گفتم : حالا چي كارش كرديد 
مايكل گفت : به كمك باقي جن هاي خونگي قصر اونجارو درست كرديم ‘ سعي كردم مثل اولش بشه ولي هر كار مي كردم مثل اولش نمي شد . 
گفتم : دستتون درد نكنه ‘ راستي از اون دنيا چه خبر 
مايكل گفت : غير از قضيه پدر بزرگتون هيچي 
گفتم : مگه از پدر بزرگم خبري شده 
مايكل گفت : مگه شما نمي دونيد كه چي شده 
يك لحظه زبانم بند آمد ‘ پيش خودم فكر كردم كه پدر بزرگم كشته شده است ‘ نمي دانم چرا ولي يك لحظه فكر كردم كه پدر بزرگم مرده است . 
مايكل گفت : ايشونو بزرگان خاندان هاي ديگر خون اشامان و جناب كاهن اعظم را در بيمارستان قصر بستري كرده اند 
با شنيدن اين كلمات يغه ي مايكل را گرفتم و از روي زمين بلندش كردم و در چشمان او زل زدم 
مايكل كه با لكنت حرف مي زد گفت : پ ... پدر ...بزرگ شما زنده هستن 
او را رها كردم و گفتم : مگه كسي هم مرده 
مايكل كه دوباره به خودش مسلط شده بود گفت : بزرگ خاندان گاست ها مرده ‘ بزرگ خاندان فانتوم هم اصلا حال خوبي ندارن ‘ كاهن اعظم هم نيمي از بدنش سوخته است و بيهوش هستن 
گفتم : پدر بزرگ .... پدربزرگ حالشون چطوره 
مايكل گفت : ايشون هم زخم عميقي برداشته اند ‘ ولي حالشان از همه ي آنها بهتر است 
سريع با پدر بزرگم رابطه ذهني بر قرار كردم ولي صدايي نيامد ‘ دوباره امتحان كردم ولي صدايي نيامد ‘ رو به مايكل كردم و گفتم : پس چرا جواب نميده 
مايكل گفت : خوب ايشون هم بيهوش هستن ‘ اونارو جناب جمشيد اوردن توي قصر 
سريع با جناب جمشيد را بطه بر قرار كردم ‘ قبل از اينكه صداي او را بشنوم گفتم : حال پدر بزرگم خوبه 
جمشيد گفت : سلام جاني از بابات پدر بزرگت خيالت راحت باشه ‘ شما با اين كارتون باعث شدين كه اونا نجات پيدا بكنن ‘ اگه يه ساعت دير تر مي رسيدم هر چهارتاشون مي مردن . 
گفتم : الان حالش چطوره 
جمشيد گفت : حال پدر بزرگت خوب ميشه ‘ البته يكمي وقت مي بره ‘ تو هم زياد نگران نباش 
گفتم : چطور شد كه اين بلا سرشون اومد . 
جمشيد گفت : رفته بودن اون چيزي رو كه روي دستت مي نويسمو پيدا كنن كه اين بلا سرشون اومده 
چشمانم را به سمت دستانم گرفتم و آنها را نگاه كرد‘حروفي داشتند روي پشت دست راست من تشكيل مي شدند ‘ كم كم حروف كنار هم قرار گرفتند و كلمه هروكراس هاي ولدمورت را تشكليل دادند . 
همه چيز دستم آمد ‘ آنها براي اينكه يكي از هروكراس ها را پيدا بكنند و اين بلا بر سرشان آمده بود . 
جمشيد ادامه داد ‘ شما با كاري كه امروز كردين باعث شدين كه من برم پيش اونا تا ببينم چه خبره و با اونا مشورت كنم كه ديدم اينطور شده ‘ ديگه نمي تونم بيشتر با تو حرف بزنم ، شايد بتونن مسير ما دوتا رو پيدا كنن ‘ پس خداحافظ . 
جمشيد خداحافظي كرد و مرا با هزاران سوال و يك عالم نگراني تنها گذاشت ‘ حال بزرگترين حامي من الان خوب نبود ‘ شايد هم خيلي به مرگ نزديك بود ولي اينها به خاطر من چيزي نمي گفتند ‘ از نگراني داشتم مي مردم كه به ياد مايكل افتادم ‘ سريع رو به مايكل گفتم : مايكل برو بالاي سر پدر بزرگم و بزار از چشمات پدربزرگمو ببينم . 
مايكل گفت : من يه جن خونگي هستم و نمي تونم اين كارو براي شما بكنم ‘ خودتون هم مي دونيد اين كار براي ما خيلي سخته ‘ شايد بين اين كار بميريم . 
گفتم : پس مايكل من به عنوان ارباب تو به تو دستور مي دم راستشو بگي كه حال پدر بزرگم خوب ميشه يا نه ‘ اصلا اون زندس 
مايكل گفت : جن خونگيه درمانگاه گفته كه ايشون حداكثر تا يك هفته ديگه مي تونن هر كاري كه بخوان بكنن . 
خيالم راحت شد ‘ حالا كمي آرام تر از قبل شدم ‘ كم كم از آن حالت بهت زدگي خارج مي شدم كه ياد بزرگان خاندان ها و كاهن اعظم افتادم 
رو به مايكل كفتم : حال بزرگان خاندان ها وكاهن اعظم چطوره 
مايكل گفت : فقط بزرگ خاندان گاست ها كشته شده اند ‘ حال بزرگ خاندان فانتوم هم تعريفي ندارد ولي احوال كاهن اعظم به مراتب از همه ي آنها بهتر است ‘ جن خانگي درمانگاه گفته كه ايشون فردا به زندگي واقعي خود بر مي گردد و مي تواند هر كاري كه بخواهد انجام بدهد . 
ناراحتي تمام وجودم را گرفت ‘ با اينكه بزرگ خاندان گاست ها با من مهربان نبود ولي هميشه يكجور هواي مرا داشت ‘ او معلم من هم بود ‘ او به خاطر پدربزرگ و من حاضر شده بود قوانين خاندان خود را زير پا بگذارد و به من اموزش بدهد ‘ ما از قبل ها با هم رابطه ي خوبي نداشتيم تا اينكه پدربزرگم و بزرگان هر دو خاندان در يك مدرسه بزرگ شده بودند ‘ آنها همديگر را مثل برادر دوست مي داشتند ولي حالا كه پدر بزرگم يكي از انها را از دست داده ديگر نمي شود انتظار داشت كه همان پدر بزرگ دوست داشتني چند هفته پيش بشود ‘ حالا كه بزرگان خاندان ها كشته و زخمي شده اند ديگر جامعه خون آشامان را حرج و مرج مي گرفت ‘ ديگر دايي من تنها سكان دار خون آشامي بود كه الان در دنياي ما بود ‘ او حتما الان از زنداني شدن من باخبر شده بود پس مي توانست به راحتي هر كاري كه دلش بخواهد را انجام بدهد ‘ الان توي بدترين مخمصه اي كه مي شد فكر كرد گير كرده بودم ‘ از يك طرف بايد به خاطر گير انداختن ولدمورت در اين زندان مي ماندم از طرفي ديگر بايد به آن دنيا بر مي گشتم تا تمام اوضاع را مورد بررسي قرار دهم ‘ حال كه پدر بزرگم در بستر بيماري بود بايد من جاي او را مي گرفتم و در مورد مسائل تصميم مي گرفتم ‘ شايد يكي از خون آشامان مي خواست كه با من مبارزه كند ‘ آن وقت من كه انجا نبودم پس بايد اميدوار مي شدم كه لژيون هاي من جلوي او را بگيرند ‘ وقتي كه به اين موضوع فكر كردم فهميدم كه كار دوران تخت و تاج پادشاهي من تمام است ‘ حالا بهترين فرصت بود كه دايي ام از اين فرصت استفاده كند و زمام امور را به دست بگيرد ‘ حالا او حتي من را هم جلوي خودش نداشت ‘ او مي توانست با يك مصاحبه به مردم بقبولاند كه من از ترس او فرار كرده ام . با فكر كردن به اين موضوع هم ‘ خونم به جوش مي آمد ‘پيش خودم فكر كردم كه حتما بلايي كه بر سر پدر بزرگ و دوستانش آمده شايد به خاطر همين موضوع بوده ‘ هري هم بهانه اي بيش نبوده تا ولدمورت بتواند به پاس خدمات ارزنده اي كه وزيرم يعني دايي ويليام در حق او كرده بود پادشاهي دنياي خون آشامان را به او هديه بدهد ‘ دايي ام ديگر به آخرين آرزوي زندگي خودش مي رسيد . 
اينها افكاري بودند كه در سر من مي گذشتند ‘ از بس كه اين افكار براي من سنگين بودند ‘ از سر درد داشتم مي مردم ‘ بلكل ماجراي بيماري پدربزرگم را فراموش كرده بودم ‘ حالا كه تمام ماجرا هاي امروز را مانند پازل كنار هم مي گذاشتم به اين نتيجه مي رسيدم كه همه ي اين كارها به خاطر دنياي خون آشامان بوده ولي ولدمورت مي توانست من را با دست خودش بكشد ‘ يا همينجا به دست زندان شياطين بيندازد ‘ پس همه چيز به خاطر دنياي خون آشامان نبوده ‘ ولدمورت با اين كارش مي خواسته با يك حركت هم از شر هري خلاص بشود هم از شر من و پدر بزرگم ‘ او ديگر با پادشاه شدن دايي ويليام تمام دنياي خون آشامان را نيز در اختيار داشت ‘ فكر كنم با شكستي كه گرگينه هاي او از ما خرده بودند به فكر افتاده بود از خود ما استفاده كند ‘ ولدمورت واقعا باهوش ترين كسي بود كه من در زندگيم ديده ام ‘ او از جايي فكر مي كرد كه به عقل هيچ ابولبشري نمي رسيد ‘ خيلي دلم مي خواست با يك كسي در اين مورد مشورت كنم ‘ ولي با چه كسي ‘ مطمئنن اگر اين نكات را با هري در ميان مي گذاشتم هم امكان لو رفتن را داشت هم امكان اينكه او را ناراحت كنم بود ‘ او مي خواست فردا يك امتحان مهم را بدهد پس نمي شد كه فكر او را مشغول كرد ‘ اگر هم مي خواستم با جمشيد مشورت كنم جن ها متوجه حضور او در كنار ما مي شدند ‘ او نبايد به همين راحتي ها لو مي رفت ‘ بزرگان خاندان ها و پدر بزرگم هم كه حال خوبي نداشتند و نمي شد با آنها صحبت كرد ‘ كاهن اعظم هم در شرايط خوبي نبود پس فقط مي ماند اليور 
اليور ..... اليور ...... اليور اين فكري بود كه ذهنم را مشغول كرده بود ‘ اگر به حرف او گوش مي دادم الان راضي بودم ‘ شايد بعد از فهميدن ماجرا به خودم مغرور مي شدم كه اين كار را نكردم ولي حالا كه در اين مخمصه افتاده ام همش به اين خاطر بود كه به حرف او گوش ندادم و او را تحديد كردم كه خودم را مي كشم ‘ حتما او الان از دست من ناراحت شده بود كه چرا به حرفش گوش نداده ام ‘ شايد اگر به حرفهايش گوش مي دادم مي توانست مرا راضي كند كه به اين دنيا نيايم ‘ يا شايد باعث مي شد كه من فكر مطمئن تري بكنم ‘ قبل از اينكه به اين دنيا بياييم ‘ حالا كه همه چيز اينطور شده بود فهميدم كاري كه من كردم از كاري كه هري كرده بود احمال داشت به مراتب بدتر هم بشود ‘ هري با اينكه گول ولدمورت راخورده بود حداقل كاري كه كرده بود اين بود كه به مردم ثابت شد كه ولدمورت وجود دارد و آمده است ‘ ولي من با اين كارم فقط بدبختي پشت بدبختي را براي خودم و تمام خون آشامان جهان درست كرده ام ‘ حالا مي فهمم كه هري در اين مورد هم از من جلو افتاده است ‘ اگر ولدمورت پدر خانده ي او را كشته بود ‘ حالا تمام لژيون هاي مرا مي كشت و زندگي تمام خون آشامان را به خطر مي انداخت ‘ من بايد فكري مي كردم ‘ نبايد مي گذاشتم كه به همين راحتي تاج و تخت پادشاهي را از بليد ها بگيرند ‘ آن هم با اينهمه خفت و خواري ‘ اليور گفته بود كه در مواقعي كه خيلي ضروري بود مي توانم با او تماس بگيرم ‘ حالا از هر موقع ضروري اي ‘ ضروري تر بود ‘ ياد مايكل افتادم كه هنوز در كنار من بود ‘خواستم از او كمك بگيرم كه قوي ترين طلسم هاي ضد جاسوسي اي كه بلد بود را روي اين زندان كه الان به يك اتاق مجلل مبدل شده بود بگذارد تا هيچ جني نتواند از اينجا جاسوسي بكند ‘ 
اين كار را از او خواستم ‘ مايكل هم سريع چندين طلسم خيلي قوي را روي اتاق گذاشت ‘ خودم هم قوي ترين طلسم هاي ضد جاسوسي اي كه بلد بودم را روي اين اتاق با شمشيرم گذاشتم ‘ من وقتي كه به موضوعي فكر مي كردم خيلي سريع چندين طلسم كه تا حالا اسمش را هم نشنيده بودم در ذهنم جاري مي شد ‘ اينها همه طلسم هايي بودند كه اليور بلد بود ‘ بلاخره بعد از يك ساعتي فعاليت مطمئن شدم كه ديگر هيچ گونه جاسوسي اي نمي شود از اينجا كرد ‘ در ذهنم بلند فرياد زدم جناب اليور ... جناب اليور .... 
صداي اليور در گوشم گفت : مگه نگفتم توي اين بعد با من تماس نگير 
گفتم : اتفاق خيلي مهمي افتاده است ‘ من تمام طلسم هاي ضد جاسوسي اي كه بلد بودم را روي اينجا گذاشتم تا نتوانند جاسوسي بكنند 
اليور گفت : پس اين طلسمي هم كه من مي گمو با شمشير انجام بده تا هيچ كس نتونه جاسوسي بكنه 
گفتم: باشه 
شمشيرم را كشيدم و در زمين فرو كردم و با دو دستم آن را به زمين فشار دادم ‘ مطمئن بودم طلسمي را كه اليور انتخاب مي كند يكي از قوي ترين طلسم ها خواهد بود پس بايد شمشيرم را به اين صورت به زمين فرو مي كردم كه قدرتم را به سرعت به زمين تخليه بكند تا ضرري به من نزند ‘ وقتي كه به حالت ايستاده شمشير را در زمين كردم در ذهنم گفتم : من آمادم . 
اليور طلسمي را در ذهنم گفت ‘ من هم تكرار كردم ‘ به محض اينكه طلسم را كامل بر زبان اوردم ‘ احساس كردم تمام قدرتم از دست هايم خارج شد و به شمشير منتقل شد ‘ به يكباره تمام اتاق چندين برابر روشن شد ‘ چند لحظه اي گذشت تا تمام آن نور خيره كننده از بين رفت ‘ احساس خستگي زيادي مي كردم ‘ اليور گفت : تو الان كجايي 
گفتم : توي زندون 
اليور گفت : خب بزار ببينم پس احتمال داره كه يكي نزديك بشه و بشنوه كه منو توبه هم چي مي گيم ‘ اينو بدون هميشه يه ضد طلسم هستش كه بتونه طلسمي به اين قويي رو هم از بين ببره ‘ يه سنگي چيزي پيدا كن كه روش يه طلسم انجام بدم تا بزاري بيرون در 
گفتم : واسه ي چي 
اليور گفت : روي سنگ يه طلسم انجام مي ديم كه هركي بهش نزديك بشه گمراه بشه و ياد كارهاي نكرده اي كه بايد انجام بده مي افته ‘ اگه هم كار انجام نداده اي نداشته باشه ‘ فكر و خيالاتي به سرش مي زنه كه خودشو خيلي زود از اينجا دور مي كنه 
گفتم : خب چي باشه بهتره
اليور گفت : يه لباس باشه بهتره ‘لباسو مي تونيم طوري طلسم كنيم كه به شكل انسان بيرون وايسته تا طرف مقابل فكر .كنه خيالاتي شده تازه شايدم بترسه و نزديك نشه ‘ راستي اينجا عجب زندونيه كه شمشيرتو ازت نگرفتن 
گفتم : قضيه ش مفصله باشه بهتون مي گم 
اليور گفت : راستي يه دست لباس توي اين زندونت پيدا مي شه كه مثل آدميزاد در بياد . 
بي اختيار دستم را به سمت جيبم بردم و آن تكه پارچه را كه فرد و جرج به من داده بودند را بيرون آوردم و جريان آن را براي اليور تعريف كردم ‘ اليور هم از اين ايده ي فرد و جرج خيلي خوشش آمد ‘ آن را بيرون در انداختم و روي آن طلسمي را كه اليور گفت انجام دادم ‘ بعد او را به حالت موميانه اش در آوردم 
بعد از اين كار به سمت مبلي كه در گوشه اي از اين زنداني كه الان به اتاق تبديل شده بود رفتم ‘ مايكل همينطور ايستاده بود و به موميايي نگاه مي كرد ‘ در يك لحظه مايكل گفت : جناب جاني اگه با من كاري ندارين من بايد برم ‘ همين الان ياد كاري افتادم كه بايد قبل از آمدن به اينجا انجام مي دادم. 
از اينكه اين طلسم اينقدر سريع عمل مي كرد خيلي خوشحال شدم ‘ او حتي جن خانگي مرا هم مورد تاثير قرار داد ‘ از اين حركت مايكل هم خيلي خنده ام گرفت ولي جلوي خودم را گرفتم و به او گفتم : مي توني بري مايكل 
مايكل هم در يك لحظه غيب شد 
بعد در ذهنم گفتم : جناب اليور من يه معذرت خواهي به شما بدهكارم ‘ از اينكه حرف شما رو گوش نكردمو به اين بعد اومدم از شما معذرت مي خوام 
اليور خنديد و گفت : معذرت ‘ معذرت ديگه واسه چي ‘ اگه اين كارو نمي كردي باور نمي كردم كه از خون من هستي ‘ ما بليدها خيلي به دوستانمون كمك مي كنيم ‘ البته نه تا اين حد ولي خيلي وقتا شده كه با همين كارامون جونمون رو هم از دست بديم . 
تمام ماجرايي هايي را كه از بدو ورودم به اين دنيا برايم پيش آمده بود را برايش تعريف كردم ‘ حتي قضيه زخمي شدن پدر بزرگ و بي دشمن ماندن دايي ام را هم به او گفتم . 
اليور تمام مدتي را كه من اوضاع را براي او شرح مي دادم را فقط گوش مي داد و حتي يك كلمه هم حرف نمي زد ‘ بعد تمام شدن حرفهاي من اليور گفت : خب پس اينطور كه ميگيو بوش مياد ‘ديگه بايد قيد پادشاهي بليدارو زد ‘ ولي قمشو نخور ‘ من خودم يه سال از پادشاهي دور بودم و لحظه لحظه اون روزا رو به فكر انتقام مي گذروندم ‘ البته اگه گوديرك نبود شايد بلايي سر خودم مي اوردم ‘ اينو مي دوني كه هكتور اونوقتا خيلي قوي تر از من بود ‘ حالا بگذريم ‘ توام اگه يه هفته اي از پادشاهي دور باشي به جايي بر نمي خوره ‘ اينو مي دوني كه شما اگه بتونيد ولدمورتو اينجا گير بندازينو اونو از بين ببرين خود بخود داييتم دمشو ميزاره روي كولشو در ميره ‘ اينو مطمئن باش كه دايييت فقط به پشتيباني ولدمورته كه تونسته تا اين حد جلو بره ‘ اينم مطمئن باش كه حتي باهوش ترينها هم يه اشتباهي مي كنن ‘ پس آماده باش كه از اولين اشتباه دشمنت خوب استفاده كني و اونو محكم بزني زمين . 
گفتم : يعني همينجا بمونمو منتظر باشم كه چه بلايي سرم مياد 
اليور گفت : فقط همينجا بي كار نمي شيني 
گفتم : پس چي كار بكنم 
اليور گفت : اينجا ميشينيو به چرت و پرتاي من گوش مي دي و منتظر مي شي كه اين جناب جمشيد كه مي گي كاراشو به نحو احسنت انجام بده . 
حالا فرصت خوبي بود كه از اليور در مورد خودش و خواب هايي كه مي ديدم بپرسم ‘ من خيلي دوست داشتم در مورد جنگ او با هكتور از خودش بپرسم ‘ بپرسم كه او كسي به قدرتمنديه هكتور را چگونه شكست داده است ‘ به خاطر همين گفتم : پس اول از جنگتون با هكتور برام بگين ‘ 
اليور گفت : حالا من يه چيزي گفتم تو هم زود باورت شد 
گفتم : چيه خيال مي كني بهتون مي خندم كه بگين از اون شكست خوردين . 
اليور گفت : من افتخار مي كنم كه به دست اون كشته نشدم ‘ اينو بدون اون از جن هاي ارباب هم قوي تر بود ‘ اون داشت بلاهايي سر جن هاي ديگه مي اورد كه فكرشم نمي توني بكني ‘ من از اونجور كسي شكست خوردم . 

اليور گفت كه در آن روز ها هكتور به قدري قوي بوده كه حتي در زندگي جن ها هم تاثير گذاشته بوده ‘ او خيلي از جن هاي غارتگر را كشته بود ‘ يك يا دو تا از جن هاي ارباب را نيز كشته بود ‘ در آن دوران بوده كه او با كمك همان سالازار به جنگ اليور آمده بودند ‘ اليور مي گفت كه او خيلي خوب توانسته بوده جلوي او بايستد ولي قدرت او بيش از اين چيزها بوده كه يك خون آشام ‘ هرچند هم قوي بتواند با او درگير بشود ‘ هكتور به صورتي قدرت گرفته بوده كه حتي مي خواسته به جامعه ي جادوگري هم دست اندازي كند ولي با وجود جادوگران قوي و زبده اي كه سالازار هم بين آنها بوده جرات قد علم كردن نداشته ‘ گودريك گريفيندور هم كه قدرت خود را در خطر ديده بود ‘ و از قدرت گرفتن سالازار تا به اين حد مي ترسيد با اليور هم پيمان شده بودند تا بتوانند جلوي هكتور را بگيرند ‘ بعد از يكسال مخفي شدن از دست هكتور و تمرين كردن و اختراع شمشير هاي دوگانه جادوگري و خون آشامي به جنگ با هكتور برگشته بودند ‘ اليور از زمان مخفي شدنش براي من گفت ‘ گفت كه او مادرش را در اين راه از دست داده بود ‘ گودريك هم همسرش را در اين مبارزه از دست داده بود و تنها فرزندش را نگهداري مي كرد و اينها مهمترين موضوع بودند كه اليور و گريفيندور را مجبور مي كرد تا هر روز را براي اينكه بتوانند بر هكتور غلبه كنند را تمرين كنند ‘ خيلي از دوستان آنها در آن يك سال از دست رفته بودند ‘ بيش از نصف آنها فقط به خاطر اينكه جاي آنها را لو ندهند جان خود را از دست داده بودند ‘ ولي به هرحال هميشه چند نفر هستند كه با جاسوسي مي خواهند به جاهاي بالاتر برسند ‘ البته وزير هكتور هم او را تا حد زيادي به كارهايي كه مي خواست نزديك مي كرد ‘ او با درايتي كه داشت باعث مي شد كه هكتور كمتر خون ‘ خون آشامان را روي زمين بريزد ‘ وزير هكتور كه همان پدر بزرگ مادري من بوده خيلي خيلي باهوش و سياستمدارانه دنبال اليور گشته و چندين بار جاي او را پيدا كرده بود ‘ ولي هر بار با جان فدايي ياران اليور ‘ اليور توانسته بود از چنگ او رهايي يابد ‘ در چند ماه آخر پادشاهي هكتور ‘ هكتور به فكر گير انداختن چند ارباب اجنه افتاده بوده ‘يكي از قدرت هايي كه ارباب هاي داشتند اين بود كه مي توانستند از خودشان قدرت به ديگران انتقال بدهند ‘ هكتور با گير انداختن ضعيف ترين هاي آنها باعث مي شد كه آنها قدرت هاي خودشان را به او بدهند ‘ البته هر بار نمي شد كه قدرت كاملي از آنها گرفت ‘ فقط ارباب اجنه اي مي توانست قدرتش را كاملا در اختيار هكتور قرار بدهد كه از نظر قدرت چيزي كم نداشته باشند ‘ هكتور خيلي سعي كرده بود تا بتواند يكي از قوي ترين هاي آنها را گير بيندازد ‘ تقريبا اين كار را هم كرده بود ‘ او با كمك سالازار به اين كار مشغول شده بودند ‘ سالازار هم كه از قدرت بدش نمي آمد با هكتور همراه شده بود ‘ اين باعث مي شد تا هكتور با راحتي هر چه تمام تر بتواند اين كار را بكند ‘ كار هكتور داشت به جاهاي باريك مي كشيد كه اليور همراه با گودريك توانسته بودند آن شمشير ها را تكميل بكنند ‘ قدرت شمشير هاي آنها به قدري زياد بوده كه حتي قوي ترين جادوگرها هم نمي توانستند جلوي آن را بگيرند ‘ بلاخره كسي پيدا شده بود كه بتواند جلوي هكتور را بگيرد ‘ در ان زمان سفير ها نمي توانستند مدركي اليه هكتور تهيه بكنند تا بتوانند همه سفير ها را بسيج كنند كه بتوانند جلوي هكتور و سالازار رابگيرند ‘ درست سر لحظه اي كه هكتور مي خواسته به تنهايي قدرت يكي از ارباب اجنه ها كه همان ماركوس بوده را بگيرد ‘ او و اليور توانسته بودند او را گير بيندازند ‘ هكتور كه خيلي از ديدن اليور خشمگين شده بوده نتوانسته جلوي حركات اضافي خودش را بگيرد تا بتواند با اصول جلوي اليور بايستد ‘ اليور هم با آن شمشيري كه داشته بعد از ساعت ها جنگ توانسته بود او را شكست بدهد ‘ وقتي كه مي خواسته جان او را بگيرد هكتور سالازار اسليترين را خبر كرده بود ‘ سالازار هم وقتي به آنجا آمده بود و گودريك را در مقابل خود ديده بود پا پيش نگذاشته بود ‘ البته از كاري كه هكتور كرده بود نيز ناراحت شده بود ‘ چون هكتور مي خواسته بدون هماهنگي با سالازار قدرت ماركوس را از او بگيرد ‘ ولي بعد از اينكه هكتور رو به سالازار گفته بود كه هر كاري كه او بخواهد برايش مي كند ‘ سالازار او را از دست گودريك و اليور نجات داده بود ‘ همانطور كه قبلا هم مي دانستم وزير هكتور هم كنارش بوده است ولي به خاطر اينكه گودريك وارد عمل نشود كنار ايستاده بود ‘ او هم يكي از قوي ترين خون آشامان جهان بوده ‘ حالا اين هكتور با آنهمه قدرتي كه داشته در اختيار سالازار اسليترين بوده ‘ بهترين فكري كه مي شد كرد اين بود كه سالازار او را براي نواده اش جا بگذارد . 
وقتي كه صحبت هاي اليور تمام شد به او گفتم : راستشو بگو واقعا به تنهايي هكتورو كشتي 
اليور گفت : مي توني از ماركوس كه الان به ولدمورت پيوسته بپرسي او شاهد ماجرا بوده. 
حالا فهميدم كه آن خواب هايي كه مي ديدم همه جريان جنگ اليور و هكتور بوده ‘ خواستم موضوع را عوض كنم براي همين گفتم : خب يكمي از بچگي هات بگو. 
اليور گفت : چيز زيادي از اون موقعها يادم نمياد ‘ بزار ببينم ‘ آهان .... اون موقه ها مثل الان مدرسه و اينا نبودكه ما بريم سر كلاس ‘ ما توي خونه بليدها مشغول آموزش هاي مختلف مي شديم ‘ منم با برادرم كه الان فكر كنم تو با فرزندانش رفيق هستي خيلي كارا مي كرديم ‘ ما جز شرور ترين خون آشاماي جهان بوديم ‘ ما هميشه دوتايي عمل مي كرديم ‘ ما نه تنها دو برادر بوديم بلكه دو دوست جدا نشدني هم بوديم ‘ حتي وقتي كه من به قدرت رسيدم هم از رفاقت ما چيزي كم نشد . 
هكتور كمي مكث كرد و بعد ادامه داد : يادم مياد اون موقعها كه من تقريبا هم سن تو بودم گرگينه ها خيلي دم در اورده بودن ‘ گرگينه هاي اون زمونا خيلي قوي تر از گرگينه هايي كه تو الان مي بيني بودن ‘ ما هركدوممون شايد به زور مي تونستيم يكي يا دو تاي اونارو بكشيم ‘ سر شرط بنديي كه با يكي از فاميلاي دورمون كرده بوديم قرار بود كه يه شب وسط ماه بريم توي جنگلي كه رو بروي خونمون بود ‘ اونجا هميشه پر بود از گرگينه ها ‘ خونواده ما توي شبهاي وسط ماه اصلا روزگار خوشي نداشتند ‘ با اينكه قوي ترين و پادشاه خون آشاما توي خونواده ما بود باز هم نمي تونستيم جلوي اونا در بياييم ‘ اونا خيلي سريع تر از ما زياد مي شدن ‘ سر يه شبه هم به تموم قدرتاشون مي رسيدن ‘ تازه خيلي هم باهوش بودن ‘ اون موقع ها جد من فرمانروا بود ‘ نمي دونم مي دوني يا نه من توي هفتصد سالگي پادشاه شدم ‘ خب از اين حرفا كه بگذريم اون شب منو داداشم كه اسمش ادوارد بود رفتيم توي جنگل ‘ اون موقع ها شمشير هاي ما قدرت جادويي به اين شكل الاني نداشتن ‘ فقط تنها كاري كه مي كردن اين بود كه خيلي سريع تر از هر چيز ديگه گرگينه هارو مي كشتن ‘ شايدم يكي دو تا از طلسمامونم اجرا مي كردن ولي اين خيلي به ندرت پيش مي يومد ‘ اون موقع ها خون اشاما استفاده از طلسمو بد مي دونستن ‘ ولي من و ادوارد هميشه از طلسم براي كارهامون استفاده مي كرديم ‘ خلاصه وسط جنگل كه رسيديم قرار بود يه پرچم بچسپونيم وسط جنگلو فردا با او بيايمو اونو ببينيم ‘ وقتي كه پرچمو چسپونديم وسط جنگل ادوارد يه اتسه بزرگي كرد ‘ منم كه برادر بزرگتر بودم بلند گفتم چي كار مي كني ‘ همين كه صدامون در اومد دور تا دورمونو گرگينه ها دوره كردن ‘ دهن همشون خوني بود ‘ معلوم بود كه همين دور اطراف داشتن يه چيزي رو مي خوردن ‘ از بوي خون سريع فهميدم كه اون يه خون اشام بوده ‘ سريع با شمشيرامون افتاديم به جون گرگينه ها ‘ البته اگه دروغ نگم اونا افتادن به جون ما ‘ بعد از اينكه يكي دوتاشونو كشتيم ‘ اونا فهميدن كه حريف ما نمي شن ‘ اينم بگم ما بيشتر از طلسم استفاده مي كرديم تا شمشير با همين كارامون باعث شده بوديم كه خيلي از قوانين خون آشامارو زير پا بزاريم ‘ يادم مياد ادوارد طلسم چهارم مرگو روي يكي از اونا اجرا كرد ‘ با اينكه ادوارد سه سال از من كوچيك تر بود باز هم مي تونست با اين سن كم اين طلسمو اجرا كنه ‘ ولي بعد از اينكه اين طلسمو اجرا كرد داشت مي خورد زمين ‘ ديدم كه رنگ تو صورتش نمونده ‘ با نعره كشيدن هاي اون گرگينه اي كه طلسم بهش خورده بود همه ي گرگينه ها فرار كردن ‘ منم بعد از اينكه يه شيشه خون اژدها ريختم تو حلق داداشم باهم راه افتاديم كه ببينيم چه خبره ‘ اون گرگينه ها داشتن چي رو مي خوردن ‘ خون خون اشامي كه روي زمين ريخته بود رو دنبال كرديم ‘هنوز چند قدمي نرفته بوديم كه فهميديم يه خون آشام نبوده بلكه چندين خون آشام با اين گرگينه ها درگير بودند ‘ چيزي نكشيد كه به آنها رسيديم ‘ بار اول كه ديدم اونجا كي افتاده روي زمين باور نكردم ‘ اونجا بزرگ خاندان فاير ها يا همون آتيش ها افتاده بود روي زمين ‘ چند تا از سربازاش هم كنارش افتاده بودن ‘ مشاورش هم چند متر جلوتر تيكه تيكه شده بود ‘بزرگ خاندان فاير ها بچشو بغلش گرفته بود و به رو افتاده بود روي زمين ‘ وقتي اونارو اونجور ديدم فهميدم كه اونا چه احمقايي هستن ‘ اونا حاضر بودن بميرن ولي قوانينو زير پا نزارن ‘ اونا مي خواستن با چند تا شمشير معمولي جلوي اونهمه گرگينه رو بگيرن فقط خودشو بچش زنده مونده بودن ‘ اونا اومده بودن كه خبر مهمي رو به جد من بدن 
اليور كمي مكث كرد و بعد ادامه داد: اون روزا گاستا حمله كرده بودن به فاير ها و خيلي از اونا رو كشته بودن ‘ آخه فاير ها يكي از بزرگاي اونارو كشته بودن ‘ به هر حال جدم اونارو صلح داده بود ولي انگار گاست ها زير بار حرف جدم نرفته بودن و شبونه اومده بودن كه همه ي فايرهارو بكشن ‘ اگه ما دير مي رسيديم فكر كنم اون دوتا هم مي مردن و هيچكي از حمله گاست ها به فاير ها باخبر نمي شد ‘ به هر صورت ما اونشب اون دوتارو اورديم خونه ‘ فرداشم جدم گاستارو خبر كرده بود كه بيان اونجا ‘ وقتي كه جدم بزرگ خاندان اونا رو محكوم كرده بود كه به زندون خون آشاما بره ‘ اونام گير داده بودن به منو داداشم كه چرا از طلسم استفاده كرده بوديم ‘ جدم هم كه نمي تونست مارو بندازه زندون ‘ زندون براي ادمايي به سن ما خيلي بد بود به همين خاطر قانوني تصويب كرد كه خون آشاما توي مواقع ضروري بتونن از طلسم استفاده بكنن ‘ همين طور شد كه از اون به بعد خون آشاما يواش يواش اين قانون رو تارتر تار تر كردن تا اينكه همه خون آشاما مي تونستن هر موقعي كه خواستن از طلسم استفاده كنن . 

حالا ديگر مطمئن شده بودم كه ما بليد ها از همان مواقع شرور و دنبال دردسر بوديم ‘ شايد اين به خاطر قدرت زيادي كه ما داشتيم بود . 
گفتم : گفتي خاندان فاير ها ‘ اونا ديگه كي بودن 
اليور گفت : اونا از دوستاي نزديك خونواده ي ما بليدا بودن ‘ اونا مثل آتيش قوي بودن و خيلي فرست طلب ‘ به خاطر همين به اونا فاير مي گفتيم ‘ همه ي اونارو هكتور كشت ‘ هكتور هر خونواده اي كه از دراكولاها قوي تر بودنو يكي يكي پيدا مي كردو مي كشت ‘ ولي ما با كمك گودريك و جانفدايي يارامون تونستيم زنده بمونيم. 
ساعتم را نگاه كردم ‘ ساعت ديگر داشت به يك نزديك مي شد ‘ به اليور گفتم : راستي هري فردا ميره براي قسمت سوم از مرحله سوم ‘ اون مرحله چطوره 
اليور گفت : اون مرحله رو اگه رد بكنه خيلي از كارارو كرده ‘ بعد از اين مرحله قدرتش خيلي زياد ميشه ‘ نمي دونم مي دوني جن هاي غارتگر چه قدرتايي دارن يا نه 
گفتم : مي دونم ‘ اونا خيلي قوي هستن ‘ اگه هري يكي از اونا بشه مي تونه خيلي كارا بكنه 
اليور گفت : اينو بدون كه قسمت سوم خيلي سخت تر از اونيه كه يه كسي فكر كنه بتونه انجامش بده 
تا حالا خيلي ها تو اين مرحله گير كردن ‘ فكر كردي چرا اينهمه جن سرباز زياده ولي جن غارتگر خيلي كمه . 
گفتم : اينو مي دونم ولي اينم مي دونم كه هري فرزند دوست قدرتمند شما يعني خود گريفيندوره ‘ من به اون اطمينان دارم كه مي تونه از اين قمستم به راحتي رد بشه ‘ اگه امروز شماهم كاراي اونو جلوي توماس مي ديديد مي فهميديد كه اون خيلي قوي تر از اين حرفاس 
اليور گفت : خب برو اون مومياييتو بردار بعد بگير بخواب كه فردا روزيه كه خيلي اتفاقا براي دنياي خون اشاما مي افته . 
ياد ملاقات هري با ولدمورت افتادم به همين خاطر گفتم : جناب اليور فكر مي كنين ولدمورت مي خواد چي به هري بگه كه اونو راضي كنه 
اليور گفت : مطمئن باش كه اونجا جايي نيست كه هري زنده بمونه ‘ ولدمورت خوب مي دونه كه هري از خون پدرو مادرش ‘ دوستاش ‘ پدرخوندش نميگزره ‘ اينم مي دونه كه حتما هري براي اون نقشه هايي مي كشه كه اونجا بكشدش ‘ گفتي كه مي خواد هري اونو بعد از قسمت پنجم ببيندش . 
گفتم : اره 
اليور گفت : خب فكر كنم كه ولدمورت مي خواد اگه هري بتونه تو اين مسابقه ها پيروز بشه بلايي سرش بياره ‘ اينو مطمئن باش ‘ خب برو بخواب من رفتم . 
اليور اين را گفت و ديگر صدايش را نشنيدم ‘ من هم به سمت تخت اين اتاق رفتم و روي آن افتادم ‘ خواستم بخوابم ولي ياد آن موميايي افتادم ‘ رفتم و دستم را روي سرش گذاشتم ‘ او سريع به شكل يك يك تكه پارچه در آمد ‘ آن را برداشتم و در جيبم گذاشتم و دوباره به سمت تخت رفتم و در افكارم غرق شدم ‘ آيا هري مي توانست فردا از اين قسمت هم بگذرد ‘ اگر بيست تا ترول غار نشين رو به روي هري قرار مي گرفتند يا اگر بيست تا غول ‘ كار هري خيلي سخت بود ‘ در همين افكار بودم كه نا غافل از اتفاقات صبح خوابم برد . 
صبح فردا سر ساعت شش مثل هميشه شاداب و سرحال از خواب بيدار شدم ‘ وقتي چشمانم را باز كردم و ياد ديروز افتادم احساس گشنگي فراوان كردم ‘ به همين خاطر گفتم : مايكل 
مايكل با يك بغل غذا جلوي من ظاهر شد و گفت : جناب جاني گشنه شدن 
گفتم : تو عجب خوب منو مي شناسي 
مايكل گفت : بعد از هفده سال زندگي با شما ديگر فهميده ام كه چه چيزي را چه وقت مي خواهيد 
گفتم : مايكل چند وقتيه خيلي با من خودموني نمي شي 
مايكل گفت : آخه شما الان فرمانرواي خون آشاماي جهان هستيد 
گفتم : فكر كنم تا همين يكي دو ساعت ديگه ‘ ديگه نيستم پس لازم نيست با من اينطور حرف بزني 
مايكل من من كنان گفت :مگه اتفاقي افتاده 
گفتم : خودت امروز مي فهمي ‘ راستي از پدربزرگم چه خير 
مايكل گفت : ايشون هنوز بيهوش هستن ‘ نمي دونم ديروز چه اتفاقي براي انها افتاده بود كه اينطور زخمي شده بودند 
در همين لحظه آرش جلوي من ظاهر شد و گفت : به به جناب جاني عزيز ‘ مي بينم كه كله شقي كار دستتون داده ‘ عجب زندون باحاليه كاش ماهم زندوني مي شديم . 
گفتم : سلام آقاي آرش ‘ حالت خوبه 
آرش خنديد و گفت : نه به خوبي تو 
گفتم : تو چرا اومدي اينجا ‘ نگفتي همه نقشه هامون لو ميره 
آرش گفت : مطمئن باش كه اين جن هاي سرباز نمي تونن منو شناسايي كنن ‘ پس خيالت راحت باشه ‘ من الان كه جلوي تو هستم شبيه يكي از خودشونم پس اونا منو نمي تونن بشناسن ‘ تازه تو كه اينجا يه عالم طلسم جاسوسي قرار دادي ‘ من خيلي راحت مي تونم اونارو حس كنم ‘ راستي همه ي اينارو خودت كردي يا جناب اليور هم كمكت كرده 
گفتم : يكم صبر كن تا بقيشو برات بگم . 
بلند شدم و آن تكه پارچه ي موميايي را برداشتم و به سمت در رفتم و آن را از لاي در بيرون انداختم ‘ طوري انداختم كه شعاع طلسم آن از در داخل نشود ‘ بعد طلسم فعال كننده اش را روي آن انجام دادم ‘ آرش كنار من آمد و آن را نگاه كرد ‘ او سريع كله خود را عقب كشيد و گفت : چقدر متفكرانه ‘ نگو كه اين طلسمم خودت انجام دادي 
گفتم : نه اين طلسمو با يكي از طلسماي جاسوسي رو به كمك جناب اليور انجام دادم . 
آرش دوباره لبخندي زد و گفت : فكر كنم كه بدوني واسه چي اومدم اينجا . 
گفتم : نه نمي دونم 
آرش گفت : بابا شما كه آدمو نا اميد مي كنيد ‘ من فكر كردم شما به محض اطلاع از حال پدربزرگتون و گير افتادنتون اينجا فهميديد كه قراره امروز چه اتفاقايي بيفته 
گفتم : داييمو مي گي ‘ خب اينكه مثل روز روشن بود 
آرش گفت : بله كم كم داشتم نا اميد مي شدم كه شما چگونه مي توانيد وظيفه اي به اين مهمي را بر عهده بگيريد . 
گفتم : خب بگو حالا واسه ي چي اومدي اينجا . 
آرش گفت : خب من امروز خيلي خوشحالم چون اومدم به سرزمين اجنه ‘ ما اجنه ها وقتي كه مياييم اينجا قدرتمون زيادتر و خوشحال تر مي شيم ‘ پس فكر نكني من به خاطر اينكه رئيسمو از دست دادم خوشحالم 
گفتم : منظور از رئيست كه من نيستم 
آرش گفت : البته كه تويي ‘ تو الان توي دنياي ما اسير هستي ‘ خب از اين حرفا كه بگذريم بايد بگم كه امروز صبح يعني همين ده دقيقه پيش دايي شما اعلام كرده كه امروز مي خواد براي گرفتن پست پادشاهي با شما مبارزه كنه ‘ اگه هم شما تا ساعت ده خودتونو نرسونيد به قصرتون اون با هر دوازده تا لژيون شما درگير ميشه و بعد از شكست دادن اونا به پادشاهي ميرسه . 
گفتم : خودت كه مي دوني من اينجا گيرم ‘ پس برو به اون لژيونا بگو كه همشونو اخراج كردم ‘ بگو كه خيلي راحت پست پادشاهي رو بدن به داييم ‘ من خودم ميام حسابشو مي رسم ‘ دوم اينكه شما و برادراتون بايد كاري بكنيد كه احدي نتونه بياد توي سه تا از قصرامون كه متعلق به خودمونه ‘ مطمئن باش كه داييم براي تصاحب اونجا حمله مي كنه ‘ اونم با قدرت زياد پس مواظب باشين . 
آرش گفت : يواش ... يواش ‘ مگه نگفته بودم كه توي كاراي حفاظتي اونجا دخالت نكنيد 
گفتم : من فقط پيشنهاد كردم و ... 
آرش گفت : خب بابا شوخي كردم اِدامشو بگو . 
گفتم : مي خوام اگر شد هر كاري كه از دستتون بر مياد براي پدربزرگم و دوستاش انجام بدين ‘ منم قول مي دم كه اينجا جلوي اين سربازاي ماركوس كم نيارم 
آرش گفت : اين شد يه حرفي ‘ مطمئن باش كه من تمام تلاشمو براي خوب كردن حال اونا كردم و مي كنم ولي اينكه گفتي ‘ تلافي كارامون رو سر سربازاي ماركوس در مياري خيلي خوب بود ‘ اگه لطف كنيو وقتي كه هركدوم از جن هاي سرباز اونو يا جن هاي غارتگر اونو مي كشي بهشون بگي كه از طرف آرش اين كارو كردي ممنون مي شم . 
گفتم : واسه چي بايد اين حرفو بهشون بزنم 
آرش گفت : آخه من نمي تونم بدون اجازه جناب جمشيد يكي از اونارو بكشم ‘ وقتي هم كه اجازه دارم ديگه اون حال ادم بد كشتنو به من نمي ده 
از اين حالت رفتار جمشيد خيلي خوشم امد ‘ اومردي نسبتا بزرگسال بود ولي با اين رفتار خوش با آدم رفتار مي كرد. 
در يك لحظه ارتباط ذهني بر قرار شد ‘ صداي هري در گوشم پيچيد كه گفت : اون چي بود كه گذاشتي توي سالن ‘ اونو بردار مي خوام بيام پيشت 
گفتم : هري تويي ‘ تو چطور تونستي بياي اينجا . 
هري گفت : اونو بردار تا خودم بيام تو واست تعريف كنم . 
ارتباط را قطع كردم و رو به آرش كردم و گفتم : هري بود ‘ اون مي خواد بياد اينجامنو ببينه ‘ نمي دونم چطور تونسه از توماس اجازه بگيره كه با من حرف بزنه . 
آرش گفت : حتما كاسه اي زير نميكاسس ‘ يادت باشه كه جناب جمشيد چي بهت گفتن ‘ خونسردي تو حفظ كن من همينجام . 
از جايم بلند شدم و به سمت در رفتم ‘ دستم را كه از لاي ميله ها دراز كردم كه بتوانم به سر موميايي برسانم در خود به خود باز شد ‘ نزديك بود كه بيفتم زمين ولي به هر صورتي كه بود خودم را نگه داشتم ‘ سريع موميايي را برداشتم و به سمت داخل آمدم ‘ همين كه داشتم به سمت يكي از مبلها مي رفتم با هري رابطه بر قرار كردم و گفتم : مي توني بياي تو 
چيزي نكشيد كه هري داخل شد ‘او جلو آمد و با من دست داد و گفت : جاني از اين به بعد تو ديگه زندوني نيستي ‘ مي توني بياي توي يكي از اتاقاي بالا اونجا زندگي كني ‘ 
هري كه داشت اين ها را مي گفت : اتاق يا همان زندان ديروزي را نگاه مي كرد ‘ او گفت : اينجا چه خبره ‘ براي خودت قصر درست كردي ‘ تو مثلا اينجا زندوني بودي ها ‘ اينجا ديگه كجاست ‘ من كه داشتم توي اين دالونا مي اومدم هزار تا فحش به توماس مي دادم ‘ اون گفته بود كه تو رو توي يكي از بدترين سلولاي اينجا انداخته . 
هري دست مرا ول كرد و شروع كرد به ورانداز كردن اتاق ‘ در يك لحظه يك ليوان آب را در هوا ديدم كه بالاي سر هري قرار داشت ‘ آب درون ليوان به يكباره روي سر هري خالي شد ‘ هري سريع برگشت ‘ فكر كنم او فكر مي كرد كه من اين كار را كرده ام به همين خاطر بود كه گفت : جان..... 
او كلامش را كامل نكرده بود ‘ آرش بود كه اين كار را با او كرده بود ‘ هري در يك لحظه دو چندان خشمگين شد و گفت : فيليپ مگه نگفتم مي خوام تنهايي با جاني حرف بزنم ... صبر كن ببينم تو كه فيليپ نيستي 
ارش خنديد و به يكباره تكاني خورد ‘ فكر كنم او دوباره به شكل اولش برگشته بود ‘ هري او را در آغوش گرفت و با او ديده بوسي كرد ‘ اين كار برايم خيلي تعجب آور بود ‘ هري هم مثل آنها وقتي همديگر را مي ديدند ديده بوسي مي كردند ‘ هري از آرش جدا شد و گفت : آرش اينجا چي كار مي كني 
آرش گفت : حالت خوبه هري ‘ فكر كردم الان توماس يه حربه اي استفاده كرده كه بفهمه اين تو چه خبره ‘ وقتي كه ديدم خودتي اين آب رو ريختم روي سرت تا بفهمي نبايد به همين راحتي حرفاي اونارو باور كني . 
هري گفت : اونارو ول كن از مهران چه خبر ‘ حالش خوبه 
گفتم : بابا يكمي كمتر با هم خودموني حرف بزنين تا ما هم بفهميم كه چه خبره ‘ فليپ ديگه كيه . 
آرش برگشت به سمت من و گفت : فليپ دستيار اول توماسه ‘ اون هميشه زير دست توماس بوده و هست ‘ من به شكل اون در اومده بودم كه اگه يكي از جن هاي سرباز مارو ديد نتونه بفهمه كه من كيم . 
هري اتاق را نشان داد و گفت : مي بيني جاني چي كار كرده ‘ رفيق منه ها . 
گفتم : اينا كار مايكله ‘ اون وقتي كه ديد من اينجا توي اين خرابه هستم اينجارو برام اينطور كرد . 
آرش رو به هري كرد و گفت : نگفتي چطور شد كه توماس اجازه داد تو به ديدن جاني بياي . 
هري گفت : نمي دونم چطور شده كه از ديشب تا حالا كه دعوت ولدمورتو قبول كردم همشون با من مهربون شدن ‘ نمي دونم اين ولدمورت خودش احمقه يا منو احمق حساب كرده ‘ فكر كرده كه با مهربوني كردن مي تونه يه كار كنه كه من اونو ببخشم ‘ فكر كرده من مي تونم مرگ سيريوسو فراموش كنم ‘ فكر كرده من مي تونم مرگ دام... 
هري وقتي كه داشت اين حرفها را مي زد بغضي گلويش را گرفته بود ‘در همين هين آرش او را در آغوش گرفته بود و مي گفت : خب هممون مي دونيم كه نه ولدمورت مي خواد از دل تو دربياره نه تو مي خواي ولدمورتو ببخشي ‘ مگه مي شه كسي مرگ پدرو مادرشو فراموش كنه ‘ مرگ عزيز ترين كسانشونو 
هري كه كمي ارام شده بود با دستش اشكهايش را پاك كرد و گفت : اون خيلي پست فطرته ‘ اون چطور به خودش اجازه مي ده كه با من اينطور بازي بكنه 
آرش گفت : بابا گور باباي ولدمورتو دوستاش ‘ بگو ببينم چطور شد كه اومدي اينجا 
هري به سمت آن مبلي كه من روي آن نشسته بودم آمد و روي ان نشست ‘ بعد از كمي مكث گفت : هيچي من از اونا خواستم كه بيام جاني رو ببينم ‘ اونام گفتن كه از وقتي كه من به ولدمورت گفتم مي بينمش جاني آزاده و مي تونه به راحتي از اونجا بياد بيرون ‘ البته توي دنياي اجنه آزاده ‘ جاني نمي تونه برگرده توي دنياي خودمون 
آرش گفت : هري ‘ جاني با اين كارش باعث شده كه تموم چيزاشو از دست بده 
هري گفت : منظورت چيه 
گفتم : بابا وقتي كه من اومدم اينجا ‘ پدربزرگم با دوستاش رفتن دنبال يكي از اون هروكراس ها ‘ نمي دونم اونجا چي بوده كه همشون بدجور زخمي شدن ‘ هرچي بوده داييم فهميده كه اونا اين بلا سرشون اومده ‘ حالا مي خواد فرمانروا بشه ‘ منم كه اينجا گيرم ‘ پس اون مي تونه به راحتي هم آبروي منو ببره هم مي تونه فرمانروا بشه 
هري گفت : وايستا وايستا ‘ گفتي چي شده ‘ پدر بزرگت زخمي شده ‘ حالش چطور زنده كه هستش 
گفتم : آره خداروشكر زندس ‘ تا يه هفته ي ديگم حالش خوب ميشه ‘ اونوقت ببينم اين ويليام بازم مي تونه روي سمتش باقي بمونه يا نه . 
هري گفت : حالا چه بلايي سر هروكراسه اومده ‘ تونستن از بين ببرنش . 
ارش گفت : نه اونجا فقط يه پاپوش بوده ‘ بيچار بابابزرگ جاني يه هفته زحمت كشيده بود اونجارو پيدا كرده بود ‘ سري آخرم رفته بود كه اونو با دوستاش از بين ببرن كه اون بلا به سرشون اومده 
هري گفت : دوستاش منظور كيان ‘ بلايي كه سر اونا نيومده 
آرش گفت : متاسفانه بزرگ خاندان گاست ها مرده ‘ ولي جناب كاهن اعظم و بزرگ خاندان فانتوم ها هنوز زنده هستن . 
هري رو به من كرد و گفت : بزرگ خاندان گاست همون پيرمرده بود كه توي اون جلسه به تو گير مي داد 
گفتم : نه اون بزرگ خاندان فانتوم بود اون يكي كه بغلش بود ‘ هموني كه جاي تو نشست 
هري گفت : براش خيلي متاسفام ‘ حالا خوب شد بلايي به سر پدر بزرگ جاني نيومد ‘ ايشون خيلي براي من زحمت كشيدن ‘ من هر وقت كه ايشون رو مي بينم ياد دامبلدور مي افتم 
آرش گفت : اينارو ول كن هري از خودت و مسابقت بگو ‘ ببينم كسي هم تونسته تا اينجا با تو بالا بياد 
هري گفت : نه هر دوتاي اونا توي مرحله قبل شكست خوردن ‘ ولي خدارو شكر هيچكدومشون نمردن . 
هري آن چيز طلايي را كه ديروز در جيبش ديده بودم را در آورد و به آرش نشان داد و گفت : اينو ببين 
آن چيز طلايي يك نشان بود كه روي يك ستاره حكاكي شده بود ‘ به آن نشان خيره شدم ‘ آن يك تاج بود ‘ آرش وقتي آن نشان را ديد گفت : پسر اينو از كجا گير اوردي ‘ مي دوني اگه اينو ازت بگيرن كارت تمومه 
هري گفت : خودم مي دونم ‘ روي اون طلسمي انجام دادم كه هركي غير از من اونو ببينه نمي تونه بفهمه كه چيه . 
گفتم : من كه فهميدم اون يه ستارس كه توش يه عكس تاج نقاشي شده 
هري گفت : خب من الان خودم اينو از جيبم بيرون اوردم ‘ به خاطر همينه كه تو مي توني ببيني كه چيه 
آرش گفت : نگفتي از كجا اينو گير اوردي 
هري گفت : اينو از يه پيرمرده توي همينجا خريدم ‘ من گفتم اگه كار كنه سه هزار گاليون بهش مي دم . 
گفتم : اين چيه كه سه هزار گاليون مي ارزه 
هري گفت : اين باعث ميشه كه اگه بتوني برسي به قسمت پنجم به راحتي بتوني اون تاجو پيدا كني و به جاي اينكه يه ارباب اجنه بشي به يه سفير تبديل بشي . 
گفتم : اين چيز با اين ارزشي رو چرا اينقدر ارزون بهت داده 
هري گفت : نمي دونم ‘ شايد به خاطر اينه كه كسي نمي تونه به قسمت پنجم مرحله سوم برسه به خاطر همينه كه اينقدر ارزونه 
آرش گفت : نه نمي تونه اين دليلش باشه ‘ هري شايد اين تقلبي باشه 
هري گفت : اگه تقلبي بود اونوقت به خاطرش ازم پول مي گرفت ‘ اون گفته كه بعد از مسابقه مياد سراغمو ازم پول مي گيره 
گفتم : شايد طلسم پورتكي باشه و يدونه تله براي تو 
هري گفت : يعني فكر مي كني من اينقدر احمقم كه با اينهمه اطلاعاتي كه پدر بزرگت به من داده نتونم يه پورتكيو بشناسم . 
گفتم : حتما كاسه اي زير نيمكاسس 
آرش گفت : اينو جمشيد ديده 
هري گفت : نه ‘ اگه اون ببينه حتما نمي زاره ازش استفاده كنم ‘ اون خيلي انسان سالميه ‘ اون زيادي مثبته 
آرش گفت : من از همينش خيلي خوشم مياد ‘ ولي به هر حال من اينو بهش نشون مي دمو همين امشب برات ميارمش ‘ شايد واقعا يه تله باشه 
هري گفت : آخه 
ارش به هري نگاه كرد ‘ با همين يك نگاه كافي بود كه هري عقب نشيني بكند ‘ آرش ادامه داد : اميد وارم كه بتوني ارباب اجنه بشي ‘ اينو واقعا از ته دل مي گم ‘ دنياي اجنه به كسايي مثل تو و جناب جمشيد خيلي احتياج داره 
گفتم : گفتين جمشيد ياد حرفاي ديروزش افتادم ‘ اون گفتش كه مي تونسته يه سفير بشه ولي به خاطر يه چيزي نشده نمي دونين براي چي . 
آرش گفت : اون به خاطر همكارش قيد سفير شدنو زده ‘ توي قسمت پنجم بايد هر جن غارتگري كه مياد يه همكار با خودش ببره ‘ جناب جمشيد هم يه جن معمولي رو براي خودش انتخاب كرده بود ‘ با اينكه اصلا با اون هيچ رابطه ي فاميلي اي نداشت با اين حال به خاطر اينكه جون اون توي خطر افتاده بود نيم ساعت زود تر از پايان وقت مسابقه رو تموم كرده بود ‘ ايشون مي خواستن همون وسط مرحله از مسابقه دست بكشن ولي با اسرار اون جن معمولي ادامه داده بودن ‘ اين اخلاق جناب جمشيد واقعا همه رو به تحسين وا مي داره ‘ نمي دوني كه يه سفير شدن چه افتخاري داره ‘ جناب جمشيد به خاطر يه جن معمولي كه مي گن خيلي هم باهاش بد رفتاري مي كرده قيد سفير شدنو زدن . 
اشك در چشمان آرش حلقه زد ‘ آرش بعد از كمي مكث ادامه داد ‘ اون به خاطر من قيد سفير شدنو زد ‘ من دو روز بعد از جناب جاني توي امتحان شركت كرده بودم ‘ من اونوقتا براي خودم كسي بودم ‘ خيلي يه دنده ‘ پررو و احمق ‘ جناب جاني از من خواهش كردن كه من توي قسمت پنجم مرحله سوم كمكشون كنم ‘ منم بيشتر جلوي دست و پاي ايشونو مي گرفتم ولي ايشون فقط بامن مهربوني مي كردن ‘ من بعد از اون مسابقه به خودم قول دادم كه هيچوقت اونو تنها نزارم . 
گفتم : پس ايشون به خاطر شما اين كارو نكرده 
ارش كه داشت اشكهايش را پاك مي كرد گفت: آره 
هري گفت : اينم هستش ‘ آرشم فقط به خاطر احترام به جناب جمشيد توي همون مرحله شكست خوردن 
گفتم : اين چه ربطي داشت ‘ چرا شما به خاطر جمشيد يه جن ارباب نشديد . 
هري گفت : اين چه حرفي بود كه زدي ‘ توي اخلاق اين ايرانيا جونمردي و مرام حرف اولو مي زنه ‘ اونا حاضرا خيلي كارا براي تلافي كردن كار خوب ديگران انجام بدن حتي اگه اين كار به قيمت از دست دادن جونشون تموم بشه. 
آرش گفت : اين تنها كاري بود كه مي تونستم بكنم ‘ حالا اين حرفارو ول كنيد ‘هري تو نبايد اين حرفو مي زدي ‘ مگه بهت هشدار نداده بودم كه اين حرفو به كسي نزني ‘ بزار اين مهرانو ببينم ‘ بهش نشون مي دم كه نبايد چيزاي خصوصي منو به هر كسي بگه 
هري گفت : حالا ما هر كسي شديم ديگه 
آرش گفت : اگه هر كسي نبودي الان همه چيزو نمي ريختي روي دايره . 
هري گفت : حالا بي خيال شو ‘ خودت به من مي گي ناراحت نباشم اونوقت اشكاتو همينطور حروم مي كني 
آرش گفت : تو كه نمي دوني من وقتي اونجا زخمي شده بودم ‘ ديگه هيچي نمي ديدم ‘ جناب آرش به خاطر اينكه از جون من محافظت كنه ‘ تاجو انداخت روي زمينو اومد سراغ من ‘ اون بيشتر حواسش به من بود و فقط كمي از حواسش به مرحله ‘ اون خيلي راحت مي تونست يه سفير بشه ولي به خاطر من زود مرحله رو تموم كرد و منو اورد بيرون . 
رو به هري گفتم : حالا كي رو انتخاب كردي كه توي اون مرحله كمكت كنه 
هري گفت : مطمئن باش كه اون يه نفر تو نيستي 
گفتم : مگه من چمه 
هري گفت : تو چيزيت نيست ولي اينو خوب مي دونم كه براي تو نقشه هايي كشيدن . 
گفتم : چرا 
ارش گفت : خب بگو ببينم چرا 
هري گفت : آخه همين امروز صبح كه داشتم ميومدم اينجا ماركوس اومده بود توي قصرش ‘ آخه اينجا قصر ماركوسه ‘ اون اول از من خواست كه يكي از بهترين جن هاي غارتگرشو براي همكار بودن انتخاب كنم ‘ ولي من قبول نكردم ‘ يعني هر آدم عاقلي بود قبول نمي كرد 
هري وقتي كه داشت اين حرف ها را مي زد ابرو هاي آرش هم بالا مي رفت ‘ هري ادامه داد : اونوقت خودش يه دعوت نامه به من داد كه اسم تو رو روي اون نوشته بود روش دقيقا نوشته بود جناب جاني بليد ‘ فرمانرواي خون اشامان جهان ‘ اون يه اجازه نامه داده كه من به تو بدم تا بتوني توي اين دنيا آزادانه هر كاري كه دلت خواست بكني واگه دلت خواست همكار من توي قسمت پنجم بشي 
آرش ديگر نتوانست جلوي خودش را بگيرد او خيلي متعجب گفت : ماركوس اومده بود پيش تو و يه دعوت نامه به نام جاني به تو داده بود ‘ اون ديگه چيزي نگفت ‘ مثلا يه كاري كه براش بكني 
هري گفت : نه ‘ اون گفت اين اولين هديه اي نيست كه از طرف ولدمورت دريافت مي كنمو هنوز هديه هاي ديگه هم توي راهن 
گفتم : به به ولدمورت چقدر به تو علاقه مند شده ‘ نكنه تو نواده ي خود اوني ‘ يا اون يه جوري با تو فاميل ميشه 
هري گفت : مسخره نكن ‘ اول كه اين دعوت نامرو گرفتم مي خواستم پارش كنم ولي نتونستم ‘ اولا اون يه جن پادشاه بودو من يه جن سرباز ‘ دوما اين اجازه نامه خيلي به دردت مي خوره 
آرش گفت : ديگه واقعا دارم مشكوك مي شم ‘ ماركوسو از اين كارا ‘ تو اونو نمي شناسي اون به بداخلاق ترين جن اربابي كه تا حالا بوده معروفه ‘ ميگن كه از وقتي اليور يعني جد همين جاني جونشو نجات داده يكمي بهتر شده ولي با اين حال هنوز من چيز مهربوني توي اون نديدم ‘ من كه سنم به اون موقعه ها نمي رسه ‘ حتي ده تا نسل قبلمم به اون موقع ها نميرسه ولي مي دونم كه اون به جاني بدهكاره نه به تو ‘ توماس و اون جن هاي سربازم اون به خاطر كمكي كه اليور بزرگ به اون كرده بود بهش داده بود . 
گفتم : اون گفته كه اين اولين هديه ي ولدمورت نيست ‘ منظورش چيه 
هري گفت : نمي دونم منظورش چي بود ‘ نمي دونم ولدمورت كي به من كمك كرده كه اين بار دومش باشه . 
آرش اجازه نامه را هم گرفت وگفت :اينم بايد به جمشيد نشون بدم ‘ انگار ديگه حتما بايد زودتر برم سراغش ‘ من ساعت يازده بر مي گردم به اميد اينكه قسمت سومو به راحتي رد كني 
از جايم بلند شدم و به سمت او رفتم و با او دست دادم ‘ او ادامه داد: جاني از اينجا خارج نمي شي ‘ هري توام از همه اعضاي اين قصر بخواه كه ديگه اين پايين نيان خب ‘ بگو كه جاني احتياج به تنهايي داره ‘ بگو كه از مرگ پدربزرگش ناراحته و نمي خواد كه كسي رو ببينه 
با گفتن اين كلمه انگار آب سردي را روي من خالي كردن ‘ بزرگترين زد حال زندگي ام را خوردم ‘ انگار تمام دنيا روي سرم خراب شد ‘ سرم دوباره شروع كرد به درد گرفتن ‘ با قيافه اي كاملا مبهوت به آرش نگاه كردم ‘ دستانم شل شد و پارچه ي موميايي كه در دستم بود روي زمين افتاد ‘ عرق سردي هم كردم ‘ پاهايم نيز شل شدند و به يكباره بر زمين خوردم . 
آرش سريع جلو آمد و مرا از روي زمين بلند كرد و گفت : پسر تو ديگه كي هستي ‘ چقدر زود نا اميد شدي ‘ بابا دروغ گفتم ‘ من اينو به هري گفتم كه به اونا بگه ‘ اونا نبايد بدونن كه پدربزرگت زنده مونده ‘ اونوقت شايد شرايط كاملا فرق كنه . 
هري ليوان آبي را در دستش ظاهر كرد و به من داد ‘ آن را خوردم ‘ كمي حالم جا آمد ولي هنوز هم قلبم به شدت مي زد ‘ نمي دانم چرا با اينكه مطمئن بودم پدربزرگم زنده است باز هم باورم شد كه مرده است ‘ خدا را هزار مرتبه شكر كردم كه آرش دروغ گفته بود ‘ من حتي نمي توانستم خبر مرگ پدربزرگم را بشنوم چه برسد به اينكه مرگ او را به چشمم ببينم . 
آرش بلند شد و گفت : من ديگه بايد برم داره دير ميشه 
هري رو به ارش كرد .و گفت : راستي به هرميون بگو بابت كاهن اعظم واقعا متاسفم ‘ بگو بهش كه از صميم قلب براش دعا مي كنم تا حالش خوب بشه 
آرش سري به علامت توافق نشان داد و به يكباره غيب شد 
هري رو به من كرد و گفت : پاشو مرد ‘ تو ديگه داري لوس بازي در مياري ‘ نكنه داري فيلم بازي مي كني 
حالم خيلي بد شده بود ‘ ساعتم را نگاه كردم ‘ تقريبا ساعت هفتو پنجاه دقيقه بود ‘ با صدايي گرفته گفتم : هري تو بايد بري ‘ ساعتو نگاه كن 
ساعتم را به او نشان دادم هري ساعت را نگاه كرد و گفت : اوه هنوز ده دقيقه مونده ‘ من حتي حاضر نيستم يه دقيقه اضافه تر اونجا وايستم تو مي گي ده دقيقه زودتر برم اونجا 
به سختي از جايم بلند شدم ‘ هري هم به من در بلند شدن كمك كرد ‘ تمام قدرتم را به يكباره از دست داده بودم ‘ من هنوز توي شكي بودم كه چند لحظه پيش به من وارد شده بود ‘ به سمت همان مبلي كه روي آن نشسته بودم رفتم و روي آن خودم را ول كردم ‘ هنوز سرم داشت گيج مي رفت ‘ هري يك شيشه خون از جيبش در آورد و به سمت من گرفت و گفت : بخور 
اين شيشه حاوي خون اژدها بود به همين خاطر گفتم : اين پيش تو چي كار ميكنه 
هري گفت : آدم وقتي كه يه رفيقي مثل تو داره بايد يه همچين چيزايي رو همراه داشته باشه ‘ من اينو خودم تهيه كردم ‘ اينارو چارلي برام اورده كه هروقت تو بهش احتياج داشتي بدم كه بخوري ‘ چارلي گفت كه يه طلسم روشون انجام داده كه هميشه تازه باشن 
به زور لبخندي زدم و خون را به يكباره بالا كشيدم ‘ حالم سريع به حالت عادي برگشت ‘ باز همان احساس دلچسپ خوردن خون اژدها .... 
هري به سمت جايي كه من آنجا افتاده بودم رفت و آن تكه پارچه را برداشت و به من گفت : اين چيه 
گفتم : هموني كه نزاشته بود تو بتوني بياي اينجا. 
هري گفت : اون كه يه آدم لباس سفيد بود 
گفتم : بدش به من 
هري آن پارچه ي موميايي را به من داد ‘ من آن را روي زمين انداختم و طلسم را روي آن اجرا كردم ‘ او دوباره به شكل يك موميايي در آمد ‘ هري دستش را روي سرش گرفت و گفت : نگهش دار 
سريع بلند شدم و دستم را روي سر آن گذاشتم ‘ او دوباره به حالت اول برگشت ‘ هري گفت : اين ديگه چيه ‘ من اينو توي كلگسيونت نديدم . 
حالم خيلي خوب نبود به همين خاطر گفتم : نبايدم مي ديدي ‘ اينو فرد و جرج درست كردن 
هري گفت : اين طلسمو كه اونا نكردن ‘ مي دونم كار تو هم نيست ‘ پس بگو كار كيه 
گفتم : اين طلسمم منو جناب اليور باهم انجام داديم كه كسي نتونه بهش نزديك بشه . 
هري گفت : مي شه اينو وقتي برگشتيم توي دنياي خودمون بدي به من 
گفتم : با شه مشكلي نداره ‘ مي خواي همين الان بدمش بهت 
هري گفت : نه الان نيازي بهش ندارم بزار براي بعد . 
هري كمي مكث كرد و گفت : اگه حالت خوبه من الان ديگه بايد برم . 
گفتم : خب حالا كه ديگه اينجا مشكلي از لحاظ جاسوسي نداريم ‘ منظورم ولدمورته پس ديگه ارتباط ذهني تو با من قطع نكن مي خوام مسابقه رو از اول تا آخرش ببينم . 
هري گفت : باشه پس من مي رم 
هري از در خارج شد ‘ چند دقيقه اي نكشيد كه ارتباط ذهني من با هري بر قرار شد ‘ هري گفت : هر .وقت خواستي ببيني فقط چشماتو ببند . 
سريع چشمانم را بستم هري باز هم در همان سالني بود كه قبلا مي ديدم ‘ او در ان سالن به سمت ديگري مي رفت ‘ اينبار ما به سمت پايين سالن مي رفتيم ‘ باز هم همان موجوداتي كه هري به آنها مي گفت سياه داشتند با عصبانيت كامل به او نگاه مي كردند ‘ هري گفت : مي بينيشون ‘ مرحله قبل كه من از اون تو اومدم بيرون با حسرت منو نگاه مي كردن ‘ حالا هم دلشونو صابون زدن براي اين مرحله ‘ اگه اين مرحله رو هم رد بكنم ديگه اونا براي كمك نمي تونن وارد بشن ‘ توي اين مراحل اگه شكست بخوري احتمال زنده موندنت خيلي كمه ‘ توي اون مرحله ها شكست خوردن يه مسئلس ‘ بعدش زنده موندن يه مسئله ي ديگه . 
به هري گفتم : هنوز معلوم نيست كه با چي مسابقه داري 
هري گفت : هنوز معلوم نيست ولي ماركوس مي گفت كه راحت ترين حالت ‘ يعني همون بيست تا جن سربازو بايد شكست بدم 
گفتم : ميدوني داري چي ميگي ‘ اونا حالت مرحله هم رو به تو گفتن ‘ تو مي گي ماركوس بهت گفته كه مرحله ي راحت براي تو انتخاب شده 
هري گفت : اينو خودمم مي دونستم كه بايد با سي تا جن سرباز بجنگم ‘ آخه من به دستور جمشيد تا جايي كه تونستم از قدرتام كمتر استفاده كردم كه سطح قدرت جادويي منو كم بدونن ‘ من توي مرحله دوم اصلا از طلسم هاي قوي استفاده نكردم ‘ تا اينجام كه مي بيني فكر كنم فقط آخر مرحله قبل بود كه روي چند تا از اون عنكبوتا يكي دوتا طلسم اونم نه خيلي قوي اجرا كردم ‘ حالا هم وقتي كه دارن انتخاب مي كنن مي بينن كه من خيلي ضعيف جلو اومدم پس اون راحترو برام انتخاب مي كنن ‘ اونا مطمئنن كه مي تونن با بيستا جن سرباز دخل منو بيارن 
گفتم : من كه مي دونم تو مي توني از پس اين مرحله هم بر بياي 
هري خنده اي كرد و گفت : حالا مي بينيم 
هري جلوي يكي از در هاي سالن كه روي آن يك بيست بزرگ نوشته شده بود ايستاد و گفت : اينجا همون جاست كه بايد برم تو 
هري در زد و از در داخل شد ‘ يك جن كه معلوم نبود چه جني است پشت يكي از ميز ها نشسته بود ‘ دور تا دور ديوار هم پر بود از عكس اجنه هاي مختلف ‘ هيچ كدام از آنها را نديده بودم ‘ هري كه داشت به عكس هاي دور ديوار نگاه مي كرد آن جني كه پشت ميزش نشسته بود از جايش بلند شد و گفت : براي شما راحت ترين نوع مراحل انتخاب شده اونم مبارزه با بيست تا جن سرباز البته از قوي ترين هاي اوناست ‘ اونا تا پاي مرگ با شما درگير مي شون پس حتما همه ي اونارو بايد بكشين 
گفتم : حالا بايد همه ي اونارو بكشي 
هري گفت : توي اين مسابقه ها تنها كسي كه مي ميره اونيه كه مسابقه ميده ‘ هيچكدوم از موجوداتي كه اونجا هستن واقعا نمي ميرن . 
گفتم : خوب شد كه اينطور وگرنه هركي كه اين مراحل رو تموم مي كرد يه قاتل بلفطره بود. 
هري گفت : شايدم اينطور باشه كه تو مي گي ‘ الان شاهد يه مبارزه ي خوبي هستي ‘ توي اين مرحله اصلا احتياج به فكر كردن نيست ‘ منم مي ميرم براي اينطور مراحل . 
لحن صحبت هاي هري عوض شده بود ‘ معلوم بود كه دارد لحظه شماري مي كند كه زودتر به داخل اين مرحله برود 
هري چشمانش را به سمت ساعتي كه روي ديوار بود گرفت ‘ يك دقيقه مانده بود تا ساعت هشت 
آن جني كه پشت ميزش ايستاده بود گفت : شما فقط دو ساعت وقت دارين كه همه ي اون بيست نفرو بكشين ‘ اگه توي اين دو ساعت نتونيد همه ي اونا رو بكشين شكست مي خورين و يه جن سرباز باقي مي مونين . 
هري گفت : بله مي دونم كه چه بلايي سرم مياد 
همان جن گفت : سر ساعت هشت در خود به خود باز ميشه شما هم مي تونيد بريد تو 
چيزي نكشيد كه در باز شد ‘ هري شمشيرش را كشيد و به آن نگاهي كرد
او بلند گفت : من دارم ميام ‘ بهتره كه قايم شده باشين 
هري از در داخل شد ‘ همين كه از در داخل شد چندين طلسم به سمتش روانه شد ‘ چند تا از آن طلسم ها را تشخيص دادم ‘ آنهايي كه من شناختم طلسم مرگ اووكادورا بود چند تايي هم طلسم خلع سلاح و چند تا طلسم بيهوشي هم كنارش بود ‘ چند تا طلسم كه رنگهاي نامعلومي داشتند را نشناختم 
چند تا زا طلسم ها به هري خورد ولي اصلا بر روي هري اثر نكرد ‘هري گفت : همه ي كارايي كه مي تونستيد بكنيد همين بود ‘ حالا مي خوام بدون طلسم بهتون نشون بدم چطور ميشه يه جن سربازو كشت . 
با اين حرف هري من تعجب كردم چه برسد به آن جن هاي سرباز 
گفتم : هري ديوونه شدي 
هري گفت : حالا مي بيني 
همجا يكلحظه سياه شد و دوباره سفيد شد ‘ هري به پشت سر يكي از جن هاي سرباز آپارات كرده بود ‘ او با يك حركت شمشير او را نقش بر زمين كرد و گفت : اين اوليش ‘ چيزي را كه مي ديدم باور نمي كردم ‘ هري به راحتي آب خوردن آنها را مي كشت ‘ ضربات شمشير هري كاملا حساب شده بود ‘ قدرتش هم خيلي بيشتر از آني بود كه فكر مي كردم ‘ تمام طلسم ها وقتي به هري مي خوردند يا به طرف فرستاننده برگشت داده ميشد يا محو مي شد ‘ هري همينطور آنها را يكي پس از ديگري مي كشت ‘ كشتن براي هري مثل آب خوردن بود ‘ پيش خودم فكر مي كردم اگر اينها واقعا مي مردند باز هم هري به اين راحتي آنها را مي كشت ‘ ولي در كل صحنه هاي جالبي را خلق كرده بود ‘ او خيلي زيبا تر از من شمشير مي زد ‘ اگر هري از طلسم هم استفاده مي كرد مي توانست خيلي راحت تر از اينها و سريع تر اين مرحله را تمام كند ‘ از داشتن دوستي مثل او دوباره احساس قرور مي كردم ‘ يكي از جن هاي سرباز با طلسم محافظ خيلي قويي جلوي ضربات هري را گرفته بود ‘ هري هم با خونسردي كامل به طلسم محافظ او ضربه مي زد ‘ جرقه هاي عظيمي از بين شمشير و طلسم محافظ پرتاب مي شد ‘ آن جن سرباز كاملا خودش را باخته بود ولي با اين حال باز هم دفاع مي كرد ‘ در يك لحظه هري برگشت و شمشير را به صورت افقي از جلوي خودش رد كرد ‘ يك جن سرباز دو دستش را به او نزديك كرده بود و مي خواست از نزديك روي او طلسم بكند ‘ هري چنان ضربه ي محكمي به او زد كه بدنش از وسط به دونيم تبديل شد ‘ هري سريع برگشت ‘ آن جن هم مي خواست از نزديك روي او طلسمي اجرا كند ‘ هري هر دو دستش را باز كرد و گفت : بزن چرا معطلي ‘ بزن ببين چيزيم ميشه بدبدخت ‘ يالا 
آن جن سرباز دو دستش را روي سينه هري قرار داد و طلسمي قوي روي سينه او اجرا كرد ‘ هري به دستان او نگاه مي كرد كه به سينه اش چسپيده بود ‘ من هم شاهد ماجرا بودم ‘ هري خنديد و گفت : همش همين بود يالا از خودت يه عرضه اي نشون بده 
به هري گفتم : هري اين كارو نكن ‘ تو داري به قدرتت قره مي شي 
هري گفت : اينا همش به خاطر اينه كه به ولدمورت نشون بدم كه من به كمك اون هيچ احتياجي ندارم ‘ مطمئنم كه اون داره الان مبارزه ي منو نگاه مي كنه ‘ مي خوام بفهمه كه همين الانم نمي تونه منو به اين راحتي شكست بده فهميدي ‘ يكم خشك و خشن بودن لازمه پس چيزي نگو ‘ مطمئن باش خودمم از اين حالت خيلي بدم مياد ولي همه ي اينا يه نقشس كه بايد انجام بدم ‘ همه ي اينارو جمشيد گفته كه انجام بدم . 
گفتم : ايول بابا پس يكم خشن ترش بكن ايناكه واقعا نمي ميرن پس سعي كن وحشتناك تر بكشيشون 
هري خنديد و گفت : اينو ببين از خودمم ديوونه تره 
گفتم : اينطور حالش بيشتره پسر 
هري به چشمان جن مقابل خيره شد ‘ چيزي نكشيد كه جن سربازي كه دستانش بر روي سينه ي هري بود دستانش را بلند كرد و بر سرش گرفت وفرياد كشيد هري گفت : اينطور خوبه 
گفتم : آره 
هري شمشيرش را داخل شكم او فرو كرد و شمشير را به حال خود رها كرد و به سمت يكي ديگر از جن هاي سرباز رفت ‘ عجيب بود اين جن هاي سرباز با ديدن اين حالت هري اصلا نمي ترسيدند ‘ اگر يك نفر به قدرت هري جلوي من ايستاده بود حداقل يكمي دست و پايم را گم مي كردم نه اينكه با خشم به چشمانش خيره بشوم . 
هري بلند گفت : مسخره بازي بسته 
او يكي از دستانش را به سمت آن جن سربازي كه جلوي او ايستاده بود گرفت و يك طلسم قوي به سمتش فرستاد سريع آن طلسم را شناختم او همان طلسم سكتوم سمپترا بود ‘ خيلي دلم مي خواست من هم يكبار اين طلسم را امتحان بكنم ‘طلسم خيلي قوي بود به خاطر همين به راحتي توانست آن جن را بكشد . 
هري گفت : اينم بيستو پنجمي 
هري دو دستش را بالا گرفت ‘ من چيزي نديدم ‘ او دو دستش را پايين آورد و جلوي خودش گرفت ‘ فهميدم چرا او هر دو دستش را بالا گرفته بود ‘ او شمشيرش را به دو شمشير تبديل كرده بود و در دستانش گرفته بود ‘ حالا يكي از جن هاي سرباز جلوي او ايستاده بود ‘ هري طلسمي كه خيلي قوي بود را روانه او كرد ‘ طلسم به قدري قوي بود كه او را از فاصله ي نسبتا دوري بي سر كرد ‘ طلسم مستقيما به سر او خرد ‘ او به راحتي هر چهار جن سرباز باقي مانده را هم كشت ‘ او به ساعتش نگاه كرد و گفت : دقيقا هشت دقيقوو نه ثانيه . 
گفتم : هري خيلي سنگ دل شدي 
هري گفت : من قبلا اين مرحله رو خيلي تمرين كرده بودم ‘ اولين بار هم مثل تو خيلي از خودم بدم مي اومد ‘ من حق نداشتم حتي با موجود خيالي هم اينكار را بكنم ‘ ولي وقتي هر روز بايد اين مرحله رو تمرين مي كردم ديگه برام عادي شده ‘ من بيستا ترول غار نشينو سر هفده دقيقه كشتم ‘ خود آرشم با اون همه ادعاش هر بيستاي اونارو سر سيزده دقيقه كشت ‘ من به محض اينكه از اون دري كه مي بيني برم بيرون به يه جن غارتگر تبديل ميشم ‘ توي اون لحظه تو نبايد توي وجود من باشي ‘ پس خدافظ تا نيم ساعت ديگه . 
ارتباط قطع شد ‘ نفهميدم كه هري در مورد چه چيزي صحبت مي كرد ‘ حتي نتوانستم آن اتاقي كه هري در آن مبارزه مي كرد را ببينم ‘ هري اينقدر سريع جنگيد كه اصلا فكرش را هم نمي كردم ‘ فقط ميدانستم كه هري به محض اينكه از آن در خروجي خارج مي شد به يك جن غارتگر تبديل مي شد ‘ خيلي برايم جالب شد كه بفهمم هري چگونه به يك جن غارتگر تبديل مي شود . 
چشمانم را باز كردم ‘ من روي مبلي كه توي آن اتاق بود نشسته بودم ‘ هنوز هم چيزهايي را كه ديده بودم را باور نمي كردم ‘ اگر هري اينقدر قدرت داشت چرا تا به حال رو نكرده بود ‘ او هم مثل جمشيد شده بود ‘ به خاطر همين بود كه ارش مي گفت دنياي اجنه به كساني مثل او وجمشيد احتياج دارد ‘ بي صبرانه منتظر بودم كه هري بياييد و شرح وقايع را برايم بيشتر توضيح بدهد
فصل دهم 
بخش دوم دنياي اجنه 

دوباره افكاري به سراغم آمد ‘ اگر هري اينقدر قدرت داشت كه مي توانست بيست تا ترول غار نشين را از بين ببرد پس چرا اينقدر به خودش زحمت داده بود كه قدرتش را كم جلوه بدهد ‘ اصلا با عقل جور در نمي آمد كه هري اين كار ها را كرده باشد ‘ چرا هري اينقدر سريع آنها را كشت ‘ مي توانست با سرعت كمتري اين كار را انجام بدهد و هزاران چراي ديگر 
ياد پدر بزرگم افتادم ‘ خواستم از احوال او جويا بشوم و يكمي هم از احوال آن دنيا با خبر بشوم‘ تقريبا يك ساعت و نيم مانده بود كه من تخت و تاج خود را از دست بدهم ‘ تا يك ساعت و نيم ديگر براي دومين بار قدرت از آن دراكولا ها مي شد ‘ ولي اصلا برايم مهم نبود كه تاج و تخت را از دست داده ام ‘ آنها برايم پشيزي ارزش نداشتند ‘ به قول جمشيد قدرت قرور مي آورد ‘ من هم اصلا دوست نداشتم كه قرور بيش از حدي داشته باشم . 
مايكل را صدا كردم ‘ او سريع جلوي من ظاهر شد ‘ رو به مايكل گفتم : از پدر بزرگ چه خبر ‘ حالشون خوبه 
مايكل گفت : خودم به ديدنشون رفته بودم ‘ حالشون از ديروز خيلي بهتر شده ‘ ديگه راحت نفس مي كشن ‘ بيشتر زخماشون هم خوب شدن . 
زخم ‘ آنها در مورد زخم هايي كه پدر بزرگ برداشته بود به من چيزي نگفته بودند ‘ نمي دانم حالش چطور بود ‘ باز هم همان احساس غم تمام وجودم را فرا گرفت ‘ نكند او بميرد ‘ اگر بلايي بر سر او بياييد من چه كار مي توانستم بكنم ‘ من حتي نمي توانستم به ديدن او بروم ‘ شايد ..... 
مايكل گفت : حال شما خوب نيست 
از آن افكار بيرون آمدم و با صدايي گرفته رو به مايكل گفتم : از قصر چه خبر ‘ از داييم 
مايكل گفت : جناب ويليام مي خواستن براي ديدار با بزرگ خاندان فانتوم ها كه گفته ايم فقط او زنده مانده است به قصر بيايد ‘ ولي جناب آرش از او خواستن كه وقتي كه صاحب قصر يعني شما برگشتيد به ديدار بزرگ خاندان فانتوم ها بيايند . 
ياد در قصر افتادم ‘ اگر دايي ام مي توانست وارد قصر بشود و از داخل به در ورودي نگاه کند مي توانست بفهمد كه پدر بزرگ هنوز زنده است ‘ شايد مي توانست از بيرون در هم بفهمد كه درب قصر در چه وضعيتي است ‘ رو به مايكل گفتم : درِ قصر ‘ درِ قصر رو چي كار كرديد 
مايكل گفت : جناب جمشيد روي اون در يه طلسمي انجام دادن كه ديگه کار نمي کنه و نشون نمي ده كه كسي از اعضاي اصلي توي خانه است يا نه . 
خيالم راحت شد ‘ فهميدم كه قصر را به كساني سپرده ام كه خيلي از من بيشتر در اين كارها خبره هستند ‘ آنها خيلي سريع جريان در را فهميده بودند و به خاطر همين درب را به همين سرعت از كار انداخته بودند 
صداي ÷ايي از ÷شت در آمد , اين صداي ÷ا مال هري بود , مي خواستم که بلند بشوم و در را براي او بگشايم ولي هري از درب وارد شد ‘ درب بسته بود ولي هري خود را از در رد كرده بود ‘ فقط شمشيرش ميان ميله هاي در گير كرده بود كه آن را هم رد كرد ‘ ديگر آن لباس سياه جن هاي سرباز رابر تن نداشت ‘ او با لباس رسمي خانوادگي خودش بود ‘ عکس مار باسيليسک با حالت زيبايي مي درخشيد, معلوم بود كه از انگشتر پدر بزرگم استفاده كرده است ‘ هري خيلي خوشحال بود ‘ معلوم بود كه به پيروزي ارزشمندي رسيده است ‘ ولي وقتي او مطمئن بود كه مي توانست از اين مرحله رد بشود پس چرا از اينكه توانسته بود اين مرحله را رد بكند اينهمه خوشحال بود . 
هري لبخند زيبايي بر لب داشت ‘ او جلو امد و گفت : جاني ... جاني موفق شدم . 
گفتم : خودم ديدم كه موفق شدي 
هري گفت : اونو كه نگفتم 
گفتم : نمي فهمم منظورت چيه 
هري گفت : منظورم مرحله ي بعده ‘ ديگه نمي خواد تو مرحله بعد با دوازده تا از شياطين اينجا درگير بشم ‘ كل بعد از ظهرو هم بي كارم 
گفتم : واسه چي نمي خواد با اونا در گير بشي 
هري گفت : آخه سر وقت مقرر تونستم اين مرحله رو رد بكنم ‘ من تونستم زير ده دقيقه اين مرحله اي كه گذشتو انجام بدم 
گفتم : يعني چي ‘ درست توضيح بده ببينم 
هري گفت : اينو كه بهت گفتم من بايد توي مراحل قبل از خودم كمتر قدرت نشون مي دادم 
گفتم : خب آره 
هري گفت : خب اين كارم چند تا دليل داشت ‘ اوليش اين بود كه توي اين مرحله که گذشت با بيست تا از شياطين زندون شياطين درگير نشم ‘ اونا نمي ميرن ‘ قوي ترين جن ها هم نتونستن بيشتر از يدونه ي اونا رو بكشن ‘ اولين دليلش اين بود ‘ دومين دليلش هم اين بود كه راحت بتونم اين مرحله رو رد بكنم ‘ سومينشونم كه فكر نمي كردم بتونم انجام بدم اين بود كه اگه زير ده دقيقه كسي بتونه اين مرحله رو رد بكنه ديگه نمي خواد قسمت چهارم از مرحله سومو انجام بده 
تازه فهميدم جريان از چه قرار بوده ‘ چرا هري اينقدر خشن رفتار مي كرد ‘ چرا به آن سرعت ان مرحله را انجام ميداد ‘ هري خندان به من نگاه مي كرد ‘ رو به او گفتم : خب كه چي حالا مي گي چي كار كنم ‘ پاشم برات پشتكو بارو بزنم 
هري گفت : اه چقدر تو ذوق كور كني ‘ زد حال 
گفتم : بابا به دل نگير ‘ منم خوشحالم كه يكي از دوستام تونسته يه جن غارتگر بشه ‘ راستي تو الان مي توني به شكل يكي ديگه در بيايي 
هري گفت : آره كه مي تونم 
گفتم : مثلا به شكل اين مايكل خودمون در بيا ببينم 
هري وقتي مايكل را ديد ‘ مايكل به او تعظيمي كرد و با لكنت گفت : سلام ارباب ‘ حال شما خوبه ارباب 
هري گفت : سلام مايكل ‘ به مرحمت شما 
رو به مايكل گفتم : به اين گفتي ارباب ‘ اين هري خودمونه ‘ تو چرا اين روزا اينقدر سخت حرف مي زني 
مايكل گفت : همونطور كه گفتم شما يه فرمانروا هستيد و جناب هري هم يه جن غارتگر هستند 
گفتم : مي خواي روي هري رو كم كنم 
مايكل خيلي ترسيد ‘ به همين خاطر گفت : نه ارباب شما نمي تونيد.... 
نگذاشتم حرفش را تمام كند ‘ وسط حرف او پريدم و رو به هري گفتم : مي خواي با هم يه شمشير زني داشته باشيم 
هري گفت : فكر مي كني من همون هريه يكي دو هفته پيشم ‘ من اين چند روزو خيلي تمرين كردم ‘ فكر كنم توي شمشير زني از تو جلوتر باشم . 
شمشيرم را كشيدم و گفتم : پس شمشير بازي بدون طلسم ‘ البته بدون زخمي كردن طرف مقابل 
هري هم شمشيرش را كشيد و گفت : باشه . 
شايد هري در جادو و جادوگري از من جلوتر بود ولي هر چه باشد من يه شواليه ي خون آشام بودم ‘ ما شواليه ها حدودا سه سال آموزش سنگين شمشير زني مي بينيم ‘ فكر نكنم كه هري بتواند با من حتي يك دقيقه هم مبارزه كند ‘ از همين الان از شكست او مطمئن بودم . 
هري شمشير را دو تا كرد و گفت : ولي تو با يه شمشير ‘ هر چي باشه تو از من شمشير زنيت بهتره 
گفتم : باشه 
سريع با هم درگير شديم ‘ به هري گفتم : از شمشيرات بخواه كه دخالت نكنن ‘ تا هرچي خودت بلدي رو كني 
هري گفت : نگران نباش من قبلا از اونا خواستم كه اين كارو بكنن 
به سرعت ضرباتي بر شمشير هري وارد كردم ‘ او خيلي بهتر از آني شمشير زني مي كرد كه فكر مي كردم ‘ او هم ضربات را پشت سر هم مي زد ، او اصلا خيال دفاع كردن نداشت و فقط مي خواست كه شمشيرش را به من بزند ، بعضي از حركات او مرا به تعجب مي انداخت ، او خيلي حرفه اي شمشير مي زد ، از هر دو شمشير به خوبي استفاده مي كرد ، شايد در اوقاتي هم از من بهتر ، بعد از چند دقيقه مبارزه با يك ضربه ناگهاني يكي از شمشير هاي هري به هوا بلند شد و در گوشه اي از اتاق روي زمين افتاد ‘ حالا هري يك شمشير در دست داشت ‘ او به شدت عرق مي كرد ‘ من هم دسته كمي از او نداشتم ‘ همين كه به شمشير هري كه كنار اتاق افتاده بود نگاه كردم هري شمشيرش را به گردنم نزديك كرد ‘ چيزي نمانده بود كه به گردنم آسيب جدي وارد كند ‘ سريع دستم را جلوي شمشيرش گرفتم و آن را محكم از دستان هري جدا كردم 
هري گفت : تقلب ‘ تو نبايد از قدرت بدنيت استفاده كني ‘ اگه منم از قدرت بدنيم استفاده كنم خودت مي فهمي كه چي كار مي تونم بكنم 
گفتم : مثلا تو چه قدرت بدني اي داري .. 
هري گفت : خودت كه مي دوني من مي تونم به باسيليسك تبديل بشم 
گفتم : مگه تو تونستي به يه باسيليسك تبديل بشي 
هري گفت : پس چي فكر كردي ‘ من همون روز اول كه انگشتر پدربزرگتو دستم كردم ، احساس كردم كه مي تونم به يه باسيليسك تبديل بشم ولي راهشو بلد نبودم ‘ پدر بزرگتم پس فرداي اون روز بهم ياد داد 
شمشير هري را روي زمين انداختم و به سمت يكي از مبل ها رفتم و روي ان نشستم‘ هري دستش را جلو آورد و شمشير هايش را در دستش ظاهر كرد ، بعد از اينكه نفسي تازه كردم گفتم : خب نمي خواي به من نشون بدي كه چه شكلي مي شي . 
هري گفت : خيلي سريع اين كارو مي كنم ‘ چون نبايد كسي تا قسمت پنجم مرحله سوم بفهمه كه من مي تونم به يه باسيليسك تبديل بشم 
گفتم : مگه چي ميشه 
هري گفت : آخه يه باسيليسك مي تونه به راحتي شر هر چندا شياطينم كه باشه رو كم بكنه ‘ باسيليسكا قدرت زيادي دارن ‘ اونا با چشماشون مي تونن يكي از اون شياطين رو تا ده دقيقه بي حركت نگه دارن ‘ بعضي وقتها هم اونا رو با همون قدرت چشماشون بكشن ، منو پدربزرگت خيلي روي چشمام كار كرديم ، من تا حدي قدرت چشمامو زياد كردم كه شايد بتونم با يه نگاه يه ترول غار نشينو در جا بكشم ، تو ديگه جاي خودتو داري 
گفتم : اووو ، بابا قدرت 
هري گفت : مسخره نكن ، خودت مي دوني كه راستشو مي گم ، اصلا مي خواي حالتو بگيرم 
گفتم : نه نه من تسليمم ، اگه نمي خواي نشونم نده 
هري گفت : مي بينم كه خيلي ترسو شدي 
گفتم : اين ماري كه تو ميگي واقعا هم ترس داره 
هري گفت :پس مي خوايي يكمي از نماد خودم يعني باسيليسك برات بگم 
گفتم : خب بگو 
هري گفت : نمي دونم مي دوني يا نه ، شايد پدر بزرگت بهت گفته باشه ، من نمي تونم به شكل يه مار باسيليسك واقعي در بيام ، من فقط قدم يكمي كشيده تر مي شه و پاهام به شكل دم مار در مياد ، يعني هر دوتاشون به هم مي چسپه ، اگه از نوك سرم تا نوك دوممو حساب كني شايد به چهار متر برسه ، من وقتي به مار تبديل مي شم دستام سرجاشونه ، بدنم كاملا به حالت لزج پوست مار تبديل ميشه ، از همه مهم تر صورتم ، من واقعا خودم حالم از قيافه ي خودم بهم مي خوره ، صد رحمت به ولدمورت ، اون حداقل يكمي به آدميزاد شبيه ، قيافه ي من از اونم بدتر مي شه ، قيافه ي من بيشتر به انساني با سري بين شير و مار و بدني شبيه بدن مار ميشه ، نمي دونم چرا ولي وقتي كه خودمو توي اون شرايط توي آينه نگاه مي كنم از خودم خوشم مياد ولي وقتي به حالت عادي بر مي گردمو قيافمو يادم مياد حالم از خودم بهم مي خوره ‘ تازه وقتي كه به شكل ماري خودم در ميام ترز تفكرم بلكل عوض مي شه ، دلم مي خواد به يكي آزار برسونم ، خيلي سعي كردم از اون حالت دربيام ولي خيلي سخته 
گفتم : خب منم وقتي به شكل نماد خونوادگيمون در ميام احساس قدرت مي كنمو مي خوام قدرتمو سر يكي خالي كنم ، ولي طي چندين سال به راحتي مي تونم جلوي خودمو بگيرم ، اگه توام توي هر ماه مجبور بشي يكي دو بار با چند تا گرگينه درگير بشي به اين حالتت عادت مي كني 
هري گفت: پدر بزرگتم همينو مي گفت ولي من هرچي سعي مي كنم نمي تونم اين كارو بكنم ‘ يا اينكه يكمي از اون حالت در بيام 
خواستم به او بفهمانم كه چرا حال تفكرات انسان تغيير مي كند و چرا اين تفكرات پليد به انسان رو مي آورد. به همين خاطر گفتم: خب تو كي به شكل نماد خودت در ميايي 
هري گفت : هر وقت كه بهش احتياج داشته باشم 
گفتم : كي تو بهش احتياج پيدا مي كني 
هري گفت : وقتي كه توي خطر باشم 
گفتم : ايول ، پس وقتي كه تو به نماد خودت تبديل ميشي كه بهش احتياج داري يا كسي داره تو رو تحديد مي كنه 
هري گفت : خب اره 
گفتم : قربون دهنت ، اون وقت ديگه آدم لازم نيستش به چيزي پايبند باشه ، تو نديدي كه من وقتي به شكل نماد خونوادگيم در ميام چه كارا كه نمي كنم ، بعضي وقتا شده كه كله ي گرگينه روبرومو با دستام كندم ، توي اون حالت اصلا ناراحت نميشي ، بعدشم بهتره به كارايي كه كردي فكر نكني تا راحت باشي 
هري گفت : تو واقعا اين كارارو كردي 
فهميدم كه چه گندي زدم ‘ من خودم براي خودم مشكل تراشيده بودم ‘ به قول معروف اومدم ابروشو درست كنم زدم چشمشو در اوردم ، حالا بايد با كلماتي جديد حرفهايم را درست مي كردم به همين خاطر گفتم : خب وسط جنگ حلوا كه پخش نمي كنن ، اونجا فقط بايد مواظب جون خودتو دوستات باشي ، نبايد فكر كني كه طرف روبروتو با احترام بكشي ، مطمئن باش طرف روبروي تو هم دلش به حال تو نمي سوزه ، 
ديگر داشتم به جاهاي باريك مي رسيدم ، براي همين خواستم موضوع را عوض كنم ، هري هرچقدر هم كه منطقي بود نمي توانست آن شرايط را درك كند ، شرايطي كه پاي جان انسان در ميان باشد ، شايد او در آن مواقع هم مي توانست به دشمنش رحم كند ولي من به هيچ وجه نمي توانستم در آن شرايط حتي يك لحظه هم به دشمنم رحم بكنم ، شايد اين كار من به خاطر اين بود دشمن من اصولا يك حيوان بود و حيوان به هيچ وجه نمي توانست به فكر انسان باشد ، ولي به هر حال به نظر او انسان بايد تا دم مرگ هم پايبند قوانين انسان دوستانه باشد . 
كمي مكث كردم و ادامه دادم : حالا اين حرفا رو مي زني كه به ما نشون ندي كه به چي تبديل مي شي . 
هري گفت : اول از مايكل بخواه كه اينجارو ترك كنه ‘ آخه من نمي تونم خيلي خوب جلوي ضرر چشمامو بگيرم ‘ شايد بلايي به سرش بياد 
رو به مايكل كردم و گفتم : مي توني بري مايكل 
مايكل تعظيمي به من و هري كرد و در يك لحظه غيب شد ‘ به محض اينكه مايكل رفت هري گفت : آماده باش كه عجيب ترين موجود زندگيتو ببيني ‘ راستي يه چيزي رو يادم رفت كه بهت بگم ‘ به گفته ي پدر بزرگت من اولين جادوگري هستم كه تونستم به يه باسيليسك تبديل بشم ‘ خود سالازار اسليترين هم نمي تونسته به شكل باسيليسك تبديل بشه ‘ البته براي خودش معجوني درست كرده بوده كه با خوردن اون بتونه به يه باسيليسك تبديل بشه ولي به طور قريضي نتونسته اين كارو بكنه ‘ خود ولدمورتم تا روزي كه توسط من ناپديد شد نتونسته بود اين كارو بكنه ‘ جناب جمشيد ميگه كه قدرتي كه باعث شده من بتونم به يه باسيليسك تبديل بشم فقط به خاطر نماد خونوادگي خودم بوده ‘ همونطور كه گفتم ‘ صورتم كمي شبيه شير ميشه ‘ حالا بگذريم مي خواي ببيني يا نه 
گفتم : اگه سخن راني تموم شد لطف كنو خودتو نشون بده ببينم. 
هري گفت : پس خودت خواستي 
به محض اينكه هري اين حرف را زد شروع به تغيير كردن كرد ‘ صورتش كشيده شد و تمام صورتش تغيير كرد ، مردمك هاي سبز زيباي او به رنگ سياه در آمدند و سفيدي چشمانش كاملا قرمز شدند ‘ حالا مردمك چشمانش داشتند نازك مي شدند ،كاسه ي چشمها هم تنگ شدند و ابرو ها جاي خود را به ابروهاي شمشيري دادند ‘ دهان هري بزرگ و نازك شد ، دندان هاي نيش مار از زير لبان او نمايان شدند ‘ بيني او داخل رفت و جاي ان دو منفظ قرار گرفت ‘ گوش هاي هري به جاي اينكه كوچك شوند كمي بلند تر شدند ‘ مو هاي هري هم بلند و بلند تر مي شد ‘ علامت آزرخشي كه روي پيشاني او بود شروع به درخشيدن كرد ‘ موه هاي او روي شانه هايش را پر كردند ‘ خيلي جالب بود سر مار با گوش ها و موه هاي بلند كه به مانند يالهاي شير با ابهت بودند ‘ هري تكاني به سر و گردنش داد ‘ رگ هاي گردنش به كلي بيرون زدند ‘ بدن او به حالت پولك پولك لزج با رنگ سبز تيره در امد ‘ پوست بدنش به صورتي بود كه كاملا در نور اتاق مي درخشيد ‘ دست هاي هري مانند دست هاي انسان بود ولي كمي جمع تر شده بود ‘ ناخون هاي دستش هم به طور خشني بلند شده بودند ‘ سينه او كاملا بيرون آمده بود و بدني كاملا عضلاني را به نمايش مي گذاشت ‘ اين بدن اصلا به بدن لاغر هري نمي امد ‘ ادامه ي بدن مانند دم ماري بزرگ بر روي زمين بود ‘ هري خودش را به اندازه قد من بالا كشيده بود و بقيه بدن خودش كه شبيه دم مار شده بود را زير خودش گرد كرده بود ‘ قد او كمي هم از چهار متر بيشتر به نظر مي رسيد ‘ اگر بالا تنه ي هري را نمي ديدم فكر مي كردم كه يك مار بزرگ رو بروي من ، خودش را به حالت پيچش به دور خودش نگه داشته بود ‘ انتهاي بدن هري كاملا به رنگ سياهي مي زد و درخشش عجيبي داشت ‘ خيلي دلم مي خواست بدن او را لمس كنم ‘ برخلاف چيزي كه هري مي گفت ، صورت او خيلي زيبا تر از صورت كريح ولدمورت شده بود ‘ هري دهانش را باز كرد و كاملا دندان هاي نيشش بيرون زدند ‘ او با صداي كلفتي كه اصلا مال خودش نبود گفت : خب چي مي گي 
گفتم : پسر آخر قيافه اي ‘ حالا با چشمات چه كار مي توني بكني 
هري گفت : من حالا مي تونم با چشمام طلسم هاي خيلي قويي انجام بدم ‘ تازه مي تونم با چشمام بدون اينكه به خودم فشار بيارم يه حيوون خيلي قوي رو از پا در بيارم . 
گفتم : ميشه به بدنت دست بزنم 
هري گفت : اگه دوست داري از نظر من مانعي نداره 
صداي هري به قدري خشن و كلفت شده بود كه مو را بر تن من سيخ مي كرد ‘ يك لحظه پيش خودم فكر كردم كه اگر يكي از بچه هاي مدرسه او را با اين قيافه ببيند در جا سكته مي كند و ديگر لازم نيست كه هري با چشمانش بلايي بر سر او بياورد . 
جلو رفتم و دستم را به پوست او كشيدم ‘ همانطور كه فكر مي كردم پوستي لزج داشت ‘ آري او با اين پوست لزج مي توانست با سرعت خيلي زياد روي زمين بخزد وحركت بكند ‘ احساس لغزش زير دستانم حالت خوش آيندي نبود ولي به خاطر اينكه به هري بر نخورد دستم را از روي بدنش بر نداشتم ‘ دستم را كشان كشان به سمت شانه و سپس دست هاي او رساندم ‘ دست هاي او را هم آن پوست لزج و درخشنده در بر گرفته بودند ‘ فقط كف دستان هري كمي نرم تر از جاهاي ديگر بدنش بود ‘ روي دستانش پولك هاي كلفتي در آمده بود ، نوك آنها طوري تيز بود كه به راحتي مي توانست روي ديوار بتوني خط بيندازد ‘ لب هاي هري تكاني خوردند ‘ فكر كنم او داشت لبخند مي زد ‘ هري با همان صداي خشن و كلفت گفت : خب بسه ديگه داره دير ميشه ‘ شايد يكي از اجنه ها منو با اين قيافه ببينه 
هري تكاني خورد و به سرعت به شكل عادي خودش در آمد 
به هري گفتم : به نظرت خيلي طول نكشيد كه تو تبديل بشي 
هري گفت : من از فصد اين كارو آروم كردم ‘ آخه وقتي كه سريع اين كارو مي كنم كنترلمو از دست مي دم . 
گفتم : پس مي توني سريع تر از اين حرفا اين كارو بكني 
هري گفت : آره من مي تونم سر دو يا سه سانيه كاملا به شكل موجود درونم تبديل بشم . 
گفتم : خب فردا چه مسابقه اي داري 
هري گفت : از جزئياتش خبري ندارم ‘ ولي هرچي هست يه هزار توي ديگست ‘ كه بايد در خروجي رو پيدا كنم ‘ ديگه نه بايد كليدي رو پيدا كنمو نه راح حلي براي خروج ‘ اينطور كه ميگن هفت مرحله داره كه هر قسمت با موجوادي كه فكرشم نمي توني بكني بايد مبارزه بكني ‘ مرحله ي آخرشم كه مهمترينشونه بايد با بيست يا سي تا از اين شياطين در گير بشم 
گفتم : اين شياطين كه مي گي چه شكلي هستن 
هري گفت : اونا به شكل موجوادت جهنمي هستن ‘ اونا از وجود تو تغزيه مي كنن ‘ هيچ طلسمي هم به اين راحتي نمي تونه روي اونا تاثير بزاره ‘ اونا يه چيزي شبيه انسانهاي بالدار هستن كه بالاشون شبيه بالاي خفاشه ‘ اصولا هيكل بزرگي هم دارنو قدرت زيادي 
گفتم : يعني يه چيز شبيه نماد خونوادگيه من ديگه 
هري گفت : نه اشتباه نكن ‘ اونا پوست قرمز رنگي دارن ‘ تازه شاخ هم دارن ‘ شاخشون يه چيز شبيه شاخ بزه ‘ انگار كه بدنشون هم داره مي سوزه ‘ اينطور كه ميگن وقتي كه بهشون نزديك مي شي بدنت كاملا شروع مي كنه به سوزش ‘ با زبون نمي شه اونارو توصيف كرد ‘ بايد فقط بيايي و اونا رو با چشمات ببيني ‘ اونا خيلي ترسناك تر از چيزي هستن كه ميگم ‘ تازه اونا اصلا دوست ندارن كه تورو با حركت اول بكشن ‘ اونا دوست دارن كه تو زجر بكشي و از زجر كشيدنت قدرت جمع بكنن و خودشونو سير بكنن ‘ اينطور كه ميگن اونا طوري بلا به سرت ميارن كه نتوني جلوي فرياداي خودتو بگيري ‘ خلاصه اونا از زجر كشيدن تو خوشحال ميشن ‘ بيچاره اونايي كه ميفتن توي زندون شياطين . 
گفتم : حالا اينا كه مي گي چرا به شما جن ها كاري ندارن . 
هري گفت : اگه اونا جن هارو بگيرنو زجر بدن طولي نمي كشه كه كسي ديگه به اين بعد از دنيا نمياد ‘ اونا حق ندارن كه به دنياي ما بيان ‘ به خاطر همين اونا از اين دنيا محافظت مي كننو جن هام با اين مسابقه باعث مي شن كه هميشه زندوناي اونا پر باشه از آدم هاي بدبخت. 
گفتم : پس جن هاي اينجا آدم هاي خوبي هستن 
هري گفت : اره رئيس اجنه ها يه سفير هستش كه خيلي پيره ‘ فكر كنم يه دوسه هزار سالي عمر كرده باشه ‘ ميگن كه ادم معقوليه ‘ اونه كه جلوي زياده روي فرمانرواي شياطين رو مي گيره ‘ اين دنيا در اصل مال شياطينه كه اجنه ها اينجا رو تسخير كردن ‘ اين شياطين هم تا وقتي كه جن ها كاراشونو انجام مي دن كاري با اونا ندارن ‘ رئيس شياطين هم كه بزرگ شياطينه ، خشن ترين و بزرگترين اوناست ‘ اون با فرمانرواي اجنه ها قرار گذاشته كه تا وقتي زندوناش پر باشن از حرفاي فرمانرواي اجنه پيروي كنه. 
گفتم : خيلي دلم مي خواد اونو ببينم 
هري گفت : اگه كسي بخواد كه اونو ببينه بايد از جونش سير شده باشه ‘ احوال پرسي اون مثل پوست كندنه 
گفتم : نمي فهمم منظورت چيه 
هري گفت : فقط كافيه كه اون دست به بدنت بزنه كه احساس كني دارن پوست بدنتو با چاقو از بدنت جدا مي كنن . 
گفتم : خيلي دلم مي خواد ولدمورتو توي دستاي اون ببينم . 
هري گفت : آره اگه نقشمون فردا شب بگيره حتما ميافته توي چنگ اونا . 
هر دو كمي ساكت شديم ‘من به اين فكر مي كردم كه فردا شب قرار است چه بلايي بر سر ما بيايد ‘ولدمورت براي هري چه نقشه اي كشيده بود كه مي خواست او را ببيند ‘ نكند كه او واقعا مي خواست با هري پيمان دوستي ببندد‘ اگر اين كار را مي كرد واقعا باور مي كردم كه او احمق ترين است نه باهوش ترين . 
فكر كنم هري هم به ولدمورت فكر مي كرد ‘ هر چه مي گذشت اخم هاي هري بيشتر در هم فرو مي رفت ‘ از داشتن دوستي به قدرت مندي هري واقعا احساس قرور مي كردم ‘ بلكل جريان خودم و اليور را از ياد برده بودم ‘ من با داشتن اليور هم قدرت زيادي داشتم ‘ هر چه بود اليور توانسته بود هكتور را شكست بدهد ‘ هكتو هم كم كسي نبوده ‘ او به راحتي مي توانسته شر يك ارباب اجنه را كم كند. 
هري سر صحبت را با موضوع مدرسه آغاز كرد ‘ او گفت كه امسال اگر بلايي بر سر پدربزرگم بيايد كارمان خيلي سخت مي شود ‘ او مي گفت كه بايد به مدرسه بياييد و شمشير گودريك را به جاي امني برساند ‘ در تالار اسرار را باز كند و شر هكتور را كم كند ‘ به دنبال هروكراس ها بگردد و بلكل شر ولدمورت را از دنياي جادوگري كم كند . 
همين كه هري در مورد هروكراس ها صحبت مي كرد ساكت شد ‘ من هم فهميدم كه او به چه چيزي فكر مي كند كه من مي كنم ‘ او فهميده بود كه ولدمورت از اينكه آنها از هروكراس هاي او باخبر بودند با خبر است ‘ حالا ديگر ولدمورت هروكراس هاي خودش را به جاي امني مي رساند و از آنها به سختي محافظت مي كند ‘ ديگر تنها كاري كه مي شد كرد اين بود كه بايداول ولدمورت از صحنه خارج مي شد بعد به دنبال هروكراس هاي او گشت ‘ با لو رفتن نقشه پدربزرگم ما خيلي از كارهايمان عقب افتاديم واقعا اين دامبلدور چه قدرتي داشته كه توانسته بهتر از پدر بزرگم وسه دوستش يك هروكراس را از بين ببرد . 
در همين افكار بودم كه آرش به يكباره ظاهر شد ‘ او بعد از لبخندي رو به من گفت : خب از نظر رضايت نامه بايد بگم كه براي تو مشكلي نداره ‘ميتوني اين دو روزي رو كه توي اين دنيايي بري و همه چيزو از نزديك با چشماي خودت ببيني . 
پيش خودم فكر كردم اين دنيا چه چيز جالبي داشت كه من به ديدن آن بروم ‘ به خاطر همين رو به آرش كردم و گفتم : مثلا مي تونم كجاي اين دنيا رو ببينم ‘ اصلا اينجا جاي ديدني هم داره 
آرش گفت : دستت درد نكنه ديگه ‘ اينجام مثل دنياي خودمون جاهاي جالب و ديدني زياد داره ‘ جن هايي با قيافه هاي مختلف و فرهنگ مختلف ‘ شهر هاي سروتمندو شهرهاي فقير داره ‘ ما اينجا مشكلي نداريم ‘ منظورم از مشكل اينه كه ديگه نبايد خودمونو از دست انسان هاي عادي يا همون مشنگا به قول شما قايم كنيم ‘ اينجا همه در كنار هم زندگي مي كنن ‘ اينجا براي خودش قوانين و سازمان هاي دولتي داره ‘ بزرگترين فرق اين دنيا با دنياي ما اينه كه همه تحت نظر يه نفر سرپرستي مي شن ‘ مثل دنياي خون آشاما كه تا يك ساعت پيش همه چيز تحت تسلط تو بود ‘ اينجا مغازه هاي جالب هم داره كه مي توني هرچي بخواي از اينجا خريد بكني . 
قضيه برايم خيلي جالب شد ‘ وقتي چيزي براي خريدن پيدا مي شد جاي ديدني اي بود ‘ انگار آرش مي دانست كه از چه راهي بايد وارد بشود تا من راضي بشوم ، ياد ورودم به اين دنيا افتادم ‘ من در دهاتي دور افتاده و فقير نشين ظاهر شده بودم ‘ همه ي اعضاي آن دهات با من مثل يك خائن رفتار مي كردن ‘ نكند در شهر هايي كه آرش از آن سخن مي گفت هم همانطور با من رفتار مي شد 
رو به آرش گفتم : من وقتي كه به اينجا اومدم توي يه جاي خيلي كثيف ظاهر شدم ‘ همه مي خواستن قبل از اينكه من بفهمم چه خبره پوست سرمو بكنن ‘ نكنه همه اون شهرهايي كه مي گي همين كارو با ما بكنن 
آرش خنديد و گفت : اين چه حرفيه كه مي زني ‘ همه ي اين اجنه هايي كه اينجان يه زماني توي دنياي خودمون بودن ‘ اونام مثل تو آدمن پس نبايد انتظار داشت كه همشون خوب باشن ‘ شايدم تو توي يه جاي غير قانوني ظاهر شدي كه نبايد اونجا مي بودي ‘ اينجا با شما مثل توريستا رفتار مي كنن 
آرش كمي مكث كرد و بعد ادامه داد : ولي اينجا مثل دنياي خودمون بزرگ نيست ‘ ما در كل اين دنيا شايد هفت يا هشت تا شهر داشته باشيم كه بهش مي شه گفت شهر ‘ اينجام كه ما الان هستيم يه منطقه ي محافظت شده هستش كه هيچ جني بدون اجازه نمي تونه بياد اينجا ‘ مثلا خود من با اجازه جناب جمشيد به اين قسمت از دنياي اجنه وارد مي شم . 
آرش كمي مكث كرد و به سرعت به سمت هري كه تا حالا ساكت مانده بود برگشت و گفت : راستي هري تو مسابقه رو چي كار كردي ‘ تونستي زير ده دقيقه مرحله رو رد بكني 
هري گفت : نه حيف شد ‘ خيلي سخت بود ‘ به خاطر همين نتونستم . 
آرش گفت : نه ... واقعا حيف شد اگه مي تونستي سر ده دقيقه اين مرحله رو رد بكني مي تونستيم هر سه تامون با هم يكي از شهرهاي باحال اينجا رو ببينيم . 
با حالت تعجب رو به هري كردم و گفتم : هري .... 
هري چشمكي به من زد و به من فهماند كه دارد با آرش شوخي مي كند ‘ ارش يك لحظه ديد كه هري به من چشمك مي زند ولي به روي خود نياورد ‘ آرش رو به من كرد و گفت : خب پس بيا دو تاييمون بريم ‘ هري كه نمي ياد 
هري گفت : صبر كن صبر كن ‘ از كي تا حالا تنها خور شدين 
آرش گفت : از وقتي كه تو به من دروغ مي گي ‘ حالا اگه التماس هم بكني نمي برمت اونجا 
هري گفت : آرش... ببين من نمي خواستم به تو دروغ بگم ولي وقتي كه تو ميايي اصلا به آدم محل نمي زاري خب منم وسوسه مي شم كه تو رو بزارم سر كار 
آرش گفت : خودت كه ديدي جاني حرفايي رو پيش كشيد كه خودت هم خيلي دوست داشتي از اونا سر در بياري ‘ مگه خودت هميشه از اين دنيا ازم سوال نمي كردي كه چه جاييه و چه چيزايي توي اين دنيا هست . 
هري گفت : حالا مگه چي شد 
آرش گفت : خب چي بهتر از اينكه تو توي امتحان به اون سختي به اين خوبي قبول شدي ‘ حالا هم به مناسبت پيروزي ارزشمند تو توي اين مرحله مي ريم تا توي يه رستوران مارو مهمون كني 
هري گفت : آخه پولي كه براي من نمونده ‘ من قول همه ي اون پولارو به اون پيرمرده دادم ‘ هموني كه اون نشون تاجو ازش خريدم ‘ راستي از اون نشون چه خبر ‘ جناب جمشيد در مورد اون چي گفت 
آرش گفت : جناب جمشيد گفتن كه هيچ مشكلي نداره ‘ اصلي اصليه ‘ خيلي بيشتر از اون چيزي كه فكر مي كني مي ارزه ‘ البته بايد در مورد اون پيرمرده يكمي تحقيق كنيم ‘ كه اصلا كي بوده چرا اينو به تو اونم به اين ارزوني فروخته . 
هري گفت : من بعد از اون جريان ديگه نديدمش ‘ فقط الان مي فهمم كه به جن ها شباهت نداشت ‘ شايدم يه جني بود كه من تاحالا نديده بودمش ‘ تازه اون خودش اومده بود سراغ من ‘ شايد وقتي كه تامو پيش من ديده بود فهميده بود كه حتما به اين مرحله مي رسم ‘ اگه اونو به من نمي فروخت فكر نكنم كس ديگه اي رو پيدا مي كرد كه اينو به اون بفروشه ‘ منم كه فكر كنم پولدار ترين كسي بودم كه توي اين مسابقه ها شركت كرده بود ‘ولي ... 
گفتم : ولي چي بگو ببينم 
هري گفت : آخه ... 
آرش گفت : كوچكترين نكته اي باعث مي شه كه از اين جريان سر دربياريم . 
هري گفت : اون پيرمرده از اولش با من كار داشت ‘ اون بدون اينكه با بقيه حرف بزنه اومد سراغ من ‘ حالت حرف زدنش هم طوري بود كه منو ياد صداي كسي مي نداخت 
گفتم : كي 
هري گفت : نمي دونم فقط اين طرز حرف زدن مال كسي بود كه من به خوبي اونو مي شناختم يا شايدم فكر مي كردم كه اين طرز حرف زدنو از كسي شنيده بودم ‘ حالا بگذريم من كه پولي برام باقي نمونده 
منم گفتم : خب منم يه لحظه بيشتر وقت نداشتم كه بيام فقط همون سي گاليوني كه هميشه با خودم اين ور اونور مي كردم باهامه . 
آرش گفت : خب با اين پول ميشه سي چهل نفرو مهمون كرد ‘ كاري نداره تو به هري قرض بده اونم وقتي كه برگشت توي دنياي خودمون باهات تسويه مي كنه. 
آرش بعد از گفتن اين حرف خنديد ‘ من و هري هم به خنده ي او خنده يمان گرفت . 
آرش گفت : الان ساعت يازدهو ربه ‘ اگه يه دوري توي كوچه هاي شهري كه مي خواييم بريم بزنيم ‘ ساعت دوازده مي شه و مي تونيم ناهارو مهمون هري باشيم 
گفتم : منم موافقم ‘ فكرخوبيه . 
هري گفت : ديگه چي كار مي شه كرد ‘ باشه من تسليمم. 
آرش گفت : گدا كشنه رو ببين ‘ اگه يكي به اين قدرت مي رسيد حاضر بود يه شهرو غذا بده ولي اينو ببين ‘ حاضر نيست به ما دونفر يه ناهار بده 
هري گفت : نميشه به داداشات بگي كه بيان باهم يه ناهار بخوريم 
آرش گفت : نه اونا بايد توي قصرا بمونن ‘ با نبودن اونا شايد اتفاقي براي اونجاها بيفته ‘ منم كه اومدم اينجا فقط به خاطر اين بود كه هنوز جناب جمشيد توي قصر هستن . 
گفتم : بريم ديگه دير ميشه ها 
آرش رو به من كرد و گفت : راستي گفتين برادرات ياد برادراي ويزلي افتادم ‘ همون دوقلو هارو مي گم ‘ ديشب داشتن توي طبقه ي دوم يه كارايي مي كردن كه خيلي دوستانه نبود ‘ اونا جلوي در اتاق پسر عموهات كارايي مي كردن كه به محض ديدن من از اون كارشون پشيمون شدن يا اينكه اونو به تعويق انداختن . 
گفتم : اونارو ول كنيد ‘ تازه دو تا داداش ديدن كه مثل خودشونن مي خوان يه جور حال اونارو بگيرن ‘ من كه نتونستم روي پسر عموهامو كم كنم ولي شايد فردو جرج بتونن . 
هري خنديد و گفت : از اين فرد و جرج هر كاري كه بگي بر مياد ‘ اگه اون سالي كه مدرسه رو بهم ريختن بودي مي ديدي كه چه كارايي مي كردن ‘ الان مطمئن بودي كه حتما مي تونن يه بلايي سر مارتينو الكس بيارن . 
گفتم : دير ميشه ها زود باشين 
ارش گفت : دستاتونو بدين به من تا اين جاني كلمونو نكنده . 
سريع جلو رفتم و دست آرش را گرفتم ‘ هري هم اين كار را كرد ‘ در يك لحظه دنيا به دور سرم چرخيد ‘ دوباره همان احساس هميشگي آپارات . 
در خياباني نسبتا بزرگ ظاهر شديم ‘ خيلي جالب بود ‘ زمين اين خيابان سنگ فرش شده بود ، خانه هاي اين خيابان همه با سنگ هاي قيمتي تزئين شده بودند ، اين خيابان به طور عجيبي تميز بود ، در وسط اين خيابان به جاي آسفالت يا محل عبور ماشين هاي مشنگ ها ، پر بود از درخت ها ‘ گل هاي رنگارنگ و چمن هاي آراسته شده ‘ وسط اين فضاي سبز هم حوض هاي قشنگي وجود داشتند كه مي شد ماهي هاي آن را از اين فاصله به خوبي ديد ، يك باغبان هم داشت گل ها و چمن ها را حرص مي كرد و زير لب اوازي سر داده بود . 
سريع به آرش گفتم : اينجا چرا خيابون نداره 
آرش خنديد و گفت : همونطور كه گفتم اينجا فقط مال اجنه هاست ‘ اجنه هام نيازي به وسايل نقليه ي مشنگا ندارن. 
حالا فهميدم كه قضيه از چه قرار است ‘ از بس كه ميان مشنگ ها زندگي كرده بودم اصلا فكر نمي كردم كه مي شود خياباني بدون راه براي وسايل نقليه ي مشنگها داشت ‘ واقعا جالب بود ‘ بوي خيلي عجيب و دلنوازي هم به مشام مي رسيد ‘ دور تا دور ما پر بود از مغازه ها و خانه هاي مختلف ‘ طرز ساخته شدن مغازه ها و خانه ها مثل دنياي ما بود ‘ اين شهر زمين تا آسمان ، نظر من را نسبت به دنياي اجنه تغيير داد ‘ واقعا اينجا جاي جالبي براي زندگي كردن بود ‘ من فكر مي كردم كه اين دنيا فقط براي آزار و اذيت ساخته شده بود ولي حالا يك دنيايي مثل دنياي خودمان و با همان شور و حال زندگي را در اينجا مي ديدم ‘ به ويترين مغازه هاي كنار خيابان نگاه كردم ‘ در آنها وسايلي وجود داشت كه من هرگز نديده بودم ‘ وسايل بيشتر شبيه وسايل مشنگ ها بودن تا جادوگران ‘ قبل از اينكه از آرش چيزي بپرسم او گفت : اينجا محله ي آسيايي هاست ‘ اينجا همه چيز پيدا ميشه ‘ از وسايل مشنگ ها گرفته تا وسايل جادوگري . 
گفتم : خب وسايل مشنگ ها به چه درد اجنه ها مي خوره 
آرش گفت : خب همه نمي تونن به دنياي جادوگران عادت كنن ‘ خيلي ها دوست دارن مثل وقتي كه يه آدم معمولي بودن زندگي كنن ‘ آخه خيلي از اين آسيايي هايي كه توي اينجا هستن جادوگر نبودن كه توي مسابقه ي طبيعت شركت كردن ‘ اونا هنوز دوست دارن كه خيلي از كاراشونو به شيوه ي مشنگ ها انجام بدن ‘ خيلي از قديميا هنوز دوست دارن كه با اسب و قاطرو اينجور چيزا اينجا رفت و امد كنن ‘ به يه زوري تونستيم اونا رو راضي كنيم كه با حيووناشون به اين محله نيان ‘ اين فضاي سبز هم كه وسط اين خيابون مي بيني فقط به خاطراين درستش كرديم كه اونا با حيووناشون نيان اينجا 
خنده ام گرفت ‘ واقعا اينها هم مثل ما روي زمين مشكلاتي داشتند ‘ اينجا هم مثل دنياي ما پر بود از عقايد مختلف . 
گفتم : راستي اينا با چه زبوني حرف مي زنن 
ارش گفت : اجنه ها با هر جور كه تو بفهمي باهات حرف مي زنن ‘ اونا هرچي بگن تو مي فهمي حالا با هر زبوني كه باشه ‘ تو ام با هر زبوني كه با اونا حرف بزني اونا مي فهمن ‘ اين يكي از حسناي دنياي اجنه هستش كه ديگه مشكل زبون ندارن. 
جلوي يكي از مغازه ها كه ويتريني قرمز داشت ايستادم ‘ درون ويترين اين مغازه وسايل نوشتاري جادوگري بود ‘ قلم پر هاي دنياي خودمان و خود نويس هاي جادويي ‘ كتابچه ها و دفترچه هاي مختلف . 
رو به آرش كردم و گفتم : راستي اينجا مغازه اي هم هستش كه چيزاي خطرناك بفروشه 
هري گفت : راست ميگه منم خيلي دلم مي خواد يه چيزايي از اينجا براي بچه ها هديه ببرم . 
آرش گفت : توي اين محله كه نه ولي چند تا محله پايين تر چيني ها يه چيزايي دارن كه خيلي خطرناك هستن ‘ اونا توي اين كار خيلي پيشرفت دارن ‘ ولي فكر نكنم اونا به درد شما بخوره 
هري گفت : ببين از الان بخواي بزرگتر بازي در بياري من اصلا نمياما . 
آرش گفت : اين چه حرفيه ‘ من كي گفتم كه نمي زارم از اونجا چيزي بخرين 
گفتم : اين شد يه حرفي ‘ ما هرچي كه بخواييم از اونجامي خريم و شما هم به ما كاري ندارين 
آرش گفت : خب برين بخرين ولي پولشو از كجا ميارين 
گفتم : از تو مي گيريم بعد وقتي برگشتم به دنياي خودمون باهات حساب مي كنم . 
آرش گفت : حيف كه جمشيد گفته با شما مهربون باشم وگرنه الان بهتون مي فهموندم كه الان كجايين و دارين با كي حرف مي زنين . 
گفتم : خب اينم يه امتياز ديگه ‘ پس ديگه نمي توني مانع ما بشي . 
آرش ايستاد و ساعتش را نگاه كرد ، بعد از كمي مكث گفت : رسيديم ‘ همونطور كه گفتم سر ساعت دوازده . 
ما جلوي يك رستوراني كه خيلي شبيه رستوران هاي مشنگ ها بود ايستاده بوديم ، من اصلا به اينجا توجهي نكرده بودم ‘ داخل اين رستوران به طور عجيبي بود ‘ يكطرف آنجا پر بود از ميز و صندلي هاي غذا خوري و طرف ديگر از تخت هايي پر شده بود كه اجنه هاي بيشتري روي آنها نشسته بودند و غذا مي خوردند ‘ كمتر كسي روي ميز و صندلي ها نشسته بود ‘ بيشتر افراد روي تخت هاي داخل رستوران نشسته بودند و غذا مي خوردند 
به آرش گفتم : اينجا چه خبره چرا همه روي تخت غذا مي خورن ‘ مگه ميزو صندلي هاي اينجا عيبي داره 
آرش گفت : اينجا رستوران ايراني هاست ‘ ما ايراني ها دوست داريم روي تخت ها غذا بخوريم ‘ كلهم آسيايي ها دوست ندارن كه روي ميز و صندلي غذا بخورن ‘ خب بگذريم مياين تو يا مي خواين وايستين از پشت در همرو نگاه كنين . 
هري به سمت در رفت و در را باز كرد و گفت : بفرماييد . 
همگي وارد شديم ‘ صداي موزيك عجيبي هم مي آمد ‘ پيش خدمت رستوران به سمت آرش آمد و او را در اغوش گرفت و بعد از ديده بوسي رو به ارش گفت : از مهردادو مهران چه خبر الان چند هفته اي مي شه كه نيومدن اينجا . 
آرش گفت : شغل جديدشون خيلي سخته ‘ ولي شايد هفته ي ديگه يه سري بهت بزنن ‘ از اينجا چه خبر ‘ كاروبار خوبه 
پيش خدمت گفت : خدارو شكر ميگزره 
پيش خدمت رو به من و هري كرد و گفت : به به مهموناي تازه ‘ نمي خواي آقايونو به ما معرفي كني 
آرش گفت : اين يه رازه 
پيش خدمت رو به هري كرد و گفت : خب مثل روز روشنه كه اين آقاي جوان چه كسي هستن ‘ هري پاتر معروف ‘ اگه اجنه اي اونو نمي شناخت ديگه با اين گل كاريي كه امروز صبح توي مسابقه كرد همه مي شناسنش ‘ روزنامه ي ظهر كه چنددقيقه پيش پخش شد فقط يه صفحه ي كامل در مورد زندگي نامه آقاي هري پاتر نوشته ‘ تازه يه عكس خيلي بزرگ هم توي صفحه ي اول ازش زدن ‘ اگه بعد از ظهر كسي شما رو توي خيابون ببينه فكر كنم نزاره بدون امضا از كنارش رد بشين 
پيش خدمت رو به من كرد و گفت : ولي ايشونو نشناختم ‘ بزار ببينم شما يه خون اشام هستي 
كاملا جا خوردم ‘ اين پيش خدمت از كجا فهميده بود كه من يك خون اشام هستم ‘ ما خون اشامان با انواع طلسم ها خودمان را طوري نشان مي داديم كه هيچ فرقي با انسان هاي معمولي نداشته باشيم ‘ نمي دانم اين شخص چگونه مرا شناخته بود . 
رو به پيش خدمت گفتم : شما از كجا فهميديد كه من يك خون اشام هستم 
پيش خدمت گفت : تو مارو خيلي دسته كم گرفتي پسر 
آرش گفت : مي خواي يه ناهار به ما بدي يا مي خواي همينطور اينارو سوال پيچ بكني 
پيش خدمت گفت : تا نگي اين خون اشام به دعوت كي اومده اينجا از نهار خبري نيست 
ارش گفت : خيلي داري فضولي مي كني ها ‘ مي خواي چقلي تو پيش جمشيد بكنم . 
پيش خدمت گفت : حالا چي مي شه كه بگي 
آرش گفت : اگه بگم كه باور نمي كني ‘ شايدم بهت بر بخوره ، پس نپرس . 
پيش خدمت گفت : اين كه مثل روز روشنه كه به اجازه جناب جمشيد اومده ، ولي چرا . 
ارش گفت : اينجاشو اشتباه كردي ايشون به اجازه جناب ماركوس اومدن اينجا . ( اي وووي – نويسنده ) 
پيش خدمت كاملا جا خورد و با حالت اكراه گونه اي مرا نگاه كرد و گفت : ماركوس ‘ تو يكي از دوستاي ماركوسو اوردي اينجا ‘ تو چطور جرات كردي . 
گفتم : مگه اشكالي داره 
پيش خدمت سري تكان داد و گفت : اشكال ... اصلا مي دوني در مورد چي داري حرف مي زني ‘ اگه يكي از كسايي كه اينجان بفهمن تو يكي از دوستاي ماركوس هستي كلتو مي كنن . 
آرش گفت : واسه همين بهت نمي گفتم ديگه ‘ چون اصلا جنبشو نداري . 
گفتم : اگه ناراحتين مي تونم از اينجا برم 
آرش گفت : تو ديگه چرا بهت بر مي خوره ‘ خوبه مي دوني كه ماركوس كيه ‘ اون الان دوست يكي از بزرگترين دشمناي ماست ‘ تازه خودشم هميشه دشمن ما بوده . 
گفتم : حالا من چه تقصيري دارم كه اون بهم اجازه نامه داده 
پيش خدمت گفت : تقصير ‘ تو تقصير نداري ؟ تو ... 
ارش رو به پيش خدمت گفت : اگه يه كلمه ديگه حرف بزني به جمشيد مي گم ‘ خود جمشيد ازم خواسته كه بيام و اين دوتارو اينجا بگردونم ‘ فكر كنم اين اولين و آخرين باري باشه كه اين آقا به اين دنيا مياد 
پيش خدمت گفت : اه ببخشيد پس اين اقا از خودمونه 
آرش گفت : اگه يه بار ديگه حرف بزني كلامون مي ره تو هما 
پيش خدمت گفت : خب باشه حداقل بگين كه چي مي خورين 
آرش رو به من كرد و گفت : براي اين اقا يه چيزي بيار كه توش گوشت زياد باشه ‘ براي هري هم هرچي كه مي خواد بيار . 
آرش براي يك لحظه به يك نفر خيره شد و با اشاره اي به پيش خدمت به او فهماند كه او را نگاه كند ‘ پيش خدمت سري به علامت تاييد تكان داد و به سمت او رفت 
به آرش گفتم : اون كي بود . 
آرش گفت : اون يكي از جن هاي سرباز ماركوس بود فكر كنم تا حالا فهميده باشه كه من كيم ‘ ديگه نبايد بهش فرصت مي دادم ‘ اون از ده دقيقه پيش داشت مارو دنبال مي كرد . 
من اصلا به او توجهي نكرده بودم ‘ آخر سربازان ماركوس چرا بايد ما را دنبال مي كردند ‘ پيش خدمت را نگاه كردم كه به آن شخص رسيده بود ‘ او دستش را روي شانه آن شخص گذاشت و به يكباره غيب شد . 
بعد از خوردن نهار روي يكي از تخت هاي رستوران از انجا خارج شديم ‘ روي تخت غذا خوردن احساس عجيبي به من مي داد ، اين حالت خيلي جالب بود و كاملا براي من تازگي داشت . 
در حين خوردن ناهار با هم درمورد ولدمورت و ماركوس صحبت مي كرديم ‘ تمام احتمالات را يكي يكي مورد بررسي قرار داديم ‘ چرا ولدمورت به هري علاقه مند شده بود ‘ چرا از ماركوس خواسته بود كه يك اجازه نامه به من بدهد ‘ فقط از اين مطمئن بوديم كه ولدمورت براي جلب اعتماد هري اين كار را كرده بود ‘ هر فكري كه كرديم به جايي نرسيديم كه ولدمورت چرا مي خواهد فردا شب هري را ببيند ‘ واقعا احمقانه بود كه فكر مي كرديم او نيت خوبي براي اين كار دارد . 


وقتي از رستوران خارج شديم رو به ارش گفتم : حالا چه بلايي سر اون سرباز ماركوس مياد ‘ شما چي كارش مي كنيد . 
آرش گفت : اون چند روزي رو مهمون ماست بعد ولش مي كنيم كه بره ‘ اول بايد تخليه اطلاعاتي بشه بعد ‘ ما با ماركوس قرار گذاشتيم كه هيچ كدوم از افرادش توي اين محله پيدا نشن ‘ ما هيچ وقت از دست هم پيش فرمانرواي اجنه ها شكايت نمي كنيم ‘ فرمانرواي اجنه هام خودش خوب مي دونه كه ما رابطه ي خوبي با هم نداريم ‘ او بلكل از دخالت بين ما و ماركوس منصرف شده . 
ياد محله ي چيني ها افتادم ‘ سريع به هري نگاه كردم و به او فهماندم كه از آرش بخواهيم كه ما را به آنجا ببرد 
هري رو به آرش كرد و گفت : خب بريم محله ي چيني ها ‘ من مي خوام يه چيزايي بخرم ‘ اميدوارم كه به اندازه ي كافي پول داشه باشي آرش . 
آرش گفت : حالا واسه چي مي خواين برين اونجا شايد اونجا براي شما خطر داشته باشه 
رو به آرش گفتم : ببين تو به هري مي گفتي گدا خودت كه خيلي بدتر از اوني 
آرش كه كاملا از جدال با ما عاجز شده بود گفت : خب بريم ببينيم اونجا چه خبره ‘ از همين الان مي گم اونا خيلي مغرورن نكنه باهاشون طوري حرف بزنين كه بهشون بر بخوره ‘ هيچ چيزي هم نمي خرين شما فقط انتخاب مي كنين منم خودم مي رمو مي خرمش ‘ خريد كردن از اونجا راه و روشي داره كه اگه بلد نباشين سرتون كلاه ميره . 
گفتم : خب باشه بريم ديگه 
دوباره دستان آرش را گرفتيم و در خياباني ديگر ظاهر شديم ‘ خيابان نسبتا قشنگي بود ‘ ولي از آن فضاي سبز وسط خيابان خبري نبود ‘ تمام افرادي كه در خيابان بودند چيني بودند ‘ آنها در تمام دنياي ما پخش شده بودند حتي در اين دنيا هم تعداد آنها زياد بود ‘ آرش ما را به سمت جلو حل داد و گفت : بايد زودتر بريم اونجا ‘ اونا زود مغازه هاشونو مي بندن . 
شروع به حركت كرديم ‘ قدمهايمان را سريع كرديم كه زودتر به آنجا برسيم ‘ آرش سر يكي از خيابان هاي فرعي راه ما را عوض كرد و گفت : همينجاست 
اين خيابان فرعي كاملا سياه و كثيف بود ‘ من با اولين نگاه ياد كوچه ناكترن افتادم ‘ اين خيابان به همان كثيفي آنجا بود ‘ جن هايي كنار خيابان نشسته بودند و دست فروشي مي كردند ‘ آنجا هم مثل كوچه ناكترن پر بود از اسكلت هاي انسان ‘ دندان هاي اژدها ‘ ناخون هاي اژدها و هزاران چيز چندش آور ديگر 
آرش گفت : حالا چي مي خواين بخرين . 
هري گفت : يه چيزي كه .... 
گفتم : شيطاني باشه ‘ يعني باهاش بشه كار خلافي كرد . 
آرش گفت : چي تو مي خواي چي كار كني
گفتم : نه اون خلافي كه تو فكر مي كني ‘ فقط محض وقت گذروني توي مدرسه . 
آرش لبخندي زد و گفت : آهان فهميدم . 
در آن خيابان شروع به حركت كرديم ‘ آرش جلوي يكي از مغازه ها ايستاد و گفت : من اينجا كار دارم شما دقيقا نيم ساعت وقت دارين كه برينو هر چي كه مي خواين انتخاب كنين ‘ نيم ساعت ديگه جلوي همين در مي بينمتون ‘ راستي زياد به پروپاي اجنه هاي اينجا نپيچين . 
آرش رو به من كرد و گفت : راستي تو هم از هري جدا نشو ‘ فكر نكنم اينجا كسي باشه كه بتونه روي حرف هري حرف بزنه ‘ آخه هري الان يه جن غارتگره ‘ يه جن غارتگر هم مي تونه به جن هاي زير دست خودش دستور بده . 
لحظه شماري مي كردم كه گشتي در اين كوچه بزنم ‘ خيلي دلم مي خواست كه چيز هايي از اينجا تهيه كنم كه به دردم بخورد به همين خاطر گفتم: خب پس تا نيم ساعت ديگه همينجا 
دست هري را گرفتم و سريع شروع به حركت كردم ‘ هري گفت : خب بزار ببينم براي چند نفر مي خوام سوغاتي بخرم . 
گفتم : براي همه ميشه از اينجا چيزي خريد بجز هرميون ‘ فكر نكنم اون از اينجا خوشش بياد . 
هري گفت : آره براي اون از توي خيابون اصلي يه كتابي چيزي مي خريم ‘ اون كشته مرده ي كتابه . 
گفتم : منم مي ميرم براي كتاب ولي كتابي كه يكمي توش هيجان باشه 
هري گفت : يعني چي 
گفتم : خب خودت مي بيني 
از چندين مغازه ديدن كرديم ‘ همه آنها به خشكي با ما رفتار مي كردند ‘ انگار كه به آنها بدهكار بوديم ‘ از اين رفتار آنها اصلا خوشم نيامد ‘ هري هم خيلي از كوره در رفته بود ‘ آخر در يكي از مغازه ها با صاحبش كل كل كرده بود ‘ ما حدود ده دقيقه از وقت خود را تلف كرده بوديم ‘ همينطور در خيابان حركت مي كرديم كه مغازه اي در آن طرف خيابان توجه مرا جلب كرد‘ با اينكه آخر وقت بود ولي چندين جوان هنوز در مغازه بودند ‘ خيلي تعجب كردم ‘ در اين دنيا هم جوان ها به اين چيز ها علاقه داشتند ‘ دست هري را گرفتم و به سمت همان مغازه كه در آن طرف خيابان بود حركت كردم. 
هري گفت : ول كن بابا اينجا هيچي پيدا نمي شه ‘ همه ي اينا مي خوان آدمو بخورن تا اينكه يه چيزي بفروشن به ما. 
گفتم : اونجارو نگاه كن ‘ ببين چه خبره 
هري وقتي آن مغازه را ديد در چشمانش برقي را ديدم ‘ او به يكباره گفت : همينه ‘ فكر كنم اونجا همه چيز پيدا بشه . 
سريع از خيابان رد شديم و به جلوي درب مغازه رسيديم ‘ ويترين مغازه را نگاه كردم ‘ اصلا چيز ترسناكي در ويترين نبود ‘ در يك لحظه نا اميد شدم و گفتم : بيا بريم هري اينجا كه چيزي نداره . 
هري نوشته روي در را نشان داد و گفت : اينجا هم يه مغازه ي شوخيه ‘ نمي دونم چرا توي اين خيابونه ‘ مگه چي توش مي فروشن . 
با شنيدن حرف هاي هري كاملا كنجكاو شدم كه ببينم داخل اين مغازه چه چيزي است كه باعث شده آن را در اين خيابان درست كنند . 
از در داخل شديم ‘ يك پيرمرد خوش رو و خندان پشت پيش خوان مغازه بود مقدار زيادي از موه هايش ريخته بود و قدي نسبتا كوتاه داشت ‘ او يك نگاهي به ما انداخت و دوباره سرش را پايين برد ‘ چند لحظه اي نكشيد كه دوباره سرش را بلند كرد و گفت : جناب پاتر ‘ آزمون دهنده ي جديد . 
او روزنامه اي را در دست داشت ‘ روزنامه را بر روي پيش خوان گذاشت و از پشت پيشخوان خارج شد و به سمت ما آمد ‘ او همينطور كه به سمت ما مي آمد گفت : خوش امديد ‘ خوش آمديد 
توجه تمام افرادي كه در مغازه بودند به سمت ما جلب شده بود ‘ معلوم بود كه آنها از جريان روزنامه خبر ندارند ‘ وگرنه آنها هم اظهار علاقه اي مي كردند ‘ او جلو آمد و با هري دست داد و گفت : خوش امديد ‘ اصلا فكرش را نمي كردم كه شما رو در اينجا ببينم ‘ شما كجا ‘ اينجا كجا ‘ اميدوارم كه فردا توي امتحان موفق بشين ‘ مي دونيد شما الان بعد از پنج سال اولين نفري هستيد كه به اون مرحله مي رسه . 
هري كه كاملا شكه شده بود لبخندي زد و گفت : متشكرم . 
آن پيرمرد رو به من كرد و گفت : شما با هميد 
هري گفت : بله ايشون دوست من هستن 
پيرمرد با من دست داد و گفت : از ديدن شما خوشبختم ‘ اسم من چانگه . 
من هم گفتم : منم خوشبختم اسم منم جانيه . 
پيرمردي كه چانگ نام داشت لبخندي زد و گفت : خب حالا چي مي خواين 
هري گفت : مي خواييم براي دوستامون توي دنياي آدما يه چيزايي بخريم . 
چانگ گفت : دوستاتون به چه چيزهايي علاقه دارن 
گفتم : حالا مغازرو ببينيم بعد معلوم ميشه 
او مارا به اطراف مغازه برد وبيشتر وسايلش را نشانمان داد ‘ ما هم چيز هايي را انتخاب كرديم ، وسايلي را كه ما براي خودمان برداشته بوديم عبارت بودند از يك مجسمه ، يك چوب جادويي ، يك كمربند ، كلاه مخصوص اجنه ، يك ماسك ، يك جاروي پرواز مخصوص اجنه ها . 
چوب جادويي را براي خودم كه به مدرسه مي روم احتياج داشتم ، كمر بند هم طوري بود كه وقتي آن را سفت مي كردي قدرتت چند برابر مي شد ، كالاه هم باعث مي شد كه نفر مقابل گيج بشود ، ماسك هم براي تغيير قيافه بود ، جاروي پرواز هم امكانات زيادي داشت كه خيلي جلب توجه مي كرد . ( نمي گم مجسمه به چه دردشون مي خوره چون بعدا خيلي لازم ميشه – نويسنده ) 
بغير از وسايلي كه براي خودمان خريديم نفري يك چوب جاروي پرواز براي بچه ها خريديم و چند گردنبند هم انتخاب كرديم كه كارش به صورتي بود كه مكان كسي كه از اين گردنبند ها را داشت را مشخص مي كرد ‘ ما مي توانستيم با اين وسيله با آنها رابطه بر قرار كنيم و از احوال آنها باخبر بشويم ‘ چند وسيله اتش بازي براي فرد ‘ جرج ‘ رون ‘ الكس و مارتين خريديم كه بسيار جالب بودند ‘ هري هم يك جفت گوش واره براي جيني خريد ‘ اين گوش واره ها باعث مي شد كه دارنده آن صداهاي خيلي كم را هم بشنود . 
همين كه چانگ مغازه را نشانمان مي داد هري سقلمه اي به من زد و روبروي ما را نشان داد ‘ او قفسه ي كتابي را به من نشان داد ‘ فهميدم كه او چيزي را براي هرميون پيدا كرده است ‘ هري رو به چانگ گفت : تو كتاباتون چه چيزهايي دارين . 
چانگ گفت : خيلي چيز ها . 
هري گفت : ديگه براي همه بچه ها سوغاتي خريديم ‘ يه نگاهي هم به كتابا ميندازيم بعد ميريم . 
چانگ گفت : هرطور كه مايليد . 
او از ما جدا شد ‘ من و هري به سمت قفسه ي كتاب ها رفتيم ‘ كتابي توجه مرا جلب كرد ‘ روي ان بزرگ نوشته بود ترفند هاي اجنه . 
به سمت ان رفتم و آن را از قفسه در اوردم ‘ كتاب خيلي قديمي بود ‘ معلوم بود كه مدت زيادي است كه در اين مغازه خاك مي خورد . آن را باز كردم و فهرست آن را نگاه كردم ‘ موضوع هاي آن خيلي جالب بود ‘ روي بعضي از فهرست ها را با رنگ طلايي علامت گذاري كرده بودند ‘ معلوم شد كه اين كتاب دسته دوم است ‘ فصل اول آن در مورد به دام انداختن افراد به شيوه اجنه هاي قديم بود ‘ فصل دوم هم انواع روش هاي اقرار گيري به روش اجنه ها بود ‘ همين كه داشتم كتاب را وارسي مي كردم ‘ سنگيني يك دست را روي شانه سمت چپم احساس كردم ‘ سريع برگشتم ‘ آرش بود كه به من نگاه مي كرد ‘ او لبخند زد و ساعت روي ديوار را به من نشان داد ‘ از قرار نيم ساعته ي ما حدودا بيست دقيقه گذشته بود ‘ اينقدر اين مغازه چيز هاي جالبي داشت كه كلهم وقت را از دست داده بودم ‘ با نگاهي ملتمسانه به او نگاه كردم 
آرش گفت : نمي خواي كه بگي بازم مي خواي اينجا بموني 
گفتم : فقط ده دقيقه 
آرش گفت : نه داره دير ميشه من شما رو بايد برسونم خونه ي جمشيد ‘ خودت كه مي دوني بايد طوري اين كارو بكنم كه هيچكي نفهمه ‘ اين كار خيلي خطرناكه . 
به هري نگاه كردم ‘ او هم داشت يك كتاب را ورق مي زد ‘ كتابي نسبتا قطوري بود ‘ روي جلد كتاب نوشته شده بود اسرار اجنه ‘ زير بغل او هم كتابي بود كه روي آن نوشته بود تاريخچه ي اجنه او اصلا متوجه حضور آرش نشده بود ‘ آرش سرفه اي كرد و گفت : هري ... هري ‘ ساعتو نگاه كردي 
انگار برق هري را گرفت ‘ هري به يكباره از جايش پريد و هر دو كتاب را بر زمين انداخت 
آرش خنديد و گفت : آقارو ببين با اين وضعيت فردا مي خواد توي مسابقه ي نهايي شركت كنه 
با افتادن كتاب هاي هري توجه حاضرين جلب شد ‘ بغير از ما ، سه نفر ديگر در مغازه بودند ‘ كه يكي از آنها فروشنده يعني آقاي چانگ بود ‘ چانگ وقتي آرش را ديد گفت : به به جناب آرش ‘ چي شد كه امروز ما سعادت ديدار شما رو داشتيم . 
آرش ما را نشان داد وگفت : اين دوتا آقارو كه مي بيني با من هستن ‘ من مطمئن بودم كه هر دوتاشونو توي اينجا مي بينم ‘ پيرمرد هنوزم كه هنوزه مي توني به راحتي بچه هاي جوونو گول بزني ها . 
چانگ گفت : پيرمرد خودتي ‘ تازه اينا خودشون اومدن توي مغازه 
آرش لبخندي زد و به سمت چانگ رفت و با او دست داد ‘ بعد از احوال پرسي آرش گفت : حالا چه چيزايي خريدن . 
چانگ گفت : مگه قرار تو پولشو بدي 
آرش گفت : آره ‘ چي فكر كردي فكر كردي مي توني همه ي پول اينارو ازشون بگيري 
چانگ گفت : اگه مي دونستم تو مي خوايي بخري اصلا چيزي بهشون نمي فروختم . 
آرش گفت : حالا بگو ببينم چي خريدن 
بعد از حساب كردن پول وسايل توسط آرش از ان مغازه بيرون آمديم ‘ تقريبا گران ترين چيزي كه خريد كرديم آن مجسمه وكتابي بود كه من برداشته بودم ‘ قيمت آن كتاب و مجسمه دوهزارو پانصد گاليون بود‘ آرش گفت كه در جواني آرزويش خريد اين كتاب بوده ‘ از من قول گرفت كه اين كتاب را به او بدهم تا او هم مطالعه بكند. 
بعد از اينكه از آنجا خارج شديم همراه با آرش از آن خيابان گذشتيم ، آرش رو به ما كرد و گفت : يكمي سخته ولي بايد تحمل كنيد ، بايد سريع به چند جا آپارات كنيم تا كسي جاي مارو نفهمه ، شما فقط چشماتونو ببندينو دست منو بگيرين ، ما پنج دفعه آپارات مي كنيم تا به اونجا برسيم ، خب آماده ايد 
گفتم : من آمادم 
هري هم با حركت سر آمادگي خودش را اعلام كرد و دست آرش را گرفت ، سريع چشمانم را بستم ، دوباره همان احساس آپارات ، تمام دنيا دور سر من مي چرخيد ، به محض اينكه سفتي زمين را زير پايم احساس كردم دوباره همه جا دور سرم چرخيد ‘ اين كار پنج بار تكرار شد ‘ فشار زيادي را احساس كردم ‘ به نظرم فاصله هاي زيادي را با هر بار آپارات طي مي كرديم ‘ بلاخره همه چيز به حالت سكون در امد 
چشمانم را باز كردم ‘ ما در اتاقي نسبتا بزرگ بوديم ‘زمين اين اتاق با فرش زيبايي فرش شده بود كه طرح هاي جالبي داشت ‘ با تعجب كامل به دور و اطرافم نگاه كردم ‘ هري هم داشت همه جا را مي پاييد ‘ چيزي كه اينجا نظر هر كسي را جلب مي كرد كچ كاري روي ديوار بود ، روي ديوار عكس دو اسب نشسته كه حالت نماديني داشتند را حكاكي كرده بودند ، روي ديوار عكس هايي وجود داشت كه همگي به شكل انسان هاي معمولي بودند ‘ هيچ كدام از عكس ها برايم آشنا نبودند ‘ همين طور كه عكس ها را نگاه مي كردم چشمم به عكس جمشيد افتاد ‘ يادم آمد كه ما قرار بود به خانه او آپارات كنيم ‘ فهميدم كه الان در خانه ي او هستيم ‘ سقف اين اتاق هم كچ كاري زيبايي داشت ‘ پنجره اي نسبتا بزرگي هم روبه فضاي بازي داشت ‘ نفهميدم كه فضاي باز پشت پنجره واقعي است يا نه ‘ آرش سقلمه اي به من زد و گفت : كفشاتو دربيار زود باش اگه جمشيد ببينه ناراحت ميشه ‘ اون هميشه به من ميگه كه به پشت در آپارات كنم ‘ ولي من دوست دارم با آپارات دقيقا به جايي كه مي خوام برم آپارات كنم ‘ خم شدم و كفشهايم را در اوردم ‘ هري هم همين كار را كرد ‘ آرش اشاره اي به كفش هاي در درست من كرد و در يك لحظه كفش ها غيب شدند . 
صداي سرفه اي از انتهاي اتاق آمد ‘ به آن قسمت از اتاق توجه نكرده بودم ‘ يك ميز بزرگ و گران قيمت ته اتاق بود كه شخصي پشت ان نشسته بود ‘ در يك لحظه با ديدن آن شخص جا خوردم ‘ آخر او كاملا در تاريكي اتاق نشسته بود و من به خاطر اينكه در قسمت روشن اتاق بودم او را درست نمي ديدم ‘ در يك لحظه همه جا روشن شد ‘ آن شخصي كه پشت ميز نشسته بود جمشيد بود ‘ جمشيد لبخندي زد و گفت : ارش مي بينم كه بازم يادت رفت پشت در اتاق ظاهر بشي ‘ تو كي مي خواي ياد بگيري كه اينجا اتاق منه ‘ توام نبايد بدون اجازه من وارد اين اتاق بشي 
آرش لبخندي زد و گفت : اينجا كه مال منو تو نداره ‘ اينجا مال اجنه هاي خوب هستش 
جمشيد گفت : حرفهاي خودمو تحويل خودم نده 
آرش گفت : همونطور كه دستور داده بودي بردمشون بيرونو يه چرخي زديم 
جمشيد از جايش بلند شد و به سمت ما آمد و سلامي به من و هري كرد ‘ او وقتي كه به ما نزديك شد با اشاره اي چند مبل زيبا براي ما ظاهر كرد ‘ همگي روي مبل ها نشستيم جمشيد گفت : شايد بدونيد كه براي چي اوردمتون اينجا . 
گفتم : نه نمي دونم 
جمشيد گفت : خب من براي اين شما رو اوردم اينجا كه در مورد مسابقه ي فردا باهاتون صحبت بكنم 
هري گفت : همونطور كه گفتم اين مشكل منه و نمي خوام جاني رو درگير بكنم 
جمشيد گفت : مي خواستم آرشو براي محافظت از تو به مرحله آخر بفرستم ولي خودت مي دوني كه احتمال لو رفتن من خيلي زياد ميشه ‘ الان هيچكي رو به قدرت جاني پيدا نمي كني كه بياد به كمكت . 
گفتم : من حاضرم توي مسابقه ي فردا به كمك هري برم 
هري رو به من گفت : من نمي خوام بلايي به سر تو بياد ‘ تو به اندازه كافي با اومدنت به اينجا نشون دادي كه چقدر بفكرم هستي ‘ نمي خوام كه خودم دستي دستي تو رو توي دردسر بندازم . 
گفتم : حرف دهنتو بفهم ‘ مطمئن باش اگه بلايي سر خودت نياد هيچ اتفاقي براي من نمي افته ‘ شايد يادت رفته من اليورو كنار خودم دارم ‘ من به كمك اون مي تونم كاري رو بكنم كه تو هم نمي توني بكني 
جمشيد گفت : راست مي گه اون مي تونه كمك خوبي براي تو باشه ‘ اون با قدرت بدني و نماد خونوادگيش مي تونه به تو خيلي كمك بكنه ‘ تازه اگه تو كسي ديگرو با خودت ببري شايد به اون با چشماي خودت ضرر بزني ‘ اينو يادت باشه بعضي وقتا نمي توني به خوبي جلوي چشماتو بگيري ‘ توي تمام كساني هم كه ما اينجا داريم فقط جاني هستش كه مي توني به راحتي پيشش به موجود درونت تبديل بشي ‘ اينو بدون كه تو اگه مي خواي به يه سفير تبديل بشي بايد خيلي سريع عمل بكني ‘ تازه قسمت هفتم اين مرحله فقط با چشماي خودت باز ميشه ‘ تو مي توني توي يكدهم وقتي كه يه جادوگر ديگه احتياج داره تا يكي از اون شياطينو بكشه مي توني همه ي اون شياطينو كله پا كني . 
هري گفت : همه ي اينا كه مي گين درست ‘ ولي اگه يه بلايي به سر جاني اومد اونوقت چي ‘ شما جواب پدر بزرگشو مي دين 
جمشيد گفت : جاني با اومدنش به اين دنيا پيه همه چيزو زده مگه نه جاني 
گفتم : آره من اصلا ناراحت نمي شم كه به خاطر دوستام بلايي سرم بياد . 
آرش گفت : آفرين اينو ميگن يه دوست 
گفتم : خواهش مي كنم . 
جمشيد گفت : هري هيچ راهي نداري كه از اومدن جاني به مسابقه جلو گيري كني 
هري گفت : باشه فقط هر چي كه بهش گفتم بايد گوش بكنه ‘ حتي اگه بهش گفتم كه منو بزاره بره بايد حرف منو گوش بكنه 
گفتم : خب بابا ولت مي كنم كه بميري 
هري گفت : من كه مي دونم اين كارو نمي كني ولي به هر حال باشه . 
گفتم : به به به استاد بزرگ اجازه فرمودند در ركاب باشيم . 
آرش خنديد و گفت : خب وقتي كه آب سر بالا مي ره ... 
رو به آرش گفتم : خب باقي شو بگو ديگه 
آرش گفت : باقيش يكمي دور از ادبه . 
همگي خنديديم ‘ جمشيد گفت : خب بسته ‘ من شما رو اوردم اينجا كه يكمي در مورد مسابقه ي فردا و قرار فردا شب با ولدمورتو با هم حرف بزنيم . 
هري گفت : جون من مسابقه رو ول كن ‘ اينقدر اون مسابقه رو تمرين كردم كه فكر كنم مي تونم چشمامو ببندمو اون مرحله رو رد بكنم 
جمشيد گفت : خودت كه مي دوني هر ساله طرز مسابقه رو عوض مي كنن ‘ شما فردا بايد هر جا كه مي رين با هم باشين ‘ پشت به پشت هم راه برين ‘ يكي تون مواظب پشت سر باشه يكيتون هم مواظب جلوتون ‘ حواستون رو مي دين به دشمناتون ‘ همونطور كه مي دونيد توي اون مرحله هر طلسمي كه فكرشو بكنين روي شما استفاده ميشه ‘ ديگه هيچ محدوديتي نداره . 
جمشيد كمي مكث كرد و بعد ادامه داد : هري تو كه به راحتي مي توني از پس ديوونه سازا بر بيايي ولي نمي دونم جاني تو ام مي توني از پس چندتاي اونا بر بيايي يا نه 
گفتم : اگه شمشيرم باهام باشه اگه يه ميليون تام باشن از پسشون بر ميام 
جمشيد گفت : اگه شمشيرت باهات نباشه 
گفتم : مي تونم يه بيست يا سي تاشونو بكشم . 
هري گفت : اونارو بكشي ‘ مگه تو مي توني اونارو بكشي . 
گفتم : اره من مي تونم با يه طلسم هفتم مرگ جون خيلي از اونا رو بگيرم ‘ نمي دونم مي دوني يا نه من مي تونم به راحتي طلسم هفتم مرگو اجرا كنم ‘ اون طلسمم مي تونه خيلي راحت جون اونارو ازشون بگيره 
هري گفت : بابا تو ديگه كي هستي 
جمشيد گفت : خوبه ‘ خب بريم سر يه موضوع ديگه ‘ حتما از مردن موجود روبروتون مطمئن بشين ‘ بازم مي گم كاملا مطمئن بشين كه اون مرده ‘ موجوداتي كه توي اين مرحله با شما درگير مي شن خيلي باهوشن ‘ توي هر قسمت از مسابقه ي فردا بايد با بيست تا از موجوداتي كه اونجاست درگير بشين ‘ اونا رو بر حسب قدرت شما توي قسمتاي قبل اون مرحله مشخص مي كنن ‘ پس سعي كنين كه اونا رو به سختي بكشين و به اونا اجازه بدين كه خيلي بهتون نزديك بشن . 
گفتم : يعني بزاريم اونا بلا سر ما بيارن 
جمشيد گفت : نه اونقدر كه ديگه نتونين مسابقه رو ادامه بدين ‘ ولي بايد اجازه بدين كه توي هر مرحله كمي شما رو زخمي بكنن ‘ توي اين قسمت تو جاني خيلي مي توني موثر باشي ‘ من برات يه عالمه خون اژدها آماده كردم به طوري كه به محض استفاده از اونا همه ي زخمات درست مي شن ‘ هري هم مي تونه عقب وايسته كه تو فقط زخمي بشي . 
گفتم : مي بينم كه گوشت قربوني پيدا كردين ،حالا چي مي شه كه ما همه ي اونا رو به راحتي شكست بديم . 
جمشيد گفت : شما نبايد اين كار رو بكنيد ‘ البته از قسمت چهارم به بعد ديگه مي تونيد هر كاري كه بخوايين انجام بدين ‘ چون اونجا به اندازه ي كافي سخت مي شه ‘ تاج هميشه توي قسمت سوم تا ششمه ‘ بهتر فقط توي او قسمت ها دنبالش بگردين ‘ اين نشان تاج هر وقت كه بهش نزديك بشين شروع به فعاليت مي كنه ‘ با اون پيدا كردن تاج خيلي راحته ‘ اين هزار تو با هزار تو هاي ديگه خيلي فرق مي كنه ‘ يعني شما توش گم نمي شين ‘ راه اصلي تو اين هزار تو كاملا معلومه ‘ راه هاي فرعي هم براي اين ساخته شدن كه شايد تاج توي اونجا باشن ‘ اينو بدونين كه تا حالا سابقه نداشته كه تاج توي قسمت هاي اولو دوم باشه ولي شما بايد مواظب باشين كه توي اون قسمت ها رم بگردين ‘ اينطور كه اعلام كردن فرصت شما توي مسابقه ي فردا سه ساعته ‘ امسال ساعت مسابقه ها رو كم كردن ولي به هر حال اينم وقت خيلي زياديه براي شما دوتا ‘ شما دوتا به خوبي مي تونيد از پس مرحله ي فردا بر بيايين . 
جمشيد كمي مكث كرد و ادامه داد : شما تقريبا توي هر قسمت به اندازه كافي وقت دارين ‘من كه فكر مي كنم شما مي تونين ركورد اين مرحله رو بشكنين ‘ آخه تاحالا دو نفر به اين قدرت با هم توي اين مرحله شركت نكردنو فكر نكنم كسي هم بتونه اين كارو بكنه ‘ خب به هر حال اميدوارم كه هري ، فردا تو بتوني از اون مرحله با موفقيت بيرون بياي ‘ من خيلي روي سفير شدن تو حساب باز كردم . 
جمشيد دوباره مكث كرد و يه نگاهي به من ‘ هري و آرش كرد و گفت : خب مي مونه فردا شب ‘ همونطور كه مي دونيد ما هيچكي رو پيش خودمون نداريم ‘ از اون گروه قويي كه داشتيم فقط ما چهار نفر مونديم ‘ برادراي آرش براي محافظت از قصر هاي جاني موندن ‘ جناب كاهن اعظم هم طي دزديي كه از وزارت جادو شده رفته اونجا رو طلسم بكنه بعد بره هاگوارتز ‘ ديگه فكر كنم از كمك ايشون بي بهره شديم ‘ پدر بزرگت و بزرگ خاندان فانتوم هم كه بيهوش هستن ‘ راستي هر دوازده لژيون پدر بزرگت برگشتن و دوباره به خدمت تو در اومدن ‘ اونا گفته بودن كه حاضرا به خاطر جاني خودشونو فدا كنن ‘ اونارم گذاشتم تا به برادراي آرش كمك كنن ‘ همه ي اعضايي كه پدر بزرگت دور خودش جمع كرده بود با بلايي كه به سر پدر بزرگت اومد همگي فرار كردن ‘ حتي اون اسكريم جور هم به دايي جاني پيوسته ‘ خب به اين صورت ما چهار نفر مي مونيم كه فردا شر ولدمورتو از سر دنيا كم بكنيم ‘ من يه حدسايي زدم كه ولدمورت مي خواد چي كار بكنه ‘ ولي باشه براي فردا شب ‘ فقط شما تا جايي كه مي تونيد با اون وقت تلف كنين من بافرمانرواي اجنه ها صحبت كردم ‘ اون قول داده كه فرمانرواي شياطين رو هم با خودشون بياره ‘ با وجود فرمانرواي شياطين كار ولدمورت تمومه ‘ ديگه فكر نكنم اون بتونه حتي يه لحظه هم دووم بياره . 
شما بايد فردا شب اونو تحريك كنين كه شما رو با طلسم قويي به يك باره نكشه ‘ هر چقدر كه تونستين اونو مجبور كنين كه بخواد قدرتشو به رختون بكشه منم توي اين مدت ميرمو اونا رو ميارم ‘ آخه بايد از بودن ولدمورت تو اونجا مطمئن بشم . 
اگه نقشمون بگيره فردا كار ولدمورت تمومه ‘ مام مي تونيم به راحتي بريم دنبال هروكراس هاي ولدمورت بگرديم . 
هري گفت : من كه چشمم آب نمي خوره ‘ اين ولدمورتي كه من مي شناسم حتما فكر اينجاهاشم كرده ‘ من حتما براي اون خيلي ارزش دارم كه خودشو به اين همه خطر مي اندازه . 
جمشيد گفت : اون هر كاري كه مي خواد بكنه مطمئن باش كه نمي خواد تورو بكشه ‘ اگه اون تو رو مي خواست بكشه توي اين دنيا خيلي فرست داشت كه حساب تو رو برسه . 
هري گفت : بزار فردا سفير بشم يه حسابي از اين ولدمورت برسم كه ديگه نتونه نفس بكشه . 
آرش خنديد و گفت : تو به خاطر خودت اونو نمي كشي ‘ تو به خاطر تموم انسان ها اين كارو مي كني ‘ مطمئن باش كه اگه شر اين ولدمورتو از روي زمين كم كني اسمت براي هميشه توي ذهن ها باقي مي مونه ‘ تو هم مثل بزرگان جادوگران مشهور مي شي ‘ مي دونم كه اصلا از اين اتفاق خوشحال نمي شي ولي بدون كه همه ي جادوگرا وقتي كه اسم تو رو ميارن با احترام و عشق اين كار رو مي كنن ‘ مثل جدت گودريك كريفندور يا مرلين يا خود اليور كه باعث شده شر هكتور از سر خون آشاما كم بشه . 
هري گفت : خودم مي دونم ‘ مطمئن باشين كه من به تنهايي به هيچ وجه نمي تونستم به اينجا برسم و به تنهايي هم نمي تونم با ولدمورت درگير بشم . 
نگاه جمشيد به وسايل هايي كه ما از مغازه اقاي چانگ خريداري كرده بوديم افتاد ‘ او لبخندي زد و گفت : بگين ببينم حالا امروز چه چيزايي خريدين . 
تمام وسايلي كه براي دوستانمان خريده بوديم را به او نشان داديم ‘ ولي وسايلي را كه براي خودمان خريده بوديم را به او نشان نداديم ‘ آخر در ميان آن ها آن مجسمه وجود داشت كه هنوز نمي دانستم به چه دردي مي خورد . 
آرش سريع فهميد كه ما آنها را قايم كرديم ولي به روي خود نياورد ‘ هر چه بود او خودش پول انها را پرداخت كرده بود و اگر آن مجسمه لو مي رفت پاي خود او نيز گير بود ‘ تا ساعت چهار بعد از ظهر با هم در مورد وسايل خودمان و ترز استفاده انها حرف زديم ‘ هرچه به فردا نزديك تر مي شديم استرس من بيشتر مي شد ‘ دلشوره تمام وجودم را گرفته بود ‘ از اينكه نمي دانستم چه چيز فردا به سراغم مي آيد خيلي عصبي بودم . 
بعد از خوردن شام به زندان خودم برگشتم ‘ هري هم گفت كه بايد به اتاقش برود و وسايلش را جمع كند و فردا سر ساعت هفت صبح به سراغم مي آيد كه با هم به آنجا برويم . 
من هم قبل از اينكه بخوابم كتابي را كه امروز خريده بودم را ورق مي زدم و بعضي از طلسم هاي ان را حفظ مي كردم ‘ در كل كتاب فوق العاده اي بود ‘ همينطور كه كتاب را ورق مي زدم به خواب رفتم . 
صبح فردا سر ساعت شش صبح طبق معمول از خواب بيدار شدم و به انتظار هري نشستم ‘ من لباس نبردم را به تن كردم و آماده شدم ‘ شمشيرم را كشيدم ‘ شمشيرم هم آمادگي خودش را برق زدنش اعلام كرد ‘ حاله ي آتش كاملا روي شمشير معلوم بود ‘ من به راحتي مي توانستم با اين شمشير از سد هر موجودي كه جلوي من بايستد رد بشوم ‘ خيلي دلم مي خواست كه به هري نشان بدهم كه چه قدرتي دارم . 
با شمشيرم بازي مي كردم كه صداي پاي هري را از سالن شنيدم ‘ سريع از جايم بلند شدم و به سمت در رفتم ‘ هري كمي خواب آلود بود ‘ او با ديدن من لبخندي زد و گفت : حالا تقريبا يه ساعتي تا مسابقه مونده ‘ من اومدم كه ازت تعهد بگيرم هر چيزي كه من مي گم رو عمل كني 
گفتم : قبلا كه گفتم اگه گفتي خودتو بكشم منم درنگ نمي كنم و درجا مي كشمت 
هري خنديد و گفت : نه تا اين حد ‘ اگه من اين حرفو زدم تو فقط منو ول كنو برو . 
گفتم : نه من نمي تونم سرپيچي كنم ‘ نه .... نه .... نه منو سرپيچي از دستورات ، اصلا به من نمياد 
هري گفت : خب بگو من دارم دشمن با خودم مي برم تا اينكه يه دوست با خودم ببرم ديگه . 
گفتم : من مامورمو معذورم . 
هر دو باهم زديم زير خنده . كمي با هم در مورد چگونگي گذراندن اين مرحله حرف زديم ‘ قرار شد كه من مواظب پشت سر باشم او هم مواظب جلو باشد ‘ با اينكه تا به حال اينگونه حمله نكرده بودم ولي قبول كردم ‘ من هميشه كسي بودم كه مواظب جلو بود و اصلا به پشت سرش توجه نمي كرد ولي حالا بايد به همه ي اطراف حواسم را جمع مي كردم . 
هري چند شيشه خون از جيبش درآورد و به من داد‘ كمي مكث كرد و بعد گفت : اينارو جناب جمشيد دادن كه بدم به تو . 
شيشه هاي خون را گرفتم و در جيبم گذاشتم ‘ ديگر چيزي تا ساعت هشت باقي نمانده بود ‘ با هري بلند شديم و به سمت در خروجي رفتيم ‘ هري دست مرا گرفت و به يكباره آپارات كرد ‘ ما دقيقا در همان سالني كه هميشه از چشمان هري مي ديدم بوديم ‘ اينجا همانطوري بود كه از چشمان هري مي ديدم ولي يك فرقي مي كرد كه نمي فهمم چه بود ‘ به آن توجهي نكردم و به دنبال هري راه افتادم ‘ ما همين طور به انتهاي سالن مي رفتم ‘ آن موجوداتي كه در اين سالن ها بودند باتعجب به من نگاه مي كردند ‘ آنها داشتند به لباس هاي من نگاه مي كردند ‘ به هري گفتم : هري نمي خواي لباس نبردتو بپوشي 
هري گفت : خوب شد يادم انداختي ‘ مي خوام به اينا بفهمونم كه من كيم ‘ به اين راحتي ها نمي تونن شر منو كم كنن ‘ مخصوصا اين سياها ‘ فكر كنم يه مرحله هم با اين سياها داريم ‘ اونان كه خيلي به خون من تشنن . 
لبخندي زدم ‘ هري هم سريع انگشتر را در آورد و در انگشت ديگرش كرد ‘ لباس نبرد هري به يك باره روي تنش ظاهر شد ‘ همينطور كه به ته سالن نزديك مي شديم تعداد موجودات آنجا كم تر و كم تر مي شد ‘ علائمي هم روي ديوار ظاهر شده بود 
ديگر چيزي تا انتهاي سالن نمانده بود كه بلاخره در مربوط به مسابقه ي نهايي معلوم شد ‘ روي ان هم يك عكس از هزار تو زده بودند ‘ يك جن جلوي در نشسته بود و به ما نگاه مي كرد ‘ او وقتي ما را ديد از جايش بلند شد و با ما دست داد ‘ بعد از كمي مكث گفت : خوش اومديد ‘ اميدوارم كه اين مرحله رو هم بتونيد به خوبي پشت سر بزارين ‘ دنياي اجنه خيلي دوست داره كه يدونه ارباب اجنه اظافه بشه . 
ان جن رو به من كرد و ادامه داد : شما كمك آقاي پاتر هستين 
گفتم : بله خودمم 
آن جن گفت : لطفا اجازه نامه 
اجازه نامه اي را كه از طرف ماركوس دريافت كرده بودم را به او دادم ‘ ابرو هاي آن جن كاملا بالا رفت و لحن صدايش عوض شد ‘ فكر كنم از اينكه من از طرف ماركوس آمده ام اصلا خوشحال نشده بود . 
اجازه نامه را از او گرفتم و گفتم : حالا بايد كجا بريم 
آن جن در پشت سرش را نشان داد و گفت : هر وقت ساعت هشت بشه در خود به خود باز مي شه شمام مي تونيد بريد اون تو . 
چند دقيقه اي گذشت تا اينكه دري كه پشت سر جن بود باز شد و نور زيبايي از آن به بيرون زد ‘ هري دست مرا گرفت و به سمت در برد ‘ او در را باز كرد و وارد هزار توي مرحله ي اخر شد و من را هم با خودش به داخل برد ‘ به محض اينكه وارد شديم در بسته شد و ديواري روي آن را گرفت ‘ هري رو به من كرد و گفت : آماده اي 
گفتم : آره .
اينم فصل جديد با نام راز هري 
دور و اطرافم را نگاه کردم , آري ما در هزار تويي بوديم , اين هزار تو با هزار تويي که از چشم هري ديده بودم فرق مي کرد , اين هزار تو مانند هزار تو هاي خودمان بود , يعني ديوار هاي آن را با درختان و شاخ وبرگها درست کرده بودند , فضاي اينجا پر بود از بوي خوب و هواي مطبوع , باد خنکي هم مي وزيد , در اين روزهاي تابستان همچنين هوايي اصلا با عقل جور در نمي آمد , هواي بيرون خيلي گرمتر از اينجا بود , دلم مي خواست که ساعاتي را در اين هواي خوب بگزرانم و از اين هوا کمال استفاده را بکنم . 
هري رو به من کرد با دست راستش زمين را نشان داد , همان پيکان هاي طلايي که در قسمت هزار توي قبل ديده بودم زير پاي ما امتداد داشتند , معلوم بود که راه خروجي را نشان مي دهند , امتداد اين فلشها در هزار تو گم مي شد 
همين که داشتم فلش ها را نگاه مي کردم هري گفت : بزن بريم , بايد خيلي سريع عمل بکنيم 
شروع کرديم به دويدن چيزي نکشيد که راه هاي فرعي اي در هزار تو معلوم شد . هري گفت : بايد اين راههاي فرعي رو بگرديم تا تاجو پيدا کنيم . 
گفتم : باشه مي خواي من يکيشو بِگردم تو هم يکي ديگه رو 
هري گفت : نه نمي شه اينکارو کرد , ما بايد با هم باشيم تا برامون اتفاقي نيفته . 
ياد حرف هاي جمشيد افتادم , جمشيد هم تاکيد کرده بود که با هم , کارها را انجام بدهيم , با حرکت سر موافقت خود را اعلام کردم , هر دو با هم سريع به راه هاي فرعي مي رفتيم و سريع بر مي گشتيم , همين که داشتيم يکي يکي راه هاي فرعي را امتحان مي کرديم من متوجه شدم که راه هاي فرعي همگي کوتاه هستند , اين قضيه کاملا مشکوک بود , به خاطر همين رو به هري کردم و گفتم : هري واسه چي اينا اينقدر کوتاهن 
هري گفت : توي قسمت اول و دوم همشون کوتاهن ولي از قسمت دوم به بعد هم طولاني ترن و هم خطرناک تر , خداکنه که تاج توي همين قسمت هاي اول و دوم باشه , هيچ بعيد نيست که توي اين قسمت بزارن چون هيچکي فکرشو نمي کنه که تاج توي اين مراحل باشه 
حرف هاي او به نظر من کاملا منطقي بود , آنها مي توانستند تاج را در يکي از همين راه هاي فرعي بگذارند , شايد خيلي ها با ديدن اين راه هاي فرعي کوتاه نا اميد مي شدند و اميدوار به قسمت هاي بعد , اين مي توانست حربه ي خوبي باشد تا هيچ کس نتواند آن تاج را پيدا کند . 
در همين افکار بودم که ياد حرف هاي اليور افتادم , او مي گفت که اجنه ها هميشه پايبند قوانين هستند و انسان هاي مغروري هم هستند , از اين راه مي شد فهميد که به احتمال زياد تاج در همان قسمت سوم به بعد خواهد بود . 
رو به هري کردم و گفتم : خودت که مي دوني اجنه ها خيلي مقرورا پس به خاطر تو روي قرورشون پا نمي زارن , مي فهمي که چي مي گم . 
هري گفت : اينو بدون که الان من براي اونا خيلي مهم شدم من مي تونم با سفير شدنم جاي بعضي از اونا رو تنگ کنم , پس اين احتمالم بده که شايد يکي از اونا از موقعيت خودش بترسه و دست به کارايي بزنه که زير پا گذاشتن قرورش يکي از اون کاراست . 
حرف هاي هري هم با عقل جور در مي آمد , او هم مطلب خوبي را پيش کشيده بود , در همين افکار بودم که باد نسبتا سردي وزيد , هري دستش را جلوي من گرفت , مطمئن شدم که هري متوجه چيزي شده است , به خاطر همين گفتم : هري چيزي شده . 
هري گفت : فکر کنم فهميده باشم که قسمت اول اين مرحله بايد با چه موجوداتي در گير بشيم . 
گفتم : راست مي گي , اونا چين . 
هري گفت : هنوز خيلي مطمئن نيستم ولي فکر کنم اشباح تاريکي هستن . 
گفتم : چي چي هاي تاريکي , اشباح تاريکي ... 
وقتي اسم اشباح تاريکي را بر زبان اوردم خود به خود رو به هري کردم و با تعجب او را نگاه کردم , چرا خودم متوجه نشده بودم , هواي سرد نشانه ي آنها بود , اشباح شب موجوداتي جادويي بودند , آنها نمي توانستند فکر بکنند ولي به طور غريزي موجوداتي خطر ناک بودند , آنها را با چشم نمي شد ديد , حتي با چشم هاي خون آشامان که به مراتب قوي تر و حساس تر از چشم هاي موجودات ديگر بودند هم نمي شد که آنها را ديد , من در مدرسه در مورد انها خوانده بودم , آن موجودات را فقط وقتي مي شد ديد که يا دارند طلسمي را انجام مي دهند يا اينکه به فاصله يک متري ما رسيده باشند , فقط در اين شرايط مي شد که آنها را ديد , آنها موجوداتي مانند انسان ها بودند ولي پا نداشتند و روي هوا معلق بودند , قدرت آنها هم زياد بود , آنها مي توانستند با يک جادوگر معمولي در گير بشوند و او را به راحتي از پا در بياورند , حدودا هزار سالي مي شد که حتي يکي از آنها هم ديده نشده است , گفته مي شد آنها را در آمريکاي جنوبي , در جنگ هاي آمازون مي شد يافت کرد , خون آنها بقدري قدرت به خون آشامان مي داد که به مراتب از خون اژدها بيشتر بود , از يک طرف مي خواستم آنها را بکشم و از طرفي هم به خون آنها احتياج داشتم , حالا مشکل اساسي اي در پيش داشتم , من بايد آنها را بدون طلسم مي کشتم تا خون آنها خالص خالص مي شد , نبايد آنها را با طلسم کشت بعد از خون انها استفاده کرد , نمي دانستم اين موضوع را چگونه با هري در ميان بگذارم , آيا او مرا درک مي کرد که خون اين موجودات براي من مثل طلا مي ماند , آيا او مي توانست بايستد و ببيند که من تا قطره ي آخر خون انها را مي کشيدم. 
در همين افکار بودم که هري دستش را از جلوي من برداشت و گفت : حالا بزن بريم که خيلي کار داريم . 
مي خواستم قضيه را به هري بگويم به همين علت رو به هري گفتم : آخه .... 
هري نگذاشت که حرفم تمام بشود , او داشت روي ديواره ي درختان چيزي را جستجو مي کرد که گفت : ديگه مطمئن شدم , ببين چند قطره خون از يکيشون روي درختاي اينجا ريخته 
نمي دانم چرا من متوجه بوي خون آنها نشده بودم , هر خون اشامي مي توانست از فاصله ي ده تا بيست متري بوي يک قطره خون را تشخيص بدهد , سريع به آنجا نگاه کردم , يک خيسي را روي شاخ و برگ درختان ديدم , شاخ و برگ به قدري تيز بودند که به راحتي مي توانستند روي بدن ما زخم هايي ايجاد بکنند , يادم آمد که خون آنها هيچ رنگ و بويي ندارد , با تعجب به آن قطره ي خون نگاه مي کردم که هري گفت : خب نبايدم بوي خون اونارو بفهمي , خون اونا هيچ بويي نداره , به خاطر همينه که شما خون آشاما به اين راحتي نمي تونيد اونا رو گير بندازين 
گفتم : مگه تو مي دوني که من چي کار مي کنم . 
هري گفت : همونطور که به جمشيد گفتم من اين مرحله رو حفظ حفظم , اينم مي دونستم که احتمال داره يکي از مراحل رو جلوي اشباح شب در بيام . 
گفتم : پس مي دوني که خون اونا خيلي براي ما خوبه . 
هري گفت : آره مي دونم , تازه يه چيزي مي خوام بهت بگم که اصلا روم نمي شد به کسي بگم . 
گفتم : چيه ... 
هري گفت : فقط به تو مي گم , دوست ندارم که کسي در اين مورد چيزي بدونه , حتي رون و هرميون . 
گفتم : بگو ببينم چيه , من رازدار خوبيم . 
هري گفت : راستشو بخواي خون اشباح شب تنها خوني هست که من مي تونم بخورم . 
گفتم : چي رو بخوري ..... 
هري گفت : همين که شنيدي منم مثل تو خون مي خورم , البته خون آدمم بهم سازگاره ولي چون مزه و رنگ داره نمي تونم بخورمش خون ادميزاد خيلي چندش آوره , اولين باري که خون اشباح شبو خوردم نمي دونستم که چي مي خورم , پدر بزرگت توي همون روز اول از من خواسته بود که خون ادميزادو بخورم ولي من نخورده بودم , به خاطر همونم بود که پدر بزرگت از دست من ناراحت شده بود . 
گفتم : يعني تو خون خوردي . اين واقعا يه افتضاحه . 
هري گفت : واسه چي مي گي که يه افتضاحه . 
گفتم : يعني تو ... يه آدم معمولي خون خورده 
هري گفت : همونطور که گفتم اولش نمي دونستم که دارم چي مي خورم , پدربزرگت يه شيشه از خون اين اشباح اورد جلوي من گذاشتو گفت که يه شربت نيروزاست , دو سه روز اول مثل يه آدم احمق به خاطر اينکه قدرت بگيرم بدون اينکه بدونم اون چيه از اون مي خوردم , راستشو بخواي هم خيلي خوشمزس بعدا که با پدر بزرگت داشتيم تمرين مي کرديم فهميدم که چه خوني رو خوردم , به خاطر همينم بود که وقتي توي خونه کاهن اعظم داشتي خون مي خوردي بهت گفتم که خوشمزس يا نه . 
خنديدم , من به هري نمي خنديدم بلکه به خودم مي خنديدم , بايد خيلي از اين زودتر ها مي فهميدم که چرا ديگر هري به غذا خوردن من گير نميداد , مي توانستم با کنار گذاشتن جريان ها کنار هم خيلي سريع تر از اين متوجه هري مي شدم که چرا ديگر به خون خوردن من گير نميدهد. 
هري که خنديدن من را ديد گفت: به چي مي خندي , مگه چيز خنده داري گفتم . 
گفتم : به تو نمي خندم به عقل خودم مي خندم , من خيلي مشکوک شده بودم که تو چرا به من ديگه گير نمي دادي , حالا راستشو بگو تو واقعا خون اونارو مي خوري . 
هري گفت : خون خود اونارو که نه , پدر بزرگت اون خونو با چند تا چيز ديگه قاطي مي کنه بعد ميده که من بخورم , من حتي فکرشم نمي کنم که با دستاي خودم از بدن يه موجود خون بکشم بعد بخورم . 
دوباره خنديدم , ياد اين افتاده بودم که خون اشباح شب هم جز خون موجوداتي بود که يک خون اشام معمولي نمي توانست بخورد , رو به هري کردم و گفتم : حالا تو چطور مي توني خون اونو بخوري , مگه نمي دوني که فقط بليدا مي تونن از اون خونا بخورن . 
هري گفت : خب منم يه طورايي با شما فاميل مي شم , ولي پدر بزرگت گفته که حتي به تو هم نگم که چطور 
گفتم : نه .. چرا نبايد بگي . 
هري گفت : خودمم نمي دونم ولي پدر بزرگت گفته که نبايد کسي بفهمه . 
هري کمي مکث کرد و مانند برق گرفته ها گفت : اي واي ديدي دير شد , ما الان حدود سه چهار دقيقه وقتو از دست داديم . 
گفتم : حالا اجازه مي دي که خون اون اشباح شبو بکشم . 
هري گفت : تو مي خواي چي کار بکني 
گفتم : من که کاري نمي کنم , از شمشيرم مي خوام که اين کارو براي من بکنه , اين يکي از کاراي کوچيکه که شمشيرت مي تونه بکنه 
هري گفت : فقط يه طور اين کارو بکن که من نبينم 
گفتم : فکر کردي شکمشو جر مي دم تا خون از بدنش بکشم , نه بابا شمشير فقط يه سوراخ کوچيک زير شاه رگ زير گردنش ايجاد مي کنه که از اونجا خونو بيرون مي کشه , بعد بايد فقط منتظر بشي که تمام خونو خالي کنه , تازه اينطور از مردن اونا مطمئن مي شيم . 
هري گفت : دير ميشه ما وقت اين کارارو نداريم . 
گفتم : فقط پنج دقيقه طول مي کشه که خون هر بيستاشونو بکشيم . 
هري گفت : بکشيم , يعني چي که بکشيم . 
گفتم : خب مگه عجله نداري , فقط بايد از شمشيرت بخواي که اين کارو بکنه , منم قول مي دم که نصف اون خونارو به تو بدم . 
هري گفت : نه نمي خوام قربون دستت . 
گفتم : يه روز التماس مي کني که يه قطره از اونو بهت بدم . 
هري گفت : خب تا اون موقع خيلي مونده 
هري خم شد و سنگي را از روي زمين برداشت و ساف روي دستش گرفت , شمشيرش را به سمت آن گرفت و روي آن طلسمي قوي با شمشيرش گذاشت , باز هم طلسم به زبان مار ها بود ولي اينبار من مي فهميدم که چه مي گويد , سريع ياد حرفهاي آرش افتادم , آري هري يک جن شده بود و به محض اينکه مي خواست من بفهمم چه مي گويد مي فهميدم . 
هري طلسم قويي را اجرا کرده بود , ولي هيچ اتفاقي براي سنگ نيفتاد , فکر کردم که مي خواهد با ان سنگ بفهمد که آن شبح شب چه وقت زا انجا رد شده است . 
به يکباره سنگ از روي دستش فاصله گرفت و در هوا قرار گرفت , سنگ شعله ور شد , شعله هاي سنگ به رنگ سبز بود ,سنگ کم کم فروزان تر و فروزان تر مي شد , نور سبز رنگ عجيبي از سنگ بيرون مي زد , نور به قدري زياد شد که سريع چشمم را زد , چشمانم را بستم و سرم را پايين گرفتم , بعد از چند لحظه اي چشمانم را باز کردم و به هري نگاه کردم , همه جا سبز سبز شده بود , نور بقدري قوي بود که حتي زمين را هم سبز کرده بود , شاخ و برگ درختان هم که به اندازه کافي سبز بودند . 
به هري گفتم : اين واسه چيه . 
هري گفت : توي اين نور به راحتي مي توني اونارو ببيني . 
گفتم : يعني چي . 
هري گفت : خيلي سادس تو مي توني با اين نور به راحتي اونارو ببيني , راستي کاري که جمشيد ازت خواسته بود و انجام مي دي يا مي خواي همشونو سريع بکشيم . 
گفتم : نه همونطور که جناب جمشيد گفتش من اجازه مي دم که اونا منو زخمي بکنن . 
هري گفت : من به جناب جمشيد نگفتم که مي تونم خون بخورم , اگه ايشون مي دونستن شايد به منم اجازه مي دادن که بهت کمک بکنم . 
گفتم : همونطور که جناب جمشيد گفتن تو عقب واي ميستي , تازه من بايد بدون طلسم اونارو بکشم , اينو بدون که وقتي با شمشيرت اونارو مي کشي مقدار قدرت خوناي اونا کم ميشه , پس بايد با دست اين کارو بکنم . 
هري گفت : حيف که قرار نيست تا اون مرحله آخر از موجود درونم استفاده کنم , اگه مي تونستم با يه نگاه کار همشونو مي ساختم . 
گفتم : خب بزن بريم که دير ميشه . 
وقتي حرکت کرديم آن سنگ نوراني هم بالاي سر ما مي آمد , يک شيشه ي خون نسبتا بزرگ اژدها را از جيبم در آوردم و به يکباره سر کشيدم , هري وقتي اين حالت مرا ديد گفت : حالا چرا اينقدر زياد خوردي مگه مي خواي چي کار بکني 
گفتم : خودت گفتي که وقت نداريم منم که بايد با دست خالي اونارو بکشم پس بايد به موجود درونم تبديل بشم . 
هري گفت : خيلي دلم مي خواد تورو جلوي دشمنات ببينم . 
گفتم : وقتي که من به اون حالت در ميام نبايد انتظار داشته باشي که توي کشتن اونا حتي يه لحظه هم تامل بکنم , اگه ديدي که خيلي وحشتناکه مي توني چشماتو ببندي 
هري گفت : باشه فقط زود باش , من ميرم توي فرعي هاي ديگه تو هم برو جلوي در خروجي بيشترشون هم اونجان , اگه بخوايم وايستيم که تو همه ي اونا رو با دست بکشي خيلي دير مي شه , فقط مواظب خودت باش 
گفتم : من که بايد زخمي بشم پس چه باکيه , تو مواظب خودت باش که خيلي بهت احتياج داريم . 
هري خنديد و به سمت يکي از راه هاي فرعي رفت , من هم تا جايي که مي توانستم دويدم تا به در خروجي برسم , وقتي ديدم که راه کمي طولاني است به شکل موجود درونم در آمدم و به حالت پرواز خودم را به سمت جلو حرکت دادم , خيلي سريع تر از آني که مي شد حرکت مي کردم , سر پيچ ها به شاخ و برگ ها گير مي کردم , قدرت تمام وجودم را گرفته بود , دوباره مي خواستم که يکنفر را مجازات بکنم , ياد حرف هاي هري افتادم , فهميدم با اين که خيلي هم اين کار را کرده ام ولي باز هم نمي توانم اين حس را از خودم دور بکنم . 
هوا همينطور سرد تر و سرد تر مي شد , به بالاي سرم نگاه کردم , آن سنگ هنوز بالاي سر من بود , خيالم راحت شد , هري فکر اينجايش را هم کرده بود , بلکل يادم رفته بود که بدون اين سنگ نمي توانستم آنها را ببينم , به شمشيرم نگاه کردم , با ديدن شمشيرم خودمم تعجب کردم , شمشيرم به شکل يک راه باريکه ي آتش شده بود , به وضوح آتش روي آن در حال شعله ور شدن شده بود , اين قدرت را حتي از پدر بزرگم هم انتظار نداشتم , قدرتم به قدري زياد شده بود که شمشيرم به اين حالت مي سوخت , من قبلا هم به شکل موجودي خودم در مي آمدم ولي اين شمشير حتي حاله اي از آتش را هم نشان نمي داد , ديگر فرصت فکر کردن نبود , محکم سر يکي از پيچ ها به شاخ و برگ ها خوردم , سرعتم به شدت کم شد , بال هايم هم زخمي شدند . 
وقتي که بالهايم را باز مي کردم فاصله ي کمي با ديواره هاي کنار باغي مي ماند به خاطر همين نمي توانستم سرعتم را از اين که بود بيشتر بکنم , شاخ و برگ هاي اين قسمت از هزار تو کاملا يخ زده بودند , فهميدم که به محل آنها نزديک شده ام , با اشاره اي پنجه هايم را دو چندان بزرگتر کردم , دندان هايم را هم کاملا بر روي لب پاييني ام احساس مي کردم , قدرتم را به طوري زياد احساس مي کردم که فکرش را هم نمي کردم . 
سرعتم را کم کردم , مطمئنا فاصله اي با آنها نداشتم , از سرماي زياد معلوم بود که ديگر بايد يکي از انها را مي ديدم , براي يک لحظه فکر کردم که شايد اين سنگ درست عمل نمي کند , براي همين خاطر ايستادم و شروع کردم با پاهايم به حرکت کردن , خواستم با ايجاد کردن صدا نظر آنها را جلب بکنم که خودشان را نشان بدهند , فکر سنگ مرا خيلي اذيت مي کرد , نکند که سنگ هري کار نمي کرد . 
از يکي از پيچ هاي ديگر گذشتم , پيکان هاي طلايي هنوز زير پاي من بود , انتهاي اين پيچ ديگر پيچي نبود , زمين اينجا کاملا يخ زده بود , اين پيچ به محوطه باز و بزرگي مي رسيد , آيا امکان داشت که همه ي آنها به سمت هري رفته بودند , اگر اينطور بود بايد سريع بر مي گشتم , در يک لحظه خواستم که برگردم ولي با ديدن سايه اي خيلي تار که در آن فضاي باز بود ايستادم , نور سنگ به آن فضاي باز مي رسيد , شايد يکي از انها بود که از جلوي راه باريکه حرکت کرده بود , هيچ ترسي را احساس نمي کردم , من با تبديل شدن به موجود درونم بلکل ترس را فراموش مي کردم . 
پنجه هايم را در شاخ و برگ ها کردم , من براي ايجاد کردن صدا اين کار را کرده بودم ولي پنجه هايم شاخ و برگ ها را مانند پنيري از وسط به دو نيم تقسيم مي کرد . 
دلم را زدم به دريا , بالهايم را گشودم و با سرعتي هر چه تمام تر خودم را به سمت محوطه ي باز حرکت دادم , سرعتم را زياد کردم خيلي زياد تر از اني که فکرش را مي کردم وارد محوطه ي باز شدم , همين که وارد فضاي باز شدم چندين طلسم به من برخورد کردند , همه ي آنها بر روي من اثر کردند , خون از تمام بدنم شروع به جاري شدن کرد , ايستادم و به دور و اطرافم نگاه کردم , سنگ به خوبي مي توانست آنها را نشان بدهد , من دقيقا در وسط اين محوطه ي باز بودم اين محوطه به شکل گرد بود , يک در هم جلوي من بود , معلوم بود که بايد از آن در رد بشوم , خون از بدن من به سرعت خارج مي شد ولي من هنوز قدرت زيادي داشتم , در يک لحظه آنها مرا دوره کردند , با اينکه انسان نبودند و نمي توانستند فکر بکنند به خوبي مي توانستن از حربه هاي خود استفاده بکنند , با يک نگاهي تعداد آنها را تخمين زدم , حدودا ده , يازده تايي مي شدند , باقي آنها کجا بودند , شايد همين دور و اطراف بودند شايد هم به سراغ هري رفته بودند وقت آن را نداشتم که با هري رابطه بر قرار کنم , من خودم الان در شرايط خوبي نبودم , باسرعت به سمت يکي از آنها آپارات کردم , آنها با ديدن اين قيافه ي من کاملا ترسيده بودند , از اينکه مي توانستم آنها را ببينم هم خيلي ترسيده بودند , وقتي که جلوي آن موجود ظاهر شدم اصلا تکان نخورد , سريع با دست چپم گردنش را گرفتم و فشار آوردم , پنجه هايم به گردن او فرو رفت , آن را رها کردم و به سمت ديگري آپارات کردم , آن را هم به سادگي کشتم , چيزي نکشيد که سومي و چهارمي هم به عاقبت آن دو دچار کردم , شمشيرم را در آوردم و از او خواستم که خون آنها را برايم بکشد , شمشير هم به سرعت به سمت اجساد آنها رفت , بقيه ي آن موجودات هم براي اينکه از خودشان دفاع بکنند شروع کردند به سمت من طلسم فرستادن , نمي دانستم چرا ولي همه ي طلسم ها روي من اثر مي کرد , خون تقريبا تمام بدن مرا فرا گرفته بود , طلسم ها کم کم داشتند خطر ناک و خطر ناک تر مي شدند , اين طلسم ها مانند طلسم هاي ما نبودند , من تابحال آن طلسم ها را نديده بودم , خيلي برايم جالب شد که بفهمم آنها با کدام يک از عضو هايشان طلسم ها را اجرا مي کنند , به يکي از آنها زل زدم , وقتي که طلسم را اجرا کرد , طلسم از فاصله يک متري او تشکيل شد و به سمت من حرکت کرد , با اينکه کاملا آن مکان را ترک کرده بودم ولي طلسم به من خورد , انگار که طلسم هاي آنها خيلي سريع تر از طلسم هاي ما بود , به هر صورت و زحمتي که بود باقي آنها را هم کشتم ,به شدت احساس ضعف کردم , دنيا به دور سر من چرخيد , به يکباره به شکل عادي خودم در آمدم , از شدت خستگي و ضعف چشمانم سريع بسته شدند . 
چشمانم را باز کردم , انگار که آبي به صورت من پاشيده بودند , چشمانم را باز کردم ولي نتوانستم آنها را باز نگه دارم , آنها خود به خود روي هم رفتند 
با صداي فرياد هاي هري از به حال خودم آمدم , صداي هري از دور مي آمد , معلوم بود که خيلي خوشحال بود , چشمانم را باز کردم ديدم که شمشير ها به سرعت دور من در حال چرخش هستند , به زور به خودم تکاني دادم , جسد بزرگي کنار من افتاده بود , با بار اول ديدن نفهميدم که چه ديده ام , ولي بار ديگر که نگاه کردم فهميدم که چه مي بينم , نتنها يک جسد غول کنار من روي زمين افتاده بود بلکه دو يا سه جسد ديگر هم در اطراف من افتاده بودند , اين جسد ها همگي مال غول ها بود , چند جسد غول آنهم کنار من , نمي دانم من اينجا چه کار مي کنم , من در قسمت خروجي قسمت اول از هوش رفته بودم , نمي دانم الان در کدام يک از قسمت ها بودم , صداي هري همينطور نزديک و نزديک تر مي شد , با فشاري خودم را از روي زمين بلند کردم و به حالت نشسته در آمدم , همينطور که نشستم احساس کردم که بدنم خيلي درد مي کند , چيزي نکشيد که هري به من رسيد , چشمم درست نمي ديد , ولي يک چيز طلايي در دستان او بود , به محض اينکه هري به من نزديک شد شمشير ها از حرکت ايستادند , هري با حالتي خسته گفت : حالت خوبه جاني , کي به هوش اومدي 
گفتم : ما الان کجاييم . 
هري گفت : توي قسمت چهارم , نمي دوني با چه بدبختي اي اومدم اينجا , راستي کسي بهت نگفته که چقدر سنگيني . 
گفتم : در مورد چي حرف مي زني . 
نمي فهميدم هري در چه موردي حرف مي زد , چطور شده بود که من به اين قسمت از مسابقه رسيده ام , من که همه ي آنها را کشته بودم و فقط بيهوش شده بودم , هري در چه مورد حرف مي زد , هر چه بود اين بود که من مدت زيادي را بيهوش بوده ام . 
هري کنار من آمد و کمک کرد که از جايم بلند بشوم , هري گفت : اگه حالت خوب نيست مي خواي دوباره کولت بکنم . 
گفتم : چي کولم بکني , تو منو کول کردي تا اينجا اوردي 
هري گفت : کول کول که نه ولي بعضي جاها مجبور بودم که کولت بکنم . 
گفتم : يعني چي , چطور شد که من اينطور شدم . 
هري گفت : وقتي رسيدم بالاي سرت حاله اي آتشي دور تا دورتو گرفته بود , شمشيرتم يه گوشه افتاده بود روي زمين , چند تا از اون اشباحم داشتن دور تو مي چرخيدن , زمينم پر شده بود از خون , حدودا يه ده ليتري از تو خون رفته بود , نمي دونم اينهمه خونو از کجا اورده بودي , خون خودت بود که روي زمين ريخته بود , يه آدم معمولي کل بدنش شيش ليتر خون داره , تو حدودا ده ليتر خون از دست داده بودي , هر چي بود اون آتيشي که دورت روشن شده بود نزاشته بود که اون اشباح بلايي سرت بيارن . 
گفتم : من که اون آتيشو درست نکردم , من فقط يادم مياد که بيهوش شدم . 
هري گفت : اوني که ميگم آتيش آتيش نبود , يه طلسم خيلي قوي بود , هر چي بود اون بود که نذاشته بود بلايي سرت بياد , وقتي که من همه ي اون اشباحو کشتم اومدم بالاي سرت , طلسم به قدري قوي بود که نمي تونستم بهت نزديک بشم , وقتي که صدات زدمو گفتم که منم , اون حاله ي آتيش از بين رفت , منم تونستم تو رو بلند کنمو ببرم مرحله بعد , تو رو توي هر قسمت ميزاشتم جلوي در وروديو از شمشيرا مي خواستم که از تو محافظت کنن بعد خودم مي رفتم کاراي اون قسمتو انجام مي دادم . 
گفتم : خون اون اشباح چي شد , اونارو چي کار کردي 
هري گفت : مجبور شدم از اون خونا يه حوض خون درست بکنم بعد تورو بندازم توي اون خون , پدر بزرگت اين راهو به من ياد داده , اگه يه خون آشامو بندازي توي يه حوض خون هر چقدر هم زخماش عميق باشه بازم خوب ميشه , وقتي تو رو توي اون حوض خون انداختم حتي يه قطره هم خون باقي نموند , بدنت همه ي خونارو جذب کرد , حتي لباساتم خشک شدن , بدنت کاملا سوراخ سوراخ شده بود , فکر نمي کردم که خوب بشي . 
بقضي گلوي هري را گرفت , به چشمان او نگاه کردم , کاملا قرمز شده بودند , معلوم بود که خيلي گريه کرده بود , او بيش از اندازه دلسوز بود . رو به او گفتم : تو گريه کردي 
هري که دست و پايش را گم کرده بود گفت : نه من گريه نکردم , من .... من فقط .... 
گفتم : حالا ول کن توي قسمت دوم چي بود 
هري گفت : ترول ها , تو اونقدر زخمي شده بودي که توي اون مرحله يه موجود راحتو براي ما انتخاب کردن . 
گفتم : ترول , تو با چندتا ترول غار نشين در گير شدي 
هري گفت : آره مثل آب خوردن بود , سر سه سوت همشونو کله پا کردم . 
لبخندي بر روي لبهاي او نشست , رو به او گفتم : مرحله بعد چي بود , 
هري گفت :قسمت سومو مي گي , اونجا با بيستا از همون گرگايي که توي اولين قسمت از مرحله سوم باهاش در گير شده بودم درگير شدم , همون که نامرئي مي شد يادته ؟ 
گفتم : تو بيستا از اونارم کشتي , اين واقعا عاليه . 
هري گفت : اونا که چيزي نبودن , هر کاري راهي داره , اگه از راحش وارد بشي خيلي راحته . 
گفتم : چطور تونستي اونارو بکشي, يعني هيچکدومشون نتونستن بلايي به سرت بيارن 
هري گفت : تو منو خيلي دسته کم گرفتي , فکر مي کني من اينهمه دستو پا چلفتي هستم , اگه اونا نامرئي مي شدن خب منم مي تونستم , يادت رفته من يه جن غارتگرم , تازه من مي تونستم از بين ديواراي شاخه و برگي اون مرحله رد بشم , اونا خيلي نازک بودن . 
گفتم : حالا با چه طلسمي اونا رو کشتي 
هري گفت : هيچي با چندتا طلسم اووکادورا و چند تا طلسمي که پدر بزرگت به من ياد داده بود , البته اون طلسما باعث شدن که خيلي جلو بيفتم , الان فقط يه ساعتو ربع گذشته و ما توي قسمت چهارميم . 
گفتم : اون گرگا به همين راحتي به دست تو کشته شدن . 
هري گفت : آره حالا چرا گير دادي به اون گرگا . 
گفتم : آخه خيلي دوست داشتم که با اونا در گير بشم , راستي توي اين قسمت چي کار کردي 
هري گفت : از همون اول که اومدم تو , اون نشونهه شروع کرد به لرزيدن , سريع رفتمو اين تاجو پيدا کردم , مي بيني جاني من تاجو پيدا کردم , حالا فقط بايد مرحله ها رو رد کنيم . 
هري تاج را به من نشان داد , با ديدن اين تاج به فکر فرو رفتم , هري مي گفت که سه قسمت را بدون من انجام داده , او چه قدرتي داشت , من بدون اليور کلاهم پس معرکه بود , آن حاله ي آتشي که جلوي اشباح را گرفته بود چه بود ,چه کسي آن را درست کرده بود , کاملا معلوم بود که کار يک دوست بوده , مطمئنن جمشيد يا آرش اين کار را نکرده بودند , آنها حق نداشتند که به اين قسمت از مسابقه وارد بشوند , چه کس ديگري در اين قسمت به کمک من آمده بود . 
در يک لحظه ياد اليور افتادم , بله حتما او بوده که به داد من رسيده , او بوده که با آن طلسم از من محافظت کرده بود , آيا او مي توانست در درون بدن من جادو بکند , چطور توانسته بود که اين کار را بکند , اين خود يک اتفاق مهمي بود که او توانسته بود به من کمک بکند براي اينکه مطمئن بشوم که اليور اين کار را کرده است يا نه مجبور بودم که با او رابطه ي ذهني بر قرار کنم , ولي اگر با او رابطه بر قرار مي کردم شايد از وجود او مطلع مي شدند , از طرفي اگر او آن طلسم را انجام داده بود الان ديگر همه ي کساني که مي خواستند بدانند که من چقدر قدرت دارم فهميده بودند , دلم را به دريا زدم و در ذهنم بلند گفتم : جناب اليور . 
چيزي نکشيد که صداي اليور در گوشم پيچيد , صداي او گفت : حالت خوبه جاني . 
گفتم : ممنون من خوبم , شما بوديد که اون طلسمو براي محافظت از من اجرا کرده بودين . 
اليور گفت : آره من بودم , تو وقتي بي هوش شدي من فهميدم که بايد از تو محافظت کنم , من بايد الان خيلي از قدرتمو از دست مي دادم , چون من خود مختار توي بدن تو کاري کردم به خاطر همين بايد چند روزي رو استراحت مي کردم , ولي اون خون حالمو اورد سر جاش , من الان قوي تر از هر وقتي که بگي شدم , راستي چطور شد که اونطور شدي 
گفتم : جريانش مفصله , بعدا براتون تعريف مي کنم , فعلا بايد اين مسابقه رو تموم بکنيم , پس خداحافظ 
به هري نگاه کردم , او داشت با نگراني به من نگاه مي کرد , رو به او گفتم : بلند شو بريم 
هري گفت : مطمئني که حالت خوبه , اگه خوب نشدي وقت زياد داريم مي توني استراحت بکني . 
گفتم : من خوبم , بهتره زودتر بريم شايد مشکلي برامون پيش بياد . 
هري گفت : توي اين مراحل مگه چيزي جز مشکلم هستش . 
دستانم را به طرف او دراز کردم و گفتم : کمکم کن بلند بشم . 
هري دستان مرا گرفت و من به سختي خودم را از روي زمين بلند کردم , هنوز احساس کوفتگي در بدنم مي کردم , دستم را در جيبم کردم ولي چيزي در ان نبود , تمام شيشه هاي خون غيب شده بودند , من که روي آنها طلسم گذاشته بودم , هيچ کس بدون اجازه من نمي توانست از آنها استفاده بکند رو به هري کردم و گفتم : تو شيشه هاي خون منو نديدي 
هري گفت : همشو ريختم توي حلقت , ميگم ده ليتر خون از بدنت رفته بود . 
گفتم : خوناي توي هر دوتا جيبممو مصرف کردي . 
هري گفت : آره , هر دوتاشونو خالي کردم . 
گفتم : پس من چي کار بکنم 
هري گفت : يک شيشه خون اژدها برات نگه داشتم , اونو نگه داشتم که اگه توي مرحله آخر اتفاقي برات افتاد بدم بهت . 
گفتم : اگه چند قطره هم بهم بدي کافيه 
هري سرفه اي کرد و گفت : نه نميشه , مي ترسم بلايي به سرت بياد , من نمي دونم همين الانم چه بلايي سرت مياد . 
گفتم : اگه من نتونم راه بيام شايد شکست بخوري . 
هري گفت : گور باباي مسابقه , مي خوام سد سال سياه ارباب اجنه نشم , من نمي تونم جون تو رو به خطر بندازم . 
گفتم : تو غم منو نخور من خيلي از اين بيشتراشم خوردم , شايد فقط يکي دو هفته گيج بزنم ولي در کل حالم خوب مي مونه تو ما بليدارو نمي شناسي ما سد تا جون داريم . 
هردو خنديديم , هري يک شيشه خون از جيبش بيرون اورد و به من داد , وقتي شيشه را از او گرفتم گفت : فقط يکمي بخور . 
من به هري دروغ گفته بودم , من تا به حال برايم اتفاقي نيفتاده بود که لازم بشود که يک حوض خون را مصرف بکنم , اصلا اين يک حوض خون کجا رفته بود , نمي شد که آنهمه خون در بدن من جا بشود , همه چيز برايم مشکوک بود ولي به روي خودم نمي آوردم , يک جرئه از خون اژدها را نوشيدم , چند لحظه اي نکشيد که احساس قدرت کردم , سريع تکاني خوردم و رو به هري گفتم : بزن بريم که دير ميشه . 
هري گفت : فهميدي کي اون کارو کرده بود اون طلسمي رو که باعث محافظت شدن از تو شده بودو مي گم 
گفتم : آره جناب اليور يعني جدم اين کارو برام کرده بود , اون متوجه شده بود که من توي خطر هستم به خاطر همين اين کارو براي من کرده بود . 
هري گفت : يعني اون توي جسم تو از خودت محافظت کرده , اين با عقل جور در نمياد . 
گفتم : خودمم باورم نمي شه ولي مي گفت که فقط به خاطر اون خوني که منو توش انداختي الان مي تونست کاري بکنه . 
سريع شروع به حرکت کرديم هري گفت : ديگه توي اين مرحله کاري نداريم , من هر بيستا غولو کشتم , خيلي سخت بود ولي به هرصورتي بود اين کارو کردم , فکر کنم توي قسمت بعد با موجود خطرناکي روبرو بشيم , آخه مي دوني من وقت اينو نداشتم که بذارم به من صدمه بزنن , تازه از اين قسمت به بعد ديگه نمي خواد ملاحظه بکني , تو فقط بايد بکشي . 
گفتم : يعني تو همه اون بيستا غولو کشتي 
هري گفت : همونطور که گفتم کار سختي بود , هرچي طلسم بهشون مي زدي به خودت بر مي گشت , اونا همشون از غول هاي کوچيک انتخاب شده بودن , اينا همش به خاطر تو بود , تو با اون بلايي که توي قسمت اول سر خودت اوردي باعث شدي که تا اين مرحله راحت باشيم . 
گفتم : قابلي نداشت . 
هري خنديد و گفت : بدو که دير نشه 
گفتم : باشه 
سريع به حالت نماد خانوادگي خودم در آمدم , کمر هري را گرفتم و به سرعت به پرواز در آمدم , دوباره سرعتم را زياد کردم , راه هاي هزار توي اينجا خيلي بزرگتراز قست اول بود , من مي توانستم به راحتي در اين دالان ها دور بزنم بدون اينکه بالم را ببندم , هري گفت : مي توني سريع تر بري 
گفتم : آره که مي تونم مي خواي امتحان بکني 
هري گفت : من عاشق پروازم , هر وقت که از روي زمين فاصله مي گيرم از تموم غصه هاي خودمم فاصله مي گيرم . 
سرعتم را تا جايي که مي توانستم زياد کردم هري تاجش را محکم در دستش گرفته بود و فرياد هايي مي کشيد 
با سرعت هر چه تمام تر به در خروجي نزديک مي شديم , کم کم اجساد غول ها روي زمين ديده شدند , همه ي آنها با طلسم هاي قويي کشته شده بودند , خيلي تعجب کردم , رو به هري کردم و گفتم : همشونو خودت کشتي 
هري گفت : آره مگه چيه . 
گفتم : کارت خيلي عاليه . 
در خروجي ديده شد , به سرعت از در رد شدم , پشت در سرعتم را کم کردم و روي زمين نشستم , به پشت سرم برگشتم در ورودي داشت ناپديد مي شد , هري گفت : خيلي باهال بود , خيلي خوبه که آدم بتونه پرواز کنه . 
گفتم : خيلي هم جالب نيست , نزديک بود همين حالتم باعث بشه که بميرم , من وقتي که به اين حالت در اومده بودم ديگه هيچي رو حس نمي کردم , فقط احساس مي کردم که يه چيزي به من خورد , نمي دونم چطور شد که اونطور شدم . 
هري گفت : همش تغصير خودت بوده , تو يه عالم خونو يه جا خوردي , همين باعث اين شده بود که به راحتي بتونن از پا در بيارنت . 
به شکل عادي خودم در آمدم , رو به هري کردم و گفتم : بزار ببينيم اين قسمت با چه موجودي روبرو هستيم . 
هري گفت : ديگه نمي خواد راه هاي مخفي رو بگرديم , بزن بريم هر چي بود جلوش مي ايستيم . 
گفتم : راست مي گي حالا مي خواي پرواز کنيم يا بدوييم . 
هري گفت : پرواز کنيم سريع تره 
اين دالان ها هم بزرگ بودند ولي نسبت به دالان هاي قسمت قبل کوچک تر بودند , دوباره به شکل موجود درونم تبديل شدم و دستم را دور کمر هري انداختم و به سرعت پرواز کردم , همين که در دالان ها پرواز مي کردم يک پرده را در وسط يکي از دالان ها ديدم سريع ايستادم و روي زمين فرود آمدم , هري گفت : خب خب پس معلوم شد که توي اين مرحله با چي طرفيم . 
هري به سمت ان پرده رفت و دستش را به آن گرفت وقتي هري آن پرده را تکان داد فهميدم که ان پرده نيست بلکه تار هاي عنکبوت است , هري گفت : پاشمشيريا , آره خودشونن , جاني کارمون در اومد . 
گفتم : پا شمشيريا ديگه چين 
هري گفت : اونا يه نوع عنکبوتن , پاهاشون مثل شمشير تيزه , ذهرشون هم خيلي کاريه , اگه ذهرشون روي بدنت بريزه شايد در جا بکشتت , تازه اگه احساس خطر بکنن شروع مي کنن به زادو ولد , اونا توي يه ربع مي تونن پنجاه تا بچه بزان , حالا که بيستان ديگه فکرشم نمي توني بکني که تا يه ربع ديگه چندتا از اونا اونجاست , البته بچه هاشون به مراتب کوچيکتر از خودشونن . 
گفتم : پس زودتر بريم تا دير نشده 
هري گفت : باشه بريم ولي نمي تونيم پرواز کنيم 
گفتم واسه چي 
هري گفت : آخه اين تارا که مي بيني نمي شه به راحتي ازشون رد شد , بايد با طلسماي قوي از بين اونا رد بشي , تازه شايد پشت هر کدوم از اين تارا يکي از اونا باشه 
گفتم : پس بايد چي کار کنيم 
هري گفت : تو فقط مواظب باش که از پشت سر يا از بالاي سرم به من حمله نکنن من خودم از اينجا رد مي شم , تو هم آروم آروم پشت سر من بيا . 
گفتم : باشه بزن بريم 
هري شمشيرش را کشيد و به سمت آن پرده يا همان تاري که عنکبوت هاي پا شمشيري تابيده بودند گرفت , هري يک طلسم را به سمت آن پرده روانه کرد , پرده شروع کرد به تکان خوردن , يواش يواش پرده شروع به آتش گرفتن کرد , به محض اينکه اولين شعله زبانه کشيد همه ي تارهابه يکباره سوختند و خاکستر آنها روي زمين ريخت 
هري گفت : مواظب باش کهپاتو روي خاکسترا نزاري . 
گفتم : خب از اول آتيشش مي زدي , ديگه طلسم کردن لازم نبود 
هري لبخندي رو به من زد و گفت : اين تارو که مي بيني مي شه توش مواد مذابو اينور و اونور کرد , فکر کردي يه چيز به اين سادگي رو جلوي ما مي زارن , تازه اين خاکسترش هم حاوي ذهرشونه , راستي اين تار همون چيزيه که پدربزرگت توي لباسايي که بهمون داده استفاده کرده , اون لباسا بيشتر به خاطر اين تاران که هيچ طلسمي روش انجام نمي شه . 
گفتم : ايول , پس يکمي از اين پرده هارو بردار بريم . 
هري گفت : پدر بزرگت يه قفس بزرگ از اين عنکبوتا داره , تاحالا بهت نگفته بود . 
گفتم : نه , پس بزن بريم تا دير نشده
هري به صورت غير عادي اي خون سرد بود , انگار حال نداشت که صحبت بکند , فکر کنم در وقتي که من از هوش رفته بودم بلايي بر سر خودش آورده بود , نمي دانم چه شده بود ولي هر چه بود او الان حوصله ي هيچ کاري را نداشت , براي او خيلي نگران شدم ولي به روي خودم نياوردم 
هردو شروع به حرکت کرديم , هري ناي حرکت کردن نداشت ولي به زحمت خودش را به حرکت در اورد , هري گفت : مي خواي بدوييم . 
گفتم : باشه بزن بريم 
هري شروع کرد به دويدن , من از پشت سر او مي آمدم که اگر براي او مشکلي پيش آمد متوجه او بشوم , بوي مطئفن اينجا هم اعصابم را خرد کرده بود , هر چه جلو تر مي رفتيم همه جا سياه تر و سياه تر مي شد هري هم سرعتش نصف قبل شده بود , با اينکه به حالت دويدن راه مي رفت ولي از يک شخصي که به سادگي حرکت مي کرد هم آرام تر حرکت مي کرد . 
ديگر نتوانستم ساکت بمانم و تحمل بکنم به خاطر همين رو به هري کردم و گفتم : هري چت شده حالت خوب نيست 
هري به سمت من برگشت و گفت: حالم خوبه 
گفتم : از قيافت کاملا معلومه . 
هري گفت : فقط به خاطر خستگيه , کم کم بر طرف ميشه . 
گفتم : مطمئني 
هري گفت : آره 
او حتي حال صحبت کردن هم نداشت , چه برسد به اينکه حرکت بکند , عرق هايي بر صورت او نشسته بود , يکلحظه پيش خودم فکر کردم که شايد آن پرده بلايي بر سرش آورده است , به سمت او حرکت کردم و دستان او را نگاه کردم , هيچ اثري روي کف دستان او نبود ولي ... 
چيزي را که مي ديدم باور نمي کردم , چه شده بود چرا هري شاهرگ خودش را بريده بود , با شم خانوادگي خودم فهميدم که از کم خوني رنج مي برد , معلوم بود که خون زيادي از او رفته است رو به او گفتم : هري چي کار کردي چرا خون خودتو خالي کردي 
هري گفت : چيزي نيست به يکي از شاخو برگاي اينجا گير کرد اونوقت ازش خون مي رفت 
گفتم : دروغ نگو هيچ وقت اينهمه خون از بدن آدم به خاطر يه خراش کوچيک نميره , اگه نمي فهميدم که کم خوني داري فکر مي کردم مسموم شدي . 
هري گفت : حالا چه فرقي مي کنه , بلاخره خون از من رفته ديگه کارشم نمي توني بکني . 
آن شيشه ي خون اژدها را از جيبم در آوردم و به لب هاي او چسپاندم 
هري گفت : فکرشم نکن من نمي خورم , حتي اگه بکشيمم نمي خورم , من نمي تونم به اينا لب بزنم . 
گفتم : احمق نشو تو الان نمي توني به اين چيزا فکر کني . 
هري گفت : من نمي تونم , نمي خوام 
گفتم : بايد بخوري 
هري گفت : اون يزره هيچ کاري نمي تونه بکنه پس بهتره بريم . 
هري مرا کنار زد و شروع به حرکت کرد , چند قدمي جلو نرفته بود که روي زمين افتاد 
سريع بالاي سر او رفتم , او را از روي زمين بلند کردم و گفتم : خب حالا که نمي خوري پس بايد استراحت بکني 
با طلسمي يک برانکارد براي او ظاهر کردم و او را روي آن بستم بعد با طلسمي او را معلق در هوا نگه داشتم , بعد رو به او گفتم : از شمشيرت بخواه که مواظبت باشه 
هري گفت : باشه فقط مواظب باش . 
گفتم : مطمئن باش من توي خيلي بدتر از ايناهم گير افتاده بودم , همين که اين حرف را زدم ياد جريان اشباح شب افتادم , من آنجا هم خيلي قاطعانه عمل کرده بودم , تمام حواسم را جمع کردم و شروع به حرکت کردم , برانکارد هري را هم کنار خودم معلق در هوا با خودم همراه کردم , هري گفت : هر وقت به يکي از اون تارها رسيدي از من بخواه تا از بين ببرمش 
حدودا ده يا پانزده تا از آن تارها را هري از بين برده بود , ديگر داشتم فکر مي کردم که ما داريم راه را اشتباه مي رويم , نکند از همان اول اشتباه کرده باشيم 
هر طلسمي هم که براي خوب کردن هري بلد بودم روي او انجام داده بودم , حال او کمي بهتر شده بود , ولي به ريسک آن نمي ارزيد که او را از برانکارد پياده بکنم , ديگر واقعا خسته شده بودم , فکر اشتباه بودن راه هم مرا خيلي ناراحت کرده بود , همينطور به فلش هاي زير پايم نگاه مي کردم , آنها هنوز زير پاي من بودند , راه هاي فرعي هم تاريک شده بودند , راه اصلي هم کم نور کم نور شده بود , از شمشيرم خواستم که راه را برايم روشن بکند , او هم سريع اين کار را کرد , دوباره راه روشن شد , به محض اينکه جلوي خودم را نگاه کردم وحشت کردم , يکي از آن عنکبوت هايي که هري مي گفت رو بروي من بود , اول با ديدن او فکر کردم که در اين دالان يک در ميله اي مثل در زندان کشيده اند ولي وقتي به بالاي آن ميله ها نگاه کردم يک عنکبوت را ديدم , ميله ها پاهاي او بودند , او هيکلي بسيار بزرگ داشت , قد من فقط تا زانوهاي پاهاي او مي رسيد , صورت وحشتانک و چندش آورش را تکان مي داد , دو چشمانش هم مانند چراغ هاي قرمز بودند , شروع به حرکت کرد , رو به هري گفتم : مواظب باش اوليشون اومد 
هري سريع نمي خيز شد ولي وقتي که آن عنکبوت را ديد اصلا نترسيد رو به من کرد و گفت : بايد با يه طلسم کارشو تموم کني , نکنه زخميش بکني , وقتي که زخمي بشه خيلي سريع تر بهت حمله مي کنه تازه شروع مي کنه به بچه زاييدن , هر کدوم از بچه هاش هم قد خودتن , مطمئن باش که کشتن اونام خيلي سخته 
ياد طلسم هاي هفتگانه ي مرگ افتادم , شمشيرم را صدا کردم , شمشيرم سريع به سمت من آمد و در دستم قرار گرفت , طلسم اول مرگ را توي ذهنم جاري کردم , نور عظيمي از شمشيرم به پا خواست , همان نور طلسم کار عنکبوت را تمام کرده بود چه برسد به طلسم اول مرگ , وقتي که طلسم به او برخورد کرد او را از زمين جدا کرد و به پشت سرش پرتاب کرد , آن طلسم به قدري قوي بود که او را حدود شش يا هفت متر پرتاب کرد , وقتي که عنکبوت بر روي زمين افتاد صداي بلندي ايجاد کرد , با پرتاب شدن آن عنکبوت راه پشت سر او را ديدم , بله ما به اخر اين قسمت رسيده بوديم , محوطه ي باز انتهاي هر مرحله و در خروجي , در هم نمايان شد ولي بسته بود , من خودمم از طلسمم انتظار اين قدرت را نداشتم , من قبلا هم اين طلسم را اجرا کرده بودم ولي به اين قدرت نبود , فکر کنم همه ي قدرتم به خاطر خون آن اشباح شب بود . 
هري وقتي اين صحنه را ديد گل از گلش شکفت و به من گفت : ايول , همينه 
گفتم : اين تازه زعيفشونه , مي خواي يکي يکي روشون اجرا کنم 
هري گفت : تو بايد با طلسماي قوي تري روي اونا کار بکني , تو بايد با يه طلسم کار چند تا از اونا رو تموم کني , مطمئنن الان همشون دارن بچه به دنيا ميارن , زود باش تا دير نشده 
ياد طلسم هفتم مرگ افتادم , با آن طلسم مي توانستم با يک حرکت کار همه ي آنها را تمام کنم رو به هري کردم و همان طلسمي را که از اليور ياد گرفته بودم روي او اجرا کردم , همان طلسمي را که روي بچه ها اجرا کرده بودم تا طلسم هفتم مرگ روي آنها اثري نکند , هري وقتي که طلسم را ديد که اطراف او را فرا گرفت رو به من گفت : جاني بزار بيام کمکت , تو نمي توني تنهايي از پسشون بر بياي 
گفتم : غمشو نخور تو بايد استراحت کني , شايد مرحله بعد به کمکت احتياج پيدا کنم . 
هري گفت : نه تو نبايد تنهايي اين کارو بکني 
گفتم : اينو بزار به عهده ي من , شمشيرم را دو تا کردم و در دو طرفم گرفتم , سريع به شکل موجود درونم در آمدم و شروع پرواز کردم , با سرعت هر چه تمام تر به سمت جلو پرواز کردم , صداي هري از پشت سر مي آمد که مي گفت : نرو ... تو نمي توني 
وقتي به فضاي باز رسيدم , آنجا پر شده بود از عنکبوت هاي بزرگ و کوچک , خواستم سريع کار همه ي انها را تمام کنم , دقيقا در وسط محوطه ي باز فرود آمدم و شمشيرم را در زمين کردم و به حالت زانو زدن در آمدم , سريع طلسم هفتم مرگ را با تمام قدرتي که داشتم در ذهنم جاري کردم , طلسم را با زبان خودمان اجرا کردم تا قدرتش بيشتر هم بشوم , چشمانم را بستم تا نور شمشير مرا اذيت نکند , زمين لرزشي کرد صداي عجيبي ايجاد شد , انگار که طوفان شده است , صداي افتادن چيز هاي بر روي زمين آمد , هنوز زمين مي لرزيد , احساس کردم که مقدار زيادي از قدرتم را از دست دادم . 
چشمانم را باز کردم , به شمشيرم نگاه کردم , هنوز در زمين بود , مخزن خون آن هنوز پر بود , يعني چه اين چه مفهومي داشت , نمي شد که اينطور باشد , مگر هري همه خون ها را به من نداده بود , از جايم بلند شدم و به دور و اطرافم نگاه کردم , با اجرا کردن طلسم هفتم مگر يا همان مرگ ابدي طوفاني کرده بودم , به قول دوستان ترکونده بودم , همه ي عنکبوت هايي که به من نزديک شده بودند پودر شده بودند , عنکبوت هايي که نسبتا بزرگتر هاي عنکبوت ها بودند دور تر از آنها روي زمين افتاده بودند , بدن آنها تکه تکه شده بود , عنکبوت هايي که دور تر افتاده بودند , فقط مرده بودند , تمام شاخ و برگ هايي که مال هزار تو بودند کاملا خشک شده بودند , احساس قرور کردم , چيزي نکشيد که ياد شمشيرم افتادم , چرا مخزن خون آن پر بود از خون , شمشيرم را از زمين در آوردم , سريع به حالت عادي خودم در آمدم و به سمت هري دويدم , يک عنکبوت بزرگ جلوي پاي هري بر روي زمين افتاده بود , سريع پيش او دويدم و گفتم : چي شده , اين عنکبوت اينجا چي کار مي کنه 
هري گفت : اون چه طلسمي بود , تو چطور تونستي اون طلسمو اجرا کني , طلسم اونقدر قوي بود که طلسم محافظ تو رو شکست , ولي خداروشکر فقط يه شعاعي از طلسم بود ,اونجارونگاه کن 
هري با دستش ديواره ي دالان را نشان داد , شاخ و برگ درختاني که در آن قسمت از ديواره بودند کاملا خشک شده بودند , هري ادامه داد : اگه خودم دست به کار نشده بودم کار منم تموم کرده بودي . 
گفتم : ببخشيد آخه بايد با تموم قدرت اجراش مي کردم , راستي تو چرا از خون هاي توي شمشير من استفاده نکردي 
هري گفت : شمشيرت مگه توي اون خون داشتي , اول اونو اونطرف ديدم افتاده بود روي زمين , فکر نکردم که تو خون اون اشباحو جمع کرده باشي , منم خون باقي اونارو کشيدمو دادم به تو 
گفتم : راستي باقي اون اشباح شبو چطور کشتي 
هري گفت : فرست فکر کردن نداشتم من اونارو با طلسم کشتم . 
گفتم : يعني چي پس تو يه حوض خون از کجا اوردي 
هري که به لکنت افتاده بود گفت : من .... م... 
نگذاشتم که حرف بزند , فهميدم که او چه کار کرده است , او خون خودش را به خورد من داده بود , فهميدم که اليور در مورد چه خوني حرف مي زد , خوني که باعث شده بود او قدرتش را به دست بياورد , هري از خون خودش براي من استفاده کرده بود , نمي دانستم بايد ناراحت باشم يا خوشحال يا عصباني , نمي دانستم چه بگويم. 
هري با اين کارش باز هم ثابت کرده بود که حاضر است هر کاري که مي تواند براي دوستانش بکند , او خون خودش را به مقدار زياد از دست داده بود , شمشيرم را به سمت دهن او گرفتم و گفتم :خون اشباح شبه پس بدون اينکه چيزي بگي بخور 
هري گفت : نه نمي خورم ,بهت گفتم که من اين خونو همونطور نمي خورم , پدر بزرگت خون مخصوص براي من درست کرده بود , شايد براي من ضرر داشته باشه 
اشک در چشمانم حلقه زد ,اين هري واقعا بهترين دوستي بود که تا حال داشتم , نمي خواستم اشکهايم را ببيند , سرم را برگرداندم , با اشاره اي برانکارد او را دوباره به حرکت در آوردم , با حالت سر خوردگي زياد به سمت در خروجي حرکت کردم , قدم هايم را سريع کردم و به سمت در خروجي رفتم . 

