هگری پاتر و جاکال دو واردث
نوشته اشاره (والسرط هارلینت Wizarding World.Ir
Wizarding-World. Net
بالات الکتر9یک حح : Sael593GDYahoo.com
قsجه»: هرگون کپی برداری از این داستان تنها با ذکر نام مرلین و ذکر آدرس سایت نویسندگان این
داستان مجار می باشد .
 
________________
فصلحی اول ح----------------------------------------------------------پاروفادلال دامبلدول
فصلاحی دوم ----------------------------------------------------------لشووسیبی فواصلاحی سلول -------------------------------------------------------------سرباjکشلستای ققنوس ح فصاحت پیها - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - نولدم گودل یک گریفیندول فصلحت پنبه -------------------------------------------------------- فقدانافزظیح فصاحی ششم --------------------------------------------------------- بهتریل تح معلولیت شاهزاده فصلحی هفتم -------------------------------------------------------- باjگشتی به تالار اسرار فصلاحی هشتم ----------------------------------------------------------س-باjگشلیستی سله هرگولل فصلح نه - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - لرد شریح پاتر وارد هیح شود فواصلاح د۵ -----------------------------------------------------------------دریدلر با وjبر فصلح یاjدهم ----------------------------------------------- رئیسلح بندید منفلح فصلحی دولjدهم ------------------------------------------------------داودلانه سلاjها فصلاحی سیزدهم --------------------------------------------------------iشدهاست کار فصلحی پیهاردهم ------------------------------------------------------سایوآنت اسمیت فصلحی پانزدهم - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - پیشبح دوستانح فواصلاحی شانزدهم ---------------------------------------------------------|برایح نقشه فصاحی هفدهم -------------------------------------------------------- شغالح پدید فصلحی هلنده ---------------------------------------------------------|ورود دانشح آموزان فصلح نوjده ------سسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس مس - ملاقات با رئیسلسالح دریالها فواصلاح بایسلاسلام------------------ ------------------------------- اولیلاح الj9 اندلیسل ح فصلح بیدلالت و یک - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - لیلاللح و فرانکی لازگی باتم فصلحی بیدلالت و دوم ---------------------------------------------ههلگی قوال الح نوبوالح فصل c بیدلالت و بلو0 ---------------------------------------------------زابوریح باودانه سلاj فصاحت بیدلالت و پیها ---------------------------------------------- سرم باریک فصلحت بیدلالت و پنبه -سسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس - آقایح لارنگی فصلحی بیسل است و ششم - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - پدال با فلاح ها فصل c بیدلالت و هفتم ----------------------------- بام هافلپاف فصل c بیلاللت و هشتم ------------------------------------------------ باjگشتی فصل c بیدلالت و نهم ---------------------------------------------------آفرین بلسه یح الف دالح فصلت بیدلدات و سلحت اله فصلحت سلیحات و یک فصلحت سلیحات و د09 -------------------------------------------------- بدالح دو والس عث
• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • فصلحت سلیحات و ساوه
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - فصلحت سلیحات و پاهاره
فصلحت سلیحات و پنبه
________________
قیم ملی اولین 8 پیام وقت او امر «امیلی 29 آن روز هم مثل همیشه موقع صبحانه دعوا به راه افتاده بود. آقای ورنون درسلی صبح خیلی زود، با صدای چند جغد که هو هوی بلندی می کردند از خواب پریده بود و حالا سر میز صبحانه داد و بیداد می کرد: - از زمانی که آمدی هر شب صدای جغد از اتاقت می آید. باید کاری کنی که دیگه اون دوستان مسخرت برات جغد نفرستند وگرنه باید گورت رو گم کنی پسر - مقصر من نیستم، تازه نمی شه جلوی نامه ها را گرفت، فکر کنم با تجربه ای که 7 سال پیش کردید را به یاد دارید.
عمو ورنون که یاد 7 سال پیش افتاده بود گفن:
- پس باید از این جا بروی - به محض اینکه 17 سالم بشه، برای همیشه این جارو ترک می کنم .
یک هفته دیگر تا تولد هری فاصله بود . دیگر از اینکه در خانه بماند خسته شده بود برای همین صبح تصمیم گرفته بود که عصر از خانه بزند بیرون. هری از در عقبی به حیاط خانه رفت . روز آفتابی زیبایی بود. از روی چمن گذشت که ناگهان دست شخصی را در پشت خود احساس کرد ، و قبل از اینکه کاری بتواند بکند، هر دو اپارات کرده بودند. در حدود صدها مایل آن طرف تر هر دو آن ها ظاهر شدند. هری که شکه شده بود نمی دانست حالا باید چه کار کند، حتماً آن شخص خود را نامرئی کرده بود که توانسته بود او را غافل گیر کند، مرد وردی را به زبان آورد و خود را ظاهر کرد. هری که تازه فهمیده بود آن شخص چه کسی است، چوبدستی خودش را بیرون آورد و به سمت قلب آن مرد نشانه گرفت: - پاتر قبل از اینکه بخوای به من حمله ور شوی بگذار چند تا چیز رو برات بگم. برا چی می خوای به من حمله کنی...
- تو دامبلدور رو کشتی چه دلیلی واضح تر از این می خوایی. - تو که تمام ماجرا رو نمی دونی . از کجا معلوم که خود دامبلدور به من این فرمان رو نداده
باشه.
- تو یه خائن کثیفی . تو همون کسی هستی که اون پیش گوئی مزخرف رو به ولدمورت داد و باعث شد که ولدمورت پدر و مادر من رو بکشه و همین یک ماه پیش بزرگترین جادوگر قرن رو به قتل رسوندی خائن . من هم هیچ وقت به حرف تو گوش نمی کنم.
