هنری) پانکر
9)
لای دختر آق قاپلاک از
قوانیشتماه پیی): مرحجازین
Cute_mar92(CUVahOO.COm (و پالنگه :
WWW.themagiCWand.blogfa.COm
(قیری از اینگشی نام پیدایی) قاپویایی
(و پالا گ&8
WWW.hagrid.blogfa.COm
________________
فصل اول ........................................ قصدر برتو باید برم دستشویي.....باید برم دستشویي....باید برم دستشویی این جملات مثل پتکي بر سر هر ي میخورد تقصیر خودش بود نباید به حرف دادلي گوش میداد. دادلي و هري شرط بسته بودند که کدام تیم از باشگاه هاي فوتبال انگلیسی امسال قهرمان میشود. اما متاسفانه تیم هیچ کدام از انها قهرمان نشد و این باعث شد که عمو ورنون بیاید داخل ماجرا و بگوید: حالا که هیچ کدام برنده نشدید بین شما دو تا یه مسابقه میذاریم و هر کدوم که تونست بیشتر نوشابه بخور من براشی هر چي بخواد می خرم.
دادلي با ذوق گفت: جدا بابا؟ هر چي؟ عمو ورنون گفت: هر چي دادرز هر چي. هري که میدانست اگر توي این مسابقه حتي برنده هم بشود چیزي در کار نیست و این مسابقه فقط براي اینه که عمو ورنون براي دادلي چيزي بخره خواست از سر مخالفت چيزي بکه اما وقتی نگاهش به عمو ورنون افتاد ساکت شد اما ناگهان گفت: من نباید از خونه برم بیرون میدونین که ؟ این درست بود چند وقت پیش اعضاي محفل به انجا اومده بودند و به عمو ورنون و خاله پتونیا گفته بودند که هري را براي هیچ کاري بیرون نفرستند. اگر مخالف این عمل کنن سروکارشون با اوناست. عمو ورنون که معلوم بود دنبال راه چاره اي میگرده گفت: اونا احتما خودشون از دور مراقبت هستند اینقدر ترسو نباش ناگهان هري عصباني شد اون چطور میتوانست به هري بگه ترسو در حالي که اگر اون چیز ایي رو که هري در غار دیده بود میدید احتمالا از ترسی میمرد. هري هم بهشی بر خورده بود و هم عصباني بود و میدونست که نباید از خونه بیرون بره اما اون میخواست حال دادلي رو بگیره و برایش مهم نبود به چه قیمتي. براي همین هم قبول کرد. عصر عمو ورنون انها را به یکي از کافه تریاها که دوستش در ان کار میکرد برد و به دوستش گفت: هر کدوم بیشتر نوشابه خوردند به من بگو وقتي او از در خارج شد دادلي و هر ي شروع کردند. هر ي در حالي که داشت در سي و پنجمین نوشابه اش را باز میکرد گفت: دادرز عقب افتادي؟ دادلي فقط تونسته بود بیست و هفتا نوشابه بخوره و اخراي را که میخورد نشان میداد در حال خفه شدن است. براي همین با ناراحتي گفت: دهنتو ببند. هر ي گفت: اگخ میخواي تمومش کنیم؟ و نوشابه اش را سر کشید. دادلي که از تعجب دهانش باز مانده بود گفت: چطوري این کارو میکني؟ نکنه... نکنه... بلند شد و به جلو خم شد و گفت: داري جادو میکني !؟ هري گفت: نه احمق من که هنوز 17 سالم نشده. دادلي گفت: تشنته... تشنته... بسه دیگه نکن میخواي همه نوشابه هاي این کافه رو بخوري؟ هري فقط سرسري خندید و سي هفتمین نوشابه اش را خورد. دادلي گفت: بسه ولش کن باشه ؟ من دیگه نمیخورم میگم بدش به من اما هري او را با یلت دست کنار میزد و با دست دیگر نوشابه اش را میخورد دادلي واقعا داشت وحشت میکرد براي همین محکم زد توي سر هري و و نوشابه اش را به طرفي پرت کرد اما هري فقط میخندید بالاخره گفت: باشه بابا قبول
________________
کردم پاشو بریم خونه چرا کافه مردم رو میریزي بهم ؟ پاشو ... و دوباره شروع به خندیدن کرد در حالي که سرش را گرفته بود و تکان میداد گفت: نتیجه کلي چند تا شده؟ من سي و هفتا و تو بیست و هفتا و دوباره شروع کرد به خندیدن دادلي به او نگاه میکرد فکر میکرد هر لحظه ممکن است از پشت بیفتد اما او حتي تلو تلو هم نمیخورد خانه انها با کافه فاصله زیادي داشت بعد از یافت ساعت که داشتند قدم میزدند نوشابه ها بالاخره اثر کرد. هر دوي انها به شدت نیازمند توالت بودند دادلي که یکي در میان راه میرفت گفت: نمیتواني با جادو تو التي چيزي درست کنی؟ دارم خفه میشم. هري در حالي که از شدت درد در چشمانش اشلث جمع شده بود گفت: نه تو خونه چوبدستیمو جا گذاشتم و با خود گفت: چرا حالا؟ چرا حالا که اینقدر بهش نیاز دارم؟ دادلي گفت: بیا در یکي از خونه ها رو بزنیم و بگیم میشه از توالتون استفاده کنیم باور کن دارم میمیرم. هري گفت باشه اما در کدوم خونه؟ تمام خانه هاي انجا رو به ویراني بود و هري از این میترسید که ناگهان یکي از مرگخواران اون رو بدون چوبدستي پیدا کنه براي همین هم از ترسی به خود لرزید. صداي دادلي را شنید که میگفت: تمام جادوگرها میتواننغیب و ظاهر بشن. تور هم میتوني؟ هري ایستاد و به دادلي خیره شد و گفت: تو از کجا میدوني که جادوگرا میتونن ناپدید بشن؟ دادلي گفت: از ....... تو فیلم دیدم. هري گفت: جدا؟ هر ي میدانست دادلي توي هیچ فیلمي ندیده است. دادلي در حالي که سرخ شده بود گفت: حالا میتواني یا نه؟ هري گفت: اره میتونم اما هنوز گواهینامه اش را نگرفتم براي همین اجازه این کار را فعلا ندارم پس لطفا راه بیفت و انرژي الت را صرف حرف زدن نکن . رویش را برگرداند و شروع کرد به راه رفتن وقتی برگشت تا دادلي را نگاه کند محگم به چيزي خورد برگشت و دید دادلي هم دارد به ان چیز نگاه میکند ان چیز یافت شي نبود یافت قصر با شکوه بود اما از کجا امده بود؟ کی در ان زندگی میکرد؟ قصر نور زیادي از خود خارج میکرد نوري مانند نور خورشید. دادلی با خوشحالي جلو رفت و هر ي پشت سرش به راه افتاد که ناگهان چشمش به کنده کاري روي دیوار افتاد که روي ان نوشته شده بود:
به قصر پرتو خوشی امدید
________________
فصل دوم ......................................... زیبا باز شدت هري چشمش را از روي کند و کاري برداشت و به دادلی نگاه کرد. دادلي به چیزي خیره شده بود که هري ان را نمیدید هري به جلو رفت دادلي لبخند احمقانه اي میزد هري به چيزي که دادلي خیره شده بود نگاه کرد چشمانش گرد شد عکس یافت زن برهنه روي دیوار چسبیده بود . هر ي دقت کرد نفسی راحتي کشید ان فقط بلگ مجسمه بود. دادلي میخندید نگاهش را از مجسمه برداشته بود حالا داشت مثل کساني که در خواب راه میروند به طرف در قصر میرفت هر ي احساس بدي داشت میدانست انجا مکانی براي جادوگران است و هیچ مشنگي ان را نمیبیند اما چرا دادلی ان را میدید؟ هري دوست نداشت دادلي به طرف قصر برود براي همین خود را به سرعت جلوي دادلي قرار داد و گفت: دادلي به من نگاه کن. چي شده؟ کجا داري ميري؟ اما دادلی فقط میگفت : دارن منو صدا میکنند... دارن منو صدا میکنند. هر ي گفت: بهش گوش نکن... دادلی میگم به من نگاه کن... دادلي..... هر ي سرش را برگرداند کسانی داشتند براي او سرود میخواندند و او را به داخلی فرا میخواندند. داشت چه اتفاقي مي افتاد؟ لحظه اي بعد هري در اغوش زناني بود که یا نقاب داشتند یا صورتلث به چهره زده بودند و هر ي را میبوسیدند. هر ي هیچی یادش نمي امد. انجا کجا بود؟ او در انجا چه کار میکرد؟ اصلا او که بود؟ هري همه چیز را فراموش کرده بود. او در حالي که بر روي دستان زنان به داخل کشیده میشد چشمش به گربه اي افتاد. گربه شباهت زیادي به گربه یکي از دوستانش داشت. اسم او را هم به یاد نمي اورد. اما میدانست هر وقت او را در این حال میدید نگاه بدي به او میکرد. مغز هري به سرعت کار میکرد. در کوپه قطاري با پسر مو قرمزي نشسته بود دختري به درون کوپه قطار امد و گفت: من اسم تورو توي کتاب تاریخ قرن بیست و یکم خوندم حالا دختر توي توالت بود و جیغ میکشید و غولي دنبالش کرده بود اما حالا توي درمانگاه خوابیده بود و صورتش پر از مو بود ولي انگار حالا دیگه صورتش مو نداشت اون خشلث شده بود و تکان نمیخورد اما حالا یه چیزي رو به هري نشون میداد و میگفت: این یه زمان بر گردونه و چند لحظه بعد داشت به هر ي افسون جمع اوري را یاد میداد اما حالا داشت میگفت: ما باید خودمون امسال جادوي سیاه رو یاد بگیریم ولي یکدفعه یه مرد چاقي به طرفش اومده بود و از او میپرسید: اسم شما چیست؟ و دختر جواب داد: هرمیون گرنجر پروفسور. خودشه همینه و با گفتن این حرف تمام زناني که او را گرفته بودند رهایش کردند و به گوشه اي رفته و شروع کردند به چشم غره رفتن. هري ترسیده بود. چه اتفاقي افتاده بود؟ به دادلي نگاه کرد که ببیند او هم چنین احساسي دارد یا نه؟ اما او دیگر دادلي را نمیدید روي دادلي یافت کوه دختر ریخته بودند و مثل عتش زدگان دادلي را میبوسیدند. هري به طرف دختران رفت و از کمر انها گرفت و به طرفي پرت کرد هر دختري که هري بهشی دست میزد جیغ میکشید و به طرفي میرفت. هري دادلي را از روي زمین بلند کرد و به دختران و زناني که او
________________
را احاطه کرده بودند نگاهي انداخت. تمام انها در حال چشم غره رفتن به او بودند و هري وقتي چشمش به کمر انها افتاد به عقلب رفت همه انها جوشی هایي به اندازه گردو در ناحیه کمرشان زده بودند. ناگهان هر ي احساس کرد کسي دارد او را میبوسد اول فکر کرد یکي از زنان است اما بعد دید دادلي محکم او را میفشارد. هري در حالي که وحشت کرده بود گفت: دادلي ولم کن ... دادلي بیشعور مگه با تو نیستم...داري چي کار میکني؟ دادلي ولم کن و ناگهان نور قرمز رنگي از هري خارج شد و محکم به سینه دادلي خورد و او را نقشی بر زمین کرد. دادلي از روي زمین بلند شد و گفت: اینجا چه خبر پسر؟ هري گفت: دادلي بیا پیش من دادلي سریع به طرف هري رفت و ارام در گوش او گفت: هري توالت ! هري که دوباره به یاد درد شدیدش افتاد گفت: یادم ننداز و بعد دوباره بلند گفت: خوب خانمها ما او مدیم فقط از شما بپرسیم میتوانیم از توالت تون استفاده کنیم یا نه؟ همه زنان و دختران انجا مشتاق به هري نگاه میکردند و هیچ کدام حرفي نمیزدند بالاخره صدایي امد که میگفت: البته پسرم. هر ي سرش را برگرداند تا ببیند که چه کسي به او بفرما زده است و زن بسیار زیبایي را دید که لباسی بلند سفیدي به تن دارد و موهاي بورشی نصف صورت زیبایشی را پوشانده است. تمام زناني که انجا بودند به او احترام گذاشتند و او با دستانس باز گفت: هري پسرم تو اینجا چی کار میکني؟ ملکه شارول قبل از مرگش چشم به راه شما بود. از اخرین باري که شما را دیدم خیلي وقت است که میگذرد. چي شده؟ چرا منو اینطوري نگاه میکني عزیز م؟ هري با تعجب گفت: شما منو از کجا میشناسین؟ و اي پسرم وقتي گفتن کسي به درون قصر امده که دارد مقاومت میکند گفتم حتما پسر جیمز امده است. هري دیگر از تعجب نمیتوانست حرف بزند و ان زن با دیدن چهره هري شروع کرد به خندیدن و گفت: چیه ؟ پدرت از من برات نگفته؟ از این قصر چطور عزیزم؟ هري در حالي که سعی میکرد شکل صدایش از تعجلب را عوض کند کفت: نه... اخه میدونین چیه ؟ اون مرده. تقریبا 16 سال پیشی وقتي ولدمورت به خونه ما حمله کرد و مادر و پدرم را کشت اون موقع من فقط یک سالم بود... شما نمیدونستین ؟ چي داري میگي؟ نکنه زده به سرت پسر م؟ چه کسي دلش اومده جیمز و لي لي را بکشه؟ هر ي با ناراحتي گفت: اما اون کسي که پدر و مادر منو کشته دل نداره اون ولدمورته. شما نمیدونستین ؟ زن اخمهایش را در هم کرد و گفت: نه ما از این قصر نمیتوانیم خارج بشیم اما اون روزي که پدرت و دوستش سیریوس به قصر ما اومدند رو یادم نمیره سیریوس را که میشناسي؟ هري در حالي که احساس میکرد دستي گلویش را میفشارد سر تکان داد. زن چهره اش شکفت و گفت: حالش چطوره؟ چي کار میکنه ؟ از الیس حرف میزنه ؟ و با دیدن چهره هري گفت: چي شده؟ نکنه... نکنه... اونم مرده؟ هري فقط سر تکان داد وزن از ناراحتي به عقلب پرت شد و شروع کرد به گریه کردن و جیغ کشیدن. بعد از پنج دقیقه گفت: جیمز سیریوس لي لي... نه باور نمیکنم اخه چرا باید کسي اون پسر خوش تیپ و خوشگل رو بکشه؟ هري در حالي که نمیخواست اشلث و اه ان زن را
براي سیریوس ببیند گفت: ببخشید میشه بگین توالت کجاست؟ زن با حالت بدي به هري نگاه کرد اما بعد لبخند زد و گفت: البته ... از این راه بر و تا جایی که به پله برسي بعد از اون برو بالا و به اولین در ي که رسیدي برو داخل و بعد پنج در را میبیني که روي یکي از انها علامت توالت دارد. هري گفت ممنون و دست دادلي را گرفت و به طرف راهي که زن گفته بود رفت. یک ربع بعد دوباره به اتاق برگشت. زن هنوز اندوهگین بود اما به هري گفت: بیا عزیزم... بیا اینجا بشین میخوام از پدرت و سیریوس و اجدادم برات بگم.
________________
فصل سوم .............................................. ملکه هاي سفید هري ارام جلو رفت و زیر چشمي به دادلي نگاهي انداخت دادلي هنوز مشتاق بود بین ان زنان باشد تا در کنار هري. هري و دادلي ارام روي صندلي کنار زن سفید پوشی نشستند. چند نفر جلو امدند و به انها شیریني و کیلت و چند نوع بیسکویت و میوه تعارف کردند اما نه هري و نه دادلي لب به انها نزدند. هري به زن سفید پوشی خیره شد او با دیدن نگاه هري اشلث در چشمانش حلقه زد و گفت: خوب پس تو گفتي هیچي از اینجا نمیدوني... هیچي از این خانمها نمیدوني... چون... چون سیریوسی و جیمزي نبودن که برات از ما بگن چون سیریوسي نبوده که از الیس برات تعریف کنه. هري سرش را پایین انداخت و زن که انگار فهمیده بود موجب ناراحتي هري شده است گفت: او معذرت میخوام من اصلا منظوري نداشتم خوب میریم سر چيزي مه اسمش ژنوسه. ژنوس اسم تاریخ ماست که ما خیلی بهش افتخار میکنیم. شما ها میتوانین توي این تاریخ اسم سه تا ملکه رو ببینین. اولین ملکه ملکه لینداست که زن بسیار زیبایي بوده بعد از اون پرنسی شارول ملکه شد و حالا دخترشی که منم و اسم منم الیسه، خوب بذار بهت نشون بدم که نسل ما به کجا میرسه و کتاب بزرگي را که تصاویر متحرلوت داشت جلوي هر ي باز کرد. هري زیر لب به چهره هاج و واج دادلي میخندید. تصاویر متحرلث بود و هر صفحه خود به خود عوض میشد. ملکه الیس دوباره شروع به صحبت کردن کرد و گفت: پدر ما انسان بود یه مرد خیلي زشت اما خیلي قوي و نیرومند. مادرمون هم ایالت پري دریایي بود و واقعا براي همه عجیب بود که چطور مادر و پدر ما عاشق یکدیگر شدند. پدر ما جادوگر بود و با این روش تونست کنار مادرمون درون دریا زندگي کنه. خوب تو تا حالا زرد مبو دیدي؟ هري به ارام سر تکان داد اما دادلي پرسید: زرد مبو چیه ؟ ملکه الیسی به او لبخندي زد و گفت: زرد مبوها و ما از یافت نسلیم به ما میگویند شبه انسان. زرد مبوها رو دیدي که چقدر زشت و بدترکیبیند؟ اگر ما کنار انها میماندیم دیگر نمیتوانستیم زیبایي مادرانمان را به ارث ببریم. همسر ملکه لیندا که اینجاست (با انگشت به کتاب اشاره کرد) همه شبه انسانها رو جمع میکنه و میباره اینجا و واسشون این قصر رو میسازه و همشونو به همسري شاخ مردابها در میاره. شاخ مردابها هم خیلي زشت هستند. همسر ملکه لیندا با این کار موجب شد ما دچار طلسمي بشیم که نتونیم بدون اجازه شاخ مردابها زندگي کنیم یا اگر بچه هاي ما فقط کمي به ما شباهت نداشتند با خودشون به اون مردابهاي پر از کثافت میبردند و دیگه بچه هاي ما هیچ وقت شبیه ما نمیشدند. زندگي با اونا اینقدر براي ما سخت بود که ملکه شارول دختر ملکه لیندا نصف عمر خودشو با از ادي نسبي ما عوض کرد. اون زن واقعا زیبایي و بود ولي حیف شد. ما اون موقع تو هاگوارتز بودیم توي همین قصر اما قصرمون اونجا بود. اون موقع مدیر هاگوارتز ادوارد بود من فقط یه بچه کوچولو بودم اما قشنگ یادم که چطوري پسراي جوون رو میکشوندن توي قصر اما اجازه نداشتن اونا رو شلب توي
________________
قصر نگه دارند. بعضي از اونا وقتي میرفتن بیرون تا چند روز هیچي یادشون نمی و مد. شبه انسانها از این راه زندگي میکنند از راه برانکیختن حسی عشقی مردا سیراب میشن. هیچکس نمیتوانست جلوي بر انگیخته شدن عشقش رو بگیره به جز پدربت... و سیریوس. میدوني وقتي دامبلدور مدیر شد من دیگه کاملا بزرگ شده بودم اون بر ضد ما دست به کارهایي زد که مارو از هاگوارتز اخراج کردند و ما مجبور شدیم قصرمون رو با خودمون ببریم هاگزمید. اون روز قشنگ یادم روزي که پدرت خیلي ناراحت بود بعدا فهمیدم لي لي باهاشی نیومده بیرون براي همین هم خیلي ناراحت بود. اون قصر رو پیدا میکنه که ناگهان سیریوس پیداشی میشه و سعي میکنه جلوي جیمز رو بگیره اما بعد جیمز بهشی میگه که اصلا براشی مهم نیست چه اتفاقي بیفته و میاد توي قصر اولش اونا هم مثل تو تحت تاثیر قرار گرفتن ولي بعد پدرت همه زنها رو کلي زد. ما شب اونا رو با التماس نگه داشتیم. شب من رفتم تو اتاقی سیریووس و چند نفر هم رفتند توي اتاق جیمز اما هممون پرت شدیم بیرونو اونا اصلا تحت تاثیر قرار قرار نمیگرفتن فقط کساني میتونن جلوي ما اینقدر راحت باشند که واقعا عاشقی باشند. صبح ما باز هم سعی کردیم یه مقداري او نارو تحت تاثیر خودمون قرار بدیم اما جیمز گفت: شما ها چرا این کار هارو میکنین؟ این کارها یعني چه؟ همه ما داشتیم از ناراحتی میمردیم به جز ملکه شارولکه خوشحال بود. صبح که ما داشتیم با اونا حرف میزدیم لي لي هم اومد تويب قصر حتي دختراي اسان هم بعضي وقتها تحت تاثیر قرار میگیرن اما لي لي سریع با حرکاتي که من اصلا نفهمیدم چطوري انجام میداد جیمز و سیریوس رو برد پیش خودش بعد ملکه شارول کلي باهاشون حرف زد و به اونا گفت: اگر براتون مشکلي پیش اومد حتما بیاین اینجا. اونا رفتند اما چند وقت بعد مارو از هاگزمید هم اخراج کردند و ما اومدیم اینجا. ملکه شارول فقط روزها و شبها منتظر ورود دوباره اونا بود تا بالاخره جیمز ولي لي یافت روزي برگشتند در حالي که با هم ازدواج کرده بودند ولي لي تورو حامله بود. جیمز به ملکه شارول گفت: اسمشو نبر ممکنه بخواد لي لي رو بکشه پس اگر میشه لي لي اینجا باشه و بچش هم اینجا به دنیا بیاد. ملکه شارول خیلي خوشحال شد میدوني خیلي از خانمهایي که اینجا هستند شاهد به دنیا او مید تو بودند. هر ي حتي خود من هم به ملکه شارول کمات کردم تا تورو غسل بده. نمیدوني چقدر بچه با نمکي بودي. بعد از یه مدتي لي لي تو رو با خودش برد و به ملکه شارول گفت که بر میگرده اما دیگه بر نگشت. در ان لحظه قطره اي اشاث از چشمان ملکه الیسی افتاد و هري که احساسی میکرد بعد از این سخنراني طولاني دوباره باید برود توالت از جایش تکان نخورد. ملکه الیس اهي کشید و ادامه داد: اما تو برگشتي ... من خیلي دلم میخواست پسري رو که خون جیمز توي رگهاش جریان داره رو ببینم و حالا دیدم. خوب بگو ببینم اوني که دوستش داري کیه؟ ملکه ابروهایش را در هم کشید و گفت: اسمش... اسمشی جیني. هر ي اینقدر سخت و محکم نباشی بذار ببینمشی. هري که تعجب کرده بود گفت: شما میتوانین چيزي رو که توي فکر من بخونین؟ زن لبخندي زد و
________________
گفت: نه... ما ذهن خون نیستیم فقط همونطوري که میتوانیم توي احساس ادمها وارد بشیم میتوانیم به افکارشون هم بریم. خوب بابا تو هم اینقدر بهشی فکر نکن. فقط کساني میتونن نذاران ما توي ذهنشون وارد نشیم که واقعا عاشقی باشند. خوب انگار نمیذاري ببینمش پس از خودت میپرسم جیني خوشگله؟ حتما خوشگله که تونسته تو قلب تو وارد بشه دقیقا مثل جیمز. اون هم به راحتي نمیشد توي قلبشی و احساسش وارد شد. هري؟ چرا پیششی نمیري تو که دوستش داري؟ چرا از شی دوري میکني؟ دوباره ابروهایش را در هم کشید و گفت: میترسي براشی اتفاقي بیفته؟ یا بدتر اسمشونبر اونو بگیره و بکشتشی؟ ملکه سرش را تکان داد و گفت: از این فکرها نکن تو نیرویي داري که میتوني دور جیني و دور کساني که دوستشون داري بگیريا. این همون نیرویي که مادر و پدرت در خون تو گذاشتند. هر ي گفت: من نمیتونم جلوي اونو بگیرم تا به دوستام حمله نکنه من اصلا نمیتونم ازشون محافظت کنم. ملکه الیسی که دهانش باز مانده بود گفت: این چه حرفي که میزني؟ همون نیرویی که نذاشت پدرت اسیر ما بشه یا هموني که لي لي باهاش جیمز و سیریوس رو نجات داد یا هموني که نذاشت اسمشونبر تو رو بکشه. اگر هم میگي که تاحالا نتوانستي از شی استفاده کني براي اینه که خودت اونو امتحان نمیکني. هري نیرو تو فعال کن بذار همه کساني که دوستشون داري در امان باشند... افرین پسر و به هري لبخند زد. هري هم جوابش را با لبخند داد و به فکر فرو رفت که ناگهان دادلي اومد و گفت: هر ي میدوني ساعت چنده؟ هري گفت: نه و به ساعتش نگاه کرد که ناگهان مانند برق گرفته ها از جایش پرید و گفت: دادلی بدو خاله پتونیا ما رو میکشه. ملکه الیس به ان دو نگاه کرد و گفت: دارین میرین؟ هري گفت: اگه بهمون اجازه بدین. زن لبخندي زد و گفت: البته ... راه رو بر اشون روشن کنید. ناگهان تمام زناني که انجا بودند شروع کردند به او از خواندن. هر ي احساس میکرد بادي دارد او را به بیرون میکشاند. بعد ناگهان دستي چيزي را در گردنش انداخت و در گوشش گفت: برو هري برو و هري چشمانش را بست.
________________
• • • • بع فصل چهارم . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (رنجبر حوار سندبلید هري چشمهایش را باز کرد تمام تنش درد میکرد او روي زمین وسط یلت کوچه خرابه افتاده بود و دادلي سه متر ان طرفتر در حالي که دهانش باز بود روز زمین پخش شده بود. هر ي ارام خود را از روي زمین بلند کرد و به طرف دادلي رفت او را تکان داد و گفت: ادم وسط خیابون نمیخوابه تنه لش پاشو بریم خونه هوا تاریلات شده. دادلي تکاني خورد و از روي زمین بلند شد و به اطراف نگاه کرد و گفت: هي پسر اونها کجان؟ هري برگشت و گفت: کیا؟ دادلي در حالي که مانند ناشنوایان با دستهایش حرکاتی را در مي اورد گفت: اون زنها و دخترهایی که خیلي خوشگل بودند و اون خانمي که بهش میگفتند خاله الیسی؟ هري گفت: دادلي نکنه میخواي بگي تو هم همون چيزي رو دیدي که من دیدم؟ دادلي گفت: من نمیدونم تو چي ديدي فقط میدونم قصر یه جایی اون و را بود و به نقاطی اشاره کرد. هري ناراحت شد و گفت: پس حواستو جمع کن ما توي زمان حالیم و اگه تو اون تنه مثل کنده درختتو تکون ندي مامان جونت فکر میکنه من خفت کردم پس پاشو، دادلي به دنبال هري به راه افتاد. نه هري حرف میزد و نه دادلي تا اینکه به خونه رسیدند. هر ي صداي داد و فریادي اشنا را میشنید. او ارام در را باز کرد جلوي در دختري ایستاده بود که پشتش را به او کرده بود و موهاي فرد ارشی از عصبانیت سیخ شده بود مانند کساني که انها را برق میگیرد. هر ي اب دهانش را فرو داد. دختراک داشت سر خاله اش فریاد میکشید و پسر مو قرمزي رو به خاله اش میگفت: اگه فقط یه تار مو از سر هري کم بشه هم خودت رو میکشم و هم اون شوهر و پسرت رو. دختر لنت صدایش از عصبانیت میلرزید: و اي خداي من حتي فکرشو نمیتونم بکنم شماها قول داده بودید اون از خونه بیرون نره ما فکر میکردیم براي شما اهمیت نداشته باشه اما بابا اون هم یه انسان و رویش را برگرداند. نگاهش به هري افتاد. هري ..... هرمیون. اما خاله پتونیا هرمیون را کنار زد و سریع به طرف هري رفت و دستانش را بالا برد... شترقی ... پسره احمق کدوم گوري رفته بودي؟ اگه یه بلایي سردت میومد میدواني اونا با ما چي کار میکردند؟ هر ي روي زمین افتاده بود و خاله پتونیا با ضربه هایي که مانند ترکه بود هري را میزد. هرمیون در حالي که تعجب کرده بود به ان دو نگاه میکرد اما بعد انگار فکر کرده بود که عقب افتاده است و به طرف هري رفت و شروع کرد به زدن او. هري فقط میگفت: ببخشید... اخ... خوب چرا میزنید؟... ولم کنید دیگه ... ناگهان هرمیون و خاله پتونیا از هر ي دور شدند. هرمیون دستهایش را تکان میداد گویا انها سوخته بودند. هري به طرفشی رفت و گفت: اخ ببخشید منظوري نداشتم... اما شماها داشتین منو میکشتین و ... هرمیون ناگهان هر ي را در اغوش کشید و هر ي دیگر نتوانست حرفي بزند هرمیون انقدر هر ي را محکم گرفته بود که او داشت احساس خفگي میکرد. هرمیون در حالي که گریه میکرد گفت: اه هري من که مردم... کجا رفته بودي؟ فکر نمیکني ما نگرانت میشیم؟ رون جلو امد در حالي که
سعي میکرد هرمیون را از هري جدا کند گفت: هرمیون داري خفش میکني... ببین حالش خوبه اما اگه تو ولش نکنی حتما خفه میشه... نه دیگه خفه شد و مرد. هرمیون هري را رها کرد و به عقب رفت تا هري را بهتر ببیند و با پشت دست اشکهایش را پالت کرد و شروع کرد به خندیدن و گفت: خوب هري ما اومدیم اینجا تا اخر هفته با تو خالت و شوهر خالت و پسر خالت از اینجا بریم. هر ي پدر و مادر من دیروز رفتند مقعر اونا بر اشون خیلي جالب بود که... هرمیون بسی کن... بذار هر ي نفسی بکشه . رون بع از این حرف به طرف هري رفت و گفت: خوب پسر حالت چطور؟ هنوز که نیشت باز ؟ هر ي خندید و گفت: اره بابا بازه... با وجود شما دو تا کي میتونه نخنده؟ هرمیون دوباره خندید و گفت: خوب هر ي ما میریم تو اتاق خواب تو و بعد از اونجا خودمون رو غیب میکنیم یعني اخر هفته خود مونو غیب میکنیم و ... هري اون چیه گردنت؟ هري به چيزي که هرمیون اشاره میکرد نگاه کرد. زنجیر نازکي بود که روي ان نوشته شده بود: دارنده مراقب باشی این زنجیر خورشید است و مانند خورشید میسوزاند اگر مال تو نباشد خواهي سوخت و اگر خواستي از ان استفاده کني فقط ارام و واضح بگو (نیروي طلایی). هري به هرمیون نگاه کرد که متعجب بود و براي اینکه فعلا درباره این موضوع صحبت نکنند گفت: اما هرمیون من هنوز امتحان ظهور ندادم وزارت خونه چي میگه؟ هرمیون با ناراحتي سرش را تکان داد و گفت: مگه اهمیتي داره؟ بذار اونا هر جوري میخوان مبارزه کنند. او ه هري میشه بریم توي اتاقات حرف بزنیم؟ هر ي جا خورد و گفت: البته و با انها به طرف اتاقش حرکت کرد. هري ارام در را باز کرد و گفت: یه ذره نامرتبه. هرمیون دهانش باز ماند اخه اتاقی هري یه ذره نامرتب نبود دقیقا مثل جایی بود که شتري با بارش گم میشد. هرمیون با ناراحتي گفت: تو گفتي یه ذره؟... خداي من تو چطوري اینجا زندگي ميکني؟ هرمیون چوبدستیش را بالا برد و تمام اتاق ناگهان مرتکب شد. هر ي خندید و گفت: اه... دستت دارد نکنه. خواب بیاین اینجا بشینید. هرمیون و رون روي زمین و روي صندلي کهنه اي نشستند و هرمیون به ارامي گفت: خوب هري تو کجا رفته بودي؟ اون چیه گردنت؟ میمردي به ما خبر بدي؟ هري تمام ماجرا را براي ان دو تعریف کرد. در اخر هرمیون دهانش باز ماند و رون شروع کرد به خندیدن. هري پرسید: به چي میخندي؟ رون با خنده گفت: اخه میدوني چیه یکي از دایي هاي من رفت توي قصر پرتو اما دیگه نیومد بیرون. مامان هنوز براش گریه میکنه و اگر بفهمه تو رفتي تو قصر و سالم برگشتي... و اي خدایا... باید قید زندگی تو بزني. هري هم شروع کرد به خندیدن. هرمیون با خنده کوتاهي گفت: هري از اون زنجیر استفاده کردي؟ هري گفت: نه بابا اصلا فکر نمیکردم چيزي گردنم باشه. چطور؟ هرمیون گفت: خوب بهتر استفاده کني چون شما دو تا فکر کردین من قرار شب کجا بخوابم؟ رون با شیطنت گفت: مگه اینجا چشه؟ هرمیون گفت: منو بکشند پیش شما دو تا شب نمیخوابم. فکر کنم اگر برم پیش پسر خاله هري بخوابم راحت تر باشم. نظر شما دو تا چیه ؟ رون با عصبانیت گفت:
________________
هرمیون دیگه چنین حرفي نزني ها! هري گفت: باشه بذار ببینم چطوري کار میکنه و ارام گفت: نیروي طلایي. تمام اتاق پر از نور شد و بعد از چند لحظه زن واقعا زیبایي در حالي که لبخند میزد ظاهر شد و تعظیم کرد و گفت: سلام بر سرورم هري پاتر: هري ابروهایش را بالا انداخت و گفت: من سرور هیچکس نیستم فقط صداتون زدم تا ببینم میتوني برام چيزي بياري یا نه؟ زن لبخندي زد و گفت: هر چي شما بخو این و هر ي گفت: خوب پس من یاث اتاق خواب یلت نفره میخوام که دخترونه باشه و از وسایل راحتي چيزي کم نداشته باشه. زن خندید و به کمد هري اشاره کرد. هرمیون در کمد را باز کرد و گفت: واي خدا جون... اینجار و ! کمد هري دیگر یالث کد نبود و تبدیل شده بود به اتاق خواب راحتي. هرمیون به هري و رون شب بخیر گفت و به درون کمد رفت. رون با ذوق گفت: پس منم یه اتاق خواب میخوام که پسر و نه باشه و وسایل راحتي داشته باشهو اما زن فقط به هري نگاه میکرد و چشم از او بر نمیداشت. هري به ارامي گفت: میشه براش همون چيزي رو که خواست درست کنین؟ زن با خنده بلندي به زیر تخت هري اشاره کرد. رون به زیر تخت هري نگاه کرد و با فریادي از سر خوشحالي به زیر تخت رفت. هري به زیر تخت نگاه کرد و دلش گرفت عجب جایی بود اصلا مثل یافت زیر تخت ساده نبود مانند اتاق شاهزاده ها بود. هر ي بلند شد و اهي کشید و گفت: خوب میتونین برین و زن با چرخشي نا پدید شد. هر ي دوباره اهي کشید و روي تختش نشست بعد ناگهان بلند شد و به بیرون از اتاق رفت و پنج دقیقه بعد در حالي که احساسی خالي شدن میکرد به اتاقش باز گشت و خود را روي تخت انداخت و خیلی زود به خواب رفت
________________
فصل پنجم .............................. رفتار عجیب خاله پتونیا هرمیون رده رو بکش مثلا خوابیدم. هري این را با ناراحتي گفت و دستش را جلوي صورتش گرفت. هرمیون با ناراحتي گفت: و اي ببخشید هري اصلا حواسم نبود و به طرف هري رفت. هري داشت چرت میزد و دهانش باز بود. هرمیون هري را تکانی داد و کفت: هر ي ؟ هر ي از خواب برید و کفت: ها؟ هرمیون کفت؟ هري رون کو؟ هري گفت: زیر ... زیر تخت. هرمیون گفت: چي؟ هر ي با تو ام. هري دوباره داشت چرت میزد. هر ي چشمهایش را باز کرد و گفت: بابا هرمیون ول میکني یا نه؟ گفتم که زیر تخت حالا بذار بخوابم اه. و رویشی را از هرمیون برگرداند و زیر ملافهاش پنهان شد. هرمیون لحظه اي ناباورانه هري را نگاه کرد و شانه هایش را بالا انداخت. اما بعد خم شد تا بتواند زیر تخت را ببیند. واي خداي من اینجار و... اه این صداي چیه ؟ هرمیون برگشت و به پنجره نگاه کرد. یالت مشت جغد بیرون پنجره منتظر نشسته بودند و هوهو میکردند و به شیشه نولت میزدند. هرمیون ابروهایش را در هم کشید و به طرف نجره رفت و ان را باز کرد. هر کدام از جغدها میخواستند زودتر نامه خود را به هرمیون بدهند. هرمیون تمام نامه ها را گرفت و برگشت به هري نگاه کرد که پاهایش از ملافه بیرون زده بود. هرمیون ارام گفت: هري؟ هر ي بالشش را برداشت و روي سرش گذاشت و زیر لب گفت: ها؟ میذاري بیخوابم؟ هرمیون گفت: نگاه کن یات عالمه نامه داري. هري با تشري گفت: لطف میکني برام بخونیشون؟ هرمیون از این که هري تعجب نکرده است متعجب شد اما بعد شروع کرد به باز کردن نامه ها: اولیش بلک کلیساسات اونا برات... هري با صداي گرفته اي گفت: هرمیون بندازش تو سطل اشغال. بعدي رو بخون. هرمیون ابروهایش را بالا انداخت و بعد ان کاري را که هري گفت کرد: این یکي از طرف یه مردي هست که... بندازش دور هرمیون. هرمیون گفت: اما هري،... هري با ناراحتي گفت: چیه ؟ هرمیون سرش را تکان داد و گفت: هیچي خوب این یکي از طرف وزارت خونه است اونا میخوان... سطل اشغال هرمیون. هرمیون این بار دیگر ساکت نماند و گفت: اما هري اینا همش... هر ي سرش را بلند کرد و با ناراحتي حرف او را ادامه داد: همشی از طرف کساني که برام ارزوي سلامتي کردند. اینقدر از ایناخوندم که دیگه داره حالم به هم میخوره، خوب پس حالا اگه فهمیدي میشه بگي ادامه نامه ها از کیه؟ هرمیون که جوابش را گرفته بود شروع کرد به دوباره خواندن نامه ها و تمام انها را به خواسته هري در سطلی اشغالی میریخت تا اینکه به اخرین نامه رسید. گفت: اهان ... این از حیني خوب اینم بندازم دور ... اما هري ناخواسته دستش را بالا برد و نامه جیني را در هوا گرفت و بلند شد. با اینکه عینلاگ نداشت اما بیشتر میتوانست ان نامه را بخواند. هرمیون با پوز خندي روي صندلي کنار تخت هري نشست و گفت: امان از دست این پسرها. هري
________________
نگاه زیر چشمي به او انداخت و بلند گفت: مال تو ورون بگیرش و نامه را به هرمیون داد و دوباره خوابید. هرمیون نامه را از دست هري گرفت و شروع کرد به خواندن ان: هرمیون و رون حالتون خوبه؟هري حالش خوبه؟ به خدا اگر بلغم اینجا نبود که بشی بخندم دیوونه میشدم. هرمیون جات اینجا خیلی خالیه. مودي به من گفته که براتون نامه نفرستم اما میدونین که حالش خوب نیست. با این وجود اگر نامه من را گرفتید حتما جوابم را بدهید و هرمیون و رون خواهشی میکنم مراقب هر ي باشید و امیدوارم خیلی زود به پیش ما بیاید.
دوستدار شماجیني هرمیون سرش را بلند کرد و به هري که روباره زیر ملافه رفته بود خیره شد هري یا واقعا خواب بود با خودش را به خواب زده بود که هرمیون میدانست نظر دوم درست تر است اما هیچي نگفت. این درست بود هري بیدار بود و خیلي هم ناراحت او به یاد حرفهایی از ملکه الیسی افتاده بود (( چرا نیروي محافظتو دور جیني نمیگیري؟)) اما کدوم نیرو؟ هري که نیروي خاصي نداشت به جز همان عشقي که دامبلدور به ان اشاره کرده بود. اما دامبلدور نگفت هر ي میتونه از اون براي محافظت از دیگران استفاده کنه. هري به همین چیزها فکر میکرد که صداي ارام حرف زدن هرمیون و روان را شنید و فهمید که رون از زیر تخت بیرون اومده. نامه جیني رو دیدرون ولي فکر نکنم زیاد خوشش اومده باشه. صداي رون مي امد که میگفت: هرمیون هري جیني رو دوست داره و ارزش عشق بیشتر از این چیزهاست. هرمیون حرف رون را تایید کرد و ادامه داد: اره اما شما مردها هیچ وقت سر از عشق در نمیارین تازه هري داره مثل خیلي از مردها عشقشو سرکوب میکنه. واقعا شما مردها نمیتوانین یه ذره هم به اندازه این که به فکر خودتونین به فکر اون دختر بیچاره هم باشین؟ دلم براي جیني میسوزه طفلکی ! خانم ویزلی میگفت مریضی شده اما اون خیلي وقت که مریض بود من فکر کنم اگه هري باهاش حرف نزنه بدتر هم میشه. هري فقط به صحبتهاي انها گوش میداد و با خود میگفت که باید تمامش کند پس از روي تخت بلند شد و هرمیون و رون بلافاصله ساکت شدند. هري با خمیازه اي ساختگي گفت: خوب خوابیدین؟ هر دو با هم گفتند: اره عالي بود. هري تختش را مرتب کرد و به طرف میزي که هرمیون درست کرده بود و روي ان بر از غذا بود خیره شد و به اهستگي گفت: و اي هرمیون دستت درد نکنه اما من قبلشی باید برم دستشویی. هرمیون مانند برق گرفته ها پرید و گفت: چي؟ هري تو نباید از اتاق بري بیرون میدوني که ؟ هري شروع کرد به خندیدن و گفت: اي بابا هرمیون ول کن نکنه فکر میکني ولدمورت از توي توالت میپره بیرون و میگه دالي هري پاتر اومدم که بکشمت. برو بشین صبحانات رو بخور. تازه من دیشلب هم رفتم بیرون از اتاق پس تورو خدا بس کن هرمیون بذار خوشی باشم و در حالي که میخندید از اتاق بیرون رفت. به نزدیکي توالت رسیده بود که یکدفعه خاله پتونیا با حالتي وحشت زده
________________
به جلویش امد و گفت: حالت خوبه هري؟ هري که اصلا انتظار حال و احوال کردن خاله اش را نداشت گفت: ممنون. شما خوبین؟ خاله پتونیا به شدت سر تکان داد. استین لباس هري را گرفت و او را به اتاق خواب خود و عمو ورنون برد. هري واقعا گیج شد بود او هیچ وقت از خاله پنتونیا جز بي محلي چیز دیگر ندیده بود . حالا چه اتفاقي افتاده بود؟ خاله پتونیا توي اتاق راه میرفت و با ناراحتي با انگشتانش بازي میکرد. هر ي ارام پرسید: خاله حالتون خوبه؟ خاله پتونیا دوباره سر تکان داد و سریع به طرف هري رفت و جلوي هري زانو زد و گفت: تو واقعا میخواي بري و با اسمشونبر مبارزه کني اره؟ هر ي ابروهایش را بالا انداخت و جواب داد: اره خوب. براي چي سوال میکنین؟ فکر میکردم از من متنفرین !؟ خاله پتونیا سر او را بوسید و گفت: این چه حرفیه ؟ فقط بخاطر شوهرم بود که من مجبور بودم تورو تحت فشار قرار بدم. من از بچگیت دوستت داشتم. هر ي من وظیفه داشتم ازت مراقبت کنم اما حالا تو در خطري. اه هري بذار یلت چیزي رو نشونت بدم و بلند شد و به طرف کمد رفت و بعد از کمي کند و کاو جعبه اي را با خود اورد و جلوي هري گذاشت. در ان را باز کرد. درون جعبه پارچه اي ابریشمي بود که معلوم میشد درون پارچه چیز دیگري است. خاله پتونیا ان را با دقت برداشت و باز کرد داخل پارچه دو تکه چوب بود که هري فهمید چوبدستي جادویی بوده است. خاله پتونیا با ارامش گفت: میدوني اين چیه ؟ حتما میدوني. این از هموناست که تو هم داري، حتما داري به این فکر میکني که اینو از کجا اوردم؟ اره؟ باید بهت بگم هري. من از اول مشنگ نبودم من از مادرت بزرگتر بودم و به هاگوارتز میرفتم. چه روزهاي خوبي بود مادرت از من کمتر جادو بلد بود براي همین همیشه من اونو میترسوندم اما یکبار که من رو خیلي عصباني کرد جادوش کردم و اگه اون به سنت مانگو نمي رسوندند حتما میمرد. بعد از اون وزارت خونه منو از مدرسه اخراج کرد منم دیگه به اون طرفها نرفتم واسه همین بود که من از مادرت متنفر بودم هري، اما وقتي تو روی جلوي در خونه گذاشتند تمام بندهاي تنم شل شد تو داشتي بلند بلند گریه میکردي انگار میدونستي که یتیم شدي. من ارام تو را در اغوش کشیدم و سعي کردن ارامت کنم. من نمیتوانستم جلوي ورنون به تو محبت کنم اون میخواست تورو به پرورشگاه ببره اما من نذاشتم. اون هیچي از گذشته من نمیدونست و الان هم نمیدونه. منو ببخشی و حالا این خونه... حتما دامبلدور بهت گفته روي اين خونه چه طلسمي گذاشته؟ هري تو باید از اینجا بري. طلسم دامبلدور ضعیف شده. من اینو حسی میکنم... من سرماي این خونه رو حس میکنم. هري من میدونم تو باید تا تولد هفده سالگیت اینجا بموني اما حرف منو گوش کن تو باید از اینجا بري اون طلسم تا قبل از هفده سالگیت از بین میره و اونا میکشنت. خواب حالا از اینجا بر و ... همین الان برو... بذار تا میتوني از این خونه لعنتي دور بشي. من نمیخوام تو رو هم از دست بدم و هر ي را بغل کرد و با گریه گفت: هري میشه ورنون و دادلي رو هم با خودت ببري؟ خواهش میکنم؟ هري با صدایي که اصلا به صداي خودش شباهت نداشت گفت: البته. اما شما با من
نمیاین؟ خاله پتونیا سرش را تکان داد و گفت: نه من نمیتونم شاهد مبارزه شما باشم و خودم هیچ کاري نکنم من نمیخوام خون خواهرم پاي مالی بشه. هري اما تو باید از اینجا براي من میرم دادلي و ورنون رو خبر کنم و از روي زمین بلند شد و ارام گفت: هر ي مادرات بهت افتخار میکنه. هري هم ایستاد و گفت: به شما هم افتخار میکنه بعد سریع به طرف اتاقش رفت و در را با شتاب باز کرد. هرمیون با دلواپسي گفت: دیر کردي ... داشتم دیگه نگرانت میشدم... چي شده هري؟ هري در حالي که وسایلش را جمع میکرد تمام چیزهایي را که خاله پتونیا گفته بود براي ان دو بازگو کرد. در اخر هرمیون با ناراحتي گفت: نه. هري گفت: اره. حالا هم سریع بیاین و وسایلتون رو جمع کنین الان خالم پیداشی میشه. رون شروع کرد به جمع کردن وسایلش اما هرمیون هنوز به هري نگاه میکرد و میخواست اعتراضی کند که هري پیشدستي کرد و گفت: بیبن هرمیون من میخوام از اینجا برم و میدونم که تو داري به اون محفل کوفتي فکر میکني پس بذار بهت بگم که به نظر من اونا بعد از مرگ دامبلدور ضعیف شدند. حالا اگر هم تو نخواي حرفمو باور کني و با من نیاي با زور میبرمت. رون ایستاد و ارام گفت: بازور؟ هري گفت: اره با زور. هرمیون بعد از این حرف هري لبخند زد و به طرف وسایلش رفت. ایلات ربع بعد خاله پتونیا با دادلي و عمو ورنون وارد اتاق شد. چقدر قیافه دادلي و عمو ورنون وقتي که تعجب کرده بودند و سر در گم بودن شباهت عجیبي به خولت پیدا کرده بود. بالاخره دادلي پرسید: هي ما باید چي کار کنیم؟
________________
فصل ششم ............................................................. اتفاقات ناخواسته خاله پتونیا جواب داد: شما باید از اینجا برین من بعدا میام پیشتون. عمو ورنون سرش را تکان داد و گفت: نه پتونیا من بدون تو جايي نمیرم. خاله پتونیا مخالفت کرد و گفت: ورنون تو باید بري اگر اینجا بموني اتفاقات بدي برات میفته. عمو ورنون پرسید: پس چرا تو با ما نمیاي؟ خاله پتونیا جواب داد: گفتم که من بعدا میام. دادلي تو هم مراقب خودت باش سریعتر برین دیگه . عمو ورنون میخواست مخالفت کند اما هري انها را صدا زد و گفت: خوب دادلي تو دست منو بگیر. عمو ورنون میشه شما هم دست هرمین رو بگیرین تا حرکت کنیم؟ عمو ورنون با ناراحتی این کار را کرد و بعد خاله پتونیا گفت: خداحافظ. و براي هر پنج نفر انها سر تکان داد. هري هم با او خداحافظي کرد و روي مقصدش متمرکز شد. وقتي سرش را را بلند کرد دیگر خاله پتونیا انجا نبود و انجا فقط یک در کهنه قرار داشت که میدانست در یکی از
که با هم درگیر بودند نگاه کرد و گفت: خوب اینجا پناهگاه محفل ققنوس است. شما دو تا بدون اجازه از اینجا خارج نمیشین. مفهوم بود؟ خوب پس بهتر دیگه بریم تا همه شما را ببینند و از اتاق خارج شد. برخورد همه همانطور بود که انتظار داشت. خانم ویزلي گریه میکرد. مودي بر سر هري فریاد میزد و لوپین و تانکس در گوشه اي با هرمیون صحبت میکردند و از طرفي اقاي ویزلي داشت براي رون خط و نشون میکشید. مودي چنان بر سر هر ي فریاد میزد که گویا هري باید به از کابان میرفت و به انجا نرفته بود. مودي گفت: این چه کاري بود که کردي؟ فکر نمیکني نقشه هاي محفل رو خراب میکني؟ هر ي سرش را تکان داد و گفت: من مجبور بودم. خالم گفت باید بیام من هم اومدم. اون یه حرفایي میزد که من رو ترسوند و من هم با اونا اومدم اینجا. مودي لحظه اي به عمو ورنون و دادلي نگاه کرد و گفت: خوب سومین مشنگ کو؟ خالت کو پسر؟ هر ي گفت: گفتم که گفت باید اونجا بمونه چون میخواد انتقام خواهرش رو بگیره. همه ساکت شده بودند. عمو ورنون سرخ شده بود و سبیل هایش مي لرزید و دادلي چشمهایش گرد شده بود. اما بعد به ارامي گفت: من میدونستم همه اتفاقاتي که میفته تقصیر هر ي نیست. عمو ورنون گفت: اه خداي من اوان یکي از شماها بوده؟ اما من... من برام مهم نبوده و نیست که اون کیه و هنوز هم دوستش دارم. اتفاقي که براش نمیفته پسر؟ هري که نمیدانست چه بگوید به ارامي گفت: من نمیدونم و عمو ورنون خود را روي صندلي انداخت و با دستهایش سرش را گرفت. هري که داشت تمام اعضاي محفل را از نظر میگذراند ناگهان پرسید: خانم ویزلي جیني کو؟ خانم ویزلي اشکهایش را با پیشبندش پالت کرد و گفت: توي اتاقشی. یه ذره مریضی شده. هر ي با ناراحتي اخم کرد و به اتاقی جیني رفت. پشت در ایستاد و در زد. کسي جواب نداد براي همین هم هر ي ارام در را باز کرد و داخل شد. اتاق پر از گل بود. ارنولدپف کوتوله جیني روي زمین بازي میکرد و جیني
________________
روي تخت خوابیده بود. پرده اي از موهاي سرخش روي صورتش افتاده بود. هري جلو رفت و به جیني نگاه کرد خانم ویزلي گفته بود که جیني مریضی است پس هري فکر کرد شاید تنب داشته باشد و ارام دستش را روي پیشاني جیني گذاشت. او کمي تاب داشت اما هري داغتر از جیني بود پس چرا کسي او را مریضی نمیدانست ؟ جیني تکاني خورد و هر ي دستش را عقلب کشید. جیني ارام چشمهایش را باز کرد و به هري لبخند زد و گفت: برو. چرا اینقدر سراغم میباي؟خیال و توهم هري. هر ي خنده کوتاهي کرد و گفت: اي بابا من از کي تا حالا شکل توهم هم شدم خودم خبر نداشتم؟ جیني لحظه اي چيزي نگفت بعد پرید و روتختي را تا زیر چانه اش کشید و گفت: هري تو اینجا چي کار میکني؟ به من گفته بودند تا اخر هفته هم پیدات نمیشه ! هري گفت: حالا که پیدام شده اما بعدا برات تعریف میکنم الان میخوام در مورد موضوع مهم تري باهات صحبت کنم. و با حالتي جدي گفت: جیني من چند وقت پیش بهت چي گفتم؟ گفتم که برات خطرناکه با من ارتباط داشته باشي. مگه نه؟ جیني با حالتي دفاعي گفت: منم بهت گفتم که برام مهم نیست. یادته؟ هري گفت: بله یادمه ما من بهت گفتم که برام مهم. من میترسیدم ولدمورت تو رو بگیره و بکش اما حالا چون تو طلسم خفاشی ان دماغي را بلدي فکر نمیکنم که خطري تهدیدات کنه. جیني لحظه اي به هري که ابروهایش را بالا انداخته بود ناه کرد و بعد شروع کرد به خندیدن. هر ي هم از خنده جیني خنده اش گرفت. بعد هري اهسته گفت: میشه جیني من..... و جیني دست هري را گرفت و به طرف خودش کشید. هري نیم ساعت بعد در حالي که لباسش را صاف میکرد از اتاق خارج شد و سر راه به پسر تنومندي برخورد کرد که سریع ان را شناخت. ویکتور؟ ویکتور گفت: مگه کسي بهت نگفته که من عضو محفل شدم؟ هري گفت: نه. واي پسر خیلي خوشحال شدم. خوب چي کار میکني؟ اما در ان لحظه هرمیون امد و با پوزخندي گفت: ویکتور اینجایی؟ بیا بریم او نطرف بشینیم. ویکتور کرام با خنده کوتاهي گفت: باشه هرمي اون بریم. فعلا هري. هري لحظه اي به ان دو نکاه کرد و سرش را تکان داد و رفت پیش رون که دست به سینه
نشسته بود و به ویکتور کرام و هرمیون چشم غره میرفت. ناگهان رون گفت: همش داره هرمیون رو تهدي میکنه که بره دنبال زندگیش و اگر اینجا بمونه نمیتونه زندگي خوبي داشته باشه. اه دیگه داره حالم ازش بهم میخوره. ببین هري اگر هرمیون نیاد با هم دیگه میریم. ولش کن بذار خوش باشه ما دوتا با هم دیگه میریم... اما ناگهان کسي گفت: چه حرفا! دوتايي؟ از کي تاحالا اینقدر بي معرفت شدي رون؟ هرمیون روي دسته صندلي نشست و به رون نگاه کرد. رون با حالتي دفاعي گفت: از وقتي که شما ما رو به راحتي میفروشین. هرمیون با ناراحتي گفت: من کي شما رو فروختم ؟ بعدش هم اگه تو میترسي ميتوني نیاي اما من با هري میرم. هري به ان دو نگاه کرد و زد زیر خنده و گفت: شما دو تا دیوونه این من روي دسته جاروم شرط میبندم. رون با خنده کوتاهي گفت: اره شاید باشیم حالا میاي بریم شطرنج بازي کنیم؟
گی
هري گفت: باشه و هرمیون گفت: من اینجا چي کار کنم؟ منم باهاتون میام. و همگي
________________
با هم به اتاقی هري و رون رفتند. موقع ناهار خانم ویزلي همه را صدا زد تا باهم ناهار بخورند. هر ي اولین کسي را که دید چارلي بود. چارلي با خوشحالي جلو امد و گفت: هر ي خيلي از دیدنت خوشحالم. هري هم با اودست داد و بعد به اطراف نگاه کرد. نه فرد انجا بود و نه جرج. هري به رون گفت: اون دو تا کجا هستند؟ رون گفت: کي؟ هر ي گفت: فرد و جرج دیگه؟ رون گفت: اهان. رفتند چات جنسی بیاران اول مامان موافق نبود اما خوب کي میتوانه جلوي اونا رو بگیره؟ هر ي خندید و به بیل و فلور که مشغول حرف زدن بودند نگاه کرد ..............................روزها میگذشت و هر ي توي اون خونه دلگیر کاري جز شطرنج بازي کردن با رون و یاد گرفتن طلسمهایي که مودي بهشی نشون میداد نداشت. هر روز کلي نامه از وزارت خونه به دستش میرسید که اخطار میداد دیگه جادو نکند اما اونا هیچ کاري نمیکردند و هري همه نامه هارو میریخت دور . بالاخره روز تولد هري وقتي هر ي از خواب بیدار شد با صحنه واقعا وحشتناکي روبهرو شد. خانه شان در پریوت درایو بود که صفحه اول روزنامه پیان امروز را پر کرده بود. هري به عکسی خیره شد و بعد روزنامه را باز کرد و شروع به خواندن کرد: حمله به خانه هر ي پاتر و قتل در ان. پتونیا اونز جادوگر سرشناسی که دیشب در خانه ویرانش به طرز عجیبی کشته شده و علامت شوم بالاي خانه اش خودنمایی میکرده پیدا شد. پتونیا اونز جادوگري که بعد از اتفاقاتی از دنیاي جادوگري طرد شده بود و دیشب در اتاق خواب کوچکي در خانه ویرانش پیدا شد. از وسایل اتاق معلوم بود که انتق مربوط به هر ي پاتر بوده است اما خبري از هر ي پاتر و شوهر و پسر خاله اش نبود. وزارت خانه فکر میکند ممکن است هر ي پاتر و شوهر و پسر خاله اش فرار کرده باشند یا اسیر شده باشند اما..... هري روزنامه را انداخت و چشمهایشی را بست. با اینکه خاله پتونیا هیچوقت براي او نقش خاله را بازي نکرده بود اما او راضي به مرگ خاله اش نبود. در حالي که چشمهایش بسته بود اما صورتشی خیس شده بود و با پشت دست صورتش را پالت کرد و چشمانش را باز کرد و گفت: شوهر و پسر خالم اینو دیدند؟ هرمیون به ارامي گفت: اره. شوهر خالت الان خودشو توي اتاق حبت کرده البته بعد از اینکه سعي کرد رون رو بکشه. هري روي صندلي نشست و ارام با دستهایش سرش را گرفت و گفت: میدونستم اینطوري میشه. میدوانستم برگشتي براي اون در کار نیست. اون به من گفت که طلسم این خونه تا قبل از تولدم از کار میافته و حالا اون مرده. هري دیگر حرفي نزد. فلور که داشت روزنامه را میخواند یکدفعه گفت: اري اینجا نوشته خالت چندتا از مرگخوارها رو زخمي کرده و یکیشون هم مرده ولي بقیه حالشون خیلي بده. نگاه کن ! هري روزنامه را از او گرفت اما هیچکدام از انها مرگخوارهایي نبودند که هري انها را میشناخت براي همین هم هري با عصبانیت روزنامه را داخل شومینه انداخت. هرمیون کنار هري نشست و گفت: هر ي تو گفتي که اون میدونسته داره چي کار میکنه پس خودت را ناراحت نکن. هر ي فقط سر تکان داد و در دل گفت: خاله مامان بهت افتخار میکنه. صبحانه واقعا ناراحت کننده اي
________________
بود. جلوي چشم هري همشی تصویر خاله اش مي امد و او نمیتوانست تحمل کند که دیگر صداي غرغرهاي خاله اش را نمیشنود. اما وقتي جیني کیکي را که براي هري درست کرده بود اورد تمام ناراحتي هاي هر ي از بین رفت. در حالي که داشت برشی بزرگي از کیکش را میخورد براي جیني از خاطراتشان با دادلي تعریف میکرد و جیني هم از خنده به خودش میپیچید. هر ي سرش را برگرداند و دید که ویکتور دست هرمیون را گرفته و با خودش به طرف اتاقي میبرد. هرش در دل گفت: این پسر نمیتونه اینقدر ضایع نباشه؟ بابا ول کن هرمیون خودش میدونه داره چي کار میکنه.و دو باره به جیني نگاه کرد و گفت: دادلي فکر میکنه من مستم چون همش پشت راه میرفت تا اگه افتادم منو بگیره... هه... و نفس صدا داري کشید و چشمانش گرد شد. تمام بدنش عرق کرد. فکر کرد کسي از جلو به او چاقو زده است. چشمهایش را بست و باز کرد انگار کسي در گوشش گفت هرمیون... جیني از هري پرسید: هري حالت خوبه؟ چت شده؟ داره از دماغت خون میاد. هر ي با شنیدن صداي جیني به حالت عادي برگشت و دستش را بالا برد و به دماغش مالید. دستش خونی شد. جینی سریع دستمالي روي دماغ او گذاشت. هري گفت: ممنون. جیني با نگراني پرسید: هري چت شده؟ هر ي بلند شد و گفت: هیچي. فقط نوشابه پرید تو گلوم. میرم دستشویي. جیني پوزخندي زد و گفت: معلومه که با خوردن سي و هفتا نوشابه الان باید براي توالت. وهري هم خنده اي کرد و از اتاق خارج شد. به طرف اتاقي که فکر میکرد ویکتور و هرمیون رفته اند رفت و در زد اما کسي جوابي نداد. بیشتر نگران شده بود دلش را به دریا زد و در را باز کرد. اولین چیزي که به چشمش افتاد هرمیون بود که به صورت روي زمین افتاده بود. هري با ناله گفت: نه هرمیون نه. و به طرف او دوید هرمیون جواب نمیداد. هري نبضش را گرفت نبض او میزد. هري خیالش راحت شد چون هرمیون هنوز زنده بود. هر ي دوباره گفت: صداي منو میشنوي هرمیون؟ هرمیون با ناله گفت: تقصیر من بود من حرف رون را گوش ندادم. اون میخواست منو بکشه. هري را سرش را برگرداند ویکتور روي زمین افتاده بود و از سرش خون مي امد. هري چوبدستیش را بالا اورد و طنابي را دور و یکتور پیچید. هري سعي کرد هرمیون را بلند کند اما او بلند نمیشد و فقط میگفت: تقصیر منه. رون راست میگفت. هري گفت: هرمیون بسه. تموم شد دیگه . تو حالت خوبه منم میرم یکي رو صدا کنم اما در همان لحظه رون وارد اتاق شد و گفت: هري،... هرمیون؟ شما دو تا؟ هري گفت: رون زود باش بیا کمک کن . ویکتور کرام به هرمیون حمله کرده نگاش کن حالش خوب نیست. رون جلو امد و گفت: یه بار دیگه بگو. اون اشغال چه غلطي کرده؟ هر ي گفت: گفتم که حمله کرد. رون برو یکي رو خبر کن. رون جلو امد و هرمیون را از هري گرفت و گفت: سریع در را باز کن هري. زود باش. هر ي که از این رفتار رون کمي تعجلب کرده بود سریع در را باز کرد و رون خارج شد. هري به دنبالش میدوید که بالاخره به اتاق اصلي برگشتند. رون سریع وارد شد و هرمیون را روي مبلي گذاشت و گفت: مامان... هرمیون... و
عقب رفت. همه ترسیده بودند. لوپین پرسید: چه اتفاقي براش افتاده؟ بیل گفت: کسي نمیتونه یه چيزي بهش بده تا حالش بهتر بشه؟ هري گفت: ویکتور کرام تو اتاق به هرمیون حمله کرد. من... ویکتور همین الان تو اتاقه. من بستمشی با یک طناب. مودي سریع از در خارج شد. هرمیون با ناله شروع به گریه کردن کرد. اقاي ویزلي جلو رفت و در حالي که سعي میکرد یالت لیوان اب به هرمیون بخوراند گفت: بخور دختر. همه دردها با اب خوردن خوب میشه. بخور. هرمیون با دستاني لرزان اب را خورد. خانم ویزلي گفت: باید ببریمش تو اتاق خودش که استراحت کنه. پدر هرمیون که هیچ حرفي تا ان موقع نزده بود هرمیون را بلند کرد و به اتاقش برد. مادر هرمیون با گریهپرسید: چیزیش که نمیشه؟ خانم ویزلي با حالت تسکیني او را بغل کرد و گفت: حالش کاملا خوب میشه. نتر سین. مادر هرمیون سرش راتکان داد و به اتاقی دخترشی رفت. همه به هري نگاه میکردند. هري احساسی میکرد حالت تهوع دارد براي همین سریع از اتاق خارج شد و به توالت رفت. به اینه نگاه کرد و دستش را روي صورتش کشید. چطوري به او هم همین حسی دیت داده بود؟ روي توالت نشست و به دستهایش نگاه کرد و به یاد حرفهاي ملکه الیسی افتاد که میگفت ((همه نیروها با اموزشی قوي نمیشن . تو باید خودت اونا را قوي کني)). یعني حالا نیروي هر ي قوي شده بود؟ هر ي ناخواسته دستش را بالا برد و بر روي زخم روي پیشانیش کشید و گفت: همش تقصیر تو ... همش تقصیر تو ... بالاخره یا من میمیرم یا تو . پنج دقیقه بعد هري از توالت بیرون امد. رون جلویش حاضر شد و پرسیدلات تو حالت خوبه: هر ي سر تکان داد و پرسید: میتوانیم بریم هرمیون رو ببینیم ؟ رون جواب داد: هري بذار بخوابه. اون حالش خوبه. هر ي سریع فهمید رون از او نگران تر است. دوباره به اتاق اصلي برگشت. مودي تو اتاق راه میرفت و با دیدن هر ي سریع جلو رفت و پرسید: چطوري تو هنوز پنج دقیقه هم از حمله نگذشته بود به اتاق اونا رفتي؟ هري گفت: من نمیدونم چه اهمیتي داره؟ هري از قصد به اعضاي محفلی و مودي حقیقت را نمیگفت. همه از هر ي سوال میپرسیدند اما هري فقط جوابهاي سر بسته میداد و در اخر با اینکه هنوز ساعت هفت نشده بود گفت: من خیلي خستم میخوام برم بخوابم. ببخشین میشه برم؟ خانم ویزلي گفت: بله پسرم. بیا بریم. و با هري از اتاق خارج شد. وقتي به اتاق هري و رون رسید گفت: حالت خوبه؟ چرا رنگت پریده؟ هري ارام گفت: حالم خوبه خانم ویزلي. خانم ویزلي گونه او را بوسید و گفت: خوب باشه. پس شب بخیر. هر چي خواستي فقط صدام کن من برات میارم. هري گفت: ممنونم. چشم. شلب بخیر. و وارد اتاقی شد. خود را روي تخت انداخت. عینکشی را برداشت و با لباس درون رخته خواب رفت. نمیخواست به هیچي فکر کند برایش مهم نبود چه اتفاقي افتاده است. پلکهایش را محکم روي هم میفشرد تا بیدار نشود. بلند میگفت: برام مهم نیست. صداي پوزخند مانندي که هري ان را میشناخت گفت: اصل اول دیوانگي صحبت با خود است. من همیشه این را گفتم. هر ي ناگهان چشمهایش را باز کرد و نشست و فریاد زد: تو خفه شود. با اینکه عینلث نداشت اما فینیاس نجلوس را
________________
واضح میدید. او دیگر حرفي نزد و هر ي دوباره با خشم خوابید. احساس میکرد ارام شده است. احساسی خوب الودگي نمیکرد اما خوابید. او داشت درون جنگل سیاهي میدوید. او به دنبال نور بود اما تاریکي او را بلعید. هر ي از خواب پرید. عرق کرده بود. به تخت رون نگاه کرد. رون هم خواب بود. هري با دست صورتش را پوشاند و دوباره سرش را روي بالش گذاشت.
________________
فصل هفتمر........................................................ راز عشقی هری دوباره داشت کابوسی جنگل تاریک را میدید. باز هم تاریکی او را بلعید اما این بار
میخواست تا اخر کابوس برود. او در تاریکی میرفت که بالاخره روی زمین سرخی فرود امد. سرش را بالا اورد. دوستانش در حالی که صورتهای خود را پوشانده بودند از روی زمین بلند میشدند و بعد از بدنشان خون فواره میزد و دوباره بر زمین میفتادند. این کارهمش ادامه داشت گویا فیلم ویدئویی را روی دور برگردان گذاشته بودند. هری به انها نگاه میکرد که در بینشان جینی را دید. به طرفش رفت و بلند گفت: جینی... اه. او دوباره روی زمین افتاده بود اما این بار زمین کابوسش نبود و در زمین اتاق خوابش بود در حالی که سرش را میمالید از روی زمین بلند شد. رون جلو امد تا به او کمک کند و با ناراحتی گفت: باز داری کابوس میبینی؟ هری سرش را تکان داد و گفت: نه یه خواب معمولی بود. ساعت چنده؟کی میتونیم بریم پیش هرمیونی ؟؟رون با نگرانی گفت: ساعت 8:30. هرمیون حالش خوبه. من الان میخواستم برم پیشش. اگه تو هم میایی بیا باهم بریم. هری سریع گفت: باشه بریم. رون گفت: هری چرا دیشب با لباس خوابیدی؟ ببین لباست چروک شده. هری به لباسش نگاه کرد و گفت: اوه... اره راست میگی. پس صبر کن لباسامو عوض کنیم بعد بریم . رون سر تکان داد. بیست دقیقه بعد هری همراه با رون به اتاق هرمیون رفت. رون در بین راه گفت: هری اول نمیخوای بری صبحانه بخوری؟ هری با اطمینان گفت: بعدا میخورم الان هرمیون مهمتره. رون دیگر چیزی نگفت. وقتی به اتاق هرمیون رسیدند در زدند و وارد شدند. هرمیون و جینی مشغول صحبت بودند و وقتی هری و رون وارد شدند حرف خودشان را قطع کردند. هری بدون هیچ مقدمه ای جلو رفت و پرسید: هرمیون حالت خوبه؟ چه اتفاقی افتاد؟ هرمیون با ارامش گفت: معلومه که خوبم اما واقعا نمیدونم چه اتفاقی افتاد هری... باور کن. جینی دست هری را گرفت و گفت: هری بیا اینجا بشین اینقدر حساس نباشی اون حالش خوابه. رون کنار هرمیون نشست. چهره اش گرفته بود اما وقتی هرمیون به او لبخند زد چهره اش باز شد و با لبخند به او جواب داد. هری پرسید: ویکتور چطوری بهت حمله کرد؟ اما به جای هرمیون رون جواب داد: من صبح رفتم
________________
اونجا تا ببینمشی. وقتی رفتم تو مودی رو دیدم که داشت باهاشی حرف میزد اما اون فقط میگفت: من با افتخار این کار رو برای لرد سیاه کردم. همه شما خواهید مرد. اون به شما رحم نخواهد کرد چون همه شما به او خیانت کردید. من سعی کردم با کشتن یکی از دوستان هری پاتر به او ثابت کنم که چقدر بهشی وفادارم اما نمیدونم چرا نشد اون اشغال رو بکشم. شماها هیچ کاری نمیتونین بکنین. ولدمورت به راحتی میتونه یه پسر 17 ساله رو بکشه. به راحتی میتونه... اما بعدش منو از اتاق بیرون کردند چون من نتوانستم خودم رو کنترل کنم و شروع به زدن او کردم. هرمیون به رون نگاه کرد و گفت: دستت درد نکنه رون. ای کاشی میکشتیشی. هری باز هم با نگرانی گفت: اما این دلیلش نیست. هرمیون چه اتفاقی... تو... اتاق... افتاد؟ هرمیون گفت: ببین هری من هرچی یادم بیاد برات تعریف میکنم اما تو هم باید قول بدی که اینقدر نگران نباشی چون من که چیزیم نشده اگر اینطوری رفتار کنی بچه ها بهت شک میکنن. خوب هری؟ هری پوزخندی زد و سر تکان داد و هرمیون با خوشحالی گفت: خوب اولش من و ویکتور داشتیم درباره حمله به خاله هری بحث میکردیم اما اون ناگهان دستم رو گرفت و گفت اینجا نمیتونیم با هم صحبت کنیم. وقتی رفتیم توی اتاق اون شروع کرد به راه رفتن و من داشتم حرف میزدم ولی اون اصلا گوشی نمیداد. منم اخر سر گفتم: هری بالاخره ولدمورت رو شکست میده. اونم ناگهان برگشت و چوبدستیش رو در اورد و گفت: او اکدورا. من فقط به او نگاه میکردم. بعد دیدم طلسمش به یک اینه برخورد کرد و بازتاب شد البته یک مقدار کمیش هم به من خورد اما بیشترشی برگشت و خورد به اون ولی منم پرتاب شدم. مطمئن بودم که مردم اما هری ناگهان پیداش شد و منو برگردوند و صدام کرد. من فکر کردم که اگر حرفی بزنم اون نمیشنوه اما ناخواسته حرف زدم. من فقط صدای هری رو میشنیدم که بعد فهمیدم رون هم اومد توی اتاق و دیگه چیزی یادم نمیاد. همه به هری نگاه کردند. جینی گفت: تو گفتی میری توالت؟ هری سرش را تکان داد و گفت: خوب من... خوب من... بچه ها چطوری بگم ... تقصیر من نبود... من یه لحظه وقتی داشتم با جینی حرف میزدم احساس کردم یه چاقو از جلو بهم خورد. جینی پرسید: چی خورد؟ هری گفت: یه چاقو ... بعد انگاری کسی تو گوشم
________________
گفت هرمیون. من واقعا میخواسنم به کسانی که توی اتاق بودند بگم چه احساسی دارم اما نتونستم. من رفتم تو اتاقی که اون دو تا رفته بودند اما راستش اصلا نمیدونستم شما کجا رفتین اما ناخواسته اومدم تو اتاق بعد هرمیون رو روی زمین دیدم. بچه ها باور کنین من اصلا نمیدونم چی شد. رون گفت: کسی تو رو مقصر نمیدونه هری. مگه نه بچه ها؟ هرمیون و جینی سر تکان دادند و هری خیالش راحت شد. بعد به انها نگاه کرد. هر سه نفر به فکر فرو رفته بودند. هری سرش را پایین انداخت. بعد از چند دقیقه هرمیون گفت: هری گفتی ملکه الیس بهت چی گفته؟ هری به او نگاه کرد و گفت: گفت من میتونم نیروی محافظی رو که پدر و مادرم در وجود من گذاشتند دور هر کسی که دوستش دارم بگیرم. رون به ان دو نگاه کرد و گفت: یعنی چی؟ جینی پرسید: اصلا این ملکه الیسی دیگه کیه؟ ها؟ هری خلاصه گفت: یه ملکه است. نترس من باهاش روابط عاشقانه ندارم. جینی خندید و گفت: نه بیا داشته باشی ارون گفت: میشه اینطوری حرف نزنین ؟ حالم بد میشه. هری گفت: معذرت. حالا شماها چی فکر میکنین ؟ هرمیون در حالی که دستش را درون موهایش برده بود و به سقف نگاه میکرد سر تکان داد و گفت: این منطقی نیست. ارژن گفت: چرا منطقیه. اون نیروشو دور تو گرفته. هرمیون سرش را پایین اورد و به او نگاه کرد و گفت: پس چرا قبلا این نیروی محافظ دور اونایی رو که هری دوستشون داره نگرفته؟ ها؟ هری وسط بحث انها پرید و گفت: خوب اون گفت تموم نیروها با تمرین باز میشن. این بستگی به خود فرد داره. جینی گفت: من اصلا نمیفهمم شماها چی دارین میگین اهرمیون گفت: ولش کن جینی بعدا برات میگم البته فکر کنم هری برات تعریف کنه. مگه نه هری؟ هری به او نگاه کرد و با حالت مرموزی پرسید: منظورت چیه ؟ هرمیون شانه هایش را بالا انداخت و گفت: من منظوری نداشتم فقط گفتم شاید دلت بخواد خودت جریان ملکه الیسی و قصر پرتو رو براشی تعریف کنی. هرچی باشه اون... هری وسط حرف او پرید و گفت: بسه هرمیون بعدا با هم حرف میزنیم و با نگاهی به رون به هرمیون فهماند هیچی نگوید. هرمیون سرش را پایین انداخت و فقط زیر لب خندید. رون گفت: بچه ها موضوع چیه ؟ قبل از اینکه کسی جواب بده هری گفت: هیچی رون هرمیون میخواد یه
دره با ما شوخی کنه... در ان لحظه در باز شد و بیلی در استانه در بود. بیلی با مهربانی گفت: هری میشه بیای توی اتاق اصلی ؟ اونجا چند نفر هستند که میخوان باهات حرف بزنند. هری فقط سر تکان داد و به دنبال بیلی از راهرو خلوت گذشت و به اتاق اصلی رسید. بیلی برای او در را باز کرد و گفت: این جلسه مالی اعضای مخصوصی محفلی. هری فقط گفت: اهان. در دلش غوغایی به پا بود. اولین کسی که به نظر هری امد مودی بود. او در اتاق راه میرفت و زیر لب حرف میزد. در طرف دیگر لوپین در حالی که دستش را جلوی دهانش گذاشته بود روی صندلی نشسته بود. اولین کسی که به هری خوش امد گفت اقای ویزلی بود. هری از او تشکر کرد و پرسید: چه اتفاقی افتاده اقای ویزلی؟ ببخشید اما با من چی کار داشتین ؟ تازه اقای ویزلی دهانش را باز کرده بود تا حرفی بزند که مودی گفت: میدونی پاتر مدرسه قرار دوباره باز بشه؟ هری ناگهان عقب رفت و گفت: چی ؟ حتما دارین شوخی میکنین ؟ مودی سر تکان داد و گفت: مینروا مدیر شده اون از ما خواست بهت بگیمکه حتما باید به مدرسه برگردی. هری گفت: یعنی چی؟ خود پروفسور مک گوناگولی گفتند که مدرسه تعطیل میشه تازه من بر نمیگردم. لوپین بلند شد و گفت: این حرفی که زدی یعنی چی؟ برای چی نمیخوایی برگردی مدرسه ؟ از همه جا امن تر برای تو هاگوارتز. هری اینو میفهمی؟ هری سر تکان داد و گفت: اره قبل از مرگ دامبلدور شاید اما الان وضعیت فرق کرده. ولدمورت حالا با چند تا جادوگر تازه کار طرف که به راحتی میتونه اونا رو بکشه. مودی جلو امد و گفت: منظورت از تازه کار کیه؟ هری گفت: منظور من شما نبودین پروفسور مودی. منظور من اون جادوگرای الکیه که شما توی محفلتون راه میدین. کسانی مثل ویکتور کرام. او نایی که شما فرقشون رو با جاسوسی نمیفهمین. مودی فریادی کشید که تمام کسانی که انجا بودند به عقب رفتند اما هری از جایش تکان نخورد. مودی گفت: چطور جرات میکنی با من اینطوری حرف بزنی؟ هری به راحتی به صورت خشمگین او لبخند زد و گفت: من که گفتم با شما نبودم پروفسور مودی. چرا عصبانی میشین ؟ مودی چشمانش گرد شده بود خونش به جوش امده بود. هری هیچ وقت با او انطور حرف نزده بود. مودی وقتی به یاد حرفهای هری میفتاد بیشتر عصبانی میشد. هری
________________
جلوی او ایستاده بود و فقط لبخند میزد. مودی ناگهان دستش را بالا اورد و محکم به گوشی هری زد. ضربه انقدر قوی بود که هری بر زمین افتاد. مودی بالای سر هری ایستاد و دهانش را باز کرد و هرچه دلش خواست به هری گفت: پسره لوسی ننر فکر میکنه من برای خودم میگم تو حق نداری به کسی توهین کنی. از وقتی دامبلدور رفته ببین چقدر زبون دراورده. تو بر میگردی هاگوارتز این حرف اخر من فهمیدی؟ آقای ویزلی جلو امد و سعی کرد مودی را ارام کند و گفت: مودی بس کن هری که حرفی نزد اون به مدرسه برمیگرده. در ان لحظه هری ایستاد و گفت: نه اقای ویزلی من برنمیگردم. شما هم اگه فکر میکنین من با یک تو گوشی راضی میشمم سخت در اشتباهین چون من تصمیم خودم رو گرفتم. من دیگه 17 سالمه و خودم برای خودم تصمیم میگیرم. تنها کسی که من به حرفش گوش میدادم مرده و شما برای من تصمیم نمیگیرین. بعدشم حالا که ولدمورت دامبلدوری رو که ازش میترسید کشته دیگه کشتن شماها که براش کاری نداره. همیشه دامبلدور به من میگفت که خشم خود مو کنترل کنم تازه من یک درس خیلی بزرگ از مرگخورهای ولدمورت گرفتم. اونا به من یاد دادند هیچ وقت از روی احساس تصمیم نگیرم چون اون وقت به راحتی ولدمورت منو میکشه. حالا شما پروفسور مودی یادتون باشه کی اینو گفتم. ولدمورت کسایی رو که نمیتونن خودشون رو کنترل کنند راحت میکشه. شما توی لیست اون اولین نفر هستین، ولدمورت کسانی رو که احساساتشون توی مشتشون به راحتی میتونه از میان برداره. این محفلی هم که حالا دامبلدور نداره... بذارین حالا که به این راحتی همه حرفامو زدم این رو هم بگم که محفلی شما بدون دامبلدور یعنی صفر ... یعنی مرگ. حالا شما میتونین یه فکری برای خودتون بکنین. هری این را گفت و از در خارج شد. همه به دری که هری چند ثانیه پیش بسته بود نگاه میکردند. مودی به ارامی گفت: این پسره خیلی بیشعوره. لوپین گفت: نه داره میشه مثل جیمز. اونم وقتی میفتاد روی دنده لج هیچی نظرش رو عوض نمیکرد اما من اصلا از هری انتظار نداشتم اینطوری حرف بزنه. اقای ویزلی ارام گفت: خیلی عوض شده. من فکر میکنم مرگ دامبلدور و سیریوس خیلی روش اثر گذاشته. فکر کنم یه ذره داغون شده و... در
________________
باز شد و خانم ویزلی و بیلی وارد اتاق شدند. خانم ویزلی سریع پرسید: هری چشی شده؟ چی بهشی گفتین ؟ اما لوپین با خوشحالی گفت: اره همینه... خودشه. بیلی تو و فلور قرار کی عروسی کنین ؟ بیلی که کمی تعجب کرده بود گفت: خوب من و اون روی اخر هفته موافقت کردیم. خانم ویزلی از جا پرید و پرسید: چی؟ گفتی کی ؟ لوپین که حالا داشت میخندید گفت: این عالیه هرچی نزدیکتر باشه بهتر. ما هروقت چیزی از جیمز میخواستیم صبر میکردیم و هر موقع خوشحال بود بهش میگفتیم و اونم قبول میکرد. مودی با ارمش سر تکان داد و اقای ویزلی لبخند زد. بیل هم خیلی خوشحال بود اما خانم ویزلی سر در گم شده بود. بالاخره خانم ویزلی گفت: خوب من چی بگیم؟ منم دوست داشتم شما زودتر ازدواج کنین اما نگفتین هری چشی بود؟ وقتی داشت میرفت اتاقش خیلی ناراحت بود. باز شماها بهشی چی گفتین ؟ اقای ویزلی جلو امد و گفت: هیچی مالی. مودی و هری کمی با هم بحث کردند. هری هم ناراحت شد. فقط همین. اما ناگهان خانم ویزلی زد زیر گریه و با چشمان پف کرده گفت: چرا دست از سرش برنمیدارین ؟ ولش کنین بابا. اون هر کاری دلش بخواد میکنه. تو به چه اجازه ای با هری بحث میکنی مودی؟ مودی جلو امد و گفت: ببین مالی اون داره خیلی پر رو میشه. این رفتار شما داره اونو لوسی میکنه. چرا اینقدر براش گریه میکنی؟ اون که پسرت نیست. خانم ویزلی عقب رفت و از مودی دور شد و با صدایی گرفته گفت: چطوری دلت میاد این حرفو بزنی؟ هری حالا که دامبلدور رفته دیگه هیچ کسی رو به جز من نداره. من اونو مثل پسرای خودم دوست دارم. الانیم میرم ببینیم میتونم یه دره از ناراحتی درشی بیارم. شما هم اگه یک بار دیگه فقط یک بار دیگه باهاشی جرو بحث کنی من میدونم باهات. روشنه ؟ مالی این را گفت و از در خارج شد. مودی به اقای ویزلی نگاهی کرد ولی او فقط سر تکان میداد. خانم ویزلی به اتاق هرمیون رفت و در زد. وقتی که وارد شد گفت: جینی اینجایی؟ اه دختر پاشو برو ببینی هری کجا رفته. جینی به مادرش نگاهی کرد و گفت: مامان چی شده؟ چرا گریه کردی؟ خانم ویزلی با لبخندی ساختگی گفت: هیچی نشده فقط زودتر برو ببین هری کجا رفته اخه تو اتاق که جلسه داشتن با مودی دعواشی شده بعدشم از اتاق رفته بیرون. برو ببین میتونی یه
________________
ذره ارومشی کنی؟ جینی بلند شد و گفت: باشه. رون هم بلند شد و گفت: من هم باهات میام. اما خانم ویزلی گفت: نه فقط جینی میره شما هم اگر میخوای کمک کنی بیا به من کمک کن. راستی جینی یه جوری به هری بگو که ازدواج بیلی و فلور اخر هفته است. رون عقب رفت و گفت: او ه نه مامان من همینجا میمونم. جینی و خانم ویزلی از در خارج شدند. ناگهان هرمیون گفت: رون تو چرا اینقدر گیر شدی؟ هری و جینی
دوباره صمیمی شدند. رون گفت: جدا؟! ولی هرمیون فقط سر تکان داد ........ جبنی به پشت در اتاق رسید. ارام در زد و وارد شد. هری روی تخت دراز کشیده بود و ملافه ای روی صورتش انداخته بود و دستش را روی پیشانیش گذاشته بود. جینی به ارامی گفت: هری. هری بلند شد و نشست. مالافه از روی صورتشی کنار رفت. هری به جینی خیره شد و گفت: بله... چیزی میخواستین ؟ جینی گفت: اوه... نه... اومدم حالتو بپرسم. هری سرش را خم کرد و گفت: ممنونم اما مگه شما شفا دهنده این که از من حالمو میپرسین؟ جینی با ناراحتی گفت: هری منم جینی. حالت خوبه؟ هری چشمانش را بست. برای چی باید جینی رو از خود میرنجوند. تقصیر جینی که نبود برای همین با مهربانی چشمهایش را باز کرد و با لبخندی به طرف جینی رفت و دست او را گرفت و بوسید گفت: ببخشید جینی من یه ذره ناراحت بودم فقط همین. جینی با خوشحالی گفت: منم ناراحت نشدم فقط اومدم ببینم میتونم بهت کمکی کنم که از ناراحتی در بیای؟ هری با خنده ای گفت: معلومه که میتونی فقط یه ذره بخند گفت: جدا؟ خوب باشه. جینی هری را روی تخت انداخت و روی سینه او نشست و گونه اش را بوسید و گفت: منم اومدم که بهت بگم عروسی بیلی و فلور اخر هفته استو جینی از روی سینه هری بلند شد و به طرف در رفت. هری بلند شد و گفت: چی گفتی؟ جینی با خنده ای شیطانی گفت: همین که الان گفتم و از در خارج شد. هری لحظه ای به در نگاه کرد بعد بلند شد و به طرف در رفت و گفت: جینی صبر کن. اگه نگرفتمت هری پاتر نیستم. هری از در خارج شد. جینی به راهروی اصلی رسیده بود و هری در حالی که میخندید او را دنبال میکرد تا اینکه به جینی رسید. او ایستاده بود. دیگر نمیخندید. هری به او نگاه کرد و با خنده ای گفت: گرفتمت. چی شده جینی؟ اما بعد جواب سوالش را گرفت.
________________
چند نفر از اعضای محفلی داشتند ویکتور کرام رو میبردند. هری به او نگاه کرد. ویکتور برگشت و به او پوزخندی زد و به همراه اعضای محفل از در خارج شد. جینی برگشت و به هری که عصبانی ایستاده بود نگاه کرد و لپپ او را نیشگونی گرفت. در ان لحظه رون با خنده ای او را کنار زد و با هری دست داد و گفت: وای پسر من نمیدونستم که تو و جینی با هم صمیمی شدین. خوشحالی نه؟ هری به رون نگاهی کرد بعد تازه فهمید او چه میگوید و گفت: او معلومه. رون گفت: تو باید یه قولی بدی. هری گفت: من قول نمیدم بلکه قسم میخورم مثل پسرای خوب جینی رو فقط از دور نگاه کنم. خوبه؟ رون فقط قهقهه ای زد و گفت: باشه بابا از خیر قولم گذشتم. هری به او لبخندی زد و با خود گفت: رون اگه الان کرام رو دیده بود حتماتی که پارش کرده بود.
بعد شوم حتما نوبت هری بود.
هرکی جلوکی اینه ایستاده بود و کراواتسش را میب بست که جینی وارد اتاق شد.
غارکیبا برگشت و او را نگاه کرد و ابروهایش را بال\ انداخت. جستینبلاگ با گفت: دار چطور مر؟ و در اتاق چرختی زد. هرگی به موهایی بسته شده و پیراهن طلاییسش نگاه کرد و گفت: بابا جمی شدی! من چطورم؟ جینی گفت: همه چیزت خوبه به جز موهقات. نمیتونیب یکاریشونت بکنی؟ هرکیب به موهایش دست کشید و گفت: نه نمیشه. هر کاریشونت میکنمر صاف نمیشن. جینی گفت: خوب من یه فکرکیب دارمر، لباستو دریار، هرک گفت: اگه میخواکی موهامو بشورکیب باید بهت بگمر از دیروز تا حالا هر چقدر شستمش صاف نشده. جینایب به طر هرکیا رفت و سعایب کرد دکمه هاکیا لباس او را باز کند و گفت: من بشورمر صاف میشه. نکنه میخواکی لباساتو من دریارم؟ بدو. هرکب خنده کوتاهی کرد و لباسهایش را در اورد و گفت: تو باید قول بدکی که دست خیستو به تنم نزنی چون خیلییب بدمر میاد. جینایب به او نگاهی کرد و ابروهایش را بالا انداخت و گفت: باشه. بیا اینجا سرتو بگیر زیر اب. جینایب شیر شیراب را براک هرکیب باز کرده بود. هرکی به ارامایی به طرفسش رفت و سرش را زیر شیراب گرفت. جینایب سرش را میشست و در ان لحطه داشت اداگی بیل را که چطور فلور فلور میکرد در میب اورد و هرکیب زیر اب میخندید. جینی به ارامی گفت: هی بابا بزرگ تار موی سفید همر که داری؟ هری با صداگی گرفته ایی گفت: پیرمر کردگی. جینی فقط میخندید اما ناگهان دست خیسش را بالا برد و روگیا تن برهنه هرک کشید و هرکیب دادش در امد و گفت: جینی نکن... به بلاییب سرت میارمر ها... جینایب من بدمر میاد خیسبیب به تنمر بخوره. اما جینایب فقط میخندید. بالاخره هرکب ناراحت شد و جینایب را هل داد و صاف ایستاد. در حالی که از موهایش اب می چکید به جینی که روکی زمین افتاده بود و میخندید نگاه کرد و از خنده جینی خنده اش گرفت و گفت: پاش و... اینقدر نخند... پاشو دختر خوب... پاشو، هرکی جینایی را از روکیب زمین بلند کرد و در ان لحظه رون وارد اتاق شد و در حالی که کمیاب عجله داشت گفت: جینی دارکیب جای کار میکنی؟ مثلا تو ساقدوش بیلی ... بدو. جینی به او خندید و گفت: اللانا میامر بذار موهایک هفرکا رو درست کنم. رونا از اتاق بیرون رفت و هرکیب به جینی نگاه کرد و جینی به ارامی گفت: خیلی عوض شده اما هرگی تو رو خدا زود بیا اینجا موهاتو درست کنم که این فقط هشدار مامان بود اگه خودش بیاد دیگه نمیشه کاریش کرد. نیمر ساعت بعد جینایب و هرکی از در خارج شدند. جینی جلو میرفت و هرکیب پشت سرنش. او باید از راهی دیگر میرفت براک همین ایستاد و گونه هرکی را بوسید و گفت: خداحافظ هرک. زود بیاین ها! هرک سر تکان داد و گفت: باشه و از جینایب جدا شد. ارامر میرفت که سر راهش دخترکیب را دید. لباس واقعا زیباییب به تن داشت. او پشتش به هرکیب بود. اگر هرکب او را از پشت سر نمیشناخت فکر میکرد ایلات شبه انسان است. براک همین به ارامی گفت:
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
هرمیون... هرمیون برگشت و هرگی را نگاه کرد و گفت: تویی هر کی؟ هرگی داشت به او نگاه میکرد که لباس ابریشمر سبز پوشیده بود و موهایش را پشت سرش بسته بود و در بین موهقایسش چند تار موکیب سرخ قمر دیده میشد. هقرکیب به ارامیب گفت: اره منم، هرمیون باباچتیب شد که ! هرمیون خنده اکب کرد و گفت: تو هم خیلی خوب شد گیا. واکی هرکی با موهات جیب کار کردگی؟ هر یکی گفت: من کارکی نکردم. این بلارو جینی سر موهامر اورده. تو با موهقات چتیب کار کردکی؟ هرمیون به ارامیاب گفت: خوب من؟ این بلارو نرم کننده سر موهاکی من اورده. و هر دو شروع کردند به خندیدن که بالاخره هرک گفت: هرمیون اگه نجانبیم دیر میرسیمر ها! هفرمیون سر تکان داد و با هرکی شروع کردند به دویدن. وقتیب به کلیسا رسیدند کسیب ناگهان هرکب را صدا زد. هرک برگشت و گفت: فرد جرج چطورین؟ دوقلوهاگی خانمر ویزلی جلو امدند و با هرگی دست دادند. فرد گفت: ما خوبیم تو چطوری هری؟ وایی هرمیون جمی شدی؟ حالت خوبه؟ هرک گفت: اره بابا ما خوییم، حالا اینا رو ولا کن، کجا ها رفتین ؟ جرج گفت: ما کلیب جنس اوردیمر هرکی. فقط بیا و نگاه کن. هاي بچه ها اون پرسیه ؟ همه برگشتند و به نقطه اکب که جرج اشاره کرده بود نگاه کردند. فرد گفت: اون دیگه کیه باهاش ؟ پرسیب جلو امد و سلامر کرد و گفت: فرد جرج هرک هرمیون حالتون چطوره؟ خیلی با وقت ندید متون. اه ببخشید یادمر رفت. ایشون نامزد من پنه لوپه هستند. فرد گفت: خودت زیادک بودکا. اگه حالا ما خیلی برات معمر بودیمر مارو ولی نمیکردک برکا. هرمیون جلو امد و گفت: فرد بسته دیگه . اه پرسیب من خیلی از دیدنت خوشحالمر سلامر پنه لوپ. پنه لوپه دقیقا مثل پرسیب رفتار میکرد . انعا به درون تالار اصلیب رفتند و جرج گفت: هرمیون میذاشتيب حالشو بگیریم؟ هرمیون سر تکان داد و گفت: نه. باز دوباره ناراحت میشد و مادرت گریه میکرد. حوصله دارک ها! بچه ها بیاین بریمر تو. هرکیب میگمر بیا من و نو بریمر اونجا بشینیم. هر گی گفت: خوب باشه. بچه ها فعلا. فرد و جرج برای ان دو دست تکان دادند و رفتند. هرگیا کنار هرمیون نشست. سرش پایین بود و داشت به پرسیب فکر میکرد که هر مینو پعلویسش را نیشگون گرفت. هرکیب برگشت و گفت: اکب. چیه ؟ هرمیون گفت: جینی.... هرکیب به مسیر نگاه هرمیون نگاه کرد که بالاخره چشمش به جینی افتاد. جینایب وقتی فهمید که هرکب به او نگاه میکند. برایش دست تکان داد و به دختری که کنار فلور نشسته بود اشاره کرد. هری به ان دختر نگاه کرد و بعد به جینی نگاه کرد و بي صدا گفت: اون کیه؟ جینی هم بمی صدا گفت: اون بچه بلغمه. هرکیب دوباره به ان دختر نگاه کرد و برگشت و به هرمیون گفت: اون خواهر فلور گابریل نیست؟ هرمیون همر به او نگاه کرد و گفت: اره ازگارگ با خودشه. هرکی جینی رو نگاه کن اهرکی برگشت و دوباره به جینی نگاه کرد. جینی داشت اداک بالا اوردن را در میب اورد زیرا در ان لحطه بیل و فلور مشغول حرف زدن با هقمر بودند اما بالاخره حرفشان تمامر شد و بیل به طرف جینیب که ساقدوشش بود رفت. جینی دیگر هیج کارکیب نکرد که بالاخره بعد از چند دقیقه
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
نفس گیر بیل و فلور با همر ازدواج کردند. هرگی به گابریل نگاه کرد که مثل خریداری حاضران را از نظر میگذراند تا اینکه چشمش به هرک افتاد و ناگهان جهره اش شکفت و شروع به خندیدن به هرکیب کرد. هرکیب فقط به او پوزخندکی زد که ناگهان دستي محکمر گوشش را گرفت. او با حالتیب ناراحت کننده گفت: جینی گوشمر کنده شد... ولسشی کن بابا... جینایب با ناراحتی گفت: از کمیاب تا حال\ به بچه بلغمر میخندک ؟ هرک گفت: بابا جینیا ول کن. اشتباه کردمر خوب شد؟ جیني گوشی هرکی راول کرد و گفت: اره خوب شد هر کی... هرکی بیا بریمر به جاکی دیگه بشبینیمر و دست هرگ را گرفت و کشید. هرگیا برگشت که به هرمیون بگوید که کجا میرود اما دید که رون به طرفش میرود و او اصلا متوجه عیبت هرکی و جینی نشده. جینایب هرک را برد به منطقه دیگرک و گفت: نگاشون کن. من میدونستمر یلت روز بالاخره این دو تا با هقمر صمیمی میباشند. هرکیب دارنت با هقمر میرقصند. میاکی ما همر برقصیمر؟ هرکیب سر تکان داد و همراه جینایب رفت. اهنگ ارامایی بود. جینایب سرش را روکب سینه هرگی چسبانده بود. هرکیب به او نگاه کرد میدانست که دیگر واقعا باید برود و جایی که باید برود جاکی جیني نیست براکی همین به ارامیاب گفت: جینایب من دیگه خسته شدمر میاکی بریمر به جایی که هیچکس نباشه ؟ من باشم و خودت! جینی به هرکی نکاه کرد و گفت: باشه بریمر من اصلا از طرز نگاه بچه بلغمر خوشم نمیاد. هرکی و جینایب از تالار خارج شدند. همه جا پر شده بود از کاراگاه و اعضاک محفلی . هرک و جیني داشتند ارامر میرفتند که ناگهان کسي هرکی را صدا زد: هرکی هفرکا... صبر کن. هرکی و جینی برگشتند و تانکس را دیدند که در حالي که چکمه اش را گرفته بود میدوید تا اینکه به انها رسید و گفت: اه هرک سلام، حالت خوبه؟ هرکی گفت: بله. با من کارگی داشتین ؟ تانکس با حالت بدگی به جینایب نگاه کرد و گفت: فقط میخواستمر حالت رو بپرسم. تو چطورکیب جینی؟ جینایی که داشت با خودش میرقصید گفت: خوبم داره خیلی خویش میگذره. نه؟ تانکسی گفت: اره خیلی خوابه. هرکی گفت: تانکس فقط میخواستیب حالمو بپرسی؟ تانکس به هرگی نگاه کرد و گفت: خوب نه. میخواستمر خصوصیب باهات حرف بزنم. هرکب سرسرکیب گفت: منو جینی جیزکی نداریمر که اون یکی ندونه. جلوگی جینی بگو. جینی در انت لحظه دستانش را دور هرکیب گره کرد و به تانکس لبخند زد. تانکس که از رفتار جینایب تعجب کرده بود گفت: میخواستمر درباره رفتن به مدرسه باهات حرف بزنم... هرک وسط حرف او پرید و گفت: ببین تانکس فکر کنم لوپین بیعت گفته که به چشم بابا عورکی چتريب گفتم، اگه تو هقمر نمیخواکی ناراحت بشیب لطفا به کارهاکی من دخالت نکن. خوب من و جینایب اللان به کارهایی داریمر که باید از جامر بدیمر پس فعلا خداحافظ تانکس. تانکس فقط به هرک نگاه میکرد و هرکی همر دست جینایب را گرفت و با خود برد. جینایب فقط میخندید و وقتیب هرک پرسید به چتیب میخندگی او پاسخ داد: من و جینی به کارهایی داریمر که باید بریمر و انجام بدیمر خوب با من چتیب کار دارکی ؟ هرکب جلوگی در اتاق ایستاد و در را باز کرد و
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
گفت: میشه سرکار خانومر برت تو؟ جینی سرش را پایین انداخت و رفت تو. تقریبا یلت ساعت میگذشت. هرکیب و جینایب بلند بلند میخندیدند که در باز شد. دادلیب در استانه در ایستاده بود. جینی با دیدن او از هرکی دور شد و به گوشه اکب رفت و گفت: شما اینجا چتیب میخواین؟ دادلیب گفت: اومدم پسر خاله معربونمر رو ببینم که جقذر سریع مرگ خالش و فراموش میکنه. چقدر راحت توکیب مراسم ازدواج شرکت میکنه... میخنده و با دوست دخترش گرمر میگیره. هرکب از روکی زمین بلند شد و گفت: خفه شود به توجه که من جيب کار میکنم؟ دادلي با گستاخی جلو رفت و گفت: برای تو مرگ هیچکس اهمیت نداره. حتیب من مطمئنمر که اگه این دوست دختر خوشگلت که خیلی همر دوستش دارکی بمیره تو براش گریه همر نمیکني و میرکب سراغ یه دختر دیگه. مگه نه؟ تو برای خالت اصلا نارحت نشدگی. اه یادمر رفته بود تو از اونا متنفر بودگی اما مگر چقدر ازش بدت میومد؟ ها! هری با یلف مشت جواب دادلی را داد و گفت: گفتمر خفه شو. چطور جرات میکنی منو برای مرگ خاله مقصر بدونی؟ خاله خودش میدونسبت که چتایی کار میکنه و تو حق ندارکیب جلوکیا من از اون حرف بزنمیب. تو خودت براکی مادرت چتیب کار کرد کی ؟ اشغال عوضی ب. جینی جلو امد و سعی کرد که هرکی را ارام کند تا دادلی را نکشد. در حالیب که دستش را روکب سینه هرک گذاشته بود تا او را به عقب براند گفت: هرکی بسسه دیگه؟... و تو نشنیدکی چتیب گفت؟ اگه زیبپ دهفنتو نکشیب خودمر زیپ شو میکشم. حالا برو گمشو دادلیب لحظه اکب به هرک نگاه کرد و بعد از اتاقی خارج شد. هرکی روکیب صندلیب نشست و شروع کرد به حرف زدن: همه اینطورکیب فکر میکنند. همه فکر میکنند. براکیا من اوزاییب که مردان اهمیت ندارن. چرا هیچکس نمیفهمه من چه حسیب دارم؟ جینایب به ارامیب گفت: هرک.... هرکیب بلند شد و گفت: جینی به من خیلیب خوش گذشت. الانمر خسته امر و میخوامر برمر بخوابم شب بخیر، جینایب فقط سیر تکان داد و بعد از خارج شدن هرکی از اتاق به تالار اصلیب رفت و کنار رونا و هفرمیون نشست. جند لحظه بعد به مادرش که سرگرمر حرف زدن با پنه لویه و پرسی بود نگاه کرد بعد به پدرش که داشت با لوپین و تانکس حرف میزد خیره شد اما بعد از چند لحظه نگاه کردن به فرد و جرج که مشغول حرف زدن با چارلي بودن از نگاه کردن به دیگران خسته شد و به هرمیون و رون نگاه کرد که جورکیب با هم حرف میزدند که انگار سالها بود همدیگر را ندیده بودند. جینایی براکیا اعلامر حضور خودش سرفه اکب کرد. هرمیون از جا پرید و با لبخند که گفت: جینایی تویی؟ پس هرک کو؟ جینی تمام ماجرا را براکی ان دو تعریف کرد. در اخر رون در حالی که سرنش را تکان میداد گفت: پسر خاله اشغالی داره. اگه من همچین پسر خاله ای با داشتمر که اینقدر منو اذیت میکرد یه جورکیب شرشو میکند مره اون هرکی رو خیلییب ناراحت میکنه تازه دیروز سعی داشت منو هم اذیت کنه که من نذاشتم، جینایب به او نگاه کرد و گفت: چتیب کارت داشت؟ رونا گفت: بهتر ندونی. فقط اینو بدون که خیلی عوضیه. ناگهان هرمیون گفت: رون بیا بریمر توکیب اون اتاق میخوامر باهات
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
حرف بزنمره جینی فقط سر تکان داد و ان دو از انجا رفتند. وقتیب به اتاق رسیدند و وارد شدند رونا گفت: چتیب شده هرمیون؟ هرمیون گفت: رون متوجه نیستی؟ هرکیب فردا داره میره دنبال ولدمورت. رونا ترسید و گفت: براکی جایب همچین حرفي از دکی؟ هرمیون سر تکان داد و گفت: براکی اینکه تو از هرکیب قول گرفتیب بعد از عروسیب بیلی و فلور بره. براکیا اینکه اون پسر خاله عوضیدش تحریکسشی کرده. براک اینکه رون..... هرک عوض شده. رونا با نگرانی گفت: خوب ما همرباهاشی میریم. مگه نه هرمیون؟ هرمیون گفت: فکر نکنم هرکیب بخواد ما باهاش بریم مگر نه بهمون میگفت. اون میخواد فرار کنه که ما نفهمیمر اما ما باید باهاش بریم. ببین رون بیا کشیلت بدیم، الان توبرو بخواب 2 ساعت دیگه بیدارت میکنم و من میخوابم. تا صبح همینطورکیب کشیلات میدیم تایلن وقت ما رو نذاره ببره.
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
فصل نهم: در راه
هفرمیون درون اتاق راه میرکت دلش نشور میزد. بالذخره صبرانش تمام شد و به طرف رونا که خواب بود رفت و گفت: رونا پاش و... رونا تو رو خدا پاشو. رونا سرش را بلند کرد و گفت: جیه؟ 2 ساعت تموم شد؟ هفرمیون گفت: اره. پاشو برو ببین هفرگی داره جتی کار میکنه... پاشو دیگه. رونا از روی تخت بلند شد و گفت: خوب به جه بهانه ای برم؟ هفرمیون گفت: برو جند دست لباس براکی خودت بیار... برو دیگه رونا. رونا سر تکانا داد و از اتاق خارج شد. وقت در اتاق خودش و هفرکا را باز کرد هفرکا را دید که بر روکی تختگی خوابیده بود و دهقانش به طرز عجیبی باز بود و دستان و پاهقایش به طور بدگی ختم شده بود. رونا فکر کرد که او احتما عروق خواب است و جند دست از لباسهایش را برداشت و به پایین رفت. هقرمیون که هنوز نگران بود ناگهان به بحلوک او امد و پرسید: جتکب شد؟ داشت جتی کار میکرد؟ ناراحت یا عصبانی نبود؟ رونا سر تکان داد و گفت: خواب خواب بود. هقرمیون دستی به موهقایش کشید و گفت: حتما خودش رو به خواب زده. هقمینطورک هقر یلت ربع برو بهش سر بزن. من میخوابم و 2 ساعت دیگه پا میشم هفرمیونا راکت تا بخوابد. بالاخره صبح شد. هفرکی وقتی اولین پرتوکی خورشید به درون اتاق تابید مانند فنر که از بحا پرید و نشست. به اطراف نگاه کرد. رونا توکیب تحتش نبود. شاید هقنوز عروسی ادامه داشت. بلند شد و به طرفک اشپزخانه رفت. هیچکس درون انا نبود. هرک خوشحال شد و بجند عدد سیب برداشت . جند بطرک نوشابه انجا بود. انوها را هقمر برداشت به همراه یلت مقدار نان و شکلات. سریع به اتاقش برگشت. هقرگی اصلا به فینیاس نایجلوس که درون قابش نشسته بود توحهای نکرد و به طرف کیفش رفت. فینیاس گفت: من دقیقا یادماه که بهت گفتم داریم فرار میکنیم. هقرگی به حرف او توحهای نکرد و شروع کرد به جمع کردن وسایلش. فینیاس ادامه داد: و من قشنگ یادمه که بهت گغتمر که تو باید تو اسلیتیرین معیفتادک جونا تو ترسو هاقستی و دارکی بحون خودت رو نجات میدگی. هقرک دیگر نتوانست به حرفهای او توحه نکند برای هفمین برگشت و گفت: من هقمر واضح یادماه که بهت گفتم نمیخوام جونا خودم و نجات بدم. بعد شما مگه من جند وقت پیش بهت نگفتم خفه شو؟ پس حالا دیگه جتی کار دارک؟ فینیاس پشت جبشمی نازلت کرد و گفت: تو واقعا بچه پر رویی هستی. جطور بحرات میکنی با من اینطور حرف بزنی؟ بعد مر من برات یه پیغام دارمه هفرکا دستش را به کمرش زد و گفت: تو قبلا از دامبلدور برای من پیعامر میاوردگی حالا از کی برامر پیغامر اوردگی؟ نکنه از مگ گوناگول برامر پیغامر اوردگی؟ فینیاس
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
از روکیا صندلیش بلند شد و گفت: نه بازم از دامبلدور برات پیغامر اوردم. اون فکر میکنه کارهقایی که دارگی میکنی خطرناکه. هقرگی با کنایه گغت: اهقه... اهقهه! واگی تو رو خدا منو به ختنده نند از خواب مدیر مدرسه ادگی که مرده از توکیا قابش بازم داره دستور میده؟ حالا اینا رو ول کن اگه این پیغامر از طرف دامبلدور یا هفر کسی دیگه ای بود برو بهش بگو که هرک پاتر هفر کارگی که فکر کنه به صلاحشه انجام میده. بعد مر من اصلا وقت ندارم به صحبتهاکی یلت پیرمرد که جند قرنه مرده گوش کنم و با داستانی باز و ابروهقایی بالا انداخته به فینیاس که از خشم میلرزید نگاه کرد. فینیاس که دیگه نتوانست خود را نگه دارد هفر جایی از دهفنش در امد به هرک گفت. هقرک فقط ایستاده بود و لبخند عرور امیزک به لب داشت و گوش میداد. وقتی صحبتهاگی فینیاس تمام شد هقرگی گغت: هقمون!! ولیک من توگی خونمر یه قاب فضول و بی ادب نمیخوام. اگه دهقناتو نبندکی از هفمین پنجره مینداز مت بیرونا. روشنه !؟ هقرکیب کیفاستر را به هقمراه جند دست رد اگیا سیاه و شنل نام رنگی و جارویش برداشت و به طرف در رفت. هفرگی هفنوز دستگیره را نجر خانده بود که فینیاس با حالتی متعجب گفت: اما دامبلدور واقعا نگرانته! هقرکی دیگر نتوانست تحمل کند و جو بد استیدش را در اورد. تمام وحود بیش از خشم میلرزید. چشمهایش گرد شده بودو فینیاس که فهمید هری هر لحظه ممکن است بهداش حمله کند از تکاب بیرونتا رفکتا - هفرکیا ابروهقایدش را بالا انداخت و گفت : جه بحذبه ای!! هفردی از اتاق بیرون رفت. او اول به اتاق بحینی رفت. در را باز کرد. بحینی ارامر خوابیده بود. هقرکیب بحاروگیا پرنده اسش و نامه اک که براک بحینی نوشته بود کنار دیوار گذاشت و اهقسته گفت: دوست دارمر و از اتاق بیرون رفت. هقنوز به در اصلی نرسیده بود که صدایی گفت: هرک توجه بحور دوستای هفستی؟ میخوای ما رو قال بذار کی ؟ هرک سرش را برگرداند. هقرمیون و رونا ناراحت به طرفش می امدند. هقرگی گفت: ببین هقرمیونا... اما هقرمیون به میان حرفش پرید و گفت: نه هفرکا... تو گوش کن. ما میخوایمر باهقات بیایم حتی اگه بمیریم... افتخار میکنیم که در کنار تو و در راه مبارزه با ولدمورت مردیم. هفرگی اشفته شد و گفت: من شما هقا رو با خودم هقیج بحا نمیبرم. اگه میخواین بمیرین صد تا راه هفست اما در کنار من نه. من دیگه نمیخوام شاهفد مرگ کسی باشم بعد شما من توکی لیستی که براک انتقام گرفتن از ولدمورت درست کردم شما هقابحایی ندارین. شما هقا خانواده دارین- کاسک که هفمیشه تنهاست منم بجه هقا بهتر برین دنبال زندگیتون و منو فراموش کنین و رویش را از هفرمیون برگرداند. اما هفرمیون دست او را گرفت و به طرف خود کشید و گفت: ما نمیتونیم تو رو فراموش کنیم. حد اقلی من نمیتونم هقرگی تو بجایی فکر میکنی؟ من با
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
خیال راحت بر مر تو مدرسه بشینم ؟ انگار نه انگار که اتفاقی افتاده ؟ هقرگی من دوست دارم. من میدونم تو زندگی منو نجات دادگی. هقرگی خودت گفتی اون نیروگی محافظت فقط دور کسایی که دوسشون دارکی میگیره حالا اون دور من قرار گرفت یعنی تو منو دوست دارکی. خوب منم دوست دارم. من اصل دلم نمیحواد هقیاج بللیگی سر تو یا رونا بیاد. منم میخوام بیام میخوامر اگر حتی قرار بمیرم در کنار کسانی که دوساشونا دارم بمیرم. پدر و مادرم هقمر میدونن که این موضوع براکی من خیلی مهمه. من به اونا گفتم شاید بمیرم رونا گفت: بچه ها بس کنین. کسی قرار نیست بمیره. بعد شام هقرک تو فکر کن ما با هقمر جتلاک کار کردیمر؟ مثل سال اول یادت میاد که ما هقنوز هقیج بحادویی به اونا صورت بلد نبودیم؟ اما تونستیم از اون مراحل بگذریم و تو سنگ بحادو رو نجات دادگی. یاد ته؟ هقرگی سر تکان داد و گفت: اما این فرق میکنه. ما با طلسمهاکی ولدمورت و مرگ خوارانش و هاقور کراکسهایش و موجحوداتی که ادم با دید نشونا از ترس میمیره طرفیم. اما اونا فقط جند تا طلسم ساده مگ گوناگول و دامبلدور بودند. هفرمیون گفت: هفرگی اما یادت باشه به بحز ما و کوییرل هقیج کس دیگه اکی نتوانست تا اونجا بیاد. هفرگی ما باهفات میایم، هفرگی دیگر نمیدانست جه بگوید فقط ارامر سر تکان میداد و به جوهره منتظر ان دو نگاه میکرد. بالاخره گفت: باشه... هقر کارکی دلتونا میخواد بکنین فقط مراقب باشین . هفرمیون خوشحال شد و گفت: حالا میخوایی جطورک برک؟ هقرک گفت: خوب من فکر کردم عیب و طاهقر شیم. اما هفرمیون گفت: نمیشه. کسی که میخواد غیب و ظاهقر بشه باید تصویر روشنایی از بحایی که میخواد برده تو دهقندش داشته با نشسه اما از اونا خونه تو قیجتایی یادت نمیاد. یادت میاد؟ هقهرگی به نقطه اکا خیره شد و گغت : فقط یه خونه قدیمی و هقی جی. هقرمسیون با ناراحتی گفت: این به درد نمیخوره. رون برو اونا نقشه رو بیار. رونا به کنارگی رفت و با نقشه بزرگی برگشت. هقرمیون ان را گرفت و روگبا زمین پهن کرد و گفت: خوب این دره گودریلت. حالا هفیج کدوم از شما هقا تا حال اطراف اینجا رفته؟ مثلا دهقکده هقای اطرافش مثل ایسلند یا اودو یا این پلنل هقم خوابه. هفرکی گفت: رو من حساب نکنین. رونا با کشیدن دستی روکا نقشه گفت: من فکر میکنم بیلن بار رفتم این اودو که اینجاست. هفرمیون گفت: خوب رون اونجاجه شکلی بود؟ رونا با حالت متفکرانه ای گفت: بحای واقعا سبزی بود. به رود اب بزرگ داشت که توسش پر از تخمر قورباغه بود. خونه هفاکا خیلی بزرگی داشت یادماه یلت مجسمه از در هقمر وسط اون منطقه بود. هقرمیون با خوشحالی گفت: خوابه... هقرگی حرفهاگی رونا رو شنیدگی ؟ حالا اونجا میتونی طاهقر بشی. هقرگی با ناراحتی گفت: من نمیدونم... هقرمیون گغت : اشکالایی نداره بیا
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
دست منو بگیر. هقرکی به طرف هقرمیون رفت و دست جاب او را گرفت. به اطراف اتاقی نگاه کرد و با خود گفت: اما باز هقمر اینجا رو میبینم. ناگهانا حسی تمعامر وحودش را پر کرد. سرش گیح میرفت براکی هقمین جششمهایش را بدست تا اینکه پاهقایدش به زمین خورد. جششمهایش را ارامر باز کرد. هفرمیونا هفنوز جدش موهایشش بدسته بود. هفراگیا او را تکانا داد و او جشمهایش را باز کرد. هفرمیون به اطرافک نگاه کرد و با خوشحالی هفرگی را بغل کرد و گفت: ما موفق شدیم هفرکی! هفرکی که سعی داشت هفرمیون را از خود جدا کند گفت: مگه قرار بود تو موفق نشی؟ هفرمیون هفرگی را رهقا کرد و به طرف رون رفت. هفرگی گغت: خوب بجه هقا بهتر دیگه راه بیفتیم... بیاین بریم و کیفش را از روک زمین برداشت .......... ساعتها میگذشت و خانم ویزلی دنبال هقرگی و رونا و هفرمیونا بود: قبرگی رونا فرمیونا؟ کجایین؟ بجه هقا صبحانه ! شما کجایین؟ او به اتاق بحینی رفت و در را باز کرد و گفت: بحینی هقرک اینجا نیست؟ حینی با لبخندگی گفت: نه هقرگی شبا پیش من نمیخوابه. خانم ویزلی که انگار فقط نه را شنیده بود گفت: خوب حالا اونا رو پیدا میکنیم. بیا پایین صبحانتو بخور جونا دیگه میخوام جمعش کنم. بحینی سر تکانا داد و خانمر ویزلی از در خارج شد. بحیفای بلند شد که لباس بپوشد اما ناگهان جشمش به بحاروک کنار اینه افتاد که روی ان نامه اکی قرار داشت. بحینی ارام گفت : بحاروکی هفرکی!. سریع بحلو رفت و بحارو را از روک زمین برداشت. نامه اکب از روک ان افتاد. بحینی به ان توحه نکرد فقط اهفسته گغت : این اذرخش هقریه و با نگرانی به اطراف نگاه کرد. وقتی جشمش به نامه روک زمین افتاد سریع خم شد و نامه را برداشت. انا را باز کرد. وقتی جشمش به دست خط هقرگی افتاد ناخواسته اشلت در جتشمانش حلقه زد. شروع به خواند نا کرد:
بحیفای عزیزم مرا ببخشی که مجبورم برم، منو ببخشی اگه این جند روز که باهقات بودمر خیلک ناراحتقبت کرد مره مرا ببخشش که دوباره دارمر میرم و این بار دیگه براک همیشه میرم، منو ببخشی که نمیتونم تو خاطر تو بمونم اما بحینی عزیز تو میتونی بدون من زندگک راحتی داشته باشی. من نمیخوامر تو به خاطر من ناراحت بشک . بحینک جیزکی که میخوامر بهت بگمر برام خیلی ساخته اما باید بگم که جینک منو فراموش کن... فراموش کن که روزگی پسر گب به نام هفرگی پاتر لبهاگی گرم تو را بوسید.
دوستا دارم و خیلک دوست دانشستمر براگیا اخرین بار تو را ببوسم هفرنگیا
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
نامه از دست بحینی افتاد حالا دیگه داشت واقعا گریه میکرد. صورتش خیس شده بود اما بعد با دلخوارگی به خودش گفت: اره مطمئن باش منمر ولت میکنمر میرمر. من براکی به دست اورد نا تو به اندازه موهقاگی سرم مصیبت کشیدم. بحینی با صداگی بلندگی گفت: فرد بحراج شما دو تا کجایین؟ ناگهانا صدای پتی امد و فرد و بحرج در حالی که لبخند پلید گی داشتند ظاهقر شدند. ان دو با همان لبخند گفتند: جیه؟ خواهقر کوجولو؟ بحینی با حالتی عصبی گفت: این رو ببین و نامه هفرکی را به فرد داد. فرد ان را خواند و با جهره اک شیطانی گفت: خوب این به توجه ربطی داره؟ بحراج محکمر به پایی او زد و گفت: منظور فرد اینه که پجه رباطک به ما داره؟ بحینی در حالی که دستانش را در هوا تکان میداد و گفت: یعنک جتایی جه رباطک به ما داره؟ من میخوام برم پیش هقرگی و شما هقا هقمر باید کمکم کنین. نکنه میخواین هفرگی برده بمیره؟ فرد به عقب رفت و گفت : جای دارک میگیک بحینی؟ ما هقمر براکی هقرکیب نگرانیمر اما این کار خطرناکه. بحینی این کسی که ما میخوایمر بریم باهقانش بجنگیم اسمشونبره! نه هفرگی و دین یا پسرایگی دیگه ! بحینیک به طرفش رفت و در حالی که چشمانش گرد شده بود گفت: دیگه این حرف و نزنا. شما میخواین هفرگی برای ما بمیره و ما اصلا اعتنا نکنیم. هفای دو نفر دیگه هقمر با هرک هفستند. رونا و هفرمیونا باهقارش رفتند. اجرا من نرم؟ جرح ابروهقایدش را بالا انداخت و گفت: منظورت ما بود دیگه؟ بحینی به او نگاه کرد و گفت: شما هقا که گفتین براتون مهم نیست هفرگ بمیره! حالا جایی شده؟ بحرج سر تکان داد و گغت : بحینی تو بد گرفتی. به هفمون اندازه اک که تو براک هقرک نگرانی ما هقمر براسش نگرانیمه فقط میخواستیمر بهت بگیم که اون خیلی عوض شده. هفرگی رو میگم. وقتی تو عروسیه بیل و فلور دیدمش فهمیدم اون رفتارش عین هقمیشه نبود. یه دره خسشلت و باک حسی رفتار میکرد. حالا هقمر من فکر نمیکنم وقتی برات نوشته دنبالش نرگی ولگی تو برگی دنبالشش اونا خوشحال بشه. بحینی به بیرون نگاه کرد و با حالتی رسمی گفت: من این هقرگی رو بیشتر دوست دارمر و هقر کارک هقمر بشه براسنش میکنم. حال شما دو تا میخواین با من بیاین یا من باید تنها برم؟ فرد به بحرج نگاه کرد و با حالت خشنی گفت: باشه ما هقمر باهقات میایمر اما هفر جتایی شد تو مقصری. بحرج بیا برایمر وبسایل مونا رو بحتمع کنیم. اینطورکی که پیداست باید وسایلی رو که میشه باهقاسش ادما رو پیدا کرد هقمر ببریم بدو بحر ج... مثل ایالت درخت اونجا و این دستا و از در خارج شد. بحرج به بحینکه جدش مککا زد و به دنبال فرد خارج شد. بحینی نغس راحتی کشید و به طرف کیغش رفت و جند تا ردا برداشت و درون ان گذاشت جند تا ساندویج هقمر که با بحادو طاهقر کرده بود برداشت. بعد ایالت جاگو که خیلی تیز بود
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
برداشت ولی هفنوز ان را داخل کیف نذاشته بود که فکرکیب به سرسش زد. جاقو را به طرف دستش برد. میخواست دستش را ببرد اما هقر
جقدر به روگی پوستش میکشید اثرگی از زخمر نبود. بالاخره با نگرانی جاقو را بالا برد و به دستش زد. خون از دستش فواره میزد اما بعد از جتند تانیه خوانا بند امد و زختمر ناپدید شد .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . قبرکیا
دستش را تکان میداد و با صداکا بلنید بد و بیراه میگفت. هفرمیون به طرفش رفت و گفت: بجایی شده هفرکی ؟ هقرک گفت: دستم میسوزه... هفرمیون دست او را گرفت و گفت: بذار ببینم، ایالت ذره قرمز شده. واک هفرگی داره خوانا میاد. این اجرا اینطورکیب میشه ؟ واکا خونش زیاد شد! الان درستش میکنم و جوبدستیاش را به طرف دست هقرکیب گرفتو فورک خونش بند امد و زخم ناپدید شد. هقرمیون گفت: شاید دستت به جایزگی خورده. رونا سر تکان داد و در حالی که هقنوز به دست هقرگی نگاه میکرد گفت: نه اون اول قرمز شد و شروع کرد به یلت ذره خون اومدن. اما بعد دیدگی جاطونرگی فواره میزد؟ هقرگی دستش را از درونا دست هفرمیون بیرون کشید و کیفش را برداشت و گفت: بهتر دیگه راه بیفتیم. وقت نداریم که تلف کنیم. هقرمیون ممنونا. من نقشه رو بر میدارم و شروع کرد به راه رفتن. رونا و هفرمیونا به هقمر نگاه کردن و بعد دنبالش رفتند. هقرگی سرسش روکا نقشه بود و هقر جند دقیقه اکب یلت بار به بحلویش نگاه میکرد. رونا به ارامی به هفرمیون میگغت : نمیتوانه یه دره اروم تر بره؟ دارم از پا درد میمیرم! هفرمیون گفت: هقیبش شش شش... اگه اینطورکی حرف بزنی ناراحت میشه. مگر نمیبینی جقدر زود رنج شده؟ رون با ناراحتی گفت: اخه هفرمیون... هفرمیون گفت: هقی جای نگو دیگه؟... هقرگی ایستاد و با ناراحتی هقوا را از بینی اسش خارج کرد و برگشت و با لبخندگی گغت: خسته شدین؟ هفرمیون سرخ شد و رون سرش را پایین انداخت و هرکی با خنده کوتاهقی گفت: پس خسته نشد این !؟ حال باید یه بحایی رو پیدا کنیم که بشه استراحت کرد و برگشت و به اطراف نگاه کرد. رونا به ارامیک گفت: هقرگی اجرا از اون زنجیرت استفاده نمیکنی؟ هقرک برگشت و به رونا نگاه کرد و نا خود اگاه دستش به طرف زنجیر خورشید رفت و گفت: از این استفاده کنم؟ خوب نمیدونم اما امتحانش ضرر نداره و بعد به ارامایی گفت: نیروک طلایی. نورگی درخشان هقمه بحا را پر کرد و هفرکی داستدش را روکی جشمش گذاشت و بعد هقمه جا مثل اولش شد اما زتا زیبایی بحلوک هقریبا ایستاده بود و با خوشحالی لبخند میزد. هفرگی از نگاه هفایی ان زن شرمش گرفت و به او اختمایی کرد و با لحن خشکی گفت: صداتون کردم که از توان یه جایزگی بخوام. زن تعظیمی کرد و گفت: هقر جای بخو این سرورم هفرگی با هقمان لحن گفت: فکر کنم بلت بار دیگه هقمر بهتون گغتمر
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
 
________________
که من سرور کسی نیستم سی لطفا به من سرور نگین. من از شما یلت خونه خوب و راحت میخوام که حداقل 3 تا اتاق خواب داشته باشه. 2 تا پسرونه و بیل دخترونه. ویلن جیز دیگه... نمیخوامر کسانی که دشمن هقستند اونو ببینن. فقط افرادگی که دوست هقستند اونو ببینن . خوب من منتظرم زن به اطراف نگاه کرد و به بالاگی تنها درختی که انجا بود اشاره کرد. هرک هفرمیون و رون به بالاک درخت نگاه کردند. هرک براک جند لحظه فکر کرد قصر پرتو بالا یکی ان درخت است اما بعد از جند ثانیه که با دقت بیشترک نگاه کرد فهمید که از قصر پرتو هقمر زیبا تر و جذاب تره. رونا در حالیک که به خانه نگاه میکرد گفت: بهتره بریمر بالا. جاطوری بریم؟ هقرک به ان زن نگاه کرد و گفت: ما بحورک باید بریم اون بالا؟ زن به شاخه قادگی درخت اشاره کرد و ناگهان شاخه هقای بلند درخت بحلوگی پاکی هقرک فرود امد. هقرگی به ان نگاه کرد بعد به ارامای دستش را روک شاخه گذاشت. او هقرکی را ارامر بالا میبرد. هقرمیون و رونا پایین پایگی هقرگی داد میزدند. هقرگی بلند گفت: بیلث کارگی کن اونا هقمر بیان بالا و بعد اجتند شاخته به طرف رونا و قرمیون رفتند. بالالاخره هقریب به باللا گی درخت رسید و بعد از جند ثانیه هفرمیونا و رونا قمر در کنار تنش حاضر شدند. رونا هفنوز به شاخه های درخت نگاه میکرد و با لبخندگی گفت: جه حالی داد. هفرگی ارامر به طرف در خانه رفت و با ارامتش ان را باز کرد. هقمانجا متوقف شد. به اطراف نگاه کرد و بعد از جند لحظه ابروهقایش را در هقمر کشید و گفت: بیاین تو. ان خانه هیج تاثیرگی روک هفرگی نگذاشته بود اما هفرمیون و رونا میخکوب شده بودند. هقرک به ان دو نگاه کرد و بحلو رفت دست هقر دو را گرفت و گفت: بیاین تو دیگه. هقرگی وقتی ان دو را به داخلی اورد گفت: من خیلی خسته ام. میرم یه بحایی پیدا کنمر بخوابم. حالذا مثل خونه ندیده هقا نگاه نکنین .اوه راستی باید یلت کارک کنم. هفرکی دوباره به زنجیرش گفت: نیروک طلایی و دوباره انا زن پدیدار گشت. هقرگی بدون هقیج جیزگی گفت: میخوام هقر کارگی و هفر جیزکی که اونا خواستن براشونا انجام بد گیا. زنا به رونا و هقرمیون نگاه کرد. زنا به رونا و هفرمیون نگاه کرد. او طورک نگاه میکرد که انگار اصلا متوحه انها نشده بود بعد به انا دو تعظیم کرد. هفرمیونا از خانه پجشم برداشت و به زن نگاه کرد و بعد به هری گفت: ممنون. هقرگی سر تکان داد و گفت: خواهقش میکنم. بچه هفاز یاد نمیمونیم پس اگه میخواین برین به جیزک بخورین و بخوابین. هفرمیون با نگرانی گفت: پس تو جایی؟ هفرکی گفت: اگه گرسنما شد میام و یه جایزگی میخورم... فعلا. هفری به طرف اتاق رفت. رونا داشت به اطراف نگاه میکرد که چشمش به ان زن افتاد و گفت: تو میتونی براگی ما غذا بیارگی؟ من خیلی گرسنه ام. زن سر تکان داد و به اتاقی اشاره کرد. رونا دست
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
هفرمیون را گرفت و به طرف اتاقی برد. در را باز کرد و انواع و اقسامر تعداهقایی که رونا و هقرمیون تا بحال نخورده بودند در انجا بود. از گوشت خولت گرفته تا گوشتهایی که کشی می امد و مانند ادامس در دهقانا جویده میشد. رونا محو غذاهقا شده بود. بعد با خنده بلندگی گفت: ممنونا ... بیا هفرمیولا بحور هفرمیونا کمی براکی خود تغذا کششید و به طرفک میزکا رفت و مشغول خوردن شد.
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فصل دهفم: مار و مقبره
رون از هر جیزکی کمیاب می خورد و دهانش پر از غذاهاکی مختلف شده بود هرمیون نگاه بدکی به او کرد و به زن گفت: شما انسان هستید؟ زن با مهربانیب جواب داد : نه زمانی بلث قطره از خورشید بودم بعد از مدتي او به من گفت من دیگه نمي تونم تورو نگه دارمر و مرا به زمین فرستاد او به من دستور داد مانند قطره اکب از خورشید به زمین بیایمر واز کسانی که قلبشان از من گرم تر است فرمان ببرمر پسرکیب که اللان توکیا اون اتاق خوابیده قلبدش ماند. خورشیده فکر می کنم از آن هم گرم تر و سوزان تر باشد اگر کسیب که قلبش سرد است مرا به گردن بیندازد در آتش خواهد سوخت همین گرماک قلب اوست که مرا فرمان بردار و مطیع او میکند هرمیون که فقط به زن نگاه میکرد پرسید: تو...تو آینده رو میدونی؟ زن لحظه اکب چشمانش را بست و باز کرد و گفت: آینده رو میشه» تغییر داد اگه شما میب خو این اینو بدونین که سرورمر تو جنگ بزرگی که در پیش رو دارد شکست می خورد یا پیروز میشود باید بگمر که اون خودش اینو معلومر میکنه بعد نگاهی به اتاق هرگی انداخت و گفت: شاید درست نباشه اما دلتون ميب خواد بدونین که اون خودش چه فکرک درباره که آینده میکنه؟ رون سریع گفت: البته...وبا این کار مقدار زیادگی غذا از دهانش به بیرون ریخت و هرمیون نگاهي به او کرد و گفت: شاید ناراحت بشه؟ رون گفت: چه ناراحتیب اکی؟ کسی بعدش حرفی نمیزنه بیا هفرمیون. هفرمیوتا با سر درگمی سر تکان داد و به همراه رون و زن زیبا به طرف اتاقی که هرکب در آن خوابیده بود رفت در را آرامر باز کردند هرکب لباسش را در آورده بود و روگبا تخت خوابیده بود و یکی از دستانش را روگبا سرلش گذاشته بود روکب بدنش زخمر هاکی زیادک به چشم مي خورد هرمیون ناگهان گفت: اون زخمر ها چه طورک به وجود اومده؟زن بدون ان که از هفرمیون چاشمر بردارد به ارامیب گفت: از حمله دقایی احساسی که در قلبش 9جح9لا داره به وجحولا اومدن من نمایی دولتمر اون جیه چیزه واقعا عجیبیه! مثل ... عشق نفرت یا سفیدک سیاهیب ... من نمایی دونم اما براکیا این اینجا نیومدمر اومدمر خواب اونو ببینم بیاین اینجا و آن دو را به طرف پنجره برد آسمان بیرون پنجره تاریلت بود پشت پنجره پر از درخت هاکا بلند بود که در تاریکی
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
لانه کی پرنده هاکی بزرگی شده بودند رون هرمیون را تکان داد و به جیزکی روکیا زمین اشاره کرد او هرکب بود لباس سیاه بلندگی به تن داشت هرمیون سریع برگشت و به هرکیب که در تختنش علت میزد نگاه کرد زن با آرامش گفت: ما فقط داریمر خواب اونو نگاه میکنیم. هرمیون سر تکان داد و دوباره به هرکی بیرون پنجره خیره شد. او داشت آرامر راه میرفت معلومر بود ترسیده است. روت ناگهان فریاد زد: هایی هرک.... هرک... اینجا..... اینجا رو ببین. هرک گویا صداکه او را شنیده بود برگشت و فریاد زد: رون... تو کجایی؟رون شروع کرد به دست تکان دادن و گفت: اینجا.... منو میبینی؟ هرک گفت: نه اما همین طور فریاد بزن میامر به طرفت هنوز چند قدمر برنداشته بود شیب خون آلودک که با طنابی از درختیب رها شد. روک هوا معلق مانده بودهفرکی عقب رفت اما بعد فریاد زد: رونا.... نه و سعیب کرد او را آزاد کند رون به خودش خیره مانده بود و نفسش بالا نمايي آمد ناگهان طناب دیگرکب رها شد و هرمیون خون آلود روک زمین افتاد. 1 دقیقه نکشید که از بالاک درخت جینایب به پایین پرت شد خون از تمام سرو صورتش میي چکید هرک فقط به انعا نگاه میکرد و فریاد میکشید لحظه به لحظه به تعداد اجساد خون آلود اضافه میشد و هرکیب دیگه فریاد نمایی کشید فقط در میان اجساد نشسته بو با دست سرش را گرفته بود آن را تکان میداد صداک خنده کب جنون آمیزگی تمام جنگل را گرفتند چند نفر با رداهاک بلند مشکی و نقاب به صورت به طرف هریک میرفتند اما هری حتی به آنها نگاه همر نمايي کرد آنها دور هرک جمع شدند. بعد با خنده یک جنون آمیزک دستانشان را بالا بردند و نور سبز وسیعیب همه جا را گرفت بود بعد به طرف هرک پرتاب شد و صدای ناله ی هرکی بلند شد و آن افراد سیاه پولش فقط میب خندیند هرمیون دستش را روک گوشش گذاشته بود و گریه میکرد ناگهان گفت: بسسه.... بسسه دیگه... نمایی خوامر ببینمر و از اتاق خارج شد رونا هنوز در اتاقی بود بعد از چند لحظه به آهستگی به زن گفت: میشه تمومسش کنی؟ زن سر تکان داد و گفت: البته... و وقتیب رون از پنجره به بیرون نگاه کرد در پشت آن دشتیب را دید که به همراه هرمیون هرک از آن گذاشته بود آرامر پنجره را بست و از اتاقف خارج شد هرمیون سرش را روک میز گذاشته بود و اشلت میریخت اهسته سرنش را بالا اورد و با پشت دست اشلت هایش را پالت کرد با صدای گرفته ایی گفت: چرا ... چرا
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
این خوابارو میبینه؟ زن جواب داد: چون نگران همه است چون همتونو دوست داره و حاضر بخاطر شما جونشو بده اما شما تا بحالا براکی اون چتیب کار کردین از وقتیب شما و ایشون (به رونا اشاره کرد) باهقمر صمیمی شدین اصلا اونو فراموش کردین درسته اونمر دخترکیب به نامر جینایب رو دوست داره اما شما تنها خانواده اکب هفستین که اون داره رون با ناراحتی گفت: ما هیج کارگی براش نکردیمر چون خودش نخواست، خودش نخواست بعدش کمالث کنیمر همیشه اینقدر در نجات دادن مردم عرف بود که نمایی گذاشت کسی خودشو نجات بده زن در چشمان رون خیره شد و گفت: من ته دل شما را میبینم شما وحشت کردین میب ترسین دلتون فکرتون و احساستون یکیب نیست فکرتون میگه عاقل باشین و برین دنبال زندگی خودتون و از
بخاطر اون همه کار که اون پسر براتون کرده به شما دستور میده که حتیب براس نجات زندگی اون از زندگی خودتون بگذرین شما نباید اون تنها بزارین اوت به شما نیاز داره، نیاز داره بعسش کملت کنین با بودن در کنارشی حتیب اگه هیچ کارک براش نکنین اون وقتیب شما رو میبینه قدرت میگیره حالا مي خواین ولسش کنینو برین؟ هرمیون بلند شد و گفت: رون اینو نگفت می خواد از اینجا برهما باهم اومدیمر اینجا باهم میریمر دنبال ولدمورت باهممر میمیریمر اگه رون بمیره یا من بمیرمر هرکیب ادامه میده و انتقامر مارو میگیره..... واکب این صداک چتیب بود؟ در حالیب که هفرمیون داشت صحبت میکردناگهان هرکب فریاد زدزن از پشت سر گفت: تو خواب دیده که مرده این خوابو خیلی وقته میبینه اما هر بار واضح تر و نزدیکتر میشه اون داره مرگو قبول میکنه هرمیون گفت: نه.... و در اتاق هرک را باز کرد هرکی روک تخت نشسته بود دستش را روکیب صورتش گذاشته بود و میلرزید تمامر بدنش خیس عرف بود هرمیون سریع جلو رفت و با نگرانی پرسید: هرکب حالت خوبه؟هرکیب سرش را بالا آورد و به او نگاه کرد بعد سریع ملاقه اش را تا باللاک سینه اش بالا کشید و با ناراحتیب گفت: هرمیون دارکیب چتیب کار میکنیب من لختمر هر موین سرخ شد و گفت: ببخشید. رونا گفت: هرکیا... پسر حالت خوبه؟ هرکب گفت: معلومه که خوبمر فقط یه خواب بود باورکن هرمیون اللانمر میب خوامر دوباره بخوابمر راستیب مگه شما قرار نبود برین بخوابین هرمیون بلند شد و گفت:اوه آره من خیلی خستمر و از اتاق خارج
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
شد. رون بعد از جند لحظه رون گفت: بعتره منمر برمر فعلا. هرک سر تکان داد و دوباره روکی تخت خوابید. او نترسیده بود ولیب احساسی عجیبی داشت به یاد دست زخمی اش افتاد به دستش نگاه کرد اثرکب از زخمر بر روک دستش نبود چرا دستش زخمی شده بود؟ آیا کسی در خطر بود؟ هرگی به خودش گفت: تو فقط باید به به چیز فکر کنی ودستسش را گذاشت رویه سرنشی و چشمانش را سریع بست ...هفرمیون به زنا خیره شده بود و سعی میکرد فریاد نزند: تو نمایی تونیب بعسش کمالت کنی؟ تو می تونایب هر چتیب اوت بخواد محیا کنیب چرا ازش حمایت نمایی کنی؟ زن سر تکان داد و گفت: چرا نمیفهمی؟ من دربرار قلباسش هیج نیروکب ندارمر شاید فکرنش بخواد بعسش کملت کنم اما قلبش نمی گذاره مشکل از من نیست از حسی که در قلبشی وجود داره رونا شروع به حرف زدن کرد: اما تو میتونی برانش یه لشکر درست کنیب که هیج وقت تمومر نشا یا نابود نشا؟ زن به رون طوری نگاه کرد بلکه او دیوانه است بعد از چند لحظه گفت: شما اصلا متوجه نمایی شین من اگر یه موجود زنده درست کنم چون از وجود خودمر منشا میگیره سریع تبدیل به خاکستر میشه اما شما دوتا اگه مثل دوتا سرلشگر همراهفسش باشین هیج اتفاقی نمیفته خوب بگین ببینمر براک هدیه تولد بعسش چتیب دادین؟ رون و هرمیون بعمر نگاه کردند و هرمیون با ناراحتیب گفت: خوب اوت روز خالسش رو کشته بودند و ما نمی تونستیم... وزن حرفش را قطع کرد: نمایی تونستین یا نمایی خواستین شاداش کنین با این وجو من بعاتون دوتا هدیه میدمر که اگه اونو در کنار سرورمر بزارین داراکی دو تا نیروگبا ماوراالطبیعیب میشه که شکست خوردنش دیگه کار خیلیب سختیه هرمیون با نگرانی پرسید: خطر کب که نداره؟ زن خندید و گفت: چه خطری؟ البته اگه اون وقت خودش خطرنالت نشه زود بیاین اینجا...... زن دستسش را بالا برد و تاریکیب تمامر خانه را فرا گرفت تنها نورکی که مي آمد از وجود تابنالت خودش سر چشمه میگرفت زن داستانسش را رد هامر گره کرد صورتش سرخ شده بود ارامر دستانسش را باز کرد و هرمیون ورون وقتی با دقت نگاه کردند. دو نور خیلی کوچلث در میان دستان او دیدند اما نور ها به آن اندازه نماندند و سریع بزرگ شدند و آن زن دو نور را در دست هرمیون و رون گذاشت بعد آرامر گفت: خوب بهتره برین تو اتاقش اون نیروگبا صورتیب که دست شماست آقا باید سمت راست قرار بگیره و اون
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
نیروکب سبز در طرف چپش خانم، خوب برین هرمیون روت اشفته به اتاق هرک رفتند سریع نیرو ها را گذاشتند و به گوشه ای رفتند هرگی در خواب علط میزد اما بعد از چند لحظه در برابر چشمان وحشت زده هرمیون ورون دو نور سرخ انشین و طلایی از بدن هرکب خارج شد و به بالا کیا سر هرکی رفت دو نیروک که هفرمیون و رون در کنار هرگیا قرار داده بودند هقمر بالارفتند. هر چهار نیرو به صورتیب قرار گرفته بودند گویا هریلت ضلعیب از ایلات مربع هستند چهار نیرو بالاکی سرش مییب چرخیدند وقتیب ناگهان دست از چرخش برداشتند به طرف هرک رفتند هرمیون چشمانش را بسته بود و رونا خدا خدا میکرد هرکیب ناگهان بلند شد نشست چشمانش باز باز بود حالت غیر عادکا گرفته بود نگاهش به هرمیون و رون که دستپاچه بودند افتاد وگفت: باز دیگه چتیب شده ؟ شما که رفتین بخوابین؟ هرمیون گفت: او آره ببخشید بیدارت کردیم و دست رون را گرفت و سریع از در بیرون رفت رون درحالییب داستانسش را مانند دیوانگان تکان میداد گفت: اون دوتا نیرو از کجا اومدن ؟ زن با حالت آراسته جواب داد : آن دو نیرو را خودش داشت اونت نیروکب طلایی نیروک عشقیه» که مادرش در وجودش گذاشته و اون نیروگب سرخ آتشین همون نیروگبا اتیشه که با گرفتن من پیدا کرده هرمیون گفت: اون دوتا نیروکی که ما بعدش دادیمر چتیب؟ اونا چتیب بودند؟ زن بازهقمر با همان لحن جواب داد: نیروکب سبز نیروکیب تمامر گیاهان درختانه که در وجودش جمع میشه این نیرو باعث میشه درختان بعسش کمالت کنن و نیروکب صورتیب نیروک موزیلت و موسیقیه که بعضی وقتها بسیار خطرنالت میشه. رون پوزخندگی زد و گفت : دارکیب جلات میگیب ؟ مگه میشه کسیب نیروکیا موسیقیب و نمایی دونمر سبزه و جمن داشته باشه؟هفرمیون درحالی که به زن خیره شده بود جواب داد : اره رون میشه منبع نیرو.... رونا اگه همه چتیب رو دنبال کنیب برمیگرده به فعالیت هاکیا خورشید ، خورشید میشه منبع نیرو اونا هامون طورکیب که نیرو میبخشها میتونه نیروهار و جمع کنه درسته؟ زن با خنده اکب جواب داد: کاملا درسته. رون دوباره گفت: مثلا موسیقیب ربطي به خورشید نداره داره؟ هرمیون گفت: روت داره ببین مگه انسان عا موجوداتیب نبودند که از گیاهان تغذیه میکردند خوب گیاهان مر که نیروگ خورشیدو گرفته بودند اونا نیروگی خورشید به بدن انسانها منتقل میکنند. بعد اگه همون انسانهایی که از گیاهان تغذیه کردند
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فکر کنیم موسیقی دانا شدند. بعد از مرگشون شاید خورشید به وسیله جذب آب بدن اونا یا چه میدونم رفتن روحشون به آسمون این نیرو رو گرفته باشه و حالا دلش خواسته و اونو به هرکب داده زن گفت: تو واقعا باهوش مي دقیقا به همین دلیله. رونا که دیگر نمي خندید خود را روی کاناپه انداخت و گفت: این خیلی ترسناکه خیلی . هرمیون گفت: نه رون کجانشی ترسناکه ؟ خورشید نیرومنده به هرکیب بخواد نیرو میده و روزکب همر اون پس میگیره اتفاقا جالبه. رونت گفت: هرمیون بس کن ببین مگه ما خسته نبودیم اگه هرک پاشه میگه را بیفتیمر و من هنوز 5 دقیقه همر نخوابیدمر برو بگیر بخواب هرمیون که فهمیده بود این موضوع رونا را خیلی ناراحت کرده است گفت: باشه پس من میرمر به ذره بخوابمر فعلا باک باکا. رون همر همان جا روکی کاناپه خوابید. . . . . هرکی به سقف خیره شده بود اخمعایبش را در هم کرده بود با خودش گفت: این چه صدایی که میاد ؟ چرا ساکت نمیشن؟ از روکا تخت با ناراحتیب بلند شد و به طرف پیراهنش رفت آن را به تن کرد بعد به طرف پنجره رفت سریش را از پنجره بیرون هیچ کس آن اطراف نبود اما صداک همر همه مي آمد هرکیب کنار پنجره را محکمر گرفت و خود را از کمیاب بیشتر به بیرون خمر کرد اما باز همر کسی را ندید به همین دلیل شانه بالا انداخت و به داخلی رفت به طرف در رفت اما ناگهان احساسی کرد دیگر در اتاق تنها نیست سریع برگشت اما هیچ کس بجز خودش انجا نبود دوباره به کنار پنجره رفت این بار گل نرگسی کوچکیب نظرش را جلب کرد او دقیقا همان جاک روییده بود که هرک دستش را گذاشته بود هرکب با لبخندکی گفت: تو دیگه از کجا اومد کی ؟ و به جلو خمر شد تا گل نرگس را بهتر ببیند و بو کند اما وقتیب نفس عمیقیب کشید و آن را رها کرد گل خود را جمع و شروع به سوختن کرد هرگی با چشمانی گرد شده به گلی که خاکستر شده بود نگاه کرد بعد باز هقمر شانه بالا انداخت و از اتاقی خارج شبدرون رادید که با دهاني باز روک کاناپه خوابیده بود به طرف آشپز خانه رفت روک میز مقدار زیادگی عذا بود هرگیا مقدار گب سوسیسی برداشت و شروع به خوردن کرد تازه داشت براکی خودش نوشابه میریخت که هفرمیون خواب آلود وارد آشپز خانه شد با دیدن هرکب از جا پرید و گفت: تو اینجا چتیب کار میکنی؟ هرگیا گفت: گرسنمر بود اومدمر عذا بخورمر میبینم که مقدار زیادک غذا از اوت خورشید خانم گرفتین . هرمیون
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
جواب داد: آره دیگه خیلی گرسنه بودیمر هرکب چرا چشمات....هرکیب سریع به او نگاه کرد و گفت: چشمام جایی؟ هرمیون به زمین نگاه کرد و گفت: هیچیب کی راه میفتیم؟ هرکب جواب داد: بذاررون بلند شه. درهمین هنگام رون آشفته وارد آشپزخانه شد و گفت: کسی منو صدا کرد ؟ هرکیب و هفرمیون هردو شروع به خندیدن کردند. بعد هرگی با خنده گفت: ما فقط داشتیمر میگفتیمر وقتي تو بلند شدگی راه بیفتیم، هرمیون گفت: اره بعتره رونا برکیب صورتتو بشورکیب چون کنار لبت کثیفه. رون سر تکان داد و از اشپزخانه خارج شد هفرمیوتا گفت:امممر ... بعتره منمر برمر ردامو بپوشمر .... و از در بیرون رفت هرکیب بلند شد تا کیفسش را بیاورد که دلش درد شدید ک گرفت روک میز خمر شد نمایی توانست درست نفس بکشد نمایی توانست کارک بکند درحالی که صورتش خیس عرقف شده بود فقط آرامر میگفت: هر... میون.... هر... میون.... بعد ناگهان فریاد زد: هرمیون.... آه خداگب من هرمیون و رون شتاب زده وارد آشپزخانه شدند هرگی ناگهان روکب زمین افتاد به خودش می پیچید هرمیون و رونا سریع به کنارشی رفتند هرک حتیب چشمانش را باز نمیکرد هرمیون با نگرانی گفت: هرک جت شده ؟ تورو خدا جت شد؟ تو که خوب بودکی رون خیلییب نگران بود و نمایی دانست چکار بکند هرکب در حالی که نفس نقدس میزد گفت: دلم... دلم... اخ دارمر میمیرمر، هرمیون گفت لاC هرکیب تو حالت خوبه» قرار نیست کسیب بمیره رون توبرو اب جوش بیار رون پرسید : چی؟ هرمیون عصباني شد و گفت: اب جوش. برو نمایی بینایب حالش بده هرمیون پیراهان هرک را از تنش بیرون اورد هرمیون دستش را روکیب شکمر هرکیب گذاشت و گفت: هرکیب کجانش درد میکنه؟ کجا؟ هر یک ناگهان فریاد زد: اخ ... خدای من و از حال رفت هرمیون تکانش میداد رون به آنجا آمد و پرسید: چش شد ؟ هرمیون که دستیاجه شده بود گفت: نمایی دونمر حالش بده حالسشی خیلی بده ما باید به کارکیب برانش بکنیم رونا گفت: اما چکارکیب ؟ هرمیون گفت: نمایی دونم این قدر بامن یکیب بدونکن باید صبر کنیمر به هوش بیاد شاید حالسش بهتر شده که باشه تقریبا 1 ساعت مي گذشت هرمیون اعصابش بعمر ریخته بود و با خودش حرف میزد رون ناگهان با اضطراب گفت: باید برگردیمر ... هرمیون بلند گفت: چتیب دارک میگیب؟رون گفت: نمایی بینایب حالسش بده داره میمیره هرمیون به طرف او رفت و فریاد زد : رونا هرکب هقیچیدش نمیشه میفهمی؟رون
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
گفت: احمق چشماتو باز کن حالسش بده مي خواک اون عیست. بکشیب ؟هفرمیون میب خواست حرفایب بزند که هرکیب صدایش در امد و گفت: بسسه..... شما می خواین تا کیب دعوا کنین؟اخ و از روگب زمین بلند شد هرمیون به طرفش رفت و اورا بلند کرد و رون گفت: هرک حالت خوبه؟ هرک روکب صندلیب نشست و گفت: بعترمر باید سریع از این جا برایمر عجله کنین عرمیون به طرف ردایش رفت اما رونا تکان نخورد و گفت: اما هرکب باید برگردیمر تو حالت خوب نیست. هرکب بلند شد و گفت: بهت اصرار نمایی کنمر بیاک می تونایب از این جا برگردگی اما باید برمر تو وظیفه اکب ندارکیب این وظیفه کیا منه هرمیونمر اگه بخواد میتونه با تو بیاد من خوبم می خوامر خودم ادامه بدم هرمیون با ناراحتیب گفت: من میب خوامر باهات بیامر من از اوت جدام. هرکیب به طرف در رفت و گفت: بعت اصرار نمی کنم خودت میدونایب و از در بیرون رفت هرمیون به رون نگاهیب کرد بعد از در بیرون رفت رونا با ناراحتیب به طرف در رفت وقتی در را باز کرد فریاد زد :هفرمیون عاقلی باسش اون حالسش خوب نیست باید برشی گردونیمر خونه حتیب اگه خودش نخوادهرمیون نگاهي به او کرد و گفت: من کارک که اون زخواد انجامر نمیدمر دارکیب ناامید مر میکنیب رون و به کمالث شاخه ها از درخت پایین رفت روتا تحمل نداشت از در بیروت رفت به دنبال انعا از شاخه ها پایین رفت و گفت: باشه اما تو حالت خوب نیست حداقل بزار دستتو بگیرم هرکیب با خنده گفت: نمایب خوامر احساس ضعف بکنمر رون فریاد زد: اما این جورکیب خیال من راحت تره هرکیب گفت: باشه داد نزن .... تقریبا چندین مایل راه رفته بودند. باد شدیدگی می وزید هرکب جلو میرفت و هرمیون و رونا که همدیگر را چسبیده بودند پشت او حرکت می کردند. هرکیب با اینکه حالش بد بود اما هنوز استوار راه میرفت رونا و هرمیون روکیب زمین افتاده بودند و فقط سعی میکردند. باد آنها را نبرد رون با ناراحتیب به هرمیون گفت: باید جلوشو بگیریم این طورکیب هم مونو به کشتن میده تو همین جا بمون هرمیون سر تکان داد و گفت: حتیب اگه بخوامم نمی تونم حرکت کنم رون خود را به هرکیب رساند سعیب میکرد او را بگیرد دستش را دراز کرده بود و فریاد میزد: هرکب و استا .... با تو امر ... دیوانه واستا. و خود را روکب هرک انداخت او را برگرداند هرک صداک او را نمایی شنید فقط او را میدید که بر سرش فریاد میزند و موهایش بخاطر شدت باد روی هوا بود هریک لحظه ای به رون نگاه کرد اما بعد جیزک
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
پشت سر رون نظرش را جلب کرد آن بیل پرنده که عول پیکر بود که به طرف آنها مي آمد هرگی دست رون را گرفت و اورا به گوشه ای پرت کرد و ناگهان از زمین گیاهانی عجیب رویید و رون را اسیر کرد هرکی به آنها نگاه میکرد خیلی ترسیده بود اما ناگهان صداک جیغ هرمیون را شنید برنده گی غول پیکر هریمون را بلند کرده بود و هرمیون بلیث نفس جیغ میکشید هرگیا شروع به دویدنا کرد اما به پرنده نرسید هرک از سر ناراحتی ناگهان فریاد زد: نه.... صداکا هرکب در دره شروع به بازتاب کرد ناگهان پرنده ایستاد و برگشت و به طرف هرک امد هرکیب نگران شده بود و پرنده با چشمانی شیطاني به طرف هرک میرفت اما هرکب از جایدش تکان نخورد پرنده هفرمیون به طرف هرک پرت کرد هرمیون جیغ میکشید هرک او را گرفت اما هردو باهم روکی زمین افتادند هرمیون که از ترسی به گریه افتاده بود گفت: هرکب.... واکب خداکی من ... هر کی. هرک گفت: هرمیون سریع پاش و برو اونا گوشه دخالتمر نکن و هرمیون از روگبا هرکی بلند شد. هرکب از روکب زمین بلند شد هرمیون پشت هرکیب سنگر گرفته بود پرنده با پنجاه هاک تیز به طرف هرک رفت هرس هرمیون را با یلت دست هل داد و گفت: هرمیون برو عقب .... هرمیون عقب رفت اما آن پنجه هاگی تیز به صورت هرک خورد و اوروکیب زمین افتاد هرمیون شروع به جیغ زدن کرد خود را به هرک رساند اما هفرکب او را دوباره هل داد و گفت: گفتمر برو عقب هرمیون...... هرمیون با دیدن پرنده که دوباره به طرف هرکیب میرفت نا خواسته بلند شد و چوبش را بیرون آورد اما هرک پایش را گرفت و اورا روکب زمین انداخت و ناگهان مانند رون کیاهان عجیبی هرمیون را اسیر کردند. او ترسیده بود پرنده به طرف هرک رفت کنار او نشست هرکی چشمانش را بست پرنده دندان هایی تیزش را به نمایش گذاشت اما ناگهان دهانسش را بست نولت بزرگش را زیر چانه گب هرک برد و او را نوازش کرد هرکب با تعجب چشماندش را باز کرد وقتی چحشمنشی به چشمان پرنده که میلرزید افتاد چیزک برایش آشنا آمد هرکب دستش را بالا برد پرنده خودش را به دست هری ماللاند اما ناگهان صدای بلندی آمد. پرنده ترسید هرکب را از یقه کیا لباسش بلند کرد هرک گفت:هیب دوستامر ... صبر کن... پرنده هرک روکب زمین گذاشت هرک به طرف رون رفت هنوز چند قدمر نرفته بود که آن گیاهان عجیب از دور رون خود را باز کردند رون بلند شد. هرکیب گفت: رون برو پیش اون... برو.... واکب خداکی من
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
هرمیون. سریع به پیش هرمیون رفت گیاهان دور هرمیون همر گویا انتظار میکشیدند تا هرکیب به پیش انعا برود انها هم خود را از دور هرمیون باز کردند هرکیب دست هرمیون را گرفت و به طرف پرنده برد پرنده جایع میکشید رونا سوار پرنده شد. هرکی کملت کرد تا هرمیوتا بر پشت پرنده سوار شود وقتیب هرمیون برپشت پرنده نشست دستش را دراز کرد تا دست هرگی را بگیرد اما هرکب دست اورا نگرفت به پرنده نگاه کرد و گفت: اونا از اینجا ببر ... پرنده لحظه ایی به هرک خیره شد بعد بال هاک بزرگش را باز هرمیون فریاد میکشید و رون سر تکان میداد ان دو کاملا از روگی زمین بلند شده بودند. هرک به آنها خیره شد اما ناگهان بالایی سرنش کاملا سیاه شذ تعداد زیادک از آن پرنده هاک غول پیکر بالاک سر هرک پرواز میکردند هرک نمي دانست چکار کند فقط ایستاده بود و نگاه میکرد که ناگهان جیزکی او را از روکی بلند کرد پرنده هاکی غول پیکر جیع میکشیدند که هرگی در میان آن همه صدا صدایی هرمیون را شنید که میگفت: میشه بگیب تنهاکی می خواستیب چتیب کار کنی؟ هرک به بالاک سرش نگاه کرد وقتيب آن دو را دید خندید و گفت: شما دوتا بع تون خویش میگذره ؟رون دستانش را باز کرد و گفت: عالیه هوووووو . ناگهان یکی از ان پرنده ها به رون حمله کرد و هرمیون جیغ کشید هرکب با نگرانی گفت: حالتون خوبه؟ پرنده در هوا اوج گرفت و آنها را بالا برد در حالی که سعی میکرد از میان چند پرنده بگذرد هرکیب به صخره اکب خورد و از میان پاهاک او رها شد و به طرف زمین رفت هرمیون جیغ کشید اما هرک ناگهان در هوا آتش گرفت پرنده هایی که به طرفسش رفته بودند از ترس جیغ میکشیدند و فرار میکردند هرک لحظه اکب درمیان آسمان ایستاد اما بعد با سرعت غیر منتظره در میان درختان رفت و پنهان شد. رون و هرمیون هردو صدایش کردند اما ناگهان پرنده سرعت گرفت و آنها را همر در مسیرکب قرار داد که هرکب از آن جا رفته بود رون سر هرمیون را پایین گرفته بود و شدت باد به صورت خودش میب خورد یواش یواشی از سرعت پرنده کمر شد و هرمیون سرش را بالا گرفت و در میان انبوهیب از درختان خانه ای کوچلث دید که پسرک جلوک آن ایستاده بود و کارک نمایی کرد پرنده آرامر بر زمین نشست رون اول پیاده شد بعد کملت کرد تا هرمیون پیاده شود هفرمیوتا از رون تشکر کرد و سریع به پیش هرک رفت هرکیب با حسرت به خانه یک مقابلش نگاه
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
میکرد و ارامر براکی خودش جیزک را زمزمه میکرد هفرمیون هرکی را تکان داد و گفت: هر کی ؟ اهرگی به او نگاه کرد بعد دوباره رویش را برگرداند و به طرف در خانه رفت رون و هرمیون پشت سرنش حرکت میکردند تمامر اطراف آنها پر از ما رهاکی کوجلات بزرگ بود هرمیون بازویی هری را محکمر گرفته بود مارها نیمر نگاهی به آنها میب انداختند و یکی از آنها دهانش را به طرف هرمیون گرفت و آن را کاملا باز کرد هرکب جاشمر غاره اکب به او رفت و او دهانسش را بدست و سرش را درمیان بدن بلندش برد هرک همر سرش را برگرداند و دوباره به طرف در رفت دستش را دراز کرد اما ناگهان احساس کرد تیغیب در دستنش رفته است دستسش را بالا گرفت مار کوچکیب دندان هقایدش را در دستش فرو کرده بود هرک هیجیب نگفت اما ناگهان مار آتش گرفت و خاکسترش روگیا زمین ریخت وروکیا دست هرگیا هم هیج اثر زخمیب به چشم نمایی خورد هرکی در را باز کرد در با صداکی جیرگی باز شد تمامر داخل خانه خراب شده بود اما در میان آن خرابه مقبره کیب بزرگایب قرار داشت هرک سر جایش میخکوب شده بود هفرمیون لحظه به او خیره شد. بعد او را به طرف جلو هل داد هفرکب می دانست جه میب بیند اما نمایب خواست جلو برود از جیزکی که فکر میکرد حتما میب بیند مایب ترسید. او سالها با خاطرات زندگیب کرده بود حالا نمي توانست آنها را خراب کند اما دلش به او دستور میداد جلو برود و آنها را ببیند اما مغزش دستور دلش را تکذیب میکرد اما پاهایش دیگر از دستور مغزش پیروکب نمایی کرد ناخواسته به جلو رفت چشمانش را بسته بود پاهایش از خوشحالی یا ناراحتیب می لرزید؟ خودش همر نمایی دانست احساسش چیست وقتی مطمئن شد. بالاکی سر مقبره است لحظه اکبا کارکیب نکرد اما بعد باز هقمر ناخواسته چشمانش را باز کرد چشمانش میاب سوخت سرش را بالا گرفت فکسش میب لرزید به خودش میگفت: احمق این همه راه اومد کب دوستات به خطر افتادن اونا رو ببین از این خراب شده برو بیرون ممکنه دیگه همجیب فرصتیب گیرت نیاد آشغال عوضیب به پایین نگاه کن این قدر خودخواه نباشی هرکیب سرنش را پایین انداخت پدر و مادرش در مقبره کیا شیشه اکی بازو در بازو آرمیده بودند مادرش لباس سفید عروصی به تن داشت و با لبخندگی زیبا چشمان خودش حالتش را بسته بود و پدرش با لباس ایب که به تن داشت میب شد. فعمید که لباس او هم لباس دامادگی
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
است موهقایدش در صورتش ریخته بود بعمر ریخته و نامرتب اوهقمر لبخند زده و چشمهایش بسته بود حلقه کب ازدواجشان هنوز در دستانشان بود هرکیب داشت لبخند مایب زد و مایب خندید اما ناگهان خنده اش تبدیل به اشلت شد صورتش خیس بود کنار مقبره نشست هفرمیون و رون به او خیره شده بودند هرمیون جلو رفت رونا می خواست جلویش را بگیرد اما نتوانست هرموین کنار هرکیب نشست هرک به او نگاه کرد ميب خندید اما هنوز اشلات ميب ریخت و هق هق میکرد هرمیون با خنده گفت: دارک میب خندک یا گریه میکنی؟هرگیا همر با خنده گفت: نمایی دونم.... بعد شروع کرد به گریه کردن و گفت: هرمیون اینا پدر مادر منان هموناک که اینجا خوابیدن چتیب کار کنم؟ هرمیون که از ناراحتیب هرک به گریه افتاده بود هرک را بغل کرد وگفت: فکر میکنی باید جاي کار کنی؟ هرک فقط سر تکان میداد که ناگهان کسیب فریاد زد : هرکیب .... هرمیون.... دارین چتیب کار می کنین؟هرگیا سرنش را بالا اورد جینایب جلوگی در ایستاده بود هرکیب اشکهایش را پالت کرد از روکیب زمین بلند شد از تعجب داشت شاخ در میب آورد رونا وهرمیوتا هقمر همچتیب احساسی داشتند هرکی به طرف جینی رفت و فریاد زد: جینایب اینجا چتیب کار میکنی؟ با کیب او مدرک اینجا؟ جینی گفت: صداتو بیار پایین... میب خواستیب منو قالب بزارک... جراتشو ندارکا... فکر کردک می تونی منمر بزارک سرکار .... من از اون دخترانیستم تا پسره می خواد ولم کنه بگمر به جهنمر ... بره هفر علطیب دلش میب خواد بکنه ... باید بفهممر براکی چتیب می خواسته منو بزاره و بره... حالا اومد مربعات بگمر هرجا بخواک برکیب منمر باهات میامر .... خونه زندگی مو فقط بخاطر توول کردمر .... حالا حرف بزن بگو کجا داشتیب میرفتی؟هرکی به رون نگاه کرد رونا براکی هرگی آرزویی موفقیت کرد البته با ناامیدی که واضح در صورتش پیدا بود هر گب رویش را برگرداند و گفت: من نیومدمر پیلت نیلت .... جینایب به خانه نگاه کرد و گفت: مي دونم این قدر احمق نیستی که این جارو براک پیلت نیلت انتخاب کنیب هرک باناراحتیب گفت: این جا براک تو جاگی نداریمر سریع برگرد خونه.... جینایی با خونسردگی جواب داد: تو حق تصمیم گیرکب براک منو ندارکیب من با برادراکی بزرگمر اومدمر . هرکب برگشت و گفت: چی؟ سلام هرک. هرک وقتی فرد و جرج را دید هرلحظه ممکن بود منفجر شود با صدایی که از عصبانیت میب لرزید. گفت: شما دوتا اونو آوردین اینجا ؟ جرج گفت: ببین هرک آخه چطورکیب
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
بگمر .... خودش اصرار کرد ... هرکیب به طرف فرد و جرج رفت و گفت: اصلا از تون انتظار نداشتم فکر کردین من اومدم هوا خورک که خواهر تونو با خودمر نیاوردمر بابا چه جورگی تو مختون بکنمر که نمایی خوامر براکی کسیب اتفاقی بیفته داریمر میریمر جنگ ولدمورت نه جنگ چنتا .....شما دوتا همین حالا دست خواهر تونو میگیرین و از همون راههایی که او مدین بر میگردین روشنه؟جینایب ناگهان بر سر هرکیب فریاد کشید : به برادراکیب من دستور نده. اما صداکیا بلند تر از صد اکب جینایب ناگهان به گویش رسید هرک گفت: اینجا خطر ناکه ممکنه اون مارهارو ناراحت کنین و به طرف جینایب رفت و با صدایی که سعایب میکرد آرامر باشد گفت: جیني تو بر گرد خونه قول میدم منم زود بیامر ... جینایب به او نگاه کرد و پوزخندک زد و صداک بلندک گفت: فکر کردکی من بچمر ... هاها رون یادت نره جنازه کیب آقارو برامر بفرستي هرمیون جلو رفت و گفت: جینایب اینجا خطر ناکه و جینایی فریاد زد: چه خطری؟ دوباره صدایی ماری آمد و هری با نگراني گفت: دارن ناراحت میشن شما 3 تا همین حالا برمیگردین خونه. جینایب فریاد زد: نه... هرکی ناگهان احساس خطر کرد دست جینایی را گرفت و اورا به گوشه اکب پرت کرد اما به جاکی جینی دونیسش تیز در پعلویش فرو رفت و هرک تعادلش را از دست داد و بر زمین افتاد.