به محض اينکه از در وارد شدم جسد يک باسيليسک بزرگ را چند متر جلوتر از خودم ديدم , يک شمشير در شکم او بود , باسيليسک تقريبا شش متري مي شد , زير شمشيري که به بدن آن باسيليسک فرو رفته بود يک تکه کاغذ خود نمايي مي کرد , سريع به سمت آن رفتم و شمشير را در اوردم , کاغذ سالم بود , روي کاغذ با رنگ قرمز نوشته شده بود هديه ولدمورت براي هري زير آن هم نوشته شده بود بعد از مسابقه بيرون در منتظر شما هستم , قرار ملاقات عوض شده , خودم ميام دنبالتون , من همه ي اين باسيليسکارو کشتم , جناب لرد سياه مي دونستن که هري مارشون رو از دست دادن پس نگران بودن که بلايي به سر هري بياد , ايشون مارو فرستادن تا شر اين باسيليسکها را از سر شما کم کنيم , اميدوارم که سالم بتونين خارج بشين زير آن هم يک امضا بود زير امضا هم نوشته شده بود الکتور مارکوس ارباب اجنه 
فهميدم که نامه از طرف مارکوس است , بايد با جمشيد رابطه بر قرار مي کرديم و او را در جريان مي گذاشتيم , اين ديگر نهايت لطف ولدمورت بود نامه را به هري دادم , هري نامه را خواند , او هر چه مي خواند ابروهايش بيشتر بالا مي رفت , کاغذ لرزيد و به يکباره آتش گرفت , هري به من نگاه کرد و گفت : اينو از کجا اوردي . 
باسيليسکي که روي زمين افتاده بود را به او نشان دادم , هري با ديدن باسيليسک مرده تعجب کرد , رو به او گفتم : منم مثل تو متعجب شدم , اونا چطور تونستن بيان وسط مسابقه , اين ولدمورت ديگه سنگ تموم گذاشته ,فکر کنم براي تو خوابايي ديده که فکرشم نمي شه کرد . 
هري گفت : خودمم مي دونم , اون حتما از رابطه ي ما با جمشيد با خبره , اون مطمئنه که ما نمي تونيم از اينجا با اون رابطه بر قرار کنيم , جاني کارمون تمومه , اون ولدمورت خيلي داره فضولي مي کنه , خيلي دلم مي خواد يه درسي بهش بدم . 
گفتم : فکر کنم کسي که قرار به ما درس بده اون باشه نه ما . 
هري گفت : حالا بايد سريع تر بريم تا دير نشده . 
سريع تر از آنچه که مي شد شروع کردم به حرکت , در بين راه برانکارد هري را گرفتم و به حالت موجود درونم تبديل شدم, خيلي سريع حرکت مي کردم , هري فريادي از سر شوغ کشيد , دالان هاي اينجا هم خيلي بزرگ بودند , معلوم بود که اين دالان را براي باسيليسک هاي بزرگ درست کرده بودند , حدودا ده دقيقه نشد که به در خروجي رسيديم سرعتم را کم کردم , ما در محوطه ي باز آخر اين قسمت بوديم , اجساد باسيليسک ها روي هم افتاده بودند , همه ي آنها بي سر بودند , انگاربراي کشتن آنها بايد سرشان را از بدنشان جدا مي کردند , هري وقتي اين باسيليسک ها را ديد گفت : خدا رو شکر تامو با خودم پيش ولدمورت نمي برم , شايد ولدمورت بلايي که به سر اينا اورده سر اونم بياره ,تازه ولدمورت اگه بفهمه که اسم مارمو چي گذاشتم آتيش مي گيره . 
من هم خنديدم و گفتم : اگه هم مي خواست تو رو عضو گروهشون بکنه با شنيدن اين حرف مي کشتت 
هري خنديد و گفت : خيلي دلم مي خواد بهش نشون بدم که من کيم . 
گفتم : غمشو نخور تا نيم ساعت ديگه غيافه ي کريهشو مي بيني , پس عجله نکن 
هري تکاني خورد و از روي برانکارد پايين آمد 
رو به او گفتم : تو نبايد پياده بشي , برات خطر داره 
هري گفت : ديگه اين قسمت آخر رو بايد خودم رد بکنم , اين قسمت سخترينه , تو سعي کن عقب وايستيو اونا رو به من نشون بدي 
گفتم : پس هنوز قدرت منو دسته کم مي گيري 
هري گفت :نه فقط مي خوام بدوني که مي خيلي راحت تر از تو مي تونم شر اونا رو کم بکنم 
ديدم که حال او اصلا خوب نيست به خاطر همين گفتم : باشه باشه من تسليمم . 
هري به سمت در خروجي اين قسمت حرکت کرد , او از در خارج شد من هم پشت سرش خارج شدم 

به محض ورودم به قسمت بعدي هواي گرمي به صورتم خورد , تقريبا صورتم داشت مي سوخت , چشمانم را سريع بستم , چيزي نشکيد که احساس خنکي کردم , چشمم را باز کردم , اينجا هيچ شباهتي به هزار توهاي قبلي نداشت , ديوار هاي اين هزار تو از مواد مذاب تشکيل شده بود , روي ديوار ها مواد مذاب در حال حرکت بود ولي حتي يک زره هم از آن مواد مذاب به زمين نمي ريخت , جالب بود ولي از بس که وحشتناک بود اصلا مورد توجه قرار نمي گرفت, شعاع هاي گرما را به وضوح مي ديدم 
به سمت هري برگشتم دست هري به سمت سر من بود , فهميدم که هري روي من طلسم خنک کننده را اجرا کرده است , رو به هري گفتم : اينجا ديگه کدوم جهنمه 
هري گفت : اين فضا شبيه سازي شده ي زندان شياطينه , خود شياطينم توي اينجا هستن , من بايد حساب بيستاشونو توي اين قسمت برسم تا بتونيم اين مرحله رو تموم بکنيم 
سعي کن اصلا بهشون نزديک نشي , اينو بدون که اينا هم مثل خودمون فکر مي کنن پس مواظب حرکاتشون باش , اونا فقط کافيه بهت نزديک بشن تا کارت تموم بشه , پس با هر طلسم محافظي که بلدي از اومدن اونا به سمت خودت جلو گيري کن , اونا همش با آتيش کار دارنو آتيشو به سمت تو ÷رتاب مي کنن . 
هري کمي مکث کرد بعد ادامه داد : به ديواره ها هم نزديک نشو , اگه به ديواره ها بخوري اون قسمت از بدنت بلکل مي سوزه , يعني از مغز استخونت مي سوزه . 
اين خيلي وحشتناک بود , ديواره هاي اينجا به اندازه کافي خطرناک بود , ديگر احتياج به شيطاني نبود تا براي ما دردسر درست بکنند , هري شروع به حرکت کرد , کمي به سمت جلو رفتيم هري برگشت به سمت من و گفت : اگه يکيشونو ديدي سريع خبرم کن فهميدي . 
گفتم : باشه برو , زود باش دير مي شه ها . 
ما با کمکي که ولدمورت به ما کرده بود خيلي جلو بوديم ولي نمي شد پيش بيني کرد که چه اتفاقي برايمان مي افتد, از يکسو به حرف هاي هري دلخوش بودم و از سوي ديگر نگران اين ديواره ها و شياطين اينجا , من تابحال آنها را نديده بودم , پيش خودم تصويري از حالت نماد خودم مجسم کرده بودم با پوست قرمز و شاخ هاي بز , قيافه ي مزحکي شده بود , در همين افکار بودم که سايه اي را از پشت يکي از راه هاي فرعي جلوي خودمان ديدم , سريع رو به هري کردم و گفتم : هري اون سايه رو ديدي 
هري گفت : کدوم سايه رو مي گي 
پيش هري رفتم و آن راه فرعي را به او نشان دادم و گفتم : من يه سايه توي اون راه فرعي ديدم , بهتره مواظب باشي . 
صداي غژ وغژي از کنار من امد سريع برگشتم , هري به شکل نماد خودش در آمده بود , دوباره باهمان هيکل بزرگ و قوي , همان صداي کلفت و رعب انگيز , هري گفت : همينجا وايستا تا ببينم اونجا چه خبره 
همين که هري به سمت آن راه فرعي حرکت مي کرد يک موجود از آنجا بيرون پريد و روبروي هري ايستاد , اين موجود تنها شباهتي که به انسان ها داشت اين بود که دو پا و دو دست داشت , هيکل بزرگ و زُخمت , پوست قرمز , سري به شکل گوريل هاي بزرگ , بدن او هم به گوريل بيشتر شبيه بود تا آدم , شاخ هاي گرد شده بالاي سرش قيافه ي ترسناک او را چند برابر کرده بود , دندان هاي شمشيريش هم خيلي ترسناک بودند 
خلاصه قيافه ي او باعث مي شد که نترس ترين افراد هم بترسند , خودم هم وقتي اين قيافه را ديدم يک قدم عقب برداشتم , بله اين قيافه ي يکي از شياطين بود , او به يکباره زمين افتاد و شروع کرد به دست و پا زدن , او فقط با يک نگاه هري روي زمين افتاده بود , يکي از آنها به همين راحتي از بين رفت , احساس گرما از پشت سرم کردم , سريع برگشتم و پشت سرم را نگاه کردم , يکي از همان شياطين داشت از ديوار خارج مي شد , مواد مذاب کنار رفته بودند و او داشت از ميان آنها بيرون مي آمد , سريع فرياد زدم : هري .... 
هري به سمت من برگشت و با سرعت زياد به سمت من آمد , به سمت آن موجود برگشتم , او داشت از ميان ديوار خارج مي شد , هري نمي توانست به موقع برسد , پاهايم سست شده بودند , به يکباره با صداي اليور در گوشم به خودم آمدم , صداي اليور در گوشم گفت : يکي از طلسماي مرگو بفرست , اون با اون طلسما مي ميره , سعي کن طلسم سوم يا چهارم باشه 
سريع شمشيرم را کشيدم و با شمشيرم طلسم چهارم مرگ را به طرف او پرتاب کردم , تقريبا نصف بدن او از ديوار بيرون زده بود و بلند بلند مي خنديد , ولي من با اين طلسم باعث شدم که او از همان راهي که آمده بود به طرف عقب پرتاب بشود , صداي فرياد هاي او از پشت ديوار مي آمد , او انقدر زجر مي کشيد تا بميرد , فکرش را نمي کردم که بتوانم به همين راحتي روي يک موجودکه شبيه آدميزاد بود طلسم مرگ چهارم را اجرا بکنم , اين طلسم کاملا دور از انسانيت بود . 
احساس کردم که دستي به پشت من خورد , سريع برگشتم و خواستم که طلسمي ديگر روي شخص پشت سرم اجرا بکنم , خدا را شکر که زود متوجه شدم که هري پشت سر من است , او با آن قيافه ي ماري خودش به من لبخند مي زد , صورت او بقدري خشن بود که صورتش اصلا به خنده شباهت نداشت 
هري گفت : بابا ايول بازم منو متعجب کردي , تو خيلي خوب تونستي براي اولين بار از پس يکيشون بر بياي . 
گفتم : ما اينيم ديگه 
هري گفت : من اولين بار همينطور وايستادم تا اون اينقدر به من نزديک شد که مي تونست منو بکشه , شانس اوردم که اون يه شيطون واقعي نبود وگرنه کارم تموم بود . 
من هم به اندازه ي او ترسيده بودم , اين صداي اليور بود که مرا به خودم آورده بود , اگر اليور به من چيزي نمي گفت نمي دانستم الان در چه وضعيتي بودم , به هر صورت به روي خودم نياوردم که همش به خاطر اليور بوده . 
هري گفت : بهتره بريم اينجا خيلي خطرناکه . 
گفتم : آره بهتره زودتر از اين خرابشوده بريم بيرون 

هر دو حرکت کرديم , در راه با سه تا از اين شياطين در گير شديم , يکي از آنها نزديک بود که کار مرا بسازد ولي هري به سرعت او را از پا در اورده بود , اين مار بودن هري خيلي به دردمان مي خورد , من هم به شکل موجود درونم در امده بودم که اگر يکي از انها به من زياد از حد نزديک مي شد بتوانم کاري بکنم 
هري بازهم شروع کرده بود به گيج زدن , در راه رفتن اصلا متوجه نبود که کجا مي رود , دو سه بار نزديک بود که به ديواره ها برخورد بکند ولي من سريع متوجه شده بودم و او را از اين حالت در اورده بودم , معلوم بود که مار شدن هري خيلي به او فشار مي آورد , او خيلي سرسخت بود , اگر من به جاي او بودم شايد تا حالا کم آورده بودم , به هر صورتي که بود خودمان را به آخرين پيچ رسانديم , ديگر چيزي تا محوطه ي باز نمانده بود , فلش هاي طلايي ديگر به شدت مي درخشيدند , از اول اين قسمت رنگ آنها همينطور براق تر و براق تر مي شد , معلوم بود که ديگر به آخر اين مرحله نزديک شده بوديم , در يک لحظه دو تن از ان شياطين جلو وروديه آن محوطه ي باز ظاهر شدند , هر دو ايستاديم , فاصله ي ما زياد بود ولي هري از همينجا هم با چشمانش آنها را بر زمين زد , در يک لحظه يک چيز به دست راستم برخورد کرد , برگشتم و نگاه کردم , يک دست که متعلق به همان شياطين بود از ديواره بيرون زده بود و به من خورده بود , سريع با شمشير دست را قطع کردم , احساس سوزش زيادي در دست راستم کردم , سريع خودم و هري را به وسط اين دالان کشاندم , هري گفت : حواست کجاست نزديک بود منو به ديواره ها بزني 
دستم را به او نشان دادم , هري سريع شمشيرش را به طرف دست من گرفت و طلسمي را روي ان اجرا کرد , بعد گفت : ديگه مثل اولش نميشه ولي خيلي بهتر از الانت ميشه . 
گفتم : يعني چي که ديگه مثل اولش نميشه 
هري گفت : او قسمت از دستت ديگه هميشه سياه مي مونه , بعضي وقتا هم به شدت مي سوزه , اين يادگاري رو از اينجا ديگه هميشه داري . 
گفتم : يعني اينقدر خطرناکه 
به ديواره نگاه کردم , آن شيطاني که دستش را قطع کرده بودم از ديواره تقريبا خارج شده بود , خشم تمام وجودم را گرفت , اينبار از ته دل و با تمام قدرت طلسم چهارم مرگ را به سمت او فرستادم , او به سمت عقب پرتاب شد و از ديواره رد شد , صداي فرياد هاي او خيلي بلند تر از نفرقبل به گوش مي رسيد , هري گفت : اين چه طلسميه که وقتي به هرکدومشون مي زني شروع به فرياد زدن مي کنه . 
گفتم : اين طلسمي رو که ديدي طلسم چهارم مرگ خوناشاماس , اين طلسم باعث ميشه که طرف مقابل دو سه دقيقه اي زجر بکشه بعد بميره . 
هري گفت : واسه چي بايد زجر بکشه اين که خيلي بده . 
گفتم : خودمم مي دونم که خيلي بده ولي بعضي وقتا لازم ميشه که آدم ازش استفاده بکنه . 
هري گفت : چه وقتايي لازم ميشه که تو از اين طلسما استفاده بکني . 
گفتم : وقتايي که گير چند نفر قوي افتاده باشيو بخواي همه ي اونارو بترسوني از اين طلسم استفاده مي کني . 
هري گفت : حالا فهميدم , پس اين طلسم بيشتر به خاطر آدماي اطرافت به کار ميره تا طرف مقابلت 
گفتم : يه همچين چيزي 
هري بشدت عرق مي کرد و تحت فشار زيادي بود , هر دو باهم شروع به حرکت کرديم , وقتي به جلوي محوطه ي باز اين قسمت رسيديم , ديدم که هر دوازده تاي باقي شياطين جلوي دو دري که در انتهاي اين محوطه بود ايستاده بودند , هشت تاي آنها جلوي دري ايستاده بودند که روي آن علامت تاج بود چهار تاي آنها هم جلوي دري ايستاده بودند که هيچ علامتي روي آن نبود 
هري گفت : من بايد از اون دري برم بيرون که روش عکس تاجه تو هم بايد از اون يکي در بري . 
گفتم : بزن بريم 
همين که خواستم حرکت بکنم هري دستش را جلوي من گرفت و زمين را به من نشان داد , زمين رانگاه کردم چيزي در آن جلب توجه نمي کرد 
رو به هري کردم و گفتم : مگه چيه 
هري ساعتش را در آورد و يک متر جلوتر روي زمين انداخت , ساعت به يکباره پودر شد , با ديدن اين صحنه واقعا تعجب کردم . 
هري گفت : ديدي زمين اينجا مثل ديواره هاي اينجا مي مونه , پس نبايد پاتو روش بزاري 
گفتم : اين که کار نداره پرواز مي کنم . 
هري گفت : آفرين فکر اينجاشو نکرده بودم , تو مي توني پرواز کني , مي دوني اگه نمي تونستيم پرواز کنيم چي مي شد . 
گفتم : نه 
هري گفت : بايد هرچي داشتيمو اينجا مي نداختيم روي زمين تا راه خروجي رو پيدا کنيم , اينجا فقط يه راه باريکه درست داره که با چشم ديده نمي شه , خدا مي دونه که جناب جمشيد چطور تونستن اين قسمتو با اينکه ارش روي دوششون بوده رد بکنن . 
گفتم : زود حساب اون دوازده تا شيطون رو برس تا بريم 
هري دندان هايش را به هم فشرد و با تمام وجود به آنها نگاه کرد , هر دوازده تاي آنها يکي يکي روي زمين افتادند. 
هري داشت روي زمين مي افتاد که او را گرفتم و رو به او گفتم : ديگه چيزي نمونده سريع به شکل ادميه خودت در بيا چون نمي تونم تو رو با اينهمه وزن به راحتي از روي زمين بلند بکنم . 
هري سريع به شکل عاديه خودش برگشت , دستم را دور کمرش گرفتم و با سرعت به پرواز در امدم , من هم مقدار زيادي از انرژي خودم را صرف اجراي طلسم هاي مرگ کرده بودم , سريع به دري که روي آن عکس تاج را کشيده بودند رسيديم به محض رسيدن به انجا هري کيف خودش را در آورد و روي زمين انداخت کيف سالم ماند , سريع روي زمين نشستيم , هري کيفش را برداشت و در جيبش گذاشت , روي در يک قسمت به شکل تو رفته بود , معلوم بود که جاي تاج است , هري تاج را از زير ردايش در اورد و به سمت در گرفت , قبل از اينکه تاج را در قسمت خودش فرو بکند رو به من کرد و گفت : من به محض اينکه اين تاجو بکنم توي اين قسمت غيب مي شم تو مي موني با اين بيستا شيطون , فکر کنم فهميده باشي که چرا جمشيد قيد سفير شدن رو زده بود . 
با حرکت سر به او نشان دادم که فهميدم , آري جمشيد وقتي که به اينجا رسيده بود نتوانسته بود که آرش را تنها ميان اينهمه شياطين بگذارد. 
صداي هري مرا به خود آورد او مي گفت : حواست کجاست تو مي موني با اون چهارتايي که جلوي در خروجين , مي توني از طلسمايي که بلدي روشون استفاده بکني , فقط هرچي سريعتر اين کارو بکني بهتره , به محض اينکه من اين تاجو بکنم توي اين سوراخ اونا پاميشن , همينطور اينايي که زير پاي خودمونن 
زير پاي خودم را نگاه کردم , بله آن هشت تايي که هري با چشمانش کشته بود هنوز زير پاي ما افتاده بودند 
هري ادامه داد : پس بهتره پرواز کنيو بري به طرف اون در خروجي به محض اينکه به اونجا نزديک شدي من اين تاجو مي زارم سر جاش , توام سريع هر چهارتاي اونارو بکشو از در خارج شو . 
به در نگاه کردم , در به حالتي بود که معلوم بود قفل است به خاطر همين گفتم :اون در که قفله 
هري گفت : من به محض اينکه اين تاجو بکنم اون تو اون باز ميشه . 
گفتم : حالا اگه تو تاجو پيدا نمي کردي چي مي شد 
هري گفت : من به محض اينکه تاجو از جاش برداشتم اين درِ اينجا ظاهر شده , اگه تاجو توي راه گم مي کردم ديگه کارمون تموم بود , حالا برو روي هوا , اينو بدون که اونام مي تونن پرواز کنن . 
گفتم : اونا که بال نداشتن 
هري خنديد و گفت : به موقش بالم در ميارن پس مواظب باش , بايد خيلي سريع عمل بکني 
هري خيلي خسته بود , لبخند بي رمقش حال او را نشان مي داد . 
رو به هري کردم و گفتم : حالا که احتمال داره من بميرم پس بگو تو چه رابطه ي خونوادگي با ما داري . 
هري گفت : آخه پدر پدر بزرگت گفته که به کسي نگم , اون اينو يه ننگ مي دونست . 
گفتم : بگو ببينم من از خدامه که با تو فاميل بشم . 
هري گفت : راست مي گي 
گفتم: حالا جو نگيردت, زود بگو ببينم , قول مي دم که به کسي نگم . 
هري گفت : قول دادي ها 
گفتم : آره قول دادم 
هري گفت : يادت مياد که گفتي گودريک همسرشو جلوي هکتور از دست داد , مگه گودريک يه جادوگر نبود , مگه نگفته بودي که هکتور به خاطر ترسي که از سالازار داشت به با جادوگرا کاري نداشت . 
گفتم : خب آره اين چه ربطي داشت . 
هري گفت : ديدي مي گم خنگي نمي فهمي , خب زن گودريک يه خون آشام بوده , اونم چه خون آشامي 
قضيه برايم خيلي جالب شد , بلکل خستگيه مسابقه را از ياد بردم کاملا مشتاق بودم که هري ادامه ي حرفهايش را بگويد . 
هري کمي مکث کرد و گفت : قول دادي ها ببين اگه زير قولت بزني با من طرفي ها . 
گفتم : خب بگو جونمو بالا اوردي 
هري گفت : گودريک با خواهر اليور عروسي کرده بود , يعني به عبارتي عمه ي تو , خب منم از بچه هاي گودريکم ديگه , اين قدرتي هم که داشتم فقط به خاطر عمه ي تو بوده . ( اييي وووو اينم فاميل شدندنده – نويسنده) 
با شنيدن اين حرف دهانم خود به خود باز شد , کاملا شکه شده بودم , هري با ما فاميل بوده , حالا فهميدم که چرا گودريک اينقدر با اليور دوست بوده , نگو اليور برادر زن گودريک بوده , زبانم کاملا بند امده بود , هيچ وقت فکر نمي کردم که هري با من فاميل باشد , ÷يش خودم مي گفتم چرا قصري که به هري داده بودند اينقدر شبيه قصر هاي خودمان بوده , آنجا خانه گودريک نبوده بلکه خانه ي عمه ي من بوده , به عبارتي ديگر هري پسر عمه ي من بود , اين واقعا برايم جالب بود ولي زبانم نمي گذاشت که حرف بزنم . 
هري گفت : ديدي گفتم بهت بر مي خوره و مي گي که اين يه ننگه که يه خون آشام با يه جادوگر عروسي کنه 
بلند بلند خنديدم , هري با اين حرفش مرا از آن حالت شک بيرون آورده بود , همين که داشتم مي خنديدم گفتم : پسر عمه ي من , اونم تو , همون يه مارتينو الکس برام کافي نبودن , حالا يه پسر عمه هم پيدا کردم , حتي توي خوابم نمي ديدم که تو با من فاميل باشي , اونم اينقدر نزديک , ولي چرا .... 
باقي حرفم را خوردم 
هري گفت : چرا چي . 
گفتم : نه اشتباه کردم . 
هري گفت : چي رو اشتباه کردي 
گفتم : بابا يه لحظه فکر کردم که چرا تو اومدي توي خونه ي ما پدر بزرگم از اون اول نفهميد . 
هري گفت : پدر بزرگت از اون اولش مي دونست که من کيم , به خاطر همينم بود که به دامبلدور کمک مي کرد تا هروکراسارو پيدا کنه 
گفتم : اهو هنو نيومده داره به پدر بزرگم توهين مي کنه . خب تو بايد درک کني که اين خيلي سخته که توي خونواده ي ما يه نفر با يه جادوگر عروسي کنه , تازه ولدمورت از همون اول دشمن ما بوده پس فقط تو نبودي که باعث شده پدر بزرگم با دامبلدور همراه بشه . 
هري گفت : پدر بزرگت اول نمي دونسته هنوز کسي از نواده هاي گودريک مونده يا نه , درست وقتي که من با اون شمشير حساب اون مارو رسيدم پدر بزرگت يا به عبارتي پسر دايي من فهميده بود که جريان از چه قرارهو من کيم . 
گفتم : حالا بزار مارتينو الکس بفهمن که يه نفرم به گروه ما اضافه شده از خوشحالي ميميرن 
هري گفت : مگه تو خوشحال شدي که من با تو فاميلم . 
گفتم : خوشحال , چي مي گي من از اينکه با تو دوست بودم افتخار مي کردم حالا که با تو فاميلم شدم ديگه نمي دونم چي کار بکنم پسر . 
هري گفت : به همين زودي يادت رفت , مگه قول ندادي که در اين مورد به کسي چيزي نگي . 
گفتم : خب باشه 
حالا فهميدم که چرا هري مي توانست به طبقه هاي بالا بياييد , چرا وقتي مارش را در اتاق آزاد کرده بود آن جن هاي سرباز به سراغش نيامده بودند , هري يکي از خودمان بود , او هم بايد مثل ما زندگي مي کرد ولي اين دست سرنوشت بود که خانواده ي او را از ما جدا کرده بود . 
از دست اين اعتقادات مسخره ي ما , چرا يک خون آشام نمي توانست با يک جادوگر ازدواج بکند , شايد اينها همه به خاطر بقاي خانواده باشد ولي در کل مسخره به نظر مي رسد . 
چشمکي به هري زدم و گفتم : خب بعدا مي بينمت پسر عمه . 
هري گفت : مگه نگفتم نبايد به کسي چيزي بگي . 
گفتم : خب بابا اينجا که کسي نيست . 
سريع به پرواز در آمدم , هيمينکه پرواز مي کردم فهميدم که چرا هيچ عکسي از خواهر اليور روي ديوار ها نبود , بله او با يک جادوگر عروسي کرده بود به خاطر همين پدر بزرگم عکسهاي او را از تمام خانه جمع کرده بود . 
وقتي به نزديکي جلوي در خروجي رسيدم از شمشيرم خواستم که جسد آن چهار شيطان را از جلوي در کنار بکشد , شمشيرم سريع به سراغ آنها رفت و يکي از آنها را از روي زمين بلند کرد و به طرف ديگر کشيد , به محض اينکه شمشير آن جسد را رها کرد دوباره جسد به جاي اولش برگشت . 
هري فرياد زد : نمي توني جابجاشون کني , فقط وقتي مي توني اينکارو بکني که زنده بشن . 
گفتم : خب شروع کن من آمادم . 
هري تاج را بلند کرد و در سوراخ در فرو کرد , هري به يکباره غيب شد , هوا به طور عجيبي گرم شد , يک چيز بيشتر از گرما , من داشتم مي سوختم , آري به محض اينکه هري از من دور شده بود طلسم او هم ديگر غير فعال شده بود , طلسم خنک کننده ي او باطل شده بود , در يک لحظ به چهار شيطاني که جلوي در افتاده بودند نگاه کردم , همه ي آنها بلند شده بودند , در يکلحظه به محض اينکه مرا ديدند بالهايي در آوردند و به سمت من پرواز کردند , به پشت سرم نگاه کردم آن هشت شيطاني هم که جلوي آن در خروجي افتاده بودند هم به سمت من پرواز مي کردند , به طرف قسمت دالان ها نگاه کردم , هر هشت شيطاني هم که در راه کشته بوديم به سمت من مي امدند , اين ديگر نامردي بود , فاصله ي آن چهار شيطاني که از سمت در خورجي خودم به سمت من مي آمدند تقريبا به پنج متر هم نمي رسيد , بايد فکري مي کردم , در خروجي را نگاه کردم , آن باز باز بود , مواد مذابي که داشت از کنار آن به زمين شره مي کرد کم کم داشت آن را تنگ تر و تنگ تر مي کرد , بايد به صورتي فرار مي کردم , سريع دور زدم و هر چهار تاي انها را پشت سر خودم کشيدم , يکي از انها آتشي مهيب را به سمت من فرستاد , به موقع جاخالي دادم , کمي از گوشه بال سمت چپم سوخت ولي فرصت ايستادن نداشتم , گرما به اندازه ي کافي مرا مي سوزاند, ديگر نمي توانستم سبر بکنم , سريع راهم را به سمت در خروجي کج کردم , من همه ي آنها را جا گذاشته بودم , در هم داشت کم کم بسته مي شد , از شمشيرم کمک خواستم , او در گوشه اي معلق بود و منتظر دستور , از او خواستم تا چند طلسم قوي به در بزند تا از بسته شدن آن جلو گيري بکند , شمشير خيلي به در نزديک بود , طلسم ها را يکي پس از ديگري به در مي زد , جرقه هاي اتش با فشار به اطراف پرتاب مي شدند , با حرکتي شمشير را غيب کردم و در دستم ظاهر کردم , ديگر فاصله اي با در خروجي نداشتم , سرعت آن شياطين به مراتب از من بيشتر بود , با سرعت هر چه تمام تر به سمت در حرکت کردم , در يک لحظه يکي از آنها جلوي در ظاهر شد , سريع طلسم ششم مرگ را به زبان خودمان در ذهنم جاري کردم ,طلسم به سمت او حرکت کرد و به او خورد , طلسم به قدري قوي بود که او را از در به بيرون پرتاب کرد , خودم هم به سرعت از در خارج شدم , به محض خارج شدنم روي زمين فرود آمدم , در پشت سرم بسته شد و من به جسد ان شيطان نگاه کردم , از اينکه به اين سرعت توانسته بودم او را مورد طلسم قرار بدهم خيلي خوشحال بودم و به خودم مي باليدم , چندين جن که جلوي در خروجي ايستاده بودند و منتطر من بودند با ديدن اين صحنه چند قدمي عقب رفتند , آن شيطاني که مانند مرده ها روي زمين افتاده بود شروع کرد به فرياد کشيدن , او داشت مي سوخت , سريع به شکل عادي خودم برگشتم و رو به يکي از اجنه هايي که داشت مرا نگاه مي کرد گفتم : اون چرا اونطور مي شه . 
آن جن گفت : اون بدون اجازه به قسمت ما جادوگرا وارد شده به خاطر همين بايد کمي مجازات بشه , الان غيب ميشه , آخه اونا حق ندارن که بيان اينجا . 
ياد هري افتادم , او را از ياد برده بودم , سريع به همان جن گفتم : از هري چه خبر , حالش خوبه 
آن جن گفت : هنوز نيومده بيرون , البته از مسابقه بيرون اومده ولي داره به يه جن سفير تبديل مي شه , ماهارو هم که مي بيني اومديم براي استقبا از اون , اون بعد از حدود پونصد سال اولين کسي هستش که تونسه به يه جن سفير تبديل بشه . 
گفتم : تا کي طول مي کشه 
آن جن گفت : ديگه الان بايد بياد بيرون , از اون دري که مي بيني 
او دري را نشان مي داد که حدود پنجاه نفري دور تا دور آن را گرفته بودند , هيچ کس براي استقبال من نيامده بود ,انگار نه انگار که کسي هم مثل من هست که به هري کمک کرده است تا به اينجا برسد . 
به در دقيق شدم , قيافه ي جني برايم آشنا بود ولي او را نديده بودم , از همان جن پرسيدم که او کسيت , او هم گفت که او خود مارکوس است , با ديدن او متوجه شدم که او براي بردن هري آمده است , سريع با جمشيد رابطه ي ذهني بر قرار کردم , صداي جمشيد در گوشم پيچيد که گفت : سلام جاني توي چه وضعيتي هستين 
گفتم : مسابقه تموم شده , هري هم يه سفير داره ميشه . 
جمشيد خنديد و گفت : خداروشکر فکرشو مي کردم که اينطور بشه . 
گفتم : حالا از اين جريان بگذريم , وسط مسابقه بوديم که يه نامه از ولدمورت گيرمون اومد که گفته بود بعد از مسابقه , جلوي در خروجي مارکوس مياد دنبالمون تا مارو به مخفيگاه ولدمورت ببره . 
جمشيد گفت : شما هم قبول کرديد 
گفتم : ما هيچ حرفي با اونا نزديم , شمام مي تونيد با يکي از اون گردنبدنايي که ديروز خريديم جاي مارو پيدا کنيد , منو هري هردومون از اون گردنبندا داريم , جاشو آقاي آرش بلده بهتر از اون بپرسين من ديگه بايد برم . 
جمشيد گفت : همه ي چيزايي که گفتمو رعايت بکنيد . 
ارتباط را قطع کردم و به سمت مارکوس رفتم , توماس را هم ديدم , وقتي به مارکوس رسيدم توماس جلوي من آمد و گفت : اينجا چه غلتي مي کني 
گفتم : خفه مي شي يا خفت بکنم . 
مارکوس با صدايي عصباني گفت : توماس 
بعد به سمت من امد و گفت : حال شما چطور جناب جاني , مسابقه خوش گذشت , فکرشو نمي کردم که بتونيد به همين راحتي از اونجا خارج بشين . 
گفتم : به کوري چشم دشمنام تونستم خارج بشم . 
مارکوس خيلي راحت حرف مي زد , اصلا هيچ استرسي در صداي او نبود او با خوش رويي گفت : جناب جاني شما هم بايد با من بياييد 
گفتم : حتما , اومده بودم که همينو بگم . 
در باز شد , هري از در خارج شد , او گيج گيج زنان از در خارج شده بود , يک پيرمرد که خيلي مسن بود به سمتش رفت و با او دست داد , همه ي حضار براي هري کف زدند , هري داشت دنبال من مي گشت , معلوم بود که خيلي نگران من است , او بي توجه به حاضرين به سمت من امد , از از ميان حضار رد مي شد و جلو مي آمد , او همينطور سرفه مي کرد , به محض اينکه به من رسيد گفت : حالت خوبه راحت تونستي بياي بيرون. 
گفتم : آره خيليم سخت نبود 
مارکوس رو به هري کرد و گفت : مي دوني اون پيرمرده کي بود که باهاش احوال پرسي نکردي . 
هري گفت : نه نمي دونم . 
مارکوس گفت : ايشون فرمانرواي دنياي اجنه بودن , بهتره که برينو باهاشون بهتر رفتار کنين , مگه اينکه مي خوايين باهاشون قطع رابطه کنين . 
هري دست مرا گرفت و به سمت ان پيرمرد حرکت کرد , چيزي نکشيد که ما به آن پيرمرد رسيديم , هري با همان صداي گرفته رو به آن پيرمرد که فرمانرواي دنياي اجنه بود گفت : ببخشيد که شمارو نشناختم و به شما محل ندادم , آخه نگران دوستم بودم , همش خدا خدا مي کردم که حالش خوب باشه . 
فرمانرواي اجنه خنديد و گفت : اين نهايت مهربانيت شما رو نشون ميده , من اصلا از حرکت شما ناراحت نشدم , آخه هيچکي از شما انتظار اين کارو نداره , هرکي به قيافه ي شما نگاه کنه مي فهمه که چه مسابقه ي سختي رو پشت سر گذاشتين , من از طرف همه اجنه ها بلاخص سفير ها به شما تبريک مي گم , بهتره که مزاحم شما نشم , مي بينم که حال خوبي هم ندارين . 
فرمان رواي اجنه ها رو به من کرد و گفت : به شمام تبريک مي گم که تونستيد به کمک دوستتون از اين مرحله با موفقيت بيرون بيايين , ما هم به پاس زحمات شما يه هديه اي از طرف تمام سفير ها براي شما تهيه کرديم 
فرمانروا يک تکه کاغذ را به من داد و ادامه داد : اين دعوت نامه رو به شما هديه مي ديم امضاي تمام سفير هاي اين دنيا پاي اين دعوت نامه هستش , شما با اين دعوت نامه مي تونين به هر قسمتي از اين دنيا که خواستيد بريد و خوش بگذرونيد تازه مي تونيد يکي رو هم با خودتون بياريد . 
گفتم : خيلي ممنون ازاين هديتون 
فرمانروا گفت : مي بينم که حال رفيقتون خوب نيست پس بهتره که ايشونو به اتاقش ببرين تا استراحتي بکنن . 
دست هري را گرفتم و به سمت مارکوس راه افتادم , در راه به هري گفتم : مي خواي به مارکوس بگم که تو حال نداري بعدا ولدمورتو مي بيني . 
هري گفت : نميشه , فکر مي کني اون به همين راحتي ميزاره که ما بريم . 
گفتم : من با جمشيد تماس گرفتم , اون با استفاده از گردنبدندايي که ما ديروز خريديم مي تونه جاي ما رو پيدا کنه . 
هري لبخندي زد و گفت : بابا تو خيلي خوب فکر مي کني , حالا بهتره که هر چي جمشيد گفتو عمل بکنيم . 
گفتم : باشه هرچي تو بگي 
سرم را به گوش او نزديک کردم و در گوشش آرام گفتم : پسر عمه 
هري گفت : عجب غلتي کردم به تو گفتما . 
گفتم : بريم تا دير نشده 
هر دو به سمت مارکوس رفتيم , او هم به سمت ما حرکت کرد , او وقتي به من و هري رسيد گفت : بايد به چند جاي ديگه آپارات کنيم تا به اونجا بريم , پس تموم راه چشماتونو ببندين تا ضرري براتون نداشته باشه , فکر کنم ديروز هم همينکارو کردين . 
مارکوس لبخندي مزحک زد و دست من و هري را گرفت , به يکباره تمام دنيا به دور سرم چرخيد , باز همان احساس ديروز به من دست داد , هر بار که پاهايم را روي يک چيز سفت احساس مي کردم دوباره دنيا دور سرم مي چرخيد , اين کار شش يا هفت بار انجام شد که بلاخره همه جا ايستاد . 
چشمانم را باز کردم , با همان نگاه اول فرد روبروي خودم را شناختم , او خود ولدمورت بود که رو به ما ايستاده بود , چوب جادوييش را هم در دست داشت , او به محض اينکه ما را ديد شروع کرد به خنديدن , خنده ي او طوري بود که مو را بر تن ما سيخ مي کرد 
ما در اتاقي نسبتا بزرگ بوديم , اينجا اتاقي اشرافي بود , فکر کنم در يکي از قصر هاي مارکوس بوديم , ولدمورت رو به هري گفت: فکر نمي کردم اينقدر احمق باشي که به ديدن من بياي , يعني تو فکر کردي که من اينقدر احمقم که با دشمن درجه يکم يعني تو دوست بشم 
هري با همان حالت بي حالي گفت : منم وقتي ديدم تو اينقدر احمق شدي که مي خواي منو ببيني اومدم اينجا , مطمئن باش من ديگه اون هريي که قبلا مي شناختي نيستم . 
ولدمورت خنديد و گفت : واي که خيلي ترسيدم 
بعد رو به من کرد و ادامه داد: اين جاني رو ببرين بعدا بيارين باهاش کار دارم . 
شمشيرم را کشيدم , خشم تمام وجودم را گرفت , احساس کردم که دندان هاي نيشم کاملا روي لبهاي پايينيم قرار گرفتند ,بعد رو به ولدمورت گفتم : من باهري اومدم با هري هم مي رم . 
ولدمورت دوباره خنديد و رو به هري گفت : مي بينم که توام سربازاي خوبي براي خودت داري . 
هري گفت : من مثل تو نيستم من دوستاي خوبي دارم , اينو ديگه بايد فهميده باشي , ولي فکر نکنم توي بدن تو قلبي هم براي دوست داشتن وجود داشته باشه. 
ولدمورت رو به من کرد و با عصبانيت گفت : مي توني بمونيو بميري يا مثل بچه ي آدم بري زندون , مجبورم نکن که بکشمت . 
گفتم : من اگه از مردن مي ترسيدم هيچوقت نميومدم اينجا , حالام هر کاري که مي خواي بکن . 
ولدمورت گفت : نمي خواستم بکشمت ولي حالا ديگه مجبورم کردي که اينکارو بکنم , ولي بايد صبر کني اول کارم با هري تموم بشه بعد. 
خواستم چيزي به او بگويم ولي ياد حرفهاي جمشيد افتادم , او از من خواسته بود مانع آن بشويم که بخواهد بايک حرکت کار ما را تمام بکند به خاطر همين ساکت شدم و به هري نگاه کردم. 
ولدمورت به سمت هري رفت و گفت : تو سفير شدنتو به من بدهکاري . 
هري گفت منظورت اون چندتا ماره , من خودم به راحتي مي تونستم از پسشون بر بيام تو نمي خواست به من کمک بکني . 
ولدمورت گفت : در اونمورد حق با تو بود , هيچکي فکر نمي کرد که تو بتوني يه باسيليسک بشي , ولي منظورم از کمک همون نشون طلايي بود , همون که باعث شد تو بتوني تاجو پيدا بکني . 
هري گفت : من اونو خودم خريدم , مطمئن باش که هيچ ربطي هم به تو نداره . 
ولدمورت خنديد و گفت : من اون نشون طلايي رو بهت دادم, با دستاي خودمم اين کارو کردم , تو اصلا شک نکردي که يه آدم عادي چطور تونسته بياد به اون قسمت مسابقه

فصل دهم قسمت چهارم 
بخش چهارم 
فرار ولدمورت 
من هم به اندازه کافي شک کرده بودم که چه کسي مي توانست خود را به آنجا برساند و ان نشان را به هري بدهد , جمشيد هم به اين مسئله اشاره کرده بود , فقط مشکل اينجا بود که چرا ولدمورت آن نشان را به او داده بود , ولدمورت با اين کارش باعث شده بود که هري خيلي بيشتر از قبل قوي بشود , اگر او مي خواست هري را بکشد پس چرا به او کمک کرده بود که قوي بشود , اگر مي گفتيم که ولدمورت دوست دارد با انسان قويي اي روبرو بشود همان ارباب اجنه بودن براي او کافي بود . 
در همين افکار بودم که ولدمورت ادامه داد : خب هري حالا که اومدي اينجا شايد فهميده باشي که چرا بهت کمک کردم . 
هري گفت : تو فکر کردي که مي توني منو بکشي , همه مي دونن که تو مي خواي منو بکشي . 
ولدمورت خنديد و گفت : از اينکه من شخصي مثل تو رو براي مبارزه با خودم انتخاب کردم واقعا متاسفم . 
با اين حرف ولدمورت صداي خنده ي مارکوس و توماس بلند شد , به سمت آنها برگشتم , به غير از آنها چند جن سرباز و جن خانگي هم آنجا بودند , آنها با جن هاي خانگي ما کمي فرق داشتند , آنها قدي نسبتا بزرگتر و درشت تري داشتند , چشمان آنها هم به جاي اينکه چشماني گرد و بزرگ داشته باشند , چشماني کشيده و موزيانه داشتند , دندان هاي بد ترکيب آنها خيلي چندش اور بود , لباس آنها مانند لباس هاي پيش خدمت هاي ماگل ها بود , خيلي جالب بود که آنها لباس پوشيده بودند , من هر کاري کردم نتوانسته بودم که لباس به تن مايکل بکنم , جن هاي خانگي به هيچ وجه راضي نمي شدند که لباس هاي ما را بپوشند , توجه من به آنها جلب نشده بود بلکه به نشاني که در دست يکي از آنها بود جلب شده بود , آن يک نشان بود بلکه يک گردنبند بود , تمام حواسم به آن گردنبد جلب شده بود, روي نشان طلايي گردنبند يک مار حکاکي شده بود که بيشتر به باسيليسک ها شباهت داشت , گردنبند روي يک پارچه ي قرمز رنگ بود , از رنگ و روي گردنبند معلوم بود که خيلي قديمي است همينطور به آن گردنبدند خيره شده بودم که صداي هري مرا به خود آورد . 
او گفت : ولدمورت حالا مي خواي چي کار کني , زود باش خيلي خستم مي خوام برم . 
من اصلا انتظار شنيدن اين حرف را از هري نداشتم , او الان مي بايست با تمام وجود به ولدمورت حمله مي کرد , ولدمورت همان کسي بود که پدر و مادرش را از او گرفته بود , پيش خودم فکر مي کردم که هري به محض اينکه او را ببيند به سمت او حمله مي کرد و جنگ تمام عياري را تماشا مي کردم . 
ياد حرف هاي جمشيد افتادم , فهميدم که هري دارد وقت تلف مي کند 
ولدمورت خنديد و گفت : مطمئن باش که دوستت نمي تونه اينجا رو پيدا کنه , پس نخواه که وقت تلف کني . 
هري که شکه شده بود گفت : تو خيلي جمشيدو دسته کم گرفتي 
ولدمورت خنديد و گفت : پس مي توني اينقدر وقت تلف کني تا بياد ولي من اصلا وقت ندارم که منتظر اون احمق بشم , فهميدي . 
ولدمورت سرفه اي کرد و گفت : بياريدش . 
دو تا از جن هايي که پشت سر من بودند غيب شدند , چيزي نکشيد که آنها کنار ولدمورت ظاهر شدند , آنها يک شخص زخمي را هم با خود آورده بودند , من او را مي شناختم او پرسي بود يکي از برادران ويزلي , خون از دماغ او جاري بود , به محض اينکه دو جن خانگي او را رها کردند روي زمين افتاد , سرفه اي کرد و خون را از دهان خود خارج کرد , به دست هري نگاه کردم او دستش را مشت کرده بود , او مشتش را محکم فشار مي داد ,دستش هم خيلي مي لرزيد , گفتم که ديگر هري از کوره در رفته است و بايد شاهد جنگ بين آنها باشيم . 
هري در يک لحظه مشتش را باز کرد , آن را چند بار باز و بسته کرد و صدايش را صاف کرد , کمي مکث کرد و رو به ولدمورت گفت : خب که چي . 
ولدمورت گفت : اگه کاري که من ازت مي خوام رو انجام ندي اينو مي کشم 
ولدمورت با انگشتش پرسي را نشان مي داد 
هري خنديد ولي صداي خنده ي او بسيار هشدار دهنده بود , هري همينطور که مي خنديد گفت : اين پرسي براي من هيچ ارزشي نداره , اون براي من خيلي دردسر درست کرده بود , اگه ميخواستم اونو نجات بدم از جاني مي خواستم که اونم به قصرش ببره . 
ولدمورت که کاملا جا خورده بود گفت : يعني اين پرسي براي تو هيچ ارزشي نداره . 
هري گفت : همينطوره 
کم کم داشتم نگران مي شدم , جمشيد دير کرده بود , او بايد هر طور که بود خودش را مي رساند , کار داشت به جاهاي باريک مي کشيد , اگر اين ولدمورت عصباني مي شد حتما بلاي بر سر پرسي مي آورد , هري داشت با اين کارش چه چيزي را ثابت مي کرد . 
ولدمورت گفت : پس يعني من اين ويزلي رو بکشم تو اصلا ناراحت نمي شي . 
هري گفت : اصلا خودمم اگه گيرش مي نداختم شايد مي کشتمش 
اين حرف هري ديگر خيلي دور از فکر بود , او کسي نبود که بتواند حتي دشمنش را هم بکشد چه برسد برادر بهترين دوستش را , به پرسي نگاه کردم او با چشماني خمار و خسته ي خودش به حالت التماس به هري نگاه مي کرد , او دوباره سرفه اي کرد و خون را از دهانش خارج کرد , معلوم بود که خيلي درد کشيده و ترسيده است . 
به ولدمورت نگاه کردم , او چند قدمي عقب تر رفت و به ميز گران قيمتي که پشت سرش بود تکيه داد و گفت يعني اگه من هر بلايي که سر پرسي بيارم تو هيچکار براش نمي کني 
هري گفت : همونطور که گفتم برام هيچ مهم نيست 
ولدمورت چوبش را به سمت پرسي گرفت , چيزي نکشيد که پرسي شروع کشيد به فرياد کشيدن , او به خودش مي پيچيد و فرياد مي زد , بدن هري شروع به لرزش کرد . 
ولدمورت خنديد و گفت : بسشه يا مي خواي ادامه بدم 
هري گفت : گفتم که برام مهم نيست , اگه باور نداري پس نگاه کن 
هري دست راستش را با سرعت بالا آورد و به سمت پرسي گرفت , صداي عجيبي توليد شد و به يکباره پرسي همراه با ان دو جن خانگي از زمين کنده شدند و به انتهاي اتاق پرتاب شدند , آنها محکم در ان سمت اتاق به ديوار خوردند و بر روي زمين افتادند , ميز و تمام وسايل هاي پشت سر ولدمورت هم خردشدند , ولي ولدمورت بدون اينکه تکاني بخورد ايستاده بود و نگاه مي کرد , انگار نه انگار که تکيه گاهش را از دست داده بود , او به سمت هري حرکت کرد و گفت : مي بينم که خيلي بي رحم شدي هري , ولي فکر نکن که نتونستم بفهمم که پرسي رو غيب کردي , به خاطر اينکارت بايد بلايي سرت بيارم که مرغاي هوا به حالت گريه کنن . 
خيلي تعجب کردم , من خودم با چشمان خودم ديده بودم که پرسي به ديوار برخورد کرده بود , آنجا را نگاه کردم اثري از پرسي روي زمين نبود , من با اين چشمم هم نتوانسته بودم تشخيص بدهم که پرسي در بين راه غيب شده بود , از اين کار هري خوشم آمد , ولي هري او را به کجا فرستاده بود , الان اصلا وقت فکر کردن در اين مورد نبود , آخر ولدمورت همينطور به هري نزديک تر مي شد , هري هم پاهايش را روي زمين محکم تر مي کرد , بدنش به شدت مي لرزيد , نبايد هري با اين همه قدرت از ولدمورت مي ترسيد . 
ديگر فاصله ي هري و ولدمورت حتي به دو متر هم نمي رسيد , هري خنديد و گفت : مي دونستم که مي فهمي ولي نه به اين زودي ولدمورت 
هري اين کلمات را با لرزش گفت , چشمان ولدمورت بازتر شد , معلوم بود که از اين حرف هري تعجب کرده بود , چيزي نکشيد که اخم هاي ولدمورت کاملا در هم رفت , معلوم شد که ولدمورت خيلي عصباني شده است , قبلا هم شنيده بودم که ولدمورت از اينکه اسم او را مي آوردند ناراحت مي شد , هر کسي که اسم او را بر زبان مي آورد سزايش مرگ بود. 
هري خنديد وگفت : اه اه ببخشيد , بهتر بود کامل تر مي گفتم جناب تام مارلو ريدل 
هري کلمه ي ريدل را با حالت مسخره کنندگي گفته بود , او اصلا حال خوشي نداشت او با گفتن اين کلمه کاملا ولدمورت را ناراحت مي کرد , نمي دانم چرا هري داشت ولدمورت را تحريک مي کرد , جمشيد به ما گفته بود که اصلا ولدمورت را تحريک نکنيم ولي هري داشت تمام نقشه هاي ما را نقش بر آب مي کرد . 
ولدمورت با شنيدن اين حرف کاملا عصباني شده بود , او به سمت هري حرکت کرد و دستش را زير چانه او گرفت , قبل از اينکه دست ولدمورت به يک متري هري برسد هري از روي زمين فاصله گرفت , درست همان کاري که روز ورود من به اين دنيا هري با توماس کرده بود را ولدمورت با هري کرده بود , هري با اين همه قدرت بايد کاري مي توانست بکند ولي او فقط داشت دست و پا مي زد , ولدمورت گفت : فکر نکن که يه سفير شدي هر غلطي که خواستي مي توني بکني . 
به هري نگاه کردم , او داشت دست و پا مي زد , از يکطرف مي خواستم که به ولدمورت حمله بکنم و از طرفي هم به حرف هاي جمشيد فکر مي کردم , در دو راهي سختي گير کرده بودم , آن ولدمورتي که توانسته بود هري را با اين همه قدرت تسليم بکند ديگر من برايش کاري نداشتم . 
در يک لحظه تصميمم را گرفتم و شمشيرم را کشيدم , مارکوس که يک قدمي عقب تر از من ايستاده بود با اشاره اي شمشير را از دست من جدا کرد , شمشيرم به راحتي از دست من جدا شده بود , فهميدم که اينجا با کساني درگيرم که خيلي قوي هستن , رو به ولدمورت کردم و بلند گفتم : ولش کن وگرنه . 
ولدمورت هري را به گوشه اي پرتاب کرد و به سمت من امد و گفت : مثلا چي کار مي کني . 
احساس خفگي شديدي کردم , انگار اکسيژين به يکباره تمام شده بود , يک طلسم آووکادورا را در ذهنم جاري کردم ولي اجرا نشد , چند طلسم قوي را هم در ذهنم جاري کردم ولي اجرا نشدند , ولدمورت داشت به من نزديک و نزديک تر مي شد , ولدمورت به من رسيد و گفت : نگفتي چي کار مي کني اگه من هري رو بکشم . 
او داشت به من نزديک مي شد ديگر فرست نداشتم , چرا هيچکدام از طلسم ها اجرا نمي شد , خواستم به نماد خودم تبديل بشوم ولي باز هم نشد , تمام قدرت هايم به يکباره تحليل رفته بود , فهميدم که چرا ولدمورت به اين راحتي توانسته بود هري را آن طور مغلوب بکند , او کاري کرده بود که نتوانيم طلسمي را انجام بدهيم , در ذهنم بلند از اليور کمک خواستم , صداي او در ذهنم پيچيد که گفت : چي شده جاني 
سريع گفتم : توي دردسر افتادم , خيلي هم بد 
اليور گفت : اجازه بده که از چشمات بيرونو نگاه کنم 
گفتم : هر کار که خواستي بکن . 
احساس کردم که چشمانم چندين برابر قوي شده اند , ولدمورت را ديدم که به من خيلي نزديک شده بود او گفت : چي شد لال شدي جاني , مردک فزول , تو خيلي از نقشه هاي منو نقش بر اب کردي ولي باعث شدي که خيلي کارا هم بکنم , شايد اگه تو نبودي نمي تونستم به اين کاري که الان مي خوام بکنم برسم . 
گفتم : برو عقب وگرنه بلايي به سرت ميارم که نتوني نفس بکشي . 
ولدمورت که از اين حرف من جا خورده بود گفت : تو الان مي خواستي چندتا طلسم روي من انجام بدي ولي نتونستي ميشه بگي که چي کار غير از طلسم بلدي 
اليور درذهنم گفت : جاني تو چشماش زل بزن تا بفهمه که تو کي هستي من خودم کارشو مي سازم , نمي دونم مي دوني يانه من قوي ترين چشماي دنيارو دارم , حتي خيلي قوي تر از چشماي يه باسيليسک 
به چشمان ولدمورت خيره شدم , احساس درد شديدي در سرم احساس کردم , موج قدرت را کاملا در چشمان ولدمورت مي توانستم ببينم , او خيلي بيش تر از يک جادوگر در چشمانش قدرت داشت , دندان هايش را ديدم که کاملا بر روي هم مي سايد 
احساس درد به جايي رسيد که داشتم از حال مي رفتم , چرا ولدمورت مي توانست به چشمان من خيره بشود , مگرچشمان من طور نبودند که حتي جمشيد هم جرات نداشت که به آنها نگاه بکند پس چطور شده بود که ولدمورت اينهمه جلوي چشمان من يعني چشمان اليور دوام بياورد . 
اليور گفت : بستشه ديگه بهتره چشماتو ببندي , اون خيلي از اين قويتره که بخوام با چشمام کارشو تموم بکنم , توام بهتره که تا وقتي که من تموم قدرتمو بهت انتقال ندادم باهاش کاري نداشته باشي . 
گفتم : اون الان مي خواد منو بکشه اونوقت تو ميگي باهاش کاري نداشته باشم . 
اليور گفت : اون نمي خواد با تو کاري بکنه , اون مي خواد هري رو مجبور بکنه که قدرتشو به اون بده 
گفتم : يعني چي 
اليور گفت : همون کاري که جدشو هکتور مي خواستن بکنن ولي نتونستن 
گفتم : کدوم کار 
اليور گفت : به همين زودي يادت رفت , بهت که گفته بودم اونا مي خواستن قدرتاي ارباب اجنه ها رو ازشون بگيرن ولي موفق نبودن , ولي اين ولدمورت پاشو فراتر گذاشته و مي خواد که قدرت يه سفيرو بگيره , مطمئن باش که نمي تونه , قدرت هري خيلي بيشتر از ايناست که اون بتونه ازش بگيره , بدن يه انسان معمولي جاي اين همه قدرتو نداره . 
گفتم : شما از کجا فهميديد 
اليور گفت : اون داشت خاطرات منو مي خوند منم داشتم خاطرات اونو مي خوندم , تو فقط بايد بعد از اينکه اون کارش با هري تموم شد گردنبند طلايي رو پيدا کنيو به يه جاي امن برسوني , اينو بدون که اون گردنبند خيلي ارزش داره 
گفتم : مگه اون گردنبند چيه 
اليور گفت : يعني تو قدرت اون گردنبندو احساس نکردي 
گفتم : نه من هيچي احساس نکردم 
اليور گفت : بعدا برات توضيح مي دم , فقط مي دونم که خيلي براي ولدمورت با ارزشه , 
اليور کمي مکث کرد و ادامه داد : الانه که ولدمورت به حال خودش برگرده , اون داره ديگه به جاهاي حساس خاطرات من ميرسه ديگه نبايد بهش بيشتر فرصت بدم . 
گفتم: يعني چي اون گردنبند کجاست . 
اليور گفت : بگرد توي همين اتاقه , روي نشونش يه مار باسيليسک هستش , زود باش وگرنه دير ميشه . 
گفتم : باشه همين الان 
ياد گردنبندي که در دست آن جن هاي خانگي بود افتادم , همان نشان هم روي آن بود , طلايي هم که بود , اگر آن گردنبند آنقدر که براي ولدمورت ارزش داشت چرا به دست جن هاي خانگي داده بود . 
به آن جن ها نگاه کردم , آن گردنبند در دستان آنها بود , خواستم که به سمت آنها بدوم و گردنبند را بگيرم ولي قبل از اينکه که حرکتي بکنم به روي زمين افتادم , ولدمورت بلند بلند خنديد و گفت : مي بينم که خيل زود فهميدي که اون گردنبند با ارزشه ولي مطمئن باش که نه تنها تو بلکه تموم جادوگراي دنيا هم بخوان نمي تونن به اون دست بزنن , اون ديگه فقط مال منه ... من ... لرد ولدمورت نواده ي سالازار اسليترين بزرگ . 
احساس درد شديدي در بدنم احساس کردم , بدنم به شدت مي لرزيد و تکان مي خورد , انگار داشتند پوست بدنم با با يک جاقو جدا مي کردند , درد همينطور بيشتر و بيشتر مي شد , صداي ولدمورت را مي شنيدم که به هري مي گفت : اگه کاري که ازت مي خوامو انجام ندي همين الان رفيقتو مي کشم . 
درد داشت زياد و زياد تر مي شد , مي خواستم فرياد بکشم ولي به هر صورتي بود جلوي خودم را مي گرفتم تا ضعف نشان ندهم , شايد وقتي که من فرياد مي کشيدم هري تسليم مي شد . 
صداي سرفه هاي هري را شنيدم که گفت : باشه باشه هر کاري که بخواي مي کنم . 
پيش خودم فکر مي کردم با آمدنم با هري کار او را راحت مي کنم ولي با آمدنم بيشتر کار او را سخت تر و سخت تر کرده بودم , حالا او به خاطر من راضي شده بود که به حرف هاي ولدمورت گوش بکند . 
ولدمورت گفت : پس بلاخره راضي شدي که به حرفاي من گوش کني 
احساس درد کمتر و کمتر شد , ديگر مي توانستم چشمانم را باز کنم , چشمانم را باز کردم و به آنها نگاه کردم 
هري گفت : حالا بايد چي کار کنم 
ولدمورت گفت : تو بايد قدرتتو به من بدي تا بزارم جاني زنده بمونه 
هري گفت : چه تضميني هستش که جاني زنده مي مونه 
ولدمورت گفت : هيچي تو بايد به من اطمينان کني . 
هري گفت : بعدش چي سر من مياد 
ولدمورت گفت : به احتمال زياد مي ميري , اگر هم زنده بموني يه ماگل معمولي مي شي شايد از اونم بدتر شايد ديوونه بشي . 
با شنيدن اين کلمه از سمت ولدمورت شکه شدم , او چگونه مي خواست قدرت هري را بگيرد مگر اليور نگفته بود که او نمي تواند اين کار را بکند . 
در ذهنم فرياد زدم : جناب اليور , جناب اليور ... 
صداي اليور در ذهنم گفت : چيه چي شده من خيلي ضعيف شدم , ولدمورت ضربه ي شديدي به من زده , اون خيلي قوي شده . 
گفتم : اون مي خواد قدرت هري رو ازش بگيره , نکنه بتونه اين کارو بکنه 
اليور گفت : مطمئن باش که هيچ کاري نمي تونه بکنه , اون سفيرا رو نميشناسه اونا خيلي قويين , اون با اين کارش بيشتر داره خودشو از بين مي بره تا هري . 
ولدمورت به سمت آن جن هاي خانگي رفت و گردنبند را از آنها گرفت و به گردنش انداخت , گردنبد شروع به درخشيدن کرد , نشان روي مار شروع به حرکت کرد , زنجير گردنبند به پوست بدن ولدمورت فرو مي رفت , ولي ولدمورت اصلا احساس درد نمي کرد يا نمي خواست که ما بفهميم که درد مي کشد . 
صداي پقي از پشت سر من آمد , سريع به سمت صدا برگشتم , يک جن سرباز پشت سر من ايستاده بود , قيافه ي او آنطوري که بايد باشد نبود , شايد من اشتباه مي کردم , او اصلا به من نگاه نمي کرد , به سمت مارکوس رفت و چيزي را در گوش او گفت . 
ولدمورت به سمت هري رفت و گفت : هرچي که من مي گمو بگو . 
ولدمورت چوبش را در آورد و به سمت هري گرفت , هري که ديگر نمي توانست به راحتي سرپا بايستد با حرکت سر موافقت خود را اعلام کرد , بيشتر از قبل نگران شدم , نکند ولدمورت مي توانست بلايي بر سر هري بياورد , آخر ولدمورت بااين همه قدرت چه احتياجي به قدرت هري داشت , او خيلي بيشتر از اينکه فکرش را مي کردم قدرت داشت , فکر نکنم حتي فرمانرواي اجنه ها هم اين قدرت را داشت . 
ولدمورت کلماتي را به زبان آورد , کلمات به همان زبان مارها بود , من نمي فهميدم که او چه مي گويد , هر چه مي گفت هري هم تکرار مي کرد من با شنيدن تکرار هري مي فهميدم که چه مي گويد , آنها يکسري طلسم را به زبان مي آوردند که اصلا دوستانه به نظر نمي رسيد 
زمين شروع به لرزيدن کرد , ديوار ها هم داشتند ترک مي خوردند , صدا هاي عجيبي هم از در و ديوار مي آمد , وسايل هاي دور و اطراف داشتند يکي پس از ديگري روي زمين مي افتادند , ولدمورت خودش را به حالت سليب گونه از روي زمين بلند کرد و به هوا رفت , هري هم همان طور شد و به حالت سليب گونه به هوا بلند شد , بايد کاري مي کردم , شايد بلايي بر سر هري مي آمد , شايد الان که ولدمورت مشغول آن کار بود من مي توانستم طلسم بکنم , بهترين کار اين بود که خودم را به شکل نماد خودم در بياورم اگر به شکل نمادخودم در مي آمدم مي فهميدم که مي توانم طلسم بکنم يا نه , تازه با اين حالت احتمال خطر کمتر هم مي شد , در يک لحظه به شکل نماد خودم در آمدم , مارکوس سريع جلوي من ظاهر شد و دستش را به سمت من گرفت , طلسمي محکم به شکم من خورد و مرا به عقب پرتاب کرد , احساس درد کردم ولي وقت درد کشيدن نداشتم , سريع از جايم بلند شدم و به سمت مارکوس طلسمي فرستادم , او سريع موج طلسم مرا در هوا تشخيص داد و طلسم را از خودش عبور داد , سريع به حالت عادي برگشت و به سمت من طلسمي را روانه کرد , دو طلسم هم از عقب به من خورد , با خوردن ان دو طلسم از پشت سر ديگر نتوانستم جاي خودم را تغيير بدهم و مانع از اين بشوم که طلسم مارکوس به من برخورد نکند , طلسم به من خورد , طلسم خيلي قوي بود , با اين که من به حالت موجود درونم تبديل شده بودم باز هم روي من اثر کرد , طلسم به قدري قوي بود که احساس کردم تمام رگ هاي خوني من بند آمدند , طلسم هر طلسمي بود کارش بسيار عالي بود 
احساس خفگي زيادي کردم , نفسم در نمي آمد , همينطور دست و پا مي زدم که صداي اليور در گوشم پيچيد که مي گفت: الان راحتت مي کنم فقط حرکت نکن 
چيزي نکشيد که احساس راحتي کردم سريع از جايم بلند شدم , هري را نگاه کردم و به سمت هري پرواز کردم , مارکوس حواسش به من نبود به راحتي مي توانستم بلايي بر سرش بياورم ولي الان فقط بايد به کمک هري مي رفتم , شمشيرم را در دستم ظاهر کردم و در يک لحظه طلسم دوم مرگ را به سمت ولدمورت رها کردم و سريع بر روي زمين فرود آمدم , موج طلسم با قدرت زياد به سمت ولدمورت رفت ولي وقتي به فاصله ي يک متري ولدمورت رسيد به يکباره از بين رفت , خيلي تعجب کردم , يک طلسم به بدن من خورد , سريع برگشتم مارکوس بود که روي من دوباره طلسمي را انجام داده بود . 
خشم تمام وجودم را پر کرده بود , حال که نمي توانستم بلايي بر سر ولدمورت بياورم مي توانستم که اين مارکوس را بکشم, او حق نداشت که روي من طلسمي انجام بدهد , به سمت او حرکت کردم و در چشمانش زل زدم , او با دستش طلسمي را به سمت من فرستاد , سريع با زد طلسمي طلسمش را دفع کردم , دوباره به چشمانش زل زدم , او هم به چشمان من زل زد , انگار او هم مي خواست که روي من را کم کند , من با صلاحي مانند چشمانم ديگر غمي نداشتم , ياد آن افتادم که اجنه ها مقرور هستن و من مي توانم با همين چشمانم حساب مارکوس را برسم , مارکوس نمي توانست کوتاه بيايد , اگر او کوتاه مي آمد آبرويش پيش سربازانش مي رفت . 
احساس درد دوباره در سرم ايجاد شد , قيافه ي مارکوس در هم رفت , فشار را زياد کردم , با تمام وجود فشار به چشمانم آوردم , دو جن سربازي که يکي از انها توماس بود به سمت من حرکت کردند , آنها پشت سر مارکوس بودند , مارکوس دستش را بلند کرد و به آنها اشاره کرد که جلو نيايند , واقعا که احمق بود او اصلا نمي توانست مرا مقلوب بکند ولي با اين قرور داشت جانش را از دست مي داد , لبخندي به او زدم او هم فهميد که کارش تمام است . فشار را بيشتر و بيشتر کردم . 
خون از دهانش بيرون ريخت , شمشيرم را به سمتش گرفتم و قبل از اينکه بتواند کاري بکند روي او طلسم مرگ ششم را اجرا کردم . 
طلسم به قدري قوي بود که او نتوانست طلسم را از خودش عبور بدهد , طلسم کمي به او ماليده شد ولي باز هم از او عبور کرد و به دو جني که پشت سرش بودند برخورد کرد و سريع هر دو را بر زمين کوبيد , احساس قدرت زيادي کردم , دهان مارکوس باز شد و به يکباره خون زيادي از دهانش بيرون ريخت, روي دو زانويش افتاد با چشمانش نگاهي به من کرد و زير لب چيزي گفت , حرف هايي که به زبان آورد خيلي دوستانه نبود , چيزي نکشيد که به زمين خورد و چشمانش را بست , شمشيرم را جلوي خودم گرفتم , آماده بودم اجنه هاي ديگر به من حمله بکنند ولي وقتي زجر کشيدن توماس و آن جن سرباز را ديدم فکر کردم که آنها از ترس اينکه به سرنوش آنها دوچار نشوند جلو نيامدند , صداي توماس و آن جن سرباز بلند شد , ياد هري افتادم سريع به سمت آنها برگشتم و آنها را نگاه کردم , از چيزي که ديدم کمي ترسيدم و شکه شدم , هري و ولدمورت پشت حاله اي نورپنهان شده بودند , کم کم داشتم نگران مي شدم نکند بلايي بر سر هري بيايد نکند حرف اليور غلط باشد و ولدمورت بتواند بلايي بر سر هري در بياورد , چندين طلسم قوي به سمت او روانه کردم , طلسم ها به او نزديک مي شدند ولي به آنها اثري نمي کردند , از شمشيرم خواستم که هر طلسمي که مي تواند را روي آنها اجرا بکنند , شمشير به آنها نزديک شد و شروع کرد طلسم هاي مختلف را به سمت آن حاله ي نور روانه کردن . 
تمام طلسم ها تا اينکه به فاصله ي يک متري آنها مي رسيد از بين مي رفتند , اين چه طور طلسم محافظي بود که هرچه طلسم به او مي خورد ضعيف تر نمي شد , ديگر تحملم را از دست دادم , به سمت انها حرکت کردم و دستم را به حاله محافظ نزديک کردم , صداي اليور سريع در ذهنم آمد که مي گفت : از اينجا دور شو , اينجا خيلي خطرناکه اگه از اينجا دور نشي مي ميري . 
گفتم : من دارم به طلسم محافظي که ولدمورت درست کرده نزديک مي شم , ميترسم بلايي به سر هري بياد 
اليور گفت : مگه بهت نگفتم ولدمورت نمي تونه بلايي سر هري بياره , از اونجا دور شو, تو با اين کارت داري به خودت ضرر مي زني , مطمئن باش نه تنها تو بلکه هيچکسي نمي تونه اين طلسم به اين قدرتمندي رو از بين ببره 
گفتم : آخه .. 
اليور گفت : فقط بايد صبر کني همين , اگه هري نبود بهت پيشنهاد مي کردم که به سرعت اونجا رو ترک کني , اونجا خيلي خطرناکه. 
ياد اجنه هايي که پشت سرم ايستاده بودند افتادم , نکند جرات کنند و به سمت من طلسمي بفرستند , سريع برگشتم , آنها فقط داشتند به من نگاه مي کردند , از اين حالت آنها اصلا خوشم نيامد آنها با اين حالت خود مرا مي ترساندند , آنها اصلا پلک هم نمي زدند , فکر هري داشت مرا مي کشت , او داشت آنجا زجر مي کشيد و من نمي توانستم به او کمکي بکنم . 
به طلسم محافظ ولدمورت خيره شدم , ديدم که دارد کم نور تر و کم نورتر مي شود , با اميدواري تمام به آنهانگاه کردم , نور به يکباره شديد تر و شديد تر شد , در يک لحظه نور به قدري شديد شد که نتوانستم ديگر آنها را نگاه بکنم , سريع چشمانم را بستم , صداي افتادن دو چيز را شنيدم که روي زمين افتاند , چشمانم را باز کردم و نگاه کردم , آن طلسم بلکل از بين رفته بود , ديگر اثري از ان نور شديد نبود , چشمانم را به طرف زمين گرفتم , آنها روي زمين افتاده بودند , هري حرکت نمي کرد , او تکان نمي خورد , سريع به سمت او دويدم , اصلا به فکر ولدمورت نبودم , فقط هري برايم مهم بود بايد به او مي رسيدم , اصلا نفهميدم که چطور به او رسيدم ,هري روي زمين افتاده بود , کاملا بي حرکت بود , سريع دستم را زير سر هري گرفتم و او را در آغوش گرفتم , او را تکان مي دادم تا به هوش بيايد . 
صداي کف زدن آمد سريع برگشتم به سمت صدا آن جن سربازي که به يکباره در اتاق ظاهر شده بود داشت کف مي زد , او به يکباره به شکل جمشيد در آمد , او جمشيد بود , اگر او جمشيد بود پس چرا من نتوانسته بودم که اورا بشناسم , او تمام اين مواقع را آنجا بود ولي کاري نکرده بود , او ايستاده بود که مارکوس حساب من را برسد , افکار پليدي در ذهنم جاري شد.... 
به سمت جسد مارکوس نگاه کردم او انجا نبود , با صداي فرياد ولدمورت به سمت او نگاه کردم , او از جايش بلند شده بود و خودش را مي تکاند , چيزي نکشيد که با خونسردي کامل رو به جمشيد گفت : از همون اول حضورتو حس کرده بودم ولي تو اصلا براي من مهم نبودي, اينو مي دونستي 
جمشيد گفت : فکر مي کني من به تنهايي اومدم که براي تو اهميتي نداشته باشم . 
ولدمورت که کاملا جا خورده بود گفت : بلوف مي زني فکر کردي با اين حرفات مي توني جون خودتو نجات بدي 
جمشيد گفت : پس آماده باش 
احساس گرماي شديدي کردم انگار که اينجا مانند جهنم شده بود , ياد هواي گرمي که در قسمت اخر مرحله بود افتادم , هوا گرم تر و گرم تر مي شد , چيزي نکشيد که يک حلقه ي آتش در روبروي من ظاهر شد , حلقه ي آتش بزرگ بود , آتش تمام حلقه را پر کرده بود , حلقه از روي زمين تا سه متر بلندي داشت يک سايه ي سياه از داخل آن حلقه ي آتش بيرون آمد , آن سايه مال يک موجود شبيه انسان بود که قد آن موجود تمام قاب آن حلقه ي آتش را پر کرده بود , سايه از آن آتش بيرون آمد , يک موجود شبيه موجوداتي که در قسمت آخر مرحله ي سوم بود از آنجا بيرون آمده بود , بدن اين موجود به رنگ بنفش بود, شاخ هاي اين موجود هم خيلي بزرگ تر از آنهاي ديگر بود , هيکل او هم خيلي بزرگتر از آنهاي ديگر بود , قيافه ي وحشتناک تري هم نسبت به باقي شياطين داشت , او بايد فرمانرواي شياطين ميبود. 
صداي پاقي هم آمد , همان پيرمردي که فرمانرواي دنياي اجنه بود همراه با چند جن ديگر که همگي نسبتامسن بودند ظاهر شدند , ولدمورت کاملا جا خورده بود , او رو به اجنه هاي ديگر کرد و گفت : اينجا چه خبره اينا چطور تونستن اينجارو پيدا کنن. 
جمشيد گفت : حالا فهميدي که من چه بلايي سرت اوردم ولدمورت . 
جمشيد به سمت آن پيرمرد رفت و گفت : خوش آمديد خوش آمديد فکر مي کردم دير بکنيد ولي مثل هميشه به موقع . 
ولدمورت گفت: حالا مي خواين چي کار کنين . 
آن پيرمرد گفت : جناب جمشيد مدرک هايي ارائه کردن که ثابت مي کنه شما مارگات يکي از ارباب اجنه ها رو کشتين . 
آن پيرمرد کمي مکث کرد و بعد گفت : شما مي تونيد توي دادگاه تموم دفاعيات خودتونو ارائه بديد . 
ولدمورت گفت : فکر مي کنين من اينقدر احمقم , با اين کاري که امشب کردم مطمئنم که زنده نمي مونم . 
جمشيد گفت : زنده موندنت محاله چون تو رو به بدترين قسمت زندون شياطين مي برن , مطمئن باش که اونجا کارت تموم مي شه . 
هري در دستانم تکاني خورد , سريع به او نگاه کردم , اوداشت کم کم چشمانش را باز مي کرد , روبه جمشيد کردم و گفتم :هري ... بيا انگار داره حالش سر جاش مياد . 
جمشيد گفت : حال اون خوب ميشه , اون فقط خستس , ولدموت نتونسته که از اون استفاده کنه , من مطمئن بودم که نمي تونه اين کارو بکنه 
پيرمرد رو به ولدمورت گفت : بهتره راحت تسليم بشي . 
ولدمورت بلند بلند خنديد و گفت : نه تنها شما بلکه هيچکس توي تموم دنياي شما و خودمون نمي تونه منو دستگير کنه . 
پيرمرد گفت : شما با اين کارتون فقط کار مارو سخت مي کنينو جرم خودتونوسنگين تر , شما الان تقريبا بيش از نصف قوانين اينجارو زير پا گذاشتينو با اين کاري که الان کرديد منظورم گرفتن قدرت از يک سفير هستش ,شما با اين کارتون کار رو براي خودتون خيلي سخت کرديد . 
ولدمورت خنديد و گفت : ديدار به قيامت . 
ولدمورت يک طلسم خيلي بزرگ را به سمت آن پيرمرد فرستاد تمام اتاقي که در آن بوديم شروع به لرزيدن کرد و به يکباره غيب شد . 
آن پيرمرد با يک حرکت جلوي طلسم را گرفت , جمشيد که خيلي تعجب کرده بود گفت : اون تونست برگرده به دنياي جادوگرا , اين خيلي عجيبه 
پيرمرد هم گفت : براي منم خيلي عجيبه , اون نبايد مي تونست اين کارو بکنه ولي اين چيزي رو عوض نمي کنه , اگه تا چهار ساعت ديگه خودشو معرفي نکنه ما مي ريم سراغش اون حتي توي دنياي خودش هم راحت نيست , اون قانون اين دنيا رو زير پا گذاشته پس بايد کشته بشه . 
جمشيد گفت : بازم ممنونم که اومديد 
جمشيد رو به فرمانرواي شياطين کرد و گفت : از شمام ممنونم که تشريف اورديد 
آن موجود خبيث هم سرش را تکان داد , او از فرار کردن ولدمورت خوشحال شده بود , هيچ بعيد نبود که او با ولدمورت رابطه داشته باشد , هري باز هم تکاني خورد اينبار کاملا چشمانش را باز کرد , او مانند برق گرفته ها از روي زمين بلند شد و رو به من گفت : چي شد ولدمورت چي کار کرد , اون تونست بلايي سر من بياره يا نه 
گفتم : آره اون فقط تونست تو رو بيهوش بکنه 
هري گفت : اون که به خاطر مسابقه بود , چي شد, گرفتينش . 
گفتم : مثل هميشه فرار کرد , ولي اين چيزي رو عوض نمي کنه , اون ديگه کارش تمومه . 
جمشيد جلو آمد و دست هري را گرفت و گفت : پسر خيلي خوب دووم اوردي , اصلا فکرشو نمي کردم که اينقدر بتوني دووم بياري اونم با اون حالت , مطمئنم اگه حالت خوب بود مي تونستي اونو توي اون کار شکست بدي 
هري را به جمشيد نشان دادم و گفتم : اون چي کار کرد. 
جمشيد رو به من کرد و گفت : از همون لحظه ي اول که ولدمورت شروع کرد به اون کار هري داشت از خودش دفاع مي کرد , به خاطر همين اينقدر طول کشيد , اگه هري دفاع نمي کرد ولدمورت سريع مي فهميد که نمي تونه اين کارو بکنه اونوقت شايد بلاي به سرتون ميومد . 
گفتم : چرا شما اينقدر ديرکرديد 
جمشيد گفت : همش به خاطر مارکوس بود , اون خيلي سريع آپارات کرده بود , اون حدودا سي يا چهل بار آپارات کرده بود تا به اينجا برسه. 
اون گردنبدا هم که خريده بودين توي اينجا کار نمي کرد , ولدمورت طوري اينجارو طلسم کرده بود که هيچکي نمي تونست اينجا طلسم بکنه , قدرت ولدمورت واقعا مثال زدنيه , اون فهميده بود که من فيليپ نيستم . 
گفتم : من نفهميدم که شما بوديد من هيچ احساسي نسبت به شما پيدا نکرده بودم . 
جمشيد گفت :خب هر کاري فوتو فن خودشو داره . 
گفتم : فيليپ کيه که همتون شبيه اون ميشين . 
جمشيد صورتش را به صورتم نزديک کرد و گفت : ما اونو دستگير کرديم , هميشه از قيافه ي اون استفاده مي کنيم تا بتونيم به جاسوسي هامون تو گروه مارکوس برسيم . 
گفتم : راستي چه بلايي به سر مارکوس اومده . 
جمشيد سري به علامت تاسف تکان داد و گفت : خيلي خوب جلوش وايستادي , خيلي خوبم زخميش کردي ولي... 
گفتم : ولي چي 
جمشيد گفت : تو يه جن اربابو اونم توي اين دنيا زخمي کردي , بهتره بگم تا سر حد مرگ برديش , اميد به زنده موندش خيلي کمه, به خاطر همين شايد بندازنت زندون 
صداي ان پيرمرد آمد که گفت : جناب جاني شما با ما ميايد يا شما هم مي خواين فرار کنيد . 
گفتم : من نمي تونم با شما بيام , من بايد برگردم دنياي خودمون تا يه سروساموني به جامعه ي خودم بدم . 
پيرمرد جلو آمد و گفت : نمي تونيم شما رو ول کنيم که به اونجا برين , شما يه جن اربابو مجروح کرديد , اونم توي دنياي اجنه , خلاف شما در اين مورد کمتر از ولمورت نيست. 
گفتم : خب اون خودش اول به سمت من طلسم فرستاده بود , اون اول شروع کرده بود . 
پيرمرد گفت : به خاطر همين هم هستش که مي گم با ما بيايين وگرنه بايد با جناب هرمس مي رفتين 
آن پيرمرد با دست راستش همان فرمانرواي شياطين را نشان مي داد فهميدم که اسم او هرمس است . 
هري سرفه اي کرد , سرفه ي او براي جلب توجه نبود بلکه از خستگي تمام بود , او گفت :اگه اجازه مي دين من به جاي جاني بمونم , من اينجا مي مونم که جاني بره کاراشو انجام بده بعد بياد 
پيرمرد گفت : اگه شما اينطور مي خوايين مانعي نداره , پس بهتره که بريم داره دير ميشه من خيلي کار دارم . 
پيرمرد به سمت ما آمد و دستش را به سمت هري گرفت , نور سبز زيبايي از دستش خارج شد و به سمت هري حرکت کرد , نور شروع کرد به دور هري چرخيدن , در يک لحظه فکر کردم که يک طلسم آووکادورا است ولي اگر ان بود الان هري نبايد به اين راحتي کنار من مي ايستاد . 
هري کش و قوسي به بدنش داد و گفت : ممنون , حالم خيلي خوب تر شد 
جمشيد با هري دست داد و گفت : پسر تو کارتو خيلي خوب انجام دادي , مطمئن باش که هيچ اتفاقي نمي افته , تو جات پيش فرمانروا خيلي راحته . 
هري هم سري تکان داد و رو به من کرد , سرفه اي کرد و گفت : از همه ي کارايي که براي من کردي ممنون , به همه ي بچه ها سلام منو برسون , مي خوام به اون داييت نشون بدي که تو کي هستي . 
لبخندي زدم و گفتم : به محض اينکه پام برسه اونطرف حسابشو مي رسم , مي خوام ببينم بازم مي تونه جلوي من وايسته . 
هري گفت : اگه با من کاري نداري من ميرم , جناب فرمانروا خيلي کار دارن . 
هري به سمت آن پيرمرد رفت و دستش را گرفت , به محض اينکه هري دست او را گرفت هر دو با هم غيب شدند , اجنه هايي هم که با فرمانرواي اجنه ها آمده بودند غيب شدند , من سريع رو به جمشيد کردم و گفتم : حالا با من چي کار مي کنن . 
جمشيد خنديد و گفت : هيچي شايد يکي دو سالي برات ببرن 
گفتم : يکي دو سال , آخه واسه چي من که نمي تونم اينقدر اونجا بمونم . 
جمشيد گفت : بابا شوخي کردم تو فقط از خودت دفاع کردي , تموم خاطرات من شاهدن که تو فقط از خودت دفاع کردي 
گفتم : حالا چه بلايي سر مارکوس اومد . 
جمشيد گفت : تو دوتا از جن هاي سربازو کشتي , اونم با چه فضاحتي , پسر اين چه طلسمي بود که اجرا کردي , تو مي تونستي يکي ديگه از اون طلسمارو اجرا کني , تازه وقتي مارکوسو داشتم به بيمارستون انتقال مي دادم از درد داشت مي مرد ولي اصلا فرياد نمي کشيد , اين قرورش داشت جونشو ازش مي گرفت , تو الان محبوب ترين موجود غير اجنه ي اين دنيا شدي , فردا توي قسمت آسيايي ها تيتر اول روزنامه ها هستي , منتظر القاب مختلفي که به خاطر اين کارت بهت مي دن باش . 
گفتم : واسه ي چي 
جمشيد گفت : تو کاري رو کردي که خيلي از اجنه ها جراتشو نداشتن که حتي بهش فکر بکنن. 
خنديدم و گفتم : حالا با هري چي کار مي کنن . 
جمشيد گفت : اون اينجا مي مونه تا تو برگردي اينجا تا بري دادگاه . 
گفتم: اگه اينطوره پس بريم که خيلي کار دارم , مي خوام يه ضربه شستي به دايي ويليام نشون بدم که بفهمه من چي کارم . 
جمشيد گفت: ديگه نمي خوام ببينم که اين طلسمو روي کسي انجام ميدي , هر طلسمي جاهاي استفاده ي مخصوص داره تو داري هميطور يکسره اين طلسو اجرا مي کني , معلومه که از اين طلسم خيلي خوشت اومده تو نبايد کاري بکني که همه تو رو مثل يه شکنجه گر ببينن , تو با اين کارات داري هر روز سنگ دل تر از ديروز مي شي . 
گفتم : باشه ديگه از اين طلسم استفاده نمي کنم . 
جمشيد گفت : ازهمشون از هر هفت تا طلسم مرگ خون آشاما , خيلي طلسمهاي بهتري براي دستگير کردن هستن که مي تونن مفيد تر باشن , اينو بدون که اين وظيفه ي تو نيست که جون جادوگرارو بگيري , تو فقط براي دفاع از خودت بايد اين کارو بکني . 
به کار هاي خودم و طلسم هايي که استفاده کرده بوم فکر کردم , من خيلي طلسم بلد بودم که بتواندبهتر از اين طلسم ها عمل بکند , من هر بار که اين طلسم ها را انجام مي دادم احساس قرور و قدرت مي کردم , کم کم داشتم به اين طلسم ها عادت مي کردم و اين خيلي بد بود , من نبايد به اين راحتي از اين طلسم ها استفاده مي کردم 
رو به چمشيد گفتم : باشه قول مي دم که فقط توي مواقعي که واقعا بهش احتياج پيدا کردم ازش استفاده بکنم 
جمشيد خنديد و گفت : اينو مي گن يه پسر خوب , خب بزن بريم که خيلي ديره 
دست جمشيد را گرفتم و گفتم : بزن بريم 
جمشيد گفت : در مورد زندوني شدن هري به هيچکي هيچي نگو , اون دختره اسمش چي بود .... جيني همون موه قرمزه از دوري هري داره مي ميره , رونو هرميونو ديگه نگو , اين هرميون رفته ته توي اين دنيارو در اورده وهمرو ترسونده . 
خنديديم اين هرميون عجب انساني بود , فکر نکنم در اين دنيا چيزي مهم تر از کتاب خواندن براي او وجود داشت. 
پيش خودم فکر مي کردم آيا بار ديگري هم وجود دارد که دلم بخواهد به اين دنيا باز گردم , با اينکه يک ارباب اجنه را تا سر حد مرگ رسانده بودم ولي باز هم نمي ترسيدم , وقتي جمشيد در مورد چيزي مي گفت مطمئن مي شدم که درست مي گويد , با خيالي راحت با جمشيد همراه شدم , باز هم مطمئن بودم که تا وقتي با جمشيد هستم خطري مرا تحديد نمي کند , حتي اگر دايي ام تمام دنياي خون اشامان را بسيج کند تا با من مبارزه کنند. 
روبه جمشيد گفتم : حالا با داييم چي کار کنم . 
جمشيد گفت :در مورد اون مي گي , اون هنوز باورش نشده که پادشاه شده , فکر کنم قبل از اينکه ما برسيم خودشو گمو گور کنه . 
گفتم : من فکر نکنم , اون خيلي با سياسته هر چي باشه اون از اول زندگيش براي اين مواقع نقشه کشيده . 
ياد پدر بزرگم افتادم به خاطر همين رو به جمشيد گفتم : حال پدربزرگم چطوره , الان من مي تونم باهاش رابطه برقرار کنم . 
جمشيد گفت : اگه چند دقيقه صبر کني مي توني ببينيش. 
گفتم : زود باش ديگه صبرم تموم شده , حتي نمي تونم همون چند دقيقه رو هم صبر کنم. 
جمشيد گفت : دفعه ي قبل اين کارو خودت کردي منظورم آپارات کردن به دنياي ديگس , خب اينبار با من اينکارو مي کني تا ببيني که بي خطر هم ميشه به اين دنيا اومد . 
جمشيد دست من را فشار داد , همه جا دور سرم شروع به چرخيدن کرد , خودم را ثابت ميان هوا و زمين ديدم , تمام دنيا سريع دور من مي چرخيدهمه چيز در يک لحظه سياه شد و دوباره به حالت عادي برگشت , ما در حياط قصر بوديم , رو به جمشيد کردم و گفتم : به همين راحتي بود . 
جمشيد گفت : آره , تازه خيلي خسته بودم بعضي وقتا از اينم راحت تر ميام , ديدي ولدمورت چطور غيب شد , اون به همون راحتي اونجا رو ترک کرد . 
گفتم : آره پس چرا وقتي من اومدم اتاقم داغون شد 
جمشيد گفت : چون اولين بارت بود که اومدي توي اين دنيا , اينو مي دوني که خيلي ها جونشونو توي اين راه از دست دادن , کار خيلي سختيه که يه نفر بياد توي دنيا اجنه ها , اصولا غير اجنه ها هيچ کس نمي تونه بره توي اون دنيا , اين ولدمورتم که ديدي اومده توي اون دنيا, مثل خودت خيلي قوي هستش , تازه من معتقدم که اون از يه سفير خيلي قوي تره 
گفتم : پس چرا مي خواد قدرت يه سفيرو بگيره . 
جمشيد گفت : درست نمي دونم ولي مي دونم که يکي از علل کارش اينه که يه سفير مي تونه وقتي ازجسمش رها بشه جسمشم با خودش ببره , اگه اونوقتي که هري اون بلارو سرش اورد اين قدرتو داشت مي تونست به راحتي زنده بمونه و اينهمه بدبختي نبينه . 
گفتم : چرا يه سفير اينهمه قدرت داره 
جمشيد گفت : اونا فقط قدرت دارن 
گفتم : يعني چي . 
جمشيد گفت : تو چطور تونستي يه ارباب اجنه رو شکست بدي 
گفتم : خب منم خيلي قويم 
جمشيد گفت : مگه تو يه جادوگر نيستي 
گفتم : يه جادوگر و يه خون آشام اونم يه بليد . 
جمشيد گفت : درمورد بليد بودنت بايد بگم که قدرت بليد ها فقط به خاطر زحمات خودشونه , اگه به خاطر بليد بودنت بود پس چرا پسر عموهات نمي تونن اين کارو بکنن . 
گفتم :خب من اليورو دارم 
جمشيد گفت : اليور از کي داره 
گفتم : نمي دونم ولي فکر مي کنم همه ي اين قدرتارو خودش به دست اورده 
جمشيد گفت : به اينا نمي شه گفت قدرت به اينا بهتره بگي که ياد گرفتن طلسم , پس هر کي که بتونه طلسم هاي جديدي اختراع کنه قوي تره , اين ارباب اجنه اي هم که ديدي به همين راحتي از تو شکست خورد به خاطر اين بود که فقط به قدرتش قره شده بود , اگه اونم مثل تو طلسم هاي مختلفو بلد بود خيلي راحت تر از تو مي تونست تو رو شکست بده , پس قدرت حرف اول نمي زنه اين تجربس که حرف اولو توي مبارزه ها مي زنه , بهتره بگم توي همه جا , پس هيچ وقت فکر نکن که قوي تريني شايد يه طلسمي اختراع بشه که بتونه تو رو شکست بده , يه چيز مثل همون هفت طلسم مرگ خون آشاما , اين وظيفه ي تو هستش که راه هايي پيدا کني که اين هفت طلسم مرگ حتي نتونه روي تو اثري بکنه , حيف که من نمي تونم اين طلسمارو اجرا کنم وگرنه تا حالا چندين بار قوي تر کرده بودموشون . 
حالا فهميدم که چرا ولدمورت مي توانست به اين همه قدرت دست پيدا بکند , او يکي از بزرگترين جادوگراني بود که مي توانست طلسم هاي جديد اختراع بکند , مثلا همان طلسم محافظي که ايجاد کرده بود . 
رو به جمشيد کردم وگفتم : راستي اون طلسم محافظي که ولدمورت درست کرده بودو تو مي توني درست کني . 
جمشيد گفت : اولا تو نه و شما دوما فکر نکنم به اون قدرت که بتونه جلوي اون همه طلسم دووم بياره , اون طلسم خيلي جديد بود خودمم خيلي دوست دارم که بفهمم اون طلسم چي بود . 
گفتم : منم خيلي دوست دارم که خودم يه طلسم درست بکنم . 
جمشيد گفت : براي تو خيلي هم سخت نيست تو فقط بايد با ادغام کردن چند تا طلسم قدرتشو بيشتر بکني , شما خون آشاما با خوردن خون مي تونيد از مردن خودتون جلوگيري کنين ولي اگه من بخوام يه طلسم رو درست کنم بايد خيلي احتياط کنم که طلسم وارونه عمل نکنه يا به يه طلسم خود کشي تبديل نشه . 
گفتم : طلسم خود کشي ديگه چيه 
جمشيد گفت : طلسماي خود کشي قوي ترين طلسمايي هستن که وجود دارن , مثل هر هفتا طلسم مرگ خوناشاما , طلسم هفتم مرگ هم يکي از اوناست , اون يه خود کشيه , اگه يه جادوگر اين طلسمو اجرا کنه تمام وجودش از بدنش خارج ميشه , مي فهمي که چي مي گم 
گفتم : نه , به وجود آدم چه ربطي داره . 
جمشيد گفت : بعدا برات توضيح مي دم که چيه , فقط اينو بدون که يه چيزي مثل عمر خودته که خالي مي کني , طلسم هفتم مرگ خون آشاما طوري هست که تمام عمرمونو خارج مي کنه , قدرت عمر هم بقدري زياده که مي تونه جون خيلي ها رو بگيره , اينم که شما مي تونيد اين طلسم اجرا کنيدو زنده بمونيد به خاطر اينه که شما با خوردن خون دوباره عمر خودتونو پر مي کنيد 
گفتم : پس چرا يه خون آشام مي ميره . 
جمشيد گفت : گفتم يه چيز مثل عمر نه عمر واقعي , هيچکي نمي تونه عمر واقعي رو نا پايان بکنه . 
از حرف هاي جمشيد باز هم تعجب کردم , ولي هرچه بود من او را باور داشتم , مطمئن بودم که هرچه او مي گويد درست است . 
ياد پدر بزرگم افتادم سريع ازجمشيد پرسيدم : پدربزرگم کجاست 
جمشيد گفت : پدر بزرگت توي درمونگاه قصره , مي توني اونو اونجا پيدا کني 
سريع به درمانگاه قصر آپارات کردم , حتي وقت نکردم از جمشيد خداحافظي بکنم , در درمانگاه شروع به حرکت کردم , مي دانستم که بايد کدام يک از اتاق ها را بگردم , همان اتاقي که هميشه خودم در آنجا بستري مي شدم , در سالن شروع به دويدن کردم 
چيزي نکشيد که به در آن اتاق رسيدم , در را سريع باز کردم , بدون اينکه متوجه باشم که چه کسي در آنجا است داخل شدم , با اولين نگاه پدربزرگم را روي تخت ديدم , سرم هاي خون به او متصل شده بود , کنار تخت هم تئودور ايستاده بود و داشت پدر بزرگ را ويزيت مي کرد , تئودور به محض ديدن من تعظيمي کرد و گفت : کي تشريف اورديد جناب جاني 
گفتم : همين الان اومدم , پدر بزرگ چطورن 
تئودور گفت : متاسفا... 
با شنيدن اين کلمه دلم به يکباره خالي شد , نزديک بود فرياد بکشم که تئودور ادامه داد : تازه خوابيدن , به همين زودي هام بيدار نمي شن 
با شنيدن حرف هاي تئودورخيالم راحت شد , براي لحظاتي فکر کردم که اميد از دست رفته است , به سمت تخت پدر بزرگم رفتم و کنار او نشستم , خيلي خسته بودم , از صبح تا به حال خيلي سختي کشيده بودم , آن طلسم ها هم تمام قدرتم را تحليل داده بودند . 
تئودور وقتي به قيافه ي من نگاه کرد گفت : جناب جاني حداقل تا دو ساعت ديگه بيدار نمي شن , شما مي تونيد بريد استراحت کنين من خودم اينجا هستم . 
گفتم : فکر کردي واسه ي کي اينقدر زود اومدم اينجا , من همينجا مي مونم اگه اتفاقي افتاد صدات مي کنم . 
تئودور تعظيمي به من کرد و گفت : هرجور شما مايليد . 
سريع غيب شد , جايم را صاف کردم و به پدر بزرگم نگاه کردم , صورتش خيلي چين و چروک داشت , قيافه اش کاملا شکسته شده بود , خيلي لاغر هم ديده مي شد , اين پدر بزرگ با آن پدر بزرگي که من مي شناختم زمين تا آسمان فرق مي کرد , ناخوداگاه اشک در چشمانم حلقه زد , چشمانم را پاک کردم و به اطراف نگاهي کردم , اين اتاق مثل قديم بود , اين پدر بزرگ با آن پدر بزرگي که من مي شناختم زمين تا آسمان فرق مي کرد , ناخوداگاه اشک در چشمانم حلقه زد , چشمانم را پاک کردم و به اطراف نگاهي کردم , اين اتاق مثل قديم بود , همان ديوار هاي سرتاسر سفيد و پرده هاي سبز , کمد مخصوص لباس مريض , وسايل پزشکي ماگل ها و جادوگر ها , قفسه ي خون ها و .... 
دوباره به صورت پدربزرگم زل زدم , همينطور صورتش را نگاه ميکردم که سنگيني چشمهايم به من اجازه ي بيداري را ندادند 
گرمايي را روي صورتم احساس کردم , چشمانم را باز کردم , نمي دانستم چه مدتي بود که خوابيده بودم , گرمايي که روي صورتم احساس کردم دست پدر بزرگم بود , او به چشمان من زل زده بود و به من لبخند مي زد , سريع به خودم آمدم و گفتم : سلام حالتون خوبه 
پدر بزرگ لبخندي زد و گفت : فکر کردي به همين راحتي از شرم خلاص مي شي 
گفتم : از اين شوخيها با من نکنيد , احساس بدي بهم دست ميده . 
پدر بزرگ گفت : از اونطرف چه خبر , چه بلايي سر ولدمورت اومد 
گفتم : هيچي هر کار کرد که بتونه قدرت هري رو ازش بگيره نتونست , بعدشم که فرمانرواي دنياي اجنه اومد ولدمورتو بگيره در رفت 
پدربزرگ گفت : چي کار کرد 
گفتم : فرار کرد ,خودمم فکرشو نميکردم 
پدر بزرگ گفت : مگه ممکنه که بتونه فرار بکنه , از او دنيا تا حالا هيچکي نتونسته فرار کنه 
گفتم : خودفرمانروا هم تعجب کرده بودکه چطور تونسته بود فرار کنه ولي گفت که اگه تا چهار ساعت ديگه خودشو معرفي نکنه براي گرفتنش اقدام ميکنن . 
پدر بزرگ گفت : مي دوني اگه تا چهار ساعت بعد بر نگرده چي کارش مي کنن . 
گفتم : نمي دونم 
پدر بزرگ گفت : براي کشتنش ميان نه براي گرفتنش , ولدمورت الان ديگه به غير از ما دشمناي قوي تري پيدا مي کنه 
گفتم: خب همونطور که تونست فرار کنه و مارکوسو در اختيار بگيره , اونارم مي کشه . 
پدر بزرگ گفت : خب اونايي که ميان دنبالش از قدرتاي زيادي بر خوردارن , اونا طبق قوانين دنياي اجنه پيش فرمانرواي شياطين ميرن تا قدرتايي به اونا بده که خيلي راحت بتونن حساب ولدمورتو برسن 
گفتم : نه ... 
پدر بزرگ گفت: آره , تازه اونايي که انتخاب مي شن همشون سفير هستن , ديگه فکر کنم دونسته باشي که سفير ها چطور موجوداتي هستند بهتره بگم چطور جادوگرايي هستن , راستي سفير بي معرفت ما کجاست , اون چرا نيومده به ديدن من . 
گفتم : هري رو مي گين . 
پدر بزرگ با حرکت سر موافقت خودش را اعلام کرد , رو به او گفتم : اون توي اون دنيا موند . 
پدربزرگ گفت : چي کار کرد , واسه ي چي اونجا موند . 
گفتم : اون به خاطر من اونجا موند , آخه من مارکوس رو کله پا کردم , تازه دوتا از سربازاشم فرستادم اون دنيا . 
پدر بزرگ گفت : تو چي کار کردي 
گفتم : خب اول اون شروع کرد , اون بود که به سمت من طلسم هارو مي فرستاد , منم نتونستم وايستمو نگاهش کنم . 
پدر بزرگ گفت : باباي من توي ذهن تو داره خيلي فعاليت مي کنه , مواظب باش که به اون محتاج نشي , منظورم اينه که يه روزي بايد اونو به بچه خودت بدي پس مواظب باش که خيلي بهش متکي نشي . 
گفتم : من هرچي ازش مي پرسم جوابمو مي ده , تازه يکي دوبار هم خودش جون منو نجات داده , اگه من اونو از دست بدم ديگه نمي تونم زنده بمونم 
پدربزرگ گفت : خب همينو مي گم ديگه تو داري خيلي بهش پايبند مي شي . 
گفتم : شما خودت هم مي دونيد که من آخرين نفري هستم که اليور توي وجودش هستش 
پدر بزرگ گفت : اين دليل نمي شه که تو مراقب کارات نباشي , خب حالا هري رو کجا بردن , نکنه برده باشنش زندون شياطين . 
گفتم : نه اون حالش خوبه خوبه , اون پيش فرمانرواي دنياي اجنه س . 
پدر بزرگ گفت : پس کارمون سخت شد , پس فردا بايد بريم سراغ دايي ويليامتو ولدمورت , اونا هنوز دوئلو لغو نکردن . 
گفتم : من همين الان مي خوام حساب داييمو برسم , نمي تونم تا پس فردا صبر بکنم . 
پدر بزرگ گفت : عجله نکن به زودي بايد حسابشو برسيم , از همون اول بهت گفتم اين داييت نيست که مهمه , ما به خاطرولدمورته که براي اون روز اينهمه نقشه مي کشيم. 
گفتم : حال شما کي خوب ميشه, کي مرخص مي شين . 
پدر بزرگ گفت : اگه به اين تئودور باشه مي گه که بايد تا آخر عمرم اينجا بمونم , ولي به نظرخودم تا پس فردا مي تونم خوب بشمو با شما بيام . 
گفتم : نگفتيد که چطور شد که اين بلاسرتون اومد . 
پدر بزرگ گفت : وقتي که اون يادداشتو از هري گرفتم , همون يادداشتي که اونو دامبلدور از جاي اون هروکراس برداشته بودنو ميگم , ما رفته بوديم همونجا, ما فهميديم که اگر کسي اون آبي که توي اون ظرف اونجا بوده روبخوره خيلي زود مي ميره , از اونجام فهميديم که اگر کسي اين کارو کرده باشه حتما جسدش بايد لاي اون اينفري ها باشه , پس بايد مي رفتيم اونجا و همه ي اينفري ها رو يکي يکي مي کشتيم تا مطمئن بشيم که لاي اونا هستش يا نه , اولش خوب شروع کرده بوديم ولي... 
من در مورد آنجا که پدر بزرگ مي گفت چيزي نمي دانستم به خاطر همين گفتم: من هيچي در مورد جاي اون هروکراسي که شما مي گيد نمي دونم . 
پدر بزرگ آنجا را برايم تشريح کرد وچگونگي عملکرد هري و دامبلدور را به من گفت, فهميدم که چرا دامبلدور خودش را فدا کرده بود , پدر بزرگ گفت که اسنيپ هنوز از ماست و مي شود به او اطمينان کرد , هري هم اين را مي داند ولي نمي خواست باور کند که اسنيپ به دستور خود دامبلدور اين کار را کرده بود , پدر بزرگ همراه با سه دوستش يا بهتر است بگويم همراه با دو دوستش و معلم خويش به آنجا رفته بودند که تحقيق بکنند و ببينند واقعا اين اتفاق افتاده است يا نه , آخر , آن مخفف اسم , اسم يکي از دوستان آنها بوده که مدتها بوده از او خبري نداشتند , آنها مي دانستند که اگر در آنجا بوده بايد جسد او را همراه با هروکراس اصلي در آنجا پيدا مي کردند , آنها در آنجا جسد او را پيدا کرده بودند ولي به محض اينکه اين کار را کرده بودند همه جا برايشان تيره و تار شده بود , آنها ديگر نتوانسته بودند از آنجا فرار کنند , تمام اينفري ها قدرت هاي خارق العاده اي پيدا کرده بودند , تازه چندين اژدها هم به سراغشان آمده بودند , خلاصه بزرگ خاندان گاست ها خودش را فدا کرده بوده تا آنها بيشتر زنده بمانند , آنها با اينهمه قدرت باز هم از آن اينفري ها شکست خورده بودند , به محض اينکه اينفري ها قدرت هاي جديد پيدا کرده بودند آنها هم قدرت جادويي خودشان را از دست داده بودند يعني ديگر نتوانسته بودند جادو بکنند ,حتي کاهن اعظم هم نتوانسته بود که جادو بکند , آنها بر اثر اينکه زياد در آن مکان مانده بودند قدرت جادويي خودشان را از دست داده بودند , اين جمشيد بوده که در آخرين لحظات به کمک آنها آمده آنها را نجات داده بود , ولدمورت درست بلايي که امروز بر سر من آورده بود را بر سر پدر بزرگ و همراهانش در آورده بود , من هم امروز نمي توانستم در برابر ولدمورت جادويي بکنم , خلاصه وقتي پدر بزرگم جسد همان دوستشان را پيدا کرده بود روي سينه ي او اسم ولدمورت را کنده کاري کرده بودند , همراه با تکه کاغذي که محتواي ان نشان مي داده ولدمورت از کارهاي آنها باخبر شده است و او را براي عبرت آنجا گذاشته است . 
من هم در مورد آن گردنبد طلايي که ولدمورت بر گردنش انداخته بود براي پدر بزرگم گفتم , گفتم که اليور توانسته بوده که ذهن ولدمورت را بخواند , پدر بزرگم گفت که اين ولدمورت به مراتب خطرناک تر از هکتور است . 
آن بعد از ظهر را با پدر بزرگم گذراندم و به حرف هاي او گوش دادم , او هم به حرف هاي من گوش مي داد , من تمام ماجراتي که اين چند روزه برسرم آمده بود را برايش تعريف کردم . 
تقريبا ساعت شش بعد از ظهر بود که صداي در آمد 
پدر بزرگ گفت : بفرماييد . 
درباز شد , رون , هرميون همراه با برادران ويزلي و پسر عمو هايم از در داخل شدند , رون به محض اينکه مرا ديد گفت : سلام کي اومدي , هري کو 
گفتم : هري مونده , اون يکمي کار داشت خودش زود مياد . 
با شنيدن حرف من شادابي آنها بلکل فروکش کرد و به انسان هاي ناراحتي تبديل شدند , به سمت آنها رفتم و با انها دست دادم و احوال پرسي کردم , استقبال خوبي از من نشد ولي مارتين و الکس مثل هميشه با من مثل برادرشان رفتار کردند و به گرمي از من احوال پرسي کردند , من آنها را درک مي کردم , آنها امروز منتظر هري بودند نه منتظر من . 
رو به برادران ويزلي کردم و گفتم : حالا واسه ي چي اومدين اينجا , مي دونستين که من اينجام 
پدر بزرگم از پشت سر من گفت : دوستانت هر بعد از ظهر توي همين ساعت به ديدن من ميان , اينا لطف ميکننو به من سر مي زنن . 
رون گفت : اين وظيفه ي ماست . 
آنها شروع کردند مرا سوال پيچ کردن من هم تمام ماجرا رابراي آنها تعريف کردم , گفتم که هري به خاطر من حاضر شده که خونش بدهد , براي آنها اصلا تعجب بر انگيز نبود که هري اين کار را بکند , آنها همه هري را خوب مي شناختند و مي دانستند که هري دل پاک و ساده اي دارد , خيلي دلم مي خواست که موضوع فاميل بودن هري را با خودم بيان کنم ولي هيچ نگفتم 
همينطور که داشتم در مورد آنجا با آنها حرف مي زدم پدر بزرگ گفت : مثلا اينا اومدن ديدن من نه تو , تو مي توني توي اتاقت اونا رو ببيني , بزار ببينم اون طلسمايي که ديروز بهشون ياد دادم بلد شدن يا نه 
فهميدم که پدر بزرگم حتي در بستر بيماري هم از آموزش دادن دست نمي کشد , او هم انسان سخت کوشي بود و هميشه به فکر آموزش دادن بود درست مثل جمشيد , البته پدر بزرگم فقط به لژيون ها آموزش مي داد ولي حالا دارد به چند تازه کار آموزش مي دهد , ياد کاهن اعظم او که اينجا نبود پس هرميون اينجا چه مي کرد , مگر او نمي خواست که وقتي از اينجا برود هرميون و خوانواده اش را از اينجا ببرد , به هرميون اشاره کردم و گفتم : از کاهن اعظم چه خبر 
هرميون گفت : ايشون رفتن مدرسه رو آماده کنن , آخه قرار امسال زودتر کلاسا تشکيل بشه يعني يک ماه زودتر از هميشه , نمي دونم مي دوني يا نه امسال مدرسه دوبرابر همه ساله دانش آموز قبول کرده , از کشوراي مختلف ميان تا توي مدرسه اي که کاهن اعظم مديرشه درس بخونن , همه مي دونن که کاهن اعظم وقتي از جايي محافظت کنه مطمئن جاي دنياست تازه الان هاگزميد تقريبا داره به يه شهر تبديل ميشه , همه از دور و نزديک اومدن که اونجا زندگي کنن , از وقتي که ولدمورت به کتابخانه ي وزارت جادو حمله کرده همه فهميدن که اين ولدمورت باز هم به قدرت خودش دست پيدا کرده , جناب کاهن اعظم وزارت سحر و جادور رو هم محافظت مي کنن , تازه ازشون خواستن که وزير سحر و جادو بشن ولي ايشون قبول نکرده , ايشون هم مثل دامبلدور اصلا به پستو مقام اهميتي نمي دن , ايشون شايد نتونن مثل دامبلدور باشن ولي از هر کس ديگه اي که بگي مطمئن تر هستن . 
گفتم : حالا چرا يه ماه زودتر 
هرميون گفت :به خاطر اينکه درساي امسال خيلي سنگين تر شده , امسال مدرسه هاگوارتز بهترين جا براي کساني هستش که مي خوان جلوي ولدمورت بايستن. 
گفتم : حالا فکر مي کني که مدرسه دوبرابر پر ميشه , منظورم اينه که کسي هم جرات مي کنه که بياد به اون مدرسه . 
هرميون گفت : اول همه مثل تو فکر مي کردن ولي وقتي که کاهن اعظم اسم معلماي جديد مدرسه رو اعلام کردو درساي جديدو اعلام کرد همه نظرشون عوض شد , فکر کنم تو يکي از معلماي جديدو مي شناسي , خيلي خوبم ميشناسي . 
گفتم : جناب جمشيدو مي گي . 
هرميون گفت : درسته هيچکسي اونو نميشناسه ولي اگه بدونن که ايشون کي هستنو چه درسي رو مي دن مطمئن باش که مدرسه چهار برابر پر ميشه . 
گفتم : مگه ايشون چه چيزي رو درس مي دن 
هرميون گفت : درس ساختن طلسم 
گفتم : چي چي 
هرميون گفت : اين اولين باري هستش که توي دنيا اين درس رو علني مي دن , وقتي که اسم درسي رو که ايشون انتخاب کردن توي روزنامه زده شده بود خونه ي کاهن اعظم پر شده بود از نامه هاي مختلف , خيليا با اينکه سنشون از چهل سال هم مي گذشت مي خواستن که اين کلاسارو بگذرونن. 
گفتم : يعني ما امسال چهل ساله هم توي کلاسامون داريم 
هرميون گفت : نه که نداريم ما بالاتر از بيستو هفت سال رو توي مدرسه ثبت نام نمي کنيم 
گفتم : مگه تو هم ثبت نام مي کني که خودتم قاطي مي کني 
جرج گفت : پس چي فکر کردي هرميون هم يکي از اوناست که ثبت نام مي کنن , هرميون اول اسم فردو جرجو نوشت . 
گفتم : باريکلا هرميون . 
هرميون گفت : ولي ازشون قول گرفتم که شلوغ نکنن . 
گفتم: اونام حتما گوش کردن ديگه 
فرد که تا حالا حرفي نزده بود چشمکي به من زد و گفت : اهو يواش تر , ما قول داديم که امسال کار خلافي نکنيم . 
گفتم : راستي اينهمه دانش آموزو امسال کجا جا مي دين 
هرميون گفت : اول مي خواستيم توي يکي از حرماي کاهن اعظم جاشون بديم ولي وقتي که پدر بزرگتون لطف کردنو کمک کردن که مدرسه رو بزرگ کنيم اين مشکل هم رفع شد . 
گفتم : يعني مدرسه رو بزرگ تر کرديد 
پدر بزرگ گفت : از بيرون اصلا معلوم نيست که مدرسه تغييري کرده ولي وقتي که بري توش مي بيني که دوبرابر بزرگترش کرديم, اينقدر بزرگش کرديم که مي تونن چهار برابر قبل توش دانش آموز جا بدن , حالا اگه ساکت بشين مي خوام ببينم اين جرج بلاخره تونست اون کاري که ديشب نتونست انجام بده تونست بکنه يا نه . 
حدود يک ساعتي را آنجا نشستم و تماشا کردم که آنها طلسم هاي مختلف را در حضور پدر بزرگم انجام مي دادند و مورد تشويق يا ايراد گيري پدر بزرگم قرار مي گرفتند , البته پدربزرگ بيشتر ايراد مي گرفت تا تشويق بکند , تنها کسي که در ميان آنها تشويق مي شد هرميون بود , حتي مارتين هم نمي توانست به خوبي هرميون از پس طلسم هاي مختلف بر بيايد . 
من هم تمام وقت به جمشيد و کلاس هاي او فکر مي کردم , خيلي دلم مي خواست که طلسمي قوي ايجاد کنم , اگر مي توانستم طلسم محافظي به قدرت طلسم محافظي که ولدمورت درست کرده بود را درست بکنم خيلي خوشحال مي شدم . 
آن شب به ديدن همه ي کساني که در قصر بودن رفتم , همه ي آنها در سالن غذا خوري منتظر هري بودند ولي وقتي من را بدون هري ديدند همگي ناراحتي خودشان نشان دادند , انگار تمام اين قصر همگي لحظه شماري مي کردند که هري برگردد . 
بعد از صرف غذا دوباره به پدر بزرگم سر زدم , او تقريبا مي توانست راه برود , جا هاي زخم هنوز روي بدنش بودند , وقتي در مورد زخم هاي پدربزرگم از تئودور سوال کردم گفت که پدر بزرگم را در استخر خون اژدها فرو کرده بودند ولي با اين حال هم ايشون خوب نشده بودند , جمشيد بوده که توانسته بود با طلسمي او را از آن حالت در بياورد , سري هم به بزرگ خاندان فانتوم ها زدم , او هنوزبيهوش بود , تئودور گفت که تا دو سه روز ديگر حتما به هوش مي آيد . 
آن شب را در اتاق خودم گذراندم و به اتفاقي که قرار بود پس فردا در مقابل ولدمورت برايمان بيافتد فکر کردم. 

صبح روز بعد را هم به ديدن پسر عمو هايم رفتم و صبح را با آنها گذراندم , آنها سخت مشغول تمرين کردن طلسم هايي که ديشب پدر بزرگم به آنها ياد داده بود بودند . 
علت اينکه باقي بچه ها به ما نپيوسته بودند هم اين بود که رقابت شديدي ميان آنها وجود داشت , آنها هم در حال تمرين کردن طلسم ها بودند , تنها کسي از بچه ها که مشغول نبود جيني بود , مارتين گفت که از وقتي که هري رفته او از اتاقش بيرون نيامده , چند باري به بهانه هاي مختلف او را از اتاق بيرون کشيده بودند ولي هر بار بدتر از قبل به اتاقش مي رفته . 
فهميدم که جمشيد در مورد چه چيزي صحبت مي کرد , بعد از ظهر آن روز را همراه با فرد,جرج و هرميون به سراغ جيني رفتيم و با او در مورد هري صحبت کرديم , من به او اطمينان خاطر دادم که هري سالم است ولي به عللي نمي تواند براي تو نامه بفرستد , آخر او در ان بعد از دنيا بود وهيچ کبوتري نمي توانست از آن بعد به اين بعد بيايد . 
همين که داشتم صحبت مي کردم ارتباط ذهني من با پدر بزرگم بر قرار شد , او گفت : امشب سر ساعت هفتو نيم بيا تالار جلسات منم ميام , دلم نمي خواد دير کني 
ارتباط سريع قطع شد , ساعتم را نگاه کردم تقريبا ساعت داشت هفت مي شد , پدر بزرگم آن حالش چرا مي خواست در تالار جلسات مرا ببيند , به محظ اينکه به اين مطلب فکر کردم ياد قرار فردا بعد از ظهر افتادم , من بايد آماده مي شدم , چند وقتي بود که به سرو وضعم نمي رسيدم , بايد سريع تر به اتاقم مي رفتم تا آماده بشوم , اين اولين جلسه اي بود که من بعد از پادشاه شدنم برقرار مي کردم , شايد فردا دوباره به قدرت مي رسيدم و پادشاه مي شدم 
سريع به اتاقم رفتم و آماده شدم , بهترين لباس ميهماني خودم را انتخاب کردم و به سمت تالار جلسات حرکت کردم همين که به تالار اصلي قصر رسيدم جلوي در آرش را ديدم که ايستاده است , براي او دست تکان دادم , او هم لبخندي زد 
من سريع خودم را به او رساندم و به گرمي با او احوال پرسي کردم و از احوال هري جويا شدم . 
آرش گفت : خب يکمي آروم باش , امشب در مورد چيز مهمي جلسه داريم , جديد ترين اطلاعات رو هم از هري بهت مي رسونم , اينجا که نميشه بايد بري تو بعد . 
در را باز کردم و به آرش تعارف کردم که بيايد تو 
آرش گفت : منتظر جناب جمشيد هستم , تا ايشون نيان من نميام تو برو تو 
نمي توانستم صبر بکنم خيلي دلم مي خواست که ببينم امشب چه کساني آمده اند , همين که خواستم بروم داخل آرش گفت : راستي اين لباس خيلي بهت مياد 
گفتم :قابل شما رو نداره 
آرش گفت : برو تو تا دير نشده همه منتظر تو هستن , مثلا قرار از فردا پادشاه بشي . 
گفتم : اينا همش حرفه , هيچکي دلش نمي خواد که من پادشاه بشم , خيلي دلم مي خواد که قدرتو به پدربزرگم برگردونم . 
آرش گفت : شوخي مي کني . 
گفتم : نه مگه مرض دارم در مورد چيز به اين مهمي شوخي کنم . 
آرش گفت : اين که کاري نداره , وسط جمع بلند شو بگو که نمي خواي فردا پادشاه بشي و مي خواي قدرتو به پدر بزرگت برگردوني , اينم به عنوان يه دستور بهش مي گي . 

گفتم : پدر بزرگ قبول نمي کنه 
آرش گفت : مجبور مي شه که قبول کنه , يعني وقتي که تو بگي مجبور مي شه که قبول کنه , تو مثلا فرمانرواي خون آشاما هستي و همه بايد به حرفات گوش کنن . 
خيلي خوشحال شدم , شايد با اين حربه مي توانستم چند وقتي را راحت باشم و از قيد پادشاه شدن خلاص بشوم , اصلا دلم نمي خواست که در اين سن به اين کمي مجبور بشوم اين پست به اين بالايي را قبول بکنم , همان شواليه بودن برايم کافي بود . 
از در داخل شدم , تالار تقريبا خالي بود , پدر بزرگم را نديدم , يعني او رابا نگاه اول نديدم چون او روي صندلي من نشسته بود, از اين حرکت او بسيار ناراحت شدم , او به اين راحتي خودش را کنار کشيده بود , او فکر نکرده بود که من به هيچ وجه در حضور او در جاي او نمي نشينم . 
کاهن اعظم هم روبروي او نشسته بود , دو شخص ميان سال هم کنار کاهن اعظم نشسته بودند , با نگاه اول فهميدم که خون آشام هستند , ديگر کسي در اين تالارنبود . 
سريع به سمت پدر بزرگم رفتم و سلام دادم, او از جايش بلند شد و گفت : سلام پسرم از امروز جاي من و تو عوض ميشه . 
گفتم : مگه گردن منو بزني که اين کارو بکنم . 
خواستم که همين الان موضوع برکناري خودم را مطرح کنم ولي زود پشيمان شدم , خواستم که در حضور جمشيد اين موضوع را بيان کنم , هر چه باشد او مي توانست بهتر از من پدر بزرگ را راضي بکند 
با زحمت زياد پدر بزرگ را راضي کردم که به جاي خودش برگردد و در آنجا بنشيند , اول قبول نمي کرد ولي با اسرار من مجبور شد که قبول بکند , انگار فهميده بود که برايش نقشه کشيده ام 
به ان دو نفري که کنار کاهن اعظم نشسته بودند سلام کردم , آنها هر دو از جايشان بلند شدند و تعظيمي به من کردند 
بعد از معرفي فهميدم که آنها پسران بزرگان خاندان هاي گاست و فانتوم هستند , آنها آمده بودند که در کنار ما فردا با ولدمورت درگير بشوند , آنها هم مانند پدرانشان به تخت و تاج ما بليد ها پايبند بودند , لحظه شماري مي کردم که جناب جمشيد بيايد 
در باز شد و جناب جمشيد همراه با ارش و برادرانش از در داخل شدند , همگي به احترام جناب جمشيد از جايمان بلند شديم , بعد از احوال پرسي همگي نشستيم , جمشيد و دوستانش کنار من نشستند . 
پدر بزرگ گلويش را صاف کرد که چيزي بگويد ولي قبل از آنکه بتواند حرفي بزند گفتم : اول از همه مي خوام چيزي رو مطرح بکنم 
همه ي نگاه ها به سمت من برگشت , همه با تعجب به من نگاه مي کردند و منتظر بودند که ببيند من در مورد چه چيزي مي خواستم صحبت بکنم . 
کمي من من کنان گفتم : مي خواستم ... مي خواستم به عنوان پادشاه خون آشاما دستوري رو به پدر بزرگم بدم 
تمام ابرو هابالارفت , تنها کسي که با آرامش مرا نگاه مي کرد آرش بود , حتي جمشيد هم از اين حرکت من خوشش نيامده بود . 
صدايم را صاف کردم و ادامه دادم : مي خواستم به ايشون دستور بدم که پست پادشاهي رو قبول بکنن . 
پدر بزرگ با تعجب فراوان به من زل زد , همه ي حضار با هم پچ پچ مي کردند تا اينکه کاهن اعظم گفت : مي دونستم که اين حرفو مي زني ولي نه به اين زودي , تازه حالا که تو پادشاه نيستي پادشاه خون آشاما يه کس ديگس که شما بايد فردا به عنوان يک خواستار عنوان پادشاهي با لژيون هاي ايشون درگير بشين , همونطور که خودتون هم مي دونيد پدر بزرگتون نمي تونن با اين حالشون با ويليام درگير بشن , حالا وقت اين حرفا نيست بايد سريع تر به موضوع اصلي برسيم که اونم مبارزه فردا ظهره 
پدر بزرگ صدايش را صاف کرد و گفت : خب بهتره که همه نقشه هاشونو رو کنن تا به يه نتيجه برسيم . 
هر کسي نظري مي داد , بهترين نظر نظر کاهن اعظم بود که مي گفت بايد هرکسي با گروهش از يک طرف واردبشود , قرار در همان هاگزميد بود , قرار شد که همگي بهترين ياران خودشان را بياورند , پسر بزرگ خاندان گاست ها خيلي از مرگ پدرش ناراحت بود به خاطر همين مي خواست که با تمام قوا به آنجا حمله بکنند ولي بعد از صحبت کردن با جمشيد راضي شد که فقط با تعداد محدودي که حدودا ده الي پانزده نفر بيشتر نمي شدند به آنجا بيايند , قرار شد که اول من و پدر بزرگم به آنجا برويم , کاهن اعظم هم طلسمي را روي آن مکان بگذارد که جلوي فرار تمام کساني که در آن مکان بودند را بگيرند , گروه گاست ها از پشت سر بيايند و گروه فانتوم ها از سمت راست , جمشيد و يارانش هم از سمت چپ بيايند , با اين روش راه فرار را بر همگي مي بستيم , طوري که خبر رسيده بود ولدمورت به هر صورت که بشود فردا در مبارزه شرکت ميکند , اين خبر را اسنيپ به ما داده بود , او هم بسيار مشتاق بود که فردا ولدمورت را خواهيم کشت , امشب هم قرار شد که کاهن اعظم به محل مبارزه برود و طلسم هاي خودش را روي آنجا بگذارد , آرش هم همين امشب به ايران برود و بهترين ياران جمشيد را با خود همراه سازد , پدر بزرگ هم چندي از دوستان قديمي خودش را صدا کند , ولي هيچ کاري امشب به من محول نشد , از اين قضيه کمي ناراحت شدم ولي پيش خودم احدبستم که فردا جلوي ولدمورت کم نياورم 
بعد از اينکه نقشه يمان کامل شد به بررسي علل شرکت کردن ولدمورت در مبارزه ي فردا شب پرداختيم , هيچ کس مطمئن نبودکه ولدمورت براي چه چيزي فردا مي خواهد در مبارزه ي ما شرکت کند , کاهن اعظم مي گفت که شايد به خاطر کشتن من و پدر بزرگ به آنجا مي آيد , چون ولدمورت به يک قدرت مثل قدرت خون آشامان نياز شديد داشت , نظر کاهن اعظم کمي منطقي بود ولي کمي هم دور از فکر بود , آخر ولدمورت مطمئن بود که ما با دنياي اجنه در ارتباط هستيم و حتما آنها با ما همراه مي شوند تا او را پيدا کنند پس اين مبارزه موقعيت مناسبي براي از بين بردن من و پدر بزرگم نبود , نظر جناب جمشيد هم اين بود که ولدمورت مي خواهد دوباره به هري دست پيدا کند و قدرت او را از او بگيرد , جناب جمشيد مطلبي را هم مي خواست بگويد که نگفت , او گفت که به احتمال زياد از قسد ولدمورت با خبر است ولي نمي تواند بگويد , هر چه اصرار کرديم جمشيد گفت بايد تا فردا ظهرصبر بکنيم , او فقط گفت که من و پدر بزرگم بايد بيشتر مواظب خودمان باشيم , پسران دو بزرگ خاندان ها هم نظر هايي دادند ولي منطقي نبودند آرش و برادرانش هم چيزي نگفتند , من هم هيچ حرفي نزدم و فقط گوش دادم. 
پدر بزرگ گفت : الان ساعت داره ده ميشه , بهتره که همگي بريم سر کارايي که گفتيم , زود برين که براي فردا آماده باشين , همتون مي تونيد از شومينه ي همينجا براي رفتن به جاهايي که مي خوايين استفاده بکنين . 
جمشيد بلند شد و گفت : خودت که مي دوني من مي تونم از همينجا آپارات کنم پس اگه اجازه مي ديد سريع تر برم که خيلي کار دارم , آرش تو هم زود باش تا دير نشده . 
جمشيد کمي مکث کرد و رو به کاهن اعظم گفت : ميشه بگيد که دقيقا چه کتابايي از کتابخونه ي وزارت جادو دزديده شده . کاهن اعظم گفت : دقيقا معلوم نيست , ولي هرچي هست چند تا کتاب نفيس بودن که دزديده شدن , البته کتاب هاي اسرار اجنه و چند تا از کتاباي خون آشامارو هم دزديدن . 
جمشيد گفت : ميشه يه اجازه نامه ازتون بگيرم , مي خوام برم اونجا مطمئن بشم که چه چيزايي رو دزديدن . 
گفتم : ببخشيد جناب جمشيد من يه نسخه از اسرار اجنه رو دارم . 
جمشيد خنديد و گفت : نه پسرم اون کتابي که تو داري فقط به خاطر هم اسم بودن با اون کتاب اصلي اينقدر گرونه , اون کتابي که دزديده شده حدودا هزارو پونصد صفحه هستش , توي اون کتاب چيزايي در مورد اجنه ها نوشتن که خيلي از اجنه هام نمي دونن. 
جمشيد کمي مکث کرد و رو به کاهن اعظم گفت : ديگه مطمئن شدم که دزدي کار ولدمورت هستش, راستي از کتابايي که دزديده شده نسخه هاي ديگه اي هم هست 
کاهن اعظم گفت : توي وزارت جادو از چند تاشون نسخه هايي هست ولي بعضي هاشون مثل همون اسرار اجنه توي اونجا نيست , ولي خودم يکي از اون کتابارو دارم , اگه مي خواي من نمونه ي همه ي کتابايي که از اونجا دزديده شده رو دارم ,الانم دست هرميونه مي خواي ازش بخوام که اونارو بهت بده . 
گل از گل جمشيد شکفت و با حرکت سر موافقت خودش را اعلام کرد و گفت : ممنون مي شم اگه اين کارو برام بکني , من يکي دو تا از اونا رو فقط احتياج دارم . 
کاهن اعظم رو به من کرد و گفت : جناب جاني اگه اشکالي نداره شما زحمتشو بکش 
جمشيد گفت : نه نمي خواد مزاحم جاني بشي من خودم ميرم ازشون مي گيرم . 
جمشيد رو به من کرد و پدر بزرگم را نشانم داد , پدر بزرگ داشت با ناراحتي تمام به من نگاه مي کرد 
جرقه هايي در ذهنم زده شده بود , چه چيز در ان کتاب ها بود که ولدمورت را به آنجا کشيده بود , وزارت جادو اگر هم مديريت خوبي نداشت ولي از امنيت بالايي بر خوردار بود , چرا بايد ولدمورت خودش را به اين خطر مي زد , برايم خيلي جالب شد که از آن کتاب ها سر در بياورم , به خاطر همين خواستم که از پدر بزرگم اجازه بگيرم و به سراغ هرميون بروم و از او در مورد اين مسائل سوال هايي بکنم . 
رو به پدر بزرگم کردم و گفتم : اگه اجازه مي ديد من کاري دارم که بايد انجام بدم . 
پدر بزرگ گفت : چرا باهات کاري دارم که بايد انجام بدي , پس بهتره که بموني 
پدر بزرگ تمام اين حرف هايش را با خشم گفته بود , با حرف هاي او حساب کار دستم آمد , بايد مي ماندم و حرف هاي او را گوش مي دادم , مطمئن بودم که مي خواهد در مورد حرفي که من اول جلسه زده بودم با من حرف بزند , مطمئنا او با اين لحن صحبتش نمي خواهد با من به مهرباني رفتار کند , در جايم نشستم و جايم را صاف کردم . 
همه يکي يکي مي رفتند , حتي جمشيد هم رفت , من در چشمان پدر بزرگ زل زده بودم و او را نگاه مي کردم که يک نفر دستش را روي شانه ي من گذاشت , فکر کردم بايد مارتين باشد ولي وقتي برگشتم آرش را ديدم که دستش را روي شانه ي من گذاشته است , او خم شد و در گوش من گفت : برات متاسفام اين نظر من بود که اون حرفو بزني , اگه مشکلي هست مي خواي به پدر بزرگت بگم که من بهت گفتم . 
گفتم : نه نمي خواد خودم يجور از پسش بر ميام 
مهران و مهرداد هم به من سلام کردند , آنها هم مرا با حالت ترحم نگاه مي کردند , آنها طوري مرا نگاه مي کردند که انگار قرار است مرا دار بزنند , به خاطرهمين رو به آنها گفتم : مگه چيه پدر بزرگمه ديگه , هزار بار از اين بدترشم گذروندم اين که چيزي نيست . 
مهران لبخندي زد و گفت : پس موفق باشي . 
او جلو آمد و دست آرش را گرفت , مهرداد هم همين کار را کرد و هر سه ي آنها به يکباره غيب شدند حالا من و پدر بزرگ مانده بوديم , پدر بزرگ دو دستش را به هم نزديک کرده بود و سر انگشتانش را به هم چسپانده بود و مرا نگاه مي کرد , او منتظر بود که من حرفي بزنم 
او هر کاري مي کرد نمي توانست مرا راضي بکند که از حرفي که زدم برگردم , به خاطر همين گفتم : من .... من به خاطر خودم اين حرفارو زدم , من نمي تونستم اين کاره به اين مهمي رو انجام بدم . 
پدر بزرگ گفت : حداقل مي تونستي قبل از اينکه توي جمع بيان کني با خودم حرف مي زدي , شايد قبول مي کردم. 
گفتم : من مطمئن بودم که شما قبول نمي کرديد . 
پدربزرگ گفت : تو منو توي بد مخمصه اي انداختي , مي دوني که من به همين تازگي از شر اين پست رها شده بودم تو نمي دوني چه مقام مزخرفي هستش . 
گفتم : هر چي باشه من امسال مي خوام به مدرسه ي هاگوارتزبرم , به خاطر همينم نمي تونم از عهده ي اين مقام بر بيام , فکرشو بکنين يه پادشاهي که به کلاس بره . 
پدر بزرگ گفت : اون مشکل حل شدس , امسال خود جمشيد به مدرسه ميره , توهم مطمئن باش که هرچيزي که توي اون مدرسه بهت ياد ميدنو بلدي 
گفتم : نه که بلد نيستم , مثلا همين کلاسي که جناب جمشيد گذاشتنو بلد نيستم 
پدربزرگ گفت : بازم اشتباه کردي , پدرم خودش يکي از کسايي بود که توي اين رشته حرف اولو مي زد , خود من هم به اندازه ي کافي از اين حرفه سر رشته دارم , پس نمي خواد که به اون مدرسه بري . 
گفتم : يعني جناب اليور هم طلسم هاي مختلفي رو درست کردن 
پدر بزرگ گفت : آره اونم به حالت خيلي حرفه اي و پيش رفته , اين حرفه احتياج به کار خلاقيت , فکر و وقت زياد داره 
گفتم : من همه ي اين چيزايي که شما مي گينو دارم , هم وقت زياد و هم علاقه 
پدر بزرگ سري به حالت تاسف تکان داد و گفت : تو فکر کردي که همه دنياي خون آشاما منتظرن تو بياييو پادشاهشون بشي , اين افتخار بزرگيه که پادشاه اين جامعه باشي . 
گفتم : من هنوز خيلي جوون تر از اين حرفام که بخوام پادشاه بشم , تازه تا وقتي که شما هستيد من چطور مي تونم امور اين همه خون آشامو به دست بگيرم . 
پدر بزرگ گفت : اين که ديدي من قدرتو به تو دادم فقط به خاطر اين بود که مي خواستم جلوي ويليامو ولدمورت کم نياري , خودت که مي دوني منظورم چيه 
گفتم : نه نمي فهمم. 
پدر بزرگ گفت : منظورم اليور هستش ,من اليور دادم به تو تا بتوني راحت از پس ويليام بر بياي , حالا اگه من دوباره پادشاه بشم بايد اليورو ازت پس بگيرم مي فهمي , اين جزء قانوناي ماست. 
گفتم : چي بايد جناب اليورو به شما برگردونم . 
پدربزرگ گفت : اين يه قانونه که اليور گذاشته , ولي هر قانوني روکه نبايد انجام داد . 
آهي کشيدم و گفتم : ممنون از اينکه اين حرفو زدين 
پدر بزرگ گفت : من بيشتر به خاطر خودم اين کارو مي کنم , آخه با پدرم رابطه ي خوبي ندارم , تازه اينو بهش بگو که از قانوني که گذاشته سر پيچي کردم . 
خنديدم و گفتم : باشه, ميشه يکي از اون طلسمايي که اليور ساخته رو بهم بگين 
پدر بزرگ گفت : نه نمي تونم , پدرم طلسمايي که ساخته بود رو به هيچکي ياد نمي داد , نه اينکه فکر کني از حسوديش ياد نمي داد نه او به خاطر اين طلسماشو به هيچکي ياد نمي داد چون که خيلي خطر ناک بودن , تو هم اگه همه ي اون خوني رو که توي طبقه ي دوازدهم ديدي رو بخوري همه ي اون طلسمارو بلد مي شي , اينطور که من مي دونم پدرم هر هفت طلسم مرگو خيلي قوي تر کرده تازه از طلسم هفتم چيزي ساخته که هيچکي نمي تونه جلوش وايسته , پدرم اونقدر پيش رفت کرده بوده که فکر مي کنم اگه آخر عمرش دوباره هکتور مي يومد سراغش خيلي سريع از بين مي رفت . 
گفتم : يعني بعد از مرگ هکتور هم جناب اليور از ياد گرفتن دست بر نداشتن . 
پدر بزرگ گفت : نه پدرم هيچ وقت از کتابخوندن و يادگرفتن خسته نمي شدن. 
گفتم : شما چي کار کرديد , شما توي اين حرفه به کجا رسيديد 
پدر بزرگ گفت : من اين کارو خيلي سريع ول کردم 
گفتم :شما چرا اين کارو ول کرديد ؟؟ 
پدر بزرگم گفت : همش به خاطر يه اتفاق بود , من هم مثل پدرم شروع کرده بودم به ساختن انواع طلسم هاي خطرناک , آخه همه ي جادوگراي بزرگ دنيا براي خودشون طلسم هاي مختلفي درست مي کنن , ولي خون آشاما يه چيز بالا تر اونا بودنو هستن , برتريت ما نسبت به جادوگرا اينه که اگه يه طلسم به طلسم خودکشي تبديل بشه بايد خيلي قوي باشه که بتونه جون يه خون اشامو ازش بگيره , منم داشتم يه طلسم خيلي قويي يو تمرين مي کردم که به يه طلسم خودکشي تبديل شد , طلسم خيلي قوي تر از اوني بود که بشه جلوشو گرفت , خلاصه يه نفر هميشه يواشکي وايميستاد تا از طلسماي من کپي برداري بکنه. 
خيلي تعجب کردم فکر کردم که پدر بزرگ با آن طلسم جان آن شخص را ناخواسته گرفته است به خاطر همين گفتم : مرد... 
پدر بزرگ گفت : نه , ولي اون وقتي رفته بودو طلسم منو پيش خودش اجرا کرده بود با اينکه يه خون آشام بليد بود باز هم مرد , از اون به بعد ديگه دلم راضي نمي شه که طلسمي رو اختراع کنم , اگه تو هم خواستي از اين طلسما درست بکني مطمئن شو که کسي نمي فهمه تو داري چي کار مي کني , تازه فکر نکنم تو احتياج به اختراع طلسم پيدا کني , تو خيلي قوي هستيو به زودي صاحب تموم قدرت اليور هم مي شي , چون در هر صورت تو امسال با هکتور روبرو مي شي و مجبور مي شي که اون خونو بخوري , تازه به غير از اون خون چيزاي ديگه اي هم هستش که اليور برات گذاشته . 
پدر بزرگ صندلي خودش را عقب کشيد و از روي آن بلند شد , کمي مکث کرد و گفت : خب من بايد به ديدن چند تا از دوستام برم تا اونارم بيارم , راستي تو مي توني فردا با شمشير خود اليور به جنگ ويليام بياي 
وقتي اين حرف را شنيدم انگار آسمان و زمين را به من داده اند , من حاضر بودم تمام عمرم را بدهم تا فقط بتوانم با آن شمشير يک مبارزه ي کوچک بکنم , ولي اگر من از ان استفاده بکنم پدر بزرگ چه مي کرد , به خاطر همين گفتم : اون مال شماست و شما بايد با اون فردا بياي به مبارزه , ولي اگه اجازه مي دين من امشب اونو بردارمو يکمي تميزش کنم . 
پدر بزرگ گفت : اون يکي از چيزايي هستش که وقتي فرمانروا مي شي به تو منتقل ميشه منم قدرتو به تو دادم پس اون شمشير مال تو هستش 
گفتم : من باشمشير خودم راحترم , فردا شما با اون شمشير بياين , شما بهتر مي تونيد از اون شمشير استفاده بکنين . 
پدربزرگ لبخندي زد و گفت : هر طور دوست داري , اون شمشير به نظر من با ارزش ترين چيزيه که توي خونواده ي ما وجود داره , اگه خواستي بايد جلوي در ورودي طبقه ي دوازدهم ظاهر بشي بعد بري تو . 
گفتم : چشم همين الان ميرم با من کار نداري 
منتظر نشدم تا پدر بزرگ حرفش را تمام بکند , نمي توانستم حتي يک دقيقه هم تحمل بکنم , به سرعت به طبقه ي دوازدهم جلوي در ورودي آپارات کردم , سريع دستم را به سمت در گرفتم , در شروع به درخشيدن کرد و به يکباره باز شد , وقتي از در داخل شدم , حس عجيبي به من دست داد , بله من دوباره مجذوب آن خوني که در شيشه بود شده بودم , آن خون مرا به سمت خود مي کشيد , چشم هايم ناخوداگاه به سمت آن خون پيچيد و به آن خيره شد , در يک لحظه دوباره ياد شمشير افتادم , مثل برق گرفته ها از جايم پريدم و به سمت شمشير دويدم , در راه نزديک بود ميزي که وسط اتاق بود را واژگون کنم ولي به هر سختي اي بود توانستم خودم را به شمشير برسانم , شمشير را از دست آن مجسمه برداشتم و به آن خيره شدم , شمشير به يکباره شروع به درخشيدن کرد , احساس لذت بخشي تمام وجودم را پر کرد درست مثل وقتي که به حالت نماد خانوادگي خودم در مي آمدم شده بودم , خيلي لذت بخش بود ,نوشته هاي روي شمشير شروع به درخشيدن کردند , اليور بليد , نوشته اي بود که داشت روي شمشير نمايان مي شد , نوشته به صورتي مي درخشيد که همه را مجذوب مي کرد , احساس گرماي لذت بخشي از سمت شمشير احساس مي کردم که از دستم به سمت بالا مي آمد , دستم را به تيغه ي شمشير کشيدم , نوشته کامل شده بود , دوباره حاله ي آتش روي شمشير ايجاد شد , اين حاله ي آتش به صورتي بود که داشت شمشير را محو ميکرد ,کاش هري اينجا بود و شمشير را مي ديد ,شمشير را در هوا تکاني دادم , با اينکه شمشير را آرام حرکت مي دادم ولي صداي شکستن هوا را در مقابل شمشير مي شنيدم , مي خواستم قدرت شمشير را امتحان کنم ولي نمي توانستم , شايد اين شمشير تمام اين اتاق را به يکباره از بين ببرد ,حدود دو يا سه دقيقه اي با شمشير کار کردم و سرعت آن را امتحان کردم, ياد موضوعي که مي خواستم از هرميون بپرسم افتادم براي همين خاطر به جلوي در اتاق هرميون آپارات کردم . 
در زدم , چيزي نکشيد که صداي هرميون گفت : بفرماييد . 
در را باز کردم , هرميون همراه با رون , فرد و جرج در آنجا بودند, از ديدن آنها در اتاق تعجب کردم و رو به آنها گفتم : چي شده همه اينجا جمع شدن 
هرميون گفت : سلام جاني هممون جم شديم ببينيم چطور ميشه جيني رو از اتاقش بکشيم بيرون . 
گفتم : قصه ي اونو نخورين , هري همين امروزو فردا مياد اونم حالش مياد سر جاش 
فرد گفت : اين جيني ديگه شورشو در اورده , نمي دونم اين هري چي داره که اينقدر بهش وابسته شده . 
هرميون گفت : همين هري الان يه ارباب اجنس , مطمئن باش اون الان يکي از قوي ترين هاي روي زمين شده . 
گفتم : مگه نمي دونيد هري يه سفير شده 
هرميون گفت : سفير , چطور تونست مگه قرار نبود که يه ارباب اجنه بشه 
قضيه ي هري و جريان آن نشان طلايي و روبروي ما با ولدمورت را براي آنها تعريف کردم , تا آخر صحبت هاي من آنها حتي يک کلمه هم حرف نزدند. 
به محض اينکه صحبت هايم تمام شد هرميون گفت : خب نمي دونم چي بگم , اين ولدمورت چه کارا که نمي کنه , حالا اون داشت واقعا قدرت هري رو ازش مي گرفت . 
گفتم : اين حرفارو ول کن , بگو ببينم کدوم يکي از کتابا رو به جمشيد دادي 
هرميون گفت : کدوم کتابا 
گفتم : همون کتابايي که از کاهن اعظم گرفتي 
هرميون گفت : آهان اون کتابارو مي گي , جناب جمشيد دو تا از کتابارو برداشتن , يکيشون اسمش اسرار اجنه و اون يکي قدرت خون آشاما بود اگه درست اسمشو گفته باشم . 
گفتم : تو اون کتابايي که به جمشيد دادي رو خوب خوندي 
هرميون گفت : اره , خط به خط هر دوتاشونو خوندم ولي چيزي توش پيدا نکردم که ببينم چرا اونا رو از کتابخونه ي وزارت جادو دزديدن . 
گفتم : باقي کتابارو بده ببينم . 
کتاب ها را برداشتم , پنج کتاب قطور ديگر باقي مانده بودند , يکي از کتاب ها قدرت خون بود , ديگري قدرت هاي سفير ها بود , ديگري تاريخ خون آشامان بود , کتاب بعدي نامش سرگذشت قوي ترين جادوگران جهان بود نام کتاب آخر هم روي آن بزرگ نوشته شده بود گلرونت ها اين نام را هرگز نشنيده بودم . 
آن کتاب را برداشتم و نگاه کردم , اين کتاب بسيار قديمي بود , هرميون گفت : اين کتاب در مورد موجوداتي هستش که پدرشون يه خون آشامه و مادرشون يه ارباب اجنه . 
گفتم : گلرونت ها .... من يکي از اونا رو مي شناسم . 
هرميون گفت : هيچکدوم از اونا زنده نيستن , اوناخيلي زود خودشونو از بين مي برن , اونا با قدرت زياد باعث مرگ خودشون مي شن 
گفتم : هکتور ... هکتور يکي از اوناست نمي دونم مي دوني يا نه . 
هرميون گفت : نه .... 
جرج گفت : بابا يکمي خودموني حرف بزنيد ببينم , اين گلرمنت چيه 
هرميون گفت : گلرمنت نه و گلرونت اونا موجوداي خيلي قويي هستن , اونا وقتي به دنيا ميان که يه خون آشامو يه ارباب اجنه با هم ازدواج کنن , قوي ترين حالت اونا اينه که پدر خونواده خون آشام باشه و مادر يه ارباب اجنه 
هرميون يک توضيح کلي نسبت به گلرونت ها داد , اطلاعات او خيلي بيشتر از من بود , او حتي مي دانست که آنها چند سال عمر مي کنند و چه قيافه اي دارند , ازهمه مهمتر موجود درون آنها بود , هميشه از قوي ترين موجوداتي که روي زمين وجود داشتند مي بود , قدرت تحليل طلسم ها بالا بود , قدرت طلسم هاي آنها هم بيش از اندازه زياد بود , درکل آنها موجوداتي ازقبل ساخته بودند , آنها بدون هيچ زحمتي به قدرتي زياد دست پيدا کرده اند . 
حالا معلوم شد که حداقل ولدمورت براي چه به آنجا دستبرد زده است , حتما ولدمورت مي خواسته در مورد هکتور بيشتر بداند و او را مورد تجزيه و تحليل قرار دهد , حالا ولدمورت براي چه مي خواست قدرت هري را از آن خودش بکند ؟ ولدمورت کسي مانند هکتور را داشت که به مراتب از هري قوي تر و قدرتمند تر بود . 
رو به بقيه کردم و گفتم : ولدمورت هکتورو داره پس چرا مي خواست قدرت هري رو ازش بگيره , نمي دونم ولدمورت مي خواست چي کار کنه يا اين سفير ها چه قدرتي دارن که هکتور نداره . 
هرميون گفت : قدرت گلرونت ها به قدري زياده که فکر نکنم سفيرها قدرتي بيشتر از گلرونت ها داشته باشن 
گفتم : نه اشتباه نکن , سفير ها قدرتايي دارن که خودشون هم نمي دونن , اينو بايد از فرمانرواي اجنه بپرسيم اونبهتر مي دونه که سفير ها چه قدرتي دارن که گلرونت ها ندارن . 
هرميون گفت : مگه تو اونو ديدي 
گفتم : آره تازه بعد از مرحله ي سوم اون يه هديه به من داد که فکر نکنم تا به حال به کسي داده باشه 
جرج گفت : بده ببينم چيه , زود باش 
گفتم : اون به درد تو نمي خوره 
فرد گفت: پس به درد کي مي خوره 
دستم را در جيبم کردم و آن اجازه نامه را از جيبم در اوردم و به آنها نشان دادم , هرميون گفت : اين چيه 
فرد گفت : اين يه تيکه کاغذ به چه درد مي خوره 
گفتم : تا نخونديش چيزي نگو 
جرج به سمت من آمد و سريع کاغذ را از دست من قاپيد و شروع کرد به خواند 
جرج : اجازه نامه 
جناب جاني بليد شما مي توانيد با اين کاغذ به هر نقطه از اين سرزمين که خواستيد سفر کنيد و يک همراه نيز با خودتان بياوريد ..... 
جرج گفت : اين يعني چي 
هرميون گفت : يعني تو مي توني هر وقت که دلت خواست به دنياي اجنه ها بريو يه نفرم با خودت ببري 
گفتم : خب آره , به ما نمياد که از اين چيزا داشته باشيم 
جرج گفت : خب همين الان بريم . 
گفتم : الان نميشه , تازه براي اولين باري که خودم به اون دنيا آپارات کردم اتاقم به کلي از بين رفت 
هرميون گفت : آره من از جناب جمشيد در مورد اتفاقي که براي اتاق تو افتاده بود زياد سوال کردم , ايشون گفتن که هيچ موجودي به اين راحتي نمي تونه براي اولين بار به اون دنيا بره , اول نگران شما شده بود ولي وقتي فهميده بود که شما توي اون دنيا هستين خيالش راحت شده . 
به رون نگاه کردم از وقتي که به اتاق آمده بودم حتي يک کلمه هم با من حرف نزده بود , او سعي مي کرد درچشمان من نگاه نکند , انگار که با من قهر است . 
رو به او کردم و گفتم : سلام رون حالت چطوره , چرا تحويل نمي گيري 
جرج رو به من کرد و گفت : اون تو رو مقصر مي دونه که هري توي اون دنيا گير افتاده 
گفتم : خب که چي , رفيق يعني همين اون به خاطر رفاقتش با من بود که توي اون دنيا موند 
رون رو به من کرد و با حالت پرخاش گونه اي گفت : پس تو اينجا چي کار مي کني , اگه اون به خاطر تو اونجا مونده پس تو اينجا چي کار مي کني 
گفتم : اين به خودم مربوط ميشه که چي کار بايد بکنم چي کار نبايد بکنم . 
رون گفت : حيفِ هري ,که به خاطر تو توي اون دنيا موند 
او به سمت در حرکت کرد , قدمهايش را محکم بر زمين مي کوبيد و حرکت مي کرد . 
اين حرکت او خيلي به من بر خورد او مي توانست از من آرام تر سوال کند و جواب بگيرد و من هم آرام جواب او را بدهم , به خاطر همين فرياد زدم : تو چي کارشي , وکيل وصيش 
جرج گفت : بس کنيد ,مگه بچه شديد 
فرد گفت : رون راست ميگه مگه تو باهاش نبودي پس چرا ولش کردي اومدي . 
گفتم : زندگيه حدود ده ميليون خون آشام فردا به من بستگي داره , من به خاطر اونا اومدم , مي فهمين , خير سرم من پادشاه اين بدبختا هستم , اگه فردا جلوي داييمو نگريم پدر همه ي خون آشامارو در مياره . 
رون محکم در را باز کرد و از در خارج شد , در را هم محکم کوبيد و رفت . 
رو به هرميون گفتم : اين چرا اين کارارو مي کنه 
هرميون گفت : فقط به خاطر خواهرشه , اون توي فشاره 
خواستم که موضوع صحبت را عوض کنم به خاطر همين گفتم : اونو ول کنيد اينو بچسپيد 
شمشير گودريک را از زير رديم بيرون کشيدم و به آنها نشان دادم 
ادامه دادم : اينو ببينيد , اين آخر شمشيراي دنياست . 
تيغه ي شمشير داشت نمايان مي شد , نوشته هاي آن هم داشت روي آن معلوم مي شد , چشمان فرد و جرج روي نوشته ها قفل شده بود ,هرميون داشت کلمات را هجي مي کرد , ا .. ليو... ر .... بل...يد . 
هرميون گفت : اين همون شمشير افسانه اي هستش , هموني که گودريک لنگشو داره . 
گفتم : لنگه ي اينو نداره ولي برادر اينو داره , چطور بگم شمشير گودريک به شکل شمشيراي شما جادوگرا ساخته شده , اين شمشيرم به شکل شمشير هاي خون آشاما , ولي از نظر کارکرد يکي هستن , شمشير گودريک خيلي لاغرو کوچيکه ولي اينو ببينيد 
شمشيري که من در دست داشتم تيغه ي کلفتي و هيکل بزرگي داشت 
ادامه دادم: اين الان مال منه , به نظر من اين بهترين چيزي هستش که از اجدادم بهم رسيده . 
جرج گفت: مي شه بهش دست بزنم 
گفتم : صبر کن کامل بشه , اون وقت مي توني بهش دست بزني 
به شمشير نگاه کردم , حاله ي آتش داشت تمام شمشير را فرا مي گرفت , دوباره احساس قدرت تمام وجودم را پر کرد. 
وقتي حاله ي آتش دور تا دور شمشير را گرفت جرج يک قدم عقب گذاشت و گفت : مواظب باش دستتو نسوزونه 
هرميون گفت : اين آتيش نيست اين اندازه ي قدرتو نشون مي ده , هرچي قدرت طرف بيشتر بشه اين حاله ي آتيش پر رنگ تر مي شه
گفتم : اين که چيزي نيست مي خواي يه کاريش بکنم مثل يه شعله ي آتيش بزرگ در بياد 
خودمم به اين حرفي که مي زدم اعتقاد نداشتم , نمي دانستم وقتي به شکل موجود درونم تبديل بشوم مثل شمشير خودم آتشش چند برابر مي شود يا نه , ولي دلم را به دريا زدم و اين حرف را زدم . 
فرد گفت : با طلسم اين کارو مي کني 
هرميون گفت : اين کارو با شمشير خون آشاما نمي شه کرد , روي اونا هيچ طلسمي به همين راحتي اجرا نميشه , اونم اين شمشير که فقط يدونه همتا داره , اين شمشيرو جد جاني با گودريک با هم ساختن , حدود يه سال وقت شبانه روزي باعث شده که بتونن اين شمشيرو درست بکنن. 
جرج گفت : پس يالا نشونمون بده چقدر قدرت داري 
فرد گفت : اصلا مي خوايين من يه چوبو دوبرابر اين شمشير آتيش بزنم , تازه کاريش مي کنم که اصلا دستو نسوزونه. 
هرميون اخمي به فرد کرد و به من گفت : حالا چطور مي خواي قدرتتو بيشتر کني با خون 
گفتم : نه احتياجي به خون نيست , من خودم اين قدرتو از خودم بيرون مي کشم . 
به شکل موجود درونم در آمدم , براي يک لحظه هر سه ي آنها چند قدمي از من دور شدند , به شمشير نگاه کردم , شمشير مانند يک شعله افکن کار مي کرد , آتش نسبتا بزرگي روي شمشير را گرفته بود , آتش روي شمشير فقط به رنگ سبز بود , اين حالت شمشير را خيلي قشنگ رده بود , احساس گرماي بسيار لذت بخشي از شمشير به من منتقل مي شد , نمي خواستم از اين حالت در بيايم ولي با هجوم آوردن افکار خطرناک به ذهنم سريع به حالت اولم در آمدم , فرد دهانش کاملا باز مانده بود و مرا نگاه مي کرد , جرج هم دسته کمي از او نداشت ولي هرميون داشت با حالت تفکر به من نگاه مي کرد . 
جرج تکاني خورد و گفت : پسر اين شمشير چقدر مي ارزه 
خنديدم و گفتم: خيلي زياد از هر چيزي که بگي با ارزش تره , اين خودش به تنهايي يه لشکره , تازه لشکر اينقدر به آدم وفادار نمي مونه , اين بقير از يه وسيله براي جنگ يه محافظ خوب هم هستش که کارايي هاي زيادي داره . 

آن شب را با آنها در مورد شمشير و چگونگي کار اين شمشير حرف زديم , آنها مرا تشويق کردند که با اين شمشير يک طلسم انجام بدهم , با اينکه خودمم خيلي دلم مي خواست که اين کار را بکنم ولي از ترس اينکه بلايي بر سر آنها بيايد از اين کار سرفه نظر کردم 
آن شب بعد از تميز کردن و برق انداختن شمشير اليور به رختخوابم رفتم و در رختخوابِ خودم, به علت دزدي کتابها و قدرت ولدمورت فکر کردم , چرا ولدمورت اينهمه قدرت را نياز داشت , او همين الان هم خيلي قدرت داشت . 

با صداي در از خواب بيدار شدم , چشم هايم را باز کردم و به ساعت بالاي سرم نگاه کردم , ساعت هنوز پنج و نيم نشده بود که مرا از خواب بيدار کرده بودند , دوباره صداي در آمد اينبار باصداي گرفته گفتم : بفرماييد. 
در باز شد و پدر بزرگم از در داخل شد و به سمت من آمد , وقتي او را ديدم سريع از جايم بلند شدم و به سمت او رفتم , پدر بزرگم لبخند زنان گفت : خب آماده اي پسرم 
گفتم : مگه نگفتين که ساعت مبارزه دم ظهره 
پدر بزرگ گفت : خب آره , نمي خواي که يه دوري توي قصر بزنيمو کمي حرف بزنيم . 
به سمت شمشير رفتم و آن را برداشتم , بعد از نگاه کردن به آن , آن را به پدر بزرگم دادم و گفتم : خوب خوب تميزش کردم 
پدر بزرگ گفت : شمشيرتو برداشتي 
گفتم : درس اول شواليگي , شمشيرتو هيچوقت از خودت دور نکن . 
پدر پزرگ گفت : آفرين پس بزن بريم 
هردو به سمت در خروجي حرکت کرديم , پدر بزرگ دست مرا گرفت , در سالن شروع به حرکت کرديم که پدر بزرگ گفت : مي خواستم يه چيزي رو بهت بگم , راستشو بخواي خيلي وقته که مي خوام بهت بگم ولي فرصتش پيش نيومده 
گفتم : چي شده , کسي بلايي سرش اومده . 
پدر بزرگ گفت : نه ... فقط ... فقط مي خواستم بگم که هري با ما فاميل نزديکه , يعني چي بگم , اون پسر عمه ي منه , نمي دونم چطور بايد بگم 
خواستم بگويم که مي دانم از اين قضيه خبردار هستم ولي به يکباره يادم آمد که به هري قول داده ام که چيزي در اين مورد به کسي نگويم . 
پدر بزرگ ادامه داد : هري بچه ي, عمه ي, منه , آخه گودريک با خواهر اليور ازدواج کرده , به خاطر همين هري با ما فاميل ميشه , به خاطر همين هم هستش که هري مي تونه شمشيراي خون آشامارو دستش بگيره , تازه اون ميتونه خون هم بخوره . 
پدر بزرگ در مورد هري برايم گفت , من همه ي اين چيزها را مي دانستم ولي به روي خودم نمي آوردم و فقط خودم را طوري نشان مي دادم که فکر بکند من از هيچ چيز با خبر نيستم . 
پدر بزرگ گفت : حالا از اينکه هري با تو فاميل هستش چه احساسي داري 
گفتم : من به شخصه افتخار مي کنم که هري از فاميلاي ماست . 
پدر بزرگ گفت : آخه اون يه دورگه هستش , به خاطر همين نميشه به کسي بگم که اون از ماست , چند باري مي خواستم توي جم به همه اعلام کنم که اون کيه , ولي هر بار به يه علتي منصرف شدم
اينم متن فصل دهم 

اسمش مرگ ولدمورت هستش 
پدر بزرگ دست مرا گرفت و به طبقه ي دوازدهم آپارات کرد , درست جلوي در ظاهر شديم , دستش را به طرف در گرفت و در بازشد , وارد شديم , آن روز از صبح تا ساعت دوازده در مورد خانواده خودمان با هم حرف ميزديم ، بيشتر پدر بزرگ از خاطرات خودش برايم مي گفت , آلبوم عکسي را به من نشان داد , در آن عکس هايي از دوران خيلي قديم بود , عکس ها خيلي قديمي بودند , بعضي از آنها كاملا خراب شده بودند , پدر بزرگ گفت که مادر و پدر اليور اصلا با ازدواج گودريک و خواهر اليور موافق نبودند ولي با اين حال باز هم آنها با هم عروسي کرده بودند , تنها کسي هم که با اين ازدواج موافق بود خود اليور بود , اليور و گودريک دوستان خوبي براي هم بودند به خاطر همين اليور راضي شده بوده که گودريک با خواهرش ازدواج كند . 
چند سالي از آن قضيه نگذشته بود كه جريان هكتور پيش آمد ، بعد از فرار خانواده ي ما ، با خيانتي که يکي از دوستان اليور در حقش کرد , هكتور جاي خانواده ي آنها را پيدا کرد و پدر, مادر و خواهرش را کشت . 
وقتي اليور و برادرش ادوارد اين صحنه را ديدند ، گودريك آنجا نبود ، ديگر كسي جلو دار اين دو برادر نبود ، آنها براي انتقام گرفتن از هكتور خود را آماده مي كردند و آنقدر عصباني شده بودند كه در خوردن خون اژدها بسيار زياده روي كردند ، طوري كه هر دو حدود بيست الي سي ليتر خون اژدها خوردند و قدرت آنها به قدري زياد شده بود كه نتوانستند جلوي خود را بگيرند ، وقتي هكتور آنها را با اين حالت ديده بود ، از سالازار اسليترين كمك خواست تا به كمك او بيايد ، هكتور با آن همه قدرتي كه داشت باز هم از سالازار اسليترين كمك خواسته بود ، به هر حال ادوارد و اليور هر دو با هكتور درگير شده بودند كه سالازار خودش را مي رساند ، سالازار با طلسم هايي كه تا به حال كسي نديده بود آن دو را زخمي كرد و باز هم اين گودريك بود كه به داد آنها رسيد ، گودريك كه تازه از قضيه ي مرگ همسرش مطلع شده بود خودش را به اليور و ادوارد رساند ، حتي او هم در آن زمان نمي توانست با سالازار اسليترين مقابله كند ، ولي با اين حال آن دو را نجات داده بود ، جريان اينكه چطور گودريك توانسته بود ادوارد و اليور را نجات دهد ، هيچ كس به جز خودش، هكتور و سالازار نمي داند ، به هر صورت گورديك توانسته بود ادوارد و اليور را از چنگ آن دو نجات دهد ، اليور و ادوارد در آن مبارزه به قدري از هفت طلسم مرگ استفاده كرده بودند كه تا دو ماه مانند ديوانه ها شده بودند ، گودريك و چند تن از دوستان و خانواده ي بليد فقط به آنها مي رسيدند . 
پدر بزرگ ديگر ادامه نداد ، هرچه از او خواستم تا باقي حرف هايش را ادامه دهد قبول نكرد ، داستان برايم خيلي جالب شده بود ، ولي پدر بزرگ مي گفت كه بايد آماده بشوند تا به جنگ با ولدمورت بروند . 
نفهميدم كه منظور پدر بزرگ از آماده شدن چه بود ولي به هر حال بلند شدم و با او به سمت انتهاي اتاق حركت كردم ، اين را هم نفهميدم كه چرا پدر بزرگ امروز صبح را پيش من آمده بود تا اين چيز ها را به من بگويد چرا قبلا اين حرف ها و خاطرات را برايم نگفته بود ، من مدتهاي زيادي در كنار او بودم و هميشه با من خشك و مقرراتي رفتار مي كرد چه شده بود كه اين چند وقت انقدر مهربان شده بود . 
به انتهاي اتاق رسيديم ، يك عكس بزرگ از اليور روي ديوار آنجا بود ، تا آن موقع هيچ وقت به اين عكس توجه نكرده بودم ، عكسي از صورت اليور بود كه هيچ تكاني نمي خورد ، اين عكس برايم جالب بود چون اصلا تكان نمي خورد ، پدر بزرگ به عكس نگاه كرد و به چشمان اليور خيره شد ، چيزي نكشيد كه چشمان اليور مانند دو چراغ روشن شدند ، ديوار لرزيد و آرام آرام كنار رفت ، همينطور كه ديوار كنار مي رفت ، بوي خون تمام اتاق را فرا مي گرفت ، پشت ديوار فقط سياهي بود و سياهي ، هيچ چيز ديده نمي شد ، ديوار به كلي كنار رفت و يك راه ورود جلوي من و پدر بزرگم باز شد ، پدر بزرگ به سمت ورودي حركت كرد و به محض اينكه پايش از ورودي گذشت وارد دالاني شديم كه مشعل هايش با حركت پدربزرگ به سمت جلو روشن مي شدند و بوي خون هم رفته رفته بيشتر مي شد ، با تمام شدن دالان به يك فضاي باز رسيديم كه درست نمي دانستم تالار بود يا اتاق ، با روشن تر شدن مشعل ها فهميدم كه در يك تالار هستيم ، ديوارهاي كاشي شده تالار باعث شده بود كه نور مشعل ها منعكس شوند و تقريبا تمام تالار نمايان شود . وقتي رو به رويم را نگاه كردم استخري را ديدم و تصور كردم در يك استخر سر پوشيده هستم ، ولي الان چه وقت شنا كردن بود ؟ ، اصلا نمي دانستم كه منظور پدر بزرگم چيست و چرا مرا به اينجا آورده ، وقتي نور كاملا سطح استخر را فرا گرفت ، واقعا تعجب كردم ، به جاي آب ، درون استخر خون بود كه موج مي زد ، آن هم خون تازه ، نمي دانم اين همه خون تازه از كجا آمده بود و چرا در اين استخر جمع شده بود . 
خون ، خون اژدها بود ، يا چيزي شبيه آن ، بقدري غليظ بود كه اصلا نمي شد كف استخر را ديد ، نور ديگر تمام تالار را به خوبي روشن كرده بود و استخر و تمام چيز هائي كه در تالار بود نمايان شد ، روي ديوارها عكس هاي زيادي نقاشي شده بود ، اژدهاهاي مختلف ، اشباح و موجوداتي كه تا به حال نديده بودم . 
همينطور مات و مبهوت به استخر خون نگاه مي كردم كه پدر بزرگ با سرفه اي حواس مرا به خود جلب كرد . 
او را نگاه كردم ، گفتم : اينجا كجاست ؟ 
پدر بزرگ لبخندي زد و در حالي كه با نگاهي عاقل اندر سفيه مرا برانداز مي كرد گفت : اينجا كه مي بيني استخر خون بليد هاست ، البته اين خون را پدرم درست كرده ، يعني همون جد تو و فقط هم اون مي تونسته يه همچين خوني درست كنه و اينها نقاشي هاي موجوداتي هستند كه خونشان درون اين استخر ريخته شده ، وقتي پدربزرگ اين حرفها را مي زد به نقاشي هائي كه روي ديوارهاي تالار كشيده شده بود اشاره مي كرد . سپس ادامه داد ، البته با تركيبي كه هيچكس بجز خودش ازش خبر نداره ، وقتي كه به اين استخر وارد مي شي اگه بليد نباشي ، در جا مي ميري ، تازه همه ي بليد ها تحمل اين همه قدرت رو ندارن ، اگه مي خواي اين خون بلائي سرت نياره بايد بدن قويي داشته باشي . 
گفتم : يعني اين خونو جناب اليور درست كردن ، عجيبه كه اينقدر تازه ست . 
پدر بزرگ گفت : به خاطر همينه كه مي گم فقط پدرم طرز تهيه شو بلده ، اون براي هر ليتر از اين خون زحمت كشيده ، اينو بدون كه هيچ جاي ديگه دنيا نمي توني اينجور خوني رو پيدا كني ! 
گفتم : حالا اين خون به جز قدرت چيز ديگه اي هم به من مي ده ؟ 
پدر بزرگ گفت : خون مقدس ترين مايع براي ما خون آشاماست و هم باعث قوي شدن ما مي شه و هم براي بهبوديمان به كار مي ره و خاصيت ديگه اي نداره ، خون درون اين استخر تنها يه برتري نسبت به خون هاي ديگه داره و اون هم اينه كه ، لازم نيست اين خونو بخوري ، فقط كافيه خودتو بندازي توش ، هرچه قدر هم كه از اين خون توي بدنت جمع بشه ضرري برات نداره ، يعني اينكه نه عوارضي داره و نه از حالت عادي خودت خارج مي شي ، تو با استفاده از اين خون فقط احساس قدرت مي كني ، ديگه فكر هاي شيطوني به سرت نمي زنه ، الان هم كه مي بيني تا حالا به اين خون دست نزدم به خاطر اينكه براي روز مبادا نگهش داشتم ، يادت باشه ارزش اين خون از اوني كه تصورش رو مي كني بيشتره ، بعد از من اين خون به تو تعلق مي گيره پس هدرش نده و براي آيندگانمون نگهش دار، چون فكر نكنم حتي اگه راه ساختنشو رو هم بلد باشي بتوني مثل اين خونو درست كني ، آخه خيلي از موجوداتي كه از خونشون استفاده شده الان ديگه وجود ندارنو نسلشون منقرض شده . 
پدر بزرگ كمي مكث كرد و بعد ادامه داد ، اين تازه يكي از چيزهائيه كه اليور براي ما گذاشته و من پيداش كردم ، قرار بود تا وقتي كسي از خون اصلي نخوره نتونه به اينجور جاها راه پيدا كنه ، اگه خوني كه تو قفسه ي اصلي هست بخوري ، طبقه ي دوازدهم به همون حالت قديمش بر مي گرده ، يعني به يك طبقه ي بزرگ تبديل مي شه كه خيلي چيزاي بدردبخور توش هست ، پدرم حدود بيست سي سال فقط براي اين طبقه وقت گذاشته ، پس اولين كاري كه بعد از خوردن اون خون مي كني اينه كه اين طبقه رو خيلي خوب مي گرديو همه ي چيزاي مهمشو پيدا كني . 
گفتم : چرا الان اينارو به من مي گين ؟ 
پدر بزرگ گفت : آخه شايد من امروز بميرمو ديگه نتونم اين حرفارو بهت بزنم ، حالا ميريم تو استخر تا براي مبارزه آماده بشيم ، ساعت دوازده و نيم قراره همگي جلوي رستوران سه دسته جارو همديگرو ببينيم . 
گفتم : كجا ؟ 
پدر بزرگ گفت : جلوي يكي از كافه هايي كه تو هاگزميده ، مگه يادت رفته ؟ ما بايد اونجا با ولدمورت درگير بشيم ، سه دسته جارو هم دويست سيصد متري با اونجا فاصله داره . 
گفتم : حالا بايد لباسامونو در بياريم ؟ 
پدر بزرگ گفت : بچه جون فكر كردي خون به اين مهمي به لباسات ماليده ميشه ، اين خون طوريه كه فقط از راه پوست ، جذب بدن مي شه و جذب چيزه ديگه اي نمي شه ، حالا برو توي استخر تا دير نشده . 
غم بزرگي دلم را فرا گرفت ، پدر بزرگم حال خوبي نداشت ، من بايد كاري مي كردم كه پدر بزرگم كمتر در اين مبارزه اذيت شود ، به خودم قول دادم كه به هيچ وجه از پدر بزرگم جدا نشوم و چهار چشمي مواظب او باشم . 
هر دو با هم به سمت استخر حركت كرديم ، وقتي به لبه ي استخر رسيدم ، بوي خون آن هم با شدت زياد مرا احاطه كرد ، از بوي خون معلوم بود كه قدرت زيادي در آن نهفته است ، پدر بزرگ بدون اينكه حتي يك لحظه هم صبر كند وارد استخر شد و تا گردن در خون فرو رفت ، با دستانش خون را بر سرش مي ريخت و در موهايش تكاني مي داد ، موهاي سفيد رنگش به طور عجيبي مي درخشيد ، چين و چروك هاي گردنش هم معلوم شدند . 
ديگر نتوانستم تحمل كنم ، به سمت استخر حركت كردم و خود را در آن انداختم ، به محض اينكه وارد استخر شدم گرماي لذت بخشي تمام وجودم را فرا گرفت ، اين احساس بسيار لذت بخش تر از آني بود كه بتوانم وصفش كنم ، احساس كردم كه خون از منافذ بدنم داخل مي شوند ، قدرت را به وضوح درون خودم احساس كردم ، قدم هايم را بسيار محكم بر مي داشتم و به راحتي مي توانستم در اين خون آن همه به اين غليظي حركت كنم ، دلم مي خواست ساعت ها در اين استخر بمانم ولي با صداي پدر بزرگ به خودم آمدم او مي گفت : جاني زود باش بايد بريم . 
دور و اطرافم را نگاه كردم ، اثري از پدر بزرگ نبود ، صداي پدر بزرگ بار ديگر آمد ولي اينبار از پشت سرم ، سريع به پشت سرم برگشتم وپدر بزرگ را خارج از استخر ديدم كه به من نگاه مي كرد . 
براي يك لحظه به پاهايم فشاري آوردم ، اينبار مثل اينكه در هوا رها شوم از داخل استخر به بيرون پرتاب شدم و خيلي راحت كنار پدر بزرگ فرود آمدم ، پدر بزرگ رو به من كرد و گفت : مي بينم كه خيلي زود متوجه شدي كه چه قدرت زيادي بهت دست داده . 
از اين حركت خودم تعجب كرده بودم ، اصولا پرش هاي بلندي مي زدم ولي اين پرش با پرش هاي ديگر فرق مي كرد ، من از داخل استخر آن هم به اين راحتي پريده بودم ، بهتر است بگويم پرواز كرده بودم ، دست هايم را به لباس هايم كشيدم ، اثري از خيسي در آنها نبود ، همينطور لباس هايم را وارسي مي كردم كه پدر بزرگ گفت : نمي خواي بريم . 
گفتم : آخه ... آخه ... 
پدر بزرگ دستش را بالا آورد و شمشير اليور در دستانش ظاهر شد ، زيبايي و قدرت اين شمشير مرا شيفته ي خود كرده بود ، پدر بزرگ گفت : بهتره شمشيرتو بكني توي اين استخر تا مخزن خونش پر بشه ، زود باش تا دير نشده . 
شمشيرم را كشيدم و بدون اينكه به آن توجهي كنم به سمت استخر رفتم و آن را در استخر فرو كردم ، پدر بزرگ هم همين كار را كرد و بعد به سمت من آمد و دست مرا گرفت و گفت : آماده اي پسر ؟! 
زبانم بند آمده بود ، هنوز به پرشي كه زده بودم فكر مي كردم ، با تكان هاي پدر بزرگم به خودم آمدم و پدر بزرگ را نگاه كردم .. 
پدر بزرگ گفت : حواست كجاست پسر ؟، كجايي ؟ 
گفتم : اون پرشي كه زدم ، من ... 
پدر بزرگ نگذاشت كه حرفم را تمام كنم ، او فقط انگشتش را روي لبهاي من گذاشت وگفت : بريم وقتي برگشتيم برات توضيح مي دم ، الان همگي مي رسن اونجا . ، راستي اينو بدون كه تو فقط منو به شكل خودم مي بيني ، من الان شبيه مارتين شدم ، پسر عموتو مي گم ، پس نگران اين نباش كه منو بشناسن . 
اصلا ياد پدر بزرگم نبودم ، مثلا او مرده بود و نبايد كسي او را مي شناخت ، معلوم بود كه از قبل تمام جوانب اين مبارزه را بررسي كرده بودند ، سريع ساعتم را نگاه كردم ، ساعت دوازده و بيست دقيقه بود ، ساعت هم با ما مسابقه گذاشته بود ، انگار ساعت هم براي مبارزه ي بين ما و ولدمورت لحظه شماري مي كرد ، احساس زمختي زيادي در پوستم مي كردم ، دستم را روي دست ديگرم كه در دست پدر بزرگ بود كشيدم ، پوست دستم بيش از اندازه كلفت شده بود ، صداي پدر بزرگ را شنيدم كه گفت : محكم وايستا . 
ما داشتيم آپارات مي كرديم ولي اصلا احساس نمي كردم كه از روي زمين جدا شده ام ، شايد به خاطر اين حالم بود كه نمي فهميدم چه كار مي كنم . 
طولي نكشيد كه همه چيز به حالت عادي برگشت ، ما در كوچه اي نا هموار بوديم ، در اين كوچه مغازه هايي وجود داشت ، رفت و آمدها نسبت به اين مكان زياد بود ، سريع فهميدم كه اينجا همان هاگزميد است و ما در همينجا با همديگر ملاقات داريم ، درست روبروي ما كافه اي بود كه روي درش نوشته بود سه دسته جارو . 
پدر بزرگ با دستش آنجا را نشان داد و شروع كرد به حركت ، پدر بزرگ از صبح خيلي بهتر راه مي رفت ، معلوم بود كه خون استخر حسابي حالش رو جا آورده ، ولي باز هم كمي مي لنگيد ، من هم به دنبالش راه افتادم ، احساسي به من مي گفت كه اينجا خطر ناك است به همين خاطر دستم را زير ردايم كردم و دسته ي شمشيرم را لمس كردم ، اين كار به من قوت قلب مي داد ، اين شمشير محافظ خوبي براي من بود ، افرادي كه در كوچه در حال حركت بودند چپ چپ مرا نگاه مي كردند ، براي لحظه اي چيزي را كه ديدم باور نكردم ، موجودي بدتركيب چند متر جلوتر از من بين زمين و هوا معلق بود ، بيشتر شبيه انساني بود که در هوا معلق بود و دست و ÷اهايش زير شنلش مخفي شده بود , از اين دور چيزي از او نمي شد ديد , سريع خودم را به پدر بزرگ رساندم ، با انگشتم آن موجود را نشان دادم و گفتم : اون ديگه چيه ؟ 
پدر بزرگ گفت : اوني كه مي بيني يه موتر مور هستش . 
گفتم: چي چي ، موتر مور ديگه چيه . 
پدر بزرگ گفت : اونا يه جور موجود شيطاني هستن ، اونارو وزارت جادو استخدام كرده و انداخته توي خيابونا ، قدرت شناختشون خيلي بالاست ، يعني اگه يه نفر با معجون هزار كاره خودشو به كس ديگه اي تبديل كنه مي فهمن ، اونا خيلي قوي تر از ديوونه سازا هستن . 
گفتم : يعني چه كار مي كنن ؟ 
پدر بزرگ گفت : غير از اينكه شاديو اميدو ازت مي گيرن مي تونن به راحتي قدرت جادوگر بودن رو هم ازت بگيرن ، ولي ذره ذره ، اونا از قدرتاي جادويي ما استفاده مي كنن ، الان زندان آزكابان انقدر وحشتناك شده كه كسي نمي تونه حتي فكرشو بكنه كه بندازنش اون تو ، نمي دوني كه چه قدر وحشتناكه كه يكي از اونا بخواد قدرت جادوييتو ازت بگيره . 
پدر بزرگ خنديد و ادامه داد : ولي فكر كنم اگه بخوان قدرت تو رو ازت بگيرن تقريبا يه ده سالي بايد زحمت بكشن ، تازه اگه تو يكي مثل اليورو توي وجود خودت نداشته باشي . 
از اين حرف ها نمي دانستم بايد بترسم يا متعجب بشم ، درك اين موضوع برايم خيلي سخت بود كه يك موجود بتواند قدرت جادويي را كه ذاتا در وجود يك جادوگر هست از او بگيرد. 
پدر بزرگ در كافه را هل داد و گفت : اول تو برو تو بعد من ميام تو ، بايد برم ببينم كه دوستامون كجان . 
با حركت سر موافقت خودم را اعلام كردم و به داخل كافه رفتم ، چيزي نكشيد كه صداي فريادي از كوچه شنيدم ، براي يك لحظه فكر كردم كه صداي رون را شنيده ام ، سريع از كافه بيرون پريدم و شمشيرم را در آوردم ، آماده بودم تا هر موجودي كه روبه روم ظاهر ميشه سريع از پا در آورم . 
به محض اينكه از كافه بيرون پريدم ، ديدم كه آن موجود كه موترمور نام داشت شخصي را جلوي خود معلق نگه داشته ، خدارو شكر او رون نبود ولي آن موجود داشت به يك جادوگر آسيب مي رساند بايد كاري مي كردم ، شمشيرم را در هوا چرخي دادم و به سمت آن موجود حركت كردم ، بعضي ها از ديدن من فرياد كشيدند ، در همين لحظه احساس كردم كه دستي جلوي سينه ي مرا گرفته است ، برگشتم و آن شخص را نگاه كردم ، پدر بزرگم بود كه مرا با تعجب نگاه مي كرد . 
او مرا عقب كشيد و گفت : پسر داري چي كار مي كني ؟ ميشه واسه يه بارم كه شده خودتو تو هر كاري قاطي نكني؟ 
گفتم : اخه اون داره جادوگره رو اذيت مي كنه . 
پدر بزرگ گفت : دستشو نگاه كن . 
به دست آن جادوگري كه در چنگال موترمور گير افتاده بود نگاه كردم ، آستينش پاره شده بود و از زير آن علامت مار و اسكلت سر معلوم بود ، فهميدم كه او يك مرگخوار است ، ولي براي مرگ خوار بودن خيلي جوان بود . 
رو به پدر بزرگم گفتم : چرا اين مرگخوار اينقدر جوونه . 
پدر بزرگ گفت : اون كه مرگخوار نيست ، اون طرفو نگاه كن 
پدر بزرگ با دست راستش آن طرف جمعيتي كه آن موترمور را احاطه كرده بودند را نشان مي داد ، چند جوان با كيف هاي مدرسه ايستاده بودند و اشك مي ريختند . 
پدر بزرگ گفت : فكر كنم اونا باعث شدن كه اون پسر اون علامتو روي دستش بذاره اگه چهار يا پنج دقيقه ي ديگه ادامه پيدا كنه اون جوون به يه مشنگ تبديل مي شه . 
گفتم : خب چرا كسي جلوي اونو نمي گيره ؟ 
پدر بزرگ گفت : نمي تونم اين كارو بكنم ، اولا نبايد كسي مزاحم اونا بشه ، دوما ما نبايد خودمونو نشون بديم . 
گفتم : پس منو نگاه نكردي . 
پدر بزرگ وقتي مرا نگاه كرد ابرو هايش بالا رفتند و با تعجب تمام مرا نظاره گر شد ، او شمشيري كه مثل آتشي فروزان بود را در دست من ديده بود . 
گفتم : ديگه كار از كار گذشته ، اگه مرگخواري هم اينجا باشه ديگه منو شناخته . 
پدر بزرگ گفت : نمي دونم به تو چي بگم . 
گفتم : آخه فكر كردم دوست هري ، يعني همون رون هستش . 
پدر بزرگ گفت : برو جلو و فقط ... تكرار مي كنم فقط بترسونش ، اگه زخميش كني بايد يكي دوسالي رو توي آزكابان بگذروني ها . 
گفتم : مگه شما با من نمياين ؟ 
پدر بزرگ گفت : خودت شروع كردي خب خودتم تمومش كن ، من بايد با جمشيد رابطه برقرار كنم و بهش بگم كه طرف من نياد . 
گفتم : يعني من تنهايي برم جلو ؟ 
پدر بزرگ گفت : اون زبون مارو مي فهمه ، منظورم زبون خونوادگيمونه ، با زبون خودمون بهش هشدار بده كه اونو ول كنه ، بهش بگو كه اون يه مرگخوار نيست بدو تا دير نشده . 
به سمت آن موجود حركت كردم و با زبان خانوادگي خودمان فرياد زدم : اون يه مرگخوار نيست اون كه مي بيني روي دستش حكاكي شده يه طلسم ساده ست ، زود ولش كن وگرنه .... 
آن موجود مرا نگاهي كرد ، نگاهش به هيچ وجه دوستانه نبود ، وقتي به سمتم چرخيد ديدم مثل يكي از اشباحيست كه در مرحله ي سوم با هري ديده بودم ، فقط هيكلي درشت تر و وحشتناكتر داشت ، او با چشمان سرخش به من نگاه مي كرد ، براي لحظه اي از ديدن اين قيافه شکه شدم و براي اينکه ترسم را به او نشان ندهم شمشيرم را جلوي خود تابي دادم و به او نشان دادم . 
موترمور جادوگر جوان را رها كرد و چند قدمي عقب رفت ، دستش را به طرف دست آن جادوگر گرفت ، در يك لحظه آن نشان بلكل از بين رفت ، موترمور به سمت جوان رفت و به او دست داد ، معلوم بود كه اصلا از اين كارش راضي نيست . 
موتر مور رو به من كرد و با زبان خانوادگي خودمان به من گفت : بعدا به حسابت مي رسم مزاحم . 
كمي به من زل زد ، بعد راهش را گرفت و رفت . 
در همين لحظه تمام حضار براي من دست زدند ، سريع به سمت آن جادوگري كه داشت تلو تلو مي خورد رفتم و دست او را گرفتم ، آن دو دانش آموزي هم كه از دور ايستاده بودند و گريه مي كردند را ديدم كه به سمت من مي آيند . 
تازه فهميدم كه چه گندي زدم ، اينها حتما از دانش آموزان هاگوارتز بودند و حالا حتما فهميده بودند كه من كي هستم و چه كارهائي مي تونم بكنم ، دست جادوگر جوان را گرفتم و روي شانه ي خود انداختم و او را به سمت كافه ي سه دسته جارو حركت دادم ، آن دونفر هم به ما رسيده بودن و حال دوستشان را مي پرسيدند ، يكي از آنها كه موهاي به هم ريخته و نامرتبي داشت گفت : به خدا تقصير من نبود ، خودت گفتي كه مي توني اين كارو بكني 
آن يكي هم كه سياه پوست بود گفت : هي بهت گفتم اين كارو نكن . 
همان پسري كه موهاي نامرتبي داشت رو به من كرد و گفت : واقعا نمي دونم چطور از شما تشكر كنم ، شما دوست منو نجات داديد ، مي شه بگيد افتخار آشنائي با چه كسي رو دارم ؟ 
به جلوي در كافه رسيده بودم ، آن پسر سياه پوست در را برايم باز كرد و گفت : ميشه اسمتون رو به من بگيد ؟ 
گفتم : بريم تو بعد بهت مي گم . 
داخل كافه يا همان رستوران حركت كردم ، وقتي به اولين ميز رسيدم آن جوان را روي يكي از صندلي ها گذاشتم و خودم هم روي صندلي ديگر نشستم ، آن دو هم جلوي من نشستند . 
آن پسر سياه پوست گفت : شما يكي از اورور ها هستيد . 
گفتم : نه چطور مگه ؟ 
او گفت : آخه خيلي راحت تونستين يكي از اونا رو فراري بدين . 
گفتم : اون فرار نكرد ، اون فقط به اشتباه خودش پي برد . 
آن پسر ديگري كه موهاي به هم ريخته اي داشت گفت : اون شمشير آتشي رو از كجا اوردي . 
گفتم : اونو از خيابون ناكترن خريدم ، اونجا رو كه مي شناسين ؟ 
آن پسر سياه پوست گفت : مي دونم كجاست ولي پدرو مادرم تا حالا نذاشتن كه من به اون خيابون برم . 
گفتم : بچه هاي مدرسه هاگوارتز هستيد ؟ 
هر دوي آنها گفتند : آره ما همين امسال اينجا ثبت نام كرديم ، ولي ايني كه تو نجات دادي از سال اول توي همين مدرسه بوده ، اسمشم نويله . 
اسمش برام آشنا بود ، هري ازش برام گفته بود ولي هرچي فكر مي كردم ياد كارهاي او نيفتادم ، در همين لحظه پدر بزرگم وارد رستوارن شد ، رو به هر سه ي انها كردم ، آن پسري كه نويل نام داشت هنوز حالش سر جايش نيامده بود و چيز هايي را زير لب بيان مي کرد ،دلم برايش خيلي مي سوخت , قيافه ي خيلي شري هم نداشت نمي دانم سر چه چيزي کاري به اين خطرناکي را انجام داده بود 
آن ÷سري که موه هاي در همي داشت رو به من کرد و گفت : راستي از معلماي اونجا چيزي شنيدي 
گفتم : آره مثل تو÷ صدا کردن , فکر کنم بهترين مدرسه اي باشه که توي دنيا وجود داره . 
آن ÷سري هم که ÷وستي تيره داشت گفت : من اسم چندتاشونو بلدم 
به ÷در بزرگم نگاه کردم انگار که منتظر من بود به خاطر همين رو به آن دو نفر کردم و گفتم: در مورد كار امروز من ، با كسي حرف نزنين ، منم شاگرد جديد هستم ، امسال هم بايد باشما بيام همون مدرسه ، مي تونيم باقي حرفامونو بزاريم براي وقتي كه اومدم مدرسه ، راستي اسم من هم جانيه . 
اين را گفتم و از روي صندلي بلند شدم و به سمت پدر بزرگ رفتم ، جلوي در ايستاده بود و مرا نگاه مي كرد ، سريع خودم را به او رساندم و گفتم : از بقيه چه خبر . 
پدر بزرگ گفت : آروم تر پسر ، چرا بلند بلند حرف مي زني ، بابات همين دور و اطرافه ، داداشاتم گفتن كه زود خودشونو مي رسونن ، عموت سر قراره ، دوستات هم خودشونو رسوندن . 
منظور پدر بزرگ رو فهميدم ، احساس كرده بود چند مرگخوار در اطراف مان هستند ، منظورش از پدرم همان جمشيد بود و منظور از برادرانم آرش و دو برادرش ، عمو هم حتما همان كاهن اعظم بود و دوست هايم ، گاست ها و فانتوم ها بودند . 
با حركت سر به پدر بزرگ فهماندم كه همه چيز را فهميده ام ، هر دو به سمت در خروجي حركت كرديم ، پدر بزرگم خيلي آرام در گوشم گفت : اينطور كه معلومه مرگخواراش هم نمي دونن كه امروز اينجا قرار داره ، اگه مي دونستن حتما با اين كارت از خودشون عكس العملي نشون مي دادن ، من به خاطر اين با تو جلو نيومدم كه ببينم كودومشون عكس العملي نشون مي ده ولي هيچكدوم حتي به تو شك هم نكردن ، يكي دوتاشونو مي شناختم ، اونا حتي از جاشون تكون هم نخوردند ، حالا بزن بريم كه ديگه وقتشه ، سر ساعت يك بايد اونجا باشيم ، چند تا از بزرگان خون آشامان هم اونجا ميان تا شاهد ماجراي تو و دائيت باشن ، مواظب باش كه از طلسم هاي مرگ استفاده نكني ، خلاصه از طلسم هايي كه غير مجاز هستن نبايد استفاده كني . 
گفتم : قصد اينو دارم كه اعلام كنم از طلسم هاي غير مجاز هم استفاده مي كنم ، مي خوام به همه نشون بدم كه من همه جوره دائيمو حريفم . 
پدر بزرگ گفت : احمق نشو ، قرار نيست كه تو با دائيت بجنگي ، تو همه ي زورتو نگه دار واسه ولدمورت ، ما همگي بايد با ولدمورت درگير بشيم . 
گفتم : اگه شما مي خوايين باشه ، پس يكي دو تا طلسم معمولي نثارش مي كنم ببينم چي ميشه . 
پدر بزرگ خنديد و گفت : ببينيم و تعريف كنيم ، من كه مي دونم تو حتي يه دقيقه هم نمي توني دووم بياري ولي به هر صورت ، باشه . 
گفتم : منظورتون چيه ، نكنه فكر مي كنين من از دائيم شكست مي خورم . 
پدر بزرگ دوباره خنديد و گفت : ديدي گفتم يه دقيقه هم دووم نمي ياري ، منظور من از دووم آوردن ، دووم آوردن جلوي پدرمه ، اون نمي ذاره كه تو از طلسم هاي ساده استفاده كني . 
خوشحال شدم و گفتم : من هيچ وقت نمي تونم روي حرف بزرگتر حرفي بزنم . 
پدر بزرگ دست مرا گرفت و گفت : زيادي حرف مي زني پسر . 
سريع آپارات كرديم ، اصلا اون احساس بد هميشگي موقع آپارات كردن رو نداشتم ، در محوطه ي نسبتا بازي ظاهر شديم ، جاي خيلي بزرگي بود كه دور تا دورش ديوار بلندي كشيده شده بود ، اينطور مکاني اصلا به اين دهکده نمي آمد , دور تا دور اين ميدان مسابقه از ديوار سنگي بود و معلوم بود خيلي محكم ساخته شده است ، دور تا دور محوطه ÷ر بود از خون آشامان مختلف ، دايي ويليام هم در حالي كه به شمشيرش تكيه داده بود در آن طرف اين محوطه ديده مي شد . 
پيش خودم گفتم : حالا وقت آن است كه انتقام پدر و مادرم را از او بگيرم . 
دايي ويليام طوري ايستاده بود که انگار هيچ چيز برايش مهم نيست ، بايد جلوي همه ي حضار خردش مي كردم ، برق شرارت را به وضوح در چشمانش مي ديدم ، از برق چشمانش فهميدم که مي خواهد تمام سعيش را براي شكست دادن من بكند ، او حتما مي دانست كه من چه كسي هستم و چه قدرت هاي جديدي دارم , حتما ولدمورت از درگيري آخرم برايش گفته بود ، پس بايد منتظر حركات غير عادي او باشم . 
دوازده لژيون كه هميشه در كنار پدر بزرگم بودند حالا گوشه اي ايستاده بودند و مرا تماشا مي كردند ، دوازده لژيون هم دور دايي من را گرفته بودند و مرا چپ چپ نگاه مي كردند ، چندين خون آشام هم روي سكويي نشسته بودند ، آنها به اصطلاح داوران دوئل بودند . 
دايي شمشيرش را كه** تكيه گاه خود قرار داده بود تكاني داد و به سمت من حركت كرد ، همه ي حضار براي او كف و سوت مي زدند ، تنها چند نفري بودند كه براي او دست نمي زدند ، تعدادي از آنها همان دوازده لژيوني بودند كه در اختيار پدر بزرگم بودند ، چند تا از دوستان مدرسه هم در گوشه و كنار اين جمعيت بودند كه براي من دست مي زدند 
كم كم دور تا دور ما پر شده بود از خون آشامان مختلف ، معلوم بود كه آنها از ورود هر گونه جادوگري به اين مكان جلوگيري كرده بودند ، شمشيرم را در آوردم و در هوا تكاني دادم همه ي حضار مات و مبهوت به شمشير من نگاه مي كردند ، معلوم بود كه از ديدن شمشير من تعجب كرده بودند ، دايي هم از ديدن شمشير تعجب كرده بود ، به شمشيرش نگاهي انداختم ، حاله اي از آتش دور تا دور شمشيرش را فرا گرفته بود كه از اين فاصله به زحمت ديده مي شد ، لبخندي موزيانه به او زدم و به سمت جايگاه داوران حركت كردم . 
خواستم جلوه ي حركتم رو بيشتر كنم ، هميشه وقتي كه مي خواستم در مدرسه قدرتم را به رخ ديگران بكشم شمشيرم را بر روي زمين به دنبال خودم مي كشيدم ، همين طور حركت كردم و به سمت جايگاه داوران نگاه كردم . 
ديگر فاصله اي با آنها نداشتم ، دايي هم خودش را به آنها رسانده بود و منتظر من بود . 
وقتي به آنها رسيدم دايي نگاهي به من كرد و گفت : خيلي به خودت مغرور شدي جاني ، فكر كردي با اون طلسمي كه به شمشيرت زدي كسي باور مي كنه كه تو اينهمه قدرت داري ، هيچكسي تا حالا اين همه قدرت نداشته . 
يكي از داوران با حركت سر حرف هاي دايي ويليام را تاييد مي كرد ، لبخندي به او زدم و گفتم : شما اينطور فكر كن. 
دايي گفت : مي خوام هر طلسمي رو كه بلدم روي جاني اجرا كنم . 
دايي با اين حرف گور خودشو كند ، بايد به خوبي مي دانست كه من خيلي از او قوي ترم ، ياد حرف هاي جمشيد افتادم ، مي گفت كه هميشه قدرت حرف اول رو نمي زند ، اين تجربه است كه بيشتر وقت ها نتيجه دوئل رو مشخص مي كنه ، حالا داييم خيلي از من بزرگتر بود و مطمئنا از من تجربه بيشتري داشت ، به خاطر همين در ذهنم فرياد زدم جناب اليور . 
صداي اليور در گوشم گفت : چي شده جاني ؟ 
گفتم : من الان ميخوام با داييم مبارزه كنم ، از داورا خواسته كه هر طلسمي رو كه بلده بتونه روي من اجرا كنه . 
اليور گفت : با اين كار آبروشو جلوي همه مي بره ، آخه تو خيلي از اون كوچيك تري ، خب در هر صورت تو به من اجازه بده كه بتونم از چشمات استفاده كنم . 
گفتم : مثل هميشه اجازه كامل دارين كه هر كاري دلتون خواست انجام بدين . 
اليور گفت : پس قبول كن . 
رو به داوران كردم و گفتم : خب منم قبول مي كنم . 
داوري كه از همه مسن تر بود كاغذي را از كيفش در آورد و به سمت من گرفت و گفت : پس اينو امضاكن . 
روي كاغذ چيزهائي نوشته بود مبني بر اينكه من آماده ام كه در اين دوئل هر گونه طلسمي چه مجاز چه غير مجاز را روي دايي ام اجرا كنم ، او هم هر طلسمي كه خواست را روي من اجرا كند ، حدود پانزده طلسم هم روي كاغذ بود كه من نبايد از آنها استفاده مي كردم ، هفت طلسم مرگ هم جزو آنها بود . 
كاغذ را امضا زدم و به دايي ام دادم ، او به من لبخندي زد و گفت : كارت تمومه پسر ، داغتو مثل همه ي بچه هاش مي زارم رو دل پدر بزرگت ، اينو بدون كه باعث مرگ پدر مادرت و پدر بزرگ و مادر بزرگت ، من بودم . 
فهميدم كه داره جنگ رواني راه مي اندازه به خاطر همين گفتم : پس مواظب خودت باش كه مي خوام داغتو بزارم به دل اربابت ، خودت كه مي دوني كيو مي گم . 
يكي از داور ها گفت : آقايون صبر له ، اول بايد مسابقه رو شروع كنيم بعد هر كاري كه دلتون خواست انجام بدين . 
اليور در ذهنم فرياد زد و گفت : پسر مواظب كارات باش ، تو نبايد عصباني بشي ، اون مي خواد همين كارو با تو بكنه ، تو خيلي راحت فقط وايستا و به حرفاش بخند . 
گفتم : خودم فهميدم كه مي خواد چي كار بكنه . 
داور دوباره به من گفت : بَچه جان ، برو سرجات وايستا . 
به سمت علامتي كه براي من مشخص شده بود حركت كردم ، و روي علامت ايستادم ، دايي هم به سمت علامت خود رفت و روي آن ايستاد ، اليور در ذهنم گفت : خيلي راحت و آروم باش ، سعي كن اصلا اونو براي خودت مهم نشون ندي ، مطمئن باش كه كارش تمومه . 
گفتم : خب باشه . حتما همين كارو مي كنم . 
شمشيرم را به سرعت به حالت چرخش در آوردم ، آن را مانند پره ي هليكوپتر با سرعت زيادي در دستم مي چرخاندم ، اين كار هم يكي از كارهايي بود كه خيلي روي حريف مقابلم تاثير مي گذاشت ، اينها همه شگرد هايي بودند كه من در كلاس مبارزه از آنها استفاده مي كردم . 
يكي ازداور ها گفت : تعظيم كنيد . 
كمي به سمت دايي ام خم شدم و او را نگاه كردم ، او هم كمي به سمت من خم شد و تفي بر زمين انداخت . 
داور مسني كه وسط همه ي داور ها نشسته بود از جايش بلند شد و گفت : شروع كنيد . 
به محض اينكه داور حرفش تمام شد دائي ويليام غيب شد ، احساس كردم كه پشت سرمه ، چرخيدم و با يك حركت شمشير ، اولين حمله اش را دفع كردم ، درگيري شروع شده بود ، شمشيرم را محكم تر از هميشه به شمشير او مي كوبيدم ، اين كار را به دفعات انجام دادم ، با ضرباتم ، كاملا شكه شده بود ، باورش نمي شد كه اينقدر قدرت داشته باشم ، نمي دانم چرا ولدمورت او را از خطري كه از جانب من تهديدش مي كرد با خبر نكرده بود . 
يك طلسم خلع سلاح به سمت او فرستادم ، او موج طلسم من كه خيلي قوي هم بود در هوا ديد و با حركت شمشيرش آن را دفع كرد ، او سريع خودش را غيب كرد و چند متر جلوتر از من ظاهر شد ، چيزي نكشيد كه شروع كرد با شمشيرش به سمت من طلسم فرستادن ، سريع انگشتري را كه پدر بزرگم داده بود جابجا كردم و لباس رزم خودم را بر تنم ظاهر كردم ، پدربزرگم درست در مقابل من ايستاده بود و با ديدن لباس من تعجب كرد ، به او توجهي نكردم و طلسم هاي قوي تري را به سمت دايي ام فرستادم ، طلسم ها با شدت زياد از دايي ام گذشتند و به سمت تماشاگر ها روانه شدند ، پدر بزرگم سريع شمشيرش را به سمت طلسم هاي من گرفت و آنها را يكي پس از ديگري مهار كرد تا به تماشاگر ها اصابت نكند . 
يكي از داور ها بلند شد و براي پدربزرگم دستي تكان داد ، معلوم بود از اينكه يك جوان بتواند اينقدر خوب جلوي طلسم ها را بگيرد متعجب شده بود ، آن داور پير بلند شد و شمشيرش را در آورد و بر زمين زد ، نور شديدي از شمشيرش خارج شد و دور تا دور محوطه را گرفت و حائلي بين ما و تماشاگران ايجاد كرد ، اين حركت پيرمرد حواس مرا به خود جلب كرد و دايي ام از اين فرصت استفاده كردو طلسمي به طرف من روانه كرد ، طلسم به حدي قوي بود كه مرا به زمين كوبيد ، سريع بلند شدم و به پشت سر دايي ام آپارات كردم ، او از اين حركت من تعجب كرده بود ، قبل از اينكه به سمت من برگردد ، شمشيرم را محكم به بدن او كوبيدم و به دو ، سه متر جلوتر پرتابش كردم. 
چيزي نگذشت كه درگيري شديد و شديد تر شد ، قدرت برتر من كاملا معلوم شده بود ، من با طلسم هايي كه به سمت دايي ام مي فرستادم او را تقريبا مغلوب كرده بودم . 
دايي شروع كرد به بلند بلند خنديدن و به يكباره به نماد خودش تبديل شد ، او بالهايش را باز كرد و به سمت من به پرواز در آمد ، دندانهايش را به من نشان مي داد ، قبل از اينكه بتواند به من نزديك شود از جاي خودم آپارات كردم و در گوشه اي ظاهر شدم . 
اليور در ذهنم گفت : آفرين پسر ، آفرين تو اصلا به من احتياجي نداري ، تاحالا فقط داشتم نگاه مي كردم ، راستي تو نبايد به شكل نماد خودت در بياي . 
گفتم : چرا ؟ 
اليور گفت : خيلي سادس چون من الان جسم تو رو تسخير كردم پس نماد تو به نماد من تبديل شده . 
گفتم : يعني چي مگه فرقي هم مي كنه ؟ 
اليور گفت : فرق كه خيلي ، هيكلت دوبرابر ميشه ، قدرتت هم چند برابر ... مواظب باش . 
به محض شنيدن اين حرف به روبروي خودم نگاه كردم ، دايي ام به سمت من در حال پرواز بود ، سرعتش به قدري زياد بود كه ديگر راه فراري نداشتم ، شمشيرم را به سمت او گرفتم ، او طلسم قويي اي به سمت من پرتاب كرد ، شمشيرش هم مانند شمشيري كه آتش گرفته باشد شده بود . 
معلوم بود كه با تبديل شدن او به نماد خانوادگي اش قدرتش چند برابر شده ، طلسم مانند آذرخشي به سمت من مي آمد ، شمشيرم را جلوي طلسم گرفتم و طلسم محافظ قوي اي ايجاد كردم ، طلسم به قدري قوي بود كه به محض برخورد با طلسم محافظ من آن را شكافت و به جلو آمد ، ناگهان احساس كردم موجي از چشمانم خارج شد و به سمت طلسم دايي ام رفت ، آري اليور اين طلسم را اجرا كرده بود ، دو طلسم به هم خوردند و در هوا متلاشي شدند ، ولي دايي ام هنوز به سمت من مي آمد ، چند طلسم به سمتش روانه كردم، طلسم ها به محض اينكه به او نزديك مي شدند از بين مي رفتند ، طلسم آووكادورا را چندين بار اجرا كردم ، اين طلسم خيلي قوي تر از طلسم هاي ديگر من بود به خاطر همين خيلي به او نزديك تر مي شد ، ولي با اين حال هم به او اثر نمي كرد . 
احساس كردم كه چشمانم از حدقه بيرون زدند ، براي يك لحظه فكر كردم كه يكي از طلسم هاي دايي ام به من برخورد كرده اند ، به شمشيرم نگاه كردم ، از آن طلسم قوي و سبز رنگي به سمت دايي ام روانه شد ، موج طلسمي را هم از چشمانم احساس كردم ، فهميدم كه چرا چشمانم داشتند از حدقه بيرون مي زدند ، اين اليور بود كه طلسمي قوي را به سمت دايي ام روانه كرده بود طلسم به محض اينكه به سمت دايي ام روانه شد دايي ام ايستاد و به طلسم سبز رنگي كه به طرفش مي آمد نگاه كرد ، طلسم به دايي ام نزديك شد خيلي نزديك تر از طلسم هاي ديگر ، طلسمي هم كه مانند موجي در هوا در حركت بود به او خيلي نزديك شده بود . 
به محض اينكه هر دو طلسم به او نزديك شدند انفجاري رخ داد ، دايي ام پرتاب شد و چندين متر آن طرف تر روي زمين افتاد ، هيچكدام از طلسم ها به او نخورده بودند ، اين سرعت زياد طلسم ها بود كه به طلسم محافظ او برخورد كرده بود و او را پرتاب كرده بود . 
اواز جايش بلند شد و دور و اطرافش را نگاه كرد ، سريع دستش را روي شقيقه اش گذاشت و برداشت ، شمشيرش را به سمت من گرفت و چند طلسم قوي را به سمت من روانه كرد ، سريع از جايم آپارات كردم ، اليور در ذهنم گفت : ديدي چي كارش كردم ، اگه يكمي ديگه جلوتر اومده بود شايد طلسمي كه فرستاده بودم مي تونست بهش بخوره ، نمي دونم اينا چطور تونستن اينجور طلسم محافظي رو روي خودشون اجرا بكنن ، اون روز هم ولدمورت اين كارو كرده بود . 
گفتم : مطمئن باشين كه كار خود ولدمورته ، اونه كه اين طلسمو بهش ياد داده . 
اليور گفت : پس همين الان منتظر ولدمورت باش ، چون اون وقتي ديد طلسم محافظش از بين رفته با يكي رابطه بر قرار كرد ، مطمئنم كه خود ولدمورت بود. 
سريع جابجا بشو و كار داييتو بساز ، مطمئن باش كه وقتي ولدمورت بياد دم در مياره . 
گفتم : باشه ، ولي چطور ؟ 
اليور گفت : تو الان طلسم محافظو شكستي ، دائي نمي تونه طلسم محافظو دوباره به همين راحتي براي خودش بسازه پس زود اطرافش آپارات كنو نذار كارشو بكنه بعد توي يه موقعيت خوب كارشو بساز. 
سريع همين كار را كردم و به دور و اطرافش آپارات كردم و از هر طرف طلسمي به سمتش روانه كردم ، چيزي نكشيد كه چند تا از طلسم هايم به او اصابت كرد و او را زخمي كرد ، او هم با اينكه طلسم محافظش را از دست داده بود باز هم به خوبي مي توانست جلوي طلسم هاي مرا بگيرد ، اين برايم خيلي جالب بود ، طلسم هايم را قوي و قوي تر مي كردم تا اينكه احساس كردم بدنم به سوزش افتاده است . 
احساس كردم بوي سوختگي دارد از بدنم مي آيد ، سريع به لباس هايم نگاه كردم ، از زير لباسم دودي بيرون مي زد ، ول وله اي شده بود ، تمام خون آشاماني كه در آن اطراف بودند بلند شده بودند و خودشان را مي تكاندند ، نمي دانم چه شده بود كه نور خورشيد به ما اثر مي كرد . 
اليور در ذهنم گفت : زود باش خودتو به يه سايه برسون تا بتونم طلسم ضد آفتاب قويي رو روي تو اجرا كنم تا آفتاب بلايي سرت نياره . 
گفتم : چي شده ؟ چطوري اين بلا سر من اومد ؟ 
همه ي افراد حاضر در آنجا يكي يكي آپارات مي كردند و از انجا دور مي شدند ، سريع به سايه اي كه گوشه ي خيابان بود آپارات كردم و شدت سوزش را كم كردم ، احساس سوختگي از بدنم مي كردم ، در سايه هم جايم امن امن نبود ، تقريبا نيم بيشتر كساني كه در اطراف ما بودند آپارات كرده و از آنجا دور شده بودند . 
به دايي ام نگاه كردم ، او به من نگاه مي كرد و مي خنديد ، پدر بزرگم را ديدم كه شمشيرش را كشيده بود و به سمت او حركت مي كرد . 
ياد حرف هاي دايي ام افتادم او گفته بود كه داغ مرا به دل پدر بزرگم مي نشاند ، او مي دانست كه پدر بزرگم زنده است ، مگر او مي توانست وجود پدر بزرگم را حس كند ؟ اين خود سوال بدون جواب و عجيبي براي من بود . به آن توجهي نكردم و در ذهنم گفتم : جناب اليور چي شد ، تونستيد كاري بكنيد ؟ 
اليور گفت : من خيلي وقته كه كارم تموم شده تو مي توني بري توي آفتاب ، اين كار همون ولدمورته ، اون به مراتب خيلي قوي تر از اوني هستش كه فكرشو مي كردم ، اون تونسته بود با حضور بزرگان خون آشاما اين كارو بكنه .. 
گفتم : كدوم كار ؟ 
اليور گفت : منظورم همون برداشتن طلسم ضد آفتابه . 
به پدر بزرگم نگاه كردم ، او بيش از اندازه به دايي نزديك شده بود ، دايي به سمت او برگشت و گفت : مي بينم كه خيلي سگ جون شدي . 
پدر بزرگم ايستاد و گفت : منم مي بينم كه خيلي گستاخ شدي ويليام . 
دايي گفت : پس آماده ي مردن باش . 
پدر بزرگ با يك حركت دائي را چندين متر به عقب پرتاب كرد ، با سرعت باور نكردني اي شمشير اليور را از بدنش گذرانده بود ، دايي به گوشه اي افتاد و به خودش پيچيد . 
همه جا به يكباره تاريك شد ، انگار ابري بالاي سر ما قرار گرفته بود ، با اين حال باز هم تمام خون آشاماني كه مانده بودند داشتند خودشان را به سايه مي رساندند ، اين ابر نوري را به زمين مي زد كه با چشم معمولي ديده نمي شد ، به محض اينكه سايه ي اين ابر بر روي يكي از خون آشامان تماشاگر افتاد به يكباره آتش گرفت و از بين رفت ، سايه ي ابر روي سر من هم بود ولي بر من اثري نداشت همينطور بر روي پدر بزرگ . 
يك شخص سياه پوش جلوي پدر بزرگم ظاهر شد چوبش را به سمت او گرفت و گفت : خيلي وقته كه منتظر اين لحظه بودم ، تو با اون دامبلدور خرفت كار منو خيلي سخت كردين ، حالا تو رو هم مي فرستم پيش اون پيرمرد خرفت . 
صدايش را به راحتي شناختم ، خود ولدمورت بود ، بايد خودم را به پدر بزرگ مي رساندم ، ولدمورت خيلي قوي تر از دايي ويليام بود و مي توانست به راحتي بلايي به سر پدر بزرگ بياورد . 
پدر بزرگ گفت : خودت خوب مي دوني كه اين تو نبودي كه تونست دامبلدورو بكشه ، اون تله اي بود كه براي اون گذاشته بودي تونست اونو بكشه ، خودتم خوب مي دوني كه به همين راحتي نمي تونستي دامبلدورو از سر راحت برداري . 
ولدمورت خنديد و گفت : شايد دامبلدور برام مانعي بود ولي تو برام هيچي نيستي ، اينو مطمئن باش . 
سريع به پشت سر ولدمورت آپارات كردم . 
ولدمورت بدون اينكه به من نگاه كنه گفت : بازم كه اين جاني مزاحم پيداش شد ، پسر خوب دفعه قبل تونستي فرار كني ، بذار ببينم تو همون كسي نيستي كه من بايد به خاطرش به شما حمله مي كردم ، يعني اون اليور احمق توي وجود تو ست . 
خواستم به او درسي بدهم كه بفهمد با كسي مثل اليور بايد درست صحبت كند ، مي خواستم يكي از هفت طلسم مرگ را روي او اجرا كنم كه اليور در ذهنم فرياد زد : مواظب باش ، احساس قدرت زيادي از دور و اطرافت مي كنم ، درست همه جارو نگاه كن ببين ديگه كي اينجاست . 
گفتم : نمي خواين درسي به اين ولدمورت بدين . 
اليور گفت : هيچ وقت تو مبارزه نبايد بيش از اندازه ناراحت بشي . با اون خوني كه امروز خوردي ديگه نمي توني به همين راحتي دردي رو احساس كني ، شايد بدون اينكه بفهمي ، طلسمي بهت بخوره كه از شدت خونريزي بميري . 
گفتم : من بايد مواظب پدر بزرگم باشم ، فعلا وقت ندارم كه به دور و اطرافم نگاه كنم . 
اليور گفت : تو خيلي پدر بزرگتو دسته كم گرفتي ، اينو بدون كه اون زير دست خود من آموزش ديده ، اون خيلي قوي تر از اون چيزي يه كه فكرشو مي كني . 
گفتم : آخه ايشون بعد از قضيه ي اون روز خيلي زخمي شدن . 
اليور گفت : اون خوني كه امروز صبح خوردين تا سه يا چهار روز باعث مي شه كه اصلا احساس درد نكنه . 
احساس كردم كه دستي روي شانه ام قرار گرفت ، سريع به سمت شخصي كه دستش را روي شانه ام گذاشته بود برگشتم ، خود آرش بود ، مرا نگاه كرد و لبخندي زد ، چيزي نگذشت كه لب به سخن گشود و گفت : پسر چرا وايستادي ، اونا خيلي بيشتر از مان ، ما تمام فانتوم ها و گاست هارو از دست داديم تازه هر دوازده لژيوني هم كه باما بودن رو ، ديگه ما به حد اقل رسيديم ، نمي خواي به ما كمك كني . 
گفتم : چي شد چي شد ؟ 
آرش مرا به پشت سرش برگرداند ، ول وله اي شده بود ، مهرداد و مهران را ديدم كه در محاصره ي چندين جن قرار گرفته بودند كاهن اعظم هم با ماركوس درگير شده بود ، از ديدن او بسيار تعجب كردم ، مگر من او را راهي بيمارستان نكرده بودم ، پس چطور توانسته بود خودش را به ما برساند . 
صداي خنده ي ولدمورت مرا به سمت خودش كشيد ، براي يك لحظه فكر كردم او توانسته بلايي بر سر پدر بزرگم بياورد ، ولي وقتي صحنه ي پشت سرم را ديدم نظرم بل كل عوض شد . 
جمشيد و پدر بزرگ با او درگير شده بودند ، او داشت مي خنديد تا اعصاب آنها را خراب كند ، جمشيد مانند فشفشه اي به دور او مي چرخيد و از هر سمت به طرفش طلسمي مي فرستاد ، طلسم هايي كه از دستان جمشيد رها مي شد هر كدام مانند ساعقه اي نوراني و درخشان بودند ، پدر بزرگ هم با شمشير اليور طلسم هاي خيلي قويي اي به سمت ولدمورت روانه مي كرد ، اگر كوه هم جلوي اين طلسم ها بود از بين مي رفت ولي اين ولدمورت خيلي قوي بود و به راحتي مي توانست طلسم هاي هر دوي آنها را دفع كند ، تازه گاهي اوقات هم طلسم هايي را به سمت آنها روانه مي كرد . 
چيزي را كه مي ديدم باور نمي كردم ، جمشيد طوري مي جنگيد كه انگار دارد با يك لشكر مبارزه مي كند ، طلسم هايي را كه من تا به حال در خواب هم نمي ديدم را به سمت ولدمورت مي فرستاد ، پدر بزرگم هم عرق شديدي كرده بود ولي به هر حال طلسم هايي را مي فرستاد كه خيلي قوي بودند ، شمشير اليور سنگ تمام گذاشته بود و طلسم ها را با شدت زيادي به سمت ولدمورت روانه مي كرد ، خيالم از طرف پدر بزرگم راحت شد . 
آرش گفت : پسر من رفتم سراغ داداشام تو هم برو سراغ كاهن اعظم . 
به كاهن اعظم نگاهي كردم ، او در ميان چندين جن كه سر كرده ي آنها ماركوس بود گير افتاده بود ، او خيلي به كارش مسلط بود ، با اينكه آنها او را دوره كرده بودند باز هم خيلي خوب مي توانست از پسشان بر بيايد ، به سمتش پريدم ، نمي دانم چرا پريدن را انتخاب كردم ولي هر چه بود خيلي تاثير گذار بود . 
من به قدري بلند پريدم كه حدود ده يا پانزده متر روي هوا بودم ، درست پشت سر دو تا از اجنه هايي كه كاهن اعظم را احاطه كرده بودند فرود آمدم ، براي يك لحظه كاهن اعظم طلسمي قوي را به سمت همان دو جني كه جلوي من بودند فرستاد . 
به محض اينكه طلسم به آنها نزديك شد هر دو محو شدند و طلسم از آنها رد شد ، كمي هم بر آنها اثر گذاشت ولي قسمت اعظم طلسم از آنها رد شد و به سمت من آمد ، سريع شمشيرم را به سمت طلسم گرفتم و با سختي تمام آن را مهار كردم . 
فهميدم كه تمام اين اجنه هايي كه او را دوره كرده بودند همگي جن هاي غارتگر بودند ، خود ماركوس هم كه جن ارباب بود ، دفعه ي قبلي كه او را شكست داده بودم فقط به خاطر غرورش بود ، او حالا مي دانست كه نبايد با من آنطور مبارزه كند ، پس بايد مواظب خودم مي بودم . 
شمشيرم را از بدن هر دو جني كه جلوي من بودند و به سمت كاهن اعظم طلسم مي فرستادند رد كردم ، آنها اصلا متوجه من نبودند به خاطر همين من به راحتي توانستم هر دوي آنها را به شدت زخمي كنم ، يك طلسم از سمت راستم به من برخورد كرد . 
اليور در ذهنم فرياد زد حواست كجاست ، اون چند ثانيه اي به تو نگاه مي كرد ، چرا متوجه نگاهش نشدي ، سريع عمل كن . 
سريع به پيش كاهن اعظم آپارات كردم ، كاهن اعظم به محض ديدن من چوب يا بهتر است بگويم عصايش را به سمت من گرفت . 
او مي خواست كه روي من طلسمي را اجرا بكند ولي خيلي سريع فهميد كه من چه كسي هستم . 
رو به من كرد و گفت : مواظب باش ، اينا خيلي قوي هستن . 
گفتم : من مواظبم بهتر پشت به پشت هم وايستيم تا بتونيم بهتر عمل كنيم . 
كاهن اعظم گفت : نه اول به يه جاي ديگه آپارات كنيم ..... 
طلسمي قوي را به زبان آورد و به سمت يكي از آن اجنه ها فرستاد . 
آن اجنه از روي زمين جدا شد و چند متر آن طرف تر روي زمين بدون حركت ايستاد 
كاهن اعظم سرفه اي كرد و ادامه داد : ديگه دارم نا اميد مي شم ، بهتر از اينجا به يه جاي ديگه آپارات كنيم ، تا بتونيم از غيبت چند تاشون به ضرر خودشون استفاده كنيم . 
يك طلسم از طرف يكي از آن اجنه ها به سمت من روانه شد ولي قبل از اينكه بتواند به من برسد در ميان راه منحرف شد . 
كاهن اعظم گفت : ديدي چقدر طلسمش بهمون نزديك شد ، ديگه داره طلسم محافظم از بين ميره ، بهتره زودتر به يه جاي ديگر آپارات كنيم . 
كاهن اعظم دست مرا گرفت ، در يك لحظه غيب شديم و چندين متر آن طرف تر ظاهر شديم ، سريع به پدر بزرگم نگاه كردم ، آنها هنوز با ولدمورت مشغول مبارزه بودند . 
كاهن اعظم عصايش را بر زمين زد و حاله اي از نور دور و اطراف ما را گرفت ، ماركوس را ديدم كه به من زل زده است ، او دستش را به سمت من گرفت و طلسمي صورتي رنگ به سمت من روانه كرد ، طلسم بسيار قويي اي بود ولي در بين راه متلاشي شد ، به او خنديدم و طلسم اول مرگ را به سمتش روانه كردم . 
طلسمي از شمشيرم و طلسم ديگري از چشمانم به طرفش روانه شد ، قدرت زيادي را از دست دادم . 
طلسم به طرفش رفت ، خودش را محو كرد و طلسم با آن همه قدرتي كه داشت از بدن او رد شد ، جني كه پشت سرش بود مي خواست همين كار را بكند ولي طلسم بقدري قوي بود كه روي او اثر كرد و او را به يكباره به زمين زد ، خون به شدت از چشمها و دهانش بيرون مي ريخت . 
به او توجهي نكردم و به ماركوس نگاه كردم اخمهايش در هم رفته بودند ، معلوم بود كه طلسم روي او كمي اثر گذاشته . 
رو به من كرد و گفت : بدبخت اگه مردي بيا بيرون تا ببيني با كي طرفي . 
گفتم : فكر كردي با اين حرفت مي توني منو گول بزني ، اگه تو مرد بودي تنهايي مي يومدي سراغ ما چرا اينهمه نوچه با خودت آوردي . 
ابروهايش را به قدري به هم نزديك كرد كه فكر كردم ديگر به هم چسپيده اند ، هر دو دستش را به سمت من گرفت و طلسمي قوي را به سمت من فرستاد ، طلسم بسيار قوي تر از قبل بود ، طلسم به محدوده ي محافظتي ما رسيد و آن را شكافت و به ما نزديك شد . 
طلسم به قدري قوي بود كه به راحتي به سمت ما مي آمد ، كاهن اعظم خودش را جلوي من انداخت و طلسم به او برخورد كرد ، چيزي نكشيد كه كاهن اعظم زانو زد و روي زمين افتاد ، طلسم محافظ از بين رفته بود و كاهن اعظم زخمي شد . 
در بد مخمصه اي افتاده بودم ، طلسم ها يكي يكي به سمت ما مي آمدند ، سريع از شمشيرم خواستم كه طلسم ها را دور كند و با آنها درگير شود ، شمشيرم از دستم جدا شد و به يكباره به سه شمشير تبديل شد ، هر سه شمشير به دور ما مي چرخيدند و طلسم ها را يكي پس از ديگري دفع مي كردند ، ماركوس بلند بلند مي خنديد ، او مي توانست به راحتي كار من را بسازد ولي نمي دانم چرا در اين كار تعلل مي كرد . 
ديدم كاهن اعظم از هوش رفته ، دستم را روي شانه ي او گذاشتم و او را به درمانگاه قصر فرستادم ، رو به ماركوس كردم ، در يك لحظه ديدم دستش را به سمت من گرفته و مي خواهد طلسمي را به سمت من بفرستد . 
ديگر وقت فكر كردن نبود ، من بدون طلسم محافظي كه كاهن اعظم درست كرده بود نمي توانستم جلوي اينهمه جن غارتگر دوام بيارم . سريع شمشير هايم را صدا كردم ، هر سه ي آنها به يك شمشير تبديل شدند و به سرعت در دستانم ظاهر شدند ، شمشير را در زمين فرو كردم ، طلسم هفتم مرگ را به زبان خانوادگي خودمان بر زبان آوردم . 
در همين لحظه احساس كردم كه سينه ام به شدت مي سوزد ، به سينه ام نگاه كردم ، ماركوس طلسمي را به سينه ي من زده بود ، نور شديدي از شمشيرم به پا خواست و به يكباره همه جا را روشن كرد ، تمام نگاه ها به سمت من برگشت و مرا نگاه كرد. 
نور به قدري شديد شد كه ديگر هيچ جا را نديدم . 
چيزي نگذشت كه نور با همان سرعتي كه به وجود آمده بود از بين رفت ، دور واطرافم را نگاه كردم چشمانم سياهي مي رفت ، انگار طلسمي كه به سينه ي من خورده بود خيلي كار ساز بود . 
صدايي در ذهنم پيچيد كه گفت : زود باش جاني زود باش به شكل موجود درونت در بيا ، من ديگه نمي تونم تحمل كنم بايد بدنتو از تسخير در بيارم ، هر كار مي كني فقط مواظب خودتو پسرم باش . 
ديگر صداي او را نشنيدم ، سريع به شكل موجود درونم در آمدم ، سوي چشمانم دوباره باز گشت ، دوباره احساس قدرت مي كردم ، به دور و اطرافم دقيق نگاه كردم ، فقط سه يا چهار تا از اجنه هايي كه دور و اطراف من بودند سرپا مانده بودند ، باقي آنها همگي بر روي زمين افتاده بودند و تكان نمي خوردند . 
ماركوس را ديدم كه با عصبانيت تمام مرا نگاه مي كند ، به شدت نفس مي كشيد ، معلوم بود كه مي خواهد به يكباره مرا بكشد . 
به او خنديدم و به يكباره به سمتش پرواز كردم ، طلسم هاي قوي اي به سمت من فرستاد ، شمشيرم را جلوي خودم گرفتم و تمام طلسم هايش را دفع كردم ، سرعتم به قدري زياد بود كه نتوانست از جايش آپارات كند ، جلوي او ظاهر شدم و شمشيرم را به شكم او فرو كردم ، او به يكباره خودش را محو كرد ، شمشيرم نتوانست بر روي او اثري بگذارد . 
طلسمي هم با چشمانم به سمت او فرستادم ، باز هم از او رد شد ، يكي از طلسم هايي كه جمشيد به من ياد داده بود و روي جن هاي ارباب كاري بود ، در ذهنم جاري كردم ، نام اين طلسم ديوانه ساز بود ، طلسم را با چشمانم به سمت او روانه كردم ، او از روي زمين بلند شد و چند متر آنطرف تر روي زمين افتاد . 
چند طلسم به يكباره به پشت من برخورد كردند ، درد زيادي از پشتم احساس كردم ، به پشت سرم برگشتم ، جن هاي غارتگري كه زنده مانده بودند به زحمت چند طلسم را به سمت من فرستاده بودند ، شمشيرم را به سمت يكي از انها گرفتم و طلسم سكتوم سپترا را رويش اجرا كردم ، نوري به حالت شمشير وار گونه به سمت او روانه شد ، او به قدري ضعيف شده بود كه نمي توانست حتي به خود تكاني بدهد ، طلسم به بدن او برخورد كرد و شكافي بزرگ در بدنش ايجاد كرد . 
آن جن به يكباره به زمين افتاد ، احساس درد را در پشت سرم بيشتر و بيشتر احساس مي كردم . 
شمشير را به پشت سرم گرفتم و مقداري از خوني كه در مخزنش بود را به پشتم ريختم ، وقتي خون به جاي طلسم ها رسيد احساس سوزش زيادي كردم و به يكباره ديگر از آنجا دردي احساس نكردم . 
فهميدم خون كار خود را كرده و زخم هاي مرا ترميم داده ، به طرف آن جنهائي كه از طلسم هفتم مرگ جان سالم به در برده بودند برگشتم ، ديگر آنجا نبودند ، به جاي نامعلومي آپارات كرده بودند . 
به آرش و برادرانش نگاه كردم ، آنها هنوز در محاصره بودند ، از دست مهرداد خون مي چكيد ، پاي مهران هم به شدت زخمي شده بود و خونش تا زمين شره كرده بود . آرش هم وضع خوبي نداشت ، چندين جسد هم دور و اطراف آنها روي زمين افتاده بود ، به سمت آنها پرواز كردم ، در بين راه بودم كه يك چيز سياه رنگ را ديدم كه به سمت جمشيد و پدر بزرگم در حركت است . 
آنها پشتشان به آن موجود بود و نمي توانستند آنها را ببينند . 
سريع برگشتم و به آن موجود نگاه كردم ، همان موجود درون دراكولا ها بود ، فهميدم كه كسي نيست به جز دايي ويليام . 
به طرفش تغيير مسير دادم ولي خيلي سريع تر از آني بود كه بتوانم جلويش را بگيرم . 
او درست به پشت سر پدر بزرگم رسيد ، شمشيرش را كشيد و بالاي سر پدر بزرگم گرفت و در يك لحظه .... 