________________
-گفتم که تو از همه ماجرا باخبر نیستی برای همین این اراجیف رو داری می گی. لطفاً یه لحظه خفه شو تا برات تمام ماجرا رو بگم فهمیدی. -که بعد از اون من رو هم مثل اون بکشی خائن. - خفه شو و گرنه کاری می کنم که دیگه نتونی حرف بزنی - اه داری من رو تهدید می کنی خائن کثیف . خیلی دوست دارم ببینم چه کار می خوای بکنی. باشه حالا گوش می کنم چه دروغی میخوای این بار سر هم کنی. اسنیپ چوبدستیشو طرف شقیقه اش بر و یک تار که مثل نقره بود از آن بیرون کشید و زیر لب چیزی گفت: ناگهان در جلوی هری غباری سفید رنگ پدید آمد و در آن غبار تصویر دو نفر معلوم بود دامبلدور و اسنیپ:
- البوس من این کار رو نمی تونم انجام بدم - نه سوروس تو هر طور که شده باید من رو بکشی و کاری کنی که دراکو به دنیایی ما برگرده قبل از اینکه مرتکب قتل بشه، آخه هر چی باشه اون ناخواسته وارد جمع یاران ولدمورت شده. - نه نه من نمی تونم انجام بدم تو که خودت بهتر می دونی من تا حالا هیچ وقت به شما خیانت نکردم و نمی کنم . - تو خودت خوب می دونی که اگه دراکو موفق نشه که من رو بکشه تو باید این کارو انجام بدی و اگه انجام ندی خودت به وسیله ی همون عهد ناگسستنی که بستی می میری تازه اگه من بمیرم به احتمال خیلی قوی ممکنه فوکس هری رو به عنوان صاحب بعدیش در نظر بگیره اونوقت که دیگه قوی تر می شه - من که گفتم نمی تونم . از 15 سال پیش که من به شما پیوستم تا حالا شما به من پناه دادید وگرنه معلوم نبود که چه اتفاقی سر من میاد، من حتی اگه شده خودم هم بمیرم نمی گذارم شما
- ممنونم از این همه لطفی که داری ولی تو هم تا حالا به من خیلی کمک کردی ، همین امسال تا حالا دو بار جون من رو نجات دادی خودت بهتر می دونی که اگه تو اون معجون رو به موقع درست نمی کردی من الان مرده بودم . تازه من عمرم رو کردم ولی تو هنوز جوونی و اگه در این جمع باید بمیره منم .
- نخیر من این کار رو به هیچ عنوان انجام نمی دم بعد از این حرف که اسنیپ زد، از دفتر دامبلدور بدون هیچ خداحافظی بیرون رفت معلوم بود که
حالا اسنیپ واقعی جلو آمده بود و چوبدستی خود را تکان داد و آن دود و غبار را از بین برد. - دیدی پاتر من هیچ وقت به الیوس دامبلدور خیانت نمی کنم
________________
- پس ماجرای شبی که دامبلدور کشته شد چیه. - زمانی که فلیت ویگ به من خبر دادن که مرگ خوارا تو هاگوارتزن من طبق گفته دامبلدور باید عادی عمل می کردم و کاری می کردم که مرگ خوارا بیشتر به من اعتماد کنند برای همین زمانی که فلیت ویگ اومد و به من گفت من اون رو با طلسم بیهوشی بیهوشی کردم و خواستم که به جمع مرگ خوارا بپیوندم. زمانی که به آنها رسیدم دیدم که دامبلدور رو خلع سلاح کردن و می خوان بکشنش من در همان موقع می خواستم که با چهار تاشون بجنگم ولی دامبلدور از طریق ارتباط چشمی به من گفت که هری اینجاست و زیر شنل نامرئی و مکنه که یه طلسم به اون بخوره و خودش معجون نیستی رو خورده و تا چند ساعت دیگه میمیره و راه نجاتی برای اون نیست
- معجون نیستی دیگه چیه - این معجون یکی از بدترین معجون های دنیاست ، هر که مقداری از واون رو بخوره کم کم نیروی خودش رو از دست می ده و ظرف هفت ساعت روحشی از بدنش خارج می شه و این معجون هیچ پادزهری نداره.
- خوب بقیه ش رو تعریق کن - باشه. بعد دیدم که دیگه هیچ راهی نیست . برای همین من اون رو کشتم و از اون مکان فرار کردم تا دراکو رو به محلی امنی ببرم. هری تا حالا که اشک در چشم هایش جمع شده بود پرسید : -در اون خاطره ای که به من نشون دادید، دامبدور گفته بود که اگه اون بمیره ممکنه که ققنوس پیش من بیاد و قدرتمند تر می شوم ، منظورش چی بود. - یعنی نفهیدی ، دامبلدور بعد از خودش تورو وارث خودش قرار داده اون تمام وسایل خودش رو به همراه کلاه گروه بندی و شمشیر گودریک گریفیندور رو که در سال دوم از داخل کلاه در آوردی را به تو بخشیده. اما ققنوس خودش باید صاحب بعدی خودش رو انتخاب کنه. - پس یعنی تا حالا معلوم شده که ققنوس کجا رفته . - نخیر پاتر ، مگه نمی دونی که ققنوس پس از مرگ صاحبش به مدت چهل روز ناپدید می شه و بعد از چهل روز میاد و صاحبش رو انتخاب می کنه. و برای همینه که تو الان اومدی اینجا، چون به احتمال خیلی زیاد اون تو رو به عنوان صاحب خودش انتخاب می کنه . -اه ... ولی اینجا کجاست. - این خانه خرابه ای که در روبروی تو هست خانه ی پدری توه . دامبلدور قبلا به من گفته بود تو رو بیارم اینجا و تمام موضوعی که اون به من در مورد تو و ولدمورت می دونسته رو به تو بگم.
- پس چرا نمی گی .
________________
- باید صبر کنی تا ققنوس پیداییش بشود بعد.
- اخه چرا - برای اینکه ققنوس برای صاحبی که اختیار می کنه تمام قدرت گودریک گریفیندور رو به ارمغان می یاره و این اگه در مورد تو اتفاق بیفته تو هم تمام قدرت و توانایی های گودریک گریفیندور رو از آن خود می کنی و هم تمام قدرت و توانایی های سالازار اسلیتیرین بزرگ رو. - ولی آخه این چه طور ممکنه . - این یکی از اون چیزهایی که باید امشب به تو بگم. پس حالا راه بیفت بریم خونه جیمز. حالا هری خودش رو در برابر اسنیپ گناه کار می دونسبت به خواطر این همه توهینی که به او
کرده بود. - قربان می خواستم در مورد توهین هایی رو که در این مدت به شما کرده بودم از شما معذرت بخوام.