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فصل یازدهم: خون زندگی
هرک به خودش میپیچید. مار عقب رفت تا دوباره نیش بزند اما در همین هنگام جینایب به میان پرید و چوبسش را بالا گرفت و طلسمر باز دارنده را اجرا کرد مار لحظه ایی عقب رفت هفرمیون سریع جلو امد و هرکیب را در آغوش گرفت. هرکیب چشمانش به طرز عجیب شفاف شده بود و فقط ناله میکرد رونا و فرد جلو رفتند تا به هرمیون کمالت کنند. جرج هم به خواهرش کملت میکرد اما دیگر طلسمر ها بر روک مار اثر نمایی کرد فرد ناگهان آتشبیب جادویی درست کرد تا شاید مار دیگر جلو نیاید. جینایب خود را شتابان به هرک رساند صورتش خیس عرق بود جرج به کملت برادرش رفته بود اما هیج کدامر نمایی توانستند جلوکی مار را بگیرند. او دهانش را باز میکرد و همه را مي ترساند. مار داشت این بار به طرف هرمیون میرفت. هفرمیوتا ترسیده بود. ناگهان هرگب درحالی که دستش را دراز کرده بود گفت: نه...اونا نه... با اون کارگی نداشته باش... مار برگشت و به تنها کسی که مار زبان بود خیره شد بعد آرامر به طرفش رفت جینی هرکیب را بغل کرده بود و با دیدن مار که به طرفش میرفت فریاد زد: برو عقاب... این ورنیا .... برو عقاب. اما مار فقط به هرکب نگاه میکرد. حالا دیگه کاملا نزدیالت هرکب بود گویا تازه متوجه جینایب شده بود سرش را بالا گرفت و حالت حمله گرفت جینی وحشت کرده بود اما از جایش تکان نخورد هفرکا با دستدش او را هل داد و با صدایی که در نمی آمد گفت: جینی برو عقب ... جینی به شدت سر تکان داد اما هرکیب به شدت او را عقب راند هرمیون دست جینی را گرفت و آرامر در گوشش گفت: نگران نباشی اون میدونه داره چتیب کار میکنه بیا و جینایب را از کنار هرک دور کرد جینایب با ناراحتیب گفت: اون نمایی دونه داره چیکار میکنه..... نمایی دونه.... مار بزرگ خودش را روکب هرکب انداخته بود هرکی تحمل وزن سنگین او را نداشت یواشی یواشی داشت سرخ میشد. مار دهان بزرگش را باز کرد هرگیا واضح میب توانست نیش هاگی او را ببیند. هرک آرام زمزمه کرد : تو نمي توني منو بکشمیب. مار لحظه اکب دهانش را بست اما ناگهان نیسشی هاکی تیزش را در بازو هرکیب فرو کرد. هرکیب فریاد کشید. فرد و جرج و روت و هرمیون و جینایب جلو رفتند اما ناگهان مار خودش به عقب پرت شد و به دیوار خورد و روکب زمین افتاد هرکیب نه ناله میکرد نه به خود
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
می پیچید از دست و پهلویش خون گرمایی روان بود و احساس میکرد هر لحظه زهفر بیشتر در وجودش مییب رود جینایی در حالایی که اشلات مایب ریخت هرگی را در اعودش گرفت هرمیون درحالی که با نگراني در کیفسش دنبال چیزکیب میگشت گفت: هرکیب هیچیب نیست تو خوب میشیب فقط یه نشا در میاب خواکی که باید خودمر درستش کنم .... رونا ردایش را در آورد و زیر سر هرک گذاشت و به کملت هرمیون رفت جینایب ارامر سر هرکب را نوازنش میکرد و اشلات میرخت هرکیب دست لرزانش را بالا برد و دست جینایی که از ترسی یخ کرده بود را گرفت و با صداکی زیرکی گفت: جینایی من خوب میشمر شنیدک که هرمیون چتایی گفت؟ جینی سر تکان داد و هرکب را دعوت به سکوت کرد فرد و جرج به دیوار تکیه داده بودند فرد به هفرکب خیره شده بود و جرح به مار. ناگهان جرج فریاد زد: بچه ها مار رو نگاه کنین... همه برگشتند و به مار خیره شدند حتیب هرکیب که درد داشت. دور آن مار مهيب به وجود آمده بود و بعد از چند لحظه به جاگی مار بزرگ ولدمورت دخترک با لباس حریر خوابیده بود رون بلند گفت: اون یه دختره. و فرد جرج با هم گفتند: واک خدا... فرد جلو رفت دختر را برگرداند پارچه کب نازکیب روک موها و نصف بیشتر صورت او بود و فقط چشم عایدش که بسته بود پیدا بود. جرج میب خواست پارجه را کنار بزند که دخترلت بیدار شد و دست او را پسر زد بعد خود را از فرد جدا کرد و به گوشه اکب رفت و با ترس و وحشت گفت: من کجام؟ شما کمیاب هستید؟ هرمیون با نگرانی گفت: بابا اونو ولا کنین هرکب حالسش بده. و دوباره همه کب نظر ها به هرکب جلب شد که در تب می سوخت و آه نمي گفت. دخترلت پرسید: اون جسش شده ؟ رونا که سرنش را پایین انداخته بود گفت: از ما نپرس. تو بهسش نیسش زدکی. دختر با نگراني گفت: من ؟! اما من که نیش ندارم. فرد با ناراحتي گفت: آره الان نداری. جرج هم گفت:راست میگه خانم خوشگله. شما مار اسمشونبر بودین.! اینو چتیب میگین؟ دخترلت با ناراحتیب گفت: واکب خدا کیا من ..... من چتیب کار کردم؟ ....اون هرکی پاتره و بلند شد و به طرف هرک رفت دستدش را روکب پیشانیب او گذاشت. هرکب سبعیب می کرد لبخند بزند اما لبخندش تبدیل به سرفه شد. دختر دستسش را کشید و گفت: حالش خیلییب بده. هرمیون با ناراحتیب گفت: خودت بعسش نیسشی زدگی خود تمر باید بیاک نشادرشو درست کنی. دختر با نگرانی بلند شد و به گوشه اکب
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
رفت و گفت: من نمايي دونم... جیني ناگهان شروع به فریاد کشیدن کرد. او هرکب را تکان میداد و صدا میکرد اما هفرکب نه تکان میخورد نه چشمانش را باز میکرد همه نگران به طرف هرک رفتند اما دخترلت با خوشحالیب گفت: ناراحت نباشی. اون فقط خوابیده. جینی به او که می خندید نگاه کرد و گفت: به جاکی الکیب خندیدن برو به هرمیون کملت کن. فرد دست دخترلت را گرفت و او را به گوشه اکب برد و گفت: از خواهر مر ناراحت نشو اون فقط نگرانه. اما دختر گفت:من اصلا از اون ناراحت نیستم، فرد هم به او لبخندگی زد و به کنار برادر دوقلویش رفت .......... هرکب در خواب میدید که در میان پدر و مادرش قرار دارد و آن دو به او اخم کرده بودند هرک وقتي دلیل ناراحتي آنها را پرسید. پدرش گفت: تو هنوز هیچ کدومر از جان پیچارو نابود نکردگی پس حق مردن ندار گیا... و مادرش او را هل داد..... هرگیا چشمانش را باز کرده بود دیگر شب شده بود خانه کمیاب تاریلت بود هیچ کس متوجه بیدارکیب هرکب نشده بود جینی داشت به هفرمیون و رون کملت میکرد و فرد و جرج گوشه اکب نشسته بودند و با همر صحبت میکردند فقط دخترلت نزدیالت هرکیب نشسته بود اما او هقمر به هرکیب نگاه نمایی کرد او به جینی و هرمیون خیره شده بود هرکیب دستش را روک زمین میکشید که دستش به چیز تیزک خورد آن چاقویی بود که رون آنجا انداخته بود هرک چاقو را در دستش گرفته بود و با خودش گفت: من حداقل یکیب شو نابود میکنم.... و ناگهان خود را از روکیب زمین کند و چاقو را در پاکیا دختر فرو کرد دخترلث ناگهان جیع کشید و هرکب درحالی که دستش میلرزید دوباره روکب زمین افتاد و شروع به سرفه کردن کرد این بار از گوشه کب دهانش خون می آمد دوستانش مایب خواستند به کنارشی بیایند اما گویا بین از عها و هرکی ودخترلت دیوارکیا نامرئیب به وجود امده بود دختر با ناراحتیب چاقو را از پایش بیرون کشید و به گوشه اک انداخت و در حالیب که خودش را روکیب زمین میکشید به طرف هرکیب رفت جینایب و هفرمیوتا هردو جیغ میکشیدند و روت سر تکان میداد فرد و جرج چشمعهایشان را بسته بودند. هرکیب به دخترلت که به طرفش میب آمد خیره شده بود میدانست او میخواهد او را بکشد اما هیچ تلاشیب براکی عقب راندن او نمایی کرد دخترلت خود را به نزدیکی هرکیب رساند بعد دست خون آلودش را به طرف دهان هرگی برد هرکب سر تکان میداد اما دخترلت با ایالت دست سر هرک را گرفته بود و با
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
دست دیگر خونش را در دهان هرک میریخت هرکب دست و پا میزد اما کارگی از دست کسیب بر نمي آمد جیني فریاد میکشید و بعد از چند دقیقه دخترک دست از تلاش کشید هرگیا همر تکان نمی خورد دیوار شیشه اکب بین آنها رفته بود جینی به طرف هرک دوید سر هرکی را بلند کرد هرگی به سقف خیره شده بود. جینایب او را صدا کرد اما بجایی آنکه هرگی حرفایب بزند از کنار لباش و گویش هایش و دوج شمسش خونایب سیاه رنگ بیرون زد مانند کسی که اشلات میریزد اما بجاک اشلت از چشمانش خون می آمر، د هرمیون همر ترسیده بود به کنار هرک رفت اما صداگی دخترک آمد که میگفت: اوت خون نیست زهره باید بزارین بخوابه فقط همین. جینایی زیر سر هرکیب ردایی گذاشت و در حالیب که از ناراحتیب هرلحظه ممکن بود به گریه بیفتد زهر را از گوشه یا چشمان و دهان هرگی پالت میکرد هرمیون لحظه اک به دخترلت نگاه کرد بعد به طرفسش رفت و گفت: بذار پاتو ببینم. دخترل گفت : چیزگی نیست خوب میشه در برابر زخمر هاک اون هیچیب نیست. هرمیون گفت: منظورت چیه ؟ اونا فقط چنتا زخمن دیگه. دختر گفت: اشتباه نکن زخمهایی که روح لرد سیاه وارد کنه هر لحظه امکان داره سر باز کنه هیج درمانی برای اونا وجود نداره. هرمیون به او خیره شد و گفت: بسسه خواهش میکنم. امادختر ادامه داد: حقیقت تلخه اما نگفتنش تلخ تره شما به اون میگین. مگه نه؟ هرمیون گفت: به اون؟ میتونه تحمل کنه ؟ دخترلت لبخندگی زد و گفت: اون هرک پاتره چرا نتونه؟ هرمیون گفت: همه این طورکیب فکر میکنن چون اون هرک پاتره باید همیشه همه یک کارها و ناراحتیب ها مال اوت باشه. میدونی اگه بعدش بگیمر از اینی که هست بد تر میشه. دختران گفت: اون که خیلي عالیه حتي وقتي تو اون حال بود به من لبخند زد. هرمیون با ناراحتی گفت: همیشه لبخند زدن نشونه کب شادمانی نیست. دخترلت گفت: پس نشونه ک چیه ؟ هرمیون گفت: نشونه گی افسردگیه نمایی خوامر بگمر هرک افسرده است چون نیست اما خیلی زود رنج شده اگه حرف نامربوطيب بزنی اینقدر بد برداشت میکنه که آرزو میکنیب اکب کاشی بدونه زبون به دنیا می اومدگی این طورکیب شده اما قبلا این طورکیب نبود وقتیب اومد هاگوارتز همه مونتا بچه بودیمر اوت نمی پرسید جه اتفاقیب برانش افتاده اما وقتی میدید همه از گذشتش خبر دارن جز خودش ناراحت میشد اما خوبیش این بود که به روکب خودش نمي آورد میدوني مدیرمون
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
خیلی نگرانش بود منورون از همون ابتدا مراقبش بودیمر خودش نمایی دونه نمایی خوایممر بدونه چون گفتم که بد برداشت میکنه خیلی زود فعمیدیمر همه رو حتیب وزیر سحر جادو رو مصعول مرگ پدر مادرش میدونه مشکلی اینه اون فقط نمایی خواد از ولدمورت انتقامر بگیره می خواد از همه انتقامر بگیره اللان چندین ساله که این مشکلی برانش به وجود اومده از وقتیب ولدمورت اونو برد تو به قبرستون یکیب دوستامون و جلوکیا چشم کشت از همونا موقع شروع شد. قبل از اون کابوس میدید اما بعد از اون دیگه وقتی کابوس میدید دیگه نمي شد جلوشو گرفت این مشکلیه که ما با هری دارمر همینه. دختر با ناراحتیب گفت: اینا که مشکل نیست راحت میتوانین حلش کنین. هرمیون پاکی دختر را بست و گفت: تو هنوز اونو ناشناختیب امیدوارمر این طورک نمونه که تحمل این یکیب رو ندارم. دخترلت با خنده اکی گفت: شما که خیلییب از دستش ناراحتین چرا این قدر بخاطرش جوش میزنین؟ هرمیون اخمیاب کرد و جواب داد: چون به همون اندازه که از دستسش ناراحتمر دوستشمر دارمر تو همربع تره دیگه استراحت کنی. دختر لت سرش را پایین انداخت. آن شب بدترین شب زندگي آنها بود تنها کسی که واقعا خوابیده بود هرکیب بود جینایب به دیوار خیره شده بود هرمیون به او نگاه کرد و به کنارشی رفت جینایب را بغل کرد جینایب سرنش را برگرداند و او را نگاه کرد. هرمیون لبخندکی زد و گفت: نگران نباشی حالش خوب میشه.... جینایی همر با لبخندگی سر تکان داد و جواب داد: نگران نیستم. رهمین لحظه هرک تکانیب خورد و چشماندش را باز کرد همه صاف نشسته بودند و فقط نگاه میکردند هرک بلند شد خمیازه اکب کشید و گفت: عجب خوابی کردم. بعد دستش را لا به لاک موهایش برد و سرش را خاراند و به اطراف نگاه کرد وقتی نگاهش به دخترلت تازه وارد افتاد ناگهان از جا پرید و گفت: تو دیگه از کجا اومدی ؟ و همه بلند شدن دخترلت به طرف هرک رفت و سعیب کرد دست اورا بگیرد اما هرکب دستش را عقب کشید و گفت: گفتم از کجا اومد ک؟ دخترل که ترسیده بود گفت: اسمر من باني... بانی پینتون آقاگی پاتر من همون مارکی بودمر که به شما حمله کرد. هرکی در حالی که چشمانش گرد شده بود گفت: نجیني امکان نداره... باني به دیوار تکیه داد و گفت: چرا امکان داره و روکیب زمین نشست هرکیب به هرمیون و جینی نگاه کرد جینایب به او اخمر کرده بود و هرمیون با
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
بدبینایب به هرک نگاه میکرد هرکیب رویش را برگرداند و دلش را به دریا زد و به طرف باني رفت او را بلند کرد و گفت: حالا چرا این قدر ناراحتیب تو که برگشتیب. بانی لحظه اکا به چشمان سبز هرکیب خیره شد و ناگهان او را در آغوش کشید در حالیکه اشلت میریخت گفت: شما زندگی منو نجات دادین اما من نمیدونم چطورکیب باید زندگیب کنم چون از وقتیب یادمر میاد مار بودمر کمکمر کنین.... هر گی فقط بالا بالا میزد کاملا رنگش پریده بود با صدا یک آهسته ایی گفت: بانی ولمر کن دارمر خفه میشم... بانی ولمر کن...دختر ولمر کن.... بانیب خود را از هرکیب جدا کرد و هرکی عقب رفت و روک زمین نشست و گفت: بابا این دخترا چرا اینقدر ولن این از این اونم از جینیب.... ناگهان دستیاب گویش هرکب را گرفت و او را بلند کرد هرکب فریاد کشید: اح جینیا ول کن... جینایی چوبش را بیرون کشید و کنار گردن هرکیب گذاشت و گفت: نشنیدمر به بار دیگه بگو جینایب چتایی؟ من ولم... پروو واقعا کا پسرا هفتمدشسوتا یجورنا. هر S با کا احساسی میکرد هرلحظه ممکن است گوشش کنده شود با التماس گفت: جینایب ... جون هرکیب دوست دارکیب گوش مو ول کن فکر کردگی اگه گوشم کنده بشه کمیاب جواب مردمو میده اونا که قهرمان بدون گویش نمیب خوان. جینایب گویش هرگی را ولا کرد : مزه نریز پروو دفعه کب اخرت باشه. هرکب دستش را روکیب گوشش گذاشت و به طرف با نایب رفت و گفت: حالا اینارو ول کن تو یه جادوگری؟ باني سر تکان داد و گفت: مادرمر یه جادوگر و پدرمر یه خون آشامر اونا منو فرستادن به به مدرسه ایی که مثل شما از چوب دستیب استفاده نمیکردن همسش به قدرت فکرت بستگی داشت باید تمرکز میکردیمر وبا قدرت تمرکز جادو می کردیمر اسمر مدرسه ونیس بود کنار خورشید هرکیب میرفت تواون مدرسه هفت سال تمام اونجا می با موند بعدانش اجازه خارج شدن بهش میدادن اما من به روز دلمر خیلی براکی مادرم تنگ شده بود و براکی همین از مدرسه فرار کردمر چند روزگی بود که به زمین اومده بودمر سعی میکردمر راه رفتن به خونه رو پیدا کنم تا اون پیداش شد...رون پرسید: اونت ؟! باني به او نگاه کرد و گفت:لرد سیاه فعامیده بود من نوه گی دامبلدورمر براکی همین. فرد و جرج با هقمر گفتند : جایی؟ تو ؟ نوه دامبلدور؟ باني گفت: شما پدربزرگمو میشناستین ؟هفرکا گفت: میشناسمش مدیرمر بوده. بانی شکفت و گفت: حالش چطوره؟ خیلی دلمر براش تنگ شده. هرکی با ناراحتیب
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
گفت:اون... مرده... سال پیش وقتیب مرگ خوار هاکی ولدمورت به مدرسه حمله کردن اونو کشتن. با نایب روکب زمین نشست و گفت: دارکیب دروغ میگیب هیچ کس نمیتونه پدربزرگ منو بکشه بگو دارکیب دروغ میگي. هرکیب سر تکان داد و گفت: من دیدم که کشتنش، بانی گفت: پس چرا هیچ کارکیب نکردگی؟ها چرا گذاشتیب بکشندش؟هرگیا به عقب رفت و با ناراحتی گفت: من ... من نمایی تونستمر کارک بکنم.... جوانا... چون منو طلسمر کرده بود .... من نمایی تونستمر تکوانتا بخورم... بانیب با حالت دیوانه وارکیب به طرف هرک میرفت و فریاد میکشید: تو مثلا هرگیا پاترکیب میتوانستیب به کارگی بکنیب. هرمیون جلو رفت و بانی را هل داد و فریاد زد: چتیب کارش دارکی؟ گفت که نمی تونسته کارک بکنه اینونمی فهمی؟ برو عقب. بانی روک زمین نشست و در حالی که میلرزید گفت: اوت پدر بزرگ منو کشت ...لرد سیاه اوتا کشت .... همسش تقصیر منه... همسش تقصیر منه. هرک گفت: براکی چتایی تقصیر تو؟ ولدمورت اونو کشت نه تو بانی در حالی از ناراحتیب میلرزید گفت: اوت وقتی فهمید من نوه گب دامبلدورمر منو با خودنش برد منو تبدیل به مار کرد مهیب خواست همیشه پیشش باشمر من دیگه واقعا باورمر شده بود مارمر اما من مار نیستم من مار نبودمر نمایی فهمیدم... نمایی فهمیدم ... من میتوانستمر یه کارکیب کنمر از این کار منصرف شه. جینایب براکیب اولین بار حرف زد و گفت: باني باور کن هیچ کس نمایب تونست کارک بکنه چون اسمشونبر بالاخره دامبلدورو میکشت ...اونت مایب خواست هرکیب دیگه پشتیبان نداشته باشه و حالا دیگه نداره. بانایب صورتش را پالت کرد و به هرمیون گفت: آره ؟ راست میگه؟ هرمیون سرش را پایین انداخته بود و جواب نمایی داد. باني با ناراحتیب گفت: میدونی چرا لرد سیاه منو برد چون همه میگفتن من بیشتر قدرت هاکی پدربزرگمو دارم اگه این حرفا درست باشه من قول میدم از تو محافظت کنم و نذارم مثل پدربزرگمر بکشنت. هرک سر تکان داد و گفت: بانی اشتباه نکن من محافظ نمایی خوامر تو همین الان میرکب به اون مدرستون. اسمش چي بود؟...ونیس آره همون جا. باني پوزخندگی زد و گفت: چطورک برمر اونجا درحالی که اونا اگه منو ببینن به جرمر فرار زنده زنده میندازنمر تو خورشید بعد مرکیب منو میب خواد ببره پیشه خورشید تو ... هرک گفت: نگرانش نباشی آره خودم میفرستمت برکیا. و دستسش را به طرف زنجیر خورشید برد و
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
گفت: نیروکب طلایی ...لحظه اکب همه جانورانیب شد همه دستانشان را روکا صورت هایشان گذاشته بودند. بعد از چند لحظه زنایب زیبا پدید آمد. او با لبخندگی گفت: حالتون خوبه ؟ هرگی گفت: اره خوبم ببین من مایب خوامر این دختر برگرده به مدرسه انشی چون اگه کنار خورشید باشه دست هیچ کس بعسش نمیرسه حتیب ولدمورت اسمر مدرسه انشی ونیسه اونجا رو بلد کی ؟ کنار خورشیده؟ زن زیبا سر تکان داد و به طرف باني رفت هرکب بلند گفت: صبر کن... زن ناگهان سر جایش میخکوب شد آرام برگشت و با لبخندگی همیشگي گفت: بله آقا. هری گفت: این دفعه ی اخرمه که بهت هشدار میدمر ببین نه به من بگو آقا نه سرورمر نه چیز دیگه بگو هرک سختته؟زن با لبخندک گفت: چشمر ... ا... هرک... هرک گفت: اهان خوب شد میب خواستمر ببینمر تو اسمر ندار گیا؟ زن ابروهقایدش را در همر کشید و با همان لبخند گفت:اسم ... اسمر دیگه چیه ؟ هرکی گفت: یعنی جیب نمیب دونایب چیه ؟ اسمر هفمونی که افرادو باهاش صدا میکنن مثلا من هریمر ایشونت بانیه و اون یکیب دیگه رونه استمر تو چیه ؟ زن سر تکان داد و با لبخندک گفت: نمايي دونم. من اسم نمایی دونم چیه. اینو ندارمر، هرک گفت: واکا خداکا من ببین دختر خوب مگه میشه اسمر نداشته باشیب ؟ قبلا تورو با چتیب صدا میکردن؟ زن خندید و گفت: هر چتایی شما بگین. هرک ناگهان در معده اش لرزه اکب احساسی کرد بعد گفت :بسه. بیخیال برات به اسمر میذاریمر حالا اسمتوچتیب بذاریم؟ جینایی گفت: هرکیب اسمش و بذار بل خیلییب قشنگه. رونا گفت: نه بل قشنگ نیست اسمش و بذار کتیب. هرمیون گفت: کتیب چیه ؟ آدمر یاد گربه میفته بزار رز ساده است. فرد با خنده ایی گفت: اسمش و بذار فلور خیلی شبیه اون بلغمه مگه نه؟ همه شروع کردن به خندین و جرج بالاخره گفت: نه اگه فلور بفهمه ناراحت میشه باعتره بذارک سارا هم ساده است هم ... قشنگه. هرگیا دست به سینه ایستاده بود و فقط سر تکان میداد بالاخره گفت: اسمتو مي ذاریمر پنايي چطوره؟زن گفت: هر جیب شما بگین، هرمیون سر تکان داد ورون گفت: بد نیست. فرد و جرج با هم گفتند: بد نیست ؟ عالیه. جینایب با ناراحتیب گفت: پنی کیه؟هرگی خند بدل و گفت:اسمه ... اسمر من هریه اسم ایشونت بانیه اسمر شما چیه ؟ جینایب هم خندید و گفت: مزه نریز پروو، هرک گفت: چشم هر جایی خانم امر کنان خوب پنایب بهتره دیگه اونو با خودت ببرکب. باني
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
با ناراحتیب پایین رداک هرکب را گرفت و گفت: نه من نمایی خوامر برمر اونجا اونا منو میکشن. هرکب او را بلند کرد و گفت: بس کن پس فکر کردکی پنایب رو براکی چتیب دارمر باهات میفرستم! پنایب نذار کسیب بعسش دست بزنه، پنی جواب داد: جاشمر ... هرکب. هرکب خندید و گفت: خوب دیگه چی؟ باني گفت: اما من میترسم. هرکیب با لبخندگی گفت: منم اگه تو قلبمر به جان پیج داشتمر قطعا میترسیدمر اما باور کن اون مدرسه تون جایی که دست هیج کسی بوسش نمیرسه حتیب ولدورت چتیب شده چرا این جورکیب نگام میکنی؟ باني تو چشمعاکب هرگیا خیره شده بود و حرفی نمایی زند هرگیا گفت: بسسه دیگه اون طورکیب نگام نکن. پنیب ببرشی. پنی دست او را گرفت و به گوشه اکب برد هرکی گفت: راستي پنایب اگه خواستایی میتونی برگی یه سر به خورشید بزنیب فکر کنمر خیلی وقته اونو ندید کی. در چشمان عسلویب پني برقی شادکی می درخشید او با خوشحالي گفت: جدا میتوانمر برم خیلیب شما خوبین من نمایی دونم واقعا باید چتیب بگم، هرکب با لبخندگی گفت: فقط زود تر اونو از اینجا ببر، پنی خندید و گفت : چشم و آتش گرفت هرکیب در میان آتش بانی را دید که هنوز به چشمان هرکیب خیره مانده بود هرکیب برایش سر تکان داد و او نا پدید شد. هرگی برگشت و گفت: با اینکه دلمر می خواد همین اللان شما هارو برگردونم خونه اما باشه با من بیاین بریم آه بچه هایلف لحظه ببخشید و به طرف مقبره ک پدرو مادرش و رفت آرامر گفت: قول میدمر زود بیامر پیشتون و... فعلا خداحافظ... و رویش را بر گرداند و از در خارج شد هیج مارک ان اطراف نبود هرمیون گفت: انتظارشو داشتمر که همشون نابود شده باشن. و به هرک نگاه کرد هرکب همر به او نگاه کرد و گفت: میشه اینقدر حرفای ناراحت کننده نزنین یکی لطیفه بگه. جرج فرد یه چیزکی بگین، جرج گفت: خودت خواستایی... و شروع کرد به جولت گفتن و آنها همگی به طرف خورشید میرفتند.
• • • • • که درحال عروب کردن بود
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
فصل دوازدهم: دشمن
هفای هقرکیب پاش و....هفرکیب پاشو دیگه.هفرکا با صداگی هفرمیون از خواب عمیقی بلند شد موههقایدش را بوهم زد و با اختمایی گفت: جیه؟ چتی شده؟هقرمیون با نگرانی گفت: بحینی حالش خوب نیست. هقرگی جشمانش را باز کرد و صافکا نشست و گفت: جشه؟هفرمیون گفت: به ما نمیگه میگه می خواد به تو بگه.هفرکب از روک تخت بلند شد و گفت : خدا بخیر کنه بریم ببینیم جبشه. هقرمیون در حالی که پشت سرهقرگی می آمد با ناراحتی گفت: هقرکیب من اصلا از اینجا خوشم نمی آید. هرک گفت : تازه شدگی مثل من اما جتی کار کنیم از وقتی پنی راکته زنجیر خورشید کار نمیکنه اینقدر دلم میخواد دوسنش بگیرم. هقرمیون گفت: منم مثل تو. و آرام در زد رونا در اتاق قدم میزد کرد دستش را روکا صورتش کذاشته بود و معلوم نبود که بیدار است یا خواب بحراج کنار بحینی نشسته بود و سعی میکرد با او صحبت کند اما بحینی اصلا حرفک نمیزدهقرکی با شیطنتک که در جدش موهایش پیدا بود گفت: وقتی برادراش اینجان به من دیگه نیازگی نیست بهتره من برمه رونا بلند گفت: خودتو لوس نکن... بحراج کفت: بهتره ما بریم کرد رونا بریمر بیرونتا.هکرد ناک هانا بلند شد و از در خارج شد رون هقمر به هقرک نگاه بدگی کرد و از در خارج شد بحراج لحظه اک مکس کرد و به هقرک زل زد و هقرکی در حالی که ابروهقایدش را بالد انداخته بود گفت: بله؟ بحرج سرش را پایین انداخت و گفت:هقی جایی...هقی جی... و از در خارج شد هقرمیون هقم گفت: بهتره منم برمه و از در خارج شد هقرکی روکی تخت بحینک دراز کشید و کغت : باز اجتک شده؟ بحینی به او خیره شد و گغت : نمای دونم یه حس بدک دارمر یه حسی مثل ... مثل ... تاحالد شده احساس کنی یه جیزک داره از درون می خوردات... هقرک به او نگاه کرد و گفت: آره جند وقته این حسو دارم ... پس دلیلش توک میشه بگی این حسو از کجا پیدا کردکی؟ حینی سر تکان داد و گفت: از هقمون روزک که تو رفتی دنبال اسمشونبردهفرک شروع به خندیدن کرد و بعد از جند لحظه گفت: بحینی بسی
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
کن فهمیدم جغدر دوستمر دارک...واکی واکی بحینی خوب نیست ادم اینقدر به یکی وابسته باشه. بحینی گفت: ببخشید ؟ من براکی جای باید به تو وابسته باشم؟هقرک در حالی که هقنوز میخندید گفت: نمایی دونم از خودت بپرس - جینیک بالشتش را برداشت و در حالیک که معلومر بود می خواهقد بخندد به سر هقرک زد و گفت: اینو به کسی نگای هقا که دخترا پس میفتن فکر کردگی من نمایی دونم جنتا عاشقی دارک. هقرک با کنایه گفت: من یا تو که پسرا با دیدنت دست پاشون شل میشه. بحینی دوباره به سر هفرکی زد و گفت: تو هقم که جقدر شل شده . هقرکیب دستش را بالاکی سرش گرفت و گفت: از هقمون اول بهت گفتم در این مورد روک من حساب نکن. بحینگی شروع به خندید نا کرد و کنار هقرکی نشست و گفت: براک هفمینهدوست دارم جون میدونم این سفت محکمی که هقیاج دخترک بحرات نزدیالت شدن بوتو پیدا نمیکنه. اما هقرک با خنده ای شیطانی گفت: اما تو که خود تو خیلی سریع ولت میکنی. و سعی کرد کمر بحینی را بگیرد اما بحینی در حالی که سعی میکرد خود را از دست او نجات دهقد گفت: بروت خندیدم پرو نشو ولم کن. و از هقرکی دور شد هقرگی روگی تخت دراز کشید و کفت: اگ بابا معلوم نیست جتک کار کردیم که هقیج کدس بوهمونا اطمینانا نداره. بحینک کنار هفرکی نشست و گفت: حالا ناراحت نشو هفرکی در حالی که به بحینی خیره شده بود گفت: وقتی لباتو عنجه میکنی یه بحورک میشم بحینی با خنده گفت: جه بحوریک ؟هقرک گفت: انگارکی دلم می خواد لباتو ازت بگیرم« . . . . . . . . رونا در اتاق قدم میزد و با اعصبانیت با خودش حرفک میزد که ناگهان صدای بحیغ بحینی به گوشی رسید هقمه به طرف اتاق دویدنا رونا سریع در را باز کرد بحینی وسط اتاقی نشسته بود و جنان قهقهه میزد گویا داشت بحیع میکشد هرک کنارکی نشسته بود و او هقم می خندید وقتی آنان را دید بلند شد و گفت: خوب بهتره من دیگه برمر جون انگارکی بحینی دیگه از اون حسا نداره پس فعلا شب بخیر و از در خارج شد فرد پرسید : بحینی ... جای کار میکردین؟ بحینی حالتی تدافعی گرفت و گفت: به شما هفیج ربطی نداره و دست
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
هفرمیون را به داخل کشید و در را بر روکی برادرانش بدست رونا با ناراحتی گفت: باید با هفری حرف بزنم و به طرف اتاقش رفت فرد و بحرج هقمر شانه بالا انداختن و و در حالی که خمیازه میکشیدن به طرفک اتاقشان رفتند رونا با ناراحتی در را بازکرد هقرکی روکی تخت دراز کشیده بود و به سقف خیره شده بود او آرام پرسید: فکر میکنی من کار بدگی میکنم؟ رون باناراحتی گفت: فکر نمی کنم جون میدونم جینگ رو جقدر دوست دارک و اونم تو رو جقدر دوست داره اما بعضی وقتا... هرک گفت: اما بعضی وقتا زیاده روک میکنم میدونم رون گفت:هفرکی منظورم این نبود فقط می خواستمر بکمر بابا من گفقط یه خواهفر دارمر نمی خوامر پدر مادرمره... هقرکیب به رولا خیره اننتد و گفت: رونا لیلیقلا کن این بجایی ککراکی درباره کی من میکنی یعنی تو هقمر منو این طورکی شناختی یه آشغال که راحت دخترهقارو بعلاش میگیره و وقتی کارشونو ساخت ولشون میکنه و میره پیش یکی دیکه تو منو بعد از هقفت سال دوستایی این طوردگی شناختی ؟ رونا گفت: هقرگی تو جرا این طورک فکر میکنیم ؟ من مثل جدش مامر به تو اطمینانا دارمر اما نمیتوانمر ناراحتیه تنها خواهقرمو تحمل کنم اگه می خواک بهاش بمونی باید پیشش بمونی و اگه اونو اذیت کنی...هقرک گفت: حالا بازار من بحوا بتو بدهم نگاه کن رونا من خواهقر تو خیلی دوست دارم و هقر کارک بخوامر باهقارش میکنم و هقیج کس حتی توهقمر نمیتونی بحلوم و بگیرک یکی باید بحلوک خودتو بگیره.رون کفت: من؟ مکه من جتی کار کردم؟هفرکی پوزخندگی زد و بحواب داد: رونا می خوامر بدونی نسبت به هفرمیون جه حسی دارمر اونا مثل تنها خواهفر نداشته امر میمونه اگاه فقط تو ناراحتش کنی یا از ارتش بدگی بحد کیا معیکم رونا خیلی راحت دوستیمونو فراموش میکنم و میکشمت جونا باید به کشتن ادم و عادت کنم انکار کی قراره یکی رو بکاشمر اجرا از هفمین الان شروع نکنیم. رونا گفت: نکنه زده به سرت یعنی من توک زندگی تو هقیج نقشی ندارم حتی دوستت نیستم که می خواکی منو بکشی؟هفرک گفت: جرا تو هفم. مثل برادر می هقمون برادراکی که هقیج وقت نداشتمر تو از من یه جایزاک
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
میدونی که هفرمیون نمای دونه اگه هفرمیونم تورو ناراحت کنه اونم میکشم. رونا با عصبانیت گفت: بسه دیگه نشستی حکم میکنی هقرک تو خیلی عوض شد که یه دره به حرفاک که زدگی فکر کردگی اینو میکشم. اونو میکشم هقرک من جرا دروع بکمر هقمیشه احساس میکردم یه برادر دیکه هقمر دارمر حالد هقمر که تو هقمجتایی نظرکیب نسبت به من دارکی می خوام برادرانه بهت بگمر هقرکی دارک خودتو نابود میکنی. هقرک با خنده گی کوتاهقی گفت: بخاطر دوستای با بحینی؟رون گفت: نه بخاطر فکر خیال الکی درباره گی ولد.. ولدمورت اون شده تموم فکر دکارت هقرکیب باور کن اگه بهش فکر نکنی هقم مونا راحت تریمر مخصوصا خودت هفرمیون خیلی نکرانته میگه که خیلی زود رنج شدگی جونا دارک خودتو بخاطر هفیجتایی نابود میکنی هفرکی حتی یه نفر مر اینو نمک خواد خود تو بحلوکیا اینه دیدگی شدگی پوست استخوانا مادرمر راست میگفت اگه از زیر دست اون برک میمیرک هقرک مردم قهرمان مرده نمایی خوان تو باید به هقمون اندازه که می خواکی مردم و نجات بدگی باید سعی کنی اول خودتو نجات بدکیا همقبرکیا باور کن هقیج کسی تو بخاطر مرگ دامبلدور یا سیریوس یا دیکورگا مقصر نمیدوانه.... هقرک با تعصبانیتی که تمامر بدنش را میلرزاند گفت: بسه دیگه می خواکی جتی بگی ؟ حرف آخرتو الان بزنا. رون گغت : حرف آخر؟ هرک یه دره به خودت برسی بخاطر خودت نه به خاطر مردمعمر نه اگه بحینی رو دوست دارکیب به خودت برس . هقرکیب روکا تختش خوابید و ملاقه اش را روک سرش انداخت رون هفم روکی تختش نشست و کغت : بخاطر خواهقر من بخاطر خواهقر... خودت . هقرک ملاقه اسش را کنار زد و با عصبانیت فریاد زد : بسه دیگه . آن دو لحظه ای بهم خیره ماندند و بعد از جند دقیقه هقرک دوباره زیر ملاقه اش پنهان شد و رونا هقمر با ناراحتی روک تختش دراز کشید با خود فکر میکرد که اجرا هقرک اینقدر از این موضوع ناراحت شده است تا خوابش برد وقتی اولین پرتوهقاگی خورشید تابیده شد هفرکی از خواب بلند شد به رون نگاه کرد مثل هفمیشه با دهقانی باز خوابیده بود هقرکیب لباسش را مرتب کرد و از در
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
خارج شد به طرفک توالت رفت در زد و وارد شد اما بعد از جند لحظه با صدای بحیغی بیرون آمد و با نگرانی گفت: ببخشید. و بعد آرام با خودش فکر کرد باید سریع تر از آنجا برود اول به اتاق هقرمیون و بحینی رفت در زد و گفت: هقای شما دوتا پاشین من دارمر میرم بحینی ... جینی. در باز شد و بحینی آشفته از در خارج شد و با صداگی گرفته اک گفت: بله؟ اما هقرای یه نگاهقی به بحینی کرد و بعد گفت: حینی برو تو ... بحینی هقمر لحظه اگ به خودش نگاه کرد و فریاد زد و به داخل رفت هفرکی بحلوکی در نشسته بود و دلش را گرفته بود و میخندید که بحینی دوباره در را باز کرد و بالشتش به سر هقرگ زد و گفت: به جتی می خندگی؟هفرگ تازه می خواست بحواب بدهفد که فرد از در اتاقش خارج شد و گفت: ما دوتا جتونه اول صبحتی؟هفرکی بلند شد و گفت: فرد بهتره سریع تر حاضر جتایی جونا من دارمر میرم . به طرفک اتاقش رفت رون تازه بیدار شده بود آرامر گفت: سلام هقرک هقم جوابش را داد و شروع کرد به جمع کردن وسایلش رون پرسید: دارکی کی کار میکنی؟هقرک در حالی که سرانش پایین بود گفت: وسایلم و جمع میکنم اخه من دارمر میرم اگه شما هقا می خو این بخوابیمر به خودتون مربوطه خداحافطه و از در خارج شد رونا بلند شد و به دنبالش از در خارج شد بحراج قمر بیدار شده بود و هفرمیون هقمر با جدش مانی باز به هقر کیا خیره شده بود بحرج گفت:هفرکا دارک کجا میرک؟هقرک هقمر گفت: به هقمون بحایی که داشتم میرفتم اگه نمی خو این بیایین به خودتون ربط داره اما من فقط براتون پنج دقیقه و ایمیستم اومدین با هقم میریم نیومدین از هقمین جا برگردین حال\ امر دارمر میرمر اتاقارو حساب کنمر فعلا و از را پله پایین رفت رونا گفت:لاف میزنه. که صداگی هقرگی آمد : شاد جهار دقیقه. بعد آرامر به مسافر چحتی گفت: آقا ببخشید من دیشب 3 تا اتاق از شما کرایه کرده بودم اومد مر حسابدش کنم . مسافرجتایی لحظه اکی به زخم هقرکی خیره شد و با صداگی آرامی گفت:|اتاقهای 13 و 14 و 15 میشه 6 گالیون آقای پاتر. هقرک بدون آنکه بپرسد جگونه اسم اورا یاد گرفته است دستش را بالا برد تا پول را به او دهقد اما وقتی که مرد
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
دستش را براک گرفتن پول دراز کرد دستش را عقب کشید و گفت: میشه برین اوناک که تو اون اتاقا هقستان بیرون کنین مرد که هقنوز دستش دراز بود گفت: البته آهقاک پسر برو هقر کلای تو اتاقاک 13 14 15 بیرون کن بدو. هقر که پول را به او داد و گفت: ممنون . و بعد فریاد زد: وقت تمومه من رفتم شما هقمر از هقمین جا برگردین. حینی گفت: حتما داره الکی میگه . اما فرد با صدایی نگران گغت: فکر نمیکنم بحینی جونا او ناهقاش واقعا داره میره. و از پنجره به بیرون اشاره کرد بحینی فریادگی کشید و به داخل رفت سریع وسایلش را جمع کرد و در حالی که سرخ شده بود از به طرفک در خروحیه هقتل رفت فرد و حرج اصلا وسایلشان را بیرون نیاورده بود تا براکی هفمین سریع به دنبال خواهفر کوجکتشان رهقدسپار شدند رونا خیلی سریع وسایلشتر را بحتمع میکرد به شکلی که تمام وسایلشتر از جمدوناش بیرون زده بود اما هقرمیون با دقت وسایلش را جمع میکرد وقتی تمام وسایلش را جمع کرد با لبخند به رونا گفت: ببریم؟ رونا که صورتش خیس عرق بود گفت: ببریم. اما در هقمین لحظه صداکا فکر یاد هقاکی بحینک امد هقریمونا به کنار پنجره رفکت و گفت: واک خدا یک من الانه که هقرک رو بکشه.رون گغت: این کارانش دقیقا شکل مادرمه اگه تا جند دقیقیه ی دیگه بحلوشو نگیریم هقمه باید بشینیم ارزوک مرگ خودمونو بکنیم. هقرمیونا بدو زود باسنش باید بریمر و سریع از هقتل خارج شد هقرک روک زمین نشسته بود و بر سر خودش میزدو بحینی که ناراحت بود بر سر ههفرکا فکر یاد میکشید و خودش هقم اشلت میریخت فرد و بحرج هقم میخندیدند هقرمیون بحلو راکت وسعک کرد بحلوکی بحینیک را بکیرد اما بحینک خیلک عصبانی بود فریاد میکشید و میگفت: تو دیگه اصلا منو دوست ندارک ... هقمشی می خواکی منوول کنی... هقرکی دیگه صبرش تموم شد از روک زمین بلند شد و گفت: حینی بسته اکه بخواکی کریه کنکی هقیاج بحاکی با خودمر نمیبرمت اینقدر
حاللا دیکه بس کن کغتمر بس کن. فریادگی که هفرکی کشید حتی صدای پرنده ایی که می خواند هقمر را در گلو خغه کرد
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
بحینی هقم ساکت شد اما وقتی هفرکی رویش را برگرداند دوباره شروع کرد به گریه کردن هقرک هقم با ناراحتی برگشت و او را از روکب زمین بلند کرد و روک شانه اسر کداشت بحینک لکد میزد و بحیع میکشید اما هقرکیب اصل\ توحهای نمیکرد بعد با صداگی گرفته اگ گفت: ملای خو این هقمین بحا بمونین؟هقمه با هقمر سر تکان دادند و هقرکی گفت: خوبه پس راه بیغاتین. و رویش را برگرداند بحینی اینقدر جیع کششید تا خسته شد و شروع کرد به اشلث ریختن اما هفرکیب اصلا توحهای نمیکرد او براکی خودش جیزک را زمزمه میکرد هق ریمونتا کنارینش راه میرفکت او می خواست هقرکیب با او صحبت کند اما هقر سوالی که میپرسید جوابش فقط یلت کلمه بود آره یا نه هفرمیون بالاخره خسته شد و گفت:هفرک من باید یه موضوع خیلی مهمی رو بهت بگمهفرکی که اصلا به او نکاه نمیکرد کفت: کوسنش میدمرهقرمیونا که از هقرگی ناراحت شده بود گفت: اون روز که تو اون خونه یک روک درخت بودیم یاد ته. هفرگی سر تکان داد و هفرمیون ادامه داد: من از پنی یه سوال پرسیدم بعد سنش اونا هقمر بحوا بمو داد اما بعد پرسید ما براک هقدیه ... هقدیه کی تولد به تو جتی دادایمر ماهقمر گفتیمر جون اون موقع عزادار بودگی دلمون نمایی خواست که جطورک بگم ناراحتت کنیم بعد اون منطور ما رو بد متوحه شد و گفت: شما اصلا اونو دوست ندارین و یه جیزایه دیگه بعد شمر گفت می خوایمر که به ما دوتا کادو بده تا به تو بدیمر ماهقمر خوب قبول کردیمر گوش میدگی؟هقرکیب براک اولین به هفرمیون نگاه کرد و گفت: آره.هفرمیون گفت: خوبه بعد اون دوتا نیرو به ما داد و گفت اینا رو بزاریم کنار تو نیروهقاشی موسیقی و طبیعت بود گفت با داشتن اینا تو اصلا ممکنه شکست ناپذیر بشی وقتی ما اونا رو کنارت گذاشتیم دوتا نیرو از بدند خودت بیرون آمد یکیش نیروک اتیش بود یکیشم نیروک عشقی. هفریکا گفت: خوب ؟هفرمیون که ترسیده بود کفت: هقیچک دیکه ما فقط می خواستیمر یه کمکی کرده باشیم. هقرک گفت:هفرمیون من درست نفهمیدم با زندگی کسی بازک کردن یعنی کمل کردن شما ها این کارو با من کردین. هفرمیون با نگرانی گفت:هفرکب خواهقش
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
گفت:هفرمیون بس کن بیا اصلا درباره گی یه موضوع دیگه حرف بزنیم. هقرمیون از تعجب دهقانش باز مانده بود اما هقرک به او جدش مکگی زد و هقر دو شروع کردند به خندید نا اینقدر راه رفتند تا به جشمه اک رسیدند هرک گفت: حین یک می خوام بزارمت زمین....هفرخی بحینی را آرام روکی زمین گذاشت اما بحینی وقتی پایش به زمین رسید از هقرکی دور شد و به درخت تک تکیه دادهقرک هقمر نشساناه بالا انداخت لحظه اکی قمه به جشمه نگاه کردند اما بعد مانند دیوانگان به طرفش رفتند هقرکیب کنار جششمه نشسته بود و پاهقایدش را مینشست هفرمیون روک رونا اب میریخت و رونا هقمر جوابش را میداد کرد و بحراج قمر ندست و صورتشان را در میشدستند بحینی به
درخت تکیه داده بود هقمر از هفرکی ناراحت بود هقمر می خواست به کنار جشمه برود اما با خودش گفت: بزار بیاد نازتو بکشه . و رویش را برگرداند اما ناگهان دست سردک بحلوک صورتش را گرفت و او را به درون درختها کشید. هفرک بر کشت تا ببیند بحینی جتی کار میکند اما وقتی او را ندید فریاد کشید: جینی ... بحینی کجایی؟ وقتی صدا یکی از او نیامد نگران شد بلند شد و کفش هقایش را به پا کرد فرد و بحرج و هفرمیون ورون هقم به دنبالش آمدند فرد گفت: شاید رفته قدم بزنه. هرک سر تکان داد و گفت: این کارو نمیکنه من باید برم دنبالش. هقر معیون گفت:هقرک ماهقمر باهقات میایم. هقرک گفت: هقرمیون بس کن اینجا با هقمر باشین براتون امن تره من که تنها نیستم و به هفرمیون جدشمکلای زد و جوابش را بیرون اورد و کفت: مراقکب خودتون باشین سعی میکنم زود برگردم. و از آنها بحدا شد به طرف درختی که بحینی به آن تکیه داه بود رفت از کنار آن درخت رد شد هقمین طور بحلو میرفت هفرجه بحلوتر میرفت بیشتر نگران میشد تا ناگهان به دشتی پر از گل نرگس رسید تا جششم کار میکرد نرگس بود هقرکیا کمکی جلو راکت و جینی را صدا کرد اما باز هقمر اختبرکیا از بحینی نشد به بحاک او صداگی ناله اگ به گوشی هرک رسید هقرک برگشت گل نرگسی را دید که روک زمین افتاده است و ساقه اش شکسته شده خیلی دلش برایش سوخت اما
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
بعد از جند لحظه فکر عجیبی به سرش زد نمایی دانست این کار درست است یا نه اما دلش را به دریا زد و ساقه شکسته شده کب نرگس را در دهقانش گذاشت و شروع به بحویدن کرد وقتی آن ساقه در دهقانش بود ناگهان سغش قطع شد احساس میکرد هقر لحظه ممکن است بمیرد خودش را به هقر طرف میزد اما بعد نفسش بالا آمد او جیزک میدید که نباید میدید جند نفر برهقانه بحینی را گرفته بودند بحینی لحظه اک خودش را از دست آنها نجات داد و روک گلهاک نرگسی افتاد فریاد میکشید :هفرک ... هفرکا... کملت. اما سریع آن مردها او را بلند کردند و از آن منطقه دور شدند هقرک روک زمین نشسته بود و از بینایی اسش خون می آمد تعصبانیت تمام وحود دانش را پر کرده بود اینقدر تعصبانی بود که احساسی کرد آتش گرفته است درست بود او آتش گرفته بود وقتی به خودش نگاه کرد عصبانیتش بیشتر شد و ناگهان به طرف آسمان رفت وقتی از آسمان به زمین نگاه میکرد هقیجتای نمیدید بحز درخت اما ناگهان منطقه اک بدون درخت نظرش را جلب کرد پایین تر رفت آنجا جندیدن کلبه فرار داشت و در وسط آنجا دخترکیب خوابیده بود هقرکیب فریاد کشید : بحینایی .و پایین رفت کنار او روک زمین نشست از صورت روک زمین اقتاده بود. او را بلند کرد موهقاک صورتش را کنار زد و او را صدا کرد اما ناک هانا صدا کی کغت : بیدار نمیشه ... یعنی فعلا بیدار نمیشه. این جمله تن هقرک را به لرزه در آورد جواب دستی اش را بالا گرفت و برگشت اما به بحاک ولدمورت پیرمردکی ضعیف بحلویاش ایدستاده بود هفرکی نمکی خواست جیزک بگوید اما ناگهان از دهقانش در رفت و گفت: شما کی هفستین ؟ پیر مرد گفت:هقرجه، هفستیم انسان هقستیمر و انسانها هقمر می خواهقند زندگی کنند اما تو و تامر ریدل اینو نمای زارین. هقرک گفت : جای دارک میگی؟ منظورت ولدمورت و منه . من که سعی نکردم شما رو بکشم . من تا حال ادمر نکشتمر . پیر مرد کفت: در هقر بحانک تعداد زیادگی کشته میشوند در اینکه تو آدم نکشتی حرفی نیست اما به خاطر بحنگ با تو تام ریدل دنبال سپاه میگرده هفریحا میره بحوانا هقاک اونا منطقه رو با خودش میبره ما نمایی خوایمر
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
بحون و هقامونو بدیم پس باید در هفمین مکان جنگ بین تو و تام ریدل تمومر بشه اکه حداقل یکی از شما هقا بمیره اونا دیکه بحنگی صورت نمیگره ما دنبال شما میگشتیم اما تو خودت به اینجا اومدی هقرای پاتر به مرگ خوشامد بگو.... هقرک... هقرک برگشت و دوستانش را دید که در دست جندین نفر اسیر بودند پیرمرد گفت: پس این خانم آقا با شما هقستان آقای پاتر و اون دختره که اونجاست ادعا میکرد دوست دختر شماست . هقرک با ناراحتی گفت: اگه فقط یه مو از سر هفرکدومشون کم بشه... پیر مرد با لبخندگی کفت: می خوامر ببینم جتی کار میکنی بکششیناشونا و جندین نفر به طرف هقرمیون رفتند هقرک با نگرانی گفت: نه شما منو مگ خو این به اونا کارگی نداشته باشین ابزارین اونا برنا. پیر مرد شروع کرد به خندیدن و گفت: بچه گیر آوردگی بزارم بچه ات از این جا بره و وقتی بزرگ شد مثل تو سعی کنه انتقام بگیره هفرگز. رونا فریاد زد: جای گفتی؟ پیر مرد گفت: درست شنیدگی مرد بحوان هفمسرم گغت اون دختر بارداره . هقرمیون گفت: این حقیقت نداره. اما هقرک هقیچتی نمیگفت شب عروصی بیل کاملا بحلوکی رویش بود حالا دیگر واقعا نمایی خواست حتی یل مو از سر بحینی کم شود ناگهان با عصبانیت آتش گرفت و به هقوا رفت فریاد کشید: تو هقنوز عصبانیت منو ندیدکی به من میگن هفرکی پاتر پیر مرد دستور میداد تا هقرک را بزنند اما هقیج نیزه اکا به هقرک برخورد نمیکردهقرک ناگهان در اسمان شروع به جرخشش کرد صداکی موسقیه بلندگی به کوسنش میرسید ههفرکی دور تمام انتا مردم می چرخید و آنها فریاد میکشیدند عده اکب از آنها روک زمین افتاده بودند و از گوشی هقا و چشمانشان خون می آمد عده اگر هقمر کاملا مرده بودند با بیهوشی شده بودند ناگهان هقرک بجه اکب را دید که گریه میکند آرامر روک زمین نشست و دیگر هقیج کارک نکرد به طرف پیر مرد که از گوشها و جسشمانش خونا مک امد راکت و کفت:دیکه با من از این شوختگی هقا نکن حال زود یه کارگی کن دوستمر بلند شه. پیر مرد که ترسیده بود دستور اورا پیروک کرد هفرکی برگشت تا دوستانش را ببیند که ناگهان مشتی به صورتش خورد از
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
عقب روکی زمین افتاد و سرنش به سنگ خورد و از قوش راکت رونا از عصبانیت میلرزید بحینکی بلند شد کمک کیج بود اما وقتی هفرکا را دید که روک زمین افتاده است و از سرنشی خون می رود و رونا عصبانی بحلویاش ایستاده به طرف هقرک رفت هقرمیون سر رونا فریاد میکشید و فرد و بحراج هفم میکغتند: بی شعور اصلا به توجه ببین جتایی کار کرد کی ؟ اما بحینی فقط به هقرک نگاه میکرد او را بغل کرده بود و تکان میداد اما هقرک اصلا جواب نمایی داد ناگهان پیر مرد خنجرگ را برداشت و به طرفک بحینی رفت بحینی میدانست او می خواهقد جه کارکی بکند اما برایش هقیج اهقـمیتی نداشت اما ناگهان طلسمی از کنارشی رد شد و به پیرمرد خورد پیر مرد روکی زمین افتاد و دیکر بلند نشد هقمه به طراکی که طلسم پرتاب شده بود نگاه میکردند که ناگهان مردگی بلند قد با موهقاگی سرح دیدند فرد فریاد زد: بیل ... تو مارو از کجا پیدا کردکی؟ بیلی به طرف آنها میدوید وقتی هقرکیب را دید از آغوش بحینی او را بیرون کشید و نگاهقی به سرنش انداخت و گفت: از روک نامه تونا پیداتون کردیم جندین نفر دنبالتون اومدن جشی شده؟ حینی گفت: رونا با مشت بهشی حمله کرد . بیل به رون خیره شد و گفت: آره رونا ؟ باید زود تر برگردیم و هفرکی را از روگی زمین بلند کرد هفرمیون بحلویش را گرفت و کفت: بیل هفرکی نمایی خواد بر کرده اینو میدونی اونا دوباره فرار میکنه. اما بیل به حرفش گوش نکرد و با هقرک ناپدید شد دیگر ادامه یک راه بدون هقرک فایده ای نداشت فرد و بحرج دست بحینی را گرفتند و ناپدید شدند بعد از آنها هفرمیون نگاه بدگی به رونا کرد و او هقمر ناپدید شد رونا هقمر که خیلی عصبانی بود بعد از 5 دقیقه ناپدید شد.
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فصل سیزدهقم: مدرسه تاریک
خانم ویزلی دور هقرکیب می چرخید مودی عصبی بود و آقایکی ویزلی با رونا دعوا میکرد بالاخره رونا فکر یاد کشید : بابا بدس کنین دیگه اصلامی دونین من اجرا هقرکی رو زدم ؟ جون اون ...اون... خانم ویزلی با صدای بحیغ مانند یک گفت:اون پجتی؟ باید ببریمشی سنت مانگو حالش خیلی بده. مودگی گفت: مجتی دارکی میگی گاه ولدمورت باغ همه کشتار میکنه کشتار... فلور که مانند خانم ویزلی نگرانا و عصبی بود گفت: پس جتی کار کنیم خون زیادگی از سرش رفته.... بیلی گفت: من میگم بگیم مادامر پامفری بیاد هقرجتی باشه اون برای شاگردانش هقر کارک میکنه پجه بر سه براکی هفرک. لوپین گفت: منمر باهقات موافقم تو جتایی میگی موادگی؟ موادگی گفت : باشه میرم براش یه پیغامر بفرستم. رونا با اینکه کمی نگران بود اما خیلی عصبانی بود براکی هفمین سر بحینی فریاد کشید : اگه اتفاقی براسش بیفته تقصیر توه تو منو مجبور کردگی اونو بزنم حینی گفت: من ؟ تو خیلی بی شعورک اصلا فکر کردک کای هقستایی که براک آینده که من تصمیم میگیرک من هفرکارک دلمر بخواد میکنم. رون با پوزخندگی گفت: بعد از هفرک نوبت کیه؟ حینی گفت: خفه شو دیگه می خواک بگمر خودت جه دسته گلای رو به آب دادی؟ رون گفت: من هیج کاری نکردمر که ازش ترنسکی داشته باشمر، جینگ می خواست جواب بدهقد که خانم ویزلی گفت: بحینی بسه رون مگه هقرگ با بحینی جتی کار کرده؟ بحینی به بحاکی رونا بحواب داد و گفت: مامان هفیجی فقط من بار دارمر می خواممر بچه مو نگه دارمر فکرمر نمیکنم هقرگ مخالف باشه جونا بچه گ خودشه. و بعد از گفتن این حرفا از اتاق بیرون رفت رونا خوشحال بود اما خانمر ویزلی نمایی داست جه کار باید بکند آقایک ویزلی هقمر به درک که دخترش از آن خارج شده بود
درمیان موهایش گم شده بود آقایک ویزلی بعد از جند دقیقه گفت: اگه بحواد بجه شو نگه داره ما نمی تونیمر کاری بکنیم... نه مالی؟ خانم ویزلی هقمر سر تکان داد ناگهان رون
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فریاد کشید: نه... اجرا نمی تونین کارک بکنین ؟ خانم ویزلی هقمر فریاد کشید: میشه صداتو بیارک پایین براک اینکه بحینی هقرک باید تصمیم بگیرنا نه منو پدرت و شما بعدم اصلا از موضوع هقا به شما فیج ربطی نداره رونالد ویزلی.رون خیلی عصبانی بود اما هقیج جتایی نکفت فقط روکی یکی از کاناپه هقا نشست بیل که می خواست دوباره افکار به طرف هقرک برگردد گفت: فکر میکنم اگه ببریمش بالا بهتر باشه. اقای ویزلی گفت: حق با توه و با کملت بیل هفرکا را به یکی از اتاق هقا بردند تازه هقرک را روک تختی گذاشته بودند که صدای زنگ آمد مادام پامغارکی عصبی نگران وارد خانه شد آنقدر آرام با مودکی صحبت میکرد که کسی متوحه حرفهایشان نمیشد وقتی صحبتهایشان تمام شد مادامر پامغارکی دستش را روک پیشانی هقرک گذاشت چشمهایش را نگاه کرد نبضش را گرفت و بعد از جند لحظه گفت: من نمیدونم جدش شده؟ شاید نمیدونم .... باید صبر کنیم تا بهوش بیاد . رون با نگرانی گفت:اون حالش خوب میشه ؟ یعنی باید خوب بشه ؟ مادام پامفرک گفت: اینجا باید که در کار نیست بستگی داره جقدر بتونه دوومر بیاره.رونا با نگرانی گفت: من فقط... من فقط.. و با ناراحتی از در بیرون رفکت هقرمیون به دنبالش رفت اما صورتش شکلی بود گویا هقیج وقت دلش نمک خواهقد برود. مادامر پامفرکی در را هقمه را از اتاق بیرون کرد و در را بست خانم ویزلی گفت: من برم ببینم بحینی کجاست؟ و به طرقک اتاق بحینی راکت در را باز کرد بحینی مانند بجه گربه اکب خودش را در تختش جمع کرده بود مادرش اورا تکان داد و او سریع بلند شد و خود را در آغوش مادر انداخت و شروع کرد به گریه کردن خانم ویزلی با خوشحالی گفت: جرا گریه میکنیم ؟ منو پدرت هقمر این اتفاقی برامون افتاد اصلا ناراحتی نداره . بحینی بلند شد و گفت: بحدا؟ مادرش صور ندرتال را پالت کرد و گفت: آره عزیزمره حتینی خوشحال شد اما بعد ابروهقایدش را جمع کرد و گفت: حال هقرک جطوره ؟ مادرش گفت: باید صبر کنیم بهوش بیاد مادام پامغرک میگه نمیشه فهمید جه اتغاقی براسش افتاده تا باهوش بیاد. بحینی بلند شد و گفت: می خوام
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
ببینمتش اما مادرش حلویش را گرفت و گفت: مادام پامغارکی
قمه رو از اتاقی بیرون کرده بعدا میریمر میبینمنش حالد بیا بریم شام بخوریم سر میز کسک واقعا شامر نمک خورد هقمه نکرانا بود انتا کلور ارامر به هقرمیونا میکغت: رونا نباید این قدر زود عصبانی بشه. که بحینی صداگی آنها را شنید و گفت: جون اینقدر احمقه که اول عمل میکنه بعد فکر میکنه بعد شمر خودش ناراحت میداشته. رونا با ناراحتگی بلند شد و گفت: فکر کردک من خودم خیلی دلم می خواست بهترین دوستمو تو این حال ببینم حینی گفت : پس اجرا قبلبتو کداشتی کف دستت و با اونا دستت که امیدوارم قطع بدشاه زدکی تو سر اونا.رونا می خواست جواب بدهقد که خانمر ویزلی فریاد زد :هفردوتون خفه شین. و رون بحینی با نگاهقاک جبپ جبپ سر بحایشان نشستند فلور آرامر گفت: این جه بوکی که داره میاد ؟ بیل گفت: کدوم بو؟ فلور گفت: امین دیگه . ناگهان فرد و جرح فریاد زدن : مامان آتیشی. هقمه نگران بلند شدند. لوپین فریاد میکشید : هقمه سریع برین بیرون. که تانکس گفت: ریموس .... هقر گ. لوپین به او نگاه کرد و کفت: واکا خدا کیا من....و به هقمراه بیل و اقیاکی ویزلیک به اتاق هفرکا رفتند تمام خانه در حال سوختن بود بیل با لگدک در اتاق را باز کرد هقرگی هقنوز روگی تخت خوابیده بود اما لباس هقایش کاملا آتش گرفته بود هقرکیب در حال سوختن بود بیلی ردایش را خیس کرد و روکی هفرکیب انداخت و او را بلند کرد وقتی هفرگ را بیرون میبردند هقنوز او می خوست آرام او را روکی زمین کذاشتند و انقدر رویشتر اب ریختند تا خاموش شد مودکی با حالت بدکی گفت:اون.... مرده. اما هفرکی ردا را از دور خودش باز کرد تمام صورتش دوده گرفته بود و فقط آب میطلبید هقمه تعجب کرده بودند بجز هفرمیونتا که سریع با بحادو براک هقرکیب آب درست کرد و رون سرش را بالا گرفت و هرکی وقتی آب به لبهاکی ترل خورده اش رسید گویا بحان دوباره گرفته بود دستانش را دور جام پر از آب حلقه کرده بود و وقتی آب را خورد دوباره سرش را روک زمین گذاشت جشمهایش را باز کرد بحینی سریع بحلو رفت و گفت:هفرک به من نکاه کن ... صدام و میشنوکی هفرک؟هفرکا به بحینی
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
اختمالایی کرد و گفت: بحینی حالت خوبه؟ آخ روان دستت بشکنه پسر جتی کار کردگی با من؟ و اکا خداگی من ما اینجا جتی کار میکنیم و از روک زمین بلند و به گوشه اک رفت و گفت: واک خانم ویزلی خونه تونا داره می سوزه .... جارلی و لمر کن... مگه دزد گرفتی... جارلی فریاد میکشید: گرفتمش ... گرفتماشی...هفرکی گفت: جتی رو گرفتی؟ چجارلیک اگه ولمر نکنگی بد می بینایی و لم نمیکنی نه باشه خودت خواستی. با پایش به جارلک زد جارلاکی هقرگی را رهقا کرد روگیا زمین نشسته بود و سرخ شده بود هقمه به طور بدگی نگاهقش میکردند هقرک که عقب عقب میرفت گغت: گفتم ولم کن. ناگهان فهمید به طرف رون میرود بحاگی خالی داد و رون روک زمین افتاد و هقمه رویشی افتادند هرک گفت: جه بازکی جالبی منم اومدم و روک فرد پرید رونا با صداگی که در نمایی امد گفت:هقرک خیلی بی شعورک من دارم له میشمردهفرک گفت: اینو به عنوان یه انتقاد می پذیرمر ... واک خدا ملت گوناگال داره میاد ... و از روک فرد بلند شد ملت گوناگال به طرف خانم ویزلی میرفت دستش را گرفت و گفت: مالی خونه تون داره میسوزه. خانم ویزلی با ناراحتی گفت: دارمر می بینم. ملت گوناگال گفت: واقعا متاس غم پاتر کو؟هفرک دستش را بالا برد و گفت: من اینجام . ملت گونگال با دیدن هفرکی به طرفش رفت و گفت: آه پاتر تو که هقمه کی مارو کشتی دیگه این کار و نکن. هقرایی که به ناخن هقایش نگاه میکرد گفت: جه کاری ؟ ملت گوناگال گغت: تو دیگه دنبال اون نمیرکب. هقرک گفت: الان که نمیتونمر برم جون خستمر اما بعدا کار دارمر حالا شاید جند روز دیگه؟.... ملت گوناگال گفت: تو می خواکی منو بکتشکی ... تو می خواکی هقمه کیا مارو بکشی...هقرک گفت: دارین اشتباه میکنین تنها کسی که من می خوامر بمیره ولدمارته اللا نمر می خوامر برم بخوابم شب بختیر . و از درختی بالا راکت هقمه با دهقانا باز به او نکاه میکردند بالاخره هقمه گوشه ایکا رفتند بحینی به درختی که هقری از آن بالا رفته بود تکیه داد و خانم و آقای ویزلی آن قدر به خانه ی خاکستر شده ی خود نگاه کردند تا خوابشان برد اما هرک اصلا خواب به جشمش نمی آمد می دانست
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
این اتغاقی تقصیر او بوده و مگی خواست که بحبر انتا کند صبح وقتی تازه خورشید بیرون زده بود از خواب بلند شد و از درخت پایین آمد محلوک خانه یک خانواده یک ویزلی نشسته بود و به تنها جیزک نگاه میکرد خانه خاکستر شده یک خانواده کی ویزلیک بود یواسش یواسش هقمه بیدار شدند ملت گوناگال از غیب برای آنها صبحانه آورده بود و هقمه مشغول خوردن بودن هقرمیون بلند شد و گفت: هقرکی داره جای کار میکنه؟جرا نمیاد صبحانه بخوره؟ ملن گوناگال بلند گغت: پاتر سریع بیا صبحانه بخور باید بریم محفلی . هقرک گفت: پروفسور کفتم که من یه کارکی دارمر باید انجام بدمر بعدا ملاک خورمره اما بحینی بلند و مقدارکی نانا تست و یالت لیوانا شیر براکی هفرک برد به هقرک گفت: داری به چتی نگاه میکنی؟هقرایی به او نگاه کرد و لیوان شیر را از او گرفت و گفت: نون خودت بخور به هفیجتایی به اتفاقی که باید جبران بشه. لیوانا شیر را یلت نفس سر کشید و به طرفک خانه خراب شده رفت رداک بیل که از دیدش با روکی دونشدش بود به زمین انداخت و به میانا خرابه هقا رفت تکه جوب هقارا به گوشه ای میانداخت هقمه به او نگاه میکردند گویا کسی هفرکا را صدا میکرد هفرگی تمام وسایل سوخته ی خانه ویزلی هقا را به گوشه ای انداخت و وقتی به زمین خالی رسید جشمش به جند برگ کو جلث افتاد با خوشحالی به خودش گفت: کمکمر کن. ناگهان برگها شروع به رشد کردند از میان خانه کی خراب شده درختی قد میکشید و بالا می رفت هقمه از تعجب دهقانشان باز مانده بود درخت بلند و بلند تر مکب شد تا بالاخره دست از رشد کشید درخت کاملا شبیه خانه اک جوبی بود که شاخ و برگ دارد هقرک لبهایش را گزید و گفت: ببخشید مثل خونه گی قبلیتون نشد . اما خانم ویزلی او را در آغوش گرفت و گفت: جه بحورگی این کارو کردگی این خیلی زیباست؟هقرگی که کمکی از خجالت سرح شده بود سرانش را پایین انداخت و گفت: قصه اش طولانیه . فرد و بحرج باهقمر گفتند: مامان بریمر توشو ببینیم. مادرشان گفت: البته. و در خانه را باز کرد تمام وسایل خانه جوبی بود میز جوبی مبلمانا جوبی و قمعه گب انوها راحت بودند بچه هقا از پله هقا باللا رفتند تا طبقه ی بالد را
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
ببینند در هفمین لحظه پروفسور ملت گوناگال هفرکی را به گوشه ای کشید و گفت: می خوامر بدون مر این خونه پجه طورک به وحود اومده؟هقرک با خنده گفت: پروفسور خواهفش میکنم بعدا بهتون میگما فکر نمیکنم دیگه لازم باشه به محغل بر کردیمر خانم ویزلی هقمر با خوشحالی پیشبندک بست و به آشپزخانه رفت آنها جشن گرفته بودند هقیج جیز نمی توانست خوشحالی آنها را خراب کنند هقرک می دانست تمام کارهقاک او کنترل میشود براک هقمین کار مشکوکی انجام نمایی داد اما تمام مدت در فکر رفتن بود و این بار بدون دوستانش بعد از گفتمانی که تمام اعضاک محغل داشتند و دعوا ک دوباره هرک با مودگی تصمیم گرفته شد براکی رسمی بودن بجه بحینی و نرسید انتا بحینی به سن قانونی هقرکیب دوحلقه به نشانه یک نامزدکی براکی خودش و بحینی بخرد در این شورا تصمیم گرفته شد که بخاطر بحون بحینی و بچه بحینی به هقیچ کس نگوید که نامزدش و بچه اسنش مال کیدست این موضوع هفرکی را به شدت ناراحت کرده بود او خودش را مقصر می دانست اما بحینی روزک با خوشحالی گفت: این موضوع هقیج وقت منو ناراحت نکرده و نمیکنه . هفمین حرکت هفا وبرقی شادگی باعت میشد تا هفنر کیا شاد باشد بالاخره تعطیلات رو به پایانا بود و هقرکیب می دانست به اجبار هقمر که شده او را به مدرسه خواهقند برد بنابرین شبانه تصمیم به رفتن گرفت اما اعضایک خانه یلت پله از او بحلوتر بودند اشتب اختر خانم ویزلی به دستور ملت گوناگال در غذایی هقری خواب آور فوک ریخت هقمه نگران بودند دارو خیلی زود اثر کرد هقرک خیلی زود خواب آلوده شد و گفت: بهتره من دیگه برم بخوابم شب بخیر . با رفتن هقرکیب خیال هقمه راحت شد بجز هفرمیون و رونا که هقنوز ناراحت بودند قهرمیولا گفت: این کار اصلال در نسبتا نبود. و موادگی در بحوابش گفت: اتفاقا کار کاملا صحیحتی بود من که موافق بودم. رونا گفت: معلومه دیگه جون عراش مال شما نیست . بیلی با ناراحتی گفت: رون درست صحبت کن بحینی بسه دیگه داری خود تو خغه میکنی. که مادرش ناگهان گفت:چی کارش دارکی ؟ ابزار بخوره. فلور گفت: اگه این طورکی
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
ادامه بده براک بعدا بیش خطرنالت میباشه. خانم ویزلی با ناراحتی گفت: اگه اللانا نخوره برای اللانش خطرنالت میشه. بحینی گفت: مامان واقعا دارمر خغه میشمر بهتره منمر برم بخوابم شب بخیر . و به طرف اتاقش رفت هفنوز خورشید کاملا بیرون نیامده بود که به دستور ملت گوناگال هقرک را به طرفک قطار بردند قرار بود او از هقمه زود تر سوار شود تا خطر کی تهدید نشانا نکند افکاکی ویزلی و لوپین هقرکی را روکی
از کارگاه بود وقتی هقرک را در قطار گذاشتند بیل گفت:من اینجا میمون مر تا بقیه» بیانا و در کوپه کی هفرکی را بدست یواسش یواسش بجه هقا از هقر طرف وارد ایستگاه میشدند. بحینی هقریمون و رون هقمراه خانم ویزلی و تنکس به طرف قطار میدویدند خانمر ویزلی بجاه هقایدش و هقرمیونا را بوسید و کغت :مراقب خودتون باشین . آنها سوار قطار شدند و قطار ارام ارامر شروع به حرکت کرد هفرمیون و رونا به کوپه کی ارشدها راکتند و بحینی به طرقک کوپه کی هقرکی راکت در راه دین را دید او به جینی جدش مکی زد اما جینی با پوزخند به او جواب داد دین تعجب کرده بود اما بحینی هفیلی راحت از کنارینش رد شد و رفت وقتی در کوپه را بست هقرک از صداک ان بیدار شد بلند شد و صافیک نشست لحظه اک حرفگی نزد اما بعد مانند بمبی که هقر لحظه ممکن است منفجر شو شروع به صحبت کرد: کای منو اورده اینجا من که کغتمر نمایی خوامر بیامر جینایی توهقمر دیگه با اونا هقمر دست شدگی تو هقمر منو فروختک فکر میکردمر دوستمر دارکیب فکر میکردم تو نمیز ارکا هقمجتیک کارکی با من بکنند برو بیرون هفمین اللانتا برو بیرون. حینی که نمای دانست جه کار باید بکند با گریه گفت:هقرک تورو خدا گوش کن اینقدر زود تصمیم نگیر منم نمایی دونستم باور کن وقتی فهمیدم که تو عذاکی تو خواب اور ریخته بودند و تو خواب بودکی من نمی تونستم هغیج کارک بکنم. من هقرومیوانا و روان هقریکارک کردیم. اما اونا اصل\ به ما توحه نکردند و تو رو این طورگی اورد نا اینجا باور کن من هقیج تقصیرکی ندارمر ... هقرک به بحینگ خیره شده بود اشکوهایشش بخاطر اشکهاکی بحینی روانا شده بود نمایی
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
دانست جه کار باید بکند رویش را از بحینی بر گرداند و گفت: من نمایی خوام به اونجا برگردم، حینی کنار هقرک نشست آرام یلت طرفه صورت او را بوسید و گفت: هقرک من هفر کارک میکنم تا تو خوشحال باشی الانم میرم برات آب بیارمر و از کوپه خارج شد سر راه به لونا و نویل بر خورد انها با خوشحالی با قمر حرفک میزدند لونا بحینک را دید و گفت: سلام پجه طور کی ؟ تعطیلات بهت خویش گذاشت . بحینی هقمر جواب داد: اره خیلی ارومر بود اسلام نویل. نویل هقمر گفت: سلام حالت خوبه؟ راستی میگن هقری نیومده. حینی گفت:الکی شایعه درست کردن جونا باهقمر تویه کوپه ایمر اما الان حالشی زیاد خوب نیست منم داشتم براک اون آب میبردم فعلا خداحافظو از آن دو جدا شد وقتی در کوپه رو میبست گفت: نمیشه اینقدر ناراحت نباشی اینو بخور تو که هقمیشه عاشق اونجا بودکا.... تا آخر راه خبرگی از هفرمیون و رونا نشد آندو به شدت از عرهاکی هفرک وحشت داشتند اما بالاخره مجبور بودند به آنجا بروند وقتی به بحلوک در کوپه کیب آن دو رسیدند از درون کوپه صداگی خنده می آمد رون سریع در را باز کرد هقرکیب بحینگ کنار هقمر نشسته بودند و از موضوعی می خندیدند هقرک گفت: سلام بالاخره پیداتون شد اصلا نگین یه دوستایی داشتیما. رونا گفت: فکر میکردیم ناراحتی. بحینی گفت: ناراحت بود. هقرک با خنده گفت:راست میگه ناراحت بودمر اما اللانا دارمر میخندم بحینی گفت: حالا شما دوتا جتی کار دارین.هفرمیون گفت: مجتای آهقان اومدیم بگیم لباساتونو عوض کنین داریم نزدیلث هقاگوارتز میشیمربهفرکی بلند شد و به طرقک پنجره کی قطار راکت خبرکیا از هاگوارتز نبود او آرامر گفت: باشه اما انگاری هنوز نرسیدم. رونا گفت: امابه ما گفتن باید به تون بگیمر لباساتونو عوض کنین. هفرمیون گفت: آره ما باید جند بحاکی دیگه هقم بریم پس تو مدرسه هقم دیگرو می بینیمهقرک از کنار پنجره تکانا خورد و هقمانطور براک انتا دو دست تکانا داد. واگتی لباسهایشان را عوض کردند و سرعت قطار یواش یو اسنش کم شد باز هقم خبر کی از هقاکوارتز نشد هقرکی و بحینی از قطار پیاده شدند مثل هقمیشه باید با کالسکه هقادگی بدونا اسب به
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
هقاگوارتز میرفتند در حال سوار شدند بودند که جیزک نظر هقری را بحلب کرد او هاگوارتز بود اما با آن جراع های خاموشی مانند مدرسه اک مرده بود هقرک آرامر گفت: بحینی به مدرسه تاریلت خودش اومدیکی. بحینی هقمر به اطراف نگاه کرد و با دیدن هقاگوارتز که در تاریکای شب گم شده بود
• • • • • • لبخند سردگی زد و بر خودش لرزید
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
فصل جهاردهقم: درخواست
پاتر میشبه جتند لحظه بیباکی مگ خو امر باهقات صحبت کنم. هقرک برگشت تا ببیند جه کسی او را صنا کرده است و با دیدن پروفسور ملت گوناگال گفت: البته پروفسور اتفاقا منم می خواستمر باهقاتون صحبت کنم. و هقمراه ملت گوناگال به اتاقی معلمین رفت ملت گوناگال در را باز کرد و او را به داخلی راهقنما کی کرد رنگش پریده بود معلوم بود وحشت کرده است او به هقرک گفت که بشیند و هقرک با لبخندکی نشست مل گوناگال در حالی که با دستانش بازگی میکرد گفت: پاتر مگی خوامر خیلی سریع برمر سر اصل مطلب جونا اصلا وکت ندارم می دونی که امسال اولین سال ریاست منه ومن متاسفانه هقیج معلمی براک دفاع در برابر جادو سیاه پیدا نکردمر من ازت یه خواهقش دارمر اونم اینکه ..... تو قبول میکنک این در سو تدریس کنگ؟هفرکا شروع به خندید تا کرد و گفت:یه بحورک گفتین گفتم جتی می خو این؟ اما بعد ناگهان بلند شد و گفت: بله؟ متوحه حرف تون نشدم. ملت گوناگال گفت: پاتر خواهقش میکنم قبول میکنی این در سو درسی بدگی؟هقرک که دهقانش باز مانده بود گفت: احمق تر از من گیر نیاوردین؟ ملت گوناگال گفت: احمق جیه ؟ تو این کارو تجربه کردک تازه توکی خونه یک ویزلی هقا وقتی اون کارو کردگی گفتم خودشو پاتر تو می تونی به دانش آموزان خیلی جیزا یاد بدکا. هقرک ابروهقایدش را درهقمر کشید و گفت: بله؟ پروفسور حالتون خوبه؟ من پجه بحوری به دانش آموزاک که هقم سن خودمن درسی بدم؟ تازه هقنوز یلت عده فکر میکنن من خلم نگین که نیستن که می دونم هقستان راستکی من که دانش اموز خوبی نبودم اجرا من باید این کارو بکنم اجرا به هقرمیون این کارو نمایی سپارین اون شاگرد اول مدرسه است تازه روابطش با مردم خیلی خوبه» ..... ملت گوناگال میان حرف او پرید و گفت: پاتر تو کاراهقا یک میتونی بکنی که دوشیزه گرنجر نمیتونها بکنه خواهقش میکنم باغ همهفرکی به پروکسور ملت کوناکال خیره شده بود ناک هانا فکرک در سرش بحرقه زد و گفت: اگه برامر یه کارک بکنین
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
منم قبول میکنم. ملت گوناگال گغت:هقر کارک بخواکی میکنم. هقرک گفت: قسم بخورین ملت گوناگال گفت: قسم می خورم هقرکیب با خنده اک شیطانی گفت: این طورک که نمای شه یکی باید شاهقد باشه الان برمیگردم. و از اتاق خارج شد و پروفسور ملت گوناگال از ترس لباش را گزید هقرک بعد از جند دقیقه با گلیج سرایدار مدرسه برکشت جوب بحادویش را به او داد و گفت جاکار باید بکند و بعد دست پروفسور ملت گوناگال را گرفت و گفت: پروفسور قسم می خورین هقر کارکیب خواستمر بتونم بکنم. ملت گوناگال با ناراحتی کفت: قسمر می خورم .هفرکب دستش را از دست او در اورد و با لباختندگی جویش را از گلیج کرکت و ملت کوناکال ناکوانتا گفت: تو که میمونی؟هقرک گفت: البته اما هقروقت بخوام میتونم برم الان قسم خوردین یادتون رفته. و با خوشحالی از در خارج شد ملت کوناکال سر تکانا میداد و با ناراحتی میگفت: من جتی کار کردم؟ من جتی کار کردم؟ و سریع دنبال هقرک از در بیرون رفت خود را به هقرک رساند و گفت: پاتر و ایستا میدونی که حال تو معلمر مبنایی و من باید تورو به بجه هقا معرفی کنم . هقرک با ناراحتی گفت: پروفسور خواهقش میکنم من از این کارا خوشم نمیاد خود تونا که میدونین. اما مل گوناگال گفت: یعنی جتای خوشم نمیاد ؟ فقط جند دقیقه است. و دست هقرک را گرفت و به سرسراک اصلی برد وقتی به سرسرا رسیدند ملت گوناگال می خواست هقرک را به میز اساتید ببرد که هرک دستش را کشید و گفت: نه ... این یکی دیگه نه.... هفمین بحا و ایمیستم. ملت گوناگال هقم گفت:هقر بحور راحتی . و به طرف میز اساتید رفت هقرک گوشه ای ایستاده بود و فقط تماشا میکرد که بجه هقاپجه بحورگی می خندیدند یا از تعطیلاتشان برای هقمر میگفتند در میان ان هقمه بحتمعیت هقرکی رونا و هفرمیون را دید که با هقمر پنج پنج میکردند یا بحینی نگران و عصبی دنبال هقرک میگشت بالاخره پروفسور ملت گوناگال با حالتی آراسته شروع به صحبت کرد عده یک زیادگی از حرفک زدن او ناراحت بودند و هرک می دانست اگر دامبلدور آنجا بود اول میگذاشت بجه هقا شام بخورند بعد سخنرانی میکرد اما گویا پروفسور ملت
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
گوناگال نمایی خواست این کار را بکند بالاخره بعد از مراسم گروهقبندگی دانش آموزان بحدید نوبت به معرفی اساتید بحدید رسید : ایشون پروفسور آمیلا سان هقستند معلم بحدید شما در درسی تغیر قیافه ایتشون اولین سال تدریسششونا در این مدرسه است و من ملاک خوام شما مراقب رفتارتون باشین و معلمی برحسته که من با گشتن بسیار و با اصرار فروان ایشتوانا رو راضی کردم تا به تدریس این درس بپردازند ایتشون پروفسور هقرک پاتر هقستند. هقلوهله اک در سرسرا به پا شده بود. هقرک ابروهقایدش را بالد انداخته بود و به ملت گوناگال که نگران شده بود نگاه میکرد ملت گوناگال با نگرانی گفت: من حرف بدگی زدم؟ اما فقط اسلیترینی ها بودند که از این انتخاب ناراحت بودند هقمه خوشحال نشده بودند و ملت گوناگال را تشویق میکردند اما یکی از دانش آموزان بلند شد و پرسید : ببخشید پروفسور ما براک این درسی هقیج کتابی تو لیست نداشتیم. ملت گوناگال با خوشحالی گفت: حتما خود پروفسور پاتر براتون جنتا کتاب در نظر میگیرن. او به هقرایی جه گغته بود؟ او به هقرایی جه لقبی داده بود ؟ پروفسورهقرک از یاد این حرفک موهقاک تنش سیخ شد بالاخره حرفها یک ملت گوناگال تمام شد و به بجه هقا اجازه داد تا شامر بخورند هقرگی داشت به طرف میز گریغندور میرفت که ملت گوناگا شتابان اومد و گفت: پروفسور ... پروفسور میز اساتید اون طرفه.هقرک نگاهقی به میز گریفندور انداخت و گفت : اما میز گریفندور از این طرفه راستای حالا که من معلم شدم دیگه درسی نمایی خونم . ملت گوناگال گفت: البته شما هقمر با این اساتید درسی دارین و پروفسور مودگی هقمر به شما دفاع در برابر بحادو سیاه رو اموزش میدانا البته درس هقاگیا پیش رفکته تر .... اما بهتره شما بیاین پیش اساتید بنشینین. هقرک نگاهفی به دانش آموزان گریفندور انداخت که به خیره شده بودند انداخت و گفت: اما اگه من قراره هقنوز دانش آموز باشمر باید کنار دانش آموزان بشینم توک گروه گریفندور. و کنار هفرمیون و بحینی نشست و ملت کوناکال هقمر با ناراحتی از انتا بحاراکت رون فقط می خندید و بحینی به حرفهاکی هفرک گوش میداد و
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
هفرمیون هقم خیلی نگرانا شده بود اما بالاخره هفرکی در حالی دهقاناش پر از سیب زمینی سرح کرده بود به هفرمیون گفت:راستی ... هفرمیون باید براک هقر سال یه کتاب پیدا کنی منو که میشناسی.... هقرمیون گفت: باشه اونو یه کاریش میکنیم بابا هقرک فهمیدک ملت گوناگال می خواد جتی کار کنه اونا می خواد تو رو توی مدرسه نگه داره.هقرایی گفت: کیا میتونه این کارو با من بکنه عزیزم یه قسم جوانمردانه تمام جیزارو راست ریدسد میکنه . هقرمیون گفت: حدا؟ هرک ابرهقایش را بالا انداخت و گغت : پس جتی؟ بحینی خغه نمایشی این طورک می خورک؟ بحینی
شده. هقرک گفت: براک اینکه منو انتخاب کرده . بحینی بحواب داد: دقیقا بخاطر همین موضوع و هفردو شروع کردن به خندید ناوگتای عذ ایشان تمام شد هفرنگی بلند شد و کغت :من خیلی خستم انگارک باید برم تو اتاق خواب یه قاتل بخوابم. فعلا شب بخیر. و از بحینی جدا شد در راه خیلی برایش دست تکان میدادند و عده ادگی هقمر مساحره اش میکردند اما هقرای انقدر عصبی بود که به هقیج کدومر از حرفا واقعا گویش نمیداد در اتاق را با تنفر باز کرد و ناگهان ارزو کرد اگی کاسش هقیج وقت این کار را نمک کرده است تمام اتاق پر بود از وزوی مرده یا خون هفاکی سیاه که روکی در دیوار ریخته شده بود پرده هقا هقمه کشیده شده بود هقرک با تنغار تمام بحلو رفت و پرده هقارو کشید که ناگهان جیزک دستش را گاز گرفت لاک پرده پر از حشره هاکی مودکی بود هفرکی با عصبانیت تمام پرده هقار و کند و از پنجره به پایین پرت کرد عصبانک بود اما شروع به تمیز کردن اتاق کرد جوابش را به گوشه ای انداخته بود و مانند مشنگ هقا زباله هقارا از روی زمین بر میداشت سرنش درد گرفته بود و براک اینکه از حالتی عصبی راحت شود شروع به او از خواند نا کرد اما سر در دستش بهتر نشد هقیاج احساس کرد هقر لحاطه ممکن است سرسش بترکد براک هقمین دست از کار کشید به کنار پنجره رفت به بیرون خیره شده بود از بحنگل تاریلن صداهفاک وحشت نالت به گوش میرسید هقرک از کناره پنجره هقمر کنار
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
آمد از ناراحتی نمیدانست جه کار میکند فقط وقتی صبح از خواب بیدار شد خود را در میان بحنگلی دید تمام دفترش پر از شاخ برگ شده بود هقرکب از روک زمین بلند شد و گفت: واکا خدا یک من. تمام نیمکت هقا یک کلاسش پر از گل شده بود درخت هاکی وسیع هقرکیب نمک دانست باید جه کار کند سریع از کلاس بیرون راکت هقمه دوستانش در سرسرا اصلی در حال صبحانه خوردانا بودند بحینک کنار ههفرمیونا و رونا نشسته بود و از ته دل میخندید هقرگ با شبانه هقاگ افتاده به طرف میز رفت هقمه با دیدنش به او لبخند زدن اما هرک جواب آنها را نمیداد و آنها به شکل بدکی به او نگاه میکردند هقرک کنار بحینی نشست وگفت: سلام بحینی با لبخند به او نگاه اما بعد جبشمانش گرد شد و بلند شد و گفت: جه بلاک سر خودت آوردگی؟هفرمیون با دیدن بحینی به هقرک نگاه کرد و گفت: هقرک دماغتو پالت کن تمام صورتت پر خون شده. بحینی دستمالی به هقریب داد و گفت: به بحایی خوردگی که داره این طوردگی خون میاد؟هقرک سر تکان داد و گفت: ولش کنین بیشتر وقتا این بحورک میشه.رونا در کفت: پسر خون دماغ میباشی؟هقرک سر تکان داد و قبل از اینکه کسی حرفی بزند گفت: میشه بیخیال شین می خوام صبحانه بخورمر واک ملت گوناگال داره میاد .هفرکی بلند شد و ملت گوناگال با دیدن جوهره گی او دستپاپجه شد و برگهایی که در دست داشت از دستش افتاد و فریاد زد : پاتر جه بلاک سرت اومده؟هقرک پجشمانش را بست هقمه مدرسه داشتند به او نگاه میکردند هفرکا با صدا یک زیرک گفت: مهم نیست . مل گوناگال گفت: مجتلای جتی مهم نیست خونش بند نمیاد؟هقرک گفت: ببخشید پروفسور کارک داشتین ؟ ملت گوناگال گفت: اون مهم نیست داره هقمین طورک خون میاد .هفرک گفت: پروفسور خواهقشی میکنم. ملت گوناگال با دیدن جشمهای او صورتش را برگرداند و برگهاک را از روک زمین برداشت و کفت: برنامه کی درسیته . هقرکی با دستوهاکی خونیش برگه هقا را گرفت و گفت: ممنون .... واک خونی شد بیخیال تمیز میشه فعالا. ملت گوناگال با ناراحتی از او بحدا شد و هفرکی با صورتی خونی دوباره نشست هقنوز هقمه به
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
او نگاه میکردند هفرکی داشت برگه هقارا نگاه میکرد و براک خودش جاکی مکی ریخت بحینی کنار ههفرکب نشست و هقرکیب با صدای آرامی گفت: الان با سال اولی هقای گریفندور و اسلیترین ... انگارکی بعد شمر با سال هقغتمی هقا بعد با سال سومی هقاک اسلیترین و هقافلیاف خیلی خوبه راستلای بحینی امروز جه در سادگی داری؟ بحینی به هقرای نگاه و گفت: دوساعت با هقاگرید درسی دارمر دوساعت با فیلیت ویلن هقرک برو بینای تو بشور خونش این طورک بند نمیاد . هقرک کفت: فعلا نکرانا من نباسش کغتای با کی درس داری؟ و به هاگرید نگاه کرد بعد آرامر گفت: بحینی کار خطرنالت نکنی ها تو ... تو... بحینی با صداگ بلندگی گفت:هقیسی .... هقرگ عصبانی شد و گفت : جای جتایی رو هقیس ؟ بحینی با لبخندگی گفت: میشه دهفنتو ببندگی؟هقرک سرش را پایین انداخت و با خودش گفت: من جقدر باید از دست این دختره بکشم؟ و تا آخر اینکه بحینی صبحانه اش را خورد حرفای نزد خودش تازه بلند شده بود که گفت : بحینی خواهقشی میکنم. بحینی گفت: هقرک مطمئن باشی من بیشتر از تو نگرانم نمایی خواد دلتا شور الکی بزنه حال امر بهتره برک جونا کلاسبات دیر میشه برو دیگه . هقرک گفت: پس سفارش نکنم... بحینی گفت: برو. و هقرک از بحینی جدا شد وقتی به طرف کلاسش میرفت نگران بود وقتی در کلاس را باز کرد تعداد زیادگی بچه هقایک کوتاه قد دید که در کلاسی که مثل بحنگل بود پخش شده بودند و با اشتیاق به در دیوار نگاه میکردند دختر کوجکی بحلوای فغسایی که هفری روی آن پارجه ای انداخته بود ایستاده بود دست کوجکسش را دراز کرد اما هقرکی بلند گفت: من بحاکی تو بودم به اون دست نمیزدم .... دخترلت ترسید و برگشت هقمه گی کلاس به هقرگی خیره شده بودند هفری بحلو رفت و گغت : اون مال اللان نیست مال وقتیه که بتونی راحت با جو بتوانا بحادو کنین این کلاس براتونا خیلی سخت نخواهقد بود البته اگه کار کنین من نمیفهممر این جه برنامه ریزیه گی که براتون کردن اولین کلاستون باید دفاع در برابر بحادو سیاه باشه بالاخره این در سو براتون گذاشتن پس باید خیلی خوب کار کنید من تاحالد اونا قدر سابغه که
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
معلمی نداشتم اما فکر میکنم شما از هفمین حالا و با این موقعیت فعلی اگه خلع سلاح رو یاد داشته باشین خیلی به درد توان مک خوره خوب میشه خواهقش کنمر اسلیترین بشینه و نت بردارک کنه و گریفندور بلند شه. دخترکیب که هقرکی به او هقشدار داده بود به هقرکی خیره شده بود و بعد از جند لحظه با ناراحتی نشسست بچه هقا کاملا سعی میکردند تا جایزی که هقرایی گفته بود انجامر دهقند اما تعدادک جوب هایشان را پرتاب میکردند یا بعد آنها را تکان میدادند یکی از دانش آموزان ناگهان آتشی درست کرد و آتش به طرف هفرکا رفت پایین رداک هفرکا شروع به سوختن کرد بجه گی بیجاره ترسیده بود و پشت سر هقمر از هقرگی معذرت می خواست اما هقرکیب میخندید وقتی کلاسش تمام شد و هقمه را مرخص کرد کسی از پشت سرش گفت: فکر میکردم دیکه اسلیترین با کریغندور هقیج مشکلی نداره. هقرک برگشت و او هقمان دخترکی بود که هقرک بهش هقشدار داده بود هقرک با لبخندگی گغت : دختر خوب اسمت جیه؟ دختر با
اسم فشنگیه کلاس بعدیت جیه ؟ مارشال گفت: موهمه؟هقرک او را به طرف در برد و گفت: البته . جون ممکنه به کلاسی بعدیت نرسی . مارشال گفت: خوب معجون سازگی. هقرکیب گفت: خوب باهقمر تا اونجا میریم تا هفم کلاس شما دیر نشه. هقمر من به سوال شما جواب بدمر بریم. مارشال سر تکان داد برایش عجیب بود که اجرا هقرکیب این طورک با او صحبت میکند :ببین مارشال اره هفمه میگن تمام ما بحراهاکی بین گریغندور و اسلیترین تموم شده اما نشده جونا اسلیترین بخاطر نژاد پرستی کارک کرده تا هقمه یک گروه هقا از نشی بدشون بیاد پجه اهقمیتی داره که تو خونت خالص باشه یا نه تو بحادو گری و این مهمه اما اسلیترین نمای خواد اینو قبول کنه انگارک رسیدیم. مارشال به هفرخی خیره شد و گفت: شماجرا این حرفارو میزنین؟هقرک گفت: جون هقفت ساله دارمر با اونا زندگی میکنم تو هقمر خودت یواش یواش می شناسیشون مهم نیست فعلا بر و بعدا هافر سوالی داشتی بیا بپرس . ماراشل از هفرکا جدا شد و هقرکیب سریع به طرفک کلاسش
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
رفت وقتی در را باز کرد تمام دانش آموزان بجز اسلیترینی هقا برایش دست زدن هقرک هقمر با خوشحالی گفت: سلامر او ناکی که منو میشناسان میدونن اصل از سخنرانی خوشمر نمیاد با این وجحود باید یه جایزاک رو تو این کلاس به هقمه بگم اولش در مورد درس دادنم من دوسال پیش دیدم اسلیترینک هقا خیلی خوشحالن وکتایی درس عملی نداران و معلم بهشون میگفت کتاب بخونن یا نت بردارک کنن حرفهای نمیزدن اما این در مورد گروهقا گی دیگه فرق میکرد اونا کار عملی می خواستن پس نتیجه گرفتم تو این سال به اسلیترینی هقا لطف میکنم و میزارم بنشینان و فقط نت بردارگی کنن و با دیکر انتا عملک کار میکنم کار اسلیترینگ هقا هقم ساخته هقم آسون ساخته جون باید خوب گوش کنن و نت بردارکیب کنن یلت کلمه ننوشتن برابر با یلت نمره نگرفتن من خودم از تمام حرکاکی که میزنم نت بردارک میکنمو پس باید دقت کنین و.... ناگهان یکی از دانش آموزان اسلیترین گفت: تو حق ندارک این کارو بکنی. هقرک با لبخندگی گفت: ده امتیاز از اسلیترین کم میشه تا شما یاد بگیرین با استاد تونا درست صحبت کنین دوشیزه پارکینسون بعدم حتی اگه برین شکایت کنین این کلاس مال منه و من خودم تصمیم میکیرمر با کلای جه بحورکی برخورد کنم و اکه تا پجتند لحاطه کی دیگه نشینین مجبور میشم تا آخر ترم از کلاس اختراحتون کنم. پارکینسون با حالت تنفر امیزک به هقرک نکاه کرد و نشست هقرک هقم دوباره شروع به صحبت کرد: هقمون طور که داشتم میکغتمر امروز می خوام یه جایز عجیب به تونا یاد بدم و شما هقا باید خوب یاد بگیرین جون خیلی بدرد تون می خوره کسیک می دونی شبه انسانا جیه ؟ بله هقرمیون.... هقرگی آن روز به شدت خسته شد بود بعد کلاس با آنها سعی کرده بود روش دور کردن دیوانه ساز را به سال سومی ها آموزش دهقد اما خوب آن ها کمی کند پیش میرفتند هقرکی روکا صندلی اش در سرسرا اصلی نشسته بود و در حالی که مرتعی را می خورد به حرف هقاگ بحینی گویش میداد که ناگهان کسی به پشتش زد مرغ در گلوک هقرک پرید در جشمان هرک پر از آب شده بود آن قدر
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
دوستاندش بر پشتش زدند تا را نغدس کششید نشش باز شد اما او در حالی که میخندید هقاگرید را بغل کرد و گفت: حالت جطوره هقاگرید؟ هقاگرید خیلی خوشحال شد او با خوشحال در باره ک موضوع هقاک مختلف حرفک میزد: هقرک از اولش میدونستمر این کاره میشی اصل ساخته شدگی براک این کار راستای هقرکیب دیشب بیه کسی رو نزد ایالت لونه کیا عنکبوتا دیدمر واکی نمایی دونگی یه پیازاکی کاشتمر که با خورد نشون خندات میگیره.... هقرک گفت: هقاگرید گغتای کلای رفته بود پیش عنکبوتا ؟ با او ناچتی کار داشت؟ هفاگرید که از گوش ندادن هفرکی به حرفش دلخور شده بود گفت: نمایی دونم فقط فهمیدم دنبال اراگوگ اومده بود اینو ول کن داشتم از پیاز امر برات میگفتم...هقرک به حرف هقاک هقاگرید گویش نمی داد با خودش فکر میکرد جه کسی با یلت عنکبوت مرده کار دارد و با دیدن جهره گب بیخیال هقاگرید بیشتر وحشت میکرد.
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فصل پانزدهقم: عنکبوت گمشده
هفرکی روکی تختش دراز کشیده بود و به سقف خیره شده بود برایش واقعا عجیب بود جه کسی می توناست با یلن عنکبوت مرده کار داشته باشد این افکار نه می گذاشت هقرک بخوابد نه می گذاشت درست فکر کند با ناراحتی بلند شد ردایش را پوشید و اتاقش بیرون رفت حالا به راحتی می توانست در مدرسه قدم بزند و از کسی ترسی نداشته باشد جوباش در دستش بود و با خود زمزمه میکرد مک دانست به کجا می خواهقد برود مستقیمر به طرف قبر اراگوگ رفت هیج کسی بحلویش قرار نگرفت و هقمین موضوع بیشتر او را نکرانتا میکرد تازه از مدرسه خارج شد که دوباره صداگی وحشت نالات از جنگل به گوش رسید شروع به دویدن کرد دقیقا میدانست اراگوگ را کجا دفن کرده اند پشت کلبه یی هاگرید هقری به طرف قبر رفت او بالای قبر اراگوگ ایستاده بود و به قبر خیره شده بود گویا کسی خالت را قبلا بهم زده بود این افکار هقرک را بیشتر میترساند هقرک شروع به کند نا کرد و از این صداهقا هقاکرید بیدار شد او در حالی که کمانش را در دست گرفته بود از کلبه اش بیرون آمد و بلند گفت: کلای اونجاست؟هفری با صدای گرفته ای
گفت: منم ... درهقمین هقنگامر ای قبر خالی اراگوگ رالدینید هقاگرید به طرفش رفت و گغت:هفرکی با قبر اراگوگ جتی کار داری؟هقرایی گفت: هقاگرید جند وفات طول میکشه یه عنکبوت از بین بره. هقاگرید هقمر به قبر خالی اراگوگ نگاه میکرد و با حالت منگی بحواب داد: نمای دونمر فکر میکنم تقریبا 1 سال طول میکشاه تا کاملا نابود بشه . هقرک به هقاگرید نگاه کرد و گفت: ما خیلی وقت نیست اراگوگ رو دفن کردیمر اصلا اگه بگیمر نابود شده پس استخوناشی کو؟ هاگرید هقمر به هفرک نگاه کرد و گفت: جتی می خواکی بگی؟.هقرایی با صدای خیل آرامی گفت: فقط برو به ملت گوناگال بگو بیاد اینجا برو .... هاگرید که از هفرکی ترسیده بود گفت: باشه.... تو بحاکی نرکی هقا .... بوهم قول میدکی بحاکی نمیرکب ؟هقرک سر تکان داد و دوباره به قبر خالی اراگوگ خیره شد .... هقاگرید جند دقیقه
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
بود که رفته بود و هفرکی بحلوک قبر نشسته بود عصبانی بود براک هقمین بلند شد و به داخلی قبر رفت در آن قبر بزرگ خوابید و به آسمان بی کران خیره شده که ناگهان صدای شنید مثل بحان زده هقا بلند شد روکا جند شاخه کیا شکسته شده خوابیده بود هقرگی شاخه هقارا از روکی زمین برداشت ناراحت بود اما شاخه هقارا خورد احساسش خفگی بهش دست داد هقمان حس آشنا روک زمین افتاده بود و از کنار بینایی اسش خون می آمد احساس میکرد زیر هفیکل بزرگ موجحودگی در حال خغگی ایست که ناگهان آن موحود از روک زمین بلند شد هقرکی آن موحود غول پیکر را دید عنکبوت خیلی بزرگی بود که ناگهان یکی از پاهقا یک بلندش به هقرگ خورد و هفرکی دیگر هقیج چیز ندید.... کسی سرش را بالا کرکته» بود و بر صورتشش اب میزد هفرکیب جسشماندش را باز کرد پروفسور ملت گوناگال و هقاگرید نگران بالاک سرش ایستاده بودند هقاگرید با نگرانی گفت: جشماشو باز کرد.... آخه مگه من بهت نگفتم کارک نکن. ملت گوناگال گفت: هاگرید بس کن نمایی بینی حالش بده کمعلت کن باید ببریمش درمانگاه. اما هقرک از روک زمین بلند شد و در حالی که تلو تلو می خورد و خون دماعش را پالت میکرد کفت: من خوبم باید بریم دنبالشون اونا اراگوگ رو با خودشون بردند. و دوباره تعادلش را از دست داد و روک زمین افتاد ملت گوناگال به طرفش رفت اما هفرگی از روک زمین بلند شد و گغت: من خوبم باید عادت کنم .... ملت گوناگال گفت: خواهقش میکنم من هقنوز عادت نکردم بیا بریمر درمانگاه. هفرکی با حالتی که گویا می خواهفد دستور بدهقد گفت: شما باید اون عنکبوت رو پیدا کنین ... ملت گوناگال گفت: باشه بیا بریمر حالا. هقری گفت: نه....شما گغتمر که باید جتی کار کنید ؟ ملت گوناگال گفت: از دست توکی لج باز پدر پسر مثل هفمن هقاگرید بحاکی نره تا من برم جنتا کارگاه صدا کنم باشه؟هقاگرید سر تکان داد و ملت گوناگال سریع از آنجا رفت هقرک با صدایی که از خستگی در نمای آمد گفت: هاگرید اون عنکبوت مال توه نمی خواگ برگ دنبالشی؟هقاگرید گفت: فعلا کارمر مهم تره مراکبت از تو برامر از وحود اونا عنکبوتمر مهم تره.هفرکی با
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
خنده گغت: بس کن من که هفنوز زنده امر برو دنبالش اصلا باهقمر میریم تا تو هقمر ببینی من کارگی نمیکنی؟هقاگرید لحظه به هفری که خیافه یک معصومانه ای به خود گرفته بود نگاه کرد و با صداگی خشنی گفت: نه.... من تو اینجا میمونیم.و رویش را از هقرک برگرداند هقرگی با صدایی که هقرلحظه بلند تر میشد گفت: هقاگرید ... دارکی... خستم میکنی.... و خودش را روکی هقاگرید انداخت هقاگرید سعی می کرد هفرکا را کنار بزند اما هقرکی در پجش همان سیاه او خیره شده بود و ارام میگفت: جدا ؟ تو خسته نیستی؟ نمی خواکی یه ذره استراحت کنی هقاگرید؟جرا نمی خوابی؟ بخواب بخواب... آفرین پسر خوب بخواب. و هقاگرید بعد از چند ثانیه در خواب عمیقی فرو رفته بود هقرک در حالی که لبخند میزد از روک هقاگرید بلند شد آرام از روک زمین بلند شد و به طرف بحنگل رفت جوابش را بالا یک سرش گرفته بود حیوانات بحنگل از دیدنا جوهره گی عصبانی او ترسیده بودند و نزد ایالت هقرک نمایی شدند هقرک از میان شاخه و برگهاکی درختانی که روک زمین افتاده بودند رد میشد و با عبور او آن شاخه و برگها کمی می سوختند و خود را جتمع میکردند هفرکی کاملا میدانست این راه به کجا ختم میشود 5 سال پیش براکی اولین بار پا در این مسیر گذاشته بود در آن موقع نمیدانست با پجه جیزک طرف خواهقد بود اما حالا حتی می توانست عنکبوت هقاکب غول پیکرک را ببیند که از ترسی او فرار میکردند بالاخره هقرک به لانه یک عنکبوت هقا رسید عنکبوت بزرگی بحلوکی درب لانه اسنش نشسته بود هفرکا با صداگی بلندگی گفت: موساگ از زندگیت راضی هفستی؟ عنکبوت بزرگ به او نگاه کرد چشمانش قرمز بود او با صدای گرفته ای گفت: تو منو از کجا میشناسی پسر آدم ؟هقرک گفت: شوهفرت کجاست موساگ؟ موساگ گفت: تو کی هفستی؟هفرک گفت: یه دوست. اون کجاست؟ موساگ خندید و گفت: تو دوست نیستی! اما بهت میگم هقاگرید وقتی اون مرد اومده اونو با خودش برد ملاک خواکی می تونکی از اونا پستش بگیرگ. هقرک گفت: سر به سر من نزار یه عنکبوت مرده جه اهفمیتی داشت که او مدینو اونو با خودتونا بر دین ؟ موساگ
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
با خنده گفت: تو خیلی باهقوشی پسر آدم براکی تو هقیج ارزشی نداره اما براک سرورمونا دارده و تو هقمر براکی ما ارزش دارکی میتوانین بکششیندستش. عنکبوت هقا به هقرکی حمله کردند و مواساگ فقط می خندیدند اما ناگهان صدا یکی بلندگی به گوش رسید تمام عنکبوت هقا سر بحایشان ایستاده بودند و بحیغ میکشیدند هقرک آرامر جلو میرفت از کنار موساگ که به خودش می پیجید گذشت و داخلی لانه شد عنکبوت بزرگی وسط لانه افتاده بود هقرک ناگهان دستش را آتش زد و بر تن اراگوگ مرده کشید بدن حیوان بیجاره شروع به سوختن کرد و پوستش کنار رفت هقرکب دستش را در میانا اعضاک بدنا او میکشید خودش هقمر نمیدانست دنبال جه میگردد اما ناگهان دستش به بحعبه اک خورد دستش را سریع بیرون کشید در میان داستان خون آلود سنش بحعبه اکی به جششم می خورد با خوشحالی از للا نه یک عنکبوت خارج شد عنکبوت هقا هقنوز بحیع میکشیدند هقرگی کمی بحلو رفت و کفت: از این به بعد یاد میکیرنا دیکه با کسایی مثل من از این شوختی هقا نکنین ممنون که اینو بهم دادین. اما ناگهان دستی سرد گلویش را گرفت و دندان هقایک تیزک در گلویش فرو رفت هفرکی فریادگی از سر درد کشید و هفمین باعت شد تا جندین عنکبوت بحانا خودشون رو از دست بدهقند جیزک که هقرکی را گرفته بود او را رهقا کرد دوباره می خواست حمله کند که جیزک در حالی که درختان را کنار میزد پیدایش شد موجحود کمی عقب رفت تا آن موحد را ببیند و ناگهان پا به فرار گذاشت اما آن موحود غول پیکر اورا له کرد سرنشی را پایین برد تا هقرک را بهتر ببیند هقرگ در حالی که گلویش را گرفته بود لبخندگی زد و گفت: حالت جطوره گرابپ؟ عول ناگهان هفرکا را بلند کرد تا بهتر اورا ببیند انگشت بزرگش را زیر جانه که هرک میکشید آن صدای بلند قطع شده بود و حالا عنکبوت هقا دوباره در حال حمله کردن بودند گراپ آنها را لگد میکرد و راه خودش را به بحلو باز میکرد هفرکی حالا احساس آرامش میکرد گراب او را به طرف مدرسه میبرد هقرک نمایی خواست هقاگرید به درد سر بیفتد براک هقمین در حالی کاملا نزدیلات مدرسه بودند از گراپ خواست که او را
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
زمین بگذارد گرابپ هقرکی را روک زمین گذاشت هقرک کمی تلو تلو خورد و گفت: گراب خوب گوش کن ببین جای میگم برو پیشش دهقاکرید پشت کلبه اسنش خوابیده بودنش نکو جتک شده فقط بگو هفرکی گفت می خوام تنها باشم باشه بهشون بگو من گفتم می خوام تنها باشمر حالا برو. هقرک به طرقک تاکنش میرفکتا خودش را به دیوار میکشید نمایی توانست تعادلش را حفظ کند وقتی در اتاقش را بدست به طرف دستشوک رفت گردنش را شست و دستمالی تر کرد و روک آن گذاشت تا صبح جند بار این کارو کرد خون ریزک کمر شد اما بند نیامد اولین کلاسی که داشت با..... داشتند در میزدند هقرک به طرف در رفت با دستی که رهقا بود در را باز کرد بحینی پشت در ایستاده بود با دیدن هفرکب لبخند از روکی لبش رفت هقرک براک اینکه او را از نگرانی بیرون آورد
را از دست داد و در آغوش بحینی افتاد چشمانش سیاهفایی میرفت آخرک جیزک که دید اشلت هاکی بی پایان بحینی بود که روک صورتش میریخت.... کسی داشت به صورت آب می پاشید هفرخی در حالی کمک میلرزید جسشمانش را باز کرد هفرمیون بالاک سرش نگران نشسته بود بحینی سرش را بعل کرده بود و هقنوز اشلث میرخت و رونا بحامی در دست داشت هفرمیون گفت: جشمعاشو باز کرد .... خدا به داد هقمهمون بر سه وقتی از اول سال این بحورکیب پیش برکی آخر سال حتما ازت هقی جای نمایی مونه اینو بحورهقرک کمی از بحامر خورد و گفت: من که گفتم خوبم این جه کوکتیه؟هفرمیونتا کغت : کوکت پدرم در اومد اینو برات درست کردم. حالا میگی کوفت معجون خون سازه بخور خیلی خون ازت رفته . رونا با نگرانی گفت:هقرک اصلا به فکر خودت نیستی. هرک گفت:هفمون اندازه که تو به فکر می بدسه بحینی بچه هقا اومدن. حینی سر تکان داد و گفت: هقمه بجز اسلیترینی هقا . هقرگی بلند شد و گفت: به بحهنم ببینم مگه شما دوتا کلاس ندارین زود برین وگرنه مجازاتتون میکنم بهفرمیونتا کفت:هفرج قادرم مجاز اتم کنگ تا نکایی کجا بودگی هقیج بحا نمیرم. هقرک با سر در گمایی گفت:هفرمیون پیله
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
نشو شب بیا بهت میگمر الانا برو حالم خوب نیست دارم دیونه میشمر برو . هقرمیون گفت: باشه پس تاشب رون پاشو بریم بحینی حواست بهدش باشه. هقرک بلند شد و به طرفک کلاسش رفت .... یلت ربع از کلاس گذاشته بود که اسلیترینی هقا آمدند هقرگی در حالی که هقنوز میلرزید برگشت و با دیدن آنها گفت: فکر کردمر تو این کلاس دیگه خبرک از توان نیست هفغت نغرین 15 دقیقه هقمر دیر کردین از هفرکدوم 15 امتیاز کمر میشه تا بفهمین سر کلاس باید زود برین . اسلیترینی هقا به هقرک که گردنش قرمز بود خیره شده بودند که هقرک ناگهان فریاد زد : بدشنین ... هقمه شکلی به اسلیترینی هقا نگاه میکردند گویا آرزوک مرگ انها را داشتند اسلیترینی هقا نشستند و هقرک با صدا یک گرفته اکب درسش را داد آن روز هقری نه برای ناهقار بیرون رفته بود نه برای شامر او آن قدر خسته بود که کنار پنجره یک اتاقش خوابید بود و وقتی که بحینی لیوان آبی به طرف لبش برد تازه از خواب پرید با صدایی گرفته ایی گفت: جیه؟جتایی شده؟ بحینی که بغض کرده بود گفت: نیومدگی شام بخورک گغتم برات بیارم و مقدارک گوشت در دهقان هقرک گذاشت هقرک با حالتی بی حسی میک خورد بحینی تمام مدت به جشمان هقرک نگاه نکرده بود بالاخره خود هقرگی دستش را به زیر جانه گی او برد و سرایش را بالا گرفت چشمانش کمی قرمز بود هفرکب اختمی کرد و در حالی که صدایش میلرزید گفت: تو گریه کردک ؟جرا؟ حینی بعضش ترکید و رویش را برگرداند و گفت: از دست تو جرا به من نمیکی کجا بود کی ؟ من نامزد تمر .هفرک دستش را روکا صورت بحینی کشید و گفت: یه بحاکی که مربوط به کارم میشد . بحینی با صدا یک بلندگی گفت : این طورکی حرف نزن پدر منم وقتی زخمی برمیگشت خونه و ما از سنش سوال میکردیم این طورکی بحواب میداد هقرکیب نمایی خوام اینو بگم اما تو دارک پدر میشی بزار اگه من نمیتونم تورو اونا قدر ببینم بجه ات ببینها. هفرکی گفت: بحینی خواهفش میکنم بس کن. در هقمین هقنگام در باز شد و رون و هقرمیون وارد اتاق شدند هقرگی کفت:کایی کفت شما دوتا پاشین بیاین اینجا ؟هفرمیونا گفت:اه خودت گفتی بهتون شب میگم نزن
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
زیرش . هقریب گغت:هفرمیون تورو خدا گیر نده یه بحاکی بودم دیکه . رونا کفت: کجا؟هفرکی کفت :من که حوصله بحر بحبت ندارمر بهتون میگم به شرطی کمتر ابراز احساسات کنین. و تمام ما حرا را براک آنها تعریف کرد در آخر وقتی داشت به صورت تلف تلف آنها که وحشت کرده بودند نگاه میکرد بحعبه اک که از بدن اراگوگ بیرون آورده بود روک میز انداخت و گفت: نمایی دونم شاید خطر نالت باشه بهتره بهش دست نازنین منم الان فقط می خوام بخوابم هقمین ... بخوابم و در کمالا ارامتش جشمانش را بدست بحینک عینکش را برداشت و کناز صورت او را بوسید رونا هفرمیونا را تکانا داد و به جیزک اشاره کرد هفرمیون به بحعبه نگاه کرد و گفت: انگاری یه گورکنه....
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فصل شانزدهقم: دردسر
هفرکی در خواب میدید که بحلوکیا پنجره اک ایستاده است بیرون پنجره آسمان کاملا تاریلت بود اما هرک خودش را میدید که رنگش پریده است و چشمانش گرد شده بود و دستش را بحلوکی دهقانش گذاشته بود از کنار دهقانش خون سیاهقی می آمد هرک خودش را میدید که سرفه میکند و روک زمین افتاده است ناگهان شاخالت هفاک حیوانایی از دهقانا هقرک بیرون زد هقرگی ترسیده بود شاخالت هقا را گرفت و از دهقاناش بیرون کشید اما اشاخالت هقا پایانی نداشت هفرکا هقر جقدر میکشید به انتهاگی آنها نمایی رسید بالاخره بحانورک خونی از دهقان هفرکی بیرون افتاد و سریع پا به فرار گذاشت و هقرگی از حال رفت هقریگی میدید که بحانور هقایی زیادگی از دهقان خودش که از حال رفته است بیرون میریزند هقرک ناگهان فریاد کشید و پنجره را شکست با این کار تمام آن حشرات به داخل اتاق آمدند و او را محاصره کردند در هقمین هقنگام هقرک خودش را دید که از پنجره کی شکسته وارد اتاق شده است سرش را پاین انداخته بود دستش را بحلو آورد و با یلت اشاره هقرک را به طرف خودش کشید یقه کی لباس هفرکی را گرفته بود و ناگهان سرش را بالا آورد جشمانش قرمز بود و از دهقانش خون ملایی امد هقرک فریاد میکشید و بحینک به صورتش اب میریخت هقرکیب جدش ماندسترس را باز کرد اما هقنوز فریاد میکشید با یلت دست بحینی را هقل داد و به کنار دیوار پناه برد بحینی هقم ترسیده بود هقرکی ناگهان بلند شد به طرف دستشوک رفت بحلوک آینه ایستاده بود و صورتش را بررسی میکرد بحینی آرامر گفت: هرک حالت خوبه؟هفرک برگشت و با دیدن بحینی در دستشوکی را بست بحینی به در میزد و میگفت:هقرک جت شده؟هقرک من بحینی امر حالت خوبه؟یلت دقیقه در باز کن .... هقرک؟هقرک پشت در نشسته بود ترسیده بود تمام مدت خودش بحلوک چشمانش می آمد بحینی دیگر به در مشت نمیزد و هقرک را صدا نمیکرد هقرک آرام بلند شد و در را باز کرد بحینی در اتاق نبود هقرک به طرف میزک رفت که بحان پیج را روک آن انداخته بود روک
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
صندلی اکی بحلوک آن نشست درست بود آن یه گورکن بود هفرگی با خود فکر میکرد یه عنکبوت پجه اهقمیتی برای ولدمورت دارد که او را بحان پیج کرده است او که اصلا در گذشته نقشی نداشت و بعد با ناراحتی بلند شد و با خود گفت: تقصیر خود ته دیگه می خواستایی با دقت تر نگاه کنی . اما بعد ناخواسته سرانش را بلند کرد و به سقف خیره شد باید راهقی براکی بدست آوردن آن خاطره هقا از دفتر ملت گوناگال پیدا میکرد این طورک شاید می توانست آن خاطره هقا را بدست اورد و بیشتر روک انها تغکر کند در هفمین هقنکامر در اتاقکش باز شد و رونا هقرمیونا هقمراه بحینگی وارد اتاق شدند هقرک از بحا پرید به پشت میز اتاقش رفت بحینی گفت: می بینین هقمشی از ما فرا میکنه.هفرمیون گفت:هفرک حالت خوبه؟هفرکی آب دهقانش را قورت داد و گفت : برین بیرون. رونا گفت: جایی؟هفریک فریاد زد: گفتم برین بیرونا. هفرمیوتا با ارامش کغت : باشه ارومر باسنش تو خواب دیدی؟هقرای هقر لحظه ممکن بود به گریه بیفتد او با هقمان صدا گفت:هفرمیون برو بیرون....هفرمیون گغت: باشه تو فقط آرومر باش. هقری که حالا واقعا داشت گریه میکرد فریاد زد: من اروممر برین بیرون ... و هقمان بحاکی که ایستاده بود نشست و دستش را روک سرش گذاشت رونا آرام بحلو راکت و کنار او نشست اما هقرک او را هقل داد و کفت: نیازگی به محبت هیج کسی ندارم برو بیرون...دهقرمیون ارامر کنار هقرک نشست و کفت:هفرکا رونا که کارک نکرد اجتی شده؟ جه خوابی دیدی؟هقرک به هقرمیون نگاه کرد و با گریه گفت:من حق ندارم بترسم؟هفرمیون گفت:این جه حرفیه ؟هقمه حق دارن بترسن. هقرک گفت: نه من نباید بترسم اما میترسم. بحینیک آرامر گفت: از جتی میترسی؟ هقرک به او نگاه کرد و گفت: از خودم .... از خودم میترسم رونا گفت: هقرک جتایی شده حالل؟هقرکی با ناراحتی بلند شد و فریاد زد : برین بیرون گغتم هقمتون برین بیرون...دهقمین حالا برین بیرون .هفرمیون دست رونا را کرکت و کغت : باشه ما میریم بیرون تو فقط ارومر باشی رون پاشو و هقمراه رون و بحینی از در بیرونا راکت هقرگی دوباره هقمانتا بحا نشست و تا صبح کریه
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
کرد دلش مگی خواست خودنش را بکشد احساس میکرد از درون فاسد شده است با اولین پرتوک خورشید که به اتاقش تابید سرش را بلند کرد و صورتش را شست و از اتاکنش بیرونتا رفکتا تمامر انتا روز از دوستانش دورکیا میکرد بعد از تمامر شدن کلد سوهاکی خودش باید سر کلاس هقاگی معلم هقاکی دیگر حاضر میشد او واقعا خسته بود در بعضی مواقع سر کلاسهاکی استادهقاکی دیگر خوابش میبرد و بعضی از آنان هقمر به او اجازه میدادند که کمی بخوابد ساعت از 1.5 گذشته بود که هفرکی از دست پروفسور سانا معلم تغییر قیافه راحت شده بود تمام مدرسه میدانستند سانا به هقرک علاقه مند است و هقرک اصلا این را نمایی دید فقط برایش خیلی سخت بود که سان تقریبا نیمی از کلاسش را درباره کی گذاشته اش صحبت کند هقرک اصلا متوحه یک حرفهای عاشقانه گی او نمیشد او فقط می خواست زود تر از دست او راحت شود تا کمی بخوابد آن شب در حالی که جدش مانش را بدسته بود در راهفرودقاکی بی انتهاگی مدرسه راه می رفت دلش می خواست وسط راهقرو بنشیند اما میدانست نشستن او مساوکیا است با خوابیدنش براک هفمین استوار راه میرفت و فقط دست خود را به دیوار میگرفت هفرکی هفنوز به خوابی که دیشب دیده بود فکر میکرد که به اتاقش رسید خود را با هفمان لباس هقا روک تخت انداخت هقیج جیز نغهمید نمایی دانست کجاست یا خواب است یا بیدار .... تازه صبح شده بود بحینک و دهقرمیونا با هقمر بحبت میکردند که به دیدن هقرکی بروند یا نه و رونا با ناراحتی نظر میداد بالاخره جینی با ناراحتی بلند شد و گفت:من میرم پیش بشر تو امر دلت نمایی خواد نیا. و رویش را بر کرداند هفرمیونتا با ناراحتی به رونا کغت : دیوانه است تو جرا بهش هقیچی نگفتی؟ رونا گفت: به من جه؟هفرمیون با ناراحتی گفت:اه از دست شماهقا. و رویش را برگرداند ... حینی آرام در زد و وارد اتاق شد پنجره باز بود و هقیج خبرگی در اتاقی از هفرگی نبود بحینی آرامر گفت:هفرک؟هفرک کجادگی؟ عزیزمر؟ هقه. هقرگی رودکی صندلی خوابیده بود ناله میکرد بحینی بحلو رفت دستش را روک پیشونیه هفرکی گذاشت او
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
داشت در تب می سوخت بحینی به طرف دستشوکا رفت و پارجه ای تر کرد و روی پیشانیه هقرک گذاشت اما هفرک سرش را تکان میداد بحینی خیلی نگران بود سریع از اتاق بیرون زد به طرف سرسرا ملاک دوید وقتی به سرسرا رسید و هفرمیون و رونا که هقنوز سرگرم صبحانه خوردن بودند را دید خیالش راحت شد به طرفیک انوها رفت در حالی که صدایش میلرزید گفت: هقرکیب ... هقرک حالش خیلی بده فکر کنم داره میمیره. و زد زیر گریه هفرمیون که ترسیده بود بلند شد و گفت: مجتایی شده ؟ پجش شده؟ بحینی که میلرزید گفت: نمای دونمر داره تو تب می سوزه حالش خیلی بده هفرمیون داره میمیره... میمره... رونا گفت: مخفه تننو و تعروع به دویدن کرد هقرمیون دست بحینی را گرفت و پشت رون شروع به دویدنا کرد ... رونا در را شتاب زده باز کرد و با صدای بلندگی میگفت:هفری ؟هفری؟ هفری کجای ؟ اون کجاست؟ حینی که با دستش به پشت میزگی اشاره کرد رونا به کنار میز رفت و فریاد زد: اینجا نیست کجاست ؟هفرمیون به طرف حمام رفت در کمی نیمه باز بود ناگهان فریاد زد: نه. و حینی و رون به طرف حمام رفتند شیر حمام باز بود و وانا اب سر ریز شده بود رونا به طرف وانا رفت رنگش ناگهان پرید ردایش را در آورد و به داخل وان رفت بحینی فقط گریه میکرد اما هقریمون براک کملت به رون جلو رفت رونا در حالی که هقرک را از بیرون میکشید گفت: برو به ملت گوناگال پامفرکا بگو بیان اینجا برو.... بحینی لحظه اک ایستاد و به هقرک که هقنوز کمی سرخ بود نگاه کرد و عقب عقب از در بیرون رفت قرمیون به رونا کمالث کرد و هفرگی را روک زمین سرد حتمعامر کذاشت دهقانا هفرگی باز بود و نغدس نمایی کشید هفرمیون سعی خودش را میکرد اما هافرکی نغس نمیکشید رونا نمی دانست باید جه کار بکند فقط ناگهان به طرف هفرمیون رفت و او را عقب کشید و گفت : هقرمیون بسه» ...اونا راکته ....هفرمیون هکریاد میکشید و می خواست خود را از دست رونا فرارکی بدهقد: نه... امکانا نداره ... تو دارک دروع میگی. رون هفرمیون را گرفته بود که ناگهان هقرگ ناله کرد رونا و هفرمیون هفردو منگ نشسته بودند هقرک دستدش
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
را بالا آورده بود و سعی میکرد جیزک را بگیرد که هفرمیون به کنارشی رفت سرش را بالا گرفت و آرام گفت: هقرک ؟ هرک ؟ جتسیماتو باز کن خواهقدش میکنمرهقرکیب جششمانش که از درد باز نمیشد باز کرد هقرمیونا با دیدن جشش مانتا سبز او بعصدش ترکید و گفت: جای کار کردگی ؟هقمه مونو کشتی داشتی جتی کار میکرد ک؟هفرکب با صداگی آرامی گفت: من .... من ... فقط می خواستم... می خواستمر ... دوش بگیرم... بگیرم در هقمین هقان کامر بحینی هقمراه مادامر پامفرکا و ملت کوناکال وارد اتاق شد ملت گوناگال با دیدن هقری نفسش بند آمد و رون به آرامی گغت: خوبه ! حالش خوبه! مادام پامفری مستقیم به کنار هقرک رفت و نبضش را گرفت و گفت: باید بریم درمانگاه حالش خوب نیست. هفرمیون گفت : باشه رون بیا کملت کن. اما هقرک دست هفرمیون را کنار زد و گفت: خودم... می تونم... می تونم اما ناگهان افتاد و هقر معیون او را گرفت و گفت:هقرک ابزار کمکت کنیمر هفرک؟هفرک؟ خدا یک من داره جش میشه؟هقرک روکا زمین افتاده بود میلرزید و جشمانش از درون فرو میرفت مادامر پامفرگی ترسیده بود او را بلند کرد و گفت: پجش شد؟خداگی من گردنش . گردن هقرکیب سرح بود حینی بلند گفت: جرلت کرده. مل گوناگال گفت: جای جرلت کرده؟ مادام پامفرگی بلند گفت: زخمش خداگی من این زخم ... از کجا... او مد؟ صدایش هفمین طور آرام میشد ناگهان فریاد زد : وای خدایی من دراگ. ملت گوناگال ناگهان گفت :جتیک ؟ مادام پامغرک گفت: کجا رفته بوده این پسر ؟هفرمیون گفت: اون شب که رفته دنبال عنکبوته انگار یه جیزک بهش حمله کرده. ملت گوناگال گفت : ویزلی برو پروفسور اسلاکوور نا خبر کن برو بکو یه در الن به پاتر صدمه زده برو دیگه . مادام پامفرکی به کنار هقرک آمد زخمش را بررسی کرد و ناگهان ماده ای ژله ای به دستش چسبید مادامر پامفری که وحشت کرده بود شروع به کشیدن آن ماده یک ژله اک کرد اما آن ماده تمامی نداشت وقتی ناگهان آن رشته ی ژاله اک تمام شد جایز کوجکی از زخم هقرک بیرون افتاد مادامر پامفری به ملت گوناگال نگاه کرد و ملت گوناگال فقط جشمانش را بست بعد از جند لحظه برانکاردگی به وحو آورد
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
و هرکی را روک آن گذاشت و به طرف درمانگاه برد هرک در میان راه چشمانش را دوباره باز کرد بلند شد و گفت : منو کجا میبرین؟ حینی او را خواباند و گفت:هقرک احساس درد ندار کی ؟هفرک گفت: من اینقدر درد کشیدم که بی حس شدم میگما منو کجا میبرین؟ هقرمیون گفت: قرگی گردنت طور گی نیست؟هقرکیب کفت: جند بار میپرسین کفتمر نه کجا میبرین منو؟ ملت گوناگال گفت: داره جرات وپرت میگه.هفرکی بلند شد و گفت : پروفسور ملت گوناگال من هقنوز عقلم سر حاشه جرا متل باجهه هفاکی هفغت ساله با من برخورد میکنین. مادامر پامفریکا با عصبانیت گفت: بخواب! و هقرک را دوباره خواباند هفرگی تمام مدت ساکت ماند و با دیدن درمانگاه دوباره بلند شد و گفت: من نیازک به درمانگاه ندارمر ولم کنین بابا بگین جرا منو آوردین اینجا؟ حینی هرک را خواباند و گفت: اگه آروم باشی بهت میگم هقرک گغت: نا آرومم .هفرمیون کفت: نیستی؟ بحینی کفت: میشه منو هقرکی رو جند لحظه تنها بذارین. او به تلفت تلفت آنها نگاه کرد. مادامر پامفری هقمه را از دور هفرگی و بحینی دور کرد و پارجه یک دورانها را کشید بحینی کغت:هفرکا تو کردنت زختمر بود یاد تهیه ؟ خوب حال جارلت کرده ماهقم اوردیمت درمانگاه هقمین. هقرکی بلند شد و گفت: جرا اونجا بهمر نگفتی. بحینی دوباره هقرگی را خواباند و گفت: ای خدا بخواب بابا جون همه نگران بودن. هفری گفت : اما من که جایزیمر نیست. بحینی دوباره او را خواباند و گفت: تو فقط بخواب با گردنتمر ور نرو. در هفمین هفنگام
پروفسور اسلاگهورن هقمرانا رونا وارد درمانگاه انسد اسلاگهورن بحامی در دست داشت که بیشتر شبیه به خون بود تا نوشید نگ. مادامر پامفرکی دوباره پارجه گی دور هفرکا را کشید و بحامر را از اسلاگهورن گرفت و به طرف هفرک برد هقرکی بلند شد و بحینی دوباره با ناراحتی او را خواباند و گفت: بخواب. مادام پامفرگی گفت : پاتر فقط اینو بخور حالت خوب میشه.هفرگی صورتش را برگرداند و گغت: تاندونم جیه اونو نمای خورم بحینی گفت: هقرک الان وقت لج بازک نیست بخورشی. هقرک اختمهایش را درهقم کرد و دوباره رویش را با بر کرداند هفرمیونا با عصبانیت بحامر را از مادامر پامغارکی کرکت
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
و آن را به احبار به خورد هقرک داد و گفت: باید یاد بگیری که دیگه با من لح بازگی نکنی بخورشی. هقرک تمام مدت دست و پا میزد اما بالاخره آرامر گرفت و روک تخت افتاد رون بحلو رفت و گفت: پجش شد ؟ ملت گوناگال گغت:هقی چای این دارو فقط اونو بی حس میکنه تا درد نکشه اما اون درد میکشه. هقرک نه فریاد میکشید نه ناله میکرد فقط تمامر صورتش به شکل بدگی منقبض شده بود جبشمانش گرد شده بود و فقط به سقف نگاه میکرد بحینی به کنارشی رفت دست او را گرفت و گفت:اه خدا یک من هقرک؟!
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فصل هفغدهقم: بیدارک یا مرگ
با اینکه هقنوز اوایل دسامبر بود اما هقوا به شدت سرد شده بود رونا در اتاق را میرفت و با خودش حرف میزد بحینی دست هقرک را گرفته بود هقرکی بعد از گذشت 3 روز هقنوز کاملا بی حس بود و فقط به سقف نگاه میکرد هقرمیون که اعتقاد داشت هرک تمام حرفهاک آنها را می شنود در حال کتاب خواندن براکی هقرکی بود رونا به کنار پنجره رفت لحظه اک به بیرون خیره معادن و گفت: هقرمیون من هقنوز نمیفهمم هقرگی جتگ شده؟ پجش شده؟ هقرمیونتا کتاب را بدست و گفت: نگاه کن اون جیزک که خون هفرکی رو مکیده یه در الن بوده درالت هقا مثل عنکبوتن یا عنکبوتمر نه خون آشام بین اینان اونا خون افرادو میمکن و تو خون اونا تخم ریزک میکنن خیلی موحودات ترسناکین با خوردن خون اون طرف، اونا طرفم میشه یکی مثل اونا، یعنی اون طرفم میتونه خون بخوره مثل اونا تخم ریزک و هقمه این کارا. جینی با نگرانی گفت: یعنی اللان هقرای یه دراگه؟هفرمیون گفت: نه دیدی که اسلاگهورن بهشی جای داد اون معجون باعث میشه که تمام اون جیزک که به بدن هقرک منتقل شده نابود بشه گوشی کن اونت جیزکی که اونا در الت وارد بدن هقرک کرده باعت میشه که اعضاکی داخلیک بد ناشمر تعییر کنه این معجونا اونا نابود میکنه میدونک بدیه این معجونا اینه که خیلی درد داره یعنی خوب خودن فکر کن داران اعضاک بدنتو نابود میکنن بعد درد نداره . بحینی گفت: پس اجرا درد نمیکشه؟هفرمیون گفت: ما نمیفهمیم جون هفرکی بی حسه اون الان واقعا داره درد میکشه.رونا ناگهان فریاد زد و به عقب رفت هقرمیون بلند شد و گغت:جتایی بود؟ رونا به پنجره اشاره میکرد معلوم بود ترسیده است هرمیون به طرف پنجره رفت در آن تاریکای شب هقیمج جیز معلومر نبود بجز بحسمر سیاهقک که به طرفیک مدرسه مک دوید از دهقانش خونا میجکید هفرمیونا هقمر مانند رون وحشت کرد و به کنارکی آمد و گفت:رون برو دنبال ملت گوناگال برو بگو اومدن هقرکی رو ببرن. رون از درمانگاه بیرون رفت بحینی به کنار هقرمیون آمد و گفت: اونا
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
جین؟هفرمیون دست حینی را گرفت و شروع به دویدنا کرد و گفت: دراگن. اومدن هقرک رو ببرن. بحینی گفت: با هقرک جتی کار دارن؟.هفرمیون در درمانگاه را قفل کرد و گفت: جقدر سوال میکنی اونو حق خود شونا میدونن براکی هفمین اومدن ببرندش بیا ما هقم باید بریم کملت کنیم. و دست بحینک را گرفت وقتی به بحلوک در رسیدند تمام دانش آموزان ارشد و معلمان هقمراه کارگاهقان داخل مدرسه جوب دستی به دست ایستاده بودند هفرمیون به بحینی گفت: حالت که خوبه؟ بحینی سر تکان داد اما ناگهان مدرسه شروع به لرزیدن کرد هقرمیون بحینی را گرفته بود در الث هقا خود را به مدرسه میکوباندند و این واقعا عجیب بود که جطور مدرسه به آن بزرگی میلرزد بعد از جند دقیقه در با صداگی بلندگی شکست و در الن هقا به داخل ریختند هقرمیونا از جینگی جدا شد و براک کملث جلو رفت بحینی با اینکه ترسیده بود اما براک کملت به پیش هفرمیون رفت دارالت هقا از هفر طرف حمله میکردند یکی از آنها از پشت خودش را روک بحینی انداخت و بحینی روک زمین افتاد در هقمین هقنگام هقرمیون به دراکی که روکی بحینی افتاده بود حمله کرد و او به طرفی پرت شد هفرمیون بحینی را بلند کرد و گفت: بیا اینجا براکی تو امن نیست . و دست بحینی را گرفت و شروع به دویدن کرد جندین در الفت به دنبال آنها افتاده بودند هقرمیون لحظه ای پشت سرنش را نگاه کرد و با دیدن دارالت هقا گفت: اونا میدونن هقرک داره پدر میشه اونا بجه اشمر حق خود شونت میدونن . بحینی گفت: نه و به لباسش جنگ زد. هقرمیون او را به داخل کلاسی خالی انداخت و خودش هقمر به داخل رفت و در را بست بحینی مانند هقرمیون جوابش بالا گرفته بود و آماده بود دارالت هقاهقرلحظه ممکن بود در را بشکنند هقرمیون گفت: از هقی جای نترس . درهفمین لحظه در شکست ودرالث به داخل آمدند بحینی به دیوار چسبیده بود طلسم هقایی بازدارنده را نثار در الن هقا میکرد اما ناگهان دراکی از کنار به او حمله کرد بحینی بحیغی کشید و روک زمین افتاد جوابش از دستش جدا شده بود و به کنارگی اقتاده بود در الن در حالی که میخندید جواب را برداشت و در مقابل بحینی به دو
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
نیمر کرد بحینگی خودش را به دیوار نزد ایالت کرد اما در هفمین هقنگام دراکایی او را از پشت گرفت بحینی بحیع میکشید و هفرمیون که سرگرم مبارزه بود به طرف او آمد طلاسمر هقایش را به طرف آن دو پرت کرد اما یکی از درال هقا به او حمله کرد و او هقم روک زمین افتاد و جوابش زیر پاک یکی از در الت هقا دو نیمر شد اما او سریع بلند شد و به طرفیک بحینی رفت او را بعل کرد و گفت: نترس من این جامر سه دراگ درحالی که لبخند پلیدی به لب داشتند به طرف آنها می آمدند بحینی هفرمیون را سغت گرفته بود و چشمانش را بسته بود اما هقرمیون بحلوک درال هقا ایستاد و آنها را به گوشه اگ پرت اما وقتی صداگی بحیع بحینی را شنید روک زمین افتاد در هفمین هفنگام صدا یک خراب شدن دیوارک به گویش رسید و بعد از جند لحظه هفرمیون و بحینی سرشان را بالا گرفتند دیوار کلاس خراب شده بود و پسرک نیمه برهقانه کنار دیوار نشسته بود و نفس نفس میزد خبرک از در الث هقا نبود بحینی آرام بلند شد و به طرف پسر رفت موهاکی بلند پسر در صورتش ریحته بود هقرمیون بحینی را کنارک کشید اما ناگهان جشمش به پشت دست پسرلت افتاد با این که گوک سالها از خوب شدن آن زخم میگذشت اما هفنوز واضح بود: من نباید دروغ بگویم هفرمیون فریاد زد : هقر کی ؟ و بحینی را رهقا کرد و به کنار هقرک رفت موهقایش را از صورتش کنار زد هقرکا جششمانش بسته بود اما صورتش دیکر انا صورت لذتعر قبل نبودهفرمیون صورت هفرکا را به طرف صورت خودش کرکت و کفت: هقرکیب جشش ماتو باز کن. هقرکی با ناراحتی جششمانش را باز کرد در جشمانش بروی عجیبی و حود داشت هفرمیونا سر هفرکا را به سینه اسنش جاسباند و گفت: جینی بیا کمالت کن باید از اینجا ببریمش . اما بحینی با دیدن هقرکیب سر بحایش میخکوب شده بود هقرکیب دستش را جلو برد و آرامر گفت: جیه ؟ منو دیگه نمیشناسی؟ بحینی در حالی که میخندید اشکهایش روان شد و به طرف هفرکا رفت و زیر به بغل اورا گرفت و با لبخندگی گفت: پاشو. هقرگی آرامر با کمل آن دو بلند شد و گفت: جیه؟جرا گریه میکنی؟ من که هنوز زنده امر حینی با پشت دست صورتش را پالت کرد و گفت:هفمین
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
طورک : بیا بریم. هرکی آرامر گفت: باشه گریه کن هقرمیون اون کتاب مسخره جتایی بود؟ هفرمیون تعجب کرد و گفت: کدوم کتاب ؟ هرک گفت: هقمونی که داشتی باهقاشی مختمو می خوردکا. هفرمیون سرخ شد و گفت: کتاب بود دیگه.هفرک گفت: خیلی مسخره بود داشت دیگه حالم بهم می خورد به من جه که مسیح جبطورک پیامبر شده؟ بحینیک بلند گفت:هفرکی ! هفرمیون داشت برات انجیل می خوند.هفرک گفت: جتی می خواند ؟ خداگی من منو ببخشی اما خیلی مزخرف بود دیگه هیچ وقت اونو برم ناخون این هقمه کتاب حال جرا انجیل می خوندکی؟هفرمیونتا کفت: می خواستم... ملایی خواستم بحینی گفت: ملایی خواست امیدوار باشی که خوب میشی.هفرکا به هفرمیون نگاه کرد که سرخ شده بود و گفت:آره ؟ واک بمیرم براک شما دوتا مهربون . بحینی گفت:هفرگی تو انجیل ناخوندگی؟هقرک گفت: مجتی؟جرا خوندم اما خیلی وقت پیش یه بار که عمو ورنون می خواست اونا روح خبیث و از وحود من بیرون کنه منو برد کلیسا تا صبح مردم یعنک اونا پدر دیوانه» منو کاشت . هقرمیون گفت: بحدا؟هقرک گفت: آره تا جند روز از خستگی صدام در نمایی اومد عمو ورنونم فکر میکرد من تحت تاثیر قرار گرفته امر باحاله نه؟ بحیفلاکی کفت: نه. هقرکیب کفت: اما من که سختیلی کیف کردم بحینی راستاک برو بگورون بیاد تو اتاقم می خوام با هفر سه تاتون حرف بزنم بحینی گفت: می خواکی هقرم...هقرگی گفت: نه می خوام تو برگی برو بگو رون بیاد منتظرم برو. و هقمراه هفرمیون رفت حینیک هقر لحظه ملای خواست بحیع بکشد اما رویش را بر کرداند و به دنبال رونا رفت .... هقرمیون آرام هقرکی را روک تختش گذاشت و گفت:برات یه لیوان آب بیارمر ؟ هری سر تکان داد و گفت: فقط بشین هقرمیون می خوام مراقب بحینی باشی. هقرمیون گفت: من مراقباشم اما تو هقمیشه پیشش می مونی. هقرگه گفت: نمی تونک بحلوک منو بگیرک من یه کارک دارمر که مربوط به خودماه بحینی باید پیش تو بمونه می خوام مراقبتش باشی. هقرمیون دست هقرگی را گرفت و گفت: هقرگه بس کن تو حالت خوب میشه . هقرک گفت: من خوبم اما از
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
درون خرابم روتو بر نر گردون می خوام جشماتو ببینم هقرمیون من اللان زنده امر خوبم بهترم میشم اما خودم خوب بودن خودم و قبول ندارمر مراقبتش هفستی؟هقرمیوتا به هقرکیب نگاه کرد و آرامر سر تکان داد هقرک دست او را بوسید و گفت: منم مراقب توام . و لبخند زد در هقمین هقنگام رون و بحینی وارد اتاق شدند و هقرمیونا از کنار هقرکی بلند شد و روکیا صندلی اکی نشست بحینگی به شکل بدکی به هقر دوکیا آنها نگاه میکرد هقرک بلند گفت:هفرمیون هقیج کارک نکرده می خوام باهقر سه تاتون حرف بزنم بنشینین و بحینی و رون کنار ههفرمیون نشستند هقرک کغت: من کاملث مرگ خو امر البته از بحینی نه. بحینی بلند گفت: جتایی جرا؟هقرایی گفت: جونا نه تجربه شو دارکیب نه من بهت اجازه میدمر تو کارامر دخالت کنی حالا امر دیگه حرف منو قطع نکن. بحینی سرش را پایین انداخت روان گفت: پسر من یکی هقر کارک تو بخواک برات انجام میدم. هقرک گفت: ممنون فقط یه جایز می خوامر کمکمر کنین برم تو دفتر ملت گوناگال و اون خاطره هقایک که سال پیش دامبلدور بهم نشونت داد بیارمر اینجا بحینک گفت: جتی؟هقرک گفت: بحینی یه بار دیگه هقمر بهت گفتم تو نباید تو این کارا دخالت کنی گفتمر که من باید اون خاطره هقا رو بدست بیارم به هقر قیمتی امر که شده. هقرمیون گفت: اما هقرک این... دزدیه. هقرکی به بحینی گفت: این جتایی گفت؟ حینی گفت: گفت دزدیه. هقرک گفت: پس این و گفت. ببین هفرمیون اگه من سال پیش اون خاطره هقا رو بهتر اون خاطره هقارو نگاه میکردم الان مشکل نداشتمر حالا بهم کملت میکنین یا نه؟ رونا گفت: من که گغتمر برای هقر کاری حاضرم بهفرمیون گفت: اما نه براک دزدگی من نیستم هقرک گفت: بس کن هقرمیون تو از من جتی می خواکی ؟ برم به ملت گوناگال بگمر میدونین چجیه من براکی نابودگی یه بحانا پیج به اونا خاطره هقا نیاز دارمر اونمر میگه اوه باشه بیا اینا مال نه خانم اگه اون بغهمه من یه بحان پیج دارمر اونو از من میگیره تازه اگه بفهمه اونا بحان پیج مال کیه دیگه بدتر بهفرمیون گفت: باشه اما باید اونا را پس بدیم. هقرک گفت: هقرمیون مطمئن باشی گذشته براک من هقیج سودگی نداره بحز اینکه میتونم اون
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
بحان پیج لعنتی رو نابود کنم قبل از اینکه اونا منو بکشه. بحینی بلند شد و گفت: هقرک من....هقرکیب هقم از روک
گفتم بیاک فقط براک اینکه فکر نکنی من دارمر با این دوتا جتایی کار میکنم - صدایش هقر لحظه بلند تر میشد و این موضوع بحینی را می ترساند هقرمیون به کنار هقرک رفت و کفت: هری ارومر باسنش بحینی که حرکی نزد اجرا اینقدر خود تو عصبی میکنی؟ بحینی فریاد زد : نه مگه من نامزدت نیستم جرا نباید از هقیج کارو تو سر در بیارم؟ رونا بلند شد و سعکی کرد بحینگی را ارامر کند : بحینگی ارومر باسش دهقرکیب حالش خوب نیست. هقرک هقمر فریاد کشید: جون دلم نمایی خواد بمیرکب دلمر نمی خواد تو کار اهقاک احمقانه کیا من شریلت بششی می خوام هفمین طورکی بمونی من بجه بحوراکی تو محت کنم که دوست دارمر اللاع . بحینک رونا را هقل داد و از اتاق هقرک بیرون رفت هقرک به رونا گفت: برو دنبالش . و ناگهان فریاد زد : گفتم برو دنبالش.هفرمیون هقم فریاد زد : رونا برو دیگه نمایی بینایی داره اعصباسنش میریزه بهمراه رونا به دنبال خواهقرایش از اتاقی بیرون رفت هقرک هقرمیون را نشاند و گفت : میبینی بجه است نمایی فهمه تو نباید اونو هقر کارک کرد رهقا کنی یادت باشه بهمر قول دادکا. هفرمیون گفت:هقرکیب من سر قول هقستمر تو یه دره استراحت کن حالت داره بد میشه صداگی جتایی بود؟ ناگهان بحینی بحیغ کشید و هفرمیون به هقرک گفت: تو هقمین جا بمون . اما هقرکی هقمر بلند شد و به دنبال هفرمیون رفت بلند گفت: بحینی چتی شد ؟ بحینی؟ وای خدا!!!! بانگ پنگ !! اینجا جتایی کار میکنین ؟ بانی و پنگ روکی بحینگی طاهقر شده بودند و حال ارامر داشتند به کملت هقرمیون و رونا از روک او بلند میشدند بحینک از روگی زمین بلند شد و گفت: حواست کجاست ؟ دختره عوضی ! جرا بحلوک پاتو نگاه نمیکی ؟ هرک گفت: شما دوتا اینجا جتایی کار میکنین ؟ و آرام
شون اونو نپذیرفت. هقرک روک زمین نشست و گفت: واکی خدا کیا من با این یکی جتایی کار کنم؟ بحینی کناریش نشست و گفت: هقرکیب ببرش پیش ملت گوناگال خودش درستش
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
میکنه. هقرک به جینی نگاهقی کرد و به کملت او از روک زمین بلند شد و گفت: اره هقمین کارو میکنیم پنی تو میتونی برک بانی تو امر با من بیا. و دست بانی را گرفت لحطه ای به بانی نگاه کرد و گغت: مجته ؟جرا این بحورک نگامر میکنی؟ بانی که به هقرک زل زده بود گفت:هقی جی. و سرنشی را پایین انداخت و گفت: هقی جی. هقرک گفت: نمای خوامر از من دلخور باشی اینجا بحون هقمه در خطره می فهمی ؟ مخصوصا بحون تو باید یه کارک کرد ملت گوناگال خودش میدونه باید جتی کار کنه. در هقمین هقنگام به سراسر اک اصلی رسید آرامر بدون بانی که حالا غرق تماشاک مدرسه شده بود به طرف پروفسور ملت گوناگال رفت و گفت: سلام ملت گوناگال سرش را بالا آورد و با دیدن هقرک گفت: یا عیسی مسیح پاتر فکر کردک من یه دختر 16 سالم که این طوری میایی بحلوک من. هقمه داشتند به هقرک نگاه میکردند هقرکی که کمک خجالت کشیده بود سرش را پایین انداخت و گغت: ببخشید. ملت گوناگال سر او را بالا گرفت و گفت: ببینمت. هقرک به جشمان ملت گوناگال نگاه کرد و بعد از
در حالی که دستش را روکا صورتش گذاشته بود با خود حرف میزد: واک خدا گی...اگه هفمین طورک پیش بره جتی؟هقرایی به طرف ملت گوناگال رفت و گفت: جیزک شده پروفسور؟ ملت گوناگال رویش را برگرداند و گغت : بحلوک من نیا پاتر نمی تونم خودم و کنترل کنم وهفرکی قمر با ناراحتی گفت: ببخشید. ملت گوناگال به بانی اشاره کرد و گفت: اون کیه ؟ اینجا جتی کار میکنه ؟هقرک با دست بانی را فرا خواند و گفت: ایتشون بانی هقستان بانی پینتون نوه کی دخترک دامبلدور ... ملت گوناگال گفت: چتی؟ تو بانی هقستی؟ بانی سر تکان داد و گفت: سلامر . ملت گوناگال بلند گفت: واک خدا یک من پاتر هقمعین حالا با این دختر میاگی تو دفتر من روشنه؟ و سریع از آنجا رفت بانی گفت: پجش شد؟ هفرگ شانه بالا انداخت و گفت: مهم نیست بیا بریم. و هقمراه بانی به دفتر ملت گوناگال رفت هقیج جیز از آن دفتر قدیمی کمر نشده بود هقرک عرق تماشاک دفتر بود و اصلا نمی توانست به
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
سوالات بی پایان ملت گوناگال بحواب دهقد بالاخره ملت گوناگال گفت: خیلی خوبه پاتر میشه اینقدر در دیوار رو نگاه نکنی به من بگی بانی رو از کجا پیدا کردکی؟ هرکی که حالا داشت به قاب هاکی مدیران نگاه می کرد گفت: از خودش بپرسین، خودش بهتر میتونه جواب بده . ملت گوناگال گفت:از دست تو - و شروع کرد به سوال پرسید تا از بانک هقرک هقمر آرام گغت: ممنونا. هقرک در اتاقی راه میرفت و با اشتیاقی وصف ناپذیر به هقمه جایز نگاه میکرد. مل گوناگال گفت: پاتر میشه تو هقمر بیاک بشینی. هقرک آرامر گفت: فقط دارمر نگاه میکنم اشکالای داره؟ ملت گوناگال بلند گفت : نه نداره فقط این جیزگی که میگم رو خواب گوش کن بانی میتونه جند وقت تو دکتر تو بخوابه تا من برایش یه بحاکی پیدا کنم؟ هفرکی ناکوهانا برگشت و گغت:جتی؟ اصلا حرفشم نزنین من به بحینی جتی بگمر من زندگی مو دوست دارمر و نمایی خوام بخاطر یه دخترکیب که تازه از راه رسیده اونو بومر بزنمر بابا من و بحینی نمی تونیم شبا پیش هقمر بایم بعد من جه طورکی یه دختر تعریبه رو تو دفترمر راه بدمر هقرکز حرکاشمر نازنین . ملت کوناکال گفت: من تورو می شناسم باشه اگه بهت اجازه بدم نامزدت پیدشت باشه اون میتونه اونجا بخوابه؟هقرک گغت: امر این شد یه جیزک باید فکر کنم. ملت گوناگال گفت: از دست تو، بانی برو میتوناک اونجا شبا بخوابک. هقرکیب جلوک بانک را گرفت و گفت: کی یه جیز دیگه باید بهم یه قولی بده. ملت گوناگال گفت: جه قولی ؟هفرکا به چشمان بانی خیره شد و گفت: قول بده که تو زندگی من دخالت نکنه قول میدکی ؟ بانی هقمر در جشمان هرک خیره شد و گفت: فول میدم و بعد از در بیرون رفت هقرکی از پروفسور ملت گوناگال خداحاق طی کرد و به دنبال او از در خارج شد هفرک گفت: الان باید بریم سرسرا باید شام بخوریم باز جایی شده؟ بانی سر تکان داد و دنبال هقرک به طرف سرسرا رفت تازه به سرسرا رسیده بودند از قرار معلومر به کسی صدمه که آن جنانی ای نرسیده بود با آمدن هرک تمام سرهقا برگشت و به او خیره شد اما اینبار تعداد زیادگی از افراد به دختر بسیار زیباکی که پشت سرش راه میرفت نگاه
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
میکردند هقرک به میز گریغندور رفت بانی می خواست کنار او بشیند که در هقر دو طرقکشی هفرمیون و بحینی نشستند بانی بعد به کنار هقرمیون رفت اما رونا بحاک او را گرفت بانی دلش گرفت هقرک اصلا متوحه یک او نشده بود تند تند درباره کی صحبتش با ملت گوناگال با آنها حرف میزد در هقمین هقنگام پسر مو قهوه اکی جلویش سبز شد و گفت: اگه بخواکی میتوانایی کنار من بشینی. بانی نگاهقی دوباره به هقرک انداخت و سر تکان داد و هفمراه آن پسر به گوشه اک دیگر از میز گریفندور رفت پسر حرفهاکی با نمکی میزد اما بانی کاملا حواسشی پیش هقرک بود که آن قدر با هقی جان صحبت میکرد که متوحه گی تعیبت او نشده بود .... جینگ با خوشحالی گفت: بحدا؟ راست میگی؟ اجازه داد بیام پیشت؟هفرک سر تکان داد و گفت:راستلای بچه هقا بانی کو؟هفرمیون جواب داد : اونجاست. و به بانی اشاره کرد هقرک به بانی که دورش شلوغ بود نگاه کرد و گفت: خدا رو شکر براک خودش دوست پیدا کرد راستی جینگی من امشب خیلی خسته امر تو جطور بحینی؟ بحینی نگاهقی به هقرک کرد و هفردو زدند زیر خنده بالاخره وقتی هفرکا داشت اخرین کیالت شکلاتی اش را می خورد بحینی خسته شد و گفت: هقرک جقدر می خورگا مگه نگفتی خوابت میاد؟ هفرگ با خنده گفت: انگار تو بیشتر از من خوابت میاد؟ هرمیون شروع کرد به خندید نا هفرکی کفت: به جتایی می خندکی؟هفرمیونتا کفت: به این که هفردوتاتون خجالت میکنشین. بحینی گفت: بله ما مثل شما نیسیمر دیگه یه جیزاک برامون ارزشه. هقرمیون گفت:اره؟ اما انگاری دسته گلا رو شما به آب دادین. رونا گفت:اه هقرک جدا نمی خو این برین بخوابین الان این دوتا هقمر دیگرو میکشن. این بحمله کی آخر را خیلی آرام گغت هفرک گفت : جتی ؟جرا انگارکی باید بریم بحینی پاش و خوب شب هقمگی بخیر. و هفمراه بحینی به طرف در خرو حتی رفت اما گفت : ام... بحینی میشه جند لحظه صبر کنی؟ و از بحینی بحدا شد و به طرفک بانک رفت و بانک در میان پسرانک که دوربینش جتمع شده بودند اسیر شده بود و بلند بلند مک خندید هقرک با سرفه اک حضورش را اعلام کرد و گفت
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
:بانی برات یه تخت توکی دفترم آماده میکنم خویش باشین. و از بانی و دوستانش جدا شد و به جینی پیوست بانی با رفتن هفرکی دلش گرفت .... شب از نیمه گذشته بود که بانی به دفتر هرک رفت صدای حرف زدن هفرک و بحینی می آمد که بلند بلند می خندید دلش گرفت و در حالی که بغضی کرده بود به تخت سردگی که هقرک برایش آماده کرده بود ریگاتا =
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فصل هجدهقم: کمک رسانیه بانی
هري آرام از روي تخت بلند شد تابحال شبي به آن خوشي نداشته بود او وجیني تقریبا تا صبح صحبت کرده بودند و اگر جیني از کلاس هاي فرداي هردویشان نمي گفت شاید تا صبح هم به حرف زدن ادامه مي دادند هري کنار جیني نشست و او را تکان داد و گفت: سر کار خانوم صبحانه رو دو رختخواب میل میکنن؟جیني با دست او را پس زد و صورتش را در بالشت هري فرو برد هري دوباره او را تکان داد و گفت: خانم جواب منو ندادین؟جیني با صداي گرفته اي گفت: آره صبحانه رو تو رختخواب مي خورم حالا زود برو برام صبحانه بیار. هري گفت : جدا او دستش را کنار تن جیني کشید جیني شروع به خندیدن کرد و گفت: هري تورو خدا نکن قلقلکم میاد. هري گفت: جدا؟خانم قلقلکیه ؟ این طوري خوبه الجیني هر ي را هل داد و با خنده گفت: هري نکن. هري جیني را بلند کرده بود و جیني با صداي جیغ مانندي گفت: منو بزار زمین .... منو بزار زمین. هري جیني را روي زمین گذاشت و تعظیم احمقانه اي کرد و با صدايي که در ان ترس الکي اي به وجود آورده بود گفت: خانم خواهش میکنم منو عفو کنین من نتوانستم در مقابل زیباي حیرت انگیز شما ساکت بشینم. جیني صدایش را جدي کرد و گفت: نه . . . تو باید از این جا براي چون اگه همسر من بفهمه تورو میکشه و منم نمیتونم در مقابل تو خودمو کنترل کنم. هري جیني را بغل کرد و جیني فقط میخندید که ناگهان گفت: هر ي صداي در میاد؟هري گفت : نه. جیني گفت: چرا داره صدا در میاد .هري گفت :ولش کن هرکي باشه خسته میشه میره من الان کار دارم. جیني هري را از خودش جدا کرد و گفت: برو ببینم ، شاید کار مهمي داره این وقت صبحي من همین جا منتظرت میشینم. هري گفت: جدا ؟جایی نري ها و هردو شروع کردن بخندیدن و هري به طرف در کلاسش رفت در را باز کرد و ناگهان خودش را پشت در پنهان کرد و گفت: بله با پروفسور سان پشت در ایستاده بود و با دیدن هري گفت: سلام حالتون خوبه پروفسور ؟هري گفت: بله ممنون چيزي شده ؟سان گفت : نه فقط مي خواستم باهاتون صحبت کنم . هر ي آرام گفت: ببخشید الان تو دفترم باني خوابیده و اتاقمم شلوغ پلوغه میشه من خودم بعدا بیاماسان گفت: نه من فقط مي خواستم یه سوال کوچیل بپرسم. هري گفت: خوب بفرمایندسان نفسی عمیقي کشید و گفت: مي خوام بدونم ... جیني ویزلی با شما چه نسبتی داره او با دیدن جواب ندادن هري گفت: البته مي دونم به من ربطي نداره فقط مي خواستم .... که هري گفت: نه منو جیني سال پیش خیلي باهم صمیمي بودیم اما همون سال پیش دوستي مونو بهم زدي و الان فقط بخاطر برادر جیني رون که باهم خیلي صمیمي هستیم باهم ارتباط داریم و نه چیز دیگه . هر ي صداي سان که از خوشحالي میلرزید را شنید که مي گفت: ممنون... خوب... من ... خیلي...باید برم ببخشید. هر ي گفت: خداحافظ . اما سان رفته بود هري هنوز در را نبسته بود که کسي دوباره در زد و گفت: هري؟ ام ببخشید پروفسور ؟هري گفت: بله پروفسور اسان دوباره برگشته بود او با حالتي که
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
خوشحالي کاملا در صدایش پیدا بود گفت:راستش من براي یه چیز دیگه اومدم که اونو یادم رفت بگم . هري گفت: خوب بله؟سان گفت :راستش من اومده بودم بگم پروفسور مل گوناگال با شما کار داره.هري گفت: اوووو خوب شما برین من خودم میرم. سان گفت: نه همین جا صبر میکنم باهم بریم . هري در را بست و گفت : خیلي خوب. و به طرف اتاقش رفت در را باز کرد جیني در اتاق نبود او بلند گفت: جیني؟که ناگهان شي اي از کنار سرش به او خورد هري روي زمین افتاد و جیني فقط میخندید هري خنده اش گرفت و از روي زمین بلند شد و گفت: الان نه... جیني کار دارم باید برم - جیني ناراحت شد و گفت: نه تو کدوم کارت از من مهم تره ؟هري در حالي که ردایش را مي پوشید کنار صورت جیني را بوسید و گفت: هیج کدوم اما الان دم در منتطرمن جیني گفت: کي؟هري گفت: سان... دختره دیونه است جیني بلند شد و گفت: برم ببینم چي کار داره و به طرف در رفت هر ي او را گرفت و گفت: اه اومدمه منو ببره پیش مل گوناگال. جیني گفت: مگه خودت نمی توني بري این دختره یه ریگي به کفشش هست.هري گفت: کدوم کفشش الجیني گفت: هري امنو گذاشتي سر کار اولم کن برم شکمشو جربدم...ولم کن. هري گفت: اه جیني ول کن بابا خانم شیکم جر میده جیني بابا اون بیچاره که مگه چي کار کرده؟جیني برگشت و گوشی هر را گرفت و گفت: چي؟ درست نفهمیدم ابیچاره کیه؟هري که احساسی میکرد گوشش در حال کنده شدن است گفت: بیچاره منم بابا ول کن بیچاره منم که گیر تو افتادم .جیني گوشی هر ي را رها کرد و گفت : چرا؟ مگه من چي کارت کردم؟هري گفت: هیچي فقط با اومدنت من دیگه همچیم شده جیني مغزم جیني فکرم جیني قلبم جیني عشقم جیني تازه بدنامم مال جینیه . جیني خنده اش گرفت و گفت: برو اون قدر مزه نریز . هري دوباره او را بوسید و گفت: تو ام بعد از این که ما رفتیم باني رو بیدار کن برین صبحانه بخورین جیني سر تکان داد و هري از او خداحافظي کرد و رفت هر ي آرام در را باز کرد و سان هنوز پشت در بود هري که کرواتشی را صاف میکرد گفت: ببریم ؟سان که سرخ شده بود سرش را پایین انداخت و گفت: ببریم . در راه سان شروع کرد صحبت کردن درباره ي خودش و از هري هم خواست از دوست دخترهاي قبلیشی بگوید هري که نمي دانست و نمي فهمید او چرا از این سوال ها مي پرسد گفت: خوب من تاحالا اون قدر با دخترا رابطه بر قرار نکردم از کلاس سومم از یه دختره خوشم اومده بود که یل سال از من بزرگتر بود اما اون خوب خودش دوست پسر خودشو داشت اسمش چو بود سال بعد که تو جریان اون مسابقات دیگوري دوست پسر اون مرد اون طرف من اومد فکر میکنم البته خودش میگفت منو دوست داره اما خوب من فکر میکنم براي این اومد طرف من که از آخرین لحظات سدریل از من بپرسه یه بار راحت بهم گفت: سدریا در آخرین لحظات از من چیزي نگفت؟ خوب منم گفتم نه آخه چون سدریافت که جلوي من مرده بود اصلا وقت این حرفارو پیدا نکرد چون خوب مبدوني که طلسم اوراکادورا چه جوریه سریع آدمو میکشه از اون بعد منو اون رابطه مون خراب شد البته هیچ وقت رابطه مونو بهم نزدیم و اون سال پنجم رفت
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
طرف یه پسر دیگه خوب منم اون موقع و هیچ وقت دیگه بهش فکر نمیکردم ونمیکنم چون علاقه ي من ربط داشت به گذشته موقعي که من پدر خوانده ام زنده بود اما دیگه اصلا برام مهم نیست چي کار میکنه بعد از اون سال و چون تابستون کنار ویزلي ها بودم به خواهرش علاقه مند شدم اما خوب اون دوست پسر داشت و نم با دوست پسرش دوست بودم اما بالاخره یل شب فهمیدم اونم دوستیشو بهم زده خوب منم چون میدوني که اونو خیلي از پسرا مي خوان چون خیلي خوشگله سریع رفتم طرفش اونم انگار منو دوست داشت چون اصلا مخالف دوستیمون نشد منو اون خیلي باهم بودیم اما مشکلمون فقط این بود که جیني باید براي امتحاناشی آماده و من همش دلم مي خواست ان پیشم باشه بعد از مرگ دامبلدور من تصمیم گرفتم دوستیمو باهاش بهم بزنم بهشی گفتم: جیني من نمي تونم پیشت بمونم چون یه کاراي دارم که باید تنهاي انجام بدم. اونم نه گریه کرد نه التماس فقط کمي با من صحبت کرد و بعد از متقاعد شدن هردومون از هم جدا شدیم همین دیگه هم هیچ وقت طرف دختر دیگه اي نمیرم میدوني من اگه مجبور نبودم ....اه انگاري رسیدیم و همراه پروفسور سان از پله هاي سحر آمیز بالا رفت در را آرام باز کرد ملک گوناگال پشت میزش نشسته بود و با برگه هاي روي میزش ور میرفت او بدون اینکه سرش را بالا بیاورد گفت: آمیلا ممنون دیگه میتوني بري سان کمي ناراحت شد اما از در بیرون رفت ملت گوناگال گفت: بشین. هري نشست و مل گوناگال سرش را بالا آورد و با دیدن چشمان هري دوباره سرش را پایین انداخت و گفت:پاتر چرا باید طفره برم ؟ مي خوام بدونم میدوني درال چیه ؟هري گفت: نه پروفسور . مل گوناگال آرام بلند شد و گفت: چندین سال پیشی چندین محقق براي بدست آوردن اطلاعات بیشتر از عنکبوت مادر اون زمان به جنگلهاي سرد و تاریل سفر کردن که هیچ کدوم اونا هیچ وقت برنگشتند. هري گفت: مردند امل گوناگال گفت: نه تبدیل به در الث شدند چون عنکبوت مادر تو بدن اونا تخم ریزي کرده بود و اونا هم شده بودند یل عنکبوت انسان نما اونا هم حمله میکردند و خیلي هارو مانند خودشون میکردند طبق شواهدي که به دست اومده به تو هم یه در الف حمله کرده باید همه خدا رو شکر کنیم که پروفسور اسلاگهورن تونست اون معجون رو برات درست کنه که تبدیل به در الث نشي این معجون تازه کشف شده و باعث میشه تو تبدیل به در الف نشي اما خوب اون تمام چیزي که اون درال تو تن تو گذاشته نابود نمیکنه مثل خونش ، خون در الاث باعث میشه انسان همش دلش بخواد خون بخوره مثل یه خون آشام اما تو هرچقدرم خون بخوري اما نمیتواني تخم ریزي کني این مهمه و از همه مهم تر انسان هارو آن قدر جذاب میکنه که اون طرف دیگه خودشم ممکنه نشناسه. هري گفت: این که خوبه املث گوناگال گفت: خوبه این طوري هیچ کسی عاشق کسه دیگه اي نمیشه تو هنوز یا شب شده که بچه تو رو دیدن نمي توني فکرش رو بکني که بیشترشون فقط درباره ي تو حرف میزنن و فکر میکنن خوب اون طوري هیچ کسی عاشق کسه دیگه اي نمیشه مثلا الان کار تو به جاي رسیده که معلم ها هم همشون درباره تو فکر میکنن و حرف میزنن حتي تابلو ها و
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
ارواح هم درباره ي تو زمزمه میکنن مي توني بفهمي چقدر بده؟هري گفت: نه.ملت گوناگال دوباره روي صندلي اش نشست و گفت: واي خداي من یه جور دیگه بهت میگم ... پاتر پدرتم خونشو یه درال مکیده بود اون همسن تو بود که فضولیش گل کرد و رفت تو جنگل دنبال نمي دونم چي ؟ اما با پاي خودش برنگشت سریوس اونو در حالي خوني بود برگردوند فکرشو بکن اون چندین روز توي اون جنگل مونده بود تازه به اون یه در الف حمله نکرده بود چنتا بودن مي توني فکرشو بکني چقدر جذاب شده بود مي دوني يکي دیگه از خواصی خون درال چیه اگه بفهمه یه چیزي داره بر ضد اون وارد بدن میشه به مغز دستور واکنش میده ما به پدرت گفتیم اون چیه اینو ببین و آستین دستش را بالا زد و جاي زخمي را به هري نشان داد و آرام گفت: هیچ وقت از روي دستم اثرش نرفت اون اینقدر عصباني و دیونه شده بود که به همه حمله میکرد خوب دست خودش نبود وقتي منوچنگ کشید همه فکر میکردن منم در الث میشم اما خوب اون که خونه منو نمیکده بود فقط منو چنگ کشیده بود بعد از رفتنش از درمانگاه اون بیچاره هر روز مکافات داشت یادمه یه روز در حالي لباساشی کج شده بود اومد تو دفتر من، بیچاره صداش در نمي اومد فهمیدم که گریفندوري ها ریختن سرش خوب انسان نمي توانه تحمل کنه اون واقعا جذاب بود از تو خیلي سر تر بود ما اونو از همه جدا کردیم پدرت داشت افسرده میشد که گریفندوري ها قسم خوردن مراقب رفتارشون باشن وقتي اون برگشت به گریفندور خیلي اتفاقا براي بچه هاي که در گروه اسلیترین بود میفتاد خوب مثلا اگه یکشون بر فرضی میگفت جیمز پاتر بالاي چشمش ابروه اون طرف فرداشی تو در مانگاه بود گریفندوري ها اصلا تحمل نمي کردند که کسي به پدرت توهین کنه نمي دوني وقتي پدر و مادرت ازدواج کردن چه جمعیتي براي عروصیه انها رفته بود البته خیلي از اونا مي خواستن مادرتو بکشن و با گفتن این حرف خودش شروع کرد به خندیدن هر ي هم خنده اش گرفت اما مل گوناگال ناگهان گفت: حالا میفهمي من چي میگم تو باید یکي رو به عنوان نامزدت معرفي کني که دست کسي بهش نرسه ویزلي نه چون بچه ها اگه بفهمن نامزد توه اونو میکشن اگه مي خواي نامزد بچه ات سالم بمونن باید یکي خارج از هاگوارتز رو به عنوان نامزدت معرفي کني.هري فقط سر تکان داد و بلند شد و مل گوناگال گفت: کجا میري؟ هنوز کارت دارم. هري گفت: خوب من کلاسی باید برم. مل گوناگال گفت: اهان پاتر فقط یه چیز دیگه این خون باعث نمیشه تو سعی کني از مردم فرار کني کاري که داري بهش عادت میکني. هر ي سر تکان داد و از در بیرون رفت او تقریبا کمي از حرفهاي مل گوناگال را نشنیده بود زیرا داشت به کمدي که دامبلدور خاطره ها را در ان گذاشته بود نگاه میکرد. حالا همشی فکر میکرد چطوري به درون آن اتاق برود بعذ از کلاسهاي آن روزشی در حالي که مثل همیشه ساعت 1: ۳۰ بود به اتاقش رفت تازه در را باز کرده بود که جیني از کنار او را گرفت و روي صندلي اي نشاند و گفت:خیلي خسته اي؟هري گفت: آره جیني برو بگو هرمیون و رون بیان اینجا بر و زود بیاجیني سر تکان و از در بیرون رفت هري
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
چشمانش را بسته بود که کسي تکانش داد هري چشمانش را باز کرد و گفت: چي شده بانياباني گفت: هیچي مي خواستم ببینم چرا این قدر دیر اومدي جیني خيلي نگران بود. هري گفت: تا ساعت ۱:۳۰ کلاس داشتم. باني گفت: درسی میدادي؟هري گفت: نه درسی مي خوندم.و در همین لحظه هرمیون و رون همراه جیني به درون اتاق آمدند هرمیون یلت راست به طرف هري رفت و گفت: حالت خوبه؟ خوبي؟ هر ي سر تکان داد و گفت: بگیر بشین درون گفت: چي شده پسر ؟هري با ناراحتي گفت:دیگه از رفتن تو دفتر مل گوناگال و کاري نکردن حالم بهم مي خوره شما ها اگه نمي خواي بهم کمل کنین بهم بگین. هرمیون گفت: هري بس کن تو تازه دیروز این موضوع رو گفتي مي خواي ما از دیروز تاحالا چي کار کنیم؟هري گفت: فقط بهم بگین کمکم میکنین درون گفت:هري داري حرفاي احمقانه میزني پاشو برو بخواب خوابت میاد دیونه زده بسرت گفتیم که کمکت میکنیم یه ذره به ما فرصت بده باني گفت:هري مي خواي چي کار کنی؟هري گفت: به تو مربوط نمیشه باني گفت:من نمی تونم کملک کنم؟هري سرکوبانه گفت: نه. هرمیون گفت: چرا هري باني میتونه کمالث کنه مگه ایشون ادعا نمیکنن نوه ي دامبلدورن و بیشتر قدرتهاي اونو دارن پس بهتره امشب به ما ثابت کنن. خوب چي میگياباني گفت: به تو یکي ام شده ثابت میکنم که نوه ي دختري دامبلدور بانیم حالا میبیني درون جلوي هرمیون رفت و گفت: هرمیون ولش کن . باني گفت: هري بزار کمکت کنم تا این دختر خانم بفهمه با کي طرفه. هر ي بلند گفت: اگه مي خواي به من کمل کني باید هرچي هرمیون میگه گوشی کني روي حرفشم حرف نمیزني باشه. باني گفت: اما...هري گفت: اما چي ما باید همه با هم باشیم یا اصلا نباشیم مفهومه باباني سر تکان داد و هري گفت: نشنیدم. باني گفت: باشه. هري گفت: شما دوتا چي ؟هرمیون و رون با هم گفتند : ما از اول مشکلي نداشتیم. هري گفت: خیلي خوبه... که ناگهان جیني حرفشی را قطع کرد و گفت : سی من چی یعني یه دختر غریبه مي تونه به تو کمل کنه اما من نمي تونم؟ هر ي بلند شد و گفت: تورو خدا دوباره بحث دیشبو وسط نکشی آخ فکر میکنم باید براي فردا شب یه نقشه ي عالي بکشیم که هرمیون این کار وظیفه ي توه. هرمیون سر تکان داد و هري ادامه داد:من امشب واقعا خوابم میاد فعلا شب بخیر ...و به طرف اتاقش رفت هرمیون و رون گفت: خوب بهتره ما هم بریم. باني گفت:به همین زودي جا زدي؟هرمیون گفت: چي رواباني گفت: مگه نميخواستي بهش کمل کني خوب پس چي شد؟هرمیون گفت: کري؟نشنیدي چي گفت؟ گفت یه نقشه ي خوب میکشیمو فردا شب میریم. باني گفت: چرا امشب نریمانکنه میترسي؟شایدم میدوني که قراره ضایعت کنم. هرمیون گفت: هاها! اصلا ، فقط دلم نمي خواد تو خراب بشي. بذاریم تا که شما هم از روح پدر بزرگت بخوايي که بهت کمل کنه. باني گفت: من امشب آماده ام بیا بریم نشونت میدم کي باید از روح پدر بزرگش کمل بگیره.رون گفت: هرمیون باني بسه مگه نشنیدي هري چي گفت تو باید هرچي هرمیون میگه گوش کني باني گفت: آره شنیدم اما اگه هري بفهمه خود ه هرمیون جا زده چی ؟ هرمیون گفت: من جا نزدم تا آخرشم
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
پاشی وایسادم. باني گفت: پس بیا امشب بریم. هرمیون هم جواب داد :باشه رون وجیني گفتند: بابا خواهشا ایل لحظه فکر کنین هر ي گفت فردا شب. هرمیون گفت: جیني هري گفت تو در هیچ صورت خودتو وسط نمیندازي درون گفت: حالا جیني هیچي من باید پاي شما بیام باني با ناراحتي گفت: انگاري توام میترسي باشه اصلا لازم نکرده شماها کمل کنین شما ها بمونین پیش جیني از اون مراقبت کنین خودم میرم براي هري اون خاطره هارو میارم. و از در بیرون رفت رون با خشم گفت: از دست شما دخترااه و دنبال باني رفت هرمیون به جیني گفت که در را از تو قفل کند و به غیر از آنها در را روي هیچ کس حتي باني باز نکند و به دنبال رون از در خارج شد.