آري او شمشيرش را در بدن پدر بزرگ فرو كرده بود ، از ديدن اين وضعيت به يكباره شكه شدم ، دايي ويليام با همان سرعتي كه آمده بود غيب شد ، پدربزرگ به يكباره بر روي زمين افتاد ، ولدمورت بلند بلند مي خنديد ، او خيلي خونسردانه با جمشيد در حال مبارزه بود ، حالا قدرت او بر قدرت جمشيد مي چربيد . 
خودم را سريع به بالاي سر پدر بزرگم رساندم ، او هنوز نفس مي كشيد « اينم به خاطر دوست خوبمون آقاي علي گيتور ، ايشون خواسته بودن كه پدر بزرگرو نكشم ، خب پس زنده مي مونه – نويسنده » 
خون زيادي از پدر بزرگ رفته بود ، براي يك لحظه فكر كردم كه ديگر كارش تمام است ، شمشيرم را روي جاي زخم او گرفتم و خون مخزن شمشير را به يكباره روي زخمي كه شمشير دايي ويليام ايجاد كرده بود ريختم ، شمشير دايي ويليام از پشت پدر بزرگ وارد شده بود و از زير قفسه سينه ي پدر بزرگ بيرون زده بود . 
ديگر اميدي به زنده ماندن پدر بزرگم نداشتم ، صداي جمشيد را شنيدم كه از دور مي گفت : زود بفرستش درمونگاه بجاي اينكه براش گريه كني . 
متوجه شدم كه اشك هايم در حال فرو ريختن بر روي زمين است ، اصلا متوجه اشك هايم نبودم ، آنها بدون اينكه بخواهم جاري شده بودند ، دستم را روي سينه ي پدر بزرگ گذاشتم و او را به درمانگاه قصر فرستادم . 
شمشير پدربزرگ يعني همان شمشير اليور را روي زمين ديدم ، با خشم تمام نسبت به دايي ويليام شمشير را برداشتم و به سمت ولدمورت رفتم ، احساس كردم كه قدرت زيادي در من ايجاد شده ، با داشتن اين شمشير انگار تمام دنيا در دستان من است . 
در همين حال بودم كه به سمت ولدمورت حركت كردم ، طلسم ششم مرگ را بدون هيچ رحمي به سمت ولدمورت فرستادم ، طلسم به قدري قوي بود كه از نور شديد آن ديگر نتوانستم جلوي خودم را ببينم ، نور به سرعت از بين رفت ، ولدمورت رانگاه كردم ، او هنوز داشت با جمشيد مبارزه مي كرد . 
طلسم من با آن همه قدرت باز هم نتوانسته بود به او اثر كند ، شمشير را به سمت ولدمورت گرفتم و چندين طلسم قوي به سمتش فرستادم طلسم هاي مرگ را هم يكي پس از ديگري به طرفش فرستادم . 
از قدرت شمشير زمين شروع به لرزيدن كرد ، وقتي طلسم پنجم مرگ به ولدمورت رسيد به او خورد و او را چند متر آن طرف تر روي زمين انداخت . 
ولدمورت بلند شد و با خشم به من نگاه كرد و گفت : با اين كارت گور خودتو كندي پسر . 
چوبش را به سمت من گرفت و طلسم بسيار قويي به طرفم فرستاد ، براي يك لحظه پيش خودم فكر كردم كه ديگر هيچ وقت در زندگي ام اينهمه طلسم هاي جور واجور نخواهم ديد ، من هر طلسمي را كه مي ديدم فكر مي كردم اين قوي ترين طلسمي است كه وجود دارد . 
طلسم ولدمورت به سمت من آمد , همان طلسمي را که براي محافظت از طلسم هفتم مرگ درست مي كردم ، براي خودم درست كردم ، طلسم ولدمورت هر چقدر هم كه قوي بود ديگر به طلسم هفتم مرگ نمي رسيد . طلسم ولدمورت به سرعت به من نزديك شد و به طلسم من برخورد كرد ، نور شديدي ايجاد شد . 
طلسم ولدمورت از طلسم محافظ من رد شد ، قبل از اينكه بتوانم كاري كنم طلسم به من خورد ، طلسم به قدري قوي بود كه مرا چندين متر به عقب پرت كرد ، محكم بر زمين افتادم ، طلسم ولدمورت هر طلسمي كه بود خيلي به من صدمه زد ، بايد فكري مي كردم ، منتظر بودم كه ولدمورت كار من را تمام كند ولي اين اتفاق نيفتاد ، به هر زوري كه بود چشمانم را باز كردم و به ولدمورت نگاه كردم. 
ابن جمشيد بود كه او را مشغول كرده بود ، به زحمت از جايم بلند شدم ، خيلي بدنم درد مي كرد ، ولي به هر زحمتي كه شده از جايم بلند شدم ، در جايم تلو تلو مي خوردم كه احساس درد شديدي از پشت سرم كردم ، سريع برگشتم و به پشت سرم نگاه كردم ، براي يك لحظه چهره ي دايي ويليام را ديدم كه به من نگاه مي كند ، ديگر نتوانستم خودم را سرپا نگه دارم . 
روي زمين افتادم و با چشماني نيمه باز صحنه ي مبارزه را نگاه كردم ، جمشيد هنوز با ولدمورت درگير بود ، او بيشتر دفاع مي كرد تا جنگ ، انگار ولدمورت نمي خواست او را به همين راحتي بكشد ، معلوم بود كه ولدمورت برتري دارد ولي نمي دانم چرا كار جمشيد را به يكباره نمي ساخت . 
به بدنم نگاه كردم ، دائي ويليام همان بلائي كه سر پدر بزرگ آورده بود سر من آورد ، شمشيرش از پشتم وارد شده بود و از قفسه سينه ام بيرون زده بود , خون زيادي از من مي رفت ، حال فرياد زدن هم نداشتم . 
در همين احوال بودم كه زمين شروع به لرزيدن كرد ، فكر كردم زلزله شده است ، چشمانم را به زور باز نگه داشته بودم ، احساس كردم كه دستي زير سرم را گرفته و به آرامي سرم را بالا مياورد . 
به صورت آن شخصي كه سر مرا از زمين بلند كرده بود نگاه كردم ، خود هري بود ، او اينجا چه مي كرد ؟ 
صداي او را مي شنيدم كه مي گفت : ولدمورت آماده باش كه آخرين لحظه ي عمرتو تجربه بكني . 
به پشت سر هري نگاه كردم ، هري با چند جن ديگر كه همگي مسن بودند آمده بود ، به ولدمورت نگاه كردم ، براي لحظه اي غباري در ÷شت ولدمورت ديدم , آن غبار دايي ويليام بود ، آنجا چه كار مي كرد , شمشيرش را بيرون کشيده بود و بالاي سرش آورده بود . 
با ديدن اين صحنه از تعجب چشم هايم كاملا باز شد ، دايي ويليام شمشيرش را عقب برد , براي يك لحظه ديدم خون از دهان ولدمورت بيرون مي ريزد ، به شكمش نگاه كردم ، شمشير دايي ويليام از شکمش بيرون زده بود ، دايي شمشيرش را از شكم ولدمورت بيرون كشيد

فصل يازدهم 
هاگوارتز و اساتيد جديد 
بخش اول 
انتخاب دروس 

ولدمورت به سمت دايي برگشت و با صدايي لزران به او گفت : تو .... خيانت كار . 
دايي ويليام به او نگاه مي كرد و بلند بلند مي خنديد . 
براي لحظه اي زمين شروع به لرزيدن كرد ، ولدمورت دو دستش را مانند سليب از دو طرف دراز كرده بود و فرياد مي زد ، فرياد هايش بيشتر شبيه خنده بود تا درد كشيدن . 
نور شديدي از بدنش خارج مي شد ، براي يك لحظه انفجاري رخ داد و .... 
چيزي را كه مي ديدم باور نمي كردم ، جسم بي جان ولدمورت روي زمين افتاده بود ، اين دايي من بود كه او را كشته بود ،چيزي را كه با چشمانم مي ديدم به هيچ وجه باور نمي كردم ، آخر چرا دايي , تنها حاميش را كشته بود 
چشمانم بسيار سنگين شده بودند ، ديگر نتوانستم آنها را باز نگه دارم ، چيزي نكشيد كه چشمهايم روي هم رفتند و به آرامي به خوابي عميق فرو رفتم . 


همه جا تاريك تاريك بود ، فقط نور ماه اتاق را كمي روشن کرده بود ، در اتاقي بودم که خيلي شبيه اتاق خودم بود ولي تفاوت هايي هم داشت ، احساس غريبي داشتم ، از جايم بلند شدم و در اتاق شروع به حركت كردم ، احساس كردم كسي در اتاق مرا مي پايد ، دور و اطرافم را نگاه كردم ، خبري از كسي نبود ، به طرف در خروجي حركت كردم ، قبل از اينكه در را باز كنم خود به خود باز شد ، بي اختيار در سالني شروع به حركت كردم ، اين سالن با سالن قصر خودمان فرق مي كرد ، نمي دانستم دارم به كجا مي روم ، يك چيزي در درونم مرا راهنمايي مي كرد ، از سالن گذشتم به جاي اينكه به پله هاي طبقه برسم ، به سالن ديگري كه به سمت راست مي پيچيد رفتم ، در اين سالن هم حركت كردم ، استرس عجيبي تمام وجودم را فرا گرفت ، قلبم چنان متپيد كه فكر كردم همين الان است كه از سينه ام بيرون بزند ، دستم را زير ردايم كردم تا شمشيرم را پيدا كنم ولي اثري از شمشيرم نبود ، همينطور همه جا گرم و گرم تر مي شد ، همينطور كه جلو مي رفتم به دور و اطرافم نگاه مي كردم ، اتاق هايي در اطراف من بودند ، هر كدام را كه امتحان مي كردم باز نمي شد ، ديگر داشتم از دلواپسي مي مردم ، با طلسم الهمورا خواستم يكي از در ها را باز كنم ولي نمي توانستم طلسمي را اجرا كنم . 
از اين حال خودم بيشتر از قبل ترسيدم ، به نداي وجودم گوش دادم ، هنوز مرا به انتهاي سالن راهنمايي مي كرد ، شروع به دويدن كردم ، در ته سالن سايه هايي روي ديوار بودند ، سايه ها تكان هايي مي خوردند ، آنها سايه انسان بودند . 
دويدنم را سريع تر كردم ، سالن نسبتا بلندي بود ، كم كم به انتهاي سالن نزديك تر مي شدم .. 
صداي خنده هايي از ته سالن مي آمد ، حركتم را سريع تر كردم ، صداي خنده برايم آشنا بود ، صداي خنده هاي جنون آميز ولدمورت بود ، او را كه كشته بوديم ، خواستم كه برگردم و از آنجا دور بشوم ولي پاهايم مرا ياري نكردند ، صداي خنده ها هنوز ادامه داشت ، تنها صداي ولدمورت نبود كه مي خنديد 
ديگر به انتهاي سالن نزديك شده بودم ، بدنم شروع به لرزيدن كرد ، بوي خون آن هم با شدت زياد مرا احاطه كرد ، وقتي به انتهاي سالن رسيدم صداي خنده ها بيشتر و بيشتر شد ، سايه ها در يك لحظه ايستادند ، به محض اينكه به انتهاي سالن رسيدم در سمت راست خود سالني را ديدم ، سايه ي آن دو شخص هم در ان سالن بود . 
چند نفر را ديدم كه مرا با انگشت به هم نشان مي دادند ، چون نور به يكباره زياد شده بود نتوانستم با همان نگاه اول آنها را بشناسم . 
چشمانم را بستم و دوباره باز كردم ، با ديدن آن همه آدم در آنجا شكه شدم ، ولدمورت جلو تراز همه ايستاده بود و مرا با انگشتانش نشان مي داد ، صورت كريحش مانند كساني شده بود كه به تازگي مرده بودند ، دايي ويليام و ماركوس هم كنار هم ايستاده بودند و به من مي خنديدند و مرا با انگشتانشان نشان مي دادند . 
چند جن ديگر هم بودند كه به من مي خنديدند ، آنها را مي شناختم ولي حضور ذهن نداشتم كه آنها چه كساني بودند ، پشت سر انها در اتاقي باز بود و بوي خون از آنجا بيرون مي زد ، بي اختيار به سمت آن اتاق كشيده شدم ، صداي خنده ها مانند زنگي در گوشم صدا مي كردند . 
شدت ترس در من زياد و زياد تر مي شد ، به طرف در حركت كردم ، صداي خنده ها داشتند مرا ديوانه مي كردند ، به سمت ماركوس برگشتم و بلند فرياد زدم : خفه شو.... 
آنها بي توجه به من به خنده ي خود ادامه مي دادند ، براي اينكه از اين مخمصه فرار كنم به سمت در حركت كردم ، حركتم را سريع تر و سريع تر كردم ، بوي خون آن هم به مقدار زياد به من آرامشي يك لحظه اي داد ، به در رسيدم ، مي دانستم از ديدن چيزي كه پشت اين در است خوشحال نمي شوم . 
در نيمه باز بود ، آن را حل دادم ، در با صداي خيلي بدي باز شد ، تصويري كه در آنجا ديدم به يكباره مرا شكه كرد ، جسد پدر بزرگم را ديدم كه تكه تكه شده بود ، جسد كاهن اعظم و بزرگ خاندان گاست و فانتوم ها هم روي زمين افتاده بود . 
چندين گرگينه هم داشتند جمشيد و دوستانش را تكه تكه مي كردند ، دست هايم را روي سرم گذاشتم و با تمام وجود فرياد زدم ، بقدري صداي فريادم بلند بود كه خودم هم از شنيدن ان تعجب كردم . 


همه جا به يكباره روشن شد ، بدنم خيس خيس عرق بود ، كسي داشت مرا تكان مي داد ، صداي كسي را هم مي شنيدم كه مي گفت بيدار شو ، بيدار شو ، به سمت صدا برگشتم ، چشمانم پر از اشك بود به خاطر همين نتوانستم او را بشناسم . 
با شنيدن صداي آن شخص فهميدم كه همه ي آن جريان ها را در خواب ديده بودم ، صداي ان شخص را شناختم ، صداي هري بود ، با دستم اشك هايم را پاك كردم و به هري نگاه كردم ، هري تنها نبود ، دور تا دور من را دوستانم پر كرده بودند ، همگي بودند مارتين و الكس ، هري، رون و هرميون ، جيني و دو برادر دو قلوي ويزلي ها ، تئودور هم آنجا بود . 
سريع به ياد پدر بزرگم افتادم ، به خاطر همين گفتم : از پدر بزرگم چه خبر . 
هري با آرامش خاصي گفت : حالش خوب ميشه ، تو به موقع اونو رسوندي درمونگاه ، اون ... 
تئودور نگذاشت كه هري حرفش را تمام كند ، او گفت : اتاقو خالي كنيد بذارين جناب جاني استراحت كنن . 
فرد گفت : ول كن بذار ببينم حالش خوبه يانه . 
از جايم بلند شدم تا به ديدن پدر بزرگ بروم ولي به محض اينكه به حالت نشسته در آمدم ، در بدنم درد بسيار شديدي احساس کردم . 
درد به قدري زياد بود كه نتوانستم خودم را نگه دارم ، به خاطر همين دوباره روي تختم افتادم ، هري مرا در هوا گرفت و گفت : نگران پدر بزرگت نباش ، اون حالش از تو بهتره ، اون پنج ساعتي از تو زودتر به هوش اومد . 
حالت گنگي داشتم ، هنوز در حال و هواي خوابي كه ديده بودم سير مي كردم ، با همان حالت گفتم : مگه من چند ساعته كه بيهوشم ؟ 
هري لبخندي زد و گفت : چند ساعت ، پسر تو الان سه روزه كه بيهوشي . 
گفتم : سه روز ! 
از آن زخمي كه برداشته بودم اصلا بعيد نبود ، ياد جمشيد ، كاهن اعظم ، آرش و برادرانش افتادم ، به خاطر همين گفتم : از بقيه چه خبر ؟ 
هري گفت : همه خوبن فقط يكمي مشكل براي كاهن اعظم پيش اومده . 
گفتم : چه مشكلي ؟ 
اشك از چشمان هرميون جاري شد ، هري گفت : ديگه نمي تونه روي پاهاش وايسته ، پاهاش بعد از اون ضربه كاملا بي حس شدن 
گفتم : طلسم كه به سينه ش خورده بود . 
تئودور گفت : من بهشون اختار داده بودم كه توي اون مبارزه شركت نكنن ، همينطور پدر بزرگتون ولي به حرفاي من گوش نكردن كه نكردن . ، حالا زود برين بيرون تا عصباني نشدم 
تئودور روي سخنش با همه كساني بود كه در اتاق من بودند . 
او ادامه داد : جناب جاني فردا مرخص ميشن شما هم مي تونيد ايشون رو هرچقدر خواستيد سوال پيچ كنيد ... بيرون بيرون ، زود 
غر غر همه بلند شد ، رون به سمت من آمد و گفت : از اون رفتاري ..... 
نگذاشتم كه حرف هايش را تمام بكند سريع گفتم : من تو رو درك مي كردم ، مي دونستم كه هري برات خيلي مهمه پسر من اصلا از دست ناراحت نيستم . 
با هم دست داديم ، هري دست رون را گرفت و گفت : بزن بريم تا اين تئودور پوست كلمونو نكنده . 
هري رو به من كرد و گفت : وقتي رفتيم مي توني روزنامه هايي كه بالاي سرت گذاشتمو بخوني توي اونا مي فهمي كه چه بلايي به سر ولدمورتو دارو دستش اومده . 
ياد حرف هاي صبح مبارزه ي پدر بزرگ افتادم ، رو به هري كردم و گفتم : راستي پدر بزرگ همه چيزو در مورد تو به من گفت . 
هري گفت : خودمم شك كرده بودم , تقريبا فهميدم که پدر بزرگ به توهمه چيزو گفته , آخه پدر بزرگت يه اشاره هايي به جريان اون روز صبحتون کرده بود . 
هري چشمكي به من زد ، هرميون رو به هري كرد و گفت : در مورد چي مي دونه . 
هري گفت : اين يه راضه ، اگه تونستيد جاني رو راضي كنيد بهتون مي گه . 
در همين لحظه تئودور با صدايي نسبتا بلند گفت : اينجا را ترك كنيد ، همين الان . 
همه آنها هري را دوره كردند و به سمت در بردند ، معلوم بود كه مي خواهند به هر صورتي كه هست جريان صحبت هاي من و او را از زير زبانش بيرون بكشند . 
مارتين و الكس به سمت من آمدند ، الكس رو به تئودور كرد و گفت : فقط يه كلمه . 
الکس به سمت من برگشت و گفت : پسر كارت عالي بود ، شنيدم تو تونستي ولدمورتو چند متر پرتاب كني ، اصلا فكرشو نمي تونستم بكنم كه تو مي توني از اين كارا هم بكني . 
چشمكي به او زدم و گفتم : ما اينيم ديگه . 
مارتين گفت : موضوع هري چي بود . 
گفتم : گوشتون رو جلو بيارين ، ولي نبايد به هيچكي بگين ها . 
الكس گفت : زود باش بگو الانه كه تئودور مارو بكشه . 
لبخندي زدم ، به درب نگاه كردم ، هري و دوستانش از در خارج شده بودند ، رو به الكس و مارتين كردم و گفتم : هري با ما فاميله . 
الكس گفت : چي ... ميفهمي داري چي مي گي . 
گفتم : چيه ناراحت شدي . 
مارتين گفت : آخه چطور ممكنه ما يه فاميل به غير از خون آشاما داشته باشيم . 
گفتم : بدبختا بايد خيلي هم از خداتون باشه كه با اون فاميل بشين . 
الكس گفت : حالا با ما چه نسبتي داره . 
گفتم : خيلي نزديك تر از اوني كه فكر مي كنيد . 
الكس گفت : مي گي كه كيمون مي شه يا نه 
گفتم : همونطور كه من پسر عموي شما مي شم اونم پسر عمه ي شما مي شه . 
مارتين گفت : چي چي !!!.... 
در صداي مارتين تعجب موج مي زد ، الكس هم دسته كمي از او نداشت ، الكس رو به من كرد و گفت : شوخي مي كني ، آخه مگه عمه ي ما بچه دار هم شده بود . 
گفتم : حالا كه مي بيني بچه دار هم شده . 
تئودور گفت : همين الان اينجا رو ترك مي كنين يا اينكه به زور متوسل بشم . 
الكس گفت : خب بابا همين الان مي ريم . 
با دلخوري تمام با من دست داد و گفت : حتما روزنامه ها رو بخون ، نقشه خراب كن . 
گفتم : منظورت چيه 
الكس گفت : خودت مي فهمي 
آنها به سرعت به سمت در رفتند و از آنجا خارج شدند ، سريع به بالاي سرم نگاه كردم ، روزنامه هايي روي ميز بودند ، همه ي آنها روزنامه هاي جادوگري بودند ، اولين آنها را باز كردم ، تاريخ آن مربوط مي شد به فرداي روز مبارزه ، روي آن با تيتر بزرگ نوشته شده بود ، آزادي جهان از دست بزرگترين و خبيث ترين جادوگر جهان . 
از اينكه اينهمه جرات به خرج داده بودند و به اين سراحت در مورد ولدمورت نوشته بودند خوشحال شدم ، زير ان نوشته عكس دو نفر را بزرگ زده بودند ، يكي از آنها دايي من بود و ديگري يك پسر جوان هم سن و سال خودمان بود ، آنها به طرف بيننده لبخند مي زدند ، لبخند دايي من مثل هميشه پر از خشم بود 
باديدن چهره ي او اعصابم خرد شد مي خواستم روزنامه را پاره بكنم ولي با خواندن نوشته هاي ير عکس ها به يكباره شكه شدم ، زير عكس نوشته شده بود ، قهرمان هاي بزرگ ، سر ويليام دراكولا و آقاي دراكو ملفي . 
صفحه ي اول بجز در مورد آنها چيز ديگري نگفته بود ، زير عكس هم نوشته بود : مرگ اسمشو نبر توسط يكي از بزرگترين خون آشامان جهان، ايشون كه به تازگي از پست فرمانروايي خون آشامان كناره گيري كرده است با كمك دراكو ملفي جوان دلير و خوش آتيه توانسته اند ديروز اسمشو نبر را از صحنه روزگار محو كنند. 
جسد اسمشو نبر هم در وزارت جادو نگهداري مي شود تا ثابت بكند ديگر از طرف او هيچ مشكلي براي ما پيش نمي آيد . 
شرح ماجرا در صفحه ي دو .... 
سريع صفحه زدم 
در صفحه ي دو بعد از سه ، چهار خط توصيف دايي ويليام و دراكو ملفي , نوشته بود كه آنها با نقشه هاي فراواني كه براي اسمشو نبر كشيده بودند توانسته بودند او را به صحنه مبارزه برسانند و در ملا عام با دلاوري جناب ويليام دراكولا , شر اسمشو نبرو از سر دنيا كم کرده بودند 
به خاطر كمكي که دراکو ملفي به دايي ويليام كرده بود او را از تمام اتحام هايي كه نسبت به مرگ دامبلدور بر او زده بودند تبرئه کرده بودند ، همينطور به خاطر كاري كه او كرده بود پدرش هم ازاد شده بود و به كانون گرم خانواده ي خودشان برگشته بود ، او هم مثل تمام بچه هاي مدرسه , امسال به مدرسه هاگوارتز مي رود . 
ديگر نتوانستم جلوي خودم را بگيرم ، اينها همه ي كار هاي ما را به نام خود كرده بودند ، روزنامه را تكه تكه كردم و روي زمين ريختم ، ديگر نمي خواستم روزنامه هاي ديگر را بخوانم فقط مي خواستم آنها را هم به سرنوشت روزنامه ي قبل دچار سازم ولي با ديدن عكسهايي كه روي روزنامه ي بعدي بود از اين كار منصرف شدم 
عكس خودم را در ميان چند عكسي كه روي روزنامه بود شناختم ، از من در حالي كه داشتم با دايي ويليام مي جنگيدم عكس گرفته بودند . 
عكس پسر عمويم يعني مارتين هم در موقعي كه داشت در صورت دايي ويليام نگاه مي كرد و با خشم به او مي نگريست را هم گرفته بودند ، فهميدم اين عكس , عكس پدر بزرگم بود كه به شكل مارتين در آمده بود . 
عكسي هم از جمشيد و دوستانش بود ، تمام عكس ها طوري گرفته شده بودند كه ما را در مقابل دايي ويليام نشان مي دادند ، بالاي روزنامه هم با تيتر بزرگ نوشته شده بود : حقايق جريان مرگ اسمشونبر 
زير عكس هم نوشته شده بود : علل مرگ چندين جادوگر و تعداد زيادي از خون آشامان , قدرت طلبي جواني خود سر بود ادامه در صفحه ي دو .... 
سريع صفحه دو را آوردم ، روي آن نوشته بود ، جاني بليد خراب كار بزرگ . 
زير آن هم نوشته شده بود : به نقل از جناب ويليام دراكولا جاني بليد جوان هفده ساله كه به تازگي از ترس جناب ويليام دراكولا از سمت پادشاهي خون آشامان خلع شده بود باعث بهم خوردن نقشه ي جناب ويليام دراكولا شده است . 
جناب سر ويليام با نقشه ي قبلي از جاني بليد خواسته بود كه قرار مبارزه ي آنها بماند براي بعد ، ايشان از جاني بليد خواسته بودند كه مبارزه ي سوري را با هم داشته باشند و هردو باهم با كمك دوستان جاني بليد شر اسمشو نبر را از سر دنياي جادوگران پاك بكنند ، ولي جاني بليد كه تشنه ي قدرت بوده مي خواسته در همان مسابقه به طور ناجوانمردانه همراه با دوستانش جناب سر ويليام را بكشند و تا حد زيادي هم در كارشان موفق بودند ولي با رسيدن اسمشو نبر به صحنه مسابقه درگيري جهت خودش را به سمت ولدمورت عوض كرده بود ، اسمشو نبر به خاطر قدرت طلبي جاني بليد توانست كه تعداد زيادي از خون اشامان و جادوگران را بكشد . 
جلسه ي محاكمه ي جاني بليد هم لغو شده چون پدر بزرگ ايشان همكنون پادشاه خون اشامان هستند و ايشان بايد در باره او تصميم بگيرند همچنين .... 
باز هم نتوانستم جلوي خودم را بگيرم ، اينها نه تنها افتخار كشتن ولدمورت را از ما گرفته بودند بلكه ما را مانع رسيدن به آن هم مي دانستند ، اين روزنامه را هم پاره كردم و روزنامه ي بعد كه براي همين امروز صبح بود را برداشتم ، آن را پاره كردم ، نوشته ي در تكه هاي روزنامه پاره شده توجه مرا جلب كرد . 
روي آن تكه كاغذ نوشته شده بود : سر ويليام دراكولا وزير جديد وزارت جادو .... 
تكه كاغذ را برداشتم ، دايي من حالا وزارت جادو را داشت ، خيلي دلم مي خواست نويسنده ي اين روزنامه جادوگري را گير بياورم و درجا بكشمش . 
همين كه به تكه كاغذ خيره شده بودم از دست من جدا شد و به سمتي حركت كرد ، به يكباره حاله اي از هري را در كنارم ديدم ، كاغذ را او از دست من كشيده بود ، رو به هري گفتم : اينا چي مي گن هري 
هري گفت : مگه منو مي بيني جاني 
گفتم : آره كه مي بينم . 
هري گفت : اهان يادم رفته بود تو جناب اليورو با خودت داري . 
گفتم : ديدي چه بلايي سرمون اوردن 
هري گفت : اگه از اينجا بري بيرون هزار نفر مي خوان بكشنت ، داييت همه ي تقسيرارو انداخته گردن تو ، بيچاره شدي . 
گفتم : شما هم وايستاديد تا اون روزنامه هر چي كه خواست بگه 
هري گفت : ما مي خواستيم بريم سراغ اون روزنامه ولي اونا به دستور خود داييت اين كارو كرده بودن ، تازه جمشيد هم گفته كه بهتره فعلا توي اين جو بد بيرون نري ، حالا خوبه مردم به خاطر از بين رفتن ولدمورت حواسشون پرته وگرنه تا حالا پوست كلتو كنده بودن. 
گفتم : مگه اين داييمو نبينم . 
هري گفت :فعلا خيلي از خون آشاما مي خوان تو رو ببينن 
گفتم : منظورت چيه 
هري گفت : اونام مي خوان حساب تو رو برسن 
گفتم : خب براي اونا توضيح بدين كه چه خبره 
هري گفت : پدر بزرگت گفته كه به محض اينكه حالش خوب بشه همشونو ميشونه سرجاشون . 
هري كمي مكث كرد و بعد ادامه داد : راستي ما فردا صبح ساعت يازده مي خواييم بريم كتاباي مدرسه رو بخريم ، اگه دوست داشتي مي توني با ما بياي 
گفتم : حتما ميام ، راستي از پدر بزرگم چه خبر 
هري گفت : همونطور كه گفتم حالش خوبه خوبه ، به زودي هم از جاش بلند ميشه ، اگه با من كاري نداري من ميرم ، مي ترسم تئودور بتونه منو ببينه . 
گفتم : منظورت چيه 
هري گفت : مطمئن باش تنها كسايي كه مي تونن منو توي اين حالت ببينن تو و پدر بزرگتو جمشيدين . 
گفتم : يعني تو الان نامرئي نامرئي هستي . 
هري گفت : آره حتي آرشو داداشاشم نمي تونن منو ببينن ، راستي ديگه نگران دنياي اجنه نباش ، جمشيد تو رو تبرئه كرد ، تو الان مي توني هر وقت كه دلت خواست بري اون دنيا . 
گفتم : مگه تو زندوني نبودي 
هري گفت : منو به خاطر اينكه حاضر شدم براي پيدا كردن ولدمورت بيام ول كردن ، خب اگه كاريم نداري بايد زود برگردم ديگه الانه كه بهم شك كنن . 
گفتم : كيا 
هري گفت : رونو هرميونو مي گم ديگه ، من گفتم كه مي خوام برم دستشويي ، تو هم بهتره كه بخوابي . 
هري اين را گفت و به يكباره غيب شد . 

دايي ويليام براي چه اين كار را كرده بود ، منظورم اينكه چرا مرا محكوم كرده بود ، نمي دانم چرا او اين كار را كرده بود ، در همين افكار بودم كه به خواب رفتم ، صبح فردا طبق معمول سر ساعت شش از خواب بيدار شدم. 
امروز قرار بود كه با هري و دوستانش براي خريد كتاب به خيابان دياگون برويم ، بايد كتاب هاي امسال را خريداري مي كردم ، نمي دانم كه چه كتابهايي را بايد مي خريدم ولي حتما هري مي دانست كه بايد كدام كتاب ها را خريداري بكنم . 
در همين افكار بودم كه صداي در آمد ، سريع گفتم : بفرماييد 
در باز شد ، پدر بزرگم پشت در بود ، او گفت : حالت خوبه پسرم 
از جايم بلند شدم و به سمت او دويدم ، از ديدن اينكه او حالش خوبست خيلي خوشحال بودم ، وقتي به او رسيدم خواستم دستش را ببوسم ولي او نگذاشت و مرا در آغوش گرفت 
وقتي از هم جدا شديم پدر بزرگ رو به من گفت : امروز مي خواي با دوستات بري كتاباتو بخري يا مي خواي به يكي از لژيونام بگم اين كارو برات بكنن . 
گفتم : نه مي خوام با اونا بيرون برم . 
پدر بزرگ تخت را به من نشان داد و هر دو به سمت تختي كه روي ان دراز كشيده بودم رفتيم و روي آن نشستيم ، پدر بزرگ رو به من كرد و گفت : روزنامه هاي سه روز قبلو كه خوندي ، پس مواظب باش كه توي خيابون با كسي درگير نشي ، اونا منتظرن تا تو يه كاري بكني تا همه جا پخش كنن . 
گفتم : حالا راستي راستي ولدمورت مُرد 
پدر بزرگ گفت : من كه اونجا نبودم ولي جمشيد مي گفت با چشماي خودش ديده بود كه اون مرده ، تازه هيچ دودي رو هم نديده بود كه از او خراج بشه ، اون ولدمورتي كه توي اون مبارزه شركت كرده بود مطمئنن مرده ، حالا بايد منتظر .ولدمورتاي ديگه باشيم ، منظورم هروكراس هاشه ، مي فهمي . 
گفتم : يعني واقعا دايي ويليام ولدمورتو كشت 
پدر بزرگ گفت : اون مي دونست كه ديگه كار ولدمورت تمومه ، منظورم هريو دوستاش بودن ، جن هاي سفير ، اونا وقتي بخوان كاري بكنن ديگه كسي نمي تونه جلوشونو بگيره . 
گفتم : باورم نميشه كه دايي اين كارو كرده باشه . 
پدر بزرگ گفت : منم خيلي شك داشتم به خاطر همين ديشب تا نيمه وقت داشتم خاطره ي مبارزه ي جمشيدو , زيرو رو مي كردم ، هيچ نقطه ي مشكوكي توي مرگ ولدمورت نبود ، شمشيري كه داييت توي پشت ولدمورت فرو کرد مي تونست خيلي راحت كار هر جادوگري رو بسازه ، اوني كه ديدي نتونست منو تو رو بكشه به خاطر اين بود كه ما خون اشاميمو خون آشاما قدرت بدنيشون چند برابر جادوگرا هست حتي اگه اون جادوگر ولدمورت باشه . 
گفتم : من كه باورم نميشه. 
پدر بزرگ گفت : اومدم كه خاطره هاي اون روزتو ازت قرض بگيرم ببينم تو چي ديدي . 
گفتم : حتما . 
پدر بزرگ شيشه اي را به طرف من گرفت و گفت : اول بايد از پدرم اجازه بگيري . 
گفتم : آهان باشه . 
در ذهنم با آرامش گفتم : جناب اليور .. 
صداي اليور در ذهنم پيچيد كه گفت : چي شده پسرم . 
گفتم : من مي خواستم خاطرات روز مبارزه رو براي پدر بزرگ ازتون قرض بگيرم . 
اليور گفت : كجاشو مي خواد . 
رو به پدر بزرگم كردم و گفت : كجاشو مي خواي . 
پدر بزرگ گفت : كل ماجرارو ، يعني از وقتي كه داشتي با داييت مي جنگيدي . 
شيشه را از دست پدر بزرگ گرفتم و در ذهنم گفتم : تمام ماجرا رو مي خواد , درست از جايي كه مبارزه ي من با داييم شروع شده بود . 
بعد از گذشت مدتي اليور گفت : حالا مي توني هر كاري كه مي خواي بكني . 
به ليوان نگاه كردم و طلسم تخليه ي حافظه را در ذهنم جاري كردم . 
محدوده ي خاطره را مشخص كردم و به يكباره شيشه پر شد از مهي رقيق . 
شيشه را به پدر بزرگم دادم و در ذهنم گفتم : ممنون 
اليور گفت : خواهش مي كنم 
رو به پدر بزرگ كردم و گفتم : اگه اشكالي نداره منم مي خوام خاطره ي خودم و جناب جمشيدو ببينم 
پدر بزرگ گفت : فعلا با هر دوشون كار دارم به محض اينكه كارم تموم بشه البته با اجازه جناب جمشيد اون رو بهت مي دم تا بتوني ببيني . 
گفتم : خيلي ممنون . 
پدر بزرگ گفت : بهتره پاشي بري تو اتاقت قبل از اينكه تئودور بياد گيرت بندازه مطمئن باش كه اگه گيرت بندازه ديگه نمي توني از دست ش فرار كني ، اون خيلي مقرراتيه ، اون هزار دفعه به من گفته بود كه نمي ذاره من با شما بيام به مبارزه ولي به هر صورتي بود از دستش در رفتم .ولي فكر نكنم تو بتوني از دستش فرار كني 
سريع از روي تخت بلند شدم و صاف ايستادم ، دستم را به انگشترم گرفتم و لباس خانوادگي ام را پوشيدم . 
پدر بزرگ رو به من كرد و لبخندي زد و گفت : زود برو تا نيومده منم بايد برم اتاقم ، راستي ديگه نمي توني بي اجازه ي من بري توي طبقه دوازدهم ، تو از پادشاهي خودت انصراف دادي پس بدون اجازه من ديگه نمي توني بياي اون طبقه ، اينو گفتم تا يهو به سرت نزنه بياي اونجا . 
گفتم : اگه بيام چي مي شه ؟ 
پدر بزرگ گفت : هيچي فقط نفس كشيدنت يادت ميره . 
لبخندي زدم و به سمت در خروجي حركت كردم ، دستم را زير ردايم گرفتم و شمشيرم را حس كردم ، به محض اينكه خواستم آپارات كنم پدر بزرگ گفت : مايكل رو هم با خودت ببر ، من به اندازه ي كافي بهش پول دادم كه هرچي خواستي بتوني بخري . 
به سمت پدر بزرگم برگشتم و گفتم : اصلا ياد پول نبودم 
پدر بزرگ گفت : حالا زود برو تا نيومده . 
جلوي در اتاقم را در ذهنم جاري كردم و به يكباره اپارات كردم . 
درست در مقابل اتاقم ظاهر شدم , کمي به طرف اتاق هري خم شدم , طبق معمول همه ي بچه ها تو اتاق بودند , هري مثل هميشه نقطه اي بود که همه را دور خود جمع مي کرد , در اتاقم را باز کردم و داخل اتاق شدم , همه چيز مثل هميشه سر جاي خود بود . 
لباس هايم را عوض کردم و چند شيشه خون را در جيب هايم جاسازي کردم , اين کار برايم عادي شده بود يعني هر وقت که به اتاقم مي آمدم شيشه هاي خون داخل جيبم را پر مي کردم . 
وقتي آماده شدم به سمت اتاق هري حرکت کردم , در اتاق هري را زدم , انقدر صداي بچه ها , در اتاق هري زياد بود که صداي درزدن مرا نشنيده بودند , اينبار محکم تر در زدم , در به آرامي باز شد , رون بود که با يک دستش کاغذي را برداشته بود و با دست ديگر در را باز کرده بود 
رون رو به من کرد و گفت : سلام جاني حالت چطوره ؟ 
اصلا حواسش به من نبود , انگار داشت با ديوار حرف مي زد , کاغذش را جلوي خودش گرفت و گفت : هرميون هرجور فکر مي کنم نمي تونم با اون هيولا درس بردارم , بنظرمن , بايد اونو کشت تا اينکه رفت سر کلاسش 
گفتم : اينجا چه خبره ؟ 
براي يک لحظه الکس جلوي من پريد و گفت : مگه نمي دوني چه خبره , الان داريم ميريم کتاب هاي امسالو بخريم 
گفتم : خب اين چه ربطي داره ؟. 
الکس گفت :امسال مدرسه هاگوارتز چند کلاس جديد داره و هرکسي بايد ده يا دوازده تا درسو انتخاب بکنه . 
گفتم : خب تو اينجا چي کار مي کني ؟ 
الکس گفت : خب منم دارم با شما ميام ديگه . 
گفتم : مگه بابات گذاشت که بياي ؟ 
الکس گفت : خب مگه بهت نگفتم , عمو اجازمو از بابام گرفت , مگه بابام مي تونست جلوي عموم حرفي هم بزنه ؟ 
گفتم : بذار باباتو ببينم , اون وقت بهت مي گم که مي تونه حرف بزنه يا نه 
الکس گفت : شوخي نکن 
گفتم : خب مي ري کنار ببينم چه خبره يا نه 
الکس کنار رفت , وارد اتاق شدم , همه ي کساني که در اتاق بودند نفري يک کاغذ در دست داشتند که روي آن نام درسها را نوشته شده بود , اصلا کسي حواسش به من نبود , به ساعت نگاه کردم , ساعت هفت صبح بود با اين حال اينها همگي در اتاق هري بودند , همه ي آنها لباس هايي به تن داشتند که معلوم بود مي خواهند از همينجا به خيابان دياگون بروند . 
رو به هرميون کردم و گفتم : خب من چي , نمي خواين يکي از اين کاغذا به من بديد که ببينم چه درسايي رو بايد انتخاب بکنم . 
هرميون که تازه متوجه حضور من شده بود رو به من کرد و گفت : اه جاني کي اومدي , ببخشيد اصلا حواسم نبود , نامه ي تو روي ميز , کنار دست هريه , مي توني بري از اونجا برداري . 
رون کنار هرميون آمد و گفت : خب اگه من يه درس با هاگريد بردارم ديگه نمي خواد با اون کثافت يه کلاس بردارم . 
هرميون رو به رون کرد و گفت : درست صحبت کن , هر چي باشه اون معلم تو هستش . 
رون گفت : همونطور که گفتم من مطمئنم که اون باعث مرگ دامبلدور شده , حتي اگه سروته هم بالا بره بازم من ميگم اون دامبلدورو کشته . 
گفتم : در مورد چي حرف مي زنيد . 
رون به سمت من برگشت و با حالت مسخره اي گفت : اسنيپو مي گم , اون دوباره برگشته هاگوارتز , همه ي اينا به خاطر دايي تو هستش , فکر کنم هري با ديدنش درجا بکشتش . 
گفتم : واسه ي چي مي خواد بکشتش , شما که مي دونيد اون باعث شد که ما بفهميم که ولدمورت حتما روز مبارزه ي من با داييم مياد اونجا . 
رون گفت : من که فکر مي کنم چون فهميده بود که کلاهش پس معرکس دوباره اربابشو عوض کرد , اون توي اين کار متبهره . 
گفتم : فکر نکنم اونطور که تو مي گي باشه , ولي اگه خواستيد با وسايل گروهمون بلايي سرش ميارم که روزي صد بار ارزوي مرگ بکنه . 
رون يک نشان طلايي را از جيبش در آورد و به من نشان داد , نشان قشنگي بود , رون گفت : اين نشونو مي بيني , اين ميگه که من يه ارشد هستم و يه ارشد نمي تونه توي مدرسه کار خلافي بکنه . 
گفتم : اين قرطي بازيارو بزار کنار , تاحالا به من ده بار از اين پيشنهادا دادن ولي قبول نکردم , من هيچ وقت کاري نمي کنم که مجبور باشم درستکار باشم . 
رون لبخندي زد و گفت : راست مي گي مگه شما هم توي مدرسه ارشد داشتيد . 
الکس که داشت به حرف هاي ما گوش مي داد گفت : توي مدرسه ي ما کسي جرات نمي کرد ارشد بشه , آخه ارشدا بايد از سد گروه هاي خلاف کار مدرسه مي گذشتن , اينم کار خيلي سختي بود , يا بايد با ما دستشونو مي زاشتن توي يه کاسه يا اينکه منتظر عواقب بد اين ماجرا مي شدن , تازه اگر هم با يکي از گروه ها مي شدن اون يکي گروه براشون پاپوش درست مي کرد . 
رون گفت : واقعا شما توي مدرسه از اين کارا هم مي کرديد . 
گفتم : نه بابا , فقط يه گوش مالي ساده همين . 
رون که با دهاني باز به من نگاه مي کرد گفت : نکنه از اين بلا ها هم سر مدرسه ي ما بيارين . 
هرميون که اصلا به حرف هاي ما گوش نمي داد گفت : کدوم بلاها . 
گفتم : نه ديگه من يه آدم مثبت شدم ديگه از اين کاراي بد نمي کنم . 
چشمکي به رون زدم و به سمت هري راه افتادم , الکس جلوي من را گرفت و گفت : راست مي گي؟!!! نکنه ديگه گروه از بين بره , من بدون گروه مي ميرما . 
گفتم : اگه جونمو بگيرن نمي تونن گروهمونو از هم بپاشن
الکس لبخندي زد و گفت : حالا بريم سراغ کاراي تو , راستي به نظر من تو فقط کلاسايي که به مبارزه مربوط ميشنو بردار . 
گفتم : بزار ببينم چه درسايي هست بعد , ولي اينو مطمئن باش که کلاس جمشيدو به هيچ وجه از دست نمي دم . 
هري روي تخت خودش نشسته بود و با يک قلم پر روي کاغذ انتخاب درس ها علامت مي زد . 
به سمت او رفتم و گفتم : هري کاغذاي من کجاست . 
هري رو به من کرد و گفت : پسر نيومده مي خواي بري , حالا يکمي صبر کن من مي خوام ازت چند تا سوال بکنم . 
گفتم : خب بپرس ببينم . 
يک مشت نسبتا محکم به پشت من خورد , سريع برگشتم , برادران ويزلي را ديدم که از فاصله ي دو متري به من نگاه مي کنند , گفتم : کي بود . 
جرج گفت : اين اختراع جديدمونه , خيلي به درد مي خوره 
گفتم : چي ؟!!!! 
فرد گفت : هموني که خورد پشتت . 
گفتم : خب مي توني با چوبت جادو کني 
جرج گفت : تو فرق مشتو جادو رو نمي فهمي , تازه بايد اونجا باشي تا بتوني روي طرف جادو کني , ما اينو براي سر کار گذاشتن معلما درست کرديم . 
گفتم : حالا اين که درست کردين چيه . 
هري گفت : مثلا قرار بود تو به سوالاي من جواب بدي ها . 
گفتم : بزار ببينم اينا چي درست کردن . 
به سمت آنها رفتم , الکس گفت : من ديدمش خيلي باهاله , بزار ببينيش کف مي کني . 
فرد دستش را به سمت من گرفت و سنگ کوچکي را به من نشان داد , سنگ خاکي اي بود که از دور شبيه کلوخ بود , جلو رفتم و سنگ را از او گرفتم . 
فرد وقتي که سنگ را به من داد گفت : فقط کافيه بهش اسم گروهمونو بگي و بعد اسم طرفم بهش بگي اونوقته که ميره سراغش تازه مي توني شدت ضربه رو هم براش مشخص بکني . 
گفتم : يعني چي ؟ 
فرد گفت : خب .... يعني اين 
فرد سنگ را از من گرفت و رو به آن آرام گفت : به نام گروه شياطين 
كمي مكث كرد و بعد ادامه داد ، هري پاتر يه گوش مالي ساده . 
سنگ به يكباره نا پديد شد ، براي يك لحظه سنگ جلوي هري در هوا معلق ماند ، از اين حركت هري خيلي خوشم آمد ، او به همين راحتي توانسته بود جلوي سنگ فرد و جرج را بگيرد ، هري سرش را به سمت ما گرفت و گفت : هي به شما نگفتم با من از اين شوخياي بچه گونه نكنيد 
فرد رو به من كرد و گفت : خب مي دوني چيه هري يه جن سفير هستش ، اون چيزايي كه هرميون ازشون مي گفتو اگه مي شنيدي مي تونستي حدس بزني كه اينجور اتفاقي بيفته 
گفتم : ولي در كل خيلي به درد مي خوره ، راه هاي استفادشو مي توني از الكس بپرسي ، اون توي اين كارا خيلي ماحره ، راستي اون مومياييتونم خيلي به دردم خورد ، اون واقعا يه شاهكار بود . 
فرد كه انگار از حرف هاي من خوشحال شده بود لبخندي زد و گفت : قابلي نداشت . 
گفتم : خب فعلا بزارين من برم پيش هري ببينم چي كار داره . 
به سمت هري حركت كردم ، هري به خودش تكاني داد و كاغذي را كه در دست داشت كناري گذاشت و گفت : بيا اينجا بشين 
با دستانش كنار خودش را نشان مي داد ، من هم آرام به سمت آنجا رفتم و كنار هري نشستم ، هري رو به من كرد و گفت : مي خوام بدونم تو توي اون موقع كه داييت شمشيرو از پشت كرد تو كمر ولدمورت چي چي ديدي . 
گفتم : هميني كه ديدي ، شمشير داييم به قدري قوي بود كه تونست منو از حال ببره ، خودت كه مي دوني يه خون آشامو به همين راحتي نمي شه از بين برد . 
هري گفت : آخه چرا شمشير ، اين يكمي غير منطقي نيست 
گفتم : نه اصلا هم غير منطقي نيست ، ما خون آشاما تا جايي كه بتونيم با شمشيرمون كسي رو از بين مي بريم ، مي دوني داييم با كشتن ولدمورت شمشيرش چقدر قوي شده تازه مقداري هم از قدرت ولدمورت به اون منتقل شده . 
هري گفت : چي .. گفتي چي ميشه 
گفتم : ما اگه يه موجود خيلي قوي اي رو بكشيم اونم با شمشيرمون ، البته فقط شمشيراي قوي شواليه اي ، مثل شمشير خودت.... خب داشتم مي گفتم قدرت طرفو اونم به مقدار خيلي كم به ما منتقل مي كنه ، تازه شمشيرمون هم خيلي قوي تر ميشه . 
هري گفت : مطمئني 
گفتم : خب آره اينو همه مي دونن 
هري گفت : خب پس مي شه فهميد كه شمشيري تازه قدرتي به دست اورده يا نه . 
گفتم : من شايد نتونم ولي پدر بزرگم مي تونه 
هري گفت : خب مگه تو جناب اليورو با خودت نداري شايد اون بتونه اين كارو بكنه . 
گفتم : خب اگه اونم نتونه از پدر بزرگم مي پرسم . 
هري گفت : خب پس چيزايي كه الان بهت مي گمو به هيچكي نگو ، آخه پدر بزرگت به من گفته كه در اين مورد به هيچ وجه تحقيق نكنم . 
گفتم : آخ جون كار خلاف من تا آخرش هستم . 
هري گفت : خب خلاف خلافم نيست ، خب من الان به زبون اجنه ها باهات حرف مي زنم و فقط تو مي توني بفهمي پس اين بچه ها كه اينجا هستن نمي فهمن كه من دارم چي مي گم . 
گفتم : خب منم زبون شما رو بلد نيستم . 
هري گفت : خب من يه جور حرف مي زنم كه فقط تو بفهمي ، قبلا كه بهت گفته بودن ، آرشو مي گم اون گفته بود كه ما اجنه ها مي تونيم كاري بكنيم كه شما بفهميد ما چي مي گيم . 
گفتم : آهان يادم اومد ، پس بگو 
هري دندان هايش را روي هم سايشي داد و گفت : خب الان مي فهمي كه من چي مي گم . 
با حركت سر به او فهماندم كه مي فهمم . 
هري ادامه داد : خب شنيدم كه جسد ولدمورتو قراره براي اينكه ترس مردم بريزه براي تماشا بزارن . 
گفتم : نه ... 
هري گفت : آرووم حواسشونو به خودمون جلب نكن . 
گفتم : خب خب . 
هري گفت : خب بايد ما بريم اونجا ، مي خوام چنتا آزمايش روش انجام بدم تازه بايد با هم يه سري به داييت بزنيم ، بايد بفهميم كه شمشيرش تونسته قدرت ولدمورتو ازش بگيره يا نه ، اينجاست كه به تو احتياج پيدا مي كنم ، سعي كن با راهنمايي هاي جناب اليور بفهمي دلم نمي خواد از پدر بزرگت بپرسي شايد بو ببره . 
گفتم : خب فكر كن من تونستم بفهمم كه يه شمشير تونسته قدرت كسي رو بگيره يا نه ، خب چطور شمشير داييمو ازش مي گيري ، اونم يه شمشير مخصوص خودشون داره ، شايد به قدرت شمشير اليور نباشه ولي حتما خيلي قوي تر از شمشيراي منو تو هستش . 
كمي مكث كردم و بعد گفتم : خب تازه اگه تونستيم اينم بفهميم ، درس اول شواليه گي اينه كه هيچ وقت شمشيرتو از خودت دور نكن ، مطمئن باش كه اون هيچ وقت شمشيرشو جايي نمي زاره كه دست منو تو بهش برسه . 
هري گفت : فكر اونجاشو نكردم ولي بلاخره يه راهي هست ، حتما همين امروزو فردا پيداش مي كنم ، آخر همين هفته هم بايد بريم مدرسه . 
گفتم : حالا واسه چي مي خواي بفهمي . 
هري گفت : آخه با عقلم جور در نمياد كه بشه به همين راحتي از شر ولدمورت خلاص شد . 
گفتم : حالا كه اون گور به گور شده تو دست بر نمي داري . 
هري گفت : منطقي باش ، من كه فكر نمي كنم اون مرده باشه 
ياد قضيه ي آزمايش هاي مدرسه خودمان افتادم ، ما از روي استخوان ها هم مي فهميديم كه يک موجود چه خوني داشته است ، يعني به راحتي با استفاده استخوان پدر ولدمورت مي توانستيم بفهميم كه جسدي كه به نمايش گذاشته اند از آن ولدمورت هست يا نه . 
براي همين خاطر رو به هري كردم و گفتم : راستي هري من مي تونم به راحتي بفهمم كه جسدي كه براي نمايش مي زارن مال خود ولدمورت هستش . 
هري گفت : راست مي گي 
گفتم : آره ، ما توي درس معجون ها معجوني داريم كه باهاش مي شه از روي استخوان كسي فهميد كه بچه كي هستش . 
هري گفت : يعني . 
گفتم : اگه يه تيكه از استخون پدرش يا يكي دو قطره از خون پدرشو برام بياري مي تونم بفهمم كه واقعا پدرش هستش يا نه . 
هري گفت : حتما از استخون هاي خود ولدمورت هم مي خواي . 
گفتم : آره ديگه ، بايد به اونم برسيم ، فقط مشكل ما استخون هاي باباشه ، بايد از اونا پيدا كنيم . 
هري گفت : اون با من ، حتما برات ميارم ، استخون هاي خودشم كه دم دسته ، يه فكري هم براي اون مي كنيم 
گفتم : خب تموم شد حالا بيا درساي منو انتخاب كنيم. 
هري گفت : من مطمئنم كه ولدمورت نمرده اينم ثابت مي كنم . 
گفتم : خب گور باباي ولدمورتو جدو آبادش ، بچسب به درسا . 
هري گفت : اسنيپم امسال كلاس داره نمي دونم چرا كاهن اعظم به اون اجازه داده دوباره توي هاگوارتز درس بده . 
گفتم : خب اونم از ماست ، اينو كه مي دوني اگه اونم دامبلدورو نمي كشت دامبلدور خودش مي مرد . 
هري گفت : خودم خوب مي دونم به خاطر همين هم هستش كه زندس ولي وقتي اونو مي بينم تموم بدبختيام مياد جلوي چشمام ، اگه اون كارشو درست انجام مي داد من خيلي از الان جلوتر بودم . 
گفتم : اين حرفارو ول كن ، خيلي دلم مي خواد با اين اسنيپ يه كلاس داشته باشمو حسابشو برسم . 
هري گفت : من كه باهاش كلاس بر نمي دارم . 
گفتم : يعني چي به همين راحتي عقب نشيني كردي . 
هري گفت : اونوقت شايد يه بلايي سرش اوردم . 
گفتم : خيلي هم به خودت مغرور نشو به قول جمشيد اين تجربه هستش كه حرف اولو مي زنه . 
هري گفت : اينو خودمم مي دونم ولي بازم نمي تونم باهاش كلاس بردارم . 
گفتم : اگه كلاسشو برداري منم بر مي دارم مي خوام ببينم بازم مي تونه توي كلاس بين بچه ها فرق بزاره يا نه . 
هري گفت : اينو هستم . 
گفتم : خب پس اونم انتخاب كن. 
هري گفت : راستي مي خواي چه شغلي رو انتخاب كني ، منظورم شغل آيندته . 
گفتم : من خيلي وقته كه شغلمو دارم ، بهتره كه بگم آينده ي من از قبل مشخص شده 
هري گفت : آهان يادم اومد تو بايد پادشاه بشي ولي شايد بابابزرگت به همين زودي ها خودشو بازنشسته نكنه . 
گفتم : منظورم از شغلم همون شواليه بود ، من خيلي وقته كه يه شواليه شدم ، شواليه يه رتبه ي بالاي حكومتي هستش . 
هري گفت : من قبلا خيلي دوست داشتم يه اورور بشم 
گفتم : يه كاراگاه 
هري گفت : آره مگه چيه 
گفتم : خب شواليه اي هم يه چيز مثل اوروريه خودتونه ديگه 
هري گفت : مي خواي يه اورور هم بشي . 
گفتم : فكر كنم كار سختي باشه ولي به امتحان كردنش مي ارزه 
هري گفت : فقط درساي حفظ كردنيش سخته ، درساي عمليش فكر كنم برات مثل آب خوردن باشه . 
گفتم : خب درد ما هم همون حفظ كردنياشه . 
حدودا سه ساعتي طول كشيد تا تمام درسهايي كه مي خواستم انتخاب كنم را انتخاب كردم ، من از همه ي آنها كمتر درس برداشتم ، آخر درسهايي كه آنها مي خواستند در اين سال بخوانند را قبلا پاس كرده بودم . 
درس هايي كه انتخاب كردم عبارت بودند از - ساختن طلسم كه با جمشيد بود ، ورد هاي حرفه اي، كه با كاهن اعظم بود ، معجون ها كه با اسنيپ بود ، كلاس تغيير شكل كه با خانم مك گنوگال بود، مهمترين كلاس هم كه بايد آن را انتخاب مي كردم هم كلاس دفاع در برابر جادوي سياه بود ان را هم يك آفريقايي درس ميداد نام او چاكو جامبو بود ، درس قدرت ذهن را هم انتخاب كرده بودم ، معلم اين درس هم يك چيني بود ، نام او چانگ بود ، درس قدرت هاي جادويي ( شناخت جادوهاي تقلبي ) را هم انتخاب كرده بودم ، نام استاد اين درس را خالي گذاشته بودند ، انگار كه معلم اين درس انتخاب نشده بود درس موجودات جادويي را هم انتخاب كردم اين درس را هاگريد مي داد ، تعريف او را خيلي از هري و رون شنيده بودم . 
من در كل هشت درس را انتخاب كرده بودم الكس هم همين كلاس هايي را كه من انتخاب كرده بودم انتخاب كرد ، ما مثل هميشه تمام كلاس ها را مثل هم انتخاب كرديم . 
هري و رون هم كلاس هاي ما را انتخاب كردند ، فقط تنها كلاسي را كه آنها به علت شلوغي انتخاب نكرده بودند قدرت ذهن بود ، هرميون شانزده تا از درس ها را انتخاب كرده بود ، او دو برابر من كلاس داشت ، اصلا با عقل جور در نمي آمد او بايد چهار روز در هفته را تمام وقت در كلاس مي گذراند ، او كلاس هاگريد را انتخاب نكرد . 
هري و رون هم هر كدام دوازده درس انتخاب كردند ، زياد به درس هايي كه آنها انتخاب كرده بودند توجه نكردم ، من هر درسي را كه به نظرم جالب مي آمد انتخاب مي كردم ، فقط تنها مشكل من اين بود كه بايد طبق اصولي كه براي شغل اوروري بود درس هايم را انتخاب مي كردم ، به گفته ي هري بيشتر معلمين عوض شده اند ، با عوض شدن مدير مدرسه درس هاي مدرسه هم عوض شده بود بلاخص كه خود مدير هم درس هايي را انتخاب كرده بود كه تدريس كند . 
ديگر عقربه ي ساعت شمار به نزديكي هاي يازده مي رسيد هرميون به سمت من آمد و گفت : خب بايد بريم دياگون ، پول با خودت برداشتي ، ما هممون مي دونستيم كه بايد بريم شايد تو وقت نكرده باشي با خودت پول برداري . 
لبخندي زدم و گفتم : شما غم من رو نخورين من به اندازه كافي پول دارم . 
در دلم بارها خدارا شكر كردم كه پدر بزرگ براي من پول كنار گذاشته بود ، وگرنه الان بايد پيش دوستانم شرمنده مي شدم . 
مايكل را صدا زدم ، چند لحظه اي نگذشته بود كه مايكل جلوي من ظاهر شد ، رو به او گفتم : خب حاضري مايكل 
مايكل گفت : من از ساعت هفت صبح آماده هستم . 
هرميون رو به من كرد و گفت : من از پدر بزرگت اجازه گرفتم كه از شومينه ي اتاق هري استفاده كنيم . 
گفتم : خب بريم ديگه . 
هرميون دستش را در جيبش كرد و به سمت شومينه حركت كرد 
وقتي به کنار شومينه رسيد مشتش را از جيبش در آورد , در دستش پر بود از پودر پرواز . 
با اشاره اي چوبش آتش شومينه را روشن کرد و پودر پرواز را در آن ريخت , رنگ آتش عوض شد , هرميون رو به ما کرد و گفت : خب مي خواين بيايين يا نه . 
بلند شدم و دست هري را گرفتم , او را هم بلند کردم , رون به سمت شومينه رفت , اخلاق رون خيلي عوض شده بود , نمي دانم چه اتفاقي افتاده بود که با ما همراه نمي شد , فرد و جرج هم به سمت شومينه حرکت کردند 
از همه زودتر خود هرميون وارد شومينه شد و فرياد زد: کوچه دياگون 
همه يک به يک وارد شومينه شدند , ديگر فقط جيني , من , هري و الکس مانده بوديم , رو به هري کردم و گفتم : اين رون چشه , من که بهش گفتم درکش مي کنم . 
هري گفت : نمي دونم چشه ديگه زياد دوست نداره با من حرف بزنه , الانم که ديدي رفت سراغ هرميون فکر کنم از يه چيزي خيلي ناراحته . 
گفتم : بعدا يه جا گيرش مي ندازيمو مجبورش مي کنيم که بگه چه خبره 
جيني به طرف هري آمد و دست هري را گرفت و گفت : مامانو بابا هم گفتن که ساعت يازدهو نيم جلوي بانک گرينگوتز منتظر ما هستن . 
گفتم : خب چرا با ما نيومدن . 
جيني گفت : آخه رفتن يه سرو ساموني به خونمون بدن , ديگه با مردن ولدمورت ما مي تونيم زحمتو کم کنيم . 
گفتم : بازم از اون حرفا زدي ها . 
جيني گفت : خب بريم تا نگرونمون نشدن . 
همگي به سمت شومينه حرکت کرديم , من دست الکس را گرفتم و به داخل شومينه رفتم و فرياد زدم : خيابون دياگون 
همه جا دور سرم چرخيد و به يکباره در يکي از مغازه هاي خيابان دياگون ظاهر شديم , صاحب مغازه که از ديدن ما متعجب شده بود گفت : اينجا چي کار مي کنيد . 
گفتم : آه ببخشيد ذهنم مشغول بود نتونستم درست نقطه ي خروجو انتخاب کنم . 
مغازه دار لبخندي زد و گفت : حتما براي خريد مدرسه اومديد . 
گفتم : آره . 
به دور و اطرافم نگاه کردم , ما در يک کتاب فروشي بوديم , الکس رو به من کرد و گفت : راستي جاني نمي خواي يه کتابي از اينجا بخري . 
گفتم : بزار ببينيم چيزي که به درد کارامون بخوره هم داره . 
مغازه دار رو به من کرد و گفت : شما همون جاني معروف نيستين . 
گفتم : بله 
اخم هاي مغازه دار در هم رفت , او به سمت من آمد و گفت : پسر تو بايد بدوني که نبايد براي هر کاري عجله کني , خوب نيست آدم به همين زودي بخواد به همه چيز برسه . 
الکس جلوي آن مرد پريد و گفت : ببين مواظب باش داري با کي حرف مي زني , همين پسري رو که جلوي خودت مي بيني تونسته ولدمورتو با يه طلسم قوي پرتاب کنه . 
مغازه دار گفت : لازم نيست که دروغ بگين فقط از مغازه ي من برين بيرون . 
الکس که از اين حرف مغازه دار ناراحت شده بود يغه ي مغازه دار را گرفت 
مغازه دار رو به الکس گفت : پسر مواظب باش داري چي کار مي کني , مگه دوست داري با يه موتر مور ملاقات کني . 
با شنيدن اين حرف دستم را روي شانه ي الکس گذاشتم و گفتم : الکس بريم , نمي خواد ازش چيزي بخريم . 
رو به آن مرد مغازه دار کردم و گفتم : ولي اينو بدون که اون شخصي که الان وزير سحرو جادو شده دايي منه . 
ديگر نايستادم تا حرفي به من بزند مطمئن بودم که با شنيدن اين حرف مغازه دار کاملا جا مي خورد و حساب کار به دستش مي آيد . 
دست الکس را گرفتم و به سرعت از مغازه خارج شدم , الکس رو به من کرد و گفت : نکنه ازش ترسيدي . 
گفتم : نه ولي موتر مور ها رو قبلا ديدم , فکر نکنم بتوني باهاشون درگير بشي , تازه ما نبايد بهونه اي دست داييم بديم تا بتونه ضربه اي به ما بزنه . 
الکس با ناراحتي تمام ليست کتابهايي را که مي خواستيم بخريم را از جيبش در آورد و گفت : حالا بايد از کجا شروع کنيم , من تاحالا از اين خيابون کتاب درسي نخريدم . 
لبخندي زدم و گفتم : الانم قرار نيست که بخري , فعلا بزار يه دوري اينجا بزنيم , راستي ساعت چنده . 
الکس سريع سرش را به سمت مغازه اي چرخاند و گفت : ساعت يازدهو ربه . 
گفتم : زود باش بايد خودمونو برسونيم جلوي گرينگوتز . 
الکس گفت : همون بانکه ؟ 
گفتم : آره خودشه . 
الکس گفت : اگه پول يادت رفته من به اندازه ي کافي براي هر دومون دارم . 
گفتم : نه بابا مي خوام هري رو پيدا کنم . 
الکس گفت : خب حالا اين بانکه کدوم وره . 
گفتم : تا جايي که يادم سر همين خيابون بود . 
شروع به حرکت کرديم , خيابان پر بود از جادوگراني که خوشحال و خندان بودند , معلوم بود که هنوز بعد از چهار روز مرگ ولدمورت از يادها نرفته است . 
هيچ کس به من و الکس توجه نمي کرد , الکس رو به من کرد و گفت : ببين فکر کنم داريم اشتباه مي ريم . 
همين که الکس اين حرف را زد صداي هري را شنيدم که داشت ما را صدا مي کرد , صدا از پشت سر بود , سريع به پشت سرم برگشتم , هري راه زيادي را دويده بود , وقتي به من و الکس رسيد گفت : شما کجا رفتيد . 
الکس گفت : از اين جاني بپرس , هنوز بعد اينهمه وقت بازم اشتباه مي کنه . 
هري گفت : نمي خوايين با ما خريد کنيد . 
گفتم : من خريد نمي کنم . 
الکس گفت : چي کار نمي کني ؟ 
گفتم : خودم کتابامو نمي خرم , به مايکل مي گم اون خيلي سريع تر از من مي تونه خريدامو بکنه . 
الکس گفت : خب بهش بگو که کتاباي منو هم بخره . 
گفتم : باشه راستي هري اگه تو هم دوست داشتي مي توني بگي تا به مايکل بگم . 
هري گفت : نه من دوست دارم خودم کتابامو بخرم , الانم رونو هرميون منتظر شما هستن. 
گفتم : هر جور دوست داري , ما هم با شما مياييم ولي هيچي نمي خريم . 
هري گفت : باشه پس بزن بريم تا دير نشده . 
همگي به سمت بانک گرينگوتز حرکت کرديم , چيزي نکشيد که هر سه به جلوي بانک گرينگوتز رسيديم , اثري از خانواده ي ويزلي ها نبود . 
رو به هري کردم و گفتم : پس کجان ؟ ها 
هري گفت : خب اونام اومدن که شما رو پيدا کنن ديگه , ولي من تو راه صداشون کردم که بيان , الانه که برسن . 
چيزي نگذشت که صداي هرميون و جيني را شنيدم , به سمت صدا برگشتم , انها سلانه سلانه به سمت ما مي آمدند 
هري به سمت آنها رفت و از ما دور شد , من هم فرصت را غنيمت شمردم و مايکل را صدا کردم , مايکل سريع جلوي من ظاهر شد , رو به او گفتم : مايکل چقدر پدر بزرگ بهت داده . 
مايکل گفت : پونصدو سي گاليون . 
گفتم : اينهمه واسه چي . 
مايکل گفت : پدر بزرگتون گفتن که پول تمام کتابها رو ايشون مي پردازن . 
گفتم : خوبه ولي پنجاه تا بده به من فعلا کارش دارم . 
پنجاه گاليون از مايكل گرفتم و در جيبم گذاشتم ، الكس گفت : پنجاهتا مي خواي واسه چي 
گفتم : مي خوام بريم همتونو مهمون بكنم . 
الكس گفت : پنجاه گاليون بخوريم ، طلا هم بخوريم تموم نميشه . 
گفتم : تو كه اينقدر شكاك نبودي 
الكس گفت : مثل روز روشنه كه مي خواي بري ناكترن 
الكس كاملا مرا مي شناخت ، مي دانست كه مهمترين چيزي كه مرا به اينجا كشيده است همان كوچه ناكترن است ، رو به الكس كردم و گفتم : خب حالا يه سري هم به اونجا مي زنيم اشكالي داره 
در همين لحظه هري به ما رسيد و گفت : بيايين بريم ديگه 
گفتم : مگه مادرو پدر رونو پيدا كردين . 
هري گفت : اونا پشت سرتن 
برگشتم و آنها را ديدم كه به سمت ما مي آمدند ، از قرار معلوم آنها هم دنبال ما مي گشتند ، به سمت آنها حركت كردم و احوال پرسي خوبي با انها كردم ، پدر رون گفت : پسر اگه دلت مي خواد مي توني با بچه ها بري بگردي ما كتاباتو مي خريم . 
گفتم : منم مي خواستم اين پيشنهادو به شما بكنم . 
خانم ويزلي گفت : يعني مي خواي بري كتاباي همه رو خودت بخري . 
گفتم : خود خودم كه نه جن خانگي يا بهتره بگم دوست خوبم مايكل اين كارارو برام مي كنه . 
بلاخره با اسرار زياد آنها را راضي كردم كه با خريد كردن مايكل موافقت بكنند ، آقا و خانم ويزلي از من دعوت كردند كه براي شام به خانه ي آنها بروم ، آنها با تمام مردمي كه در اين خيابان بودند فرق مي كردند ، آنها طوري با من رفتار نمي كردند كه فكر كنم كار اشتباهي كردم . 
هري دوي آنها به خانه خودشان آپارات كردند تا آنجا را اماده كنند ، برادران ويزلي هم رفتند كه به مغازه ي خودشان سري بزنند ، جيني و هرميون هم براي خريد وسايل نوشتن به انتهاي خيابان رفتند ، حالا فقط چهار نفر باقي مانده بوديم ، من رو به هري كردم و گفتم : بريم يه چيزي بخوريم . 
هري گفت : فكر خوبيه ، بعدشم يه سري به مغازه ي فردو جرج مي زنيم . 
رون كه اصلا به من توجهي نداشت رو به هري كرد و گفت : هري بهتره با هم بريم من مي خوام وسايل كوييديچ جديدو ببينم . 
هري گفت : خب اول يه چيزي مي خوريم بعد . 
رون گفت : مگه قرار نشد كه نهارو همگي با هم بخوريم اونم توي مغازه ي فردو جرج 
هري گفت : خب اونجام مي ريم . 
رون گفت : خب اگه دوست نداري با من باشي من ميرم . 
رون از جمعيت ما جدا شد و به سمت بازارچه اي كه در كنار خيابان بود حركت كرد ، با سرعت نسبتا زيادي به سمت او دويدم و جلوي او را گرفتم ، كمي در چشمانش زل زدم و بعد گفتم : چيه چت شده ، هنوز از دست من ناراحتي . 
رون گفت : اين قضيه هيچ ربطي به تو نداره . 
گفتم : حالا كه مي بينم خيلي ربط داره . 
رون گفت : برو كنار مي خوام برم . 
گفتم : مثلا كنار نرم چي كار مي كني . 
هري كه خودش را به ما رسانده بود رو به من كرد و گفت : چي شده 
رون صدايش را بالا اورد و گفت : جاني برو كنار وگرنه 
گفتم : وگرنه چي .... 
هري با صداي بلند گفت : بس مي كنيد يا نه . 
گفتم : نمي دونم چه مرگشه . 
رون گفت : به تو هيچ ربطي نداره كه من چمه . 
گفتم : درست صحبت كن . 
الكس كه تازه به ما رسيده بود گفت : جاني ولش كن ، اون فكر مي كنه تو هري رو ازش گرفتي . 
به زور جلوي خنده ي خودم را گرفتم ، رون كه اين حالت مرا ديد گفت : گفتم كه هيچ ربطي به جاني نداره . 
گفتم : اگه به من ربط نداره بگو تا بدونيم چته . 
رون گفت : گفتم برو كنار من حوصله ندارم . 
با كف دستانش به سينه ي من زد و مرا به كناري حل داد ، با سرعت نسبتا زيادي شروع به حركت كرد ، قدم هايش را طوري بر مي داشت كه صداي كفش هايش به وضوح شنيده مي شد ، هري به سمت او دويد و چند متر جلوتر او را نگه داشت ، آنها شروع كردند با هم جرو بحث كردن ، خواستم جلو بروم و ببينم كه چه خبر است . 
در همين لحظه الكس دستش را روي شانه ي من گذاشت و گفت : ولشون كن بزار خودشون مشكلشونو حل كنن ، نمي دونم اگه رون بفهمه كه هري فاميل ماست اون وقت چي كار مي كنه . 
گفتم : هيچي فكر كنم فقط كله ي منو تو رو مي كنه . 
در همين لحظه فرياد رون باعث شد كه من به سمت او برگردم ، او با صداي بلند رو به هري گفته بود : تو به من قول دادي .... مي فهمي . 
هركسي در خيابان بود سرش را به سمت آنها برگردانده بود . هري دستانش را روي شانه هاي رون گذاشت و چيزهايي را آرام آرام به او مي گفت ، هرچه هري بيشتر حرف مي زد سر رون بيشتر پايين مي افتاد ، در همين لحظه صداي فرياد هاي زيادي از داخل بازارچه به گوش رسيد . 
هري سريع به سمت من برگشت و بلند فرياد زد : بريم ببينيم چه خبره . 
با حركت سر موافقت خودم را اعلام كردم ، صداي فرياد هاي زيادي از داخل بازار چه مي آمد ، با سرعت هر چه تمام تر به سمت بازارچه شروع به دويدن كردم ، صداي فرياد ها بيشتر به زجه زدن مي امد تا فرياد ، سيل جمعيت از بازارچه بيرون ريختند ، دستم را زير ردايم كردم و شمشيرم را بيرون آوردم . 
هري هم كه به سمت بازار چه در حال دويدن بود شمشيرش را در اورد ، چيزي نكشيد كه به او رسيدم ، همين كه داشتيم مي دويديم رو به هري گفتم : فكر مي كني چه خبره . 
هري گفت : هرچي هست چيز خوبي نيست . 
به پشت سرم نگاه كردم ، الكس هم داشت بشت سر ما مي امد چندين موتر مور هم خودشان را به اين قسمت از خيابان رسانده بودند ، با ديدن آنها شكه شدم ، آنها نه تنها روي هوا معلق بودند بلكه بالهايي مانند بالهاي سنجاقك هم در اورده بودند ، آنها با سرعت باور نكردني اي به بازارچه نزديك مي شدند ، حالا كه قيافه ي انها را مي ديدم بيشتر به يك حشره شبيه بودند تا يه شبح شب . 
رو به هري كردم ، ديگر داشتيم به بازارچه نزديك مي شديم ، در همين لحظه يك جسمي را ديدم که با سرعت زيادي از داخل بازار چه به بيرون پرتاب شد ، به سمت آن جسم تغيير جهت دادم ، چيزي نكشيد كه به آن جسم رسيدم . 
آن جسم جسد يك جادوگر بود ، بدنش به شدت پاره پاره شده بود با نگاه اول از جاي زخم ها فهميدم كه جاي پنجه هاي يك گرگينه است ، ولي اين زخم ها اشكال بزرگي داشتند ، آن هم اين بود كه خيلي بزرگ تر از اندازه اي بود كه بايد مي بود . 
احساس كردم كه هري پشت سرم است ، سريع به پشت سرم برگشتم ، هري نفس نفس زنان خودش را به من رسانده بود ، رو به او گفتم : زخماشو ببين . 
هري با ديدن آن جسد كمي جا خورد ولي خيلي سريع به خودش مسلط شد ، هري گفت : جاي زخماي چيه . 
در همين لحظه يك جسد ديگر هم از داخل بازارچه به بيرون پرتاب شد ، سيل جمعيت هم به سمت ما مي آمد ، مردم در حال فرار كردن بودند ، هيچ كس به فكر ديگري نبود ، آنها همديگر را زير پاهايشان له مي كردند و به حركت خود ادامه مي دادند . 
رو به هري گفتم : جاي زخماي يه گرگينس ولي نمي دونم چرا به اين بزرگي هستش 
متوجه شدم كه چرا, مردمي كه در حال فرار بودند آپارات نمي كنند. به همين خاطر سريع گفتم : چرا اينا آپارات نمي كنن . 
هري سريع رو به من كرد و گفت : مگه نمي توني احساس كني اينجا يه طلسم ضد اپارات داره ، همش به خاطر اينه كه از اينجا دزدي نشه . 
گفتم : بزن بريم كه بايد يه كاري بكنيم . 
هري گفت : بهتره كه سنجيده عمل كنيم ، از جاي زخما معلومه كه موجود خيلي بزرگيه . 
گفتم : آره فكر كنم يه كاسه اي زير نيم كاسه باشه . 
بوي خون با شدت زياد به مشام رسيد ، معلوم بود كه آن گرگينه يا گرگينها تعداد زيادي از جادوگران را زخمي كرده بودند ، جمعيت به ما رسيد اگر سريع عمل نمي كرديم زير دست و پاي جمعيت له مي شديم ، بالهايم را باز كردم و دست هري را گرفتم ، چيزي نكشيد كه از روي زمين فاصله گرفتيم . 
چند متر ان طرف تر , يعني نزديك تر به بازار چه فرود آمديم ، هنوز سيل جمعيت از در بازارچه بيرون مي ريختند. 
هري رو به من كرد و گفت : آماده اي . 
شمشيرم را بالا گرفتم و گفتم : آره بزن بريم ببينيم چه خبره . 
يك جسد ديگر هم به بيرون پرتاب شد ، اين يكي فقط بالا تنه داشت ، يعني نصف بالاي بدنش فقط پرتاب شده بود . 
نمي دانم آن داخل چه خبر بود كه اين بلاها بر سر جادوگران مي آمد . 
خودم را به جمعيت زدم و با تمام وجود به سمت جلو حركت كردم ، جمعيت مرا با خودش به سمت عقب مي كشيد ولي با هر تواني كه داشتم از در بازارچه عبور كردم ، به محض عبور كردن بالاهايم را باز كردم و خودم را از ميان جمعيت بالا كشيدم ، چند متر به جلو تر رفتم و خودم را روي زمين نشاندم ، اين قسمت از بازارچه تقريبا خالي شده بود ، بوي خون خيلي شديد بود ، جلوي خودم را نگاه كردم ، صحنه ي فجيعي را ديدم . 
خون همه جا را پر كرده بود ، تكه پاره هاي جادوگران از هر طرف آويزان بود ، اينجا يك قتل عام واقعي رخ داده بود ، چند متر جلوتر يك گرگينه كه هيكلي خيلي بزرگتر از گرگينه هايي كه تا به حال ديده بودم در حال پاره پاره كردن جسدي بود ، براي لحظه ي اول فكر كردم كه او به تنهايي اين حمام خون را به راه انداخته بود ، ولي با ديدن گرگينه اي كه چند متر ان طرف تر داشت به من نگاه مي كرد فهميدم كه بيشتر از يك گرگينه هستند ، صداي هري را از پشت سرم شنيدم كه مي گفت : جاني صبر كن .... صبر كن . 
به سمت او برگشتم ، براي يك لحظه غيب شد و در كنار من ظاهر شد . 
رو به او گفتم : چطور تونستي آپارات كني . 
هري گفت : مگه يادت رفته بود من يه جن سفير هستم ، من توي خيلي جاهاي ديگه اي كه تو نمي توني آپارات كني مي تونم آپارات كنم . 
گفتم : ببين اينجا چه خبره . 
هري سرش را به سمت اين قسمت از بازارچه برگرداند و نگاهي انداخت ، هري با ديدن اين صحنه كاملا شكه شد و گفت : واي خداي من ..... 
گفتم : چند تايي هستن . 
هري گفت : پس اين موتر مورا كجان . 
گفتم : نمي دونم شايد ترسيدن . 
هري گفت : بايد بيشتر مواظب باشيم ، انگار اينجا خبرايي هستش ، تو مي توني عقب وايستي من اول مي رم . 
گفتم : شوخي مي كني . 
هري گفت : پس مواظب باش . 
هر دو ارام ارام حركت كرديم ، يك در ديگر بازارچه در حال نمايان شدن بود ، ما در زاويه اي بوديم كه نمي شد انتهاي آن قسمت را ديد ، ولي هر چه جلو تر مي رفتيم آن در نمايان تر مي شد . 
چيزي نكشيد كه آن دو گرگينه متوجه حضور من و هري شدند ، ولي نمي دانم چرا به ما حمله نمي كردند ، شايد منتظر بودند كه اول ما حركتي انجام بدهيم . 
در همين لحظه رون و الكس از ان دري كه جلوي ما بود وارد شدند ، ( منظور از در بازارچه همون ورودي هاي هر بازارچه هستش – نويسنده ) 
آنها به محض اينكه ما را ديدند شروع كردند به دويدن ، آنها به سمت ما مي دويدند ولي با اين كار بيشتر به گرگينه ها نزديك مي شدند تا به ما ، آن گرگينه اي كه به محض ورودم مرا ديده بود متوجه آن دو شد ، با پرشي خودش را به جلوي آن دو رساند ، آن گرگينه ي ديگر هم خودش را به آنها رساند ، از روي ديوار هم چند گرگينه به پايين پريدند 
ديگر وقت تصميم گيري نداشتم بايد سريع خودم را به آنها مي رساندم ، بالهايم را باز كردم و به سمت آنها پرواز كردم ، هري به يك باره غيب شد و در كنار الكس و رون ظاهر شد ، هري با اولين حركت دست يكي از گرگينه ها را به ديوار بازارچه كوباند . 
آن گرگينه كه به ديوار خورده بود سريع بلند شد و به سرعت به سمت هري دويد ، باقي گرگينه ها ايستاده بودند و هري را نگاه مي كردند . 
از بالاي سر گرگينه ها رد شدم و كنار دوستانم فرود آمدم ، همه چيز عجيب بود ، چرا اين گرگينه ها حمله نمي كردند ، شايد همگي از هري مي ترسيدند . 
آن گرگينه هم كه به ديوار خورده بود به گرگينه هاي ديگر پيوسته بود و به ما نگاه مي كرد ، وقتي به چشم ان گرگينه نگاه كردم دندان هاي نيشم خود به خود بلند شدند و كاملا روي لب هاي پاييني من قرار گرفتند . 
در همين لحظه صداي پاق بلندي شنيده شد ، درست رو به روي ما و پشت سر گرگينه ها چندين خون آشام شمشير به دست ظاهر شدند ، همه ي انها از خانواده ي دراكولا ها بودند ، لباس عجيبي را بر تن داشتند ، روي سينه ي آنها هم نشاني خود نمايي مي كرد ، زير نشان هم با خط زيبايي نوشته شده بود وزارت سحر و جادو .
همه ي آنها با حالت تمسخر به من و دوستانم نگاه مي كردند ، احساس كردم كه بدنم چند برابر بزرگ مي شود ، ديگر نتوانستم جلوي خودم را بگيرم ، ناخوداگاه به شكل موجود درونم در آمدم و به سمت آنها حركت كردم ، يكي از گرگينه ها كه اين حالت مرا ديد به سمت من حمله كرد .
وقتي به سه متري من رسيد خيز گرفت و به سمت من پريد ،  سريع با دستم گلوي او را بين هوا و زمين گرفتم و با تمام وجود فشار دادم ، چيزي نكشيد كه به يكباره صورت گرگينه به حالت بر افراشته در آمد 
هري هم كه اين حالت مرا ديد به سمت چند گرگينه حمله كرد ، او با يك حركت دو گرگينه را چنان به ديوار رو به رو كوبيد كه فكر كنم هر دو بيهوش شدند . 
هري كاملا خونسردانه رفتار مي كرد ، من از مبارزه دست كشيدم و مهو مبارزه ي او شدم ، او خيلي سريع و حساب شده عمل مي كرد ، او طوري مي جنگيد كه انگار سالهاست اين كار را مي كند . 
براي لحظه اي حواس هري به من جمع شد ، همين يك لحظه كافي بود كه يكي از گرگينه ها بتواند پنجه هايش را در بدن او فرو كند . 
در كمال نا باوري ديدم كه دستان گرگينه از بدن هري رد شد ولي هيچ آسيبي به هري وارد نشد ، هري به سمت آن گرگينه برگشت ،  دستش را به سمت گرگينه گرفت و او را به راحتي چند متر ان طرف تر پرتاب كرد ، هري به راحتي مي توانست با شمشيرش كار آن گرگينه را بسازد ولي او خيلي دل رحم تر از اني بود كه بخواهد چنين كاري كند . 
به صورت هري  زل زدم ، اشك را به وضوح در چشمانش مي ديدم ، معلوم بود از اينكه اينطور مبارزه مي كند اصلا خوشحال نيست ، در همين لحظه بود كه صداي شكافتن هوا به وسيله ي شمشير را از پشت سرم شنيدم ، خيلي سريع برگشتم ، يكي از آن خون آشام هايي كه به اينجا آمده بودند با ضربه ي قوي شمشيرش ، يك گرگينه را كه خيلي به من نزديك شده بود را از پا در آورده و به من لبخند مي زد . 
خون آشام هاي ديگر هم  درگير جنگ شده بودند ، چيزي نكشيد كه تمام گرگينه ها يكي پس از ديگري كشته شدند ، در اين بين از همه بيشتر هري بود كه گرگينه ي بيشتري را دستگير كرده بود ، او طوري مي جنگيد كه حتي آنها نمي توانستند به او خراشي وارد بكنند ، يكي از آن خون آشام ها هم كه لباس هاي عجيب داشتند بدجوري زخمي شده بود .
هري خيلي راحت مي توانست جان گرگينه ها را بگيرد ولي او اين كار را نمي كرد ، يكي از اصول شواليگي اين بود كه به هيچ وجه نبايد به هيچ گرگينه اي رحم كنيم و آن را با سريع ترين روش از پا در بياوريم ولي هري تنها كاري كه نمي خواست بكند اين بود كه به آنها آسيب وارد كند . 
من به خاطر الكس و رون هم كه شده بود زياد به گرگينه ها نزديك نمي شدم و مراقب بودم كه به آن دو آسيبي نرسد . 
بعد از اينكه مطمئن شدم تمام گرگينه ها يا كشته شدن يا دستگير ، به سمت دوستانم حركت كردم ، در راه بودم كه پايم پيچ خورد و با صورت به زمين خوردم ، الكس كه اين حالت مرا ديد زد زير خنده ، چيزي نكشيد كه احساس كردم كسي پشت سر من است ،  سريع برگشتم و شمشيرم را جلوي خودم گرفتم ، يكي از آن خون آشام هايي بود كه لباس عجيب بر تن داشتند . 
آن خون آشام دستش را به سمت من دراز كرده بود كه مرا از روي زمين بلند كند ولي من به سمت او شمشير كشيده بودم ، اين خيلي عجيب بود كه يك دراكولا به كمك يك بليد بيايد ، مطمئن شدم كه كاسه اي زير نيم كاسه است ، به هر حال دست آن خون آشام را گرفتم و از روي زمين بلند شدم . 
آن خون اشام لبخند كريحي به من مي زد ، ادب حكم مي كرد كه من هم به او لبخند بزنم پس از روي اجبار اين كار را كردم و گفتم : ممنون . 
آن خون اشام گفت : جناب بليد شما اينجا چه كار مي كنيد . 
گفتم : همون كاري كه شما مي كرديد . 
همان خون آشام گفت : نه منظورم اينه كه شما توي دياگون چي كار مي كنيد . 
گفتم : اومده بوديم اينجا كتاب بخريم . 
هري هم خودش را به ما رسانده بود ، او به محض اينكه به ما رسيد گفت : حالت خوبه جاني 
گفتم : آره به مرحمت اين آقا . 
هري هم با آن خون آشام احوال پرسي كرد ، آن خون اشام رو به ما كرد و گفت : اگه اجازه مي ديد ما اينجارو ترك كنيم ، زنداني ها رو هم با خودمون مي بريم . 
هري گفت : ميشه بگيد اونارو كجا مي بريد . 
آن خون آشام گفت : ما اونارو مي بريم به زندان . 
هري گفت : مي دونم مي برينشون زندان ولي كدوم زندان . 
آن خون آشام گفت : وزارت جادو. 
حالا مطمئن شدم اين خون اشام ها خون اشام هايي هستند كه زير دست دايي من فعاليت مي كنند . 
هري گفت : مي شه براي ديدن يكي از اونا بيام وزارت جادو . 
آن خون آشام گفت : ما فردا اونارو منتقل ميكنيم آزكابان ، شما مي تونيد براي ديدنشون بيايين اونجا .
هري گفت : خيلي ممنون ، حتما همين كارو مي كنم . 
خون آشام هاي ديگر آن گرگينه هايي كه هري دستگير كرده بود را دوره كردند و همه ي آنها را به يكباره غيب كردند ، خودشان هم به سرعت غيب شدند ، خون اشامي هم كه جلوي ما بود  غيب شده بود ، باز هم  آنها جايي كه طلسم ضد آپاراتي به اين قويي وجود داشت توانسته بودند آپارات كنند . 
رون و الكس هم به كنار ما آمده بودند ، هري گفت : مطمئنم كه اينا واسه خاطر ما نيومده بودن 
الكس گفت : من مطمئنم كه اين گرگا هم كار خود دايي جانيه . 
هري گفت : با عقل جور در مياد اون به خاطر اينكه جاي خودشو توي وزارت خونه باز كنه اين كارارو مي كنه 
هري درست مي گفت ، يا اينكه به نظر من درست مي گفت شايد هم فكر ديگري در سر دايي من بود ، اگر ولدمورتي ديگر در كار بود آن وقت چه ، شايد ولدمورت يكي از هروكراس هايش را فدا كرده بود تا بتواند تمام هواس ها را از روي خود بردارد .
رو به هري كردم و گفتم : شايد يه ولدمورت ديگه هم باشه . 
هري گفت : نه فكر نكنم ، اگه يه ولدمورت ديگه اي بود من بايد تا حالا مي فهميدم ، آخه من مي تونم احساس كنم كه هروكراس هاي ولدمورت به ولدمورت تبديل شدن يا نه 
گفتم : تو چطور مي فهمي . 
هري گفت : مگه يادت رفته كه وقتي ولدمورت خيلي شاد بشه يا اينكه خيلي عصباني بشه من مي تونم بفهمم ، فقط همون ولدمورتي كه اون روز كشته شد مي تونست كاري كنه كه من از اوضاع اون باخبر نشم ، فكر كنم ولدمورتي كه شما اون روز كشتيد خيلي قوي تر از هروكراس هاي ديگش باشه ، اينو مطمئن باش. 
گفتم : خب شايد به يكي از هروكراساش ياد داده باشه كه تو رو متوجه خوشحالي يا عصبانيتش بكنه . 
هري گفت : همونطور كه گفتم من مي فهمم كه چه خبر ميشه ، اينم مطمئن باش تا وقتي كه يكيشون زندست يكي ديگه نمي تونه زنده بشه . 
گفتم : منظورت چيه . 
هري گفت : ولدمورت انقدر خبيثه كه حتي خودشو هم نميتونه كنار خودش تحمل كنه ، اون نمي تونه كسي رو هم سطح خودش قرار بده . 
گفتم : خب خيلي راها هستش كه مي تونه اين كارو بكنه ، شايد به كسي ياد داده باشه بعد فرستادتش تا ما بكشيمش . 
هري گفت : خب اگه اين كارم كرده باشه بايد بدوني كه قبل از اينكه يه هروكراس به يه آدم تبديل بشه نمي تونه روي خودش طلسمي اجرا كنه ، اون اونقدر ضعيفه كه از اين كارا نمي تونه بكنه ، پس به محض اينكه بخوان آزادش كنن من مي فهمم . 
رون رو به هري كرد و گفت : پس چرا تو  وقتي دامبلدور يكي از اونا رو از بين برد نفهميدي . 
هري گفت : نمي دونم دامبلدور چطور اونو از بين برده ولي مطمئنم كه اونو به هيچ وجه از هروكراسش بيرون نكشيده ، اينو مطمئن باش ، تازه من اونوقتا خيلي سرم درد مي گرفت شايد يكيشم به خاطر همين اتفاق بوده . 
رون گفت : مگه ديگه سرت درد نمي كنه . 
هري گفت : نه به هيچ وجه .
الكس گفت : شايد به خاطر اين باشه كه تو به يه جن سفير تبديل شده باشي . 
هري گفت : اميدوارم كه اينطور نباشه . 
هر چهار نفر شروع به خنديدن كرديم ، نمي دانستم به چه چيزي مي خندم ، حرف هري به هيچ وجه خنده دار نبود ولي با خنده ي ديگران من هم خنده ام گرفت . 
از اين خوشحال شدم كه اين رون بلاخره در حضور من دوباره خنديده بود ، احساس كردم هرچه بين من و او بوده تمام شده و او ديگر هيچ كدورتي نسبت به من ندارد . 
الكس گفت : بهتره زود بريم مغازه ي فردو جرج الانه كه همه چيزو بخورن . 
هري دست ما را گرفت و هر چهار نفر به جلوي مغازه ي دو قولو هاي ويزلي آپارات كرديم .
آن روز ناهار را با آنها خورديم ، آنها از ماجراي بازارچه با خبر نشده بودند ، آخر فاصله ي مغازه ي انها تا بازارچه تقريبا زياد بود ، آن شب را به خانه ي ويزلي ها رفتم ، الكس هم با ما همراه شده بود و هر كجا كه ما مي رفتيم با ما مي آمد . 
فرداي آن روز هم دايي من سنگ تمام گذاشته بود و در روزنامه بلكل آبروي مرا برده بود ، طبق معمول عكس بزرگ من در صفحه ي اول روزنامه بود عكس را هم وقتي گرفته بودند كه آن خون آشام به من كمك مي كرد و مرا از روي زمين بلند مي كرد ، زير آن هم نوشته بودند كه دايي باز هم به كمك خواهر زاده ي ناسپاس خود رفت ، در مطالب روزنامه به هيچ وجه نام هري را نبرده بودند ، آنها باز هم تمام رويداد ها را به نفع خودشان تمام كرده بودند ، آنها گفته بودند كه من و دوستانم در محاصره ي گرگينه ها بوديم كه به كمك ما آمده بودند و جان ما را نجات دادند . 
دايي ويليام با اين كارش بيشتر نفرت خود را در دل من كاشته بود ، به هر صورت كه بود باز هم آنها موفق تر از ما بودند و ما به پيشنهاد جمشيد با آنها كاري نداشتيم  
فرداي آن روز هم هري به تنهايي به آزكابان رفت ، البته فقط من از اين جريان با خبر بودم ، وقتي كه هري به آزكابان رفته بود آنها به علت مسائل امنيتي نگذاشته بودند كه هري با آن گرگينه ها ديدار كند .
من اين چند روز مانده به شروع مدارس را در خانه ويزيلي ها گذراندم دايي ويليام هم به طور ناگهاني  به ديدن ما در خانه ي ويزلي ها آمده بود ، البته تعداد زيادي روزنامه نگار و خبرنگار با خودش همراه كرده بود . 
من هم طي يه ملاقات سوري كه با او در خانه ي ويزلي ها داشتم جلوي خبر نگار ها با او آشتي كردم ، دايي ويليام با اين كارهايش خودش را در ميان تمام خون آشام ها و جادوگران محبوب و محبوب تر مي كرد 
دايي ويليام دست به ***كار هايي زد كه هيچ كس از او انتظار نداشت ، او طي هماهنگي اي كه با پدر بزرگ من كرده بود وزارت جادو را متقاعد كرده بود كه زنداني هاي خطر ناك را به زندان خون آشام ها يا همان جهنم روي زمين منتقل بكنند ، تنها علتي هم كه او براي اين كارش آورده بود ناكارامد بودن آنها در مواقع بسيار خطر ناك بود ، او مي گفت كه آنها وقتي كه گرگينه ها به بازارچه حمله كرده بودند از ترس فرار مي كردند ، هيچ اثري هم از ديوانه ساز ها نبود ، دايي ويليام با اين كارش تمام وزارت جادوي انگلستان را تحت تسلط كامل خون اشامان در آورده بود ، تازه او مي گفت كه زندان بان هاي جديدي را هم به آزكابان مي آورد كه بعد از نوشتن قرار داد بين او آن موجودات جديد آنها را معرفي مي كند . 
دايي ويليام كاهن اعظم را هم مجبور كرده بود كه مدرسه هاگوارتز مثل قبل زير نظر وزارت جادو كار بكند و از قوانين آنجا پيروي بكند ، دايي ويليام ديگر به تمام آرزو هاي خودش رسيده بود ، او توري در مصاحبات خبري شركت مي كرد كه انگار مهربان ترين و دلسوز ترين موجود روي زمين است ، او با اين كار هايش تمام قدرت را از جادوگران گرفته بود ، هر جادوگري هم كه با او مخالفت مي كرد به طور مشكوكي از صحنه ي روزگار محو مي شد . 
روزي نمي شد كه چندين گرگينه در ملاء آم گرفتار مي شدند و به زندان هاي دايي ويليام منتقل مي شدند ، جسد ولدمورت هم به نمايش گذاشته نشد ، دايي ويليام گفته بود كه جسد ولدمورت را يك ماه بعد به نمايش مي گذارد و جاي جسد كاملا امن است . 
علت كارش را هم گفته بود كه شايد جادوگري مثل ولدمورت بتواند دوباره زنده بشود . 
نمي دانم دايي ويليام ما را چه حساب آورده بود ، همه مي دانستند كه به هيچ وجه جاني كه از بدن كسي خارج شد ديگر به بدن او باز نمي گردد ، حتي قوي ترين جادوگر هاي جهان هم نتوانسته بودند كه چنين كاري بكنند ، ما هم همگي از اين حركت دايي ويليام عصباني شده بوديم ، جمشيد يكبار در جمعي كه دايي ويليام در آن حضور داشت رو به دايي ويليام گفت :كه اگه ولدمورت مرده پس چرا نمي زاري مردم جسدشو ببينن تا ترسشون بريزه .
جمشيد مي گفت يكي از دلايلي كه دايي ويليام جسد ولدمورت را به نشان نمي دهد اين است كه نمي خواهد ترس مردم را از ولدمورت كم بكند . 
بلاخره به هر صورتي بود اين چند روز بد سپري شد و روز رفتن به مدرسه فرا رسيد ، صبح روزي كه قرار بود به مدرسه برويم همگي به لندن رفتيم و در ايستگاه قطار به انتظار نشستيم از آن ديوار مخصوص جادوگران رد شديم و به سمت قطار حركت كرديم ،وقتي وارد ان قسمت از ايستگاه قطار شديم نزديك بود از تعجب فرياد بكشم ، حدودا دو يا سه هزار نفر در اين ايستگاه بودند ، همگي در هم مي لوليدند ، هرميون كه پشت سر من بود گفت : مي دونستم كه اينقدر شلوغ ميشه امثال دوهزارو دويست نفر توي مدرسه ثبت نام كردن . 
گفتم : دوهزار و دويست نفر . 
هرميون گفت : اين تازه تا وقتي بود كه من اونجا بودم  شايدم بيشتر ثبت نام كرده باشن . 
رون جلو آمد و گفت : بريم يه جايي تو قطار پيدا كنيم تا پر نشده . 
پدر و مادر رون هم با ما آمده بودند ، پدر و مادر الكس هم او را همراهي كرده بودند ،پدر الكس كه من او را عمو صدا مي كردم مرد قوي هيكل و يكي از بزرگان بليد ها بود ، قيافه ي او خيلي خوف انگيز بود ، او بسيار مقرراتي بود ، او هيچ وقت به الكس و مارتين اجازه نمي داد كه در كارهايشان آزادي عمل داشته باشند ولي من به هر حال او را دوست مي داشتم ، به نظر من او يك نمونه ي قوي يك خون آشام بود .
مودي و چند اورور ديگر هم به اينجا آمده بودند ، پدر و مادر هرميون با ما نبودند ، آنها حتما در حرم كاهن بزرگ بودند ، پدر بزرگ گفته بود كه اگر توانست خودش را براي خداحافظي مي رساند ولي انگار كه كاري براي او پيش آمده بود به خاطر همين نيامده بود . 
مودي به سمت من آمد و گفت : امثال بايد قيد اينهمه قدرتتو بزني . 
گفتم : مگه چي شده . 
مودي گفت : كاهن اعظم روي مدرسه طلسمي انجام داده كه توي محوطه ي اون نميشه به هيچ وجه جادو هاي خطرناك كرد ، به خاطر همين تو به هيچ وجه نمي توني از اليور كمك بگيري . 
گفتم : يعني چي . 
مودي خنديد و گفت : اونجا ديگه نمي توني با جناب اليور رابطه برقرار بكني، اون نمي تونه اين همه طلسمو تحمل بكنه پس به هيچ وجه اونو صدا نكن ، خودتم قدرتت كم ميشه ، به خاطر همين اونجا باكسي درگير نشو .
گفتم : قدرت بدنيم چي . 
مودي گفت : نه هيچ اتفاقي براي قدرت بدنيت نمي افته ، تو همون اندازه كه قوي بودي هستي فقط ديگه نمي توني به موجود درونت تبديل بشي 
از حرف هاي مودي خيلي تعجب كردم ، كاهن اعظم چطور توانسته بود اين كار را بكند ، اگر چنين بود كه مودي مي گفت امثال خيلي از كارهايي كه مي خواستم بكنم را ديگر نمي توانستم بكنم ، پيش خودم فكر مي كردم كه شايد كار كار هرميون باشد ، شايد او گفته كه ما مي خواهيم براي آنها مشكلاتي پيش بياوريم و كاهن اعظم به خاطر همين موضوع روي مدرسه اين چنين طلسمي را گذاشته بود ، در همين لحظه صداي پاق بلندي از پشت سر من آمد ، سريع برگشتم ، پدر بزرگم همراه با دوازده لژيون خودش درست پشت سر من ظاهر شده بود ، تمام افرادي كه دور و اطراف ما بودند به سمت ما برگشتند ، توجه آنها براي اين بود كه هيچكس نمي توانست در اين مكان اپارات كند ، همه با دستهايشان ما را نشان مي دادند ، پدربزرگ لبخند زنان به سمت ما مي آمد ،به سمت پدر بزرگ حركت كردم ، با ديدن او خيلي خوشحال شدم ، آخر همه براي بدرقه كسي را داشتند ولي براي بدرقه ي من كسي نيامده بود ، خيلي دلم مي خواست پدر بزرگم را در آغوش بگيرم ولي به هر صورتي كه بود جلوي خودم را گرفتم .
پدر بزرگ رو به من كرد و گفت : فكر كردي نميام ديدنت . 
گفتم : فكر كه نه مطمئن بودم كه نمياين .
پدر بزرگ گفت : يعني تو فكر مي كني تو برام مهم نيستي . 
گفتم : نه من اين حرفو نمي زنم من مي گم كه شما كاراي مهمي دارين كه بايد بهشون برسين . 
پدر بزرگ خنديد و گفت : خب حالا كي راه مي افتين . 
گفتم : فكر كنم يه ربع ديگه . 
هري و باقي بچه ها همراه با پدر و مادرشان كنار ما رسيده بودند ، پدر الكس به محض رسيدن به پدر بزرگ خم شد و دستش را بوسه زد پدر بزرگ خواست كه مانع اين كار بشود ولي دير جنبيد ، پدر بزرگ رو به پدر الكس گفت : پسرم وقتشه كه يه سري به قصر من بزني ،سر همون قضيه اي كه خودتم مي دوني . 
پدر الكس سرش را به علامت موافقت تكاني داد و كنار ايستاد ، پدر بزرگ با همه احوال پرسي اي كرد ، بعد رو به ما كرد و گفت : مي دونستين منم تقريبا يه سال توي هاگوارتز درس خوندم . 
گفتم : اينو مي دونستم ولي نمي دونم اونجا چي كار مي كردي . 
پدر بزرگ گفت : چون من با بقيه فرق مي كردم نتونستم اونجا دووم بيارم ، با اينكه خود گودريك هم به من مي رسيد ولي نتونستم دووم بيارم . 
لبخندي زدم و گفتم : فكر مي كنين حتما منم مثل شما مي شم . 
پدر بزرگ گفت : نه تو خيلي قوي تر از اون وقتاي من هستي تو از منم كمتر دووم مياري . 
همه به من خنديدند ، الكس گفت : ولي جاني اونجا تنها نيست منم اونجام، منم مثل خودشم . 
گفتم : تازه من ديگه قدرت خودمو ندارم . 
جريان كاري كه كاهن اعظم انجام داده بود را برايش توضيح دادم 
پدر بزرگ گفت : اين كاهن اعظم هم كارشو خوب بلده ها ، اون خيلي خوب مي تونه يه راهي پيدا كنه كه كسي نتونه جلوش در بياد بكنه . 
ديگر وقت رفتن رسيده بود ، بعد از خداحافظي از پدر بزرگم جدا شدم و به سمت قطار حركت كردم ، در همين لحظه بود كه ارتباط ذهني با من بر قرار شد ، صداي جمشيد در ذهنم پيچيد كه مي گفت : اگه هنوز جايي نيستين بيايين به قسمت معلما من يه كوپه براي شما كنار كذاشتم ، مي تونين دوستاتم بياري ، اونجا به اندازه ي كافي جا هستش .
 از او تشكر كردم و خداحافظي كردم نمي دانم چرا جمشيد وقتي داشت با من حرف مي زد كلماتش را جمع مي بست ، رو به هري كردم و گفتم : بزن بريم 
هري گفت : خودمم مي دونم 
گفتم : چطور فهميدي 
هري گفت : جناب جمشيد مي تونن در يك آن با چند نفر ارتباط ذهني بر قرار كنن . 
خيلي جالب بود كه جناب جمشيد مي توانست در يك آن با چند نفر ارتباط ذهني برقرار كند ، به هر صورت همگي به قسمت معلمين حركت كرديم ، من قبلا خيلي در ميان ماگل ها قطار سوار شده بودم ولي تا به حال قطاري به اين بزرگي نديده بودم ، داخل قطار را هم به وسيله ي طلسم هاي جادويي بزرگتر كرده بودند . 
همه جور جادوگري در داخل اين قطار بودند ، وقتي در سالن قطار حركت مي كرديم تمام افراد ما را نشان مي دادند و در گوش هاي همديگر پچ پچ مي كردند ، يكي از افرادي كه در سالن بود و هيكلي نسبتا بزرگ داشت به سمت ما مي آمد ، به محض اينكه هري و رون آن شخص را ديدند ايستادند ، من آن شخصي كه از جلو مي امد را مي شناختم او يكي از بزرگترين بازيكنان جهان بود ، او خود ويكتور كروم بود . 
وقتي كه كروم به ما رسيد در كمال ناباوري ديدم كه با هري ، رون و هرميون احوال پرسي مي كند ، برادران ويزلي هم داشتند از پشت سر ما مي آمدند ، جيني هم همراه آنها بود ، كروم اصلا به من نگاه نمي كرد ، از اين حركت او خيلي عصباني شدم ، او هر كسي مي خواست باشد ولي حق نداشت كه به من محل نگذارد ، رون را ديدم كه با اكراه كامل با او دست مي دهد ، با اينكه رون از من عقب تر ايستاده بود ولي كروم به من هيج اعتنايي نكرد . 
نمي دانم چه شد ولي هر جور بود خيلي به من برخورد ، محكم با شانه ام به او كوبيدم و به سمت جلو حركت كردم ، صدايي از پشت سر من بلند شد كه مي گفت :اهو فكر نكن منم مثل اينا هيچي بهت نمي گم قدرت طلب پرو . 
در كمال ناباوري اين حرف ها را شنيدم سريع برگشتم و به سمت صدا حركت كردم وقتي سرم را به طرف صدا برگرداندم كروم را ديدم كه با خشم به من نگاه مي كند . 
در كمال خونسردي به سمتش حركت كردم ، همينطور به او نزديك مي شدم كه او هم به سمت من حركت كرد ، همه ي نگاه ها به سمت ما برگشته بود ، وقتي به او رسيدم انگشتش را روي سينه ي من گذاشت و گفت : بچه سوسول پرو ، فكر نكن مي توني هر جا كه رفتي هر غلطي دلت خواست مي توني بكني . 
گفتم : منظورت چيه . 
كروم گفت : خودت خوب مي فهمي . 
هري از پشت سر كروم گفت : بس كنيد . 
گفتم : بزار ببينم اين كيه كه به من مي گه سوسول . 
كروم با شنيدن اين حرف دو كف دستش را به سينه ي من كوباند و مرا به عقب حل داد ، چند نفر پشت سر من بودند به خاطر همين با برخورد به انها به زمين خوردم . براي لحظه اي خشم تمام وجودم را پر كرد ، از جايم بلند شدم و با خشم به او نگاه كردم ، احساس كردم دندان هاي نيشم در حال بلند شدن هستند .
 افرادي كه در اطراف ما بودند شروع به فرياد كشيدن كردند ، كروم دستش را در جيبش كرد و چوبش را در آورد ، از اين حركت او خنده ام گرفت و نتوانستم جلوي خنده ام را بگيرم ، نمي دانم او فكر مي كرد كه مي تواند با طلسم هاي خودش جلوي مرا بگيرد يا اينكه واقعا احمق بود . 
كروم وقتي خنده ي مرا ديد گفت : به چي مي خندي . 
در همين لحظه صدايي از پشت سرم گفت : ده امتياز از گروهي كه جاني توشه كم مي كنم . 
صدا صداي يك جوان بود ولي خشكي و نفرت در آن موج مي زد ، صداي پشت سرم دوباره ادامه داد : تا حالا بايد با خون لجني ها مجنگيديم حالا بايد با يه خون آشام هم درگير بشيم . 
به سمت صدا برگشتم ، يك پسر جوان با لباس فرم مدرسه پشت سر من ايستاده بود ، دو جوان قوي هيكل هم پشت سرش بودند . 
صداي رون را شنيدم كه مي گفت : ده امتياز هم از گروهي كه كروم توي اونجاست كم مي شه . 
صداي رون ادامه داد : هري صبر كن ، وايستا ميگم وايستا... 
به سمت آنها برگشتم ، هري را ديدم كه به سمت من مي امد ، قيافه ي او به قيافه ي دوستانه نمي خورد. هرميون و رون او را گرفته بودند و نمي گذاشتند كه به سمت من حركت بكند . 
هرميون بلند رو به هري گفت : مگه مشكلاتتو با اين ملفي حل نكردي .
هري گفت : وقتي مي بينمش نمي تونم جلوي خودمو بگيرم .
ملفي گفت : ده امتياز از گريفيندور كم ميشه . 
گفتم : اينجا چه خبره ، صبر كنيد ببينم . 
هيچكس به حرف هاي من گوش نمي داد ، من و كروم ايستاده بوديم و به هري و ملفي نگاه مي كرديم ، انگار نه انگار كه تا چند لحظه ي پيش اين ما بوديم كه اين دعوا را راه انداخته بوديم . 
با صداي بلند فرياد كشيدم :  بس كنيد .... 
با صداي من همه ساكت شدند ، به سمت ملفي حركت كردم ، آن دو جوان هيكلي خودشان را به جلوي ملفي كشيدند و به سمت من حركت كردند ، صداي ملفي از پشت سر گفت : ولش كنين بياد جلو ببينم چي كار مي خواد بكنه . 
وقتي به ملفي نزديك شدم بلند گفتم : فكر مي كردم آدم شده باشي . 
ملفي گفت : ده امتياز ديگه از گروهت كم مي كنم . 
رو به او گفتم : اينقدر واسه من امتياز امتياز نكن ، من خيلي بزرگتر از تو هاشم آدم كردم ، ولي اينو مطمئن باش ملفي با اين كار امروزت گور خودتو كندي . 
ملفي دهانش را باز كرد كه چيزي بگويد ولي صدايي از پشت سر بلند گفت : پنجاه امتياز از بليد كم ميشه به خاطر اينكه مي خواد توي مدرسه اختشاش بكنه و تحديد يكي از ارشد هاي مدرسه . 
حالا همگي زودتر متفرق بشين تا عصباني نشدم ، با شنيدن اين حرف ها همي افرادي كه در سالن بودند متفرق شدند . 
آن شخصي كه در انتهاي سالن بود و اين حرف ها را مي گفت را شناختم ، او خود اسنيپ بود ، او در انتهاي سالن ايستاده بود و ما را تماشا مي كرد. 
اسنيپ ادامه داد : با تو هم بودم ملفي زود برو توي كوپه ي خودت . 
ملفي سرش را پايين انداخت و به سمت من حركت كرد وقتي به من رسيد گفت : بليد هم شد فاميل ، بزار ببينم معنيش ميشه تيغ ... ولي فكر كنم تو بيشتر شبيه چوب باشي تا تيغ . 
من هم گفتم : بزار يه چوبي توي مدرسه بهت نشون مي دم كه چندا ملفي از بقلش در بياد . 
اسنيپ بلند گفت : زود اينجا رو ترك كنيد . 
ملفي به سمت كروم رفت و دستش را روي شانه هاي او انداخت و گفت : بريم كروم اينا ارزش دوست شدنو ندارن . 
در همين لحظه در انتهاي سالن باز شد و الكس از در داخل شد ، صداي دري از پشت سر من آمد ، برگشتم ، اسنيپ از سالن خارج شده بود ، الكس وقتي مرا ديد گفت : جاني كجا بودين بابا ، تموم قطارو زيرو رو كردم . 
الكس دور و اطرافش رانگاهي انداخت و گفت : بزار ببينم اينجا چه خبره . 
ملفي و دارو دسته اش به در رسيدند ، الكس خودش را به كناري كشيد تا آنها از در خارج بشوند ، يكي از آن جوان هاي هيكلي يك تنه به الكس زد ، الكس رو به او گفت : اهوي مواظب باش داري چي كار مي كني . 
آن پسر هيكلي رو به الكس كرد ولي با صداي ملفي كه گفت : ولش كن كراپ ،  از در خارج شد. 
الكس به سمت ما آمد و در راه گفت : اينجا چه خبره 
جرج به يكباره خنديد و گفت : هيچي فقط فكر نكنم ديگه كسي بخواد جاني بيفته توي گروهشون . 
فرد گفت : حيف كه يه تعهد خيلي گنده به كاهن اعظم داديم وگرنه همين الان حساب ملفيو مي رسيديم .
جرج دست فرد را گرفت و گفت : خب ما بايد بريم يه جايي توي مدرسه همديگه رو مي بينيم . 
هر دوي آنها سريع آنجا را ترك كردند. 
الكس گفت : واسه چي مگه چي شده ، منظورم اينه كه چرا كسي ديگه نمي خواد جاني بيفته توي گروهشون . 
گفتم : بابا هيچي نشده فقط يه هفتاد امتيازي از دست دادم . 
هرميون كه تا حالا ساكت بود گفت : سر يه بچه بازي ، همونطور كه بابابزرگش بهش گفت نتونست يكمي هم كه شد جلوي خودشو بگيره . 
الكس گفت : همش هفتاد تا امتياز ، اين كه چيزي نيست ، چند برابرشم شده كه از دست داده . 
گفتم : هركي در مورد امتياز از دست دادن حرف ميزنه تو حرف نزن . 
الكس خنديد و گفت : حالا كي كم كرده ازش . 
رون گفت : اون ملفيو اون اسنيپ . 
الكس گفت : ملفي از جاني امتياز كم كردو شما دوتام وايستادينو بهش نگاه كردين . 
هري كه با آمدن الكس كمي به حال خودش برگشته بود گفت : تازه از منم دهتا كم كردن . 
الكس رو به رون و هرميون كرد و گفت : واقعا متاسفام براي خودم كه شما هم عضو گروه ما هستين . 
رون گفت : خب منم دهتا از كروم كردم .
گفتم : خيلي زحمت كشيدي ، حالا از كجا معلوم كه كروم بيفته توي گروه ملفي اينا . 
هري خنديد و با حالت تعنه گونه گفت : ما كه نفهميديم تو واسه چي از كروم امتياز كم كردي .
رون و هرميون هر دو قرمز شدند ، حالا فهميدم كروم قبلا با هرميون دوست بوده حالا رون مي خواست يكجور حال كروم را بگيرد . 
گفتم : زود بريم الانه كه جمشيد نگرون ما بشه . 
هري گفت : راست ميگه زود باشين ولي من خيلي متعجبم كه معلماي مدرسه چرا همشون الان توي قطارن . 
هرميون گفت : به خاطر امنيت مدرسه هستش ، الان هيچكي توي مدرسه نيست . 
هري گفت : يعني چي 
در همين لحظه همگي حركت كرديم به سمت كوپه هاي معلمين . 
هرميون گفت : اينو ديگه نمي دونم فقط خود كاهن اعظم مي دونه . 
چيزي نكشيد كه به كوپه هاي معلمين رسيديم ، يك شخص سياه پوست به سمت ما مي آمد ، كه گفت : اينجا چي كار مي كنين اينجا مال معلماست بهتره زودتر اينجارو ترك كنين . 
هري گفت : ما به دعوت جناب جمشيد اومديم اينجا ، ايشون خودشون گفتن كه بياييم . 
ما هم با حركت سر با او موافقت كرديم . 
آن مرد سياه پوست دو كوپه جلوتر را به ما نشان داد ، همگي به سمت ان كوپه حركت كرديم ، وقتي به جلوي در رسيديم هيچكس در ان نبود ، همگي داخل كوپه شديم ، داخل اين كوپه به راحتي دوازده يا سيزده نفر جا مي شدند . 
با هم گرم صحبت بوديم كه جمشيد به جلوي در رسيد ، بعد از چند تقه به در وارد كوپه شد و گفت : بچه ها كجا بودين ، خيلي وقته كه منتظرتون بودم . 
تمام ماجراي دعواي داخل قطار را براي جمشيد تعريف كرديم ، وقتي حرف هايمان تمام شد جمشيد رو به من كرد و گفت : جاني اينو بدون كه تو نبايد به هيچ وجه از مدرسه اخراج بشي ، اينو كه مي دوني تو بايد باشي و به هري براي پيدا كردن شمشير گودريك كمك كني . 
گفتم : همش تقصير اون پسره ملفي هستش . 
جمشيد گفت : ببين پسر تو مي توني جلوي خودتو بگيري اينو مي فهمي . 
گفتم : آخه . 
جمشيد گفت : آخه نداريم بايد تموم سعيتو بكني كه ديگه عصباني نشي ، حالا يه چيز ديگه ، نمي دونم مي دونيد يا نه ، كاهن اعظم روي مدرسه طلسمي گذاشته كه نمي زاره كسي اونجا طلسم اي قوي اجرا كنه ، پس مواظب خودت باش جاني ، امثال بيشتر مدرسه از تو دل خوشي ندارن ، تازه با اين كاري كه همين امروز كردي ديگه توي هر گروه بيفتي اونو خيلي عقب ميندازي . 
گفتم : خب جبران مي كنم . 
جمشيد رو به هري كرد و گفت : اما در مورد تو هري ، كاهن اعظم نمي تونه جلوي طلسماي تو رو بگيره ، مي دونم خيلي سخته كه جلوي خودتو بگيري ولي بايد عادت كني كه كمتراز قدرتات استفاده كني . 
ان روز در مورد خيلي چيزها صحبت كرديم ، جمشيد گفت كه نبايد انتظار داشته باشيم كه او بين ما و ديگران فرقي بگذارد ، من از قبل هم مطمئن بودم كه جمشيد شخصي نيست كه در حق كسي بي انصافي بكند ، به هر صورت بود آن روز را با جمشيد گذرانديم ، با او بودن لذت بخش بود ، سخنان او به دل هر كسي مي نشست ، خيلي دلم مي خواست كلاسي كه با او دارم را هر چه زودتر آغاز كنم . 
تقريبا آفتاب غروب كرده بود كه هري به رو كه خواب بود گفت : رون پاشو ديگه داريم مي رسيم بايد لباساتو عوض كني . 
رون كل بعد از ظهر را با ما گذرانده بود ، او يك شاگرد ارشد بود و بايد در سالن ها مي بود و به بچه ها تذكر مي داد ولي انگار او حوصله ي هيچ كاري را نداشت ، او حتي لباس مخصوص مدرسه را هم نپوشيده بود. 
من هم لباسي كه تهيه كرده بودم را پوشيدم ، يكي دو ساعتي مي شد كه جمشيد ما را ترك كرده بود ، هرميون هم در سالن ها به گشت و گذار مي پرداخت ، جيني را هم بيرون كرده بوديم تا بتوانيم به راحتي لباس هايمان را عوض بكنيم ، الكس هم به دنبال دو قلو ها رفته بود تا آنها را پيدا بكند . 
از پنجره ي قطار به بيرون نگاه كردم چندين كيلومتر جلو تر از پشت كوهي نور زيادي ديده مي شد ، رو به هري كردم و گفتم : اونجا كجاست . 
هري گفت : مدرسس ديگه 
گفتم : پس چرا اينقدر نوراني هستش . 
هري گفت : نمي دونم تا پارسال كه اينطور نبود . 
در صداي هري لرزشي بود ، انگار كه هاگوارتز او را ياد چيز هاي تلخي مي انداخت ، به چشمانش نگاه كردم ، اشك هايش در چشمشانش حلقه زده بود و با حسرت به آن كوه نگاه مي كرد ، رون كنار هري نشست و دستانش را دور گردن هري انداخت و گفت : بابا بي خيال ، هممون يه روز مي ميريم ، امثال ديگه بايد مواظب كسايي باشيم كه هنوز زندن نه اونايي كه مردن . 
هري اشك هايش را پاك كرد و گفت : ولي هيچكي براي من دامبلدور نمي شه . 
در همين لحظه صداي در آمد ، جيني پشت در بود كه مي گفت : تموم شد ؟؟؟؟ ، زود باشين بايد زودتر پياده بشويم . 
هر سه از جايمان بلند شديم و به سمت در حركت كرديم ، وقتي در را باز كردم جيني را پشت در ديدم كه با لباس هاي مدرسه آماده بود ، رو به رون كردم و گفتم : رون مي خواي تا بيرون قطار مسابقه بديم . 
رون لبخندي زد ولي لبخندش اصلا به لبخند شبيه نبود ، براي شبيه سازي هم كه شده بود تا آخر اين سالن هم كه شده بود دويديم . 
به محض اينكه از در اين سالن خارج شديم هر دو ايستاديم ، رو به رون كردم و گفتم : حالا چي كار كنيم . 
رون گفت : خب مثل بچه هاي آدم از قطار مي ريم بيرون 
گفتم : داري گيج مي زني ها ، هنوز كه نرسيديم . 
رون گفت : پس بريم يه سري به فردو جرج بزنيم ، اونا هميشه يه چيزي مي گن كه ما خوشحال كنه  
غمي دلم را گرفته بود ، نمي دانم چرا ولي اصلا دلم نمي خواست كه به اين مدرسه بروم ، دلم گرفته بود و نمي خواستم كسي را ببينم ولي دلم هم نمي خواست كه رون را ناراحت بكنم ، هر دو به طرف انتهاي قطار شروع به حركت كرديم . 
رو به رون كردم و گفتم : حالا بايد چطور پيداشون كنيم . 
رون گفت : غمشو نخور از دهتا كوپه مونده به كوپه ي اونا به راحتي مي شه فهميد كه كجان 
گفتم : منظورت چيه 
رون گفت : اونا هميشه اينقدر شلوغ بازي مي كنن كه صداشون قطارو برمي داره . 
حال و حوصله ي خنديدن را هم نداشتم  فقط لبخندي زدم ، رون گفت : اونجارو نگاه كن
سرم را بالا آوردم و جلوي خودم را نگاه كردم ، چيزي جلب توجه نمي كرد ، رو به رون كردم و گفتم كجا رو نگاه كنم . 
رون پنجره را با دستش نشان مي داد . 
به پنجره نگاه كردم ، از دور يك حرم نوري بزرگ نمايان بود ، اين حرم بقدري بزرگ بود كه مدرسه ي هاگوارتز را احاطه كرده بود ، بلاخره به نزديكي هاي مدرسه رسيده بوديم ، ولي اين حرم نوري اي كه مدرسه را احاطه كرده بود چه بود . 
رو به رون كردم و گفتم : اون حرم چيه . 
رون گفت : در مورد چي داري حرف مي زني . 
گفتم : همون حرم نوري كه دور مدرسه هستشو مي گم . 
رون گفت : حالت خوب نيست جاني ، داري خواب مي بيني . 
گفتم : يعني تو اون حرمو نمي بيني. 
رون گفت : توي اون كوپه هم كه بودي به هري گفتي اون نورو اونجا مي بيني ، من نگاه كردم ولي هيچ نوري اونجا نديدم . 
گفتم : شايدم من دارم گيج مي زنم آخه تا حالا به اين مدت زياد سوار قطار نشده بودم شايدم به خاطر اين قطاره . 
رون گفت : حتما . 
برايم خيلي عجيب بود كه چرا رون آن حاله ي نور را نمي ديد ، بايد در اين مورد از جمشيد سوال مي كردم ولي الان وقت مناسبي براي اين كار نبود ، ما هر لحظه به مدرسه نزديك تر و نزديك تر مي شديم . 
فقط يك كوه را بايد دور مي زديم تا به مدرسه مي رسيديم ، رون رو به من كرد و گفت : بايد بريم به انتهاي قطار زود زود پيداشون مي كنيم . 
شروع به حركت كرديم ، كم كم در قطار شوري بر پا مي شد ، همه كم كم از  كوپهايشان بيرون مي آمدند ، ديگر داشتيم از يافتن انها نا اميد مي شديم كه صداي بلندي از يكي از كوپه ها بيرون آمد ، رون رو به من كرد و گفت : شرط مي بندم اونجان ، زودباش . 
هر دور به سمت آنجا حركت كرديم چيزي نكشيد كه به جلوي آن كوپه رسيديم ، اين كوپه پر بود از دانش آموزان در را باز كردم و داخل شدم ، چند تا از دانش آموزان با ديدن من از كوپه خارج شدند ، خيلي ها هم طوري مرا نگاه مي كردند كه انگار گناه كار ترين موجود زندگي خود را مي بينند . 
فرد و جرج را ديدم كه در ميان اين كوپه ايستاده بودند و براي ديگران حرف مي زدند ، الكس هم گوشه اي ايستاده بود و به آنها نگاه مي كرد . 
فرد با ديدن من از جايش بلند شد و به سمت من آمد و گفت : چطوري جاني حالت خوبه ، بقيه كجان . 
گفتم : به مرحمت شما ، كجايين چرا نيومدين به ما سر بزنين . 
الكس كه تازه متوجه حضور من شده بود به سمت من آمد و گفت : جات خيلي خالي بود ، اين فردو جرج يه چيزايي رو نشونمون دادن كه حتي فكرشم نمي توني بكني 
اصلا حوصله نداشتم كه با كسي شوخي بكنم به خاطر همين گفتم : خب يواش يواش حاضر بشين ديگه داريم مي رسيم . 
جرج گفت : حالا چرا اينقدر عجله مي كني مطمئن باش كه هيچي توي اينجا جا نمي مونه 
يكي از بچه هايي كه در كوپه بود گفت : جرج اين پسره ديگه كيه . 
جرج رو به او كرد و گفت : اين همون بليد معروفه ولي اوني نيستش كه توي روزنامه ها ازش مي گن ، اون خيلي باهاله . 
يكي ديگر از بچه هايي كه در اتاق بود گفت : كاملا معلومه . 
رون از پشت سر گفت : بچه جون مواظب حرف زدنت باش . 
فرد گفت : به به اين داداش كوچولوي ما هم اينجاست ، بچه ها مواظب باشين اين داداش كوچولوي من خيلي زود ناراحت ميشه . 
جرج گفت : راستي جاني با اين هفتادتايي كه از دست دادي چي كار مي خواي بكني . 
گفتم : حالا تو غم منو نخور مطمئن باش وقتي از من هفتادتا كم ميشه از گروه هاي ديگه دويستا خود به خود كم ميشه فقط .... 
باقي حرف هايم را نزدم ، احساس كردم كه همه ي بچه ها حواس هايشان به من جلب شد ، من راه هاي خوبي براي پاپوش درست كردن براي ديگران بلد بودم ، خيلي راحت مي توانستم دست آن كروم يا همان ملفي را بگذارم توي حنا .
يكي از بچه ها رو به جرج كرد و گفت : اين چي كار كرده . 
جرج گفت : خب مثل هميشه اين اسنيپ احساس كرده كه جاني از گريفيندوره به خاطر همين از گروهي كه جاني توش مي افته پنجاه تا كم كرده ، باقيشم ملفي ديگه . 
احساس خفگي مي كردم به خاطر همين گفتم : اگه با من كاري نداري بايد برم همين الان ياد يه چيزي افتادم كه .... 
نتوانستم حرف هايم را تمام بكنم در همين لحظه بود كه قطار ايستاد ، آري ما به هاگوارتز رسيده بوديم ، صداي زيادي در سالن ها پيچيد 
الكس گفت : جاني فعلا نمي خواد بري ، الان اينقدر كوپه ها شلوغن كه نميشه توش راه رفت ، بهتره صبر كني كه خلوت بشه اونوقت پياده بشي . 
گفتم : باشه همين كاري كه گفتي رو مي كنم . 
رفتم و روي يكي از صندلي ها نشستم كه سمت راستش يك صندلي ديگر خالي بود ، از رون خواستم كه به كنار من بيايد و روي صندلي كنار دست من بنشيند .
يك دانش اموزي كه سمت چپ من نشسته بود از جايش بلند شد و گفت : من بايد برم وسايلمو آماده كنم . 
معلوم بود كه اصلا دوست ندارد كنار من بنشيند ، او سريع خودش را از كوپه بيرون كشيد . 
الكس به محض اينكه آن پسر بلند شد جاي او نشست و گفت : ول كن بابا زياد اهميت نده بايد به عمو سابت كني كه مي توني توي اين مدرسه دووم بياري .
رون گفت : اونارو ول كن ، هميشه همينطور بودن . 
الكس گفت : از هريو بچه ها چه خبر . 
رون گفت : اونم الان مياد ، جيني هم با هريه . 
همه ي بچه هايي كه در كوپه بودند چيزي زير لبي مي گفتند ، پچ پچ بالا گرفت ، بيشتر پچ پچ ها از طرف دو دختري بود كه كناري ايستاده بودند . 
رون رو به آنها كرد و گفت : بعضي ها مواظب باشن كه دارن در مورد كي حرف مي زنن . 
فرد و جرج هر دو باهم گفتند : بچه ها اين داداش كوچولوي ما هنوز نتونسته خودشو با اين قضيه وفق بده . 
چند دقيقه ي ديگر را در كنار انها نشستيم ، ديگر صدايي كه از سالن ها مي آمد كمتر شده بود ، از جايم بلند شدم و گفتم : خب پاشين ديگه داره دير ميشه . 
الكس هم از جايش بلند شد و در گوشم گفتم : جاني شايد دوست ندارن كه با تو بيان ، مي تونيم هردومون با هم بريم . 
رون گفت : درگوشي نداشتيما 
جرج گفت : راست ميگه اينجا كسي يه چيزي نميگه كه كسي براي شنيدنش حوصله نداشته باشه 
گفتم : بابا هيچي نگفت فقط گفت بريم يه سري به ....
مانده بودم كه چه بگويم همينطور خواستم كه چيزي گفته باشم به خاطر همين ادامه دادم : فقط بايد يه سري به هري بزنيم . 
هر دو بدون اينكه چيز ديگري بگوييم يا اينكه چيزي بشنويم از در خارج شديم ، رو به الكس گفتم : حالا بزن بريم كه خيلي ديره 
بيرون كوپه ها هنوز خيلي شلوغ بود ، دانش آموزان با لباس هاي فرم خودشان از در خارج مي شدند ، تا در خروجي قطار فاصله اي نبود ، دست الكس را گرفتم و به سمت آن حركت كرديم . 
وقتي از در خارج شديم از دور كالسكه هايي را ديدم كه بعضي از بچه ها سوار انها مي شوند ، به سمت كالسكه هايي كه موجوداتي شبيه اسب به آنها بسته شده بودند حركت كرديم ، هرچه نزديك تر مي شديم قيافه ي آن اسب بيشتر معلوم مي شد.
 آن موجود اسب نبود ، يك موجود با سر اسكلتي و بالهايي كه از دو طرف بدنش بيرون زده بودند ، اسم اين موجود را مي دانستم ولي هرچه فكر كردم به يادم نيامد كه چه نام داشتند ، مي دانستم كه الكس نمي تواند اين اين موجودات را ببيند ، آخر فكر نكنم كه او تا به حال مرگ كسي را باچشمان خودش ديده باشد ولي من مرگ خيلي ها را با چشم خودم ديده بودم . 
وقتي به آن كالسكه ها نزديك شديم يك مرد قوي هيكل كه تقريبا دو برابر من مي شد ايستاده بود و مي گفت : كلاس اولي ها و اونايي كه نمي خوان سوار اين كالسكه ها بشن مي تونن برن به طرف قايقا . 
الكس حالت تمسخر آمزي به خودش گرفت و گفت : جاني بريم قايق بازي يا كالسكه بازي . 
گفتم : قايق كه چيزي نيست بيا كالسكه سوار بشيم فكر كنم از اون قطار خيلي بهتر باشه . 
الكس گفت : مطمئن بودم كه سوار اين كالسكه ها مي شي . 
بعضي ها دو دل بودند كه سوار اين كالسكه ها بشوند يا نه ، به خاطر همين الكس صدايش را كمي بالا آورد و گفت : جاني ببين اگه وقتي سوار اين كالسكه مي شي يكمي بترسي از كالسكه پرت مي شي بيرون . 
آن چند نفري كه ايستاده بودند راهشان را كج كردند و به سمت قايق ها حركت كردند ، رو به الكس كردم و گفتم : الكس خيلي نامردي . 
الكس گفت : بابا يه شوخي ساده بود ، بزن بريم كه يكمي خلوت شده . 
در اولين كالسكه اي كه مي شد سوار شديم ، چيزي نكشيد كه اين كالسكه هم پر شد ، هر كالسكه شش نفر ظرفيت داشت ، كالسكه تكاني خورد و از روي زمين بلند شد ، الكس كمي جا خورد ولي خيلي سريع خودش را وفق داد و گفت : پسر اگه مي دونستم پرواز مي كنه يه چيزي مي گفتم كه از ترس غش كنن. 
گفتم : من مي دونستم كه پرواز مي كنن 
دانش آموزي كه جلوي ما نشسته بود مرا چپ چپ نگاه مي كرد ، از اينهمه نگاه هاي ناجور اصلا خوشم نمي آمد 
 الكس متوجه نگاه دانش آموز روبروي من شده بود به خاطر همين گفت : جاني يه جادوي قوي بكن بزار تا وقتي كه نرسيديم به قصر آخرين كار قوي رو هم ببينم ، شايد همونطور كه ميگن كاهن اعظم مي توني كاري بكنه كه تو قدرتت كمتر بشه . 
گفتم : مثلا چي كار كنم 
الكس گفت : اين پسره كه جلوي تو نشسته رو تا حد مرگ بترسون . 
گفتم : چي 
الكس گفت : همين كه گفتم ، بزار همه بفهمن كه تو كي هستي ، اگه اينا مي خوان كه تو يه آدم بد باشي پس بد باش ، كاري نداره . 
آن دانش آموزي كه مرا چپ چپ نگاه مي كرد سريع از جايش بلند شد و چوبش را در آورد ، آن را سريع به سمت من گرفت و گفت : مواظب كاراتون باشين  . 
الكس سريع در گوشم گفت : فقط شمشيرتو بهش نشون بده حساب كارش دستش مياد . 
آن دو نفري هم كه كنار آن بچه نشسته بودند دستشان را در جيبشان كرده بودند ، لبخندي زدم به نظر خوب مي آمد كه كمي اين دانش آموز را بترسانيم ، براي يك لحظه قبل از اينكه بتواند حتي بفهمد چه شده چوبش را از دستش غيب كردم و در دستم ظاهر كردم . 
همينطور روي صندلي خودم لم داده بودم كه گفتم : پسر جون با اين چوبت هيچكاري نمي توني بكني ، اگه باور نداري بيا بگيرش . 
چوبش را به سمتش گرفتم و گفتم : الكس بزار يه كار ديگه بكنيم ، اين پسره هر طلسمي كه خواست بتونه روي من بكنه اين خودش يه كار جديده . 
الكس گفت : آهان اين خيلي خوبه هيچكسي هم ضرر نمي كنه . 
دست آن دانش آموز در حال لرزيدن بود ، به خاطر همين گفتم : بابا كسي با تو كاري نداره ، اين رفيقمون يكمي شوخي داره ، حالا تو مي توني به خاطر اين حرفش منو تنبيه كني . 
وقتي چوبش را گرفت گفت : اگه آسيب ببيني چي . 
گفتم : تو اگه خواستي مي توني طلسم مرگو روي من انجام بدي ولي چون مي دونم توي قانوناي شما اين طلسم خلاف قانونه بهتره يكي ديگشو انتخاب بكني . 
آن دو دانش آموزي كه كنار ان دانش آموز نشسته بودند هر دو به من زل زده بودند ، يكي از آنها گفت : يعني هر طلسمي كه بخوايي مي تونيم روي تو اجرا كنيم . 
گفتم : امتحانش ضرر نداره . 
همان دانش آموز گفت : شما شاهد باشين اگه بلايي سرش اومد به من هيچ ربطي نداره 
گفتم : زود باش بابا . 
چوبش را به سمت من گرفت و بلند فرياد زد پرتفيكو توتالوس . 
طلسمي سريع از چوبش رها شد و به سمت من حركت كرد ، او يك طلسم خلع صلاح ساده را روي من اجرا كرده بود ، پيش خودم فكر مي كردم الان يك طلسم شكنجه يا يك چيزي شبيه آن را مي خواهد روي من انجام بدهد . 
طلسم به من نزديك شد و سريع جزب بدن يا بهتر است بگويم همان لباسي كه پدر بزرگم درست كرده بود شد ، لبخندي زدم و گفتم اين همه ي زور تو بود ، حيف كه اينجا كوچيكه وگرنه يه طلسمي رو روي خودم اجرا مي كردم كه اگه روي يكي مثل شما انجام بدن جا به جا مي ميره .
الكس گفت : ببين قصرو 
او با دستانش از پنجره بيرون را نشان مي داد ، آن حاله اي از نور كه به حالت حرم مدرسه را احاطه كرده بود از چند متر جلو تر آغاز مي شد ، رو به الكس گفتم : الكس تو هم اين حرم نوري رو دور مدرسه مي بيني . 
الكس گفت : منظورت چيه .
گفتم : ولش كن هيچي . 
معلوم بود او هم مثل رون اين حاله ي نور را نمي بيند ، چيزي نكشيد كه كالسكه ي ما روي زمين نشست ، همگي از جايمان بلند شديم و به سمت در خروجي حركت كرديم ، رو به آن پسري كه به من چپ چپ نگاه مي كرد كردم و گفتم : ببخش اگه ناراحتت كردم ، فقط مي خواستيم يه شوخي باهات بكنيم . 
آن پسر لخندي زد و گفت : خواهش مي كنم 
گفتم : راستي اسمت چيه . 
آن پسر گفت : رابرت . 
گفتم : منم جانيم فكر كنم منو مي شناسي . 
گفت : نه مگه تو كي هستي . 
گفتم : مگه تو انگليسي نيستي 
گفت : نه من يه آمريكايي هستم ، با پدرو مادرم دو روز پيش بود كه اومديم لندن ، اونا ديگه الان برگشتن آمريكا . 
لبخندي زدم و گفتم : بعدا مي بينمت ، فعلا خداحافظ 
از كالسكه پياده شدم و به سمت الكس رفتم ، او از من سريع تر پياده شده بود ، وقتي به او رسيدم رو به من كرد و گفت : فكر نكنم بزارن كه شمشيرتم بياري توي اين مدرسه . 
گفتم : اين امكان نداره ، مطمئن باش كه كاهن اعظم اين كارو با من نمي كنه ، تازه فكر نكنم كسي توي اين مدرسه بتونه اين شمشيرو از من بگيره. 
ردايم را كنار زدم و دسته ي شمشير را به الكس نشان دادم . 
به سمت دروازه ي مدرسه حركت كرديم ، دو موتر مور جلوي دروازه ي مدرسه ايستاده بودند و دانش آموزان را نگاه مي كردند . 
همين كه به دروازه نزديك شديم يكي از آن موتر مور ها به من نزديك شد و گفت : بهتره شمشيرتو خودت تحويل بدي . 
گفتم : واسه چي .
آن موتر مور داشت به زبان خانوادگي ما حرف مي زد ، او به راحتي توانسته بود مرا بشناسد و بفهمد كه يك خون آشامم و يك شمشير هم دارم . 
رو به آن موتر مور كردم و آرام گفتم : من اين شمشيرمو هيچ وقت از خودم دور نمي كنم . 
قيافه ي كريح آن موتر مور بدنم را ريش ريش مي كرد ، آن موتر مور تكاني خورد و گفت : بهتره كه به خاطر خودتون هم كه شده اونو تحويل بدين . 
در همين لحظه صداي كاهن اعظم را شنيدم كه مي گفت : هيچ ايرادي نداره ، ايشون يكي از بچه هايي هستن كه در امور مدرسه منو كمك مي كنن . 
رو به كاهن اعظم كردم او داشت حركت مي كرد ولي چگونه ، مگر او پاهايش را از دست نداده بود ، به پاهاي او نگاه كردم او از روي زمين كمي فاصله داشت ، معلوم بود كه با طلسمي قوي خودش را روي هوا نگه داشته است ، اصلا اينطور حركت كردن قشنگ تر هم بود ، حالا خيالم راحت شد كه او از لحاظ از دست دادن پاهايش مشكلي ندارد تازه كاهن اعظم مي توانست زبان ما را بفهمد ، من تا به حال نمي دانستم كه او هم مي فهمد كه من چه مي گويم . 
الكس به سمت من آمد و گفت : كارت درست شد ، بهتره كه بريم 
كاهن اعظم به كنار من آمد و گفت : جاني مي بينم كه نيومده گل كاشتي . 
گفتم منظورتون اون پنجاه امتيازه 
كاهن اعظم گفت : هفتاد امتياز ، جاني مواظب كارات باش ، راستي اگه مي خواي مي تونم تو رو يه ارشد بكنم . 
گفتم : نه من نمي تونم اين كارو قبول كنم . 
كاهن اعظم چشمانش را تنگ كرد و گفت : مدونستم كه اينو مي گي ، تقريبا مطمئن بودم ، حالا بهتره كه بري به سر سراي بزرگ . 
با حركت سر موافقت كردم و به سمت جلو حركت كردم ، وقتي كه به اندازه كافي از كاهن اعظم دور شديم الكس گفت : جاني امسال كارت تمومه ، كاهن اعظم از همين اول بهت هشدار داده ، بهتره كه واقعا مواظب كارامون باشيم . 
گفتم : تو غم كاهن اعظمو نخور بهتره زودتر بريم تا دير نشده . 
وقتي به در بزرگ ورودي رسيديم ازدحام دانش آموزان كمي بيشتر شد ، چيزي نكشيد كه به سرسراي بزرگ رسيديم ، اين جا خيلي بزرگ تر از آني بود كه فكر مي كردم ، هفت رديف ميز در اين سرسرا بود كه روي آنها دانش اموزاني نشسته بودند ، يك زن جلوي آن ميز ها ايستاده بود و مي گفت : دانش آموزاي جديد روي اون سه تا ميز آخر بشينن . 
به سمت آن ميز هاي آخري حركت كرديم و روي دو تا از صندلي ها كنار هم نشستيم ، تقريبا فاصله ي ما تا ميز معلمين كه جلوي اين شش ميز بزرگ بود داشتيم ولي من و الكس از اين لحاظ مشكلي نداشتيم ، آخر من و الكس هر دو خون آشام بوديم و يك خون آشام ديد قوي تري نسبت به جادوگران و انسان هاي معمولي دارد. 
چندين معلم روي صندلي هاي پشت آن ميز نشسته بودند ، هيچ كدام از آنها را نمي شناختم ، چندين صندلي هم هنوز خالي بود ، مطمئن بودم كه يكي از انها براي جمشيد بود ، خيلي دلم مي خواست امشب را زودتر تمام بكنم و فردا زودتر برسد .
چيزي نكشيد كه اين سرسرا پر شد ، هري ، رون ، هرميون ، برداران ويزلي و جيني همگي كنار هم نشسته بودند ، آنها در رديف اول نشسته بودند ، معلوم بود كه همه ي آنها گريفيندوري هستند . 
در سه  رديفي هم كه بچه هاي تازه وارد نشسته بودند ، رابرت را ديدم كه يك رديف جلوتر نشسته بود و براي ما دست تكان مي داد ، همه جور دانش آموزي در اين سه رديفي كه نشسته بوديم بودند .
سياه پوست ، زرد پوست و سفيد پوست ، همه جور دانش آموزي اينجا بودند ، دو دانش آموز چيني هم روبروي ما نشسته بودند ، آنها به سختي به زبان انگليسي حرف مي زدند . 
بلاخره مدير مدرسه هم آمد ، جمشيد و چندي از معلمين هم با او آمده بودند ، با آمدن كاهن اعظم همگي شروع به دست زدن كردند ، الكس كه جلوتر از من نشسته بود رو به من كرد و سوتي گوش خراشي را زد ، بعد چشمكي به من زد و به ميز معلمها نگاه كرد ، الكس با اين كار خودش بعضي از دانش آموزان را هم تحت تاثير گذاشت و آنها هم شروع به سوت كشيدن كردند . 
سري به علامت تاسف براي الكس تكان دادم و گفتم : واقعا كه همه جا بايد نشون بدي كه اومدي ها . 
الكس گفت : ما اينيم ديگه ، هيچ كاريشم نمي توني بكني . 
كاهن اعظم بر روي صندلي خودش نشست ، به يكباره چهار گروه مدرسه ساكت شدند ، همه ي آنها با نشستن كاهن اعظم بر روي صندلي مديريت سرشان را پايين انداختند ، معلوم بود كه هنوز جاي خالي دامبلدور را احساس مي كردند ، ما هم به طبعيت از انها ساكت شديم و به مدير مدرسه نگاه كرديم . 
كاهن اعظم بعد از سرفه اي بلند گفت : براي شادي روح دامبلدور بهترين مديري كه اين مدرسه به خودش ديده يك دقيقه سكوت 
بعد از يك دقيقه سكوت ، كاهن اعظم گفت : خب بهتره كه هميشه به ياد آلبوس دامبلدور باشيم ، اون يه نماد از بهترين انساني كه اين دنيا به خودش ديده بودش ، اميدوارم كه هممون به خاطر اون هم كه شده توي تحصيل موفق تر از قبل باشيم . 
كاهن اعظم سرفه اي كرد و بعد ادامه داد : من عادت ندارم زياد حرف بزنم به خاطر همين ميرم سر اصل مطلب ، خب به همتون خوش آمد ميگم كه يه سال جديد تحصيلي رو شروع كردين اميدوارم همتون توي درساتون موفق باشين ، از دانش آموزاي جديد هم مي خوام كه چوب هاي جادوييشونو بدن به خانم مك گنوگال تا بررسي بكنن ببينن استاندارد اين مدرسه رو داره يا نه ، اخه بعضي از شما از نقاط دوري اومدين اينجا پس چوب هاي جادوييتون هم با ما فرق مي كنه .
كاهن اعظم كمي مكث كرد و ادامه داد : حالا براي انتخاب گروه ها ما از كلاه انتخاب گر استفاده مي كنيم ، سال اولي ها به احترام تازه واردا بهتره كه بمونن آخر سر . 
در همين لحظه همان زني كه ما را به محض ورود به اين سر سرا  راهنمايي كرده بود با يك سيني كه روي آن يك كلاه قديمي قرار داشت وارد شد ، مي دانستم كه اين كلاه براي انتخاب گروه ها است ولي نمي دانستم كه چگونه كار مي كند . 
كاهن اعظم گفت : از همون سر ميز ها شروع مي كنيم ، دانش آموزان يكي پس از ديگري به سمت خانم مكگنوگال مي رفتند و روي صندلي اي كه جلوي او بود مي نشستند و كلاه را روي سرشان مي گذاشتند ، كلاه هم گروهي كه آنها بايد در آن قرار مي گرفتند را فرياد مي زد ، در ميان شاگردان تازه وارد ويكتور كروم را ديدم كه به من زل زده بود ، چيزي نكشيد كه نوبت او شد ، وقتي كلاه را روي سرش گذاشت كمي طول كشيد كه كلاه گروه او را مشخص بكند ولي بلاخره كلاه فرياد زد : اسليترين . 
گروه اسليتريني ها همگي كف و سوت كشيدند ، باقي گروه ها همگي آهي كشيدند و با حسرت به كروم نگاه كردند ، انگار همه ي آنها منتظر بودند كه كروم در گروه آنها بيفتد .
اصلا باور نمي كردم كه او عضو آن گروه بشود ، همينطور دانش آموزان يكي پس از ديگري در گروه هاي خود مي افتادند ، معلوم بود كه عضو گيري تا ساعت يك بعد از نيمه شب ادامه پيدا مي كند چون حدود هزار نفري در اين سه رديف در انتظار بودند صداي كاهن اعظم بلند شد كه گفت : حالا شروع كنيد به شام خوردن ، اونايي كه مي خوان مي تونن زودتر برن و بخوابن كه فردا كلاسا رو شروع مي كنيم . 
همين كه حرف هاي كاهن اعظم تمام شد روي چهار ميزي كه چهار گروه نشسته بودند غذا هاي جور واجوري ظاهر شد ، همه ي آن چهار گروه شروع به غذا خوردن كردند . 
حالا ديگر شش نفر جلوي من بودند ، هري و رون را ديدم كه به من نگاه مي كنند ، براي آنها چشمكي زدم ولي مطمئن نبودم كه آنها مي توانند مرا از اين فاصله درست ببينند يا نه . 
چيزي نكشيد كه نوبت الكس شد ، الكس از جايش بلند شد و گفت : پسر دعا كن بيفتم توي گريفيندور وگرنه اين مدرسه رو خراب مي كنم روي سر همه ي بچه ها . 
لبخندي زدم و گفتم : تو همينجوريشم اينجا رو خراب مي كني چه برسه كه به يه گروه ديگه بيفتي . 
الكس به سمت خانم مگنوگال حركت كرد ، چيزي نكشيد كه او به خانم مگنوگال رسيد ، كلاه را از دست خانم مگنوگال قاپيد و روي صندلي نشست و ان را روي سرش گذاشت ، نسبت به ديگر دانش آموزان بيشتر طول كشيد تا كلاه اعلام بكند كه الكس عضو كدام گروه است . 
بلاخره بعد از كمي تاخير كلاه فرياد زد گريفيندور .
بعضي از گريفيندوري ها كه هري و دوستانش بيشتر آنها را تشكيل مي دادند براي الكس دست زدند ، حالا نوبت من بود ، به محض اينكه از جايم بلند شدم سالن ساكت شد ، معلوم بود كه همه دعا مي كردند من به گروه آنها نيفتم ، نمي دانم انها از كجا مي دانستند كه من هفتاد امتياز از دست دادم . 
از جايم بلند شدم و به سمت مگنوگال حركت كردم ، الكس را ديدم كه از جايش بلند شد و مرا نگاه كرد ، سرعتم را كمي زياد كردم كه زودتر به الكس برسم ، وقتي به الكس رسيدم رو به الكس كردم و گفتم : چطور بود .
الكس گفت : حله خيالت راحت باشه . 
خانم مگنوگال گفت : زود باش ديگه داره دير ميشه . 
استرس تمام وجودم را پر كرده بود ، پيش خودم فكر مي كردم الان است كه مرا به گروه اسليترين ها بيندازد ، روي صندلي نشستم ، كلاه را خانم مگنوگال روي سرم گذاشتم كلاه تا روي دماغم پايين آمد ، صدايي در كلاه پيچيد : جاني بليد ، بزار ببينم تو يكمي شرور هستي ولي قلبت پاكه ، بهتره بيفتي توي هافلپاف يا ريونكلاو چون هم باهوشي هم سخت كوشي ، ولي بزار ببينم بهتره كه بري گريفيندور چون خيلي شجاع هستي ، خودت چي فكر مي كني . 
گفتم : من دلم مي خواد بيفتم گريفيندور . 
كلاه گفت : پس دوست داري بري گريفيندور 
كلمه ي گريفيندور را بلند تر گفت ، فهميدم كه گريفيندور را اعلام كرده ، كلاه را برداشتم و نفس راحتي كشيدم ، به رديف ميز گريفيندور نگاه كردم كه به انتهاي سالن نگاه مي كنند ، بر روي ديواره اي كه آنها نگاه مي كردند چندين استوانه بود كه روي انها نماد هايي بود ، كنار نماد گريفيندور عدد  100 - بزرگ ديده مي شد ، تمام گريفيندوري ها مرا با اكراه نگاه مي كردند ، در يك لحظه هري و دوستانش شروع به دست زدن كردند ، به سمت انها حركت كردم ، به الكس نگاه كردم كه هنوز روي صندلي خودش ننشسته است ، او دو صندلي در روبروي هري خالي كرده بود و منتظر من بود . 
چيزي نكشيد كه خودم را به او رساندم ، الكس گفت : اون بالا رو نگاه كردي . 
گفتم : خب آره مگه چيه . 
الكس گفت : به خاطر اون بود كه هيچكي تو رو تشويق نكرد ديگه پسر . 
گفتم : حالا چرا 100- 
الكس گفت : خب هفتادتا تو ، ده تا هري ، خب بيستام من . 
گفتم : بيستاي تو ديگه چرا .
الكس گفت : از اون خانوم بپرس . 
الكس با دستش هرميون را نشان مي داد ، رو به هرميون كردم و گفتم : واسه چي بيستا از الكس كم كردي .
هرميون رو به من كرد و گفت : عليك سلام .
گفتم : سلام ، نگفتي واسه چي از پسر عموي من امتياز كم كردي . 
هرميون گفت : تقصير خودش بود هرچي بهش گفتم اون كارو نكنه به حرفم گوش نكرد 
گفتم : مگه چي كار كرد 
الكس گفت : هيچي بابا فقط يكي رو ترسوندمو ... 
گفتم : ترسونديو چي . 
الكس گفت : خب يكمي هم بيشتر . 
هرميون گفت : يكي از اسليتريني ها رو گير انداخته بودو داشت از ترس مي كشتش . 
رو به الكس كردم و گفتم : حالا واسه چي مي خواستي بترسونيش . 
الكس گفت : هيچي فقط داشت به تو بدوبيراه مي گفت 
رو به هرميون گفتم : حالا چرا بيستا 
هرميون گفت : آخه به من هم اهانت كرد . 
گفتم : چقدر تو مواظب رفيقاتي بابا ، خب وقتي آدم عصباني ميشه نمي تونه مواظب كاراي خودش باشه ، حالا چقدر از اون يكي كم كردي . 
هرميون گفت : اون به اندازه كافي تنبيه شده بود . 
سرم ره به سمت هرميون كه آن طرف ميز بود دراز كردم و گفتم : حالا فكر نكن چون رفيقمي هيچكاري باهات ندارم ، من وقتي قاطي كنم ديگه نمي تونين جلوي منو بگيري . 
هرميون گفت : مواظب حرف زدنت باش . 
هري در همين لحظه گفت : نمي خوايين كه بدترين گروه مدرسه بشيما . 
رون رو به من كرد و گفت : خب يكمي خودتونو كنترل كنيد . 
روي صندلي خودم نشستم و رو به رون گفتم : ببين رون رفاقت بالاترين چيزي هستش كه من دارم ، من به خاطر رفاقتم خيلي كارا مي كنم حتي شده به خاطرش از مدرسه اخراج مي شم پس براي من از اون امتيازا حرف نزنين ، خودم چند برابر اون امتيازايي كه از دست داديمو  به دست ميارم پس غمشو نخور . 
رون گفت : خب اينو مي دونم ولي ... 
فرد گفت : جاني راست ميگه منم اگه جاي الكس بودم همين كارو مي كردم ، اين هرميونم زياده روي كرده ديگه . 
هرميون با ناراحتي تمام به فرد زل زد ، جرج كه اين حالت هرميون را ديد گفت : يعني مي خواي از ما هم امتياز كم بكني . 
هرميون گفت : اگه مجبور بشم آره . 
در همين لحظه غذاي من ظاهر شد ، ليوان خون را روي ميز ديدم ، براي لحظه اي برق از سرم پريد ، دو دستم را سريع دو طرف ليوان گرفتم . 
هري گفت : زود بخورش تا كسي نديده ، به دور و اطرافم نگاه كردم ، فقط دو سه نفري بودند كه متوجه من شده بودند ، ولي فكر نكنم آنها هم ليوان خون را ديده باشند ، دو دستم را دور ليوان حلقه كردم و ليوان را به يكباره سر كشيدم . 
الكس كه هنوز روي صندلي خودش ننشسته بود رو به من كرد و گفت : جاني چرا اينطور شد ، يعني هميشه بايد مواظب ليواني باشيم كه جلومونه . 
هرميون گفت : مي تونين برين آشپزخونه از اونا بخواين كه ديگه خون سر غذاي شما نذارن . 
الكس هم با هر زحمتي بود نشست و مثل من ليوانش را در ميان دستانش قرار داد ، هري انگشتش را به سمت دستان الكس گرفت و گفت : حالا مي توني دستاتو ول كني . 
الكس به آرامي يكي از دستانش را از كناره ي ليوان برداشت ، ليواني كه الكس در دست داشت پر بود از آب ولي ابي كه در آن بود غليظ تر از آب عادي بود . 
هري گفت : اين همون خونه مي توني بخوريش فقط رنگش عوض شده . 
الكس آن ليوان خون را به راحتي نوشيد ، بعد از تمام كردن غذا همگي بلند شديم و به سمت در خروجي حركت كرديم ، ما اولين كساني بوديم كه از جايمان بلند شده بوديم تا به حال كسي از جايش بلند نشده بود .
 همين كه به سمت در خروجي حركت كرديم كاهن اعظم صدايش را صاف كرد وگفت : آقايون و خانومايي كه دوست دارن كه جن خونگيشونو بيارن توي مدرسه بايد اسم جن خونگيشونو اينجا بنويسن .
فصل جديد كه اسمش هست دردسر بزرگ 
همگي به سمت در خروجي حرکت کرديم ,همهمه ي زيادي در سر سراي بزرگ پيچيده بود , هيچ کس حواسش به انتخاب دانش آموزان جديد نبود , با بلند شدن ما چندين نفر هم از جايشان بلند شدند و به سمت در خروجي حرکت کردند , انگار همه ي آنها منتظر بودند يک نفر جرات کند و از جايش بلند شود بعد آنها به دنبال او از جايشان بلند شوند . 
به محض اينکه از در سرسرا خارج شديم , هرميون رو به رون کرد و گفت : تو بايد بمونيو بچه هاي تازه واردو به قسمتاي خودشون راهنمايي کني . 
رون با حالتي گرفته گفت : برو بابا حوصله داري , من که خيلي خستم مي خوام برم بخوابم . 
هرميون چشم هايش را تنگ کرد و با حالتي عصباني رو به رون گفت : رون توي قطار هم به وظيفه ي خودت عمل نکردي , يکاري نکن که کاراتو به کاهن اعظم گزارش بدم من امسال وظيفه هايي دارم که نمي تونم به شما بگم . 
هري گفت : بازم شما دوتا به هم گير دادينا . 
هرميون گفت : همش تقصير اين رونه , دلش مي خواد يه کاري بکنه که من اذيت بشم . 
رون گفت : خب خستم , نمي تونم خسته هم باشم . 
هري رو به رون کرد و گفت : تو يه ارشدي پس هرچي که ازت خواستنو بايد انجام بدي . 
گفتم : آره داداش منم ميرم به جاي تو خستگيمو در مي کنم 
برادران ويزيلي به رون نزديک شدند و جرج در گوش رون گفت : ببين داداش کوچولو بهتره هرچي که هرميون ميگرو انجام بدي وگرنه بايد قيد ارشد بودنو بزني , معلومه که يه کارايي رو مي تونه بکنه که ما نمي دونيم , تازه بايد مواظب باشي که نشونتو از دست ندي...... 
رون نگذاشت که جرج حرفش را تمام کند او ميان حرف او پريد و گفت : اينقدرا هم برام ارزش نداره که به خاطرش هر کاري بکنم . 
جرج گفت : اووو پس که اينطور ارزش نداره ... خب بزار مامانو ببينم اونوقت معلوم ميشه که ارزش داره يا نه . 
رون گفت : شما هم هي پاي مامانو پيش مي کشينا . 
فرد گفت : يه اشتباه ديگه . 
جرج رو به فرد کرد و گفت : آره درسته , بي احترامي به مامان , مگه اينکه من نتونم امشب براي مامان جغدي بفرستم . 
رون خيلي عصباني شد ولي به روي خود نياورد , من از لرزش دستش که به حالت مشت در آمده بود اين را فهميدم , رون از ما جدا شد و گفت : هري آخر شب مي بينمت . 
الکس رو به فرد و جرج کرد و گفت : بابا اينقدر بهش گير ندين 
الکس دنبال رون حرکت کرد , هري لبخندي زد و رو به جرج کرد و گفت : ببين جرج تو خيلي به رون گير مي دي يهو از کوره در ميره ها . 
فرد گفت : هري تو غم مارو نخور ما خودمون مي دونيم تا کجا پيش بريم . 
گفتم : اين حرفارو ول کنيد بگين ببينم بايد کدوم وري بريم . 
هري جلوي خودش را نشانم داد و گفت : خب از اينطرفه , ما بايد بريم به قسمت گريفيندوري ها . 
رو به روي هري يک راه پله بود که به سمت بالا مي رفت , هرميون رو به ما کرد و گفت : بچه فردا مي بينمتون 
فرد و جرج رو به هري کردند و گفتند : هري فردا مي بينيمت . 
جرج چشمکي به هري زد و از راه پله ها سريع به بالا رفتند جيني به کنار هري آمد و گفت : هري يادت نره چي بهت گفتم 
هري گفت : خب حتما فردا يه سري بهش مي زنمو ازش مي پرسم . 
رو به هري کردم و گفتم : در مورد چي حرف مي زنين . 
هري گفت : هيچي فقط جيني از من خواسته که برم ببينم امثال هم کوييديچ داريم يا نه . 
گفتم : راستي تو کاپيتان گريفيندوري ها هستي . 
هري گفت : تا پارسال که اينطور بود ولي امثال نمي دونم 
جيني گفت : حتما امسال هم مثل پارسال تو کاپيتاني , تو بهترين بازيکن کوييديچ مدرسه هستي . 
هري گفت : فکر نکنم , با وجود کروم کارمون خيلي سخت شده . 
گفتم : بابا اين حرفارو ول کنين بيايين بريم بخوابيم . 
وقتي به روي پله ها رسيديم پله ها شروع به حرکت کردند , پله ها جابه جا مي شدند و ما را از اين سالن به سالن ديگر مي بردند , هري به هرجا که مي رسيدم توضيحاتي نسبت به آنجا مي داد . 
جلوي خودم را نگاه کردم دري يا چيزي که شبيه به در باشد را نمي ديدم , فقط راهي براي بالا رفتن بود , 
هري گفت : ما بايد بريم اينجا . 
هري با دستش عکسي را روي ديوار نشان مي داد , يک زن چاق در درون عکس بود , هري رو به زن کرد و گفت : اسم رمزو بلد نيستم . 
زني که در عکس بود گفت : بدون اسم رمز نمي شه بري تو , بهتره بري اسم رمزو پيدا کني بعد بياي . 
هري گفت : ببين حوصله ندارم پس خودت درو باز کن 
آن زن چاق درون عکس گفت : بدون اسم رمز نميشه . 
هري دور و اطرافش را نگاه کرد و دستش را به سمت زن داخل عکس گرفت , آن زن درون عکس گفت : داري چي کار مي کني پسر , مواظب باش تو داري قانوناي مدرسه رو زير پا مي زاري . 
هري گفت : وقتي با زبون خوش بهت مي گم درو باز کن گوش نمي کني . 
در همين لحظه صدايي از پشت سر آمد که گفت : هري من اسم رمزو بلدم , صبر کن . 
صدا آشنا بود ولي يادم نمي آمد که چه کسي بود , به سمت صدا برگشتم , او را مي شناختم , او همان کسي بود که روز مبارزه از دست يک موتر مور نجات داده بودم , آن پسر دوان دوان به سمت ما مي آمد , هري رو به آن پسر کرد و گفت : نويل من اگه تو رو نداشتم بايد چي کار مي کردم . 
آري اسم ان پسر نويل بود , حالا اسم او را يادم آمد , نويل وقتي مرا ديد دست و پايش را گم کرد و گفت : سلام حالـــ ششما . 
گفتم : حالم خوبه , ميشه اين اسم رمزو بگي 
نويل به کنار من آمد و گفت : لجن بوگندو 
گفتم : چي ... 
در همين لحظه عکس پشت سرم يعني همان عکسي که آن زن چاق در ان بود تکاني خورد و کنار رفت . 
جيني گفت : لجن بوگندو رمزه . 
نويل کمي به من زل زد و بعد گفت : راستي اسم شما چي بود . 
گفتم : جاني 
نويل گفت : چنتا از بچه ها داشتن در مورد اذيت کردن تو حرف مي زدن , اونا مي خوان يه بلايي سرت بيارن که ديگه امتياز از دست ندي . 
گفتم : راست مي گي . 
هري گفت : تازه کجاشو ديدي تو الان يکي از پرترفدار ترين شخصيتاي اين مدرسه شدي . 
گفتم : منظورت چيه . 
هري خنديد و گفت : فردا مي بيني طرفدارات چي کار مي کنن , منظورم اسليتريني ها هستن , اونا با ما دشمن خوني هستن به خاطر همين فردا با استفاده از تو همه ي مارو مسخره مي کنن . 
گفتم : بلايي به سرشون ميارم که وقتي اسم منو ميشنون فرار کنن . 
هري رو به من کرد و گفت : يواش جاني , اونا چندتا دانش اموزن نبايد به خاطر اين کارا بهشون صدمه بزني . 
گفتم : به قول الکس اونا مي خوان که من يه ادم بد باشم , اينو بدون که بد شدن اصلا سخت نيست . 
آن زن چاق که روي قاب کنار رفته بود گفت : نمي خوايين برين تو . 
هر چهار نفرمان از سوراخي که جلوي ما باز بود داخل شديم , رو به هري کردم و گفتم : راستي هري اين رمز در واسه چيه . 
هري گفت : آخه کسي از گروهاي ديگه نمي تونه بياد اينجا , اينجا فقط مال گريفيندوري هاست . 
نويل رو به من کرد و گفت : بايد خيلي مواظب اين اسنيپ باشي , اون منتظره که ما گريفيندوري ها يه اشتباه کنيم بعد از ما امتياز کم کنه . 
هري گفت : امسال ديگه نمي تونه مثل پارسال هر کاري که مي خواد بکنه , مدير جديد مثل دامبلدور مهربون نيست , اون سريع حقشو ميزاره کف دستش . 
نويل گفت : راستي الف دال هنوز پابرجاست . 
هري گفت : خب معلومه , تازه امسال جاي بهتري رو براي آموزش پيدا کردم . 
نويل گفت : کجا 
هري گفت : بعدا مي فهمي . 
نويل با چشماني که از التماس موج مي زد به هري نگاه مي کرد , جيني رو به ما گفت : خب بچه ها من مي رم بخوابم فردا مي بينمتون . 
هري گفت : شب بخير . 
جيني گفت : خواباي خوب ببيني 
جيني اين را گفت و از پله ها به سمت بالا حرکت کرد . 
ما در يک سالن نسبتا کوچکي بوديم که دور تا دور آن را با مبل هاي زيبايي آراسته بودند ,انتهاي اين سالن يا بهتر است بگويم اتاق نسبتا بزرگ يک شومينه ي خيلي قشنگ وجود داشت , هري کنار شومينه را به من نشان داد و گفت : اونجا جاي ماست , هميشه با رونو هرميون اونجا ميشينيم . 
نويل از ما جدا شد و به سمت يکي از مبل ها رفت و روي آن نشست , هري رو به من کرد و گفت : راستي جاني حال تام خوبه خوب شده , اون الان مي تونه بياد بيرون مي خوايي ببينيش . 
گفتم : منظورت اين نيست که بريم توي قصرت 
هري گفت : نه اونجا رو فعلا نمي تونم بهت نشون بدم , تامو ميارم بيرون مي خوام از شمشيرم بخوام که اونو ببره توي جنگل بزاره يکمي بگرده . 
گفتم : بريم يه جايي که هيچکي نباشه , منم خيلي دلم مي خواد که مارتو ببينم . 
هري گفت : خب باشه , ولي بزار ببينم چرا با اسمش صداش نمي کني. 
گفتم : آخه تام يه جوريه . 
هري سمت راست خودمان را نشان داد , يک راه پله در سمت راست ما بود , هر دو سريع از راه پله بالا رفتيم در هايي در اين راه پله بود , جلوي يکي از در ها ايستاديم , هري گفت : اينجا خوابگاه ماست , فکر کنم تو هم همينجا مي موني . 
گفتم : خب منتظر کي هستي برو تو تا کسي نيومده . 
خيلي دلم مي خواست که مار هري را ببينم , چند وقتي بود که از او خبري نداشتم , پيش خودم فکر مي کردم که او مرده است و به خاطر همين هري او را به ما نشان نمي دهد . 
اين اتاق هم نسبتا کوچک بود , يعني با وجود اينهمه تخت در اتاق نمي شد بزرگي اتاق را ديد , به محض اينکه از در داخل شديم , هري شمشيرش را در آورد و به زبان مارها چيزي را گفت , چيزي نکشيد که تام همان مار هري در اين خوابگاه ظاهر شد , او خيلي بزرگتر شده بود , هيکل تام تقريبا نصف اين خوابگاه را گرفته بود . 
هري رو به من کرد و گفت : مي دونستي تام مي تونه خودشو بزرگو کوچيک کنه 
گفتم : منظورت چيه . 
هري گفت : الان تام دوبرابر بزرگتر از اينکه که مي بيني , ولي خودشو اينقدر کوچيک کرده که بتونه توي اين اتاق خودشو جا کنه . 
گفتم : از اين هم بزرگتر مي شه . 
هري گفت : تام تازه دوسالشه تا پنج سال ديگه رشد داره بعد از اون ديگه فقط قدرتاش زياد تر مي شه ديگه بزرگتر نميشه . 
خيلي برايم جالب بود , مار هري در چشمانم زل زده بود و داشت مرا نگاه مي کرد , هري رو به مارش کرد و چيزهايي را به زبان مارها به او گفت , مار هم رو به هري کرد و صدايي را از خودش در آورد . 
هري خنديد و رو به من گفت : جاني خيلي خوشحاله که به راحتي مي تونه به تو نگاه کنه . 
گفتم : يعني وقتي که مي خواد چشماش به کسي ضرر نزنه ازيت مي شه . 
هري گفت : آره چون خيلي بچس خسته مي شه . 
لبخندي زدم و رو به هري گفتم : بهتره يکمي سريع باشي شايد الان کسي بياد 
در همين لحظه در تکاني خورد , انگار کسي از ميان در داشت ما را تماشا مي کرد , درجا خشکم زد , پيش خودم فکر کردم که يک نفر در خوابگاه را باز کرده است و به محض ديدن ما جابجا مرده است , هري هم مثل من جا خورده بود , ديگر جاي فکر کردن نبود بايد يک نفر را صدا مي کردم 
هري دستش را به سمت مار گرفت و مار سريع غيب شد , هري شمشيرش را تکاني داد , شمشيرش به يکباره غيب شد 
من هم سريع به سمت در حرکت کردم , به محض اينکه در را باز کردم صداي يکي از در هاي خوابگاه ها آمد , توجه کردم ولي اثري از کسي نبود , حتي معلوم نبود که در کدام يکي از خوابگاه ها بسته شد , از به سرعت بسته شدن در يکي از خوابگاه ها فهميدم که هر چه بوده يک نفر داخل اتاق را نگاه کرده است , امکان نداشت که يک نفر بتواند از دست چشم هاي يک باسيليسک فرار کند . 
شروع به حرکت کردم , همين که پايم را از در بيرون گذاشتم چيزي را زير پايم احساس کردم , زير پايم را نگاه کردم , يک تکه از زنجير يک گردنبند روي زمين افتاده بود , دستم را دراز کردم تا زنجير را از روي زمين بردارم , چيزي شبيه طلا بود ولي حالتش کمي فرق مي کرد , به محض اينکه دستم را روي آن زنجير گذاشتم قدرت جادويي زيادي را از گردنبند احساس کردم . 
خيلي عجيب بود يک زنجير چقدر مي توانست قدرت داشته باشد , معلوم بوده که اين زنجير به يک وسيله ي جادويي خيلي قوي متصل بوده که اين همه قدرت جادويي را جذب کرده است , زنجير احساس قدرت زيادي را به من منتقل مي کرد , سريع آن را برداشتم و در جيبم گذاشتم , هري از پشت سرم گفت : کسي نبود . 
گفتم : فکر کنم خيالاتي شديم , مطمئنم که هيچکي نمي تونه جلوي قدرت چشم مارت دووم بياره . 
اين چيزي نبود که فکر مي کردم , تقريبا مطمئن شده بودم که يک نفر داشت درون اتاق را مي پاييد , اين جريان خيلي پيچيده بود , يعني يک نفر در گريفيندور بود که مي توانست يک باسيليسک را نگاه کند , به هر صورت نخواستم که هري در اين مورد چيزي بداند . 
هري نفس راحتي کشيد و گفت : يه لحظه فکر کردم يکي پشت در افتاد زمين , نزديک بود از ترس بميرم . 
رو به هري گفتم : چي کارش کردي هري . 
هري گفت : تامو فرستادمش جنگل, يکي دوروزي هستش که چيزي نخورده بود . 
تخت من و هري کنار هم نبود , تخت رون ميان تخت من هري بود , هردو روي تخت هايمان رفتيم , هري سريع لباس هايش را عوض کرد و خوابيد , معلوم بود که از قضيه چند دقيقه پيش خيلي ترسيده است , من هم در فکر فرو رفتم . 
پيش خودم فکر کردم که اگر آن کسي که پشت در بوده يک جادوگر قوي بود چرا نايستاد تا ما را به مدير لو بدهد , شايد هم او جاسوس بود , ولي يک جاسوس با اين همه قدرت واقعا بعيد بود , براي لحظه اي فکرم به الکس جمع شد , شايد الکس بود که داشت از پشت در نگاه مي کرد , ولي اگر الکس بود چرا خودش را قايم کرد , اين زنجير گردنبد مال چه کسي بود , مطمئن بودم که هيچ ربطي به الکس ندارد , موقع ورود هم زنجير گردنبد پشت در نبود , پس هر کسي پشت در بود يک دختر بود , يا شايد پسري که خيلي به طلا علاقه داشت . 
قدرت جادويي زنجير هم خيلي عجيب بود , اين همه قدرت از کجا بود , دستم را در جيبم کردم و زنجير رادر آوردم هنوز قدرت آن هم با شدت زياد از آن بيرون مي زد , شايد هم اين زنجيرطلسمي يا چيزي شبيه به اين بود . 
يعني ما با يک دختر رو به رو بوديم , آن هم دختري که مي توانست يک باسيليسک را نگاه کند , به حلقه هاي نسبتا درشت زنجير خيره شدم , اين زنجير زنجير گردنبند نبود , بيشترشبيه حلقه هايي بود که در هم بودند , اگر زنجير يک گردنبد بود بايد يک حالتي در خودش داشت , ولي هيچ حالت خاصي روي گردنبند نبود . 
بيشتر خيره شدم , نوشته هايي به زبان عجيبي روي زنجير نوشته شده بود , نوشته کمرنگ و کمرنگ تر مي شدند , زنجير را در جيبم گذاشتم و با خودم قرار گذاشتم تا وقتي که از اين قضيه سر در نياوردم به هري هيچ چيز نگويم . 
آن شب را خيلي زود خوابيدم , تا وقتي که خوابم ببرد لحظه شماري مي کردم که فردا سريع تر برسد و بفهمم که چه روزي با جمشيد کلاس دارم , جمشيد چطور مي خواست طرز اختراع طلسم را به دانش آموزان اموزش بدهد . 
صبح فردا طبق معمول سر ساعت شش صبح از خواب بيدار شدم , هري و دو تخت آن طرف تر روي تختش تاق باز خوابيده بود , رون هم کنار تخت من خوابيده بود , سمت راست من هم الکس خوابيده بود . 
در جايم غلط زدم و زنجير را از جيبم در اوردم , نوشته هاي روي زنجير به کلي از بين رفته بود , حالا اين زنجير مثل يک زنجير عادي شده بود , هيچ قدرت جادويي را هم از خودش خارج نمي کرد . حدود يک ساعتي را با اين زنجير ور رفتم , پيش خودم فکر کردم که شايد ديشب همه چيز را خيالاتي شدم , شايد وقتي که صداي دري را شنيدم که بسته شد خيلي هيجان زده شده بودم به خاطر همين اين زنجير را زنجير غير عادي اي احساس کرده بودم . 
رو به الکس کردم , معلوم بود که ديشب تا دير وقت بيرون بوده است , خواستم يک شوخي کوچک با الکس بکنم , از جايم بلند شدم و به سمت الکس آرام آرام حرکت کردم , چيزي نمانده بود که به او برسم که پايم روي شيئي رفت , در همين لحظه الکس از خواب پريد و به من نگاه کرد , لبخندي زدم و گفتم : شانس اوردي پسر 
الکس گفت : پسر مگه تو خواب نداري که اين وقت شب مزاحم آدم مي شي 
گفتم : بابا ساعت هفت صبحه , نمي خواي بريم يه چرخي بزنيم . 
الکس گفت : ديشب تا نصفه شب داشتم اينجارو مي گشتم . 
گفتم : تو که اين قدر نامرد نبودي , نگفتي منم دلم مي خواد اينجارو بگردم . 
الکس گفت : تو که هري رو پيدا کردي ديگه به ما محل نمي دي . 
گفتم : ببين تو ديگه براي من اداي رونو در نيار , تازه براي تو که بد نشد دونفر مثل خودتو پيدا کردي که باهاشون بگردي . 
الکس گفت : خب اگه التماس کني شايد ... اونم شايد باهات بيامو اينجارو بگرديم . 
گفتم : من که مي خوام برم بيرون يه گشتي بزنم ببينم چه خبره اگه مياي پاشو وگرنه تنها مي رم . 
الکس از جايش بلند شد و به خودش کش و قوصي داد و گفت : بزار لباسمو بپوشم . 
تازه متوجه شدم که ديشب لباس هايم را عوض نکرده بودم , رو به الکس کردم و گفتم : من ميرم بيرون تو هم زود خودتو برسون . 
الکس گفت : راستي اينجا يه زمين بزرگ کوييديچ داره . 
با شنيدن اين حرف خوشحال شدم , شايد مي توانستم با کمي بازي کردن از فکر آن زنجير بيرون بيايم به خاطر همين گفتم : پس بريم اونجا يه دوري بزنيم , راستي وسايل من کجاست . 
الکس با دستش يکي از کمد هايي را که در انتهاي اين خوابگاه بود نشانم داد و گفت : وسايلت اونجاست . 
به سمت ان کمد رفتم و از انجا چوب جاروي خودم را در آوردم , جاروي پرواز من مثل هميشه برق مي زد , من خيلي دوست داشتم که جارويم را تميز بکنم , اين جارو را پدر بزرگم پارسال به من هديه داده بود , جاروي من تقريبا بهترين جاروي موجود در جامعه ي خون آشامان بود , البته خون اشام ها زياد به اين ورزش علاقه نداشتند ولي با اين حال باز هم جارو هاي خون آشام ها هميشه بهتر از جارو هاي جادوگران بود . 
جاروي من قابليت داشت که به اندازه ي يک خط کش در بيايد به همين دليل آن را به راحتي مي توانستم جابجا کنم . 
جارويم را برداشتم و به سمت در خروجي حرکت کردم , الکس گفت : همين الان ميام 
وقتي از قسمت گريفيندوري ها خارج شدم به دور و اطرافم نگاه کردم , خيلي خلوت بود يعني بيش از اندازه اينجا خلوت بود , به عکس هاي روي ديوار زل زدم و آنها را نگاه کردم , همه ي کساني هم که در عکس ها بودند خواب بودند , فقط خانم چاقي که جلوي در ورودي بود از خواب بيدار شده بود و به من نگاه مي کرد , چيزي نکشيد که الکس هم از پشت عکس خارج شد و به سمت من حرکت کرد , الکس وقتي مرا ديد گفت : بايد از پله ها بريم پايين . 
از پله ها پايين رفتيم , باز پله ها جابجا مي شدند , چيزي نکشيد که به در خروجي قصر نزديک شديم , روي تابلوي اعلاناتي که در اين قسمت از قصر زده بودند نوشته هايي توجه مرا جلب کردند . 
به سمت آنجا حرکت کردم , اسم جناب جمشيدي روي تخته ي اعلانات توجه مرا جلب کرد , تازه متوجه شدم که فاميل جمشيد همان جمشيدي بود , آن اعلاميه را نگاه کردم , بالاي آن اعلاميه بزرگ نوشته شده بود , کساني که در کلاس اساتيد زير شرکت کرده اند بايد در امتحان تست قدرت شرکت کنند . 
اسامي آقاي جمشيدي , آقاي چانگ و آقاي جامبو در اسم ها بود , تاريخ امتحان را هم ساعت ده تا دوازده زده بودند , الکس که اين اعلاميه را ديد رو به من کرد و گفت : فکر مي کني چه امتحاني باشه . 
گفتم : هرچي باشه مطمئنم که از پسش بر مياييم . 
الکس گفت : اون که حتما ولي بايد بهترين امتيازارو داشته باشيم , آخه مي دوني بايد با اين امتحان زحر چشمي از همه ي بچه هاي اينجا بگيري . 
گفتم : تو غمشو نخور اينجارو بخون . 
روي تخته ي اعلانات نوشته اي را نشان دادم که نوشته بود به علت امتحان تست قدرت روز اول تعطيل است . 
الکس با ديدن اين نوشته خيلي خوشحال شد و گفت : يه آتيشي بسوزونم من . 
در گوشه اي از تابلو هم نوشته بودند : از کساني که مي خواهند در تيم کوييديچ گروهشان ثبت نام کنند مي توانند از ساعت هفت و نيم صبح به دفتر مسئولين گروه ها مراجعه کنند . 
اسم مسئول يا سرگروه ما خانم مگنوگال بود , رو به الکس کردم و گفتم : فکر نکنم بزاره تو عضو تيم بشي . 
الکس گفت : واسه چي . 
گفتم : ديشبو يادت رفت چطور کلاهو از دستش گرفتي . 
الکس گفت : نه .. حالا بايد چي کار کنم . 
گفتم : بي خيال مدير مدرسه از ماست , تازه اگه بخواد کاري بکنه حسابشو مي رسيم. 
الکس لبخندي زد و گفت : بزن بريم اول اونجا ثبت نام کنيم . 
گفتم : ما که نمي دونيم اون کجاست . 
الکس گفت : من مي دونم , ديشب از دو تا از بچه ها شنيدم که مي گفتن امثال اتاق مسئول گريفيندورو عوض کردن , اونو بردن اتاق مدير پارسال . 
گفتم : يعني اتاق دامبلدورو دادن به اين زنه ... مگنوگال . 
الکس گفت : آره خود کاهن اعظم اونجارو بهش داده , خودشم که حِرَمشو اورده توي حياط مدرسه . 
گفتم : حالا مي دوني اونجا کجاست 
الکس گفت : کجا... کجاست . 
گفتم : همون اتاق مدير قبلي رو مي گم . 
الکس خنديد و گفت : ديشب اونجا بودم . 
گفتم : اونجا چي کار مي کردي . 
الکس گفت :رفته بودم يه جا هرميونو گير بندازمو يه بلايي سرش بيارم ولي دلم نيومد . 
گفتم : حالا دلت نيومد يا نتونستي . 
الکس گفت : اگه راستشو بخواي نتونستم, ولي به جاش حسابي دو نفرو ترسوندم , نمي دوني وقتي لباس گروهمونو ديدن چي کار کردن , بيچاره ها دو تو سال دوم يا سومي بودن که خيلي فضول بودن فکر کنم از منو تو هم بيشتر , يجور ترسوندمشون که فکر نکنم تا آخر عمرشون هم اونجا برن . 
گفتم : مگه قرار نبود که با بچه ها کاري نداشته باشيم . 
الکس گفت : نمي دوني چقدر از دست هرميون عصباني بودم به خاطر همين تلافيشو سر اونا در اوردم . 
هر دو شروع به حرکت کرديم , الکس شروع کرد به مرتب کردن لباس هايش , رو به او گفتم : حالا چرا به خودت مي رسي . 
الکس گفت : برخورد اول بايد بهترين باشه . 
گفتم : تو که توي برخورد اول زدي تو برجک يارو حالا مي خواي چي کارت بکنه , اگه من به جاش بودم تو رو کاپيتان مي کردم , البته کاپيتان توپ جمع کنا . 
ما در کوييديچ به کساني که توپ را به وسط زمين مي اوردند و آنها را جمع مي کردند توپ جمع کن مي گفتيم , البته بيشتر وقت ها اين کار را يک استاد يا معلم مي کرد . 
الکس رو به من گفت : امثال ديگه از پاس دادن خبري نيست , ببينم اونوقت هم مي توني گل بزني . 
گفتم : حالا تو رو کي انتخاب کرد که بخواي به من پاس بدي . 
الکس گفت : فکر مي کني با چوبي که من دارم کسي هم مي تونه با من مسابقه بده . 
گفتم : بازي هري رو يادت رفته . 
الکس گفت : اون يه استثنا هستش . 
در راه چند دانش آموز را ديديم که از پله ها بالا مي رفتند , اين وقت صبح واقعا بعيد بود که آنها را انجا مي ديدم . 
در يکي از سالن ها شروع به حرکت کرديم , الکس رو به من کرد و گفت : آخرهمين سالنو که بپيچيم مي رسيم . 
يکي از دانش آموزان وقتي ما را ديد راهش را عوض کرد و از سمت ديگر رفت , الکس گفت : مي خواي برم حالي ازش بگيرم که ديگه از اين غلتا نکنه . 
خنديدم و گفتم : ولشون کن مال اين حرفا نيستن , بزار توي کوييديچ بلايي سر همشون ميارم که نتونن نفس بکشن . 
انقدر بلند اين حرفم را زدم که مطمئن شدم آن پسر شنيد که من چه گفتم , وقتي از انتهاي سالن پيچيديم حدود ده دانش آموز جلوي يک مجسمه ي سنگي ايستاده بودند , الکس رو به من کرد و گفت : همونجاست ولي چطور اينا از ما زودتر خودشونو رسوندن اونجا . 
گفتم : ديدي گفتم امسال انتخاب شدن توي تيما خيلي سخته . 
الکس گفت : بزن بريم تا تموم نشده . 
گفتم : چي ... چي تموم نشده . 
الکس گفت : ثبت نام ديگه . 
گفتم : خل شدي . 
الکس گفت : نه فقط شوخي کردم . 
کمي سرعتمان را بيشتر کرديم , چيزي نکشيد که به دانش اموزان نزديک شديم , يکي از آنها داشت در مورد هري صحبت مي کرد , آنها به محض ديدن من از جلوي مجسمه ي سنگي کنار رفتند , الکس رو به من کرد و گفت : خيلي دلم مي خواد بلايي سر همشون در بيارم . 
گفتم : خودمم خيلي دلم مي خواد ولي مي خوام به پدر بزرگ ثابت کنم که مي تونم توي اين مدرسه دووم بيارم . 
به جلوي آن مجسمه رسيده بوديم , دو مجسمه آنجا بود و راه ورودي اي بين انها بود , آنجا يک راه پله بود که به سمت بالا مي رفت , از راه ورودي داخل شديم , پله ها مارپيچ بود که به سمت بالا مي رفت , الکس رو به من کرد و گفت : سرو وضعم خوبه . 
گفتم : خوبه خوبه , الانه که اون خانومه وقتي تو رو ديد از خوشحالي سکته کنه . 
الکس گفت : شوخي نکن . 
گفتم : بابا خوبه ديگه بزن بريم تا دير نشده . 
از پله ها بالا رفتيم , يک دانش آموز دختر از بالا به سمت پايين مي آمد , او وقتي ما را ديد صورتش را کجو معوج کرد و با صداي فسي از کنار ما رد شد . 
الکس گفت : حيف که دختري . 
آن دختر هيچ اعتنايي به ما نکرد , رو به رويم را نگاه کردم , خانم مگنوگال رو به روي ما ايستاده بود , او حتما صداي الکس را شنيده بود , الکس از خجالت سرخ شده بود . 
خانم مگنوگال لبخندي زد و گفت : مي دونم خيلي سخته ولي بايد به اين شرايط عادت کنيد , مي دونيد شما با کاري که ديروز تو قطار کرديد چقدر گروه منو عقب انداختيد . 
گفتم : ببخشيد حتما جبران مي کنيم . 
خانم مگنوگال لبخندي زد و گفت : مي دونم به خاطر همينه که توبيختون نمي کنم , ولي اينو يادتون باشه ديگه نمي خوام ببينم که به خاطر شما از گروهم امتياز کم ميشه . 
الکس من من کنان گفت : حت..م...ا 
خانم مگنوگال لبخندي زد و گفت : شما صبح به اين زودي از خواب بيدار شدين که بيايينو توي تيم مدرسه ثبت نام کنين . 
گفتم : بله . 
خانم مگنوگال از جلوي در کنار رفت و گفت : خب چرا وايستادين . 
از پله ها بالا رفتيم و از در داخل شديم , اينجا همانطوري بود که هري از اينجا مي گفت , دور تا دور اينجا پر بود از عکس هاي جادوگران , هري گفته بود که اين عکس ها همگي متعلق به مدير هاي قبلي هستند , يک عکس هم از دامبلدور پشت صندلي اي که پشت ميزي بزرگي که در انتهاي اتاق زده شده بود , در اين عکس دامبلدور روي يک صندلي راحتي نشسته بود و پيپ خودش را چاق مي کرد . 
خانم مگنوگال به پشت ميز خودش رفت و روي ان صندلي راحتي خودش نشست , روي ميزش را صاف کرد و گفت : امسال براي اينکه گروه هاي مدرسه شلوغ شده قراره هر گروه دوتا تيم داشته باشه , هر تيمي سه نفر هم زخيره داره , اگه مي خوايين ثبت نام کنين بايد اينجا رو امضا کنين . 
جلو رفتم و روي ان کاغذي که مگنوگال روي ميزش گذاشته بود اسمم را نوشتم و زير آن را امضا کردم . 
الکس هم جلو آمد روي کاغذ اسمش و امضاي خودش را زد , خانم مگنوگال رو به ما کرد و گفت : حالا برين چوباتونو آماده کنين کاپيتان پارساله که ميگه شما انتخاب شدين يا نه . 
گفتم : من شيش سال کاپيتان تيم گروهمون بودمو هر شيش سال کاپ کوييديچ مدرسه مونرو بردم , تازه توي چندتا مسابقه اي که بين مدارس داشتيم هم قهرمان شديم , پسر عموم هم توي همه ي مسابقه ها بوده , هري پاترهم دوست ماستو خيليها فکر مي کنن که پارتي بازي شده . 
مگنوگال گفت : خب برين چوباتونو بيارين با هم مي ريم من ازتون امتحان مي گيرم , البته بايد يه امتحان هم به هري بدين . 
گفتم : من آمادم , چوبم رو هم با خودم اوردم . 
دستم را در ردايم کردم و چوب جاروي پروازم را در آوردم , به محض آنکه به چوبم اشاره اي کردم به اندازه ي واقعي خودش در آمد و روي هوا معلق ماند . 
مگنوگال با ديدن چوب جاروي من چشمانش کاملا گرد شد و به جاروي من خيره شد , چند لحظه اي کشيد که رو به الکس کرد و گفت : تو چي تو هم از اين چوبا داري . 
الکس سرش را به علامت مثبت تکاني داد و او هم چوب جاروي خود را از زير ردايش در آورد , اين چوب را هم پدر بزرگم به او هديه داده بود , مگنوگال گفت : اين چوبا مخصوص خودتونه ديگه , منظورم اينه که اينا مال خوناشاماس ديگه . 
گفتم : آره ما خون آشاما توي ساختن اين چيزا خيلي تجربه داريم . 
الکس لام تا کام حرف نمي زد , انگار نه انگار اين الکس همان الکسي بود که هيچ معلمي نمي توانست با او کل کل بکند , او آنقدر حاضر جواب بود که هميشه با اين حاضر جوابيش کار ما را خيلي سخت مي کرد
مگنوگال گفت : شما دوتا مي تونيد همين الان برين به زمين مسابقه منم تا ده دقيقه ديگه ميام اونجا , ولي مواظب باشين با اسليتريني ها درگير نشين , اونا دارن اونجا اعضاي تيمشونو انتخاب مي کنن , دلم نمي خواد با اونا درگير بشين . 
خيلي عجيب بود در اين مدرسه انگار همه سحر خيز بودند , اين وقت صبح در مدرسه ي ما مگس هم پر نمي زد چه برسد که براي امتحان دادن از خوابگاه ها خارج بشوند . 
دست الکس را گرفتم و رو به مگنوگال گفتم : اجازه مي ديد . 
مگنوگال گفت : بازم تاکيد مي کنم آقايون بليد ها , دلم نمي خواد با اسليتريني ها درگير بشين . 
جواب مگنوگال را ندادم و الکس را کشان کشان از در خارج کردم , وقتي که به راه پله ها رسيديم رو به الکس کردم و گفتم : معلومه چته چرا حرف نمي زدي . 
الکس گفت : پسر مگه روي ميزو نديدي 
گفتم : نه مگه اونجا چي بود . 
الکس گفت : عکس تو روي ميز بود , همون موقعي که تيم مدرسه ي آفريقايي هارو شکست داده بوديمو مسابقه هاي چهار جانبه رو پيروز شده بوديم , همون وقتي که من يکي از بچه هاي سياهپوستو زده بودم , به خاطر همين منو بردن به قسمت حراست ورزشگاه . 
گفتم : منظورت چيه . 
الکس گفت : فکر کردي واسه چي به من هيچي نگفت , اون مي دونست که بازي منو تو توي بچه ها تکه . 
گفتم : خيلي هم به خودت اميدوار نباش , اگه يکي ديگه مثل هري توي اين مدرسه باشه ديگه نمي تونيم توي مسابقه ها اول بشيم . 
الکس گفت : مطمئن باش که هيچکي توي گرفتن توپ طلايي به پاي اون نمي رسه . 
سريع از پله ها پايين رفتيم , در سالن ها حرکت کرديم , سالن ها هر لحظه شلوغ و شلوغ تر مي شد , انگار که تمام دانش آموزان ايستاده بودند که ما را مسخره کنند يا وقتي ما را ديدند صداهايي را از خودشان خارج کنند , چيزي نکشيد که به در قصر رسيديم , از در خارج شديم , نمي دانستم که واقعا الکس مي داند که داريم به کجا مي رويم يا نه , به هر صورت بود باز هم دنبال او حرکت کردم , چيزي نکشيد که حِرَم بزرگ کاهن اعظم را در حياط مدرسه ديدم , اين حِرَم مثل هميشه بزرگ و مستحکم بود , راه ما از طرف ديگري بود براي همين خاطر نمي توانستيم به آنجا نزديک بشويم . 
از دور جنگلي ديده مي شد , الکس گفت : اين جنگل اسمش جنگل ممنوعس نبايد بريم اونجا . 
چشمکي به او زدم و هردو بلند بلند خنديديم ,زمين کوييديچ را ديدم ,تا آنجا راهي نمانده بود , حدود دويست يا سيصد متر جلوتر در زمين کوييديچ چند نفر سوار بر چوب هايشان در هوا معلق بودند , سريع چوبم را در آوردم و سوارش شدم , الکس هم همين کار را کرد , هر دو با سرعت هر چه تمام تر به سمت ورزشگاه حرکت کرديم , من چون زودتر سوار چوبم شدم از الکس جلوتر افتادم , سرعتم را تا جايي که مي توانستم زياد کردم , فاصله ي بين خودمان تا ورزشگاه را حدودا سر ده يا پانزده سانيه طي کرديم , دو دانش آموز را ديدم که با لباس اسليترين ها سرخگون را برداشته اند و به سمت دروازه بي دروازه حمله مي کنند الکس به سمت انها شتاب گرفت , من هم راهم را عوض کردم و به سمت آن دو حرکت کردم , الکس از من جلوتر افتاده بود , خودم را روي چوبم خم کردم و با تمام وجود به سمت انها حرکت کردم , سرعت ما به قدري زياد بود که اگر با اين سرعت به آن دو دانش آموز برخورد مي کرديم مطمئنا روي هوا بلايي سر ما مي آمد و احتياجي به زمين خوردن نبود , يکي از آن اسليتريني ها جلوتر بود و آن يکي عقب تر د , توپ دست اسليتريني جلويي بود. 
الکس به سمت راست منحرف شد من هم سرعتم را کم کردم , نقشه ي ما اين بود که او از جلو حمله کند و من از عقب حمله کنم , ما هميشه همين کار را مي کرديم , با اين کارحتما توپ را از آن خود مي کرديم . الکس ديگر از آنها جلوتر بود , فاصله ي آنها با دروازه کم شده بود , الکس از پشت دروازه ها دور زده بود و به سمت آنها مي آمد , من هم سرعتم را زياد کردم , صداهايي از پايين پايم مي آمد , کلماتي را که مي شنيدم زياد دوستانه نبودند , الکس با سرعت زياد از روبروي دو دانش آموزي که به سمت دروازها حرکت مي کردند در آمد , سرعتش را زياد تر کرد , دانش آموزي که توپ را در دست داشت سريع توپ را به عقب براي دوستش پرتاب کرد , ولي با اين کار توپ را از دست داده بود , اين من بودم که با سرعت زياد جاروي خودم توپ يا همان سرخگون را ميان زمين و هوا مال خودم کردم , براي لحظه اي نزديک بود با الکس برخورد کنم ولي الکس مثل هميشه خيلي فرض بود و خودش را از جلوي من کنار کشيد , سرخگون را به سمت حلقه ي وسط پ رتاب کردم , سرخگون هم نامردي نکرد و به راحتي از حلقه رد شد , سرعتم را زياد کردم و پشت حلقه دوباره سرخگون را گرفتم , سريع سروته کردم و ثابت در هوا ايستادم. 
الکس هم خودش را به من رساند و در کنار من ايستاد , چشمکي به او زدم و گفتم :کارت مثل هميشه خيلي خوب بود . 
در يک لحظه احساس کردم چند نفر به سمت من مي آيند , پايين پايم را نگاه کردم , کروم را ديدم که همراه با سه يا چهار نفر به سمت من مي آيند , کمي عقب تر ايستادم تا آنها درست جلوي ما قرار بگيرند , الکس رو به من کرد و گفت : فکر کنم توي دردسر افتاديم . 
کروم خودش را دقيقا جلوي ما نگه داشت صورتش اصلا دوستانه نبود , معلوم بود که خيلي عصباني است , دستش را به سمت من گرفت و گفت : شما با چه حقي وسط تمرين ما اومدين . 
گفتم : به اين مي گي تمرين يا توپ بازي , مي خواي يه تمرين بهت نشون بدم که حالت بياد سر جاش . 
کروم گفت : همين الان توپو مي دي به منو از اينجا دور مي شي يا اينکه حسابتو مي رسيم . 
در همين لحظه تمام دوستان کروم يا بهتر است بگويم هر اسليتريني اي که در ورزشگاه بود رو به روي ما ايستادند , آنها داشتند من و الکس را دوره مي کردند , حالا فهميدم که الکس براي چه مي گفت توي دردسر افتاديم . 
رو به کروم گفتم : مطمئن باش شما چنتا که هيچي همه ي مدرسه رو هم بياري اينجا نمي تونن اين توپو از من بگيرن . 
کروم دستش را در جيبش کرد و چوبش رابه سمت من گرفت , باقي اسليتريني ها هم همين کار را کردند , کروم رو به من گفت : تو فکر کردي کي هستي , من تو رو به دوئل دعوت مي کنم . 
خنده ام گرفت و گفتم : ببين وقتي منو به دوئل دعوت مي کني بايد حواست باشه که کي رو داري دعوت مي کني . 
الکس رو به من گفت : حالا يه چيزي گفت مي تونيم ايندفعه رو بي خيال بشيم , خودش پيشنهادشو پس مي گيره . 
کروم گفت : وايستا بينم , من به هيچ وجه حرفمو پس نمي گيرم . 
الکس رو به کروم کرد و گفت : ببين پسر جون من طرفدار پروپاقرص تو بودم به خاطر همين بهت مي گم واسه ي چي بايد دوئلو پس بگيري , اولا هرکي يه خون آشام با مقام بالا رو براي دوئل انتخاب مي کنه بايد بدونه که اگه توي دوئل شکست خود اون خون آشام يا جادوگر پيروز مي تونه جونشو ازش بگيره , ديگه قانوناي جادوگري هم نمي تونه جلوي اين کار رو بگيره , دوما اين جاني ما توي مبارزه با ولدمورت خود ولدمورتو کله پا کرد. 
اسليتريني ها با شنيدن نام ولدمورت نفس هايشان را حبس کردند و با قيافه اي خشن به ما نگاه کردند , کروم رو به الکس کرد و گفت : اسم اونو جلوي من نيار فهميدي . 
الکس گفت : تو از اسمشم مي ترسي ولي اين پسره که روبروي تو ايستاده يه بار باهاش درگيرشده و جون سالم به در برده . 
کروم که خيلي عصباني شده بود و نمي توانست جلوي هم کلاسي هايش کم بياورد رو به من کرد و گفت : همين الان با هم دوئل مي کنيم وگرنه همه ي ما حسابتو با هم مي رسيم . 
خنديدم و با اشاره اي چوب او را در دستم ظاهر کردم و رو به او گفتم : تو بدون اين چوب هيچي نيستي پس بشين سر جات . 
چوبش را تا جايي که مي شد خم کردم و در هوا ول کردم , چوب از دست من فاصله گرفت و به سمت راست من پرتاب شد , رو به کروم گفتم : خب حالا چي مي گي . 
الکس گفت : جاني نمي خواي که بلايي سر کروم بياري , اگه نظر منو مي خواي بياييم سر کوييديچ شرط ببنديم ببينيم کدومتون بهتره , اونوقت هر کي که باخت زمينو ترک مي کنه . 
کروم گفت : همين که گفتم ميريم براي دوئل همين الان . 
رو به کروم گفتم : ديگه وقتت تموم شد ديگه نمي توني دوئلو لغو کني تو همين الان براي سومين بار منو به دوئل دعوت کردي من ديگه نمي تونم دوئلو لغو کنم . 
از روي چوب جارويم پريدم پايين , فاصله ي زيادي بود ولي چون من يک خون آشام بودم مي توانستم از هر فاصله اي که خواستم خودم را به پايين پرتاب کنم , اين فاصله ي زياد را در مدتي خيلي کم طي کردم , وقتي به زمين رسيدم چمن هاي زير پاي من همگي کنده شدند , پاهايم هم کمي در زمين فرو رفتند . 
چيزي نکشيد که تمام کساني که در هوا بودند به روي زمين فرود آمدند , حدودا ده يا دوازده نفري مي شدند , الکس کنار من آمد و گفت : ببين جاني يکم باهاش مهربون باش , يادته سر عکسش نزديک بود باهم دعوا کنيم . 
گفتم: اون مال قبل بود , حالا اون روبروي ما وايستاده بايد يه درسي بهش بدم که ديگه به پروپاي ما نپيچه . 
هيکل من کمي از او درشت تر بود به خاطر همين مي توانستم به راحتي او را تحت نظر بگيرم , کروم دستش را در هوا گرفت و به يکباره چوب جادوييش در دستش ظاهر شد , براي لحظه اي چيزي را که مي ديدم باور نمي کردم , کروم تا چه حد قدرت داشت که مي توانست چوبش را ظاهر کند . 
تمام اسليترين ها براي او دست زدند , رو به کروم گفتم : خب آماده اي 
کروم چوبش را به سمت من گرفت و يک طلسم را به سمت من روانه کرد , او نسبتا سريع بود ولي نه براي من , سريع به پشت سر او آپارات کردم , او حتي نفهميده بود که من پشت سر او هستم , در همين لحظه يکي دستش را روي شانه ي من گذاشت . 
سريع برگشتم اين کاهن اعظم بود که پشت سر من بود , اخم هايش را در هم کرده بود و به من نگاه مي کرد , کمي به من نگاه کرد و گفت : جناب کروم , بليد پشت سر شماست . 
کروم سريع برگشت و طلسمي قوي را به سمت من فرستاد , طلسم در ميان هوا ايستاد و محو شد , کروم وقتي کاهن اعظم را پشت سر خود ديد به يکباره شکه شد , چند لحظه اي گذشت تا لب به سخن باز کرد و من من کنان گفت : همم.. م .. ش تقصير.... 
کاهن اعظم نگذاشت که حرف هايش را تمام کند و گفت : اين باعث نميشه که تو بخواي روي يکي از همکلاسي هات جادو بکني . 
يکي از اسليتريني ها جلو آمد و گفت : ما از مسئول گروهمون اجازه گرفتيم که امروز صبح ما اعضاي تيممون رو انتخاب کنيم اونوقت اينا اومدن اينجا و مزاحم ما مي شن . 
کاهن اعظم رو به من کرد و گفت : راست ميگن آقاي بليد . 
گفتم : ما هم به دستور مسئول گروهمون اومديم اينجا , ايشون خودشون مي خوان از من و الکس امتحان بگيرن . 
کاهن اعظم گفت : اينو مطمئني جاني بليد . 
گفتم : بله آقا . 
کاهن اعظم گفت : اين درست ولي ميشه بگي واسه چي مزاحم اين آقايون شدين . 
الکس گفت : همش تقصير من بود جناب مدير . 
کاهن اعظم ابروهايش بالا رفت و به الکس نگاه کرد . 
الکس خيلي آسوده گفت : بله من بودم که جاني رو مجبور کردم بياد و به بچه ها يکمي کوييديچ ياد بده , آخه مي دونين ما پارسال توي مدرسمون به همه ي گروه ها کوييديچ ياد مي داديم . 
الکس داشت دروغ مي گفت و هرچه بيشتر ادامه مي داد کروم بيشتر عصباني مي شد , ديگر کروم نتوانست جلوي خودش را بگيرد و بلند گفت : شما مي خواين به من کوييديچ ياد بدين .... من عضو تيم ملي کشورمم اونوقت شما که تا حالا توي هيچ مسابقه ي کشوري شرکت نکردين مي خواين به من بازي کردن ياد بدين . 
الکس گفت : خب ما که تو رو نديدم ما فکر کرديم اون دوتا شاگرد واسه خودشون دارن تمرين مي کنن . 
کاهن اعظم گفت : بس کنيد , حالا باهم دست مي دين و قول مي دين که ديگه باهم درگير نشين . 
رو به کاهن اعظم کردم و گفتم :آقاي کروم منو سه بار براي دوئل دعوت کردن من نمي تونم پيشنهاد ايشونو رد کنم . 
کاهن اعظم گفت : مي توني سر کلاس دفاع در برابر جادوي سياه باهاش دوئل کني ولي همين الان مي ري با آقاي کروم دست مي دي , همين الان . 
جلو رفتم و دستم را به سمت کروم دراز کردم , وقتي با هم دست داديم اخم هاي کروم در هم رفت و شروع کرد به فشار دادن دست من , انگار که داشت دست مرا مالش مي داد , کمي به دستش فشار آوردم , او به يکباره قرمز شد ولي صدايي از خودش در نياورد . 
کاهن اعظم از پشت سر به من گفت : آقاي جاني بليد مواظب باشين . 
لبخندي به کروم زدم و گفتم : کارت تمومه اينو بدون . 
الکس هم به سمت کروم رفت و با کروم دست داد , معلوم بود که کروم کمي هم فشار از سمت الکس دريافت کرده بود . 
الکس به سمت من آمد و رو به کاهن اعظم گفت : ببخشيد که مزاحم شماشديم . 
الکس دست مرا گرفت و به کناري کشيد , کاهن اعظم گفت : بريد يه گوشه وايستين تا خانم مگنوگال بيان 
الکس رو به من گفت : فهميدي چي کار کردي جاني 
گفتم : منظورت چيه , مگه من چي کار کردم . 
الکس گفت : تو تونستي توي هاگوارتز آپارات کني , به خاطر همين بود که کروم اصلا فکرشو نمي کرد که تو پشت سرش باشي . 
گفتم : شايدم کاهن اعظم کاري کرده که من بتونم هر کاري که دلم خواست توي اين مدرسه بکنم . 
الکس گفت : نه فکر نکنم , اگه اينطور بود حتما بهت مي گفت . 
به سمت دروازه هاي خالي که آن طرف زمين بود حرکت کرديم , حدود صد متر مانده به دوازه ها ايستاديم , الکس رو به من کرد و گفت : خيلي جالب شد تو مي توني آپارات کني . 
در همين لحظه صداي خانم مگنوگال را شنيدم که داشت ما را صدا مي کرد , به سمت او حرکت کرديم , او چند متر جلوتر ايستاده بود و چوب جادويش را در دستش تکان مي داد . 
تازه متوجه شدم که چوب جاروي خودم را در هوا رها کرده ام , سريع آن را به سمت خودم فرا خواندم , خانم مگنوگال رو به من گفت : خب چوباتونو آماده کنيد 
الکس به من نگاه کرد معلوم بود که او هم تازه متوجه شده که من چوبم را در هوا جا گذاشته ام , با حرکت سر به او فهماندم که چوب را صدا کرده ام , در همين لحظه چوب جاروي من کنار من رسيد شد , مگنوگال وقتي چوب جاروي مرا ديد گفت : بزار يه امتحاني بکنم ببينم اين چوب شما با استاندارداي مدرسه يکي هست يا نه . 
گفتم : اين چوب جارو هاي ما هيچ مشکلي ندارنو طبق استاندارداي شما ساخته شدن , تنها مشکل اينا گرون بودنشونه . 
مگنوگال گفت : به هر صورت بهتره که يه نگاهي بهشون بندازم 
جارويم را به سمت مگنوگال حل دادم , مگنوگال چوبش جادوييش را روي دسته ي جارو گرفت و شروع کرد به خواندن ورد هاي مختلف , هر بار که او خواندن وردهايش را براي لحظاتي قطع مي کرد نوري از نوک چوب جادوييش به سمت جاروي من مي رفت , چند دقيقه اي به همين منوال گذشت که خانم مگنوگال گفت : خيلي عاليه , حالا يکمي خيالم راحت تر شد , راستي اسليتريني ها که باهاتون کاري نداشتن . 
الکس سريع گفت : چرا اونا مي خواستن همگي حساب منو جاني رو برسن که مدير به موقع رسيد . 
مگنوگال چشم هايش را تنگ کرد و گفت : مطمئنين که اونا اول اقدام کردن . 
الکس گفت : اونا اول دعوارو شروع کردن مگه نه جاني 
گفتم : بله خانم مگنوگال 
مگنوگال گفت : حيف که به شما دوتا احتياج دارم وگرنه الان يه تنبيه حسابي مي کردمتون . 
مگنوگال کمي مکث کرد و سرخگوني را از زير ردايش بيرون آورد و رو به من گفت : خب من اين توپو مي دم به تو و تو با تمام سرعت به سمت حلقه ي وسط مي ريو مي ندازيش توي حلقه . 
لبخندي زدم و گفتم : ميشه اول توپو ببينم . 
مگنوگال سرخگون را به من داد , سرخگون را گرفتم , فاصله ي ما تا حلقه ي آن سمت زمين تقريبا صد متر بود و ارتفاع حلقه از روي زمين تقريبا بيست متر مي شد , باتمام وجود سرخگون را به سمت حلقه ي وسط پرتاب کردم , توپ مانند گلوله اي از دست من خارج شد , خودم هم باورم نمي شد که توپ را به اين سرعت پرتاب کرده باشم , توپ هاي سرخگون را طوري ساخته بودند که باد زياد بر آنها تاثير نمي گذاشت ولي با اين حال باز هم باورم نمي شد که توپ با اين سرعت از دستم خارج بشود , من در حقيقت مي خواستم توپ را پرتاب کنم و بعد در راه به آن برسم ولي توپ من با اين سرعت مي توانست از حلقه رد بشود , الکس دهانش از اين پرتاب من باز مانده بود , مگنوگال هم باورش نمي شد که بتوانم چنين پرتابي بکنم , حتي خودم هم فکر نمي کردم که بتوانم چنين پرتابي بکنم . 
توپ به قدري سرعت داشت که سريع از جلوي چشمان ما دور شد , اگر اين توپ را به يک نفر مي زدم حتما از زمين کنده مي شد و چند متر آنطرف تر روي زمين مي افتاد , سرخگون حدودا ده متر مانده به حلقه تغيير مسير داد و به سمت زمين سرازير شد . 
مگنوگال رو به من کرد و گفت : تو اين کارو بدون جادو انجام دادي ديگه . 
گفتم : خودمم هم نمي دونم جادويي کردم يا نه . 
مگنوگال گفت : اگه اين شوت تو از روي قدرتت باشه خيلي خوب ميشه . 
الکس گفت : جاني خيلي قوي هستش ولي فکرشو نمي کردم که بتونه از اين کارا بکنه . 
مگنوگال گفت : حالا برين توپو وردارينو چنتا پاس کاري کنين بعد بزنين توي دروازه . 
سوار چوب جاروي خودم شدم و سريع از روي زمين فاصله گرفتم , الکس هم همين کار را کرد , وقتي که به اندازه ي کافي از مگنوگال دور شديم الکس رو به من کرد و گفت : راستي چه طلسمي رو استفاده کردي که اينطور شد . 
گفتم : هيچي بابا , مي خواستم مثل هميشه توپو پرت کنم بعد برم تو راه بگيرمو شوتش کنم به طرف دروازه . 
الکس گفت : پس اون چه کاري بود که کردي . 
دستم را بالا اوردم , سرخگون روي هوا معلق بود که به سمت من آمد , سرعتش مثل هميشه نبود , چند پاس کاري جالب را با الکس کردم , خيلي سريع به دور هم مي چرخيديم و پاس مي داديم , ما دو نفر طوري پاس مي داديم که هيچ کس باورش نمي شد که ما در حال پاس کاري هستيم . 
توپ را الکس به سمت حلقه ي وسطي شوت کرد , توپ با سرعت نسبتا خوبي از حلقه رد شد خود الکس هم به سمت حلقه ي سمت راستي رفت , سرعتش را زياد کرد و روي چوب خود ايستاد , خيلي سخت بود که چنين کاري را انجام بدهيم , اين الکس بود که خيلي راحت مي توانست از اين کارها بکند . 
الکس همينطور به حلقه ي سمت راست نزديک و نزديک تر مي شد چوبش را طوري تنظيم کرد که درست رو به روي حلقه بود , به محض اينکه الکس به حلقه ي سمت راست رسيد از روي چوب جاروي خود به سمت جلو پريد , جاروي او از حلقه رد شد و الکس آن طرف حلقه روي جاروي خودش فرود آمد . 
الکس فريادي از سر شوغ کشيد و به سمت من آمد چيزي نکشيد که رو به روي من قرار گرفت , رو به او کردم و گفتم : اين چه کاري بود که کردي , مگه ما وسط بازي سيرک راه انداختيم که تو از اين کارا مي کني . 
الکس گفت : شوخي نکن , حال کردي چقدر راحت اين کارو کردم . 
گفتم : پسر خيلي باحال بود من که فکر نمي کردم بتوني به اين راحتي اين کارو بکني . 
وقتي به کنار خانم مگنوگال برگشتيم , رو به ما کرد و گفت : از نظر من شما دوتا حق دارين که توي تيم باشين , اينوميامو توي دير گريفيندور مي گم پس خيالتون راحت باشه . 
مگنوگال کمي مکث کرد و گفت : حالا برينو سر ساعت ده بياين اينجا هري مي خواد تيم خودشو انتخاب کنه . 
جارو هايمان را در دست گرفتيم و به سمت در قصر حرکت کرديم , چيزي نکشيد که به در قصر رسيدم , در راه الکس در مورد تيم دوم گريفيندور حرف مي زد , او مي گفت که بايد يه تيم درست و حسابي درست کنيم , او از کاپيتان بودن هري خيلي ناراحت بود . 
من هم به او گفتم که برايم هيچ مهم نيست که کاپيتان باشم يا نه فقط دوست دارم در تيم باشم . 
وقتي به نزديکي سر سراي بزرگ رسيديم , رابرت را ديدم که رو به روي ملفوي ايستاده و با او در حال دعوا کردن است , الکس رو به من کرد و گفت : اين رابرت هم افتاد توي گروه ما , منظورم گريفيندوره . 
گفتم : ملفي داره يه گريفيندوري رو دعوا مي کنه . 
ولي حرفم درست نبود اين رابرت بود که داشت با ملفي دعوا مي کرد , ملفي به محض نزديک شدن من و الکس رو به رابرت فرياد زد ده امتياز از گريفيندور کم مي کنم . 
رابرت فرياد زد : هر غلطي مي خواي بکن . 
رابرت اين را گفت و از ملفي جدا شد , او به محض اينکه ما را ديد به سمت ما حرکت کرد , به محض اينکه ما را ديد گفت : چطورين بچه ها , حالتون خوبه. 
گفتم : ملفي چي کارت داشت . 
رابرت گفت : هيچي فقط يکمي پرو بازي دراورد , اون فکر مي کنه با هرکي هر کاري که مي خواد مي تونه بکنه . 
ملفي از پشت سر رابرت فرياد زد و گفت : هي پسر اينو مطمئن باش که اين کارتو گزارش مي کنم . 
رابرت رو به ملفي کرد و گفت : ببين ملفي نزار يه بلايي سرت بيارم ديگه نتوني حرف بزني . 
الکس رو به ملفي فرياد زد : ملفي مي شه گورتو گم کني , مي توني بري هر غلطي که دلت خواست بکني. 
رابرت رو به الکس کرد و گفت : پسر تو که از من بدتري . 
ملفي به سمت ما حرکت کرد , فهميدم که جلو مي آيد تا امتياز بيشتري را از ما کم کند , به خاطر همين رو به الکس کردم و گفتم : باشه براي بعد , يه جا تنها گيرش مي ندازيم اونوقت مي فهمه که چه بلايي سرش مي ياريم . 
الکس رو به من کرد و گفت : يعني مي گي هيچي بهش نگم . 
رابرت گفت : خيلي راحته مي تونيم بهش هيچ اعتنايي نکنيمو بريم يا اينکه مثل مرد جلوش وايستيم , اين اسليتريني ها همشون ترسو هستن , يعني اگه جلوشون کم نياري کم ميارن . 
گفتم : مگه تو تاحالا باهاشون بودي . 
رابرت از اين حرف من کمي جا خورد ولي سريع به خودش مسلط شد و گفت : همين امروز صبح يکيشونو دک کردم . 
گفتم : يه راه ديگه اي هم هست . 
به چشمان ملفي زل زدم , از همين فاصله ي سه يا چهار متري هم مي توانستم با قدرت چشمانم از پس يک نوجوان بر بيايم , سريع ذهن ملفي باز شد , اولين عکس و آخرين عکسي که ديدم يک مکاني بود که ديوار هايش کاشي کاري شده بود و يک نفر پشتش به من يعني در عکس پشتش به سمت ما بود, پشت گردنش هم علامتي بود , سريع ذهن ملفي مرا پس زد , اين خيلي جالب بود چگونه ملفي مي توانست مرا از ذهنش پس بزند , چشمانم را تنگ تر کردم , فشار را به ملفي زياد کردم , رابرت رو به من کرد و گفت : جاني يکم آروم تر الانه که بميره . 
از آن حالت در آمدم و به ملفي نگاه کردم , او روي زمين زانو زده بود و سرش را پايين انداخته بود , به دور و اطرافم نگاهي اندختم , چندين دانش آموز به ملفي نگاه مي کردند , هيچ کس حواسش به من , الکس و رابرت نبود . 
رابرت رو به من گفت : زود بايد اينجارو ترک کنيم 
به ملفي نگاه کردم , او در حالي که سرش را پايين انداخته بود از دهانش خون مي ريخت , من او را تا سر حد مرگ اذيت کرده بودم , همگي به سمت سرسراي بزرگ حرکت کرديم , ما بايد از کنار ملفي رد مي شديم , چند نفر به کنار ملفي رسيدند , ملفي را تکاني دادند , او اصلا حال حرف زدن را نداشت , رابرت به کنار او رفت و گفت : در اين مورد به هيچکي هيچي نمي گي وگرنه ايندفه مي کشيمت 
يک لغد نچندان محکم به ملفي زد, ملفي همان يک لغد راکم داشت که کاملا روي زمين بيفتد , ملفي محکم روي زمين خورد, رابرت رو به آن چند نفري که کنار ملفي بودند گفت : با شمام بودم اگه خواستيد مي تونيد امتحان کنيد , اگه بفهمم خودم حسابتونو مي رسم . 
رابرت اين را گفت و به سمت ما حرکت کرد , وقتي به ما نزديک شد الکس به سمت او رفت و گفت : پسر تو ديگه آخرشي , فکرشو نمي کردم که اينقدر شجاع باشي . 
رو به رابرت کردم و گفتم : به تو مي گن يه گريفيندوري, مثل يه نفر که مي تونه توي گروه ما باشه . 
رابرت گفت : من توي گريفيندوري ها هستم . 
گفتم : نه اونجا منظورم نيست بايد عضو گروه ما بشي , تو با اين کارت ثابت کردي که خيلي مي توني براي گروه مفيد باشي . 
الکس گفت : الان موقع اين کارا نيست , بهتره که زود بزنيم به چاک . 
هر سه حرکت کرديم , رابرت رو به من کرد و گفت : صبح تا حالا کجا بودين . 
الکس گفت : هيچي رفته بوديم انتخاب تيم , اون کروم بدبخت گور خودشو کند . 
گفتم : حالا الکس يه چيزي مي گه . 
الکس گفت : نکنه مي خواي ببخشيش . 
رابرت گفت : حالا چي شده 
الکس گفت : هيچي کروم جاني رو به دوئل دعوت کرد . 
گفتم : حالا بدبخت يه غلطي کرد ولي ديدي چطور چوبشو توي دستش ظاهر کرد . 
الکس گفت : هر کاري بکنه فکر نکنم بتونه حتي يه خراشم به تو بزنه . 
رابرت جا خورد و گفت : اون احمق از جاني خواست که باهاش دوئل کنه . 
گفتم : همچينام احمق نيست . 
کم کم داشتم به اين رابرت مشکوک مي شدم ,او از کجا مي دانست که من اينهمه قدرت دارم مگر او نگفته بود که اصلا نمي داند که من چه کسي هستم , پيش خودم تصميم گرفتم تا جايي که کاملا به او اعتماد نکردم او را عضو گروه نکنم . 
الکس گفت : الان ديگه دارن صبونه مي خورن . 
گفتم : راست مي گي بهتره قبل از اينکه از مدرسه بندازنم بيرون آخرين غذامو بخورم . 
رابرت گفت : خيالت از ملفي راحت باشه اون جرات نمي کنه که چيزي در مورد تو به کسي بگي , مطمئن باش که جونشو دوست داره . 
الکس گفت : ولي خودمونيم جاني خيلي زياده روي کردي . 
گفتم : اون تونست منو از ذهنش پس بزنه , ولي يه چيزي توي ذهنش ديدم که بايد بررسيش کنم . 
رابرت گفت : مگه تو ذهن اونو خوندي . 
گفتم : آره مگه چيه , نکنه تو هم فکر مي کني که نبايد ذهن کسي رو خوند . 
رابرت گفت : نه منظورم اون نبود منظورم اينه که چي ديدي . 
گفتم : خب ... اونو توي يه ..... 
پيش خودم فکر کردم که شايد نبايد به همين راحتي به رابرت اعتماد کنم به خاطر همين گفتم : هيچي اونو جلوي در اتاق مگنوگال ديدم , فکر کنم رفته بود جاسوسي . 
اين چيزي نبود که من ديده بودم ولي به هر حال صلاح نديدم که او در اين مورد چيزي بداند . 
بعد از خوردن صبحانه رو به الکس کردم و گفتم : مي خواي بريم يه سري به امتحان تست قدرت بزنيم . 
الکس گفت : ول کن بزار براي آخر وقت , تو که خيالت راحته اين منم که يکمي شک دارم که مي تونم قبول بشم يا نه . 
گفتم : پس بريم سراغ هري , بهش بگيم که مگنوگال چي گفته . 
الکس گفت : آره بهتره که بريم هري رو پيدا کنيم . 
همين که از جايم بلند شدم , هري و رون را ديدم که از در سرسرا وارد شدند , رو به رابرت کردم و گفتم: راستي کوييديچ بلدي بازي کني . 
رابرت گفت : نه من کوييديچو اصلا دوست ندارم . 
گفتم : عجيبه من فکر مي کردم که تو اينجور بازي ها رو خيلي دوست داشتي باشي . 
رابرت گفت : نه من ترجيح مي دم برم مدرسه رو بگردم تا اينکه بيامو کوييديچ بازي کنم . 
گفتم هرطور مايلي . 
رابرت به يکباره از جايش بلند شد و به سمت در سرسرا حرکت کرد , با سرعت نسبتا زيادي حرکت مي کرد , ما هم به دنبال او يعني به سمت در سرسرا حرکت کرديم , هري به محض اينکه ما را ديد راهش را عوض کرد و به سمت ما آمد . 
چيزي نکشيد که به هري رسيديم , هري رو به من گفت : الان پيش مگنوگال بودم , شنيدم که خيلي خوب بازي کردي , گفته که از نظر اون اشکال نداره که تورو انتخاب کنم , يعني بهتره بگم که مجبورم کرده که تو رو انتخاب کنم . 
رون رو به من گفت : خوب خودتو نشون دادي , تا حالا نديده بودم که مگنوگال اينهمه از يه نفر خوشش بياد . 
الکس گفت : خب در مورد من چي گفت 
هري گفت : تو رو هم همينطور مثل اينکه بايد شما رو انتخاب کنم . 
گفتم : اگه دوست داري تنهايي جلوي اون کروم وايستي من حرفي ندارم مي توني بري . 
رون گفت : خب اينکه کاري نداره وقتي من دروازه باشم اون نمي تونه گل بزنه 
هر چهار نفر زديم زير خنده , در همين لحظه صداي شخصي را شنيدم که مي گفت : آقاي بليد بهتره که با ما بيايين دفتر مدير . 
به سمت صدا برگشتم , اسنيپ بود که اين حرف را زده بود , ملفي با دهاني خوني همراه او بود , فهميدم که همه چيز را به اسنيپ گفته است . 
هري گفت : اين ملفي ديگه چرا اينطور شده . 
خنديدم و رو به الکس گفتم : بهتره تو با من نياي . 
الکس گفت : شوخي مي کني . 
گفتم : اگه قرار جريمه بشم بهتره تنها باشم , اگه تو هم با من باشي امکان داره هر دوتامونو جريمه کنن 
الکس گفت : خب اگه چيزي شد که منو احتياج داشتي با من ارتباط ذهني بر قرار کن . 
هري گفت : ميگين چي شده يا نه . 
گفتم : الکس برات توضيح ميده , بهتره من برم . 
به سمت اسنيپ حرکت کردم , او وقتي مرا ديد که به سمت او مي آيم پشتش را به من کرد و به سمت در خروجي حرکت کرد , فکر نکنم ملفي مي توانست ثابت کند که کار کار من است , آخر من که چوبي در دست نداشتم , رابرت و الکس هم مي توانستند به نفع من همه چيز را بگويند . 
چند دقيقه اي کشيد که به جلوي حِرَم کاهن اعظم رسيديم , وقتي به پاي پله ها رسيديم اسنيپ رو به من کرد و گفت : چرا اين کارو کردي . 
گفتم : منظورتون کدوم کاره . 
اسنيپ گفت :بلايي که امروز سر ملفي اورديو مي گم. 
گفتم : من کاري نکردم , من حتي بهش نزديک هم نشدم , نمي دونم چش شد که افتاد روي زمين . 
اسنيپ گفت : چند نفر شاهدن که تو بهش زل زده بودي . 
گفتم : خب منم مثل خيلي ها بهش نگاه مي کردم , آخه داشت با يکي از دانش آموزا دعوا مي کرد . 
ملفي به سمت من برگشت و گفت : من خودم يه نوري رو توي چشماي تو ديدم . 
گفتم : من يه خون اشاممو هميشه توي چشمام يه نوري هست . 
اسنيپ گفت : حالا معلوم ميشه , سر کاهن اعظمو نمي توني کلاه بزاري . 
از پله ها بالا رفتيم , چند پله مانده بود به در ورودي که در خود به خود باز شد , کاهن اعظم از در خارج شد و به من نگاه کرد , او وقتي که داشت به من نگاه مي کرد سرش را به علامت تاسف تکان مي داد , شانه هايم را به نشانه ي بي اطلاعي بالا انداختم . 
وقتي همگي وارد حِرَم شديم در حِرَم خود به خود بسته شد , از آن دالان اريک به سمت جلو حرکت کرديم که بلاخره به ان سالن ورودي رسيديم , کاهن اعظم همان قسمت ورودي حِرَم را به اتاق مديريت مدرسه تبديل کرده بود , يک ميز بزرگ و قديمي هم در اين قسمت گذاشته بود , چند مبل هم در کناره هاي اين اتاق بود , روي ديوار هاي اينجا هم مثل هميشه پر بود از نقش و نگار ها و نوشته هايي که در حال تغيير بودند . 
ما به سمت مبل ها رفتيم و روي انها نشستيم , کاهن اعظم هم به پشت ميزش رفت و نشست , دستش را زير چانه اش گرفته بود و به ما نگاه مي کرد , اسنيپ صدايش را صاف کرد و گفت : به گفته ي دراکو ملفي دانش آموز سال هفتم مدرسه آقاي بليد ايشونو با يه طلسم به زمين زدن , اونم يه طلسم قوي سر درد . 
گفتم : من اين کارو نکردم 
کاهن اعظم رو به من گفت : تو اين کارو کردي . 
گفتم : همونطور که گفتم من اين کارو نکردم . 
ملفي رو به من گفت : چرا دروغ مي گي خون آشام کثيف . 
گفتم : مواظب حرف زدنت باش . 
ملفي گفت : ها نکنه مي خواي اينجا هم منو طلسم کني . 
کاهن اعظم رو به ملفي گفت : اگه يک بار ديگه ببينم که به يه نفر اهانت مي کني از ارشد بودنت بايد استعفا بدي . 
ملفي گفت : آخه... 
کاهن اعظم کمي مکث کرد و گفت : حالا دقيقا بگو که بليد چي کار کرد . 
ملفي گفت : يکي از دانش آموزا رو داشتم به خاطر اينکه نبايد هر جا از مدرسه بره راهنمايي مي کردم که ايشون خودشونو انداختن جلو . 
کاهن اعظم گفت : منظورم اينه که دقيقا بليد چي کار کرد . 
ملفي گفت : خب اين بليد وقتي که داشتم بهش نزديک مي شدم به چشمام زل زد , به محض اينکه به چشمام زل زد همه جا جلوي صورتم تاريکو تار شد . 
کاهن اعظم گفت : خب پاشو بيا ببينم چي کار کردي . 
ملفي از جايش بلند شد و به سمت کاهن اعظم رفت , کاهن اعظم رو به ملفي گفت : جلوي ذهن منو نگير مي خوام از ذهنت بخونم که چه اتفاقي افتاده . 
ملفي به يکباره از جايش پريد و گفت : نمي تونم اجازه بدم که شما ذهن منو بخونين , اخه من چيزايي رو ديدم که شخصي هستن و شما نمي تونيد اونا رو ببينيد . 
اسنيپ ريز ريز خنديد , کاهن اعظم گفت : اگه اين کارو نکني نمي تونم ثابت کنم که بليد اين کارو کرده يا نه . 
ملفي گفت : خب شما مي تونيد ماجرا رو از ديد بليد ببينيد . 
کاهن اعظم رو به من گفت : نمي تونم ذهن بليد رو بخونم , اون ذهنش به وسيله ي قوي ترين طلسم ها بسته شده من که هيچي , فکر نکنم کسي هم توي اين دنيا باشه که بتونه ذهن بليد رو بخونه . 
اسنيپ رو به من کرد و گفت : منظورتون اين آقاي جوونه . 
کاهن اعظم گفت : بله منظورم خود ايشون هستند . 
اسنيپ گفت : اين که کار نداره من ميتونم از معجون حقيقت استفاده کنم . 
کاهن اعظم گفت : چون قضيه خيلي مهم نيست ما نمي تونيم از معجون حقيقت استفاده کنيم . 
اسنيپ گفت : مهم نيست ؟؟ اين دانش آموز بين چند دانش آموز اونم توي مدرسه يه نفرو شکنجه داده اونوقت شما مي گين مهم نيست . 
کاهن اعظم گفت : اين به جناب ملفي ربط داره , ايشون اگه خاطراتشون رو در اختيار ما بزارن ما مي تونيم بفهميم که اين اتفاق افتاده يا نه . 
اسنيپ رو به ملفي کرد و گفت : خب اگه مي خواي مي توني فقط اون قسمت از حافظت رو که به اين جريان ربط داره رو براي ما بزاري . 
ملفي من من کنان گفت : من نمي تونم , ذهن من طوري هستش که نمي تونم به اون دست بزنم به خاطر همين بايد اونواز توي ذهنم بخونيد و من ... 
اسنيپ گفت : مگه تو به مدير اطمينان نداري . 
ملفي گفت : بحث اين حرفا نيست من نم.. , اصلا من از بليد هيچ شکايتي ندارم . 
انگار آب سردي را روي اسنيپ خالي کرده بودند , اسنيپ با دهاني باز به ملفي خيره شده بود , ملفي خيلي مشکوک بود , چرا او نمي خواست که ما ذهن او را کنکاش کنيم , مگر او چه چيزي را در حافظه ي خودش داشت که ما نبايد از آن باخبر مي شديم . 
اسنيپ رو به کاهن اعظم کرد و گفت : انگار آقاي ملفي يه چيزايي رو مي دونن که نمي خوان به ما بگن به خاطر همين من از شما درخواست مي کنم که با يکي دو قطره معجون حقيقت معلوم کنيم که آقاي بليد اين کارو کردن يا نه . 
کاهن اعظم رو به اسنيپ کرد و گفت : انگار نمي دوني که اين آقاي بليد کي هستن , اگر نمي دونيد بايد بگم که ايشون از قانوناي ما پيروي نمي کنن و ما بايد براي هر بازخواستي ايشون رو به جامعه ي خودشون تحويل بديم , تازه فکر نکنم حتي وزير هم علاقه داشته باشن که اين کار صورت بگيره . 
اسنيپ که خيلي عصباني شده بود رو به ملفي کرد و گفت : بعدا به حساب تو مي رسم , او بدون اينکه اجازه بگيرد پشتش را به کاهن اعظم کرد و به سمت در خروجي حرکت کرد , کاهن اعظم رو به ملفي گفت : مي توني بري , اميدوارم ديگه تکرار نشه . 
ملفي که خيلي عصباني شده بود گفت : حتما . 
او هم پشتش را به ماکرد و با کوبيدن پاهايش بر روي زمين به سمت در خروجي حرکت کرد , من هم آرام آرام خودم را عقب کشيدم که از در خارج بشم , کاهن اعظم همينطور که روي ميزش را نگاه مي کرد گفت : کسي به تو اجازه ي خروج نداد پسر
فهميدم که کارم تمام است , حتما او مي خواهد از من تعهد بگيرد , به خاطر همين من من کنان گفتم : م.... ن هي...چ .. 
کاهن اعظم گفت : مثل روز روشنه که تو اين کارو کردي پس سعي نکن که خودتو بي گناه نشون بدي . 
گفتم : خب اگه راستشو بخواين همش تقصير خودش بود . 
کاهن اعظم گفت : هنوز چند ساعت از شروع مدرسه ها نگذشته که تو دوبار باعث شدي که من براي تو وقت بزارم , صبح که گفتي تقصير کروم بود حالا که حتي سه ساعت هم از اون قضيه نگذشته مي گي تقصير ملفي بود , بگو ببينم تو اصلا تو امرت خطايي نکردي . 
گفتم : نمي گم که ... 
کاهن اعظم نگذاشت که من حرفم را تمام کنم او ميان حرف هاي من پريد و گفت : خب به هر صورت بود ديگه نمي خوام تو رو به خاطر کار اشتباهي که کردي اينجا ببينم , منو ببين که مي خواستم از تو بخوام جلوي هري رو بگيري که براي کسي دردسر درست نکه حالا بايد تموم مدرسه رو مسئول کنم که مواظب تو باشن . 
کاهن اعظم حدود نيم ساعت براي من سخنراني کرد , ديگر حوصله ام سر رفته بود ساعتم را نگاهي انداختم تقريبا يک ربع مانده بود به ساعت ده , حتما تا حالا هري همه اعضاي تيم را انتخاب کرده بود بايد خودم را به هري مي رساندم , به خاطر همين گفتم : اگه اجازه مي دين من بايد به امتحان تست قدرت برسم . 
کاهن اعظم گفت : امتحانو چندتا از معلما مي گيرن ولي فکر نکنم تو رد بشي . 
گفتم : اگه اجازه بدين من زودتر برم اونجا . 
کاهن اعظم گفت : امتحان راس ساعت يازده برگزار مي شه , ما زمان امتحانو زود اعلام کرديم که همه زودتر خودشونو برسونن , ولي الان برو , فکر کنم هري داره تيمشو انتخاب مي کنه دلم مي خواد امثال توي مسابقه ي بهترين گروه دانش آموزي , تو رو از مدرسه داشته باشم . 
خنديدم و گفتم : مطمئن باشين بهترين گروه مدرسه رو انتخاب مي کنم . 
کاهن اعظم گفت : به خاطر همينم هستش که برات يه جريمه ي راحت انتخاب کردم . 
گفتم : جريمه ديگه واسه ي چي . 
کاهن اعظم گفت : به خاطر اينکه بفهمي اينجا مدرسه هستش نه ميدون جنگ . 
خيلي ناراحت شدم , او مي خواست چه کار بکند که اينطور حرف مي زد , در همين افکار بودم که کاهن اعظم گفت : فعلا بهت نمي گم که بايد چي کار کني , آخه مي خوام روز اول مدرسه برات خوب تموم بشه ولي فردا سر کلاس بهت مي گم که چي کار بايد بکني , حالا مي توني بري . 
سريع به سمت در خروجي حرکت کردم و از در خارج شدم , وقتي به فضاي باز رسيدم نفس راحتي کشيدم , از اينجا تا زمين کوييديچ راهي نبود , پايين پله ها را نگاه کردم , الکس آنجا منتظر من بود . 
سريع از پله ها پايين رفتم , به محض اينکه به الکس رسيدم الکس گفت : چي شد 
گفتم : بعدا برات توضيح مي دم ولي اينو بدون نتونستن منو محکوم کنن . 
الکس گفت : از بيرون اومدن اسنيپ فهميدم ولي نمي دونم تو چرا اينقدر دير اومدي . 
گفتم : اين کاهن اعظم هم مغز منو به کار گرفته بود اونم مثل همه ي مديرا شروع کرده بود که منو با حرف زدن آدم کنه ولي نمي دونه گوشاي من از اين حرفا پره . 
الکس خنديد و گفت : هري خيلي وقته که داره گروهشو انتخاب مي کنه بزن بريم وگرنه تيم پر مي شه . 
گفتم : مي خواي مسابقه بديم . 
الکس بدون اينکه جواب بدهد شروع به دويدن کرد , من قبلا هم مي توانستم از او جلو بزنم چه برسد حالا که اينهمه قدرت هم پيدا کرده بودم , يک استارت سريع زدم و خودم را به راحتي به الکس رساندم با اينکه خيلي تند مي دويد ولي من به راحتي به او رسيدم , الکس که ديد نمي تواند پا به پاي من بدود جاروي پرنده ي خودش را در آورد, چيزي نکشيد که آن را آماده کرد و سوارش شد , او مانند تيري که از چله راها شده باشد از جلوي من غيب شد . 
من هم سريع جارويم را در آوردم و سوارش شدم , سرعتم را زياد کردم ولي هر چقدر هم سريع حرکت مي کردم باز هم نمي توانستم به الکس برسم , چيزي نکشيد که به زمين کوييديچ رسيدم . 
جلوي يکي از دروازه ها هري ايستاده بود و با رون حرف مي زد , چند دانش آموز هم کناري ايستاده بودند و به هري نگاه مي کردند , نمي دانم چه شده بود که هري تنها بود . 
چند متر آنطرف تر فرد و جرج همراه با جيني ايستاده بودند , هرميون کنار آنها نبود , الکس به کنار هري رسيده بود , من هم خودم را به آنها رساندم , به محض اينکه هري مرا ديد گفت : کجايي يه ساعته منتظرتم . 
گفتم : چي شده 
هري گفت : اينا که مي بيني اونطرف وايستادن نمي خوان تو توي تيم باشي . 
گفتم : تو چي . 
هري گفت : شوخي ميکني . 
رو به آن چند نفر کردم و گفتم : همونطور که خانم مگنوگال گفتن هر گروه مي تونه دوتا تيم داشته باشه , خب شمام مي تونين يه تيم واسه خودتون درست کنين . 
يکي از انها گفت : هري پارسال عضو تيم ما بوده امسال هم همينطور ميشه . 
گفتم : خب اگه مي خوايين عضو تيم ما بشين بايد امتحان بدين . 
در همين لحظه فرد و جرج هم خودشان را به ما رساندند , فرد گفت : منم همينو مي گم , اگه مي گن که تو بازي رو اخراب مي کني بيان باهات مسابقه بدن اگه تونستن تو رو شکست بدن تو تيمو مي زاري کنار . 
الکس گفت : صبر کن صبر کن , اگه جاني بره کنار منم مي رم کنار , اينم بايد بدونيد که ما برنده ي چند مسابقه ي بين المللي شديم توي اونجام جاني کاپيتان بوده . 
جرج چوب مخصوص دفاع خودش را در دستش مي تکاند ,گفت : به نظر من شما خودتون يه تيم درست کنين بهتره ما خودمون تيممون تکميله . 
يکي از دانش اموزاني که آن طرف ايستاده بود گفت : اين که نميشه شما يکي از تيمارو حروم کنيد . 
فرد گفت : اگه فکر مي کنيد مي تونيد مارو شکست بدين بياين ما مشکلي نداريم , اگه تونستيد ما هم کوييديچو مي زاريم کنار . 
يکي از دانش آموزان گفت : اين شد يه حرف منطقي ولي گرفتن توپ طلايي نداريم . 
يکي ديگر از دانش آموزان گفت : آره همه مي دونن که هري بهترين يابنده هستش , يابنده نداريم فقط گل زدن تازه هري هم حق بازي کردن نداره . 
رون گفت : تو هميشه قپي مياي سيموس . 
جيني گفت : باشه بدون هري بازي مي کنيم . 
جيني جارويش را سوار شد و به سمت ما آمد و گفت : هري داور , فکر نکنم کسي با اين قضيه مشکلي داشته باشه . 
همه موافقت کردند که هري داور باشد , تيم ما از رون , جرج , فرد , جيني , من , الکس تشکيل شده بود , تيم روبرو هم از چند تازه وارد و چند دانش آموز قديمي که قبلا عضو تيم بودند تشکيل شد. 
با پرتاب کردن سرخگون توسط هري بازي شروع شد ,اين تيم روبرو بود که اول توپ را گرفت , دو تا از بازيکنان نوک حمله ي انها خيلي خوب سرخگون را به سمت دروازه ي ما هدايت کردند , ولي به محض اينکه به برادران ويزلي نزديک شدند توپ را از دست دادند . 
با اولين پاسي که به من رسيد به سمت دروازه ي روبرو حمله کرديم جارو هاي من و الکس خيلي سريع تر از جارو هاي آنها بود , به خاطر همين آنها حتي نتوانستند به ما نزديک هم بشوند , يک پاس خيلي خوب براي الکس انداختم و الکس سرخگون را به راحتي از درون حلقه ي وسط رد کرد. 
چيزي نکشيد که فاصله ي گل ها زياد شد , ما ده گل زده بوديم و انها حتي نتوانسته بودند يک بار هم به ما حمله ي درست و حسابي بکنند , هري به ميان مسابقه آمد و سرخگون را گرفت و گفت : فکر کنم ديگه شما هم قبول دارين که ما يه تيم مي تونيم باشيم . 
همان پسري که سيموس نام داشت جلو آمد و گفت : اين قبول نيست ما اصلا تمرين نداشتيم , معلومه که شما خيلي با هم تمرين داشتين . 
هري گفت : من کاري به شما ندارم هر کي مي خواد عضو تيم ما بشه بهتره همين الان بياد پيش من وگرنه من اسم بازيکناي تيممو ده دقيقه ديگه اعلام مي کنم . 
رو به هري گفتم : اونارو ول کن ديگه خودشون هم فهميدن که نمي تونن جلوي ما رو بگيرن. 
همگي فرود آمديم من به سمت هري و رون رفتم و گفتم :راستي امتحان تست قدرتو کي مي گيره . 
هري گفت : چيه نگراني , راستي فهميدي کي معلم قدرتاي جادويي هستش . 
رون گفت : بهتون گفته بودم که نبايد اين درسو انتخاب کنيم , از من اگه مي پرسين هنوز دير نشده بهتره همين الان بريم اين درسو حذف کنيم . 
الکس گفت : مگه کي معلم شده . 
هري گفت : خب اگه بگم شاخ درمياري... 
هري کمي مکث کرد فکر کنم نمي خواست که اسم آن معلم را بگويد , مگر چه معلمي بود که نمي شد آن را تحمل کرد . 
هري بعد از مکث نسبتا طولاني گفت : خب ... 
رون به ميان حرف هري پريد و گفت : چرا اينقدر دست دست مي کني اصلا خودم مي گم. معلم اون درس خود داييته . 
گفتم : منظورت دايي کيه . 
رون گفت : دايي شما . 
انگار که به من برق وصل کرده بودند , بايد امسال دشمن درجه يک خودم را در اين مدرسه تحمل مي کردم , تازه معلم يکي از درس هاي مهم اين مدرسه بود , در همين حال بودم که الکس گفت : جاني حالت خوبه , خب اگه مي خواي مي ريم درسو حذف مي کنيم . 
به حالت خودم برگشتم و گفت : مي دوني چي مي گي , شما همگيتون که نمي تونيد به خاطر من قيد اين درسو بزنين , اين دايي اي که من ميشناسم فکر نکنم به هيچکدوممون نمره بده. 
هري خنديد و گفت : مثلا چي مي خواد يادمون بده , از نظر من هر کاري بکنه نمي تونه کمتر از نمره ي c به من بده . 
گفتم : من که چشام آب نمي خوره . 
هري طوري حرفش را عوض کرد که حتي من که حواسم به جمع نبود فهميدم , معلوم بود که مي خواهد موضوع را عوض کند او کمي من من کرد و گفت : راستي جمشيدو آقاي جامبو و چانگ اين امتحانو مي گيرن البته چند تا معلم ديگه هم هستن که فکر نکنم اونا هيچ علاقه اي داشته باشن که از دانش آموزايي غير دانش آموزاي خودشون امتحان بگيرن , تازه ناظر اين امتحان هم وزير عزيزمون هستش . 
همگي خنديديم , چون هري آخر حرفش را با حالت مسخره کنندگي اي گفت , همينطور باهم حرف مي زديم که يکي از دانش آموزان مخالف ما جلو آمد و گفت : ببين هري مطمئن باش که نمي توني با دوستات يه تيم شخصي درست کني , اگه بميرمم نمي زارم که اين اتفاق بيفته . 
هري خنديد و گفت : همه چيزو ميزاريم به عهده ي خانم مگنوگال . 
همان دانش آموز گفت : مي بينيم 
راهش را کج کرد و به سرعت از ما دور شد , هري رو به من کرد و گفت : راستي از مدير چه خبر اخراجت کرد يا نتونست. 
گفتم : خب اين قضيه ش خيلي بوداره , به نظرم اين ملفي داره خيلي کارا مي کنه که نبايد ما بفهميم . 
رون گفت : پارسال هم هيچکدوممون فکر نمي کرديم که مي خواد چي کار کنه ولي هري همش مي گفت که به اين ملفي مشکوکه با اين حال بازم ما باور نکرديم . 
هري رو به من کرد و گفت : ميشه بگي واسه چي داري اين حرفو مي زني . 
تمام ماجراي داخل حِرَم يعني اتاق مدير را براي آنها تعريف کردم هرچه بيشتر مي گفتم آنها بيشتر تعجب مي کردند 
هري رو به من کرد و گفت : يعني تو مي گي که ملفي مي تونست با نمايش گذاشتن ذهنش اونم يه مقداري ازش مي تونست باعث بشه که تو رو از مدرسه اخراج کنن . 
گفتم : آره چند بار بگم به خاطر همين هم هستش که مي خوام اين ملفي رو يه جا گير بندازمو ببينم چه چيزي رو مخفي مي کنه . 
رون گفت : فکر مي کنم جريان عشقولانس . 
هري گفت : شوخي نکن . 
الکس گفت : با اين کارا جواب رو پيدا نمي کنين , بهتره که لباس فرم گروهمونو بپوشيمو بريم سراغ ملفي , وقتي که دو سه قطره معجون حقيقت بخوره خودش همه چيزو مي گه پس ديگه نمي خواد نگران باشين . 
هري سرش را به ما نزديک کرد و گفت : مي خواين نامرعي بشمو برم ببينم چه خبره , من مي تونم حتي از ديوار هم رد بشم , تا ساعت دهو نيم با هم نقشه کشيديم ولي هر بار يک مشکلي وجود داشت , هيچ کار بي خطر نبود , اگر هري را به هر صورت در قسمت اسليتريني ها گير مي انداختند حتما اخراج مي شد من هم که توسط کاهن اعظم تحديد شده بودم که اگر کار خلافي بکنم سرو کارم با اوست , رون هم که يک دانش آموز ارشد بود و اگر ما او را از دست مي داديم کارمان امسال خيلي سخت مي شد ,بخاطر همين مجبور بوديم که کار را به الکس , فرد و جرج بسپاريم , فرد و جرج خودشان را خيلي از ما دور نگه مي داشتند انگار که آنها از داشتن دوستاني مثل ما اصلا راضي نبودند . 
ديگر داشت دير مي شد بايد سريع تر خودمان را به امتحان مي رسانديم , در اين فکر بودم که امتحان چگونه امتحاني است , پيش خودم فکر مي کردم نبايد خيلي سخت باشد البته براي من , چون من خيلي قوي تراز همسنو سالهاي خودم هستم و اين کلاس ها همش به خاطر اين است که کلاس هاي اين معلمان خلوت تر شود , خوب شد که دايي ويليام جزء کساني که امتحان مي گيريند نبود وگرنه بايد قيد امتحان را مي زدم . 
به سمت کلاسي که در ان امتحان مي گرفتند شروع به حرکت کرديم , تقريبا هفت يا هشت دقيقه اي طول کشيد که به سالني که کلاس امتحان در آن بود برسيم , نمي دانم چرا ولي يک حسي به من مي گفت که اين امتحان خيلي سخت است چون يکي از امتحان گيرنده ها جمشيد است , پيش خودم دعا مي کردم که کسي که از من امتحان ميگريد جمشيد نباشد . 
جلوي يكي از درب ها خيلي شلوغ بود معلوم بود كه امتحان را در آن كلاس مي گيرند ، يك دختر جلوي درب كلاس ايستاده بود و ليستي را جلوي خودش گرفته بود و اسم هايي را مي خواند ، هري رو به من كرد و گفت : كارمون درومد 
رون گفت : پس الكس از همه زودتر بايد امتحان بده . 
الكس گفت : چرا من . 
رون گفت : به خاطر ترتيب اسمت ، بعدشم جاني نوبت تو هستش . 
آن دختر با صداي بلند گفت : اسامي رو که مي خونم آماده شن بيان برن تو . 
براي بار اول هفت نفر را نام برد , اسم هيچکدام از ما در اسامي نبود ولي چيزي که جالب بود اين بود که اسامي هيچ کدام از آنها با الف شروع نمي شد , کم کم ازدحام بيشتر و بيشتر مي شد , معلوم بود که خيلي ها مي خواستند در اين امتحان شرکت کنند , هرکس که مرا مي ديد راهش را عوض مي کرد و از سمت ديگر سالن حرکت مي کرد , آنها با من مثل يک بيمار که بيماريش واگيردار بود رفتار مي کردند . 
ديگر برايم عادي شده بود که آنها با من اين رفتار را مي کردند , هر هفت نفر جلوي در کلاس حاضر شدند , چيزي نکشيد که در باز شد و هر هفت نفر يک به يک وارد شدند , آن دختر جلو رفت و در را پشت سر انها بست 
رو به رون کردم و گفتم : برو ببين جريان اين اسما چطوره . 
رون با حرکت سر موافقت خودش را اعلام کرد و به سمت آن دختر حرکت کرد , وقتي که رون به ان دختر نزديک شد رو به ان دختر گفت : ميشه بگي که کي نوبت من مي شه . 
ان دختر گفت : شما کي باشي . 
رون نشان ارشدي خودش را نشان داد و گفت : من يه ارشدم با من درست صحبت کن . 
آن دختر دستش را در جيبش کرد و چيزي نکشيد که يک نشان مانند نشان رون از جيبش در آورد و روي سينه ي خودش نصب کرد و گفت : مي توني بريو واستي که صدات کنم . 
رون سرخورده از بين دانش آموزان راهش را باز کرد و به سمت ما حرکت کرد در همين لحظه يک دختر کنار آن دختر آمد و در گوشش چيزي گفت , آن دختر ليستي که در دست داشت را باز کرد و بعد از چند لحظه رو به ان دختر گفت : تو نفر چهلو پنجمي . 
رون کنار ما رسيد , الکس رو به رون گفت : بابا تو خيلي حرفه اي هستي . 
رون گفت : منظورت چيه . 
هري گفت : همين که تو از اون دختر دور شدي يه دختر رفت جلو و ازش پرسيد اونم مثل بچه ي آدم جوابشو داد . 
رون گفت : يعني اون الان به يه نفر گفت که نفر چندمه . 
در همين لحظه از انتهاي سالن چند نفر پيچيدند , آنها کسي نبودند جز ملفي و دارو دسته اش , حدودا هفت يا هشت نفري مي شدند , کروم هم با آنها همراه شده بود , اصلا باورم نمي شد که اين کروم هم از اين بچه بازي ها بکند , رو به هري کردم و گفتم : مگه نگفته بودي که شما توي مدرستون اصلا گروه شخصي ندارين . 
هري گفت : اين ملفي رو ول کن اونو هيچکي حسابشم نمي کنه . 
کراپ و گويل جلوي انها مي امدند و دانش آموزان را حل مي دادند تا راه همه ي آنها را باز کنند . 
رون را ديدم که به سمت آن دختري که ليست اسم ها را داشت مي رفت , پيش خودم گفتم که حتما يک دردسر ديگر شروع مي شود , من هر بار که با اين اسليتريني ها روبرو شده بودم يک دردسر را براي خودم درست کرده بودم . 
رون داشت با آن دختر جرو بحث مي کرد که رو به هري گفتم : الانه که با اسليتريني ها درگير بشه . 
هري گفت : واسه ي چي . 
ملفي و گروهش را به هري نشان دادم , آنها هر لحظه به رون نزديک مي شدند , هري گفت : خب يواش يواش بريم جلو اگه مشکلي پيش اومد کمکش کنيم . 
خنديدم و گفتم : هري نمي خواي که از قدرتات استفاده کني ؟؟ 
هري گفت : مگه ديوونه شدم , تو هم فقط از قدرت بدنيت استفاده کن , يه کارنکن که فکر کنن که تو روي اونا طلسم مي کني . 
گفتم: حله 
دور و اطرافم را نگاهي انداختم , الکس پشت سر من بود و داشت چيزي را در جيبش جستجو مي کرد , رو به الکس کردم و گفتم : مي دوني که بايد چي کار کني . 
الکس گفت : آره مطمئن باش خودم مي دونم بايد چي کار کنم . 
گفتم :حالا چي چي اوردي . 
الکس گفت : گَردِ وحشت خوبه 
گفتم : خيلي زياد نيست ؟ 
الکس گفت : اين ملفي امروز خيلي به دستو پاي ما پيچيده وقتشه که مثل سگ بترسه . 
الکس انگشتر پدر بزرگ را در آورد و دوباره در انگشتش فرو کرد , با همين کار الکس به يکباره نامرئي شد , صدايي در گوشم به من گفت : فقط يک دقيقه طولش بده بعد خودتو از مهلکه دور کن , اصلا نمي خواد جلو بري فقط از دور وايستا و بخند. 
گفتم : خيلي خوب زود باش هري داره خيلي به اونا نزديک ميشه . 
جلو رفتم تا هري را از محلکه دور کنم , سريع خودم را به هري رساندم و گفتم : اگه از من ميشنوي بهتره جلو نري . 
هري گفت : الانه که رون با اونا درگير بشه . 
گفتم : الکس رفته جلو , مطمئن باش که بلايي سر ملفي مياره که ديگه جرات نکنه جلوي ما شاخ بشه . 
هري گفت : مگه .... 
نگذاشتم حرفش را تمام کند و ميان حرف هايش پريدم و با صداي نسبتا بلند گفتم : رون بيا کارت دارم . 
رون رو به من کرد و گفت : مگه نديدي به اون دختره شمارشو گفت . 
گفتم : ولش کن بيا بريم يه دوري اين دورو اطراف بزنيم . 
همين که من بلند بلند شروع به حرف زدن کردم چند نفر از دانش آموزان با قر قر کردن و نچ نچ کردن اعتراض خودشان را به من اعلام کردند . 
هري رو به من کرد و گفت : نمي خواي بگي چه بلايي مي خواي سر ملفي بياري . 
گفتم : من که کاري باهاش ندارم ولي فکر کنم الکس مي خواد يکمي بترسوندش . 
هري گفت : نيومده مي خوايين اولين خلاف کاري رو شروع کنيد . 
در همين لحظه الکس جلوي من ظاهر شد و گفت : راستي جاني الان يه چيز جالب هم مي بيني , يه ايده ي جديد . 
تعجب کردم , الکس به غير از گرد وحشت چه کاري کرده بود که به نظرش جالب بود . 
رون هنوز جلوي آن دختر بود , ملفي و دارو دسته اش چند قدمي بيشتر با رون فاصله نداشتند , رون صدايش را کمي بلند تر کرده بود و داشت با آن دختر کل کل مي کرد , در همين لحظه گراپ و گويل دو نفر را که پشت سر دختر ليست به دست بودند را به اطراف پرتاب کردند , ملفي جلو آمد و ليست را از دست دختر قاپيد , به محض اينکه آن دختر خواست کاغذ را بگيرد گراپ با ضربه اي آن دختر را به ديوار کوبيد . 
رون رو به ملفي کرد و گفت : مواظب رفتارت باش دراکو ملفي . 
گويل جلو آمد , او واقعا در برابر رون يک قول بود , رون چوب جادوييش را جلو گرفت , همه ي حضار رو به رون و گويل کردند و از تعجب صداهاي مختلفي از خودشان در آوردند , تمام نگاه ها به آن دو خيره شده بود , لبخند از صورت من خود به خود محو شد , رو به الکس کردم , او هم با تعجب به من نگاه مي کرد , هري گفت : چي شد نمي خوايين به رون کمک کنيد . 
گفتم : فقط خدا مي تونه به رون کمک کنه . 
هري گفت : واسه چي . 
گفتم : الان همه چيز ميفته گردن رون . 
هري گفت :چي ... 
در همين لحظه رون با صداي لرزان يک طلسم را بر زبان آورد , نور قرمز رنگ چوب رون معلوم کرد که يک طلسم خلع صلاح يا يک چيز شبيه اين را به سمت گويل فرستاد , طلسم سريع به گويل خورد ولي اينقدر قدرت نداشت که گويل را پرتاب کند . 
گويل به زمين خورد , صداي خنده ي وحشتناکي آمد , يک ديوانه ساز بالاي سر ملفي و يارانش ظاهر شده بود , کمي دقت کردم , آري همان آرم يا نشان گروه ما بود که بالاي سر آنها به نمايش در آمده بود , فهميدم که آن چيز جالبي که الکس از آن دم مي زد همان صداي خنده و نشانه ي گروه ما بالاي سر ملفي و دوستانش بود . 
ناگهان ملفي و گروهش همگي شروع به فرياد کشيدن کردند , گراپ طوري فرياد مي کشيد که انگار يک ديوانه ساز را جلوي خودش مي بيند. 
تمام اطرافيان با جيغ و فرياد فرار کردند , ديگر هيچ کس آرام نايستاده بود , ملفي فرياد هايش آرام تر بود ولي گراپ و گويل سنگ تمام گذاشته بودند , در کمال ناباوري ديدم که کروم فقط سرش را گرفته و به ديوار تکيه داده است . 
اين خيلي تعجب بر انگيز بود , پيش خودم فکر کردم که حتما الکس به خاطر علاقه اي که به کروم داشت او را کمتر مجازات کرده بود ولي ملفي چطور , او چطور توانسته بود جلوي خودش را تا به اين حد بگيرد . 
در کلاسي که در آن امتحان گرفته مي شد به يکباره باز شد , جمشيد و چند تن از معلمان از در خارج شدند , همان مرد سياه پوست که در کوپه هاي معلمين ديديم هم ازدر خارج شد , جمشيد به محض ديدن عکس ديوانه ساز در هوا دستش را به سمت آن گرفت و آن عکس به يکباره محو شد . 
جمشيد دستش را يکي يکي به سمت ملفي و دارو دسته اش گرفت و آنها را آرام کرد , همه ي آنها بجز ملفي و کروم بيهوش شدند , جمشيد به ما نگاهي کرد و گفت : هر چهارتاتون با من بياين . 
رون با دهاني باز هنوز نظاره گر ماجرا بود , چوبش در دستش کاملا مي لرزيد , انگار باورش شده بود که خودش اين کار را کرده است . 
رو به الکس کردم و با تمام عصبانيت گفتم : ميشه بگي اين شاهکار مال کي بود . 
الکس گفت : اينو جرج درست کرده , گفت که ما چي از ولدمورت کمتر داريم که اينجور کاري نکنيم . 
گفتم : ديوونه تو که با اين کارت گروهو لو دادي . 
الکس گفت : هيچکي نمي تونه ثابت کنه که رون اين کارو کرده تازه هيچکي هم نمي تونه ثابت کنه که ما اين کارو کرديم . 
هري رو به ما کرد و گفت : دعوا باشه براي بعد بهتره که بريم ببينيم جمشيد چي مي خواد . 
هري قيافه اي کاملا مظلومانه به خودش گرفته بود , من هم ترجيح دادم که طوري خودم را نشان بدهم که انگار از هيچ چيز خبر ندارم , الکس هم خوب کارش را بلد بود , ما بارها و بارها اين کار را در مدرسه ي خودمان انجام داده بوديم ولي تا به حال اين بلا به سر ما نيامده بود . 
جمشيد رو به معلميني که از در خارج شده بودند کرد و گفت : بهتره باقي امتحانو بزاريم براي بعد از ظهر . 
آن مرد سياه پوست رو به رون کرد و گفت : تو چطور اين کارو کردي پسر , اگه الان يکي از افراد حکومتي اينجا بود که تو بايد مي رفتي آزکابان . 
رون کاملا شکه شده بود و نمي توانست حرف بزند , هري جلو رفت و رون را تکان داد , چند تن از معلمان رو به دانش آموزاني که روي زمين بيهوش افتاده بودند کردند , همگي چوب هايشان را در آوردند و دانش آموزان بيهوش را در هوا معلق کردند , چيزي نکشيد که همه ي آنها شروع به حرکت کردند , به انتهاي دو سمت سالن نگاه کردم , دانش آموزان از کناره هاي ديوار گردن هايشان را دراز کرده بودند و به ما نگاه مي کردند . 
از بين معلمان فقط جمشيد و آن مرد سياه پوست مانده بودند , جمشيد اشاره اي به در کلاسي که در ان امتحان گرفته مي شد کرد و در به يکباره باز شد . 
آن مرد سياه پوست رو به ما کرد و گفت : چرا وايستادين مگه نشنيدين که آقاي جمشيدي چي چي گفتن . 
من شانه هايم را بالا انداختم و گفتم :ما که کاري نکرديم . 
آن مرد سياه پوست گفت : کسي اين جور چيزي گفت. 
او با دستش در کلاس را نشان داد و گفت : بفرماييد آقايون . 
هري رون را کشان کشان به سمت در برد , هنوز حال رون سر جايش نيامده بود , انگار که بدجور شکه شده بود , من و الکس هم لنگان لنگان به سمت در کلاس حرکت کرديم