- اشکالی نداره هاری. این برای دفعه ی اول بود که هری اسنیپ رو اینقدر مهربان می دید و برای اولین بار بود که اسنیپ او را با اسم کوچک صدا زده بود.
- می خواستم چند تا سوال از شما بپرسم قربان
بپرلسر - می خواستم ببینم برا چی پرفسور دامبلدور این قضیه رو برای محفلی ها تعریف نکرد و دیگه اینکه چرا من رو یواشکی دزدیدید و به اعضای محفل خبر ندادید؟ - بعضی از چیزها هست که نمی شه برای همه اعضای محفل بازگو کرد خودت بهتر می دونی که ممکنه که لرد سیاه در بین اونا جاسوسی داشته باشه، مثلا همین موضوع جاودانه سازها -اه ، مگه شما موضوع جاودانه سازها رو می دونید. - البته که می دونم ، فکر کردی چه کسی دفعه قبلی دنبال دامبلدور به خانه ی گانت ها رفت. این قضیه رو فقط من و دامبلدور و تو می دونیم و بس. - یه سوال دیگه که می خواستم بپرسم اینه که ولدمورت می دونه که من می خوام بیام این جا یا نه و اون از قضیه ققنوس خبر داره یا نه. - لرد سیاه از قضیه ققنوس خبر داره چون من بهش گفتم و در مورد اینکه تو داری می یای اینجا نه نمی دونه . من به دستور دامبلدور قبلا به اون گفتم که تو رو بعد از مرگ دامبلدور می خوان ببرن به خانه ی بلک ها برای همین از دیروز تیمی بیشتر از نیمی از مرگ خوارها در اون منطقه کمین کردن تا تو به همراه دوستات بری اون جا . - اخرین سوالم در مورد خودتونه، برا چی تو این چند ساله که من در هاگوارتز بودم، شما اون رفتار رو با من داشتید .
________________
- من همه این کارها رو از سال اول به دستور دامبلدور انجام می دادم. آخه اون می دونست که لرد سیاه دوباره بر می گرده برای همین از من خواست که این کار رو با تو وهمشاگردی هات بکنم . تا اگه یه روز اون برگشت بتونه از من به عنوان جاسوس در لای مرگ خوار ها استفاده کنه. حالا سوال بسه دیگه رسیدیم .
اسنیپ رویش را به طرف خانه اجداد هری کرد و گفت: - آیا تو هری جیمز پاتر صاحب این خانه به من سوروس اسنیپ، اجازه وارد شدن به خانه را می
دهشی.
هری با صدای واضحی گفت : بله اسنیپ در حالی که چوبدستی اش را به طرف خانه گرفته بود گفت:
آلو هامورا
در خانه باز شد و هر دو به داخل خانه رفتند
________________
قوجمله « ۶ ما آشوبه در همان زمان در خیابانی که هری چند دقیقه پیش توسط اسنیپ آپارات کرده بود آشوبی به پا بود، در حدود صد پنجاه نفر از کاراگاهان وزارت جادو به همراه تمامی اعضای محفل به دنبال هری پاتر که الان در خانه ی پدری خود بود می گشتند. در کنار چند تن از کاراگاهان وزارت جادو پیرزن مسنی دیده می شد، معلوم بود آنقدر گریه کرده که دیگر نای حرف زدن نداشت: - همه این ها تقصیر منه اگه من یه فشفشه نبودم می تونستم به کمکش برم آخه چرا همیشه این کار رو برای من می گذارید.
- خانم فیگ این تقصیر هیچ کسی نیست، این صدای مینروا مک گونگال مدیر مدرسه هاگوارتز بود، معلوم بود از این خبر که فرد برگزیده ربوده شده شوکه شده بود : - می دونم تا حالا داستان رو چند بار برای کاراگاهان وزارت خانه تعریف کردید ولی اگه یه بار دیگه کل ماجرا روبرای من تعریف کنید ممنون می شم. - نمی دونم از کجا شروع کنم من داشتم به گلدان های کنار پنجره رو آب می دادم، که ناگاه دیدم هری داره از خونشون میاد بیرون ، همه چیز داشت عادی تمام می شد که یک دفعه یه نفر که فکر کنم شنل نامرئی پوشیده بود دست هری رو گرفت و از اینجا آپارات کرد،، بعد کاراگاهانی که در سر کوچه نگهبانی می دادند ظاهر شدن ولی دیگه خیلی دیر شده بود. خانم فیگ دیگر نتوانست جلوی خود را بگیرد و شروع به گریه و زاری کرد. مک گونگال در حالی که راه خود را ادامه می داد به پیش وزیر وزارت جادو رسید که داشت سر بقیه افراد فریاد می کشید:
- قربان خیلی سریع اتفاق افتاد نتونستیم کاری بکنیم - مگه من به شما نگفته بودم که نذارید بدون محافظ بیرون بیاد - بله گفته بودید، ولی دفعه ی آخری که این کارو کردیم اون پسره عصاشو در اورد و طرف اسمیت گرفت و تهدید کرد اگه یه بار دیگه این کار و کنیم اون می دونه و ما -عجب خرفتایی هستید دیگه، آخه شما تهدید یه پسر بچه 16 ساله رو جدی گرفتید، حالا صبر کنید ببینید چه کارتون می کنم ، پدرتون رو در میارم، همین فردا شما رو خودم محاکمه می کنم و میفرستمتون آزکابان اب خنک بخورید. - قربان باور کنید تقصیر ما نبود ما در هر دو طرف خیابان بودیم و ... -دیگه نمی خوام این مزخرفارو بشنوم، من می دونم و شما... - اینا که تقصیری ندارند روفیوس
________________
اسکریمجور به پشت سر خودش رو نگاه و کرد : - به به مدیر مدرسه هم اینجاست، شما دیگه این جا چه کار می کنی ، نکنه اومدی به شاگردت
سر بزنی - رومیوسی مسخره بازی در نیار . حالا جوابتو گرفتی ، مگه من به شما نگفته بودم که بگذارید
ها داد و باید افراد خبره این کارو انجام بدن، افراد خبره تونم دیدیم. حالا خودت باید جواب روزنامه ها رو بدی.