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فصل نوزدهقم: شمشیر پدر بزرگ
بحینی در اتاق قدم میزد و از خوابیدنا راحت هقرکیب حرص می خورد. هقرک ان قدر راحت خوابیده بود که بحینی قرلحظه امکان داشت بحیع بکشد بالاخره فریاد کشید: خسته شدمر دیگه». و هقری ناگهان از خواب پرید و گفت: مجتی شده؟ حالت خوبه؟ بحینی با ناراحتی گغت: دیگه دارمر از دست کارات دیونه میشم. هقرگی گفت: جتی ؟ حالت خوبه؟ حینی من اینجا خوابیدم ، جتایی کار کردم اون وقت. بحینی با ناراحتی پایش را روکی زمین زد و از اتاق بیرون رفت هقرکیب لحطه اکی هقیج کار نکرد اما ناکوانتا با ناراحتی بلند شد و به دنبال بحینی راکت و گفت: جته؟ بابا خوابم معیاد جرا نمیفهمین؟ بحینی رویش را از هفرکی بر کرداند و کفت: برو بخواب. هقرک کغت: میرمر می خوابمر . و با قهر به اتاقش باز گشت حینی با دیدن این کم توحهای هقرک بحیغ کشید اما هقرک به تختش رفت و گفت: هقر وقتی تصمیم گرفتی مثل آدمر بیاک بخوابی بیا اینجا. جینی به اتاق هقرای رفت و گفت: من حالمر خوبه این توکی که زده به سرت. هقرک روکا تخت خوابید و جششمانش را بست و گفت: من خوابم بحینی گفت:هفرکی جطورک میتونی بلای تفاوت باشی؟هقرک بلند شد و گفت: اولا جون خوابمر میاد واقعا بی تفاوتم دوما بهمر بگو جای شده ببینم باید بلای تفاوت باشم یا نه. حینی کنار او نشست و گفت: جرا نذاشتی بهت کملت کنم؟ هقرک به او نگاه کرد و دوز اریش افتاد روک تخت دراز کشید و گفت: آره؟ من اللان دیگه کاملا بی تغاونم و پتویش را تا صورتش بالا کشید بحینی پتوک هقرکی را گرفت و کشید قرک پتویش را کنار زد و گفت: حینی میزارک بخوابمر یا نه؟ بابا گردا کلی کار داریم . بحینی کفت: نه نمیزارمر باید بهم توضیح بدگی .هفرکی با ناراحتی گفت: گیر دادگی هقا من به عنوان نامزدات بهت اجازه نمعید امر با این وضعت کار خطرنالث بکنی تمومر شد اه. و دوباره روکی تختشش خوابید و پتویش را روکا صورتش کشید بحینی ملتمسانه کفت: هقرکیب تورو خدا من که کارگی نمیکنمرهقرگی دوباره بلند شد و گفت: حینی این براک آخرین بار بگیر ... بخواب...و
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
دوباره زیر پتویش رفت بحینی که جدشمانش پر از اشلث شده بود بالشتی بین خودش و هقرک گذاشت و پشتش را به او کرد و ناگهان هقرک گفت: گریه امر نمیکنی. بحینی دستش را بحلوک دهقانش گذاشت و صورتش را به بالشتش چسباند بعد از پنج دقیقه هقرگی که خودش ناراحت بود پتویش را کنار زد و به بحینی نگاهقی کرد بعد به سقف خیره شد و با خودش گفت: من از دست این اجتی کار کنم؟ بعد دوباره به بحینی نگاه کرد و دستش را به طرف بحینی دراز کرد وقتی دستش به او خورد بحینک دستش را کنار زد و هقرکیب خنده اش گرفت دوباره دستش را به طرفش دراز کرد و حینی با صدا یک گرفته گغت:ولمر کن. هرک آرامر به طرفش رفت و کفت: نمیتوانمره حینی دوباره او را پس زد و با ناراحتی گفت: برو اون ور نمیبینی باهقات قهرماهقرکی که خنده اش گرفته بود گغت: اهقان این بالشت معنیش اینه حالا اجرا با من قهرک. بحینی که حالا گریه اش گرفته بود گفت: برو اون ور حوصله تو ندارم. هقرک او را بغل کرد و اشکهایش را پالت کرد و کفت: بحانمر مجتایی شده حالل؟ جینک با کریه کفت: تو به من توحه نمک کنی.هفرکب با خنده سرسش را در موهقاکب بحینی کرد و گغت : بحینی بحانجتایی شده امشب ؟ بحینی به او نگاه کرد و گفت: تو جرا به من توحه نمیکنی؟هفرکی پیشونیه بحینی را بوسید و گفت: بگیر بخواب بابا بحینی با گریه
؟ بحینی امشب من جتی کار کردم؟ بحینی به او نگاه کرد و بلند شد نشست و گفت: تو تکلیف منو مشخص نکردگی من براک تو جیم؟هفرکی که از رفتار حینی تعجب کرده بود بلند شد و گفت: تو هقمه جایز منی من بحز تو هقیج کسی ندارم اگه تو نباشی من میمرمر جایی شده؟ و بحینگ را بغل کرد بحینک با ناراحتی گفت: نه می خوامر امشب یه جیزک بهمر بگی که قبلا بهم نگفتی درباره کی جو با اونم هقمین رفتارو داشتی؟هقرک او را رهقا کرد و گفت: بحینی حالت خوبه؟ جو که نامزد من نبود . بحینی برگشت و به او نگاه کرد و گفت: هقرکی یه جیزک ازت بپرسم راستشو میگی؟هفرک دستش را بالا آورد و گفت: قسمر می خورم بحینی دست او
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
را گرفت و گفت:اگه؟... این اتفاقی براک من نمای افتاد تو بازم منو ... یعنی بازم میتوانستیم نامزد باشیم... راستشو بکوهفرگی به او نکاه کرد و کغت: ببین بحینک من اصلا نمک خوام یه سر سوزانا به تو صدمه بر سه خود تمر می دونگ اون دفعه اجرا دوستیمونو بوهم زدم براگی اینکه میترسیدمر ولدمورت از تو سو استفاده کنه حالد بیشتر میترسم اوتا بچه ... خطرناکه... میدونی من برام فقط تو مهمی قیچ کس دیگه رو وقتی تو باشی نمیبینم بحینی که دوباره گریه اش گرفته بود هقرک را در آغوش گرفت و گفت: هقرکیب من تورو از خودمم بیشتر دوست دارم هقرک کغت: منم تو رو خیلی توانست دارمر اما با این جشماگی گرمز نه گولا بده دیکه کریه نکنی؟ بحینی به او نگاه کرد و سر تکان داد هقرکیب خندید و بینای اک او را گرفت و تکان داد و گغت: قول دادک هقا حال\ بخند بخند شاد باشیم و خودش شروع کرد بخندیدن اما ناگهان گریه اش گرفت و بحینی را بغل کرد و بحینی گفت: هقر کی؟ تو به من میگی گریه نکن بعد خودت این بحورک میکنی. هقرک سر تکان داد و گفت: بحینی قول بده حتی اگه مرده امر گریه نکنی قول میدکی؟ بحینی گفت: تو نمیمیرکب. هقرکیب گغت : تپش قلب گرمت منو هقمیشه زنده نگه میداره . بحینی نشنید و گفت : مگه نگفتی خوابت میاد بخواب. و هقرکی را خواباند وقتی سرسش را بلند کرد و هقرک را دید تعجب کرد هرکی کاملا خواب بود گویا سالهاست خواب است بحینی دست او را گرفت و روکا صورتش کشید لطیف بود مانند ابریشمر در هفمین هقنگام صداک در آمد و بحینیک آرامر دست هفرکی را رهقا کرد و به پشت در رفت بلند گفت: بله؟کیه؟هفرمیون با صدایی که از ناراحتی میلرزید گفت: ماییم باز کن. بحینی سریع در را باز کرد و هقرمیون و رونا و بانگی وارد اتاق شدند هقرمیونا ناکوانتا کفت: تو براکی جتی اونو با خودت آوردگی هرک فقط خاطره ها رو می خواست نه چیز دیگه اصلا اون به جه دردش می خوره ؟ و دستش را گرفت بانی بلند گفت: بعدا میفهمایی به جه در دانش می خوره اما حال حالیت شد من نوه کی دامبلدور مر؟ بحینی گفت: ساکت هقریب خوابه. بانی گفت:یه
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
بحورک میگی هقرک خوابیده انگارک بجه یک دو ساله است. رونا گفت: معذرت می خوام بحینی اما این دختر یه بلای شعور به تمام معناست. بانی گفت: نه بابا. بحینی گفت: خوب مگاه جتایی شده حاللا؟هفرمیون خاطره ها را که درون کیفش گذاشته بود بیرون آورد و گفت: این از خاطره ها. حینی ناگهان گفت:هفرمیون دستت جت یک شده؟ بانی گفت: می دونی جیه این خانم اینقدر احتماغه که نمیغهمه فقط یه گریفندورکیب اصلی مثل نوه گی گریفتدور میتونه به این دست بدون محافظ دست بزنه. و پارجه اکب را روک میز گذاشت درون پارجه معلومر بود شک اکی پبیجیده شده است بحینگ آرام پارجه را کنار زد و از دیدن شمشیر گریفندور دهقانش باز ماند و گفت: شما براک جتی اینو با خودتون اودین ؟رون گفت: خانم فکر میکنن نوه گریغندور هقریه. بحینی که تعجب کرده بود گفت: جرا این قدر مزخرفک میگی؟ بانی گفت: حالا معبینی. بحینی گفت: اره حالا میبینیم بهتره الان دیگه برک بیرون جون می خوام برم بخوابیم و به طرف بانی رفت تا او
بحینک جاسباند و بحینی براک لحظه اکا شروع به بحیع کشیدن کرد اما وقتی به دستش نگاه کرد اثر یکی از سوختگی ندید او با طعنه گغت: نکنه منم نوه یک گریغندورمر ؟ بانی گفت: نخیر تو مادر بچه یک نوه یک گریغندورکی. حینی دهقانش را باز کرد که جیزک بگوسد که هقرک هقراسان وارد اتاق شد و پرسید: جتایی شده؟ بحینی اجرا بحیع میزنی؟ بانی با مهربانی گفت:هفرکب بیدار شدی؟ هقرایی به او نگاه کرد و گفت: فکر میکنم بیدارمر گفتم جراحیع میزنی؟ بحینی به طرف هقرک رفت و گفت: اونا رفتن خودشون سر خود براک تو خاطره هقارو آوردن. هقرک گفت: چتی؟ رونا گفت: بانی شروع کرد به تحریلت کردن ما بعدم رفیت این خاطره هقارو برات بیاریم. و کیف خاطره هقا را روی میز گذاشت هقرک به آن کیف نگاه کرد و گفت: مگه من نگفتم...هفرمیون گفت: ما هقمر بهاش گغتیمر تو جتایی گفتی اما اونا یه احمقها. هقرک ناگهان به طرف هفرمیون رفت و گفت: دستت جتایی شده لاهقرمیون گفت: هقمش تقصیر اون بلایی شعوره شمشیر گریفندورم با
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
خودش آورد هقرکیب که تعجیب کرد گغت:جتی کار کرد؟ بانی گفت: هقرک اینو بگیر دستت.هقرک گفت: من اون رو تاحالا دستمر گرفتم . بانی گفت: بگیر دستت... و شمشیر را به دست هفرکی داد و با خوشحالی گفت: می بینین فکر من درست بود اون نوه گی گریفندوره. هقرگی شمشیر را به گوشه اک رفت و گفت: را مزخرف میگی؟ بانی جرا اونو دزدیدکی؟ بانی گفت: من اونو براک تو آوردم. هرک گفت:اون شمشیر با اون خاطره هقا فرق میکنه اون شمشیره گریفندوره مال دفتر دامبلدوره اصلا ربطی به من نداره اون مال پدر بزرگته خبر مرگشت... اجرا اونو آوردگی؟ میدونی ملت گوناگال اگه بفهمه اون نیست که میفهمه بیجاره مون میکنه. بانی که گریه اش گرفته بود گفت: اون شمشیر باید دست نوه کی گریفندور باشه نه دست اونا. هرکی که از ناراحتی سرخ شده بود فریاد کشید: بانی دارمر قاطی میکنما فردا میریم اوت شمشیر و پس میدیم دیگه هقم حرفش و نمیزنیم حالا برو بگیر بخواب. و رویش را از بانی بر کرداند بانی با ناراحتی کفت: اما هقر کی...هرکی فریاد کشید :گفتم برو... و بانی در حالی که گریه میکرد از اتاق خارج شد هفرکی روکیا صندلی اکی نشست ناراحت بود به هفرانسه س آنها نگاه کرد اما بعد با ناراحتی گفت: ببینم دستتو. هقرمیون گفت: مهم نیست. هقرک گفت: گفتم ببینم و دست هفرمیون را گرفت و گفت: می سوزه؟هفرمیون گفت: الانا نه.هفرک گفت: خوبه . و دست هقرمیون را بوسید و گفت: حالا جتی؟هفرمیون به دستش نگاه کرد و گفت: خداک من. زخم از بین رفته بود هقرمیون دست هقرک را گرفت دقیقا هقمان زخم روگبا دست او پدید آمده بود هقرمیون با ناراحتی گفت: هقرگه جرا این کارو کرد ک؟ هرک گفت: جون دلمر نمی خواد دستت خراب شه. هقرمیونا لبخندک زد و دست زخمی هقرکی را بوسید و گفت: هرک ممکنه تو نوه گی گریفندور باشی.هفرک به او نگاه کرد و گفت: جون به اون دست زدم...هفرمیون گفت: آره فقط نوه یک واقعیه گریفندور میتونه بدون محافظ به اونا دست بزنه تو اونو براکی دامبلدور پیدا کردگی هفرکا تو نوه گریغندورک. هقرک گفت: با این وحود این کار دلیل دزدگی
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
نمیشه.هفرمیون گغت: آره دلیل دزدگی نمیشه بهتره من برم. هقرکیب سر تکان داد و بعد از رفتن هقمه دوباره به تختش برگشت بحینی حتی یلت کلمه صحبت نمیکرد و این براک هقرک خوب بود جونا می تونست فکر کند مگر امکان داشت او نوه یک گریفندور باشد بعد با ناراحتی گفت:اه یه بار میگن نوه یک اسلیترین یه بار میگن نوه یک گریفندور بابا من نغمیدم این پدر من بچه کی کاکی بوده. بحینگ گفت: مجتی؟هقرک به بحینی نگاه کرد و گفت: هقی چتایی داشتمر با خودم حرف میزدم، حینی لبخندگی زد و گفت: پس اجرا بلند بلند؟هقرک گفت: حواسم نبود بحینی ممکنه من نوه ک گریفندور باشم؟ حینی گفت:هقرگی من نمایی دونم باید ملت گوناگال بپرسی اونه که حتما میدونه تو نوه یک کلای هفستی؟هفرکی گفت: برم فردا بهش جتایی بگم؟ بحینی گفت:راستشو بگو بانی اینو بر داشته. هرک گفت: آره هقمینو میگما فکر نمیکنم بانی تو دردسر بیفته هفمینو میگمر حینی کفت: حال بهتره بخوابیم. هقرک کغت :اره بخوابیم. مثلا امشب خیلی خسته بودم بحینی دست او را گرفت و گفت: الانم خسته اکی بخواب. هقرکیب نفهمید کای خوابش برده است فقط ناگهان وقتی اولین پرتوکی خورشید زد هقرک از خواب پرید جینایی از این کار هقرکی بلند شد و با نکرانی کغت : هرکی جیزک شده؟ خواب دیدگی؟هقرکیب سر تکانا داد و بلند شد و لباسش را پوشید و گفت: هقیچی باید برم شمشیر و پس بدهم سر میز می بین مست. و از اتاق بیرون راکت بحینی لحظه اکی به در بسته شده نگاه کرد و دوباره خوابید ... هرک با ناراحتی راه میرفت شمشیر اصلا براش سنگینی نداشت برق شمشیر او را عاشق خود سنش کرده بود حاضر بود هفرجه دارد بدهقد اما آن شمشیر را ندهقد احساس میکرد جیزک در سرش به او حکمر میکند که برگردد اما هفرکا با ناراحتی سر تکان داد و به طرف دفتر ملت گوناگال رفت با خویش فکر میکرد به او جه بگوید که ناگهان ملت گوناگال از در دفترش بیرون آمد و با دیدن هقرک گفت:هقرک جیزک شده؟ هرک سریع شمشیر را از زیر ردایش بیرون کشید و گغت: دیشب بانی اومده تو اتاق شما فکر میکرده داره براک من کارگی میکنه براک
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
هقمین این شمشیرو براک من بر داشته و به من گغت جونا تو میتونی بهش دست بزنی یعنی نوه گریفندورک منم بهاش گفتم این طور نیست و براک هقمین شمشیرو براتون پس اورد مر - ملت کوناکال لحظه اکی به هقرکیا خیره شد و بعد با خنده اک گفت: تو میتونی بهش دست بزنی؟هقرک گفت: اره اما این دلیلش نیست . ملت گوناگال فریاد کشید : واکب خداک من. هقرک گفت: جیزک شده پروفسور این شمشیرو لطغا بگیرین. ملت گوناگال با خوشحالی جند بار هقرک را در آغوش گرفت بعد با خنده و اشلت گفت: نه تو بهاش بیشتر نیاز دارکی. هفرکی گفت: من ؟ اما ملت گوناگال با خوشحالی گفت: من باید برمه جشن بگیریم ... نوه گی گریفندور ... واک خداک من. و هقرگی را رهقا کرد و رفت هقرک بر کشت و به طرقک سرسرا اصلی راکت با خود بینش فکر میکرد
باشمر. که ناگهان با صورت به جیزکی خورد و روکی زمین افتاد هقاگرید او را بلند کرد و گغت: حواست کجاست؟ پاشو هفرکی بلند شد و گفت: فکر میکردم خوبی؟هقاگرید گفت: مرسی اون شمشیر؟ اونو از کجا آوردگی؟هقرک با لبخندگی شمشیر را در دست گرفت و گفت: میبینی قشنگه نه؟ ملت گوناگال گغت مال خودم. هقاگرید گفت: تو نوه یک گریفندورک؟هقرک گفت: امر این طورکیب میگن. هاگرید با خوشحالی هقرکی را بغل کرد و بعد با خوشحالی کغت: البته تو هفماه جیت مثل اونه -هفرک خندید و گفت: جتیه ؟ و بعد با به خودش لحن بحدگی گرفت و گفت: ببخشید شما جند ساله با ایشون ارتباط دارین ؟هقاگرید به پشت او زد و گفت: دستمر نند از بچه من باید برمه هقرگی که از ضربه گی هقاگرید نفسش در نمای آمد فقط سر تکان داد هقاگرید از خوشحالی بالا پایین میپرید و هفرک با خنده گفت: نگاش کن . بعد به طرف سرسرا رفت وقتی به میز رسید با خوشحالی گفت: خوب ملت گوناگال گفت این مال خودت جون تو ... تو ... توحینی گفت: تو جتی؟هفرگی با خوشحالی گفت: نوه یک گریفندورک. هقرمیون و بحینی با هقم بحیغ کشیدند و رون بلند شد و هقرگی را در آعوش گرفت و بحینی با ختنده کفت : اصلا فکرشو نمیکردمربانی کغت : اما من
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فکرشو میکردم. اون هقنوز ناراحت هقرکیب به طرفش رفت و کفت: نکاه کن بانکی من براکی راکتار دیشبم معکدرت می خوام اما من اصلا دوست ندارمر تو بخاطر من دزدگی کنگ من وقتگی اینو بهش گغتم خودش اینو بهم داد نگاهقش کن خشکله نه؟ بانک لحظه اکی به شمشیر نگاه کرد بعد هفرکی را در آغوش گرفت هقرک گفت: ببخشید. بانی سر تکان داد و گفت: تو ببخشید . هقرک گفت: بابا بیخیال بخشش می خوام صبحونه بخورمر . و وقتی بانی او را رهقا کرد بحینی کنارشی نشست و گفت: هقرک یعنی ... یعنی ... من... مادر بجه کب نوه گریغندور میشمر؟ هقرک لحظه اک جیزک نگغت بعد به او نگاه کرد و سر تکان داد بحینی داستانش را بهم زد و گفت: واک خداک من باورمر نمیشه. هقرک براک او آب پرتغال ریخت و گفت: خودمم اولش باورم نمیشد بخورد بحینی تمام وقت بالایی اختار می خندید و هفرکی هقمر به او می خندید.
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
فصل بیستم: در هاگزمید
هقرک بحلوک آینه ایستاده بود و با کراواتش ور میرفت و براک خودش او از می خواند و از این که موسیقی پخش می شد لذت میبرد که جینی وارد اتاق شد و گفت: جتی کار میکنی؟ بدو. هقرک در حالی که بحلوک آینه می رقصید گفت: مطمئن باسنش اسلاگهورن در دفترش و نمیبنده. بحینی به هفرکب نگاه کرد و گفت : جتی شده امشب خیلی شادگی؟هفرک گفت: شادمر دیگه . بحینی به موهقای هقرایی که حاللا کمی بلند شده بود نگاه کرد و گفت: موهقات ؟هقرک گفت: پشت سرم جمع کنم خوبه؟ بحینی گفت: نه این طورک خیلی بهتره . و موهاکی را با بحادو بافت هفرکی به موهایش نگاه کرد و گفت: به تیپم نمی خوره. جینی گفت:هقر کارک می کنی فقط سریع تر . هقرک گفت: تو هقمر که هقمشی عجله کن پشت سرمر میبندمر خوبه» بریم. بحینک دست هقرگی را کرکت و از اتاق خارج شد هقرک گفت: فکر کنم امشب خوش بگذره. جینی گفت: منم باتو موافقم هقی اون دوتا رواهقرمیون و رون آن قدر بلند بلند میخندیدند که تمامر اطرافیان به آنها نگاه میکردند آن دو بازو در بازو به طرف دفتر اسلاگهورن میرفتند هفرک و بحینی از دیدن آنها و رفتار بچه گانه شون می خندیدند وقتی به دفتر اسلاگهورن رسیدند هقرکی بحینی را به داخل هقل داد و بحینک شروع کرد به خندیدند با صداگی خنده یکی او تمام کسانی که در اتاقی بودند به آنها نگاه کردند اتاقی در سکوت مطلق بود که اسلاگهورن با خنده ای کودکانه بحلو آمد و گفت: آه خدای من هقریبا تو با این شاهقزاده خانمر اینجا او مدک خیلک بوهمر میاین بیاین تو بجه هقا اینجا هقمه باهقم آشنان. و هقرک و بحینی را به داخل دفتر برد هفرک افرادک را میشناخت و میدید که اصلا تحمل دید نشان را نداشت مثل فاج وزیر سحر جادو قبلاک که با دیدن هقرک با هقمسرش جلو امد اما هقرک رویش را برگرداند و هقمراه بحینی به کوشه اکی دیکر راکت اما کاج او را دنبال کرد و وقتی یلت بحا ثابت ماند دستش را روکی شانه اش گذاشت و گفت: هقرک از من فرار میکنی؟ هرک خیلی بحدی گفت: نه
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
جونا من یه دیونه امر فکر میکنمر ممکنه به شما و هفمسرتونا صدمه بزنم بیا بریمر بحینی. اما فاج گفت: هقرک می خوام باهقات صحبت کنم. هرک گفت: من هقیج حرفی با شما ندارم. فاجگغت: پسر عزیزم من نگران تو بودم . هقرک او را کنار زد و کفت: من از ادمیک که نکران قدرت شونن نه دوستانشون بدم. میاد. فاج گفت: هقرک خواهقش میکنم فقط جند لحظه ... هقریب به بحینی نگاه کرد بحینی با نگاهقش به او میگفت که با فاج صحبت کند و هقرگ بعد از جد لحظه هقمراه فاج به گوشه ای رفت فاج برای او نوشابه می خورد خودش لیوانش را بلند کرد و گفت: به سلامتیه قرک پاتر .هقرک گفت: من نمایی خوام شما بخاطر سلامتی من نوشابه بخورین ممکنه سلامتی خودتونا به خطر بیفته». قاج لیوانش را پایین آورد و گفت:هفرکی جرا این بحورک شدکی؟هفرک گفت: شما خودتون اینو به من یاد دادین . فاج گفت: هقرک خیلک عوض شد گیا. هقرک سرانش را پایین انداخت و گفت: انسان اگه عوض ناشه رو به نابودی میره. فاج پجانه ی هقرک را بالا گرفت و گفت: صورتت... و صورتش را جلو برد اما هقرک رویش را برگرداند و گفت: اگه نمی تونین تحمل کنین
کذاشت و کغت : هقرکیب من نکرانا بودمر خوب اکه مردمر هککر میکردن تو راست میگی اون وقت دوباره هفمه میترسیدن و .... هقرک گفت: و راهقی پیدا نکردین بحز این که منو دیونه بحلوه بدین میدونم باید برمر دوستم منتظر مهم و از فاج بحدا شد قاج از پشت سر گفت: هرک خواهفش میکنم منور ببخش. هقرکیب برکشت و کغت : ببینید من امشب براکی ککر کردن درباره کیا اینکه شما رو ببخشمر یا نه به این بحانیومدمر اومدم بزنم بخونمر برقصمر بخورم بپاشمر و شاد باشمر پس امشب اصلا طرفیک من نیاین جوانا می خوامر شاد باشمر و شما شادگی منو ضایع میکنین و رویش را برگرداند و به طرفیک بحینکی راکت و دست او را کرکت و به کوشه اکی برد بحینی از او پرسید : هقرک فاج اجتی کار داشت؟هقرک با صداگی بلند ترک گفت: بیا بریم برقصیم . و دست و بحینی را گرفت ... بحینی هفرک گوشه اکب نشسته بودند و به حرف هفاک
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
احتممقانه یک خودشون مگی خندیدند و نوشابه می خوردند که بحینی به رون و هفرمیون اشاره کرد آن دو به شکل احمقانه اک باهقمر صحبت میکردند و این موضوع براک هقرک و بحینک سوژه خنده شده بود بالاخره هفرمیون انتا دو را دید و برایشان دست تکانا داد اما هقرک و بحینیک از خنده به خودشان می پیچیدند هقرمیون به رونا گفت: این دوتا جشونه پاشو ببریم پیششون. و هقمراه رونا به طرف هقرک و جینگ راکت جینگ هقرگ را بعل کرد و کفت: هقرگی دارانا میانا طرف ما. هفرکی بلند شد و گفت: خوب بیان . و شروع کرد به در آوردن اداکی رون هفرمیون به کنار هقرک رفت و گفت: سلام حالتون خوبه ؟هقرک به هقرمیون نگاه کرد هقرلحظه ممکن بود بخندد براکی هفمین در حالی که میلرزید گفت: سلام آره ما خوبیم ... یعنی بحینی حالش خوب نیست باید بریم مگه نه بحینی؟ بحینی به هقرک نگاه کرد و با کملت او بلند شد و گفت: جتی آره آخ نمیدونمرجمه حالمر خوب نیست فعلا وهقمراه هقرک که میلرزید از در خارج شد. رونا به هفرمیون کفت : به نطرات مشکولت نبودن؟هفرمیونتا کفت: جرا مشکولت بودن. هقرکی و بحینی تمام راه را میخندیدند وقتی رسیدند بانک روکا صندلی نشسته بود و کتاب می خواند با دیدن آنها پرسید: خوش گذاشت. هقرک گفت: آره خیلی خوب بود. و به اتاقش رفت بحینی کنار بانی نشست و گغت : واقعا خوش گذشت بحات خالی بود. بانی گفت:هقرک جش شده؟ حینی شروع کرد به خندیدن و گفت: هقیچی فقط فکر کنم یه دره زیاده روک کرده. بانی گغت: آهقان خوب راستای یه جیزک روک برد نوشته بود درباره ک یه بحاک به نام هقاگزمید. بحینی با خوشحالی گفت: احدا قراره بریم هقاگزمید. کی ؟ بانی گفت: پس فردا. حالا این هقاگزمید کجاست؟ حینی گفت:یه بحاک خیلی خوب پس فردا میبینی کجاست خیلی باحاله من باید برمر خیلی خوابمر میاد شب بخیر و به اتاقش باز گشت با دیدن هقرک که با لباس روک تخت خوابیده بود تعجب کرد و به طرفش رفت و او را تکان داد و گفت:هقرک پاش و هفرکا جشمانش را باز کرد و صافکا نشست و گفت: جیه ؟ جتایی شده؟ بحینی گفت: جرا لباساتو عوض
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
نکردگی. هقرکی بلند شد و گفت: اصلا حواسم نبود . بحینی گفت: پس فردا ساغر به هاگزمید دارک الان بانی بهم گفت. هقرکیب که کرواتش را شل میکرد گفت: بحدک نمیگی؟ بحینی گغت : جرا خودش الان گفت. هقرک با خوشحالی گفت: واک هقاگزمید جقدر دلم می خواد برمر اونجا. بحینی گفت: منم هقمین طور. و با فکر کردن درباره گی هقاگزمید به خواب رفتن مثل هقمیشه هقرک با اولین پرتوک خورشید از خواب بیدار شد نمکی دانست جرا مانند خروس هقا این موقعه گی صبح که هفنوز هقوا کمی تاریلت است بیدار میشود اما ناخواسته بیدار میشد هقرکی در حالی که تکالیفش را انجام میداد صبحانه می خورد سر میز او تنها کسی بود که نشسته بود و برایش عجیب بود که جه کسی برایش صبحانه درست کرده است آن هقم این موقعه یا صبح هری از داشتن آن هقمه کار شکایت نمیکرد فقط به خودش میگفت باید سعی خودش را بکند زیرا ملت گوناگال فقط خستگی او را می خواهقد ، می خواهد هقرک آن قدر خسته شود که دنبال هقیج کار دیگرگی نرود و تمام مدت در مدرسه بماند هقرکی قمر می خواست به او تابت کند شکست ناپذیر است در هقمین هقنگام اولین دانش آموزان وارد کلاسش شدند و روکا صندلی هقایدشان نشستند .....هفرکا در حالی که از خستگی دیگر توان راه رفتن نداشت و خود را به طرف اتاقش میکشید با خود درباره ک خاطره هقا فکر میکرد که ناگهان رون او را بغل کرد هقرک با صدا یک گرفته ا یک گفت: رون تو از کجا اومدگی؟ رونا گفت:هفرک یه سوال تو جرا این وسط خوابیدگی. هقرک گفت: من کدوم وسط خوابیدم دارمر میرم تو اتاقم رونا به صورتش زد و کفت: هقرگی بیدار کی ؟ معیکم اجرا این وسط خوابیدگی پاشو من
اتاقکمره رونا کغت : هقرکیب اخر خود تو میکششی کدومر ادمر سالمی رو د یدکی که ساعت 1.5 بخوابه و ساعت 4 از خواب بلند شه بعد بگه من حالم خوبه. هقرک گغت: رون من مجبور میرون کفت: اره مجبورکی هق همه مونو بکشی بحینی منو کرستاد دنبالت فکر میکرد از خستگی یه جا بیفتی. هقرک لبخندگی زد
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
اما ناگهان سرش کج شد رونا با ناراحتی گفت:هقرک اللان جه وقت خوابید نه ؟هقرک پاش و پسر اللان میریمر تو اتافت اونا بحا بخواب. هقرک با تکانی بلند شد و گفت: جیه ؟ ما کجایم؟رون گفت: میشه ایلات لحظه نخوابی؟ رونا با ناراحتی هفری را به اتاقش برد با باز شدن در هقرمیون و بحینیک بحلو آمدند و دستان هقرک را گرفتند و او را آرامر به طرف تختش بردند هقرک کاملا خواب بود بحینی گفت:دیدین گفتم یه جایی هقمون وسط هقا خوابش میبره . رونا گفت: خانم و میگه هقمون وسط هقا بابا تا اینجا که آوردمش صد بار خوابش برد .هفرمیون گفت: این بحورک احتما میمیره. بحینی گفت: منم باهقات موافقمر انگارگ صداگ در اومد. و به طرف در رفت با دیدن پروفسور ملت گوناگال گفت:اه پروفسور شمایان ؟ یلت آن ترسیدم. ملت گوناگال گفت: سلام اومدم هفرکی رو ببینم. هقرمیون گفت: سلام ببخشید اما اون خوابه. ملت گوناگال به رون و هفرمیون نگاه کرد و گفت: من باهقاشی کار مهمی دارم رونا گفت: هقرک خیلی خسته است پروفسور اما ناگهان هقرک در آستانه گی در حاضر شد و گفت: نه بیدارم. بله پروفسور؟ ملت گوناگال به هقر سه ی آنها نگاه کرد و گفت: پاتر اومدمر بگم جرالیست بازکن هقاک کوییدیج و به من نمک دکی مبتلا تو کاپیتانا تیمر هفستی. هقرکی دستش را روکی صورتش گذاشت و گفت: واقعا ببخشید یادمر رفت. مل گوناگال گفت: می خوامر تا فردا لیست بازیکن هقا رو بهم بدکی براک فردا شبم زمینو برانون گرفتم می خوام امد سال قهرمانتا بدنشین جوانا امدسال از بحامر خبر کی نیدست جیه ؟ واقعا نگفته بودم ؟ امسال قراره قهرمان کوییدیج با تیم هقای بزرگ بازک کنه که از کشور هقای دیگه میانا. رونا گفت: شوختی می کنین؟ ملت گوناگال گفت: نه ویزلی شوختی نمک کنمر این مسابقات که فقط یلن مرحله از اون کوییدیجه هفر پنجاه سال یلن بار اتغاقی میغته از هقر قاره دو کشور میان فکر میکنم از اروپا انگلیسی و ترکیه و از آسیا ایرانا و عربستان و از اوگریقا مصر ساحل عاج و از استرالیا سیدنی و اگلندو از امریکا کاندا و برزیلی شرکت میکنن تو این پنجاه سال تمام مدراس شروع به بحتمع کردن امتیاز
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
میکنن و حالا امسال هاگوارتز هقم شرکت میکنه و هقمر بخاطر امتیاز بالد سنش میزبانا مسابقات خواهقد بود براکی هفمینه می خوامر که گریفندور به عنوان تیمر کوییدیج انتخاب بشه جون شما هقا خیلی خوب کار میکنین. هقرک گفت: من متوحه نشدم گغتین کدوم کشورا ؟ رونا گفت:هقرک گفتن از اروپا... هقرک کغت : اسیا روتا؟ رونا هقمر مانند هقرکی به ملت گوناگال خیره شد ملت گوناگال با ناراحتی گفت: شما هقا نباید به دختراک ایرانی و عرب فکر کنین درسته اونا خیلی خوشگلان اما ماهقمر هفرکی رو داریم مگه نه هفرک؟هفرک ناگهان گفت: بله؟ ملت گوناگال گفت: خوب می خوامر برین خوب استراحت کنین و فردا تو پاتر لیست بازیکناتو به من میدگی حالا امر بهتره شما دوتا دیگه برین تو برج خود تونا سریع . و به هفرمیون و رونا اشاره کرد و هفمراه انها از در خارج شد هقرکی روکا تحتش نشسته بود و فکر میکرد که بحینی گفت:هقرک خیلی خوبه ما حتما اونا رو میبریم البته اگه تو بزاریک من تو تیم بازگی کنم. هرک گفت: اصلا حرفشو هقمر نزن بابا کوییدیج خطر ناکه اکه یه اتفاقی برات بیفته من جتی کار کنم ؟ بحینی به هقریب نگاه کرد و در کمال ناباوری گفت: هقریک کلای برای من اتفاقی افتاده که این دفعه بیفته؟ هرک گفت: گفتم نه کوییدیج هفمیشه بلای خطر نیست . و پشتدش را به بحینگی کرد بحینکی روک تخت نشست و به هفرکا خیره شد. جرا هقرک اینقدر حساس شده بود؟ ... هقرکیب پاش و ... هقرکیب .... پاشو - هقرکیب با صداگبا بحینی از خواب بلند شد و با نگرانی گغت : جیه؟ بحینی گفت: مگه نمایی خوایمر بریمر هقاگزمید ؟هقرک گغت : جرا مگه ساعت پجانده؟ بحینی گفت:10 تو که هقمیشه زود از خواب بلند میشدگی حالت خوبه؟هفریک روک تخت خوابید گفت: نه کسلم بحینیک دستش را گرفت و او را بلند کرد و گفت: بخاطر دیشبه حالا پاشو بریم من پایین منتظرم هقرکیب سر تکان داد .... بعد از ایالت ربع در حالی که هقرکی با کرواتش ور میرکت به طرفیک بحینی راکت بحینی نیمر نگاهفی به او انداخت و گغت:هقرک ججورک دارک میبندگی؟هفرک گفت: مثل هفمیشه. بحینی گفت: اره تو هفمیشه دوتا گره میزنی اه اصلا بزار من برات ببندم و هقرکی ناگهان
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
گفت: هقای جتایی کار میکنی؟ خغه شدم بحینی گفت: ببخشید .هفرک و بحینی ساعتها درهقاگزمید قدم زدند و درباره گی موضوعات مختلف حرف زدند تا اینکه خسته شدند و تصمیم گرفتند به کافه یک مادامر رزمارتا بروند در راه بحینی گفت: هقرک من بستنی می خوام؟هقرک که سردسش شده بود گفت: جتی بستنی می خواک اونم تو این هقوا؟ حینی گفت:راست میگی تو این هقوا بستنی کجا بود بریم یه جیز داغ بخوریم. هقرک که داستانش را بهم میکشید گفت: من که گفتم بریمر کافه مادام رز مرتا قهوه بخوریم. بحینی گفت: قهوه نه. هقرک گفت: نکنه از من نوشابه کی داغ می خواکی. بحینی شروع کرد به خندیدن و سر تکان داد و هقرک گفت: جتایی نه بابا هقمین یه کارمر مونده مست کنی پجه بحورگی برگردیم تو این هقوام بحینی گفت: هرک تو نمیدونی من الان مستمر بهفرک گفت: اره خیلی به حرفات می خوره مست باشی . بحینی گفت: آره مست توامر . و بعد از جند لحظه درنگ کرد بعد گونه گی هقرک را بوسید و گغت: اگه تونستی منو بگیر . و شروع به دویدنا کرد هقرک او را دنبال کرد اما بحینی در جند کوجه پس کوجه رفت و هقرک او را گم کرد هقرکی که کمی ترسیده بود جویش را بیرون کشید و گفت: حینی بیا بیرون. شوختی واقعا مسخره اکی هقدست بحینی؟ اما در میانا ان هقمه تاریکی جشمش به مغازه گی روشنایی افتاد که تا بحال ندیده بود هقرک آرام به پشت ویترین او رفت از جیزک که میدید دهقانش باز ماند پیانو بزرگی پشت ویترین بود که هقرک با دیدنش حتی بحینی را هقم قراموش کرده بود هفرکی نیم ساعت در سرما به ویترین انتا مغازه گی قدیمی خیره شد تا اینکه ناگهان کسی او را صدا کرد هقرک آرامر برگشت چشمش به کوجه ای افتاد که بخاطر تاریکی انتهای آن پیدا نبود هقرک جشمانش را تیز کرد و جوابش را بالا گرفت اما از دیدن آن جه میدید خاشلت شده بود مهای سفید به طرف او می آمد که ناگهان دستی از میان آن هقمه تاریکایی و مه گردن هقرک را گرفت و به درون مه کشید هفرگ با رفتن در مه دیگر هفایج جیز ندید.... ساعتها میگذشت و ملت گوناگال در اتاق راه میرفت و بحینی دیوانه وار گریه میکرد رون پشت
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
پنجره ایستاده بود و هفرمیون سعی میکرد بحینی را آرام کند باران پشت پنجره شدت گرفته بود مودگی با ناراحتی گفت: اخه شما هقا داشتین جای کار میکردین ؟ حینی در حالی که صدایش در نمای آمد گغت: من به اون گغتم منو بگیره داشتیم بازک میکردیم اون منو دنبال کرد من رفتم تو یه کوجه و اونمر اومد دنبالمر اما بعد از جند دقیقه دیگه منو صدا نکرد من نگران شدم به عقب برگشتم اما هقیج کس در آن کوجه ها نبود یعنی خوب ... هقمه بحامه بود من هقیچتی نمیدیم ملت گوناگال گغت : این بحورک نمیشه باید بریم دنبالش من میرم به کارگاه هقا خبر بدم. مودکی گفت: میتونی به ما بگی کجا بوده؟ بحینی به شدت سر تکان داد و مودگی گفت: خوبه بهتره را بیفتیم. در زیر باران به آن شدیدگی تعداد زیادگی کارگاه در هفاگزمید پخش شده بودند بحینی هفمراه مودی و ملت گوناگال و رونا وهفرمیون و جند کارگاه به طرف کوجه اکب قدیمی میرفتند بحینی ناگهان ایستاد و گفت:من نمیدونم من وسط مه بودم فقط قشنگ این درخت و یادمه می دونم اینجا ماه بود . موادگی گفت: خوبه پخش شین . اما ناگهان رونا گفت: این جارو . و به طرف کوجه ای تاریلت رفت کوجه کاملا تاریلت بود و روک زمین مانند فرشی ماه بود مودگی راه را روشن کرد هفرمیونا و بحینی خود را عقب کشیدند کوجه واقعا ترسنالت بود هقمه بحا پر از خون بود مودک آرام بحلو میرفت وسط کوجه گودالی عمیقی بود مودک خم شد و دستش را به لبه یک گودال کشید بعد بلند شد و گفت: خونه. بحینی با این حرف ناگهان فریاد زد: هقرک؟ صدایش در ان کوجه که تنگ و تاریلت میپیچید. ناگهان یکی از کارگاه هقا گفت : قربان اون بالا و به بالای سر انها اشاره کرد هقمه به باللا نگاه کردند هقریب به جندین طناب بسته شده بود و مانند عروسلت خیمه شب بازک دست و پایش اسیر بود جشمانش با کرواتشی که از خون قرمز شده بود بسته شده بود و از دهقانا و بینایی اسش خونا مگی جکید هفرمیونا از دیدنا هقرگی بحیع کشید و جینگ وسط کوجه حالش بهم خورد ملت گوناگال گفت: بیارینش پایین. و بعد بلند فریاد کشید: نشنیدین جایی گفتم ؟ بیارینش پایین. جندین
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
کارگاه شروع کردن به سوزاندن طناب هقاکی دور دست و پایی هقرک بعد از جندین دقیقه هقرگی رهقا شد و ملت گوناگال به هقمراه جند کارگاه او را گرفتند او را روک زمین گذاشتند ملت گوناگال با ناراحتی نبض او را گرفت و گفت: گلوشو بریدنا اما نبضش میزنه باید سریع اونو ببریمر مدرسه عجله کنین. و هقمراه جند این نغار هقرکیب به مدرسه برد از بد نا خون آلود هقرک روک زمین خون میریخت مانند کیسه اک خون که
پامغاری گفت: باید مرده باشه. ملت گوناگال گفت: اگه کارک نکنی اره میمره پاپی. مادامر پامفرکی به او نگاه کرد و
شروع به در آوردن لباس هقاکی هفرکیب کرد تمام بدن هفرکی زخمر بود گویا کسی سعی کرده بود روک بدن هفرکی صلیب بکشد مادامر پامفریگی گغت : کی بهش حمله کرده؟ ملت گوناگال هقمر که به زخمر ها نگاه میکرد گفت: نمیدونم کار کی می تونه باشه. اما ناگهان حالش بهمر خورد و از درمانگاه بیرون رفت جینی و هفرمیون و رون جلویش را گرفتند و ملت گوناگال کفت : انتراسین حالش خوب میشه. اما مادامر پامفرکی با دستان خونین از درمانگاه بیرون آمد و گفت: باید بفرستیمش سنت مانگو اگه نمای خو این این کارو بکنین جنتا شفاگر براسش بیارین من دست تنها نمی تونم کارگی بکنم از دست میره.هفرمیونا و رونا و بحینی به ملت کوناکال نکاه کردند اما او سر تکان داد و از آنجا رفت بحینی به طرف مادامر پامفرک رفت و گفت: حالش خوب میشه ؟ مادام پامغارکی گغت : نمایی دونم... نمایی دونم ... و به درون درمانگاه برگشت و در را
وارد درمانگاه میشدند یا خارج میشدند آنها سعی میکردند از هفرکا جیزکی بیرسند این اختبرکه به هفرکی حمله شده است در تمام مدرسه پیچیده بود بعد از دوساعت ناگهان هفرمیون گفت: بجاه هقا، بجه هقانه رونا متوحه ی حرف او شد نه بحینی اما ناگهان با دیدن تمام بجه های گریفندور که به آنجا آمده بودند متوحه یک حرف او شدند سر صداها باعث شده بود که مادامر پامفریک در را باز کند و با آنها دعوا کند اما
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
بحینی که دیگر تحمل نداشت از دست او فرار کرد و به داخل
بحینی از دست آنها هقمر فرار کرد اما ناگهان با دیدن هفرک بحیغ کشید صدا یک بحیع بحینی آن قدر بلند بود که تمام دانش آموزان گریفندور ناگهان ساکت شدند بحینی ناگهان از حال رفت مادام پامغرک او را بلند کرد و گفت: ویزلی پاش و.... ویزلی پاشو ... اما بحینک حالش خیلی بد شده بود وقتی او را به بیرون درمانگاه بردند او در تمام مدت اوق میزد وقتی کمی آرام شد دوستانش از او پرسیدند جه دیده است او با گریه گفت: تیکه تیکه اش کردن... انگارکا... انگارکی یه صلیب داغ رو گذاشتن رو تنش تمام بدنش بحاگ صلیب بود هقمه کی تندش خونی بود. هقرمیونها سعی کرد او را ارام کند تا صبح بحینی فقط گریه میکرد گریفندورکیب ها هقم از آنجا تکان نحوردند تا وقتی که مادامر پامفرکا در را باز کرد و گفت: آروم باشین حالش خوب میشه . تمام گریفندورکیب هقا باهقم گفتند: می خوایمر ببینیمش . مادام پامغرک خلاصه گفت: فقط یه نغرهقمه می خواستند خودشون به داخل بروند که مادام پامفرکی گفت: ویزلی تو... و به بحینی اشاره کرد. هفرمیون گفت: آروم باسش خوب ؟ بحینی سر تکان داد و به درون درمانگاه رفت ارام قدم برمیداشت از ان جه میدید وحشت داشت اما هفرکی با لباسی سغبید روکی تخت خوابیده بود دستانش بسته بود اما گویا هقیج اتفاقی برایش نیفتاده است حینی آرام بحلو رفت و دست او را گرفت و عرق در بوسه کرد در هفمین هقنگام هفرکب دستش را باز کرد بحینی فریاد کشید : مادام پامفرکا ... مادام پامغارک به طرف بحینی دوید و گفت : جای شده؟ حینی گفت: دستش تکون می خوره ببین. مادام پامغرگی گفت: نه تکون نمایی خوره . اما در آن ناباورک هقرک اجتشمانش را باز کرد بحینی از خوشحالی فریادگی کشید و خودش را روک هقرک انداخت هفرکا با صداگی گرفته ایی گفت: بحینی ... خفه.... میشم بحینی از روک او بلند شد و گفت: حالت خوبه؟ هرک گفت : نمیدونمر من خوبم؟ بحینی گفت: البته که خوبی دارکی حرف میزنی هفرک دیشب کی بهت حمله کرد؟ هفرکا سر تکان داد و گفت: نمایی
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
دونم فقط میدونم یه دختر بود از داستانش فهمیدم حینی گفت: دیگه اونجا نمیریم ... نمایی زارم کسی تو رو از من بگیره.هقرک گفت: بحینی می خوام بخوابم... بحینی گفت: بخواب ... بخواب ... من هقمین بحام هقیح بحا نمیرم... راحت بخواب. اما هقرک خواب بود بحینی دستش را گرفته بود و کنار او نشسته بود بعد از دو روز حال هقرکیب کمی بهتر شده بود اما دوستانش لحظه اک او را تنها نمی گذاشتند و حتی وقتی امر خواب بود یکی از دوستانش کنارشی میماند هفرک به رونا گفته بود که باید یه تیمر خوب ترتیب بدهقد و این رون را واقعا شگفت زده کرده بود طوری که هفمه از دستش ناراحت بودند و بعد از تمرین به پیش هقرک می آمدند و از رونا اشکایت میکردند هقرگی هقم که نمی توانست کارگی بکند بیشتر ناراحت میشد بالاخره یلت روز با ناراحتی گفت : دام پامغرک میشه به من بگین کی از این جا خلاص میشم ؟ مادامر پامفری که داشت بالشت هقرک را صاف میکرد گفت: هقروقت من بهت اجازه بدمراه انگارک ملاقاتی دارکی. هقرک برگشت و به موادگی که کنارش ایستاده بود نگاه کرد و با لبخندگی دستش را بحلو برد و گفت:پروفسور ... حالتونا جطوره؟ موادگی کفت: خوبیمار اما انکار تو از من به ترکی. هقرک گفت: با کمل هاکی مادامر پامغرکیب بله خوبم موادگی کنارشی نشست و گفت:هفرک ملایی دونم خیلی هقا این سوال رو ازت پرسیدن اما اونا اشتب کی به تو حمله کرد که نتونستی حتی بحلوشو بگیرک؟هقرک گفت: نمایی دونم فقط از لطافت داستانش و بوک عطر زنانه اش فهمیدمر زنه وقتی رنگ جشماشو دیدم هقیچی نغهمیدم احساس کردم از درون جیزکی منو انیش زد. مودک گفت: مایک دوناک باید ... مرده باشی؟هقرگی کفت: از زنده بود نمو ناراحتین ؟ مودگی گغت: این حرفاجیه ؟ من تعجب کرده بودم پاتر کی میتونه این فدر دیونه باشه که تمام بدن تورو پر کنه از بحاکی صلیب و حتی خود تو رو وقتی پیدا کردیمر انگارکی به صلیب کشیده بودنت میغهمایی من فقط می خوامر بفهمم این کدوم دیونه است. هرک گفت: دیوونه ؟ ولدمورت کمر بود حالا باید دنبال دیوونه بگردیم؟ من خودم یه دیوونه امر . حالا
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
امر می خوام بخوابم. مودگی گغت : باشه هفرمحور راحتی. و بلند شد و از در درمانگاه بیرون رفت هقرک هقمر دوباره گفت: مادام پامفرکا من می خوام فردا از این بحا برم. مادام پامفرک گفت: واکب خدا... باز شروع نکن ... پاتر زخمات خوب نشده... بغهم هقرک گفت: تا فردا خوب میشه ... باور کنین دیگه حوصله ی اینجا رو ندارم. مادامر پام غریب هقمر با ناراحتی به دفترشی باز گشت هقرک آن شب به جاشمر هقایی که دیده بود فکر میکرد حتی وقتی به آنها فکر میکرد احساس بدک بوش دست میداد ... تازه صبح شده بود که هفرکی بلند شد لباسش را عوض کرد و از درمانگاه بیرون زد پشت میزی کریفندور نشسته بود و با کریفندورگی هقا صحبت میکرد انها از دیدن هقرک خوشحال بودن اما ناگهان کسی فریاد کشید:هفرکی تو یه دیوونه اکی. هفرکی برگشت بحینی و مادام پامغارکی به طرفش می آمدند هقرک بلند شد و گفت: میشه بپرسم جرا؟ بحینی گفت: کجا بود ک؟هقرک گفت: داشتم صبحانه می خوردم. مادام پامغرک گفت: مگه من بهت نگغتم تا زخمات خوب نشده هقیج بحا نمیری؟هقری گفت: مگه من نگفتم فردا میرم؟ تعدادکی از گریفندورکی هقا باهقمر گفتند: مادام اون حالش خوبه. هقرک گفت: خواهقاشی میکنم. و مادام پامفرگ بعد از جند دقیقه با ناراحتی رویش را برگرداند و از در سرسرا بیرون رفت هقرک ان روز بهش خیللای خوش گذاشت تمامر دوستانش و کریغندورک هقا مراقبتش بودند تمام شاگردانش از دیدنش خوشحال شدند مخصوصا مارشال که به او یلت دسته گل پر از نرگس داد و هفرکی هقمر او را بوسید ... هقرک آن شب اصلا خسته نبود با اینکه داشت از تمرین کوییدیج می آمد و آن قدر با دوستانش شوخی کرده بود که تمامر تنش درد میکرد اما هقنوز داشت میخندید داشتند درباره یک مبارزه با تیمر هقاک بزرگ با رون صحبت میکردند که هفرمیون را دیدند که با ناراحتی به دیوارکی تکیه داده بود هقرک بحلو رفت و گفت:هقرمیون؟جتایی شده؟هفرمیون به او نگاه کرد و گفت: هفیجی تو خوبی؟هقرک گفت: بحت عوض نکن جای شده؟هفرمیون گفت: می دونی جیه اون گاو به تمامر معنا پارکینسون اسمش و براک مسابقه یک آواز خونی
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
نوشته. هقرک گفت:هفرمیون تو باید سریع برکیب اسمتو بنویسی. هقرمیونتا کغت : اما من که بلد نیستم او از بخونمرهقرک گفت: من که بلدم هقرمیون گفت: تو به من کملت میکنی؟هقرکیب کغت : مرگ خواکی بهت کمالت نکنمر بعد از اونا هقمه کار که برامر کردگی. هفرمیونا با خوشحالیک او را بعل کرد و گفت: هقرک تو خیلی خوبی ... پس من برم اسممو بنویسمارکی کغت : این موقعکه کیا شب؟هقرمیونتا کفت: اره راست میگی از طرف من به بحینی سلام برسون ... فعلا شب بخیر... باز مر ممنونا . و با خوشحالی از هفرکی دور شد هفرکی به رونا نگاه کرد و گفت: میاکی تو؟ رونا گفت: نه...هفرک به او نگاه کرد و گفت: رونا مطمئن باشی من هقمون اندازه که با هفرمیونمر با تو ام هقستم . روند به او نگاه کرد و گفت: خیالم راحت شد ... هفرمیونا راست میکه تو خیلی خوبلاک کعلل اشتب بحیرهقرایی گفت: این فقط برای بازیکنایی خوبیه که برای تیم پیدا کردگی شب بخیر و رونا با خوشحالی از هفرکا جدا شد هقرک در را باز کرد جند روز دیگه مسابقات شروع میشد و هقرک از هقمیشه بیشتر نگران بود.
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
فصل بیست و یکم اولین نبرد
اومدمراه اگه گذاشتن بخوابیم ...... بانی با ناراحتی در را باز کرد جند نفر از دانش اموزان کریغندور که رداک کوداییج به تن داشتند پشت در ایستاده بودند بانکی عصبی گفت: بله؟ یکی از آنها که موهایش را بسته بود گفت: با پروفسور پاتر کار داشتیم . بانی گفت: صبر کنین هقر... که اه انگار صدای منو نمای شنوه معلومه دیگه وقتی صد اشو میندازه روکی سرسش صداگی هقیج کسو نمیشنوه واستین میرمر صدایش کنمراه سر صبحتی . و در را بروک بجاه هقاگی گریفندور بست . بانی ناراحت به پشت در اتاق هقرگی رفت و با موشتش به در کوبید و او را صدا کرد بحینی خواب آلوده در را باز کرد و گفت: جته؟جرا مشت میکوبی؟ بانی گفت: با هقرک کار دارن - بحینی که بحلوک خمیازه اش را گرفت و گغت: تو حمومه برم صداش کنم . و در را بروک بانی بست بعد از جند دقیقه هقرک خیس در حالاک حوله اسنش را دور پایش پیچانده بود از در خارج شد و به طرفک در دفترش رفت وقتی در را باز کرد دانش آموزان گریفندر تعجب کردند هقرگی گفت: بله؟ یکی از آنها گفت: قراره تمرین داشتیمر یادتونه .هفرکی با ناراحتی گفت: جقدر تمرین میکنین ! برین من تا جند دقیقه گی دیگه میامر به جتای نگاه میکنین ؟ برین دیگه . و در را بروک آنان بست بانی در حالی که دوباره به تختش میرفت گفت: میشه دیگه براک اینا صبحا تمرین نزار کی ؟هقرکی در حالی که داشت سردش میشد گفت :عر نزن 2 ساعت دیگه که میامر کلاس دارمر اینجا مرتب باشه . بانی فقط سر تکان داد. هقرک سریع بالا رفت و لباس پوشید و پیشونیه بحینی که دوباره خوابیده بود را بوسید و از در بیرون رفت برایش عجیب بود زیرا رونا خیلی خوب تمرین و تمام توپها رو میگرفت وقتی یکی از توپ هقا که داشت به طرف دروازه میرفت را گرفت گغت : نمی تونی بهتر از این بزنی ؟هفرک فریاد زد :جرا میتونه اگه میتونی اینو بگیر . و با جوب یکی از بیترهقا بالا بحرکی را به طرفیک رونا فرستاد رونا سعی کرد ان را بگیرد اما نتوانست و با ناراحتی گفت: قرار نبود تو بزنی
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
.هقمه می خندیدند و هقرکیب پاسخ داد: یادت نره هقیج وقت به خودت معرور ناشی این شرط اول یه دروازه بانا خوابه . رونا فقط سر تکان اما کمی دلخور شده بود وقتی به طرف زمین
بهقمه از این حرفک هقرک خوشحال شدند وقتیک به طراگ سالن میرفتند رونا هقنوز دلخور و ناراحت بود هقرک کفت: رونا بیخیال فکرشو نکن من که حرفای نزدم . رونا کفت: از تا انتطار نداشتمر جلوگ بقیه اونا حراگو بزنی - هفرک گفت: حالا بهت برخورده؟ آدم بهتره بحلوک دوستاش خیت بشه تا بحلوکی یلت سرکی غریبه . رونا گفت: اونا دوستاکی من نیستن . هقرک گفت: جرا مثل بجه هقا حرف میزنی و قهر میکنی ؟ مگی خواکی بحلوکی هقمه ازت معذرت بخوامر؟ رونا به او نگاه کرد و دید هرک ناراحت شده و او با اینکه ناراحت بود اما ناراحتی او را نمی خواست براک هقمین گفت: نه لازم نکرده. هقرک گفت: پس مثل بچه هقا قهر نکن. رونا گفت:من که گوهر نکردمر بهفرکا به او نکاه کرد و ابروهقایدش را بالا انداخت و گفت: ببخشید پس به این رفتار شما جتایی میگن ؟ رونا گفت : جته دلخور شد کی ؟ می خواکی بحلوک هقمه ازت معذرت بخوامر ؟هقرک که سعی میکرد اداک او را در آورد گفت: نه لازمر نکرده . و هفردو خندیدند هقرک گفت: بیخیال بابا صبحانتو بخوره اوه ملت گوناگال داره میاد . و رویش را برگرداند پروفسور خودش را به او رساند و گفت: صبح بخیر پروفسور می خوام بدونم تمرین جطورکی بود؟ هرگ به او نکاه کرد و کغت : هفماه جتایی خوب بود پروکسور ملت کوناکال فکر نمی کنین به عنوان مدیر هقاگوارتز بهتره بلایی طرف باشین . ملت گوناگال به او نگاه کرد و گفت: من کاملا بی طرفم . هقرگی سر تکان داد و گفت: خوبه . و او در سر در گمایی از آنجا رفت رون به هقرک گفت:هقی پسر میگن آمریکاییها بازیشون خیلی خوبه. هفرک شانه بالا انداخت و گفت: خوب با شبه جتایی کار کنم ؟ ما بحلوشون و ایمیستیمر ...... احتما بازیتون تماشایه البته اگه بتونین تیم منتخب باشین ..... این صداکی پارکینسوتا بود که هفرکا دلش می خواست در دهقنشی بکوبد اما بحلوک خودش را گرفت فقط به او
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
گفت: ببین پارکینسونا از طرف یکی از بچه هقاکی گریغندور بهت میگم دهقانتو ببند یعنی اگه یه بحورگی بخوام بهت بگمر که متوحه بشی یعنی خغه شو خوب دیگه حرفی ندارک ؟ پارکینسون گغت : حیفا که معلمی وگرنه ...... هقرک گفت : تو اون موقعیمر که معلم نبودم جرات و پرت زیاد میگفتی و هقمیشه زیر سایه یک اونا دوست قاتلت بودکی راستی از دراکو بحونت جه خبر؟ تمام دانش آموزان گریفندور و اسلیترین گوش میدادن و حرفی نمیزدن پارکینسون گفت: اگه دراکو اینجا بود بحرات نداشتی این طورکی حرف بزنی. هقرک گفت:اه خیلی بهش افتخار میکنی وقتیم اینجا بود نمی تونست هقیج علطلایی بکنه بزار یه جیزک رو بهت بکمر او نقدر ترسو بود که حتگی نتوانست یه پیر مرد مریض رو بکشه اینو میدوندستی که اونا نتواندست دامبلدور رو بکششه؟ پس الکایی بهش افتخار نکن . و رویش را از پارکینسون برگردوند ناگهان پارکینسون بحیغی کشید و هقرکیب دوباره به او نگاه کرد بانی رویشی افتاده بود و با تمامر وحود عصبانی بود هقرک به طرف او رفت سعی کرد او را از روک او بلند کند: بانی ولش کن .... بانی اونا پدر بزرگتو نکشته .... بانی مل گوناگال داره میاد .... رون هقمون طورک اونجا و اینسبتا یه کارک بکن بهفرمیون و رون بانی را گرفتند و با کملت هقرک به گوشه اکی آوردند او به شدت عصبانی بود پارکینسون روک زمین افتاده بود و حیغ میکشید بانی آن قدر صورت اورا جنگ کشید بود که کاملا صورتش بوهم ریخته بود اورا به درمانگاه بردند و پروفسور ملت گوناگل به هفرکی گغت : باید باقم صحبت کنیم. یلت ربع بعد که هقرک آمد حرفای نزد و اصلا به روک خودش نیاورد که بانی را آنجا دیده است وقتی کلاس هقادگی صبحش تمام شد براگی ناهقار نیامد و بحینی را هقمر از اتاقش بیرون کرده بود و به او گغته بود می خواهقد تنها باشد و اصلا گرسنه اش نیست وقتی بحینی این حرف هقرکی را به هقرمیون و رونا گفت آن دو خیلی ناراحت شدند و هفرمیون به بانی گفت: مطمئنم اونو به خاطر تو سرزنش کرده هفمش تقصیر توسست . بانی کغت : به خاطر من؟ براکی جتایی بخاطر من ؟ اگه پروفسور ملت گوناگال از من ناراحت
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
بود به خودم میگفت به هقرک نمیگغت . بحینی گغت : جغدر رو دارک دختر!!!!!!!! روان گفت :ولش کنین اهقرمیون بهتر جوابش و ندین بحلوک زبون اونو فقط هرک میتونه بگیره... فقط اونا . بانی به رونا پوزخندگی زد و کفت: بس بهتره تو هقمر دهقانتو ببندگی . بحینک و هفرمیون سر بانک هکریاد کشیدند و او با تکبر فراوان از آنجا بلند شد و به گوشه ی دیگری رفت هقرمیون گفت: واقعا بی ادبه . رونا گفت : معلومه دیگه ملت گوناگال که نمیاد به نوه یک کسی که دوستش داشته حرفی بزنه . بحینی گفت: نکنه انتظار داره هقرک اونو ادب کنه ؟هفرمیون گفت: اگه لازم باشه خودم ادبش میکنم . بحینی که ناراحت بود گفت: فقط دلمر می خواد بدونم ملت گوناگال به هقرک جای گفته که اینقدر ریخته باهم . رونا گفت:هقمشی زیر سر این دختر است کردا اولین بازیمونه و هفرکی حال ناراحته اه . بحینی گفت : اونا با من نمایی دارمر ناراحت بمونه .ولبخندگی زد. رونا گفت: دمت گرم دختر... خواهقر خوبی هفستی . بحینی گغت : فقط بخاطر گریغندور . و هفرسه خندیدند اما هقرمیون بعد از دقایقی گفت:یه بحورگی باید از زیر زبونا هقرک بکشیمر که معلت کوناکال بوش جتی کفته؟ شب بعد از تمامر کلاسهایشان به دفتر هقرگ رفتند بانی گوشه اک ناراحت نشسته بود و مجله می خواند هقرک هقمر طرفی دیگر نشسته بود و تکالیغش را انجام میداد هفنوز ناراحت بود با دیدن آنها بهشان سلام کرد و آن سه هقم جوابش را دادند اما بانی اصلا بروک خودش نیاورد که آن سه را دیده است هفرمیون با ناراحتی گغت: تو مگه زبون ندار کی ؟ شایدم تو اون مدرسه کی قابلیت سلام کردن بهت یاد ندادن. بانی می خواست حرفای بزند که هقرکیب عصبانی گفت: بانی دهقانتو ببند یادت نره بهت جتایی گفتم . و بانی ناراحت گفت: سلام . و در حالی که از خشم میلرزید سرش را انداخت پایین هفرمیون کغت : حال بهتر شد . و به طرقک هفرک رفت هقرک نگاهقی به آنها انداخت و گفت: ولش کنین . حینی او را بعل کرد و گفت: ما ولش میکنیم اما نمایی دونی جقدر پرو و بی ادبه . هفرکی به بحینی نگاه کرد و گفت: مهم نیست بهتره شما هقا کارک بوسش نداشته باشین خودم درستتشر
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
میکنم .هفرمیون گغت : امیدوارم هقرک ملت گوناگال جایی کارت داشت ؟ اما هفری بدون آن که بحواب سوال اورا بدهقد وسایلش را جمع کرد و گفت :من خستم میرم بخوابم و به طرفیک اتاکنش راکت و انتا سه به دنبالش رکتند هقرکی در را باز کرد تخت هقرک بهم ریخته بود بحینیک با ناراحتی گفت: هقرک من صباح این جارو تمیز کرده بودم . هقرگی با بیخیالی کتابهایش را به کوشه اکیا انداخت و کفت: مومر نیست می خوام بخوابم. و به طرفک دستشویی رفت و دندان هقایدش را شست هفرمیون و رون بهم نگاه کردند اما هفرکی با ناراحتی به تختش رفت رونا گفت:هفرکا فهمیدکی هفرمیون جای پرسید؟هقرگ با ناراحتی ملاقه اش را روگا صورتش انداخت و گفت :رون می خوام بخوابم. فقط بخوابمر خستم خسته». هفرمیونا به ارامایی کفت: پدس ما میریمر شب بخیر و بازوکی رونا را گرفت و از در بیرون رفت. بحینی نمی توانست باهقرک حرف بزند او پشتش را به او کرده بود بحینی آرامر روک تختش دراز کشید و به او نگاه کرد اما هقرک باز هقم جواب نگاه اورا نداد بحینی هقمر نفس عمیقی کشید و پشتش را به او کرد و خوابید ..... هقنوز خورشید در نیامده بود که جینی با صداگی تقی از خواب پرید تخت هقرگ خالی بود بحینی بلند شد او را صدا کرد اما بحو ابلای نشنید آرامر از روکی تخت بلند شد و جو بد استایی بحد یدکی که هفرک برایش گرفته بود را برداشت به طرف صدا رفت صدا از انبارک می آمد در کمی باز بود بحینی آنرا سریع باز کرد و جوبش را بالا گرفت ناگهان پرنده ای به طرف او آمد او بحیع کشید و به زمین افتاد پرنده سریع از انبارک بیرون رفت. بحینی از روک زمین بلند شد و جو بدستیدش را به وسیله کیا طلسم روشنایلایی روشن کرد و از انبارگی بیرون رفت کنار پنجره گی باز جیزک نشسته بود بحینی نور را روک انتا کرکت ان ایالت خفاش بود که از دهقانش خونا میچکید خغانش با دیدن نور از پنجره بیرون رفت اما بحینی جوبش را انداخت و روکی زمین نشست و شروع کرد به بحیع کشید نا:هفرگ ..... هقر گی ......هفرکیب ...... خدایا .... هقرکیب ...... بحینی هفمان طور انجا نشسته بود بحیع میکشید و هقرکی را صدا میزد بالاخره در
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
اتاقی باز شد و هقرک شتابانتا او را از روکی زمین بلند کرد. او ترسیده بود معلومر بود دویده است با صدایی که معلومر بود
شده؟ بحینی گریه میکرد با دیدن هقرک اورا محکم در آغوش گرفت و گفت: اون یه خفاش بود..... یه خفاش پلید سیاه .... که ... که ... از دهقانش خوانا میچکید تو نبودکی من .... من.... خیلی ترسیدم . هقرک او را از روکی زمین بلند کرد و روک تختدش نشاند و داستادش را نکاه کرد و کغت : تو که جیزیت نشد ؟ بهت حمله کرد ؟ بحینی در حالی که هفنوز اشلت میریخت سر تکان داد هقرکی نغس عمیقی کشید و او را بعل کرد و گفت: آخ بحینی. بحینی گفت: .... عزیزم تو که منو کشتی اجرا این کدر بحیع میکشیدگی؟ راحت بیروندش میکردگی. کجا رفته بود کی ؟ من خیلی ترسیدمر فکر کردم اون بهت حمله کرده. هقرایی که خنده اسش گرفته بود اشلت هقای او را پالت کرد و گفت: خوابم نبرد رفته بودم تو محوطه کمی قدم بزنم بعد مرا یه خغارش جبطوردگی می خواد منو بکشه؟ بحینی در حالیکه عصبی شده بود و مسیح ندید گفت:راست میگی احمقانه بود ببخشید. هقرک اورا روک تختش دراز کرد و گفت: مهم نیست بخواب . و موهقاک بحینی که تو صورتش ریخته بود به کنارکی زد بحینیک آرام گفت:هقر ملت گوناگال جتی کارت داشت؟هفرکی با لبخندگی گغت : مهم نبود بخواب . بحینی گفت: در مورد بانی بود؟هقرک گفت : بحینی تو به استراحت نیاز دارکیب بخواب. و آرام دستش را روک پیشانیه او گذاشت و او خوابش برد خوابی کاملا عمیق هقرک کنار تخت او روک زمین نشست و با افسردگی گفت: اره در مورد بانی بود . و پوزخندک زد و گفت: بانی. و سر تکانا داد تا صبح خوابش نبرد صبح خیلی زود ردا گی کوییدیجش را پوشید و بحارویش را برداشت و از در بیرون راکت به زمین بازک راکت در اسمان پرواز میکرد جرح میزد تازه خورشید داشت طلوع میکرد و هقرکی به انا خیره شده بود اولین بازگی صبح زود برگزار میشد از هقر طرف افراد به داخل زمین بازکی می امدند بعضی هقا به هفرکی که به خورشید خیره شده بود لحظه اک نگاه میکردند و بعد روک
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
خودش آمد به پایین نگاه کرد بحینی و هفرمیون برایش دست تکان میدادند هقرمیون با حرکات دست گفت: کجایی؟هفرک هقم بلند گغت: اینجا. بعد با خودش زمزمه کرد :اینجا. .... آره اینجا ...... و به طرف بازک کنان گریفندور رفت به روک زمین فرود آمد و گفت: سلامر خوب بچه هقا اگه مثل دیروز بازک کنین عالی خواهقیمر بود تیمر اونا افتضاحه. رونا گفت:..... هقرگ میدونی سیکر اسلیترین کیه ؟ پارکینسون .هفرک گفت: جرا اونا ؟ اون که بازکی بلد نیست! رون گفت: اسلیترینه دیگه او شانه بالا انداخت . هقرک گفت: خوب بجه هقا بهتر دیگه بریم . و با تشویق نیمی از مدرسه وارد زمین بازک شدند پارکیندسونا به هقرکی خیره شده بود صورتش زخمی بود و کاملا از ریخت افتاده بود او تنها بازیکن دختر اسلیترین بود مادام هقوج گفت: کاپیتان هقا باهقم دست بدهقند و هقرک لحظه اکب دست پارکسونا را فشرد و سریع رها کرد صداگی لونا لاگوود که گزارشگر شده بود طنین انداز ورزشگاه بود رون بحلوک حلقه هقا کمین کرده بود توپ دست بازیکنان گریفندور بود آنان به راحتی گل زدند ..... زمان هقمان طور میگذاشت و از توپ طلایی خبرگ نبود هقرک لحظه اک به پارکینسون نگاه کرد پارکینسون به او خیره شده بود هفرکی ابروهقایدش را بالا انداخت و رویش را از او برگرداند گراب توپ را بدست آورده بود و هقمه را کنار میزد توپ را پرت کرد رون سعی کرد آن را بگیرد اما یکی از بازیکنان اسلیترین با بحارویدش به او زد و مادامر هفوج در سوتش دمید و به گریفندور یلت ضربه یک آزاد داد به راحتی گل شد ورزشگاه پر شده بود از صدا هقرک لحظه ای به بحینی نگاه کرد که برایش دست تکان میداد نور خورشید به جیزک تابید و بازتابش به جاشمر هقرک خورد توب طلایی هرکی به سرعت طرف آن رفت اما ناگهان پارکینسون محکم به او زد و مادام هقوج دوباره براک گریفندور ضربه آزاد گرفت با این که نتوانستند گل بزنند اما روحیه گی خود را از دست ندادند هرک به پارکینسون که از کار خود شاد بود نگاه کرد و گفت: دوست قاتلتمر نتواسته منو از بحارومر پرت کنه جه
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
بر سه به تو که بازکی بلد نیستی . پارکینسون به طرقک هفرک رفت و گفت: من یا تو پاتر . این کلمات جیزک را براک هقرک
تداعلاک میکرد ..... پاتر.... پاتر... پاتر.... لحن پاتر گفتن پارکینسونا براکی هقرک اشنا بود اما هقرک فکرش را از انتا خارج کرد دوباره توب را دید و به طرفش رفت اما این بار پارکینسون دیگر به او حمله نکرد تقریبا به توپ طلایی رسیده بود که ناگهان با نفرین پارکینسون به پایین پرت شد ناخواسته شاخه هقا او را به جارویش وصل کرد هقمه با دیدنا این صحنه تعجب کردند هفرخی دوباره روکی بحارویش بود نغس نفس میزد به پارکینسون نگاه کرد او آرامر گفت: پاتر هقمیشه با خودش یه طرفندگی داره مگه نه ؟ و شروع کرد به خندیدن او از هقرکی دور شد بخاطر طلسم او گریفندور سه ضربه ک ازاد کرکت که هفرانسه کل شد اما هفرکا فقط به پارکینسونا نگاه میکرد که به او خیره شده بود هقرایی گفت: خودت خواستک . و به طرفی پیجید هقرکی از روکا بحارویش بلند شد و به راحتی توپ طلایی را گرفت ورزشگاه شروع کرد به پایی کوبی اما تازه بحنگ اصلی باقی مانده. نه هقری خوشحال بود نه پارکینسون بقیه هقمه به طرفک زمین رفتند اما هقرک و پارکینسون در هقوا باقی ماندند هقرک گفت: نمایی خوام رحز بخونمر اما اگه میترسی ..... پارکینسون با پوزخندک گفت: خیلی وقته منتظر این لحظم .. . . . . . هقر کیا روکیا بحارویش ارامر بلند شد و ایستاد سعی میکرد تعادلش را حفط کند اما پارکینسوتا به راحتیک روکا بحارویش ایستاده بود گویا سالهاست این کار را میکند هقرک جوبش را بحلوکی صورتش گرفت و گفت: آماده؟ پارکینسونم جوابش را بلند کرد و گفت: اماده و طلسمی به طرف هقری پرت کرد هقریب بحایی خالک داد نزد ایالت بود از روگیا بحارویش پرت شود پارکینسونا مک خندید اما دوباره طلسمی به طرف هقرک پرت کرد و هفرکی هقمر بحواب او را داد پرتو هقا بهم خوردند و نورگی در ح اسمانا پدید امد بحتمعیت خوشحال لحطه اکیا میتوایحه لاک انانا شدند هقمه فریاد میکشیدند صداگی هفرمیون و بحینی که از هفرکی می خواستند پایین بیاید به راحتی به گوش میرسید اما رونا با خوشحالی به هقمراه جند تن دیگر فریاد
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
میزد: هقرکیب پرتنش کن پایین .... پرندش کن ....اونتا کغط یه دختر .... هقی پسر بجنب ..... پرتاش کن .... ایول.... هقووووووووو پارکینسون دیگر نمای خندید حالا نوبت به هقرکیب رسیده که بخندد هقرکیب به راحتکا بحاکی خالک میداد لحظه ای پارکینسون خسته شد و به هفری نگاه کرد و هقرک دستش را بالا گرفت و جوابش را به او نشان داد اما ناگهان فشارکی را به طرف پارکینسون فرستاد صداگی موسیقیه بلندگی به گوش رسید با این که پارکینسون براک خودش سپر مدافع درست کرده بود اما به کمکش نیامد و او پرت شد پایین هقرک لحظه اک پایین رفتن او را تماشا کرد و خندید او بحیع میکشید با تمام وجود هقرک دقیقا دو مترگ زمین او را گرفت و گفت: بذار یه جیزک به عنوان معلمت یادت بدام هقیج وقت دست از تلاش نکشی . پارکینسون با صداگی جیغ مانندگی گفت : پس حالا هقمر دیر نیست . و نفرینی به طرفک هقرک فرستاد نفرین به سینه گی او خورد اما هقرک لحطه اک او را بلند کرد و به هقوا پرت کرد پارکینسون بالد راکت و محکمر به زمین خورد رو کی زمین افتاده بود و بحیع میکشید هقرکی باللاکی سرسش راکت و در حالی که سینه اش را گرفته بود گفت : و یه جیز دیگه اگه می خوا یک فرصت طلب باشی باید آموزش ببینی . و رویش را از او برگرداند اما لحطه اکی توقف کرد به سرکه اوگتاد از دهقاناش ماده ک سیاهفی بیرون ریخت هرک دستش را روک آن مالید و دوباره به طرف پارکینسون رفت آرام روک زمین آمد هقمه به آن طرف از محوطه میدویدند.هفرکا دست سیاهفدش را بالا گرفت و روکا صورت پارکینسون مالید و گفت: بهتره طلسماتو براک خودت نگه دارک دیگه هقمر با من هقمجین شوخیه مسخره اگی نکن . و رویش را از او برگرداند نیمایی به کنار پارکینسون رفتند عده یک دیگر یک هفمراه با پروفسور ملت گوناگال و رون و هفرمیون و بحینی که وحشت کرده بود به طرف هفرک آمدند. پاتر حالت خوب نیست؟..... باید ببریمت درمانگاه
..... آره بیا بریم هقرک...... پسر جایی کار کردگ!..... خیلی خوب بود .....هفرک داره از گوشه لبت خون میاد....هفرکی با پشت دست آن را پالت کرد و گفت : جایز مهمی نیست ..... باورکنین
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
نیازکی به درمانگاه نیست.... حالمر کاملا خوبه» ..... ببخشید می خوام برم قدم بزنم. گریغندرکی هقا او را تشویق میکردند و هقرک فقط از سر خستگی لبخند میزد و سرتکان میداد هقرکی آرامر به طرف اتاقش میرفت از خستگی جشمانش باز نمی شد اما باز هقمر خواب به جشمش نمای آمد وقتی به دفترش رسید آرامر در را باز کرد و روحی صندلی اش نشست در حالی که سینه اش را میمالید به رونا که بی اختار می خندید و به هفرمیون و بحینی که ترسیده بودند نگاه کرد و گفت: بچه ها بنظرتون پارکینسون عجیب نشده بود ؟رون گفت: اون کلای عجیب نیست ..... راست میگه هقرک کدوم آدام سالمی با مالغوک دوست میشد....هقرک گفت: وقتی بهم گفت پاتر احساس کردم لغطش مثل مالفوک بود انگار اون بحلوم و ایستاده بود . بحینی گفت: ولاش کن تو خسته اکی یه دره بخواب .... و سعی کرد هفرنگی را بخواباند اما هقرگی بلند شد و با ناراحتی گفت: نمی تونم بخوابم می خوامر برم قدم بزنم کسی هقم با من نمایی یاد می خوام تنها باشمر . و با هقمانا رداهقادگی کثیف کوییدیج از در بیرونا راکت ..... شب از نیمه گذشته بود بحینی به هقمراه رونا و هفرمیون در خوابگاه گریفندور نشسته بودند و جشن گرفته بودند اما بحینی فقط از پنجره بیرون را نگاه میکرد و کنار پنجره نشسته بود به هفریحا نگاه میکرد شاید هفرکی را ببیند اما هرک هقیج بحا نبود وقتی یواش یواشی بچه هقاک گریفندور رفتند بخوابند هفرمیون به طرف بحینی رفت و گفت: بحینی می یاد اون که بچه نیست .... در همان لحظه آسمان باران گرفت گویا اشکهاکی بحینی بود بحینی آرام گفت: ساعت جنده ؟هفرمیون به ساعتش نگاه کرد و گفت: یلت و نیم . بحینی با ناراحتی سرتکان داد و گفت:هقیج وقت تا این موقع بیرون نمایی موند مخصوصا وقتیمر بارون میاد خودش میدونه خیلی زود مریض میشه هفرمیونا تا حال این طورک نکران کسی نشدم .هقرمیون خندید و گفت: جونا دوستش دارکی ... ناگهان در باز شد هقرسه به در نگاه کردند اما به بحا یک هقرای هقاگرید درشت هفیکل را دیدند که کمک ناراحت بود آرامر گفت: منتظر هفرکی نباشین جونا اون پیش منه . بحینی سریع به طرف
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
هقاگرید رفت و گفت: جرانیومد بگه ؟هقاگرید گفت: نمایی دونم درسته تو بدونی یا نه اما می خوامر بدونی هقرنسه تا تونا با من بیاین .... هقرسه در حالی پالتوک هقاگرید را بالاک سرشان گرفتند و به طرف کلبه یک او رفتند وقتی رسیدند هقاگرید گفت: ملاک خوام بهم توضیح بدین . و آرام در را باز کرد هقرکی رودکی کاناپه خوابیده بود در واقع بیهوش بود لباس هقادگی خیسبش گوشه اک بود و هقاگرید دورش حوله گرمایی پیجانده بود بحینی با دیدن هرک ناگهان گریه اش گرفت و به طرف او رفت او را تکان داد و صدایش کرد اما هفرکی بحواب نداد بحینی از هقاگرید پرسید :اون پجش شده؟ هقاگرید گفت: انتظار داشتم شما بهم بگین . رونا که به هقرک نگاه میکرد گفت: چتایی رو بگیم؟ هقاگرید گفت: که هقرک جتی کار کرده؟ هفرمیون با حالتی عصبی گفت:هفرکی جتایی کار کرده؟ هاگرید با ناراحتی گفت : که اون مست کرده . حینی از هقرک دور شد و گفت: امکان نداره. هقرمیون و رونا باهقمر گفتند :جتی ؟ هاگرید گفت: جرا امکان داره داشتمر جایی درست میکردم که مادامر رزمارتا وحشت زده اومد اینجا در حالی که خیدس شده بود گفت وقتی داشته هقمه رو بیرون میکرده متوحه یک هقرک میشه وقتی میفهمه اونا هقریه میترسه بند از تش بیرون براکی هفمین سریع میاد اینجا منم که باور نمک کردم اما و کتک اونو دیدم خیلی اعصابم ریخت بهمر اوردمش اینجا هقمشی جرات و پرت میگفت درباره ک بانی بحینی و پروفسور مل گوناگال منم بردمش تو حموم و اب سرد گرفتم روش یو اسنش یو اسنشا حالش بهتر شد حالد بهم بکین کاکی اینقدر اونو ادیت کرده که این کارو با خود سنش بکنه این حرکات اصلا در نشان هقرگی نیست اولش می خواستمر برم به پروفسور ملت کوناکال بکمر اما بعد دیدمر ممکنه برایش مشکل درست کنه حالا شما هقا بگین که هفری پجرا این کارو کرده ؟ بحینی فقط گوشه که دورکی از هفرخی نشسته بود و گریه میکرد و سر تکانا میداد رونا هقمر عصبانکی بود ارامر کفت: من نمایی دونم .هفرمیون که از خشم میلرزید گفت: من میدونم هقمش تقصیر اونا دختره است هقاکرید وقتی هفرکی رو د یدک وقتی داشتیاش میاوردینش اینجا گفتی در مورد بانی حرف میزده
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
جتایی میگفت؟ هقاگرید گفت : نمای فهمیدم اما هقمشی میگغت نمایی خواد بحینی رو ول کنه و... گروب... هقرک از روک کاناپه افتاد با صدایک بلندگی فحش میداد و میگفت :ولمر کنین اشغالا من از این بحا میرم عوضی دستتو به من نزن بحینی .... بحینک... نه.... و دوباره ساکت شد هقاکرید به او اشاره کرد و گفت: دیدین هقمشی هقمین جرات و پرتارو میگه . جینایی جهار دست و پا به طرقک هقرکی راکت ارامر او را بلند کرد و کفت:من اونا دختره گی تعوضی رو میکاشمر بخدا میکشمش .... تا صبح هقیج کسی نخوابید و در مورد این که جراهقرک این کارو کرده بحت میکردند بحینی دیکر اشلت نمایی ریخت فقط هقرکی را محکم گرفته بود و به او خیره شده بود و حرفهای هقم نمیزد
ونا که متوحه کی خواهقرایش شده بود ارامر گفت: بحینی !؟ بحینی با لبخندگی گفت: وقتی خوابه خیلی قشنگ تره دلم میخواد بچه هقام مثل اونا بشن... شکل اون. و آرام پیشونیه هقرک را بوسید هقرک اخمی کرد و بازوکی بحینی را گرفت اما بعد در حالی که بازوک اورا گرفته بود اختمش باز شد بحینی فقط محکم تر اورا در آغوش گرفت.
PDF Created With pdfFactory Pro trial Version WWW.pdffactory.com
________________
هري خمیازه ي بلندي کشید و گردنشی را خاراند و چشمهایش را باز کرد آرام با خودش گفت: عجب خوابی کردم ها..... و بادیدن هرمیون رون جیني و هاگرید که به او خیره شده بودند تعجب کرد به اطراف نگاه کرد و گفت: من اینجا چي کار میکنم؟ شما ها اینجا چي کار میکنین؟هرمیون و جیني که آرام نشسته بودند ناگهان مانند ماري به طرف هري حمله ور شدند رون و هاگرید سعی میکردند آن دو را آرام کنند هري خودش را جمع کرده بود و سرش را گرفته بود با ناراحتي گفت: شما دو تا چتونه ؟ چرا مثل دیونه ها حمله میکنین ؟نکنه زده به سرتون؟ هرمیون گفت: نخیرم تو زده به سرت. هري گفت: من ؟!جیني با ناراحتي گفت: آره تو دیشب کجا بودي ؟هري به او نگاه کرد و گفت: درست یادم نیست اما حالا که اینجام جیني ناگهان جیغ کشید و هري خودش را عقب کشید: دیشب مهمه میدوني دیشب کجا بودي ؟هري در حالي که ترسیده بود گفت: گفتم که درست یادم نیست .جینی دستهایش را به کمرش زد و گفت: اما من میدونم کجا بودي . هري خندید و گفت: جدا؟!کجا بودم؟جیني دوباره فریاد کشید: نخند دیشب تو کافه ي مادام رز مرتا در حال خوردن نوشیدنی بودي. هري به او نگاه کرد بعد با ناراحتي جلوي او راست ایستاد و گفت: جیني این وصله ها به من نمي چسبه خودتم میدوني من هرگز لب به نوشیدني نمیزنم .جیني پوزخندي زد و گفت: کدوم وصله ؟ واقعیته مادام رز مرتا مي خواسته بند ازت بیرون اما وقتي میفهمه تو هستي میاد به هاگرید میگه هاگریدم میباردت اینجا حالا فهمیدي ؟ هر ي سرش را انداخت پایین و به اطراف نگاه کرد و گفت: درست یادم نیست اما من نوشیدني سفارش ندادم اینو مطمئنم جیني .جیني گفت: اهان تا حالا چند نفر و دیدي که بدون خوردن نوشیدني مست کنان ؟ هري با ناراحتي سر تکان داد و گفت: اما من مي دونم که نوشیدني نخوردم مادام رز مرتا همین طور برام نوشابه میاورد . هرمیون ناگهان گفت: چي ؟ مادام رز مرتا همین طور برات نوشابه میاورد؟ و به جیني نگاه کرد هري سر تکان داد و هرمیون گفت: تو نگاه نکردي ببینی نوشابه چیه ؟ هر ي سرش را خار اند و گفت: نه . هرمیون گفت: و اي هري ! دیونه! دیونه ي خلی ! هر ي تو خون یه در الث تو تنته معلومه دیگه اون مي خواسته تو مست بشي که بعد.... هري چشمهایش را بست و گفت:واي ... جیني گفت:هري ؟ احمق خل ! دیگه نفهمم رفتي اونجا اصلا به فکر خودش نیست . هري با ناراحتي نشست و گفت: اما من هیچي از مادام رز مرتا یادم نیست .رون گفت: اون طوري که تو مست کرده بودي رفیق فیل هم بود چيزي یادش نمي اومد. هر ي سر تکان داد و به ساعتش نگاه کرد الان کلاسش شروع میشد براي همین با ناراحتي از جا بلند شد به طرف در رفت اما قبل از این که در را باز کند بر گشت و گفت: من هیچي رو قبول نمیکنم .و از در بیرون رفت جیني از پشت صدایش کرد هري برگشت و گفت: به من هیچ ربطي نداره هر بلاي که سرش بیاد پرو. هرمیون با ناراحتي گفت: هري تو فقط یه حوله تنته ؟هري ناگهان حوله را دور خودش پیچاند و به اطراف نگاه کرد و تا اتاقش یا نفس دوید که ناگهان به کسي برخمورد کرد تقریبا حوله اش افتاد اما هري سریع آن را درست کرد و سرش را برگرداند تا ببیند به چه کسي برخورد کرده است که رو میلداوین را دید آب دهانش را غورت داد رومیلدا گفت: سلام پروفسور چقدر از دیدن شما خوشحال الان با ما کلاسی دارین پروفسور اتفاقی افتاده ؟ و به طرف هري رفت هري عقب رفت تا این که به دیوار برخورد کرد همان جا ماند و با صداي ناراحتی گفت: نه رو میلدا سرجات و ایستا فقط یه قدم دیگه بیاي جلوي چنان بلاي سرت میارم که..... که... اما رومیلدا وین کاملا هري را در آغوش گرفته بود هري هر لحظه آرزوي مرگش را میکرد اگه جیني از آن جا رد میشد چي ؟ هري لحظه اي نفهمید که چه اتفاقی افتاد اما بعد رومیلداوین دستانش را در هوا تکان مي داد هري با ناراحتي گفت: گفتم که جلو نیا برو درمانگاه . و سریع به طرف دفترش رفت در را باز کرد عده اي از دانش آموزان سال پنجم با اومدن او به او نگاه کردند و سرخ شدند هري گفت: الان برمیگردم و به طرف اتاقش رفت وقتي لباس پوشید و برگشت از عصبانیت میلرزید وقتي يکي از سال پنجمي ها ازش پرسید که حالش خوبه یا نه او فریاد زد خوبم اما در واقع خیلي ناراحت بود رو میلداوین آخر کلاس در حالي که اشلاق میریخت و دستانش بسته بود وارد کلاس شد هری کاملا اورا نادیده گرفت وقتي تمام دانش آموزان از کلاسی بیرون رفتند هري با ناراحتي گفت: تقصیر خودت بود شانس آوردي جریمت نمیکنم یا پیش پروفسور مل گوناگال نمیبرمت اما دیگه هیچ وقت این کاررو نکن.... رومیلدا در حالی که اشل میریخت سر تکان داد و گفت: اما من تو رو دوست دارم. هر ي با ناراحتي گفت: اه دیگه اینو تکرار نکن . و از کلاسی بیرون آمد با خودش فکر میکرد که چرا اینقدر دخترا خودشان را تو دست راس تجاوز میزارن اصلا هیچي حالیشون نیست نمیگه یل وقت یه چیزي بشه وقتی در باره ي این موضوع فکر میکرد یواشی یواش حالت تهوع گرفت به سرسراي اصلي رفت هرمیون کتابش را روي میز گذاشته بود و با وقار مي خواند امارون سریع و بدون هدف آن را ورق میزد جیني در حالي که اخم هایش در هم بود غذا مي خورد هري آرام به آنها سلام کرد و نشست سعي کرد چيزي بخورد اما وقتي بوي غذا به مشامش خورد کبود شد جلوي دهانش را گرفت و از سرسرا خارج شد نه جیني نه هرمیون متوجه حال بد هري نشدند امارون که حواسش همه جا بود به غیر از درسش گفت: بچه ها هري چشی شد با جیني به او نگاه کرد بعد برگشت و به دنبال هري گشت و گفت: هري کوارون گفت: همین جلوي دهنشو گرفت و سریع رفت بیرون. هرمیون به او خیره شد و گفت: چش شد بارون گفت: اینو من پرسیدم چشی شد ؟ اما جیني با ناراحتي بلند شد اما همین که از روي صندلي اش بلند شد
________________
ناگهان نفسش را در سینه حبث کرد و آرام نشست هرمیون گفت: جینی؟ جیني چي شد ؟جینی فقط سر تکان داد و گفت: برو ببین هر ي چش شد. هرمیون آرام سر تکان داد و گفت: تو آروم باشی .و همراه رون به دنبال هري رفتند بعد از چند دقیقه فکر کردند او شاید به دستشویي رفته باشند فکرشان درست به راهتي صداي اوق زدن هري به گوش میرسید رون با نگراني به در کوبید و گفت: حالت خوبه رفیق ؟هري در را باز کرد فکش میلرزید سر تکان داد اما لحظه اي بي حرکت ایستاد و با چشماني گرد شده به رون گفت: بوگند میدي . اما تا رون مي خواست جواب اورا بدهد او دوباره به درون دستشویی رفت. رون در حالی که خودش را بو میکشید از هرمیون پرسید:بو میدم ؟ هرمیون سر تکان داد و گفت: هري رون که بو نمیده. هر ي با ناراحتي فریاد کشید: چرا بو میده بوگند میده بابا از اینجا ببرش دارم خفه میشم . هرمیون به رون که تعجب کرده بود نگاه کرد و گفت: هي هري جیني حالش بد شد . هري ناگهان در را باز کرد و گفت: چي ؟چش شده ؟ و وقتي رون را دید صورتش را در هم ودستش را روي بيني و دهانش گذاشت و گفت: رون برو خودتو بشور خیلي بو میدي . هرمیون که مي خواست حواس هري را پرت کند گفت: حالا بیا بریم پیشی جیني . هري از رون دور شد و گفت: من با شما نمي یام رون خیلي بو میده . رون با ناراحتي گفت: دیگه داري شورشو در میاري من اصلا بو نمیدم باید بري معجون ضد توهم بگیري . هر ي دستش را از روي بيني اش برداشت و باناراحتي گفت: حسی بویایه من خیلي ام قویه بو میدي بوي خیلي بدیم میدي مثل بوي ماهیه مونده اي .و دوباره دستش را روي دهان و بیني اش گذاشت هرمیون که مي خواست بحث تمام شود دستمالي به هري داد و گفت: اونو بزار رو بینیت دیگه هیج بوي رو نمي فهمي بعدم هري رون راست میگه اون اصلا بو نمیده . هر ي دستمال را از هرمیون گرفت و روي بيني اش گذاشت دیگر هیچ بوي را متوجه نمیشد براي همین با خوشحالي گفت: ممنون راحت شدم بریم ببینیم جیني چش شد .وقتي به سرسرا رفتند. جینی نشسته بود و با غذایش ور میرفت وقتی هري نشست به او نگاه کرد و گفت: چي شده ؟ حالت خوبه؟هري گفت:من خوبم رون بو گند میده براي همین یه ذره حالم بد شد تو چت شد؟جیني سر تکان داد و با آسودگي غذایش را خورد هري برگشت تا دوست پسر هاي باني را ببیند و ببیندباني آنجاست اما بجاي باني چنتا دختر دیگه پیش اونا نشسته بودند هري مشکول شده بود باني هیچ وقت از او دور نمیشد از هرمیون پرسید: باني کو؟ هرمیون با ناراحتي سر تکان داد و گفت: من چه میدونم کدوم گوري رفته دختره پرو . هري به او نگاه کرد اما او خیلي ناراحت شده بود ابروهایش را بالا انداخت و دوباره به غذایش نگاه کرد وقتي مدتي گذشت دیگر نتوانست تحمل کند و بلند شد و گفت: من میرم ببینم کجا رفته از دیروز تا حالا پیداش نیست. جینی سریع دست او را گرفت و گفت: ولشی کن بزار هر کاري دلش مي خواد بکنه بشین غذاتو بخور . هر ي با ناراحتي به جیني نگاه کرد و گفت: این دختر دست من امانته یادتون نره که اون نوه دامبلدوره یه چیزیش بشه چي کار کنم؟ و دستش را از دست جیني خارج کرد و به طرف اتاقش رفت فکر میکرد باني آنجا باشد تازه در را باز کرده بود و داخل اتاق شده بود به وسط اتاق رفت و فریاد زد: با... ني.... هاي با... ني.... با... ني خانم کجاي؟ نخیر انگار این جا نیست. و رویش را برگرداند ناگهان مشتي به بینی اش خورد مي توانست خوني از بینی اش مي آمد را حس کند چشمهایش را باز کرد و باني عصبانی بالاي سرش ایستاده هري در حالي با بینی اش ور میرفت گفت: دختر زده به سرت ؟ اما باني به او جواب نداد و مشتي دیگر حواله ي هري کرد هري سریع جا خالي داد و مشت باني باعث شد زمین تراف خورد هري به دست او نگاه کرد که دوباره داشت حمله میکرد هري همین طور جا خالي میداد و باني عصباني تر میشد تمام جاهاي که باني مشت زده بود ترل خورده بود هري دیگر تحمل نداشت پایش را آزاد یافت براي همین با پایش به پاي او زد و او تعادلش را از دست و روي زمین افتاد و هر ي از فرصت استفاده کرد و به طرفش هجوم برد اما چون او دختر بود دلش به رحم آمد و فقط او را از موهایش که زیر همان لایه ي ابریشمي بود گرفت و بلندش کرد و با ناراحتي گفت: نگفتي چرا این کارو میکني باباني که سعي میکرد خودش را از دست هري نجات دهد فریاد زد: براي آموزش تو براي اینکه یاد بگیري نباید با حریفت حرف بزني .و در همین حال فشاري سرد به هري خورد که تمام بدنش شل شد و باني را رها کرد و ناخواسته چند قدم عقب رفت به باني نگاه کرد نمي تونست اورا درست ببیند . باني به طرفش آمد و ناگهان کف دستش را به طرف هري گرفت هري فقط به کف دست او را مي توانست ببیند در ابتدا حسي خوب تمام وجودش را پر کرد اما ناگهان تبدیل به درد شد هري فریاد میکشید چشمانش را بسته بود اما در مقابلش اتفاقاتي که در گذشته افتاده بود را میدید...... هري عقب میرفت جیني گریه میکرد و فریاد میزد
هري و هر ي خودش را دید که از در وارد شد و او را در آغوش گرفت..... باز داشت عقب میرفت هري احساس میکرد در جهنم است مارشال با سوالاتش او را خسته کرده بود...... عقب..... هرمیون داشت به او و
چند نفر دیگه چند سکه میداد هري خودش را دید که دارد فکر او را تحسین میکند هري همین طور عقب میرفت و سالهاي قبل زندگي اش در هاگوارتز و حتي خانه ي دورسلي را میدید اما باني به آنجا هم بسنده نکرد هري داشت یه خونه ي قديمي تو یه دره ي تاریل را میدید هري داخل خانه رفت پدر و مادرش داشتند مي خندیدند او خودش را دید که وسط اتاق با اسباب بازي هایش بازي میکرد چقدر معصوم بود هنوز جاي زخمي رو پیشاني اش پیدا نشده بود خیلي با نمل بود براي خودش بازي میکرد و مي خندید و به پدر
________________
و مادرش نگاه میکرد و آنها از کارهاي او مي خندیدند ناگهان همه چي عوض شد خانه آتش گرفته بود و داشت تخریب میشد پدر هري مرده بود مادرش در حالي که او در آغوششی بود آرام آرمیده بود و هري که که در آن موقع شاد بود و مي خندید حالا جیغ میکشید و گریه میکرد پیشوني اش قرمز شده بود و جاي زخمي روي آن بود هیچ کسی آن اطراف نبود و هر ي کودلا گریه میکرد هري به او خیره شده بود و به خودش دل گرمی میداد که هر لحظه ممکن است هاگرید بیاید اما آتش خانه هر لحظه بیشتر میشد ناگهان تکه اي چوب که آتش گرفته بود به زمین افتاد نزدیک بود روي مادر هري بیفتد هري ناخواسته او را هل داد انتظار نداشت مادرش به وشه اي برود اما به طرفي افتاد و هر ي کوچل حالا از صورت روي زمین افتاده بود و چون از مادرش دور بود گریه اش شدید تر شد هري تعجب کرده بود براي همین به دستهایش نگاه کرد هري جیغ میکشید او دیر تحمل گریه ي خودش را نداشت براي همین به طرف خودش رفت آرام خودش را بلند کرد هري هنوز گریه میکرد اما وقتي چشمهایش را باز کرد و به هري نگاه کرد آرام گرفت آرام مشت کوچکش را بالا آورد و گفت: بابا... بابا.... و خندید احتمالا او فکر میکرد هري پدرش است چون او به شدت شبه پدرش بود هري اورا محمکم بغل کرد نوزادي اش دیگر گریه نمیکرد و گرزدن او را محکم گرفته بود هري نمي دونست چي کار کند مي خواست او را بیرون ببرد اما نمي توانست کمدي آنجا بود به طرف کمد رفت در آن را باز کرد لباس ها را کمي جا به جا کرد و هري را در بین آن گذاشت و یکي از لباس هاي مادرش را روي او انداخت و آرام گفت:داریم بازي میکنیم تو پسر خوشگل بازي دوست داري آره؟هري در اوج کودکي مي خندید و دست هاي کوچکش را به هم میزد هري مي خواست از خانه خارج شود که صدايي خودش را شنید: بابا.....بابا..... بابا... نمي تونست کاري نکند اما در همان لحظه هاگرید وارد خانه شد از دیدن پدر هري خشکش زد بالاي سرش ایستاده بود و صدایش میکرد اما او جواب نمي داد بعد به طرف مادر هري رفت او را صدا کرد اما او هم جواب نمي داد هر لحظه ممکن بود خانه خراب شود و هر ي داشت هر لحظه نگران تر میشد بالاخره از سر ناراحتي فریاد زد: هاگرید هري تو کمده برو ببرش بیرون الان خونه خراب میشه بجنب . هاگرید مانند کسانی که او را برق گرفته است برگشت و بدنبال مرجع صدا گشت. جمیز طوري مرده بود که گوي سالهاست خوابست هاگرید ترسید به طرف کمد رفت هر ي مشت هاي کوچکش را به طرف هاگرید گرفت و خندید هاگرید او را بغل کرد و سریع از خانه بیرون رفت هري به دنبالش رفت هاگرید هري را بیرون برد آرام او را روي زمین گذاشت و برگشت و به خانه ي در حال سوخت نگریست که سیریوس با موتور پرنده اش آمد رنگش پریده بود هاگرید او را دید سیریوس از موتورش پایین پرید به طرف خانه دوید که هاگرید جلوي او را گرفت سیروس سعي میکرد خود را از دست او نجات دهد اما نمي توانست بالاخره سیروس دست از تلاش برداشت و روي زمین نشست و شروع کرد به گریه کردن هاگرید هم به گوشه اي رفت و به خانه ي در حال سوختن پاتر ها نگریست و شروع کرد به اشل ریختن هري کوچا با سختي از روي زمین بلند شد به سختي مي تونست تعادلش را حفظ کند و با این که یل بار به زمین افتاد اما دوباره بلند شد آرام به طرف سیروس رفت دستهاي کوچکش را باز کرد وقتی کاملا نزدیل سیروس بود بلند گفت: بابا.... بابا....و خندید سریوس برگشت و اورا دید لحظه اي قیافه اش شکفت سریع اورا در آغوش گرفت و بوسید نفس راحتي کشید هري را نگاه کرد او هنوز مي خندید اما موهاي آشفته ي سیروس در بیني اشی رفته بود در حالي که چشمان و بیني اش را مي خار اند عطسه ي کوچکي کرد و سروسی سریع شنلش را بیرون آورد ودور او پیچید هاگرید به طرفشان آمد هري را بلند کرد و گفت: سیروس ما باید بریم دامبلدور گفته من هري رو ببرم پیش خالشی . سیروس دوباره آشفته شد و گفت: اما من پدر خونده اشم اون باید پیش من باشه . هاگرید هري را دوباره روي زمین گذاشت هاگرید و سیروس با هم حرف میزدند اما ناگهان سیروس فریاد کشید و هري که ترسیده بود گریه اش گرفت با صداي بلندي گریه میکرد سیروس که ناراحت شده بود اورا بلند کرد و گفت: معذرت مي خوام عزیزم باشه هاگرید ببرش اما مراقبش باش بیا با موتور من برو فقط مراقبش باشی من یه کاري دارم که باید تنها انجامش بدم .و هري را آرام به هاگرید داد اما هري دوباره گریه اش گرفت هاگرید سعی کرد او را آرام کند اما او فقط به سیروس که داشت میرفت نگاه میکرد هري هم به سیروس خیره شده بود و ناخواسته شروع کرد به اشل ریختن این بار همه چیز جلو مي رفت...... هري در حالي که صورتش خیس از اشلث بود و مي لرزید روي زمین افتاد باني دستش را کشید هري مي لرزید و روي زمین به خودش مي پیچید و ناله میکرد باني کنارشی نشست و صدایش کرد هري چشمهایش را بسته بود و فقط ناله میکرد باني نگران بود گفت: هر ي آروم باشی میرم یکي رو خبر کنم تو فقط آروم باشی خدا جونم . سریع از کار هري بلند شد اما ناگهان هر ي دست اورا گرفت و کشید باني فراد زد: هري حالت خوبه ؟هري که هنوز مي لرزید و صورتش خیس بود در حالي که فکش مي لرزید گفت: با من چي کار کردي ؟ تو با من چي کار کردي ؟ باني که ترسیده بود گفت: من نمیدونم چرا این طوري شد من هیچي نمیدیم من نباید تو خاطرات تو میرفتم این کار هم من هم تورو میکشه خدایا هري منو ببخشی هري من نمي خوام بمیرم هري .... اما هري خودش نمي توانست کاري بکند حتي نمي تونست درست فکر کند یا حرف بزند . باني ترسیده بود سریع از کنار هر ي بلند شد و از در بیرون دوید به طرف سرسرا مي دوید اما لحظه اي ایستاد و
شروع کرد به گوش دادن گویا صداي اسب ها بود که در حال دویدن بودند باني به کنار راهروي رفت و نگاه کرد سایه ي چند تن که بر اسب سوار شده بودند را مي دید اسبها پدید آمدند اسبهاي سیاه با چشماني سرخ که از بیني شان آتش بیرون میزد و کساني که بر آن سوار بودند کاملا سیاه پوشیده بودند باني آنها را شناخت و ناخواسته فریاد زد و شروع کرد به دویدن اسبها دنبالش کرد بودند باني سریع به درون سرسرا آمد اما تعادلش را از دست داد و وسط سرسرا روي زمین افتاد و شروع کرد به جیغ کشیدن به پشتش نگاه کرد اسبها همان جا ایستاده بودند اما بعد از چند لحظه راهشان را عوض کردند باني فریاد زد: نه..... نه... هر ي نه.... پروفسور ملل گوناگال به کنار باني آمد چند نفر دیگه هم آنجا بودند ملک گوناگال صدایش کرد باني سرش را برگرداند و گفت: اونا مي خوان جون هري رو بگیرن تقصیر اون نبود بهشون بگین من رفتم تو خاطراتش اونا مي خوان هري رو بکشن. مل گوناگال گفت: عزیزم پاشو هیچي نشده احتمالا خواب دیدي ... باني سر تکان داد و از روي زمین بلند شد و گفت: نه شما متوجه نیستین اونا براشون مهم نیست هري کیه اونا جونشو مي خوان نه....و برگشت و به در نگاه مي کرد اما لحظه اي هرمیون را دید به کنارشی رفت در حالي که اشلث میریخت گفت: هرمیون هري جونش در خطره یه کاري بکن. اما هرمیون با ناراحتی گفت: من که از حرفاتو هیچی نمي فهمم هرکاري کردي خودت درستش کن. باني با ناراحتي عقب لحظه اي به آنها که تعجب کرده بودند نگاه کرد اما بعد با خشم رویش را برگرداند و از در سرسرا خارج شد عده اي صدایش کردند اما او بر نگشت مي دانست به طرف مرگ مي رود اما برایش اهمیتي نداشت او کاري کرده بود که جان هري در خطر بیفتد باني مي دوید اسبهاي آنان سریع تر از باني مي دویدند باني بالاخره رسید در باز بود باني با ترسی جلو رفت هري را دید که وسط اتاق افتاده است به کنارشی رفت هنوز نفسی میکشید. پس او زنده بود بانی هري را تکان داد هري با ناله چشمانش را باز کرد هنوز صورتش خیس هري وقتي چشمهایش را باز کرد و باني را پیش رویش دید زمزمه کرد: دنبالتن باید از این جا بري چي کار کردي باني ؟ به من بگو چي کا کردي دختر؟باني که سعي میکرد هري را بلند کند گفت:کاري که مجوز نداشتم انجام دادم قانوناي ما خیلی سنگینه من نباید تو خاطرات کسي مثل تو مي رفتم چون تو با نیروت منو پس میزني براي همین من هیچي ندیدم من فقط مي خواستم یه چیزي رو ببینم اما نشد وقتي زیادي اصرار کردم اونا فکر کردن من دارم مزاحم میشم این براي ما یعني مرگ هري تو منو مي توني نجات بدي اگه منو ببخشي خواهش میکنم من تازه دارم مثل یه آدم زندگي مي کنم هري داره صداي پاشون میاد هري کمکم کن خواهش می کنم . هري که حالا نشسته بود گفت: همین جا بمون هیچی نمیشه من درستش می کنم . بانی خود را به دیوار شسباند هري از روي زمین بلند شد مانند کودکي اش نمي توانست تعادل خودش را حفظ کند اما او آرام راه میرفت و جلو میرفت از در بیرون رفت لحظه اي به باني نگاه کرد بعد در را بست. فصل بیست و سوم: سیصدو شصت به صد(360-100) هري در حالي که پایش را روي زمین میکشید از دفترش بیرون رفت موهایش را از روي صورتش کنار زد دیگر درد نداشت اما قلبشی از صحنه هاي که دیده بود درد مي کرد او خودش را نجات داده بود سیروس را یال بار دیگر دیده بود و جنازه مادرش را از خطر سوختگي نجات داده بود وقتي در این مورد فکر میکرد دوباره دستي گلویش را مي فشرد او نمي دانست باید کجا برود تازه تصمیم گرفته که به پیش هاگرید برود که تعادلش را از دست داد و روي زمین افتاد چشمهایش را بست و دلش نمي خواست بلند شود اما دستي اورا بلند کرد و به صورتش زد : هري .... هري ... حالت خوبه ارون و هرمیون او را بغل کرده بودند و جیني به صورتش میزد هري در حالیکه سرش را تکان میداد بلند شد رون زیر بغل اورا گرفت. هرلحظه ممکن بود هري دوباره بیفتد هرمیون با نگراني گفت: داشتیم میومدیم تورو ببینیم نمي دوني اون دختره چي کار میکرد جیغ میکشید و میگفت جون تو در خطر اما انگار حالت خوب نیست . هري با بی حالي خندید و گفت: آره بابا فرشته مرگ دنبالش کرده اونم منو انداخته جلو. جیني ترسید و گفت: چي ؟هري گفت: هیچي بابا تو قانوناي اونا کسي حق نداره کسي آزار اخلاقي بده و چون باني سعي کرده بره تو خاطرات من و من جلوشو گرفتم و اون اصرار کرده حالا فرشته ي مرگ دنبالشه اگه من رضایت بدم کاریش ندارن. چي شد؟ هرمیون جیغي کشید و جیني دستش را از ترس روي دهانش گذاشت و رون با دهاني باز به هري نگاه میکرد هرمیون گفت: هري ... فرشته مرگ... میفهمي ؟هري گفت: خوب که چي ؟ فرشته مرگه دیگه جیني گفت: و اي هري مختو جمع کن... فرشته مرگ... تو داري ميري دنبال اون ؟هري گفت: آره باید برم وگرنه باني رو میکشن رون بر سرش فریاد کشید و گفت: آیکیو... نه... این چرا باید معلم من بشه من چه گناهي کردم خلی چل دیونه هرکي بره دنبال فرشته ي مرگ اونم میاد سراغش ... هري با سردرگمي گفت: خوب که چي ؟ من نمیفهمم بعدم با من این طوري حرف نزنا. هرمیون گفت: بزار من برات توضیح بدم هري اگه بفهمم رفتی دنبال فرشته ي مرگ همین وسط آتیشت میزنم فهمیدي ؟صدایش آن قدر بلند بود که هري از ترسی فقط سر تکان داد رون هم کمي ترسیده بود و عقب رفته بود جیني هم در حالي که نفسش را در سینه اش حبث کرده بود لبخندي زد و گفت: هرمیون جان خودتو ناراحت نکن هري دنبال فرشته مرگ نمیره مگه نه هري ؟هري هم که هنوز دوهزاریشی نیفتاده بود گفت: پس باني چي ؟ من باید برم دنبالش .ناگهان هرمیون چوب دستیش را کشید و
________________
جلوي صورت هري گرفت هري به نولا چوب دستي خیره شده بود و دهانش باز مانده بود هرمیون که صدایش مي لرزید گفت:یا قسم مي خوري دنبالش نري یا همین الان کاري میکنم اونو ببیني. چي کار میکني ؟جیني و رون با هم گفتند : هرمیون ولش کن . اما هرمیون هنوز مصمم ایستاده بود هري سر تکان داد و گفت: هرمیون انگار بیخیال نمیشي باشه قسم مي خورم اما تو حق نداري با من این طوري حرف بزني خودتم میدوني چون دوست دارم هیچي بهت نمیگم وگرنه میدوني چي کارت میکردم.و هرمیون چوب دستیش را کنار کشید بعد با لبخندي کمال کرد که هري روي پایش به ایستد هري که از رفتار هرمیون تعجب کرده بود به رون نگاه کرد اما رون هم خود در سردر گمي بود جیني براي اینکه این نگاه هارا پایان دهد پرسید: هري گفت: دنبال..... پیش هاگرید هرمیون . هرمیون با نگاه مرموزي دست هري را گرفت و گفت: خوب ما هم میایم . هري گفت: مگه شما نباید برین سرکلاساتون ؟ هرمیون گفت: مگه تو کلاسی نداري ؟هري به او نگاه کرد و گفت: چي بار است میگي منم باید برم سرکلاسم . پس فعلا و به طرف کلاسش رفت هرمیون تا آخر سالن هري را همراهي کرد بعد از او جدا شد هري به کلاسش رفت نمي دانست به باني چه بگوید او خیلي وحشت زده بود اما هري باید یه چیز آرامش بخش به او میگفت اما وقتي به کلاسش رسید باني آنجا نبود پنجره باز بود هري به کنار پنجره رفت به اطراف نگاه کرد هیچ چیز عجیبی وجود نداشت و فقط یه پرنده به طرف جنگل پرواز میکرد هري پنجره را بست و روي صندلي اش نشست بعد از کلاسش از کلاس خارج شد مي خواست به پیش هاگرید برود که یکي از دختر هاي سال چهارمي هافلپاف جلویش سبز شد و گفت: ببخشید پروفسور اما پروفسور ماث گوناگال گفتن که با شما کار دارن ایشون تو درمانگاه هستند. هري اخم کرد و پرسید: کسي طوریش شده؟ اتفاقي افتاده ؟ دختر جواب داد: نمي دونم اما انگار به یه سال اولي حمله کرده بودند. هر ي تعجب کرد و به طرف درمانگاه رفت پروفسور مل گوناگال را دید که داشت با مادام پامفري صحبت میکرد هري بدون حرفي جلو رفت پروفسور مل گوناگال با خوشحالي به طرفش رفت و گفت: آه هري منتظرت بودم. هري با ناراحتي گفت: چيزي شده پروفسور ؟ گفتن به یه سال اولي حمله کردن؟! پروفسور ملی گوناگال سر تکان داد و با ناراحتي گفت:در واقع شکنجه اش دادن. هري گفت: چي؟ پروفسور مل گوناگال هري را به طرفي برد و هري آن دانش آموز را دید از ناراحتي و تعجب زبانش بند آمده بود او مارشل بود مارشال فلتون که صورت خندان کوچکش حالا شکسته و درد نان بود پروفسور داشت به او توضیح میداد که چه اتفاقي افتاده است اما هري گوش نمي داد او به طرف مارشال رفت کنارشی نشست مارشال ساکت بود و در چشمانش اشلث حلقه زده بود چشمان خاکستري او حالا کمی سرخ شده موهاي سیاهش در صورتش ریخته بود هري موهایش را کنار زد هري خم شد تا مارشال را بهتر بییند کمي از صورتش سیاه شده بود . هري سرش را تکان داد و گفت: مارشال ؟... مارشال عزیزم صداي منو میشنوي ؟ مارشال به هري نگاه کرد . هري دوباره گفت: منم ... منو میبیني ؟ مارشل لحظه اي به هري خیره ماند و ناگهان بلند شد و اورا در آغوش گرفت در حالي که گریه میکرد گفت: اونا مي خوان منو بکشن .....براي این که گفتم شما خیلي مهربونین .... من میترسم ...میترسم. هري محکم اورا گرفت و گفت : چيزي نیست من اینجام هیچ کس با تو کاري نداره عزیزم از هیچ کس نباید بترسی تو دختر شجاعي هستي مگه نه ؟ عزیزم به من نگاه کن ببینمت مارشال ....و مارشال به او نگاه کرد هري آهسته پرسید: کي این کارو کرد ؟ کي بهت حمله کرد ؟ به من بگو. مارشال که دوباره ترسیده بود لبشی را گزید و سر تکان داد و گفت :من نمي تونم بگم میترسم . هر ي سر تکان داد و گفت: من اینجام ... شجاع باشی .... یه نفس عمیق بکشی .... آفرین ... حالا تو چشاي من نگاه کن و بگو کي اذیت کرد ؟ مارشال که ترسیده بود به اطراف نگاه کرد و آرام گفت: همشون .... هري گفت: همه ي کي؟ مارشال به سکسکه افتاده بود اما با گریه گفت: همه اسلیتریني ها .... همشون ریختن سرم ... بعدم هیچي نفهمیدم... من... اونا داشتن پشت سرتون حرف میزدن منم ناراحت شدم و گفتم شما معلم خیلي خوبي هستین و خیلي هم مهربونین بعد همشون ریختن سرم .... من .... من نباید اینارو میگفتم حالا منو حتما میکشن . هري که سعي میکرد او را آرام کند گفت: نه نه هیچکس این کار و نمیکنه غلط کردن مگه من مردم عزیزم قبلا هم اذیت میکردن ؟ مارشال سر تکان داد و هر ي او را خواباند و گفت: خوبه حالا بخواب. و آرام بلند شد ناگهان مارشل دست او را گرفت و کشید و گفت : شما که بهشون نمیگین من چي گفتم میگین؟ هر ي دوباره کناره او نشست و گفت : نه نمیگم ....هي دختر خوب اینو ببین. و دست کرد در موهاي مارشال بعد دستش را بیرون آورد و مشت کرد و گفت: مي خواي ببینی چیه ؟ نگاش کن. و چیزي که در مشتش بود به مارشال نشان داد و گفت: این چیه ؟ مارشال گفت :چه نوري داره این چیه ؟هري گفت : ستاره تویه اون بیرون رو نگاه کن تو اون آسمون به اون سیاهي همه ي ما یه ستاره داریم اون بهمون کمل میکنه که موفق باشیم اینم انگار از آسمون اومده تورو ببینه حالا بخواب. و پیشوني مارشال را بوسید ..... همه جا خاکستري شده بود......و مار شل جیغ میکشید .....پارکینسون به طرفش آمد و چوبش را به طرف او گرفت و مارشال شروع کرد به جیغ زدن بعد پارکینسون با خنده ي جنون آمیزي گفت: حالا بگو کي مهربونه ؟ ها نمیشنوم ... هري جونت کو ؟ و دوباره چوبش را به طرف مار شل گرفت بعد از پنج دقیقه مارشال دیگر جیغ نمیزد براي همین پارکینسون گفت: این آشغال خاننو بندازین جلوي در مانگاه ببرینش . و چند تا از پسر ها او را بلند کردن و
________________
بردن ..... پروفسور چیزي شده؟هري متوجه شد حدود یه ربع روي مار شل خم شده براي همین لبخندي زد و گفت: البته که نه. مارشال چیز ي مونده که به من نگفته باشي ؟ مارشال دوباره با نگراني سر تکان داد و هري گفت: آها خوب مهم نیست بخواب ... من باید برمی یه کاري دارم زود بر میگردم پیشت قول میدم حالا بخواب....و بلند شد و به طرف پروفسور مل گوناگال رفت. پروفسور ماه گوناگال عصباني بود و میلرزید در حالي که سعي میکرد صدایش را پایین بیاورد گفت: اونا چطوري به خودشون اجازه ي همچین کاري رو دادن ؟ میدونم باهاشون چي کار کنم تو مدرسه ي من نباید همچي اتفاقی بیفته دارم دیوونه میشم ....هري آرام گفت: بسپارینش به من خودم درستش میکنم. در واقع میدونم کار کیه. مل گوناگال به او خیره شد و گفت : منظورت چیه ؟ هري گفت :ولش کنین فقط اینو بدونین که این نفري که این کارو کرده خیلي زود ...... خیلي زود......متاسفم من باید مطمئن بشم فعلا خداحافظ . اما مل گوناگال اورا گرفت و گفت: بگو ببینم تو چي میدوني؟هري خندید و گفت: چرا این قدر عصبي هستین آروم باشین اون نفر خیلي زود میمیره البته مطمئن نیستم ببخشید من باید برم . و مل گوناگال را در سر در گمي تنها گذاشت. داشت به طرف کلبه ي هاگرید میرفت که پنسي پارکینسون را گوشه اي از حیاط دید او هم به هري خیره شد بعد هري به او پوزخندي زد و پارکینسون لبخند پليدي بر لب گذاشت هري از او رو بر گرداند و به طرف کلبه ي هاگرید رفت آرام در زد و ناگهان چیزي پایین ردایش را کشید هري به پایین نگاه کرد فنگ را دید که با زباني آویزان به او خیره شده است هر ي سر او را نوازش کرد و گفت : سلام پسر چند وقته که ندیدمت خیلي دلم برات تنگ شده بود..... ام... فنگ هاگرید کجاست (فنگ به پشت کلبه رفت و هر ي دنبالش رفت هري هاگرید را دید که از جنگل بیرون مي آمد و تو فکر خودش بود براي همین هري بلند گفت: هاگرید کجا بودي ؟هاگرید ناگهان سرجایش میخکوب شد و به اطراف نگاه کرد وقتي هري را دید خندید و به طرفش رفت و گفت: هري! پسر منو ترسوندي اینجا چي کار میکني ؟هري گفت: دلم برات تنگ شده بود اومدم ببینمت. هاگرید که با دست او را به درون کلبه اش دعوت میکرد گفت: جدا ؟ خوب بیا بشین جریان اون دختر رو شنیدي ؟ هرکي این کارو کرده خیلي احمق بوده. انگار مي خوان از وزارت بیان پرسی و جو کنن ببینن چیزي پیدا میکنن یا نه ؟هري گفت: اون احمقا نمي تونن کاري بکنن خودتم اینو خوب میدوني اما راستش هاگرید من اومدم در باره ي یه موضوعي باهات حرف بزنم. و وقتي نگاهش به هاگرید افتاد ناخواسته سرش را پایین انداخت هاگرید با تعجب پرسید : در باره ي چي ؟هري آهسته گفت: درباره ي گذشته. هاگرید به خوبي منظور هري را از گذشته متوجه شد و گفت: بالاخره وقتش رسید که این چیزا رو بپرسی حالا براي چي مي خواي تو که میدوني کلاچي شده . هر ي سر تکان داد و گفت: من یه چیز کلي که همه میدونن نمي خوام من یه چیزي مي خوام که دیگران ندونن بابا من پسر جیمز و لي لي ام باید جزئیات رو بدونم یا نه؟ هاگرید به او نگاه کرد و گفت: سر من داد نزن چه فرقي میکنه که بدوني چي شده؟ هر ي گفت: فرق میکنه هاگرید بگو خواهش میکنم. هاگرید سر تکان داد و گفت :من نمي تونم حقیقتو از تو پنهون کنم . هري گفت: خوبه مي شنوم . هاگرید بلند و شروع کرد به قدم زدن در کلبه. بعد ایستاد و به اتش درون اجاق خیره شد و شروع کرد: من تازه عضو محفل اول شده بودم که یه جشن دامبلدور برپا کرد پدرو مادرت اومده بودن با خیلي هاي دیگه تو هم بغل پدرت خوابیده بودي یه پسر کوچولوي ساکت که مادرت میگفت حتي وقتي گرسنه هم هستي گریه نمي کردي وقتي با اون چشاي سبزت به آدم نگاه میکردي هر لحظه احساس میکردم مي خوام بمیرم خیلي شیرین بودي تو اون مهموني بچه زیاد بود. حتي نویلم بود اما تورو خیلي ها بغل میکردن وقتي اون شب خبر مرگ پدر مادرتو از دامبلدور شنیدم خشکم زد اون فهمیده بود تو زنده موندي و از من خواست سریع ببرمت پیش خالت منم خیلي زود راه افتادم وقتي رسیدم خونه مي سوخت من سریع رفتم تو. پدرت وسط آشپزخونه افتاده بود و از سرش خون میرفت تکوانش دادم و صداش کردم اما اون... خودت که میدوني بعد مادرت رو دیدم فکر میکردم باید تو پیش اون باشي اما تو اون جا نبودي خونه هرلحظه ممکن بود خراب شه من دنبالت گشتم اما تو نبودي بعد صداي پدرتورو شنیدم برگشتم دیدم اون ......اما صداش میامد بهم گفت ( هاگرید کمد بجنب کمد رو ببین) من رفتم طرف کمد که درش نیمه باز بود تو اونجا وسط لباسا خوابیده بود و دستاي کوچیکتو بهم میزدي مي گفتي بابا بابا من سریع بغلت کردم آوردمت بیرون تو رو گذاشتم زمین و به خونتون خیره شدم که سیریوس اومد رنگش پریده بود مي خواست بره تو نمي دونم چي کار کنه اما مي خواست بره تو و من جلوشو گرفتم اونم رو زمین نشست و شروع کرد به گریه کردن من همون جا نشستم نمي دونستم چي بگم یا چي کار کنم که تو اومدي انگار داشتي براي اولین بار راه میرفتي چند بار تعادلتو از دست دادي خوردي زمین اما خودت دوباره پاشدي رفتي پیش سیریوس دستا تو باز کرده بودي بعد بلند گفتي بابا نمي دونم این کلمه خوشحالت میکرد یا نه اما سیروس خیلي خوشحال شد بغلت کرد بوسیدات بعد گفت میبرمت پیشی خودم اما من جلوشو گرفتم و گفتم هري باید بره پیش خالشی اونم سر من داد زد و تو گریه ات گرفت براي اولین بار میدیدم داري گریه میکني صدات خیلي بلند بود. چشاي سبز کوچولوت پر اشل شده بود سیروس سریع بغلت کردنمي دونم چي بهت گفت اما تو هنوز ممکن بود گریه کني که اون تورو به من داد و گفت ببرشی. موتور مم با خودت ببر دیگه لازمش ندارم تا بغلت کردم شروع کردي به گریه کردن دستاي
________________
کوچیکتو به طرف سیروس گرفته بودي اما من بردمت تازه از روي زمین بلند شده بودیم که تو داشتی به پایین نگاه میکردي و آروم گرفته بودي بعدم رو دریاچه بودیم که دیدم اخماتو تو هم کردي داري به انگشتات نگاه میکني انگار داشتي یه چیز رو حساب میکردي بعدم که خوابت برد من بردمت پیش دامبلدور مل گوناگال هم اونجا بود گذاشتنت جلوي در و رفتیم فرداشی من به دامبلدور گفتم چه اتفاقاتي افتاده بود بهش گفتم خیلي عجیب بود که تو رفتي تو کمد براي اون عجیب نبود اما هیچیم به من نگفت. من رفتم. همون روز سیریوس و پیتر باهم جنگیدن و بقیه. اتفاقا چند وقت بعدم لوپین رفت خونه قبلیتون پدر مادرت سالم وسط خونه ي قبلیتون خوابیده بودن هیچیشون نشده بود. این خیلی بازم عجیب بود سریع براشون همون جا مقبره ساختن فکر کنم دیدیش هري !؟هري چته؟ پسر حالت خوبه ؟هري سرتکان داد و گفت : آره خوبم باید برم یه کاري دارم ببخشید.و بلند شد و به طرف در رفت هاگرید از پشت گفت: من اون روز به سیریوس نمیدونستم چي بگم اما الان میدونم که باید به تو چي بگم پسر به گذشته ها فکر نکن اگه بخواي به اونا فکر کني توشون گم مپشي به آیندت فکر کن به بچه هات که بغلشون میکني مي خندن به جیني که الان خیلي بهت نیاز داره اما تو گذشته ها گم شدي و اونو فراموشی کردي برو پیششی یه ذره استراحت کن کار همیشه هست اون دختر الان تورو مي خواد برو. هري برگشی و به هاگرید نگاه کرد و بدون حرفي از در بیرون رفت به طرف اتاقش رفت در را باز کرد جیني پایش را روهم انداخته بود و کتاب مي خواند هري جلو رفت کتاب را از او گرفت و او را بوسید جیني که برایش غیره منتظره بود تعجب کرد و گفت: هري چي شده ؟هري گفت: هیچي دوست دارم. جیني گفت: منم دوست دارم. اما الان ... انگار اتفاقي افتاده . هري گفت: مثلا چي ؟جیني گفت: بیخیال. همه دنبالت میگشتن کجا بودي ؟هري جواب داد : پیشی هاگرید باهاشی کار داشتم .جیني به صورت خسته ي هري نگاه کرد و گفت: برو بخواب خسته اي .هري سر تکان داد و گفت: از وقتي کنارم نمي خوابي بد خواب شدم همش کابوس میبینم .جیني گفت: دوستت داري کنارت بخوابم ؟ باشه اما خوب تو لگد میزني، این آخری را با لحن دیگري گفت و هري با خنده گفت: جدا ؟ من؟ الکي نگو من مثل یه بچه مي خوابم. جیني ابروهایش را بالا انداخت و گفت : خیلي... نمي دونم کابوس میدیدي یا خواب عاشقانه که پات محکم زدي به من شانس آوردم نخورد تو شکمم. هردو مي خندیدند و جیني ادامه داد :یه بارم فکر کنم داشتي خوابه منو میدیدي چون یال دفعه گفتي جیني بعد دستتو آوردي بالا زدي تو صورت من . هري گفت: واي ببخشید .و صورت جیني را بوسید جیني گفت: بیخیال بابا اما من گفتم تو اگه بخواي این کارارو ادامه بدي من سر سالم به گور نمیبرم گفتم حالا بهتره جدا بخوابیم تا بعد . هر ي بلند در حالي که مي خندید گفت:پس من میرم بخوابم فعلا تابعد. جیني باخنده گفت :خواباي روشن ببیني... ام... خوابه منوهم ببین. هري که به طرف تختش میرفت گفت: اگه بیاي تو خوابم لطفا کردي چون تو خودت به قدر کافي روشن هستي .جیني خندید اما بعد از چند دقیقه دید هري به خواب عمیقي فرو رفته است ....... هر ي پاشو .... هر ي پاشو .... هري با صداي نگران جیني از خواب پرید با نگراني گفت: چي شده ؟ حالت خوبه؟ اما جیني ترسیده براي همین گریه میکرد به بیرون اشاره کرد و گفت: از خواب بلند شدم آب بخورم دیدم بیرون روشنه رفتم دیدم ....دیدم ....هري دست اورا گرفت و گفت: چي ديدي ؟جیني با گریه گفت: علامت شوم اون بالاست. هري گفت: مطمنني ؟جیني سر تکان داد و گفت: هنوزم هست . هر ي سرش را بغل کرد و گفت: نترس هیچي نیست من اینجام حالا این آب رو بخور حالت جا بیاد . دستاي جیني میلرزید هري به او کمل کرد تا آب بخورد بعد اورا خواباند و گفت: تو اینجا آروم بخواب من باید برم .جیني دست اورا گرفت و گفت: من میترسم . هر ي سر تکان داد و گفت : نه نه این درست نیست تو نامزد مني نباید از هیچي بترسي خوب آفرین یادت نره که عشق من همیشه پیش توهست. پس آروم باشی قسم مي خورم زود بیام. اما جیني گریه میکرد هر ي سر تکان داد و گفت: اگه نمي خواي نمیرم ... نه نه نمیرم تو آروم باشی .جیني با دست اورا هل داد و گفت:برو به تو الان خیلي بیشتر از من نیاز دارن برو. هري بلند شد و گفت: پس یه کاري میکنیم .زنجیر خورشید را گرفت و گفت: نیروي طلاي . بعد از چند ثانیه زن زیباي ظاهر شد هري بدون معطلي گفت: مي خوام پیش جیني بموني و مراقبش باشي هیچکي نباید مزاحمش بشه من مي خوام خیلی مراقبش باشي هرکی سعی کرد به زور بیاد اتیشش بزن فهمیدي به غیر از اون کساني که خود جیني میگه ... نه ....و به طرف جیني رفت پیشوني او را بوسید و گفت: من باید برم پني پیشت هست مراقبته .جیني سر تکان داد و گفت: تو هم مراقب خودت باش . هر ي سر تکان داد و دست او را بوسید و از در بیرون رفت بعد از رفتن او درها قفل شد هري به طرف درمانگاه رفت عده ي زيادي اونجا بودن پروفسور ملی گوناگال که رنگش پریده بود به سوالات بعضي از کارگاها جواب میداد هري جلو رفت و گفت: سلام من الان متوجه شدم چي شده ؟ ملث گوناگال با دیدن هري گریه اش گرفت و با ناله گفت: دختره مرده کشتنش . هري گفت: منظور تون از دختره کیه؟ مل گونگال گفت: مارشال فلتون هري فریاد زد : امکان نداره. و به درون درمانگاه رفت به طرف تخت مارشال رفت روي او ملافه اي سفید انداخته بودند هري ملافه را کنار زد مارشال آرام خوابیده بود هري اورا بلند کرد تکانش داد سرش فریاد کشید و صدایش کرد اما او جواب نمي دادهري بالاخره خسته شد و اورا در آغوش گرفت هنوز بدنش گرم بود هري به سقف خیره شده بود و سعي میکرد جلوي خودش را بگیرد آرام گفت: قسم مي خورم انتقامتو میگیرم قسم مي خورم
________________
آروم بخواب منو ببخشی که پیشت نبودم تقصیر من بود. پروفسور اسپروت سعی کرد او را آرام کند و مارشال را از آغوش او بیرون بیاورد اما هري نمي گذاشت کسي به او نزدیل شود بالاخره چندین نفر هري را به بیرون بردند هري را به دفتر اساتید بردند. هري روي صندلي نشست و با دست صورتش را پوشاند پروفسور فلیتویل با ناراحتي گفت: چرا؟ چرا اونا باید بخوان اون بچه سال اولي بمیره اون که کاري نکرده بود؟هري ناگهان فریاد زد : کار مرگ خوارها یا ولدمورت نیست کار یه سري جوجه مرگ خواره که مثلا میخوان ترسی درست کنن پروفسور ماه گوناگال من دیروز وقتی پیشونیه مارشال بوسیدم تو ذهنش پنسی پارکینسونو دیدم که شکنجه اش میکرد کار خودشه مطمننم. مل گوناگال گفت: هري این یه تهمت بزرگه مطمئني ؟هري سر تکان داد و گفت: شل ندارم پروفسور شما درباره مارشال به اونا چيزي گفتین منظورم اسلیتریني هاست ؟ مل گوناگال جواب داد: نه فقط گفتم اگه کسي نگه کي این کارو کرده تو دهن اون بچه معجون اعتراف میریزیم و ازش مي پرسیم . هري با مشت به پیشونیش زد و گفت: همینه اونا ترسیدن مارشال حرفي بزنها. چند نفر نفسشان را در سینه حبث کردن و مل گوناگال گفت باید به کارگاها بگم و با ناراحتي از در بیرون رفت هر ي جنون وار مغزش کار میکرد باید پارکینسون را بخاطر این کارش میکشت تازه بلندشده بود که پروفسور بینز جلویش آمد و گفت: این کار هیچی رو درست نمیکنه بذار قانون جلو بره . هر ي نا خواسته حرفاي اورا قبول کرد و گفت: من مي خوام برم تو اتاقم حالم از اینجا بد میشه ببخشید.و از در بیرون رفت به طرف اتاقش در را باز کرد پني بهش حمله کرد هري احساس سوختگي نمي کرد پني او را آتیش زده بود هري بلند گفت : منم... میتواني بري پني و پني ناپدید شد و به همراه او آتشش هم از بین رفت جیني به طرف هري رفت و گفت: چي شده بود؟ هر ي سر تکان داد و گفت: مارشال رو کشتن .جینی گفت:کی رو؟ هر ي با ناراحتي سر تکان داد و گفت :مارشال فلتونو هموني که ازشی خیلي برات تعریف کردم همون سال اولي که دیروز شکنجه شده بود. جیني کنار هري نشست و گفت: چرا؟ هر ي جواب داد : چون طرف یه قاتل دیوونه است. منم مي دونم کیه. جیني با نگراني پرسید : کیه؟هري گفت: پنسي پارکینسون جیني گفت: چه طوري مطمئني که او نه ؟هري گفت: وقتي پيشونیه مارشلو بوسیدم اینو تو ذهنش دیدم .جیني با ناراحتي سر تکان داد و گفت: شاید داشته به این موضوع فکر میکرده. هر ي سر تکان داد و گفت: نه این طوري نبود بعدم من یه چیز کوچولو بهش دادم که سرگرم بشه اونم داشت فقط به اون نگاه میکرد و ازش خوشش اومده بود اصلا تو فکرش نبود تقصیر منه من باید پیشش میموندم .جیني دستش را گذاشت روي شانه ي هري و گفت: نه تقصیر تو نیست چرا همچین فکري میکني ؟هري گفت: چون من بهش قول دادم مراقبش باشم .جیني گفت: هري تو نباید خودت رو مقصر بدوني چون اونا یه جوري اونو ساکت میکردن . هري دراز کشید و گفت: مي دوني چرا شکنجه اش کردن ؟ چون به پارکینسون گفته من یه استاد مهربونم اونم این بلارو سرش آورده اون دختر یه دیوونه است چطوري میتونه این قدر ظالم باشه. جیني گفت: حتما فردا پدر مادرش میان آره ؟هري سر تکان داد و گفت: نمي دونم بهشون چطوري خبر دادن هرجور شده باید بازي هاي فردارو ببریم .جیني پرسید : هر ي چرا فردا همه ي بازي هاي کوییدیج انجام میشه ؟هري خلاصه گفت: چون وقتي نمونده ......... تازه صبح شده بود هري با صداي جیغ زني از خواب پرید جیني کنار پنجره بود. هري بلند شد و گفت: چي شده ؟ جیني که به هري نگاه نمي کرد و به بیرون خیره شده بود گفت: پدر مادر مارشلن. مادرش دلم براش میسوزه بیچاره . هري به کنار پنجره رفت مادر مارشال یا نفس جیغ میکشید عده اي سعي میکردن اورا آرام کنند اما مادر مارشال دخترش را در آغوش گرفته بود و گریه میکرد بدن بي جان مارشال را در درشکه اي گذاشتند و مادرش فقط جیغ میکشید همسرش اورا در آغوش گرفته بود و سعي میکرد آرام کند مل گوناگال گوشه اي ایستاده بود و حرفي نمیزد هري درشکه را دید که همراه با پدر مادر مارشال از آنجا میرفت هري به جیني نگاه کرد که دستش را روي دهانش گذاشته بود و گریه میکرد هري اورا به داخل برد و پنجره را بست و گفت: بسه دختر گریه نکن باید بریم تو سرسرا پاشو لباساتو بپوشی . بعد از یا ربع همراه جیني به سرسرا رفت همه ماتم زده بودند عده اي هم وحشت زده خیلي از اسلیتریني ها هم همان شب از هاگوارتز رفته بودند هري پارکینسون را دید که خیلی آرام گوشه اي نشسته است و با دوستانش حرف میزنند و مي خندند هري مي خواست جلو برود که هرمیون او را گرفت و گفت : مل گوناگال مي خواد حرف بزنه... بیخیال. هري نشست ملل گوناگال از روي صندلي اش بلند شد صدایش میلرزید: سلام صبح همتون بخیر حتما از اتفاق دیشب اطلاع پیدا کردین نمي خوام وقتتونو بگیرم چون امروز فقط تعطیل شده تا مسابقات کوییدیچ تموم بشه پس سریع میرم سراصل مطلب اون اتفاقي که افتاد براي هاگوارتز خیلي بد بود و عده ي زیادي تاوانش و پس دادن طبق آخرین اطلاعاتي که بدست اومده اون دختراک به دست اسلیتریني ها شکنجه و به قتل رسیده است .....در سرسرا سرو صدایی به پا شد عده ي فریاد میزند : همشونو اخراج کنین. اونا یه سري آشغالن . بندازینشون بیرون . قاتلاي عوضي. مل گوناگال فریاد زد : ساکت باشین و همه آروم گرفتند و مل گوناگال ادامه داد: داشتم میگفتم که بدست اسلیتریني ها این اتفاق افتاده عده اي که مشکولث بودن اخراج شدن عده اي هم تحت نظران و یه چیز دیگه امسال اسلیترین از دور تمام مسابقات کنار خواهد رفت از مسابقات کوییدیچ گرفته و مسابقه ي بزرگ مدارس اونا هیچ کسو تو
این مسابقات نخواهند داشت و یه چیز دیگه امتیاز آنها صفر شده و حتی کسانی که درسشان تمام میشود و از این مدرسه میروند تا حدود (به کاغذي نگاه کرد که گویا حکم تعیین شده بود) پنج سال کاري در وزارت خانه نخواهند داشت اگر کسي از اسلیترین خودش اعتراف کنه که کي اون دختر رو کشته اونا بخشیده میشن .... همه به اسلیتریني ها نگاه کردند هیچ کدامشان کاري نمي کردند مل گوناگال ادامه داد:.... پس براي همتون متاسفم حالا همه میتوني صسیحانه بخورین. اما عده ي زیادي از دانش اموزان بلند شدند و براي حکم تعیین شده دست زدن بعد عده اي به طرف اسلیتریني ها تخم مرغ پرتاب کردند و هیچ کس جلو آنها را نگرفت بالاخره بعد از یک ربع مل گوناگال گفت : بهتره زود تر صبحانه تونو بخورین باید براي دیدن مسابقات بریم .و دیگر بچه ها کاري نکردند..... بادي خنلف لابهلاي موهاي بلند هري مي پیچید و هري از این لحظات خوشش مي آمد آنها خیلی زود ریونکلا را پیروز شده بودند و حالا با هافلپاف بازي داشتند رون تقریبا سه گل خرده بود اما کسي ناراحت از نتیجه نبود آخر گریفیندور نه گل جلوتر بودند و امتیازشان بیشتر بود سیکر هافلپاف دختر بود و مثل تمام دختراي دیگه به هري بد نگاه میکرد هري نگاهش را از او مي دزدید اما او بهشی خیره شد تقریبا نیم ساعت گذشته بود و گریفندور همین طور گل میزد و تقریبا گلم زیاد خرده بود هري مي خواست از زیر بار نگاه هاي آن دختر بیرون بیاید براي همین به طرف پایین رفت دخترل به جارویش شتاب داد و دنبال هر ي امد تقریبا ایلات متري زمین هر ي بالا کشید اما دخترلت از جارویش پرت شد هري دلش سوخت جلو رفت و گفت: معذرت مي خوام کوییدیچه دیگه . دختران به او نگریست و لبخندي زد و گفت: خواهش میکنم.و از حال رفت هري به جیني نگاه کرد که اخم کرده بود هري شانه بالا انداخت و جیني با دست به او فهماند که دنبال توپ طلایی بگردد هري سر تکان و به اطراف نگاه کرد کنار پاي دختر سیکر هافلپاف بود که روي زمین افتاده بود هري جلو رفت توپ را سریع گرفت و از جارویش پیاده شد توپ را بالاي سرش تکان داد. ورزشگاه غرق در شادي بود هري پشتش به دخترل بود که ناگهان کسي پاي اورا گرفت دخترل هري را در آغوش گرفته بود هري به کمل همبازي هایش خود را از چنگ او نجات داد برگشت و به جیني نگاه کرد که برایش خط نشون میکشید هري شانه بالا انداخت و گفت: من چي کار کنم؟ اما بعد جیني خندید هري به جیني نگاه میکرد و اصلا متوجه نشد که گریفندوري ها اورا روي دست
بلند کرده اند.
فصل بیست و چهارم: شروع مسابقات شوم هري با سال اولي ها درسی داشت اما حدود نیم ساعت گذشته بود و او حتي یا کلمه حرف نزده بود چقدر جاي خالي مارشال سنگین بود یکي از دانش آموزان گریفندور دستش را بالا برد و گفت:پروفسور اتفاقی افتاده؟هري به او نگاه کرد و سر تکان داد و گفت: معلومه که نه اما من نمي تونم به چنتا قاتل درسی بدم. یکي از دانش آموزان اسلیترین گریه اش گرفت و گفت:پروفسور ما اونو نکشتیم . هري به او نگاه کرد و بلند شد و به طرفش رفت و گفت: کي این کار کرد ؟ دختر بیچاره فکر کرد هري مي خواهد تو گوشش بزند چون خودش را عقب کشید بعد با ترسی بلند شد و گفت: ما نمي تونیم بگیم چون مارو هم میکشن . هري لحظه اي به او خیره شد که هر لحظه ممکن بود به گریه بیفتد و کمي خم شد دختراث ترسیده بود دستش را روي دهانش گذاشته بود و با چشماني وحشت زده به او خیره شده بود هري آرام دستش را گرفت وگفت: من که کاریت ندارم چرا این قدر میلرزي؟ آروم باش تو چشاي من نگاه کن و بگو کی این کارو کرد من مي دونم کی شکنجه اش کرده اگه تو به من بگي کي کشتش سریع مي بریمشی آزکابان تو فقط بگو کي بوده . دخترل برگشت و به چند نفر دیگه نگاه کرد که اونا هم ترسیده بودند و دوباره به هري نگاه کرد و سر تکان داد هري دیگر اصرار نکرد سرش را نوازش کرد و گفت: بیخیالش مارشلو میشناختی ؟ دختر که دوباره گریه اش گرفته بود ناگهان هري را بغل کرد و گفت: اون کنار من میشست . هر ي آرام گفت: گریه نکن ببینمت .... آفرین آدم باید تو این دوره مرگ دوستانشو خیلي زودتر قبول کنه قبل از اینکه حتي اونا بمیرن دیگه آروم باشی اگه ... اگه خواستي چيزي بگي بیا پیشم. خوب ؟ اسمت چي بود؟ دخترل آرام زمزمه کرد : سارا تکین ....هري گفت: خوب پس سارا منتظرتم. امیدوارم مرگ مارشال براي همتون درسي باشه که سعي کنین در ساتونو خوب یاد بگیرین حالا دیگه بهتر به در سمون برسیم . او این جملات آخر را به همه گفته بود هري مشغول درس دادن بود که ناگهان در باز شد و یه سال سومي با اضطراب وارد کلاس شد و با فریاد گفت: به یکی دیگه حمله کردن پروفسور حمله کردن به یه سال ششمي از گریفندور پروفسور مل گوناگال منو فرستادن دنبال شما ..... هري که خود نگران شده بود سر تکان داد و گفت: من همین الان بر میگردم همتون آروم باشین. و از کلاس خارج شد عصباني بود چرا کسي جلوي پارکینسون را نمی گرفت به طرف درمانگاه رفت در نیمه باز بود و هري از لایه در موي سرخ رنگی دید تمام تنشی یخ زد آرام داخل رفت مادام پامفري ترسیده بود و اصلا متوجه حضور هري نشده بود هري جلو رفت او جیني بود چشمانش را بسته بود گویا سالها بود خواب است هري با تمام وجود فریاد زد: جیني .... و مادام پامفري ترسید و جیغ کشید و جیني هم چشمانش را باز کرد پروفسور مل گوناگال هم وحشت زده وارد درمانگاه شد هري وقتي جیني را دید که
________________
حالش خوب است نفس راحتی کشید و روي صندلی افتاد احساسی میکرد درونش چیز ي گم شده است اما حالا داشت داغ میشد. جیني بلند شد و به هري نگاه کرد و گفت:من خوبم هیچیم نشده آروم باشی . هري ناگهان به کنار جیني رفت و گفت : کي این کارو کرد ؟ چه اتفاقي افتاد ؟جیني گفت:من نفهمیدم اما یه صداي شنیدم که گفت آور اکاداورا من برگشتم دیدم کسي که این کارو کرده داره فرار میکنه دور من .....دور من انگار حباب بسته بود من انگار تو یه حباب بودم ....یه حباب آبي و... طلسم اونم قرمز بود دور حباب بود مي خواست انگار بیاد تویه حباب و به حباب فشار مي آورد براي همینم من از حال رفتم همین باور کن حالا یه چیزي ازت بپرسم ؟هري سر تکان داد و جیني گفت: تو هیچ حسي پیدا نکردي ؟ هر ي سر تکان داد و گفت : نه اما ... اما مي دونستم این اتفاق میفته گفتم بد خواب شدم این خواب رو دیدم خواب یه حباب آبي که دور تو بود با یه طلسم قرمز چي شده؟جیني دستمالي به هري داد و گفت: هیچي فقط دماغت داره دوباره خون میاد هري چرا خون دماغ میشي ؟ هر ي سر تکان داد و گفت: نمي دونم حالا حال تو خوبه ؟جیني گفت: گفتم که خوبم . هري گفت: جیني مي دونم که مي خواي بشیني درستو بخوني اما جونت در خطره مي خوام همین امروز از این جا بري بري محفل اونجا خیلي ها مراقبتن خیلي ها هستن براي خودت و براي بچه هامون بهتره تو بري اونجا. جیني دست اورا گرفت و گفت : نه حتي اگه بمیرم تنهات نمي ذارم من مي خوام پیش تو باشم. تا نیروي عشقت دور منه من در خطر نیستم . هري گفت: چرا هستي مي خوام همین الان بري همین الان .جیني گفت: نه نمیرم . هر ي صدایش را بالا برد و گفت : میري این حرفه آخر منه اگه نري دیگه اسم منو نیار تو تنها مال من نیستي که من از جونت بگذرم تو دوتا بچه داري که چند وقت دیگه به دنیا میان جیني فکر میکني چرا قبول کردم باهات نامزد باشم چون مي دونستم تو این قدر پاکي که با هیچکي اون کار و نمیکني مي دونستم اونا بچه هاي منان حالا منم بچه دارم چیزي که خیلي وقت بود مي خواستم حالا نمي خوام نه تورو نه او نارو از دست بدم جیني مي خوام بري همین حالا خواهش میکنم .جیني فقط سر تکان داد و از روي تخت بلند شد. هري پیش مل گوناگال رفت که ساکت ایستاده بود و آرام گفت:پروفسور میشه ..... مل گوناگال حرف اورا قطع کرد و گفت : مي توني از آتیش دفتر من استفاده کني سریع برو. هري سر تکان داد و دست جیني را گرفت و گفت: بیا بریم .جیني سر تکان داد و گفت: خداحافظ .و همراه هري رفت هري در دفتر را باز کرد بدون حرفي جیني را کنار اجاق برد و به پودر پرواز را داد و سر تکان داد. جیني به او و پودر پرواز نگاه کرد و به هري که به او نگاه نمي کرد خیره شد بعد پودر را روي زمین ریخت و هري را بغل کرد هري میلرزید هرلحظه ممکن بود گریه اش بگیرد اما وقتي صداي هق هق جیني را شنید نا خواسته اشل هایش روان شد چشمهایش نمي سوخت نمي خواست اشل هایش را پال کند جیني آرام گفت: مراقب خودت باش . هري گفت: هستم .... جیني گفت: قول بده که مراقب خودت باشي .هري که صدایش در نمي آمد گفت: قول میدم تو هم مراقب خودت باش . جیني زمزمه کرد: هري ... هري گفت: جیني... جیني گفت: بخواي نمیرم . هري گفت: مي خوام بري جیني در حالي که گریه اش شدت گرفته بود گفت : نمي تونم.... من بدون تو نمي تونم زندگی کنم. هري که پلال هایش را روي هم گذاشته بود گفت: جیني خواهش میکنم منو سر دوراهي نذار برو دیگه باید بري .جیني به عقب رفت و به او نگاه کرد کرد و گفت: اشکاتو پال کن نمي خوام ببینم گریه میکني.هري با پشت دست اشکهایش را پالت کرد جیني به درون اجاق رفت و سریع ناپدید شد در حالي که هنوز اشل میریخت هري روي زمین نشست به اجاق خیره شد. هنوز گریه مي کرد سرش را روي زمین گذاشت و با خودش گفت: جیني....نه... من چرا این کار و کردم؟... جیني .... جیني. تقریبا نیم ساعت بعد با چشماني سرخ از دفتر مل گوناگال اومد بیرون به اتاقش رفت باني بازم تو اتاق نبود هري به هرجا نگاه میکرد جیني را میدید که میخندد. روي صندلي کنار پنجره نشست به بیرون خیره شد ........ ساعتها میگذشت و هوا دیگر داشت تاری میشد که هرمیون و رون به اتاق هري رفتند اتاق کاملا تاری بود اما چون پنجره باز بود نورهاي بیرون هري را معلوم میکرد هرمیون جلو رفت هري روي صندلي خوابیده بود صورتش خیس بود تو خواب زمزمه میکرد. رون با دست تکانش داد و هر ي ناگهان چشمهایش را باز کرد و صاف نشست دستي روي صورتش کشید و گفت: شما دوتا اینجا چی کار میکنین ؟ساعت چنده ؟ هرمیون گفت : هشت و نیم یادت رفته امروز قراره از مدارسی دیگه بیان ما اومدیم دنبال تو و جیني راستي جیني کو ؟هري بلند شد و چراغ هاي اتاقش را روشن کرد و بلوزشی را در آورد و به طرف دستشوي رفت سرش را زیر آب سرد گرفت و آرام گفت: فرستادمش بره ....رون گفت: چي ؟ تو چي کار کردي؟ هر ي سرش را بالا گرفت آب سرد از لابهلاي موهایش روي تن برهنه اش میریخت و به او آرامش میبخشید آرام گفت: از اتفاقي که صبح افتاد خبر ندارین نه معلومه که مل گوناگال حرفي نمیزنه صبح به جیني حمله کردن دوباره همون اتفاقي افتاد که وقتي کرام به هرمیون حمله کرده بود افتاد اما این بار اصلا به جیني صدمه وارد نکرد منم ترسیدم میدونستم بالاخره سعي میکنن بکشنشی براي همین فرستاد مشی بره ....لحظه اي برگشت و از لابهلاي موهایش که روي صورتش ریخته بود به آنها نگاه کرد هردو تعجب کرده بودند که هري ناگهان چشمانش سیاهي رفت و دیگر هیچي نفهمید ...... کسي با دست به صورتش میزد هري دوباره صورتش خیس شده بود چشمهایش را باز کرد هرمیون آشفته بالاي سرش نشسته بود و رون دستش را روي پیشانیه او گذاشته بود بعد از چند لحظه
________________
هرمیون گفت: هري حالت خوبه؟ تو چت شده؟ داري تو تب میسوزي ! هر ي بلند شد و گفت: هیچیم نیست شماها برین من خودم لباس مي پوشم میام . رون گفت: مي خواي ....هري گفت: نه نمي خوام. رون بهتره زودتر برین من نیازي به کمل کسي ندارم. و هردو را از اتاقش بیرون کرد هرمیون به رون نگاه کرد و او شانه بالا انداخت و هردو در سردر گمي از دفتر اصلي هري بیرون رفتند ..... هري پشت در اتاقشی نشسته بود و میلرزید سردش بود هنوز از لابهلاي موهایش روي تنش آب میچکید و این بار او حس بدي پیدا میکرد سریع لباس پوشید و به طرف در رفت اما دستش روي دستگیره ماند جینی همیشه دوست داشت هر ي موهایش را ببافد هري جلوي آینه رفت موهایش را شانه زد و آن را بافت کمي از موهایش را در صورتش ریخت تا جاي زخمش پنهان شود بعد از در بیرون رفت به محوطه اصلي میرفت هرکي اورا میدید حتي تابلوهاي روي دیوار بهش چشمل میزد اما هري به هیچ کس توجه نمي کرد وقتي در محوطه اصلي قدم میزد احساسی میکرد پاهایش توان تحمل وزن او را ندارند اما او استوار راه میرفت هیچ وقت دلش نمیخواست کسي از خالي بودن وجودش اطلاع پیدا کند که کسي صدایش کرد ایستاد و برگشت. هرمیون به طرفش میدوید وقتي به او رسید دستش را روي صورت او گذاشت و گفت: حالت چطوره ؟هري رویش را برگرداند و گفت: دلم نمي خواد کسي نگرانم باشه. هرمیون گفت : هري تو چت شده ؟ اصلا بدون جینی یه موجود غیر قابل تحمل میشي . هر ي نمي دانست چه بگوید اما یاد حرف رون افتاد که میگفت تمام دخترا مثل هم فکر میکنن او از مشکلاتش فقط به جیني میگفت اما قبلا با هرمیون بیشتر حرف میزد تا جیني براي همین لحظه اي به هرمیون خیره شد و گفت: هرمیون یه مشکلي دارم که نمي تونم حلش کن . هرمیون بازوي او را گرفت و گفت: بیا از این ور بریم و کمي صحبت کنیم چي شده هري؟هري احساسی میکرد حالا که شروع کرده است باید تا آخر ادامه دهد براي همین گفت: نمي دونم از وقتي سدریا مرد شروع شد. هرمیون گفت: چی شروع شد؟ هري به درختي خیره شده بود گفت: دارم خالي میشم دارم از درون داغون میشم . هرمیون گفت: همچین حسي پیدا کردي؟ هر ي سر تکان داد. و آرام گفت: نمي دونم اگه میدونستم الان مشکلي نداشتم وقتي جیني پیشم بود کمتر این احساس رو داشتم اما حالا شدت گرفته هرشب کابوس میبینم فکر میکنم همشی یکي در خطره و من باید نجاتش بدم فکر میکنم یکي داره میمیره و همش تقصیر منه که اون داره میمیره.هر لحظه صداي هري بالاتر میرفت و هرمیون براي اینکه اورا آرام کند گفت: باشه آروم پسر تو فقط داري خودتو براي اتفاقاتي که تقصیرتو نبوده مقصرمیدوني هر ي میدوني چیه ؟ این اتفاقات باید میفتاد چون خدا اینو مي خواست هر ي اصلا تو به خدا اعتقاد داري؟هري به او نگاه کرد و سرتکان داد و گفت: اما تاریکی درونم داره هرروز منو ضعیف تر میکنه. هرمیون گفت: داري اشتباه میکني تو داري خودت تاریکي درونتو به وجود میاري هري ولدمورت میدونه که تو چي داري و اون نداره اون مي خواد همون نیرو روهم ازت بگیره اون مي دونه تو مي تواني عاشق بشي دوست باشي اون تمام کساني که تو دوست داري رو یکي يکي میبره تا همون تاریکي رو خودت به وجود بیاري چون این طوري دیگه در برابر اون قوي نخواهي بود دیگه حتي عشق مادرتم نمي تونه کاري بکنه چون اون تاریکی اگه همه ي قلب تو بگیره تو هم میشی مثل اون دیگه نه کسي رو دوست داري نه برات زندگی کسي مهمه دالت مي خواد اون تاریکي که وجود تو گرفته به همه نشون بدي این کاریه که ولدمورت کرد اون خواست تاریکي قلبیشو به همه نشون بده عده ي زیادي که اونو ندیدن یا قبول نکردن مردن تنها قلبه کوچیکه روشنه تو بود که جلوي اونو گرفت روشنایي قلب تو به دنیا دوباره روشنایي داد اما اگه قلب تو تاریل بشه دیگه همه جا تاریل میشه هري خورشید قلب توهست که همه جا رو روشن میکنه ببین وقتي غصه داري ابراهم میران جلوي خورشید و همه جارو تاری میکنن خورشید تنها زندگي بخش موجوداته اگه قلبت تاریل بشه هري يعني خورشید براي همیشه خاموش شده تو نباید خورشید رو خاموش کني نباید. هري به هرمیون نگاه کرد حرفهاي او آرامشي به او داد که انتظارش را نداشت وقتي هم هرمیون گونه ي او را بوسید احساسی کرد دوباره عطش پیدا کرده است عطشي که مي خواست با آن دنیا را به آتش بکشد و با آتش آن نگذارد قلبشی تاریل شود هري به هرمیون که به او خیره شده بود و لبخند میزد نگریست و لبخندي زد اما ناگهان صدایی تمام محوطه را گرفت زمین داشت تر میخورد آسمان مانند اقیانوسي در تلاطم بود دریاچه میفرید و هر ي هرمیون را محکم در آغوش گرفته بود هرمیون ترسیده بود و هري به اطراف نگاه میکرد دانش آموزان ترسیده بودند اما وقتي نوري در آسمان دیده شد و آسمان از هم باز شد ترس همه کامل شد اما اتفاقي که میفتاد ترسنال نبود عده اي از آسمان به زمین مي آمدند همه رد اهاي سیاه و بلند به تن داشتند که روي صورت آنهارا مي پوشاند آنها روي زمین ایستادند و کلاهي که به سر داشتند را برداشتند همه ي آنها از دختر تا پسر گرفته آرایشي ترسنال و سیاه داشتند زني که نشان از پیري در چهره اش نمایان بود و رداي بلند زرشکي به تن داشت به گرمي با پروفسور مل گوناگال سلام و احوالپرسي کرد پروفسور مل گوناگال بعد از مدتي که با ایشون صحبت کرد برگشت و به دانش آموزان گفت : دانش آموزان دقت داشته باشین خانم فان شاین و دانش آموزانشون از مدرسه جیجا از کانادا تشریف آوردن. همه ي دانش آموزان شروع به تشویق آنان کردند و آنان به گرمي به گوشه اي از محوطه رفتند هري به هرمیون گفت:فان شاین رو داري دیگه؟ هرمیون به آرامي خندید و گفت: دارمش . رون در حالي که
________________
سر درگم بود گفت: شما دوتا اینجایین دنبالتون میگشتم هر ي اصلا میتونی بفهمي کدوم دختران کدوم پسران . هر ي سرش را انداخت پایین و شروع کرد به خندیدن و هرمیون با ناراحتي گفت: رون ...... رون به او نگاه کرد و گفت: ام... هیچي من که حرفي نزدم. و هرمیون سرش را بالا گرفت و تکان داد رون به هري نگاه کرد و شانه بالا انداخت هر ي دستش را روي گلویش کشید یعني بعدا میکشتت ناراحت نباشی هري به اطراف نگاه کرد شاید دوباره کسي را ببیند اما صدایی از جنگل مي آمد که هرلحظه نزدیک تر میشد و زمین را به لرزه در می آورد گویا حیوانات وحشی رم کرده بودند هرمیون بازوي هري و رون رو محکم گرفت تعداد زیادي اسب سفید و سیاه از جنگل بیرون مي آمدند که درمیان آنها اسب شیریه خوشی رنگي وجود داشت هري نفهمید چه اتفاقي افتاده است اما خیلي سریع بجاي آن همه اسب تعداد زیادي دختر و پسر بودند که کمی سبزه رو بودند دخترها با این که لباسي برجسته به تن داشتند و تمام برجستگي هاي بدنشون به طرز فجیعي بیرون زده بود پارچه اي روي صورت خودشون انداخته بودند و موهاي خودشان را زیر آن پنهان کرده بودند پسرها هم همه تیشرت و شلوار جین به تن داشتند در میان آن همه دختر و پسر مردي با لباس بلث دست مشکي ایستاده بود که داشت با پروفسور مل گوناگال صحبت میکرد و صداي بلند لهجه دارش به گوشی هر ي میرسید پروفسور مل گوناگال دیگر داشت سرسام میگرفت او به اطراف نگاه کرد و وقتی هري را دید با دست او را فراخواند و هري که تعجب کرده بود به پیش او رفت مل گوناگال لحظه اي به هري گفت : هري میدونم که میتواني با زبان خود ایشون باهاشون صحبت کني لطفا با ایشون صحبت کن و بگو چي میگن این طوري براشون راحت تره. هري که تعجب کرده بود گفت: من؟ مل گوناگال از درون دهان نیمه بازش گفت: تورو خدا داره دیوونم میکنه با این لهجش. هري به او نگاه کرد و لبخندي زد و سر تکان داد و ملا گوناگال با خوشحالي پیشنهادي که داشت به آقاي مدیر داد آقاي مدیر کمي ناراحت شد اما قبول کرد پروفسور مل گوناگال با صداي بلندي گفت: ایشون آقاي فواد و دانش آموزانشون از مدرسه خضرا از عربستان سعودي تشریف آوردن. آقاي فواد به همراه دانش آموزانشون در حالي که دانش آموزان هاگوارتز و جیجا دست میزدند به گوشه اي رفتند لحظه اي آقاي فواد از پروفسور مل گوناگال به عربی تشکر کرد و هري که خوشش آمده بود گفت: گفت متشکرم. پروفسور مل گوناگال هم از او تشکر کرد هري برگشت به رون نگاه کرد که مانند جن زده ها ایستاده بود و به دخترهای عرب خیره شده بود هری خندید و به هرمیون که به او نگاه میکرد فهماند که به رون نگاه کند هرمیون به رون نگاه کرد و هري چند لحظه بعد دید که آن دو با هم دعوا میکنند هري خنده اش گرفته بود اما به روي خودش نیاورد ناگهان زیر پاي هري ترل خورد پروفسور ماه گوناگال او را گرفت و به گوشه اي کشید و از زیر پاي آنها ناگهان قصر شیشه اي بزرگي بیرون آمد هري نمي دانست به کجاي قصر نگاه کند به نوکش یا به پایینش به هر حال همه جاي آن شیشه اي پود مردي هیکلی در بزرگ آن که آن هم شیشه اي بود را باز کرد و تعداد زیادي دختر و پسر پیاده شدند که کت شلوار یا کت دامن خاکستري به تن داشتند و زیر آن بلوز سفیدشان نمایان بود. پسر ها با آن کروات خاکستري پررنگ و دختر ها با آن روسري خاکستري کم رنگ به نظر هري کمي مضحاک بودند پروفسور مل گوناگال با صداي آرامي به هري گفت: اونا ترکن ....و هري را از سر در گمي بیرون آورد هري از طرف پروفسور مل گوناگال ترکي با آنها سلام و احوالپرسي کرد هري هرچي آن مرد درشت هیکل میگفت به ترکي به پروفسور ماه گوناگال میگفت و هرچي ماه گوناگال میگفت به او میگفت هري دیگه داشت خسته میشد آنها همشی حرفاي تکراري میزدند بالاخره پروفسور مل گوناگال گفت: ایشون پروفسور پاشا به همراه دانش آموزان مدرسه ي سویل به این جا اومدن تا در این مدرسه به مسابقات بپردازند... بفرمایید. و دانش آموزان ترا به همراه مدیرشان در استقبال گرمي به گوشه اي رفتند هري رون را دید که چشمهایش را بسته بود و فقط گوش میداد خنده اش گرفته بود اما وقتي صورت غمگین پروفسور ملث گوناگال را دید خنده اش را قورت داد. او با ناراحتي گفت: خدا کنه زودتر پیداشون بشه اه این بارون دیگه چي بود تو این موقعیت. آسمان باران سیل آسایي گرفته و دریاچه در تلاطم بود هري براي لحظه اي متوجه نشد چه اتفاقي افتاده است اما وقتي دوباره دید متوجه شد از آسمان باران دختر میاد که همه لباس هاي ساتن صورتي به تن داشتند و در میان آنها زني بلند قد روي زمین نشسته بود همه تعجب کرده بودند آنها به همراه باران خود را منتقل کرده بودند پروفسور مل گوناگال جلو رفت تا احوالپرسي کند که هري ناگهان گفت:پروفسور دریاچه رو !!!!!!!! دریاچه از هم باز شده بود در میان آن همه اب تعداد زیادي دختر و پسر با مایو سوار بر دلفین به آنها نزدیل میشدند وقایق بزرگي هم پشت سر آنها بود وقتي آن دختران و پسران پایشان را روي زمین گذاشتند مایوهایشان تبدیل به لباس فرمي آبي رنگ که خیلي هم کم رنگ بود شد آنها در قایق بزرگ را براي مدیرشان باز کردند و مردي چاق و کوتاه قد از آن پیدا شد پروفسور مل گوناگال نمي دانست چي کار کند اما هري نا خواسته به زبان استرالیاي به هردو مدرسه خوشامد گفت و اورا نجات داد بعد بجاي مل گوناگال گفت : آقاي اریکسون به همراه دانش آموزانشون از مدرسه سان اسکلول در شهر سیدني به اینجا آمدند.و به کسانی که با دلفین آمده بودند اشاره کرد بعد رویش را برگرداند به کسانی که با باران آمده بودند و گفت:و ایشون هم خانم جیسون هستن که با تعدادي از دانش آموزانشون از مدرسه بلود لند از شهر آکلند به اینجا
________________
اومدن تا در این مسابقات بزرگ شرکت کنند لطفا تشویقشون کنین. وقتی هردو مدرسه به گوشه اي رفتند ملا گوناگال گفت: پاتر نجاتم دادي از کجا میدونستي اونا کین؟هري شانه بالا انداخت و گفت: نمي دونم.و ملا گوناگال لحظه اي به او خیره ماند بعد رویش را برگرداند و سر تکان داد دیگر داشت به این رفتار هري عادت میکرد تو افکار خودش بود که ناگهان دختري جیغ کشید برگشت و دید دست اسکلت گونه اي پایه او را گرفته آن دختر هر لحظه بیشتر جیغ میکشید پروفسور مل گوناگال گفت: نترسین اونا دارن به وسیله ي قبرهاي که در مصر هست خودشون رو منتقل میکنن اونا خودشون رو مومیاي میکنن بعد میرن تو قبر و منتقل میشن واي خداي من ......یکي از اسکلت ها پاي اورا هم گرفت یواشی یواشی همه ي آنها از زیر زمین بیرون آمدند در ابتدا اسکلت بودند اما بعد همه ي انسانهاي زيباي بودند حتي پسرانشان با آن موهاي قهوه اي سوخته و صورتي آفتاب زده و چشماني روشن به شدت جذاب بودند هري لحظه اي فکر کرد حتما خون تموم انها را دراگ مکیده و به اونا معجون دادن اما یکي از پسران مصري نگاهش رو هري قفل شد هري لحظه اي فکر کرد نکنه او فکر میکند من دختر هستم براي همین شلوارشی را بالاتر کشید و به پسر اخمي کرد و پسر قرمز شد و سرش را پایین انداخت مل گوناگال که خود کمي ترسیده بود به مرد سبیل کلفتي اشاره کرد و گفت: ایشون آقاي فاروق هستن که از مدرسه پیر میدزلند تشریف آوردن خواهش میکنم از این طرف. گویا آقاي فاروق استقبال گرمتري را از مل گوناگال انتظار داشت اما او رنگش پریده بود و چیزي از کم توجهي اش متوجه نشد آقاي فاروق دانش آموزانش را که همه کت شلوار و کروات آبي نفتي به تن اداشتند را به گوشه اي برد پروفسور ما گوناگال هنوز داشت با خودش حرف میزد و اصلا متوجه نگاها و اشاره هري نشد ناگهان هري آشفته شد و گفت : پروفسوراون همه عقاب چیه تو آسمون امل گوناگال ترسید و به آسمان تاریل نگاه کرد و گفت: فکر کنم برزیلي ها هستن اونا همیشه با یا سري عقاب اینور و اونور میران. واي سرتو بگیر پایین . عقاب ها با بال هاي بزرگشان به زمین نشستند تمام دانش آموزان که رد اي بلند قهوه اي به تن داشتند و پسر بودند فرود آمدند آنها پوستي برنزي داشتند و موهایشان را از دم بافت آفریقاي زده بودند هري به تل تا آنها نگریست اما معلوم بود آنها خیلي به خودشون مغرور هستند ملا گوناگال با صداي دورگه اي گفت : بچه ها ایشون آقاي کارلوس هستن که همراه دانش آموزان محترمشون از رد واتر برزیل تشریف آوردن هر ي میشه بگي برن تو جایگاهشون بشینان . هري به او نگریست و با خود گفت: مگه من نوکر این خودخواهام؟ بعد بلند گفت: اونجا جا هست جایه دیگه هم نیست لطفا خودتونو پهن نکنین چون هنوز دو تا مدرسه ي دیگه موندن . انها به طرز بدي به هري نگاه کردن اما مل گوناگال گفت : ایشون هر ي پاتر هستن خیلیم شوخن شما ببخشین . هري با صداي بلندي گفت: اتفاقا من کسي رو که نمیشناسم باهاشی شوخي نمي کنم مگه من تو این وضعیت با کسي شوخي دارم نخیر آقا اگه نمي خواین اونجا بشنین میتونین رو زمین بشنین من هیچ اصراري ندارم. مل گوناگال در حالي که صدایش در نمي آمد گفت: هري ....هري گفت: بله با مل گوناگال به آنها گفت: شما ببخشین بفرمایین. مدیر آنها گفت: یکي باید تورو ادب کنه تا بفهمي شهرت همه چی نیست... بیاین بچه ها. هر ي مي خواست دهانش را باز کند اما مل گوناگال گفت: هیشی منم از اونا خوشم نمیاد اما اونا تو هنیت جادوگران بیشترین کرسي رو دارن باید بهشون احترام بذاري. هري دیگه داغ کرد و گفت: مگه من نوکر اینام پررو هاي بي خاصیته تنبل. این آخري رو به برزیلي گفت برزیلي ها ایستادند اما یکیشان برگشت و دستش را بالا برد و زد تو گوشی هري هري روي زمین افتاد همه مدرسه نفسشان را در سینه حبث کرده بودند مدیر آنها گفت: آفرین روبرت بهشی بفهمون اینجا کي دستور میده. هر ي دیگه تحمل نداشت ما گوناگال او را بلند کرد و گفت : تو حرفي نزن . او داشت هري را به گوشه اي میبیرد که آن پسر موهاي هري را از پشت گرفت و کشید هري ناگهان به عقب رفت پروفسور مل گوناگال فریاد کشید و تعداد زیادي از دخترها به آن پسر سنگ پرتاب کردند اما پسراث با خوشحالي هري را گرفته بود تمام برزیلي ها براي او دست میزدند هري دیگه داغ شده بود داغ داغ طوري که آتش گرفت پسر با دیدن آتش گرفتن هري او را رها کرد. حالا نوبت هاگوارتزه که براي هر ي دست بزند هري جلو رفت و پسر هر لحظه خودش را از او دور تر میکرد هري فریادي بر سرش زد که آتش خشمش پسران را گرفت او فریاد میکشید مدیر مدرسشون جلو آمد و روي روبرت پتوي انداخت و اورا خاموش کرد بعد با لهجه گفت: جلوي این پسرو بگیرین اون دیوونه است . مل گوناگال گفت: این ماجرا را رو شما شروع کردین. مرد بلند شد و گفت: این پسر از اولش داشت به ما توهین میکرد بعد شما میگین ما شروع کردیم. هري بلند گفت: بسه، اون اوتوبوس چیه پروفسور ؟ اوتوبوس بزرگي جلوي پاي آنها ترمز کرد و یه سري دختر و پسر از آن پیاده شدند همه ي آنها لباس هاي به رنگ پرچم ساحل عاج به تن داشتند و معلوم میکرد که آنها مال چه کشوري هستند هري به صورت سیاه آنان نگاه کرد که سفیدي چشمانشان باعث میشد هر ي موهاي تنش سیخ شود پروفسور مل گوناگال به گرمي جلو رفت و با مردي که تنها سفید بین آن همه سیاه پوست بود صحبت کرد مدیر مدرسه ي برزیل لحظه اي درنگ کرد بعد رویش را برگرداند و دانش آموزشی را بلند کرد و به گوشه اي برد هري با تمام دانش آموزان ساحل عاج که از دیدن او خیلي شگفت زده بودند دست داد یکي از دختران آنها هري را بغل کرد و هري سریع اورا از خودش جدا کرد. مل گوناگال آنها را معرفي کرد: همگي دقت
داشته باشین این اقاي محترم پروفسور ویشن هستن که همراه دانش آموزانشون از مدرسه دیزرت ویزارد در ساحل عاج به اینجا اومدن. لطفا بفرمایین. باید صبر کنیم هنوز یه مدرسه دیگه مونده اما شما بفرمایین . پروفسور ویشن همراه دانش آموزانش به گوشه اي رفت و دختري که هري را بغل کرده بود برایش دست تکان داد هري هم لبخندي زد و سر تکان داد و به هرمیون که چشمانش گرد شده بود نگاه کرد سریع سرش را پایین انداخت اما ناگهان از میان کلي ابر تکه پارچه ي بزرگي را دید آستین مل گوناگال را کشید و به آن اشاره کرد و ما گوناگال فقط نگاه میکرد لحظه اي هر ي صداي جیغ دختري را شنید که با تمام وجود جیغ میکشید و میخندید و ناگهان ساکت شد حتما آنها از ایران مي آمدند چون کشور دیگري باقي نمانده بود هري به آن تکه پارچه که اصلا پارچه نبود و یا قالي بزرگ بود نگریست. ان قالیچه آرام روي زمین نشست و پسراني با کت شلوار مشکي و بلوزي سفید از آن پیاده شدند به اطراف نگاه کردند و به هري که به آنها خیره شده بود اخمي کردند و به دخترانشان اجازه خروج دادند دختراني که صورتي سفید سفید داشتند با چشماني بزرگ مشکي و ابروهاي پر پشت سیاه یکي از آنها صورتش کمي گرد بود و داشت آدامس مي خورد یکي دیگرشان که خمیازه میکرد وقتي نگاهش به هر ي افتاد بلند گفت: پسره پرو چشاتو درویشی کن . و هر ي ناخواسته سرش را پایین انداخت دختران ایرانی همه کت دامن مشکي با بلوز سفید به تن داشتند و کلاهي به سر گذاشته بودند که موهایشان را کاملا پوشانده بود مدیرشان خانمي سالخورده بود که پیراهن بلند مشکي به تن کرده بود پروفسور ماث گوناگال جلو رفت و با آنها سلام و احوال پرسي کرد اما هري زبانش خشل شده بود. حتي نمي توانست یل کلمه حرف بزند مل گوناگال که دید هري کاري نمیکند خودش شروع به معرفي کرد: لطفا ساکت ایشون خانم یامي مدیر محترم سوپر استار هستن که بعد از کلي اصرار تشریف آوردن ایشون از ایران اومدن. لطفا همگي گوش کنین... کسی به حرفاي ملت گوناگال گوش نمي داد همه محو زیبایی دختران ایراني بودند که سرشان را پایین انداخته بودند و سرخ شده بودند و هر ي پسران را میدید که همگي از عصبانیت گردن هایشان ورم کرده بود از تمام مدارسی براي دختران سوت میزدند و آنها بیشتر قرمز میشدند هري از این که میدید آنها این قدر خجالتي هستن خوشش آمد و این دریچه اي شد براي زندگي اي که ازش خبري نداشت.