قسمت چهارم از فصل يازده که اسمش هستش آقاي جامبو 


آقاي جامبو کناري ايستاد تا ما وارد کلاس بشويم , آن هفت دانش آموز با حالت بهت زده اي ايستاده بودند و ما را نگاه مي كردند ، هر هفت نفر آنها آثار جراحاتي روي بدنشان ديده مي شد ، جمشيد رو به آنها گفت : امتحان مي مونه براي بعد از ظهر ولي شما مي تونيد تا اينجا که امتحان دادينو ديگه ندين . 
به کلاس نگاه کردم،قسمتي را در وسط اين كلاس درست كرده بودند كه معلوم بود براي مبارزه درست شده بود , در انتهاي اتاق ÷شت ميز بزرگي دايي ويليام نشسته بود و به ما نگاه مي کرد , گوشه از كلاس يك ميز كوچك بود كه كاغذ هايي روي ان بود ، تكه اي از پارچه لباس فرم مدرسه روي زمين افتاده بود ، معلوم بود كه واقعا در اينجا مبارزه اي در بين بوده است . 
جمشيد رو به دايي ام گفت : زمان برگزاري امتحانات مي مونه براي بعد از ظهر امروز صبح فقط از جاني امتحان مي گيريم . 
دايي ويليام از جايش بلند شد و لبخند كريحش را به نمايش گذاشت ، چند كاغذ را از روي ميز برداشت و به سمت ما آمد , وقتي به ما نزديک شد رو به من كرد و گفت : مي بينم جاني دردسر درست کردي , ÷در بزرگت حتما از دستت ناراحت مي شه . 
گفتم : من هر کاري که بخوام مي کنم . 
آقاي جامبو گفت : مواظب حرف زدنت باش آقاي جوان . 
دايي ويليام خنديد و گفت : مسئله اي نيست آقاي جامبو , ايشون خواهر زاده ي من هستن و من به خاطر اينکه فکر نکنيد ÷ارتي بازي مي کنم از اتاق خارج مي شم , ولي شما به غير از جاني از کس ديگه اي حق نداريد امتحان بگيريد . 
دايي ويليام اين را گفت و به سمت در خروجي حرکت کرد , آقاي جامبو رو به دايي ويليام که الان رو به روي هم ايستاده بودند گفت : از نظر من مشکلي نداره که شما اينجا بمونيد . 
دايي ويليام گفت : نه مي خوام براي همه دانش آموزان مدرسه شرايط يکسان باشه . 
آقاي جامبو سري به علامت موافقت تکان داد و گفت : اين نهايت لطف شما رو مي رسونه . 
دايي ويليام رو به من کرد و گفت : اين خواهر زاده ي من خيلي قوي هستش ÷س هر امتحاني که مي خوايين ازش بگيرين , فکر نکنم شکست بخوره . 
لبخند بسيار تلخي رو به دايي ويليام زدم , او هم چشم قره اي به من رفت و سرش را به سمت در خروجي برگرداند . 
هري که داشت با رون حرف مي زد رو به جمشيد کرد و گفت : ببخشيد ويزلي اصلا حالش خوب نيست . 
دايي ويليام از در خارج شد , جمشيد به سمت رون رفت و دستش را روي سر رون کشيد و گفت : حالش خوب ميشه , فقط يکمي شکه شده . 
جمشيد رو به من کرد و گفت : کارت خيلي بچه گونه بود , اصلا از تو انتظار اين کارو نداشتم . 
گفتم : نمي فهمم کدوم کار . 
آقاي جامبو گفت : مثل اينکه اين آقاي جوان خيلي باد تو سرشون دارن , بهتره که اين بادو خالي کنيم . 
جمشيد رو به آقاي جامبو گفت : چاکو جان بهتره جاني رو از امتحان حذف کنيم . 
گفتم: آخه چرا ... 
آقاي جامبو لبخندي زد و گفت : چون مسئوليت کاري رو که کردي قبول نمي کني . 
گفتم : منظورتون کدوم کاره . 
جمشيد گفت : ÷س مي خواي بگي که تو نبودي که آقاي ملفيو دوستانشونو ترسوندي . 
گفتم : نه من با اونا خيلي فاصله داشتم , اينو همه ي کسايي که اونجا بودن مي تونستن بگن . 
آقاي جامبو گفت : ثابت کردن اينکه تو اين کارو کردي خيلي راحته ولي ما نمي خواييم که تو رو توي دردسر بندازيم . 
اين حرف آقاي جامبو خيلي برايم سخت آمد , عصبانيت در من موج زد به خاطر همين صدايم را بلند کردم و گفتم : من هيچ کاري نکردم . 
آقاي جامبو که از اين حرکت من جا خورده بود گفت :مودب باش ÷سر , من معلم يکي از درساي تو هستم . 
گفتم : آخه من هيچکاري نکردم . 
آقاي جامبو گفت : به خاطر بي احترامي به من سي امتياز از گروهت کم مي کنم . 
گفتم : من يه اشتباهي کردم چرا از گروهم امتياز کم مي کني . 
هري که تا حالا ساکت مانده بود رو به اقاي جامبو گفت : جاني هيچ کاري نکرده , شما هم کاري رو که نکرده رو مي خوايين بندازين گردنش . 
جمشيد به سمت من آمد و گفت : خب ÷سر انگار که نمي خواي سر عقل بياي , بهتره که درس جناب جامبو رو حذف کني بعد بياي اگه تونستي از امتحان من قبول بشي شايد گذاشتم توي کلاسام شرکت کني . 
اقاي جامبو گفت : چرا مي خواين درس منو حذف کنه , اون هنوز امتحان نداده , بهتره اول ازش امتحان بگيريم بعد ... 
جمشيد لبخند ريزي زد ، معلوم بود كه او اينها را گفته كه آقاي جامبو را تحريك كند تا از من امتحان بگيرد او رو به آقاي جامبو كرد و گفت : اگه شما اينطور مي خوايين باشه . 
آقاي جامبو گفت : بهتره من اين امتحانو از اين آقاي جوان بگيرم . 
جمشيد گفت : نميشه بايد خودم اين کارو بکنم . 
هري گفت : مگه چه امتحانيه . 
آقاي جامبو که معلوم بود عصباني است رو به هري کرد و گفت : تا وقتي که ازت چيزي ن÷رسيدن حرف نزن . 
هري گفت : بله قربان . 
آقاي جامبو رو به جمشيد کرد و گفت : من اين امتحانو مي گيرم وگرنه نمي زارم سر کلاساي من شرکت کنه . 
جمشيد گفت: آخه ... 
اقاي جامبو نگذاشت که جمشيد حرفش را بزند و ميان حرف او ÷ريد و گفت : آخه نداره , امتحان رو مي خوام خودم بگيرم ببينم اين آقاي جوان چقدر قدرت دارن 
جمشيد وسط کلاس را که معلوم بود براي مبارزه درست کرده بودند را به من نشان داد و گفت : جاني بهتره به اعصابت مصلت بشي. 
به سمت انجا حركت كردم ، آيا معلم دفاع در برابر جادوي سياه مي خواست با من درگير شود ، مطمئن بودم كه نمي تواند در برابر من قد علم كند ، به هر حال وقتي به وسط كلاس رسيدم رو به آقاي جامبو كردم و گفتم : من امادم . 
آقاي جامبولبخندي خشك زد و گفت : خب اولين امتحان اينه كه بايد جلوي يه ديوانه سازو بگيري . 
نزديك بود خنده ام بگيرد ، او فكر مي كرد من چه كسي هستم ، فهميدم كه هيچ از من نمي داند و فكر مي كند كه من يك بچه پولدار ترسو هستم . 
در همين لحظه صداي در آمد ، يك نفر از پشت در بر در مي كوبيد ، انگار خيلي عجله دارد ، جمشيد رو به در كرد وگفت : بفرماييد . 
در باز شد ، هرميون پشت در بود ، او خيلي عرق كرده بود و نفس نفس مي زد ، جمشيد رو به هرميون گفت : اتفاقي افتاده دخترم. 
هرميون گفت : ببخشيد ، جناب مدير دستور دادن كه رونالد ويزلي همين الان به دفترشون برن . 
رون كه تازه حالش سر جايش آمده بود با دهاني باز به هرميون نگاه مي كرد ، جمشيد رو به الكس و هري كرد و گفت : شما مي تونيد آقاي ويزلي رو تا دفتر مدير همراهي كنيد . 
الكس گفت : نميشه اينجا بمونم . 
آقاي جامبو گفت : نميشه آقاي بليد بايد برين بيرون . 
آقاي جامبو همه ي آنها را از اتاق بيرون كرد و به سمت من آمد ، جمشيد رو به آقاي جامبو كرد و گفت : اين امتحاناي دسته پايين به درد اين دانش اموز نمي خوره . 
آقاي جامبو گفت : يعني فكر مي كني بتونه از پس يه ديوانه ساز بر بياد . 
جمشيد لبخندي زد و گفت : توي مبارزه ي آخر ما با ولدمورت ..... 
اخم هاي آقاي جامبو در هم رفت ، او بيشتر از شنيدن نام ولدمورت ناراحت شد تا اينكه بترسد ، صورتش به وضوح قرمز شد و با عصبانيت به جمشيد نگاه كرد ، جمشيد حرفش را قطع كرد و بعد از چند لحظه گفت : ببخشيد ... اسمشو نبر اين جاني حضور داشت ، اون خيلي قوي تر از دانش آموزان اين مدرسه هستش . 
آقاي جامبو كه سعي مي كرد بر اعصابش مصلت باشد ، گفت : پس كه اينطور ، خب اگه اينطوره از نظر من مشكلي نداره كه توي كلاساي من باشه فقط بايد بگم كه بايد دست از اين كاراي احمقانش بكشه وگرنه بايد نه از كلاسه من بلكه از مدرسه اخراج بشه . 
جمشيد گفت : همينطوره ، اين كارايي هم كه مي كنه تقصير خودش نيست ، اون از ديروز تاحالا يعني تا چند دقيقه پيش امتيازاي زيادي رو از دست داده به خاطر همين دانش آموزا اونو تحت فشار گذاشتن ، خب اينم يه ادمه و عصباني مي شه . 
آقاي جامبو خنديد ، او اينبار خنده اي واقعي كرد ، معلوم بود كه دلش به حال من سوخته است ، او رو به من كرد و گفت : خب گروهتون چند امتياز كم داره . 
گفتم : گروهمون به خاطر منو دوستام صدو پنجاه امتياز از دست داده . 
آقاي جامبو گفت : چنتاشو تواز دست دادي . 
گفتم حدود صد امتيازشو ... 
آقاي جامبو كه تعجب كرده بود با حالت متعجب گفت : خب كه گفتي صد امتياز ... بزار ببينم اگه تو تونستي جلوي چند تا از طلسماي من دووم بياري البته فقط دووم بياري من صد امتياز بهت مي دم . 
گل از گلم شكفت ، خيلي خوشحال شدم ديگر لازم نبود قيافه ي كريح دانش آموزان مدرسه را ببينم ، من با اين كارم بالاترين امتيازي كه بدست آورده بودم را تجربه مي كردم . 
آقاي جامبو رو به جمشيد كرد و گفت : نظر شما چيه . 
جمشيد گفت : از نظر من مشكلي نداره . 
آقاي جامبو چوبش را در آورد و به سمت هوا گرفت ، از نوك چوب او يك ديوانه ساز ظاهر شد ، ديوانه ساز به اندازه ي واقعي خود بود ، با چشمانم يعني چشمان جمشيد به چشمان ديوانه ساز خيره شدم ، ديوانه ساز به يكباره غيب شد و از بين رفت . 
آقاي جامبو كه از اين حركت من خوشش آمده بود خنديد و گفت : خب حالا تا چقدر مي تونم روي قدرت آقاي بليد حساب كنم . 
جمشيد گفت : فكر نكنم بتونيد شكستش بديد ، البته جنگ عادلانه يعني بدون طلسم هاي غير مجاز . 
جمشيد يك چشمكي به من زد ، معلوم بود كه مي دانست كار آقاي جامبو تمام است ، او فكرش را نمي كرد كه من يعني يك جوان هفده ساله بتوانم او را شكست بدهم . 
آقاي جامبو رو به من كرد و گفت : خب حالا مي خواي با چه موجودي جنگ كني . 
گفتم : قراره شما روي من چند تا طلسم اجرا كنيد . 
آقاي جامبو گفت : اون كه سر جاي خودش منظورم اينه كه من به چه موجودي شبيه بشم . 
گفتم : منظورتون رو نمي فهمم . 
جمشيد گفت : آقاي جامبو يه موجود غير طبيعي هستن ، يعني ايشون مي تونن به هر موجودي كه فكر كني تبديل بشن . 
خيلي تعجب كردم ، آيا اين اقاي جامبو واقعا اين قدرت را داشت كه بتواند به هر موجودي كه من مي خواستم تبديل بشود ، اين امكان نداشت من تا به حال از هيچ كس نشنيده بودم كه كسي اين قدرت را داشته باشد ، حالا فهميدم كه چرا هرميون مي گفت كه دانش آموزان با شنيدن نام معلمان جديد به اين مدرسه سرازير شده اند . 
حالا بايد يك موجود را نام مي بردم كه آقاي جامبو به ان تبديل شود . اولين موجود قويي اي كه به ذهنم مي رسيد را گفتم ، يعني همان باسيليسك ، اين موجود را خيلي دوست داشتم ، آقاي جامبو گفت : منظورت اينه كه من به يه باسيليسك تبديل بشم . 
گفتم : بله . 
آقاي جامبو گفت : من نمي تونم شبيه يه باسيليسك بشم ، يعني اينكه نه تنها من بلكه هيچ كس ديگه اي نمي تونه به يه باسيليسك واقعي تبديل بشه . 
گفتم : يعني شما هم مي تونيد به يك نيمه باسيليسك تبديل بشين . 
آقاي جامبو گفت : نيمه باسيليسك ديگه چيه . 
حالا فهميدم كه او به هيچ وجه نمي تواند به يك باسيليسك تبديل بشود ، ياد حرف هري افتادم كه گفته بود خود ولدمورت هم نتوانسته بود به يك باسيليسك تبديل شود ، واقعا سوتيه وحشتناكي داده بودم ، اگر اين آقاي جامبو يكي از افراد ولدمورت بود مي فهميد كه هري چه قدرتي دارد ، بايد يكجور حرفي كه زده بودم را درست مي كردم . 
به خاطر همين گفتم : منظورم اينه كه شما حتي نمي تونيد شبيه يك باسيليسك هم بشين . 
آقاي جامبو گفت : نمي دونم ، يعني هيچ وقت جرات نكردم كه شبيه يه باسيليسك بشم ، آخه موجودي رو كه تو مي گي تقريبا قوي ترين موجود دنياي جادوگري هستش . 
گفتم : منهم مي تونم به شكل موجود درونم در بيام . 
چشمان آقاي جامبو گرد شد و گفت : يعني مي خواي بگي كه تو يه جانور نما هم هستي . 
گفتم : جانور نما كه نه ، در اصل من به قيافه ي اصلي خودم در ميام . 
آقاي جامبو گفت : اين خيلي خوبه اگه اين كارو بتوني بكني چند امتياز ديگه هم سر كلاس بهت ميدم . 
حالا وقتش بود كه يك زهر چشم از آقاي جامبو بگيرم ، سريع به شكل موجود درونم در آمدم ، هيكلم دو برابر قبل شد ، آقاي جامبو با ديدن من كمي جا خورد ، به بالهايم تكاني دادم و كمي از روي زمين بلند شدم ، بادي كه از بلند شدن من به هوا ايجاد شده بود موه هاي آقاي جامبو كه تقريبا بلند هم بود را به هوا بلند كرد . 
ياد حرفهاي جمشيد افتادم كه مي گفت در اين مدرسه نمي توانم به شكل موجود درون خودم در بيايم ، گفتم شايد انرژي خيلي زيادي از دست مي دهم به خاطر همين خيلي زود به شكل عادي خودم برگشتم. 

آقاي جامبو به محض اينكه من به حالت عادي خودم در امدم شروع به دست زدن كرد ، او به يكباره تكاني خورد و شبيه موجود دروني من شد ، خيلي سريع اين كار را كرد ، ولي در او تفاوت هايي ديده مي شد كه معلوم مي كرد او يك بليد نيست ، مثلا نوك پاهاي او به سمت دو طرف باز مي شد كه ما در اين حالت مثل آدم هاي معمولي بوديم ، نوك بالهاي او هم كمي تاخوردگي داشت كه اين حالت بال ها مخصوص خانواده ي دراكولا ها بود ، به خاطر همين تاخوردگي ها سرعت دراكولا ها در پرواز بيشتر از ما بود . 
چند تفاوت ديگر هم داشت كه قبل از اينكه تشخيص بدهم آقاي جامبو از زمين بلند شد ، اين واقعا جالب بود كه يك نفر مي توانست به هر شكلي كه ما بخواهيم در بيايد ، حالا مي ديدم كه اين دنيا جادوگران بزرگي دارد كه هنوز خيلي از انها را نمي شناختم . 
اينبار جمشيد شروع به دست زدن كرد ، او به سمت اقاي جامبو رفت و گفت : كارت واقعا مهشره ، من هر وقت تو رو مي بينم مي فهمم كه از چه نعمتي بي بهرم . 
آقاي جامبو لبخندي زد و گفت :ما توي خونوادمون هر پونصد سال يكي مثل من دنيا مياد يعني باقي خونوادمون نمي تونن به اين وسعت از اين كارا بكنن ، البته هر كدوم از اعضاي خونواده ي من مي تونن حداقل به ده يا پونزده موجود تبديل بشن . 
گفتم : شما وقتي به اون موجود تبديل مي شيد مي تونيد هر كاري رو كه اون موجود مي كنه رو انجام بديد . 
آقاي جامبو گفت : نه همه ي كاراي اون موجودو ، ولي بيشتر كاراشونو مي تونم بكنم ، آخه مي دوني من اينقدر قدرت بدني ندارم كه بخوام سرف بدني به هيكل بعضي از موجودات بكنم . 
گفتم : شما الان به شكل موجود درون يك بليد با بهتره بگم تا اندازه ي زياد شبيه يك بليد شدين ، خب اگه شما مي تونيد به اين قيافه در بياين پس مي تونيد به يه باسيليسك نگاه كنيد . 
اقاي جامبو گفت : نمي دونم تو چرا به باسيليسك گير دادي ، خب معلومه كه من مي تونم توي چشماي يه باسيليسك نگاه كنم ، من حتي بدون اينكه به يه موجود ديگه تبديل بشم مي تونم به اندازه ي دو يا سه دقيقه به چشماي يه باسيليسك خيره بشم . 
خيلي جالب و شك بر انگيز بود ، حتما او بوده كه ديشب از لاي در به داخل در نگاه مي كرده و به محض اينكه دو دقيقه اش تمام شده با عجله از آنجا دور شده ، پس ان تكه زنجير گردنبند هم متعلق به اوست ، بايد سر وقت به اتاق او بروم و وسايل هاي او را بررسي كنم . 
آقاي جامبو كمي مكث كرد و بعد ادامه داد : حالا آماده شو كه من مي خوام چند تا طلسم به سمتت بفرستم . 
گفتم : منم مي تونم براي دفاع طلسمي رو به سمت شما بفرستم . 
آقاي جامبو گفت : نه تو فقط مي توني يه سپر مدافع درست كني تا طلسماي من روت اثر نكنه . 
با حركت سر موافقت خودم را اعلام كردم ، آقاي جامبو از حالت موجود خانوادگي من به شكل شياطيني كه در دنياي اجنه ديده بودم در آمد ، ولي خيلي قشنگ تر از آنها ، عجيب بود كه مثل آنها ترسناك نبود فقط ابهت داشت ، چوبش را در آورد و به سمت من گرفت ، چيزي نكشيد كه از نوك چوب جادويي او طلسمي به رنگ بنفش در امد ، طلسم مانند شلاغي به سمت من روانه شد ، به محض اينكه طلسم به من نزديك شد در ميان هوا و زمين از بين رفت ، فكر كردم كه اين طلسم به خاطر طلسمي كه كاهن اعظم روي مدرسه گذاشته است از بين رفت . 
جمشيد را ديدم كه با چشماني دوچندان گرد شده به من نگاه مي كند ، آقاي جامبو چند طلسم را به يكباره به سمت من فرستاد كه همه ي انها در چند متري من از بين مي رفتند ، اين خيلي جالب بود ، به خاطر همين گفتم : فكر كنم همش به خاطر طلسمي هستش كه روي اين مدرسه گذاشتن . 
آقاي جامبو كه انگار كمي نگران شده بود گفت : تو دفاعتو بكن . 
آقاي جامبو يك چوب ديگر را هم از جيبش در آورد و در دست چپش گرفت و شروع كرد به طلسم كردن ، اينبار از دو سمت طلسم ها به سمت من روانه مي شدند ، احساس گرماي نچندان زيادي از جيبم كردم ، ولي به ان اعتنا نكردم ، تمام طلسم ها به يك متري من مي رسيدند از بين مي رفتند ، هيچ طلسمي حتي به من نزديك نمي شد ، اگر همه چيز به خاطر طلسمي بود كه كاهن اعظم روي مدرسه گذاشته بود پس چرا اين طلسم ها اجرا مي شدند و فقط وقتي كه به من نزديك مي شدند از بين مي رفتند . 
اقاي جامبو دو چوبش را محكم تكاني داد دو طلسم كه با فاصله ي كمي به هم مي رسيدند را به سمت من فرستاد ، طلسم به قدري قوي بود كه قدرتش مثال زدني بود ، اين طلسم سياه رنگ بود ، من تا بحال اينچنين طلسمي را نديده بودم ، اين طلسم خيلي قوي تر از اني بود كه در يك متري من از بين برود ، بدن آقاي جامبو به يكباره افراخته شد ، شعله هاي آتش را به وضوح دورش مي ديدم 
طلسم با قدرت زيادي به سمت من روانه شده بود ، طلسم وقتي به يكمتري من رسيد قدرتش يا بهتر است بگويم شعاع نورش يك دهم شد و به سمت من امد ، طلسم همينطور كوچك و كوچك تر مي شد ، دستم را به سمت طلسم گرفتم و با چشمانم طلسم محافظ نسبتا قويي اي را به سمت طلسم فرستادم ، خيلي سريع اين كار را كردم ، طلسم محافظ به محض اينكه به طلسم سياه رنگ خورد نوري را توليد كرد ولي طلسم سياه رنگ هنوز به سمت من مي امد به خاطر همين به سرعت به يك متر انطرف تر آپارات كردم . 
آقاي جامبو به شكل عادي خودش در آمد و گفت : واقعا خيلي عاليه تو چطور تونستي از اين همه طلسم دفاع كني ، بهتر بود ما دوتا جامونو عوض مي كرديم . 
جمشيد خنديد و گفت : نه جاني هر چقدر هم كه قوي باشه نمي تونه جاي شما رو بگيره ، من هميشه معتقدم كه تجربه حرف اولو مي زنه . 
آقاي جامبو سري به علامت موافقت براي جمشيد تكان داد و رو به من گفت : خب همونطور كه گفتم تو صد امتياز مي گيري ، باقيشم باشه براي پس فردا فكر كنم آره همون پس فردا باشه بهت مي دم ، آخه صدو پنجاه امتياز توي يه روز خيلي غير واقعي ميشه . 
جمشيد لبخندي زد و گفت : خب فقط مي مونه كاري كه امروز تو كردي . 
گفتم : آخه ... 
جمشيد گفت : ببين پسر درسته اين كارا باعث ميشه توي مدرسه حرف اولو بزني ولي اينو بدون هميشه دردسر داره ، تازه تو امروز خيلي زياده روي كردي ، ملفي و دوستانش هر كاري كه كرده باشن بازم مستحق اون بلايي كه سرشون اوردي نبودن . 
گفتم : آخه همين اسليتريني ها امروز باعث شدن كه من دوبار روبروي مدير مدرسه وايستمو جواب پس بدم . 
جمشيد خنديد و گفت : هنوز خيلي از شروع مدرسه نمي گزره اونوقت تو دو دفه به دست مدير مدرسه تنبيه شدي . 
با حالت حق به جانب گفتم : بله قربان . 
جمشيد گفت : ديگه نمي خوام شاهد باشم كه يه دانش آموزو شكنجه مي دي ، حالا هر كاري كه كرده بود . 
با سر موافقت خودم را نشان دادم و به سمت در خروجي حركت كردم ، جمشيد رو به من گفت : بيرون وايستا كارت دارم . 
باز هم با حركت سر موافقت خودم را اعلام كردم و از در خارج شدم . 
بيرون هنوز خلوت بود ، احساس سوختگي از سمت جيبم شلوارم كردم ، دستم را در جيبم فرو كردم ، در كمال نا باوري احساس كردم كه زنجيري كه در جيب دارم گرم شده است ، آن را در آوردم نوشته هايي روي آن نمايان شده بود ، اين بار نوشته ها به حالت آتش گونه اي در حركت بودند ، آنها كم كم در حال محو شدن بودند . 
فهميدم آن چيزي كه طلسم را قبل از اينكه به من برسد از بين مي برد همين يك تكه زنجير بود ، اگر ماجراي ديشب و امروز را كنار هم بگذارم به اين نتيجه مي رسم كه آقاي جامبو همان كسي است كه ديشب به پشت در خوابگاه آمده و از پشت در به ما نگاه كرده است ،ولي اگر آقاي جامبو آن مار را ميديد مي توانست خيلي راحت وارد اتاق بشود و ما را از مدرسه اخراج كند . 
پيش خودم فكر كردم حتما اين زنجير مال خود آقاي جامبو است ولي اگر اين زنجير مال خود اقاي جامبو بود پس چرا به من شك نكرد ، شايد هم نمي خواست جمشيد بفهمد كه اوچنين چيزي دارد ، خيلي دوست داشتم باقي اين زنجير را داشته باشم. 
دور و اطرافم را نگاهي انداختم ، اينجا خيلي خلوت بود ، لبخندي از سر رضايت زدم ، معلوم بود كه الكس با اين كارش خيلي ها را ترسانده است ، ياد رون افتادم ، حالا چه بلايي بر سر رون مي آوردند ، نمي دانستم بايد چه كار كنم ، آيا هري مي توانست رون را از اين وضعيت خلاص كند ، يا اينكه رون را اخراج مي كردند ، حداقل اين ماجرا اين بود كه رون را از درجه ي ارشديت خلع مي كردند . 
در همين افكار بودم كه در باز شد ، سريع زنجير را در جيبم فرو كردم ، جمشيد از در خارج شد ، آقاي جامبو هم پشت سرش از كلاس خارج شد ، جمشيد رو به من كرد و گفت : دنبال من بيا . 
جمشيد بعد از خداحافظي از آقاي جامبو در سالن شروع به حركت كرد ، من هم پشت سرش سلانه سلانه حركت كردم ، هركسي مرا مي ديد راهش را عوض مي كرد ، معلوم بود كه هنوز جريان صد امتياز را نفهميده اند ، حتما هنگام خوردن ناهار همه چيز معلوم مي شد و فشار ها نسبت به من كمتر مي شد . 
چند سالن را گذرانديم و يك طبقه همه به سمت بالا رفتيم ، ديگر داشتم خسته مي شدم ، اين مدرسه خيلي بزرگتر از چيزي بود كه فكر مي كردم ، از هر طرف كه مي رفتي از جاي ديگري سر در مي آوردي ، انگار كه اين مدرسه آخري ندارد . 
بالاخره جلوي يكي از در ها ايستاديم ، جمشيد رو به من كرد و گفت : اينجا دفتر منه . 
دري چوبي بود كه روي آن نقش و نگارهاي عجيبي بود ، روي آن هم با خط زيبايي به رنگ سبز نوشته بودند ، دفتر آقاي جمشيد جمشيدي دبير ساختن طلسم هاي جادويي . 
جمشيد در دفترش را باز كرد و گفت : برو تو . 
از در داخل شدم ، اينجا را مثل خانه ي خودش يعني همان خانه اي كه در دنياي اجنه از اوديده بودم در آورده بود ، همان عكس هايي كه هيچ حركتي نمي كردند روي ديوار ها بودند ، همان ميز گران غيمت انتهاي اتاق بود و مبلهايي كه در آنجا بود . 
خواستم كه به سمت مبل هاي كنار دفتر بروم كه جمشيد دستش را روي شانه ي من گذاشت و گفت : اول كفشا .... 
به زمين نگاه كردم ، زمين اينجا فرش شده بود ، فرشي با نقش و نگار هاي زيبا ، جمشيد با دستش كنار در ورودي را نشان داد ، يك جا كفشي در آنجا بود ، كفشانم را در آوردم و در جا كفشي قرار دادم و بعد به سمت مبلهايي كه در دفتر جمشيد بودند حركت كردم . 
جمشيد پشت سر من از در وارد شد و به پشت ميزش كه انتهاي اتاق بود رفت ، من همينطور ايستاده بودم و به جمشيد نگاه مي كردم ، جمشيد رو به من كرد و گفت : چطور اون كارو كردي . 
نمي توانستم به همين راحتي آن زنجير را از دست بدهم ، بايد فكري مي كردم و بهانه اي مي آوردم ، ولي چگونه مي توانستم سر جمشيد كلاه بگذارم به خاطر همين گفتم : نمي دونم چطور شده بود ، من هيچ كاري نمي كردم ولي با اين حال هيچ طلسمي روي من اثر نمي كرد . 
جمشيد گفت : نوع قدرتي كه از تو ساتع مي شه عوض شده ، من اينو خيلي راحت فهميدم ، معلومه كه تازگي ها يه كاري كردي يا يه چيز جديدي رو با خودت حمل مي كني كه باعث اون اتفاق شده بود . 
اصلا فكر اينجا را نكرده بودم كه جمشيد مي توانست قدرت من را حس كند ، حالا فقط كافي بود كه او به من نزديك شود ، خودم هم به وضوح قدرت زنجير را از اينجا حس مي كردم ، بايد راستش را به جمشيد مي گفتم به خاطر همين دستم را در جيبم كردم و زنجير را از جيبم در آوردم . 
جمشيد آن زنجير را ديد و گفت : همه ي اون قدرت از اين بود . 
با حركت سر موافقت خودم را اعلام كردم . جمشيد گفت : حالا از كجا اورديش . 
گفتم : نمي دونم باور مي كنيد يا نه . 
جمشيد گفت : مي توني امتحان كني . 
تصميم گرفتم كه واقعيت را بيان كنم به خاطر همين گفتم : ديشب كه با هري رفتيم خوابگاه ، هري مارشو در اورد كه به من نشون بده ، يكي دو دقيقه اي باهم حرف زديم كه من يهو صداي بسته شدن درو از پشت سرم شنيدم ، سريع به سمت در دويدمو درو باز كردم ، هيچكي توي پله ها يا سالن نبود ولي صداي بسته شدن يكي از درارو شنيدم ، خواستم از در برم بيرون كه اين تيكه زنجير موند زير پام ، خودمم نمي دونستم كه اين زنجير مي تونه اين كارارو بكنه ، الانم كه مي بينين داره قدرتشو از دست مي ده . 
جمشيد گفت : يعني چي كه قدرتشو از دست مي ده . 
گفتم : خب خودش يهو قدرتشو از دست ميده و ديگه از خودش قدرت ساتع نمي كنه ،انگار اين زنجير يه جور محافظ هستش . 
جمشيد گفت : يعني تو مي گي به محض اينكه صاحب اين مورد حمله يه طلسم قرار بگيره خودش خود به خود فعال ميشه . 
گفتم : بله . 
جمشيد گفت : من همون اول فهميدم كه كاسه اي زير نيمكاسس ولي به روي تو نيوردم حالا اونو تو دستت نگه دار كه مي خوام روت چنتا طلسم بكنم . 
گفتم : بله قربان . 
جمشيد يكي از انگشت هايش را به سمت من گرفت ، نور آبي رنگي از آن خارج شد و به سمت من حركت كرد ، به محض اينكه به يك متري من رسيد نوري را تشكيل داد ، طلسم همينطور ادامه داشت ، يعني هنوز ته طلسم به نوك انگشت جمشيد متصل بود . 
جمشيد انگشتش را به سمت بالا برد و اينبار كف دستش را به سمت من گرفت ، نور قرمز رنگي از كف دستش خارج شد و به سمت من حجوم آورد ، طلسم اينبار خيلي قوي تر بود ولي به محض اينكه به يكمتري من رسيد از بين رفت ، به زنجير نگاه كردم ، كم كم داشت نوراني مي شد ، نوشته هاي روي آن هم شروع به حركت كردند ، خيلي جالب بود . 
جمشيد چند طلسم قوي ديگر را به سمت من فرستاد ولي با اين حال باز هم هيچ كدام از آنها نتوانستند از يك متر به من نزديك بشوند . 
جمشيد گفت : مي خوام قدرتشو محك بزنم ، لباس پدربزرگت هنوز تنته . 
گفتم : بله اونو هيچ وقت در نميارم . 
جمشيد گفت : خوبه پس اماده باش . 
جمشيد از جايش بلند شد و يك طلسم قوي را با دستش به سمت من فرستاد ، اين طلسم خيلي قوي و بزرگ بود ، قطر اين طلسم تقريبا به چهل سانتي مي رسيد، طلسم به من نزديك شد ، اين بار از يكمتري من هم نزديك تر شد و در بين راه از بين رفت ، زنجير ديگر داشت داغ مي شد . 
جمشيد به سمت من آمدو گفت : بده ببينم چي روش نوشته . 
جمشيد نوشته هاي آن را نگاه كرد و گفت : معلوم نيست چي نوشته ، من تاحالا هيچ وقت اينجور نوشته رو نديدم . 
با حالت التماس گونه اي جمشيد را نگاه كردم ، جمشيد گفت : نگران نباش بهت برش مي گردونم . 
خوشحال شدم و گفتم : ميشه بگيد كي . 
جمشيد گفت : فردا سر كلاس خوبه 
گفتم : عاليه ، حالا اجازه مي ديد من برم . 
جمشيد گفت : ديگه وقت ناهاره بهتره كه زودتر خودمونو برسمونيم اونجا . 
گفتم : من نگران رون هستم . 
جمشيد گفت : غم اونو نخور خودم يه كاريش مي كنم ، ولي از من به تو نصيحت اين گروهتونو اينقدر وحشناك نشون نده . 
گفتم : منظورتون اون علامتيه كه بالاي سر ملفي بود . 
نفهميدم چرا اين حرف را زدم ، من با اين حركت خودم خيلي چيزها را لو داده بودم ولي جمشيد به روي خودش نياورد كه من چه چيزي گفته ام او رو به من گفت: بله همونو مي گم . 
گفتم : اون كار من نبود يعني من اصلا ازش خبر نداشتم ، همش زير سر عضو هاي جديد گروهه . 
جمشيد گفت : هنوز نيومده عضو جمع كردي . 
گفتم : نه اونطورم كه شما فكر مي كنيد نيست عضو شدن توي گروه ما خيلي شرايط داره كه هر كسي نمي تونه عضو اون بشه . 
جمشيد خنديد و گفت : تو هم كارايي مي كني كه آدم نشناستت فكر مي كنه آينده يكي از ولدمورتم بدتر مي شي. 
خنديدم و گفتم : شايدم بشم . 
جمشيد گفت : اين چيزا شوخي كردنش هم بده ، راستي امسال زياد به اين داييت گير نده ، فكر كنم اون براي خراب كردن تو و پدربزرگت امسال اومده به اين مدرسه ، بهتره كه زياد به پروپاش نپيچي . 


وقتي براي ناهار رفتم هيچ كدام از بچه ها را در آنجا نديدم ، هر دانش آموزي كه به قسمت امتياز هاي گروه ها نگاه مي كرد عكس العملي از خودش نشان مي داد ولي در كل تمام كساني كه سر ميز گريفيندوري ها نشسته بودند خوشحال بودند ، تنهايي نهارم را خوردم و به سمت قسمت گريفيندوري ها حركت كردم ، اصلا دلم نمي خواست كه به دفتر مدير بروم ، آخر اگر به آنجا مي رفتم شايد گير مي افتادم . 
آن بعد از ظهر را در همان قسمت گريفيندوري ها گذراندم ، تقريبا ساعت سه يا چهار بعد از ظهر بود كه الكس با هري از در وارد شدند ، حال رون را از آنها جويا شدم ولي آنها هم هيچ خبري از او نداشتند ، جريان اين بود كه رون همراه با هرميون به دفتر مدير رفته بود و نگذاشته بودند كه هري و الكس با انها به داخل دفتر مدير بروند . 
برادران ويزلي هم ساعت پنج يا شش بود كه وارد اتاق شدند ، آنها وضعيت امتياز هاي گروه را گفتند ، معلوم شد كه رون اخراج نشده است . 
حالا وضعيت امتياز ها باز هم خراب بود ، من درمورد اينكه قرار بود پس فردا سر كلاس دفاع در برابر جادوي سياه پنجاه امتياز از آقاي جامبو بگيرم چيزي به آنها نگفتم ، خواستم كه براي آنها سوپرايز شود ، هنوز هم كه هنوزه ما چهل امتياز منفي داشتيم ، اگر مي توانستم تا پس فردا صبر كنم و امتيازي از دست ندهم ديگرامتياز منفي نداشتيم . 
آن شب را خيلي زود به خوابگاه رفتيم ، هنوز هيچ خبري از رون نبود ، كم كم داشتم نگران رون مي شدم كه در خوابگاه باز شد ، رون خيلي ناراحت و سرخورده وارد اتاق شد . 
به رون سلام دادم ، باقي بچه ها هم همين كار را كردند ، هري بلند شد و به سمت رون رفت ، رون سرش را پايين انداخته بود ، او هيچ اعتنايي به ما نكرد و به سمت تخت خودش رفت ، معلوم بود كه روز خيلي بدي را گذرانده است . 
الكس به سمت تخت رون رفت و گفت : حالا مگه چي شده ، خب پنجاه امتياز از گروه كم شده ، خب بجاش جاني صد امتياز گرفته . 
رون با شنيدن اين حرف لبخندي زد و گفت : راست مي گين ..... ولي از من كه بيست امتياز كم كردن پس چرا مي گي پنجاه امتياز . 
الكس گفت : خب مثل هميشه جاني از دست داده ، حالا مدير باهات چي كار كرد . 
رون گفت : هيچي فقط گفته كه اگه يه بار ديگه از اين كارا از من ببينه نشون ارشديمو ازم مي گيره . 
رون طوري رو به الكس اين حرف ها را گفت كه انگار همه چيز را از چشم او مي بيند به خاطر همين الكس گفت : خب ببخشيد ..... حالا راضي شدي . 
رون گفت : اون كاري كه كردي خيلي هم بد نبود . 
الكس كه از اين حرف رون خيلي تعجب كرده بود گفت : مگه چي شده. 
رون گفت : هيچي فقط وقتي داشتم از سالونا رد مي شدم هيچكي جرات نمي كرد به من نزديك بشه ، همه به طور فجيعي از من مي ترسن . 
الكس گفت : اين كه خيلي خوبه ، تو اولين عضو گروهمون بودي كه اين حسو توي اين مدرسه تجربه كرد .
هري گفت : حالا چيزي هم از گروه به كاهن اعظم گفتي . 
رون گفت : ديوونه شدي ، مگه مغز خر خوردم ، اونا هيچ جور نتونستن ثابت كنن كه من اونكارو كردم ، اصلا كاهن اعظم با همون نگاه اول فهميد كه من از هيچ چيز خبر ندارم . 
گفتم : ولي من خيلي چيزارو به جمشيد گفتم البته اون خيلي چيزارو خودش مي دونست ديگه احتياج نداشت كه من بهش بگم . 
الكس گفت : مگه تو قسم نخوردي كه در مورد گروه هيچي نگي . 
گفتم : همونطور كه گفتم خيلي چيزارو مي دونست ، با وجود اين معلما امسال كارمون تمومه. 
رون گفت : به نظر من اصلا اين گروهو بي خيال شيم . 
الكس گفت : بعدا مي فهمي كه اين گروه چقدر به دردمون مي خوره . 
رون گفت : فعلا كه به غير دردسر برامون چيزي نداشته . 
گفتم : درست ميشه فعلا بريم بخوابيم كه فردا سر ساعت ده كلاس دارم . 
من و هري و هرميون هر كدام نمره ي a را در امتحان تست قدرت گرفته بوديم ، فرد ، جرج و الكس هر سه نمره ي b را گرفته بودند و فقط رون بود كه نمره ي c را گرفته بود. 
فردا اولين كلاس مهم اين مدرسه يعني ساختن طلسم را با جمشيد داشتم ، فردا حتما معلوم مي شد كه آن زنجير مال چه كسي است . كم كم داشت خوابم مي برد كه ارتباط ذهني با من برقرار شد ، صداي هري در ذهنم پيچيد كه گفت : جاني نخواب مي خوام يه چيزي بهت نشون بدم ، فقط يه كار كن هيچ كس چيزي نفهمه . 
گفتم : واسه چي نبايد كسي بفهمه . 
هري گفت : نمي خوام بچه ها بدونن كه چه اتفاقي افتاده . 
گفتم : باشه . 
چند دقيقه اي را به همين صورت گذرانديم كه دوباره صداي هري در ذهنم پيچيد كه گفت : حالا وقتشه . 
آرام از جايم بلند شدم و به سمت در خروجي حركت كردم ، هري هم خيلي آرام از جايش بلند شد و به سمت در حركت كرد ، هري بدون اينكه در را باز كند از در رد شد و به بيرون رفت . 
خيلي جالب بود او خيلي كار ها مي توانست بكند كه اگر من مي توانستم آنها را انجام بدهم خيلي از مشكلاتم حل مي شد ، آرام در را باز كردم و از در خارج شدم ، هري پله ها را نشان داد و آرام گفت : بريم پايين همه چيزو اونجا بهت مي گم . 
وقتي به قسمت استراحت گروه رسيديم ، هري رو به من كرد و گفت : به همين زودي يادت رفت كه بايد چي كار مي كرديم . 
گفتم : منظورت چيه . 
هري گفت : من هيچ احتياجي به اين مدرسه ندارم ، خودتم همينطور ما دوتا اومديم اينجا كه شمشيرو هكتورو پيدا كنيم ، الانم جمشيدو كاهن اعظم منتظر ما دوتا هستن . 
گفتم : يعني الان كاهن اعظم با جمشيد منتظر ما دوتا هستن . 
هري گفت : آره مگه چيه . 
گفتم : خب تا وقتي كه جناب جمشيد هست به من چه احتياجي هستش . 
هري گفت : خودتو خيلي دسته كم گرفتي ، مثلا تو تنها خون آشام گروه ما هستي . 
گفتم : مگه خودت نيستي . 
هري گفت : من فقط بعضي از قدرتاي شما رو دارم ، ولي تو تقريبا تمام قدرتاي خون آشامارو داري حالا فهميدي چرا منتظر منو تو هستن . 
گفتم : پس بزن بريم تا دير نشده . 
هري گفت : باشه بريم ، راستي تو امروز توي مدرسه آپارات كردي 
گفتم : اره مگه چيه . 
هري گفت : خب من نتونستم اينجا آپارات كنم ، ولي نمي دونم تو چطور اين كارو مي كني . 
گفتم : خب دستتو بده به من تا به هر جايي از اين مدرسه مي خواي آپارات كنيم . 
هري گفت : خب بزار امتحان كنيم ، تو دستشويي ميرتل گريانو تو نظرت بيار تا به اونجا اپارات كنيم . 
دست هري را گرفتم و دستشويي ميرتل گريان را در ذهنم جاري كردم ، هيچ اتفاقي نيفتاد ، سريع فهميدم كه حتي آن آپارات كردن هم به خاطر آن تكه زنجير بود ، نمي خواستم هري از زنجير با خبر بشود به خاطر همين گفتم : اگه آپارات كنيم صداش همه جا مي پيچه . 
هري گفت :درست مي گي تازه تو اونجا رو تا حالا نديدي به خاطر همين شايد نتوني اونجا رو پيدا كني 
بهانه ي خوبي بود ولي من هميشه بدون اينكه جايي را ديده باشم ميتوانستم به آنجا اپارات كنم ، به هر حال شروع به حركت كردن كرديم . 
طبق معمول سالن هايي را مي ديديم كه هرگز نديده بودم ، همينطور حركت مي كرديم كه ناگهان صدايي افتادن چيزي از پشت سرمان آمد ، سريع برگشتم ، هري هم به سمت صدا برگشت ، هيچ چيز در آنجا نبود ، هري گفت : بهتره يكمي سريع تر بريم ، شايد كسي متوجه حضور ما بشه . 
نمي دانستم چرا وقتي مدير هم پشت سر ما بود باز هم ما بايد ارام و بدون اينكه كسي ما را ببيند كاري را انجام بدهيم . 
خيلي سريع تر ان چيزي كه فكر مي كردم به دستشويي ميرتل گريان رسيديم . 
هري جلوي در ايستاد و كف دستش را روي در گذاشت ، نوري از زير كف دست هري بيرون زد ، چيزي نكشيد كه در خود به خود باز شد ، 
هري رو به من كرد و گفت : بريم تو . 
احساس كردم كه كسي دارد ما را نگاه مي كند ، ولي به روي خودم نياوردم ، به محض اينكه وارد دستشويي شديم جمشيد و كاهن اعظم را ديدم كه به ما نگاه مي كردند ، تعجب كردم ، پس آن كسي كه پشت سر ما بود و از پشت ما را مي پاييد چه كسي بود ، به خاطر همين قبل از اينكه به آنها سلام بدهم گفتم : يه نفر داشت مارو تعقيب مي كرد . 
جمشيد گفت : حتما يكي از دانش آموزاي مدرسس ، خب اگه تو هم بودي اين وقت شب يكي رو مي ديدي كه داره توي سالونا راه ميره دنبالش مي كردي ، خب اونم فكر كرده كه شما دارين ميرين كه يه كاري بكنين كه شايد جالب باشه . 
خنديدم و گفتم : يعني اينقدر قيافه ي من به خلاف كارا شبيه . 
جمشيد خنديد و گفت : حالا اين حرفا رو ول كنيد ، هري بيا راه ورودي رو نشونمون بده . 
هري شروع به حركت كرد ، كاهن اعظم كاملا ساكت بود معلوم بود كه اصلا خوشحال نيست كه اين موقع شب بيدار است ، خيلي دلم مي خواست به جاي او الان پدر بزرگم اينجا بود ، او مي توانست خيلي به درد ما بخورد . 
هري تقريبا به شير هاي دست شويي رسيده بود كه رو به آن قسمت شروع كرد به زبان مارها حرف زدن ، هيچ اتفاقي نيفتاد ، هري دوباره با صداي بلند تري شروع به حرف زدن كرد ، دوباره هيچ اتفاقي نيفتاد ، كاهن اعظم لب به سخن گشود و گفت : داري چي كار مي كني . 
هري به سمت كاهن اعظم برگشت و گفت :نمي دونم چرا كار نمي كنه . 
جمشيد گفت : شايد وقتي كه مار محافظو كشتي ديگه اين در خود به خود بسته شده . 
هري گفت : فكر نكنم . 
كاهن اعظم گفت : برو كنار ببينم . 
هري كنار رفت و كاهن اعظم به سمت دستشويي حركت كرد ، دو دستش را به سمت قسمت شير هاي دستشويي گرفت و طلسمي را به سمت انجا روانه كرد ، طلسم به رنگ آبي روشن بود ، اين طلسم مانند گردو قباري دور تا دور آنجا را فرا گرفت ، كم كم آن قبار آبي رنگ از بين رفت ، دستشويي به شكل يك شيشه در آمده بود ، حالا مي شد به راحتي داخل اين قسمت را ديد ، به سمت شير هاي دستشويي حركت كردم . 
زير دستشويي بجز چند لوله هيچ چيز ديگري نبود ، جمشيد رو به هري كرد و گفت : اين زير كه چيزي نيست . 
هري گفت : اگه مي شد اينطور فهميد كه اين زير چيه تا حالا هزار نفر پيداش كرده بودن ، آخه بعد از اخراج شدن سالازار اسليترين تا حالا خيلي از معلما و خيلي از مديرا اين مدرسه رو زيرو رو كردن كه اين جا رو پيدا كنن . 
كاهن اعظم گفت : پس حتما يكي قبل از ما اينجا بوده و اين درو قفل كرده . 
هري گفت : هيچكي نمي تونه بدون اينكه به زبان مارا حرف بزنه اينجا رو باز كنه . 
كاهن اعظم گفت : يعني مي گي كه خود ولدمورت اومدهو اينجا رو قفل كرده . 
جمشيد گفت : ولدمورت كه مرده ، البته اينطور كه به نظر مياد . 
هري گفت : شايد يكي از خونواده ريدل ها يا اسليترين ها هستش كه مي تونه به زبون مارا حرف بزنه . 
خواستم اسم آقاي جامبو را بياورم ولي ترسيدم كه بگويند به خاطر خسومتي كه با آقاي جامبو دارم اين حرف را زده ام ، تازه من نمي دانستم كه آقاي جامبو مي تواند به زبان مارها حرف بزند يا نه ، فعلا خوب بود كه ساكت بشوم . 
جمشيد جلو آمد و دستش را روي قسمت شير دست شويي گرفت و چشمانش را بست ، چند قطره عرق از پيشاني جمشيد چكيد ، معلوم بود كه خيلي به خود فشار وارد مي كند ، كم كم احساس كردم كه اين دستشويي در حال لرزش است ، صداهايي از در و ديوار به گوش مي رسيد . 
درهاي تمام دستشويي ها محكم به هم مي خوردند ، لرزش زمين چند برابر شده بود ، مشعل هاي هميشه روشن اين دستشويي كمسو و كمسو تر مي شدند ، به جمشيد نگاه كردم ، گرماي شديدي از طرف او به سمت من مي امد ، عرق زيادي كرده بود ، حدود يك دقيقه اي همه جا تكان مي خورد كه جمشيد از شير ها فاصله گرفت و يكي از دستانش را روي سرش گذاشت . 
چند لحظه اي گذشت تا جمشيد رو به ما گفت : نميشه ... طلسم خيلي قوي اي ازش محافظت مي كنه ، تازه طلسمو تازگيها روي اينجا گذاشتن ، فكر نكنم توي مدرسه كسي باشه كه بتونه اينطور طلسمي رو روي اينجا بزاره . 
گفتم : شايد به خاطر طلسمي هستش كه جناب كاهن اعظم روي اين مدرسه گذاشتن . 
جمشيد گفت : درسته شايدم به خاطر همين باشه ، شايد طلسما با هم ادغام شدن و يه طلسم محافظ قوي درست كردن . 
هري گفت : ميشه منم يه امتحان ديگه بكنم . 
كاهن اعظم گفت : منظورت چيه . 
هري گفت : فقط شما بايد چشماتونو ببندين . 
جمشيد گفت : واسه ي چي . 
هري گفت : مي خوام به موجود درونم تبديل بشم . 
كاهن اعظم گفت : باشه فقط هر چه سريعتر ، با اين تكون هايي كه آقاي جمشيدي به اين مدرسه وارد كردن حتما همه بيدار شدن ، بايد سريع تر اينجا رو ترك كنيم . 
هري گفت : خيلي خوب . 
جمشيد و كاهن اعظم چشمانشان را بستند ، هري در يك لحظه به موجود درونش تبديل شد ، هري اينبار كمي بزرگتر از قبل بود ، هري رو به من كرد و گفت : بهتره تو هم چشماتو ببندي . 
گفتم : تو غمت نباشه تو هيجوري نمي توني به من ضرر بزني . 
هري گفت : هرجور دوست داري . 
هري با همان حالت ماري خودش به سمت آن قسمت حركت كرد ، دستانش را به سمت آنجا گرفت و با زبان مارها بلندبلند صحبت كرد ، وقتي كه هري حرف مي زد مو بر تن من سيخ مي شد ، صداي هري بيش از اندازه كلفت شده بود . 
دستشويي تكان شديدي خورد ، خاك از بالاي سر ما بر زمين ريخت ، الان بود كه اين دستشويي بر سر ما خراب شود ، بدن هري به شدت مي لرزيد ، معلوم بود كه هري هم فشار سختي را احساس مي كند ،نمي دانستم چه كار مي كند ، او فقط از فاصله ي دور به زبان مارها آنهم با صداي بلند حرف مي زد . 
اگر همينطور پيش مي رفتيم حتما زير آوار له مي شديم ، خواستم فريادي بكشم كه هري از آنجا فاصله گرفت ، او سريع به حالت عادي برگشت و روي زمين افتاد ، به سمت او دويدم ، با صداي دويدن من جمشيد و كاهن اعظم چشمانشان را باز كردند و به سمت ما حركت كردند ، دستم را زير سر هري گرفتم و او را از زمين فاصله دادم ، هري كاملا از هوش رفته بود، معلوم بود كه خيلي انرژي از دست داده است . 
كاهن اعظم گفت : براي امشب بسته ، فردا يه فكر تازه اي مي كنيم . 
جمشيد گفت : درسته منم خيلي خستم ، بهتره بزاريم براي فردا . 
هري را از زمين بلند كردم و به سمت در خروجي حركت كردم ، جمشيد گفت : بزار خوب استراحت كنه ، اگه نتونست يانخواست كه فردا بياد سر كلاس عيبي نداره . 
خنديدم و گفتم : سرم هم بره كلاس شما رو از دست نمي دم . 
هري را خيلي سريع به خوابگاه بردم ، وزن او برايم مثل پر كاه بود ، يعني اصلا وزن او را احساس نمي كردم به خاطر همين خيلي سريع خودم را به خوابگاه رسانده بودم . 
او را روي تختش گذاشتم و خودم هم به سمت تختم رفتم و روي آن نشستم ،سريع به فكر فرو رفتم ، آيا آنجا واقعا در ورودي بود ، اگر آنجا در ورودي بود چرا نتوانستيم وارد آنجا بشويم ، چرا هري نتوانست با اينكه به شكل يك مار در آمده بود در انجا را باز كند ، شايد كاهن اعظم با طلسمي كه روي اين مدرسه گذاشته در آنجا را براي هميشه بسته است و ديگر هيچ كس دستش به تالار اسرار نمي رسد ، حتما بايد راه ورودي ديگري هم بوده باشد . 
كمي گذشت كه ياد وقتي افتادم كه هري داشت جريان پيدا كردن در ورودي تالار را برايم مي گفت هري در ميان حرف هايش گفته بود كه مار به چند دانش آموز حمله كرده بود ، و هري صداي مار را از ديوار ها مي شنيده ، شايد مار راه هاي ديگري را براي خارج شدن از آنجا بلد بود ، ناخوداگاه ياد مار هري افتادم ، بله مار هري مي توانست راه ورودي تازه اي براي آنجا پيدا كند ، فقط بايد مي فهميدم در آن موقع ماري كه به بچه ها حمله مي كرد در كدام قسمت از اين قصر بوده ، تازه هري صداي مار را در ديوار ها مي شنيده ، پس حتما راه ديگري براي وارد شدن به آنجا بود ، ديوار ها مكان مناسبي براي ورود به تالار اسرار بود . 
حتما بايد فردا اين موضوع را با هري در ميان مي گذاشتم ، در همين افكار بودم كه چشمانم سنگين شدند و به يكباره به خواب رفتم . 
در خواب هري را ديدم كه به سمت من مي آيد و خيلي عصباني است ، انگار كاري كرده بودم كه خيلي ازدستانم عصباني بود ، به محض اينكه هري به من نزديك شد ، از او فرار كردم ، نمي دانم چرا از دست او فرار مي كردم ، خواستم با جادويي جلوي او را بگيرم ولي نتوانستم ، يعني هر كاري كه مي كردم نمي توانستم طلسمي را اجرا كنم ،وقتي هري خيلي به من نزديك شد صورتش تغيير كرد و به شكل ولدمورت در امد و بلند فرياد زد خيلي داري پرو مي شي پسر . 
به يكباره از خواب پريدم ، خدا را شكر كردم كه همه چيز را در خواب ديده بودم ، اين ولدمورت عجب قدرتي داشت كه من حتي از خواب ديدن او هم مي ترسيدم ، قبلا از هيچ چيز در اين دنيا نمي ترسيدم ولي اين ولدمورت خيلي از اخلاق هاي مرا عوض كرده بود . 
به ساعتم نگاه كردم ، ساعت شش صبح بود ، باز هم خيلي زود از خواب بيدار شده بودم ، تازه متوجه شدم كه نگاه هايي روي من سنگيني مي كنند . 
به دور و اطرافم نگاه كردم رون و الكس به من زل زده بودند، الكس رو به من كرد و گفت : چي شده جاني حالت خوب نيست . 
گفتم : فقط خواب ديدم . 
الكس گفت : تو كه قبلا سال به سال يه خواب نميديدي حالا چي شده كابوس مي بيني . 
گفتم : نمي دونم چرا فقط اينو مي دونم كه الان تشنمه اگه ميشه يه ليوان آب به من بده . 
رون يك ليوان آب به من داد ، سريع آب را نوشيدم ، به هري نگاه كردم او هنوز خواب بود ، رون به من گفت : انگار ديشب نخوابيده . 
خنديدم و گفتم : ولش كن بزار بخوابه . 
از جايم بلند شدم و گفتم : من كي كلاس دارم . 
رون گفت : ساعت ده ، هنوز خيلي مونده 
الكس گفت : چيه از الان مي خواي بري در كلاس بست بشيني ، قبلنا اينقدردرسخون نبودي . 
گفتم : اگه درسش درس باشه چرا كه درسخون نباشم . 
رون خنديد و گفت : شايدم از معلمش خوشت مياد 
گفتم : اون كه حرفشو نزن ، ميميرم براش ، خيلي دلم مي خواد كه ببينم چي چي مي خواد درس بده . 
الكس با تئنه گفت : بيچاره اصلا طلسم بلد نيستا . 
گفتم : اون كه نمي خواد طلسم بهم ياد بده ، اون مي خواد بگه كه چطور مي شه يه طلسمو درست كرد . 
رون به سمت تخت خودش رفت و روي آن دراز كشيد ، الكس گفت : اگه يه بار ديگه توي خواب دادو بيداد كني خودم مي كشمت . 
گفتم: خب مي تونستي بيدار نشي . 
الكس گفت : اگه صداي خودتو شنيده بودي مي فهميدي كه چي مي گم 
به فكر فرو رفتم ، خوابي كه ديده بودم خيلي ترسناك بود ، به ياد كاري كه ديشب انجام داده بوديم افتادم ، اگر ولدمورت خودش در تالار اسرار را قفل كرده بود چه ، چرا خود كاهن اعظم هم نتوانست آن ورودي را باز كند ، شايدهم طلسم كاهن اعظم با طلسمي كه قبلا روي اين ورودي بوده ادغام شده و به خاطر همين طلسم قوي اي تشكيل داده است . 
خيلي خوابم مي آمد ، ديشب دير وقت خوابيده بودم ، به خاطر همين سرم را روي بالش گذاشتم ، چشمانم سنگين شدند و به يكباره به خواب رفتم . 
صداي هري مرا از خواب بيدار كرد ، چشمانم را باز كردم و به هري نگاه كردم ، هري گفت : جاني در مورد ديشب چي فكر مي كني . 
چشمانم را مالشي دادم و روي تختم نشستم ، هيچكس در اتاق نبود ، هري رو به من كرد و گفت : من ازشون خواستم كه برنو بزارن تو استراحت كني . 
گفتم : ساعت چنده . 
هري گفت : تقريبا بيست دقيقه مونده به ده . 
گفتم : خب بريم ديگه . 
هري گفت : كجا . 
گفتم : سر كلاس ديگه . 
هري گفت : بابا تو ديگه چرا ، من مي گم در مورد ديشب چي فكر مي كني تو برميگردي به من مي گي كه بريم سر كلاس . 
گفتم : خب من خيلي در موردش فكر كردم ، تنها راهي كه هست اينه كه از مارت بخوايم بره يه راهي براي ورود به اونجا پيدا كنه . 
هري گفت : خودمم همين فكرو كردم ولي از كجا يه راهي پيدا كنيم كه تامو بشه بفرستيم به اونجا . 
گفتم : مگه نگفتي سال دوم مدرسه اون مار توي گوشه گوشه ي مدرسه بچه ها رو گير مي نداخت ، تازه تو هم توي ديوار صداشو مي شنيدي پس حتما توي ديوارا يه راهي براي مارت هست . 
هري گفت : آره درست مي گي ، فقط كافيه بريم اونجا هايي رو كه قبلا مار به بچه ها حمله كرده رو بگرديمو يه راه ورودي پيدا كنيم . 
گفتم : آره ولي من الان مي خوام برم سر كلاس . 
هري گفت : اين جريان يه چيز مهميه نميشه به خاطر يه كلاس اونو به تعويق بندازيم . 
گفتم : آخه واسه ي چي بايد به اين زودي عمل كنيم . 
هري گفت : اه ، اگه نمي خواي كمك كني بگو نمي خواي ، منو رونو هرميون خودمون مي تونيم اونجا ها رو پيدا كنيمو همشو بگرديم . 
گفتم : مگه اونا از جريان ديشب خبر دارن . 
هري گفت : آره مگه ميشه من يه چيزي بدونمو اونا ندونن . 
گفتم : خب اول بريم سر كلاس جمشيد بعد از هركلاس ديگه اي كه خواستي دو دره مي كنم . 
هري لبخندي زد و گفت : دو دره ديگه چيه . 
گفتم : يه چيزي مثل فرار كردن يا غايب شدن . 
هري گفت : باشه ولي فقط همين كلاس جمشيد بعد از ظهر نگي بايد بريم سر كلاس . 
گفتم : خب باشه ، تازه من از خدامه . 
در همين لحظه الكس از در داخل شد ، او داشت نفس نفس مي زد معلوم بود كه راه را دويده است آنهم راه طولاني را . 
الكس به محض ديدن من گفت : تو بيداري پسر . 
گفتم : يكي دو دقيقه اي مي شه . 
الكس گفت : بريم ديگه . 
هري گفت : نكنه تو هم اومدي كه بگي بريم سر كلاس جمشيد . 
الكس گفت : خب جاني خيلي دوست داشت بره سر كلاس منم اومدم كه صداش كنم . 
هري گفت : فكر مي كردم اصلا درسخون نيستيد . 
الكس خنديد و گفت : همشيه درس خوندن باعث نميشه كه نمره ي خوبي بگيري . 
گفتم : هري يه بار ديگه به كلاس جمشيد گير بدي حالتو مي گيرم ، من بيشتر به خاطر كلاسي كه با جمشيد داشتم اومدم اينجا . 
هري گفت : خب بابا تسليم، پاشو بريم تامنو نكشتي . 
هر سه به سمت در خروجي حركت كرديم ، هري رو به من كرد و گفت : ولي فكر خوبي كردي ها ، همين كه كلاس تموم شد ميريم طبقه ي دوم ، من صداشو از اونجا بيشتر مي شنيدم . 
گفتم : باشه . 
الكس گفت : منظورتون چيه . 
هري گفت : همون كه بهت گفتم ديگه ، جريان ديشب 
الكس گفت : خب راهي براش پيدا كردين . 
هري گفت : من كه نه ولي جاني فهميده ، اون ميگه كه بهتره تامو بفرستيم توي ديوارا تا يه در جديد يا يه راه جديد برامون پيدا كنه . 
الكس گفت : ايول منم مي خواستم همينو بگم ،خب چرا منتظرين بريم ببينيم چي ميشه . 
هري گفت : من به جاني مي گم ولي اون راضي نميشه . 
گفتم : هري من به تو يه بار اختار دادم ، پس مواظب خودت باش . 
الكس گفت : راستي هري اگه تو با جاني بجنگي فكر مي كني كودموتون پيروز بشين . 
هري گفت : من تا حالا دستمو روي يكي از دوستامم بلند نكردم ، و هيچ وقت با جاني نمي جنگم . 
حدود چند دقيقه اي را به راه رفتن در سالن ها گذرانديم ، ديگر داشتيم به كلاس ميرسيديم كه رون را ديدم به سمت ما مي آمد . 
او به محض اينكه به ما رسيد گفت : از هرميون خبري ندارين . 
هري گفت : اون كلاس داره ، ديگه همين الاناس كه بياد . 
رون گفت : راستي بچه ها ، تا اينجا كه اومدم همه ازم فرار مي كردن ، انگار كه يه روح مي بينن. 
الكس گفت : تازه كجاشو ديدن ، بزار يكي دو بار ديگه قدرت گروهمونو ببينن اونوقت وقتي تو رو ديدن به پات مي افتن . 
خنديدم و گفتم : يا اينكه مي كشنت . 
الكس گفت : دروغ مي گه تا حالا هيچكدوم از اعضاي گروه ما نمرده . 
رون كه تعجب كرده بود گفت : مگه كسي از گروه تا حالا زخمي شده . 
الكس گفت : خب .... 
گفتم : زخمي ، مثل اينكه حالت خوب نيستا ، ما توي دنياي جادوگري زندگي مي كنيمو هر كدوم از اين بچه ها مي تونن يه بلايي سرمون بيارن كه فكرشم نمي توني بكني ، زخمي شدن كه قسمت خوب ماجراست . 
رون گفت : اين قسمت خوبشه پس قسمت بدش ديگه چيه . 
گفتم : هيچي يه گروه ديگه اي هم توي مدرسه تشكيل بشه ، كه اين اتفاق خيلي زود ميفته ، فكر كنم تا حالا چرقش توي ذهن خيلي ها افتاده باشه . 
رون گفت : يعني مي خواي بگي كه الان خيلي ها ايده ي گروه داشتنو پيدا كردن . 
گفتم : آره ولي تازه كارا، محكومن به شكست . 
هري گفت : نمي خوايين اينجا وايستينوتا فردا حرف بزنين. 
رون گفت : خب بزار ببينم ، وقتي كه مي خواستيم عضو گروه بشيم گفتي كه توي همه ي درسا قبول مي شيم . 
گفتم : هنوزم مي گم . 
رون گفت : چه طور 
گفتم : چطورشو بعدا مي فهمي . 
همگي به سمت كلاس حركت كرديم ، چند نفري جلوي در ايستاده بودند ، آنها وقتي مرا ديدند با نگاهي پر از خشم راه را براي ما باز كردند . 
رو به هري كردم و با صداي بلند گفتم : جريان صد امتيازو اينا نفهميدن . 
هري گفت : اينا كه گريفيندوري نيستن . 
گفتم : پس چه مرگشونه ، به اونا چي كار كردم . 
هري گفت : مگه يادت رفته تو ديروز بالاترين نمره ي امتحان تست قدرتو گرفتي ، بين بچه ها شايع شده كه تو به خاطر داييت تونستي اين نمره رو بگيري. 
گفتم : من نمي دونم با اينا چي كار كنم ، هر كاري مي كنم يه طور ديگه برداشت مي كنن ، مي خواي جلوي جمع بگم كه از داييم متنفرم . 
هري گفت : آروم تر ، همه ي اينايي كه اينجا از داييت يه الهه ي خوشبختي ساختن ، اونا داييتو عامل شكست ولدمورت مي دونن . 
از در كلاس داخل شديم ، چند دانش آموز در كلاس بودند ، در كمال نا باوري رابرت را ديدم كه در انتهاي كلاس نشسته است ، براي او دست تكان دادم ، او براي ما جا باز كرد و اشاره كرد كه به پيش او برويم ، او درست در جاي هميشگي ما ، يعني جاي من و الكس در كلاس هاي قديم نشسته بود . 
هري گفت : نمي خواي كه بري ته كلاس . 
گفتم : من يه خوناشاممو همه جا مي تونم بشينم ، مي فهمي كه چي مي گم . 
هري گفت : آره ولي ته كلاس حال نميده . 
گفتم : هر طور دوست داري . 
الكس مرا كنار زد و گفت : نمي خواي كه ته كلاسو اشغال كنن . 
او خودش را سريع به انتهاي كلاس رساند و رابرت را به انتهاي ميز حل داد ، من رو به هري كردم و گفتم : پس بشين جلو تا جلو پر نشده . 
ما تقريبا پنج دقيقه مانده بود به ساعت درس به اين كلاس رسيده بوديم ، به خاطر همين هنوز خيلي از بچه ها به اين كلاس نرسيده بودند . 
جلو رفتم و به انتهاي كلاس رسيدم ، الكس گفت : بشين ديگه . 
لبخندي به او زدم و روي نيمكت نشستم ، يكي از دانش آموزاني كه در نيمكت جلويي نشسته بود از جايش بلند شد و صدايي از خودش در آورد و از جلوي ما دور شد . 
الكس گفت : بابا همه جا تابلو شدي ، اگه من رئيس گروه مي شدم اول تورو مي نداختم بيرون . 
رون هنوز بيرون ايستاده بود ،انگار او مي خواست كه تمام دانش آموزان او را ببينند ، او آرام آرام از در وارد شد ، يكي از دانش آموزان به او تنه زد ، با اين حركت آن دانش آموز نزديك بود كه رون به زمين بخورد 
رون رو به آن دانش آموز كرد و گفت : چه خبرته . 
آن دانش آموز گفت : درست صحبت كن . 
دو دانش آموز ديگر چوب هايشان را در آوردند و پشت سر آن دانش آموز رو به روي رون ايستادند . 
همان دانش آموزي كه تنه زده بود گفت : ببين پسر اگه بخواي توي اين مدرسه روي كسي طلسمي بكني با من طرفي . 
رون گفت : من يه ارشدم پس حواست به كارت باشه . 
آن دانش آموز خنديد و چوبش را در آورد و گفت : اگه راست مي گي چوبتو در بيار . 
رون چوبش را در آورد ، هري رو به رون گفت : رون ولشون كن ، اونا مي خوان برات پاپوش درست كنن . 
رون گفت : من كه باهاش كاري نداشتم . 
معلوم بود كه آن دانش آموز دنبال دعوا مي گردد ، چوبش را به سمت رون گرفت و يك طلسم را به سمت او فرستاد ، طلسم سريع جذب لباسي كه من به رون داده بودم شد ، رون كه از اين حركت ان دانش آموز كاملا شكه شده بود چوبش را و به سمت آن دانش آموز گرفت ، من با يك طلسم سريع آن دانش آموز را به زانو در آوردم ، طوري كه سرش دقيقا بر روي پاي رون قرار گرفت . 
رون سريع فهميد كه اين كار يا كار من يا هري يا الكس است 
رون به دانش آموزي كه جلوي پايش زانو زده بود كرد . او راهش را كج كرد و به سمت هري رفت و كنار او نشست ، تمام دانش آموزان با تعجب به رون نگاه مي كردند ، با اشاره ي من آن دانش آموز توانست از جايش بلند شود ، معلوم بود كه از اين حركت رون كاملا جا خورده است و نمي داند چه كار كند ، به خاطر همين سرش را پايين انداخت و به سمت در خروجي حركت كرد . 
الكس كه كنار من نشسته بود گفت : پسر چي كارش كردي . 
گفتم : اونو ول كن رونو بچسب . 
رون سينه اش را جلو داده بود و روي صندلي خودش نشسته بود ، رابرت كه كنار الكس بود گفت : حالا فكر مي كنه خودش اين كارو كرده . 
گفتم : خودش كه نه ولي فكر كنم همه ي دانش آموزايي كه اينجا هستن باور كردن كه اون اينكارو كرده . 
رابرت گفت : چرا اين كارو كردي . 
گفتم : خب ..... 
الكس را ديدم كه مي خواهد بگويد كه او عضو گروه ماست با دستم به پاي او زدم و گفتم : خب اون دوست ماست ديگه به خاطر همين . 
الكس رو به من كرد و گفت : منظورت چيه مگه خودت نگفتي كه ... 
نگذاشتم حرفش تمام شود و ميان حرف هاي او پريدم و گفتم : الان وقتش نيست . 
رون رو به من كرد و چشمكي زد ، لبخندي به او زدم كتابي كه مخصوص اين درس بود را جلوي خودم باز كردم ، نام اين كتاب چگونه طلسم هاي خود را بسازيم ، بود ، نويسنده ي اين كتاب هم پرفسور لاگهارت بود . 
چند دقيقه اي طول نكشيد كه جمشيد از در داخل شد ، آن دانش آموزي هم كه جلوي رون ايستاده بود پشت سر او داخل شد . 
جمشيد رو به ان دانش آموز كرد و گفت : وقتي كه من ميام كلاس دوست ندارم كسي ديگه وارد كلاس بشه . 
آن دانش آموز گفت : ببخشيد . 
بعد رو به رون كرد و چشم قره اي به او رفت و روي يكي از نيمكت ها نشست . 
جمشيد صدايش را صاف كرد و گفت : خب سال جديد تحصيلي رو به همتون تبريك مي گم ، من زياد عادت ندارم تعارف كنم پس مي ريم سر اصل مطلب، اول بگم كه توي كلاس من هيچ احتياجي به هيچ كتابي ندارين . 
اينجا قراره خودتون كار كنيدو با فكرو هوشتون كار داريم ، پس با هيچ كتابي نمي تونين توي اين درس پيشرفت كنين . 
سر كلاس من يه كاغذو يه مداد برميدارينو هر چي كه من مي گمو اگر خواستيد يادداشت كنيد ، مطلب ديگه اي رو كه مي خوام بگم اينه كه سر كلاس من هيچ كس باهم حرف نميزنه . 
خب فكر كنم براي شروع بد نباشه 
جمشيد اينها را گفت و به سمت صندلي خودش رفت و روي آن نشست ، ميزش را جلوي خودش كشيد و يكي از دستانش را به سمت تخته سياه گرفت و گفت : طلسم مثل حرف مي مونه . 
كلمه ي طلسم با رنگ طلايي روي تخته سياه نمايان شد ، همه ي دانش آموزان از اينكه جمشيد با دستش جادو كرده است خيلي متعجب شدند ، 
جمشيد بدون توجه به دانش آموزان گفت : خب بزارين يكمي بهتر براتون بگم ، چطور وقتي چند تا كلمه رو كنار هم مي زاريم يه جمله رو تشكيل مي دن طلسم هم همينطوره وقتي چند تا طلسمو با هم تركيب كنيم يه كار جديدي رو انجام مي ده ، البته نه به همين راحتي ، بايد اصولي رو دنبال كنيد كه بهتون مي گم ، طلسم ساختن يه شاخه اي از جادوگري هستش كه خيلي ها آرزوي پيشرفت توي اين رشته رو دارن ، البته خيلي هام جونشون رو توي اين راه گذاشتن چون اگه خيلي با طلسم ها ور بريم تبديل به طلسم مرگ ميشه ، خب اگه بخواييم قوي ترين طلسم ساز جهانو يعني بهترين طلسم سازي كه اين دنيا به خودش ديده رو معرفي كنيم بايد ولدمورت رو نام ببريم . 
دانش اموزان با شنيدن نام ولدمورت نفسشان را در سينه هاي خودشان نگه داشتند ، جمشيد وقتي اين حالت را از دانش آموزان ديد از جايش بلند شد و گفت : توي اين كلاس اسم ولدمورتو خيلي مي شنوين ، پس اگه يه بار ديگه ببينم از اين حركتا جلوي من در بيارين از كلاس مي رين بيرون . 
جمشيد كمي مكث كرد و ادامه داد : درسته كه ولدمورت يك جادوگر پليد بود ولي توي رشته ي خودش بهترين بود ، ما خيلي از طلسماي مبارزمونو به اون مديونيم، اون خيلي به جادوگري دامنه داد ، البته بگم اينا همش به خاطر پشت كارش توي اين رشته بوده ، من به شخصه يكي از مخالفاي صد در صد اون هستم ولي به قدرتش احترام مي زارم ، بهتره شما هم وقتي ديديد كه يه نفر از شما توي جادوگري قوي تر هستش به خاطر اينكه از شما بيشتر مي دونه بهش احترام بزارين نه به خاطر اينكه ازش مي ترسين . 
داشتم در مورد ولدمورت حرف مي زدم بزارين يكمي از قدرتاش براتون بگم ، البته اينارو براتون مي گم كه بدونين اگه تلاش كنين به كجا ها مي رسين نه اينكه از اون بيشتر بترسين ، ولدمورت توي زمون خودش خيلي از جادوگرارو شكست داد كه هيچ كس نمي تونست حتي بهشون نزديك بشه ، اون با طلسم هايي كه اختراع مي كرد مي تونست خيلي كارا رو بكنه كه كسي نمي تونست بكنه ، اگه از من بپرسين هنوز هم كسي نمي تونه به اون اندازه توي كارش پيشرفت كنه ، رشته ي ما طوري هستش كه اگه ندوني مي خواي آخرش به كجا برسي حتما به راهي مي ري كه ولدمورت رفت ، اگه ولدمورت به قدرتشو صرف پيشرفت دنياي جادو مي كرد وضع ما خيلي بهتر از اينها بود . 
جمشيد كمي مكث كرد و به بچه ها نگاه كرد ، من هم همين كار را كردم ، همه دانش آموزان مات و مبهوت سخنان جمشيد شده بودند ، البته ترس از سرو صورتشان مي باريد ، حتي الكس كه هيچ وقت سر كلاس آرام نمي نشست هم آرام و بي صدا به حرف هاي جمشيد گوش مي داد ، به رابرت نگاه كردم ، او لبخندي موزيانه بر لب داشت ، با حركت ابرو از او پرسيدم چه خبر شده . 
رابرت سرش را به سمت من دراز كرد و گفت : اينطور كه اين ميگه داره از ولدمورت خوشم مياد تا اينكه ازش بترسم . 
خنديدم و گفتم : اگه يه بار باهاش رو برو بشي مي فهمي كه چه موجود وحشتناكي بود . 
رابرت گفت : منم از ترسناك بودن خوشم مياد . 
جمشيد صدايش را صاف كرد و ادامه داد : راستي امسال مسابقه ي بهترين گروه دانش آموزي گرفته مي شه شايد بگيد كه چه ربطي به كلاس ما داره ولي بايد بدونين كه ولدمورت وقتي كلاس سوم بوده توي اين امتحان شركت كرده ، ولدمورت توي همون سن هم طلسم اختراع مي كرده البته خيلي حرفه اي اين كارو مي كرده ، اون توي حدي طلسماي قوي اي اختراع مي كرده كه باعث مي شده كه گروهشون خيلي راحت بتونه بعضي از مراحلو رد بكنه ، اون توي قسمت آخر روي يه دانش آموزي كه اون وقتا خيلي قوي بوده يعني روي دست نداشته طلسم شكنجه اي رو اجرا كرده كه هيچ كدوم از جادوگرايي كه اونجا بودن نتونستن جلوي طلسم ولدمورتو بگيرن ، اون طلسم به حدي قوي بوده كه اون دانش آموز سال هفتمي رو تا سر حد مرگ رسونده بود ، خيلي از جادوگراي بزرگ اونجا بودن ، اينو بدونين كه بهترين جادوگراي جهان اين مسابقه رو برگزار مي كنن ، حتي اونا هم نتونستن جلوي شكنجه شدن آن دانش آموز رو بگيرن ،چون ولدمورت به سن قانوني نرسيده بود اونو به زندون نيداختن ، ولي به هر صورت كه بود ولدمورت با اون كاري كه كرد نشون داد كه يك نفري هستش كه حرفاي زيادي براي گفتن داره . 
يكي از دانش آموزان از جايش بلند شد و گفت : آخرش چي شد . 
جمشيد گفت : چي آخرش چي شد . 
آن دانش آموز گفت : آخر مسابقه . 
جمشيد گفت : هيچي گروه ولدمورتو از مسابقه ها حذف كردن ، البته بايد بگم كه خيلي ها زدوبند كردن كه گروه ولدمورت حذف بشه ، همه ي گروه ها مي دونستن كه ولدمورت و گروهش حتما اول ميشن حتي اگه امتيازارو تا اون مرحله حساب مي كردن بردن گروه ولدمورت امكان نداشت ، الان وقت اينا نيست بعدا اگه فرست شد خيلي چيزا رو براتون مي گم كه براي امسال شما خوب هستش مخصوصا اونايي كه مي خوان امسال توي اين مسابقه شركت كنن . 
جمشيد تا مي توانست نام ولدمورت را به زبان مي آورد تا بلكه ترس اين دانش آموزان از ولدمورت بريزد ، درست بود كه جمشيد داشت قدرت ولدمورت را مي گفت ولي باز هم با اين كارش باعث مي شد كه دانش آموزان بيشتر به حرف هاي او گوش كنند، جمشيد سر آن كلاس خيلي صحبت كرد و راه هاي درست كردن طلسم را طوري تشريح كرد كه فكر كنم بيشتر دانش آموزان فهميدند ، در كل ساختن طلسم طوري بود كه بايد آن طلسم هايي را كه مي خواستيم ادغام كنيم در ذهن فرا مي خوانديم و كاري كه مي دانستيم اتفاق مي افتد را به انها اضافه مي كرديم ، بعد طلسم جديد درست مي شد ، البته هر طلسمي را كه دانش آموزان مي گفتند را قبلا يك نفر درست كرده بود و خيلي حرفه اي تر از طلسمي بود كه دانش آموزان مي گفتند . 
جمشيد يكي دو تا از طلسم هايي كه خودش اختراع كرده بود را برايمان اجرا كرد و طرز درست كردن آن را هم برايمان تشريح كرد . 
آن زنگ به سرعت سپري شد ، اصلا نفهميدم زمان چگونه سپري شد ، وقتيكه كلاس تمام شد جمشيد رو به ما كرد و گفت : مي خوام براي هفته ي بعد يه طلسم معمولي رو كه ساخته ي خودتونه برام درست كنين ، حالا مي تونين برين . 
همه همه در كلاس پيچيد ، دانش آموزان يكي پس از ديگري از جايشان بلند شدند و به سمت در حركت كردند ، بعضي از آنها با شنيدن نام ولدمورت كاملا جا خورده بودند ، معلوم بود كه همه مي توانند اسم ولدمورت را بشنوند ، ياد زنجيري كه دست جمشيد داشتم افتادم ، آن زنجير خيلي به درد من مي خورد ، بايد طوري كه هري و دوستانش نمي فهميدند آن را از جمشيد مي گرفتم . 
جمشيد رو به من كرد و گفت : آقاي بليد شما بمونيد باهاتون كار دارم . 
هري رو به من كرد و گفت : جاني قول دادي ها . 
گفتم : باشه سريع ميام . 
هري گفت : بيرون كلاس منتظرتم . 
هري به سمت جمشيد رفت و در گوشش چيزهايي گفت ، جمشيد همينطور با سرش تاييد مي كرد ، هري رو به من كرد و با اشاره فهماند كه بيرون در منتظر من است . 
الكس و رابرت از كنار من گذشتند و به بيرون كلاس رفتند ، دستم را به شانه ي الكس گرفتم و او را نگه داشتم ،حالت گنگي داشت ، از قيافه ي او معلوم بود كه خيلي گيج شده است . 
با ايستادن الكس ، رابرت هم ايستاد ، سريع رابطه ي ذهني خودم را با الكس برقرار كردم و گفتم : هيچي بهش نمي گي ، من هنوز بهش اطمينان ندارم . 
الكس با حركت سر با من موافقت كرد و دست رابرت را گرفت و به سمت در خروجي حركت كرد ، همه ي دانش آموزان از كلاس خارج شده بودند كه جمشيد گفت : خب مي بينم كه راه خوبي رو براي باز كردن اون در پيدا كردي . 
فهميدم كه هري در گوش جمشيد چه چيزي گفته بود ، گفتم : كاري نكردم . 
جمشيد گفت : كلاس چطور بود . 
گفتم : فكر مي كردم خيلي سخت تر از اينا باشه . 
جمشيد خنديد و گفت : اين چيزايي كه من امروز گفتم هيچي نبود ، تقريبا اينا براي يه جادوگر ده ساله كاربرد داره ، طلسم ساختن هم مثل خيلي از رشته ها رده بندي داره . 
گفتم : در مورد اون زنجير چي اونو امتحان كردين . 
جمشيد گفت : چيه خيلي بهش وابسته شدي . 
گفتم : نه ولي يه كارايي مي كنه كه توي همون روز اول فهميدم . 
جمشيد گفت : پس بزار از اين تيكه زنجير بهت بگم ، اين زنجير كار يه جادوگر معمولي نيست ، فكر كنم حدود هفتصد ، هشتصد سالي قدمت داره ، قدرت جادوييش هم مال همون موقه هاست ، اگه بدوني كه مال كيه مغزت صوت مي كشه . 
گفتم : مال كيه
بخش پنجم و آخر از فصل يازده كه اسمش هستش زنجير سالازار اسليترين 

جمشيد گفت : خب نمي دونم مال خودش باشه يا نه ولي از روي زنجير چندتا كلمه تونستم بخونم كه همشون به سالاز اسليترين شبيه بودن ، اين نوشته ها به زبون ماري هستش ، بهتره بديش هري بخونه . 
گفتم : مگه اون ميتونه . 
جمشيد گفت : فكر نكنم خيلي خوب بتونه ولي هرچي باشه از من بهتر مي تونه . 
گفتم : يعني هر کي بتونه به زبون مارها حرف بزنه مي تونه زبونشون رو هم بخونه 
جمشيد گفت : يه چيز توي همين مايه ها , يعني اينکه هر کي که بتونه به زبون مارها حرف بزنه مي فهمه که اين نوشته ها چه معني داره . 
يك لحظه ياد كسي افتادم كه پشت در ايستاده و توانسته بود به مار هري نگاه كند ، او كه بود كه هم مي توانست مار هري را ببيند آنهم يک باسيليسکي که قدرتش بسيار زياد بود او حتي اين زنجير را كه اسم سالازار اسليترين روي ان نقش بسته راهمراه داشت . 
رو به جمشيد كردم و گفتم : خب شايد يكي از اقوام ولدمورت اينجا باشه اونم از اقوام مادرش. 
جمشيد خنديد و گفت : نه اون كسي كه تونسته مار هري رو ببينه به خاطر همين زنجير تونسته ببينه ، منظورم اينه كه اين زنجيرو اگه يكي داشته باشه مي تونه باسيليسكو ببينه و هيچ ضرري نبينه ، البته چند دقيقه اي بيشتر نمي تونه ، فكر كنم اون دانش اموز وقتي كه داشته از لاي در تو رو نگاه مي كرده ، اين زنجير داغ شدهو از دستش افتاده ، بعد اون به خاطر اينكه گير شما نيفته فرار كرده . 
گفتم : خب چطور اين زنجير گير اون دانش آموزي كه گفتين افتاده . 
جمشيد گفت : اون سالازار اسليترين كارايي توي اين مدرسه كرده كه هيچكي ازش سر در نمياره ، نمونه ي خيلي بزرگش همون در تالار اسراره ، مگه نديدي كه هر كاري كرديم نتونستيم اونجا رو باز كنيم ، به نظر من اون دانش آموز وقتي داشته توي اين مدرسه فضولي مي كرده اينو پيدا كرده ، نمي دوني توي اين يكشبي كه گذشته چند تا دانش آموزو جريمه كردن , نه اينکه دانش آموزاي جهان آرزوشون اينکه که اين مدرسه رو ببينن , اونا خيلي چيزا از اين مدرسه شنيدن , شبها هم وقت خوبي هستش که اونا از سوراخ سمبه هاي اين مدرسه سر در بيارن , بيچار کاهن اعظم شبها خودش هم توي سالون هاي مدرسه مي گرده و بچه هايي که نصفه شب بيروننو جريمه مي کنه. 
گفتم : پس فكر مي كنين اين زنجير همين يه تيكه بوده . 
جمشيد گفت : معلوم نيست ، آخه از بست كه اين زنجير محكمه هيچ خراشي وقت كنده شدن روش نيفتاده ، فكر نكنم باقي اي داشته باشه . 
سريع فهميدم كه اگر اين گردنبند جلوي در تكه شده است پس تكه ي حلقه ي پاره شده همانجا روي زمين است ، ولي اگر چنين چيزي روي زمين بود تا حالا حتما كسي آن را بر مي داشت ، ولي باز هم به امتحانش مي ارزيد كه انجا را يك بازديدي كنم . 
جمشيد گفت : خيلي از قدرتاي اين زنجير غير معلومه و كسي تا وقتي كه اونو امتحان نكنه نمي تونه پيداش كنه . 
جمشيد زنجير را در دستش ظاهر كرد و گفت : مواظبش باش جاني ، اگه احيانا يكي بدونه كه اين چه قدرتي داره شايد خيلي كارا بكنه که بدستش بياره . 
گفتم : خودم مي دونم ، خيلي خوب ازش محافظت مي كنم . 
جمشيد لبخندي زد و زنجير را به من داد ، زنجير را گرفتم و گفتم : ميشه زودتر برم ، آخه هري پشت در منتظر منه . 
جمشيد با حركت سر به من فهماند كه مي توانم بروم . 
سريع به سمت در رفتم ، آن را باز كردم واز در خارج شدم ، هري و باقي بچه ها پشت در ايستاده بودند ، زنجير را سريع در جيبم گذاشتم و گفتم بزنين بريم . 
الكس گفت : چي كارت داشت . 
گفتم : هيچي بعدا بهت مي گم . 
رون گفت : ما ديگه نامحرم شديم 
خواستم حرف را به يک صورت عوض بکنم به خاطر همين گفتم : حال كردي چي كارش كردم . 
هري گفت : راستي جاني داري خيلي زياده روي مي كني ، 
رون گفت : اون پسررو مي گين , اول كه افتاد جلوي پام فكر كردم دوباره يه بلايي سرش اوردين كه بايد برم پيش مدير ولي وقتي كه ديدم فقط زانو زده زود خودمو از اونجا دور كردم . 
خنديدم و گفتم : مي خواي اولين سر گروه تو باشي . 
الكس گفت : جاني .... 
رون گفت : منظورت چيه . 
الكس گفت : هيچي جاني تنش گرم بود يه چيزي گفت . 
گفتم : نه خير اگه حساب كردني هم باشه من يكي دو هفته طلب داشتم ، خب مي خوام يه هفته رون رئيس باشه . 
مي خواستم با اين حرف ها آنها را از اتفاقي كه در كلاس جمشيد افتاده بود دور كنم ، به هيچ وجه نمي خواستم كسي از ماجراي زنجير با خبر شود . 
الکس گفت : اون تازه عضو شده و از کاراي ما سر در نمياره . 
گفتم : بازم داري نچسپ بازي در مياري ها . 
رون ميان حرف هاي ما پريد و گفت : حالا چطور هست . 
گفتم : انگشتتو بيار جلو ، هموني كه انگشتر گروهمون توشه . 
رون انگشت سبابه دست راستش را جلوي من گرفت ، دستم را روي انگشتش گرفتم و طلسمي را كه براي فرمانده ي گروه شدن بود را روي انگشتر او اجرا كردم ، انگشتري كه در دستم بود شروع كرد به درخشيدن ، انگشتر هاي باقي بچه ها هم همگي شروع به درخشيدن کردند ، چيزي نكشيد كه نوري كه از انگشتر ها بيرون زده بود و به يكباره محو شد ، رون رو به من كرد و گفت : خب حالا به چه دردي مي خوره . 
گفتم : تو الان از ولدمورتم قوي تر شدي . 
رون گفت : يعني چي . 
گفتم : خب ولدمورت هم با اون همه قدرتش يه جن سفيرو توي گروهش نداشت ولي تو الان يه جن سفير با دو تا خون آشام توي گروهت داري . 
هري گفت : بابا وقت نداريم بهتره زود بريم تا كسي نرفته طبقه ي دوم . 
رو به رون كردم و گفتم : هر وقت خواستي يكي از ما رو صدا كني فقط كافيه اون شخصو توي ذهنت بياريو انگشترو لمس كني . 
جيني را ديدم كه پشت سر هري ايستاده بود و من را نگاه مي كرد ، او چند قدمي جلو گذاشت و گفت : خب اگه من خواستم يكي ديگرو صدا كنم چي . 
گفتم : هممون همينطوريم ولي وقتي كه رون صدامون كنه و ما نريم طبق مقرراتي كه وضع كرديم مجازات مي شيم . 
هري گفت : بابا الانه كه فردو جرج برسن پس بهتره بريم . 
گفتم : اونام مگه ميان . 
هري گفت : اونا هم قول دادن كه بعد از كلاس بيان اون طبقه . 
الكس گفت : راستي جاني بايد بريم اتاق گروهو دوتا از اون موميايي ها رو برداريم . 
گفتم : اينجا مي خواي اين كارو كني . 
الكس گفت : نه بريم بلاخره يه جايي پيدا مي كنيم . 
هر شش نفر شروع به حركت كرديم در يكي از سالن ها كه ديدم خيلي خلوت است شمشيرم را در اوردم ، الكس را به اتاق فرستادم ، چيزي نكشيد كه او برگشت او دو تكه پارچه ي سفيد يعني همان موميايي هايي كه فرد و جرج ساخته بودند را با خود آورده بود. 
اين بار سريع تر از قبل شروع به حركت كرديم ، چيزي نكشيد كه به طبقه ي دوم رسيديم ، هري در يكي از سالن ها ايستاد ، ما هم همگي ايستاديم ، هري گفت ، همينجا بود كه اولين بار اون صداي مارو شنيدم . 
گفتم : نكنه مي خواي ديوارو بكني . 
هري گفت : نه ، ميخوام تا اونجايي كه خانوم نوريس به ديوار آويزون بود رو سانت به سانت بگرديم . 
گفتم : شايد جادويي چيزي مي كرده از ديوار بيرون ميومده . 
هري گفت : نه مطمئنم از جايي در اومده كه توش آب بوده ، چون روي زمين آب ريخته بود . 
گفتم : پس از يكي از دستشويي هايي اينجا در اومده . 
رون خنديد و گفت : خيلي فكر ميكني ها جاني . 
گفتم : مگه چيه . 
رون گفت : توي هر طبقه سه يا چها رتا دستشويي هست ، پس بايد همه ي اونارو بگرديم ، تازه اون ميتونسته از حموم ها هم در اومده باشه. 
گفتم : خب پس زود باشين . 
در همين لحظه صداي فرد را شنديم كه از پشت سر گفت : كي رسيدين . 
بعد از احوال پرسي به دو گروه چهار نفري تقسيم شديم ، هري ، جيني، هرميون و رون با هم در يك گروه افتادند و من با باقي بچه ها در يك گروه ، الكس يكي از موميايي ها را به گروه هري داد. 
قرار بود كه وقتي به يك دستشويي يا حمام وارد مي شديم يكي از اين موميايي ها را جلوي در بگذاريم تا كسي مزاحم ما نشود . 
آن روز تا ساعت سه ي بعد از ظهر طبقه ي دوم را زيرو رو كرديم ، فرد و جرج خيلي شوخي مي كردند به خاطر همين خيلي از كارهايمان عقب مي مانديم ، آنها طوري دستشويي ها و حمام ها را مي گشتند كه اگر كسي انها را مي ديد فكر مي كرد دنبال يك ترول مي گردند . 
ساعت سه خسته و گرسنه با هري رابطه ذهني برقرار كردم و به او گفتم كه براي امروز كافي است ، آن روز بعد از ظهر با كاهن اعظم كلاس داشتم به خاطر همين بايد ساعت چهار خودم را به كلاس كاهن اعظم مي رساندم . 
هري خيلي ناراحت و خسته بود ، او با صدايي نسبتا بلند در ذهنم فرياد كشيد : اگه مي خواي بري برو من هستم . 
گفتم : خب اگه مي خواي بيا بيرون تا يكي از ديوارارو بشكافيم ، مي تونيم از اونجا خيلي سريع دور بشيم . 
هري گفت : اين شد يه حرفي ، تو فقط مي خواي از زير كار در بري . 
گفتم : خب بابا چقدر زود بهت بر مي خوره . 
هري گفت : اين حرفارو ول كن بيا همون جايي كه از هم جدا شديم . 
رابطه ي ذهني را با هري قطع كردم و رو به الكس و برادران ويزلي كردم و گفتم : رئيس دستور دادن كه بريم به جايي كه از اونجا شروع كرديم . 
الكس گفت : نكنه مي خواد بگه كه از اول بگرديم . 
فرد گفت : چيه خسته شدي . 
گفتم : نه ايشون اجازه دادن كه بلاخره يكي از ديوارارو خراب كنيم . 
فرد گفت : خب بريم تا دير نشده . 
رو به الكس كردم و گفتم : تو با فردو جرج برين سرو ته سالن از اون موميايي ها بزارين زود برگردين همونجايي كه از هري اينا جدا شديم . 
الكس گفت : بله قربان ديگه دستوري نداري ، نمي خواي دستو صورتتو هم ما بشوريم . 
گفتم : ببخشيد ، همش تقصير اين هريه ، خيال مي كنه كه اون زير چه خبره . 
فرد گفت : جاني خيلي هم مسخره نيست ، اگه يكي مثل هكتور اون زير منتظر ولدمورت باشه بايد هرچي زودتر اونجا رو پيدا كنيم . 
گفتم : اگه هم باشه براي من كاري نداره ، اگه بدونين اليور براي جلو گيري از حمله ي اون چي كار كرده خيالتون از بابت اون راحت مي شد . 
جرج گفت : مگه چي چي آماده كرده . 
گفتم : نه ديگه نشد ، اين جزء اسراري هستش كه هيچكي بجز منو پدر بزرگم نمي تونه ازش سر در بياره . 
فرد گفت : بابا تو ديگه براي ما كلاس نزار . 
گفتم : خودم هم تا وقتي كه پادشاه نشده بودم از اون وسيله خبر نداشتم . 
براي لحظه اي صدايي خيلي عصباني در ذهنم پيچيد كه گفت : مواظب حرف زدنت باش تو داري خيلي چيزارو لو مي دي. 
صدا صداي اليور بود ، براي لحظه اي نزديك بود از خوشحالي بال در بياورم ، با شنيدن صداي اليور احساس كردم كه پشتوانه ي قوي خودم را باز بدست آوردم ، حالا كه او مي توانست در اين مدرسه با من رابطه بر قرار كند من خيلي راحت مي توانستم راه ورودي به قسمت تالار اسرار را با اليور پيدا كنم . 
در ذهنم گفتم : نمي دوني از شنيدن صدات چقدر خوشحال شدم . 
اليور گفت : مي دوني داري چي رو لو مي دي ، نزديك ترين كسان من حتي برادرم ادوارد هم از قضيه ي اون خون باخبر نشد حالا تو مي خواي به چند تا از دوستات اين قضيه رو بگي ، ادوارد هم مثل خودم توي قدرت ذهن حرف اولو مي زد ولي با اين حال باز هم نمي تونستم مطمئن بشم كه اون اين حرفو به كسي نمي گه ، اصلا به خاطر همين بود كه تاحالا پدر بزرگت بهت در مورد اون خون چيزي نگفته بود . 
گفتم : بابا فقط مي خواستم با اين حرفم اونارو مطمئن كنم كه هكتور هيچ غلطي نمي تونه بكنه . 
اليور گفت : تو خيلي دشمنو دسته کم مي گيري , اگه هکتورو سالازار قايم کرده باشه که مطمئنم همينطوره حتما يه کاري کرده که خيلي قوي تر بشه , فکر کنم اون فهميده بود که من براي جلوگيري از هکتور چي کار کردم پس حتما کاري کرده , پسرم هيچ وقت دشمنو دسته کم نگير . 

در همين لحظه احساس كردم كه يك نفر مرا تكان مي دهد ، چشمانم را باز كردم ، من هيچ وقت هنگام برقرار كردن ارتباط ذهني چشمانم را نمي بستم ولي نمي دانم چرا وقتي كه با اليور رابطه بر قرار كرده بودم خود به خود چشمانم بسته شده بود . 
رو به الكس كردم و گفتم : همون كاري كه بهتون گفتمو بكنين من دارم با ..... 
نمي دانستم اين را هم بايد به اينها مي گفتم كه مي توانم با اليور آن هم در اين مكان رابطه بر قرار كنم ، بهتر بود كه فعلا اينها از جريان اليور با خبر نمي شدند به خاطر همين ادامه دادم :دارم با جمشيد حرف مي زنم . 
الكس گفت : اووو خب بهش بگو كه خيلي چاكريم . 
گفتم : برو اون مي شنوه داري چي مي گي . 
الكس كه انگار آبي را بر روي ان ريخته بودند قرمز شد و به سرعت به سمت در خروجي حركت كرد ، اليور در ذهنم گفت : آره همينه ، ولي نبايد دروغ مي گفتي مي تونستي خيلي راحت بهشون بگي كه داري با يكي حرف مي زني كه نمي خواي اونا بدونن . 
گفتم : شما اين الكسو نمي شناسين ، مطمئنم كه اونم باور نكرد كه من بهش چي گفتم 
كمي صبر كردم و ادامه دادم : راستي چطور تونستي توي اينجا با من رابطه بر قرار كني . 
اليور گفت : من مي خواستم اينو از تو بپرسم ، من ديگه فشاري كه اين مدرسه روي من مي زاشتو احساس نمي كنم . 
فهميدم كه اين هم به زنجير مربوط مي شود به خاطر همين گفتم : تو تفاوتي تو من احساس نكردي . 
اليور گفت: تو خيلي منو دسته كم گرفتي ، من چيزايي كه برات ضرر داشته باشنو خيلي سريع درك مي كنم ، همينطور كوچيك ترين چيزي رو كه بهت نزديك مي شه ، الانم اون زنجيري كه تو توي جيبت داري داره اين قدرتو به تو مي ده كه من بتونم باهات رابطه بر قرار كنم . 
گفتم : شما كه مي دونستي پس چرا پرسيدي . 
اليور گفت : من اونو احساس مي كنم ولي نمي دونم از كجا اومده . 
گفتم : داستانش طولانيه ، فعلانم هيچ ضرري برات نداره . 
اليور گفت : نه پسر كوچولو تو هيچ وقت نمي توني از چيزي كه اينهمه قدرت داره مطمئن بشي كه ضرر داره يا نه ، بايد اينو داشته باشي تا بفهمي چه جاهايي هم به ضررت كار انجام مي ده . 
گفتم :فعلا بهترين كاري كه انجام ميده اينه كه من مي تونم با شما رابطه بر قرار كنم . 
اليور گفت : واقعا تو خوشحال مي شي از اينكه من بتونم باهات رابطه بر قرار كنم . 
گفتم : خوشحال مي شم ، يه چيز خيلي بالاتر از خوشحال شدن 
اليور گفت : ولي بابا بزرگت اصلا خوشحال نمي شد كه من باهاش رابطه ذهني بر قرار كنم . 
گفتم : خب ايشون كارشون به شما گير نبود ولي من هر لحظه از زندگيم لازمه كسي مثل شما بالاي سر م باشه . البته نه به خاطر اينكه به شما احتياج دارم بلكه بيشتر به خاطر اينكه شما بزرگترين خون آشامي هستين كه اين دنيا به خودش ديده . 
اليور گفت :حالا نمي خواد زياد برام كلاس بزاري ، بگو ببينم الان گير هستي يا نه . 
گفتم : آره مي خواييم يه راحي براي رفتن به تالار اسرار پيدا كنم . 
تمام قضاياي ديشب را براي اليور تعريف كردم ، او بعد از اينكه من تمام حرف هايم را زدم گفت : خب شما بايد از اول ديوارو مي شكافتين ، مگه تو نمي دونستي كه باسيليسكا مي تونن كوچيكو بزرگ بشن ، پس احتمال داره كه باسيليسك محافظ از هر سوراخي كه فكر كني بيرون اومده باشه ، حالا بورو جلوي اون ديوار تا با يه طلسمي اونو بشكافيم . 
گفتم : حتما . 
سريع به سمت جايي كه از هري و باقي بچه ها جدا شده بوديم دويدم ، وقتي كه از دستشويي اي كه در انجا بودم خارج شدم هري و دوستانش را ديدم كه به من نگاه مي كردند . 
سريع خودم را به آنها رساندم و گفتم : ببخشيد كه معطل شدين . 
الكس گفت : خب حالا چطور مي خواين ديوارو شكاف بدين . 
گفتم : من اينكارو مي كنم . 
هرميون گفت : لازم نيست كه شكافش بزرگ باشه . 
گفتم : بابا كاهن اعظم فقط مدير اين مدرسس نه صاحبش ، اگه كسي توي جمع ما بخواد گلايه كنه خود هري هستش ، 
هري كه خيلي خسته بود گفت : منظورت چيه . 
گفتم : خب يكي از چهار نفري كه مدرسه رو درست كردن بابابزرگته . 
هري گفت : خب زود باش خيلي خستم . 
گفتم : مارتو هم با خودت اوردي . 
هري گفت : تام ... هزار بار گفتم بهش بگو تام . 
گفتم : باشه تام كوچولو رو با خودت اوردي 
هري گفت : آره فقط زود باش . 
در ذهنم گفتم : من آمادم جناب اليور . 
اليور گفت : خب شمشيرتو در بيار و به طرف ديواري كه مي خواي شكاف برداره بگير . 
رو به هري گفتم : تو دقيقا از كدوم ديوار صداي مارَرو مي شنيدي . 
هري ديوار روبروي من را نشان داد و گفت : زود باش وگرنه خودم اين ديوارو مي تركونم . 
شمشيرم را به سمت ديوار گرفتم و در ذهنم گفتم : من آمادم جناب اليور . 
اليور گفت : هرچي من مي گمو تكرار كن . 
اليور اورادي را به زبان خودمان گفت و من هم تكرار كردم ، ناگهان نوري از شمشيرم خارج شد و به ديواره خورد ، طلسمي كه اجرا كرده بودم خيلي قوي بود ، طلسم به راحتي سوراخي بزرگ در ديوار ايجاد كرد ، يك لوله ي بزرگ پشت ديوار بود كه از ان فاضلاب رد مي شد ، طلسم من آن لوله را هم بريده بود ، آب فاضلاب بر روي زمين شره مي كرد ولي اين اب فاضلاب اصلا كثيف نبود ، انگار كه آب شرب را از ان عبور مي دادند . 
هرميون وقتي آن سوراخ را ديد گفت : چرا اينقدر بزرگ . 
سوراخ بقدري بزرگ بود كه يك نفر به راحتي مي توانست در آن قرار گيرد ، لوله ي فاضلاب هم خيلي بزرگ بود , اگر کمي خم مي شدم مي توانستم در آن حرکت کنم , رو به هري كردم و گفتم : پس چرا معطلي . 
هري شمشيرش را بيرون آورد ، شمشير او هم مثل شمشير من مي درخشيد و از خودش آتشي را خارج مي كرد ، هري رو به هرميون گفت : پس چرا معطليد ، چشماتونو ببنديد مي خوام تامو در بيارم . 
رو به الكس كردم و گفتم : بهتره توهم همين كارو بكني ، آخه تام خيلي قوي تر از قبل شده ، مي ترسم بلايي سرت بياد . 
الكس گفت : خب بابا 
همگي چشمانشان را بستند ، هري به شمشيرش نگاهي كرد و هيس هيسي كرد ، چيزي نكشيد كه مار هري جلوي چشمانم ظاهر شد ، هري رو به مارش كرد و هيس هيسي كرد ، مار به يكباره كوچك شد ، با اشاره ي هري مارش به لوله ي فاضلاب خزيد ، هري رو به من كرد و گفت : خب حالا در اينجا رو ببند . 
گفتم : آخه مارت اون تو مي مونه . 
هري گفت : بهش گفتم كه آخر شب ميام اينجا دنبالش ، نمي خواي اينجارو آب برداره که . 
در ذهنم گفتم : جناب اليور ميشه دوباره اين ديوارو بهم بياري . 
اليور خنديد و گفت : باشه شمشيرتو دوباره بگير به ديوار . 
شمشيرم را به سمت ديوار گرفتم ، با ديدن شمشيرم خيلي تعجب كردم ، شمشيرم ماننده كوره اي از آتش شده بود ، فهميدم اين هم به خاطر قدرت ان زنجير است ، حتما به محض اينکه مار هري از شمشيرش خارج شده اين زنجير از خودش واکنش نشان داده و باعث شده که از خودش قدرت زيادي از خودش ساتع بکند , انگار قدرت اين زنجير نامتناهي بود ، اگر هري به من شك مي كرد چه ، به چشمان هري نگاه كردم او به جيب من خيره شده بود ، انگار كه آب سردي را روي من ريخته بودند ، اگر او از قضيه زنجير با خبر مي شد چه بايد كاري مي كردم ، به خاطر همين گفتم : اين شمشير به خاطر طلسمي كه الان اجرا كردم اين شكلي شده . 
هري سري به علامت موافقت تكان داد ، معلوم بود كه خيلي خسته است ولي چرا تا به اين حد ، مگر او چه كرده بود كه اينقدر خسته بود . 
صداي اليور را در ذهنم شنيدم كه شروع كرده بود به خواندن وردهايي با زبان خانوادگي ما ، بدون اينكه من حتي به آن طلسم ها فكر كنم از شمشيرم نوري برخواست و به ديوار خورد ، ديوار به يكباره مثل اولش شد ، اليور به قدري قوي شده بود كه مي توانست در ذهنم طلسم را اجرا كند ، اين كار در فضاي عادي براي او خيلي سخت بود چه برسد حالا كه زير اين همه طلسم بوديم . 
هري دستش را روي شانه ي رون كه اصلا حرف نمي زد گذاشت و گفت : مي توني چشماتو باز كني . 
رون با شنيدن اين حرف چشمانش را باز كرد و گفت : تموم شد . 
باقي بچه ها هم چشمانشان را باز كردند ، رون گفت : بزنيد بريم كه خيلي دير شده . 
هري گفت : من حوصله ي كلاس رو ندارم ، من مي خوام برم بخوابم . 
گفتم : اتفاقي افتاده هري ، واسه ي چي اينقدر خسته اي 
هري گفت : نمي دونم فقط دلم مي خواد كه برم بخوابم . 
گفتم : اگه مي خواي سر كلاس نرم . 
هري گفت : بچه شدي ، خودم مي تونم تا خوابگاه برم . 
گفتم : آخه . 
هري گفت : مگه دلت نمي خواد بري سر كلاس . 
خنديدم و گفتم : ولش كن ، اصلا گور باباي كلاس . 
رون گفت : هري مي خواي يه سر به درمونگاه بزنيم . 
هري گفت : نه به خاطر ديشبه ، فكر كنم ديشب خيلي به خودم فشار اوردم . 
گفتم : خب اگه اينطوره بهتره از اونايي كه پدربزرگم بهت داده بخوري . 
هري گفت : من فقط مواقع ضروري از اونا مي خورم . 
رون خنديد و گفت : هري باور كن ما اصلا ناراحت نمي شيم . 
رون زير بغل هري را گرفت و او را به سمت خوابگاه برد ، هرميون و جيني هم به دنبال آنها حركت كردند . 
فرد گفت : مثل اينكه خوشبحالتونه . 
گفتم : منظورت چيه . 
فرد گفت : آخه منو فرد هم همين كلاسو داريمو به شما اجازه مي ديم كه مارو تا اونجا همراهي كنين . 
در همين لحظه ياد آن موميايي هايي كه در انتهاي سالن گذاشته بودند افتادم ، سريع رو به الكس كردم و گفتم : الكس بدو تا بلايي سر هريو بچه ها نيومده . 
الكس گفت : آخ ، فرد تو اونو اونجا گذاشتي . 
فرد گفت : اي واي الانه كه همشون گيج بشن . 
فرد اين را گفت و دنبال هري و بچه ها دويد ، الكس هم به قسمت پشت سر رفت ، معلوم بود كه يكي از موميايي ها را جلو و يكي ديگر را پشت سر ما گذاشته بودند كه هيچ دانش آموزي نتواند به اينجا بيايد . 
** 
كلاس با كاهن اعظم را مثل هميشه خيلي راحت تمام كردم ، من درآن كلاس تقريبا زرنگ ترين دانش آموز بودم ، آخر هيچ طلسمي نبود كه كاهن اعظم بگويد و من ان را بلد نباشم . 
كل كلاس را با اليور صحبت مي كردم ، قضيه پيدا كردن زنجير ودادن زنجير به جمشيد و باقي قضايا را براي او تعريف كردم ، انگار كه كاهن اعظم اصلا به من توجهي نمي كرد ، چون از اخلاقي كه از او سراغ داشتم مي دانستم كه اگر مي فهميد كه من با كسي در حال صحبت هستم حتما مرا از كلاس بيرون ميكرد . 
رون و هرميون كمي دير به كلاس كاهن اعظم رسيدند ، ولي كاهن اعظم چيزي به آنها نگفت، بعد از كلاس به خوابگاه رفتيم و حال هري را جويا شديم ، حال هري كاملا خوب شده بود ، اصلا خبري از خستگي در چهره ي او نبود . 
آن شب تقريبا ساعت يازدهو نيم بود كه من و هري به همان قسمت از طبقه ي دوم رفتيم دوباره در راه احساس کردم که کسي ما را مي پايد , نمي دانم چرا اين احساس به من دست مي داد , هرچند وقت يکبار سريع به عقب برمي گشتم و سالن ها را از نظر مي گذراندم ولي چيزي توجه مرا جلب نمي کرد ، وقتي به همان قسمتي رسيديم که مار هري را در آنجا رها کرده بوديم خواستم که ديوار را بشکافم ولي هري نگذاشت كه من ديوار رابشكافم ، او رو به ديوار فقط هيس هيس مي كرد و من چيزي از حرفهاي او نمي فهميدم ، هري حدود چند دقيقه اي با ديوار حرف زد ، معلوم بود كه مار پشت ديوار است . 
بعد از گذشت چند دقيقه هري رو به من كرد و گفت : هيچ راهي پيدا نكرده ، ميگه كه به اندازه ي كافي براش غذا هستش به خاطر همين نمي خواد كه بياريمش بيرون ، قرار شده كه فردا ظهر بياييم همينجا , تازه مي گه که اونجا خيلي بزرگه , اگه بخواد همه ي اونجا ها رو بگرده . 
گفتم : نمي خواي بياريمش بيرون . 
هري گفت : نه دلش نمي خواد بياد 
خنديدم و گفتم : خب بزن بريم يه چرخي توي اينجا بزنيم . 
هري گفت : آره بهتره ما هم يكمي اين دورو اطرافو بگرديم شايد يه راه ديگه اي پيدا كنيم . 
در دوراهي مانده بودم كه جريان زنجير را به هري بگويم يا نه ، نهايتش اين بود كه همين يك تكه زنجير را با هم تقسيم مي كرديم، به خاطر همين رو به هري كردم و گفتم : ببين هري يه چيزي مي خوام بهت نشون بدم كه نبايد در موردش با كسي حرف بزني . 
هري لبخندي زد و گفت : خيلي وقته كه منتظرم اون چيزي رو كه توي جيبت داري بهم نشون بدي . 
گفتم : خيلي نامردي از كجا فهميدي . 
هري گفت : خب تو خيلي منو دسته كم گرفتي ، مثلا خير سرم من يه جن پادشاه هستم . 
گفتم : راستي مگه تو يه جن پادشاه نيستي پس چرا نمي توني توي اينجا اپارات كني . 
هري گفت : نمي دونم بايد از جمشيد در اين مورد بپرسم ، حالا مي خواي نشونم بدي كه چي توي جيبت داري يا نه . 
دستم را در جيبم كردم و زنجير را در اوردم ، هري به محض ديدن زنجير گفت : مثل اينكه باقيش مونده
گفتم : نه همين يه تيكس . 
هري خيلي متعجب شد و دستش را به سمت من دراز كرد و آن را از دستم گرفت و گفت : يعني مي گي اينه كه اينهمه از خودش قدرت خارج مي كنه . 
گفتم : آره . 
هري گفت : ولي اين كه هيچ قدرتي توش نيست . 
گفتم : همينطور كار نمي كنه بايد يه طلسمي روي تو انجام بدم اونوقت كار بكنه . 
هري گفت : پس چرا معطلي . 
يك طلسم خلع صلاح را بر روي هري اجرا كردم ، طلسم قبل از اينكه به وجود بيايد از بين رفت ، فهميدم كه اين زنجير هنوز كار مي كند و به خاطر اينكه من خيلي به هري نزديك بودم اين طلسم به محض اجرا شدن از بين رفته بود 
چند طلسم ديگر راهم اجرا كردم ، كم كم زنجير شروع به درخشيدن كرد ، نوشته هاي ريزش دوباره ظاهر شد ، رو به هري كردم و گفتم : ببين مي فهمي چي چي نوشته . 
هري دستش را روي زنجير كشيد و گفت : اين نوشته يجوري هستش بزار ببينم . 
هري شست دست راستش را روي زنجير قرار داد و دست ديگرش را به طرف ديوار گرفت ، نوشته هاي روي زنجير بزرگ روي ديوار افتاد ، هري رو به ديوار كرد و گفت : فكر كنم اينطور باشه كه .... 
هري كمي صبر كرد بعد ادامه داد : تمام ... قدرت از آن سالازار اسليترين بزرگ هست ، قدرت هميشگي از آن پادشاه باسيليسك هاي جهان است. 
هري ديگر چيزي نگفت به خاطر همين گفتم : خب باقيش . 
هري گفت : همينه ديگه چيزي روش ننوشته . 
گفتم : توچطور تونستي نوشته هاي اونو بخوني . 
هري گفت : نمي دونم فقط احساس مي كنم كه اين چيزا رو روش نوشته 
گفتم : جمشيد هم گفته بود كه يه چيزايي در مورد سالازار روش نوشته . 
هري گفت : خب اين چه كارا مي تونه بكنه . 
گفتم : هيچي كوچيكش اينه كه من ميتونم توي اين مدرسه هر جا كه خواستم آپارات كنم . 
هري گفت : خب اين كه خيلي خوبه ديگه چي . 
گفتم : هيچي نمي زاره حتي يه طلسم هم بهت نزديك بشه . 
هري گفت : منظورت تا چه حديه . 
گفتم : هيچي يعني بايد بگم كه آقاي جامبو هر كاري كرد نتونست از پسش بر بياد . 
هري گفت : خب ميشه يكي دوروزي دستم باشه . 
گفتم : مي خواستم كه اين زنجيرو باهات نصفش كنم . 
هري گفت : اين چيز به اين مهمي نبايد تيكه بشه . 
جريان پيدا كردن اين زنجير را براي هري گفتم ، هري گفت : پس حتما اگه كشيده شه پاره ميشه . 
گفتم : فكر خوبيه اگه به راحتي پاره بشه مي فهميم كه اين زنجير باقي هم داشته يا نه . 
هري گفت : درسته ، 
هري زنجير را گرفت و كشيد ، هر چقدر كه زور زد نتوانست ان را پاره كند ، زنجير را از هري گرفتم و شروع به كشيدن ان از دو طرف كردم ، انگار زنجير به هيچ وجه قصد پاره شدن را نداشت ، حالا مطمئن شدم كه اين زنجير ادامه اي نداشته ، يا حد اقل جلوي در خوابگاه ما پاره نشده بود . 
هري دستش را در وسط دو زنجير قرار داد ، چشمان هري به يکباره قرمز شد , ديدم كه هري در حال لرزيدن است ، نور شديدي از زير انگشت هري برخواست ، حدود ده ثانيه اي طول كشيد كه زنجير از وسط به دو نيم تقسيم شد ، هري گفت : فكر نكنم كسي توي اين مدرسه باشه كه بتونه اين زنجيرو پاره كنه , اين وسيله منو ياد چيزي مي ندازه , هر چي فکر مي کنم يادم نمياد 
گفتم : حتي جمشيدهم نميتونست اينو پاره کنه . 
هري گفت : آره حتي جمشيد هم نمي تونه اين همه فشاروتحمل كنه 
هري اين را گفت و روي زمين افتاد . 
او را از روي زمين بلند كردم و به سمت خوابگاه بردم ، يك تكه از زنجير ها را در جيب هري گذاشتم و تكه ي ديگر را هم در جيبم گذاشتم ، وقتي دستم را در جيب هري كردم احساس كردم كه شيشه اي در جيبش است ، شيشه را در اوردم . 
شيشه حاوي همان خوني بود كه پدر بزرگ براي هري درست كرده بود ، چند قطره از آن را روي لب هري ريختم ، آن خون به سرعت جذب دهان هري شد ، هري سرفه اي كرد و چشمانش را باز كرد . 
رو به او گفتم : همين الان مي رسونمت به خوابگاه . 
هري چشمانش را بست و به خواب فرو رفت ، شيشه را در جيبش گذاشتم و به سمت خوابگاه حركت كردم ، فهميدم كه هري خيلي به خودش فشار آورده تا بتواند اين زنجير را به دو نيم تقسيم كند . 
من اصلا عادت نداشتم كه از قدرت جادويي براي كارهايم استفاده كنم , اين به خاطر اين بود كه وقتي ما در آموزشگاه هاي شواليه گري بوديم به ما اجازه نمي دادند كه از قدرت هاي جادويي يعني از طلسم ها براي كارهايمان استفاده كنيم ، به خاطر همين هري را به دوش گرفتم و به سمت خوابگاه حركت كردم ، از آن حرف هري خيلي خوشم آمده بود ، او گفت كه حتي جمشيد هم نمي توانست اين زنجير را به دو نيم تقسيم كند ، مگر هري چقدر قدرت داشت كه به همين راحتي مي گفت كه حتي جمشيد هم نمي تواند اين كار را بكند . 
وقتي از قسمت ورودي دير گريفيندوري ها وارد شدم هيچ كس در قسمت استراحت نبود ، خيالم راحت شد ، نگران بودم كه اگر كسي در آن قسمت بود چه به او بگويم ، از پله ها بالا رفتم تا به خوابگاه برسم ، در راه پله بودم كه احساس كردم يك نفر در قسمت استراحت است ، اين چه كسي بود كه اين وقت شب در قسمت استراحت بود ، خيلي مشكوك شدم ، خواستم سريع برگردم و مچش را بگيرم ولي پيش خودم فكر كردم كه اول هري را به تختش برسانم بعد به سراغ آن شخص ناشناس بروم . 
همين كه داشتم از پله ها بالا مي رفتم صداي پاي ان شخص را شنيدم كه پشت سر من از پله ها بالا مي آيد ، قدم هايم را سريع كردم كه خودم را سريع به خوابگاه برسانم ، من مي توانستم پشت در خوابگاهمان بايستام و به محض اينكه آن شخص از جلوي خوابگاهمان رد شد از در خارج شوم و او را بگيرم . 
وقتي كه جلوي در خوابگاهمان رسيدم خيلي سريع در خوابگاه را باز كردم و داخل خوابگاه شدم ، هري را سريع به سمت تختش بردم و روي تختش گذاشتم ، همه ي بچه ها خواب بودند ، بدون توجه به آنها به پشت در رفتم و گوشم را روي در گذاشتم ، به خاطراينكه من يك خون آشام بودم به راحتي مي توانستم صداي پر زدن يك مگس را هم از پشت در بشنوم ، صداي پا همين طور نزديك و نزديك تر مي شد براي يك لحظه فكر كردم اگر او يكي از معلمان بود چه ، بيش خودم فكر كردم كه آن شخص بايد آقاي جامبو باشد ، اگر او بود باز هم آمده بود براي فضولي ، بايد درسي به او مي دادم كه ديگر فضولي نكند . 
گوشم را تيز كردم ، صداي قدم ها سنگين نبود پس آن شخص يكي از دانش آموزان يا يك جوان بود ، صداي پا به محض اينكه به در خوابگاه ما رسيد ايستاد ، براي يك لحظه در را باز كردم و گردن شخصي كه جلوي در بود را گرفتم و او را از روي زمين بلند کردم و به ديوار رو به رو چسپاندم ، آن شخص هيچ عكس العملي نشان نمي داد ، به او خيره شدم ، او رابرت بود ، رو به او گفتم : اينجا چي كار مي كني . 
رابرت اشاره كرد كه دستم را از زير گلوي او بردارم تا بتواند حرف بزند ، او را ول كردم ، با اينكه فاصله ي او با زمين كم بود باز هم آرام بر روي زمين فرود آمد ، خيلي تعجب كردم ، اين رابرت كه بود كه مي توانست اين طلسم را به همين راحتي اجرا كند . 
رابرت گفت : چته نكنه مي خواي منو بكشي . 
گفتم : اگه بخواي فضولي كني آره .... 
رابرت خنديد و گفت : مگه چي كار مي كردي . 
گفتم : به تو هيچ ربطي نداره . 
رابرت گفت : مواظب حرف زدنت باش ، همكلاسي هستي باش ، قوي هستي براي خودت هستي ولي بايد به دانش آموزاي ضعيف تر از خودت احترام بزاري . 
گفتم : اين كار من هيچ ربطي به احترام گذاشتن نداره . 
رابرت كه ناراحت شده بود گفت : ولم كن بابا مگه من چي كارت كردم . 
گفتم : چرا دنبال من راه مي افتيو هر جا مي رم دنبالم مي ياي . 
رابرت گفت : من كي دنبالت افتادم ، ديوونه شدي . 
گفتم : الان پس دنبال كي بودي ، چرا در خوابگاه ما وايستادي . 
رابرت گفت : من داشتم اروم آروم مي رفتم خوابگاهمون ، با توهم هيچ كاري نداشتم . 
گفتم : اين وقت شب بيرون چي كار مي كردي . 
رابرت گفت : همون كاري كه تو مي كني . 
گفتم : من چي كار مي كردم . 
رابرت گفت : يواش تر مثل اينكه همه خوابن بهتره بريم قسمت استراحت همه چيزو برات تعريف مي كنم . 
از پله ها پايين رفتيم و رابرت خيلي راحت و خونسرد قدم بر مي داشت , در قسمت استراحت روي يكي از مبلها نشستيم ، رابرت بعد از درست کردن جايش با خونسردي کامل رو به من كرد و گفت : هيچي بابا مي خواستم ببينم اين گروهي كه آرم يه ديوانه ساز دارن كجانو چي کار مي کنن , مي خواستم يه زهر چشم ازشون بگيرم 
گفتم : منظورت چيه . 
رابرت گفت : به نظرم بايد از هافلپافي ها باشن ، آخه مي خوان مارو يعني گريفيندوري ها رو خراب كنن كه امتيازامون كم شه ، مي خواستم مچشونو بگيرمو گيرشون بندازم . 
ناخوداگاه خنديدم ، چه فكر مي كردم چه شد ، پيش خودم فكر مي كردم كه اين رابرت حتما جاسوس است ولي او مي خواست براي موفقيت گروه خودش را به خطر بيندازد . 
رو به رابرت كردم و گفتم : اون گروه از هافلپافي ها نيست . 
رابرت گفت : مگه تو مي دوني كه كيا هستن . 
گفتم : يجورايي آره ولي نمي تونم بهت بگم . 
رابرت گفت : اگه نگي هم خودم مي فهمم . 
گفتم : بهتره دست از سر اون گروه برداري وگرنه بلايي سرت ميارن كه نتوني حرف بزني چه برسه به فضولي . 
رابرت گفت : کمي بهتون شک کرده بودم ولي ..... نكنه تو هم از اون گروهي . 
گفتم : فضولي بسته ، تو نمي توني يه جا آروم بشيني . 
رابرت گفت : حالا فهميدم ، اين همه وقت بايد ميومدم دنبال خودت ، منو باش كه فكر كردم كه تو هم دنبال همين گروه شبا مي زني بيرون . 
خنديدم و گفتم : مثلا فكر كن كه پيداشون كردي اونوقت چي . 
رابرت گفت : تو منو خيلي دسته كم گرفتي 
گفتم : ببين پسر من اصلا حوصله ي حرف زدن ندارم ، فردا كلاس دارم مي خوام برم بخوابم . 
رابرت گفت : بهتره از اون گروه خارج بشي چون من مي خوام اونو منحل كنم ، مطمئن باش كه اين كارو مي تونم بكنم . 
خنديدم و گفتم : چيه مگه با تو چي كار كردن . 
رابرت گفت : هيچي فقط دلم نمي خواد كه گروهي به اون خطرناكي دور و اطراف من بگرده . 
دستم را به انگشتر گروه گرفتم و به يكباره لباس گروه بر تن من ظاهر شد ، پيش خودم فكر كردم كه با اين كار رابرت را تا سرحد مرگ مي ترسانم ولي رابرت اصلا نترسيد و مستقيم در چشمان من نگاه كرد ، اين حركت او خيلي غير منتظره بود ، او حتما بايد مي ترسيد و لي اين كار را نكرد . 
رابرت گفت : پس اينه لباس گروهتون . 
گفتم : چيه واسه ي چي نترسيدي 
رابرت لبخندي موزيانه زد و گفت : تو با اين كارت باعث شدي كه گروهتون از بين بره . 
گفتم : مثلا چي كار مي كني . 
رابرت گفت : خب فردا مي رم پيش خانم مگنوگالو همه چيزو براش مي گم . 
گفتم : ببين پسر من مي تونم خيلي راحت بلايي سرت بيارم كه هيچ چيز يادت نمونه . 
رابرت گفت : تو جرات اين كارو نداري . 
گفتم : مثلا كي مي خواد جلوي منو بگيره . 
رابرت گفت : تو مي خواي امسال اينجا درس بخوني به خاطر همين جرات نمي كني كه بلايي سر من بياري . 
خواستم بلايي بر سرش بيارم ولي دلم نيامد ، او خيلي جرات داشت و اين جرات او مرا ياد الكس مي انداخت ، الكس هم مثل او از هيچ چيز نمي ترسيد و خيلي جا ها اين شجاعت الكس بود كه خيلي از كارها را براي ما انجام مي داد . 
به خاطر همين موضوع رو به او گفتم : من مي خواستم تو رو عضو گروهمون كنم ولي انگار اصلا دلت نمي خواد كه عضو گروه بشي . 
رابرت گفت : مثلا عضو گروه بشم چي چي برام داره . 
گفتم : خودت مي فهمي ولي اينو بايد بدوني كه وقتي عضو گروه شدي بايد قسم بخوري اونم قسم ناشكستني كه چيزي رو نگي . 
بعد از چند دقيقه حرف زدن و تشريح كردن گروه او راضي شد كه عضو گروه بشود و قسم ناشكستني خورد ، او را به اتاق گروه بردم و تمام وسايل ها را به او نشان دادم ، آن شب تا ساعت سه صبح در اتاق گروه بوديم ، رابرت علاقه ي خودش را به گروه با حركات خودش نشان مي داد ، معلوم بود كه خيلي خوشحال است كه عضو گروه شده است . 
ساعت سه بود كه به خوابگاه برگشتيم و من سريع به خواب رفتم . 

صبح با صداي الكس از خواب بيدار شدم ، چشمانم را باز كردم و به صورت الكس خيره شدم ، هيچ كس در خوابگاه نبود ، الكس گفت : پسر تو كه هميشه از ما زودتر پا مي شدي چرا اينقدر دير پا مي شي . 
گفتم : صبحونه پريد . 
الكس گفت : بايد يواش يواش به فكر ناهار باشي رفيق . 
گفتم : همش تقصير اين رابرته . 
الكس گفت : مگه چطور شده . 
گفتم : خب ديشب عضو گروه شد . 
الكس دهانش را كج كرد و با حالت مسخره اي گفت : من فعلا بهش اطمينان ندارم هيچي بهش نگو.... 
گفتم : مسخره نكن ، نزديك بود كه ديشب بكشمش . 
الكس خنديد و با حالت مسخره تري گفت : حالا چي كار كرده كه شما بهشون اطمينان كرديد . 
گفتم : هيچي اون هر شب از خوابگاه مي زد بيرون كه گروه مارو پيدا كنه و حسابمونو برسه ، اون فكر مي كرد كه گروه مال هافلپافيهاست ، تازه فكر مي كرده كه منم شبا به خاطر اينكه اون گروهو پيدا كنم از دير مي زدم بيرون . 
الكس خنديد و گفت : پس حسابي سر كار رفته بود . 
گفتم : آره ولي وقتي كه لباس گروهو ديد اصلا نترسيد به خاطر همين عضو گروهمون كردمش . 
الكس گفت : مي دوني امروز با كيا كلاس داريم . 
گفتم : نه نمي دونم 
الكس گفت : يه زنگ با اسنيپ داريم ، يه زنگ با چانگ ، يه زنگم با اون گندهه , بزار ببينم اسمش چي بود . 
گفتم : منظورت دربون مدرسس . 
الكس گفت : اره همون فكر كنم اسمش هاگريد بود ، امروز سر كلاس نمياد ، انجور كه مي گن يكي دو هفته اي كلاسش تختس ، ميگن كه رفته دنبال كارايي كه كاهن اعظم بهش گفته . 
خنديدم و گفتم : با چانگ كي كلاس داريم . 
الكس گفت : همين الان يعني اگه درستشو بخواي ده دقيقه ي ديگه . 
ساعت را نگاه كردم ، ساعت ده دقيقه به ده بود . 
سريع از جايم بلند شدم و آماده شدم ، الكس گفت : بابا جلسه ي اوله نمي خواد اينقدر عجله كني . 
گفتم : به قول خودت اصل كار اولين برخورده . 
الكس خنديد و گفت : پس بزن بريم تا اصل كار تموم نشده . 
هر دو خندان خندان به سمت كلاس آقاي چانگ حركت كرديم ، من تا به حال او را نديده بودم ، از اسمش معلوم بود كه يك چيني است . 
الكس در راه به من گفت كه او يك پيرمرد مهربان است ، انگار كه الكس او را يكبار ديده بود به خاطر همين مي دانست كه او چه كسي است ، چيزي نكشيد كه به كلاس او رسيديم ، دانش آموزان خودشان را به كلاس رسانده بودند ، هري و رون همراه با هرميون روي يك نيمكت نشسته بودند ، رابرت هم انتهاي كلاس بود و همان نيمكت هميشگي ما را خالي نگه داشته بود . 
هري به محض ديدن من رو به من كرد و گفت : دستت درد نكنه 
گفتم : منظورت چيه . 
هري گفت : هموني كه ديشب بهم دادي . 
گفتم : قابل تو رو نداشت 
الكس رو به من كرد و گفت : ناقلا چي چي بهش دادي كه ازت تشكر كرد 
گفتم : ولش كن بعدا برات مي گم . 
به سمت انتهاي كلاس حركت كرديم ، من تا به حال حتي كتاب اين درس را هم نديده بودم ، اين وظيفه ي الكس بود كه كتاب هاي مرا به كلاس بياورد ، آخر من اصلا كيف يا كتاب به دست گرفتن را دوست نداشتم . 
رو به الكس كردم و گفتم : بده ببينم چي چي توي كتابش نوشته 
الكس دستش را زير ردايش كرد و يك كتاب را از زير آن بيرون آورد و به من داد ، روي كتاب با رنگ طلايي روي زمينه سياه جلد با خط زيبايي نوشته بود ذهن بزرگترين نعمت خدا زير آن هم با خط زيبايي نوشته بود نويسنده : دامبلدور بزرگترين جادوگر قرن 
هنوز به سر جايم نرسيده بودم كه آقاي چانگ از در وارد شد ، سريع خودم را به نيمكتي كه رابرت انتهاي آن نشسته بود رساندم و روي آن نشستم ، الكس هم سريع خودش را كنار من جا داد ، آقاي چانگ يك پيرمرد با موه هاي سفيد و قدي كوتاه و قيافه اي كه مخصوص انسان هاي مشرق زمين بود ، چشمان بادامي و ريش بلند ، چوب عصا مانندي , مانند عصاي كاهن اعظم نيز در دستش بود ، او با اين قيافه ي پيرش خيلي خوب راه مي رفت . 
او بعد از اينكه به جاي خودش يعني پشت ميزي كه مخصوص استاد بود رسيد رو به ما كرد و گفت : ذهن 
با عصايش كمي جلوتر از خودش روي هوا كلمه ي ذهن را روي هوا نوشت ، كلمه ي ذهن در حال درخشيدن بود كه آقاي چانگ ادامه داد : نمي دونم چقدر در مورد ذهن مي دونيد ولي در هر صورت من يه توضيح كوچيك در مورد ذهن شما براتون مي گم ، همونطور كه شما مي دونيد ذهن يكي از قوي ترين اعضاي بدن ماست ، ما با ذهن كارايي رو مي تونيم بكنيم كه خيلي ها با چوب جادو هم نمي تونن بكنن ، مثلا ... 
او به محض اينكه اين حرف را زد صداي فرياد از جلوي كلاس بلند شد ، هرچه نگاه كردم چيزي را نديدم كه باعث فرياد يا ترس شده باشد ، تمام دانش آموزان به نيمكتي كه جلوي آقاي چانگ بود نگاه مي كردند ، هيچ چيز جلب توجه نمي كرد ، آقاي چانگ از جايش بلند شد نمي دانستم كه آقاي چانگ چه كار كرده بود كه من متوجه آن شده باشم ، آقاي چانگ رو به ما گفت : خب شما چي ديديد . 
هيچ كس حرفي نمي زد همه متعجب شده بودند , انگار که چيز عجيبي ديده بودند ، خواستم كه اعلام وجودي كنم به خاطر همين با صداي نسبتا بلندي گفتم : هيچي شما كاري نكرديد . 
آقاي چانگ رو به من كرد و گفت : پسر مگه چشمات مشكل داره . 
گفتم : مگه شما چي كار كرديد . 
اقاي چانگ گفت : مگه شما نديدي كه نيمكت اولي از جاش بلند بشه . 
گفتم : نه من هيچي نديدم . 
همه ي دانش آموزان به من چپ چپ نگاه مي كردند ، انگار كه من دروغ گو ترين شخص كلاس بودم ، رو به الكس كردم و از او سوال كردم ، الكس گفت : اين مسخره بازي ها ديگه چيه . 
فهميدم كه حتما كاري كه آقاي چانگ كرده يك شعبده بازي بوده ولي به هرحال من كه چيزي نديده بودم . 
آقاي چانگ گفت : ديگه كي چيزي نديده . 
هري دستش را بلند كرد و گفت : منم هيچي نديدم , يعني بهتره بگم كه من فهميدم كه شما داشتين روي ذهن ما تاثير ميزاشتين به خاطر همين نگذاشتم كه اين اتفاق بيفته . 
آقاي چانگ لبخندي زد و گفت : به به ميشه اسمتونو بگيد . 
هري گفت : پاتر قربان ، هري پاتر 
آقاي چانگ رو به من كرد و گفت : و شما . 
گفتم : بليد ، جاني بليد . 
آقاي چانگ گفت : پس جاني بليد معروف شما هستيد ، من از شما چنين انتظاري داشتم ولي از آقاي پاتر حتي با اونهمه شهرت اصلا انتظار نداشتم كه بتونه بفهمه ... 
در دلم خنديدم ، او نمي دانست كه هري يك جن سفير است و مي تواند او را مثل آب خوردن ديوانه كند . 
آقاي چانگ گفت : نفري ده امتياز به شما مي دم . 
خوشحال شدم و رو به الكس گفتم : خودت مسخره اي .. 
آقاي چانگ گفت : بله حالا فكر كنم شما قدرت ذهنو فهميده باشين كه چيه ، اين يه نمونه ي كوچيكي از قدرت ذهن بود ، شما هم مي تونيد براي شخص روبروتون چيزي رو درست كنيد يا چيزي رو نشون بديد كه اصلا وجود خارجي نداره ، من نمي تونم به شما مهمترين قسمت رشته ي ذهنو يعني کاووش ذهنو تدريس كنم ، ولي بهتون ياد مي دم كه چطور ميشه از حمله ذهن شخص مقابل جلوگيري كرد. 
درس جالبي به نظر مي رسيد شايد مي توانستم بفهمم كه ذهنم چه قدرتي داشت كه حتي جمشيد هم جرات نمي كرد به آن حمله كند 
آقاي چانگ ادامه داد : چون ذهن خوني يكي از طلسم هاي غير مجاز هستش پس نمي تونم اونو يادتون بدم ولي يه آموزش هايي بهتون مي دم كه بتونين جلوي هر ذهن قويي اي رو بگيرين . 
آقاي چانگ شرايط امتحان آخر ترم را گفت و طبق عادات معلمان ما را از آخر ترم ترساند و به ما گفت كه هر نمره اي كه در امتحان بگيريم همان نمره را برايمان رد مي كند . 
وقتي كه كلاس تمام شد آقاي چانگ رو به من و هري گفت كه بمانيم . 
هري نگاهي به من كرد و با چشمك فهماند كه بايد سريع برود ، ياد قراري كه ديشب با مارش گذاشته بود افتادم ، ساعت تقريبا يازدهو چهلو پنج دقيقه بود ، هنوز يك ربعي وقت داشتيم ، تازه هري مي توانست آپارات كند . 
وقتي همه ي دانش آموزان از كلاس خارج شدند آقاي چانگ گفت : خب شما دوتا چقدر توي ذهن روبي قدرت دارين . 
هري رو به اقاي چانگ گفت : من مي تونم يه ذهنو بخونم. 
آقاي چانگ گفت : خوبه خيلي خوبه . 
آقاي چانگ اين حرف ها را با حواس پرتي مي زد ، معلوم بود كه حواسش اينجا نيست ، ناگهان صداي اليور در ذهنم پيچيد كه مي گفت : اين كيه كه داره به ذهنت حمله مي كنه . 
در ذهنم گفتم : ولش كن معلم قدرت ذهن ماست . 
اليور گفت : هر كي مي خواد باشه اون نبايد اين كارو بكنه ، زود بهش بگو كه دست برداره وگرنه ... 
نگذاشتم كه اليور حرفهايش را تمام كند و با صداي بلند گفتم : ببخشيد آقاي چانگ شما نمي تونيد ذهن منو بخونيد . 
آقاي چانگ براي يك لحظه شكه شد و گفت : مگه تو فهميدي كه من دارم چي كار مي كنم . 
گفتم : اگه زياده روي مي كرديد براتون بد مي شد . 
اقاي چانگ ميتوانست بدون اينكه به چشمان ما نگاه كند ان هم از فاصله ي دور ذهن ها را ذهن روبي كند ، خيلي دلم مي خواست كه از اليور بپرسم كه من هم مي توانم اين كار را بكنم يا نه به خاطر همين در ذهنم گفتم : جناب اليور منم مي تونم از فاصله ي دور ذهن كسي رو بخونم . 
اليور گفت : آره كه مي توني پسرم ، ما خون آشاما توي ذهن خوني قدرت فوق العاده اي داريم ، يكيشون همين قدرت تلپاتي هستش كه ما مي ميتونيم از فاصله ي دور با هم رابطه بر قرار كنيم . 
گفتم : پس من مي تونم ذهن همين معلممون رو از همينجا بخونم . 
اليور گفت : اين ديگه به قدرت اون بستگي داره ولي هر چي باشه بازم مي شه ذهنشو خوند . 
گفتم : پس به موقع خودش . 
اليور گفت : جريان تالارو چي كار كردي . 
گفتم : هيچي مار هري هنوز توي لوله هاستو داره دنبالش مي گرده . 
صداي آقاي چانگ توجه مرا جلب كرد كه مي گفت : آقاي بليد حواست كجاست . 
رو به آقاي چانگ كردم و گفتم : ببخشيد .... 
آقاي چانگ گفت : ببين پسرم من از شما دوتا مي خوام كه توي كلاس بهم كمك كنيد ، آخه من خيلي پيرمو از درس دادن خيلي خسته ميشم ، من فقط به خاطر رودروايسي اي كه با كاهن اعظم داشتم قبول كردم كه اين درسو اينجا تدريس كنم . 
گفتم : من خوشحال مي شم كه بتونم كمكي بهتون بكنم . 
آقاي چانگ لبخندي زد و گفت : خب من توي روز يك كلاس دارم ، از شما مي خوام كه هر روز يكيتون منو همراهي كنيد ، تمام كلاساي من هم توي همين ساعت هستش . 
من پيش خودم فكر مي كردم كه او مي خواهد فقط در كلاس خودمان به او كمك كنيم ولي حالا او مي خواست كه ما هر روز در كلاس هاي او باشيم و به او كمك كنيم . 
هري گفت : شما هر روز هفته كلاس دارين . 
آقاي چانگ گفت : نه فقط چهار روز توي هفته ، شما اگه دلتون خاستو دلتون به حال من سوخت توي اين چهار روز هر روز يكيتون مياين كمك من ، شما توي كلاس من فقط به بچه ها رسيدگي مي كنيد و مي بينين كه كارايي كه بهشون مي گم درست انجام مي دن يا نه . 
هري گفت : حتما .... فقط من الان يه كار مهم دارم اگه ميشه زودتر بايد برم . 
آقاي چانگ لبخندي زد و گفت : باشه پسرم فقط هفته ي بعد يادتون نره ، روز دوشنبه ، آخرين كلاس هر هفته ي من هم با شماست . 
امروز پنج شنبه بود پس آقاي چانگ دوشنبه تا پنج شنبه را كلاس داشت كار خيلي سختي هم به نظر نمي رسيد ، هرچه بود ما به يك پيرمرد كمك مي كرديم و اين كار خوبي بود . 
هري رو به من كرد و گفت : زود باش جاني 
بعد از اجازه گرفتن به سمت در خروجي حركت كردم ، ارتباط ذهني با من برقرار شد ، صداي الكس در ذهنم پيچيد كه گفت : جاني .. زود خودتو برسون طبقه ي سوم .... اوووه .... آخ .... جلوي كلاس سيصد و..... شي..... 
صداي الكس خيلي گرفته بود ، اينطور كه از صدايش معلوم بود داشتند او را يا شكنجه مي دادند يا مي زدند ، بايد خودم را سريع به او مي رساندم ،انگار در اين مدرسه دردسر دنبال ما مي دويد هنوز يك هفته نشده بود ولي ما اينهمه به دردسر افتاده بوديم ، رو به هري كردم و گفتم : براي الكس مشكلي پيش اومده تو خودت برو من خودمو بهت مي رسونم . 
هري گفت : مي خواي منم باهات بيام . 
گفتم : نه خيالت راحت باشه ، اگه خيلي جدي بود به انگشتر گروه متوسل مي شد خب من بايد برم . 
سريع از كلاس خارج شدم ، بعد از خارج شدن از كلاس به طبقه ي سوم جلوي كلاس سيصد و شش آپارات كردم ، حتي فرست نكردم هري را نگاه بكنم ، چند متر جلوتر چند نفر جمع شده بودند و يك شخص را زير باد لغد ومشت گرفته بودند ، حتما الكس بود كه زير دست و پا بود ، با صداي بلندي فرياد زدم : شما دارين چي كار مي كنين . 
آن چند نفر به سمت من برگشتند ، الكس را ديدم كه روي زمين افتاده بود و خون از دهانش بيرون مي ريخت ، با اشاره ي من هر چند نفر انها به هوا بلند شدند و چند متر آن طرف تر روي زمين افتادند ، خشم تمام وجودم را فرا گرفته بود ، نمي دانستم آنها چه قدرتي داشتند كه توانسته بودند الكس را اينطور به زمين بزنند ، آنها ده نفر بيشتر نمي شدند . 
آن ده نفر از جايشان بلند شدند و چوب هايشان را به سمت من گرفتند ، براي لحظه اي خون جلوي چشمانم را گرفت ، الكس هر كاري كرده بود انها حق نداشتند كه ده نفري به او حمله كنند ، حالا با اين كه اين كار را كردند باز هم ايستاده اند تا حساب من را هم برسند ، احساسي به من مي گفت كه بايد زهر چشمي از انها بگيرم تا ديگر جرات نكنند ده نفري به يك نفر حمله كنند . 
گوش هايم سوت كشيدند ، انگار يك نفر با تمام وجود در گوش هايم فرياد مي كشيد ، براي لحظه اي طلسم ساده اي را به سمت آنها حرکت دادم با طلسم من تمام چوب هاي جادويي اي كه در دستشان بود منفجر شد ، دست هاي آنها نيز زخمي شد ، همه ي آنها پا به فرار گذاشتند ، خواستم كه به دنبالشان بدوم و آنها را گوش مالي حسابي اي بدهم ولي با ديدن جسم بي حال الكس كه روي زمين افتاده بود از اين كار منصرف شدم ، به سمت الكس دويدم ، او با چشماني بي حال به من نگاه مي كرد ، خون از دهانش جاري شده بود ، عجيب اينجا بود كه او اصلا نمي توانست تكان بخورد ،او رادر آغوش گرفتم و از زمين فاصله دادم ، يك شيشه خون آن هم خون انسان از جيبم در اوردم و به لبهاي او چسپاندم ، او حتي نمي توانست دهانش را باز كند ، دهان او را با دست ديگرم باز كردم و خون را در حلق او خالي كردم 
خيلي نگران شده بودم نكند بلايي بر سرش آمده باشد ، بايد كاري مي كردم ، براي لحظه اي خواستم او را به قصر خودمان منتقل كنم ، ولي اگر براي خروج از مدرسه ان هم بي اجازه , برايمان مشكلي پيش بيايد چه ، تازه خودم هم نمي توانستم به آنجا بروم و از حال او باخبر بشوم ، تنها كاري كه مي شد كرد اين بود كه او را به درمانگاه مدرسه برسانم . 
از جايم بلند شدم ، الكس را در آغوش گرفتم ، درمانگاه مدرسه را در ذهنم جاري كردم و در يك لحظه به انجا اپارات كردم ، من جلوي در درمانگاه بودم ، بدون اينكه در بزنم با لگدي در را باز كردم و از در داخل شدم ، يك زن نسبتا مسني در آنجا بود و با جمشيد در حال حرف زدن بود ، آنها با ديدن من خيلي تعجب كردند . 
رو به آن زن كردم و الکس را به او نشان دادم , بعد گفتم : چند تا از بچه ها داشتن مي زدنش . 
زني كه آنجا بود گفت : زود ببرش بزار روي يكي از تختا الان ميام . 
آن زن با دستش دري كه جلوي من بود را نشان مي داد ، سريع به سمت آنجا حركت كردم ، خواستم با لگدي ديگر در را باز كنم كه خود به خود باز شد ، فهميدم كه اين كار يا كار جمشيد بود يا آن زن ، از در داخل شدم و الكس را سريع روي يكي از تخت ها گذاشتم ، حدود ده يا دوازده تا تخت بيمارستان در اين سالن بود , ولي روي هيچكدام از آنها كسي نبود . 
آن زن جلو آمد و مرا كناري زد و شروع كرد الكس را معاينه كردن ، جمشيد از پشت سر دستش را روي شانه ي من گذاشت و گفت : چي شده جاني . 
گفتم : هيچي من سر كلاس بودم كه الكس با من رابطه برقرار كردو گفت كه بيام كمكش . 
جمشيد به سمت الكس رفت و دستش را روي او گرفت ، چشمانش را بست و بعد از چند لحظه رو به من كرد و گفت : چيزيش نيست فقط يه طلسم قفل بدن خيلي قوي روش اجرا كردن ، بهتره بگم چند تا طلسم قفل بدن ، اگه يه انسان معمولي بود حتما مي مرد ، نمي دونم ما توي اين مدرسه دانش اموز داريم يا چند تا وحشي ، اونا نگفتن كه مي ميره . 
گفتم : يه لحظه مي خواستم همشونو ...... 
ديگر حرف هايم را ادامه ندادم ، فهميدم كه حواس آن زن به ما جلب شده است ، جمشيد به سمت من خم شد و گفت : تو كه بلايي سرشون نيووردي. 
گفتم : نه فقط بهشون يكمي ضرر مالي زدم. 
جمشيد گفت : منظورت چيه . 
گفتم : اونا وقتي كه منو ديدن فرار نكردن تازه چوباشونو گرفتن به طرف من كه منو هم طلسم كنن كه من همه ي چوباي جادويي اونا رو تركوندم . 
جمشيد گفت : تو چطور اون كارو كردي . 
گفتم : هيچي فقط يه چيزي به من گفت كه مي تونم اين كارو بكنم خب منم توي ذهنم تركوندن چوباي اونارو اوردمو اين اتفاق افتاد . 
جمشيد گفت : تو داري خيلي خطرناك مي شي جاني ، بهتره يكمي به اعصابت مصلت باشي. 
گفتم : راستي شما اينجا چي كار مي كنيد . 
جمشيد گفت : هيچي فقط نتونستم فشاري كه اين مدرسه روم مياره تحمل كنم . 
گفتم : منظورتون چيه . 
جمشيد گفت : مگه هري حالش به هم نمي خوره . 
گفتم : نه .. 
جمشيد گفت : فكر كنم چون خيلي جوونه هيچيش نشده ، طلسم قويي اي كه توي اين مدرسه هستش باعث مي شه كه روي كساني مثل من و هري حتي تو فشار وارد بشه ، چون تو يه خون اشامي زياد اين فشارو احساس نمي كني ولي فكر كنم توي همين يكي دو روزه بهم خوردن حال هري شروع بشه ، من خودم اين آخريا ديگه داشتم خون بالا مي اوردم ، به هري بگو كه حتما تعطيلات اخر هفته رو بره بيرون ، منظورم اينه كه بره هاگزميد براش خيلي خوبه از اين فشار در مياد ، تازه توي روز هم مي تونه بره تو حياط مدرسه اونجا فشار كمتره . 
گفتم : راستي چرا هري نمي تونه اينجا اپارات كنه . 
جمشيد گفت : هري هر جا كه بخواد مي تونه آپارات كنه ولي چون اينجا فشار روش زياده نمي تونه خودشو جابجا كنه ، الان هري قوي ترين جني هستش كه روي زمين وجود داره ، اين شرايط فشار براي من خيلي كمتره ولي براي هري خيلي زياده ، اگه من خون بالا بيارم پس هري بايد بميره ، نمي دوني اين شعاع قدرت طلسم چه بلايي سرمن اورده ، جناب كاهن اعظم طلسمي روي اين مدرسه گذاشته كه اگه خود ولدمورتم اومد اينجا نتونه كاري بكنه . 
گفتم : فشار زياد چه ربطي به قدرت داره . 
جمشيد گفت : خب قدرت هري از يه طرف مي خواد روي همه چيز تاثير بزاره از اون طرف طلسمي كه روي مدرسه هستش مي خواد روي هري تاثير بزاره ، اينم باعث مي شه كه تموم وقت روي هري فشار باشه ، هر چقدر قدرت طرف بيشتر باشه بيشتر با طلسمي كه روي مدرسه هستش درگير ميشه . 
گفتم : حالا راهي نداره كه نزاريم روي هري فشار بياد 
جمشيد گفت : فعلا كه هيچي ولي اين شربتي كه خانم پامفري به من داده باعث ميشه كه كمي فشار روي ما كم بشه ولي به هر صورت بايد حتما بيشتر اوقاتمون رو بيرون از مدرسه تلف كنيم . 
گفتم : قدرت زياد هم باعث دردسره . 
جمشيد گفت : اين هري اي كه ديدي خيلي قوي هستش ، خيلي هم روي خودش مسلطه ، هر كي جاي اون بود تا حالا يكي از بدترين جادوگراي جهان مي شد ، يكي مثل خود ولدمورت ، نمي دوني وقتي جايي باشي كه همه از تو ضعيف تر باشن باشي چه احساس قروري به تو دست ميده ، همين احساس قرور هم باعث ميشه كه به ديگران زور بگي . 
خانم پامفري يعني همان زني كه مسئول درمانگاه بود با شنيدن نام ولدمورت اخمهايش را در هم كرده بود و به ما نگاه مي كرد .
فصل دوازدهم قسمت اول مقر زد گرگينه لندن ..... 