اسکریم جور که حالا به شدت عصبانی شده بود گفت :
خواری نمی تونه به این خونه نزدیک بشه. - بله گفته بودم، ولی فکر اینجاش رو هم نکرده بودم که ممکنه بعضی از طلسم هایی که دامبلدور اینجا گذاشته با مرگش از بین بره و یا اینکه اسمشو نبر مکنه از کسانی که هنوز مرگ خوار نشدنی برای این کار استفاده کنه ، حالا اتفاقی که افتاده و من وتو دیگه کاری از دستمون بر نمیاد، حالا باید فکر چاره بود.
جغد خاکستری در حالی که روزنامه ای به پایش بسته شده بود وارد دودکشی خانه ای در گودریک هالی که تا چند ساعت پیش خرابه ای پیش نبود شد و روزنامه را بر روی پاهای اسنیپ انداخت، اسنیپ هم از جیبش چند نات در اورد و به جغد داد، جغد پس از دریافت پول دو باره از دودکشی بیرون رفت. اسنیپ پس از مدتی که روزنامه را خواند، در حالی که لبخند نازکی بر روی لبنشی بود، آن را به هری داد و گفت، - ببین امروز چه بلبشویی به راه اندختم. هری نگاهی به صفحه ی اول روزنامه انداخت، عکسی از خودش دید که با چهره ی معصوم دارد جلو را نگاه می کند، این عکس حدود نیمی از صفحه ی اول را به خود اختصاص داده بود. در پایین عکس با تتیر درشت نوشته شده بود:
فرد برگزیده امروز صبح
ربود۵ شد
طبق ناماه ای کاه ظهر امرور توسط وزارت جادو به دست ما رسیده ، صبح امرور هری پاتر (نسخصی که امرواره به فرد برگتریده معروف گردیده و تنها کسی هست که توانسته اردست اسمشسونبر چهار بار جان سالم به در کند)
________________
صبح امرور توسط شخص ناشناسی که به احتمال خیلی بالا مرگ خوار بود در دیده نشسده ، این در حالی است که وریر سحر و جادو چند رور پیانس اعلام کرده بود که هری پاتر در امنیت کامل هست و احتمال آسیب رسیدن به او به صفر رسیده است و ... (بقیه در صفحه ی گی) - پس حالا همه می دونن که من دردیده شده ، این کارها اراسکریم جور خیلی بعیده که بخواد ریود ه نسلدان من به اطلاع همه مردم برسونه. - کاری نمی تونسته بکنه که، من شرط می بندم که تا حالا از پست وزیری برکنارش کردن. -هری دوباره نگاهی به عکس خودش انداخت، در حالی که هنوز داشت عکس خودش را نگاه میکرد رو به اسنیپ کرد و پرسید: - سوروس می خواستم ببینم اگه اشکالی نداره می تونم از تو چند تا سوال دیگه بپرسم - اشکالی نداره، بپرسی هری
- می خواستم ببینم که ولدمورت حالا در کجا زندگی می کنه و تو می تونی جاشو به من بگی؟ - نه این اصلا امکان نداره، ولدمورت یک محله رو برای خودش بازسازی کرده و در سرتاسر اونجا رو خودش شخصاً طلسم کرده و هیچ کس به غیر از خودش و کسانی که نشان سیاه بر روی دستاشون دارن نمی تونن به اونجا برن ، تازه رو تمام مرگ خوارا طلسمی گذاشته که نتونند آدرس اونجا را لو بدن
- راستی من هم باید برای این خونه یه راز دار انتخاب کنم - نه هری ما اینجا زیاد نمی مونیم سه شنبه شب به محاظ این که تو به سن 17 سالگی رسیدی باید این جارو برای همیشه ترک کنیم و بریم خانه ی من - از کجا معلوم که تا اون موقع کسی نیاد اینجا و بخواد به زور وارد بشه؟ - اینجا احتیاجی به رازدار نداره ، دامبلدور اینجا رو طوری طلسم کرده بود که تنها افرادی که تو می خوای وارد بشن بتونن وارد بشه. هری در تعجب مانده بود، تا چند روز قبل هر وقت می خواست اسم دامبلدور رو بگه ، اشک در چشماش جمع می شد ولی حالا دیگه قبول کرده که دامبلدور مرده و کاری هم براش نمی شه کرد.
قعله سوم: پان گشات قققوبعلی ساعت از نیمه شب گذشته بود و هنوز هیچ خبری از فاکز نبود. - سوروس تو از کجا مطمئنی که فاکز پیش من می آید. - چون تنها کسی که به ققنوس احتیاج داره تویی ، تازه دامبلدور به ققنوس گفته اگر روزی مرد ، اگه خود فاکز خواست بیاد پیش تو. - مگه ققنوس ها حیووناتی خود مختار نیستند، برا چی فاکز باید حرف دامبلدور رو گوش که ؟ - وایسا قبل از اینکه جواب این سوالتو بدم، می خواستم بدونم ، تو می دونی صاحب اصلی ققنوس کیه؟ - اه... نمی دونم ، مگه از اول این ققنوس مالی دامبلدور نبوده؟ - پس نمی دونی، فاکز واقعاً برای کی بوده. فاکز مال خود گودریک گریفیندور بوده، وقتی که گریفیندور بزرگ می میره، اون ققنوس رو به همراه کلاه گروه بندی برای پسرش به ارث می گذاره، اونوقت این کلاه و ققنوس دست به دست می گرده تا رسید به دست دامبلدور اینم برات بگم که ققنوس ها تا به حال هیچ وقت جون صاحبان خودشون رو نجات ندادن . اگه یادت باشه پارسال همین موقع ها بود که دامبلدور با لرد سیاه در وزارت خانه می جنگید. که فاکز یکی از قوی ترین طلسم های لرد سیاه خورد، و این نشانه ی اینه که فاکز به دامبلدور وفادار بوده، برا همین بود که همین چهل روز پیش وقتی که دامبلدور مرد، براشی مرثیه ققنوس رو که تا به حال هیچ ققنوسی برای صاحبش نخوانده بود رو خوند.