• فصل بیست و پنجم: معرفی هري در راهرو هاي مدرسه قدم میزد و با خودش صحبت میکرد و از ان چشمان کشیده سیاه وحشت کرده بود تمام مدت فکر میکرد چرا چشمان ان دختران اینقدر سیاه است یا چرا اینقدر زیبا و افسونگر هستند و ناگهان با صداي هرمیون از فکر و خیال بیرون آمد هرمیون او را صدا کرد هري برگشت هرمیون کمي ترسیده بود. هري پرسید : چیه ؟چي شده؟ هرمیون گفت: خودت چي شده؟هري رویش را برگرداند و گفت: من هیچیم نیست. هرمیون پشت چشمي نازات کرد و گفت: آره کاملا معلومه، هر ي من از کنار هر پسري رد شدم مثل تو رنگش پریده بود و با خودش حرف میزد. هري گفت: هرمیون تو منو نشناختي ؟ من فقط یکي رو دوست دارم. هرمیون گفت: هري تو نمي فهمي من چي گفتم بابا میگم رون مثل دیو و نه ها شده. هري گفت: و اي ، تقصیر خودشه، هرمیون گفت: تقصیر خودشه؟ پس من چي ؟هري گفت: هرمیون تقصیر تو هم هست ببین جیني چي کار کرده که من فقط به اون دل میبندم نه به هیچ کس دیگه توهم برو همون کار رو بکن. هرمیون کمي ناراحت شد و گفت: هري تو با رون فرق میکني تو هري هستي اون رونه منم این وسط گیر کردم. هري با ناراحتی گفت: هرمیون تو خودت اون قدر باهوشی هستي و به قول خودت خیلي بیشتر از من درباره دخترا مي دوني پس خودت میتواني گلیم خودت رو از اب بکشي به منم نیازي نداري. هرمیون تعجب کرد و گفت: یعني تو هیچ کاري نمیکني ؟ هر ي سرش را خار اند و گفت: مي خواي برم بزنم تو گوشش بگم احمق بي شعور چرا با رفتارت هرمیون رو ناراحت کردي ؟ هرمیون گفت: نه نه خیلي این طوري احمقانه است باید یه جور دیگه بگي. هر ي تعجب کرد و گفت: هرمیون تو مي خواي من برم با رون دعوا کنم اونم بخاطر این که کمي تحت تاثیر اون دخترا قرار گرفته خودت گفتي خيلي ها تحت تاثیرشون بودن . هرمیون گفت: نه من که گفتم نمي خوام با رون دعوا کني گفتم فقط اگه میشه یه مقدار باهاش صحبت کن. هر ي گفت: هرمیون ؟نه نمی شه تو خودت مي تونی از پس مشکلات خودت بر بیاي تازه اصلا من فکر نمي کنم تو مشکلي داشته باشي که بخواي از پسش بر بیاي هرمیون کمي سرخ شد و سرش را پایین انداخت هر ي سر تکان داد و گفت: حالا بیا بریم شام بخوریم من گرسنامه . هرمیون سر تکان داد و به همراه هري به سرسرا رفت اما
________________
سرسرا پر از میز بود و دانش آموزان مختلف از کشورهاي مختلف سر میز نشسته بودند و با هم صحبت میکردند هري کاملا مصمم بود به ایراني ها و عربا و ترکانکاه نکند کاري که هیچ کدوم از پسرا نتوانسته بودند انجام دهند موسیقیه ارامي پخش میشد که هري از شاندیدش خوابش گرفته بود اما گویا هیچ کس این موسیقي را خواب آور نمي دانست و هري فکر میکرد که دوستانش این موسیقي را خیلي پر هیجان میدانند زیرا واقعا لذت مي بردند دختر هاي بعضي از کشور ها هم براي خودشان مي رقصیدند و لذت میبردند به نظر هري همه ي اینها احمقانه بود. نگاه کردن به چندتا دختر براي اینکه از موسیقي لذت مي برند و مي رقصند یا حتي پسرهایی که نمي دانستند قاشق را در دهان خودشان بگذارند هري فقط سر تکان مي داد اما بر خلاف حرفي که هرمیون زده بودرون اصلا تحت تأثیر آن دخترها قرار نگرفته بود و در کمال آرامش شام مي خورد هري هرمیون را تکان داد و رون را به او نشان داد هرمیون تعجب کرده بود هري به او نگاه کرد چشمانش گرد شده بود و موهایش کمي پف کرده بود هري به او پوزخندي زد و گفت: مي بيني این دوست ما چه پسر خوبیه تو همش رو این بچه عیب بذار. اگه بهش نگفتم چي گفتي. هرمیون با ناراحتي گفت:اه هري بهش هیچي نگیا. هري خنده اش گرفته بود اما در همین هنگام یکي از همان دخترهاي چشم سیاه ایراني جلوي هري آمد هري از دیدن او یک قدم عقب رفت هرمیون هم کمي ترسید اما بعد گفت: ببخشید کاري داشتین ؟ دختر نگاهي به هرمیون کرد و گفت : با شما نه با ایشون کار داشتم. هري که ترسیده بود دست یاري رسان هرمیون را گرفت اما هرمیون نیم نگاهي به او انداخت و گفت: مشکلات تو خودت حل کن . و رو به دختر لث گفت: مزاحمتون نمیشم با اجازه هري جون فعلا... کارت تموم شد من پیش رونم. هري که از این حرکت هرمیون جا خورده بود دهانش باز مانده بود و از هرمیون به دختر لک و از دختر لک به هرمیون نگاه میکرد و بعد از چند لحظه دستش را روي سرش گذاشت و رویش را برگرداند دحتراث گفت: ببخشید من مزاحمتون شدم آقاي پاتر. هري که نمی دانست چه بگوید به هرمیون که از دور به او پوزخند میزد نگاه کرد به اواخمی کرد و گفت: نه فقط ناگهانی بود انتظار نداشتم دختراث گفت: شنیدم شما معلم خیلی خوبي هستین پروفسور حتما هم خوب هستین که تو این سن معلم شدین من چندتا سوال داشتم همین . هري نگاهي به او کرد شالي به دور سرش پیچیده بود و در تمام مدت ادامس مي خورد هري گفت: ببخشید اینجا منظره جالبي نداره میشه بشینیم صحبت کنیم . دخترات که تعجب کرده بود گفت: باشه. و با اشتیاق براي خودش صندلي اي جلو کشید و هري را هم دعوت به نشستن کرد هري به اطراف نگاه کرد تمام اطرافیانش به او نگاه میکردند که چقدر سریع توانسته بود با یکی از آن دخترها ارتباط بر قرار کند تنها کساني که به او نگاه نمیکردند هرمیون و رون بودند که سر گرم صحبت با یافت دیگر بودند. هري به دین که دهانش باز بود و نویل که برایش آرزوي موفقیت میکرد نگاه کرد و صندلي اش را جلو کشید و نشست و براي چند لحظه به چشمان ان دختر نگاه کرد اما ناگهان دستی چشمانش را بست و سرش را پایین انداخت تمام تنش پر از عرق شده بود هري عرق هایش که از لابهلاي موهایش به پایین سر مي خورد را احساس میکرد دختراث که گویا اصلا متوجه هیچ چیز نشده بود دفتري بیرون آورد و شالش را صاف کرد و به هري نگاه کرد و با لبخندي گفت :من مرجانم ، یکي از دانش آموزان مدرسه ايي که از ایران اومده ما تو مدرسمون درس هاي تحقیقي داریم من دارم از حالا براي آینده ام برنامه ريزي میکنم مي خوام مثل پدر مادرم یالث کارگاه خوب بشم پس باید درس تحقیقم خوب بشه امسال تمام کساني که اینجا اومدن قراره درباره ي یه چیزي تحقیق کنن تحقیقی من در مورد ....شماست. من خیلي راحت مي تونستم از دیگران درباره ي شما و گذشته تون پرس وجو کنم اما مي ببینین که ترجیح دادم که از خودتون پرس وجو کنم بعد برم از دیگران سوال کنم به نظر من این طوري خيلي بهتر ه. هري فقط به مرجان نگاه میکرد. مرجان متوجه نگاه هاي او شد و گفت: میدونم به نظر شما این کمي ... نمي دونم شما بهش چي میگین آهان پرروییه، بهش میگین پرروییه. اما ما همچین چيزي بهش نمیگیم یعني من نمیگم ... یعني میگم
________________
اما آدم براي اینکه درسی تحقیقش خوب باشه باید پررو باشه نظر شما چیه ؟ هري به صندلي اشی تکه داد و بعد از چند لحظه گفت: نظر من اینه که تو خیلي بیشتر از اوني که فکر میکني پررویی. مرجان با خوشحالي گفت: ممنون این براي من یه نمره داره . هري از تعجب دهانش باز مانده بود بعد از چند لحظه گفت: خوب ، مي خواي چي بدوني امر جان دستانش را به هم چسباند و گفت: از همه چي بگو از زمان تولدت تا حالا وقتي پدر مادرت مردن یا از دوست دخترات... نمیدونم از همه چي دیگه هري گفت:یالت لحظه صبر کن به نظرات ممکن نیست من یک مقدار زیادم نه یک مقدار کم ناراحت بشم. مرجان کمي فکر کرد بعد با خنده گفت:ایالات مقدار کم مهم نیست. هري که جا خورده بود گفت: اما براي من مهمه مرجان گفت:براي من مهم نیست. هري که احساس میکرد هر لحظه مکن است شاخ در بیاورد گفت : اگه من چيزي نگم چي؟ مرجان که حالا واقعا داشت میخندید گفت: تو نمي توني هیچي نگي انگاري درباره ي دختراي ايروني هیچي نمي دوني نه. هر ي سر تکان داد و مرجان که حالا دلش را گرفته بود گفت: هیچ کس نمي تو نه جلوي اونا رو بگیره اینجار و نگاه کن تا بفهمي نمي توني حرفي نزني و ناگهان دستانش را بهم زد هري تمام بدنش شروع کرد به لرزیدن احساس کرد موجي بزرگ از رویشی رد شده است گوشهایش سوت میکشد و درد میکرد. مرجان با خنده گفت: شنیدم به نیروي داري که از این قوي تره ؟ هري به او نگاه کرد تا بحال دختري به این پررویی ندیده بود براي همین ناگهان فریاد کشید :اره.هري به همراه فریادش بلندش شد و مرجان به همراه صندلي اش بخاطر شدید بودن بلندي صدا هري به عقب رفت مرجان لحظه اي کاري نکرد بعد دوباره شالش را مرتب کرد و صندلی اش را جلو کشید و ناگهان بلند شد و با ناراحتی فریاد کشید : مي خواي با من بجنگی اتمام افرادي که در سرسرا بودند به آن دو نفر که ایستاده بودند نگاه میکردند هري فریاد کشید : اگه مجبورم کني. مرجان یکي از دستانش را روي ميزي که در بین خودش و هري بود گذاشت و گفت: این میز اضافه است. و ناگهان میز پودر شد و فقط دفتر او روي زمین باز شد مرجان به دفترش نگاهي کرد بعد دستش را بالا آورد هري نمي داست او چه کار میکند و فقط نگاه میکرد مرجان کف دست سمت راستش را به طرف بالا گرفته بود هري ناگهان احساس کرد بالاي دست او چيزي در حال پدید آمدن است هري چوب او را دید اما کاري نکرد و فقط تماشا کرد هیچ کس سعي نمي کرد جلوي آن دو را بگیرد. مرجان وقتي چوبش کاملا پدید آمد گفت : قول میدي اگه من پیروز شدم هرچي خواستم در اختیارم بذاري. هر ي سر تکان داد و ناگهان احساس کرد رگ دستش پاره شده است. خون از دستش بیرون پاشید و روي زمین ریخت از دست مرجان هم خون روي زمین می ریخت بعد رگ هاي هردو دست بسته شد و خون ها با هم مخلوط شدن و مرجان فریاد کشید: خون در مقابل خون . و با این حرف هري بلث قدم عقب رفت نمي فهمید این دخنری چرا این قدر زود موضوع مبارزه را جدي گرفته است اما احساسی میکرد مرجان به او توهین کرده است ابروهایش را بالا انداخت و گفت: هر جور میلته و چوبش را بیرون کشید اما در همین لحظه کسي با پیشوني به صورتش زد و او صورتش را گرفت و روي زمین افتاد ناگهان تعداد زیادي از دخترها جیغ کشیدند اما هري پسري هیکل دار را دید که کنار مرجان ایستاده بود او یقه ي هري را گرفت و او را از روي زمین بلند کرد و گفت: پسره ي بي شعور چطور به فکرت رسید با یالث دختر تنها مبارزه کني ضعیف تر از اون گیر نیاوردي معلومه دیگه از هیکلت کاملا معلومه که فقط دلت مي خواد با ضعیف ترا مبارزه کني زود از خانم معذرت بخواه. اما هري اصلا نمیتوانست چشمانش را باز نگه دارد. کسي بجاي او گفت: نکنه تو بادي گاردشي، زود هري رو میذاري زمین وگرنه من میدونم با تو پسر لحظه اي به پشت هري نگاه کرد و هرمیون که چوب دستي اش را بیرون کشیده را دید او با پوزخندي گفت: من با دخترا حرف نمیزنم برو بگو دوست پسرت بیاد. دختره پروتاما ناگهان رون چوب دستي اش را روي گلوي پسر گذاشت و گفت : نشنید ي خانم چي گفت ؟ هري رو بذار پایین وگرنه بد میبیني.پسر گفت : حالا این شد یه چيزي مي دوني این مبارزه اصلا قبول نیست چطوریه شما دوتایین من یکي بعدم این آقا پسر
________________
از پشت حمله میکنه. مرجان فریاد کشید: حامد مگه نشنیدي چي گفت بذارش پایین حالش بده احمق پسر به مرجان نگاه کرد مرجان راست میگفت هري کاملا از حال رفته بود پسر هري را به طرف هرمیون پرت کرد هرمیون با دیدن صورت خوني هري دستانش شل شد و فریاد کشید. بعد ناگهان با پایش محکم به پاي حامد زد حامد روي زمین نشست و از درد به خودش مي پیچید. هرمیون سر هر ي را بلند کرد و صدایش کرد بیشتر بچه های هاگوارتز دور هري جمع شده بودند عده اي عصباني بودند اما هر ي کاملا بیهوش بود ملک گوناگال که نمي دانست چه باید بکند یا چه حرفي بزند فقط دستور داد تا هري را به درمانگاه ببرند مدیر مدرسه ي سوپر استار سر حامد فریاد میکشید و با او دعوا میکرد و ملک گوناگال با هرمیون بحث میکرد و به او میگفت نباید در موضوع آن دو دخالت میکرده هرمیون هم در آخر وقتي اشکهایش روان شده بود گفت: باشه شما هر کاري دلتون مي خواد بکنین اما اون هیچ حقي براي زدن هري نداشت و به طرف درمانگاه رفت تمام بچه هاي مدرسه ملک گوناگال را مقصر میدانستند که اصلا با آن پسر یا حتي مدیرش دعوا نکرده است اما مرجان بجاي همه حال حامد را گرفت در آخر حامد به التماس براي بخشش مرجان به زانو افتاده بود اما مرجان به او گفت: میري از اون معذرت مي خواي دیگه هم براي من نقش نگهباناي فداکار در نیار و رویش را از او برگرداند. هري در درمانگاه بستري بود سه روز از اون موضوع مي گذشت اما هري بیهوش بود روزي نبود که هرمیون بخاطر موضوع هري با ایراني ها دعوا نکند در واقع تنها او نبود اگر ایراني ها حرفي میزدند تمام مدرسه بر علیه آنها کار میکردند دیگر زیبایی دختران ایراني مورد توجه نبود حتي آنها را بخاطر قیافه ي شرقي و روسري هاي بلند و لباس پوشیدنشان مسخره میکردند زیرا دیگر هیچ کشوري مثل آنها لباس نمي پوشید ترکا خیلي کم میشد رو سري به سر بکنند و عربا که از روز اول با تاب و دامن در مدرسه راه میرفتند تنها کساني که روسري به سر میکردند دختران ایراني بودند. مرجان در این بین از همه بدتر بود زیرا بخاطر او به هري حمله شده بود روزي نبود او به سر کلاسي برود و با ناسزا یا کاریکاتور خودش روبه رو نشود مرجان که گویا از این موضوع اصلا ناراحت نشده بود بعد از دیدن ان کاریکاتور ها سریع از کلاس خارج شد در ابتدا تمام دانش آموزان هاگوارتز برنده را خود فرض میکردند اما مرجان با شکل عجیب تري برگشت با لباسي بلند مشکي که تمام بدنش را پوشانده بود تمام بچه ها حتی فلیت ویلث هم تعجب کرده بودند. دانش اموزان ایراني که تا چند روز پیش با هر حرف دانش آموزان هاگوارتز به گریه مي افتادند. با دیدن مرجان سلاح مبارزه خودشان را بالا گرفته بودند آن روز دعوا در کلاس ها بالا گرفته بود پسرها جلوي معلم متاللث هاي بد بار دختران ایراني مي کردند و آنها ها جواب نمي دادند اما بالاخره یکي از پسر هاي ایراني به نام نادین به چند نفر حمله کرد و این باعث شد زخم بسته شده دوباره باز شود در این بین هرمیون و رون با دیدن این رفتار دوستانشان تصمیم گرفتند به آنها کاري نداشته باشند اما مگر میشد نامه هاي جیني پشت سر هم مي امد و انها مي ترسیدند براي جیني بنویسند چه اتفاقي افتاده است. هرمیون با دیدن نامه هاي جیني و بیهوشي طولاني مدت هري آه دلش تازه میشد و آن قدر با ایراني ها بدرفتار میکرد تا دوستانش او را از آنجا میبردند آن روز هرمیون خسته بود اما مي خواست از حالی هري با خبر شود با اینکه فکر میکرد هري هیچ تغیري نکرده است تازه به درمانگاه رسیده بود که پسري هیکل دار و بلند قد را دید که به در درمانگاه تکیه داده است او با دیدن هرمیون سرخ شد و سرش را پایین انداخت هرمیون دلش مي خواست سر او فریاد بکشد اما آرام جلو رفت و گفت: چي مي خواي؟حامد فقط به پایین نگاه میکرد هرمیون دوباره پرسید: نشنیدي چي گفتم ؟چي مي خواي؟حامد سرش را تکان داد و هرمیون گفت: پس سریع از اینجا برو. حامد سریع گفت: میخوام بدونم حالش چطوره؟ هرمیون که از ناراحتي تمام بدنش میلرزید گفت: حالش ؟! بیا تو مي خوام ببیني چي کار کرديد. حامد سر تکان داد و گفت:من مقصر نیستم. رمیون گفت: اما ما این طوري فکر نمیکنیم. حامد گفت: میدونم تقصیر من بود نباید زود عصباني میشدم اما باور کن اصلا مقصر من نیستم که بهوشی نمیاد
________________
مقصر خودشه که سعی میکنه تو طلسم خودشو اسیر کنه. هرمیون گفت: طلسم؟ کدوم طلسم؟حامد گفت: من اون قدر درباره اش نمي دونم اما فقط میدونم اگه یه مرد که روي کسي حساس بخاطر اون کسي رو بزنه اون نفر تو یه طلسم گیر میکنه. هرمیون گفت:یه کاري کن از این طلسم احمقانه در بیاد. حامد گفت: نمي تونم این یه طلسم قدیمیه من نمیتونم بشکنمش چون ... چون... چطوري بگم؟تو سینمونه. هرمیون گفت: چي؟ فکر کردي من احمقم ؟ حامد گفت: نه... نه باور کن ، تقصیر من نیست. هرمیون گفت: من نمیدونم یه کاري کن بهوش بیاد و به درون درمانگاه رفت و در را محکم پشت سرش بست... پشت در ایستاده بود و نفس نفس میزد رون از کنار هري بلند شد و پرسید : چي شده؟ چرا این قدر عصباني هستي؟ هرمیون که از ناراحتي نمي توانست حرف بزند فریاد کشید: این پسر فکر میکنه من دیوونه ام.رون که جا خورده بود گفت: کی؟ هرمیون گفت: همون آشغالی که هري رو زد.رون گفت: چي؟ چرا؟ هرمیون گفت:به من میگه تقصیر من نیست که هري به این روز افتاده هري تو یه طلسم گیر کرده احمق درون به طرف هرمیون رفت و گفت: میشه یه ذره آروم باشي من بفهمم چي میگي یا چي شده. هرمیون با ناراحتی کنار هري نشست و به او خیره شد با دیدن صورت معصوم او گفت: هیچي؟رون سر تکان داد و گفت: هیچي! هرمیون با ناراحتي دست هري را گرفت و گفت: هر ي صدامو میشنوي؟ خواهش میکنم بسه بیدار شومن به جیني چي بگم ؟ چرا این طوري میکني ؟بیدار شو ... خواهش کردم و دست او را روي صورتش کشید و گفت: هیچ کس هیچ کاري نمیکنه ملت گوناگال اصلا براش مهم نیست... مادام پامفري چي میگه بارون جواب داد:امروز به من گفت حالش خیلی خوبه حتي از ما بهتره اما بیدار نمیشه. هرمیون گفت: چرا بیدار نمیشه بارون کنار او نشست و شانه هاي او را گرفت و گفت: نمي دونم هرمیون اونم نمي دو نست . هرمیون احساس میکرد دست سرد هري در دستش تکان مي خورد اما وقتي به هري نگاه کرد او هیچ تغییري نکرده بود اما هرمیون احساس میکرد دست هري حرکت میکند براي همین گفت:رون بیا اینجا دستشو بگیر تکون مي خوره نه؟ احساسی میکني ارون لحظه اي دست شری را در دستش نگه داشت و بعد از چند لحظه گفت: آره ...اره... تکون مي خوره .... هري ... هري ... چشماتو باز کن..... هري،...هرمیون هم هري را گرفته بود و تکان میداد و میگفت: هري بیدارشو .... هري چشماتو باز کن.... هري،... در همین لحظه مادام پامفري به آنجا آمد و با دیدن آن دو نفر که به جون هري افتاده بودند فریاد کشید و گفت: چي کار میکنین ولش کنین با شماهام. با دیدن نافرماني آن دو چوبش را بیرون کشید و هردو نفرشان را به عقب کشید هرمیون روي زمین افتاده بود و فریاد میکشید:داره تکون مي خوره ولم کن ....اون داره تکون مي خوره. مادام پامفري سعي میکرد او را آرام کند: گرنجر آروم باشی ....گرنجر آروم .....اگه بازم فریاد بکشي طلسمت میکنم. اما در همین لحظه هر ي دستش را بالا برد و روي سرش گذاشت و آرام گفت: و اي سرم چه دردي میکنه. حالا نه هرمیون فریاد میکشید نه مادام پامفري سعی میکرد او را آرام کندرون آرام گفت: هري؟؟؟؟؟!!!!!! هر ي آرام بلند شد. حالا هردو دستش را روي صورتش گذاشته بود هرمیون شروع کرد مثل احمق ها به خندیدن بعد در حالي که طلسم مادام پامفري از کار افتاده بود از روي زمین بلند شد و به طرف هري رفت و انگشتش را براي مطمئن شدن در شانه ي او فرو کرد هري به او نگاه کرد و از درد فریاد زد: آه ... دیوونه ... چته؟... چرا انگشتو فرو میکني تو تنم؟ هرمیون به هري خیره شده بود نه مي خندید نه حرکت دیگري میکرد اما ناگهان هري را بغل کرد سرعت کار او آن قدر زیاد بود که هردو باهم از روي تخت پایین افتادند. رون مي خندید اما هري فریاد میکشید و هرمیون هم پشت سر هم از او معذرت مي خواست با کمالث مادام پامفري او را از روي زمین بلند کردند. هري با یک دست سرش را گرفته بود با یک دست شانه اش را هري به هرمیون نگاه کرد و گفت: میشه کمتر ابراز احساسات کني. هرمیون گفت: ببخشید حالا خوبي؟ هري گفت: با اینکه تمام تنم فکر کنم کوفته شد اما آره خوبه. هرمیون گفت: هر ي من خیلي خوشحالم. هري به او نگاه کرد و گفت: واقعا هرمیون ...رون مراقب این باشی حالش بده.رون گفت: این مهم نیست حالت واقعا
خوبه؟هري گفت: شما چتونه؟ هرمیون گفت: ما خیلي ترسیدیم. هر ي گفت: منم همینطور ... میشه بپرسم اون پسره با من چي کار کرد ؟رون گفت: اون تورو فقط زد. اما تو سه روز بیهوشی بودي. هري گفت: چي ميگي ؟ من بیهوش نبودم من تو یه اتاق بودم چطوري میتوانستم بیهوش باشم ؟ هرمیون گفت: چي میگي؟ حالت خوبه؟هري گفت: آره من خوبم درون گفت: هري چرا چرت و پرت میگی؟هري با ناراحتی گفت:رون مراقب حرف زدنت باش. هرمیون گفت: هري این قدر زود ناراحت نشو میشه بگي اونجا چطور اتاقي بود. هري گفت: یکي از اتاق هاي هاگوارتز بود . هرمیون گفت: کدوم یکي؟هري با کمي فکر گفت: نمي دونم از دیواراش فهمیدم هاگوارتزه . هرمیون و رون بهم نگاه کردند و مادام پامفري سریع جلو آمد و گفت: ویزلي میشه بري به خانم مدیر بگي پاتر بیدار شده گرنجر تو هم بهتره بري بگيري بخوابي خيلي خسته اي و این پسره رو هم خسته میکني. هر ي گفت: نه من خسته نیستم. مادام پامفري نگاه بدي به او کرد و گفت: وقتي من میگم خسته اي يعني خسته اي پس بگیر بخواب. هر ي با ناراحتي به بالشتش تکیه داد و به سقف خیره شد. هرمیون لحظه اي به او نگاه کرد بعد آرام گفت: هري راست میگه باید استراحت کني فعلا شب بخیر و بدون آنکه به هري نگاه کند به طرف در رفت و از آن بیرون رفت هري به رون خیره شد. رون لحظه اي به او خیره شد و گفت: من باید برم پیش پروفسور ملک گوناگال فعلا و او هم به دنبال هرمیون از در بیرون رفت مادام پامفري دستانش را به کمرش زد و گفت: اگه پاتر این دفعه بخواي فرار کني مي دونم باهات چی کار کنم پس بگیر بخواب. هري لحظه اي به او که با ناراحتی به طرف اتاقش میرفت خیره شد بعد با ناراحتي سر تکان داد و پتویش را تا بالاي سرش کشید .....تازه صبح شده بود که هري بیدارشد پتویش را کنار زد و گفت: آخي داشتم خفه میشدم و آرام روي تخت نشست اما ناگهان چيزي از روي تختش پایین افتاد هري به پایین نگاه کرد جعبه اي بزرگ بود به رنگ صورتي هري آن را از روي زمین برداشت رویش یاد داشته کوچکي با خط کم رنگي نوشته شده بود خطي که معلوم بود براي ایالت بچه 16 15 ساله است رویشی نوشته شده بود: براي بهترین معلممون پروتي و پادما پتیل
هري لحظه اي به نوشته خیره ماند بعد با خوشحالي جعبه را باز کرد جعبه پر از گل نرگس بود هري از دیدن آن گلها شگفت زده شد در همین هنگام مادام پامفري خواب آلود به آنجا آمد و گفت: چیه ؟ داري چي کار میکنی؟ هی این گلهارو کي برات آورده ؟هري با خنده گفت: دوتا از شاگردام میشه بهم یه گلدون بدین ؟ مادام پامفري که از دیدن گلها مانند هري شگفت زده شده بود با حالتي که معلوم بود متعجب است گفت: باشه الان برات گل میارم یعني گلدون میارم و از هري جدا شد هري فکر نمیکرد این دو خواهر برایش گل بفرستند اصلا تابحال از آن دو این کار را ندیده بود اما وقتي یادش آمد که خونش را دراگ مکیده است قیافه اش درهم رفت مادام پامفري با گلدونی بزرگ برگشت و گلها را از هري گرفت. بويي نرگس در تمام درمانگاه پیچیده بود و هری از این بابت لذت میبرد خبر بیداري او در تمام مدرسه مانند باد پیچیده بود
• • •
هري از صبح تا شب باید با کساني که به عیادتشی از مدرسه هاي مختلف مي آمدند صحبت میکرد و این حالش را بدتر میکرد دلش مي خواست راحت بخوابد یا حداقل کمي به آینده اش فکر کند متاسفانه یا خوشبختانه در تمام جلساتي که دو ستارانش شرکت داشتند یکي از معلم ها هم حضور داشت و این بیشتر حال هر ي را بد میکرد بالاخره بعد از 2 روز در حالي که هري با تمام وجود در خواب میانروزي بود احساسی کرد کسي کنارشی نشسته است نمي خواست بیدار شود اما ترسید براي همین سریع بلند شد و چوبش را بلند کرد اما با دیدن هرمیون و رون چوبش را پایین گرفت و گفت: شما دوتا اینجا چي کار میکنین اگه گذاشتین من بخوابم ارون گفت: حالت خوبه ما فقط اومدیم تورو ببینیم . هري گفت : من یه سوال داشتم مگه من دارم میمیرم که دو روزه همش میان عیادتم یالت لحظه آرامش ندارم. هرمیون گفت: اگه ناراحتي بریم. هري گفت: نه شما ها از دیوونه هایی که از صبح میان میشینان کنار من و از بابت بودنم
________________
در درمانگاه ابراز ناراحتي میکنن خیلي بهترین حداقل حرف مفت نمیزنین، هرمیون خنده اش گرفته بود و رون گفت: مگه چي میگن؟هري که سعي مي کرد اداي آنها را در بیاورد گفت: هري من واقعا از اینکه میبینم تو در درمانگاهي خيلي ناراحتم واقعا این ایراني ها وحشین اصلا نباید تو این مسابقه شرکت میکردن یا اون یکي میگفت هري چطوري باور کنم تو مریض باشی... نمي دونین داشت دیگه اعصابم خورد میشد. هرمیون و رون قهقهه میزدند بالاخره هرمیون گفت:راستي هري این گل هارو کي برات آورده؟ هري به نرگس ها نگاه کرد و گفت: خواهران پتیل... تعجب کردین؟ منم اول خیلي تعجب کردم اما بعد فکر کردم نبایدم تعجب کنم مگه نه؟ هرمیون گفت: آره اما هري در واقع ما براي یه چیز دیگه اومده بودیم بیا اینا رو بگیر دیگه داران اعصابمو خورد میکنن و تعداد زیادي نامه به هري داد. هري به نامه ها نگاه کرد و گفت: اینا از کین؟ اما خیلي زود جواب خودش را گرفت پشت پاکت به راحتی خط جیني را شناخت رنگش پرید نمي دانست باید چي کار بکند اما ناخواسته نامه هارا بدون آن که باز کند به هرمیون پس داد و گفت: بندازشون دور. هرمیون و رون هردو تعجب کرده بودند رون پرسید: چي گفتي؟هري رویش را برگرداند و گفت: بندازش دور. هرمیون کنارشی نشست و گفت: هري اخه چرا؟هري سرش را تکان داد و گفت: نمي خوام نامه هاشو بخوانم. رون کنار هرمیون نشست و گفت:براي چي رفیق؟هري پشتش را به او کرد و گفت: نمي خوام دلیلش به خودم مربوطه. فقط نمي خوام نامه هاشو بخونم همین. هرمیون به رون نگاه کرد بعد با ناراحتي بلند شد و گفت: باشه هرجور دوست داري ما اسرار نمیکنیم مسائلتون به خودتون مربوطه تو هم خسته اي بهتر ما بریم تا بتوني استراحت کني... رون بریم.رون هم بلند شد و گفت: حق با هرمیونه ما نباید تو مسائل خوصوصیتون دخالت کنیم مهم نیست خودتو ناراحت نکن فقط استراحت کن تا ما بتونیم زودتر از دست مودي راحت شیم. لبخندي به لب هرسه ي آنها آمد بعد از رفتن هرمیون و رون هري روي تختش دراز کشید خودش هم نمي دانست چرا نمي خواهد با جیني ارتباط برقرار کند او جیني را خیلي دوست داشت اما نگرانش هم بود چندین روز بود که مدرسه سرد شده بود و این موضوع بیشتر هري را نگران میکرد فکر میکرد باید ارتباطي بین این موضوع ها باشد براي همین تصمیم گرفته بود. جیني در موقعیت خطر نباشد با همین افکار به خواب رفت خوابی که به او آرامش میداد او فقط در خواب ارامش داشت و نگران چيزي نبود اما آن شب با صداي تق بلندي از خواب بیدار شد متوجه شد به پشت خوابیده است و کسي به او زل زده است ترسیده بود دستش به چوبش نمیرسید و از هیکل سایه آن مرد معلوم بود مردي بلند قد است هري ناگهان برگشت و دستش را بالا گرفت اما با دیدن چهره ي وحشت زده ي پسري دستش را پایین آورد به پسرلث نگاه کرد همان کسي بود که او را زده بود پسرلث سرش را پایین انداخته بود و به هري نگاه نمیکرد هري آرام گفت: سلام. پسرلث زیر لب جوابش را داد هري گفت: چيزي شده؟ پسرلک سر تکان داد اما بعد از چند دقیقه گفت: اومد مانند. او مدم ... ببینم حالت چطوره؟ هري لبخندي زد و گفت: ممنون خوبم پسرلث سر تکان داد و گفت: خوابه .... معذرت..... مي خوام. هر ي اخم هایش را در هم کرد و گفت:براي اینکه کاري کردي چند روز راحت بخوابم یا براي اینکه باعنت شدي برم تو مرخصي کدوم یکي؟حامد گفت: با این وجود .... ببخشید ... من فقط اومدم همینو بگم و برم ... خداحافظ و به طرف در رفت. هري ناگهان گفت: کجا میري صبر کن او مدي بیدارم کردي حالا داري در میري، حامد ایستاد بعد از چند لحظه برگشت و گفت: من که معذرت خواستم. هري گفت: اما من که قبول نکردم بیا اینجا بشین مي خوام از تا چندتا سوالی بپرسم. حامد براي اولین بار به هري نگاه کرد و آرام جلو رفت و کنار او نشست. هري با لب خندي گفت: دوباره سلام. حامد آرام گفت: سلام. هري گفت: چیه نکنه از من میترسي؟حامد جواب داد : حامد از هیچ کس نمیترسه. هري گفت: پس اسمت حامده ، حامد، حامدیعني چي؟ حامد گفت: یعني ستایش کننده توهم که هري پاتري خوب هري يعني چي؟ هر يي گفت: بیشتر اسمها براي من بي معنین اما فکر میکنم یه پادشاه بوده.حامد که حالا به هري خیره شده بود گفت: تو پادشاهي؟ هري به او خیره شد و
________________
گفت: تو ستایش کننده اي؟ حامد سر تکان داد و هر ي هم با خنده گفت: خوب منم پادشاه نیستم و دوباره به حامد خیره شد او هم لبخندي زد هري گفت: گفتم که مي خواستم ازت چندتا سوال بپرسم. حامد سر تکان داد و هري گفت: تو ... با من چي کار کردي؟حامد دوباره سرش را پایین انداخت و گفت: نمي دونم به دوستتم گفتم من تور و طلسم نکردم خودت رفتي دنبال اون طلسم. هري پرسید: کدوم طلسم ؟ حامد گفت: گفتم که ... به دوستت گفتم یه طلسم قدیمي هست که اگر ما روي کسي حساس باشیم بد بخاطر اون کسي رو بزنیم طلسمي که توي سینه ماست او نارو میگیره یعني اون نمیگیره اگه کسي که زدیمش بره دنبال طلسم اونوقت گرفتارشی میشه. هري لفشلر تکان داد و گفت : آها خوب این طلسمه چجوری کار میکنه ؟ حامد گفت: اگه از کسي که زدیمش متنفر باشیم اون توي اون طلسم گیر میکنه و تا اینکه نفرت از بین نره اون بیدار نمیشه حتي اگه یه سر سوزن هم نسبت به تو نفرت داشتم تو ... بیدار نمیشديد. هري گفت: تو قبلا از من متنفر بودي ؟ حامد سر تکان داد و گفت: متنفر ... نه... عصباني بودم. هري گفت: خوب تو چرا یله دفعه عصباني شدي من که کاري نکردم. حامد اخمهایش را در هم کرد و گفت: تو داشتي با مرجان دعوا میکردي.هري گفت: مرجان؟ اها اون دختره... خوب این چه ربطي به تو داشت؟حامد با ناراحتی گفت: من داییشم. هري گفت: جدا؟ چه دایي جوني داره چند سالته؟ حامد جواب داد:18. هري گفت: 1 سال از من بزرگتري بازم براي اینکه دايي مرجان باشي خيلي جووني اما من نمي فهمم بازم به تو چه ربطي داشت. حامد گفت: خوب... من ... روي مرجان حساسم. هري گفت: چرا؟ بعد با حالتي شيطاني گفت: دوستش داري؟حامد رویش را برگرداند و گفت: بحث دوست داشتن نیست تو نمی فهمي ما دوست نداریم یه دختر تنها با یه پسري به سن و سال تو دعوا کنه یا حتي حرف بزنه. هري گفت: الان زمانه عوض شده به این کار شما میگن تعصب الکي حامد گفت: گفتم نمیفهمي . هري گفت: خوب بگو تا متوجه بشم. حامد جواب داد:حتما خودت فهمیدي زنها و دختران ایراني چقدر افسون گر هستند او نا خیلي وقت بیشی پوشیه میزدند و صورتشونو میبیو شوندند اما حالا اونو از روي صورتشون برداشتند و با علت مشکلات زیادي شدند عشق هاي پنهانی فرار و از این جور کارها که تو کشور ما خیلی هم غلطه کشور شما رو نمیدونم. هري گفت: ما هم فرارو کار اشتباهي میدونیم اما عشق چه بدي داره.حامد گفت: عشقی بد نیست عشق پنهاني بده که با علت فرار و خیلي اتفاقات بد میشه. هري گفت: متوجه نمیشم بدیشی چیه ؟ حامد گفت: بدیشو خدا میدونه که اینو تو دین ما حرام کرده. هري پرسید: حرام ؟ حامد گفت: غیر شرعی کار نادرست که نباید انجام بدیم وگرنه میریم جهنم، هري موهایش را بهم زد و قیافه اش را در هم برد و گفت: متوجه شدم اما منو مرجان فقط داشتیم شوخی میکردیم. حامد نیشخندي زد و گفت:به نظر نمیومد شوخي باشه چون مرجان گفت خون در مقابل خون و این ممکن بود هردوتونو به کشتن بده. هري گفت: بس کن داشت شوخي میکرد. بعدم تو که فکر نمیکني من نمیذاشتم مرجان به من حمله کنه چون اگه این کارو میکرد من مجبور بودم بهش صدمه برسونم و اصلا از این کار خوشم نمیاند. حامد گفت: اصلا متوجه نمیشي نباید مرجان و دست کم بگیري اون براش حتي مردانم مهم نیست البته اگه به یه چیزي گیر بده اون حالا به تو گیر داده بخاطر خودت میگم اگه مي خواي زود تر دست از سرت برداره هرچي مي خواد بهش بگو ممکنه دست به کارهاي خطرناکي بزنه که قبلا انجام داده. هري گفت: حامد بس کن. مطمئن باشی من نمیذارم مرجان از من حرف بکشه که گذشتم بشه بازي چه ي اون. تو چي فکر کردي پسر خوب من نمي خوام بگم که خیلي به خودم مطمئنم اما .... حامد حرف او را قطع کرد و گفت: هري تو یه پسر خیلي خوشگلي. حتما خودت اینو فهمیدي که مرجانم همین طور ه باور کن نه تو میتوني جلوي خودتو بگيري نه اون براي هردوتاتون میگم مرجان پاش بیفته از هیچ کاري ابایی نداره نمي خوام بگم دختر ناپاکیه اما ممکنه کار دستت بده احمق. هري که نمي دانست باید حرفای او را جدي بگیرد یا نه گفت: خیله خوب چرا این قدر زود جوش میاري باز مي خواي منو طلسم کني ....هي این صداي چي بود؟حامد چوب دستي اش را بالا گرفت و به طرف در رفت آرام در را باز کرد و به بیرون
________________
نگاه کرد هیچ کس آن اطراف نبود حامد سریع برگشت و گفت: هیچ کس نبود اما من بهتره دیگه برم فقط مراقب خودت باش و براي آخرین بار میگم سعي نکن کار دست خودت بدي امیدوارم زود برگردي فعلا شب بخیر. هري سر تکان داد و به رفتن او نگاه کرد... فصل بیست و ششم: شایعه هري خواب نبود اما چشمانش را بسته بود هرکس مي آمد لحظه اي به او نگاه میکرد بعد از آنجا میرفت هري از این کار خوشش آمده بود که ناگهان کسي فریاد کشید : هري .... هر ي سریع بلند شد و هرمیون را دید که بالاي سرش ایستاده است و با دهان باز به او نگاه میکند رون پشت روزنامه اي خودش را پنهان کرده بود هري با نگراني گفت: چیه ؟ چرا داد میزني؟ هرمیون روزنامه را با ناراحتي از رون گرفت و گفت: اینو بخونهري در حالیکه پشت گردنشی را مي خاراند به بالشتش تکیه داد و گفت: میشه خودت بگي کي مرده اصلا حوصله ي خواندن ندارم هرمیون در حالي که هرلحظه ممکن بود فریاد بکشد گفت: کسي نمرده دارن دوباره برات یه گور میکنن هر ي بعد از چند لحظه گفت: چي ؟ هرمیون گفت: اینو بخون هري روزنامه را از او گرفت و شروع به خواندن کرد: شروع پنهانی به گزارش خبر گزاري ما خانم ریتا اسکیتر که در چند روز اخیر شروع به جمع خبر درباره ي مسابقات بزرگ مدارسی کرده اند در شب گذشته پسري پسیار جذاب کار هرزه گري خود را در مدرسه آغاز کرد پسري که طي پرسی وجو از دوستانش هري پاتر نام دارد و به علت زیبایی بسیار دل بسیاري از دختران مدارسی مختلفبا را برده است تنها به دختران اکتفا نکرده و با پسري جوان دست به عملی غیر اخلاقي زده است این پسر جوان که دوستانش میگفتنند فقط تحت تاثیر او بوده است با ناراحتي به ما گفت : این خبر کاملا غلطه چون هري حتي به من دست هم نزد. اما دوستان آن پسر او را به درمانگاه بردند گویا هري پاتر او را افسون کرده است و او توان تشخیصی درستي و دروغ را ندارد این براي مدرسه هاگوارتز یالث زنگ خطر است زیرا دختران و پسران زیادي به هري پاتر علاقه مند شده اند و این ممکن است شهرت هر ي پاتر را هم زیر سوال ببرد...
ادامه ي خبر در صحفه ي 29 هري هر لحظه ممکن بود فریاد بکشد همین چند خطي که خوانده بود برایش کافي بود رون دست هرمیون را گرفت و او را عقب کشید هرمیون هم مانند رون وحشت کرده بود ناگهان روزنامه در دست هر ي آتش گرفت و هرمیون دستش را روي دهانش گذاشت هر ي نفس نفس میزد آرام از روي تخت بلند شد و ایستاد حرف نزدن او بیشتر هرمیون و رون را میترساند او آرام به طرف در میرفت اما ایستاد و گفت: اسکیتر اینجاست بارون جلو رفت و گفت : هري چند لحظه آروم باشی هري به او نگاه کرد و گفت:جواب منو بده ریتا اینجاست بارون با دیدن چشمان هري که در آن آتش خشم بالا میرفت سر تکان داد و سرش را پایین انداخت هرمیون ناگهان جلو رفت و گفت: نه هري تو نباید کار دست خودت بدي.هري آرام سرش را برگرداند و به هرمیون نگاه کرد و گفت: هرمیون دارن دوباره شروع میکنن. هرمیون با ناراحتي گفت: خوب تو هم راستشو بگو تو که کاري نکردي که بخواي بخاطرش نگران بشي کاري کردي؟هري بخاطر این سوال هرمیون ابروهایش را بالا انداخت و به طرف او رفت هرمیون با هر قدمي که هري به طرفش برمیداشت ایل قدم عقب تر میرفت هر ي ناگهان دست هرمیون را گرفت و هرمیون جیغ کشید هري بدون توجه به ناراحتي به او گفت: چرا؟ چرا تو هم به من اعتماد نداري؟ هرمیون با ناراحتي گفت: هري این طوري بر خورد نکن من میترسم. هر ي دست او را رها کرد و گفت: من ترسناکم ؟ هرمیون گفت: وقتي عصباني ميشي خیلي . هري چشمانش را تنگ کرد و گفت: خوبه الان عصبانیم می خوام ببینم مثل تو ریتا هم از من میترسه. و ناگهان آتشی دور او را گرفت و او مانند رعد برقی از انجا رفت و فقط در درمانگاه آثار سوختگیش را نمایان میکرد هرمیون فریاد کشید : هري ......! بعد دستانش را جلوي دهانش گذاشت و گفت: رون یه کاري بکن کار دست خودش میده رون سر تکان داد و گفت: من میترسم براي یا لحظه وقتي چشماشو دیدم تمام وجودم یخ کرد . هرمیون فریاد میکشید : چي کار کنیم ؟رون سر تکان داد و جواب داد: نمي دونم. هرمیون دست او را گرفت و گفت: ببریم پیشش بهتره تا اینجا بمونیم و نفهمیم داره چي کار میکنه... بیا. هري وقتي به سرسرا رسید ارام ایستاد موهاي بلندش را مرتب کرد و یقه اش را صاف کرد ریتا را دید کنار داش اموزاني که از برزیل آمده بودند ایستاده بود و از آنان سوال میکرد هري آرام جلو رفت ریتا پشتش به او بود و او را نمي دید اما تمام دانش آموزان هاگوارتز و مدارس دیگر با دیدن هري آرام آرام از آنجا رفتند هري دستش را جلو برد و به شانه ي ریتا زد. ریتا با ناراحتي گفت: فعلا کار دارم مگه نمیبیني؟ هر ي گفت: کار من مهم تره.ریتا صاف ایستاد هنوز پشتش به هري بود نفس نفس میزد آرام برگشت و با دیدن هري لبخندي زد و گفت: هري حالت چطوره؟هري با لبخند جوابش را داد و گفت: ممنون عالیم مي خواستم چند لحظه باهاتون در باره ي مقاله ي جالبتون صحبت کنم.ریتا گفت: ام... هر ي من فعلا کار دارم. هر ي گفت: گفتم که کار من مهم تره... بیا
________________
و دست ریتا را گرفت. ریتا با التماس گفت: هر ي خواهش میکنم من گفتم نباید اون مقاله رو چاپ کنن اما اونا گوشی نکردن. هري با خنده اي کوتاه گفت: من که باهات کاري ندارم فقط مي خوام باهات حرف بزنم ببینم کسي این حرفارو بهت گفته یا دوباره خودتو سوسلا کرده بودي؟ فقط چند لحظه ... مطمئن باشی وقتتو نمیگیره ... البته اگه باهام همکاري کني... حالا بیاریتا در حالي که گریه میکرد گفت: هري به خدا من اون حرفارو از خودم نزدم یا کسي بهم گفت. هري ایستاد و یقه ي لباس او را گرفت و گفت: خیله خوب حالا مثل دختراي خوب بگو کی این حرفارو زد وگرنه ممکنه من واقعا هرزه بشم... زود تند سریع بریتا در حالی که
نفس نفس میزد گفت: اون بهم گفت اگه این خبرهارو چاپ کنم دوباره به محبوبیتم برمیگردم. هري با عصبانیت فریاد کشید : کي اریتا در حالي که گوشش رو گرفته بود و گریه میکرد فریاد کشید: پنسي پارکینسون....هري ریتا را رها کرد ریتا روي زمین نشسته بود گوشهایش را گرفته بود و گریه میکرد در همین لحظه هرمیون و رون وارد سرسرا شدند با دیدن هري که از ناراحتي میلرزید و ریتا که روي زمین نشسته بود و گریه میکرد و تمام بچه هایی که از ترسی میلرزیدند و پناه گرفته بودند فهمیدند ممکن است اتفاق هاي بسیاري افتاده باشد هرمیون به طرف هري رفت و دست او را گرفت. هر ي میلرزید. هرمیون آرام گفت: هر ي آروم باش!!!!! هري برگشت و به او نگاه کرد و گفت: هرمیون من امروز قاتل میشم. هرمیون که ترسیده بود گفت: هري؟؟؟؟!!!!! خواهش میکنم آروم باش. هري برگشت و به پارکینسون که به او خیره شده بود نگاه کرد بعد دستش را از لاي دست هرمیون خارج کرد و به طرف پارکینسون هجوم برد گلوي او را محکم گرفته بود و به دیوار چسبانده بود و فریاد میکشید : میکشمت... امروز دیگه میکشمت. چند نفر به طرف هري رفتند و او را گرفتند تا او را آرام کنند اما هري عصباني تمام دوستانش را به طرفي پرت میکرد صداي جیغ هاي پشت سر هم پارکینسون در سرسرا میپیچید و هیچ کس نمي توانست کاري انجام بدهد چون هري واقعا عصباني بود اما هري ناگهان ایستاد و به پارکینسون خیره شد صداي موسیقي از دور به گوش مي رسید صداي امواج دریا که طنین انداز شده بود. هرمیون که داشت به موسیقی گوشی میکرد آرام به رون گفت: این آتشی روي یخه موسیقیه قدرتمندیه. نمي دونم هري مي خواد چي کار کنه پارکینسون به دیوار چسبیده بود و به هري خیره شده بود دیگر جیغ نمیکشید اما او هم صداي موسیقي را میشنید درواقع همه میشنیدند ناگهان صدا آن قدر بلند شد که پارکینسون به هوا بلند شد و تمام پنجره ها شکست و به زمین ریخت میزها در حال خورد شدن بودند و تمام دانش آموزان پناه گرفته بودند هري با خوشحالی سرش را تکان میداد که ناگهان شي ای از آسمان روي سرش افتاد موسیقي قطع شد و پارکینسون از ارتفاع زیادي روي زمین افتاد هري روي زمین را نگاه کرد بطري کوچکي بود آن را برداشت تازه میخواست در بطري را باز کند که یا نفر شروع به تشویق او کرد و با خوشحالي گفت: این زیبا ترین چیزي بود که تا حالا دیده و شنیده بودم عالي بود. هري برگشت و مرجان را دید که اشل در چشمانش حلقه زده است و به هري جوري نگاه میکند گویا او یاث اسطوره است هري گفت: با من بودي ؟ مرجان با صداي جیغ مانندي گفت: تو خیلي با استعدادي اگه دینم اجازه میداد جلوي ادمي سجده کنم مطمئن باش این کار را به خاطر تو میکردم. هري تعجب کرده بود اما ناگهان فریاد کشید: حامد بیا منو از دست این دیوونه نجات بده. مرجان از این حرف هر ي جا خورد و یا قدم عقب رفت هري با ناراحتي گفت: تو چي از جون من مي خواي دختر ولم کن. مرجان با لبخندي جلو رفت و گفت: این چه حرفیه من واقعا تحت تاثیر این نیروي تو قرار گرفتم خواهش میکنم به من بگو چطوري یاد گرفتي این طوري باشي!؟هري با ناراحتي گفت: یه چیز ارثیه ... ولم کن . مرجان گفت: هر ي من که چیز زیادي ازت نمي خوام فقط یه مقدار اطلاعات از خودت بهم بده... همین... خواهش میکنم. هر ي دستش را به کمرش زد و گفت: من با تو چي کار کنم پیله ؟ ول کن ! مرجان گفت: هري خواهش میکنم هرکاري بخواي میکنم فقط بهم در مورد خودت بگو. هري گفت: فقط مي خوام ولم کني... بروو رویش را برگرداند اما مرجان ناگهان جیغ کشید: باید بهم بگي.هري احساسی کرد کسي با دست او را هل داده است با عصبانیت برگشت و گفت: ببین ... اما با دیدن چشمان سیاه خیس از اشان مرجان که به او خیره شده بود و فکش میلرزید چند لحظه چيزي نگفت اما ناگهان فریاد کشید: گریه نکن. این مانند جرقه اي بود تا مرجان به گریه بیفتد. صداي گریه ي مرجان آن قدر بلند بود که هري گوشهایش را گرفته بود و فریاد میکشید اما مرجان به شکلي اشلات مي ریخت و جیغ میکشید گویا هري دارد او را شکنجه میکند هري ناگهان بلند شد و دستش را جلوي دهان مرجان گذاشت و در حالي که از ناراحتي قرمز شده بود گفت: هرچي بخواي بهت میگم فقط جون من گریه نکن گوشام کر شد. و مرجان را رها کرد. مرجان شروع کرد به خندیدن و هري گفت: خدایا گیر چه دیوونه هایی افتادم؟! مرجان ناگهان کروات او را گرفت و به طرف صندلي کشید و گفت: خوب بشین. و دفتر یاداشتش را بیرون اورد هري لباسش را صاف کرد و گفت: مگه نمیبیني پیله؟ فعلا کار دارم! و مرجان با ناراحتي سرش را روي میز گذاشت هري نیم نگاهي به او کرد و بعد دوباره به طرف پارکینسون که از درد به خودش میپیچید رفت. کنارشی نشست و گفت: اگه مي خواي دوباره عصباني نشم خودت بگو این چیه ؟ پارکینسون به او نگاه کرد و در صورتش تف کرد هري چشمانش را بست و بلند شد و با پشت دست صورتش را پال کرد و
آرام گفت: خیلی بی شعوري .و در بطري را باز کرد کمي آن را بو کرد اما ناگهان حالش بهم خورد و بطري را کناري گرفت هرمیون سریع جلو رفت و بطري را از او گرفت رون او را بغل کرد و گفت: پسر چت شد؟ هرمیون معجون را بو کرد و ارام گفت: معجون تغییر قیافه است. هري در حالي که پشت سر هم بالا مي آورد گفت: بگیرش اونور بوگند میده. هرمیون سر تکان داد در همین لحظه مل گوناگول او را با دست کنار زد و گفت: پاتر داري چي کار میکني گرون که هري را بلند کرده بود گفت: مگه نمیبینین حالش بده ، هي چي کار می کنی؟ حامد او را هل داد و دست هري را گرفت و گفت: حالت خوبه ؟ بیا بریم اینور، هر ي سر تکان داد و گفت: خوابم... کار دارم. بعد یقه ي حامد را گرفت و سرش را نزدیل تر آورد و گفت: برو پیش مرجان ترسیده و حامد را هل داد. رون تعجب کرده بود اما دیگر منتظر او نماند دستش را به دیوار آویزان کرد و به طرف پارکینسون که سعي میکرد فرار کند رفت با پایش لگدي به او زد و او جیغي از سر درد کشید هري دستش را بالاي سر او گرفت و او ناگهان زنداني آتش شد. هر ي آرام گفت: عوضي کجا داشتي میرفتي؟ من باید بفهمم اینو کي خورده صبر میکنیم تا تغییر حالت بدي! میفهمي؟ جرات به این زنداني که برات ساختم دست بزن او رویش را برگرداند پارکینسون فقط جیغ میکشید هري به تمام کساني که تعجب کرده بودند نگاه کرد و بعد رویش را برگرداند و به طرف در خروجی رفت مل گوناگال تعجب کرده بود اما به هرمیون که خودش هم از تعجب خشکشی زده بود نگاه کرد او را هل داد و هرمیون تکاني به خودش داد و گفت: بله ؟ ما گوناگول با دست به هري اشاره کرد و گفت: برو دنبالش. هرمیون به هري نگاه کرد و بعد به طرفش دوید او را گرفت و گفت: حالت خوبه؟هري دلش را گرفته بود و گفت: آره بابا خوبم .... میگم اونو بگیر... اونوره این فریاد هري باعث شد هرمیون بطري را به زمین بیندازد و دستش را روي دهانشی گذاشت هر ي نفس عمیقي کشید و گفت: خیالت راحت شد ؟ هرمیون با ناراحتي گفت : ببخشید از دستم افتاد. هر ي سر تکان داد و گفت :ولش کن من مي خوام برم تو اتاقم... اه.و رویش را برگرداند و به راهش ادامه داد هرمیون لحظه اي به رون که به هري خیره شده بود نگاه کرد بعد دوباره به طرف هري رفت و او را گرفت هري فقط سرش را تکان میداد و با خودش حرف میزد هرمیون از حرفهایش هیچ چیز نمیفهمید وقتي به در دفتر هري رسیدند هرمیون در زد و باني با لبخندي در را باز کرد با دیدن هري جیغي کشید و گفت: هری چي شده؟هري گفت: بیخیال برو اونور مي خوام بیام توباني سر تکان داد و به کناري رفت هري وارد اتاق شد باني سریع برایش صندلي اي اماده کرد و هري روي آن نشست باني دستش را روي صورت او گذاشت و گفت: حالت خوبه؟یخ کردي! هري سرش را تکان داد و دست او را گرفت و گفت: باني به من نگاه کن....می خوام بري تو سرسرا بشیني اون قدر منتظر بموني تا کسي که اونجا زندانیش کردم تغییر حالت بده! میفهمي چي میگم؟ میري اونجا میشیني تا اون تغییر حالت بده... مهمه باني! فهمید ياباني سر تکان داد و گفت: اما تو حالت خوب نیست . هري گفت: نه من مهم نیستم اگه حدسم درست باشه اون تو قتل پدر بزرگت دست داشته مي خوام سریع تر بري اونجا هرمیون اینجا پیش من میمونه بروی باني که تعجب کرده بود سر تکان داد و از در بیرون رفت هرمیون کنار هري نشست و دست او را گرفت و گفت: حالت بهتره؟هري گفت: آخه مگه تو دکتري! اره خوابم. هرمیون گفت: خوب من نگرانت شدم . هر ي دستش را روي پیشوني اش کشید و گفت: هرمیون فکر میکنی اون کیه ؟ هرمیون هم مانند هري به فکر فرو رفت و گفت: نمي دونم..هري از او پرسید: امکانشی هست یه مرگ خوار باشه؟ هرمیون به او نگاه کرد و گفت: فکر نمیکنم یه مرگ خوار بالغ باشه. هري بعد از چند لحظه آرام گفت: مالفوي !!!! هرمیون که کمي ترسیده بود گفت: ممکنه، شایدم خود پارکینسونه. هر ي سر تکان داد و گفت: پس اون معجون مال کي بود؟ هرمیون گفت: نمي دونم هري. هرمیون و هري تقریبا یا ساعت درباره ي اینکه پارکینسون مي تواند چه کسی باشد بحث کردند که ناگهان باني در را باز کرد و در حالي که از ترسی صدایش در نمي آمد گفت: هري اون یه پسره مو بورها! هري ناگهان ایستاد و گفت: مالفوي!!!! هري همراه هرمیون و باني به سرسرا اصلي رفت. تعداد زیادي از دانش آموزان انجا جمع شده بودند معلم هاي بسياري نزدیث زندان مالفوي ایستاده بودند و به او نگاه میکردند هري رون را دید که به طرفش مي آمد رون با نگراني گفت: اون مالفویه ! هري گفت: می دونم ، رون مراقب این دوتا باشی من باید برم جلو، هرمیون ناگهان گفت: هري مراقب خودت باش. هر ي سر تکان داد و به طرف زندان مالفوي رفت وقتي به آنجا نزدیل مي شد معلم ها تشویقش میکردند هري براي چند لحظه مالفوي را دید که سرش را روي زانوهایش گذاشته بود هري مطمئن بود که او مالفوي است براي همین به طرف ملل گوناگول رفت و گفت:پروفسور میشه از تون یه چیزي بخوام با مل گوناگول با خوشحالي سر تکان داد و گفت: معلومه تو اینو کشف کردي چي مي خواي؟هري با لبخندي گفت: میشه.... میشه مالفوي رو ببرم و چندتا سوال از شی بکنم؟ ملت گوناگول لحظه اي فکر کرد و گفت: بدون خشونت! قول میدي؟ هر ي مانند بچه ها سر تکان داد و گفت: قول میدم. مل گوناگول با سر علامت داد یعني ميتوني ببریش و هري با خوشحالي به طرف مالفوي رفت زندان با نزدیل شدن هري از بین رفت هري با دو دست مالفوي را بلند کرد مالفوي با چشمان خاکستریش به او نگاه کرد هري لبخندي زد و او را روي زمین گذاشت و گفت: خیلي وقت بود مي خواستم ببینمت عوضي. مالفوي هم لبخندي زد و گفت: هیچ کاري نمي توني بکني لرد سیاه تو رو به بدترین شکل میکشه. هر ي خنده ي کوتاهي کرد و گفت: منتظر لرد
________________
سیاهتم هستم. بعد ناگهان یقه ي مالفوي را گرفت و گفت: اما حالا با تو کار دارم... بیفت جلو آشغال و مالفوي را به طرف جلو هل داد مل گوناگول جلو آمد و گفت:پاتر قول دادي! بدون خشونت ! هري با لبخندي گفت: من اصلا خشن نیستم پروفسور مل گوناگول ، شما بهتره برین کاراگاه ها رو خبر کنین که زودتر بیان
اینجا! با اجازه! نشنیدي چي گفتم؟ راه بیفت... هري این جمله ي آخر را به مالفوي گفت.
فصل بیست و هفتم: اعتراف هري در را باز کرد و مالفوي را مانند سگي به درون اتاق پرت کرد و آرام گفت: خوب از کجا شروع کنیم؟و ردایش را در آورد و آستینهایش را بالا زد مالفوي با نیشخندي گفت: تو نمي توني چيزي از من بیرون بکشي.هري جلو رفت و گفت: جدا؟ پاشو ببینم آشغال و یقه ي مالفوي را گرفت و او را بلند کرد. مالفوي به او نگاه کرد و ناگهان در صورتش تف کرد هري لحظه اي چشمانش را بست و بعد با آرامش مالفوي را زمین
بمیري . مالفوي خنده اي کوتاه کرد و گفت: درس اخلاق میدي؟هري پشتش را به او کرد و گفت:براي تو؟ اما ناگهان مالفوي به او حمله کرد و هري که توقع حمله داشت جاي خالي داد و مالفوي با صورت روي زمین افتاد هري هم با خوشحالي رویش نشست مالفوي زیر هر ي دست و پا میزد و التماس میکرد که از رویش بلند شود هري با پوزخندي گفت: یعني من اینقدر سنگینم؟ مالفوي در حالي که از دهانش خون مي آمد گفت: خواهش میکنم پاشو هرچي بخواي بهت میگم. هر ي با خوشحالي گفت: اینجا چي کار میکني؟ مالفوي در حالي که التماس میکرد گفت: خواهش میکنم من فقط مي خواستم اینجا درس بخوانم. هري موهاي او را بهم زد و گفت: آره جون اون باباي مهربونت! راستشو بگو؟ مالفوي در حالي که سر تکان میداد گفت: اون منو میکشه... لرد سیاه منو میکشه. هري به صدایش کمي ناراحتي داد و گفت: اما این طوري من میکشمت؟ مالفوي گفت: باشه فقط از روم پاشو. هر ي سر تکان داد و گفت: نه نه اول شما بگو ، اینجا چه غلطي میکني امالفوي نفس عمیقي کشید و گفت: فقط اینو میدونم که ما اومده بودیم که به دانش اموزان اسلیترین جادوهاي سیاه پیشرفته یاد بدیم تا بتونیم مدرسه رو از درون خراب کنیم این طوري میشد یه لشکر تازه نفسی براي لرد سیاه ساخت. هر ي لحظه اي چيزي نگفت اما ناگهان گفت: مارشلو هم براي همین کشتین ؟ مالفوي با ناراحتي گفت: اون داشت فضولی میکرد می خواست براي تو اطلاعات بیاره براي همین دستور مرگش صادر شد. هري با ناراحتي گفت: آشغالا... مالفوي با ناراحتي گفت: خوب حالا تو باید از روم پاشي بهم قول دادي.هري گفت: هنوز سوال هام تموم نشده چیزي در مورد جان پیچ میدوني؟ مالفوي دیگر دست و پا نمیزد اما ناگهان به شدت سر تکان داد و گفت: نه من هیچي نمي دونم باور کن. هر ي با خنده گفت: پس میدوني ، خوب اگه مي خواي از روت پاشم باید بهم بگي چي میدوني. مالفوي گفت: من هیچي نمي دونم خواهش میکنم پاشو. هري سر تکان داد و گفت: نه تا نگي همین جا میشینم. مالفوي نفس عمیقی کشید و گفت: اون به من رحم نمیکنه... لرد سیاه منو میکشه. هري که دیگر داشت خسته میشد گفت: گفتم که اگه نگی خودم میکشمت. مالفوي گفت: باشه باشه من فقط میدونم که لرد سیاه 4 تا جان پیچ داره که اگه بتوني شکل یه افعي درشون بیاري هر چهارتاشون باهم از بین میران همین. هري گفت: خوب جان پیچا کجان؟ مالفوي که حالا واقعا داشت گریه میکرد گفت: باور کن نمي دونم به خدا نمیدونم فقط اینو میدونم که تو دو تا از جان پیچارو داري و اون مي خواد بیاد اونا رو ازت پس بگیره... همین... باور کن ! هر ي گفت: باشه باور میکنم اما و اي بحالت اگه چیزي رو بهم نگفته باشي تازه مي خواست از روي مالفوي بلند شود که کسي در دفترشی را خورد کرد هري فقط یه نفر را میدید که رد اي سیاه دور خودش پیچانده بود او ناگهان چوبش را به طرف هري گرفت و او از زمین بلند شد و به طرف پنجره رفت مالفوي سریع از روي زمین بلند شد و گفت : خوب منو تهدید میکني گفتم که من اینجا یه سپاه ساختم و حالا هم تنها کسي که از این جریان خبر داره میمیره و لرد سیاه به من یا هدیه ي خیلي بزرگ میده از پنجره بندازش پایین و به کسي که هري را بلند کرده بود دستور داد او آرام به طرف هري رفت هري به طرف پنجره ي باز میرفت کمي وحشت کرده بود میدانست کارشی تمام است اما مي خواست قاتل خودش را که صورتش را پوشانده بود ببیند براي همین دستش را دراز کرد و ماسکي که او به صورتش زده بود را انداخت نمي دانست باید چه کار کند آن چشم ها برایش اشنا بودند هري آن چشمها را کجا دیده بود؟ موهاي بلند طلایی دختر در صورتش ریخت و هري ناگهان فریاد کشید اما دختراک او را از پنجره به بیرون پرت کرد و سریع صورتش را پوشاند هري داشت سقوط میکرد اما ناراحت نبود فقط مي خواست از آن چشمها دور شود داشت از درون مي سوخت چشمهایش را بسته بود میدانست به طرف مرگ میرود اما نه فریاد میکشید نه میترسید فقط مي خواست زود تر و بدون درد بمیرد که کسي موهاي بلندش را گرفت هري از ناراحتي نعره اي کشید و چشمانش را باز کرد کسي موهایش را گرفته بود در حالي که او هر لحظه ممکن بود بر روي زمین بیفتد صداي با لهجه اي گفت: میشه منو ببخشي تنها جاي که تونستم بگیرم موهات بود بیا بالا . و او را به طرف بالا پرت کرد هري براي لحظه ای به بالا برگشت و وقتي که داشت
________________
دوباره مانند عروسکی پایین میرفت با یک دست تاقچه اي را گرفت و به پایین نگاه کرد تعداد زیادي زیر پایش بودند و داد و فریاد میکردند ناگهان کسي گفت: دستتو بده من. هري به بالا نگاه کرد و پسري را دید که ترسیده بود اما براي اینکه او دست کمل رساني دراز کرده بود با ایل دست دست او را گرفت. پسر با قدرتي شگفت انگیز او را بالا کشید وقتي هري به درون اتاق کشیده شد پسرل او را روي زمین گذاشت و با همان لهجه گفت: نمي دونم چرا تو کشور شما هرکس وقتي فکر میکنه راه به جایی نداره خود کشي میکنه. هري نگاهی به موهایش کرد و گفت: من که خود کشی نمی کردم از پنجره پرت شدم بیرون پسران گفت: چي داري میگي؟ هري گفت:یلن نفر سعي داشت منو بکشه اما تو منو نجات دادي کار واقعا اعجاب انگیزي بود ممنون فکر کردم هرلحظه ممکنه بمیرم. پسر با بد گماني به هري نگاه کرد بعد گفت: من کیانم از ایران اومدم تو هم باید هري پاتر باشي. هر ي بلند شد و گفت: ممنون کیان که نجاتم دادي اما نفهمیدم چطوري این کاروکردي؟کیان با ناراحتي گفت:راستشو بخواي مي خواستم پاتو بگیرم اما خوب موهاتو گرفتم... ببخشید. هري گفت: این چه حرفیه تو منو نجات دادي کیان ، اسمت خیلي راحت تو دهنم میاد کیان اسم جالبیه البته معني شو نمیدونم بهتره دیگه بریم بیرون و آرام در را باز کرد اما ناگهان دختري شتابان وارد اتاق شد و گفت: کیان ، کیان هر ي پاتر رو کشتن کیان او را کنار کشید و گفت: نه نکشتن چون پشت سرت وایساده. دخترل سریع برگشت و با دیدن هري پشت کیان پنهان شد و آرام گفت: ببخشید. هري لبخندي زد و کیان با لبخندي گفت: خواهرم کیانا بعضي وقتا خیلي خجالتي میشه. هري گفت: مهم نیست کیان میتوني بازم به من کمل کني، کیان سر تکان داد و گفت: اگه بتونم..هري به کیانا که سعي میکرد از دید او خارج شود نگاه کرد و گفت: و....کیان سریع گفت: کیانا خیلي قدرت منده اما وقتي خجالتیه بهتره ولش کني . هر ي سر تکان داد و گفت: بیخیالش... مي خوام کمکم کني برم اونایی که سعي کردن بکشنم بگیرم این کارو برام میکنی؟کیان سر تکان داد و آرام به خواهرش به فارسي گفت: همین جا بمون جایی نري هاکیانا سر تکان داد و نیم نگاهي به هري کرد وقتي دید هري به او خیره شده است سرخ شد و لبشی را گزید. کیان دست هري را گرفت و با او بیرون رفت و گفت : خواهر مو ول کن اون خیلي حساسه. وقتي انها از اتاق دور میشدند هري لحظه اي برگشت و پشت سرش را نگاه کرد کیانا داشت به او لبخند میزد هري هم با لبخند به او جواب داد و رویش را برگرداند وقتي همراه کیان از پله ها بالا میرفت گفت: باید خیلي مراقب باشیم اونا خیلي قوین، کیان سر تکان داد وقتي به پشت در اتاق خودش رسید آرام گفت: با شماره ي سه ...1...2 ...3. و در اتاق را باز کرد بجز مالفوي که از پنجره خم شده بود کسی در اتاق نبود هري سریع جلو رفت و چوبش را زیر گردن او گذاشت و گفت: مي خواي جسد منو ببیني ؟ من اینجام آشغال اون یکي دوستت کو؟ مالفوي آرام چوبش را به زمین انداخت و گفت:کار داشت باید میرفت. هري گفت: چرا تو رو با خودش نبرد؟ مالفوي لحظه اي چيزي نگفت بعد آرام گفت: خودم نخواستم برم. هري با ناراحتي گفت: اما الان میري اون دنیا که ناگهان کیان جلوي او را گرفت و گفت: ولش کن تو نباید آدم بکشي اونو تحویل کاراگاهاتون میدیم این طوري بهتر ه. هر ي بعد از چند لحظه گفت: این دفعه هم بخاطر دوستم میبخشمت اما میبرمت آزکابان بیفت جلو و دوباره مالفوي را هل داد. وقتی از پله ها پایین میرفتند شري آرام گفت: اسمش بی بود؟ مالفوي با پوزخندي گفت: کی؟ هري آرام گفت: اون دختره. اما مالفوي جواب نداد وقتي از پله ها پایین رفتند ناگهان عده ي زیادي دورشان جمع شدند هري با ناراحتي گفت:من خوبم ، میشه چند لحظه برین اونور ... پروفسور ملل گوناگول فکر میکنم باید این آشغالو تحویل شما بدم. پروفسور مل گوناگول لحظه اي به مالفوي خیره شد اما ناگهان چندین کاراگاه مالفوي را گرفتند وقتي مالفوي را میبردند مالفوي فریاد کشید: اسمشو نمیدونم اما اون قاتل تو هست... هري پاتر! شنیدي چي گفتم؟ قاتل تو اونه اگه میتوني برو بگیرش او شروع کرد به خندیدن هري تا آخرین لحظه که مالفوي از آنجا میرفت به او خیره شده بود اما ناگهان کسي او را بغل کرد و گفت: هري ببینمت حالت خوبه؟سالمي؟ هر ي آرام گفت: هرمیون خوبم آروم باش. اما هرمیون ناگهان زد زیر گریه و گفت: خیلي وحشتنال بود داشتي پرت میشدي پایین. هري براي اینکه او را آرام کند دستش را روي شانه اش گذاشت و گفت: حالا که زنده ام نگاشی کن چه جوري گریه میکنه بس کن دیگه دختر بیا بریم او هرمیون را به طرف جلو هل داد و گفت: بیا بریم رون تو هم بیا باني کو؟ هرمیون گفت: ترسیده بود... نمي دونم ، اونجاست داره میاد. باني سرش را پایین انداخته بود وقتي به هري رسید هري چانه ي او را بالا گرفت و لحظه اي به او خیره شد و گفت: چیه ؟چي شده؟ باني دوباره سرش را پایین انداخت و گفت: ترسیدم همین. هر ي سر تکان داد و گفت: بیخیال بابا... هي مي خوام با کسي منو نجات داد آشنا بشین. و آنها را به طرف کیان برد و با لبخندي گفت: این کیانه موهامو گرفت بعد پرتم کرد بالا و بعد منو گرفت خیلي عجیب بود. هرمیون که به کیان خیره شده بود با خوشحالي دست او را فشرد و گفت: تو به قهرماني. کیان سعي میکرد دست او را از دست خودش خارج کند اما هرمیون دستش را رها نمیکرد و با خوشحالي دستش را تکان میداد بعد نوبت باني بود که از خوشحالي اشل در چشمانش حلقه زده بود او هم با خوشحالي چند بار کیان را بوسید و کیان هرلحظه ممکن بود فریاد بکشد که دستش را رها کرد کیان با لهجه ي افتضاحي که بعضي از کلمات را اشتباه میگفت گفت: ممنون من کاری نکردم ... رون که هرلحظه ممکن بود به خنده بیفتد آرام به هري گفت:یه کاري براي
________________
این بیچاره بکن. اما هري داشت از ته دل میخندید کیان خودش هم خنده اش گرفته بود او آرام گفت: میدونم به چي میخندین. لهجه ام افتضاحه... من خیلي کم انگلیسي حرف میزنم. هري که از خنده میلرزید گفت: همینه زدي وسط خال ... مي خواي فارسي حرف بزن من میفهمم کیان با لبخندي گفت: نه اگه حرف نزنم به همین افتضاحی میمونه. هرمیون با خنده گفت: آفرین به پشت کارت. هر ي آرام گفت: بچه ها بهتره من از این جا برم اون داره میاد درون به هري گفت: اون کیه؟ اما هري سرش را پایین انداخته بود و داشت به طرف دریاچه میرفت که کسی شتابان به طرفش رفت. رون با ناراحتی گفت: اوه هرمیون بیا بریم بهش کمالث کنیم گناه داره. کیان گفت: بهتره با مرجان کاري نداشته باشین دختر گیریه. هرمیون با خنده گفت: چیه ؟ کیان کمي با خودش کلنجار رفت و گفت: گیریه درون گفت: بیخیال بابا و همراه کیان و هرمیون و باني از آنجا رفت هري هنوز سرش را پایین انداخته بود که کسي جلویش امد و با خوشحالي گفت:کارت تموم شد؟ هري نفس عمیقی کشید و سر تکان داد. مرجان دستانش را بهم زد و گفت: خوب پس بریم یه جاي بشینیم حرف بزنیم. هري کنار دریاچه نشست و گفت: همین جا خوبه مرجان چند لحظه ایستاد اما بعد کنار هري نشست. هري به دریاچه خیره شده بود مرجان سریع دفترش را بیرون کشید و گفت: خوب... هر ي گفت:یه شرط مرجان با ناراحتی گفت: چه شرطی؟هري به او نگاه کرد و گفت: وقتی سوالات تموم شد بذاري بري دیگه هم با من کاري نداشته باشي باشه ؟ مرجان با ناراحتي سر تکان داد و هر ي دوباره به دریاچه ي سیاه خیره شد و گفت: بپرس فقط کوتاه و سریع... مرجان گفت: از اولین روزي که به دنیا اومدي بگو؟هري گفت: یادم نمیاد. مرجان با ناراحتي گفت: چه روزي؟ سالشی؟ هیچي ؟هري با ناراحتي گفت: فقط میدونم آخر ماه هفتم و الانم 17 سالمه همین مرجان گفت : همین خوبه خوب از پدر و مادرت بگو. هري گفت: یا سالم بود اونا کشته شدن هیچیم یادم نمیاد همین. مرجان سر تکان داد و گفت: ببین من چیزي که همه میدونن رو نمي خوام مي خوام یه چیزي بهم بگي که بتونم باهاش نمره بگیرم دوباره میپرسم از ... پدر...و ... مادرت... بگو!؟هري ایستاد و سر مرجان فریاد کشید و گفت: من هیچي در مورد اونا نمیدونم ولم میکني یا نه از اونا هیچ تصویري توي ذهنم ندارم اه و رویش را برگرداند مرجان بلند شد و گفت:من نمي خواستم ناراحت بشي.هري دست به سینه ایستاد و گفت: حالا که شدم. مرجان جلوي او رفت و هري رویش را برگرداند و گفت : هري با من اینطوري رفتار نکن. هري گفت: چي کار میکني گریه میکني؟ مثل یه بچه غول! مرجان دهانش باز مانده بود اما چيزي نگفت دفترش را از روي ساحل برداشت و توي کیفش گذاشت و از هر ي دور شد هري نمي دانست چرا این کار را میکند اما ناگهان به طرفش رفت و گفت: اگه بخواي عکسشونو نشونت میدم. مرجان ایستاد و گفت: خودت چي مي خواي ؟ دوست داري بهم کمل کني؟هري چيزي نگفت فقط دست او را گرفت و به طرف مدرسه برد تمام دانش آموزان به هري و مرجان نگاه میکردند وقتي هري در دفترش را باز کرد گفت: ببخشید یه مقدار نا مرتبه بیا تو! مرجان به اطراف نگاه کرد همه چیز خورد شده بود هري سریع آلبوم بزرگي را روي ميزي گذاشت و آن را باز کرد و گفت: این پدرمه. مرجان به عکسی نگاه کرد و گفت: چقدر شکل همین. هري روي عکس دیگري دست گذاشت و گفت: این مادرمه. مرجان گفت: فقط... هري حرف او را تمام کرد: چشمهاشه که شبیه منه میدونم. مرجان به هري نگاه کرد برایش دیدن عکس ها مهم نبود. هری آرام گفت: سوالي داری؟ مرجان گفت: مي خوام از اولین روزي که اومدي هاگوارتز بدونم... لطفا! هري گفت: اصلا خالم و شوهر خالم نمي خواستند بیام اینجا اونا همونطوري با من و خانواده ام مشکل داشتند حتي نمیذاشتند نامه ها به دستم برسه اما یه روز هاگرید اومد و نامه رو بهم داد اونا هرکاري کردند نشد تا من نرم خوب منم بچه بودم فکر میکردم باید جاي جالبي باشه براي همین افتادم دنبال هاگرید اومدم اینجا جایی که ازش اصلا هیچي نمي دو نستم اما همه درباره ي من خیلي چیزا مي دونستن مثلا اینکه چي شده بود که من پدرو مادرمو از دست دادم چیزي که همیشه خالم و شوهر خالم بهم میگفتند اونا تو تصادف مردند اینجا فهمیدم که براي مردم اینجا یه قهرمانم فقط بخاطر اینکه در 1 سالگي از طلسم ولدمورت جون سالم به در برده بودم اولش خودمم فکر میکردم حتما یه چیز عجیب تو وجودمه اما بعد فهمیدم اگه مادرم بخاطر من جلوی ولدمورت نمیرفت ممکن بود منم بمیرم پس هیچ چیز عجیبی دیگه وجود نداشت اما همه هنوز منو یه موجود عجیب فرض میکردند روي سر انگشتاي پاشون واي میستادند تا منو ببینند من اول برام مهم نبود اما وقتي از کنارم رد میشدند و همش درباره ي من حرف میزدند حالم بد میشد در تمام مدت ناراحتیام مال خودم بود البته من دوتا دوست خیلي خوب داشتم که منو هیچ وقت تنها نذاشتند هرمیون گرنجر با اون مغزش همیشه منو یاري کرد و رون ویزلي همیشه کنارم بود اما خوب من نمي تونستم همیشه حرفاي دلمو به اونا بگم میفهمي که ؟ مرجان سر تکان داد و هري ادامه داد: براي همین براي اولین بار تو زندگیم از یه ...دختر خوشم اومد... چو... یه دختر شرقي مثل خودت اما نه به جالبیه تو اونم مثل تو چشماش مشکي بود موهاشی کاملا براق و مشکي بود اصلا سعي نمیکرد ارتباط برقرار کنه خوب چون خودش ... دوست پسر داشت و من وقتي اینو فهمیدم که واقعا دلم ... پیشش گیر بود یه بار از شی خواستم باهام بر قصه اما ...خوب اون گفت... قراره با دوستش بره و منم بیخیال شدم اما همون سال دوست پسرشو ولدمورت کشت. مرجان نفس عمیقي کشید هري به طرف پنجره رفت نمي خواست به مرجان نگاه کند بعد آرام گفت: میشه دیگه بسی کنیم
________________
به اندازه ي کافي بهت گفتم. اما مرجان اصلا دست بردار نبود او با هیجان گفت: خوب بدش چی شد؟ وقتی دوست پسرش مرد ؟ اون وقت چي شد؟ هري نیم نگاهي به او کرد. جوري به هري نگاه میکرد گویا او داستان واقعا جالبي تعریف میکند هري چشمانش را بست تحمل دیدن نگاه پر هیجان مرجان را نداشت او آرام ادامه داد: بعدش من به خاطر پیشنهاد هرمیون دوستم یه گروه براي یاد گیري جادو سیاه ترتیب دادیم و اونم عضو گروه شد اون از من 1 سال بزرگ تر بود اما همیشه مثل بچه ها گریه میکرد البته هرمیون میگفت فقط بخاطر مرگ دوستشه اما اون یه روز دقیقا شب کریسمس با من دوست شد من هیچ ... مخالفتی نکردم ... چون فکر میکردم دوستم داره اما بعد فهمیدم فقط براي این اومده طرفم چون ... چون... منو که شاهد مرگ دوستش بودم بببینه ...اون قبل از مرگش چیزي در مورد اون به من نگفته وقتي من بهشی گفتم اون اصلا وقت این حرفا رو نداشت و سریع مرد میو نمون بهم خورد یواشی یواشی از هم جدا شدیم بعد از مرگ پدر خونده ام کاملا از هم جدا شدیم البته دوستیمونو بهم نزدیم اما اون ... خودش رفت طرف ... یکي دیگه براي من مهم نبود چون دیگه دوستش نداشتم. مرجان گفت: از پدر خونده ات بگو؟هري روي صندلي نشست و عینکشی را برداشت مرجان کاملا صورت سرخ او را میدید اشکهایش از کنار گونه اش به زمین میریخت او با ناراحتی سرش را تکان داد و گفت: بخاطر من مرد ! اومد منو نجات بده اما جون خودشو از دست داد. مرجان دستمالي پارچه اي به هري داد هري ان را گرفت و لبخندي زد. مرجان آرام گفت: من نمي خوام شما ناراحت بشین مي خوابین تمومش میکنیم و هروقت شما خواستین صحبت میکنیم. هر ي سر تکان داد و آرام گفت: دستمالت بوي خيلي خوبي میده؟ مرجان لبخندي زد و گفت: نگهشدار به عنوان یه هدیه. هر ي سر تکان داد و گفت: ممنون. مرجان سر تکان داد و گفت: مهم نیست. اما هري اشکهاي او را دید آرام گفت: چيزي شده؟ مرجان با پشت دست اشکهایش را پال کرد و گفت: نه نه فقط... عکس مادر تو که دیدم... یاد مادرم افتادم. هري گفت: خوب اون که حالش خوبه؟ مگه نیست ؟ مرجان سر تکان داد و گفت: آره اما دلم براش خیلی تنگ شده اونم مثل مادرت تو چشماشی روشنه البته سبز نه قهوه اي روشن خیلي مهربونه. هري گفت: تو تلا بچه اي؟ مرجان با خوشحالي سر تکان داد و دماغش را خاراند و گفت: اره. او نیم که تو رو اون روز زد داییم بود خیلي رو من حساسه فکر میکرد تو مي خواي منو اذیت کني خوب راستشو بخواي مادرم ازش خواسته مراقب من باشه. هر ي آرام گفت: فکر میکنم کار درستي کرده چون تو به این ...خداي من... تو به این خوشگلي ممکنه اذیت کنن. مثلا تو ... از کجا میدوني خود من دست به این کار نزنم ...تو در این جا واقعا باید مراقب باشی واقعا جدي میگم شاید من این کارو نکنم اما تو ، توي اینجا به هرکيی گیر بدي اونم مثل همون گیري که به من دادي بیچاره ات میکنه براي خودت گفتم. مرجان سر تکان داد و گفت: خودم میدونم اما چي کار کنم از اینکه بشینم با یکي به این راحتي حرف بزنم خوشم میاد. هري گفت: همه به این راحتي برخورد نمیکنن . مرجان به هري خیره شد و گفت: تو چي مي خواي بگي؟ هر ي سر تکان داد و گفت: باور کن هیچي فقط این که بیشتر مراقب خودت باش. مرجان با بد گماني به هري نگاه کرد بعد دوباره به اطراف نگاه کرد و ناگهان گفت: اون عکس کیها و به بالاي تخت هري اشاره کرد هري برگشت و با دیدن عکس جیني دست و پایش را گم کرد و گفت: خواهر دوستمه. مرجان با بد گماني گفت: تو همیشه عکس خواهر دوستاتو نگه میداري؟هري با سردرگمي گفت: خوب نه یعني چطوري بگم اون دختر یه وقتي دوست خودم بود سال پیش با هم دوست شدیم اما بعد از مرگ مدیرمون بهم زدیم. مرجان گفت: اما تو عکسشو نگه داشتي یعني هنوز دوستش داري. هري بلند شد و به طرف عکسی جیني رفت و آن را برداشت و گفت: نه یعني نمي خوام دوستش داشته باشم. مرجان هم ایستاد و گفت: چرا؟هري با ناراحتي گفت: وجود من براش خطرناکه نمي خوام بخاطر دوستي با من طعمه ي ولدمورت بشه. مرجان مي خواست چیزي بگوید که ناگهان در باز شد و رون و هرمیون وارد اتاق شدند مرجان نگاهي به آنها که متعجب جلوي در ایستاده بودند و به هري که از ناراحتی میلرزید نگاه میکردند کرد و گفت: بهتره من دیگه برم پروفسور بخاطر اطلاعاتتون ممنون امیدوارم بازم بهم کمالث کنین خداحافظ و آرام از کنار هرمیون و رون رد شد هرمیون جلو رفت و گفت:هري حالت خوبه؟هري روي تختش نشست و گفت: اهمیت نداره. رون گفت: پسر چرا اینجا اینقدر نامرتبه؟هري فقط سر تکان داد. هرمیون نگاهي به هري که عکسی جیني را به سینه اش چسبانده بود کرد و تازه مي خواست چيزي بگوید که هري عکس جیني را به طرفي پرت کرد و آن خورد شد رون با تعجب گفت: چي کار میکني نکنه زده بسرت ؟هري فقط دستش را روي گوشهایش گذاشت هرمیون رون را دعوت به سکوت کرد و آرام گفت: رون بس کن نمیبیني ناراحته برو من خودم درستش میکنم برو دیگه و رون را از اتاق بیرون کرد بعد با لبخندي چوبش را بیرون کشید و شروع به مرتب کردن اتاق هري کرد و گفت: وقتي جیني اینجا بود همه چیز خیلي مرتب تر بود. هري با شنیدن این حرف هرمیون ناگهان از جا پرید و به طرف دستشویي رفت و در را محکم بست هرمیون با ناراحتي به پشت در دستشویی رفت و گفت: هري چي شد؟ من که حرف بدي نزدم ، باشه معذرت مي خوام ، خواهش میکنم ، میخوام باهات حرف بزنم. که ناگهان هري گفت: بگو. هرمیون سر تکان داد و گفت: اینطوري که نمیشه در رو باز کن... آخه تو چت شده ؟ اما هرچي هرمیون به هر ي میگفت او جواب نمیداد بالاخره هرمیون با ناراحتي ول کرد و رفت وقتي کنار رون در سرسرا ي اصلي مینشست رون
گفت: خوب چی شد ؟ آدم شد؟ هرمیون با ناراحتی گفت: نه بدتر شد رفت تو دستشویی در رو خودش قفل کرد.رون با ناراحتي نوشابه اش را روي میز گذاشت و گفت: هرمیون تو چي کار کردي؟ هرمیون کمي براي خودش پوره ي سیب زمیني رپخت و گفت: باور کن هیچي تازه داشتم مقدمه چینيل میکردم که باهاش حرف بزنم اما یا دفعه داغ کرد و رفت تو دستشویی منم هر چي بهشی گفتم بیاد بیرون گوش نکرد خیلي ناراحته روندرون با نارحتي مقداري نان برداشت و گفت: تقصیر خودشه نباید جیني رو میفرستاد بره. هرمیون با ناراحتی گفت: اون فکر میکرده این کار درسته اما الان داره به مرز دیوونگي میرسه داره افسرده میشه.رون به هرمیون نگاه کرد و گفت: هرمیون ... بذار ... تنها باشه. هرمیون با این حرف رون کمي ناراحت شد سرش را پایین انداخت ساعتها از رفتن هرمیون میگذشت که هري خیس از حمام بیرون آمد و با همان لباسی ها روي تختش خوابید ... هرمیون در محل جمع شدن گریفندوري ها قدم میزد و با ناراحتي با خودش حرف میزد تا اینکه رون با ناراحتي گفت: هرمیون بشین داره سرم گیج میره. هرمیون با ناراحتي گفت:براي تو که مهم نیست.رون گفت: چرا برام مهمه انگار سر منه . هرمیون گفت: اونو نمیگم • • • شري ، تو اصلا برات اون اهمیت نداره.رون بلند شد و هرمیون را گرفت و گفت: هرمیون خواهشا چرت نگو اگه بهت گفتم بذار به ذره تنها باشه بخاطر این بود که هري اینطوري راحت تر و بیشتر میتونه فکر کنه. هرمیون نشست و با ناراحتی گفت: اگه میتوانست درستش کنه تاحالا یه کاري کرده بود تو مگه هري رو نمیشناسي اون فقط خودشو مقصر میدونه همه چي رو میریزه تو وجود خودش و حالا داره...داره... مثل یه ماهي جون میده هرکي میرسه یه ضربه بهش میزنه و میره ... بعد بلند شد و به رون خیره شد و گفت:رون هر ي مال منو توه نه مال هیچ کس دیگه اونو همش مي خوان از شی سو استفاده کنن اگه منو تو نباشیم اون میمیره چرا نمیفهمي لعنتي و دوباره روي صندلي نشست رون به او نگاه کرد و گفت: هرمیون تا خودش نخواد... هرمیون با عصبانیت بلند شد و گفت: هر ي خودش هیچي نمي خواد منو توییم که باید براش یه چيزي بخوایم فقط منو تو حتي جیني هم نمیتونه هیج کاري بکنه هرکاري میکني بکن من میرم پیشش و از در بیرون رفت رون با ناراحتي او را صدا کرد اما هرمیون جواب نداد براي همین به دنبال هرمیون رفت تا به دفتر هري رسیدند کلي باهم جر و بحث کردند بالاخره هرمیون با ناراحتي در دفتر را باز کرد و گفت: بسه. در همین هنگام باني بلند شد و گفت: چي شده؟ هرمیون نیم نگاهي به او کرد و گفت: هیچي بخواب با هري کار داریم و از پله ها بالا رفت وقتي پشت در اتاق هري رسیدند رون با ناراحتی دست هرمیون را گرفت وگفت: خواهش میکنم هرمیون، بیا برگردیم. اما هرمیون به حرف او توجهی نکرد و در را باز کرد اتاق هر ي هنوز نامرتب بود اما در میان ان همه ریخت و پاشی هري با لباسهاي خیسی و موهاي خیسي که روي صورتش ریخته بود روي تختش خوابیده بود. هرمیون به رون گفت: میبیني حتي براش مهم نیست که با این لباس هاي خیس مریض میشه. و به طرف هري رفت و پتوري روي او انداخت و موهایش را از روي صورتش کنار زد هري ان قدر راحت خوابیده بود که هرمیون فکر میکرد هري خواب بهشت را میبیند اما در واقع هر ي ان قدر به دیدن کابوس هاي مختلف عادت کرده بود که دیگر برایش ناراحت کننده نبود هرمیون به اشاره اي شومینه ي هري را روشن کرد و به رون گفت: میشه کمل کني اینجا رو مرتب کنیم. رون حرفي نزد فقط چوبش را بیرون کشید هرمیون آرام گفت: نه تو که بلد نیستي از طلسم هاي خانه داري درست استفاده کني سرو صدا راه میندازي از خواب میپره مثل مشنگ ها کار میکنیم. امارون با ناراحتي گفت: هرمیون .... هرمیون با ناراحتي گفت: هیس انگاري داره به چیزي میگه . درست بود هری داشت در خواب حرف میزد اما آن قدر آرام که نه هرمیون متوجه ي
حرفهاي او میشد نه رون فقط هرمیون گفت: انگاري تو خواب مخاطبش ... جینیه...
فصل بیست و هشتم : کوییدیج اولین امتیاز هري تازه بیدار شده بود کسل بود تعادل نداشت پیراهن تنش که به تنشی چسبیده بود را از تنش بیرون آورد موهایش را از صورتش کنار زد و به طرف آینه رفت چشمانش قرمز شده بود گونه هایش گل انداخته بود تازه این احساسی به هري دست داد که چقدر تب دارد و مریضی است نیمی از موهایش را با یکی از گیره هاي جیني در پشت سرش جمع کرد و بقیه را آزاد گذاشت و یکي دیگر از رداهایش را پوشید و از در بیرون زد چشمهایش نیمه باز بود وقتي کنار میز گریفندور نشست اصلا به چیزهاي که جلویش بود دست نزد فقط سرش را روي میز گذاشت دل درد بدي گرفته بود و با دیدن آن غذا ها حالت تهوع پیدا میکرد ناگهان کسي کنارش نشست و او را تکان داد هري سرش را از روي میز بلند کرد و به اطرافش نگاه کرد هرمیون آرام گفت: چه تبي کردي! هري با لبهایی که از بي حسي قدرت حرکت نداشت گفت: چي؟هرمیون او را به رون نشان داد و گفت: هیچي میگم هري پاشو برو بگیر بخواب. هر ي سر تکان داد و گفت: نه، الان کلاس دارم نمیشه برم بخوابم. و دستش را به طرف نان برد تا آن را بردارد اما نان آتش گرفت هري آن را انداخت و با دستش شروع به خاموش کردن ان کرد هري هر کاري میکرد آتش بیشتر میشد و کمتر نمیشد هرمیون جلوي او را گرفت با اشاره چوبشی آن را خاموش کرد هري فقط سر تکان میداد اما همه ي گریفندوري ها با تعجب به او نگاه میکردند هرمیون آرام گفت: چي مي خواي؟هري آرام بلند شد و با دست او را پس زد و گفت: هیچي
________________
میرم قدم بزنم. اما وقتی راه میرفت به سرفه هاي پشت سرهم دچار شد و مانند بچه اژدهایی که مریضی شده است با هر سرفه مقداري آتشی از دهانش بیرون میزد تمام مدرسه به او نگاه میکردند هري در محوطه قدم میزد نسیم خنکي به صورتش مي خورد باعث آرامششی میشد اما ناگهان روي زمین افتاد نمي توانست تعادل خودش را حفظ کند تمام دنیا دور سرش میچرخید اما دیگر از این چرخش ها حالش بد میشد براي همین چشمانش را بست ... براي یا لحظه احساسی کرد جیني روي صورتشی دستمال میکشد آرام چشمانش را باز کرد و زمزمه کرد: جیني... اما او جیني نبود دختر بلند قدي بود که با نگراني به او نگاه میکرد هري آرام دستش را جلوي صورتش گرفت و گفت: شما کي هستین ؟ و بلند شد و به اطراف نگاه کرد او تو بیل اتاق کاملا سفید بود در حالیکه ملافه اش را تا چانه اش بالا کشیده بود خود را کنار تخت جمع کرد دختراث که لباس کوتاهي به تن داشت گفت: آقاي پاتر جاي بدي نیستین من سیلویام از سیدني دیدم روي زمین افتادین و دارین تو تب میسوزین آورد متون اینجا بیاین اینو بخورین حالتون بهتره میکنه از گیاهاي کف دریاچتون درست شده. هر ي لیوان را پس زد اما سیلویا آرام آن را به دست هري داد و گفت: اگه اینو بخورین زودتر خوب میشین به من اعتماد کنین من قصد آزارتون رو ندارم باور کنین. هري نگاهي به او کرد و کمي از لیوان خورد مزه ي بدي نداشت سیلویا آرام گفت: با یه نوشیدنیه خانوادگي به این طعم درش آوردم وگرنه خیلي بدمزه است و بوي بدي میده! هري لیوانش را پایین آورد و گفت: چرا منو آوردي اینجا اصلا اینجا کجاست؟سیلویا جواب داد: ما که از سیدني اومدیم ترجیح دادیم ته دریاچتون بیایم راحتریم آرامش بیشتري داره. هر ي با نگراني گفت: ما الان ته دریاچه ایم؟سیلویا جواب داد: خوب آره چرا؟هري دستش را روي شش گذاشت و گفت: خیلي آرامش ترسناکي داره, سیلویا با لبخندي کنار هري نشست و هر ي با این کار کمی خودش را جمع و جور کرد اما سیلویا با مهرباني دستش را جلو برد و دست هر ي را گرفت و گفت: نترس من باهات کاري ندارم البته اگه میترسي میتوانیم برگردیم روي آب چون اینجا گرگ زیاده . هري به او نگاه کرد و سر تکان داد سیلویا دستش را روي پیشوني هري گذاشت و با لبخندي گفت: حالت خیلي بهتره دیگه مثل قبل تب نداري بیا بریم.و همراه هري از اتاق بیرون رفت تمام دختراني که سر راه بودند با لبخندي به هري نگاه میکردند و سیلویا به هیچ کس اجازه نمیداد به هري نزدیل شود هر ي سرش را پایین انداخته بود و به دختراني که با مایو راه میرفتند نگاه نمیکرد سیلویا او را کنار در برد و چوبش را بیرون کشید و دور هري حبابي بزرگ کشید و او را از در بیرون کرد هر ي بالا و بالا تر میرفت سیلویا کنارشی شنا میکرد تازه به سطح آب رسیده بودند که سیلویا هري را به طرف ساحل هل داد و در آن جا حباب از بین رفت و هري روي زمین افتاد سیلویا مانند پري دریایی سرش از آب بیرون آمده بود او با لبخندي هميشگي گفت: اگه کارم داشتي صدام کن خداحافظ البته تا چند روز دیگه هم دیگر و دوباره میبینیم و دوباره پایین رفت هري بلند شد خودش را تکاني داد و به طرف مدرسه برگشت حالش واقعا بهتر شده بود شروع به دویدن کرد حتما کلاسش شروع شده بود که ناگهان دختري کوچاث پرید جلویش که ماسکي عجیب به صورتش زده بود و چوبش را به دست گرفته بود او با دیدن هري به او حمله کرد اما هري جاي خالي داد و او روي زمین افتاد و شروع کرد. به خندیدن هري دستش روي چوبشی بود که دختراف ماسکش را برداشت و بلند شد دستش را جلو آورد و گفت : من کتیم از کانادا اومدم آقاي پاتر. هري با دیدن چهره ي او که آرایش مشکي وحشتناکي داشت چشمانش گرد شد و فقط متعجب به او نگاه میکرد کتي ناگهان گفت: پخ....و هری یا قدم عقب رفت و کتي شروع کرد به خندیدن بعد با خنده گفت: کجایی؟ هر ي سر تکان داد و رویش را برگرداند و به طرف مدرسه رفت اما کتي از پشت سرش فریاد کشید: شما چه قدر بي ادبین من مي خواستم با شما آشنا بشم. هري ایستاد بعد آرام برگشت و گفت: ببین دختر خوب .... کتي که دستش را به کمرش زده بود با ناراحتي گفت:کتی...هري چشمانش را بست و گفت: باشه کتي ببین من الان کلاس دارم میتوانیم بعدا آشنا بشیم کتي شروع کرد دور هري قدم زدن بعد آرام گفت: منم موافقم مي خوام ببینم تو مبارزه چند مرده حلاجي.هري اول نفهمید او چه مي گوید براي همین گفت: میشه بسی کني من نمیفهمم شما دخترا چرا این قدر دلتون مي خواد بجنگین. کتی با خنده گفت: اونو نمیگم تو توي مبارزه ي عملي که سوسکم نیستی . کوییدیچ ... شنیدم تیمت قوین اما هر چقدرم قوي باشن مثل تیم ما نیستن.هري تازه دو هزاریشی افتاد و گفت: کوییدیج ؟کتي گفت: نکنه خوابیدي؟ صبح داشتن رده بندي رو مي خواندن ما تویک گروهیم یعني گروه ما بود انگلستان کانادا ایران سیدنی و ساحل عاج اولین بازي هم بین قوي ترین تیم دسته یعني ما انجام میگیره. خوشگله ما فردا باهم میجنگیم برند مون با ایران مبارزه میکنه بعد برنده ي اونا با سیدني و در آخرهم برنده اونا با ساحل عاج میجنگه و آخر همه ي اینا برنده ي رده ي ما با برنده ي رده ي دو مبارزه میکنه برنده ي اوناست که بیشترین امتیازو میگیره امسال ما قهرمانیم. هر ي دماغش را خار اند و گفت: به دلت الکي صابون نزن من هیچ وقت اسم تیم کوییدیج کاندارو به عنوان یه تیم قوي نشنیدم. کتی پوزخندي زد و گفت: تو مگه اصلا تا حالا اسم تیم کوییدیج رو شنیدي! شنیدم با مشنگا زندگي ميکني و پدر مادرت گذاشتن رفتن کجا رفتن ؟ مسافرت؟ بعد شروع کرد به خندیدن هري لحظه اي هیچ حرفي نزد بعد آرام گفت: آره درست شنیدي رفتن سفر آخرت. بعد رویش را برگرداند کتي براي یا لحظه جلو رفت اما هیچ حرفي نزد خودش هم نمیدانست
________________
چرا همچین حرفی به هري زده است هري هم دیگر چیزي نگفت ناراحت شده بود اما به طرف مدرسه رفت دوست نداشت با همچین آدمي دهن به دهن شود وقتي به مدرسه رسید فهمید زنگ تفریح خورده است. او به اولین کلاسش نرسیده بود براي لحظه اي چشمانش را بست و گفت: لعنتي... در همین لحظه کسي او را صدا کرد هري برگشت و گفت: مي دونم ... مي دونم پروفسور که نبودم حالم خوب نبود گفتم بچه ها ممکنه مریض شن گفتم کمي بخوابم حالم بهتر شد میام. مل گوناگول آرام گفت: حالت بهتره؟هري فقط سر تکان داد در همین لحظه هرمیون و رون که با هري کلاس داشتند وارد کلاسی شدند و با دیدن هري و مل گوناگول باهم گفتند: سلام پروفسور، سلام پروفسور . مل گوناگال به آنها سلام کرد و آرام از کلاس بیرون رفت هري روي صندلي اش نشست و گفت: ما فردا با کانادا بازي داریم؟رون با هیجان گفت: آره پسر میدوني کانادا تیمش فوق العاده چرته یعني ما هیچ تیم قوي توي رده بندیمون نداریم فکر کنم خودمون فقط بریم بالا و ... اما هرمیون حرفش را قطع کرد و گفت: بهتري؟هري به او نگاه کرد و گفت:راستشو بخواي حالم بد شد وقتي رفتم بیرون بعد یه دختره که اسمش سیلویا بود پیدام کرد و یه معجون بهم داد با خوردنش حالم خیلي بهتر ه. هرمیون به طرف هري رفت و گفت: و اي هري تو نباید چيزي که یه خارجي بهت میده قبول کني اگه مسمومت میکرد چی؟ هر ي سر تکان داد و گفت: نه دختر بدي نبود در شعوض خوردم به یکی از این کانادایی ها دختر خیلي پرو بود بعدم ... بعدم... ولش کن. هرمیون گفت: بهت چي گفت؟ هر ي با ناراحتي گفت: هیچي. هرمیون گفت: چي گفت؟ هر ي با ناراحتي گفت: بهم گفت پدر مادرم رفتن سفر و منو گذاشتن جلوي در خونه ي خالم و شوهر خالم مي دوني منظورش چي بود به من گفت بخاطر اینکه پدرم عیاش بوده منو گذاشتن و رفتن. هرمیون لبش را گزید و گفت: تو چي گفتي؟هري به او نگاه کرد و گفت: باید چي میگفتم؟ گفتم حق با تو هست رفتن سفر اخرت دختره هم خفه شد منم اومدم مدرسه.رون گفت:دختر خیلی بي شعور بوده. هر ي با ناراحتي گفت: آره دلم مي خواست یکي بذارم زیر گوشش پرو.در همین هنگام دانش آموزان وارد کلاس شدند و هري به آنها فهماند دیگر سوال نکنند هري بعد از کلاس تمام وقت مشغول بیرون کردن کساني بود که ازش امضا مي خواستند عده ي زیادي با دوربین دنبال هر ي میکردند هري دیگر از دیدن ان همه فلاش حالش بد میشد چشمانش با هر فلاشی حدود 2 دقیقه سیاهی میرفت امارون از امضا دادن و عکس انداختن ناراحت نبود هري تمام وقت هرکس پیشش مي آمد به سوي رون میفرستاد در این میان هرمیون به او مي خندید و او را مسخره میکرد هري بالاخره ناراحت شد و گفت: میشه بگي چیش خنده داره؟ هرمیون با لبخندي گفت: این که تو اونا رو میفرستي پیش رون. اما در همین هنگام عده ي زیادي از دانش آموزان ریونکلاو و هافلپاف و گریفندور به طرف هري آمدند تا از او سوال بپرسند یکي از آنان با خوشحالي پرسید: پروفسور شما براي مبارزه با کانادایی ها چي کار مي خواین بکنین؟هري با ناراحتي بلند شد و گفت: من براي اونا هیچ برنامه اي ندارم تمام...و با عصبانیت به طرف اتاقش رفت وقتي به طرف اتاقش میرفت کسي از پشت صدایش کرد ایستاد و برگشت تا ببیند چه کسي بوده است. کتي آرام جلو آمد و گفت: فکر میکنم یه عذر خواهي بهتون بدهکارم. هري نگاهي به او کرد و گفت:من همچین چیزي فکری نمیکنم. کتي با ناراحتي گفت:پروفسور من واقعا از حرف صبحم ناراحتم. هري لحظه اي ساکت ماند و گفت: پس تو از اون آدمایی هستي که اول حرف میزنن بعد فکر میکنن. فکر میکنم در مورد کوییدیچم یه ذره زیاده روي کردي .کتي حالت دفاعي به خودش گرفت و گفت: نخیر معلوم میشه کي برنده است و رویش را برگرداند هري بلند گفت: آره منم منتظر معذرت خواهیت تو زمین بازي میمونم.و شروع کرد به خندیدن اما راهش را کج کرد و به طرف برج گریفندور رفت رمز را نمي دانست اما حتما اجازه ي ورود را میگرفت وقتي به تابلوي زن چاق رسید لحظه اي ایستاد و به زن خیره شد زن با خوشحالي گفت: سلام خیلي وقته ندیدمت چيزي مي خواي؟هري با ناراحتي گفت: مي خوام برم تو. زن چاق لحظه اي به او نگاه کرد و گفت: متاسفم بدون رمز نمیشه. هري این دست و آن دست کرد و گفت: میدوني من یه معلمم تو دفترم زندگي میکنم خوب معلومه رمز ندارم اما باید برم تو زن چاق لحظه اي بي حرکت ماند و فقط به هري که چشمانش برق میزد نگاه کرد و آرام در را باز کرد و گفت: سریع برو تو. هري از او تشکر کرد و سریع داخل شد هیچ چیز تغییر نکرده بود هري آرام جلو رفت صداي حرف مي آمد معلوم بود هنوز گریفندوري ها بیدار هستند رون و هرمیون سر گرم مقاله نوشتن بودند هیچ کس متوجه ي حضور هري نشد بالاخره هرمیون گفت:بوي عطر هري میاد ارون که با خودش کلنجار میرفت گفت: چي؟ هرمیون صاف نشست و دماغش را بالا کشید و گفت:بوي عطر هریه.رون سرش را بالا آورد و گفت: من که هیچي نمیفهمم. اما هرمیون گفت: مطمئنم بوي خودشه. هري بالاخره گفت: خیلي خوب حالا چرا به خودت شل میکني؟ تمام افرادي که در محل جمع شدن گریفندوري ها نشسته بودند با شنیدن صداي هري برگشتند و با دیدن هري از خوشحالي فریادي کشیدند و بلند شدند یکي میگفت:پروفسور بیاین اینجا بشینین...دیگري میگفت:پروفسور نوشابه مي خورین و یکي دیگر میگفت: پروفسور اینجا گرمتره بیاین اینجا. هري با لبخندي گفت: نه نه بچه ها من فقط اومدم که با بازیکنای کوییدیج یه مقدار صحبت کنم همین لطفا همشون جمع شن کنار شومینه من باید زود برم. هرمیون بلند شد و گفت: خوب باشه زود برو اما اول باید بگي چطوري اومدي تو ، مگه رمز داري. هر ي سر تکان داد
________________
و گفت: منو بانو ي چاق قبلا باهم یه روابطي داشتیم و شروع کرد به خندیدن عده اي برایش سوت زدند و رون گفت: آره؟خدا شانس بده. هري با دست او را فراخاند و گفت: مزه نریز پاشو بیا اینجا بشین. رون بلند شد و گفت: اي به چشم .وقتي تمام بازیکنان جمع شدند هري ایستاد و گفت: خوب اول، سلام .تمام دوستانش باهم سلام کردند هري به خنده افتاده بود اما خودش را کنترل کرد و گفت: همتون مي دونین که اولین بازي بین ما و کانادایی هاست که فردا برگذار میشه. بله هرمیون؟هرمیون گفت: درواقع فردا نه امروز به ساعت نگاه کردي از دوازده گذشته. هري سر تکان داد و گفت: باشه امروز برگزار میشه و ما هیچی در مورد اونا نمي دونیم اول از همه اطلاعات مي خوام... باید تمام بازیکنانشونو برام دریارین نوع بازیشون و نوع جاروشون و تمام این چیزا باید عجله کنیم. یکي از بازیکنان دستش را بالا برد و هري گفت : بله؟ او که پسر درشت هیکلي بود گفت:راستش تمام کتابهایی که درباره ي کانادایی ها و نوع بازیشون و تاکتیکشون تو کتابخونه بوده رو بردند. من امروز که رفتم کتاب خونه دربارشون کتاب بگیرم فهمیدم. هرمیون گفت: دنبال اینا میگردین. هري به او نگاه کرد و گفت: از دست تو... بدش من... ممنون . هرمیون لبخندي زد و از میان جمعیت رد شد و کتاب ها را به هري داد تمام بازیکنان برایش دست میزدند هرمیون لحظه اي ایستاد و گفت:راستي به خاطر دوستی بین ملت ها من اینم براتون کشف کردم فقط با چندتا دوستیه ساده ببینین میشه چه کارها کرد. هري برگه اي که در دست او بود گرفت و سر تکان داد و آن را خواند بعد با تعجب گفت: خداي من این لیست بازي کناشوانه، تازه پستشو نم هست ، اینا چیه ؟ شماره ي جارویه !!!! هرمیون تو شاهکاري . هرمیون با خوشحالي گفت: خواهش میکنم. حالا همه ي گریفندوري ها هرمیون را تشویق میکردند هرمیون با خوشحالي سر جایش نشست و به هري لبخند زد هري فقط به لیست نگاه میکرد بعد لیست را به یکي از بازیکنان داد و گفت: مي خوام دربارشون از توي اون کتابا اطلاعات پیدا کني لطفا. تمام گریفندوري ها به هري کمل میکردند هري فهمیده بود از هفت بازیکن کانادا سه تاشون دخترن و بقیه پسرن یکي از دخترها که گل زن حرفه اي بود اسمش کتي رنه بود و هر ي سریع او را شناخت براي همین خنده اش گرفت. رون پرسید: پسر به چي میخندي؟هري سر تکان داد و گفت: خوب تا اونجایی که معلوم شد اینا با این جارو هاي قشنگشون اون قدر سرعت نمي تونن بگیرن فقط باید مراقب گل زناشون باشیم مخصوصا این خانم کتي... (خنده اش گرفته بود)... رنه رون نگرانش نباشی سیکرشون کیه؟یکي از بازیکنها که دختر مو بوري بود جواب داد:یه دیوونه به اسم برایان استیو بهش میگن شات. انگاري کاپیتان هم همین دیوونه است میگن تو بازي هاي قبلیش سابقه ي حمله به سیکر مقابل رو هم داشته البته همه ي بازیکناشون اینطورین اما این یکي خیلي وحشیه باید مراقب باشي.هري چند لحظه ساکت ماند و بعد گفت: باشه اگه بخواد دیوونه بازي در بیاره اون روي منو هم میبینه درون گفت: آره بهتره دیوونه بازي در نیاره چون من تحمل دیدن اون روي تو رو ندارم تازه جاروشم افتضاحه . هري با ناراحتي گفت: رون بس کن نباید هیچ وقت دشمنو دست کم بگیري پسر درون گفت: آخه مدلشو نگاه کن... فکر کنم با باد هم سرعتش زیاد نشه. بعد با چند نفر شروع کرد به خندیدن هري هم لبخندي زد و گفت: فکر میکنم بهتر باشه برین استراحت کنین. عده اي باهم گفتند : پروفسور اینجا بمونین میتوانیم بیشتر صحبت کنیم. هري با خنده به طرف در رفت و گفت: نه ممنون من به تخت خودم عادت دارم. دین با صداي بلندي گفت: هري کسي به تخت تو توي اینجا دست نزده امشب اینجا بمون . هرمیون گفت: آره منم میتونم چندتا سوال ازت بکنم درباره این جزوه. همه با ناراحتي به او نگاه کردند و هري خنده اش گرفته بود بعد گفت: باشه فقط امشب. بعد روي یکي از صندلي هاي راحتي نشست یکي از سال اولي ها با خجالت جلو آمد و کنار او نشست و گفت: شنیدم شما موسیقي دان هستین. هري شروع کرد بلند بلند خندیدن بعد گفت: کي اینو بهت گفته؟ من فقط تو حموم مي خونم . سال اولي که دختر کوچکي بود گفت: اسم من لیلیه ... (خنده ي هري کم شد) من عاشق موسیقیم البته یه گیتار جاودیم از اینجا براي خودم خریدم اما اون قدر خوب نمیزنم میتونین یه کم بهم کمل کنین؟ هر ي فقط سر تکان داد و لیلي با خوشحالي بلند شد و به خوابگاهش رفت تا گیتارش را بیاورد. هرمیون جاي قبلي ليلي نشست هري به لیلي که از پله ها بالا میرفت نگاه میکرد. هرمیون لحظه اي ساکت ماند و فقط به هري نگاه کرد بعد او را تکان داد و گفت: هري اینو نگاه کن. هري با تعجب به او نگاه کرد که جزوه اي در دست داشت بعد جزوه را از او گرفت و گفت: هرمیون من که گفتم شماها نباید نت برداري کنین و فقط کارتون عملیه اون وقت این چیه گذاشتي جلوي من؟ هرمیون با ناراحتي گفت: مي دونم اما اینطوري منم راحت تر بودم حالا به من درباره ي این بگو درباره این طلسم . هري با ناراحتي به جزوه نگاه کرد بعد گفت : هرمیون ؟ این جزوه که مال منه از مودي گرفته بودم میگم گمش کردم دست تو چي کار میکنه ؟ هرمیون گفت: منم گفتم تو در این موارد با ما صحبت نکرده بودي... حتما اشتباه کردي اینو دادي به من... میتونم یه بار بخونمشی. هري با ناراحتي گفت: هرمیون ؟ من امتحان داشتم چرا نیومدي اینو بهم بدي؟ هرمیون با ناراحتي گفت: گفتم که فکر نمیکردم مال تو باشه حالا لازمش داري؟هري با ناراحتي جزوه را به او داد و گفت: نه اما از این به بعد چیزي که دیدي مال تو نیست یعني مال منه برشی میداري برام میاري تا چندتا دیگه از امتحانامو داغون نکردم هنوز مودي نیومده سراغم ببینم چه گندي بالا آوردم. هرمیون با ناراحتي جزوه را از او گرفت و گفت: معذرت مي خوام. در همین هنگام دختري هري را
________________
تکان داد و گفت: آوردمش قربان. هري گیتار را از او گرفت اما دست او را رها نکرد او را جلو کشید کنار صورتش را بوسید و گفت:دیگه به من نگو قربان. لیلي از خجالت سرش را پایین انداخت. هر ي او را رها کرد بعد گفت: حالا ببینم این گیتار چیه ؟هري گیتار را از کیفش در آورد و آرام آن را در دستش گرفت تاحالا گیتاري به این زیبایی ندیده بود فقط 15 دقیقه گیتار را تماشا میکرد که چند نفر از دانش آموزان گریفندور باهم گفتند :پروفسور بخونین .... هري بخون... بذارین ما هم صداي شما رو بشنویم... هر ي سر تکان داد و گفت: ام... نه گیتار مال لیلیه مال من نیست. لیلي سر تکان داد و گفت: آوردم باهاش بخونین خواهش میکنم... هرمیون موهاي هري را پشت سرش جمع کرد و گفت: بخون دیگه ... هر ي موهایش را از پشت سرش بر روي صورتش ریخت و گیتار را آرام در دست گرفت تا حالا گیتار نزده بود اما به راحتي مي توانست بزند کوکهایش با اشاره اي کول میشد هري شروع کرد به زدن همه به او خیره شده بودند هري آهنگ فوق العاده دردناکي میخواند. تمام کساني که گوش میدادند به راحتي اشلات میریختند آرام داستان یه دختري را تعریف میکرد بخاطر عشقشی از زندگي اش گذشته بود و در آخر پسر حتي براي او اشلث هم نریخته بود اما دخترل با دیدن این صحنه از مردن خودداري میکند و عکس هاي دوستش را به آتش میکشد اما یکي از عکس ها را که خیلی دوست داشته نگه میدارد اما با هر بار دیدن این عکس بیشتر به طرف مرگ میرفت بالاخره دختر عکس را هم به آتش میکشد و پسرا در آتش او میمیرد اما دختر مرگ او را نمیبیند چون خودش همراه عکس سوخته بوده وقتي هري به این لحظه میرسید تمام دوستانش زار میزدند خود هري آرام اشل میریخت اما نمي گذاشت کسي اشل هایش را ببیند وقتي هر ي دیگر نزد همه تشویقش میکردند زیرا به راحتي توانسته بود اشلی آنها را در بیاورد اما هرمیون هنوز اشلات میریخت هر ي او را بغل کرد و هرمیون سرش را روي پاي او گذاشت هري موهایش را آرام نوازش میکرد و آواز مي خواند هرمیون با شنیدن صداي هري بیشتر ناراحت میشد بالاخره هري گفت: اه هرمیون بس کن ببین چه بلایی سر شلوارم اوردي. هرمیون سرش را بلند کرد و با چشمان قرمزش لبخندي به هري زد و گفت: ببخشید . هري خندید و گفت: خواهش میکنم اه دیگه اشلق ریختن بسه کالین و برادرش با هم گفتند: آره یه چیز شاد بخون. هر ي بلند شد و گفت: بسه آروم برین بخوابین باید فردا جون داشته باشین مارو تشویق کنین مگه نه؟همه گریفندوري ها باهم فریاد کشیدند : آره. هري مشتش را بالا آورد و گفت: ما فردا برنده ایم مگه نه؟ دوباره گریفندوري ها فریاد کشیدند : آره.هري فریاد کشید: پس به افتخار خودمون و شروع کرد به تشویق خودشان همه ي گریفندوري ها با او دست میزدند ... هري خسته نبود با هیجانی فوق العاده ردایش را پوشید و جارویش را برداشت وقتي به طرف میز گریفندور میرفت دیوار هاي مدرسه را که میدید پر از عکس هاي بازیکنهاي گریفندور شده بود عده ي زيادي در سرسرا لباس سرخ گریفندور را پوشیده بودند هري از کنار هر کسی رد میشد برایش آرزوي موفقیت میکرد وقتي موقع شروع بازي رسید و با بلند شدن بازیکنان گریفندور عده ي زیادي آنها را تشویق میکردند هري وقتي به طرف زمین میرفت کانادایی ها را دید که همه سیاه پوشیده بودند هري بازیکن هاي آنها را دید آنها هم سیاه پوشی بودند البته لباسشان کمي با لباس دیگران فرق میکرد دختر ها نیم تاپ به تن کرده بودند و دامن هاي کوتاهشان هري و دیگران را به خنده انداخته بود یکی از بازي کنهاي گریفندور فریاد کشید: میدونین میبازین که سیاه پوشیدین؟هري وقتي صورت آنها را نگاه میکرد هنوز ان آرایش مسخره را میدید که حتي بر صورت پسرهایشان هم نقش بسته بود یکي از آنها که چندین حلقه به یکي از گوشهایش آویزان کرده بود گفت: بازنده ؟ معلوم میشه. رون با صداي بلندي گفت: آره معلوم میشه راستي دامنهاتون زیر پامون نره. با این حرف او گریفندوري ها از خنده روده بر شدند یکي از دخترها که موهاي بلندي داشت رو به رون گفت: مراقب شلوارت باش. دین با صداي بلندي گفت: اوه اوه داره تهدید میکنه. هر ي صداي کتي را شناخت که میگفت: اون بالا همه چي معلوم میشه. هري بازیکنانش را عقب کشید و گفت: بچه ها بسه برین، تو هم بهتره دهنتو ببندي و رویش را از کتي برگرداند وقتي به محل استراحت بازیکنان رسیدند هري گفت: خوابه... دین لطفا در رو ببند ، بچه ها ما خیلي تمرین داشتیم از تمام تیم هاي مدرسه قوي تر بودیم که به این مرحله رسیدیدم حالا نباید بذاریم تو مرحله ي اول مسابقات یه تیم الکي شکستمون بده مي خوام همه سر کار خودشون باشن و کسي به کار دیگري کار نداشته باشه ما باید برنده بشیم. رون تو از جلوي حلقه ها اونور تر نمیري شما دو تا (و به دو نفري که چوب هاي بزرگي به دست داشتند اشاره کرد) نمي خوام با اون چوبا به کسی صدمه بزنید می دونم اونا جنگ طلبان اما ما آروم میریم جلو و شما سه تا (و به مهاجم هایش اشاره کرد) تلف روي نمیکنین بهم پاس میدین و میرین جلو باشه؟ همه با هم گفتند : باشه. هری آرام گفت: خوبه.... در همین هنگام صداي مادام هوج که بازي کنان را به داخل زمین فرا مي خواند به گوش رسید هري گفت: بریم و با بازیکنانش وارد زمین شد. ورزشگاه یث نفس آنها را تشویق میکرد تا چشم کار میکرد همه سرخ پوشی بودند اما هري فقط به بازیکنان سیاه پوشی حریف نگاه میکرد مادام هوج جلو رفت و گفت:کاپیتان ها باهم دست بدند . هر ي دستش را جلو برد و پسري با آرایشی شدید دست او را گرفت. پسر آرام گفت: دوست ندارم یه قهرمان رو بکشم. هري هم جواب داد: میگن اسمت شاته یعني چي؟ شات آرام گفت: یعني خفه. هري رویش را برگرداند و گفت:اوه خداي من واقعا هم دارم خفه
میشم از بوي گند دهنت بوي لجن میده چند وقته دهنتو نشستی؟! شات دست هري را آن قدر سفت گرفته بود که دست خودش بي حسی شده بود هري به او نیم نگاهي کرد و گفت: آخ دستت نسوز ه.شات ناگهان به دستش نگاه کرد دستش آتش گرفته بود با ناراحتي دست هري را رها کرد وقتي دستش از دست هري جدا شد آتش از بین رفت. شات بسیار عصباني شده بود اما هري و تمام بازیکنانش میخندیدند. هر ي آرام گفت: پسر خوب از من دور باشی و رویش را از شات که بسیار عصباني بود برگرداند. همه ي بازیکنانش سریع به جاهاي خودشان رفتند و هري هم به بالاي سر آنها رفت تازه در حال ارتفاع گرفتن بود که یا بلاجر به طرفش آمد هري جاي خالي داد اما کسي بلاجر را گرفت و گفت: نکنه از این میترسي بگیرش پسر. هر ي صداي کتي را شناخت اما با دیدن بلاجر نتوانست هیج کاري بکند و بلاجر به جارویش خورد و او تعادلش را از دست داد و از جارویش آویزان شد همه مشغول هو کردن کتي بودند اما او آن قدر سریع کوافل را به دست آورده بود و به طرف رون میرفت که کسي به آویزان ماندن هري توجهي نمیکرد رون وحشت کرده بود و کتي هر لحظه سریع تر میرفت. هری میدانست کتي مي خواهد حلقه ي وسط را بزند اما رون اصلا طرف حلقه ي وسط نمیرفت هري با خودش زمزمه میکرد : اون یکي....اون یکي....اون یکي ... اما رون اصلا طرف آن حلقه نمیرفت کتي شوت کرد و هري چشمانش را بست صداي تشویق ها بلند شد هري چشمانش را باز کرد رون کوافل را گرفته بود هري با خوشحالي شروع به فریاد کشیدن کرد و با نیروي شگفت انگیزی خود را بالا کشید. رون سریع کوافل را پاس داد حالا نوبت حمله ي گریفندور بود. پاس میدادند و جلو میرفتند هري فقط تماشا میکرد اما ناگهان دو نفر به دین که کوافل در دستش بود حمله کردند و او را روي زمین انداختند هري جلو رفت و فریاد کشید: پنالتي... پنالتي... گویا مادام هوج هم با او موافق بود زیرا دستور به زدن پنالتي داد هري کنار یکي از کیپرهای کانادا پرواز میکرد بعد از زدن گل که باعث شد تمام ورزشگاه از خوشحالي روي پاهایشان بلند شوند کیپر کنار هر ي با بلث بلاجر به هري حمله کرد. هر ي سرش را پایین اورد و بلاجر از بالاي سرش گذاشت پسران جلو آمد و در حالي که میخندید گفت: اسم من جیمیه یادت باشه. چون شاید یه کاري کردم سالم نرفتي از زمین بیرون مي خوام بدوني کي بهت حمله کرد و سر جارویش را کج کرد تا از انجا برود اما هري با ناراحتي با پایش به عقب جاروي جیمي زد و ته جارو بالا امد و جیمي از درد فریادي کشید هري خودش را ناراحت نشان داد و گفت: ببخشید پام گرفت به جاروت مراقب پاهاي من باشی خوب و بعد با خنده از جیمی دور شد اما جیمي ناگهان فریاد کشید: قطعشون میکنم هري برگشت و گفت: نه بابا؟! اما جیمی با جارویش به طرف هري مي آمد هري فقط جاي خالی میداد و میخندید که ناگهان توپ طلایی را دید و حواسشی پرت شد و جیمي با ته جارو به او زد هري فریادي کشید اما از جارویشی پرت شد و روي زمین افتاد تمام مدرسه جیمي را هو میکردند هري روي زمین افتاده بود اما هنوز داشت به توپ طلایی نگاه میکرد که مادام هوج دوباره براي گریفندور پنالتي گرفت هر ي اصلا متوجه چند گل زده ي گریفندور و چند گول خورده شان نشده بود فقط وقتي جیمي به طرفش مي آمد بلند شد و در طول زمین شروع به دویدن کرد توپ را گم کرده بود و از این موضوع واقعا ناراحت بود فقط می خواست از جیمي فرار کند که ناگهان جیمي از بالاي سرش رد و شد و هري خيلي سریع روي زمین خوابید تمام مدرسه فریاد میکشیدند اما هري با خوشحالي بلند شد و فریاد کشید:برو الاغ... برو دیوونه. جیمي صداي هري را شنید دوباره برگشت تا حمله کند این بار هري از جایش تکان نخورد اما هر لحظه جیمي به او نزدیل تر میشد هري فقط در لحظه ي آخر جاي خالي داد و جاروي او را از زیر پایش بیرون کشید جیمی که دستانش رها شده بود با صورت روي زمین افتاد و شروع کرد به فریاد کشیدن هر ي مانند پادشاهي بر روي جاروي او سوار شد و بالا رفت جیمي از زیر پایش فریاد میکشید هري به طرف جاوري خودش که در حال پرواز بود و اصلا هیچ جاي معلومي نمیرفت رفت و آن را گرفت و گفت: پسر خوبي باشی او سریع سوار آن شد همه برایش دست میزدند اما مادام هواج با ناراحتي به طرفش آمد و گفت: تا حالا بازي به این مسخره اي ندیده بودم میشه جاروي اون پسر و بهشی پس بدي.هري به او نگاه کرد و جاروي جیمي را پرت کرد اما نه به طرف او بلکه آن قدر بلند پرتش کرد که از ورزشگاه بیرون افتاد هري با خنده فریاد کشید : برو بیارشی. همه دوستانش میخندید اما مادام هوج با ناراحتي گفت: پنالتي.هري با ناراحتي گفت: شما گفتین بهش بده منم براش پرت کردم خوب شما نگفتین کجا پرتش کن. مادام هوج در سوتش دمید و گفت: سریع پنالتي رو بزنین. بعد از پنالتي که با ناراحتي گل شد هري دوباره شروع به گشتن کرد اما نه او نه شات از توپ طلایی خبري نداشتند شات آرام به طرفش آمد و گفت: بچه کوچولو بهتره مراقب رفتارت باشي چون واقعا داري اعصاب منو میریزي بهم . هري رویش را برگرداند و مگه بهت نگفتم تا دهنتو نشستي طرف من نیا! حالمو بهم میزنی. شات مي خواست چیزي بگوید که ناگهان ساکت شد و راهش را کج کرد و به طرف شي طلایی رفت هري هم آن را دید برایشی عجیب بود توپ طلایی دقیقا کنار هرمیون بود و روي سر او ایستاده بود هري هم سرعت گرفت اما شات از او جلوتر بود هري به جارویش شتاب داد تازه نزدیل شات شده بود که شات با جارویش به او زد و هري از او کمي فاصله گرفت اما ایستاد و دیگر حرکت نکرد حالا به راحتي میتوانست آن شي طلایی را ببیند هري فریاد کشید :برایان... اما شات نشنید فقط به طرف سر هرمیون رفت و ان شی طلایی را از سرش کند تمام مدرسه
________________
ناگهان ساکت شدند و فقط کانادایی ها شات را تشویق میکردند اما در میان این همه جمعیت هرمیون جیغ میکشید شات دستش را بالا آورده بود و با خوشحالي سر هر ي فریاد میکشید همه بازیکنان کانادایی خوشحال بودند و با هم شات را تشویق میکردند شات جلو آمد و گفت: تو باختي با اینکه دلم مي خواست این طوري تموم نشه اما تو باختي. هر ي سر تکان داد و گفت: تموم شد... آقاي محترم میشه دستتونو باز کنین. شات جلوی هر ي دستش را باز کرد هري با خوشحالي گفت: خوب این توپ طلاییه؟شات دهانش باز مانده بود آن فقط یاث گل سر طلایی بود که هرمیون به موهایش زده بود هري گل سر را از او گرفت و به هرمیون داد و گفت: ببخشید. هرمیون با ناراحتي گل سر را از هري گرفت هري رو به شات کرد و گفت : بهتره حواستو جمع کني و جارویش را به طرف دیگري گرفت حالا تمام مدرسه هري را تشویق میکردند و کانادایي ها ساکت شده بودند هري احساس خوبي نداشت احساسی میکرد چیزي با دندان هاي کوچکشی از پشتش بالا میرود براي همین تام اوت را گرفت. وقتي به کناري رفتند بازي کنانش با خوشحالي میخندیدند. دین با خوشحالي گفت: فکر کردم واقعا توپو گرفته تعجب کرده بودم وقتي هري و ایستاده بود و هیچ کاري نمیکرد اما اون خنگ تر از این حرف است.رون هم در حالي که میخندید گفت: اما من میدونستم هر ي بي دلیل وا نمیسته! هري چي شده؟ هر ي سریع ردایش را در آورده بود سر تکان داد و گفت: نمی دونم فقط یه جونوري چيزي داشت از پشتم بالا میرفت. وقتي داشت در ردایش دنبال چیزي میگشت دستش به چيزي عجیب خورد. همه بازیکنانش بلند شدند و چند نفر چوب هایشان را بیرون آوردند هري سریع آن چیز را از ردایش بیرون آورد همه تعجب کرده بودند اما ناگهان با خوشحالي فریاد کشیدند. آن شي کوچان عجیب توپ طلایی بود که بال هاي کوچکش را به پشت هر ي میزد همه از خوشحالي فریاد میکشیدند در همین لحظه مادام هوچ به طرف آنها آمد و گفت: اگه آماده این... هري توپ را به او نشان داد و گفت: من توپو گرفتم رفته بود تو ردام وقتی میخواستم بگیرمش این جوري شد. مادام هوج به توپ خیره شده بود بعد فریاد کشید:برنده ... گریفندور...همه ورزشگاه از این حرف مادام هوج تعجب کردند اما هر ي سریع ردایش را پوشید و سوار بر جارویش شد و توپ را بالاي سرش گرفت و تکان داد. همه بعد از چند دقیقه سکوت ناگهان شروع به فریاد کشیدن کردند. شات سعي میکرد این کار را نادرست جلوه دهد. چندین بار گفت: اون توپ رو توي تام اوت گرفته بود. اما هري هیچ قانوني را زیر پایش نگذاشته بود او دقیقا همان زماني که مادام هوج به آنها گفته بود آماده هستند یا نه توپ را به او نشان داده بود یعني در زمان اصلي بازي و تازه هري خیلي وقت قبل توپ در ردایش رفته بود براي همین تام اوت گرفته بود بالاخره شات باخت را قبول کرد. هري به کتي نگاه میکرد. کتي آرام جلو رفت و گفت: شانس آوردین. هر ي با خنده به او گفت: شاید... اما برنده شدیم . کتي مي خواست چیزي بگوید اما عده ي زيادي هري را بلند کردند و با خود بردند تمام مدرسه جشن گرفته بودند بیشتر مدارس هم پیروزي گریفندور را به هري تبریل میگفتند هري حامد را دید که با خوشحالي جلو آمد و گفت: خیلي خوشحالم که قرار ما با شما بازي کنیم نه با اون وحشیا خیلي خوب بود تو واقعا خوب بودي. هر ي فقط میخندید و سر تکان میداد و تشکر میکرد آنها در روز اول مسابقات براي هاگوارتز 400 امتیاز آورده بودند و این حتي باعث خوشحالی مل گوناگول هم شده بود براي همین به گریفندوري ها اجازه داد تا صبح جشن بگیرند و از هر گروه دیگه دوستانشان را دعوت کنند آن شب گریفندور میزبان تعداد زیادي از دانش اموزان گریفندور و گروه هاي دیگر و حتي خارجي ها بود.