متوجه الكس شدم كه تكان هايي مي خورد ، به سمت او حمله ور شدم ، خانم پامفري رو به من گفت : پسرم دوستت بايد امروز استراحت كنه ، اون نمي تونه يكي دو روزي از روي تختش بلند بشه ، خيلي بهش فشار اومده . 
گفتم : منظورتون چيه ، مگه چي كارش كردن . 
خانم پامفري گفت : حتي مرگخوارا هم با كسي اين كارو نمي كردن كه اين بچه ها با اين كردن . 
ناگهان الكس از جايش بلند شد و شروع كرد به سرفه كردن ، چيزي نكشيد كه خون از دهانش سرازير شد ، احساس كردم عرق سردي بر بدنش نشست ، با تعجب رو به خانم پامفري نگاه كردم ، حتي او هم دست و پاهايش را گم كرده بود ، رو به جمشيد كردم ، از قيافه ي او هم معلوم بود كه نمي تواند توضيحي در اين رابطه بدهد ، اشك خود به خود از چشمانم سرازير شد . 
با صداي بلندي رو به خانم پامفري گفتم : اين چشه ، چرا اينطور مي كنه ..... 
خانم پامفري گفت : متاسفام..... 
براي لحظه اي بدنم خشك شد ، دهانم باز مانده بود ، سرگيجه شديدي در سرم افتاد ، مغزم كار نمي كرد ، هر طور كه شده بود بايد كاري مي كردم ، نكند بلايي بر سر بهترين دوستم بيايد ، چند لحظه اي كشيد كه با تكان هاي جمشيد به خودم آمدم ، خانم پامفري گفت : منظورم از متاسفام اينه كه من نمي دونم بايد چي كارش كنم ، بايد هر چه زودتر اونو به سنت مانگو ببريم . 
رو به خانم پامفري گفتم : من شنيده بودم كه شما يكي از بهترين درمانگر هاي جادوگرا هستين ، اگه شما كاري نمي تونيد بكنيد پس اونا هم نمي تونن بكنن . 
به يكباره به ياد تئودور پزشك درمانگاه خودمان افتادم ، شايد اينها به خاطر اينكه الكس يك خون آشام بود نمي توانستند او را درمان كنند به خاطر همين سريع فرياد زدم : تئودور .... 
چيزي نكشيد كه صداي پاقي از پشت سرم امد به پشت سرم برگشتم ، تئودور و برادران جمشيد پشت سر من بودند ، نفهميدم آن دو براي چه آمده بودند ، خواستم از آنها بپرسم كه چرا اينجا آمده بودند ، ولي الان وقت اين حرفها نبود ، سريع رو به تئودور كردم و گفتم : تئودور الكس..... 
تئودور انگار مي دانست كه چه اتفاقي افتاده است ، به خاطر همين به سمت تخت الكس شروع به حركت كرد ، خانم پامفري به محض ديدن تئودور گفت : شما اينجا چي كار مي كنيد ، سريع از اينجا برين بيرون . 
تئودور با نگاه ترسناكي چشم قره اي به خانم پامفري رفت ، خانم پامفري با ديدن اين حالت تئودور چند قدمي عقب رفت و تئودور سريع خودش را به تخت الكس رساند. 
الكس به حالت نشسته روي تختش در آمده بود ، سرفه هاي وحشتناكي مي كرد ، ناگهان دستش را روي سرش گرفت و از حال رفت و روي تختش افتاد ، همگي به سمت تختش دويديم ، خون آن هم با شدت زياد از دهانش خارج مي شد . 
خشم تمام وجودم را گرفت ، مي دانستم كه كار بايد كار دانش آموزان اسليترين باشد ، اگر بلايي بر سر الكس مي آمد چه ، در ذهنم احساس كردم كه زنگي را به صدا در مي آورند ، ديگر هيچ صدايي نمي شنديم ، نا خوداگاه به سمت در خروجي برگشتم و قدم هايم را سنگين برداشتم ، مي خواستم كه درس خوبي به تمام اسليتريني ها بدهم ، جمشيد دستش را روي شانه ي من گذاشت ، قبل از اينكه بتواند حرفي بزند من از انجا به قسمت اسليتريني ها آپارات كردم . 
من بالاي يك راه پله ي نسبتا تاريك بودم ، فهميدم كه دير اسليتريني ها ان پايين است ، يكي دو نفر از اسليتريني ها پايين پله ها بودند ، آنها متوجه اپارات كردن من نشده بودند ، چون من يك شواليه بودم به خاطر همين مي توانستم با صداي خيلي كمي آپارات كنم . 
از پله ها به سمت پايين سرازير شدم ، پيش خودم فكر مي كردم كه چطور بايد به آنها نشان دهم كه ديگر به من و دوستان من كاري نداشته باشند . 
آن دونفري كه جلوي در ورودي دير ايستاده بودند رو به من كردند و با حالت خشم به من نگاه كردند ، يكي از انها جلوي مرا گرفت و گفت : كجا داري مي ري پسر . 
خيلي عصباني تر از آني بودم كه بتوانم جواب او را بدهم به خاطر همين او را به كناري پرتاب كردم ، وقتي به در نزديك شدم فهميدم كه روي آن طلسمي است كه نمي گذارد كسي به راحتي از آن رد بشود ، با طلسمي قوي در را از جا كندم ، طلسم به قدري قوي بود كه ساختمان شروع به لرزيدن كرد ، از در داخل شدم ، درب دير يكي دو متر جلوتر با صداي بلندي به زمين خورد ، همه ي كساني كه در انجا بودند از ترس از جايشان بلند شدند و چوبهايشان را در اوردند . 
يكي از دانش اموزاني كه رو به روي من بود را سريع شناختم ، بله او يكي از آنهايي بود كه داشت الكس را مي زد ، او در حال باند پيچي كردن دستش بود ، معلوم بود كه انفجار چوب جادويي اش در دستش باعث زخمي شدن دستش شده بود . 
يك طلسم به سمت من شليك شد ولي قبل از اينكه حتي به من نزديك شود در ميان هوا از بين رفت ، چشمانم روي ان شخصي كه دستش را باند پيچي مي كرد قفل شده بود ، با طلسمي او را بر زمين زدم ، طلسم شكنجه آن هم يكي از آن قوي هايش را روي او اجرا كردم . 
شمشيرم را درآوردم و محكم به زمين كوبيدم و گفتم : ايندفعه هيچ بلايي سرتون نميارم ولي اگه يبار ديگه ببينم دورو ور دوستاي من ميپلكيد بلايي سرتون مي يارم كه روزي هزار دفعه ارزوي مرگ بكنيد ، فهميديد يا يه جور ديگه بهتون بفهمونم . 
آن پسري كه طلسم شكنجه را روي او اجرا كرده بودم با صداي بلندي شروع به فرياد زدن كرده بود . 
يكي از دانش آموزان كه سنش نسبتا از همه بيشتر بود رو به من كرد و گفت : تو حق ندار... 
نگذاشتم حرفش را تمام كند ، با اشاره ي من از روي زمين آنهم طوري كه انگار كسي زير گلوي او را گرفته بود از روي زمين فاصله گرفت ، او روي هوا دست و پا مي زد كه با صداي بلند گفتم : عجب شما حق دارين كه ده يا دوازده نفري بريزين سر يكي ، من حق ندارم از پسر عموم دفاع كنم ، شما هر غلطي خواستيد توي اين چند روزه كرديد ، من اصلا برام مهم نيستش كه توي اين مدرسه بمونم يا نه پس ديگه به من گير ندين كه حال همتونو مي گيرم . 
صداي فرياد هاي آن پسر تمام سالن را پر كرده بود ، يكي از دختر ها به سمت او دويد و با صداي بلند گفت : ولش كن داري چي كارش مي كني ، وحشي .... ولش كن . 
چند طلسم به سمت من روانه شد ،ولي همه ي آنها قبل از اينكه به من نزديك بشوند از بين رفتند . 
دلم به حال آن دانش آموز سوخت به خاطر همين با حرك چشمانم او را خلاص كردم . 
به محض ارام گرفتن آن پسر چند نفر جلو آمدند و آن پسر را از آنجا دور كردند ، رو به همه ي حضار گفتم : اين آخرين تحديد من بود ، من از هيچي توي اين دنيا نمي ترسم پس فكر نكنيد كه ..... 
احساس كردم كه يك نفر دستش را روي شانه ي من گذاشته است ، سريع به سمت او برگشتم ، او رابرت بود ، رابرت با صورتي كاملا خشك و بي روح رو به من گفت : پسر تو خيلي زود قاطي مي كني ها . 
گفتم : تو اينجا چي كار مي كني . 
گفت : بعدا بهت مي گم ولي ببين كي پشت سر منه . 
دايي ويليام را ديدم كه در قاب در ايستاده بود و به من لبخند مي زد ، دو موتر مور هم با او همراه بودند ، رابرت ادامه داد : نمي خواي كه بميره . 
تازه يادم آمد كه آن دانش آموز روي هوا معلق است ، سريع با حركتي ان دانش آموز را ول كردم . 
آن دانش آموز روي زمين افتاد و چند دانش آموز به سمت او دويدند ، دايي ويليام جلو آمد و گفت : داري چي كار مي كني جاني ، نمي گي مي ميره . 
گفتم : بايد اين كارو مي كردم . 
دايي ويليام گفت : مگه اون چي كار كرده بود . 
گفتم : هيچي ..... 
از رفتار خودم واقعا متعجب شدم ، من خيلي عصباني شده بودم و اتفاقي كه براي الكس افتاده بود اصلا به او ربطي نداشت ، من هيچ وقت تا به اين حد عصباني نمي شدم ، نمي دانم چه بلايي بر سر من امده بود كه اينقدر عصباني شده بودم . 
دايي ويليام با صدايش مرا از فكر بيرون آورد و گفت : نگفتي چي كار كرده بود كه اين بلارو به سرش اوردي . 
گفتم : مي خواي چي بهت بگم . 
دايي ويليام گفت : تو با ما مياي وزارت جادو ..... 
گفتم : ميفهمي داري چي مي گي . 
دايي ويليام گفت : من هرچي با تو مدارا مي كنم تو شورشو بيشتر در مياري ، تو داري خيلي از موقعيت سوء استفاده مي كني . 
گفتم : من با تو هيچ جا نميام . 
دايي ويليام گفت : مجبوري كه بياي وگرنه خيلي از قانوناي خون آشاما رو زير پا مي زاري نمي خواي كه پدر بزرگتو توي دردسر بندازي . 
گفتم : ميشه بگي كه واسه ي چي بايد با تو بيام . 
دايي ويليام آن دانش آموزي را كه روي زمين افتاده بود و آن دانش آموزي را كه بر رويش طلسم شكنجه را اجرا كرده بودم را به من نشان داد و گفت : تا وقتي كه اينا رضايت ندن شما توي وزارت جادو مي مونين . 
آن دانش آموز كه بر رويش طلسم شكنجه را اجرا كرده بودم بيهوش شده بود ، دايي ويليام راست مي گفت من خيلي زياده روي كرده بودم ، اصلا نمي دانم چرا با آن دانش آموز اين كار را كردم ، انگار فشار مدرسه من را هم اذيت كرده بود ، رو به دايي ويليام كردم و گفتم : با اين كارت اشتباه بزرگي كردي ، تازه من يه شواليه هستم و يكي از مقام هاي بالاي خون آشام ها پس شما نمي تونيد منو بازداشت كنيد ، شما تنها كاري كه مي تونيد بكنيد اينه كه به جامعه ي خون آشاما از من شكايت كنيد . 
دايي ويليام گفت : از اونجايي كه شما روي يك جادوگر جادويي كردين اونم يكي از جادو هاي نابخشودني ، بايد در اختيار ما باشين تا به اوضاع شما رسيدگي بشه . 
در همين لحظه صداي جمشيد از پشت سر دايي ويليام آمد كه مي گفت : شما دارين خيلي بزرگش مي كنيد ، هيچ اتفاقي نيفتاده ، فقط دو ، سه تا از دانش آموزا با هم درگير شدن ، شما نبايد به خاطر چيز به اين كوچيكي وقت خودتونو تلف كنيد ، مثلا شما وزارت سحرو جادو رو بايد اداره كنيد ، ما منتظر مي مونيم تا حال اين جواني كه روي زمين افتاده سر جاش بياد بعد اگه از آقاي بليد شكايت داشت اونوقت آقاي بليدو مي فرستيم پيش شما . 
دايي ويليام رو به جمشيد كرد و گفت : با توجه به شرايط بايد بگم كه آقاي بليد غير از اينكه به چند نفر صدمه زدن از چند طلسمي كه حتي براي خون اشامان هم غير مجاز هستش استفاده كردن كه بايد براي پاسخگويي به سوالات ما با من بيان . 
حالا فهميدم كه انگار جريان جدي است و بايد حتما با دايي ويليام مدرسه را ترك كنم ، دستم را روي شمشيرم گره كردم و آن را از زمين كندم ، صداي در آمدن شمشيرم از روي زمين آرامش خاصي به من مي داد . 
به سمت دايي ويليام حركت كردم، با ديدن صورت او ياد روز مبارزه افتادم كه چطور شمشير را از پشت سر بر بدن پدر بزرگم فروكرده بود ،تمام صحنه ها به وضوح جلوي چشمم نمايان شدند ، موجودي در من بلند فرياد مي زد كه به سمت دايي ويليام حمله كنم و او را سر جايش بنشانم ، هر چه بيشتر به چهره ي او نگاه مي كردم بيشتر خشمگين مي شدم به خاطر همين گفتم : همونطور كه گفتم با تو هيچ جا نميام .... 
دايي ويليام گفت : مواظب حرف زدنت باش جناب بليد . 
صدايي به من گفت كه او حتي نمي تواند به من نزديك بشود چه برسد به من آسيب برساند ، با صداي پر از خشم رو به دايي ويليام گفتم : من با تو هيچ جا نميام ، هر كاري كه مي خواي بكن . 
اين را گفتم و به سمت در خروجي حركت كردم ، دايي ويليام از اين حركت من جا خورده بود ، من مستقيم به سمت او مي رفتم ، جمشيد هم با قيافه اي متعجب به من نگاه مي كرد، انگار كه او هم از اين حركت من جا خورده بود ، شمشيرم را قلاف كردم و در زير ردايم پنهان كردم . 
دايي ويليام رو به دو موتر مورش كرد و گفت : بگيريدش . 
يكي از موتر مورها انگار كه منتظر بود اين حرف از دهان دايي ويليام خارج شود ، او با سرعت زياد به سمت من حركت كرد ولي در بين راه به يكباره ايستاد ، متوجه شدم كه به چشمانش خيره شدم ، آن موتر مور براي لحظه اي سرخ شد و آرام روي زمين افتاد ، نمي دانم چه بلايي بر سر ان موتر مور اورده بودم ، آن موتر مور ديگر نگاهي به من انداخت و نگاهي به موتر موري كه روي زمين افتاده بود . 
دايي ويليام رو به من كرد و گفت : داري چي كار مي كني . 
جمشيد رو به من گفت : مواظب باش جاني ...... جاني ..... جاني ..... 
صداي جمشيد كمترو كمتر مي شد ، صداي زنگي در گوشم پيچيد ،وقتي كه دايي ويليام داشت با من صحبت مي كرد انگار خشم در من موج مي زد ، به سمت دايي ويليام حركت كردم ، دايي ويليام دستش را بر سرش گرفت ، فهميدم كه به چشمان دايي ام خيره شده ام ، نمي دانستم چه اتفاقي در حال رخ دادن بود ، احساس گرماي شديدي در بدنم كردم ، در آخرين لحظات ديدم كه جمشيد رو به روي من ايستاده است ، با حركت دست جمشيد را به سمتي پرتاب كردم . 
دايي ويليام شمشيرش را بيرون آورد و به سمت من گرفت ..... 
براي يك لحظه احساس كردم كه آپارات كرده ام ، من ديگر درمدرسه نبودم ، من در فضاي بازي بودم ، روي تپه اي بودم ، ديگر از ان خشم در من اثري نمانده بود ، به پشت سرم برگشتم ، چند لحظه اي كشيد كه جمشيد را تشخيص دادم ، جمشيد پشت سر من بود ، معلوم بود كه خيلي عرق كرده است و اصلا در او رمقي نمانده است . 
رو به جمشيد گفتم : من ... اصلا..... 
جمشيد با حركت سر گفت : مي فهمم چي مي گي ، تو هيچي نمي فهميدي فقط مي خواستي به داييت حمله كني . 
گفتم : درسته . 
جمشيد روي زمين نشست و گفت : پسر گفتم داري خطرناك مي شي ، از همون حركتت بايد مي فهميدم كه بايد تو رو زودتر بيارم به فضاي باز ، اصلا فهميدي كه الان چي كار كردي . 
گفتم : يه چيزايي فهميدم . 
جمشيد گفت : منظورت اينه كه اون طلسم شكنجه هم رو احساس نكردي . 
گفتم : نه .... 
جمشيد گفت : منم اول متوجه نشدم ولي بعد از اينكه چند تا از دانش آموزا افتادن روي زمين فهميدم كه هرچيه ازتو هستش ، پسر تو كاري رو كردي كه خيلي از جادوگراي بزرگ دنيا هم نمي تونن بكنن . 
گفتم : نمي فهمم منظورت چيه . 
جمشيد گفت : هيچي تو يه طلسم شكنجه اي رو اجرا كردي كه من تا حالا توي خواب هم نمي ديدم كه اينطور طلسمي وجود داشته باشه ، ولي الان وقتشو ندارم كه بيشتر برات توضيح بدم ، تو همينجا بمون تا من بيام ، الانه كه هري به درد مي خوره ..... 
جمشيد اين را گفت و به سختي از جايش بلند شد و به سرعت غيب شد ، نمي دانم چه اتفاقي براي من افتاده بود و من داشتم چه كار مي كردم ، چرا من تا به اين حد عصباني شده بودم و چرا اين كار ها را مي كردم ،جمشيد کجا رفته بود , چرا من به دايي ويليام حمله کرده بودم 
احساس خستگي در بدنم مي کردم , همانجا در فضاي باز روي تپه روي زمين دراز کشيدم و به اسمان چشم دوختم , تکه ابرهاي بزرگي بالاي سرم روي هوا وجود داشت , به يکي از ابرها که شبيه به يک پرنده بود نگاه مي کردم که چشمانم را روي هم گذاشتم . 
با صداي جمشيد از خواب بيدار شدم , هري ، برادران جمشيد و پدربزرگ و دوازده لژيونش همراه جمشيد بودند سريع از جايم بلند شدم و به پدربزرگم سلام دادم . 
سريع ياد الكس افتادم ، به خاطر همين رو به جمشيد گفتم : از الكس چه خبر حالش چطور . 
جمشيد گفت : خيالت از بابت اون راحت باشه ، تئودور خيلي راحت تونست حالشو خوب كنه ، بايد بودي و مي ديدي كه وقتي با چند حركت حال الكسو خوب كرد خانم پامفري از تعجب دهنش باز مونده بود ، فقط بايد يكي دو هفته اي توي رختخواب بمونه . 
خيالم راحت به خاطر همين لبخندي روي لبانم نشست . 
پدر بزرگ لبخندي زد و گفت : فکرشو مي کردم که اين اتفاق بيفته ولي در کل خيلي بيشتر از اوني که فکر مي کردم تونستي توي اون مدرسه تحمل بياري . 
گفتم : از مدرسه چه خبر . 
پدر بزرگ گفت : نمي دوني به خاطر تو چقدر سيبيلاي داييتو چرب کردم , هر کاري مي کرديم راضي نمي شد . 
گفتم : منظورتون چيه . 
پدر بزرگ گفت : هيچي اون هيچجور زير بار نمي رفت که شرايط سخت مدرسه باعث شده که اعصاب تو به هم بريزه . 
گفتم : يعني الان هيچکي نمي خواد منو بندازه زندون 
جمشيد گفت : نه ديگه البته .... . 
نگذاشتم كه جمشيد حرف هايش را تمام كند و ميان حرف هاي او پريدم و گفتم : اون همه دانش آموز ديدن كه من چي كار كردم . 
جمشيد رو به هري كرد و گفت : هري زحمت همه ي اونارو كشيد . 
گفتم : يعني چي . 
هري گفت : هيچي فقط از اون موقع چيزي يادشون نمياد . 
پدر بزرگ گفت : ديگه نمي خواد برگردي توي اون مدرسه . 
انگار به من برق وصل كرده بودند ، به يكباره از جايم بلند شدم و گفتم : واسه ي چي . 
پدربزرگ گفت : اينطوركه معلومه در تالار اسرار براي هميشه بسته شده و ما ديگه نبايد جون تو روبه خطر بندازيم . 
گفتم : من دوست دارم برم توي اون مدرسه . 
پدر بزرگ گفت : تو به اندازه كافي اونجا بودي ، تازه ما به يكي مثل تو خيلي احتياج داريم ، تو نبايد وقتتو توي مدرسه حروم كني. 
من هيچ وقت بالاي حرف پدربزرگم حرف نزده بودم به خاطر همين فقط سري به علامت موافقت تكان دادم . 
هري به كنار من آمد و مرا به كناري كشاند و آرام آرام گفت : تو رو اخراج كردن ، يعني داييت باعث شد كه اخراج بشي ، ولي پسر اون چيزايي كه جمشيد در مورد تو مي گفت خيلي باور نكردني بود ، پسر تو چطور تونستي يه طلسم شكنجه رو به اون وسعت درست كني . 
گفتم : مي دونستم كه اين اتفاق مي افته . 
هري گفت : حالا فكرشم نكن ، اگه يه جادوگر اين كارو كرده بود حتما حبس عبد مي خورد ، اونم توي آزكابان . تو يه موتر مورو كشتي ، تازه روي خيلي از بچه هاي مدرسه يه طلسم شكنجه ي قوي اجرا كردي كه همين چند تا باعث مي شد كه تا آخر عمرتو توي آزكابان بموني . 
گفتم : يعني اون موتر موره مرد . 
هري گفت : اينطور كه مي گن آره ، ولي بهتره چند وقتي از مدرسه دور باشي ، اصلا به محضي كه شمشير گودريكو پيدا كردم منم از مدرسه ميام بيرون . 
جمشيد به جمع دو نفره ي ما پيوست و گفت : راستي جاني بايد يه كلاسي براي من بزاري . 
معلوم بود كه مي خواهد مرا از آن حالت در بياورد و كمي ذهن مرا راحت كند . 
به خاطر همين گفتم :شما دارين منو مسخره مي كنيد . 
جمشيد گفت : نه پسر ، اگه باور نداري از هري بپرس. 
برادران جمشيد داشتند با پدر بزرگم در مورد چيزي حرف مي زدند كه اصلا حواسشان به من نبود . 
هري گفت : جناب جمشيد درست مي گن ، تا حالا هيچ جادوگري نتونسته بيشتر از يدونه چوب جادويي رو توي يه لحظه منفجر كنه ، ولي تو دوازده تا چوب جادويي رو توي يه لحظه تركوندي . 
گفتم : نفهميدم كه چطور شد .. 
جمشيد گفت : تازه من به خاطر اون نگفتم ، به خاطر اون جادويي كه وقتي داشتي به داييت حمله مي كردي گفتم ، تو چطور تونستي اون طلسم شكنجه رو توي اون وسعت اجرا كني . 
گفتم : يه بار پرسيدين گفتم كه من هيچي نفهميدم . 
جمشيد گفت : مطمئني كه نفهميدي ، قيافت اصلا به كسي كه شانسي يه طلسمو اجرا مي كنه نمي خورد ، ناقلا نكنه مي خواي اين طلسمارو فقط براي خودت نگه داري . 
خنديدم و گفتم : اين ديگه از اون حرفا بود . 
حدود پنج دقيقه اي را با هم صحبت كرديم كه پدر بزرگ به سمت من آمد و گفت : بهتره كه زودتر بريم ، فردا خيلي كار داريم . 
از هري ، جمشيد و برادرانش خداحافظي كردم و دست پدر بزرگ را گرفتم ، با اين شرايط حتما به قصرمان در آلمان بر مي گشتيم ، به يكباره همه جا دور سرم چرخيد ، چيزي نكشيد كه در طبقه ي سوم قصري كه در لندن داشتيم ظاهر شديم ، خيلي عجيب بود چرا پدربزرگ مرا به اينجا آورده بود . 
رو به پدر بزرگ كردم و گفتم : واسه ي چي اومديم اينجا . 
پدر بزرگ گفت : بهت كه گفته بودم ما به تو احتياج داريم ، تو بايد از فردا كارتو شروع كني . 
ميان حرف هاي پدر بزرگم پريدم و گفتم : چه كاري . 
پدر بزرگ گفت : اگر اجازه مي دادي خودم بهت مي گفتم ، خوب تو رو به عنوان يه كار آموز جديد مي فرستم به قسمت مبارزه با گرگينه ها توي لندن ، محلش خيلي دور نيست درست وسط شهره ، فردا به يكي از لژيونام مي گم ببرت اونجا ، تو بايد يه سرو ساموني به اونجا بدي ، آخه پدر الكسو فرستادم اونجا ، نمي خوام به هيچ وجه اونو از دست بدم ، حالا برو تو اتاقت استراحت كن براي شام صدات مي كنن . 
آن شب تا صبح به كاري كه كرده بودم فكر مي كردم ، حدودا ساعت 4 صبح بود كه به خواب رفتم ، فرداي ان روز يكي از لژيون هاي پدر بزرگ سراغم آمد و مرا تا مقر فرماندهي اداره ي مبارزه با گرگينه ها همراهي كرد ، ما با هم از وسط حياط قصر دقيقا به جلوي درب خانه اي قديمي در كوچه اي تاريك و نموركه ديوار هايش به قدري سياه شده بود كه انگار در اينجا بزر مرگ پاشيده بودند ، آپارات كرده بوديم ، به محض رسيدن به درب رو به لژيون كردم و گفتم : از اينجا به بعدشو خودم مي تونم برم ، اگه كار داري مي توني بري . 
آن لژيون سري به علامت موافقت تكان داد و به يكباره غيب شد . 
به محض اينكه به در نزديك شدم در خود به خود باز شد اول كمي تعجب كردم ولي سريع به خودم آمدم و داخل شدم ، جلوي درب يك خون اشام آن هم از خانواده ي فانتوم ها ايستاده بود و كاغذي در دست داشت ، او به سمت من آمد و گفت : ميشه بگيد واسه ي چي اومديد اينجا . 
پشت در يك محوطه باز بود ، انجا خيلي كثيف بود ، انگار كه سالها بود كسي به اينجا وارد نشده بود ، درختان خشك و بي برگ كه حالت تحديد آميزي را به خود گرفته بودند ، انتهاي اين فضاي باز هم يك ساختمان قديمي بود كه درب چوبي نسبتا بزرگي داشت ، معلوم بود كه اين خانه خيلي قديمي و بزرگ است . 
رو به آن مرد گفتم : من ... كار آموز جديد اينجام . 
آن مرد سرش را به سمت من گرفت و گفت : پسر جون شوخي مي كني . 
او بعد از اينكه كاملا مرا ور انداز كرد گفت : ببين به چه بدبختي اي افتاديم كه اون بالايي ها يه بچه رو فرستادن اينجا . 
خنديدم و گفتم : پس كه اينطور شما نمي دونستين كه من ميام . 
آن مرد گفت : قرار بود كه هفته ي بعد يكي رو براي فرماندهي اينجا انتخاب كنن. 
گفتم : مگه چه بلايي به سر مسئول قبلي اومده . 
آن مرد خنديد و گفت : ايشون سومين مسئولي بودن كه توي اين دو ماه اخير براي اينجا فرستاده شدن . 
گفتم : چه بلايي سرشون اومده . 
آن مرد گفت : هيچي فقط نفس كشيدن يادش رفته ، ما توي اين شهر خيلي با مشكل رو به رو شديم ، تازه به ما گفته بودن كه يكي رو اينبار مي فرستن اينجا كه جريان اينجا رو درست كنه ، آخه مي دونيد گرگينه هاي اين شهر با تموم شهر هاي دنيا فرق مي كنن ، اونا خيلي بزرگترنو خيلي قوي تر و خيلي مهمتر اينكه مي تونن توي روز و هر وقت كه دلشون بخواد به گرگينه تبديل بشن ، ما تقريبا هر روز دو تا حمله داريم كه هر دفعه يكي دو تا زخمي و هر چند وقت يه بار يه كشته داريم . 
خيلي تعجب كردم ، ولدمورت حتي دنياي ما را هم به هم ريخته بود ، بايد فكري مي كردم ، به خاطر همين گفتم :خب بايد چي كار كنم . 
آن مرد گفت : شما كه نمي تونيد توي درگيري ها شركت كنيد ، شما فقط مي تونيد از دور ناظر عمليات ها باشين . 
خنديدم و گفتم : تو منو نميشناسي . 
آن مرد گفت : شما يكي از اقوام فرمانروا هستيد من اينو از فاميل شما فهميدم ، فقط نمي دونم چرايه نفر اونم به اين جووني رو فرستادن. 
از صحبت هاي ان مرد معلوم بود كه خيلي خسته و عصباني است ، معلوم بود كه از ديدن من خيلي ناراحت است و فكر مي كند كه من يه خون اشام معمولي هستم ، به او حق دادم ، طي دو ماه , سه تا رئيس عوض كردن خيلي سخت بود ، رو به ان مرد كردم و گفتم : خب ميشه محل كار منو بهم نشون بدين . 
آن مرد با انگشتش انتهاي فضاي باز را به من نشان داد و گفت : از اون در مي رين تو بعد از روي تابلوي اعلانات مي توني اتاقتونو پيدا كني. 
به سمت آن در انتهاي فضاي باز حركت كردم ، هنوز به در نرسيده بودم كه در باز شد و چند نفر از در خارج شدند ، فردي كه جلوتر از همه بود يك شخص از خانواده ي دراكولا ها بود ، او يك شواليه بود و چند شواليه ديگر پشت سر حركت مي كردند ، موه هاي ان شخص كه جلوتر از همه مي امد زرد رنگ بود ، شمشيرش را هم در آورده بود و به سرعت حركت مي كرد ، انگار او متوجه من شده بود . 
چند مرد و زن جوان هم پشت سر آنها از در خارج شدند ، آن مرد كه موه هاي زرد داشت خودش را به من رساند و گفت : تو كاراموز جديدي ... شمشيرتو با خودت اوردي ..... 
مي خواستم چيزي بگويم ولي او ادامه داد : شمشيرتو اوردي ، تو يه بليديو خيلي به دردمون مي خوري ، اگه مي خواي يه جنگ حسابي ببيني بهتر با ما بياي . حالا از جلوتر بهتر مي توانستم قيافه ي آن مرد را ببينم ، او يك جوان تقريبا سي ساله بود ، ولي جراحاتي كه روي صورتش بود او را به يك فرد مسن تبديل كرده بود ، قيافه او نشان مي داد كه اهل انگلستان است ، چشمان سياه و ابرو هاي پرپشتش همراه با چند زخمي كه بر روي صورتش داشت او را به يك شخص خشن تبديل كرده بود . 
او رو به من كرد و گفت چي شد ، بعد پشتش را به من كرد و گفت : يه شمشير براش بيارين. 
گفتم : من شمشير دارم . 
آن جوان خنديد و گفت : زودتر بگو ، 
دستش را به سمت من دراز كرد و گفت : اسم من جكه . 
دست او را در دستم گرفتم و گفتم : اسم منم جانيه . 
آن جوان كه جك نام داشت گفت : خب بزن بريم باقيشو بعدا بهت مي گم 
جك دست مرا گرفت و رو به بقيه افرادي كه پشت سرش بودند كرد و گفت : خب همونطور كه گفتم شما كار آموزا عقب واي ميستينو نگاه مي كنين مي بينين ما چهار نفر چطور جنگ مي كنيم ، درست دقت مي كنينو يه گزارش كامل از مبارزه ي امروز برام مي نويسين 
جك كمي صبر كرد و بعد ادامه داد : خب آماده اين ... 
آن چند كار آموز گفتند : بله... 
جك گفت : پس يك دو سه .... 
با شنيدن كلمه ي سه همه جا دور سرم چرخيد ، چيزي نكشيد كه همگي در يك سالن ورزشي ظاهر شديم ، همه جا به هم ريخته بود ، چند جسد روي زمين افتاده بود ، صداي فرياد هايي از اطراف مي آمد ، يك گرگينه ي نسبتا بزرگ چند متر جلو تر به ما نگاه مي كرد ، جك رو به من كرد و گفت : ببين چقدر پر رو شدن ، راست راست وايستاده و به من نگاه مي كنه ، برو با كار آموزا يه طرف وايستا و درست نگاه كن كه من چي كار مي كنم . 
جك شمشيرش را در اورد و به سمت ان گرگينه حمله كرد ، آن گرگينه خيلي خونسرد ايستاده بود و جك را تماشا مي كرد ، شمشيرم را در آوردم ، شمشيرم مانند كوره ي آتشي مي سوخت ، معلوم بود كه آن تكه گردنبد شروع به كار كرده بود ، خيلي سريع تر از جك خودم را به آن گرگينه رساندم و با اولين حركت شمشير ان گرگينه را از وسط ( يعني از كمر ) به دو نيم تقسيم كردم ، خون با شدت زياد از بدن گرگينه بيرون مي زد ، جك از حركت من شكه شده بود ، چند گرگينه را چند متر جلوتر از من يعني پشت سر جك ديدم كه به سرعت به جك نزديك مي شوند ، جك حواسش به من پرت شده بود و هر ان ممكن بود بلايي بر سرش بيايد . 
به محض اينكه گرگينه ها به جك نزديك شدند او برگشت و با چند ضربه ان چند گرگينه را دور كرد ، حالا دقيقا مي توانستم آنها را بشمارم ، آنها هفت گرگينه بودند ، حركت آنها خيلي مشكوكانه بود ، گرگينه هاي ولدمورت خيلي متفكرانه و ماحرانه عمل مي كردند ولي اين گرگينه ها دسته جمعي حمله مي كردند و در اين صورت خيلي راحت شكست مي خوردند ، فهميدم كه بايد تعداد آنها بيشتر از هفت گرگينه باشد ، به خاطر همين سريع به كنار جك آپارات كردم ، با آپارات كردن من به آن نقطه آن هفت گرگينه از ما دور شدند ، معلوم بود كه آن تكه زنجير آنها را دور كرده است ، جك رو به من گفت : تو كي هستي . 
گفتم : مي خواستم بهت بگم ولي تو نزاشتي ، من يه كار آموز جديد ادارتون هستم . 
جك گفت : راستي تو با اين سنت چطور يه كار آموز شدي. 
گفتم : چه ربطي به سن داره ، 
نگاه جك به شمشيرم خيره شده بود ، خنديد و گفت : طلسم خوبي رو روش اجرا كردي . 
خنديدم و گفتم : پس تو فهميدي . 
جك گفت : هر احمقي مي فهمه كه يكي مثل تو نمي تونه اين همه قدرت داشته باشه . 
در همين لحظه يكي از گرگينه ها خودش را به من رساند ، با حركت شمشيرم طوري به ان گرگينه ضربه زدم كه از روي زمين جدا شد و يكي دو متر ان طرفتر روي زمين افتاد . 
رو به جك كردم و گفتم : توي تله افتاديم . 
جك گفت : منظورت چيه . 
گفتم : گرگينه ها خيلي بيشتر از هفتان ، تو و چهارتا شواليت برين از كار آموزا دفاع كنين 
جك گفت : داري چي مي گي . 
گفتم : همين كه گفتم ، الانه كه از هر طرف بريزن سرمون ، اصلا تو واسه ي چي چند تا جوون رو كه هنوز شواليه نشدنو اوردي به مبارزه . 
جك خنديد و گفت : ما توي انگلستان سرباز كم داريم ، چند وقتي هست كه از فرمانروا خواستيم كه سرباز كمكي بفرسته ولي هنوز خبري نيست ، خب ما هم مجبوريم از جوونا استفاده كنيم . 
گفتم : به هر صورت من تا حالا خيلي با اين گرگينه ها جنگيدم ، تازه اين گرگينه ها خيلي باهوش تر از گرگينه هاي ديگه هستن ، اگه حرف منو باور نداري مي توني امتحان كني . 
جك گفت : ميشه بگي چطور 
گفتم : خيلي راحته ، اگه تونستي آپارات كني اونوقت من دروغ مي گم ولي اگه نتونستي مي فهمي كه من درست مي گمو ما توي تله افتاديم . 
جك براي يك لحظه چشمانش را بست و باز كرد و گفت : درست مي گي پسر از كجا فهميدي . 
گفتم : بعدا بهت مي گم فعلا خودتو زود برسون به كار آموزا . 
جك گفت : خب تو چي . 
گفتم : فكر كنم تا حالا فهميده باشي كه من مي تونم از خودم دفاع كنم . 
جك با حركت سر موافقت خودش را اعلام كرد و به سمت كار اموزان دويد ، معلوم بود كه قدرت تكه زنجيري كه در جيبم داشتم باعث شده بود كه گرگينه ها به من نزديك نشوند . 
چند طلسم خطرناك كه همگي به نوعي به طلسم مرگ مربوط مي شدند را به سمت گرگينه ها فرستادم ، طلسم هاي من به راحتي گرگينه ها را از پا در مي آورند ، كم كم به خودم اميد وار شده بودم ، حالا من با داشتن ان زنجير يكي از قوي ترين شواليه هاي جهان شده بودم ، شايد هم قوي ترين انها . 
صداي اليور در ذهنم پيچيد كه مي گفت : داري چي كار مي كني پسر ، تو الان توي خطري . 
گفتم : منظورت چيه . 
اليور گفت : دور و اطرافت پره از گرگينه ، اگه مي خواي تو هم جاي اونا رو پيدا كني اين طلسمي رو كه ميگم تكرار كن . 
اليور طلسم را ذهن من گفت ولي قبل از انكه من بخواهم طلسم را تكرار كنم طلسم اجرا شد ، از شمشيرم نور قرمز رنگي با شعاع زياد خارج شد و تمام فضاي اين سالن ورزشي را پر كرد . 
حالا در اين نور مي توانستم گرگينه هايي كه پشت پرده ها ، در ها و در بعضي قسمت هاي ديوار ها بودند را ببينم ، تعداد آنها خيلي زياد بود ، معلوم بود كه از سي تا بيشتر مي شدند ، همه ي آنها ساكت ايستاده بودند و بيحركت ، معلوم بود كه نقشه اي دارند ، دو گرگينه هم در وسط سالن بودند كه به من نگاه مي كردند ، جك را ديدم كه با تعجب به دور و اطرافش نگاه مي كند ، او رو به من كرد و گفت : حالا چي كار كنيم . 
گفتم : هيچي شما بايد برگرديد مقر من خودم از پس همشون بر ميام . 
جك گفت : ديوونه شدي . 
گفتم : آره . 
در ذهنم گفتم : مي خوام طلسم ضد آپارات اينجا رو بردارم . 
اليور گفت : خب باشه . 
اليور اين را گفت و چيزي نكشيد كه اورادي را در ذهن من زمزمه كرد ، قبل از اينكه طلسم هاي او تمام بشوند از شمشير من نور سفيد رنگي بلند شد و تمام فضا را پر كرد ، نور نسبتا شديد بود به خاطر همين آن دو گرگينه اي كه در سالن بودند به اطراف فرار كردند . 
نور به يكباره از بين رفت ، فهميدم كه طلسم ضد آپارات از بين رفته است ، به خاطر همين رو به جك و همراهانش كردم و گفتم : حالا زود برين ، من خودم بر مي گردم . 
جك گفت : تو ديوونه شدي . 
گفتم :همين حالا برو وگرنه بلايي به سر كار آموزا مياد ، دور و اطرافتو نگاه كن . 
معلوم بود كه جك از اين كارش ناراحت است ولي به هر صورت با اسرار من رو به بقيه كرد و گفت : زود اينجارو ترك كنين ، همه ي آنها به يكباره آنجا را ترك كردند ، در ذهنم گفتم : جناب اليور من مي خوام از طلسم هفتم مرگ استفاده كنم . 
اليور گفت : بهتره كه انتهاي طلسمتو معلوم كني 
گفتم : منظورت چيه . 
اليور گفت : شايد بيرون ساختمان كساني باشن كه طلسم روشون تاثير بزاره . 
گفتم : حالا چطور بايد اين كارو بكنم . 
اليور گفت : خودم اين كارو مي كنم ، فقط تو اجازه بده كه من از چشمات بيرونو نگاه كنم 
گفتم : هر كاري كه دلت مي خواد بكن . 
ناگهان احساس گرمايي در چشمانم به وجود آمد ، فهميدم كه جمشيد از چشمان من دارد بيرون را نگاه مي كند ، سوي چشمانم چند برابر شده بود ، خيلي واضح تر از قبل مي ديدم ، چيزي نكشيد كه احساس كردم جمشيد اورادي را مي خواند ، نمي دانم چه شده بود كه بي اختيار آن اوراد را تكرار مي كردم ، چيزي نكشيد كه جمشيد در ذهنم گفت : شمشيرتو بكن توي زمين 
در همين لحظه چند گرگينه خودشان را جلوي من رساندند ، چشمانم سياهي رفت ، ندانستم چه مي كنم ، صداي زنگي كه ديروز در گوش هايم پيچيده بود دوباره به سراغم آمد ، نمي دانستم دارم چه كارم مي كنم فقط در تاري چشمانم ديدم كه به سمت گرگينه ها حركت مي كردم ، از سرعت زيادم هم فهميدم كه به شكل موجود خانوادگي خودم در آمده بودم ......... 
ناگهان ضربه اي را روي صورتم احساس كردم ، جك سيلي اي محكم به من زده بود ، جلوي خودم را نگاه كردم ، من كنار يك گرگينه زانو زده بودم و جسد گرگينه اي را در دست داشتم ، مزه خون گرگينه هم را در دهانم احساس مي كردم . 
نفهميدم كه اين چيزي كه مي ديدم واقعيت داشت يا نه ، با سيلي بعدي جك كاملا به خودم آمدم و از روي زمين بلند شدم و رو به جك گفتم : چي شده ، اينجا چه خبره . 
جك گفت : دورو اطرافتو نگاه كن بعد ..... 
به اطراف نگاهي انداختم ، چيزي را كه مي ديدم باور نكردم ، حدودا ده يا دوازه گرگينه روي زمين افتاده بودند ، جنازه هاي انها تكه تكه شده بود ، خون تمام كف اين سالن ورزشي را پر كرده بود ، انگار در يك قصاب خانه بودم ، بوي خون آن هم خون گرگينه تمام فضا را پر كرده بود ، به خودم نگاه كردم ، من به حالت موجود درونم بودم ، زير ناخن هايم تكه هاي گوشت گرگينه ها به وضوح ديده مي شد ، شمشيرم چند متر جلوتر يعني همانجايي كه به سمت ان گرگينه ها حمله مي كردم روي زمين افتاده بود ، قتل عام فجيعي اينجا رخ داده بود ، گرگينه اي را كه روي زمين جلوي پايم افتاده بود را نگاه كردم ، داشت جان مي داد ، روي بدنش جاي پنجه هاي من بود ، من پوست او را چنان كنده بودم كه تا به حال نديده بودم موجودي اين بلا را بر سر موجود ديگر بياورد ، اصلا فكرش را هم نمي كردم كه اين كار را من كرده باشم . 
ناگهان زمين و آسمان به دور سرم چرخيد ، آيا من اين قتل عام را انجام داده بودم ، آنهم با دست خالي ، چرا من نفهميده بودم كه چه مي كنم ، حالم از خودم به هم خورد ، پيش خودم احساس مي كردم كه بزرگترين اشتباه زندگي خودم را كرده ام ، اصلا باورم نمي شد كه من اين كار را كرده بودم شايد اشتباهي رخ داده بود ، جك با صداي بلندي گفت : چي شده ، چرا اينا اينجور شدن . 
گفتم : نمي دونم ، نمي دونم ......... 
جك گفت : حالا چرا به حالت عادي بر نمي گردي 
چند نفر در حال عكس گرفتن بودند ، رو به جك كردم و گفتم : اونا دارن چي كار مي كنن ، تو كي اومدي ، من اينجا چي كار مي كردم . 
جك صدايش را تا جايي كه مي توانست بالا برد و گفت : يعني تو نمي دوني داشتي چي كار مي كردي ، تو ....... تو داشتي از خون گرگينه ها استفاده مي كردي ، تازه تو داشتي خون اونارو مي مكيدي ، كثافت ، به نظر من تو وحشي ترين خون آشامي هستي كه ديدم ، حالم از تو به هم مي خوره ، اصلا دلم نمي خواد كه با تو كار كنم ... 
جك اين را گفت و پشتش را به من كرد و از من دور شد ، با صداي بلند گفتم : من اين كارو نكردم ، حداقلش اينه كه تا وقتي تو منو به حال خودم نيورده بودي نفهميدم دارم چي كار مي كنم ، باور كن نفهميدم . 
جك برگشت و گفت : واقعا ، هر كي به جاي تو بود تا حالا مرده بود ، تو وقتي از خون اون گرگينه ها مي خوري ديگه نمي توني جلوي خودتو بگيري ، يه وحشي مي شي ، يكي مثل همين گرگينه ها ، بازم صد رحمت به اين گرگينه ها ، اونا اينطور بلايي رو به سر هيچ خون آشامي نمي يارن . 
گفتم : من از هيچي خبر ندارم ، فقط يادم مياد كه به طرف يكيشون حمله كردم . 
جك با صداي دوستانه كه اصلا با صداي چند لحظه ي پيشش همخواني نداشت به سمت من آمد و آرام گفت : پس بايد تو رو يه درمانگر ببينه ، حالت خيلي بده ، خب بهتره كه اين جارو درست كنيم ، منم از اين عكاسا مي خوام كه از تو عكس نگيرن تا خودتو تميز كني ، حالا بهتره به حالت خودت در بياي . 
به حالت عادي خودم در آمدم ، لباس هايم از خون گرگينه ها سرخ شده بود ، در موه هاي سرم لخته هاي خون را احساس مي كردم ، كم كم حالم داشت به هم مي خورد ، احساس دلپيچه مي كردم . 
با طلسمي تمام بدنم و لباس هايم را تميز كردم ، جك به سمت من خم شد و گفت : بهشون بگو كه براي زهر چشم گيري از گرگينه ها اين كارو كردي ، تو اين كاري كردي كه گرگينه ها بدونن كه نبايد به كسي حمله كنن اونم توي روز روشن . 
گفتم : من كه گفتم ..... من اين كارو نكردم يعني من اصلا نمي خواستم اين كارو بكنم . 
جك گفت : اينو تو مي دوني ولي كس ديگه اي نمي دونه ، الان چند وقته كه اينا منظورم گرگينه هاست كه به ما سوارن ، خون آشاماي لندنو چنتا از شهراي دورو اطراف منتظر شنيدن اين خبرن ، اونا خيلي وقته كه نتونستن با خيال راحت بخوابن ،اين گرگينه ها امونشونو بريدن ، حالا بايد منتظر باشي ببيني فردا چند نفر براي ديدن تو سف مي كشن . 
گفتم : پس الكي الكي ناجي هم شديم . 
جك گفت : اره يه جورايي ، اوه آماده باش ، داره مياد . 
جك با دستش يك نفر را كه دوربيني در دست داشت و به سمت ما مي آمد را نشان داد و زير لب گفت : اين يكي از پرو ترين روزنامه نگاراي انگليسه ، مواظب باش سوتي ندي ، خيلي توي پيچوندن حرفه اي هستش . 
آن مرد ارام آرام به سمت ما مي آمد ، او مسير نگاهش را همينطور از من به جك و از جك به من تغيير مي داد ، انگار منتظر بود كه ما فرار كنيم . 
وقتي كه به ما رسيد رو به من كرد و گفت : سلام اسم شما بايد جاني باشه ، جاني بليد ، شما بايد آخرين بازمانده خونواده ي پادشاه باشين ، يا به عبارتي ولي عهد ما ، درست مي گم . 
گفتم : بله درسته 
آن مرد گفت : ببخشيد كه خودمو معرفي نكردم من اريك هستم ، اريك راچر ، روزنامه نگارم ، اين آقايي كه كنارتون ايستادن منو خيلي خوب مي شناسن ، خب امروز شما اينجا يه حموم خون واقعي راه انداختين كردين ، ميشه بگين چرا اين كارو كردين . 
گفتم : اين كار براي اينه كه اين گرگينه ها بفهمن كه ديگه دوران اونا به سر اومده ، من اين كارو كردم كه بفهمن نبايد خودشونو در ملا عام نشون بدن . 
آن مرد يعني آقاي راچر گفت : يعني چي ، مگه اين گرگينه ها احساس دارن ، شما نمي تونيد با اين كارتون به چنتا حيوون هشدار بدين . 
گفتم : اينا گرگينه نيستن ، نمي دونم چطور بگم ، اينا يه گرگينه ي واقعي يا كامل نيستن ، اونا مي تونن توي روز بيان بيرونو هر غلطي بخوان بكنن ، اين آتيشا همش از گور اسمشو نبر بلند ميشه . 
آن خبر نگار گفت : شما از اين حرفي كه مي زندي مطمئنيد .... !!! 
گفتم : بله اينو مطمئنم كه اينا همشون از اسمشو نبر پيروي مي كردن و همشون توسط اسمشو نبر به اين قدرت رسيدن، اونا مثل خيلي از جادوگرا جادوگر عادي هستن و مي تونن وقتي كه گرگينه شدن جادو هم بكنن كه اين خيلي كار مارو سخت كرده ، ولي به هر حال با ديدين عكسهاي اينجا مي فهمن كه ديگه نبايد به هيچ موجودي حمله كنند ، اونا بايد بدونن تا دونه ي آخرشونو از بين مي برم . 
جك سقلمه اي به من زد ، لبخندي رو به آقاي راچر زد و گفت : داري خيلي زياده روي مي كني . 
رو به او كردم و گفتم : بهتره كه ما بريم به مقر . 
جك گفت : آره بهتره كه همين كارو بكنيم ، الان ماموراي اصلاح حافظه ميان . 
جك دست مرا گرفت و از آنجا آپارات كرديم ما درست جلوي همان در قديمي اي كه در انتهاي كوچه اي بود كه به مقر مي رسيد ظاهر شديم . 
جك رو به من كرد و گفت :پسر تو واقعا وليعهد هستي ، نمي دونستم كه دارم به كي درس مي دادم . 
گفتم : تو كي داشتي به من درس مي دادي ، راستي يه كار برام مي كني . 
جك گفت : چي كار .... 
گفتم : يه نامه بفرست به اين گزارشگره راچر ، براش بنويس كه زير اسم من اسم وليعهدو ننويسه ، بعدشم بنويسه كه اين كارو مقر انجام داده نه يه شخص ، اصلا بهش بگو اسم منو اون تو ننويسه . 
جك گفت : واسه ي چي . 
گفتم : نمي خوام مردم بفهمن كه من اينجام ، حتي نمي خوام افراد اين مقر هم بدونن. 
جك گفت : ولي فكر نكنم قبول كنه . 
گفتم : زير مهر مقرو بزنو بهش ابلاغيه بفرست ، اونوقت حساب كار دستش مياد . 
جك خنديد و گفت : باشه ولي حالا مي خواي چي كار كني ، منظورم اتفاق امروزه . 
گفتم : همون كاري كه تو گفتي ، ولي بايد يه جوري اين كارو بكنيم كه كسي نفهمه
جك گفت : چطور تا حالا نفهميدي كه اين كارارو مي كني . 
او اين کلماتش رو با حالت ترديد مي گفت , انگار که حرف هاي من را اصلا قبول ندارد به خاطر همين گفتم : اين اولين باري بود كه اين كارو مي كردم ، شايد به خاطر عصبانيت بيش از حد منه که من  اين كارو كردم . 
جك گفت : تو به اون كارت مي گي عصبانيت 
گفتم : خب من هيچي يادم نمياد ، اين يكي از معدود دفعه هايي بود كه خون گرگينه رو مي خوردم ، اگر قبلا اين كارو مي كردم حتما مزه ي اونو توي دهنم حس مي كردم ولي تا به حال به اين حالت نيفتاده بودم . 
جك گفت : پس بايد علتشو توي همين چند روز پيش جستجو كني ، حالا بهتره كه بريم توي اتاقم باهم حرف بزنيم , شايد کسي اينجا حرفامونو بشنوه , اين روزا تو و خونوادت بين خون آشاماي انگليس اصلا دوست داشتني نيستيد . 
گفتم : واسه ي چي . 
جک گفت : خب واسه اينه که ما توي انگلستان روزي نداشتيم که چند تا از خون آشاما نميرن . 
گفتم : نه... 
جک دست مرا گرفت و به سمت در حرکت کرد , در دوباره خود به خود باز شد , همان مردي که هنگام ورود او را ديده بودم رو به من کرد و گفت : خوش آمديد ..
با لبخندي به او گفتم : ممنون . 
جک گفت : زود بريم اتاق من 
آن مرد رو به جک کرد و گفت : ايشون يكي از كارآموزاي جديد هستند . 
جک گفت : خودم مي دونم آلبرت . 
هر دو به سمت دري که انتهاي اين حياط بزرگ بود حرکت کرديم , هيچ کس در اين حياط نبود , درختان خشک و بي برگ در اين حياط خيلي بودند , بدون  توجه به آن درختان به سمت در ورودي حرکت کردم, جک بدون اينکه به من نگاه کند گفت : فکر کنم تو آبروي خونوادتو خريدي با اين کاري که کردي . 
گفتم : ولي من چرا اونطور شدم . 
جک خنديد و گفت : حالا زود بريم تو . 
ما به در ورودي رسيده بوديم , به محض اينکه به در رسيديم , صدايي از سمت در بلند شد که گفت : لطفا براي ورود خودتان را معرفي کنيد  . 
جک رو به من کرد و گفت : خودتو معرفي کن 
گفتم : من جاني بليد كار آموز جديد  اينجا هستم . 
جک گفت : من جک مارلو هستم. 
نوري از در به سمت ما فرستاده شد و بعد از چند لحظه ناپديد شد , يک سيني را ديدم که بين هوا و زمين جلوي ما معلق بود , روي آن دو نشان با آرم پادشاهي ما , يعني خانواده ي بليد , بود که زير يکي از انها نوشته شده بود جاني بليد شواليه درجه يك كار آموز جديد مقر زد گرگينه ي لندن .
زير ديگري نوشته شده بود , جک مارلو شواليه درجه سوم , مسئول آموزش شواليه هاي مبتدي . 
رو به جک کردم و گفتم : تو بايد به من احترام ميزاشتي . 
جک گفت : فکر نکن که چون امروز گل كاشتي مي توني هر كاري دلت خواست بكني ، تو يه شاگرديو من يه معلم پس حواست باشه . 
گفتم : به غير از اون تو دو رده از من پايين تري . 
جک گفت : يعني تو شواليه درجه يکي . 
گفتم : آره تازه مي خواستم يه لژيون بشم که نتونستم . 
جک گفت : لژيون شدن که به همين راحتي ها نيست . 
گفتم : من خيلي راحت مي تونستم اين پستو بگيرم ولي نمي زارن . 
جک گفت : کي نمي زاره . 
گفتم : قانونا . 
جک گفت : منظورت چيه . 
گفتم : آخه من وليعهد بودم به خاطر همين نمي تونستم توي ازموناي اون شرکت کنم . 
جک گفت :حالا يادم اومد ، پس  اون کسي که گفتن جلوي ويليام دراکولا وايستاده تو هستي . 
گفتم : آره .
جک صورتش را به من نزديک کرد و گفت : من اصلا به اين دراکولا ها اطمينان ندارم . 
خنديدم و گفتم : خودتم كه يه دراكولا هستي ، راستي مي دوني ويليام دراکولا کي من هستش . 
جک گفت : نه ...
گفتم : اون داييمه ولي اصلا دلم نمي خواد سر به تنش باشه , الانم اون باعث شده که از مدرسه اخراج بشم . 
جک خنديد و گفت : مدرسه ديگه واسه ي چي . 
خنديدم ودستم را روي سرم گرفتم و گفتم : بعدا برات مي گم .
جک نشان خودش را گرفت و خواست که آن را به سمت گوشه اي از حياط پرتاب کند ولي از اين کارش منصرف شد , انگار که تاز فهميده بود که نشان روي ان نشان  خاندان من است , او خنديد و گفت : اينا واسه ي تازه کاراست , فکر نکنم کسي توي اين قصر باشه که منو نشناسه . 
گفتم : خب منم نمي خوام کسي منو بشناسه , 
جک گفت : اگه نمي خواي مي توني اونو بزاري توي جيبت مثل من . 
جک نشانش را در جيبش گذاشت و دستش را به سمت در گرفت , من هم نشانم را برداشتم و در جيبم گذاشتم . 
از در داخل شديم ، اصلا به آن در نمي آمد كه چنين چيزي پشتش باشد ، اينجا يك قصر بزرگ بود ، آنهم قصري بزرگ  براي يكي از بزرگان دراكولا ها ، اين را از نشان خانوادگي اي كه رو بروي ما در انتهاي تالار بود فهميدم ، آن نشان از نقره بود ، يك لوستر خيلي بزرگ هم از سقف اينجا آويزان بود که نوري روياي و زيبا از خودش متشعشع مي کرد ، زمين اينجا سنگفرش خيلي جالبي داشت ، همه چيز روي اين سنگفرش منعكس شده بود به جز تصوير من و جك ، آخر ما خون آشام بوديم و ما را نمي شد در آئينه ديد .
روي ديوار ها هيچ عكسي نبود ، معلوم بود كه آنها را برداشته بودند ، چون جاي قاب هاي عكس بر روي ديوار ها مانده بود ، در سمت چپ اين تالار يك راه پله ي بسيار زيبا كه نرده هاي آن از نقره  بود تا طبقه هاي بالا ادامه داشت . 
يك دكه در سمت راست در ورودي بود كه روي ان نوشته بود «اطلاعات » 
يك خون اشام از خانواده ي فانتوم ها در آن نشسته  بود 
كنار دكه ي هم يك قسمت بود كه خيلي شبيه در بود ولي جز تاريكي چيزي در آن نبود ،جك به سمت آن قسمت حركت كرد ، آن شخصي كه در دكه نشسته بود از جايش بلند شد و به جك سلام داد و گفت : چي شد ...
جك خنديد و گفت : بلايي به سرشون اورديم كه ديگه از اين غلطا نكنن . 
آن شخص دهانش باز مانده بود و به ما  نگاه مي كرد . 
جك گفت : اينطور نگاه نكن ، كار اموزمون فرار مي كنه ها . 
خنديدم و رو به جك گفتم : اون سياهي که جلومونه چيه . 
جك گفت : خودمو كشتم تا بتونم اونا رو راضي كنم كه اونو بزارم توي اين قصر 
گفتم : حالا اون چي كار مي كنه 
 جک گفت : بابا همون آسانسور مشنگاس ديگه , اينقدر از اين پله ها بالا پايين رفتم که ديگه نايي برام نمونده . 
خنديدم و گفتم : يکي هم بايد براي قصر خودمون بخرم . 
جک گفت : نمي دوني صاحاب اينجا داشت خودشو مي کشت , مي گفت دارم سنت اين خونه رو مي شکنم , فکر مي کرد که اگه من اينو بزارم اينجا خونش ميشه خونه مثل خونه هاي جديد . 
گفتم : خون آشاماي پيرونو اين اخلاقشون . 
جک گفت : مواظب حرف زدنت باش اون پيرمرد که مي گي بابامه ها , حالا بريم تا دير نشده , مي ترسم همين الان روزنامه رو بفرستن براي چاپ . 
گفتم : بريم . 
هر دو به سمت آن قاب در حرکت کرديم , کنار اين قاب در شماره ها از منفي سه بود تا مثبت پنج , معلوم بود که اين خانه سه طبقه زير زمين دارد و با همين همکف شش طبقه هم روي زمين دارد . 
جک دکمه شماره ي چهار را فشار داد , آن قاب در سياه رنگ به يکباره روشن شد , نور به قدري زياد بود که نمي توانستم داخل آن را ببينم , جک به سمت ان حرکت کرد و داخل آن شد , من هم پشت سرش وارد آنجا شدم . 
به محض ورود به آنجا از در ديگري خارج شدم , رو به جک کردم و گفتم : چه طور شد 
جک گفت : خب الان توي طبقه ي چهارميم . 
دهانم باز مانده بود , با تعجب رو به جک گفتم : خيلي جالب بود . 
جک گفت : پس مي خواي تا فردا اينجا وايستيو در موردش حرف بزني , مگه نمي خواستي به راچر نامه بنويسم . 
گفتم : بريم . 
ما در يک سالن دراز و نسبتا بزرگ  بوديم که پر بود از اتاق هاي مختلف , چندين نفر هم در اين سالن در حال رفت و آمد بودند , نه به آن تالار ورودي نه به اين سالن , اينجا خيلي شلوغ تر از اني بود که فکر مي کردم , روي در ها چيز هايي نوشته شده بود , در سمت راست من روي ديوار يک نقشه بزرگ از شهر لندن بود . 
رو به جک کردم و گفتم : اين نقشه واسه ي چيه 
جک گفت : هر جا توي اين شهر اتفاقي بيفته که به مقر ما مربوط باشه روي اين نقشه روشن ميشه , و ما مي تونيم با گذاشتن دستمون روي اون نقطه به اونجا آپارات کنيم . 

جک شروع به حرکت کرد , دقيقا جلوي درب دومي که در اين سالن بود ايستاد , روي در نوشته بود , جک مارلو شواليه درجه سه , سرپرست آموزش شواليه هاي ((داوطلبين )) جديد . 
رو به جک گفتم : نمي خواي تعارف کني . 
جک گفت : اينجا يه اداره ي دولتي هستشو کسي با کسي تعارف نمي کنه 
جک چشمکي به من زد و در را باز کرد و آرام گفت : گفتي عموت شده مسئول اينجا , اون چجور آدميه . 
گفتم : خشک ترين کسي که به عمرت ديدي , اون خيلي مقرراتي هستش , جونشو بگير ولي ازش نخواه که کار خلافي بکنه . 
جک گفت : پس کارمون در اومده , تو که مي دونستي چرا اومدي اينجا 
گفتم: حالا که تو فهميدي که من کيم بهتره بهت بگم که من از طرف پادشاه مستقيما دستور دارم که بيامو ببينم اينجا چه خبره و يه سروساموني به اينجا بدم . 
در همين لحظه از آن قاب در که مثل قبل سياه شده بود نور سفيدي بيرون زد , دونفر داد و بيداد کنان از در وارد شدند , من يکي از انها را سريع شناختم , او همان راچر خبرنگار بود , آن شخصي هم که پشت سر او آمده بود همان دربان بود . 
راچر با صداي بلند گفت : خب ولم کن اينجاست .... 
آن مراقب با صداي عاجزانه به سمت جک گفت : هر کار کردم نتونستم جلوشو بگيرم , اون ميگه که کار خيلي مهمي داره . 
جک گفت : خوب شد منم باهاش کار داشتم  . 
راچر از حرف جک جاخورده بود , دربان با شنيدن اين حرف جک , راچر را رها کرد و به سمت همان قاب در حرکت کرد و به سرعت از ديده ما ناپديد شد , تمام نگاه هايي که در اين سالن بود به سمت ما برگشته بود , راچر به سمت ما آمد و گفت : با من چي کار داري جک مارلو . 
جک خنديد و گفت : خب اين آقا , منظورم جاني .... مي خواد بهت بگه بايد اسم اونو از اين جريان خط بزنيو همشو بندازي گردن مقر . 
راچر گفت : واسه ي چي ,جاني  با اين کارش مي تونه آبروي از دست رفته بليدارو بهشون برگردونه . 
گفتم : نه بايد از اون طرف قضيه هم به اين جريان نگاه کنيم , من نمي خوام کسي بفهمه که من کيم , به خاطر همين مي خوام در مورد وليعهد بودن من چيزي ننويسي . 
راچر گفت : هرطور مايلي , حالا من برات يه خبر خيلي بد دارم نمي دونم چرا تا حالا پدر بزرگت بهت هيچي نگفته . 
گفتم : مگه چه خبر شده . 
راچر گفت : بريم تو باقيشو اونجا بهت مي گم . 
جک در را باز کرد و گفت : خب بفرماييد 
هر سه وارد اتاق شديم , اين اتاق نسبتا بزرگ تر از آني بود که بايد مي بود , فضاي خالي اين اتاق بيشتر از فضا هاي پر بود , انتهاي اتاق يک ميز رياست بود که معلوم بود از آن جک است , راچر بدون توجه به ما به سمت آن چند مبلي که جلوي ميز جک بود رفت و روي يکي از آنها نشست , جک به پشت ميزش رفت , من هم آرام ارام به سمت راچر رفتم و کنار او نشستم . 
راچر رو به من کرد و به چشمانم نگاه کرد , سريع به او گفتم : مواظب باش , هيچکي نمي تونه ذهن منو بخونه . 
راچر گفت : منظورت چيه . 
گفتم : حالا ولش کن بگو ببينم خبر بدت چيه . 
راچر گفت : من از تو شنيدم که گفتي من وليعهدم . 
گفتم : آره مگه چيه . 
راچر گفت : خب منم اولش فکر مي کردم که مي خواي کلاس بزاري ولي از  حرکاتت فهميدم که از هيچي خبر نداري . 
گفتم : از چي . 
راچر گفت : از خبر هفته ي پيش , تو ديگه وليعهد نيستي , تو يه بار پادشاه شدي و استعفا دادي پس ديگه نمي توني دوباره به اين سمت برسي , مگر اينکه بخواي با تمام خون اشاماي ديگه در گير بشي , جريان انتخاب وليعهد بعدي دو ماه ديگس , دو ماه ديگه يه مسابقه شروع ميشه که وليعهد بعدي رو مشخص مي کنه , اينجور که من خبردار شدم , بزرگ خاندان فانتوم که چهارصد سال پيش خوابيده داره بيدار ميشه که بياد وليعهد بشه , گاست ها هم همينطور ولي فکر نکنم بزرگ خاندان گاست ها بتونه کاري بکنه , چون اون هنوز دويست سال هم نشده که خوابيده , اون از همه  زودتر از خواب بيدار ميشه , تازه شنيدم دراکولا ها هم يکي رو دارن , اينجور که بوش مياد طرف با يکي دو تا فاصله به يه جن فرمانروا ميرسه , اون هم يه ششصد سالي ميشه که خوابيده , اون تقريبا يه دو ماهو نيمي ميکشه تا بيدار بشه , تازه يه ماه هم طول ميکشه که قدرتشو بدست بياره . 
راچر کمي ساکت شد و بعد از چند لحظه ادامه داد :اونا همشون يه طرفو اونايي که دارن از آسيا ميان يه طرف , از چين چنتا خون اشام که قدمتشون به هزار سال مي رسه دارن از خواب بيدار ميشن , تازه اونطور که من خبر دارم يکي هم از خانواده اژدها ها داره بيدار ميشه , اونطور که ميدوني اونا هم مي تونن خون اژدها ها رو بخورن , اون فکر کنم از آسيا قويترين باشه . 
مغزم داشت سوت مي کشيد , راچر يک لسيت بزرگ از جيبش در آورد و به من داد و گفت : اين رو که مي بيني با يه زحمتي توي اين يه هفته گير اوردم , فکر نکنم خوناشاماي ديگه بتونن تا يه ماه ديگه اينطور چيزي رو به دست بيارن . 
ليست را باز کردم , حدود سيصد الي چهارصد اسم در اين ليست بود , راچر وقتي ديد که من ان را مي خوانم گفت : اينا همشون مي خوان براي وليعهد شدن مسابقه بدن . 
جک خنديد و گفت : اينا با اين همه ادعا نمي تونن از پس فرمانرواي فعلي بر بيان . 
راچر گفت : خب فکر نکنم , خانواده ي بليد با اون شمشيرشو و جناب اليور بزرگ اونقدر قوي هستن که کسي نمي تونه قدرتو ازشون بگيره , ولي تو جاني با کاري که کردي ديگه خونوادت نمي تونن ازت دفاع کنن , اگه راستشو بخواي منم ميگم که تو نمي توني از پسشون بر بياي. 
گفتم : براي من پادشاهي هيچ ارزشي نداره ولي چاره اي ندارم بايد همه ي اونا رو شکست بدم اين وصيت اليور هستش . 
راچر گفت : تو خيلي به خودت مطمئني , از وقتي که خون اشاما شنيدن يکي  از خاندان اژدها ها  داره آماده ميشه پا پس کشيدن . 
گفتم : حالا کو تا پدربزرگم سلطنتو ول کنه . 
راچر گفت : اگه اين کارم نکنه بزور مجبورش مي کنن , همونطور که مي دوني وليعهد قدرتاي زيادي داره که تا جاهايي مي تونه جلوي فرمانروا در بياد . 
گفتم : اينارو ول کن. 
رو به جک کردم و گفتم : اين آقاي راچر قابل اطمينان هستش يا نه . 
جک خنديد و گفت : اگه بگم نه ناراحت ميشه , اگه بگم آره ميگن پارتي بازي کرده . 
راچر گفت : من به خاطر تو رفتم اينهمه اطلاعاتمو برات اوردم اونوقت تو مي گي من قابل اطمينانم يا نه . 
جک گفت : من مي گم که قابل اطمينان فقط مواظب باش چيزايي رو که نمي خواي بگي بهش نزديک نشي , آخه اين پسر خاله ي ما حتما از زير زبونت بيرون مي کشه . 
حالا فهميدم که جک پسر خاله ي راچر است لبخندي زدم و  رو به راچر کردم و گفتم : جناب راچر از اسم ولدمورت که ناراحت نمي شي . 
راچر کاملا جا خورده بود به خاطر همين گفت : من خيلي از اين اسم خوشم نمياد ولي مي تونم بشنومش . 
گفتم : خوبه , آخه نمي تونم هي بگم که اسمشو نبر , رشته ي کلام از دستم در مياد بايد اونو فقط به اسمش صدا کنم تا بفهمم در مورد کي حرف مي زنم . 
راچر گفت : خب بگو تو که منو کشتي . 
گفتم : تا حالا ديدي که يه گرگينه بتونه جادو بکنه . 
راچر گفت : اين حرفو توي اون سالن ورزشي هم زدي ولي من فکر کردم داري شوخي مي کني . 
رو به جک کردم و گفتم : تو که ديدي , درست وقي که ما به اونجا رسيديم طلسم ضد آپاراتو روي اونجا گذاشتن , به وضوح هم ديديم که هيچ جادوگري اونجا نبود . 
راچر گفت : خب حالا چي مي گي . 
گفتم : به نظر من اونا همون وقتي که مي خوان به يه جا حمله کنن به شکل گرگينه در ميان , من فکر مي کنم اونا يه معجوني چيزي مي خورن که به اون شکل در ميان . 
جک و راچر با دهاني باز به من نگاه مي کردند , انگار داشتم داستاني وحشتناک براي آنها تعريف مي کردم . 
رو به جک کردم و گفتم : من اينارو نگفتم که تو وايستيو به من چپ چپ نگاه کني . 
جک که تازه به خودش آمده بود گفت : خب مي گي چي کار کنيم . 
گفتم : خب به نظر من اول بايد يکي از اون گرگينه هارو گير بندازيمو اينقدر نگهش داريم که به شکل اولش دربياد . 
جک گفت : خب اين فکر خوبيه ولي يه مشکلي هست .... 
گفتم : چي . 
راچر گفت : اونو کجا بايد نگهش داريم . 
گفتم : ما توي قصرمون توي همين شهر زندوناي زيادي داريم , مي تونيم همونجا نگهش داريم . 
جک گفت : حالا تو از کجا مي دوني که اونا يه جادوگر واقعي هستن . 
گفتم : پس تا حالا داشتم چي مي گفتم , بابا من خودم با ولدمورت درگير شدم , من مي دونم که الان همه ي اين گرگينه ها زير نظر دايي ويليام هستن . 
راچر گفت : همون وزير سحرو جادو . 
گفتم : آره ... خودشه . 
راچر گفت : با اينکه يه دراکولا هستم ولي دلم نمي خواد اين ويليام به جايي برسه , اون يه کسي هستش که حاضر همه چيزو فداي خودش بکنه چه دوست چه دشمن . 
گفتم : خب حالا فقط مي مونه که يجور يکي از اونا رو گير بندازيم . 
راچر گفت : خب اين وسط از من چه کاري بر مياد . 
گفتم : خب من از تو مي خوام که نذاري کسي از اين جريان بو ببره , هر چي باشه تو يه روزنامه نگاري اونم يه روزنامه نگاري که قبل از همه خودشو به محل مي رسونه . 
جک گفت : خب من چي کار مي کنم . 
گفتم : خب تو ترتيب يه جنگ تن به تنو مي دي , منظورم اينه که مزاحمارو با خودت نمياري .
جک گفت : خودم که بايد بيام . 
گفتم : خب اگه خواستي بيا , فقط بايد خيلي معمولي رفتار کنيم , حتما دايي ويليام بعد از اين بلايي که امروز به سر اون گرگينه ها اوردم بيشتر دقت مي کنه , به خاطر همين بايد خيلي مواظب کارمون باشيم . 
کمي صبر کردم تا حرف هايم براي انها تفهيم بشود و بعد از چند لحظه ادامه دادم : حتما دايي ويليام وقتي بفهمه که کار , کار منه شروع مي کنه به سنگ اندازي جلوي پاهامون , ولي هر چي باشه پادشاه مستقيما پشت اين قضيه هست , پس مطمئن باشين که حداقل ارتقاي درجه براي هر دوتون هستش . 
راچر گفت : ببين پسر من تا حالا هيچ کاري رو براي پول نکردم ,اينم که مي بيني خبرنگارم به خاطر اينه که خيلي از اين کار خوشم مياد , تازه اين جک هم که مي بيني اصلا به پولو مقام اهميت نميده , اگه مي خواست اين کارو بکنه حتما تا حالا فرمانده ي اين قسمت شده بود . 
گفتم : اگه بدوني کي داره مياد اينجا ديگه نمي توني اين حرفو بزني , اون يکي از قوي ترين افراد خانواده ي منه , پادشاه دستور مستقيم به من داده که حتما از اون محافظت کنم , اون يکي از پايه هاي قدرت پادشاه هستش . 
راچر گفت : ميشه بگي کيه . 
گفتم : همونطور که جک گفت تو خيلي براي حرف کشيدن زرنگي , خب از پدر بزرگم مي پرسم اگه مشکلي نداشت بهت مي گم اونوقت مي توني اونو توي روزنامت اعلام کني . 
راچر گفت : يعني از قضيه ي گرگينه ها هم مهمتره . 
گفتم : نه .... من به خودت مي گم ولي تو حق نداري که به کسي چيزي بگي يا چيزي بنويسي . 
راچر گفت : باشه حالا مي گي يا نه . 
گفتم : عموم , اون خيلي خشکو مقرراتي هستش . 
راچر خنديد و گفت : به به , يه بليد ديگه , اينجا چقدر مهم شده که تموم قدرت پادشاهي داره مياد اينجا . 
جک خميازه اي کشيد و گفت : خيلي حرف مي زني  اريک , خب مي خواي ناهارو بيفتي گردن ما يا اينکه ميري دفتر کارت . 
راچر گفت : مگه ميشه من دست شما رو رد کنم . 
جک گفت : بابا تو خيلي رو داري . 
جک رو به من کرد و گفت : آقاي بليد من به شما اعلام مي کنم که بعد از ظهر سر ساعت چهار توي تمريناتي که توي سالن تمرينات انجام مي ديم شرکت کنيد . 
راچر گفت : حتما مياد رئيس , ولي مواظب باش که کله پات نکنه . 
جک زد زير خنده و رو به من گفت : اصلا بهم جدي بودن نمياد . 
گفتم : درسته , هر وقت من يه بچه مثبت شدم تو هم مي توني يه آدم خشن بشي . 
جک گفت : راستي مواظب باش و خيلي به من فشار نيار , دلم نمي خواد جلوي دانش آموزام کوچيک بشم , مي فهمي که ... 
گفتم : مطمئن باش. 
جک از پشت ميزش بيرون آمد و گفت : بريم واسه ي ناهار . 
راچر گفت : اينقدر اسرار نکنيد , نميام ..... 
جک گفت : اه اه کي با تو بود , من با وليعهد بودم . 
ياد حرف هاي راچر افتادم , يعني چه اتفاقي مي افتاد , آيا پدر بزرگم دوباره به دردسر مي افتاد , آيا من مي توانستم از قدرت خانوادگي خودمان دفاع کنم , حتما عمويم هم در اين مسابقات شرکت مي کرد , به هر صورت بايد کاري مي کردم که قدرت به دست خانواده ي خودم بيفتاد و اين مهم نبود که اين قدرت از آن من باشد يا از آن يک بليد ديگر . 
با صداي راچر به خودم آمدم که مي گفت : بريم ديگه واسه ي چي وايستادي . 
با حالت حواس پرتي رو به راچر گفتم : يعني چي مي شه . 
راچر گفت : چي , چي ميشه . 
گفتم : جريان انتخاب وليعهد . 
راچر گفت : فعلا دو سه ماهي مونده تا همه ي خون آشاما از خواب بيدار بشن . 
گفتم : حتما بايد با پدربزرگم در اين مورد حرف بزنم , نمي دونم چرا اين حرفا رو به خود من نزده بود . 
راچر گفت : من خيلي گشنمه و نمي دونم تو چرا دلت مي خواد فقط وقت تلف کني , اگه دير برسيم غذارو مي خورنا . 
جک گفت : شايد از غذا هاي ما خوشش نمياد , جناب معدشون با غذا هاي ما سازگار نيست . 
رو به جک گفتم : تو ديگه چي مي گي , خير سرت تو هم يه شواليه اي , مي دوني که چه بلايي سر يه نفر ميارن تا بتونه شواليه بشه . 
جک گفت : شوخي کردم بابا . 
هر سه خندان خندان از در خارج شديم , سالن شلوغ تر از قبل بود هر کس در اين سالن وقتي ما را مي ديد ساکت مي شد و با دستش ما را به ديگري نشان ميداد , انگار تمام نگاه ها روي ما قفل شده بود . 
جک رو به من کرد و گفت : بي خيال ,اونا  از کار امروزت با خبر شدن , بهتره به روي خودت نياري که کسي داره نگاهت مي کنه . 
گفتم : من عادت دارم ,من بدبخت  هميشه گاو پيشوني سفيد بودم . 
ناهار را در طبقه دوم خورديم , بعد از نهار من از آنها جدا شدم و به سمت خوابگاه مخصوص کار آموزان جديد حرکت کردم , خوابگاه در طبقه پنجم بود يعني آخرين طبقه اي که اين قصر داشت . 
بايد سر ساعت چهار بعد از ظهر خودم را به طبقه ي سوم اتاق تمرينات مي رساندم اين اولين کلاس آموزشي من اينجا بود , مسئول آموزش هم که جک بود. 
فکر انتخاب وليعهد کاملا حواس مرا پرت کرده بود , بي توجه به تمام افرادي که در سالن ها بودند به سمت خوابگاه رفتم , وقتي به در خوابگاه رسيدم دو نفر جلوي در ايستاده بودند و با هم حرف مي زدند , به سمت انها حرکت کردم و گفتم : ببخشيد من کار آموز جديد هستمو  مي خوام اتاقمو پيدا کنم . 
يکي از آنها رو به من کرد و گفت : تو هموني نيستي که امروز توي مبارزه شرکت کرده 
گفتم : آره چطور مگه . 
آن شخص گفت : نمي دوني چه دروغايي پشت سرت مي گن , 
گفتم : مثلا چي مي گن 
گفت : هيچي مي گن تو تونستي به تنهايي حدود بيست تا از اون گرگينه ها رو بکشي . 
خنديدم و گفتم : اونوقت تو هم باور کردي 
ان شخص ديگر که تا حالا ساکت بود رو به من کرد و گفت : اگه هم باور نمي کردم اون روزنامه نگار باعث ميشه که باور کنيم ..... شما بليدا هميشه همينطور بودين , فکر مي کنين با تبليغات ميشه از شر اون گرگينه ها خلاص شد . 
گفتم : درست صحبت کن , من هيچ وقت دنبال کسب اعتبار و دروغ گفتن نيستم , فهميدي . 
آن شخص که انگار از من خوشش نمي امد گفت : مي بينيمو تعريف مي کنيم . 
گفتم : تو از چي ناراحتي , حيف که حوصله ي جرو بحث ندارم وگرنه وايميستادمو جوابتو مي دادم . 
از در داخل شدم , چندين خون آشام از خانواده هاي مختلف آنجا بودند , يکي از آنها سر تاسي همراه با سبيل هاي پرپشتي که تا روي سينه اش ادامه داشت و قيافه اي خشني به خود گرفته بود روي يکي از صندلي ها نشسته بود و داشت شمشيرش را تميز مي کرد ,او حدود چهل سالي را داشت ,  مدل شمشيرش خيلي قديمي نبود , ولي با اين حال به گرد پاي شمشير من هم نمي رسيد . 
چند خون آشام ديگر هم دور و اطراف نشسته بودند و با هم صحبت مي کردند , معلوم بود که اصلا متوجه حضور من نشده اند , رو به دو نفري که جلوي راه پله اي در گوشه اي از اين اتاق ايستاده بودند گفتم : ببخشيد ميشه بگيد که اتاق من کجاست . 
آنها خنديدند و يکي از آنها رو به من گفت : منظورت از اتاق چيه , اينجا يه قسمت نظاميه و ما خوابگاه هاي مشترک داريم , توي هر خوابگها هم حدودا بيست نفر زندگي مي کنن . 
آن شخص کمي صبر کرد و بعد ادامه داد : راستي اسم من ديگو هستش , اسم اين رفيقمم سانتوسه اسم شما چيه . 
گفتم : اسم من هم جاني , شما انگليسي نيستيد مگه نه . 
آن شخصي که اسمش ديگو بود رو به من کرد و گفت : نه ما از آمريکاي جنوبي هستيم ولي يه ده سالي ميشه که همراه با خونوادمون اومديم به اين شهر . 
گفتم : منم انگليسي نيستم , من آلمانيم . 
سانتوس گفت: نيومده خوب آتيش به پا کردي , حالا واقعا تو اينهمه قدرت داري که تونستي حدود بيستا از اون گرگينه ها رو بکشي . 
آن فردي که سرش را تاس کرده بود از جايش بلند شد و به سمت من آمد و شمشيرش رابه من نشان داد و گفت : من سر اين شمشيرم شرط مي بمندم که اين کارو نکرده , به نظر من اون حتي نمي تونه يکي از اونارو فراري بده چه برسه که بتونه چند تا از اونا رو بکشه .
او نفسش را از دماغش بالا کشيد و گفت : ببين دهنش بوي شير ميده , چند سالته ده سال , يا پونزده سال .
گفتم : اصلا من براي چي بايد به تو ثابت کنم که اين کارو کردم يا نه . 
آن مرد صورتش را به من نزديک کرد و گفت : چون من مي گم 
خنديدم و گفتم : برو بابا حوصله ندارم . 
آن مرد شمشيرش را زير گردن من گرفت , فهميدم که اگر چند ثانيه ديگر به اين کارش ادامه بدهد آن تکه زنجير شروع به فعاليت مي کند , به خاطر همين رو  به او گفتم : بهتره يه جاي ديگه از اين کارا بکنيم , مي ترسم به ديگرون صدمه بزنيم . 
آن مرد گفت : باشه همين بعد از ظهر توي سالن تمرينات .
گفتم : باشه . 
آن مرد شمشيرش را قلاف کرد و از ما دور شد , سانتوس رو به من کرد و گفت : زياد به پروپاش نپيچ مي ترسم بلايي به سرت بياره . 
خنديدم و گفتم : اين که چيزي نيست من جلوي ولدمورتم وايستادم . 
سانتوس و ديگو چند قدم به عقب رفتند و از ترس دستانشان را در دهانشان گذاشتند , با حالت بي حوصلگي گفتم : اون ديگه مرده , يا اينکه از ترس ما رفته يه جا گمو گور شده اون وقت شما از اسمشم مي ترسين . 
سانتوس با حالت عصباني رو به من گفت : تو چطور جرات مي کني جلوي ما اسم اونو ببري . 
گفتم : من هر جا که بخوام اسمشو مي برم , 
به دور و اطرافم نگاهي انداختم , تمام حضار به من نگاه مي کردند , نگاه انان خيلي دوستانه نبود , به خاطر همين رو به سانتوس کردم و گفتم : مي خواي بگي خوابگاه کجاست يا نه , من از صبح تا حالا همش داشتم اينورو اونور مي رفتم . 
سانتوس با انگشتانش راه پله را نشان داد و گفت : از پله ها مي ري بالا اولين اتاق دست راست , وسائلات روي  تختته . 
بي توجه به ساير افراد از پله ها بالا رفتم , صداي همهمه از پشت سرم مي آمد , معلوم بود که داشتند پشت سر من حرف مي زدند , وقتي به در اول رسيدم از در داخل شدم , هيچ کس در اين خوابگاه نبود , پيدا کردن تختم زياد کار نداشت چون تنها تختي که روي آن وسايل بود تخت من بود , در اين اتاق ده تخت دو طبقه بود , تخت من در رديف چهارم بود , وسايل من در طبقه دوم آنجا بود . 
به سرعت به سمت تختم رفتم و بعد از جابجا کردن وسايلم روي تختم دراز کشيدم , ناگهان به ياد الکس افتادم , بايد از حال او باخبر مي شدم به خاطر همين با او ارتباط ذهني بر قرار کردم ولي نشد , انگار خواب بود , نگران شدم به خاطر همين سريع تئودور را صدا زدم , چيزي نکشيد که تئودور جلوي تخت ظاهر شد 
 از اين بالا تئودور خيلي کوچک ديده مي شد , از روي تخت پايين پريدم و رو به تئودور گفتم : از الکس چه خبر 
تئودور گفت : حال ايشون خوب است ولي تا يک هفته نمي تونن از جاشون بلند بشن , فشار خيلي زيادي به بدنشون اومده . 
رو به تئودور گفتم : راستشو بگو , مطمئني که حالش خوبه . 
تئودور گفت : من هيچ وقت يه هيچ کدوم از افراد خونواده دروغ نمي گم . 
گفتم : البته تا وقتي که بهت دستور مستقيم نداده باشن . 
تئودور گفت : من بايد برم , اگه با من کاري نداريد بايد زودتر برم تا به اوضاع قصر برسم . 
ناگهان به ياد گرگينه هاي ولدمورت افتادم به خاطر همين رو به تئودور گفتم : تئودور تو مي توني يه روز وقتتو بدي به ما , البته معلوم نيست که کي ولي سعي مي کنم توي همين يکي دو روزه . 
تئودور گفت : ميشه بگيد براي چي . 
گفتم : نه نمي تونم فقط اينو بدون که به تمام وسايلات در مورد گرگينه ها احتياج داريم , مي توني مايکل رو هم با خودت بياري . 
تئودور تعظيمي کرد و غيب شد , خواب از سرم پريده بود , فکر انتخاب وليعهد کاملا مرا مشغول خود کرده بود , شروع کردم که وسايلم را جا به جا کنم که در خوابگاه باز شد و يک نفر وارد شد , به سمت در برگشتم , سانتوس بود . 
گفتم : سلام حالت خوبه . 
سانتوس گفت : پسر دلت مي خواد يکمي بريم اتاق تمرينات با هم يکمي تمرين کنيم . 
گفتم : باشه .... 
وسائلم را همانجا رها کردم و به سمت سانتوس حرکت کردم , سانتوس لبخندي زد و گفت : واقعا تو با اسمشو نبر درگير شديو اونوقت جون سالم بدر بردي . 
گفتم : اين که چيزي نيست , من ديروز با داييم هم درگير شدم , نزديک بود کاري دستش بدم . 
سانتوس گفت : داييت کيه . 
گفتم : ويليام ... ويليام دراکولا .
سانتوس گفت : يعني تو مي گي ويليام دراکولاي معروف ... بزرگ خاندان دراکولاها داييته . 
خنديدم و گفتم : آره مگه چيه . 
سانتوس گفت : راستشو بگو تو کي هستي . 
گفتم : يکي که هنوز دهنش بوي شير ميده و دوست داره با تبليغات از شر گرگينه ها خلاص بشه . 
سانتوس گفت :شوخي مي کني , نکنه هرچي که گفتي خالي بندي باشه , اين فرانک پوستتو مي کنه . 
گفتم : فرانک کيه . 
سانتوس گفت : همون کچله ديگه . 
خنديدم و گفتم : خب آخرش اينه که ازش معذرت مي خوام ديگه . 
سانتوس خنديد و گفت : حالا بريم تا دير نشده . 
با سانتوس به اتاق تمرينات که در طبقه چهارم بود رفتيم , هيچ کس آنجا نبود , اينجا يک سالن نسبتا بزرگ بود که شش سکو داشت که دور تا دور يک سکو که در وسط اين اتاق بود  , معلوم بود که همه ي اين سکو ها محل دوئل بودند , دور تا دور اين سالن هم پر بود از وسايل مبارزه بر عليه گرگينه ها , سانتوس به سمت اولين سکو رفت و روي ان پريد , او  شمشيرش را در آورد و به من گفت : بيا همينجا با هم يه تمرين کوچولو کنيم . 
خنديدم و گفتم : منظورت اينه که با هم يه دوئل کوچولو بکنيم . 
سانتوس گفت : آره .... 
گفتم : ولي يکمي مهربون باش , من يه تازه کارم بهتره با من کمي مدارا کني . 
سانتوس گفت : من دارم کم کم بهت مشکوک ميشم . 
به سمت آن سکو شروع به حرکت کردم , فهميدم که اگر شمشير را در بياورم کاملا جا مي خورد به خاطر همين رو به سانتوس گفتم : من روي شمشيرم يه طلسمي اجرا کردم که مثل يه تيکه آتيش ميشه , اين فقط به خاطر اينه که گرگينه ها رو بترسونم . 
سانتوس گفت : واقعا . 
به سکو رسيدم , از گوشه ي ان بالا رفتم و شمشيرم را در آوردم , به محض ظاهر شدن تيغه ي شمشيرم , سانتوس گفت : واي پسر يه الماس , اين خيلي خوبه , تو چطور مي توني روي اين .......
سانتوس ساکت شد , او با ديدن آتشي که دور تادور شمشيرم حلقه زده بود ,کاملا خشکش زده بود , خنديدم و گفتم : اين همش الکيه .
سانتوس گفت : ولي خيلي واقعي به نظر مياد 
گفتم : به خاطر همينه که مي گم مي تونه گرگينه هارو بترسونه . 
سانتوس دو دستش را دور شمشيرش گره زد و گفت آماده باش . 
خنديدم و گفتم : يکمي آروم تر . 
سانتوس بدون گفتن کلمه اي به سمت من حمله کرد , چند لحظه اي کشيد که او خودش را به من رساند , با حرکتي خيلي راحت شمشيرش را از دستش جدا کردم و چند متر آنطرف تر روي زمين انداختم . 
سانتوس با حرکتي شمشيرش را مجبور کرد تا به سمتش بيايد , ايستادم تا شمشيرش را در دستش بگيرد , معلوم بود که از حرکت من جا خورده است , او دوباره به سمت من حمله کرد او خيلي تازه کار تر از آني بود که بخواهد به من حمله کند . 
ناگهان ياد هري افتادم , او با اينکه تا به حال شمشيري به دستش نگرفته بود به راحتي مي توانست حرکات سريع تري از خودش نشان بدهد , البته شمشيرش هم خيلي به او کمک مي کرد . 
سانتوس دوباره خودش را به من رسانده بود , با ضربه ي بعدي من شمشيرش از دستش جدا شد , اينبار شمشيرش را در هوا گرفتم و شمشيرم را زير گلوي سانتوس گرفتم و گفتم : تو خيلي ساده مي جنگي , اگه بخواي با اين تجربت بري جلوي يکي از اون گرگينه ها حتما کلتو مي کنن . 
سانتوس که عرق روي صورتش را گرفته بود رو به من گفت : نمي خواي که گلومو ببري . 
فهميدم که هنوز شمشيرم زير گلوي اوست و او نمي تواند راحت حرف بزند , شمشير را برداشتم و گفتم : بايد خيلي دقيق تر حرکت کني , مطمئن باش نفر روبروي تو واي نميسته سر جاش تا تو هر جاش خواست ضربه بزني . 
سانتوس گفت : تو خيلي سريع هستي . 
گفتم : خب به خاطر اينه که خيلي با گرگينه ها درگير شدم . 
سانتوس گفت : منم مي خوام ياد بگيرم . 
گفتم : چي رو . 
سانتوس گفت : شمشير زني رو , خيلي دلم مي خواد بتونم مثل تو شمشير زني کنم . 
گفتم : اينو يادت باشه که بايد بدوني نفر روبروت کيه تا بتوني درست جلوش در بياي . 
سانتوس گفت : راستي تو چرا با داييت درگير شدي . 
گفتم : ديروزو مي گي . 
سانتوس گفت : آره .
گفتم : خب قضيش مفصله , خلاصش اين بود که چند تا از بچه هاي مدرسه پسر عمومو مجروح کردن منم رفتم که يه بلايي به سرشون بيارم , خلاصه سرتو درد نيارم , يهويي  قات زدمو يکي از موتر موراي داييمو کشتم ..... 
سانتوس گفت : همون حيوونايي که تازه جاي ديوانه سازارو گرفتن . 
گفتم : خب آره .... 
سانتوس گفت : تو واقعا خيلي خطرناکي ها . 
گفتم : توي اين دنيا بايد خيلي مواظب باشيو خودتو قوي کني  وگرنه کلات پس معرکس . 
سانتوس گفت : راستي تو از خونواده ي بليد ها هستي ...
گفتم : آره مگه چيه . 
سانتوس گفت : آخه من تا حالا با يه بليد از نزديک آشنا نشدم , من تا حالا فقط دراکولا ها رو ديدم .
گفتم : راستي تو از کدوم خونواده اي . 
سانتوس گفت : من از خونواده خفاش مرگ هستم , ميشه موجود درونتو به من نشون بدي . 
گفتم : باشه ولي فقط يه لحظه . 
سانتوس گفت : باشه . 
به شکل موجود درونم در آمدم , احساسي مرا فرا گرفت , احساس شيطاني اي بود , موجودي در درونم شروع به فرياد کشيدن کرد , او مي گفت که به شخص جلوي خودم حمله کنم و او را تکه تکه کنم , از اين حالت خودم ترسيدم , من چه کار مي خواستم بکنم , چطور شده بود که من به اين حالت در آمده بودم , نکند بخواهم بلايي بر سر سانتوس بياورم , سريع به حالت عادي خودم برگشتم . 
سانتوس فريادي کشيد و گفت: اووووو واقعا زيباست , پرقدرتو سريع , اين واقعا يه بليده , حالا فهميدم که چرا اينهمه ساله شما فرمانرواي تمام خون اشاما هستين , من تا به حال توي خوابم اينجور موجود دروني رو نديده بودم . 
گفتم : خب بگذريم , تو هم مي خواي موجود درونتو به من نشون بدي . 
سانتوس تکاني خورد و به يکباره به شکل يک خفاشي در آمد که هيکلي خيلي بزرگي  داشت , دندان هاي نيشش به قدري بزرگ بود که از زير چانه هاي اين موجود پايين تر آمده بود , زير بال هايش هم کاملا قرمز بود پنجه هاي پايش هم خيلي بزرگ بودند , در کل فقط وحشتناک بود ولي به نظر نمي آمد قدرتي براي مبارزه داشته باشد , سانتوس به شکل عادي خودش برگشت و رو به من گفت : ديدي , چطور بود . 
گفتم : خيلي وحشتناک , غير از ترسناک بودن چي خوبي اي داره . 
سانتوس گفت : سرعت و نوراني شدن مثل اتيش , من مي تونم مثل آتيش بسوزم ولي هيچ بلايي به سرم نياد , درجه حرارت بدنم بيش تر از چهارصد درجه ميشه ولي با اين حال هيچ بلايي به سرم نمياد . 
گفتم : خيلي خوبه .... خيلي خوبه .
سانتوس خنديد و گفت : زياد کارايي نداره ولي بازم از بعضي خونواده ها بهتره . 
گفتم : بلاخره يه وقتي به دردت مي خوره که فکرشم نمي کني . 
سانتوس خنديد و گفت : فکر نکنم تا اونموقع زنده بمونم . 
گفتم : واسه ي چي . 
سانتوس گفت : من بلاخره تو يکي از اين مبارزه ها کشته ميشم , اين گرگينه ها دارن روز به روز قوي تر مي شن . 
گفتم : قمشو نخور به زودي همه چيز درست ميشه . 
همين که اين را گفتم در باز شد و چند نفر از در داخل شدند , جلو تر از همه ي آنها فرانک به سمت من مي آمد , او حالت خشني به خودش گرفته بود , چند خون آشام ديگر هم دنبالش بودند که همگي از خانواده دراکولا ها بودند . 
فرانک با ديدن من گفت : پس اينجا قايم شدي . 
گفتم : تو اينجور فکر کن . 
فرانک رو به افراد پشت سرش کرد و گفت : خيلي پرروه مي خوام يه حالي ازش بگيرم که ديگه اينجا واسه ي من شاخ نشه . 
ان چند نفر خنديدند و گفتند : بابا ولش کن بچس مي خواي يه بچه رو بزني . 
سانتوس خواست چيزي بگويد ولي با ديدن من چيزي نگفت , فرانک شمشيرش را کشيد و به سمت من آمد , او با ديدن شمشير من شکه شد و ايستاد , يکي از آن چند نفري که پشت سر فرانک ايستاده بود گفت : بابا الکيه اين امکان نداره يکي به سن اين پسر بتونه از اين کارا بکنه . 
فرانک که جرات خودش را دوباره پيدا کرده بود به سمت من آمد , او قبل از اينکه به من نزديک بشود شمشيرش را به طرف من گرفت و يک طلسم به سمت من روانه کرد , طلسم قبل از اينکه به من نزديک بشود از بين رفت . 
خنديدم و گفتم : اين بچه بازي ها باشه براي بعد , ما اومديم اينجا شمشير بازي کنيم , نه... 
فرانک از همانجايي که بود يک پرش زد که حدود پنج متر را روي هوا طي کرد و جلوي من روي سکو فرود آمد و گفت : آماده اي بچه . 
گفتم : باشه ..
تا اين کلمه را گفتم : فرانک با  شمشيرش ضربه اي به من زد , با حرکت سريعي شمشيرش را کناري زدم و با لگدي او را حدود دو متر به عقب پرتاب کردم , او خيلي قوي تر از سانتوس بود ولي باز هم قدرتي براي قد  علم کردن در مقابل من را نداشت . 
در همين لحظه در اين اتاق باز شد , جک از در وارد شد و گفت : اينجا چه خبره . 
آن چند نفر که جلوي در ايستاده بودند رو به جک گفتند : سلام استاد , فقط يکمي داشتن با هم تمرين مي کردن . 
جک رو به من کرد و گفت : برو طبقه ي همکف  قصر چند نفر مي خوان ببيننت 
به سمت در حرکت کردم , سانتوس دستش را روي شانه ي من گذاشت و گفت : خيلي خوب بود پسر . 
لبخندي به او زدم و به سمت در خروجي حرکت کردم , جک اخمهايش را در هم کرده بود و به من نگاه مي کرد , به محض نزديک شدن من به او رو به من گفت : جاني داشتي چي کار مي کردي . 
گفتم : اون بهم گير داده بود و مي خواست که حساب منو برسه . 
جک گفت : تو که بلايي به سرش نيوردي . 
گفتم : نه فقط يه لگد خورده . 
جک گفت : زود برو اونجا , چند نفر اومدن اينجا ,فکر کنم همکلاسي هات باشن 
جک سرش را به من نزديک کرد و آرام گفت : هري پاتر معروف هم باهاشونه .
خنديدم و گفتم : دستت درد نکنه همين الان ميرم . 
خيلي خوشحال شده بودم , الان مي توانستم مطمئن بشوم که حال الکس خوب است يا نه . 
سريع از در خارج شدم و بدون اينکه دور و اطرافم را نگاه کنم به طبقه ي همکف آپارات کردم , من درست پشت سر چند نفر ظاهر شده بودم , همه اينجا بودند , هري , رون , هرميون , جيني , مهرداد , مهران , جمشيد وآرش 
سلام کردم , همه ي آنها به پشت سرشان برگشتند , من انقدر ارام و بي سرو صدا آپارات کرده بودم که آنها متوجه حضور من هم نشده بودند يا اينکه احتمال نمي دادند که من در انجا ظاهر شده باشم , آرش به سمت من آمد و گفت : پسر چي کار کردي .
گفتم : کدوم کار . 
آرش گفت : منظورم ديروزه . 
جمشيد گفت : اون به خاطر فشار مدرسه بود . 
هري گفت : سلام چطوري , اينجا چه جور جاييه . 
سريع رو به هري گفتم : از الکس چه خبر , حالش خوبه .....
هري گفت : آره حالش خوبه , دکتر گفته که تا دو هفته ي ديگه مي تونه از جاش بلند بشه .
خيالم راحت شد , پيش خودم فکر مي کردم که بلايي به سر الکس آمده است  , اگر بلايي بر سرش مي آمد پدرش همه ي جريان را گردن من مي انداخت ......به باقي افراد نگاه کردم آنها داشتند به من نگاه مي کردند . به خاطر همين رو به انها گفتم : بريم بيرون اينجا خيلي خوب نميشه با هم حرف بزنيم . 
رون گفت : تو ديروز دقيقا چي کار کردي . 
گفتم : گفتم که بريم بيرون , اينجا نمي دونن که من کيم . 
جمشيد گفت : اين درسته , هميشه بايد حواست باشه , خب بهتره که بريم بيرون اين قصر , من يه جا سراغ دارم که توش راحت ميشه حرف زد , حالا که از هم جدا شديم بايد کارارو تقسيم کنيم . 
آرش گفت : اين بيچاره اينجا به اندازه کافي سرش شلوغ هستش ديگه نمي خواد اونو درگير کنيم . 
جمشيد گفت : من از پدر بزرگش دستور گرفتم , تو هم همينطور پس بايد همه چيزو بهش بگيم . 
گفتم : چي رو .... 
جمشيد گفت : خب همونطور که گفتم بهتره که بريم بيرون اين قصر . 
همگي به سمت در خروجي حرکت کرديم , هري و رون خودشان را به من رساندند , هري رو به من کرد و گفت : راستي جاني چند وقتيه که مي خوام چيزي بهت بگم . 
گفتم : چي , چي چي رو بايد به من بگي . 
هري گفت : خب من يه راهي پيدا کردم که ميشه جسد ولدمورتو ديد , البته هيچکي موافق نيستش که من اونو ببينم , انگار اينا به قدرتاي من شک دارن , الان تنها اميد من تويي . 
گفتم : حالا چرا من . 
رون گفت : آخه تو تنها خون اشامي هستي که ما داريم , اينطور که ما فهميديم , البته هرميون فهميده بايد يکي از افراد بزرگ يکي از خاندان هاي خون آشام رو با خودمون داشته باشيم . 
گفتم :خب من که هيچ سمتي ندارم . 
هري گفت : بابا تو مثلا وليعهد خون آشاما هستي ديگه چي مي خواي . 
گفتم : نه ديگه , اينطور که من فهميدم ديگه وليعهد نيستم , الان وليعهدي يه توپ  طلايي  شده که تموم دنياي خون اشاما مي خوان اونو بگيرن . 
هري از اين حرف من ناراحت شده بود اين را از چهره ي او به راحتي مي توانستم بفهمم به خاطر همين گفتم : خب بابا ولي من هنوز يه شواليه درجه يک هستم مي تونم از اين قدرتم استفاده کنم , اگه هم نشد از پدر بزرگم کمک مي کنم . 
هري گفت : بابا اونا خودشون جسد ولدمورتو ديدن ولي چيزي نفهميدن . 
گفتم : يعني چي . 
هري خنديد و گفت : ما از خيلي چيزا با خبريم , اگه يادت باشه ما هرميونو داريم .
هري به هرميون نگاه کرد که داشت با جمشيد حرف مي زد و بعد دوباره رو به من کرد و گفت : اون خيلي به درد ما مي خوره , اگه يکمي شانس مي اورديم اون هم با پدر پدربزرگشو پدربزرگت اونجا رو مي ديد . 
گفتم : يعني حتي پدر بزرگ من هم تاييد کرد که اون جسد خود ولدمورته . 
هري به نشانه ي موافقت سرش را تکان داد , سخت به فکر فرو رفتم , آيا ولدمورت واقعا مرده بود , در همين افکار بودم که جمشيد ما را به خودمان آورد , او با صداي نسبتا بلندي رو به ما گفت : مگه نمي خواين بياين . 
به سمت جمشيد حرکت کرديم , ما الان در فضاي باز قصر بوديم , وقتي به جمشيد رسيديم رو به ما کرد و گفت : خب دستاتون رو به من بدين . 
همگي بعد از اينکه دست جمشيد را گرفتيم به خياباني آپارات کرديم , اين خيابان براي  جادوگران بود , چون چند جادوگر به راحتي داشتند در خيابان وسائل جادوگري مي فروختند , خيابان تميز و زيبايي بود , اين خيابان با اين زيبايي و تميزي اصلا به جادوگر ها نمي آمد , ما درست جلوي درب يک رستوران ظاهر شده بوديم . 
از در رستوران داخل شديم , اين رستوران خيلي خلوت بود , پيش خدمتي که پشت ميز اين رستوران ايستاده بود با ديدن ما لبخندي بر لبانش نشست , حتما او جمشيد را مي شناخت , ما به سمت اولين ميزي که براي همگي ما جا داشت رفتيم و روي آن نشستيم , اينجا چيزي غير عادي بود ولي هرچه توجه مي کردم چيزي به نظرم نمي رسيد . 
يکي از خدمتکاران راهش را به سمت ما کج کرد , جمشيد رو به من کرد و گفت : خب ما اومديم اينجا تا کارامون رو با هم هماهنگ کنيم , اول تو بگو , از ديروز که مشکلي برات پيش نيومده . 
نمي دانستم مي توانم در باره جريان امروز چيزي به جمشيد بگويم يا نه , اگر مي گفتم بايد قيد آن تکه زنجير را بزنم , از طرفي اگر بار ديگر اتفاق صبح به سرم مي آمد نمي دانم چه بلايي بر سرم مي آمد , بلاخره تصميم خودم را گرفتم , زنجير را از جيبم در آوردم و روي ميز گذاشتم . 
جمشيد با ديدن زنجير گفت : اين همون زنجير نيست . 
آرش با چشماني تنگ شده به زنجير نگاه مي کرد , هري با نگاهي پرسش گرانه به من نگاه مي کرد , رون و هرميون اصلا از قضيه خبر نداشتند , در عجب بودم که چرا هري در مورد زنجيرش به آنها چيزي نگفته است , جمشيد گفت : خب بگو منتظرم . 
با لکنت رو به جمشيد گفتم : آخ....ه نمي دونم از کجا شروع کنم ......همش تقصير اين زنجير بود , امروز صبح من بيست تا گرگينه اونم گرگينه هاي ولدمورتو با دستاي خالي بدون اينکه حتي يه زخمم بردارم تيکه تيکه کردم , البته من هيچي به يادم نمي ياد , انگار يجور خوابيده بودم...
جمشيد گفت : صبر کن صبر کن .... تو در مورد چي حرف مي زني . 
گفتم : امروز صبح وقتي که وارد اينجا شدم ... 
در همين لحظه پيش خدمت به ميز ما رسيده بود , با ديدن او ساکت شدم , او زني نسبتا بلند قد بود , موه هاي زردي داشت , لباس صورتي بلندي هم به تن داشت , اين لباس , لباس يک جادوگر نبود , او لباس مشنگ ها را بر تن داشت و نگاهش روي زنجيري که جلوي من بود قفل شده بود , او وقتي ديد همه ي نگاه ها به سمت اوست لبخندي زد و گفت : چيزي ميل داريد . 
جمشيد گفت : همون نوشيدني هميشگي براي دوستام , براي من هم يه ليوان چاي بيار . 
آن زن سري به علامت موافقت تکان داد و از سر ميز ما دور شد , من نگاهي به جمشيد و باقي دوستان کردم , آنها با تعجب به من نگاه مي کردند , هرميون و جيني با حالتي مرا نگاه مي کردند که انگار چندش آور ترين موجود زندگيشان را مي بينند 
وقتي آن زن کاملا از ميز دور شد دوباره رو به بقيه گفتم : خب من وقتي صبح اومدم اينجا همشون داشتن براي رفتن به يه درگيري آماده مي شدن , منم باهاشون رفتم , اونجا فهميدم که گرگينه هاي اونجا همون گرگينه هاي ولدمورتن چون به محض ورود ما به اونجا روي اونجا طلسم ضد آپارات گذاشتن  , خلاصه من طلسم ضد آپاراتو شکستمو همه ي افراد مقرو نجات دادم , بعد خواستم يه طلسم مرگ روي همه ي گرگينه ها اجرا کنم که نفهميدم که يهو چم شد , وقتي به حالت خودم برگشتم ديدم که بيستا گرگينه رو اونجا تيکه تيکه کردم , از اين حرکتم خيلي ترسيدم ولي به هر صورت فهميدم که همه ي اينا به خاطر اين زنجيره . 
جمشيد گفت : يادته گفتم يه وسيله به اين قدرت حتما يه اشکالايي داره , خب اين باعث نميشه که به خاطر يه مشکل وسيله اي به اين قدرتو کنار بزاريم , من اينو مي برمو يه بلايي سرش ميارم که ديگه برات مشکلي درست نکنه  . 
از اين حرف جمشيد خيلي خوشحال شدم , اگر او مي توانست قدرت  پليدي و سياهي اين تکه زنجير را بگيرد خيال من راحت مي شد و من مي توانستم قدرت آن تکه زنجير را داشته باشم . 
جمشيد کمي صبر کرد و گفت : خب چندتا مشکل برامون پيش اومده که بايد با هماهنگي کامل اونو حل کنيم , اول بايد به قضيه گرگينه هاي ولدمورت برسيم , جاني تو براي اين مشکل راه حلي پيدا کردي . 
گفتم : آره , به زودي مشکلشو حل مي کنم . 
جمشيد گفت : چطور 
گفتم : من از حرکات اون گرگينه ها فهميدم که اونا تازه کارن , يعني مثل يه گرگينه ي واقعي عمل نمي کنن , به نظر من اونا قبل از اينکه به جايي برن به گرگينه تبديل ميشن , منظورم اينه که اونا با يه معجوني چيزي خودشون رو به حالت گرگينه درميارن , منو مسئول يکي از قسمتاي اينجا قرار گذاشتيم که يکي از اون گرگينه ها رو دستگير کنيمو بعدش منتظر بشيم به حالت عادي برگرده , اونوقت مي تونيم از کاراشون سر در بياريم . 
جمشيد گفت : خيلي خوبه , پس اگه اونا اونطور که تو مي گي باشن حتما به نتيجه مي رسيم , خب پس اين قضيه حل شد , بريم سر قضيه ي بعد , هري ميگه که تالار اسرار هنوز فعاله , يعني اونو مارش ردپاهايي پيدا کردن که اينطور نشون ميده که هنوز راه ورود به تالار بازه , اين مشکل بزرگيه , البته ما هنوز مطمئن نيستيم , خب به محض اينکه ما تونستيم در اونجا رو باز کنيم تو بايد برگردي مدرسه . 
گفتم : ميشه بگي چه ردپايي پيداکردين 
جمشيد رو به هري کرد و گفت بهتره خودت بگي . 
هري گفت : ديشب بود که وقتي رفتم سراغ تام بهم گفت که يه پوست مار پيدا کرده که مال يکي دو هفته پيشه , يعني يه مار حدود دو هفته پيش اونجا پوست اندازي کرده , اون پوست هم پوست يه باسيليسک بوده , خب اگه همه چيز مثل قبل باشه بايد يه نفر که وارث سالازار باشه به اون مار اجازه داده باشه تا بتونه تا ديواراي مدرسه بياد بيرون . 
گفتم : تو مطمئني .....
هري گفت :اولش باور نکردم ولي وقتي که خودم اون پوست مارو ديدم باور کردم . 
گفتم : چي ... تو چي کار کردي . 
هري گفت : خب به موجود درونم تبديل شدمو بعد رفتم اونجا . 
گفتم : تو واقعا به شکل موجود درونت در اومدي . 
هري گفت : من از تو زودتر فهميدم که اون تيکه زنجير شيطاني هستش , همون ديشب اون تيکه زنجيرو معدوم کردم ... يعني يه جايي گذاشتم که دست هيچکي بهش نرسه. 
جمشيد گفت : خب باقيشو بعدا برات توضيح مي ده , پس آماده باش که هر وقت لازم شد سريع خودتو به مدرسه برسوني . 
گفتم : باشه حتما ....
جمشيد گفت : خب مي مونه مهمترين چيزي که ما واسه ي اون تا اينجا اومديم . 
جمشيد کمي صبر کرد و بعد ادامه داد : خب پدر بزرگت از منو آرش خواسته که تو رو براي مبارزه اماده کنيم . 
گفتم : کدوم مبارزه . 
جمشيد گفت : تو ديگه وليعهد نيستي , چون يه بار از پادشاهي انصراف دادي ديگه وليعهد نيستي , خب حالا از تمام دنيا جمع شدن که اين پستو بگيرن , منو آرش هم قراره تو رو براي روز مسابقه آماده کنيم . 
گفتم : من خودم از اين جريان خبر داشتم , يعني همين امروز صبح فهميدم . 
دستم را در جيبم کردم و ليستي که آقاي راچر به من داده بود را در آوردم و به جمشيد دادم , جمشيد بعد از ديدن ليست رو به من کرد و گفت : اين چيه . 
گفتم : اينو يه روزنامه نگار برام اورده , اين ليست سيصد چهار صد نفري هستش که مي خوان براي مبارزه انتخابي وليعهد شرکت کنن .
جمشيد سريع ليست را باز کرد و گفت : پسر تو کار مارو خيلي راحت کردي , اين طرف عجب با استعداد بوده که تونسته اينهمه اسمو پيدا کنه . 
آرش رو به جمشيد گفت : اونو بده به من ببينم . 
آرش ليست را گرفت و شروع به خواندن کرد , جمشيد رو به من گفت : خب تو کار ما رو خيلي راحت کردي , تو بيشتر کارايي رو که ما بايد مي کرديمو خودت انجام دادي , حتما از دوستت بابت اين ليست تشکر کن . 
گفتم : من مي خوام بدونم چرا پدر بزرگ خودش اين جريانو به من نگفت , 
جمشيد گفت : اون سعي كرد كه از اين قضيه جلو گيري كنه ولي همين ديروز اين جريان قطعي شد ، به خاطر همين هم نخواست كه به تو در اين مورد چيزي بگه . 
آرش گفت : راستي جاني براي گير انداختن يه گرگينه احتياج به كمك نداري . 
فهميدم كه نمي خواهند چيزي را به من بگويند به خاطر همين سعي دارند موضوع را عوض  كنند ، هر چه بود بلاخره معلوم مي شد كه چرا پدر بزرگ با من هماهنگي نكرده است ، من هم خودم را به بي خيالي زدم و رو به آرش گفتم : خب حالا كه اين زنجيرو ندارم بايد يكمي مواظب باشم ولي هرچي باشه بازم مي تونم از پس يه گرگينه بر بيام . 
رون رو به من كرد و گفت : نگفتي ، تو ديروز واقعا يه موتر مورو كشتي . 
گفتم : نمي دونم ولي فكر كنم مرد ...  
رون گفت : اگه يه جادوگر جاي تو بود حتما حبس عبد مي خورد . 
خنديدم و گفتم : حالا كه مي بيني من اينجام . 
جمشيد گفت : اگه پدر بزرگت نبود همون بلايي سرت مي اومد كه گفتي . 
بعد از خوردن نوشيدني هري ، هرميون و رون خودشان را به من رساندند و بعد از اينكه خيالشان راحت شد كه ديگران حواسشان به من نيست ،  هري آرام به من گفت : خب چي كار مي كني . 
گفتم : چيرو چي كار مي كنم ... 
هري گفت: جسد ولدمورتو مي گم ديگه ، با اون چي كار مي كني . 
گفتم : خب كي بايد بريم ... 
هري گفت : تعطيلات آخر هفته ، ما فقط اونوقته كه  مي تونيم از مدرسه بيرون بيايم ، قرارمون  باشه جلوي مقر شما ، اونجا خيلي به محل جسد نزديكه . 
گفتم به عبارتي يعني دو روز ديگه . 
هري گفت : آره ولي مواظب باش كسي از جريان چيزي نفهمه . 
جمشيد كمي به حرف زدن ما مشكوك شده بود به خاطر همين موضوع را عوض كرديم ، بعد از خوردن نوشيدني ها من به مقر برگشتم و آنها را جلوي همان رستوران تنها گذاشتم . 
آن روز را به شب رساندم ولي ديگر خبري از گرگينه ها نبود ، با جمشيد و آرش قرار گذاشته بودم كه هر هفته يك روز را با آنها بگذرانم تا بتوانند مرا با بيشتر خانواده هاي خون آشام هايي كه مي خواهند براي كسب قدرت شركت كنند ، آشنا كنند . 
فرداي آن روز جك يك درمانگر را از بيمارستان سنت مانگو  كه از دوستان او بود ، براي معاينه ي من آورد ولي او هيچ چيز مشكوكي در بدن و اعصاب من پيدا نكرد ، او حتي ساعت ها با شمشير من كارهايي كرد ولي نتوانست علت را بفهمد ، تمام جزئيات را مورد بررسي قرار داد ولي نتوانست توضيح قانع كننده اي كه باعث آن افتضاح ديروز بشود را بدهد  ، البته كمي به وجود اليور در بدنم شك كرده بود ولي در آخر فهميدم كه چيزي نفهميد. 
آن روز هم تا شب خبري از گرگينه ها نشد ، آن روز بعد از ظهر وقتي به قسمت تمرينات رفتم همه ي كار آموزان مرا تحويل مي گرفتند ، فهميدم كه همه چيز به خاطر نبرد ديروز من با فرانك و روزنامه امروز كه راچر جريان واقعه ي ديروز را در آن نوشته بود بود . 
من هنوز نتوانسته بودم كه خودم آن روزنامه را بخوانم ، ولي هر چه بود خيلي به نفع من بود كه تمام كار آموزان وقتي مرا مي ديدند خوشحال مي شدند ، وقتي به خوابگاه رفتم مايكل را صدا زدم واز او خواستم تا به كتابخانه ي قصر برود و تمام كتابهايي را كه در مورد اجساد بود  را برايم بياورد ، آخر قرار بود فرداي آن روز براي ديدن جسد ولدمورت همراه با هري و دوستانش اينجا را ترك كنيم ،تقريبا ساعت سه شب بود كه كتاب هاي دور و اطرافم را جمع كردم و به رختواب رفتم . 
فرداي آن روز با صداي دربان مقر از خواب بيدار شدم ، او همراه بايك گوني بزرگ جلوي در بود و مرا صدا مي زد ، آن گوني پر بود از كاغذ . 
رو به دربان گفتم : چي شده ... 
دربان گفت : اين نامه هارو كه مي بيني رو مردم برات فرستادن ، منظورم خون اشاما هستن ، تو ديروز خيلي گل كاشتي ......
با ديدن آنهمه نامه آنهم همه براي تشكر مرا به ذوق آورد ، روزنامه ي راچر كار خودش را كرده بود ولي من مستقيما به راچر گفته بودم كه تمام جريان را به گردن مقر بيندازد ، حالا واقعا دلم مي خواست كه يه نسخه از آن روزنامه را گير بياورم تا ببينم راچر چه چيز هايي راجب به من نوشته است . 
تمام افراد خوابگاه از خواب بيدار شده بودند و به من و نامه هايم نگاه مي كردند ، سانتوس را نگاه كردم كه به من لبخند مي زد .....
وقتي آن گوني پر از نامه را از دربان مقر گرفتم او رو به من گفت : چند نفر اومدن ديدنت ، يه پاكت از اينام دست اوناست ، اونا پشت درن ...... 
پاكت نامه را به ديوار تكيه دادم و از افراد خوابگاه معذرت خواستم ، هيچ كدام از آنها ناراحت نشده بودند ، واقعا من با كار ديروزم آنها را از اين رو به آن رو كرده بودم ،  به سمت در خروجي حركت كردم ، به محض اينكه خواستم از در خارج بشوم سانتوس با صداي نسبتا بلندي گفت : جاني كجا داري مي ري . 
گفتم : به ديدن دوستام . 
سانتوس گفت : اونطوري 
گفتم : منظورت چيه . 
سانتوس گفت : لباساتو مي گم . 
به لباس هايم نگاه كردم ، حالا فهميدم كه چرا سانتوس نگذاشته بود من از در خارج بشوم ، من لباس هاي خواب بر تن داتشم. 
سانتوس گفت : چون يه خانم باهاشونه نزاشتن كه بيان تو خوابگاه ، پس لباساتو عوض كن . 
سريع دستم را روي انگشتر پدر بزرگم گرفتم و لباس ميهماني را برتنم ظاهر كردم ، لباس ميهماني در زير نور اين اتاق زيبايي خاصي گرفته بود ، نشان خانوادگيمان روي سينه ام مي درخشيد ، سانتوس و باقي افرادي كه به من نگاه مي كردند از تعجب دهانشان باز مانده بود. 
رو به سانتوس كردم و پس از لبخندي گفتم : دستت درد نكنه 
چشمكي به او زدم و از در خارج شدم ، هري ، رون و هرميون پشت در بودند ، هري به محض اينكه مرا ديد گفت : اينا چيه تنت . 
گفتم : وقت عوض كردن لباسو نداشتم ، الان ساعت چنده . 
هري گفت : اول سلام بعدشم ساعت داره پنجو نيم ميشه . 
گفتم : پنجو نيم صبح . 
هري گفت : آره . 
گفتم : مي خواييم بريم اونارو از خواب بيدار كنيم . 
هرميون گفت : اونا تا ساعت نه صبح كار ميكنن . 
گفتم : يعني چي 
رون گفت : اينو ولش كنيد ، خيره سرش يه خون آشامه ، بابا ... خون آشاماي قديمي شبا كار مي كنن فهميدي . 
حال و حوصله ي جرو بحث نداشتم ، آخر خيلي كم بودند خانواده هايي كه هنوز هم شب ها را بيدار بمانند ، اين خيلي مشكوك بود مگر جايي كه مي رفتيم يك مكان دولتي نبود ولي به هر حال گفتم : پس بريم .
هر چه ديشب در كتاب ها خوانده بودم به يكباره از سرم پريده بود ، فكر كنم به خاطر نامه ها بود ، پاكت نامه ها را از دستان هري گرفتم و با اشاره اي آن را به كنار وسايلم انتقال دادم .  
هنوز گيج خواب بودم  به خاطر همين هري دستم را گرفت و به سمت آسانسوري كه جك درست كرده بود رفتيم ، به محض خروج از در اصلي مقر همگي دست هرميون را گرفتيم و آپارات كرديم ...
ما جلوي قصر بزرگي روي يك كوه ظاهر شديم ، نمي دانم لندن چنين جايي داشت يا نه ، ولي هر چه بود بايد در اطراف لندن مي بوديم چون آپارت خيلي سريع اتفاق افتاد ،قصر روي تپه اي قرار داشت ، درختان بزرگي در  اطراف قصر بودند كه نشان مي داد قصر خيلي قديمي است ،  جلوي درب قصر چند خون آشام ايستاده بودند و به ما نگاه مي كردند . 
هري رو به هرميون كرد و گفت : خب اونو بده به جاني . 
هرميون گفت : خدا كنه كه ارزششو داشته باشه هري .... 
رون گفت : ما قبلا در اين مورد خيلي حرف زديم ... 
گفتم : جريان چيه . 
هري گفت : هيچي فقط هرميون يه كاغذ از كاهن اعظم امانت گرفته . 
هرميون گفت : تازگي ها به بي اجازه برداشتن مي گن امانت گرفتن . 
رون گفت : خب ما اونو بر مي گردونيم سرجاش هيچ اتفاقي هم نمي افته . 
هرميون دستش را در جيبش كرد و كاغذي با رنگ سبز را در آورد و به من داد،روي كاغذ نماد خاندان دراكولا ها مي درخشيد و زير آن مطالبي نوشته شده بود ، از آنجايي كه خيلي خوابم مي آمد نتوانستم متن آن را بخوانم . 
 هري رو به من گفت : خب اينو مي دي به اونايي كه جلوي در وايستادنو خودتو معرفي مي كني ، بعد اونا اجازه مي دن كه بريم تو و جسدو ببينيم ، اگه پرسيدن كه چطور اومدي اينجا بايد بگي كه از كاهن اعظم اين اجازه نامه رو گرفتي . 
گفتم : به نظرتون كارمي كنه . 
هري گفت : آره خيلي راحته ، البته اگه مشكلي پيش نياد . 
خنديدم و گفتم : من مي ميرم براي اينهمه جرات ، كاغذ را گرفتم و به سمت آن چند خون آشام حركت كردم ، آنها همگي با ديدن لباس هاي من دستهايشان را به سمت شمشيرشان گرفتند، كاغذ را به آنها نشان دادم ولي آنها از اين راه دور نفهميدند كه كاغذ چيست چون هنوز دستهايشان به شمشيرهايشان بود . خيلي راحت به سمت آن قصر حركت كردم ، مطمئن بودم كه همه ي آنها با هم هم نمي توانند از پس من بربيايند ، تازه من هري را هم با خودم داشتم .... 

وقتي به انها نزديك شديم يكي از آنها كه نسبتا از همه ي آنها مسن تر بود و لباس يكدست سياهي را بر تن داشت رو به من گفت : اينجا چي كار مي كني . 
گفتم : من يه اجازه نامه دارم كه مي خوام جسد ولدمورتو ببينم . 
آن شخص گفت : مطمئني كه براي اين كار اومدي . 
گفتم : آره مگه چيه . 
آن شخص خنديد و به سمت من امد ، ولي نمي دانم چرا الباقي افراد هنوز دستهايشان بر شمشيرشان بود ، آن شخص وقتي به من رسيد گفت : لطفا شمشيرتون رو تحويل بدين . 
هرميون گفت : يعني چي ، دفعه قبل كه با كاهن اعظم اومديم اينجا از اونا نخواستيد كه شمشيرشون رو تحويل بدن . 
آن شخص گفت : اون مال اوندفعه بود ، الان جريان فرق كرده . 
گفتم : من يه شواليه درجه يك هستم و هر جا توي اين دنيا مي تونم با شمشيرم باشم فهميدين . 
آن شخص گفت : پس ما هم نمي تونيم به شما اجازه ورود بديم . 
هري گفت : ميشه بگيد براي چي . 
آن شخص گفت : بهتره اينو از جناب بليد بپرسين . 
گفتم : من ... 
آن شخص گفت : شما الان يكي از رقيبان بزرگ صاحب اين قصر هستين . 
گفتم : من اصلا صاحب اين قصرو نمي شناسم . 
ان شخص خنديد و گفت : يعني شما نمي دونيد كه صاحب اين قصر يكي از بزرگان دراكولا هستش كه داره براي مبارزه وليعهدي بيدار ميشه . 
گفتم : پس كه اينطور ، حالا اگه شما اونطو يه بلايي سر من اوردين چي . 
آن شخص گفت : من هيچ تظميني نمي تونم به شما بدم ، حالا هر كار كه مي خوايي مي تونين بكنيد . 
گفتم : انگار چاره اي نيست . 
دستم را به سمت شمشيرم دراز كردم ، در همين لحظه تمام افرادي كه جلوي درب ايستاده بودند شمشير هايشان را در آوردند ، وقتي اين حالت آنها را ديدم گفتم : چه خبره ، بزارين بيام تو بعد به سمتم شمشير بكشين . 
آن شخصي كه جلوي من ايستاده بود گفت : پس تصميم گرفتين كه شمشيرتون رو تحويل بدين . 
گفتم : اينطور كه شما مي گين راه ديگه اي ندارم . 
شمشيرم را در آوردم ، برقي شمشير را فرا گرفت ، زيبايي بيش از حد شمشير چشمان آن خون آشام را روي آن قفل كرد ، در اين حالت مي توانستم به راحتي گردن او را قطع كنم ، تيغه ي شمشير من پديدار شده بود و نام الماس او در حال سوختن بود ،العان بود كه شمشير قدرت مرا روي شمشيرم نشان دهد به خاطر همين شمشير را سريع به آن شخص تحويل دادم ، مطمئن بودم كه آنها هري را جستجو نمي كردند ، پس من شمشير هري را داشتم ، تازه هري هم بقدري قدرت داشت كه به راحتي مي توانست از پس تمام افراد اين قصر بر بيايد ، با اسودگي كامل شمشير را به آن شخص دادم. 
آن شخص گفت : ميشه اجازه نامه رو ببينم . 
اجازه نامه را به آن شخص دادم ، او بعد از بررسي كردن آن ، آن را به من داد و گفت : مي تونيد برين تو .
من و باقي بچه ها همراه با دو تن از آن خون آشاماني كه جلوي درب قصر بودند وارد قصر شديم ، اين قصر خيلي قديمي بود ، معلوم بود كه صاحب اين قصر خون آشام قوي و پولداري است ، اين از بزرگي قصر معلوم بود. 
ما به سمت در قصر نمي رفتم ، ما از كنار محوطه باز اين قصر به سمت سمت راست اين قصرمي رفتيم ، چندين متر جلوتر دري آهني و نسبتا بزرگ بود كه ما داشتيم مستقيم به آن سمت مي رفتيم ، معلوم بود كه نمي خواستند اجازه بدهند كه حتي من به داخل قصر بروم ، ته دلم احساس قرور كردم آنها حتي از من بدون شمشيرم هم مي ترسيدند ، اين قضيه خيلي مشكوك بود ولي نمي دانم چرا من اصلا نمي ترسيدم ، وقتي به به آن در بزرگ رسيديم ، يكي از خون آشام ها دستش را به سمت آن در گرفت ، وقتي دستش را بلند مي كرد نشاني زير دستش معلوم شد كه من ان را مي شناختم ، بهتر است بگويم آن نشان تصوير يك شخص بود ، آري تصوير هكتور روي دستش بود ، عرق تمام بدنم را گرفت ، آيا اينها ربطي به هكتور دراكولا داشتند . 
هري و دوستانش اصلا به آن نشان توجهي نكردند ، الان وقت خوبي نبود كه آنها را با خبر كنم ، فقط رو به هري كردم و با حركت دست به او نشان دادم كه آماده باشد . 
هري سريع حالت دفاعي به خودش گرفت ، صورت هري خيلي رنگ پريده بود ، نمي دانم چرا به اين حالت در آمده بود .... او طوري خشم را در صورتش نمايان كرد كه انگار او منتظر حركت من بود تا آماده بشود، 
قبل از اينكه به در آهني نزديك بشويم در باز شد و ما همگي از آن داخل شديم ، ما راهي را به سمت زير زمين حركت مي كرديم ، هوا كم كم سرد و سرد تر مي شد ، معلوم بود كه ما به سمت سردابي حركت مي كرديم ، رو به يكي از ان خون آشامان گفتم : خيلي مونده . 
آن خون آشام رو به من گفت : نه خيلي نمونده ، الانه كه برسيم. 
چند دقيقه اي كشيد تا ما به سالني رسيدم كه از انتهاي آن صداي چند شخص مي آمد ، معلوم بود كه اين خانواده از خانواده هاي قديم بودند چون آنها اصلا از جادو براي راه رو ها استفاده نكرده بودند ، آخر خاندان هايي قديمي خيلي به جادو و جادوگري اطمينان نداشتند . 
يكي از  خون آشام ها به سمت من برگشت و گفت : ديگه رسيديم ، فقط خيلي طول نكشه ، سعي كنيد به بدن جراحتي وارد نكنيد ، هر وقت هم كه احساس خطر كردين مي تونين ما رو صدا كنيد ، اگه چيز مشكوكي هم ديدين بهتره ما رو صدا بزنين ، تموم حالات بدنشون توي اين چند وقت كنار جسد روي پرونده اي هستش مي تونيد اونو بررسي كنيد ....
 حالا مي توانستم كساني كه صدايشان مي آمد را ببينم ، آنها جلوي دربي بزرگ و نقره اي ايستاده بودند . 
آنها با ديدن ما سريع از جايشان بلند شدند و سرو وضعشان را درست كردند ، حالا وقتي بود كه بايد مواظب مي بودم  ، اگر قرار بود اينجا اتفاقي براي ما بيفتاد الان بود ، از آنجا كه آنها از وجود ما با خبر نبودند خيالم راحت شد ولي با اين حال هم بايد مواظب مي بودم . 
هري خودش را به من رساند و گفت : خب جاني بهتره كه همه چيزوبررسي كني ، تو بايد خيلي توي اينكارا تبهر داشته باشي ، هر چي باشه تو چنتا مرده بيشتر از ما ديدي . 
خنديدم و گفتم : اينجورياس ديگه . 
هري خنديد و رو به رون كرد و گفت : اگه مي ترسي مي توني نياي با تو هم هستم هرميون . 
رون با حالت چندش آوري رو به من گفت : قبلا در اين مورد حرف زديم . 
هرميون گفت : منم مي خوام جسدشو ببينم ، شايد بتونم از اين به بعد راحت تر اسمشو بيارم . 
خنديدم و گفتم : اون وقتي زنده بود هم ترسي نداشت چه برسه به اينكه مرده باشه . 
به چيزي كه مي گفتم اصلا باور نداشتم ، من حتي وقتي كه او را در خواب مي ديدم هم مي ترسيدم چه برسد كه زنده ي او در تنهايي جلوي من باشد ..... او جادوگري بود كه واقعا ارزش تحسين را داشت ، او شخصي بود كه خيلي دنياي جادوگري را به سمت جلو حركت داده بود  ، حالا من مي توانستم جسد بي جان او را ببينم ، آيا او هم مرده بود ؟؟؟!!!!!. 
ما حالا به آن چند نفري كه جلوي آن درب ايستاده بودند رسيديم ، آنها همگي به لباس من خيره شده بودند ، نفرتي بي وصف را در چشمان آنها مي توانستم ببينم ، انگار آنها از خانواده ي من دل خوشي  نداشتند . 
بعد از اجازه گرفتن از آنها از در داخل شديم ، حدود پنج دقيقه كشيد تا بتوانند درب آنجا را باز بكنند ، بقدري طلسم بر روي درب گذاشته بودند كه هر چند نفر آنها از عرق خيس شده بودند ، طلسم ها يكي پس از ديگري از بين مي رفت ، به نظرم اگر يك لشكر هم پشت در بودند نمي توانستند طلسم درب را بشكنند. 
درب با صداي وحشتناكي باز شد ، وقتي كه در باز مي شد ديواره ها به لرزه افتاده بودند ،  از درب وارد شدم احساس دل نگراني شديدي وجودم را فرا گرفتم ، وقتي جسد بي جان ولدمورت را روي سكويي وسط اين اتاق ديدم براي يك لحظه باور كردم كه او واقعا مرده بود ، تمام حركات او جلوي چشمم تداعي شد ، ياد وقتي كه در بعد ديگر دنيا يعني دنياي اجنه ها بودم ، آن موقعي كه ولدمورت هري را در هوا معلق كرده بود ، آن وقتي كه به چشمان من زل زده بود ، ياد روز مبارزه ، قدرت باور نكردني او ، دايي ويليام چطور توانست ولدمورت را با يك شمشير از پا در بياورد ؟؟؟؟
صداي اليور در ذهنم پيچيد كه با صداي گرفته اي گفت : تو داري چي كار مي كني جاني . 
گفتم : هيچي دارم جسد ولدمورتو نگاه مي كنم ، شما حالتون خوب نيست 
اليور گفت : حالم خوب نيست ؟؟؟  پسر من تا سر حد مرگ رفتم جلو ، تو اون روز اونقدر خون گرگينه خوردي كه من براي  چند لحظه اي مردم ، اگه اون دوستت نيومده بود من حتما مرده بودم . 
انگار اب سردي را روي من ريخته باشند ، با حالت سردرگمي گفتم : منظورتون چيه . 
اليور گفت : اونو ول كن من اصلا حالم خوب نيستو نمي تونم با تو حرف بزنم ، فقط اگه تونتسي از خون شياطين شب بخور، حالا نگفتي اينجا كجاست . 
گفتم : من كه گفتم دارم جسد ولدمورتو نگاه مي كنم . 
اليور گفت : اينو كه فهميدم ولي اين جايي كه هستي قدرتاي مشكوكي داره . 
گفتم : من توي يه قصر هستم ، قصر هم مال يه دراكولاست . 
اليور گفت : خلاصه مواظب باش ، من اصلا قدرت كمك كردن به تو رو ندارم ، راستي از شر اون زنجير خلاص شدي . 
گفتم : آره . 
اليور گفت : مي خواستم زودتر اينو بهت بگم ولي حالم اصلا خوب نيست ، خب من بايد استراحت كنم . 
ديگر صداي اليور را در ذهنم نشنيدم . 
هري و دوستانش به سمت جسد رفته بودند ، هرميون و رون اصلا حال خوبي نداشتند ، معلوم بود كه به زودي مي خواهند بالا بياورند ، من هم به سمت آنها حركت كردم ، هري گفت : داشتي با كي حرف مي زدي . 
گفتم : اليور بود ، اون ازروزي كه خون اون گرگينه ها رو خوردم حالش بد شده ، به خاطر همين هم با من تماس نگرفته بود ، اون گفت كه اينجا خيلي مشكوكه و ما بايد مواظب باشيم . 
هري گفت : اينو خودمم فهميدم ، اينجا پره از طلسم هاي مختلف ، مي دوني روي اين جسد چنتا طلسم اجرا كردن كه اگه احيانا زنده شد صد بار بميره ، تو هم بيا نزديك من ، روي اينجا طلسم خفگي گذاشتن ، من روي خودم طلسمي رو اجرا كردم كه باعث ميشه از اون حالت در بياي.  
خنديدم وشروع كردم به بررسي جسد ولدمورت ، آيا هري فكر مي كرد كه بدون اون زنجير هيچ هستم ، بي اعتنا به هري به جسد ولدمورت خيره شدم ، چند طلسمي كه ديشب ياد گرفته بودم را روي جسد اجرا كردم ، جسد همان جسد ولدمورت بود ، ديشب چندين كتاب را در مورد ببررسي مرده يا زنده بودن يك جسد خوانده بودم كه همه ي دستور العمل هاي آن را روي جسد ولدمورت امتحان كردم هيچ اثري از قلابي بودن يا زنده بودن  بدن نبود ، بدن همان بدن ولدمورت بود ، هري تكه استخواني را از جيبش در آورد و رو به من گفت : اين يه تيكه از استخوان پدر ولدمورت هستش ، من خودم الان اينو با جسد امتحان كردم ، واقعا جسد ، جسد ولدمورته . 
جسد ولدمورت را به پشت برگرداندم ، جاي زخم شمشير دايي ويليام هنوز پشت ولدمورت بود ، چند قطره خون خشك شده هم پشتش بود ، لباس هاي ولدمورت را كنار زدم ، خواستم آن چند قطره خون را مزه كنم كه مقداري از خاطرات ولدمورت را بررسي كنم كه صدايي در ذهنم پيچيد ، صدا صداي اليور بود ، اليور گفت : داري چي كار مي كني ، اگه يه قطره از اون خونو بمكي جابه جا مي ميري ، اين خون پره از طلسمه ، به هري ، رون و هرميون نگاه كردم ، هرميون با دلا شدن من به سمت زخم ولدمورت به آستانه بالا آوردن رسيده بود ، رون رو به من گفت : داري چي كار مي كني . 
گفتم : فقط مي خواستم بوش كنم . 
هرميون با آن حالتش گفت : توهميشه وقتي كه مي خواي بو كني زبونتو در مياري . 
خنديدم و گفتم : نه .... اصلا حواسم نبود ، دستم را روي آن قطره خون گذاشتم ، بعد از له كردن آن فطره خون چيزي به نظرم مشكوك آمد ، دوباره آن قطره خون را لمس كردم و هرچه فكر كردم كه اين لخته خون چه فرقي با لخته خون هاي ديگر دارد يادم نيامد ، حالا كه مشكوك شده بودم بهتر بود تمام زخم را مورد بررسي قرار دهم ، به دور تا دور زخم نگاه كردم در اينجا هم چيزي مشكوك بود ، من هرچه بيشتر نگاه مي كردم بيشتر مشكوك مي شدم ، به خاطر همين رو به هري كردم و گفتم : ببين هري اين خون يكمي ايراد داره ، ميشه تو هم يه نگاهي بهش بندازي . 
هري با كراهت كامل به سمت زخم بزرگ پشت ولدمورت آمد و دستش را روي آن گذاشت بعد از چند لحظه اي هري رو به من كرد و گفت : چيز مشكوكي نيست . 
گفتم : نمي دونم شايد من خيالاتي شدم ، ولي ارزششو داره كه چند قطره خون لخته شده ي دور زخمو برداريمو با خودمون ببريم . 
هري گفت : باشه من اين كارو برات مي كنم 
هري دستش را روي زخم گرفت و با اشاره اي تمام لخته خون ها ازپشت ولدمورت جدا شد و در هوا معلق شد ، بعد با اشاره اي ديگرشيشه ي خالي اي در دستش ظاهر كرد و تمام لخته خون ها را در آن جمع كرد ، حالا كه خون هاي لخته شده از روي زخم پاك شده بودند بدن چروكيده ي ولدمورت نمايان شد ، او بقدري با بدنش بد رفتار كرده بود كه به اين وضعيت در آمده بود ، بدن او به بدن هيچ انساني شباهت نداشت ، انگار حدود صد سالي بود كه جاني در اين بدن نبود .
جاي زخم را نگاه كردم ، چروكي جاي زخم خيلي بيشتر بود ، انگار آب آن قسمت از بدن يعني دور تا دور زخم كشيده شده بود ، جاي سوختگي حاصل از شمشير روي ديواره هاي زخم بود .....

شيشه ي خون را از هري گرفتم و به سمت زخم رفتم ، دستم را در زخم فرو كردم و به اين سمت و آن سمت كشيدم ، مي خواستم اين قسمت از خاطره ام را در اختيار تئودور قرار بدهم ، به خاطر همين سعي مي كردم كوچكترين چيز را هم مورد بررسي قرار بدهم ، حدود يك دقيقه اي كشيد تا من ميلي متر به ميليمتر زخم را مورد بررسي قرار دهم ، هري هم به چشمان ولدمورت خيره شده بود و داشت ان را بررسي مي كرد رون و هرميون فقط ايستاده بودند و به ما نگاه مي كردند . 
هرميون بعد از نگاه من به سمت ولدمورت آمد و كاغذ شرح حال او را برداشت و شروع به خواندن كرد ، او به يك لحظه در كاغذ چيزي ديد كه توجهش را جلب كرده بود ، چون چشمانش گرد تر شده بودند ، به يكباره نوري از طرف هري بلند شد ، سريع به آن قسمت خيره شدم ، هري دستش را روي پيشاني ولدمورت گذاشته بود و نور شديدي از زير دستش بيرون مي زد .
ساعقه ي روي سرش هم به يكباره شروع به نوراني شدن كرد ، قيافه ي وحشتناكي گرفته بود ، فكر كردم كه الان از درد به خودش مي پييچد ولي در كمال ناباوري ديدم كه شروع به خنديدن كرد .....
خنده ي او خيلي ترسناك بود ، چشمان هري به يكباره به يك كاسه ي خون مبدل شده بود ، پوست دستش هم چروكيده شد ، دندان هاي نيشش هم بلند شده بود ولي آنقدر نبود كه از زير لب هاي بالايي اش بيرون بزند ......
هرميون را ديدم كه از هري فاصله مي گرفت ، او زبانش بند آمده بود ، رون هم با ديدن اين صحنه دستش را كاملا در دهانش گذاشته بود ....
صداي هري بلند شد كه مي گفت : ديدي تو هم مي توني بميري ..... خيلي دلم مي خواست خودم گورتو بكنم ولي حيف نشد ولي اينو بهت قول مي دم هر هروكراسي كه ازت پيدا كردم اول كاملا زندش كنم و بعد با زجر كامل بكشمش ، اينو بدون كه بلايي به سرت هروكراسات ميارم كه هيچ كسي با يه موجود زنده نمي كنه .......
بعد با صداي دورگه ي وحشتناكي شروع به هيس هيس كردن كرد ، اين حرف ها را با صداي وحشتناكي ميزد ، خيلي دلم مي خواست كه بدانم او چه چيزي مي گويد ولي انگار او نمي خواست كه كسي بفهمد چه چيزي مي گويد ....
هرميون با لكنت رو به هري من و مني كرد ولي هري بي توجه به او هيس هيس مي كرد ،چيزي نكشيد كه ديدم اشك از چشمان او سرازير شد ، با جاري شدن اشك از چشمانش دستش را از روي سر ولدمورت برداشت ، قيافه ي او هم به حالت عادي برگشته بود ، صداي دو رگه اش هم كاملا از بين رفته بود ......
رو به هري گفتم : چي شده هري ، اين چه حرفايي بود كه زدي . 
حال هري اصلا خوب به نظر نمي رسيد ، به خاطر همين ديگر پا فشاري نكردم ، او هم آرام شروع به ور رفتن با چشم هاي ولدمورت كرد ......
ما حدودا نيم ساعتي را با بدن ولدمورت مشغول بوديم كه هري رو به ما كرد و گفت : من كارم تموم شد ، هرميون هم ان كاغذ را زمين گذاشت و گفت : من هم همينطور، لرزشي در صدايش بود ، معلوم بود كه از ترس حتي نمي تواند علت كار هري را از او بپرسد ، رون كه بي حركت ايستاده بود و تمام مدت به هري خيره شده بود ، انگار او به جاي هري ولدمورت را ديده بود 
 من هم موافقتم با هري  را با حركت سر نشان دادم ، رون حتي يك بار هم به جسد نزديك نشده بود ،به خاطر همين رو به رون كردم و گفتم : ببخشيد پروفسور شما كه ديگه نمي خواين اينجا بمونيد . 
رون رو به من كرد و گفت : شوخي نكن جاني . 
هر چهار نفرمان به سمت در بزرگ حركت كرديم ، به محض اينكه به در نزديك شديم در با صداي وحشتناكي باز شد ، هر چهار نفرمان از در خارج شديم ، پنج خون آشام از خانواده دراكولا ها پشت در بودند . 
يكي از آنها كه جلوتر از همه بود رو به من كرد و گفت : صاحب قصر مي خواد شما رو ببينه . 
گفتم : هموني كه مي خواد رقيب من باشه . 
آن خون آشام گفت : شما خيلي گستاخيد ، ايشون از شما خيلي بزرگتر هستند . 
گفتم : اگر نخواستم ايشون رو ببينم ؟؟؟. 
آن خون آشام گفت : هيچ .... فقط شما ايشون رو عصباني مي كنيد . 
خنديدم و گفتم : من از اولش مي دونستم كه شما برام يه نقشه هايي داريد . 
آن خون آشام گفت : اگر ما مي خواستيم بلايي بر سر شما بياوريم از اول همين كار را مي كرديم ، تازه ما اطلاع پيدا كرديم كه امروز هيچ اجازه نامه اي صادر نشده ، پس شما خلاف كار هستيد و بايد به زندان برويد . 
گفتم : پس شما از اول مي دونستيد كه اين دعوت نامه مشكل داره 
آن خون آشام گفت : بله ما مي دونستيم ، فقط صاحب قصر گفت كه مي خواهد شما را ببيند ، خب بهتره كه به ديدن اون بريد . 
هري گفت : خب بريم جاني . 
به سمت هري برگشتم و گفتم : احمق شدي ، اون كه جلوي در شمشيرمو ازم گرفتم ، اينم كه اينجا تحديد مي كنن كه اگه رئيسشونو نبينم منو مي ندازن زندون . 
رو به خون آشامي كه روبروي من بود گفتم : تو هيچ مي دوني من نوه ي فرمانرواي خون آشامها هستم و كسي به اين راحتي ها نمي تونه منو زندون بندازه . 
آن خون آشام خنديد و گفت : تو هم هيچ مي دونستي الان كجايي . 
گفتم : هر جا كه باشم اينجا يه قصره ، اونم يه قصر كه مال خون آشاماسو زير سلطه ي جامعه ي خون آشاما ... 
يكي ديگر از خون آشامان جلو آمد و در گوش خون آشامي كه داشت با من حرف مي زد چيز هايي گفت ، بعد از اينكه حرف هايش تمام شد ، تعظيمي كرد و از  آن خون آشام فاصله گرفت ، خون آشامي كه روبروي من بود گفت : شما مي تونيد بريد ، صاحب خونه اجازه دادن كه اگر دلتون نخواست مي تونيد اينجارو ترك كنيد . 
كمي فكر كردم ، خيلي دلم مي خواست كه صاحب خانه ي اينجا را ببينم ، حالا كه او اجازه داده بود كه من از اينجا خارج بشوم معلوم بود كه خيال بدي ندارد ، به خاطر همين رو به هري کردم و با حرکت سر از او سوال کردم , هري هم مثل من مي خواست که صاحبت خانه را ببيند , ولي انگار هرميون اصلا از اين کار رضايت نداشت يا اينكه از كاري كه هري كرده بود ناراحت بود ، اين را از حالت صورت او فهميدم , او با چشم قره به  ما مي فهماند که تا همين الان هم به اندازه ي کافي در دردسر افتاده ايم و با اين کارمان آن را بيشتر نکنيم , رو به رون کردم , او اصلا حال خوبي نداشت , او با ديدن جسد ولدمورت و كاري كه هري كرده بود حالش بد شده بود 
دلم را به دريا زدم و رو به خون آشامي که جلوي ما ايستاده بود گفتم : من به شرطي ميام که دوستامم باهام باشن . 
هرميون با صداي خشمگيني گفت : جاني بليد ......
رو به او کردم و لبخندي زدم , او خيلي عصباني بود به خاطر همين گفتم : خلاف ادبه که صاحب خونه رو نديده بريم . 
آن خون آشامي که جلوي من ايستاده بود گفت : مشکلي نداره شما مي تونيد همتون با هم بياين .... 
من به سمت آن خون آشام حرکت کردم , هري هم پشت سر من حرکت کرده بود , هرميون به کنار رون رفت و او را تا پيش ما همراهي کرد , وقتي همگي به آن خون اشامي که جلوي من ايستاده بود رسيدم , آن خون آشام گفت : خب آماده ايد . 
با حرکت سر موافقت خودم را اعلام کردم , آن خون اشام بدون اينكه ما را لمس كند آپارات كرد و به يکباره همه جا به دور سرمان چرخيد , اين خيلي شك بر انگيز  بود , او يک دراکولا بود و يک دراکولا نمي توانست با دست و بدون وسيله ، جادويي به اين قدرت اجرا کند , آنها در نهايت مي توانستند شمشير خودشان را احضار کنند نه اينکه بتوانند چند نفر را بدون لمس بدن  با آپارات جابجا کنند . 
پاهايم به زمين سفت برخورد كرد , معلوم بود که راه خيلي کمي را تي کرديم , چون خيلي از آن چيزي که فکر مي کردم سريع تر به حالت عادي برگشتيم , ما دقيقا جلوي درب بزرگي که عکس هکتور را روي خود داشت ظاهر شده بوديم ،عكسي تمام قد در حالي كه هكتور شمشيري بر دست داشت ، عكس خيلي بزرگ بود و به زيبايي بر روي در مي درخشيد, اين درب در سالني بزرگ بود , وسط اين سالن يك لوستر بزرگ آويزان بود كه نور زيبايي را از خودش ساتع مي كرد ، زمين اينجا هم طوري بود كه همه چيز را منعكس مي كرد ، كنار  در هم نشان خانوادگي دراکولا ها نمايان بود .
درب تكاني خود و خو? به خود باز شد , همگي از در داخل شديم , هري و رون اول وارد شدند , من و هرميون هم پشت سر آنها از در داخل شديم , انتهاي اين اتاق يک ميز بزرگ اشرافي بود , صندلي نسبتا بزرگي پشت آن ميز بود که پشتش به سمت ما بود , با اينکه صندلي خيلي بزرگ بود ولي مي شد کسي که روي آن پشت به ما نشسته تشخيص داد , آن شخص به شکل موجود درونش تبديل شده بود . 
بالاي سر آن شخص روي ديوار ، عکس بزرگي از هکتور دراکولا بود , او با حالت خشمگيني به ما نگاه مي کرد , من خودم را  به جلوي هري رساندم و با صدايي نسبتا بلند گفتم : ميشه بگيد با من چي کار داريد . 
صندلي به يکباره چرخيد ,  همانطور که تشخيص دادم يک دراکولا پشت ميز نشسته بود , از بدن چروکيده اش معلوم بود که تازه از خواب بيدار شده است (خواب هاي طولاني دراکولا ها ) , وقتي رو به من کرد گفت : تو بايد جاني بليد باشي درسته . 
گفتم : بله درسته . 
آن مرد خنديد و گفت : تو يا خيلي احمقي يا اينکه خيلي نترس و از اونجايي که يه بليدي بايد هر دوي اونا باشي . 
گفتم : تو چطور جرات مي کني با من اينطور حرف بزني . 
لبخند از لبان آن موجود کريح محو شد و با صداي وحشتناكي رو به من گفت : مي خواستم ببينم که يکي از رقيبام چه قدرتي داره . 
آن موجود از جايش بلند شد و به يکباره به حالت انساني در آمد , رو به او گفتم : نمي خواد به خاطر دوستاي من به شکل انساني در بياي اونا خيلي نترس تر از اونين که از اين حالتها بترسن . 
آن موجود که تازه به شکل انساني در آمده بود گفت : اينو خودم مي دونستم , اونا اينقدر شجاع هستن که تونستن جسد ولدمورتو نگاه کنن , البته من ولدمورتو نديدم , منظورم اينه که وقتي زنده بود نديدمش تا ببينم واقعا اينقدر که ميگن ترس داره يا نه . 
گفتم : تو که مارو نيووردي از ما در مورد ولدمورت بپرسي . 
آن شخص گفت : خب انگار که عجله داري , بزار خودمو معرفي کنم , من يه ژنرالم , منظورم اينه که قبلا يه ژنرال بودم , اسمم الوينه , اونوقتا يعني وقتي که هکتور فرمانروا بود من دست راستش بودم , شايد در مورد من شنيده باشي . 
حالا فهميدم من در مدرسه از خوشونت هاي او شنيده بودم , او يک وحشي به تمام معنا بود ,او تقريبا بيست يا سي صفحه از کتاب تاريخ سال چهارم مدرسه را به خود اختصاص داده بود  . 
الوين ادامه داد : من مورد افو اليور قرار گرفتم يعني اون نمي تونست منو از سر راهش کنار بزنه , با رفتن هکتور تمام جامعه دراکولا ها با من بود , با اينکه وزير هکتور هنوز زنده بود ولي با اين حال من به مراتب از او قوي تر بودم , اون خيلي زيرک بود ولي به اندازه ي کافي شهامت نداشت . 
او در دوران زندگي اش ثابت كرده بود كه به خاطر هكتور هر كاري مي كند ، او مثل آب خوردن خون مي ريخت ، قدرتش هم مثال زدني بود ، شهرت او در اين بود كه او هيچ رحمي به كسي نمي كرد ، حتي اگر آن شخص از اقوامش باشد ، قيافه ي سرد وبي روحش هنوز گواهي بر قدرتش را مي داد ، حالت بدي به من دست داد به خاطر همين خواستم زودتر از آنجا خارج بشوم.
گفتم : من همه ي اينارو مي دونم , حالا ميشه بگي با من چي کار داري . 
اليوين گفت : فکر مي کردم تو خيلي باهوش تر از اينا باشي . 
گفتم : يعني تو مي خواي انتقام هکتورو از من بگيري . 
اليوين گفت : خب يه جورايي آره , اما من موندم اول حساب تو رو برسم يا پدر بزرگت ....
گفتم : اگر از اين قدرتا داشتين تا حالا اين کارو مي کردين , الان حدود هشتصد سال از اون جريان ميگزره , الانم ديدي که من تنهام مي خواي بلايي سرم بياري . 
اليوين با عصبانيت روي ميزش خم شد و به من نگاه کرد, به يکباره بدنم شروع به درد گرفتن کرد , اين درد گرفتن از سرم نبود بلکه تمام بدنم مي لرزيد , نمي دانم چه بلايي بر سرم آمده بود , احساس کردم استخوان هايم در حال خرد شدن است , زانو هايم ديگر توان ايستادن را نداشتند به هري نگاه کردم , هري خيلي خونسردانه به من نگاه مي کرد ولي رون و هرميون سريع خودشان را به من رساندن و نگذاشتند که به زمين بخورم , شعاع قدرت شديدي را در کنارم احساس کردم , اين شعاع قدرت از سمت هري بود , درد هنوز در بدنم موج مي زد , به سختي نگاهم را از هري به الوين و از الوين به هري بر مي گرداندم , هري يک قدم جلو گذاشت و رو به الوين گفت : فکر نمي کردم اينقدر احمق باشي . 
به يکباره جا خوردم , اين هري , هري هميشگي نبود او خيلي سرد صحبت مي کرد ،او امروز براي بار دوم مرا متعجب مي كرد , صدايش هم دو رگه شده بود 
هري ادامه داد : بهتره تمومش کني جناب الوين , من نمي خوام بهت آسيبي برسونم , بهتره تو هم نخواي . 
الوين با حالت گيجي گفت :تو چطور جرات مي کني با من اينطور حرف بزني , پسره ي گستاخ , کسي به تو ادب ياد نداده . 
همين حرف کافي بود تا هري کنترل خودش را از دست بدهد , او دستش را به سمت الوين گرفت و قبل از اينکه الوين بتواند کاري بکند با طلسمي از سمت دستش الوين را به ديوار کوبيد . 
ضربه به قدري محکم بود که قاب عکس هکتور به يکباره بر سر الوين فرود آمد , حاله ي آتشي را دور هري مي ديدم , ولي چيزي که نمي فهميدم اين بود که هنوز بدنم به شدت درد مي کرد , همينطور درد بدنم بيشتر و بيشتر مي شد , به زور جلوي خودم را گرفته بودم که از درد فرياد نکشم , انگار چندين طلسم شکنجه مرا احاطه کرده بودند , هري به سمت من برگشت و با صداي کلفت و سنگيني گفت : حالت خوبه جاني 
صدايش درست مثل زماني شده بود که به شکل موجود درونش در مي آمد , در همين لحظه قاب عکس هکتور به هوا پرتاب شد و الوين از زير آن بلند شد , به پشت سرم برگشتم  دو خون آشامي که تا جلوي در ما را همراهي کرده بودند از در داخل شده بودند , هري به سمت آنها برگشت و با حرکتي هر دوي آنها را به زمين زد , انگار هري روي آنها طلسم مرگ را اجرا کرده بود چون آنها خيلي آرام و بي حرکت بر روي زمين افتاده بودند . 
پيش خودم دعا مي کردم که هري روي آنها طلسم بيهوشي را اجرا کرده باشد , مشکل اينجا بود که طلسم هاي هري  نوري را در پي نداشت , انگار اين هم يکي از قدرت هاي جن هاي سفير بود . 
هري به سمت الوين برگشت , او با عصبانيت کامل شمشيرش را بيرون کشيد و با حرکتي ميزش را به دو تکه تقسيم کرد , درد بدنم را فرا گرفته بود ديگر نمي توانستم چشمانم را باز نگه دارم , از طرفي هم نمي خواستم که اين لحظه را از دست بدهم , هري به سمت الوين حرکت کرد , بهتر است که بگويم به سمت الوين سر مي خورد , او روي هوا سر مي خورد و به سمت الوين مي رفت , اين کار قدرت زيادي مي خواست من کمتر کسي را ديده بودم که بتواند چنين کاري را بکند , بهتر بود كه بگويم فقط كاهم اعظم را ديدم كه اين كار را مي كرد ، فاصله ي زيادي نبود , هري وقتي به الوين نزديک مي شد الوين به حالت سليب گونه بين هوا و زمين قرار گرفت ، بدنش به شدت مي لرزيد ، هري با صداي وحشتناكي گفت : من به اندازه ي كافي از دست ولدمورت عصبانيم ، نزار عصبانيتمو روي تو خالي كنم ...... همين حالا ولش كن .
 هرميون رو به هري فرياد زد : داري چي کار مي کني هري .....
هري به سمت هرميون برگشت و گفت : تو بجاي اينكه دلت به حال اين مردك بسوزه بايد دلت به حال دوست كه داره جلوي پات درد ميكشه باشي.
رون هيچ حرفي نمي زد ، او از حركات هري كاملا شكه شده بود ، من هم چيزي را كه مي ديدم باور نمي كردم . 
اليون به شدت مي لرزيد ، معلوم بود كه زير فشار زيادي است ، در همين لحظه صداي پاق هايي مي شنيدم که از اطراف آمد , براي يک لحظه فکر کردم که افراد الوين هستند که به اينجا اپارات کرده اند ولي بعد از اينکه پدر بزرگم را شناختم خيالم راحت شد , حالا مي توانستم از هوش بروم درد ديگر به اوج رسيده بود , چيزي که خيلي مرا به تعجب انداخته بود اين بود که پدر بزرگم ده يا پانزده نفر را هم با خود آورده بود , چشمانم را بستم .....
به محض اينکه چشمانم را بستم خود را در طبقه ي آخر قصر که همان اتاق مخصوص پدر بزرگم بود ديدم , يک نفر جلوي من ايستاده بود و داشت به من مي خنديد , او اليور بليد بود , اليور بزرگ .......
بازگشت هكتور كبير
رو به اليور کردم و گفتم : من اينجا چي کار مي کنم ....
اليور گفت : پسر چقدر جون سخت شدي ......حدود سه دقيقه طول کشيد تا بيهوش بشي ..... 
گفتم : واسه ي چي ... چرا مي خواستي منو بيهوش کني ..... 
اليور گفت : بلاخره روزي که  اينهمه سال به خاطرش زنده مونده بودم رسيد... 
خواستم حرفي بزنم ولي اليور دستش را با لا اورد به معني اينکه ساکت بشوم و بعد ادامه داد : آره بلاخره هکتور بيدار شد , الان که پاشي بدون اجازه تو ديگه کسي نمي تونه از هفتا قصر مخصوص خونواده وارد يا خارج بشه و اين تويي که بايد به هر کسي اجازه ي ورود بدي , درب اون محفظه که خون مخصوص توشه باز شده , تو مي توني اونو بخوري و تمام قدرت منو بدست بگيري .... 
خواستم حرفي بزنم ولي اليور دستش را به نشانه ي ساکت شدن من بالا برد و گفت : خب بايد قبل از اينکه به هوش بياي چندتا چيزو برات روشن کنم , اول از همه به خاطر خوردن اون همه خون گرگينه تمام قدرت منو گرفتي و من نمي تونم بهت راه و رسم مبارزه با هکتورو زياد ياد بدم , دوم اينکه تو با خوردن  خون مخصوص به زندگي من پايان مي دي , يعني منو از اين دنيا خلاص مي کني , بعد اينکه تو بايد تموم جامعه ي خون آشاما رو هدايت کني , مواظب باش قدرت زياد باعث نشه که دشمناتو دسته کم بگيري , مواظب باش با قدرتت به کسي زور نگي و ازش توي راه هاي درست استفاده كني ، بين خونواده ي خودت و خونواده هاي ديگه فرقي نزار. 
اليور كمي مكث كرد و بعد ادامه داد : نمي دونم چرا من از طرف تو خيالم راحته , با اينکه تو يه جووني ولي به اندازه کافي قدرت درک رو داري , خب بگذريم  . 
اليور به سمت آن قفسه که خون مخصوص در آن بود حرکت کرد , من به او گفتم : يعني اگه من اون خونو بخورم شما مي ميريد . 
اليور خنديد و گفت : من خيلي وقته که مردم , البته يه جورايي , اين قدرت گودريک بود که تونست منو تا حالا به اين وضع نگه داره , اول فکر مي کردم کار راحتي هستش ولي بعد از اين همه سال فهميدم که کار خيلي سختيه  و من نمي تونم که از پسش بر بيام , اميدوارم که تو مجبور نشي ازش استفاده کني . 
نمي فهميدم که اليور در مورد چه چيزي حرف مي زد , مگر مي شد که من هم به شکل او در بيايم و در ذهن کس ديگري قرار بگيرم .
اليور به آن قفسه رسيده بود , در آن را باز کرد و ظرف خون را نشان داد و گفت : خب پسرم اين که مي بيني خوني هستش که منو گودريک درست کرديم , حتما مي دوني ما خيلي براي اين خون زحمت کشيديم پس جونتو الکي به خطر ننداز , بهتره که به تنهايي در مبارزه ها شرکت کني , چون دشمن مي تونه از افراد کناريت براي تحت سلطه گرفتن تو استفاده کنه . 
با حرکت سر با او موافقت کردم , اليور يک گردنبند را از کنار آن ظرف خون برداشت و به من نشان دادو گفت : اين گردنبندو مي ندازي گردنت , اگر به هکتور نزديک بشي بهت علامت ميده . 
اليور از کنار گردنبند يک تکه کاغذ نشان داد و گفت : اين هم يه دستور ساخت هستش , اين دستور ساخت بهترين خوني رو که تو مي توني مصرف کني رو نشون مي ده ......
او كمي صبر كرد تا همه چيز برايم روشن بشود ، به سمت او رفتم و گردنبند را از او گرفتم ، گردنبند سرديه خاصي داشت ، اگر من خواب بودم پس چرا همه چيز را احساس مي كردم 
از اليور پرسيدم : چرا من سرديه اينو حس مي كنم 
اليور خنديد و گفت : خب چرا نبايد حس كني ، من با همه ي اين اطاقي كه تو مي بيني توي ذهن تو واقعي هستيم ، اگه باور نداري مي تونم با يه سيلي بهت بفهمونم كه همه چيز واقعيه ....
گفتم : اگه ممكنه ....
اليور يك سيلي محكم به صورتم زد ، احساس كردم كه صورتم سرخ شده است .....
اليور رو به من گفت : راستي لباس خيلي قشنگي داري ، فكر كنم كار پسرم باشه ....
گفتم : بله اين يكي از اختراعات پدر بزرگه ..
اليور جلو آمد و لباس مرا ور انداز كرد و گفت : پوست اژدها ... بله بله فكرشو مي كردم طلسم هاي محافظتي قوي ، پسرم اين لباس به راهتي مي تونه جلوي خيلي از طلسما رو بگيره.....
اليور بعد از بررسي لباس من رو به كمد كرد و يك صندوق کوچک را برداشت و به من نشان داد , جعبه نقش و نگار هاي زيبايي داشت , از ظاهر جعبه معلوم بود که يک شيئ با ارزش در آن است , اليور کمي ساکت ماند و بعد گفت : فکر کنم اين بزرگترين اختراع دنياي جادو باشه , شايد هيچ چيز به اين اندازه با ارزش نباشه , شايد خيلي ها به خاطر اين حاضر باشن يه شهرو نابود کنن , فکر کنم يکيشون همين ولدمورت باشه , البته فکر کنم اون هم به يه چيز مثل اين دست پيدا کرده , از تعريف هايي که ازش شنيدم  شايد اون به اين معجون دست پيدا کرده باشه که بعد از مرگش مي تونسته به حالت دود دربيادو خودشو توي وجود يکي ديگه جا بزنه , البته بايد بگم که اين معجون خيلي قوي هستش و قدرتش به مراتب بيشتر از اونيه که ولدمورت درست کرده . 
اليور کمي به من زل زد و بعد ادامه داد : اميدوارم که هيچ وقت ازش استفاده نکني , خب طريقه ي استفادش اينه که بايد اين معجونو بخوري 
اليور در جعبه را باز کرد , دو شيشه در آن بود يک شيشه ي کوچک و ديگري شيشه ي بزرگتر , شيشه بزرگ به همان اندازه ظرفي بود که خون مخصوص در آن بود . 
اليور شيشه ي کوچک که حاوي معجوني بود را به من نشان داد و  بعد گفت : اگر نتونستي به هر صورت قبل از مرگت از شر هکتور خلاص بشي يا اينکه يه موجود ديگه مثل هکتور به وجود اومد که نتونستي از بين ببريش مي توني معجون داخل اين شيشه رو بخوري , به محض خوردن اين معجون تو مي ميري , البته نه کاملا , کار خيلي فجيعيه و هيچ کس بجز يه خون آشام قوي نمي تونه  فشاري که اين معجون به بدن مياره رو تحمل کنه , خب قدرتت به ده قسمت تقسيم ميشه , يعني تو مي توني يكدهم قدرتاتو انتخاب کني روششو توي يه دفترچه کامل نوشتم , خب تو فقط مي توني يكدهم قدرتتو با خودت نگه داري الباقي قدرتت جمع ميشه و همراه خونت به شيشه ي بزرگتر انتقال پيدا ميکنه , اون يکدهمم ميره توي اون شيشه ي کوچيک , خب با اين کار تو براي هميشه جاودان ميشي البته فقط اون قسمت از وجودت که توي شيشه ي کوچيکتره زنده هستش , اون قسمت باقي موندش تمام قدرت جادويي اي هستش که تو داري , تو هم مي توني اين کاري که من براي از بين بردن هکتور کردم رو بکني , تازه لازم نيست که زنده بموني , تو مي توني با يه طلسم کوچيک خودتو بکشي اينم که ديدي من اينهمه سال زنده مونده بودم اين بود که هکتور خيلي قوي هستش . 
از حرف هاي اليور چيزي نمي فهميدم , من چطور حاضر مي شدم جان خود را بگيرم تا قدرتم به ديگري انتقال يابد من زندگي کردن در زهن ديگري را هم دوست نداشتم......
اين افکار در ذهنم مانند شهاب سنگ شروع به بارش کرده  بود 
اليور وقتي اين حالت مرا ديد گفت : خب ديگه وقتمون خيلي كمه  , همه دارن زور مي زنن تا تو بهشو بياي , اگه ببيني که هرميون چه اشکي داره برات ميريزه ....
گفتم : ميشه بگي من بايد چي کار کنم .....
اليور گفت : احتياج نيست که من چيزي به تو بگم تو خودت مي فهمي که چي کار بايد بکني , فقط اينو يادت باش که نبايد به يه خون آشام کثيف تبديل بشي , راستي يادم رفت ديگه حتي پدر بزرگتم حق نداره که به اين اتاقي که الان توش هستيم بياد , البته الان توي ذهنت اينجايي , وقتي بيدار بشي توي درمانگاه قصرهستي , يه چيز ديگه  , از روي اون خوني که طرز تهيهشو توي اون کاغذ نوشتم قبل از خوردن خون اصلي بخور .
اليور مرا به عقب هل داد و به يكباره شمشير افسانه اي ما را در آورد و نشان داد ، او فقط به ان زل زده بود و با حسرت به آن نگاه مي كرد كمي گذشت كه رو به من كرد و گفت : مي دوني چند ساله كه يه مبارزه نكردم ، خيلي دلم مي خواد مثل اون وقتا يه مبارزه بكنم ، آخه مي دوني مي خوام قبل از مرگم يه بار ديگه لذت يه مبارزه رو بچشم ......
شمشيرم را كشيدم و گفتم : خب من آمادم .....
اشك چشمانم را پر كرده بود ، اليور با آن قيافه ي خشنش طوري حرف مي زد كه انگار مهربان ترين آدم روي زمين است ، من خيلي به او وابسته شده بودم ، حالا كه او براي مردن آماده ميشد من تنهاي تنها مي ماندم ، اشك هايم را با دستم پاك كردم و رو به اليور گفتم : ببينم چي كار مي كني پيرمرد.
اليور گفت : تو فكر مي كني واقعا مي توني منو شكست بدي ....
گفتم : شايد بتونم آخه شما فقط يك دهم قدرت قبيليتونو دارين.
اليور با حركت بعدي شمشيرش را به سمت من حركت داد ، او خودش هم با سرعت زياد به سمت من مي آمد ، سريع با حركتي جلوي شمشيرش را گرفتم ، شمشيرش هيچ قدرت جادويي نداشت ، معلوم بود كه يك شبيه سازي بود ، شمشير من هم همينطور ...
او شروع به ضربه زدن كرد ، او درست كاري كه من مي كردم را مي كرد ، او كار مورد علاقه ي من را انجام مي داد ، ضربه هاي متوالي بر شمشير حريف ، با حركت زيركانه اي از زير هجوم ضربه هاي اليور فرار كردم ، حالا اين من بودم كه مي توانستم به او ضربه بزنم ولي او خيلي از اين حرف ها قويتر و با تجربه تر بود ....
به يكباره ديدم كه شمشيرم از دست هايم رها شده و در هوا بلند شده است ، شمشير اليور زير گلويم بود ، سردي شمشير را روي گردنم احساس كردم ....
اليور شمشير مرا در هوا گرفت و گفت : تو اينطور مي خواي جلوي هكتور وايستي .....
اليور شمشيرم را به من داد و گفت : تا ده .....من يك و تو هيچ ...
حالا بايد كاري مي كردم ، اينبار من بودم كه اولين ضربه را زدم ، اليور طوري با قلاف شمشير ، شمشير مرا از دستم بيرون كشيد كه حتي فكرش را هم نمي كردم.....
رو به اليور گفتم : اين قبول نيست ، شما نمي تونيد توي يه مبارزه ي واقعي دست به تيغه ي شميشر كسي بزنيد.
اليور گفت : آخ ببخشيد ، فكر كردم با برادرم دارم مبارزه مي كنم ، مي دوني اونم خيلي جر مي زد ، تو خيلي شبيه اوني ...
خنديدم و گفتم : من جر نمي زنم .
اليور دوباره شمشير را به من داد و گفت : خب باشه دوباره .
اينبار خيلي سريع شمشيرم را زير شمشير اليور قلاب كردم و براي اولين بار بود كه شمشير او را از دستش جدا كردم ، احساس شادي زيادي كردم ، حالا اين شمشير او بود كه روي زمين افتاده بود ، به سمت شمشيرش رفتم و شميرش را بردا شتم  و به او پس دادم ....
اليور گفت : يك به يك...
يك مبارزه يك طرفه شروع شد ، ده به يك مبارزه را واگذار كردم ، اصلا دوست نداشتم كه او را در آخرين مبارزه اش نااميد كنم به خاطر همين خيلي سريع عمل نمي كردم و خودم كاري مي كردم كه او بتواند شمشيرم را از من بگيرد ، البته او خيلي بهتر از من بود ، چند لقدي هم نصار من كرد تا بلكه بهتر مبارزه كنم ....
بعد از اتمام مبارزه اليور گفت : پسر بايد روي شمشير بازيت بيشتر دقت كني ، دلم نمي خواد كه هكتور بتونه تو رو شكست بده ......
خنديدم و گفتم : من با شمشير افسانه اي شما به هيچ وجه شكست نمي خورم.
اليور گفت : خداكنه ..... انگار تو خيلي هكتورو دسته كم گرفتي ....
گفتم : من خودم مي دونم كه اون كيه ولي من هري رو با خودم دارم ، اون امروز بلايي به سر الوين اورد كه واقعا بهش افتخار كردم ....
اليور گفت : آره اون خيلي پر قدرته راستي گفتي اون دنبال هروكراس هاي ولدمورت ميگرده .
گفتم : آره مگه شما از اونا خبر دارين ..
اليور گفت : من موندم كه چرا هري خودش نفهميده ..... از تو هم انتظار داشتم كه خيلي زودتر از اينا بفهمي ...
گفتم : منظورتون رو نفهميدم ...
اليور گفت : وقتي اون زنجير اون روز جلوي اون گرگينه ها اون بَلارو سرت اورد به اون زنجير شك كردم ، ياد اون روزي كه توي اون بعد از دنيا منظورم دنياي اجنه هاست ، با ولدمورت درگير شدين افتادم ، اون گردنبند رو كه گفتم خيلي با ارزشه ، آره فكر كنم ولدمورت تمام هروكراس هاشو ، يا چند تاشو توي اون گردنبند گذاشته ، من اينو با بررسي دوباره ي خاطره هات فهميدم ، يادته كه بهت گفتم اونو تصاحب بكني ...
محكم به پيشاني ام زدم و گفتم : آره ... من چقدر احمق بودم ....چرا خودم به اون فكر نكردم...
اليور گفت : اون تيكه زنجيري هم كه ديدي مال همون گردنبند بود .
گفتم : يعني ولدمورت تونسته بياد مدرسه. 
اليور خنديد و گفت : تو كجاي كاري اون توي مدرسه رفته تازه هكتورو هم بيدار كرده .
اليور كمي مكث كرد و گفت :  فكر كنم بدونم ولدمورت مي خواد چي كار كنه ...
گفتم : شما هم به هموني فكر مي كنيد كه من مي كنم 
اليور گفت : آره اون مي خواد يه بدن تازه براي خودش درست كنه ، من اينو بايد بعد از اون كاري كه مي خواست با هري بكنه مي فهميدم . 
اون جسدي هم كه ديدي مال خودش بود ، اون ديگه به بدنش احتياج نداره ، خدا مي دونه كه بدن جديدو مي خواد چي كار ....
گفتم : يعني اون مي خواد تمام هروكراس هاشو توي بدن هكتور بكنه 
اليور گفت : درسته ، خدا بهمون رحم كنه ، نمي دونم مي خواد چي كار كنه . 
اليور دستي به سرش كشيد و گفت : خيلي بدنت ضعيف شده ديگه وقت خدا حافظي هستش ، ديگه نمي بينمت، در مورد مرگ من هم بدون كه خيلي خوشحال ميشم كه دارم مي ميرم .
اشك در چشمانم حلقه زد ، اوقات خوبي را با اليور گذرانده بودم  ، اليور به سمت من آمد و مرا در آغوش گرفت , گرماي بدنش را حس مي کردم , اين فضا طوري نبود که انگار دارم خواب مي بينم , وقتي که اليور مرا رها کرد اشک را ديدم که در چشمانش حلقه زده بود , چيزي را که مي ديدم باور نمي کردم , اصلا به قيافه ي او نمي آمد که بتواند اشک بريزد . 
رو به اليور کردم و گفتم : حالا هيچ راهي نداره که شما به زندگي برگرديد . 
اليور خنديد و گفت : اگه مي خواستم اينهمه سال عمر کنم منم مثل خيلي هاي ديگه مي خوابيدم , ولي اين توي خونواده ي ما يه ننگه , خودت وقتي بزرگ شدي مي فهمي که اين کار چه کار وحشتناکي هستش . 
اليور کمي مکث کرد و گفت : من به داشتن فرزندي مثل تو واقعا افتخار مي کنم , اميدوارم بتوني قدرترو هميشه در اختيار بليد ها نگه داري اينو خودت مي فهمي که من چرا ازت مي خوام که قدرت هميشه مال خودمون باشه , هيچ گرگينه اي رو الکي نکش , تا اونا به حريمت وارد نشدن به حريمشون وارد نشو , پسرم مواظب خودت باش , اينو بدون که قدرت زياد باعث ميشه که به خودت مقرور بشي , قرور هم گام اول مرگه ....
خب ديگه حال من خيلي داره بد ميشه , بهتره که بيدار بشي , کم کم دارن از زنده بودنت نا اميد ميشن , از پسرم هم معذرت بخواهو بهش بگو که من هيچ راهي بغير از اين نداشتم .... 
اشک از چشمانم شروع به ريزش كرد , آيا اين براي آخرين باري بود که اليور را مي ديدم , اينبار من اليور را در آغوش کشيدم و با تمام وجود به بدنم فشردم , در همين لحظه چشمانم باز شد , همه جا تار بود , پدر بزرگم کنار من ايستاده بود , هري , رون و هرميون هم کنارش بودند و داشتند مرا نگاه ي کردند . 
چشمان و گونه هاي هرميون پر اشک بود , رون هم با حالت نگراني اي مرا نگاه مي کرد , از قرمزي چشمانش فهميدم که او هم گريه کرده است , رو به هري کردم او با خونسردي كامل به من نگاه مي كرد , پدر بزرگ هم با نگراني به من نگاه مي کرد , به محظ اينکه ديد من به هوش آمدم مرا در آغوش کشيد اما خيلي زود مرا رها کرد .... 
به سختي از جايم بلند شدم , هري رو به من گفت : جاني چت شده بود . 
رون گفت : ما فکر کرديم که واقعا تو مردي .....
هرميون چيزي نمي گفت و فقط داشت مرا نگاه مي کرد , من در درمانگاه قصر بودم , اين اتاق از درمانگاه پر بود از افراد مختلف , دايي من هم آنجا بود , نمي دانم او براي چه براي ديدن من آمده بود ...
به خاطر دايي ويليام هيچ چيزي نگفتم و رو به پدر بزرگ کردم و گفتم : اتفاق مهمي افتاده که بايد باشما در ميون بزارم ......
با اين حرف من تمام افرادي که در اتاق بودند از در خارج شدند , هري و دوستانش هم به سمت در خروجي حرکت کردند , رو به هري گفتم : شما سه تا مي تونيد بمونيد ....
وقتي همه ي افراد از در خارج شدند پدر بزرگ با حرکتي طلسمي را به سمت در خروجي فرستاد , فهميدم که روي آن طلسم ضد جاسوسي را گذاشته است , پدر بزرگ رو به من کرد و گفت : جاني تمام در هاي قصر ها قفل شده , من هر کاري که کردم نتونستم در اونجا هارو باز کنم الان خيلي از افراد دولتي توي قصر ها زندوني شدن ......
گفتم : خودم مي دونم پدر بزرگ.....
پدر بزرگ گفت : يعني چي ....
گفتم : بلاخره اون روز رسيد , در کمد باز شده .... منظورم طبقه ي آخر قصره ....
پدر بزرگ گفت : تو داري چي مي گي ...
گفتم : هکتور بيدار شده به خاطر همينم درِ تمام قصر ها قفل شده , همشون به دست من باز ميشن ولي بايد اولين کاري که مي کنيم اين باشه که بريم به هاگوارتز 
هري گفت : وايستا وايستا ... مي دوني داري چي مي گي . 
گفتم : آره من تا حالا پيش جناب اليور بودم , ايشون همه چيزو براي من تشريح کردن من الان مي دونم که واقعا هكتور بيدار شده , از الان تا يه ماه ديگه وقت داريم که جاشو پيدا کنيمو قبل از اينکه به قدرت برسه از بين ببريمش .... 
هري گفت : يعني مي گي که ولدمورت تونسته اونو پيدا کنه ... ،مگه ولدمورت نمرده بود.
گفتم : جسدش هموني بود كه تو ديدي ، اون جسد واقعيه ، اون به اين نتيجه رسيده كه بدنش به دردش نمي خوره .....
هرميون گفت : آخه چطور تونسته بره مدرسه .....
گفتم : فكر كنم اونقدر از اينكه يه دورگس ناراحته كه جسم خودشو بي خيال شده ، يا از اينكه تموم دنياي اجنه دنبالشن انقدر ترسيده كه جسمشو ترك كرده .
چند سرفه ي بد كردم ، اصلا حالم خوب نبود ، رون گفت : ميشه يجوري حرف بزني كه ما هم بفهميم.
تازه ياد الوين افتادم ، نمي دانم هري با او چه كرده بود ، هري چرا آنقدر خشن با او رفتار كرده بود ، به خاطر همين رو به هري گفتم : الوين چي شد ...
هري خنديد و گفت : شماخون آشاما خيلي پر قروريد... اون حتي يه بار هم نگفت كه اون با تو كاري نداشت ....
پدر بزرگ رو به هري گفت : ما قبلا در اين مورد خيلي حرف زديم ، هري ميگه كه فكر مي كرده اون بلارو الوين به سرت اورده به خاطر همين خواسته كاري بكنه .... خب الوين هم براي اينكه كم نياره و قرورش خورد نشه گفت كه خواسته يه گوش مالي به تو بده به خاطر همين از هري گذشت ما هم از اون ....
خنده اي پر از درد كردم و گفتم : ولي هري اون تو نبودي ها....
هري گفت : چند وقتيه به خاطر هروكراس ها .... ولدمورت.... دايي ويليامتو خيلي چيزاي ديگه اعصابم خورد شده .
هري روي خيلي چيز هاي ديگه خيلي تاكيد كرد ، نمي دانم چه اتفاقي افتاده بود كه هري اينگونه شده بود ، هنوز به آن تكه زنجير شك داشتم ، شايد هري هنوز آن تكه زنجير را نگه داشته بود يا .... 
خواستم موضوع را عوض كنم ، چون من هري را اينگونه بيشتر دوست داشتم تا هري مهربان را ، اينطور بيشتر به يك خون آشام شبيه بود تا آن وقت... به خاطر همين رو به پدر بزرگ گفتم : هكتور بيدار شده ، از اونجايي كه ما جاشو مي دونيم پس به اندازه ي كافي وقت داريم .... فقط ميمونه ولدمورت ، بايد بفهميم كه اون چطور تونسته بره مدرسه ، شايد هم كسي به جاي اون توي مدرسه داره كارهايي رو مي كنه ...
منظورم دايي ويليام بود ، ولدمورت با آنهمه قدرت نمي توانست به همان راحتي به مدرسه بيايد ، قدرت هاي كاهن اعظم خيلي بيشتر از آني بود كه ولدمورت به راحتي بتواند در مدرسه حركت كند ، ولي پدر بزرگم چطور فهميده بود كه من در قصر الوين بودم ، او چطور توانسته بود درست در وسط اتاق الوين ظاهر بشود . 
به خاطر همين رو به پدر بزرگ گفتم : راستي شما از كجا فهميديد كه من كجام ...
پدر بزرگ گفت : ما همون صبح فهميديم كه شما كجايين ولي نخواستيم جلوي شما رو بگيريم ،  با به لرزه درومدن قصرو ، علامت سرخ  و لرزش هاگوارتز فهميديم كه يه اتفاقي افتاده ، بي اختيار به ياد تو افتادم ، نمي دونم چرا ولي فكر كردم كه حتما مشكلي براي تو پيدا شده .... ، به خاطر همين اول داييتو صدا زدم و بعد با چند تا از مقامات بلند مرتبه خودمو به قصر الوين رسوندم.
گفتم : خب همونطور كه گفتم هكتور بيدار شده ، جناب اليور از من خواستند تا خون مخصوصو بخورم ....
پدر بزرگم با شنيدن اين حرف به يكباره در هم شكست ، چروك هايي را ديدم كه روي صورتش ظاهر شد ، معلوم بود كه مي داند كه من با خوردن آن خون به زندگي اليور پايان مي دهم .
رو به پدر بزرگ گفتم : جناب اليور گفتن كه به شما بگم كه ايشون هيچ راهي نداشتن ، اميدوار بودن كه شما اين رو درك كنين ....
من با اين حرفم به جاي اينكه كمي از غم هايش بكاهم آن را چند برابر كردم ، چشمان پدر بزرگم شفاف شد ، معلوم بود كه اشك در چشمانش در حال حلقه زدن است .
هري ، هرميون و رون متوجه اين حالت پدر بزرگم نشدند . كم كم اشك در چشمان من هم حلقه مي زد ، بايد كاري مي كردم ، اصلا دوست نداشتم من جان جناب اليور را بگيرم ، پدر بزرگم بعد از اينهمه سال هنوز به او دل بسته بود ، چه برسد كه من تازه او را پيدا كرده بودم .
با خودم احد بستم تا وقتي كه مجبور نشدم از آن خون نخورم ، رو به پدر بزرگم كردم و گفتم : من خيلي ضعيف شدم ، بايد از معجوني كه طرز تهيشو جناب اليور نوشتن استفاده كنم ، اگه ميشه اونو برام درست كنيد.
پدر بزرگ با حالت ملتمسانه به من نگاه مي كرد ، فهميدم كه فكر مي كند من براي خوردن خون مخصوص به ان خون احتياج دارم ......
در همين لحظه صداي خنده هاي بلندي از پشت در امد ، خنده به حالت ديوانه واري بود ، اين صدا همه ي ما را به خودمان آورد ، من خودم را در حالتي يافتم كه اشك از چشمانم سرازير شده بود و داشتم درست در چشمان پدربزرگم نگاه مي كردم ، پدربزرگم سريع خودش را جمع و جور كرد و با خشم به در نگاه كرد ،صدا صداي دايي ويليام بود ، انگار خبر خوبي به او داده بودند ، آري انگار او فهميده بود كه هكتور بيدار شده است ، او بلاخره يك پشتيبان محكم پيدا كرده بود .....
پدر بزرگ رو به من و بقيه كرد و گفت : اين مسئله ي بزرگيه ، بايد امشب همه ي افرادو جمع كنم فكر نكنم ديگه به همين راحتي ها بشه به كاري كرد ، يه جلسه براي همگيمون خوبه .... ، فكر كنم ويليام فهميده كه فرماندش بيدار شده ، ولدمورت با اين كارش هفتاد درصد مردم منو ازم گرفت ، حالا مونده اون سي درصد... در مورد خون هم خيالت راحت باشه خودم ترتيبشو مي دم ، فقط تو يه كاري بكن بيا بريم طبقه ي دوازدهم در همه ي قصرارو باز كن ، من يه مرخصي يه هفتگي بايد به تمام افراد دولتي بدم ، بايد يه بهونه پيدا كنم .....
پدر بزرگ اين را گفت و به سمت در حركت كرد ، هري رو به من كرد و گفت : جريان خون مخصوص چيه ..
رون گفت : آره منظورتون از خون مخصوص چيه ، انگار پدربزرگت اصلا خوشش نيومد كه تو اونو بخوري ....
هرميون با حالتي به من نگاه كرد كه انگار به يك مجرم نگاه مي كند ... وقتي اين حالت آنها را ديدم رو به هرميون كردم و گفتم : بابا هيچي نيست ، اونم يه خونه مثل همه ي خوناي ديگه فقط يكمي مخصوصه ..
هري گفت : بازم داري از اون حرفا مي زني ....
پدر بزرگ به پشت سرش برگشت و بعد از نگاهي به من و بقيه در را باز كرد و از در خارج شد ، او طلسم هاي ضد جاسوسي را غير فعال نكرد ولي با اين حال از در خارج شد ، من رو به هري كردم و گفتم : اين حرفارو ول كن من پيداش كردم ، اگه راستشو بخواي جناب اليور پيداش كرد ....
هري گفت : داري حرفو عوض مي كني ديگه ....
گفتم : در مورد اون خون نمي تونم چيزي بهتون بگم ، ولي اين چيزي كه مي خوام بهتون بگم صد بار مهم تر از اونه ....
هري گفت : خب اگه اينهمه مهمه بگو تا بدونيم.
گفتم : هروكراس .... منظورم جان پيچاي ولدمورته ....
به يكباره انگار اب يخي را روي هري ريختند ، او شكه شده بود و مرا با ناراحتي نگاه مي كرد ، حالا توجه رون و هرميون هم به او جلب شده بود ، رو به هري گفتم : چي شد دلت نمي خواد از جاشون باخبرت بكنم .
هري كه متوجه نگاه هاي سنگين رون و هرميون شده بود گفت : اوه آره بگو....
گفتم : خب اين خبرم خيلي با ارزشه ، اولش بگم كه فعلا تا اطلاع بعدي نمي خواد دنبالشون بگردين ، چون با كاري كه پدر بزرگم كرد ولدمورت همه ي اونارو جمع كرده ، دوما من جاشونو يا حداقل يكي دوتاشو بلدم . 
هري كه توجهش جلب شده بود رو به من گفت : خب ميگي كجاست يا نه ...
نگراني خاصي در صداي هري بود ، نمي دانم چرا او ناراحت بود ولي به هر صورت گفتم : هري يادته توي دنياي اجنه ، وقتي كه ولدمورت تورو روي هوا معلق كرده بود ... 
هري گفت : خب كه چي....
گفتم : اون گردنبند .... اون گردنبند كه براي ولدمورت اوردنش ، نمي دونم يادت هست يا نه 
هري گفت : آره يادمه ....
اون گردنبند كه خيلي قدرت داشت ، من قدرتشو از فاصله ي دوري حس مي كردم ، ولدمورت مي خواست بدن تو رو تسخير كنه ، مي خواست همه ي هروكراساشو توي بدن تو جا كنه ، قدرت ولدمورت به قدري زياد شده كه ميتونه اين كارو بكنه ، به خاطر همينم بودكه به تو كمك كرد كه بتوني يه جن سفير بشي .... اون نمي خواست كه قدرت تو رو ازت بگيره ، اون مي خواست تمام هروكراس هاشو توي بدن تو جمع كنه كه نتونست ، حالا هم مي خواده همه ي هروكراس هاشو بكنه توي بدن هكتور ، بلاخره همه ي  هروكراس هاشم گذاشته توي اون گردنبند ....
هري كه به يكباره خيالش راحت شده بود رو به من گفت : تو  مطمئني ....
گفتم : اينو جناب اليور گفتن ، فكر نكنم كه ايشون اشتباه كرده باشن .
هري گفت : كه اينطور ، منو بگو كه مي خواستم از همين هفته ديگه مدرسه نرم ، تا همين حالاشم خيلي از كارام عقب افتاده بودم ، تو با اين اطلاعاتت باعث شدي كه خيلي كارام جلو بيفته ...
به سختي از جايم بلند شدم ، بايد به دنبال پدر بزرگم مي رفتم و درب تمام قصر ها را باز مي كردم ، حالا كه احتمال خيلي زيادي داشت كه دراكولا ها خيانت بكنند بايد همه ي انها را به نحوي از قصر ها بيرون مي كردم . 
هري رو به من گفت : تو بايد استراحت كني . 
گفتم : نه خيلي كارا داريم كه بايدبكنيم ، شما همگي امشبو اينجا بمونيد بايد توي جلسه باشين ...
هري رو به رون و هرميون كرد و گفت : نظر شما چيه ...
رون راضي بود ولي هرميون كمي ناراحت به نظر مي رسيد ، بي توجه به آنها به سمت در خروجي حركت كردم 
در همين حين در باز شد و پدر بزرگ از در داخل شد ، او خيلي عصباني بود به طوري كه حرفهايش را با فرياد مي زد : مردك احمق ، هنوز هيچي نشده جلوي من وايميسته ، اون به زندگيش به خاطر كمك به  اربابش احتياج داره  ، خيلي دلم مي خواست كه بهش نشون بدم كه من كيم ، حيف كه دستام بستس وگرنه.

گفتم : مگر چي شده ...
پدر بزرگ كه تازه متوجه بلند حرف زدنش شده بود با لحني آرام تر گفت : هيچي بدون اجازه قصرو ترك كرد ، اون خيلي خوشحال تر از اينا بود كه من بتونم ناراحتش كنم....
خنديدم و گفتم : بلايي به سرشون مياريم كه نتونن نفس بكشن ...
پدر بزرگ گفت : تو هم حوصله داري .... حالا بريم طبقه ي دوازدهم ..... 
پدر بزرگ رو به هري و دوستانش كرد و گفت : شما هم اينجا بمونيد ، خودتون كه اتاقاتونو بلدين ...
پدر بزرگ دست مرا گرفت و به يكباره آپارات كرديم ، آپارات كردن با پدر بزرگم خيلي راحت تر از آپارات كردن با ديگران بود ، من اصلا هيچ احساس نكردم ، انگار فقط چشمانم را بسته و باز كرده ام .
ما درست در مقابل درب طبقه ي دوازدهم قصر ظاهر شده بوديم ، پدر بزرگ رو به من كرد و گفت : اينبار بايد تو درشو باز كني ...
ياد حرف هاي اليور افتادم ، او گفته بود كه حتي پدر بزرگم هم نمي تواند درب آنجا را باز كند .....
به سمت در حركت كردم ، اينبار كنار درب اسم من با رنگ طلايي نمايان شده بود « جاني بليد » 
از ديدن اين اسم كمي احساس شرم كردم ، با وجود پدر بزرگم نبايد اسم من روي اين درب بود ، بي اختيار در ذهنم خواستم كه اسم پدر بزرگم هم كنار اسم من قرار بگيرد ، در همين حين اسم پدربزرگم يعني «اليور بليد » هم كنار اسم من ظاهر شد . 
رو به پدر بزرگ كردم ، او داشت به من مي خنديد ، فهميده بود كه چرا من اين كار را كردم ، پدر بزرگ دستش را روي شانه ي من گذاشت و گفت : اگه اسم من اينجا باشه يعني اينكه من هم مي تونم از اين اتاق استفاده كنم ...
گفتم : براي من هيچ مشكلي نداره ......
دستم را روي در گذاشتم و رو به پدر بزرگم گفتم : با اجازه 
دستم مثل ستاره درخشيد و درب به يكباره باز شد ، بوي خون آن هم خون مخصوص مثل هميشه فضا را پر كرد ، به يكباره شور تازه اي در وجودم پيدا شد ، سريع ياد تصميم افتادم كه با خود عهد كرده بودم تا وقتي كه به آن خون احتياج پيدا نكردم از آن ننوشم .
به پدر بزرگم تعارف كردم و اول ايشان از در داخل شدند ، من هم پشت سرشان داخل شدم ، پدر بزرگ رو به من كرد و گفت : حال پدرم چطور بود ....
گفتم : حالشون به خاطر من كمي بد شده بود ، ايشون هم توي اين اتاق بودند ، همه چيز واقعيه واقعي بود ، من گرماي بدنشون رو حس مي كردم ...
پدر بزرگ رو به من گفت : خب اول بايد در سه تا از قصر ها كه مخصوص كاراي دولتي هستن رو باز كني ، خودت كه مي دوني كدوم ها رو مي گم .
گفتم : مي دونم شما كدوم قصرارو مي گيد ولي نمي دونم چطور بايد اين كارو بكنم . 
پدر بزرگ گفت : همونطور كه جلوي در اسم منو نوشتي
در ذهنم خواستم كه درب قصر هايي كه متعلق به كار هاي دولتي بودند باز بشود....
پدر بزرگ داشت به قسمتي از اتاق كه گوي هايي وجود داشت نگاه مي كرد ، او رو به من كرد و گفت : درسته ، از فردا به علت تعميرات اساسي درب همه ي قصر ها بسته ميشه تا به كاراي هكتور رسيدگي كنيم ...
پدر بزرگ به سمت آن كمد كه خون مخصوص و باقي وسايلي كه به من رسيده بود رفت و بدون اينكه حتي لحظه را وقف گشتن كند كاغذي كه حاوي طرز ساخت خون بود را برداشت و زير لب چيزي گفت 
چيزي نكشيد كه تئودور ، جن درمانگاه ظاهر شد ، تئودور جن مورد علاقه ي پدر بزرگ بود ، او بعد از تعظيمي به پدر بزرگ و من رو به پدر بزرگ گفت : با من كاري داشتيد . 
پدر بزرگ آن تكه كاغذ را به تئودور داد و گفت : اين خوني رو كه توي اين نوشته رو سريع تهيه مي كني ، سعي كن از بهترين چيز ها باشه ، درست مثل همين نه كمتر نه زياد تر 
تئودور آن كاغذ را گرفت و به يكباره غيب شد و منو پدر بزرگ را تنها گذاشت ، پدر بزرگ رو به من كرد و گفت : من بايد با آرش كمي حرف بزنم ، تو هم مي توني تا حاضر شدن خون همينجا منتظر باشي ، البته تو بايد بخواي تا تئودور بتونه بياد اينجا ، اينجا بغير از من و تو كسي نمي تونه بياد ، منظورم از كسي حتي قوي ترين جادوگراي جهان هم هستن .... 
پدر بزرگ اين را گفت و به سمت در خروجي حركت كرد ، همينكه خواست از در خارج بشود رو به من كرد و گفت : شمشير پدرم الان مال توئه ، من توي اين سن بلندم يكي براي خودم درست كردم ، شايد به گرد پاي شمشير پدرم  نرسه ولي از شمشيرايي كه خون آشاماي ديگه دارن خيلي قوي تر هستش ....
پدر بزرگ اين را گفت و از در خارج شد ، وقتي در بسته شد من به يكباره به سمت شمشير اليور كه در دستان آن مجستمه اي كه نماد خانوادگي ما را نشان مي داد  بود حجوم بردم ، شمشير را برداشتم و شروع كردم به امتحان كردن آن ، قدرت بيش از اندازه اي داشت ، وقتي آن را در دستم گرفتم احساس كردم كه تمام دنيا از آن من است و هيچ موجودي نمي تواند در مقابل من دوام بياورد....
همينطور كه شمشير را نوازش مي كردم در فكر فرو رفتم ، پدر بزرگ در مورد من چه فكري مي كرد و من چگونه شخصي بودم ، آيا مي توانستم جان كسي را كه اينقدر به من نزديك بود را بگيرم يا نه ، آيا و هزار آياي ديگر...
در همان حالت به خواب رفتم ، در خواب هكتور را ديدم كه مرا در بند كشيده و به من مي خندد، هر كاري مي كردم نمي توانستم خودم را از بند رها كنم ، هيچ كس ديگر در دور و اطراف من نبود ، هكتور با همان خنده ي ديوانه وارش كه به خنده ي ولدمورت مي ماند به من مي گفت : پسره ي احمق ، تو چطور فكر كردي كه مي توني منو شكست بدي و .....
هر كار مي كردم صدايم در نمي آمد تا جوابش را بدهم ، مانند مومي در دستان او بودم كه با صداي پدر بزرگم به خودم آمدم 
 چشم هايم را باز كردم ، تمام بدنم پر از عرق بود ، به شدت در حال نفس كشيدن بودم ، پدر بزرگ مرا به آرامي نوازش مي كرد ، بطري اي در دستش داشت ، درون بطري پر بود از خون ، آن خون بوي خوبي مي داد ، پدر بزرگ لبخند زنان خون را به من داد ، بعد از نگاهي به پدر بزرگ به يكباره خون را نوشيدم . 
احساس گرمي خوبي بدنم را فرا گرفت ، احساس خوبي داشتم ، لبخند به يكباره بر روي لبانم نشست ، پدر بزرگ هم خنديد و گفت : داشتي خواب مي ديدي پسرم . 
گفتم : بله ، خواب خوبي نبود .... هكتور داشت منو شكنجه مي داد . 
پدر بزرگ گفت : درسته كه هكتور خيلي قوي هستش ، ولدمورتم پيش خودش داره ولي ما هم خيلي ضعيف نيستيم ، ما انقدر قوي هستيم كه اونا جرات نمي كنن كاراشونو توي ملاء عام انجام بدن ...
پدر بزرگ درست مي گفت ولي آنها تا ديروز هكتور را نداشتند ، ولدمورت را هم همينطور ، حالا كه هر دوي آنها با قدرتي زياد كنار هم بودند، به راحتي مي توانستند خسارات جبران ناپذيري به ما بزنند ، حالا كه پايه هاي حكومتي ما ضعيف شده بود آنها راحت تر مي توانستند كارهاي خود را ادامه بدهند ولي چه كار ، ولدمورت اينهمه قدرت را براي چه مي خواست ، او همينطور هم قوي ترين جادوگر جهان بود ، او ديگر به كسي مثل هكتور احتياج نداشت ، او با وارد كردن دنياي خون اشامان به مبارزات خود كارهاي خود را سخت تر كرده بود ، او مي توانست مثل قديم ها بدون اينكه به جامعه ي خون آشام ها كاري داشته باشد تمام دنياي جادوگران را از آن خود كند ، اين طور كه معلوم بود او ديگر احداف قديم را دنبال نمي كرد ، مثلا اصلا هيچ رقبتي براي از بين بردن هري نمي كرد ، او چرا به يك بدن قوي تر احتياج داشت ، اين چرا ها در ذهن من مانند پتكي بر سرم مي خوردند ، به خاطر همين رو به پدر بزرگ كردم و گفتم : شما مي دونيد چرا ولدمورت اينهمه قدرت مي خواد .
پدر بزرگ گفت : تو سوال خيلي سختي رو پرسيدي ، ما نزديك يكي دو ماهه كه دنبال جواب اين سوال هستيم ، با مرگش يا همون ترك جسدش يكمي خيال ما رو راحت كرد ولي با اين كارش اين سوال بحث برانگيز تر شده ، اون به بدني كه تمام هروكراساشو توش جمع كنه چه احتياجي داره ....
من قضيه ي هروكراس ها را به پدر بزرگم نگفته بودم ، نمي دانم او از كجا فهميده بود ، به هر حال شايد او از هري و هرميون در اين باره شنيده بود .
گفتم : حتما امشب در موردش حرف ميزنيم مگرنه ...
پدر بزرگ گفت : اين يكي از موضوع هاي مورد بحثه ، اصلا با عقل جور نمياد كه اون فقط براي اينكه قوي تر بشه داره اينهمه خودشو به دردسر ميندازه ، تازه اون مي تونست چندتا از مرگخواراشو با خودش همراه كنه ، ولي با اطلاعاتي كه ما داريم حتي مرگخواراشم باور كردن كه واقعا اون مرده ، اينو سوروس اسنيپ بهمون گفته ....
پدر بزرگ كمي ايستاد و گفت : فكر كنم ديگه وقتش شده باشه ، اُه اُه  يكمي هم دير شده .
احساس قدرت در بدنم در حال شعله ور شدن بود ، رو به پدر بزرگ گفتم : مگه ساعت چنده ...
پدر بزرگ ساعت جيبي طلايي اش را در آورد و نگاهي به آن انداخت و با كمي مكث گفت : خب تقريبا داره دوازدهو پنج دقيقه  ميشه ....
گفتم : ظهر ...
پدربزرگ سرش را تكاني داد و گفت : نيمه شب ...
حالا فهميدم ، من تمام روز را خوابيده بودم ، از جايم بلند شدم و رو به پدر بزرگم گفتم : يعني ما پنج دقيقه دير كرديم .
پدر بزرگ گفت : براي همين هم اومدم دنبالت ، الان همه منتظر ما هستن بهتره كه سريع تر بريم پايين  ...