:{{ :: *
آوای ققنوس در سرتاسر خانه به گوش می رسید ولی این آن آوایی نبود که فاکز برای هری در تالار اسرار خوانده بود ، آن آوای سوزناکی که فاکز برای دامبلدور خوانده بود هم نبود، هری این صدا را در جای دیگر که یادش نمی آمد کجا شنیده بود. با گوش دادن آوا به هری احساسی شرمندگی بسیار به او دست داد ولی نمی دانست چرا. حال نوبت ققنوس بود که وارد خانه شود. ققنوس از سوراخ شومینه وارد خانه شد و روی میزی که در بین هری و اسنیپ بود نشست. آیا این همان ققنوسی بود که هری در دفتر دامبلدور دیده بود، اگر همان بود پس چرا اینقدر غمگین و رنگ و رو رفته بود و چرا رنگ او که زمانی قرمز بود حالا سیاه شده، چرا آنقدر پیر شده بود معلوم نبود که در این مدت چهل روز چه بلایی به سرش آمده که اینقدر ملول و پیر شده بود. هری تا حالا فوکس رو این چنین ندیده بود. فوکس خیلی آرام بر روی میز نشسته بود و هری را نگاه می کرد که ناگاه آتش گرفت و دوباره به وسیله ی تخمی که در آن آتش بود متولد شد، با همان رنگ قرمز . حتی اسنیپ هم از دیدن این صحنه متحیر شده بود، بعد از اینکه ققنوس کوچک به خود کشش و قوسی داد، رفت روی شانه هری نشست . هری تکان
________________
زیر شکمش را حس کرد، قلابی نامرئی به دور کمرش افتاده بود، و این یعنی کلید جادویی پرواز سالم. در آخرین لحظه هری اسنیپ را دید که از دیدن این صحنه بسیار متحیر شده بود ، بله ققنوس یک رمز تاز بود. ققنوس آن کلید جادویی پرواز، در پیچشی گردباد گونه یی از رنگ های در هم آمیخته سرعت می گرفت، اما این رمز تاز با بقیه خیلی فرق داشت، هری حدود نیم ساعت همین گونه در آن پیچش به پیش می رفت .
:{ ::
هری حس کرد روی زمین ولو شده است. صورتش به چمن چسبیده بود، بوی علف به مشامش می رسید... بله او هم اکنون در زمین بازی کوویدیچ هاگوارتز بود. هری از جایش بلند شد. دید که فاکز در حال پرواز کردن به طرف یکی از پنجره های بالایی برج بود. هری فهمید که فاکز دارد به سمت دفتر دامبلدور می رود اما دامبلدور مرده بود . هری لحظه ای فکری به ذهنش رسید، آیا ققنوس به سمت دفتر رفته که دامبلدور را ملاقات کند، ولی دامبلدور که مرده بود. و حالا مک گونگالی مدیر مدرسه شده بود. ولی ققنوس که هیچ وقت پیش مک گونگال نمی رفت و مک گونگالی که وارث گریفیندور نبود. شاید مدیر مدرسه کسی دیگری باشد، آخر هر چه باشد مک گونگال به طور موقت مدیر شده بود و و قرار شده بود تا زمانی که وزارت سحر و جادو مدیر جدید را انتخاب کند آنجا مدیر باشد . اسکریم جور چه کسی را به عنوان مدیر بعدی انتخاب کرده بود. هری می خواست همه این ها را بفهمد . پس به سمت دفتر مدیر به راه افتاد، در راه خیلی چیزها عوض شده، هیچ تابلویی در راه رو ها وجود نداشت، مثل اینکه مدیر جدید از تابلو ها زیاد خوشش نیامده و همه ی آن ها را از رو دیوار ها کنده بود. زمانی که هری به جلوی پلکان دفتر دامبلدور رسید دید که هیچ اثری از شیرهای محافظ که از دفتر مدیر محافظت می کردند نبود، هری نگاهی به سردر اتاق نگاه کرد که با حروفی بزرگ نوشته شده بود:
بنیان تفدالان
تعطیلاU اطلسه =علوم و فقn Ugعاتاوال تj علتها هافلپاف لانال افتالا
تابولیتک گلیفیفت:gل
هری تازه فهمید که چه اتفاقی افتاده، ققنوس هری را به زمانی آورده که بنیان گذاران هاگوارتز در شرف حیات بودند ولی پس چرا اسم سالازار اسلیشیرین در اینجا هک نشده، شاید به زمانی رفته که سالازار اسلیثیرن از مدرسه رفته ولی برای چه . مگر دامبلدور به او نگفته بود که
________________
هیچ کس نمی تواند در زمان حرکت کند پس چرا حالا هری در زمان ریاست گودریک گریفیندور هست . پس هری شروع به بالا رفتن از پلکان کرد. وقتی که در مقابل در دفتر ایستاد. - هری لطفا بیا داخلی. هری در را باز کرد و داخل شد، صحنه ای که می دید نمی توانست باور کند.
________________
قیم ملی اچتیام ما قواوه گوور یگاه گریفه قیر و/ در داخل دفتر مدیر چهار میز بزرگ که بر روی آن ها وسایلی که هری اصلاً طرز استفاده از آن ها را بلد نبود، پر بود.فقط یکی از میزها خالی بود که هری اطمینان می داد آن میز مالی سالازار اسلیشیرین باشد. هری چهره ی سه نفر را می دید که از پشت آن وسایل داشتند او را تماشا می کردند. هری آنها را از روی مجسمه هایی که در تالار عمومی دیده بود می شناخت. بدون هیچ مقدمه ای گودریک گریفیندور که خیلی شبیه دامبلدور بود، - تنها تفاوتی که با دامبلدور داشت این بود که عینک نزده بود - شروع کرد به صحبت کردن: -هری قبل از اینکه بخوای بدونی که براچی اینجا هستی لطفا سعی کن با اون نشان مار که روی اون میز می بینی صحبت کنی . هری که از حرف عجیب پیرمرد شکه شده بود، رو به میز سالازار اسلیثیرن کرد و فکر خودش رو روی میز تمرکز کرد.
- اسلام، آیا این میز مال سالازار اسلیثیرین است. -مثل اینکه فاکز کارش رو به خوبی انجام داده.
این حرف راونا راونکلاو بود.