فصل پیست و نه: دردسر ها هري در کنار گریفندوري ها نشسته بود اعصابش بهم ریخته بود هیچ کس در باره ي انها چیزي نمیدانست حتي هرمیون هم نتوانسته بود کاري بکند هري به دین گفت: تو طرف هیچ کدوم از اون دخترا نرفتي؟ دین با ناراحتي سر تکان داد و گفت: خوب نه... ترسیدم. هري ناگهان بلند شد و فریاد کشید: ترسی داره مگه؟ دین خودش را جمع کرد و گفت: هر ي خواهش میکنم عصباني نشو باور کن ترسیده بودم بي شعورا خیلي ناجور خوشگلن. هري فقط حرصی می خورد و در اتاق قدم میزد ناگهان ایستاد و گفت: باشه ... باشه...اگه شما ها کاري نمیکنین خودم میرم جلو، رون گفت: این طوري خیلي بهتره چون انگار اونا از تو خوششون میاد. هرمیون ناگهان فریاد کشید: چي شد؟شما ها مي خواین هري رو بفرستین تو دهن گرگ؟هري گفت: هرمیون بیخیال، گرگ کجا بود؟ اونا فقط یه ذره خوشگلن دیگه گرگ که نیستن. هرمیون با ناراحتي جلو رفت و گفت: تو حق نداري این کارو... اگه یکیشون ... یکیشون ... همون دختره ... مرجان ... دلش بخواد ... هر ي من خودمو از دست تو میکشم. هري فقط میخندید بعد گفت: هرمیون آروم باشی اون بدبختا اصلا اهل این کارا نیستن بعدم من برم چي کار کنم خودت گفتي دوستي هاي بین مللي داشته باشیم نگفتي؟ هرمیون ناگهان فریاد کشید: نه براي تو! مي خواین دوباره شایعه داشته باشیم این بار نوبت یه دختر ایرونیه که ... هري جلوي دهن هرمیون را گرفت و با ناراحتی گفت: بچه ها میشه شما برین بیرون من یه کاري دارم بعد خودم صداتون میکنم همین پشت در وایسین رون میشه توهم بري بیرون و همه را از اتاقش بیرون کرد وقتي رون در را با نگاهي بد به هري بست هري هرمیون را که از عصبانیت سرخ شده بود رها کرد بعد
________________
هرمیون فریاد کشید: دیگه بذار همه بفهمن آقا چه گندي بالا آورده هر ي دختراي مردم بازیچه ي دسته تو نیستن ...اون دختره... روحشم از این خوابي که براشی دید ي آگاه نیست گناه داره به عاقبت کارت فکر کردي ممکنه چقدر برات شایعه درست کنن. هري با ناراحتي سر هرمیون فریاد کشید: هرمیون فقط چند لحظه دهنتو ببند گوش کن. هرمیون نشست اشلث در چشمانش حلقه زده بود هري کنار او نشست و آرام گفت: هرمیون باور کن عشق من یکیه هر غلطیم که کردم هر گندي که بالا آوردم پاشی وایسادم اگرم مي خوام جیني فراموشم کنه براي اینه که نمي خوام گریه کنه همون طوري که نمیخوام اشکهاي تو رو ببینم یه وقتي به فکر این افتاده بودم اون بچه نابود بشه که جیني یاد من نیفته از من متنفر بشه ... اما نمیتونم دوستش دارم حتي بچه اي رو که ندیدم دوست دارم ... میترسم یه اتفاقي براي خودشو بچه اش بیفته ... بعد شروع کرد به اشلات ریختن هرمیون سرش را گرفت و گفت: هري ببشخید ... معذرت مي خوام...گریه نکن ... من خیلی احمقم ... نمي خواستم تو ناراحت بشي ... هر ي من میدونم تو با هیچ کسي اون کارو نمیکني... حتي اگرم خیلي دوستش داشته باشي... تو اون قدر نامرد نیستي... مثل بعضیا که براي اون دختراي بیچاره نقشه کشیدن. هري به هرمیون خیره شد و گفت: کي این کارو کرده؟ کي مي خواد اونا رو اذیت کنه ؟ هرمیون با ناراحتی گفت: نمي دونم فقط توي گریفندور خیلی ها هستن که مي خوان به عنوان این که از ایرانیا بدشون میاد مي خوان اونا رو اذیت کنن. هري بلند شد و گفت: نژاد پرستي؟ اونم تو هاگوارتز ؟ اسلیترین کم بود اینم اومد روش ! هرمیون خوب گوش کن ببین چي میگم میري از هر کسي این حرفارو شنیدي بهش میگي پاتر گفت اگه بفهمم کسي به اونا دست زده بیچارشون میکنم بهشون میگي این کار فقط دردسره. فهمیدي؟ بعدم هرمیون مطمئن باشی من کاري که مي خوام بکنم به عاقبتش فکر کردم ناراحت نباشی راستي ... جیني هنوز برات نامه مینویسه. هرمیون با ناراحتي سر تکان داد و گفت: روزي دوبار نامه هاشو میگیرم اگه ناراحت نمیشي باید بهت بگم اون فکر میکنه تو داري اینجا با این دخترا خوش میگذروني و اونو فراموشی کردي.هري با لبخندي گفت: خوبه... خیلي خوابه... هرمیون با ناراحتي گفت: آره خیلي خوابه ... فقط یه چیز دیگه که فکر میکنم این دیگه عالي باشه ... مریضی شده حالش بده ... بخاطر تو ...تا اونجایی که خبر دارم برده بودنش سنت مانگو. هري کنار هرمیون نشست و با ناراحتی گفت: چش شده؟ هرمیون سر تکان داد و گفت: نمي دونم . فقط میدونم حالش خوب نیست ... هري عاقل باشی داره بخاطر تو جون میده مثل همون چیزي که اون شب مي خوندي و تو هم برات مهم نیست هري حالش خوب نیست براش نامه بنویسی بهش بگو که هنوز دوستش داري و بهش فکر میکني نذار از دست بره چون تو فقط میتواني نجانتش بدي... هري با ناراحتي سر تکان داد و گفت:من نمي تونم ... نمي خوام بهم فکر کنه ... یه ذره مریضی میشه بعد منو فراموشی میکنه. هرمیون با ناراحتي گفت: هر ي اون خوب نمیشه فقط براش نامه بنویسی باور کن جون میگیره.هري دستش را روي گوشهایش گذاشت و گفت: برو بیرون ... بر و بیرون... نمي خوام بشنوم همه رو بیرون کن... خودت هم برو بیرون. هرمیون بلند شد و گفت: باشه من میرم اونا رو هم بیرون میکنم تو آروم باش نمي خوام ناراحت بشي از این بیشتر و از در بیرون رفت هري فقط اشل میریخت و خودش را نفرین میکرد اگر اتفاقي براي جیني میفتاد خودش را هرگز نمیبخشید بلند شد و شروع کرد به راه رفتن در اتاق باید چي کار میکرد برایش نامه مینوشت یا منتظر جون دادن جیني مي ماند بالاخره تصمیم خودش را گرفت فقط چند خط براي اینکه بدونه هنوز دوستش دارد هري پشت میزش نشست چند کاغذ بیرون آورد چیزهاي مختلفي مینوشت اما بعد آن ها را پاره میکرد با ناراحتي براي چندمین بار کاغذي برداشت و به آن خیره شد تصمیمی گرفت فقط یه شعر براي او بنویسد: از عذاب رفتن تو میسوزم تو اوج غربت ، واسه ي بودن با تو ندارم یا لحظه فرصت ، اینجا اشلات تو چشمامو به کسي نشون ندادم ، اگه بشکنه غرورم خم به ابروم نمیارم، وقتي نيستي هرچي غصه است تو صدامه ، وقتي نيستي هرچي اشکه تو چشمامه ، از وقتی رفتي دارم هر ثانیه از غصه ي رفتن میسوزم ، کاشکي بودي و میلیلي که چي آوردي یه روزم ، حالا عکست تنها یادگار از تو، خاطراتت تنها باقي مونده از تو ، وقتي نيستي یاد تو هر نفس آتیش میزنه به این وجودم ، کاشی از اول نمیدونستي من عاشق تو بودم ... هري چند بار شعرش را خواند ودید که این طوري خیلي بهتر است امید وار بود که جیني با خواندن این نامه حالش کمي بهتر شود پایین نامه کم رنگ نوشت : هنوز تو یادمي مراقب خودت باشی و سریع نامه را جمع کرد که اشکهایش باعث پراکندگیه جوهر نشود نامه را در پاکتي گذاشت و پاکت را در زیر بالشتش گذاشت و آرام خوابید. انقدر به جیني فکر کرد تا خوابش برد اما هنوز صبح نشده بود که از خواب پرید مانند فنري بلند شد سریع لباسش را عوض کرد صورتش را شست و به طرف در رفت لحظه اي
________________
ایستاد هنوز نمیدانست کاري که میکند درست است یا نه اما دلش را به دریا زد. برگشت و نامه را برداشت و به طرف قفسی جغد ها رفت واقعا مصمم بود براي جیني نامه بنویسد اما مغزشی به او میفهماند که با این کار جیني دوباره به او فکر میکند اما دلش به او میگفت ممکن است حالش از این بدتر شود وقتي به جغد داني رسید هدویگ با تعجب به طرفش آمد هري او را نوازش کرد و گفت: خیلي وقته ندیدمت ببخشید بعد از مرگ سیریوس کسي رو نداشتم براشی نامه بنویسم اما حالا مي خوام اینو ببري براي جیني نمي دونم کجاست ممکنه خونش باشه ممکنه هم نباشه احتمالا بیمارستانه... سنت مانگو... هدویگ فقط نامه رو به خودش بده حالش خوب نیست میگن این نامه نجاتش میده بر و وقتي اومدي بیا پیشم و هدویگ از پنجره بیرون رفت هري تا آخرین لحظاتی که او را میدید به او نگاه میکرد بعد از جغد داني بیرون امد و به طرف سرسرا رفت هري واقعا برایشی عجیب بود زیرا عربها همه سرما خورده بودند و بیشتر کشور ها از آب و هواي بد انگلستان شکایت داشتند هري مرجان را دید که پشت یکي از میزها نشسته بود و دستش را روي سرش گذاشته بود. هري به طرفش رفت و کنارشی نشست مرجان نیم نگاهي به او کرد و ناگهان عطسه ي بلندي کرد هري خودش را عقب کشید و گفت: حالت خیلي بده!!که ناگهان کسي به پشت او زد و گفت: آقا اینجا چیزي مي خوان؟هري برگشت و پسر خوش تیپی را دید که دست به سینه به هري نگاه میکرد هري گفت: می خوام باهاشی حرف بزنم. پسر ناگهان گفت: چه غلطاي زیادي ! هر ي خودش را عقب کشید ناگهان کسي جلوي پسرل را گرفت و گفت: هي هي رانین اون بچه ي بدي نیست اصلا فکر اي بد نمیکنه. هري حامد و کیان را دید کیان هم به فارسي گفت:راست میگه بچه ي خوبیه رانین به هري نگاهي انداخت و گفت: خیلی خوب... باشه. اگه دایش میگه تو خوبي يعني خوبي من رانینم امیدوارم از دست من ناراحت نشده باشي، هر ي دست او را فشرد و گفت: نه نه مهم نیست. اما ناگهان مرجان عطسه ي بلند تري کرد و هري و رانین دستان هم را رها کردند رانین آرام گفت:یه ذره سرماخورده اگه بدتر بشه بهتره کنارشی نشیني، ناگهان کسي کنار رانین آمد و گفت: داري با کي حرف میزني پسر بارانین دختري را جلو کشید و گفت: ایشون پروفسور پاتر هستند شیوا آقاي پاتر... شیوا دختر خالم. هري از دیدن شیوا که چشمان کشیده ي مشکي داشت و بسیار زیبا بود خجالت کشید و آرام دستش را جلو برد تا با شیوا دست بدهد که رانین دستش را کنار زد و گفت: هو مراقب باش چي کار میکني؟ حامد که میخندید گفت: پسر خوب تو نباید با یه دختر غریبه دست بدي.هري گفت: اهان ببخشید و دوباره کنار حامد و مرجان نشست و آرام پرسید: چرا؟ چرا نباید با یه دختر غریبه دست بدم ؟ من همیشه این کارو میکنم ! این اول یه آشناییه و ادب میرسونه. حامد آب میوه اش را سر کشید و گفت: خوب اره ادبه... منم همیشه با خواهرم و مادرم دست میدم به مرجان دست میدم اما نمیرم با دختري که داره تو کوچه راه میره دست بدم فقط بخاطر اینکه مي خوام بشناسمش . هر ي آرام گفت: خوب چرا؟ حامد با سر در گمي گفت: خوب نامحرمه. هري که در تعجب آشکارا بود گفت: چیه ؟ حامد با خنده گفت: نامحرمه یعني ... یعني ... چطوري بگم... من نمي تونم موهاشو ببینم بغلش کنم ببوسمش و از این کارا دیگه هري گفت: این که خیلي بده با هیچ کسی آشنا نمیشین. حامد گفت: مي خوام چي کار . هري گفت: چي رو مي خواي چي کار؟ حامد گفت: آشنایی! ما دینامون اجازه این کارو بهمون نمیده من که از خدا معشوقه نخواستم... حواسم به این مرجان خانم باشه ( ناگهان مرجان عطسه کرد) که حالا سرما خورده واسه هفت پشتم بسه صد بار بهشی گفتم لباس درست بپوشه آب وهواي اینجا افتضاحه. مرجان با ناراحتي گفت: اه دیگه دارم خسته میشم شما هم با این کشور مزخرفتون. نه آبو هواش درسته نه زبون درست میفهمین اصلا اعصاب آدمو میریزن بهم. چي مي خواي تو؟ اومدي کنج دل من نشستي نمي بیني اعصابم خورده پاشو برو سر میز خودتون. هري به مرجان خیره شد و گفت: هي میشه یه چیزي ازت بخوام. مرجان سر تکان داد و گفت: زود بگو و برو. هري بلند شد و گفت: بعد از کلاسات بیا اتاقم مي خوام باهات حرفا بزنم. حامد دست او را گرفت و گفت: درباره ي چي ؟هري گفت: مگه از من اطلاعات نمي خواست مي خوام یه چیز اي بهش بگم شاید خیلي به دردش بخوره. بعد به طرف میز گریفندور رفت مرجان بلند شد و به دنبالش رفت و گفت: ناراحت شدي؟هري چشمانش گرد شده بود بعد از چند لحظه گفت: نه ناراحت نشدم... اما یه سوال شما دخترا چرا این طوري میکنین اول حرف میزنین بعد فکر میکنین و معذرت مي خواین؟ مرجان ناگهان در صورت هري عطسه کرد و هري فقط چشمانش را بست مرجان در حالي که با دستمال سعي میکرد صورت هري را تمیز کند پشت سر هم معذرت مي خواست هر ي دستمالي که قبلا مرجان به او داده بود را از جیبش بیرون آورد و گفت: بیخیال فقط تا منو مریض نکردي بر و پیش مادام پامفري شب اومدي نمي خوام آب دماغت آویزون باشه حالا بر و صبحانتو بخور. در حالي که صورتش را پالت میکرد از مرجان دور شد وقتي کنار هرمیون مینشست او متعجب به صورتش نگاه کرد و گفت: هري چي کار کردي؟ صورتتو پال کن... این گوشه هري مي خندید هرمیون گفت: خودت نمیدوني چقدر مسخره شدي اه حالم بد شد. هري گفت: مهم نیست مرجان تو صورتم عطسه کرد بعد شروع کرد بخندیدن. هرمیون با دستمالي سعي کرد صورت هري را تمیز کند بعد با ناراحتي گفت: به چي میخندي؟ هر ي دست هرمیون را پس زد و گفت: چشممو در آوردي ول کن. هرمیون گفت: باشه اینطوري برو سر کلاست تا همه بهت بخندن. هري با خنده گفت: خوب بچه ها هم یه مقدار خنده لازم دارن. هرمیون فقط با
________________
ناراحتی سر تکان داد و هر ي دیگر کاري نکرد. او از همه زودتر بلند شد. هرمیون با ناراحتي گفت: تو که چیزي نخوردي !! هري در حالیکه بلند شده بود و جامش را سر میکشید گفت: کي گفته؟ این همه خوردم باید برم کار دارم فعلا باي بايي و جامش را روي میز گذاشت هرمیون فریاد کشید: تو هیچي نخوردي.هري در حالیکه به طرف در میرفت برگشت و گفت: این قدر حرص الکي نخور باي باي. رون هرمیون را نشاند و گفت: ولش کن دیوونه شده. هرمیون با ناراحتي گفت: دویونه بود. هري به دفترش رفت باني هنوز خواب بود با دیدن باني که وسط دفترش آرام خوابیده بود فریاد کشید: باني پاشو الان بچه ها میان. باني ناگهان از خواب بلند شد و روسریش را جلو کشید بعد آرام با صداي خواب آلودي گفت: چي کارم داري ؟ به من چه... خوابم میاد برو یه جاي دیگه کلاس تشکیل بده. هري به طرف دستشویي رفت بعد گفت: وقتي برگشتم مي خوام اینجا ها مرتب باشه و در دستشویی را بست اما باني دوباره خوابید. بعد از پنج دقیقه هري در حالي که صورتش را خشل میکرد از دستشویی بیرون آمد با دیدن باني که هنوز خواب بود چوبدستیش را بیرون آورد و تختش را ناپدید کرد. باني جیغي کشید و روي زمین افتاد بعد با ناراحتي بلند شد و گفت: حالت بده ؟ مگه نمیبیني خوابم؟هري گفت: مگه من بهت نگفتم پاشو. باني پایش را به زمین زد و گفت: خوابم میاد. هري به طرفش رفت و او را از کمرش گرفت و به طرف اتاق خودش برد باني فقط جیغ میکشید. وقتي هر ي او را روي تخت خودش گذاشت گفت: اینجا میتوني بخوابي اما اون وسط من الان کار دارم. باني بالشت هري را برداشت و گفت: تختت چقدر نرمه. هري فقط سر تکان داد و از اتاق بیرون رفت. وقتي از پله ها پایین میرفت تا به کلاسش برسد کسي را دید که در کلاس قدم میزند سریع از پله ها پایین رفت دختري درحالیکه پشتش به هري بود از پنجره به بیرون نگاه میکرد هري با ناراحتي گفت:داشتم فراموشت میکردم چرا اومدي؟کتي برگشت و گفت: خیلی بي ادبي اول میگن سلام. هري در را براي او باز کرد و گفت: خوب اسلام بعدم خداحافظرکتي جلو رفت و گفت: میدوني خيلي غدي اما من میبخشمت چون تازه داره ازت خوشم میاد. هر ي با ناراحتي اخم هایش را در هم کرد و گفت: پس تازه اول مکافاتها... برو بیرون من کار دارم، کتي همین طور جلو تر میرفت و میگفت: چرا این قدر بد اخلاقي ... من که کاري ندارم فقط اومدم چند کلمه باهات صحبت کنم از آرایشم خوشت میاد؟هري با ناراحتي گفت: مزخرفه !!! کتي ابروهایش را بالا انداخت و گفت : تو خیلي بد اخلاقي نمي توني این طوري زندگي کني.هري او را هل داد و گفت: برو بیرون. کتي فقط میخندید بعد خنده اش قطع شد و گفت: مي خوام بجنگیم. هري شروع کرد به خندیدن بعد در حالي که میخندید گفت:برو بیرون حالت خوب نیست. کتي آرام جلو رفت و گفت: میدوني منو کی فرستاده؟ میدونی؟ هري عقب میرفت کتی به طرز عجیبیي مرموز شده بود چشمانشی برقی عجیبي داشت هري ترسیده بود ناگهان احساسی سوختگي کرد چشمانش از آنچه میدید میسوخت بعد چشمش به صلیبی در گردن کتي افتاد روی زمین نشست و شروع کرد به فریاد کشیدن. کتي تعجب کرده بود جلو رفت و گفت: هري ... هري؟ و اي خداي من پروفسور چي شد؟ هري . اما هري فقط فریاد میکشید و کتي سعي کرد او را آرام کند اما هري با ناراحتي عینکش را به گوشه اي پرت کرد و شروع کرد به مالیدن چشمانش کتی از گوشه ي چشمان هري خون را میدید کتي جیغی کشید و سریع از کلاس بیرون رفت هر ي هنوز فریاد میکشید که باني با ناراحتی از پله ها پایین آمد و گفت: چت شده ؟ و بادیدن چشمان خوني هري جیفي کشید و جلو رفت و دستان هري را گرفت و گفت: هري یک لحظه صبر کن هري . اما هري فقط فریاد میکشید بعد با یا دست باني را هل داد و باني روي زمین افتاد. بانی سریع بلند شد و گفت: هري خواهش میکنم یه ذره آروم باش. و سعي کرد دستان هري را بگیرد اما هري فقط فریاد میکشید و دشنام میداد یا او را هل میداد در همین هنگام کتي با چند نفر وارد کلاس شد که یکي از انها مادام پامفري بود باني که سعي میکرد هري را آرام کند گفت: چه خوب شد شما اومدین دیوونه شده نمیذاره چشماشو ببینم یه کاري بکنین داره از چشماش خون میاد. مادام پامفري جلو رفت و سعي کرد هري را روي زمین بخواباند و کساني که همراهش بودند جلو رفتند تا به او کمل کنند هري همه را هل میداد. مادام پامفري او را به اجبار روي زمین خواباند در حالي که هر ي هنوز لگد میزد و دشنام میداد باني و کتي دستان هري را گرفته بودند حالا که دستان هري روي چشمانش نبود خوني که از چشمانش می امد بیشتر معلوم میشد مادام پامفري کمي آرام بخش در دهان هر ي ریخت و هر ي خيلي سریع آرام شد دیگر نه فریاد میکشید نه لگد میزد. مادام پامفري گفت :ولش کنین. وقتي کساني که هري را گرفته بودند او را رها کردند هري ارام بلند شد و زمزمه کرد : چشمام میسوزه. مادام پامفري صورت او را بالا گرفت و گفت: خوب آروم باش بذار ببینم چي شده و پارچه اي خیس کرد و روي چشمان هر ي کشید و گفت: میسوزه؟هري سر تکان داد. در همین لحظه کتي گفت:پروفسور من معذرت مي خوام. هري ارام سرش را چرخاند و به کتي نگاه کرد بعد از چند لحظه فریاد کشید : یکی اینو از اینجا بندازه بیرون ... بر و بیرون مادام پامفري گفت: خیله خوب اروم باشی ...تو ( و به کتي اشاره کرد) برو بیرون. کتي سریع از در بیرون رفت مادام پامفري که سعي میکرد هري را آرام کند گفت: ببین رفت بیرون آروم باش. یواش یواش خون چشم هري بند آمد و مادام پامفري تمام همراهانش را بیرون کرد دانش اموزان هر ي با دیدن استادشان که روي زمین نشسته است و مادام پامفري سعي میکند خون چشمش را بند آورد تعجب میکردند و گوشه اي مینشستند و به آنها نگاه میکردند وقتي خون چشم هري
بند آمد مادام پامفري آرام پارچه را از روي چشمش برداشت و گفت:پاتر زیادي به خودت فشار میاري این چشمت صدمه زیاد دیده ممکن بود کور بشي حالا هم بهتره کمي استراحت کني . هري با آرامشی گفت:من وقت استراحت ندارم . میبینین که کلاسمم پرهامادام پامفري سر کوبانه گفت: از چشمت زیاد کار نکش این فقط یه زنگ خطر بود پاتر تو مي خواي کور بشي؟هري با لبخندي گفت:مردم فقط مي خوان یه قهرمان داشته باشن ((پسر منتخب)) دیگه به چشماش کاري ندارن. مادام پامفري بر سر هري فریادي کشید که همه حتي باني هم ترسیدند و خودشان را جمع و جور کردند بعد گفت: منم مي خوام یه قهرمان داشته باشم اما نه یه قهرمان کور ...تو (و به باني اشاره کرد) مراقبش باشی اگه چیزیش بشه تو مقصري. باني فقط با ناراحتي سر تکان داد. مادام پامفري سریع بلند شد و از آنجا رفت هري نیم نگاهي به دانش آموزانشی که ترسیده بودند انداخت و بعد به باني که هر لحظه ممکن بود به گریه بیفتد نگاهي کرد بعد آرام گفت: پاشو باني خسته اي برو بگیر بخواب پاشو و سعي کرد باني را بلند کند اما بانی با بغضی گفت: نه نه... تورو خدا برو استراحت کن اگه تو چیزیت بشه من هم باید جواب مادام پامفري رو بدم هم جواب هرمیونو هم جواب جینیرو. هري انگشتش را روي لب او گذاشت و گفت: هیسی پاشو من خودم میدونم چمه برو . باني که اشلث هایش روان شده بود سریع از کلاس بیرون رفت هر ي دستش را به دیوار گرفت و از زمین بلند شد بعد لبخندي زد و گفت: چشمم خیلی ترسناکه ؟ تمام دانش آموزانش سر تکان دادند و هري نیم نگاهي به صورت تا تا آنها انداخت و گفت: اما انگاري ترسیدین؟ اما یکي از دخترها ناگهان بغضش ترکید و سرش را روي میز گذاشت همه برگشتند و به او نگاه کردند هري دستش را روي پیشونیش گذاشت و سر تکان داد دختر آن قدر بلند گریه میکرد که هري فکر میکرد دارد براي اموات خودش گریه میکند . هر ي آرام جلو رفت و کنار دخترل نشست و گفت: بسه همه دارن نگات میکنن اشکت نباید جلوي دیگران ریخته بشه پاشو برو بیرون صورتتو بشور بعد بیا سر کلاسی... پاشو.دختراث با چشمان خیسش نگاهي به هري انداخت بعد سر تکان داد و از کلاس بیرون رفت....وقتی کلاسش تمام شد تمام دانش آموزانش بدون آنکه خداحافظي کنند از کلاس بیرون رفتند هر ي سریع شروع به جمع وجور کردن کلاسشی کرد که ناگهان کسي جیغي، کشید. هر ي سرش را بالا آورد. هرمیون در حالي که اشل میریخت و دستش را جلوي دهانش گذاشته بود کنار رون جلوي در ایستاده بود. هري با ناراحتي سر تکان داد وگفت: شما ها مگه با من کلاس دارین ؟چته چرا جیغ میزني؟ هرمیون با ناراحتي جلو رفت و گفت: چشمت چي شده احمق؟ هر ي ناراحت شد و گفت: چرا فحش میدي؟ هرمیون فریاد کشید: چون احمقي ... چشمت چی شده؟ هر ي سر تکان داد و گفت: هیچي. اما هرمیون حالش بد شد و روي یکی از صندلی ها نشست هري کنارشی نشست و گفت: حالت خوبه؟ تقصیر من بود رون برو یه لیوان آب بیار برو دیگه . هرمیون کروات هري را گرفت و گفت: چشمت چي شده؟ بگو هري وگرنه اول خودمو میکشم بعد تو رو میکشم. هر ي با خنده گفت: نمیشه که... اول باید منو بکشي بعد خودتو بکشي، هرمیون سرش جیغي کشید و گفت: با من یکي بدو نکندرون لیوان آب را به دست هري داد و هري گفت: حالا یه لیوان آب بخور تا برات تعریف کنم. هرمیون لیوان آب را سر کشید و گفت: حالا بگو. هري لیوان را گرفت و گفت: خوب شما ها مگه الان کلاس ندارین؟ هرمیون فریاد کشید: به جهنم ... بگو. هري لیوان را به رون داد و گفت: نه... حال این خیلي بده رون... یه لیوان دیگه آب بیار عزیزم. من خودم الان کلاس دارم. هرمیون روي هري خم شد و دستش را روي گلوي او گذاشت و گفت: میگي یا خفه ات کنم؟ هر ي دستانش را بالا گرفت و هرمیون با ناراحتي از رویش بلند شد هري وقتي صاف شد گفت:رون یه لیوان آب براي من بیار. رون با ناراحتی از دستشویی بیرون آمد و لیوان را به زمین زد و گفت:اه تکلیف منو مشخص کنین تو اب میخواي یا تو آب مي خواي؟هري با ناراحتي گفت: تو با چه عقلي زدي لیوان نازنین منو شکوندي درستش میکني بعدم هم من آب مي خوام هم هرمیون... بر و دیگه رون نگاه بدي به هري کرد و سریع لیوان را تعمیر کرد و دوباره به دستشویی رفت. هري به هرمیون نگاه کرد و گفت: ببین فقط یه چیز میگم بعدم تو باید بري سر کلاست باشه؟ هرمیون سر تکان داد و هري ادامه داد:وقتي براي چند لحظه چشمم افتاد تو چشم کتي یه حسي بهم دست داد مثل اینکه داشتن از درون آتیشم میزدن چشماش رنگ همون چشمایی بود که دیده بودم بعد ... بعد...وقتي اون ...اون... صلیب گردنشو دیدم حالم بد شد چشمم شروع به خونریزي کرد دیگه داشتم میسوختم چشمام میسوخت تمام تنم میسوخت و اونم همش مي خواست منو بگیره با خودش ببره همون طوري که او نشب برد. عطرش مسخره بود... بوش آشنا نبود من فکر میکنم کتي همون دختر بود نمي دونم شایدم نبود... اه هرمیون خواهش میکنم... حالم بد میشه وقتي بهش فکر میکنم. هرمیون به هري که داشت میلرزید نگاهي انداخت و گفت:رون ... رفتي از چاه آب بکشي بیا دیگه رون با ناراحتي با دو لیوان آب برگشت و یکي را به هري داد و یکي را به هرمیون. هري لیوان آبش را خورد اما هرمیون آبش را نخورد بعد با اجبار لیوانش را به طرف دهن هري برد و گفت: اینم بخور. هري گفت: نمي خوام. هرمیون سر کوبانه گفت: گفتم بخور. هر ي سر تکان داد و گفت: مگه من بشکم. هرمیون لیوان را به او نوشاند و گفت: بخور. هري فقط چشمانش را بست و آب را خورد وقتي لیوان تمام شد هرمیون بلند شد لیوان را به رون داد و گفت: ما میریم کلاس داریم تو هم بهتره بعد از کلاسات کمي استراحت کني، هري هم بلند شد و لباسش را مرتب کرد و
________________
گفت: نمیتونم قرار ملاقات دارم. هرمیون و رون باهم گفتند: باکی؟ هر ي ابروهایش را بالا انداخت و گفت: مرجان. هرمیون دهانش را باز کرد که چیزي بگوید اما هري گفت: رون ببرشی تا دوباره داد و بیداد نکرده که حوصله ندارم این بار سر خودمو میزنم به دیواره رون دست هرمیون را گرفت و کشید هرمیون فقط سر تکان میداد و هري فقط میخندید... هري تازه کلاسهایش تمام شده بود که مرجان در حالي که نفس نفس میزد وارد کلاس شد هري با تعجب گفت: خوش قدم باشین چي شده این موقع شب؟ مرجان با ناراحتي نفسی عمیقی کشید و گفت: شما با من کار داشتین ساعته 30 :6 که کلاسام تموم شد اومدم اینجا اما شما نبودین از دوستاتون که پرسیدم فرمودن تا ساعت 1:30 کلاسی دارین. براي همین الان اومدم چي کارم داشتي؟هري شروع کرد به خاراندن سرش و گفت: آه خداي من اصلا یادم رفته بود... بشین. مرجان نشست و هري رو به رویش نشست و با لبخندي گفت: حالت بهتره گمرجان سر تکان داد و گفت: من هیچ وقت پیش یه شفاگر نمیرم چون پدرم یه کاراگاه خیلي خوبه و همیشه خودش از این معجونا برام درست میکنه اما این بار به گفته ي شما رفتم پیشش خیلي خوب بود میدوني تمام دانش آموزان عرب مریضی شدن اصلا بهشون این آب و هوا نساخته تقصیر خودشونه با اون لباس پوشیدن مسخره شون من نمیفهمم مي خوان چه چیزي را نمایش بدن. هر ي سر تکان داد و گفت: خوبه هنوز زبونت سر جاشه. مرجان تکیه داد و گفت: آره دیگه این زبونم اگه نداشتم کلام پس معرکه بود حالا نگفتي با من چي کار داشتي؟هري سر تکان داد و گفت:اه کار من ، مي خواستم بگم من خیلي درباره ي خودم به تو گفتم و حالا تو هم باید یه چیز اي درباره ي خودت به من بگي مثلا چند سالته پدر مادرت دوستات مدرسه ات تا حسابمون با هم پال بشه. مرجان نیم نگاهي به او انداخت و گفت: اما تو همه چي رو به من نگفتي ما تا اونجایی جلو رفتیم که چو تو رو تراف کرد خوب بعدش... بعدش تو با هیچ دختري دیگه دوست نشدي؟هري هم تکیه داد و گفت: چرا همون سال تابستون رفتیم خونه ي ویزلی ها همین دوستم رون اونا 5 یا 6 برادرن و یه خواهر... دختره خیلي خوشگل بود خیلي ها اینجا مي خواستنش اونم خودش با یکي دوست بود منو اون توي تابستون فقط مثل یه خواهر برادر بودیم اما وقتي اومدیم هاگوارتز دیدم نمیتونم ببینم با یکي دیگه است بعد از یه مدتي رابطه ي جیني با دوستش بهم خورد منم سریع رفتم طرفش اما دوستي مون خیلي کم بود چون سال پیش مدیر مدرسمون کشته شد و من یه کارایي داشتم که نباید اون توشون دخالت میکرد براي همین از هم جدا شدیم تا وسطاي امسال اومد مدرسه اما بخاطر اون قتلي که اسلیتریني ها انجام دادن پدر مادرش چون اون تنها دخترشون بود سریع اونو از اینجا بردن حالا تو بگو. مرجان سر تکان داد و گفت: باشه چی بگم ؟ از سال تولدم ؟ از وقتي بدنیا اومدم ؟ من الان 15 سالمه به سال شما میشه 1991 تو روز 28 ماه مي تنها دختر یه خانواده ي اصیلم پدر و مادرم هردو جادوگران بزرگي در کشور خودمون بودند و هستند همون طوري که آشنا شدي یه دایي دارم که 18 سالشه و توي تیم کوییدیچ بازي میکنه پستشم کیپره کاپیتانم هست و خیلي هم ناراحت میشه اگه تو ازش ببري من با هیچ پسري رابطه نداشتم و ندارم با پسر عمه هام و پسر عموهام و پسر داییم همه راحتیم اما رابطه ي عشقي نه... دوست ندارم به نظرم کمي احمقانه است یه دختر عاشق یه پسر بشه بعد پسره بعد از یه مدت ولش کنه بره من خیلي راحت تو مدرسه ي مشنگها درس مي خونم اونجا دوستاي مشنگ زیادي دارم که یکیشون از همه احمق تره همیشه وقتي بعضي کاراي منو میبینه میگه مثل جادو میمونه اما من راحت بهش میگم زده به سرش و اونم دیگه حرفي نمیزنه... خوشگل نیست. میدوني من توي این مسابقه فقط یه خواننده ام اما حالا تو کشور ماهم دیگه دخترا رو دست چین میکنن خوشگلا را با خودشون آوردن. او نایی که هنوز شباهاتي به آریایی ها دارن... دوستم خیلي رویاییه بعضي وقتا دلم مي خواد بهش بگم من جادوگرم اما نمیگم چون میترسم یه چیزایی از من بخواد که نتونم براش انجام بدم من قدرتم اون قدر که تو فکر میکني زیاد نیست اما مي تونم جلوي خود مو بگیرم. هري نیم نگاهي به او انداخت و گفت: اسم دوستت چیه ؟ پسره؟ مرجان با ناراحتي سر تکان داد و گفت: گفتم که من با پسرا اون قدر رابطم خوب نیست نمي تونم باهاشون راحت حرف بزنم... آخه میدوني تو ایران یه جوریه که پسرا وقتي میبینن یه دختر داره باهاشون حرف میزنه انتظار دارن از کلماتي مثل دوست دارم عاشقتم به کار ببره من دوست دارم با پسرا به همین راحتي گفتمان خودمون حرف بزنم بعدم نه دوستم پسر نیست یه دختره که تو مدرسمونه یه احمق، یه احمق به تمام معنا میتونم پشتش پنهان شم کسي حرف اشو جدي نمیگره تازه تو به اسمش چي کار داري ولش کن وقتي یادش میفتم خنده ام میگیرد. هري و مرجان ساعت ها باهم صحبت کردند و اصلا متوجه ي گذر زمان نشدند هري به راحتي توانسته بود از مرجان حرف بکشد او تمام افراد گروه کوییدیج را به او گفته بود هري حتي کوچیل ترین موضوعات کوییدیچ ایران را میدانست و مرجان اصلا برایش مهم نبود اما ناگهان بلند شد و گفت: او خداي من صبح شده من باید برم. هري بلند شد و گفت: چرا حالا عجله میکني؟ مرجان به طرف در رفت و گفت: عجله ؟ دیگه خیلي موندم باید برم فعلا خداحافظ و سریع از در بیرون رفت. هر ي میخندید بعد جلوی آینه رفت تا موهایش را درست کند هنوز چشمش کمي خوني بود اما برایشی اهمیت نداشت با خودش فکر میکرد بعضي مواقع از جذابیت خیلي کارها میشود کرد که باني خواب آلود وارد کلاس شد هري برگشت و با دیدن چهره بهم ریخته ي او جلو رفت اما باني سرش را بالا آورد و در حالي که احمقانه میخندید از حال
________________
رفت هري او را گرفت و روي زمین خواباند ترسیده بود نمی دانست چه اتفاقی براي باني افتاده است به طرف دستشویي رفت لیواني را پر آب کرد و آن را روي باني ریخت باني ناگهان بلند شد و نشست نفس عمیق صدا داري کشید و گفت: مگه زده به سرت نمیبیني خوابم ؟هري کنار او روي زمین نشست و گفت: دیشب تاحالا کجا بودي ؟باني دوباره روي زمین خوابید و گفت: پیش دوستام. هري با ناراحتي او را تکان داد و گفت: باني ساعت چنده باباني آرام دستش را بالا آورد و به هري اشاره کرد و گفت: تو بگو؟هري با مشت به پیشونیش زد و گفت: ساعت پنجه داشتی چه غلطي میکردي تا این موقعه صبح باني هري را بغل کرد و گفت: این قدر عصباني نباشی بیا بغلم. هر ي سریع از او جدا شد و به کناری رفت. باني خواب خواب بود. هري دستش را روي صورتش کشید و گفت: هیچي نیست فقط یه ذره مست کرده هیچي نیست ...دختره ي بي شعور. هري این جمله ي آخر را بلند گفت اما باني حتي تکان هم نخورد. هر ي با ناراحتي گفت: اگه یه بلایي سرت اومده باشه یا بیاد من چي کار کنم باني واقعا احمقي. از روي زمین بلند شد و شروع کرد به راه رفتن در کلاس بعد با ناراحتي به طرف باني که روي زمین خوابیده بود رفت او را بلند کرد و به اتاق خودش برد او را روي تخت خودش گذاشت و از در بیرون زد مي خواست به پیش مل گوناگال برود که او را در سر سرا اصلی پیدا کرد او به طرف میز اساتید میرفت هري خودش را به او رساند و گفت: ببخشید پروفسور . ملا گوناگول برگشت و با دیدن هري لبخندي زد و گفت:اوه صبح بخیر حالت چطوره پاتر ؟ هر ي سر تکان داد و گفت: ممنون پروفسور خیلي خوبم مي خواستم باهاتون صحبت کنم در مورد باني. مل گوناگول اخمهایش را در هم کرد و گفت: چيزي شده؟ هري نمي دانست چطوري بگوید اما باید میگفت: نمي دونم ... چند وقته که باني خسته است دیر میاد حتي ... مسته ... امروز صبح ساعت 5 اومد که تازه بخوابه وقتي ازشی پرسیدم کجا بوده گفت با دوستاش بوده پروفسور اون مست بود. خیلي هم مست بود دست به کارهایي میزد که نباید میزد . مل گوناگول چهره اش شکفت و گفت:پاتر این قدر سخت نگیر اون دخترم حق داره عاشق هرکي مي خواد بشه. هري از تعجب دهانش باز مانده بود مل گوناگول گفت: اگه چیز دیگه اي نیست.... او هري فقط سر تکان داد و ملل گوناگول از او خداحافظي کرد و رفت کسي هري را صدا میزد هري برگشت و هرمیون سریع به طرفش آمد و گفت: سلام چي شده؟ هر ي سر تکان داد و گفت: هیچي ... من گرسنه ام نیست میرم یه ذره قدم بزنم فعلا خداحافظ و از هرمیون و رون جدا شد آن دو به هري خیره شده بودند. رون آرام گفت:ایه ذره مشکوکه !!! هرمیون که چشمانش را تنگ کرده بود گفت: یه ذره ؟خیلي مشکوکها! هر ي از سرسرا بیرون آمد نمي دانست باید به کجا برود تصمیم گرفته بود همین طور قدم بزند و فکر کند که ناخواسته متوجه شد به طرف مقبره ي دامبلدور میرود قبر سفید از دور نمایان بود هري واقعا نمیدانست چه کار باید بکند آرام جلو رفت و کنار مقبره ایستاد مقبره بسیار زیبا بود با اینکه دامبلدور در آن نمایان نبود اما بسیار زیبا بود هري آرام گفت: نمي دونم الان باید چي بگم یا چي کار کنم شما خیلي به من لطفا کردین خیلي چیزا برام گذاشتین مثل اون خاطره ها اما من نمیتونم ازشون استفاده کنم پروفسور من بدون شما هیچ کاري نمیتونم بکنم...و دستش را روي صورتش گذاشت اما ناگهان چیزي روي قبر افتاد هري سرش را بالا آورد. خفاشي سیاه سریع از روي قبر بلند شد و به طرف جنگل رفت هري لحظه اي به خفاش نگاه کرد آنها هیچ وقت در صبح از جنگل بیرون نمي امدند اما ناگهان چيزي عجیب تر احساس کرد. دستش را روي قبر گذاشت و آرام به قبر زد هري دستش را سریع برداشت و پا به فرار گذاشت باید حتما به هرمیون و رون میگفت چه چیزي شنیده است وقتي به سرسرا رسید و هرمیون را دید که آرام نان تست مي خورد به طرش رفت و کنارشی با عجله نشست در حالي که نفس نفس میزد پرسید: هرمیون چقدر طول میکشه تا یه بدن انسان کاملا نابود بشه... همش؟ هرمیون گفت: خیلي زیاد طول نمي کشته تا بافت بیرون از بین بره اما بافت داخلي مثل اسکلت چون یه چیز خیلي سخته حدود 50 سال شایدم بیشتر سالم میمونه. هر ي آب میوه ي رون را سر کشید و گفت:من حاضرم شرط ببندم اون قبر خالیه درون با ناراحتي گفت: چرا آب میوه ي منو خوردي؟ اما هرمیون پرسید: کدوم قبر؟ هر ي با ناراحتي گفت: قبر دامبلدور، مقبره اش... من مطمننم وقتي بهشی دست زدم، بهش مشت زدم صداي خالي بودن میداد. هرمیون با تعجب گفت: اما هري ما دامبلدور و دیدیم که دفن کردن. هري سر تکان داد و گفت: تو دامبلدور رو توي قبر دیدي؟ هرمیون گفت: نه. هري به رون گفت: تو چيرون هم جواب داد: نه. هري با ناراحتي گفت: خوب منم ندیدم هیچ کس ندید هاگرید. اومد قبرشو گذاشت و رفت اونور هرمیون من مطمننم قبر خالیه یا یه جاي دیگه دفنش کردن یا... زنده است.رون با ناراحتی گفت: اما تو دیدي که دامبلدور از برج پرت شد پایین. هري با ناراحتي گفت: پس یه جاي دیگه دفنش کردن. هرمیون گفت: بسه آروم باشین باید بریم پیشی هاگرید اون دامبلدور رو آورد. هري و رون فقط سر تکان دادند. فصل سیم: پاسی ، شوت، گل هري آن قدر سریع راه میرفت که هرمیون و رون براي رسیدن به او مجبور بودن به دنبالش بدوند عصبي و ناراحت بود و با خودش حرف میزد. هرمیون تمام مدت به او میگفت: هر ي من فکر نمیکنم این حرف درست باشه، هري یه ذره آروم باش. اما هري اصلا به حرفهاي هرمیون توجه نمیکرد وقتی هري خانه ي هاگرید را دید شروع به دویدن کرد و حالا هرمیون و رون واقعا میدویدند هري آن قدر محکم در میزد که هرمیون و رون فکر میکردند هرلحظه ممکن است
________________
در خورد شود. در همین لحظه هاگرید که کمي ناراحت شده بود در را باز کرد و گفت: چي شده ؟ میشه یه ذره... اما هري ناگهان گفت: هاگرید تو دامبلدور رو دیدي؟ هاگرید بعد از چند دقیقه گفت: چي؟ هرمیون گفت: منظور هري این بود که اون روزي که تو قبر پروفسور دامبلدور رو آوردي قبلش ایشونو توي قبر دیدي؟هاگرید گفت: چرا اینو میپرسین؟ هرمیون مي خواست چيزي بگوید اما هري ناگهان گفت: هاگرید... خواهش میکنم من وقت ندارم بود یا نبود؟ هاگرید به هري که سرخ شده بود نگاهي انداخت و سر تکان داد و گفت: من اونو توي قبر ندیدم چون قبلشی پروفسور مل گوناگال در قبر رو بسته بود. هر ي ناگهان گفت: مل گوناگال ...و به طرف مدرسه شروع به دویدن کرد هرمیون از هاگرید خداحافظي کرد و به دنبال هري رفت هاگرید جلوي رون را گرفت و پرسید: چش شده ارون گفت:زده به سرش فکر میکنه قبر دامبلدور خالیه ... من باید برم هاگرید . هاگرید از او خداحافظي کرد و جلوي در کلبه اش ایستاد نمی دانست چه کار باید بکند یا چه حرفي بزند فقط آروم به درون کلبه اش رفت و در را بست هري آن قدر سریع میدوید که هرمیون و رون فکر رسیدن به او را از سرشان بیرون کرده بودند که ناگهان هري ایستاد هرمیون و رون با ناراحتی خود را به او رساندند و رون با ناراحتي گفت: هري خواهش میکنم ... سرعت نگیر. هرمیون در حالي که نفس نفس میزد گفت: چي شده؟ هر ي سر تکان داد و گفت: پله کان بازه.رون پرسید : چي؟ و هري به روبه رو اشاره کرد. پله کانی که به اتاق مدیر راه پیدا میکرد و همیشه با گفتن رمز باز میشد. حالا باز بود هرمیون چوبش را بیرون کشید و هري نیم نگاهي به او انداخت و گفت: بیاین و به طرف پله کان جادویی رفت رون هم مانند هرمیون چوبش را بیرون کشیده بود و پشت سر هري وارد پله کان شد بعد از چند لحظه هر سه نفر پشت در اتاق ملت گوناگال بودند از درون اتاق صداي حرف مي آمد صدا آشنا بود هرمیون و روان هم مانند هري فقط گوش میدادند درباره ي هري صحبت میکردند صداي مردي مي آمد که سعي مي کرد آرام حرف بزند : من همیشه با این نقشه ي دامبلدور مخالف بودم اون پسر نباید بازیچه ي نقشه هاي احمقانه ي ما بشه. صدايي ناراحت مردي دیگر آمد که میگفت: بسی کن تو خودت شمول اول موافق بودي حالا چي شده هري اداره خوب پیش میره. صدايي مل گوناگال آمد که میگفت: البوس سیریوس بسی کنین این بازي شروع شده بایدم تا آخر پیش بریم. هر ي تمام تنش شروع کرد به لرزیدن قبل از اینکه هرمیون یا رون بتوانند جلوي هري را بگیرند به درون اتاق پرید. مل گوناگال متعجب به او نگاه میکرد هري هردو نفر را دید. دامبلدور و سیریوس به او خیره شده بودند اما یل نفر دیگر هم در اتاق بود همان دختري که به هري حمله کرده بود. هري با دیدن او فریاد کشید: نه...و به عقب پرت شد فقط نور سبزی را میدید. قدرت آن طلسم آن قدر زیاد بود که هري احساس میکرد طوفانی او را از آنجا میبرد دامبلدور و سریوس و بقیه فقط او را تماشا میکردند ... هري اینجایی؟هري چشمانش را بست و باز کرد. مرجان متعجب فقط به او نگاه میکرد. هر ي دستي به صورتش کشید و گفت: چه اتفاقي افتاد اونا کجا رفتن؟ مرجان با ناراحتي گفت: هري حالت خوبه؟ نگاه کن ببین ساعت چنده خیلي خسته شدي تازه تو باید استراحت کني امروز بازي بین ما و شماست دیروز آکلند خیلي قشنگ ترکیه رو شکست داد امروز ببینیم کی برنده میشه. هر ي سر تکان داد و گفت: چه اتفاقی افتاد؟ مرجان با دقت به صورت او نگاه کرد و گفت: هري خیلی خسته شدي. نشسته خوابت میبره... پاشو قبل از اینکه صبح بشه بر و چند ساعت بخواب نمي خواد بیاي خودم راه خروج رو بندم تو فقط بر و بخواب... فعلا شب بخیر و بلند شد و در حالي که سر تکان میداد از در بیرون رفت هر ي با ناراحتي بلند شد و به طرف آینه رفت با دقت صورتش را بررسي کرد همه چیزش طبیعی بود اما تمام چیزهاي هم که دیده بود طبیعی بود. هري نمي دانست باید چه کار بکند به چه کسي بگوید کاملا میلرزید احساس ترس میکرد فکر میکرد فقط یه بازیچست نمي دانست چرا همچین احساسي پیدا کرده است بعد براي آنکه خود را آرام کند چشمانش را بست و با خود فکر کرد: فقط یه خواب بود...واقعیت نداشت... خواب بود. در همین لحظه بانی از در وارد شد هري پرسید: کجا بودياباني آرام با لبخندي گفت: سلام، هر ي فریاد کشید: گفتم کجا بودياباني در حالي که گیج شده بود گفت: چون مرجان اینجا بود داشتین باهم حرف میزدین گفتم مزاحمتون نشم. هري به طرف او رفت و آرام گفت:راستشو بگو کجا بودياباني با ناراحتي از هر ي دور شد و گفت: پیش هرمیون و رون برو بپرسی ، اه چرا این طوري میکني میترسم. هر ي روي صندلي نشست و با دو دست سرش را گرفت و آرام گفت: باني من ... معذرت ...مي خوام ... اصلا حالم خوب نیست. باني کنارشی زانو زد و به صورت هر ي خیره شد و گفت: مهم نیست ... چي شده؟هري سر تکان داد و گفت: نمي دونم خواب بودم یا بیدار بودم مي دونم حرف منو مرجان تموم شده بود تو اومدي توي اتاق مست بودي بعد من رفتم به ما گوناگال گفتم اون گفت مهم نیست تو حق داري عاشق بشي بعد ناراحت بودم رفتم قدم بزنم که دیدم کنار قبر ... دامبلدورم...یه خفاش افتاد روي قبر یه صدایی داد وقتی خفاش رفت من به قبر زدم صداي خالی بودن میداد بعد اومدم به هرمیون گفتم هرمیون گفت ممکن نیست این طور باشه رفتیم به هاگرید که قبرو آورده بود گفتیم اون گفت دامبلدور رو توي قبر ندیده مل گوناگال اونو بسته بوده رفتیم پیش مل گوناگال پله کان باز بود رفتیم بالا از توي اتاق صداي حرف مي اومد داشتن درباره ي اینکه من یه بازیچه نیستم حرف میزدن صداشون آشنا بود اما وقتي ملت گوناگال گفت سیریوس و آلبوس آروم باشین من سریع تو اتاق همه رو دیدم دامبلدور رو سیریوس رو مل گوناگال همه رو ...یکی دیگه هم اونجا بود ... من نمي تونم ادامه بدم... چشماش باعث شد همون احساسی بهم دست بده همون دختره بود ... هموني که بهم حمله کرده بود بعد یه نور سبز دیدم که مثل یه طوفان اومد طرفم همه داشتن نگام میکردن. هرمیون رون همه حتي اون دختره بعد مثل اینکه باد منو ببره ... رفتم ... رفتم ... یا دفعه نگاه کردم دیدم مرجان جلومه داریم در باره ي همون موضوع اون شب حرف میزنیم ... بانی من دیوونه شدم مگه نه؟ باني سر تکان داد و گفت: فقط خواب دیدي ... هر ي اونا مردن. هري به باني نگاه کرد بعد بلند شد و از او دور شد و گفت: مي دونم اونا مردن ... دامبلدور پرت شد... سیریوس رفت پشت اون پرده... هردوشون مردن اما باور کن زنده بودن ... هردوشون زنده بودن... اونا گفتن... من یه بازیچم ... اونا اینو گفتن... بعد کنار دیوار نشست و زانو هایش را بغلش جمع کرد باني بلند شد و گفت: هر ي من نمي دونم اما ناراحت نشي... تو داري ....توداري کمي بد بین میشي ... حتي نسبت به مرده ها ... هر ي اونا رفتن ... برنمیگردن ...تو چي فکر میکني ؟ که مرده ها دارن تو رو بازیچه میکنن؟ هر ي نباید این قدر بد
________________
بین باشی...هري بلند شد و در حالي که میلرزید گفت: قبرش خالي بود ... الانم خالیه...و از در بیرون رفت و شروع کرد به دویدن باني سعي کرد جلوي او را بگیرد اما هري رفته بود باني به درون اتاق رفت و در را بست هري در حالي که چشمانش از اشل میسوخت به طرف محوطه میدوید قبر سفید از دور نمایان بود هري آنقدر سریع میدوید که صداي نفس نفس زدن خودش را میشنوید تازه به قبر رسیده بود که با مشت به قبر زد اما هیج صدايي از درون قبر نمي آمد هیج بازتابي به وجود نمیامد هري باورش نمیشد چندین بار به قبر زد اما هیچ صداي نمیامد هري کنار قبر زانو زد در حالي که چشمانش خیس بود ناگهان فریاد کشید: نه... صدایش آن قدر بلند بود که تمام پرندگان جنگل سیاه به پرواز در آمدند... هر ي ساعتها کنار قبر نشسته بود و هیج کاري نمیکرد فقط آرام حرف میزد و میگفت: چرا این کار رو میکنین ؟ چرا؟ من که میدونم شمازنده این چرا میخواین من بازیچه شما باشم ؟ من که هرکاري گفتین کردم این قدر منو ازار ندین بخدا خسته ام مي خوام از این خواب پاشم مي دونم همش کابوسه اما شما نمي ذارین پاشم پروفسور من شما رو خیلي دوست داشتم اما شما هم مي خواین من زجر بکشم ... و بلند شد و گفت:دیگه سراغ من نیاین منم مي خوام زندگي خود مو بکنم مثل کساي دیگه که تو این دنیان. دیگه اصلا برام ولدمورت مهم نیست از دستش فرار میکنم دیگه برام اهمیت نداره ...شما هم دیگه برام مهم نیستین ... اگه سیریوس رو هم دیدین بهش بگین یه سر سوزن دیگه برام مهم نیست ... همتون برین به جهنم. رویش را برگرداند و به طرف مدرسه رفت در راه به خودش گفت:دیگه برام مهم نیست.... دیگه برام مهم نیست... باید فکر کوییدیچ باشم امروز بازي ماست دیروز آکلند خیلي قشنگ برد. اسماشون چي بود؟ و از توي جیبش لیستي که از لا به لاي حرفهاي مرجان بیرون کشیده بود را در آورد لیست کامل کامل بود هري از فکر کردن به این موضوع که چقدر راحت توانسته بود از مرجان حرف بکشد خنده اش گرفته بود تازه کنار هرمیون و رون نشسته بود که رون با ناراحتي گفت: پسر کجا بودي؟ هرمیون هم در حالي که کمي ترسیده بود گفت: باني میگفت یه چیزایی گفتي درباره ي دامبلدور و سیریوس میگفت یه خوابي ديدي. هر ي سر تکان داد و لیست را روي میز گذاشت و گفت:ولش کن دیگه برام هیچ کدو مشون مهم نیستن. رون ببین چي از مرجان کشیدم بیرون. هرمیون میشه بري بگي همه ي بازیکناي کوییدیچ بیان اینجا؟ ممنون و شروع کرد به توضیح دادن براي رون. هرمیون نیم نگاهي به او کرد و در حالیکه کمی تعجب کرده بود بلند شد تا بازیکنان را خبر کند وقتی همه ي بازیکنان جمع شدند هري لیست را گذاشت وسط و گفت: هیسی آروم باشین. دین گفت: پسر اینو چطوري گیر آوردي؟ هر ي گفت: این دیگه از حقه هاي خودمه نمیشه بگم مي خواین شما هم یاد بگیرن؟همه هري را تشویق میکردند هري با دست انها را ساکت کرد و گفت: هیس آروم، حالا میریم سر معرفي بازیکنا، خوب گوش کنین، توي این تیم فقط دوتا دختر بازي میکنن که متاسفانه خیلي هم خفه هستن دوتاییشونم وحشین خوشگلم نیستن یعني اون قدر بلاجر و کوافل تو صورتشون خورده که چهرشون یه جوري شده اسما شون نازین و نازنینه اونجان کنار اون پسر و به دوتا دختر که هردو طرف یه پسر نشسته بودند اشاره کرد هري ادامه داد: اون پسریم که وسطشون نشسته برادرشون نادینه که اونم مثل خودشون بیه ذره وحشیه هر سه تاشون گل زناي حرفه اي هستن حالا میریم سراغ کییر ها دوتا پسران به نام هاي حامد و کیان. حامد کاپیتانم هست اصلا هم براشون مهم نیست بلاجر به جایشون بخوره بدنشون خیلي سفت محکمه بلاجر رو آن قدر محکم میزنن که ممکنه به کسي صدمه بزنه جفتشون اونجان همونایی که کنار اون دختره نشستن که موهاشی یه ذره از اون بانداناشی زده بیرون. اون دختر همین لیست رو به ما داده. اسمشی مرجانه. از اینا بگذریم میریم سراغ در بازه بان. سیاوش اونجاست صورتشو ببین. مرجان میگفت حتي با صورتم نمي زذاره کوافل از حلقه هاش رد شن خیلي حرفه اي اما ما باید حتما بهش گل بزنیم باشه. همه بازیکنان سر تکان دادند و هري ادامه داد: نوبتیم باشه نوبته سیکر اسمش ابراهیمه تاحالا فقط سه بار نتوانسته توپ طلایی رو بگیره هر سه بار هم به بازي نرسیده براي همین من باید خیلی مراقب باشم. راستي بچه ها از همه اینا که بگذریم میدونین چرا ایران اینقدر کم سابقه باخت داره؟ همه سر تکان دادند و هري ادامه داد: بخاطر اینکه طرفداراشون خیلي بد تشویق میکنن. ایراني اون قدر فجیع تشویق میکنن که باعث میشن طرف مقابل اعصابش بریزه بهم و نتونه درست بازي کنه. ما نباید جلوشون کم بیاریم هرچي گفتن شما گوشاتونو بگیرین. اما چند نفر از گریفندوري ها با هم گفتند: پروفسور شما ما رو دست کم گرفتین ... بهشون میفهمونیم. تشویق کردن چه طوریه نصفا مدرسه با مان تازه خیلي از کشورها ما رو تشویق میکنن ما میبریم بیاین بریم بچه ها و با دوستانش از آنجا رفت. هر ي بعد از رفتن آنها گفت: چي شد؟ بازیکنانش همه شروع کردن به خندیدن عده ي زیادي سرخ پوشی بودند اما لباس بازي کنان ایراني سفید بود براي همین نصف مدرسه سفید و نصفه ي دیگر سرخ پوشی بودند هري با ناراحتي گفت: چشمامو میزنه نمیوتنستن یه رنگ بهتر بذارن سفیدش خیلی سفیده و خیلی هم تمیزه میفهمي که چي میگما و رون سر تکان داد. وقتي به طرف ورزشگاه میرفت صداي عجیب از ورزشگاه مي آمد گویا سپاه نظام از آنجا عبور میکرد هري نیم نگاهي از لایه پرده ها کرد و دید مدرسه در حال جنگ است دانش آموزان ایران از یک طرف داد و فریاد میکردند و از طرف دیگر طرفداران گریفندور بودند که با خوشحالي آواز مي خواندند هري ایستاده بود و میخندید هر لحظه ممکن بود ایراني ها از ناراحتي منفجر شوند اما ناگهان صداي تشویق آنها بالا تر رفت هري نمي دانست چه اتفاقي خواهد افتاد فقط از کنار پرده کنار آمد و پرده را بست بازیکنانش در حال آماده شدن بودند و هر ي فقط نگاه میکرد نمي دانست میبرد یا میبازد اگه میباختند کاملا میرفتند کنار و اگه میبردند براي مدرسه امتیاز میگرفتند هري بعد از چند دقیقه گفت: بهتره دیگه بریم فقط قبل از رفتن چند چیز هست که باید بگم اینا مثل کانادایی ها او نقدر احمق نیستن که بشه گولشون زد پس بهتره درست بازي کنیم بازي خشن نمی خوایم یه بازي آروم. رون تو از جات تکون نمي خوري شما دوتا هم باید مراقب بلاجر ها باشین و شما سه تا مثل بازي پیش پاسی میدین و میرین جلو ... ناگهان از بلند گوي ورزشگاه اسامی آنها پخش شد و این به این معنا بود که باید میرفتند همه باهم براي پل دیگر آرزوي پيروزي کردند و از در بیرون رفتند ورزشگاه در حال انفجار بود هري گیج و منگ به اطراف نگاه میکرد. واقعا نمیدانست چرا طرفداران این طوري برخورد میکنند که مادام هوج گفت: کاپیتان ها باهم دست بدهند و هري و حامد باهم دست دادند حامد با خنده گفت: چطوري پسر؟ هر ي آرام به کنار صورتش زد و گفت: خوبم تو
؟ حامد سر تکان داد و گفت: عالي و در همین لحظه بازي شروع شد هري از همه دوري میکرد به بالاترین نقطه رفته بود و همه جا را نگاه میکرد اما بر خلاف او ابراهیم یا جا بند نمیشد دانم در حال تغییر مسیر بود. کوافل دست ناژین بود آن قدر راحت همه را پشت سر میگذاشت. هري فکر میکرد رون را هم به راحتی پشت سر میگذارد اما رون مانند شیري جلوي حلقه ها ایستاده بود ناژین کوافل رو شوت کرد و رون به طرفش رفت اما کوافل به یکي از حلقه ها خورد و باز تاب کرد و ناگهان نازنین با انتهاي جارویش به کوافل ضربه زد و کوافل گل شد رون ناراحت بود. بر خلاف او ایراني ها خوشحال بودند و بلند تر آواز میخواندند رون به هري نگاه کرد و هر ي چشمکي به او زد رون هم از ناراحتي در آمد هري رویش را برگرداند. اصلا نمي توانست بفهمد که ابراهیم دنبال توپ طلایی میگردد یا نه. او اصلا یا جا نمي ماند هري فقط به ابراهیم نگاه میکرد که ناگهان بلاجري را دید که به طرف ابراهیم میرود ابراهیم اصلا برایش مهم نبود و راه خودش را میرفت که بلاجر تغییر مسیر داد و به طرف هري آمد هري سریع جاي خالي داد اما بلاجر دوباره تغییر مسیر داد و به طرف هري آمد هري متوجه نمیشد چرا این بلاجر روي او گیر کرده است که ناگهان کسي بلاجر را زد هري با خوشحالي برگشت و با دیدن حامد ناخواسته گفت: پسر نجاتم دادی.حامد گفت: بازي جوان مردانه. در همین لحظه گریفندور یه گل دیگر خورد و این دهمین گل خورده شان بود. حامد گفت: فکر میکنم دروازه بانتون یه چیزیش هست. هر ي فقط سر تکان داد و به طرف رون رفت رون با ناراحتي گفت: ندیدمش. هر ي آرام من که چيزي نگفتم فقط مراقب باشی 3 تا حلقه است نه یکي یه ذره تکون بخور. رون سر تکان داد و گفت: باشه... هري مراقب باش. اما کوافل به صورت هر ي خورد و ناگهان دهان و دماغ هري شروع کرد به خون آمدن. تمام ورزشگاه فقط نگاه میکردند. هري روي جارویش خم شده بود و خون از دماغ و دهانش جاري بود بازیکنانش سریع به طرفش رفتند هري سرش را بالا آورد. حامد هم به طرفش آمد و دستمالی در آورد و روي دماغ هري گذاشت و گفت: دماغتو بگیر بالا معذرت مي خوام. نادین اصلا حواسش نبود مگه نه نادین؟نادین که ترسیده بود فقط سر تکان داد هري هم سر تکان داد و با ناراحتي گفت: مهم نیست اما چشمانش سیاهي میرفت به بازي ادامه دادند هري تعادل نداشت احساسی میکرد هر لحظه ممکن است پرت شود که از لابهلاي تاریکی چیزي طلایی دید با خوشحالي به طرفش رفت با اینکه همه جا تاریا بود اما هري به راحتي توپ طلایي را میدید. در همین لحظه کسي فریادي کشید و هر ي افتاد احساس میکرد در حال سقوط است اما کسي او را روي هوا گرفت او روي جاروي کسي سوار بود که او را نمي دید اما میدانست در مشتش توپ طلایی است ان را به راحتي احساس میکرد کسي که هری را گرفته بود آرام او را به طرف زمین برد و روي زمین خواباند و هري کاملا از هوش رفت ... چشمانش را آرام باز کرد... عده ي زیادی کنارشی بودند اما به بهوش آمدن هری توجه نمیکردند و مشغول حرف زدن درباره ی هری بودند که هري سعی کرد بلند شود اما نصف صورتش تیري کشید و هر ي ناله اي از سر درد کرد و همه کنارشی امدند هري آرام دستش را به لبه ي تخت گذاشت و بلند شد ماده ي سرخ رنگي نصف صورتش را پوشانده بود هري فکر کرد خون است اما ماده ي سرخ رنگ به شدت رقیق بود چند نفر براي هري بالشت گذاشتند و او را آرام تکیه داد هرمیون با ناراحتی گفت: این * ي؟هري در حالي که کمي درد داشت گفت: فکر کنم سومین بار برون گفت: نخیر دومین بار. هري در حالي که گردنش را میمالید گفت: من چه میدونم وقت گیر آوردی؟ یکی از بازیکنانش گفت: خیلی دیگر گفت: شانس آوردي اون پسره گرفت. هري گفت:کي ارون گفت: حامد گرفت. هري با
ون گفت: باختیم ؟ صبر کن یه ملاقاتی داري.هري متعجب شد و گفت:
و ناگهان پسر شده؟ ابراهیم لبخندي زد و گفت رو از تو دهن ابراهیم در آوردي.هري تعجب کرد و گفت: چي؟ ابراهیم گفت: ببین تو داشتي توپ رو تعقیب میکردي اما معلوم بود چيزي نمیبیني توپ داشت به طرف من مي اومد و تو هم دنبالش بودي من ناگهان فریاد کشیدم و توپ رفت تو دهنم دست تو هم دنبالش رفت تو دهنم یکي از دندونام خورد شد. بعد شروع کرد به خندیدن هري با ناراحتي گفت:اوه خدایا معذرت مي خوام. ابراهیم با خوشحالي دستش را جلو برد و گفت: نه مهم نیست... فقط اومدم تبریا بگم بخاطر بردتون . حامد تا نیم ساعت پیش اینجا بود چند دقیقه دیگه دوباره میباد... حقتون بود ببرین امیدوارم خوب جلو برین. هر ي با او دست داد و بعد از چند دقیقه او رفت و هر ي آرام گفت: یعني .....ما بردیم؟ بارون سر تکان داد و ناگهان بازیکنانش شروع کردن به فریاد کشیدن هري که نمي دانست چه کار بکند گفت: هیس از اینا یاد بگیرین ببینین حتي وقتي میبازن چه طوري برخورد میکنن.رون به پشت هري زد و گفت: باشه بابا. هرمیون گفت:هري اومدن دیا
• • • • برگشت و با دیدن حامد گفت:اوه حامد چطوري؟حامد با لبخندي جلو آمد و افتادي ... خیلی باحال توپو گرفتي ابراهیم مونده بود چي کار کنه. هر ي با ناراحتي گفت:مي دونم حقمون نبود شما ها خیلي بهتر بودین.حامد خندید و نه... اینا رو نگفتم که عذاب وجدان بهت دست بده شما ها هم خیلی خوب بودین فقط اومدم تبریلاد بگم چون بازي واقعا عالي بود اما تو باید یه قولي به من بدي؟ هر ي اخمهایش را در هم کرد و گفت: چي؟ حامد جلو رفت و گفت: قول بدي که همه ي کشور ها رو ببری... بري بالا چون اگه من بودم میرفتم حالا تو باید بري بالا هري حق توست... برو بالا. هر ي خندید و گفت: باشه فقط بخاطر تو, حامد بلند شد بخاطر من باشه، بهتره من دیگه برم و خوشحالي تونو خراب نکنم ، تو هم بهتره پاشي... جا خوش کرده... نمي خواي که توي درمانگاه جشن بگیري اگه دعوتمون کنین شاید اومدیم حتما جشن بزرگیه و هري گفت: تو خودت باعث پیروزي شدي باید بیای. حامد با خنده گفت:باشه پس حتما میایم، راستي بخاطر نادینم معذرت مي خوام کاملا از ریخت افتادي.هري هم خندید و گفت:این طوري برام خیلي بهتر ه. حامد خداحافظي کرد و رفت و هر ي آرام گفت : بچه ها من مي خوام فرار کنم چون مادام پامفري نمیذاره من از جام تکون بخورم منم مي خوام توي جشن باشم پس بهم کمل کنین. یکي از بازیکنان گفت: اون با من. هري به او که پسري بلند قد بود نگاه کرد و گفت: هي مي خواي چي کار کني؟پسرک گفت:من هر موقع که بخوام میتونم بالا بیارم. هري به او خیره شد بعد گفت: حالت بدنشه؟ پسرا
چشمکي به او زد و به پیش مادام پامفري رفت در همین لحظه هري سریع از روي تخت بلند شد و با اینکه تمام تنش درد میکرد از درمانگاه بیرون رفت. در همین لحظه صداي اوق زدن شديدي به گوش رسید و هري و دیگران ایستادذ و به هم نگاه کردند و با خنده سر تکان دادند و دوباره شروع به دویدن کردند تازه به سرسرای اصلي رسیده بودند که با دیدن جمعیتی که آنجا بود شوکه شد همه او را تشویق میکردند و هر ي سرش را پایین انداخته بود آن شب در سرسرا حتي ايراني ها هم جمع بودند و جشن گرفته بودند هري به حامد خیره شده بود که براي دوستانش آواز مي خواند و همه خوشحال بودند. هر ي آرام از کنار دخترانی که دور او نشسته بودند بلند شد و به طرف حامد رفت همه با این کار هري او را صدا کردند. اما هري کنار حامد نشست حامد خیلي زیبا مي خواند درباره ي پسري مي خواند که دوستش را مجبور به رفتن کرده بود و حالا از دوري دوستش سر به بیابان گذاشته بود هري تنها کسی بود که از این شعر ناراحت شده بود براي هیج کسی مهم نبود و همه از حامد مي خواستند تا یک چیز شاد تر بخواند اما حامد در همین لحظه متوجه ي هري شد و گفت:پسر اینجایی؟هري بلند شد و گفت:داشتم میرفتم خیلي قشنگ مي خوني حامد هم بلند شد و گفت: ممنون بشین امشب باید جشن بگیرین. هر ي سر تکان داد و گفت: نه باید برم خسته ام. حامد گفت: باشه هرجور راحتي و هر ي آرام از سرسرا بیرون رفت هیچ کس متوجه ي غیبت او نشده بود همه در حال خودشان بودند حتي باني هم مثل همیشه در اتاق نبود هري آرام در را بست و فقط ردایش را در آورد و روي تخت خوابید خیلي سریع خوابش برد: باید بهش همه چي رو بگیم نمیشه توي بلاتکلیفي بمونه...سیریوس ما این کارو کردیم که هري تو کارامون دخالت نکنه باید یه ذره دیگه صبر کنیم.....مگه نشنیدي چي گفت ، اون شل کرده هري بچه نیست نمیشه گولش زد اون فکر میکنه مازنده ایم اگه نریم جلو خودشو میکشه عقب. خواهش میکنم سیریوس شنیدي که دامبلدور چي گفت هري هیچ کاري نمیکنه... هري پشت در اتاقي ایستاده بود و به این حرفا گوش میداد میترسید دوباره به داخل برود و دچار طوفان شود او آرام با خودش گفت:من نمي خوام اینا رو ببینم... من نمي خوام اینا رو ببینم... در همین لحظه در باز شد و مردي که شنل بلندي به تن داشت جلوي هري ظاهر شد. او آرام گفت:اوه هري . اما هري دوباره آن موج سبز رنگ را میدید ناگهان همان مرد گفت: دامبلدور خواهش میکنم ....باید همه چیز و بهش بگیم مبلدور : هري همان طور عقب و فت هر ي فقط علامت هاي روي دیوار را میدید مثل شیري که در
میان دستانش چوبي قرار دارد یا چند چوب که از اتصال آنها کتابي به وجود آمده بود هري به هر طرف نگاه میکرد
عده اي را میدید که سخت سر گرم کار بودند و اصلا به او توجه نداشتند...هري ناگهان بلند شد صورتش خیس عرق بود نفس نفس میزد و کمي عصبي و ناراحت بود سریع بلند شد و ردایش را پوشید و از در بیرون رفت جشن تمام شده بود هیچ کسی در سرسرا نبود هر ي سریع راه میرفت مي دانست آن علامت ها را جای دیده است اما نمیدانست کجا به کتابخانه رفت در همین لحظه مسئول کتابها به طرفش آمد و گفت: فعلا تعطیله. هري که از عصبانیت سرخ شده بود گفت: من معلمم برو کنار و چوبش را بیرون کشید پیرزن از ترس جیغی کشید و از در بیرون رفت هری نمی دانست کجا را باید بگردد به بخش کتاب هاي باستاني رفت و شروع به گشتن کرد دور و برشی پر از کتاب بود هري کاملا حواسش به کتاب ها بود و به اینکه تمام آنها را دورو برشی پراکنده کرده است توجه نمیکرد در همین لحظه کسی سرش فریاد کشید:پاتر فکر میکني داري چي کار میکني؟هري به پشت سرش نگاه کرد و با دیدن ملل گوناگول گفت: هیچی فقط دارم دنبال یه علامت میگردم. ملک گوناگول که عصیقی بود گفت: بلند شو باید بهم توضیح بدي که چرا اینجارو بهم ریختی ! هر ي بلند شد و با ناراحتی گفت: من به هیچ کس به خاطر کارام توضیح نمیدم یادتون باشه من دیگه 17 سالمه و خودم براي خودم تصمیم میگرم. مل گوناگول گفت: اما یادت باشه اینجا مدرسه ي منه و من بهت اجازه نمیدم اونو به گند بکشی. هر ي سرش فریاد کشید: شما اینو باید بعد از اینکه من از اینجا رفتم و اینجا رو مرتب نکردم بگین من که هنوز اینجام وقتي ام کارم تموم شد اینجا رو مرتب میکنم. مل گوناگول دستش را بالا برد و تو گوشی هري زد و گفت: خیلي دیگه داري جلو میري صبر کن با هم بریم. هري دستش را روي صورتش گذاشت و آرام گفت: شما هیچ حقي درباره ي اینکه منو بزنین ندارین اگه فقط یک بار دیگه این کار رو بکنین ... بد میبینین! ما گوناگول گفت: این یه تهدید بود. هري هم گفت: آره تهدید بود. حالا اگه جرات داري یه بار دیگه بزنمای گوناگول آرام گفت:پاتر خواهش میکنم... تو چت شده؟هري به او خیره شد و گفت:دیگه نمي خوام کسي باشم که بزنن تو سرش اگه بهم کمل کنین آرومم وگرنه شما هم تو تقصیر دامبلدور و سیریوس دست دارین. مل گوناگول دستش را جلوي دهانش گذاشت و گفت: پاتر اینا یعنی چی؟ هر ي با ناراحتی فریاد کشید و گفت: یعنی دیگه از دست کاراي شما خسته شدم شما به دامبلدور گفتین یه کاري کنه من فکر کنم مرده من مطننم اون زنده است. مل گوناگال فریاد کشید: خفه شو درباره ي دامبلدور این طوري حرف نزن، هر ي با ناراحتي رویش را برگرداند و گفت: من پروفسور دامبلدور رو خیلي دوست داشتم اما این چه کاریه ؟ چرا من باید به بازیچه باشم؟! ماد گوناگال دست او را گرفت و گفت: پاتر این چه حرفیه که میزني تو بازیچه ي هیچ کس من تو رو آوردم اینجا که کسي دستش بهت نرسه حالا این چه حرفیه که میزني من اجازه نمیدم کسي تو رو آزار بده نمي خوام بیشتر از این کسي ناراحتت کنه پاتر منو ببخش من فکر میکنم زیادي تو رو آزار دادم نباید این رفتار رو با تو میکردم ، هري هیچ کس وقتي بمیره نمیتونه برگرده این چه حرفیه که ي با ناراحتي روي زمین نشست و گفت: چند وقته یه چیزایی میبینم یه بار دیدم که پشت در اتاق شمام و چند نفر دارن صحبت میکنن درباره ي اینکه من بازیچه ي دست دامبلدور شدم و یکي میگفت بهتره همه چي رو به من بگین بعد شما گفتین البوس سیریوس خواهش میکنم بس کنین منم سریع اومدم تو اتاق اما ناگهان افتادم تو یه طوفان سبز رنگ که منو به عقب میکشوند همتون منو نگاه میکردین و هیچ کسی کاري نمیکرد بعدش دیگه نخواستم به پروفسور دامبلدور و سیریوس فکر کنم اما نشد بازم پشت یه در بسته بود داشتم به حرفاشون گوش میکردم که این بار سیریوس در رو باز کرد و من دوباره تو همون طوفان افتادم سیریوس گفت خواهش میکنم ما باید به اون همه چي رو بگیم اما طوفان منو عقب برد فقط از اونجاها چنتا علامت دیدم مثل یه شیر که دستش یه چوبه یا چنتا اتصال که آخرش یه کتاب وصله شما میدونین اینجاها کجاست ؟ ملک گوناگول لبهایش را به شکل بدي جمع کرده بود بعد از چند
تا از اتاق هاي رونسايي هر بخش باشه مثلا همون کتابه و اتصسال ها مال اتاق قضاوته و توشی قاضي ها سکونت دارن اما پاتر همه ي اینا هیچ ربطی به تو نداره باید یادت باشه تمام کساني که میمیرند دیگه رفتند پروفسور دامبلدور و سیریوس دیگه بر نمیگردند من فکر میکنم همه ي اینا بخاطر این باشه... ویزلي رو فرستادي رفته... شنیدم حتی براشی نامه نمینویسی... پاتر تو که نمی خواي اونو ولی کنی؟ هر ي بلند شد و از او دور شد و
حق نداري ا بري بیرون دو سبای تراک کنی. اما هري او را هل داد و او ازش جدا شد بعد باید برم خواهش میکنم منو آزار ندیدن و سریع از در خارج شد. مل گوناگال ناگهان فریاد کشید: یکي جلوشو بگیره اون نباید از مدرسه بره بیرون. هری با تمام وجود میدوید تعداد زیادي از کاراگاهاتي که در مدرسه بودند به دنبالش میدویدند هري نمي دانست چرا آنها نمي خواهند از مدرسه بیرون برود اما او با تمام وجود مي خواست به بیرون برود در بزرگ مدرسه از دور نمایان بود حالا هري با اینکه خسته بود اما به سرعتش افزود تا اینکه به در رسید اما در قفل بود هري نمی دانست چه کار کند کارگاه ها هر لحظه ممکن بود به او برسند راهي دیگري نداشت بعد از چند لحظه قفل در ذوب شد و هر ي سریع در را باز کرد و از آن بیرون رفت و در را بست میدانست هرلحظه ممکن است کاراگاه ها به دنبالش از همان راه بیایند پس باید سریع ناپدید میشد برگشت اما با چیز واقعا وحشتناکی رو به رو شد بیرون مدرسه همه جا سفید پوش بود هري برف را زیر پایش احساس میکرد ترسیده بود زیرا به هر جا نگاه میکرد سفید پوش از برف بود اما ترسنال تر از آن مهي غلیظ بود که به طرفش مي آمد و او را بیشتر وحشت زده کرده بود هري نمي توانست کاري بکند. مه کاملا به او نزدیل شده بود در همین لحظه هري فردي سپاه پوش را از میان مه دید فردي که تمام صورتش را پوشانده بود اما ناگهان صورتش را به هري نشان داد هري فریادي کشید و در حالی که مه روبه روي ببینی اش بود ناپدید شد ... سردش شده بود دقیقاجلوي وزارت خانه بود بینی اش را با پشت دست پالت کرد و به درون دکه ي تلفن رفت میدانست باید چه کار بکند سریع گوشي را برداشت و وقتي صداي زن را شنید گفت:من هري پاتر هستم براي چند کار محرمانه به اینجا اومدم. بعد از چند دقیقه کارتي روي زمین افتاد و زن برایش آرزوي موفقیت کرد و او را به زیر زمین برد هري هم در همین فاصله کارت را به سینه اش زد وقتي رسید آرام در را باز کرد و به درون تالار رفت فواره ي بزرگي که هري سال پنجم خرابش کرده بود تعمیر شده بود. هر ي آرام به طرفش رفت و چند لحظه فقط تماشا کرد بعد صداي پیر مردي نجا چي کار دارین؟هري آرام برگشت و موهایش را کنار زد و به پیر مرد نگاهی کرد پیر مرد کاملا جذب هري شده بود و با دیدن هر ي آرام گفت:یا مریم مقدس. هر ي آرام بن براي چند تا کار خیلی مهم به اینجا اومدم که همون طور که روي کارتم نوشته محرمانه است و نمي تونم بگم اون کارا چیه فقط مي خوام سریع برم توپیر مرد که تقریبا همه حرفهاي هري را نشنیده بود و فقط به ...و هري با لبخندي از او تشکر کرد و به تالار اصلي وزارت
فصل سی و یکم: مردی با دو چهره هري ارام راه میرفت نمي دانست باید به کجا برود یا کجا را بگردد فقط احساسی میکرد دامبلدور و سیریوس هنوز آنجا و به کساني که اطرافش بودند نگاه نمیکرد اما او کاملا آشکار بود پسري با موهاي بلند مشکي که در صورتش ریخته شده بود و با لباس مشنگ ها در انجا راه میرفت او شلوار جین بلندي پوشیده بود که انتهایش را تا زده بود و با بلوز آبي کمرنگي که فقط ژاکتي مشکي رویش پوشیده بود در وزارت راه میرفت تعداد زیادي از کساني که در آنجا کار میکردند مي ایستادند و او را تماشا میکردند هري دستش روي چوبش قفل شده بود در همین لحظه یک نفر گفت: اقا هاي آقا ... میشه بپرسم شما اینجا چي کار دارین؟هري او را با یا دست کنار زد و گفت: نه نمیشه. اما مرد دست بردار نبود هري را گرفت و گفت: پسر خوب اینجا وزارت خونه است نه مدرسه که همین طوري سرتو بندازي پایین و بياي تو. هري به او نگاه کرد و آرام گفت: بهتره دستتو از من بکشي چون من خیلی عصبانیم. مرد لحظه اي خندید و ي منو تهدید میکني ؟هري گفت: نه. اما ناگهان با یا دست مرد بخت برگشته را روي زمین خواباند مرد فریاد بلندي کشید و هري گفت: تهدیدت نکردم هیچ کاري باهات ندارم اگه بهم بگي که اتاق قضاوت کجاست؟ اما در همین لحظه چند نفر چوبهایشان را روی گردن هري گذاشتند و یکی از انها گفت: آروم چوب تو بنداز و بلند شو. هري بلند شد و دستش را بالا برد اما ناگهان برگشت و موهایش را از توي صورتش کنار زد مرد بیچاره با دیدن صورت هري روي زمین نشست او فقط به هري خیره شده بود تمام کساني که چوبهایشان را به طرف هري گرفته بودند جذب زیباي او شده بودند هري آرام گفت: چي شد؟ انگاري خيلي ترسیدي ! اتاق قضاوت کجاست؟ مرد که جلوي پاي هري نشسته بود گفت: طبقه ي دوم انتهاي سالن. هر ي ابروهایش را بالا انداخت و گفت: ممنون و آرام به طرف آسانسور رفت هري نيمي از موهایش را در صورتش ریخته بود و قدم برمیداشت آرام دستش را بالا برد و روي دکمه گذاشت در آسانسور باز شد و هري به داخلش رفت به طبقات نگاه کرد و با خوشحالي دستش را روي طبقه ي دوم فشار داد در بسته شد هري با متانت تمام فقط ایستاده بود و تماشا میکرد بعد از چند لحظه صداي زني پخش شد که میگفت: طبقه ي اول، در باز شد و مردي هراسان وارد آسانسور شد و دستش را روي دکمه بسته شدن در فشار داد هري فقط خیره به او نگاه میکرد مرد آرام برگشت و با دیدن هري فریادي کشید و به در بسته شده چسبید هري به او اخمي کرد و گفت: حالتون خوبه؟ مرد فقط سر تکان داد در همین لحظه دوباره صداي زن به گوشی رسید: طبقه ي دوم و هري با باز شدن در از در بیرون رفت در اخرین لحظه به مرد دوباره نگاه کرد او ترسیده بود اما دوباره دستش را
روي دکمه ي بسته شدن در فشار داد و سریع ناپدید شد هري به اطراف نگاه کرد اتاق هاي مختلفي آنجا بود که هیچ کدام علامت چند چوب جادوي و کتابي که به آنها وصل شده باشند را نداشتند در همین لحظه مردي فریاد کشید: اونو بگیرین ...اون مرد رو بگیرین... هري برگشت و با دیدن تعداد زیادي کارگاه که به طرفش می آمدند شروع به دویدن کرد نمي دانست باید به کجا برود در سالن مي دوید و ناگهان از دري که کمي نیمه باز بود داخل شد و در را بست اتاق پر از در بود هري نمیدانست از کدام در داخل برود اما ناگهان کسي يکي از درها را باز هري که ترسیده بود سریع به
کناري رفت مردي موبلند از در بیرون امد و گف جان بس کن اینقدر دیگه پیچیده نیست.اما ناگهان برگشت و هري را دید ناگهان فریاد کشید:غریبه ... یه غریبه اینجاست ... در همین لحظه تعداد زیادي کارگاه از همان دري که هري بسته بود وارد شدند و همگي باهم هري را بیهوش کردند هري فقط طلسم را دید و نتوانست هیچ کاري بکند... سرش کمي درد میکرد دستش را روي سرش گذاشت و بلند شد در حالي که آه و ناله میکرد چشمانش را باز کرد او در اتاق سفیدي بود که هیج دري نداشت نمي دانست کجاست فکر میکرد مرده است حتي لباس هایش را نیز عوض شده بود به خودش نگاه کرد لباسش مانند لباس دیوانه خانه بود ترسیده بود از روي تخت بلند شد و دنبال دري براي خروج گشت اما آنجا هیج دري نبود هري هیچ چیز نداشت نه چوب جادوي نه حلقه ي نامزدیشی حتي آنها زنجیر خورشید را هم از گردنش در آورده بودند هري موهایش را از توي صورتش کنار زد نمی دانست باید چه کار کند اما صداي را از دور میشنید صدايي که هر لحظه بلند تر میشد هري خودش را به دیوار هاي اتاق سفید چسباند و به دنبال من با صدا گشت در همین لحظه یکي از دیوار ها ترال خورد و از وسط خورد شد و روي زمین ریخت هري که ترسیده بود خود را به دیوار چسباند پشت آن دیوار همه جا تاریل بود اما ناگهان صداي مردي آمد که میگفت:اون هري پاتر نه یه آدم معمولي که شما این بلارو سرش آوردین میدونم باهمتون چي کار کنم. هر ي هنوز به دیوار چسبیده بود که مردي همراه چند نفر دیگر از ان همه تاریکي جلو آمد مرد با ناراحتي گفت: هر ي معذرت مي خوام. هري حالا احساس آرامش میکرد او آقاي ویزلي بود که از او عذر خواهي میکرد هري روي زمین نشست آقاي ویزلي به طرفش رفت و
باشه بر میگردم خواهش میکنم بهم کملک کنین خواهش میکنم. آقاي ویزلی زیر پهلوي هري را حالا پاشو باید از اینجا بریم بیرون اینجا در شان تو نیست پاشو و هري را بلند تعدادي از کارگاهاني که همراه اقاي ویزلي بودند جلو آمدند و از هر ي معذرت خواهي کردند و او فقط سر تکان داد آقاي ویزلي او را به اتاقي برد و او را پشت صندلي کنار شومینه نشاند و گفت : همین جا باش میرم بگم برات یه چیزی بیاران بخوري.هري سر تکان داد و گفت: خواهش میکنم فقط لباسام، اقاي ویزلي خنده اي کرد و گفت: اونا بخاطر همین لباسا بهت حمله کردن اونا فکر کردن تو مشنگي اما باشه بهشون میگم اونارو هم برات بیارن حالا آروم باشی، و از در بیرون رفت هري کمي سردشی شده بود به اطراف نگاه به احتمال زیاد آنجا دفتر آقاي ویزلي بود زیرا روي میزش چند قاب عکس از خانواده اش بود هري به عکس ها نگاه کرد یکی از عکس ها دست جمعي از خانواده ویزلي بود و در یکی دیگر از عکس ها که فقط پسرهایش بودند هري و هرمیون هم بودند اما یه عکس دیگر هم به چشم مي آمد هري و جیني کنار هم نشسته بودند و مي خندیدند هري به جیني که بدون ناراحتي میخندید خیره شده بود در همین لحظه مردي وارد اتاق شد و هر ي قاب عکس خودش و جیني را روي میز خواباند مرد جلو آمد در حالي که سیني بزرگي به دست مرد در حالي که لبخندي کنار لبش داشت سینی را روي میز گذاشت و گفت: آقا چیز دیگه اي هم می خوان؟هري سریع گفت: لباسام. مرد سر تکان داد و گفت: چند دقیقه ي دیگه براتون میارن و از در بیرون رفت هري کنار شومینه نشسته بود با خود فکر میکرد. حتي اگر دامبلدور و سیریوس هم اینجا بودند تاحالا باید رفته باشند با این فکر کمي ناراحت شد و در همین لحظه آقاي ویزلي همراه لباس هاي هري آمد هري بلند شد و گفت: ممنون . و لباسهایش را از آقاي ویزلي گرفت آنها را روي میز گذاشت و شروع کرد به گشتن تمام وسایلش بود بجز زنجیر خورشید اقاي ویزلي گفت: دنبال چیزی میگردي؟هري برگشت و در حالي که کمي ترسیده بود گفت:زنجیر خورشید نیست ...اون نیست. آقاي ویزلي گفت: همون نبنده که خیلي داغ بود ؟هري سر تکان داد و آقاي ویزلي گفت:اون !!خوب راستش پسر مي خواستن اونو از گردنت باز کنن اما به یاد نفر صدمه زد خیلي داغ بود چوب یا نفر رو سوزوند ... هر ي با نگراني گفت: نابودش
کردین؟ آقاي ویزلي سر تکان داد و گفت: نه فقط مي خواستم بگم خطرناکه اونو نانداز گردنت. هر ي سر تکان داد و برام اهمیت داره. اقاي ویزلي سر تکان داد و تا تو لباساتو میپوشي میرم اونو برات میارم . هر ي سر تکان داد
و افای ویزلی بیرون رفت هر ي سریع لباس هایش را به تن کرد و چوبش را برداشت اما ناگهان حلقه اي طلايی روی میز افتاد هري احساس میکرد از دورن آتش گرفته است حلقه ي نامزدیش را برداشت و به انگشتش نگاه کرد جاي خالي حلقه سیاه شده بود هري لحظه اي بي حرکت ماند اما بعد تصمیم خودش را گرفت و حلقه اش را در جیبش گذاشت اما در همین لحظه آقاي ویزلي وارد اتاق شد در حالي که با جادو زنجیر خورشید را روي هوا نگه داشته بود هري ناگهان تصمیمش عوض شد و در مقابل چشمان آقاي ویزلي حلقه اش را در انگشتش کرد آقاي ویزلي لحظه اي به هري خیره ماند بعد گفت: مي دونستم... مي دونستم تو از اوناش نیستي.هري گفت: منظور تونو نمي فهمم آقاي ویزلي . اقاي ویزلي با خوشحالي سر تکان داد و گفت:هیچي ولش کن اینم زنجیرت مراقب باش خیلي داغه .اما هري بدون هراسي زنجیر را در هوا قاپید و به گردنش انداخت اقاي ويزلي با دهان باز به هري نگاه میکرد و چوبش هنوز
دستش بود بالاخره چوبش را پایین آورد و با لبخندي گفت:خوب هري نگفتي چي شده که اومدي گفت ...راستش اومدم دنبال دامبلدور و سیریوسی... آقای ویزلی که دهانش باز مانده بود گفت: میگي.هري آرام نشست و گفت:راستش فکر میکنم زده به سرم اما یه چيزي بهم میگه گذاشتنم سر کار. آقاي ویزلي
کنار هري نشست و گفت: کی؟هري با ناراحتی سر تکان داد و گفت: نمي دونم همه یه جوري همه منو گذاشتن سر کار. آقاي ویزلي با ناراحتي گفت هري دیگه داري خیالاتي میشی زده به سرت هري همه ي اینا بخاطر دوري از جیني... ببین من کاري به مسائل شما ندارم نمي دونمم مي خواین چي کار کنین اما جیني تنها دختر منه تو نباید اونو تو همچین وضعي بفرستي پیش ما الان جینی همش نگران تو مي دوني وقتی نامه تو گرفتچي کار کرد ؟ فقط گریه میکرد نذاشت نامه تو بخونیم اما هري خواهش میکنم دختر من خیلي حساسه تو نباید این کار رو با اون بکني.هري سر تکان داد و گفت:شما اشتباه فهمیدین آقاي ویزلي مي دونین دارین درباره ي کي حرف میزنین اون دختر ... جیني ... مال منه به هیچکسم نمیدمش نمیزار کسي اونو از چنگم دریاره با بد بختي گیرش آوردم مي دونین چرا فرستاد مشی خونه؟چون تو هاگوارتز یک نفر خودتون که میدونین حتي به اون حمله کردن مي دونین چرا براش نامه نمینویسم؟ چون اگه مردم برام گریه همیشه فکر کنه من با دختراي دیگه خوش بودم و وقتي مردم اون قدر از من بدش بیاد که برام اشلک نریزه اقاي ویزلي نمي خوام جیني گریه کنه میفهمین؟آقاي ویزلي لحظه اي چيزي نگفت اما بعد صاف نشست و سر تکان داد و گفت:نمي دونم چي بگم اما درواقع جیني هر روز داره عاشق تر از قبل میشه من دخترمو میشناسم از این موضوع بیایم کنار تو میدونی الان بچه ات چند ماهش
ه ي کوتاهي کرد و سر تکان داد و آقاي ویزلي با پدر دلسوزي! تقریبا 6 ماهشه یعني دیگه کامل میشه مي خواي با اون چي کار کنيم؟هري با ناراحتی بلند شد و به طرف تنها پنجره ي اتاق رفت و خوام ببینمش ... آقاي ویزلي با ناراحتي گفت بن بچ نی نیست که بزاریشی کنار اون
مي دوني جینی به چي دلش خوشه ؟ که اون بچه لگد میزنه...
هري ناخواسته برگشت و عاشقانه گفت: لگد میزنه؟آقاي ویزلي با لبخندي سر تکان داد اما هري گف خوامش....شما ازش مراقبت کنین. اقاي ویزلي گفت: میفهمي چي میگي؟هري سر تکان داد و گفت: میدونم چیز خیلي زیادي از توان مي خوام مي دونم اون بچه دست گل خودمه خودم باید ازش مراقبت کنم اما آقاي ویزلي اصلا من تا 3
• • ماه دیگه طاقت میارم دیگه حالم داره از فرار کردن بهم مي خوره کنم بعد برم پیشش تا یا اون منو نابود کنه یا من اونو آقاي ویزلي حتي اگه تا 3 ماه دیگه هم طاقت بیارم بعد چطوري اون بچه رو بغل کنم در حالي که نمي تونم بهش بگم من پدرتم همون طوري که نمي تونستم به همه بگم جیني نامزدمه آقاي ویزلي شما 7 بچه بزرگ کردین این یکي رم بزرگ کنین خواهش میکنم. آقاي ویزلي سر تکان داد و گفت: اون بچه، بچه ي دخترمه و ....تو ...افتخار میکنم اگه که اونو بزرگ میکنم . هر ي آرام گفت: فقط هیچ وقت بهش نگین پدرش یه ترسو بود که 17 سال از ولدورت قایم شد. اقاي ویزلي بلند شد و آرام گفت: هري تو ترسو نیستي هیچ کدوم از ما اون کاراي که تو کردي جرات انجامشو نداریم تو شجاعی من افتخار میکنم که دخترم همچین نامزدي داره.و هر ي را بغل کرد هر ي تمام مدت ساکت ماند نمی دانست باید چي کار کند. او صاف ایستاده بود در همین لحظه مردي فریاد کشید: اونو بگیرین اون په دزده... اقاي ویزلی هري را رها کرد و گفت: صدا از بیرون بود ؟هري سر تکان داد و افاي ویزلي گفت: ببریم ببینیم چي بود بیاو همراه هري از در بیرون رفت عده ي دور مردي جمع شده بودند مرد رداي بلندي به تن داشت و روي زمین نشسته بود و التماس میکرد که بگذارند برود هري جلو رفت او آن مرد را میشناخت آن همان مردي بود که هراسان وارد آسانسور شده بود و با دیدن هري از ترس فریاد کشیده بود در همین لحظه آن مرد هم هري را دید و آرام با لبخندي گفت: بیا ... کارت دارم...اما آقاي ویزلی هري را به گوشه اي هل داد و
با کمال چند کارگاه مرد را از روي زمین بلند کرد و ان ؟ این کارت خیلی منو ناراحت کرده ببرینش اتاق قضاوت. هري ناگهان گفت: نه... من مي خوام با این مرد حرف بزنم. آقاي ويزلي با ناراحتي گفت: هر ي خواهش میکنم این مرد یه دزده. هر ي سر تکان داد و جلو رفت و گفت: فقط چند کلمه خواهش میکنم. آقاي ویزلی با کمی تامل
گفت: باشه تو دفتر من فقط چند کلمه باشه هري؟ هر ي سر تکان داد و اقاي ویزلي گفت: ببرینش تو دفتر من و چندین
دیونه است. هر ي سر تکان داد و به درون دفتر آقاي ویزلي رفت مرد پشت میز آقاي ویزلي نشسته بود و با آمادن هري
به او خیره شد هري آرام گفت: اسمت چیه ؟ مرد گفت: مهم نیست، مهم اینه که تو پاتري هري با پوزخندي گفت:اینو همه میدونن چي کارم داشتي. مرد گفت:اون وقتي که تو اسانسور دیدمت فکر کردم اومدي دنبالش اما من هنوز آمادگي دادن اونو به تو نداشتم نمي خواستم اونو بهت بدم فکر میکردم هنوز یه کاراي دارم که باید انجام بدم اما حالا میبینم که باید اونو بهت بدم. هري گفت: چي مرد پوزخندي زد و گفت:لرد سیاه این شانسو به من داد که دوباره زندگی کنم تا وقتی بتونم اونو حفظ کنم میتونم زندگي کنم میتونم بخاطر محافظت از اون خیلی پست بشم اون قدر که برام مهم نباشه و تو رو بکشم. هري که کمی نگران شده بود گفت: از چي باید محافظت کني؟ مرد آرام گفت: جان پیج فکر میکنم مال اسلیترینه. هر ي لحظه اي چيزي نگفت و بعد با خنده گفت بداري مزخرف میگي ولدمورت براي چي باید اونو بده به کسي که اصلا هیچ ربطي به هیچي نداره تو فقط مي خواي چرت پرت بگي. مرد با خنده گفت:... مي خواي باور کن مي خواي باور نکن اما من میدونم تو خیلي چیزا میدوني میدونم گذشته دستته لرد سیاهم میدونه اون اینو داد به من که هیچ وقت هیچ جاي نبودم اما من همیشه هیچ جا نبودم میدوني من کیم؟ هري فقط سر تکان داد مرد بلند شد و گفت: من همونیم که تام ریدل با قدرتاش توي غار ترسوندش سالها بخاطر ترسی که پیدا کرده بودم توي بیمارستان رواني بستري بودم تا خود تام ریدل اومد دنبالم فهمیدم جادوگره میدونستم هم خیلي جادوگره بزرگیه و هیچ کس مثل اون نیست حتي اون این قدر قدرت داشت که روحشو به چند تیکه کرد و یکي شو داد به من تا منم بتونم جادو کنم اون مثل یه پدر براي منه من اجازه نمیدم کسي به اون توهین کنه. هري که کمي ترسیده بود عقب رفت و خود را به دیواري چسباند و گفت: مزخرفه!چرا باید این کار
رو بکنه ؟ مرد گفت: چون بزرگواره اما من یه ترسو ام دیگه حوصله ي جادوگري ندارم مي خوام به زندگي خودم بر گردم میدونم نمیشه براي همین مي خوام با شادي برم اون دنیا تا اون توي وجود منه نمیتونم باشی شادي برم اون دنیا تو اونو میخواي مي دونم که مي خواي پس باید به من کمل کني تا شاد شم. هري روي زمین نشست و گفت: باید چی کار کنم؟ مرد سریع به طرف هري رفت و گفت:یه ذره از روحتو بده به من روحتو شاده چون عاشقه منم مي خوام عاشق باشم شادي و عشقه تو از نیروي اون قوي تره خواهش میکنم اگه اونو مي خواي یه ذره از روحتو بده به من خواهش میکنم. هر ي بلند شد و از دور شد و گفت: نه ... میفهمي از من چی میخواي؟ مرد ملتمسانه گفت: خواهش میکنم براي تو که چيزي نیست. هري او را با دست پس زد و گفت: نه برو اون ور نه ... اما مرد ناگهان فریاد کشید: بدش به من. و هري را گرفت ، هري لب هاي سرد مرد را روي لبهایش احساسی میکرد سعي میکرد او را کنار بزند اما مرد آن قدر محکم هري را گرفته بود گویا در حال خوردن بهترین نوشیدني دنیاست هري کم کم چشمانش سیاهي رفت و روي زمین افتاد مرد هم به دنبالش روي زمین آمد هري در کمال ناباوري میلرزید و اما مرد میخندید اما ناگهان صداي جیغ پرنده اي به گوش رسید که از پنجره ي دفتر آقاي ویزلي تو امد و با پنجه هاي تیزش مرد را از روي هري به کناري پرت کرد و به او حمله ور شد هري هنوز میلرزید و مرد در حالي که فریاد میکشید سعي میکرد از پرنده دور شود بلند شد اما ناگهان پایش به بدن هري گیر کرد و روي او افتاد پرنده با پنجه هایش مرد را روي هري نگه داشت هر ي با اینکه چشمانش کمی سیاه شده بود اما پرنده را دید آن پرنده فوکس ققنوس دامبلدور بود که حالا کمي پیر و خسته به نظر میرسید هري به آرامي دستش را بالا برد اما ناگهان دستش افتاد و سر هري کج شد در همین لحظه فوکسی که روي مرد ایستاده بود جیغي کشید و خود را به اتش زد مرد فریاد میکشید و همراه هري در اتش ققنوس میسوخت ... هري ناگهان چشمانش را باز کرد احساس میکرد رویشی پر از خاکستر است آرام سرش را بلند کرد درست بود آن قدر خاکستر روي لباس هاي هري نشسته بود که لباس هایش خاکستري شده بود پشت در عده ي زیادي جمع شده بودند و سعی میکردند در را باز کنند هری صدايي اقاي ویزلي را شنید که میگفت: هري ... گالری ... صداي منو میشنوي ... واي خداي من گفتم نباید با این مرد تنها باشه. هري به در نگاه کرد فقط یل پر سرخ رنگ لاي در بود که نمی گذاشت در باز شود هري بلند گفت: آقاي ویزلی من خوبم الان در رو باز میکنم. آقاي ویزلي که از صدایش معلوم بود خیلي خوشحال است گفت: هري خوبي ؟سالمي؟هري آرام بلند شد و گفت: آره اما در همین لحظه جامي از روي شلوارش روي زمین افتاد هر ي سریع جام را برداشت با یا نگاه آن را شناخت با خوشحالي میخندید که صداي آرام پرنده اي را شنید به اطراف نگاه کرد در میان خاکسترها پرنده ي بسیار کوچکي قرار گرفته بود هري آرام روي زمین نشست و گفت: فوکس .و ققنوس کوچلث را از میان خاکستر ها برداشت فوکس با خوشنودي نوکش را باز کرد و بست و
هري با لبخندي گفت: بازم تو منو نجات دادي حالا با هم میریم بیرون و ژاکتش را از تنش در آورد و جام را همراه فوکس در ان گذاشت و رویش را هم بست و آن را آرام برداشت و با کنار انگشتش پر گیر کرده را رها کرد در همین لحظه در باز شد هري ژاکتشی که درونش جام و فوکس قرار داشتند به سینه اش چسباند آقاي ویزلی با دیدن لباس هاي خاکستري و موهاي آشفته ي هري گفت: هري چي شده؟ اون مرد کو؟ هري آرام گفت: شما درست میگفتین داشت حرفاي الکي میزد چند بارم از ولدمورت طرف داري کرد بعدم به من حمله کرد اما نمیدونم چي شد که یا دفعه اتیش گرفت و سوخت مثل ...مثل...یه ققنوس. کارگاهاي دیگر اطراف آقاي ویزلي بهم نگاه میکردند آقاي ویزلی آرام گفت: حالا چرا زاکتتو اون طوري گرفتي دستت؟ هر ي سر تکان داد و گفت: همین طوري .ناگهان یکي از کارگاهان گفت: اون یه مجرمو کشته. هر ي سریع گفت: نه من که دیوونه نیستم الکي یه مردو بکشم اون به من حمله کرد بعد ودش آتیش گرفت باور کنین. مرد بلند گفت: خودش آتیش گرفت !! فکر کردي با بچه طرفي ؟ هر ي سر تکان داد و گفت: باور کنین من اونو نکشتم ... من اصلا براي چي باید این کار رو بکنم ؟ آقاي ویزلي بلند گفت: بسه ... این آقا هیچ جرمي مرتکب نشده اگه کسي مجرم باشه اون منم که اونو با اون مرد تنها گذاشتم حالا بیا هري میریم یه جاي دیگه حرف میزنیم. هري به شدت سر تکان داد و گفت: نه من مي خوام برگردم هاگوارتز احتما پروفسور مل گوناگال خیلي ناراحت شده باید بر م. آقاي ویزلي با لبخندي گفت :باشه میرم براي ملاث گوناگال یه نامه مینویسم که تو داري بر میگردي حالا بیا بریم تا تو برسي اونجا اون خودشو کشته منم باهات میام بیاو آرام او را به طرف آسانسور برد وقتي سوار آسانسور میشدند آقاي ویزلي گفت: تو بهترین کا رو کردي حالا باهم میریم هاگوارتز فکر میکنم اگه مل گوناگال ناگهان تو رو ببینه بیشتر خوشحال شه رسیدیم باید از وزارت بریم بیرون تا بتونیم ناپدید بشیم بیا. و همراه هري از آسانسور بیرون رفت پیر مردي که جذب زیباي هري شده بود با دیدنش تعظیمی کوتاه کرد و هري هم به او لبخندي زد آقاي ویزلي در آسانسور که در واقع دکه ي تلفن بود را باز کرد و همراه هري به درون ان رفت همان طور که آسانسور بالا میرفت هري بیشتر سردشی میشد حالا که ژاکتش را هم در آورده بود بخاطر نازل بودن لباسش کمي سردش شده بود وقتي به بالا رسیدند آقاي ویزلي گفت: بهتره ژاکتتو بپوشي، هر ي سر تکان داد و گفت: سردم نیست. آقاي ویزلي به او لبخندي زد و گفت:بریم ؟ و هر ي با تمام وجود خسته اش روي مقصدش تمرکز کرد و چشمانش را بست بعد از چند لحظه بخاطر برفی که روي صورتش میریخت چشمانش را باز کرد آنها پشت در هاگوارتز بودند و همه جا سفید از برف بود آقاي ویزلي گفت: خیلي خوبه اما چطوري بریم تو ؟ هر ي آرام دستش را روي قفلي که معلوم بود تازه تعمیر شده است گذاشت و گفت: این طوري! وقتي داشتم میومدم بیرون ذوبشی کردم و قفل خیلی سریع ذوب شد و افتاد آقاي ویزلي به هري کمل کرد تا در را باز کند وقتي هر دو داخل رفتند آقاي ویزلی سریع در را بست و قفل را دوباره تعمیر کرد هري به اطراف نگاه میکرد خبري از برف نبود هوا کاملا مناسب بود و فقط کمی نسیم سرد به صورتش می خورد او در کمال ناباوري پرسید: اینجا هیچ برفی نیست چرا؟آقاي ویزلي آرام گفت: چون اینجا یه خورشید همیشه روشن مثل تو داره بیا بریم. بعد از چند لحظه هري که همراه آقاي ویزلي به طرف ساختمان مدرسه میرات گفت: عشق جیني که منو داغ نگه میدارد. آقاي ویزلي با لبخندي گفت: معلومه باید زود بریم پیش مل گوناگول . هر ي آرام گفت: من اول باید برم تو اتاقم شما میشه بهشون بگین من برگشتم؟ آقاي ویزلي مي
________________
خواست از سر ناراحتی چيزي بگوید اما هر ي سریع گفت: خیلي ممنون آقاي ویزلي تا بعد خداحافظ و شروع به دویدن کرد.
فصل سی و دوم: مواد اعتیاداور و الکل هري سریع در اتاقش را باز کرد و ژاکتش را روي میز گذاشت و سریع بازشی کرد فوکسی سر کوچکش را در میان بالهایش کرده بود هري با انگشتش ضربه ای به فوکس زد او سرش را بالا گرفت و هر ي آرام گفت: تو خونه اي ...و فوکسی نوکش را براي او باز و بسته کرد هري با خوشحالي به تمام صورتش لبخندي زد و با دیدن جان پیج سریع آن را برداشت و کناري رفت تمام جام را با دقت زیر نظر گرفت جام در اطراف علامت اسلیترین که مار بود را داشت هري واقعا از جام اسلیترین خوشش آمده بود صدایی در گوشش میگفت: مال خودت ... مال خودت...و هري با خوشحالي میخندید اما ناگهان احساس بدي به او دست داد و خنده از روي لبش رفت بعد با ناراحتي جام را به گوشه اي پرت کرد و روي زمین نشست او حالا سه جان پیچ را داشت و نمي دانست جان پیج چهارم را چه طور به دست آورد هري حتي نمي دانست حرف مالفوي را باید جدي بگیرد یا نه که با ناراحتي صداي هم همه اي را از بیرون شنید آرام بلند شد و فوکس را کنار تختش گذاشت و گفت: جایی نري تا من بیام باشه؟ و فوکسی خودش را به کف دست هر ي مالید و هر ي با خنده اي از در بیرون رفت تازه در دفترش را بسته بود که صدایی پشت سرش جیغ کشید و گفت: پاتر...هري ناخواسته لرزید و آرام برگشت پروفسور مل گوناگول در حالي که عصباني بود و آقاي ویزلي سعي میکرد او را آرام کند به طرفش مي آمد اما او با ناراحتي سر هري فریاد کشید و گفت: دیگه از این مدرسه بیرون نمیري باشه؟هري که ترسیده بود خود را به در دفترش چسبانده بود و سر تکان میداد مل گوناگول با عصبانیت گفت: چرا الکي سر تکان میدي یه چیزي بگو!! هري فریاد کشید: بله قربان. مل گوناگال ایل قدم عقب رفت و گفت: چرا داد میزني؟هري فریاد کشید و گفت: چون پادگانه...و بعد با ناراحتي ملل گوناگول را از سر راهشی کنار زد. ملاث گوناگول به طرفش آمد و گفت: من نفهمیدم منظور تو کجاست اما تو هیچ حقي نداري به من توهین کني. هر ي سر تکان داد و گفت: من هیچ توهیني به شما نکردم. مل گوناگول با ناراحتي در حالي که صدایش جیغ مانند شده بود گفت: عمل نکردن به دستورم یه جور توهینه من به شما گفتم از مدرسه نباید بري بیرون . هر ي دستش را به کمرش زد و گفت: مگه من اول سال شما رو قسم ندادم که جلوی منو نگیرین من اجازه دارم از این مدرسه راحت برم بیرون یادتون رفته اما گوناگول با ناراحتي گفت: بله تو اجازه ي بیرون رفتن داري اما نه وقتي که کلاس داري اه من اگه مي خواستم از اول به مودي بگم به بچه ها درسی بده پس چرا تو رو استخدام کردم؟ هر ي سرش فریاد کشید: چه میدونم ؟ احتمالا خریت کردین !! اما اشکالي نداره من استفا میدم ... در همین لحظه آقاي ویزلي گفت: بسه دیگه هري تو هیچ جا نمیري ایالت نره الان ما سرپرستي تو رو به عهده داریم. هري با ناراحتي گفت: نمي دو نستم کسي که به سن قانوني بر سه هنوز باید تحت سر پرستی کسي باشه آقاي ویزلي من 17 سالمه خودم براي خودم تصمیم میگرم تصمیم گرفتم نامزد داشته باشم میبینین که دارم دلم مي خواست بچه داشته باشم اونم دارم دیگه چي مي خوام راحت میتونم زندگي کنم کسیم براي من تصمیم نمیگیره. آقاي ویزلي که سعي میکرد او را آرام کند گفت: هري تو هنوز در خطري باید چند نفر مراقبت باشن. هري گفت: ممنون لازم نیست ولدمورت حتي دامبلدور رو کشته به راحتی میتونه شما و تمام کاراگاهاتونو بکشه اگه تنها باشم بهتره دیگه کسي در خطر نمیفته فعلا خیلي گرسنه ام فکر میکنم الان شام میدن باید برم خداحافظ .و رویش را از مل گوناگال و آقاي ویزلي برگرداند مل گوناگال مي خواست چيزي بگوید اما آقاي ویزلي جلویش را گرفت و گفت: خواهش میکنم ولش کن کمي ناراحتو عصبیه میدوني از من چي خواسته ؟خواسته که از بچه اش ما مراقبت کنیم مینروا میفهمي این یعني چي اون از خودش قطع امید کرده گفت مي خواد بره خواهش میکنم اینقدر به دست و پاشی نپیچ تا یه ذره آروم بشه. مل گوناگال آرام سر تکان داد ... هري در سرسرا قدم میزد و به طرف میز گریفندور میرفت که ناگهان دختري که کاملا سیاه بود جلو آمد در حالي که دستش سبدي بود و روي سبد را انداخته بود گفت: سلام پروفسور من ماریام از ساحل عاج اومدم میدونم خیلي براي آشنا شدن دیره اما مي خواستم ببینم دنات میل دارین. هري که تعجب کرده بود مي خواست بگوید نه الان میرم شام میخورم اما با لبخندي گفت: بله من دنات خیلي دوست دارم. بعد ماریا سید را به هري داد و گفت: اینا رو من درست نکردم براي همین خیال بد نکنین اگه مزه خوبي نداشت یکي اونا رو به من داد و گفت... ولش کن ببخشید مزاحمتون شدم فعلا خداحافظ و هري هم که سبد دانات ها را در دست داشت آرام گفت: بازم ممنون خداحافظ. آرام کنار هرمیون نشست هرمیون مانند ابر بهار گریه میکرد و رون سعي میکرد او را آرام کند هري سبد دنات ها را روي میز گذاشت و گفت: چرا گریه میکنی؟هرمیون برگشت و با دیدن هري جیغ بلندي کشید و با دو دستش خود را روي هري انداخت و سعي کرد او را خفه کند هري سعي میکرد او را کنار بزند چندین نفر سعي میکردند هرمیون را از روي هري بلند کنند بالاخره هري از زیر هرمیون رها شد و به کناري رفت چندین نفر هرمیون را گرفته بودند و سعي میکردند او را ارام کنند اما هرمیون خودش را از دست انها نجات داد و دنبال هري کرد هري
________________
پشت میز برزیلی ها رفته بود و هرمیون سعی میکرد او را بگیرد هري میدوید و هرمیون به طرفش میوه پرتاب میکرد و هر ي جاي خالي میداد هري ایستاده بود به هرمیون میخندید که هرمیون با ناراحتي کیکي شکلاتي و بزرگ را برداشت و پرت کرد هر ي سریع جاي خالي داد اما کیل ناگهان به کسي خورد هري آرام برگشت و دید کیل شکلاتي به پسر تنومندي خورده است که صد در صد برزیلي بود هري دستش را روي دهانش گذاشته بود و سعي میکرد به او نخندد اما واقعا نمي توانست. پسرل با ناراحتي کیلث را از روي صورتش پال کرد بعد با دیدن هري که میلرزید به طرفش رفت هري ترسیده بود در حالي که بال بال میزد گفت: بخدا من نبودم اون... اما پسرل منتظر بقیه ي حرف او نماند و با چنان مشتي او را روي زمین انداخت که هري فقط بلند گفت: آخ. هري فکش را گرفته بود در همین لحظه هرمیون با ناراحتي جلو آمد و با داد و فریاد گفت: چرا میزنیش ؟ اصلا تو چرا باید به خودت اجازه بدي که دست کثیفتو روي هري دراز کني پسره ي بي شعور نفهم حالیت میکنم که یاد بگیري روي معلمت دست دراز نکني فکر کردي هري تنهاست و چوبش را در اورد اما پسر اورا با دست هل داد و هرمیون جیغي کشید و روي زمین افتاد هري سریع بلند شد و پسرل که به طرف هرمیون میرفت را هل داد و گفت: هوووووووو، جرات داري منو بزن! فکر میکنی کار کردي مي خواي دستتو روي یه دختر تنها دراز کني.و پسرل با ناراحتی به طرف هري حمله ور شد اما هري جا خالی داد و پسر با صورت تو دیوار رفت و نقش بر زمین شد هري با خوشحالي دستانش را بهم زد و گفت: کسی دیگه ای هم هست؟ تمام سرسرا به هري نگاه میکردند بیشتر برزیلي ها بلند شدند و هري خودش را جمع و جور کرد و گفت: خوب این یعني چي؟یکي يکي بیاین جلو برزیلي ها چوبهایشان را روي زمین گذاشتند و به طرف هري آمدند هري با ناراحتي عقب عقب رفت و گفت: شما ها فرهنگ ندارین ؟ مثلا جادوگریم این کارا براي ما زیبا نیست . اما برزیلي ها همه با هم به هري حمله کردند و هري فقط توانست دستش را روي سرش بگذارد اما ناگهان یک نفر جلو امد و به طرف برزیلي ها حمله ور شد و گفت: این همه به یک نفر خجالت نمیکشین؟هري آرام به پسر نگاه کرد او حامد بود لباسش را در اورده بود و فقط یک تیشرت مشکي به تن داشت که آن هم به تن عضلاتیش چسبیده بود برزیلي ها همه عقب رفته بودند هري بلند شد و گفت: حامد تو اینجا چي کار میکنی؟حامد در حالي که به تلف تل برزیلي ها چشم غره میرفت گفت: پسر تو مرام ما نیست یه نفر رو تنها بذاریم کتل بخوره. هري با تعجب گفت: تو چي شما نیست؟ حامد با ناراحتي گفت:اه هري الان وقت توضیح دادن نیست و یا نفر دیگه گفت: راست میگه الان باید حق این دیوونه ها رو بذاریم کف دستشون .هري برگشت ودید رون چوبش را بیرون کشیده است و به طرف آنها مي آید ناگهان هرمیون هم با دیدن رون گفت: منم کمل میکنم. هري و رون با هم گفتند: سر جات بشي و هرمیون هنوز بلند نشده نشست اما ملا گوناگول جلو امد و گفت: شما ها که نمي خواین دعوا کنین؟ اما مدیر برزیل با خوشحالي گفت: بذارین بجنگن ببینیم کدومشون قوي ترن من که هیچ مشکلي ندارم. و خانم یامي جلو امد و گفت: باشه بذارین بجنگن تا این برزیلي ها بفهمن اون قدر قوي نیستن اما بازم عده ي این گروه کمه... من چند نفر دیگه رو میفرستم بهشون کمالث کنان و رانین و کیان و سیاوش و ابراهیم و پسري که موهایش را تراشیده بود به کمل هري ، رون و حامد آمدند. خانم یا می گفت: این طوري خیلی بهتر شد . برزیلي ها به هم نگاه میکردند اما ناگهان به طرف انها حمله ور شدند پروفسور مل گوناگال جیغي کشید و عقب اومد عده ي زیادي جلو رفته بودند هرمیون ایستاده بود و با نگراني به انها نگاه میکرد اما بر خلاف او مرجان بالا و پایین مییرید و حامد را تشویق میکرد عده ي زیادي او را تماشا میکردند که با خوشحالي فریاد میکشید و مي گفت: حامد بزن تو چشمش آفرین بکششی پسر . هري که از مشت بدي که به صورت یکي از برزیلي ها زده بود دستش درد گرفته بود به طرف مرجان رفت و گفت: اینقدر خشن نباشی ما داریم کتل میخوریم تو کیف میکني . اما مرجان او را به جلو هل داد و هر ي فریادي کشید و با مشت یکي از برزیلي ها روبه رو شد ناگهان روي زمین افتاد و کله پا شد مرجان با ناراحتي گفت: ببخشید. هري در حالي که سرش گیج میرفت بلند شد و پسري که او را زده بود را دید در حالیکه مانند آدم هاي مست تلو تلو میخورد گفت: احمق مگه من باهات شوخي دارم پسراث سعي کرد دوباره هري را بزند اما هري جاي خالی داد و پسر روي زمین افتاد قبل از این که او بلند شود هري رویش نشست و پسر سعي میکرد او را از خود جدا کند هري که محکم پسران را گرفته بود فریاد کشید: هووو حامد این داره مثل خر جفتل میندازه منو ببین. هري روي پسرل نشسته بود و عده ي زیادي برایش دست میزدند و هر ي يکي از دستانش را براي آنها تکان میداد بالاخره پسر او را روي زمین انداخت و رویش پرید و هري حتي نمیتوانست زیر او نفس بکشد در همین لحظه رون با لگدي پسر را از روي هري به طرفي دیگر پرت کرد هري سریع بلند شد دعوا واقعا بالا گرفته بود و حالا معلوم نبود چه کسي مي خورد چه کسي میزند در همین لحظه پروفسور مل گوناگول تصمیم گرفت دعوا را تمام کند براي همین با چوب جادویشی وسط آمد و سعي کرد آنها را از هم جدا کند در حالي که برزیلي ها به آنها فحش میدادند یکي از برزیلي ها به طرف جمعیت جمع شده رفت هري که بخاطر طلسم پروفسور مل گوناگال روي زمین افتاده بود و دهانش بسته شده بود فقط صداي جیغ بلندي را شنید او روي زمین افتاده بود و هرچه سعي میکرد خود را نجات بدهد بیشتر اسیر طلسم او میشد در همین لحظات هري صداي مرجان را شنید: پسره ي بي شعور ولم
________________
کن ....برو گم شو .... به من دست نزن ... حا... مد. پسري بلند گفت: خفه شو ... گفتم خفه شو ... اگه مي خواین این دختر رو ول کنم اون پسر رو بدین به من ... مي خوامش... باید بخاطر بي احترامي به من جواب پس بده و به هري که روي زمین بود اشاره کرد اما حامد که قرمز شده بود گفت: مرجان رو همین حالا ول میکني وگرنه بخاطر همین موضوع جنگ به راه میفته. تمام ایراني ها به پسر چشم غره میرفتند اما در همین لحظه مل گوناگول جلو آمد و گفت: بسی کنین ...تو هم سریع اون دختر رو ول کن ... دیگه این کار هاي مسخره باید همین جا تموم شه تو مدرسه من دعوا اونم به سبک مشنگ ها هیچ معنی نداره بخاطر این کاراتون ... گفتم ولش کن و چوبش را به طرف پسر گرفت با همین کار هري از چنگ طلسم او رها شد و سریع بلند شد و همه را کنار زد و در حالي که فریاد میکشید به طرف پسرلث حمله ور شد پسر لا لحظه اي به او خیره شد و سریع چوبش را بیرون کشید و هري را طلسم کرد اما خوشبختانه مرجان او را هل داد و طلسم به کنار دست هري خورد و کمي پوست دستش جمع شد اما هري نایستاد روي پسرل بخت برگشته پرید و تا جایی که مي توانست او را زد در همین میان دوستانش سعي کردند او را از روي پسرل بلند کنند پسرل صورتش پر از خون شده بود اما هري آن قدر عصباني بود که هیچ چیز را نمیدید بالاخره دوستانش او را کشان کشان از منطقه دور کردند و او فقط ناسازا می گفت مرجان که ایستاده بود و تماشا میکرد لبخندي زد و گفت: واقعا ...اون یه قهرمانه. بعد لگدي به پسر برزیلي زد و گفت:دیگه از این غلطا نکني ها و باندانایش را محکم کرد و به پیش حامد که سرخ شده بود رفت سریع دستمالي به او داد و گفت:داره از دماغت خون میاد ... خوبي؟ حامد با ناراحتي گفت: آره ... تو رو که اذیت نکرد؟ پسره لات بي سرو پا، حیف اون مشتاي که هري بهشی زد. مرجان که جذب حامد شده بود و فقط به او لبخند میزد ناگهان به کنار صورتش زد و گفت: واي، هر ي کواو دنبال او گشت حامد هم با نگراني گفت: نمي دونم کجا بردنشی، اما مرجان هرمیون را دید که کنار رون نشسته است به طرفش رفت رون دستش خون ریزي شديدي داشت و هرمیون با ناراحتي سعي میکرد خون ریزي اش را بند آورد مرجان در حالي که ترسیده بود کنار هرمیون روي زمین نشست و گفت: خانم ... پروفسور کو؟هري کو؟ هرمیون با ناراحتي گفت: چه میدونم خانم ... بله ؟ و با نگراني به مرجان خیره شد و گفت: هر ي کو؟ مرجان با نگراني گفت: من از شما پرسیدم؟هرمیون سریع بلند شد و دستش را در میان موهایش برد و گفت: هر ي کو؟در همین لحظه صداي داد و فریاد هري به گوشی رسید هرمیون به مرجان گفت: میشه پیش رون بموني اذیتت نمیکنه من باید برم پیش اون تا یه کسي رو نکشته سعي کن خون دستشو بند بیاري الان مادام پامفري میاد. این ور رون... خانومو اذیت نکنی ها و سریع بلند شد و از آنجا رفت رون از درد به خودش میپیچید دستش از خون قرمز شده بود رون در حالي که صدایش میلرزید گفت: مجبور نیستي اینجا باشي. مرجان که سعي میکرد دستمالي را روي دست رون بگذارد گفت: اهمیت نداره من از خون خوشم میاد... نمیترسم. رون با ناراحتي گفت: من براي اون نگفتم. مرجان اخمهایش را در هم کرد و گفت:براي هرچي گفتي بهتره دهنتو ببندي چون وقتي حرف میزني خون ریزیت شدید تر میشه و رون دیگر ساکت شد ... دین همراه نویل و سیموس و پروتي و پادما سعی میکردند هري را روي زمین بخوابانند اما هري دوباره عصباني شده بود هرمیون در چشمان او آتش را میدید که زبانه میکشید براي همین فریاد کشید و گفت: ولش کنین ... برین عقب... گفتم ولش کن. و آنها را از هري جدا کرد هري وقتي خود را رها دید بلند شد و تازه مي خواست به طرف برزیلي ها برود که هرمیون جلویش آمد و گفت: هر ي آروم باشی ... دیگه دعوا کردن بسه خوب...اما هري عصباني تر از این حرفا بود سعي کرد هرمیون را به کناري بفرستد بعد باناراحتي گفت: من باید حق اونا رو بذارم کف دستشون... هرمیون از سر را هم بر و کنار. اما هرمیون سر او جیغ کشید و گفت: بشین سر جات دیوونهو دستش را بالا برد و بر گوشی هري زد. هري دیگر چيزي نگفت اما تمام دوستانش با این کار هرمیون نفس هاي خود را در سینه حبت کردند هري ارام به دیوار تکیه داد و روي زمین نشست. هرمیون بعد از چند دقیقه روبه رویشی نشست و گفت: ببخشید ... نباید میزدم تو گوشت ... معذرت مي خوام...هري دستش را روي گوشش گذاشته بود بعد آرام سرش را بالا اورد و گفت: فکر میکنم قبلا باید میزدي تو گوشم ... هرمیون لحظه اي هیچ کاري نکرد اما بعد سر هري را بغل کرد و در حالي که بغضی کرده بود کنار صورتش را بوسید و گفت: ببخشید... هر ي آرام گفت: مهم نیست... فقط... فقط... هرمیون او را رها کرد و گفت: فقط چي؟هري با لبخندي گفت : فقط دستت خیلي سنگینه ...گوشم هنوز داره سوت میکشه و هردو شروع کردند به خندیدن هري آرام بلند شد و هرمیون گفت: به اندازه ي اونا نزدمت ... تورو خدا نگاشی کنین تمام صورت کبود شده. هر ي سر تکان داد و دست او را گرفت و بلندش کرد و گفت: اینا کبودي نیست خاکستره ... هرمیون با تعجب گفت: خاکستر؟ هر ي سر تکان داد و گفت: آره اما الان نمیتونم برات تعریف کنم اینجا جاشی نیست رون کو؟ هرمیون با ناراحتي گفت: اون قدر نگران تو بودم اونو یادم رفت سپردمش دست همون دختره که باهاش حرف زده بودي اسمش چي بود؟ هري آرام گفت: مرجان؟ هرمیون صورتش شکفت و گفت: آره خودشه مرجان دنبال تو میگشت منم رونو سپردم بهش اومدام پیش تو دست رون بریده نمیدونم چرا اما خیلي ناجورم پریده بیا حالا. و همراه هري به پیش
رون و مرجان رفت امارون دستش کاملا خوب شده بود و کنار مرجان نشسته بود و میخندید هرمیون با
________________
تعجب گفت:رون دستت !! ارون دستش را بالا گرفت و گفت: خوب شد بابا این دختر یه شاهکاره مرجان که کمي خجالت کشیده بود سرش را پایین انداخت اما هري دست رون را نگاه کرد و گفت: از اولش بهتر شده چطوري این کارو کردي دختر؟ مرجان بلند شد و گفت: هیچي پدرم یه طلسم بهم یاد داده که خیلي سریع همچین زخمایی را خوب میکنن ببخشید اگه با من کاري ندارین برم پیش حامد . هر ي سر تکان داد و مرجان سریع از آنجا رفت. هري کنار رون روي زمین نشست و گفت: خداییش دستت از روز اولشم بهتر شده مگه نه بارون دستش را مشت کرد و گفت: فکر میکنم همین طوره که تو میگي ...هي هري اونجارو؟ چند نفر همان پسري را که هري به قصد کشتن زده بود را کشان کشان به طرف درمانگاه میبردند هري سریع بلند شد و گفت: آخه کوچولو دردت گرفت...اگه جلومو نمیگرفتن میکشتمت تا دیگه از این غلطا نکني ... کم خوردي کثافت. و پسراث فقط به طرف هري تف انداخت هري مي خواست دوباره حمله کند که هرمیون جلوی او را گرفت و گفت: هري خواهش میکنم ... ولش کن ... هري ... هري تو که این طوري نبودي ولش کن ... هري که سعي میکرد هرمیون را کنار بزند گفت: باید بکشمش تا دلم آروم بگیره... ببین چطوري داره به من میخنده ... میکشمت آشغال... هرمیون برو اونور. اما هرمیون هري را هل داد و گفت: هري باز زده به سرت ... نکنه دوباره باید بزنم تو سرت تا مغزت بیاد سر جاش ... بگیر بشین... گفتم بشین... هري با ناراحتی نشست و هرمیون که دید او نشسته است آرام گفت: آخه شما ها مغز ندارین... مگه ما جادوگر نیستیم... کي با مشت توي این دنیا مبارزه میکنه که شماها این کارو میکنین... اصلا مگه ما بکسوریم...رون با ناراحتي گفت: ما چيی ایم؟ هري به رون گفت: رون میشه فعلا کوتاه بیاي بعدا برات میگم بکسور چیه الان داریم صحبت میکنیم ... و رون سرش را پایین انداخت و هري به هرمیون نگاهي انداخت و گفت: هرمیون این چه حرفیه ؟ خودشون شروع کردن بعدم من که از اولش گفتم با چوب جادو کار کنیم نه با مشت خودشون او نقدر بي شعورن که نمیفهمن بعدم مگه نديدي به من توهین کرد . هرمیون جلوي او نشست و گفت: به تو هیچ توهینیم نکرد تو به اون توهین کردي.هري با ناراحتي گفت: من؟ من که کاریش نداشتم من و تو داشتیم بازي میکردیم کیل خورد تو سر اون خوب به من چه بعدم بجاي اینکه پاشه مثل ادم بگه چرا این کارو کردین منو میزنه خوب تو هم بودي قاطي نمیکردي؟ هرمیون چشمانش گرد شد و گفت: بحث کیث اومد وسط راستي تو کجا بودي؟هري که کمي ترسیده بود گفت: چي ...؟ ام...اه... خوب راستش ... هرمیون رفته بودم وزارت خونه. هرمیون با ناراحتي گفت: اونجا رفته بودي چي کار؟و هر ي تمام ماجرا را براي آن دو تعریف کرد و در آخر رون گفت: هر ي گل کاشتي پسر. اما هرمیون با ناراحتی گفت: خیلي خري هري.هري با ناراحتی گفت: اه...چرا فحش میدي؟ هرمیون گفت: چون اینقدر احمقي که تنها پاشدي رفتي اونجا نمیگي یه بلایی سرت بیاران. هري خنده اي کوتاه کرد و گفت: هرمیون ... من چند سالمه؟7 سالمه یا 17 سالمه... بخدا وقتي هفت سالم بود این طوري باهام برخورد نمیکردن که حالا شما ها این طوري بامن برخورد میکنین. هرمیون گفت: هر ي اون موقع این قدر که الان در خطري در خطر نبودي بفهم. هر ي با ناراحتي بلند شد و گفت: میرم شام بخورم... یه چیز دیگه .... اصلا برام مهم نیست عاقبتم چی میشه... هرمیون من افتادم تو یه بازي که باید تا آخرش برم ... نمي تونم برگردم حتي پشت سرمو نگاه کنم ... پس منو از آینده نترسون.... چشمام بسته است برام هیچي اهمیت نداره . هرمیون هم بلند شد و گفت: حتي جیني ، حتي بچه ات؟ هر ي آرام گفت:کاري که باید براي اونا میکردم کردم. رون هم بلند شد و گفت: تو هیچ کاري براي خواهر من نکردي فقط براي اون یه بچه ساختي که باید حالا بخاطرش بسوزه و بسازه. هري با ناراحتي گفت:رون ... جیني هر کاري دلش بخواد میکنه... من هیچ مشکلي براي نابودي اون بچه ندارم... چون واقعا حوصله ي پیله ندارم درون مي خواست چیزي بگوید اما هرمیون جلویش را گرفت و گفت: بچه ها بسه دیگه بهتره بریم شام بخوریم بیایندرون و هری هرکدام یئت ور هرمیون نشستند و و در تمام وقت سعی میکردند با یال دیگر روبه رو نشوند هر ي سبد دونات ها که هنوز روي میز بود را باز کرد هرمیون ناخواسته گفت: اون چیه ؟هري به آرامي گفت: فکر کنم دناته یه دختره بهم داد . هرمیون گفت: هري تو نباید چيزي که یه دختر بهت میده بخوري ؟خارجي بود؟ هري به او نگاه کرد و گفت: آره... هرمیون گفت:دیگه بدتر بدش من بهشون لب نمیزنی ممکنه از همون معجوناي عشق باشه. هر ي با خنده گفت: اره بدیم رون امتحان کنه. رون به او نگاه کرد و هردو باهم خندیدند هرمیون گفت: نخیر نه تو از این دناتا میخوري نه رون اصلا حرفشم نزنین. هري به زور سبد دنات ها را از هرمیون گرفت و گفت: من که گفتم برام هیچي مهم نیست.رون هم با خنده گفت: آره بده بهش بخوره . هري با خوشحالي یکي از دنات ها را برداشت و گفت: تازه است... هرمیون رد اي هري را گرفته بود و گفت:هري خواهش میکنم نخور خواهشی میکنم. اما هري به حرف او توجه نکرد و کمي از دنات را خورد هرمیون با نگراني به صورت هري نگاه میکرد هر ي آرام گفت:یه مزه ي عجيبي میده... هرمیون با ترسی گفت: گفتم ... اما هري بیشتر از دانات خورد و فقط سر تکان داد هرمیون با ناراحتي گفت: هر ي دیگه نخور . اما هري تمام دنات را خورد و گفت: بازم جا دارم. مي خواست دنات دیگري بردارد که سر گیجه اش شروع شد چشمانش سیاهی میرفت دستش را انداخت و در حالي که صدایش در نمي آمد گفت: هر ... میون...سرم ...داره... گیج ... میره. هرمیون سریع بلند شد و هري را گرفت و گفت: رون برو یکي رو
خبر کن حالش خوب نیست. عرق سرد تمام صورت هري را پوشانده بود چشمانش سیاهی میرفت در واقع دیگر هیچ چیز نمیدید. هرمیون او را گرفته بود تعداد زیادي از دانش آموزان گریفندور با نگراني به هري نگاه میکردند هري احساسی میکرد دیگر در این دنیا نیست احساس پرواز کردن میکرد که روی زمین افتاد و شروع کرد به لرزیدن دهنش کف کرده بود هرمیون و عده ي زیادي از دختران گریفندور فقط جیغ میکشدند تمام مدرسه متوجه بد بودن حال هري شده بودند ناگهان از طرف دیگري از سرسرا کسي جیغ کشید و گفت: تقصیر من بود. این صداي مرجان بود که در تمام سرسرا پیچید اما کسي به او توجه نمیکرد همه دور هري جمع شده بودند حامد که نگران شده بود گفت: مرجان چي میگي؟ اما مرجان فقط گریه میکرد حامد ناگهان فریاد کشید: تو یه دیوونه اي .و سریع به طرف در خروجي سرسرا رفت یکي از دخترها گفت:کار تو بود؟این بار تو اون دناتا چي ریختی؟ مرگ موشی؟ مرجان که فقط گریه میکرد گفت: نه ... کریستال ... من که ندادمش به اون ... شیوا با ناراحتي گفت: خالد بر سرم دختر خال چله اگه پسر مردم بمیره تو مي خواي جواب بدي؟ مرجان سریع بلند شد و به طرف هر ي که جمعیت زیادي دورش بودند رفت همه را کنار زد و جلو رفت هرمیون ترسیده بود سر هر ي را بالا گرفته بود و گریه میکرد پروفسور مل گوناگول سعی میکرد او را آرام کند اما خودش به شدت وحشت کرده بود مادام پامفري هنوز نیامده بود مرجان که فقط گریه میکرد بالاي سر هري نشست و گفت: همش تقصیر منه ... من نباید اونا رو میذاشتم تو اون دناتا هرمیون هري را رها کرد و به طرف مرجان رفت و او را گرفت و گفت:کار تو بود ...تو اون دناتا چي گذاشته بودي؟ حرف بزن. مرجان با ناراحتي گفت: من توي هرکدوم از اون دوناتا 10 گرم کریستال گذاشته بودم ... نمي خواستم هري اون دناتا رو بخوره ... باور کنین. اما هرمیون با شنیدن نام کریستال حالش بد شد و از حال رفت پروفسور ملی گوناگول گفت: دختره يي احمق تو چي کار کردي؟ اما پروفسور یامي جلو آمد و گفت: مرجان پاشو ببینم ...دختره دیوونه... مگه بهت نگفتم دیگه این کار و تکرار نکن دفعه ي قبل بل نفر رو فرستادي درمانگاه این دفعه دیگه میدونم باهات چي کار کنم. مرجان با ناراحتي گفت: بخدا من اونا رو نداده بودم بهش. اما پروفسور یامي سرش فریاد کشید و گفت: حرف نزن ... برو دعا کن چیزیشی نشه...وگرنه پدرتو در میارم ...دختره ي احمق بي شعور. در همین لحظه مادام پامفري در حالي که وحشت کرده بود گفت: باید ببریمش درمانگاه عجله کنین . اما ناگهان کسي گفت: صبر کنین... حامد میدوید و همه به او نگاه میکردند چیزي در دست داشت وقتي به انها رسید گفت:پروفسور یامي اینو آوردم.و پروفسور یامي سر تکان داد و کنار مل گوناگول نشست و گفت:پروفسور بینین کریستال یه ماده ي مخدره اعتیاد آوره پروفسور پاترم 10 گرم شایدم بیشتر از اونو بلعیده شاید جادوگرا اینجا از این ماده استفاده نکنن یا ندون چیه اما تو ایران این مواد خیلي قرباني میگیره حتي در میان جادوگرا براي همین یه ماده ي هست که با تزریقش طرف مقابل از تشنج نجات پیدا میکنه این طوري ممکنه به مغز پروفسور صدمه وارد بشه اما این ماده شدت تشنجو کم میکنه . مل گوناگول که دست و پایش را گم کرده بود گفت: هر کاري میکنین فقط نجاتش بدین و پروفسور یامي با سر به حامد اشاره کرد و حامد و هم با شدت تمام سرنگ را در سینه ي هري فرو کرد چند نفر جیغ کشیدند اما حامد تمام ماده ي در سرنگ را به هري تزریق کرد بعد از چند لحظه هري بهوش آمد و سریع بلند شد و نشست آرام سرفه میکرد حامد پشتش نشست و گفت: چيزي نشده پسر حالت خوبه. اما از سینه ي هري خون مي آمد هري به سینه اشی نگاه کرد سرنگ هنوز در سینه اش بود و لباسشی کمي خوني شده بود دور دهان هر ي سفید شده بود حامد آرام گفت: پاشو حالا بهتره بریم درمانگاه هیچي نشده فقط بهش نگاه نکن. هر ي هنوز کمي میلرزید اما آرام بلند شد تمام دانش آموزان از جلوي راهشی کنار رفتند اما رون دست دیگر هري را گرفت و گفت: هري هیچی نشده هرمیون گفت که اونا رو نخور. هري به آرامي گفت: هر ... میون... کوارون به اطراف نگاه کرد هرمیون هنوز روي زمین افتاده رون با ناراحتي ایستاد و گفت: از حال رفته. هر ي او را با دست هل داد و گفت: برو... پیشش... رون به حامد نگاه کرد و گفت: آخه... حامد آرام گفت: من میبرمش تو بر و پیش اون درون گفت: مي خواي بگم پروفسور ماه گوناگول براش یه ویلچر بسازه.حامد سر تکان داد و گفت: نه بهتره یه ذره راه بره بیا هري و دست هري را دور گردنش انداخت و به طرف در رفت و پروفسور مل گوناگول و مادام پامفري کنارشان مي امدند پروفسور آملیا سان هم مانند فرمیول از حال رفته بود تعداد زیادي از دانش اموزان حالشان بد بود و مرجان گوشه اي نشسته بود و فقط گریه میکرد دوستانش کنارشی نشسته بودند نمیدانستند چه بگویند با او دعوا کنند یا همدردي آن طرف تر رون توانست هرمیون را بهوش آورد هرمیون در حالي که سرش را گرفته بود با نگراني گفت: هري کو ... هري چي شد بارون که سعي میکرد او را آرام کند گفت: هیچي حالش خوبه خوبه بردنش درمانگاه تا مطمئن شن هیچیش نشده. هرمیون ناگهان شروع کرد به گریه کردن و گفت: میدوني هري چشی شده بود بارون سر تکان داد و هرمیون گفت: اون دختره ي دیوونه مرجان بهش 10 گرم کریستال داده بود توي اون دناتا بوده و هري همشو خورده بود. رون با ناراحتي گفت: کریستال چیه ؟ هرمیون که هنوز گریه میکرد گفت: یه ماده اي که تو بهش معتاد میشي و دیگه هیچي از زندگیت نمیفهمي فقط مشنگا این جا استفاده میکنن هري کریستال خورده اونم 10 گرم این مقدار کریستال گاوم میکشه چه بر سه به هري اگه قلبش وایمیستاد اون وقت چي کار میکردیم واقعا این دختر احمقه درون
________________
گفت: نمي دونم شاید اما اون پسره حامد یه چیزي زد تو سینه ي هري که بعدش حالش خوب شد . هرمیون با ناراحتي گفت: باز تو این ایرانیا یه دونه عاقل پیدا شد پاشو بریم پیش هري .و همراه رون از روي زمین بلند شد و به طرف درمانگاه رفت در راه با حامد روبه رو شدند که از درمانگاه بر میگشت حامد با دیدن آن دو ایستاد و گفت: سلام میشه چند کلمه باهاتون صحبت کنم؟ هرمیون و رون بهم نگاه کردند بعد هرمیون گفت: بفرمایین... حامد با ناراحتي گفت: خوب راستش ... نمي دونم باید چي بگم... اما فقط ... از دست مرجان ناراحت نباشین ...اون دیوونه ي کاراگاه بازیه ... مي خوادم این رشته رو بخونه ... ببینین من به عنوان داییشی وظیفه دارم به شما بگم اصلا چه اتفاقي افتاده ...در واقع مرجان پدرش یه کارگاه مشهوره ... اونم مي خواد مثل اون باشه ...تو ایران مواد مخدر زیاده براي همین یه گروهي از کاراگاهاي جادوگر کارشون پیدا کردن همین است اصلا اگه کسي بخواد این رشته رو بخونه باید به راحتي بتونه این چیزار و تشخیصی بده ... پدر مرجانم بعضي وقتا دنبال این کارا میره ... بعدم ممکنه مواد ببره خونه و به مرجان نشون بده ... مرجان چند بار این کارو کرده میاد مواد مخدر و یا یه چیزایی مثل اونو توي کیل یا دنات میذاره و میده تا چند نفر پنهانشون کنن ... چون خودش دلش مي خواد بره اونا رو پیدا کنه ... میدونم فکر میکنین این دختر یه دیوونه است ... اما قلبش خیلی مهربونه یل بار این اتفاق براي یکی از دوستاي من افتاد....حواسش نبود و یکي از اون کیکارو خورد ... مرجان نزدیالث بود اخراج بشه ... این بار ممکنه یعني حتما اخراجشی میکنن ... خواهرزاده ي من ...اگه اخراج بشه به مرز دیوونگي میرسه... نیومدم بهتون التماس کنم... چون بلد نیستم... اما باور کنین اون خودش الان خیلي ناراحته ... مطمئن باشین هري هیچیش نمیشه... هرمیون آرام گفت: این دومین بار که این دختر داره یه جوري به هر ي صدمه میزنه بهتون توصیه میکنم پاي مرجانو از زندگی هري بکشین کناره... مطمئن باشین من نمیذارم خواهرزاده تون اخراج بشه اما شما هم نباید بذارین بیاد طرف هري ... دیگه نمي خوام بهش صدمه بزنه. و بعد رویش را برگرداند و از کنار حامد رد شد اما حامد با ناراحتي گفت: فکر میکنین دارین درباره ي کي این طوري حرف میزنین اون مرجانه... هیچ وقت این حرفارو قبول نمیکنه ... مرجان اصلا براشی اون پسر مهم نیست ... بعدم هري هیچیش نمیشه ... شاید یکي دو روز خماري بکشه اما هیچیش نمیشه...اگه شما ها سعي نکنین اون همین طوري بمونه... خانم محترم ... خواهش میکنم مراقب حرف زدنتون باشین بهتون اجازه نمیدم به ما توهین کنین شما هنوز ایراني ها رو نشناختین... فکر کردین ما مثل شماییم که وقتي یکي میزنه تو گوشمون میگیم بفرمایین این طرفم بزنین ... تو ایران کسي زور نمیشنوه ... اگه کاریم کرده باشه این قدر دلشو داره بیاد بگه معذرت می خوام ... خانم محترم ... حتي اگه مرجان اخراجم بشه ... بهتون اجازه نمیدم در موردش این طوري فکر کنین. بعد رویش را برگرداند اما رون با عصبانیت گفت: میدوني خيلي بد حرف میزني شاید هرمیون این قدر دلش بزرگ باشه که بهت هیچي نگه اما من یه چیزي باید به شما بگم ... اگه یه بار دیگه در مورد ما این طوري حرف بزني آرزو میکردي که بدون زبون به دنیا مي اومدي ... حامد به او پوزخندي زد و گفت: خیلي خودتو بزرگ میگیري . اما رون با عصبانیت یقه ي او را گرفت و گفت: چون بزرگ هستم. در همین لحظه کسی فریاد کشید: چي کارش داري؟ مرجان با ناراحتی چوبش را بیرون کشید و به طرف دست رون گرفت دست رون دوباره پاره شد و شروع کرد به خون ریزي براي همین فریادي کشید و حامد را رها کرد مرجان با ناراحتي جلویش آمد معلوم بود که چقدر اشلق ریخته است چشمان سیاه زیبایشی خیس و متورم بود او چوبش را روبه روي صورت رون گرفت و گفت:دیگه نبینم به دایي من توهین کني... بعدم من همون طوري که میتونم زخمتو، خوب کنم میتونم دوباره یه کاري کنم سر باز کنه ... دیگه حتي انگشتتو طرف دایي من دراز نکن ... هرمیون با ناراحتي جلو آمد تا زخم رون را ببیند بعد در حالي که کمي از عصبانیت قرمز شده بود گفت: بله بحث شما بود... دایی جونت سنگ شما رو به سینه میزد. مرجان فریاد کشید: چون داییمه ... منم اجازه نمیدم دست کثیفتونو به اون بزنین. هرمیون با ناراحتي چوبش را بیرون کشید و گفت: ببین دختر خانم اگه تمام این اتفاقات داره میفته بخاطر اینه که شما خریت کردي و اون کریستالارو گذاشتي توي اون دناتا بخاطر چي ؟ بخاطر اینکه درستو یاد بگیري !! باور کن اگه کوچیل ترین آسیبی به هري وارد بشه کاري میکنم که براي اینکه بکشمت بهم التماسی کني. مرجان که موهایش از هر طرف از باندانایش بیرون زده بود و قرمز شده بود با صداي جیغ مانندي گفت: مي خواي منو بکشي؟ باشه چرا همین حالا این کار و نمیکني ؟ دختر خانم فقط صبر کن باید اول هري رو ببیني بیا بریم. و دست هرمیون را گرفت و کشید و به طرف درمانگاه برد هرمیون سعی میکرد دستش را از دست مرجان آزاد کند اما مرجان هرچه محکم تر دست او را میگرفت وقتي به درمانگاه رسیدند مادام پامفري جلوي آنها را گرفت و گفت:پروفسور پاتر حالشون خوب نیست. اما مرجان او را کنار زد و به طرف تخت هري که دورش پرده اي بود رفت پرده را با عصبانیت کنار زد اما هري در تختش نبود مرجان هرمیون را رها کرد و با تعجب گفت: اون کو؟ حامد ...اون کو؟ حامد هم با تعجب نگاهي به تخت خالي انداخت و گفت: نمیدونم من گذاشتمش همین جا خانم پروفسور کو؟حامد این سوال را از مادام پامفري پرسید اما او خودش به شدت از نبودن هري تعجب کرده بود براي همین فقط سر تکان داد هرمیون با ناراحتي گفت: هر چي بشه تقصیر شماست؟ و به طرف در رفت رون از پشت سرش در حالي دست خونیش را گرفته بود
________________
گفت: هرمیون من... هرمیون با ناراحتی در حالی که هنوز به طرف در میرفت برگشت و گفت:رون الان هري مهم تره ، خوب تو دستتو به مادام نشون بده دیگه به من چي کار داري؟ و با گفتن این حرف از در بیرون رفت رون با ناراحتي روي تخت خالي هري نشست و گفت: اه همش هري ... نمیدونم اون دوست دختر منه یا دوست دختر هري ... مرجان نیم نگاهي به او انداخت و گفت: حامد من میترسم اون خمار بود کجا رفته یه بلایی سر خودش نیاره.حامد با ناراحتي گفت: چه میدونم از دست تو با این کارات بیا بریم و دست مرجان را گرفت و به طرف در برد اما ناگهان رون از پشت سر صدایشان کرد و گفت: هي ... اگه خبري ازش پیدا کردین به منم بگین ...اون که معلوم نیست الان با این حالش اصلا منو یادشه یا نه ... خواهشا شما منو بي خبر نذارین. مرجان وحامد هر دو برایش دست تکان دادند و از در بیرون رفتند .... ساعتها میگذشت نه هرمیون خبري از هري پیدا کرده بود نه مرجان و حامد به غیر از انها بیشتر دانش اموزان کشور هاي مختلف در حال گشتن بودند در میان باني هم گم شده بود و هرمیون با ناراحتي یا جا نشسته بود و گریه میکرد مرجان هم خودش را در اتاقش حبث کرده بود و فقط گریه میکرد حامد پشت در اتاقش ایستاده بود و سعي میکرد او را آرام کند: مرجان ... خانم خوشگله...دختر خوب بس کن ... این طوري که اون پیدا نمیشه ... فقط چشماي قشنگ شما خراب میشه... مرجان خانم آخه بابات نمیگه دخترم یکی یه دونه ي من چرا گریه کرده من بهشی چي بگم ... بیا بیرون میریم دنبالش میگردیم ... آخه چرا یه کاري ميکني که بعد خودتم ناراحت بشي؟ اما مرجان اصلا به حرفاي او توجه نمیکرد تا صبح هیچ یل از دانش آموزان ایراني نخوابیدند آنها همه این اتفاق ها را تقصیر مرجان میدانستند و تصمیم گرفته بودند خراب کاري او را درست کنند اما هري پیدا نشد بالاخره صبح شد و مرجان آرام در را باز کرد. حامد پشت در اتاق خوابشی برده بود مرجان روي او ملافه اي انداخت و به طرف سرسرا رفت هرمیون کنار یکي از راهروها نشسته بود و دستش را روي سرش گذاشته بود و آرام گریه میکرد مرجان با بد بیني جلو رفت و جلوي او نشست دست سرد او را گرفت و با صداي بغض داري گفت: بخدا من نمیخواستم این طوري بشه ببخشید اگه چیزیش بشه من خود مو نمیبخشم باور کنین. و بعد بغضش ترکید و شروع کرد به اشلات ریختن هرمیون آرام دستش را کنار صورت او گذاشت و در حالي که صورتش خیس اشلث بود سر تکان داد و به مرجان لبخند زد بعد از چند لحظه دو دختر هم دیگر را
بغل کرده بودند و هردو گریه میکردند.
فصل سی و سوم: چهار جان پیچ هري خودش را جمع کرده بود و زیر بوته ي گل رز خوابیده بود هوا کمي سرد بود اما سرماي هوا براي هر ي مانند نسیم بهاري بود مثل همیشه با اولین اشعه ي خورشید که زده شد چشمانش را باز کرد اما امروز حال عجیبي داشت کمي سرش گیج میرفت و چیزهایی یادش مي آمد که خنده دار بود همه جا به نظرش روي هوا بود. بوته ي گل رز را با دست کنار میزد خمیازه ي بلندي کشید و آرام بلند شد عینکشی را صاف کرد و بلوزشی را مرتب کرد کراواتشی را از گردنش باز کرد نمیتوانست درست نفس بکشد وقتي به طرف ساختمان مدرسه میرفت کفش هایش را از پایش در آورد و روي دوشش انداخت همه جا به نظر هري بسیار زیبا بود هري مانند دیوانگان لبخند میزد و براي خودش آهنگي را زمزمه میکرد تنش کمي درد میکرد اما برایش مهم نبود در همین لحظه چند دختر و پسر به طرفش آمدند یکي از دخترها با نگراني گفت:پروفسور تمام مدارس دارن دنبال شما میگردن...و یکي دیگر گفت:پروفسور حالتون خوبه؟ و هر ي با لبخندي شانه هایش را بالا انداخت و از کنار آنها رد شد این کاري بود که هري میکرد هرکی او را میدید و از او میپرسید حالش خوب است یا نه شانه هایش را بالا میانداخت و ابراز سردرگمي میکرد واقعا هم نمیدانست حالش خوب است یانه چندین نفر دنبالش به راه افتاده بودند و همش سعي میکردند هري را به حرف بیاورند اما او حتي یاث کلمه هم صحبت نمیکرد تازه از در سرسرا داخل رفته بود که با چشمانی گرد شده ایستاد لبخند از روي لبش رفت چندین دختر عرب با دامن کوتاه و نیم تاپ در حال رقصیدن روي میز عرب ها بودند یکي از آنها به عربي آواز مي خواند و بقیه برایش دست میزدند یکي از کساني که دنبال هري راه افتاده بود آرام گفت:پروفسور عربستان دیروز آکلند و برد اونا از دیروز تاحالا دارن میزنن و میرقصن . اما دیگر لازم به توضیح نبود یکي از همان دختراني که میرقصیدند به طرف هري آمد و در حالي که میخندید دستانش را باز کرد و هري را بغل کرد و بوسید و گفت:پروفسور من عایشه ام میاین پیش ما بشینین؟هري که از
________________
تعجب دهانش باز مانده بود فقط به شدت سر تکان داد و عآیشه را به عقب هل داد و به طرف میز گریفندور رفت که یکي دیگر از همان دخترا به جلوي هري آمد و شروع کرد به رقصیدن و آرام با خنده گفت: من نانسیم قشنگ میرقصم؟ اما هري او را هم به کناري هل داد اما آنها دست بردار نبودند هري را محاصره کرده بودند و نمي گذاشتند او رد شود شری اصلا دلش نمي خواست به آنها دست بزند احساسی واقعا بدي از دیدن انها به دست مي آورد عربها از دیدن سر در گمي هر ي میخندیدند و براي دخترانشان دست میزدند که هري دیگر واقعا عصباني و ناراحت شده بود اما نمیتوانست کاري بکند احساسی میکرد فکشی از دیدن آن دخترها قفل شده بود یکي از دخترها که میرقصید آرام به طرف هري آمد هري به او اخم کرده بود و عقب میرفت دستش روي چوبش قفل شده بود اما دخترل بدون هیچ ترسي جلو مي آمد تا اینکه آن قدر به هري نزدیل شد تا دستانش را در موهاي او فرو کرد و آرام گفت: خوشگلم مگه نه؟ هري که دیگه واقعا عصباني شده بود ناگهان چوبش را بیرون کشید و دختران را روي زمین خواباند و فریاد کشید: کسي از این کثافت کاري ها اینجا نمیکنه اگه رفتار تو عوض نکني میفرستمت بري به جهنم ...دخترل در چشمان هر ي آتش را میدید براي همین شروع کرد به جیغ کشیدن دخترهاي دیگر عرب همگي باهم به طرف هري رفتند اما هري چرخید و چوبش را به طرف همه ي انها گرفت همه ي آنها جیغ کشیدند و روي زمین نشستند در همین لحظه کسي هري را گرفت و گفت: هر ي آروم باشی نباید باهاشون دعوا کني بیا بریم. این صدايي هرمیون بود که سعی میکرد هري را آرام کند هري مانند کساني که روي آتش آب ریخته باشند سریع چوبش را پایین گرفت برگشت و هرمیون را دید و ناگهان چشمانش سیاهي رفت و در آغوش او افتاد هرمیون جیغي کشید و با هري پایین آمد و گفت: هري ... همه به هري نگاه میکردند دختر عربي که زیر چوب هري بود با دیدن این صحنه سریع از جایش بلند شد و فرار کرد هرمیون که جیغ میکشید ناگهان گفت: مرجان ... یه کاري بکن. مرجان سریع از میان جمعیت رد شد و به هرمیون گفت: هرمیون اروم باشی ... بذار ببینم چش شده!! تو آروم باش. هرمیون که خیلي ترسیده بود گفت: من آرومم چشی شده؟ مرجان آرام سر هري را بالا گرفت و گفت: هیچي فقط چند لحظه صبر کن لیلا بیا و به دختري که کمي آن طرف تر ایستاده بود اشاره کرد بعد آرام فارسي به او چيزي گفت و لیلا سر تکان داد و سریع از آنجا رفت مرجان بعد از رفتن او بلند شد و به تمام کساني که دور آنها جمع شده بودند اخمي کرد بعد دستانش را به کمرش زد و گفت: چي دارین نگاه میکنین ... بفرماین ... این طوري مثل لاش خور بالا سرش و اینستین ... هنوز زنده است ... برین کنار بذارین بهش یه ذره هوا برسه...و تمام کساني که دورشان جمع شده بودند را پراکنده کرد بعد دوباره کنار هري و هرمیون نشست و گفت: هیچیش نیست فکر میکنم یه مقدار فشارش افتاده پسرا اینجا چرا این قدر بي جنبن. هرمیون با ناراحتي سر تکان داد و گفت: هري از اوناش نیست اون اصلا اهل هیچی نیست با بدبختي راضیش میکردیم با یکي دوست بشه یعني اصلا درواقع تو خونش از این کارا نیست خوب تعجب میکنه وقتي چند تا دختر خلی و چل این کارهارو بکنان نمیفهمم چرا شما ها این طوري هستین شما ها مسلمونین دیگه اما خداییش ما هیچ وقت این طوري لباس نمیپوشیم که اینا میپوشن براي چند روز اشکالي نداره اما اینا کارشون همینه. مرجان با خنده اي گفت: خوب ما هم مثل شما که پروتستان و کاتولیث دارین دینمون گروهاي مختلف داره البته همه ي عربا این طوري نیستن اونا هم روي اعتقاداتشون خیلي پایبندن بعضي هاشونن که این طورین مثلا همون دختره که هري رو اذیت کرد عآیشه به هیچي اعتقاد نداره یا اون یکي نانسي لبنانیه فقط داره توي عربستان زندگي میکنه وگرنه اصلا عربا قشنگ نیستن همشون سیاهن... آه لیلا او مدی؟! دوست مرجان لیلا لیواني بزرگ در دست داشت ارام آن را به مرجان داد و کنار او روي زمین نشست مرجان لیوان را به طرف دهان هري برد و گفت: هري یه ذره از این بخور. هرمیون با نگراني به مرجان کمل کرد تا آن نوشیدني را به هري بخوراند و آرام گفت: این چیه ؟ مرجان به او نیم نگاهي انداخت بعد با خنده
________________
گفت: این؟ هیچي به چیزی خیلي ساده براي کسایي که فشارشون میافته آب قنده وقتي یکي فشارش میفته یعني قند خونش اومده پایین همیشه جواب میده... البته ... روي ایرانیا... اما هر ي سرش را به طرف دیگر گرفت و اخمي کرد و با دست لیوان را پس زد و آرام چشمانش را باز کرد مرجان با خنده گفت: هر ي خوشت نیومد ؟.... آب قنده .... بخورش حالت بهتر میشه. هر ي آرام با کمل هرمیون بلند شد و گفت:اه نمي خوام خیلی شیرینه گلومو میزنه. مرجان ارام گفت: خودتو لوسی نکن ... بخورشی ...و هري در حالي که خودش را جمع و جور کرد و کمي از آب قند را خورد اما بعد از چند لحظه ناگهان به خودش لرزید و لیوان را پس زد و در حالي که دستش را جلوي دهانش گرفته بود با ناراحتي گفت: باور کن نمیتونم بخورم ... خیلی شیرینه... مرجان کمي از آب قند را خورد بعد همه را تف کرد و با حالت بدي گفت: آره خیلي شیرینه ... بذار ببینم... لیلا تو این چي ریختی؟ و دوستش که کمي دست و پایشی را گم کرده بود گفت: خوب ... اینجا قند پیدا نکردم ... به جاش توشی شیکر ریختم. مرجان به او طوري نگاه کرد گویا او دیوونه است بعد آرام گفت: لیلا... لیلا شانه هایش را بالا انداخت و به طرف در سرسرا رفت هري به او نیشخندي زد و گفت :ولش کن . مرجان به او نگاه کرد و گفت: آره ولش کن... مهم اینه که الان تو حالت خوبه و باید خودتو براي مسابقه با سیدني آماده کني پاشو. و به هرمیون کمل کرد تا هري را بلند کند ... هري تازه پشت میز گریفندور نشسته بود مرجان آرام گفت: حالت خوبه؟و هري سر تکان داد بعد مرجان گفت: باشه خوب من دیگه برم پیش حامد الان صداش در میاد، انگاري دوستتونم داره میاد. و از هرمیون و هري جدا شد و به طرف رون که سرش را پایین انداخته بود رفت سریع زیپ بلوزشی که کمي پایین اماده بود را بست و جلوي رون رفت رون با دیدن مرجان رنگش پرید و یا قدم عقب رفت. مرجان با لبخندي گفت: سلام امیدوارم نترسیده باشي خوب بخاطر دستت معذرت مي خوام فعلا خداحافظر کاملا از حرف زدن مرجان معلوم بود که دنبال کلمات مناسب میگردد اما پیدا نمیکند رون آرام سر تکان داد و از کنارشی رد شد و کنار هري که با بل دست سرش را گرفته بود نشست و با دیدن هري گفت: هري حالت خوبه؟ کجا بودي؟ و هر ي ناگهان پرید و با دیدن رون سرش را روي میز گذاشت و فقط شانه بالا انداخت رون به هرمیون نگاه کرد و هرمیون با نگاه او هري را تکان داد و گفت: هري پاشو یه چیزي بخور. هر ي دستش را بالا اورد و تکان داد اما هرمیون دوباره تکانش داد و گفت: نمیشه الان مي خواي براي بازي کني یه چیزي بخور. هري با ناراحتي گفت: میل ندارم. هرمیون با ناراحتي گفت: حداقل یه لیوان آب میوه بخور و هري با ناراحتی سرش را بالا آورد و لیوان را از او گرفت اما بدون آنکه لب به آن بزند آن را روي میز گذاشت رون با تعجب گفت: پسر تو باید یه چيزي بخوري . اما هري سرش را روي میز گداشته بود و خواب بود رون با ناراحتي گفت: برد نمون حتمیه. هرمیون با عصبانیت گفت: رون میشه دهنتو ببندي هري که خودش دلش نمیخواست این جوري بشه به نظر من اگه بره یه دوش بگیره حالش خوب میشه هري پاشو دیگه . و هري را تکان داد هري با ناراحتي سرش را بلند کرد و گفت: چي شده؟ هرمیون گفت: به نظر من اگه بري یه دوشی بگیري خواب از سرت میپره پاشو دیگه هري با ناراحتي گفت: هرمیون من اصلا دلم نمیخواد خواب از سرم بپره چون واقعا خستم چرا نباید برم بخوابم.و دوباره سرش را روي میز گذاشت رون او را تکان داد و گفت: چون الان باید بریم بازي . هري به او نگاه کرد و با ناراحتي گفت:اوه خداي من ... من میرم دوش بگیرم...و با ناراحتي بلند شد و به طرف در سرسرا رفت هرمیون و رون بعد از رفتن او شروع کردن به خندین ... هري در حالي که خمیازه ي بلندي میکشید رداي کوییدیچشی را به تن کرد و جارویش را برداشت و از در اتاقش بیرون رفت موهایش هنوز خیس بود موهایش را بالاي سرش جمع کرد و کلاه کوچکي را روي سرش گذاشت تازه به محل جمع شدن بازیکنان گریفندور رسیده بود که دختري جلوي او راگرفت و با خشونت گفت: سلام. هري به او اخمي کرد و گفت: سلام بفرمایین؟ دختر که شنل بلندي دور خودش پیچانده بود آرام گفت: منم مثل خودتون کاپیتانم
اسمم اماست گفتم بهتره قبل از بازي باهم آشنا بشیم. هر ي سر تکان داد و گفت: اما من دوست دارم توي بازي باهم آشنا بشیم. اما دستش را روي سینه ي هري گذاشت و تو چشمان او خیره شد و گفت: بهتره مراقب خودت باشي و آن وقت هر ي را رها کرد و آرام از او جدا شد. وقتي داشت میرفت شنل خود را باز کرد هري رویش را برگرداند و با ناراحتي به طرف بازیکنانش رفت. تن اما فقط یلد مایو دو تیکه آبي بود هري با خودش حرف میزد و اصلا حواسش به بازیکنانشی نبود که رون آرام گفت: هري حالت خوبه؟ هر ي سریع به او نگاه کرد و گفت: معلومه خوب برگردیم به بازي من باید چیزایی که توي بازیهاي قبلي گفتم دوباره تکرار کنم؟ تمام بازیکنان سر تکان دادند و هري گفت: آه ... یه چیز دیگه ... لطفا به اون دخترا نگاه نکنین خیلي ...و با ناراحتي در حالي که نمیدانست چه کلمه اي به کار ببرد و در حالی که فکر میکرد دستش را روي سینه اش گذاشت تمام بازیکنان باهم نفسهایشان را در سینه حبث کردند هري به آنها نگاه کرد و بعد به خودش نگاه کرد و گفت: نه ... دیگه اون قدرم نه ... یه ذره ... من نمیفهمم اینا چرا این طوري لباس میپوشن ....شما ها فقط بهشون نگاه نکنین که اعصباتون خورد نشه...خوب انگار دارن صدامون میکنن ... بهتره بریم.... هر ي با ناراحتي همراه بازیکنانش به زمین بازي رفت عده ي زیادي آنها را تشویق میکردند اما عده ي زیادي هم بودند که با دهان باز دختراني که از سیدني آماده بودند را نگاه میکردند حتي بازیکنان هري هم با ناراحتي آنها را نگاه میکردند در همین لحظه مادام هوج گفت:کاپیتان ها باهم دست بدن. و هري با ناراحتي دست اما را فشرد هري احساسی میکرد دست اما میلرزد سرش را بالا آورد و در چشمان اما نگاه کرد چشمان آبي اش مانند دریاي بیکراني به او خیره شده بود هري در چشمانش موج دریا را میدید هري ناخواسته گفت: چشمات شبیه دریاست که طوفانیه. اما آرام گفت: اما چشماي تو با اینکه سبزه اما توشی به راحتي میشه آتیش جهنمو دید. هري خندید و دست او را رها کرد اما دقیقا کنار هري ایستاده بود بازیکنان سیدني آن قدر خوب بازي نمیکردند مانند ماهي بودند که خارج از آب قرار گرفته است اصلا کاري که میکردند معلوم نبود به راحتی کوافل را از دست میدادند و به راحتي گل میخوردند هري آرام گفت: مگه تو کاپیتان نیستي یه کاري بکن تیمت تا حالا 8 تا گل خورده و اما به او لبخندي زد اما ناگهان هري احساسی کرد پوست سفید او به شدت سفید شده است مانند کسي که یخ زده باشد هوا به شدت سرد شد ابرهاي سیاهي بالاي سر آنها جمع شده بودند و ناگهان طوفاني سهم گین ورزشگاه را در بر گرفت برف و بوران همراه باران شدید تمام ورزشگاه را خیس از آب کرده بود هري فقط به اما که هنوز به او لبخند احمقانه اي میزد خیره شد میدانست او دارد چه کار میکند صداي امواج پر جنب و جوشی دریاچه را به وضوح میشنید بازیکنانش نمیتوانستند بازي کنند و این باعث شده بود به راحتي 5 تا گل بخورند هري که سعي میکرد بر باد غلبه کند آرام جلو رفت و فریاد کشید: این بازي جوان مردانه نیست اگه قرار این طوري بازي کنیم منم بلدم. و اما لبخند از روي لبهایش رفت هري عقب رفت نمیدانست باید چه کار بکند اما ناخواسته احساس کرد چيزي بر پشتش سنگیني میکند هري دستش را بر پشتش کشید و شمشیري را احساسی کرد ناگهان فکري احمقانه به سرش زد هري شمشیر را بیرون کشید و سریع در میان خودش و بازیکنان سیدني خطي کشید و آسمان ناگهان ترل خورد ابرها از وسط به چند تکه شدند و خورشید پیدا شد حالا همه جا گرم شده بود به جز اطراف اما و بازیکنانشی. جنگ بین گرما و سرما بالا گرفته بود بازیکنان هر ي سریع به طرفش رفتند و گفتند: این یعني چي ؟ ما که بازي نمیکنیم؟ و هري در حالي که به اما خیره شده بود گفت: این یه جنگه منم نمیخواستم این طوري بشه. و سرش را برگرداند و ناگهان توپ طلایي را دید که در حال پرواز در گوشه اي است سریع جارویش را کج کرد و به طرفش رفت و گفت: الان جنگ تموم میشه. همه بازیکنانش بهم نگاه میکردند اما سعي میکرد در مقابل آتش طاقت بیاورد اما نمي توانست هري به راحتي توپ طلایي را گرفت توپ طلایي در دستش بود که ناگهان صداي جیغي شنید برگشت و اما دیگر نتوانست کاري بکند یخ دور و بر
________________
هري را پوشانده بود هري در میان یخ بود و فقط چشمانش بسته بود بازي متوقف شد. عده ي زیادي جیغ میکشدند اما هري در میان کوهي از یخ اسیر بود و هیج کسی نمیتوانست کاري بکند آب و هوا به شکل سابق برگشته بود بازیکنان هري و عده ي زیادي به طرفش رفتند و با آتشي که با جادو درست کرده بودند سعي کردند او را نجات دهند اما یخ حتي یال سانت هم آب نمیشد رون فریاد میکشید : هري الان میاریمت بیرون... آروم باش... خداي من... کمل کنین و در همین لحظه هري چشمانش را باز کرد تمام کساني که دور یخ بودند کنار رفتند هري سعي میکرد خودش را تکان بدهد اما نمي توانست یخ تمام بدنش را پوشانده بود هري حتي نمیتوانست چيزي بگوید اما آرام نگرفت سعي میکرد افکارش را جمع کند و آرام باشد یواشی یواشی یخ دور و بر هر ي شروع به آب شدن کرد و هري یواشی یواش توانست انگشتانش را و بالاخره بدنش را تکان بدهد هري بالاي کوهي از یخ در میان یخ قرار گرفته بود اما حالا که یخ اطرافش آب شده بود مانند کسي بود که درمیان زنداني از یخ قرار گرفته است نمي دانست باید چه کار بکند سرش درد گرفته بود و احساس خستگي شديدي به تنش افتاده بود نیرو نداشت تا آن همه یخ را آب کند براي همین ناگهان زنجیر خورشید را گرفت و بلند گفت: نیروي طلایی. نور تمام دور هري را گرفت و هري بخاطر بازتاب نور چشمانش را بست بعد از چند لحظه کسي گفت: خداي من اینجا چقدر سرده ... هري.هري چشمانش را باز کرد پني مثل همیشه با لبخندي جلوي او ایستاده بود و جذب هري شده بود هري که خود را کناري جمع کرده بود و احساسی میکرد هرلحظه ممکن است خوابش ببرد آرام گفت:یه کاري کن این یخا آب شه دیگه نمي تونم تحمل کنم ... و پني با لبخندي سر تکان داد و دستش را بالا برد خورشید به شدت میتابید رون و تمام کساني که آنجا بودند دستانشان را روي چشمانشان گذاشته بودند آن قدر هوا گرم شده بود که تمام بچه ها یواشی یواشی تمام لباس هایشان را از تن در اوردند. اما و کساني که از سیدني اماده بودند فقط نگاه میکردند حتي مدیر آنها هم کاري نمیکرد و این موضوع باعث ناراحت شدن پروفسور مل گوناگول شده بود. هري یواشی یواش احساس کرد خواب آلود شده است دیگر چشمانش درست پني را نمیدید براي همین به دیوار یخي پشت سرش تکیه داد و چشمانش را بست ... در پایین کوه یخي همه نگران بودند و فقط نگاه میکردند در همین لحظه دختري فریاد کشید: مي خواین صبر کنین و فقط تماشا کنین یا نفر داره میمیره و ردایش را به گوشه اي انداخت و به طرف کوه یخي رفت. او کتي بود که سعي میکرد از کوه بالا برود برایش بالا رفتن کاري نداشت با دیدن این صحنه تعداد زیادي از کانادایی ها به دنبال کتی از کوه یخي بالا رفتن ناگهان یکی دیگر از دخترها گفت:راست میگه باید کمل کنیم مرجان بیا اینجا و دست مرجان را گرفت مرجان آرام گفت: لیلا مي خواي چي کار کني؟ اما جواب سوالش را ناگهان گرفت صداي موسیقیه بلندي به گوش میرسید تمام کساني که انجا بودند روي زمین خوابیدند بخاطر شدت موسیقي یخ سریع تراب میشد لیلا و مرجان تمام لباسهایشان روي هوا بود فقط هم دیگر را محکم گرفته بودند ناگهان از طرف دیگر صداي جیغ آمد سیلویا به طرف اما آمد و دستش را بالا برد و بر گوشی او ضربه اي زد و گفت: تو یه احمق حسودي و با گفتن این حرف به طرف کوه یخ رفت دستش را روي کوه یخ گذاشت و ناگهان به درون یخ ها کشیده شد همه با دیدن این صحنه نفس هایشان را در سینه حبث کردند سیلویا از درون یخ ها بالا میرفت کتي و دوستانش که به بالاي کوه یخ رسیده بودند با چاقوهایی که در دست داشتند شروع به ضربه زدن به یخ ها کردند از کوه یخ تکه هاي بزرگ یخ روي زمین مي افتاد و یخ در حال آب شدن بود در همین لحظه پادما پتیل به سیلویا اشاره کرد و گفت: اونجارو... دوروبر سیلویا پر از آب بود و همان آبها بود که باعث میشد یخها یواشی یواشی از درون آب شوند در همین لحظه بود که کتي به هري و پني رسید دستش را دراز کرد تا هري را بگیرد اما هري از زیر که یخها آب شده بود به پایین رفت پني و کتي هردو جیغ کشیدند مرجان سرش را بالا اورد و با دیدن هري که داشت در آبها پایین میرفت از لیلا جدا شد لیلا با جدا شدن مرجان همان جا از حال رفت اما
________________
مرجان خودش را به کوه یخ رساند و دستش را روي آن گذاشت ناگهان کوه یخ شروع کرد به لرزیدن بیشتر کانادایی ها به پایین پرت شدند هري که پایین میرفت ناگهان مسیرش عوض شد و در حالي که هنوز خواب بود شروع کرد به بالا رفتن سیلویا هم مانند هري به طرف بالا میرفت و جیغ میکشید هري ان قدر بالا رفت که کتي دستش به یقه ردایش رسید و بلند گفت: گرفتمش... اما ناگهان همان تکه یخي که خودش را به ان وصل کرده بود کنده شد و در حالي که هري را گرفته بود جیغ زنان به طرف پایین پرت شد در همین لحظه یکي از پسرهاي برزیل فریاد کشید: مال خود مه...و با همین حرف او زیر پاي کتي که در حال پرت شدن بود پر از گیاهان شد کتي و هري روي گیاهان افتادند کتي در حالي که جیغ میکشید سعي کرد از میان آن همه گیاه که سعي میکردند او را بگیرند خودش را آزاد کند اما هنوز کسی دیگري در میان انهمه یخ بود سیلویا به شدت به بالاي یخ ها خورد و در حالي که آنها را خرد کرده بود از میانشان رد شد تمام صورتش پر از خون بود و دیگر جیغ نمیکشید عده ي زیادي او را با دست بهم نشان میدادند که روي هوا بود و عده اي هم با ترسی به او نگاه میکردند هري در حالي که سرش را گرفته بود سرش را از میان گیاهان بیرون آورد و با اولین چیزي که روبه رو شد لگدي بود که پسر تنومندي به صورتش زد پسرل که به طرف سیلویا که هر لحظه ممکن بود به زمین برسد میدوید و اصلا متوجه برخوردش با هري نشد هري در حالي که فکش را گرفته بود و در میان گیاهان دست و پا میزد به کمل هرمیون و رون بلند شد. هرمیون با نگراني گفت: هري حالت خوبه؟هري که فکش را میمالید گفت: فکر میکنم خوابم. اما ناگهان هرمیون او را بغل کرد و هري در حالي که بال بال میزد گفت: نه خوب نیستم ... هرمیون ولم کن...در همین لحظه کسي فریاد کشید : گرفتمش... گرفتمش... و هرمیون هري را رها کرد و هرسه برگشتند تا ببینند چه کسي چه چیزي را گرفته است و با دیدن صورت خون الود سیلویا که در اغوش پسر سیاهي بود نفسهایشان در سینه حبث شد هري سریع جلو رفت و گفت: چش شده؟ و بدن سبلا سیلویا را از آغوش پسرل بیرون کشید و روي زمین گذاشت شروع کرد به تکان دادن سیلویا و صدا کردن او: سیلویا ... چشماتو باز کن...سیلویا... سیلویا در حالیکه صورتش در هم رفته بود چشمانش را باز کرد و با دیدن هري لبخندي زد و آرام دست لرزانش را روي صورت هري گذاشت و گفت: خوبي؟هري که احساس بدي نسبت به سیلویا پیدا کرده بود بغض گلویش را گرفته براي همین فقط سر تکان داد سیلویا با خنده اي کوتاه گفت: دارن صدام میکنن میشنوي؟هري که حالا واقعا اشلد در چشمانش حلقه زده بود بدون هیچ ناراحتی گفت: هیج کسی تو رو صدا نمیکنه ... تو باید بموني. سیلویا بدون آن که حتي این بار به هري لبخندي بزند گفت: اینو نگو ... دیگه مي خوام برم ... بهم گفتن وقتي کارم تموم بشه میتونم برم ...خوتو تو دردسر ننداز ... چون... من دارم میرم... نمي تونم بمونم... هر ي دست او را گرفت و گفت: سیلویا خواهش میکنم... سیلویا در حالی که در رویا رفته بود گفت: منو ببر توي دریاچه اونجا خیلی آرومه ... اونجارو دوست دارم... مادرم منتظرمه... میبینیشی؟هري او را رها کرد و گفت: مادام پامفري ... نمي خواین کاري بکنین؟ اما سیلویا کروات او را گرفت. هری سرش را به طرف دهان سیلویا گرفت و سیلویا آرام گفت: دوستت دارم... همیشه دوست داشتم... منو ببر تو دریاچه خواهش میکنم...هري سر تکان داد و با نیروي شگفت انگیزي او را بلند کرد تمام کساني که دور آنها جمع شده بودند وقتي هري به طرفشون آمد پراکنده شدن هري در حالیکه سیلویا را به طرف دریاچه میبرد گفت: سیلویا تو نباید بمیري ... من نمیذارم این اتفاق بیفته ... تو دوبار منو نجات دادي ... سیلویا خواهش میکنم... من طاقت ندارم... سیلویا... سیلویا... نه...سیلویا ... سیلویا سرش کج شده بود و خون از صورتش روي زمین میریخت هري فقط ایستاده بود و صورت خون آلود او را تماشا میکرد عده ي زیادي جیغ و فریاد میکشیدند هرمیون جلو آمد و سعي کرد سیلویا را از آغوشی هري در بیاورد هري ناگهان به او نگاه بدي کرد و گفت: بهشی دست نزن ... هرمیون دستش را عقب کشید و گفت: هر ي اون رفته... هر ي سر تکان داد و گفت:مي
________________
خواست بره تو دریاچه منم میبرمش اونجا... و هرمیون را با ناراحتي از سر راهش کنار زد. هرمیون لحظه اي ایستاد بعد دوباره به دنبال هري امد و گفت: هري یه ذره فکر کن تو میتوني اونو برگردوني ... هري این طوري خيلي خوابه... از خورشید بخواه که بهش نیرو بده... هري به او شکلي نگاه کرد گویا او دیوونه است بعد در حالي که کنار دریاچه ایستاده بود گفت: هرمیون ... من میتونم بهشی نیرو بدم... اما اون روحش رفته پسی... بهتره...خودشم بره...و بدن سیلویا را در دریاچه انداخت در همین لحظه مدیر مدرسه ي سیدني و دانش اموزانشی به طرف هري حمله ور شدند و بخاطر پرت کردن سیلویا در دریاچه او را مقصر دانستند اما هري به هیچ کس توجه نمیکرد راهش را کج کرد و در حالي که همه سعي میکردند ازش سوالی بپرسند یا او را به حرف بکشند از کنارشان رد شد و به طرف ساختمان اصلي مدرسه رفت پروفسور مل گوناگول سعي میکرد کساني که به طرف هري حمله ور شده بودند را از او دور کند هري در حالي که یکي از دستانش را روي یل طرف صورتش گذاشته بود به طرف اتاقش رفت سریع در را باز کرد و داخل شد و بعد پشت در نشست و سرش و زانوهایش را در بدنش جمع کرد و سرش را روي زانوهایش گذاشت ناگهان کسي آرام گفت: هري چیزي شده؟ هر ي سرش را بالا اورد باني که روي صندلي نشسته بود و کتابي در دستش داشت به او خیره شده بود. هر ي سر تکان داد و گفت: باني يکي از دخترایی که از سیدني اومده بود مرد. باني دستش را روي دهانش گذاشت و بلند گفت: چي داري میگي؟ کي؟ کجا؟ چه موقع؟ هر ي سر تکان داد و گفت: نیومدي کوییدیچو ببیني؟ باني سرش را پایین انداخت و گفت: اون قدر اهلش نیستم دوبار اومدم بعد دیدم چیزي نمیفهمم رفته بودم کتاب خونه. هري به طرف اتاق خودش رفت و گفت: باید خودت میدیدي نمي تونم درباره اش حرف بزنم سرم داره از درد میتر که میرم بخوابم...و باني سر تکان داد و از مقابلش کنار رفت هري تازه در اتاقش را بسته بود اتاق تازه داشت تاریل میشد. هري روي تختش نشست که صدايي در دفترش را شنید صداي هرمیون به وضوح شنیده میشد که از باني سوال میکرد : هري اینجاست؟ باني جواب داد : آره رفت بخوابه گفت سرش خیلی درد میکنه... هرمیون ولش کن... کي مرده؟ هرمیون با ناراحتي جواب داد: سیلویا مس ... هري چيزي درباره اش نگفت؟ باني آرام گفت: نه فقط به من گفت نیومدم کوییدیچو ببینم ؟ منم گفتم نه رفته بودم کتاب خونه چون اون قدر از کوییدیچ خوشم نمیاد بعدم اون گفت دوست نداره درباره اش حرف بزنه چون سرش خیلي درد میکنه بعدم گفت که میره بخوابه ... حالا چه اتفاقي افتاده؟هري به راحتی صداي هرمیون را میشنید که داشت ماجرا را برای باني تعریف میکرد اما هري دیگر نمي خواست چيزي بشنود سرش واقعا درد گرفته بود و زخم سرشم هم بعد از مدت ها دوباره داشت زق زق میکرد احساس میکرد دوباره حالت تهوع گرفته است براي همین پتویش را روي صورتش کشید و ارام خوابید... تازه خورشید درامده بود که هري با صداي در از خواب بیدار شد کسي آرام به در اتاقش میزد هري آرام گفت: باشه دارم میام...و از روي تختش بلند شد و به طرف در رفت موهایش در صورتش ریخته بود در را کمي نیمه باز کرد هرمیون پشت در بود با نگراني گفت: هري خوبي؟هري چشمانش را بست و در حالي که هنوز در را باز نکرده بود گفت: خوب نیستم هنوز مي خوام بخوابم... هرمیون با بدبیني گفت: هر ي میشه باهات صحبت کنم...؟هري سر تکان داد و گفت: بزارش واسه ي بعد. هرمیون که دید هري اصلا حوصله حرف زدن ندارد ارام گفت: باشه خوب پس بیا بریم صبحانه بخوریم ... حالت بهتر میشه... هري ارام گفت: میل ندارم تو برو بخور ... هرمیون با ناراحتي گفت: هر ي بس کن دیگه باز مي خواي خودتو مقصر بدوني؟ از دیروز صبح که یه صبحانه ي نیمه کاره خوردي دیگه چي خوردي؟ بعد از اون اتفاقها هم که اومدي خودتو تو اتاقات حبث کردي بیرون نمیاي ...مي خواي خودتو بکشي؟ به جهنم بکش... دیگه حوصله ي این لوس بازیهاتو ندارم... خستم کردي هري . بعد نگاهي بد به هري کرد و به طرف در دفتر هري رفت. هري در را باز کرد و بیرون آمد و گفت: هرمیون ... باور کن فقط خستم... سرم درد
________________
میکنه... هرمیون ایستاد و آرام برگشت و گفت: خوب ... شاید همه ي اینا براي گرسنگي باشه... بریم تو سرسرا تو بشیني کنار منو رون صبحانه بخوریم ... معلمامونو مسخره کنیم... بخندیم... شاد باشیم...در همین لحظه چشمانش پر از اشل شد و رویش را برگرداند هري سریع جلو رفت و آرام موهاي هرمیون را از صورتش کنار زد و گفت: هرمیون؟چي تورو ناراحت کرده؟ هرمیون با چشماني خیس به هري خیره شد و گفت: مي خواي بدوني چي منو ناراحت کرده؟ این که تو دیگه با من حرف نمیزني... با رون حرف نمیزني... با هیچ کسی حرف نمیزني... همه چیز و میریزي تو خودت... که چي بشه؟ مي خواي چي رو ثابت کني؟ که خیلي قوي هستي ؟ میتوني ناراحتي همه رو تحمل کني؟هري تو یه ترسویي ... ترسویي که قایم شده...و سعي میکنه خودشو قوي جلوه بده اما اون ضعیفه... اگه سعي کني همین طوري بموني... نیرو تو از دست میدي ... هر ي با ناراحتي گفت: من ترسو نیستم...فقط نمیخوام کسي تو خطر بیفته ... نمي خوام دیگه کسي براي من بمیره... نمي خوام هرجا میرم صد نفر نگهبان داشته باشم... دلم مي خواد انتقام بگیرم... هرمیون... من انتقام میگیرم...نه تنها از ولدمورت... بلکه از تمام کسايي که دلیل این همه مرگ بودن... نفر اول خودمم ... من از خودمم انتقام میگرم... از بچگیم بخاطرم مردن... هرجا میرم با خودم مرگ میبرم... وقتي ولدمورت بمیره کار منم تمومه... هرمیون من خستم... بذار بخوابم...و آرام روي زمین نشست و دستانش را در زیر بغلشی زد هرمیون کنارشی نشست و گفت: چیه ؟ حالت خوبه؟ هري که سر دماغش قرمز شده بود گفت: سردامه... هرمیون خنده اي کوتاه کرد و بعد گفت: خورشید کوچولویی که سردشه! هري هم خنده اي کوتاه کرد و گفت: آره، خورشید کوچولویي که داره یخ میزنه...و هردوشان شروع کردن به خندیدن هرمیون کنار هري نشسته بود و موهاي او را به کنار گردنش ریخت در حالي که هردو میخندید هرمیون سرش را به گردن گرم هري چسباند قطرات اشل از چشمانش سرازیر شد هري هم میلرزید و آرام اشل میریخت بعد از چند لحظه هري سرش را تکان داد و گفت: بسه دیگه ... فیلم هندي بازي بسه... هرمیون هم او رها کرد و اشکهایش را پال کرد و گفت: آره ... انگاري چندتا درخت کم داریم...هري در حالي که میخندید سر تکان داد و گفت: باهات موافقم... هرمیون گفت: آره اشلث و گریه بسه ... دلم میخواد فقط بخندیم... هر ي سر تکان داد و خندید و گفت: با اینم موافقم... هرمیون هم مانند هري سردشی شده بود براي همین آرام گفت: انگاري منم داره سردم میشه... هري با بدبیني گفت: ببریم یه قهوه ي داغ بخوریم... هرمیون به او نگاه کرد و با خنده گفت: ببریم...هري بلند شد و هرمیون را هم بلند کرد و گفت: خوب پس صبر کن برم لباس بپوشم ... هرمیون سر تکان داد و هري به اتاقش برگشت هرمیون از پنجره ي دفتر هري به بیرون خیره شده بود بیرون داشت بعد از مدتها واقعا برف مي آمد اما هرمیون فقط به دریاچه ي سیاه نگاه میکرد در همین لحظه کسي روي شانه هایش شنلي گرم انداخت و بازوهایش را مالید و گفت: دیگه این طوري لخت و پتی راه نرو... سرما میخوري ... هرمیون سر تکان داد و خودش را به هري چسباند و باهم از در بیرون رفتند.... پروفسور مل گوناگول ان روز صبح کلي درباره ي سیلویا مسی حرف زد و همه بجز هري گوشی میدادند هري در حالي که ابروهایش را بالا انداخته بود مانند کساني که چیزي برایشان اهمیت ندارد سرگرم خوردن صبحانه اش بود و آرام روزنامه ي پیام امروز مي خواند هري صفحه اي که مخصوص این اتفاق بود را کنار گذاشته بود و بقیه اخبار را میخواند... هري در آرامش کامل بود ، با آرامش کامل درسی میداد، با آرامش امتحان میگرفت و حتي با آرامش کامل بچه ها رو جریمه میکرد و همین موضوع دوستانش را نگران میکرد او قبل از کلاس هاي خودش در محوطه قدم میزد در آن روز ناخواسته از کنار دریاچه رد شد برایشی عجیب بود دختري با باروني بلندي در کنار دریاچه در میان برفها نشسته بود و به دریاچه خیره شده بود هري آرام به طرفش رفت و دستش را روي شانه ي او گذاشت و گفت: ببخشید اما هوا خیلي سرده نمي خواین بر گردین تو مدرسه ... ودختر سر تکان داد هري سرش را نزدیل صورت او برد بعد آرام گفت: مرجان
چي شده؟ مرجان سر تکان داد و گفت: من ... خیلي احمقم...هري کنار او نشست و گفت: چرا همچین فکري میکني؟ دختري به شجاعت و جسارت تو کم پیدا میشه... مرجان پوزخندي زد و گفت: تقصیر من بود... من باعث مرگ اون دختر شدم ... من باعث این شدم که تو اون کریستالا رو بخوري ... حالا هم اگه اخراجم کنن برام مهم نیست...من همیشه این قدر احمقم که هرچي پدرم میاره خونه بر میدارم ... مثل اون کریستالا ... یه بارم رفتم بودم محل کار پدرم... پدرم سعي میکرد از یه مجرم حرف بکشه ... بعد ... من باعث مرگش شدم... پدرم به من هیچي نمیگه ... چون من تنها یادگار مادرمم...هري به او خیره شد و اشل در چشمان مرجان حلقه زده بود هري آرام گفت: مادرات... چیزي شده؟ مرجان سر تکان داد و گفت: مرده... بخاطر ... من... هر ي بعد از چند لحظه گفت: خوب... منم مثل تو خودمو خیلي مقصر میدونم براي مرگ خیلي ها که دوستشون داشتم... اما وقتي نگاه میکنم میبینم ... اونا رفتن حالا بخاطر من یا بخاطر هرکي دیگه ... حتما یه هدفي داشتن که بخاطر شی جونشوانو گذاشتن کف دستشون ... براي همین استوار میایستم... و تا از کسي که همه ي این اتفاقات بخاطر اون افتاده انتقام نگیرم پامو پس نمیکشم... مرجان تو هم میتوني براي اینکه گذشت رو جبران کنی یه کاري بکني... مرجان به او نگاه کرد و گفت: چي کار؟ هر ي شانه هایش را بالا انداخت و گفت: هرکاري که فکر میکني درسته ... هرکاري که فکر میکني باهاش میتوني گذشتتو جبران کني... مرجان دوباره به دریاچه خیره شد و گفت: اما من نمیتونم... چون از وسایل پدرم یه چيزي برداشتم که مال یه مجرم مرده بوده پدرم میخواسته ببینه راز اون چیه که براي اون مجرم اینقدر مهم بوده منم ... فقط مي خواستم کمل کنم... من روز آخري که داشتیم میومدیم اینجا یادمه اونو گذاشتم تو خونه ... اما امروز میبینم تو کیفمه... هر ي آرام گفت: خوب براي پدرت پستش کن... مرجان با ناراحتي سر تکان داد و گفت: نمیتونم رفته ماموریت اخه اون یه کاراگاه بین المللیه یا جا بند نمیشه... بعد انگار چيزي یادش آمد با هیجان به هري خیره شد و گفت: هري ... تو میتوني بهم کمل کني بفهمم راز اون چیه... تو خیلي درباره ي جادوي سیاه میدوني ...نگو هیچي نمیدوني که میدونم که میدوني... خواهش میکنم هري ... بعدش وقتي برگشتم خونه پدرم با دیدن اینکه رازشو کشف کردم خیلي خوشحال میشه... منم میتونم گذشتمو جبران کنم ... خواهش میکنم... هري که درمانده شده بود گفت: خوب نمیدونم چي بگم ... من... باشه میتونم ببینمشی؟ مرجان با خوشحالي بلند شد و گفت: معلومه بیا و آستین ژاکت هري را گرفت و کشید هري بلند شد و به دنبال مرجان که با هیجان میدوید شروع به دویدن کرد مرجان به طرف مدرسه نمیرفت به طرف جنگل میرفت هري او را صدا کرد و گفت: مرجان مطمنني راهي که میریم درسته؟ مرجان سر تکان داد و گفت: ما اینجا مستقر شدیم کنار جنگل انتظار که نداشتي تمام اون مدرسه رو اشغال کنیم...هري از دور خانه ي نسبتا بزرگي دید که دورو برش اصلا برف وجود نداشت مرجان با خوشحالي در خانه را باز کرد و گفت: سلام خانم... پروفسور یامي پشت میزي که رویش روي ميزي مخملیه بزرگي انداخته بود نشسته بود براي مرجان سر تکان داد و مرجان به هري گفت: هري بیا تو اینجا خیلي گرمتر از بیرونه ...و هري را به داخل خانه اورد هري با دیدن پروفسور یامي به او سلام کرد و پروفسور یامي هم ایستاد و با هم دست دادند مرجان بعد از اینکه هري روي مبلي نشست به طرف خوابگاه دختران رفت و گفت: تو همین جا بشین من الان میام...و هري با لبخندي سر تکان داد و به اطراف نگاه کرد همه جا پر بود از نقاشي هاي قدیمي و قالي هايي که طرح هاي مختلف داشت مانند شیر آهو و یا گلهاي در هم رفته هري با دقت به همه جا نگاه میکرد جلوي هري میزي قرار داشت که رویش پر از مجله و روزنامه بود هري براي وقت پر کردن یکي از روزنامه ها را برداشت و شروع به خواندن کرد روزنامه کاملا فارسي نوشته بود اما هري به راحتي آن را میخواند متوجه ي نگاه هاي پروفسور یامي شد و آرام سرش را بالا آورد و به او نگاه کرد اما او هنوز مشغول کارشی بود و اصلا به او توجه نمیکرد در همین لحظه مرجان در حالیکه نفس نفس میزد و پارچه اي
________________
ابریشمي را به سینه اش چسبانده بود از خوابگاه دختران بیرون آمد. میخندید... با خوشحالي گفت: اورد مشی ... و کنار هري نشست هري احساس میکرد سرش دوباره درد گرفته. پارچه را که در واقع در ان جبعه اي قرار داشت از او گرفت و سریع آن را باز کرد به راحتي نگاه پروفسور یامي را احساس میکرد در جعبه به راحتي باز نمیشد گیر کرده بود هري بدون توجه به ناراحتي مرجان با ناراحتي جعبه را روي میز کوباند و مرجان نفس را در سینه حبت کرد هري بدون توجه به او راحت در جعبه را باز کرد. سرش داشت از درد میترکید زخم سرش گویا باز شده بود دستش را روي سرش گذاشت مرجان که اصلا متوجه ي هري نشده بود گفت: میبیني چیز فوق العاده بي ارزشیه براي چي باید براي یه مجرم مهم باشه... توي جعبه فقط یه یویو قرار داشت هر ي دستش را جلو برد تا آن را بردارد مرجان با ناراحتي گفت: نه من نه پدرم هیچ کدوم نمیتوانستیم بهشی دست بزنیم... اما هري به راحتي یویو را در دست گرفته بود هر دو دستش به شدت میلرزید از زخم سرش خون مي آمد مرجان ناگهان گفت: هري داره از دستت خون میاد... هري از سینتم خون میاد...خدایا حالت خوبه...سرتم داره خون میاد....هري که حالا تمام بدنش میلرزید جعبه را همراه یویو روي زمین انداخت و فریادي کشید و به طرف در رفت مرجان سریع جعبه را که ناخودآگاه یویو در ان رفته بود برداشت و دنبال هري از در بیرون رفت هري میدوید و از دست و سینه اش روي زمین خون
فصل سی و چهارم: ته هري در حالي که با دست لرزانش سرش را گرفته بود و به پشت دستش که خون میچکید نگاه میکرد به آن یویو فکر میکرد مطمئن بود آن یویو را جایی دیده است در حالي که در راهروهاي مدرسه میدوید ناگهان در یکي کلاس ها باز شد و هري که ان را ندیده بود با صداي بلندي به در خورد و روي زمین افتاد کسي که در را باز کرده بود. بعد از چند لحظه به پشت در نگاه کرد. پسري لاغر اندام که همراه دختري به هري که پخش زمین شده بود و میلرزید نگاه میکرد دختر پسر که هردو معلوم بود کره اي هستند به هري کمال کردند تا بلند شود هري نیم نگاهي به آنها انداخت و گفت: ممنون من باید برم... دختر با خنده گفت: نمیشه ... از دستتون خون میاد... بیا...و همراه پسري که همراهش بود هري را به طرف درمانگاه برد هري پشت سرهم میگفت: حالم خوابه... من باید برم... خواهش میکنم ولم کنین... پسر و دختر فقط میخندیدند گویا هري جوکي بامزه برایشان تعریف کرده بود تازه به درمانگاه رسیده بودند که مادام پامفري به در نگاه کرد و گفت: چي شده ؟ و به طرف شري که ان دختر و پسر گرفته بودنش رفت. هري پشت سرهم میگفت که حالش خوب است اما هیچ کس گوش نمیداد مادام پامفري فقط به دست خوني و سینه ي خوني او نگاه میکرد و اصلا به حرفهایش توجه نمیکرد هري به اجبار روي تختي نشست دختر پسر چند دقیقه به او نگاه کردند بعد درحالی که میخندیدند از او خداحافظی کردند و رفتند مادام پامفري به طرف هري امد و گفت: بلوزتو دریار...هري با درمانگي گفت: مادام باور کنین خوابم... مادام پامفري با ناراحتي چوبش را بیرون کشید و گفت: درمیاري یا خودم دریارم...هري به چوب او نگاه کرد بعد با ناراحتي با ایل دست بلوزشی را عقب کشید و از سرش در اورد مادام پامفري چوبش را انداخت و گفت: پاتر چه بلایي سر سینه ات آوردي ... هر ي سر تکان داد و گفت: باور کنین چیز خاصي نیست خوابم... اما مادام پامفري به حرفهایش توجه نمیکرد دستش را گرفته بود و باند میپیچید بعد ناگهان به هري که دستش را روي سرش گذاشته بود نگاه کرد بعد دست او را گرفت و گفت: سرتو ببینم...و دست او را به اجبار از روي سرش برداشت زخم سر هري کمي خوني بود معلوم بود باز شده است مادام پافري نگاه بدي به او کرد و گفت: پاتر تو برات هیچي مهم نیست ... اما تا بتونم اینجا نگهت میدارم... حالا پخوابا...و هري را به اجبار خواباند هري با ناراحتي گفت: اوه خداي من ... باز افتادم اینجا... و مادام پامفري با خشم پرده دور تخت هر ي را کشید. . . هر ي خواب هاي اشفته میدید خواب هایی که
________________
معني اش را نمي فهمید دوباره جنگل تاریل داشت او را میبلعید اما این بار کسي دستش را گرفته بود نمي توانست صورتش را ببیند فقط دستش را روي مچ دستش احساسی میکرد اما هري خون را که روي صورتش میریخت احساس میکرد ناگهان از خواب پرید دستانش هنوز میلرزید واقعا نمیدانست باید چه کار بکند این چه خواب هایي بود که او میدید اصلا چه معني داشت دوباره با ناراحتي خوابید اما این بار در جنگل به راحتي جلو میرفت مي توانست تاریکي را کنار بزند تازه از جنگل بیرون آمده بود آرام جلو رفت هوا ابري بود او روي لبه ي پرتگاهي ایستاده بود که زیرش ساحل بود و و رد پایي روي ماسه هاي ساحل به چشم مي آمد سریع از پرتگاه پایین رفت و در حالي که جاي پاها را نگاه میکرد کنارشان قدم برمیداشت. رده پاها کمي برایش آشنا بود اما ناگهان رده پاها تمام شد و هري اشفته شد و شروع به نگاه کردن به اطراف کرد اما ناگهان جلوي رویش غاري دید غار هم برایش آشنا بود هري احساسی میکرد کسي از درون غار او را صدا میزند آرام به درون غار رفت همه جا تاریل بود آرام جلو رفت در انتهاي غار نقطه نوراني به چشم مي آمد هري ارام جلو رفت در زیر نور پسري ایستاده بود و یویو بازي میکرد یویو همان یویویی بود که مرجان به هري نشان داده بود در همین لحظه کسي دیگر از پشت سر به پسران حمله کرد پسران از ترسی فریاد میکشید و پسري که به او حمله کرده بود میخندید و یویو را از او گرفت و برگشت و به هري نگاه کرد هري به او خیره شد نفس نفس میزد و ناگهان چشمانش را بست و باز کرد به سقف درمانگاه خیره شده بود و نفس نفس میزد بلند شد پشت سرهم میگفت لعنتي هوا داشت روشن میشد ... میدانست خیلي احمقانه است اما سریع از جایش بلند شد و به طرف در درمانگاه رفت و از آن خارج شد اول از همه باید پیش مرجان میرفت و آن یویو را از او میگرفت ناگهان ایستاد و با خودش زمزمه کرد: اون ، او نقدر غده که قبول نمیکنه اونو بده به من پس چي کار کنم؟ و با ناراحتي شروع به قدم زدن کرد ناگهان گفت: حامد...و به طرف سرسرا دوید دستانش هنوز لرزش داشت سریع از پله ها بالا رفت و در سرسرا را به راحتي باز کرد و داخل رفت حامد کنار رانین نشسته بود و باهم صبحانه مي خوردند هري ارام به طرفش رفت و کنارشی نشست حامد رویش را برگرداند و گفت: او ه هري ... سلام چطوري؟ هر ي سر تکان داد و گفت: بد نیستم حامد باید خیلي خصوصي باهات صحبت کنم درباره ي مرجانه... حامد به او نگاه کرد بعد دستش را به طرف قهوه دراز کرد و گفت: حرفتو بزن این جوري خیلي بهتره چون زیر نظریم اگه بریم یه گوشه بشینیم پیج پاج کنیم تابلو میشیم...هري با نگراني گفت: زیر نظر؟کی مارو زیر نظر داره؟ حامد براي خودش قهوه ریخت و به طرف فنجون هري رفت گویا مي خواهد براي او هم قهوه بریزد بعد گفت: نمیدونم اما این قدر تابلو نباش نشون بده که داري صبحانه مي خوري و حرفتو بزن. هري به او خیره شد بعد برگشت و دستش را به طرف شکر دراز کرد و گفت: مسئله اینه که مرجان یه چیزي داره که براش خطرناکه ممکنه جونشو به خطر بندازه باید اونو بده به من چون یه چیزي بین منو ولدمورت... حامد نان تستش از دستش افتاد و در حالي که سعي میکرد به هري نگاه نکند گفت: ربط داره به اون؟هري آرام گفت: ربط داره به من... اون اگر بفهمه اون دست مرجانه میکشتش بهش رحم نمیکنه ... ولدمورت اونو مي خواد... منم مي خوام... من مي خوام نابودش کنم راهش و من فقط میدونم... حامد سرش را تکان داد و نان دیگری برداشت و گفت: میدوني از من چي میخواي؟ تو مگه مرجانو نمیشناسي او نقدر غده که نمیتونم چیزي بهش بگم ... هري گفت: براي همین اومدم پیش تو ... چون تو میتوني راضیش کني ... اگه مي خواي جونش به خطر نیفته کمکم کن... او ه خداي من داره میاد...و هردو برگشتند و به مرجان که شلوار شکلاتیه براقي به پا کرده بود و ژاکت شکلاتیش به تنش چسبیده بود و کمي هم زیپش باز بود نگاه کردند او براي خودش آواز مي خواند و سرش را تکان میداد با دیدن هري خندید و به طرفش آمد اما ناگهان صداي شرقی بلندي به گوشی رسید و مرجان ایستاد تعجب کرده بود کساني که پشت سرش نشسته بودند همه پسر بودند و به او
________________
میخندیدند هري نفسش را در سینه حبث کرد و حامد مي خواست بلند شود که هري جلوي او را گرفت و گفت: مرجانو ببین... مرجان بعد از چند لحظه با لبخندي برگشت و روي دسته ي صندلي پسرها نشست و قهوه را برداشت و گفت: قهوه مي خواي خوشگله؟ پسره که با دوستانش میخندیدند سر تکان داد و مرجان آرام شروع کرد به ریختن قهوه اما نه درون فنجون بلکه در وسط دو پاي او. پسر قرمز شده بود همه ي دوستانشی به شکل بدي به او و مرجان نگاه میکردند مرجان بعد از چند دقیقه گفت: بوي سوختگي میاد...و پسر فریاد کشید و بلند شد در حالي که داد میزد از در سرسرا بیرون رفت تمام کساني که در سرسرا بودند به او نگاه میکردند و میخندیدند مرجان هم به بالا پریدن او نگاه میکرد و در حالي که دستش را به کمرش زده بود میخندید بعد به دوستان پسرلث نگاه کرد و گفت: خوب کي خندید؟ دوستان پسرل همه بلند شدند و تا حد ممکن از مرجان دور شدند مرجان چوبش را بیرون کشید و همه ي آنها در حالي که فریاد میکشیدند از در سرسرا بیرون رفتند مرجان ایستاده بود و به آنها نگاه میکرد چوبش را در جیبش گذاشت و گفت: من که باهاشون کاري نداشتم ...خل و چلا... بعد با خوشحالي بر گشت و به طرف هري و حامد که از خنده به خودشان میپیچیدند رفت و آرام کنار هري نشست و گفت: واقعا خنده دار بود ؟ حامد گفت: عالي بود...هري با خنده گفت: من به حامد گفتم صبر کنه ببینه توداري چي کار میکني !!! حامد گفت: خواهر زاده ي خود همه... هري بلند شد و گفت: خوب من دیگه باید برم حامد یادت نره... حامد به او نگاه کرد و گفت: سعي خود مو میکنم قول نمیدم... مرجان با ناراحتي گفت: شما ها دارین درباره ي چي حرف میزنین؟هري و حامد با هم گفتند : هیچي ...و هر ي با هردوي آنها خداحافظي کرد و رفت... دیروز مصر عربستان را شکست داده بود و حالا نوبت انگلستان بود که آخرین بازي دسته خودشان یعني ساحل عاج را انجام دهد هری با آرامش به طرف ورزشگاه میرفت لرزش دستانش را هنوز احساس میکرد. هري تازه مي خواست در رختکن را باز کند که مرد بلند قدي او را صدا کرد هري برگشت و با دیدن بلندي قد او سوتي کشید مرد با دیدن صورت تجعب کرده ي هري گفت: چیه ؟هري با ناراحتي گفت:شما منو صدا زدین... مرد که صورتش کاملا سیاه بود و فقط سفید ي چشمانش معلوم بود انگشتش را جلو صورت هري گرفت و گفت: صدات کردم بهت بگم جلوي دست و پاي من نیا بچه...و به سینه ي هري زد و از کنارشی رد شد هري بعد از چند ثانیه با خنده در رختکن را باز کرد تمام بازیکنانش نشسته بودند و با هم دیگر حرف میزدند اما رون قدم میزد و دستانش را بهم میمالید با آمدن هري برگشت و گفت: کجا بودي؟هري با خنده گفت: هیچ جا! چته بارون با ناراحتی نشست و گفت: هیچي ... هري کنار او نشست و گفت: بابا ما این بازي رو هم میبریم نگران نباش... اما رون فقط سر تکان داد. هر ي شانه بالا انداخت و بلند گفت: خوب دوستان امروز تمام مدرسه چشمش به ماست ما مي تونیم با درست بازي کردن برنده بشیم و به فینال برسیم...اه خیلي بد حرف زدم خودم بدام اومد ... بابا باید برنده بشیم دیگه ... تمام بازیکنان مانند هري میخندیدند یکی از گل زن هاي هري دستش را بالا برد و گفت: هري برنامه اي نداري؟ هري لحظه اي فکر کرد و گفت: چرا حواستون به گل زناشون باشه و کوافلو هرجور میتونین ازشون بگیرین نذارین نزدیلن حلقه ها بیان فقط... خطا نکنین...و همه دوباره خندیدند در همین لحظه مادام هویج به طرف آنها امد و گفت: اصلا متوجه نمیشین که بازي داره شروع میشه ؟هري سریع بلند شد و گفت: اوه ببخشید، بچه ها بجنبین...و همراه بازیکنانش وارد زمین بازي شد بازیکنان ساحل عاج همه زرد پوشیده بودند و هري با دیدن آنها به رون گفت: قیافه هاشون به جوري شده... اصلا معلوم نبود کدام یل از آنها دختر هستند کدام یل پسر همه ي آنها موهایشان را تراشیده بودند ویل جور لباس پوشیده بودند در همین لحظه مادام هوج فریاد کشید: کاپیتان ها باهم دست بدهند و هر ي دست یکي از بازیکنان ساحل عاج را فشرد دستش لطیف بود معلوم بود او دختر است دخترل با صداي زيري گفت: بهتره جوان مردانه بازي کنیم...هري شانه بالا انداخت و گفت: هرجور میلته ... اسمت چیه ؟ دخترل دسیسات هري را رها
________________
کرد و جواب داد: بهم میگن دایانا... بعد جارویش را به طرف حلقه هاي تیم ساحل عاج گرفت هري هم پوزخندي زد و جارویش را به طرف بالاترین مکان موجود برد بازي بسیار خشن پیش میرفت در همان پنج دقیقه ي اول سه خطا به نفع انگلستان گرفته شد گویا ساحل عاج تصمیم گرفته بود بازیکنان انگلستان را دچار صدمه کند تا از بازي عقب بمانند. هري عصبي بود با ناراحتي به طرف دایانا که میخندید رفت و سرش فریاد کشید: تو گفتي بازي جوان مردانه... دایانا با خنده گفت: خوب؟هري با ناراحتي گفت: خوب چي ؟ اگه مي خواي این جوري بازي کني حالیت کنم با کي طرفي؟ دایانا فقط میخندید هري به او چشم غره رفت و جارویشی را برگرداند اما ناگهان بلاجري با سرعت به صورتش خورد هري صداي خورد شدن بیني اش را شنید از روي جارویش پرت شد اما انتهاي ردایش به شاخه هاي جارویش گیر کرده بود همه جمعیت ساحل عاجي ها را هو میکردند مادام هوج دوباره به نفع انگلستان پنالتي گرفت در این میان کسي متوجه ي آویزان ماندن هري نشده بود هري در حالي که از بیني و دهانش خون میچکید و چشمانش سیاهي میرفت سرش را تکان داد و آرام سرش را بالا آورد صداي پاره شدن ردایش را میشنید نمیتوانست تکان بخورد نفس نفس میزد و حتی همین نفس نفس زدن بیشتر باعث میشد ردایش پاره شود آرام دستانش را باز کرد و چشمانش را بست آماده ي پرت شدن بود که احساس کرد چيزي به انگشتان دستش مي خورد چشمانش را باز کرد وسرش را برگرداند توپ طلایي کنار انگشتان دستش پرواز میکرد و هري با امید فروان دستش را به طرفش برد اما در همین لحظه ردایش پاره شد و هر ي افتاد. فریاد کشید: لعنتي... هري در حالي که به بالا نگاه میکرد و صداي جیغ تماشاچیان را میشنید به پایین میرفت هري فقط به توپ طلایي نگاه میکرد و جارویشی که بدون سرنشین در حال پرواز بود با ناراحتي خودش را آتش زد حالا همه با تعجب به هري که سر تا پا آتش شده بود نگاه میکردند هري سریع به طرف جارویش رفت و آن را گرفت و سریع دوباره به حالت اول برگشت اما رد اي کوییدیچشی هنوز داشت می سوخت هري با ناامیدي چوبش را بیرون آورد و سعی کرد ردایش را خاموش کند با اینکه بیشتر ردایش سوخته بود اما هري با امیدواري با خودش فکر کرد: حداقل لخت نیستم...و با اینکه خون دماغش در دهانش میریخت شروع به گشتن کرد سرش را برگرداند چيزي عجیب نظرش را جلب کرد رون با خودش درگیري پیدا کرده بود گویا وقتي يکي از گل زنهاي ساحل عاج به رون نزدیل میشده و او کوافل را نتواسته بگیرد چيزي در لباس رون انداخته است که تمام بدن او را مي سوزاند هري با ناراحتي جلو رفت و گفت : آروم باش ببینم چیه ... رون ... هري با تعجب به پشت رون نگاه میکرد گویا موجودي از زیر درون لباسش بالا میرفت هري به آرومي رد اي او را از تنش در آورد در همین لحظه توپ طلايي از ردایش سریع خارج شد و با سرعت زیادي شروع به حرکت کرد یکي از بازیکنان ساحل عاج به دنبالش رفت هري با ناراحتي رداي رون را به سینه ي او چسباند و سریع به دنبال او رفت. بازیکن ساحل عاجي سرش را بر گرداند و با دیدن هري سرعت گرفت هري دقیقا کنار او حرکت میکرد آرام سرش را برگرداند و به بازیکن ساحل عاجي گفت: تو دختري یا پسر؟ بازیکن ساحل عاجي به او تنه اي زد و گفت: پسر ... هر ي دوباره خود را به او رساند و گفت: پس ناراحت نمیشم اگه از روي جاروت پرتت کنم پایین...و به پسرلث تنه اي زد پسرل که نتوانست جارویش را کنترل کند به کناره هاي ورزشگاه خورد هري با خشنودي دستش را دراز کرده بود تا توپ طلایي را بگیرد اما ناگهان کسي با مشت به صورتش زد و هر ي صداي دندان هاي خورد شده اش را شنید با اینکه کمي عقب ماند اما دوباره خود را به پسرل که هر لحظه ممکن بود دستش به توپ طلایي برسد رساند و لگدي به جارویشی زد پسر به او نگاه کرد به او چشم غره اي رفت و سرعت گرفت تا توپ طلايي را بگیرد ... بین هري و پسران دعوا شده بود هردو مي خواستند جلوي طرف مقابل را بگیرند و مادام هوج که در حال جریمه کردن بقیه بازیکنان بود به آن دو توجه نمیکرد بالاخره با ناراحتي هر ي دست انداخت و توپ طلایي را دقیقا از کنار دست
پسرل گرفت اما پسرل که عصباني شده بود هري را میزد و هر ي فقط از خودش دفاع میکرد بالاخره با ناراحتي فریاد کشید: من توپو گرفتم...من توپ طلایي رو گرفتم ...و ناگهان جمعیت همه به آن دو که مشغول دعوا با یال دیگر بودند نگاه کرد. مادام هوج جلو رفت تا جلوي آن دو را بگیرد هري واقعا عصباني شده بود تمام تنش درد گرفته بود با ناراحتي فریادي کشید و با مشت به کنار صورت پسر زد و با همان دست خون دماغ و دهانش را پال کرد بعد در حالي که فریاد میکشید گفت: احمق نمیبیني من توپ طلایي رو گرفتم خفه شو دیگه ... پسر در حالي که از شدت ضربه ي هري چشمانشی پر اشل شده بودند به هري چشم غره رفت و جارویش را به طرف زمین برد مادام هوچ بعد از چند دقیقه فریاد کشید: برنده... گریفندور...و هري و بازیکنانش با خوشحالي فریاد کشیدند تمام مدرسه آنها را تشویق میکردند. هري و بازیکنانش آرام به طرف زمین رفتند زمین ورزشگاه پر شده بود از دوست داران آنها هري آرام روي زمین ایستاد هرمیون و گریفندوري هاي دیگر به طرفش میدویدند هري چشمانش را بست و باز کرد و دید در میان آغوش دوستانشی است عده ي زيادي سعي مي کردند خون روي صورت هري را پال کنند و هرمیون با خوشحالي فریاد میکشید و اصلا متوجه ي خون دماغ هري نشده بود هري هم خوشحال بود بعد از چند ثانیه آنها روي دست جمعیت زیادي بلند شدند رون و دیگر بازیکنان با خنده فریاد میکشیدند ... جشن بزرگي در تمام مدرسه برپا شده بود و همه شاد بودند. هر ي آرام راه میرفت مي خواست پیش حامد برود و از او بپرسد که با مرجان حرف زده است یا نه که دختري در حالي که جیغ میکشید به پیش هري آمد هري به او نیم نگاهي انداخت او کره اي بود او همان دختري بود که هري را به اجبار به درمانگاه برده بود موهایش را در کنار سرش جمع کرده بود و نیم تایپ و دامن کوتاهي به پا کرده بود او حالا با جیغ ویغ از هري امضا مي خواست و هري براي اینکه او را ساکت کند مجله اي که او در دست داشت از او گرفت تا برایش امضا کند مجله کره ای بود اما عکس هری رویشی بود در حالي که میخندید هر ي قلمي از دختر گرفت و گفت: خوب ، دختر خوب اسمت چیه ؟ دختراث با لهجه فراوان و در حالي که میخندید گفت: فال مي ... هر ي مطمئن بود نفهمیده او چه گفته است براي همین پرسید: چي؟ دختراث دوباره گفت:فالث مي ... و هري با ناراحتي گفت: اینا باشه واسه ي بعد اسمت چیه ؟ دختراث سر تکان داد و گفت: فال مي ... هري با خنده گفت:گذاشتي منو سر کار؟ دختر سر تکان داد و پلال گردنش را به هري نشان داد که روي آن به انگلیسی نوشته بود فال می هري در حالي که تازه فهمیده بود جریان چیست با خنده گفت: آهان فهمیدم ... اسمت فالث مي ... و فال مي با لبخندي سر تکان داد و مجله را از هري گرفت بعد آرام گفت: هري نوشابه مي خوري؟ هر ي شانه بالا انداخت و گفت: بدم نمیاد اما بذار من مهمونت کنم اونجا... و سرش را برگرداند... بعد از چند ثانیه سرش را برگرداند و دید دخترک نوشابه در دست داشت و میخندید هري نوشابه را از او گرفت و با تعجب گفت: فال مي تو چقدر سریع هستی! دختر به او اخمي کرد و گفت:فالث یو... هري که تعجب کرده بود گفت: اه ... چرا؟ ولی کن الان اصلا وقت خوبي نیست...در همین لحظه دختر کره اي با همان قیافه و همان لباس ها آنجا آمد هري به هردو دختر نگاه کرد و گفت: چرا دوتا شدین؟ هردو دختر شروع کردن به خندیدن بالاخره یکي از آنها گفت: من فال میم و این خواهرم فال یو ... هر ي با ناراحتي دو خواهر را برانداز کرد و شروع کرد به خندیدن بعد دستانش را بهم زد و گفت: خوبه الان سومیتونم بیاد... اه...دختر دیگري با همان قیافه و همان لباس ها به طرفشان امد و گفت: فال مي فالت یو چي کار میکنین؟یکي از دخترها خواهرش را معرفي کرد: هري این خواهرم فال اپ ... هري در حالي که تعجب کرده بود و میخندید گفت: میگم خواهشا صبر کنین الان چهارمیتونم میباد... هر سه دختر در حالي که میخندیدند سر تکان دادند هري با خنده گفت: جدا؟نه حالا صبر کنین الان پیداش میشه !! اما هر سه دختر سر تکان دادند هري دستانش را باز کرد و آرام گفت: حالا میشه از اول معرفي کنین؟یکي از دخترها با خنده گفت: من فالت میم ... این خواهرم فالا یو ( و به سمت راستش اشاره کرد) و این یکي فال اپ
________________
(و به کنار فالت یو اشاره کرد)... هري با ناراحتي گفت: تو روخدا دیگه معرفي نکن آدم آبروشی میره. وقتي هري توانست از دست خواهران فرار کند در حالي که سرش را پایین انداخته بود به طرف حامد رفت. وقتي به او رسید دستش را رژی شانه ي او گذاشت و حامد سرش را برگرداند و با دیدن هري بلند شد و او را در آغوش کشید و با خوشحالي گفت: میدونستم شما برنده میشین!! هري هم با خوشحالي گفت: آره ممنون ... حامد چي شد؟ حامد با شنیدن این سوال آرام گفت: باور کن از صبح تاحالا خودمو کشتم تا سر صحبتو باز کنم اما مرجان نمیذاره بحث به اونجا بکشه... هري با ناراحتي حامد را رها کرد و گفت: چي؟ چرا؟ حامد با ناراحتي شانه بالا انداخت و گفت: نمیدونم...اوه خدا...داره میاد... مرجان در حالي که تعداد زیادي برگه در دست داشت با خوشحالي به طرف آنها آمد او در حالي که به پهناي صورتش میخندید گفت: واقعا مسابقه باحالي بود مخصوصا تو ... واي اونجا که زدي تو گوشش کیفا کردم... یا اونجایی که بلاجر خورد تو صورتت راستي دماغت چطوره؟ هری با لبخندي دستي به دماغش کشید و گفت: مادام پامفري درستشی کرد خوب چه خبرا؟ مرجان که سعي میکرد برگه ها روي زمین نریزد گفت: خبرا پیش شماست... هري يکي از برگه هاي مرجان را از دستش گرفت و گفت: اینا چیه ؟ مرجان با ناراحتي گفت: آه اینا؟ درباره فستیواله... هري به او نگاه کرد و گفت: فستیوال؟ مرجان که برگه هایش روي زمین ریخته بودند و سعي میکرد نگذارد بقیه ي آنها هم روي زمین بریزد گفت: آره، ما تو مدرسمون یه رسمي داریم اونم اینه که وقتي به کشور غریبه میریم سنت هاي خودمونو با خودمون به اونجا میبریم و به نمایش میذاریم این طوري کشور هاي دیگه با فرهنگ و سنت هاي ما آشنا میشن خیلي جالبه حتما بیا کنار جنگله همون جایی که ساکنیم آخر هفته است حتما بیا شاید یه چیزي یاد گرفتي.... واي حامد نمي خواي کمل کني ... هري و حامد سعي کردند برگه هارا از او بگیرند اما مرجان که توانسته بود آنها را نگه دارد گفت: اینا رو ول کنین اونایي که روي زمینه جمع کنین ... من دارم میرم اینارو تو مدرسه پخش کنم... فعلا ...و با ناراحتي از آنها جدا شد هري و حامد روي زمین نشستند تا برگه ها را جمع کنند در همین لحظه حامد شانه هایش را بالا انداخت و گفت: دیدي؟ هر ي با ناراحتی برگه ها را روي هم گذاشت و گفت: من نمیدونم اگه خیلي ادعا داري که مرجانو دوست داري بخاطرش یه کاري بکن ... دیوونه اونو باید از مرجان دور کنیم...اگه ولدمورت بفهمه زنده اش نمیذاره... بفهم... حامد آرام گفت: باشه من میفهمم خواهش میکنم یه ذره به من فرصت بده... هر ي سر تکان داد و گفت: باشه شایدم خودم بهت کمل کردم توي این فستیوال یه جوري سر صحبتو باهاش باز میکنم... حامد آرام بلند شد و گفت: فقط مراقب باشی پاتو از گلیمت دراز تر نکني... هري هم بلند شد و برگه هارا به حامد داد و گفت: میدونم فعلا خداحافظ...و از حامد جدا شد با اینکه جشن هنوز ادامه داشت اما هري به طرف دفترش رفت با خودش فکر میکرد او حتي اگر میتوانست چهارمین جان پیج را از مرجان بگیرد هنوز یکي کم داشت همان جان پیچي که در سینه ي باني بود هري نمي توانست باني را بکشد او تا بحال آدم نکشته بود اونم دختري که به او کمل کرده بود نمي دانست باید چي کار بکند که به دفترشی رسید تازه مي خواست در را باز کند که در خود به خود باز شد و باني در حالي که میخندید در آستانه ي در حاضر شد او چند بار هر ي را در آغوش گرفت و به او تبریث گفت اما هري فقط به او نگاه میکرد نمي دانست باید چه کار بکند. بالاخره باني او را رها کرد و گفت: هر ي چرا اومدي؟ بیا بریم همه جشن گرفتن ! هر ي سر تکان داد و با لبخندي گفت: نه یه ذره خستم تو برو... فعلا...و از کنار باني رد شد و به طرف اتاق خودش رفت صداي بسته شدن در را شنید مطمئن بود باني رفته است آرام رد اي سوخته اش را از تنش در آورد و به گوشه اي انداخت بلوز شلوار دیگري به تن کرد و به طرف پنجره که نیمه باز بود رفت. آرام پنجره را باز کرد و کنار آن نشست در محوطه ي مدرسه هم عده ي زیادي جشن گرفته بودند هري کنار پنجره نشسته بود و به گذشته ها فکر میکرد به پدر و مادرش به خودش به سیریوس به جیني به خاله اش به همه یواش یواش باورش شده
________________
بود که باید باني را بکشد. ساعتها کنار پنجره نشست و به بیرون خیره شد اتاق کاملا تاریل بود اما قرمزیه پرهاي ققنوس که کنار هري نشسته بود کاملا واضح بود هري دستش را روي سر نرم او گذاشته بود و با او حرف میزد و از او یاري مي طلبید از او مي خواست تا راهنمایي اش کند اما ققنوس فقط پلال میزد. هري به او میخندید آرام آرام چشمانش سنگین میشد و اصلا حسی بلند شدن را نداشت که ناگهان در دفترش با صداي بلندش باز شد هری سریع بلند شد و ققنوس آرام پر کشید و به گوشه اي رفت هري چوبش را بیرون کشید و کمي در اتاقش را باز کرد صداي حرف واضح به گوشی میرسید که سعي میکردند آرام حرف بزنند: مطمننم خوابه....چي داري میگي اگه بیدار باشه چي؟ بسی کنین دیگه ما باید تا همه جا
شلوغه کلله کارو بکنیم.... من میترسم آخه میگن اون قدرتاي زيادي داره.... بس کن ترس نداره که ....اه بچه ها واقعا لازمه این کارو بکنیم.... اره منم هیچ خوشم نمیاد....شما دوتا
بهتره دهنتونو ببندین لرد سیاه اینو مي خواد .... هري با شنیدن این حرفها آرام در را بست و بلند شد سریع دو جان پیچي که به دست اورده بود را برداشت و در پارچه اي گذاشت و پارچه را گره زد و به فوکس داد و گفت: سریع اینا رو از این جا ببر برسونش به هرمیون و بگو بیاد اینجا برو من مراقب خودم هستم برو... و فوکس را از پنجره پراند در همین لحظه در اتاقش با صداي بلندي باز شد هري آرام برگشت تقریبا ده نفر بودند که چوب دستي به دست ایستاده بودند یکي از انها با ناراحتي گفت: تو که گفتي خوابه... هر ي آرام گفت: خواب بودم اما بیدارم کردین حالا چي مي خواین؟یکي از آنها به هري حمله کرد و فریاد کشید: جونتو... هري طلسم او را دفع کرد و کسي که به طرفش آمده بود را از یقه ي لباسش گرفت و به بیرون از پنجره پرت کرد صداي فریاد هاي او که پایین میرفت به راحتي به گوش میرسید همه دوستانش با نگراني و ترسی به هري نگاه میکردند. هري دستانش را باز کرد و گفت: بسی کنین یعني من اینقدر ترسناکم؟شما ها نه نفرین اما من یه نفرم بیاین دیگه نگین که ولدمورت بهتون نگفته اگه بیاین اینجا من زندتون نمیذارم... تمام کساني که در اتاق بودند به هم نگاه کردند معلوم بود ترسیده اند اما ناگهان یکي از انها از عقب به طرف هري حمله ور شد اما هري به راحتي جاي خالي داد و او را گرفت. کسي به طرف هري میرفت و از صدایش معلوم بود پسر است به هري التماس میکرد که او را از پنجره به بیرون پرت نکند هري ماسل او را از سرش کشید و گفت: اول بدار ببینم توکي هستي؟ و اي خداي من ... شما هم همتون بچه ي اون مرگ خوارایین ؟ آخه من با شما ها چي کار کنم؟ این دفعه که گردنتو شکستم اونوقت مي فهمی که دیگه نباید بیاي این طرفا ... مگر اینکه دوستاي عزیزت بگن کي بهشون دستور میده و چي مي خوان؟ یکي از کساني که در اتاق بودند چوب دستي اش را به طرف هري گرفت و گفت: ما از هیچ کس بجز لرد سیاه دستور نمیگریم از مرگم بخاطر اون نمیترسیم فقط اینجا اومدیم تا جون تو رو بگیریم.... هر ي ابروهایش را بالا انداخت و دست پسرلث را محکم گرفت و گفت: خیلي نترسي !! اما منو نشناختي .... یه کاري نکن دیوونه بشم... حالا از دوست عزیزت میپرسم .... تو چطور؟ مي خواي بکشمت یا بهم کمل میکني تا زنده بموني؟ پسرل گفت: من از هیج کسی بجز لرد سیاه نمیترسم حتي اگه منو بکشي هم یلت کلمه از من در نمیاري... هر ي دست پسر را پیچاند و او فریاد کشید. بعد هري بلند گفت: ولدمورت بهت نگفته نمیکشمت بلکه زجر کشت میکنم؟ ها بهت نگفته؟ و دست پسرلث با صداي بدي شکست پسرل با تمام وجود فریاد میکشید هري بلند تر از او گفت: این اولیش بود اگه حرف نزني به گردنتم میرسه ....یکي از کساني که در اتاق بودند و از صدایش معلوم بود دختر است با ناراحتي گفت: ولش کن عوضي....و طلسمي را به طرف هري فرستاد اما هري زود تر از او چوبش را بیرون کشید و دختران به عقب پرت شد و سرش به دیوار خورد و روي زمین افتاد هري گفت: دیگه از این کارا نکني ها... حالا مثل بچه ي آدم بگین اومدین دنبال چي؟ پسرکي که هري گرفته بود با التماس به دوستانش میگفت: من دیگه تحمل ندارم... من بهش میگم ... اما چند نفر او را دعوت به سکوت کردند اما هري بلند گفت: خفه شین ... خوب
________________
بگو... پسرل با صدایي که میلرزید گفت: ما اومدیم اون جان پیچارو ببریم....اونا به درد تو نمیخوره باید اونا رو بدي به ما .... اما هري دست دیگر او را گرفت و گفت: مي خواي این دستتم بشکنم؟اینجا باید نداریم... پس اومدین دنبال جان پیچا ....واقعا متاسفم چون اونا رو واگذار کردم...همه با هم گفتند: چي؟ و هر ي شانه بالا انداخت و گفت: واگذار کردم... در همین لحظه در اتاق باز شد و هرمیون و رون و باني که هرسه عصباني بودند به درون اتاق آمدند هرمیون و رون به چند نفر از آنها حمله کردند یواشی یواشی تمام کساني که در اتاق بودند اسیر شدند و هر ي آرام گفت: متاسفانه یکیشون پرت شد پایین... هرمیون و رون به او نگاهي کردند و هري پسرکي که گرفته بود به گوشه اي انداخت و به طرف باني رفت باني که ترسیده بود عقب رفت و گفت: چیه ؟ هر ي دست او را گرفت و گفت:یه جلسه ي مهم داریم ...شما دوتا هم بیاین...و باني را از اتاق بیرون برد باني با تمام وجود جیغ میکشید هري او را وسط دفترش انداخت و گفت: چته؟ چي کارت کردم؟ باني که وسط اتاق نشسته بود و میلرزید گفت: مي خواي منو بکشي؟هري بعد از چند دقیقه گفت: میدوني که اگه من بخوام همه ي جان پیچارو باهم نابود کنم باید جوري اونا رو کنار هم بچینم که شبیه یل مار کبري بشه ... باني من اون جان پیچو لازم دارم... باني که حالا گریه میکرد سر تکان داد و گفت: این اشتباهه کي همچین حرفي بهت زده؟ اما هري شمشیر گریفندور را برداشت و با چشماني پر از اشلات گفت: متاسفم ... باني با دیدن شمشیر جیغ بلندي کشید در همین لحظه رون هري را گرفت و گفت: چي کار میکني پسر؟ هر ي سعي میکرد خود را از دست رون نجات بدهد براي همین فریاد میکشید: من باید همین امشب کار این ماجرا رو تموم کنم دیگه داره از هرچي جان پیچه حالم بهم مي خوره باید همین امشب اون جان پیچي که تو سینه ي بانیه رو در بیارم ولم کن...و رون را به گوشه اي پرت کرد و به طرف باني رفت اما هرمیون وسط پرید و فریاد کشید: هري به ذره فکر کن کي همچین حرفي بهت زده؟هري که سعي میکرد هرمیون را کنار بزند گفت: مالفوي اینو گفت من مطمئنم این درسته برو کنار...هرمیون با ناراحتي او را هل داد و گفت: یعنی تو این قدر احمق شدي که حرفه مالفوي رو قبول میکنی؟ تو داري اینو قبول میکني چون دلت مي خواد قبول کني هري این یه قتله ...تو میخواي یه ادمه بیگناه رو بکشي ؟هري او را کنار زد و گفت: هرمیون من دیگه مي خوام همین امشب این ماجرا تموم شه بفهم من باید اونا رو طوري بچینم که شبیه یال مار کبري بشه خوب وقتي یکیش کمه چطوري این کارو بکنم... هرمیون دستش را بالا برد و به گوشی هر ي ضربه اي زد و فریاد کشید: احمق دیوونه... اگه مي خواي باني رو بکشي اول باید منو بکشي ... باور کن این یه تله است تا دستاي تو رو به خون یه بي گناه آلوده کنه همون کاري که ولدمورت کرد اونا مي خوان تو یا نفرو بکشي تا به این کار عادت کني اونا مي خوان تو هم بشي یکي مثل خودشون یه آشغال مثل خودشون بشي یه قاتل ... هر ي آرام شمشیر را انداخت و روي زمین نشست و گفت: پس باید چی کار کنم؟ و دستش را روي سرش گذاشت. هرمیون که دید هري آروم شده است کنار او نشست و آرام گفت: هري تو باید اونا رو یکي يکي نابود کني همشون باهم نابود نمیشن شاید وقتي هفتا بودن نابود میشدن اما حالا فقط چهارتان هري تو عقل داري همیشه هم درست ازش استفاده میکردي فکر کن ببین چطوري میتوني يکي یکیشونو نابود کني اشتباه نکن دیگه هم با این جوجه مرگ خوارا حرف نزن اونا مي خوان تو رو بندازن تو تله ... فکر کن... هري به او نگاه کرد بعد سرش را پایین انداخت و سر تکان داد. هرمیون، رون و باني هم همه باهم نفس راحتي کشیدند. هرمیون به رون گفت: رون بهتره براي مل گوناگول رو خبر کني بگي ما دچار چندتا دردسر شدیم شاید دلش بخواد اونا رو تحویل مقامات بده ... درون با لبخندي سر تکان داد و از اتاق دفتر بیرون رفت باني آرام جلو رفت و کنار هري نشست و گفت: معذرت مي خوام...هري سر تکان داد و گفت: نه تقصیر من بود ببخشید نباید این قدر زود جوش بیارم. بعضي وقتا واقعا میزنه به سرم و خل
________________
میشم.... هرمیون با ناراحتي لبخندي زد و گفت: دفعه ي اولت که نیست ... و هري و باني و
خودش خندیدند.