پدر بزرگ به سمت در خروجي حركت كرد ، حالا فهميدم كه شمشير اليور هنوز در دستانم است ، به سمت مجستمه حركت كردم تا شمشير را در جايش بگذارم ، پدر بزرگ به سمت من برگشت و گفت : داري چي كار مي كني ، اون شمشير مال تو هستش ، تو هم يه شواليه اي ، يه شواليه نبايد شمشيرشو از خودش دور كنه ، بزار شمشير بهت عادت كنه .
خوشحالي تمام وجودم را فرا گرفت ، شمشير را سريع در زير شنلم پنهان كردم ، وقتي به پدر بزرگم رسيدم پدر بزرگ رو به من كرد و گفت : كي مي خواي خونو بخوري ...
گفتم : من الان هيچ احتياجي به اون خون ندارم ، بيش تر از اون احتياج به جناب اليور دارم ، ايشون باعث ميشن كه تصميمات درستي بگيرم ...
پدر بزرگ رو به من گفت : بهتره كه هرچه سريع تر اين كارو بكني ، پدرم خيلي وقته كه مرده ، اون فقط يه قسمتي از روحش هستش ، اگه فكر كردي كه با خوردن اون خون ايشون رو مي كشي ، كاملا اشتباه مي كني ، اون خون باعث اين كار نمي شه ، اون خودش مي خواد كه بميره ، اون هميشه هر كاري كه دلش بخواد مي كنه ، اون هيچ وقت نمي خواد به حرف كسي گوش بده ، اون خيلي راحت مي تونه بدنتو تسخير كنه ، اونم براي هميشه ، منظورم اينه كه تا اخر امرت از بدنت استفاده كنه ، بعد از تو هم بره سراغ يه بدن ديگه ، ولي اون هميشه پايبند مقرراته ، اون ميگه كه همين مقرراته كه باعث ميشه قدرت فقط مال ما باشه .
گفتم : منظورتون اينه كه اون مي تونه زنده بمونه ..
پدر بزرگ خنديد و گفت : من بعد از اينهمه سال من هنوز پدرمو نشناختم ، اونوقت تو مي خواي توي اين چند وقته اونو بشناسي ، بابام خيلي كاراي ديگه مي تونه بكنه كه نمي كنه ، اينو بدون كه قدرت زيادو اطلاعات جادويي زياد باعث ميشه كه خيلي كارارو بكني ، ولي اگه به يه چيزايي پايبند باشي مي توني از وصوصه ي خيلي كارا خودتو رها كني ، الان كه فكر مي كنم پدرم توي خيلي كارا درست فكر مي كنه ، ولي با اين حال هنوز نمي فهمم چرا از اين زندگي خسته شده ...
گفتم : من اصلا هيچي نمي فهمم.
پدر بزر گفت : خلاصش اينه كه تو با اضافه كردن نه قسمت قدرتش بهش چنان قدرتي توي بدنت بهش مي دي كه مي تونه خيلي راحت خودشو از بدنت خارج كنه ، يعني بتونه يه آدم كامل بشه ....
اصلا نمي فهميدم كه پدر بزرگم چه مي گويد ، رو به پدر بزرگ كردم و گفتم : من خيلي خوشحال ميشم كه ايشون زنده بشن ...
پدر بزرگ گفت : نه تنها تو بلكه تمام بليد ها خوشحال مي شن كه پدرم زنده بشه ، ولي ميگه كه قانون ... قانون ... قانون ... نمي دونم چرا نمي خواد زنده بمونه ، اون اصلا احتياج نداشت كه خودشو به اين حالت دربياره . 
 صداي پدر بزرگ مي لرزيد انگار كه به چيزي مي گفت اعتقاد نداشت ...
پدر بزرگ كمي صبر كرد و بعد گفت: بعدا بيشتر برات توضيح مي دم ، 
از در خارج شديم پدر بزرگ دست مرا گرفت و براي يك لحظه به جلوي درب تالار گفتمان آپارات كرديم ، پدر بزرگ درب تالار را باز كرد و داخل شد ، من هم پشت سرش داخل شدم ، خيلي ها در اين سالن بودند، هري ، جمشيد ، آرش ، مهران ، مهرداد، اعضاي محفل ققنوس كه سردسته ي آنها مودي چشم باباقوري بود ، ريموس لوپين همان گرگينه ي عضو محفل هم آنجا بود ، خيلي هاي ديگر آنجا بودند كه من تا به حال آنها را نديده بودم ، كسي آنجا كم بود ، آري كاهن اعظم نيامده بود ، جايش خالي بود ، دو بزرگ خاندن هاي گاست ها و فانتوم ها آنجا نشسته بودند ، چندين شواليه و لژيون هم پشت سر دوبزرگ خاندان ها ايستاده بودند ، حالت آنها به جنگ بيشتر مي ماند تا صحبت ، هرميون و رون هم كنار آن گرگينه (لوپين ) نشسته بودند . 
با وارد شدن من وپدر بزرگ همگي از جايشان بلند شدند ، دو نفر ميان بزرگ خاندان ها نشسته بودند ، آنها خون آشام بودند ، معلوم بود كه تازه از خواب طولاني بيدار شده اند ، آنها طوري مرا نگاه مي كردند كه انگار دشمن ديرين خودشان را مي ديدند .
هري به آنها زل زده بود و با خشم به هر دوي آنها نگاه مي كرد ، يك صندلي در سمت چپ هري يعني كنار صندلي اي كه از آن پدر بزرگ بود خالي بود ، از نشانش فهميدم كه از آن من است ، با نزديك شدن من به بزرگان دو خاندان ، دستان همه ي لژيون ها و شواليه ها به دور شمشير هايشان گره زده شد ...
بي اختيار خنديدم و گفتم : مثلا شماها مي خواين جلوي منو بگيرين.
پدر بزرگ مانند برق گرفته ها به پشت سرش برگشت و رو به من گفت : جاني مواظب حرف زدنت باش ، اينا مهمون هاي من هستن.
گفتم : ببخشيد ، آخه اينا بعد از اينهمه سال هنوز به ما اطمينان پيدا نكردن . 
يكي از خون آشام هايي كه تازه از خواب طولاني بيدار شده بود كه براي كسب عنوان وليعهدي اقدام كند  رو به من كرد و گفت : پسر جون تو الان يكي از رقيباي من هستي .
او از خاندان گاست ها بود ، قيافه اي محكم ، بدني خشن و پير، صورتي كشيده و پر از زخم داشت ، هنوز نمي توانستم حدس بزنم كه چند سال دارد ، ولي هر چه بود خيلي مقرور بود ، موهاي سفيدي داشت كه روي شانه هايش ريخته بودند ، دندان هاي نيشش هم هنوز در اختيارش نبودند ، آنها كاملا بيرون زده بودند ،صورت خشن و بي روحش نشان مي داد كه اصلا از اين ميهماني راضي نيست شمشير عجيبي هم روي ميز جلوي خودش گذاشته بود  ، يك نفر هم از خاندان فانتوم ها كنارش بود كه قيافه اش خيلي مهربان تر و موزيانه تر بود ، صورتي صاف و موه هاي روغن زده ي سياهي داشت ، با نگاه اول فكر كردم او سوروس اسنيپ است ، فقط از بدن زبر و خشنش فهميدم كه او تازه از خواب طولاني بيدار شده است 
 رو به آن خون آشامي كه از خاندان گاست ها بود كردم و گفتم : اين مشكل پيش مشكل جديدمون هيچه ....
پدر بزرگ رو به من گفت : جاني بشين سر موقش همه چيزو رو مي كنيم .
كنار هري نشستم ، پدر بزرگم شروع كرده بود با تمام مهمان ها احوال پرسي كردن ، بعد از چند لحظه اي حرف زدن پدر بزرگ نشست و گفت : خب امشب هممون اينجا جمع شديم تا در مورد چيزي حرف بزنيم كه خيلي مهمه ، ما توي بهران خيلي بدي گير كرديم ، اگه با هم متحد نشيم حتما از بين مي ريم .
آن شخصي كه با من حرف زده بود رو به پدر بزرگ گفت : منظورت چيه اليور ..
پدر بزرگ گفت : بلاخره اون روزي كه پدرم به همتون گفته فرا رسيده ، يادتونه كه پدرم گفت يه روزي ميشه كه بايد هممون با هم متحد بشيم ...
آن شخص گفت : مگه چي شده كه بايد اين كارو بكنيم .
پدر بزرگ رو به جمشيد كرد و گفت : از كاهن اعظم چه خبر ...
جمشيد گفت : هرچي باهاش تماس بر قرار مي كنم هيچ خبري ازشون نيست ، البته جاي نگراني نيست ، ايشون خيلي وقتا كاري مي كنن كه كسي نتونه باهاشون رابطه برقرار كنه
پدر بزرگ گفت : پس مجبوريم كه بدون كاهن اعظم شروع كنيم ....
پدر بزرگ رو به حضار كرد و گفت : خب اوني كه نبايد ميشد شده ، هكتور بيدار شده 
تمام خون آشام هاي حاضر با تعجب كامل به پدر بزرگم خيره شدند ، انگار كه دروغ بزرگي از پدر بزرگم شنيده بودند ....
آن شخص كه از خاندان گاست ها بود گفت : ميفهمي داري چي مي گي اليور ...
پدر بزرگ گفت : آره كارتش عزيز ، من مطمئنم كه بيدار شده .
آن شخص كه كارتش نام داشت گفت : ديگه دارم بهتون مشكوك ميشم ، من هنوزم مي گم كه شما مارو كشيدن اينجا كه سرمونو بكنيد زير آب 
پدر بزرگ كه انگار عصباني شده بود رو به كارتش كرد و گفت : اگه من مي خواستم شر تورو كم كنم كه اينقدر آدم اينجا جمع نمي كردم ، الان وقت بيرون كشيدن مشكلات نيست ، الان بهتره كه زورتو نگه داري براي هكتور ، چون همه ي دراكولا ها تا حالا متحد شدن ، من خودم با همين چشمام ديدم كه ويليام داشت از خوشحالي بال در مي اورد ....
كارتش قيافه اي موزيانه به خودش گرفت ، مو هايش را كناري زد و گفت : اينطور كه بوش مياد قضيه جديه ، خب اين وسط چي به ما ميرسه .
پدر بزرگ با عصبانيت گفت : زندگيت ، مطمئن باش هكتور اينقدر ترسو هستش كه نزاره يكي از شما ها هم زنده بمونيد ، اون افسوس مي خورد كه چرا شما هارو همون اول نكشته .
كارتش گفت : خب چرا شرشو كم نمي كني ، منظورم اينه كه اگه اون تازه از خواب بيدار شده ما مي تونيم خيلي راحت از شرش خلاص بشيم .
پدر بزرگ گفت : ولدمورت پشت سر هكتوره ، ما نمي تونيم جاشو پيدا كنيم ، ما فقط بايد مواظب دراكولا ها باشيم تا هكتور خودشو نشون بده .
كارتش گفت : مگه ولدمورت نمرده ...، منظورم اينه كه مگه ويليام اونو نكشت 
پدر بزرگ گفت : مگه تو به ويليام اطمينان داري 
كارتش خنديد و گفت : اگه اون بگه كه شبه من باور ميكنم كه حتما روزه ...
لبخند به چهره ي همه ي حضار نشست ...
آن شخصي كه كنار كارتش نشسته بود با حالت خاصي گفت : حالا فهميدم چرا غير از خون آشاما كساي ديگه اي هم اينجا هستن ..
كارتش گفت : من هم مي خواستم به همين موضوع اشاره كنم ، اليور تو حق نداشتي كه توي مجلسي كه از آن خون آشاماست چند تا جادوگر بي ارزش رو هم دعوت كني ...
هري رو به كارتش گفت : مواظب حرف زدنتون باشين . 
كارتش رو به هري كرد و گفت : تو چطور جرات مي كني وقتي ما حرف مي زنيم كلمه اي به زبون بياري.
هري خواست چيزي بگويد ولي پدر بزرگ با صدايش او را ساكت كرد ، پدر بزرگ گفت : اين هري پاتره ، اون يه دورگس ، منظورم اينه كه اونم يه خون آشامه ...
كارتش گفت : اين خيلي بدتر شد ، تو يه دورگه رو اوردي جلوي من نشوندي ، تو چطور جرات مي كني اين كارو با من بكني ويليام 
كارتش اين را گفت و از جايش بلند شد ، هري با صداي دو رگه اش گفت : جناب كارتش بشين سر جات 
فهميدم كه هري دوباره عصباني شده است ، من هم جاي هري بودم عصباني مي شدم ....
من گفتم : هري يه جورايي پسر عمه ي من ميشه ، اون از نواده هاي گودريكه ....
كارتش از جايش تكاني خورد معلوم بود كه خيلي عصباني است و مي خواهد مجلس را ترك كند ، در همين لحظه كسي كه از خاندان فانتوم ها بود با قيافه ي اسنيپ مانندش  با صدايش توجه همه را به خودش جلب كرد ، او رو به هري صحبت مي كرد ، هري خيلي خونسر روي صندلي اش نشسته بود و با خوشنتي وصف ناپذير و قيافه ي ترسناكي به كارتش نگاه مي كرد .
آن شخص كه شبيه اسنيپ بود گفت : اسم من گوين هستش ، گوين فانتوم ، شايد تو تاحالا اسم منو نشنيده باشي ولي فكر كنم پسر عمت زياد اسم منو شنيده باشه .
من او را مي شناختم او يكي از شمشير سازان بزرگ بود ، او خيلي در كارش متبهر بوده ، شمشير هاي سري الماس از كارهاي او بوده من اين را در تاريخچه ي شمشيرم خوانده بودم، در ضمن او يكي از پيشگو هاي بزرگ بوده و هست ولي به هيچ وجه ديگر پيشگويي نمي كند ، او يكي از معلمان دانشكده ي شواليگي هم بوده ، او يكي از افتخارات خاندان فانتوم ها بوده و هست .
گوين ادامه داد : خب اين تو بودي كه امروز حساب الوينو رسيده ....
هري با سرش حرف گوين را تصديق كرد  ، گوين گفت : من تمام زندگي تو رو زيرو رو كردم ، تو يه جن سفير هستي ، يه خون آشام هم هستي ، كسي كه همه منتظرن حساب ولدمورتو برسه هم هستي ، شاگرد مورد علاقه ي دامبلدور بزرگ هم بودي ، خيلي باهوشي و چندين بار نشون دادي كه مي توني خيلي كارهارو بكني ، تازه با شمشير من هم تونستي طلسم بكني ، بهترين كاري هم كه كردي كار امروزت بوده ، قدرتت هم بقدري زياده كه شنيدم امروز به راحتي تونستي اليوينو سرو ته كني . 
خب اگه تو تونستي با الماس هاي من طلسم بكني من خوشحال مي شم كه تو توي جايي باشي كه من هستم.
كارتش كه انگار آب سردي را روي او ريخته بودند به يكبار نشست و با خشم به هري چشم دوخت .
گوين ادامه داد : اينطور كه من زندگي تو رو وارسي كردم تو مي توني با مارا حرف بزني درسته پسرم . 
هري گفت : همه ي چيزهايي كه شما مي گين درسته .
گوين شمشير خودش را بيرون اورد و گفت : ببخشيد كه وقت مجلسو مي گيرم ...، ولي خيلي برام جالبه كه نواده ي گودريك بتونه با مارها حرف بزنه .
همه ي مجلس محو حرف زدن گوين شده بودند ، انگار آنها منتظر بودند كه گوين چيز هاي بيشتري نسبت به هري بگويد ، گوين شمشيرش را بر روي ميز گرفت و به يكباره يك مار بزرگ را بر روي ميز ظاهر كرد ، يك مار افعي بزرگ ، قطر مار به سي يا چهل سانت مي رسيد ، قدش هم حدودا سه يا چهار متري بود ، مار تكاني خورد و چشم در چشم هري نگاه كرد ، گوين گفت : بهش بگون كه به سمت من بياد و آروم دور گردن من بپيچه ...
هري شروع به هيس هيس كردن كرد ، مار مانند يك حيوان دست آموز به سمت گوين رفت و دور گردن گوين حلقه زد ، با اشاره ي گوين مار به يكباره از بين رفت و گوين رو به كارتش كرد و گفت : من به اين پسر احترام مي زارم  ، من به تمام كسايي كه كاري مي تونن بكنن كه ديگران نمي تونن بكنن احترام ميزارم و از حضورشون هيچ وقت احساس پوچي نمي كنم ...
كارتش گفت : خب اين پسر ه به كنار ، اينهمه جادوگر اينجا هستن ، اينا ديگه چي كار دارن .
گوين گفت : انگار تو درست حرفاي اليورو گوش نمي دي ، ايشون گفتن كه ولدمورت پشت اين قضايا هستش ، تو اونو نمي شناسي ، ولي هر چي باشه اون قوي ترين موجود روي زمينه ، به نظر من اون از هكتور هم قوي تره . 
نمي دانستم گوين اين همه اطلاعات را از كجا آورده بود ولي هرچه كه بود اطلاعاتش خيلي كامل و بي نقص بود ، بحث در مورد هكتور بالا گرفت ، هر كسي نظري مي داد ، ما در مورد اينكه ولدمورت چه احتياجي به هكتور داشت خيلي بحث كرديم ولي به هيچ نتيجه اي نرسيديم ، در مورد اينكه چرا ما نتوانسته بوديم جاي هكتور را پيدا كنيم هم حرف زده بوديم ، هر كسي براي پيدا كردن مكان هكتور نظري مي داد ، ولي هيچكدام به نظر عاقلانه و كامل نمي آمد .
فقط جمشيد بود كه نظر هاي قابل قبولي مي داد ، مودي پيشنهاد داده بود كه مدرسه را تخليه كنند ولي جمشيد گفت كه اگر آنها اين كار را بكنند حتما ولدمورت و دارو دسته اش متوجه جريان مي شوند و كار را براي ما سخت تر مي كنند .
من هم چند نظري دادم ولي هيچكدام خوب به نظر نمي رسيدند ، ما نمي توانستيم در مور اينكه هري يك پوست باسيليسك را پيدا كرده چيزي بگوييم ، آخر بايد مي گفتيم كه هري مي تواند به شكل يك مار در بيايد ....
جلسه تازه گرم شده بود كه ارتباط ذهني من برقرار شد ، صداي الكس در ذهنم پيچيد كه با حالت نگراني مي گفت : كاهن اعظم ، كاهن اعظم جلوي منه ، اونو كشتنش ، زود بيا اينجا جاني همرو با خودت بيار هر كي رو كه تونستي اينجا داره اتفاقاتي مي افته !!!!!...
به يكباره شكه شدم ، مرگ كاهن اعظم ، او را كشته بودند ، من چطور مي توانستم اين خبر را در حضور هرميون به جمع بدهم ، سريع به الكس گفتم : الكس چي شده درست حرف بزن ببينم چي مي گي ...
الكس گفت : اينجا به هم ور شده ، هر كي هر كاري كه دلش مي خواد مي كنه ، كاهن اعظم درست وسط تالار اصلي افتاده روي زمين ، نشون مرگخوارا هم روي قصر ظاهر شده ، يه چيز ديگه ، ديگه مار به دور يك اسكلت سر نچرخيده ، منظورم نشان مرگخواراس ، مار دور سر هكتور چرخيده ، نمي دونم اين چه معني اي مي ده ...
گفتم : مواظب خودت باش ما همين الان ميايم .....
به روبرويم نگاه كردم ، كارتش و گوين طوري مرا نگاه مي كردند كه انگار به انها ناسزايي گفته ام ، بقيه افراد حاضر هم فهميده بودند كه من دارم با كسي صحبت مي كنم ، كارتش رو به من گفت : تو هنوز ياد نگرفتي كه نبايد جلوي چند نفر با كس ديگه اي حرف بزني ...
گفتم : اتفاق خيلي مهمي افتاده 
مانده بودم كه بگويم كاهن اعظم مرده است يا نه ، اگر مي گفتم هرميون اينجا بود ولي بلاخره او مي فهميد الان وقت تصميم گرفتن نبود بايد سريع موضوع را در ميان مي گذاشتم ....
رو به پدر بزرگ كردم و گفتم : الكس بود ، اون گفت كه كاهن اعظمو كشتن ، بالاي سر مدرسه هم علامت مرگخوارا كه با نشان هكتور آراسته شده معلوم شده ، ما خيلي دير عمل كرديم ، اونا يكي از مارو سريع از دور خارج كردن ...
كارتش گفت : كاهن اعظم ، منظورت اينه كه اونو كشتن ..... آخه ...
در همين لحظه هرميون از جايش بلند شد و بدون اينكه حرفي بزند به سمت در خروجي حركت كرد ، رون هم از جايش بلند شده بود و داشت به سمت او مي رفت ....
صداي هري فضا را پر كرد كه رو به هرميون گفت : وايستا هرميون ،همگي با هم ميريم ، الان اونجا خيلي خطرناكه ..
هرميون به سمت ما برگشت ، صورتش پر از اشك شده بود ، پدر بزرگ با صداي مهرباني كه اصلا به او نمي آمد رو به هرميون گفت : دخترم صبر كن همگي باهم بريم ، كاهن اعظم خيلي براي ما ارزشمند بود ، اون يكي از بهترين كسايي بود كه ما داشتيم ...
كارتش گفت : منهم مي خوام بيام ...
گوين هم از جايش بلند شده بود و به پدر بزرگ نگاه مي كرد ، مودي و تمام افرادش هنوز سر جايشان نشسته بودند و با نگراني به پدربزرگ نگاه مي كردند ، پدر بزرگ شمشيرش را در آورد و به سمت آتش گرفت و طلسمي را به سمت شومينه فرستاد  ، طلسم سريع آتشي زرد را در شومينه ظاهر كرد ، پدر بزرگ رو به كارتش كرد و گفت : خب كارتش عزيز بهتره شما با ما نياين ، ما به شما خيلي احتياج داريم ، شما فعلا خيلي ضعيف هستين و ما نمي خوايم كه دشمن بفهمه كه شما هم با ما هستين ، شما مي تونيد همينجا بمونيد ...
تازه متوجه شمشير پدر بزرگ شدم ، شمشيري زيبا و قشنگي در دستش بود ، بله اين همان شمشيري بود كه در موردش صحبت مي كرد ، روي ان اليور دوم با رنگ طلايي نمايان شده بود ، شمشير خميدگي هاي زيبايي داشت ، قلافش با نشان هايي آراسته شده بود ، شمشير كمي بزرگ تر از حد معمول بود ولي به زيبايي زير نور لوستر اينجا برق مي زد ، چشمان گوين روي شمشير قفل شده بود و بي اختيار به سمت شمشير حركت مي كرد 
كارتش رو به پدر بزرگ گفت : نمي تونم اينجا بمونم بايد مطمئن بشم كه هكتور واقعا ظهور كرده يا نه ....
گفتم: الان وقت اين حرفا نيست ما نمي تونيم وقتمونو تلف كنيم .
اين را گفتم و به دنبال هري كه به سمت هرميون رفته بود حركت كردم ، پدر بزرگ هم به سمت شومينه حركت كرد ، گوين در راه به پدربزرگم پيوست و چيزهايي به او گفت ، معلوم بود كه در مورد شمشير پدر بزرگ حرف مي زدند ....
مودي و تمام اعضاي محفلش دنبال او از جايشان بلند شدند و به سمت پدر بزرگ حركت كردند .
من خودم را به هري كه همكنون داشت با هرميون حرف مي زد رساندم ، هرميون با قيافه اي ملتمسانه به من نگاه مي كرد ، او با نگاهش به من مي گفت كه بگويم هر چه گفته بودم دروغ بوده ، با حركت سر به او فهماندم كه اين جريان واقعيت دارد و من از اين اتفاق واقعا متاسف بودم  .
هرميون ديگر نتوانست جلوي خودش را بگيرد و با صداي كمي بلند گفت : چطور اين اتفاق افتاده ، اونا چطور تونستن اون بلارو سر كاهن اعظم بيارن ...
صداي جمشيد از پشت سر من آمد كه مي گفت : بهتره زودتر بريم ، شايد بتونيم از چيزي سر در بياريم ...
هري با قيافه اي عصباني گفت : مي خواي چي رو بفهمي .....
جمشيد گفت : هري به خودت مصلت باش ، تو نبايد بزاري كنترلت رو از دست بدي ، اين اتفاق مي تونست سر هر كسي بياد ، ولي اين تويي كه بايد جلوي خودتو بگيري تا كار اشتباهي نكني ....
هري گفت : من هيچي نمي دونم فقط مي دونم كه وقتي به اون مدرسه رسيدم اگه ويليامو ديدم مي كشمش ...
جمشيد گفت : تو نبايد اين كارو بكني ، تو به اندازه ي كافي مشكلات داري ديگه از اين بيشترش نكن .
هري به سمت شومينه حركت كرد ، هرميون دستش را روي شانه ي هري گذاشت و گفت : هري مواظب باش ، يكمي فكر كن . 
حالا همگي جلوي شومينه ايستاده بودند ، همه خون آشام ها  شمشير هايشان را كشيده بودند ، جادوگر ها هم چوب هاي جادوييشان را در دستانشان گرفته بودند ، جمشيد به سمت هري رفت و گفت :ببين پسر داري خيلي از كنترل خارج مي شي ، نزار قدرتت بهت كلك بزنه ، تو خيلي قدرت داري هيچكس توي اين شك نداره ولي اينو بدون كه كسايي هم هستن كه از تو قدرتشون بيشتره ، تازه قدرت خالي نمي تونه كارساز باشه ، خيلي ها از تو قوي تر بودن كه با يه اشتباه جونشونو از دست دادن ، مثلا همون ولدمورت كه با يه طلسم مادرت اينهمه سال داره زجر ميكشه ، يه كاري نكن كه ديگه نتوني درستش كني ...
من به كنار هري رسيدم و گفتم : منم خيلي كاهن اعظمو دوست داشتم ولي نبايد با يه اشتباه جون خودمون به خطر بندازيم . 
هري رو به من گفت : باشه باشه شما برديد ولي يه درس كوچولو بهش مي دم كه بفهمه با كي طرفه .
گفتم : حالا بهتره كه بريم ، تو دراكولا ها رو خوب نشناختي ، اونا هيچوقت دم لا تله نمي دن .
پدر بزرگ شمشيرش را از دست گوين گرفت و گفت : خب همگيمون درست توي شومينه يكي از كلاسا توي طبقه ي اول ظاهر ميشيم مواظب باشين كه قبل از اينكه همگيمون نرسيديم كاري نكنين . 
پدر بزرگ اين را گفت و رو به چند نفر جلويي كه افراد خاندان گاست ها بودند اشاره كرد كه به داخل شومينه بروند ، همگي سريع به  شومينه وارد مي شدند و با فرياد زدن "هاگوارتز"  ناپديد مي شدند ، چند لحظه اي نكشيد كه نوبت به ما رسيد ، رون دستش را روي شانه ي هرميون گذاشته بود و آرام در گوش او چيزهايي مي گفت ، آنها جلوتر از ما وارد شومينه شدند و رون فرياد زد: هاگوارتز 
من و هري همراه با جمشيد داخل شديم ، آرش و دو برادرش پشت سر ما داخل شدند ، من فرياد زدم هاگوارتز 
چيزي نكشيد كه از شومينه اي در يكي از كلاس ها خارج شديم ، همه ي افراد آنجا بودند اعضاي محفل همگي با چوبدستي هايشان جلوي درب خروجي كلاس ايستاده بودند ، پدر بزرگ همراه با گوين از شومينه خارج شد ، گوين جزبه ي خاصي داشت ، انگار او را از قبل مي شناختم ، لباس يكدست سياهش به او قيافه اي داده بود كه انگار قوي ترين جادوگر جهان است ...
گوين به محض خروج انگشتش را بر روي شغيغه اش گرفت و بعد از چند لحظه اي گفت : هنوز چند نفر توي تالار اصلي هستند ، اونجا يه دامه ، چند نفر هم دارن با هم مبارزه مي كنن ، هشت نفرم توي برجن. 
هري به سمت من برگشت و گفت : منو جاني ميريم برج 
هري اين را گفت و به سمت من آمد ، گوين ادامه داد : بيشترشون هم توي زير زمين اينجان ، بهتره كه درست پخش بشيم 
پدر بزرگ سريع ما را تقسيم كرد ، من ، هري ، رون ، هرميون ، گوين را در يك گروه قرار داد ، قرار شد كه تمام سعيمان را بكنيم تا آنها را دستگير كنيم ، گوين خودش را به زور در گروه ما قرار داده بود ، پدر بزرگ خيلي دلش مي خواست در گروه ما باشد ولي چون بيشتر گروه به زير زمين قصر يعني مكان ارواح مي رفتند بايد آنها را همراهي مي كرد .
شمشيرم را از زير ردايم در آوردم ، گوين با ديدن شمشير اليور به يكباره مات و مبهوت شمشير شد ، با تكاني كه به شمشير دادم ، شمشير شروع به درخشيدن كرد ، حاله ي آتش هنوز به دور شمشير نمايان بود ، من بدون آن تكه زنجير هم به اندازه ي كافي قدرت داشتم ، ولي ديگر هيچ فشاري روي من نبود ، آري با مرگ كاهن اعظم قدرت اينجا هم كم شده بود .
من همراه با گروه مان  سريع به برج آپارات كرديم ، با وارد شدن ما به بالاي برج طلسم هايي از اطراف به سمت ما فرستاده مي شد ، سريع با الكس رابطه بر قرار كردم و گفتم : سريع خودتو به برج برسون .
به دور و اطرافم نگاه كردم ، هشت خون آشام دور تا دور ما بودند ، از بهم ريختگي آنجا معلوم بود كه دنبال چيزي مي گشتند ، ولي دنبال چه .
شمشيرم را به سمت يكي از آنها گرفتم و طلسم بيهوش كننده اي را به سمتش روانه كردم ، نور نسبتا بزرگي به سمتش روانه شد ، طلسم بقدري قوي و بزرگ بود كه آن خون آشام حتي نتوانست از خود عكس العملي نشان دهد .
طلسمي كه از شمشير خارج شده بود سرعتش به مراتب بيشتر از شمشير هاي ديگر بود ، به هري نگاه كردم او در حال طناب پيچ كردن دو نفر ي كه بيهوش كرده بود ، بود ، به گوين نگاه كردم ، او در حال مبارزه با دو خون آشام بود ، قدرتش به قدرت آنها مي چربيد ، به سمت او حركت كردم ، در يك لحظه نگاهم به هرميون افتاد ، او وضعيت بدي داشت رون با تمام وجود با يكي از خون آشام ها مبارزه مي كرد ، آن خون آشام خيلي قوي تر بود و به زودي موفق مي شد كه بلايي بر سر رون بياورد ، يك طلسم خلع صلاح به سمت خون آشامي كه جلوي رون ايستاده بود فرستادم ، او خيلي سريع به سمت طلسمي كه از طرف من فرستاده شده بود برگشت و طلسم محافظي را جلوي طلسم من گرفت ، ولي طلسم محافظ هيچ عكس العملي جلوي طلسمي كه از شمشير اليور رها شده بود نتوانست نشان بدهد ، طلسم به آن خون آشام برخورد كرد و به يكباره شمشيرش را از دستش به طرفي پرتاب كرد ، قدرت طلسم من به قدري زياد بود كه زخم عميقي بر دستش قرار داده بود . 
هري خيلي خونسرد به سمت خون آشامي كه جلوي هرميون ايستاده بود حركت كرد ، آن خون آشام به يكباره زمين خورد و از درد فرياد كشيد ، با اشاره ي بعدي هري  دور  آنها طنابي پيچيده  شده ، آن خون آشام روي زمين از درد غلت مي زد. 
گوين به سمت هري برگشته بود و داشت او را نگاه مي كرد ، دو خون آشامي كه اين فرست را غنيمت شمرده بودند از پشت سرش به او حمله كردند ، او خيلي سريع به سمت هر دوي آنها برگشت و با ضربه هاي محكمي هر دوي آنها را كشت ، رو به گوين فرياد زدم تو نبايد كسي رو بكشي ، ما به اونا احتياج داريم .
گوين گفت : شما به اندازه ي كافي گير انداختين .
گوين اين را گفت و شمشيرش را سريع در شكم يكي از خون آشام هايي كه به او نزديك شده بود كرد ، آن خون آشامي كه شمشير در بدنش فرو رفته بود به يكباره سرخ شد و خون از چشمها و دهانش خارج شد ، نمي دانم شمشير گوين با او چه كار كرده بود ولي هر چه بود او به يكباره بر روي زمين افتاد . 
هري به سمت گوين برگشت و بلند گفت : اگه يه نفر ديگرو بكشي خودم حسابتو مي رسم .
گوين كه از اين حرف هري ناراحت شده بود به سمت هري برگشت و گفت : خيلي داري از حد خودت خارج مي شي پاتر .
فقط دو تن از خون آشامان در اتاق بودند كه با هرميون درگير شده بودند ، هرميون خيلي خوب از پس هر دوي آنها بر مي آمد ، هرميون  خيلي عصباني بود و پشت سر هم طلسم هاي متفاوتي را به سمت آن دو نفر پرتاب مي كرد .
گوين به سمت هري حركت كرد ، هري براي لحظه اي به سمت دو نفري كه جلوي هرميون بودند برگشت و با حركتي هر دوي آنها را طوري به ديوار روبرويش كوبيد كه هر دوي آنها ديگر از جايشان بلند نشدند .
حالا هري رو در روي گوين ايستاده بود و با صداي بلند گفت : فرمانروا دستور مستقيم دادن كه تا جايي كه ميشه كسي رو نكشيم .
گوين خنديد و گفت : وقتي بتونم يكي رو بكشم هيچوقت بهش رحم نمي كنم ، چون اون اگه مي تونست به من رحم نمي كرد.
هري گفت : تو خيلي از اونا قوي تر بودي ، اونا هيچ شانسي نداشتند كه بتونن به تو صدمه بزنند .
خيلي سريع تمام خون آشام هايي را كه دستگير كرده بوديم را به زندان قصري كه در لندن داشتيم فرستادم ، حالا خيالم از بابت انها راحت شده بود به سمت گوين رفتم و رو به گوين گفتم : هري درست ميگه .
گوين به سمت من برگشت و گفت : خب اگه اينطور مي خوايين باشه من ديگه هيچكدومشون رو نمي كشم ولي پاتر خيلي بهتر از من عمل نمي كنه ، اون يه نفرو همين الان شكنجه كرد ، اونم چه شكنجه اي .
حالا فهميدم هري روي آن شخص كه جلوي هرميون بود را با طلسم شكنجه بر زمين زده بود ، آنهم طلسم شكنجه اي كه يك  خون اشام را به زمين زده بود و زجر مي داد .
هري گفت : اونا داشتن به دوستم حمله مي كردن .
گوين خنديد و گفت : باشه من هرچي بگم تو يه جوابي دادي ، خب بهتره كه بريم به تالار اصلي تعداد خون اشاما اونجا بيشتر شده . 
نمي دانم چگونه ولي گوين از دور و اطرافش خبر داشت ، اين خيلي خوب بود ولي شيطاني به نظر مي رسيد ، ياد گردنبندي كه جناب اليور به من گفته بود كه بردارم افتادم ، اگر آن را داشتم مي توانستم جاي هكتور را همين الان پيدا كنم ولي الان وقت اين كارها نبود بايد سريع خودم را به تالار اصلي مي رساندم .
الان بايد همه ي دانش آموزان بيدار شده بودند ، بايد خيلي سريع تمام دراكولا ها را از مدرسه دور مي كرديم ، از آنها هيچ بعيد نبود كه از دانش آموزان براي پيروزي استفاده كنند، با اشاره ي گوين همگي به سمت تالار اصلي آپارات كرديم . 
وقتي در تالار اصلي ظاهر شدم چندين خون آشام از خانواده ي دراكولا ها را ديدم كه در حال مبارزه كردن بودند ، آنها خيلي سريع عمل مي كردند ، بيشتر اعضاي محفل اينجا بودند ، آنها در برابر خون اشامان شانسي نداشتند ، فقط آرش و دو برادرش بودند كه در ميان آنها خوب مبارزه مي كردند . 
خيلي سريع خودم را به اعضاي محفل رساندم ، الستور مودي خيلي خوب مبارزه مي كرد ولي جلوي سه خون آشام شانسي نداشت ، او فقط داشت دفاع مي كرد ، تعداد دراكولا ها تقريبا سه يا چهار برابر افراد ما بود ولي با اين حال تمام اعضاي محفل به خوبي جلوي آنها دوام آورده بودند ، تعداد دراكولا ها همينطور بيشتر مي شد ، هري خيلي سريع دست به كار شده بود و مثل آب خوردن دراكولا ها را بر زمين مي زد ، هري با اين قدرتش به راحتي مي توانست جلوي سي يا چهل دراكولا را بگيرد . 
گوين كناري ايستاده بود و هر خون آشامي كه به او نزديك مي شد را به راحتي شكست مي داد ، او تازه از طلسم هايش استفاده مي كرد ، معلوم بود كه دوست دارد با شمشيرش مبارزه بكند ، در همين لحظه چندين خون آشام پشت سر گوين ظاهر شدند ، يكي از آنها جلوي گوين زانو زد و گفت : جناب گوين ما براي كمك به شما اومديم .
گوين خنديد و گفت : من احتياجي به كمك ندارم ولي مي تونيد به بقيه كمك كنيد ، خون آشام ها همگي از خانواده ي فانتوم ها بودند ، آنها سريع به اعضاي محفل پيوستند و مشغول مبارزه شدند .
در همين حين احساس درد شديدي  در پشت سرم كردم ، به پشت سرم برگشتم ، يك طلسم قوي به پشت سر من برخورد كرده بود ، خيلي عصباني شدم ، به يكباره از حالت عادي خودم در آمدم ، همان حالت بدي كه با داشتن آن زنجير پيدا مي كردم ، در سرم صداي زنگ هاي شديدي شنيدم ، با چشمانم به آن خون آشامي كه طلسمي را به من زده بود خيره شدم ، او به يكبار قرمز شد ، خون از دهانش بيرون ريخت ، صداي فرياد هري را مي شنيدم كه مرا صدا مي زد ، هيچ چيزي نفهميدم . 
صداي هري همينطور نزديك و نزديك تر مي شد ، من ايستاده بودم و به ان شخصي كه به من طلسمي را زده بود نگاه مي كردم ، با ضربه اي كه به صورتم خورد به حالت عادي برگشتم ، هري بود كه سيلي اي به من زده بود ، به دور و اطرافم نگاه كردم ، نمي دانم چه شده بود ولي هر چه بود تمام افرادي كه اينجا ايستاده بودند روي زمين افتاده بودند ، چه افراد محفل چه دراكولا ها ، دراكولا ها كم كم داشتند از روي زمين بلند مي شدند .
هري رو به من گفت : مي فهمي داري چه غلطي مي كني ، نزديك بود كه همرو نفله كني . 
به شمشيرم نگاه كردم ، شمشيرم مانند خورشيد در حال سوختن بود ، به آرش نگاه كردم كه با عصبانيت به من نگاه مي كرد ، نمي دانم چه شده بود آيا من دوباره همان طلسم شكنجه اي كه جمشيد در موردش مي گفت را اجرا كرده بودم .
هري دو دستش را به دو طرف صورت من گذاشت و گفت : حالت خوبه جاني . 
هري رو به رون كرد و گفت : بيا اينجا و مواظب جاني باش همين حالا .
هري مرا رها كرد و شروع به طناب پيچ كردن  تمام دراكولا هايي را كه روي زمين افتاده بودند كرد ، او خيلي سريع اين كار را انجام مي داد ، هرميون هم به او كمك مي كرد ، گوين به سمت افراد خودمان كه روي زمين افتاده بودند رفت و با حركت دستش حال تك تك آنها را خوب مي كرد ، وقتي كه افراد ما يكي يكي از جايشان بلند مي شدند طوري بودند كه اصلا قدرت ادامه مبارزه را نداشتند . 
هري رو به آنها كرد و گفت : شما بهتره كه برگرديد .
با تعجب به رون نگاه كردم ، چه چيزي باعث شده بود كه رون و هرميون سالم بمانند ، هرچه بود كار ، كار هري بود ، حتما او طلسم محافظي را براي محافظت از آنها فعال كرده بود. 
رون را كناري زدم و به سمت هري حركت كردم ، رون وقتي كه من پشت به او كردم با صداي بلندي گفت : جاني پشتت ، پشتتو نگاه كن .
گفتم : چي شده .
رون با لكنت گفت : مثل جوب داره ازش خون ميره . 
هري سريع خودش را به من رساند و گفت : تو حالت خوبه جاني . 
گفتم : آره .
شيشه اي خون ، آن هم خون انسان را از جيبم در آوردم به هري دادم و گفتم : اينو بريز روي زخمم.
هري شيشه را گرفت و سريع آن را پشتم خالي كرد ، ديگر احساس دردي از پشت سرم نمي كردم ، هري دراكولا هايي را كه طناب پيچ شده بودند را به من نشان داد و گفت : زحمت اينارو بكش 
با حركت شمشيرم همه انها را به زندان قصر فرستادم ، 
براي لحظه اي متوجه شدم كه هرميون نيست ، رو به هري گفتم : تو هرميونو نديدي .
انگار آب سردي را روي هري ريخته بودند ، هري به سرعت اطرافش نگاه مي كرد معلوم بود كه دنبال هرميون مي گردد ، رون هم باشنيدن اين حرف من به سرعت به اطرافش نگاه مي كرد ، چند لحظه اي نكشيد كه هري گفت : اونجاست . 
به هري  نگاه كردم ، او داشت به سمت ديگري از تالار مي رفت ، جايي كه هرميون زانو زده بود و جسدي را نگاه مي كرد ، براي لحظه اي فكر كردم كه جسد كاهن اعظم را پيدا كرده است ولي هرميون از جايش بلند شد و اطراف را نگاه مي كرد . 
هري خودش را به هرميون رساند و گفت : حتما تا حالا از اينجا بردنش 
ياد الكس افتادم ، سريع با او رابطه ي ذهني برقرار كردم و گفتم : كجايي الكس 
الكس كه حال خوشي نداشت گفت : درمونگاه ، درمونگاه قصر ، من يكمي زخمي شدم . 
گفتم : چي شده 
الكس گفت : ناراحت نباش ، من حالم از اون روز بد بود حالا كمي بدتر شده ، فردا مي تونم از درمونگاه بيام بيرون ، همين الان تئودور بهم گفت .
گفتم : من به محض اينكه اينجا كارم تموم شد برميگردم 
ارتباط ذهني را قطع كردم و به دور و اطرافم نگاه كردم ، گوين به سمت من آمد و گفت: حال اينا خيلي خرابه ، اگه حال تو هم خرابه ميتوني با همه ي اينا برگردي . 
گفتم : من حالم خوبه 
گوين گفت : درست فكر مي كردم ، تو هم مثل خونوادت توي ساختن طلسم قويترينيد . 
گفتم : منظورت اين طلسمي بود كه الان من انجام دادم ؟؟
گوين گفت : آره خيلي دلم مي خواد بهم ياد بدي .
گفتم : باشه براي بعد فعلا بريم پيش پدربزرگمو بقيه .
گوين گفت : اونا موفق شدن ، فقط تكو توك چند تا دراكولا دارن توي اين قصر مي پلكن ، اونا دارن دنبال چيزي مي گردن ولي نمي دونم اون چيه . 
گفتم : اين كه گفتن نداره اونا دنبال هكتورن ولي نمي دونم چرا دارن اين كارو مي كنن ، هكتور به موقش همشونو صدا ميزنه .
گوين گفت : به خاطر همين مي گم كه نمي دونم دنبال چي ميگردن 
گفتم : فكر مي كني دارن چي كار مي كنن . 
گوين گفت : اونا با هكتور رابطه بر قرار كردن ، اينو از علامتي كه روي قصره فهميدم ، اونا عكس هكتورو به جاي اسكلت سر گذاشتن ، خب اين يعني اينكه مي دونن هكتور بيدار شده و با ولدمورته . 
در همين لحظه چندين نفر از در داخل شدند ، آقاي جامبو ، چانگ و خانم مگنوگال بودند كه  از در داخل شدند ، آنها به سمت من مي دويدند ، رو به آنها گفتم : تموم شد همشونو دستگير كرديم بجز چندتاييشون . 
گوين به سمت جامبو رفت و گفت : به به جناب جامبو ، شما اينجا چه كار مي كنيد . 
آقاي جامبو رو به گوين گفت: شما ؟؟؟
گوين گفت : شما منو نمي شناسين ولي من تقريبا سيصد سالي هست روي خونواده ي شما تحقيق مي كنم من تاريخچه تموم خانواده ي شما رو حفظ هستم . 
آقاي جامبو با نگاهي به من فهماند كه  او را نمي شناسد و از من سوال مي كرد كه او قابل اطمينان است يا نه . 
رو به آقاي جامبو گفتم: خبر بدي براتون دارم . 
خانم مگنوگال گفت : چي شده جاني . 
گفتم : كاهن اعظم ، ايشون كشته شدن .
خانم مگنوگال گفت : داري شوخي مي كني جاني .
گوين رو به من گفت : الان وقت اين حرفا نيست بهتره كه بريم سراغ باقيشون هنوز هشتا از اونا دارن توي قصر راه ميرن .
گفتم : خانم مگنوگال شما و همكاراتون لطف كنيدو بريد نزاريد كه دانش اموزا از خوابگاهاشون در بيان ، اونا مي تونن براي ما دردسر درست كنن .
خانم مگنوگال گفت : حتما .
گوين رو به من گفت : اگه حالت خوب نيستو نمي توني خودتو كنترل كني بهتره بري استراحت كني . 
گفتم : نه نمي تونم بايد ببينم چند تا تلفات داشتيم . 
گوين گفت : خب بجز چنتا از جادوگرايي كه باهامون اومدن كسي به اونصورت زخمي نشده . 
گوين كمي صبر كرد و بعد گفت : پدر بزرگت داره مياد ، باقي افراد هم باهاشن 
چيزي نكشيد كه پدر بزرگ همراه با باقي افرادش از در داخل شدند ، جمشيد خيلي خوب به نظر نمي رسيد ، معلوم بود كه جنگ اصلي در زير زمين بوده است ، ابرو هاي پدربزرگ در هم بود ، گوين گفت : نمي خواين اون هشت نفرو بگيرين ، اونا همشون توي طبقه ي سومن ، دارن از راه پله ها پايين ميان .
هري به سمت من آمد و گفت : من الان ميارمشون .
هري با آمدنش به سمت من اين را به من فهمانده بود كه مي خواهد با من همراه بشود، هر دو نفرمان به طبقه ي سوم آپارات كرديم ، وقتي به آنجا رسيديم براي لحظه اي ديدم كه هر هشت نفر آنها دارند با هم در مورد جاي چيزي حرف مي زدند ، از نوع سخنانشان معلوم بود كه دنبال كسي نمي گشتند و آن يك وسيله بود ، معلوم بود از قضايايي كه اتفاق افتاده هيچ خبري نداشتند ، هري خيلي خونسرد به سمت آن هشت نفر رفت و با صداي مطمئني گفت : مي تونم كمكي بهتون بكنم . 
يكي از آن هشت نفر رو به هري كرد و گفت : پسر جون بهتره بري به خوابگاهت ، همين الان . 
هري خنده اي قرور انگيز كرد و گفت : من اومدم كه شما رو با خودم ببرم ، همه ي دوستاتون رو بردم فقط شما موندين .
آن خون آشامي كه جلو تر از همه بود شمشيرش را كشيد و به سمت هري گرفت ، هري خيلي خونسرد به او گفت : بهتره كه اونو بندازي زمين .
آن خون اشام طلسمي را كه به رنگ نقره اي بود را به سمت هري روانه كرد ، هري بدون اينكه كاري بكند طلسم را به سمت خودش روانه كرد ، طلسم خيلي سريع به آن خون آشام برخورد كرد و او را بر زمين زد .
هري رو به هفت نفر باقي كرد و گفت : بهتره كه خيلي راحت تسليم بشيد، آن هفت نفر شمشير هايشان را به سمت هري گرفتند ، هري با حركت بعدي همه ي شمشير ها را از دستهايشان جدا كرد و كناري پرت كرد و گفت : مثل اينكه شما حرف خوش حاليتون نميشه .
هري با حركتي همه ي آنها را به زمين زد ، طلسم هاي هري شعاع خاصي نداشت ، او با چند طلسم سريع و پياپي هر هفت نفر كه تقريبا دور تا دور ما را گرفته بودند را به زمين زد ، او با حركت بعدي همه ي آنها را طناب پيچ كرد و به زمين چسپاند.
هري به سمت من برگشت و گفت : جاني حال هرميون خيلي بده ، نمي دونم براش بايد چي كار كنم ، تو فكري نداري . 
گفتم : اون خيلي كاهن اعظمو نميشناخت ، نبايد به همين زودي اينهمه بهش وابستگي پيدا كنه ، كاهن اعظم هم اخلاق خيلي خوبي نداشت كه بشه بهش دلبست .
هري گفت : تو هرميونو نميشناسي ، اون خيلي دل رحم تراز ايناست كه فكرشو مي كني .
گفتم : من توي اين كارا تبهر خاصي ندارم ولي اينو مي دونم كه اگر اونو به يه كاري مشغول بكني مي تونه از اين وضعيت درش بياره  . 
هري گفت : درسته ولي به چي مشغولش بكنيم . 
به يكباره ياد گوين افتادم به خاطر همين گفتم : گوين چطوره 
هري گفت : منظورت چيه . 
گفتم : خب مي تونه زندگيشو برامون رو كنه ، اون خيلي چيزا مي دونه كه ما ازش باخبر نيستيم ، براي شروع هم كتابخونه ي قصر ما جاي خوبيه ، ما يه كتابخونه ي كوچيك در مورد اطلاعات خاندان فانتوم ها داريم ، مي تونه هر چيزي رو در مورد اونا توي قصر پيدا كنه . 
هري گفت : فكر خوبيه .
با حركت شمشيرم همه ي آن خون آشام هايي را كه به زمين خورده بودند را به سمت زندان قصر فرستادم . 
هري رو به من كرد و گفت : اين اولين كار مهمي بود كه اينا كردن ، بلاخره يه كاري كردن كه بشه بهشون ضربه زد . 
گفتم : تو هنوز دراكولا ها رو نميشناسي ، اونا تعدادشون خيلي زياده ، اونا خيلي راحت از زير بار مسئوليت شونه خالي مي كنن .
دست هري را گرفتم و به تالار اصلي آپارات كرديم ، پدر بزرگ و باقي افراد آنجا بودند و در مورد چيزي حرف مي زدند، به سمت پدر بزرگ رفتم كه داشت با گوين و كارتش حرف مي زد ، گوين وقتي ديد كه ما به سمتشان مي رفتيم به سمت ما حركت كرد ، وقتي به ما رسيد گفت : خوب حسابشونو رسيدي هري 
گوين با صداي مسخره كننده اي گفت :  هري مهربون تو كه دوباره از طلسم شكنجه استفاده كردي . 
هري لبخند تلخي زد و گفت : تو وقتي با هفت و هشت نفر درگير بشي چيكار مي كني ، به نظرت بهتر نيست كه همشونو از حالت عادي خارج كني . 
گوين گفت : تازگي ها به شكنجه ، از حالت عادي خارج كردن مي گن .
گفتم : هرچي باشه هري حتي يه نفرو هم نكشت ولي تو ....
گوين خنديد و به يكباره لحنش عوض شد ، او رو به من  گفت : پسر جون توي جنگ كه حلوا خير نمي كنن ، راستي شما هم توي مسابقه شركت مي كنين ، اگه يه مربي بخواين من هستما من توي اون مسابقه ها سه بار به عنوان مربي و يه بار به عنوان شركت كننده بودم . 
هري گفت : منظورتون مسابقه ي بهترين گروه دانش آموزيه . 
گوين سرش را به علامت موافقت تكان داد . 
هري گفت : براي اون موقع خيلي وقت داريم ، مسابقه توي ايام تعطيل كريسمس اجرا ميشه . 
گوين گفت : نه اين اتفاق نمي افته ، كوه وحشت تكون خورده و اژدهاش بيدار شده ، در قديم اين مسابقه ها به خاطر راضي كردن اون اژدها برگذار ميشده ، قديم ها هيچ محدوديت سني بين دانش آموزا نبوده ولي حالا خيلي قوانينشو دستو پاگير كردن ، 
هري رو به گوين كرد و گفت : منظورت از تكون خوردن كوه وحشت چيه . 
گوين گفت : خب قرار بوده امسال مسابقه توي اين مدرسه اجرا بشه . 
گوين منتظر شد تا ما سري براي موافقت با او تكان بدهيم ، ما هم همين كار را كرديم بعد گوين ادامه داد :خب وقتي كه مدرسه تكون خورد ، اونم به اون محكمي كوه وحشت  هم تكون خورد ، حالا اژدهاش بيدار شده و به زودي دوباره مي خوابه ، به محض خوابيدنش مسابقه ها شروع ميشه ، نمي دونم مي فهميد كه من چي مي گم يا نه . 
هري گفت : من فقط فهميدم كه مسابقه زودتر از موعد مقرر شروع ميشه . 
گفتم : با اين وضع خيلي خطرناكه كه مسابقه هارو اينجا اجرا كنيم .
گوين گفت : تو اصلا مي دوني كه چه كسايي توي اون مسابقه شركت مي كنن ، داوراش الان حدود دوهزار ساله كه نسل در نسل اين كارو انجام مي دن ، تا حالا كسي هم نتونسته توي مسابقات خللي ايجاد كنه . 
گفتم : يعني چي .
گوين گفت : شما اصلا مي دونيد كه كوه وحشت چه جور جاييه و چطور اين مسابقه ها رو بعد از اين همه سال هنوز پابرجا نگه داشتن .
هري گفت : فكر نمي كني الان براي اين حرفا خيلي بد وقتيه ، بعدا سر وقت  مي توني يه توضيح كامل در مورد اين مسابقه به ما بدي .
هري كمي صدايش را عوض كرد و گفت : جناب گوين اميدوارم ناراحت نشي ، من توي مبارزه انتخاب وليعهد گارد جاني هستم ، پس بهتره كه دست از سر اين مبارزه بكشيد . 
گوين كه كاملا جا خورده بود رو به هري گفت : تو چي گفتي . 
من هم تعجب كرده بودم ، من روي پدر بزرگم به عنوان گارد حساب كرده بودم يا حداقل پدر الكس ، وظيفه ي گارد هر شخص در مبارزه اين بود كه اول او با گارد طرف روبرو مي جنگيد و كسي كه پيروز مي شد مي توانست به مبارزه كننده ي اصلي در مبارزه كمك كند ، يعني دو بر يك ولي يك اشكال اينجا بود و آن اين بود كه فقط خون آشامان مي توانستند در اين مبارزه شركت كنند . 
گوين رو به هري كرد و گفت : تو يه خون آشام نيستي و نمي توني يه گارد باشي . 
هري شمشير الماسش را در آورد و به گوين نشان داد و با تكان بعدي تيغه ي شمشيرش را به او نشان داد ، گوين كه عصبانيت در او موج مي زد گفت : فكر كنم شما برنده ايد ، از اولشم مي دونستم كه بليد ها هيچ وقت قدرتو به هيچ كس نمي دن ، منم براي مبارزه بيدار نشدم ، من براي ديدن اين مبارزه ها بيدار شدم . 
هري گفت : يعني شما براي مبارزه بيدار نشدين . 
گوين گفت : من خيلي به اين مقامات اهميت نمي دم ، راستشو بخواين من  براي كمك كردن به كارتش بيدار شدم ، اينو بدون كه من توي مبارزه اصلا مهربون نيستم ، از استفاده كردن از طلسم مرگ هم نمي ترسم . 
هري گفت : تو چرا به يه كسي كه حتي از خونواده ي خودت نيست كمك مي كني . 
گوين گفت : خب من جونمو بهش مديونم ، جاني خيلي خوب ميدونه كه يه نفر وقتي جونشو به كسي بدهكار باشه نمي تونه از زيرش در بره . 
هري گفت : پس الان منو تو با هم دشمنيم . 
گوين گفت : اون يه مبارزس ، همش نبايد كه توي يك مبارزه يكي كشته بشه يا كس ديگه اي زخمي بشه ، تازه ما كه از يه كشوريم با هم مبارزه نمي كنيم .بايد از سد چندين خاندان كه توي كشور هاي ديگه هستن بگذريم ، شايد توي دور دوم باهم روبرو بشيم . 
هري گفت : خب پس تا اونموقع بايد صبركنم تا قدرت تو رو ببينم . 
گوين گفت : منظورت چيه . 
هري گفت : خيلي به قدرتت علاقه مند شدم ، دلم مي خواست بدونم كه چه قدرتاي ديگه اي داي . 
گوين خنديد و گفت : اونارو به موقش مي فهمي ، يه قرار بزارين با هم در مورد مسابقه حرف بزنيم ، هري يه چيزي توي اين مسابقه ها هست كه اگه بدوني امكان نداره كه ازش دست بكشي.
گوين اين را گفت و از ما دور شد ، هري به سمت من برگشت و گفت : من اصلا بهش اطمينان ندارم ، حالا كه قرار با هم مبارزه كنيم حتما يه بلايي به سرمون مياره . 
هري اين را گفت و به سمت هرميون كه در كناري روي يكي از صندلي ها نشسته و سرش را روي ميز گذاشته بود حركت كرد ، رون كنارش نشسته بود و داشت با او صحبت مي كرد . 
من هم دنبالش حركت كردم ، جمشيد از پشت سر مرا صدا زد ، من ايستادم تا با جمشيد صحبت كنم ، جمشيد خيلي خسته به نظر مي رسيد ، او آرام آرام به سمت من مي آمد ، سريع خودم را به او رساندم ، جمشيد گفت : خب پسر مي خواي چي كار كني . 
گفتم : منظورتون چيه . 
جمشيد گفت : خب من مدير شدم ، اگه مي خواي برگردي ما الان يه سوتي بزرگ از داييت داريم اون نمي تونه از اومدن تو به اينجا جلوگيري كنه ، مي خواي توي پيدا كردن هكتور كمك كني . 
گفتم : من خيلي دلم مي خواد ولي بايد به كمك پدر الكس برم ، ما بايد جريان گرگينه هارو يطرفه كنيم ، اونا به مردم خيلي آسيب مي رسونن. 
جمشيد گفت : اونارو به من بسپر ، من از مهرداد مي خوام كه اين قضيه رو پيگيري بكنه ، تو يه بليدي و ميون اونهمه دراكولا جاي خوبي نداري . 
يادم آمد كه بيش از نصف افرادي كه در مقر ضد گرگينه بودند دراكولا بودند و با بيدار شدن هكتور همه چيز بهم خورده بود .
نگاهم به گوين افتاد كه داشت با پدربزرگ جرو بحث مي كرد ، كارتش هم همراه او بود ، رو به جمشيد گفتم :از اين گوين چيزي مي دونيد . 
جمشيد خنديد و گفت : اون پسر خوبيه فقط يكمي مرموزه تو هيچ وقت نمي فهمي كه اون واقعا طرف تو هستش يا نه ولي اينو بدون كه اگه اون طرفت نباشه خيلي بهت نزديك نميشه ، اهل جاسوسي و اينجور حرفا هم نيست ، فقط تنها اشكالي كه داره اين قدرت بيش از اندازشه ، اون يه پيشگو هستش ، نه پيشگويي كه در مورد آينده چيزي بگه اون مي دونه كه دور و اطرافش داره چه اتفاقي مي افته ، اون خيلي راحت مي تونه از همونجايي كه هست حرفاي مارو گوش بكنه . 
گوين رو به من كرد و چشمكي زد ، جمشيد بدون اينكه به او نگاه كند لبخندي زد و گفت : ديدي گفتم ، گوين فضولي ممنوع .
گوين از آن دور بدست هايش را به علامت تسليم بالا برد ، پدر بزرگ با ناراحتي داشت به او نگاه مي كرد كه چرا به حرفهاي او گوش نمي دهد . 
عجب قدرتي داشت اين گوين ، او خيلي به درد ما مي خورد ، او حتما مي توانست وجود ولدمورت يا افرادش را دور و اطراف ما حس بكند ولي چرا تا حالا چيزي نگفته بود . 
جمشيد مرا از فكر بيرون آورد و گفت : خب بهتره در مورد گوين يه جايي حرف بزنيم كه گوش نكنه ، من در مورد اون تيكه زنجير اومدم باهات حرف بزنم ، اون تيكه زنجير كار مهمي نمي كنه ، البته سازندش خيلي قويه و نمي دوني كه چه طلسماي پليدي رو روش گذاشته بود ، اون تيكه زنجير فقط به ضرر تو بود تا به نفع تو ، روش طلسمايي رو رديابي كردم كه مي تونست به راحتي جون يه نفرو بگيره ، اون هيچ قدرت جادويي اي كه قدرتشو اونهمه زياد كنه نداشت ، اون يه متمركز كننده ي قدرت بود ، اون از خودش قدرتي نداشت ، اون باعث مي شد كه تمام قدرتت توي اون جمع بشه و يه سپر محافظ خيلي قوي روي تو ايجاد كنه ، خب وقتي كه قدرتتو از تو خارج مي كرد تو مي تونستي به راحتي توي اين مدرسه اپارات كني ، البته يكمي هم قدرتتو بيشتر مي كرد ، تنها عيبي كه داشت اين بود كه اگر يه طلسم مي تونست از سپر محافظش رد بشه مي تونست بهت آسيب جدي بزنه ، خب وقتي كه قدرتي توي بدنت نباشه هر ضربه اي تو رو به مرگ نزديك مي كنه .
جمشيد كمي صبر كرد و بعد ادامه داد : خب من يه چيزي مثل اونو برات درست كردم ، البته به باهوشي اون نيست ، يعني به سرعت اون نمي تونه از خودش عكس العمل نشون بده . 
جمشيد يك نشان كه آرم مخصوصي روي آن مي درخشيد ،كه نشان  يك اسب نشسته بود را از جيبش در اورد وگفت : اينو مي زاري جيبت ، اينو فقط مخصوص خودت درستش كردم يعني هيچكي به غير از تو نمي تونه ازش استفاده كنه ، البته كسي كه از اين استفاده مي كنه بايد خيلي قوي باشه ، يعني قدرت جادوييش بايدبه قدري زياد باشه كه بتونه اين علامت منو فعال كنه . 
آن علامت را گرفتم و در جيبم گذاشتم ، رو به جمشيد گفتم : من نگران الكسم ،اون چطور فهميد كه كاهن اعظم كشته شده .
جمشيد گفت : خب پسر عموت مثل هميشه داشته توي قصر مي پلكيده كه چند تا خون آشامو مي بينه كه دارن تمام قصرو زيرو رو مي كنن ، سريع خودشو به كاهن اعظم ميرسونه و از اون مي خواد كه يه سري به اونا بزنه ، نمي دونيم چطور وچه كسي تونسته كاهن اعظمو بكشه ولي هرچي بوده خيلي قوي بوده ، جاي زخم هاي عميقي روي بدن كاهن اعظم ديده شده ، كاهن اعظم از الكس خواسته بوده كه توي حرمش باشه و بيرون نياد ، ولي الكسم مثل همه ي شما حرف گوش نميكنه و بعد از يه ربع تحمل نمياره و خودشو به تالار اصلي مدرسه ميرسونه ، و مي بينه كه كاهن اعظم روي زمين افتاده ، خوبه خيلي سريع با تو تماس ميگره وگرنه حتما مي مرده 
جمشيد كمي مكث كرد و بعد ادامه داد: خب وقتي كه يكي از خون آشاما اونو مي بينه كه داره جسد كاهن اعظمو بررسي مي كنه بهش يه طلسم زده ولي اون خيلي خوب از خودش دفاع كرده ، هرچي بوده تونسته بود جلوي ده يا يازده نفر از دراكولا ها دووم بياره ، به نظر من كاهن اعظم داشته ازش دفاع ميكرده ، يا اينكه هنوز تمام قدرت كاهن اعظم از اون خارج نشده بوده و جسدش باعث شده كه طلسما نتونن درست به سمت الكس بيان .
انگار كه آب يخي را روي من ريخته بودند ، نكند بلايي به سر الكس امده باشد ، او بايد تا يك هفته در درمانگاه مي ماند ولي او با آن حالتش روبروي ده نفر ايستاده بود ، نكند حالش از آني كه مي گفت بدتر باشد ، رو به جمشيد گفتم : حال الكس كه خوب بود . 
جمشيد گفت : مطمئني ، وقتي كه بهش رسيديم به محض ديدن ما بيهوش شد . 
به سمت پدر بزرگ دويدم ، پدر بزرگ وقتي اين حالت مرا ديد گفت : چي شده جاني ؟؟؟
گفتم : من بايد خيلي سريع خودمو به قصر برسونم بايد ببينم كه حال الكس چطوره . 
پدربزرگ گفت : هرجور دوست داري فقط اونجا باش ، ما هم يه مقدار طلسم روي اين مدرسه ميزاريمو بر ميگرديم ، هيچ جا نرو و همونجا بمون . 
احساس كردم دستي روي شانه ام است ، سريع به عقب برگشتم و هري را ديدم كه داشت به من نگاه مي كرد ، او رو به من گفت : چيزي شده جاني . 
رون و هرميون پشت سرش بودند ، رو به انها گفتم : من بايد برگردم قصر ، حال الكس اصلا خوب نيست بايد خودم ببينمش . 
هرميون گفت : منم ميام ، مي خوام بدونم كه چه كسي كاهن اعظمو كشته . 
پدر بزرگ گفت : خيلي نگران نباشيد من از احوالش باخبرم ، تئودور بالاي سرشه . 
كارتش و گوين با حالتي به ما نگاه مي كردند كه انگار ضعيف ترين موجودات زندگيشان را نگاه مي كنند . 
پدر بزرگ بعد از كمي مكث ادامه داد : تو ميتوني از همينجا به هرجاي قصر اپارات كني جاني . 
دست هري ، رون و هرميون را گرفتم و  به درمانگاه قصر اپارات كردم.
وقتي به درمانگاه قصر رسيديم الكس بيهوش روي يكي از تخت ها افتاده بود ،بدن عريان او روي تخت پر بود از جاي شمشير و طلسم هايي كه پوست بدنش را پاره پاره كرده بودند ، معلوم بود كه طلسم هاي زيادي به او برخورد كرده بود ، آن شب را تا صبح در مورد گوين ، هكتور ، دايي ويليام ، قاتل كاهن اعظم ، كاري كه الكس كرده بود و از همه مهمتر چيزي كه دراكولاها دنبالش مي گشتند .
تقريبا صبح بود كه همگي كنار تخت الكس به خواب رفتيم . 
فرداي ان روز قرار شد كه ما همگي به مدرسه برويم و هر شب بعد از نيمه شب خيلي مخفيانه دنبال جاي هكتور بگرديم . 
وقتي الكس به هوش آمد از او در مورد قاتل كاهن از او سوال كرديم ، الكس در مورد قاتل چيزي نمي دانست ، فقط اين را گفت كه وقتي به انجا رسيده كسي آنجا نبوده و وقتي كه يك نفر براي بردن جسد كاهن اعظم آمده بود الكس براي محافظت از جسد كاهن اعظم با او درگير شده بود . 
الكس براي اولين بار با يك نفر مبارزه ي واقعي كرده بود و در اولين مبارزه اش موفق شده بود ، او تمام وقت مبارزه را به حالت موجود درونش در امده بود به خاطر همين هم بوده كه توانسته جلوي آنهمه خون اشام دوام بياورد ، او از اينكه باعث مرگ كاهن اعظم شده بود خيلي ناراحت بود و خودش را مسئول مرگ او مي دانست . 
براي بررسي موضوع به سراغ زنداني هايي كه ديشب گرفته بوديم رفتيم ، وقتي كه به زنداني هايي كه ديشب گرفته بوديم رسيديم ، آن  قسمت از حافظه يشان را كه براي ديشب بود را به كلي پاك كرده بودند و چيزي از آن موقع به يادشان نمي آمد . 
هر كاري كرديم تا از چيزي باخبر بشويم نتوانستيم ، حتي هري جسم يكي از آنها را تسخير كرد ولي باز هم نتوانست از چيزي سر در بياورد ، حالا هيچ مدركي بر عليه دراكولا ها و دايي ويليام نداشتيم ، آن علامت كه صورت هكتور و مار ولدمورت به دورش بود هم نمي توانست به ما كمكي بكند ، آنها مي توانستند خيلي راحت اين كار ها را به گردن طلسم فرمان بيندازند و ما مجبور بوديم به زودي آنها را آزاد كنيم ، ولي به هر صورت اين قضيه باعث شده بود كه دايي ويليام اجازه بدهد كه من به مدرسه برگردم. 
در روزنامه ها هم هيچ چيزي در مورد قتل كاهن اعظم ننوشته بودند ، تنها چيزي كه در روزنامه به چشم مي خورد اين بود كه مرگ كاهن اعظم را به تمام جادوگران تسليت گفته بودند. 
به طبقه ي دوازدهم قصر رفتم و گردنبندي را كه جاي هكتور را نشان مي داد را برداشتم ، قرار شد كه فرداي ان روز همگي به مدرسه برگرديم .
بعد از ظهر آن روز جمشيد يكي از ان نشان ها كه يك اسب نشسته را روي آن حك كرده بودند را به هري داد ، وقتي كه هري نشانش را گرفت و كاركرد آن زنجير را فهميد به نكته ي خوبي اشاره كرد ، آري او فهميده بود كه آن گردنبد براي چه كاري بوده است ، وقتي كه ولدمورت هروكراس هايش را در آن گردنبد جا كرده باشد مي توانست از قدرت همه ي آنها استفاده كند و آن راه خوبي براي قدرتمند تر شدن ولدمورت بود ، حالا ما با چند ولدمورت در يك قالب طرف بوديم .
ولي هنوز اين سوال مطرح بود كه چرا ولدمورت مي خواست بدن هكتور را تسخير كند ، اين سوال ، سوالي بود كه واقعا هيچ جوابي برايش پيدا نمي كردم .
كل آن روز را هرميون در كتابخانه مشغول جمع آوري اطلاعات نسبت به گوين بود ، يكي دوباري رون به او سر زد وهر بار كه بر مي گشت مي گفت كه چنان مشغول خواندن كتابها است كه مرگ كاهن اعظم را از ياد برده است . 
تقريبا ساعت نه شب بود كه براي اينكه هري را از وقت شام با خبر كنم به اتاقش رفتم ، وقتي كه در زدم هري با صداي لرزاني گفت : بفرماييد 
درب خود به خود باز شد ، از در داخل شدم ، اتاق خيلي تاريك بود ،هري روي تختش نشسته بود و ظرفي شيشه اي در دستش داشت ، چيز سياهي به دور پاهايش مي چرخيد كه با نگاه اول نشناختمش ، بعد از اينكه درست نگاه كردم  ديدم  مارش دور پاهايش مي چرخيد ، ظرفي كه هري در دستش داشت يك جام بود ، او جام را تميز مي كرد . 
به سمتش رفتم ، هري جام را به من داد و گفت : مي دوني اين چيه . 
گفتم: نه 
هري گفت : يكي از همينا بود كه منو سدريك ديگوري رو برد به قبرستون ، اين مال گوينه .
گفتم : مگه اين چيه . 
هري گفت : اين جايزه ي سه قهرمانه ، جام آتش 
گفتم : من اون جاييزه و مسابقشو  مي شناسم ، چند باري حرفش افتاده بود كه اين مسابقه فقط بين سه تا از مدرسه ها نباشه ولي نشد ، همين جايزه هم باعث شده كه تو بفهمي ولدمورت برگشته نه ...
هري گفت : همينطور  باعث مرگ سدريك هم شد 
هري كمي صبر كرد و بعد از نگاهي به من و جام لبخند تلخي زد و گفت : اگه من اونموقع اينهمه قدرت داشتم چشم بسته از شر اون اژدها خلاص مي شدم ، بدون اينكه وارد آب بشم رفيقامو نجات مي دادمو ، بلاخره بدون اينكه راهمو كج كنم از بين ديواره هاي هزارتو خودمو رد مي كردمو جامو بر مي داشتم ، اگر من اون موقع قدرت الانمو داشتم مي تونستم همونجا دخل ولدمورتو بيارمو هزارتا اگه ي ديگه .
گفتم : خب شايد بايد تا اينجا پيش ميومدي ، شايد اگه تو اونوقت اينهمه قدرت داشتي جونتو از دست مي دادي . 
هري گفت : اگه من اين قدرتمو داشتم هيچ وقت سيريوس نمي مرد ، همينطور دامبلدور و خيلياي ديگه ، ديگه نمي خوام اجازه بدم كه كسي به خاطر منو ولدمورت كشته بشه . 
گفتم : ولدمورت نباشه يكي ديگه ، از اين آدمها هميشه توي تاريخ بودن ، مثل خود سالازار كه فكر كنم اولين جادوگر پليد واقعي بوده تا هكتور و گريندلوالدو همين ولدمورت ، هميشه كسايي هستن توي دنيا كه قدرت زيادي مي خوانو به خاطرش هر كاري مي كنن ، فقط خوبه  مواظب باشيم كه خودمون به اون درد دچار نشيم . 
هري لبخند تلخ تري  زد و گفت : تو فكر مي كني من خيلي پليد شدم . 
گفتم : نه واسه ي چي . 
هري گفت : به خاطر اون همه طلسم شكنجه ، آخه مي دوني من هر دفعه يه طلسم شكنجه ي جديدو روي دشمنام امتحان مي كنم ، ميخوام وقتي ولدمورتو گير انداختم قوي ترينشونو روش اجرا كنم . 
خنديدم و گفتم : من يكيشو بلدم ، يكي از طلسماي هفتگانه جادوگراست ، اون باعث ميشه كه طرف اونقدر زجر بشكه تا بميره ، هيچ راه نجاتي هم نداره . 
هري گفت : من نمي تونم اونو اجرا كنم ، بدنم به اندازه ي شما قدرت نداره ولي يكي شو پيداكردم ، اونو خيلي راحت مي تونم روي بيست يا سي نفر اجرا كنم ولي اونقدري نيست كه بتونه طرفو بكشه ، البته اگه طرف ضعيف باشه طي بيست يا سي سانيه ميميره . 
گفتم : تو واقعا مي توني طلسم شكنجه رو اونم به اون قدرت روي يه نفر اجرا كني ، منظورم اينه كه دلت مياد كه اين كارو بكني ؟ 
هري گفت : نمي دونم ولي الان كه فكرشو مي كنم اگر ولدمورت بتونه منو عصباني بكنه اين كارو باهاش مي كنم . 
خنديدم و گفتم : با اين قدرتي كه ولدمورت داره شايد اون اين بلارو سرمون بياره . 
هري گفت : تو منو خيلي دسته كم گرفتي . 
گفتم : يعني  فكر مي كني خيلي قوي هستي . 
هري خنديد و هيس هيسي به مارش كه بين پاهايش جا خوش كرده بود كرد ، مار هري به سمت من آمد ، در آن تاريكي مار به قدري وحشتناك بود كه اگر نمي دانستم كه مار آنجاست حتما فرار مي كردم .
هري گفت : اگه بخوام به يك چشم به هم زدن كلتو مي كنه ، اون خيلي قوي شده . 
گفتم : تو قبلا هم اينو تست كردي ولي اينم نمي تونه راه حل خوبي باشه ، تو هر جايي نمي توني از مارت استفاده كني ، تازه مارتو ميشه با بعضي طلسم ها به راحتي كشت . 
هري گفت : تو اينطور فكر مي كني . 
گفتم : آره . 
هري انگشتش را به سمت مارش گرفت ، انگشتش به طرز موزيانه اي مي لرزيد ، هري با صداي بلند گفت : آووكادورا .
نور سبز قوي اي از نوك انگشت هري جدا شد و به بدن مار خورد ، طلسم بعد از برخورد به مار كمانه كرد و درست به سمت فرستنده اش برگشت ، هري با دست ديگرش طلسم را روي هوا از بين برد .
گفتم : تو چطور اين كارو كردي . 
هري گفت : من خيلي به تام وابستم ، كاري باهاش كردم كه نتونن با طلسم از بين ببرنش ، اون بقدري قوي هستش كه مي تونه هر كسي رو كه بخوام از بين ببره . 
مار هري بعد از ور انداز كردن كامل من دوباره به دور پاهاي هري پيچيد ، صداي ماليدن بدنش به پاي هري صداي وحشتناكي را توليد مي كرد ولي هري او را طوري نوازش مي كرد كه انگار يك گربه ي دست آموز را نوازش مي كند ، اين صحنه خيلي وحشتناك بود ، براي لحظه اي فكر كردم هري بيشتر به ولدمورت شبيه است تا به هري خودمان 
 رو به هري گفتم : نمياي بريم شام بخوريم . 
هري گفت : اصلا گشنم نيست . 
گفتم : پاشو بريم تا دير نشده 
دست هري را گرفتم و او را از جايش بلند كردم ، هري جام را از من گرفت و گفت : گوين اينو داده به من تا در موردش تحقيق كنم ، ولي فكر كنم اون ميخواست با اين كارش به من بفهمونه كه فقط من نبودم كه تونستم جام سه قهرمانو ببرم .  به سمت در حركت كرديم ، هري به سمت مارش برگشت و با اشاره اي او را غيب كرد .
آن شب را تا نيمه شب با هري در مورد پيدا كردن جاي هكتور صحبت كرديم ، هرميون بعد از شام مستقيم به سمت كتابخانه رفت ، رون هم به او پيوسته بود ، پدر بزرگ هم جلسه اي را با دايي ويليام داشت ، جلسه اصلا دوستانه نبود ، چون دايي ويليام با خودش يك لكشر را اورده بود . 
با هري در مورد چيزي كه دراكولا ها در قصر به دنبالش مي گشتند صحبت  مي كرديم ، هر فكري مي كرديم به جايي نمي رسيد ، چيزي در آن مدرسه نبود كه آنهمه دراكولا به دنبالش بگردند ، هر جور فكر مي كرديم چيزي را پيدا نمي كرديم تا باعث بشود اينهمه خون آشام آنهم دراكولا شبانه به مدرسه حمله كنند و دنبالش بگردند .  
فرداي آن روز بعد از سر زدن به الكس و راحت شدن خيالم از او و بعد از منتقل كردن بخشي از وظايف مربوط به قصر ها به پدر بزرگم به مدرسه برگشتيم ، ما به وسيله ي شومينه اي كه در تالار گفتمان بود خودمان را به هاگزميد و از هاگزميد با پاي پياده به مدرسه رسانديم ،قرار بود كه بعد از ظهر آن روز كاهن اعظم را دفن كنند ،  انگار كه نه انگار كاهن اعظم كشته شده بود ، هيچ دانش آموزي از اينكه چگونه كاهن اعظم كشته شده است با خبر نشده بود .
بعد از ظهر آن روز  جنازه كاهن اعظم را هم كنار قبر دامبلدور به خاك سپرديم ، مراسم كامل و باشكوهي براي او گرفتيم ، از همه جاي دنيا براي دفن كاهن اعظم آمده بودند ، حالا جمشيد پست مديريت مدرسه را به عهده گرفته بود ، حالا كه جمشيد مدرسه را در دست داشت نمي گذاشت كه حتي يك موتر مور هم به مدرسه نزديك بشود ، او از جن هاي سربازش براي حفاظت از مدرسه استفاده كرده بود . 
با خواهش هاي جمشيد و وسوسه ي با هري بودن ، گوين رامجبور كرد كه درسي كه كاهن اعظم در مدرسه مي داد را بر عهده بگيرد . 
وقتي به دير گريفيندور رفتيم رابرت گرم تر از همه با ما برخورد مي كرد ، او خيلي خودش را به ما نزديك كرده بود ، باقي كساني كه در گيريفندور بودند ما را تحويل نمي گرفتند ، فقط بعضي وقت ها به خاطر برادران دوقلوي ويزلي هم كه شده به ما سلامي مي كردند ، هري اصلا به هيچ كدام از آنها توجهي نمي كرد ، هرميون هم چندين كتاب را از قصر با خودش آورده بود و شبانه روز را با ان كتابها مي گذراند ، من و هري همراه با رون  هم شبانه روز به محض رهايي از كلاس ها قصر را زيرو رو مي كرديم . 
حدود دو هفته از كلاس ها مي گذشت ولي ما چيزي كه به هكتور ربطي داشت پيدا نمي كرديم ، هيچ خبري هم از دايي ويليام و افرادش نبود ، معلوم بود بعد از شكست سختي كه از ما خورده بودند جرات قد علم كردن را نداشتند . 
گردنبدي را كه از طبقه ي دوازدهم برداشته بودم را همه وقت به گردن داشتم ولي او هيچ تغييري نمي كرد ، هر چند وقت يكبار هم با اليور رابطه بر قرار مي كردم ، او هربار مرا بيشتر تشويق مي كرد تا آن خون مخصوص را بخورم ، هرچه بود او تا آن خون را ننوشيده بود نمي توانست خودش را بكشد ، او از دست من خيلي عصباني بود ولي من به او اهميت نمي دادم . 
تنها چيز مهمي كه در كلاس ها رخ داده بود اين بود كه سر كلاس جامبو هري پاترنون خودش را كه يك گوزن بود را به سه قسمت تبديل كرده بود و هركدام از آنها را مانند يك فرد زره پوش در آورده بود كه حتي مي توانستند به انسان ها هم آسيب برسانند ، آن سه پاترنون دور تا دور كلاس مي چرخيدند و صداي عجيبي از خودشان در مي آوردند كه به زبان اجنه ها بود ، من از ميان كلمه هايي كه آنها به زبان مي آوردند كلمه ي ولدمورت را تشخيص مي دادم ، انگار هري بي صبرانه منتظر وقتي بود كه با ولدمورت درگير بشود.
وقتي آقاي جامبو اين حركت را از هري ديده بود ، پنجاه امتياز به گريفيندوري ها داده بود ، او مي گفت حتي در خواب هم نديده است كه يك دانش آموز بتواند چنين كاري را بكند . 
كم كم مسابقات كوييديچ هم ميرفت كه شروع بشود ولي با توجه به اينكه ما مي دانستيم مسابقه ي بهترين گروه جادوگري نزديك بود احتمالا مسابقات كوييديچ امسال منحل مي شد ، هنوز حال الكس هم به اندازه كافي خوب نشده بود كه بتواند به مدرسه بيايد . 
آقاي گوين هم سر كلاس هايش فقط به هري درس مي داد و بس ، باقي بچه ها همگي مي ايستادند و طرز طلسم هايي را كه هري و آقاي گوين با هم ردوبدل مي كردند را مورد بررسي قرار مي دادند ، البته گاهي اوقات هم مرا در جمعشان دعوت مي كردند ولي خيلي كم اتفاق مي افتاد كه از يكي از دانش آموزان بخواهد تا طلسمي را براي او اجرا كند 
آقاي گوين طلسم هايي را از دانش آموزان مي خواست كه انجامشان خيلي سخت بود و هيچ دانش آموزي جرات نداشت كه حتي يك لحظه هم شكايت كند ، بعد از كلاس ها هيچ وقتي را تلف نمي كرديم و سريع تمام قصر را زير پا مي گذاشتيم تا جاي هكتور را پيدا كنيم ، در اصل من كنار ديوار ها مي ايستادم و هري با مارش به درون لوله هايي كه در ديواره هاي قصر بود مي رفتند و به دنبال راه ورودي مي گشتند ، ديگر هيچ ردي از باسيليسكي كه به تازگي ها پوست اندازي كند نبود ،بايد هم چنين چيزي رخ مي داد ، آخر يك باسيليسك هر هفت يا هشت سال يكبار پوست اندازي مي كرد، اين را از هاگريد پرسيده بوديم رون هم همراه با جيني و چند تا از بچه هايي كه به گفته ي هري و رون قابل اطمينان بودند در دو طرف سالن يا اتاقي كه در آن بوديم مي ايستادند و نمي گذاشتند كه كسي به ما نزديك شود . 
حتي هري كاري كرده بود كه روح ها هم نمي توانستند به ما نزديك شوند ، فرد و جرج هم يك گروهي را مامور كرده بود كه ضمن اذيت و آزار اسليتريني ها دنبال چيزي كه آن شب دراكولا ها به دنبالش مي گشتند بگردند . 
سر كلاس هاي آقاي چانگ هم به نوبت در روز حاضر مي شديم و به او در كلاس هايش كمك مي كرديم ، مرد مهرباني بود و خيلي وقتها چيزهاي جالبي در مورد جادوگري برايمان رو مي كرد ، او تمام عمرش را صرف درس دادن كرده بود . 
 
بعد از دو هفته ي سخت و تاقت فرسا رفتن به هاگزميد و هوا خوردن بهترين چيزي بود كه ما مي توانستيم آرزو كنيم ، ولي به دستور گوين ما اجازه خروج از مدرسه را نداشتيم ، منظور از ما ، هري و من بوديم ، هرميون هم ديشبش به ما گفته بود كه تمام زندگي گوين را بيرون كشيده است و تمام تحقيقاتش را امشب در اختيار ما مي گذارد ، او طي اين دو هفته هيچ چيز در مورد كتاب هايي كه خوانده بود نگفته بود . 
حرم كاهم اعظم هم به او تعلق يافته بود .
كسي كه بايد مواظب راز هاي حرم باشد اين چيزي بود كه هرميون نسبت به سوال هايي كه ما در رابطه با حرم از او مي پرسيديم مي گفت ، او كتاب هاي آنجا را نيز با خودش مي آورد و در مدرسه مي خواند . 
وقتي كه نصف بيشتر دانش آموزان قصر را براي رفتن به هاگزميد ترك كرده بودند من و هري همراه با رون به سمت اتاق گوين راه افتاديم در راه بوديم كه رون گفت : نمي دونم كار درستي مي كنم كه با شما ميام يا نه . 
هري گفت : تو بهترين دوست مني و بايد هميشه با من بموني نكنه مي خواي از دست گوين فرار كني يا مي­خواي تنهايي بري هاگزميد . 
رون گفت : هرميون رفت . 
هري گفت : درسته ، نمي خواستم از اين بيشتر بهش فشار بياد ، اون تمام هفته رو كتاب خونده بود يه استراحت براش خيلي خوب بود تازه شايد يه چيزايي رو لو مي داد. 
رون گفت : به محض اينكه بفهمه سركار رفته بر ميگرده . 
هري گفت : نمي فهمه ، حداقل تا ظهر نمي فهمه ، چون قراره ظهر من اونو ببينم ، اون داره هاگزميدو دنبال تو مي گرده . 
گفتم : حالا چي مي شد بهش بگين كه تنهايي بره . 
هري گفت : تو هنوز هرميون رو نميشناسي . 
رون گفت : حالا از هرميون كه بگذريم به نظرتون گوين چي كار مي خواد بكنه . 
هري گفت : هيچي ولي دعا كنه كه واسه ي چيز مهمي مارو نگه داشته ، اگه اين كارو نكرده باشه خودم مي كشمش. 
خيلي سريع به اتاق گوين رسيديم ، چون اتاقش در طبقه اول بود ، وقتي به جلوي درب اتاقش رسديدم چيزي در درب حواس من را به خودش جلب كرد ، درب اتاقش حالتي داشت كه انگار مي درخشيد . 
هري به در نگاهي انداخت وگفت : يه چيزي توي اين در درست نيست ، فكر كنم اون مي تونه از پشت در بيرونو نگاه كنه . 
هري در زد ، در خيلي آرام باز شد ، از در داخل شديم ، رون پشت در ايستاده بود و داخل نمي شد . 
گوين انتهاي اتاق پشت ميزش نشسته بود ، يك اتاق پر از وسايل مختلف ، دور تا دور اين اتاق پر بود از فقسه ي كتاب ، كتاب هاي سياه و قطوري در قفسه هاي كتاب ديده مي شد. 
يك شمشير هم پشت سرش آويزان كرده بود ، اين شمشير همان شمشيري بود كه در مبارزه همراه خود داشت ، او با لبخند متظاهري به ما نگاه مي كرد ، طبق معمولِ تمام خون آشام ها يك آئينه ي بزرگ هم در اتاق بود كه براي شناختن خون آشام از غير خون آشام بود ، البته اين كارها خيلي قديمي شده بود ولي طبق رسومات هر خون آشامي در خانه اش يك آئينه داشت . 
مبلهاي قديمي و زيبايي جلوي ميز گوين بود كه نظر هر كسي را جلب مي كرد ، اين اتاق هم با نماد فانتوم ها آراسته شده بود . 
هري بعد از نگاهي به رون رو به گوين كرد و گفت : من دوستمو هم با خودم اوردم ، ميشه بگم بياد تو . 
گوين گفت : من به وضوح به شما دو نفر گفتم كه بياين اينجا . 
هري گفت : من هيچيزي رو از رون پنهان نمي كنم . 
گوين كه كمي جا خورده بود لبخندي زد و گفت : از اينكه گفتم فقط به شما دو تا گفتم بياين اينجا به خاطر اينه كه چيز مهمي رو بايد به شما بگم ، حالا كه مي گي به اون دوستت اطمينان داري مي تونه بياد تو . 
رون از در داخل شد ، هر سه نفرمان به سمت مبلهاي جلوي ميز گوين رفتيم و روي آنها نشستيم . 
گوين رو به هري كرد و گفت : در مورد اون جامي كه بهت دادم تحقيق كردي . 
هري گفت : خودتون كه مي دونيد من خيلي سرم شلوغه ، از يه طرف كلاسا و از طرف ديگه گشتن به دنبال جاي هكتور اصلا برام وقتي باقي نمونده . 
گوين گفت : من هم مثل تو ، فكر مي كني من توي شبانه روز چند دقيقه مال خودمم 
گوين كمي صبر كرد و بعد گفت : فكر كنم فقط وقتي كه مي خوابم مال خودمم ولي مي خواستم خودت با تحقيق به اين چيزايي كه بهت ميگم مي رسيدي ، شايد بيشتر مي فهميدي كه الان چي مي خوام بهت بگم . 
گوين كمي صبر كرد و بعد ادامه داد: خب جام سه جادوگر براي اين درست شد كه سه تا از مدرسه ها بين خودشون خواستن يه مسابقه اي بسازن ، آخه اين سه تا مدرسه خيلي حرفا براي گفتن توي مسابقه هاي ديگه داشتن ، هميشه توي مسابقه ي بهترين گروه دانش آموزي يه طرفش اينا بودن ، به خاطر همين يه مسابقه بين خودشون راه انداختن كه بهترين دانش آموزشونو معلوم بكنن ، اينو گفتم كه بدونيد كه مسابقه ي سختي نيست كه شما بخوايين براش زحمت بكشين. 
هري گفت : خب اگه راحته پس چرا ما بايد به حرفاي شما گوش كنيم . 
گوين گفت : تا حالا من سه تا جام از اين مسابقه ها بردم ، من همشيه دنبال بهترين ها بودم ، فكر كنم شما دوتا هم بهترين باشين البته توي مدرسه ي شما يه نفر ديگه هستش كه اسمش كرومه ، اونم بايد بياد توي گروهمون . 
هري گفت : اگه اون بياد توي گروه من نميام . 
من هم گفتم : آره اگه اون پست فطرت خود فروش بياد من نميام ، من هيچوقت با يه مرگخوار توي يه جا نمي مونم . 
گوين خنديد و گفت : توي اين مسابقه ها فقط به قدرت جادويي احتياج نداريم ، ما توي اين مسابقات كوييديچ داريم كه احتياج داره همه ي گروه خوب باشن . 
هري گفت : ما به اندازه ي كافي تيم قوي اي داريم ، همين جاني با پسر عموش كه مي بيني چنتا مدال كوييديچ دارن اونا بهترين نوك حمله هايي كه ديدم هستن  ، همين رون هم بهترين دروازباني هستش كه من تا به حال ديدم ، ما بهترين دفاع مدرسه رو هم با خودمون داريم ، خب جستجو گرشون هم منم ديگه چي مي خواي . 
گوين گفت : خوبه ... خوبه... من تسليم ، بابا  نيومده گروهتو كامل كردي ، ولي اين كسايي كه تو ميگي بايد توي مبارزه هاي واقعي شركت كنن . 
هري گفت : من به تمام اعضاي گروهمون اعتماد دارم . 
گوين گفت : من از بابت گروه خيالم راحته ، فقط مي مونه مدرسه ، توي دو هفته اي كه مسابقه توي اين مدرسه برگزار ميشه خيالمون كاملا از مدرسه راحته ، آخه برگزار كننده هاي اين مسابقه جن هاي سفير هستن  از همه مهم تر فرمانرواي دنياي اجنه هم هستش ، فكر نكنم حتي ولدمورتم جرات كنه از توي مدرسه دربياد ، اين فرست بهترين فرسته كه جمشيد از فاميلهاش بخواد تا مدرسه رو زيرو رو كنن . 
هري گفت : فاميلاش . 
گوين گفت : درسته ، شايد فاميل نباشن ولي توي اين دنيا از يه كشور هستن ، منظورم اينه كه فرمانرواي دنياي اجنه يه ايرانيه ، كوه وحشت هم توي ايرانه ، اونا هر سي سال يه مسابقه برپا مي كنن ، اين يه سنت قديمي دنياي اجنه هستش ، جايزه ي اين مسابقه هم خيلي به درد مي خوره . 

هري گفت : ميشه بگيد چيه . 
گوين گفت : هر شخصي كه توي گروه برنده باشه مي تونه يكي از هفت قدرتي كه هر دفعه اونا عوض مي كنن رو برداره . 
هري گفت : نمي دونم مي دوني يا نه من يه جن سفير هستم و فكر نكنم قدرتي كه اونا بدن من نداشته باشم. 
گوين گفت : تو اين قدرتو داري ولي فكر نكنم باقي اعضاي گروهت از اين قدرتا داشته باشن ، تازه از لحاظ مالي انقدر بهت طلا مي دن كه تا آخر عمرت ديگه احتياج به كار كردن نداشته باشي . 
هري گفت : من هيچ وقت به خاطر پول مسابقه نمي دم . 
گوين گفت : شما اجنه ها همتون مثل هميد ولي من به اون قدرتايي كه آخر مسابقه به گروه برنده مي دن احتياج دارم . 
هري گفت : تو كه دانش آموز نيستي . 
گوين گفت : خب من سرپرست گروه تو ميشم ، البته امسال از اين مدرسه دو تا گروه انتخاب ميشن چون دانش آموزاش از حد نصاب بيشتره 
هري گفت : مي مونه يه چيز ديگه ، پس رابطه ي تو با جمشيد از همين مسابقه هاست نه ؟؟؟
گوين گفت : آره ، اون يه آدم منطقيه ، اونم خيلي به دردمون مي خوره 
هري گفت : خب حالا مسابقه كي شروع ميشه 
گوين گفت : دقيقا دو هفته ي ديگه ، يعني روز دوشنبه ي دو هفته ي ديگه . 
هري گفت : من دو هفته ي ديگه خيلي كار دارم ، قراره كه بهم يه مسئوليت داده بشه ، بايد برم به دنياي اجنه . 
رو به هري گفتم : مگه نمي خواي جلوي ولدمورتو بگيري . 
هري گفت : من مجبورم كه يكي دو روز برم اونجا . 
گفتم : خب وقتي كه اونا دارن ميان اينجا تو داري كجا مي ري . 
هري گفت : نمي دونم ولي فكر كنم بايد اونجا باشم ، اينو وقتي مي فهمم كه نامه ي بعدي فرمانرواي اجنه ها بهم برسه مي فهمم . 
گوين كه انگار يك خيانتكار را گرفته بود ،گفت : مگه چي كار مي خواي بكني . 
هري گفت : اين يه دستوره و لزوم نمي بينم كه تورو از اون باخبر كنم . 
گوين كه از حرف هري ناراحت شده بود گفت : آقاي پاتر هرچي باشه تو الان يه شاگردي و من يه استاد ، بايد به من احترام بزاري .
هري گفت : خودت مي دوني كه من به خاطر ولدمورت اينجام ، اگه اون اينجا نبود منم نبودم 
گوين گفت : اين دليل نميشه كه با بزرگترت اينطور حرف بزني ، خود دامبلدور هم هيچ وقت به بزرگترش بي احترامي نمي كرد ، با اينكه از نوجواني قدرتايي داشت كه خيلي ها نمي تونستن جلوش در بيان ولي هيچ وقت به كسي كه از خودش بزرگتر بود بي احترامي نمي كرد . 
هري كه انگار حرفي براي گفتن نداشت ساكت شد و به صورت گوين زل زد ، خواستم جو را عوض بكنم به خاطر همين رو به گوين گفتم : آشنايي شما با جمشيد چطور بود . 
گوين خنديد و گفت : آشنايي ما با يه سوء تفاهم شروع شد ، دومين باري  كه به عنوان سرپرست با يه گروه به مسابقه رفتم اون فكر مي كرد كه من دارم تقلب مي كنم ، اگه راستشو بخواين واقعا داشتم تقلب مي كردم ولي اون نفهميد ، اون يه نصفه شب با چندتا اجنه ي ديگه ريختن به بخش استراحتي ما ، ولي خداروشكر نتونستن چيزي پيدا كنن ، همون اتفاق هم باعث شد كه با هم دوست بشيم . 
هري گفت : منظورت اينه كه يكي از اينا رو داشتي . 
هري دست را جلوي ما گرفت و با اشاره اي آن مجسمه اي را كه از دنياي اجنه خريداري كرده بوديم را ظاهر كرد . 
گوين گفت : آره درسته ، يكي از همينا بود ولي اين دست تو چي كار ميكنه . 
هري گفت : اين ديگه يه مهره ي سوختس . 
رون گفت : واسه ي چي . 
هري گفت : خب يادتونه اينو با كي خريديم . 
گفتم : با آرش .
هري گفت : به خاطر همين هم مي گم ، فكر نكنم آرش به جمشيد چيزي در اين مورد نگه . 
گوين گفت : مگه شما آرشو هم ميشناسين .
هري گفت : مگه ميشه كسي جمشيدو بشناسه ولي آرشو نشناسه . 
گوين گفت : خيلي ها توي اين دنيا جمشيدو مي شناسن ولي نمي دونن كه يه جن هستش ، اونم يه جن فرمانروا ، تازه خود تو ، فكر نكنم توي دنياي جادو كسي باشه كه تو رو نشناسه ، حتي توي دور ترين جاهاي اين دنيا همه تو رو ميشناسن ، ولي فكر نكنم ، حتي صد نفر از جادوگرا هم بدونن كه تو يه جن سفير هستي ، حاضرم شرط ببندم كه هفتاد درصد جادوگراي جهان اصلا از دنياي اجنه خبر ندارن ، اگر هم خبري داشته باشن فقط مي دونن كه چنين جايي هم هست ، هيچي در مورد اونجا و قوانينش و از همه مهمتر فرمانرواي شياطين نمي دونن . 
هري گفت : خب اين به صورت يه راضه ، اگه كسي از فرمانرواي شياطين و زندان هاش خبر داشته باشه به هيچ وجه در مسابقه هاي دنياي اجنه شركت نمي كنه ، اما در مورد من  براي خيلي ها  اين مهم نيست كه بدونن كه من چي كارم و چه قدرتايي دارم ، آخه من با اين سن كمم نمي تونم كه چنين شخصي باشم ، ولي جمشيد فرق مي كنه ، اونو همه ميشناسن ، اگه نميشناختنش اينهمه براي كلاساش دستو پا نمي شكستند . 
گوين گفت : من كه نمي تونم تو رو متقاعد بكنم ، فقط اينو بدون كه آرش فرد مورد علاقه ي منه ، اون همونسالي كه من با جمشيد آشنا شدم ، توي مسابقه به عنوان داور شركت كرده بود ، اون با داداشاش اونجا بودن ، اون سه نفر بلايي به سر شركت كننده ها ميوردن كه حتي توي خواب هم  نديدي . 
به ديوار روبرويش زل زده بود ، انگار داشت از روي ديوار هرچه به ما مي گفت را مي خواند ، او ادامه داد : وقتي كه به گروه ما رسيدن سر اينكه مردم فكر مي كردن ما با جمشيد رابطه داريم و اون سه نفر هم زير دست جمشيد بودن اونا با ما كاري ندارن ، ولي جالب اين بود كه هيچ كدوم از اعضاي گروهمون حتي نتونستن يكي از اون سه نفرو شكست بدن ، ما كمترين امتيازو از اون قسمت مسابقه گرفتيم  . 
گوين كمي صبر كرد و گفت : هنوز هم كه يادم مياد بدنم ميلرزه ، اون بلايي سر شاگرد مورد علاقه ي من مُردرد  اورد كه از اون به بعد مردرد ديگه با من حرف نميزنه ، مردرد خيلي خشن بود البته اين جريان مال سي سال پيشه ، اون مستقيم آرشو براي مبارزه انتخاب كرد ، اون فكر مي كرد آرش ضعيف تر از داداشاشه ، ولي آرش طوري با اون مبارزه مي كرد كه انگار داره با قوي ترين موجود زندگيش مبارزه مي كنه ، حدود هشت دقيقه اي طول كشيد كه مردرد طوري به يكي از ديوارا خورد كه جابجا بيهوش شد ،اون خيلي خوب مبارزه مي كرد ، توي مدرسه هيچكي به پاي اون نمي رسيد ، ولي آرش يه جن غارتگر بود . 
هري گفت : من چيزي در مورد مسابقه نمي دونم ، ولي هرچي هست ديگه نمي تونيم از اين مجسمه استفاده كنيم . 
رون گفت : راستي دقيقا اين مجسمه چه كارايي مي كنه . 
هري گفت : چون اين مجسمه از اون بعده ، يعني دنياي اجنه اومده يه روز زودتر مي تونيم بفهميم فردا چه مسابقه اي داريم ، حتي مي تونيم مكان مسابقه و شرايطش رو هم بدونيم ، البته كاراي ديگه اي هم مي كنه، ولي چه فايده ما كه نمي تونيم ازش استفاده كنيم . 
گفتم : مگه معلوم نيست كه چه مسابقه هايي در كاره . 
گوين گفت : فكر مي كني مسابقه به همين راحتي هاست ؟؟؟ اونا هر دفعه مسابقه هارو عوض مي كنن . 
هري گفت : البته نوع مسابقه ها همونطوره ، يعني حتما يه مبارزه داريم ، همينطور كوييديچ و از همه مهمتر دوئل با گروه هاي ديگه ، درست مثل مسابقه ي دنياي اجنه ، مسابقه ها همشون يه جوره فقط شرايطش فرق ميكنه .
گوين گفت : اگه مي خوايين بيشتر در مورد مسابقه بدونيم بهتره كه با جمشيد يه قرار ملاقات بزاريم ، اون هيچ وقت جواب درست و حسابي نميده ولي از بين حرفاش حتما ميشه چيزايي فهميد كه به دردمون بخوره . 
هري گفت : اون با من ، اون هيچ وقت حرف منو زمين نميندازه . 
گوين وقتي يك پيشنهاد همكاري را از سمت هري شنيد خوشحال شد ، او كمي در جايش كم تكان خورد و جايش را روي صندلي اش محكم كرد و بعد ادامه داد : ميمونه جريان ولدمورت ، من ديروز چيز عجيبي شنيدم . 
تمام حواس ها به گوين جلب شده بود ، اصلا انتظار اين حرف را از گوين نداشتم ، به نظرم او اصلا علاقه اي به جريان ولدمورت ندارد و فقط به خاطر هري  به اين مدرسه آمده بود . 
گوين با صرفه اي صدايش را صاف كرد و گفت : ديروز داشتم براي كاري مي رفتم سراغ ويليام دراكولا ، اون جلوي در كلاس با يه خون اشام داشت در مورد لرد سياه حرف مي زد ، فكر كنم فهميده باشم كه دراكولا ها اون روز توي مدرسه دنبال چي مي گشتن ، بين حرفاشون فهميدم كه دنبال شمشير مي گردن ، اونم شمشير گودريك . 
جريان خيلي جالب شد ، مگر به گفته ي هري شمشير را ندزديده بودند ، پس چرا دراكولا ها هنوز به دنبالش بودند ، چيز هاي عجيب ديگري هم بود كه نظر مرا كاملا به خودش جلب كرده بود. آنهم اين بود كه گوين با دايي ويليام چه كار داشت و چگونه دايي ويليام به اين بي مهابايي آنهم جلوي در اتاقش با يك خون آشام ديگر در مورد شمشير گودريك حرف ميزد ، اين جريان خيلي بودار بود به خاطر همين گفتم : يعني شما مي گيد كه دايي من جلوي در وايستاده بود و داشت در مورد اينكه دنبال شمشير گودريك بگردن با يه خون آشام ديگه حرف مي زد . 
هري گفت : اين امكان نداره ، من از فردو جرج خواستم كه حتما يكي مواظب ويليام باشه تا ببينه چي كار مي كنه . 
گوين كه جا خورده بود گفت : انگار شما فكر همه جاشو كردين ولي اين چيزي كه مي گم واقعيت داره ، درسته كه من خيلي خودمو مشتاق نشون نمي دم ولي خيلي دلم مي خواد كه اين ولدمورت از بين بره ، در حال حاضر اون يكي از بزرگترين مشكلات ما يعني دنياي خون آشاماست ، اگه اون هكتورو بيدار كنه خيلي بد ميشه . 
اگه راستشو بخواين من ديشب از اتاق زدم بيرون ، آخه يه خون آشام اونم نصفه شب از در قصر داخل شده بود ، منم وسوسه شدم كه ببينم چه خبره .
گوين چند لحظه اي صبر كرد و بعد ادامه داد : اصلا چرا تعريف مي كنم بهتره خودتون ببينيد . 
گوين شمشيري را كه پشت سرش آويزان كرده بود را برداشت و روي شغيقه اش گرفت چيزي نكشيد كه قبار سفيدي را از شقيغه اش جدا كرد و به شيشه اي كه به يكباره در درستش ظاهر كرده بود ريخت . 
گوين كمي صبر كرد و بعد از چند لحظه اي با شمشيرش ضربه اي به شيشه زد ، قبار به يكباره از شيشه جدا شد و روي هوا تشكيل تصويري را داد ، با حركت دست گوين تصوير شروع به حركت كرد ، گوين در همين اتاقي كه الان بوديم نشسته بود و داشت كتابي را مي خواند ، نوشته هاي كتاب معلوم نبود ولي روي جلد كتاب نوشته شده بود معجون هاي پيشرفته نوشته ي فلامل .
تصوير شروع به چرخيدن كرد ، چيزي نكشيد كه تصوير سياه شد و بعد از چند لحظه زاويه ديد تصوير عوض شد ، ما داشتيم از پشت چشمان گوين بيرون را نگاه مي كرديم ، اين را از زاويه اي كه اتاق ديده مي شد فهميدم ، براي لحظه اي صفحه اي را كه گوين از روي كتاب مي خواند را ديدم ،  مطلبي در مورد معجون حقيقت بود .
به يكباره تصوير به چب و راست چرخيد ، معلوم بود كه گوين متوجه چيزي شده است ، چيزي نكشيد كه با سرعت زيادي در اتاق شروع به حركت كرديم ، بدون اينكه گوين در را باز كند از در رد شد ، همينطور از ديوار ها و مجسمه ها مي گذشت ، سرعت گوين خيلي زياد بود چيزي كه مي ديدم باور نمي كردم ، گوين آنقدر سريع حركت مي كرد كه حد فاصل بين اتاق خودش و ويليام را در عرض چند سانيه طي كرد ، وقتي به سالني كه اتاق دايي ويليام در آن بود رسيديم ، سايه شخصي روي ما افتاد ، آري سايه ي دايي ويليام بود كه به خاطر چراغ كم صويي كه پشت سرش بود ايجاد شده بود .  ويليام تنها ايستاده و به ما نگاه مي كرد ، سرعت ما خيلي بيشتر از اني بود كه بتوانيم جلوي خودمان را بگيريم ، اگر همينطور به راهمان ادامه مي داديم دايي ويليام حتما ما را مي ديد .
گوين به هيچ وجه نايستاد ، براي لحظه اي يكي از دانش آموزان را ديدم كه در گوشه اي پناه گرفته و دارد به ويليام نگاه مي كند ، آري او رابرت بود كه داشت به ويليام نگاه مي كرد . 
گوين خيلي سريع از او رد شد و مستقيم با همان سرعت درست جلوي دايي ويليام ايستاد ، ولي چيزي عجيب بود ، دايي ويليام ما را نمي ديد ، به سمت گوين برگشتم و با حركت سر از او سوال كردم .
گوين خنديد و گفت : اين فقط فضاي ديد منه ، من توي اين لحظه توي اتاقم بودم و فقط فضاي ديدمو فرستادم كه ببينم ويليام چي كار مي كنه .  
به تصوير چشم دوختم ، آري گوين يا همان فضاي ديدش درست در مقابل ويليام ايستاده بود ، چيزي نكشيد كه يك شخص از انتهاي سالن پيچيد و به سمت ويليام آمد . 
قدمهايش خيلي سنگين بود ، او بي مهابا حركت مي كرد ، معلوم بود كه خيلي عجله دارد ، شنل مسافرتي يكدست سياه و كلاه عجيبي كه به سرش گذاشته بود او را بيش از بيش مرموز مي كرد ، او به محض اينكه به ويليام رسيد سرعتش را كم كرد و رو به ويليام گفت : خبري شد ؟  الوين منتظره . 
ويليام با صدايي عصباني گفت : من تمام وقتمو گذاشتم واسه ي اينكار ، دارم موقعيتمو توي وزارت خونه از دست مي دم ، خودت كه مي دوني لرد سياه ناراحت ميشه اگه بفهمه من اون پستو از دست دادم . 
آن شخص گفت : تو از لرد سياه دستور نمي گيري ، ما فقط به خاطر اينكه لرد سياه قول داده كه هكتورو به ما برگردونه باهاش همكاري مي كنيم ، تو فقط بايد شمشيرو پيدا كني .
ويليام كه انگار عصباني تر شده بود رو به آن شخص با پرخاش گفت : تو حق نداري با من اينطور حرف بزني ، به اون الوين بگو اگه عرضه داره خودش بيادو دنبالش بگرده ، حالا زودتر برو تا برام دردسر درست نكردي ، خودت كه مي دوني به خاطر بي عرضگي شما مجبور شدم مديريت اينجا رو به اون مزاحم بدم ، به موقش يه بلايي به سرش ميارم كه از زنده موندش متنفر بشه . 
آن شخص رو به ويليام گفت : از لرد سياه چه خبر . 
ويليام كه انگار شكه شده بود گفت : خودتم كه مي دوني اون با هيچكي روبرو نميشه ، اون به هيچكدوم از ماها اطمينان نداره ، ولي هرچي هست از خيلي چيزا باخبره . 
آن شخص گفت : من همين الان ميرم ولي تو هم بيشتر سعي كن ، اينو بدون كه الوين قول داده يه پست خوب از هكتور برات بگيره ، حالا  من بايد زودتر برم .
دايي ويليام با شنيدن اين حرف كمي از عصبانيتش فروكش كرد و با حالت آرام تري گفت : باشه سعي خودمو مي كنم . 
آن شخص تكاني به شنلش داد  و به يكباره از سمتي كه آمده بود برگشت ، تصوير به يكباره تار و تارتر شد ، چيزي نكشيد كه تصوير كاملا از بين رفت . 
رون به جايي كه چند لحظه ي پيش  تصوير وجود داشت چشم دوخته بود ، هري رو به گوين كرده بود و او را تماشا مي كرد ، چند لحظه اي كشيد كه هري گفت : من بايد يه چيزي رو مورد بررسي قرار بدم يه چيزي اينجا مشكل داره ، ولي نمي دونم چيه . 
گوين رو به هري گفت : پس قرار با جمشيد باشه به عهده ي تو ، مي خوام دفعه ي بعد همه ي گروهتو بياري اينجا ، بايد يه چيزايي هم به اونا بگم . 
هري گفت : باشه 
هري اين را گفت و از جايش بلند شدو به سمت در حركت كرد ، من و رون هم از جايمان بلند شديم و پشت سر او از در خارج شديم . 
بدون اينكه از گوين اجازه بگيريم از اتاقش خارج شديم ،كمي دور شده بوديم كه  هري رو به من گفت : مي خواي بريم هاگزميد يا مي خواي مدرسه رو بگرديم 
اصلا دلم نمي خواست بازهم به گشتن در اين مدرسه ادامه بدهم ، ما طي اين دو هفته حتي نقطه ي اميدي هم پيدا نكرده بوديم ، هيچ كدام از بچه ها هم از چيزي كه خون آشام ها دنبالش مي گشتند پيدا نكرده بودند . 
رو به هري گفتم: بهتره بريم هاگزميد حداقل يه هوايي عوض مي كنيم . 
رون گفت : راست مي گه هري ، بهتره بريم بيرون قصر ، خيلي وقته كه يه هوايي نخورديم . 
هري لبخندي زد ، ولي انگار حالش اصلا خوب نبود ، او با ان لبخند دروغينش رو به من و رون گفت : نظرتون نسبت به گوين چيه ، به نظر من اصلا قابل اطمينان نيست . 
گفتم : ولي به نظر من اون تا موقعي كه به جاييزه اي كه اجنه ها بهش ميدن نرسه قابل اطمينانه . 
هري گفت : ولي فهميديد چي شد .
گفتم : نه 
هري گفت : منظورم رابرته ، اون هيچ چيزي در مورد ويليام و ملاقاتش به ما نگفت ، اون چرا بايد اين كارو كرده باشه . 
رون گفت : شايد يادش رفته . 
هري گفت : تو واقعا اينطور فكر مي كني . 
رون گفت : خب خيلي ها اشتباه مي كنن ، از ديشب تا حالا مگه چه قدر گذشته . 
هري گفت : اون بايد صبح منو يا يكي از افرادو با خبر مي كرد . 
رون گفت : آخه يه قرار ملاقاتي كه حتي دو ديقه هم طول نكشيد چه چيز مهمي مي تونه باشه ، آخه از اون فاصله نمي تونست چيزي شنيده باشه . 
با عقل جور در مي آمد ، رو به هري گفتم : در مورد گوين هم خيلي سخت گيري مي كني ، الان كه فكر مي كنم او بهمون كمك بزرگي كرده ، حدود ده دوازده نفرو دو هفته مجبور كرديم كه بفهمن دراكولا ها دنبال چه چيزي مي گشتن ، اونوقت گوين با يه كنجكاوي متوجه شد ، 
معلوم بود كه هري مي خواهد موضوع را عوض كند ، اين را از تغيير لحنش فهميدم او رو به من گفت :حالا گوينو ول كنيد ، اصلا ما وقتي براي اين مسابقه داريم يا نه ، اگه توي مسابقه بلايي سر يكيمون بياد چي 
من هم خودم را به بيراهه زدم و گفتم : هري تو كه اينقدر ترسو نبودي 
هري گفت : نه نظر من اينه كه ما به جاي اينكه توي مسابقه شركت كنيم بهتره دنبال ولدمورت بگرديم . 
رون گفت : هري حالا ايندفعه رو ول كن بعدا در موردش حرف مي زنيم . 
بلاخره با اسرار زياد رون هري راضي شد كه با ما به هاگزميد بيايد ، حدود يك ساعتي را در هاگزميد با رون بوديم ،در خيابان هاي هاگزميد هر كسي ما را مي ديد چيزي در گوش ديگري مي گفت ، معلوم بود كه همه هري را مي شناختند.
چيزي نگذشت كه رون ما را براي پيدا كردن هرميون ترك كرد ، او نمي خواست تا ظهر صبر كند ، چون هنوز دو ساعتي تا ظهر مانده بود ، معلوم بود كه مي خواهد هرميون را پيدا كند و جريان گوين را برايش بازگو كند ، من و هري هم به پيشنهاد هري در خيابان به دنبال برادران دوقلوي ويزلي و رابت مي گشتيم . 
در يكي از كوچه هاي شلوغ هاگزميد حركت مي كرديم كه يك نفر روبروي ما ايستاد و چشم در چشم هري دوخت ، قيافه ي او خيلي شبيه دامبلدور بود ، او حالت دوستانه اي نداشت ، معلوم بود كه براي احوال پرسي در خيابان جلوي ما را نگرفته است . 
هري با خونسردي تمام رو به آن شخص كه روبروي ما ايستاده بود كرد و گفت : مي شه بگي چي مي خواي آپرفروت . 
حالا آن شخص را شناختم ،آري او برادر دانبلدور بود ، همانكسي كه خيلي وقت بود با دامبلدور قطع رابطه كرده بود ، من فقط يكي دوبار در ميان حرف هاي پدر بزرگ و دامبلدور اسم او را شنيده بودم ، او خيلي شبيه به دامبلدور بود ولي خيلي خشن تر ؟
آپر فروت با صدايي پر از خشم رو به هري گفت : خودت مي دوني كه من چي مي خوام  پاتر . 
تمام افرادي كه در خيابان بودند نظرشان به ما جلب شده بود ، تعدادي هم از افراد مدرسه آنجا بودند ، پسر بچه اي دوربيني در دست داشت و با آن از ما عكس مي گرفت ، هري با خونسردي اي كه تازگي ها بيش از اندازه در او مي ديدم رو به آپرفروت گفت : همونطور كه گفتم آلبوس دامبلدور همه چيزشو به من بخشيده و من نمي خوام اون چيزي رو كه تو مي خواي بهت بدم . 
آپرفروت گفت : من بهت هشدار مي دم پاتر اگه انو به من ندي همينجا حسابتو مي رسم . 
هري گفت : خودت مي دوني كه بهت نمي دم پس همين الان از سر راه من برو كنار. 
آپرفروت كه كاملا عصباني شده بود خيلي سريع چوبش را در آورد و به سمت هري گرفت ، او چوبش را شلاغ مانند تكان داد و به سمت هري گرفت ، طلسمي از چوبش به سمت هري روانه شد ، طلسم در ميان هوا ايستاد و به يكباره از بين رفت . 
هري رو به آپرفروت گفت : من نمي خوام به كسي صدمه بزنم ، مخصوصا به تو . 
آپرفروت گفت : من تو رو به دوئل دعوت مي كنم . 
هري خنديد و گفت : شوخي مي كني آپرفروت . 
صداي زمزمه ي مردم بلند شد ، صداي چند نفري را شنيدم كه با لحني ناراحت مي گفتند : عجب بي تربيته ، چقدر گستاخ !!
روي سخن آنها هري بود  به خاطر همين در گوش هري گفتم : هري مواظب حرف زدنت باش ، اين داداش دامبلدوره و نبايد باهاش اينطور حرف بزني . 
هري با خونسردي تمام رو به من گفت : برو كنار جاني . 
گفتم : اگه يه كلمه ديگه حرف بزني خودم ساكتت مي كنم . 
هري كه كاملا جا خورده بود رو به من گفت : جاني من نمي تونم جلوي خودمو بگيرم ، اگه مي توني برو جلوي اون آپرفروتو بگير . 
با عصبانيت گفتم : ميفهمي داري چي مي گي ، من برم به اون چي بگم . 
آپرفروت گفت : هري پاتر چوبتو دربيار . 
هري خنده ي مزحكي روي صورتش ظاهر شد و خواست حرفي بزند كه دستم را روي دهانش گذاشتم و گفتم : اگه يه كلمه حرف بزني  ؟
هري را به سمت عقب هل دادم و به سمت آپرفروت رفتم و رو به او گفتم : ميشه بگيد از هري چي مي خوايد . 
لحظه به لحظه دور تا دور ما شلوغ تر شلوغ تر مي شد ، هري با خونسردي كامل به ما نگاه مي كرد ، اگر او را نمي شناختم فكر مي كردم او واقعا يك قاتل به تمام معنا است كه منتظر شكارش ايستاده تا او را بدرد. 
آپرفروت از عصبانيت موج مي زد كه رو به من گفت : تو ديگه كي هستي . 
با لحني بسيار محترمانه گفتم : اين مهم نيست كه من كيم ، فقط شما بگيد كه چي از هري مي خواين.
آپرفروت رو به من گفت : نميتونم بگم كه چي مي خوام .
گفتم : شما مي خواين با يه بچه هفده ساله درگير بشين . 
آپرفروت رو به من كرد و نگاهي به من و بقيه ي مردم كرد ، معلوم شد كه از اين حرف من جا خورده است ، آري مردم اينجا نمي دانستند كه هري چه كسي است و چه قدرتي دارد ، اگر آپرفروت اين با هري درگير مي شد مردم مي گفتند كه او با يك پسر بچه درگير شده است . 
آپرفروت بعد از چند لحظه اي گفت : من كاري باهاش ندارم ، من فقط اون چيزي كه مال خانواده ي ماستو ازش مي خوام ، نمي خوام اون به يكي به غير از دامبلدورها برسه . 
گفتم : من اون چيزي رو كه شما ميخواينو بهتون مي دم ، فقط يه فرستي به من بدين . 
آپرفروت رو به هري گفت : فقط تا آخر اين هفته، فهميدي پسر . 
آپرفروت اين را گفت و از ما دور شد و داخل جمعيت گم شد ،وقتي كاملا خيالم از طرف آپرفروت راحت شد  به سمت هري رفتم ، جمعيت هم كم كم پراكنده مي شدند . 
دست هري را گرفتم و به سمت كافه اي كه چند متر جلوتر از ما بود رفتيم ، هري خيلي خونسرد بود ولي در همين خونسرديش خشم و غرور موج مي زد ، با هري از در كافه داخل شديم ، چند دانش آموز دور يكي از ميزها نشسته بودند و با هم حرف مي زدند ، آنها با ديدن ما ساكت شدند ، معلوم بود كه داشتند در مورد ما حرف مي زدند. 
بي توجه به آنها به سمت يكي از ميزهايي كه خالي بودند رفتيم و روي ان نشستيم ، بدون مقدمه رو به هري گفتم : همين الان يه جواب قانع كننده بهم مي دي وگرنه . 
هري رو به من گفت : نمي تونم بهت چيزي بگم ، اين يه راضه 
گفتم : اگه همين الان نگي مجبور ميشم همه چيزو به پدربزرگو جمشيد بگم ، اونا خودشون مي دونن كه با تو چي كار كنن . 
هري به يكباره شكه شد و رو به من گفت : ببين جاني من مجبور بودم كه اون كارو كردم . 
گفتم : خب بگو براي چي مجبور هستي . 
هري گفت : آخه 
گفتم : همين حالا 
هري گفت : خودت خواستي ، دلم نمي خواد در اين مورد به كسي چيزي بگي حتي به پدر بزرگت ، اين مشكل منه و راه حلش دست خودمه .
گفتم : تو بگو شايد بدونم بايد چي كارش كنيم . 
هري از جايش بلند شد و گفت : اين چيزي كه مي خوام بهت بگم خيلي مهمه ، توي اينجا نميشه گفت . 
از جايم بلند شدم و دست هري را گرفتم و با اشاره ي من به اتاقم در قصر خودمان آپارات كردم ، هري كمي تعجب كرده بود ولي بعد از چند لحظه گفت : تو چطور تونستي مستقيم به اينجا آپارات كني 
گفتم : يادت رفته ، الان من وارث اليور هستم . 
هري شمشيرش را در آورد و به زمين زد چيزي نكشيد كه نور سفيد رنگي اتاق را پر كرد ، نور با همان سرعتي كه درست شده بود از بين رفت ، هري طلسم محافظي را روي اين اتاق گذاشته بود ، اين را از حالت اتاق فهميدم .  هري به سمت تخت من رفت و روي آن نشست ، من هم يك صندلي براي خودم ظاهر كردم و رويش نشستم 
هري  مردد بود كه چيزي را كه مي خواهد بگويد را بگويد يا نه ، بلاخره تصميمش را گرفت و رو به من گفت : خب تو مي خواستي بدوني كه من چرا اينقدر خشن شدم . 
گفتم : خب آره . 
هري دستش را به پيشانيش كشيد و زخم روي پيشاني اش را نشان داد و گفت : اين زخمو كه ميشناسي . 
گفتم : خب آره . 
هري گفت : اگه يادت باشه من توي يكي دو سالي كه گذشت با اين زخم از احوال ولدمورت با خبر مي شدم . 
با حركت سر حرف هري را تصديق كردم ، هري ادامه داد : شايد بهت نگفته باشم ، دو سال پيش ولدمورت يه بار جسم منو تسخير كرد ولي به خاطر خون مادرمو عشقي كه توي وجودم بود منو ترك كرد . 
خواستم حرفي بزنم ولي هري با حركت دستش به من فهماند كه حرفي نزنم و فقط گوش كنم ، هري ادامه داد ، من فرست زيادي براي زندگي ندارم ، شايد خيلي بخوام زنده بمونم همين يكي دو ماه آيندس. 
به يكباره شكه شدم ، نفهميدم كه هري چه مي گويد ، آيا درست شنيده بودم ، او در مورد مرگ خودش حرف مي زد ، خواستم حرفي بزنم ولي نمي دانستم چه بگويم . 
هري كمي ساكت شد و بعد ادامه داد : اول فكر مي كردم كه دامبلدور هيچ وقت اشتباه نميكنه ولي حالا به اين نتيجه رسيدم كه حتي بزرگترين افراد روي زمين هم اشتباه مي كنن ، جريان از وقتي كه من قدرتاي زيادي توي دنياي اجنه پيدا كردم شروع شد ، ولدمورت مي خواست كه هروكراساشو توي بدن من بكنه ، يادته .
دوباره با حركت سر حرف هري را تصديق كردم ، هنوز از حرف هري كاملا شكه شده بودم ، نمي دانستم او براي چه مي گفت كه فرست كمي براي زندگي دارد ، آيا او مرا سر كار گذاشته بود يا اينكه هر حرفي كه مي زد درست بود . 
هري ادامه داد: اصلا فكر مي كني چرا ولدمورت بدن منو براي انتقال هروكراساش انتخاب كرده بود ، اون با قدرتي كه داشت مي تونست خيلي راحت يه جن ارباب يا يكي از اجنه هاي سفير رو گير بندازه و بلايي كه مي خواست سرش بياره . 
گفتم : خب به خاطر اينكه تو دشمنش بودي و اون مي خواست هم از شر تو خلاص بشه هم قدرت زياد تو رو به دست بياره . 
هري خنديد و گفت : مگه به تو نگفتم كه اون مي تونست يه جن ديگرو گير بندازه كه اينهمه قدرت پشت سرش نباشه ، مي دوني كه جمشيد با فرمانرواي اجنه ها رابطه ي خوبي داره ، تازه من خونواده ي تو رو هم داشتم . 
حالا كاملا مشكوك شدم ، هري راست مي گفت ، ولدمورت چرا او را انتخاب كرده بود ، ولدمورت آنقدر احمق نبود كه خودش را اينهمه به خطر بيندازد و در راه به هري كمك كند تا بتواند به سلامت از مسابقات دنياي اجنه بيرون بيايد، اگر او مي خواست هري را از بين ببرد خيلي راحت مي توانست در يكي از مراحل آن مسابقه حساب هري را برسد ولي چرا اين كار را نكرده بود ؟؟؟
هري ادامه داد : اين زخمي كه مي بيني يه هروكراس از ولدمورته ، يعني قسمتي از وجود ولدمورته ، وقتي مي خواست منو جلوي مادرم بكشه ، مي خواست با كشتن بزرگترين دشمنش بزرگترين هروكراسش رو درست كنه و توي وسيله اي كه نمي دونم چي بود قرار بده ، ولي با طلسمي كه مادرم روي من گذاشت حساب كتابش به هم ريختو به جاي اينكه هروكراسشو توي اون جسم قرار بده روي بدن من قرار داده ، اونم قوي ترينشونو ، تازه قسمت اعظمي هم از وجودش به خودم انتقال پيدا كرده ، منظورم زبون ماري هستش كه من باهاش حرف مي زنم و خيلي چيزاي ديگس ، ولدمورت فكر مي كرد اون هروكراسش از بين رفته ، يعني مطمئن شده بود تا اينكه منو توي دنياي اجنه روبروي خودش قرار داد ، با قوي تر شدن بدن من و گنجايش قدرت زيادش هروكراس ولدمورت توي سر من فعال شده ، قبلا هم فشار زيادي به من اومده بود و هروكراس ولدمورت آماده ي فعال شدن بود ، توي دنياي اجنه هم تير خلاص آخري به من زده شد و هروكراس كاملا فعال شد ، ولدمورت مي دونست كه هروكراس توي بدن منه ولي نمي دونم از كجا ، اون مي خواست تمام قدرتاشو با هروكراسي كه من دارم توي بدنم جمع كنه ، ولي هروكراسي كه توي بدن من بود خيلي قوي تر از خود ولدمورت بود و اونو پس زد ، البته اگه ولدمورت مي خواست منو بكشه مي تونست ولي اون به هروكراسي كه توي سر منه احتياج داره ، اون با اشتباهي كه اين آخري ها كرد باعث شد كه من از همه چيز باخبر بشم . 
هري دستش را در جيبش كرد و تكه زنجير طلايي اش را در آورد و روي ميز انداخت ، آري هري آن تكه زنجير را دور نينداخته بود ، خواستم چيزي بگويم ولي هري با حركت دستش مرا ساكت كرد و ادامه داد : آره اين هديه ي ولدمورته به من ، اون مي دونست كه هروكراسش هرچقدر هم قوي باشه نمي تونه با عشقي كه توي وجود من هست سالم بمونه ، به خاطر همين اين تكه زنجيرو براي من فرستاد كه تو صاحبش شدي ، اون اين تيكه زنجيرو براي من فرستاد تا من از قبل خشن تر بشم و كم كم عشقو كاملا از دست بدم تا  اون انقدر فرست داشته باشه كه بتونه هكتورو بيدار كنه تا هروكراسشو از من خارج كنه . 
با حالت نگراني گفتم : حالا چرا تو مي ميري . 
هري گفت : من هر وقت كه به دوستام نگاه مي كنم و با بودن كنار اونا لذت مي برم ، فشار زيادي به بدنم مياد ، چنتا آزمايش روي خودم اجرا كردم كه از بودن هروكراس توي بدنم مطمئن بشم اما با اين كارم اون هروكراسو قوي تر كردم و هروكراس داره يواش يواش تمام بدن منو تسخير مي كنه . 
هري كمي مكث كرد و گفت : با آزمايشهايي كه كردم فهميدم كه حداكثر يك يا دو ماه ديگه زندم . 
ديگر نتوانستم تحمل بياورم ، از جايم بلند شدم و رو به هري گفتم : اصلا مي فهمي داري چي مي گي . 
هري گفت : آره ،هر باري هم كه من به يكي رحم كنم يا ازش بگذرم حالم بدتر ميشه ، به خاطر همينه كه من امروز داشتم با داداش دامبلدور درگير مي شدم ، اگه تو نبودي حتما بلايي به سرش ميوردم . 
گفتم : پس چرا اين هروكراس خودشو نشون نداده بود .
هري گفت : همونطور كه گفتم ولدمورت وقت نكرد كه هروكراسو كامل كنه ، يعني طلسم هايي كه باعث بشه اون هروكراس فعال بشه رو نتونست به درستي روي من اجرا كنه ، به خاطر همين هروكراس به خاطر اينكه خون مادرم توي رگاي من بود نتونست خودش كاري بكنه ، تا اينكه رابطه هاي ذهني من با ولدمورت شروع شد ، اينقدراين كار ادامه پيدا كرد كه هروكراس تونست خودشو فعال كنه . درست زماني كه ولدمورت بدن منو تسخير كرد بدنم كم كم داشت خالي از عشق مي شد ، به خاطر همين هروكراس تونست از فرست استفاده كنه و خودشو آماده بكنه ، البته اون يكي دوباري كه با ديوانه سازها روبرو شدم هم خيلي توي فعال كردن هروكراس توي سرم تاثير گذاشت . 
كم كم داشتم قاطي مي كردم ، هري هرچه بيشتر مي گفت  من بيشتر سردرگم مي شدم ، خواستم موضوع را عوض كنم تا بتوانم تمام افكارم را متمركز كنم به خاطر همين گفتم : راستي داداش دامبلدور ازت چي مي خواست . 
هري نفس راحتي كشيد و گفت : هيچي فقط گير داده به من ميگه كه قدح انديشه دامبلدور بهش بدم ، نمي دونم از اون چي مي خواد ولي من اصلا بهش اطمينان ندارم . 
گفتم : خب چي ميشه كه بهش بدي . 
هري گفت : تا وقتي خودم كاملا بررسيش نكردم نمي دم بهش. 
گفتم: اونو با خاطرات دامبلدور مي خواد . 
هري گفت : آره ، وگرنه يه قدح درپيت كه ارزشي نداره . 
گفتم : مطمئني هري ؟؟ 
هري گفت : از اونجايي كه آپرفروت خاطرات دامبلدورو هم مي خواد مطمئن شدم كه يه ريگي به كفششه و قدح يه بهونس . 
گفتم : شايد دلش براي دامبلدور تنگ شده . 
هري خنديد و گفت : دامبلدور اونهمه سال پيشش بود ولي اون يه بار هم بهش سر نزد. 
داشتم يواش يواش از موضوع اصلي كه همان هروكراسي كه در سر هري بود دور مي شدم ، اين موضوع موضوعي نبود كه بتوان به همين راحتي از آن گذشت ، به خاطر همين رو به هري گفتم :  آپرفروتو ول كن حالا راهي هست كه تو زنده بموني . 
هري خنديد و گفت : يك به هزار اونم شايد ولي من نمي خوام امتحانش كنم . 
گفتم : يعني مي خواي بميري . 
هري گفت : جون من در برابر جون افرادي كه ولدمورت از بين ميبره هيچه . 
هري دستش را به سرش گرفت و ادامه داد : اينم يكي از اون افكار كه توش مهربوني هست . 
گفتم : يعني اگه تو به فكر يه نفر به غير از خودت باشي اون هروكراس اذيتت مي كنه . 
هري گفت : خب آره ، چون عشق و محبت جاشو تنگ مي كنه .
گفتم : پس چرا خود ولدمورت برات يه هديه فرستاد .
هري گفت : امكان نداره ولدمورت يه كاري كنه كه براي خودش سود نداشته باشه . 
گفتم : خب حالا چرا خودتو مي خواي فدا كني ، اگه نجات پيدا كني كه بيشتر از مردنت به درد مردم مي خوري . 
هري گفت : اشتباهت همينجاست ، من به خاطر اينكه زنده بمونم كاري نمي كنم ، مي دوني من بايد چي كار كنم تا از دست اين هروكراس خلاص بشم . 
گفتم : نه . 
قيافه ي هري طوري نبود كه بتوان حدس زد دارد راست مي گويد يا دروغ ، او رو به من با حالت عصباني اي گفت : من بايد مثل ولدمورت براي خودم يه هروكراس درست كنم ، خودت كه مي دوني هروكراس درست كردن كار هر كسي نيست ، تازه به غير از اين من بايد به خاطر زنده موندنم يكي رو بكشم  ، ميفهمي يا نه ، يكي بايد بميره تا من زنده بمونم اونم احتمالش خيلي كمه كه من زنده بمونم . 
گفتم : يعني چي ، مي خواي بگي كه هيچ راهي بغير از اين كه يه هروكراس درست كني نيست . 
هري گفت : من به غير از اين سراغ ندارم ، دوست هم ندارم در اين مورد بيشتر تحقيق كنم ، از اون گذشته من حالا مي تونم با ولدمورت رابطه برقرار كنم ، حالا اين منم كه مي تونم توي شرايط خاص به ذهنش حمله كنم ، اون وقتي كه خيلي عصباني بشه من مي تونم از توي ذهنش همه جارو نگاه كنم ، بدون اينكه بفهمه ، آخه من العان خود ولدمورتم . 
هري اين را گفت و به يكباره قيافه اش عوض شد ، براي لحظه اي جا خوردم ، شمشيرم را كشيدم و يك قدم عقب پريدم ، ناگهان اين فكر به ذهنم هجوم آورد كه آيا اين كسي كه روبروي من است هري است يا ولدمورت ؟؟؟
هري با صداي دورگه اي شروع به خنديدن كرد و گفت : خوبه يه ساعت دارم برات توضيح مي دم كه چطور يدونه از هروكراس هاي ولدمورت توي سرمه  . 
هري به يكباره عوض شد و به حالت عادي برگشت ، رو به او گفتم : تو چطور اين كارو كردي ، من مي تونم تغيير شكل شما اجنه هارو تشخيص بدم ، اصلا شما نمي تونيد كاري كنيد كه من اشتباه كنم . 
هري گفت : من يه جن سفيرم ولي اين باعث نشده كه من بتونم به اون شكل در بيام ، اين شكل هروكراسي هستش كه بدن منو تسخير كرده ، هنوز به زير گردنم نرسيده ، فقط سرمو تحت تاثير قرار داده . 
گفتم : تو چطور اين كارو مي كني ، اصلا مگه يه هروكراس بدنتو اشغال كنه تو شبيه اون ميشي . 
هري خنديد و گفت : نه پسر اين امكان نداره ، يه هروكراس اينقدر قدرت نداره كه بتونه از اين كارا بكنه اين منم كه مي تونم صورت اون هروكراسو توي بدنم نشونت بدم . 
گفتم : خب ما مي تونيم از يه گرگينه براي درست كردن هروكراس استفاده كنيم . 
هري گفت : پسر گفتم كه نمي خوام بهش فكر كنم ، تو منو خيلي وحشي در نظر گرفتي ، من نمي تونم جون يه موجود رو فقط به خاطر اينكه خودم زنده بمونم بگيرم ، تازه هروكراس قسمت هاي قوي اي از بدن منو تسخير كرده ، شايد نتونم اونو از بدنم خارج كنم ، فقط تنها كاري كه ميشه كرد اينه كه از شرايط به نفع امور استفاده كنيم . 
گفتم : منظورت اينه كه توي دو ماه باقيمونده ي عمرت مي خواي با ولدمورت بجنگي . 
هري گفت : اين تنها سلاح ماستو طبق پيش بيني ها تنها كسي كه مي تونه ولدمورت رو از بين ببره منم و من بايد اين كارو بكنم. 
از هري خيلي خوشم آمد اگر من مي دانستم كه تا دو ماه ديگر مي مردم شايد هروكراس ساختن را امتحان مي كردم يا اينكه حداقل باقي عمرم را به جايي مي رفتم كه از هياهو بدور باشم ، ولي هري حالا مي خواست نه تنها به كارش ادامه بدهد بلكه از هروكراس درونش نيزاستفاده كند تا بتواند به ولدمورت دست پيدا كند و اين وقتي بود كه به گفته ي هري با فشار اوردن به هروكراسش موعد مرگش را جلو مي اندازد ، حالا چه مي توانستم بكنم ، شايد پدر بزرگم يا جمشيد مي توانستند كاري براي او بكنند . 
رو به هري گفتم : حالا نميشه يه جورايي اينو با پدر بزرگ يا جمشيد در ميون بزاريم . 
هري گفت : همونطور كه گفتم نمي خوام كسي در اين مورد چيزي بفهمه ، فقط بين من و تو ، نمي خواد وقت با ارزشمون رو براي اين كه چطور ميشه از شراون هروكراس خلاص شد تلف كنيم ، ما هر لحظه اي رو كه تلف كنيم ولدمورتو توي پيشبرد خاسته هاش موفق تر مي كنيم  . 
گفتم : براي تو كار كردن وقت تلف كردن نيست . 
هري خنديد و گفت : اگه من مي خواستم يه راهي براش پيدا كنم اينو با هرميون در ميون مي زاشتم ، ولي خودت كه مي دوني هميشه جادوي سياه وسوسه بر انگيزه ، مي ترسم هرميون با خوندن اون كتابها ديگه هرميون هميشگي نشه .
گفتم : حالا مي خواي چي كار كني . 
هري گفت : خيلي عادي مثل قبل برميگرديم مدرسه ، منتظر ميشم تا ولدمورت ناراحت يا خوشحال بشه اونوقت ميريم سراغش . 
گفتم : اين كار بهت فشار نمياره . 
هري لبخندي تلخ زد و گفت : اين كار فشاري نمياره ؟؟ من دارم با اين كار هروكراسو به صاحب اصليش نشون مي دم ، با اين كارم هروكراس قدرتش بيشتر ميشه ، شايد هم بتونه با صاحبش رابطه بر قرار كنه . 
بلند شدم و به سمت هري رفتم و كنارش نشستم ، دستم را روي پيشاني اش گذاشتم ، زخمش خيلي گرم تر از بدنش بود ، در چشمان هري زل زدم و گفتم : پسر من به تو افتخار مي كنم ، تو خيلي از اوني كه فكر مي كردم مهربون تري . 
هري ازجايش بلند شد و گفت : اين حرفا براي ما ولدمورت نميشه ، حالا فكر كنم تو بيشتر از همه منو درك كني ، پس لطف كنو وقت گشتن به دنبال ولدمورت با تمام وجود كمكم كن و نزار كه وقتمون تلف بشه . 
فقط خدا كنه من تا وقت انتخاب وليعهد زنده بمونم تا بتونم بهت كمك كنم .
 گفتم : تو خيالت از من راحت باشه ، از اين به بعد تمام شبهارو دنبال ولدمورت مي گرديم ، شايد بتونيم زودتر از موعد مقرر پيداش كنيم . 

دست هري را گرفتم و به جلوي دروازه هاي مدرسه ي هاگوارتز آپارات كردم ، چند دانش آموز داشتند به سمت مدرسه مي رفتند ، آنها با ديدن من و هري تعجب كردند ، آري آنها با ديدن اينكه ما در محوطه قصر مي توانيم آپارات كنيم تعجب كرده بودند .
سريع خودمان را به مدرسه رسانديم و شروع به گشتن كرديم ، آن روز و تمام روز ها و شبهاي هفته ي بعد را مدرسه را ميليمتر به ميليمتر مورد ببرسي قرار داديم ، با توجه به اينكه انرژي زيادي از دست مي داديم ، من خون زيادي را مي خوردم ولي هري همان خون را هم نمي خورد ، او هر روز ضعيف تر از ديروز مي شد ، اين را از حالت او مي فهميدم . 
آن هفته هري در كلاس ها اصلا حواسش به درس نبود ، نه تنها در كلاس ها بلكه در هيچ جا حواسش به غير از ولدمورت معطوف هيچ چيز نمي شد ، فرداي روز تعطيل در روزنامه از هري به عنوان بي تربيت ترين و جاه طلب ترين جادوگر نام برده شده بود ، آري دعواي بين آپرفروت و هري در تمام روزنامه ها منتشر شده بود ، ديگر در مدرسه كسي هري را تحويل نمي گرفت ، حتي رون و هرميون با اين كه مي دانستند كه آپرفروت چه مي خواست بازهم تغيير رفتارشان را به وضوح مي فهميدم. 
هرميون هم مطالب جالبي نسبت به گوين را رو كرده بود كه بعضي از آنها عبارت بودند از اينكه  او اين قدرت كه مي توانست بفهمد در اطرافش چه اتفاقي مي افتد را از يكي از دو باري كه در مسابقه ي بهترين گروه جادوگري جهان به عنوان سرپرست پيروز شده بود  بدست آورده بود ، تازه او يكي از افرادي بود كه چندين بار به دامبلدور در زمان خفقان دوران ولدمورت كمك كرده بود ، او هيچ خيانتي در پرونده اش نداشت ، او قدرتش در ساختن شمشير هاي جادويي بود ، او توانسته بود چندين جاييزه ي بزرگ دنياي خون آشامان را به خودش اختصاص بدهد ، او حتي توانسته بود طلسم مرگ شماره ي سه را در يكي از درگيري هايش اجرا كند كه اين كار از يك خون آشام آنهم از خاندان فانتوم ها خيلي بعيد بود ، او توانسته بود چندين مدال شجاعت از دست پدربزرگ خودم بگيرد ، او هر ده سال به ده سال مي خوابيد ، و الان به خاطر كارتش در دهمين سالي كه بايد در خواب مي ماند بيدار شده بود ، هرميون هرچه در پرونده هاي گوين و كارتش جستجو كرده بود نتوانسته بود چيزي در مورد اينكه گوين جان او را نجات داده بود رو كند . 
گوين قدرت ذهن زيادي نيز داشت ، او مي توانست خيلي راحت بدون اينكه به چشمان كسي زل بزند ذهنش را مورد ببرسي قرار دهد .
او در جنگ هاي مختلفي براي پدر بزرگ من جنگيده بود ، او در مورد اختلافي كه بين خون آشامان در زمان قديم افتاده بود وفاداريش را كاملا به بليد ها ثابت كرده بود . 
هرميون خيلي چيز هاي جالبي نسبت به گوين پيدا كرده بود ولي هيچ كدام از آنها به درد مسابقه هاي ما نمي خورد. 
روز ها همينطور مي گذشت ولي ما اثري از ولدمورت يا تالار اسرار پيدا نكرده بوديم ،  سر كلاسي كه با گوين داشتيم هري اصلا حواسش به گوين نبود و نزديك بود بلايي به سر گوين بياورد ، نزديك بود كه هري يكي از طلسم هايش را مستقيم به گوين بزند گوين خيلي سريع خودش را از جلوي طلسم هري كنار كشيده بود و با طلسم هري روي يكي از ديوار هاي كلاس سوراخ بزرگي ايجاد شده بود . 
ديگر به كمك آقاي چانگ نمي رفتيم ، او هم از ما در مورد اينكه چرا به او كمك نمي كنيم سوال نمي كرد ، سر بيشتر كلاس هاي هفته ي مان حاضر نمي شديم ، سر كلاس هايي هم كه مي رفتيم تمام وقت را با هري رابطه ي ذهني برقرار مي كردم و در مورد اينكه كجاي مدرسه را بايد مورد جستجو قرار بدهيم بحث مي كرديم .
سر كلاس اسنيپ تنها كلاسي بود كه ما بايد حواسمان به استاد مي بود ، او قدرت ذهني خوبي داشت و مي توانست خيلي راحت بفهمد كه ما با هم رابطه برقرار كرده بوديم . 
هري در ميان هفته دعواي حسابي اي با جيني داشت كه فقط من مي دانستم كه چرا اين دعوا رخ داده است ، مي دانستم كه هري مي خواهد هرچه سريع تر جيني را از خودش دور كند ، چون مي دانست با مرگش ضربه ي سختي به جيني مي خورد . 
با دعواي هري و جيني رابطه بين هري و خانواده ي ويزلي ها خيلي بد شده بود ، فرد و جرج ديگر نمي خواستند كه مواظب دايي ويليام باشند ، آنها به هر بهانه اي كه ميشد از زير كار در مي رفتند ، آنها در تمام كلاسهايشان شركت مي كردند و اين هري را از قبل ناراحت تر مي كرد . 
 روز چهار شنبه هم قرار بود كه اولين مسابقه ي كوييديچ مدرسه بر خلاف انتظار ما تشكيل بشود ، اولين بازي بين تيم شماره يك اسليترين با تيم شماره يك گروه گريفيندور بود كه با اختلاف سيصد به چهل به نفع تيم اسليترين تمام شده بود ، به قول خانم مگنوگال اين بدترين شكست گريفندور در تمام عمرش بوده است ، آنهم شكست از اسليتريني ها !!!؟؟؟ 
دروازبان و دفاع هاي تيم شماره يك ما چنان ضعيف عمل كرده بودند كه كروم هر بار كه حمله مي كرد يك گل مي زد ، آنها آنقدر بد بازي كرده بودند كه آخر بازي نصف تماشاچيان گريفيندور ورزشگاه را ترك كرده بودند ، با اينكه در تيم شماره يك چندين بازيكن داشتيم كه در مدرسه هايشان بهترين بودند ولي با اين حال نتوانستند كاري از پيش ببرند ، كروم با تركيبي كه چيده بود هيچ راه نفوذي در تيمش نگذاشته بود ، حتي ملفي هم توانسته بود كه توپ طلايي را بدست آورد ، او وقتي كه توپ طلايي را به دست آوره بود با قرور خاصي به جلوي تماشاچيان گريفيندور آمده بود و با چوبش فحش هايي را از قبيل بي ارزه ترين تيم مدرسه و .... را روي هوا ظاهر مي كرد . 
شانس آورديم كه هري در بين تماشاچيان نبود و به خاطر ولدمورت در يكي از لوله هاي مدرسه در حال گشتن بود ، قرار بود كه نزديكي هاي ظهر براي بيرون آوردنش بروم ، اگر هري آنجا بود حتما بلايي بر سر ملفي مي آورد . 
فرداي آن روز هم تيم شماره يك هافلپاف با تيم شماره يك ريونكلاو مسابقه داشت كه نتيجه يكصدو نود به هشتاد به نفع تيم ريونكلاو تمام شد ، تيم ريونكلاو خيلي خوب بازي ميكرد ، تقريبا نود درصد تيم از افراد تازه وارد تشكيل شده بود ، يكي از آنها خيلي زود توپ طلايي را پيدا كرده بود و در ميان ناباوري هاي همه بازي خيلي زود تمام شد. 
 فرداي آن روز هم نوبت تيم ما يعني تيم شماره دو گريفيندور بود تا در برابر تيم شماره ي دو اسليترين قد علم كند ، الكس هم گفته بود كه براي مسابقه خودش را مي رساند ، رابرت هم براي اينكه مسابقه بدهد خيلي تلاش مي كرد ولي تيم ما جاي خالي اي نداشت ، او مي خواست در پست نوك حمله شركت كند ولي ما در انجا جيني را داشتيم و هري اصلا دلش نمي خواست كه جاي جيني را در تيم به كس ديگري بدهد  . 
بعد از درميان گذاشتن موضوع جيني و هري با رابرت ، او را راضي كردم كه در ذخيره هاي تيم بماند و خودم در خلال بازي جايم را با او عوض كنم ، اول رابرت راضي نمي شد ولي بعد از اصرار من راضي شده بود ، او خيلي خوب بازي مي كرد ، ولي تنها عيب او خشونتش بود ، به پيشنهاد هري در مورد جريان گوين قرار بود كه چيزي به رابرت نگوييم تا او خودش موضوع ديدار دايي ويليام را رو كند ولي انگار او اصلا نمي خواست كه چيزي در اين مورد بگويد . 
من و هري اصلا در تمرينات تيم شركت نمي كرديم ، شب و روز خودم را مجبور مي كردم كه به دنبال ولدمورت بگردم ، ما خيلي خوب پيش مي رفتيم ولي هيچ عصري از ولدمورت و درب تالار اسرار نبود ، ديگر بايد منتظر آن مي شديم كه هكتور اولين كارهايش را بكند ، بيچاره هكتور نمي دانست كه ولدمورت برايش چه نقشه اي كشيده است . 
چند باري وسوسه شديم كه موضوع بلايي كه قرار بود ولدمورت بر سر هكتور بياورد را با الوين يعني بزرگترين يار ولدمودر ميان بگذاريم ، ولي به پيشنهاد جمشيد اين كار را نكرديم ، او مي گفت كه شايد با اين كار ولدمورت را با خبر كنيم . 
پنج شنبه بعد از ظهر براي استقبال از افرادي كه مي خواستند مدرسه را براي مسابقه بزرگترين گروه جادوگري جهان آماده كنند رفتيم ، هاگريد يك قسمت از حياط مدرسه را آماده كرده بود تا آن افراد بتوانند از دنياي اجنه به آنجا آپارات كنند ، تمام دانش آموزان مدرسه براي لحظه ي ورود آنها لحظه شماري مي كردند ، شش جن از دنياي اجنه به مدرسه آپارات كرده بودند ، آنها همگي جن هاي غارتگر بودند و به دستور فرمانرواي اجنه براي آماده سازي مدرسه آمده بودند . 
بيشتر بچه هاي مدرسه در مراسم استقبال شركت كرده بودند ، جمشيد هري را مجبور كرده بود كه براي استقبال از آنها بيايد ، وقتي كه اجنه هاي غارتگر به هري و جمشيد رسيدند تعظيم بلند بالايي به آنها كردند ، اول همه فكر مي كردند كه آنها به خاطر جمشيد تعظيم كرده اند ولي بعد از اينكه هري يكي از آنها را در آغوش گرفت همه به يكباره شكه شدند . 
بعد از استقبال گرمي كه افراد مدرسه از آن شش نفر كردند همگي براي برپايي جشني كه به خاطر ورود اجنه ها به مدرسه ، در تالار اصلي مدرسه برگزار بود رفتند ، هري اصلا دلش نمي خواست كه در جشن شركت كند ولي با اسرار آن شش نفر و جمشيد او قبول كرد كه ساعاتي را با آنها بگذراند . 
اين اولين جشن بعد از مرگ كاهن اعظم بود ، انگار هيچكس به ياد كاهن اعظم مدير قبلي اينجا نبود ، بايد هم چنين مي بود ، آخر كاهن اعظم روز هاي زيادي را در مدرسه به كار مديريت نپرداخته بود ، حالا اين جمشيد بود كه در جاي او تكيه زده بود و به ميهمانان خوش آمد مي گفت .
با اينكه آن شش اجنه خيلي از هري درخواست كردند كه در جاي معلمان كنار اجنه ها بنشيند هري قبول نكرد ، هري مي گفت كه اگر اين كار را بكند دانش آموزان فكر مي كنند كه پارتي بازي در كار است آخر هري يكي از شركت كننده ها در مسابقه ي بهترين گروه جادوگري بود . 
فردا صبح مسابقه ي ما با تيم شماره ي دو اسليترين شروع مي شد ، ساعت نه صبح قرار بود كه با حضور آن شش نفر مسابقه برگذار شود ، آنها اول قبول نمي كردند ولي وقتي كه فهميدند كه قرار است هري هم بازي بكند قبول كردند . 
شب مسابقه جرج و فرد كه دفاع تيم بودند جريان مسابقه ي دو روز پيش را براي هري بازگو كردند ، حتي كاري كه ملفي كرده بود را هم به او گفته بودند ، روابط بين هري و خانواده ي ويزلي ها كم كم داشت خوب ميشد و فقط جيني بود كه خودش را از بقيه دور نگه مي داشت . 
هري از كاري كه ملفي كرده بود كمي ناراحت شده بود ولي ما مطمئن بوديم كه فردا همان بلايي را كه آنها به سر تيم ما آورده بودند مي آوريم . 
تقريبا ساعت يازده نيمه شب بود كه الكس خودش را به مدرسه رسانده بود ، او تا ساعت سه نصفه شب با فرد و جرج تمرين مي كرد ، رون هم تا ساعت دو آنها را همراهي كرده بود ، كار رون شده بود تمرين و تمرين ، او كار سختي را در آينده در مقابل كروم داشت ، او بايد جلوي شوت هاي كروم يعني بهترين بازيكن جهان را بگيرد . 
قرار شد كه از هيچكدام از وسائل گروه خودمان استفاده نكنيم ، الان وقت آن نبود كه جلوي جمشيد و شش نفري كه از دنياي اجنه بودند از وسائل گروه استفاده كنيم ، آخر تمام گروهي كه الان داشتيم در مسابقات حضور داشتند و هر تقلبي شايد گروه را به خطر بيندازد. 
تعدادي از بهترين چوب هاي پرواز خون آشامان براي تيم خريداري كردم ، آنها بهترين ها بودند ، آنها مانند چوب هاي جاروي ما به اندازه ي يك چوب جادويي بود و با كشيدن از دو طرف آن را به اندازه ي يك چوب جاروي پرواز در مي آوردند ، سرعت و تغيير جهت آنها به مراتب بهتر از چوب هاي جاروي جادوگران بود ولي با اين حال هري همان آذرخشش را ترجيح مي داد ، او مي گفت با آن چوب خاطرات زيادي دارد . 
صبح فردا افراد تيم براي صبحانه در تالار اصلي جمع شده بودند ، هري خيلي خونسرد بود ، فرد و جرج به محض ورود هري به تالار اصلي با چوب هايشان يك مار افعي بزرگ در ميان هوا ظاهر كردند كه شيري در حال تكه تكه كردن آن بود  ، اين كار آنها باعث شده بود كه تمام افرادي كه در تالار اصلي بودند به وجد بيايند و گروه گريفيندور را تشويق كنند . 
فرد يك شير را طراحي كرده بود كه دور تا دور تالار ، بالاي سر دانش آموزان مي چرخيد و عكسهايي را كه در آن يك شير داشت مار افعي را تكه تكه مي كرد را بر سر دانش آموزان مي ريخت . 
با وارد شدن هري تمام گروه گريفيندور كه از بازي تيم شماره يكشان كاملا ناراضي بودند از جايشان بلند شوند و هري را تشويق كنند، حالا با اين مسابقه هري وقت داشت كه محبوبيتش را بين دانش آموزان به دست بياورد ، تيم ما لباس تيم را پوشيده بود ، رابرت هم لباس تيم را پوشيده بود . 
من كنار الكس نشستم و صبحانه را با او خوردم ، دلم برايش خيلي تنگ شده بود ، او بهترين دوستي بود كه در تمام زندگيم داشتم ، حالا قرار بود كه با او در نوك تيم بازي كنم . 
راس ساعت هشتو پنجاه دقيقه همه ي تيم به وسط ميدان مسابقه رسيديم ، تمام جايگاه ها پر شده بود ، البته طرفداران اسليترين بيشتر بودند ، شعار انها اين بود كه تيم شماره يك ما را در هم كوبيده بودند چه برسد به تيم شماره ي دو . 
چوب هاي جاروي مخصوص خون آشامان را بين بازيكنان تيم پخش كردم ، رون دروازبان بود ، فرد و جرج دفاع بودند ، من و الكس همراه با جيني  هم نوك حمله بوديم ، هري هم يابنده بود . 
وقتي آقاي جامبو جعبه ي توپ ها را آورد من و الكس چوب هاي جارويمان را كشيدم و آن را تبديل به جاروي پرواز كرديم ، باقي افراد تيم هم به تبعيت از ما اين كار را كردند . صداي تشويق دانش آموزان تمام فضا را پر كرده بود ، شيري كه فرد و جرج درست كرده بودند اينجا هم امده بود و روي سر دانش آموزان پرواز مي كرد و عكس ها را اينجا نيز روي سر دانش آموزان مي ريخت ، هري خيلي خونسرد آذرخشش را در دستش تكان مي داد.
كاپيتان تيم اسليترين كه يك سياه پوست بود به سمت ما مي آمد ، او چوبش را در آورد و به آسمان گرفت ، نور بنفشي از چوبش خارج شد و به سمت آسمان پرواز كرد ، طلسم در آسمان بزرگ شد و به مار اسليترين تبديل شد ، ماري كه در آسمان تشكيل شده بود خيلي بزرگ  بود ، او روي آسمان مي چرخيد و دهانش را باز و بسته مي كرد .
اسليتريني ها با ديدن مار در آسمان شروع به فرياد كشيدن كردند ، به يكباره صداي اسليتريني ها تمام زمين را فرا گرفت ، هري لبخند تلخي به كاپيتان تيم اسليترين كرد و  انگشت سبابه اش را به سمت مار اسليترين گرفت و شير گريفيندور را بجاي آن ظاهر كرد ، شير بزرگتر از مار اسليترين بود و زيبايي خاصي داشت و نور را منعكس مي كرد  ، شير بقدري بزرگ بود كه تمام فضاي بالاي سر ما را پر كرده بود ، دانش آموزان با ديدن شير گريفيندور آنهم به اين بزرگي به يكباره ساكت شدند ، هري به سمت آقاي جامبو رفت ، آقاي جامبو باديدن شير گريفيندور ساكت شده بود و شير گريفيندور را نگاه مي كرد .
هري لبخندي به آقاي جامبو زد و گفت : ميشه مسابقه رو شروع كنيم . 
با اشاره ي هري شير گيريفيندور از بالاي سر ما ناپديد شد ، همگي سوار جاروهايمان شديم ، افراد تيم اسليترين كه با ديدن شيري كه هري ظاهر كرده بود ساكت شده بودند سوار بر جاروهايشان شدند و از زمين فاصله گرفتند ، ما هم همينكار را كرديم ، آقاي جامبو بازي را شروع كرد ، الكس خيلي سريع سرخگون را گرفت و به سمت دروازه ي اسليترين نزديك شد ، صداي كروم را از پايين مي شنيدم كه بازيكنان اسليترين را راهنمايي مي كرد .
براي لحظه اي هري را ديدم كه سوار بر چوبش دور تا دور زمين را مي چرخد ، به دور و اطرافم نگاه كردم نه تنها من بلكه تمام افراد به پرواز هري نگاه مي كردند ، او با سرعت خيلي زياد پرواز مي كرد ، او دور زمين با سرعت هرچه تمام تر مي چرخيد ، انگار داشت عقده چند وقت سوار نشدن بر چوب جارو را در مي آورد ، براي لحظه اي صداي الكس را شنيدم كه مي گفت : حواست كجاست جاني . 
ديدم كه با سرخگون به سمت من مي آيد ، او سرخگون را به من پاس داد ، من هم با تمام سرعت به سمت دروازه حركت كردم ، چيزي نكشيد كه يك توپ باز دارنده از كنار گوشم رد شد ، الكس هم با سرعت در  كنار من به جلو مي آمد ، جيني هم از سمت چپ من به سمت دروازه مي رفت ، با يك همكاري زيبا يك گل را در ميان ناباوري هاي تيم اسليترين زديم . 
تيم اسليترين خيلي ضعيف بود و ما به راحتي مي توانستيم از صدش رد بشويم . 
خيلي زود فاصله ي دو تيم زياد شد ، گل هاي ما يكي از يكي قشنگتر و جالب تر بود ، دروازبان تيم اسليترين كاملا خودش را باخته بود ، يابنده ي تيم اسليترين هم دنبال هري بود ، معلوم بود كه هري او را سر كار گذاشته است . 
چيزي نكشيد كه نتيجه ي بازي  صد و ده به سي شد ، هر سه گل تيم اسليترين را يك شخص به نام گُردن زده بود ، من وقتي كه امتيازمان از هشتاد گذشته بود جايم را به رابرت داده بودم ، او مي توانست در آينده بازيكن خوبي باشد ولي خيلي از اوقات تك روي مي كرد كه اصلا به نفع تيم نبود ، معلوم بود كه در بازي خيلي حرفه اي نيست ولي سعي مي كند كه خوب بازي كند ، خشن بودن بيش از حدش هم كاملا به ضرر تيم بود ، او در بيست دقيقه اي كه بازي كرد دو تن از بازيكنان تيم اسليترين را از روي جارو هايشان به پايين پرت كرد . 
صداي تشويق تماشاچيان بيشتر و بيشتر مي شد ، اسليتريني ها داشتند زمين را ترك مي كردند كه به يكباره هري سرعتش را زياد كرد ، او مستقيما به سمت يابنده ي تيم اسليترين مي رفت ، با چشماني كه داشتم توپ طلايي را چند متر پشت سر يابنده اسليترين ديدم ، اگر يابنده به پشت سرش بر مي گشت حتما توپ را مي ديد ، هري خيلي سريع به سمت يابنده مي رفت ، براي لحظه اي يابنده ي اسليترين فكر كرد كه هري مي خواهد او را از روي جارويش به زمين بزند به خاطر همين سريع چوب جادويي اش را از ردايش بيرون كشيد و به سمت هري گرفت ، او قبل از اينكه بتواند طلسمي را روي هري اجرا كند هري از كنار او رد شد و درست يكي دو متر پشت سر يابنده ي تيم اسليترين توپ طلايي را در دستهايش گرفت ، آري هري بازي را تمام كرده بود ، بازي با اختلاف دويست و شصت به سي به نفع تيم ما تمام شد . 
كروم را ديدم كه با عصبانيت تمام به هري نگاه مي كند ، انگار او انتظار داشت كه يابنده خودشان توپ طلايي را از آن خود كند ، هري بي اعتنا به او به كنار من آمد و گفت : جاني يكي از جن هاي غارتگري كه با مهمونا اومده رو مي شناسم ، اون يكي از زير دستاي ماركوس بود .
گفتم : مطمئني هري . 
هري گفت : آره ، اون مي خواست سر مسابقه از جاش بلند بشه و بره توي مدرسه ولي همكاراش نزاشتن ، اون يه تهديد جديد براي مدرسس بايد مواظبش باشيم ، حتما جمشيد هم تا حالا فهميده بايد با اون در ميون بزاريم . 
گفتم : حالا كدوم يكيشونه . 
هري شش نفري را كه براي آماده كردن مدرسه براي مسابقه آمده بودند را به من نشان داد و گفت : از سمت راست دومي 
مردي با موهاي سفيد ، ميان سال بود ، قيافه اي خشن و عصباني داشت ، حالا او توجهم را جلب كرده بود ، از ترز نشستنش معلوم بود كه از حضور ميان باقي جن هاي مهمان ناراحت است ، او چه كار مي خواست بكند ، شايد هم مثل باقي اجنه ها براي درست كردن مدرسه آمده بود . 
در همين افكار بودم كه برادران ويزلي به سمت هري آمدند و او را در آغوش كشيدند ، هري خيلي سريع دستش را روي پيشاني اش گذاشت ، فهميدم كه هروكراس درون هري او را اذيت مي كند ، چه كار مي توانستم بكنم ، به يكباره فكري به سرم زد ، آري مي توانستم از اليور بپرسم، ولي مشكلي اينجا بود من چند وقتي بود كه با اليور حرف نزده بودم ، او هنوز از جريان خون ناراحت بود و نمي خواست با من حرف بزند . 
بايد فكري مي كردم كه راهي براي برقراري رابطه  با او  پيدا كنم ، شايد او مي توانست در اين راه كمكي به من بكند ، در همين افكار بودم كه رون جلو آمد و دستش را روي شانه ي من انداخت و گفت : پسر خيلي خوب بازي كردي . 
بعد از خنده اي گفتم : تازه كجاشو ديدي ، رابرت هم خيلي خوب بازي مي كرد 
رون گفت : آره ولي اون خيلي عصبانيه ، وقتي كه توپو از دست مي ده فكر مي كنه كه بايد طرف روبروشو بكشه . 
گفتم : منم همينطور فكر مي كنم ، اون خيلي عصبانيه نمي دونم چرا ولي هرچي هست اصلا دلش نمي خواد  با كسي باشه يا اينكه به كسي رحم كنه . 
هري كه خودش را به سختي از ميان افراد تيم خلاص كرده بود خودش را آرام آرام به ما نزديك مي كرد ، رون به سمتش برگشت و گفت : پسر كارت واقعا مهشر بود .
معلوم بود كه رون هري را بخشيده است ولي اينجا خبري از جيني نبود ، آري او به محض پايان بازي خودش را قايم كرده بود ، معلوم بود كه اصلا دوست ندارد با هري روبرو شود ، دلم برايش مي سوخت ، هرچه بود نمي دانست هري هر كاري كه مي كند به نفع اوست . 
هري خيلي آرام طوري كه هيچكس نشنود رو به من و رون گفت : خيلي آروم بدون اينكه كسي بفهمه بريد اتاق جمشيد ، من باهاش قرار گذاشتم كه اونجا ببينمش ، من مي رم دنبال هرميون ،اونم بايد باشه . 
من و رون بدون اينكه چيزي بگوييم از ميان دانش آموزان راهمان را به سمت مدرسه باز كرديم ، رون كمي مشكوك شده بود به خاطر همين رو به رون گفتم : من مي دونم بايد براي چي بريم اونجا . 
رون گفت : راست مي گي ، تو واقعا مي دوني . 
گفتم : خب اره ، ما به خاطر يكي از اون شيش جن داريم مي ريم اونجا ، اون يكي از افراد ماركوسه ، اونم كه معلوم نيست زندس يا مرده ، فكر كنم خودم كشتمش ، ولي از اين ولدمورت بعيد نيست كه اونو يه جوري زنده نگه داشته باشه . 
رون گفت : تو مطمئني . 
گفتم : آره خود هري اينارو به من گفت . 
باقي راه را بدون اينكه حرف بزنيم طي كرديم ، رون هنوز چوب جاروي خودش را در دستش داشت ، من هم همينطور ، چوبم را به يكباره جمع كردم ، حالا دقيقا جلوي درب اتاق جمشيد بوديم ، رون رو به من گفت : تو چطور جاروتو جمع كردي . 
گفتم : هيچي فقط توي ذهنت بخواه كه جمع بشه اون خودش جمع ميشه . 
چند لحظه اي كشيد تا رون بتواند چوبش را جمع كند ، منتظر جمشيد و هري مانديم تا خودشان بيايند ، رون از فرست استفاده كرد و گفت : راستي نمي دوني واسه ي چي هري اينقدر خشك شده ، ديگه مثل قديما نيست . 
گفتم : منظورت اينه كه چرا مثل قديما نيست . 
رون گفت : آره اون توي اين چند ماه كاملا عوض شده ، ديگه نميشه اونو فهميد ، قبلا خيلي راحت مي تونستم از زير زبونش بيرون بكشم كه مي خواد چي كار كنه ولي حالا ديگه نميشه حتي به يكي از حرفاش اعتماد كرد . 
گفتم : تو خيلي سخت مي گري رون ، خودت هم مي دوني كه اون آدم خيلي خوبيه ولي يكمي عصبي شده اونم به خاطر اينه كه خيلي داره زحمت ميكشه ، اون توي بيستو چهار ساعت يكي دو ساعت استراحت مي كنه ، باقي اوقاتشو براي پيدا كردن ولدمورت تلف ميكنه . 
رون گفت : خودم مي دونم ولي بااين حال بازم نمي فهمم چرا ديگه مثل هميشه نيست ، قبلا هر وقت جايي گير مي كرد ميومد با ما در ميون مي زاشت .
واقعا نمي دانستم كه چه چيزي به رون بگويم ، آري هر كس بود مي فهميد كه هري ديگر هري سابق نيست ، خشن تر زيرك تر و از همه مهمتر مرموز تر شده بود ، تنها چيزي كه مي توانستم به رون بگويم اين بود كه : تو بايد خيلي چيزهاي ديگه اي از هري ببيني ، شايد اون سال ديگه مدير همين مدرسه اي كه مي بيني بشه ، آره اون مي خواد جاي دامبلدورو بگيره ، اونم خيلي زودتر از اوني كه هر كسي فكرشو بكنه ، فقط دعا كن كه مشكل ولدمورت حل بشه . 
رون گفت: شوخي مي كني ، كي حاضر توي يه مدرسه اي كه مديرش يه بچه ي هفده سالس درس بخونه . 
گفتم : هري اينو ثابت مي كنه كه بهترين جادوگر روي زمينه ، الان من حاضرم روي اين قضيه شرط ببندم كه حتي ولدمورت هم نمي تونه خيلي راحت از پس هري بر بياد شايد هم اگه اوضاع به وفق مراد باشه شكستش بده. 
به محض اينكه اين حرف را زدم چهار نفر از انتهاي سالن به سمت داخل پيچيدند ، هري ، هرميون و جمشيد همراه با گوين به سمت ما مي آمدند ، نمي دانستم براي چه گوين را هم با خودشان آورده بودند .
به محض اينكه گوين به من رسيد گفت : جاني جوان فكر نكن هر كسي مي تونه از پس ولدمورت بر بياد . 
حالا فهميدم گوين بدون اينكه اينجا باشد حرف هاي ما را گوش مي داد ، به خاطر همين لبخندي تلخ نسارش كردم و گفتم : فكر نكن هر كسي هم مي تونه جاسوسي منو بكنه و قصر در بره . 
هري رو به من گفت : منظورت چيه جاني ، اتفاقي افتاده 
گفتم : هيچي اون كسي كه بايد مي فهميد فكر كنم فهميده باشه . 
گوين خيلي عصباني شده بود اين را از حالت او فهميدم ، جمشيد خودش را به گوين رساند و گفت : گوين بچه شدي ، چرا سربه سر بچه ها مي زاري ، خوبه يكي هم جاسوسيه تو رو بكنه . 
گوين وقتي اين حرف را شنيد خيلي عصباني شد و بدون تعارف از درب اتاق جمشيد داخل شد ، منتظر بودم بلايي به سرش بيايد ولي او خيلي راحت از در داخل شد و به سمت اولين مبلي كه مي ديد رفت ، متعجب بودم كه چرا جمشيد روي درب اتاقش طلسمي را نگذاشته كه هركسي كه خواست نتواند از درب اتاقش داخل شود . 
وقتي كه همگي داخل شديم هري جريان آن اجنه را با جمشيد در ميان گذاشت ، حتي جمشيد هم نمي دانست كه او چه كسي است ، قرار شد كه گوين مسئوليت محافظت از او را بر عهده بگيرد ، گوين جريان شمشير گريفندور را هم با جمشيد در ميان گذاشت ، جمشيد هم از شنيدن جريان شمشير گودريك تعجب كرد ، آري او هم نگران شده بود كه چه بلايي به سر شمشير گودريك آمده بود .
بعد از يك ساعت بحث در مورد جاي شمشير به اين نتيجه رسيديم كه تنها كسي كه مي تواند شمشير گودريك را پيدا كند تنها نواده ي او يعني هري است ، همان كاري كه چندين سال پيش در تالار اسرار كرده بود ، ولي به گفته ي هري او نتوانسته بود كه شمشير را از كلاه گروهبندي خارج كند . 
براي اين مشكل هم تنها راه چاره اي كه بود اين بود كه بايد هري در مشكلي واقعي گير مي افتاد تا مي توانست شمشيرگريفيندور را پيدا كند ، به خاطر همين قرار شد كه كلاه گروه بندي را به هري بدهيم تا هميشه كنارش باشد ، هري گفت كه كلاه گروه بندي هم غيب شده است ولي اين اتفاق نيفتاده بود و كلاه گروه بندي در حِرَم كاهن اعظم بود ، كاهن اعظم كه مي دانست تنها راه دستيابي به شمشير گودريك همان كلاه است آن را در حرمش مخفي كرده بود . 
بعد از جلسه قرار شد كه در اين هفته ديگر در هيچكدام از كلاس ها شركت نكنيم ، حتي رون و هرميون هم بايد شبانه روز به ما كمك مي كردند ، جمشيد هم چند تن از دوستانش را خبر كرده بود كه تمام مدرسه را زير و رو كنند ، ديگر داشتيم به خطر نزديك مي شديم ، همگي مي دانستيم كه اگر هكتور خودش رابه دراكولا ها نشان بدهد فدايي هاي زيادي پيدا مي كند كه هر كدام از آنها به تنهايي مي توانستند براي ما مشكل زا باشند . 
تمام هفته را شبانه روز مدرسه را زير پا گذاشته بوديم ، جمشيد هر طبقه را به بهانه آماده سازي مدرسه براي مسابقات براي ما خالي مي كرد تا ما به راحتي بتوانيم راهي را براي پيدا كردن ولدمورت پيدا كنيم ، من و هري هم فقط نقشه مي كشيدم كه چطور مي توانيم ولدمورت را عصباني كنيم تا هري بتواند اثري از ولدمورت پيدا كند . 
به نظر هري اين راه بهتر از اين بود كه تمام مدرسه را زيرو رو كنيم ، به قول هري ولدمورت خيلي از اينها قوي تر بود كه راه تالار اسرار را باز بگذارد تا ما بتوانيم راه را پيدا كنيم ، ولي از انجايي كه قرار بود كسي بغير از من و هري درباره ي هروكراسي كه در هري بود چيزي نداند به خاطر همين دو نفره راه هايي رامورد بررسي قرار مي داديم كه به هيچ جا نمي رسيديم . 
روزها از پي هم مي گذشتند ولي ما به جايي نمي رسيديم ، حالا دو روز بيشتر تا پايان هفته و شروع شدن مسابقه ي بزرگترين گروه جادوگري جهان باقي نمانده بود ، حدود چهل تيم در اين مسابقات شركت كرده بودند ، از تمام نقاط دنيا در اين مسابقات شركت كرده بودند ، البته خيلي از مدرسه هاي جادوگري دنيا به بهانه هاي مختلف از زير اين مسابقات شانه خالي كرده بودند ، چون اين مسابقه احتمال مرگ داشت خيلي از تيم ها در آن شركت نمي كردند . 
هاگزميد پر شده بود از مردمي كه براي تماشاي مسابقات آمده بودند ، حالا هاگزميد يكي از شلوغ ترين دهكده هاي جهان شده بود ، حدود هشتصد ، نهصد هزار نفر براي ديدن اين مسابقات آمده بودند ، در اين وسط كار و بار بعضي از دانش آموزان از جمله فرد و جرج هم گرفته بود ، آنها با داير كردن يك مغازه شوخي در هاگزميد پول خوبي به جيب مي زدند ، پوستر هايي از شركت كننده هاي اين مسابقات تمام دهكده ي هاگزميد را پر كرده بود ، تيمي كه كروم براي خودش درست كرده بود بيشترين تبليغات را داشت ، آري با  داشتن بازيكناني مثل ملفي و كراپ و گويل آنها يكي از خطرناك ترين تيم ها بودند ، از آنجايي كه ملفي رامي شناختم مطمئن بودم كه از زخمي كردن مخالفانش هيچ باكي ندارد . 
البته تيم هايي هم از كشور هاي مختلف آمده بودند كه نام و نشانشان قبل از خودشان رسيده بود از جمله اين تيم ها تيم بلژيك بود كه سرپرستشان يك مرگخوار معروف بود ، اينطور كه مي گفتند اعضاي گروه او از خشن ترين دانش آموزاني كه در تمام بلژيك بودند تشكيل شده اند . 
از دنياي خون آشامان هم پنچ گروه شركت كرده بودند كه از همه ي آنها مهمتر گروه آكادمي شواليه هاي پاداشاه بودند ، نام گروهشان را هم شواليه هاي خون آشام گذاشته بودند ، من حدود شش ماهي را در آن مدرسه سپري كرده بودم ، من مدركي كه آنها طي ده سال مي گرفتند را طي شش ماه گرفته بودم ، آخر من از كودكي زير نظر پدر بزرگم آموزش هاي شواليه گري را ديده بودم ، در مورد آن مدرسه همين را بايد بگويم كه هر دانش آموزي كه در آنجا درس مي خواند بايد از ده سالگي به ان مدرسه وارد مي شد و از امتحانات خطر ناك آنجا با امتياز خوبي بيرون مي آمد تا بتواند سال هاي ديگر را هم در آنجا بماند ، اگر كسي ده سال در آن مدرسه مي ماند و مي توانست از امتحان پاياني آنجا به خوبي فارغ التحصيل شود به او مدرك و نشان شواليه درجه پنج پادشاه اعطا مي شد ، آنها از همان اول براي مبارزه كردن آموزش مي ديدند و مي توانستند يكي از رقباي مهم ما باشند ، سرپرست گروه آنها هم مردرد يعني همان شاگردي كه گوين در موردش مي گفت بود .  
گروه هاي كمي از آسيا آمده بودند كه هيچ چيز از تيم هايشان نمي دانستيم ، فقط تنها چيزي كه از آسيايي ها مي دانستيم اين بود كه آنها خيلي زيرك هستند و در اجراي طلسم ها يك سرو گردن از دانش آموزان ديگر بالاتر بودند . 
از آفريغا هم چندين تيم شركت كرده بودند كه تمام آنها از دانش آموزاني درشت هيكل و بزرگ سالي بودند ، آنها بيشتر از دانش آموزاني استفاده كرده بودند كه به نوعي در كوييديچ ستاره بودند . 
بعضي از مدارس با مدارس ديگر يك گروه داده بودند ، تنها مدرسه اي كه دو گروه داشت مدرسه ي هاگوارتز بود ، قرار شده بود كه ما با لباس مخصوص گروه خودمان يعني گروه شياطين در اين مسابقات شركت كنيم ، البته جمشيد با اين كار ما خيلي مخالفت مي كرد ولي وقتي گوين در مورد تاثيراتي كه يك تيم ترسناك بر حريفان خودش صحبت كرد جمشيد هم قبول كرد كه لباس گروه ما همان لباس شياطين باشد . 
اسم تيم را هم شياطين هاگوارتز گذاشتيم ، هر تيم در اين مسابقات تنها مي توانست اسم ده نفر را به عنوان شركت كننده بدهد ، بازيكنان تيم ما عبارت بودند از هري ، رون ، فرد ، جرج ، الكس ، هرميون ، رابرت ، جيني ، من و گردن كه نوك حمله تيم شماره يك گريفيندور بود  تشكيل مي شد ، البته پدر و مادر جيني از بودن او در گروه خيلي ناراحت بودند ، اصولا فقط هفده ساله ها به بالاتر در اين مسابقات شركت مي كردند ، حتي كمتر دختري در اين مسابقات شركت مي كرد ، چه برسدكه از هفده سال هم كمتر داشته باشد .
هري هنوز از دست رابرت ناراحت بود كه چرا جريان ديدار آن شب دايي ويليام و آن خون اشام را گزارش نداده بود و به خاطر همين اصلا به او اطمينان نداشت ، چند باري حرف دايي ويليام را جلوي رابرت پيش كشيديم ولي او هيچ چيز نگفت ، انگار كه نه انگار او در آنجا بوده و تمام جريان را ديده است . 
گروه ها يكي يكي وارد مدرسه مي شدند ، آن شش نفري كه از دنياي اجنه آمده بودند كارشان را خيلي خوب انجام داده بودند ، آنها در فضاي باز قصر يك خانه درست كرده بودند كه براي هر هر چهل تيم جا داشت ، آنها تقريبا قسمت مسابقه ها را آماده كرده بودند ، آنها به هيچ كس اجازه نمي دادند كه از آن قسمت ديداري داشته باشد ، آنها قسمت مسابقه ها را در گوشه اي از فضاي بازمدرسه درست كرده بودند . 
با اينكه دو روز تا شروع مسابقات مانده بود ولي تقريبا تمام گروه ها خودشان را رسانده بودند ، قرار بود كه دو روز ديگر بعد از جشن مفصلي كه براي معرفي گروه ها بود مسابقات شروع بشود ، برگزار كنندگان مسابقات هم قرار بود كه فردا بيايند ، براي خيلي ها دعوتنامه ي مخصوص آماده شده بود كه پدر بزرگ من هم در ميان آنها بود . 
آن جني كه از افراد ماركوس بود بجز چند باري كه به طور ناگهاني ناپديد شده بود چيز مهمي از او ديده نشد ، به قول هري معلوم بود كه هيچ كس از ولدمورت خبر ندارد ، آري ولدمورت به هيچكس اعتماد نداشت ، او حتي به اسنيپ كه پارسال دامبلدور را برايش كشته بود هم اعتماد نداشت ، هرچه بود انگار او به هيچ كدام از افرادش احتياج نداشت . 
در مدرسه غوغايي شده بود ، نيمي از دانش آموزان طرفدار تيم اسليترين بودند و نيمي ديگر طرفدار تيم ما، آنها نام تيمشان را هم اسليترين بزرگ گذاشته بودند ، سرپرست گروه آنها هم دايي ويليام بود ، ما نصف بيشتر طرفدارهايمان را به خاطر فروش وسائلي كه فرد و جرج مي فروختند پيدا كرده بوديم ، فرد و جرج هر وسيله اي كه مي فروختند را به نشان گروه ما آزين مي كردند ، تمام طرفداران تيم ما لباس گروه ما را بر تن كرده بودند و با قرور در مدرسه حركت مي كردند ، عكس ديوانه سازي كه پشت لباس هاي ما بود در جاي جاي مدرسه ديده مي شد . 
البته لباس هايي كه با مار اسليترين آراسته شده بودند هم كم نبود ، به مناسبت مسابقات تمام درسها به مدت يك ماه تعطيل شده بود و هر كسي كه نمي خواست مسابقات را دنبال كند مي توانست براي يك ماه به تعطيلات برود . 
قرار بود كه امروز ساعت يازده صبح برپا كنندگان مسابقات به مدرسه بيايند ، تمام مدرسه آماده باش بودند چون فقط هر سي سال يكبار فرمانرواي دنياي اجنه براي برپا كردن مسابقات به اين بعد از دنيا مي آمد ، من او را اولين بار در مقابل درب خروجي آخرين مرحله ي دنياي اجنه ديده بودم . 
امروز بعد از ظهر هم هري با جمشيد قرار گذاشته بود كه با تمام گروه ما صحبت بكند ، جمشيد اول راضي نمي شد ولي بعد از اينكه هري اسرار كرده بود جمشيد قبول كرده بود ، انگار جمشيد هم خيلي دلش مي خواست كه تيم مدرسه ي خودش در اين مسابقات پيروز شود . 
گوين هم شبانه روز در اتاقش مي نشست و مواظب آن جني كه از سربازان ماركوس بود مي شد ، او از كار متنفر بود ولي به خاطر جمشيد هم كه شده اين كار را مي كرد . 
حدودا ده دقيقه مانده به يازده من و تمام گروهمان براي خوش آمد گويي به برپا كننده هاي مسابقات به همان جايي كه هاگريد براي رفتن و آمدن افرادي كه از ان بعد مي آمدند درست كرده بود رفتيم . 
هري از اينكه هيچ خبري از ولدمورت نشده بود خيلي ناراحت بود ، به نظرم هري تنها كسي بود كه در اين موقعيت به فكر ولدمورت بود ، او بعد از اجازه گرفتن از جمشيد قرار بود كه تمام افراد محفل را براي پيدا كردن ولدمورت و احيانا براي مبارزه در برابر او به اينجا بياورد .
او به پيشنهاد مودي اين موضوع را با جمشيد در ميان گذاشته بود ولي به گفته ي جمشيد ولدمورت هرچقدر هم قدرت داشته باشد نمي تواند در برابر دنياي اجنه دوام بياورد ، آخر دنياي اجنه فرمانرواي شياطين را داشت كه محافظت از دنياي اجنه را بر عهده داشت . 
تمام شركت كننده ها براي خوش آمد گويي در فضاي باز مدرسه جمع شده بودند ، صداي همهمه بين شركت كننده ها پيچيده بود ، گوين هم با ما همراه شده بود ، او تمام وقتي كه آنجا بود را به دنبال گروه شواليه هاي خون آشام مي گشت تا با سرگروه آنها صحبت كند ولي پيدا كردن يك گروه آنهم در ميان اينهمه جمعيت كار خيلي سختي بود .
جمشيد همراه با استادان مدرسه از طرفي به سمت جايگاهي كه قرار بود تا چند لحظه ي ديگر فرمانرواي دنياي اجنه در آنجا ظاهر شود مي آمدند ، هري داشت با برادران ويزلي در مورد كارهايي كه بايد بكنند حرف مي زد ، ولي برادران ويزلي به تنها چيزي كه توجه نداشتند هري بود . 
چندين جادوگر با دسته گل هاي زيبايي براي خوش آمد گويي جلوتر از همه ايستاده بودند ، كم كم شاهد رجز خاني گروه ها براي همديگر بوديم ، هر گروهي كه گروه ديگر را مي ديد مي خواست طوري ثابت كند كه قدرتش بيشتر از گروه مقابل است . 
ازدحام لحظه به لحظه بيشتر مي شد ، با اينكه قرار بود فقط اعضاي گروه هاي شركت كننده بيايند ولي خيلي از مردم هم آمده بودند . 
قرار بود كه پدر بزرگم همراه با بزرگان دولتي اش بيايد ولي نمي دانم چرا دير كرده بود ، بزرگ خاندان گاست ها همراه با كارتش آمده بود ،بزرگ خاندان فانتوم ها قرار بود كه همراه با پدربزگ بيايد ، ويليام هم با چند تن از كارمندان عالي رتبه وزارت خانه آمده بود . 
به افرادي كه براي خوش آمد گويي آمده بودند نگاه مي كردم كه رون مرا صدا زد ، به سمت رون برگشتم ،او با انگشتش ورودي مدرسه را نشان مي داد ، به سمت درب مدرسه برگشتم ، پدر بزرگم همراه با لژيون هايش ، بزرگ خاندان فانتوم ها و لژيون هايش از آنجا داخل شده بودند ، به سمت هري رفتم و هري را با خبر كردم ، هري كمي سرو وضعش را درست كرد و همراه با من به سمت پدر بزرگم حركت كرديم ، تمام اعضاي گروهمان هم پشت سر ما راه افتاده بودند ، براي لحظه اي افراد حاضر فكر كردند كه برگزار كنندگان از درب ورودي مي آيند . 
بي توجه به آنها به سمت پدر بزرگ و همراهانش حركت كرديم ، پدر بزرگ با ابهت هميشگي اش به سمت ما مي آمد ، لژيون هاش را عوض كرده بود ، آري او چهار تن از لژيون هايش كه از خانواده ي دراكولا ها بودند را عوض كرده بود دو تن از افراد جديدش از خاندان گاست ها بودند و سه تن ديگر از خاندان فانتوم ها بودند . 
پدر بزرگم رداي كاملا سياهي پوشيده بود ، بايد بگم كه تمام خون آشامان به لباس سياه علاقه زيادي داشتند ، ولي لباس پدر بزرگم در نور خورشيد به رنگ سبز تيره مي زد ، بزرگ خاندان فانتوم ها هم لباسي يكدست سياه پوشيده بود، آنها با ديدن ما راهشان را به سمت ما كج كردند . 
وقتي كه به آنها رسيديم طبق رسوم دست پدر بزرگم را بوسه زدم ، پدر بزرگم لبخندي به من زد و با باقي افراد گروه احوال پرسي كرد ، بزرگ خاندان فانتوم ها فقط ايستاده بود و ما را تماشا مي كرد ، لژيون هاي پدر بزرگم كاملا آماده بودند ، معلوم بود كه از بودن دايي ويليام در اين مدرسه خيلي احساس ترس مي كنند ، دايي ويليام را ديدم كه خندان خندان به سمت ما مي آمد ، چند تن از خبرنگاران هم دنبالش به سمت ما مي آمدند . 
از اين حالت خيلي متنفر بودم ، چون بايد جلوي خبرنگاران با دايي ويليام دوستانه حرف مي زدم ، مطمئن بودم كه دايي ويليام دوست ندارد سر به تن من باشد ولي چنان به من لبخند مي زد كه انگار پسر خودش را ديده است ، دايي ويليام وقتي به پدر بزرگم رسيد با او احوال پرسي گرمي كرد ، پدر بزرگم مثل هميشه كه با او صحبت مي كرد مانند خشك ترين و عصباني ترين انسان روي زمين شده بود . 
بعد از احوال پرسي دايي ويليام با پدر بزرگم همگي براي خوش آمد گويي برپا كنندگان رفتيم ، در راه وقتي كه دايي ويليام از ما دور شد پدر بزرگ مرا كناري كشيد و گفت : عموت با مهرداد تونستن جاي خون آشاماي ولدمورتو پيدا كنن ، قرار سه روز ديگه يه حمله ي درست حسابي بهشون بكنيم . 
گفتم : منم مي خوام توي حمله شركت كنم . 
پدر بزرگ گفت : تو تنها اميد ما در برابر هكتور هستي ، ما نمي تونيم تنها اميدمونو به خطر بندازيم ، همين كه گذاشتم بدون خوردن اون خون تا اينجا بياي خيليه ديگه نمي خوام از اين بيشتر توي خطر باشي . 
گفتم : هيچ كس از اون خون و نقش من توي دنياي خون آشامان خبر نداره . 
پدر بزرگ گفت : از پدرم چه خبر . 
گفتم : انقدر از دست من عصبانيه كه ديگه با من رابطه بر قرار نميكنه . 
پدر بزرگ لبخندي زد و گفت : وقتي لازم بشه خودش باهات رابطه بر قرار مي كنه . 
ديگر به مكان خوش آمد گويي نزديك شده بوديم ، افراد حاضر براي ما راه باز مي كردند تا پدربزرگ به قسمت مهمانان مخصوص برود ، دايي ويليام قبل از مابه آنجا رسيده بود ، رو به پدر بزرگم گفتم : من با شما تا اونجا نميام . 
پدر بزرگ گفت : واسه ي چي ؟ 
گفتم : ميترسم اينا فكر كنن كه پارتي بازي شده . 
پدر بزرگ لبخندي زد و گفت : اگه تو نياي هري بايد بياد . 
هري كه كنار من ايستاده بود گفت : براي چي . 
پدر بزرگ گفت : انگار تو متوجه نيستي ، مثلا تو يه جن سفير هستي و بايد براي استقبال بياي وگرنه فرمانرواي دنياي اجنه احساس مي كنه كه تو مخالف اون هستي . 
هري گفت : خب از همينجا خودمو بهش نشون مي دم . 
پدر بزرگ گفت : مگه جمشيد بهت در مورد پستي كه قرار شده بهت بدن چيزي نگفته . 
هري گفت : خب آره . 
پدر بزرگ گفت : خب سفير اون بايد رابطشو با اون خوب بكنه . 
هري كه انگار حرفي براي گفتن نداشت سرش را پايين انداخت ، پدر بزرگ من و هري را تنها گذاشت ، بزرگ خاندان فانتوم ها كنار هري آمد و گفت : تو بايد احمق باشي كه اين فرستو از دست بدي ، تو داري جاي جمشيدو براي فرمانرواي اجنه ها ميگيري ، من نمي دونم ولي اينطور كه شنيدم اين شغل بعد از فرمانرواي اجنه ها روي زمين يعني دنياي ما بالاترين رتبه هستش ، تو با اين مقامت مي توني توي دنيا به هر جني كه خواستي دستور بدي . 
هري لبخندي زد و گفت : من احتياج به اين مقام ها ندارم . 
بزرگ خاندان فانتوم ها گفت : شما جوونا تنتون گرمه . 
او اين را گفت و از ما دور شد ، من رو به هري كردم و گفتم : نگفته بودي كه از اين پيشنهادها بهت شده ، باقي افراد گروه مات و مبهوت به هري نگاه مي كردند ، انگار كه چيزي كه شنيده بودند را باور نمي كردند . 
فرد و جرج به سمت هري آمدند و گفتند : توي اون بعد از دنيا مغازه ي شوخي هستش . 
هري لبخندي تلخ زد و گفت : فكر نكنم . 
رون گفت : پس چرا خوشحال نيستي . 
هري گفت : با بودن ولدمورت مگه ميشه خوشحال بود . 
فرد گفت : بابا آخرش اينه كه مياد ميكشتمون ديگه . 
هري گفت : اگه فقط خودمو بكشه حرفي نيست ولي او وقتي بياد خيلي از دوستاتم ميكشه ، اين براي من خيلي سخته كه يكي ديگه از دوستامو از دست بدم. 
جرج دستي به پشت هري زد و گفت : بابا بي خيال ، اگه ولدمورت اومد خودم بهش مي گم كه فقط تو رو بكشه . 
هري خنديد ، بلاخره بعد از چندين روز خنده ي درست و حسابي از هري ديدم ، رون گفت : آره اين درسته . 
الكس گفت : هري چرا معطلي مگه نشنيدي بهتره كه بري وگرنه شغلتو از دست مي دي . 
دستم را پشت هري گذاشتم و هري را به سمت جايگاه مخصوص هل دادم ، الكس رو به من گفت : مگه نميري . 
گفتم : نه منو فقط يكي دو بار ديده ، فكر كنم يادش نباشه كه من كيم . 
الكس گفت : هر طور ميلته . 
چند دقيقه اي را منتظر مانديم كه بلاخره هفت نفر با صداي پاق بلندي در محل ورودي از دنياي اجنه ظاهر شدند ، آنها به محض رسيدن مشغول بررسي كردن اطراف شدند تمام حضار در بين آن هفت نفر جستجو مي كردند كه ببينند فرمانرواي دنياي اجنه چه كسي است ، آري فرمانرواي اجنه بين هفت نفري كه آمده بودند نبود ، به جمشيد نگاه كردم ولي هيچ تفاوتي در رفتارش ديده نمي شد .
همينطور مانده بودم كه به يكباره صداي پاق بلندتري آمد ، اين بار پنج نفر آمده بودند كه يكي از آنها را به محض ديدن شناختم ، آري او فرمانرواي دنياي اجنه بود ، پيرمردي با سن بالايي كه قيافه اي شاداب داشت ، چهار نفري كه اطراف او ايستاده بودند معلوم بود كه از افراد بلند مرتبه ي دنياي اجنه بودند. 
صداي سوت و تشويق همه جا را پر كرده بود ، معلوم بود كه افراد حاضر با ديدن آن پيرمرد فهميده بودند كه چه كسي آمده است ، پيرمرد بعد از دست تكان دادني براي حضار به سمت جايگاه ويژه حركت كرد ، تمام حضار پيرمرد را تشويق مي كردند ، هفت نفري كه اول آمده بودند دور تا دور پيرمرد را گرفته بودند و او را تا جايگاه ويژه همراهي مي كردند . 
احساس گرمايي روي شانه ام كردم ، به پشت سرم برگشتم ، چند نفر از افراد محفل اينجا بودند و كسي كه دستش را روي شانه ي من گذاشته بود مودي بود ، پدر رون ، لوپين و تانكس را از بين آنها شناختم ، مودي رو به من گفت : چطوري پسر . 
گفتم : بد نيستم شما چطوريد . 
لوپين جلو آمد و گفت : هري كجاست . 
جايگاه ويژه را به لوپين نشان دادم و گفتم : اونجاست . 
لوپين به جايگاه ويژه نگاه كرد و براي هري دستي تكان داد ، هري هم دست چپش را بر جاي زخمش گرفت و دست راستش را براي لوپين تكان داد ، معلوم بود كه هري لوپين را خيلي دوست دارد ، آخر به گفته ي هري لوپين تنها يادگاري بود كه از پدرش داشت . 
پيرمرد تقريبا به جايگاه ويژه رسيده بود ، جمشيد جلو رفت و او را در آغوش كشيد ،پيرمرد چيزهايي را به او گفت ، پدر بزرگ من و دايي ويليام همراه با بزرگان دو خاندان فانتوم ها و گاست ها جلو رفتند و با ان پيرمرد دست دادند . 
پيرمرد وقتي داشت با پدر بزرگم حرف مي زد هر دو مي خنديدند ، نه خنده اي كه براي فريب حضار باشد ، آنها واقعا همديگر را مي شناختند ، هري عقب ايستاده بود و منتظر مانده بود كه با باقي افراد حاضر در جايگاه ويژه با آن پيرمرد حرف بزنند . 
يكي دو دقيقه كشيد كه احوال پرسي پيرمرد با پدربزرگم و همراهانش تمام شد ، پيرمرد به سمت باقي افراد حاضر در جايگاه ويژه مي رفت ، هري خودش را عقب تر از همه كشيده بود ، انگار او مي خواست آخرين نفري باشد كه با آن پيرمرد روبرو مي شود . 
پيرمرد با تك تك حاضران جايگاه ويژه احوال پرسي كرد تا بلاخره به هري رسيد ، وقتي كه پيرمرد هري را ديد ايستاد و از دور هري را ور انداز كرد ، پدر بزرگ من شانه به شانه ي پيرمرد حركت مي كرد ، پيرمرد بعد از كلمه اي كه به هري گفت هري به سمتش حركت كرد ، هري وقتي به پيرمرد رسيد او را در آغوش گرفت ، انگار جزء رسومات دنياي اجنه بود كه هركسي را كه مي ديدند در آغوش مي گرفتند ، حالا پيرمرد با هري در حال صحبت كردن بودند . 
كم كم صداي اعتراض از بين شركت كننده هاي مسابقه بلند شده بود ، معلوم بود كه از ديدار پيرمرد با يكي از شركت كننده ها اصلا راضي نبودند ، اگر خودم هم به جاي آنها بودم شايد از اين بدتر اعتراض مي كردم . 
در ميان صحبت هاي هري و پيرمرد هري دستش را به سمت ما گرفت ، پيرمرد به سمت ما برگشت و لبخندي زد ، معلوم بود كه هري گروهش را به او نشان داده است ، پيرمرد به جاي اينكه به سمت درب مدرسه حركت كند به سمت ما حركت كرد ، آري او به سمت ما مي آمد ولي براي چه . 
پيرمرد لبخند زنان به سمت ما مي آمد ، هفت محافظش حالا جلوتر از او مي آمدند ، پدر بزرگم هم داشت با او به سمت ما مي آمد . 
به يكباره همه ي حضاري كه در اطراف ما بودند ساكت شدند ، انگار كه آنها اصلا انتظار چنين كاري را از آن پيرمرد نداشتند ، چند لحظه اي بيشتر نشد تا اينكه پيرمرد و تمام همراهانش در مقابل ما قرار گرفتند ، پيرمرد وقتي چشم در چشم من انداخت رو به پدر بزرگ كرد و گفت : چرا اين جاني جوان به ما علاقه اي نشون نميده . 
احساس كردم كه صورتم سرخ شده است ، پدر بزرگ لبخندي زد و گفت : آخه اون يكي از افراد حاضر در مسابقه است و نمي خواد كه مردم فكر كنن پارتي بازي توي كاره . 
پيرمرد لبخندي زد و گفت : اون خودش مي دونه كه ما با هيچكس پارتي بازي نمي كنيم ، اينو همه مي دونن ، ما توي اين همه سال حتي يه بار هم نشده كه پارتي بازي كنيم ، منظور از ما منظورم دنياي اجنس ، اگه باور ندارن مي تونن تاريخچه مسابقاتو بخونن ، حتي اگه يه مورد پارتي بازي پيدا كردن اونوقت من از شغلم استئفا مي دم . 
با اين حرف پيرمرد تمام حضار براي او كف زدند ، پيرمرد به سمت من آمد و گفت : اين پسري كه اينجا مي بينيد يه اجازه نامه داره كه هر وقت بخواد مي تونه بياد به اون بعد از دنيا ، ما چند وقتي توي اون دنيا افتخار همنشيني با اين جوان را داشتيم . 
همه ي حضار با تعجب به من نگاه مي كردند ، انگار انها دنبال كسي به غير از من در آنجا بودند ، پيرمرد به سمت من آمد و مرا در آغوش كشيد و خيلي زود رها كرد ، او دستش را پشت من زد و گفت : ديگه خودتو از ما دور نكن ، ما اجنه ها اين كارو بي احترامي مي دونيم . 
من و من كنان گفتم : ب ... بب... ببخشيد .
صداي پدر بزرگ مرا به خودم آورد ، روي سخن پدر بزرگم با پيرمرد بود او به پيرمرد گفت : مردم منتظرن كه شما بريد به اقامتگاهتون 
پيرمرد انگشتش را زير گلويش گرفت و با صداي بلندي گفت : از همتون متشكرم ، ممنون كه براي خوش آمد گويي به من اومديد ، حالا بريد و براي مسابقات آماده بشيد ، دلم نمي خواد يه مسابقه با كيفيت پايين داشته باشيم . 
با اين حرف پيرمرد كم كم مردم متفرق شدند ، پيرمرد رو به هري كرد و گفت : تيمتو آماده كردي . 
هري گفت : تيم ما انقدر قدرت داره كه فكر نكنم هيچ تيمي بتونه جلوي ما دووم بياره .
پيرمرد به نشانه ي تشويق سرش را تكان داد و گفت : راستي نگفتي سر گروهتون كيه . 
جمشيد كه پشت پيرمرد بود كمي در جايش تكان خورد ، معلوم بود كه دوست ندارد كه اسم گوين را از دهان هري بشنود . 
هري رو به پيرمرد گفت : گوين فانتوم ، فكر كنم ايشون رو ميشناسيد . 
پيرمرد خنديد و به سمت جمشيد برگشت و گفت : تو با همين هري مي تونستي به راحتي قهرمان بشي ديگه گوينو واسه ي چي اوردي . 
جمشيد حالت تسليم بودن را به خودش گرفت و گفت : شما كه ايشون رو ميشناسيد اون خودش بهترينارو پيدا مي كنه . 
پيرمرد لبخندي زد و رو به هري گفت : من بعد از ظهر با تو كار دارم ، هر وقت سرت خلوت شد يه سري به من بزن ، بايد يه سري از وظايفتو بهت گوش زد بكنم . 
هري گفت : حتما ميام . 
پيرمرد وقتي اين حرف را شنيد رو به پدر بزرگم كرد و گفت : براي ناهار كه منو همراهي مي كني . 
پدر بزرگ گفت : خيلي كار دارم . 
پيرمرد رو به پدر بزرگ گفت : تو نمي خواي دست از قدرت بكشي . 
پدر بزرگ گفت : ببين كي داره اين حرفو ميزنه . 
آنها به يكباره خيلي خودماني شده بودند ، معلوم بود كه پدر بزرگ از قديم ها فرمانرواي اجنه را مي شناسد ولي از كجا نمي دانم ، تازه نمي دانستم كه وظيفه ي هري چه بود ، سفير بودن يعني چه ، چرا وظيفه ي جمشيد را به هري داده بودند ، مگر جمشيد در كارهايش كوتاهي كرده بود يا اينكه هري كاري كرده بود كه شغل جمشيد را گرفته بودند. 
اينها سوالاتي بودند كه مانند برق از ذهن من مي گذشتند ، پيرمرد و همراهانش كم كم ما را ترك مي كردند ، بايد كمي صبر مي كردم تا آنها كاملا از ما دور شوند در اين بين گوين را ديدم كه با قيافه اي عصباني به سمت ما مي آمد ، معلوم بود كه ديداري ناراحت كننده داشته است ، يا اينكه اصلا ديداري در كار نبوده .
ديگر پيرمرد و همراهانش كاملا از ما دور شده بودند حالا مي توانستم سوالاتم را از هري بكنم ، به محض پيش قدم شدن من تمام افراد گروه به سمت هري يورش بردند ، از همه سريعتر رون گفت : هري جريان سفير چيه . 
گفتم : راست ميگه چطورياست كه كار جمشيدو ازش گرفتن و دادن به تو . 
گوين داشت نزديك و نزديك تر مي شد ، به خاطر همين ادامه دادم : اگه تو بهش نگي جمشيد حتما بهش مي گه . 
هري كه چشمان مشتاق ما را ديد گفت : خب جمشيد كاراش خيلي زياد شده ، البته اينو خودش ميگه به خاطر همين يكي از چندين مسئوليتي رو كه بهش داده بودنو داد به من ، مسئوليت اين كار هم اينطوره كه من بايد در مورد احوال اجنه ها توي اين دنيا به فرمانروا گزارش بدم ، به خاطر همين تمام اجنه ها توي ايندنيا بايد از من دستور بگيرن ، اين حتي شامل خود جمشيد هم ميشه .
گفتم : تو واقعا با اين سن كمت اين كار به اين بزرگي رو قبول كردي . 
هري گفت : قرار نيست كه خودم اينكارو بكنم ، من از كسايي كه در اختيارم گذاشته ميشن مي خوام كه اين كارارو برام بكنن . 
گوين كه قسمت آخر حرف هاي هري را شنيده بود با حالتي كاملا گرفته گفت : چرا چند نفرو ميزارن  در اختيارت . 
فرد خيلي سريع رو به گوين گفت : هري سفير فرمانرواي اجنه شده . 
به يكباره چشمان گوين گشاد شد ، انگار چيزي را كه مي شنيد باور نمي كرد ، او چند لحظه اي همينطور ماند و بعد با حالتي كه فكر مي كرد او را سر كار گذاشته ايم رو به فرد گفت : اين آخرين باري باشه كه منو مسخره مي كني ، من مثل دوستات نيستم كه هر چي خواستي بهم بگي يا ...
فرد كه از اين حالت گوين ناراحت شده بود حرف او را قطع كرد و گفت : نمي خواي باور نكن ، اصلا كسي تو رو مجبور نمي كنه كه حرف مارو باور كني يا نه . 
گوين رو به هري گفت : راست ميگه هري 
هري كمي فكر كرد و بعد گفت : خب آره مگه چيه . 
گوين كه انگار يك كلمه از حرف هاي هري را باور نكرده بود گفت : تو واقعا اين پستو گرفتي 
هري گفت : چند بار بايد بگم ، آره ، آره ، آره . 
گوين از اين حرف ما خيلي تعجب كرده بود و هرچه مي گذشت بيشتر تعجب مي كرد ، اگر من هم بودم باور نمي كردم ، آخر چگونه يك پسر هفده ساله مي توانست پست به اين مهمي را قبول كند و چه كسي اين پست را به او مي داد ، حدود يك ساعتي با گوين در مورد هري ، مسابقه و آشانييتش با فرمانرواي اجنه صحبت كرديم ، گوين در ميان حرف هايش در مورد موردرد هم حرف زد ، آري او موردرد را ديدار كرده بود ولي موردرد او را تحويل نگرفته بود ، به گفته ي گوين او بعد از سي سال هنوز از دست گوين ناراحت است و اين بار با گروهش امده بود كه بتواند براي يك باره هم كه شده جايزه هاي اين مسابقه را از آن خود كند . 
آن روز ناهار را با فرمانرواي اجنه درتالار اصلي خورديم، همه ي دانش آموزان سر از پا نمي شناختند ، فرمانروا سر گروه ها را تك تك مي ديد و در مورد گروهشان از آنها سوال مي كرد ، دقيقا چهل گروه در اين مسابقات شركت كرده بودند كه قرار بود در ده گروه چهار تايي گروه ها با هم مبارزه كنند و هر گروه كه توانست بيشترين امتياز را نسبت به گروه هاي ديگر بگيرد مي توانست از بين چهار تيم بالا بيايد. 
قرعه كشي فردا سر جشن شروع مي شد ، اگر نمي توانستيم در بين چهار تيم هرگروه اول بشويم بايد منتظر مي مانديم تا مسابقات تمام گروه ها شود بعد فقط يك تيم از بين تيم هايي كه در گروه هايشان دوم شده اند بنا به امتياز مي توانست به مرحله ي بعدي راه يابد . 
بعد از نهار همراه با هري و باقي گروه از همه جدا شديم ، قرار بود كه راس ساعت دو جمشيد را در اتاقش ديدار كنيم ، گوين هم قرار بود كه بيايد ، هري به بهانه ي ولدموت و كارهاي او جمشيد را راضي كرده بود كه يك ديدار با ما داشته باشد ، حالا حتي هري هم از فكر ولدمورت بيرون آمده بود ، انگار جمعيت زياد او را هم به وجد آورده بود . 
راس ساعت دو درب اتاق جمشيد را زديم ، در خود به خود باز شد ، همگي از در داخل شديم ، گوين جلوي ميز جمشيد نشسته بود و به ما نگاه مي كرد ، جمشيد در حال بررسي كردن كاغذ هايش بود ، قرار بود كه همان اول قضيه ي مسابقه را پيش نكشيم و كمي در مورد ولدمورت حرف بزنيم بعد ، ولي در بين ما رابرت و گردن بودند كه چيزي از قضاياي ما نمي دانستند ، به خاطر همين هم قرار بود كه رمزي صحبت كنيم ، من به رابرت اطمينان داشتم ولي هري اصلا به او اطمينان نداشت ، در مورد گردن با هم اتفاق نظر داشتيم . 
وقتي جمشيد ما را ديد با رويي باز به ما گفت : خب دوستان بهتره بشنين .
همگي بر روي مبلهايي كه جلوي ميز او چيده شده بودند نشستيم ، نور زيبايي در اتاق سو سو مي زد ، اتاق به شدت تميز و برق انداخته بود ، معلوم بود كه جمشيد تمام اتاق را براي ميهمانان جديدش تميز كرده است. 
جمشيد نگاهي موشكافانه به ما انداخت و رو به هري گفت : به نظر نمياد كه براي جريان ولدمورت اينجا باشين . 
گردن با شنيدن نام ولدمورت از جايش بلند شد و با عصبانيت رو به جمشيد نگاه كرد ، نفهميدم كه چه شد ولي هرچه بود خيلي برايم خنده دار بود ، چيز عجيبي نبود كه كسي از اسم ولدمورت بترسد ولي نمي دانم چرا وقتي گردن اينطور ترسيد خنده ام گرفت ، حالا نگاه گردن از جمشيد روي من قفل شده بود ، او مشت هايش را گره كرده بود و با عصبانيت به من نگاه مي كرد . 
رو به گردن گفتم : اون از ترس ما اونطور رفته و قايم شده بعد تو از اسمش مي ترسي ، پس وقتي اسم منو مارو اوردن تو بايد از ترس بي هوش بشي . 
گردن كه خيلي عصباني تر شده بود رو به من گفت : جلوي من اسم اونو درست بگو ....
گفتم : من هر طور و هرجور كه بخوام اسم اون اشغالو ميارم ، اون بدبخت انقدر ترسو هستش كه الان يه ماهه خودشو اينجا قايم كرده و جرات نداره كه خودشو نشون بده ، اون انقدر بي شعوره كه تمام سربازاشو تنها گذاشته و رفته ، فردا هم قراره كه بلايي به سر گرگينه هاش بياريم كه خودش نفهمه از كجا خورده.
با گفتن اين كلمه صداي جمشيد بلند شد : جاني مواظب باش داري چي مي گي .
گردن با قيافه اي وحشتناك به من نگاه مي كرد ، معلوم بود كه خيلي از دست من ناراحت است ، من رو به جمشيد كردم و چشم در چشم او انداختم ، آري به يكباره از كوره در رفته بودم و خيلي چيزهايي را كه نبايد كسي مي فهميد را لو داده بودم .
ناگهان نگاه جمشيد به من عوض شد ، انگار چيز عجيبي را ديده بود ، چند لحظه اي گذشت كه جمشيد از جايش بلند شد و به سمت من دويد ، نفهميدم چرا اين كار را مي كند ، جمشيد از پشت ميزش چرخيد و به سمت من دويد ، براي لحظه اي او راهش را عوض كرد و از كنار من گذشت ، به سمت او برگشتم ، هري روي زمين افتاده بود و به خودش مي پيچيد، حالا گوين هم كه از همه جلو تر نشسته بود از جايش بلند شد و به سمت هري دويد ، نمي دانستم چه شده بود ، براي لحظه اي فكر كردم كه جمشيد مي خواهد مرا تنبيح كند ، عجب فكر احمقانه اي كرده بودم . 
جمشيد هري را از روي زمين بلند كرد و روي مبلي كه حالا خالي شده بود گذاشت و رو به بقيه گفت : يكي بره مادام پامفري رو صدا كنه . 
هرميون و رون به سرعت به سمت در دويدند و از آن خارج شدند ، جمشيد گفت : بهتره اينجا رو خلوت كنيد . 
كاملا جا خورده بودم ، به يكباره چه بلايي بر سر هري آمده بود كه اينطور روي زمين افتاده و به خود مي پيچيد ، مغزم از كار افتاده بود ، فقط صداي جمشيد را شنيده بودم كه گفته بود اينجا را ترك كنيم ، بي اختيار به سمت در خروجي حركت كردم ، صداي جمشيد را از پشت سرم شنيدم كه گفت : جاني تو با گوين بمونيد باقيتون هم بريد به خوابگاهتون . 
فرد گفت : من مي خوام بدونم چه بلايي به سر هري اومده . 
جيني هم با صداي بلندتري گفت : آره منم مي خوام بمونم . 
جمشيد با صدايي كه اصلا به او مي آمد بلند گفت : همين الان اينجا رو ترك كنيد ....
صداي جمشيد خيلي دورگه و عصباني بود ، فرد و جرج همراه با بقيه بدون اينكه حرفي بزنند از در خارج شدند ، جمشيد رو به گوين كرد و گفت : مطمئن شو كسي حرفاي مارو گوش نميده . 
گوين شمشيرش را به سمت در گرفت و طلسمي را به سمت در روانه كرد ، جمشيد رويش را به سمت من برگرداند و گفت: به كس ديگه اي در اين مورد چيزي نگفتي كه . 
گفتم : چيرو به كسي نگفتم ؟ 
سوال كاملا احمقانه اي كردم ، شايد به خاطر اين بود كه حواسم اصلا به دور و اطرافم نبود ، معلوم بود كه جمشيد در مورد  جريان گرگينه هاي ولدمورت صحبت مي كند ، به خاطر همين من من كنان گفتم : هيچكي ،نمي دونم چطور از دهنم پريد بيرون . 
جمشيد گفت : با اين كارت اطمينانمو نسبت به خودت كم كردي ، آخه پسره ي بي عقل مي دوني مهرداد چند شبه كه بيداره تا بفهمه جاي اون گرگينه ها كجاست ، يا اينكه چند نفرو از دست داديم كه اونجا رو پيدا كنيم .
جمشيد نگاهش را به سمت گوين برگرداند و گفت : مي خوام به جاي اون اجنه حواست به اون دوتا پسر باشه ، منظورم گردنو رابرته ، البته نمي خواد زياد مواظب رابرت باشي ولي حتما مواظب گردن باش .
گوين گفت : خودم مي دونم . 
جمشيد گفت : وقتي اون از اسم ولدمورت دفاع كرد خودت بايد مي فهميدي كه يه رابطه اي با ولدمورت داره ، تو هنوز فرق ترسو دفاع رو نمي دوني ، اون از اسم ولدمورت نترسيد اون از اينكه ما اسمشو به زبون اورديم ناراحت شد . 
به سمت هري رفتم ، چيزي به من مي گفت كه او الان به هوش مي آيد به خاطر همين كنار جمشيد زانو زدم و دستم را روي سر هري گرفتم ، گرماي شديدي را در دستم احساس كردم ، آري زخم هري مانند كوره اي مي سوخت ، انگار كه آب سردي را روي من ريخته بودند ، آيا هري توانسته بود رابطه اش را با ولدمورت بر قرار كند يا نه ، آيا ولدمورت به خاطر حرف هايي كه من زده بودم ناراحت شده بود ، اگر اينطور بود پس ولدمورت در اتاق كنار ما بوده ، نكند ولدمورت همان گردن باشد كه در مدرسه است ؟؟؟
سوالات از پي هم از سرم مي گذشتند بايد كاري مي كردم به خاطر همين رو به جمشيد گفتم : هري بايد همين الان به هوش بياد ، اگه اتفاقي كه افتاده باشه همون باشه كه من فكر مي كنم ما خيلي به ولدمورت نزديك شديم . 
جمشيد با ناراحتي رو به من كرد و گفت : ولدمورت به درك هري داره جون ميكنه ، بهتره به جاي اين كارات تئودورو صدا كني . 
حرف جمشيد تمام نشده بود كه تئودور در اتاقش ظاهر شد و تعظيمي به من و جمشيد كرد ، جمشيد رو به تئودور گفت :ميشه بگيد چي شده . 
تئودور با ديدن هري به سمتش روانه شده بود ، او خيلي سريع كنار ما زانو زد و دستش را روي سر هري گذاشت ، هرچه مي گذشت ابرو هاي تئودور بيشتر در هم مي رفت . 
چيزي نكشيد كه رو به جمشيد گفت : اين پسر چي كار كرده . 
جمشيد گفت : منظورت چيه . 
تئودور گفت : جسم روبي ، اونم از يه فرد قوي ، اون نبايد كاري كه بلد نبودو انجام مي داد اونم به اين شكل ، اون قسمت از روحش كه براي جسم روبي خارج شده هنوز برنگشته ، همين الان اگه نتونه كاري بكنه مي ميره . 
گفتم : منظورت چيه ؟؟ 
تئودور گفت : هيچي ايشون از فاصله ي دور بدون اينكه تدابير امنيتي رو رعايت كنه ذهن روبي كردن ، اون طرف هم كه خيلي قوي بودن خيلي راحت روحشونو گمراه كردن ، الان اون قسمت از روحي كه از ايشون جدا شده راهشو پيدا نميكنه و فكر نكنم پيدا كنه . 
گفتم : حالا چي ميشه ؟ 
جمشيد با عصبانيت رو به تئودور كرد و گفت : اينو كه مي بيني افتاده روي زمين يه جن سفير هستش اون خيلي قوي تر از يه آدم معموليه . 
تئودور گفت : خيلي شانس بياره ديوونه مي شه . 
جمشيد دستش را روي شغيغه اش گرفت و خيلي سريع آن را از شغيغه اش فاصله داد ، معلوم بود كه با كسي تماس گرفته است . 
در اين بين تئودور شيشه اي كه مايعي زرد رنگ داخل شداشت را در آورد و بر لب هري گذاشت و محتويات آن را در دهان هري خالي كرد ، رو به تئودور گفتم : اون يه خون اشام هم هست ميتونه با خون حالشو خوب كنه . 
تئودور گفت : همه ي اينارو كه گفتين خودم مي دونم ولي روحي كه از بدن خارج شده اگه راهشو پيدا نكنه حتما ميميره يا .... 
تئودور ديگر ادامه نداد او به يكباره ساكت شد و شيشه اي ديگر از مايعي كه زرد رنگ بود را از جيبش در آورد ، خانم پامفري بدون اينكه در بزند از در داخل شد ، رون و هرميون هم دنبالش بودند ، او بدون اينكه با ما حرفي بزند به سمت هري رفت و شروع به معاينه هري كرد ، معلوم بود كه خيلي دستپاچه شده ، بهتر است بگوييم كه همه حضار دستپاچه شده بودند، آري هري به همين راحتي ما را ترك كرده بود . 
چيزي نكشيد كه مادام پافري از سر هري بلند شد و گفت : من نمي تونم كاري بكنم ،الائم حياتيش خيلي ضعيفن ، بايد خيلي سريع به سنت مانگو ببريمش . 
هرميون با حالتي كه خيلي به گريه مي ماند رو به خانم پامفري گفت : ميشه بگيد چشون شده . 
خانم پامفري گفت : متاسفام من نمي تونم كاري براش بكنم ، اينو بايد از درمانگر هاي سنت مانگو بپرسين . 
هرميون كه تقريبا در حال گريه كردن بود رو به تئودور كرد و گفت : شما هم نمي دونيد چش شده . 
تئودور كه مي دانست اگر چيزي در مورد جسم روبي به هرميون بگويد اوضاع از اين بدتر مي شود گفت : زندگيش به خودش بستگي داره اگه خودش نتونه كسي نمي تونه بهش كمك كنه البته تا اونجايي كه من مي دونم . 
هرميون كه ديگر اشكهايش در حال ريختن بود كنار هري آمد و نشست ، وجود خودم را اضافي ديدم به خاطر همين از جايم بلندشدم ، جمشيد هم همين كار را كرد ، به محض اينكه از جايم بلند شدم درب باز شد و فرمانرواي اجنه همراه با پدر بزرگم از در داخل شدند ، فرمانرواي اجنه گفت : همگي بريد بيرون همين حالا . 
سرم را پايين انداختم ، من خودم را مسئول مي دانستم من بايد حتما جريان هري را با كسي كه از اين كارها سر در مي آورد در ميان مي گذاشتم ، يا حد اقل اينكه با اليور در اين مورد مشورت مي كردم ، اصلا فكر نمي كردم كه چنين اتفاقي بيفتد انگار كه زمين و آسمان روي سرم خراب شده بود . 
الكس حتي با من حرف هم نزده بود ، او خيلي راحت بعد از حرف جمشيد اتاق را ترك كرده بود و مرا در اين شرايط تنها گذاشته بود بايد كاري مي كردم ، نمي دانستم مي توانم به فرمانرواي دنياي اجنه چيزي در اين مورد بگويم يا نه ، من به هري قول داده بودم كه چيزي در اين مورد به كسي نگويم ولي حالا ....
پيش خودم فكر كردم كه بهتر است اول صبر كنم ببينم فرمانرواي دنياي اجنه مي تواند كاري بكند يا نه ، اگر نتوانست حتما موضوع را با او در ميان مي گذاشتم .
فشار دستي را پشتم احساس كردم ، گوين بود كه دستش را پشت من قرار داده بود و مي گفت : بريم بيرون حتما فرمانروا مي تونه كاري براش بكنه . 
فرمانروا كه انگار تازه متوجه حضور من شده بود گفت : تو بمون جاني ، به يكباره شكه شدم ، نكند فرمانروا فهميده بود كه چيزهايي براي گفتن داشتم .
گوين همراه با رون ، هرميون و خانم پامفري از در خارج شدند ، تئودور هم بعد از تعظيمي به فرمانروا و پدر بزرگم غيب شد ، حالا من و جمشيد همراه با پدربزرگ و فرمانروا در اتاق تنها مانديم ، فرمانروا به سمت هري كه روي مبل دراز كشيده بود و آرام آرام به خودش مي پيچيد رفت ، در راه بدون اينكه رو به جمشيد كند گفت : تو مطمئني ، چطور شد كه اين اتفاق افتاد . 
جمشيد گفت : الان خيلي وقت بوده كه از اين اتفاقا براش نيفتاده ، نمي دونم شايد به ما نگفته باشه ، هرچي بوده انگار اينبار هري بوده كه با ولدمورت رابطه بر قرار كرده . 
پدر بزرگ گفت : از كجا معلوم كه ولدمورتو جسم روبي كرده باشه . 
جمشيد گفت : من فقط حدس مي زنم ، از اونجايي كه هري رو كاملا مي شناسم مي دونم كه اون هيچ كسي رو جسم روبي نمي كنه ، چند وقتي هم بود كه مي ديدم ذهنشو كاملا باز مي زاشت تا اگه ولدمورت خواست بتونه راحت اونو ببينه كه شايد بتونه جاي ولدمورتو پيدا كنه . 
فرمانروا كه انگار متوجه چيز عجيبي شده بود گفت : تو گفتي اون ذهن خودشو باز مي زاشت ، اون چطور اين كارو مي كرد . 
جمشيد گفت : هري خيلي كاراي ديگه اي مي تونه بكنه كه نمي خواد كسي بفهمه . 
فرمانروا گفت : تو گفته بودي كه اون خيلي قدرتمند شده ولي نمي دونستم تا اين حد حالا چرا وقتي شما داشتين با هم حرف مي زديد اين اتفاق براي هري افتاد . 
جمشيد گفت : جاني داشت با يكي از دانش آموزا صحبت مي كرد كه انگار طرف از افراد ولدمورت بود ، جاني جوان هم چشماشو بستو هرچي از دهنش در اومد به اون دانش آموز گفت ، ولي نمي دونم ولدمورت چطور متوجه اين جريان شد . 
بدون اينكه منتظر بشوم جمشيد حرف هايش را تمام كند رو به جمشيد گفتم : نكنه اون خود ولدمورت باشه. 
جمشيد گفت : نميتونه ولدمورت باشه ، اگه اينطور بود حتما يه بلايي به سرت مي اورد . 
گفتم : ولي به نظر من اون خود ولدمورته باور نمي كنيد همين حالا بياريدش اينجا . 
فرمانروا گفت : اگه هري تونسته باشه ولدمورتو جسم روبي كرده باشه پس مي تونه به ما بگه كه چه كسي ولدمورته ، شايد هم ما داريم اشتباه مي كنيم و همش يه سوء تفاهمه . 
فرمانروا درست مي گفت : اگر هري مي خواست كسي را مانند گوين مورد بررسي قرار دهد هم اين اتفاق برايش مي افتاد ولي حالا حال هري خيلي بد بود و به گفته ي تئودور خيلي شانس مي اورد به جاي مردن ديوانه مي شد . 
پيرمرد كنار هري نشست و دستش را روي سر هري گذاشت ، به يكباره حاله ي آتشي دستش را احاطه كرد ، چشمانش در حلقه چرخيد و به يكباره سفيد شد ، موه هاي بلندش هم بدون هيچ بادي شروع به لغزيدن كردند ، كلماتي از دهان پيرمرد خارج مي شد كه هيچ چيز از آنها نمي فهميدم ، گرماي دست پدر بزرگ را روي شانه ام احساس كردم ، برگشتم و در چشمان پدر بزرگم خيره شدم. 
پدر بزرگ لبخندي زد و گفت : حتما حالش خوب ميشه . 
گفتم : اگه يكي دو روزي بكشه تا جسمشو پيدا كنه چي . 
پدر بزرگ گفت : يكي دو روز ، اينجا مال خود هريه ، اين مدرسه همش مال خودشه اون تنها نواده ي يكي از صاحب هاي اين قصره ، تازه تا اونجا كه من مي دونم اون اينجارو خونه ي خودش مي دونست به خاطر همين روحش توي اين مدرسه گم نميشه ، شايد جايي ايستاده و داره به ما ميخنده . 
گفتم : اون اينقدر ها هم احمق نيست كه همه ي مارو بزاره سر كار . 
پدر بزرگ گفت : وقتي روح آدم از بدن خارج ميشه ديگه دلش نمي خواد به بدن برگرده ، روح فضاي باز بيشتري رو براي خودش طلب مي كنه ، اگه هري همين الان برگرده زنده مي مونه وگرنه ميميره ، تو اگه بدوني وقتي يكي مثل ولدمورت به ذهن آدم حمله كنه سرش چه دردي مي گيره ، نتنها سرش بلكه تمام وجودش درد ميگيره ، شايد هري مرگو به زندگي ترجيح مي ده . 
نمي فهميدم پدر بزرگ چه مي گفت ، هري تنها اميد ما در برابر ولدمورت بود ، هري بايد مي ماند و به ما كمك مي كرد ، شايد روحش همين الان در همين اتاق بود و نمي خواست كه برگردد بايدكاري مي كردم ، ولي چه كار نمي دانستم . 
پيرمرد دستش را از روي سر هري برداشت و گفت : دلش نمي خواد برگرده . 
گفتم : منظورتون چيه . 
پيرمرد گفت : اون مردد كه برگرده ، اينطور كه من فهميدم اصلا دلش نمي خواد برگرده ، همه چيز مونده به خودش . 
گفتم :مگه نگفتين راهشو گم كرده . 
پيرمرد گفت : احتمالش خيلي كمه ، اينجا خونه ي اونه و كسي توي خونه ي خودش گم نميشه. 
پيرمرد چشمان هري را كه به هم فشرده مي شدند را باز كرد و گفت : اگه تا پنج دقيقه ي ديگه برنگرده احتمالش به يك در هزار هم نيست كه ديگه برگرده . 
بدن هري كم كم از لرزه مي افتاد ، به خاطر همين رو به پدر بزرگ گفتم : اون داره به هوش مياد . 
پدر بزرگ گفت : نه پسرم اون داره قدرت بدنيشو در برابر فشار بي روح بودن از دست ميده ، اگه اون قسمت از روحش بر نگرده باقي روح از بدنش خارج ميشه . 
پيرمرد از جايش بلند شد و به سمت در حركت كرد ، از اين كارش خيلي ناراحت شدم به خاطر همين بلند گفتم : به همين راحتي اونو تنها مي زارين ؟؟؟ 
جمشيد بلند گفت : مواظب حرف زدنت باش جاني . 
گفتم : برام مهم نيست كه اون كيه و چه كار مي تونه براي من بكنه ، اگه اون مي تونه به هري كمك بكنه بايد بمونه و كمكش كنه ، حالا هر كي مي خواد باشه . 
پدر بزرگ مرا به سمت خودش برگرداند و گفت : مواظب باش داري با كي حرف مي زني . 
رو به پدر بزرگ گفتم : اگه اينجارو ترك كنه خودم حسابشو مي رسم . 
پيرمرد كه از حرف من جا خورده بود به سمت من برگشت و گفت : پسر من نمي تونم كسي رو كه نمي خواد به اين دنيا برگردونم ، تو هم بهتره كه روي اعصابت مصلت باشي . 
جمشيد گفت : لطفا جاني رو ببخشيد ، اون خيلي به هري وابستس نمي دونه داره چي مي گه . 
گفتم : مگه شما نميگيد شايد راهشو پيدا نكرده ، شايد واقعا راهشو پيدا نكرده باشه شايد...... شما بايد بمونيدو كمكش بكنيد . 
پيرمرد كه انگار از حرف من ناراحت شده بود گفت : مگه بهت نگفتم ، من نمي تونم روحي رو كه نمي خواد به بدنش برگردونه برگردونم . 
گفتم : من مي خوام كه برگرده ، شما با زور هم كه شده اين كارو بايد بكنيد ، شايد اون الان نمي فهمه كه توي چه شرايطيه . 
پيرمرد گفت : من هيچ وقت اين كارو نمي كنم ، حالا بيشتر از اين وقت منو نگير . 
بي اختيار شمشيرم را كشيدم ، شمشير اليور بزرگ را ، شمشيري كه در دنيا فقط يك شمشير بود كه همپاي آن باشد ، آن را بر زمين زدم و گفتم : يا همين الان هري رو زنده مي كني يا اينكه منو هم بايد بكشي . 
پدر بزرگ سيلي محكمي به صورتم زد و گفت : جاني همين الان اينجارو ترك كن . 
باورم نميشد كه پدر بزرگم اين كار را با من كرده باشد ، فكر مي كردم او هم به هري علاقه ي زيادي دارد ، ولي انگار احترام گذاشتن به آن پيرمرد مزخرف را از هري مهم تر مي دانست ، اگر هري مي مرد من هيچ وقت خودم را نمي بخشيدم ، حالا در اين بين مانده بودم كه حرف پدر بزرگ را گوش كنم و از اتاق خارج شوم يا اينكه بمانم و حرف پدر بزرگ را زير پا بگذارم . 
در طول عمرم نشده بود كه حرف پدر بزرگم را گوش نكنم ، حتي هيچ تعللي در حرفش نكرده بودم ، حالا بايد چه كار مي كردم ، مرگ يا زندگي هري در دستان من بود ، شايد مي توانستم با در فشار قرار دادن پيرمرد او را مجبور كنم كه هري را به اين دنيا برگرداند . 
در همين افكار بودم كه پدر بزرگ گفت : همين الان جاني اينجارو ترك كن . 
مستقيم در چشمان پدر بزرگ زل زدم و گفتم : من هرجا برم هري رو هم با خودم مي برم . 
پدر بزرگ گفت : انگار تو احترام گذاشتن به مرده ها رو بلد نيستي ، وقتي فرمانروا ميگه هري دلش نمي خواد برگرده بايد بفهمي كه واقعا نمي خواد برگرده ، ما بايد به مرده ها احترام بزاريم وگرنه از دست ما ناراحت ميشن . 
گفتم : من اين حرفا حاليم نيست . 
شمشيرم را به سمت هري گرفتم و هري را به يكباره از روي زمين بلند كردم ، حالا تنها اميد من اليور بود ، بايد هر طور كه شده با او رابطه برقرار مي كردم ، حتي اگر اليور مرا مجبور مي كرد كه خون مخصوص را بخورم هم اين كار را مي كردم ، مي دانستم با بردن هري از اين اتاق جان او را بيشتر به خطر مي انداختم ولي بايد براي او كاري مي كردم . 
به سمت در خروجي حركت كردم ، هري هم در هوا شناور پشت سر من در حال حركت بود ، پدر بزرگ خواست حرفي بزند ولي پيرمرد گفت: اگه هري ببينه كه يكي مي خواد كه اون برگرده شايد برگرده . 
بي اعتنا به آنها از در خارج شدم ولي نمي دانم بايد كجا مي رفتم ، به يكباره ياد اتاق دامبلدور افتادم ، آنجا العان از آن خانم مگنوگال بود ، شايد هري با ديدن آن اتاق يا دامبلدور و وظيفه اي كه دامبلدور بر دوشش گذاشته بود بيفتد ، در سالن شروع به حركت كردم .
ساعت تقريبا سه بود ، هيچ كس در راهرو ها نبود حتي اعضاي گروه رون و هرميون هم نبودند ، معلوم نبود كه آنها كجا رفته اند ، از اولين راهرو پيچيدم ، صداي هرميون را شنيدم كه مي گفت : داري كجا ميري جاني ، هري رو كجا مي بري . 
با عصبانيت رو به هرميون گفتم : هري نمي خواد برگرده ، اون نمرده ولي نمي خواد كه به جسمش برگرده . 
هرميون گفت : وايستو ببينم چي مي گي . 
گفتم : خيلي فرست ندارم ، بايد برم اتاق دامبلدور شايد با ديدن اون اتاق ياد كاري كه بايد بكنه بيفته . 
شمشيرم را بر زمين مي كشيدم و در راهرو حركت مي كردم ، رون يقه ي من را گرفت و بلند گفت : بگو ببينم چي شده. 
با حالتي ملتمصانه گفتم : الان وقت ندارم راه بياين توي راه بهتون مي گم . 
رون گفت : چه اتفاقي براي هري افتاده . 
گفتم : درست نمي دونم ولي اون جسم روبي كرده ، چون ترفش خيلي قوي بوده روحش راهو گم كرده ، يا به قول اون پيرمرده نمي خواد كه برگرده به اين دنيا ،اون مي تونه برش گردونه ولي اين كارو نمي كنه . 
هرميون گفت : يعني تو مي گي الان روح هري داره مارو نگاه ميكنه و دلش نميخواد كه به جسمش برگرده . 
گفتم : درسته 
از اولين راه پله بالا رفتيم ، اتاق مدير مدرسه در طبقه ي بعد بود ، ديگر راهي نمانده بود ، ما به زودي به آنجا مي رسيديم ، منتظر بودم كه جايي پيدا كنم كه بتوانم با اليور رابطه بر قرار كنم ، سريع تئودور را صدا زدم 
تئودور در راه پله جلوي من ظاهر شد و بعد از تعظيمي گفت : امري داشتيد . 
گفتم :از اون معجوني كه اون روز بهت طرز تهيشو پدر بزرگ داد يه شيشه بزرگ مي خوام ، همين حالا . 
تئودور يك شيشه نسبتا بزرگي را در دستش ظاهر كرد و به من داد ، او تازه متوجه جسم هري شده بود كه پشت سر ما در حال لغزيدن در هوا است . 
تئودور رو به من گفت : شما نبايد ايشونو از جاشون تكان مي داديد . 
گفتم : به گفته ي فرمانرواي دنياي اجنه اون جسمشو پيدا كرده ولي دلش نمي خوادكه برگرده . 
تئودور گفت : خب پس شما دارين چي كار مي كنين . 
گفتم : مي خوام ببرمش اتاق دامبلدور شايد وقتي اونجارو ديد يادش بياد كه چه قولي به دامبلدور داده . 
تئودور گفت : درست نيست كه يه مرده رو آزار بدين . 
گفتم : اون نمرده ، اون زندس جسمشو ببين داره مي لرزه .
تئودور گفت : درسته كه قسمت اعظم روحش توي بدنش مونده ولي اون قسمتي كه خارج شده نمي خواد برگرده . 
گفتم : من از اين حرفا چيزي سر در نميارم ، من مي خوام اون زنده بشه . 
هرميون با حالت ملتمصانه اي رو به تئودور گفت : اگه راهي هست كه اون برگرده لطفا بگيد ، اون خيلي جوونه كه از زندگيش سير شده باشه . 
تئودور گفت : اون خيلي وقته از زندگيش سير شده ، فقط نمي دونسته كه وقتي بميره چقدر از فشار دنيا خلاص ميشه . 
رون گفت : اگه راهي هست شما بگيد ، شايد اون الان توي حالتي نيست كه بدونه چرا بايد برگرده . 
تئودور شيشه اي را از جيبش در آورد و گفت : اين معجونو هر يك ربع يه قاشق بهش بدين ، اين باعث ميشه كه مغزش كار كنه و ديوونه نشه ، شايد وقتي ديد كه توي اين دنيا بهش احتياج دارن بخواد برگرده ، البته اينو بدونيد اون وقتي برگرده ديگه اون كسي كه رفته نيست ، اون خيلي فشار بهش وارد شده و تقريبا يه ده دوازده سالي پيرتر ميشه ، ولي با همه ي اينا من تا حالا كسي رو نديدم كه بخواد به اين دنيا برگرده . 
شيشه را گرفتم و مستقيم به سمت اتاق دامبلدور حركت كردم . 
هواي مدرسه  كم كم رو به سردي  مي رفت ، كم كم شومينه هاي كلاس ها را روشن مي كردند  ، ظهر بود به خاطر همين هيچ كسي در سالن ها نبود ، سردرگم به سمت اتاق دامبلدور مي رفتم ، سردرگم و از همه جا مانده بودم ، احساس بي كسي تمام وجودم را گرفته بود ، اگر هري مي مرد من خودم را نمي بخشيدم .
حالا كه هري اين طور شده بود بايد برايش كاري مي كردم ، رون و هرميون پا به پاي من حركت مي كردند ، هرميون همينطور اشك مي ريخت ، صداي او مرا آزار مي داد ، نمي گذاشت حواسم را جمع كنم ، رون هم كاملا مات و مبهوت مانند ديوانه ها دنبال ما مي آمد ، انگار كه همه چيز را در خواب مي ديد 
هرميون هق هق كنان خودش را به من رساند ،  الان وقت گريه كردن نبود بايد هر طور كه مي شد راهي را براي نجات دادن هري پيدا مي كرديم به خاطر همين رو به هرميون كردم و گفتم : بهتره به جاي گريه كردن بريو كتابي چيزي براي مشكلمون پيدا كني ، شايد راهي باشه . 
هرميون به يكباره ايستاد و اشك هايش را پا كرد ، كمي مرا تما شا كرد و بعد گفت : باشه همين الان . 
گفتم : يادت باشه بايد دنبال كتابايي كه در مورد جسم روبي هستن بگردي . 
هرميون سري به علامت توافق تكان داد و از ما دور شد ، رون جلو آمد و گفت : من چي كار مي تونم براي هري بكنم. 
او واقعا مانند ديوانه ها شده بود ، معلوم بود كه هري براي هر دوي آنها خيلي عزيز بود ، نمي دانم هري چرا نمي خواست برگردد ، او نبايد به همين راحتي دست از اين دنيا مي كشيد . 
گفتم : تو برو جيني رو بيار ، اگه اون باشه مي تونه هري رو مجبور كنه كه برگرده . 
رون گفت : منظورت چيه . 
گفتم : نمي دونم ولي اون پيرمرده گفت اگه طرف ببينه يكي مي خواد كه برگرده شايد برگرده . 
رون گفت : يعني مي گي كه هري مارو مي بينه . 
گفتم : منم مثل توام تا حالا هيچ چيزي در اين مورد نشنيدم ، اينا چيزايي هستن كه از اون پيرمرده شنيدم . 
رون سرش را به علامت توافق تكان داد و سريع از اينجا دور شد، ديگر راهي تا درب اتاق دامبلدور نمانده بود ، با ديدن درب ورودي يادم افتاد كه درب اتاق دامبلدور رمز داشت و هر كسي نمي توانست از ان داخل شود ، دعا كردم كه خانم مگنوگال آنجا باشد ، وقتي به در رسيدم ، سريع شروع به در زدن كردم . 
چيزي نكشيد كه در باز شد و خانم مگنوگال پشت در ظاهر شد ، رو به خانم مگنوگال گفتم : بزارين بيام توي اتاقتون . 
خانم مگنوگال گفت : واسه چي مي خواي بياي ، تو الان بايد توي خوابگاهتون باشي . 
گفتم : وقتي اومدم تو براتون توضيح مي دم ، لطفا سريع تر وقتمون خيلي كمه . 
خانم مگنوگال راه را باز كردكه از در داخل شوم ، او وقتي جسم هري را در هوا معلق ديد با دستپاچگي گفت : هري چرا اينطور شده. 
گفتم : بريم تو براتون توضيح مي دم . 
شيشه هاي خون و معجوني كه تئودور داده بود را به محكمتر گرفتم تا نكند در راه پله بيفتد ،شمشير اليور هم هنوز در دستم بود ،  از پله ها بالا رفتم و به محض اينكه از ورودي اتاق داخل شدم ، يك صندلي براي خودم درست كردم يك ميز هم درست كردم و شيشه ها را روي آن گذاشتم ، يك صندلي راحتي درست كردم و هري را روي آن قرار دادم . 
خانم مگنوگال رو بروي من قرار گرفت و گفت : حالا درست بگو ببينم چي شده . 
بايد خيلي سريع تمام موضوع را با خانم مگنوگال در ميان مي گذاشتم ، طوري كه وقتمان تلف نشود به خاطر همي سريع گفتم: ببخشيد كه اينطور حرف مي زنم ولي چون وقت نداريم تا همين حد بهتون مي گم كه هري خواسته يه نفرو جسم روبي كنه ،طرف مقابل قوي بوده و اون قسمت از روحشو منحرف كرده ، حالا ياهري دلش نمي خواد برگرده يا اينكه راه برگشتو پيدا نمي كنه. 
خانم مگنوگال با دهاني باز به من نگاه مي كرد معلوم بود كه حتي يك كلمه از حرف هاي مرا باور نكرده است به خاطر همين با صدايي نسبتا بلند تر گفتم : حواستون كجاست 
خانم مگنوگال كه تازه به خودش آمده بود گفت : تو مطمئني ، اصلا حالت خوبه آقاي بليد ، مي خواي خانم پامفري رو صدا كنم 
گفتم : من به هيچ كس احتياج ندارم ، حالا هم هريرو اوردم كه اگه نمي خواد برگرده شايد با ديدن اينجا و قولي كه به دامبلدور داده برگرده . 
خانم مگنوگال كه انگار در شوكي فرو رفته بود فقط مرا نگاه مي كرد  به خاطر همين با صداي بلند تري گفتم : خانم مگنوگال انگار اينجا نيستيد . 
خانم مگنوگال گفت : ببخشيد ، چطور شد كه هري اين كارو كرد. 
گفتم : هيچ كس هيچي نمي دونه تا وقتي كه به هوش نيومده هيچ چيز معلوم نميشه . 
شيشه معجون زرد رنگ را به خانم مگنوگال دادم و گفتم هر يك ربع يكبار يك قلپ از اين معجون رو به هري مي دين تا من برگردم ، البته ببخشيد كه اينطور حرف مي زنم آخه وقتمون خيلي تنگه ، به گفته ي فرمانروا هري هرچقدر دير تر به هوش بياد اميد زنده موندنش كمتر ميشه . 
خانم مگنوگال كه اشك در چشمانش حلقه زده بود گفت : حالا داري كجا مي ري . 
گفتم : هيچجا همينجا ميشينم ولي يه جورايي بيهوش ميشم ، شما فقط مواظب باشين كه كسي منو به هوش نياره ، من خودم به موقش بيدار مي شم . 
شيشه ي خون مخصوص را برداشتم ، حدود دو ليتري خون بود كه به يكباره سر كشيدم ، احساس گرما تمام وجودم را فرا گرفت ، احساس خوش هميشگي ، حتي بهتر از هميشه ، خانم مگنوگال با ديدن من چند قدم عقب برداشت ، فرصت توضيح دادن براي خانم مگنوگال نداشتم ، به خاطر همين چشمانم را بستم و در ذهنم فرياد زدم : جناب اليور ...
صدايي نيامد ، اينبار با صداي بلندتري گفتم : جناب اليور بايد همين حالا ببينمت 
باز هم صدايي نيامد ، خشم تمام وجودم را فرا گرفت ، حالا وقت ناز كردن اليور نبود ، بايد كاري مي كردم كه سريعتر جواب بگيرم ، كمي فكر كردم و اولين فكري به نظرم مي رسيد را عملي كردم ، اينبار با تمام وجود در ذهنم فرياد زدم  : يا همين حالا جواب منو مي دي يا خودمو مي كشم ، اگه باور نداري ؟
 چشمانم را باز كردم و شمشير اليور را كه كنار خودم گذاشته بودم را روي شكم خودم گذاشتم و فشاري كوچك وارد كردم ، شمشير مانند كاردي كه پنير را دو تكه مي كند به راحتي وارد بدن من شد ، در همين لحظه صداي اليور آمد كه گفت : احمق شدي . 
گفتم : من ديگه از احمق بودن گذشتم ، من بايد خيلي سريع با شما توي اتاقتون ديدار داشته باشم . 
اليور گفت : ببن جاني ، تا وقتي كه خونو نخوري با من نمي توني رابطه بر قرار كني . 
گفتم : اول شما جواب مشكل منو بديد بعد من همه ي اون خونو مي خورم . 
اليور گفت : مگه چي شده . 
گفتم : وقتي ديدمتون براتون توضيح مي دم . 
به خانم مگنوگال نگاه كردم ، با ديدن اينكه من شمشير را روي شكم خودم گذاشتم فكر كرده بود كه مي خواهم خودم را بكشم ، به خاطر همين گفتم : يه تهديد خالي بود
خانم مگنوگال ابروهايش با بالا برد و با تعجب بيشتري به من نگاه كرد ، به هري نگاه كردم كه الان به كمك خانم مگنوگال روي مبل كنار ميزش دراز كشيده بود ، او همينطور در حال لرزيدن بود . 
درد تمام بدنم را فرا گرفت ، فهميدم كه اليور شروع به كار كرده است ، به خاطر همين بدون اينكه مقاومتي كنم چشمانم را بستم ، چيزي نكشيد كه درد به يكباره تمام شد ، چشمانم را باز كردم ، در اتاق طبقه دوازدهم قصر خودمان بودم ، اليور روبروي من روي صندلي اي نشسته بود ، بدون مقدمه رو به اليور گفتم : مي خوام بدونم وقتي بخوام يه روحو به بدنش برگردونم بايد چي كار كنم . 
اليور كه جا خورده بود گفت : ببخشيد . 
گفتم : هري خواسته ولدمورتو جسم روبي كنه ، ولدمورت هم روحشو منحرف كرده ، حالا هري ديگه نمي خواد برگرده . 
اليور گفت : اگه نمي خواد برگرده هيچ كاري نميشه بكني . 
گفتم : اون شايد نمي فهمه داره چي كار مي كنه ، شايد تو شرايطي نيست كه مارو درك  كنه . 
اليور گفت : وايستو ببين دارم بهت چي مي گم ، هري اونقدر ها هم كه ميگي بچه نيست ، اگه نمي خواد برگرده چرا مي خواي مجبورش كني 
گفتم : آخه شايد توي اين ده دقيقه يا پونزده دقيقه  نتونه تصميمشو بگيره . 
اليور خنديد و گفت : تو هيچي در مورد روحو اون قسمت از دنيا  نمي دوني ، هري الان يه جايي بين اين دنيا و اون دنياست ، اگر به گفته ي تو ده دقيقه باشه كه اين اتفاق براش افتاده ، پس حدود شش روزي هستش كه توي اونجاست ، ما براي آموزش ديدنو قايم شدن از دست هكتور هميشه با گودريك به اونجا مي رفتيم ، اونجا هيچ محدوديتي نيست و به هيچ وجه انسان نميميره 
اليور اتاقي كه در آن بوديم را نشان داد و گفت :  اينجا رو هم كه مي بيني ما الان توشيم يه جايي مثل اونجاست ،البته اينو هيچكس نمي دونه كه ما به اون دنيا مي رفتيم ، هيچكي در مورد اون دنيا چيزي نمي دونه بجز منو گودريك ، فكر نكنم كسي جرات كنه براي امتحان كردن اون دنيا جونشو به خطر بندازه ، اونم چه خطري . 
گفتم : نمي فهمم منظورت چيه . 
اليور جايش را در صندلي  اش محكم كرد و گفت : يه روحي كه از بدن خارج شده نمي تونه توي اين دنيا بمونه ، اگه هري هرچقدر هم قوي باشه تا  يكي دو دقيقه وقت داره كه توي اين دنيا باشه ، خب اگه از ده دقيقه اي كه تو ميگي چهار دقيقه ايشو توي اين دنيا مونده باشه ميمونه شيش دقيقه ، تا جايي كه يادمه هر يك دقيقه توي اين دنيا يك روز توي اون دنيا طول مي كشه ، خب اگه حساب كنيم اون الان شيش روزه كه اونجاست ، اگه مي خواست برگرده حتما بر مي گشت مگر اينكه براش مشكلي پيش اومده باشه ، راستي نپرسيدم جسدش توي چه حالتيه . 
گفتم : هيچي فقط داره از درد به خودش مي پيچه ، اون داره زجر مي كشه. 
اليور گفت : اين نشونه ي خوبيه ، او فعلا توي اون دنيا مونده پس هنوز تصميمشو نگرفته كه بميره يا برگرده. 
گفتم :مگه مرگ دست خود آدمه . 
اليور گفت : نه هر مرگي ، اون نمرده فقط روحش راه خودشو گم كرده ، تازه فقط يه قسمتي از روح ادم مي ره اونجا و بيشتر روح آدم اينجا مي مونه ، نمي دونم چطور مي تونم اون دنيا رو برات تشريح كنم 
اليور دستش را زير چانه اش گرفت و بعد از چند لحظه فكر كردن گفت : بزار اينطور برات بگم ، اگه يادت باشه وقتي مي خواستي بري به دنياي اجنه يه حد فاصلي رو رد مي كردي ، اون حد فاصل هم يه جايي هستش كه كسي نمي دونه كجاست ، تا حالا هيچكي نتونسته از اونجا برگرده ، هري هم توي همونطور جايي گير كرده .  
گفتم : من از اين چيزايي كه تو مي گي سر در نميارم ، فقط مي خوام كه هري برگرده 
اليور گفت : اگه توي همون دو دقيقه ي اول زور مي زدي ميشد ولي حالا كه اين همه وقت گذشته ديگه نميشه كاري كرد مگر اينكه خودش برگرده . 
گفتم : من نمي فهمم چي مي گي فقط مي خوام ببينم چرا هري نمي خواد برگرده . 
اليور گفت : خب به من چي ميرسه كه هري رو به تو برگردونم 
گفتم : در مورد خون راستشو گفتم ، واقعا اگه هري زنده بمونه خونو مي خورم . 
اليور گفت : داري راست مي گي يا اينكه فقط حرفه . 
گفتم : من هيچ وقت دروغ نمي گم ، اگه مي توني تا وقتي كه مشكلي براي هري پيش نيومده كاري براش بكن ، نمي خوام وقتي مرد برم پيشش . 
اليور گفت : خب از همون خوني كه الان خوردي ميريزي توي حلقش تا زنده بمونه ، يه ليتر از اون خون مي تونه اونو تا يه هفته زنده نگه داره ، فقط يه راه مي مونه تا بتوني هري رو برگردوني اونم اينه كه هري رو راضي كني تا برگرده ، تنها راه راضي كردن هري هم اينه كه خودت بميري . 
گفتم : چي ؟ 
اليور گفت : خيلي راحته تو هم بايد مثل اون بميري ، فقط براي برگشتن بايد كاري كه من بهت مي گم رو انجام بدي ، البته من مي تونم تو رو همراهي كنم ، چون بايد عجله كنيم  باقيشو توي اون طرف زندگي برات تعريف مي كنم.
اليور كمي مشكوك مي زد ولي چاره اي بقير از اعتماد به او نداشتم بايد هر كاري كه او مي گفت را انجام مي دادم به خاطر همين گفتم : يه شيشه خون ميريزم حلق هري ديگه بايد چي كار كنم . 
اليور گفت : حالا مطمئني كه مي خواي اين كارو بكني ، وقتي كه اومدي توي اون قسمت از دنيا ، خيلي دلت مي خواد كه اونجا بموني ، مگر اينكه يه علت مهم براي برگشتنت داشته باشي . 
گفتم : علت از ولدمورتو هكتور مهم تر 
اليور گفت : اگه واقعا خودتو مسئول بدوني بر مي گردي ، ما هم ، منظورم منو گودريكه تنها چيزي كه باعث مي شد ما به اين دنيا برگرديم همين هكتور بود . 
گفتم : خب براي رفتن بايد چي كار كنم . 
اليور گفت : ما به سه جادوگر قوي احتياج داريم ، فكر كنم فرمانرواي دنياي اجنه با پدربزرگتو جمشيد خوب باشن ، خيلي سريع مي ري پيش اونا و مجبورشون مي كني كه تو رو با طلسم هاي قوي مورد حجوم قرار بدن ، از انواع طلسم هاي شكنجه باشه بهتره ، يعني واقعا مي خوام تا سر حد مرگ بري ، بهشون بگو كه مواظب خودشون بايد باشن ، بايد اينقدر عصباني بشي كه بتوني روحتو از خودت خارج كني ، تو هم فقط بايد كه به ذهنشون حمله كني ، هر سه نفر در يك لحظه ، بهشون بگو كه ذهنشونو كاملا ببندن . 
جريان كمي بودار بود ،او از كجا مي دانست كه من با فرمانرواي دنياي اجنه رابطه داشتم ، اصلا او از كجا مي دانست كه فرمانرواي دنياي اجنه اينجاست و خيلي چيزهاي ديگر ، از همه مهم تر  هري كه اين كار ها را نكرده بود ، باز هم نمي توانستم چيزي بگويم ، اين تنها راه من بود ، بايد مي رفتم و هري راملاقات مي كردم ، شايد مي توانستم براي او كاري بكنم ، ولي چگونه پدربزرگ و بقيه را راضي مي كردم كه چنين كاري را با من بكنند . 
با نگراني گفتم : من نمي تونم همچين چيزي رو ازشون بخوام . 
اليور گفت : تو قمشو نخور وقتي كه فشار اومد روشون روت طلسمارو انجام مي دن ، تو فقط بايد پدر بزرگتو مجبور كني ، بهش بگو كه من ازت خواستم . 
گفتم : پدر بزرگ گفته من تنها اميد دنياي خون آشاما هستم . 
اليور گفت : مثل اينكه من اينهمه سال زنده موندم تا بلاخره يكي كه تو باشي بتونه جلوي هكتورو بگيره . 
حالا واقعا به اليور شك كردم ، او مي خواست كه من جلوي حجوم سه مرد قوي آنهم قويترين كساني كه مي شناختم بايستم نكند اليور مي خواست دستي دستي مرا بكشد ولي به خاطر هري هم كه شده بود بايد اين كار را مي كردم به خاطر همين گفتم : پس منو همين الان از اينجا خارج كن تا برم پيش پدر بزرگم . 
اليور گفت : خب بزار يكمي برات توضيح بدم ، تو وقتي توي هجوم قرار مي گيري قدرتت بيشتر ميشه ، تا جايي كه من كاملا تو رو تحت تسلط مي گيرم ، فكر كنم يه بارش يادت باشه كه وقتي بيهوش شده بودي يه طلسم محافظ برات درست كردم ، خب وقتي خيلي عصباني شدي هر دومون از بدنت خارج مي شيمو به سمت هر سه نفر اونا حمله مي كنيم ، اگه بتونن جلوي منو تو رو بگيرن ما ميريم توي اون عالم . 
گفتم : چقدر وقت برگشتن داريم . 
اليور گفت : فقط دو دقيقه ، بعد از دو دقيقه بايد برگردي ، وگرنه شايد برات خطرناك باشه ، ما تو دو دقيقه وقت داريم كه تمام اتاقو زيرو رو كنيم ، اگه هري بود كه باهاش حرف مي زني اگر نبود هيچ كار ديگه اي نمي تونيم براش بكنيم ، يادت باشه فقط دو دقيقه وقت داريم ، الان يه شيشه ديگه از اون خون مي خوري تا قدرت كامل براي آزاد كردن روحت از بدنت داشته باشي ، راستي يادت باشه كه با هيچ طلسمي به افراد مقابلت حمله نمي كني ، فقط براي جسم روبي،  اينو يادت باشه ، نمي خوام به اونا آسيب برسوني ، راستي اين كارو بايد توي اتاقي كه هري هست انجام بدي . 
اليور گفت : حالا مي مونه قسمت آخرش ، به محض اينكه از اون عالم برگشتي بايد سريع خون مخصوصو بخوري ، ميفهمي كه چي ميگم ، اينو بايد به من قول بدي قول ناشكستني . 
قول ناشكستني ، اگر قول ناشكستني بود بايد دستهايمان را به هم مي داديم به خاطر همين دستم را جلو بردم و با اليور دست دادم ، نور سفيد رنگي بين دست من و اليور ايجاد شد و به يكباره از بين رفت ، اين قول با قول هاي ديگر فرق مي كرد ، قول ناشكستني با نور قرمز همراه بود ولي اين نور سفيد رنگ بود به خاطر همين گفتم : چرا سفيد رنگ بود . 
اليور گفت : من نمي تونم روي جون تو مانور ببندم ، تو بايد زنده بموني ، اين طلسم باعث ميشه كه اگر از قولت سرپيچي كني زجر بكشي ، يا اينكه اينقدر عصباني بشي كه به دوستات آسيب برسوني ، خلاصه هيچ راهي برات نمي مونه كه به قولي كه دادي عمل كني . 
گفتم : باشه حالا بريم تا بلايي سر هري نيومده . 
به يكباره همه جا دور سرم چرخيد ، خيلي زود چشمانم را بستم ، به محض آرام شدن اطرافم چشمانم را باز كردم ، آري من در اتاق دامبلدور بودم ، رون و جيني بالاي جسم هري نشسته بودند و جيني به پهناي صورتش اشك مي ريخت ، رون هم دسته كمي از او نداشت ، پدر بزرگ هم كنار من ايستاده بود و مرا نگاه مي كرد ، خانم مگنوگال پشت ميز دامبلدور نشسته بود و انگشتانش را مي جويد ، خبري از هرميون و باقي افراد گروه نبود . 
فقط ما پنج نفر در اتاق بوديم ، رو به پدر بزرگ گفتم : من راهشو پيدا كردم ، البته جناب اليور راهشو بهم نشون داد . 
پدر بزرگ گفت : اين امكان نداره وقتي فرمانروا نتونستن كاري بكنن هيچ كس نمي تونه اين كارو بكنه . 
گفتم : من به جناب اليور اطمينان دارم ، شما فقط تنها كاري كه بايد انجام بدين اينه كه جناب فرمانروا و جمشيدو بيارين اينجا . 
پدر بزرگ گفت : ميشه بگي مي خواي چي كار كني . 
گفتم : مي خوام خودمو بكشم ، البته شما اين كارو براي من مي كنيد . 
پدر بزرگ گفت : ديوونه شدي . 
گفتم : يه چيز از اين بيشتر كه فكرشو مي كنيد ، من فقط قرار دو دقيقه تو اون قسمت از عالم باشم ، جناب اليور به من اطمينان دادن كه حتما سالم مي مونم و بر مي گردم . 
پدر بزرگ گفت : تو مطمئني كه پدرم اينو گفت . 
گفتم : آره من همين الان پيشش بودم . 
پدر بزرگ گفت : من نمي تونم بهت اجازه ي اين كارو بدم ، تو تنها كسي هستي كه مي تونه جلوي هكتور وايسته . 
گفتم : هري هم تنها كسيه كه مي تونه جلوي ولدمورت وايسته . 
پدر بزرگ گفت : اين جواب من نشد ، چه تظميني براي زندگي تو براي من هست . 
گفتم : اليور ، پدرتون ، كسي كه فكر نكنم بيشتر از اون كسي به فكر دنياي خون اشاما باشه . 
پدر بزرگ كه حرفي براي گفتن نداشت دستش را بر روي شغيغه اش گذاشت و سريع برداشت و گفت : حالا درست بگو ما بايد چي كار كنيم . 
گفتم : من به ذهن شما حمله مي كنم شما ها بايد سه نفري جلوي منو بگيريد و كاري كنيد كه ذهن من منحرف بشه ، البته من با روحم بهتون حمله ور ميشم  اليور هم همراه من هستش ، اون گفت كه دو دقيقه بيشتر وقت نداريم . ايشون قبلا اين كارو كردن و تظمين كردن كه درست عمل مي كنه ، ايشون گفتن كه شما براي اينكه منو عصباني كنيد بايد از هر طلسمي كه بلديد استفاده كنيد تا من به اندازه ي كامل خشمگين بشم . 
پدر بزرگ گفت : وايستو وايستو ، يعني مي گي كه ما بايد جلوي ذهن روبي اليورو بگيريم . 
گفتم : خب آره البته همراه با ذهن روبي من . 
پدر بزرگ گفت : نمي دونم بايد چي بگم ولي يه چيزي اينجا اشكال داره . 
گفتم : فعلا وقت بررسي شرايط نيست ، بايد هرچه زودتر عمل كنيم ، به گفته ي پدرتون هر دقيقه توي اين دنيا يك روز توي اون دنيا طول ميكشه . 
پدر بزرگ گفت : يعني چي ، تو مي گي كه پدرم به اون دنيا رفته ، آخه واسه ي چي . 
گفتم : لطفا اين حرفا رو بزارين براي وقتي كه از اون دنيا برگشتم .... تئودور . 
تئودور جلوي من ظاهر و گفت : امري داشتيد .
گفتم : دو شيشه از همون خوني كه مخصوص من درست كردي مي خوام . 
تئودور گفت : دو شيشه 
گفتم : آره فقط سريع تر 
تئودور بشكني زد و دو شيشه خون جلوي من ظاهر شد ، يك شيشه از خون هارا برداشتم و به سمت هري حركت كردم ، جيني كه بي وقفه گريه مي كرد گفت : چه بلايي سرش اومده . 
گفتم : تو فقط با تمام وجودت بخواه كه هري برگرده ، اگه اون بفهمه كسي اينجا هستش كه به اون احتياج داره حتما برميگرده . 
جيني كه اشك مي ريخت گفت : تو چي كار مي كني . 
گفتم : يه جورايي ميرم دنبالش ، دعا كن كه بتونم پيداش كنم ، فقط الان وقت توضيح دادن ندارم 
با طلسمي دهان هري را باز كردم ، شيشه خون را در دهان او خالي مي كردم ، دهان هري مانند قيفي تمام خون را مي بلعيد ، تمام شيشه را تا آخرين قطره در دهانش خالي كردم ، جيني گفت : داري چي كار مي كني . 
گفتم : همه ي كارايي كه مي كنم به خاطر خود هريه . خب شما بريد پيش خانم مگنوگال بشينيد . 
جيني گفت : مي خوام اينجا بشينم .
گفتم : همونطور كه گفتم هر كاري كه مي كنم به خاطر هريه . 
جيني و رون از جلوي هري بلند شدند و به سمت خانم مگنوگال حركت كردند ، به محض اينكه كنار خانم مگنوگال رسيدند ، شمشير اليور را به سمت هر سه ي آنها گرفتم و طلسم محافظي كه مي توانست جلوي هر طلسمي دوام بياورد را روي آنها اجرا كردم ، همان طلسمي كه جلوي طلسم هفتم مرگ خون آشامان دوام مي اورد را ، قدرتم بيشتر از آني بود كه اين طلسم بتواند آن را كم كند . 
يك حاله اي دور تا دور آن سه نفر را گرفت ،در همين لحظه فرمانروا و جمشيد از در داخل شدند ، خانم مگنوگال گفت : چي كار كردي آقاي بليد 
گفتم : اين براي محافظت از خودتونه ، اگه اتاقتون بهم ريخت از همين الان ازتون معذرت مي خوام . 
فرمانرواي دنيا اجنه رو به پدر بزرگم گفت : ميشه بگيد چه راهي پيدا كرديد . 
پدر بزرگ گفت : جاني يه راه براي رفتن به اون عالم پيدا كرده به نظر من راهش مطمئن هست . 
فرمانروا گفت : من توي اين عمر طولانيم كه حدود صد سال ميشه  تا حالا نديدم كه كسي به اون عالم بره و برگرده 
جمشيد به من گفت : مطمئني كه عمليه . 
گفتم : تنها راه ديدار هري اينه كه بريم پيشش ، اينم بگم كه هر دقيقه توي اين دنيا يه روز توي اون دنيا طول مي كشه . 
فرمانروا گفت : تو چطور اين راهو پيدا كردي . 
رو به پدر بزرگم كردم ، پدر بزرگم كه تازه فهميده بود كه براي بيان اين مطلب بايد خيلي از راز هاي دنياي خون آشامان را رو كند گفت : اين جزء اسراري هستش كه كسي جز منو جاني نمي دونه ، خيلي پيچيدس ، فقط اينو بدونين كه اين دستور مستقيم از طرف اليور بزرگ صادر شده . 
فرمانروا گفت : مگه ايشونو ازخواب بيدار كردين . 
پدر بزرگ گفت : نمي تونم چيزي در اين مورد بهتون بگم فقط لطفا هر كاري كه جاني ميگه انجام بدين ، ما به هري احتياج داريم . 
فرمانروا گفت : ما با اين كارمون به مرده ها بي احترامي مي كنيم. 
گفتم : من فقط ميرم پيشش ازش مي خوام كه برگرده . 
فرمانروا كه خيلي مشكوك شده بود گفت : حالا از دست من چه كاري بر مياد . 
گفتم : هيچي شما بايد جلوي ذهن منو بگيريد تا منم برم پيش هري .
فرمانروا گفت : هيچ كس جرات نمي كنه اين كارو امتحان كنه . 
گفتم : فعلا وقت اين كارارو نداريم . 
فرمانروا گفت : باشه من حاضرم اين كارو براي تو بكنم ولي اگه بلايي سرت اومد به من هيچ ربطي نداره . 
گفتم : شما خيالتون راحت باشه . 
به سمت پدر بزرگ رفتم و شمشير اليور را به او دادم ، كمي صبر كردم تا حواسم كاملا جمع شود بعد گفتم : خب شما شروع كنيد ، هر طلسمي كه مي تونيد روي من اجرا كنيد ، فقط طوري باشه كه منو زجر بده ، طلسم شكنجه هاي مختلف بد نيست لطفا خيلي  سريع تر شروع كنيد .
فرمانروا گفت : مي دوني داري چي مي گي . 
گفتم : من براي آزاد شدن قدرتم احتياج به اين دارم كه عصباني بشم ، ولي به شما قول مي دم كه بلايي سرتون نميارم ، فقط هر سه تاتون روي ذهنتون كار كنيد و نزارين كه من وارد ذهنتون بشم . 
فرمانروا خنديد و گفت : تو به اين جووني مي خواي چي كار كني ، نكنه فكر كردي مي توني از پس سه نفر ما بر بياي .
پدر بزرگ گفت : فكر كنم بتونه جناب فرمانروا . 
فرمانروا كه انگار توهيني به او شده بود رو به پدر بزرگ كرد و گفت : يعني چي ، تو چي مي خواي بگي . 
گفتم : اگه همين الان شروع نكنيد شايد خيلي دير بشه . 
شيشه ي خون اضافي را برداشتم و به يكباره بالا كشيدم ، قدرت در بدنم شروع به موج زدن كرد ، پدر بزرگ شمشير اليور را به سمت من گرفت و طلسمي به رنگ بنفش را به سمت من روانه كرد ، طلسم كه به كلفتي كمر من بود  شلاغ مانند به سمت من حركت كرد و خيلي سريع مرا احاطه كرد و بدنم شروع به درد گرفتن كرد ، درد طوري نبود كه بتواند مرا عصباني كند . 
اينبار جمشيد انگشت سبابه اش را به سمت من گرفت و طلسمي را به سمت من فرستاد ، هنوز طلسم پدر بزرگ دور من مي چرخيد و مرا آزار ميداد كه طلسم جمشيد مرا احاطه كرد ، بدنم بيش از پيش درد گرفت ، صداي اليور در ذهنم پيچيد كه مي گفت : حواست باشه كه بلايي سرشون نياري ، تو وقتي عصباني مي شي خيلي كارا مي كني كه هيچ كس از عهدش بر نمياد . 
اينبار فرمانروا دو دستش را به سمت من گرفت ، چيزي نكشيد كه به پهناي دو دستش نور از دستش رها شد و به سمت من روانه گشت ، طلسم قدرت زيادي داشت ، طلسم به محض رسيدن به من مرا از زمين جدا كرد و محكم به سپر مدافعي كه براي خانم مگنوگال ، رون وهرميون درست كرده بودم چسپاند ، ديگر هيچ جا را نمي ديدم ، چشمانم سياهي مي رفت ، اليور در ذهنم گفت : هنوز مونده ولي داريم به وقتش نزديك مي شيم ، اين بار طلسمي كه فرمانروا به من زده بود مرا احاطه كرد ، طلسم به دور من مي چرخيد و مرا شكنجه مي داد ، احساس كردم در اتشي افتاده ام و در حال سوختن هستم ، طلسم فرمانروا خيلي قدرت مند بود چون داشت مرا واقعا از بين مي برد . 
به سختي از جايم بلند شدم ، ديگر همه جا را قرمز مي ديدم ، حالا فهميدم كه به موجود درونم تبديل شده ام ، الان به راحتي مي توانستم سر فرمانروا را از بدنش جدا كنم ولي هر طور بود جلوي خودم را گرفتم ، حالا پدر بزرگ كه با نگراني به من نگاه مي كرد همراه با دو نفر ديگر آماده بودند كه طلسم بعدي را به سمت من روانه كنند . 
با صداي بلندي گفتم : پدر بزرگ اگه به من رحم كني شايد واقعا بميرم ، حالا با تمام وجودتون به من طلسم بفرستيد . 
فرمانروا كاملا جا خورده بود ، اصلا باورش نمي شد كه اين اتفاق براي من بيفتد ، به پشت سرم برگشتم و آن سه نفري كه زير طلسم محافظ من بودند نگاه كردم ، خانم مگنوگال از ترس بيهوش شده بود ، رون و هرميون داشتند او را به هوش مي اوردند ، اينبار سه طلسم محكم به من خوردند و مرا محكمتر از قبل به ديواره ي محافظ كوبيدند ، طلسم هاي شكنجه مرا طوري عذاب مي دادند كه انگار دنيا به پايان رسيده بود ، سه طلسم با سه طلسم قبلي ادغام شده بودند و مرا بيش از پيش آزار مي دادند ، اليور گفت : حالا وقتشه ، تو حالا ديگه داري مي ميري ، هيچ كسي بعد از اين تجربه اينقدر زنده نمونده كه بتونه در موردش براي كسي توضيح بده ، خب تو الان مي توني هر كار كه مي خواي بكني ، با شمارش من وقتي به سه رسيدم مي خواي كه ذهن اونارو بررسي كني ، راستي بهشون اعلام كن . 
با صداي بلند رو به فرمانروا و دو نفر ديگر گفتم : حالا وقتشه مواظبت از ذهنتون رو كامل كنيد . 
صداي شمارش اليور آمد كه گفت : يك ...... دو ...... سه 
به محض شنيدن عدد سه از اعماق وجود خواستم كه ذهن هر سه نفر را مورد بررسي قرار بدهم ، چشمانم از حدقه بيرون زدند ، به يكباره احساس كردم كه با سرعت به سمت هر سه نفر آنها حركت مي كنم ، با تمام وجود به سمت آنها حركت مي كردم ، فضاي ديدم چندين برابر شده بود ، حالا هر سه نفر آنها را با هم در تصوير ذهني خودم داشتم ، آري من از بدن خودم خارج شده بودم ، به محض برخورد با آن سه نفر پدر بزرگ شمشيرش را انداخت و دست هايش را مشت كرد ، جمشيد هم دو انگشت سبابه اش را بر روي شغيغه هايش گذاشت ولي فرمانروا فقط ابروهايش راجمع كرده بود ، چيزي نكشيد كه تصاويري جلوي چشمان من ظاهر مي شدند ، جناب اليور را ديدم كه با شمشيرش روبروي من ايستاده بود و مرا نگاه مي كند ، تصوير كمي محو بود فهميدم كه كسي كه دارد تصوير رانگاه مي كند در حال گريه كردن است  ، در تصوير بعدي آرش را ديدم كه زخمي افتاده است و مرا نگاه مي كند ، او در خونش مي غلتيد ، آنجا را شناختم ، مرحله ي آخر مسابقات دنياي اجنه ، درست اتاق خروجي ، تصوير بعدي مرا ترساند آري فرمانرواي شياطين مقابل من ايستاده ود بو دستش را به حالت تحديد آميزي به سمت من گرفته بود ، به يكباره احساس سردي زيادي كردم ، همه جا براي لحظه اي سياه شد . 
به محض اينكه همه جا روشن شد ديدم كه پدر بزرگم روي زمين زانو زده است ، جمشيد هم روي زمين افتاده بود ، فقط فرمانروا بود كه به سمت جايي مي دويد ، آري او به سمت جسد من مي دويد ، جسد من ....
آري من كاملا از بدن خودم خارج شده بودم . 
صدايي مرا به خودم آورد ، به سمت پشت سرم برگشتم ، براي لحظه اي دعا كردم كه صدا از آن هري باشد ولي صدا صداي اليور بود ، اليور پشت سر من ايستاده بود و مي خنديد ، به خاطر همين گفتم : چي شده . 
اليور گفت : تو الان نود درصد راهو رفتي ، يعني الان تو نود درصد مردي ، حالا وقتشه كه دنبال هري بگردي ، فقط دو دقيقه كه الان ده  ثانيش گذشته . 
اطراف را نگاهي انداختم ، ولي اثري از هري نبود ، اليور گفت : همونطور كه گفتم هري ديگه اينجا نيست. 
يك در طلايي رنگ بالاي جسد من باز شده بود (يكمي از داستان دارن شاين – نويسنده ) ، رو به اليور گفتم : اون در چيه . 
اليور گفت : اون راهي هست كه بايد بري ، البته اگه نخواي به اون دنيا برگردي . 
احساس راحتي شديدي مي كردم ، اصلا دلم نمي خواست كه تجربه ي چند لحظه ي پيشم را تكرار كنم ، آري مرگ خيلي زجر اور تر از آني بود كه فكر مي كردم ، اليور راست مي گفت : من اصلا دلم نمي خواست كه برگردم ، ولي بايد بر مي گشتم ، تنها كاري كه بايد مي كردم اين بود كه دنبال هري بگردم . 
كل اتاق را مورد بررسي قرار دادم ، اليور گفت : توي اين قسمت از دنيا تو نمي خواد چيزي رو پيدا كني ، فقط توي ذهنت بخواه كه هري رو پيدا كني اون خيلي سريع پيدا ميشه ، البته اگه اينجا باشه . 
در ذهنم با تمام وجود هري را صدا زدم ، خبري از هري نبود ، اليور جلو آمد و گفت : دوباره سعي كن . 
اينبار بلند تر طوري كه اليور هم صدايم را مي شنيد فرياد زدم : هري ... 
هيچ اتفاقي نيفتاد  ، اليور گفت : هري رفته ، هري از در گذشته ، اگه تو هم يك دقيقه و نيم ديگه اينجا بموني اون در تو رو ميكشه تو ، البته چند نفر هم براي بردنت ميان . 
گفتم : منظورت چيه . 
اليور گفت : هر دنيايي براي خودش قانونايي داره ، تو الان توي دنياي شياطين هستي ، ارباب شياطينو از اين دنيا اوردن . 
گفتم يعني چي 
اليور گفت : اولين كسي كه تونست بياد توي اين دنيا با ارباب اجنه قرار گذاشت كه اگه اونو به دنياي خودشون برگردونه اونم براش يه دنياي تازه مي سازه ، اونطور شد كه دنياي اجنه درست شد ، دنياي اجنه رو كه ديدي.
فقط صحبت كردن نبود بايد هرچه سريعتر هري را پيدا مي كردم به خاطر همين گفتم  : ارباب شياطينو ول كن حالا بايد چي كار كنيم .
اليور گفت : هيچي برگردي ، 
گفتم : هري از اينجا رفته  تو اينو مي دونستي پس چرا منو اوردي اينجا . 
اليور گفت : من بايد اين كارو مي كردم ، تو با اون كارت منو از بدنت خلاص كردي ، حالا اين تو نيستي كه جون منو ميگيره من خودم خودمو مي كشم . 
گفتم : يعني چي . 
اليور گفت : حالا تو هيچ بهونه اي براي اينكه اون خونو نخوري نداري ، من ديگه از اون دنيا خارج شدم ، نمي دوني چه لذتي داره كه ببيني ديگه مي توني با خيال راحت بميري . 
گفتم : نمي فهمم شما در مورد چي حرف مي زنين. 
اليور گفت : وقتي خودتو به او راه مي زني خيلي مسخره به نظر مي رسي ، پسر تو اصلا شك نكردي چرا اين راه به اين سختي رو انتخاب كردم ، تو تمام قدرت منو ازم گرفتي ، تو باعث شدي من بتونم از وجودت خارج بشم ، حالا كه اومدم اينجا مي خوام از اون در خارج بشم ، ولي يه كار برات مي كنم ، اگه هري رو ديدم بهش ياد ميدم كه چطور ميشه از اونجا برگرده فقط تو هرچي مي توني مواظب جسمش باش كه اگه خواست برگرده بتونه . 
گفتم : منظورت چيه . 
اليور گفت : خيلي راحته من از اون در رد ميشم تو ، نمي خوام كه اونا منو از اون در خارج كنن ، فكر كنم اونارو ديده باشي ، مرحله ي آخر مسابقات دنياي اجنه . 
حالا فهميدم كه اليور چه كار كرده بود ، او توانسته بود با كارش خودش را ازمن خارج كند ، او مي دانست كه من هيچ وقت حاضر نمي شوم كه او را بكشم ، حالا كه راحت شده بود مي توانستم به او اطمينان كنم ، حتما او مي توانست كه از هري خبري بفرستد ولي من چطور مي توانستم با اليور رابطه برقرار كنم . 
به خاطر همين رو به اليور گفتم: من چطور مي تونم از شما با خبر بشم . 
اليور گفت : هيچ راهي براي ارتباط با شما ندارم ، ديگه وقتي نمونده بهتره برگردي ، اين طلسمو به هيچ كس نبايد ياد بدي ، نبايد به كسي بگي كه چه كار بايد بكني ، اين راهو فقط ما بلديم منظورم منو گودريكه ، گودريك كه مرده منم همين چند لحظه ي بعد مي ميرم ، فقط مي مونه تو ، سعي كن اين راهو به هيچ كس ياد ندي و راهشو با خودت به گور ببري توي اين دنيا شياطيني هستن كه خيلي دلشون مي خواد بيان توي اون دنيا .
 