- من منظور شما رو نمی فهمیم. - هری حالا همه چیز رو برات توضیح می دم ولی قبل از اون باید با هم آشنا بشیم، من گودریک گریفیندور یکی از بنیان گذاران این مدرسه هستم و از دیدن تون خوشحالم. پیرمردی که خیلی شبیه دامبلدور بود به سمت هری آمد و با او دست داد. - من هم راونا راونکلاو یکی دیگر از بنیان گذاران هستم و منم دیدن شما خوشحال هستم آقای پاتر. این رو پیرزن ساحره ای که میزش سمت چپ گریفیندور بود می گفت . اونم مثل گریفیندور اومد با هری دست داد. - من هم هلگا هافلپاف هستم، یکی دیگر از بنیان گذاران . و از دیدن شما خوشحالم. پیرزن ساحره ای که سمت راست گریفیندور به سمتش اومد و خیلی رسمی با او دست داد. - من هم از دیدن همگی شما خوشحال هستم.
هری به طرف گودریک گریفیندور کرد گفت: - ببخشید، دامبلدور به من گفته بود که هیچ کسی نمی تونه در زمان حرکت کنه، پس من چه طور به این زمان منتقل شدم؟
هافلپاف رو به هری کرد و گفت:
________________
- تو به زمان گذشته منتقل نشدی پسر جان، بلکه این یه جور خاطره هست که ما سه نفر در اون قرار داریم.
-حالامی تونید بگید برای چی من اینجا هستم؟ بله چرا که نه . ولی قبل از اون باید برات کل داستانی که میان ما و سالازار بود رو برات تعریف کنم. -گودریک بهتر نیست بریم، اونجا بشینیم، آخه نمی شه که همه داستان رو سرپایی برای هری بگی که.
- راست می گی هلگا . بیاید بریم همه روی صندلی های اون طرف بشینیم. پس هری به همراه سه بنیان گذار بر روی صندلی نشست. گودریک گریفیندور شروع به صحبت کرد:
- خوب کلی داستان از این قراره : زمانی که بین من و سالازار مشاجره ای پیش آمد و سالازار این جا را برای همیشه ترک کرد تا چند سال از اون هیچ خبری نبود، فقط می دوستیم که در شهری به لیتل هانگلتون به دور از دنیای جادوگری با زن و بچه اش زندگی میکرد. تا اینکه روزی همسر اون به این جا اومد و گفت که سالازار هفته قبلی مرد و وصیت نامه سالازار رو به من نشون داد، خیلی وحشتناک بود معلوم بود که با خون خودش قبل از مرگش نوشته بود. نامه خطاب به من بود، توش نوشته شده بود که اون قبل از اینکه اینجا رو ترک کنه در مدرسه تالار مخفی درست کرده به نام تالار اسرار و تنها کسی می تونه این تالار رو باز کنه که خون سالازار در رگ هایش جریان داشته باشه و زمانی که این تالار باز بشه ، "وحشت موجود در تالار"، جنگ و خرابی را به مدرسه و دنیای جادوگری می آورد، برای همین ماسه نفر همه جای قلعه را مو به مو جستجو کردیم ولی هیچ چیزی پیدا نکردیم. من هم در اواخر عمرم به خواطر اینکه نتوانستم ، اون تالار رو پیدا کنم . برای همین من هم برای نواده ی خودم ، کلاه گروه بندی ، ققنوس و شمشیرم را گذاشتم، البته من نواده خودم را مانند سالازار نگاشتم. من برای انتخاب نواده به فاکز دستور دادم هر کسی که از نظر شجاع تر و سخت کوش تر باشه به عنوان صاحب این گنجینه قرار بده در آن زمان هلگا با کار من موافق نبود و می گفت کسی که ممکنه فاکز انتخاب کنه نتونه در برابر نواده ی واقعی سالازار مقاومت کنه . بعد راونا به من پیشنهاد داد که خاطره ای از ماسه تا رو در دل ققنوس بگذاره و زمانی که نواده ی سالازار پیداش بشه، فاکز وظیفه داره این خاطره رو به اون نشو بده. - بخشید قربان ، من سال قبلی در چند خاطره بوده ام ، ولی هیچ کدام از شخصیت هایی که در آن قرار داشتند نمی توانستند با من ارتباط برقرار کنند و تنها من تا ده متری اطرف اشخاص رو
می تونستیم ببینیم.
________________
گودریک نگاه معنا داری به هری کرد و ... - آدم نکته بینی هستی هری، باید بهت بگم که این یک خاطره ی معمولی نیست، ما به شخصیت های خودمان نیروی تفکر دادیم تا بتوانه به شخصی که وارد خاطره ی ما می شه آموزش بده. اولین نفری که وارد این خاطره شد، دامبلدور بود، اونم زمانی بود که گریندل والد قدرت گرفته بود، اون هم مثل تو به این خاطره اومد و هر چیزی که ما می دونستیم رو به او آموزش دادیم. زمانی که دامبلدور مرد، فاکز تو رو برای نفر دوم انتخاب کرد و هم اکنون تو هم اینجایی تا ما
به تو همه چیز رو یاد بدیم. - قربان ، می خواستم ببینم اگه چند تا سوال بپرسم ، اشکالی نداره ؟
- بپرسی اشکالی نداره - می خواستم بدونم که شما از تمام ماجراهایی که بین من و ولدمورت هست و بقیه چیزها خبر دارین. - بله ، همین فاکز رو که می بینی، تمام خبرهایی که در دنیای شما می افته رو برای ما تعریف می کنه. - و می خواستم اگه چیزی که سالازار اسلیثیرین در تالار اسرار گذاشته از بین بره، اونوقت شما هم از بین می روید ؟ - بله، زمانی که اون از بین بره دیگه احتیاجی به ما نیست و در آن خاطره ای که در فاکز وجود
داره از بمبیل ک ر۵. - ولی من باسیلیسک که هیولای تالار اسرار بود رو چهار سال پیش از بین بردم ولی چنین اتفاقی نیافتاد.