فصل سی و پنجم: انتقام
هري آرام شیر آب را باز کرد و زیر آن رفت آب سردي که روي تنش میریخت باعث میشد مغزش کار کند دستش را روي دیوار گذاشته بود و فکر میکرد او باید چه میکرد تا جان پیچهارا نابود کند دوباره امکان داشت ولدمورت چند نفر را بفرستد تا جان پیچها را از چنگ او در آورند مهم تر از همه مرجان بود که هنوز جان پیج را به هري نداده بود و این باعث میشد که هري بیشتر نگران شود هري هنوز لباس هایش را در نیاورده بود شیر آب را بست و در وان که پر از آب سرد شده بود نشست به سقف خیره شد. هنوز فکر میکرد... این بار به باني که چه جوري میتوانست آن جان پیج را از سینه ي او در بیاورد که در همین لحظه کسی او را از بیرون حمام صدا زد. هري لباس بر تن داشت فریاد زد: من تو حمومم هرمیون ، بیا اینجا... و هرمیون آرام در را نیمه باز کرد و هر ي آرام گفت: لباس تنم بیا تو ...و هرمیون در را کاملا باز کرد و با دیدن هري که با لباس خیس در وان پر از آب نشسته بود گفت:زده به سرت ؟سرما مي خوري ! هر ي سر تکان داد و گفت: نه دارم کیف میکنم... هرمیون جلو رفت و گفت: با لباس هاي خیس ؟ این طوري مریضی میشي !! و اي هر ي آب یخه!!!! هري به او لبخندي میزد که هرمیون از او انتظار نداشت هرمیون با بدبیني گفت: چیه ؟هري که به پهناي صورتش لبخند میزد سر تکان داد و هرمیون به او اخمي کرد اما ناگهان هري بلند شد و هرمیون را درون وان پر از آب انداخت هرمیون جیغ بلندي کشید که در حمام منعکس میشد هري به او میخندید هرمیون سعي میکرد از درون وان بلند شود در حالي که دندان هایش به هم مي خورد گفت: نکنه زده به سرت ؟ دارم یخ میکنم ! هري که رو او آب میریخت با خنده گفت: نه بابا اما ببین این آب چقدر باحاله. هرمیون که دستش را جلوي صورتش گرفته بود تا جلوی آبي که هري روي او میریخت را بگیرد در همین هنگام با ناراحتی گفت: هري نکن ... دیوونه شدي ؟ خوبه منم روت آب بریزم ... خوابه...و شروع کرد به آب ریختن روي هري هردو میخندیدند بالاخره هرمیون گفت: هري خواهش میکنم بسه من واقعا دارم یخ میکنم ... و سعي کرد بلند شود تازه بلند شده بود که ناگهان روي هري افتاد هري فریادي کشید اما هرمیون میخندید بعد از چند لحظه که داشت سعي میکرد از روي هر ي بلند شود گفت: ببخشید ... معذرت مي خوام... اما هري چيزي را زیر لب زمزمه میکرد و اصلا متوجه حرفهاي او نمیشد هرمیون به او نگاه کرد و دستش را جلوي چشمان او تکان داد اما هري اصلا هیچ حرکتی از خود نشان نمیداد از گوشه ي چشمانش آبي میریخت که هرمیون نمیدانست اشل است یا آبي است که از لابهلاي موهایش روي چشمانش میریزد سریع بلند شد و از درون وان امد بیرون هري با صداي گرفته اي گفت: چند لحظه برو بیرون الان خودم میام ... هرمیون که از حرف زدن هر ي خوشحال شده بود گفت: هري؟... اما هري دوباره با همان لحن گفت: چند لحظه برو بیرون خودم میام...ابرو دیگه ... هرمیون سر تکان داد و از حمام بیرون رفت در را بست دستش را به کمرش زد داشت یخ میکرد نمیتوانست همان طوري خیس آنجا به ایستد سریع بلوز خیسش را در آورد و کنار شومینه انداخت مشکل اینجا بود که تمام لباس هایشی خیس شده بود بنابراین به طرف کمد لباس هاي هري رفت. در ابتدا مي خواست یکی از لباس هري را بپوشد اما بعد حوله اي زرد و قرمز دید که متلعق بود به زماني که هري در گریفندور بود با خوشحالي آن را برداشت و قبل از اینکه هري بیاید لباسی هایش را در آورد و حوله را که به شدت گرم بود دور خودش پیچید و کنار شومینه نشست و سعي کرد موهایش را با آتش شومینه خشل کند در همین لحظه هري که حوله اي دور پایش پیچیده بود از حمام بیرون آمد با دیدن هرمیون گفت: چه با حال با خودت حوله هم آورده بودي؟ هرمیون با شرمندگي گفت: نه... راستش از تو کمد تو برداشتم...هري لبخندي زد و گفت: آهان ... میدونی نباید حوله کسی رو تنت کني ممکن مریضی شي از این بیماري هاي پوستي. هرمیون شانه بالا انداخت و گفت: اولا خیلي سردم بود دوما تو که مریضی نیستي سوما اگه ناراحتي درش میارم اما بدون همه لباسامو شما خیس کردي حالا چي کار کنم؟ حوله رو دریارم؟ هري با خنده سر تکان داد و گفت: هرمیون خواهش میکنم یه وقت این کار و نکنی ها ... من جنبشو ندارم... هرمیون رویش را به طرف آتش برگرداند و گفت: خوبه حداقل روکي... هري کنار او نشست و او هم به آتش شومینه خیره شد بعد آرام گفت: هرمیون رون ناراحت نمیشه که همش میاي پیش من؟ هرمیون با ناراحتي شانه هایش را بالا انداخت و گفت: نمیدونم ... شاید ناراحت بشه اما باید دراث کنه ... هري به او نگاه کرد و گفت: چي رو باید در کنه ؟هرمیون با ناراحتي جواب داد: ببین منو رون دوستاي صمیمي هستیم یعني رون مي خواد این طوري باشیم من رونو دوست دارم ... اما به همون اندازه تور و هم دوست دارم نمیتونم یکي تونو بگیرم اون یکي رو ول کنم. هر ي دستش را روي شانه هاي هرمیون گذاشت و گفت: هرمیون منم تو رو خیلی دوست دارم ... اما منم این موضوع رو نمیتونم در کنم چون قابل در نیست... هرمیون رون نمی خواد تو از بین من و اون یکي رو انتخاب کني مي خواد فقط باهاشی باشي چيزي که من اون موقع ها از جیني مي خواستم .... هرمیون که چشمانش پر از اشل شده بود: اما من مي خوام با تو هم باشي. هر ي او را تکان داد و گفت: من و تو همیشه با هم هستیم اما این رفتارهاي تو همه رو به شل میندازه ... فکر میکنن بین
ما چیه... نمي دونن که تو این قدر خوبی که اصلا به فکرت از این حرفا نمیرسه ... میدوني که فقط دنبال یه چیزي میگردن شایعه درست کنن سال چهارم یادتها و شروع کرد به خندیدن اما با هق هق گریه هرمیون روبه رو شد با تعجب گفت: چیه ؟ چرا گریه میکني؟ هرمیون با ناراحتي گفت: تو منو دوست نداري؟هري با خنده گفت: معلومه که دوست دارم وگرنه ازت میپرسیدم لخت اینجا چي کار میکني؟ هرمیون شروع کرد به خندیدن اما بعد دوباره گفت: هر ي من مي خوام بیشتر با تو باشم ... هر ي سر تکان داد و با خنده گفت: خوب باشی چي کار کنم؟ هرمیون گفت: هري ، من تو رو بیشتر از هر دختري که توي این مدرسه است میشناسم بیشتر از چو بیشتر از جیني تو هم بیشتر از همه منو میشناسي چرا نمیتوانیم باهم باشیم؟هري با تعجب گفت: همین جا واستا ، خوب این یعني چي؟ هرمیون به او که بهش اخمي کرده بود نگاه کرد و گفت: من ... تو رو... خیلی ... بیشتر از ....روان دوستت دارم... بعد سرش را پایین انداخت هر ي با ناراحتي بلند شد و گفت: هرمیون میدوني چي داري میگي ؟نه میدوني ؟ هرمیون سر تکان داد اما هري گفت: نمیدوني ! هرمیون من نامزد دارم حلقه ي نامزدي به این معناست مگه نه؟ هرمیون با ناراحتي گفت:مشکل منم همینه ، اما تو گفتي مي خواي فراموششی کني مگه نه؟هري جلوي هرمیون زانو زد و گفت: هرمیون من نمي خوام جیني رو فراموش کنم چون نمیتونم این کارو بکنم یادت نره اون از من یه بچه داره و این نامردیه که من ولش کنم بعدم من مي خوام جیني منو فراموش کنه و این با اون یکي خیلي فرق میکنه ... و یه چیز دیگه ... هرمیون منم تورو خیلي خيلي خيلي دوست دارم تو یه چیز ایي داري که جیني و هیچ دختر دیگه اي هیچ وقت نداشته و نداره من نمیتونم تورو پابند خودم کنم ... در لد میکنی؟ هرمیون که حالا صورتش در حال شکفتن بود سر تکان داد و صورتش را جلو برد. هري اصلا تلاشي براي اینکه جلوي او را بگیرد نکرد بعد از چند لحظه هرمیون هري راول کرد و بلند شد و گفت: خوب من اشتباه نکردم حالا میتونم برم و لباس هایش که هنوز کمي نم داشت را از کنار شومینه برداشت و با همان حوله به طرف در رفت هري بلند شد و گفت: صبر کن ، مي خواي همین طوري بري بیرون؟ هرمیون به او لبخندي زد و گفت: نترسی کسي به من گیر نمیده ... هري شنلي برداشت و روي شانه هاي او انداخت و گفت: بله کسي به شما گیر نمیده اما ممکنه سرما بخوري ... هرمیون به او لبخندي زد و دوباره او را بوسید و از در بیرون رفت... هر ي بعد از رفتن او دستي به لابهلاي موهایش کشید و به طرف میز کارش رفت وقتي هري نشست فوکس به طرفش رفت و هري به او لبخندي زد و در کمدش را باز کرد پر بود از برگه هاي دانش آموزانش که هیچ کدام را نگاه هم نکرده بود با ناراحتي آنها را کنار دستش گذاشت و دوباره شروع به جست و جو کرد خیلی زود چیزي که می خواست را پیدا کرد. کیف خاطره هایي که هرمیون و رون به کمل باني از اتاق پروفسور مل گوناگول برداشته بودند را روي میز گذاشت و یکي يکي خاطره ها را بیرون آورد بعد از چند ثانیه متوجه شد چیزي کم دارد او باید ظرفي میداشت که خاطره ها را براي دیدن درون آنها بریزد که آن ظرف الان در دفتر مل گوناگول بود با ناراحتي خاطره ها را به درون کیف برگرداند و با نا امیدي بلند شد و لباس پوشید به طرف در رفت الان باید به کلاس مودي میرفت و او هیچي از گفته هاي قبلي مودي را به یاد نداشت با ناراحتی تمام از دفترش خارج شد وقتي از دفترش خارج میشد متوجه شد دوباره باني غایب است آن هم در آن موقع شب این موضوع واقعا اعصابش را بهم ریخته بود با ناراحتي در را پشت سرش بست در راه از کنار سرسرا رد میشد. هري اصلا قصد گوش کردن نداشت اما متوجه شد عده اي در سرسرا نشسته و صحبت میکنند او یا معلم بود باید اخطار میداد آرام در را باز کرد و بدون توجه گفت: این موقع شب هیچ کس نباید در سرسرا باشه با... مودي پشت میزي نشسته بود و به او خیره شده بود هري آرام گفت:پروفسور ؟ شمایین؟ تنهایین؟ مودي با ناراحتی بلند شد و گفت: میبینی که تنهام ... خودت اینجا چی کار میکنی؟هري که تعجب کرده بود گفت: خوب راستش داشتم میومدم پیش شما... اما من صداي حرف شنیدم... مودي که داشت سعي میکرد فکر هري را به جاي دیگر بکشاند گفت: داشتم با خودم حرف میزدم با من چي کار داري؟هري لحظه اي به او خیره شد و گفت: با هم کلاسی داشتیم ، من از تون اجازه گرفتم که کمي استراحت کنم بعد بیام شما هم گفتین ساعت 1 بیام الانم یکه اما پروفسور براي چي با خودتون حرف میزدین؟ مودي که دنبال راهی براي فرار میگشت خنده اي کرد و گفت: خوب بعضي مواقع لازمه که انسان با خودش حرف بزنه این طوري مسانلو بیشتر میتونه تفکیل کنه حالا اینار و ولشون کن من فکر میکنم بهتره کلاس امشبو لغو کنم چون خودم خیلي خستم پاتر حواست به منه... هري احساس میکرد او دروغ میگوید اما نمي خواست او را لو بدهد چون مطمئن بود باز هم دروغ میگوید اما صداي شنلي را شنید مطمئن بود کسی دیگري در سرسرا است هر ي دستش را روي لبشی گذاشت و مودي ساکت شد و هري چوبش را بیرون کشید و آرام جلو رفت مودي پشت سر هم میگفت:پاتر چي کار میکني؟ اونجا هیچ کس نیست پاتر میگم اونجا هیچ کس نیست. هر ي اصلا به حرفهاي مودي توجه نمیکرد و جلو میرفت صداي شنل از زیر میز مي آمد هري جلو رفته بود و ناگهان میز را برگرداند اما هیچ کسی زیر میز نبود مودي از پشت سر در حالي که از صدایش معلوم بود خیالش راحت شده است گفت: دیدي؟ هیچ کسی اونجا نیست. هر ي احساس تنفر شدیدي نسبت به مودي پیدا کرده بود چون میدانست او دارد دروغ مي گوید آرام برگشت و در حالي که ابروهایش میلرزیدند به طرف در سرسرا رفت و اصلا به مودي توجه نکرد
________________
مودي آرام گفت: کجا داري میري؟هري ایستاد و بدون آنکه به مودي نگاه کند گفت: مگه نگفتین کلاس تشکیل نمیشه منم دارم میرم معذرت مي خوام...و بدون آنکه چیز دیگري بگوید از در بیرون رفت سرش درد میکرد نمي دانست چرا موادي به او دروغ گفته است اما احساس خوبي در این مورد نداشت ناگهان فکري به سرش زد و به طرف در خروجي مدرسه رفت مي خواست به پیش حامد برود و از او درباره ي جان پیج سوال کند هوا کمي سرد شده بود هري دستانش را در جیبش فرو کرده بود و آرام قدم میزد قسمتي که ایراني ها مستقر بودند مانند روز روشن بود هري با تعجب جلو رفت حامد و تعدادي زیادي از پسرهاي ایراني مشغول کار هاي سنگین بودند هري بلند گفت: سلام چی کار میکنین؟حامد که در شب به ان سردي عرق میریخت گفت: نمیبیني؟ هري گفت: چرا میبینم اما چرا مثل مشنگا کار میکنین ؟ حامد به او اخمي کرد و گفت: واقعاکه... ادم هرکاري رو با جادو انجام نمیده...یعني تو اینو نمیدوني؟هري ابروهایش را بالا انداخت و گفت: خوب این که هرکاري نیست دارین خودتونو میکشین. حامد سر تکان داد و گفت: حالا امرتون؟ هري شانه بالا انداخت و گفت: اومدم ببینم اون کاري کا ازات خواسته بودم انجام دادي یا نه ؟ حامد با ناراحتي گفت: نه. شري با تعجب گفت: حامد احامد دستانش را از هم باز کرد و گفت: باور کن وقت نکردم اصلا چرا خودت نمیري به مرجان بگي؟ برو تو ... هري با ناراحتي گفت: تو داییشی نه من بعدم من جراته حرف زدن با این خواهر زاده ي شما رو ندارم چه بر سه که بشینم بهشی بفهمونم خانم اون یویو فوق العاده مسخره نباید دستتو باشه میدوني اگه من اینو بهش بگم چي کار میکنه ؟ گیر میده که مي خواي چي کار! یعني تو خواهرزاده ي خودتو نمیشناسي احامد با ناراحتي گفت: اینم حرفیه اما هري تو میتوني... برو رامش کن یه چیزي بهش بگو خرش کن چه میدونم. هري با تعجب گفت: ببخشید شما همون حامد هستین که روز اولي زد مارو ناکار کرد اونم بخاطر حرف زدن با خواهرزاده شون حالا چي شده؟ حامد گفت: اصلا به من هیچ ربطي نداره. برو هر غلطی که دلت مي خواد بکن فقط بذار منم به کارام برسم... هر ي سر تکان داد و به طرف ساختماني رفت که ایراني ها در آن جمع بودن بعد گفت: باشه پس تو گفتي من هرکاري دلم مي خواد بکنم یادت باشه حامد. حامد که خونش به جوش آمده بود به طرف هري رفت او را نگه داشت و گفت: باشه تا فردا اگه نشد خودت برو باهاش حرف بزن فقط تا فردا به من وقت بده ... هر ي سر تکان داد و گفت: حامد یادت باشه من قبل از اینکه اون یویو رو براي خودم بخوام... اونو مي خوام بخاطر اینکه از مرجان دورش کنم. کاري که اگه نکني ممکنه بخاطرش کشته بشه. تو مي خواي خواهرزادتم مثل خواهرات بمیره؟ حامد که به شدت ترسیده بود سر تکان داد و رویش را برگرداند هري بعد از چند لحظه گفت: حامد ببخشید حرف بدي زدم احامد که نفس نفس میزد گفت: خواهر من؟ و برگشت و به چشمان هري خیره شد و گفت: متاسفم هر ي من نمیتونم کاري برات بکنم بهتره خودت این کارو انجام بدي ... تو و مرجان همدیگر و درل میکنین چون اون مادرشو از دست داده و پدرش از 365 روز سال 400 روز خونه نیست یعني مرجان کاملا پیش ماست... اونم مثل تو نه مادر داره نه یه پدر درست حسابي فکر میکنم بتونین ارتباط برقرار کنین ... من جلوتونو نمیگیرم مرجان عاقله توهم عاقلی میدونی مرجان براش چی اهمیت داره و اون کارو براش انجام میدي نمي خواي کسي رو ناراحت کنی براي همین مرجانم ناراحت نمیکني من واقعا متاسفم ... چون هیج کاري از دست من بر نمیاد ... شما خودتون میتوانین عاقلانه حرف بزنین ... چون درست مثل همین. هري که تقریبا نصف بیشتر حرفهاي حامد را متوجه نشده بود گفت: چي؟ حامد با ناراحتي سرش را پایین انداخت و سر تکان داد و گفت: هیچي فقط خواهرزادمو اذیت نکن... باید برم...و از هري جدا شد هري بعد از چند دقیقه گفت: چي شد؟ اینهمه چرت و پرت گفت بعد گذاشت رفت ... دیوونه... بعد به طرف ساختمان ایراني ها رفت و در زد کیانا که بسیار آشفته بود در را باز با دیدن صورت خندان هري جیغي کشید و در را بست هري که تعجب کرده بود به در بسته شده خیره شده بود بعد از چند دقیقه در دوباره باز شد اما این بار کیانا پشت در نبود خانم یامي در حالي که با کیانا دعوا میکرد در را باز کرد و با دیدن هري چشمانش گرد شد و گفت:اوه خداي من پروفسور شما اینجا چي کار میکنین؟هري به دروغ گفت: با مرجان کار داشتم بخاطر مقاله اش اومدم خیلي مهمه میشه ببینمشی؟خانم یامي از جلوي در کنار آمد و گفت: بله معلومه بفرمایین ... و هري داخل شد کیانا کناري ایستاده بود و سرش را پایین انداخته بود تمام تنش میلرزید و صورتش سرخ سرخ شده بود. هري به او نیشخندي زد و خانم یامي گفت: ببخشید. چون من نمیتونم بیام یه کارایی دارم که باید انجام بدم شما همین راهرو رو تا آخر برین آخرین اتاق دست چپ مرجان اونجاست... هر ي سر تکان داد و از خانم یامي تشکر کرد و به طرف اتاقی که خانم یاامي آدرس داده بود رفت از درون تمام اتاقها صداهاي بلندي به گوش میرسید بالاخره هري به پشت در اتاقي رسید که خانم یا مي آدرس داده بود ارام در زد اما سرو صدا بسیار بود براي همین ارام در را باز کرد و نیم نگاهي به داخل انداخت. تعداد زیادي دختر در اتاق بودند که مشغول آشپزي بودند و بلند میگفتند و میخندیدند. هر ي آرام گفت: سلام...و نازنین و نازین هردو جیغ کشیدند و لیلا آب داغ را روي دستش ریخت و جیغ کشید اما سریع خودش را کنار کشید و در حالي که سرخ شده بود دستي به روسریش کشید و آرام گفت: خالث بر سرم... مرجان با تعجب برگشت. مرجان سه ربع آبي کم رنگي به تن کرده بود و دامن چرم بلندي به پا کرده بود و باندایش را پشت سرش انداخته بود. با خنده گفت: هري تو اینجا چي کار میکني؟هري که
________________
بخاطر دوستان مرجان ناراحت شده بود گفت:کارت داشتم اما انگاري بعد موقع مزاحم شدم... بعدا... مرجان سریع دستانش را شست و گفت: نه صبر کن الان میام تو برو جلوي در الان میام... هر ي سر تکان داد و از در خارج شد. جلوی در ساختمان ایراني ها ایستاده بودند و به آسمان نگاه میکرد که مرجان آمد. شالي قهوه اي را روي شانه اش انداخته بود با خنده گفت: هوا خیلي سرده ... هري در را پشت سر او بست و گفت: آره سرده... و مرجان گفت: خوب اینجا ایستادیم چیکار؟ هري سر تکان داد و گفت: آره خیلي احمقانه است بهتره قدم بزنیم...و همراه مرجان شروع به قدم زدن کرد هري بعد از چند دقیقه گفت: خوب امشب چی کار میکردین؟ مرجان خندید و گفت: فردا فستیواله یادت رفته؟ هر ي با پشت دست به پیشانیشی زد و گفت: اوه آره فستیوال ... باور کن اینقدر سرم شلوغه که هنوز برگه هاي دانش اموزامو صحیح نکردم ... مرجان سر تکان داد و گفت: مهم نیست اما انتظار دارم فردا احتما بیاي باشه؟ هر ي سر تکان داد و گفت: باشه اما انگار دوستات ناراحت شدن مرجان با خنده گفت: نازنین و ناژین کارشون همینه... جیغ ویغ الکي میکنن... لیلا هم بخاطر این ناراحت شد چون یه خانواده ي فوق العاده سنتي داره تو خانواده اش آفتاب مهتاب نمیبیننتشی ...و اهي کشید و ادامه داد: قراره بعد از اینکه برگشتیم ایران ازدواج کنه... هر ي با تعجب گفت: چي؟ مگه اون چند سالشه؟ مرجان با ناراحتي گفت: هم سن منه... هري گفت:براي چي به این زودي؟ مرجان گفت: گفتم که خوانده اش خیلي سنتین یه مادر بزرگ داره که هیچ کس روي حرفش حرف نمیزنه اون هي میشینه میگه دختري که 14 رو رد کنه یعني چه اشکالي داشته که روي دست پدر مادرش مونده ... حالا فکر بد درباره يی ایران نکني ها الان دیگه این چیزا تو ایران از بین رفته اما خوب خانواده هاي سنتي که از بین نرفتن.هري ابروهایش را بالا انداخت و گفت: من فکر بدي درباره ي ایران نکردم چون اگه شما تاریخ انگلستان رو هم مي خوندي اینجا هم همین بوده دخترا خیلي زود ازدواج میکردن 16 15 14 اما الان ممکنه توي این سن نامزد کنن اما ازدواج نمیکنن ... خوب الان لیلا خوشحاله یا ناراحته؟ مرجان با ناراحتي گفت: خیلي ناراحته چون اصلا شوهري که براشی انتخاب کردن دوست نداره.هري سر تکان داد و مرجان بعد از چند دقیقه گفت: اما هري تو که نیومده بودي درباره لیلا حرف بزني! اومده بودي ؟هري کمي فکر کرد و گفت: باور کن اصلا چیزي که مي خواستم بگم یادم نمیاد فکر میکنم فردا یادم بیاد ... موهات ریخته تو صورتت... مرجان خندید و موهایش را درست کرد و گفت: ممنون ... هري واقعا سعي میکرد جلوي وسوسه اش را بگیرد براي همین سرش را پایین انداخت و در حالي که سرخ شده بود از مرجان خداحافظي کرد و رفت مرجان هم سریع به ساختمان ایراني ها برگشت هري از رفتار خودش خجالت زده شده بود در حالی که فکر میکرد در دفترش را باز کرد. از تعجب چشمانش گرد شده بود باني يکي از دوست پسرهایش را به دفتر هري آورده بود. هري ناگهان فریاد بلندي کشید و پسران برق از سرش پرید و بلند شد باني با نگراني گفت:هري این دوست من... هري نگذاشت حرف باني تمام شود یقه ي پسر را گرفت و در بیرون انداخت و گفت: تا نبردم تحویل پروفسور مل گوناگول ندادمت برو گم شو ... باني از پشت سر هري فریاد میکشید و سعي میکرد او را از بیرون کردن دوستش منصرف کند اما هر ي سر او هم فریادي کشید و در را به روي پسران بست. باني روي تختش نشسته بود و از ناراحتي میلرزید. بالاخره با صداي غمگینی گفت: تو حق نداشتي با اون این رفتار رو بکني ! هري که از عصبانیت در حال انفجار بود گفت: دختر خانم اینجا دفتر منه ... و منم به کسي اجازه نمیدم تو دفتر از این غلطا بکنه هر کاري دلت مي خواد بکني باید بري بیرون بکني نه تو دفتر من... باني به او نگاه بدي کرد و بلند شد و ژاکتش را برداشت و به طرف در رفت هري جلوي او را گرفت و فریاد کشید: کجا؟ باني با ناراحتي جواب داد: مگه نگفتي هرکاري دلم مي خواد بکنم باید برم بیرون انجام بدم منم دارم میرم بیرون... هري راهش را باز گذاشت و گفت: باشه برو اما اگه رفتي قبلش برو به پروفسور مل گوناگول بگو که براي تو به فکر یه جاي دیگه باشه چون من دیگه تو رو قبول نمیکنم حالا بر و ... و خودش با ناراحتي از پله هاي اتاقش بالا رفت باني که احساس شکست میکرد از در بیرون رفت هري صداي بسته شدن در را شنید اما اصلا توجه نکرد و با آرامش خوابید خوشحال بود که فردا تعطیل است و میتواند کمي بخوابد ... هري پاشو ... هر ي خواهش میکنم اینقدر تنبل نباشی ... پا... شو ... هرمیون بالاي سر هري ایستاده بود و فریاد میکشید امارون کنارشی روي تخت نشسته بود و هیچ چیز نمیگفت هري بیدار بود اما دوست داشت چشمانش را ببندد تا هرمیون همان طور جیغ ویغ کند بالاخره رون گفت: هرمیون یه دقیقه هیچي نگو ... هري بانی کجاست تو تختش نبود. هري با صدایی که اصلا به صداي خواب آلوده شبیه نبود گفت: دیشب بهشی گفتم بره گم شه. هرمیون با تعجب گفت: تو بیداري ؟هري بلند شد و گفت: معلومه که بیدارم درون با نگراني گفت: چرا؟ هري شانه بالا انداخت و گفت: بخاطر اینکه دیشب یه پسر رو آورده بود تو دفتر من ...رون گفت: چي ؟ و هرمیون با تعجب گفت:دختره دیوونه است.رون گفت: خوب حالا کجاست؟ هري به او نگاه کرد و گفت: من از کجا بدونم فقط بهشی گفتم بره به مل گوناگول بگه که براش یه جاي دیگه پیدا کنه اما تو چرا نگرانشي او به هرمیون نگاه کرد هرمیون هم به رون مشکول شده بود رون با تعجب گفت: من نگرانش نیستم... کي گفته من نگرانشم؟ هرمیون دستش را به کمرش زد و گفت: این طوري نشون میدي.رون گفت: خواهش میکنم چرت و پرت نگو... اصلا به من چه هري گفت: بسه بابا خوب هرمیون برنامه
________________
ي امروز چیه ؟ هرمیون به او نگاه بدي کرد و گفت: تو رو نمیدونم اما من برنامم اینه که نذارم تو بخوابي تا برگه هاي امتحاني رو صحیح کني از اول سال تاحالا من از تو یه نمره نگرفتم. هري با دست به پیشانیش زد و گفت: هرمیون باور کن حال برگه صحیح کردن ندارم بعدم شماها باید امتحان بدین دیگه به نمره هاتون چي کار دارین؟ هرمیون با عصبانیت گفت: چي ؟ من از تو نمره میخوام. هري سعي کرد او را آرام کند و گفت: خوب باشه صحیح میکنم اما الان واقعا حالشی نیست. هرمیون به او نگاه بدي کرد و هري که ترسیده بود آرام گفت: چطوره امروز بریم این فستیواله رو ببینیم ارون گفت: چی؟ هرمیون گفت: آره خوبه بعد از مدتها یا کاره جدید میکنیم دیگه حالم داره از اینکه روزم شب بشه شبم روز بشه و همشی سرم تو کتاب باشه بهم میخوره.رون گفت: مگه مجبوري بخوني خوب نخون. هرمیون باناراحتي گفت: سر هیچ درسی دیگه اي به اندازه ي درس هر ي مشکل ندارم اونم به ما که نمره نمیده. هر ي با خنده بلند شد و شنلي روي تنش انداخت و گفت: تو که همیشه A میگیري حالا نمره خواستنت چیه ؟ هرمیون با ناراحتی بلند شد و با اسرار گفت: نه من این طوري قبول ندارم باید حتما بهم نمرمو بدي.هري در حالي که سعي میکرد بند کفشش را ببندد گفت: باشه بابا مال تو یکي رو هم که شده صحیح میکنم اینقدر گیر نده. بعد از پنج دقیقه همراه هرمیون و رون از در خارج شد. عده ي زیادي در محوطه مدرسه جمع شده بودند و به طرف فستیوال ایراني ها میرفتند رون با تعجب گفت: بابا چه خبره!! هر ي چیزهاي جالب بسیاري میدید براي مثال عده اي گوشه اي جمع شده و به موسیقي سنتي ايراني ها گوش میکردند. هري کاملا حواسش به موسیقي رفته بود که هرمیون دستش را کشید و گفت: اه دیگه نمیتونم تحمل کنم بیا بریم یه جاي دیگه . در گوشه اي دیگر عده اي از پسران ایراني سرگرم یاد دادن بازي هاي سنتیشان به دیگران بودند و حتي عده اي هم این بازي را انجام میدادند. حامد فریاد کشید: یه پاس دارم دوسش دارم و هري گردن دراز کرد تا او را ببیند که چه میکند. او و چند نفر دیگر وسط چند نفر بودند و کساني که آنها را محاصره کرده بودند سعی میکردند آنها را با توپ بزنند و آنها جا خالي میدانند این تنها چیزهایی بود که هري از این بازي درل کرده بود که حامد او را دید و به طرفش آمد در حالي که نفس نفسی میزد گفت:اوه هري بیا بازي کنیم. هري با خنده گفت: من بلد نیستم. حامد دست او را گرفت و کشید و گفت: یاد میگیري ببین ما یه یار کم داشتیم که با تو کامل شدیم ما چهار نفر وسط وایمیستیم و دو نفر پشتمون وایمیستن... دونفرم جلومون اونا توپو به طرف ما پرتاب میکنن اگه به زمین بخوره و تو اونو بگیري یا بهت بخوره باید از زمین بري بیرون اما اگه به زمین نخوره و تو اونو بگیري میگي یه پاسی دارم دوسش دارم این کار براي اینه که یاري که از گروه شما خورده بتونه به زمین بازي برگرده در آخر که همه خوردن یا نفر میمونه اون اصلا نباید نه توپو بگیره نه به توپ برخورد کنه تا پنج بار توپ که از این ور رفت اون ور بازي کنایی که باختن میان تو زمین اما اگه در اخراون نفر اخرم بخوره اون گروهي که سعي میکردند مارو بزنن میان تو بازي فهمیدي چي شد؟هري با تعجب گفت: خودت فهمیدي چي شد؟ حامد با تعجب گفت: نه اما خوب بازي میکنیم... میفهمي؟ بیا... عده ي زیادي هر ي را تشویق میکردند. هر ي هرمیون و رون را میدید که به او میخندید. هر ي شانه هایش را بالا انداخت و کنار حامد رفت بازي شروع شد و توپ با شدت به طرف هري مي امد هر ي سریع خودش را کنار کشید بعد از این موضوع دیگر حمله اي به هري نشد تمام اطرافیان هري با توپ از زمین خارج شده بودند و حالا هري براي آخر مانده بود اصلا نمیدانست باید چه کار بکند برگشت تا حامد را ببیند که متوجه شد توپ با سرعت به طرفش مي آید خودش را خم کرد و توپ از بالاي سرش رد شد اما این بار توپ از پشت سرش مي امد آنها پاي هري را نشانه گرفته بودند هري پایش را بالا گرفت و توپ دقیقا از زیر پایش رد شد اما تعادلش را از دست داد و روي زمین افتاد اما کساني که توپ را به دست آورده بودند نایستادند تا هري بلند شود و همانجا توپ را پرتاب کردند هري که روي زمین افتاده بود غلطي زد و سریع از روي زمین بلند شد همه برایش دست میزدند هري با ناراحتي گفت: چه بازي خشني و توپ دقیقا از کنار دستش رد شد. رانین فریاد کشید: حالش به همینه که توپ بهت بخوره و در همین لحظه توپ با شدت به صورت هر ي خورد و او ناگهان روي زمین افتاد همه ناگهان نفس هایشان را حبت کردند اما هر ي سرش را بالا آورد و تکان داد و خندید و همه شروع به تشویق او کردند. هرمیون و رون او را از روي زمین بلند کردند و حامد با خنده گفت:براي دفعه ي اول عالي بود شما دوتا نمي خواین بازي کنین و به هرمیون و رون اشاره کرد. هرمیون با تعجب گفت: مگه دخترا هم میتونن بازي کنن؟ حامد ابروهایش را بالا انداخت و گفت: معلومه.و هرمیون با خنده گفت: بدم نمیاد رون توهم بیا بازي کنیم.رون شانه هایش را بالا انداخت و همراه هرمیون به طرفي از زمین رفت هر ي با خنده گفت: تا شما ها بازي میکنین من میرم یه گشتي این ورا میزنم و میام... هرمیون و رون باخنده براي او دست تکان دادند و هري به گوشه اي دیگر رفت بوي غذاي شديدي میامد هري با اشتیاق جلو رفت غذاها همه پولي بود اما تعداد زیادي مشتري داشت هري با تعجب فکر کرد چرا مردم چیزي که نمیدونن چیه رو مي خورن که در همین لحظه لیلا را دید که لباس فوق العاده جالبي را به تن کرده بود لباس او پیراهن بلندي بود که پایین دامنشی هم خیس بود و روسري اش چین چین داشت و کوزه اي را روي دوشش گذاشته بود و با خنده اینور و آنور میرفت. هر ي با تعجب گفت: لیلا ؟ این تویي؟لیلا با دیدن هر ي سرخ شد و جلو رفت و گفت: سلام پروفسور بخاطر دیشب
________________
معذرت مي خوام. هر ي سر تکان داد و گفت: مهم نیست مرجان این ورا نیست؟ لیلا که کمي سرخ شده بود سر تکان داد و گفت: چرا اتفاقا اونور داره به خودش میرسه برین کمي جلوتر مي ببینینشی. هري اول متوجه حرف او نشد اما با دیدن مرجان که پشت میزي نشسته بود و با اشتها غذا مي خورد فهمید. مرجان آنقدر سریع غذا مي خورد که مقداري از غذا روي میز میریخت. هري نگاه بدي به مرجان کرد و گفت: مرجان چي میخوري؟ مرجان با دیدن هري شروع کرد به سرفه کردن و در حالي که چشمانشی پر از اشل شده بود گفت: هري اومدي؟ بشین...و با دست به هري اشاره کرد که بشیند هري اصلا تحمل با اشتها غذا خوردن مرجان را نداشت. مرجان مانند لیلا لباس بلندي به تن کرده بود... آستین هایش را بالا زده بود و با علاقه اي وافر که در صورتش پیدا بود غذا میخورد. مرجان سرش را بالا آورد با دیدن صورت متعجب هري خنده اي کوتاه کرد و لیلا را بلند صدا کرد لیلا با لبخندي به آنجا آمد و گفت: مرجان جون نمي خواي پاشي کمل کنی؟ مرجان سر تکان داد و گفت: فعلا وقت ندارم حالا شما برو براي هري یه چشم و یه زبون بیار. هري ناگهان با تعجب گفت: چي بیاره؟ لیلا با خنده گفت: مطمئني خوشش میاد؟ مرجان نگاهي شیطاني به هري کرد و گفت: اونش با من شما بیار. هري گفت: چشم کي ؟ من نمیفهمم ... مرجان با گفتن این حرف هري خنده اشی گرفت و گفت: چشم کی یعنی چی؟ چشم آقا گاوه رو مي خوام بخوري . هري با گفتن این حرف مرجان حالشی بد شد. سر تکان داد و گفت: مرجان من نیومدم چیزي بخورم ... واي خدا... و خودش را کنار کشید لیلا با خنده گفت: چي شد؟ فقط یه چشمه. هري به او نگاه کرد و سر تکان داد مرجان به لیلا اشاره اي کرد. او از انجا رفت هري با دست کاسه را هل داد و مرجان با ناراحتي گفت: چته؟ غذا به این توپی ! هري که حالت تهوع گرفته بود گفت: از بوش حالم داره بهم میخوره. مرجان سعي کرد اداي او را در بیاورد و گفت: از بوش حالم داره بهم مي خوره برو بابا لوسی نثر شما گوشت خول به اون بد بویی رو می خورین بعد این غذا که اصلا بو نداره رو حالت بد میشه بخوري؟ هر ي یه چيزي بهت میگم ناراحت نشو اما تو کشور من مردي که از این غذا ها درست حسابي نخوره و بره همشی از اون آشفالا بریزه تو معدش مرد نیست تو اگه یه بار اینو بخوري باور کن تا آخر عمرت پایش میشي چون اصلا این قدر این غذا خاصیت داره که نمیتونم برات حتي بشمار مشون... هري با ناراحتي گفت: نمي خوام بخورم و رویش را برگرداند. مرجان هم با ناراحتي گفت: لوسی ننر نخور اما از سر میز منم پاشو برو یادت باشه اگه رفتي دیگه نمي خوام ببینمت. هر ي آرام گفت: از این موضوع بیا بیرون باید باهات حرف بزنم. مرجان به حالت قهر رویش را برگرداند و هر ي گفت: خواهش میکنم بچه بازي در نیار باید باهات حرف بزنم... موضوع خیلی مهمه مرجان با ناراحتی گفت: من با شما حرفي ندارم فقط به یه شرط حاضرم به حرفات گوشی بدم. هري که ناراحت شده بود سرش را به میز زد و گفت: میشه بگي شرطت چیه ؟ مرجان با لبخند پليدي قاشقي از غذایی که گفته بود براي هري بیاورند برداشت و گفت: شرطش اینه که از این بخوري . هر ي لحظه اي به مرجان خیره شد و با ناراحتي چشمانش را بست و مرجان قاشق را دهانش خالي کرد هري احساس میکرد ماده اي ژله مانند را بلعیده است مي خواست فریاد بزند اصلا از طعم غذا خوشش نیامده بود در حالیکه تمام بدنش میلرزید چشمانش را باز کرد. مرجان لبخندي پلید بر گوشه ي لبش بود. او با همان لبخند گفت: خوشمزه نبود؟ هري که اصلا نمي خواست بحث به غذا کشیده شود گفت: حالا میشه باهات صحبت کنم ؟ مرجان دستانش را به سینه اش زد و گفت: البته ... هري صاف نشست و سعي کرد دیگر به غذا فکر نکند دستانش را باز کرد و گفت: خوب موضوع ... اما مرجان وسط حرفش پرید و گفت: هري تو که بازي نهایي کوییدیچو یادت نرفته ؟ دو روز دیگه است باید تمرین کرده باشي خوب چه طور پیش میره؟هري با ناراحتی فریاد کشید: مرجان... مرجان تعجب کرد و گفت: بله؟هري دستش را روي میز گذاشت و به صورتي که بخواهد دو چیز را از هم تفکیل کند گفت: ببین ما الان داریم درباره ي یه چیز دیگه حرف میزنیم لطفا یه چیز دیگه رو نکشی وسط مرجان با تعجب گفت: باشه بابا چرا این قدر زود جوش میاري؟هري گفت: چون اصلا خوشم نمیاد با یه چیز دیگه مغز مو مشغول کني فقط گوشی کن... ببین مرجان درباره ي همون یویو که اون روز بهم نشون دادي ... مرجان اگه تو اون یویو رو پیش خودت نگه داري خیلی جونت در خطر میفته اون یویو هرچه زودتر باید نابود بشه تو باید اونو بدي به من چون من یه چیزایی درباره اون یویو میدونم که شاید نابودش کنه... مرجان دستش را بالا آورد و گفت: همین جا واستا براي چي من اون یویورو باید بدام به تو؟هري به پیشانیش زد و گفت: چون اون یویو خطرناکه جوانتو به خطر میندازه... بفهم... مرجان با خیره سري گفت: نمیفهمم چون تو داري یه چیزي رو از من پنهان میکني و تا اونو بهم نگي اصلا اون یویو رو نمیبیني... اصلا چرا تو میتوانستي به اون یویو دست بزني اما من نمیتونم باید بهم توضیح بدي... هري با آشفتگي گفت: مرجان خواهش میکنم... من نمیدونم... مرجان با ناراحتي گفت: اگر هم میدونستي به من نمیگفتي... مگه نه؟هري با ناراحتي گفت: معلومه که بهت نمیگفتم چون دیگه اصلا اونو بهم نمیدي چون اون وقت جونت بیشتر در خطر میفته مرجان خواهش میکنم اونو بده به من...و جلو رفت و دست مرجان را گرفت مرجان لحظه اي به او چشم غره رفت بعد ناگهان بلند شد و دستش را بالا برد و براي چند لحظه هري از شدت ضربه ي او چشمانش سیاهي رفت مرجان فریاد میکشید و میگفت:دیگه هیچ وقت سعي نکن به من دست بزني ... مگه اینکه خوابه اون یویو رو
ببیني ...و رویش را برگرداند و با عصبانیت از آنجا رفت. هري که شول بدي بهش وارد شده بود سرش را تکان داد و یا طرف صورتش را گرفت و بلند شد همه به او نگاه میکردند. هري نگاهي به آنها کرد و دوباره همه انها سرشان را پایین انداختند. هري با ناراحتي دنبال مرجان از آن محیط خارج شد. همه شاد بودند. رون و هرمیون آن طرف تر در حال غذا خوردن و خندیدن بودند هري نگاهي به آنها کرد و گفت: خدا رو شکر انگاري اصلا حواسشون نیست و رویش را برگرداند و به طرف مدرسه برگشت واقعا از این حرکت مرجان تعجب کرده بود مگر او چکار کرده بود که ناگهان مرجان به آن شکل از جا پریده بود و انگونه به گوش او زده بود. واقعا نا امید از به دست اوردن جان پیج به طرف اتاقش رفت با ناراحتي برگه هاي دانش آموزانش را روي میزش گذاشت و شروع کرد به نمره دادن اصلا خط تعدادي از انها را نمیتوانست بخواند. از بعضي از جوابها واقعا خنده اش میگرفت و به بعضي از جوابها هم اصلا نمره نمیداد به نظرش کار فوق العاده خسته کننده اي بود. درحالیکه تازه براي خودش قهوه ریخته بود در باز شد و رون و هرمیون خندان وارد اتاق شدند. هري نگاهي به انها کرد و گفت: قبلا در میزدین بارون جلو رفت و گفت: بیخیال پسر یا دفعه کجا غیبت زد؟ هر ي گفت: هیچي حوصله ام سر رفت اومدم اینار و صحیح کنم و به برگه هاي روي میزش اشاره کرد. هرمیون با خوشحالي جلو رفت و شروع کرد به گشتن و گفت: ایول برگه ي منو صحیح کردي؟هري گفت: هنوز به برگه هاي شما نرسیدم میشه دست نزني یا ساعت باید اینا رو بچینم. هرمیون با ناراحتي گفت: هري تو گفتي مال منو صحیح میکني! هري اخمهایش را در هم کرد و گفت: تازه رسیدم به سوم تا هفتم خیلي راهه یواش یواشی صحیح میکنم. در همین لحظه ما گوناگول ناراحت وارد اتاق شد و هري با تعجب گفت: ا....و هرمیون و رون جلوي خنده ي خود را گرفتند مل گوناگول با ناراحتي گفت:پروفسور پاتر؟ هري بلند شد و گفت: چرا امروز همه اینجورین؟ مل گوناگول گفت: چه جورین؟ هر ي سر تکان داد و گفت: هیچی بفرماین؟ مل گوناگول گفت: اصلا ازت انتظار نداشتم ... میدوني دیشب باني کجا خوابیده؟ هر ي ابروهایش را بالا انداخت و گفت: تا قبل از اینکه با اون پسره ببینمشی تو دفتر من بود اما بعد انداختمش بیرون براي همین دیگه خبر ندارم... اون کجاست امل گوناگول گفت: دیشب تو دفتر من خوابیده ... میدونی الان کجاست؟هري سر سري گفت: احتمالا الانم اون جاست. مل گوناگول فریاد کشید: خواهش میکنم جدي باش... بله تو دفتر منه اما من ازت توضیح مي خوام که چرا اونو انداختي بیرون. هر ي آرام گفت: دلیلش کاملا روشنه بخاطر اینکه تو دفتر من جاي این کثافت کاریا نیست. من و باني قبلا حرفامونو زدیم خودشم میدونه من قبلا بهشی گفته بودم اگه بخواد از این کارا بکنه باید بره یه جاي دیگه حالا هم دیگه از دستش خسته شدم ... اصلا دیگه نمي خوام تو دفتر من بخوابه... مگه دفتر من نیست؟ منم اجازه بهشی نمیدم اونجا بخوابه یه جاي دیگه براش پیدا کنین اگر هم ناراحتین میتونین منو اخراج کنین برام مهم نیست. مل گوناگول که از شدت عصبانیت سرخ شده بود بعد از چند لحظه گفت:گرنجر از این به بعد باني تو خوابگاه گریفندور مي خوابه یه جایي براش پیدا کن ... هر ي اصلا ازت انتظار همچین برخوردي رو نداشتم...و با ناراحتي از در بیرون رفت. رون و هرمیون که تا آن لحظه جلوي خود را گرفته بودند روي زمین پخش شدند. هرمیون از شدت خنده چشمانش خیس شده بود و رون به دل درد افتاده بود هري هم خنده ي کوتاهي کرد و گفت: به چی میخندین؟هرمیون که از ته دل میخندید گفت:هیچي و با کمل هر ي از روي زمین بلند شد هري که واقعا از برگه صحیح کردن حوصله اش سر رفته بود گفت: بچه ها بریم شام بخوریم ، بسه دیگه، من نمیفهمم، شما ها به چي میخندین؟ هرمیون و رون جواب او را ندادند و در حالی که هنوز مخندیدند دنبال او به راه افتادند. عده ي زيادي در سرسرا بودند ایراني ها همه نشسته بودند و غذا مي خوردند اما در میان آنها مرجان پیدا نبود شری و هرمیولن و رون نشستند. هر ي تمام مدت به در نگاه میکرد تا شاید مرجان را ببیند که از در تو مي آید اما او نیامد و هري بخاطر اصرار هرمیون و رون بلند شد و به طرف اتاقش رفت تازه به دفترش رسیده بود که بانی صدایش کرد او بسیار ناراحت بود. هري برگشت و گفت: بله باباني با ناراحتي گفت: هر ي من واقعا از اینکه تو ناراحت شدي ناراحت شدم. هري ابروهایش را بالا انداخت و گفت: از این به بعد اصلا ناراحت نمیشم چون دیگه قرار نیست ببینمت. باني سریع دست او را گرفت و گفت: تو که نمي خواي منو اذیت کنی؟ من اصلا تحمل اونجا رو ندارم. هر ي دستش را از دست او خارج کرد و گفت: اتفاقا یه مدتي اونجا باشي برات مفیده منم راحت ترم وقتي فهمیدم آدم شدي ميتوني برگردي حالا بر و حتما دوست پسرات منتظر تن و به درون دفترش رفت و در را به روي چهره ي ناراحت باني بست در حالي که به مرجان فکر میکرد به رخت خواب رفت و با فکري مشغول خوابش برد ... هري با صداي کشیده شدن پنجه هاي پرنده اي از خواب پرید سرش را بلند کرد و با نگرانی به طرف پنجره اتاقش رفت. هدویگ پشت پنجره بود و با نگاهی منتظر به او خیره شده بود. هر ي ناخواسته پنجره را باز کرد و هدویگ را داخل کشید و ناخواسته شروع به گشتن کرد نامه اي به پاي هدویگ بسته شده بود. هري ان را بي اختیار باز کرد و هدویگ روي شانه اش نشست تمام نامه پر بود از جوهر پخش شده و هیچ چیز قابل خواندن نبود نامه گویا در سطلي پر از آب افتاده بود البته در هنگام نوشتن هري براي چند دقیقه به نامه خیره ماند اما بعد ان را مچاله کرد و به سطل آشغال انداخت و به هدویگ نگاه کرد. هدویگ با بدبیني نوکش را باز و بسته کرد و هري لبخندي به او زد و گفت: بهتره
________________
بري جغد دونی و هدویگ هوهویي کرد و از پنجره باز بیرون رفت. هري به کنار پنجره رفت و رفتن او را تماشا کرد. خورشید کم کم در حال طلوع بود و این نشانگر یا هفته خسته کننده ي دیگر براي هري بود هري با ناراحتي لباس پوشید و به طرف سرسرا رفت تا صبحانه بخورد در سرسرا باز هم مرجان پیدایش نشد هري احساس میکرد مرجان از او ناراحت است اما نمیدانست چرا. او ناراحتي را حق خودش میدانست که بي دلیل کتاب خورده بود. هرمیون کنارشی نشسته بود و با آرامش صبحانه مي خورد اما بر خلاف او رون به سرعت مشغول انجام تکالیفه افسونش بود هري آرام گفت: خوب چرا الان می نویسی؟ هرمیون با ناراحتی گفت: ولش کن دیروز بهش هرچي گفتم گوشی نداد. هري با ناراحتي گفت: تکالیفه جادوي سیاهتو که انجام دادي ارون با ناراحتي سرش را بالا آورد و گفت: فکر میکردم تو کوتاه میاي.هرمیون سریع گفت: هر ي اصلا کوتاه نمیاد براي اینکه اگه مي خواي چيزي رو یاد بگیري باید تکالیفشو انجام بدي .. هري بلند شد و گفت: امیدوارم وقتي میباي سر کلاس یه چیزایی نوشته باشي و رویش را از صورت متعجب رون برگرداند اولین کلاسش با سال اولي ها بود بعد از آنها با سال چهارمي ها درسی داشت. مرجان همیشه سر کلاسی او حاضر میشد اما این بار هر ي اورا در کلاسی ندید واقعا دیگه داشت ناراحت میشد اما ترجیح داد درسش را بدهد تقریبا به وسطاي درس رسیده بود که در باز شد و مرجان که چشمانش از ترسی گرد شده بود و رنگش پریده بود وارد کلاسی شد هري اصلا متوجه ترسی او نشد با دیدنش بسیار خوشحال شد و نفسی عمیقي کشید و گفت: خیلي دیر کردي اما اشکال نداره بشین. همه به مرجان که ایستاده بود نگاه میکردند. مرجان در حالیکه کمي میلرزید نشست تا آخر کلاسی اصلا به هري نگاه نمیکرد. حتي به کتابش هم نگاه نمیکرد وقتي تمام بچه ها رفتند هري با امیدواري به طرف مرجان رفت و کنارشی نشست و گفت: مرجان اگه بخاطر دیروز ناراحتي اصلا براي من مهم نیست نمي ... اما مرجان درحالیکه چشمانش پر از اشاث شده بود و به شدت میلرزید و یخ کرده بود دستان هري را گرفت و با صداي بغز داري گفت: انتقام... انتقام...هري
احساس میکرد دستانشی یخ کرده اند به دستانش نگاه کرد دستان مرجان سیاه شده بود....
فصل سی و ششم: بدترین اتفاق
هري به دستان سیاه شده مرجان با وحشت خیره شده بود سیاهي هر لحظه از دست او بالا میرفت هري سرش را بالا آورد و به چشمان خیس مرجان نگاه کرد هر ي سر تکان داد و سریع کرواتش را باز کرد و گفت: نترسی هیچي نمیشه یه جادوي سیاه بچه گانه است تو هیچیت نمیشه. هري کروات را روي سیاهي دست مرجان محکم بست مرجان فقط چشمانش را بسته بود و گریه میکرد هري که بسیار وحشت کرده بود گفت: چي شد این طوري شد؟ مرجان در حالي که هق هق میکرد گفت: لعنت به همه چي لعنت به تو ، من فقط مي خواستم بدونم اون چیه که برات مهمه من نمي خواستم این طوري بشه. هري که ترسیده بود سعي کرد او را بلند و گفت: هیج طوري نشده مرجان این طوري نکن داییت باز میاد منو میکشه هرکی ببینه فکر میکنه چي شده الکی گریه نکن ... خواهش میکنم. هري ایستاده بود سعيی میکرد مرجان را بلند کند اما مرجان حتی نمیتوانست بایستد هري که واقعا عصابش بهم ریخته بود مرجان را بلند کرد مرجان حتي ناي حرف زدن هم نداشت چشمانش را بسته بود و هري که ترسیده بود از او مي خواست حرف بزند اما دستان سیاه مرجان از بدنش آویزان مانده بود هري تمام کساني که سر راهشی بودند را کنار میزد عده ي زیادي با دیدن مرجان جیغ میکشیدند هري تازه به درمانگاه رسیده بود که فریاد کشید: مادام پامفري ....و مرجان را روي تختي خواباند مرجان چشمانش بسته بود اما هري در نهایت ترسی و وحشت متوجه شد گونه هایش هم در حال سیاه شدن است مادام پامفري هري را از درمانگاه بیرون کرد هري که نمیدانست باید چه بکند پشت در درمانگاه نشسته بود بعد از چند دقیقه مادام پامفري در را باز کرد و بدون معطلي جعبه اي را به هري داد و دوباره به داخل درمانگاه رفت هري که انتظار داشت چیز دیگري بشنود یا ببیند دوباره سر جایش نشست میدانست داخل جعبه چیست براي همین درش را باز نکرد و جعبه را در یکي از جیب هاي ردایش فرو کرد در مدت 15 تا 30 دقیقه تمام مدرسه از این اتفاق اگاه بودند مل گوناگول و خانم یامي و چندین نفر از معلمها به درمانگاه رفته بودند هري صداي فریاد هاي حامد را میشنید بدون نگراني بلند شد و ایستاد حامد آنقدر عصباني بود که نمیفهمید که چه حرفایی به هري میزند هري هم ناگهان از کوره در رفت و فریاد کشید: مگه من بهت نگفته بودم اونو از مرجان بگیر بهت نگفته بودم این خواهرزاده ات خیلي فضوله آخر کار دست خودش میده من اینا رو به تو نگفته بودم؟ حامد فریاد کشید : تو گفتي من خودم اونو ازش میگیرم. هري فریاد کشید: آره گفتم میگیرم چون شما حواست به همه کارت بود به غیر از خواهرزاده ات بعدم مگه شما مرجانو نمیشناسي نمیدوني چقدر غده من فکر میکردم تو که داییشي ميتوني اونو ازش بگیري ...در همین لحظه مادام پامفري سر هري و حامد فریاد کشید و گفت: میشه خفه شین مثلا اینجا پشت درمانگاهست یه کاري نکنین هردوتونو طلسم کنم... پروفسور بیا تو. هري براي یال لحظه متوجه ي حرف او نشد نگاه بدي به حامد کرد و پشت سر مادام پامفري وارد درمانگاه شد و در را بست مل گوناگول و فلیت ویلا باهم بحث
________________
میکردند و خانم یامی سر تاپایش میلرزید او با دیدن هري جلو آمد و در حالی که صدایش گرفته بود گفت: پروفسور من مطمننم شما میدونین چه اتفاقي براي این دختر افتاده شما باید به ما کمال کنین. هر ي آرام گفت: تنها کاري که میشه براش کرد اینه که سریع بفرستینشی سنت مانگو اینجا هیچ کاري نمیتوانین براش بکنین چون اون تحت تاثیر یه طلسم سیاه فوق العاده قویه مگه نه پروفسور مل گوناگول؟ مل گوناگول نگاهي به هري کرد و گفت: منظورت چیه ؟هري شانه بالا انداخت و گفت: مثل همون طلسمي که سال پیش پروفسور دامبلدورو گرفت یادتونه؟ دستش سیاه شده بود مثل مرجان اون موقع اسنیپ پروفسور و نجات داد چون از جادوي سیاه یه چیز ي حالیش میشد اما حالا چي؟ اون نیست مرجان باید بره سنت مانگو...خانم یامي گفت:راست میگه امل گوناگول گفت: نه ! میخواین تمام دنیا بفهمه که تو این مدرسه چه اتفاقي افتاده؟خانم یاامي فریاد کشید: من کاري به اون کارا ندارم من میخوام مرجان خیلي سریع از این وضعیت خلاصی بشه باید اونو ببریم بیمارستان همین حالا اگه این کار و نکنین پروفسور ملث گوناگول تمام دوستي هاي چندین سالمون همین جا تموم میشه و من شما رو بدنام میکنم فهمیدین؟ هر ي سریع گفت: ببشخید این حرفو میزنم اما شما حق ندارین هرچي از دهنتون در میاد به مدیر من بگین. مل گوناگول سریع گفت:پروفسور اشکالي نداره خانم یامی الان عصبانی هستند نباید شما این طوري باهاشون صحبت کنین باشه سریع ترتیب انتقال این دختر و به سنت مانگو بدین اما من از الان میگم اگه اتفاقي براش بیفته من هیچ مسئولیتي قبول نمیکنم. هري ارام گفت: میشه من باهاش برم امل گوناگول گفت: چي ؟ هري این کار امکان نداره من نمیخوام دوباره اتفاق بدي بیفته. هري جواب داد : باشه... اما یادتون باشه که من دفعه ي اول اومدم از تون اجازه بگیرم شما گفتین نه اگه خودم رفتم نمیتونین جلو مو بگیرین. در این میان پروفسور فلیت ویا گفت:پروفسور خواهش میکنم ممکنه براتون اتفاقی بیفته. هر ي سریع گفت: هیچ اتفاقی براي من نمیفته نمیخواد این قدر ترسو باشین. ما گوناگول که صورتش سرخ شده بود گفت: انتظار که نداري به پات بیفتم و بگم نرو اشکالي نداره میتواني بري دیگه از دست تو با اون کاراي احمقانه ات خسته شدم و با ناراحتي درمانگاه را ترال کرد. هري با پوزخندي شانه بالا انداخت و دیگر حرفي نزد...تقربیا همه آماده شده بودند هري به اتاقش رفته بود تا لباس بپوشد که هرمیون و رون نگران وارد اتاق شدند هري با دیدن آنها گفت: حامد چي کار میکنه ارون گفت:هیچي فقط مي خواد بدونه تو چرا داري با مرجان میري سنت مانگو همش اینو میپرسه. هرمیون با نگراني گفت: اما این مهم نیست هري خواهشا مراقب باشي ها جايي که میري خيلي خطرناکه. هر ي دستش را دراز کرد تا ردایش را بردارد و در همین حال جواب داد: چرا شما ها اینقدر ترسو شدین مطمئن باشین من مراقب خودم هستم هیچي نمیشه حالا میشه اون ردا رو بدي به من؟ هرمیون ردا را برداشت و به هري داد و گفت: اما من این طوري فکر نمیکنم... هر ي ؟ نمیشه نري؟هري نگاهي به چشمان ملتمس او کرد و جواب داد: هرمیون میشه یه ذره به من اطمینان داشته باشي ! هیچي نمیشه. هرمیون سرش را پایین انداخت و گفت:من نمیدونم فقط اصلا در این مورد حال خوبي ندارم همش فکر میکنم قراره یه چیزي بشه. هري به طرف در رفت و آرام گفت: نترس هیچی نمیشه ... در را باز کرد و در حالي که از پله ها پایین میرفت برگشت و به رون گفت:مراقبش باش و سر تکان داد و دوباره رویش را برگرداند و از در دفترش خارج شد رون دستش را روي شانه ي هرمیون گذاشت و گفت: هرمیون الکي نگراني... اون هریه هیچیشی نمیشه. هرمیون با امیدواري گفت: نمیدونم... قرار بود انها مستقیم در سنت مانگو ظاهر شوند پس تنها راهش استفاده از پودر پرواز بود هري در حالی که بند جلوي ردایش را میبست و میدوید به دفتر مل گوناگول رسید با نگراني اسم رمز را گفت و خوشبختانه در باز شد و او بالا رفت در را با شدت تمام باز کرد همه منتظر او بودند هري بخاطر دیر کردش معذرت خواهي کرد و بعد از خانم یا مي که مرجان را در اغوش داشت به طرف آتش رفت اما مل گوناگول او را کناري کشید و با نگراني که در چشمانش موج مي زد شروع به مرتب کردن رد اي هري کرد و گفت: خواهش میکنم مراقب باش کار خطر ناله نکن از خانم یامي دور نشو از بیمارستان بیرون نرو... هر ي دستان او را گرفت و گفت:پروفسور چشم من جایي نمیرم... میشه برم املث گوناگول او را رها کرد و شروع کرد به بازي کردن با دستانش و گفت: باشه بر و فقط مراقب باش... خوب؟ هري به طرف آتش رفت و گفت: خوب... بعد مقداري پودر پرواز برداشت و مقصدش را اعلام کرد مل گوناگول پشت صندلي اشی نشست و امیدوارانه گفت: امیدوارم کار خطرنال نکنه....هري سریع از روي زمین بلند شد در حالي که به اطراف نگاه میکرد متوجه شد. خانم یامي مرجان را روي تخت رواني گذاشته و به سرعت به اتاقی میبرد هري به دنبالش دوید اما مردي جلویش را گرفت یکي از چشمان مرد از حلقه بیرون زده بود و او که گویا دیوانه شده بود از هري پرسید: تو چشم منو ندیدي؟ هر ي که از چشم خوني او حالش بد شده بود به شدت سر تکان داد و او را کنار زد صداي مردي آمد که گویا با هري حرف میزد: کار مرگ خوارهاست اونا حمله کرده بودند به یکي از دهکده ها و یکي از چشماي تمام کساني که بر ضدشون کار میکردن را در اوردن بعضي هاشونم کشتن... هري برگشت تا مرد را ببیند اما کسي که با او حرف میزد خود تمام گوشت هاي بدنش بیرون زده بود و از تمام بدنش خون بیرون میزد هري دستش را روي دهانش گذاشت و رویش را برگرداند سنت مانگو به شکل عجیبي عوض شده بود گویا شده بود بیمارستان مردگان هرجا را که نگاه میکردي پر
________________
شده بود از جسد... تمام لباسی شفا دهندگان خوني بود. هري کسانی را میدید که نصف بدنشان از تنشان جدا شده بود... کساني که یکي از پاهایشان حدود نیمه به بدنشان وصل بود یا حتي کساني که دو دست نداشتند هري فقط رویش را با دیدن این صحنه ها بر میگرداند تازه مي خواست در اتاق مرجان را باز کند که صداي فریادي را از دور شنید برگشت عده اي به طرف اتاقی میدویدند اما گویا کار از کار گذشته بود هري سریع در اتاق را باز کرد و به داخل اتاق رفت مرجان با لباس سفیدي روي تخت خوابیده بود. گونه هایش سیاه شده بود و دستان و پاهایش هم سیاه شده بودند از آن دختر زیبا و خندان حالا تنی رنجور و سیاه باقي مانده بود خانم بامي بیرون اتاق در حال صحبت با چند تن از شفا دهندگان بود. هري شروع کرد به قدم زدن در اتاق به غیر از مرجان دو تن دیگر هم در ان اتاق بستري بودند یکي از انها تمام صورتش بسته بود و دیگري تمام بدنش پر بود از دانه هاي نارنجي هري کنار مرجان نشست میدانست تمام این اتفاقها بخاطر حضور ولدمورت است تمام این مرگها تمام این خون ریختن ها. آرام بلند شد نمیتوانست مرجان را در آن صورت تحمل کند به طرف پنجره ي کوچکي که پرده هایش کشیده شده بود رفت. پرده ها را باز کرد و پنجره را بالا داد مقداري نور درون اتاق را پر کرد. مرجان آرام چشمانش را باز کرد دخترکي که صورتش پر بود از دانه هاي نارنجی به هري نگاهي کرد. حتي آن فردي که صورتشی زیر باندها محفوظ شده بود هم سرش را برگرداند گویا هرسه نفر انها نور امید را دیده بودند. هري وقتي دید مرجان چشمانش را باز کرده است آرام به طرفش رفت و دستش را بالاي سرش گذاشت و گفت: مرجان ... مرجان... مرجان بعد از چند لحظه نگاهش را از روي نور برداشت و به هري نگاه کرد. لحظه اي چشمانش را بست و باز کرد بعد دستش را روي صورتش گذاشت گویا هري حرارتي داشت که او را میسوزاند با نا امیدي فریاد کشید: برو عقب ... برو عقب دارم میسوزم ... پرده هارو بکشین ... دارم میسوزم... برو عقب ... هري که مي خواست او ارام شود دوباره به طرف پنجره رفت و مي خواست پرده ها را بکشد که دو نفر دیگر شروع به داد و فریاد و اعتراض کردند آنها نمیخواستند پنجره زیر پرده پنهان شود از آن طرف مرجان فریاد میکشید و از طرفي دیگر آن دو در همین لحظ خانم یامي همراه چند تن از شفا دهندگان به درون اتاق امدند و سعي کردند انها را آرام کنند هري با دیدن این صحنه سریع از در بیرون رفت نمیدانست کجا میرود به طرف راه پله ها رفت. تعداد زیادي به طرف طبقه ي بالا میرفت و تعداد زیادي پله به طرف پایین میرفت. هر ي با نا امیدي از پله ها پایین رفت گویا فکر میکرد طبقه ي پایین در ي براي خروج از ان جهنم را دارد تمام راه پله ها خوني بود. روي نرده هاي کنار راه پله ها خون خشکیده کاملا نمایان بود. هري فکر میکرد در جهنم مطلق قرار گرفته است اما با امیدواري دري را دید سریع خود را به در رساند و از ان خارج شد چند دقیقه ایستاده بود و نفس نفس میزد آرام برگشت و نگاهي به بیمارستان کرد احساسی میکرد چشمانش بیمارستان را کج میبیند چشمانش را بست و باز کرد اما در واقع بیمارستان کج شده بود در همین لحظه کسي چاقویی را به پشت هري چسباند و با صدايي خشن گفت: سریع هرچي پول داري رد کن بیاد! هري که از این برخورد نااگاهانه کمي جا خورده بود آرام برگشت صورت کسي که با او حرف میزد زیر دستمالي پوشیده شده بود هري دستانش را بالا برد و آرام گفت: من هیچي پول ندارم... مرد چاقو را به گردن هري نزدیل کرد و گفت: نکنه مي خواي تو خیابون بمیري سریع هرچي داري رد کن. هري چشمانش را بست و آرام گفت: واقعا معذرت مي خوام و آن قدر سریع با پشت دست به صورت مرد زد که مرد نقش بر زمین شد و هري پا به فرار گذاشت هر ي صداي مرد را میشنید که از دوستانش بیاري مي خواست هر ي سریع میدوید و عده ي زیادي دنبالش بودند نمیدانست باید کجا برود خود را به خیابان اصلي رساند تا شاید پلیسي را پیدا کند شهر بسیار شلوغ بود ماشین ها باسرعت از هم سبقت میگرفتند هري بعد از آن چندین سال زندگي در جاي به آن ساکتي به این همه سرو صدا و دود و دم حساس شده بود دستش را روي دهانش گذاشت و تازه مي خواست به آن طرف خیابان برود که ماشیني بوقي ناجور کشید و هر ي مانند انسانهاي برق گرفته سر جایش خشل شد کسي که بوق زده بود از درون ماشینش فریاد کشید: حواستو جمع کن پسر من نمیخوام بقیه عمرمو برم گوشه ي زندون و هر ي سر تکان داد. این بار آرام پایش را در خیابان گذاشت تازه میخواست به آن طرف خیابان برود که عده اي فریاد کشیدند اونجاست و هر ي برگشت و با دیدن اي که دنبالش بودند برگشت و از کوچه تنگي داخل شد انتهاي کوچه بن بست بود. در انتهاي کوچه کسي در حال فریاد کشیدن بود گویا داشتند کسي را شکنجه میکردند هري ارام جلو میرفت عده اي دیگر از مشنگ ها در حال کتل زدن نوجواني بودند تا از او پولهایش را بگیرند هري با دیدن این صحنه و متوجه شدن به این که دیگر راه فراري ندارد چوبش را بیرون کشید و کساني که به طرفش مي امدند را طلسم کرد عده اي از انها روي زمین افتاده بودند هري به طرف پسري نوجواني که در حال کتلف خوردن بود رفت و کساني که او را میزدند را طلسم کرد و او را بلند کرد پسر با امیدواري گفت: تو چي کار کردي؟هري سر تکان داد و گفت:یه کار احمقانه بهتره از اینجا بري و هرچي ديدي رو فراموشی کنی. اما پسر ناگهان فریاد کشید:مراقب باش. هري برگشت اما تحت تاثیر طلسمي به دیوار پشت سرش برخورد کرد دیوار خورد شد و هري روي زمین افتاد کسي فریاد کشید: آور اکادورا...و هر ي متوجه شده عده ي زیادي کشته شده اند هري در حالي که نفس نفس میزد سرش را بلند کرد کسي که کاملا مشخص
________________
بود جادوگرست به طرف هري مي آمد هري حتي ناي ان را نداشت که چوبش را بالا بگیرد چه برسد که بار دیگر فرار کند زخمش شروع به زق زق کردن کرده بود هري در حالي که چشمانش را نیمه باز کرده بود به مردي که رد اي بلندي داشت خیره شد براي بلث لحظه با نگراني فریاد کشید و بلند شد. او اسنیپ بود... اسنیپ سریع او را طلسم کرد و هري روي زمین افتاد او در حالي که میخندید و جلو مي آمد گفت: تو آسمونا دنبالت میگشتم پاتر اینجا چي کار میکني؟ چطوري ملک گوناگول بهت اجازه داده از اون مدرسه بیاي بیرون نکنه فرار کردي؟ و اي واي چه پسر بدي شدي هیج وقت دامبلدور نذاشت تنبیهت کنم تا دیگه از این کارا نکني خجالت نمیکشي جلوي اونا از جادو استفاده میکنی؟ و اي نکنه 17 ساله اتا شده ؟ و هر ي را از روي زمین بلند کرد و در حالي که میخندید گفت: با این وجود کار فوق العاده بي فکرانه اي بود اما من برات درستش کردم نمیدوني از دیدنت چقدر خوشحالم ... راستي حال نامزدت چطوره؟ چي شد ؟ فکر نمیکردي من بدونم ؟ مثل بچه کوچولو ها چرا پنهانش کردي؟ نمي خواي ما بچه تو ببینیم ؟ این نهایت بي ادبي بالاخره یه وقتي من معلمت بودم پسر خوب مطمئن باشی من به هیچ کس نمیگم البته اگه پسر خوبي باشي و مثل پدرت بچه بازي در نیاري باید باهم کمي صحبت کنیم بیا بریم پسر ...و در حالي که هري را روي زمین میکشید به طرف خانه ي کوچکي رفت هري که هرلحظه از خدا مرگش را آرزو میکرد آرام گفت:داري منو میبري پیش ولدمورت؟ اسنیپ با خنده گفت: نه میبرمت یه جاي بهتر البته بعدا پیش اونم میریم مگه میشه بدون اجازه ي اون تو زنده بموني ؟ البته منم باید اجازه بدم ! هري براي با لحظه متوجه ي حرف او نشد اما ناگهان گفت: منظورت چیه ؟ اصلا تو اینجا چي کار میکني؟ چطوري غرورت بهت اجازه میده تو همچین جاهاي بدي زندگي کني؟ مگه شما اداي پرنسي نداشتي؟ اسنیپ ایستاد و گفت: دهنتو ببند نکنه مي خواي همین جا بکشمت؟هري با پوزخندي گفت: نمیتواني ضعیف شدي ! اینو از توي چشمات دیدم ! اسنیپ با خنده گفت: ها ها کي ضعیف شده من یا تو؟ از اخرین باري که دیدمت خیلي لاغر تر شدي نکنه خانواده ي ویزلی دیگه بهت نمیرسن آروم باشی بعدا به اونا هم میرسیم ... هر ي سرش را بالا آورد و به اسنیپ خیره شد موهاي چربشی در صورتش ریخته شده بود هري در حالي که نگاه هاي پر از نفرت خودش را روانه ي اسنیپ میکرد ناگهان آتش گرفت امیدوار بود اسنیپ سوخته باشد اما وقتي چشمانش را باز کرد هیچ کسی اطرافش نبود هري با تعجب بلند شد و به اطراف نگاه کرد در ان کوچه ي تاریل هیچ کس به چشم نمي امد هري سریع شروع به دویدن کرد تا از کوچه خارج شود. تازه نور انتهاي کوچه را دیده بود که ناگهان کوچه عوض شد هري با نگراني به اطراف خیره شد نمیدانست چرا این اتفاق افتاده است با امید ي دوباره شروع به دویدن کرد اما هربار که به انتهاي کوچه میرسید کوچه عوض میشد هري با نا امیدي فریاد کشید: میدونم کار تو هست! از من چي مي خواي؟ چرا مثل ادم حرفتو نمیزني؟ مي خواي همه جا پر بشه سوروس اسنیپ بچه است ؟ نمیتونه بدون این جادوي هاي احمقانه حریف خودشو شکست بده ؟ اگه جرات داري بیا بیرون! صداي خنده ي شیطاني اسنیپ در تمام کوچه پیچیده بود ناگهان زیر پاي هري خالي شد او داشت از ساختمان 200 طبقه
ای به پایین پرت میشد درحالی گهٔ با نا آميدي، فریاد میکشید هر لحظه به زمین زیر پایش نزدید تر میشد میتوانست ماشین هاي زیرش را ببیند دیگر رمقی براي فریاد کشیدن نداشت میدانست کارش تمام است که ناگهان متوجه شد کف اتاقي سرد خوابیده است سریع بلند شد از سقف اتاق برف سنگیني میبارید اتاق کاملا سفید پوشی شده بود بعد از چند دقیقه دیگر اتاق پیدا نبود هري در میان برفهایی که میبارید راه میرفت او بجز ردایش لباس گرم دیگري نپوشیده بود مطمئن بود از تپه اي در حال بالا رفتن است در میان آن همه برف هر ي شي سیاهي را روي زمین دید در حالي که راه خودش را از میان برفها باز میکرد و جلو میرفت شي سیاه را دید. پسري از صورت به روي زمین افتاده بود هري با امیدي سرشار او را برگرداند او خودش بود که تمام بدنش یخ زده بود و مرده بود هري لحظه ای بعد از دیدن خودش عقب رفت و دستش را روي دهانش گذاشت اما بعد از چند لحظه جلو رفت و بدنش را در آغوش کشید. بدنش کاملا یخ زده بود هري به آسمان بالاي سرش خیره شده بود میدانست اسنیپ مراقب اوست در همین لحظه دوباره مکان او عوض شد این بار در کویري خشاب و بي آب و علف افتاده بود به بدنش نگاه کرد بجز لباسهاي پوسیده از جنازه اي که قبلا در اغوش گرفته بود حالا چیزي باقي نمانده بود هري لباس ها را به گوشه اي پرت کرد و شروع کرد به راه رفتن تازه چند قدمي پیش نرفته بود که زمین شروع به ترک خوردن کرد و ناگهان از میان آن همه شن ماري غول پیکر سر به بیرون آورد. هر ي دست کرد تا چوبش را بردارد اما چوبش نبود به مار خیره شده بود شروع به دویدن کرد اما مار دم بلندش را شلاق وار به بدن او زد و هري به گوشه اي پرت شد دیگر حتي نمیتوانست از جایش بلند شود. سایه ي سیاه مار روي سرش افتاده بود احساسی کرد زهر گرمي از روي شانه ي پیرهنش به پایین میشچکد زهر از دهان مار روي بدن هر ي میریخت ناگهان مار به طرف هري حمله ور شد. هري خودش را جمع کرد و آماده ي مرگ شد اما وقتي خبري از احساسی مرگ نشد دوباره چشمانش را باز کرد او در حالي که لباسهاي تنشی پاره شده بود و دستانش بسته بود جلوي اسنیپ زانو زده بود اسنیپ با خنده گفت: خوب حالا کي قوي تره؟هري با پوزخندي در حالي که رمقي برایش باقي نمانده بود گفت: من ! اسنیپ اخمهایش را درهم کرد و گفت: تو ؟ چرا همچین فکري ميکني؟ تو کاملا ضعیفي اونجا مي
________________
هفرکی در باغ بزرگ بیمارستان در حال قدم زدن بود دوست داشت از آنجا فرار کند اما هقریحا را نگاه میکرد کسی مراقبتش بود هقرکیا حتی تنها دست شویی هقمر نمیرفت اما نمیدانست پجه اتفاقی افتاده بود که حالا تنها شده بود آرامر به طرف در بیمارستان رفت حتی در قسمت نگهبانی هقم کسی نبود هقرک سرش را بر گرداند تا از در خارج شود که مردگی با ردا یک سیاه بحلوگی او را گرفت و با خنده اکی شیطانی گفت: پاتر دارکیا کجا میرکی ؟ فکر کردگی میتونی از دست من قرار کنی؟هقرک با دیدن اسنیب به شدت وحشت زده شد برگشت و شروع به دویدنا کرد صدا یک خنده کیا اسنیبپ لحظه اکیا او را رهقا نمیکرد اسنیتبپ هقر لحظه به هقرکی نزدیالت تر میشد و هقرک هقرجه فریاد مکشید هقیج کدام از کارمندان بیمارستان به او کملت نمیکردند و در مقابل حتی اسنیبپا به راحتی از میانا انوها رد میشد هقرک به درون اتاقی رفت اما از بخت بد او اتاق حتی پنجره هقمر نداشت هقرک برگشت که فرار کند اما نور سبزکی به طرفش امد و هقرکی با فریادگی از خواب بیدار شد پرستارکی که کنارش نشسته بود سریع او را گرفت و سعی کرد او را آرام کند هرک به شدت نغس نغس میزد و عرق میریخت کو یا واقعا طول تمعامر بیمارستان را دویده بود پرستار آرامر گفت: جتایی شد پسر ؟ خواب بدگی دیدگی؟ اسمت هقرکی بود دیگه؟هقرکیب سر تکان داد و در حالی که نفس نفس میزد به او نگاه کرد دختر جوانایی که موهقاکی بیشتر موهقایدش هقمراه با مشکی سغبید بود جسشمان براقی متشکی کشیده اکی داشت و ابروهقوهایش هقمر کاملا سفید بود هقرکیب با نگرانی او را پس زد و گفت: من کجام ؟ وقتی به دستانش نگاه کرد و سرش را دید سعی کرد آنها را از خودش جدا کند در هقمین حال فریاد
________________
میکشید: اینا جیه که به من وصل کردین ؟ ولم کنین
داستان او را گرفت و گفت: هقیچی نیست ، تو توکی بیمارستانی ، یادت نمیاد ؟ تصادف کردک ، آوردنت اینجا خواهقشی میکنم آرومر باسشاهقرکی ناگهان آرام شد و گفت: اون هقمه رو میکشه واگی ... واکی... و آرام دوباره سرانش را روکیا بالشتانش گذاشت پرستار کا از آرامش ناگهانی هقرگی تعجب کرده بود آرام داستان او را رهقا کرد و گفت: منظورت جیه ؟ اینجا هقیج کس با تو کارگی نداره پسرهقر کیا سر تکانا داد و گفت: اگه من اینجا بمونم هقمتون رو میکشن ، من باید برمر، اونا احتما تا حال کوه میدانا من اینجام ، هقمتون در خطرین. پرستار به او لبخندگی زد و کنارش نشست و گفت: جرای هقمچین فکرگی میکنی؟هفرگی دوباره به پرستار نکاه کرد در جشمانتا براقش جیزک را میدید احساس میکرد صداگی امواج مغز سنش را می شوند او در حالی که با تعجب به پرستار خیره شده بود گفت: نمایی دونم احساس کرد پرستار می خواهقد به او جیزکی بگوید پرستار سر تکان داد و گفت: پس دیگه بهش فکر نکن بحاکی تو امنه ... بعد بلند شد و ملاقه گی هقرک را مرتب کرد و گفت: اگه جیزکی می خواستای فقط زنگ بزن و حتی زنگ را هقمر به دست هقرکیب داد و برگشت هقرک ناگهان دست پرستار را گرفت پرستار با تعجب به هقرکیب نگاه کرد. هقرکیب احساس خوبی نداشت جیزکی میشنید که اصلا برایش تازگی نداشت یه صداگی فوق العاده خاصی و زیر هقرگی جشمانش را بست و باز کرد و به ارامی کغت : تو ایوایی؟ پرستار با جشمان گرد شده به هقرکی خیره شد و گفت:اسم منو از کجا میدونی؟هقرک که ناگهان احساسی وحشت کرده بود دست ایوا را رهقا کرد و با سر در گمایی گفت : روکی لباست! از روک علامتت
________________
خوندم... ایوا لبخندکی زد و گفت: اره من ایوام خیلی خوشحالمر که پرستار یکی مثل تو شدم. اما به نطر من الان بهتره کمتر حرفک بزنی و بیشتر استراحت کنگ تا بتونی زود تر از بحات بلند شی و ارام برگشت و از اتاق خارج شد هقرگی ترسیده بود نمیدانست جگونه توانسته است اسم او را حدس بزند در حالی که سرش درد گرفته بود ملاقه اش را روکیا صورتش کشید و جششمانش را بدست و ارزو کرد که اکی کاسنش یکی از دوستانش زود او را پیدا کند ... ایوا آرام روکی یکی از صندلی ها نشست و
جسباند احساس آرامشی به او دست داده بود که بعد از جندین سال پیش دیگر به او دست نداده بود. بحوادگی با خنده اکیا کنارسنش نشست و گفت: خوب این پسره جطوریه ؟ ایوا شانه بالا انداخت و گفت: خوبه ، پسر بدگی نیست. تینا به دیوار اتاق خود را جسباند و گفت: اما خیلی خوشگله مگه نه ایوا؟ ایوا به او نگاه کرد و شانه بالا انداخت و گفت: معمولیه. تینا به او اختمی کرد و با طعنه گفت: یعنی جای معمولیه ؟ به نظر من اون خیلی خوش تیپه و خوشگله من که ازشی خوشم اومد میدونین معنو یاد اجتی میندازه؟ یاد اینکه دوست پسر بعدیموی پیدا کردم و شروع کرد به خندید نا. جودکی ارامر کفت: تینا بس کن اونا یه بچه است. تینا کنار بحودکی نشست و گفت: مگه من جند سالمه؟ خیلی سنمار زیاد باشه 28 سالمه شاید فقط 10 سال اختلاف سنیمون باشه. این که خیلی هقمر خوبه». ایوا بلند شد و گفت: من که هقیج جیز خوبی در این نمیبینم اما به نطر مر بهتره نزدیالت اونا پسر نرکی جونا اصلا به درد تو نمیخوره احتمالد هقمر نامزد داره هقمشی از مراحان یا بحینی میگفت فقط موند امر مراحانا نامزداشته یا بحینی ؟ تینا لبخندگی زد و
________________
گفت: خوب نامزد داشته باشه اشکالایی نداره من ازشی خوشم اومده. بحودک با ناراحتی گفت: فقط براکی این ازنش خوشت اومده که یه دره خوشگله دیگه هقیمج جیز بحالبی برات نداره مگه نه؟ تینا بلند شد و به طرف در رفت و گفت: شاید ، اما من ازش خوشمر اومده، فعلا ایوا... و از در بیرون رفت بحودکی سر تکان داد و گفت: این دختره هقیج وقت عوض نمیشه. ایوا با نگرانی گفت: دوست ندارم امشب هفرگی رو با تینا تنها بذارم، مراقبش باش. بحوادگی کغت : مطمئن باسنش من مراگبششمر، حال برو دیرت میشه. ایوا لبخندگی به بحودگی زد و به طرف رختکن رفت تا لباس هقایدش را عوض کند در کمدش را باز کرد و به اینه درون کمدینش خیره شده بود نمیدانست اجرا اما احساس میکرد این پسر تازه وارد حرفی می خواهقد به او بزند که در هقمین لحظه نگاهقش به علامت روکی لباسش خاشل شد بلوزش را از تنش بیرون اورد و علامتش را در دستش کرکت روکیا علامتدش اسمش نوشته نشده بود و حرف اول اسمش بجاکی آن نوشته شده بود ایوا دستش را روکی دهقانش گذاشت آن پسر اسم ایوا را جگونه حدس زده بود با ناراحتی بلوز دیگرک پوشید و یونیفورم پرستاریش را به دست گرفت و به بخش برکشت یکی از پرستاران بخش با دیدنا ایوا گفت: ایوا مگه نرفتی خونه؟ ایوا در حالی که به طرف اتاق هقرک میرفت گفت: الان میرم مارکی با یکی یه کارک دارمر و در اتاق هقرکی را باز کرد و به داخل رفت بحودگی بالاکی سر هقرگی ایستاده بود با دیدن ایوا با تعجب گفت: ایوا اینجا جای کار میکنی؟ ایوا که به هقرکی خیره شده بود سر تکان داد هقرک خواب بود و پرده اکی از موهقاک بلند مشکیش روکا صورتش ریخته بود که او را به شدت بحذاب تر میکرد ایوا جسشمانش را بدست و کفت: بعدا
میامر فعلا شب بخیر و از بحودکی بحدا شد درحالی که از بخش بیرون میرفت از مارک هقمر خداحافظی کرد هقنوز به علامت روکی یونیفورمش فکر میکرد و اینکه جکونه انا پسر اسمر او را که میده بود. ارامر به
در حالیکه دستش را لل به لذکیا موهقایدش کرده بود سوار ماشینش شد ماشین را روشن کرد اما براکی جند دقیقه حرکت نکرد واقعا احساسی به او میگفت که آن پسر با آن صورت فوق العاده بحذاب حرفی با او دارد که خودش نگذاشته به او بگوید احساس حماقت میکرد فکر میکرد حرف مهمی باید میبوده است ارامر دنده را خواباند و از پارکینگ بیرون رفت...هقرکی با صداگی دنگی جبشمانش را باز کرد و سریع با یلت دست عینکاش را به صورتش زد و به طور عریزک جوباش را بالدا کرکت اما با دیدنا صورت یکی از پرستارهقا که از روکی زمین بلند میشد سریع جواب دستیاش را پنهانا کرد پرستار با ناراحتی در حالیکه زیر لب دشنام میداد از روک زمین بلند شد، سرانش را بالا اورد و وقتی متوحه شد هقرکیب بیدار شده است ارامر کغت : اوه متاس غم که بیدارتونا کردمر من داشتمر به هقمه مریضا سر میزدهم که پامر به یه جیزکیا کیر کرد و خوردم زمین... خوب ... شما به جیزکیا احتیاج ندارین؟هفرک در چشمان پرستار جیز عجیبی میدید گویا او از روکیا یکصد هقرکی را بیدار کرده بود هفرکی بدونا انکه حرفهای بزند سر تکان داد و پرستار شانه بالا انداخت و در حالیکه سعی میکرد به هقرک نگاه نکند با لبخندگی گفت: خوب...اگه جیزکی خواستین زنگ بزنین ... من تینامه... امشب من مراقبتونم... خوب بخوابین ... و از اتاق بیرون راکت هقرکیب سر تکان داد و دوباره عینکش را برداشت و در سرش را روک بالشتادش کذاشت در حالی که تازه جشمانش را
________________
بسته بود ناگهان احساس کرد کسی بغل گوشش در حال صحبت است. سریع جشمانش را باز کرد و به اطراف نگاه کرد هقیج کسی در اتاق نبود اما کسایی دل سحالا صحبتها درباره S او بود:... فکر میکنم
نزد ایالت بشه ...... تینا بهتره تموم شش کنک اونا اینجا مریضه...... مگه من جای کار میکنم فقط دوست دارمر یه رابطه گی کوجولو بین خودم و اون به وجود بیارم من دارمر خودم در این مورد فکدام بر میدارم البته هقیاج دخترکیب این کار و نمیکنه اما من از سنش خوشمر اومده ...... تینا بس کن اگه اونم خواست میتوانین رابطه داشته باشین اما من فکر میکنم اونا پسر اللانا اینجا مریضه و باید از شی مراقبت بشه میدونی متاسفانه یه جایز عجیبی در مورد این پسر وحود داره نمیگه اقوامش کجان و هفمین باعث شده که رئیس بخش فکر کنه اونا یه فراریه می خواد بعد از بهبود کیا کاملش اونو تحویل بده به مقامات ... نه... این حرفی بود که از دهقان هقرکی و تینا باهقم خارج شد هرکی دستش را روکی گوشتش گذاشت و خودش را زیر پتویش بحمعیت کرد دیگه و صنع از این بدتر نمیشد. او هقنوز در دنیا کیا مدشنک هقا به سن قانونی نرسیده بود و این موضوع به معنی زندانا بود هقرکیب اصل نمیخواست به زندانا برود پس خیال فرار یلت لحظه او را رهقا نمیکرد... ایوا تا صبح پلالت روکی هقمر نگذاشته بود و اصلا نمیتوانست خیال آن پسر را از دهقنش بیرون کند تازه ساعت 5:30 شده بود که ایوا بلند شد تا دوسنش بگیرد خیلی سریع موهقایدش را شست و از حمام بیرون امد نمیدانست اجرا اما نیروک عجیبی در دستانش قرار گرفته بود با حسی فراوان موهقایش را پشت سرنش درست کرد و از در بیرونا راکت . با اشتیاق کراوانی سوار ماشینش شد و به طرقک
________________
بیمارستانتا حرکت کرد. در نزدیکی بیمارستان پیاده شد تا براکی هفرکب دست گلی بخرد. فکر میکرد با این کار او خوشحال میشود و میتواند سر صحبت را با او باز کند برایش واقعا عجیب بود که جگونه در ان فصل دست گل نرگس به آن زیبایی پیدا کرده بود. ایوا عاشق نرگس بود به سریع دست گل را برداشت و پولش را حساب کرد و از کل کروشی بیرونا امد تا به بیمارستانا برود احساس پرواز میکرد دوست داشت خیلی سریع نظر هفرگی را درباره کیا این هفدیه عیر منتطاره بداند. ایوا بعد از مدتها به این بلندگی میخندید و شاد شده بود تمام دوستانش با تعجب به او نگاه میکردند. ایوا با اشتیاق فراوان از محوطه که بیمارستان به طرف ساختمان اصلی میرفت و به هقیج جایز بحز خنده و خوشحالی که ممکن بود در صورت آن پسر ببیند فکر نمیکرد با هقمان لباس هقا به طرف بخش رفت در راه به دوستش بحودکی برخورد کرد او در حال برگشت به خانه بود بحودی با تعجب به ایوا نگاه کرد و گفت: ایوا این تویی ؟ ایوا با خنده اکی گغت : معلومه پس فکر کردی کیه ؟ و در حالی که میخندید بحوادگی را بوسید و از او جدا شد. بحوادگی با تعجب شانه بالا انداخت و خندید... ایوا خودش را به اتاق هقرکیب رساند لحطه اک ایستاد و نغسل تعمیقی کشید و آرام در اتاق را باز کرد و گفت: هقر...هقرکیب پشت به او لبه کی تختش نشسته بود و جیزکی را زمزمه میکرد اتاق کاملا تاریلت بود ایوا تعجب کرده بود اما ناگهان تمامر دمو دستگاهقی که به هقرایی وصل کرده بودند منفجر شد و به گوشه اگی پرتاب شد ایوا دستش را روکی دهقانش گذاشت و خود را به دیوار جسباند هرک آرام بلند شد و به طرف پنجره یک اتاقکشی که پشت پرده زخیمی رفته بود رفت لحظه اکی با دو دست پرده را گرفت و ناگهان
________________
پرده را کشید نور شگفت انگیزک وارد اتاق شد ایوا دستش را بحلوک چشمانش گرفت تا بحال نور به این شگفت انگیزگی ندیده بود. گویا خورشید فقط به طرفک اتاقی این پسرلن میتابید ههفرکا با دستانی باز بحلوک نور ایستاده بود ایوا بلند گفت:هفرک؟؟؟!!! و هقرکی آرام سرش را برگرداند و ایوا را دید جشمانش برقی عجیبی میزد اما ناگهان در مقابل جسشمانتا ایوا دجار خونا ریزگی شد خونا از بینایی و دهقانش بحارگی شده بود هقر کیا دستش را روکیا صورتش گذاشت و روکی زمین افتاد ایوا بحیغی کشید و به طرف هقرکی رفت او را برگرداند تمام صورت هفرکی پر از خونا شده بود ایوا که به شدت نرسیده بود به طرف زنگ رفت و جندین بار با تمام نیرویی که داشت آن را فشرد بعد دوباره به کنار هقرک برگشت نبضش بسیار آرام و کند میزد نفس کشیدندش با تاخیر بود ایوا خیلی ترسیده بود در هقمین لحطه انبوهقی از پرستارانا به داخل اتا 9 ریختند ایوا که ترسیده بود از اتاقی بیرون رفت ... تقریبا دو ساعت از این اتفاق میگذشت ایوا روکیا صندلی اکیا کنار اتاق هقرکی نشسته بود در همین لحظه رنیس بخش از اتاق هقر کبیرون امد و با دیدنت ایوا که دستش را روکیا سرنش کذاشته بود کنار او نشست. ایوا آرام گفت: حالش جطوره؟ رئیس بخش که مرد جوانایی به نامر ادوارد بود گفت: خوبه میتونی بعدا برکیب ببینیش. ایوا سرش را بالا گرفت ادوارد آرام گفت: فکر میکنم تو دلیل این اتفاقات و بدونی ! ایوا سر تکان داد و گفت: نه نمیدونم فقط من وقتی در اتاقشو باز کردمر اونو دیدم که کنار لبه کی تختش نشسته بود و انگارکی یه جیزکی رو با خودش زمزمه میکرد اتاقش کاملا تاریلت بود بعدش ناگهان هقمه یک اونا دستگاه هقا منفجر شد من اینقدر تعجب کرده بودم که
________________
نمیتوانستمر حرفک بزنم اونا بلند شد و به طرفک پرده رفت اونو گرفت کشید یه نور خیلی زیادگی وارد اتاق شد این قدر زیاد که من دستمو گذاشته بودم روک پجش مامر اما اونا دستاشو باز کرده بود انگارک می خواست نور و بعل کنه من با تعجب صدانش کردم اون آرومر برگشت وقتی منو دید از دماع و دهقانش شروع کرد به خون اومد نا اونا دستشو گذاشت روکا صورتش و روگی زمین افتاد منم بحیع کشیدم و شما رو خبر کردم هفمین... ادوارد که تا انتا لحظه جیزک نگغته بود آرام بلند شد و گفت: فکر میکنم با جیزک عیر عادگی طرفیمر باید با پزشلت این پسر حرف بزنم میدونی هقیج بحاکی بحیه یا زختمهای روکی بدن این پسر نیست کاملا بهبود پیدا کرده... و بدون آنکه دوباره برگردد و به ایوا نگاه کند سرک تکان داد و به طرفک اتاقش رفت بعد از رفتن او ایوا لحظه اکی هقمان بحا نشست بعد بلند شد و آرام در اتاق هقرکی را باز کرد هقرکی در حالی که موهقایدش روکیا صورتش ریخته بود و لباس سغبید تمیزکی به تن داشت رودکی تحت خوابیده بود جند تن از پرستارانا با تعجب انتا وسایل منفجر شده را از اتاق بیرون بردند و یکی از انها آرامر گفت: واقعا عجیبه... ایوا بعد از رفتن آنها در را بست و روکی صندلی کنار تخت هقرکیب نشست هقرکیب بسیار آرام خوابیده بود با هقر نغسایی که میکشید کمی از موهقایدش از روکی صورتش بلند میشد و دوباره به سر جایدش بر میکشت ایوا ارامر انتا تکه موکی هفرک
کرد و با پشت دست بینایی اسنش را خاراند و سرسش را آرامر تکان داد و بدون هقیج حرفی به خوابش ادامه داد ایوا به او لبخندگی زد و آرامر گفت: تو کای تی؟ و هقرکی که گویا حرف او را شنیده بود
پشتش را به ایوا کرد. ایوا سر تکانا داد و
گفت: میدونم دارکی به حرفام گوش میدکی ! دوست دارمر بدون مر تو کلای هقدستی و از کجا اومد کی ؟ اصلا انسانی یا یه موحود عجیب تعریب ؟ میدونی ممکنه براک این اتفاقات عجیبی که افتاد بدنتو تحویل آزمایشگاه ... هقرکی در حالی که میخندید خودش را از روک تختش کند و آرام نشست و در حالی که دستش را زیر جانه اسنش زده بود و به ایوا خیره شده بود میخندید ایوا با تعجب گفت: به جتی میخندگی؟هفرکی سر تکان داد و گفت: به این که بعضی وقتا مثل بچگی هقات حرفاکی مسخره میزنی! ببین ایوا فکر میکنی من اینجا میشبینم تا جند نفر با تیع بحراحتی بیغتن روم و تیکه پارم کنن؟ من اینجا اسیر شد امر نمیدونم اجرا اما نمیتوانمر برم یلت نغار باید منو از این بحار ببره بیرونا ... ایوا ارام گفت: تو اسم منو از کجا میدونی ؟ از بچگی هقام جتایی میدون کی ؟هقرگی داستادش را به سینه اسنش زد و گفت: تو دارک به هقمه جایز فکر میکنی بعد میگی من از کجا میدونم اسمیت جیه ؟ ایوا با تعجب دستانش را باز کرد و گفت: تو میتونی ... دهقان منو بیخونی؟هقرکی نشانه بالا انداخت و کفت: دهقان صفحات کتاب نیست که بشه خوندش... اگه می خواکی بهت بگم جطورکیب اینا رو میدونم... باید منو از این بیمارستانتا ببرکیا بیرون ا... و کرانه دیکه حرک نمیزنمره و داستانش را به سینه اسنش زد ایوا در حالی که تعجب کرده بود گفت: نمیتونم تو باید خانواده ات بیانا دنبالت. هقرکی در حالی که ناراحتت شده بود گفت: یادت رفته من خانواده ندارمر ... اما خانواده گی تو می خوان باهقات حرف بزنن ... ایوا که بسیار ترسیده بود سریع بلند شد و به طرقک در رفت و گفت: من تا پنج دقیقه کی دیگه میامر دنبالت لباس بپوش... و از اتاق به بیرون رفت هرکی از اینکه مجبور شده بود از سادکی ایوا سو استغاده کند عذاب
________________
وحدان گرفته بود اما سریع بلند شد و لباس هقایش را از درون کمد بیرونا اورد و پوشید هقرکیب با خودش شرط کرده بود بعد از بیرون رفکتان از بیمارستان سریع از دست ایوا قرار کند براک هفمین جوابش را بیرون کشید و پیغامی با این مضمونا براک افکاکی ویزلی فرستاد: من حالم خوب می دارم از اونا بیمارستان قرار میکنم میرم سنت مانکاو. هفرنگیا و جوابش را درونا ردایش جاپاند در هفمین لحظه مرد جوانی وارد اتاق شد در حالیکه دست به سینه ایستاده بود گفت: ببین پسر ، من نمیدونم شما به پرستار پل جای گفتی! اما مطئنم شما هقنوز به مراقبت احتیاج دارین... هقرکیب که حسی عجیبی به او هقشدار میداد کفت: ببین ادوارد من از اولششم کفتم من نباید اینجا بمونم حال امر دارمر میرم ... ادوارد بحلو رفت و گفت: تو اسم منو از کجا میدونی؟هقرک لبش را گاز گرفت و گفت: علامت روکی سینه ات ... دقت نمیکنیا در هقمین لحظه ایوا دوان دوان وارد اتاق شد و گفت: هقر کی ؟ ادوارد برگشت و هقرکی به پشت او خیره شد ادوارد به طرف ایوا رفت و گفت: پرستار پل شما میدونین این پسر هقنوز به مراقبت احتیاج داره... ایوا به طرقک هقرگی راکت و دست او را گرفت و کشید و گفت: من هفستمر خودم مراکبدشمر بیا پسر ... و هفرکی را از اتاقکشی بیرونا برد هقرکی در اخرین لحظه که از بخش خارج میباشد برگشت و براک ادوارد با طعنه دست تکان داد ادوارد واقعا عصبانی بود هقرکیب پله هقا را یکی دوتا پایین میرفت احساس میکرد هقر لحظه ممکن است آزاد شود ایوا در را باز کرد و هقرک به بیرون پرید
خنکی که به صورتش میخورد را حس کند و میتوانست او از پرنده هقا را درک کند. بر کشت و نیم
________________
نگاهقی به ایوا کرد ایوا کاملا محو او شده بود هقرک احساس میکرد بحذب ایوا شده است نمیتوانست از او دل بکند ایوا سر تکان داد و به طرف او رفت و دستش را گرفت و کشید و گفت: باید ببرمت خونم... و هقرکی را به طرقک ماشینش برد احساس سر در کمی تمام وحود هفرکی را در بر کرفته بود نمیتوانست ایوا را ول کند و هککر و خیال مراحان و بحینی لحظه اکی رهقایدش نمیکرد. نمیدانست حال مراحان جنطور است یا باید تحدید اسنیپ را بحادگی بگیرد یا نه هقرک صندلی عقب ماشین ایوا نشسته بود و دستش را روکا جشمانش گذاشته بود تا ایوا را نبیند قلبش تند میزد احساس میکرد اصلا هقوا به نظریش سرد یا گرم نمای اید هقرک لحظه اک دستش را از روکا جدشمش برداشت و به ایوا خیره شد ایوا به نطر هقرک اصلا زیبا نبود جیزک که بحینی و مراحان داشتند حتی حرفک زدن هقمر بلند نبود معلوم بود نمیتواند خودش را کنترل کند یا حرفک درست یا حسابی بزند کسی در مغز هقرکی به او کغته بود ایوا بیمار روحتی است از او دور شو اما هفرکا فقط به ایوا نگاه میکرد واقعا نمیدانست این حس جیست. آیا او نگران ایو است یا ... ایوا آرام ماشینش را کوشه اکیا پارلت کرد و کغت : اینجا خونه کیا منه...هقرک نگاهقش را از ایوا برداشت و به خانه کی بزرگ او خیره شد آرام از ماشین پیاده شد و گفت: خونه ی خوبیه اما واقعا به درد زندگی مجردکی نمایی خورده...ایوا دستش را به سینه اش زد و گفت: خوب اینمر بیرون حالا به من بگو اینارو از کجا میدونکی؟هفرنگی ارامر به طرفیک باع ایوا راکت و در حالی که داستانش را در جیبش فرو کرده بود گغت : جیارو؟ ایوا در حالی که داستانش را در هقوا تکان میداد گفت: این که اسم من ایو است تنها زندگی میکنم یا اینکه خانواده امر می خوان باهقام
________________
صحبت کنن مگه تو بحادوگر کی ؟ هقرک برگشت وسوسه شده بود که بگوید: آره من بحادوگرم تمام اینارم مغزت به من گفت. اما هقرگی این را نگفت در عوض گفت: واقعا نمیفهمی ... من هقمه کب اینارو گفتم تا از اون بیمارستان لعنتی بیام بیرون جوان هقیاج خانواده اکیا ندارمر که بیانا برامر پول بدنا من هقمه کیا اینارو پیدا کردمر که یه بحوراک بیامر بیرونتا. ایوا با ناراحتی بحلو رفت و گفت: اهقا پس تو این حرفا رو زدگی که من یه بحورگی بیارمت بیرون آره؟ سریع سوار شو برمیگردیم بیمارستان. هقرکی با خنده اکی گفت: متاس غم جون اومدنم با تو بود برگشتنم با خود مه... و براک ایوا دست تکان داد و پشتش را به او کرد اما ایوا سریع به او حمله ور شد و دستش را پشت سرش جمع کرد و او را روک زمین خواباند. هقرک لحطه اکی خندید اما سریع دست ایوا را کرکت و پی جاند. ایوا بحیخکی کشید و هقرکیب دستش را روکی گلوک ایوا گذاشت و آرامر گفت: حالا با تو جتی کار کنم؟ دوست دارکیب گردنتو بشکنم؟ دوست ندارم وسط خیابونا سیاه باشی...ایوا که اشلت در پجشمانش حلقه زده بود فقط سر تکان داد. هقرک او را رهقا کرد و ایوا بحلویش قرار گرفت هقرک استین دستش را با لد زد و کفت: خوب دیکه این کار و تکرار نکن جونا من روکی بعضی جیزا خیلی حساسم حال میشه درو باز کنی بریمر تو؟ ایوا که ترسیده بود در حالی که دستش را بحلوکی دهقانش گذاشته بود گفت: از من جایی میخواکی؟هقرک سر تکان داد و گفت:هقیچی اما گویا قرار بود باهقمر صحبت کنیم...ایوا سر تکان داد و به طرف در خانه اش رفت و گفت: نمایی خوام فقط از اینجا برو... هقرگی به طرف ایوا رفت و گفت: ایوا تو جرا اینقدر ترسویی؟ من که کاریت ندارم...ایوا ناخواسته به جدش مانتا براق هقرکیب خیره شده بود و نمیتوانست نگاهقش را
________________
از روک آن پجشمها بردارد هقرکیب آرامر وارد خانه شد و در را پشت سرسش بدست و در حالی که در پذیرایی خانه قدم میزد داستانش را باز کرد و گفت: سر حرفم هقستمر خونه که خوبیه اما به درد زندگی مجردگی نمیخوره راستی ایوا جرا ازدواج نمیکنی؟ و روبه روکیا ایوا بر روکیا مبلی نشست ایوا سر تکانتا داد و به طرف آشپزخانه رفت در هقمین لحظه گفت: براکی آخرین بار میپرسم! تو کای هفدستی؟ هقهرگیا پاهقایدش را روکی هقمر انداخت و گفت: فکر کن به آدم اویزون جهان میدونم... مبل راحتی دارکیب!... ایوا به طرفیک تلغان راکت و کفت: پس پلیس باید از حضورت خبر داشته باشه... اما تلفن از دستش افتاد و روک زمین علط خورد و به طرفک پاکی هفرگی راکت هقرکی تلفن را از روکیا زمین برداشت و گفت: کارت درست نبود... ایوا با تعجب گفت: جه طورگی این کارو کردگی؟هقرک قیافه اگی متعجب به خود گرفت و گفت: بله؟ شما تلفونو انداختین زمین از من میپرسین؟ ایوا با ناراحتی سر تکانا داد و رو به رودکی هقرکی نشست هقر کیا سر تکانا داد و گفت: نوج... نوج شما پذیرایی بلد نیستین ؟ مثلا من مهمونتونم نباید از من پذیرایی کنین؟ ایوا لبخندگی به هقرگی زد و گفت: پسر تو واقعا آویزونای هقا! پاشو برو رد کارت خواستایی بیارمت بیرونتا اوردمت حال دیگه برو دنبال زندگیت مگه تو خانواده ندار کی ؟هفرک بلند شد و به طرف آشپزخانه رفت و گفت: گفتم که پدر ومادرم مردانا ... تو بجرا اینقدر هقمبرگر داد 9لبتها دارکی ؟ اهقا بخاطر انتوان! او نمر اونا قدرت که باید هفمبرگر دوست نداشت! جیه ؟ ایوا بلند شد و گفت: تو انتوانو از کجا می شناسی؟هقرکیب دستی به شانه یک ایوا کشید و گفت: ایوا تورو خدا بیخیال شو باور کن نمیتونم برات توضیح بدم. اگرم توضیح بدمر متوحه نمایشی. ایوا با ناراحتی او را از خودش
راند و گفت: من نباید بدونم تو کی هستی؟هقرک مغدارک گوشت از درون فریزر بیرون آورد و درون مایکروفرا گذاشت و گفت: به موقعش بهت دعیکم من کیمر اما حال تو باید بکایی با من جتی کار دارک؟ ایوا توجه متشکلی دار کی ؟ اصلا متوحه کیا مشکلت نمیشمابعد گوشت را از درون مایکروفر در اورد و تخته کوشت را کذاشت و پشت میزکی نشست ایوا که به در تکیه داده بود گفت: من هقیج مشکلی ندارمر بهفرگی با تعجب در حالی که گوشت را تکه تکه میکرد گفت: حدا؟ اهقا من اللانو نمیگمر گذشتت؟ تو نباید خودتو براکی مرگ دیگران مقصر بدونی ... هفای فکر میکنم دوست پسرت دم دره.. ایوا که تعجب کرده بود به طرفک در خانه اسش رفت و در حالی که دهقانش باز مانده بود در را باز کرد بن میخواست تازه زنگ بزند که ایوا دم در حاضر شد او با خنده گغت:هقی سلام ... من می خواستم تازه در بزنم... تو بحایی دارکیب میرکی ؟ ایوا سر تکانا داد و از پله هقاک بحلوک در خانه اش پایین رفت و گفت: ببخشید که نمیگمر بیا تو جون خونه یه دره نا مرتبه... بنا به پشت سر ایوا اشاره کرد و گفت: مهمون دارک ؟ ایوا برگشت و هقرک در حالی که نوشابه می خورد برایش دست تکان داد و ایوا هقمر به او لبخندک زد بعد برگشت و گفت:اوه نه اون خواهقر زاده کی یکی از دوستامه خاله اسنش براسنش بیه کارگی پیش اومد مجبور شد تا اون برگرده بیاد خونه کیا من موضوع مهمی نیست... اما هقرک او را صدا کرد و گفت: ایوا میشه یه دقیقه بیایی اینجا... ایوا با ناراحتی در حالی که سعی میکرد لبخند بزند گفت: الان هقرکی... ببخشید... و به درون خانه برگشت هقرک او را به گوشه اکی کشید و مختصر گفت: دوست داره... اجرا باهقاشی بیرون نمیرکی ؟ ایوا با عصبانیت گفت: این جیزا دیگه به تو ربطی
________________
نداره اهقرک ابروهقایش را در هقمر کشید و گفت: جرا سعکی نمیکنی شاد باشی؟ من بخاطر خودت میگم بهتره باهقاشی برگی پارلت یا سینما یه دره سعی کن شاد باشی...ایوا که کمی نگران شده بود گفت: اخه من ... براک این جیزا آمادگی ندارم... هقرکی با خنده گفت: آخه ... اشکالی نداره آمادگی پیدا میکنی ... جه معنی داره یه دختر 28 هقنوز تو بوسه متشکل داره یه دره خودت باسنش نفس عمیق بکش و برو بحلو هقی جای نمیشه .... ایوا در حالی که قرمز شده بود سر تکانا داد و گفت: خوب باشه من میرم به بن بگم که آیا بریم بحایی یا نه!... هقرک ایوا را به طرف اتاقش برد و گفت: اولا خودم میرم بهش میگمر البته اون خودش براک این اومده اینجا دوما بهتره تو برکیا یه دره به خودت برسی...ایوا با دستباجگی سر تکان داد و به درون اتاقش رفت هقرکیب آرام نفس عمیقی کشید و به طرف در خرو حتی رفت ارامر در را باز کرد و با خوشحالی گفت: سلام... بن با هقرکیب دست داد و گفت: سلام ... هقرکی در حالی که سعی میکرد خود را خوشحال نشان دهقد گفت: پس بن تویلایی! هقمونی که ایوا خیلی دوستش داره و فقط خواب اونو میبینه از اون جیزکی که فکر میکردم خیلی خوش تیسپ ترکیب ... ببین بن ایوا خیلی وقته که توقع داره تو ببریشش بیرون اللا نمر رفته لباس بپوشه که باهقمر برین بیرون پس به نظر تو اون کجا خوشحال تره؟ بن که کمی دستپاجه شده بود کفت: خوب نمیدونم به نظارت اگه بریمر سینما خوبه؟هقرگی کمی فکر کرد و گفت: سینما ؟ ببین اگه فیلم رمانتیلن ببینین از اونا توقع بوسه نداشته باسنش جونا توکیا این مورد کمکی مشکل داره رستورانمر هقمین طوریه اخرسنش به هفمین موضوع ختم میدشه پس باید برین بحایی که اونا کاملا شاد باشه مثل
________________
پارلت. براین پارلت ترنا سوار نشین بهتره بذارکی بحیع بکشه تا خودشو براکی تو اماده کنه... میفهمایی که جای میگم؟ بن سر تکان داد و گفت: آره ... پسر تو خیلی جیزا میدونی ... ایوا هقیج وقت از تو براک من جیزک نگفته بود ...اه راستی به نظارت اگه بریم. یه بحایی برقصیمر اشکالای داره... هقرکیب دستی به موهایش کشید و گفت: خوب اشکالایی که نداره اما ایوا تو رقصید نمر متشکل داره... بن که واقعا به پهناگی صورتش میخندید گفت: پسر تو اینا رو از کجا میدونی؟هفردگی سر تکانا داد و کفت: بیخیال تکقط به نظر من بعد شمر برین بیه بحا شام بخورین هقرجتایی
میتونی بیشتر بهش محبت کن... واک انگارکی داره میاد. ایوا در حالی که میخندید از پله هقا پایین آمد. هقرکیب با دست به پیشانیدش زد ایوا اصلا نمیتوانست در لث کند که حال باید جه لباسی بپوشد یا موهقایدش را به شکلی در آورد بن با امیدوارک به ایوا خیره شده بود اما ایوا اول از هقمه به سراغ هقرک رفت و گفت: من دوست ندارم تو تنها تو خونه بمونی من می کمر بیا با ما برایمر با هقمر باشیمر من خیالمر راحت تره... هقرکیب که تعجب کرده بود ایوا را به طرف بن راند و گفت: ایوا نمیخواد نگران من باشی تو برو دوستت منتظره... ایوا با نگرانی گفت: آخه این طورکیب خیلی بده... اما بن دست ایوا را گرفت و ایوا درون ماشین نشست و در حالی که شیشه گی ماشین را پایین میکشید به هقرکیب گفت: پس مراقب خودت باش. ببین تو دفتر تلغان شماره گی پیتزا فروشیو نوشته، زنگ بزن بگو برات یه پیتزا بیاران کوسش کن این شماره گی منه اکه اتفاقی افتاد جیزک شد زنگ بزن هقرکیب خواهقش میکنم مراقب خودت باش و تا من بر میگردم بحایی نر و قول میدگی نر کی ؟ هقرکی که تمامر بدنش از خنده میلرزید سر تکانتا داد و براک ایوا دست تکان داد بالاخره ایوا رفت و
________________
هفرکا در حالی که می خندید وارد خانه شد و در را بست. در حالی که آهقنگی را زیر لب زمزمه میکرد به طرف آشپزخانه رفت و لیوان لبه گشادک برداشت و آن را پر از نوشیدنی که به رنگ خون بود کرد و آرامر جند تکه یخ در آن انداخت بعد لیوان را برداشت و در حالیکه کمکی از آن مکی خورد باه طرفیک اتاق خواب ایوا که طبقه یک بالا بود رفت. در اتاق کمی نیمه باز بود هقرکی آرامر با کناره پایش به در ضربه اک زد و در کاملا باز شد هقرکی در حالیکه نوشیدنی اسنش را مینوشید وارد اتاق نیمه تاریلت شد. اتاقی ایوا برایش عجیب عریب بود تمام اتاق پر بود از عکس هقاکی حضرت مسیح و در کتاب خانه اش بحز انجیل جیز دیگه اکی نبود. هقرک به هقر حا نگاه میکرد صلیب میدید اما ناگهان جیزک که از کمد لباس هقاک ایوا بیرون زده بود نظرش را بحلب کرد. ارام روگیا زمین نشست و کمد ایوا را بیرون کشید در حالی که ابروههقایدش در موهقاکی جتریش پنهانا شده بود لیوانش را روک زمین گذاشت و با حیرت گفت: بابا این دختره یا دیوونه است یا یه آدم فوق العاده افسرده است جرا هقمه کی لباس زیرانش بیه رنگ و یه شکلن؟هفرک واقعا از زندگی ایوا تعجب کرده بود او تنها به موسیقی اپرا گوش میداد و در خانه اش از نوشابه کی معمولی و یا آب میوه خبرک نبود و هقمه بحا پر بود از شراب آن هقمر از نوع قرمزنش که به رنگ خون بود هقرکی با ناراحتی لیوانش را روک میز گذاشت و به طرف تلویزیون راکت از برنامه هقاکی معمولی خبرگی نبود تمامر کانال هقاگی تلویزونا ایوا درباره گی حیوانات برنامه ماکی گذاشت هقرگی با ناراحتی تلویزیون را خاموش کرد و به در و دیوار خانه خیره شد جیزک برایش تازگی نداشت حوصله اش سر رفته بود براک هقمین ردایش را دور خودش پیجید و از خانه بیرونا زد.
________________
مقاصدک را در نظر نداشت به ایوا قول داده بود تا برگشتنش بحایی نرود اما واقعا در آن خانه حوصله اسنش سر رفته بود. در تاریکای شب هقیج جایز قابل توحهای وحود نداشت بحز صدایی که ناکوهانا از کوجه کی تاریلت پشت سر هقرکیب امد هقرک ارامر به
باشد اما هقیج کس در کوجه نبود هقرک احساس
هقاکیا سرد سنش موهقاگیا پشت سر ههفرکی را به حرکت در می آورد هفرکی آرام سرش را برگرداند. اما باز هقمر کسی پشت سرنش نبود احساس ترس نمیکرد جوابش را ارام از زیر ردایش بیرون کشید و بالاکی سرانش کرکت میدانست مدشنک هقاکی عادگی در انتا تاریکای شب بحایی نمیروند اما ناگهان صدا یک پایی که فوق العاده با عجله می آمد از کنار خیابان شنیده شد. هقرکیب سریع برگشت اما باز هقم کسی آنجا نبود. انگشتان دست هقرکیب یخ کرده بود گوشی هقایدش را تیز کرده بود تا با اولین صدا از بحا بپرد اما ناگهان زمین شروع کرد به لرزیدن گویا تعداد زیادگی از حیوانات وحشی رمر کرده بودند. زیر پاکی هقرکیب میلرزید و هقر لحطه بر لرزشش افزوده میشد. هقرکیب ارام شروع کرد به عقب رفتن و بعد از جند لحظه سریع برکشت و شروع کرد به دویدنا نمیدانست این صداگی جیست که هقر لحظه بلند و بلند تر میباشد. هقرکی با تمامر وحود میدوید اما احساس میکرد تمام آن حیوانات که نمیدید دورش جمع شده اند و حتی احساسی میکرد پایش به پاک آنها میخورد و ناگهان زیر دست پاکی آنها افتاد و دیگر صدایی نشنید ... جیزکی صورتشش را لیس میزد هقرکیب دستش را بالا آورد و جشمانش را باز کرد گوزنی با اشباح هقاکی بلند صورت خونی او را لیدس میزد. هقرک اصلا دیگر وسط خیابان نبود، او در محیط
کاملا سبزکی خوابیده بود. آرام بلند شد، گوزن فرار نکرد. هقرک لحظه اک به گوزن خیره ماند و گفت:من کجام؟ گوزن شروع کرد به کشیدن رداگی هقرگی ، هقرک سریع بلند شد و به دنبال گوزن شروع به دویدن کرد. گوزن با سرعت جلو میرفت و هقرکی از او عقب افتاده بود با ناراحتی فریاد کشید: خواهقش میکنم یه دره اروم تر بروا و ایستاد و خمر شد تا نغاسی تازه کند بعد از جند دقیقه سرانش را بالد اورد و با تعجب پایش را عقب گذاشت بعد با خوشحالی فریاد کشید: قصر پرتو ... و در حالیکه احساس شادگی تمام وحودش را گرفته بود به طرف قصر پرتو رفت با مشت گره شده شروع به ضربه زدن به در کرد و فکر یاد کشید: ملکه الیدس من اومدمر ! ملکه من ههفریم ! ملکه خواهقش میکنم درو باز کنین .... در هقمین لحاطه در باز شد و هقرکی با حیرت به درون قصر پرتو خیره شد، اترک از ان زنان زیبا که هقرک اخرین بار دیده بود نبود قصر به شکل عجیبی تخریب شده بود هقرکی با نگرانی فریاد کشید: ملکه آلیسی؟ و ناگهان کسی در حالی که با صداکی بغض دارک به طرف هقرکیب می آمد گفت: هرک... تو بالاخره اومدیاهقریب ملکه آلیس را دید که با هقمان لباس سفید از پله هقاگیا قصر پایین می آمد. در حالیکه دستانش را براک در اعوش گرفتن هقرکیب بازی کرده بود هفرگی به پهناک صورتش میخندید. اما ملکه او را در اعوانش نکرکت و جند مترکیب او ایستاد و در حالیکه به هقرکیا خیره شده بود
و آرامر اشلت میریخت با صداگی گرفته اک گفت: نمیتونمر بغلت کنم! خیلی برام ساخته مخصوصا حال که دارمر تو پجش مات عاشقایی که بحتمیز، لیلکی و سیریوس ریختن و میبینم... خیلی ساخته در لت میکنی؟هقرک ارامر بحلو راکت تا دست ملکه آلیس را بگیرد و آرامر گفت: جرا؟ اما ملکه
________________
دستش را پسر کشید و با جبشمان قرمزش بحلوک هقرکی زانو زد و کغت : من از کارک که کردم پشیمونا نیستم من هقمعمونو بخشیدم به تو تا تو بحمیز، لیلی و سیریوس رو زنده کنگ. هقرخی وکتایی تو زنجیرو بردگی ما هقم مونا تموم شد ایمر، عده کیا زیادگی خوابیدنا جونا خیلی خسته بود نتا. منمر منتظر تو بودم، من اینجا نیستم اما تو میتوانایی بیاک اینجا. وقتی تو میاگی، اینجا سبز میشه دوباره آباد میشه جونا ملکه شارول می خواست این بحورگی بشه هقرکیب منم میخواستمر بخوابم. اما تو اومدگی با اینکه نمیتونم بعلت کنم اما میتونم بهت کمالت کنم در هقر مورد ... هقرکیب سر تکان داد و کفت: ملکه منظور تونا جیه ؟ من نمیغه مما ملکه می خواست حرفهای بزند اما ناگهان سرش را بالا اورد و به اطراف نگاه کرد بعد سرش را نزدیالت به سر هقرک برد و گفت: دارن صدات میکنن! باید بیدار شفی! اما هقرجتایی خواستی بگو، اگه بخوایی میتونی بیایی اینجا ، اینجا فقط با کملت تو دوباره آباد میشه! برو من بازم منتظرت میمونم...... و هقرکیب احساس کرد ملکه براکیا اولین بار به او دست میزند. ملکه دستش را بالد اورد و به سینه هقرک جسباند و هفرک عقب رفت و ناگهان کسی آرام میگفت: هفای پسر این وسط بحاکی خوابیدن نیست پاش و... هقرکیب آرام جشمانش را باز کرد مردگی بالذاکی سرسنش نشسته بود. مرد با دیدن پجشش مانتا باز هفرکی از بحایش بلند شد و هقر کیا هقمر در حالیکه دستش را بر روکی کمرش گذاشته بود خود را از روکی زمین کند. مرد آرام گفت: بهت سن و سالت نمیخوره اهقل الکل و شراب باشی .... هقرکیب آرام بلند شد و در حالیکه ابروهایش را در هقم گره زده بود گفت: من اهقلی هقیچی نیستم .... مرد با پوزخند گفت: از هفمین بحمله ات فهمیدم پس میشه بپرسمر اجرا این وسط خوابیده بود کی ؟هقرکی با
________________
ناراحتی گفت: جون یه مقدار حیوانات وحشی رم کرده بودند و به طرقک من ملای اومد نا... مرد با شنیدن این حرف شروع کرد به خندیدن درون ماشینش نشست و گفت: آره مست نیستی اما دیوونه اکی، از کدوم دیوونه خونه فرار کرد کی ؟ و بعد در حالیکه به هقرکیب میخندید گاز ماشینش را گرفت و رفت هفرک واقعا از این برخورد ناراحت شده بود. درحالیکه کمرش را گرفته بود راه خانه را پیش گرفت تازه به خانه رسیده بود که ماشینی بحلوکی پایش ترمز کرد هقرکیب خودش را عقب کشید اما ایوا و بن وحشت زده از ماشین پیاده شدند ایوا به طرف هقرک رفت و او را در اعوش گرفت و کغت : واکی جتایی شده؟ مکه قرار نبود بیرونتا نرکی؟! جه بلایای سر خودت آوردگی؟ و در حالی که یلت دست هقرکی را روکیا دوشش انداخته بود در را باز کرد و داخل رفت هقرگی از او فاصله گرفت و روک مبل راحتی نشست ایوا سریع به آشپزخانه رفت و مقدارک یخ اورد بن با تعجب گفت: جتایی شده؟ کجا رفته بودکی پسر؟هقرکی فقط سر تکان داد و رودکی راحتی دراز کشید. ایوا یح را روکیا کنار صورت هفرک که کمی ورم کرده بود گذاشت و گفت: بن میشه برکی از تو اتاقی من براسنش یه معلاقه و یه بالشت بیار کی ؟ بن سر تکانتا داد و سریع از بحار بلند شد. هفرکی بعد از رفتن بن به چشمان براق ایوا نگریست و گفت: خوب بود؟ ایوا سرنش را بحلو برد و گونه گی هقرکی را بوسید و کغت : با کملت تو بهترین شب زندگیمر بود... هقرگی چشمانش را بست و گفت: خوشحالم ... بعد از جند لحظه ایوا گفت:هفرک سرتو بگیر بالا... هقرکیب جشمانش را بازی کرد و بالشت را زیر سرش گذاشت بن ملاقه را رویش انداخت و ایوا با نکرانی کفت: هقرکی کجا بودکی؟هفرک با عصبانیت ملافه را روکی صورتش کشید و
________________
گفت: خواهقش بر میکنم نپرسین من خیلی خستم... ابن و ایوا به هقمر نکاه کردند و بعد از جند لحظه بن با دست به ایوا اشاره کرد و هفردو از پذیرایی خارج شدند ایوا با ناراحتی گفت: نباید تنهاش میذاشتم... بن سر تکان داد و گفت: نباید این حرف و بزنی جونا اونا بالاخره از اینجا میره باید پدرو مادرش مراقبتش باشن نه تو... ایوا ناگهان میخواست بگوید: او پدرو مادر ندارد... که لباش را گزید آرامر سر تکان داد و گفت: شاید حق با تو باشه ... بن به شانه اش زد و گفت: بهتره دیگه بوهش فکر نکنی حالش که خوبه» بهتره تو به خودت برسی امشب خیلی خسته شدگی و گونه که ایوا را بوسید و به طرفک در رفت ایوا پشت سرنش رفت و بعد از رفکتان او دوباره به پذیرایی بر کشت. هقرکیب آرام نفس میکشید معلوم بود که به خواب عمیقی فرو رفته است. ایوا نفس عمیقی کشید و جراغ را خاموش کرد و با ناراحتی به طرفک اتاقش رفت
باز بود و نور نارنجی رنگی نمایان بود ایوا با دست در را هقل داد هقرک در اتاق نبود و به بحاک او آتشی روکیا تخت خوابیده بود...ایوا با ترس جششمانش را باز کرد گویا پایین پله هقا کسانی مهمانی گرفته بودند ایوا سریع ردایش را به تن کرد و از پله هقا پایین رفت صداگی موسیقی آرامی از پذیرایی پخش میشد ایوا تا بحال موسیقی به این عمگینی نشنیده بود. آرامر در پذیرایی را باز کرد هقرکی بحلوکی پنجره گی تمام قد پذیرایی ایستاده بود و جیزک را زمزمه میکرد و گویا بخاطر او موسیقی پخش میشد وسایلی مثل ضبط و تلویزیون هقمه خاموشی بودند ایوا با تعجب به اطراک نکاه کرد. شومینه روشن شده بود و بیرونا پنجره بارانا تند کیا میبارید.
________________
ایوا نگاهقشی روک هقرک مانده بود. هفرکی آرامر بحلوک پنجره روکیا زمین زانو زد و بعد از جند لحطه در حالی که هقنوز جیزک را زیر لب زمز عهده میکرد سرش را روکا زمین کذاشت. ایوا هقمر در حالی که به هقر کیا خیره استتده بود رودکیا زمین نداشت دست و به دیوار تکیه داد. یواسش یواسش صداگی موسیقی قطع شد و آتش شومینه کم شد ایوا مطمئن بود هقرک یکی از ملان که یک آسمان است که بخاطر دعای بسیار او به زمین آمده است با نگرانی از روک زمین بلند شد و به طرفک هفرکی که جلوک پنجره خودش را بحتمع کرده بود رفت هقنوز جند قدم نرفته بود که کنار هقرکی روگی زمین زانو زد و ارام دستش را بالا برد اما هقرکی ناکوهانا جشمانش را باز کرد و با دیدن ایوا خودش را عقب کشید و گفت: من اینجا جتی کار میکنم؟ من اجرا این وسط خوابیدم ایوا در حالی که بغضی کرده بود گفت: تو یه فرشته ای؟هقرایی که نفهمیده بود او پجه گفته است گفت: جتی؟ ایوا دوباره تکرار کرد: تو یه فرشته اکی؟هقرکی که این بار متوجه حرف او شده بود و خودش نمیدانست از او جه سر زده است آب گلویش را قورت داد و در حالیکه ابروهقایش را از تجک نجیب بالا داده بود گفت: هما؟؟؟؟؟؟!!!!!!lیوا در حالیکه به هقرک خیره شده بود قطره یک اشکی از گونه اش روکی سینه اش افتاد و گفت: تو بحلوکی پنجره وایساده بودکی انگار داشتی با خودت حرف میزدگی یه موسیقی پخش میشد. انگار... انگار... یه جمعی از فرشته هقا روگیا زمین بودند.... هقرگی که نگران شده بود لباش را گزید و بلند شد و گفت:هقا؟؟؟؟!!!! حالت خوبه؟ فکر میکنمر خواب دیدگی! پاشو برو بگیر بخواب...ایوا بلند شد و در حالیکه داستان هفرکی را گرفته بود گفت:راستشو بگو من احساس میکنم تو یه فرشته اک!!لاهقرک
داستانش را از دستان ایوا خارج کرد و گفت: هقا ؟؟؟؟!!!!! اما من فکر میکنمر تو خیلی سخحسسته ای ببین(در حالیکه ایوا را روکی راحتی می خواباند) تو بهتره یه دره بخوابی ... با شه؟....ایوا سعی کرد بلند شود و در هقمعین حین گفت: اما تو... هقرکیب سرکوب گرانه دستش را روکی جشمان ایوا گذاشت و گفت: بخواب.... بعد از جند لحظه دستش را از روکیا جششتمانتا ایوا برداشت ایوا به خواب عمیقی فرو رفته بود هقرکیب سریع بلند شد، نگران بود، اختیارانش را از دست داده بود و ناخواسته انتغاکی که نباید می افتاد افتاده بود. جاره ی دیگری بحز رفتن نداشت با اینکه احساس بدگی نسبت به این موضوع داشت اما سریع ردایش را روکیا نشانه اش انداخت و از خانه گرم ایوا بیرون رفت بیرون از خانه باران با شدت فراوانی روک تندش میریخت اما هفرک فقط می خواست از ان خانه و از ان دختر دور شود
و برایش جایز دیگرک مهم نبود.