گفتم : يعني اين كاري كه تو الان مي خواي به من ياد بدي كس ديگه اي بلدنيست . 
اليور گفت : خيلي راحته يعني براي تو كه خون اشامي راحته ، خب تو بايد طلسم مرگو روي خودت اجرا كني ، اينبار دردش خيلي بيشتره ، زود باش . 
درب طلايي رنگ به يكباره قرمز شد ، صداهايي از پشت در مي آمد ، آري دو دقيقه وقت من ديگر تمام شده بود ، اليور گفت : تا جايي كه تونستي هري رو زنده نگه دار ، شايد بتونم راضيش كنم كه برگرده ،حالا همين الان روي خودت طلسم مرگو اجرا كنم ، طلسم مرگي كه تو رو شكنجه مي ده فقط اونو بايد اجرا كني . 
اليور اين را گفت و مرا در آغوش كشيد و آرام در گوشم گفت ، نمي خواستم به همين زودي ها از هم جدا بشيم ولي هرچه زودتر اين كارو مي كرديم بهتر مي شد ، دلم نمي خواست به من وابسته بشي ، او اين را گفت و از من فاصله گرفت و به سمت در طلائي كه الان به رنگ قرمز در آمده بود دويد وقتي كه جلوي در رسيد ايستاد و گفت : خب ديگه خداحافظ ديدار به قيامت ، دعا مي كنم به همين زودي ها نباشه ولي از طرف من به پسرم بگو كه من مجبور بودم كه اين كارو بكنم ، همينطور مجبور بودم كه تو رو به اين كار وادار كنم ، راه ورود به اينجا خيلي سخت نيست تو مي تونستي بدون اينكه عصباني بشي اين كارو بكني ولي چون من مي خواستم همراهت خارج بشم مجبورت كردم كه اون فشارو تحمل كني ، فقط برگشت از اين دنيا سخته ، خيلي سخت تر از اوني كه فكرشو بكني . 
اليور اين را گفت و از در خارج شد ، دو دل مانده بودم كه برگردم يا اينكه همراه با اليور داخل شوم ، اگر بر مي گشتم هيچ راهي براي تماس با هري پيدا نمي كردم ولي اگر بر نمي گشتم شايد آنها من و هري را با هم قبر مي كردند و هيچ اميدي براي زنده ماندن هر دويمان باقي نمي ماند . 
براي لحظه اي يكي از شياطين را ديدم كه از ميان در بيرون را نگاه كرد ولي خيلي زود خودش را پنهان كرد ، سريع در ذهنم خودم را مورد خطاب طلسم قرار دادم و طلسم مرگ را روي خودم اجرا كردم ، طلسم خيلي سريع روي من اثر كرد ، درد تمام وجودم را فرا گرفت ، احساس كردم بدنم را از هم تكه تكه مي كنند ، مغزم به قدري درد مي كرد كه نفهميدم دارم چه كار مي كنم ، به هرجا كه مي توانستم چنگ مي انداختم ولي درد خيلي بيشتر از اني بود كه فكرش را مي كردم . 
احساس كردم كه به خودم مي پيچم ، ولي در كجا نمي دانم ، درد چنان مرا مي فشرد كه نمي دانستم چه كنم ، همين طور كه درد مي كشيدم چشمانم را باز كردم ، سه تن از شياطين از در داخل شده بودند و به سمت من مي آمدند ، درد به قدري زياد بود كه نمي توانستم با آنها روبروشوم ، حتي براي يك لحظه . 
درد به مغز استخوان هايم رسوخ كرده بود ديگر نمي توانستم نفس بكشم ، فرمانروا و پدر بزرگم حالا بالاي جسد من بودند و مرا بررسي مي كردند ، آري جسد من هم مانند خودم در حالت جان كندن بود ، جسد من فرياد هاي گوش خراشي مي كشيد ،او همينطور بالا و پايين مي پريد ، جمشيد در اتاق نبود ، خانم مگنوگال از دور ايستاده بود ومرا با ترس تمام تما شا مي كرد ، رون و جيني  با ترس به من نگاه مي كردند صداي فرمانروا را شنيدم كه مرا صدا مي زد ، آري او با اين قسمت از دنيا تماس گرفته بود ، درست همانكاري كه در اتاق جمشيد كرده بود، او مرا صدا مي زد ، بله او مي خواست كه با من رابطه بر قرار كند ، نمي توانستم حرفي بزنم چون راه نفسم بسته شده بود و نمي توانستم نفس بكشم . 
حالا فهميدم كه طلسم مرگ آنهم با شكنجه چقدر مي تواند درد آور باشد ، با تمام وجود مي خواستم فرياد بزنم ولي هيچ كاري از من بر نمي آمد ، صدايم كاملا خفه  شده بود ، بدنم ديوانه وار به بالا و پايين مي پريد ، تا به حال چنين دردي را احساس نكرده بودم ، صداي فرياد هاي جسدم گوش خراش بود ، پدر بزرگ و فرمانروا خم شده بودند و جسدم را از حركت كردن نگه داشته بودند ، درد به قدري زياد بود كه با خودم عهد بستم كه ديگر به هيچ وجه چنين كاري را نكنم ، صداي فرمانروا هنوز مرا صدا مي زد ، پدر بزرگ به اين طرف و آنطرف نگاه مي كرد . 
رون  با نگراني كامل به من نگاه مي كرد ، جيني نزديك بود كه غش كند او نمي توانست جان كندن يك نفر را ببيند ، در باز شد و جمشيد از در داخل شد و شيشه اي كه حاوي معجوني بود را براي فرمانروا آورد ، معجون درون شيشه در حال جوشيدن بود ، پدر بزرگ مرا محكم تر گرفت ، او نمي توانست جلوي تكان هاي شديد مرا بگيرد ، حالا كه از دور جسد خودم را مي ديدم باورم شده بود كه چقدر قدرتمند هستم ، قدرت بدني من به راحتي پدر بزرگ را مغلوب مي كرد . 
از شدت درد نمي توانستم چشمهايم را باز نگه دارم ، طعم تلخ مرگ را مي چشيدم ، دستم به هيچ جا بند نبود ، سه تن از شياطين ديگر به من رسيده بودند ،آنها با احتياط به سمت من مي آمدند ، معلوم بود كه هر آن منتظر هستند كه از طرف من مورد طلسم قرار بگيرند ولي من با اين دردي كه داشتم نمي توانستم طلسمي را اجرا كنم . 
براي لحظه اي به فرمانروا و باقي افراد حاضر در اتاق دامبلدور نگاهي انداختم ، جمشيد و فرمانروا با كمك هم معجون را در دهان من خالي مي كردند ، درد خيلي كمتر شد ولي هنوز هم به قدري زياد بود كه فكرش را هم نمي كردم ، بنا به توضيحاتي كه بزرگ خاندان گاستها داده بودبايد تا يك دقيقه ي ديگر اين درد راتحمل مي كردم. 
تقريبا اين يك دقيقه ي پاياني مانند يك عمر طول كشيد ، به قدري بدنم درد مي كرد كه هزاران بار آرزوي مرگ مي كردم ، بلاخره همه جا سياه شد ،فهميدم كه آن مكان را ترك كرده ام ، خيلي طول نكشيد كه بلاخره توانستم چشمانم را باز كنم ، آري من در بدن خودم بودم ، حالا جسمم جان در بدن داشت . 
ديگر از تكان هاي شديد و فرياد هاي من خبري نبود ، من توانسته بودم بزرگترين ماجراجويي عمرم را تجربه كنم ،بقدري درد كشيده بودم كه حتي دلم نمي خواست طلسمي را اجرا كنم ، فرمانروا وقتي چشمان باز مرا ديد گفت : ببينين فكر كنم به هوش اومده . 
با حالتي گرفته گفتم : هري رفته بود ، نتونستم كاري براش بكنم . 
دوباره درد بدنم را فرا گرفت ، آري اين براي قولي بود كه به اليور داده بودم ، من با او پيمان بسته بودم كه به محض برگشت از آن دنيا خون مخصوص را بخورم ، ديگر تحمل درد را نداشتم به خاطر همين رو به پدر بزرگ گفتم : اليور براي هميشه مارو ترك كرد . 
پدر بزرگ گفت : خودم مي دونستم ، اون اين كارو كرد كه تو بتوني اون كارو بكني . 
گفتم: من قول دادم كه اون خونو بخورم ، اگه اون كارو نكنم تحت پيمان قول ناشكستني شكنجه ميشم ، ديگه نمي خوام اين دردو تحمل كنم . 
پدر بزرگ كه اين حرفو شنيد گفت : پاشو بريم . 
فرمانروا گفت : اون هيچجا نمي تونه بياد ، بهتره اون هرچي كه هست رو بياري اينجا بدي بخوره . 
پدر بزرگ گفت : نميشه ، بايد خودش بيادو اونو برداره ، اون فقط مخصوص خودشه .
فرمانروا كه مشكوك بود رو به من گفت : تو واقعا توي اون قسمت از دنيا بودي ، يا اينكه همش يه بلوف  بود . 
گفتم : نمي تونم راهشو بهتون نشون بدم ، اگر هم بدونين فكر نكنم جراتشو داشته باشين كه برين اونجا . 
فرمانروا كه كمي ناراحت شده بود گفت : اگه نمي خواي چيزي بگي فقط كافيه كه بگي نمي تونم در موردش چيزي براتون توضيح بدم . 
درد كم كم داشت تمام وجودم را فرا مي گرفت به خاطر همين از جايم بلند شدم و رو به پدر بزرگ گفتم : بهتره كه سريع تر از اينجا بريم 
رو به فرمانروا كردم و ادامه دادم : هري رو همينجا بزارين بمونه تا وقتي كه برگردم ، شايد به همين زودي ها برگرده . 
با گفتن اين كلمه لبخند بر چهره ي رون و جيني ظاهر شد ، جيني خواست چيزي بگويد ولي وقتي حال مرا ديد كه هر لحظه بدتر مي شد هيچ چيز نگفت ، نمي توانستم درست سر پا بايستم ، پدر بزرگ جلو آمد و من دستم را روي شانه اش گذاشتم ، پدر بزرگ هيچ چيز نمي گفت ولي مي دانستم كه با شنيدن اينكه پدرش اين دنيا را ترك كرده است خيلي ناراحت شده است ، اين را از راه رفتنش هم مي توانستم بفهمم . 
پدر بزرگ مرا ارام آرام از مدرسه خارج كرد ، او بدون اينكه حرفي بزند به سمت در خروجي حركت مي كرد ، بعضي وقتها سرعتش را زياد مي كرد كه هرچه سريعتر اينجا را ترك كنيم ، هيچ كس در راهرو ها و حياط مدرسه نبود ، مدرسه به طور مشكوكي خلوت بود ، درد هر لحظه بيشتر و بيشتر مي شد ، امروز به قدري درد كشيده بودم كه به راحتي مي توانستم يك ماهي را استراحت بكنم ، به محض خروج از مدرسه من سريع هر دويمان را به طبقه ي دوازدهم قصرمان منتقل كردم . 
به محض اينكه در طبقه ي دوازدهم ظاهر شديم روي يك صندلي نشستم ، درد همينطور بيشتر و بيشتر مي شد ، پدر بزرگ گفت : بايد خودت خونو برداري و بخوري ، فقط قبلش بايد از اون خون مخصوص بخوري ، بدنت بعد از اون كاري كه امروز كردي خيلي خستس . 
تئودور را صدا زدم ، چيزي نكشيد كه تئودور جلوي من ظاهر شد و گفت : امري داشتيد 
گفتم : ببخش كه امروز خيلي مزاحمت ميشم ، دوباره از اون خون مي خوام ، ولي اينبار يه شيشه ي كوچيك بسته . 
سرفه اي كردم ، خون از دهانم خارج شده بود و تمام لباسهايم را كثيف كرد ، حالم خيلي بد بود ، فشار خيلي زيادي را تحمل كرده بودم ، تمام بدنم درد مي كرد ، تئودور يك شيشه از همان خون برايم ظاهر كرد و جلو آمد ، او بعد از بررسي من گفت : ميشه بگيد چه بلايي سر خودتون اورديد . 
گفتم : بزرگترين زجر زندگيمو كشيدم . 
تئودور دستش را روي سرم گذاشت و بعد از چند لحظه مانند برق گرفته ها از من فاصله گرفت و گفت : شما چطور زنده ايد . 
گفتم : تو در اين مورد حق نداري با كسي صحبت كني ، تنها كسي كه بايد در اين مورد بدونه خودمم ، دلم نمي خواد به كسي در مورد بلايي كه سرم اومده بگي . 
پدر بزرگ گفت : مگه چه بلايي سرت اومده . 
گفتم : توضيح مي دم .بزارين يكمي از فشار روي بدنم كم بشه حتما همه چيزو براتون مي گم . 
شيشه ي خون را از تئودور گرفتم و به يكباره نوشيدم ، سرم به قدري درد مي كرد كه نمي دانستم چه كار مي كنم ، تنها چيزي كه مي دانستم اين بود كه بايد به سمت قفسه ي خون مي رفتم و خون مخصوص را مي نوشيدم . 
با خوردن خون كمي از درد بدنم كم شده بود ولي هنوز بدنم درد مي كرد ، اگر همينطور پيش مي رفتم به زودي از حال مي رفتم ، به محض اينكه به قفسه رسيدم شيشه ي خون مخصوص را برداشتم و شروع به نوشيدن كردم ، به يكباره دهانم سوخت ، خون خيلي داغ بود ، چون گرماي آن شديد بود به يكباره شكه شدم و نزديك بود كه خون را بر زمين بيندازم شيشه براي لحظه اي از دستان من جدا شد ولي شانس با من يار بود و شيشه را بين هوا و زمين گرفتم . 
وقت فكر كردن نداشتم ، بايد هر طور كه مي شدخون را مي خوردم تا از اين درد خلاصي يابم ، چشمانم در حال بسته شدن بودند ، همه جا دو سرم مي چرخيد ، شيشه ي خون را روي لبم گذاشتم و با تمام وجود شروع به خوردن كردم ، خون خيلي داغ تر از آني بود كه فكر مي كردم ، تمام دهانم به حال سوزش افتاده بود . 
تمام دنيا دور سر من چرخيد و تصاويري جلوي چشمانم به وجود امد كه تصوير دشتي باز را نمايش مي داد ، من از چشمان يك نفر بيرون را نگاه مي كردم ، باد هم مي وزيد اين را از تكان خوردن الف ها و درختان مي فهميدم . 
تصوير چرخيد و مردي را به نمايش گذاشت ، او را مي شناختم ، او گودريك گريفيندور بود كه داشت به من نگاه مي كرد ، او لبخند زيبايي بر لب داشت ، تصوير وقتي به او نزديك شد او موه هايش را صاف كرد ، موه هاي او هم مانند موه هاي هري ژوليده بودند ، او كمي با موه هايش ور رفت و بعد رو به من گفت : سلام دوست عزيز ، ما اين تصاويرو براي تو آماده كرديم كه اگه به نحوي اليور نتونست به تو توضيحاتي بده من كاملش كنم . 
گودريك كمي مكث كرد و بعد ادامه داد : اولين چيزي رو كه بايد برات توضيح بدم جريان مرگ اليوره شايد تو نتوني بفهمي كه چرا اليور بايد بميره ، تو بايد بدوني كه زندگي براي ما خيلي ارزش نداره ، يعني براي كساني كه مرگو شكست دادن زندگي هيچ ارزشي نداره ، اينو بدون كه اگه اليور مي تونست تا وقتي كه كسي اونو نكشه زنده بمونه شايد باور نكني ، ما مرگو با هم شكست داديم ولي بعد از اون به اين نتيجه رسيديم كه مرگ يكي از نعمت هاي بزرگ خداست ، نمي دونم چند وقت از جريان ما ميگزره ، شايد ده سال ، بيست سال يا حتي صد يا دويست سال ، نمي دونم شما كي هستي ، فقط اينو بدون كه مرگ چيزي هستش كه خيلي ها ازش فرار مي كنن ، ولي به نظر منو خيلي از آدم هايي كه به واقعيت مرگ پي بردن مرگ نه تنها بد نيست بلكه يكي از بهترين چيزهايي هستش كه انسان بهش ميرسه ، مرگ باعث ميشه كه آدم خيلي كارارو نكنه و به يه چيزايي پايبند باشه ،هر چيزي بايد توي اين دنيا پاياني داشته باشه ، اگه انسان همش به فكر زنده موندن باشه شايد خيلي كارا رو بكنه ، زندگي هم تا يه مقداريش خوبه و زندگي جاودان چيزي نيست كه ارزش داشته باشه كه بعضي كارهارو بكنيم ، منو اليور روحامونو از بس كه بين اين دنيا و اون دنيا ردو بدل كرديم ديگه نمي خواييم زنده بمونيم ، البته هيچ كس نمي دونه بعد از مرگ چه اتفاقي مي افته ولي هرچي هست بايد بهتر از اين دنيا باشه . 
نمي دونم تونستم تو رو متوجه كنم كه چرا اليور بايد بميره يا نه . 
صدايي از طرف من آمد كه گفت : آره جون خودت ، همچين ملتفتش كردي كه الان ميره خودشو مي كشه ، تو انقدر خوب مرگو توصيف كردي كه فكر نكنم بعد از اين خاطره خودشو زنده بزاره
صدا از آن اليور بود ، آري من داشتم از پشت چشمان اليور بيرون را نگاه مي كردم ،گودريك خنديد و گفت : اون بايد خودش بفهمه ، شايد هم مي دونه ما نمي دونيم كه خون به كي رسيده فقط هر كي هست خدا كنه آدم خوبي باشه و دنبال حقيقت بگرده .
گودريك كمي صبر كرد و بعد رو به من گفت: مطلب بعدي اي كه مي خوام باهات در ميون بزارم  هكتوره ، نمي دونم اون الان چقدر قدرت گرفته و چطور برگشته ، هرچي هست بايد خيلي قوي تر از قبل شده باشه ، به خاطر همين ما شمشير اليورو همراه با اين خوني كه خوردي  براي تو گذاشتيم تا با اون بتوني جلوي هكتور وايستي ، هيچ وقت هيچ رحمي به هكتور نكن كه اون هيچ وقت به تو رحم نمي كنه ، بعد از مرگ هكتور سعي كن از قدرتت به نحوي استفاده كني كه به كسي ظلم نكني .
اما در مورد خون ، اين خون به تو قدرت هاي فوق العاده اي مي ده كه بايد اونارو خودت امتحان بكني تا بفهمي واقعا چقدر زحمت پاي اين خون كشيده شده ، خب نمي دونم چه فكري  در مورد اين خون مي كني ، اين خون به تو طلسم هاي جديد ياد نميده ، اين خون حاوي خاطرات اليوره ، ما طلسم هاي زيادي رو توي اين خاطرات براي تو گذاشتيم كه به محض اينكه به اونا احتياج پيدا كني خود به خود به زبون جاري ميشن ، فقط تو بايد بخواي كاري انجام بشه ، اگر ما طلسمي براي اون كار توي خاطرات داشته باشيم اون خواستن تو باعث اجراي طلسم مورد نظر ميشه . 
چيز ديگه اي كه توي اين خون هست قدرت مند كردن تو هستش ، شايد قدرت بدنيت به اندازه ي اليور نشه ولي حداقل هفتاد درصد قدرت بدني اليور رو دارا مي شي ، فكر نكنم دنيا كسي به قدرت اليورو دوباره بتونه ببينه . 
با قدرتمند شدن بدنت طلسم هاتم قوي تر ميشه ، سعي كن اول قدرتتو محك بزني بعد از اونا استفاده كني ، شايد طلسمات خيلي قوي تر از قبل بشه و نتوني اونارو كنترل كني ، پس اول چند تا طلسم رو به تنهايي اجرا كن بعد . 
تو كه الان اين خونو خوردي شمشير اليور با دستت عادت مي كنه و فقط با دست تو كار ميكنه مگر اينكه تو بهش اجازه بدي كه با شخص ديگه اي هم كار كنه ، فقط وقتي كه تو بهش اجازه بدي با كس ديگه اي كه تو مورد نظر داشته باشيش كار ميكنه . 
شمشير اليور هم اگه باهات باشه به تو اين قدرتو ميده كه بتوني طلسماتو با سرعتي باور نكردني اجرا كني ، چه با شمشير چه بدون شمشير فقط بايد شمشير پيشت باشه تا قدرتتو تصبيت كنه ، از اين حرفا كه بگذريم ، تو بايد وقت هاي اضافي تو با خاطرات اليور كه برات توي خون گذاشتيم تلف كني ، ما توي خاطرات به تو طرز شكست هكتورو ياد داديم ، حتي اولين شكستي هم كه اليور از هكتور خورد رو هم براي تو گذاشتيم ، اگر خودت در مورد مبارزه چيزي مي دوني كه هيچ اگر نمي دوني بهتره كه اين تصاويرو با چند نفر كه توي مبارزه خبرن ببيني كه بتوني زيرو روي مبارزه رو بيرون بكشي ، حتما توي اولين فرست اين كارو بكن .
از همه مهم تر قدرت ذهن اليوره كه به تو ميرسه ، اين قدرت از تو به فرزندانت انتقال پيدا ميكنه ، اين يكي از چند قدرتي هستش كه تو مي توني به فرزندانت هديه بدي ، البته  شمشير اليور كه كارش نگه داشتن قدرت از آن بليد هاست هم بايد از تو به فرزندانت برسه . 
خب قدرت ذهن تو به قدري زياده كه مي توني به راحتي هر كسي رو كه مي خواي رو به زانو در بياري يا ذهنشو مورد بررسي قرار بدي ،حالا هرچقدر هم كه قوي باشه ، اگه كسي هم بخواد ذهنتو بخونه بدترين كار زندگيشو كرده ، اين فقط به تو بستگي داره كه طرف بميره يا اينكه ذهنشو كاملا براي تو باز كنه ، تو خيلي كاراي ديگه اي هم مي توني بكني كه خودت مي فهمي . 
فكر كنيم بزرگترين هديه همون قدرت ذهن باشه ، ما اونو خيلي قوي كرديم ، تو مي توني خيلي راحت در يك آن چندين نفرو تحت تسلط طلسم امپريو خودت قرار بدي كه اين توي نوع خودش واقعا تحسين بر انگيزه . 
در مورد هفت طلسم مرگ هم بايد بهت بگم كه تو با خوردن خون مي توني تمام اونارو به راحتي اجرا كني ، مي مونه بدترين حالت زندگي تو كه اگر نتونستي هكتورو شكست بدي ، حالا به هر نحوي كه شد ، تو بايد به خاطر تمام خون آشاماي جهان همين كاري كه الان ما انجام داديمو انجام بدي ،  طرز تهيه ي خونو توي يكي از خاطرات به طور كلي توضيح داديم اگه خدايي نكرده به اين مشكل افتادي بايد اين كارو مثل ما انجام بدي . 
گودريك كمي صبر كرد و بعد ادامه داد  فكر كنم سرتو درد اوردم ، ولي بزار يكي ديگه از قدرتايي كه تمام خون آشاما دارن ولي نمي تونن درست ازش استفاده كنن رو برات تشريح كنم ، همونطور كه مي دوني خون آشما خيلي سريع تر از انسان هاي معمولي هستند ، اونا مي تونن كاري كه يك انسان معمولي توي يك ساعت انجام بده رو توي ده دقيقه انجام بدن ، البته خون آشام ها به خاطر سرعت پايين چشماشون نمي تونن از اين قدرتشون به نحو احسنت استفاده كنن ، ما اين مشكلو براي تو حل كرديم ، يعني تو هر وقت كه بخواي مي توني همه چيزو يواش بدر ببيني ، منظورم اينه كه مي توني صحنه ها رو خيلي آروم تر از اوني كه اتفاق مي افتن ببيني ، اينهم يكي از چيزايي هستش كه از تو به فرزندات انتقال پيدا مي كنه . 
مي مونه گردنبندي كه توي قفسه هستش ، اونو هميشه با خودت داشته باش ، اون باعث ميشه كه تو جاي هكتورو پيدا كني .
گودريك كمي صبر كرد و بعد ادامه داد : اين خاطره اولين و ابتدايي ترين خاطره ي اين خوني بود كه تو خوردي ، از اين به بعد تو مي توني خاطره ها رو از فضاي باز مثل خاطره هاي ديگه ببيني ، ايني هم كه اينبار از چشم اليور داري منو نگاه مي كني به خاطر اينه كه من بتونم تو رو راضي كنم كه چرا اليور بايد خودشو مي كشت ، من قراره توي اون دنيا قبل از اينكه كاملا بميرم منتظرش بشم تا بياد ، نمي دونم چقدر طول مي كشه ولي هر دقيقه توي اين دنيا برابر يك روز توي اون دنياست ، اميدوارم مجبور نشم كه مدت زيادي رو بين ايندنيا و اون دنيا بمونم البته يه راهايي پيدا كرديم كه وقتمون اونجا سريع تر از اين دنيا بگذره  .  
به يكباره شكه شدم ، مگر مي شد كسي اين همه سال كه به حسابي هشتصد سال از آن جريان مي گذشت در آن دنيا انتظار دوستش را بكشد ، گودريك حتما تا حالا آنجا را ترك كرده بود ، مگر اينكه توانسته بود كاري بكند كه زمان در آن دنيا سريع بگذرد ، ولي چيزي كه اينجا شك مرا برانگيخته بود اين بود كه گودريك چطور توانسته در آن دنيا تا اين زمان زنده بماند ،اصلا اين با عقل جور در نمي امد ، اگر كسي مي توانست اين همه وقت در ان دنيا دوام بياورد هري هم حتما مي توانست يكي دو روزي را در آنجا سپري كند ، تازه گودريك كه به خاك سپرده شده بود و حتما تا حالا تمام روحش از بدنش خارج شده بود نمي دانستم اين حرفي كه گودريك زده بود تا چه حد واقعيت داشت .
كاملا گيج شده بودم و نقطقه ي اميدي برايم روشن شده بود كه شايد هري بتواند زنده بماند ، صداي گودريك دوباره مرا به خودش آورد ، او گفت : حتما سر فرست خاطراتي كه مربوط به مبارزات هكتوره رو با كسايي كه بهشون اعتماد داري مرور كن . 
خب فعلا خدا حافظ تا بعد . 
همه جا دور سرم چرخيد و به يكباره چشمانم باز شد ، اتاق دور سرم هنوز مي چرخيد ، من در طبقه ي دوازدهم بودم ، هيچ كس بجز من در اتاق نبود ، كمي صبر كردم تا سرگيجه ام تمام شود ، احساس قدرت در بدنم موج مي زد ، وقتي به دستانم نگاه كردم در يك لحظه شكه شدم ، دستانم پر از چين و چروك شده بود ، بدنم مانند بدن پدر بزرگم زمخت و سفت شده بود ، سريع يك آئينه براي خودم ظاهر كردم ، هنوز يادم نبود كه من يك خون اشامم و نمي توانم خودم را در آئينه ببينم ، با طلسمي آيينه را به شكلي در اوردم كه بتواند مرادر خود نمايش دهد . 
با تماشا كردن صورتم ترسيدم ، براي لحظه اي فكر كردم اليور را نگاه مي كنم، به خاطر چروك هاي صورتم اصلا خودم را نشناختم ، انگار كه به يكباره صد سالي به سنم اضافه شده بود ، دماغم كشيده تر شده بود و چشمانم كمي گود رفته بود ، پوست صورتم بقدري زمخت شده بود كه جرات نمي كردم آن را لمس كنم . 
اگر كسي مرا با اين صورت مي ديد فكر مي كرد كه واقعا اليور برگشته است ، آري من با قدرت اليور كمي به او شبيه شده بودم ، البته چون اليور جد من بود من هم به او شباهت هايي داشتم ولي حالا شباهت ها پيش از پيش نمايان شده بود ، براي لحظه اي خواستم كه بدنم به شكل اول در بيايد ، يك چشم بهم زدن هم طول نكشيد كه به شكل سابق خودم در آمدم ، حالا من همان جاني هفده ساله بودم ، ولي تنها چيزي كه در وجودم پيدا نمي كردم شور جواني بود ، احساس مي كردم كه ديگر من آن جاني هميشگي نيستم . 
به دور تا دور اتاق نگاه كردم ، هيچ كس در اينجا نبود ، پدر بزرگ كجا رفته بود ، نمي دانستم چند وقتي را خواب بوده م بايد به نحوي از اوضاع با خبر مي شدم به خاطر همين تئودور را صدا زدم . 
چيزي نكشيد كه تئودور جلوي من ظاهر شد ، او به من نگاهي انداخت و گفت : اتفاقي افتاده جناب جاني . 
گفتم : واسه ي چي اينو مي پرسي . 
تئودور گفت : شما تقريبا نيم وجبي بزرگتر شدين ، بدنتون خيلي ورزيده تر شده . 
گفتم : همش مال خوني هستش كه خوردم ، از پدر بزرگ چه خبر ، من چند وقتيه خوابيدم . 
تئودور گفت : شما الان حدود يك روزي هستش كه خوابيدين ، پدر بزرگتون هرچي از من پرسيدن كه چه بلايي به سر شما اومده من چيزي به ايشون نگفتم ، شما نگفتين ديروز چه بلايي سرتون اومده بود ، چه كسي روي شما اونهمه طلسم شكنجه و از همه بدتر طلسم مرگ اجرا كرده . 
گفتم : براي كاري لازم داشتم كه اين كارو بكنم ، لطفا به پدر بزرگم چيزي در مورد طلسم مرگ نگو
تئودور گفت : بعد از خبر مرگ آقاي گردن كه همين يك ساعت پيش اعلام شد پدربزرگتون مجبور شد كه به مدرسه بره . 
گفتم : چي ؟ گفتي كي مرده . 
تئودور گفت : گردن ، دانش آموزي كه توي گروه شما بود.
دزديدن هري  
ياد گردن افتادم ، آري ما به او مشكوك بوديم ولي چرا كشته شده بود ، بايد خيلي سريع خودم را به مدرسه مي رساندم و از اوضاع با خبر مي شدم ، ايا مسابقات شروع شده بود يا اينكه هنوز وقت داشتم ، شايد با مرگ گردن مسابقات به تاخير افتاده بود . 
رو به تئودور كردم و گفتم : تو جنازه ي گردنو ديدي . 
تئودور گفت : وحشتناك بود ، به طرز فجيعي كشته شده بود ، ميون چندين دانش آموز با طلسم شكنجه ي عجيبي كشته شده بود . 
گفتم : تو اينو مطمئني . 
تئودور گفت : من كه حين مرگشون اونجا نبودم ولي درست ده دقيقه بعد از مرگش بالاي جسدش بودم ، اين خانم پامفري هر بلايي كه سر بچه ها ميادو ميندازه گردن من ، اون فكر مي كنه من باعث مرگ پاتر  و اون پسره گردن شدم . 
گفتم : نفهميدم چي گفتي ؟ مرگ پاتر ؟ 
تئودور گفت : فرمانروا مرگ هري پاتر رو اعلام كرده و قراره كه بعد از ظهر هري پاتر رو دفن كنن . 
مانند برق گرفته ها بدون اينكه حرفي بزنم دروازه مدرسه را در ذهنم جاري كردم ، چيزي كه جلوي چشمانم ظاهر شده بود را باور نمي كردم ، آري من تصويري متحرك از جلوي دروازه هاي مدرسه مي ديدم ، در تصوير آقاي فيليچ جلوي دروازه داشت با هاگريد حرف مي زد ، در ذهنم خواستم كه درست پشت سر هر دوي آنها ظاهر شوم ، نمي دانستم چيزي كه مي ديدم واقعي است يا نه. 
همه جا به دور سرم چرخيد و خيلي سريع ساكن شد ، دو نفر را جلوي خودم ديدم ، آري من درست ديده بودم ، هاگريد دو متر جلوتر از من داشت با فيليچ صبحت مي كرد ، به سمت آنها حركت كردم ، هاگريد كه متوجه صداي پاي من شده بود سريع برگشت و گفت : تو كي هستي . 
خنديدم و گفتم : من بليد هستم يكي از شاگرداتون . 
هاگريد كه به پهناي صورتش اشك مي ريخت گفت : آره تو رو مي شناسم ، مي توني بري تو .
گفتم : اتفاقي افتاده . 
هاگريد گفت : هري پاتر ، هري پاتر مرده ، من اصلا باورم نميشه ، هري كوچولوي من 
هاگريد اين را گفت و بلند بلند گريه كرد ، وقت حرف زدن نداشتم به خاطر همين سريع از دروازه ي مدرسه داخل شدم ، در راه نزديك بود كه به فليچ بخورم ولي خيلي سريع جا خالي دادم و از كنار فليچ رد شدم ، فليچ رو به من فرياد زد  و گفت : دانش آموزاي اين دوره زمونه خيلي پررو شدن . 
وقت جواب دادن به او را نداشتم به همين خاطر سريع به سمت مدرسه حركت كردم ، قدرت حركتي ام به قدري زياد شده بود كه به راحتي مي توانستم فاصله بين دروازه و در ورودي مدرسه را در زمان خيلي كمي طي كنم . 
وقتي به در مدرسه رسيدم ايستادم و به در نگاه كردم ، مي خواستم بار ديگر قدرتم را محك بزنم و از پشت در داخل مدرسه را ببينم ، پشت درب را در ذهنم جاري كردم ولي هيچ اتفاقي نيفتاد ، بار ديگر سعي كردم ولي باز هم اتفاقي نيفتاد ، شايد به خاطر طلسم هاي مدرسه بود كه نمي توانستم چنين كاري را بكنم ، فرست ايستادن را نداشتم ، در را باز كردم ، مدرسه به طور عجيبي خلوت بود ، در اين وقت روز نبايد اينجا اينچنين خلوت باشد ، ساعت تقريبا دوازده بود و دانش آموزان بايد الان براي نهار مي آمدند ولي هيچ كس در سالن ها نبود . 
به سمت تالار اصلي مدرسه حركت كردم ، صداي همهمه ي دانش آموزان از داخل تالار اصلي مي آمد ،درب تالار اصلي باز بود و من بدون اينكه صبر كنم از در داخل شدم ، با ديدن آنجا شكه شدم ، تمام دانش آموزان در تالار اصلي بودند ، يك رديف ميز و صندلي براي شركت كننده هاي مسابقه درست كرده بودند كه گروه هاي مسابقه  در آنجا نشسته بودند . 
دور تا دور تالار را با نوار هاي مشكي آزين كرده بودند ، گروه گريفيندور يك دست سياه پوش بود ، آري همه ي آنها به خاطر مرگ هري لباس هاي سياه پوشيده بودند ، در ميز گريفيندور دنبال خانواده ي ويزلي گشتم ، خبري از آنها نبود ، به قسمتي كه مخصوص گروه هاي مسابقه بود نگاهي انداختم ، آنجا پر بود از دانش آموز ، چيزي نكشيد كه يكي از دانش آموزاني كه در آن قسمت بود بلند شد ، آري او الكس بود كه مرا ديده بود . 
به سمت آنها حركت كردم ، همه ساكت بودند و به قسمت معلمين چشم دوخته بودند ، شمع هاي معلق در هوا نور زيبايي را منتشر مي كردند ، تمام شمع ها سياه رنگ بودند ، سقف تالار اصلي هم يكدست سياه بود ، به قسمت معلمين نگاه كردم ، جمشيد و فرمانرواي دنياي اجنه در وسط حاضرين آنجا نشسته بودند در سمت راست فرمانروا پدر بزرگ و در سمت چپ جمشيد دايي ويليام نشسته بود ، خانم مگنوگال ، آقاي جامبو و آقاي چانگ كنار پدر بزرگ نشسته بودند ، كنار آنها هم دو تن از پنج تني كه سري دوم با فرمانروا اپارات كرده بودند نشسته بودند ، در سمت چپ دايي ويليام باقي اجنه ها نشسته بودند . باقي معلمين هم بعد از آنها نشسته بودند ، گوين هم با چشماني بسته  در كناري ايستاده بود ، آرام آرام به سمت جايگاهي كه الكس در آنجا با لباس گروه خودمان نشسته بود حركت كردم . 
هنوز چند قدمي نرفته بودم كه فرمانرواي دنياي اجنه گفت : از همه ي دانش آموزان متشكرم كه به احترام دو تن از همكلاسي هاتون اين يك دقيقه را ساكت بوديد . 
حالا فهميدم كه چرا تالار اصلي ساكت بود ، همه به خاطر مرگ گردن و هري يك دقيقه سكوت كرده بودند ، كم كم همهمه همه جا را پر كرد ، حالا مي توانستم بدون جلب توجه به سمت گروه خودمان بروم ، نمي دانستم حالا با اين وضع ، منظورم مرگ هري و گردن بود ، باز هم مسابقات برگزار مي شد يا خير ، آرام آرام به سمت گروه خودمان رفتم ، حالا مي توانستم صورت جيني و برادران ويزلي را ببينم ، اين براي اولين بار بود كه اشك را در چشمان برادران ويزلي مي ديدم ، فقط رون بود كه بهت زده نشسته بود و مرا تماشا مي كرد ، چيزي كه عجيب بود رفتار رابرت بود ، او هم از مرگ هري ناراحت بود و ابروهايش را در هم كشيده بود . 
وقتي كه دانش آموزان مرا مي ديدند مرا به بقل دستيشان نشان مي دادند و چيزهايي مي گفتند ، بي توجه به آنها به سمت گروهمان حركت كردم ، زير چشمي به پدر بزرگم نگاه كردم ، او متوجه حضور من شده بود ولي نمي توانست ميان آنهمه استاد چيزي به من بگويد . 
وقتي به اعضاي گروه رسيدم فرد كنار خودش جايي براي من باز كرد ، وقتي كنار فرد نشستم جرج گفت : بچه ها مي خوان از مسابقه انصراف بدن . 
گفتم : مسابقه براي من هيچ اهميتي نداره ، الان چيزي كه مهمه .....
حرفم را خوردم ، من نمي توانستم در مقابل رابرت موضوع هري را پيش بكشم ، اگر او به نحوي با ولدمورت رابطه داشت نبايد او را از نقشه خودم كه دزديدن جسد هري بود با اطلاع مي كردم ، با زنده ماندن هري حتما هروكراس ولدمورت زنده مانده بود . 
حرف را عوض كردم و گفتم : به خاك سپاري هريه ، ما بايد يه دفن درست و حسابي براش بگيريم . 
جرج گفت : ما يه مشكلي داريم ، گوين اسم ما رو داده ، ما الان هشت نفره بايد مسابقه رو شروع كنيم ، هر گروهي كه توي مسابقه ها شركت كنه ديگه نمي تونه انصراف بده ، اين جزء قانوناست . 
گفتم : خب كيا موافقن مسابقه بر قرار بشه كيا نيستن . 
جرج گفت : من حاضرم 
فرد هم موافق بود ، رابرت با مسابقه مخالف بود ، جيني و رون هم حال خوبي نداشتند و ساكت به ما نگاه مي كردند ، هرميون كمي مردد بود ولي او هم با مسابقه موافق بود . 
نمي دانم چرا هرميون كمتر از رون و جيني ناراحت بود ، چيز عجيبي بود ولي انگار او مي دانست كه هري زنده است ، الكس هم مثل هميشه با مسابقه موافق بود و تنها كسي بود كه پافشاري مي كرد . 
رو به رابرت كردم او درست در مقابل من نشسته بود و با عصبانيت به من چشم دوخته بود ، كمي ور اندازش كردم و بعد گفتم : خب اول تو بگو رابرت چرا نمي خواي مسابقه بدي . 
رابرت گفت : من اصلا دلم نمي خواد توي مسابقه ها شركت كنم ، شايد به همين زوديها مدرسه رو ترك كنم . 
رو به رون كردم و گفتم : تو چرا نمي خواي مسابقه بدي ؟ 
رون كه اصلا حواسش نبود گفت : وقتي هري نباشه من ديگه توي اين مدرسه نمي مونم ، من .....
گفتم : اين دليل نشد كه بخواي مسابقه ندي ، اگه ما مسابقه نديم اسم گروه گريفيندور ميره زير سوال ، ما بايد به خاطر هري هم كه شده مسابقه بديم . 
نمي دانم چرا ولي اين حرف به يكباره از دهانم خارج شده بود ، حالا همه با تعجب به من نگاه مي كردند ، گفتم : ما بايد اسم هاگوارترزو زنده كنيم ، جمشيد روي ما حساب باز كرده . 
همه بجز رابرت حرف مرا قبول كرده بودند، رابرت هم به خاطر باقي افراد قبول كرد ، صداي فرمانروا مرا به خودش آورد كه گفت : خب مي خوام براي شروع مسابقات دو نفر از گروه ها بيانو يه مبارزه ي نمايشي انجام بدن اين مبارزه رو براي هري ترتيب مي ديم شايد روحش به خاطر اين مبارزه شاد بشه ، حالا كه مي خواد مبارزه بكنه . 
فرمانروا دستش را به سمت وسط سالن گرفت ، به يكباره تالار كمي بزرگ شد و فضايي براي مبارزه ميان دانش آموزان درست شد ، همه از اين حركت فرمانرواي دنياي اجنه شكه شده بودند ، حتي من هم از اين كارش تعجب كردم ، او طلسم قوي اي را اجرا كرده بود. 
كم كم دستان چند تن از شركت كننده ها بالا رفت ، همهمه بالا گرفت ، خيلي دلم مي خواست محكي به قدرت خودم بزنم ولي الان وقتش نبود به خاطر همين به رابرت خيره شدم ، او خونسرد ولي عصباني روي صندلي اش  نشسته بود و مشتش را روي ميز گره كرده بود ، خشم در چشمانش موج مي زد ، من مي توانستم همين الان متوجه بشوم كه او ولدمورت است يا خير ، ولي اگر ولدمورت بود شايد بلايي كه بر سر هري آمده بود بر سر من هم مي آمد . 
به ريسكش مي ارزيد اگر مي توانستم همين الان ولدمورت را پيدا كنم خيلي چيز ها روشن مي شد ، به خاطر همين در چشمان رابرت خيره شدم و با تمام وجود خواستم كه ذهنش را تصرف كنم ، چشمانم به يكباره گرم شدند ، دردي سرم را فرا گرفت ، رابرت با سرعت به من نزديك مي شد ، نه انگار كه من به او نزديك مي شدم ، آري من از جسمم خارج شده بودم و با سرعت به سمت رابرت حركت كردم ، به محض رسيدن به رابرت تصاوير محوي به نمايش در آمدند ، براي لحظه اي مردي را ديدم كه خيلي برايم آشنا بود ولي او كه بود او روي سكويي ايستاده بود و به من تماشا مي كرد ، تصوير سريع از بين رفت ، براي لحظه اي فكر كردم كه من دوباره مرُدم  ، سريع چشمانم را بستم ، اصلا دلم نمي خواست دوباره مرده باشم ، ولي اگر او ولدمورت هم بود نمي توانست به همين راحتي مرا از بين ببرد . 
با ترس و لرز چشمانم را باز كردم ، نفسي راحت كشيدم و من در جسم خودم بودم ولي رابرت از جايش بلند شده بود و دستش را بالا گرفته بود ، حالا فهميدم شايد وقتي كه رابرت از جايش بلند شده بود من تمركزم را از دست داده بودم . 
رو به رابرت كردم ، او اصلا احساس درد نمي كرد ، شايد اينطور نشان مي داد ، هنوز آن تصوير محو را در ذهنم داشتم ، ولي او كه بود كه من او را مي شناختم . 
به دور و اطرافم نگاه كردم ، توجه الكس به من جمع شده بود ، او دستش را بلند كرده بود ولي تمام حواسش به من بود ، او وقتي متوجه شد كه من نگاهش مي كنم گفت : حالت خوبه جاني . 
گفتم : آره خوبم . 
صداي فرمانرواي اجنه آمد كه گفت : جناب آقاي رابرت از گروه شياطين هاگوارتز و كارلز از گروه شواليه هاي خون آشام . 
خيلي مشكوك شدم ، آيا رابرت فهميده بود كه من دارم او را جسم روبي مي كنم يا اينكه فقط به خاطر مبارزه بلند شده بود ، حتما در اولين فرصت او را دوباره جسم روبي  مي كردم . 
رابرت از شنيدن اسمش كمي شكه شده بود ، انگار باورش نمي شد كه انتخاب شده باشد ، او بعد از نگاهي به من و باقي اعضاي گروه مظلومانه به سمت سكوي مبارزه حركت كرد ، او همينطور از ميان ميزها رد مي شد ، معلوم بود كه اصلا از اينكه انتخاب شده است راضي نبود . 
جواني با موه هاي بلند سياه از چند متر جلوتر بلند شد ، شنلي سياه بر تن داشت ، صورتش كشيده و لاغر بود ، خيلي خونسرد و بي باك به سمت سكوي مسابقه حركت كرد ، با هر قدمي كه بر مي داشت نگاه هاي بيشتري را به خود جذب مي كرد ، من هنوز در فكر تصويري كه از ذهن رابرت ديده بودم ، بودم . 
در ذهنم تصوير را كاوش مي كردم كه پيش خودم گفتم اگر من ان تصوير را مي شناسم حتما يكي از اعضاي گروه هم او را مي شناسد ، رو به رون و هرميون كه كنار هم نشسته بودند كردم با اشاره ام تصوير را روي ميز جلوي آنها ظاهر كردم . 
كمي منتظر ماندم و بعد گفتم : شما اينو مي شناسيد .
تصوير نسبتا كوچك بود و تشخيص يك نفر از اين صفحه ي تار مشكل بود و من نمي توانستم تصوير را بزرگتر كنم ، چون امكان داشت دانش آموزان متوجه آن شوند . 
دو دستم را دو طرف تصوير گرفتم تاكسي نتواند آن را ببيند ، هرميون كه انگار شخص درون تصوير را شناخته بود گفت : فكر كنم ..... آره درسته اين جووني هاي دامبلدوره ، قبل از اينكه مدير اين مدرسه بشه . 
گفتم: تو مطمئني . 
هرميون گفت : مطمئن ، كه نه ولي فكر مي كنم خودش باشه ، اگه هري اينجا بود حتما مي دونست .
اشك در چشمان هرميون حلقه زد ، رو به هرميون گفتم : هري نمرده ، من نمي زارم اونو قبر كنن ، اگه اون پيرمرد هم بخواد كاري بكنه خودم جلوش وايميستم . 
هرميون گفت : تو نمي توني جلوي فرمانرواي اجنه رو بگيري . 
گفتم : اينو مطمئن باش كه نمي تونه هري رو قبر كنه . 
حواس هرميون از من پرت شد ، او داشت به مبارزه ي رابرت و كارلز نگاه مي كرد ، آنها هر دو روبروي هم ايستاده بودند و در چشمان همديگر زل زده بودند .
كارلز شمشيرش رابيرون كشيد و به ان تكاني داد ، تيغه ي شمشير كارلز به يكباره ديده شد ، همه دانش آموزان با ديدن شمشير كارلز تمام حواسشان را به او معطوف كردند . 
هرميون گفت : فكر كنم رابرت شكست بخوره . 
خنديدم ولي نه خنده ي خوشحالي ، خنده براي مسخره كردن بود ، رو به هرميون گفتم : اگه رابرت هموني كه فكر مي كنم باشه كارلز خيلي شانس بياره زنده مي مونه ، البته اگه خيلي شانس بياره . 
رابرت خيلي خونسرد چوب جادويي اش را در آورد ، يكي از اجنه ها براي داوري خودش را به آنها رسانده بود و قوانين را به آنها گوش زد مي كرد . 
رابرت رو به آن جن كرد و چيز هايي گفت : نفهميدم چه مي گفت ولي هرچه بود او و قوانينش را مسخره كرده بود . 
آن جن بعد از كمي حرف زدن از انها فاصله گرفت و شمارش را شروع كرد : يك ...... دو ....... سه . 
با شماره ي سه كارلز شمشيرش را به سمت رابرت گرفت و طلسمي به رنگ طلايي را به سمت رابرت فرستاد ، رابرت خيلي سريع يك طلسم محافظ جلوي خودش ايجاد كرد ، طلسم مانند ديواري شيشه اي بين هر دوي آنها قرار گرفت .
به محض رسيدن طلسم به سپر مدافعي كه رابرت درست كرده بود با سرعتي دو برابر به سمت خود كارلز برگشت و او را محكم به زمين زد ، كارلز به سختي از جايش بلند شد و با عصبانيت شمشيرش را به سمت رابرت گرفت ، رابرت تكاني به چوب جادويي اش داد ، سپر مدافع با سرعت زياد به سمت كارلز رفت و به محض برخورد با كارلز مانند شيشه اي تكه تكه شد و در بدن كارلز فرو رفت . 
ضربه اي كه به كارلز برخورد كرده بود او را محكم تر از قبل به زمين زد ، صداي فرياد تشويق تمام دانش آموزان سالن را پر كرده بود ، رابرت به عنوان نماينده ي هاگوارتز خوب توانسته بود خودي نشان دهد ، اوخوب عمل مي كرد ولي اگر ولدمورت بود بايد قوي تر مي بود ، شايد هم ولدمورت فقط بدن او را تسخير كرده بود ولدمورت قبلا  اين كار را كرده بود و اصلا بعيد نبود كه بار ديگر اين كار را بكند . 
گروه بندي ها فردا اجرا مي شد ، فردا صبح معلوم مي شد كه گروه ما بايد با كدام سه گروه در يك گروه قرار بگيرند و با هم مبارزه كنند ، منتظر بودم كه مراسم تمام شود تا فرمانروا را مجبور كنم كه هري را دفن نكند ، اينطور كه معلوم بود هري را همين بعد از ظهر مي خواستند دفن كنند . 
تصوير دامبلدور يا كسي كه خيلي شبيه او بود را از روي ميز پاك كردم ، صداي تشويق سريع تمام شد ،آري دانش آموزان تازه ياد مرگ هري افتاده بودند ، رابرت بدون اينكه به كارلز نگاه كند قسمت مبارزه را ترك كرد و به سمت ما آمد . 
فرد ضربه اي به پشت سر من زد و گفت : پسر اين رابرت خيلي خوب مبارزه مي كنه . 
رو به فرد كردم و گفتم : گفتم كه مي تونه اونو شكست بده . 
جرج گفت : تواز كجا اينو مي دونستي . 
گفتم : اونش باشه بعدا براتون توضيح بدم ، فقط چيزي در مورد زنده بودن هري به رابرت نگين . 
جرج گفت : تو واقعا راست مي گي يا مي خواي ما رو اميد وار كني . 
گفتم : من در مورد هري مطمئنم ، اون زندسو توي همين يكي دو روز آينده بر مي گرده . 
جيني با شنيدن حرف من گل از گلش شكفت ، او خيلي خوشحال شده بود ، رون هم كمي حالش بهتر شده بود ، تقريبا تمام گروه با تعجب و اميدواري به من نگاه مي كردند ، اين حرف را براي دلخوش كردن آنها زده بودم ، حالا ديگر خودم هم اميدي به برگشت هري نداشتم ، انگار ما براي هميشه هري را از دست داده بوديم ، تنها كاري كه مي توانستم براي هري بكنم اين بود كه او را تا چند روز ديگر زنده نگه دارم . 
رابرت كم كم به ما نزديك مي شد ، فرمانروا از حركت رابرت خيلي ناراحت شده بود ، رابرت حتي نايستاده بود تا فرمانروا به او تبريك بگويد . 
رابرت كه عصباني بود به سمت ما مي آمد ، فرمانروا هم كه عصباني شده بود بدون اينكه حرف ديگري براي شركت كننده ها بزند از جايش بلند شد و تالار اصلي را ترك كرد ، تمام معلمين هم بعد از او تالار را ترك كردند ، سريع از جايم بلند شدم و به سمت آنها حركت كردم ، بايد هرچه سريعتر مطلب هري را با فرمانروا در ميان مي گذاشتم . 
رابرت در راه جلوي مرا گرفت و با عصبانيت گفت : داري كجا مي ري . 
گفتم : هيچي يه حرفي با پدر بزرگم دارم كه بايد حتما بهش بزنم . 
اين را گفتم و بدون اينكه حرفي بزنم از رابرت دور شدم ، با سرعت زيادم نزديك بود چند نفري را در راه به زمين بزنم ، چيزي نكشيد از بين دانش آموزان و شركت كننده ها خارج شدم و به قسمت معلمين رسيدم ، سريع از درب معلمين خارج شدم ، چند متر جلوتر پدر بزرگ داشت با فرمانروا حرف مي زد ، سريع خودم را به او رساندم ، پدر بزرگ رو به من كرد و گفت : اميدوارم نخواي بگي كه هري رو نبايد قبر كنيم . 
گفتم : درسته من مي خوام همينو بگم . 
فرمانروا گفت : پسر تو نبايد اينهمه گستاخ باشي ، وقتي بهت مي گم كه نبايد يه مرده رو عصباني كرد تو بايد حرف منو گوش كني . 
عصبانيت به يكباره تمام وجودم را پر كرد ، به خاطر همين گفتم : هري توي اون دنياستو به همين زودي ها بر مي گرده . 
فرمانروا گفت : پسر جون تا حالا بهت هيچي نگفتم چون پسر اليور هستي ، اگه بخواي به اين كارت ادامه بدي باهات برخورد مي كنم . 
خواستم چيزي بگويم ولي با اشاره ي پدر بزرگم ساكت شدم ، پدر بزرگ رو به فرمانروا كرد و گفت : حالا نميشه يك روز ديگه صبر كرد . 
فرمانروا با دهاني باز به پدر بزرگ نگاه كرد و گفت : از تو ديگه انتظار نداشتم ، روح هري داره توي اون دنيا شكنجه ميشه و تو اينجا مي گي كه بايد اونو يه روز ديگه زنده نگه داريم . 
پدر بزرگ كه حرفي براي گفتن نداشت رو به من كرد و گفت : پسرم بهتره به خودت مصلت باشي ، فقط تو نيستي كه براي هري ناراحته ، اگه ما هرچه زودتر هري رو قبر نكنيمو جونشو ازش نگيريم اون بيشتر عذاب مي كشه ، الانم ما داريم مي ريم كه از اتاق دامبلدور درش بياريمو براي دفن آماده كنيم ، اگه هري تا ساعت شيش بعد از ظهر برگشت كه برگشت وگرنه مجبوريم كه بكشيمش . 
ساعت دوازدهو نيم ظهر بود و هري حدود پنج ساعتو نيم فرصت داشت كه برگردد ، سرم را پايين انداختم و به سمت تالار اصلي برگشتم ، بايد فكري درست و حسابي مي كردم ، چندين بار تصميم گرفتم كه جسم هري را بدزدم ولي اگر اين كار را مي كردم در مقابل فرمانروا مي ايستادم ، در همين افكار بودم كه هرميون، رون و جيني جلوي مرا گرفتند . 
هرميون گفت : چي كار كردي . 
گفتم : هيچي فرمانروا نميزاره ، پدربزرگمم ميگه كه بايد هري رو راحت كنيم ، قراره امروز بعد از ظهر ساعت شيش جونشو بگيرن . 
هرميون گفت : مگه هري نمرده . 
گفتم : نه كه نمرده هنوز نصف بيشتر روحش توي بدنشه ، اون تا وقتي كه ما بخواييم مي تونه زنده بمونه . 
هرميون گفت : جاني اگه جايي براي قايم كردنش مي خواي من دارم . 
فرد كه نمي دانم كي خودش را به پشت سرم رسانده بود گفت : ما هم هستيم ، اگه مي خواي هري رو بدزدي ما هم هستيم . 
جرج گفت : راست مي گه جاني ، اگه يك هزارم هم احتمال داشته باشه كه هري برگرده من حاضرم توي دزديدنش كمكت كنم . 
گفتم : اگه ما هري رو بدزديم خودمون رو در مقابل فرمانروا قرار داديم ، اون مستقيما به من گفت كه اگه بيشتر پافشاري كنم بلايي به سرم مياره . 
جرج گفت : گور باباش بزار هر غلطي مي خواد بكنه ، ما هري رو مي دزديمو مي زنيم به چاك . 
هرميون گفت : توي حرم من جاش امنه ، مي تونيم اونو براي سالها توي اونجا نگه داريم . 
گفتم : فعلا تا ساعت شيش وقت داريم ، هري شايد برگرده ، الان يه روز  از وقتي كه اون رفته مي گذره به حسابي يكسال از رفتنش مي گذره ، شايد ديگه وقت برگشتنش باشه ، ما تا ساعت شيش صبر مي كنيم اگه نشد من خودم هر طور كه شده اونو نجات مي دم ، نمي زارم كه اونو بكشن حتي شده خودمو به كشتن مي دم . 
جرج گفت : زيادي بلوف نمي زني جاني ، هر چي باشه فرمانروا اونطرف قضيس ، اگه اون نبود شايد مي شد كاري كرد . 
خواستم محكي به قدرتم بزنم و ببينم اين قدرت جديدي كه از اليور به من ارث رسيده است چقدر است و من چقدر مي توانم روي قدرتم حساب كنم به همين خاطر رو به بقيه گفتم: من فعلا يه جايي مي خوام تا چندتا چيزو امتحان كنم ، يه محل مبارزه ي محكم مي خوام. 
رون كه تا حالا حرف نزده بود گفت : اتاق نيازمندي ها چطوره . 
جيني گفت : خوبه ،اونجا هرچي كه بخواي پيدا مي شه . 
همگي با هم به اتاق نيازمندي ها رفتيم ، رون درب اتاق را باز كرده بود ، وقتي وارد اتاق شديم چيزي را كه مي ديدم را باور نكردم ، همه چيز بود ، يك سكو براي مبارزه ، تمام وسايل براي اندازه گيري قدرت طلسم هاي مختلف ، آدمك هايي كه براي امتحان طلسم بودند ، حتي بعضي از وسايل را تا به حال به عمرم نديده بودم ، اصلا باورم نميشد كه اينجا اينقدر كامل باشد . 
با يك نگاه به آنها فهماندم كه ديگر با آنها كاري ندارم ، ولي هيچ كدام از آنها از جايشان تكان نخوردند ، به همين خاطر گفتم : اگه بلايي به سرتون اومد به من هيچ ربطي نداره . 
فرد كه با ديدن سكوي مبارزه دست از پا نمي شناخت به سمت سكو دويد و از آن بالا رفت و رو به من گفت : مي خواي با هم يه مبارزه بكنيم . 
گفتم : آره . 
خواستم به سمتش بدوم كه به يكباره هوا كمي برايم سنگين تر شد ، نگاهي به رون انداختم ، لبهاي او به آرامي تكان مي خورد ، همه چيز آرام شده بود ، سو سو زدن مشعل هاي روي ديوار را به راحتي مي ديدم ، آري چيزي كه گودريك گفته بود به حقيقت پيوسته بود ، من مي توانستم از يكي از قدرت هاي خون آشامان به خوبي استفاده كنم . 
با سرعت هرچه تمام تر به سمت فرد حركت كردم ، بقدري سرعتم زياد بود كه او حتي فرصت نكرد به من نگاه كند ، رفتم و پشتش ايستادم و چوبش را از دستش قاپيدم . 
همه چيز به حالت عادي برگشت ، انگار هر وقت كه من مي خواستم همه چيز به حالت آهسته در مي آمد ، هرميون اولين كسي بود كه مرا پشت فرد ديد ، فرد حتي متوجه در امدن چوب از دستش نشده بود ، سرم را به گوش او نزديك كردم و گفتم : حالا بدون چوب چطور مي توني با من مبارزه كني . 
فرد به يكباره از جايش پريد و چند قدم به جلو تر فرار كرد ، حركت فرد برايم خيلي خنده دار بود به خاطر همين زدم زير خنده ، ولي فقط من بودم كه مي خنديدم ، هرميون گفت : تو چطور تونستي اينجا آپارات كني . 
گفتم : من آپارات نكردم ، من تا اينجارو دويدم . 
هرميون گفت : شوخي مي كني . 
گفتم : مي خواي با هم يه مبارزه بكنيم ، ببينم مي توني فردا جلوي شواليه ها وايستي . 
هرميون گفت : اگه بلايي سرت اومد به من هيچ ربطي نداره . 
خنده ام گرفت ولي خيلي زود خودم را جمع كردم ، فرد هنوز با قيافه اي متعجب به من نگاه مي كرد ، معلوم بود كه از صداي من خيلي ترسيده است ، او انتظار حركت با آن سرعت را از من نداشت . 
رو به هرميون گفتم : مي توني يه امتحان كني ، من يه خون آشاممو بدنم نسبت به طلسما خيلي قويه . 
رون گفت : هرميون تو حتي نمي توني يه خط به جاني بندازي ، اگه ديروز توي اتاق دامبلدور بودي مي فهميدي كه من چي مي گم . 
هرميون گفت : باشه من حاضرم يه مبارزه با جاني داشته باشم . 
گفتم : من حاضرم بدون شمشير باهات مبارزه كنم . 
هرميون كه اين حرف را شنيد خيلي مطمئن به سمت سكو آمد ، فرد كه تازه به خودش آمده بود رو به من گفت : اگه يه بار ديگه اينطور منو بترسوني بلايي به سرت ميارم كه ديگه از اين كارا نكني . 
گفتم : ببخشيد آخه اين اولين باري بود كه از اين كارا مي كردم ، نمي دونستم حتي متوجه حركت من هم نشدي . 
هرميون حالا جلوي من قرار گرفته بود و چوب جادو ايش را در آورده بود ، رو به هرميون گفتم : هركي چوبش از دستش خارج شد باخته قبول . 
هرميون گفت : تو كه چوب جادويي نداري . 
گفتم : راست مي گي ها ، پس هركي خورد زمين ديگه بلند نميشه يا اصلا بزار يه كاري كنيم ، اگه تو تونستي منو به زمين بزني مبارزه تمومه و اگه من تونستم چوبتو از دستت در بيارم مبارزه تمومه . 
هرميون گفت : باشه . 
فرد گفت : خب وقتي من اينجام پس من داورم ، با شماره ي سه شروع مي كنيد ، حالا از هم دور بشين . 
در دو طرف سكو ايستاديم و چشم در چشم هم دوختيم ، فرد گفت : يك ، دو ، دو، دو ، يه بار ديگه دو . 
جرج گفت : بس كن ديگه . 
فرد گفت : فقط به خاطر جرج ها ، حالا سه . 
فرد و جرج با شنيدن زنده بودن هري حالشان خيلي خوب شده بود ، حالا شده بودند همان فرد و جرج هميشگي 
تصميم گرفتم يه حركت به هرميون آوانس بدهم ، هرميون چوبش را به سمت من گرفت و طلسمي آبي رنگ را به سمت من فرستاد ، طلسم او سرعتش نسبتا خيلي خوب بود ، طلسم مانند شلاغي تاب مي خورد و به سمت من مي آمد . 
دوباره هوا سنگين شد ، آري دوباره من همه چيز را آهسته مي ديدم ، به راحتي آب خوردن از جلوي طلسم هرميون جا خالي دادم ، ولي طلسم هرميون مسيرش را عوض كرد و محكم به بازوي من خورد ، طلسم قدرتش زياد بود ولي نمي توانست بر من اثري بكند. 
نمي دانم هرميون چه طلسمي را اجرا كرده بود ولي هرچه بود طلسم خوبي بود چون مي توانست مسيرش را عوض كند ، طلسم خلع سلاح ساده اي را به سمت هرميون روانه كردم ، طلسم از چشمانم خارج شد و به سمت هرميون شتافت ، طلسم من نور يا رنگ نداشت و فقط مي توانستم از شكستن هواي دور و اطرافش از آن با خبر بشوم . 
طلسم من زمين را به لرزه در آورد و زوزه كشان به سمت هرميون روانه شد ، هرميون خيلي خوب از جلوي طلسم من به كناري پريد ولي چون طلسم من شعاع بزرگي داشت به كناره ي دست هرميون گرفت و او را به بيرون سكو پرتاب كرد . 
ياد حرف گودريك افتادم ، او به من گفته بود كه اول از قدرت هاي طلسمم با خبر شوم بعد آن را روي كسي امتحان كنم . 
هرميون محكم به ديوار روبرو خورد و بر روي زمين افتاد ، سنگيني هوا برطرف شد ، فهميدم كه همه چيز به حالت عادي برگشته است ، فرد به سمت هرميون مي دويد ، حالا همه ي بچه ها به سمتش مي دويدند . 
نمي دانستم چه كار با او كرده بودم ، پيش خودم خدا خدا مي كردم كه بلايي به سرش نياورده باشم ، چيزي نكشيد كه هرميون از جايش بلند شد ، از دهانش خون مي ريخت ، به سمتش حركت كردم و گفتم : ببخشيد نمي خواستم آسيبي بهت بزنم . 
هرميون به سمت سكو آمد و گفت : هنوز مبارزه تموم نشده . 
گفتم : مبارزه تموم شده ، اگه فكر مي كني نمي توني ادامه بدي از نظر من مشكلي نداره كه بري استراحت كني . 
هرميون چوبش را به سمت من گرفت و گفت : نه ادامه مي ديم . 
جرج گفت : هرميون تا بلايي به سرت نيومده بهتره تمومش كني . 
هرميون گفت : نه من مي خوام ادامه بدم . 
هرميون سكو بالا آمد و گفت : آماده اي . 
گفتم : هر طور ميلته . 
هرميون طلسمي قرمز رنگ را به سمت من فرستاد ، طلسمش مستقيم به سمت پاهاي من بود ، او اين طلسم را براي اينكه من به زمين بخورم به سمت من فرستاده بود گذاشتم طلسم به پاهاي من بخورد ، طلسم به سرع به پاي من خورد و زخمي روي پايم ايجاد كرد ولي نتوانست حتي مرا تكاني بدهد. 
هرميون كه زخم پاي من را ديد گفت : ببخشيد نمي خواستم اينطور بشه . 
گفتم : من ديروز جلوي چنتا طلسم شكنجه دووم اوردم ، من حتي ديروز براي دو دقيقه مردم ، اين چيزا براي من مثل آب خوردنه . 
خون پايم بند آمده بود و زخم هايم ترميم شده بودند  ، رو به هرميون گفتم : من اندازه طلسمام دستم نيست مي ترسم بلايي به سرت بياد ، بزار يكي دو تا طلسم روي اين وسايل اينجا اجرا كنم بعد اگه خواستي با هم يه مبارزه مي كنيم ، من به زنده ي تو بيشتر از مردت احتياج دارم . 
با اشاره من يك تشك  ضربه زني از گوشه اي بلند شد و به سمت من آمد ، رو به هرميون گفتم : مي خواي طلسمي كه هري دوست داشتو روي اون اجرا كنم ، منظورم سكتوم سمپتراست . 
هرميون گفت : فكر كنم دو تيكه بشه . 
به تشك ضربه زني نگاه كردم و با تمام وجود طلسم سكتوم سمپترا را روي آن اجرا كردم ، طلسم با سرعت هرچه تمام از چشمانم خارج شد ، تمام اتاق به لرزه افتاد ، طلسم بي نور من غرش كنان به سمت تشك رفت و به يكباره آن را ناپديد كرد ، پر هاي داخل تشك پودر شده روي هوا پخش شد . 
طلسم همينطور ادامه داشت ، وقتي طلسم به ديوار روبرو خورد سوراخ بزرگي در آن ايجاد كرد ، صداي كر كننده اي از ديوار بلند شد كه مجبور شدم دستم را روي گوشم بگذارم . 
بدنم گرمتر و گرمتر مي شد ، حالا احساس قدرت مي كردم ، حتما با اين قدرتم مي توانستم از پس فرمانروا بر بيايم ، آن روز را تا ساعت پنج انواع طلسم ها را اجرا كردم ، هر طلسمي كه اجرا مي كردم بيشتر تعجب مي كردم . 
جالب تر از همه اين بود كه هرچه طلسم اجرا مي كردم اصلا احساس خستگي نمي كردم ، قدرت بدنيم خيلي خوب شده بود . 
ساعت پنج  با هم قرار گذاشتيم كه همگي براي مراسم مرگ هري حاضر شويم و اگر هري تا آن موقع زنده نشد آنجا را شلوغ كنيم و هري را از ميان چشم همگي ناپديد كنيم . 
ما براي اين كار فرد و جرج را داشتيم ، فقط الكس كم بود ، او مي توانست خيلي خوب براي ما اين كار را انجام دهد ، افكار او براي اين كارها يك يك بود ، قرار شد كه فرد و جرج بروند و الكس را از اين كار با خبر كنند ، تا آنجايي كه ما مي دانستيم قرار بود كه هري را درون قبر بگذارند و بعد جان او را بگيرند .
حتما او را در كنار دامبلدور استاد و مدير محبوبش قبر مي كردند ، فرد و جرج رفتند كه آنجا را براي اجراي نقشه اماده كنند ، هرميون و جيني هم رفتند كه جايي براي هري در حرم هرميون آماده كنند ، من هم همراه با رون به سمت اتاق جمشيد رفتيم تا او را پيدا كنيم . 
من و رون جمشيد را با دو تن از اجنه ها جلوي درب اتاقش يافتيم ، دايي ويليام هم آنجا بود و با جمشيد  صحبت مي كرد ، به سمت جمشيد حركت كردم ، جمشيد با ديدن من و رون حرف هايش را با اجنه ها و دايي ويليام تمام كرد و انها را براي انجام كاري فرستاد و بعد به سمت ما حركت كرد ، دايي ويليام همينطور ايستاده بود و به ما نگاه مي كرد . 
وقتي به جمشيد رسيديم او ميان ما قرار گرفت و دستانش را روي شانه هاي ما گذاشت و آرام گفت : مي دونم چه حالي داريد ولي چه مي شه كرد ، بايد هري رو هرچه زودتر دفن كنيم ، قبل از اينكه بيشتر زجر بكشه . 
گفتم : حالا كي مي خواين كارو شروع كنيد . 
جمشيد گفت : فرمانروا به خاطر تو گفته كه راس ساعت شيش اونو مي زاريم توي قبر اگه برگشت كه هيچ اگه نه همونجا با يه طلسم كوچيك بدون اينكه درد بكشه مي كشيمش ، اميدوارم قبول كرده باشي كه ما جز اين راهي نداريم . 
حوصله ي جرو بحث نداشتم به خاطر همين سرم را پايين انداختم ، جمشيد گفت : من الان داشتم مي رفتم جايي كه قراره هري رو دفن كنن ، اگه مي خوايين مي تونيم با هم بريم . 
با حركت سر با او موافقت كردم ، نمي توانستم با الكس رابطه بر قرار كنم و جريان را به او بگويم چون جمشيد پيش من بود و مي توانست از ارتباط ذهني من باخبر شود ، تنها كاري كه مي توانستم بكنم اين بود كه با جمشيد تا سر قبر هري همراه بشوم . 
خيلي آرام و بي صدا همراه با دايي ويليام به سمت در خروجي مدرسه حركت كرديم ، در راه حتي يك كلمه هم با دايي ويليام صحبت نكردم ، همانطور كه حدث مي زدم مي خواستند هري را كنار دامبلدور قبر كنند ، قبرش كنده شده و آماده بود . 
سنگ قبرش هم كنار قبر آماده بود كه بعد از قبر كردن او روي قبرش مي گذاشتند ، هنوز هيچ چيز روي سنگ قبر نوشته نشده بود ، معلوم بود كه مي خواهند با جادو وقتي كه او را در قبر گذاشتند روي قبرش مطالب را بنويسند . 
كم كم عده ي افرادي كه براي خاك سپاري هري مي آمدند بيشتر مي شد ، چهار تن از اجنه ها تابوتي را با خودشان مي آوردند ، خيلي آرام و خونسرد بودند ، انگار كه نه انگار كسي را كه با خود حمل مي كنند هري پاتر ، يكي از سفير هاي دنياي اجنه بود ، نمي دانستم فرد و جرج همراه با الكس چه فكري براي به هم ريختن مراسم كرده بودند . 
فرمانرواي دنياي اجنه هنوز نيامده بود ، الان بهترين وقت براي كاري كه مي خواستيم بكنيم بود ، فقط جمشيد را بايد از سر راه كنار ميزديم كه فكر كنم خودم مي توانستم چنين كاري بكنم . 
در همين افكار بودم كه صداي وحشتناكي از پشت سرمان آمد، صدا به قدري زياد بود كه تمام حواس ها را به خودش جلب كرد ، نشان ولدمورت بر فراز آسمان ظاهر شده بود ، صداي خنده هاي جنون آميز ولدمورت همه جا را فرا گرفته بود ، تمام كساني كه براي خاك سپاري آمده بودند به جنبو جوش افتاده بودند و به اطراف فرار مي كردند. 
چيزي نكشيد كه صداي انفجار مهيبي بلند شد ، جمشيد از ما جدا شد و به سمت محل صدا دويد ، حالا بهترين وقت بود كه هري را از آنجا دور كنيم ، صداي فرياد هاي زيادي از اطراف مي آمد ، دعا كردم كه اين كار را دوستان خودمان كرده باشند ، نماد ولدمورت بزرگتر از هميشه بالاي مدرسه خودنمايي مي كرد ، سر هكتور به جاي جمجمه سر در آسمان خود نمايي مي كرد . 
رو به رون كردم و گفتم : من هري رو مي فرستم جلوي در ورودي حِرم هرميون تو برو بهشون خبر بده . 
رون گفت : باشه من رفتم . 
رو به تابوت هري كردم كه هنوز در دستان آن چهار اجنه بود ، با طلسمي قوي تابوت هري را از دستان آنها غيب كردم و به جلوي حرم هرميون فرستادم . 
آن چهار اجنه كمي دور و اطرافشان را نگاه كردند ولي چيزي پيدا نكردند ، آنها دنبال تابوت مي گشتند ، من بايد خودم را به جمشيد مي رساندم كه او نفهمد من هري را دزديده ام . 
با سرعت هرچه تمام تر به سمت جمشيد دويدم ، او هنوز در حال دويدن بود ، مانند برق خودم را به او رساندم و گفتم : چه خبر شده . 
جمشيد گفت : قسمت مسابقه ، اونجارو منفجر كردن ، نمي دونم كار كيه ولي هرچيه يه ربطي به ولدمورت داره . 
براي لحظه اي خودم هم شك كردم ، فرد و جرج هيچ وقت چنين كاري نمي كردند ، حتي از الكس هم بعيد بود كه چنين كاري بكند ، شايد واقعا كار ، كارِ ولدمورت بود شمشيرم را كشيدم و با سرعت بيشتر به سمت حرم هرميون راهم را كج كردم اگر ولدمورت مي خواست هري را پيدا كند حتما به آنجا سر مي زد . 
هوا دوباره روي من سنگيني كرده بود ، آري دوباره همه چيز به حالت آهسته در امده بود ، با سرعت هر چه تمام تر به سمت حرم مي رفتم ، شمشير اليور مانند خورشيدي در دستم مي درخشيد ، اگر دير مي رسيدم شايد بلايي بر سر هرميون و باقي دوستانم مي آمد . 
به سرعت به شكل موجود درونم در آمدم ، براي لحظه اي ايستادم و به خودم نگاه انداختم ، بدنم تيره تيره شده بود ،  هيكل بزرگي داشتم ، براي لحظه اي از ديدن بدن خودم ترسيدم ولي الان وقت اين كار ها نبود ، سريع به پرواز در آمدم و هر چه سريعتر به سمت حرم هرميون به راه افتادم . 
چيزي نكشيد كه جلوي درب ورودي حرم فرود امدم ، تابوت هري هنوز جلوي در بود ، معلوم بود كه رون هنوز نرسيده است . 
همه چيز به حالت عادي برگشت ، خيلي سريع به سمت تابوت رفتم و در تابوت را به يكباره كندم ، با اين كارم صداي بلندي ايجاد كردم ، با ديدن جسد هري درون تابوت نفسي راحت كشيدم ، آري هري آنجا بود و آرام آرام مي لرزيد ، دستم را روي سرش گذاشتم و زخم سرش را لمس كردم .
 به يكباره درب حرم باز شد ، هرميون و جيني پشت در ظاهر شدند، قبل از اينكه بتوانم چيزي بگويم هرميون چوبش را بيرون كشيد و چندين طلسم را به سمت من فرستاد ، طلسم ها همگي به من خوردند ولي نتوانستند كاري بكنند . 
حالا فهميدم چرا هرميون به سمت من طلسم فرستاده بود ، من به شكل موجود درونم در آمده بودم ، تازه اين موجود درونم با قبل خيلي فرق مي كرد ، سريع به حالت عادي خودم برگشتم و فرياد زدم منم ، آروم باش. 
با طلسمي تابوت هري را از جايش بلند كردم و به داخل حرم فرستادم ، بعد رو به هرميون گفتم : يه جايي قايمش كن كسي نفهمه ، الان رون ميرسه اينجا ، اونو هم سريع بفرست مدرسه ، فردو جرجو الكس خيلي زياده روي كردن ، بايد هممون توي مدرسه باشيم ، فقط هرميون تو بمونو مواظب هري باش ، جيني تو هم سريع خودتو برسون جلوي قبر دامبلدور ، يه جور وانمود كن كه از مرگ هري خيلي ناراحتي و منتظر ايني كه جسد هري رو بيارن فهميدي . 
جيني گفت:  باشه . 
منتظر نماندم كه اگر آنها حرفي براي گفتن داشتند بزنند ، دوباره به موجود درونم تبديل شدم ، جيني و هرميون كاملا از من ترسيده بودند ،اين را به راحتي از چشمان آنها مي توانستم بخوانم ، براي آنها دستي تكان دادم و سريع به پرواز در آمدم ، دوباره هوا سنگين شد ، فهميدم كه دوباره همه چيز ارام شده است ، من با اين ديدم مي توانستم از تمام لحظات استفاده كنم ، با سرعت هر چه تمام تر به سمت محل مسابقات پرواز كردم ، شمشيرم هنوز مانند خورشيدي مي درخشيد ، نورش طوري بود كه كسي نمي توانست مستقيم به آن نگاه كند . 
خيلي سريع به محل مسابقات رسيدم ، در جايي كه كسي نبود فرود آمدم و سريع به حالت عادي خودم در آمدم و به سمت محل انفجار دويدم ، جمشيد به قسمت مسابقه رسيده بود ، قسمت عظيمي از آنجا فرو ريخته بود ، انفجار مهيبي اينجا رخ داده بود ، نماد ولدمورت هم كم كم كمرنگتر مي شد. 
فرد و جرج هم آنجا ايستاده بودند و به محل مسابقه نگاه مي كردند ، برق شرارت را در چشمانشان مي ديدم ، فهميدم كه كار خودشان بود ولي چرا اينهمه زياده روي كرده بودند ، حتما بايد با آنها در اين مورد صحبت مي كردم. 
وقتي به جمشيد رسيدم گفتم : تونستين كسي رو بگيرين . 
جمشيد گفت : نه هيچكي رو نتونستيم پيدا كنيم ولي به زودي معلوم ميشه كه چه كسي اين كارو كرده ، طرف هركي بوده خيلي از خودش ردپا جا نگذاشته . 
گفتم : چطور . 
جمشيد گفت : نمي تونم برات توضيح بدم . 
در همين لحظه جمشيد دستش را روي شغيغه اش گرفت و بعد از چند لحظه آن را رها كرد ، جمشيد رو به من كرد و با دستپاچگي گفت : همه ي اينا نقشه بوده ، افراد ولدمورت هري رو دزديدن . 
گفتم : مگه هري براي اونا چه ارزشي داره . 
جمشيد گفت : نمي دونم فعلا بهتره برگرديم به مراسم تدفين . 
گفتم : من اين دورو اطرافو يه نگاهي مي ندازم شايد چيزي پيدا كنم ، شايد كسي كه اين كارو كرده اين دورو اطراف باشه . 
خيلي خونسرد بودم ، نمي توانستم باور كنم كه اين من بودم كه اينطور خونسرد با جمشيد حرف مي زدم ، من چنان خودم را به ان راه زده بودم كه خودم هم باورم شده بود كه  اين كار را نكرده ام . 
جمشيد گفت : زودتر خودتو برسون نمي خوام بلايي به سرت بياد . 
گفتم : باشه سريعتر ميام . 
وقتي جمشيد از من دور شد صداي الكس را شنيدم كه مرا صدا مي زد ، به سمت صدا برگشتم ، الكس به سمت من مي دويد با اشاره به او فهماندم كه اينطور به سمت من نيايد و خودش را كمي ناراحت نشان دهد . 
خدارو شكر جمشيد اين حالت الكس را نديد ، الكس خودش را به من رسانيد و آرام گفت : حال كردي . 
گفتم : پس اينجا كار شما بود . 
الكس گفت : خب آره ، تونستي هري رو فراري بدي . 
گفتم : آره ، راستي اين فكر نماد ولدمورت از كي بود . 
الكس گفت : خودم ..... ، پيش خودم  گفتم اگه همه چيزو حتي دزديدن هري رو بندازيم گردن ولدمورت بهتر ميشه ، نه؟؟ 
برادران ويزلي به ما رسيده بودند ، رو به آنها گفتم : كارتون خوب بود ولي يكمي زيادي بود ، حتي خود منم ترسيدم ، اول فكر كردم كه ولدمورت هم دست به كار شده كه جسد هري رو بدزده . 
فرد گفت : مرده ي هري به چه درد ولدمورت مي خوره . 
جرج كه به اين حرف من مشكوك بود گفت : نكنه يه چيزايي هست كه نمي خواي به ما بگي . 
گفتم : فقط اينو بدونين كه ولدمورت به جنازه ي هري خيلي احتياج داره ، يه جورايي زحمت چندين سالش با مرگ هري به گور ميره ، حالا بهتره كه همگي به محل دفن بريم ، ما بايد خودمونو خيلي عادي نشون بديم ، نكنه يكيتون لو بده كه چه اتفاقي افتاده . 
ياد رابرت افتادم به خاطر همين گفتم : در اين مورد كه چيزي به رابرت نگفتين . 
حالا ياد عكسي كه از دامبلدور در ذهن رابرت ديده بودم افتادم ، من چقدر احمق بودم ، مگر رابرت چند سالش بود كه بتواند دامبلدور را در آن سن ديده باشد ، فقط ولدمورت بود كه مي توانست دامبلدور را در آن سن ديده باشد ، ولي او ولدمورت نبود چون اگر بود من را تا به حال حتما كشته بود ، او به هري احتياج داشت نه به من ، او به هيچ وجه به من احتياجي نداشت ، او مي توانست مرا هم مثل گردن در ملا عام بكشد بايد فكري در اين مورد مي كردم . 
در همين افكار بودم كه الكس گفت : حالت خوبه جاني 
گفتم : تو عكسي كه از دامبلدور روي ميز تشكيل دادم ديدي . 
الكس گفت : خب آره . 
گفتم : به نظر تو اون دامبلدور بود . 
الكس گفت : من نمي تونم اين حرفو بزنم ، آخه من دامبلدورچند باري بيشتر نديدم . 
فرد گفت : من اون عكسو يه جاي ديگه ديدم ، اون عكس ، عكس دامبلدوره كه توي قسمت جاييزه هاي مدرسس ، من وقتي كاپ هاي دانش آموزايي كه براي مدرسه افتخار كسب كردنو تميز مي كردم اون عكسو ديدم ، آخه قبلنا هركي توي مدرسه شلوغ مي كرد فليچ مي فرستادتش تا اون كاپ هارو تميز كنه . 
گفتم : چيچي رو اونجا ديدي . 
فرد گفت : عكس دامبلدوري كه توي اون تصوير بود ، راستي اونو از كجا اوردي .
براي لحظه اي فكر كردم من چقدر احمق بودم ، هر طور كه فكر مي كردم با عقل جور در مي آمد ، آخر رابرت چگونه مي توانست ولدمورت باشد ، اگر او ولدمورت بود بارها فرصت كشتن مرا داشت ، در همين افكار بودم كه صداي جرج مرا به خود آورد ، او مي گفت : كجاي جاني ، حالت خوبه . 
دست پاچه شدم و به يكباره گفتم : رابرت ولدمورت نيست . 
فرد گفت : رابرت چي چي نيست .
متوجه سوتي اي كه دادم شدم به خاطر همين گفتم : هيچي بعدا براتون توضيح مي دم ، الان بهتره خودمونو به مراسم تدفين برسونيم . 
هر چهار نفر با سرعت خودمان را به مراسم رسانيديم ، بيشتر دانش آموزان و مردمي كه براي تدفين آمده بودند ، همه متعجب از دزديده شدن جسد هري منتظر حرف زدن فرمانروا كه الان بالاي قبر هري بود ، بودند . 
پدر بزرگم هم كناري ايستاده بود و به دور و اطرافش نگاه مي كرد ، جمشيد داشت با چهار نفري كه جسد هري را حمل مي كردند حرف مي زد ، ما خودمان را آرام در ميان جمعيت داخل كرديم ، چيزي نكشيد كه ارتباط ذهني من با پدر بزرگ بر قرار شد ، پدر بزرگ با عصبانيت در ذهنم گفت : كار تو بود جاني . 
گفتم : كار من ، من براي چي بايد اين كارو بكنم ، من .... من تمام وقت با جمشيد بودم ، مي توني از خودش بپرسي . 
پدر بزرگ گفت : همين حالا بيا پيش من ، زود 
به صورت پدر بزرگ نگاهي انداختم ، او با عصبانيت به من نگاه مي كرد ، گوين را ديدم كه دارد به سمت جمشيد مي رود ، رو به سه نفر همراهم كردم و گفتم : مواظب باشين هيچي رو لو ندين ، اينو بدونين كه اگه هري برگرده ارزش همه ي اين كارارو داره . 
الكس گفت : ما قبلنا هم از اين كارا كرديم .
از آنها جدا شدم و به سمت پدر بزرگ رفتم ، وقتي به او رسيدم پدر بزرگ به سمت من آمد و گفت : بايد هر طور كه شده جسد هري رو پيدا كنيم ، اگه كار تو بوده همين حالا بگو ، دلم نمي خواد وقتمو براي هيچي تلف كنم . 
گفتم: مي تونيد مطمئن باشيد كه كار  ، كار من نيست 
آن روز بعد از ظهر را مجبور بودم با پدر بزرگم باشم تا مطمئن بشوم كه آنها چيزي كه مربوط به ما مي شود را پيدا نمي كنند ، هرچه بيشتر توجه پدربزرگم به سمت ولدمورت منحرف مي شد من به الكس بيشتر افتخار مي كردم ، الكس كاري كرده بود كه كسي فكرش را نمي كرد كه كار ، كار ما باشد . 
تقريبا ساعت هشت شب بود كه كار تعمير قسمت مسابقات تمام شد ، فرد ، جرج و الكس بلايي به سر آنجا آورده بودند كه نمي توانستيم به راحتي آنجا را درست كنيم ، كار آنها خيلي حرفه اي بود چون هيچ ردپايي از خودشان به جاي نگذاشته بودند .
 بعد از  تعمير بدون اينكه شام بخورم به سمت خوابگاه رفتم ، دلم مانند سيرو سركه مي جوشيد ، منتظر بودم در اولين فرست خودم را به هرميون برسانم ، تا ببينم هري در چه وضعيتي است ، شايد تا حالا به هوش آمده بود ، شايد واقعا او مرده بود و تمام كار هاي امروز من به باد رفته بود ، پيش خودم دعا مي كردم كه هري هرچه زودتر زنده شود. 
جلوي يكي از پنجره هايي كه به سمت حرم هرميون باز مي شد نشستم و از دور حرم را زير نظر گرفته بودم ، به تمام بچه ها هم اختار كرده بودم كه به هيچ وجه مدرسه را ترك نكنند ، ما هرچه محتاط تر عمل مي كرديم بهتر بود ، نمي توانستيم با عجله ي خودمان جان هري را به خطر بيندازيم . 
تقريبا ساعت يازده بود كه الكس به كنار من امد و گفت : برو جمشيد كارت داره . 
گفتم : آخه اين وقت شب اون با من چي كار داره . 
الكس گفت : فكر كنم به هري مربوط بشه ، اون يه ربي منو سوال پيچ كرد ولي نتونست از من چيزي بيرون بكشه . 
حرم هرميون را به الكس نشان دادم و گفتم : چهار چشمي مواظب اونجا ميشي ، هر اتفاق مشكوكي اونجا افتاد يا هركي به طرف اونجا رفت سريع ميايو منو با خبر مي كني ، ارتباط ذهني هم ممنوع ، فكر كنم الان فرمانروا يا جمشيد تمام ارتباط هاي ذهني رو بررسي مي كنن ، پس حتما خودتو سريع برسونو بهم بگو چه خبره . 
الكس گفت : باشه ، حالا زود برو ببين چيكارت داره . 
خدا حافظي كردم و به اتاق جمشيد رفتم ، الكس درست گفته بود ، جمشيد مي خواست به هر صورت كه شده از زير زبان من بيرون بكشد كه ما هري را دزديده ايم يا نه . 
در ميان حرف هايمان با جمشيد ياد خاطراتي كه درون خون بود افتادم ، العان وقت خوبي بود كه يكي از مبارزه هاي هكتور و اليور را تماشا كنم .
به خاطر همين از جمشيد خواستم كه يكي از مبارزات را با هم تماشا كنيم ، اين شيوه راه حل خوبي براي دور شدن از قضيه ي هري بود ، جمشيد خيلي راحت موافقت كرد ، معلوم بود كه ديگر مطمئن شده است كه كار ، كار من نبوده و من هيچ ارتباطي با دزديده شدن هري نداشتم . 
يك تصوير در ميان هوا ظاهر كردم و در ذهنم خواستم كه آخرين مبارزه و شكست هكتور را در تصوير ظاهر كنم، خاطره كم كم در ذهنم تشكيل شد ، انگشتم را بر روي شغيغه ام گذاشتم و خاطرات را از سرم بيرون كشيدم و به سمت تصوير فرستادم ، جمشيد از اين كار من اصلا تعجب نكرده بود ، فكر كنم او از تمام زندگي من با خبر بود . 
وقتي تصوير تشكيل شد جمشيد گفت : راستي اين خاطررو از كجا اوردي ؟ 
گفتم : به قول پدر بزرگ اين يكي از رازهاي خانوادگي ماست. 
جمشيد لبخندي زد و گفت : اگه بدوني اين خاطره چقدر مي ارزه هيچ وقت به كسي پيشنهاد ديدنشو نمي دادي ؟ 
گفتم : شما هر كسي نيستيد ، من به شما اعتماد كامل دارم ، اينم كه مي بينيد نمي تونم بگم كه اين خاطررو از كجا اوردم به خاطر اينه كه بايد يه چيزايي رو بگم كه پدر بزرگم اصلا دوست نداره كسي در اين مورد چيزي بدونه .
جمشيد گفت : حالا بزار ببينيم چيه ؟ 
با اشاره ي من تصويرشروع به حركت كرد ، به يكباره تصوير چرخيد و  چشمان ما را به سمت خود كشيد ، همه جا سياه شد ، انگار كه اپارات كرده بوديم ، چند لحظه اي كشيد كه همه جا روشن شد ،  ما را در اتاقي بوديم .
 من و جمشيد در اتاقي بزرگ ظاهر شده بوديم  كه نماد خاندان دراكولا ها همه جا را پر كرده بود ، دور تا دور اينجا را مشعل هايي به رنگ سياه پر كرده بود ، سقف اينجا يك سقف گنبدي بود ، يك درب بزرگ در انتهاي اتاق بود كه روي آنهم نماد دراكولا ها خودنمايي مي كرد ، روي ديوار ها عكس هايي از خون اشاماني بودند كه هيچ تحركي نداشتند ، روبروي درب ورودي يعني در سمت ديگر اتاق عكس هكتور روي ديوار بود ، عجيب بود هيچ صندلي يا جايي براي نشستن در اين اتاق نبود ، روي زمين خالي خالي بود و فقط نقشو نگار هايي روي زمين كشيده بودند كه از آنها هيچ نمي فهميدم ، هيچ كس در اتاق نبود چيزي نكشيد كه جمشيد رو به من كرد و گفت : تو چطور اين كارو كردي . 
خودم هم باورم نمي شد كه بتوانم اين كار را بكنم ، تا جايي كه من مي دانستم اين كار فقط با قدح انديشه امكان پذير بود ، خواستم كم نياورم به خاطر همين رو به جمشيد گفتم : بعدا براتون توضيح مي دم ، اينطور خيلي بهتر ميشه يه مبارزه رو ديد . 
احساس كردم همه چيز در اين اتاق ايستاده بود ، انگار خاطره مشكلي داشت ، همينطور دور و اطراف را نگاه مي كردم كه صداي اليور همه جا را پر كرد ، اليور گفت : خب اين قسمتي كه تو انتخاب كردي آخرين مبارزه ي من با هكتوره ، به مطالبي كه برات تشريح مي كنم خوب توجه كن ، منو گودريك ثانيه به ثانيه اين مبارزه رو مورد بررسي قرار داديم و هرجا كه لازم باشه رو برات توضيح مي ديم ، حالا آماده باش . 
صدا قطع شد و دري كه در انتهاي اتاق بود باز شد ، اليور همراه با گودريك از در داخل شدند ، هر دوي انها شمشير هايشان را در دستانشان داشتند ، اليور لباس يكدست سياهِ قشنگي بر تن داشت ، همان لباس نبرد ما ، يعني لباسي كه پدربزرگ روي انگشتر ها پياده كرده بود . 
گودريك لباس سفيد يك دستي را بر تن داشت كه به او خيلي مي آمد ، رو به جمشيد كردم و گفتم : اون دونفري كه دارن ميانو نگاه كن  ، لباس سفيده گودريك گريفيندور و اون يكي  اليور بليد بزرگ هستن. 
جمشيد گفت : خودم ميشناسمشون 
آنها شروع به حركت كردند ، گودريك رو به اليور گفت : مواظب باش اون همين جاها قايم شده . 
تعجب كردم ، اينجا اصلا جايي براي پنهان شدن نداشت ، پس گودريك از چه حرف مي زد . 
به محض اينكه اليور و گودريك به وسط اين اتاق رسيدند صدايي آمد ، دونفر از ناكجا جلوي درب ورودي ظاهر شدند ، يكي از آنها را سريع شناختم ، او الوين دراكولا بود كه جلوي در ظاهر شده بود ، ديگري هم خيلي شبيه دايي ويليام بود ، آري او وزير هكتور بود پدر دايي ويليام ، اليور بدون اينكه به سمت آنها برگردد گفت : ديگه اين كارا خيلي قديمي شده . 
گودريك به سمت آن دو برگشت و شمشيرش را كشيد ، آن دو هم شمشير هايشان را كشيدند ، صداي خنده هاي جنون آميز كه مرا سريع به ياد ولدمورت انداخت اتاق را پر كرد ، براي لحظه اي شبهي در اتاق ظاهر شد كه در ميان زمين و هوا معلق بود ، آري او خود هكتور كبير  بود . 
هكتور خيلي خونسر رو به اليور كرد و گفت : نمي دونستم اينقدر احمقي كه توي خونه ي من مي خواي منو بكشي ، براي آخرين بار بهت فرصت مي دم كه دستمو ببوسي و خودتو بكشي تا من از جون باقي بليد ها بگذرم . 
اليور خنده اي تلخ كرد و گفت : خودت مي دوني كه من اون اليور قبل نيستم ، حالا بزار من بهت يه چيزي بگم ، اگه همين الان تسليم بشي از جونت مي گذرم وگرنه ديگه از من انتظار رحم نداشته باش. 
هكتور خنديد و گفت : خيلي گستاخ شدي ، اونوقتايي كه فرار مي كردي از اين حرفا نمي تونستي بزني ، منظورم اون وقتي بود كه داشتم خونوادتو يكي يكي مي كشتم ، بزار ببينم اوني كه پشت سرته گودريك نيست ، خواهرت زن اون نبود ، وقتي داشتم مي كشتمش مثل سگ التماس مي كرد. 
گودريك به يكباره از كوره در رفت و به سمت هكتور روانه شد ، همه جا به يكباره ايستاد ، صداي اليور آمد كه گفت : اولين كاري كه تمام دراكولا ها مي كنن اينه كه مي خوان عصبانيت بكنن ، پس مواظب باش كه نتونن روي اعصابت كار كنن و تو رو عصباني كنن. 
صدا قطع شد و همه جا دوباره به حركت در آمد ، اليور دستش را جلوي گودريك گرفت و گفت : اينو ديگه هر احمقي مي دونه كه يه بليد به هيچ وجه براي زنده موندن التماس نمي كنه ، اونم كي خواهر من ، گودريك اون مي خواد عصبانيت بكنه . 
هكتور گفت : اينطور كه معلومه اومدين كه بميرين . 
اليور تكاني به شمشيرش داد ، تيغه ي شمشير را آتش فرا گرفت ، بعد نگاهي به هكتور انداخت و گفت : نمي خوام دنياي جادوگرارو بكشم وسط وگرنه خودت مي دوني كه گودريك مي تونه كاري بكنه كه ديگه حرف نزني ، اين مبارزه بين منو تو هستش ، بهتره آماده بشي . 
هكتور دستش را به سمت اليور گرفت و طلسمي به رنگ قرمز به سمتش روانه كرد ، دوباره همه جا ايستاد و صداي اليور آمد كه گفت : يادت باشه هكتور يه خون آشامه كه از يه پدر خون آشام و از يه مادر اجنه به دنيا اومده ، اينجور موجودات قدرتاي خارق العاده اي دارن كه كوچيكترينشون اينه كه مي تونن با دست جادو كنن .
جمشيد رو به من كرد و ابروهايش را بالا برد ، گفتم : راست ميگه من اينو مي دونستم ، مادر هكتور يه جن فرمانروا بوده . 
دوباره همه چيز به حركت در آمد ، اليور خيلي سريع با شمشيرش يك سپر مدافع درست كرد كه به راحتي توانست جلوي طلسم هكتور را بگيرد ، هكتور كه جا خورده بود با سرعت هر چه تمام تر دو دستش را به سمت اليور گرفت و دو طلسم را به سمتش روانه كرد كه در همان فاصله ي كم دو طلسم به هم پيوستند و به سمت اليور آمدند ، سپر مدافع  اليور هنوز سالم و محكم مانده بود ، آن سپر توانست جلوي آن دو طلسم را هم بگيرد ، خيلي جالب بود اليور شمشيرش را پايين گرفته بود و اصلا به سپرش توجه نداشت ولي با اين حال هنوز سپر در هوا مانده بود و جلوي هكتور را گرفته بود . 
اليور شمشيرش را خيلي سريع به سمت هكتور گرفت و طلسمي قوي را به سمتش فرستاد ، طلسم از پشت سپر رد شد ، انگار سپر مدافع طوري درست شده بود كه طلسم هايي كه از جلو مي امدند را دفع مي كرد . 
طلسم اليور وقتي به هكتور نزديك شد هكتور به يكباره مانند مهي پخش شد و طلسم از بدن هكتور رد شد ، هكتور شروع به خنديدن كرد و گفت : تو با اين طلسم ها نمي توني جلوي منو بگيري . 
وقتي كه هكتور به حالت اول خودش برگشت  با چيزي كه ديد ابروهايش بالا رفتند ، جاي طلسم روي بدنش بود ، آري طلسم توانسته بود بر روي هكتور تاثير بگذارد . 
دوباره همه جا ايستاد ، صداي اليور آمد كه گفت : اصل قافل گيري بهترين روش براي شكست دادن دشمن روبروته ، همونطور كه گفتم هكتور يه موجود خارق العادس و ايني كه ديدي اون مي تونه طلسمو از خودش رد كنه يكي از قدرتاشه ، همونطور كه ديدي اين طلسمي كه تونست بهش صدمه بزنه يكي از سيو هفت طلسمي هستش كه من برات توي يكي از خاطرات گذاشتم و راه اجراشونو بهت ياد دادم ، اگه اونارو نديدي حتما يه نگاهي بهشون بنداز ، فقط همين سيو هفت طلسمو تونستم برات پيدا كنم كه بتونه به هكتور صدمه بزنه . 
دوباره همه جا به حركت در آمد ، همينطور به مبارزه نگاه مي كردم كه جمشيد به سمت من آمد و دستش را روي شانه ام گذاشت ، هيچ احساسي نداشتم ، معلوم بود كه همه ي اينها يك تصوير است ، حتي من و جمشيد هم يك تصوير بوديم . 
جمشيد گفت : عجب مبارزه اي بوده ، مي بيني اين يارو چه قدرتايي داره ، منظورم هكتوره . 
به هكتور نگاه كردم ، او از اينكه ديده بود طلسم توانسته است روي آن تاثير بگذارد تعجب كرده بود ، خون كم كم از زير لباسش به بيرون مي ريخت ، مبارزه ي سختي شروع شد ، هكتور مانند برق جابجا مي شد و از هر طرف طلسم هايي مي فرستاد ، او خيلي زياد محو مي شد و اين كارش كار اليور را سخت كرده بود ، طلسم هاي هكتور تمامي نداشتندو از هر طرف اليور را تحديد مي كردند ، اليور هم خيلي خوب جوابش را مي داد ، هكتور نتوانسته بود زخمي به اليور بزند ولي اليور چند طلسمي را به او زده بود . 
الوين و پدر دايي ويليام كناري ايستاده بودند و با نگراني به مبارزه ي هكتور و اليور نگاه مي كردند ، گودريك هم با خشم به مبارزه نگاه مي كرد ، تنفر را به وضوح در چشمانش مي ديدم ، او خيلي عصباني بود . 
مبارزه ادامه داشت كه اليور توانست هكتور را به زمين بزند ، بلاخره توانستم بار ديگر صورتش را ببينم ، خون از تمام بدنش بيرون مي ريخت ، بدنش خسته و زخمي بود ، اليور توانسته بود خيلي خوب از پس هكتور بر بيايد ، هكتور به سختي از جايش بلند شد و فريادي بلند زد ، تمام اتاق شروع به لرزيدن كرد ، آري او داشت روي خودش طلسم شفا بخش را اجرا مي كرد . 
اليور هم سريع از فرست استفاده كرد و طلسمي مرگ آور را به سمتش روانه كرد ، اينطور كه فكر مي كردم بايد طلسم اول مرگ مي بود ، طلسم بدون اينكه مسيرش تغيير كند مستقيم به سينه ي هكتور برخورد كرد و او را يكي دو متر به عقب پرت كرد . 
مبارزه ي آنها حدود بيست دقيقه اي طول كشيده بود، تا اين مبارزه به پايان برسد ، در بين مبارزه هم مرتبا همه جا مي ايستاد و صداي اليور مبارزه را تشريح مي كرد . 
حالا اين اليور بود كه آرام آرام به سمت طعمه ي خودش مي رفت ، خيلي راحت و آرام اين كار را مي كرد ، هكتور به روي زانو هايش بلند شد و در چشمان اليور نگاه كرد ، آري كار او تمام شده بود ، او ديگر رمغي در تن نداشت كه بتواند از جايش بلند شود . 
حتي از چشمانش هم خون مي ريخت ، اليور بالاي سرش رفت و گفت : عاقبت تكبر همينه ، فكر نكن كه همه مي تونن هر وقت هر كاري كه دلشون خواست بكنن ، بلاخره يكي از تو هم قوي تر هست . 
همه جا ايستاد و صداي اليور آمد كه گفت : البته من اونوقتا با اين همه قدرت كه داشتم به پاي هكتور هم نمي رسيدم ولي از شكه شدنش استفاده كردم من با همون طلسم اول بلايي به سرش اوردم كه ديگه نتونه درست محو بشه ، شايد فكر كني خيلي كار ساز نبود ولي تونست انو آشفته و ناراحت  كنه و به خاطر همين نتونست فكرشو جمع كنه ببينه داره چي كار مي كنه ، مطمئن باش اگه مي تونست افكارشو جمع بكنه و با فكر به سمت من حمله كنه حتما مي تونست دوباره منو شكست بده ، پس اول سعي كن محدودش كني و طوري نشون بدي كه مي توني براي اون تحديدي باشي . 
دوباره تصوير به حركت در آمد ، هكتور نفس نفس مي زد ، به دور و اطراف نگاه كردم ، طلسم هايي كه به ديوارها برخورد كرده بودند خسارات جبران ناپذيري به آنها وارد كرده بودند ، هكتور به يكباره از جايش بلند شد و طلسمي را به سمت اليور روانه كرد ، طلسم قدرت زياد و سرعت باور نكردني اي داشت ، با اينكه فاصله ي بين هكتور و اليور دو متر هم نمي شد ولي اليور در همين فاصله توانست سپر مدافعي را در مقابل طلسم هكتور درست كند . 
هكتور نايي براي بلند شدن نداشت ولي با اين حال باز هم توانسته بود طلسم قدرتمندي را اجرا كند ، طلسم هكتور باعث شد كمي حواس اليور پرت شود ، هكتور از جايش بلند شد و شبيه مهي شد و به سمت در خروجي حركت كرد ، او از جسم اليور رد شد و به سرعت به سمت درمي شتافت. 
اليور شمشيرش را به سمت هكتور كه الان مانند دودي بود گرفت و طلسمي به رنگ سفيد به سمتش روانه كرد ، طلسم مانند آذرخشي به دنبال هكتور حركت كرد ، طلسم زوزه كشان به دنبال هكتور رفت و چيزي نكشيد كه هكتور را در بر گرفت ، هكتور به يكباره بر زمين افتاد . 
هكتور وقتي بر روي زمين افتاد شروع به زجر كشيدن كرد و به خودش پيچيد ، در همين لحظه صداي پاق بلندي آمد ، اين سالازار اسليترين بود كه كنار هكتور ظاهر شده بود . 
دوباره همه چيز ايستاد و صداي اليور آمد كه مي گفت : سالازار اسليترين هر جايي كه مي خواست مي تونست آپارات كنه ، هيچ كس نتونست راهشو بفهمه ولي هرچي بود مي تونست از قوي ترين طلسماي ضد آپارات هم بگذره .
صدا دوباره قطع شد و دوباره همه چيز به حركت افتاد ، سالازار ابهت خاصي داشت ، چوب جادويي نسبتا بزرگش در دستش خودنمايي مي كرد مار بزرگ سياه رنگي هم كنارش بود ، آري او يك باسيليسك داشت ، گودريك سريع چشمانش را بست ، الوين و پدر دايي ويليام هم همين كار را كردند  . 
اليور رو به اسليترين كرد و گفت : خب مي خواي چي كار كني سالازار ، نمي خواي كه با من درگير بشي. 
سالازار به سمت هكتور رفت و دستش را روي سر هكتور گذاشت و گفت : من تا تو نخواي باهات كاري ندارم . 
اليور گفت : خب اگه نمي خواي درگير بشي بهتره خودتو از جريان بكشي كنار . 
سالازار گفت : اگه نمي خواستم دخالت كنم كه نميومدم . 
باسيليسك سالازار به دور پاهاي سالازار مي چرخيد و هيس هيس بلندي راه انداخته بود ، هكتور خون بالا آورده بود ولي به هر صورت بود روي زانو هاي خودش ايستاده بود .
سالازار دستي در موههاي او كشيد و گفت : اين دوست منه و من نمي تونم بزارم تو بكشيش . 
اليور گفت : من مثل تمام موجودات ديگه منظورم جادوگرو غير جادوگره به تواحترام مي زارم ولي اگه بخواي جلوي منو بگيري نمي تونم تحمل كنم . 
سالازار به سمت اليور راه افتاد و گفت : نكنه مي خواي با من مبارزه كني اليور. 
سالازار با قروري كه من را ياد ولدمورت مي انداخت ادامه داد : من نمي خوام توي دنياي خون اشاما دخالت كنم ولي هكتور جاي خودشو داره ، من به اون مديونم و بايد نجاتش بدم . 
اليور شمشيرش را به سمت سالازار گرفت ، باسيليك كه انگار منتظر اين حركت اليور بود ،  با سرعت باور نكردني به سمت اليور حمله كرد ، اليور به يكباره به موجود درونش تبديل شد و آماده ي حمله ي مار شد . 
سالازار هيس هيسي به سمت مار كرد و مار به يكباره ايستاد و چشم در چشم اليور نگاه كرد ، سالازار به سمت اليور حركت كرد و گفت : دلم نمي خواد بلايي به سرت بيارم ولي اگه مجبور بشم نمي تونم جلوي خودمو بگيرم . 
اليور به حالت عادي خودش برگشت و گفت : اون بايد مجازات بشه ، اون تقريبا خاندان منو نابود كرده و نمي تونم ازش بگذرم . 
صدايي در ذهنم پيچيد ، صداي گرفته ي الكس بود ، الكس گفت : كمك...
صدا قطع شد ، چشمانم را باز كردم من ديگر در خاطره نبودم ، خاطره مثل قديمها مانند تصويري در بين هوا و زمين تشكيل شده بود ، قلبم به سرعت مي زد ، چه بلايي بر سر الكس آمده بود ، چند لحظه اي كشيد تا ياد حرف الكس افتادم ، آيا بلايي بر سرش آورده بودند . 
جمشيد روي صندلي اش نشسته بود و به تصوير نگاه مي كرد ، او حتي پلك هم نمي زد ، از جايم بلند شدم بايد سريع الكس را پيدا مي كردم ، به يكباره ياد نقشه ي رون افتادم ، آري من با آن مي توانستم سريع جاي الكس را پيدا كنم . 
سريع به سمت در دويدم ، هوا دوباره سنگين شد ، فهميدم كه دوباره همه چيز آهسته شده و من با تمام سرعت در حال حركت هستم ، خيلي سريع خودم را به برج گريفيندور رساندم ، با صداي بلند رون را صدا مي زدم ، هيچ خبري نبود ، نصفه شب بود و نبايد كسي در اين موقع شب حتي حرف مي زد ولي من بي وقفه فرياد ميزدم ، چيزي نكشيد كه به خوابگاه رسيدم ، سنگيني هوا بر طرف شد. 
در خوابگاه را باز كردم ، رون در خوابگاه بود و به سمت در مي آمد ، او به محض ديدن من گفت : چيزي شده جاني . 
گفتم : اون نقشه رو مي خوام 
همه افراد حاضر در خوابگاه بيدار شده بودند ، بي توجه به آنها ادامه دادم همين حالا .
رون گفت : كدوم نقشه . 
گفتم : نقشه ي هاگوارتز ، هموني كه همه افراد داخلشو نشون مي ده 
رون بدون اينكه حرفي بزند به سمت تختش دويد و چند لحظه اي نكشيد كه نقشه را آورد ، او چيزهايي گفت و چوبش را بر نقشه زد ، نقشه را باز كرد و به سمت من آورد . 
يكي از افرادي كه در خوابگاه بود گفت : چه خبره . 
بي توجه به او نقشه را گرفتم و در تصوير شروع به گشتن كردم ، الكس نبود ، باز هم گشتم ، ولي انگار او آب شده بود و رفته بود توي زمين ، در نقشه ديدم كه يك نفر داشت از دروازه هاي قصر خارج مي شد ، ولي الان وقت فضولي نبود بايد سريع تر الكس را پيدا مي كردم ، به همين خاطر  رو به رون كردم و گفتم : ببين الكسو پيدا نمي كني . 
نگاهم به يكباره روي پنجره اي كه به الكس سپرده بودم كه از آنجا حرم را زير نظر بگيرد افتاد ، نقشه را روي زمين انداختم و به سمت پنجره دويدم ، به محض رسيدن به پنجره به حرم نگاهي انداختم ، هيچ كس آنجا نبود ولي ...
در باز بود ، من تابحال نديده بودم كه درب آنجا باز بماند ، نكند الكس به انجا رفته باشد الان يك ساعتي بود كه از رفتن من مي گذشت ، بدون تمركز از پنجره به بيرون پريدم ، نمي خواستم كسي موجود درونم را ببيند .
در ميان هوا و زمين به شكل موجود درونم در آمدم و به سمت حرم حركت كردم ، دوباره هوا سنگين شد ، اين براي چندين بار بود كه امروز اين حس را احساس مي كردم ، با سرعت هرچه تمام تر به سمت حرم حركت كردم . 
چيزي نكشيد كه به درب حرم رسيدم و سريع در آنجا فرود آمدم بعد از نگاهي به دور و اطراف  از در داخل شدم ، چند متر جلوتر يكي افتاده بود روي زمين ، به سمتش دويدم ، او هرميون بود كه روي زمين افتاده بود ، وقتي بالاي سرش رسيدم متوجه مطلبي كه با خون خودش روي ديوار نوشته بود شدم ، او با خونش شكسته رفته نوشته بود ر ا ب . 
راب ، راب كه بود اين اول حرف اسم چه كسي بود ، سريع ياد كاغذي كه هري از آخرين جايي كه با دامبلدور رفته بود آورده بود افتادم ، راب در آخر ان نامه نوشته شده بود ولي چه معني اي مي داد . 
خم شدم و دستم را روي گردن هرميون گذاشتم كه ببينم زنده است يا نه ، هيچ چيز احساس نكردم ، آري او مرده بود ، خيلي وقت بود كه جان از تنش خارج شده بود .
مانند برق گرفته ها از جايم پريدم ، نمي دانستم چه بايد بكنم ، نكند همين بلا هم بر سر الكس آمده بود ، چه كسي اين كار را كرده بود ، جواب اين سوال را هر كسي مي دانست ، معلوم بود كه كار ، كار ولدمورت بود .
بايد كاري مي كردم ، اولين فكري كه به ذهنم رسيد ارتباط با جمشيد بود ، ارتباط ذهني با جمشيد بر قرار كردم و در ذهنم فرياد زدم : همين حالا بيا حرم كاهن اعظم ، هرميون مرده . 
اين را گفتم و ارتباط را قطع كردم ، در حرم شروع به دويدن كردم ، ارتباط با الكس بر قرار كردم ولي صدايي نمي آمد ، معلوم نبود چه بلايي به سرش امده است ، دالاني كه در آن مي دويدم خيلي تاريك و نمور بود ، همينطور در حرم مي دويدم كه پايم به چيزي گرفت و محكم به زمين خوردم ، سريع به عقب برگشتم .
چيزي را كه مي ديدم باور نمي كردم ، الكس روي زمين افتاده بود و از دهانش خون خارج مي شد ، سريع به بالاي سرش رفتم ، او هنوز نفس مي كشيد ، نمي دانم چه بلايي بر سرش آورده بودند ، انگار آسمان را بر سر من كوبيده بودند ، با سرفه هاي الكس انگار جان از تنم خارج مي شد .
نفرت تمام وجودم را پر كرد ، خون جلوي چشمانم را گرفته بود ، اگر بلايي بر سر الكس مي آمد من هيچ وقت خودم را نمي بخشيدم ، اين من بودم كه وظيفه محافظت از اينجا را به او سپرده بودم . 
با تمام وجود فرياد زدم : تئودور ....
چيزي نكشيد كه تئودور جلوي من ظاهر شد ، او از ديدن من چند قدمي عقب رفت ، با عصبانيت تمام گفتم : از چي فرار مي كني تئودور ، مگه نمي بيني الكس روي زمين افتاده ؟ 
تئودور لرزان لرزان كنار من زانو زد و نگاهي به الكس انداخت ، با خشمي كه در وجودم داشتم دلم مي خواست يك نفر را تكه تكه كنم ، اصلا نمي دانستم چه مي كنم ، فقط مي خواستم كه ولدمورت را پيدا كنم و كارش را تلافي كنم . 
رو به تئودور كردم و گفتم : چي كارش كردن . 
تئودور خواست چيزي بگويد ولي با نگاهي كه به من انداخت از اين كارش منصرف شد ، او سرش را پايين انداخت و با صدايي لرزان گفت : طلسم آووكادورا . 
خم شدم و مقداري از خوني كه از دهان الكس جاري شده بود را برداشتم و خواستم كه آن را مزه كنم ولي تئودور گفت : اگه از زندگيتون خسته شدين اونو مزه كنيد ، طلسم آووكاردورا باعث ميشه كه تمام خاطره هاي موقع مرگ پاك بشه ، اون باعث ميشه كه خون مسموم بشه . 
خون را از روي دستانم پاك كردم و گفتم : حالش كه خوب ميشه ؟؟ 
تئودور با صدايي لرزان تر از قبل گفت : معلوم نيست ، چون طلسم از طرف يه جادوگر قوي روي ايشون اجرا شده ، احتمال زنده موندنشون خيلي كمه . 
گفتم : از اون خوني كه براي من آماده مي كني بهش بده ، اون حالشو خوب ميكنه ، . 
اين را گفتم و مانند ديوانه ها به سمت خارج حرم حركت كردم ،اگر زود مي جنبيدم شايد مي توانستم ولدمورت را گير بيندازم ،  تقريبا مطمئن شده بودم كه ولدمورت جسد هري را دزديده بود ، من باعث مرگ هرميون شده بودم ، اين فكر احمقانه ي من بود كه جسد هري را بدزديم ، من بايد هري را به قصر خودمان منتقل مي كردم ، نبايد او و هرميون را به خطر مي انداختم ....
فكرها ديوانه وار به ذهنم حمله مي كردند ، بايد همين امشب كار ولدمورت را تمام مي كردم ، او بيش از اندازه جلو رفته بود ، ديوانه وار جلو به سمت در خروجي حرم حركت مي كردم ، نمي توانستم خودم را ببخشم ، من نبايد وقتم را در اتاق جمشيد تلف مي كردم اگر بلايي بر سر الكس مي آمد من چطور مي توانستم جواب پدر و مادر الكس را بدهم . 
همينطور كه راه مي رفتم با ديدن جسد هرميون به يكباره ايستادم  ، جسد هرميون چند قدم جلوتر روي زمين بي جان افتاده بود ، از اينجا درب ورودي معلوم بود ، سايه هايي به سمت درب ورودي نزديك مي شدند .
منتظر شدم كه ببينم چه كسي از در وارد مي شود ، اولين كسي كه از در داخل شد جمشيد بود ، او وقتي مرا ديد انگشتش را به سمت من گرفت و گفت : همونجا وايستا . 
با عصبانيت تمام گفتم : منم جاني . 
جمشيد گفت : هر كي مي خواي باش فقط همونجا وايستا . 
چند نفر ديگر از در داخل شدند كه يكي از آنها اسنيپ بود ، اسنيپ يار وفادار ولدمورت و جاسوس ما ، مي توانستم از او براي پيدا كردن ولدمورت استفاده كنم ، بي توجه به جمشيد به سمت اسنيپ حركت كردم ، جمشيد فرياد زد : اگه يه قدم ديگه جلو برداري مجبور ميشم به زور نگهت دارم . 
شمشير اليور را كشيدم و گفتم : بهتر از جلوي من بري كنار جمشيد . 
جمشيد گفت : خودت خواستي . 
او اين را گفت و طلسمي را با دستش به سمت من روانه كرد ، دوباره هوا سنگين شده بود ، طلسم مانند ماري آرام آرام به سمت من مي آمد ، وقت ايستادن و فكر كردن را نداشتم ، بايد هرچه سريعتر جسد هري را نجات مي دادم ، بايد به هر صورت كه مي شد ولدمورت را پيدا كنم . 
مثل آب خوردن از كنار طلسم جا خالي دادم و بلند فرياد زدم : من نمي خوام روي تو طلسم بكنم ، بهتره كه بري كنار . 
جمشيد ديگر رو بروي من نبود ، صداي نفس هاي گرمي را پشت سرم احساس كردم به پشت سرم برگشتم ، او پشت سر من بود ، آري او با طلسمش به سمت من آمده بود ، به خاطر همين من او را نديده بودم . 
به يكباره از روي زمين بلند شدم و يك متر ان طرف تر  روي زمين افتادم ، جمشيد به بالاي سر من آمد و گفت : مي خواي چي كار كني ، مي خواي چند نفر ديگرو بكشي . 
از آن شك مرگ هرميون بيرون آمده بودم ، جسد هرميون درست جلوي من روي زمين افتاده بود ، حالا فقط خشم تمام وجودم را پر كرده بود ، چيزي در وجودم فرياد مي زد كه حساب جمشيد را برسم ، او نبايد با من چنين كاري مي كرد ، او در مورد چه چيزي حرف مي زد .  
از جايم بلند شدم و گفتم : مگه نمي بيني هرميون مرده ، ولدمورت اين كارو كرده مي فهمي . 
جمشيد گفت : ولي من فكر مي كنم اين كار تو باشه .......... ، ميفهمي تو .....
به يكباره جا خوردم ، جمشيد چه مي گفت ، او مي خواست چه چيز را به من حالي بكند ، نمي دانستم چه بايد به او مي گفتم . 
رو به جمشيد گفتم : تو چي مي خواي بگي ، درست بگو ببينم در مورد چي حرف مي زني  . 
جمشيد گفت : تو منو بردي توي اون خاطره كه بياي اينجا و هرميونو بكشي ، تو حمله ي ما رو به ولدمورت لو دادي كه آرشو دو تا برادراش بميرن ، تو رفتي به اون دنيا كه مطمئن بشي هري مرده تا بتوني راحت هروكراسي كه توي بدنشه رو هديه بدي به ولدمورت ، تو از تمام دوستات به شكل يه طعمه استفاده كردي ، بسته يا بازم بگم ، تو همه ي مارو به رابرت مشكوك كردي كه حواسمون به اون جمع بشه و بعد خودت بري و فرمانروا رو بكشي ، تو حتي به پدر بزرگت هم رحم نكردي جاني ، تو حتي به خونواده ي خودت هم رحم نكردي تو خيلي خوب نقشتو بازي كردي ، توي تمام اوقات هم خودتو يه دوست مهربونو دلسوز براي هري نشون دادي كه از هروكراس ولدمورت محافظت كني ، تو تقريبا تمام مارو گول زدي . 
با صدايي بلند فرياد زدم : تو ديونه شدي جمشيد ، نكنه همه ي اينايي كه گفتي رو باور داري .  
جمشيد گفت : تو همين حالا با من مياي وگرنه مجبورم با زور ببرمت 
كاملا گيج شده بودم ، جمشيد چطور اينگونه فكر مي كرد ، جريان مرگ آرش و برادرانش چه بود ، جريان فروختن پدر بزرگم ديگر چه بود ، جمشيد در مورد چه چيزي حرف مي زد ، پدر بزرگم ، چه بلايي برسشر آمده بود . 
با دستپاچگي گفتم: پدر بزرگم كجاست . 
جمشيد ديگر حرف نمي زد و در چشمان من نگاه مي كرد ، حالا چندين جن دور تا دور من حلقه زده بودند ، با اينكه راهروي تنگ و تاريكي بود ولي اين همه جن به راحتي كنار هم ايستاده بودند . 
با صدايي بلند تر گفتم :زود بگو پدر بزرگم كجاست . 
جمشيد گفت : اين چيزيه كه تو بايد بگي جاني ، من چقدر احمق بودم كه از همون اول به قدرت ذهن تو شك نكردم . 
جمشيد رو به اجنه هايي كه دور مرا گرفته بودند گفت : بگيريدش . 
شمشيرم را محكم در زمين فرو كردم و با تمام وجود فرياد زدم ، اگه يكي به من دست بزنه آخرين كار زندگيشو انجام داده . 
در همين لحظه صداي دختري از پشت سر من گفت : تا همين حالاشم خيلي زنده مونده من نمي دونم چرا بايد اونو دستگير كنيم . 
به پشت سرم برگشتم ، دختر جواني پشت سرم ايستاده بود كه اشك تمام صورتش را پر كرده بود ، او خيلي عصباني و خشمگين بود ، او را نمي شناختم ولي صورتش برايم اشنا بود ، او دستش را به سمت من گرفت و طلسمي به سمت من روانه كرد . 
خيلي سريع طلسم محافظي جلوي خودم درست كردم ، طلسم محافظ من خيلي قوي بود ولي به سختي توانست جلوي طلسم او را بگيرد .
صداي جمشيد بلند گفت : چي كار مي كني سارا ، مگه تو به من قول ندادي كه كاري نكني . 
آن دختري كه سارا نام داشت با ناراحتي تمام گفت : اون كثافت بايد بميره ، اون يه خائنه و خائن ها بايد بميرن . 
آن دختر مرا مورد خطاب قرار داده بود ، شمشيرم را به سمتش گرفتم ، او هركه مي خواست باشد او نبايد به من فحش مي داد ، حالا بايد ادبش مي كردم تا ديگر از اين حرف ها نزند، ولي او خيلي جوان بود ، حدودا چهارده يا پانزده سالي بيشتر نداشت به خاطر همين از كارم منصرف شدم و گفتم : مواظب حرف زدنت باش ، تو مي دوني با كي داري حرف مي زني . 
او مي خواست حرفي بزند ولي جمشيد بار ديگر صدايش را بالا آورد و گفت : جاني همين حالا شمشيرتو بنداز وگرنه مجبورم طلسمت كنم ، رابرت همه چيزو به من گفته ، اون ديده كه امشب تو رفتي به اتاق فرمانروا و با اون درگير شدي ، اون خيلي چيزاي ديگه اي هم گفته كه تو رو به اندازه ي كافي به دردسر ميندازه ، حالا بهتره كه با ما بياي . 
افكار دوباره به ذهنم هجوم آوردند ، به هرميون كه زير پايم روي زمين افتاده بود نگاه كردم ، راب .... روي ديوار نوشته شده بود راب اول اسم رابرت .....  آري رابرت كسي بود كه او را كشته بود ، رابرت همان ولدمورت بود بايد در ملا عام او را رسوا مي كردم تا همه مرا باور كنند . 
رو به جمشيد گفتم : رابرت اين حرفارو به شما زده . 
جمشيد گفت : آره ، اون الان توي مدرسه منتظره كه بريم و تو رو باهاش روبرو كنيم ، اونجا همه چيز معلوم ميشه . 
شمشيرم را قلاف كردم و به سمت آن اجنه هايي كه مرا دوره كرده بودند حركت كردم ، جمشيد گفت : تو بايد شمشيرتو تحويل بدي جاني بليد . 
گفتم : نه تو ، نه هيچ كس ديگه نمي تونه به شمشير من دست بزنه ، اگه باور نداري مي توني امتحانش كني. 
شمشيرم را كه الان فقط دسته ي آن معلوم بود به سمت جمشيد انداختم و گفتم : اگه جونتو دوست داري دست بهش نمي زني . 
جمشيد دستش را به سمت شمشير گرفت ، چيزي نكشيد كه شمشير مانند شعله ي آتشي شد  او رو به من كرد و گفت : مي توني برش داري ولي اگه اونو در بياري در جا مي كشمت . 
او چه خيالي مي كرد ، نكند فكر مي كرد مي تواند از پس من بر بيايد ، فعلا مجبور بودم كه او هرچه مي گويد را قبول كنم ، اگر مي خواستم از همه چيز باخبر شوم بايد هرچه او مي گفت را گوش مي دادم . 
با اشاره ي من شمشير غيب شد و در زير ردايم ظاهر شد ، به سمت در خروجي كه چندين جن راهش را بسته بودند حركت كردم 
 آن دختري كه سارا نام داشت گفت : نمي خواين دستو پاشو ببندين . 
جمشيد گفت : نه نمي خواد اگه اون بخواد فرار كنه با من طرفه ، بايد تا حالا فهميده باشه كه من باهاش شوخي ندارم . 
يكي ديگر از اجنه هايي كه آنجا بود گفت : اون فرمانروارو كشته ، پس مي تونه از پس همه ي ما بر بياد ، بهتره كه دستو پاشو ببنديم . 
جمشيد گفت : همون كه گفتم ، خودش با ما مياد . 
آن دختري كه سارا نام داشت گفت : اگه فرار كنه من همه چيزو از چشم تو مي بينم جمشيد. 
رو به ان دختر كردم و گفتم : اگه من بخوام فرار كنم اين كارو مي كنم ، ولي چون مي خوام به شما ثابت كنم كه همه ي چيزايي كه گفتين يه دروغي بيشتر نيست باهاتون ميام ، همين الانم براي نجات داده هري دير شده ولي با اين حال ميام كه به شما ثابت كنم كه چه اتفاقي افتاده ، در مورد قدرتاي من هم مي توني از همين جمشيد بپرسي ، شما هر كاري بكنيد از پس من بر نمياين ، فكر كنم همين كافي باشه كه بهتون ثابت كنم من باشمام . 
جسد هرميون را از روي زمين برداشتم و به سمت درب خروجي حركت كردم ، تمام اجنه ها بجز سارا كنار رفتند ، اگر كمي بيشتر سن داشت تا به حال حتما حسابش را مي رسيدم ، از كنارش رد شدم و به سمت درب خروجي حركت كردم ، وقتي كه از در حرم خارج شدم تصويري را كه ديدم باور نكردم . 
حدودا پنجاه نفري پايين حرم بودند ، جادوگران چوب هاي جادوييشان را در دستشان مي لغزاندند ، اين وقت شب اينهمه آدم از كجا آمده بودند ، اعضاي محفل همگي اينجا بودند ، از پله هاي حرم پايين رفتم ، جسد هرميون روي دستانم خود نمايي مي كرد ، يكي از اعضاي محفل يا بهتر است بگويم همان گرگينه به سمت من آمد و گفت : اين چرا اينطور شده . 
گفتم : واقعا متاسفام ، من خيلي دير رسيدم ، اون .... 
ديگر لازم نبود چيزي بگويم ، لوپين همه چيز را فهميده بود ، جمشيد همراه با باقي افرادي كه با خود آورده بود از پشت سر من مي آمدند ، جمشيد تمام راه را با آن دختر حرف مي زد ، آن دختر خيلي ناراحت بود نمي دانم براي چه ولي هرچه بود نمي خواست سر به تن من باشد . 
همگي به سمت مدرسه حركت كرديم ، من جسد را به اعضاي محفل سپردم و آرام ارام به سمت مدرسه حركت كردم ، مي خواستم براي روبرو شدن با رابرت برنامه ريزي كنم ، اگر او را ديدم بايد چه مي كردم اگر او را با اولين حركت طلسم مي كردم حتما جواب مي گرفتم ، بايد كاري مي كرد كه همه باورشان مي شد كه او ولدمورت است . 
ولدمورت از چه چيزي بدش مي آمد ، جواب اين سوال خيلي ساده بود او از بي احترامي به خودش بدش مي آمد ،اگر من جلوي او به خودش توهين مي كردم حتما از كوره در مي رفت و كاري مي كرد كه حتما لو مي رفت ، ولي اين كار خطرناك بود ، ولدمورت اگر توانسته بود فرمانرواي دنياي اجنه را بكشد حتما مي توانست براي ما مشكل ساز باشد .
 بايد با جمشيد هماهنگ مي كردم اگر من اين كار را مي كردم حتما ولدمورت بلايي بر سر حاضرين مي آورد ، ايستادم تا جمشيد به من نزديك شود ، او تمام راه را با ان دختر حرف مي زد ، كم كم اعصابم بهم  مي ريخت ، جمشيد وقتي ديد من ايستاده ام گفت : چرا وايستادي . 
گفتم : مي خواستم يه چيزي بهت بگم . 
جمشيد گفت : بگو . 
گفتم :بايد به خودت بگم . 
جمشيد گفت : سارا قابل اطمينانه ، فعلا اين تويي كه اصلا بهش اطمينان ندارم . 
جمشيد اين حرفش را با كمال نامردي زده بود ، اصلا از او انتظار چنين حرفي را نداشتم ، نمي دانم چرا او اينطور به من بي اعتماد شده است  . 
با ناراحتي رو به او گفتم : اگه اينطوره پس خوب گوش كن ، اگه تو فكر مي كني من يكي از سربازاي ولدمورتم من بهت مي گم كه رابرت خود ولدمورته ، من مي خوام به محض ديدنش اونو شكنجه بدم ، يا اينكه بهش چنتا فحش بدم اونوقت اگه ولدمورت باشه حتما خودشو نشون مي ده ، حالا حواست باشه كه اگه ولدمورت باشه مي تونه هر كي كه توي اونجا باشه رو بكشه . 
سارا كه با عصبانيت به من نگاه مي كرد گفت : تو فكر مي كني ما اينقدر احمقيم كه بزاريم تنها شاهدمونو بكشي . 
گفتم : اگه مرد من همه ي حرفايي كه شما مي زنيدو قبول مي كنم . 
جمشيد گفت : متاسفام آقاي بليد ، تو نمي توني اين كارو بكني ، تو بايد وايستيو با حرفات مارو قانع كني ، نه با زور . 
جمشيد داشت مرا ديوانه مي كرد ، نمي دانم چه شده بود كه او به يكباره اينهمه به من بي اعتماد شده بود ، با عصبانيت گفتم : حالا ما داريم كجا مي ريم . 
جمشيد گفت : تالار اصلي . 
گفتم : رابرت هم اونجاست . 
جمشيد گفت : آره .....
خنديدم ، خنده اي ديوانه وار ، صداي قهقهه ي من همه جا را پر كرد ، انگار واقعا ديوانه شده بودم ، نتوانستم جلوي خودم را بگيرم ، حالا مي توانستم انتقام هري و تمام دوستانم را از او بگيرم ، بي اختيار بلند بلند مي خنديدم ، تمام افرادي كه به دنبال من مي آمدند ايستادند و مرا تماشا كردند ، وحشت را در وجود همه ي آنها مي ديدم ، آنها با اينكه من يك نفر بودم باز هم از من مي ترسيدند . 
چند نفري كه جادوگر بودند چوب هايشان را به سمت من گرفتند ، مي دانستم كه اگر تكاني بخورم طلسم ها از اطراف به سمتم روانه مي شدند . 
رو به جمشيد گفتم: من وقت ندارم با حرفاي شما تلف كنم ، فكر كنم وقتي به اونجا رسيدن من جريان ولدمورتو يه سره كردم . 
اين را گفتم و به شكل موجود درونم در آمدم ، سارا دستش را به سمت من گرفت و طلسمي را به سمتم روانه كرد ، اين كار او كافي بود كه اطراف طلسم ها به سمتم روانه شوند ، دوباره هوا سنگين شد ، آري دوباره همه چيز با حركت اهسته نمايش مي يافتند ، با سرعت زياد يعني هرچه در توان داشتم به سمت مدرسه به پرواز در آمدم ، طلسم ها شلاغ وار به سمتم مي آمدند ، ولي من خيلي از انها سريع تر بودم و به راحتي از تمام آنها فرار كردم . 
سرعتم به قدري زياد بود كه اشك در چشمانم حلقه زد ، چيزي تا درب مدرسه نمانده بود ، وقت فرود آمدن را نداشتم ، به بالهايم نگاه كردم ، آنها بزرگتر و قوي تر شده بودند ، با اين قدرت بدنيم مي توانستم درب مدرسه را بشكنم و وارد بشوم . 
چيزي تا درب نمانده بود طلسمي قوي به سمت در فرستادم تا درب متلاشي شود ، طلسمم مانند موجي با سرعت از من دور شد و به سمت درب مدرسه شتافت ، طلسم محكم به درب ورودي خورد و آن را مانند شيشه پودر كرد و به زمين ريخت ، من صدايي نمي شنيدم چون همه چيز را آرام مي ديدم ، ولي معلوم بود كه با اين صدا همه ي مدرسه را از ورودم با خبر كردم ، از در داخل شدم ، ديگر راهي تا تالار اصلي نمانده بود ، سنگيني هوا رفع شد ، درب تالار اصلي باز بود و من خيلي سريع در آن فرود آمدم ، رابرت آنجا ايستاده بود و مرا تماشا مي كرد چندين جنازه در اطرافش روي زمين افتاده بودند. 
دو تن از آن جنازه ها را شناختم ، آنها از اجنه هاي محافظي بودند كه همراه با فرمانروا آمده بودند ، با ديدن رابرت تمام بلاهايي كه در اين چند ماه كشيده ام جلوي چشمانم آمدند ، فشار هايي كه به خاطرش تحمل كرده بودم يك به يك جلوي چشمانم آمدند ، الكس بهترين دوستم ، تئودر بارها به من گفته بود كه اميدي به زنده ماندن الكس نيست ولي الكس زنده مانده بود ، ولي اينبار طوري اين حرف را زد كه معلوم بود بلاي خيلي بدي بر سر الكس امده بود ، خشم تمام وجودم را فرا گرفت .
رابرت با ديدن من شروع به خنديدن كرد و به سمت من آمد و گفت : نترس تو رو نمي كشم ، اين بدبختا مي خواستن جون منو نجات بدن ، جمشيد خيلي سريع به اينا خبر داد كه تو داري مياي كه منو اذيت كني ، اينا هم مي خواستن منو از دست تو نجات بدم ، خنده دار نيست پسره ي احمق ، حالا اگه جون پدربزرگتو دوست داري با من بيا . 
گفتم : تو ولدمورتي درست مي گم . 
رابرت به سمت من مي آمد و لبخندي تلخ بر لبانش داشت ، بار ديگر با صداي بلندتري گفتم : تو تام ريدل ، نيستي . 
رابرت ايستاد و گفت : پاتو از حد خودت بالاتر نزار جاني بليد يا همون اليور ، تا همين حالاشم كه نكشتمت خيلي بهت رحم كردم ، حالا خيلي اروم با من بيا تا بريم پيش بابابزرگت . 
گفتم : تو كي هستي كه مي خواي منو با خودت ببري . 
رابرت گفت : هركس ديگه اي بودي تا حالا كشته بودمت ولي حيف كه قول تورو به هكتور دادم . 
حالا ديگر مطمئن شدم كه او ولدمورت است ، آري تا به حال من با ولدمورت بودم و نمي دانستم ، بايد همان شبي كه او را جلوي خوابگاه به ديوار چسپانده بودم كارش را مي ساختم ، من بايد همانجا روي او طلسمي مي كردم كه كار به اينجا ها نرسد . 
شمشيرم را به سمت رابرت گرفتم و گفتم : از جات تكون نخور تام ريدل . 
رابرت چوبش را به سمت من گرفت و گفت : زود باش بليد ، همين حالا كار منو بساز . 
طلسم خلع صلاحي را اجرا كردم ولي در كمال ناباوري ديدم كه طلسمي اجرا نشد ، او ولدمورت بود و با قدرتش كاري كرده بود كه من نتوانم طلسمي را اجرا كنم ، ولي من قدرت بدنيم را داشتم به خاطر همين با تمام وجود به سمتش دويدم ، او اول كمي جا خورد ولي خيلي سريع به خودش آمد و طلسمي به سمتم فرستاد . 
طلسمش در هوا به زنجير هاي بزرگي تبديل شد و زوزه كشان به سمتم آمد ، دوباره هوا سنگين شد ، ديگر خيلي دير شده بود زنجير ها دور مرا گرفته بودند وخيلي سريع دور من پيچيدند و مرا به زمين زدند . 
با قدرت بدنيم زنجير ها را از هم پاره كردم و شمشيرم را به سمت رابرت گرفتم ، اين بار با تمام وجود طلسم شكنجه اي را به سمتش روانه كردم ، شمشير به يكباره شعله ور شد و طلسم را از خودش خارج كرد ، طلسم به رنگ سياه بود ، من تا به حال طلسم سياه رنگي درست نكرده بودم . 
رابرت چوبش را به سمت طلسم گرفت و آن را به سختي منحرف كرد و گفت : خوبه مي بينم كه خيلي قدرتمند شدي بليد 
به سمتش حركت كردم ، راهي تا او نمانده بود ، با اينكه هوا هنوز سنگين بود ولي رابرت مي توانست با من حرف بزند ، آري او اين قدرت را داشت كه مي توانست همه چيز را آهسته ببيند . 
رابرت ادامه داد : نمي خوام بكشمت ولي اگه مجبورم كني حسابتو مي رسم . 
او اين را گفت و طلسمي به سمتم فرستاد ، طلسم به قدري سرعت داشت كه نتوانستم از خودم عكس العمل نشان بدهم ، طلسم خيلي سريع به من برخورد كرد و مرا به زمين زد ، همه جا تاريك و تاريكتر مي شد ، ديگر چيزي نمي ديدم ، چشمانم سنگين شد و به ارامي روي هم آمدند .
بدنم خيلي درد مي كرد ، پشتم به چيز محكمي بود ، مرا با زنجير هايي به ديوار يا چيزي شبيه ان بسته بودند ، بدنم خيس عرق شده بود ، هواي اينجا خيلي گرم بود نمي دانستم چرا ولي خيلي گرم بود ،چشمانم را آرام باز كردم ، همه جا تار بود ، صداي به هم خوردن شيشه هايي را مي شنيدم ، چند لحظه اي كشيد كه همه چيز شفاف شد ، من به يك ستون بزرگ بسته شده بودم ، به دور و اطرافم نگاه كردم ، پدربزرگم هم كنار من به ستوني ديگر بسته شده بود
چندين متر جلوتر جسد هري روي سكويي بود ، او هنوز آرام آرام مي لرزيد ، رابرت هم در گوشه اي در حال آماده كردن معجوني بود ، او يك آزمايشگاه نسبتا مجهز در آنجا درست كرده بود ، اولين چيزي كه در اينجا توجه مرا جلب كرده بود يك مجستمه ي بزرگ از سر سالازار اسليترين بود كه در انتهاي اينجايي كه بوديم بود ، دهان مجسمه باز بود و سايه اي بلند از آنجا به بيرون افتاده بود . 
رو به پدر بزرگ كردم و گفتم : پدر بزرگ ..... پدربزرگ . 
رابرت كه متوجه به هوش آمدن من شده بود به سمتم برگشت و گفت : غم نخور همين الانا بيدار ميشه . 
رو به رابرت گفتم : منو چرا اوردي اينجا . 
رابرت گفت : براي يه تصويه حساب قديمي اوردمت اينجا . 
در همين لحظه پدر بزرگ سرفه اي كرد و از دهانش خون خارج شد ، آري او به هوش آمده بود ، بدنم كم كم در حال گرم شدن بود ، تكاني به خود دادم ، زنجير هايي كه به دورم پيچيده بود تكاني خوردند ، اگر تمام قدرتم را رو مي كردم مي توانستم از اين زنجير ها خلاص شوم . 
به پدر بزرگم نگاهي انداختم ، او خيلي پير و نحيف شده بود ، چروك هاي صورتش به وضوح معلوم بودند ، معلوم بود كه خيلي به او فشار وارد شده بود ، بدنش پر از زخم بود ، روي بدنش جاي دندانهاي گرگينه ها به وضوح معلوم بود . 
رو به پدر بزرگم گفتم : حالتون خوبه . 
پدر بزرگ به زور چشمانش را باز كرد و با حالت بي رمقي سرش را به علامت موافقت تكان داد و دوباره چشمانش را بست . 
خشم تمام وجودم را فرا گرفت ، اينطور كه مي رفت پدربزرگم حالش خيلي بد بود ، تكاني محكم به خودم دادم ، ولي زنجير ها محكم تر از قبل شدند و به قفسه ي سينه ي من فشار آوردند . 
رابرت خنديد و گفت : زياد عجله نكن ، چند دقيقه ي ديگه هكتور بيدار ميشه ، اون خودش از اونجا آزادت مي كنه . 
به او نگاه كردم ، چندين شيشه معجون درست كرده بود كه همه ي آنها در حال جوشيدن بودند ، او رو به من كرد و گفت : چيچي به خوردش دادي ، هرچي هست اينهمه وقت اونو زنده نگه داشته ، تو بلاخره يه كاري كردي كه به من سود رسوند . 
او يكي از شيشه ها كه معجوني قرمز رنگ در آن بود را برداشت و به سمت جسد هري حركت كرد ، او چوبش را در آورد و به سمت جسد هري گرفت و طلسمي را به سمتش روانه كرد ، طلسمي طلايي به سمت هري رفت و دهان او را باز كرد . 
او آرام آرام به سمت هري رفت و شيشه را به سمتش برد ، فرياد زدم : چي كارش داري ، ولش كن . 
رابرت به سمت من برگشت ، چشمانش كاسه ي خون بود ،با ديدن صورتش ترسيدم خيلي بيروح و ترسناك شده بود ، او لبخندي تلخ زد و گفت :خفشو احمق وگرنه خفت مي كنم ، تو بايد به حال خودت گريه كني نه به حال كس ديگه اي ، هكتور به محض بيدار شدن جونتو ازت ميگيره ، حالا هرچي مي توني از زندگيت لذت ببر . 
رابرت اين را گفت و شيشه ي حاوي معجون را تا آخرين قطره در حلق هري ريخت ، به دور و اطراف نگاهي انداختم ، روي ديوار ها عكس سالازار اسليترين خودنمايي مي كرد ، مشعل هايي دور تا دور ديوار ها بودند و نور وحشتناكي از خودشان ساتع ميكرند ، هوا خيلي گرم بود ، همه چيز خشك و بي روح بود ، به پدر بزرگم نگاه كردم ، هرچه بيشتر به او نگاه مي كردم بيشتر عصباني مي شدم ، منتظر وقت مناسبي بودم كه خودم را از شر اين زنجير هايي كه به من بسته شده بود خلاص كنم . 
رابرت رو به من كرد و گفت : هفت سال به اينو اون اعتماد كردم هيچ كاري نتونستن بكنن ، ايندفعه خودم  اقدام كردم ، همه چيز درست پيش رفته چيزي تا قدرت گرفتن من نمونده ، چيزي تا پايان كار همه ي خون لجني ها و آدم ها نمونده ، همينطور از تو و خونوادت بليد من به قدرت چندين قرني شما پايان مي دم.
خنده هاي جنون آميزش دوباره همه جا را پر كرد ، او خيلي بلند بلند مي خنديد ، به يكباره خنده هايش بند آمد و خشمگين رو به من گفت : مي دوني توي اين دو ماهه چقدر جلوي خودمو گرفتم كه تو و گروهتو سالم بزارم بمونه ، من قرورمو به خاطر الان زير پام گذاشتم ، من ديگه فرصت اشتباه كردن نداشتم . 
در همين لحظه از داخل مجسمه ي سالازار صدايي آمد ، ولدمورت لبخندي زد و گفت : ديگه بيدار شد ، مرگت نزديكه بليد احمق ، خيلي دلم مي خواد جون كندنتو ببينم . 
تالار به يكباره شروع به لرزيدن كرد ، سايه اي سياه رنگ از داخل دهان مجسمه سالازار بيرون آمد ، شكوه و عظمت خاصي داشت ، آري او هكتور كبير بود ، گردنبندي كه در گردن داشتم شروع به لرزيدن كرد ، گردنبد بلاخره عمل كرد ولي چقدر دير. 
هكتور ميان هوا و زمين معلق بود و به سمت من مي آمد ، چند متر جلوتر از من كنار رابرت فرود آمد و با صداي خشكي گفت : اين اليوره ...
رابرت گفت : خودشه ، اين وارث اليور يا بهتره بگم خودشه ، من وقتي موجود درونشو نگاه كردم ديگه مطمئن شدم كه خودشه . 
هكتور از زمين فاصله گرفت و به سمت من آمد ، او به من نزديك مي شد ، كمي تكان خوردم ، پايم به چيزي خورد ، به پايم نگاه كردم ، شمشير هكتور كنار من افتاده بود روي زمين . 
هكتور جلوي من ايستاد و گفت : تو مي دوني من چند وقت به خاطر اين روز ثانيه شماري كردم ، انتقام ....
آره به خاطر انتقام اينهمه سال زنده موندم ، به نظرم انتقام بهترين اميد براي زندگي هستش ، خيلي دلم مي خواست كه الان به جاي تو اليور جلوي من بود ولي به هر حال تو رو به جاي اون مي كشم تا شايد كمي از دردي كه به خاطر تو و خونوادت تحمل كردم جبران بشه . 
خون در بدنم به جوش آمد مغزم صوت كشيد ، صدايم را تا جايي كه مي توانستم بالا بردم و گفتم : تو هيچ وقت نمي توني منو بكشي ، تو توي آخرين مبارزت حتي نتونستي يه زخم هم به بدن اليور بندازي . 
هكتور كه كاملا جا خورده بود به سمت من برگشت و طلسمي به رنگ قرمز را از كف دستش به سمتم فرستاد ، طلسم محكم به من برخورد كرد و مرا به زمين زد ، نفسم به يكباره قطع شد ، ستون شكست و بر سرم ريخت ، ضربه ي سختي به من خورده بود يك تكه سنگ بزرگ به سرم خورد ، سرم شروع به گيج خوردن كرد . 
كاملا زير آوار مدفون شده بودم ، كمي طول كشيد كه دوباره حواسم جمع شود ، در زير آوار وقت خوبي داشتم كه چند شيشه خون اژدها بخورم ، به سختي شيشه خون را از جيبم در اوردم و به يكباره سر كشيدم ، شيشه ي بعدي هم در آوردم و خوردم . 
قدرت در خونم موج زد ، به يكباره از جايم بلند شدم و تخته سنگ ها را به دور و اطراف ريختم ، هكتور يكي دومتر جلو تر از من روبروي پدر بزرگ ايستاده بود و به سروصورت پدر بزرگ دست مي زد ، رو به او گفتم : دست كثيفتو از اون دور كن . 
هكتور به سمت من برگشت و گفت : فكر كنم ادب نشده باشي بليد ؟ 
او دستش را به سمت من گرفته بود ، دوباره همه جا سنگين شده بود و من همه چيز را آرام مي ديدم ، او طلسم قرمز رنگ ديگري را به سمت من روانه كرد ، من هم طلسم مرگ كه همراه با شكنجه بود را به سمتش روانه كردم ، طلسمم زمين را به لرزه انداخت و از چشمم به سمت او به پرواز در آمد . 
در ذهنم شمشيرم را خواستم ، شمشير اليور ، شمشير از زير سنگ ها بيرون آمد و در دستان من قرار گرفت ، با گرفتن شمشير به دستم اعتماد به نفس خوبي پيدا كردم ، حالا با شمشيرم مي توانستم حساب هكتور را برسم ، به روبرويم نگاه كردم ، انتظار داشتم كه هكتور به خودش بپيچد ولي با كمال تعجب ديدم كه دو طلسم در هوا به هم ديگر برخورد كرده و نور عجيبي را از خود ساطع مي كردند . 
بدون معطلي طلسم بعدي را به سمتش فرستادم ولي او ديگر در آنجا نبود ، او پرواز كنان به سمت من مي آمد ، او مانند مهي غليظ به سمت من مي آمد ، به شكل موجود درونم در آمدم و شمشيرم را با تمام وجود از بدنش رد كردم ، او از من رد شد و يكي دو متر آنطرف تر روي زمين فرود آمد . 
بدنم به يكباره شروع به درد گرفتن كرد ، بدنم قفل شده بود ، باز چشمانم سياهي مي رفت ، نمي دانم او با من چه كار كرده بود ، سنگيني هوا به يكباره از بين رفت ، بدنم ديگر تكاني نمي خورد ، هكتور آرام آرام به سمت من مي آمد ، او خنده اي ديوانه وار بر لبانش داشت ، نمي دانم بايد چه با او مي كردم ، اصلا مي توانستم با او كاري بكنم يا نه ، هرچه زور مي زدم بدنم تكاني نمي خورد . 
در ذهنم خواستم كه طلسمي براي رهايي پيدا كنم ، چيزي نكشيد كه طلسمي بر زبانم جاري شد ، سريع طلسم را اجرا كردم ، بدنم به يكباره آزاد شد ، حالا مي توانستم طلسمي را اجرا كنم ، شمشير را بالا گرفتم و يكي از قوي ترين طلسم هايي كه براي كشتن يك جن فرمانروا بلد بودم را اجرا كردم ، زمين به يكباره لرزيد و طلسمي به قطر بدن خودم از شمشيرم بيرون آمد و غرش كنان به سمت هكتور رفت ، هكتور به يكباره با سرعتي باور نكردني از زير طلسم من فرار كرد . 
رابرت كناري ايستاده بود و روي هري كارهايي مي كرد ، انگار كه باورش نمي شد من مي توانم هكتور را از بين ببرم ، بدنبال راهي بودم كه خودم و پدر بزرگم را از اينجا خلاص كنم ، هر طلسمي كه به ذهنم مي آمد را به سمت هكتور مي فرستادم ، او خيلي راحت از جلوي طلسم هاي من جا خالي مي داد و طلسم هاي قوي اي به سمتم مي فرستاد ، او خيلي سريع تر از من بود ، معلوم بود كه مانند شيري زخمي با طعمه اش بازي مي كند ، او مي توانست خيلي راحت مرا از بين ببرد ، طلسم هايش به قدري قدرتمند بودند كه هر كدام زخمي عميق بر تن من مي گذاشتند . 
روي اينجا طلسم ضد آپارات قوي اي وجود داشت ، نمي دانستم كه اين تالار در كجاي مدرسه بود ولي با تكان هاي شديدي كه اينجا مي خورد حتما همگي متوجه تكان خوردن مدرسه مي شدند، هكتور لحظه به لحظه خنده هاي وحشتناك تري بر لبش مي نشست ، او هنوز از موجود درونش استفاده نكرده بود ولي من حدود پنج دقيقه اي بود كه به شكل موجود درونم در آمده بودم . 
هر چند لحظه شيشه اي خون مي خوردم ، زخم هاي زيادي برداشته بودم ولي با اين حال باز مي توانستم خيلي  خوب مبارزه كنم ، جايي در ديوار را مورد حدف قرار داده بودم و هر چند لحظه طلسمي قوي را به ان سمت شليك مي كردم كه شايد بتوانم راهي را براي خروج پيدا كنم ، بايد هرچه زودتر راهي براي نجات دادن خودم ، هري و پدربزرگم پيدا مي كردم . 
خون زيادي از پدربزرگم رفته بود ، اگر زودتر فكري برايش نمي كردم حتما جانش را از دست مي داد ، به رابرت نگاه كردم او خيلي خونسرد مشغول بررسي جسد هري بود ، از اينكه او را متوجه مبارزه كنم مي ترسيدم ، هكتور به تنهايي مشكل بزرگي براي من بود اگر او هم به هكتور اضافه مي شد حتما خيلي زود مي مردم ، معلوم بود كه ولدمورت اينهمه وقت مرا تحمل كرده بود كه مطمئن شود من خود اليور هستم يا نه ، حالا كه فهميده بود من اليور هستم مرا براي هكتور اورده بود ، او قدرت باور نكردني اي داشت و من به پاي او نمي رسيدم . 
مبارزه من و هكتور داشت به درازا مي كشيد ، خيلي سريع مبارزه مي كرديم ولي تنها كسي كه اين وسط زخمي مي شد من بودم ، هكتور از طلسم هايي استفاده مي كرد كه من تا به حال نديده بودم ، بايد حواسم را جمع مي كردم كه طلسمي به من برخورد نكند ، بايد فرصتي پيدا مي كردم كه يكي از چند طلسم مرگ را مستقيم به قلبش بزنم ولي چنين فرصتي دست نيافتني بود . 
همينطور كه مبارزه مي كرديم و طلسم هاي خطرناكي به سمت هم مي فرستاديم من در ذهنم دنبال طلسمي براي از كار انداختن طلسم ضد آپارات مي گشتم ، چند تايي را هم اجرا كردم ولي كار نمي كرد ، طلسم ضد آپارات اينجا خيلي قوي تر از اني بود كه فكرش را مي كردم ، تالار اسرار را سالازار اسليترين ساخته بود فردي كه از هر طلسم ضد اپاراتي مي گذشت 
حالا تمام حواسم را به هكتور جمع كرده بودم ، بايد اينقدر زنده مي ماندم كه بتوانم پدر بزرگم را نجات بدهم ، هكتور مي خواست با من بازي كند او طلسم هايي مي فرستاد كه من فقط زجر بكشم ، او از مبارزه با من لذت مي برد . 
او روي زمين بند نبود و من نمي توانستم با او برابري كنم ، او خيلي راحت مانند مهي رغيق به اين سمت و آن سمت مي رفت و از طلسم هاي من فرار مي كرد ، كم كم خستگي را در وجودم احساس مي كردم ، ديگر نمي توانستم در برابرش دوام بياورم . 
صداي رابرت بلند شد كه گفت : هكتور وقتت داره تموم ميشه ، بهتره كارشو بسازي ، دلم نمي خواد وقتي كه مياد اينجا اينهمه شلوغ باشه . 
او در رابطه با چه كسي صحبت مي كرد ، ولدمورت  منتظر چه كسي بود كه اينهمه به فكرش بود ، در همين افكار بودم كه يك طلسم به من برخورد كرد و مرا براي چندمين بار به زمين زد ، به سختي از جايم بلند شدم ، هكتور بالاي سر من بود و منتظر بود كه از جايم بلند شوم ، قدرت من خيلي از او كمتر نبود ولي او خيلي خوب از قدرت هايش استفاده مي كرد . 
هكتور ..... هكتور ...... هكتور بايد بميرد ، اينها حرف هايي بود كه من در ذهنم مي گفتم ، با گفتن اين حرف ها قدرت در خونم فوران كرد ، به يكباره قدرت زيادي در بدنم جمع شد ، فشار اتاق كمتر شده بود ، طلسم ضد اپارات اينجا كم كم داشت از بين مي رفت . 
در ذهنم دنبال طلسمي قوي براي شكستن طلسم اينجا گشتم ، دوباره چيزي را پيدا نكردم ، انگار همه چيز برايم تمام شده بود ، ديگر به مرگ نزديك مي شدم ، هكتور شدت طلسم هايش را بيشتر كرده بود ، حالا كه قدرت زيادي داشتم شايد مي توانستم قبل از مرگم حداقل هكتور را بكشم . 
از جايم بلند شدم و با طلسمي او را مجبور كردم كه از من فاصله بگيرد ، طلسم هايم به قدري قدرتمند بودند كه تمام تالار را مي لرزاندند ، حالا فقط به فكر كشتن هكتور بودم ، تمام حواسم را به او جمع كردم ، آماده بودم كه در فرصت مناسب هكتور را با يكي از طلسم هاي هفتگانه ي مرگ مورد حمله قرار دهم ، او خيلي پر سرعت عمل مي كرد ، براي اينكه بتوانم او را با طلسم مرگ مخاطب قرار دهم بايد مي توانستم حواسش را پرت كنم . 
سريع به پرواز در آمدم ، هكتور با ديدن اينكه من ديگر به او طلسم نمي فرستم كمي ناراحت شده بود ، انگار مي خواست مرا كاملا زجر كش كند ، در ذهنم دنبال طلسمي براي گيج كنندگي كشتم  ، البته خودم هم طلسم هاي خوبي براي اينكار بلد بودم ولي بعيد بود كه آن طلسم ها بتوانند روي هكتور عمل كنند . 
چند طلسم در ذهنم جاري شد ، همه را پشت سر هم به سمتش مي فرستادم كه بلاخره يكي از انها مهي غليظ  بين من و هكتور ايجاد كرد ، شمشيرم را بالا گرفتم و طلسم ششم مرگ را با صداي بلند فرياد زدم ، شمشيرم به لرزه در آمد ، نور سفيد شديدي از شمشيرم خارج شد و به سمت هكتور حركت كرد ، طلسم به قدري قدرت داشت كه با صداي بلندي غرش كنان به سمت هكتور مي رفت ، زمين به لرزه در آمده بود ، گرماي طلسم دستانم را سوزاند حتي فكر كنم مقداري از موه هايم را هم سوزاند ، با خارج شدن طلسم از شمشير احساس كردم نيمي از قدرتم با طلسم از بدنم خارج شد ، تنگي نفس شديدي را احساس كردم . 
حالا وقتش بود كه به دنبال طلسمي به آن قدرت پاترنوس خودم را هم بفرستم تا از مرگ هكتور مطمئن بشوم ، با قدرتي كه از من باقي مانده بود پاترنوسم را هم به سمتش فرستادم ، پاترنوسم باعث مي شد كه بدنش سفت شود و نگذارد كه او به مه تبديل شود . 
پاترنوسم كه شبيه به موجود درونم بود مانند آذرخشي از شمشيرم خارج شد و باسرعت هرچه بيشتر به سمت هكتور شتافت ، پاترنوسم خيلي سريع از طلسم مرگي كه فرستاده بودم جلو زد و مستقيم در شكم هكتور فرو رفت ، هكتور به يكباره ايستاد ، آري او ديگر تكاني نمي خورد . 
طلسم مرگ هم سرعتش زياد بود و هكتور نتوانست عكس العملي نشان دهد ، او حتي متوجه طلسم هم نشده بود ، طلسم به هكتور خورد ، طلسم هكتور را از زمين جدا كرد و ده يا دوازده متر عقب تر محكم به يكي از ديوار ها كوبيد ، به محض برخورد هكتور به ديوار ، ديوار ترك خورد و قسمتي از ديوار بر روي هكتور ريخت . 
حالا خيالم از هكتور راحت شده بود ، با اين كارم حتما او را كشته بودم ، به رابرت نگاه كردم ، او بالاي سر هري بود و داشت روي زخم هري كار مي كرد ، او با شندين فرو ريختن ديوار به سمت ديوار برگشت او شيشه اي كه در دست داشت را به زمين انداخت و به سمت هكتور دويد ، نگاهم روي هري قفل شد ، آري من اگر هري را گروگان مي گرفتم حتما مي توانستم از اينجا خارج شوم ، شمشيرم را به سمت هري گرفتم و او را فرا خواندم . 
جسدش از روي سكويي كه روي آن بود بلند شد و با سرعت به سمت من آمد ، چيزي نكشيد كه هري در كنار من قرار گرفت ، او را مثل يك انسان زنده نگه داشتم و شمشيرم را زير گردنش گرفتم و كشان كشان به سمت پدر بزرگ رفتم ، زنجير هايي كه به دورش بسته بودند را با اشاره اي پاره كردم و دستم را زير كتفش گذاشتم و منتظر حركت ولدمورت يا همان رابرت شدم . 
هوا خيلي گرمتر از قبل شده بود ، نور زيادي هم از داخل مجسمه ي سر سالازار به بيرون مي زد ، نمي دانم آنجا چه خبر بود ولي هرچه بود اتفاق مهمي در حال رخ دادن در آنجا بود ، رابرت خيلي زود هكتور را از زير آوار بيرون آورد ، هكتور رمغي نداشت ولي به هر صورت كه توانسته بود از جايش بلند شد . 
چيزي را كه مي ديدم باور نمي كردم ، هيچ موجودي در برابر طلسم ششم مرگ امكان زنده ماندن را نداشت ولي اين هكتور هنوز زنده بود و مي توانست سرپا بايستد . 
رابرت با ديدن من كاملا جا خورده بود ، او اصلا فكر اينجايش را نكرده بود كه من مي توانستم چنين كاري بكنم ، اين بار اين من بودم كه مي توانستم كاري بكنم ، به ديواري كه ريخته بود نگاهي انداختم ، سقف آنجا به مقدار زيادي فرو ريخته بود ، در قسمتي از سقف منفظي براي خروج ايجاد شده بود ، ولي من نمي توانستم با دو نفر از آنجا خارج بشوم . 
چيزي كه من در پشت آن قسمت فرو ريخته مي ديدم باور نمي كردم ، من درختاني مي ديدم ولي در كجاي مدرسه درخت بود ، آتهم اينقدر زياد ، رابرت با صداي بلندي گفت : اونو ول كن وگرنه همين حالا مي كشمت . 
هكتور كه سرفه هاي شديدي مي كرد گفت : اونو ول كن وگرنه به بدترين حالتي كه فكر كني مي كشمت. 
گفتم : يا همين حالا ميريد كنار يا اينكه هري رو همين حالا مي كشم ، من مي دونم كه يه قسمت از روحت توي بدن هريه . 
ولدمورت گفت : اگه اونو بكشي اون قسمت از روح من خارج ميشه اونوقت حسابتو مي رسه . 
گفتم : فكر نكنم روحت از خودت قوي تر باشه . 
سر هري را عقب كشيدم و به زخمش نگاه كردم و ادامه دادم : بزار ببينم ، زير همين زخمس ، حاضرم شرط ببندم كه نميتونه با طلسم آووكادورا زنده بمونه . 
رابرت كه جا خورده بود گفت : اينكارو نكن تا بزارم زنده بموني . 
گفتم : تنها راهي كه دارين اينه كه بزارين من با اين دونفر از اينجا برم . 
رابرت گفت : خودت مي دوني كه من اين كارو نمي كنم ، چه زمانتي هست كه تو وقتي اينجارو ترك كردي هري رو به من برگردوني . 
گفتم : مرده ي هري به هيچ درد من نمي خوره ، اونو بهت برمي گردونم اگه بزاري از اينجا برم . 
از اين فرصت استفاده كردم و شيشه خون اژدهايي را در گلوي پدر بزرگم خالي كردم ، او كمي تكان خورد ، شيشه ي بعد و شيشه ي بعد ، پدر بزرگم بعد از خوردن پنج شيشه خون اژدها توانست چشمانش را باز كند ، او جاني تازه گرفته بود ، حالا مي توانستم به پدر بزرگم تكيه كنم ، او بهتر از من مي توانست مرا از اينجا نجات بدهد ولي حال او خيلي خوب نبود و نبايد به او فشار مي آوردم . 
رابرت رو به هكتور كرد و گفت : تو خيلي احمقي ، چرا زود كارشو تموم نكردي. 
هكتور كه از حرف رابرت ناراحت شده  بود گفت : من اينهمه سال زنده نموندم كه اونو زود بكشم ، اون بايد تقاص پس بده . 
رابرت گفت : تو ديگه فرصتت تموم شده ، من قولي كه جدم بهت داده بودو عملي كردم . 
رابرت اين را گفت و به سمت من حركت كرد ، او خيلي عصباني بود ، پدر بزرگم رو به من كرد و گفت : حالت خوبه پسرم . 
گفتم : آره ، من هري رو گروگان گرفتم تا بتونيم از اينجا بريم . 
پدر بزرگ گفت : آفرين ، تو كارتو خوب انجام دادي ، من بهت افتخار مي كنم . 
رابرت گفت : پدر بزرگت اينجا مي مونه و وقتي كه تو هري رو به من پس دادي من اونو بهت بر مي گردونم . 
گفتم : تو منو خيلي احمق حساب كردي ، من خوب مي دونم كه چي توي وجود هريه ، تو قوي ترين هروكراستو توي وجود هري قرار دادي ، من خوب مي دونم كه هري از جون خودتم برات با ارزش تره پس برو عقب . 
ديدم حال پدر بزرگ خوب شده  و مي تواند حركت كند ، آري خون او را كاملا سرپا كرده بود، حالا مي توانستم از او كمك بگيرم سريع  به زبان خانوادگي خودمان رو به پدر بزرگ گفتم : شما با هري به سمت اون سوراخي كه توي سقف ايجاد شده برين منم پشت سرتون ميام . 
هكتور كاملا از جلوي سوراخ كنار رفته بود و الان فرصت خوبي براي خارج شدن بود ، پدر بزرگ اول قبول نمي كرد ولي وقتي ديد كه من خيلي جدي با او صحبت مي كنم قبول كرد ، هري را به او دادم و شمشير الماسم را از زير ردايم در آوردم و به پدر بزرگ دادم ، پدر بزرگ آن را گرفت و زير گلوي هري گذاشت . 
رو به رابرت كردم و گفتم : بريد كنار همين حالا 
شمشيرم را به سمت سوراخي كه در سقف ايجاد شده بود گرفتم و با تمام وجود طلسمي برا متلاشي كردن آنجا فرستادم . 
رابرت با خشم كامل مرا نگاه مي كرد ، مي دانستم كه اگر هري را نداشتم او مرا تكه تكه مي كرد ، ترس ، آري من از او مي ترسيدم ، قدرتِ زيادي داشت ، اصلا حاله ي قدرت را در دورو اطرافش مي ديدم ، او به قدري ترسناك بود كه واقعا تن هر موجودي را مي لرزاند. 
طلسم به سوراخ خورد و آنجا را به اندازه خروج دو نفر باز كرد ، سنگ هاي سقف دوباره پايين ريختند ، هكتور از فرصت استفاده كرد و به سمت من خيز برداشت ، سريع يك طلسم محافظ قوي جلوي خودم ايجاد كردم . 
هكتور با اينكه به مهي رغيق تبديل شده بود باز هم نتوانست از سپر مدافع من رد بشود ، او بعد از برخورد با طلسم محافظ من محكم به زمين خورد ، حالا فرصت خوبي براي خارج شدن بود ، رو به پدر بزرگم كردم و گفتم : حالا . 
پدر بزرگ سريع به موجود درونش تبديل شد و به سمت سوراخي كه در سقف بود پرواز كرد ، براي لحظه اي فهميدم كه ديگر هري را ندارم ، آري پدر بزرگ با ان در حال خارج شدن بود ، رابرت خيلي زود وارد عمل شده بود و به سمت من طلسمي را فرستاد . 
دوباره هوا سنگين شد ، طلسم ولدمورت سپر مدافع مرا متلاشي كرد و به سمت من حركت كرد ، من دوباره به موجود درونم تبديل شدم وبا تمام سرعتي كه داشتم به سمت سوراخ روي سقف حركت كردم ، هكتور هم با من شروع به پرواز كرد . 
سپر محافظي را خيلي سريع در مقابلش ايجاد كردم ، او محكم به سپر برخورد كرد و متوقف شد ، به رابرت نگاه كردم ، چيزي را كه پشت سرم با سرعت مي آمد را وقتي ديدم ترسيدم ، آري رابرت پاترنوس خودش را كه يك باسيليسك عظيم الجسه بود را به سمتم روانه كرده بود . 
باسيليسكش در هوا مي غريد و به سمتم مي آمد ، ديگر تا خروجي چيزي نمانده بود ، پدر بزرگم همراه با هري از آنجا خارج شد ، من هم ديگر فاصله اي تا آنجا نداشتم . 
پاترنوس خيلي سريع بود و نزديك بود كه مرا بگيرد خيلي سريع از سوراخ خارج شدم ، پاترنوس از سوراخ خارج نشد چون خيلي بزرگتر از سوراخ بود ، در آخرين لحظه درختي را ديدم كه به من نزديك مي شود ، خيلي سريع جا خالي دادم ولي يكي از بالهايم محكم به درخت خورد و درد شديدي گرفت ، آري بالم شكسته بود. 
پدر بزرگ خيلي سريع پرواز مي كرد ، هنوز در اين فاصله هم نمي توانستم آپارات كنم . 
هكتور از سوراخ خروجي خارج شده بود و به سرعت به سمتم مي آمد ، ديگر نمي توانستم روي هوا بمانم و به سرعت در حال سقوط بودم ، پدر بزرگ هري را مانند تكه پارچه اي زير بغلش گرفته بود ، او چند متر جلوتر ايستاد و به سمت هكتور برگشت و طلسمي را به سمتش فرستاد ، هكتور خواست جا خالي بدهد ولي طلسم در هوا تقسيم شد و توري را تشكيل داد كه هكتور را در بر گرفت و خيلي سريع او را به زمين انداخت ، پدر بزرگ سريع و با قدرت پرواز مي كرد ، او دوري در هوا زد و به سرعت به سمت من آمد و مرا در هوا گرفت ، سريع به حالت عادي برگشتم تا پدر بزرگ بتواند مرا حمل كند .   
حالا پدر بزرگ مرا هم مثل هري گرفته بود و پرواز مي كرد ، در جنگلي بوديم  پدر بزرگ با سرعت باور نكردني اي به پيش رفت ، پدر بزرگ به سرعت در بين درختان مي پيچيد و جلو مي رفت ، معلوم بود كه مي خواهد راه را پيدا كند . 
وقتي به اندازه كافي از تالار اسرار دور شديم پدر بزرگ اوج گرفت ، او مي توانست آپارات كند ولي نمي دانم چرا هر چه سريعتر اين كار را نمي كرد ، از لابلاي درختان به سمت بالا مي رفتيم ، وقتي كاملا از درختان بالاتر قرار گرفتيم ، نور خورشيد را ديدم ، حدودا ظهر بود ، پدر بزرگ به پشت سرش برگشت و چيزي را بررسي كرد ، هاگوارتز را با اولين نگاه پيدا كردم ، حدود نيم كيلومتر با مدرسه فاصله داشتيم ، كمي گذشت تا پدربزرگ از همانجا يعني روي اسمان آپارات كرد . 
چند لحظه اي نكشيد كه جلوي دروازه هاي هاگوارتز ظاهر شديم ، پدر بزرگ به شكل عادي خودش برگشت و هري را روي شانه ي خودش قرار داد ، او خيلي خسته بود و درد مي كشيد ، با اينكه خون زيادي خورده بود ولي باز هم خيلي از زخم هايش از خودشان خون خارج مي كردند ، پدر بزرگ رو به من گفت : مي توني راه بري . 
گفتم : آره ، خودم مي تونم راه بيام . 
اين را گفتم و به سمت درب مدرسه حركت كردم ، دوباره سرفه هاي پدر بزرگ شروع شده بود ، خون از دهانش بيرون مي ريخت ، به سمتش رفتم و گفتم : بزارين من ببرمتون . 
پدر بزرگ گفت : نه خودم مي تونم بيام . 
گفتم : حداقل هري رو بدين من بيارم . 
پدر بزرگ هري را به من داد و گفت : به هيچ وجه از خودت دورش نكن ، با هيچ طلسمي اونو با خودت نبر ، فقط دست خالي و با قدرت بدنيت . 
گفتم : براي چي . 
پدر بزرگ گفت : امكان داره ولدمورت اونو بدزده ، بايد زود براي مبارزه اماده بشيم بهتره كه بريم به مدرسه و تمام دانش آموزارو از مدرسه دور كنيم ، بايد همگي به قصرمون توي لندن بريم . 
پدر بزرگ اين را گفت و به سمت مدرسه حركت كرد ، با جمشيد رابطه برقرار كردم و گفتم كه به دروازه ي قصر بيايد . 
با پدر بزرگ از دروازه داخل شديم ، من هري را به حالت خابيده روي دو دستم گرفته بودم و حركت مي كردم ، امروز روز خيلي سختي بود ، من خيلي به خودم اطمينان داشتم ، اگر پدر بزرگ نبود حتما شكست مي خوردم ، من به هيچ وجه نمي توانستم از شر ولدمورت خلاص بشوم ، حالا فقط بايد منتظر مي مانديم كه ببينم چه خبر مي شود . 
همينطور كه داخل مي شديم جمشيد و همراهانش را ديدم كه به سرعت به سمت ما مي آيند ، حدود ده نفري مي شدند كه به سمت من مي آمدند ، با ديدن آنها ياد حرف رابرت افتادم كه به هكتور مي گفت كه ديگر وقت ندارد ، كسي قرار بود بيايد ، به همين خاطر رو به پدر بزرگ گفتم : حرفاي رابرتو شنيدين . 
پدر بزرگ گفت : كجاشو . 
گفتم : همونكسي كه مي خواست بياد . 
پدر بزرگ گفت : نه من چيزي يادم نمياد ، حالا وقت اين حرفا نيست بهتره كه بريم به مدرسه ، الان ديگه ميان .
گفتم : كيا . 
پدر بزرگ گفت : دراكولا ها ، راستي تو در مورد هروكراسي كه توي بدن هري هست مي دونستي . 
گفتم : خب آره . 
پدر بزرگ گفت : پس چرا به من در اين مورد چيزي نگفتي ، شايد اگه مي دونستم بيشتر ازش محافظت مي كردم . 
گفتم : من به هري قول داده بودم كه چيزي در اين مورد به كسي نگم . 
پدر بزرگ گفت : كار اشتباهي كردي پسر ، حالا ولدمورت مثل يه مار زخمي مي خواد كه هروكراسشو بدست بياره ، ما بايد سريع از بين ببريمش تا همينجاشم خيلي كار برامون سخت شده . 
گفتم : شما به حرف پدرتون اطمينان داريد . 
پدر بزرگ گفت : خب آره . 
گفتم : وقتي كه براي دو دقيقه مرده بودم يه دري بالاي جسد من باز شده بود ، پدرتون وقتي مي خواستن از اونجا داخل بشن به من گفتن كه به محض رسيدن به اونطرف راه برگشتو به هري نشون مي دن ، ما بايد تا جايي كه مي تونيم هري رو زنده نگه داريم . 
پدر بزرگ گفت : اين كار خيلي سختيه ، ما به اندازه ي كافي دردسر داريم اگه هري زنده بمونه اون هروكراسم زنده مي مونه و جون بيشتر ما به خطر ميفته . 
گفتم : خب اگه ما هري رو بكشيم يا نكشيم ولدمورت مياد و مارو مي كشه ، اونوقت چه فرقي مي كنه كه هري زنده باشه يا نه . 
پدر بزرگ گفت : من به فكر خودم نيستم پسرم ، اگه ولدمورت از ايني كه هست قوي تر بشه هيچ كسي نمي تونه جلوشو بگيره ، اونوقت خطرناكتر ميشه و هر كاري كه خواست مي كنه .
ديگر جمشيد و دوستانش به ما نزديك شده بودند ، جمشيد وقتي به من رسيد خواست چيزي بگويد ولي وقتي پدر بزرگ را ديد گفت : شما حالتون خوبه ، شما كجا بوديد . 
پدر بزرگ گفت :حالم خيلي خوب نيست ولي مي تونم كمك كنم ، لطفا بيا يه جارو براي آپارات كردن درست كنيم ، به دوستات هم بگو كه برن دانش آموزارو ببرن به تالار اصلي ،  فقط هر چه سريع تر اين كارو بكن مدرسه اصلا مطمئن نيست . 
پدر بزرگ دستش را زير گلويش گرفت و با صداي بلندي كه تمام مدرسه را فرا گرفته بود گفت : هرچه سريعتر همه ي دانش آموزا جمع بشن توي تالار اصلي ، سريع تر وقتي برامون باقي نمونده ، اگه دوست دارين زنده بمونيد اين كارو سريعتر بكنيد .
پدر بزرگ اين را گفت و به سمت درب مدرسه حركت كرد ، جمشيد رو به پدر بزرگ گفت : من بايد چيزي رو در مورد نوتون بگم . 
پدر بزرگ گفت : خب بگو . 
جمشيد رو به پدر بزرگ كرد وچيزهايي را در گوشش گفت ، حرفهايشان خيلي طولاني شد ، هرچه بيشتر جمشيد مي گفت ابرو هاي پدر بزرگم بيشتر در هم مي رفت ، پدر بزرگ خيلي شكسته شده بود ، سن زيادش كار به دستش داده بود ، او تحمل اينهمه فشار را نداشت . 
وقتي حرف هاي جمشيد تمام شد ، پدر بزرگ رو به جمشيد گفت : خب بزار معلوم كنم كه جاني از خودمونه ، اولا اون چرا بايد منو نجات مي داد ، اگه اون مي خواست كه من بميرم اونجا مي تونست خيلي راحت اين كارو بكنه . 
جمشيد گفت : شايد چيزي توي مدرسه دارن كه فقط بايد جاني اونو براشون بياره ، خب براي وارد شدن هم به شما احتياج داشتن ، شايد همه چيز يه نقشه باشه . 
پدر بزرگ گفت : من از چشمام بيشتر به جاني اطمينان دارم ، اگه باور نداري مي تونيم صبر كنيم و ببينيم اگه حمله كردن پس جاني از ماست ، تنها مشكل اينجاست كه من هكتورو ديدم و اگه هكتور بياد مدرسه رو تا آخرين نفر مي كشه ، اون به هيچ موجودي رحم نمي كنه ، خودم به سختي و شكسته رفته مبارزشو با جاني ديدم ، اگه قرار بود منو گول بزنن مي تونستن فقط منو بيهوش كنن ، من خودم ديدم كه جاني طلسم ششم مرگو به سمت هكتور فرستاد و اونو به ديوار كوبيد . 
جمشيد گفت : اونوقت نمرد . 
پدر بزرگ گفت : تو خيلي هكتورو دسته كم گرفتي ، تنها كسي كه مي تونه جلوي هكتور وايسته همين جاني هستش كه شما از اين به بعد بايد اونو اليور صدا بزنين . 
در همين لحظه چيزي محكم به من خورد و مرا به زمين زد ، درد تمام بدنم را فرا گرفت ، آري يك نفرروي من طلسم شكنجه اجرا كرده بود ، به سختي از جايم بلند شدم و به كسي كه اين كار را با من كرده بود نگاه كردم ، طلسمِ خيلي قوي اي بود ، بايد فردي قوي و پرقدرت اين كار را كرده بود . 
طلسم بعدي هم درست به سينه ام خورد و مرا يكي دو متر به عقب تر انداخت ،اين بار هم طلسم شكنجه ي ديگري بود ، درد بدنم را خيلي اذيت مي كرد ، درد به يكباره از بين رفت ، سريع از جايم بلند شدم ، روبرويم جمشيد را ديدم كه پشت به من ايستاده است ، هركسي كه طلسم را به سمت من فرستاده بود الان جلوتر از جمشيد بود . 
صداي جمشيد را شنيدم كه مي گفت : سارا خودتو كنترل كن وگرنه مجبورم ازت بخوام كه اينجارو ترك كني  . 
سارا با عصبانيت فرياد زد : جمشيد برو كنار وگرنه به تو هم رحم نمي كنم ، اون كثافت همين حالا بايد بميره . 
از جايم بلند شدم ، خونم به جوش آمده بود ، آن دختر خيلي زياد روي كرده بود ، او حق نداشت كه روي من طلسم شكنجه را اجرا كند ، بايد به نحوي تلافي مي كردم . 
از جايم بلند شدم و شمشيرم را كشيدم و گفتم : جمشيد برو كنار ببينم چي مي خواد بگه . 
پدر بزرگ گفت : جاني شمشيرتو قلاف كن همين حالا . 
پدر بزرگ اين حرف را زده بود ، بايد حرفش را گوش مي دادم ، من در مقابل پدر بزرگم چيزي براي گفتن نداشتم ، اصلا قدرت مخالفت با پدر بزرگم را نداشتم . 
جمشيد از جلوي من كنار رفت ، سارا يعني همان دختر جوان را ديدم كه روبروي من ايستاده و نفس نفس مي زند ، او بقدري عصباني بود ( به قول بچه ها گفتني اگه كارد مي زدي خونش در نميومد  - نويسنده) كه جا خوردم . 
پدر بزرگ به سمتش رفت و گفت : ميشه بگيد نوه ي من چي كار كرده كه مستحق طلسم شكنجه ي شماست . 
سارا گفت : اون باعث مرگ سه تا برادر من شده ، بايد جواب پس بده ، بايد بكشمش . 
پدر بزرگ گفت : ميشه بگيد برادراي شما چطور مردن و مرگشون چه ربطي به جاني داره . 
سارا گفت : آرشو مهردادو مهران داداشاي من بودن ، اونا براي همين آقا كار مي كردن كه اون با جاسوسيش باعث مرگ اونا شده ، اون هر كاري مي خواست از اونا به بهونه مبارزه با ولدمورت كشيد و آخر سر با يه پاپوش همشونو كشت . 
حالا فهميدم كه صورت آن دختر چرا برايم آشنا بود ، او شباهت زيادي با آرش داشت ، تصاوير خاطراتم با آرش جلوي چشمانم ظاهر شد ، او دوست خوبي بود ، ياد اولين آشناييم با او افتادم ، او را جمشيد به من معرفي كرده بود ، وقتي كه من به پيشنهاد جمشيد محافظان قصر را اخراج كرده بودم ، ياد سفرم به دنياي اجنه افتادم ، او مارا براي اولين بار به خانه جمشيد برده بود ، تازه او بود كه منو هري را براي خريد به فروشگاه هاي دنياي اجنه برده بود ، تمام خاطراتم با آرش در ذهنم زنده شد و بيش از پيش خشمو نفرت ولدمورت را در دلم زنده كرد. 
پدر بزرگم رو به سارا كرد و  گفت : متاسفام دخترم ، اگه مي خواي جاني رو بكشي اول بايد اين كارو با من بكني ، چون من از اونا خواسته بودم كه منو توي مبارزه همراهي كنن ، در مورد جاسوس بودن جاني هم بايد بگم كه هنوز هيچي ثابت نشده ، اگه شما به اون اطمينان ندارين ما مي تونيم از اينجا بريم ، فكر نكنم اگه هكتور برسه اينجا به كسي رحم كنه . 
پدر بزرگ اين را گفت و به سمت من برگشت ، او بعد از نگاهي به من گفت : تو هم بهتره بري طبقه ي دوازدهمو از كمدي كه خونو برداشتي ، يه جعبه ي نامه ي مهرموم شدس برمي داري و دستتو روش مي زاري ، اين كارت باعث ميشه كه تمام متعهد ها بيان ما به وجود اونا احتياج داريم فقط سريع . 
من تا به حال جعبه  اي در آنجا نديده بودم به خاطر همين گفتم : من هيچ جعبه اي اونجا نديدم . 
پدر بزرگ گفت : وقتي كه لازمش داشته باشي مي بينيش فقط سريع تر . 
به سمت پدر بزرگ رفتم و هري را به او تحويل دادم و نگاهي به افراد حاضر انداختم  ، چند لحظه اي را همينطور ايستادم و آنها را نگاه كردم ، بعد سرم را پايين انداختم و به سمت دروازه ي مدرسه حركت كردم ، راه زيادي تا آنجا نداشتم ، نمي دانستم چه شده بود كه جمشيد اينهمه به من بد بين شده بود ، او چطور به خودش اين جرات را مي داد كه مرا اينطور محكوم كند ، او نبايد مرا اين چنين مي ديد . 
همينطور كه حركت مي كردم صداي پدر بزرگ از پشت سر آمد كه مي گفت : پسرم با قيافه ي اصلي خودت برو ، بزار همه بدونن كه تو اليور بزرگ هستي . 
يكي از علت هايي كه جمشيد به من مشكوك شده بود را فهميدم ، حالا يادم آمد كه چرا وقتي او مرا در حرم هرميون ديده بود گفت : تو هركي مي خواي باش ، آري او فهميده بود كه اين قيافه ي اصلي من نيست ، در ذهنم خواستم كه به حالت اصلي خودم در بيايم ، همينطور كه راه مي رفتم احساس كردم كه صورتم به يكباره خشك شده است .
به دستانم نگاه كردم ، پر از چروك هايي كه همگي به يكباره روي دستم ظاهر شده بود ، با اين قيافه به نظر صد ساله مي آمدم ، ولي احساس خوبي داشتم ، احساس قدرت ، پختگي و از همه مهمتر اعتماد به نفس زياد ، احساس مي كردم كه هنوز اليور همراه من است ، من به او خيلي پايبند شده بودم ، او بود كه مرا در اوغات خطر كمك مي كرد ، حالا درست همان احساس را داشتم كه وقتي اليور را در ذهنم داشتم ، انگار هنوز اليور در ذهن من بود و مرا كمك مي كرد.
به محض خروج از دروازه هاي قصر باد سردي به سرو صورتم خورد ، كم كم به زمستان نزديك مي شديم ، امسال زمستان خيلي سريع تر از هميشه آمده بود ، امروز يا فردا ما جنگ تمام عياري را در پيش داشتيم ، اگر هكتور با تمام دراكولا ها حمله مي كرد ما اوضاع خيلي بدي داشتيم . 
فرصت وقت تلف كردن نداشتم به همين خاطر سريع طبقه ي دوازدهم قصر را در نظر گرفتم ، همه جا براي لحظه اي سياه گشت و به سرعت همه جا به حالت عادي برگشت ، سرعت آپارات من خيلي خوب شده بود اصلا باورم نمي شد كه اين من هستم كه توانستم با اين سرعت آپارات كنم . 
در طبقه دوازدهم احساس راحت عجيبي داشتم ، دلم مي خواست يك استراحت حسابي كنم ، به ياد مبارزه ي امروز صبحم با هكتور افتادم ، او قدرت زيادي داشت ، اگر مي توانستم به صورتي به او غلبه كنم مي توانستم با تمام وجود در برابر ولدمورت بايستم . 
به سمت قفسه اي كه حاوي خون مخصوص بود رفتم ، هيچ چيز در آنجا نبود ، در ذهنم خواستم كه جعبه ي نامه ي متعهد ها را ببينم ، چيزي نكشيد كه يك جعبه ي خيلي قديمي در قفسه ظاهر شد ، رنگش سياه بود و نشان بليد ها روي آن با رنگ قرمز نمايان بود ، درب جعبه ي نامه را با خون مهروموم كرده بودند، جعبه را سريع باز كردم ، درون آن يك تومار نسبتا بزرگ بود ، تومار را كه با نخي طلايي رنگ بسته شده بود برداشتم و سريع باز كردم . 
داخل آن را نگاه كردم ، متن آن عبارت بود از : 
به نام خداوند بي همتا( البته من اينو اينجا نوشتم ، خون آشاما كه دينو ايمون ندارن– نويسنده )
خاندان هايي كه اسمشان در زير اين نامه قيد شده است جزء خاندان هايي هستند كه به خاندان بليد وفادار هستند و متعهد شده اند كه با برگشتن هكتور دراكولا با تمام وجود از خاندان بليد ها دفاع كنند ، اين نامه در سيزده نسخه تهيه شده كه در هر خانداني كه متهد شده است يكي از اين نامه ها وجود دارد ، در ضمن تنها كسي كه مي تواند متعهد ها را مجبور به انجام وظيفه كند خود اليور بليد بزرگ است 
      به اميد اينكه پليدي از بين برود
اليور بليد فرمانرواي دنياي خون آشامان
در زير نامه هم اسم سيزده خاندان نوشته شده بود كه خاندان فانتوم ها ، گاست ها و چندين خاندان ديگر كه خاندان اژدها ها هم در بين آنها بود ، ياد حرف پدر بزرگم افتادم كه گفته بود بايد دستم را روي نامه بزارم ، همين كار را كردم وقتي دستم را روي نامه گذاشتم اول فكر كردم كه چون من خود اليور نيستم عمل نمي كند ، واقعا حيف شد اگر مي توانستم از سيزده خاندان جهان براي از بين بردن هكتور استفاده كنم خيلي خوب  مي شد. 
ولي نه ... سوزشي در كف دستم احساس كردم ، خواستم آن را از نامه جدا كنم ولي نامه محكم به دستم چسپيده بود ، خون از كف دستم خارج شد و كم كم تمام نامه را پر كرد ، رنگ خون من به سياهي ميزد ، احساس گرمي عجيبي تمام وجودم را پر كرد. 
سريع با پدر بزرگ رابطه بر قرار كردم ، صداي پدر بزرگ در ذهنم پيچيد كه گفت : با من كاري داشتي . 
گفتم : من كاري كه شما گفتين انجام دادم ، حالا بايد چي كار كنم . 
پدر بزرگ گفت : هيچي فقط برو توي فضاي باز قصر همه ي اونا تا يك ساعت ديگه ميرسن ، فكر كنم خاندان گاست ها و فانتوم ها الان اونجا باشن ، به محض رسيدنشون قصرو آماده ي مبارزه كن ، دلم نمي خواد يه دراكولا هم بتونه از درب وارد بشه ، خيالت هم بابت خيانت راحت باشه ، اگه حتي يكي از اونا بخواد خيانت كنه در جا ميميره ، هركي كه از در قصر داخل بشه تا آخرين قطره ي خونش مي جنگه ، راستي الان كه داشتيم مدرسه رو مي گشتيم گوينو پيدا كرديم ، او توي اتاقش افتاده بود بيچار كور شده اون ثابت كرد كه تو از خودموني ، اون وقتي دنبال رابرت بوده رابرت اين بلارو به سرش اورده ، اون چشم هاي متحرك گوينو كور كرده ، اينو گفتم كه بدوني خيالت ديگه از جمشيد راحت باشه . 
ارتباط ذهني از بين رفت ، سريع به تالار ورودي آپارات كردم ، ياد الكس افتادم ، آيا حالش خوب بود ، براي فهميدن اين قضيه فقط يك راه داشتم به خاطر همين گفتم : تئودور 
تئودور جلوي من ظاهر شد او تعظيم بلند بالايي به من كرد و گفت : امري داشتيد . 
گفتم : الكس چطوره . 
تئودور گفت : حالشون خوب ميشه فقط فرصت مي خواد . 
گفتم : خوبه راستي الان ما توي اين قصر چنتا جن خونگي داريم . 
تئودور گفت : حدود سي يا چهل تا 
گفتم : همشون در اختيار تو هستن ، امروز جنگ بزرگي داريم ، از همه ي جن هاي خونگي بخواه كه آماده باش باشن ، اونا بايد به زخمي ها برسن حالا برو و درمانگاهو براي يه جنگ حسابي آماده كن ، هكتور امروز به اينجا حمله مي كنه . 
تئودور كه معلوم بود ترسيده است تعظيمي كرد و گفت : امر ديگه اي نداشتين . 
گفتم : نه مي توني بري ، راستي جن هاي محافظ كجان . 
تئودور گفت : با مرگ آرش چند تا از اونا رفتن براي تشييع جنازه . 
گفتم : چند نفرو بفرست همشونو برگردونن ، راستي به باقيشون بگو كه مهمون داريم و بايد سخت حواسشون جمع باشه ... يه چنتا جن خونگي رو هم بفرست كه براي مهمونامون يه غذاي درست و حسابي درست كنن ، فكر كنم اين غذا آخرين غذايي باشه كه اونا مي خورن . 
تئودور تعظيم كرد و به يكباره غيب شد ، مايكل را صدا زدم ، مايكل روبروي من ظاهر شد ، رو به او گفتم : تو هم برو و به عموم يعني باباي الكس بگو كه تمام لشكر بليد ها رو بياره اينجا ، بگو همه رو بياره هر كي كه قابل اطمينانه .
مايكل تعظيمي كرد و به يكباره غيب شد ، به سمت در ورودي حركت كردم ، شمشيرم را كشيدم و به سمت در گرفتم و با اشاره اي درب ورودي قصر را باز كردم و به فضاي باز قصر قدم گذاشتم ، بوي نم باران همه جا را پر كرده بود ، آري به تازگي اينجا باران آمده بود ، تازه متوجه موه هاي بلندم شده بودم ، به آنها نگاهي انداختم ، يكدست سفيد بودند. 
كمي از رنگ موه هايم جا خوردم ، سريع يك آئينه براي خودم ظاهر كردم ، آئينه اي كه بتواند خون اشامي را در خودش نشان بدهد ، دفعه قبل كه قيافه ي جديدم را ديده بودم به علت اينكه خيلي از قيافه ام جا خورده بودم به موه هاي خودم توجه نكردم ، دفعه ي قبل اصلا از قيافه ي خودم خوشم نيامد ولي حالا به صورتم و قيافه ام افتخار مي كردم . 
صداي چندين پاق بلند آمد ، آئينه را غيب كردم و به محل صدا نگاه كردم ، آري اولين خانداني كه خودشان را رسانده بودند فانتوم ها بودند ، ياد گوين و كور شدنش افتادم ، حتما آنها با شنيدن اين حرف ناراحت مي شدند . 
آنها به محض ديدن من به سمت من حركت كردند ، بزرگ خاندان فانتوم ها به محض رسيدن به من زانو زد و دست مرا بوسه زد ، باقي افرادش كه به سي يا چهل نفر مي رسيدند فقط در مقابل من زانو زدند ، كمي از خودم احساس شرم كردم ، من خيلي كوچكتر از انها بودم ولي آنها در برابر من زانو زدند . 
بزرگ خاندان فانتوم ها از جايش بلند شد و گفت : جناب جاني ديگه ؟؟ 
گفتم : باورت ميشه هنوز خودم نمي دونم كيم . 
بزرگ خاندان فانتوم ها گفت : به شما تبريك مي گم ، شما الان پادشاه بي حدو مرز دنياي خون آشاما هستين و من تا آخرين قطره ي خونم رو در اختيار شما هستم ، اينهايي رو هم كه باخودم اوردم بهترين جنگجو هاي من هستن . 
رو به همه ي آنها كه الان زانو زده بودند گفتم : خوش اومديد ، مي تونيد بريد و آماده ي مبارزه بشين ، تا اومدن پدر بزرگم بايد از قصر محافظت كنيم . 
بزرگ خاندان فانتوم ها گفت : تا حالا هكتور ديده شده . 
گفتم : من امروز صبح باهاش درگير شدم . 
بزرگ خاندان فانتوم ها كه تعجب را در چشمانش مي ديدم گفت : واقعا ؟؟؟؟ .... چطور اين اتفاق افتاد ، قدرتشو محك زدين ؟ 
گفتم : اون تنها نيست ، ولدمورت هم باهاش همراهه، حالا وقتي همه اومدن بيشتر توضيح مي دم ، شما اينقدر سريع عمل كردين كه حتي از سربازاي خودمون هم زودتر رسيدين. 
بزرگ خاندان فانتوم ها رو به افرادش كرد و گفت : از اين به بعد هر دستوري كه جناب اليور دادن بايد انجام بدين ، دستورات ايشون مثل دستورات منه .
تمام افرادش از جايشان بلند شدند و به سمت قصر حركت كردند ، بزرگ خاندان فانتوم ها كه من از قبل او را مي شناختم كنار من ايستاد و گفت : بهتره كمي محكم تر باشين ، شما بايد نشون بدين كه ما پيروز ميشيم ، سعي كنيد دشمنتون رو از خودمون قوي تر نشون ندين ، روحيه حرف اولو توي مبارزات ميزنه . 
رو به او گفتم : اگه تو هم امروز با هكتور درگير مي شدي مي فهميدي كه واقعا قدرتمند تره . 
بزرگ خاندان فانتوم ها گفت : بابا تو كه هممونو كشتي رفت ، دراكولا ها با داشتن هكتور قدرتمندن ولي ما شما رو داريم . 
در دلم گفتم  هكتور قوي تر از منه ، تازه اون ولدمورتو داره ، نسخه ي ما پيچيده شده و چيزي جز مرگ توش نيست ، من از ولدمورت مي ترسيدم ، پدر بزرگم هميشه مي گفت كه ترس براي يك شواليه وجود ندارد ولي من از اعماق وجودم از ولدمورت مي ترسيدم ، آري او خيلي قوي تر از من بود من حتي نتوانستم در برابرش قد علم كنم ، الان هم تنها كاري كه مي توانستم بكنم اين بود كه خونم را در راه دنياي خون آشمان و تمام جادوگران بدهم ، اين تنها كاري بود كه مي توانستم بكنم. 
لبخندي تلخ زدم وگفتم : به اميد پيروزي . 
در همين لحظه صداي پاق هاي زيادي آمد ، خاندان گاست ها كه حدود سي نفري مي شدند رسيده بودند ، چند لحظه بعد دوباره صداي پاق هايي آمد ، اين بار عمويم آمده بود او حدود پنجاه نفري را با خودش آورده بود ، صداي پاق ها تمامي نداشت ، همينطور از هر طرف صداي پاق هايي مي آمد ، همه جلوي من زانوي مي زدند و از من دستور مي خواستند ، از جاهاي دور يعني از آسيا و قسمت هاي شرقي اروپا خاندان هايي آمده بودند كه با خود ده يا يازده نفر بيشتر همراه نداشتند . 
حدودا نيم ساعتي كشيد تا همه ي خاندان ها رسيدند ، حدود چهارصد مرد جنگي شديم البته منظور از مرد جنگي جنگوست ، حدودا از اين چهارصد نفر هفتاد يا هشتاد نفر زن بودند ، تمام افراد بهترين ها بودند ، هر كدام از آنها براي خود يك لشكر بودند و افتخارات زيادي را براي خاندان خود كسب كرده بودند . 
خاندان اژدها ها آخرين خانداني بودند كه آمدند ، آنها لباس يكدست قرمز مايل به نارنجي به تن داشتند ، آنها رنگ اتش را براي خودشان انتخاب كرده بودند . 
بزرگ آنها مردي خشن و بي روحي بود ، او وقتي حرف مي زد موه بر تنم سيخ مي شد ، او ابهتي باور نكردني داشت ، موه هاي بلند و كرم رنگش ابهتي باور نكردني به او داده بود ، شمشيرش هم مانند آتشي در حال شعله ور بودن بود ، او همراه با نه سربازش آمده بود به گفته ي بزرگ فانتوم ها و عمويم هر تن از انها به يك لشكر مي ارزند ، موجود درون آنها يك چيز شبيه اژدها بود ، البته نه به قدرت اژدهاي واقعي ، آنها وقتي راه مي رفتند طوري حركت مي كردند كه اگر كسي آنها را در حال حركت مي ديد پا به فرار مي گذاشت تمام خون آشام هاي حاضر به آنها احترام مي گذاشتند ، آنها قرن ها بود كه خودشان رانشان نداده بودند . 
بزرگ خاندان اژدها ها وقتي جلوي من رسيد زانو زد و دست مرا بوسيد ، براي لحظه اي به خاندان خودم افتخار كردم ، ما بقدري قوي بوديم كه حتي از پس اين خاندان با اينهمه قدرت هم بر آمده بوديم ، من بايد در مبارزه ي انتخاب وليعهد با همين شخصي كه روبرويم ايستاده بود مبارزه مي كردم . 
بزرگ خاندان اژدها ها اززمين بلند شد و گفت : براي در هم شكستن دشمن تا آخرين خون آمادم ، شما الان فرمانده ي من هستيد و هر دستوري كه بديد در جا اجرا مي شه ، حتي اگه بگيد خودمو بكشم دريغ نمي كنم . 
او شمشيرش را زير گردنش گرفت و گفت : من به شما اعتماد دارم .
او كمي لحجه داشت ولي به راحتي مي توانست به زبان انگليسي صحبت كند ، رو به او گفتم: من به شما افتخار مي كنم ، جنگيدن در كنار شما يه افتخاره كه نصيب هر كسي نميشه ، شما بايد آخرين گروهي باشين كه اومدن حالا بهتره كه بريم تو 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : شما بايد جاني بليد باشين درست نمي گم ؟
گفتم : درسته . 
بزرگ خاندان اژدها ها لبخندي زد و گفت : پادشاهي رو به شما تبريك مي گم ، خيلي دوست داشتم با شما يه دستو پنجه اي نرم كنم ولي شما اليور بزرگ هستين و من بايد به شما احترام بزارم . 
گفتم : شما با اينكه مي دونيد من اليور نيستم از من اطاعت مي كنيد . 
بزرگ خاندان هاي اژدها ها گفت : اليور بزرگ قبلا همه چيزو براي ما روشن كرده ، ايشون گفتن كه هر كسي تونست تعهد نامه رو فعال كنه خود اونه كه توي جلد يه نفر ديگه برگشته ، يا يه چيزي توي همين مايه ها . 
حالا احساس قرور مي كردم ، اليور فكر همه جايش را كرده بود ، رو به بزرگ خاندان ها كردم و گفتم : بايد همگي از قصر محافظت كنيم ، ما يه چيزي از دشمن داريم كه اون به خاطرش به ما حمله مي كنه . 
كمي صبر كردم و بعد ادامه دادم : من امروز صبح با خود هكتور درگير شدم ، اون قدرتمنده ولي ما از اون قوي تريم ، اون يه هم پيمان داره كه فكر كنم همگي اونو ميشناسين 
كمي صبر  كردم  كه تمام حواس ها به من جمع بشود بعد ادامه دادم :  ولدمورت با اونه . 
هيچ كس عكس العملي نسبت به شنيدن اين اسم نشان نداد ، بايد هم چنين مي بود ، اين چهارصد نفر بهترين خون آشاماني بودند كه وجود داشتند. 
كارتش خودش را به من رساند و بعد از احترام گذاشتن پادشاهي مرا به من تبريك گفت ، در حال صحبت با كارتش بودم كه صدايي در ذهنم پيچيد ، صداصداي پدر بزرگ بود ، پدر بزرگ با صدايي كه معلوم بود خيلي عجله دارد گفت : ما توي مدرسه گير افتاديم ، هنوز نصف بيشتر دانش اموزا توي مدرسن ، ولدمورت روي مدرسه طلسم ضد آپارات قوي اي گذاشته ، هيچ كس نمي تونه از مدرسه خارج بشه ، دور تادور مدرسه محاصره شده ، حدود چهار يا پنج هزار نفر مدرسه رو محاصره كردن ، تا جايي كه چشم كار مي كنه سياهي هستش ، از خون اشامو جادوگر بگير تا انواع اجنه ها ، قول ها و خيلي موجوداي ديگه مدرسه رو دارن تسخير مي كنن ، سريع براي كمك ما بياين ، ما هنوز هيچي نشده زخمي هاي زيادي داريم ، تمام جن هاي خونگي خودمونو بيار ، به تئودور بگو تمام وسايل درمانگري شو بياره . 
ارتباط ذهني من قطع شد ، رو به تمام افرادي كه آمده بودند كردم و گفتم : به مدرسه هاگوارتز حمله شده ، اون چيزي كه ما از ولدمورت و هكتور داريم توي مدرسس ، بايد همگي به اونجا بريم زود آماده بشين كه بايد زودتر خودمونو به اونجا برسونيم . 
همه ي خون اشامهاي حاضر شمشير هايشان را كشيدند و با صداي بلند گفتند : به خاطر پيروزي .... 
بعد فريادي براي پيروزي كشيدند و همگي آماده شدند كه به مدرسه آپارات كنيم ، تئودور را صدا زدم ، چيزي نكشيد كه تئودور جلوي من ظاهر شد و گفت : امري داشتيد . 
گفتم : با تمام جن هاي خونگي اي كه داري تمام وسايل درمانگري تو بردار و بيا اينجا كه بريم ، هرچي مي توني با خودت خون بردار ، اصلا تمام محفظه هاي خون قصرو با خودت بيار .  
تئودور غيب شد و چند لحظه اي نكشيد كه او همراه با تعداد زيادي اجنه ظاهر شد ، باد سردي شروع به وزيدن كرد ه بود ، جن هاي خانگي با خودشان وسايل هاي زيادي آورده بودند كه بزرگترين آنها بشكه بزرگي از خون بود ، بشكه خيلي بزرگ بود و حملش كار ساده اي نبود.
 جلوي دروازه ي مدرسه را در ذهنم اوردم ، دوباره تصوير جلوي دروازه هاي مدرسه در ذهنم نقش بست ، حدود پنجاه شصت نفري در آنجا بودند ، آنها از اجنه هاي سرباز بودند . 
دور تا دور مدرسه را مي توانستم ببينم ، آري من وقتي وارد مدرسه شده بودم اين قدرتم را از دست داده بودم ، من وقتي در مدرسه خواستم اين قدرتم را امتحان كنم به خاطر طلسم هايي كه روي قصر گذاشته بودند نتوانسته بودم اين كار را بكنم . 
دور تا دور مدرسه را لشكر عظيمي احاطه كرده بود ، معلوم بود جنگ واقعي اي در پيش داريم ، ولي چيزي عجيب بود ، هيچ حمله اي در كار نبود نمي دانم چرا از حمله كردن دست كشيده بودند و همگي منتظر چيزي بودند . 
تصوير جلوي دروازه هاي مدرسه را از ذهنم بيرون كشيدم و در هوا تشكيل دادم ، از بزرگان خاندان ها خواستم تا آن را مورد بررسي قرار بدهند ، هر كسي نظري مي داد ، واقعا اينطور بهتر به نتيجه مي رسيديم ، آنها همگي از من سالها بزرگتر و با تجربه تر بودند .
بهترين نظر نظر كارتش بود ، او دركشيدن نقشه هاي جنگي خيلي حرفه اي بود ، قرار شد كه همگي چند متر جلوتر از آن اجنه هاي سربازي كه جلوي دروازه بودند آپارات كنيم ، چند تن از بزرگان خاندان ها از همه جلوتر به آنجا بروند و خيلي سريع حساب آن چهل يا پنجاه نفر را برسند بعد همه ي كساني كه اينجا بودند جن هاي خانگي را تا مدرسه همراهي كنند . 
بزرگ خاندان اژدها ها يك طلسم روي همه ي افراد حاضر در اينجا اجرا كرد كه طلسم ها را بر مي گرداند ، يعني اگر كسي روي ما طلسم اجرا مي كرد اين خودش بود كه طلسم مي شد ، نقشه ي كاملا حساب شده ي كشيده بوديم . 
براي اخرين بار تمام نقشه را بررسي كرديم و من همراه با سيزده تن بزرگ خاندان ها و عمويم درست در مقابل دروازه هاي مدرسه اپارات كرديم ، ما به قدري ساكت و بي سرو صدا آپارات كرده بوديم كه حتي يك نفر از آنها هم متوجه حضور ما نشده بود . با اولين طلسمي كه كارتش فرستاد مبارزه شروع شد ، اجنه ها خيلي سريع دست به كار شدند ولي باز هم غافلگير شدند ، طلسم بزرگ خاندان اژدها ها درست كار مي كرد ، خيلي از آنها با طلسم هاي خودشان سرنگون شدند . 
چيزي نكشيد كه باقي افراد هم ظاهر شدند ، لشكر تقريبا چهارصد نفري ما به يكباره جلوي دروازه ها ظاهر شدند ، در ميان آنها بشكه بزرگ خون كه جن هاي خانگي آنرا حمل مي كردند به وضوح ديده مي شد ، سريع با پدر بزرگم رابطه برقرار كردم وگفتم : ما همين حالا داريم از دروازه ها ميايم تو آماده باشيد ، نكنه از شما مورد حمله قرار بگيريم . 
تقريبا چهل نفر از اجنه هاي سرباز باقي مانده بودند كه به تازگي متوجه حضور ما شده بودند ، آن چهل اجنه با ديدن سربازان ما جا خوردند ولي باز هم فرار نكردند ، آري آنها جن سرباز بودندو به هيچ وجه فرار نمي كردند ، بزرگ خاندان اژدها ها خيلي راحت مشغول مبارزه شده بود و شروع به كشتن كرده بود . 
جنگ سريع مغلوبه شد ، اجنه ها سريع شكست خوردند ، منتظر شدم تا آخرين نفر از خون آشام ها داخل شوند بعد خودم داخل شدم و دروازه ي مدرسه را بستم ، خيلي سريع به سمت مدرسه حركت كرديم ، تمام لشكر ولدمورت و هكتور پشت دروازه و ديوار ها مانده بودند و هيچ حمله اي نمي كردند ، اين خيلي شك بر انگيز بود . 
چيدن خون آشامان را به كارتش سپردم ، او خيلي خوب از پس اين كار بر مي آمد ، كارتش نظم خوبي به سربازان داده بود ، هر كدام از سربازان من به اندازه ي يك لشكر قوي بودند ، اين تنها چيزي بود كه به آن دل خوش كرده بودم . 
پدر بزرگ از درب اصلي مدرسه كه من ديروز شكسته بودم بيرون مي آمد ، درب را كاملا درست كرده بودند ، او تنها بود و كسي او را همراهي نمي كرد ، به سمتش دويدم ، ناگهان چيزي به ذهنم رسيد نكند از تو ضربه خورده بوديم ،  من و باقي بزرگان خاندان ها همگي به سمتش دويديم ، وقتي به پدر بزرگ رسيدم او خيلي ناراحت بود . 
رو به پدر بزرگم گفتم : اتفاقي افتاده. 
پدر بزرگ گفت : تنها مونديم ، دستيابي به دنياي اجنه غير ممكن شده ، هر كاري مي كنيم نه ميشه رفت اونجا حتي نمي شه با يه نفر اونجا رابطه ي ذهني برقرار كرد ، ولدمورت دست ما رو از همه جا بريده . 
گفتم : اگر نميشه با كسي رابطه بر قرار كرد پس چرا ما تونستيم اين كارو بكنيم . 
پدر بزرگ گفت : هيچي از ولدمورت بعيد نيست ، پس فعلا تا اطلاع ثانوي از بر قرار كردن ارتباط ذهني براي كار هاي مهم پرهيز كنيد . 
همگي وارد مدرسه شديم ، پدر بزرگ گفت : ما تمام اسليتريني ها رو اول خارج كرديم ، فرصت ريسك كردن نبود ، دانش آموزاي سال اول تا سوم رو هم از مدرسه خارج كرديم ، ديگه فرصت نشد ،  تمام شركت كننده هاي مسابقات هم موندن ، بعضي از اونا قبول كردن كه توي مبارزه به ما كمك كنن ، البته بعضي هاشون هم قبول نكردن . 
گفتم : الان ديگه وقت انتخاب نيست ، هكتور از در مدرسه بياد تو به هيچ كس رحم نمي كنه ، پس هركي كه مي تونه يه طلسم كوچيك اجرا كنه بايد همكاري كنه . 
بزرگ فانتوم ها گفت : فرمانروا درست ميگه ، اونا حداقل مي تونن از خودشون دفاع كنن ، ما افراد زيادي براي محافظت از اونا نداريم . 
خيلي تعجب كردم ، بزرگ خاندان فانتوم ها مرا فرمانروا صدا زده بود ، رو به او كردم و گفتم : من تا وقتي كه پدر برزگم اينجاست هيچ وقت فرمانروا نيستم . 
پدر بزرگ رو به من گفت : خب اونا رو ول كن چند نفر با خودت اوردي . 
گفتم : ما حدود چهارصد نفري هستيم .
بزرگ گاست ها كه بعد از من از همه جوان تر بود گفت : شما هم اطلاعات دقيقي از افراد هكتور دارين . 
پدر بزرگ گفت : تا جايي كه چشم كار مي كنه دشمن هست ، پشت مدرسه رو گرگينه ها گرفتن ، تمام دهكده ي هاگزميد با خاك يكي شده ، ولدمورت همه ي راه هاي خروجي رو بسته ، اون تا فردا صبح به ما محلت داده كه هري رو به اون تسليم  كنيم .( از داستان اصلي – نويسنده ) ولي از اونجايي كه من مطمئنم اون تا فردا صبر نمي كنه بايد امشب منتظر حمله ي همه جانبه باشيم . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : چي اونا به خاطر يه جسد اينهمه ادم اينجا جمع كردن . 
پدر بزرگ رو به او گفت : توي بدن هري يه جان پيچ از جان پيچ هاي ولدمورت هستش ، ولدمورت به خاطر هري حاضره تك تك ما رو بكشه . 
بزرگ خاندان اژدها ها كه تعجب كرده بود گفت : خب اون جانپيچو بيارين از بين ببريم . 
پدر بزرگ گفت : ما هنوز به زنده شدن هري اميدواريم . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : من با اين عمر چهارصد سالم تا حالا نديدم كه كسي بعد از مرگش زنده بشه .
پدر بزرگ گفت : هري به مرگ طبيعي نمرده ، اون فقط جسمشو گم كرده ، منظورم اينه كه در حال جسم روبي اين بلا به سرش اومده . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : هري همون هري پاتر معروفه ، نه ؟؟
پدر بزرگ گفت : درسته همونه 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : خب چطور شد كه اين بلا به سر پاتر اومد . 
پدر بزرگ گفت : اون داشت ولدمورتو جسم روبي مي كرد كه اين بلا به سرش اومد. 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : اون چقدر احمق بوده كه چنين كاري كرده . 
پدر بزرگ گفت : هري كم كسي نيست اون يه جن سفير هستش و مي تونه خيلي به درد ما بخوره . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : چطور يه نفر با اون سن كمش تونسته يه جن سفير بشه . 
پدر بزرگ گفت : اون قدرتاي زيادي داشت ، هري پاتر از نواده هاي عمه ي منه . 
يكي از بزرگان خاندان هايي كه اصلا نمي شناختم صدايش را صاف كرد و گفت : منظور از عمتون همون خواهر اليور بزرگه . 
پدر بزرگ گفت: درسته ، اون مستقيم به گودريك گريفيندور بزرگ ميرسه .
بزرگ خاندان اژدها ها كه انگار ياد چيز نا خوشايندي افتاده بود گفت : ما خيلي وقت براي حرف زدن نداريم ، اينطور كه معلومه ما جنگ درست و حسابي اي امشب در پيش داريم ، بايد بريم و يه تخميني از جنگ بزنيم . 
پدر بزرگ گفت : درسته ما بايد آماده بشيم ، دنبال من بياين . 
پدر بزرگ به سمت تالار اصلي حركت كرد ، يكي ديگر از بزرگان خاندان ها گفت : حالا اين پاترو كجا گذاشتين . 
پدر بزرگ گفت : توي مطمئن ترين اتاق اينجا ، اتاق مدير مدرسه . 
در همين لحظه صداي گوين آمد ، آري او به سمت ما مي آمد ، چشمانش را با پارچه اي بسته بود ، او پدر بزرگ را صدا مي زد ، رون هم با چشماني گريان و صورتي عصباني همراهش مي آمد . 
پدر بزرگ رو به گوين گفت : من اينجام . 
گوين به سمت ما آمد ، بزرگ خاندان فانتوم به سمتش دويد و سريع خودش را به او رساند و گفت : ميشه بگيد چه بلايي سر چشماتون اومد . 
گوين خنديد و گفت : تقصير خودم بود من بايد مي دونستم كه وقتي دارم ولدمورتو دنبال مي كنم بايد حواسم جمع باشه ، اون به راحتي چشمامو كور كرد ، فعلا يه خبر خوب براتون دارم . 
پدر بزرگ گفت : چي شده ، جمشيد برگشته . 
گوين گفت : نه اون هنوز بر نگشته ، ولي ما مي تونيم اينجا رو به همين زودي ترك كنيم ، مدرسه اصلا امن نيست ما بايد خيلي سريع تر اينجارو ترك كنيم . 
گفتم : مگه راهي پيدا شده . 
گوين گفت : به به جناب مشكوك ، بابا تو هممونو جون به سر كردي ، ما فكر كرديم تو همه ي ما رو فروختي . 
بزرگ خاندان اژدها ها شمشيرش را كشيد و به سمت گوين گرفت و گفت : مواظب حرف زدنت باش گوين فانتوم .... 
پدر بزرگ رو به بزرگ خاندان اژدها ها كرد و گفت : مشكلي نيست ، يه سوء تفاهمي بيشتر نبوده . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : من الان از همين جاني دستور مي گيرم و ايشون فرمانده ي من هستن و كسي نمي تونه در حضور من به فرماندم بي احترامي كنه . 
صداي بزرگ خاندان اژدها ها طوري نبود كه فكر كنيم دارد شوخي مي كند ، انگار او واقعا مي خواست جان گوين را بگيرد ، نمي دانم بايد از اين حركت او خوشحال مي شدم يا ناراحت ، ولي هرچه بود من به سربازاني مثل او و با قدرت او احتياج زيادي داشتم به همين خاطر لبخندي به او زدم . 
گوين گفت : حالا مي خواين بگم كه چه راهي پيدا كردم . 
رو به گوين كردم و گفتم : ما وقت زيادي نداريم لطف كنو سريعتر بگو 
پيش خودم فكر كردم كه اگر به قصر خودمان مي رسيديم آنجا خيلي امن تر بود و ما به راحتي مي توانستيم آنجا منتظر فرصتي مناسب براي حمله به ولدمورت باشيم . 
گوين گفت : جناب ويزلي هرچي به من گفتي به اينام بگو. 
رون نگاهي به تمام افرادي كه اينجا بود كرد و بعد گفت : ما مي تونيم از اتاق نيازمندي ها استفاده كنيم ، درست همون كاري كه مرگخواراي ولدمورت چند وقت پيش كردن ، اونجا يه كمد هستش كه ما مي تونيم با اون از مدرسه خارج بشيم ، لنگه ي اون كمد توي يه مغازه توي دياگون هست ، ما مي تونيم از اون كمد براي خارج شدن استفاده كنيم . 
گفتم : شايد اونطرفشو تا حالا از بين برده باشن . 
رون گفت : من صاحب اون مغازرو مي شناسم امكان نداره چيز با او با ارزشي رو از بين ببره . 
پدر بزرگ گفت : حالا از كجا معلوم كه اونطرفش هنوز هم توي مغازه باشه . 
رون گفت : هرجا كه باشه از اينجا بهتره ، 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : اين چرا به فكر خودم نرسيد، فكر نكنم ولدمورت به فكر دروازه ها باشه ، خب حالا اين كمد يا همون دروازه كجاست ؟ 
رون گفت : دنبال من بياين .
اوج غم و اندوه را در چشمانش مي ديدم ، معلوم بود كه از مرگ هرميون با خبر شده است ، بدنش مي لرزيد و هنگام راه رفتن لنگ مي زد ، به سمتش رفتم و گفتم : بابت هرميون متاسفم ، اصلا فكرشو نمي كردم كه اين اتفاق بيفته . 
رون سرش را تكاني داد و گفت : مي دونم همش تقصير ولدمورته ، حتما انتقامشو ازش مي گيرم . 
گفتم : اون هرميونو كشت ما هم خودشو مي كشيم ، فعلا تنها كاري كه مي تونيم بكنيم اينه كه جون افراد مدرسه رو نجات بديم . 
همگي با هم به اتاق نيازمندي ها رفتيم ، خيلي طول نكشيد كه كمد را پيدا كرديم ، ولي يكي بايد كمد را راه مي انداخت ، به قول بزرگ خاندان اژدها ها اين كمد خيلي قديمي بود و بايد او را قبل از استفاده راه اندازي مي كردند و چون خيلي قديمي بود كسي هم طرز استفاده از آن را نمي دانست . 
تنها راهي كه مانده بود كتابخانه ي مدرسه بود ، شايد آنجا كتابي براي راه اندازي وجود داشت ، حدود يك ساعتي كشيد تا كتابي براي راه اندازي آن كمد پيدا كرديم ، ولي به علت اينكه كتاب خيلي قديمي بود و زباني كه براي نوشتن ان مورد استفاده قرار گرفته بود ديگر مورد استفاده قرار نمي گرفت حسابي وقت ما را گرفت . 
حدودا دو يا سه ساعتي كشيد كه پدر بزرگ بتواند آن را راه اندازي كند ، ما هم در اين فرصت تمام مدرسه را مورد بررسي قرار داديم ، قرار شده بود كه به محض رسيدن به قصر لندن چندتا از خاطرات مربوط به مبارزات هكتور را مورد بررسي قرار دهيم تا يك راه خوب براي از بين بردن هكتور پيدا كنيم . 
كم كم هوا تاريكتر و تاريك تر مي شد ، ديگر فرصتي باقي نمانده بود كه پدر بزرگ توانست كمد را راه اندازي بكند ، به محض آماده شدن قرار شد كه پدر بزرگ اول از كمد خارج شود و كمد را هر جا كه بود به قصر برساند تا تمام دانش آموزان را به آنجا برسانيم . 
پدر بزرگ همراه با ده نفر از بهترين جنگجوياني كه با خود اورده بوديم قدم در كمد گذاشت ، البته عمويم يعني پدر الكس هم او را همراهي كرد قرار بود كه فقط با يك تماس با محتواي آماده آنها به ما بفهمانند كه مي توانيم از كمد استفاده كنيم ، من و افرادم هم به براي آماده كردن دانش آموزان رفتيم ، همه ي دانش آموزان كه حدود هفتصد يا هشتصد نفري مي شدند را در سالن ورودي اتاق نيازمندي ها جمع كرديم ، كار خيلي سختي بود . 
ما به علت اينكه نگذاريم كسي از راه خروجي مطلع شود به دانش آموزان در مورد خروج هيچ چيز نمي گفتيم و همين كار ، كار ما را خيلي سخت كرده بود ، ترس به وضوح در بين دانش اموزان موج مي زد ، برادران ويزلي همگي در هماهنگ كردن دانش آموزان كمك مي كردند ، آقاي چانگ هم كه با ديدن بزرگ خاندان اژدها ها ياد خاطراتش با او افتاده بود كه بيشتر وقت ما را مي گرفت ، او از قديم ها بزرگ خاندان اژدها ها را مي شناخت ، آنها از يك كشور يعني چين بودند . 
آقاي جامبو هم تمام وقت دانش آموزان را هماهنگ مي كرد ، ما از ترس اينكه چيزي به بيرون درز كند حتي به معلم ها هم چيزي در مورد خروج از مدرسه نگفتيم ، تمام معلمان كمك مي كردند ، آنها خوب مي دانستند كه ولدمورت به هيچ كس رحم نمي كند ، همه چيز اماده بود كه به محض خبر پدر بزرگ مدرسه را براي هميشه ترك كنيم . 
هيچ خبري از جمشيد نبود ، او براي آوردن كمك ما را ترك كرده بود و هيچ چيز از فرار ما نمي دانست ، ساعت نزديكي هاي هشت شب بود كه بلاخره پدر بزرگ بعد از اتلاف وقت زيادي با يك خبر آماده ما را متوجه خروج كرد ، بلاخره وقت فرار رسيده بود ، تقريبا يك ساعتي براي خروج وقت لازم بود ، تمام خون آشام هاي همراه من جلوي دروازه هاي قصر آماده به جنگ بودند .
آنها تنها نقطه ي اميد من بودند ، با حضور آنها ما مي توانستيم كمي در برابر حمله دوام بياوريم ، ولي اگر حمله اي در مي گرفت همگي مي مرديم ، در اين هيچ شكي نداشتم ، با لشكري كه ولدمورت آماده كرده بود هر كسي شكست مي خورد . 
با فرمان من درب اتاق نيازمندي ها باز شد و تمام دانش آموزان يك به يك وارد اتاق مي شدند ، اتاق پر بود از وسايلي كه دانش آموزان براي مدتها در آنجا قايم كرده بودند ، و هر دانش آموزي براي خاطره هم كه شده بود چيزي از آنجا بر مي داشت و وارد كمد مي شد ، هنوز پنجاه نفري از كمد خارج نشده بودند كه حمله شروع شد . 
ولدمورت يك حركت كاملا قافل گير كننده كرده بود ، اميدوار بودم كه آنها ساعت يازده يا دوازده شب حمله كنند ولي اينبار ولدمورت به محض تاريك شدن هوا شروع به فعاليت كرده بود ، درگيري شروع شد ، به دستور من تمام خون اشامان از بيرون مدرسه به داخل مدرسه امدند ، فقط قرار بود از طبقه اي كه  دانش آموزان در انجا هستند محافظت كنند . 
هر طلسمي كه بلد بودم روي درب مدرسه اجرا كردم كه كسي نتواند از ان داخل شود ، ولي هر طلسمي كه بود نمي توانست جلوي لگد هاي قول ها را بگيرد ، هاگريد همينطور قر مي زد و به فكر برادرش بود ، من فقط به او مي توانستم بگويم كه او اگر قول است مي تواند از خودش دفاع كند ولي هاگريد مي گفت كه او در جنگل است و اگر ببيند كه خبري در مدرسه است حتما خودش را به آنجا مي رساند . 
قول ها خيلي سريع درب مدرسه را شكستند و از آن داخل شدند هر موجودي كه فكرش را مي كرديم از در داخل مي شد ، حتي سناتور ها كه خيلي از انسان ها بدشان مي آمد با ولدمورت هم پيمان شده بودند ولي از همه بدتر گرگينه ها بودند ، جادوگر ها عقب ايستاده بودند كه آخر از همه بيايند و جسد هاي ما را خارج كنند ، آنها مي ترسيدند ولي گرگينه ها اصلا نمي ترسيدند و بي باكانه به ما حمله مي كردند . 
خيلي سريع آنها طبقه اي كه ما درآنجا بوديم را پيدا كردند و درگيري خيلي سريع آغاز شد ، حالا قدر سربازانم را مي دانستم ، آنها خيلي خوب و قدرتمند جلوي گرگينه ها و جادوگر هايي كه مي آمدند ايستادگي مي كردند ، اينطور كه معلوم بود ما به اين راحتي ها شكست نمي خوردم ، چيزي كه عجيب بود اين بود كه حتي دراكولا ها هم به ما حمله نمي كردند ، خبري از هكتور هم نبود 
اين اتفاق سريع مرا ياد چيزي انداخت ما جسد هري را فراموش كرده بوديم ، او در اتاق دامبلدور بود و من بايد سريع او را نجات مي دادم ، حتما ولدمورت به آنجا حمله مي كرد او مي دانست كه اگر بايد دنبال هري بگردد بايد به آنجا برود. 
چند تن از خون آشامان را صدا زدم كه بزرگ خاندان اژدها ها و گاست ها هم بين آنها بودند ، همگي با هم به سمت اتاق دامبلدور حركت كرديم ، گرگينه ها از سرو روي مدرسه بالا مي رفتند و از هر طرف كه مي توانستند به ما فشار وارد مي كردند . 
تمام سربازانم بدون ترس جلوي انها ايستاده بودند ، هر كدام از انها به اندازه اي قدرت داشت كه به راحتي مي توانست از پس چندين گرگينه ، آنهم گرگينه هاي ولدمورت با آنهمه قدرت . 
ما همينطور گرگينه مي كشتيم و در سالن ها حركت مي كرديم ، انگار به جز گرگينه در سالن ها موجودي نبود ، آنها بي باكانه مي جنگيدند و از هيچ چيز نمي ترسيدند ، از يكي از پنجره هاي مدرسه بيرون را نگاه كردم ، انگار كه نه انگار كسي وارد مدرسه شده بود ، هنوز تعداد زيادي از موجودات بيرون از مدرسه بودند . 
هنوز حمله به اوجش نرسيده بود ، نمي دانم چرا هيچ برنامه اي براي حمله نداشتند و فقط مي خواستند كه به ما ضربه بزنند ، هيچ مديريتي بر حمله ي گرگينه ها نبود ، بزرگ خاندان اژدها ها سمت راست من مي آمد و بزرگ خاندان گاست ها سمت چپ من ، باقي افراد كه به ده يا دوازده نفري مي رسيدند پشت سر ما مي آمدند . 
ديگر راهي تا اتاق دامبلدور نمانده بود و ما به زودي به آنجا مي رسيديم ، هرچه به اتاق دامبلدور نزديك مي شديم تعداد گرگينه ها كمتر مي شد ، ديگر در سالني كه اتاق دامبلدور در آنجا بود هيچ گرگينه اي ديده نمي شد . 
سريع به جلوي درب اتاق دامبلدور رسيديم ، درب آنجا باز بود ، به يكباره عرق سردي بدنم را فرا گرفت ، بزرگ خاندان اژدها ها گفت : نمي خواين كه بگين توي اينجا بوده . 
شمشيرم را محكم در دستم گرفتم و به سمت پله هاي اتاق دويدم ، خيلي سريع به اتاق رسيدم ، پيش خودم اصلا فكر نمي كردم كه چنين اتفاقي بيفتد ، اصلا آنها از كجا فهميده بودند كه هري آنجاست ، وقتي به اتاق رسيدم خانم مگنوگال را ديدم كه جلوي پاي من روي زمين افتاده است . 
او هنوز نفس مي كشيد ، سري او را از روي زمين بلند كردم و به حالت نشسته در آوردم و گفتم : چي شده هري كجاست . 
به دور و اطرافم نگاه كردم اثري از هري در آنجا نبود ، خانم مگنوگال گفت : نفهميدم كي بود ، هر كي بود اول شبيه جاني بليد بود كه اومد تو ولي وقتي ديد من تنهام سريع به شكل خودش در اومد ، اون بين هوا و زمين معلق بود ...
خانم مگنوگال خون بالا آورد و چشمانش را بست ، تكاني محكم به او دادم و فرياد زدم : كي اين اتفاق افتاد . 
خانم مگنوگال چشمانش را باز كرد و گفت : يه بيست دقيقه اي مي شه . 
حالا فهميدم كه چرا ولدمورت حمله كرده بود ، آري او وقتي هري را بدست آورده بود ديگر با مدرسه كاري نداشت و به سربازانش اجازه داده بود كه مدرسه را غارت كنند ، رو به بزرگ خاندان اژدها ها كردم و گفتم : حالا چي كار كنيم ، هكتور بوده كه هري رو برده ، حالا اونا تنها اميد ما رو هم از ما گرفتن ، چي كار بايد بكنيم . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : ما بايد همون موقع كه من گفتم مي اومديم و هروكراسو از بين مي برديم ، حالا اين يارو ، منظورم ولدمورته قوي تر از قبل شده ولي چي كار مي شه كرد ، كاريه كه شده حالا بهتره كه ما زودتر مدرسه رو ترك كنيم تا هممون نمرديم . 
گفتم : دير نشه ، نكنه ولدمورت هري رو بكشه . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : ما نمي تونيم بريم دنبال هكتور ، ما بايد اول جون افراد مدرسه رو نجات بديم ، هري يه نفره ولي الان خيلي ها توي اين مدرسن كه احتياج به كمك دارن ، مثلا همين خانومي كه اينجاست ، اگه خيلي سريع فكري به حاش نكنيم مي ميره . 
بزرگ اژدها ها رو به يكي از خون اشامان كرد و گفت : تو و دو نفر ديگه همين حالا اين خانومو به باقي افراد مي رسونيد و به قصر بليد ها مي برين . 
سه تن از افراد جلو آمدند و خانم مگنوگال را برداشتند و سريع از در خارج شدند ، بزرگ خاندان اژدها ها گفت : حالا همه چيز به شما بستگي داره ، اگه مي خواين همين حالا به ولدمورت حمله مي كنيم ، من اصلا با مردن مشكلي ندارم ولي يه چيزي رو كه بايد بفهميم اينه كه هكتور از كجا تونسته بياد ، اگه ما توي خودمون يه جاسوس داشته باشيم كارمون خيلي سخت ميشه . 
ياد درب تالار اسراري كه از دستشويي دخترانه اي باز مي شد افتادم ، آري هكتور از آنجا وارد شده بود براي مطمئن شدن فقط كافي بود خودمان را به آنجا برسانيم ، اگر يك جاسوس در بين ما بود حتما بايد شناسايي مي شد ، الان به وجود جمشيد احتياج داشتم يا گوين هر كدام از آنها خيلي سريع مي توانستند اين موضوع را بررسي كنند ، مخصوصا گوين كه مي توانست با چشمانش همه جا را بررسي كند . 
رو به بزرگ خاندان اژدها ها كردم و گفتم : فكر كنم راه ورودي هكتور رو مي دونم كجاست ، فقط بايد مطمئن بشيم كه از اونجا اومده يا نه ، ولي اينجا يه مشكلي هست ، ما بايد باقي افرادو نجات بديم ، رو به سربازان كردم و گفتم : شما بريد كمك باقي افراد ما سه نفر مي ريم به دستشويي دخترانه اي كه درب تالار اسرار توي اونجاست ، فهميديد كه چي گفتم درب تالار اسراري كه توي دستشويي دخترونس ، اگه ما نيومديم خيلي سريع مدرسه رو ترك كنين ، منتظر ما نمونيد فهميديد . 
آن چند نفر بدون اينكه حرف بزنند تعظيمي كردند و از در خارج شدند ، ما هم هر سه نفر به سمت آن دستشويي حركت كرديم ، تقريبا راه زيادي تا آنجا بود ، بزرگ خاندان گاست ها كمي از من مي ترسيد ، انگار كه او فكر مي كرد دزديدن هري كار من است و من او را براي اينكه بُكشم مي بردم ، بي توجه به او در سالن ها مي دويدم ، در يكي از سالن ها بوديم كه يكي از گرگينه كه نمي دانم كجا بود خودش را روي من انداخت و يك گاز محكم از من گرفت .
او قسمت بزرگي از گوشت روي بازويم را كنده بود و در دهان داشت ، خون مانند آب از دستم شره مي كرد ، بزرگ خاندان اژدها ها حتي فرصت خوردن گوشت دست من را به او نداد و با ضربه ي شمشيرش او را كشت ، همين حركت بزرگ خاندان اژدها ها كافي بود كه از تمام اطراف گرگينه ها به سمت ما روانه  شدند . 
ما در تله اي درست و حسابي اي افتاده بوديم ، گرگينه ها از اطراف با سرعت باور نكردني به سمت ما حمله مي كردند ، به يكباره همه چيز به حالت آهسته در آمد و من خيلي راحت اول با حركتي دستم را خوب كردم ، جاي زخم روي دستم مي درخشيد و چند روزي مي خواست كه كاملا خوب شود ، با شمشيرم طلسم هاي مختلفي را به سمت گرگينه ها فرستادم . 
با چندين طلسم قوي چند تن از گرگينه ها را به راحتي از بين بردم ، براي لحظه اي به موجود درونم در آمدم و طي يك چشم به هم زدن تمام گرگينه هايي كه به ده يا دوازده تا مي رسيدند تارو مار كردم ، چون همه چيز آهسته بود و سرعت من بسيار زياد بود بزرگ خاندان گاست ها و اژدها ها فقط ايستاده بودند و به دور و اطراف نگاه مي كردند . 
به محض تمام كردن كار همه چيز به حالت عادي برگشت ، بزرگ خاندان اژدها ها كه رو به من لبخند مي زد گفت : اين فرمانده ارزش فرماندهي رو داره ، شما واقعا كارتون عاليه . 
به خودم نگاهي انداختم ، دستو پايم خوني خوني بود ، خون گرگينه هايي كه تكه و پاره روي زمين افتاده بودند بر تمام بدنم كه حالا به موجود درونم تبديل شده بود پاشيده شده بود ، سريع به حالت عادي خودم در آمدم و با طلسمي خون هاي روي بدنم را پاك كردم و گفتم : بايد عجله كنيم . 
بزرگ خاندان گاست ها گفت : حالا وقتي ما اونجا رو ببينم چه اتفاقي مي افته . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : چنتا حسن داره اولش مطمئن مي شيم كه توي خودمون جاسوسي نداريم ، دوميش اينه كه يه راهي به جاي ولدمورت پيدا مي كنيم ، سوميش اينه كه تو به فرماندمون خوش بين مي شي . 
آري بزرگ خاندان اژدها ها هم فهميده بود كه بزرگ خاندان گاست ها به من اطمينان ندارد و فكر مي كند من از افراد ولدمورتم ، نمي دانم اين فكر چطور به ذهن انها آمده بود كه من با ولدمورت رابطه اي دارم ، اگر من با ولدمورت رابطه اي داشتم هيچ وقت آنها را به اينجا نمي كشاندم تا موي دماغ ولدمورت شوند .
بزرگ خاندان اژدها ها ادامه داد : بدترين چيز توي زندگي بي اعتمادي به ديگرانه ، اگه ميخواي توي جنگي پيروز بشيم بايد به هم اعتماد كنيم ، من تا وقتي كه بهم ثابت نشه جناب جاني يا همون اليور بزرگ خيانت كرده تا پاي جونم به حرفاش گوش مي دم ، بهتره تو هم همينكارو بكني . 
بزرگ خاندان گاست ها كه كاملا شرمنده شده بود گفت : بهتره تا دير نشده بريم . 
دوباره شروع به حركت كرديم ، ديگر راهي تا دستشويي دخترانه نمانده بود ، اينجا هم به طور عجيبي خالي بود ، انگار به گرگينه ها دستور داده شده بود كه به اين قسمت ها نيايند ، نمي دانستم چه بلايي به سر افرادي كه در حال خارج كردن افراد مدرسه بودند آمده بود . 
بلاخره به سالني كه دستشويي در آن بود رسيديم ، درست فهميده بودم هنوز درب دستشويي باز بود ، با تمام سرعت به سمت آنجا دويدم هر سه نفر وارد دستشويي شديم ، سريع چشمم به شير هاي دستشويي افتاد كه هري گفته بود راه ورودي از آنجا بوده . 
آنجا كنار رفته بود و راه هنوز باز بود ، رو به بزرگ خاندان اژدها ها كردم و گفتم : مي خوام يه كاري بكنيم كه در اونجا باز بمونه . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : اگه ما اين كارو بكنيم حتما ولدمورت مي فهمه . 
گفتم : پس چه راهي مي مونه . 
بزرگ خاندان گاست ها گفت : بهتره حالا كه بازه يه راه ديگه به اونجا وصل كنيم ، من مي تونم اين كارو براتون بكنم . 
خوشحال شدم ، ما مي توانستيم براي حمله به ولدمورت از همين راه استفاده كنيم , ولي ما وقتي براي اين كار نداشتيم ، رو به بزرگ خاندان گاست ها كردم و گفتم : اين كار چقدر وقت مي بره . 
بزرگ خاندان گاست ها گفت : دو يا سه دقيقه بيشتر طول نميكشه ، بهتره كه زودتر دست به كار بشم . 
گفتم : خب شروع مي كنيم بگو اول چي كار بايد بكنيم . 
بزرگ خاندان گاست ها گفت : من ميرم توي اونجا يكمي جلو مي رم و از اونجا يه راه تا يكي از همين دستشويي ها باز مي كنم ، خيلي راحته . 
بزرگ خاندان گاست ها اين را گفت و از دريچه داخل شد ، به محض ورودش درب دريچه بسته شد ، بزرگ خاندان اژدها ها رو به من كرد و خواست چيزي بگويد . 
من بدون توجه به او گفتم : چي شد ، چرا اينجا بسته شد. 
بزرگ خاندان اژدها ها كه كاملا جا خورده بود گفت : اين فقط يه معني مي تونه بده . 
براي لحظه اي منتظر شدم كه او هم به من مشكوك شود و بگويد كه من آنها را به اينجا كشيدم كه بكشمشان در همين افكار بودم كه بزرگ خاندان اژدها ها گفت : يكيشون توي مدرسه مونده و من مطمئنم که کيه. 
با تعجب کامل گفتم: يعني چي , تو از کجا مي دوني يه نفر اينجا مونده. 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : هكتور اينجا مونده مي خواستي كي مونده باشه ما بايد هر لحظه منتظر ورودش باشيم ، حتما مونده كه حساب شما رو برسه بهتره يه جايي همين دور و اطراف قايم بشيم . 
حالا فهميدم كه قضيه از چه قرار بوده ، اين راه ورودي فقط براي تعداد مشخصي باز مانده بود و بزرگ خاندان گاست ها به جاي آخرين نفر از درب وارده شده بود، هر لحظه ممكن بود كه هكتور از پيدا كردن من نا اميد شود و به اين سمت برگردد . 
قلبم شروع به تپش كرد ، بايد منتظر ورود هكتور مي بوديم ، براي لحظه اي به ياد گردنبندم افتادم ، آري گردنبد الان به کار من مي آمد، اگر او به ما نزديك مي شد حتما گردنبند به ما اختار مي داد ، گردنبند را از زير يغه ي لباسم بيرون كشيدم و به بزرگ خاندان اژدها ها نشان دادم و گفتم : اگه هكتور نزديك بشه اين ميلرزه و گرم مي شه . 
انگار كه گردنبند منتظر حرف من بود ، آري گردنبند شروع به لرزيدن كرد ، گردنبند قرمز شد و تكان هايي خورد ، بزرگ خاندان اژدها ها گفت : انگار داره مياد ، بهتره براي هميشه از بين ببريمش ، حالا برو يه گوشه قايم شو ، هر دومون با هم مي كشيمش ، بايد اونو براي هميشه از داستان حذف كنيم . 
با تكان دادن سرم موافقتم را با بزرگ خاندان اژدها ها اعلام كردم و سريع به سمت يكي از دستشويي ها رفتم و در آن قايم شدم ، بزرگ خاندان اژدها ها هم همين كار را كرد ، سريع روي درب دستشويي طلسمي اجرا كردم كه بتوانم از پشت در بيرون را نگاه كنم ، طلسم سريع عمل كرد و در به يكباره غيب شد ، انگار كه نه انگار دربي جلوي من قرار داشت . 
دستم را به سمت در بردم ، هنوز درب در جاي خودش بود ، آن را مي توانستم لمس كنم ، لرزه هاي گردنبند هر لحظه بيشتر و بيشتر مي شد ، درب ورودي دستشويي تكاني خورد و هكتور از آن وارد شد ، ابهت و قدرت بي نظيرش با راه رفتنش کامل شده بود , براي لحظه اي فکر کردم که هيچ وقت نمي توانم او را شکست بدهم , او بين زمين و هوا معلق بود ، لباس سياهش او را خيلي به ديوانه ساز ها شبيه كرده بود صورت بي روح و سفيدش مو را بر تن هر موجودي سيخ مي کرد . 
موج قدرتش را از اين فاصله احساس مي كردم ، انتهاي لباسش به زمين كشيده مي شد و او خودش روي هوا سر مي خورد ، چشمانش يك كاسه ي خون بود ، خشم در وجودش موج مي زد ، دستانش خون آلود بود معلوم بوده كه چندين نفر از سربازان من را از بين برده است ، خشم تمام وجودم را فرا گرفت . 
كلمات هكتور بايد بميرد در ذهنم مانند زنگي به صدا در امده بودند ، با تمام وجود مي خواستم كه از در خارج شوم و او را تكه تكه كنم ، به شمشيرم نگاه كردم ، مانند خورشيدي مي درخشيد ، اوج قدرت در بدنم جمع شده بود ، ليواني خون از خون اژدها در آوردم 
 به محض باز كردن درب شيشه ي خون  هكتور تكاني خورد ، او مستقيم به سمت درب ورودي تالار اسرار مي رفت ولي به يکباره راهش را به سمت من عوض کرد ، آري او متوجه باز شدن درب شيشه ي خون و بسته شدن درب تالار اسرار شده بود ، حتما بوي خون اژدها حواسش را کاملا جمع كرده بود . 
خون را به يكباره بالا كشيدم ، قدرت در بدنم به فوران در آمد ، نفس هايم عميق تر و چشمانم دو چندان بازتر شدند ، شمشير را محكم تر در دستانم فشردم و پاهايم را روي زمين محكم كردم ، زخم دستم به يكباره از بين رفت . 
خون اژدها كار خودش را كرده بود و با قدرتش تمام بدنم را آماده مبارزه كرده بود ، هكتور درست به دستشويي كه من در ان بودم نگاه مي كرد ،  او خيلي خوب متوجه بوي خون شده بود ، در همين لحظه درب دستشويي روبرو اي من باز شد ، براي لحظه اي فكر كردم كه بزرگ خاندان اژدها ها وارد عمل شده است ولي نه ، کسي که از درب دستشويي بيرون آمده بود بزرگ خاندان گاست ها بود  . 
او لبخندي بر لبش داشت ولي با ديدن هكتور كه الان به او نگاه مي كرد لبخند بر لبانش خشك شد و خيلي سريع شمشيرش را كشيد ، بيرون آمدن دندان هاي بزرگ خاندان گاست ها خيلي ديدني و پر جزبه بود , قدرت به وضوح در هيکل بزرگ خاندان گاست ها موج مي زد , معلوم بود که او مي تواند مشکل سختي براي هکتور باشد .
هكتور با حالت خاصي سرش را به سمت او برگرداند و گفت : يه مزاحم اينجا چي كار مي كنه ؟ 
بزرگ خاندان گاست ها گفت : اومدم جونتو بگيرم هكتور دراكولا .
هكتور بويي كشيد و گفت : دهنت بوي شير مي ده گاست ، درست مي گم ، تو يه گاستي نه ؟؟ ديگه كي اينجاست من بوي خون اژدها شنيدم ، يه بليد اينجاست نه ؟ 
بزرگ خاندان گاست ها گفت : آماده ي مرگ شو هكتور . 
هكتور انگشتش را به سمت بزرگ خاندان گاست ها گرفت و قبل از اينكه بزرگ خاندان گاست ها متوجه شود او را محكم به دستشويي اي كه از آن داخل شده بود فرستاد . 
خشمم به اوجش رسيد ، هكتور به سمت دستشويي اي كه بزرگ خاندان گاست ها درونش افتاده بود حرکت کرد ،نتوانستم جلوي خودم را بگيرم , بي اختيار با صداي بلندي فرياد زدم : هكتور ....... 
با لگدي درب دستشويي اي كه در آن بودم را شكستم و از در خارج شدم ، هكتور كه جا خورده بود سريع از جايش تكاني خورد وبه سمت من حمله كرد . 
او خيلي دير عمل كرده بود ، يك طلسم قوي را مستقيم در شكمش نشاندم ، او محكم به ديواره دستشويي برخورد كرد و روي زمين افتاد . 
همين حركت من باعث شد كه بزرگ خاندان اژدها ها هم جلوي درب ورودي دستشويي ظاهر شود ، او هم شمشيرش را كشيده بود و جلوي درب به هكتور نگاه مي كرد . 
هكتور به يكباره به مهي رغيق تبديل شد و به سمت راه ورودي تالار اسرار رفت ، او فرار نمي كرد ، او فقط مي خواست كه هر سه ي ما را تحت نظر داشته باشد . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : ديگه كارت تمومه هكتور . 
به طور عجيبي خشك و بي روح شده بودم ، فقط مي خواستم هكتور را بكشم ، ياد بلايي كه او بر سرم اورده بود افتادم ، حالا مي توانستم انتقام بلايي که صبح بر سرم آورده بود را از او بگيرم , حالا مي توانستم همراه با بزرگ خاندان اژدها ها حسابش را برسم . 
هكتور خنديد و گفت : شما سه تا احمق فكر مي كنيد مي تونيد از پس من بر بياين . 
شمشيرم را به سمتش گرفتم و طلسمي قدرتمند به سمتش روانه كردم او خيلي خوب جا خالي داد و طلسمي را به سمتم روانه كرد ، من هم کمتر از او نبودم و خيلي سريع خودم را کناري کشيدم و طلسم هکتور به ديوار خورد . 
بزرگ خاندان اژدها ها هم وارد عمل شده بود ، همه چيز دوباره آهسته شد و سنگيني هوا را به وضوح روي خودم احساس کردم  ، بزرگ خاندان گاست ها هم از دستشويي كه در آن افتاده بود خارج شد و شروع به طلسم فرستادن كرد ، هكتور مانند مهي مي شد و طلسم ها را از بدنش رد مي كرد . 
خشم طوري وجودم را پر كرده بود كه بي توجه به باقي افراد بدون وقفه طلسم هاي شكنجه ي مختلف را به سمت هكتور روانه مي كردم ، من حدودا در هر ثانيه سه يا چهار طلسم را به سمت هكتور مي فرستادم ، او حتي فرصت فكر كردن را هم نداشت ، او فقط از جلوي طلسم هاي من و سه بزرگ خاندان فرار مي كرد ، ما به زودي موفق مي شديم . 
هكتور كارش تمام بود ، او هرچه سرعت در انجام طلسم داشت باز هم نمي توانست با ما سه نفر درگير شود , قدرت ما سه نفر به خوبي در برابر او مشهود بود . 
هكتور براي لحظه اي يك سپر مدافع در مقابل ايجاد كرد ، سپر به قدري قدرت داشت كه جلوي طلسم هاي ما را گرفته بود ، آري ما هكتور را غافل گير كرده بوديم و او هنوز نتوانسته بود خودش را با شرايط وفق دهد ولي الان او فرصت مناسبي براي عرض يابي ما پيدا كرده بود . 
طلسم هايم را شدت دادم ، حالا از طلسم هاي مرگ استفاده مي كردم ، دومين طلسم مرگ را به سمتش فرستادم ، طلسمم خيلي سريع سپر مدافع هكتور را متلاشي كرد و به سمت هکتور روانه شد ، بزرگ خاندان اژدها ها هم بي وقفه طلسم هايش را به سمت هكتور مي فرستاد 
دوباره  هكتور مانند مهي رغيق به اين طرف و آن طرف مي رفت ، انگار طلسم مرگ من به او برخورد کرده بود و جراحتي بر روي او ايجاد کرده بود , حالا او بود كه زخمي شده و دنبال راهي براي فرار مي گشت , درست مثل بلايي که صبح بر سر من اورده بود . برتري از آن ما بود و ما تا پيروزي راهي نداشتيم . 
بزرگ خاندان گاست ها هم خيلي خوب مبارزه مي كرد ، يك چيز بيشتر از سريع,  او عالي مي جنگيد ، بزرگ خاندان اژدها ها به شكل موجود درونش در آمد ، او به خفاشي بزرگ با دمي اژدها مانند تبديل شده بود . 
موجود درون بزرگ خاندان اژدها ها تنها شباهتش به اژدها همان دمش بود ، باقي بدنش مانند خفاشي بزرگ و خطرناك بود ، بدن سياه و بزرگ ، ناخن هاي بزرگ و قدرتمند ، دندان هاي خنجر مانندش و صورت وحشتناكش او را به موجودي كاملا ترسناك تبديل كرده بود ، موجود درون او بزرگ تر و خطرناك تر از موجود درون من بود ، من  مات و مبهوت قيافه ي بزرگ خاندان اژدها ها شده  بودم . 
براي لحظه اي سپر مدافعي جلوي خودم ديدم ، طلسمي محكم به سپر مدافع خورد و آن را متلاشي كرد و از آن گذشت ، من به موقع متوجه شده بودم ، بزرگ خاندان گاست ها طلسمي را براي محافظت از من در برابر طلسم هكتور درست كرده بود ، من خيلي سريع از جلوي طلسم هكتور كنار رفتم و طلسمي قدرتمند براي مرگ هكتور به سمتش روانه كردم . 
طلسم ها همينطور به درو ديوار مي خورد و خسارات جبران ناپذيري به دستشويي ها مي زد , بزرگ خاندان اژدها ها شمشيرش را به سمت هكتور گرفت و دوباره شروع به طلسم فرستادن كرد ، هكتور با دو دستش طلسم مي فرستاد ، اگر ما دو نفر بوديم او به راحتي مي توانست جلوي ما دوام بياورد ولي ما سه نفر بوديم و او دو دست بيشتر نداشت ، من چون همه چيز را آهسته مي ديدم خيلي راحت تر به سمتش طلسم مي فرستادم ، هر طلسمي را به سمت قسمت هاي مختلف بدنش مي فرستادم تا بلكه يكي از آنها به او اثر كند ، او در آن فضاي كم خيلي خوب طلسم ها را از خودش رد مي كرد . 
هكتور به موجود درونش تبديل نمي شد ، نمي دانم پس كي مي خواست از آن استفاده كند ، من هم به موجود درونم تبديل شدم ، حالا طلسم هايم قدرت بيشتري  پيدا كرده بودند ، حالا طلسم هايم زمين و زمان را به لرزه در مي آوردند و به سمت هكتور مي رفتند ، يك طلسم مرگ را مستقيم به سينه ي هكتور زدم . 
بلاخره يكي از طلسم ها روي او اثر كرده بود ، او محكم به ديوار پشت سرش خورد و روي زمين افتاد ، ديوار روي سرش خراب شد ، خيلي سريع طلسمي را به سمت او فرستادم ولي قبل از اينكه طلسمم به او برسد او از زير آوار بيرون آمد و سنگ ها را به اطراف پرت كرد . 
او به موجود درونش تبديل شده بود ، موجود درونش مانند موجود درون همه ي دراکولا ها بالهاي تيزي داشت , چيزي در او خيلي عجيب بود , او هنوز لباس بر تن داشت ، چيزي كه در او تفاوت كرده بود بالهايش بود ، او فقط بالهاي بزرگ داشت ، پنجه هايش تيز تر و بدنش درشت تر شده بود ، او هنوز محو بود و طلسم ها را از خودش رد مي كرد . 
صورتش ، صورتش هنوز به شكل قبل بود ، او بزرگتر و قوي تر شده بود ولي صورتش همان صورت بود ، موهايش به طور عجيبي در هوا تكان مي خورد و روي شانه هايش ريخته بود ، دندان هايش كاملا از زير لبش بيرون امده بود ، چشمان قرمزش جايش را به قرمزي خالص داده بود ، او به محض بلند شدنش شروع به طلسم فرستادن كرد ، من غافلگير شده بودم و يكي از طلسم ها مستقيم به سمتم مي آمد ، من از او ترسيده بودم ، از هكتور دراكولا با ان موجود درون وحشتناكش ترسيده بودم . 
در آخرين لحظات از جايم تكاني خوردم و طلسم مرگِ همراه با شكنجه را با تمام وجود به سمتش روانه كردم ، نور شمشيرم همه جا را پر كرد و طلسمي غرش كنان  به سمت هكتور حركت كرد ، هكتور خيلي دير متوجه طلسم من شد ، طلسمم مستقيم به سينه اش برخورد كرد و او را محكم به ديوار كوبيد ، اين بار طلسمم كار خودش را كرده بود . 
همه چيز به حالت عادي برگشت ، سنگيني هوا به يكباره از بين رفت , لرزش گردنبندم هم کمتر شد و از گرمايش کم شد ، چيزي نكشيد كه هكتور به خودش پيچيد ، آري طلسم مرگ من كار او را ساخته بود ، او در حال مرگ بود ، هر سه نفر به يكباره به حالت عادي برگشتيم و به سمت هكتور حركت كرديم . 
بزرگ خاندان اژدها ها از اين طلسم من خيلي خوشش آمده بود , او لبخند زنان به سمت من آمد و گفت : شما خيل عالي اين کارو انجام دادين . 
ورودي تالار اسرار تكاني خورد و به يكباره كنار رفت ، شمشيرم را به سمت آنجا گرفتم و قبل از اينكه كسي از آن خارج بشود طلسمي را به سمتش فرستادم طلسمم در هوا از بين رفت ، سريع فهميدم كه چه خبر شده ، آري ولدمورت آمده بود ، خواستم طلسمي را بفرستم ولي ديگر نمي توانستم .
دوباره همان اتفاق هميشگي افتاده بود , فضا طوري روي بدنم سنگيني مي کرد که نمي توانستم طلسمي را اجرا کنم ، ولدمورت تا چند لحظه ي ديگر از درب ورودي تالار اسرار وارد مي شد ، رو به بزرگ خاندان اژدها ها كردم و گفتم : ولدمورت داره مياد بهتره كه زودتر اينجارو ترك كنيم . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : حالا كه اومده بزار بكشيمش . 
گفتم : يه طلسم اجرا كن مي فهمي كه دارم چي مي گم . 
بزرگ خاندان اژدها ها شمشير را به سمت درب ورودي تالار اسرار گرفت و تكاني به آن داد ولي هيچ اتفاقي نيفتاد . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : چي شده ، چرا اينطور شده , پس چرا شمشير من کار نمي کنه . 
گفتم: اين قدرت ولدمورته ، اون خيلي قوي تر از اونيه كه فكرشو بكني . 
بزرگ خاندان اژدها ها گفت : اينطور كه معلومه بهتره براي تجديد قوا و  فكري به حال ولدمورت اينجارو ترك كنيم . 
او اين را گفت و به سمت درب خروجي حركت كرد ولي خيلي دير شده بود ، ولدمورت از ورودي تالار اسرار وارد شده بود ، او  بدون اينكه تكاني بخورد از ورودي بيرون مي آمد ، چشمانش يك كاسه ي خون شده بود، رابرت يا همان ولدمورت از ورودي بيرون آمد و نگاهي به من و باقي افراد حاضر آنجا انداخت ، او بعد از نگاهي به هكتور كه روي زمين به خودش مي پيچيد رو به من گفت : بلاخره كار خودتو كردي ، تو هميشه براي من دردسر درست كردي . 
ولدمورت چوبش را به سمت جسد هكتور گرفت و طلسمي طلايي رنگ را به سمتش روانه كرد ، هكتور به يكباره از حركت ايستاد و روي زمين دراز به دراز قرار گرفت ، او از موجود درونش به حالت عاديش برگشته بود .
فكر كنم كه مرده بود ، آري من كار خودم را كرده بودم ، كاري كه اليور و گودريك به خاطرش اينهمه سال زحمت كشيده بودند ، كاري كه حتي اليور نتوانسته بود بكند ، احساس قدرت تمام وجودم را فرا گرفت ، بي اختيار شروع به خنديدن كردم ، خنده اي بلند و وحشتناك ، صدايم در سرم مي پيچيد و به من قدرت مي داد ، احساس شادي وصف ناپذير در تمام وجودم پخش شده بود . 
صداي خنده ام تمام نگاه ها را روي من قفل كرد ، حتي ولدمورت هم از خنده هاي من تعجب كرده بود ، حالا حتي ولدمورت هم نمي توانست مرا ناراحت كند ، انگار كه چيزي براي زنده ماندن نداشتم ، من كار خودم را انجام داده بودم و ديگر هكتوري نمانده بود كه دنياي خون آشامان را تحديد كند . 
ولدمورت طلسمي به سمتم فرستاد ، شمشيرم را جلوي طلسم گرفتم ,  خودم هم خوب مي دانستم كه نمي تواند جلوي طلسم ولدمورت دوام بياورد ، طلسم به راحتي از شمشير رد شد و مستقيم به سينه ام خورد ، درد زيادي داشت ولي باز هم مي توانستم ادامه بدهم . 
صداي خنده هايم به يكباره قطع شد ، حالا خوشحالي جايش را به خشم داده بود ، رو به ولدمورت كردم و گفتم : بهتره كه همين حالا اينجارو ترك كني ، دلم نمي خواد جنگو توي روز اول تموم كنم ، ولدمورت كه جا خورده بود گفت : ديونه شدي بليد ، نكنه واقعا فكر كردي مي توني جلوي من دووم بياري . 
شمشيرم را جلو گرفتم و به سمت ولدمورت حركت كردم ، اگر راهي براي شكست دادن ولدمورت بود آن قدرت بدنيم بود ،با حركت من بزرگ خاندان اژدها ها و گاست ها هم به سمت ولدمورت حركت كردند . 
ولدمورت يا همان رابرت شروع به خنديدن كرد و گفت : احمق شدي بليد نكنه مي خواي با شمشيرت منو بكشي ؟ 
دوباره هوا سنگين شد ، آري من همه چيز را آهسته مي ديدم ، لب هاي رابرت تكان هايي مي خورد ولي من چيزي نمي شنديم ، سريع به موجود درونم تبديل شدم و با تمام وجود به سمت ولدمورت حمله كردم ، بالهايم را تا جايي كه مي توانستم باز كردم و با تمام وجود فاصله ي دو يا سه متري ام را به سمتش پرواز كردم . 
ولدمورت غافل گير شده بود ، بزرگ خاندان اژدها ها همراه با بزرگ خاندان گاست از سمت راست و من از سمت چپش به او حمله مي كردم ، ديگر شمشيرم به او مي رسيد ، با تمام وجود شمشيرم را به سمت بدنش روانه كردم ولي قبل از اينكه به او بخورد به چيزي برخورد كرد و محكم به طرفي پرتاب شدم . 
به ولدمورت نگاه كردم او ايستاده بود و مرا نگاه مي كرد ، كمي گذشت تا او شروع به خنديدن كرد ، همه چيز بعد از خوردن من به ديوار به حالت عادي برگشته بود  سنگيني هوا هم به يکباره از بين رفت ، ولدمورت رو به من گفت : نكنه فكر كردي منو ميشه با شمشير كشت 
ولدمورت دستش را به سمت من گرفت و شمشير من از دستم جدا شد و دردستش قرار گرفت ، با تمام وجود از شمشيرم خواستم كه او را از بين ببرد ولي شمشير هيچ عكس العملي نشان نمي داد ، ولدمورت شمشير را گرفت و مستقيم در شكم خودش فرو كرد  و بعد در آورد و شمشيرم را به سمتم پرتاب كرد و بعد از چند لحظه اي به سمت من حرکت کرد 
وقتي  او به سمت من آمد , گفت : حالا فهميدي با كي طرفي پسر ، من هكتور نيستم كه هر طور خواستي باهام مبارزه كني پسر .
ولدمورت چوبش را به سمت من گرفت چيزي نكشيد كه طلسمش از چوبش بيرون آمد ، نه آن پاترنوسش بود ، همان باسيليسك عظيم الجثه اش به روي زمين لغزيد و به سمتم آمد و دور تا دور من را گرفت ، به يكباره درد تمام بدنم را فرا گرفت ، دردي طاغت فرسا ، بدنم به شدت درد مي كرد ، چشمانم سياهي رفت ، پاتر نوس ولدمورت دور تا دور من مي چرخيد و مرا شكنجه مي داد . 
بزرگ خاندان گاست ها به سمت من آمد و پاترنوسش كه همان موجود درونش بود را به سمت مار ولدمورت كه دور تا دور من پيچيده بود فرستاد ، مار ولدمورت نگاهي به پاتر نوس بزرگ خاندان گاست ها كرد ، همين حركت كافي بود كه پاترنوس بزرگ خاندان گاست ها به يكباره از بين برود . 
درد همينطور بيشتر و بيشتر مي شد ، بزرگ خاندان اژدها ها شمشيرش را به سمت من گرفت و خواست طلسمي را  اجرا كند ، آري انگار مي شد كه طلسمي را اجرا كرد ، طلسم ولدمورت از بين رفته بود و حتي بزرگ خاندان گاست ها توانسته بود كه طلسمي را اجرا كند ، در ذهنم دنبال طلسمي گشتم كه بتواند پاتر نوس ولدمورت را از بين ببرد ، سردردم هم بيشتر و بيشتر مي شد . 
تازه متوجه شدم كه ولدمورت مي خواهد ذهن مرا بخواند و به خاطر همين هم قدرتش تحليل رفته است ، آري او مرا عذاب مي داد كه نفهمم كه دارد ذهنم را مي خواند ، به خاطر همين هم بود كه همه مي توانستيم طلسمي را اجرا كنيم . 
بلاخره طلسمي بر زبانم جاري شد ، پاتر نوس ولدمورت به يكباره از دور من غيب شد و من براي لحظه اي آزاد شدم ، سرم هنوز درد مي كرد ، رو به چشمان ولدمورت كردم و در آن زل زدم ، خواستم كه ذهنش را پس بزنم ولي او خيلي قوي بود . 
شمشيرم را بالا گرفتم و در ذهنم يكي از هفت طلسم مرگ را به سمتش فرستادم ، از بس كه سرم درد مي كرد نفهميدم كه كدام يك از آنها را اجرا كرده بودم ، طلسم از شمشيرم غرش كنان بيرون زد و به سمت ولدمورت حركت كرد ، طلسم وقتي كه به ولدمورت رسيد به يكباره از بين رفت ولي حداقلش اين بود كه ولدمورت از ذهن روبي من دست برداشته بود . 
بزرگ خاندان گاست ها خودش را در بين من و ولدمورت قرار داد و گفت : جناب اليور شما بريد من جلوشو مي گيرم 
بزرگ خاندان اژدها ها هم در كنار بزرگ خاندان گاست ها قرار گرفت و گفت : همين حالا اينجارو ترك كنيد. 
ولدمورت خنديد و گفت : اين وفاداري شما حال منو بهم مي زنه . 
شمشيرم را كشيدم و گفتم : من كارمو كردم حالا شما بايد برينو زنده بمونيد . 
ولدمورت چوبش را به سمت دو نفري كه جلوي من ايستاده بودند گرفت و با صداي دورگه اش گفت : آووكادورا .....
آري همان طلسم معروف ولدمورت ، ولدمورت عاشق اين طلسم بود و فقط براي كشتن از اين طلسم استفاده مي كرد ، طلسمش خيلي سريع تشكيل شد و هر دوي بزرگان خاندان ها را روي زمين انداخت ، هر دوي آنها روبروي من روي زمين افتاده بودند و حركتي نمي كردند ، مگر قدرت طلسم ولدمورت چقدر بود كه توانسته بود چنين كاري بكند . 
ولدمورت به سمت من آمد و روي جسد هر دوي آنها ايستاد و گفت : تو بايد با من بياي شايد لازم باشه كه از تو استفاده كنم . 
ولدمورت اين را گفت و طلسمي سياه رنگي را به سمت من فرستاد ، من حتي نتوانستم از خودم عكس العملي نشان بدهم ، طلسم به من خورد و ديگر هيچ چيز نفهميدم ، چشمانم سنگين شد و به خواب عميقي فرو رفتم ......
چشمانم را باز كردم ، صداي وحشتناكي مرا بيدار كرده بود ، به دور و اطرافم نگاه كردم ، دوباره به يك ستون بسته شده بودم ، همان ستوني كه پدر بزرگم را همين امروز صبح به آن بسته بودند ،چيزي که خيلي سريع توجه مرا جلب کرده بود نور شديدي بود که مجستمه سر سالازار بيرون مي زد ، تمام صدا ها هم از داخل همانجا بود .
حالا دو جسد بر روي سكويي كه الان بزرگتر از صبح شده بود قرار داشت ، دو جسد هم در کنار سکو افتاده بودتد , آنها را نشناختم ولي سريع فهميدم که چرا آنها آنجاهستند , آنها حتما افرادي بودند که هکتور را تا رسيدن به جسد هري همراهي کرده بودند , ولدمورت هنوز روي حرفش بود و به قول خودش ديگر نمي خواست کسي را در مسئله ي خودش دخيل کند . 
هري كنار هكتور دراز به دراز خوابيده بود ، هكتور تكاني نمي خورد ولي هري هنوز لرزه هايش را داشت ، بدنم خيلي درد مي كرد ، هنوز اثرات درد پاترنوس ولدمورت را بر روي تنم احساس مي كردم . 
اينجا بقدري گرم بود كه تمام بدنم خيس خيس شده بود ، به زنجير ها يي که دور تا دور من پيچيده بودند نگاهي انداختم ، خيلي محكم تر از قبل بسته شده بودند ، آنها جادويي بودند و من هرچه بيشتر تقلا مي كردم بيشتر تحت فشار قرار مي گرفتم . 
براي لحظه اي نوري كه از داخل مجسمه بيرون زده بود چند برابر شد ، نور به قدري زياد شد كه مجبور شدم چشمانم را ببندم ، وقتي كه نور كمتر شد چشمانم را باز كردم ، ديگر از ان سرو صدا هاي بلند خبري نبود ، صداي ولدمورت را شنيدم كه مي گفت : خوش آمديد ، ديديد بلاخره موفق شدم ... 
او با چه كسي حرف مي زد ، چه كسي را آورده بود كه اينطور با او صحبت مي كرد ، از ولدمورت احترام گذاشتن بعيد بود ، او حتي به هكتور هم احترام نمي گذاشت ، پس او چه كسي بود كه ولدمورت اينهمه به او احترام مي گذاشت . 
اينطور كه معلوم بود ولدمورت همراه با آن شخص در حال خارج شدن از مجستمه بودند ، اولين كسي که خارج شد بدني قرمز رنگ و قيافه اي خوفناک داشت , شاخ هاي بلندي روي سرش داشت که با ديدن آنها سريع او را شناختم ، چيزي را كه مي ديدم باور نمي كردم ، او چطور اينجا بود ، چگونه توانسته بود دنياي اجنه را ترك كند . 
ورود فرمانرواي دنياي شياطين 
آري او فرمانرواي شياطين بود ، او آرام آرام از پله هايي كه كنار مجستمه بود پايين مي آمد ، رابرت يا همان ولدمورت خودمان پشت سرش با قرور پايين مي آمد، فرمانرواي شياطين رو به من كرد و گفت : اون ديگه واسه ي چي اينجاست . 
ولدمورت گفت : اون خيال مي كرد مي تونه با من مبارزه كنه ، فكر كردم براي امتحان كردن قدرتم به يه نفر احتياج دارم كه خيلي قوي باشه و به همين زودي ها نميميره خودتون كه مي دونيد درباره ي چي حرف مي زنم . 
فرمانرواي شياطين گفت : اون خيلي آشناست , ولي نمي دونم كجا ديدمش . 
ولدمورت گفت : اون همراه هري پاتر بود ، هموني كه وقتي مي خواستم هروكراسامو بكنم توي بدن هري پاتر همراهش بود . 
فرمانرواي شياطين گفت : مي دونم كي رو مي گي ولي اين اصلا شبيه اون نيست . 
ولدمورت گفت : اون به شكل اصلي خودش در اومده ، اون از اول اين شكلي بوده ولي خودشو يه جوون نشون مي داده . 
فرمانروا گفت : راستي نگفتي خودت چرا اينطور شدي , چه بلايي به قيافه ي اصلي خودت اومده . 
ولدمورت گفت : من به خاطر شما اين كارو كردم ، وقتي شما چند نفر از دنياي خودتونو فرستادين كه منو دستگير كنن من اين كارو كردم ، بايد از شر جسم خودم خلاص مي شدم ، يه صحنه سازي بدون عيب و ايراد ، من نمي تونستم كه ريسك از دست دادن هكتورو قبول كنم ، من هفت سالي هستش كه دارم زور مي زنم كه برگردم ولي به خاطر اطمينان كردن به سربازام هر دفعه شكست مي خورم ، ايندفعه از همه قطع رابطه كردم حتي با كسي كه باهم قرار مبارزه ي قلابي را گذاشتم هم رابطه بر قرار نكردم ، حتي اونم نتونست بفهمه كه من كيم . 
او راست مي گفت من هم تا چند وقت پيش اصلا باورم نمي شد كه رابرت همان ولدمورت باشد ، او در مورد دايي ويليام صحبت مي كرد  ، او حتي دايي ويليام را هم در جريان كارهايش قرار نداده بود ، او چطور توانسته بود كه چنين كاري بكند .
به دور و اطرافم نگاه كردم دري در انتهاي تالار باز بود كه معلوم بود به تازگي باز شده است ، در پشت آن دالاني ديده مي شد ولي به خاطر سياهي بيش از حد آنجا چيزي در انجا معلوم نبود ، به هكتور نگاهي انداختم او بي حركت روي سكو بود .
صداي فرمانروا مرا به خود آورد ، به او نگاه كردم ، او به سمت هكتور و هري مي رفت و در راه مي گفت : خب براي من چي كار كردي لرد سياه , اميدوارم که به قولايي که دادي عمل کني . 
ولدمورت گفت : فكر كنم هزارو دويست نفر براي شروع كافي باشه .
فرمانروا ايستاد و با تعجب گفت : هزارو دويست نفر . 
ولدمورت گفت : بله هزارو دويست نفر اونم همه از دم مشنگ . 
فرمانروا كه انگار از حرف ولدموت خوشحال شده بود گفت : خب كي مي تونم اونارو توي زندان هام ببينم. 
ولدمورت گفت : به محض اينكه اون چيزي رو كه ازتون خواستم رو بهم بدين من هميشه روي حرفم مي مونم جناب لرد فاير
لرد فاير يا همان فرمانرواي شياطين نگاهي به ولدمورت انداخت , من تا به حال اسم او را نمي دانستم و اين اولين باري بود که اسم او را مي شنيدم , فرمانروا نگاهي پر از تعجب به ولدمورت انداخت و گفت : خب ببينم مي خواي كدوم يكي از اينارو برات تسخير كنم .
ولدمورت گفت : همونطور كه قبلا گفتم يه هروكراس توي بدن هري پاتر دارم ، مي خوام اونو برام سالم در بيارين و با اين چهار هروكراسي كه دارم توي بدن هكتور جا بدين . 
ولدمورت دستش را در گردنش كرد و گردنبندي را در آورد ، همان گردنبندي كه در دنياي اجنه ديده بودم ، همه چيز معلوم بود ولدمورت مي خواست بدن هكتور را صاحب شود و قدرت تمام هروكراس هايش را يكجا صاحب شود ، او همين حالا هم به اندازه ي كافي قدرت داشت اگر او اين كار را مي كرد ديگر در دنيا كسي نبود كه بتواند او را شكست بدهد . 
هيچ كاري بجز ايستادن و نگاه كردن نمي توانستم بكنم ، فرمانرواي شياطين رو به ولدمورت كرد و گفت : تو الان چند تا هروكراس داري . 
ولدمورت گفت : يكي كه توي بدن خودمه ، منظورم جوني كه الان توي بدنم هست ، يكي هم توي بدن هري هستش ، چهارتاشم توي اين گردنبنده . 
فرمانرواي شياطين گفت : هفتا .... بايد هفتا باشه كه بتونم كاري بكنم . 
ولدمورت گفت : فكر اونم كردم توي اين چند وقته يكي ديگه درست كردم . 
فرمانرواي شياطين گفت : كجاست 
ولدمورت هكتور را نشان داد و گفت : توي بدن هكتور ، اون خودشو به قيمت اينكه من اين بليدو بهش بدم , به سالازار فروخته ، من قبل از بيدار شدنش همه چيزو بررسي كردم همه چيز درسته ، هروكراس هم الان منتظره كه باقي برادراشو قبول كنه . 
فرمانروا گفت : تو خيلي باهوشي لرد سياه ، مي دونستم كه مي توني منو به اين دنيا بياري ولي نه به اين زودي ها . 
ولدمورت گفت : تو كاري كه مي خوام براي من بكن بعد ببين من چه كاراي ديگه اي مي تونم بكنم ، توي دنيا پنج شيش ميلياردتا مشنگ هستش كه همشون مال توان ، فكر كنم تا وقتي كه دنيا سرپا باشه براي تو كافي باشه .
فرمانروا گفت : خب اينطور كه ميگي من جاي درستي اومدم ، فقط تو ديگه نمي توني توي زنداني هاي من فضولي كني ، دلم نمي خواد كه وقتي كسي از در زندون من وارد شد ديگه از اونجا بيرون بياد . 
دهانم باز مانده بود ، آنها چه مي گفتند ، يعني ولدمورت مي خواست تمام مشنگ هاي اين دنيا را به فرمانروا بدهد ، اين خيلي وحشتناك بود ، اگر ولدمورت اين کار را مي کرد  بشريت روي زمين از بين مي رفت و ولدمورت به تمام آرزوهايش مي رسيد . 
فرمانروا به دستش را به سمت هكتور گرفت و با اشاره اي او را از زمين بلند كرد و مستقيم به صورت عمود روبروي خودش قرار داد ، با اشاره ي بعدي فرمانروا هكتور محو شد و در بدنش چيزي نمايان شد ، انگار روحي در بدنش , درست به اندازه ي بدنش به اين طرف و آن طرف نگاه مي كرد ، روحي عصباني و خشمگين , انگار که در بدن گير کرده بود .  
فرمانروا رو به ولدمورت كرد و گفت : تو كارتو خيلي خوب انجام دادي ، اگر من استاد تو بودم حتما بهترين نمره رو به تو مي دادم . 
فرمانروا دستش را به سمت هري گرفت , او را از زمين بلند كرد و رو به ولدمورت گفت : خب گفتي هروكراس كجاشه . 
ولدمورت گفت : سرش درست زير زخمش . 
با صداي بلندي فرياد زدم : ولش كن ، كثافت اگه دستام باز بود همين حالا حسابتو مي رسيدم . 
فرمانروا رو به من كرد و گفت : تو اصلا مي دوني كه داري با كي حرف مي زني . 
گفتم : هر آشغالي كه مي خواي باش فقط دست كثيفتو به هري نزن . 
فرمانروا كه عصباني شده دستش را به سمت من گرفت و به يكباره طلسمي را به سمتم روانه كرد ، طلسم مستقيم به صورتم خورد ، خون از همه جاي صورتم شروع به ريختن كرد ، به يكباره نفسم بند آمد ، ديگر نمي توانستم نفس بكشم ، خون روي صورتم جاري شده بود و به پايين مي ريخت .
صداي فرمانروا را شنيدم كه مي گفت : اگه يه بار ديگه حرف بزني همينطور ولت مي كنم تا خفه شي . 
چيزي نکشيد که  يكباره راه نفسم آزاد شد ، حالا مي توانستم آنها را نگاه كنم ، مقداري خون روي چشمم ريخه بود و چشمم را اذيت مي كرد ، ولي با اين حال مي توانستم ببينمش , هيچ کاري از دست من براي هري بر نمي آمد , فقط بايد نگاهش مي كردم كه ببينم چه مي شود 
فرمانروا بعد از کمي مکث رو به هري كرد ، هري همينطور كه در هوا معلق بود به سمت فرمانروا آمد و درست صورتش را در مقابل سر فرمانروا قرار داد و فرمانروا شروع به نگاه كردن جاي زخم هري كرد ، او جاي زخم را كمي بررسي كرد و بعد از چند لحظه گفت : اين ديگه چيه ، تو واقعا مي خواي اين روحو آزاد كني . 
ولدمورت گفت : اون خيلي قوي شده ، اون از اول خيلي قوي بود منظورم هروکراسي هستش که توي سرو پاتره , من قوي ترين هروکراسمو توي سر بزرگترين دشمنم قرار دادم که اگه از بين رفتم به نحوي به اين دنيا برگردم , تازه بعد از اون که پاتر تونست يه سفير بشه توي بدن قوي اي هم قرار گرفت كه روز به روز قوي تر ميشد ، ترسيدم كه اگه چند وقت ديگه صبر كنم ديگه نتونم اونو مطيع خودم كنم . 
فرمانروا گفت : تو واقعا توي كارت متبهري لرد سياه ، حالا مي تونم به دوست بودنم به تو افتخار كنم ، فكر نكنم ديگه دنيا كسي به قدرت مندي تو ببينه ، اينو واقعا مي گم .( اينو يادتون باشه – نويسنده  )
ولدمورت گفت : خودم هم مي دونم كه خيلي قويه و به خاطر همين از شما خواستم كه اين كارو براي من بكنيد ، اگه بدونيد من براي بدست اوردن اين پاتر چقدر زحمت كشيدمو چقدر رو قرورم پا گذاشتم.....
فرمانروا گفت : بهتره  اين هروكراس يكي مونده به آخرين هروكراسي باشه كه توي بدن هكتور قرار مي گيره ...
هنوز از سرم خون مي آمد و حواس مرا پرت مي کرد , رو به ولدمورت کردم , او گردنبندش را به فرمانروا داد و فرمانروا با طلسمي گردنبند را روي هوا معلق كرد و گفت : لرد سياه لطف كنينو كمي عقب تر وايستين ، من سعي خودمو مي كنم كه همشونو تو بدن هكتور فرو كنم اگه نشد بايد كمي صبر كنيم . 
هر دوي آنها از هري و گردنبندي که تقريبا يك متري تا هري فاصله داشت فاصله گرفتند ، ولدمورت كمي عقب تر ايستاد تا ببيند چه خبر است ولي فرمانروا به سمت هكتور كه به صورت محو بين زمين و هوا ايستاده بود رفت و با اشاره اي او را به سمت هري فراخواند ، چيزي نكشيد كه هكتور كنار هري ايستاد ، آنها مثل دو مجسمه ساكت و آرام كنار هم ايستاده بودند . 
فرمانروا اشاره اي به گردنبند كرد و گرنبند لرزيد ، گردنبند كم كم به رنگ سياه در آمد و آرام آرام شروع به دود كردن كرد ، دود غليظ و سياهي از گردنبند بيرون مي آمد و در فاصله ي نيم متري از گردنبند روي هوا جمع شد ، دود سياه در هوا كم كم تشكيل يك سر انسان را مي داد ، آري سر ولدمورت روي هوا تشكيل مي شد . 
خون كاملا جلوي يكي از چشمانم را گرفته بود ، ديگر خوب نمي توانستم جلوي خودم را ببينم ، نمي دانم چه شده بود كه خون سرم بند نمي آمد 
 كم كم گردن و باقي بدن ولدمورت به صورت دود روي هوا تشكيل مي شد ، حدودا چهار يا پنج دقيقه اي كشيد كه تمام بدن ولمورت روي هوا تشكيل شد ،هوا هر لحظه گرمتر و گرمتر مي شد .
بعد از تشکيل کامل ولدمورت روي گردنبند ,او  روي هوا بلند شد و با تعجب به دور و اطرافش نگاه مي كرد ، او از ديدن اين همه انسان دور و اطراف خودش خيلي تعجب كرده بود و هر لحظه ممكن بود كه به سمت ما حمله كند . 
فرمانرواي شياطين به سمتش رفت و با طلسمي به رنگ سفيد او را در اختيار گرفت ، هروكراس به يكباره ايستاد و در چشمان فرمانرواي شياطين زل زد ، او بي حركت ايستاده بود و فرمانروا را نگاه مي كرد ، فرمانروا تكاني به دستش داد و هروكراس ولدمورت راهش را كج كرد و به سمت بدن هكتور حركت كرد ، وقتي كه به بدن هكتور رسيد چشمانش را بست و به حالت مهري رغيق در آمد و خيلي آرام در بدن هكتور قرار گرفت ، به محض وارد شدن هروكراس به بدن هكتور ، هكتور تكان شديدي خورد و چيزي نكشيد كه هكتور چشمانش را باز كرد و به يكباره بست . 
ولدمورت رو به فرمانروا گفت : چرا چشماشو بست . 
فرمانروا گفت : فكر مي كني اگر تو به قدرت برسي حاضري اونو حتي با خودتم تقسيم كني ، من اونو كشتم و قدرتشو توي بدن هكتور جمع كردم ، اين كار خيلي خطرناكه هر دفعه هم سخت تر ميشه پس ديگه حواس منو پرت نكن ، دلت نمي خواد كه مجبور شي تمام هروكراساتو از دست بدي . 
فرمانروا اين را گفت و بار ديگر رو به گردنبند كرد و با اشاره ي بعدي دوباره دود سياه و غليظي از گردنبند شروع به خارج شدن كرد هروكراس بعدي هم مانند هروكراس قبلي وارد بدن هكتور شد ، هر بار تشكيل شدن هروكراس روي هوا بيشتر و بيشتر طول مي كشيد . 
گرما هم بيشتر و بيشتر مي شد حدودا نيم ساعتي كشيد كه هر چهار هروكراس داخل گردنبند در داخل بدن هكتور قرار بگيرند ، حالا نوبت هري بود كه هروكراسش خارج شود ، فرمانرواي دنياي شياطين خيلي خسته شده بود ، اين را به راحتي از حالتش مي فهميدم , او نفس هايش را عميق تر مي کشيد و ابروهايش را بيشتر جمع کرده بود . 
فرمانروا رو به ولدمورت كرد و گفت : اين سخترين كاريه كه مي خوام بكنم ، تا حالا چنين كاري نكردم ، اگه به هر صورت هروكراست از كنترل من خارج شد بدون ترديد از بين ببرش ، مطمئن باش كه اون به خودتم رحم نمي كنه. 
ولدمورت گفت : من شما رو اوردم اينجا كه بلايي به سر هروكراسام نياد .
فرمانروا گفت : تو نمي دوني هروكراسي به اين قدرت چه كارايي مي تونه بكنه ، اين پسره ,  پاتر خيلي قدرت داشته كه تونسته اين هروكراسو توي بدنش نگه داره ، خب اگه مشكلي با اين كار نداري يكم برو عقب تر من مي خوام روي زخم پاتر كار كنم . 
فرمانروا انگشتش را به سمت پيشاني هري گرفت و طلسمي را به سمتش روانه كرد ، موج گرماي شديدي از دست فرمانروا بيرون زد ،  آنقدر گرما شديد بود که آن فاصله توانست صورت مرا بسوزاند ، ولدمورت دستش را روي صورتش گرفت و كمي عقب تر ايستاد . 
طلسم كه مانند آتش بود به سمت هري رفت و درست به زخمش برخورد كرد ، به يكباره هري چشمانش را باز كرد ، خوشحالي تمام وجودم را پر كرد ، آيا هري زنده شده بود يا اينكه اينها همش توهمي بيش نبود ؟ 
به چشمان هري زل زدم ، چشمانش مانند دو كره ي قرمز رنگ بودند ، هري تكاني خورد و روي زمين فرود آمد و رو به فرمانروا نگاه كرد ، فرمانروا كه تعجب كرده بود رو به ولدمورت گفت : آماده باش ، نميشه به همين راحتي يه هروكراسي به اين قدرتو از بين برد . 
هري با صداي بلند ولدمورت رو به فرمانرواي شياطين نگاه كرد و گفت : تو به چه حقي منو ناراحت كردي مردك ؟؟؟ , بايد تقاص اين کاري که کردي رو پس بدي . 
فرمانروا طلسم بعدي را به سمت هري فرستاد ولي هري با اشاره اي غيب شد و چند سانتي متر آن طرفتر  ظاهر شد .. 
آري هري تمام قدرت ولدمورت را داشت , اين هروکراس هري بود که در ذهن هري بيدار شده بود , هري يا همان ولدمورت با چشمانش دنبال چيزي مي گشت ، اين را از نگاه هايش فهميدم ، در همين لحظه فكر خوبي به نظرم رسيد ، آري او دنبال اسلحه اش مي گشت ، من مي توانستم از او بخواهم كه مرا نجات بدهد ، او مي توانست مرا از اين معركه نجات بدهد . 
رو به هري كه الان يك ولدمورت به تمام عيار بود كردم و گفتم : لرد سياه منو نجات بدين من شما رو از دست اينا نجات مي دم . 
چشمان هري روي من قفل شد ، رابرت جلو آمد و گفت : لرد سياه منم ، من خودم تو رو ساختم ....
گفتم : دروغ ميگه ، اون مي خواد قدرتاي شما رو  خودش جمع كنه ، اون چهارتا ديگه از هروكراسارو همين حالا كشتو توي بدن هكتور كرد ....
هري  نگاهي به دور و اطرافش كرد و بعد از چند لحظه اي چشمش روي هكتور قفل شد ، احتياج نبود زياد فكر كند ، بدن هكتور مانند مهي بود و مي توانست به راحتي درون ان را ببيند . 
با صداي بلند فرياد زدم : درود بر سالازار اسليترين بزرگ ، من يكي از ياراي وفادار سالازارم ...
رابرت رو به من كرد و گفت : خفه شو پسر 
گفتم : خودت خفشو رابرت ..... حالا كه سرورم اينجاست انتقام منو از تو مي گيره ....
به يكباره هري از روبروي همه افرادي كه آنجا بودند آپارات كرد و درست در مقابل من ظاهر شد ، او با اشاره اي زنجير هاي دور و اطراف من را پاره كرد ، در ذهنم با تمام وجود شمشير اليور را خواستم ، شمشير اليور به يكباره در دستانم قرار گرفت. 
من با اين حالم نمي توانستم از پس فرمانروا و رابرت بر بيايم ، ولي هري كه الان يك ولدمورت شده بود مي توانست چنين كاري بكند ، شمشيرم را به هري دادم و گفتم : با اين مي تونيد هر دو تاشونو بكشي ... 
هري رو به من كرد و گفت : اين ديگه چيه .... 
گفتم : شمشير يك خون آشام 
هري گفت : خودم مي دونم كه اين چيه ولي من نمي تونم با اين كاري بكنم .....
گفتم : شما الان توي بدن يك نيمه خون اشام هستين و مي تونيد از اين شمشير استفاده كنيد .
خودم هم مطمئن نبودم ولي اين تنها كاري بود كه مي توانستم براي نجات خودم و هري بكنم ، هري شمشير را گرفت و به سمت رابرت گرفت و گفت : آووكادورا..... 
طلسم مانند آذرخشي از شمشير خارج شد و به سمت رابرت حركت كرد ، رابرت خيلي سريع چوبش را جلوي طلسم گرفت و به يكباره آن را منحرف كرد و طلسم به سمت ديوار پشت سر رابرت حركت كرد . 
ياد كارهايي كه مرگ خواران مي كردند افتادم ، آري من بايد روبروي هري زانو مي زدم و ارادتم را به هري نشان مي دادم ، سريع جلوي هري زانو زدم و گفتم : سرورم اجازه مي ديد بهتون كمك كنم ... 
هري گفت : پاشو و هر كاري كه مي توني بكن . 
رابرت رو به هري كرد و گفت : مجبورم نكن كه بكشمت ... ، اوني كه كنارته رفيق هري پاتره ، هموني كه تو الان توي وجودشي ... ، من خودم لرد سياه هستم اگه باور نداري مي توني هر چي خواستي بپرسي ..
هري خودش هم تعجب كرده بود ، بايد فكري مي كردم ، اگر او مي توانست به هري ثابت كند كه او خود ولدمورت است كار من خيلي سخت مي شد ....
در همين افكار بودم كه هري با صداي ولدمورتيش گفت : بگو ببينم من براي چي به هري پاتر حمله كردم ...
رابرت گفت : خب به خاطر اينكه من بايد بزرگترين دشمنمو از بين مي بردم ، اينو اسنيپ بهم گفت ، سوروس اسنيپ به من گفت كه به گفته ي يه پيش گو منو هري پاتر مي كشه .... 
گفتم : سرورم اينو الان همه مي دونن ، من با اينكه سنم به اونجا ها نميرسه ولي خيلي خوبتر و دقيق تر مي تونم اون اتفاقو تشريح كنم ....
فرمانرواي شياطين به سمت ما حركت كرد و گفت : اوني كه كنارت ايستاده يه بليده ، اون الان پادشاه دنياي خون اشاماست و داره از تو براي اينكه از اينجا خلاص بشه  استفاده مي كنه . 
از جايم بلند شدم و رو به هري گفتم : اگه اينطورم باشه فكر نكنم شما بخواين كه بميرين ، حتي به خاطر  خودتون . 
هري كه از حرف من جا خورده بود نگاهي به من انداخت و بعد از لحظه اي نگاهي به ولدمورت و فرمانروا ...
بايد كاري مي كردم ، اگر همينطور پيش مي رفت من مي توانستم كاري بكنم يا اينكه به صورتي هري را نجات بدهم.
در همين لحظه  هري شمشيرش را  روي گردن من گذاشت ، به چشمانش نگاه كردم مانند گردابي از خون در هدقه اش مي چرخيد . 
رو به فرمانروا كردم او لبخندي بر لب داشت ، آري فرمانروا هري را در اختيار گرفته بود ولي چطور , نمي دانم ، مگر او چقدر قدرت داشت كه مي توانست فردي به اين قدرت را تحت تسلط خودش قرار بدهد . 
لبان هري تكاني خورد ، او با صداي بلند گفت : آووكادورا ....
هيچ طلسمي اجرا نشد ، آري شمشير اليور روي خودش هيچ كاري نمي كرد ، از جايم بلند شدم ، انگار اتفاقي افتاده بود ، هري به يكباره بر زمين افتاد ، شمشير برعكس عمل كرده بود و طلسم را روي خودش اجرا كرده بود ...
در همين لحظه ولدمورت هم فريادي كشيد ، شمشيرم را از دست هري بيرون كشيدم ، او تلو تلو مي خورد و نزديك بود كه بر زمين بيفتد ..... 
رابرت با ناراحتي تمام به سمت من مي آمد ، او چوبش را بلند كرد و به سمت من گرفت ، او بعد از نگاهي وحشتناك با صداي بلندي گفت : آووكادورا .... 
طلسم ولدمورت از شمشيرش خارج شد و با سرعت به سمت من حركت كرد طلسم ولدمورت با قدرت فراوانش به من حتي فرصت فكر كردن هم نداد ، طلسم مستقيم به شكم من برخورد كرد و مرا محكم به سمت ستوني كه قبلا به آن بسته شده بودم كوبيد ....
چشمانم به يكباره سياهي رفت ، احساس سردي شديدي مرا فرا گرفت ، آري من هر لحظه به مرگ نزديك تر مي شدم ، من بايد چند لحظه ي پيش تمام توانم را براي از بين بردن هكتور و تمام هروكراس هاي ولدمورت مي كردم ، ديگر كارم تمام شده بود . 
چشمانم سنگين تر و سنگين تر مي شد ولي نبايد به همين راحتي پا پس مي كشيدم ، اين بار با تمام وجود خواستم كه زنده بمانم ، من بايد حداقل بلايي بر سر ولدمورت مي آوردم ، پاهاي هري را ديدم كه به سمت فرمانروا حركت مي كند . 
در ذهنم دنبال طلسمي مي گشتم كه بتوانم روح ولدمورت را در بدن هري بكشم ،سريع صدايي در ذهنم پيچيد ، طلسم مقدس مرگ 
اين چه طلسمي بود ، من طلسمي به اين اسم نمي شناختم ، چه طلسمي بود که مي توانست چنين کاري بکند ، كلمات ديگر در ذهنم جاري شد ، طلسم مرگ با زجر .... 
حالا فهميدم كه منظور طلسم مقدس چه بود آري طلسم مرگ با زجر همان طلسم مقدس بود ، اين طلسم كاربرد هاي زيادي داشت ، با تمام وجود از جايم بلند شدم ، ولدمورت از حركت من تعجب كرده بود ، شمشيرم را به سمت هري گرفتم . 
هيچ فشاري روي من نبود ، آري ولدمورت فشار طلسم را به خاطر انجام كار فرمانروا از بين برده بود ، با تمام وجود طلسم مرگ با شكنجه را به ذهنم آوردم ، براي لحظه اي ديدم كه فرد روبرويي من هري است ، هري پاتر ، دوست من ، من حق نداشتم كه اين طلسم را روي دوستم اجرا كنم ، ولي ديگر دير شده بود ، طلسم غرش كنان از شمشيرم خارج شده بود . 
ولدمورت با سرعت خيلي زياد سپر مدافعي را در مقابل طلسم من ايجاد كرد ولي سپر مدافع نتوانست جلوي طلسم را بگيرد و طلسم زمين را به لرزه در آورد و با قدرت هر چه تمام تر به هري خورد , به محض برخورد طلسم با هري  او را محكم به زمين زد ، با خوردن طلسم من به هري رابرت هم محكم به زمين خورد ، آري هر بلايي كه بر سر هري مي آوردم بر سر ولدمورت هم مي آمد ...
رابرت خيلي سريع از جايش بلند شد ولي هري به خودش مي پيچيد و با صداي ولدمورت فرياد مي كشيد . 
رابرت رو به فرمانروا كرد و گفت : چرا معطلي ؟ منتظري كه بميره ، زود اونو از اون بدن خارج كن ....
فرمانروا به سمت هري برگشت و با طلسمي دور تا دور هري را با حلقه اي از آتش پر كرد ، او با صداي بلند اورادي را مي خواند كه اصلا از انها سر در نمي آوردم .... 
رابرت به سمت من برگشت و گفت : من بايد همون اول تو رو مي كشتم ولي حالا ديگه من تو رو طوري شكنجه مي دم كه حساب كار دستت بياد .....
رو به ولدمورت كردم و گفتم : حالا نوبت خودته ...
رابرت با حركتي شمشير اليور را از دست من خارج كرد و چندين متر ان طرف تر روي زمين انداخت ، حالا من دستاني خالي داشتم ولي از اينكه يكي از هروكراس هاي او را از بين برده بودم خوشحال بودم ، حالا حداقل يك كاري قبل از مرگم كرده بودم .
رابرت با صداي بلند وردي را خواند كه تا به حال نشنيده بودم ، طلسمي به رنگ سياه از چوبش خارج شد ، نه طلسم نبود  .... 
او يك پاتر نوس به رنگ سياه بود ، من تا به حال چنين چيزي نديده بودم ، پاترنوس ولدمورت همان مار باسيليسك بود كه حالا به رنگ سياه در آمده و به سمت من مي آمد ، پاتر نوس ولدمورت مرا دوره كرد و مانند دفعه ي قبل مرا زجر داد .
اين بار بالاتر از زجر بود او مرا تا سر حد مرگ عزاب مي داد ، درد تمام وجودم را پر كرده بود ، درست مانند زماني كه با طلسم مرگ خودم را كشته بودم تا به اين دنيا برگردم ، ناگهان صدايي در ذهنم پيچيد ، صدا از آن جمشيد بود ، جمشيد گفت : ما داريم ميايم ، ما تونستيم با هر زحمتي كه شده از در تالار اسرار وارد بشيم ، به محض وارد شدن تونستم با تو رابطه بر قرار كنم ، تا جايي كه مي توني تحمل كن ما داريم ميايم ....
درد خيلي شديد شده بود ، فهميدم كه به زودي مي ميرم من اين تجربه را از قبل داشتم ، در ذهنم دنبال راهي براي پايان گشتم ، طلسمي مانند طلسم هفتم مرگ ، حالا من با كاري كه كرده بودم ديگر اميدي به برگشت هري باقي نگذاشته بودم  .
صدايي در ذهنم پيچيد كه گفت : تو نبايد بميري ، تو بايد اول هكتورو از صفحه ي روزگار حذف كني ، تو الان مي توني با طلسم بازگشت قدرت خودتو محيا كني ...., طلسم احيا 
طلسمي در ذهنم حك شد ، بي اختيار طلسم بر زبانم جاري شد ، بدنم از روي زمين فاصله گرفت و مانند سليب بين هوا و زمين قرار گرفتم ، همه جا را قرمز مي ديدم ، آري من به موجود درونم تبديل شده بودم ، همه جا در حال لرزيدن بود ، احساس درد به يكباره از بين رفت ، همه جا شروع به لرزش كرد ، زمين لرزه اي عجيب و وحشتناك ، آري من قدرت تمام افراد و درو ديوار هاي اينجا را براي خودم جمع مي كردم ... 
به هري نگاه كردم او بدجور مي لرزيد ولي به كمك طلسم هاي محكم به پشت روي زمين چسپيده بود و از دهانش دودي سياه خارج مي شد ، آري فرمانروا توانسته بود كه هروكراس را نجات بدهد ، رابرت يا همان ولدمورت مرا با عصبانيت نگاه مي كرد ، انگار او نمي خواست مرا بكشد ، آري او منتظر بود كه من قدرتم را دوباره به دست بياورم تا بتواند بيشتر مرا شكنجه كند اين را از صورت و نگاهش  مي فهميدم ...
قدرتم هر لحظه بيشتر و بيشتر مي شد ، در همين لحظه جمشيد و چندين نفر ديگر از دري كه انتهاي تالار بود وارد شدند ، بزرگ خاندان اژدها ها و گاست ها و چند تن از بزرگان خاندان هاي ديگر هم آمده بودند ، حدودا ده يا پانزده نفري مي شدند ، در بين آنها سارا هم بود ، ان دختر چهارده ساله ، نمي دانم او را براي چه آورده بودند . 
جمشيد به محض ديدن ولدمورت اولين طلسم را به سمت ولدمورت رها كرد ، حالا آنها محدوديت مرا نداشتند و مي توانستند به راحتي هر طلسمي كه خواستند به سمت ولدمورت بفرستند ، ولدمورت از ديدن آنها كاملا جا خورده بود ، حالا ما برتري نفرات داشتيم و مي توانستم خيلي خوب جلوي ولدمورت بايستيم . 
ديگر به اندازه ي كافي قدرت جمع کرده بودم ، در ذهنم خواستم كه اين كار پايان يابد كه بتوانم به جمشيد و باقي افراد كمك كنم ...
به يكباره روي هوا آزاد شدم ، حالا مي توانستم پرواز كنم ، ولدمورت به تنهايي جلوي همه ي آنها ايستاده بود و خيلي خوب هم مبارزه مي كرد ، او بدون توقف طلسم هايي را مي فرستاد كه باعث مي شد همه ي افرادي كه با جمشيد آمده بودند جاهايشان را مرتبا تغيير بدهند . 
ولدمورت قدرتش را به نمايش گذاشته بود ، حيف كه او در سف سياهي ها بود ،او با قدرت باور نكردنيش مي توانست خيلي خوب مبارزه كند ، تنها کاري که بايد مي کردم اين بود که او را از بين ببردم . 
جمشيد هم خيلي خوب مبارزه مي كرد و او كسي بود كه تمام حواس ولدمورت را به خودش جلب كرده بود ، هوا سنگين شد ، دوباره همه چيز به حالت آهسته در آمده بود ، به ولدمورت نگاه كردم ، او هنوز با سرعت زيادي طلسم مي فرستاد ، رو به او فرياد زدم : آماده ي مردن باش ..... 
من روي هوا بودم و كاملا بر ولدمورت تسلط كامل داشتم ، مطمئن بودم كه نه من و نه كس ديگري حرفم را نشنيده است ولي نمي دانم چرا اين حرف را زده بودم ، چون همه چيز به حالت آهسته بود پس صداي من هم تشكيل نمي شد ، اگر هم مي شد چيزي از آن قابل فهم نبود .
سارا يعني همان دختر نوجوان هم خيلي خوب طلسم مي فرستاد ، بزرگ خاندان اژدها ها هم خوب مبارزه مي كرد ، بزرگ خاندان گاست ها هم نگاهي به من داشت و نگاهي به ولدمورت ، او هم طلسم هاي قدرتمندي به سمت ولدمورت مي فرستاد ... 
شمشيرم را به سمت ولدمورت گرفتم و طلسم مرگي را به سمتش فرستادم ، طلسمم موجي در هوا ايجاد كرد و با قدرت زيادي به سمت ولدمورت حركت كرد ....
در اخرين لحظات ولدمورت جا خالي داد و طلسم من جلوي پايش به زمين خورد و سوراخ بزرگي بر روي زمين ايجاد كرد ، از طلسم من دود سياهي بلند شد و همين كار كافي بود كه ولدمورت بتواند طلسمي را مستقيم به سمت سارا بفرستد ، طلسم  سريع به سمت سارا رفت و خيلي زود به او برخورد كرد . 
چيزي را كه مي ديدم باور نكردم ، سارا به يكباره محو شد و طلسم را از خودش عبور داد ، او خيلي خوب محو شده بود و طلسمي به آن قدرت را از خودش عبور داده بود ، حتي ولدمورت هم از اين كار او تعجب كرده بود .
حالا ولدمورت رو به من كرد و طلسمي را به سمت من فرستاد ، خيلي سريع جايم را عوض كردم ، بالهايم را تا جايي كه مي توانستم باز كردم و با سرعت هر چه تمام تر در تالار شروع به حركت كردم ، فكري سريع به ذهنم رسيد ، اگر من روي هروكراسي كه از هري خارج مي شد طلسمي را اجرا مي كردم روي ولدمورت هم اجرا مي شد ، فقط بايد بلايي به سر هروكراسي كه از بدن هري خارج مي شد مي آوردم .
بايد زاويه اي با فرمانرواي شياطين پيدا مي كردم كه بتوانم روي دودي كه از دهان هري خارج مي شد طلسم مقدس مرگ را اجرا كنم ، با سرعت هر چه تمام تر دور تا دور تالار شروع به چرخيدن كردم . 
اينبار ولدمورت بود كه كم آورده بود ، او خيلي خوب مبارزه مي كرد ، حتي مافوق تصور هر كس ولي در برابر اينهمه افراد كم آورده بود ...
بزرگ خاندان اژدها ها سريع اين طرف و آنطرف مي رفت و طلسم هايي را به سمت ولدمورت مي فرستاد ، باقي افراد هم خيلي خوب مبارزه مي كردند ، انگار هرچقدر كه مي گذشت افراد بهتر مي توانست راه نفوذي را پيدا كنند ، كم كم همه ي آنها هماهنگ طلسم مي فرستادند ، دفع كردن چندين طلسمي كه ب يكباره فرستاده مي شد خيلي سخت بود ، چه برسد به اينكه كساني كه اين طلسم را اجرا مي كردند هر يك يك جنگجوي به تمام معنا بودند. 
در يك لحظه چندين طلسم به سمت ولدمورت حركت كرد ، ولدمورت سپر مدافعي را ايجاد كرد ولي باز هم  سه طلسم از سپرش عبور كردند و هر سه باهم به او برخورد كردند و او را به زمين زدند ... 
طلسم هاي بعدي هم به سمت ولدمورت روانه شدند ، او از جايش بلند شد و با عصبانيت فريادي كشيد ، فريادي گوش خراش ، نمي دانم او چطور اين كار را كرده بود ، من صداي او را مي شنيدم ، با اينكه همه چيز را آرام مي ديدم باز هم صدايش را شنيدم 
ولدمورت چوبش را به سمت تمام افراد گرفت و پاترنوس سياهش را به سمت آنها فرستاد ، وقتي پاترنوس ولدمورت به طلسم هايي كه به سمت ولدمورت فرستاده شده بودند مي رسيد طلسم ها يكي پس از ديگري از بين مي رفتند . 
پاترنوس ولدمورت غرش كنان به سمت همه ي افراد حاضر جلوي درب رفت و به يكباره همه ي آنها را در بر گرفت ، ماري عظيم الجثه تمام افراد دم در را در حصار خودش گرفته بود ، ديگر كسي را پشت سر مار نمي ديدم ، مي دانستم كه چه دردي را تحمل مي كنند ، دختري كه سارا نام داشت اولين نفري بود كه روي زمين افتاد .
كم كم همه ي افراد يكي پس از ديگري روي زمين مي افتادند و از درد به خود مي پيچيدند ، پاترنوس ولدمورت هيس هيس بلندي راه انداخته بود و دور تا دور همه ي افراد مي چرخيد .
چيزي كه عجيب بود اين بود كه پاترنوس ولدمورت با چشمانش مي توانست افراد را عذاب دهد ، او توانسته بود پاترنوسش را هرچه تمام تر به باسيليسك شبيه كند ، تمام افراد بلا استثنا روي زمين افتادند ، بلاخره توانستم دودي كه روي هوا جمع شده بود را نشانه بگيرم .
دودي كه از دهان هري بلند مي شد حالا صورت ولدمورت را كاملا روي هوا تشكيل داده بود ، طلسم مرگ با شكنجه را در ذهنم فرياد زدم و شمشيرم را به سمت دود گرفتم ... 
طلسم سريع از شمشيرم خلاص شد و با سرعت هر چه تمام تر به سمت دود حركت كرد ، نگاهم را روي هكتور قفل كردم ،حالا نوبت او بود ، دوباره طلسم مرگ با شكنجه را اجرا كردم ، اينباره به سمت هكتور ... 
طلسم بعدي هم از شمشيرم خارج شد ، در همين لحظه احساس درد شديدي از پشت سرم كردم ، من داشتم سقوط مي كردم ، به پشت سرم برگشتم ، زنجير هايي را در هوا ديدم كه به سمت من مي آيند ، درد شكمم به اوج رسيده بود. 
محكم به زمين خوردم ، به شكمم نگاه كردم ، زنجيري از آن بيرون زده بود ، دو زنجير هم از داخل بالهايم خارج شده بودند ، ولدمورت با طلسم هايش زنجير ها را اينبار از داخل بدنم رد كرده بود كه من ديگر نتوانم كاري بكنم . 
زنجير ها به هم نزديك مي شدند و روي بدن من مانند مارهايي حركت مي كردند ، زنجير هايي كه از بدنم خارج شده بودند قرمز قرمز شده بودند ، خون تمام آنها را فرا گرفته بود ، آنها خيلي سريع به هم مي پيچيدند ، سنگيني هوا هم از بين رفته بود . 
هيچ كدام از طلسم هايم به هدف نخورده بودند ، چون تغييري در جاي هكتور و هري نديدم ، حتما ولدمورت انها را منحرف كرده بود ، ولدمورت خشمگينانه به سمت من مي آمد ، مانند جوبِ آبي از من خون مي رفت ، چشمانم سياهي مي رفت ، ديگر مطمئن شدم كه مي ميرم ، طلسم احيا هم نمي توانست مرا زنده نگه دارد . 
در آخرين لحظات جمشيد را ديدم كه از زير فشار پاترنوس ولدمورت بيرون آمده بود و به سمت ولدمورت طلسمي فرستاد ، سريع طلسمي را هم به سمت من فرستاد ، ولدمورت خيلي سريع از جلوي طلسم جمشيد كنار رفت و طلسمي قوي را به سمتش روانه كرد . 
طلسم جمشيد به محض رسيدن به من دور تا دور مرا فرا گرفت و زنجير هايي كه دور تا دور من پيچيده                                                                                                                                                                                                             بودند را از بين برد ، به حالت عادي خودم در آمده بودم ، دستم را در جيبم كردم و شيشه اي خون را برداشتم و به يكباره سر كشيدم ، خيلي خون از من رفته بود به همين خاطر چشمانم سياهي رفت و به يكباره از از هوش رفتم، قبل از اينكه از هوش بروم ديدم كه يك طلسم خيلي قوي به جمشيد برخورد كرد  .