- درسته هری ، ولی آن چیزی که تو از بین بردی فقط نگهبان اون بوده و هنوز کسی به چیزی
• که مقصود سالازار بوده نرسیده
-یعنی می خواید بگید که ولدمورت هنوز به آن شی نرسیده. - نه هری، اصلاً حتی نمی دونه که چنین شیی وجود داره ؟
- بله درسته . ولی ولدمورت آن وقت یه جوان 16 ساله بود و زمانی که برای اولین بار در اون تالار رو باز کرد، از اینکه اون نواده ی سالازار اسلیثیرین و اولین کسی بوده که تا اون زمان توانسته درب تالار اسرار رو باز کنه خیلی هیجان زده شده بود، برای همین فکر کرد که مقصود سالازار باسیلیکه و چون زمانی که سالازار اون شیی بخصوص رو در اونجا گذاشت، باسیلیسک هنوز از تخم بیرون نیومده بود برای همین زمانی که ولدمورت از اون می پرسه که آیا تو اون وسیله ای جواب مثبت می ده .
________________
- پس هنوز هیچ کس به اون چیز دست پیدا نکرده. - این وظیفه توئه که وقتی از این جا بیرون رفتی ، بری و اون شیی رو برداری و به وسیله اون لرد ولدمورت رو بکشی.
- ولی اون شییع چه چیزی می تونه باشه؟ - معلوم نیست، ما هم نمی دونیم، ولی به احتمال زیاد یه چیزی مثل همین خاطره که تو در اون با سالازار روبرو می شی و اون هم به تو تمام جادوی سیاه رو به تو نشون می ده. - می تونم آخرین سوالم رو هم بپرسم؟
بپرلسر هاگری
- چه مدت من باید در این خاطره بمونم.
روانکلاو رو به هری کرد و گفت:
- فکر کنم 15 سال کافی باشه. هر ی که متعجب شده بود، یعنی قرار بود 15 سال در این خاطره بمونه، شاید تا آن زمان ولدمورت توانسته باشه همه دوستان هری رو بکشه و وزارت جادو رو صاحب بشه، هری نمی توانست تا 15 سال صبر کنه تا ولدمورت تمام دوستانش رو بکشه . پس رو به گریفیندور کرد و
گفت: - به نظر شما این زمان یه کم زیاد نیست، در ظرف 15 سال ولدمورت حتماً همه اطرافیان من رو می کشه و وزارت جادو رو تصاحب می کنه. - نه هری ، تو در اینجا به مدت 15 سال می مونی ولی این زمان در دنیای واقعی کمتر از یک روز اتفاق می افته. حالا دیگه سوال بسه، اگه اشکالی نداره ، از امروز باید تمرین رو شروع کنیم و برای این کار باید به حیاط مدرسه بریم. پس هری به همراه سه بنیان گذار به سمت حیاط رفت...
________________
قیم ملی پیچم : قارلقافق تقیه 15 سال از زمانی که هری به خاطره ای که در آن سه بنیان گذار مدرسه دیده بود می گذشت، حالا او بسیار تغییر کرده بود، سی سانتی متر قد کشیده بود، خیلی شبیه پدرش شده بود، دیگر آن پسرک لاغر مردانی نیود، حال او یک مرد 32 ساله تنومند شده بود . امروز روزی بود که باید با بزرگترین جادوگرهای زمانه خداحافظی می کرد، او حالا دیگر همه چیز را در مورد دنیای جادوگری می دانست ، گودریک گریفیندور به او درس دفاع در برابر جادوی سیاه را داده بود، راونا راونکلاو به او درس مراقبت از موجودات جادویی و درس معجون ها را داده بود و هلگا هافلپاف نیز درس وردهای جادویی و تغییر شکل را داده بود. هری از خوابگاه گریفیندور که حالا کاملا در اختیار او بود به سمت دفتر مدیران مدرسه می رفت . روز قبل گریفیندور به هری
اطلاع داده بود که فردا موقع رفتن است ژ تعیی خواهد قبلی از خداحافظی چیز مهمی به هر ی بگوید. هری داشت از پلکان مدرسه رفت، در این فکر بود که چه چیز مهمی را گریفیندور می خواهد به او بگوید و وارد دفتر مدیران شد، حالا او دیگر کارکرد همه ی وسایلی که در روز اول بر روی میز سه بنیان گذار دیده بود را می دانست . هری گودریک گریفیندور را دید که دارد
با ققنوس نگاه گی کند. گودریک گریفیندور روی خودش را از ققنوس به هری برگرداند و گفت: - هری تو همه چیز مربوط به جادو و جادوگری رو حالا می دونی ، تنها چیزی که مونده جادویی سیاه که زمانی به تالار اسرار رفتی همه رو خود سالازار بهت یاد می ده. حالا چند تا چیز در مورد تو ولدمورت مونده که نتونستم در این 15 سال بگم ، ولی حالا که انسان بالغی شدی می تونم بهت بگم اونم مساله جاودانه سازهاست، همون طور که قبلاً می دو نی پنج تا جاودانه ساز مونده که یکیش در بدن ولدمورت، یکی دیگه هم جام هافلپاف ، اون یکی گردنبند اسلیثیرین، یکی هم سپر راونکلاو و آخرین جاودانه ساز که در وجود تو قرار داره.
هنری شکه شده بود، یعنی او هلیوم یکی از جاودانه سازهای لرد ولدمورت بود ۵ ، ولی این غیر ممکنه ، دامبلدور گفته بود که نمی شود جاودانه ساز رو در وجود کسی که اختیار داره گذاشت پس چه طور ممکن بود. -در وجود من ، این امکان نداره، پروفسور دامبلدور به من گفته بود که نمی شه کسی که دارای اختیار جاودانه ساز کرد؟
برای کشتن تو به خونتون اومد، می خواست با کشتن تو آخرین جاودانه ساز رو تکمیل کنه که اون اتفاق افتاد و طلسم مرگ به سمت خودش رفت و روحش به همراه جاودانه ساز از بدنش جدا شد، پس جاودانه ساز از بدن ولدمورت بیرون اومد، و چون خود جاودانه ساز می تونه تفکر
________________
ها یکی از نوادگان اصیل من هستند. جاودانه ساز ولدمورت می تونسته در ان زمان در وجود هر شیئی که در گودریک هال بود قرار بگیره . ولی چه بهتر از اینکه یکی از جاودانه سازهای ولدمورت نوزاد کوچکی باشه که یکی از نوادگان گودریک گریفیندور باشه و بتونه در آینده از شمشیر گریفیندور استفاده کنه. اینم بهت بگم هری ، من اون کلاه رو جوری طلسم کردم که فقط یک نواده ی واقعی بتونه شمشیر رو از داخلی اون در بیاره و ازش استفاده کنه . برای همین اون جاودانه ساز در وجود تو قرار گرفت . ولی ولدمورت واقعی این موضوع رو نمی دونس. اون فقط می دانست که آخرین جاودانه سازش در خونه شما قرار داره و از دو سال پیش تلاش زیادی کرد که وارد خونه شماها بشه ولی به خواطر طلسمی که من در آن جا گذاشته بودم هیچ کسی بدون اجازه صاحب اصلی خانه نمی تونه وارد اونجا بشه . - ولی شانزده سال پیش که ولدمورت توانست که وارد خانه ما در گودریگ هال بشه. - درسته هری اونم به خواطر اینه که پیتر پتی گرو که رازدار بود محل اختفای شما ها رو به ولدمورت داده بود.