________________
فصل سی و هشتم: بازگشت
هقرکی یلت نفس میدوید بارانا به شدت به صورتش میخورد هقرک دستش را بالاک صورتش گرفته بود در خیابان اصلی بود از هقر طرفیک مانشتین دهقایی با سرعت از کنارش عبور میکردند هقرگیا وسط خیابانتا گیر کرده بود ماشین هقا بوقی بلندگی میکشیدند و از کنارشی رد میشدند هقرگی کاملا سر در گم بود که صداگی بوق بلندگی از پشت سرش آمد. هرکی برگشت دو جراغ بزرگ به طرفش می آمد و صداگی بوقی بلند ناهقنجارک به گویش میرسید هقرک ایستاده بود و با تعجب به اتوبوسوکی که به طرفش می آمد خیره شده بود نمیدانست اجرا اما نمیتوانست از
بست اما کسی او را گرفت و کشید هقرکیب خیلی سریع از بحلوکیا اتوبوس به کنارکی پرت شد. راننده کیا اتوبوس در حالی که به هقرکی دانشنامر میداد به سرعتش افزود. مردگی بالاکی سر هقرک ایستاده بود با ناراحتی زیر بغل او را گرفت و او را بلند کرد. هقرکیب جشمش به در بحات مرد افتاد فهمید او پلیس است واقعا دیگر وقت اسیر شدن نبود او هقنوز براکی مشنگ هقا به سن قانونی نرسیده بود این به معناک رفتن به بازداشتگاه بود هفرکی ناگهان تصمیم گرفت خود را به نفهمی بزند پلیس جلویش ایستاده بود و بلند بلند به سر ههفرکی گریاد میکشید و میگفت: پسره گی احمق نکنه میخواکی خودتو به کشتن بدک؟ میدونی ممکن بود زیرت بگیره؟ اگه میرفتی زیر اونا اتوبوس ازت هقی جای نمیموند!! جرا دارکی مثل احمقا میخندکی؟ هفرکی به پوهناکی صورتش میخندید، این مرد را عصبانی میکرد مرد به شبانه کیا هقرک زد و گفت: با توام اهفرکی که دیگر نمیخندید مشتی به شانه کی مرد زد و شروع کرد به فرانسه
________________
صحبت کردانا. مرد در حالی که دهقانش باز مانده بود گفت: تو انگیلیسی نیستی؟ انگلیسی؟!! انا... گی..لی... سای؟هقرگی با ناراحتی سر تکان داد و مرد به پیشانیش زد و با ناراحتی گفت: من حالا از کجا متر احمر براکی تو گیر بیارم؟هقرک احمقانه با دهقان باز به او نگاه کرد. مرد با ناراحتی او را به طرف ماشین پلیسی برد و گفت: سوار شو میریم مرکز! بابا مرکز! مره. کز..! فقط سوار شو. هقرگی خود را به نکرانی زد و در حالی که سعی میکرد به صدایش لهجه بدهقد گفت: مرکز...! مرد با خنده اکی گفت: آفرین اره میریم مرکز سوار شو... هقرک با محافله |S 9 با هقمانا لویجه گفت: مرکز... شهر...لندن... مرد سر تکان داد و گفت: نه نه میریم اداره پلیسی... پو ...لیسی... هقرک ناراحت شد و شروع کرد بلند بلند فرانسه حرفک زدنا و داستانش را تکان داد. مرد براکی اینکه او را ارام کند گفت: باشه باشه... میریم مرکز شهر بنشین ... هقرکی در حالیکه خود را به خوشحالی زده ب9اد گفت: مرکزی ... شهر...لندن... مرد با ناراحتی سوار ماشین شد و کغت : اره مرکز شهر لندن. در راه مرد آرام گفت: تو مرکز شهر خانواده دارک ؟هقرک برگشت و گفت: هقا؟ مرد با ناراحتی گفت: خانواده دارکی توکیا مرکز شوهر؟هقرکی شانه بالا انداخت مرد با ناراحتی گفت: میگم ... تو ... مرکز ... شهر... خانواده... دارکی ؟ و بعد به عکس هقمسر و فرزندش که به شیشه اتومبیل جاسبانده بود اشاره کرد و گفت: خانواده !!لاهفرگی سر تکان داد و به عکس اشاره کرد و گفت: خا... خانواده... آر. آره .... مرد شانه بالا انداخت و گفت: خدارو شکر بالاخره فهمید. هقرک از اینکه داشت به مرکز شهر میرفت خوشحال بود اما حال نمیدانست جبطور از دست
________________
این مرد فرار کند که درهقمین حال مرد گفت: داریم میرسیم به مرکز شهر...هرکی به بیرون پنجره نگاه میکرد که ناکوانتا هقمان معکازه را با لقمانتا مانکن دید ناگهان درحالی که مشتش را به در ماشین میکوبید فریاد کشید: خا... خانواده... خانواده!!! مرد سریع توقف کرد و هقرکیب فقط در را باز کرد و شروع کرد در باران به دویدن مرد پشت سرانش فکر یاد میکشید. اما هقرکیب اصل توحه نمیکرد. خیلی سریع خود را به پشت ویترین رساند و در حالی که هفنوز میدوید به طرف ویترین رفت اما ناگهان به شیشه خود و روکی زمین افتاد. خدارو شکر کسی در خیابانا نبود تا این صحنه خنده دار را ببیند. هقرکی بلند شد و با ناراحتی به شیشه زد و گفت: هفی با تو ام بذار بیام تو من اومدم ملاقات کسی با توامر!! یالت انتا هقرک احساس کرد شاید اشتباه امده است اما ناخواسته جوباش را بیرونتا کشید و به طرف مانکن گرفت و فریاد زد: بذار بیام تو وگرنه
را بجرخاند و به هقرکیب نگاه کرد و اجازه ورود به هقرکی را داد. هقرکیب ابروهقایدش را بالا انداخت تا هقنوز صداکی مرد به گوش میرسید. هقرک بدون توحه به ان داخل پنجره شد بعد از جند لحظه هقرکی به داخل بیمارستان رفت هقر لحظه ممکن بود روکی زمین بیفتد و سجده شکر بجاک اورد واقعا حال شادمان شده بود. بعد از جند روز دوباره میتوانست جادوگران را ببیند اما سنت مانگو عوض نشده بود هقنوز هقمان قدر بهم ریخته بود. هقرکیب آرام پشت جادوگرگی که دستش سوختگی بزرگی داشت ایستاد و منتطر ماند تا نوبتش بشود تا بفهمد مراحان را به کجا برده اند بعد از پنج دقیقه نوبت به هقرکیب رسید مرد سرنش پایین بود و با اشغتگی
گفت:
________________
بله؟هقرکیب آرامر گفت: جند روز پیش یه دختر ایرانی رو اورد نا اینجا بخاطر اینکه تحت تاثیر یه طلسم سیاه قرار گرفته بود داستانش کاملا سیاه شده بود اسمر کوجیکش مراحانه می خوامر ببینمنش، کجا بردنشی؟ مرد سریع گفت: اره اون دختره طبقه گی سومر انتهاگیا سالن . . . بعکد گیا... هقرگی سر تکانا داد و به طرفک پله هقا رفت سریع از پله هقا بالا میرفت و اصلا متوحه گی تنه ایی که به دیگران میزد نمیشد در حالی که نفس نفس میزد به نشان در نگاه کرد. طبقه یک سوم آب دهقانش را قورت داد و به طرف انتهاگی سالن رفت روکا در اتاق علامتی و حود داشت که هرک معنای ان را نمیفهمید گویا به این معنی بود که اجازه ورود ندارید هقرگی نشانه بالا انداخت و با بیخیالی در را باز کرد اتاق پرده هقایدش کشیده شده بود و دخترکیب با موهقاگی بلند متشکی حالت دار در حالی که روسریش از سریش سر مخورده بود روکیا تحت پیدشتست با همقبرکیا نقشش دبستانه بود هرک که تعجب کرده بود آرام بحلو رفت. صداگی پایش در اتاقی میپیجید کنار دخترلت قرار گرفت و سرانش را خم کرد تا او را بهتر ببیند و ارام کفت : مرجحانا... دخترلت که موهقایدش در صورتش ریخته بود ارام سرانش را برگرداند و با چشمان براقی به هرک نگاه کرد. هفرگی دستش را روک قلبش گذاشت و خود را عقب کشید قلبش براکی اولین بار در عمرش به شکل وحشتناکاکی تیر میکشید... نفس نفس میزد و نمیتوانست به چشمان مراحان نگاه نکند. مرجحان جشمانش را بدست و هفرگی در حالی که داستادش روگی سینه ایش بود روگی زمین افتاد. مرجحان ناگهان با همان صداگی هقمیشگیاش گفت: هقرک؟؟؟ و روسریش را روک سرانش کشید و کنار هفرکا روگیا زمین نشست هفرخی دوباره به پجش مانتا مراحان نکاه کرد اما دیکر ان برقی
را نداشت هفرکی دوباره سر تکانا داد مراحانا در حالی که صدایش میلرزید گفت: تو اینجا، جتی کار میکنی ؟هقمه دارن دنبالت میگردن اهقرگی دستش را رویک صورتش کشید. دیگر قلبش نه تند میزد نه تیر میکشید بعد ناگهان دستش را از روکا صورتش برداشت و کفت: مراحان حالت خوبه؟ داستات خوبه؟ و سعی کرد داستان مراحان را بگیرد اما مرحان خودش دستانش را بالا گرفت و گفت: آره خیلی خوبه، تو خوابی؟ میدونی جقدر هقمه نگران بودن؟ دور داستانتا مراحانا باندکی پیجیده شده بود و انگشتانش هقنوز سیاه بود هقرک نغس عمیقی کشید و گفت: خوبه» ... درد میکنه؟... مرحان خنده اک کرد و داستانش را در بحبیبش گذاشت و بلند شد و گفت: نه اتفاقا ... خیلی بحالب شدن... هرکی با تعجب پنالتهابیل : جنگها شد نا؟ مرحانا دوباره داستانش را به هفرکی نشان داد و گفت : بحالتب شدن... مثلا میتونم باهقاشونا یه کارکی بکنم که هقمه کی کاراکی تو بیاد تو دست من مثل ... مثل ... از این عروسکا د یدکی که بودشون ناح وصله و هقر کارکی که صاحبشونا بخواد انجام میدانا... دقیقا مثل هقمون ... نگاه کن....و دستش را بالا برد و به طرف صورت هقرکیب گرفت هقرکیب نمیدانست مراحانا جه کار میکند اما عجیب شده بود، به هقرکی خیره شده بود. هقرکیب اصل خوشش نیامده بود، صداهقاکی عجیبی میشنید که به او هقشدار میدادند در هقمین لحاطه در اتاق باز شد و هقمر مرحان و هقمر هقرک به در نگاه کردند. خانم یامی دمر در ایستاده بود او با دید نا مراحان که دستش را به طرف صورت قرکیب گرفته بود و هقرکیب که کمی عرق کرده بود ناکوهانا اگر یاد کشید و به طرف هقرگی رفت هقرگی را از یقه اش گرفت و بلند کرد و بعد در حالیکه سعی میکرد هقرکی را از مراحانا دور کند گفت: داشتی جتی کار میکردگی دختر؟ مگه
________________
بهت نگفتم دیگه این کار و تکرار نکن... مراحان با جشمانی پر از اشلت سعی کرد بحلوک خانم یامایی را بگیرد تا هقرکی را بیرون نبرد و در هقمین لحظه پشت سر هقمر میکغت : من به شش صدمه نزدهم ... من هقیج کارگی نکردم... خانم از سنش بپرسین ... من بیش صدمه نزدم... من بوش صدمه نزدهم...هقر کیا که واقعا تعجب کرده بود با نگرانی گفت: اون به من صدمه نزد... باور کنین اونا به من حتی دستمر نزد... اما خانمر یامای به این حرفها توحهای نکرد و هقرکی را از اتاق بیرونا برد مراحان هقنوز سعی میکرد بحلوکی خانم یامای را بگیرد که خانم یامایی در را روک او بست. هقرکی حیرت زده گفت: این جه کارگی بود که کردین؟ خانم یامای سر تکان داد و گفت: شما که حالتون خوبه؟هفری با ناراحتی گفت: معلومه اما جرا با مراحان این طورک رفتار کردین؟ خانمر یامایی آرامر گفت: هقمه نگرانتون بودن احتما باید برای پروفسور ملت گوناگول نامه بنویسم و بگم حال شما خوبه راستی جند نفر مر اومد نا اللانتا جند روزه اینجانا و انتظار داران با شما بر سین. هقرکی با ناراحتی گفت: میشه بحواب سوال منو بدین؟ خانم یامای به جتشمانا هقرک لحظه اک خیره ماند و بعد روک
گغت : جتایی باید بگمر؟ از اینکه وقتی شما ناگهان عیبتونا زد جقدر هقمه عصبی شدن و هقیج کس به حال مریحانا توجحوی نکرد؟ یا از اینکه این بیمارستان لعنتی جه بلایای سر مراحان آورد؟ جای
بگمر؟ هفرگی که نگران شده بود گفت: من متوحه نمیشم؟ خانم یامای سر تکان داد و گفت: شما که نبودین مرحان ناگهان آرامش شو از دست داد هقنوز بیست دقیقه از رفتن شما نگذشته بود که بلند شد و شروع کرد به داد و فریاد کردن اشغا دهقنده هقا
________________
بودش یه دارویی دادنا من نفهمیدمر بجتایی بود اما اونو خوابوند وقتی خواب بود اشغا دهقنده هقا یه کارگی کردن که سیاهقی دیگه بالاتر نره اما وقتی بیدار شد دستانش کاملا سیاه شده بود انگار یه جیزکی تو داستانش جتمع شده بود .... با دستانش کاراکی عجیب میکرد بعد می خوابید و وقتی بیدار میشد اصلا اونا رو یادمنش نمیومد ... مثلا یه بار تمام اراده گی یلت فرد رو گرفت به دستش و اونو شروع کرد مثل یه عروسلت به رقصوند نا خود سنش دهقم نشسته بود و میخندید ... براکی هقمین زدن به پشت اتاق ورود ممنوع ... نمیدونم جطورکی به پدرش بگم ایشاونا خیلی ناراحت میشن... حامد که وقتی فهمید خیلی ناراحت شد .... هقرک لباش را گزید و گفت: خوب اللان جرای توکی یه اتاق زندانیش کردن؟ خانمر یامی با ناراحتی گفت: جون خطرنال شده ... میخوان بغارستندش به بیه بیمارستان تو ایران ... اون قراره از دور مسابقات بره بیرونا. هقرکیب با ناراحتی گفت: شما این کارو نمیکنین ...اون هقنوز اسلامته و معکز شو داره ... من به تونا اجازه گی این کارو نمیدم... خانم یامای بلند شد و گفت: می خواین جتی کار کنین؟ اونا خوب نمیشه ... اتفاقا مغز شمر با این کارانش زیر فشار میذاره ... من نمیخوام حالش از این بدتر بشه» ... شما رو که دید داشت دوباره از اونا کارا میکرد ... میخواست اراده تونو دستش بگیره... هقرکی به طرف در اتاقی مرحان رفت و گفت: اون هقیچیدش نیست ... ما باهقمر اومدیم توک این بیمارستان باهقمم بر میگردیم... و قبل از اینکه خانم یامای حرفی بزند در را باز کرد و داخل رفت و در را به رودکی خانمر بیامی بست. مراحان بحلوکیا پنجره که پرده اسنش کشیده شد بود ایستاده بود. بعد از جند لحظه مرحان با صداگی لرزانی گفت: بهت گفت... من خطرناکم؟هقرک روک تخت مراحان
________________
نشست و گفت: خوب آره، اما تو که خطرنال نیستی، هفستی؟ مرحان برگشت، چشمانش پر از اشلات شده بود، با ناراحتی گفت: نمیدونم بعضی وقتا یه اتفاقی میفته که دست خودم نیست حتما بهت گفته با اون مرده جتی کار کردم!لاهفرک پوزخندگی زد و گفت: یه جیزکی گفت اما درست نفهمیدم... مرحان ناگهان صورتش شکغت و شروع کرد به خندید نا. در حالی که دستش را بحلوکی دهقانش گرفته بود گفت: اومد به من گفت باید یه معجونی را بخورم منم گغتم نمیخوام بخورم جونا اونتا موقع با جنتاشونا دعوا کرده بودم از دستشونت ناراحت بودم بعد اونا گفت باید حتما اونو بخورم بعد من نفهمیدم جایی شد اما ناگهان دیدم دستمو گرفتم بحلوک صور نداقل دارم.. دارمر ... میرکصونمادش ... نمکی دوناک اینقدر با حال میرقصید من از خنده تمام تنم داشت میلرزید خانمر یامای هقمر وایساده بود و فقط نگاه میکرد که یلت دقعه سرمر داد زد منم مرده رو ول کردم اونم روکیا زمین افتاد و تشنژ کرد ... خیلی با حال بود از دهقنبش کف بیرونتا ریخته بود ... اخر سرمر جنتا از شفا دهقنده هقا اومد نا از اتاقی بردناش بیرونا ... مراحانا روکیا تخت دراز کشید و شروع کرد به خندید نا هقرک هقمر می سخندید البته براک اینکه مراحان ناراحت نشود. به نطر هقرکیب مرجحان عوصر شده بود تقریبا 180 در بحه تغییر کرده بود. از لحن مراحان پیدا بود که جقدر به خشونت علاقه مند است. ناگهان مراحان به سقف خیره ماند دیگر نمیخندید آرام گفت: من دیوونه شدم؟ هفرکی با خنده گفت: جرا هقمچین حرفی زدگی؟ مرحان بلند شد و گغت: جون احساس میکنم یه جیزکی داره از درون میخورتم... هقرکی یاد حرف بحینی در تابستان افتاد و شروع کرد به خندیدنا، مراحان به او نگاه کرد و
________________
گفت: به پجتی میخندی؟هقریب سر تکان داد اما مراحان با اصرار گفت: به جتی میخندی؟هقری در حالی که میلرزید گفت: هقیچی تو اتاقات نیومده... ادیتبت کنه ؟ مرحان با سر درگمی سر تکان داد و گفت: خوب، فکر نمیکنم، یادمر نمعیاد ، شاید یه بار یکی اومده باشه اما من اجازه نمیدمر اونا سختیلکی نزدیلن بیانا ... براک جتایی میخندکی؟هقرک که قرمز شده بود و از شدت خنده دلش را گرفته بود گفت: آخه یه بار... براکی یکی از دوستامم... هفمین اتفاق افتاد... احساس میکرد یه جیزکی از درون داره میخورندش... مراحان با صورتنگی نگران گفت: خوب ؟هقرک در حالی که جشمانش پر از اشلت شده بود گفت: خوب اونا ... اونا ... باردار بود...و شروع کرد به قهقهه زدن مراحان به او اختمی کرد و از روکی تخت بلند شد هقرکیب که احساس کرد او ناراحت شده است گفت: خوب ... من ... منظورکی نداشتم... مراحان دست به سینه برگشت و گفت: انتظار نداشتم به من دروغ بگی! دوست دخترت بوده مگه نه؟هقرکی که دیگر نمیخندید گفت: کی؟ مرحان جشمانش را نازل کرد و گفت: هقمون دخترهاهقرک با سردرگمی گفت: کدوم دختره؟ مرحانتا با ناراحتی پایش را به زمعین کوبید و گفت: هقمونی که باردار بوده... هقرک که پجشمانش گرد تنتند۵ بود با نگرانی گفت: خوب... نه... درواقع ... جنطورکیا بگم ... آره یا وقتی دوست دخترم بوده. مراحان مرموزانه گفت: ترکشی کردگی؟هقرگی که احساسی میکرد دستی روک گلویش قرار گرفته است گفت: خوب نه اما دیگه ندیدمش... جون نیومد مدرسه... مراحان که حالا عصبانی شده بود گفت: تو اون کارو باهقاشی کردی! مگه نه؟هقرایی که صدایش میلرزید گفت: مجتی؟؟؟؟ نه!!!! مراحان سرانش فریاد
کشید: دارکی دروع میگی، تو هقمر فقط به دخترا به جاشمر یه پل نگاه میکنی که خودتو با گذاشتن از روکیا اونا پر از شادگی میکنی، تو اصلا از عشق جتی میفهمی؟ دیگه نمیخوام ببینمت برو گم شو بیرونا، گم شو...هفرکی که بحلوک مرحان ایستاده بود و با هقر کلمه کی مراحان گویا تبرک به ریشه کی قلبش میخورد سر تکان دادو یهو با ناراحتی فریاد کشید: خغه شو دختره کیا احتم و تو زده بسرت ... می خواستی منو ناراحت کنی؟ به اندازه کافی ناراحت شدم اما بدون تو یه دختر معرور خود خواهقی ... اصلا آره من اون کارو باهقاشی کردم جون اونا موقع حالمر خوب نبود. هقنوز که هقنوزه دارم جوباشو میخورم منم میتوانستم بزنم زیرش اما این کار و نکردم جونا تحمل نداشتم کسی به اونا دختره لقب هقادگی مختلف بده ... اصلا عوصی تو زندگی من جتایی میدونی؟ و با ناراحتی از اتاق بیرون رفت. مراحان با سردگمی به در که لحظه پیش هقرک از ان بیرون رفته بود خیره شده بود. فکر کرد نباید با هقرک اونا طور صحبت میکرده. اصلا فکر نمیکرد هقرکیب هقمجین برخوردکی بکند با ناراحتی روکا تحتش دراز کشید... هقرک از پله هقاک طبقات بالا میرفت میخواست بحایی برود که بتواند آرامش داشته باشد مطمئن بود احتما هقمه فهمیده اند که هفرکی با بحینی جه کار کرده است احساس گناه تمام وحودش را در بر گرفته بود که کسی او را از پشت سر صدا کرد. هقرکی با ناراحتی برکشت اما در اعوانینش گرم کسی کا او را ماد را نامه گرفته بود، گمر شد. هقرکی با صدایی که نمیدانست از کجاک بدنش خارج میداندبود
هفرکی را رهقا کرد. در حالی که پجشمانش پر از اشلت ننده الیوود 9 نقدس نقدس گیرد
________________
گفت: هقرکیب ... عزیزم... حالت خوبه... میدونی جقدر هقمه رو نگران کردگی... وقتی پیغامت به آرتور رسید رنگش مثل گج سفید شده بود ... هقر جای بیمارستان بود کشتیم اما هقیج کس رو مثل تو نیاورده بودند ... نمیدونم کی رفته بود به بحینی گفته بود تو یه برخورد داشتی با یکی از این ماشین هقاک ماگل هقا و در جا مردگی خیلی ترسیده بود. اما بعد آرتور بهش گفت که خودش تورو دیده و سالم بودگی البته اون تو رو ندیده بود ... هقمه فکر میکردن اتفاقی برات افتاده... هقرکیب سر تکان داد و گفت: من خوبم ... ببخشید اگه نگرانتون کردم منطورکی نداشتمر ... اللانا... حال بحینکی خوبه؟ خانمر ویزلی که با دستمالی اشکهایش را پالت میکرد، گفت: آره الان خوبه» ...وقتی تو رو ببینه بهتر میشه» ... امروز میریمر خونه گی ما با شه؟هفرکا با ناراحتی گفت: نه... یعنی من واقعا ... خواهقش میکنم منو سر دوراهقی نذارین ... من ... نمیتوانم
با عل خانم ویزلی با تعجب گفت: یعنی جای نمیتونم بیام؟ بحینی دلش برات تنگ شده میدونم که دل تو امر براک اون تنگ شده پس اجرا نمیاک ببینیدش؟هقرکی با ناراحتی سر تکانتا داد و گفت: نمیدونم اما ... خواهقش میکنم ... من اصلا امادگیشو ندارم... ببخشید... و از خانم ویزلی جدا شد و از پله هقا بالا رفت خانم ویزلی با نگرانی گفت: هقرک عزیزم جیزک شده؟ اصلا تو این جند روز کجا بودکی؟ جرا رنگت پریده؟هقرگی سر تکان داد و گفت: من حالمر خوبه فقط نمیخوامر با نزدیل شدن به جینی اتفاقی براک اونا بیفته. خواهقش میکنم برگردین پیشش و فقط مراقبتش باشین هقمین ... و از پله هقا بالا راکت خانم ویزلی با تعجب از پشت سر صدایش کرد اما هفرکا فقط سر تکان داد و به
________________
سرعتش افزود خانم ویزلی خیلی تعجب کرده بود جند پله به دنبال هقرایی بالا رفت اما بعد ایستاد و
سر تکانا داد و دوباره از پله هقا پایین امد... هفرکا در فروشگاه را هقل داد و به داخل رفت فروشگاه از بیرون خیلی گرم تر بود هقرکیب آرامر از میانا میزهقا که پر بودند کذاشت و خود را به میزکی کنار پنجره رساند و روک صندلی آن نشست بیرون پر بود از انسانهایی که بدون هقیاج احساسی از کنار هقمر رد میشدند. هقرکیب تازه نشسته بود و به بیرون خیره شده بود که مردگی کنارش آمد و درحالی که کاعذ و قلمش در آسمان معلق بودند و خودش کمی جهره عجیبی داشت پرسید: آقا
جیزک میل دارن؟هقرک سر تکان داد و گفت: یه قهوه. مرد از او دور شد هفرکی دوباره سرش را برگرداند و به بیرون خیره شد رفتارش با خانم ویزلی درست نبود خانم ویزلی او را مانند پسرش دوست داشت و هقر کس دیکر کیا اکر این کار را با تنها دخترش میکرد و بعد هقمر این طور برخورد میکرد مطئنا از نطر او یه خیانت کار به شمار میرفت هقرک باید از او معذرت خواهقی میکرد اما تحمل اینکه خانم ویزلی دوباره به او بگوید بحینی را ببیند تنش را به لرزه مینداخت. جوهره کیا بحینکی بحلوک صورتش بود اسنیسپ گغته بود میداند بحینی باردار است و میداند بجه ، بچه گی هقریدست و این بیشتر هقرکیب را میترساند فکر میکرد ممکن است اتفاقی براکی بحینی بیفتد پشت سر هقمر به خودش میگفت تقصیر منا === تقصیر منه ... تقصیرمنه ... که مردگی قهوه اکی بحلوکی هفرگی گذاشت. هفرگی ناگهان وحشت زده شد و جوباش را بیرون کشید و قهوه روکی رو میزگی سغیید میز ریخت هقرکیب ایستاده بود و میلرزید و مرد پشت سر هقمر از هقر کیا معذرت میخواست . هقرکیب سر تکانا داد و پشتش را به مرد
________________
کرد تا به طرف در خرو حتی برود مرد خود را به هقرک رساند و گفت: ببخشید میتونم براتون یه میزه دیگه حاضر کنم..هقرکی از بحی بیش گالیونی در اورد و کف دست مرد کذاشت و کفت: بخاطر میز ببخشید...و او را کنار زد. مرد با تعجب به هفرکی که از فروشگاه بیرون میرفت نگاه میکرد هقرکی از لرزش بدنش سر در نمایی اورد ارامدش نداشت احساس میکرد هقر لحظه ممکن است براکی بحینی اتفاقی بیفتد میخواست از حال بحینی خبر بگیرد اما نمیدانست این جه احساسی بود که او را از این کار منبع میکرد. دوباره به طبقه گی سوم برگشت دنبال خانم یامی میگشت میخواست هقرجه زودتر مراحان را بردارد و برگردد مدرسه که در طبقه کیا سوم خانم و آقای ویزلی و خانم یامایی را دید که عرق صحبت با هقمر بودند هقرکیب آرام به طرفشان رفت. خانم ویزلی گفت: هقر کی ؟هفرکی بدون معطلی گفت: میدونم من ناراحتتون کردم واقعا خیلی الان ناراحتمر، ببخشید... خانم ویزلی هقرگی را در اعوانش کشید و صورت سفید او را به نوازش کرد و کغت : عزیزم اصلا مهم نیست ... حالد باهقمر میتوانیم بریمر خونه... هقرک که انتظار شنیدن این حرف را داشت سریع دست آقاگی ویزلی را گرفت و گفت: ببخشید میشه باهقاتون صحبت کنم آقایک ویزلی ؟ آقای ویزلی هقمر که گویا انتظار داشت هقری این کار را بکند سر تکانا داد و هقمراه هقرکی به گوشه اکا رفت آقایک ویزلی بدون مقدمه شروع کرد به حرف زدن: میدونمر حرف مالی ناراحتت کرده و ... میدونم تو نمیتوانایی بحینکی رو بابا... هقرکیب حرک افکاکی ویزلی را نصبغه کرد و پرسید: حال بحینی خوبه؟از این حرفک احساس پشیمانی میکرد اما آقای ویزلی با خوشحالی گفت: آره خیلی
________________
خوبه» ... دلش برات خیلی تنگ شده ... هقرک لبخندکی زد و گفت: منم خیلی دلم براسش تنگ شده ... آقاگی ویزلی با امیدوارگی گفت: پس ... بیا بریم ببینیمشی... هقرک ناگهان حالت دفاعی به خودش گرفت و به شدت سر تکان داد و گفت: نه ... خواهقش میکنم بخاطر کارگی که نمیدونم درسته یا نه به من اصرار نکنین. آقایک ویزلی دهقانش را باز کرد تا حرفی بزند اما وقتی نگاهقش به جسشمان براق هقرک افتاد دهقانش را بدست هقرکی با حالت ناراحت کننده گفت: میشه مراقبتش باشین؟ آقاگی ویزلی دستش را روک شانه گی هقرک گذاشت و گفت: اونا دختر من ... هفرکی که با این حرف احساس عذاب وحدان گرفته بود آرام سر تکان داد و گفت: متاسفم ... واقعا متاسفم ... آقای ویزلی هرک را تکان داد و گفت: براک جتی پسر؟ تو که کارک نکردگی که متاسف باشگاهقرک سر تکان داد و رویش را از آفاکی ویزلی برگرداند و به طرف خانم یامی رفت و گفت: می خوامر خیلی زود راه بیفتیم بریم مدرسه. خانم یامایی با جبشمانی گرد شده گفت: شما هقنوز نیومده میخواین برین مدرسه؟ مگه من به شما حال مراحان و توضیح ندادم؟ به تون گفتم که ممکنه به کسی صدمه بزنه...هفرکی با ناراحتی سر تکان داد و گفت: منمر به شما گفتم مراحان برمیگرده هاگوارتز نگفتم؟ خانم یامایی با ناراحتی صدایش را بالا برد و گفت: پروفسور اون شاگرد مدرسه که منه و مسئولیتش با منه. منم فکر میکنم اومدنش به اون مدرسه براکی بقیه کی دانش اموزانا خطرناکه... هفرکی با ناراحتی فریاد کشید: میشه اینقدر دلیل نیارین من میگم این کار درسته خواهقش میکنم به روکی حرفک من حرفک نزنین . خانم بیامی در حالی که از عصبانیت قرمز شده بود گفت:هقی فکر کردگی
دارکی با کی حرف میزنی؟ من توهقینو تحمل نمیکنم... مراحانا میمونه... هقرک صدایش را بلند کرد و گفت: میاد... خانم یامایی که از عصبانیت صدایش میلرزید و چشمانش تنگ شد بود گفت: میمونه... هقرکی با ناراحتی فریاد کشید: میاد... خانم بیامی که صداگی ریزسنش تبدیل به صدایی بحیع مانند شده بود گفت: من میگم میمونه... هقرگی با ناراحتی گفت: اما من میگم میباد... جیزک شده؟ این صداگی مراحان بود که با کنجکاوک از اتاق بیرون آمده بود. آقا و خانم ویزلی هقمر با نگرانی به ان دو نگاه میکردند. هقرک و خانم یامای نگاه خشم آلودگی به مراحان انداختند و مراحان که از نگاه آنها ترسیده بود پوزخندگی زد و با نگرانی به ان دو نگاه کرد. هقرگی رویش را از او برگرداند و گفت: اوت میاد... خانم یامای انگشتش را بالا آورد و بحلوک صورت هقرک گرفت و گفت: میخوام ببینم کای میتوانه رو حریک من حریک بز نه!!!...اون میمونه... هقرایی که بحرفه این قرمز و طلایی دور پجششمانش را کریکته بود با صدایی که میلرزید و هقرکیب سعی میکرد کنترلش کند تا تبدیل به فریاد نشود گفت: خانم یامای من براک شما احترام زیادگی قاتلما پس منو وادار نکنین بحلوتون بایستم و اتفاقی که نباید بیفته، بیغته. خانمار یامهای با صداکی زیرکی گفت: دارکی منو تهدید میکنی؟هقرکیب سر تکان داد و گفت: نه فقط اخطار دادم... بعد بدون آن که به مراحان نگاه کند گفت: اگه میخواکی تو این دیوونه خونه بمونی بهت اصرار نمیکنم اما اگه می خواکی با من بیاگی بهتره سریع تر راه بیغاتی من زیاد وقت ندارم... و با ناراحتی به طرفک پله هقا رفکت در هفمین حال گفت: من فقط پنج دقیقه بحلوک در بیمارستان منتظرت میمونم ... و دستش را به علامت پنج بالا آورد و از پله هقا پایین رفت مراحان با عجله به
________________
اتاقش برگشت و ردایش را برداشت بحلوکی آینه ایستاد و باندانایش را مرتب کرد و سریع از در خارج شد خانم یامایی که احساس خطر کرده بود گفت: مرحان تو که نمیخواکی برک به اون
نگاهقی به خانمر یامای انداخت و گفت: اتغافا قصد دارمر برم ... خانم یامای دست او را گرفت و گفت: اونجا برای تو خطرناکه اگه نرگی اونجا فردا میغرستمت برگردگی ایران خواهقش میکنم نر و ... مراحانا دستش را از درون داستانا خانمر یامایی خارج کرد و گفت: نمیفهمم من براک اونجا خطرناکم یا اونجا براک من؟ خانمر میشه تکلیف منو مشخص کنین... خانم یامای با ناراحتی جواب داد: با بزرگ تر از خودت درست صحبت کن من به شما اجازه باکی ادبی رو نمیدم ... واقعا انتظار نداشتم شما تحت تاثیر محیط غیر اخلاقی اینجا قرار بگیرین ... مراحان تو یه دختر ایرانی هقستایی این بحور رفتار در اخلاقیات دخترهقاک ایرانی بحایی نداره... مراحان سر تکان داد و به ساعتش نگاه کرد و گفت:اه میشه منو نصیحت نکنین اخه هقرکیب منتطارمه» ... اح دبیر شد خانم ببخشید تو مدرسه میبینمتونا... و به طرفک پله هقا شروع به دویدنا کرد خانم یامایی ناخواسته دست به دامن آقا و خانم ویزلی شد و گفت: خواهقش میکنم شما یه بحورگی به پروفسور حالی کنین که اینجا براکیا مراحان بهتره شاید اونا وقت این دختر ۵ قمر دانست از این رفتارش برداره خواهقش میکنم اگه مراحان برگرده هقاگوارتز خیلی ها رو تو دردسر میندازه... آقای ویزلی با ناراحتی سر تکان داد و رویش را از خانم یامای برگرداند و به طرفک پنجره گی انتهاکی سالن رفت خانم ویزلی لبخند ناراحت کننده اکی زد و سر تکان داد خانم
________________
یامایی که ناامید شده بود ناگهان از بحا پرید و گفت: اونا میخوان با جتی برن هقاگوارتز؟ آقا و خانم ویزلی هقمر مانند او نگران شدند آقای ویزلی بحلو آمد و گفت: نمیدونم... خانم ویزلی با نگرانی دست شوهفرینش را کرکت و کفت: نکنه با اتوبوس برنا... خانم بیامی با شنیدن نام اتوبوس دستش را بحلوکیا دهقاناش گرفت و به طرف پله هقا شروع به دویدن کرد. آقا و خانمر ویزلی هقمر به دنبالش دویدند. طبقات را به سرعت طلایی میکردند آقاگی ویزلی در هقمین حال به هقمسرش گفت: هقرک این کارو نمیکنه... دیگه اینقدر احمق نیست... به طبقه کیا اول رسیده بودند که خانم یامای بحیع بلندگی کشید و از حال رفت آقای ویزلی در بیمارستانا را هقل داد و شروع کرد به دنبال اتوبوس به دویدن اما اتوبوس شوالیه ناگهان سرعت گرفت و آقاگی ویزلی از او بازماند آقاگی ویزلی با ناراحتی ختم شد در حالی که نفس نغس میزد پشت سر هقمر دانشنامر میداد... هقرکی روک تختی بحلوکیا اتوبوس نشسته بود و با کملت راننده درباره کیا مسیرش صحبت میکرد او مراحانا را به عقب اتوبوس فرستاده بود. کملت راننده، آن کملت راننده کیا سابق که هقرکیب میشناخت نبود عوص شده بود. هقرک برای خودش و مراحان 2 گالیون پول بلیط داد و روکی تخت با نگرانی دراز کشید میدانست خوابیدن توکیا اتوبوسی که مارپیج و زیگ زاگ میرود خطرنال است اما آن قدر خسته بود که روک تخت دراز کشید و ملاقه اش را روکا صورتش انداخت. مراحان که حتی نمیتوانست روکی تخت بشیند با ناراحتی بلند شد و به هقرکی که به راحتی روکی تخت خوابیده بود نگاه کرد. مطمئن بود هقرک از دستش ناراحت است میدانست حرفک بدگی به او زده است و هفرکی را از خود رنجانده است به آرامی
________________
در حالی که داستان خود را به بحاهقالاکی مختلف اتوبوس بند کرده بود به طرقک تخت هقرکی رفت. وقتی به او رسید روکی تخت کنار هقرکیب نشست و نفس عمیقی کشید بعد با انگشت اشاره اش به سینه گی هفرخی زد و او را صدا کرد هقرکی نغس عمیقی کشید و از خواب پرید اما اصل به رودکی خودش نیاورد و پشتش را به مراحان کرد. مرجحان با دیدن این صحنه ناراحت شد و دوباره با انگشتش به پشت هفرکی زد هفرکی که ناخن هفاکی بلند مراحان در پشتش فرو رفته بود با ناراحتی گفت:.. میشه ناخن تو به پششتم نزنی ... اه... و دستش را روکی سرش گذاشت. مرحان دستش را به کمرش زد و با ناراحتی گفت: باید باهقات حرف بزنم..هقرک اصلا توحهای نکرد مراحان با ناراحتی ملاقه گی هفرکا را گرفت و شروع کرد به کشیدن تا اینکه هقرک با ناراحتی بلند شد و ملاقه اش را کنار زد و در حالی که خیلی عصبانی شده بود گفت: جیه؟ مراحان قیافه ای حق به بحانب گرفت و گفت: نباید با من این طورکی حرف بزنی اهقرکی با ناراحتی گفت: خیلی رو دارک بابا... مراحانا سریع بالش هقرکی را برداشت و گفت: باشه من پرو اما قبول کن تو هفم کار بدک کردگی که به من نکغتایی ( در هقمین لحظه جانشمش به کملت راننده افتاد که با تعجب داشت به او نگاه میکرد براکی هقمین جلو رفت و در گوش هقرک ادامه داد) بجاه دار کلاهقرکی با ناراحتی او را به بحلو هقل داد و گفت: برو بابا اصلا به توجه ؟... حالا هقمر بهتره بالشتم و پس بد گیا... و بالاشتاش را از داستانتا مراحانا کشید اما مرجحان بالدشت را رهقا نکرد و روکیا تحت خودش گذاشت و گفت: اگه بالشتتو میخواکی باید بیاک برش دار گیاهقرکی که قرمز شده بود رویش را از او برگرداند و دوباره زیر ملاقه اش پنهان شد مرحان هقمر با ناراحتی رویش را از او برگرداند و
________________
روکی تخت دراز کشید... مراحان براک اولین بار از خواب پرید و ملا که اسنش را کنار زد مردگی باللاک سرانش نشسته بود و با جسشمانش کنجکاو به او نگاه میکرد مراحان با دیدن مرد از بحا پرید و بحیغ بلندک کشید و هقرکی را صدا کرد هقرکیب که ترسیده بود ناگهان از جا پرید و با دیدن آن مرد جوابش را از ردایش بیرون اورد و مرد را خلع سلاح کرد مرد که ترسیده بود گفت: معذرت میخوام فکر نمیکردم ناراحت بدنشین ... ببخشید... هقرگی جوباش را بالا گرفت بود و جشمانش برقی سبزگی زد و گفت: دیگه این کارو تکرار نکن... حالا از این خانم دورکی کنو برو اونا ورا... و ارام برکشت مراحانا ترسیده بود هقرکیب به او اختمی کرد و گفت: حالت خوبه؟ مرحان که جشمان سیاه درشتش گشاد شده بود گفت: اون میخواست اجتی کار کنه ؟هفرگی پوزخندگی زد و گغت : برو از خودش بپرسی من جه بدونم؟ و دوباره روکی تختش خوابید و گفت: دیگه هقم بحیع نزانا جونا واقعا میخوام بخوابم... مراحان که از این برخورد هقرکی ناراحت شده بود به هقرکی که زیر ملل که اینش پنهان شده بود نگاه کرد باید حرفی میزد تا بالاخره این سکوت خسته کننده را میشکست با ناراحتی هقرکی را تکان داد هقر کیا صدایی از خود در اورد که مراحان فهمید به حرفش گوش میدهقد مرحان با صداگی زیرکی گفت: ممنونا ... هقرکیب نفس عمیقی کشید و پشتش را به مراحانتا کرد مراحانتا دوباره هفرکا را تکانا داد هقرک این بار با ناراحتگی اه بلندگی کشید. مراحان وسوسه میشد که به هقرگی بگوید معذرت میخوام اما بحرات گفتن این حرف را نداشت
براکی هقمین با ناراحتی گفت: هقی جایی... و روکی تخت دراز کشید و پشتشش را به هقرکیب کرد... اتوبوس ترمزکی کشید و مراحانا با بحیعی از روکی تخت اوگتاد هقرکی با ارامش تمامر مالا که اش را
________________
هقمین خیلی سریع لباسهایش را تمیز کرد و به سرعتدش اگزود تا از هفرکا جلو بزند هقرکیب داستانش را در بحبیب ردایش کرده بود و اصلا به مراحانا توحیهای نمیکرد. مراحانتا بحلوک هفرکا با سرعت تمام راه میرفت. سکوت شب در میان آن هقمعه تاریکی مربحانا را بیشتر میترساند اما او نمیخواست نشانه کی ترس در جوهره اسنش نمایانا شود. هقرکیب سر جوب روشنش را بالا گرفته بود این بار مراحان واقعا داشت میدود ید از هقمه جایز وحشت کرده بود از سکوت از تاریکایی و حتی از هفرکی که اینقدر ارامر نغس میکشید و پشت سرسش راه میرفت که ناگهان پایش به ریشه گی درختی گیر کرد وروکی زمین افتاد و هقرکیب که این صحنه را دید به او پوزخندگی زد و آرام بحلو رفت اما ناگهان تنش شروع کرد به لرزیدن باد سردگی که میوزید خونا داخل بدنش را هقمر منجمد کرده بود. زخم سرش ناگهان شروع کرد به تیر کشیدن هقرخی از درد و سرما به خودنش میپیجید و روک زمین افتاده بود در حالی که داستان لرزانش را روکی زخم سرش گذاشته بود شروع به صدا زدن مربحانا و کملت خواستن از او کرد. صداکا پاهقالاکی مراحان را میشنید که به طرفش می آمد آرام سرش را بالا آورد و به صورت مراحان نگاه کرد. نور مهتاب جسشمانتا براق مراحانا را بیشتر نمایانا میکرد. جستشمانشتر برقی قرمزگی میزد و با صورتکی بگی روح بحلوکی هقر کیا ایستاده بود هقر کیا با تمامر وحود دلش میخواست فریاد بکشد اما نمیتوانست گویا دستی جلوگی دهقانش را گرفته بود مراحان ناگهان دستش را بالا آورد و هفری از یقه ی لباس به طرف بالا کشیده شد مرحان با جبشمان قرمزش به صورت هقرگی مینگریست هقرگی به جشمان مرحان خیره شده بود و تمام بدنش میلرزید واقعا عجیب بود مراحان پلالت نمیزد. اما هقر جند لحظه ایالت بار پلکی
________________
بحلوک چشمانش زده میشد گویا چشمان مراحان پلکی با پوست بسیار نازلت داشت که هقر جند لحظه ایالت بار زده میشد. هقرگی با صدایی که از عمقی وحودش بیرون می آمد گفت: مرحان ... مراحان با ناراحتی فریادگی کشید و دستش را در آسمان تکانی داد و هرکی که گویا بادگی شدید او را بلند کرده بود به تنه کی درخت پشت سرسش خورد و با صورت به روکی زمین افتاد در حالی که احساس میکرد تمامر استخوانا هقایدش خرد شده اند سعی کرد بلند شود. در هقمین لحظه مراحان با قدم هقادگی خون سرد به طرفش میرفت هقرکی با اینکه سعی میکرد بلند شود اما گویا به زمین میخ کوب شده بود سایه گی سنگین مرحان را روکی تندش احساس میکرد. مراحانا بالد گی سرسش ایستاده بود و بلند نفس میکشید گویا سعی میکرد بوک تن هقرکی را ببلعد اما ناگهان فریاد کشید و هقرگی برگشت و از پشت به روک زمین افتاد اسمانتا کاملا تاریلت بود و فقط نور مهتاب بود که جشمان مراحان را وحشتنالت تر نشان میداد. هقر کیا احساس میکرد زنجیر خورشید به کنار گردنش سر خورده است مراحان کنارش زانو زده بود و با لبخندگی شیطانی به هقرکیب نگاه میکرد. آرام صورتش را نزدیل برد. هقرگی انتظار دانشست هقر لحظه مراحان به او محتمله کند و این اتفاق افتاد مراحان ناگهان به هقرایی حمله کرد و هقرکیب دستش را روکی سرش گذاشت و بجرخید اما هقیج اتفاقی دیگرک نیفتاد بحز صدا یک بحیغ مراحان که در تاریکایی شب دل هقر موحود زنده اکی را میلرزاند. هقرک سریع برگشت مراحان صورتش را گرفته بود و بحیع میکشید ، هقرکیب احساس میکرد سینه اسنش داع شده است آرام به سینه اش نگاه کرد زنجیر خورشید در حالی که مانند خورشید سینه کی هفرک را گرم و روشن کرده بود روکی لباس هقرک افتاده
________________
بود هقرک نمیدانست پجه اتفاقی افتاده است. سعی کرد به طرفک مراحان برود اما او سریع از بحایش بلند شد و به طرف تاریکای شب شروع به دویدن کرد. هقرایی که نمیدانست پجه اتغافی افتاده است بلند شد و سعی کرد او را بگیرد اما هقر لحظه که دستش را دراز میکرد تا مراحان را بگیرد او جیع بلندگی میکشید و به سرعتش می افزود بالاخره هقرگی خسته شد ایستاد آرامر خم شد و دستش را روک زانو هقایدش گذاشت. زنجیر خورشید بحلوکیا صورتش تاب میخورد با ناراحتی انتا را گرفت و در یقه یک پیراهقنش انداخت ناگهان صداکی بحیع مرجحان قطع شد و او با صداگی بلندگی روک زمین افتاد هقرکی با تعجب به مراحان که روک زمین افتاده بود خیره شد و بدون آنکه بتواند بحلوک پاهقایدش را بگیرد شروع به دویدن به طرف مراحان کرد. روکی زمین کنارش سر خورد سریع او را بر کرداند پجش مانتا مراحان بسته و دهقاناش باز بود هقرکی که ترسیده بود جند بار مربحانا را صدا کرد اما او بحواب نداد هقر کیا میخواست مراحانا را از زمین بلند کند که ناگهان مراحان جشمان برافش را باز کرد و با صداگی هقیدس مانندگی حمله ور به هقرک شد، هقرگی که از این حمله یکی ناگهانی بحا خورده بود مراحان را به روکا زمین انداخت و جوابش را بیرون کشید مرحان که از شدت برخوردینش با زمین سرش را گرفته بود آرام بلند شد و با دیدن هقرک که آماده طلسم کردن او بود ترسید و گفت: هقرک جتایی شده ؟ ما کجاییم؟هقرگی که نگران شده بود گفت: مرحان فکر میکنم حق با خانم یامایی بود ، تو تعادل ندارگی امریحان ناگهان از روکی زمین بلند شد و گغت : درست صحبت کن، یعنی جتایی تعادل ندارک؟هقرکی با عصبانیت گفت : جرا به من حمله میکنی؟ مرحان با تعجب گفت: من ؟ کی ؟هقرگی با
________________
ناراحتی جوبش را پایین گرفت و گفت:هفمینه دیگه ، حتی یاد تمر نمیاد. مراحانا با ناراحتی گفت: نمیفهمم ، بحدا؟هقرکیب جوبش را روشن کرد و
به من حمله کردکی ، ببین جه بالایی سرمر آوردگی اتمام لباس هقاگی هرک پاره و کثیف شده بودند مرجحان با ناراحتی دستش را روک دهقاناش گذاشت و به هقرگی خیره شد و گفت: من اصلا یادم نمیاد...هفرگی با ناراحتی گفت: مرحان دارمر نگرانت میشمر ، تو حالت خوب نیست. مراحانا مرموزانه گفت: میخواکی منو بر گردونی به اون بیمارستان؟هقرک اخمی کرد و گفت: اگه مجبور بدشمر این کارو میکنم ، جوانا مسئولیتت با منه، پس
کرده بود بدونا انتا که حریک هقرکیب تمام شود شروع به راه رفتن کرد ، مراحان به سرعت راه میرفت و هقرکیب پشت سرسش تقریبا میدوید و اماده کیا حمله بود ... نزدیالت در بزرگ مدرسه بودند اطرافشان پر از مه سفید بود در تاریکای شب دور اطرافک انا هقا را مه فرا گرفته بود. مراحان که ترسیده بود آستین دست هقرک را گرفته بود هقرکیب جوبش را بیرون اورده بود و ارام بحلو میرفت سنگینی مراحان را حس میکرد با ناراحتی کغت : بیا دیکه امریحانا در حالی که میلرزید جلو میرفت هفرگی دستش را بحلو برد دقیقا بحلوکیا در بودند. هقرکی که وحشت کرده بود جشمانش را بست و جوابش را به طرفک آسمان گرفت و جوابش تکانی خورد و نور جاشم کیرکی از ان خارج شد و به طرفک اسمانا راکت و بعد از مدتی ناپدید شد مرحان آستین دست هقرک را میکشید هقرگی با ناراحتی برگشت و گفت: جیه؟ در پجش مانتا مرجحان اشلت بحتمع شده بود با وحشت گفت: یه جیزک پشتمه اهقرک لباش را گزید و
گفت: جیزکی پشتت نیست امراحان آرام گفت: جرا هقدست ! دست سر دشو حدس میکنم لاهقرکیب دستش را دراز کرد تا دست مرحان را بگیرد و گفت: آروم بیا این ور. مراحان دستش را بحلو برد تا دست هقرکا را بگیرد اما ناگهان صداگی بحیع حیوانایی درنده بگوشی رسید و جنگالی پشت دست هقرکی را درید. هقرکیب فریادگی کشید و مرجحان را به کنارگی هقل داد پشت دستش خونا ریز کیا شدیدگی داشت صداگی باد در گوشتش میپیجید گویی جسمی در باد حرکت میکرد و هفرکی صداگی پاکی او را میشنید هقرکیب پشت دستش را به پیراهقندشش مالید تا خون ریزیش بند بیاید و بعد دوباره به آن نگاه کند دستش کاملا دریده شده بود و به شدت خون ریزکی داشت هقرکیب فریاد کشید: مرحان بیا اینجا. مرحان آرام روک زمین خودش را میکشید که صدایی در گوشش گغت : بیا... مرحان پشت سر هقم بحیع میکشید و میگفت: نه... نه... هقرکیب با وحشت بحلو آمد پایش را روکی زمین میکشید تا شاید به مراحانا بخورد که ناگهان دستی پایش را گرفت با وحشت جوبش را به طرف پایش گرفت اما او مراحان بود با سرعت او را از روکی زمین بلند کرد و گفت: خوبی؟ مرحان سر تکانا داد ناکوانتا مشتی به سینه کیا هقر کیا خورد و هقرک جند قدمر با ناراحتی به عقب رفت و روک زمین افتاد. با ناراحتی سرش را بالا آورد. مراحان بحیع میکشید و سعی میکرد به طرقک هقرکیب بیاید اما جسمی او را میکشید. هقرک در حالیکه فریاد میکشید از روگیا زمعین بلند شد و جوابش را بیرون کشید و مراحان که بحیع میکشید روکی زمین افتاد هرک ایستاده بود و احساس میکرد آن موحود به هرک خیره شده است ناگهان در بحایی که قبلا مراحان ایستاده بود نور سبزکی باز شد و بحسمی که دورش را آتش سبز رنگی گرفته بود بیرون آمد
________________
در دستانش دو شلاق سبز رنگ بزرگ بود هقرک که چشمانش گرد شده بود فقط به آن موحود که چشمان بزگ خاکسترگی داشت و دندان هقایش مانند جند ستون بحلوک دهقانش قرار گرفته بود نگاه میکرد بینایی نداشت شاید هقمر داشت اما هقرکیب متوحه آن نمیشد شلاق هایش روکی هقوا میچرخیدند با صداگی زیرک گفت: بجنب... حتی صدایش جند لحظه گوشی هقاگی هفرگی را از کار میانداخت هفرکی از بحایش تکانا نخورد بنابراین موجحود دستش را بالد برد و یکی از شلاق هقایدش به طرف صورت هقرک امد و صورت او را نوازش کرد اما ناکوهانا بر روکیا پوست صورت هقر کیا زخمی دهقان باز کرد و شروع کرد به خون ریزک هقرک جوبش را بالدا کرکت و پایدش را به زمین کوبید ناکوانتا ریشه هقاک به دور کمر آن موحود پیجید آن موحود نمیتوانست از بحایش تکان بخورد شلاقش را بلند کرد و به ریشه هقا کوباند ریشه هقا خاشلت شده اند اما آتشی هقمان ریشه هقای خاشلت را به کوهقی از آتش تبدیل کرد صداگی تیز موسیقی موحود را از حرکت باز انداخته بود. موحود درونا اتش اسیر شده بود و نمیتوانست کارکی بکند و هفرخی کنار مراحان رفته بود و او را از روگی زمین بلند کرد. مربحان ارامر کغت : اونا جتیه؟هقرکی نشانه بالا انداختت اما ناگهان شلاقی به طرفش آمد و دور گردنشی پیجید مراحان بحیعکاک کشید و هقرکیب سعکاکی میکرد شلاق را از خودش جدا کند اما از دور گردنش خون می امد و روگی زمین افتاده بود. نمیدانست جه کند با امیدوارگی دستی به اطراف کشید تا جوابش را پیدا کند اما بجاگی آن دستش به شمشیرگی خورد با خوشحالی آن را برداشت شمشیر را روک زمین میکشید تا از بحلو رفتن خوددارک کند. آن موجحود با تمامر وحود هقرکی را می کشید مراحان بحیع میکشید
________________
جشمانش را بدسته بود حتی نمیتوانست درست نفس بکشد خون گردنش روکی زمین میریخت و راههقی خونی را براک مربحانا نمایانا میکرد مراحانا فقط ایستاده بود و بحیغ میکشید که صداگی مردگی را شنید که فریاد میکشید: اونجا پجه خبره؟ اما هقرکی به درون اتاشایی که خود سنش درست کرده بود کشیده شد. آن موحود بالاکی سر هقرک ایستاده بود و لبخندگی میزد که هفرکی از دیدن دندان هقایدش حالش بوهم خورد هقرکی با تمام نیرویی که در بدنش باقی مانده بود خود را از روک زمین کند و شمششیر را در پوست اتنشین موحود زد. صداگی بحیع موجحود تمام بدن هقرک را میلرزاند. هقرکی روک زمین افتاد دور اطرافش پر از خفاش شده بود که موحود را از انجا میبردند. هقرک روکی زمین افتاده بود در حالی که جشمانش سیاهقی میرفت و شلاق دور گردنش بود و شمشیر خونی در دستانش بود ماه از بین راکته بود حالد هفرکا میتوانست اسمانا را ببیند اتش یو اسنش یو اسنش تبدیل به خاکستر شد و هقرکی فقط به آسمان و ستاره هقایش خیره شده بود. صدا یک بحیغ هقاک مرحان از دور به گوش میرسید اما هرک دیگر جیزکی نمیشنید آرام چشمانش را بسته بود ، هقاگرید با وحشت بحلو امد. هقرک را گرفت و تکان داد و او را صدا کرد. رودکی بدن هقرکیب خون خاشلت شده بود هقاگرید که نمیدانست جه کند با نگرانی شلاق را از دور گردان هقرکی باز کرد. دور گردن هقرک سوخته بود و هقنوز خون ریزکی داشت مراحان که جسشمانش پر از اشلت شده بود و کنار هقرکی و هقاگرید بالا و پایین میپرید، پرسید: حالش خوب میشه؟هقاگرید هرک و شمشیرش را از رویک زمین بلند کرد و کغت : از من نباید بپرسی ! زود باسنش باید
بر بیدار نوا ==
________________
________________
فصل سی و نهم: نابودی
هاگرید تن خون آلود هری را در آغوش داشت و با سرعت مید ودید مرجان که نمیتوانست هم پای او بدود کنار دیوار آرام ایستاد در حالی که نفس نفس میزد و دستش را روی سینه اش گذاشته بود هاگرید را صدا کرد اما هاگرید با سرعت از راهرو خارج شد ، مرجان با ناراحتی دوباره شروع به دویدن کرد اما هنوز چند قدمی نرفته بود که دامن بلندش به زرهی گیر کرد و او روی زمین افتاد. در حالی که پشت سر هم دشنام میداد سعی کرد که بلند شود که ناگهان شمشیری کنار دست او به زمین فرو رفت و صدای جیغ او مخلوط با صدای افتادن زره بر روی زمین در آمیخت. مرجان گوشهایش را گرفته بود و چشمانش را بسته بود. در همین لحظه احساس کرد صدای پیج پاج عده ی زیادی در راهرو پیچیده است. آرام دستش را برداشت و چشمانش را باز کرد. تمام تابلوهای اطرافش بیدار شده بودند و با هم صحبت میکردند. مرجان با نگرانی به آنها نگاه میکرد یکی از آنها که بچه کوچکش را آرام میکرد با ناراحتی گفت: هی دختر جلوی پاتو نگاه کن ... و مردی که صورت آشفته ای داشت و لیوان نوشابه اش هنوز در دستش بود گفت: چرا مثل احمقا نگاه میکنی؟ تکنه تو یه مشنگی؟ مرجان بلند شد و به شدت سر تکان داد و یکت قدم
به عقب رفت. مرد چاق دیگری که لباس خواب به تن داشت گفت: پس چته؟ چرا اینجوری به ما نگاه میکنی؟ اما مرجان جواب او را نداد، فقط برگشت و در حالیکه سر تکان میداد شروع به دویدن کرد. حالا همه ی تابلو ها بیدار شده بودند و به مرجان که بی هدف در راهروها میدوید نگاه میکردند. مرجان در حالیکه به شدت نفس نفس میزد شروع به پایین رفتن از پله ها کرد. اما ناگهان پله ی زیر پایش جا به جا شد و مرجان جیغ بلندی کشید و روی زمین نشست و خود را به پله ای آویزان کرد. صدای او در میان راهروها و پله ها پیچید. آرام به اطراف نگاه کرد. هنوز صدای جیغش در حال پیچیدن بود. او آرام بلند شد و چند پله بالا رفت بعد برگشت و سریع از پله ها بالا رفت. وقتی به طبقه بالا رسید آرام به پایین نگاه کرد. پایین پایش مانند دره ای عمیق بود. مرجان چشمانش را بست و به طرف راهرویی رفت، راهرو کاملا تاریکت بود و هیچ صدایی از آن بر نمیخواست. مرجان فقط صدای دندان های خودش را میشنید که بخاطر وحشت بسیارش بهم میخورد. در حالیکه اشکفت در چشمانش حلقه زده بود چوبش را بیرون کشید و آن را روشن کرد و بالای سرش گرفت. روی دیوار ها هیچ تابلویی نبود و این بیشتر مرجان را میترساند. صدای نفس زدن خودش مانند پتکی بود که بر سرش میخورد. احساس میکرد صدایش با صدای نفس زدن کس دیگری در می
________________
آمیزد. در حالیکه تمام موهای تنش سیخ شده بود تصمیم گرفت به عقب بر گردد تازه برگشته بود که ناگهان صورتی جلویش سبز شد و گفت: چیزی شده؟ مرجان چوبش را انداخت و دستش را روی سینه اش گذاشت و جیغ بلندی کشید. احساس میکرد تمام موهای تنش سیخ شده است و تمام اعضا و جوارح بدنش در حال از هم پاشیدن است. دست و پایش شل شد و آرام روی زمین نشست اشکهایش آرام از روی گونه هایش سرازیر شد. کسی که ناگهان جلوی او آمده بود کنارش روی زمین نشست و گفت: چیزی شده خانم؟ مرجان به او نگاه کرد. او بانی بود، آرام سر تکان داد و با پشت دست اشکهایش را پاکت کرد و گفت: نه... فقط... گم شده بودم... بانی آرام زیر بغل مرجان را گرفت و او را از روی زمین بلند کرد و چوبش را از روی زمین برداشت و به او داد و گفت: صدای جینتونو شنیدم فکر کردم خیالاتی شدم اما گفتم برم یه نگاهی تو راهروها بند ازم ، زیاد اهل خوابیدن نیستم، اما شما اینجا چی کار میکنین؟ مرجان که هدفش ناگهان به یادش آمد و تا ان لحظه آن را فراموش کرده بود ناگهان گفت: وای ... هری... درمانگاه... من باید برم اونجا... بانی
دست مرجان را گرفت و گفت: هری چی شده؟ حرف بزن ... مرجان با ناراحتی سر تکان داد و شروع به راه رفتن به طرف راهروی کرد و گفت: نمیدونم فقط میدونم که باید
________________
برم اونجا... بانی دست او را کشید به طرف راهروی دیگر و گفت: از اون ور نه ، از این ور، بیا... و در حالی که دست مرجان را گرفته بود شروع به دویدن کرد ...مه چرا از دور هری پراکنده نمیشد؟ مگر هری ان موجود عجیب را نابود نکرده بود؟ پس چرا مه او را رها نمیکرد ؟هری آرام جلو رفت ناگهان دوچرخه ای از کنارشی رد شد و هری کنار رفت و او را نگاه کرد دوچرخه به راهش ادامه داد گویا اصلا از کنار او عبور نکرده است صدای خنده تعداد زیادی دختر از پشت سر به گوش میرسید. آرام به پشت سرش نگاه کرد پسری که چندین دختر را در آغوش داشت و با آنها میخندید از کنارشی رد شد. هری با دیدن صورت او نفس در سینه اش حبسث شد. نصف صورت پسرکت از بین رفته بود و او فقط یک چشم و یکتا ابرو و نیمه ای دهان و بینی داشت اما گویا آن دختران این موضوع وحشتناکت را نمیفهمیدند، با او میخندیدند. آنها از کنار هری آرام رد شدند و هری که ترسیده بود از جایش تکان نخورد تا آنها کاملا از او دور شدند بعد آرام برگشت و از عقب شروع به حرکت کرد هنوز چند متری نرفته بود که به کنار دره ای رسید. آرام جلو رفت و به انتهای دره نگاه کرد. در واقع دره یکت دره نبود، ان یکت دریای نا آرام بود. هری نمیدانست چرا اما سردش شده بود آنجا برایش آشنا بود به اطراف نگاه کرد و با ناراحتی اهی کشید. اینجا همانجایی بود که دامبلدور
________________
آمده بود. همانجایی که تام ریدل در کودکی به همراه یتیم خانه می آمد و بچه های کوچکت را آزار میداد. در حالیکه داستانش را به زیر بغلش زده بود و نگران بود به اطراف نگاه کرد. اما دوباره صدای خنده ای شنید سریع برگشت، دو نفر روی دستمال بزرگی نشسته بودند و بلند بلند میخندیدند هری آرام جلو رفت، رون و هرمیون کنار هم نشسته بودند و میخندیدند به شکل عجیبی بزرگت شده بودند، هرمیون موهایش را پشت سرش جمع کرده بود و عینکی به چشم زده بود، رون هم موهای بلند قرمزش را پشت سرش جمع کرده بود. در دست هر دوی آنها دو حلقه ی طلا وجود داشت هری که خنده اش گرفته بود گفت: وای خدا چه رویایی در همین لحظه صدای دختر بچه ای به گوش رسید که قهقهه میزد. رون از روی زمین بلند شد و دستانش را باز کرد و با لبخندی گفت: لی لی زود بیا بغل دایی!! آفرین دختر...هری با تعجب گفت: دایی؟؟!! اما وقتی دختر دو سه ساله ای که موهای مشکی بلندش در چشمان سبزش ریخته بود را دید دهانش باز ماند. دخترکت خود را در آغوش رون انداخت و شروع کرد به خندیدن در همین لحظه صدایی دیگر آمد: چه انرژی این دختر داره! از نفس افتاد ماهری با دیدن جینی که موهای بلند قرمزش را پشت سرش بسته بود و بزرگت شده بود وحشت کرد. یعنی آن دختر بچه، دختر خودش
________________
بود!!! روان با خنده ای در حالیکه لی لی را به هوا مینداخت و میگرفت گفت: خوب بچه است دیگه! باید پر انرژی باشه یا نه ؟ جینی کنار هرمیون روی زمین نشست و گفت: وای خدا، اما من هیج وقت به اندازه این دختره انرژی نداشتم ، باز هری از من پر انرژی تر بود... هرمیون با خنده گفت: هری اصلا آروم نبود! کریسمس یاد ته؟ چی کار کرد او شروع کرد همراه جینی به خندیدن، جینی با خنده گفت:اوه یاد ته؟ چقدر خوش گذاشت با اینکه لی لی رو درست حسابی ندید، خنده از روی لبهای هر دوی آنها رفت، جینی ادامه داد: بعدش مکت گوناگال فرستادش دنبال یه ماموریت برای اینکه از ما دورش کنه هیج وقت نمیذاشت هری از مدرسه بره بیرون اما اون دفعه این کارو کرد، هری رو فرستاد بره حتی نذاشت لی لی رو بغل کنه... بعدش... بعدش... تن آش و لاشه شو به من تحویل داد...و شروع کرد به گریه کردن رون لی لی را به طرف دیگری برد و هرمیون سعی کرد او را آرام کند، او آرام گفت: فردا میریم پیشش، بس کن جلو بچه نباید اینقدر گریه کرد... جینی سر تکان داد و بلند شد و لی لی را از رون گرفت، آیا این آینده هری بود؟ آیا هری واقعا میمرد؟ آیا در کریسمس امسال این اتفاق می افتاد؟ هری در حالیکه ترسیده بود دستی به موهای بلندش کشید و ناخواسته چشمش به فرد شنل پوشی افتاد. در حالیکه نمیتوانست جلوی پاهایش را بگیرد به طرف فرد شنل پوش
که تمام صورتش را شنلش فرا گرفته بود رفت اما فرد سر جایش نایستاد و به طرف دره رفت. هری مانند فلزی که جذب آهن ربا میشود دستش را به طرف فرد شنل پوش گرفته بود که ناگهان زیر پایش خالی شد و او در دریای زیر پایش افتاد. درحالیکه سعی میکرد شنا کند به بالای سرش که فرد شنل پوش ایستاده بود نگاه کرد آن طرف دقیقا بالای سرش ایستاده بود و به هری نگاه میکرد و بعد در حالیکه هری به او خیره شده بود، دستش را بالا برد و شنلش را از روی سرش برداشت هری با دیدن او فریادی کشید و دست از تلاش برای شنا کردن برداشت و به اعماق دریا رفت، آن
مرد خودش بود بدون یکت چشم بدون یکتا ابرو و بدون یکت طرف دهان و بینی مانند پسری که هری دیده بود و به نظرش ترسناک آمده بود، هری فریاد میکشید و به اعماق دریا میرفت که ناگهان احساس کرد در خشکی است بلند شد و نشست در حالی که مقدار زیادی آب از دهانش بیرون میریخت و خیس آب بود به اطراف نگاه کرد. او در درمانگاه مدرسه بود با ناراحتی پتویش را کنار زد و پاهایش را روی زمین سرد درمانگاه گذاشت بعد از چند لحظه احساس کرد روی پاهایش آب میریزد. به پایین نگاه کرد از موهای بلندش آب میچکید هری به خودش نگاه کرد تمام لباس هایش خیس بود گویا واقعا در دریایی عمیق فرو رفته است. در همین لحظه در درمانگاه ناگهان باز شد و 5 نفر وحشت
________________
زده وارد درمانگاه شدند. مرجان با دیدن هری روی صندلی نشست اما بانی و هرمیون و رون مستقیم به طرف هری آمدند و شروع به سوال پرسیدن از او کردند اما بدترین آنها پروفسور مکت گوناگال بود که پشت سرهم میگفت: دیدی گفتم نرو ببین چی کار کردی! تو چرا اینقدر خیسی؟ وای مادام پامفری کجاست؟ و به طرف دفتر مادام پامفری در انتهای درمانگاه رفت هری لحظه ای به او نگاه کرد بعد در حالی که از سر و صدا اعصابش بهم ریخته بود فریاد کشید: باباجان من خوبم اه...هر سه آنها ساکت شدند و به هری خیره شدند هری با ناراحتی دست به گردنش برد و سعی کرد باندهایی که مادام پامفری به گردنش زده بود را باز کند و بعد با ناراحتی ادامه داد: بجای اینکه اینقدر روی مخ من قدم بزنین کمکم کنین از دست ایناراحت شم...اما هرمیون بجای اینکه به او کمکک کند دستهای او را گرفت و گفت: نکن دوباره گردنت خون ریزی میکنه مرجان بهمون گفت چه جوری از گردنت خون میرفته... هری به مرجان که حرفی نمیزد نگاهی انداخت و گفت: تو به اینا چی گفتی؟ اما مرجان سرش را به طرف دیگری چرخاند و اصلا به هری توجهی نکرد و این باعث شد هری اعصبانی بشود و فریاد بکشد: با تو ام...همه به مرجان که با ناراحتی به هری نگاه میکرد خیره شده بودند. مرجان استوار ایستاد و گفت: هرچی اتفاق افتاد...و با ناراحتی به طرف در درمانگاه
________________
رفت هری ناگهان بلند شد و به طرف مرجان رفت هرمیون جیغ کشید و رون را صدا کرد. رون هری را گرفته بود و سعی میکرد او را آرام کند اما هری ناگهان چوب رون را از جیبش بیرون کشید و رون را به طرفی هل داد و چوب او را به طرف مرجان گرفت، نفس نفس میزد و تمام تنش خیس عرقی شده بود. مرجان هم وحشت کرده بود و به او خیره شده بود که هرمیون جلوی او آمد و فریاد کشید: هری! چی شده؟ هری به او نگاه کرد تنش میلرزید میخواست حرفی بزند اما صدایش در نمی آمد برای همین با ناراحتی چوب رون را به طرفی پرت کرد وروی تختش نشست و گفت: هیچی . . . هرمیون جلو رفت و گفت: پس دنبال بهونه نگردد . . . هری به او که ابروهایش را درهم کشیده بود نگاه کرد و گفت: من دنبال بهونه نمیگرد م . . . هرمیون کنار او نشست و با ناراحتی گفت: چرا داری دنبال بهونه میگردی، از وقتی داریم ازت سوال میکنیم همین طوری اخمات تو همه و همش با ما دعوا میکنی خوب چت شده؟ چرا تمام تنت دوباره زخمیه؟هری با ناراحتی دستی به موهایش کشید و گفت: چون بیرون مدرسه یه چیزی بود . . . هرمیون گفت: چی بود؟ هری داستانش را در هوا تکان داد و گفت: نمیدونم ... اصلا چرا از مرجان خانم نمیپرسین؟ انگار ایشون خیلی حرف برای زدن داران، فکر میکنم بیشتر از من ماجرا رو دیدن . . . مرجان با طعنه گفت: میخواستی کثافت
________________
کاری نکنی که بعد نگران چیزی باشی . . . هری دوباره داغ کرد اما هرمیون بازوی او را گرفت، گویا او هم متوجه عصبانی شدن هری شده بود، او با ناراحتی گفت: مرجان این چه طرز حرف زدنه؟ هری معلمته، باید مودب باشی، هری تاحالا این جوری که تو باهاش حرف میزنی باهات حرف زده؟ مرجان دستش را به کمرش زد و گفت: ببخشید؟! انگار همین الان میخواست منو خفه کنه، بعد شام شما میدونستین ایشون با یه دختر چی کار کردن؟ هری و هرمیون میخواستند جواب او را بدهند امارون زودتر گفت: خفه شو. مرجان که توقع همچین حرفی را نداشت ابروهایش را از هم باز کرد و گفت: ببخشید؟ ارون که صورتش سرخ شده بود با ناراحتی گفت: گفتم خفه شو ... مرجان دوباره ابروهایش را در هم کشید و با ناراحتی گفت: واقعا که بی ادبی، نه تقصیر خودت نیست همه اینگلیسی ها همینن !!! و با غضب به طرف در درمانگاه رفت و از آن خارج شد. بانی لحظه ای در نگفت کرد اما بعد روی صندلی ای که قبلا مرجان نشسته بود نشست. رون هم با ناراحتی به طرف پنجره رفت. هری هم سرش را در میان دستانش گرفت و سعی میکرد به هرمیون نگاه نکند. هیج کسی صحبت نمیکرد تا بالاخره مادام پامفری گفت: پاتر من خودم لباسا تو عوض کردم چرا الان خیسن؟ و همه متوجه شدن که لباسهای هری خیس است هری به هرمیون و رون
________________
که تعجب کرده بودند نگاه کرد و گفت: نمیدونم ، یادم نیست...اما به هرمیون و رون چشمکی زد. هرمیون آب دهانش را قورت داد و سرش را پایین انداخت مکث گوناگال با ناراحتی جلو رفت و گفت: یعنی چی یادم نیست؟ هری با آرامش پتویش را روی پایش انداخت و گفت: خوب یادم نیست... مادام پامفری زمزمه وار گفت: هاگرید وقتی تورو آورد تمام تنت خشک بود فقط
خیس خون بود حالا چرا خیس ابه؟ هری ابروهایش را بالا انداخت و به بالشتش تکیه داد و گفت: ببخشید؟! شما انگلیسی متوجه نمیشین؟ یادم... نیست.. حالا هم میخوام بخوابم البته اگه نند ازینم بیرون و لحظه ای به انها خیره شد. وقتی کسی حرفی نزد آرام گفت: خوبه...و سرش را روی بالشتش گذاشت و چشمانش را بست. مکت گوناگال سرخ شده بود، با ناراحتی سر تکان داد و بانی را بلند کرد و با او از درمانگاه خارج شد مادام پامفری به رون و هرمیون نگاهی انداخت و گفت: شما ها میخواین این جا بمونین؟ هرمیون به رون نگاه کرد و بعد گفت: فقط چند لحظه ... مادام پامفری با درماندگی گفت: فقط چند لحظه ... اما خواهش میکنیم حالا که قبول کرده اینجا بمونه بذارین بخوابه...رون و هرمیون سر تکان دادند و او به طرف دفترش رفت در اخرین لحظه برگشت و به ان دو لبخندی زد و به داخل دفترش رفت و در را بست. هرمیون و رون لحظه ای به هم نگاه کردند و
بعد رون برای هردو انها صندلی ای جلو کشید و هرمیون به طرف کمدی در گوشه درمانگاه رفت و حوله ی تمیزی را برداشت و به طرف تخت هری رفت و با تشر گفت: پاشو بشین ... اما هری تکانی نخورد هرمیون با ناراحتی گفت:هری اون روی منو بالا نیار...هری با ناراحتی چشمانش را باز کرد و نشست و گفت: هرمیون من خوابم میاد می ... اما هرمیون حوله را روی صورت او کشید و گفت: نه نمیشه ، چون تو خیسی اهری با ناراحتی خود را از دست او نجات داد و گفت: هرمیون خفم کردی ...رون با ناراحتی گفت: هری کجا بودی؟هری با پوزخندی گفت: بیمارستان سنت مانگو البته اگه بشه اسمشو بیمارستان گذاشت بیشتر شبیه یکتا سلاخ خونه بود...رون آرام گفت: تو اونجا نبودی شاید خیلی بودی روی هم 12 ساعت اونجا بودی همش بیرون بودی حالا کجا بودی؟ هرمیون که حالا با حوله داشت موهای هری را خشکت میکرد گفت:راست میگه کجا بودی؟هری ابروهایش را بالا انداخت و گفت: وقتی اونجا رو اون طوری دیدم حالم بد شد رفتم بیرون اما خوردم به چند تا دزد ( داستای هرمیون حوله را محکم تر گرفت) وقتی از دستشون راحت شدم خورد هم به اسنیپ ... هرمیون نفس صدا دار بلندی کشید و رون انگشتش را به اشاره ی سکونت بالا اورد بعد هرمیون با نگرانی گفت: خوب ؟هری خنده ای کرد و گفت: فکر میکنم دیگه وقتش رسیده همه بفهمن من نامزد
________________
دارم و بچم 1 ماهه دیگه بدنیا میاد چون اسنیپ میدونست من نامزد دارم و میدونسبت نامزدهم جینیه ... هرمیون با ناراحتی دستانش را روی صورتش گذاشت و گفت: وای...اما رون احمقانه گفت : بچه اتت 1 ماه دیگه بدنیا نمیاد، اون الان حدودا 7 ماهشه خوب نمیشه که یکتا ماهه دیگه بدنیا بیاد چون بچه ی 8 ماهه سالم بدنیا نمیاد...هری آرام گفت: اون الان 8 ماهشه نه 7 ماه...رون با ناراحتی گفت: من داییشم بهتر میدونم اون الان 7 ماهشه نه 3 ماه... هری با خنده ای گفت: بخاطر اینکه بدونین منم پدر شم 8 ماهشه...رون با ناراحتی گفت: اصلا هرمیون تو بگو 7 ماهشه یا 8 ماهشه؟ هرمیون با ناراحتی گفت: اه اصلا هر چقدر اما تو از کجا میدونی که بچه ات تا 1 ماه دیگه بدنیا میاد یا نه؟ هری لبخندی زد و دستش را روی حوله ای که هنوز روی سرش بود گذاشت و گفت: چون من اونا رو دیدم یه دختر بچه ی کوچولو کاپ خودم اسمشم لیلیه شما دو تا هم باهم ازدواج میکنین (هرمیون و رون هردو سرخ شدند) و منم میمیرم... هرمیون کنارش فرو رفت و گفت: دروغ نگو...رون با ناراحتی گفت: چرت چرا میگی؟ من با هرمیون ازدواج نمیکنم... هرمیون داغ کرد و بلند شد و گفت: فکر کردی من برات دعوتنامه میفرستم...هری با خنده گفت: بس کنین بابا مگه دست شماست؟ این آیند تونه عوضم نمیشه، شما ها دارین سر ازدواج باهم بحث میکنین و من میگم مرده
________________
بودم...هرمیون دوباره به هری نگاه کرد و در حالی که چشمانش پر اشکت شده بود گفت: دروغ میگی؟ هری نگاهی به او انداخت و گفت: اه...و هرمیون حساب کار دستش آمد و سرش را پایین انداخت. رون بدون توجه به او گفت: از کجا این حرفو میزنی؟ هری حوله را از روی سرش برداشت و به او خیره شد و گفت: چون خودم دیدم، همون موقع که خواب بودم، همون موقع که بیدار شدم و دیدم خیسم میدونی چرا الان خیسم؟ چون اونجایی که بودم افتادم تو دریا... هرمیون با چشمان گرد شده زمزمه وار گفت: هری!؟... هری به او نگاه کرد بعد سرش را پایین انداخت و گفت: هرمیون اون بیرون، پشت دیوارای مدرسه یه مه بود، یه مه که خیلی غلیظ بود، توی اون مه یه چیزی بود، یه جانور عجیب الخلقه، یه چیزی که تاحالا تو عمرم ندیده بودم یه زنجیر سبز رنگت داشت که با اون به من حمله کرد چون من نذاشتم مرجانو با خودش ببره بعد، یادم نیست چی شد! فقط اون قدر یادمه که تو آتیش بودم اونم دورم بود بعد انگار... نمیدونم...انگار یه چیزی رو فرو کردم تو تنش ... آره ... یادمه ... شمشیر گریفندور بود، بعد ... بعد همه جا سیاه شد داشتم تو سیاهی فرو میرفتم که دوباره اون مه دورمو گرفت نمیدونستم چی کار کنم چون نه شمشیر همرام بود نه چوبم، داشتم تو مه راه میرفتم که یه دوچرخه سوار از کنارم رد شد، برگشتم و دیدم چند تا دختر دارن با
________________
یه پسر میخندن و میران ... خیلی وحشتناکت بود چون اون پسره فقط یه چشم یه ابرو و یک طرف بینی و دهان داشت اونا از کنارم رد شدن منم که وحشت کرده بودم برگشتم و از عقب شروع به رفتن کردم بعد رسید هم با همونجایی که پارسال با دامالبدور رفتیم و اون جان پیج تقلبی رو پیدا کردیم همون جایی که یه دره بود که دریا داشت، اونجا شما دوتارو دیدم کنار هم روی زمین نشسته بودین و میخندیدین، جفتتون بزرگث شده بودین یه جفت حلقه ی طلاهام تو داستاتون بود بعد صدای خنده ی یه بچه اومد ، رون، تو بلند شدی و گفتی: لی لی بیا بغل دایی؟! من فقط دهانم باز مونده بود بعدش جینی اومد اونم بزرگت شده بود خیلی بزرگت شده بود تو داشتی با لی لی بازی میکردی که جینی گفت: کریسمس که لی لی بدنیا اومده قبل از اینکه حتی من لیلی رو بغل کنم مکت گوناگال منو میفرسته دنبال یه ماموریت بعد شیم... جسد منو تحویل جینی میده... البته اون نگفت جسد گفت... تن آش و لاشش اما بعدش تو گفتی (به هرمیون اشاره کرد) فردا میریم پیشش خوب این یعنی چی؟ یعنی اینکه من مردم و هرمیون جینی رو میاره سر قبر من مگه نه؟ رون دستی به درون موهایش کشید و گفت: هری من نمیدونم، شاید تو دچار یه بیماری لاعلاج بشی که باید بقیه ی عمر تو تو بیمارستان سنت مانگو بمونی شایدم نمیدونم چیز دیگه ای به ذهنم نمیرسه... هری با ناراحتی گفت: بهتر
________________
بود اینو هم نمیگفتی، من حاضر هم بمیرم اما دچار یه بیماری که علیل کسی بکنتم نشوم...هرمیون متفکرانه شروع به قدم زدن کرد و گفت: شاید ... شاید...رون عجولانه گفت: شاید چی ؟ هرمیون جدی برگشت و به هری خیره شد و گفت: شاید ولدمورت دوباره میخواد با این کار هری رو بترسونه و اونو به خطر بندازه، چون هری هیج وقت چفت شدگی رو کامل یاد نگرفت مگه نه هری؟ هری با بی قراری سر تکان داد و گفت: هرمیون بس کن، سال پیش دامالبدور به من گفت ولدمورت دیگه این کار و نمیکنه چون فهمیده که وقتی اون تو احساسات من شریکت میشه، منم تو احساسات اون شریکت میشم و اون وقت از نقشه هاش سر در میارم برای همین اون چفت شدگی رو علیه من انجام میده که این خودش باعث میشه اونم نتونه تو افکار و احساسات من بیاد... هرمیون با ناراحتی جلو رفت و گفت: آخه این نمیتونه یه رویای واقعی باشه... هری با تعجب گفت: چرا؟ هرمیون در حالی که سعی میکرد به رون نگاه نکند گفت: اخه من ممکن نیست بارون ازدواج کنم، امکانش خیلی کمه که تو بچه ات دختر باشه یا تو بمیری یا بیفتی گوشه ی بیمارستان...رون آرام گفت: من میدونم تو حاضر نمیشی با من ازدواج کنی پس این قدر سعی نکن خجالت بکشی ... هرمیون به او خیره شد و گفت: رون بس کن، من تورو نمیدونم اما تو این مدتی که با تو بودم خیلی فکر
کردم و دیدم منو تو زیاد...هری وسط حرف او پرید و گفت: هرمیون یک لحظه چیزی نگو و بشین اینجا و تو هم بیا اینجا بشین و به رون اشاره کرد. هردوی آنها با اکراه جلو رفتند و در گوشه ی تخت هری نشستند. هری مانند پدربزرگت هایی که بخواهد برای دو نوه ی کوچکش قصه بگوید گفت: تاحالا بهتون گفتم پدر مادرم باهم چجوری ازدواج کردن؟ هردوی آنها سر تکان دادند و هری شانه بالا انداخت و گفت: میدونم ممکنه مهم نباشه اما فکر میکنم الان شما دو تا چند تا نمونه میخواین، مادر من ، لی لی اونز ، مثل هرمیون بود یکت دنده و لجباز و فوق العاده زرنگت. پدرم ، جمیز پاتر، اون شجاعتش، بعضی از حماقتاش شبیه رون بود. مادرم از پدرم متنفر بود جلوی همه ی بچه ها اونو ضایع میکرد اما برعکس پدرم عاشق مادرم بود. وقتی اونو میدید دست و پاشی شل میشد و یه کاری میکرد که اون بهش نگاه کنه بعد هم حتما ضایعش کنه. اما بالاخره تو همون اتفاقا که پدر همش سعی میکرد نظر مادرمو جلب کنه مادرم بهش علاقه مند میشه. همون دختری که از اسم پدرم متنفر بوده. اونا سال هفتم باهم بیرون میرن و با هم خیلی صمیمی میشن بالاخره هم باهم ازدواج میکنن یا بذارین یه مثال دیگه بزنیم خود منو جینی اصلا من سال اول به خواهر تو توجه
میکردم؟ اون همش خودشو میخواست به من نشون بده وقتی تو اتاقی بود نمی تونست جلوی من حرف بزنه اما بعد
________________
شورش کرد، مثل اسب رم کرد. برای اینکه خودشو به من نشون بده و بگه کم نمیاره سالی دو یا سه بار با دوست پسراش بهم میزد میدونینم که چقدر خوشگله، سریع میرفت طرف یکی دیگه تا من بفهمم اون هست اما من نمیدیدمش به نظرم چو که گریه میکرد و موهای مشکی لختشو از صورتش کنار میزد و خیلی مودب بود و از یکتا مرزی جلوتر نمیرفت جالب تر از جینی ای بود که با همه شوخی میکنه بلند بلند میخنده و راحت از پس مشکلاتش بر میاد و بامن با ورقای بازی، بازی میکنه می اومد. حتی من قشنگی صورت جینی رو اون موقع نمیدیم اون موقع من حتی خود مو تو آینه درست نمیدیدم چون خیلی چو رو دوست داشتم. اما اون یه کاری کرد که بعدش خود شام پشیمون شد
اونم میخواست دوباره خودشو به من نشون بده. همون موقعی که رفت طرف یه پسر دیگه اما نفهمید که دلم از عکس های گوناگون رفتار اون پاکت شده. من اومدم پیش شما حالا که خود مو تو آینه میدیدم جینی رو هم میدیدم اون موقع مثل یه خواهر دوستش داشتم اما اون روزی که تو کوپه رفت پیش دین میخواستم بپرم سر دین و اونو خفه کنم هربار باهم بیرون میرفتند اعصابم میریخت بهم هر روز آرزو میکردم که دین یه کاری کنه که جینی ناراحت بشه و
دوستیشون بهم بخوره بالاخره هم بهم خورد و اون شب با اینکه من نمیتوانستم جشن بگیرم اما تو دلم جشن گرفته بودم
________________
میترسیدم اونو از دست بد م چون فقط جینی چند روز لازم داشت که باز یکی دیگه رو به طرف خودش بکشه. دلمو زدم به دریا، هروز بیشتر احساس خوشبختی میکردم جینی مثل چو نبود که منو بخاطر خاطر اتم بخواد اون منو بخاطر خودم میخواست اما بعد از مرگت دامالبدور من فهمیدم جون جینی در خطر خواهد افتاد بخاطر دوستی با من مثل سال دوم که فقط بخاطر اینکه خواهر دوستم بود جونش به خطر افتاده بود اون درکت کرد و من رفتم خونه اما من واقعا جینی رو دوست داشتم، نمیتونستم بیخیالش بشام وقتی فکر میکردم سال دیگه تو مدرسه باید ببینم اون پیش یکی دیگه است روانی میشد هم از اون ور جون جینی برام خیلی ارزش داشت اما وقتی آدم بفهمه واقعا یکی رو میخواد براش دیگه چیزی مهم نیست حالا این شما دوتایین ببین رون تو از اولشم هرمیونو دوست داشتی به من نگو نه که تو رو خیلی خوب میشناسم...هرمیون با چشمان گرد شده اش به رون که سعی میکرد حرفی بزند خیره شد، رون سر تکان داد و گفت: خوب ... من ... راستش... شاید... هری به هرمیون نگاهی کرد و گفت: و تو هرمیون توهم از اولش از رون بدت نمیومد، می اومد؟ هرمیون فوق العاده مصمم گفت: من از اون هیج وقت بدام نمیومد اما همون طور که بهت گفتم الان تورو خیلی بیشتر دوست دارم... هری سر تکان داد و به رون که با خشم به او نگاه میکرد نگاهی انداخت و گفت: و این موضوع که تو
________________
الان منو بیشتر از رون دوست داری نه تقصیر منه نه تقصیر خود ته بلکه فقط تقصیر رونه...رون با ناراحتی گفت: چی؟ هری با دست او را ساکت کرد و گفت: رون تو چرا از هرمیون نمیپرسی که چرا تورو کمتر از من دوست داره. اون حتما دلیلی داره، و تو هرمیون بهتره راستشو بگی چون این موضوع به هر سه ی ما ربط داره و زندگی آیند مونه تازه ما دوستیم باید مشکلاتمونو بین خودمون حل کنیم ، رون بجنب دیگه از هرمیون بپرس...رون به او و هرمیون که به او نگاه نمیکرد نگاه کرد، بعد جدی پرسید: تو چرا منو کمتر از هری دوست داری؟ هرمیون جوابی نداد و هری آرام زمزمه کرد: هرمیون نوبت توهه... هرمیون آرام سرش را برگرداند و به او نگاه کرد بعد با ناراحتی زمزمه کرد: اه هلیم نکن... بعد صدایش را بالاتر برد و به رون که جدی به او نگاه میکرد، نگاه کرد و در حالی که صدایش میلرزید گفت: چون... چون منم یه دخترم دلم میخواد رفتاری که هری با جینی داشت تو هم با من داشته باشی اما تو اینقدر خجالتی هستی که واقعا آدم حالش بد میشه... هرمیون بلند شد و به گوشه ای رفت و دست به سینه ایستاد، هری که لبخندی کنار لبش داشت به رون نگاه کرد و گفت:دیدی؟ تقصیر خود ته تو اونو القا نکردی!! ارون که از عصبانیت سرخ شده بود ناگهان با این حرف هری از جا پرید و در حالی که فریاد میکشید گفت: خوب یعنی تو اونو
________________
القا کردی؟هری که سعی میکرد او را آرام کند گفت: نه ... چرا نمیفهمی؟ هر اتفاقی که بین ما افتاده فقط جنبه ی دوستی داشته نه چیز دیگه، اگه هرمیون خواست که بغلش کنم خوب این که اشکالی نداشت چون من چندین سال پیشم اونو بغل کردم اگه .... امارون ناگهان چوبش را بیرون کشید با اینکه چیزی به زبان نیاورده بود اما چوبش بخاطر عصبانیش ناگهان نوری به طرف هری فرستاد و نور به قفسه سینه هری خورد و هری لحظه ای به او و به هرمیون که جیغ میکشید خیره ماند بعد از حال رفت. از قفسه سینه ی هری دود بلند میشد. گویا رون سینه ی هری را سوزانده بود مادام پامفری ناگهان از دفترش بیرون پرید. رون که خود ترسیده بود چوبش را به طرفی انداخت و به طرف هری رفت. هرمیون فقط گوشه ای ایستاده بود و اشکت میریخت و جیغ میکشید. مادام پامفری او را با دست ساکت کرد و سریع به طرف هری رفت او را بلند کرد و شروع به صدا زدنش کرد اما هری جواب نمیداد چشمانش بسته بود و حتی نفس نمیکشید. در همین لحظه مرجان که شتابان وارد درمانگاه شده بود جلوی در ایستاد هرمیون به او نگاه کرد و به طرفش رفت و گفت: تو اینجا چی کار میکنی؟ مرجان که نگران بود گفت: من همین جا بودم پشت در ایستاده بودم داشتم... داشتم ...اون چش شده؟ هرمیون دوباره شروع به گریه کردن کرد و گفت: نمیدونم... در
همین لحظه ناگهان مرجان شروع به جیغ کشیدن کرد گویی چیزی او را از درون میخورد صورتش را گرفته بود و جیغ میکشید هوا به شدت طوفانی شده بود با هر رعدی که میزد مرجان از جا میپرید بالاخره مرجان روی زمین افتاد و از حال رفت از بدن او نیز دود بلند میشد. هرمیون کنارش نشست و گفت: مرجان ... مرجان چت شد؟ خون سیاهی از دهان مرجان بیرون میریخت، رون ناگهان گفت:هی اینجا
رو... از بدن هری روی زمین خون میریخت و راهی خونی روی زمین شکل گرفته بود. پای مرجان روی خون هری بود اما خون گویا زنده بود. راهش را عوض کرد و از در درمانگاه بیرون رفت. هرمیون و رون بهم نگاه کردند و آرام به طرف راه خونی رفتند. مادام پامفری هنوز سعی میکرد هری را بیدار کند و توجهی نمیکرد چه میشود. هرمیون و رون به دنبال خون میرفتند این عجیب ترین اتفاقی بود که تا بحال دیده بودند. رون پرسید: چی داره این کار و میکنه ؟ این مگه فقط یه خون نیست؟ هرمیون شانه بالا انداخت و در حالی که چشمانش گرد شده بود گفت: اما این خون هریه...رون که ترسیده بود گفت: خوب که چی؟ هرمیون جواب او را نداد و ناگهان گفت: نگاه کن ایستاد... خون متوقف شده بود و دیگر مسیری را طی نمیکرد. هرمیون و رون به خون خیره شده بودند که ناگهان خون ناپدید شد. رون فریاد کشید اما هرمیون به سرعت به اطراف نگاه کرد و
________________
گفت: چی شد ؟ کجا رفت؟ رون هم مانند او به اطراف نگاه میکرد هرمیون با ناراحتی گفت: تو بر و طبقه ی بالا من میرم پایین ... جلوی در دفتر هری هم دیگرو میبینیم... برو...و از هم جدا شدند هرمیون میدوید و از پله ها پایین میرفت به اطراف نگاه میکرد بلکه لکه ی خونی بیابد اما گویا خون به طبقه ی پایین نیامده بود شروع به دویدن به طرف دفتر هری کرد... رون به تمام دفترها و کلاس ها سرکات کشید اما حتی یک لکه خون آن اطراف نبود پس خون طبقه ی بالا هم نیامده بود رون که نمید است چه کند به طرف دفتر هری شروع به دویدن کرد. هردو باهم رسیدند، هرمیون در حالی که نفس نفس میزد پرسید: چی ... شد؟ رون هم سر تکان داد. هرمیون ناخواسته به در دفتر نگاه کرد در کمی نیمه باز بود. هرمیون صاف ایستاد و آب دهانش را قورت داد و در را به رون نشان داد. رون هم کمی ترسیده بود اما در را کاملا باز کرد و به داخل رفتند. خون آنجا بود مانند راهی خونی روی زمین نمایان بود. هرمیون و رون آرام به طرفش رفتند. خون به طرف پله ها میرفت در کنار پله ها ایستاده بود، بجای اینکه سر بالا برود رد دو پای خونی روی پله ها درست کرده بود. رون دست هرمیون را محکم گرفت و آرام گفت:داره چی میشه؟ هرمیون به بالای پله ها نگاه کرد در اتاقی هری هم کمی نیمه باز بود، او ناگهان از جا پرید و گفت: جان پیچا....و دستش از دست رون رها شد
________________
و شروع کرد به بالا رفتن از پله هارون نیز به دنبالش مید ودید و سعی میکرد جلوی او را بگیرد تا وارد اتاقی نشود اما هرمیون سریع در اتاقی را باز کرد، پاهای خونی به طرف گنجه ی هری رفته بودند. ناگهان دستی خون آلود در گنجه را باز کرد. هرمیون و رون فقط نگاه میکردند. دست خون آلود لباس های هری را گشت و جعبه ای را پیدا کرد هرمیون سریع چوبش را بیرون کشید و گفت: من نمیدونم تو
چی هستی اما هر چی هستی اونت جعبه رو بذار روی زمین... ناگهان صورت خون آلودی به هرمیون نگاه کرد و به او لبخند زد او هری بود. هرمیون جیغ بلندی کشید و طلسم بازدارنده ای را به طرف او فرستاد جعبه روی زمین افتاد، در آن باز شد و تمام جان پیچا از آن به بیرون افتادند.
جان پیچا در خون می غلطیدند در همین لحظه هر سه جان پیج سیاه شدند و شروع به دود شدن، کردند. در همین لحظه لکه ی خونی دوباره روی زمین جمع شد و ناگهان با سرعت زیادی به طرف هرمیون و رون که جلوی در ایستاده بودند رفت رون هرمیون را کناری کشید و خون با سرعت از در خارج شد هرمیون جلوی در رفت و به خون که با سرعت از در دفتر هری خارج شده بود و سوراخ بزرگی به وجود آورده بود نگاه کرد، بعد ناگهان گفت:رون بدو باید بریم درمانگاه... آن دو میدویدند اما خون سرعتش از آنها زیاد تر بود. هر چیزی که جلویش قرار میگرفت را به راحتی نابود
________________
میکرد. خون در درمانگاه را خورد کرد و به طرف بدن هری رفت در همین لحظه هرمیون و رون رسیدند آن دو و مادام پامفری، هرسه با تعجب نگاه میکردند. خون به طرف بدن هری رفت و از همان جایی که پیدا شده بود ناپدید شد هری ناگهان چشمانش را باز کرد. دیگر از سینه اش دود بلند نمیشد در حالی که سینه اش که بخاطر طلسم رون درد گرفته بود را گرفته بود گفت: رون تو چقدر احمقی دارم باهات حرف میزنم بعد تو منو طلسم میکنی ارون در حالی که اشکت میریخت و میخندید هری را بغل کرد و گفت: خدارو شکر تو حالت خوبه؟ اهری گفت: چی کار میکنی؟ هرمیون رون را کنار کشید و گفت: حالت خوبه؟هری گفت: آره شما ها چتونه؟( چشمش به مرجان که روی زمین افتاده بود افتاد) اون چشه؟ و سریع از تختش بلند شد و به طرف مرجان رفت او را که به صورت روی زمین بود برگرداند. تمام صورت مرجان پر از خون سیاه شده بود. هری که کمی ترسیده بود مرجان را از روی زمین بلند کرد و بر روی تخت خودش گذاشت. باند انای مرجان از روی سرش باز شده بود و موهای مشکی بلندش روی تنش ریخته بود. موهایش مانند شب سیاه بود و حالا هری زیبایی صورت مرجان را بهتر متوجه میشد، گویا تمام اعضای بدنش در حال نیایش اعضای دیگر بدنش بودند. به قدری زیبا بود که نه هری نه رون هیج کدام نمی توانستند از او چشم بردارند.
________________
بالاخره هری لبخندی زد و شروع به صدا زدن مرجان کرد
مرجان چشمانش را باز نمیکرد و این بیشتر هری را میترساند. ناگهان فکری به سر هری زد صورتش را آرام به طرف گوش مرجان که نگینی بر روی آن بود برد و آرام گفت: بهتره چشماتو باز کنی، وگرنه باور کن دست خودم نیست... مرجان ناگهان چشمانش را باز کرد و روی تخت نشست و شروع کرد به جیغ کشیدن. سریع باند انایش را از
روی تخت برداشت و روی سرش انداخت و در حالیکه عصبانی بود به هری چشم غره رفت. هری عقب رفته بود و میخندید. رون با تعجب پرسید: چجوری این کارو کردی؟هری ابروهایش را بالا انداخت و گفت: عزیزم این
جز ۶ تجربیانه...
هاگر S پاتر و دختر نقابدار
فصل سی و یکم
هري نیم نگاهي به مرجان کرد و با طعنه گفت:
حالت خوبه؟
مرجان با حالتي قهر امیز به هري نگاه کرد، هري ابروهایش را درهم کرده بود و بالا انداخته بود و از نوع ایستادن معلوم بود که هنوز مرجان
دلخور است و اگر به خودش بود لحظه اي انجا نمي ایستاد ، اشلت در چشمانش حلقه زد و سرش را پایین انداخت هري با پوزخندي گفت:
چرا گریه میکنی؟
مرجان سرش را بالا آورد و با عصبانیت فریاد زد:
من گریه نمیکنم...
اما بعد از چند لحظه دوباره سرش را پایین انداخت و با صداي ریزي
حتی
کفت:
یعني دارم گریه میکنم...
هري دست به سینه ایستاد و گفت:
خوب چرا؟
دستانش را روي چشمانش گذاشته بود به فارسي گفت:
هري ببخشید ... من نباید اون جوري باهات حرف میزدم...
________________
هیچ انتظار نداشت هر ي جوابش را بدهد اما صداي هري که فارسي صحبت میکرد سر او را ناخود اگاه بالا آورد:
• • عبیر ه • ه . . ضم به ه من به تو چي بکم ... تو به من به زندگیم به عشقم به همچیم توهین
کردي...
چشمان مرجان که با حالت التماس آمیزي به او نگاه میکرد باعث شد هري رویش را برگرداند و بگوید:
این جوري نگاه نکن اصلا دوست ندارم کسي این جوري بهم نگاه کنه مخصوصا آدمي که با چشماش دیگرانو طلسم میکنه ... باشه بخشید مت...
میشه انگلیسي حرف بزنین ما هم یه چیز ي حالیمون شه؟
این جمله اي بود که از دهان رون بیرون آمده بود مرجان نگاهش را از هري گرفت و به او خیره شد رون با تعجب و دهان باز به ان دو نگاه میکرد مرجان به تمام صورتش لبخندي زد و از روي تخت پایین پرید و با خوشحالی گفت:
چیز مهمي نبود ... من میرم بخوابم فعلا شد با بخیر...
و در حالي که مخندید از در درمانگاه خارج شد هري بعد از رفتن او نفسی صدا دار بلندي کشید و برگشت چهره ي دوستانشی مسخره ترین چهره هایي بود که تا بحال دیده بود آن دو آن قدر تعجب کرده بودند که نمیتوانستند درست صحبت کنند هري پوزخندي زد و به هرمیون گفت:
شما دخترا دیگه چه جونواریي هستین ؟
هرمیون ناگهان به خودش امد و دستانش را به کمرش زد و گفت:
هری روي تختش + + : ور ت:
هیچي آخه یه حرفي میزنین بعد وقتي میفهمین طرف ناراحت شده از دلش در میارین... خوب این احمقانه است ، یه ریسکه، وقتي فکر میکنین طرف شاید ناراحت بشه اصلا نباید اون حرفو بزنین
________________
هرمیون کمرش را صاف کرد و دست به سینه ایستاد در حالي که چشمانش را ریز کرده بود گفت:
من اینجوریم ؟
هري به او نگاه کرد و با دو دلي گفت:
خولب ... نه ... تو ... بدتري ...
هرمیون دستش را بالا اورد و با خنده به پشت سر هري زد و گفت:
پسی شما چي؟
رد اي هرمیون را گرفته بود روي زمین افتاد، هر ي با خنده گفت:
اخ...
تازه میخواست بلند شود که هرمیون روي پشتش افتاد و نعره اي هري تمام درمانگاه را لرزاند مادام پامفري سریع جلو رفت و هرمیون را از روي هر ي بلند کر درون هم به طرف هري رفت تا او را بلند کند اما هري روي زمین افتاده بود و میلرزید و نمیتوانست بلند شود هرمیون لبشی را گزید و همراه رون و مادام پامفري سعي کرد هري را بلند کند، هري دلش را گرفته بود و ناله میکرد تمام بدنش میلرزید. هرمیون کنارش روي زمین نشست و در حالي که نگران شده بود دستش را روي صورت او گذاشت و سرش را بالا گرفت هري چشمانش را بسته و و دندان هایش را روي هم میکشید، صورتش سرخ شده بود و از کنار لبش خون مي آمد
هرمیون با نگراني گفت:
هري؟؟ چي شده؟ حالت خوبه؟
هري خم شد و فقط سر تکان داد هرمیون بسیار نگران شده بودرون که سعي میکرد خود را نگران نشان ندهد در حالي که شانه ي هري را میمالید گفت:
کجات در ۵ میکنه ؟
________________
اما این سوال اصلا جاي پرسیدن نداشت هر ي روي دلش خم شده بود و سرش را به پاهایش میمالید و آه میکشید، مادام پامفري آن دو را از جلوي هري کنار زد و زیر بغل او را گرفت تا بلندش کند، هر ي هنوز چند سانتي از روي زمین بلند نشده بود که آه بلندي کشید و از گونه هاي سرخش چند قطره اشلات روان شد هرمیون و رون باهم فریاد کشیدند:
ولش کنین...
و مادام پامفري هري را رها کرد هري دوباره روي زمین نشست ، هرمیون شانه هایش را گرفته بود و در حالي که چشمانش پر از اشات شده بود گفت:
آخه چي شد ؟ تو که حالت خوب بود !!
اما هري فقط ناله میکرد و حرف دیگري نمیزد هرمیون که اشکهایش روان شده بود در حالي که صدایش میلرزید گفت:
ناله نکن...دارم سکته میکنم...
مادام پامفري نمیدانست چه اتفاقی افتاده است با نگراني گفت:
پاتر خیلي دلت درد میکنه ؟ کجاشی دقیقا درد میکنه؟ خواهشی میکنم این قدر ناله نکن... بگو کجات درد میکنه تا یه کاریشی بکنم...
هري که صدایش میلرزید گفت:
کمرم... دلم...سینه ام... همجام...
مادام پامفري به هرمیون که با چشمانش خیس و سرخشی به او خیره شده بود و نگراني از چشمانش فریاد میزد نگاه کرد مادام پامفري خنده ي تلخي کرد و گفت:
چیزیت نمیشه ... الان بهت یه چیز ي میدم که حالتو بهتر کنه...
هرمیون هر ي را از پشت سر بغل کرده بود و صورت خیسش را به صورت یخ کرده او چسبانده بود هري مثل گهواره اي جلو و عقلب میرفت و ناله میکرد رون خون کنار لبشی را پالیت کرد و با امیدواري گفت:
________________
شنیدي که مادام چي گفت !
اما هري اصلا گوشی نمیکرد پشت سر هم ناله میکرد اما گویا ناله نمیکرد داشت کسي رو صدا میکرد ناگهان دستش را جلو آورد و دست رون را گرفت رون از این برخورد هري چشمانش گرد شد، هري که لب پایینش
میلرزید لبش را گزید و گفت:
برو... ببین جیني کجاست؟... تقصیر اونه... کجایي جیني؟ جیني ...
گویا داشت این حرف ها را به خودش میز درون هنوز جايي نرفته بود نمیدانست منظور هری از ((ببین جیني کجاست؟)) چیه که هر ي دوباره
یی
کفت:
گفتم برو ببین این خواهرات داره چي کار میکنه...وایییییي ...
و روي پایش خم شد رون با امیدواري به هرمیون نگاه کرد بلکه او راهي جلوي پایش بگذارد اما هرمیون فقط با سر به او اشاره کرد که برودرون با ناراحتي گفت:
آخه من جیني رو از کجا پیدا کنم؟
هري که صورتشی خیسی از عرق شده بود سرش را بالا آورد و گفت:
نمیدونم اما بر و پیداش کن ...داره منو میکشه...
رون دوباره به هرمیون نگاه کرد هرمیون باز هم به در اشاره میکرد رون با ناراحتي بلند شد و گفت:
باشه من میرم اما خواهشا انتظار نداشته باشی پیداشی کنم...
هرمیون بعد از رفتن رون آرام گفت:
هري ، رفت...
هري که دندان هایش را روي هم میکشید گفت:
میدونم ... هرمیون این دختره آخر منو میکشه میدونم...
هرمیون خنده ي تلخي کرد و گفت:
نه ... این چه حرفیه میزنی ... میدونی چیه ؟ تقصیر خودته ، نباید این قدر روش حساسی باشي... براي همینه که این جوري میشي
مادام پامفري در همین لحظه با شیشه اي پر از معجون آبي رنگ به انجا امد معجون را به دست هري داد و او را مجبور کرد که همه ي ان را بخورد شیشه از دست هر ي افتاد و با صداي بلندي خورد شد چشمانش نیمه باز بود و مانند انسان هاي بي تعادل تاب میخورد، نلاگهان با سر جلو رفت و هرمیون جیغ بلندي کشید و او را در آغوشی خودش کشید، هرمیون سر هري را به سینه اش چسبانده بود و نفس نفس میزد با
نگراني پرسید:
چي بهش دادین ؟
مادام پامفري سر سري جواب داد:
نمیدونستم چشه... دیدم داره درد میکشه بهشی آرام بخش دادم...
هرمیون با عصبانیت فریاد زد:
شما حق ندارین با این آشغالا شکم اونو پر کنین...
هري نفسی صدا دار بلندي کشید و ابروهایش را در هم کشید هرمیون
ببخشید هري ....بخواب... بخواب...
مادام پامفري آرام گفت:
شما انتظار داشتین وقتي نمیدونم چشه بهش چي بدم؟
هرمیون با ناراحتي گفت:
هیچي!! خواهشا معتادش نکنین ... هر وقت اومد اینجا شما بهشی آرام بخشی دادین ... اگه میخواین بکشینش چرا راحت بهش زهر نمیدیدن ؟
مادام پامفري با ناراحتي گفت:
________________
اما اون داشت درد میکشید!!
هرمیون پشت چشمي نازلث کرد و گفت:
خوب، یعني شما چیز دیگه اي نداشتین که بهشی بدین ؟ فکر کردین اگه خودش متوجه نمیشه من نمیفهمم ؟ هر وقت اومد اینجا خواستین دو یا سه روز اینجا نگهش دارین که به اهداف شو متون بر سین....شما چند سالتونه؟ 30 یا 40 شاید 50... اما این پسر فقط 17 سالشه خواهشی میکنم به صورتش نگاه نکنین...اون هنوز بچه است شما حق ندارین آزارش بدین...
مادام پامفري دستش را بالا برد و ضربه ي سختي به صورت هرمیون زد هرمیون دستش را روي صورتش گذاشت مادام پامفري از عصبانیت تمام بدنش میلرزید، هرمیون به صورت او نگاه کرد، از چهره اش پیدا بود که دوست دارد باز هم هرمیون را بزند اما رویش را از برگرداند و به طرف دفترش رفت هرمیون از عصبانیت میلرزید و اشلث در چشمانش
جمع شده بود...
ساعتها از رفتن رون و مادام پامفري گذشته بود و هرمیون با جادوهري را روي تختش گذاشته بود و جلوي پنجره ایستاده بود و به بیرون که در حال برف امدن بود خیره شده بود، هرمیون به زندگیش فکر میکرد به حرفهاي هري فکر میکرد و به آینده اش که آیا او واقعا با رون زندگي میکرد ؟ پس هري چي ؟ کسي که واقعا دو سشی داشت؟ ممکن نبود هري بمیرد ! هرمیون وقتي به این موضوع فکر میکرد دوباره اشلت در چشمانش جمع میشد وقتي خاطرات بچگیشان را مرور میکرد خنده اش میگرفت آن روزهاي اولي که کنار هر ي مینشست و وقتي او نمیتوانست سوالي را جواب بدهد دستش را تا سقف دراز میکرد یا ان روزهاي که کنار رون مینشست و سعي میکرد به او یاد بدهد چوب جادویی را چگونه باید بگیرد، وقتي به اتفاق هايي که در کنار هري و رون گذرانده بود فکر میکرد ناخواسته قهقهه میزد در همین افکار بود که رون دوان دوان به انجا آمد هرمیون رویش را برگرداند و او را دید که نفس نفس میزد و جلوي در ایستاده است و سرش پایین است با اضطراب به طرفش رفت و
زیر بغل او را گرفت و گفت:
جی شده؟ حالت خوبه؟
________________
رون سرش را بالا اورد و لحظه اي به نگاه کرد و سر تکان داد بعد آب دهانش را غورت داد و گفت:
هرمیون که با گفتن این حرف رون بیشتر وحشت کرده بود گفت:
چي شده؟
رون لبش را گزید و با نگراني گفت:
جینی راه افتاده که بیاد اینجا...
هرمیون دستش را روي سرش گذاشت و آرام گفت:
و ایا...
و آرام رویش را از رون برگرداند و به هري که آرام خوابیده بود نگاه کرد، درحالي که وحشت کرده بود گفت:
نکنه چیزیشی شده ؟ و اي...
رون که دستانش میلرزید گفت:
نمیدونم...حالا میخواي به هري چي بگي؟
هرمیون نفسش را حبتث کرد و گفت:
من؟! نمیدونم... و اي ... فکر کنم باید به ملت گوناگال بگیم...
و دوباره برگشت و به رون نگاه کرد، رون شانه بالا انداخت و گفت:
اما هري چي ؟
هرمیون سر تکان داد و گفت:
نمیدونم... نمیدونم...
رون براي انکه حرفي زده باشد گفت:
________________
باید به هري بگیم... خودش میدونه چیکار کنه...
هرمیون با خشم به او خیره شد و گفت:
انگاري زده به سرت ... نمیفهمي چي داري میگي؟ میخواي قاطي کنه ؟ اگه بفهمه چي شده یا خودشو میکشه یا جیني رو ...
رون که گویا هرمیون دیوانه است گفت:
حالت بده ها! هري کي دستشو روي کسي بلند کرده که این بار بخواد نامزدشو بکشه؟...باید بهش بگیم!
هرمیون با ناراحتي سر تکان داد و گفت:
نه... دیونه میشه ... یه بار هم که شده به حرف من گوش کن ... تازه اون حالا حالا بیدار نمیشه...
رون تعجب کرد و گفت:
چرا؟
هرمیون شانه بالا انداخت و گفت:
چون مادام پامفري بهشی آرام بخش داده ، حالا حالا خوابه!
رون دستي به موهایش کشید و گفت:
خوب بریم به ملت گوناگال بگیم!
هرمیون دوباره جوش آورد و گفت:
نه نمیشه هري رو اینجا تنها بزاریم... من به این زنه اعتماد ندارم ... هرچي میشه به هري ارام بخش میده ، فکر کنم یه کاسه اي زیر نیم کاسش باشه...
رون خنده ي کوتاهي کرد و گفت:
دختر این قدر بدبین نباشی ...اون چیکار هري داره؟!
________________
هرمیون لجوجانه سر تکان داد و گفت:
نه... نمیشه، تو همین جا پیش هري بمون من خودم میرم به ملت گوناگال
رون سر تکان داد و گفت:
هرمیون بیخیال شو ... خیلي ها وقتي میان اینجا آرام بخش میگیرن... چه ربطي دارد؟
هرمیون پایش را به زمین کوباند و گفت:
رون انکار گوشی نمیداي ! میکم نه یعني نه ... اگه سختته من میمونم تو
برژ ...
رون که از برخورد هرمیون تعجب کرده بود گفت:
باشه... باشه، تو برو من اینجا میمونم ...
هرمیون لبخندي زد ، سر تکان داد و از در درمانگاه خارج شد...
هرمیون نمیدانست چگونه به دفتر پروفسور ملث گوناگال وارد شود جلوي پله هاي سحر آمیز ایستاده بود و به آنها خیره شده بود که ناگهان پله ها شروع به حرکت کرد هرمیون ناخواسته خود را پشت ستوني پنهان کرد پله ها به طرف پایین مي آمد و هرمیون فقط پنهاني نگاه میکرد، کسي که رد اي بلند مشکي به تن داشت آرام از روي پله ها کنار آمد هرمیون آرام آب دهانش را غورت و گردنش را صاف کرد تا شاید بتواند چهره ي او را ببیند فردي که رد اي بلند مشکي به تن داشت اندامي زنانه داشت و آرام راه میرفت، ناگهان توقف کرد و برگشت هرمیون سریع خود را پنهان کرد اما فردي که ردا به تن داشت به محل اختفاي او خیره شده بود ، هرمیون دستش را روي دهانش گذاشت احساسی میکرد بلند نفس میکشید در حالي که سعي میکرد جلوي تنفس به شدتش را بگیرد نوري همجا را فرا گرفت ناخواسته از محل اختفایش بیرون پرید دختري با موهاي بلند میشکي جلوي او ایستاده بود دستانشی را باز کرده بود و یواشی یواشی داشت از روي پاهایش بلند میشد و رداي بلند مشکیشی از تنش لیز میخورد ، هرمیون به دختر لافت که موهاي مشکیش در صورتش ریخته بود و مانع
دید او میشد خیره شده بود چشمان دختر لک بسته بود، هرمیون براي لحظه اي تن برهنه ي دختر را از نظر گذراند و ناگهان چشمش به چهره ي دخترلت افتاد چشمان دختر هنوز بسته بود و رنگ صورتش پریده بود لبهایش میلرزید ، دهانش کمي نیمه باز بود ، هرمیون ناخواسته میلرزید صداي دندان هایش را میشنید موهاي تمام تنش سیخ شده بود ناگهان دختر لث چشمانشی را باز کرد و هرمیون با دیدن چشمان او جیغ بلندي کشید و هر ي را صدا کرد مهي سفید دور هرمیون را گرفت هرمیون که به شدت سرش درد گرفته بود دستش را روي سر شی گذاشت و شروع به جیغ کشیدن کرد، سایه اي جلویشی ایستاده بود . ارام در حالي که سرش را گرفته بود به جلو نگاه کرد صداي نفس هایش مانند پتکي بود که بر سرش میخورد تمام تنشی خیس عرق شده بود چشمانشی سیاهي میرفت و در حالي که خستکي عمیقي وجودش را فرا گرفته بود سرش را روي زمین
گذاشت....
هرمیون ... هرمیون ... خواهشی میکنم چشماتو باز کن... هرمیون؟
هري و رون بالاي سر هرمیون نشسته بودند ملت گوناگال سعي میکردند هرمیون را از اغوشی هري بیرون بکشد و تحویل مادام پامفري بدهد اما هري مانع این کار میشد رون دستان لرزان هرمیون را گرفته بود و سعي میکرد انها را که به شدت یخ کرده بودند را گرم کند هري که وحشت
کرده بود هرمیون را به سینه اش چسبانده بود و صدایش میزد:
هرمیون... هرمیون پاشو ... خدایا خواهشی میکنم... هرمیون چشماتو باز کن ! آخه چرا گذاشتي تنها بیاد اینجا؟
این جمله ي اخر را به رون گفت رون که خودش نیز میلرزید گفت:
چند بار بگم؟ نذاشت همراشی بیام ... گفت باید پیش تو بمونم ... گفت براي تو خطرناکه که تنها بموني ... گفت تو حالا حالا بیدار نمیشي و من باید بیشت بمونم ... خداي من اخه جشی شده؟
ملات گوناگال دوباره سعي کرد هرمیون را از آغوشی هري بیرون بکشد که این بار هري و رون باهم فریاد کشیدند:
بهشی دست نزنین...
________________
ملک گوناگال به چهره ي دو پسر که به شدت عصباني بودند نگاهي کرد و
دوشیزه ي گرنجر باید تحت درمان قرار بگیرند... چرا نمیفهمین اینجا نمیشه براش کاري کرد
هري سریع از جایش بلند شد و با نیروي شگفت انگیزي هرمیون را روي دست بلند کرد و در حالي که عصباني شده بود رویشی را از او برگرداند و به طرف اتاقش رفت رون نیز بلند شد و دنبالش به راه افتاد ملت گوناگال
با تعجب گفت:
پاتر کجا داري میري ؟ پاتر اون دختر مریضیه ؟ هريبا... پاتر...
هري ناگهان برگشت و در حالي که هاله ي عصبانیت دور چشمانش برق میزد گفت:
این دختر جلوي دفتر شما این اتفاقی براش افتاده بهتره برین فکر کنین که چه جوري این اتفاق افتاده بجاي این که سعي کنین اونو درمان کنین و همچي رو فراموش کنین... به ریش مرلین قسم اگه چیزیش بشه شما متهمین ! مدیر نمونه! پروفسور ملیت گوناگالی شما نباید مدیر
میشدین ... بکلي اخلاقتون عوضی شده ... قبلا خیلي بهتر بودین...
و با نگاهي به چهره ي عصباني ملت گوناگال رویش را از برگرداند در همین لحظه ملاث گوناگال با صداي گرفته اي فریاد زد:
مرگ دامبلدور روي همه تاثیر داشت... ( هري ایستاده بود و گوش میداد، ملات گوناگال مکسی کرده بود و نفس نفس میزد بعد از چند لحظه دوباره گفت) حتي رو تو ... اون پسر آروم ساده الان شده یه آدم عصبي ... تو عمرم کسي این جوري باهام حرف نزده بود که من گذاشتم تو باهم این جوري حرف بزني ... هر ي من اینو احساسی کردم که تو چقدر خودتو براي مرگ دامبلدور مقصر دو نستي ... اما باور کن تقصیر تو نبود ... اینو
هري نگاهي به هرمیون که هنوز میلرزید کرد و بعد آرام گفت:
________________
چرا این حرفو میزنین؟ من هیچ وقت احساس گناه نکردم ! چون نزاشت نجاتش بدم تازه من هنوزم شلیت دارم که اون قبر پر باشه...
و بدون حرف دیگري به طرف اتاقش رفت رون عصبي بود اما جلوي هري که سرخ شده بود حرفي نمیزد
تازه به اتاقی هري رسیده بودند که رون جلو دوید و در اتاق را باز کرد و هري بدون توجهي وارد شد و از پله هاي دفترش بالا رفت با لگدي در اتاقش را باز کرد و سریع هرمیون را روي تختش گذاشت و دست هاي یخ کرده اش را گرفت و جلوي دهان خودش قرار داد ، دستانش هنوز
میلرزید انگشتانشی کج شده بود و صاف نمیشد رون با اضطراب گفت:
هري ... نکنه دوباره به چیزی تو مدرسه است؟
هري که به چشمان بسته ي هرمیون خیره شده بود آرام گفت:
مثل باز لیست؟
رون بالاي سر هرمیون نشست و گفت:
نمیدونم... شاید یه چیز دیگه...
هري دست هرمیون را به پیشانیشی چسباند ، سرش را پایین انداخت و
کفت:
نمیدونم... نمیدونم...
رون که با موهاي چتري هرمیون بازي میکرد ناگهان از جا پرید و گفت:
هري چرا از پني نمیپرسي؟ اون حتما میدونه !
هري از هرمیون چشم برداشت و به او خیره شد و گفت:
نمیدونم... شاید چیزي ند و نه؟!
رون با اصرار گفت:
مگه میشه چيزي ند و نه ؟
________________
هري زنجیر خورشید را از گردنش باز کرد و با بي اعتمادي گفت:
نیروي طلایي...
مثل همیشه نوري شگفت انگیز در اتاق پر شد و زني بسیار زیبا جلوي هري حاضر شد و لبخند ملیحي به او زد ، پني حتي پلث نمیزد ، به کساني میمانست که به عشق تمام عمرشان نگاه میکنند هري سر تکان داد و گفت:
سلام...
پني ابروهایش را در هم کشید و گفت:
سلام... ناراحتیان ! چرا؟
هري موهایش را از صورتش کنار زد و گفت:
هرمیون... میخوام بدونم چشه!
پني بدون انکه به هرمیون نگاه کند گفت:
ذهنش پاکه...اون توي طلسمه ... طلسمي که شما باعثشي... یافت ور شما
بشه ... چشماشی پر از شنه...اون شمارو پیدا نمیکنه...دستاشو بگیرین....شما ... نه... عشقتون با سیاهي مخلوط شده... اونجا یه دختره
چشماش... چشمان شیطانه... آتیش... اتاق پر از اتیشه... بگیرینش...
پني چشمانش گرد شده و موهاي بلند مشکیش رنگ عوض کرده بود هري که ترسیده بود هرمیون را بغل کرد ناگهان پني برگشت و در حالي که صدایش دونفره و کلفت شده بود انگشت اشاره اش را جلوي صورت
رون گرفت و گفت:
روان خود را به دیوار چسبانده بود و نفس نفس میزد هري با ناراحتي گفت:
________________
رون... بگیرش...
رون دوباره کنار هرمیون نشست و هرمیون را از آغوشی هري بیرون کشید پني دستش را جلوي صورت رون که وحشت کرده بود گرفت دستش آتش گرفته بود و تماما سرخ شده بود، میخواست دستش را به صبوردت رون بزند روان یواشی یواشی شروع به صدا زدن هري کرد و هري که سعي میکرد جلوي پني را بگیرد دست او را گرفت، احساس
گرما میکرد اما نه به اندازه اي که دستش بسوزد
پني به او نگاه کرد و سعي کرد با دست دیگرش او را پس بزند اما هري هردو دست او را گرفت و او را عقب برد پني سعي میکرد خود را رها کند و هر ي دستان او را محکم تر میگرفت رون ، هرمیون سرد را در اغوش گرفته بود و با وحشت به پني و هري که باهم گلاویز شده بودند نگاه میکرد هري روي پناي خم شده بود و در حالي که موهایش در
صورتش ریخته بود فریاد زد:
پني... ازت خواستم دوستمو نجات بدي نه اون یکي دوستمو بکشي... پني؟!
پني جیغي کشید و ناگهان آتش گرفت اما هري او رها نکرد رون فریادي کشید ، هرمیون را رها کرد و ایستاد . نمیدانست چه باید بکند هري همراه پنی میسوخت و حتي فریاد نمیکشید در همین لحظه در اتاق باز شد و دختري با بیخیالی وارد اتاق شد، جلوي در ایستاده بود و به آتش بزرگي که جلویش به پا شده بود خیره مانده بود، مرجان با تمام نیروي که در بدن داشت جیغ کشید و رون که متوجه ي حضور او شده بود دستش را
روي گوشش گذاشته بود مرجان با وحشت جلو دوید و پرسید:
اینجا چه خبره؟
رون با ناراحتي سر تکان داد و گفت:
تو اینجا چي کار میکني؟
مرجان به او نگاه کرد و شانه بالا انداخت و گفت:
نمیدونم...انگاري يکي صدام کرد... اما اینجا چه خبره؟ چرا از آتیش نمیکشیشی بیرون؟
رون به هري که تمام بدنش آتش گرفته بود نگاه کرد و با ناراحتي به
موهایش چنگي زد و گفت:
نمیتوانم...
مرجان با ناراحتي فریاد زد:
نمیتونم چیه ؟
و به طرف هري رفت با اینکه میدانست هري درون آتش است اما دستانش را به طرف هري دراز کرد آستین دستش اتش گرفته بود و حرارت دستش را میسوزاند اما مرجان توجهي نکرد و به رد اي هري چنگي زد و با تمام نیرویش سعي کرد هري را بیرون بکشد، گویا هري به پني متصل شده بود که تکان نمیخورد مرجان که دستشی داشت
میسوخت فریادي کشید و هر ي را به طرف خود کشید...
هري از بني رها شد و مرجان روي زمین افتاد و هر ي رویشی افتاد مرجان سریع از زیر او بیرون امد و باندانایش را مرتب کرد ، رون خود را به هري رساند و بالاي سرش نشست او را تکان داد اما هري هیچ حرکتي از خود نشان نمیداد مرجان آرام برگشت تا به پني نگاه کند اما بجاي پني تکه اي پر از اتش دید که دست هرمیون را گرفته بود سریع بلند
شد و دست دیگر هرمیون را گرفت و به طرف خودش کشید و گفت:
ولش کن...
اما پني فریادي زد که مرجان ناخواسته دستش را روي گوشش گذاشت و چشمانش را بست ، پني هرمیون را بلند کرد و لباس هاي تن هرمیون میسوخت اما ناگهان چشمانش را باز کرد با دیدن صورت پر از اتش پني جیغي کشید پني او را رها کرد و دستش را روي سرش گذاشت هرمیون به روي زمین افتاد و سریع خود را کنار کشید ، پني دستانشی را باز کرد و ناپدید شد، اتاق دوباره نور قبلي خودش را به دست اورد مرجان چشمانش را باز کرد و به اطراف نگاه کرد هرمیون در حالي که اشاث میریخت به طرف هري رفت، هر ي چشمانش را بسته بود و هیچ حرکتي نمیکرد دهانش باز مانده بود هرمیون ارام او را تکان داد و صدایشی زد و در مقابل چشمان وحشت کرده ي او خوني از کنار دهانش روان شد
________________
هرمیون جیغ بلندي کشید، مرجان در حالي نگران بود ارام به طرف آنها آمد با دیدن هري دستش را روي دهانش گذاشت و به او خیره شد رون سعي میکرد هرمیون را که به شدت اشلث میریخت را ارام کند:
هرمیون بس کن ... با این کار تو که اون بیدار نمیشه...
مرجان و هرمیون هردو باهم گفتند:
میخواي بگي اون مرده ؟
رون با تعجب به چهره ي عصباني دو دختر نگاه کرد و شانه بالا انداخت مرجان ارام گفت:
اون سوخته... بهتره ببریشنشی بیرون....تو برفا ولشی کنین... خنلفت میشه... چرا نشستین ؟ پاشین دیگه!
هرمیون و رون بهم نگاه کردند بعد بلند شدند هرمیون چوبش را بیرون اورد تا هري را بلند کند اما مرجان چوبش را از او گرفت و گفت:
بغلش کنین...بزارین از تن شما سرما بگیره...
هرمیون و رون دوباره بهم نگاه کردند و بعد سر تکان دادند و هرکدام زیر بغل هري را گرفتند و او را بلند کردند هري مانند پر سبلت بود و این هرمیون را دوباره به گریه مي انداخت...
خدا رو شکر بخاطر شب بودن کسي جلوي انها قرار نگرفت به جز هاگرید، هاگرید که گویا نگران هرمیون بود جلو امد و با دیدن هرمیون او را در اغوش کشید و کفت:
حالت خوبه؟
این حرکت هاگرید باعث شد تمام وزن هري روي رون بیافتد هرمیون خود را از اغوشی او بیرون کشید و دست هري را گرفت و گفت:
اره من خوبم ممنون...
________________
هاگرید به هري که سرش پایین افتاده بود و هیچ حرکتي نمیکرد نگاه کرد
هاي هر ي چشه؟
رون با خنده گفت:
هیچي یه ذره زیادي خورده!
هرمیون و مرجان به او نگاه کردند و هاگرید با ناراحتي گفت:
دوباره نوشابه خورده؟
رون که سعی میکرد به دو دختر کنارشی نگاه نکند گفت:
آره ... نمیدونم چرا وقتي اعصابش میرزه بهم نوشابه میخوره؟ اما هاگرید تو که نمیخواي او توي دردسر بیفته؟
هاگرید با ناراحتی سر تکان داد و گفت:
برین ... وقتي بیدار شد بگین بیاد پیش من...
وقتي کمي از هاگرید دور شدند هرمیون که سعي میکرد صدایش را پایین بیاورد گفت:
رون این چه حرفي بود زدي؟
رون به او نگاه کرد و آرام گفت:
انتظار داشتي چي بگم؟ دهنشی پر خونه این طوري به خونا شلث نمیکرد...
مرجان با ناراحتي گفت:
اما این حرف درستي نبود... راستي او حرفي که هاگرید زد، دوباره نوشابه خورده... یعني چي ؟ یعني هري تاحالا نوشابه خورده؟
رون با ناراحتي گفت:
بس کن توهم وقت گیر اوردي ها...
________________
اما هرمیون آرام جواب داد:
نه... اما یه بار یه زني اونو مست کرد ... خودش نخورد اما ... گویا ... به اجبار خورده بود...
مرجان سر تکان داد و حرف دیگري نزد....
زمین سفید از برف شده بود و حتي راه رفتن در برف براي دو دوست هري مشکل بود مرجان که پایشی یخ کرده بود روي برفا نسشته بود و پاهایش را جمع کرده بود در همین لحظه صداي جیغي امد و هرمیون روي زمین افتادرون نیز تعادلش را از دست و روي زمین افتاد هري بیچاره با صورت به درون برفها فرو رفت هرمیون صورت او را از درون برفها بیرون اورد و متوجه شد تمام برفهاي کنارشی پر از خون شده اند هرمیون با ناراحتي هري را از برفها بیرون کشید در حالي که بدن گرم هري را در آغوش گرفته احساس کرد او دارد از اغوشش سر میخورد، رون هنوز با خودش درگيري داشت و مرجان نیز پاهایش درد گرفته بود هیچ یلت متوجه ي این وضع هري نمیشدند که هري از اغوش هرمیون سر خورد هرمیون سعي کرد او را بگیرد اما هري ناخواسته سر خورد و به طرف جنگل رفت هرمیون بلند شد تا او را بگیرد اما باد جلویش را میگرفت هري روي برفها قل میخورد و پایین میرفت هرمیون تازه دستش را دراز کرده بود تا هري را بگیرد که چند پرنده پنجه هایشان را در سینه اي هري فرو کردند هري از سر درد آهي کشید و چشمان سبزش را باز کرد هرمیون جیغي کشید و خود را به او رساند پرنده ها چند خفاش کوچک بودند که سعي میکردند خون هري را بخورند هرمیون با دست انها را از روي سینه ي هري کنار میزد اما انها دوباره حمله میکردند در همین لحظه طلسمی به طرف پرنده ها پرتاب شد که انها با صداي بلندي جیغ کشیدند و از انجا رفتند هرمیون به پشت سرش نگاه کرد مرجان چوبش را به طرف خفاش ها گرفته بودند و با خشم به انها نگاه میکرد هري ناله میکرد و این باعث شد که هرمیون دوباره به او نگاه کند با دیدن هري که چشمانش را باز کرده بود و حرکت میکرد از خوشحالي جیغي کشید و او را بلند و در اغوش گرفت هري که متوجه
حضور او شده بود گفت:
هرمیون ؟؟؟!!! حالت خوبه؟
________________
هرمیون صورت خیسش را به صورت گرم او چسباند و سر تکان خودش نمیدانست ایا حالشی خوبه یا بده؟ در همین لحظه رون کنار آنها افتاد و با
دستي سعي کرد دست هري را بگیرد اما این هري بود که دست او را گرفت و گفت:
کجاي میري پسر ؟ بیا بالا...
رون کنار او نشست و گفت:
حالت خوبه؟
هري سر تکان داد و گفت:
نمیدونم هرمیون چي شد؟
رون دستي به موهایش کشید و گفت:
وقتي پني تورو ول کرد هرمیونو بلند کرد بعد هرمیون بلند شد...
هري رو به هرمیون کرد و گفت:
جي ديدي ؟
هرمیون با ناراحتي سر تکان داد و گفت:
هیچي هري یادم نمیاد ... هیچي...
هری سر تکان داد و گفت:
رون دست او را گرفت و گفت:
حالا پاشو بریم تو اتاقات اینجا سرده!
وقتي سعي میکرد هري را بلند کند هري دوباره اهي کشید و هرمیون با نگراني پرسید:
چی شد؟ باز دلت درد گرفت؟
هری آرام گفت:
جیني چي شد؟ هرمیون و رون بهم نگاه کردند و هرمیون سر تکان داد اما رون به او
هري نگران نشي ها ... اما ... اما... راه افتاده که بیاد اینجا...
هري براي لحظه اي متوجه ي حرف او نشد اما ناگهان از جا پرید و گفت:
جایی شده ؟
رون سعي کرد او را ارام کند و هرمیون که از دست رون عصباني بود گفت:
هري هیچي نشده | فقط جیني راه افتاده که بیاد اینجا...
هري حرفي نزد و آرام بلند شد سرخ شده بود. رون و هرمیون هر لحظه انتظار فریاد کشیدن او را میکردند اما او بسیار ارام شانه بالا انداخت و حرفي نزد . آرام از کنار هرمیون و رون رد شد و به طرف قلعه به راه افتاد هرمیون لبخندي زد و به دنبال او رفت اما رون که تعجلب کرده بود
خود را به او رساند و گفت:
تو ناراحت نشدي؟
هرمیون با ناراحتي او را صدا کرد اما هري با صداي نرمي جواب داد:
چرا، خیلي اما فهمیدم با داد فریاد کردن چیزي درست نمیشه. وقتي رسید باهاشی حرف میزنم...
و به راهش ادامه داد رون و هرمیون ایستاده بودند و با حیرت به او نگاه میکردند که هرمیون به برفها اشاره کرد مسیر راهي که هري رفته بود، برفها آب شده بود . هرمیون و رون با حیرت ایستاده بودند و نگاه میکردند
________________
میخواین تا کي اونجا وایسین؟ بجنبین دیگه...
و هرمیون و رون با این حرف به خودشان امدند و به دنبال هر ي دویدند . مرجان بدون خداحافظي از انجا رفته بود و این باعث شده بود که هري بپرسد:
بچه ها، مرجان پیش شما بود؟
هرمیون سر تکان داد و گفت:
از کجا فهمیدي ؟
هري دماغش را به طرف بالا گرفت و گفت:
از بویي که داره میاد ... نمیدونم ، این دختره با عطرش دوش میگیره یا نه ؟ عجدب بویي هم داره ... خیلي تنده...
هرمیون خنده اي کرد و سر تکان داد هري که متوجه ي خنده ي او شد
راستي بازي اختتامیه کوییدیچ کیه؟
رون شانه بالا انداخت و سراسري جواب داد:
نمیدونم باید تا اخر هفته باشه...
هري با نیشخندي گفت:
عجب حالي میده ! تو برف ... کوییدیچ ... و اي...
رون نیز گفت:
آره فکر میکنم خیلي حال بده...
فرداي آن روز هري پشت میز نشسته بود و در قهوه اش شیر میریخت و بیخیال پیام امروز مي خواند که ناگهان صداي موسیقي تندي از کنارشی
رد شد هري سریع برگشت . براي يکي لحظه احساس خطر کرد اما در مقابل چشمان حیرت زده ي او پسري کانادایي براي خودش او از مي
________________
خواند و مي رقصید ، دور سر شی گویا شیشه اي قرار گرفته بود و برقی میزد هري با حیرت و تعجب به او که به طرف کانادایي ها میرفت نگاه کرد بعد برگشت و با دهان باز گفت:
اینجا چه خبره باز دوباره؟
رون هم تعجلب کرده بود و تازه میخواست جواب هر ي را بدهد که هري جرعه ي تازه اي که خورده بود را به بیرون تف کرد و با تعجب و دهان باز بلند شد و ایستاد، اصلا متوجه این موضوع که تمام قهوه اش را در صورت نویل تف کرده است و او با ناراحتي سعي داشت صورتش را تمیز کند نبود او فقط به میز ایراني ها که لیلا در آن براي خودش او از مي خواند و آرام مي رقصید نگاه میکرد تنها کسي که متوجه ي رفتار عجیب لیلا شده بود هري نبود بیشتر بچه ها به او نگاه میکردند اما تعدادي دیگر به بچه هاي که در میز خودشان نشسته بودند و مانند لیلا آواز مي خوانند نگاه میکردند که در همین موقع صداي بلندي به گوش رسید و همه به در ورودي که تازه از آن دختري با بانداي بلند وارد شده بود دختر لث اوورالي بلند به تن کرده بود و زیر آن بلوزي سفید به تن داشت اوورال کاملا به تنشی چسبیده بود و در دستش تعداد زیادي زنجیر بسته شده بود دختر لک با کفش هاي پاشنه دار شی مانند لیلا میرقصید و جلو میرفت هري که براي یک لحظه عصباني شده بود صندلي اش را کنار زد و به طرف مرجان رفت در حین راه براي لحظه به حامد نگاه کرد اما او خجالت زده و سرخ سرش را پایین انداخته بود و چيزي نمیگفت هري که مطمئن شده بود او نمي تواند کمکي به او بکند خودش دست به کار شد . آرام به شانه ي مرجان که اصلا حواسشی نبود زد اما مرجان که آواز
میخواند با خنده برگشت و گفت:
یه روزي میگفتم عاشقي چیه عاشق دیگه کیه فکرشو هم نکردم شاید منم عاشق شم همه میرسیدن عشقی دیدم یا نه ؟ وقتي میکفتم نه یه جوري ناکام میکردن میکفتن عاشق میشم...
هري که حیرت کرده بود دست او را گرفت و سعي کرد او را ارام کند اما مرجان ناگهان فریاد کشید:
حالا که عکسی چشمات تو چشمامه دستات تو دستامه از تو نمیشه گذشت حالا که داغ لبات رو لبهامه قلب تو باهامه از تو نمیشه گذشت...
________________
هري او هل داد و با صورت به روي زمین خورد اما گویا اصلا ناراحت نشده بود هري که کاملا سرخ شده بود در مقابل چشم همگان چوبش را بیرون کشید و طلسمي به طرف مرجان پرتاب کرد به دلیل قدرت جادویي هري یا بخاطر ناراحتي او طلسم بسیار قدرتمندانه عمل کرد و مرجان با شتاب به اسمان بلند شد و به یکي از ستون هاي پشتش خورد و بر زمین افتاد همه با حیرت بلند شدند و به هري و مرجان نگاه کردند هري خودش نیز تعجب کرده بود با حیرت به چوبشی که در دستش قرار داشت و هنوز داشت جرقه به بیرون پرتاب میکرد نگاه کرد که ناگهان صداي با
عصبانیت فریاد کشید:
چي کار کردي لعنتي ؟
و مشتي با سرعت به طرفش امد، هري برخورد مشت را که به گونه ش خورده بود را حس کرد و ارام روي زمین افتاد هرمیون جیغي کشید و به همراه تعدادي دیگر به طرف هري امد . حامد و چند تن دیگر نیز به طرف مرجان رفته بودند خوشبختانه براي هیچ یلت اتفاق خاصي نیفتاده بود هردو ارام سرشان را بالا اوردند اما مرجان دستي به سرش کشید و با دیدن خون فریادي کشید و همه به او نگاه کردند حتي هري که گونه اش درد میکرد با چشماني پراب به نگاه میکرد مرجان آبروهایش را درهم
کشیده بود و با خشم هري را برانداز میکرد که با ناراحتي داد زد:
تو چه مرگته ؟ چرا منو طلسم کردي؟
صدایش در سرسرا میپیچید و شیشه ها را میلرزاند هري با ناراحتي
گفت:
چون داشتي همه رو از کار زندگي خودشون مي انداختي و من به عنوان یه استاد...
مرجان دستش را به طرف هري گرفت و فریاد کشید:
به تو چه؟
و طلسمي با قدرت به طرف هري آمد صداي بلند در تمام سرسرا پیچیده بود موهاي هرمیون بخاطر جریان تند صدا و موسیقي شدید موهایش تکان میخورد هري به هوا بلند شد و شروع کرد به فریاد کشیدن همه سعي
________________
میکرد جلوي مرجان را بگیرند و هري را روي زمین برگردانند خانم یامي سر مرجان فریاد میکشید و میخواست که هري را روي زمین بگذارد پروفسور ملت گوناگال زیر پاي هري به این طرف و ان طرف میدوید مرجان با حرکت دستش هري را به هرجا که دوست داشت میبرد که صداي جیغ بلندي به گوش رسید و کسي نام هري و در کنار ان نعره ي شيري بلند شد همه به در سرسرا نگاه کردند دختري مو قرمز با رد اي بلند جلوي در ایستاده بود و چشمانشی از عصبانیت برقی میزد مرجان که
نمی داسنت او کیست با ناراحتی فریادزد:
تو دیگه کي هستي ؟
دخترلث دوباره فریادي کشید و براي لحظه مرجان با ترسی به او نگاه کرد دستش را جمع کرد و هري از ارتفاع 20 متري روي زمین افتاد و مرجان به طرف دختر لث برگشت هرمیون با خوشحالي به طرف دختراث دوید او را در آغوش گرفت و با اشلت شوق گفت:
جینی ؟؟!! حالت خوبه؟
جیني که به مرجان خیره شده بود و مانند موهایش سرخ شده بود فقط سر تکان داد و هرمیون متوجه ي نگاه او و مرجان شد و ارام گفت:
جیني بیا بریم بیرون...
و سعي کرد دست جیني را بگیرد. جیني با سرعت سرش را برگرداند و به او نگاه کرد هرمیون با نگاه او جوابش را گرفت و سرش را پایین انداخت و ارام کنار رفت در همین لحظه صداي مرجان که با طعنه
میگفت بلند شد:
میشه بفرمایین شما کي هستین ؟
جیني با عصبانیت نگاهش را به مرجان نشاند و موهاي بلندش را به کنار صورتش ریخت و دست به کمر ایستاد و گفت:
تو فکر کردي کي هستي که داري با من این جوري حرف میزني ؟ با اون
مرجان که خونش به جوش امده بود با لحني سرکوبانه گفت:
تو چطور جرات میکني با من این جوري حرف بزني ؟
جیني پیروزمندانه به طرف هري رفت و گفت:
بهتره 100 قدم بري عقب چون من دارم عصباني میشم...
مرجان که دیگر نمي توانست تحمل کند چوبش را بیرون کشید اما عکس العمل جیني سریع تر بود، دوباره همان صداي شیر از دهان جیني بیرون امد و او مانند شيري به طرف مرجان پرید و او را روي زمین انداخت و روي سینه اش نشست مرجان که اصلا انتظار این اتفاقی را نداشت فقط جیغ میکشید و جیني مانند شیراي نعره میکشید و دندان هایش را به نمایشی میگذاشت هري و تمام کسان دیگر که داخل سرسرا بودند فقط نگاه میکردند که بالاخره هري فریادي زد و به طرف جیني ، جیني را از کمر
• • • • • • :گرفت و به کناري کشید و گفت
جیني ... جیني ...داري چي کار میکني ؟ آروم ... آروم...
جیني هنوز عصباني بود و نفس نفس میزد و دوست داشت فرار کند و دوباره به مرجان حمله ور شود اما هري او را رها نمیکرد و سعي میکرد او را ارام کند بعد از چند دقیقه جیني کم کم ارام شد و هر ي ارام او را
رها کرد و گفت:
جینی ؟؟؟ عزیزم ؟؟؟
جیني ناگهان برگشت و هري خودش را کنار کشید اما جیني با دیدن او سایه اي لبخند بر لبشی اورد و هري هم که بعد از مدت ها لبخند او را
میدید به او لبخند زد و گفت:
در چشمان جیني اشاث جمع شد و ناگهان هري را در آغوش گرفت و در حالي که سرش را روي شانه ي هري گذاشته بود و اشلت هاي گرمش روان بود سر تکان داد هري که نمیدانست او چرا گریه میکند دستانش را به دور کمر او حلقه زد و تازه میخواست حرفي بزند که احساسی کرد
________________
جیني همان جیني است با همان اندام سابقی میخواست حرفي بزند که جیني متوجه موضوع شد و سرش را از روي شانه ي او بلند کرد و انگشت اشاره اش را به روي لبهاي او گذاشت تا او را دعوت به سکوت کند و بعد در مقابل چشم همگان صورتش را به طرف صورت هري برد. هري ان روز هر چيزي را انتظار میکشید بجز جیني با آن لبهاي گرمش . همه در گیجی کامل به سر میبردند اما از همه بدتر مرجان بود که چشمانشی گرد شده بود و نمیدانست ان دختر کیست و با هري چه نسبتی دارد؟ پاهایش
به زمین چسبیده و نمیتوانست حرکتی بکند که ناگهان صدايي گفت:
ویزلي چي کار میکني؟
و هر ي سرش را چرخاند و دستش را روي لبش گذاشت جیني هم سرش را پایین انداخته بود و حرکتي نمیکرد نگاه هاي همه افراد داخل سرسرا بسیار سنگین بود و گویا براي جیني اصلا قابل تحمل نبود چون با ناراحتي به طرف در ورودي دوید و از ان خارج شد هري هم دوست داشت فرار کند اما نمیدانست چرا ایستاده بود و حرکتي نمیکرد در همین
لحظه زني عصباني جلو آمد و آرام گفت:
پاتر داري چي کار میکني ؟ جلوي این همه آدم!!!
هري سر تکان داد و گفت:
پروفسور ملت گوناگال اون هنوز نامزد منه...
و او هم با ناراحتي به طرف ورودي رفت و از ان خارج شد هنوز همه ایستاده بودند و حرکتي نمیکردند که مرجان دستي به سرش کشید و ارام پایشی را جلو گذاشت و به طرف در رفت اما حامد دستش را گرفت و
کشید و گفت:
مرجان بیخیال شو بیا بریم...
مرجان میخواست مخالفت کند که داییش او را به طرف میز ایراني ها کشید کم کم جمعیت پراکنده شد و رون که تمام تنش میلرزید و هرمیون که کمي عصبي شده بود هم بر روي صندلي هاي خودشان نشستند. صداي به هم خوردن دندان هاي هرمیون آن قدر بلند بود که رون
حیی
کفت:
________________
هرمیون آروم باش...
در همین لحظه ملت گوناگال کنار انها امد و گفت:
میخواستم از توان چندتا سوال بپرسم !
و هرمیون ناگهان از جا پرید و براي اولین بار جلوي مدیر مدرسه ایستاد
نه، من نمیخوام دیگه به سوالاي شما جواب بدم، رونم جواب نمیده، چون دیگه خسته شدیم صد برابر ما هري خسته شده . ولش کنین ! نمیتوانین ببینین راهته؟ براتون سخته؟ اگه خیلي دوست دارین بشنوین باید بگم که من جیني رو خبر کردم که بیاد اینجا، میدونین چرا؟ چون از شما میترسم! شما میگین دارین به هري کمات میکنین اما کاري براش نمیکنین ، براشی یه دیوار بلند میکشین که توشی زنداني باشه، هریم میترسه ، از شما نه... اون از خودش میترسه... اخه یکی به من بگه کیه که از خودش بترسه؟ کیه از تنهاي با خودش وحشت داشته باشه؟ شما...شما باعث شدین روح شکنجه ببینه... به خدا قسم دامبلدور نمیخواست و نمیخواد که هري رو این قدر شکنجه بدین ... پس ولشی کنین...
و چند لحظه به چشمان ملک گوناگال خیره شد مادث گوناگال طوري لبانش را جمع کرده بود گویا دوست داشت هرمیون را به باد کتلت بگیرد اما کاري نمیکرد . هرمیون نگاهش را از او گرفت و با ناراحتی به طرف در رفت . رون نشسته بود و سرش را پایین انداخته بود که ملت گوناگال به او نگاه کرد و نامش را برد. رون نیز با ناراحتی بلند شد و به طرف در رفت ماث گوناگال متعجب ایستاده بود و فقط نگاه میکرد که متوجه شد تمام بچه هاي گریفندور به او نگاه میکند با تشر گفت:
چیه ؟ شما دیگه چتونه؟
که نویل آرام بلند شد و زمزمه و ار گفت:
پروفسور ببخشید که اینو میگم اما اینجا روزي صدنفر جلوي همه باهم صمیمي میشن و هیچ کس بهشون هیچي نمیگه . هري و جیني هم سال بیشی خیلي باهم بودن و حتي قبل از رفتن جیني اونا بازم باهم بودن حالا
چرا فقط با اونا دعوا کردین؟
________________
ببین لانگ باتم ماجراهاي بین پروفسور پاتر و دوشیزه ویزلي چيزي که اصلا جاش اینجا نیست که بیان بشه...
ناگهان دین بلند شد و گفت:
شما واقعا فکر میکنین دارین به پروفسور کملوت میکنین ؟ اما شما هیچ وقت نمیتوانین مثل پروفسور دامبلدور به یلت نفر کملیت کنین ! مدیریت شما
غلطه شما یلت نفر و نابود میکنین . هر ي قبل از استاد شدنشی این هري نبود حرف هاي هرمیون درسته اره؟ شما طرفه کي هستین...
ملات گوناگال با ناراحتي گفت:
لطفا درست صحبت کنین وگرنه مجبور میشم جریمتون کنم...
سیموس و چند تن دیگر با هم ایستادن و فریاد زدن:
خود با جریمه کنین ... مارو از چیزي که برامون ارزشی نداره نترسونین ... اینجا هنوز چند نفر پشت هري هستن ...اگه قراره دین جریمه
ملت گوناگال که به شدت عصباني شده بود ناگهان چوبش را بیرون کشید
و گفت:
تا 3 میشمرم و اگه نشینین همتون جریمه میشین...1...2...
پروفسور بسی کنین...
این صداي پروفسور سان بود که جلوي ملت گوناگال پرید تا او را از این کار باز دارد ملت گوناگال که به شدت میلرزید به گریفندوري ها که به او خیره شده بود و عصباني بودن خیره شد بعد از چند دقیقه در حالي که نفسی نفس میزد آرام گفت:
شما چي فکر میکنین؟ فکر میکنین من طرف اسمشونبر ؟ به خدا من بیشتر از شما براي اون نگرانم ! شاید دارم بد نشون میدم اما خودتون بگین باید چي کار کنم که شما و خودش بفهمین که من نگرانشم !؟ هري نمي خواد
________________
باور کنه پروفسور دامبلدور مرده داره خیال پردازي میکنه همین باعث میشه که تو رویا فرو بره من میخوام کمکشی کنم...
دین ناگهان گفت:
شما باز میخواین بهش بگین دیونه شده ؟
ملک گوناگالی آرام سر تکان داد و گفت
انگار منظورمو بد گرفتین ! ببینین موضوع هري کاملا پیچیده است شما اصلا متوجه نمیشین...
پروتي و پادما پاتیل هردو باهم گفتند:
خوب توضیح بدین ! گوش میدیم!
ملکت گوناگال چوبش را جمع کرد و جوري به آنها نگاه کرد که همه ي انها متوجه يا چهره ي خسته و دردمند او شدند با آرامش چشمانش را بست و
کفت:
معذرت میخوام اما موضوع کاملا سریه...
خود هري میدونه که موضوعش چقدر سریه یا اونم دم به دقیقه با طلسماتون تو خماري میزارین؟
همه به طرف من با صدا برگشتند این صداي باني بود که به طرف ماث گوناگال مي آمد، ماث گوناگال که کاملا گیج شده بود زمزمه وار گفت:
بانی ؟؟؟ تو چرا؟؟؟
باني دست به کمر ایستاد و گفت:
من چي پروفسور؟ میخواین منم طلسم کنین؟ شاید میخواین همه رو طلسم کنین که چیز ي نفهمن اره؟ پروفسور هر ي خیالی پردازي نمیکنه !
پدربزرگ من زنده است! این شماین که دارین براي هر ي موضوع سري در ست میکنین مگه نه؟ این منم که به خواسته ي شما توي این بازي
مسخره افتادم ! یه سوالی؟ من آدم خوبم یا ادم بده ؟ این هنوز براي خودم
معلوم نیست!
ملک گوناگال دست باني را گرفت و به طرف خود کشید و آرام گفت:
بچه ها رو نشورون باني ! خواهش میکنم!
باني دستش را از دست او بیرون اورد و گفت:
این شماین که دارین سعي میکنین حقیقت و پنهان میکنین ا! چرا بهشون نمیگین؟ حداقل به هري بکین ! اون که باید بدونه ! اگه نمیگین خودم بگم
|
ملات گوناگال با ناراحتي باني را هل داد و گفت:
بس کن دیگه ! چه بلایي سرت آوردن ؟
باني با ناراحتي گفت:
فقط نمیخوام توي این بازي که در آخر یکي قراره بمیره شریف بشه...
و با ناراحتي به طرف در سرسرا رفت و از ان خارج تمام کساني که در سرسرا بودن با تعجب و حیرت به چهره ي ملت گوناگال که گویا یخ کرده
بود نگاه میکردن...
جیني در باز کن ... جیني خواهشی میکنم در و باز کن... جیني دارم عصباني میشم درو باز کن... جیني!!
* ج:
هري پشت در اتاقی خودش ایستاده بود و از جیني میخواست که در اتا را باز کند هرمیون و رون کنارشی ایستاده بودن و فقط به او نگاه میکردن که سرخ شده بود هري که سعي میکرد خود را ارام نشان دهد اما نمیتوانست با لبخندي تلخ چوبش را بیرون کشید و گفت:
هر کاري دوست داري بکن...
________________
این صداي حزن انگیز جیني بود که از داخل اتاق امد و هري هم اروم گفت:
خیلي خوابه...پس برو کنار...
تازه دهانش را باز کرده بود که طلسمي بگوید که هرمیون دست او را گرفت و گفت:
هري ولش کن بزار تنها باشه...
هري با لبخندي گفت:
من نمیتوانم هرمیون من نمیتونم...
و با ناراحتي قفل در را خورد کرد صداي جیغ دو دختر بلند شد اما هري بدون توجه با لگدي در را باز کرد و داخل اتاق شد. جیني کنار دیوار کز کرده بود و پاهایش را در اغوششی جمع کرده بود، سرش روي پاهایش بود و موهاي بلندشی مانند چتري روي سرش افتاده بود با امدن هري سرش را بلند کرد و با چشماني خیسی به او خیره شد هري که عصباني
بود اما لبخند میزد. چوبشی که هنوز در دستشی بود را ناخواسته به طرف جیني گرفت و گفت:
من به شما نگفتم برو بخونه؟ پس چرا دوباره پاشدي او مدي اینجا عزیز م؟ ها؟ جواب بده لعنتي !!
هري این جمله ي اخر را بر سر جیني فریاد کشید جیني بر خودش لرزید
تو چرا دیگه به من نامه ندادي؟ اینجا سرت با کجات بند بود؟ من نبودم بهتون خوشی گذشت ؟ میخواین من برم راحت به کثافت کاري هاتون بپردازین؟
هري که سعي میکرد خودش را کنترل کند با صداي لرزان گفت:
ببین من اینجا به اندازه ي کافي مصیبت دارم...
جیني که حالا کاملا نزدیث بود گفت:
________________
من مصیبتم آره؟ میخواي یه چيزي نشونت بدم ؟ پس خوب نگاه کن !
هري متوجه ي منظور او نشد اما ناگهان جیني به صورت او چنگي زد و هري تعادلش را از دست داد و روي زمین افتاد هرمیون جیغ کشید و به طرف هري رفت و کنار او نشست . هر ي سرش را بالا اورد و با پشت دستش لبشی که چالک خورده بود را پالث کرد و به جیني که میلرزید نگاه
کرد. رون با ترس گفت:
جینی ؟ آروم باشه، چته؟
• •
جینی به برادرش نگاه کرد و گفت:
من چمه؟ چرا از دوست عزیزت نمي پرسي که چشه؟ چرا اون نامه هاي منو نخواند که بفهمه چه بلایی داره سر من میاد؟ چرا؟ آخه چرا؟ من چه گناهي کردم که باید این آقا رو دوست داشته باشم ؟ لعنتي چرا جواب
نمیدي ؟ مگه برادر من نیستي ؟ یه چيزي بگو!
رون تازه دهانش را باز کرده بود که حرفي بزند اما هري سریع گفت:
رون ولش کن...
و آرام با کملک هرمیون بلند شد کمي به جیني خیره شد بعد آرام گفت:
میشه شما دوتا براین بیرون... من باید با جیني حرفامو بزنم... خواهشی کردم هرمیون...
هرمیون به رون نگاه کرد بعد وقتي رون سر تکان داد هردو از اتاق خارج شدند و در را پشت سرشان بستند ، با رفتن انها جیني رویشی را از هري برگرداند و به پنجره ي اتاقشی که خارج از ان هنوز داشت برف مي امد خیره شد هري حرفي نزد میدانست جیني دوست دارد او حرفي بزند تا فریاد بکشد و هري این را نمیخواست آرام به طرف دستشویي رفت و در را باز، جیني که منتظر اتفاق دیگري بود با ناراحتي سرش را برگرداند تا او را ببیند و وقتي دید که هري در دستشویي را میبینند ناگهان داغ شد دوست داشت به طرف دستشویي برود و در را خورد کند اما آرام به طرف دستشویي رفت و جلوي در ان ایستاد هر لحظه بیشتر عصباني میشد اما میدانست این کارها نه تنها نظر هري را جلب نمیکند بلکه او را
________________
عصباني تر میکند ناخواسته دستگیره در را گرفت و باز کرد. هري جلوي اینه دست شویی ایستاده بود و پارچه اي را به کنار صورتش میکشید تا خونش را بند بیاورد با امدن جیني سرش را چرخاند تا او را ببیند بعد دوباره سرش را برگرداند. جیني عاشق نگاه هاي او بود دوست داشت هري او را براي چنگ زدن صورتش دعوا کند و حتي بسیار لذت میبرد اگه هري او را میزد اما وقتي هري حرفي نمیزد او خورد میشد
در حالي که نمیدانست چرا اینقدر سریع ارام شده است گفت:
هري ... نمیخواي چيزي بگي؟
هري دوباره به او نگاه کرد و گفت:
چرا...بیشتر از این کاري که کردي دوست دارم...
و دوباره رویش را جیني برگرداند، جیني که نمیتوانست تحمل کند کنار در روی زمین نشست اشلت هایشی روان شده بود و حتي قدرت نداشت جلوي انها را بگیرد. هري کاري نمیکرد دوست نداشت جیني گریه کند اما هنوز ناراحت بود ، با ناراحتي دستي به پیشانیش کشید و کمي تامل کرد بعد به طرف جیني رفت، جیني با چشماني پف کرده به او نگاه کرد و هري لبخندي زد و سر تکان داد بعد خم شد و بازوهاي جیني را گرفت
تا او را بلند کند، آرام گفت:
پاشو... بس کن دیگه ...تو مگه قول ندادي گریه نکني ؟ پس چي شد ؟ پاشو
جیني آرام بلند شد و با پشت دستیشی صورتش را تمیز کرد و بیني اش را بالا کشید ، هري که به صورت او خیره شده بود نمیتوانست حرکتی بکند جینی جواب نگاه هاي او را داد بعد پلکی زد و سرش را روي شانه هاي او گذاشت هري ناخواسته کمر او را گرفت و سرش را موهاي پرپشت او
فرو کرد بعد ناگهان از جا پرید و گفت:
جیني... تو ...
جیني سرش را بلند کرد و به چشمان او خیره شد و بدون انکه او سوالي برسد جواب داد:
________________
مادرم ، اون گفت این طوري هیچ کس بهم چلث نمیکنم... من هشدت ما همه اما انگار باردار نیستم...
هري خنده اي کرد و گفت:
ترسیدم...
جیني که هنوز به چشمان هري خیره مانده بود گفت:
چرا؟ تو که اون بچه رو نمیخواي!
هري سرش را تکان داد و با لبخندي گفت:
چرت نگو ... من هم تورو میخوام هم اونو ... اما تو رو بیشتر میخوام
جیني به پهناي صورتش خندید و دوباره سرش را روي شانه يا هري گذاشت، هري که میخندید آرام گفت:
جیني خدا نکنه کسي رو بغل کني ... تمام وجود ادم وسوسه میشه...
جیني که خود را به هري چسبانده بود گفت:
خواب بشه... به تو چه؟
و شروع کرد به قهقه زدن...
هرمیون کنار آتشی نشسته بود و ناخن هایش را میخورد رون هم روي
عجی
گفت:
نکنه دعواشون بشه؟
رون با ناراحتي گفت:
خوب بشه... تقصیر تو ... مگه تو به جیني خبر ندادي که پاشه بیاد اینجا ؟
هرمیون با ناراحتي سر تکان داد:
نه بابا... فقط خواستم جلوي ملت گوناگال یه چيزي گفته باشم تا حرفي نزنه...
رون که حالا واقعا نگران شده بود کمي فکر کرد و گفت:
نه...دعواشون نمیشه... هري اینقدر احمق نیست که ... سان داره میاد این
ژرار با...
و هرمیون سریع چوبش را بیرون کشید و بچه خوکي که جلویشی بود تبدیل به کلاغ کرد اما این قدر حواسشی پرت بود که تمام پرهاي کلاغ بیچاره را با اشاره ي چوبش سوزاند سان با اخمي گفت:
دوشیزه گرنجر حواستونو جمع کنین ... اقاي ویزلي بهتره شما هم یه امتحانی بکنین...
بچه خولت بیچاره ماننده توپي به هوا بلند شد و به چند جا خورد و با اشاره ي سان به سر جایش برگشت ، سان با ناراحتي گفت:
واقعا که ... جریمه میشین تا بفهمین چرا این جوري شد...
و بعد با ناراحتي از انجا رفت رون زیر لب گفت:
فکر کنم برزخي امروزشی براي این بود که جیني جلوي چشمش هري
*
هرمیون با نیشخندي گفت:
همه میدونن چقدر هر ي رو دوست داره ، من که نمیدونم میخواد به جیني چي کار کنه ؟
در همان لحظه زنگ خورد. رون و هرمیون سریع از جا پریدند و وسایلشان را جمع کردند و از در بیرون رفتند هردو میخواستند به پیش هري و جیني بروند اما سر راهشان به مرجان برخوردند که وحشت کرده
بود با دیدن ان دو خود را به آنها رساند و گفت:
سلام ... میدونیر جايي شده؟
________________
هرمیون که فکر میکرد براي هري و جیني اتفاقي افتاده بازوهاي مرجان را گرفت و گفت:
جی شده ؟
مرجان که تعجب کرده بود گفت:
آروم باش... هیچي فقط صبح که شما رفتین بیرون اون دختره دوستتون که روسري سرش میکنه و جلوي صورتشو با اون حریر مسخره میگیره با مدیر تون دعواشی شد و یه حرفایي زد که خیلي جالب بود...
هرمیون با خیال راحت دست مرجان را رها کرد و گفت:
مرجان زمزمه وار گفت:
یه چیز ایي درباره ي اینکه پدربزرگش زنده است و اونا دارن با هري سر هیچ پوج بازي میکنن و خودش نمیدونه که توي این بازي نقش خوبو داره
یا بدو...
هرمیون به رون که مانند خودش وحشت کرده بود نگاه کرد رون با
اضطراب گفت:
مطمئنی؟
مرجان سر تکان داد و گفت:
مدیر تونم همش میگفت که خواهش میکنم بچه ها رو نشورون...
رون با اخمي گفت:
خوابه... خیلي خوابه... اما تو چرا داري این حرفارو به ما میزني ؟ فکر میکنم هیچ ربطي به تو نداشته باشه؟!
مرجان با ناراحتي گفت:
یعني چي به من ربطي نداره؟ منم میخوام بدونم جریان چیه !
________________
هرمیون آرام گفت:
اما تو نباید به مسائلي که بهت مربوط نیست فضولي کني اینا همش
مرجان آرام گفت:
رون و هرمیون هردو باهم گفتند:
تو هیچي نشنیدي فهمیدي؟
مرجان که از شکل حرف زدن آن دو ترسیده بود ناخواسته سر تکان داد و رون گفت:
خود با... برو، خود با نیست اینجا و ایسی...
و مرجان که کمي تعجب کرده بود و نگران بود سر تکان داد و راهش را کج کرد و از راهي دیگر رفت...
هرمیون به رون نگاه کرد و رون با ناراحتي گفت:
این دختره داره زیاده روي میکنه... نباید به این چیزا دخالت کنه...
هرمیون با ناراحتي گفت:
خیلي فضوله من اگه بودم ترتیبشو میدادم...
رون با نگراني گفت:
بس کن هرمیون اون حرفي نمیزنه، بیا بریم پیشی هري ...
هرمیون با ناراحتي سر تکان داد و همراه رون به طرف دفتر هري رفت بچه ها از کلاسی او بیرون مي امدند و این به ان معنا بود که هري کلاسی درسش را تعطیلی نکرده بود بعد از رفتن همه هرمیون و رون وارد کلاسی شدند هري پشت میزش نشسته بود و به برگه اي روي میزش خیره مانده بود . موهایش نصف صورتش را پوشانده بود هرمیون با خنده سلام کرد
________________
و هري هم سر شی را بالا اورد و با خوشرویي به ان دو سلام کرد رون با لبخندي گفت:
جیني کو؟
هري که دوباره به آن کاغذ نگاه میکرد سراسري گفت:
خوابه... اینو دیدن ؟ گفتن بزنم رو برد کلاسم...
رون برگه را از او گرفت و گفت:
نه ... چي هست؟
هري با ناراحتي گفت:
مسابقه ي او از خواني 31 دسامبر و بازي اختتامییه کویید چم همون روزه...
رون با ناراحتي به هري نگاه کرد و گفت:
جي ؟
و خودش چند بار کاغذ را خواند بعد سرش را بالا اورد و گفت:
این که خیلی بد میشه ... هرمیون؟ چت شد؟
رنگ هرمیون پریده بود و تمام تنش میلرزید هردو پسر با نگراني به دوستشون که هر لحظه ممکن بود از حال برود خیره شده بودندرون براي هرمیون صندلي اورد و هر ي دست او را گرفته بودرون دوباره پذسید هرمیون چت شده؟ هرمیون با صداي گرفته اي که گویا هرلحظه
ممکن بود به گریه بیفتد گفت:
مسابقه ي آواز خواني !!!! من هیچي تمرین نکردم...واي!!!!!
هري خنده اي کرد و گفت:
هرمیون من همون شبم بهت گفتم که من هستم نگران نباش...
________________
هرمیون با امیدواري به هري نگاه کرد و سر تکان داد اما ناگهان گفت:
هري ! جیني...
هري خنده ي کوتاهي کرد و سر تکان داد . هرمیون با خوشحالي نفس عمیقي کشید و به رون که همانند او خوشحالی بود نگاهي کرد . هر سه
تولد- تشکر - داستان و... فصل چهل و یکم : کریسمس مبارلت
جیني میشه این قدر راه نري؟ سرم گیج رفت... جیني که تمام صورتش خیس عرق بود و با ناراحتي دست به کمر راه میرفت با صداي گرفته گفت: تو که جاي من نیستي... هر شب این طوري میشم ... واي... هري روي تختش نشسته بود و با ناراحتی به جیني که براي نهمین بار داشت طول اتاق را راه میرفت نگاه میکرد که ناگهان جیني سر جایش ایستاد و با ناراحتي کمرش را صاف کرد و اهي بلند کشید هري که ترسیده بود از جا پرید و گفت :
چي شد ؟ بگیر بشین ببینم ! و جیني را آرام نشاند، جیني نفس نفس میزد و دستانش میلرزید هري که نمیدانست باید چه کند با ناراحتي لبش را گزید و گفت:
میخواي بر م مادام پامفري رو بیارم... شاید...
جینی حرف او را قطع کرد و در حالی که صدایش میلرزید گفت: نه بابا چیزیم نیست ... تو بگیر بخواب ... من حالم خوابه... کم کم آروم میشم...
شری سر تکان داد و گفت: نمیتونم ... خوابم نمیبره... جیني پاشو بریم درمانگاه من میترسم... جیني خنده اي کرد و گفت:
چي داري میگي ؟ من حالم خوابه... بگیر بخواب... مگه تو فردا کلاس نداري ؟! بگیر بخواب، من خوابم... هري که واقعا سر در گم شده بود با ناراحتی بلند شد و گفت:
اخه کی گفت پاشی بیاي اینجا با این وضع ؟ جیني که گویا فقط منتظر این حرف هري بود. حالت دفاعي به خودش گرفت و با پوزخندي گفت: میدونم واقعا دوست داشتي که من نیام اینجا تا اینکه هر کاري که دلتا میخواست بکنی اما ... هري با ناراحتي فریاد زد : جیني یه بار براي همیشه میگم اگه دوباره این بحث مسخره ي خیانتو بکشي وسط اون وقت... به جیني که از برخورد او به شدت وحشت کرده بود نگاهي انداخت دوست نداشت جیني از او بترسد به همین دلیل با ناراحتي لگدي به تختش زد و از در بیرون رفت جیني که وحشت کرده بود دستش را به روي دهانش گذاشت و شروع کرد به نفس نفس زدن... هري با عصبانیت قدم میزد دوست داشت به جایي برود که تا چند وقت جیني را نبیند نمیدانست چرا اینقدر جیني به او شلث میکند و همین موضوع او را ناراحت میکرد، درحالی که در محوطه مدرسه راه میرفت ناگهان نفسش بند امد، نفسش بالا نمی امد گویا سیمی دور گردنش پیچیده شده بود و نمیگذاشت او درست نفس بکشد در حالي که چشمانش پر از اشلات شده بود و دستش را به گردنش میکشید روي زمین افتاد با چشمان پر از اشکش به آسمان خیره شده بود و خر خر میکرد که ناگهان صداي جیغ دختري چندین متر ان طرف تر به گوش رسید و همین موضوع باعث شد که نفسش بالا بیاید در حالي که روي زمین خوابیده بود و نفس نفس میزد سرش را برگرداند تا ببیند منیا صدا از کجا بوده است که این بار صداي جیغ طولاني مدتي به گوش رسید هري خودش را از روي زمین کند و به دنبال صدا دوید هرچه بیشتر میدوید صداي جیغ بلند تر میشد تا جایي که ناخواسته از حرکت باز ماند ... اون بید ضربه زن بود که دختري را بلند کرده بود و بالاي سرش میچرخاند در این لحظه تار مویي قرمز جلوي پاي هر ي افتاد و هري بعد از چند ثانیه دو زاریش افتاد و فریادي کشید و ناخواسته دستانش را به طرف درخت گرفت ریشه هاي بلندي درخت بیچاره را در برگرفته بودند و بید بیچاره حتي نمیتوانست حرکت کند که پاي جیني را رها کرد جیني از ارتفاع 20 متري به طرف زمین پرت شد هري چوبش را بیرون اورد که او را جادو کند اما سرعت جیني از او بیشتر بود و او چندین متر آن طرف تر از هري روي زمین افتاد هري که از شدت ترسی به مرز جنون رسیده بود به طرف جینی دوید جیني هنوز داشت جیغ میکشید پس زنده بود ... وقتي هري به جیني رسید فهمید خالث زیر جیني مانند تشکي نرم شده است در حالي که کمي دور تر از جیني ایستاده بود و نفس نفس میزد ناگهان شاخه اي کلفت به او پهلوي او خورد و او را از روي زمین بلند کرد هري نمیدانست باید چه کند فقط شاخه ي بید را گرفته بود تا از 50 پایی به روي زمین نیافتد آن طرف تر جیني هنوز داشت جیغ میکشید، بید کاملا دیوانه شده بود هري را به هر طرف پرتاب میکرد تا هري از او جدا شود بالاخره دستان هر ي نتوانست تحمل کند و هري پرتاب شد در حالي در آسمان بلند شده بود و فقط فریاد میکشید مطمئن بود هر لحظه به زمین میرسد. نزدیکاي زمین بود که چشمانش را بست منتظر بود که فریادي از سردرد بکشد اما ناگهان دو دست دستان او را که در هوا بود گرفت با تعجب چشمانش را باز کرد و به بالا نگاه کرد، بالاي سر او زني با رد اي سیاه و بالهاي بزرگ
________________
مشکي در حال پرواز بود ناخن هاي بلندش را به روي رگ هاي هر ي میکشید و هري خون گرم خودش را حس میکرد زن که متوجه نگاه هاي هري شد به پایین نگاه کرد و دندان هاي تیزش را به هري نشان داد هري با دیدن چشمان او که از لابه لاي موهایش پیدا شده بود ناخواسته فریادي کشید میخواست فرار کند اما دستانش اسیر شده بود ناگهان بوي همان عطري که قبلا او را مدحوش کرده بود به مشامش رسید بوي مرگ میداد هري براي دومین بار فریادي کشید و در حالي که از ترسی تمام وجودش یخ کرده بود بخاطر بوي تند عطر از
حالا رفت... هرمیون ناگهان چشمانش را باز کرد و صاف نشست نمیدانست چرا ناگهان از خواب پریده است اما ناخواسته دلش به شور افتاد ارام از روي تختش پایین امد و ردایش را روي شانه اش انداخت و ارام در حالي که روي انگشتان پایش راه میرفت از اتاقش بیرون رفت سریع از پله ها پایین امد میخواست به طرف خوابگاه رون برود و او را بیدار کند اما اگر رون دلیل این کار او را میپرسید چه میگفت در حالي که کنار آتش شومینه ایستاده بود سراسري به پنجره ي که پشتش پر از برف بود نگاه کرد گویا شعله ي کوچکي پشت پنجره بخار گرفته بود هرمیون با تعجب به طرف پنجره رفت و با آستین ردایش پنجره را تمیز کرد و به بیرون نگاه کرد
هرمیون از وحشت سر جایش میخکوب شده بود و نمیدانست باید چه کند گویا پشت پنجره ي پر از بخار جهنم به پا شده بود درختان وسط جنگل به آتش کشیده بودند هرمیون ناخواسته جیغي بلند کشید و دستش را روي دهانش گذاشت ، ترسیده بود میدانست که باید به کسي خبر دهد اما نمیتوانست حرکتي بکند در همین هنگام چندین نفر از اتاق هایش بیرون امدند و در حالي خواب الود بودند گفتند:
چی شده؟ هرمیون ناگهان به طرف خوابگاهش رفت تا چوبش را بردارد و نتوانست جواب انها را بدهد همه با تعجب به او نگاه میکردند که یکی از سال سومی فریاد زد:
---- . ...،خداي من... اتیش
و همه به طرف نگاه او نگاه کردند... هرمیون سریع در حالي که کفش هاي اسپورتش را به پا کرده بود از خوابگاهش بیرون آمد و بدون توجه به کسي از در بیرون رفت همه با ترس و وحشت به هم نگاه میکردند ناگهان یکي از پسران سال ششمي فریاد زد: چرا وایسادین ؟ باید بریم به همه بگیم... و به دنبال هرمیون از در بیرون رفت بقیه هم از او تقلید کردند و به دنبالش رفتند گریفندوري ها در راهرو فریاد میزدند و میگفتند:
جنگل آتش گرفته... اما هرمیون با سرعتي غیر منتظره به طرف اتاق هري میدوید نمیخواست فکر کند اتش بخاطر هریست سریع در کلاس را باز کرد و در حالي که به دنبال هر ي میگشت او و جیني را صدا کرد اما هیچ کدام جوابش را نمیدادند ناخواسته به طرف راه پله ي اتاق هري رفت و در حالی که نام او را صدا از پله ها بالا رفت مشت هایش را به در اتاق کوباند اما کسي در را برایش باز نکرد با دو دلي ارام در را باز اما اتاق خالي بود هرمیون با وحشت به اتاق و تخت خالی هري نگاه کرد بعد جیغی کشید و از پله ها پایین رفت در بین راه به پروفسور مادث گوناگال برخورد او با تعجب رد اي او را گرفت و گفت:
چي شده گرنجر ؟
هرمیون ردایش را از دست او بیرون کشید و با نگراني گفت: نمیدونم پروفسور اما جنگل آتیش گرفته و ... و... هریم نیست... نه هري هست نه جیني ... چرا هاگرید کاري نمیکنه ؟ پروفسور ملی گوناگال که با دهان باز به او نگاه میکرد با ناراحتي آرام سر تکان داد و هرمیون هم با ناراحتي از او رو برگرداند و به طرف در خروجي رفت همه با سرعت به طرف در خروجي میرفتند و هرمیون هم با ترس و وحشت راهش را باز میکرد و جلو میرفت که ناگهان کسی او را صدا کرد هرمیون ناخواسته به پشت سرش نگاه کرد رون با لباس خوابش خود را به او رساند و گفت :
چي شده؟ هرمیون که ترسیده بود سر تکان داد و دست او را کشید و با هم در حالي که میدویدند از در بیرون رفتند در بین راه هرمیون گفت:
نمیدونم... اما احساسی خوبي ندارم ... هر ي جیني نیستن...
رون با وحشت ایستاد و گفت:
چي؟
هرمیون هم ایستاد و در حالي که نفس نفس میزد گفت: نیستن....تو اتاق هري هیچ کدو مشون نبودن...روان نکنه هري...
________________
به پا... این جمله اي بود که از دهان رون بیرون امد اما ناگهان شاخه اي بلند به هرمیون خورد و هرمیون را پرتاب کرد رون روي زمین افتاد و به بید ضربه زن خیره شد او عصباني بود خیلي هم عصباني بود گویا کسي او را ناراحت کرده بود روان با ناراحتی به او خیره شده بود که متوجه ي مقداري ریشه ي خشلات شد که به دور بید پیچیده بود و نمي گذاشت او درست حرکت کند ناگهان به یاد هرمیون افتاد سریع از جایش بلند شد و به طرف هرمیون که چندین متر آن طرف ترش افتاده بود و با ناراحتي بلند شده بود و خودش را میتکاند رفت خود را به او رساند و گفت:
خوبي؟
هرمیون سر تکان داد و رون گفت:
اون جارو نگاه کن...
و به ریشه هاي خشت اشاره کرد، هرمیون هم مانند او فکر کرد و گفت: هري اینجا بوده اون ریشه ها کار او نه ... واي خداي من ... ابن چه صدایه ؟ و هردو گوش هایشان را تیز کردند گویا کسي ناله میکرد و نمیتوانست حرکت کند هردو ارام به طرف صدا رفتند جیني روي زمین افتاده بود و در حالي که چشمانش را بسته بود ارام ناله میکرد هرمیون و رون با نگراني به طرفش دویدند هرمیون بالاي سرش نشست و او را صدا کرد: جینی؟ جینی؟ صدامو میشنوي؟ جیني چشماتو باز کن... جیني با شنیدن صدايي هرمیون با اجبار چشمانش را باز کرد و در حالي که ناله میکرد گفت: خوابم... هري! بردنش... بر دانش...