با صداي خنده هاي بلند ولدمورت چشمانم باز شد ، روي زمين افتاده بودم ، رابرت يا همان ولدمورت روبروي هكتور ايستاده بود و بلند بلند مي خنديد ، به اطراف نگاهي انداختم ، جمشيد در وسط تالار بر روي زمين افتاده بود .
باقي افراد هم در گوشه اي افتاده بودند ،هري هم در كناري افتاده بود و شدت لرزه هايش بيشتر از قبل شده بود ، آري او هنوز نمرده بود ، پس هنوز اميدي به زنده ماندنش بود ، لبخندي نا خوداگاه بر لبانم نشست ، خواستم بلند شوم ولي نايي براي بلند شدن نداشتم ، بدنم خيلي درد مي كرد . 
ولدمورت رو به فرمانروا كه الان كنارش ايستاده بود كرد و گفت : حالا نوبت خودمه ، برو عقب وايستو شايد وقتي خواستم از بدنم خارج بشم بلايي  سرت بيارم ....
فرمانروا با ناراحتي رو به ولدمورت نگاه مي كرد ولي ولدمورت بدون وقفه مي خنديد ، انگار كه به تمام آرزوهايش رسيده بود، ولدمورت طوري هكتور را نگاه مي كرد كه انگار با ارزش ترين چيز دنيا را مي بيند  . 
ولدمورت نگاهي به دور و اطرافش كرد و بعد از فرياد بلندي دو دستش را به حالت صليب گونه باز كرد و  بعد از چند لحظه به يكباره بر زمين افتاد ولي قبل از اآنكه بر روي زمين بيفتد مهي رغيق از بدنش خارج شد ، آري ولدمورت به يكباره از تن رابرت خارج شد و به سمت هكتور رفت و به سرعت در بدن هكتور قرار گرفت .... 
هكتور فرياد بلندي كشيد و بر روي زمين افتاد ، او به حالت زانو زده روي زمين افتاده بود و فرياد مي كشيد ، نمي دانم چه بلايي بر سرش آمده بود كه چنين بر زمين افتاده بود . 
خواستم از جايم بلند شوم ولي رمقي در من باقي نمانده بود ، همينطور برزمين افتاده بودم و تنها كاري كه مي توانستم بكنم اين بود كه به باقي ماجرا نگاه كنم و ببينم كه در آخر چه اتفاقي مي افتد .
چيزي نكشيد كه بلاخره هكتور از جايش بلند شد ، او در بين هوا و زمين معلق شد ، چشمانش بسته بود ، او نفسي عميق كشيد و به يكباره چشمانش را باز كرد ، چشماني قرمز رنگ و مار مانند ، صورتش چندين بار وحشتناك تر از قبل شده بود . 
هكتور دستش را به سمت ديواري گرفت و طلسمي را روانه ي ديوار كرد ، طلسمي كه از دستش خارج شده بود تالار را به لرزه در اورد و به سمت ديوار رفت ، به محض برخورد طلسم با ديوار قسمت زيادي از ديوار ريخت .... 
هكتور يا همان ولدمورت فعلي شروع كرد به بلند بلند خنديدن او به بدن جديدش نگاه مي كرد و مي خنديد ، انگار از چيزي كه ديده بود خيلي تعجب كرده بود. 
فرمانروا رو به او گفت : من كار خودمو كردم حالا نوبت توست كه به قولايي كه دادي عمل كني . 
ولدمورت به يكباره از خنده ايستاد ، او با عصبانيت رو به فرمانروا كرد و گفت :تو واقعا اينقدر احمقي كه فكر مي كني من حاضرم اين دنيارو با كسي قسمت كنم . 
فرمانروا كه كاملا جا خورده بود رو به ولدمورت گفت : لرد سياه تو بايد به قولي كه دادي عمل كني وگرنه من ديگه به تعهداتم عمل نمي كنم . 
ولدمورت رو به فرمانروا كرد و با حالتي تحقير آميز رو به او گفت : مثل اينكه نمي دوني با كي طرفي ، ايني كه روبروت ايستاده لردسياهه ، بزرگترين موجود روي زمين ، قدرتمند ترين كسي كه به عمرت ديدي ....
فرمانروا گفت : داري شوخي مي كني يا اينكه واقعا مي خواي بزني زير همه چيز .....
ولدمورت گفت : اگه نمي خواي حسابتو برسم همين حالا اين دنيارو براي هميشه ترك مي كني وگرنه ديگه نمي توني نفس بكشي ....
فرمانروا دستش را به سمت ولدمورت گرفت و طلسمي را به سمتش روانه كرد ولي ولدمورت خيلي سريع محو شد و طلسم را از خودش عبور داد ، او خيلي خوب توانسته بود بر خودش مسلط شود. 
به محض عبور كردن طلسم از بدن ولدمورت ولدمورت به حالت عادي خودش برگشت و گفت : قبل از اينكه خيلي عصباني شم بهتره كه گروتو گم كني ... 
فرمانروا با عصبانيت دو دستش را به سمت ولدمورت گرفت و خواست طلسمي را به سمت ولدمورت بفرستد ولي ولدمورت با نگاهي فشار تالار را به جاي خودش برگرداند ، آري دوباره همان اتفاق افتاده بود ، اتفاقي كه باعث مي شد كه طلسمي اجرا نشود ، فرمانروا كه اين وضعيت را ديد دو دستش را باز كرد و از دو طرفش آتشي را از روي زمين بلند كرد و روي هوا ظاهر كرد . 
ولدمورت كه اين وضعيت را ديد انگشتش را به سمت فرمانروا گرفت و گفت : اگه يه طلسم ديگه بفرستي مجبور ميشم بكشمت ، من مي دونم كه چطور ميشه تو رو كشت ....
فرمانروا گفت : تو خودت خوب مي دوني كه من نمي ميرم ... 
ولدمورت گفت : آره اول فكر مي كردم كه نميشه تو رو كشت ولي وقتي كه فرمانرواي دنياي اجنه رو شكنجه مي كردم راهشو بهم نشون داد ، خيلي راحته فكر نكنم كه برام به اندازه ي يه چشمك زدن هم سخت باشه .
فرمانروا گفت : بلوف مي زني ولدمورت .... 
ولدمورت بلند خنديد و گفت : مي توني امتحان كني ولي وقتي كه اين كارو كردي ديگه اميدي به زنده موندنت نبايد داشته باشي .
صداي كشيده شدن چيزي بر زمين شنيدم ، نگاهم را به سمت صدا برگرداندم ، جسد هري به شدت تكان مي خورد ، عرق تمام وجودش را پر كرده بود ، او بدجور درد مي كشيد ، بايد راحتش مي كردم ولي چطور ...
صداي ولدمورت حواس مرا از هري پرت كرد ، او با صداي بلند گفت : زود تصميمتو بگير من زياد وقت ندارم ، مي خوام برم بيرون و به تموم دنيا بگم كه من كيم و چه كارايي مي تونم بكنم ... 
فرمانروا گفت : تو با اين كارت يه دشمن هميشگي براي خودت درست كردي اينو مطمئن باش كه يه روزي تلافي مي كنم ... 
فرمانروا اين را گفت و به سمت مجسمه ي سر سالازار حركت كرد ، معلوم بود كه از اين كار ولدمورت  خيلي عصباني است ، من هم از كار ولدمورت خوشم امد ، او چطور توانسته بود كه به ولدمورت اطمينان كند ، ولدمورت بارها نشان داده بود كه فردي نيست كه بشود به او اطمينان كرد ، او حتي به سربازان خودش رحم نمي كرد چه برسد كه بخواهد قدرتش را با كس ديگري تقسيم كند . 
به يكباره فشار هوا سنگين و سنگين تر شد ، نفس كشيدن برايم سخت شد ، براي لحظه اي فكر كردم كه مرگ به سراغ من آمده است و به زودي مي ميرم  ولي با فرود آمدن ولدمورت بر روي زمين و ايستادن فرمانروا فهميدم كه اتفاقي ديگر افتاده است ...
نور عجيبي در اتاق پيچيده بود ، احساس مرگ تمام وجودم را پر كرد ، احساس عجيبي بود تا به حال اين حس به من دست نداده بود ، بوي عجيبي هم در اتاق پيچيده بود ، هوا به يكباره سرد و سرد تر مي شد به وضوح ديوار ها در حال يخ زدن بودند ، يعني چه اتفاقي افتاده بود . 
سرفه هايم شروع شد ، به سختي نفس مي كشيدم ، ولدمورت با تعجب به دور و اطرافش نگاه مي كرد ، معلوم بود كه او هم از اين اتفاق متعجب و نگران شده بود . 
فرمانروا هم حال و هواي خوبي نداشت ، حتي او هم نمي دانست چه خبر شده است ، باد نسبتا شديدي در تالار پيچيد ولي نمي دانم كه منشا باد از كجا بود ، سرما هر لحظه بيشتر و بيشتر مي شد ، ديوار ها از شدت سرما ترك هايي ميخوردند ، يخ تمام ديوار ها را پر كرد ( يكمي از داستان انجمن نظام سياه نوشته سياوش درخشان عزيز ، كپي زدم – نويسنده ) . 
با تمام وجود به خودم تكاني دادم كه بتوانم به دور و اطرافم نگاهي بيندازم ، ولي چيزي در اينجا ديده نمي شد ، ولدمورت رو به فرمانروا كرد و گفت : يعني اينجا چه خبر شده . 
فرمانروا به راحش به سمت سر مجسمه سالازار ادامه داد ، در همين لحظه صدايي در سالن پيچيد كه گفت : ميشه بگيد كجا تشريف مي بريد . 
صدا ، صداي هري بود ، فقط كمي خشك تر و خشن تر بود ، سريع به سمت صدا برگشتم ، در جايي كه جسد هري روي زمين افتاده بود حالا يك مبل زيبا از يخ قرار داشت كه هري روي ان نشسته بود ، او ابهت خاصي پيدا كرده بود . 
او روي مبل لم داده بود ، چيزي در دستش برق مي زد ، يك شمشير بود شمشير گودريك گريفيندور بزرگ ، موه هاي هري بلند شده بود و روي شانه هايش ريخته بود ، زخمي كه بر پيشاني داشت خيلي كوچكتر شده بود و ديگر معلوم نبود . 
فرمانروا به سمت هري برگشت و گفت : تو كي هستي .
هري گفت : شما خودتون خوب مي دونيد كه من كيم ولي من نمي دونم شما اينجا چي كار مي كنيد ، شما كار منو خيلي راحت كردين من مي خواستم براي ديدن شما بيام به دنياي اجنه . 
ولدمورت گفت : ديگه دنياي اجنه اي وجود نداره . 
هري رو به ولدمورت كرد و گفت : دور از ادب نيست كه كسي مثل شما حرف منو جناب فرمانروا رو قطع كنه .
ولدمورت گفت : فكر مي كردم كه مردي . 
هري گفت : خيلي عجله نكن نوبت تو هم ميشه تام ريدل . 
ولدمورت با شنيدن اين حرف شكه شد ، انگار كه به او برق وصل كرده بودند ، او به قدري  عصباني شده بود كه خواست كاري بكند ولي نمي دانم چرا از اين كارش منصرف شد ، هري رو به فرمانروا كرد و گفت : نگفتين كه اينجا چي كار مي كنين . 
فرمانروا گفت : تو توي جايي نيستي كه بتوني به من دستور بدي و از من سوال كني  . 
هري گفت : اگه يادت باشه من سفير فرمانرواي اجنه هستم و اين دنيا و هرچي كه توي اين دنيا به دنياي اجنه مرتبط ميشه به من ربط داره . 
فرمانرواي شياطين گفت : ديگه دنياي اجنه اي وجود نداره كه تو بخواي سفيرش باشه . 
سرفه اي بلند كردم كه حواس هري به من جمع شود . 
هري سريع متوجه من شد و با حركت دستش به سمت من جاني دوباره گرفتم ، او چطور توانسته بود اين كار را بكند ، از جايم بلند شدم ، زيرم يعني جايي كه روي زمين افتاده بودم پر خون يخ زده بود ، هنوز احساس ضعف مي كردم به خاطر همين دست در ردايم كردم و شيشه اي از خون برداشتم و به يكباره سر كشيدم . 
بدنم كمي گرم شد ولي سرماي اينجا خيلي زياد بود ، سردرد شديدي هم داشتم كه فعلا نمي توانستم به ان توجه كنم ، من بايد براي كمك به هري اماده مي شدم ، تلو تلو خوران به سمت هري حركت كردم و گفتم : رابرت همون ولدمورت بود ، حرف تو درست بود . 
هري با اشاره اي يك مبل از يخ جلوي من ظاهر كرد و گفت : بشين جاني عزيز ، تو به اندازه ي كافي زحمت كشيدي حالا نوبت منه كه به حسابشون برسم . 
هري از جايش بلند شد و به سمت فرمانروا حركت كرد و در راه گفت : تو چطور جرات كردي كه يه دنيارو خراب كني ، حالا اينهمه جن آواره كجان . 
فرمانروا خنديد و گفت : تا حالا همشون مُردن ، من اونارو بين دو دنيا رها كردم و اومدم اينجا . 
هري كه از اين حرف فرمانروا جا خورده بود گفت : شما چي كار كردين .
هري به طور عجيبي با احترام صحبت مي كرد كه اين طور حرف زدنش مرا به ياد دامبلدور مي انداخت ، او چطور توانسته بود برگردد ، او اينهمه قدرت را از كجا آورده بود و چطور توانسته بود چنين كاري بكند . 
ولدمورت رو به هري كرد و گفت : اشتباه كردي كه برگشتي ، تو بايد توي همون دنيا مي موندي تا باقي روحتو برات مي فرستادم . 
هري كه عصباني شده بود رو به ولدمورت كرد و گفت : اين براي آخرين باريه كه بهت مي گم وسط حرف من نپر . 
ولدمورت كه عصباني شده بود دستش را به سمت هري گرفت و طلسمي را به سمت هري فرستاد ، هري نگاهي به طلسم انداخت و طلسم در بين هوا و زمين از بين رفت . 
ولدمورت از روي زمين بلند شد و گفت : مي بينم كه خيلي حرفه اي شدي پاتر .
هري رو به ولدمورت كرد و گفت : خودت خواستي . 
هري دستش را به سمت ولدمورت گرفت و طلسمي كه بيشتر شبيه اب بود را به سمت ولدمورت فرستاد ، طلسم مانند تيري كه از چله ي كمان رها شده بود با سرعت بالايي به سمت ولدمورت حركت كرد ولي ولدمورت خيلي سريع از جلوي طلسم هري كنار رفت و طلسم به سمت سقف تالار رفت و محكم به سقف خورد . 
ولدمورت بالهايش را باز كرد و با سرعت به سمت هري حركت كرد ، هري با اشاره اي يك ديوار يخي جلوي خودش ظاهر كرد ، ولدمورت محكم به ديواره ي يخي برخورد كرد و به زمين خورد . 
هري به سمت فرمانرواي شياطين برگشت و گفت : تو چه بلايي به سر افراد دنياي اجنه اوردي . 
فرمانروا دستش را به سمت هري گرفت ولي او خيلي دير دست به كار شده بود ، او با طلسم هري از روي زمين جدا شده بود و انگار كه از گردن آويزان شده بود . 
هري با قيافه اي عصباني گفت : براي آخرين بار مي پرسم ، بگو ببينم افراد دنياي اجنه كجان . 
فرمانروا با حركتي خودش را از دست هري آزاد كرد و بر روي زمين فرود آمد ، او طلسم آتش مانندي را به سمت هري فرستاد ، هري هم خيلي سريع طلسمي مانند يخ را به سمت آتش فرمانروا فرستاد كه در بين هوا و زمين طلسم ها به هم برخورد كردند و صداي وحشتناكي ايجاد كردند . 
ولدمورت از پشت سر هري به سمتش طسمي فرستاد ولي هري خيلي خوب از جلوي طلسم جا خالي كرد و طلسمي را هم به سمت ولدمورت فرستاد ، طلسم هاي هري همگي شبيه يخ و آب بودند و رنگي در پي نداشتند و هر بار نزديك تر به حدف برخورد مي كردند . 
مبارزه ي سختي بين سه نفر در گرفت ، قدرت هر سه نفر به قدري زياد بود كه در حد تصور هم نمي گنجيد ، طلسم هايي به هر رنگي كه فكر مي كردم از طرف ولدمورت و فرمانرواي شياطين به سمت هري مي آمدند ولي هري فقط از طلسم هاي آب مانندش استفاده مي كرد ، معلوم نبود كه كدام قدرت به كدام قدرت مي چربيد . 
ولدمورت كاملا به بدنش مسلط شده بود وخيلي سريع از خودش عكس العمل نشان مي داد ، كم كم قدرت ولدمورت بر هري مي چربيد ، بايد كاري مي كردم ، شمشيرم را در ذهنم صدا زدم ، شمشيرم به يكباره در دستم ظاهر شد ، شيشه ي بزرگي از خون را از جيبم در اوردم  به يكباره سر كشيدم ، بالهايم را باز كردم و به سمت ولدمورت پرواز كردم . 
در راه طلسمي قدرتمند را به سمت ولدمورت فرستادم ، ولدمورت كه غافلگير شده بود نتوانست كاري بكند و طلسمم به او خورد و او را به سمتي پرتاب كرد ، هري هم خيلي خوب از پس فرمانرواي شياطين بر مي آمد ، جنگي واقعي شروع شده بود و هر لحظه ممكن بود كه بلايي به سر يكي از افراد حاضر بيايد . 
طلسم ها يكي از پس ديگري به سمت ما چهار نفر فرستاده مي شد ، البته من در برابر قدرت هايي كه اينجا بودند محسوس نبودم ولي هر چه بود كمك كمي براي هري بودم ، طلسم هاي هري هر بار قوي تر از قبل بود . 
چيزي نكشيد كه اولين طلسم هري به فرمانروا برخورد كرد و او را محكم به زمين زد ، هري فرمانروا را رها كرد و به سمت ولدمورت كه الان با من در حال مبارزه بود برگشت ، انگار با بودن هري ولدمورت نمي توانست كاري بكند كه من نتوانم طلسمي را اجرا كنم . 
از زنده بودن هري خيلي خوشحال شده بودم ، انگار دنيا را به من داده بودند ، اگر جمشيد مي فهميد كه هري زنده است خيلي خوشحال مي شد ، او خيلي آرام روي زمين افتاده بود و تكاني نمي خورد ، نمي دانم بلايي بر سر جمشيد آمده بود يا اينكه فقط مثل من بيهوش بر روي زمين افتاده بود ، در دلم خدا خدا مي كردم كه او سالم و زنده مانده باشد . 
با بلند شدن فرمانروا از روي زمين مبارزه جان تازه اي گرفت ، ولدمورت بي وقفه مي جنگيد و طلسم هايي را به سمت ما مي فرستاد كه اگر يكي از آنها به من مي خورد فكر كنم كارم تمام بود ، او از هر چهار يا پنج طلسمي كه اجرا مي كرد يكي از انها طلسم آووكادورا بود . 
هر لحظه ممكن بود بلايي بر سر من يا هري بيايد ، هري بيش از اندازه خونسرد مبارزه مي كرد ، انگار كه يك مبارزه ي دسته گرمي بود تا يه مبارزه واقعي ، او خيلي خونسرد از جلوي طلسم ها كنار مي رفت و خونسرد تر از قبل طلسمي را به سمت ولدمورت مي فرستاد ، اين هري پاتر ، هري پاتر قبل نبود ، او با قدرت فوق العاده اش به راحتي مي توانست كارهايي بكند كه از فكرم به دور بود . 
فرمانروا از اين كه قدرتي به هري داده است كه مي تواند در برابر خودش عكس العمل نشان بدهد خيلي ناراحت بود ، اين را از حالتش به راحتي مي فهميدم ، هري هم اصلا عجله نمي كرد و خودش را به هيچ وجه در خطر نمي انداخت ، او خيلي اصولي و با فكر مبارزه مي كرد . 
براي لحظه اي نگاهم روي مبارزه ي هري و فرمانروا قفل شده بود كه ولدمورت طلسمي را به سينه ي من زد ، بدنم خيلي خسته و ضعيف شده بود به خاطر همين  هر طلسمي مي توانست مرا اذيت كند ، درد شديدي در سينه ام جمع شده بود . 
به يكباره مقدار زيادي خون از دهانم خارج شد و روي زمين افتادم ، هري وقتي مرا ديد كه روي زمين افتادم ، دو دستش را به سمت فرمانروا گرفت و با صداي بلندي هيس هيس كنان چيزي گفت ، قسمتي از زميني كه فرمانروا روي آن ايستاده بود شروع به لرزيدن كرد و به يكباره از دور و اطراف فرمانروا ديوار هايي يخي سر به آسمان كشيدند ، ديواره ها تا سقف تالار كه حدودا ده يا يازده متري مي شدند ادامه يافتند و به سقف چسپيدند حالا فرمانروا در حصار يخهايي كه هري درست كرده بود گير كرده بود ، به هري نگاه كردم ، او هنوز از شمشيرش استفاده نكرده بود و فقط آن را با خود حمل مي كرد . 
هري با صداي بلندي رو به ولدمورت گفت : اونو ول كن ... 
ولدمورت رو به هري كرد و گفت : به زودي نوبت تو هم ميشه . 
هري دو دستش را به سمت ولدمورت گرفت و طلسمي را به سمتش فرستاد ، طلسم هري مانند شمشيري شيشه اي روي هوا تشكيل شد و به سمت ولدمورت حمله كرد . 
ولدمورت خيلي سريع از جلوي طلسم كنار رفت و طلسمي به سمت هري فرستاد ، هري اصلا نايستاد و طلسم بعدي را پشت سر طلسم قبلي به سمت ولدمورت فرستاد، ولدمورت خيلي سريع عكس العمل نشان مي داد . 
ولدمورت كمي صبر كرد و بعد پاترنوس سياهش را به سمت هري فرستاد ، هري هم دو دستش را جلوي خودش گرفت و پاترنوسي را از دستش رها كرد ، پاترنوس هري الان شبيه يك ققنوس بود ، آري هري پاترنوس دامبلدور را براي مقابله با پاترنوس ولدمورت انتخاب كرده بود . 
ققنوسي زيبا و سفيد رنگ ، زيبايي اش به قدري بود كه چشم همگان را به خودش جذب مي كرد ، احساس زندگي تمام وجودم را پر كرد ، آري قنقنوس هري هم دقيقا مثل يك ققنوس واقعي عمل مي كرد ، ققنوس هري به سرعت به سمت مار ولدمورت رفت
مار ولدمورت دهانش را باز كرد و به يكباره ققنوس هري را قورت داد ، چيزي نكشيد كه مار ولدمورت به يكباره منفجر شد و به يكباره محو شد و صداي بلندي ايجاد شد . 
هري حتي يك لحظه هم صبر نكرد و طلسم بعدي را به سمت ولدمورت فرستاد ، ياد بلايي كه سه نفري بر سر هكتور آورده بودم افتادم ، ولدمورت خيلي سريع بالهايش را باز كرد و با پرواز كردن از مقابل طلسم هري كنار رفت . 
حالا ولدمورت شروع كرد به طلسم فرستادن ، هري هم خيلي خوب طلسم مي فرستاد ، حالا كه هري فقط با ولدمورت مي جنگيد قدرتش با او برابر شده بود ، هري شمشير الماسش را در دستش ظاهر كرد و به سرعت مار خودش يعني تام را آزاد كرد . 
مار باسيليسك هري هيس هيس كنان به سمت ولدمورت حمله كرد ، به يكباره ولدمورت شروع به هيس هيس كردن كرد ولي مار حتي تغييري در حركتش نداد و مستقيم به سمت ولدمورت رفت . 
ولدمورت دستش را به سمت تام گرفت و با حركتي او را كه تقريبا دو برابر قد خودش را داشت را به كناري پرت كرد ، ولدمورت قيافه اي تازه گرفته بود ، چشمانش كاملا قرمز شده بود و به حالت موجود درون هكتور در آمده بود , هنوز لباس هکتور بر تنش بود , موه هايش هم در هال بالا و پايين رفتن بودند , دندان هاي نيشش هم کاملا بيرون زده بودند , ديگر مردمکي در چشمانش ديده نمي شد , صورتش سفيد و بي روح شده بود , هيچ احساسي در اين مرد ديده نمي شد , او حتي لحظه اي در کشتن تعلل نمي کرد . 
به فرمانروا نگاه كردم او بي حركت ايستاده بود نمي دانم چه بلايي بر سرش آمده بود كه اينچنين در ميان چهار ديوار يخي بي حركت ايستاده بود ، به باسيليسك هري نگاه كردم ، او كناري افتاده بود و تكان هايي مي خورد . 
هري دو دستش را از اطراف باز کرد و بعد به طرف ولدمورت گرفت , طلسمي بزرگ بر فراز دستان هري درست شده بود که خيلي سريع آن را به سمت ولدمورت فرستاد , طلسم هري در هوا به تکه يخي بزرگ تبديل شد و با سرعت به سمت ولدمورت حرکت کرد . 
هکتور دستش را به سمت تکه يخ بزرگ هري گرفت و آن را در هوا متلاشي کرد , هري لحظه اي تعلل نکرد و طلسم بعدي را به سمت ولدمورت فرستاد , او از هر طرف طلسمي را به سمت ولدمورت مي فرستاد ، ولدمورت هم با موجود درون هكتور غوغا مي كرد ، با اين مبارزه اي كه اين دو نفر مي كردند به راحتي مي توانستم بگويم كه اگر يك لشكر از خون اشام هايم جلوي هر كدام از آنها بايستد كم مي آورد . 
طلسم هايي كه هري و ولدمورت به سمت همديگر مي فرستاند به درو ديوار مي خورد و خسارات جبران ناپذيري به تالار مي زد ، چيزي به فرو ريختن اينجا نمانده بود ، سرماي بيش از حدي كه هري بر اينجا هكمفرما كرده بود هم كار را خيلي مشكل كرده بود و هر ان احتمال فرو ريختن اينجا بود ، به سختي از جايم بلند شدم ، درد زيادي در بدنم بود كه امانم را بريده بود . 
هري به يكباره با تمام وجود دستش را تكاني داد ، از اطراف ولدمورت قنديل هاي يخ به سمتش پرتاب شدند كه چند تا از آنها در بدن ولدمورت فرو رفتند ، ولدمورت با سرعت محو  شد و قنديل ها را از خودش رد  كرد ولي با اين حال سرعت هري خيلي بيشتر از او بود . 
يکي از قندلي ها در پاي ولدمورت فرو رفت و براي لحظه اي او را نگه داشت , هري سنگهايي را  از ديوار ها با جادو جدا مي کرد و به سمت ولدمورت مي فرستاد , سنگ ها از ديوار ها جدا مي شدند  و به سرعت به سمت ولدمورت مي رفتند و محكم به او برخورد مي كردند ، هري ديگر به قنديل هايش بسنده نمي كرد و از سنگ هاي ديوار ها هم استفاده مي كرد . 
ولدمورت هم طلسم هايي را به سمت هري مي فرستاد كه زمين و زمان به لرزه در مي آورد ، قدرت هكتور ، قدرت ولدمورت  را چندين برابر كرده بود به خاطر همين  در  اين تالار آشوبي به پا شده بود ، هري خيلي قدرتمند بود كه مي توانست چنين كاري با ولدمورت بكند . 
ولدمورت با اينكه به موجود درونش تبديل شده بود باز هم كم مي آورد ، معلوم بود كه نمي تواند از تمام قدرتش استفاده كند ، اشكالي در كار ولدمورت بود ، او بايستي قدرتش بيشتر از اين مي بود ، او تمام هروكراس هايش را داشت و بايد خيلي قوي تر مي بود .
تكاني به خودم دادم تا بتوانم كمكي به هري بكنم ولي درد بدنم بيشتر و بيشتر مي شد ، ياد طلسم احيا افتادم ، بايد دوباره از آن طلسم استفاده مي كردم ، همين كه به ان طلسم فكر كردم طلسم در ذهنم جاري شد ، دوباره از زمين فاصله گرفتم و يك متري از زمين فاصله گرفتم . 
به حالت صليب مانند در بين هوا و زمين قرار گرفتم ، احساس درد كم كم از بين مي رفت و قدرتم را به دست مي آوردم ، احساس مي كردم كه از اطراف قدرت جمع مي كنم ،  قدرتم كم كم بيشتر مي شد ، به يكباره نگاه ولدمورت روي من قفل شد ، انگار كه چيزي توجه او را جلب كرده بود . 
ولدمورت شروع به خنديدن كرد ، او دستش را به دو سمتش مثل صليب باز كرد و مهي را در اطرافش تشكيل داد ، او هم داشت خودش را احيا مي كرد ، نمي دانم براي چه اين كار را مي كرد . 
تا پيروزي هري چيزي نمانده بود معلوم بود که ولدمورت کم آورده است و به زودي شکست مي خورد صداي فرمانروا بلند شد كه گفت : جناب پاتر اگه من به جات بودم همين حالا اينجا رو ترك مي كردم 
هري رو به ولدمورت كرد و طلسم قدرت مندي كه آن هم مثل تمام طلسم هايش مثل يخ بود را به سمت ولدمورت فرستاد ولي طلسم به محض رسيدن به محوطه ي مهي كه دور تا دور ولدمورت بود از بين رفت . 
هري به سمت فرمانروا برگشت و گفت : اون داره چي كار مي كنه . 
فرمانروا گفت : تو تا حالا داشتي با يه ولدمورت مي جنگيدي ولي اون بعد از طلسم احيا هر هفت ولدمورتو توي بدنش زنده مي كنه ، اون قدرتش خيلي بيشتر از اوني هستش كه بتوني جلوش دووم بياري پسر. 
انگار فرمانروا راست مي گفت , چون هر لحظه مه غليظ تر و غليظ تر مي شد و راه نفوذ به ولدمورت کمتر و کمتر مي شد , هري که اين صحنه را  ديد رو به من کرد و گفت: تو همه رو بردارو برو من خودم بر مي گردم . 
گفتم : اين امكان نداره . 
اين را گفتم و روي زمين فرود آمدم , قدرتم دوباره برگشته بود و مي توانستم براي هري کمک خوبي باشم.
هري گفت : من نمي تونم جون همه رو به خطر بندازم ، همين حالا اينارو از اينجا ببر . 
به افرادي كه روي زمين افتاده بودند نگاهي انداختم ، همه بيهوش به روي زمين افتاده بودند ، ديوار ها تخريب شده بودند و از آنها سنگ هايي بر روي زمين افتاده بود ، هر لحظه ممكن بود كه تالار بر روي سرمان خراب شود ، بايد كاري  مي كردم ، من مي توانستم خيلي سريع تمام افراد اينجا را خارج كنم و سريع براي كمك به هري برگردم . 
در اين فاصله هري شمشير الماسش را در اورد  و مارش را که روي زمين افتاده بود را  از روي زمين غيب کرد , رو به هري كردم و گفتم : من خيلي زود بر مي گردم منتظرم باش . 
هري با حركت سر موافقتش را اعلام كرد و به ولدمورت كه بين هوا و زمين بود نگاهي انداخت ، او كمي فكر كرد و بعد طلسمي را به سمت ولدمورت فرستاد ولي طلسم به محض رسيدن به مهي كه دور تا دور ولدمورت را گرفته بود ، از بين رفت  .
با حركت شمشيرم تمام افرادي كه روي زمين افتاده بودند به يكباره مانند جسمي بي جان در ميان هوا غوطه ور شدند و با حركت بعدي شمشيرم به سمت در خروجي حركت كردند ، نگاهم روي جمشيد كه حالا در ميان تالار بلند شده بود قفل شد ، او بايد به من اعتماد مي كرد ، وقت اين نبود كه او به من بي اعتماد شود ، اگر من فرمانرواي دنياي اجنه را كشته بودم حتما او را هم مي كشتم ، اصلا چه علتي داشت كه او را زنده نگه دارم .
با حركت بعدي شمشيرم درب ورودي تالار اسرار كه جمشيد و باقي افراد از آن داخل شده بودند را باز كردم و همگي را به سمت آنجا حركت دادم ، خودم هم از آنجا خارج شدم ، دالاني پر پيچ و خم را پشت سر گذاشتم ، با تمام سرعتي كه مي توانستم اين كار را مي كردم ، بايد خيلي سريع خودم را دوباره به هري مي رساندم تا بتوانم به او كمك كنم . 
حدودا ده دقيقه اي را راه رفتم تا بلاخره درب خروجي را پيدا كردم ، آنجا كاملا بسته بود ، با اطلاعاتي كه از قبل داشتم فقط كسي مي توانست درب اينجا را باز كند كه بتواند به زبان مارها صحبت كند ، ولي حتما اينجا راه ديگري داشت كه جمشيد و باقي افراد توانسته بودند از ان داخل شوند . 
زياد لازم نبود فكر كنم ، از پشت يكي از تكه سنگ ها نور بيرون مي زد ، ياد كاري كه بزرگ خاندان گاست ها كرده بود افتادم ، آري آنجا راه ورودي اي بود كه بزرگ خاندان گاست ها درست كرده بود ، حالا فهميدم كه جمشيد و باقي افراد از كجا توانسته بودند وارد بشوند . 
بايد از سلامتي راه و پشت ورودي آن با خبر مي شدم ، شايد كسي پشت در بود كه به محض خروجم از در مرا مورد طلسم قرار دهد ، شمشيرم را محكم در دستانم گرفتم و افرادي كه با خودم حمل مي كردم را در جلوي درب ورودي رها كردم و از سوراخي كه بزرگ خاندان گاست ها درست كرده بود خارج شدم . 
پله هايي به سمت بالا مي رفت ، راه زيادي نبود و من خيلي سريع از دربي كه چندين متر بالاتر بود خارج شدم ، اينجايي که از آنجا خارج شده بودم ديگر دستشويي نبود , ديوار هاي دستشويي کاملا ريخته بود , به محض خروجم طلسمي از كنار گوشم گذشت ، دوباره هوا بر روي من سنگين شد . 
به اطراف نگاه كردم ، يكي دو طلسم ديگر هم به سوي من مي آمد ، خيلي سريع سپر مدافعي را دور تا دور خودم ساختم و تمام طلسم ها را دفع كردم ، تازه متوجه شدم كه چرا افراد حاضر روي من طلسم مي كنند ، آري من به شكل موجود درونم بودم ، سريع به حالت عادي خودم در آمدم . 
يكي از افراد حاضر را سريع شناختم ، او الستور مودي بود ، رو به او كردم و با انگشتم خودم را به او نشان دادم ، همه چيز آهسته بود و من بايد خيلي آرام اين كار را مي كردم كه او متوجه كار من بشود . 
مودي به محض ديدن من لبهايش را تكان داد ، بلاخره همه ي افراد حاضر چوب هاي جادويي و شمشيرهايشان را قلاف كردند ، حدودا ده نفري در دستشويي بودند ، چيزي نكشيد كه سنگيني هوا از بين رفت . 
رو به مودي گفتم : اينجا چه خبره . 
مودي گفت : از كجا بدونم تو كي هستي . 
گفتم : فعلا وقت توضيح دادن ندارم ، بايد زود برگردم ، راستي اينجا چه خبره . 
مودي گفت : اول تو بگو از ولدمورت چه خبر . 
گفتم : هيچي فعلا در حال مبارزس . 
مودي گفت : با كي . 
گفتم : با هري .
مودي گفت : شوخي نكن ، درست جوابمو بده . 
گفتم : به خاطر همين بهت گفتم كه وقت توضيح دادن ندارم ، راستي پدر بزرگ كجاست . 
مودي گفت : همين دور و اطرافه داره سف جنگجوهارو درست مي كنه . 
گفتم : مگه هنوز هم جنگ ادامه داره . 
مودي گفت : از يك ساعت قبل كه ما به اينجا حمله كرديم حداقل هفتاد يا هشتاد نفرواز دست داديم ، ما به زوري اينجارو نگه داشتيم . 
گفتم : من جمشيدو باقي افرادي كه براي كمك به من اومدنو با خودم اوردم ، شما هم بهتره اينجا نمونيدو تلفات نديد ، هيچكدوم از افراد ولدمورت حق ورود به تالار اسرارو ندارن .
مودي گفت : پس اگه اينطوره  هممون ميايم با ولدمورت بجنگيم . 
لبخندي تلخ زدم و گفتم : ولدمورت قوي تر از اونيه كه شما بتونيد كاري بكنيد ، اون  با چند حركت همه ي افرادي كه براي كمك اومده بودنو بيهوش كرد . 
مودي گفت : شما يطور حرف مي زنين كه منومشكوك مي كنه ، اگه ولدمورت اينهمه قويه پس چطور شما تونستين بياين اينجا . 
گفتم : يك بار بهت گفتم من خود جاني هستم ، الانم به تو دستور مي دم كه بيايو همه ي افرادي كه من باخودم اوردمو برداري و با همه ي افرادي كه اينجا اوردي برگردين به قصر ، هيچ معلوم نيست كه كار ما كي تموم ميشه . 
يكي از افرادي كه كنار من ايستاده بود گفت : سرورم براي ما مهم نيست كه توي جنگ با ولدمورت كشته بشيم ، اگه اجازه بدين ما شما رو توي جنگ همراهي مي كنيم . 
رو به ان شخص كردم او يكي از چهار صد نفري بود كه به من پيوسته بود ، وقتي او را ديدم خيلي خوشحال شدم و با لبخندي رو به او گفتم : من تو رو درک مي کنم , ولي بايد بدونيد كه ولدمورت خيلي سريع از پس جمشيدو بزرگ خاندان اژدها ها و گاستها و هركسي كه براي كمك به من اومده بود بر اومد ، اون حتي منو هم شكست داده بود ، الان تنها كسي كه مي تونه از پس ولدمورت بر بياد خود هري پاتره ، منم ميرم پيشش تا تنها نباشه ، خودم مي دونم كه كمك كميم ولي از هيچي بهترم ، شما اينجا بودنت بهتر از با من اومدنه ، جامعه ي خون آشاما به كسايي مثل شما احتياج داره ، اگه قرار باشه دراكولا ها تمام دنياي خون اشامارو بگيرن شما ها مي تونيد براي اونا مشكلاي جدي اي باشين . 
رو به مودي كردم و گفتم : اگه لطف كني و به من توي خارج كردن جمشيد و دوستانش كمك كني ممنون مي شم.
بايد تئودور را براي كمك به جمشيد و دوستانش صدا مي كردم همچنين او مي توانست براي من مقدار زيادي از خون مخصوص آماده بكند ، من امروز خيلي فشار تحمل كرده بودم و با هر طلسمي مغلوب مي شدم ، وقتش بود كه كمي قدرت بگيرم به همين خاطر گفتم : تئودور 
چيزي نكشيد كه تئودور جلوي من ظاهر شد و گفت : امري داشتيد ...
گفتم : چندتا بيمار دارم كه وضعيتشون خيلي حاده ، از اون خونم مي خوام ، فقط سريع تر ، هرچي بيشتر بهتر . 
تئودور بشكني زد و ظرف بزرگي از خون جلوي خودش ظاهر كرد و گفت : اين تقريبا اخرين ظرفي هستش كه دارم . 
شمشيرم را به سمت ظرف گرفتم و تمام مخزن هاي خون شمشير را پر كردم ، تقريبا ظرفي كه شش يا هفت ليتر جا داشت به يكباره خالي شد ، ته مانده آن  كه حدودا نيم ليتري مي شد را به يكباره سر كشيدم . 
احساس قدرت و راحتي تمام بدنم را پر كرد ، خستگي ناشي از مبارزه  و فشاري كه به خاطر هري روي تالار بود هم از بين رفت ، زخم هايم هم كم كم بسته شدند . 
رو به افرادي كه داخل سالن بودند كردم و گفتم : از پدر بزرگم مي خواين همين حالا همه ي افراد اينجا رو تخليه كنه ، اگه ما بر نگشتيم به هيچ وجه دنبال ما نياين كه اومدنشون با مرگشون يكيه . 
اين را گفتم و به سمت دربي كه بزرگ خاندان گاست ها درست كرده بود حركت كردم ، چيزي نكشيد كه به افرادي كه با خود آورده بودم رسيدم ، مودي و چهار نفر پشت سر من داخل شدند ، مودي كاملا محتاتانه حركت مي كرد ، معلوم بود كه اصلا به من اعتماد ندارد ولي به محض ديدن افراد معلق در هوا رو به افرادي كه پشت سرش بودند كرد و گفت : زود زود همه رو خارج كنيد . 
رو به مودي كردم و گفتم : حالا بهتره كه همون كاري كه ازتون خواستمو انجام بدين ، باور كن كه ولدمورت خيلي قوي تر از اونيه كه شما بتونيد از پسش بر بياين ، اين كار احتياج به برنامه ريزي و فكر داره ، پس به هيچ وجه قهرمان بازي در نيارين و همتون اين مدرسه رو ترك كنيد ، اينو يه دستور حساب كنيد . 
مودي گفت : من از تو دستور نمي گيرم جناب جاني . 
گفتم : تو شايد اينطور نباشي ولي فكر كنم حدود سيصد چهارصد نفر از افرادتون از من دستور بگيرن . 
اين را گفتم و به سمت تالار اسرار دويدم ، هنوز دالان ها به قدري بزرگ بودند كه بتوانم پرواز كنم ، سريع بالهايم را باز كردم و در سالن با تمام وجود به حركت در آمدم ، چيزي نكشيد كه همه چيز به حالت آهسته در آمد.
اين بار حتي پنج  دقيقه هم نكشيد كه به تالار رسيدم ، جلوي درب تالار فرود آمدم و از مخزن شمشيرم هرچه توانستم خون خوردم ، فكر كنم كه مخزن را نيمه كردم ، قدرت در بدنم شروع به موج زدن كرد ، صداي خوردن طلسم ها به ديوار ها و ريختن  قسمت هايي از ديوار ها هم از پشت در هم مي آمد  
سريع با هري رابطه ي ذهني بر قرار كردم وگفتم : چه خبره هري . 
هري سريع گفت : زود از اينجا فرار كن ، همين حالا كار من تمومه. 
صداي ولدمورت را شنيدم كه مي گفت : اُه اُه اليور كوچلو فرار كن ، شايد بتوني چند روزي زنده بموني ولي مطمئن باش كه ديگه رنگ دوستتو نمي بيني . 
بالهايم را باز كردم و با تمام وجود از درب تالار اسرار وارد شدم ،  چيزي كه مي ديدم را باور نمي كردم ، هري شمشير اليور را در دست داشت و خونين و مالين بود ، او به موجود درونش تبديل شده بود و همينطور از جلوي طلسم هاي ولدمورت جا خالي مي داد . 
ورق كاملا برگشته بود و ولدمورت كاملا مبارزه را در دست داشت ، بهتر است بگويم كه ولدمورت با طعمه اش در حال بازي كردن بود تا مبارزه ، او خيلي راحت و خونسرد طلسم هايي را به سمت هري مي فرستاد ، هري خيلي خسته و شكسته شده بود ، با اينكه به موجود درونش تبديل شده بود ولي باز هم خستگي در صورتش موج مي زد . 
 شمشيرم را به سمت ولدمورت گرفتم و طلسم مقدس مرگ را به سمتش روانه كردم ، اين كار را با تمام قدرتي كه داشتم انجام دادم ، به يكباره زمين زير پايم لرزيد و طلسم من غرش كنان به سمت ولدمورت حركت كرد ، همه جا هنوز سنگين بود و من همه چيز را آهسته مي ديدم . 
طلسم بعدي يكي ديگر از طلسم هاي مرگ بود ، فرمانرواي شياطين هنوز در بند ديواره هاي يخي اي كه هري درست كرده بود ، بود ، به محض خروج طلسم دوم طلسم سوم و همينطور چهارم و پنجم . 
پنج طلسم پشت سر هم به سمت ولدمورت حركت كردند ، در ذهنم خواستم كه طلسم هايم حتي با جابجايي ولدمورت هم بتوانند او را دنبال كنند ، به يكباره طلسمي در ذهنم جاري شد ، طلسم را بي اختيار بر زبان اوردم . 
شمشير اليور به يكباره نور شديدي از خودشت توليد كرد ، طلسم هاي بعدي ام را هم پشت سر هم به سمت ولدمورت فرستادم , لرزه ي شديدي به تالار وارد شده بود , تالار طوري مي لرزيد که هر آن ممکن بود که ديوار ها کاملا بر روي زمين بريزند .
ولدمورت سپر مدافعي را براي طلسم هاي من درست كرد ولي سپر مدافعش نمي توانست كاري در برابر طلسم هاي من بكند به خاطر همين ولدمورت بالهايش را باز كرد و به سرعت به پرواز در آمد ، چيزي نكشيد كه طلسم هاي من تغيير جهت دادند و به سمت ولدمورت حركت كردند . 
به هري نگاه كردم ، او تقريبا در حال زمين خوردن بود ، با سرعت به سمتش دويدم ، راه زيادي تا هري نداشتم به خاطر همين خيلي سريع به او رسيدم و او را در آغوش گرفتم ، او حالي نداشت كه حرفي بزند ، سنگيني هوا به يكباره از بين رفت وقتي كه شمشير گودريك را كه در دست هري بود را در دستم گرفتم احساس خوبي تمام وجودم را فرا گرفت . 
صدايي در ذهنم فرياد زد : شمشير هارو به هم بزن ، قدرت اصلي شمشيرو حس كن ، اين دوتا شمشير برادراي همديگه هستن
صدا صداي اليور بود که در ذهنم پيچيده بود ,  احساس گرمايي دلپذير و دلچسبي مرا فرا گرفت ، شمشير اليور در دست ديگرم شروع به لرزش كرد ، به ولدمورت نگاه كردم او با سپري جلوي سه طلسم مرا گرفته بود ، چيزي تا پايان طلسم هايم نمانده بود . 
رو به هري كردم و گفتم : من بايد شمشيرارو روي هم بزارم . 
هري لبخندي زد و گفت : خودت مي دوني كه بايد چي كار كني ، دو تامون با هم . 
گفتم : چي ؟ چي كار بايد بكنيم . 
براي لحظه اي ديدم كه طلسمي به من نزديك مي شد ، هري با اشاره ي دستش سپر مدافعي را درست كرد و طلسمي كه از سمت ولدمورت مي آمد را به سمت چپم  منحرف كرد . 
هري گفت : بايد تا حالا مي فهميدي كه بايد چطور ولدمورتو كشت . 
گفتم : الان وقت طرح سوال نيست ...
هري لبخند زد و گفت : من به خاطر همين برگشتم ، منظورم كشتن ولدمورته ، تنها راهشم طلسم هفتم مرگه ، هر دومون با هم اين كارو مي كنيم . 
شمشيرم را روي دهن هري گرفتم و گفتم : بايد از اين خون بخوري . 
هري لبخندي زد و گفت : خب منتظر چي هستي؟ 
باورم نمي شد كه هري قبول كند خون بخورد ، فكر مي كردم او هنوز هم دوست نداشت كه خون بخورد ،انگار كه ديگر باورش شده بود كه مي تواند خون بياشامد ، فرصت فكر كردن نداشتم و با اشاره اي باقي مخزن خون را در دهان هري خالي كردم . 
هري به حالت عادي خودش برگشت و چشمانش را کاملا باز کرد , صداي خنده هاي ولدمورت مرا مجبور كرد كه به او نگاه كنم ، او چند متري بيشتر با من فاصله نداشت ، با آن قيافه ي ترسناك و نفرت انگيزش به من زل زده بود و مي خنديد . 
رو به او گفتم : به چي مي خندي . 
ولدمورت گفت: من به حماقت تو مي خندم ،  نمي دونم تو چرا اينقدر احمق شدي كه برگشتي ، تو مي تونستي چند روز ديگه اي زنده بموني . 
احساس كردم كه هري قدرتش را به دست آورده است و حالا مي توانيم با هم حساب ولدمورت را برسيم ، فرمانروا همينطور ايستاده بود و به ما نگاه مي كرد ، هري شمشير گودريك را به من داد و گفت : تمومش كن . 
ولدمورت با صداي بلندي شروع به خنديدن كرد و گفت : پسر جون مطمئن باش با دوتا شمشير هم نمي توني كاري از پيش ببري ، شما دوتا مردين ، بوي گندتون بلند شده . 
شمشير هارا روي هم گذاشتم و بلند گفتم : اوني كه بوي گند مي ده تويي . 
به محض اينکه شمشير ها به هم خوردند  نور شديدي ايجاد شد ، فشار قدرتي هم از شمشير ها بلند شد و به سمت ولدمورت رفت و او را محكم به زمين زد ، شمشير بزرگ اليور و شمشير نازك گودريك به يكباره به هم چسپيدند و تشكيل شمشير بزرگي كه نام بليد روي آن خود نمايي مي كرد را تشكيل دادند . 
ديگر از نام اليور و گودريك روي شمشير خبري نبود ، شمشير كاملا به رنگ قرمز در آمده بود ، اين اتفاق خيلي سريع افتاد ، شمشير جديد كه بليد نام داشت قدرت فوق العاده اي داشت ، اين را به راحتي حس مي كردم ، چيزي به پايان كار ولدمورت نمانده بود . 
شمشير را با تمام وجود در زمين فرو كردم ، با اينكه زمين كاملا از سنگ بود باز هم شمشير تا وسط در زمين فرو رفت ، از جايش بلند شد و با قدرت شمشير را گرفت ، او دستش را روي دست من قرار داد , گرماي دستش به من اعتماد به نفس خوبي مي داد , چشمانم را بستم و از اعماق وجودم خواستم که ولدمورت را بکشم , صداي هري را شنيدم که  گفت : با شماره سه . 
ولدمورت از جايش بلند شد و به ما نگاه كرد ، او خيلي عصباني شده بود ولي ديگر كاري از او بر نمي آمد ، اگر او چند لحظه ي پيش حساب ما را رسيده بود هيچ وقت نمي مرد ، هري شمارش را شروع كرده بود : يك ..... دو .... سه .
با تمام وجود ، از اعماق وجودم طلسم هفتم مرگ را اجرا كردم ، اينبار حتما فرمانروا هم مي مرد ، بدنم شروع به لرزش كرد و به يكباره احساس كردم كه جانم از دستانم خارج مي شود ، بدنم به يكباره شروع به درد كردن کرد ، تالار تکان هاي شديدي خورد و نور شديدي از شمشير خارج شد ، طبق معمول با نور زياد چشمانم را بستم ، من قبلا هم اين طلسم را اجرا كرده بودم ولي اينبار به مراتب قوي تر بود . 
گردنبندي كه جاي هكتور را مشخص مي كرد به يكباره از حركت ايستاد ، ديگر به لرزه هايش عادت كرده بودم ، خيالم راحت شد ، اينبار حتما كار تمام شده بود ، نور به يكباره از بين رفت و من توانستم چشمانم را باز كنم . 
اگر چشمانم را باز مي کردم احتمال داشت خيلي چيزها را ببينم که دوست نداشتم ببينم  , اول از همه اينکه شايد هري مرده باشد , اصلا يادم نبود که او يک خون آشام قوي نيست و نمي تواند طلسم هفتم مرگ را اجرا کند , قوي تر از او هم سعي کرده بود که بتواند طلسم هفتم مرگ را اجرا کند ولي به سرعت بعد از اجراي طلسم مرده بود . 
تازه شايد هنوز ولدمورت نمرده بود , قدرت بدنيم به شدت تحليل يافته بود و اگر ولدمورت هنوز قدرت داشت مي توانست مرا بکشد , تازه اصلا معلوم نبود که طلسم ما به ولدمورت برخورد کرده بود يا خير . 
با صداي افتادن سنگي از سمت راستم چشمانم را ناخوداگاه باز کردم , زمين دور و اطرافم به کلي کنده شده بود و گودالي بزرگ دور تادور من کنده شده بود , گودال خيلي عميق نبود درست به اندازه نصفه ي شمشيري که در زمين فرو رفته بود 
گودال از يک متر جلوتر از پايم درست شده بود که  وسعت زيادي داشت , انگار زمين اينجا را شخم زده بودند . 
جسد ولدمورت چند متر جلوتر روي زمين افتاده بود , فرمانرواي شياطين را ديدم که در کناري ايستاده بود, طلسم ما يخ دور تا دور او را از بين برده بود , ا و دستانش را در هوا تکان مي داد , بي اختيار نگاهم روي هري افتاد , هري کنار من زانو زده بود و چشمانش را بسته بود 
نفسم به يکباره در سينه ام حبس شد , پيش خودم گفتم که نکند هري مرده باشد , اگر اينطور مي بود من خودم را نمي بخشيدم , حتما او نمي دانست که طلسم هفتم مرگ احتمال دارد که کسي را که آن را اجرا مي کند را بکشد , دستم را سريع روي گردنش گذاشتم , در همين لحظه صداي سرفه ي هري بلند شد , هري سرفه کنان رو به من کرد و گفت : تو غم منو نخور , من به همين زودي ها نمي خوام بميرم 
هري اين را گفت و سرفه اي بلند کرد , خون از دهانش بيرون ريخت , او دستش را روي دسته ي شمشير قفل کرد و با فشاري به خودش از جايش بلند شد , من هم او را تا بلند شدنش همراهي کردم , هري رو به فرمانروا کرد و گفت : شما هيچ جا نميرين . 
تازه متوجه شدم که چرا وقتي که ولدمورت مرده بود فرمانروا نمرده بود , آري فرمانروا به همين راحتي ها نمي مرد , به گفته ي ولدمورت براي کشتن فرمانروا فقط يک راه وجود داشت که انگار هري از آن با خبر بود , به خاطر همين هم بود که فرمانروا در حال فرار کردن بود . 
به ولدمورت نگاهي انداختم , او به روي زمين افتاده بود و تکاني نمي خورد , احساس خوشحالي تمام وجودم را پر کرده بود , باورم نمي شد که ولدمورت مرده باشد , آري من او را کشته بودم , من و هري با هم اين کار را کرده بوديم ولي چطور شده بود که فرمانروا نمرده بود . 
فرمانروا رو به هري کرد و گفت : ديگه خيلي ديره . 
فرمانروا اين را گفت و دستش را به حالت افقي بالا و پايين کرد , به يکباره ديواري از نور تشکيل شد , هري دستش را به سمت ديواره گرفت و طلسمي را به سمت آنجا فرستاد , باز هري از طلسم هايش که به يخ شبيه بود استفاده کرده بود . 
فرمانروا به سمت ديواري که از نور درست کرده بود رفت و پايش را از آن داخل کرد , او داشت از آن ديواره خارج مي شد که طلسم هري به ديواره خورد و ديواره به يکباره يخ زد , فرمانروا مانند برق گرفته ها از ديواره اي که ساخته بود به بيرون پريد , خيلي عجيب بود , ديواره هنوز مثل قبل مي درخشيد ولي با اين حال فرمانروا نتوانست از آن خارج شود . 
رو به هري کردم و گفتم : چطور شد 
هري گفت : اون فقط با يخو آب مشکل داره , هيچ طلسمي بجز يخو آب نمي تونه اونو شکست بده , من حدود شيش ماهي براي شکست دادن اون تمرين کردم . 
گفتم : يعني اگه من يه طلسم يخ ساز بفرستم طرفش مي ميره . 
هري گفت : نه اينقدرام ضعيف نيست , بايد با حالت هاي خاصي يخو درست کني . 
فرمانروا رو به هري کرد و گفت : بگو از من چي مي خواي . 
هري گفت : کسايي که توي دنياي اجنه بودنو مي خوام . 
فرمانروا گفت : هيچکي نمي دونه اونا کجان و چي کار مي کنن , يعني کسي جرات نمي کنه که بره اونجا . 
هري گفت : يا اونارو بر مي گردوني يا بايد از زندگيت خداحافظي کني , خودت مي دوني که من مي تونم خيلي راحت بکشمت . 
کم کم ديواره هاي تالار در حال فرو ريختن بود , اگر مي خواستيم سالم بمانيم بايد خيلي سريع از اينجا خارج مي شديم , به خاطر همين رو به هري کردم و گفتم : بايد همين حالا اينجا رو ترک کنيم 
هري گفت : تا اون همه رو برنگردونه کسي از اينجا بيرون نميره . 
هري رو به من کرد و ادامه داد : تو هم برو ببين ولدمورت مرده يا نه . 
به سمت ولدمورت حرکت کردم , هري از پشت سر ادامه داد : حواست کجاست جاني , شمشيرو با خودت ببر و فرو کن توي قلبش , خودت مي دوني که چطور ميشه يه دراکولا رو از بين برد . 
اشاره اي به شمشيري که الان تا نصفه توي زمين بود کردم و شمشير خيلي سريع از روي زمين کنده شد و به سمت من حجوم آورد , وقتي شمشير را بار ديگر در دست گرفتم به من اعتماد به نفس زيادي داد , من براي تمام کردن کار ولدمورت و هکتور مي رفتم , مطمئن بودم که هکتور مرده بود چون گردنبندي که در گردن داشتم هيچ تکاني نمي خورد . 
ولدمورت به صورت روي زمين افتاده بود , بالاي سر او رسيدم , ترس تمام وجودم را پر کرد , با پايم آرام ولدمورت را به پشت برگرداندم , بدن زخمتش به پشت برگشت , هيچ نشانه اي از زنده ماندن در ولدمورت نبود , بدنش بي حس و خشک شده بود , طلسم هفتم مرگ کار خودش را کرده بود , طلسمي که توانسته بود زمين را به اين وسعت بکند بايد هم مي توانست چنين کاري بکند . 
خيلي خونسرد شمشيرم را به حالت عمود روي قلب ولدمورت گرفتم , خودم را آرام نشان مي دادم ولي در درون خيلي مي ترسيدم , هر آن فکر مي کردم که ولدمورت زنده شود و مرا در جا بکشد , من بيش از اندازه به او نزديک شده بودم . 
 به محض اينکه شمشير روي قلب ولدمورت قرار گرفت چشمان ولدمورت به يکباره باز شد , از چيزي که مي ترسيدم اتفاق افتاده بود , او دستش را بلند کرد , بدنم به يکبار لرزيد , آري من از ولدمورت خيلي مي ترسيدم , اين را العان کاملا احساس مي کردم , او هميشه قوي تر از من بود و من خيلي شانس آورده بودم که توانستم او را شکست بدهم . 
دست ولدمورت همانطور که سريع بالا آمده بود پايين افتاد , چشمانش هم بسته شد , به دستانم نگاه کردم , شمشير کاملا در قلب او فرو رفته بود و از آن طرف بدنش بيرون زده بود , هنوز بدنم مي لرزيد , شوک زنده شدن دوباره ي ولدمورت مرا بدجور ترسانده بود و من ناخوداگاه شمشير را در قلب ولدمورت فرو کرده بودم .. 
به سمت هري و فرمانروا برگشتم , فرمانروا ديگر در اينجا نبود , او از ديواره کاملا رد شده بود , هري مات و مبهوت به من نگاه مي کرد , رو به هري فرياد زدم : هري حواست کجاست رفت . 
هري به يکباره به سمت جايي که چند لحظه ي پيش فرمانروا در آنجا قرار داشت نگاه کرد و چيزي نکشيد که فرياد بلندي کشيد , هري خيلي عصباني شده بود , انگار که ارزش مند ترين چيز عمر خودش را از دست داده بود . 
تخته سنگ بزرگي درست در يک متري هري فرود آمد , سقف تالار در حال فرو ريختن بود , هري هيچ تکاني نخورد و با عصبانيت به جايي که تا چند لحظه پيش فرمانروا در آنجا بود نگاه مي کرد , به سمت هري رفتم , وقتي او با عصبانيت و خشم زياد به ديواره ي نوري که فرمانروا از آن خارج شده بود نگاه مي کرد خيلي ترسناک شده بود , جلو رفتم و دست هري را گرفتم و گفتم : بايد از اينجا بريم . 
هري دستش را به سمت ديواره ي نور مانند گرفت و با زبان ماري اش ورد هايي را با صداي بلند شروع به خواندن کرد , خيلي عجيب بود , با اينکه هروکراس درون هري از بين رفته بود باز هم هري مي توانست به زبان مارها حرف بزند , هري همينطور صدايش را بلند تر و بلندتر مي کرد . 
چيزي نکشيد که نور سفيد رنگ بزرگي از دستش به سمت ديواره ي نور حرکت کرد و رابطي بين هري و ديواره ايجاد کرد , نور همينطور بيشتر و بيشتر مي شد , ديوار ها شروع به ريختن کردند , ديگر فرصتي براي خارج شدن نداشتيم . 
تخته سنگ بزرگي جلوي درب خروجي افتاد و کاملا راه را بست , سنگ هايي در اطراف بر زمين فرود مي آمدند که هر لحظه بزرگتر و بزرگتر مي شدند . 
حدودا دو دقيقه طول کشيد که بلاخره هري دستش را  پايين آورد و گفت : بهتره زودتر بريم . 
براي لظحه اي فکر کردم که هري مي خواهد بگويد که به سمت ديواره ي نور برويم و فرمانروا را دنبال کنيم به همين خاطر گفتم : نکنه مي خواي بريم دنبال فرمانرواي شياطين . 
هري گفت : مگه ديونه شدي زود بايد اينجارو ترک کنيم . 
رو به ديواره نوري کردم که الان به رنگ زد طلايي در آمده بود و گفتم : چه بلايي به سر اونجا اوردي . 
هري گفت : اونجا يه راه خروجي و ورودي بود که من به فقط به خروجي تبديلش کردم , حالا فقط ميشه از اينجا رفت به اون سمت و هيچکسي نمي تونه از اونطرف بياد اينور . 
گفتم : واسه ي چي اين کارو کردي . 
هري گفت : خدارو چه ديدي شايد لازم شد که بريم اونطرف . 
هري اين را گفت و دست مرا گرفت , او مرا کشان کشان به سمت درب خروجي که الان تخته سنگ بزرگي جلويش را گرفته بودکشيد , او سريع دستش را به سمت تخته سنگي که جلوي درب خروجي را گرفته بود گرفت و طلمسي را به سمتش روانه کرد , طلسم هري باز هم شبيه يخ بود , طلسم هاي او جدا از قدرت , زيبايي خاصي هم داشتند . 
طلسم هري به محض خوردن به تخته سنگ ان را متلاشي کرد , بلاخره از شوک زنده شدن دوباره ي ولدمورت بيرون آمدم , حالا وقت خارج شدن بود , بالهايم را باز کردم و شانه هاي هري را گرفتم , سريع به پرواز در آمدم , دوباره هوا بر روي من سنگيني کرد , آري همه چيز برايم آهسته شده بود , با تمام سرعت به سمت در خروجي به پرواز در آمدم . 
سنگها مرتبا بر زمين مي ريختند , يکي دوباري در راه بالم به سنگ هاي در حال فرو ريختن برخورد کرد و زخمي شد ولي به هر حالت توانستم که از درب خروجي خارج شوم , خيلي سريع به دالان ها رسيديم و مجبور شدم که فرود بيايم , من و هري با تمام تواني که داشتيم در دالان ها شروع به حرکت کرديم , خيلي طول نکشيد که بلاخره توانستم دربي را که بزرگ خاندان گاست ها درست کرده بود را پيدا کنم , سريع با هري از درب خروجي خارج شديم . 

هري قدرتش را در چند روزي که مرده بود توسط آموزش هايي که گودرک و اليور به او داده بودند به دست اورده بود , البته او قدرت يخ ها را از يکي از ارباب هاي دنياي مردگان ياد گرفته بود , هري به او قول داده بود که لرد فاير را برايش برگرداند و آن ارباب به خاطر همين اين نوع جادو را به هري آموزش داده بود .
با قدرتي که من و هري داشتيم و سربازاني که من در اختيار داشتم خيلي سريع يعني طي دو هفته توانستيم بيشتر ياران ولدمورت را دستگير و به زندان بفرستيم , الباقي افرادش هم به نحوي يا تبرئه شدند يا فرار کردند , به قول هري ديگر زياده روي بود که آنها را هم دنبال کنيم , خيلي سريع جايي که جادوگرها در آن به گرگينه تبديل مي شدند راه هم پيدا کرديم و از بين برديم . 
در جنگي که با ولدمورت داشتيم خيلي از يارانمان را از دست داديم , بزرگ خاندان اژدها ها و گاست ها کاملا حافظه ي خودشان را از دست داده بودند , باقي افرادي  که همراه با جمشيد براي کمک به من آمده بودند هم يا ديوانه شده بودند يا مرده بودند , تنها سارا بود که بلايي بر سرش نيامده بود . 
جمشيد بعلاوه ي اين که مقدار زيادي از حافظه اش را از دست داده بود قدرت جادويي اش را هم از دست داده بود , ولدمورت بلايي بر سرش اورده بود که ديگر نمي توانست جادو بکند , پدر بزرگ هم جراهات جبران ناپذيري برداشته بود ولي با اين حال باز مي توانست به زندگي عادي خودش ادامه دهد , از خانواده ويزلي ها فرد و جرج مرده بودند , آنها به خاطر اشتباهي که رون کرده بود جانشان را از دست داده بودند , اينطور که معلوم بود رون بي مهابا به جنگ با گرگينه ها رفته بود که خيلي زود شکست مي خورد و درست وقتي که يک گرگينه خواسته بود که او را بکشد فرد و جرج خودشان را فداي رون کرده بودند رون خودش را بعد از آن جريان ديگر نمي بخشيد .
مدرسه آسيب جدي اي ديده بود , تعميرات مدرسه تقريبا سه ماهي به طول انجاميد , اين کار را پدر بزرگم به عهده گرفته بود, او روز به روز پيرتر و ضعيف تر مي شد , ديگر حتي حمام خون هم نمي توانست او را سرپا نگه دارد . 
مسابقه ي انتخاب وليعهد هم بدون اينکه من مبارزه اي بکنم به پايان رسيد , هري پاتر با قدرتش که آن را جادوي سرماي طبيعت نام گذاري کرده بود به کسي جرات اينکه به مبارزه ي من بيايد را نمي داد , هري با ابداع جادوي جديدش تمام جاييزه هاي بين مللي آن سال را از آن خودش کرد و همين قضيه باعث شد که او درست بعد از يک سال مدير مدرسه ي هاگوارتز بشود , او با جادوي جديدش سال هاي تحصيلي مدرسه ي هاگوارتز را از ده سال به پانزده سال بيشتر کرد , او خودش هم جادوي جديدش را درس مي داد . 
او توانست طي يک سال چندين نفر را که بعضي از انها را مي شناختم را با جادوي جديدش اشنا کند او تقريبا تمام اعضاي محفل را با جادوي خودش آشنا کرد البته جادوي او شاخه هاي مختلفي داشت که هر کدام از اعضا را در يکي از آن شاخه ها آموزش مي داد , به گفته ي خودش مهمترين بخش جادويش کار با اب يا همان يخ بود که آن را به مودي آموزش داد . 
هري با اين کارش طي يک سال کاري کرد که تقريبا سي يا چهل استاد براي آموزش جادويش درست کند , او شبانه روز کار مي کرد که بتواند جامعه ي جادوگري را به پيش ببرد , او کتاب هاي زيادي را با کمک اعضاي محفل نوشت که همه ي انها در مورد جادوي خودش بود . 
من و هري قرار گذاشته بوديم که به محض تمام کردن کارهايمان و سروسامان دادن به دنياي جادوگري و خون آشامان براي برگرداندن افرادي که در جريان خروج فرمانرواي شياطين , بين دنياي اجنه و دنياي خودمان گير کرده بودند , به آنجا برويم . 
من وقتي که اين قضيه را با پدر بزرگم در ميان گذاشتم اول او کاملا با اين کار من مخالفت کرد ولي با اسرار زياد من و هري قبول کرد که ما اين کار را بکنيم , اما شرطي هم گذاشت , او شرط گذاشت که فقط به شرطي مي توانم اين دنيا را ترک کنم که از خود فرزند پسري به جاي بزارم . 
شرط سختي براي يک پسر هجده ساله بود , من يک خون آشام بودم و يک خون آشام حدودا بين سن چهل يا پنجاه سالگي اقدام به ازدواج مي کرد , من به پيشنهاد جمشيد و هري با سارا که تمام خانواده اش را در جنگ با ولدمورت از دست داده بود ازدواج کردم , شرط ازدواج سارا هم با من اين بود که من براي نجات دادن باقي اعضاي خانواده اش که همه ي آنها در جريان خروج فرمانرواي شياطين در بين اين دنيا و ان دنيا گير کرده بودند , هري را همراهي کنم . 
هري هم با جيني ازدواج کرد , رون هم با لونا لاگوود که همکلاسي آنها بود ازدواج کرد , هر سه ي ما در يک زمان بچه دار شديم , هر سه ي ما صاحب فرزندان پسر شديم که من اسم پسرم را به زور مادرش يعني سارا  , کورش گذاشتم , کورش نام پدر سارا بود که در بين اين دنيا و دنياي اجنه گير افتاده بود , هري نام پسرش را سيريوس گذاشت و رون هم نام پسرش را به احترام برادرانش که به خاطر او جانشان را فدا کرده بودند جرج گذاشت . 
رون ضربه ي روحي سختي بعد از جنگ خورده بود او به ندرت مي خنديد و به ندرت با کسي رابطه بر قرار مي کرد , ما به زور هم که شده هفته اي يکبار به ديدنش مي رفتيم , او حتي از اعضاي خانواده ي خودش هم دوري مي کرد . 
الکس که بعد از ازدواج من کمي با من خشک تر از قبل شده بود به دستور پدر بزرگم فرماندهي اداره زد گرگينه اي لندن را به عهده گرفت , دايي ويليام مثل قبل باز هم توانسته بود تمام اتحامات را رد بکند و بتواند به راحتي زندگي خودش را ادامه دهد , الوين هم به بهانه ي اينکه در تمام جنگ قصرش را ترک نکرده بود توانست خودش و خانواده اش را زنده نگه دارد ، اگر مي خواستيم كه او يا دايي ويليام را به زندان بيندازيم بايد تمام دراكولا ها را زنداني مي كرديم ، دراكولا ها حدودا شصت يا هفتاد درصد كل جمعيت دنياي خون آشامان را با خودشان داشتند . 
هيچ راهي بجز مدارا کردن با دنياي دراکولا ها را نداشتيم , هري هم با قدرت فوق العاده اش توانست نظمي به دنياي جادوگران بدهد , تا جايي كه وزارت خانه انگلستان قوي ترين وزارت خانه ي جهان  شده بود، او با طلسم هايش تدابيري براي وزارتخانه چيد كه هيچ كس جرات دست اندازي به وزارتخانه را  نداشت . 
بزرگترين مشكل ما جاماندن جسد ولدمورت در تالار اسرار بود ، بايد حتما جسد او را با خودمان مي آورديم ، بعد از تحقيقات ما اين جريان معلوم شده بود كه بايد به هر صورت كه مي شد با فرو كردن شمشير به قلب ولدمورت او منفجر مي شد و از بين مي رفت ولي تا جايي كه من ديدم چنين اتفاقي براي ولدمورت نيفتاده بود . 
هري هم بعد از تحقيقاتش گفت كه نگذاشته كه ولدمورت درست طلسم احيا را روي خودش اجرا كند ، اينطور كه ما فهميديم حداقل يکي از هروکراس ها هنوز در بدن ولدمورت زنده مانده بود , نه زنده ماندني که بتواند جان بگيرد بلکه بتواند به کسي که آن بدن را تسخير مي کند قدرت اضافه کند , به همين خاطر هري درب تالار اسرار را طوري قفل کرد که هيچ کس بجز خودش نتواند آنجا را باز کند . 
او از طلسم قديمي استفاده کرده بود , همان طلسمي که فقط کساني که بتوانند به زبان مار ها حرف بزنند بتوانند درب تالار اسرار را باز کنند , همچنين هري براي اينکه مطمئن شود که کسي نمي تواند وارد بشود چندين طلسم قوي را هم روي درب ورودي تالار اسرار گذاشت , و از همه مهمتر از باسيليسکش خواست که محافظت از آنجا را بر عهده بگيرد , هري با اين کارش خيال ما را از بابت تالار اسرار راحت کرد . 

وقت ، وقت رفتن بود ، ديگر زمان رفتن فرا رسيده بود ، بايد به قولي كه داده بودم عمل مي كردم ، فقط مانده بود كه بتوانم كاري براي پسرم بكنم ، هيچ چيز بخصوصي نداشتم كه به او هديه بدهم فقط تنها چيزي كه براي او مي گذارم شمشيرم است ، شمشير خاندان بليد ها ، اگر او دستش را به شمشير من بگيرد تمام قدرتش باز مي گردد ، البته فكر نكنم او احتياجي به قدرت من داشته باشد ، او يك دورگه است ، يكي مثل هكتور البته خيلي قوي تر و نيرومند تر ، فكر نكنم كسي بتواند او را شكست بدهد ولي او با گرفتن شمشير در دستش مي تواند از قصري كه مخصوص خودمان است استفاده كند در ضمن تمام قدرت هايي كه من براي او به ارث گذاشتم فقط وقتي در او بيدار مي شود كه بتواند شمشير مرا در دست بگيرد . 
تنها کسي که با رفتن ما مشکل داشت ويرجينا ويزلي زن هري بودکه از رفتن ما خيلي ناراحت بود و چند بار نزديک بود که با سارا درگير شود و بلايي بر سر خودش بياورد , به هر صورتي که بود بلاخره توانستيم به وسيله ي پدر جيني او را راضي کنيم که بگذارد هري با ما بيايد . 
اين سرگذشت من در مبارزه ي با ولدمورت بود ، اميدوارم كه ديگر سياهي به قدرت زمان ما نرسد و هميشه دنيا از شر دشمناني چون ولدمورت و هكتور خالي باشد ، به اميد اينكه خودم اين كتاب را به پسرم هديه بدهم .
جاني بليد
شواليه درجه يک پادشاهي خون آشامان
وليعهد دنياي خون آشامان
17/8/2010



جرج کجايي ...
اين صداي مادرم بود که مرا صدا مي زد , من اين کتاب را در اتاق پدرم يعني رونالد ويزلي بين وسائل هايي که پدر هيچ وقت اجازه نمي داد کسي به آنها دست بزند پيدا کردم , کتاب قطور و بزرگي بود که جلد سياهي داشت , روي جلدش نشان خاندان بليد ها به وضوح ديده مي شد .همانطور که مادرم مرا صدا زد من جرج ويزلي فرزند رونالد ويزلي دوست وفادار هري هستم , عمو گوين براي ديدن من اومده , بهتره که کتابو به سر جاش برگردونم و سريع براي ديدن عمو گوين برم , اون خيلي فضوله و خيلي سريع خيلي چيزا رو مي فهمه . 


 