رون با وحشت گفت:
کیا ؟ کجا؟
جینی خودش را صاف کرد و ناله اي کرد و گفت: جنگل... نمیدونم...اما صداي فریادش مي او مد... همش داشت داد میزد... انگار... داشتن... شکنجه اش میکردن... و اي... چی شده؟جنگل ! آتیش گرفته ! هرمیون بلند شد و به پشت سرش که در واقع جنگل پراتش بود نگاه کرد بعد آرام گفت: رون ... پیش جیني بمون... من الان میام... و هرچه رون مخالفت کرد او گوش نداد و به طرف جنگل رفت در حالي که چوبش را در دستش گرفته بود ارام جلو میرفت هر چه نزدیلات تر میشد اتش بیشتر میشد تا اینکه به میداني پر از اتش رسید هرمیون به پشت درختي رفت تا بتواند بهتر ببیند ... تمام درختان در حال سوختن بودن اما در وسط ان همه اتش هرمیون چشمشی به هر ي افتاد که تمام صورتش خوني بود ، لباس هایش پاره شده بود و موهایش را چیده و روي زمین ریخته بودند ... به شکلي هري را به چوبي وصل کرده بودند که گویا حضرت مسیح را به صلیب کشیده اند هرمیون با ترس و وحشت به طرف هري دوید ... چوبش را به طرف هري گرفت و میخ هاي که به دست هري فرو کرده بودند بیرون آمد و او روي زمین افتاد هرمیون که نمیدانست باید چه کند به طرف هري رفت اما ناگهان صداي جیغ زنی امد و هرمیون سر جایش ایستاد و به اطراف نگاه کرد زني با دوبال بزرگ سیاه به طرفش پرواز میکرد هرمیون هم با دیدن چشمان او جیغي کشید و روي زمین افتاد تمام تنش میلرزید و نمیتوانست حرکتي بکند که زن با همان دندان هاي سیاه کنارشی نشست و به طرفش رفت هرمیون که حالت طبیعي اش را از دست داده بود فقط میتوانست جیغ بکشد و کمي خود را جابه جا کند اما بالاخره زن به او رسید و هرمیون با ناراحتي چشمانش را بست اما ناگهان صداي طلسم مردي را شنید که با صداي جیغ زن در امیخته شده بود . با وحشت چشمانش را باز کرد زن که گویا کسي در حال شکنجه کردنش است فرار کرد و به آسمان بلند شد و آتشي که به دنبالش به روي درختان امده بود به دنبال او از روي درختان بلند شد و تاریکي شب جنگل را فرا گرفت هرمیون که روي زمین خوابیده بود و میلرزید با کمک مردي بلند شد. آرام به اطراف نگاه کرد آن مرد که به نظر هرمیون خیلی هم تنومند بود کسی نبود جز رون ، لحظه اي به رون نگاه کرد هنوز مطمئن نبود که او خودرون باشد اما وقتی رون با نگراني حالش را پرسید و او صداي همیشگی او را شنید خیالش راحت شد و سر تکان داد اما ناگهان به یاد هري افتاد رون را از خود جدا کرد و به طرف هري که با صورت روي زمین افتاده بود رفت با قدرتي و صف انگیز هري را برگرداند، صورت هري زیر خون غرق شده بود و اصلا پیدا نبود هرمیون با ترسی و وحشت ردایش را از تنش بیرون اورد در شب به ان سردي هرمیون از ترسی و وحشت گرمش شده بود رون با تعجب و حیرت فراوان به کنار هري و هرمیون آمد وقتي دید هرمیون ردایش را در اورده است او نیز از او تقلید کرد هرمیون ردایش را پاره کرد و ارام روي صورت هر ي کشید ردایش پر از خون شده بود رون با جادو کمي اب درست کرد و روي رداي هرمیون ریخت تا هرمیون بهتر بتواند صورت هري را تمیز کند اما وقتي آب به صورت هري رسید ناگهان ناله اي کرد و انگشتانش که کج شده بودند را تکان داد هرمیون آرام گفت:
________________
هري !!!!؟؟؟؟ هیچي نیست... هیچی نیست الان میبریمت درمانگاه... رون بر و چند نفر و خبر کن بیان اینجا... راستی ! جیني کو؟
رون که بغضی کرده بود گفت:
همون جاست... گفت حالش خوبه... هرمیون ...داره میمیره مگه نه؟ هرمیون که مانند او ناراحت شده بود دست پر خونش را بالا آورد و ضربه اي به گوش رون زد و با
گفتم بر و ... رون با پشت دست خوني که هرمیون به صورتش پاشانده بود که در واقعا خون هري بود را روي صورتش کشید و در حالي که اشلات در چشمانش جمع شده بود بلند شد و شروع کرد به دویدن بعد از رفتن او هرمیون بغضش ترکید و در حالي که اشلات میریخت آرام با ردایش صورت هري را تمیز کرد . از چشمان هري خون میچکید ، دهانش پر از خون بود ، تمام انگشتانش شکسته شده بود و گویا کسي با صلیب داغ روي تنش نقش زده بود . تن نیمه برهنه اي هري در شبی به ان سردي مانند مرده اي یخ کرده بود هرمیون رداي رون را که روي زمین انداخته بود به دور هري پیچاند و منتظر ماند... موهاي خوش حالت و همیشه تمیز هر ي حال پر از خون و برف و خالفت شده بود هرمیون در حالي که به صورت پر خون هري نگاه میکرد به یاد چهره ي همیشه خندان هر ي افتاد در افکارش غوطه ور بود که هري شروع کرد به ناله کردن ، هرمیون سریع سر هري را بلند کرد و گفت: من اینجام... هري ؟! با اروم باش... رون رفته کملک بیاره ... الان میان ... درد داري؟ این قدر ناله نکن ... یه چیزي بگو... هري؟!!
اما هري فقط ناله میکرد و جواب هرمیون را نمیداد هرمیون ناگهان گفت:
آب میخواي؟ صبر کن... صبر کن... و چوبش را برداشت و کمي آب درست کرد بعد سر هر ي را بلند کرد و جام پر آب را به طرف دهانش برد و
اما هري حتي لبهایش را تکان نداد و فقط ناله میکرد هرمیون که اشاک هایش مانند ابر بهار میریخت گفت: چیه ؟... آب نمیخواي؟ هري بگو من چی کار کنم! اما هري باز هم ناله میکرد و جوابش را نمیداد در همین لحظه صداي رون را شنید که او را صدا میکرد در حالي که صدایش بلند نمیشد فریاد زد:
من اینجام... اینجام... و هري را که هنوز ناله میکرد در آغوش گرفت ، رون همراه پروفسور ماه گوناگال ، مادام پامفري ، پروفسور سان و هاگرید بود پروفسور سان با دیدن چهره ي پر خون هري و زمین پر از خون دستش را جلوي دهانش گذاشت و به طرف درختي رفت . پروفسور ملک گوناگال سر جایش میخکوب شده بود و با ناراحتي اسم هر ي را به زبان میاورد مادام پامفري به طرف هري رفت و ارام او را که هنوز ناله میکرد از اغوش هرمیون بیرون کشید. پروفسور مات گوناگال برانکاردي به وجود اورد و هاگرید آرام هري را روي ان گذاشت . وقتي هاگرید هري را بلند کرد صداي ناله يا هري هم بلند تر شد اما وقتي دوباره او را روي برانکارد گذاشت آرام شد پروفسور سان و مادام پامفري و پروفسور ملت گوناگال همراه بر انکارد با سرعت از آنجا رفتند اما هاگرید و رون متوجه ي هرمیون که هنوز روي زمین نشسته بود و اشلات میریخت شدند رون جلو رفتن و بلند کردن هرمیون را نداشت اما هاگرید آرام جلو رفت و زیر بغل هرمیون را گرفت و
بلند شو دختر ... پاشو ... و هرمیون با حرکتي از طرف هاگرید روي پاهایش که گویا به او تعلق نداشتن بلند شد هاگرید او را به خود چسبانده بود زیرا هر لحظه امکان داشت دوباره روي زمین بیفتاد رون آرام کنارش راه میرفت و حرفی نمیزد تا اینکه خود هرمیون پرسید:
جیني چي شد؟
رون آرام گفت:
بردمش درمانگاه ... براي همین طول کشید...انگار اونم حالش خوب نبود... هرمیون دوباره صورتش درهم رفت و در حالي که دوباره اشکهایش روي گونه هاي سردش میریخت گفت: هري میگفت... بچه شو ... نمیبینه... گفت... میمیره و اونو نمیبینه...
رون با ناراحتي گفت:
بس کن هرمیون...
________________
اما هرمیون ناگهان روي زمین افتاد و از حال رفت رون با ترس بالاي سرش نشست و او را صدا کرد اما هرمیون اصلا جوابش را نمیداد هاگرید آرام رون را کنار زد و هرمیون را بلند کرد و در اغوش گرفت رون با ناراحتي گفت:
گرفته بودیش که... هاگرید فقط سر تکان داد و چيزي نگفت رون بلند و به دنبال هاگرید به راه افتاد بعد از چند دقیقه شروع به صحبت کرد صدایش لحن هميشگي را نداشت گویا از روي تنفر صحبت میکرد: خیلي دوست داشتم حتي یه بار براي من این طوري بشه... اما اون واقعا هري رو بیشتر من دوست داره... هاگرید با صداي گرفته اي گفت: بس کن رون... تو نمیدوني... هرمیون براي تو هم خیلي نگران میشه ... اما خوب هر ي مسئلش فرق میکنه از اول زندگیش حتي فکر نمیکنم یک بارم احساس تو یا بچه ي دیگه اي رو داشته باشه... کي میتونه تحمل کنه که هم پدر نداشته باشه هم مادر و توي جايي زندگي کنه که ازش متنفرن ...تو نمیدونی یه چیز ایي هست که هیچ کس نمیدونه...تو حتی نمیتونی فرض کني که به بچه ي بلک ساله وقتي جلوش پدر و مادرشو میکشن و مجبور میشه وقتي چشماشو باز میکنه کسایي رو ببینه که ازش متنفرن چه حسي بهش دست میده تو اگه میدو نستي اون روزي که هري رو گذاشتن جلوي در خونه خاله اش ، خالش تصمیم داشت خواهرزاده ي خودشو بده به پرورشگاه دیگه هیچ وقت به این محبت هاي احمقانه يي هرمیون حسادت نمیکردي ...اون هیچ وقت بین تو و هري فرقي نمیزاره فقط کمي بیشتر نگران هریه چون میدونه تو از ایالت طرف تامینی میدونه که تو یه خانواده ي بزرگ داري که توش راحت زندگي ميکني اما هر ي نه خانواده داره نه جا داره و نه حتي زندگي راحت خوب پس باید یه ذره بیشتر نگرانش باشن مگه نه؟
و ارام وارد ساختمان مدرسه شدندرون آرام گفت من اینا رو نمیدونستم... هاگرید با همان صداي گرفته گفت: گفتم که هیچ کس نه میتونه نه میدونه که بخواد هري رو در اث کنه ... تو میدوني میگن هري تا اخر کریسمس امسال بیشتر زنده نمیمونه؟...
رون به خودش امد و گفت:
کی گفته؟
هاگرید با همان صدا گفت:
پیشبیني کردن... سانتورا... اونا میگن هري، میمره و اسمشونبر بر دنیا حاکم میشه...
رون با پوزخندي گفت: اینا همش الکیه... اصلا چيزي به عنوان پیش گويي وجود نداره... هري زنده میمونه... خواهشا اینو به هرمیون نگي ها...
هاگرید نگاهي به هرمیون که خالث آلود و خونی در آغوش او بود انداخت و پوزخندي زد... هرمیون رو به خوابگاه گریفندور بردند و هاگرید او را روي یکي از میل هاي راحتي خواباند و به رون گفت:
من میرم ببینم میتوانم هر ي رو ببینم با نه ... بهت خبرشو میدم ... تو مراقب هرمیون باشی ... بیدار شد نزاري وحشت کنه... بهش بگو هیچي نشده ... هرمیم خوابه...فقط خوابیده... رون با نگراني گفت:
مگه قراره هري چيزي بشه؟ و هاگرید بدون جواب دادن به سوال او از در بیرون رفت و رون را در نگراني و وحشت تنها گذاشت . رون نگاهش را از دري که هاگرید از ان خارج شده بود گرفت و به هرمیون نگاه کرد، هرمیون راحت خوابیده بود و تکاني نمیخورود... رون کنار آتش نشسته بود و نگران خواهرش و هري بود که هرمیون دستش را به صورتش کشید و ناگهان چند نفر از گریفندوري ها که دور هرمیون نشسته بودند با این کار او فریاد کشیدن و رون سرش را برگرداند تا دلیل این کار را بفهمد پروتی پاتیل هرمیون را بلند کرده بود و به دستش لیوان آبی داده بود و هرمیون گیج با صورتي پف کرده به اطراف نگاه میکرد. رون خودش را به او رساند. جلویش زانو زد و دستي به موهاي او کشید و گفت:
خوبي ؟ هرمیون با چشمان پف کرده اش نگاهي به رون انداخت و سر تکان داد و بعد از چند لحظه ناگهان لیوان از دستش افتاد و به دستانش که خیس خون بود نگاه کرد . گویا کم کم داشت هوشیار میشد، رون دستانش را گرفت | گفت:
هیچي نشده نمیخواد بترسي ؟
تمام گریفندوري ها که در خوابگاه نشسته بودند به هرمیون نگاه میکردند که ناگهان از طرف دیگر صداي گریه ي دختري بلند شد و با این کار صورت هرمیون در هم رفت و آرام گفت:
مرده؟ رون سر تکان داد و هرمیون مانند کسانی که به یافت دروغگو نگاه میکنند دستانش را از دست رون بیرون کشید و گفت:
دروغ میگي !
رون با ناراحتي سر تکان داد و گفت:
نه باور کن زنده است !
هرمیون با همان لحن گفت:
اگه راست میگي منو ببر تا ببینمش ... رون که نمیدانست باید چه بگوید به اشاره ي مثبت سر تکان داد و هرمیون سریع از جایش بلند شد همه گریفندوري ها با ترس و وحشت به صورت رون نگاه میکردند. با بلند شدن هرمیون همه از جا بلند شدن تا به دنبال انها بروند اما رون با تشر گفت:
شما چرا پا شدین؟ بگیرین بشینین !
نویل با ناراحتي گفت:
ما هم حق داریم هر ي رو ببینیم !
رون با عصبانیت گفت:
لازم نکرده ...
و همه با ناراحتي به هم نگاه کردند که هرمیون دستانش را به کمرش زد و گفت: چرا نمیز اري اونا هري رو ببینن ؟ نکنه هري مرده؟! رون که به شدت عصباني شده بود خطاب به هرمیون گفت: اره مرده ... حالا بشین سرجاتو براش گریه کن ... تنها کاري که ازت بر میباد... و به طرف در خروجي رفت هرمیون ناگهان فریاد زد: رونالد ویزلي تو هیچ حقي نداري با من این طوري صحبت کني! رون با پوزخندي ایستاد و آرام برگشت و گفت: من هرجور دلم به خواند باهات حرف میزنم... چون لیاقت تو همینه... هرمیون ناگهان داغ کرد و چوبش را بیرون کشید و به طرف رون گرفت چند تن از بچه هاي گریفندور داد و فریاد کردن و دین و نویل به طرف هرمیون رفتند تا او را ارام کنند امارون با همان پوزخند فریاد زد : ولش کنین ببینم میخواد چه غلطي بکنه ؟
هرمیون ناگهان چوبش را به طرف رون گرفت و فریاد زد:
دیگه داري پورو میشی ... و با این کار او نوري سبز رنگ از چوبش بیرون امد و به رون خورد. رون به دیوار پشت سرش برخورد کرد و روي زمین افتاد و هرمیون که چشمانش از عصبانیت گرد شده بود بدون توجه به او از در خوابگاه بیرون رفت . دین و سیموس و چند نفر دیگر از بچه هاي گریفندور به طرف رون رفتند و او را بلند کردن رون کمی گیج شده بود اما حالش خوب بود . هرمیون با عصبانیت در راهروهاي هاگوارتز قدم میزد و به طرف درمانگاه میرفت متوجه ي نگاه هاي اطرافیانش میشد اما اصلا توجه نمیکرد دلش براي رون شور میزد اما از طرفي به خودش میگفت رون فقط یافت احمقه ... مشت هایش را بر درمانگاه میکوبید و فریاد میکشید احساس خطر میکرد نه براي خودش براي هري در همین لحظه مادام پامفري عصبانی در را باز کرد و سر هرمیون فریاد زد:
چه خبر ته؟ هرمیون که فکر ممکن مادام پامفري او را بزند ناگهان خود را عقب کشید و با نگاهي به او آرام گفت: جینی، ... جینی خوبه؟
مادام پامفري که گویا انتظار این حرف هرمیون را نداشت نگاهي به او انداخت و گفت: فرستادیمش سنت مانگو...
هرمیون ناگهان از جایش پرید و به رداي مادام پامفري چنگ زد و گفت:
چرا؟ خودش؟ بچه اش ؟ چی شده؟
مادام پامفري که اصلا انتظار این رفتار را از هرمیون نداشت گفت: هیچیش نشده فقط خیلي درد داشت منم فکر کردم خیلي احتمالش هست که...
هرمیون با وحشت گفت:
نه! |
________________
مادام پامفري سري تکان داد و گفت:
چی نه؟
هرمیون سریع گفت:
که جیني ... این صداي چي بود؟ در همین لحظه صداي بلندي از درون درمانگاه امد و مادام پامفري با سرعت به داخل برگشت و ناهوا در را باز گذاشت هرمیون نیز سریع داخل پرید و به دنبال او رفت در همین هنگام چشمش به تختي افتاد که روي آن فردي خوابیده بود و ملا فه ي سفيدي روي صورتش را پوشانده بود هرمیون تمام تنشی یخ کرد ، پاهایش شل شد. و ارام روي زمین نشست و چشمانش را بست اما گویا چشمانش بسته نبود هنوز آن تخت را میدید که زیر پنجره درمانگاه بود و شخصي که گویا مرده بود بر رویش خوابیده بود اما ناگهان صداي فریادي بلند به گوش رسید و کسي طلسمي را فریاد زد نور سبزي به طرف فرد مرده رفت و تمام بدن او را شروع کرد به لرزاندن . هرمیون گوشه اي ایستاده بود و فقط نگاه میکرد و بعد از چند لحظه فرد مرده دیگر نلرزید اما یکی از دستانش لغزید و از زیر ملافش بیرون افتاد هرمیون با دیدن جمله اي نیمه واضح که گویا میگفت من نباید دروغ بگویم جیغي بلند کشید اما با صداي فریادي دیگر به خودش آمد و به اطراف نگاه کرد تخت زیر پنجره در ان هنگام شب خالي بود و هیچ کسي روي آن نخوابیده بود اما این صداي فریاد که بود ؟ با نیروي شگرف از روي زمین بلند شد و به طرف پرده اي که صداي فریاد از پشت آن به گوش میرسید رفت پرده را کنار زد مادام پامفري سعي میکرد شخصي را آرام کند هرمیون با دیدن او چشمانش گرد شده بود و سر جایش میخکوب شده بود شخصي که فریاد میکشید و با دستانش که باند پیچي شده بود مادام پافري را میزد هري بود مادام پامفري دستانش را روي دو شانه يا هري گذاشت و گفت:
آروم پسر ... آروم...او ه خداي من ... هري ناگهان دست انداخت و موهاي بسته ي مادام پامفري را گرفت و شروع کرد به کشیدن مادام پامفري جیغ کشید و دستش را روي سرش گذاشت هر ي موهاي او را تکان میداد و فریاد میکشید هرمیون جلو رفت و سعي کرد موهاي مادام پامفري را از دستان هري بیرون بکشد مادام پامفري هر لحظه بلند تر جیغ میکشید و هري هم بیشتر عصبی میشد هرمیون دستان هري را گرفت تا او را آرام کند اما وقتی کف دست هري را گرفت هري ناگهان موهاي مادام پامفري را رها کرد و شروع کرد به نعره زدن هرمیون عقب رفت ترسیده بود که براي هر ي اتقاقی افتاده باشد . هر ي ارام نشست و در حالي که ناله میکرد دستانش را که جمع شده بود جلوي صورتش گرفت مادام پامفري از روي زمین در حالي که موهایش را گرفته بود گفت: نباید به دستانش دست میزدي ، اعصاب دستش بخاطر میخي که تو دستش فرو رفته بود حساسی شده سریع درد میگیره ... هرمیون که از کاري که کرده بود ناراحت شده بود به هري که خودش را مانند یافت موش جمع کرده بود نگاه کرد و سریع جلو رفت و او را در آغوش گرفت و بوسید. فکر میکرد هر ي آرام بشود اما هري وقتي احساس کرد کسي او را در اغوش گرفته است فریادي کشید و با دست هرمیون را از خود راند و بعد دستش را ناخواسته بالا برد و به گوش هرمیون ضربه اي زد هرمیون خودش را عقب کشید و پشت دستش را روي صورتش گذاشت اصلا انتظار این کار را از هر ي نداشت ناخواسته دستی گلویش را فشرد اما وقتي هرمیون هري را دید که ترسیده است بیشتر ناراحت شد و دوباره جلو رفت در حالي که ناخواسته اشلث میریخت دستش را به پشت دست هر ي کشید. هر ي دوباره خودش را عقب کشید هرمیون آرام گفت:
هري ... منم ... آروم باش... آروم... اما اصلا به هريب نمیخورد که حرف هرمیون را باور کرده باشد هرمیون هم این موضوع را متوجه شد ارام دست هري را بلند کرد این موضوع باعث شد هري فریادي بکشد و مادام پامفري هم به هرمیون هشدار بدهد اما هرمیون توجهي نکرد. دست هري که میلرزید و جمع شده بود را روي پوست خیس صورتش گذاشت هري ناگهان به صورت هرمیون چنگ زد اما هرمیون حتي ناله هم نکرد براي چند لحظه هري بي حرکت ماند و بعد آرام صورت هرمیون را رها کرد و دستانش را روي سرش گذاشت گویا میترسید که هرمیون بر سرش فریاد بکشد. هرمیون که با دیدن این رفتار هر ي ناراحت شده بود دستش را جلو برد و دست هري را گرفت و کشید. هري ناخواسته جلو رفت دوست نداشت در ان لحظه کسي برایش دل بسوزاند اما اشکهاي گرم هرمیون را روي دستش حسی میکرد آب دهانش را قورت داد و دهانش را باز کرد که حرفی بزند اما براي یافت لحظه احساس کرد دهانش از بدنش جدا شده است و او نمیتواند دهانش را حرکت بدهد دستش را از دست هرمیون بیرون کشید و روي لبش گذاشت ، لب نرمش را احساس میکرد اما نمیدانست چرا هنوز احساس میکند دهانش به خودش تعلق ندارد با ناراحتي لبش را نیشگوني گرفت و هرمیون بلند او را صدا کرد و دست هر ي را از روي لبش برداشت و پارچه اي را روي لب او گذاشت هري احساس میکرد لبش گرم شده است و همان جا بود که خیالش راحت شد هرمیون با ناراحتي بغضی گفت:
با لبات چي کار داري ؟ هر ي ؟ صدامو میشنوي؟
________________
هري سر تکان داد و هرمیون با نگرانی گفت:
خوب پس یه چيزي بگو...
هري شانه اش را بالا انداخت هرمیون که گیج شده بود گفت:
چي شده؟ چرا شونه بالا میندازي؟ هري که نمیدانست چگونه به هرمیون مشکلش را بگوید یک لحظه دستش را روي دهانش گذاشت و بعد سر تکان داد گویا هرمیون منظور او را فهمیده بود زیرا با نگراني از مادام پامفري پرسید:
اون چی میخواد بگه؟
مادام پامفري جلوي هري روي تخت نشست و دست او را گرفت و گفت: پاتر منم ! قبل از هر چیزي باید بگم چشمات یه ذره... یه ذره صدمه دیده بود ، بستمشون ... خوب... میشن... پروفسور ماه گوناگال هم اعتراضي نداشتن که چشماتو ببندیم...فقط باید تا یکي دو هفته اینجا بموني تا بهتر بشي... هري درحالی که میخندید به یاد هفته ي دیگرش افتاد که کریسمس بود و او دو مسابقه مهم داشت بعد با ایما و اشاره سعي کرد که منظورش را به مادام پامفري بفهماند . مادام پامفري هیچ توجهي به این ایما و اشاره ها نکرد و خیلي بي تفاوت پرسید :
هري سر تکان داد و مادام پامفري گفت:
خیلي خوب، ببین اگه در دت گرفت سر تکون بده خوب؟ هري سر تکان داد و مادام پامفري دهان او را باز کرد و نگاهی به حلق او انداخت بعد گلوي او را لمس کرد و
درد نمیگیره؟ هري سر تکان داد و مادام دستش را بالاتر برد و زیر فاگ او را لمس کرد و گفت: حالا چي؟
هري باز هم سر تکان و مادام آرام بلند شد و گفت: چیزي نیست ، فکر میکنم شوکه شدي چون حنجره ات هیچیش نشده یه ذره ملتهب شده اما هیچیش نیست ...اون چيزي که دیدي... خیلي ترسنالث... بود؟... هري که براي چند لحظه تمام بدنش یخ کرده بود و عرق سرد کرده بود سر تکان داد هرمیون صورت هري را گرفت و گفت:
چي شده؟ گونه هاي هري به همراه بیني اش بیخ کرده بود و قرمز شده بود او میلرزید و هرمیون تمام لرزش بدن او را حس میکرد هري با ناراحتي سر تکان داد و دستانش را روي صورتش گذاشت هرمیون کنار هري نشست و دستش را روي شانه ي او گذاشت هر ي هنوز بي حرکت مانده بود و کاري نمیکرد اما ناگهان سرش را بلند کرد و به طرف در خیره شد گویا آنجا چيزي بود که او مي خواست آن را ببیند هرمیون متوجه ي نگراني او شد و گفت:
چیه ؟ چي شده؟ هري که دوست نداشت فکرش را الکي درگیر کند سر تکان داد اما ناگهان در درمانگاه با صداي بلندي باز شد و هر ي خود را عقب کشید. هرمیون از جایش بلند شد تا ببیند چه کسي وارد درمانگاه شده است مادام پامفري فریاد میزد هرمیون پرده دور هر ي را کنار زد و نگاهش به رون افتاد که موهایش در صورتش ریخته شده بود کاملا معلوم بود که چقدر عصباني است قرمز شده بود و نفس نفس میزد کمي میلنگید و هرمیون با اینکه نگرانش شده بود اما اصلا به روي خودش نیاورد آرام دستش را روي چوبش گذاشت و گویا هري با اینکه چشمانش بسته شده بود اما حرکت دست هرمیون را دیده بود زیرا خودش را جمع کرده بود . رون رو به روي هرمیون ایستاد نگاهی پر تنفر به سوي او پرتاب کرد و بعد نگاهش را از هرمیون برداشت و روي هري گذاشت لبخندي زد و جلو رفت هري را در آغوش گرفت و در حالی که از سلامتي او خوشحال شده بود گفت:
حالت خوبه ؟ جایی درد نمیکنه ؟ هري هم لبخندي زد و و سر تکان داد. رون دست او را گرفت هري صورتش در هم رفت رون آرام دست او رها کرد و گفت:
خیلي درد میکنه؟...
هري سر تکان داد و دستش را روي موهایش کشید در همین لحظه هرمیون با تشر گفت:
چرا او مدي اینجا؟ هري با تعجب سرش به طرف صداي هرمیون چرخاند او هیچ وقت از هرمیون این حرف را انتظار نداشت . رون کنار هري نشست و گفت:
________________
اومدم دوست عزیز مو ببینم... چشم نداري؟ هري واقعا حیرت زده شده بود و فقط گوش میداد هرمیون با ناراحتی به طرف رون رفت و گفت: باشو از این مجا بر و بیرون ... هر ي هیچ نیازي به دوستي تو نداره ! هري نمیدانست جریان چیست اما حدس میزد که ان دو با هم دعوا کرده باشند. رون با پوزخندي گفت: چرا نمیزاري خودش بگه؟ تو اینجا چي کاره اي؟ هر ي میخواي من اینجا برم تا راحت تر باشي؟ هري با ناراحتي سر تکان داد و رون با نگراني گفت:
چرا سر تکون میدي ؟ یه چيزي بگو ؟
هرمیون بازوي او را گرفت و کشید و گفت:
اون نمیتوانه حرف بزنه !
روان با عصبانیت فریاد زد :
چرا؟ و هرمیون را هل داد. هرمیون جیغی کشید و روي زمین افتاد، هري نگران شده بود نمیدانست اوضاع از چه قرار است . صداي فریادهاي رون و جیغ هاي هرمیون در گوشش مي پیچید و گویا مادام پامفري هم سعي میکرد آن دو را از هم جدا کند اما موفق نمي شد هري ناخواسته دستانش را روي گوشش گذاشت . به غیر صداي آن سه نفر صداهاي ديگري نیز در گوشش مي پیچید صداهاي مانند زجه يي یک کودلک و فریاد هاي زني که زیر دست مردي مست در حال کتlت خوردن بود و یا صداي التماس زني که میخواست تا همسرش را نکشند . هري نمیدانست باید چه بکند و در همین لحظه مادام پامفري روي پاي او افتاد و هر ي دست راستش را از روي گوشش برداشت ، پشت دستش به میز کنار دستش خورد و چراغي از روي ان به زمین افتاد و شکست . سر هري به نرده ي کنار تختش خورد و هري از سر درد ناله اي کرد در حالي که دستش را روي ميز مي کشید متوجه ي شيعي چوبي و بلند شد با خوشحالي آن را برداشت و خودش را از روي تخت کند هنوز به خودش نیامده بود که گویا از ان چوب طلسمي به بیرون رها شد و همه حتی هري را نیز تحت تاثیر موج خود قرار داد هري که احساسی کرد بادي شدید او را به عقلب پرت کرده است دوباره سرش به نرده هاي تختش خورد . صداي فریادها قطع شده بود و هري با ترسی و وحشت فکر کرد نکند اطرافیانش را کشته است . حتي صداهاي دیگران که در گوشش مي پیچید نیز قطع شده بود براي یک لحظه هري فکر کرد شاید خودش مرده است با تامل و آرام بلند شد و روي تختش نشست گوش هایش را تیز کرد تا شاید صدایي بشنود اما هیچ صدايي به گوش نمي رسید با اینکه احساس میکرد پاهایش درد میکند اما آرام پتویش را کنار زد و پاهاي برهنه اش را روي زمین سرد درمانگاه گذاشت . دستانش را به طرف جلو گرفته بود تا به چيزي برخورد نکند و مانند کساني که در تاریکي متلق در حال راه رفتن هستند جلو میرفت در همین لحظه پایش به کسي گیر کرد و روي زمین افتاد انگشتان دستش از شدت درد ناخواسته جمع شدند و هري فقط دندان هایش را روي هم کشید سریع خودش را بلند کرد و روي زمین دنبال کسي که پایش به او گیر کرده بود گشت و بعد از چند لحظه دست بزرگ کسي را لمس کرد مطمئن بود دست رون است خودش را روي سینه ي او انداخت و دنبال صورتش گشت حالا واقعا ترسیده بود با وحشت به صورت رون ضربه زد اما او باز هم جواب نداد هري فریادي از سر ترس و ناتوانی کشید و دوباره به صورت او زد احساسی میکرد پلکهایش در حال تکان خوردن هستند و در حالي تازه داشت احساس آرامش میکرد دستي به روي گلویش رفت و سعي کرد او را خفه کند هري ناخواسته روي زمین افتاد و در حالي که سعي میکرد خود را آزاد کند به طرف کسي که او را گرفته بود لگد میزد در همین لحظه صداي عصباني رون را شنید که مي گفت: همش تقصیر توهه؟ هرچي میکشم تقصیر توهه؟ لعنتي عوضي ! همین امشب میکشمت ! آشغال کثافت...فکر کردي میزارم دست به هرمیون بر سه ؟ میکشمت!! هري نمیدانست منظور او چیست اما کم کم بدنش در حال گرم شدن بود احساس میکرد دیگر توان حرکت کردن نداشت و رون هنوز روي سینه ي او نشسته بود و دو دستش را بر روي گلوي او میفشرد آرام آرام بدنش بي حس شد و از لگد زدن و چنگ زدن خودداري کرد در همین لحظه رون آرام دستانش را از روي گلوي او برداشت و با وحشت گفت: او ه خداي من ... من دارم چي کار میکنم؟ هري؟ هر ي ؟ صداي منو میشنوي ؟ خدایا ! لعنتي به کاري بکن ! اما هري حتي ناي حرکت کردن نیز دیگر نداشت رون در حالی که ترسیده بود فریاد زد: هري من طاقتشو ندارم... هري؟!! هرمیون !!! هرمیون !! خدایا!!! هرمیون که سرش گیج میرفت آرام از روي زمین بلند شد و به اطراف نگاه کرد چشمانش تار میدید اما میتوانست رون را ببیند که روي هر يا خم شده است با وحشت از روي زمین بلند شد و به طرف رون دو ید او ---- :را کنار زد و گفت
جي شده؟ چه بلایي سرش اوردي؟
و صورت سرد هري را لمس کرد رون که صدایش مي لرزید گفت:
________________
نمی خواستم این جوري بشه... دست خودم نبود... هرمیون گوشش را به طرف دهان هري برد صداي نفس هاي ریز هر ي را می شنید با ناراحتی چوبش را به طرف قفسه ي سينه ي هري گرفت و اشعه اي آبي رنگ تنش هري را پوشاند هري لرزه اي کرد و خودش را از روي زمین کند اما دوباره روي زمین افتاد و بي حرکت ماند هرمیون سر هري را بالا گرفت و صدایش کرد در همین لحظه متوجه ي سیاهي دور گردن هري شد بي اراده به رون خیره شد و گفت: داشتي ... داشتی میکشتیش؟ احمق دابونه !
رون با ناراحتي موهاي چتريي هر ي را از صورتش کنار زد و گفت:
دست خودم نبود...
هرمیون با حالتي اعتراض آمیز گفت:
دست خودم نبود!؟ منظورت چیه ؟ تو یه دیونه ي خطرناکي ! دوباره فریاد ها داشت بالا میگرفت که هري با تمام قدرتی که در وجودش باقي مانده بود دستش را بالا برد و دست هرمیون را گرفت هرمیون نگاهش را از روي رون برداشت و به هري که با تمام وجود سعی میکرد نفس بکشد انداخت . هرمیون که به شدت عصبي شده بود با ناراحتي به رون که داشت صحبت میکرد گفت: میشه دهنتو ببندي ؟ اگه میخواي الان بهش کمات کني برو مادام پامفري رو بیدار کن بجاي اینکه بشني چرت پرت بگي! رون که از برخورد هرمیون ناراحت شده بود با ناراحتی نفسش را بیرون داد و از جایش بلند شد هنوز یافت قدم هم برنداشته بود که برگشت و به هرمیون که به هري خیره شده بود نگاه کرد هرمیون متوجه ي نگاه او شد و سرش را بالا گرفت و با تشر گفت:
دیگه چیه ؟ ابروهاي درهم رفته ي رون میلرزید و تمام صورتش سرخ شده بود، مشت هایش گره خورده بود و رگ هاي گردنش کاملا نمایان بود . هرمیون که متوجه شده بود او بسیار عصباني شده است دست هر ي را محکم تر گرفت اما هري او را از خود میراند در همین لحظه بود که رون با عصبانیت فراوان بازوي هرمیون را گرفت و به طرف خود کشید هرمیون جیغ بلندي کشید و هر ي دست او را سریع گرفت و همراه او از زمین بلند شد در حالي که احساس بي و زني میکرد سعي کرد روي دو پایشی بایستد . باز هم داشت صداهاي را مي شنید که اصلا نمیخواست بشنود اما این بار صداها خیلي نزدیت تر بودند گویا دقیقا جلوي او قرار داشتند هري که دیگر تحمل شنیدن این صداها را نداشت مشت گره کرده اش را به سرش کوباند صداها باز هم قطع نشدند هري هر لحظه عصبي تر میشد هرمیون و رون دوباره داد و فریاد میکردند و او نمیتوانست جلویشان را بگیرد از این ناتواني حالش بهم میخورد با ناراحتي در حالي که سرش را گرفته بود برگشت . نمیدانست به کدام طرف میرود اما اصلا دوست نداشت بایستد و شاهد دعوايي هرمیون و رون باشد . احساس میکرد کم کم هواي اطرافش در حال سرد شدن است صداها در حال کم شدن بودن آرام دست هایش را از روي سرش برداشت و روي بازوهایش که یخ کرده بودند گذاشت . پاي برهنه اش زمین سرد مدرسه را حس میکرد آرام از پله ها پایین میرفت واقعا برایش مهم نبود به کدام طرف میرود فقط نمیخواست صدایي بشنود چند بار به در دیوار خورد اما باز هم راهش را کج نکرد تا اینکه بالاخره بادي سرد به صورتش خورد ناهوا پایش را بالا برد و روي زمیني که پر از برف بود گذاشت سریع پایش را بر کشید بويي برف و سرما را به راحتي حس میکرد موهاي تنش سیخ شدند اما باز هم پاهایش راه برگشت را پي نمیگرفتند در حالي که میدانست نباید وسوسه شود پایش را روي برف هاي سرد و سفید گذاشت . سرش پایین بود، دستانش را جمع کرده بود و برفي که روي سرش میریخت را حس میکرد . تنها چيزي که در فکرش بود گذشته بود و جینی میترسید که همه چیز از بین رفته باشد نمیدانست جیني کجاست ؟ در تمام مدتي که در درمانگاه بود بوي دروغ را حس میکرد گرماي زیاد از حد دست هرمیون و مادام پامفري او را نگران کرده بود احساس میکرد اتفاقي افتاده است که آنها به هري نمیگویند براي یک لحظه سر جایش ایستاد فکري ترسنال در مغزش افتاد نکند او لال و یا کور شده بود که همه آن طوري برخورد کرده بودند شاید براي جیني که از ان ارتفاع پرت شده بود اتفاقي افتاده بود . ترسي ناخواسته در وجودش افتاده بود که با زوزه ي باد بدتر مي شد . براي لحظه اي عصابش بهم ریخت و به موهایش چنگ زد باندي که به چشمانش بسته بودند زیر دستش رفت و بي اراده شروع به پاره کردن باند چشمش کرد احساس میکرد چشمانش در حال آتش گرفتن هستند صداي فریادش در موحطه ي پر برف مدرسه مانند صداي شيري زخمي بود .... ناگهان خون روي برفهاي سفید پاشید و هري که پاهایش سست شده بود روي زمین نشست صورتش را بالا گرفته بود تا باد خنث عید به صورتش بخورد خوني که مانند اشاث از چشمان روي زمین میریخت را به راحتي روي صورتش حس میکرد...
فصل چهل و دوم: چمشی در پس پرده
هرمیون عصبی بود و هر لحظه ممکن بود دوباره بر سر رون فریاد بکشد و او را بخاطر بیرون رفتن هری مقصر بداند... هرمیون آروم باش
... چیزی نمیشه... هرمیون با عصبانیت به صورت رون خیره شد دوست داشت صورتش را متلاشی کند اما آرام گفت: مگه دیگه باید چی میشد ؟
گم شده میفهمی؟! چقدر بهت گفتم صداتو بیار پایین؟ چقدر بهت گفتم
عصبیه ناراحتش بیشتر از این نکن ؟ اما تو مثل همیشه به تنها چیزی که
فکر نکردی احساسات دیگران بوده... رون با ناراحتی گفت:هی... خود تم
داشتی داد میزدی یادت رفته؟ بعدم هری ... میشه بس کنین ، تقصیر
هردوتون بود هیچ کدو متون حاضر نمی شد کوتاه بیاد و هریم انگار که
داشت دیونه میشد منم که نمیدانستم باید شمار و از هم جدا کنم با
مراقب اون باشم...اما حال وقت مناسبی برای تعیین مقصر نیست فقط
بشینین و دعا کنین که پیداش کنن چون اصلا به این مورد حس خوبی
ندارم...رون و هرمیون هردو باهم گفتند: چرا؟ مادام پامفری که اصل۱
دوست نداشت بحث به اینجا بکشد سری تکان داد و گفت: چون حالش
خوب نیست... و... باید این حقیقت را حداقل به دوستانش میگفت. به
هرجایی نگاه میکرد به غیر از چهره ی رون و هرمیون با حالت استیصال
دستانش را باز کرد و گفت: و یه مشکل... بینایی پیدا کرده...رون
ناباورانه پرسید: چی؟ هرمیون دستش را روی صورتش کشید و حرفی نزد . مادام پامفری که نمیدانست باید چگونه شروع کند آرام
گفت: خوب چطوری بگم؟ اون چیزی که بهش حمله کرده یه زهری
________________
توی چشمایش باقی گذاشته ! که نمیدونم چیه! فقط میدونم که... که...
فعلا نمیتونه ببینه ... یعنی تا وقتی که نفهمیم چه پاد زهری باید براش
تعیین کنیم ... ببینید بچه ها ...اون ... باور کنین حتی شک دارم که با
پادزهرام چشماش درمان شاه چون خیلی ضعیف شده و بدنشم درمانو
قبول نمیکنه شایدم پادزهر بکشتش چون خیلی ضعیف شده ... من
تا حالا پسر ۱۷ ساله ای رو ندیده بودم که با اون قد هیکل وزنش فقط
۵۰ کیلو باشه ... شما باید یه کاری بکنین ! مثلا دوستاشین ، من به هیچ کس حتی پروفسر و مک گوناگالم چیزی نگفتم چون میترسیدم از روزی که مجبور بشم دستم به خونش آلوده بشه... هرمیون که دیگر
نمیتوانست به ایستد روی صندلی افتاد و بغض چند روزه اش را دوباره
فرو برد فقط دستش را روی چشمانش گذاشت دوست داشت بخوابد و
بیدار شود و ببیند هری همان هری سابق است یک زمانی دوست داشت
از خواب بیدار شود و ببیند هری معلم نشده است و با جینی در حال
خندیدن است اما حالا به همون هری بد خلق هم قانع بود . رون که صدایش میلرزید با ناراحتی گفت: شما میدونین پادزهرش چیه ؟ مادام پامفری که عصبی شده بود سری تکان داد و گفت: نه... آخه حتی میترسم رو چشماش آزمایش انجام بدم ... گفتم که ... من حاضر نیستم قهرمان همه رو حتی ... خود مو بکشم...رون که واقعا از رفتار گذشته اش پشیمان شده بود و نمیدانست باید چکار انجام بدهد آرام کنار هرمیون
نشست ... هرمیون با صدایی لرزان و گرفته گفت: تقصیر منه... خیلی
اذیتش کردم... چقدر بخاطر هر چیز کوچکی باهاش دعوا کردم ... اما
اصلا به حال روحیش توجه نکردم ... و حالا همه ی اینا تقصیر منه...رون
________________
هرمیون را که هر لحظه ممکن بود بغضش بترکد در آغوش گرفت و گفت: اتفاقا تو مهربون ترین آدمی هستی که هری تو زندگیش دیده
... نمیتونم بگم که به هری حسادت نمیکردم بخاطر اون همه کاری
براش میکردی ... تو سعیتو کردی که اون خوشحال باشه ... هر وقت
عصبی بود یا دلش میگرفت با تو حرف میزد چون تو بهتر از هر کسی
راهنمایش میکردی ...اگه کسی قرار مقصر باشه اون منم ... همیشه وقتی
خوشحال بود پیشش بودم و ناراحتی هاشو برای تو میز اشتم ... چون خودم نمیتونستم براش کاری بکنم ... میشه از افعال گذشته به کار نبری
چون احساس میکنم اونو از دست دادیم و من اصلا دوست ندارم
دوستیمون فقط شش سال باشه ... الان باید بفهمیم اون کجاست بیشتر
از هر موقعی به کمک نکرده مون نیاز داره و من نمیخوام بمیره
... بخاطر خودم بخاطر تو بخاطر بچش و بخاطر هر کسی که به هری
وابسته است باید بهش کمک کنیم ... در همین لحظه دختری با موهای مشکی بلند، ردایی بلند و آرایشی وحشتناک وارد درمانگاه شد با دیدن مادام پامفری به طرفش آمد و دستش را گرفت و کشید و گفت: خواهش میکنم عجله کنین ... حالشون اصلا خوب نیست ... ما حتی
تر سیدیم که حرکتشون بدیم... مادام پامفری که گیج شده بود
پرسید: کی؟ دخترک فریاد زد: پروفسور پاتر ... خواهش میکنم عجله کنین... مادام پامفری نگاهی به هرمیون و رون انداخت که هردو با چشمانی گرد شده به او نگاه میکردند و سریع همراه دختر دوید هرمیون و رون نیز سریع از جایشان بلند شدند تا همراه آنها بروند
... هرمیون با نگرانی از دخترک که یک نفس میدوید پرسید : کجا
________________
پیداش کردین؟ وسط برفا، بیهوش با صورتی پر خون افتاده بود تو برفا
اهرمیون با نگرانی گفت: رون بر و پیش مک گوناگال ... و رون از وسط راه مسیرش را عوض کرد. آسمان نارنجی شب های برفی بالای سرشان کاملا روشن بود و آنها به راحتی میتوانستتند راهشان را پیدا کنند
دخترک با ناراحتی گفت: او ناهاشان اونجان... هرمیون کنار هری افتاد
سرش کج شده بود هرمیون با دستانی لرزان سر هری را به طرف خودش گرفت از چشمان بسته اش اشک های پر خون جاری بود مادام
پامفری هرمیون را به کناری هل داد و دوباره سر هری را برگرداند تا
نبضش را بگیرد بعد آرام گفت:
هنوز زنده است ، نبضش میزنه. واقعا چطوری میتونه تحمل کنه ؟! مادام پامفری بعد از چند دقیقه ای براند کاری و هری را آهسته روی آن
گذاشت و با سرعت او را به درمانگاه منتقل کردند حال همه مدرسه
دیگر فهمیده بودند که هری به شدت بیمار است و چه بلایی سرش آمده است. پروفسور مک گوناگال گرم صحبت با مادام پامفری بود و
هر چند دقیقه یک بار حال هری را جویا میشد بعد از رفتن او مادام پامفری به طرف هرمیون و رون آمد بعد از اینکه دوبار چشم های هری را پانسمان کرده بودند آن دو کنارش نشسته بودند هرمیون آرام دستانش را در دست گرفته و آنها را به شدت یخ کرده بود گرم میکرد
. رون بالای سرش نشسته بود و با دستمال خیسی عرق پیشنایش را پاک میکرد . هر دو آنها انتظار داشتند هری هر لحظه از جایش بلند شود و بالا بیاورد اما هری فقط ناله میکرد . مادام پامفری آهسته با
صدای زیری گفت: بچه ها بهتره دیگه شما برین خوابگاه تون من خودم
________________
مراقبشم... هرمیون فقط سر تکان داد و حرفی نزد اما رون که موهای
خیس هری را از صورتش کنار میزد و دستمال خیسی را روی پیشنایش
میکشید با ناراحتی گفت: چه انتظاری دارین بعد از اون حرفایی که ز دین... مادام پامفری که احساس میکرد محیط سنگین شده است آب
دهانش را غورت داد و گفت: شما اللان هیچ کاری نمیتونین براش بکنین ، باید صبر کرد تا بیدار شه... هرمیون که گویا اصلا به حرف های آنها
توجه نمیکرد با لبخندی تلخ گفت: امسال اصلا سال خوبی نبود... تو
عرض سه ماه هری چند بار روی این تخت خوابیده ... دیگه حتی
حسابشم از دستم در رفته ... مادام پامفری که نمیدانست باید چه حرفی بزند آهسته گفت:اگه تغییری کرد صدام کنین ... و آهسته به طرف
دفترش رفت... روزها میگذشت و هری هنوز در تب می سوخت و ناله میکرد هر روز عده ی زیادی به دیدنش می آمدند بخاطر هری چند
روز مسابقه ی کوییدیچ عقب افتاده بود اما همه میداسنتند که این کار بیهوده است و حتی اگه هری بیدار هم شود نمی تواند بازی کند اما هیچ
کس دوست نداشت این را بپذیرد. امشب اصلا حالش خوب نیست ... خیلی نا آرومه ... هری صدامو میشنوی ... خواهش میکنم اگه صدامو میشنوی بیدار شو... هرمیون آروم باش... نمیتونم ... ببین چه ناله ای
میکنه... کی میتونه بعد چهار روز که نه غذا خورده نه ادب زنده
بمونه... رون دست هرمیون را گرفت و گفت:اون حالش خوب میشه
مطمئن باش... هرمیون لبند تلخی زد و دوباره به هری که قفسه ی سینه
اش به شدت بالا پایین میرفت نگاه کرد ... این صدای کیه؟ چرا نمیز ارن
بخوابم؟ آرام چشمانش را باز کرد روی تخت خودش نبود با بی
اعتمادی به اطراف نگاه و آرام بلند شد و نشست او در درمانگاه چه
میکرد با ناراحتی به دستانش که باند پیچی شده بود نگاه کرد و بعد از چند لحظه سر دردی امانش را برید آرام دستش را روی سرش گذاشت
و چشمانش را بست صدایی که گویا مانند فیس فیس ماری بود هر
لحظه به او نزدیک تر میشد نفس گرمش را حس میکرد سریع
چشمانش را باز کرد او رو به پنجره ای ایستاده بود و به اطراف نگاه میکرد آرام دستش را از روی سرش برداشت دستانش دیگر باند
نداشت با تعجب به خودش گفت: چه اتفاقی داره میفته من کجام؟ و سریع برگشت پشت سرش پروفسر و دامبلدور با همان لبخند همیشگی
نشسته هر لحظه ممکن بود چشمانش از حدقه بیرون بزند با نیشخندی
گفت:پروفسور ، شما سالمین... پروفسور با همان لبخند بلند شد و به طرف او آمد و گفت: نه هری تو داری خواب میبینی و من هنوز توی اون
قبرم نگاه کن... و از پنجره به بیرون اشاره کرد قبرش هر لحظه به او
هری نزدیک تر میشد هری که چشمانش درد گرفته بود با ناراحتی انها
را بست و زمزمه وار گفت: اینجا چه خبره؟ ناگهان دستی سر او را به
طرف بالا گرفت و گفت: به من نگاه کن میخوام بهت یه چیزی بگم...و هری چشمانش را باز کرد چشمانش آبی رنگ پروفسور دامبلدور در
چشمانش خیره شده بود هری که حتی نمیتوانست پلک بزند فقط سر
تکان داد و پروفسور دامبلدور گفت: هری میخوام بدونی که ولدمورت میخواد سعی کنه تا تو ضعیف بشی فکر میکنه با آسیب رسوندن به بدن
و زیر سوال بردن دین تو به هدفش میرسه تو نباید کم بیاری . هنوز
باید مبارزه کنی ، همیشه این یادت باشه که تو قدرتت از اون
________________
بیشتره... هری که دیگر خسته شده بود چشمانش را بست و با ناراحتی
سر تکان داد . تنها جمله ای که ادا میکرد این بود: من میخوام بیدار شم ... من میخوام بیدار شم... آهسته چشمانش را باز کرد بجای چشمان نافذ
دامبلدور حالا دو جفت چشم قراز به او خیره شده بودند هری که به
شدت وحشت کرده بود فریاد زد:نههههههههههههههه... هنوز داشت
فریاد میکشید اما دیگر چشمانش نمیدید دو دست سعی میکردند او را آرام کنند هری تقلا میکرد و فریاد میکشید اما دو دست او را رها نمیکردند بالاخره صدای دو آشنا را شنید ... هری آروم باش... آروم ... جات امنه پسر ... آروم باش... هری که به شدت نفس نفس میزد کم کم شروع کرد به لرزیدن احساس میکرد سنگین شده است احساس
میکرد گردنش به شدت سنگین شده است ناخواسته شروع کرد به سرفه کردن و ناگهان بالا آورد . هرمیون او محکم گرفته بود لرزش بدن هری او را نیز میلرزاند. مادام پامفری به سرعت به طرف او آمد ناباورانه دستش را روی پیشنای او گذاشت و آرام گفت: تبش داره کم
میشه... هری که صدایش میلرزید و احساس میکرد هر لحظه ممکن
است دوباره بالا بیاورد گفت:س ... س ... سر ... سرد مه... هرمیون ناباورانه
به او نگاه کرد و گفت:داره حرف میزنه... هری صدامو میشنوی... یه
چیزی بگو... سر ... سرد مه... رون سریع پتویی دوره او پیچید و شروع به
مالیدن شانه هایش کرد بعد از چند لحظه پرسید: خوبه؟ هری فقط سر
تکان داد هرمیون که اصلا نمیفهمید چه میکند با خنده ای گفت:الان میرم برات سوپ میارم...هری اصلا متوجه ی حرف او نشد او آرام گفت: هنو... هنوز ... باهم... دعوا... میکنین؟... رون که متوجه شده بود او
________________
خیلی میلرزد پتویی دیگر روی او انداخت و گفت: نه ما دیگه باهم دعوا نمیکنیم قول میدم ... حالت بهتر ه؟ هری سر تکان داد و گفت: سینه
ام... سی... نم ... دارد.... میکنه... سرد مه... مادام پامفری به سرعت از دفترش بیرون آمد دستش شیشه ای بود آرام آن را به دست هری داد
و گفت:اینو بخور پاتر ... حالت بهتر میشه... اما لرزش دستان هری نمیگذاشت هری آن را بنوشد . مادام پامفری به او کمک کرد تا جرعه ای از ان بنوشد اما هنوز آن مایع از گلویش پایین نرفته بود که دوباره بالا آورد. بی اختیار به موهایش چنگی زد و در حالی که هق هق میکرد گفت: متاسفم ... متاسفم ... رون که سعی میکرد او آرام کند گفت:هری اصلا مهم نیست... مادام پامفری با لبخندی گفت:اصلا نمیخواد بهش فکر کنی... مهم نیست... اما هری اصلا به حرفهای آنها گوش نمیداد با همان هق هق گفت: سرد مه... مادام پامفری چوبش را به طرف اتش شومینه گرفت و گفت:اللان اتاق گرم تر میشه... هرمیون با اضطراب وارد درمانگاه شد سینی بزرگی به دست گرفته بود آرام به طرف هری آمد جلوی او روی تخت نشست و گفت:برات سوپ آوردم ... بیا ... یه ذره
امتحانش کن... هری سر تکان هرمیون با ناراحتی گفت: گرمه! باعث
میشه گرم بشی... یه ذره بخور ... فقط یه ذره... هری باز هم سر تکان و با صدای گرفته ای گفت: نمیخوام... هرمیون از روی استیصال نگاهی به رون انداخت و بعد با علاقه گفت: الان که رفته بودم توی آشپز خونه دابی
رو دیدم...وقتی فهمید تو مریضی خودش اینو به من... خیلی ناراحت شد
که تو مریض شدی... هری خواهشا یه ذره بخور ... هری باز هم مخالفت کرد و گفت: گرسنه.... نیستم...رون با ناراحتی در حالی که شانه های او را
________________
میمالید گفت: یعنی چی گرسنه نیستم؟ تو الان چهار روزه که بیهوشی و حتی یه لیوان آبم نخوردی بعد چه جوری میگی که گرسنه ات
نیست؟! اما هری باز هم مخالت میکرد بالاخره مادام پامفری که دست
به سینه ایستاده بود گفت:این راش نیست باید انگار من صحبت
کنم... ببین پاتر...اگه اون غذا رو نخوری نمیزارم روز مسابقه ی
کوییدیچ بازی کنی ... چون این قدر ضعیف شدی که حتی نمیتونی روی پات وایسی...هری پوزخندی زد و گفت: من از اینجا میرم بیرون... مادام
پامفری خنده ای کرد و گفت: خواب دیدی خیر باشه ... چرا اللان امتحان
نمیکنی؟ اما قبل از امتحانش بزار بهت یه چیزی بگم...اگه بلندشی و
نتونی روی پات و ایسی... میخوری زمین و برای اینکه خیلی ضعیف شدی
... از حال میری ... وقتی چشماتو باز میکنی میفهمی هنوز تو درمانگاهی
اما اون موقع دیگه خیلی دیر شده چون دیگه حتی نمیتونی بدون کمک
نفس بکشی...هرمیون ناگهان فریاد: خفه شو... داری سعی میکنی بهش
کمک کنی یا بترسونیش؟ اون هیچیش نمیشه... مادام پامفری با ناراحتی گفت: مطمئن باش اگه همین طوری پیش بره تا اخر هفته بیشتر دوام نمیاره و بعدش دیگه هیچ قهرمانی وجود نداره و اسمشونبر همرو
میکشه... و بعد لبخندی تلخ زد و به طرف اتاق خودش رفت بعد از چند
لحظه هرمیون سر جایش نشست و گفت:اون فقط یه عوضیه ... هری
فقط یه ذره... بخاطر اینکه گرمت کنه بخور...و هری این بار دهانش را
باز کرد هرمیون و رون نگاهی بهم کردند و هر دو لبخند زدند هرمیون آرام گفت: گرم شدی؟ و هری فقط سر تکان داد هرمیون به رون نگاهی انداخت و آهسته گفت: ببین هری یه چیزی هست که تو هم باید بدونی
________________
... اما ناگهان هری به در درمانگاه نگاه کرد و گفت: صدای کیه؟ رون که
گوش هایش را تیز کرده بود گفت: کدوم صدا ؟هری که تازه دهانش را
باز کرده بود تا حرفی بزند با قاشق هرمیون رو به رو شد و دهانش
ناگهان بسته شد هرمیون که فهمید اشتباه کرده است با ناراحتی گفت: آخ ببخشید اصلا حواسم نبود ... هری حرفی نزد زیرا در همین
لحظه کسی وارد درمانگاه شد هرمیون از جایش بلند شد و از پشت پرده بیرون آمد. او بانی بود با پیراهنی به رنگ صورتی که با حریری
که روی سرش انداخته بود هم رنگ بود . هرمیون با دیدن سر وضع بانی ابرویی بالا انداخت و گفت: سلام... بانی لبخندی زد و گفت: سلام
چطوری؟ اما هری نگذاشت هرمیون جواب او را بدهد: اینجا چی کار
میکنی؟ بانی جلوی هری روی تخت نشست و گفت:او مدام حاله تو رو
بپرسم اهری با عصبانیت گفت: من خوبم حالا میتونی بریابانی به
ابروهایش چینی انداخت و گفت: تو هنوز از من دلخوری؟ هری با
ناراحتی به هرمیون گفت: وقتی این اینجاست احساس میکنم دوباره سردم میشه... میشه ببریش بیرون؟ بانی ناگهان از جا پرید و گفت: هری
؟!!؟ من اومدم تورو ببینم و ازت معذرت خواهی کنم ... بعد تو داری
مودبانه بهم میگی گم شم برم بیرون... هری با ناراحتی سر تکان داد و
گفت: خوب فهمیدی! حالط بر و بیرون... بانی که اشک در چشمانش حلقه
زده بود با ناراحتی گفت: فقط اومدم بهت بگم من تمام این مدت نگرانت بودم...هر شب برات دعا میکردم که زودتر خوب بشی... وقتی
بیدار شدی با خوشحالی او مدام پیشست چون فکر میکردم منو بخشیدی ... آخه مگه من چی کار کردم؟ آه... با ناراحتی پایش را به زمین کوباند و
به طرف در درمانگاه رفت اما ناگهان هرمیون دستش را گرفت و
گفت: صبر کن ببینم... تو از کجا میدونستی هری بیدار شده؟ابانی لحظه
ای به خیره ماند و بعد با ناراحتی فریاد زد:ولم کن بابا... و دستش را از دست هرمیون بیرون کشید و به طرف در درمانگاه رفت هرمیون آرام
برگشت و گفت:اون از کجا میدونست تو بیدار شدی وقتی هنوز مک
گوناگال خبر نداره؟رون با کمی فکر گفت: شاید مادام پامفری بهش
گفته؟ هرمیون سریع پرسید: به چه دلیل به مدیر مدرسه خبر نداده بعد رفته به اون گفته؟ هری فقط یک جمله گفت: من اصلا خوشم
نیومد... رون با ناراحتی گفت: مشکوکه؟ نکنه داره برای ولدومورت
دوباره جاسوسی میکنه ؟ هرمیون آرام روی تخت نشست و گفت: باید بیشتر مراقبش باشیم...هری آرام به هرمیون خیره شده بود گویا او را میدید و هرمیون
با خوشحالی قاشق های پی در پی سوپ را در دهانش میریخت
خوشحال بود که هری غذا میخورد برای یک لحظه به صورت هری نگاه کرد و دلش در سینه فرو ریخت هری آن قدر به او آرام نگاه میکرد که
هرمیون تمام احساستش را میخواند احساس میکرد هری دلخوار شده است فکر میکرد با این کار در حالی توهین به غرور هری است و آن را
شکسته است ناخواسته پرسید: هری، از من دلخوری؟ هری جواب نداد و سرش را پایین انداخت . هرمیون آرام چانه اش را بالا گرفت و گفت:اگه ناراحتی بگواهری که تمام بدنش دوباره شروع به لرزیدن
کرده بود فقط سر تکان داد هرمیون که نمیدانست باید چه بکند با
ناراحتی گفت: خوب من چی کار کنم؟ و هری فقط سر تکان داد و شانه
________________
هایش را بالا انداخت رون آرام پرسید: چیزی شده؟ و هرمیون هم مانند
هری سر تکان داد و با افسوس و ناراحتی به کفشش خیره شد در همین لحظه هری با صدای دو رگه ای گفت: میشه یه لیوان آب بهم بدین؟ گلوم داره آتیش میگیره اهرمیون سریع لیوان آب را برداشت و به کنار لب هری برد . هری آرام دستانش را که هنوز کامل باز نمیشد روی
لیوان گذاشت . هرمیون که فکر میکرد هری میتواند لیوان را نگه دارد
دستش را از روی لیوان برداشت و ناگهان صدای خورد شدن لیوان در
درمانگاه پیچید. هری که خیلی نگران شده بود سریع دستانش را روی سرش گذاشت و آهسته گفت: ببخشید... هرمیون سریع دستان هری را
از روی سرش برداشت و با تعجب به هری که میلرزید نگاه کرد و
گفت:اصل مهم نیست... تو نباید خود تو برای هر چیز کوچیکی ناراحت
کنی ... هری ، چی تورو اینقدر ترسونده ؟ تو این طوری نبودی صدای
نفس نفس زدن هری بلند شد حالا از نوک پا تا تمام موهایش میلرزیدند. آب دهان و بینی اش جاری شده بود و صدای بهم خوردن دندان هایش کم کم داشت باعث نگرانی رون و هرمیون میشد .
درحالی که نمیتوانست کلمات را درست ادا کند
گفت: نم... ونم... بگم... چه .... بود... رون که هنوز داشت شانه های هری را میمالید سریع گفت: مهم نیست... اصلا مهم نیست... هرمیون این چه
سوالی بود پرسیدی؟ هرمیون دستمالی را روی صورت هری کشید و
گفت:راست میگی سوال فوق العاده احمقانه ای بود ... ولش کن... فکر
میکنم وقتشه که یه ذره استراحت کنی... و هردو سعی کردند او را
بخوابانند اما ناگهان هری فریاد کشید و خود را بلند کرد، رون ناگهان
________________
پرسید: حالت خوبه؟ جاییت درد میکنه ؟ هری سر تکان داد و
گفت: نه... دیگه نمیخوام بخوابم ... از هرچی خواب بدم میاد...هرمیون که
موهای هری را دور انگشتانش میچرخاند گفت: نخواب ... فقط دراز بکش... هری سر تکان داد و آرام به بالشتش تکه داد با دست آن دو را
پس زد و گفت: بهتره دیگه شما برین به در ستون بر سین! راستی چند
روزه که اسیر منین؟رون با پوزخندی گفت: حدودا چهار روزه که مارو
اسیر خودت کردی اهری خنده ای کرد و سر تکان داد هرمیون که کمی نگران بود آهسته گفت:بریم؟ هری سرش را از روی بالشت بلند کرد و
گفت: براین ارون بازوی هرمیون را گرفت و کشید و گفت: خوب پس ، ما
میریم تا تو یه ذره استراحت کنی... فعلل... و حتی نگذاشت هرمیون
حرفی بزند . هری دوباره سرش را روی بالشت گذاشت و به نقطه ای
خیره ماند ... زخم سرش میسوخت و او دوست داشت باز هم چشمانش را بسته نگه دارد اما واقع دیگر غیر قابل تحمل شده بود با ناراحتی
چشمانش را باز کرد و نشست او روی تختی خوابیده بود که درون اتاقی
با دیوار های سفید بود پنجره ای بالای سرش بود و صدای پرنده ها از
بیرون به گوش میرسید درون اتاق پر از عکس های او، جینی ، رون و
هرمیون بود که میخدیدند هری که نمیدانست کجاست به اطراف نگاه کرد در کنارش میزی کوچک قرار داشت که روی آن قاب عکس کوچکی بود هری دستانش را که میلرزید دراز کرد تا آن را بر دارد
درون قاب عکس ، عکس دختر کوچولویی بود که هری با دیدن او
دلش پیچ بدی خود . شاید ۳ سال داشت با چشمانی سبز که شیطنت از
انها میبارید و موهای سرخ پرنگی که با یک نگاه به جای سرخ قهوه ای
________________
دیده میشد پوستی سفید و سرخ داشت روی پیشنایش گویا جای بخیه
ای باقی مانده بود هری با تعجب دستی به زخم سر خودش کشید و بعد
انگشتش را روی پشنایی او کشید ناگهان احساس کرد کسی به طرف درب اتاقش می آید سریع قاب را سر جایش گذاشت و پتو را روی
سرش کشید صدای نفس هایش را میشنید کمی نگران شده بود میترسید یکی از مرگخواران باشد اما دستی آرام پتو را از روی سرش
کشید صدایی که کاملا مشخص بود به یک دختر تعلق دارد و بسیار مهربان است آرام اسمش را صدا زد هری کاملا وسوسه شده بود که
چشمانش را باز کند اما این کار را نکرد احساس کرد دختر کنارش
نشسته است . دخترک که هنوز با موهای هری ور میرفت ارام گفت: من
که میدونم بیداری! پس چرا چشماتو باز نمیکنی ؟ هنوز از دست ما
ناراحتی؟ بخدا ما فقط میخواستیم تو رو داشته باشیم! هری ... هری
خواهش میکنم... چشماتو باز کن... اما هری چرخید و پشتش را به
دخترک کرد . پس از چند لحظه احساس کرد دخترک بلند شده است
و به طرف عکسا رفته است هری سریع چشمانش را باز کرد و سرش را
بالا گرفت تا دخترک را ببیند . دخترک موهای فر داردش را بالای
سرش جمع کرده یک ان هری چشمانش گرد شد او هرمیون بود اما
چقدر بزرگ شده بود . هری که میخواست بفهمد اطرافش چه خبر است آرام پتویش را کنار زد و پاهای برهنه اش را روی زمین گذاشت
احساس میکرد بسیار نیرومند شده است قدرتی را در خود حس میکرد که تا بحال احساس نکرده بود سریع از روی تخت پایین آمد. به طرف در رفت و از ان خارج شد فقط در آخرین لحظه صدای هرمیون را شنید
________________
که او را صدا میزند هری در راهروهایی میدوید که هرگز ندیده بود و
صدای هرمیون را میشنید که او را صدا میزد بعد از چند لحظه مردی را دید که رو به دیواری ایستاد بود و گویا سعی میکرد که از آن بالا برود هری خود را به رساند و گفت: ببخشید؟! ببخشید آقا شما میدونین اینجا
کجاست؟ مرد در حالی که میلرزید برگشت هری با دیدن او دهانش باز
ماند و چشمانش گرد شد مرد که ردای بلند سفیدی به تن داشت و
سرش به شانه اش چسبیده بود در حالی که صدایش میلرزید گفت: من
کیم؟ تو میدونی من کیم؟ هری نگاهی به سر تا پای مرد انداخت و بعد
دستش را روی شانه ی او گذاشت و گفت: نویل... منو یاد ته...او ه خدای من اینجا چه خبره؟ نویل... ناگهان دختری او را از پشت در آغوش
گرفت هری با نگرانی از او جدا شد و برگشت دختری با صورت بسیار
سفید درحالی که موهای لخت مشکیش در صورتش ریخته بود و
چشمانش سرخ شده بود دستانش را به طرف او دراز کرده بود و با صدای گرفته زیر لب میگفت: سدریک ... منو ببخش... من ... دلم برات
تنگ شده بود سدریک... سدریک منو میبخشی... من اونجا
نبودم... سدریکا... هری که هرلحظه ممکن بود فریاد بزند فقط سر تکان
داد او چو بود که ردای سفید بلندی به تن کرده بود و با پاهای برهنه
روبه روی هری ایستاده بود هری بازوهای چو را گرفت و تکان داد و
گفت: چو... چو... منم هری... من سدریک نیستم... چو حالت خوبه؟
چو؟ادور برشی پر از کسانی بود که هری میشناخت و حالا مانند دیوانگان شده بودند هری آن قدر ترسیده بود که حتی نمیتوانست فرار
کند صدای هرمیون هم هر لحظه نزدیک تر میشد در حالی که سعی
میکرد از انان دور شود و عقب میرفت به کسی برخورد کرد . سریع
برگشت او هاگرید بود که با همان لباس های همیشگی با اخمی رو به
روی او ایستاده بود هری با خوشحالی نامش را صدا زد اما او ناگهان
هری را بلند کرد و روی شانه اش گذاشت هری هرچه تلاش میکرد تا
از دست او فرار کند اما نمیتوانست نه چوبش را همراه داشت نه زنجیر
خودش را فقط میتوانست لگد بزند و فریاد بکشد بالاخره هاگرید او به
اتاقی برد و روی تختی خواباند هری میخواست بلند شود که ها گیرد
دستش را روی سینه ی او گذاشت و دستها و پاهایش را بست هری
نمیدانست برای چه این اتفاق ها می افتاد بالاخره دست از تلاش کشید و در حالی که التماس میکرد آرام گفت: هاگرید... منم...این جا چه خبره
لعنتی؟ چرا داستامو بستی؟ اونا چشون شده؟ عوضی یه حرفی بزن... در
همین لحظه چند نفر وارد اتاق شدند که معلوم بود شفاگر هستند یکی از آنها که مردی با موهای طلایی بود گفت: آروم باش... تو نباید این قدر داد بزنی... حالا اینو بخور تا آروم بشی... بیا... اما هری سرش را به اطراف میچرخاند تا آن مایع را نخورد احساس میکرد اگر آن را بخورد مانند
نویل و چو و خیلی های دیگر دیوانه میشود مرد با عصبانیت به موهای
هفری چنگی زد 9 در دستور
داد: بخورش... بخورش... هری... بیدار شو... هری...هری...هری ناگهان
نفس بلندی کشید و صاف نشست به اطراف نگاه کرد هنوز چشمانش
بسته بود پس او فقط خواب دیده بود صدای هرمیون بود که نامش را صدا میزد هری آرام برگشت و گفت: چیه ؟ هرمیون لیوان آبی به طرف
لبش برد و گفت: تو خواب داشتی داد میزدی اهری که احساس کرد
________________
جامی به لبش خورده است با ناراحتی آن را پس زد و جام از دست
هرمیون افتاد و شکست هرمیون با تعجب گفت: چته؟ چی شده؟ هری با
وحشت گفت:اون چی بود؟ هرمیون که حیرت زده مانده بود گفت:یه لیوان آب ! چرا؟ هری که با شنیدن این حرف کمی آرام گرفت گفت: هیچی... فقط یه کابوس بود... همین... یه کابوس بود... هرمیون آرام
پرسید: مگه چی دیدی؟ هری سر تکان داد و با صدایی لرزان گفت: میشه یه لیوان آب دیگه بهم بدی!؟ هرمیون جام دیگری برداشت و پر آب کرد و در حالی که به هری کمک میکرد تا آن را بنوشد دوباره سوالش
را تکرار کرد هری با ناراحتی گفت:اگه خواب خوبی بود حتما برات
تعریف میکردم دیگه ... این قدر گیر نده... هرمیون ناگهان گفت: یعنی
چی ؟ هری با عصبانیت گفت: یعنی هیچی ! اینقدر رو مخ راه
نر و... هرمیون با ناراحتی و عصبانیت نفسی صدا دار کشید و دیگر
ساکت شد بعد از پنج دقیقه که هیچ کدام حرفی نمیزدند بالاخره هری آرام گفت: هرمیون؟ هرمیون روی تختش نشست و گفت: بله؟ هری
سرسری گفت: هنوز اینجایی؟ هرمیون پوزخندی زد و جواب داد: بله هنوز اینجام...هری که عمیق صحبت میکرد با آرامش
گفت: خوبه اهرمیون که کم کم داشت میخندید گفت: باز چت شده؟ اما هری پرسید: هرمیون اگه من نمیرم اما بجاش دیونه بشم چی کار
میکنی؟ هرمیون لحظه ای به هری خیره ماند و بعد با صدای بلندی
شروع به خندیدن کرد هری که انتظار هر چیزی را داشت به غیر از
خنده با تعجب گفت : چی شد؟ اهرمیون در حالی که دلش را گرفته بود و
میخندید با صدایی لرزان گفت: خیلی با حال بود... هری ابروهایش را
________________
درهم کشید و گفت: چی با حال بود؟ هرمیون که هنوز میخندید آرام اشک هایش را پاک کرد و گفت:اینکه دیونه بشی افکر میکنم این خنده
دار ترن حرفیه که توی این چند وقته ز دی؟ و خودش را روی صندلی ای
رها کرد هری که اصلا انتظار نداشت هرمیون حرفش را جدی نگیرد با
ناراحتی گفت: من جدی گفتم اهرمیون با صدایی که هنوز میلرزید گفت: خوب منم جدی گفتم... اما بدون شوخی من فکر میکنم اگه دیونه بشی تحویلت میدم سنت مانگو خودم از دستت خلاص میکنم... و دوباره شروع کرد به خندیدن هری ساکت بود حرف هرمیون را جدی گرفته
بود زیرا صورت خندان هرمیون را نمیدید . بعد از چند لحظه هرمیون متوجهی سکوت بی دلیل هری شد و سرفه ی آرامی کرد و گفت: خوب
... چرا همچین چیزی تو ذهنت اومده که ممکنه دیونه باشی؟ هری که
ناراحتی کاملا در صدایش مشخص بود سری تکان داد . سرش را روی
بالشتش گذاشت و پتویش را روی سرش کشید هرمیون که متوجه ناراحتی آشکار هری شده بود میخواست پتو را از روی سر هری بکشد
که هری پشتش را به او کرد هرمیون لحظه دستش را جلوی دهانش
گرفت و بعد ناگهان پتو را از روی سر هری کشید و با ناراحتی گفت: تو
چی فکر کردی ؟ فکر کردی من ولت میکنم؟ اما هری پتویش را کشید
و دستش را روی سرش گذاشت هرمیون با عصبانیت دستش را کشید و
گفت: زده به سرت!؟ دیونه باهات شوخی کردم ، شوخی سرت نمیشه؟ هری خود تولوس نکن ... آه... هری؟! چه خبر تو نه صداتون همه مدرسه رو برداشته؟ بهتره به این آقا بگی! زده به سرشارون هری را چند بار
صدا کرد و وقتی که دید او جواب نمیدهد با ناراحتی گفت: باز چی
________________
شده؟ هرمیون که تمام صورتش سرخ شده بود ناگهان فریاد زد: هیچی ... رون که با دیدن عصبانیت هرمیون چشمانش گرد شده بود آب دهانش را غورت داد و گفت: آروم... هرمیون رویش را از آن دو برگرداند. رون دوباره آب دهانش را غورت داد و انگشت اشاره اش را
در بازوی هری فرو کرد . هری تکانی خورد و پتویش را از صورتش
کنار زد و با ناراحتی گفت: ببین هرمیون حتی اگه جدی هم گفتی من ناراحت نشدم اهرمیون با همان صورت سرخ برگشت و گفت: کاملا مشخص بود! نگاه کن بزار برای همیشه این موضوع رو همین جا تمومش کنیم ... من نمیدونم تو کله ی پوک تو چی میگذره فقط اینه
میدونم که به خودم مطمئنم و اینم میدونم که تو هرجای دنیا هم که
بری مثل کنه بهت میچسبم و باهات میام حالا میخواد بری به دیونه
خونه یا بری زیر خاک چه میدونم جهنم! هری من واقعا تعجب کردم که تو هنوز نفهمیدی که پیوند دوستی به این سادگی ها از هم نمیپاشه... هری که اصلا از این حرف ها خوشش نمی آمد سرسری گفت: من واقعا
فکر نمیکنم یه دوستی ۶ و ۷ ساله... هرمیون با ناراحتی نگذاشت او حرفش را تمام کند: خودت میگی ۷ سال ! فکر میکردم تو این ۷ سال
الطان ما خانواد تیم! هری که دوست نداشت بحث به همچین جایی بکشد
با ناراحتی گفت: هرمیون! زیر پای من یه مردابه که همچی رو میکشه
پایین ! اگه ما یه خانواده ایم پس وظیفه مونه که جون همو نجات بدیم !
من نمیخوام شما ها دنبال من نابود شین اهرمیون با ناراحتی جلو رفت در
حالی که از چشمانش از عصبانیت اشک میبارید دستش را روی دو ور
سر هری گذاشتو آن را به سرعت تکان داد و گفت: من میخوام! تو هیچ
________________
حقی نداری که برای من تصمیم بگیری ! یه خانواده جون همو نجات
میدن برای هم ایثار میکنن اما اون مالی زمانیه که بقیه اعضای خانواده نتونن کاری بکنان اما من نمیزارم. اون مردابی که میگی اگه مال تو
هست پس مال منم هست . هری ساکت مانده بود و با اینکه نمیدید اما
به صورت خیس هرمیون خیره شده بود آرام دو دستش را روی دستان
هرمیون گذاشت . بعد از چند لحظه رون نیز یکی از دستانش را روی دستان آن دو گذاشت و با صدایی که در نمی آمد گفت: حق با هرمیونه
هری !...
هری که دوست نداشت از آن جا فرار کند ناخواسته لبخندی زد و به
چهره ی خیس هرمیون و متعجب رون نیز لبخندی نقش بست... مادام
پامفری میگه حالش خیلی بهتر شده اما احتمالا بازم نمیتونه بازی کنه
بچه ها! متاسفم ... هرمیون بعد از بهبودی جسمی هری مجبور شده بود دو روز برای تمام کسانی که نگران حال هری بودند توضیحی مفصل بدهد اما از همه بدتر بازیکنان کوییدیچ گریفندور بودند که هرمیون وقتی خبر بازی نکردن هری را به آنها داد با چهره ای نالان و متعجب به او خیره شده بودند: یعنی واقعا نمیتونه بازی کنه ؟ آخه این بازی فیناله
ما بدون هری باید چی کار کنیم ؟ شما باید یه کاری بکنین امن مطئنم خود هریم این موضوع رو نمیدونه اراست میگه باز میخواین تو بیخبری
بزارینش؟
ببین بچه ها من میدونم این بازی برای همتون و حتی هریم مهمه اما
اون فعلا نمیتونه ببینه و ... خوب...اگه نبینه چجوری توپه طلایی رو
بگیره!؟ تا چند روز باید تحت درمان باشه؟ احتمالا تا دو هفته ای باید
استراحت کنه البته مادام پامفری از فردا کار درمان چشماشو شروع
میکنه ! چند روز طول میکشه تا چشماش ببینه؟ فکر میکنم دو سه روزی
طول بکشه تا چشماش کاملا خوب بشه اما بچه ها اون باید استراحت
کنه ، شما که نمیخواین اون جونش به خطر بیفته ؟ بازیکنان گریفندور بهم نگاهی انداختند و آرام سر تکان دادند هرمیون با خوشحالی و آسودگی خاطر لبخندی زد و تشکر کرد ... بازیکنان گریفندور از هرمیون دور میشدند و او با آرامش به طرف درمانگاه میرفت آرام وارد درمانگاه شد . رون آرام پتو هری را تا سینه اش بالا کشید و آرام گفت: داشتم براش کوییدیچ در گذار زمان رو میخوندم! نمیدونم چرا
این قدر این کتابو میخونه و دوست داره... اما بالاخره خوابش برد بعد ا
روز بالاخره خوابید اصلا نمیفهمم چرا این قدر از خوابیدن وحشت داره
فکر میکنم کابوس میبینه ... تو چیکار کردی؟ هرمیون روی صندلی ای
کنارش نشست و به هری خیره شد و گفت:هیچی، به همه گریفندوری ها گفتم که هری بادی استراحت کنه ارون که گویا سطلی آب یخ روی
سرش خالی کرده اند با ناراحتی گفت: بدون هری باختمون
حتمیه!... هرمیون با ناراحتی سری تکان داد و نگاهش را از هری به رون
چرخاند و گفت: تو که میدونی ! باید استراحت کنه ! جونش مهم تر از یه بازیه! رون پوزخندی زد و گفت: اما برای اون بازی مهم تر از
جونشه اهرمیون اخمی کرد و گفت: بس کن رون ! تو نباید این فکر و تو
کلش بندازی ! فهمیدی؟ رون فقط سر تکان داد اما میدانست که هری
چقدر اشتیاق برای بازی کردن دارد تو طول روز کلی در این مورد باهم
صحبت کرده بودند اما کافی بود که هرمیون از موضوع با خبر میشد
________________
ممکن بود هری را به تخت ببندد اما نمیگذاشت او بازی کند... چهره ی
دختری در مقابلش کمی تار بود گویا سرش گیج میرفت صدای
موسیقی بلندی تمام تنش را میلرز اند در دستش لیوانی پر بود چند بار
پلک زد و به اطراف نگاه کرد او در یک مهمانی شبانه بود و دختری با
موهای بلوند که نیم تا پی صورتی و دامنی کوتاه به پا داشت رو به رویش
میرقصید ناگهان سرش درد گرفت دستی که درونش لیوانی پر بود را
روی سرش گذاشت و این باعث شد که لیوان از دستش بی افتاد و
بشکند چشمانش سیاهی میرفت اما هنوز چهره ی نگران دختری که جلویش بود و دو دستی بازوی او را گرفته بود را میدید آرام سرش را تکان داد و به دوباره به طراف نگاه کرد دور برش پر از آدم هایی
بودند که با نگرانی به چهره اش خیره شده بودند چند تن از دخترانی که مانند دختر روبه رویش آرایش و لباس مسخره ای داشتند به او
کمک کردند روی کاناپه ی بزرگی بشیند و خود نیز کنارش نشستند
همان دختری که میرقصید با نگرانی گفت: حالت خوبه ریچ؟ هری سریع
به او نگاه کرد و گفت: منو چی صدا کردی؟ دختر که هر لحظه ممکن
بود از وحشت جیغ بکشد با ناراحتی به دیگران که اطرافشان بودند و به آنها نگاه میکردند نگاه کرد یکی دیگر از دخترانی که کنار هری
نشستنه بود دست او را گرفت و گفت: ریچ میدونی الان کجایی؟ هری با چشمانی گرد به او که محکم دستش را در دست خود گرفته بود نگاه کرد و گفت: ریچ؟! ریچ کیه؟ من هریم! شما کی هستین ؟ من کجام؟ و با
نگرانی دستش را از دست دخترک بیرون کشید دخترک با ناراحتی سر
تکان داد و رو به بقیه دوستانش گفت: فکر میکنم دوباره قاطی
________________
کرده... بعضی وقتا این طوری میشه...دختری که قبلا میرقصید و حالا به
شدت عصبی و نگران شده بود با ناراحتی صورت هری را به طرف خود
برگرداند و گفت: تو ریچارد سنسی ! پسر الیزابت و جرارد سنس ! نه
هری پاتر یا یه نفر دیگه ! منم انام...انا مک لطین ... من و تو با هم
نامزدیم ... هری دخترک را از خود دور کرد کرد و گفت: من اصلا نمیفهمم تو چی میگی دختر ! من نه تو رو میشناسم نه بقیه ی کسایی که این جا رو میشناسم...فقط میدونم اسمم هری پاتر نه ریچارد سنس و نامز دم هم فعلا تو خونه ی خودشه... انا ناگهان از جا پرید و در حالی که صورتش سرخ شده بود گفت: ریچارد! دختری به اسم جینی وجود نداره
خواهش میکنم این قدر اینو تکرار نکن ... تو دوباره دچار حمله
شدی... باید بر گردیم خونه ... هری از جا پرید و شانه های انا را گرفت و تکان داد و گفت: حمله چیه ؟ تو از کجا اسم نامزد منو میدونی اصلا من کجام...اخ... دوباره سرش درد گرفت انا زیر بغلش را گرفت و با نگرانی گفت: بگیر بشین ... تو نباید این قدر عصبی بشی... و هری را آرام روی
کاناپه نشاند . هری چشمانش سیاهی میرفت و سرش درد انا در کیفش
دنبال چیزی میگشت هری دستش را روی پیشانیش گذاشت و زخم
سرش را مالید اما ناگهان احساسی عجیب بر او غلبه کرد زخمی زیر
دستش نیامد با وحشت به کف دستش ، دستش میلرزید روی مچ دستش خالکوبی عجیبی قرار گرفته بود گویا لاتین بود هری آستین بلوزش را بالا زد و خالکوبی را بالا گرفت تا با دقت آن را ببیند با
نگرانی گفت:این چیه ؟ من رو دستم هیچ وقت خالکوبی نداشتم انا که
در جعبه ی قرصی را باز میکرد سرسری گفت: از وقتی از روسیه
________________
برگشتی اون روی دستت بوداهری به او نگاه کرد و گفت: روسیه ؟ من تاحالا پامو از انگلستان بیرون نگذاشتم! انا سرش را بالا آورد و به چشمان او خیره شد و گفت: ریچ تو فقط یک ماه انگلستان بودی اونم برای این بود که بیمار بودی اینجا آمریکاست. ایالت متحده ی آمریکا... حالا اینو بخور ... حالتو بهتر میکنه او قرصی کف دست هری که میلرزید گذاشت هری بی اختیار آن را خورد و جرعه ای آب نوشید و دستش را روی پیشنایش گذاشت... به آن دو اتاقی داده بودند تا هری
کمی استراحت کند اما او روی تخت نشسته بود و فکر میکرد انا در اتاق
راه میرفت و با گوشی تلفنش حرف میزد وقتی صحبت هایش تمام شد آرام برگشت و گفت: مامان گفت همین حالا میان دنبالمون ... هری که
دستی گلویش را میفشرد درحالی که دستانش را مشت کرده بود
گفت: گفتی که من یه ماه انگلیس بودم برای اینکه مریض بودم... چه مرضی گرفته بودم؟انا کنارش نشست و آرام موهایش را از پیشانیش
کنار زد و گفت: خوب ... تو قبل از این که مریض بشی...تو روسیه درس
میخوندی ... تو علاقه خاصی به فیزیک ریاضی داشتی و من هیچ وقت نفهمیدم چی شد زد به سرت که با این همه دانشگاه خوب بری روسیه
درس بخونی ... فقط یه روز به خودم اومدم دیدم باهم رفتیم فرودگاه و
من تورو بد رقه کردم... دو سال اونجا درس میخوندی بهترین دانشجو دانشگاه بودی تا اینکه مریض شدی ریهات مریض شد سرماخورد اونم به شدت پدر مادرت با نگرانی تمام رفتن روسیه چون فکر میکردم باید بیارن آمریکا که پزشکای بهتری داره اما تو حالت خیلی بدتر میشه و
اونا میبرن انگلستان اونجا... اونجا... حالت خیلی بد میشه اما ... بمب... یه
________________
معجزه... تو برمیگردی . دوباره زنده میشی اما به حافظه ی کوتاه مدت
خیلی صدمه خورده بود بعضی وقتا خودت یکی دیگه میبینی کسی که
اصلا وجود نداره درباره کسایی حرف میزنی که اصلا نیستن و حتی اگه
هستن ما نمیدونیم کجان ... ریچ ... من یه بار تورو از دست دادم دیگه
نمیخوام دوباره از دستت بدم...و باز و هری را محکم گرفت و سرش را روی شانه ی او گذاشت . نمیتوانست باور کند او در جسم کس دیگری
بود کسی که با او کیلومتر ها فاصله داشت و او حتما یک بار هم او را ندیده بود آب دهانش را با ناراحتی غورت داد و برای چند لحظه چشمش به عکسی که داخل قاب آینه افتاده بود خیره ماند پسری با
چشمان خاکستری که پوستی برنز ه داشت . لبانی باریک و بینی کشیده که حلقه ای از آن آویزان بود ابروهای که به رنگ موهایش ، خرمایی
بود عینکی به چشم نداشت . گوش راستش سوراخ بود و حلقه ای نقره
ای رنگ را به همراه داشت . سرش را پایین انداخت حتی نمیتوانست
حرف بزند . به دستش خیره مانده بود که مانند پوست صورتش کاملط
برنزه بود دستش را بالا و جلوی صورتش گرفت در دستش حلقه ای
بود که اصلا ندیده بود حلقه ای الماس نشان که وقتی زیر نور گرفته
میشد به دور اطراف خود نور میپاشاند . هر دو ناخن انگشتان شستش
لا ک زده به رنگ سیاه بود که رویش نگینی سفید و الماس مانند
چسبیده بود انگشت شست دست راستش حلقه ی نقره ی بزرگی
داشت. کم کم داشت اطراف را دوباره تار می دید سریع دست انا را گرفت و او سرش را بلند کرد و گفت: حالت خوبه؟ هری که سرش گیج
میرفت شعر تکان داد. و چشمانش را بست... ریچارد برگرد... ریچ
... بجنب پسر ... برای بار آخر ... شارژ ... بجنب ریچ ... مامان منتظره...و
هری ناگهان چشمانش را باز کرد چندین نفر بالای سرش ایستاده
بودند و نبض و ضربان قلب او را میگرفتند تعداد زیادی لوله به بینی و
دهانش وصل بود که نمیگذاشت او درست نفس بکشد دستانش سنگین
بود و بعد چند لحظه متوجه شد برهنه است همه با خوشحالی سعی
میکردند لوله ها را باز کنند زنی و مردی که هری تا بحال در عمر خود
ندیده بود با چشمانی خیس و سرح از در اتاق وارد شدند زن چندین
بار هری را بوسید و به دیگران کمک کرد تا لوله ها را باز کنند . تازه
لوله ها را از روی بینی و دهان هری برداشته بودند که چیزی که در
گلویش انباشته شده بود بیرون جهید احساس تهوع شدیدی به او دست
داد و فقط نتوانست با کمک دیگران سرش را خم کند ... هری حالت
خوابه...وای صبر کن هیچی نشد... هری متوجه شد هنوز چشمانش بسته است و در زمان حال است . او واقعا بالا آورده بود به غیر از صدای
نگران هرمیون ، رون و مادام پامفری صدا و دست دیگری نیز سعی میکرد او را آرام کند بعد از چند ثانیه بالاخره توانست ذهنش را جمع
کند صدای پروفسور مک گوناگال بود که با نگرانی حالش را می پرسید
هری که خیس عرق شده بود دستی به پیشنایش کشید و موهای خیسش را از صورتش کنار زد و آرام و با ناراحتی گفت:دیگه نمیخوام
بخوابم...روان عصبی پرسید: بازم کابوس دیدی؟ و هری فقط سر تکان
داد . مک گوناگال با تعجب پرسید: مگه هر شب کابوس میبینی؟ هری آب دهانش را غورت داد سرش را بالا آورد گویی به مک گوناگال نگاه
میکرد ، او دوست نداشت مک گوناگال ادای دامبلدور را در بیاورد سر
________________
تکان داد و گفت: مهم نیست... مک گوناگال که گویا ذهن هری را خوانده بود چشمانش را ریز کرد و گفت: ببین پاتر من میدونم تو فکر
میکنی من میخوام مثل پروفسور دامبلدور رفتار کنم و تو اینو نمیخوای
اما من میخوام به تو کمک کنم ... هری که دندان هایش را روی هم
میکشید که صدایش در نیاید سر تکان داد . مک گوناگال التماسانه به
رون و هرمیون نگاه کرد و هرمیون دستش را روی شانه ی هری
گذاشت و دهانش را نزدیک گوش هری کرد و گفت:هری اون میخواد
کمک کنه ... مطمئن باش اگه بخواد چرت پرت بگه خودم خفش میکنم...هری نیشخندی زد و هرمیون نیز خندید . رون و مک گوناگال
پرسشانه به هرمیون نگاه میکرد اما او فقط سر تکان داد و ابروهایش را
بالا انداخت هری با لبخندی گفت: خوب... راستش... از همون موقعی که
چشمام بسته است یه چیزایی میشنوم که نمیدونم صداشون از کجا میاد
...مثلا به بار هرمیون و رون داشتن دعوا میکردن اما صدای اونا تو مغز م
نبود ... صدای دو زن مرد تو سرم بود که مرده مست بود و داشت زنشو میزد و یا یه بچه داشت گریه میکرد ... بعدشم وقتی خواب میبینم ... خواب هایی میبینم که خیلی واقعین... مک گوناگال آرام گفت: تو قبلا
از این خواب ها دیدی...هری با ناراحتی گفت: نه...شما متوجه نمیشین چون شما اون خواب هارو نمیبینین... نمیفهمین وقتی آدم کسی رو که
خیلی دوست داشته جلوی چشماش میمیره چه زجری میکشه یا اینکه
تو یه دیونه خونه بستریتون کنن و همه ی دوستاتون مثل خود تون
دیونه شده باشن چقدر وحشتناکه ... این خوابایی که من میبینم یه بار پروفسور دامبلدور رو دیدم بهم میگفت دارم خواب میبینم بهم میگفت
________________
ولدمورت میخواد من ضعیف بشم و من نباید بزارم اون به هدفش بر سه اما من مثل احمقا سرمو تکون دادم و به اون نگاه نکردم چون از دستش ناراحت بودم وقتی دوباره بهش نگاه کردم چشمای سرخ ولدمورتو دیدم یه بار دیگه دیدم تو یه دیونه خونه بستریم...وقتی چشمام باز
کردم تو یه اتاق بودم که پر بود از عکسای خودم ، جینی ، هرمیون و
رون و خیلی های دیگه که میشناختم و حتی عکس... عکس... ( هری به
خوبی چهره ی دختر کوچولویی که درون قاب عکس بود را به یاد می آورد) عکس یه دختربچه رو دیدم که چشمای سبزی داشت با موهای
سرخ که اینقدر سرخ بود که قهوه ای دیده میشد . چشماش از شیطنت
میدرخشید بعدش در اتاق باز شد من سریع چشمامو بستم و رفتن زیر
پتوم یکی صدام کرد اما چشمامو باز نکردم که ببینم کیه اون پاشد رفت طرفه عکسا من سرمو بلند کردم دیدم ... دیدم... هرمیون... که بزرگ
شده... سریع اتاق فرار کردم اومدم بیرون تو راه... ( صدای هری
میلرزید) به یه مرد برخوردم رفتم ازش پرسیدم که میدونه من کجام اما وقتی اون برگشت داشتم از تعجب دیونه میشدم اون نویل لانگ باتم
بود که به شدت لاغر شده بود ... حتی خودشو نمیشناخت بعد یک
دفعه... چو رو دیدم... چو چانگ... فکر میکرد من سدر یکم همش از م
طلب بخشش میکرد ... خیلی ها اونجا بودن ... که بیشتر شونو
میشناختم... بعد یک دفعه به هاگرید برخوردم ...اون من بلند کرد و برد
تو یه اتاق دست پامو بست ... بعد یه مرد میخواست من یه چیزی رو بنوشم... اما من از خواب پریدم... آخرین بار خواب دیدم تو یه مهمونیم
با دختری که نمیشناختم داشتم میرقصیدم... بعد اون ... فکر کرد من
________________
حالم خوب نیست چون داشتم به اطراف نگاه میکردم برام عجیب بود اون همش میگفت من هری پاتر نیستم ... دختری به نام جینی وجود نداره...اون نامزد من بود ... نمیدونم اما یادمه یه آینه دیدم که خودمو
توش دیدم...اینی که الطان هستم نبودم... یه صورت سبزه با موهای
خرمایی ... دیگه چشمام سبز نبود... خاکستری بود... زخمی رو پیشونیم نبود ... یه انگشتر الماس نشان دستم بودم ... روی مچم یه خالکوبی بود ... نمیفهمیدم چیه... فکر میکنم لاتین بود... روی ناخن های انگشتای شستم للاک سیاه زده شده بود و روش دو تا نگین داشت ... گوشواره
داشتم...اصلا با اینی که الطان هستم فرق میکردم... هیکلم دوبرابر النم بود ... نمفهمیدم اون چی میگه ... انگار من اصلا انگلستان زندگی نکرده
بودم... به گفته ی اون من اسمم ریچارد بود ...در چارد سنس...و برای ادامه تحصیل رفته بودم روسیه ...اونجا مریض میشم... میبرنم انگلستان برای درمان... به گفته ی اون من فقط ۱ ماه انگلستان بودم... ببین هری
من میدونم تو خیلی ناراحتی... میدونم برات این همه ناراحتی زجر آوره... اما تو نباید بخوای که جای کسی دیگری باشی...تو هری
پاتری...تو ضعیف نیستی...مگه نه؟ هری ناباوار نه به حرفای مک گوناگال گوش میداد آهسته گفت: شما متوجه نیستین؟ من نمیخوام
جای کس دیگری باشم... مک گوناگال دست او را در دستش گرفت و
گفت: تو به اینجا تعلق داری... نباید بخوای که به کس دیگری یا به جای
دیگری تعلق داشته باشی...هری...هری پاشو دیگه ... باید بریم ماشین
جلوی در منتظره... هری پاتر... پاشو... هری دستش را از دست مک گوناگال بیرون آورد و روی سرش گذاشت صدای مک گوناگال دور
________________
میشد و صدایی دیگر جایش را میگرفت هری با ناراحتی سر تکان میداد
هرمیون و رون متوجه ناراحتی او شده بودند تازه میخواستند مک
گوناگال را متوجه کنند که هری با ترس و وحشت فریاد
کشید: دارن... صدام میکنن... من میشنومم... گوش کنین... دارن صدام
میکنن... من نمیخوام برم... نه... تمام تنش را عرق سرد پوشانده بود مک
گوناگال عصبی شده بود و نگران با ناراحتی گفت: کسی صدات نمیکنه
هری...هیچ کسی صدات نمیکنه... هری...هری... با منی... هری یه چیزی
بگو... هری...اما هری فقط فریاد میکشید و مانند کسانی که میخواهند از
دست چیزی فرار کنند اما نمیتوانند فقط فریاد میکشید و بعد از چند لحظه نفسش بند آمد تصاویری که میدید هر لحظه واضح تر میشد رو
به رویش پروفسور مک گوناگال نشسته بود اما چقدر پیر تر و شکسته تر شده بود یعنی توی طول این ۴ یا ۵ روز به این روز در آمده بود،
سرش را چرخاند هرمیون کنارش نشسته بود با لبخندی که هری اصلط خوشش نمی آمد او هم تغییر کرده بود بزرگ شده بود موهایش را بالای سرش جمع کرده بود و مادرانه به هری گفت: پاشو دیگه همه
رفتن ... فقط تو موندی... بدو... میخوای بریم خونه... جینی لیلی
منتظر ن... چرا منو این طوری نگاه میکنی... رون تو یه چیزی بگو... و به
پشت سر هری نگاه کرد هری برگشت رون پشت سرش نشسته بود
... با موهای بلند او هم مانند هرمیون لبخند میزد و خوشحال بود . هری
با تعجب گفت: رون؟؟؟؟!!!!ارون پوزخندی زد و گفت: چیه ؟ هری که
چشمانش گرد شده بود با وحشت گفت: چقدر تغییر کردی!!!ارون زیر
بغل او را گرفت و بلند کرد و گفت: دوباره شروع نکن ... زود باش... باید
بریم... هرمیون نیز به او کمک کرد. هردو زیر بغل هری را گرفتند و به
زور و اجبار بلوزش را از تنش بیرون کشیدند هری که اصلا خوشش نمی آمد با ناراحتی بلوزش را کشید و گفت: چی کار میکنین؟ مک گوناگال نیز به آنها پیوست و گفت: نکنه میخوای با این سر وضع بریم
خونه؟ هری این کلمه را چند بار تکرار کرد و به اطراف نگاهی انداخت
او دوباره به درون اتاق سفید رنگی رفته بود که پر بود از عکس های
خانوادگی او و دوستانش . پس او خانه نبود چرا دوباره داشت این رویا
را میدید؟ چرا همجا اینقدر تغییر کرده بود؟ هری اصلا متوجه نشد
چگونه حاضر شده است او را داخل اتوموبیل کوچکی بردند که با جادو بزرگ پنداشته میشد چندین ماشین و کارگاه نیز آنها را همراهی
میکردند . هری اصلا حرفی نمیزد فقط از پنجره به بیرون خیره شده
بود و به جوک های رون که برایش تعریف میکرد حتی لبخند هم نمیزد
بالاخره رون خسته شد و گفت: چیه ؟ باز چت شده؟ نمیخوای مثل
همیشه داد فریاد کنی که اگه چوبت همرات بود هممونو میکشتی؟هری
که اصلط انتظار شنیدن این حرف را نداشت با تعجب به او خیره شد و
گفت: چی؟ تو چی گفتی؟ من هیچ وقت نمیخوام شما ها رو بکشم...رون با وحشت و ناراحتی گفت: وای... دوباره نه... هرمیون هم که مانند او ترسیده بود گفت: هری میدونی الان داریم کجا میریم و کیا منتظر تن؟ هری سر تکان داد و گفت: داریم میریم خونه تاجینی لیلی رو ببینم البته به گفته ی شما... هرمیون آرام گفت: خوب...لیلی کیه؟ هری
نیشخندی زد و گفت: مادر منه... هرمیون با ناراحتی گفت: نه اون لیلی ،
لیلی!!... یه دختر بچه ی سه ساله ی به شدت شیطون... هری بدون فکر
________________
گفت: من از کجا باید بدونم که اون... ( ناگهان دلش پیچ بدی خورد) نکنه میخوای بگی...اون ... بچه ... نه... نه... هرمیون که کم کم داشت آرامش میافت گفت: بله! دختر خود ته... نکنه میخوای بگی یادت
نمیاد؟ هری با حالت استیصال به اطراف نگاه کرد و گفت: نه ...من هیچی یادم نمیاد... آخه من فقط دارم خواب میبینم ... مگه نه؟ رون دستش را
روی شانه ی هری گذاشت و گفت:به حرفاشون گوش نکن... اینا همه واقعیته ... در همین لحظه اتوموبیل متوقف شد ، هری آرام از در پیاده شد اطرافش پر از جادوگر بود همه آنها مضطربانه به اطراف نگاه
میکردند هری نیز سرش را بلند کرد تا ببیند کجاست او درست در
مقابل خانه ی قدیمی سیریوس که برایش به ارث گذاشته بود ایستاده بود در همین لحظه صدای جیغی آمد و در خانه باز شد . دختر بچه ی
کوچکی که پیراهن طلایی به تن داشت با فریاد های بابا اومده بابا اومده از در بیرون آمد هری فقط ایستاده بود و نگاه میکرد درست شبیه
همان عکسی که کنار تختش بود . هری ناخواسته نشست و دخترش را
بغل کرد و در هوا گرفت . چشمان سبزش برق میزد و گل خنده روی
صورتش شکفته بود هری واقعا نمیدانست چرا اما عاشقانه دخترک را
تن جینی را میداد. در همین لحظه چشمش به زنی افتاد که به طرفش می آمد آرام لیلی را روی زمین گذاشت و دستش را گرفت زن که موهای بلند سرخش را آزاد گذاشته بود در حالی که اشک در چشمانش جمع شده بود آهسته گفت: دلم برات تنگ شده بود... هری انتظار هر
چیزی را داشت به غیر از این که جینی را آن قدر زیبا تر از سابق ببیند
________________
جای لب های خیس جینی روی لبش داغ شده بود و هری احساس میکرد تب کرده است در همین لحظه لیلی ادای کسانی را در آورد که بالا می آوردند و هری نگاهش را از جینی بر گرفت و به او خیره شد و
گفت: عجب شیطونیه!لیلی چشمانش را ریز کرد و خندید دستش را از
دست هری بیرون کشید و شروع دویدن کرد و با صدای ریزی گفت:اگه میتونی منو بگیر...هری به دنبالش رفت و گفت: دعا کن دستم بهت نرسه... شیطون... لیلی آن قدر شاد بود که هری بی اراده به شیطنت
هایش میخندید ... هر دو کنار درخت بزرگ کریسمس که جینی به کمک لیلی آراسته بود نشسته بودند و با هم بازی میکردند هری که در حال قلقلک دادن لیلی بود متوجه ی نگاه های جینی شد و آرام
سرش را بلند کرد و به او نگاه کرد اما او مشغول صحبت کردن با هرمیون بود و اصلا به او توجهی نداشت، هری دوست داشت بداند آن
دو بهم چه میگویند که اینقدر به فکر فرو رفته اند اما شیطنت های لیلی پایانی نداشت و نمیگذاشت هری حواسش را جمع کند در همین لحظه زنگ در زده شد بعد از چند لحظه کسی با محبت مادرانه اسم هری را صدا کرد هری سرش را برگرداند زنی با موهای سرخ که در لا به لالی موهایش موهای سفید نیز یافت میشد و هیکل درشتی داشت در آستانه
ی در ایستاده بود هری که دهانش باز مانده بود ناخواسته بلند شد زن که عاشقانه به او لبخند میزد آرام آغوشش را برای او باز کرد و هری را در آغوش کشید هری آهسته گفت: خانم ویزلی؟!خانم ویزلی که قدش از او کوتاه تر بود آرام گفت: عزیزم...هری سرش را بلند کرد و به او
خیره شد هر لحظه ممکن بود فریاد بکشد اما خانم ویزلی جدی
________________
پرسید: اذیتت میکنن؟ هری که نمیدانست منظور او کیست بدون فکر
گفت: کیا؟ خانم ویزلی با ناراحتی گفت:سنت مانگوی ها... هری سر تکان داد و گفت: نمیدونم... راستش... نه... شایدم... یادم نمیاد... خانم ویزلی که عصبی شده بود آرام گفت: یعنی چی؟ حالت خوبه؟ آرتور! و مردی را صدا زد موهای سر آقای ویزلی دیگر کاملا ریخته بود هری با دیدن او ناخواسته خندید و او را در آغوش گرفت . آرتور ویزلی به او لبخندی
زد و بعد با لحن جدی به همسرش گفت: چیه باز؟ این که حالش از ما
بهتر ه؟ خانم ویزلی شانه ی هری را گرفت و تکان داد و با ناراحتی گفت: چیزی یادش نمیاد... مگه نه هری؟ هری ناخواسته و سریع گفت: چیزی باید یادم بیاد؟ آقای ویزلی خنده ای کرد و گفت: هری ، مالی رو نترسون اهری نیز خندید و آرام گفت: خانم ویزلی ولش کنین ... اصلا مهم نیست... خانم ویزلی با ناراحتی گفت:اگه اذیتت کردن کافی به خودم بگی چون اون وقت میدونم با پوستشون چی درست کنم اهری و آقای ویزلی فقط میخندید اما در این بین ناگهان لیلی پرسید: ماما... با
پوستشون چی درست میکنی؟ خانم ویزلی نگاهش به لیلی افتاد و عاشقانه نوه ی سه ساله اش را بغل کرد و گفت: سلام قشنگم ... ماما رو
چقدر دوست داری؟لیلی با نهایت شیرینش انگشتان کوچولویش را بالا
برد و گفت: سه تا ... چون سه سالمه... خانم ویزلی چندین بار لیلی را بوسید و آقای ویزلی آغوشش را باز کرد و گفت: لیلی خانم ... بغل بابا نمیای؟ لیلی رویش را از برگرداند و گردن خانم ویزلی را چسبید و گفت: نه... تا عیدی مو ندین نمیایی... و همه با این حرف لیلی شروع
کردن به خندیدن آقای ویزلی جعبه ی کوچکی را که در کف دستش
________________
بود به همگان نشان داد و گفت: پس این چیه دست منه؟ لیلی با شعف برگشت و سعی کرد بسته را از آقای ویزلی بقاپد اما آقای ویزلی
دستش را عقب برد و گفت: نخیر... تا بابا رو بوس نکنی بهت نمیدمش...لیلی لبانش را غنچه کرد و به آقای ویزلی خیره شد هری
اصلا دوست نداشت دختر کوچکش بخاطر عیدی دست به هر کاری
بزند او با ناراحتی ابروهایش را در هم کشیده بود و به دخترکش خیره شده بود اما لیلی بالاخره آقای ویزلی را بوسید و بسته را از او گرفت .
خانم ویزلی لیلی را زمین گذاشت و او سریع به طرف درخت کریسمس رفت زیر آن نشست و بسته را باز کرد . هری برای یک ان تنفری
عمیق نسبت به دختر شیرینش احساس کرد اما بعد احساس کرد کسی
که لایق تنفر اوست دختر سه ساله اش نیست . تمام این اتفاقات بخاطر رفتار اشتباهی بود که جینی به لیلی آموزانده بود. هری کاملا دخترش
را با پسر خاله ی تن پرورش مقایسه میکرد که بخاطر هدیه ی تولد
هر کاری میکرد ... تمام بدنش از عصبانیت میلرزید نگاهی پر تنفر به
جینی انداخت و لبخند روی لبهای جینی که عاشقانه به او خیره شده بود خشک شد لرزش و عصبانیت هری جینی را میترساند آرام و آهسته
گفت: هری؟!صدای بهم خوردن دندان های هری باعث شد همه حتی
لیلی نیز متوجه ی ناراحتی او بشود هری اصلا نمیتوانست خودش را کنترل کند آقای ویزلی آهسته شانه اش را گرفت و گفت: پسر آروم
باش... تو نباید اینقدر عصبانی بشی...لیلی از روی زمین بلند شد هدیه ای که تازه گرفته بود به کناری انداخت و به طرف پدرش رفت آهسته
و با وحشت گفت: بابا... نمیخوامش... بابا... و دست هری را گرفت در حالی
که با چشمان معصومش به هری خیره شده بود آهسته گفت: بابا... بغلم
کن... بابا... هری که همه بدنش میلرزید احساس میکرد کم کم لیلی را نمیبیند آرام دستش را بلند و روی سر دخترش گذاشت و با صدای
لرزان و گرفته چند بار صدایش کرد و دخترش نیز چند بار با اشک و
گریه او را صدا کرد صدای دیگر نیز او را صدا میکرد: هری...هری... بسه دیگه... هری خواهش میکنم...لیلی ...لیلی...لیلی...هری آروم ... آروم... دستی بزرگ تر از دست لیلی دستش را گرفته بود هری که
دیگر اطرافش را نمیدید دوباره به اطراف نگاه کرد صدای رون و
هرمیون بود که او را صدا میکردند هری متوجه شد باز هم خوابش برده
است اما نشسته در حالی که داشت با مک گوناگال حرف میزد؟! دستی
به سینه اش کشید و گفت: من دیدم... دیدم... مک گوناگال که گویا
خیالش راحت شده بود سریع گفت:پاتر ... حالت خوبه؟ هری که زیاد حالش خوب نبود و احساس میکرد تب کرده است آرام گفت:من دیدمشون... من همتونو دیدم...دخترمو دیدم... مک گوناگال با ناراحتی گفت: خواهش میکنم پاتر...تو فقط خواب دیدی اهری فریاد
کشید: نشسته؟ اونم وقتی که داشتم با شما صحبت میکردم ؟ شما
نمیخواین بفهمین یا خود تونو به نفهمی ز دین ؟ چه بالایی سر من
اومده؟ و به موهایش چنگی زد مک گوناگال با نگرانی به رون و هرمیون که سعی میکردند هری را آرام کنند نگاهی کرد آن دو نیز نگران بودند
اصلا منطقی نبود. هری میلرزید و آنها نمیدانستند باید چه بکنند...
________________
فصل چهل و سوم: مبارزه
هری عصبی و نگران روی تخت نشسته بود نمیدانست چرا چنین خواب
هایی میبیند و بدتر از ان این بود که کسی هم درست جواب سوالش را
نمیداد مک گوناگال اعتقاد داشت همه ی اینها فقط خواب است و
هرمیون کاملا با حرف او موافق بود و رون نیز اصلا نظری نمیداد هری
با ناراحتی فریاد زد: چرا نمیفهمی ؟ اون بچه کاملا شبیه من بود! برای
چی من باید خواب کسی رو ببینم که اصلا نمیشناسمش؟ چرا باید فرض کنم یه کس دیگم؟ هرمیون که میخواست کمی هری را آرام تر کند با ناراحتی گفت:هری
تو خسته شدی! و این کاملا قابل در که . منم اگه تو یک سال اینهمه بدبختی رو سرم میریخت دلم میخواست یکی دیگه باشم...
هری با عصبانیت نعره زد:
یعنی داری میگی من خیالاتی شدم!؟ داری میگی من نمیخوام خودم
باشم؟
هرمیون که نمیداست هری به کجا خواهد کشید آرام گفت:
نه... نه... چرا بد میفهمی ؟ این خیلی طبیعیه که تو خسته شدی... ببین
هری چند روز دیگه کریسمس و همه اینا تموم میشه ...
هری با ناراحتی گفت:
یعنی چی؟ یعنی تو داری فکر میکنی ...
هرمیون با حالتی عصبی گفت:
________________
هری تو رو خدا این قدر خودتو درگیر این جور چیزا نکن ... به نظر من
اگه این خواب ها حقیقت هم داشته باشه تو نباید بزاری تو ذهنت بیاد
... انگاری یادت رفته دامبلدور بهت چی گفت ! بهت نگفت نباید این
جور چیزا رو ببینی!؟
به نظر هری این حرف هرمیون کاملا مسخره بود برای همین هری با
ناراحتی:
یعنی چی ؟ این خواب ها با اون خواب ها فرق میکنه ! من اونجا با
ولدمورت سر کار داشتم اما اینجا با تنها کسی که سر کار ندارم ولدمورته... مثل ... مثل یه جور دیدن بعضی چیزا تو آینده است... رون که برای اولین بار صحبت میکرد آهسته گفت: شاید واقعا دیدن آینده است چون حالت هری اصلا مثل کسایی نبود که
دارن خواب میبینن...
هری که کمی آرام شده بود با خوشحالی گفت:
ممنون ... .
هرمیون لحظه ای چیزی نگفت و بعد پقی زیر خنده زد و در حالی که میخندید آرام گفت:
یعنی میخواین بگین... میخواین بگین... بر و بابا.... منو گذاشتین سر کار!
رون با ناراحتی گفت:
هرمیون ؟ هری داره میگه خواب هایی که میبنه نگرانش کرده و تو
فقط میخندی ؟
هرمیون با تعجب به او نگاه کرد و گفت:
من؟
________________
هری که احساس میکرد هرمیون اصلا متوجه اوضاع نیست با ناراحتی
گفت:
تو نمیخوای گوش کنی! نمیخوای به من کمک کنی!
هرمیون نگاهش را از رون به سوی او برگرداند و گفت:
من؟
هری و رون هردو باهم گفتند:
آره تو!
هری کاملا میتوانست حرارتی که از صورت هرمیون برمیخواست را
احساس کند نباید زیاد تند میرفت او دلخوار شده بود این موضوع کاملا
واضح از لحن حرف زدنش پیدا بود:
باشه، من دیگه چیزی نمگیم ! و شما دو تا هر کاری دوست دارین بکنین !
و با ناراحتی به طرف درب خروجی رفت بلافاصله رون گفت:
یه دقیقه صبر کن ... چرا اینقدر زود بهت بر میخوره؟ هرمیون؟ و استا!
و دنبال او از در بیرون رفت . حالط هری کاملا تنها شده بود و سکوت
تنهایی را به راحتی حس میکرد صدای برخورد تگرگ به شیشه های
درمانگاه محیط درمانگاه را خوفناک تر میکرد . هری سرش را روی
بالشتش گذاشته بود و به خواب ها و رویاهایش فکر میکرد که ناگهان
صدای نفس کشیدن یک نفر از کنار صورتش را شنید سریع سرش را
بلند کرد و اهسته پرسید:
رون ؟
اما صدایی جوابش را نداد یواش یواش رویه تخت نشست و این بار نام هرمیون را صدا زد اما باز هم کسی جوابش را نداد ناگهان صدای جیر
________________
باز شدن در به گوشش رسید نمیدانست چرا اما نفس هایش به شماره
افتاده بود با اینکه جایی را نمیدید اما چوبش را برداشت با وجود چوبش احساس آرامش میکرد در حالی که با یک دست پتویش را کنار میزد
این بار مادام پامفری را صدا زد اما باز هم کسی جوابش را نداد صدای
برخورد خورده یخ به شیشه شدید تر شده بود و ناگهان پنجره با صدای
بلندی باز شد و به دیوار کنارش برخورد کرد. محیط درمانگاه سرد
شده بود اما هری عرق هایی که از پیشنایش روی لباسش میچکید را به
راحتی احساس میکرد درحالی که نمیدانست باید چوبش را به کدام
طرف بگیرد یک نفر با خوشحالی گفت:
هری؟
هری سریع چوبش را به طرف صدا گرفت و گفت:
سر جات و استا!
صداکه کمی تعجب کرده آهسته گفت:
هری؟ منم ! بانی! هری نفس راحتی کشید و چوبش را پایین گرفت بانی سریع به طرفش
رفت و زیر بغلش را گرفت و گفت:
چی شده؟ خوبی؟ یخ کردی ابیا اینجا بشین ... و هری را کنار شومینه ی درمانگاه نشاند و سریع پتویش را دورش
پیچاند هری اصلا متوجه نشد بانی چگونه پنجره ها را بسته است اما
ناگهان احساس کرده همجا گرم شده است . بانی در حالی که شانه های هری را میمالید آهسته گفت:
داشتی چیکار میکردی؟
اما هری که هنوز از بانی ناراحت بود جوابش را نداد بانی با ناراحتی
گفت:
میدونم هری اونجا خیلی بد حرف زدم اما باور کن اومدم معذرت
بخوام...
و در حالی که صورتش را کنار گوش هری میبرد آهسته گفت:
معذرت میخوام باور کن متاسفم ...
هری ناگهان صدای هیس دردناکی شنید و ناخواسته از جایش بلند شد
حس خوبی نداشت در حالی که احساس میکرد بانی روبه رویش ایستاده و به او خیره شده است او آهسته گفت:
هری چیزی شده ؟
و هری دوباره صدای هیس را شنید ناخواسته و سریع چوبش را به
طرف بانی گرفت و گفت:
تمام بند بند هری میلرزید بالاخره بانی دست به کار شده بود و هری باید جلویش را میگرفت تا بحال کوتاه آمده بود و فکر میکرد درست میشود اما بانی هر بار بیشتر جلو میرفت آهسته گفت:
مک گوناگال همچی رو به من گفته! چرا نمیخوای باهاش مبارزه کنی؟
بانی که صدایش میلرزید گفت:
چی داری میگی؟ مبارزه با کی ؟
هری چوبش را روی صورت بانی گذاشته بود و به راحتی میتوانست
حریر روی صورتش را حس کند با اینکه نگران بود اما سریع حریر
روی صورتش را کنار زد بانی جیغ بلندی کشید و روی زمین نشست
________________
گویا هری با چوبش او را به آتش کشیده بود هری که میلرزید کنارش
روی زمین نشست و گفت:
بانی باهاش مبارزه کن ! اما بجای صدای بانی صدای نخراشیده و دورگه ای آمد:
نمیفهمی من از تو قوی ترم!
هری احساس خطر کرد اما کار از کار گذشته بود ناگهان چیزی رویش افتاد که بانی با آن اندام ظریف نبود ماری بود بزرگ که هری به راحتی
شکم لجزش را حس میکرد . هری فکر میکرد در جهنم در حال دست و پا زدن است همجا گرم بود و آتش زبانه میزد با اینکه هری جایی را
نمیدید اما حس میکرد باند چشمانش در حال سوختن است در حالی که میتوانست دهن باز مار بزرگ را که حرارتی سوزاننده از آن بیرون
میزد حس کند دستش را روی زمین میکشید تا شاید چوبش را پیدا کند اما بجای چوب دستش به شی تیزی برخورد کرد سریع آن را برداشت شاید فقط در پنج ثانیه هری تصمیم گرفت و آن در پشت مار
فرو کرد صدای شیون مار بلند شد و ناگهان هری سبک شد و همجا خنک شد اما مایع ای آتشین روی پیشانی و چشمان هری ریخت که
صدای نعره ی هری بلند شد ناگهان دو دست سعی کردند هری را از روی زمین بلند کنند هری خودش را به این طرف و آن طرف میزد
تمام صورتش میسوخت و ناگهان هری چوب کسی را کنار گردنش
احساس کرد و دیگر چیزی نفهمید ...
هرمیون سر مادام پامفری داد میزد که چرا دوباره هری را بیهوش کرده است و مادام پامفری گفت:
________________
نمیز اشت ببینم چش شده! اصلا چرا اینقدر تو کارای من دخالت میکنی؟
هرمیون که میخواست جواب دندان شکنی به او بدهد سریع دهانش را
باز کرد اما رون با عصبانیت فریاد زد:
بس کنین دیگه، نمیبین حالش بده؟ این چیه ؟
و به مایع ی زرد رنگی که روی باند چشمان هری ریخته شده بود اشاره کرد هرمیون جلو آمد تا بهتر ببیند اما مادام پامفری او را به گوشه ای
هل داد و چوبش را روی مایع ای که روی باند بود کشید حالتی چسب
ناک داشت و از هم جدا نمیشد و کم کم داشت خودش را روی چشمان هری پهن میکرد مادام پامفری که وحشت کرده بود سریع گفت: برین به مدیر مدرسه بگین سریع بیاد اینجا فکر میکنم پروفسور
اسلاگهرون و مودی هم باید بیان . باید اینو ببینن! راستی هاگرید رو هم
خبر کنین شاید بدونه این چیه!... هری آرام چشمانش را باز کرد و آهسته به اطراف نگاه کرد درست
نمیتوانست ببیند اما او داخل سرسرای بزرگی بود که روی دیوار هایش
پر از عکس های مختلف بود طرف راست دیوار های سرسرا به رنگ سفید بود و پر بود از تابلو هایی که انسان هایی با چهره های زیبا در آن
نشسته بودند و در حال نیایش بودند یا در مورد زندگی صحبت میکردند هری آرام سرش را چرخاند و دیوار سمت چپش را نگاه کرد لحظه ای تمام موهای تنش سیخ شد ، دیواری بود سیاه رنگ که خبری از تابلوهای رنگارنگ رویش نبود و برعکس از آن انسان ها و اسکلت
هایی گوناگونی را به شکل های مختلف به روی دیوار هک کرده بودند
و دور بر آنها پر بود از حیوانات وحشی ناگهان صدایی که مو را به تن
________________
هر انسانی راست میکرد نام هری را صدا زد و هری سریع روبه رویش
را نگاه کرد نوری خیره کننده او را به خودش جذب میکرد هری مانند
انسانهای منگ جلو رفت و بعد از چند لحظه ناگهان جلوی نور زانو زد
خودش نیز دلیل کارهایش را نمیفهمید اما ناگهان صدا فریاد زد:
و هری به خودش آمد دو نفر با رداهای بلند مشکی که صورت هایشان
دیده نمیشد او را از روی زمین بلند کردند هری ملتمسانه فریاد کشید:
نه... خواهش میکنم... خواهش میکنم چند لحظه به من فرصست
و دو نفر لحظه ای متوقف شدند هری با صدایی لرزان گفت:
من... مردم؟
دوباره همان صدا جواب داد :
نه... اما خودت باعث شدی که مرگت نزدیک بشه ... پس تا مرگ در
جایگاه ابدی بد کاران باقی خواهی ماند در حالی که دوستانت را در
بهترین جایگاه ها میبینی !
هری که ناخواسته اشک میریخت و التماس میکرد فریاد زد:
من چه گناهی کردم؟ من چه اشتباهی کردم؟ نور با صدایی آهسته جواب داد:
تو خود خواستار مرگ زود راس بودی و تو انسان منی نباید چنین
خواسته از من داشته باشی باید بخاطر این نعمت هایی که به تو دادم مرا سپاس کنی نه از آنها و من رو بگردانیم ... او را ببرید و راه آتش را به رویش بگشاید تا از آینده ای انتظارش را میکشید بهره ببرد...
________________
و دو نفر دوباره هری را گرفتند و ناگهان هری نعره زد:
نه... التماست میکنم...فقط یه بار دیگه بهم فرصت بده... خواهش
اما نور دیگر جوابش را نداد هری در حالی که سعی میکرد خودش را آزاد کند فریاد میکشید اما ناگهان آن دو نفری که او را گرفته بودند او
رادر سیاه چالی تاریک انداختند و درب میله ای را پشت سرشان با
صدای بلندی بستند هری روی زمین با صورت افتاده بود و اصلط
در حالت عادی نبود مانند کودکانی که پدر و مادرشان لطفی بزرگ را از آنها دریغ کرده بودند اشک میرخت و مشت های گره کرده اش را به
زمین میکوباند بالاخره در حالی صورت خیس و کثیفش را از روی زمین بلند میکرد از روی زمین بلند شد سیاه چال آن قدر تاریک بود که هری
هیچ چیز نمیدید در حالی که دستانش را جلوی صورتش گرفته بود و
جلو میرفت ناگهان زیر پایش خالی شد و هری داخل گودالی عمیق
افتاد اما سریع کنار های گودالی را گرفت تا پایین نیافتد در حالی که میخواست عمق گودال را ببیند آب دهانش را غورت داد گودال انتها نداشت و در آخر گودال آتشی بزرگ بر پا شده بود هری در حالی که
فریاد میکشید و کمک میخواست سعی کرد خود را بالا بکشد اما
دستش سر خورد و رها شد ، هری فریاد میکشید و پایین میرفت در آخرین لحظات چشمانش را بست و انتظار آتش گرفتنش را کشید اما ناگهان روی زمینی سفت و پر از سنگ افتاد آرام بلند شد مطمئن بود
صورتش له شده است اما حتی خراشی هم به او وارد نشده بود بالای
سرش را نگاه کرد آسمان سرخ و آتشین رنگ بود و هری که خیس
عرق شده بود بلوز تنش را بیرون آورد رو به رویش راهی قرار داشت
که پایانی نداشت هری که نمیداست راهی را که درونش قدم بر میدارد به کجا میرسد با وحشت به دو طرف راه نگاه کرد اما هیچ کسی آنجا و آن اطراف نبود هری که دودل بود آب دهانش را غورت داد و آهسته
قدم در راه گذاشت... هری آن قدر خسته و تشنه بود که دوست داشت همانجا روی زمین
دراز بکشد اما زمین زیر پایش به شدت داغ بود و همین موضوع جرات
هری را کم میکرد . هری احساس میکرد چندین چشم در حال تماشای اوست اما هیچ کس آن اطراف نبود نمیدانست باید چه کند فقط آن قدر خسته و تشنه بود که با بی حسی پشت تپه ای خاکی نشست آن قدر را
هم که هری فکر میکرد داغ نبود حتی کمی هم به خنکی میزد . هری سرش را روی زمین گذاشت و آرزو کرد کس دیگری نیز از آن راه
بگذرد و به او کمک کند . بخاطر خستگی شدیدش سریع پلک های سنگینش روی هم افتاد... صدای رعد برق هری را از جا پراند واقعا خوابش برده بود آسمان سرخ
بالای سرش حالط کاملا سیاه شده بود و زمین داغ زیر پایش مانند تکه یخ سرد شده بود هری سریع بلوزش را به تن کرد و به اطراف نگاه
کرد یعنی شسبب شده بود؟ صدای رعد برق دوباره همجا را به لرزه در آورد و این بار آسمان شروع به باریدن کرد اما چه بارانی؟ آتش
و خون!!!! هری فقط میدوید نمیدانست به کجا پناه ببرد که دوباره آسمان رعد برق زد هری در نوری که از رعد برق ساطح شد خانه ای بزرگ و تاریک را دید . بدون فکر به طرف خانه دوید . هیچ کس در
________________
خانه نبود و خانه به شدت تاریک بود هری که تا بحال آن طور نلرزیده
بود در حالی که دستش را به کنار دیوار میشکید جلو رفت شاید ده دقیقه راه رفت که جلویش درب بزرگی دید که از زیر آن نوری دیده میشد آهسته در را باز کرد نفس هری بند آمد. هری مطمئن بود یک بار دیگر به آن جا آمده است ... نه هری آنجا نیامده بود آن در مانند
درب سرسرای مدرسه اش بود اما سرسرا پشت در خیلی با سرسرای
بزرگ هاگوارتز فرق داشت هری که حالا بخاطر مشعل های کنار دیوار
ها میتوانست رو به رویش را ببیند آهسته جلو رفت و درهمین لحظات
به اطرافش نیز نگاه میکرد دیوار ها از تابلو های رنگانگ با انسان های
مختلف پر شده بودند که هری ناگهان صدای خرو پف بلندی را شنید
با چشمانی گرد شده به رو به رویش نگاه کرد سگ سه سر بزرگی
جلوی چشمانش به خواب رفته بود و هری با نفس های به شماره افتاده سعی کرد آن را دور بزند اما پایش به دم سگ خورد و سگ سه بینی بزرگش را برای بو کشیدن بالا آورد هری سریع راه افتاد سگ صدای پایش را شنید و سه جفت چشم بزرگش را باز کرد اما هری پایش
دوباره به گودالی گیر کرد و پایین افتاد صدای سگ از بالای گودال کاملا واضح بود اما چیزی که در آن زمان ذهن هری را مشغول کرده
بود سگ نبود بلکه گیاهی دیوانه بود که سعی میکرد هری را تکه تکه
کند هری که دست و پا میزد سعی میکرد فرار کند که یاد حرفی از
هرمیون که در سال اول تحصلیشان بودند افتاد (( هری این تله ی
شیطانه فقط تکون نخور )) یعنی این همان تله ی شیطان بود؟ این سگ
سه سر هم همان سگ محبوب هاگرید بود! یعنی چه؟ چه اتفاقی در حال
________________
افتادن بود؟ اما هری فقط چند لحظه آرام نشست و بعد سریع پایین رفت روی زمینی سفت و سخت فرود آمد با ناراحتی بلند شد و به
گذرگاه سنگی مقابلش نگاه کرد هری کم کم داشت وا میرفت همه ی این اتفاقات را یک بار دیگر نیز تجربه کرده بود اما در آن زمان تنها
نبود هرمیون و رون مثل همیشه به او کمک کرده بودند اما حالا ؟ سعی
کرد بخاطر بیاورد که بعد از تله شیطان در سال اول چه چیزی را دیده
بود که ناگهان صدای وزوزی را شنید با ناراحتی زمزمه کرد:
کلید ها...
و به طرف انتهای گذرگاه دوید ؛ صدها کلید بالای سرش پرواز
میکردند و هری هر لحظه ممکن بود گریه اش بگیرد به راحتی کلید نقره ای رنگی را که در سال اول گرفته بود به یاد می آورد جارو را از کنار درب روبه رویش برداشت و به طرف کلیدی که بالش آبی روشن
بود و مانند بقیه کلیدها جوان نبود رفت سرعتش در گرفتن کلیدهای
پرنده از گرفتن توپ های طلایی بیشتر بود. از پنج متری پایین پرید و
در را باز کرد هری حالط میدانست با چه چیز هایی قرار است روبه رو شود و در حالی که به ذهنش فشار می آورد یکی یکی مراحل را پشت
سر میگذاشت اما واقعا این راه به کجا میرسید کوییرلی دیگر وجود
نداشت اما ناگهان این فکر به سر هری رسید که اینجا جهنم است نه دنیا واقعی که با یک مردن همه چیز تمام شود پس اگر کوییرل را
میدید باید چه میکرد او دیگر چوبی برای جادو کردن نداشت بالاخره از آتش رد شد انتظار داشت هر لحظه با کوییرل رو به رو شود اما هیچ کس آنجا نبود و فقط...
________________
هری جلو رفت این همان آینه نفاق آمیز بود. هری با دودلی جلو رفت و رو به روی آینه ایستاد برای چند لحظه فقط خودش را میدید که با چشمانی گرد شده به آینه خیره شده بود بعد از چند لحظه هری نفس
عمیق صدا داری کشید و سریع برگشت اما با ضربه ای سخت از جا کنده شد و چندین متر آن طرف تر روی زمین افتاد وقت نداشت
احساس درد و ناراحتی بکند هر لحظه ممکن بود بازیلیسک دوباره
حمله کند با تمام نیرویی که در وجودش جمع کرده بود از جا بلند شد و شروع به دویدن کرد صدای کشیدن شدن بدن مار بزرگ را روی زمین
میشنید و یک نفس فقط میدوید ای کاش فاکس دوباره پیداش میشد و
او را نجات میداد ! ای کاش شمشیر گریفندور را همان اطراف پیدا
میکرد ! بالاخره به انتهای تالار رسید که کاملا شبیه به تالار اسرار در آمده بود رو به رویش مجسمه ی بزرگ سالازار اسلاترین قرار گرفته
بود که با دهانی نیمه باز به او خیره مانده بود نمیدانست باید چه کار
کند او در سال دوم شمشیر گریفندور را از کلاه گروه بندی که فاکس برایش آورده بود بیرون کشیده بود و بازیلیسک را نابود کرده بود اما حالا چی؟ آیا امکان داشت فاکس بیاید و او را در این جهنمی که اسیر
شده بود نجات بدهد ؟ سریع به پشت سرش نگاهی انداخت و تصمیم
خودش را گرفت و به طرف دهان نیمه باز سالازار اسلاترین رفت
خودش را بالا کشید و داخل دهان مجسمه شد درحالی که سینه خیز
جلو میرفت به خداوند که احساس میکرد همان اطراف است التماس
میکرد که رهایش کند که ناگهان از حرکت متوقف شد به پشت سرش
نگاه کرد و فریادی از سر درد کشید او چشمان بازیلیسک را دید که
________________
انتهای لباسش را گرفته بود با ناراحتی تکه سنگی برداشت و به عقب
پرت کرد گویا سنگ به چشم بازیلسک برخورد کرده بود زیرا صدای
شیونش بلند شد و هری را رها کرد هری صبر نکرد و دوباره شروع به
حرکت کرد در حالی که به شدت نفس نفس هنوز میتوانست صدای
شیون مار را بشنود بالاخره به نور رسید با خوشحالی جلو رفت در
انتهای دهان مجسمه سوراخ بزرگی قرار داشت که هری سرش را از آن خارج کرد و به اطراف نگاهی انداخت هیچ کس ان اطراف نبود آنجا بیابانی خشک و بی آب علف نبود بلکه بر عکس بر که ای بود که
اطرافش پر بود از درخت های چنار که هوای خنکی را ایجاد میکردند
فری از سوراخ آرام پایین آمد باد خنکی که میوزید موهایش را به حرکت در می آورد
و صورتش را نوازش میکرد هری در حالی که پاهایش را روی زمین میکشید کنار برکه زانو زد دستش را داخل آب فرو کرد تا کمی آب بنوشد اما ناگهان آب برکه تغییر رنگ داد هری دستش را از آب بیرون آورد و دوباره نگاه کرد بر که همان برکه ی سابغ شده بود هری دوباره امتحان کرد و آب برکه سرخ شد مانند خون. هری که سر در نمی آورد زمزمه وار گفت: چرا نمیزاری آب بخورم؟ دارم میمرم از تشنگی !
ناگهان صدایی که گویا از چیزی ناراحت جوابش را داد: تو یک جهنمی هستی پس لیاقتت همان آبی است که از دستانت جاری
میشود!
هری به دستانش نگاه کرد دستانش خیس خون بود با ناراحتی گفت:
اما این که آب نیست ! خونه !
و دوباره صدا جوابش را داد: شما کسانی بودید که آب را از بندگان پاک خدا دریغ کردید پس باید
از خون بنوشید و تشنگی خود را بر طرف کنید!
هری که هر لحظه ممکن بود به گریه بیافتد با صدای لرزان گفت: اما من ... آب رو از هیچ کس دریغ نکردم... من... اشتباهی تو این بدبختی
افتادم...
و این بار صدا به آرامی جواب داد:
به عدل خداوند شک نکن مطمئن باش که گناه کاری که مهر جهنمی بر
پیشانیت نهاده شده است ...
هری این بار با عصبانیت فریاد زد:
چرا نمیفهمی ؟ من هیچ گناهی مرتکب نشدم! صدا با همان آرامش جواب هری را داد: اگر گناهی نکرده ای آرام باش و انتظار لطف و ببخشش پرودگار را
اما هری دیگر به این حرفها گوش نمیداد آسمان صاف و نورانی بالای
سرش حالط کاملا سیاه شده بود و موجداتی سیاه بالای سرش پرواز میکردند هری از جا بلند شد و آهسته گفت:
دیوان ساز ها!
و ناگهان چند دیوان ساز به طرفش حمله کردند هری روی زمین
خوابیده بود در حالی که دستانش را روی گوش هایش گذاشته بود با
وحشت فریاد میزد که ناگهان چیزی او را از روی زمین بلند کرد و به
________________
آسمان برد هری به زیر پایش نگاه کرد دیوان سازها زیر پایش مانند کرکس های گرسنه ای که منتظر غذا هستند میچرخیدند هری آب
دهانش را غورت داد و بالای سرش را نگاه کرد بازوانش اسیر پنجه
های بزرگ اژدهایی سرخ رنگ بود هری نمیتوانست باور کند این
اژدها همان شاخدوم مجارستانی بود که در سال چهار هم از دستش فرار
کرده بود اما حالا او را اسیر کرده بود کجا میخواست او را ببرد؟ هری که سعی میکرد بازوانش را آزاد کند به این طرف و آن طرف نیز تاب
میخورد در همین هنگام اژدها به او نگاهی انداخت و هری با دیدن دندان های تیزش یخ کرد و آرام گرفت اما ناگهان اژدها رهایش کرد و
این مساوی بود از سقوط کردن از ارتفاعی به حدود ۵۰ ای متر هری
فریاد میکشید و پایین میرفت و اژدها نیز مانند عقابی تیز پرواز به دنبالش می آمد هری هر لحظه انتظار به زمین کوبانده شدن را میکشید
اما در کمال خوشانسی داخل دریاچه ای افتاد به راحتی میتوانست از زیر آب شاخدوم را که در حال پرواز کردن و به دنبال او گشتن بود را به راحتی میدید . بعد از چند لحظه متوجه شد به راحتی میتواند زیر آب
نفس بکشد سریع برگشت تا از طرف دیگری برود ... حدودا ا ساعت میگذشت که هری داخل آب خنک دریاچه شنا میکرد
و چیزی جلویش قرار نگرفته بود که ناگهان صدای شنا موجودی او را به خودش اورد آرام به پشت سرش نگاه کرد اما ناگهان احساس کرد
موجودی پشت سرش ایستاده است تازه میخواست به پشت سرش نگاه
کند که جسمی تیز در پشتش فرو رفت فریاد بی صدای هری بلند شد
جسمی که در پشتش فرو رفته بود او را به جلو هل میداد و هری سعی
________________
میکرد از دستش فرار کند . نمیدانست چرا اما به طرف سطح اب در
حرکت بود تازه از اب رد شده بود که جسم از پشتش عبور کرد و از
سینه ش گذشت هری با تعجب و حیرت به سر نیزه ای که از سینه اش
بیرون زده بود نگاه میکرد که نیزه از بدنش بیرون کشیده شد و او
دوباره در اب افتاد اما این بار سریع چمن ها اطراف دریاچه را گرفت
دهانش پر از خون شده بود و تمام بدنش از رخوت نا باوری انباشته
شده بود ادب دریاچه تا چشم کار میکرد سرخ شده بود و هری سعی
میکرد خودش را اویزان نگه دارد....
شایده ساعت ها میگذشت و هری دیگر طاقت نداشت دردی تمام
وجودش را فرا گرفته بود که پایانی نداشت هری دوست داشت بمیرد
تا این درد تمام شود که یادش افتاد که او نیمه مرده است و حالا در
جهنم به سر میبرد هری که صبرش دیگر تمام شده بود با ناراحتی
فریاد کشید و خدا را صدا زد در حالی که هق هق میکرد تمام بدنش شل
شد گویا در حال مردن بود هری مرگ را حس میکرد اما او مگر نمرده
بود ؟ دستانش با بی حسی چمن های اطراف را رها کردند و او شروع به پایین رفتن در اب کرد اما ناگهان دستی نورانی دستش را گرفت و
بیرون کشید ! کاملا زمین پر از گل زیرش را حس میکرد ناگهان صدایی با مهربانی فروان آرام گفت:
برخیز ... که بخشیده شدی!
و هری با لبخندی چشمانش را بست...
هری ناگهان از جا بلند شد او داخل اتاقی به سیاه رنگ بود که درش
نیمه باز بود هری به راحتی همجا را میدید با بی حسی گفت:
________________
مگه نگفت بخشیده شدم؟ پس اینجا کجاست ؟
و با ناراحتی به اطراف نگاه کرد در کمال تعجب چوب جادویش را در گوشه ای از آن اتاق تاریک دید سریع آن را برداشت آرام زمزمه وار
گفت:
مگه من نمردم؟ پس این چوب جادویی چیه ؟ دوباره به چوبش نگاه کرد و این بار سرش را بالا آورد و به در نیمه باز نگاهی انداخت آرام به طرفش رفت در با صدای قیژ دردناکی باز شد
هری نفسش بند امد او در هاگوارتز بود اما چه بالایی سر مدرسه اش آمده بود ؟ ستون ها همگی خراب شده بودند و روی زمین ریخته بودند
تابلوهای پاره پاره و یا کج شده روی زمین و روی دیوار بودند پرده ها
همه پاره شده بودند پنجره ها خراب شده بودند و روی در دیوار همجا
خون پاشیده شده بود مدرسه نیمه سالم بود و هری با تعجب و حیرت به اطرافش نگاه میکرد آهسته به طرف پله ها رفت بعضی از پله ها نیز
خراب شده بودند و بعضی هر لحظه امکان داشت خراب شوند هری آهسته از روی پله ها رد میشد هیچ کس در مدرسه نبود و هری کم کم داشت نگران میشد که چشمش به خوابگاهش افتاد تابلویی باونی چاق پاره شده بود و روی زمین افتاده بود هری آهسته داخل رفت گویا خوابگاه گریفدور را به آتش کشیده بود تمام فرش ها و مبل های
راحتی سوخته بودند و روی در دیوار خون ریخته بودند هری که وحشت کرده بود به طرف در خوابگاه گریفندور رفت و از آنجا چندین بار صدا زد شاید کسی هنوز در آنجا میبود آهسته و با احتیاط از پله ها
رد شد و به طرف سرسرای اصلی رفت ...
________________
سرسرای اصلی نیز وضعیت بهتری از بقیه ی مدرسه نداشت با این
تفاوت که روی دیوار ها با خون برایش پیغام گذاشته بودند هری با چشمانی گرد شده شروع به خواندن آنها کرد:
اگه میتونی جلوی مارو بگیر پاتر...
پاتر ترسو ! کجا فرار کردی؟
اگه میخوای دوستاتو مرده ببینی بیا به دره گودریگ...
لرد سیاه با هیچ کس شوخی نداره...
اون از همه قوی تره...
تو به مرده ای!!!!!!!!
اما هری چشمش روی دره گودریگ مانده بود یعنی ولدمورت در
زمانی که هری در جهنم دست پا میزد به مدرسه حمله کرده بود و
دوستانش را به اسارت برده بود؟
نه امکان نداشت ! دره گودریک! هری باید میرفت دوستانش به کمک
او نیاز داشتند و هری دیگر تحمل مرگ کس دیگری را نداشت... صدای
جیغ و گریه هرمیون در گوشش میپیچید هری به راحتی میتوانست
صورت کج و خونی رون را تجسم کند و به یاد مرده دیدن رون در سال پنجمش افتاد در آن زمانی که خانم ویزلی روی یه لولو خرخره خم
شده بود و سعی میکرد او را نابود کند و لولو خرخره بعد از چند ثانیه تبدیل به عزیز ترین کسان او و هری میشد هری با یاد آواری این
خاطره فریادی کشید و به موهایش چنگی زد . او باید میرفت چاره ای
• • • • • • • • • • • • دیگر نداشت
فصل چهل و چهارم: جنگ بی پایان
هری روی زمین نشسته بود و سرش را روی زانوهایش گذاشته بود دوست داشت چشمانش را باز میکرد و میدید هنوز در آن برزخ در حال دست پا زدن است حداقل در برزخ خداوند راهی جلوی پایش گذاشته بود اما حالا چی ؟ هری دیگر تنهای تنها بود تمام دوستانش را به اسارت برده بودند و هری نمیدانست باید چکار بکند! صدای زجه ی دوستانش در گوشش می پیچید و او خودش را
برای وجود داشتنش نفرین میکرد. در حالی که پاهایش تحمل وزنش را نداشت بی تعادل از روی
زمین بلند شد شونه اش را به دیوار میکشید تا تعادلش حفظ شود اما با دیدن مدرسه ای که روزی عاشقش بود و حالا تبدیل به کوهی خاک و سنگ شده بود تمام بدنش شروع به لرزیدن کرد و ناخواسته روی زمین زانو زد در همین لحظه صدای زیر نامش را خواند هری با خوشحالی برگشت و پشت سرش را نگاه کرد و با صدای لرزان گفت:
نیک تو هنوز اینجایی؟ و با خوشحالی از جایش بلند شد گویا داروی شفا بخش نوشیده بود نیک تقریبا بی سر روح برج گریفندور با تعجب رو به رویش ایستاد و گفت:
تو اینجا چی کار میکنی؟
هری که متوجه نمیشد چه میگوید با ناراحتی گفت: نمیدونم... یک دفعه چشمامو باز کردم دیدم تو یه اتاق افتادم ... کل مدرسه خراب شده ! اینجا چه
خبر؟
نیک لحظه ای سکوت کرد و هری با حالتی عصبی گفت:
چی شده؟
نیک آرام گفت: یک دفعه شروع شد، از همه طرف به مدرسه حمله کردن ... جنگل آتیش گرفته بود ... همه موجوداتش به طرف مدرسه هجوم آورده بودن و مدیر مدرسه هر کاری از دستش بر اومد کرد اما اونا ۱۰۰ برابر بودن... نیروی کمکی خواستیم اما دیر اومد وقتی اومد که کل مدرسه رو خراب کرده بودن و همه برده بودن ... یه قتل عام راه افتاد ... خیلی ها رو کشتن بیشتر شون از خانواده های مشنگ بودن...
________________
هری با شنیدن این حرف قلبش فرو رفت چه بلایی سر هرمیون آمده بود نیک که گویا متوجهی فکر او شده بود سریع گفت: دوستاتو بردن ! میخواستن اون دختره... دوشیزه گرنجرو بکشن اما اونی که نباید اسمشو برد جلشونو گرفت... گفت باید بگه تو کجایی اما اون...اون... با نهایت شجاعت ... تف... انداخت تو صورتش و گفت باید اونو بکشه تا جای تورو بگه طرفم شکنجه اش کرد اما اون هیچی نگفت بالاخره بردنش پیش بقیه ... تو کجا بودی؟
هری که هر لحظه چهره رنجور و شکنجه شده ی هرمیون از جلوی صورتش کنار نمیرفت در حالی که تمام بدنش میلرزید گفت: نمیدونم... نمیدونم... چرا هرمیون جای منو بهشون نگفت تا شکنجه اش نکنن؟ نیک با صدایی جدی گفت:
ببین هری اونا همه بخاطر تو صداشون در نیومد ... حالا سعی نکن بری پیداشون کنی اونا همه مردن دیگه هم نمیگردن... کم کم بقیه ی ارواح هم به آنجا آمدند هری بدون توجه به بقیه سریع گفت:
نه ...اون منو میخواد ... پس هیچ کسو نمیکشه... من باید برم!
نه...
نیک با ناراحتی سعی کرد جلوی هری را بگیرد اما هری عصبانیتی در خود میدید که حتی نیک نیز زیاد به او نزدیک نمیشد صورت سفیدش مانند کوره ای داغ و سرخ شده بود دوباره نیروی پاهایش را به دست آورده بود در حالی که تمام ارواح سعی میکردند او را از تصمیمش منصرف کنند به طرف در خروجی رفت که به هاگزمید میرسید در نیمه آویزان بود هری لگدی به در زد و در از هم پاشید و روی زمین افتاد نیک و بقیه ارواح با دیدن این صحنه ناگهان سکوت کردند و در جای خود در آسمان ایستادند هری بدون توجه به آنها از در خارج شد هری خیلی زود آرزو کرد ای کاش ردایی داشت تا چهره اش را پنهان میکرد هاگزمید سوت کور بود صدای اشک و آه از همجا به گوش میرسید عده ی زیادی فرزندانشان را بخاطر او از دست داده بودند هری به اطراف نگاه نمیکرد این دهکده را نیز مانند هاگوارتز به اندازه پرستیدن دوست داشت اما حالا هیچ کس نبود که شادی کند همجا غم و غصه انباشته شده بود ناگهان صدای جیغ مانند پر از بغضی نامش را صدا زد هری با شگفتی برگشت او زنی با موهای مشکی بلندی بود که کاملا
مشخص بود چندین روز است نخوابیده و به خودش نرسیده است موهای مشکیش در صورت رنگ
________________
پرده و چشمان پف کرده ی قرمزش ریخته بود در حالی که صدایش میلرزید با حالت دو جلو آمد و گفت:
تو ... به آشغال ترسویی... به خاطر تو دختر ۱۳ ساله ی منو بردن... عوضی... و هری دیگر چیزی نفهمید صدای شرق بلندی به گوش رسید و هری روی زمین افتاد شدت ضربه ی زن آن قدر زیاد بود که هری در چشمانش اشک جمع شد زن بالای سرش ایستاده بود و فریاد میکشید کم کم همه از خانه هایشان بیرون آمدند و با دیدن او بر سرش ریختند خیلی ها او را بخاطر حمله ی ولدمورت مقصر میداستند و عده ی زیادی بودند که فریاد میکشید و میگفتند: ای کاش در یک سالگی مرده بودی ... آشغال... هری زیر مشت لگد ها حتی التماس هم نمیکرد او خودش را مقصر میدانست اگر اصلا وجود
نداشت و خیلی زودتر ها مرده بود الان حداقل عذاب وجدان نداشت هری دستش را روی سرش گذاشته بود و همه مشت و لگد ها را با جون دل می پذیرفت که ناگهان کسی چوبی زیر گردنش گذاشت و با عصبانیت او را از روی زمین بلند کرد لب هری پاره شده بود مطمئن بود یکی از دندان هایش شکسته است گونه اش خونین بود و از بینی اش دیوانه وار خون می آمد بالای
ابرویش بخاطر برخوردش با زمین چاک خورده بود و خونین و رنجور بود مردی که دیوانه وار
عصبانی بود با حالتی وحشیانه فریاد زد: میتونی به من بچه مو برگردانی؟ باید ببریمش پیش اسمشو نبراون با گرفتن این ولشون میکنه...
و همه با داد و فریاد از او حرف او حمایت کردند هری با بیخیالی پرسید:
میدونین کجاست؟
مرد با پوزخندی جواب داد:
اره ... شاید با دادن تو جسد دخترمو بهم پس بده...
و ناگهان با صدای گرفته ای فریاد زد:
لونارو میشناسی؟ چقدر ازت طرفداری کرد اما توی ترسو ولش کردی رفتی! حتی سعی نکردی
بهش کمک کنی فقط فرار کردی پنهان شدی ... پس او پدر لونا بود قلب هری در حال اتش گرفت بود در حالی که میلرزید فریاد زد:
اره من فرار کردم پس منو ببرین پیشش...
________________
اما در همین لحظه صدای چندین طلسم با هم بگوش رسید شدت طلسم ها این قدر زیاد بود که هری روی زمین افتاد و عینکش روی صورتش گج شد دستی با شدت او را بلند کرد و پشت سرش پنهان کرد و کسی هم به شدت او را در آغوش کشید صدای خشن مردی بلند گفت: لاگوود فکر نمیکنم با دادن این پسره چیزی گیرت بیاد... پدر لونا با ناراحتی از روی زمین بلند شد و گفت:
حداقل جسد هاشونو بهمون میدن...
مرد این بار با عصبانیت فریاد زد: منم تو دو تا از بچه ها مو دادم...اما عصبانی نیستم... چون اون بچه ها با همه بچگیشون مبارزه کردن... حالا تو میخوای با طرف باشی یا کنار این پسر بجنگی...
پدر لونا در حالی که حال خودش را نمیفهمید با شانه های لرزان فریاد زد: ما جلوی طرف هیچی نیستیم... آرتور... پس این مرد آقای ویزلی بود قلب هری از جا کنده شد یعنی به غیر از رون دیگر چه کسی را برده بودند؟ خانم ویزلی با گریه و هق هق جواب داد: اونا دختر منو بردن...اون وضعش از همه بچه های شما بد تره...اگه این پسر نباشه باید اون دختر
نجات پیدا کنه ...اون کسی رو با خودش حمل میکنه که آیندهاین جهان رو مشخص میکنه... تنها
نواده مرلین که باقی مونده با اونه... هری و آقای ویزلی تنها کسانی بودند که از حرف های او سر در می آوردند تمام بند بند هری در حال از هم پاشیدن بود نامزد و بچه اش در حال مرگ بودند و او اصلا حال خودش را نمیفهمید
در همین لحظه جمعیت با ناراحتی فریاد زد:
جی داری میگی؟ انگاری زیادی خوردی؟ خانم ویزلی که دستش روی شانه های هری تمام بدن او را میلرزاند با اشک و آه گفت: این پسر تنها نواده ی گودریک گریفندوره... هری ؟ عزیزم ؟ خواهش میکنم شمشیرو نشون
با ۵ ... اما هری در حالت عادی نبود در حالی که زانوهایش میلرزید و دیگر تحمل وزن او را نداشت روی زمین زانو زد آقا و خانم ویزلی سریع کنارش نشستند خانم ویزلی با نگرانی نامش را صدا زد: هری که کم کم صدایش بلند تر میشد گفت:
جینی؟ اونا جینی رو بردن؟ اونا نامزد منور بردن؟ شما قول دادین مراقبش باشین ...! چیه ؟
________________
او این جمله را به جمعیتی که رو به رویش ایستاده بودند گفت این حقیقت که هری با جینی ویزلی نامزد بود برای همه تعجب آمیز بود هری با عصبانیت بلند شد هنوز خانم و آقای ویزلی با شرمندگی روی زمین نشسته بودند هری با ناراحتی شمشیر گریفندور را ناخواسته از پشتش بیرون کشید گویا در پشتش جایی برای شمشیر ساخته بود و با عصبانیت آن را بالای سرش گرفت و
گفت:
چیه ؟ این رو میخواین؟ ببینین ... بیبینین... من کیم ! اره ... من نامزد دارم... یه بچه دارم... و بعد با ناراحتی به طرف اقای لاگوود رفت شمشیر گریفندور را زیر گلویش گذاشت و گفت: بگو جای اون عوضی کجاست... مگه دخترت رو نمیخوای ! بگو تا برم برات بیار مش...
• • • • • • اما ناگهان طلسمی از عقب به پشتش برخورد کرد و او با بدنی سرد روی زمین افتاد هری دوباره داشت خواب میدید اما این بار نه جای هیچ کس بود نه در دنیای دیگری بود او خود هری پاتر بود که رو به رویش تعداد زیادی از مرگ خواران قرار گرفته بودند آنها پشت میز بزرگی نشسته بودند و در حال خندیدن به پیروزی بزرگشان بودند هری متوجه دراکو مالفوی شد که چهره اش از همیشه رنگ پریده تر بود او کنار پدر و مادرش نشسته بود آنها همه شاد بودند نفرتی عمیق با دیدن سوروس اسنیپ در رگ های هری جهیدن کرد ناگهان متوجه ی نگاه ی های متعجب دراکو مالفوی شد او کاملا واضح بود که در حال نگاه کردن به اوست هری نیز به او خیره شده بود اما نگاه او متعجب نبود بلکه نفرت بود دراکو با حالتی که گویا فرشته ی مرگ را دیده است به دیگران نگاه کرد و ناگهان زخم سر هری شروع به درد گرفتن کرد و ناخواسته فریادی از سر درد کشید گویا زخمش در حال باز شدن بود و در همین لحظه بود که همه مرگ خوار ها
متوجه ی حضور غریبه ای به نام هری پاتر شدند هری روی زمین نشسته بود و با دود دست سرش را گرفته بود صدای قاتل پدر خواندش با خوشحالی و هیجان بلند شد:
باید به لرد سیاه خبر بدیم... این یه افتخاره... پیداش شد... هری با چشمانی خیس از اشک سرش را بلند کرد و با نفرت نگاهی دیگر به دراکو انداخت دراکو با این نگاه خود را باخت او دیگر معنی نگاه های هری را میدانست در حالی که آرام عقب میرفت سعی کرد خود را پنهان کند اما زخم سر هری آن قدر درد میکرد که او دوباره فریادی از سر درد کشید و ناگهان زمین زیر پایشان تبدیل به خاکی نرم شد و هری با عصبانیت مشتی به زمین کوباند نمیتوانست خودش را کنترل کند ولدمورت خیلی شاد بود صدای در سرش فریاد میزد همشو نو بکش ... صدا کاملا شبیه به صدای ولدمورت بود... هری در حالی که فریاد میکشید مشت هایش را
پشت سر هم به زمین میکوباند و مرگ خواران میخندیدند اما ناگهان سقف شروع به باریدن کرد از سقف خانه ی بالای سرشان سیل میبارید و مرگ خوار ها با تعجب به هم نگاه میکردند کم کم خاک زیر پایشان شل شد و در همین لحظه نارسیسا مالفوی جیغی کشید و دستش را به طرف شوهرش گرفت اما وضع شوهرش از او بهتر نبود در حال پایین رفتن بودند شاید بهتر بود بگوییم در حال پاییش کشیدن بود زمین زیر پایشان مانند مردابی شل شده بود در همین لحظه اسنیپ چوبش را بیرون کشید اما هری دوباره فریادی از سر درد کشید و این بار چیزی سیاه رنگ از بدنش بیرون آمد و باعث شد نه تنها چوب دستی او و بقیه مرگ خواران بلکه تمام خانه ای که در آن جمع شده بودند خراب شود احساس گزگز خوبی تمام وجود هری را پر کرده بود احساس میکرد آرام شده است اما در همین لحظه چشمش به دو مقبره ی زیبا سفید مرمری رنگ افتاد با ناراحتی دوباره فریاد کشید اما این بار فریادش از سر درد نبود ناگهان داغ شد و زمین زیر پایش مانند یخ سرد شد و همه از پایین رفتن دست کشیدن آسمان صاف بود و فقط صورت های مرگ خواران پیدا بود در همین لحظه هری متوجه ی دراکو شد که در حال دویدن است ناخواسته چوبش را بلند کرد و طلسمی شکنجه گر به طرفش فرستاد. صدای نعره ی دراکو در گوشش
میپیچید و او به ترس جنون امیزی فقط میخندید اما او خودش نبود چه اتفاقی برایش افتاده بود؟ صدایی در سرش میگفت : حالا بکشش... بکشش... شروع کن... چوبتو بگیر بالا...اون دامبلدور رو به ولدمورت
نمیتوانست خودش را کنترل کند دستش مانند عروسک خیمه شب بازی بالا آمد ... حال جینی چطور بود؟ این سوالی بود که ناگهان در ذهن هری امد... نمیدانست چرا اما یاد خاطرات خوشش با جینی افتاده بود یاد شب هایی که تا صبح با جینی گذرانده بود یاد عروسی بیل که جینی میرقصید و او تماشایش میکرد افتاده بود چقدر زیبا میرقصید مانند گل بود که روی آب در حال
چرخیدن است هری ناخواسته چوبش پایین آمد شاید بهتره بود میفهمید آنها کجا هستند با ناراحتی به طرف دراکو رفت او را که حالش خیلی بد شده بود از روی زمین بلند کرد و با ناراحتی گفت:
اونا کجان؟ کجا برد شون... دراکو که میتوانست خشم را در چشم های هری بخواند با التماس گفت: همین جان... تو گیرفندور... همین جان... بهت التماس میکنم... به من کاری نداشته باش...
________________
اما هری دوباره دردی جان گداز را در سرش احساس میکرد حالت تهوع تمام وجودش را فرا گرفته بود...
کسی نامش را صدا میزد هری که احساس میکرد بجای دراکو خودش را شکنجه دادن با بیحالی چشمانش را باز کرد صورت نگران خانم ویزلی رو به رویش قرار داشت با ناراحتی سعی کرد بلند شود اما به شدت سر گیجه داشت آقای ویزلی با ناراحتی گفت: بخشید هری مجبور شدم گیجت کنم... داشتی زیادی جلو میرفتی...ممکن بود کار دست خودت
بادی . . .
اما هری بی اراده فقط یک کلمه گفت:
خانم ویزلی به همسرش که هردو رنگ از صورتشان پریده بود نگاه کرد آقای ویزلی لبش را گزید و هری ناگهان بدون توجه به سرگیجه اش بلند شد او در پناهگاه بود تا بحال آنقدر پناهگاه
را خلوت ندیده بود سریع پرسید:
بقیه کجان؟
خانم ویزلی که اشک در چشمانش حلقه زده بود گفت: پیش فلور بیلن... عزیزم... ما هر کاری تونستیم کردیم... اما اونا بردنش... هری دندان هایش را به هم میکشید با اخمی و با بدنی لرزان گفت: چطور جرات کردن؟ چطور تونستن؟
و ناگهان از پرید و با عصبانیت و هم انگیز فریاد زد:
من باید برم اونجا...
خانم ویزلی زودتر از آقای ویزلی مخالفت کرد : عزیزم... هری...این کار درست نیست اونا دیگه مردن... تو نباید خودتو بندازی تو هچل... هری که نمیتوانست رفتارش را کنترل کند ناگهان چوبش را بیرون کشید و با چشمانی براق فریاد
زد:
برین عقاب... خانم ویزلی با دیدن چشمان هری همان مقدار رنگی که به چهره داشت از بین رفت با نگاهی ترسیده وحشت زده به شوهرش از او کمک خواست آرتور ویزلی جلو آمد تا کمی هری را آرام
کند :
________________
هری ... هری... یه ذره آروم باش... تو الان عصبانی هستی ... نمیفهمی داری چیکار میکنی...اون
عصبانیتو میخواد...
هری با صدای دو رگه ای گفت:
اون الان منو میخواد ...
خانم ویزلی با التماس جواب داد:
تو که نمیدونی... نمیدونی اون کجاست؟!
هری با ناراحتی گفت:
اتفاقا میدونم... الان دیدمش...
آقای ویزلی با ناراحتی گفت: اگه تو بری جنگ میشه...همه قاره ها نبود مون میکنن... هری بچه های او نارو هم بردن... اما اونا
اما هری با شنیدن این حرف خودش را غیب کرده بود... دره گوید ریگ تاریک بود هیچ کس جرات بیرون امدن نداشت و صدای جیغ و شیون از دور دست ها به گوش میرسید هری در حالی که چوبش را بیرون کشید و صدای نفس نفس زدن خود
را میشنید به سمت خانه ی مخروبه ی پدر و مادرش رفت میدانست آنها، همه انجا هستن ... از پنجره ی نیمه مخروبی که داخل را نشان میداد به داخل نگاه کرد دقیقا همان حس ولدمورت را در ۱۷ سال پیش داشت احساس میکرد او نیز از همین پنجره به داخل خانه ی انها نگاه کرده است او به راحتی میتوانست ببیند داخل خانه ی نیمه مخروبه همجانورانی بود دور تا دور زندانی بزرگ به وجود امده بود و هری به راحتی میتوانست دوستانش را که چهره های رنگ پریده داشتند را ببیند رون و هرمیون کنار یک دیگر نشسته بودند دین و سیسموس و نویل طرفی دیگر سعی میکردند به انها دلداری بدهند هری دیگه نمیتوانست تحمل کند با ناراحتی آهسته وارد خانه شد دوست داشت ببیند کی در حال جیغ کشیدن است و ناگهان چشمش به کتی افتاد که در حال شکنجه
شدن بود با عصبانیت وارد خانه پرید و فریاد زد:
تومگه منو نمیخوای؟... پس ولش کن... ناگهان چشمان ولدمورت از روی کتی برگشت و به هری افتاد همه با دیدن هری از روی زمین بلند شدند و با ناراحتی شروع به فریاد کشیدن کردند حتی برزیلی ها نیز از او میخواستند که برگردد ولدمورت با لبخندی چوبش را به طرف او گرفت و گفت:
________________
پس بالاخره هری پاتر از ترسش دست کشید و اومد اینجا میخوای ببینی چند روز نیمودی؟ و هری متوجه ۱۰ جسد نوجوونی افتاد که کناری افتاده بودند در بین انها چشمش به کالین و برادرش نیز افتاد تمام بدنش میلرزید اما دوباره به ولدمورت نگاه کرد و ناخواسته شروع به جلو رفتن کرد که ناگهان صدای جیغ مانند هرمیون را شنید: هری... التماست میکنم برگرد... ولش کن... به حرفاش گوش نده... زنده باد ارتش دامبلدور با بخاطر هدفمون میمیرم مگه این طور نیست هری؟ هری آهسته به نویل نگاه کرد ولدمورت با صدایی و هم انگیز میخندید هری اصلا حواسش نبود و ناگهان... کریشو... و هری روی زمین افتاد و شروع به درد کشیدن کرد صدای فریاد دیگران دیگر به گوشش
نمیرسید اما به راحتی توانست صدای دختری جوان را بشوند:
ولش کن... وگرنه خود مو میکشم... و ولدمورت به او نگاه کرده بود و طلسم از روی هری برداشته شد هری نیز با چشمانی رنجور نگاه کرد او مرجان بود که چوب دستی هری را زیر گردنش گذاشته بود و با صورتی مصمم به انها نگاه میکرد ولدمورت با خنده ای گفت:
خوب بکش... من خودم بعد از اینکه کارم با هری پاتر ترسو تموم بشه به خدمت بقیه هم میرسم... و دوباره چوبش را به طرف هری گرفت اما دوباره مرجان فریاد زد: میدونی من کیم؟ من ؟ دختر او زن بدبختی که مجبورش کردی من بکشمش... تو منو مجبور کردی مادر مو بکشم یه بچه ی ۱۲ ساله رو ... اما میدونی این دیگه مهم نیست... میدونی تو من چیه ؟ بزار برات تعریف کنم که پدرم چه جوری او جان پیچتو از خدمتکار ... با وفات... گرفت میدونی بعد چی شد من هر رفتار هری پاتر فهمیدم اون چیه... هری سعی کرد نابودش کنه... اما الان تو وجود منه ... میخوای نابودش کنم؟ ولدمورت و تمام چشم ها به مرجان خیره شده بود هری نمیدانست مرجان از کجا این همه اطلاعات دارد اما ولدمورت با حالتی چاپلوسانه چوبش را به طرف میله های قفسی که مرجان پشتش قرار گرفته بود گرفت و مرجان آرام بیرون آمد ولدمورت جلو رفت و گفت:
دختر خواب... تور یه اصیل زاده ای درسته؟
مرجان که چوب هری را از زیر چانه اش برنداشته بود با ناراحتی گفت:
________________
اره من تو کشور خودم به یه جادوگر بزرگ میرسم ... اما که چی؟ فکر کردی حاضر نیستم خونمو بخاطر هری بریز م؟ هری درست نمیفهمید منظور او چیست مرجان کمکم به طرفش می آمد ولدمورت آرام شروع به حرف زدن کرد و مرجان برای اولین بار دست هری را گرفت تا او را بلند کند:
میدونی دختر ... من هیچ وقت حاضر نیستم خون یه اصیل زاده رو ببینم... میدونی من از دخترای خوب خوشم میاد... مگه نه بانی ؟ و بانی در حالی که دختر موقرمز زیبایی را جلویش گرفته بود به کنار اربابش ظاهر شد مرجان آرام گفت:
دختررو ول کن...
ولدمورت با خنده گفت:
پسر رو بده به من ...حتما دختر رو بهت میدم... اما هری که دیگر تحمل دیدن جینی در آن حال را نداشت جلو پرید و ناگهان نوری سبز همجا را در بر گرفت ولدمورت از عصبانیت فریادی زد مرجان جلوی پای هری پریده بود و حالا با
چشمانی باز به آسمان خیره شده بود هری با وحشت فریاد زد:
مرجان... اما مرجان نیز به پدر و مادرش پیوسته بود ناگهان صداهای جیغ مانند نام مرجان را صدا زدند هری میتوانست لیلا را ببیند که دیوانه وار گریه میکرد و حامد که میله های زندان را با نیروی شگفت انگیز تکان میداد هری کنار جسد مرجان نشسته بود تا بحال مرجان را به آن ساکتی ندیده بود
چشمان خوش حالتش به آسمان خیره شده بودند و هری احساس میکرد میتواند لبخند او را ببیند
در حالی که میلرزید چوبش را از دستان مشت کرده ی مرجان برداشت و به طرف ولدمورت که حالا سعی میکرد به خشم دیگران بخندد خیره شد چوبش را به طرف و لمورت گرفت اما
ولدمورت سریع تر بود :
آوراکداورا... و نور سبز رنگی دوباره همجا را در بر گرفت هری مطمئن بود مرده است اما در کمال تعجب متوجه شد طلسم ولدمورت به زنجیر خورشید و خورشید بزرگش برخورد کرده است و به ولدمورت برگشته است چشمان قرمز و خط مانند ولدمورت ناگهان سیاه شد و بدنی بی روح روی
زمین افتاد همه با حیرت به بدن ولدمورت نگاه میکرد اما این بار فقط صدای بانی می آمد:
سرورم ... سرورم... منو تنها نزارین... سرورم... اما هری بدون ترس جلو رفت میخواست جینی را از دستان او بیرون بکشد اما بانی پارچه یا همان نقاب جلوی صورتش را کنار زد و دخترک زیبا تبدیل با ماری بزرگ شد میخواست حمله کند اما هری اصلا متوجه نشد چگونه شمشیر گریفندور را در بدن مار باز فرو کرد مار شروع به جیغ کشیدن کرد و هری دستش از صلیب شمشیر جدا نمیشد در حالی که سعی میکرد خود را آزاد کند
بدنش شل شد و روی زمین افتاد مار نیز مرده بود هری احساس خوبی داشت میدانست ... میدانست زندگی جدیدی رو به رویش قرار خواهد گرفت اما خوشحال بود از چه؟ از این که نابود نشده بود؟ اما برای چی ؟ او خود خواسته بود که بمیرد ... طلسم زندان از بین رفته بود عده ی زیادی دورش نشسته بودند اما صدای هق هق جینی از همه نزدیک تر بود هری با بیحالی چشمانش را باز
کرد و جینی با دیدن چشمان او جیغی از ترس کشید و خود را عقب کشید هرمیون وحشت کرده
بود اما هری نمیدانست چه اتفاقی افتاده است فقط صدای وحشت کرده و لرزان هرمیون را
میشنوید که فریاد میزد:
بزن... جینی شمشیرو بگیر رو بزن...
جینی با ناراحتی سر تکان داد اما همه بر سرش فریاد میکشیدند و او را راغب تر میکردند جینی با دستانی لرزان شمشیر گریفندور را بالای سینه ی هری گرفت هری با بیحالی سعی کرد بلند شود
اما با دیدن تیغه ی شمشیر فریاد زد:
جینی... چی کار... اما با جیغی بلند شمشیر را سینه ی هری فرو کرد ناگهان همه چیز از نظر رفت و همه جا سفید
شد...
جینی جیغ میکشید و بر صورتش چنگ میانداخت هری آرام روی زمین خوابیده بود و همه با صدا های بلندی فریاد میکشیدند و با اشک میریختند هری پاتر مرده بود این امکان نداشت جینی
خودش را روی سینه ی نامزدش انداخت با ناراحتی شمشیر را از سینه اش بیرون کشید و به کناری انداخت در حالی که صورتش را روی خونی که از قلب هری بیرون می آمد گذاشت هرمیون سعی میکرد آرامش کند اما همه چیز تمام شده بود هری او مرده بود اما ناگهان صورت خونی و خیسش را بلند کرد و به سینه ی هری نگاه کرد سینه اش به حرکتی آرام بالا و پایین میرفت جینی ناگهان گفت:
اون زنده است... هری ... هری من زنده است...
________________
هرمیون که متوجه ی منظور او شده بود با ناراحتی به پیشنایش زد و گفت: معلومه که زنده است...روح خودش که نابود نشده ... بلندش کنین باید ببریمش سنت مانگو... و صد ها دست سعی کردند هری را از روی زمین بلند کنند... دردی شگرف وجود جینی را فرا گرفته بود اما او اهمیت نمیداد فقط دوست داشت بداند حال نامزدش که در اتاق بقلیش در حال درمان بود چگونه است اما ناخواسته جیغی از سر درد کشید... شفا گری در حال صحبت کردن با آقا و خانم ویزلی و عده ی زیادی که از اهالی محل ققنوس
بورد :
آسیب جدی به روحش وارد شده من میدونم کار بد و خطر ناکیه اما خیلی موارد برای درمان استفاده شده و جواب داده ما قسمتی از روح که آسیب دیده رو در وجود یه مشنگ میزاریم اونا اهمیت نمیدان فکر میکنن حافظشونو از دست دادن البته مشنگ های که نیمه مرده هستند و اونا هم به زندگی بر میگردن اما در مورد هری پاتر باید بگم اگه زودتر دست به کار نشین نفرینی که در روحش به وجود او مده بیشتر روحشو در بر میگیره حالا چی میگین؟
مودی با ناراحتی گفت:
یعنی میخواین برایش یه جان پیچ درست کنین ؟
و شفا دهند ۵ جوراب داد: شاید به این نام ... اما اون هیچ وقت نمیفهمه که یه جان پیچ داره و این طوری دو انسان زندگی خواهند کرد ...
ناگهان هرمیون گفت: باید به جینی هم بگین ...اون... یعنی هری به اونم تعلق داره فکر میکنم باید از اونم اجازه بگیرند... خانم ویزلی با نگرانی به اتاقی که دخترش در حال جیغ کشیدن بود نگاه کرد و گفت: فکر نمیکنم پیشنهاد خوبی باشه عزیزم...
شفا دهنده با ناراحتی گفت:
لطفا سریع تر به من جواب بدین...
مودی نگاهی به همه انداخت و گفت:
باشه...
هرمیون و رون کنار هم دیگر نشسته بودند و هرمیون با ناراحتی گفت:
________________
ما داشیتم چی کار میکردیم رون؟ ما داشتیم هری را با قدرت عوض میکردیم؟ ای کاش برگرده و
ازش بخوام ببخشتم...
رون او را در آغوش خود کشید و گفت:
بر میگرده مطمدن باش... صدای جیغ های جینی قطع شده بود و حالا او و هری صاحب دختری کوچک و زیبا بودند جینی از همان ابتدا که دردش قطع شده بود از برادر بزرگش ، چارلی میخواست که او را پیش همسرش ببرد و چارلی نمیدانست باید چه بکند ؟ بالاخره خانم ویزلی به او گفته بود که جینی را پیش هری ببرد و چارلی با آرامش خواهر کوچکش را در دستان بزرگ او میلرزید را به طرف هری برد همه
با دیدن چهره ی رنجور جینی از جایشان بلند شده بودند اما چارلی آهسته در اتاق هری را باز کرد
و با جینی داخل رفته بود در همان لحظه پسری با موهای قهوه ی بلند و هیکلی درشت را از در اتاق هری خارج کردند و چارلی گوشه ای ایستاد تا آنها خارج شوند جینی با صدایی لرزان گفت:
اون کی بود؟ اون پسره اینجا چیکار میکرد؟ چارلی جینی را روی صندلی کنار تخت هری بیهوش گذاشت و گفت : هیچی عزیزم... هیچی نبود... باور کن... اما جینی با دیدن هری سوالش را فراموش کرده بود و مشغول نوازش دستان زخمی او
• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • بورد