- ولی پدر و مادر من می تونستن که راز دار برای خانه شان تعیین نکند. - درسته ولی در آن زمان ولدمورت می تونست محل آن ها را پیدا کنه فقط نمی تونست وارد اون خانه بشه. و حتماً چند نفر از مرگ خوارهاش رو اون جا می گذاشت. - ولی اونها می تونستن از پودر فلور استفاده کنند یا از رمز تاز . - نه هری ، من او خانه رو سال ها پیش به نحوی ساخته بودم که هیچ کس نتونه در ان مکان از رمز تاز یا از طریق آتش وارد خانه بشه. حالا بگذار دنباله داستان رو برات تعریف کنم:
شد و به ولدمورت همه چیز رو رو درباره تو و دوستات بهش گفت. برای همین ولدمورت سال قبل تصمیم گرفت که تو را از زیر دستان دامبلدور بیاره بیرون ، برای همین نقشه برای مرگ دامبلدور کشید و به همه ی مرگ خوارانش دستور داده بود که حق اینکه تو را بکشند ندارند و هر کسی که بخواد تو رو بکشه ، حکم مرگ خودش رو امضا کرده. هری شبی که دامبلدور کشته شد را به خواطر آورد، زمانی که اسنیپ گفته بود که ما اجازه کشتن پاتر رو نداریم. - ولی پدر مالفوی هم می دونست که من تونستم در تالار اسرار رو باز کنم. - اگه سال دوم یادت باشه، زمانی که از تالار سرار بیرون آمدی ، تو بودی که دفترچه خاطرات ریدلی رو به لوسیس مالفوی دادی ، ولدمورت هم فکر کرده تو به وسیله جاودانه ساز خودش که در دفترچه وجود داشته تونستی به زبان مارها صحبت کنی.
________________
هری داشت به این فکر می کرد که دامبلدور این همه مدت به دنبال جاودانه سازها می گشته در صورتی که یکی از اونها همیشه همراه هری بوده.
- بله ، اگه یادت باشه در سال دوم ، در باشگاه دوئلی که مدرسه گذاشته بود، تو در دوئلی که با دراکوداشتی توانستی با اون مار صحبت کنی . و از آن زمان بود که البوس فهمید که تو یکی از جاودانه سازهای ولدمورتی . - ولی من هیچ احساسی در مورد اینکه جاودانه ساز در وجود من قرار داره نداشتم. - این هم به خواطر طلسم باستانی مادرت بود که با مرگ خودش اون مصونیت رو به بخشید ولی زمانی که تو به سن 17 سالگیت تو دنیای خودت برسی اون مصونیت از بین می ره و تو ولدمورت می شی که در اوج قدرته .
- نمی شه جاودانه ساز رو از بین برد. - مگه سر کلاس بهت نگفتم هری ، برای از بین بردن جاودانه ساز باید جسمی که
جاودانه ساز شده را باید نابود کرد .
- یعنی هیچ راه دیگه ای نیست.
• چرا یه راه دیگه ای هم هست و اون اینه که بشه نیروی تعقل جاودانه ساز رو از بین
برد. - ولی چه طوری ؟ - این رو باید از دامبلدور متشکر باشی، شش سال پیش زمانی که فهمید تو یکی از جاودانه ساز های ولدورت هشستی میی آن شد که بتونه جاودانه سازات ارژ از بین بیره، برای این کار با یکی از همکارهای قدیمیش به نام نیکولاس فلامل که معجون ساز خبره ای بود و همین طور با سوروس اسنیپ شروع کردند به درست کردن معجونی که بتوانند اون جاودانه ساز رو از بدن تو بیرون بیارن ، ولی در هر معجونی که درست می کردند، احتمال اینکه تو بمیری خیلی بالا بود. در آن زمان همه داشتند ازدرمان تو مایوس می شدند که ناگهان فلامل فکری به ذهنش رسید، آن ها به جای اینکه بتوانند آن جاودانه ساز رو از بدن تو بیارن بیرون ، باید معجونی بسازند که تعقل جاودانه ساز رو از بین ببره، و تمام نیرو و قدرت و استعداد هاو تمام خاطرات جاودانه ساز رو محفوظ بداره که این فکرش هم عملی شد و توانستند اون معجون با موفقیت درست کنند.
- حالا این معجونی که درست کردند، کجاست؟ - اون معجون الان دست سوروس اسنیپ قرار داره و تو باید اون معجون رو قبل از اینکه
هفده سالت بشه بخوری . - زمانی که من اون معجون رو بخورم، تمام خاطرات ولدمورت هم به من منتقل می شه.
هلگا هافلپا گفت:
- بله ولی تا 16 سال قبل رو. گودریک گریفیندور در حالی که در برابر هری ایستاده بود گفت: -حالا باید تو رو از ماموریتی که به پیش داری با خبر کنم. زمانی که 17 سالت شد ، به وسیله ی فاکز میایی هاگوارتز و یک راست می ری تالار اسرار و چیزی که سالازار سالها پیش ساخته رو بر می داری و از آن خود می کنی فقط این رو بدون ، زمانی که کارت باهاش تمام شد، اون شیی رو نابود میکنی تا دست هیچ کس دیگه به اون نرسه، وقتی که کارت در تالار اسرار تمام شد، یکراست می ری پیش ولدمورت ، ولدمورت خودش می دونه که تو یکی از جاودانه ساز هاشی برای همین ، منتظرته . - اگه من پیش ولدمورت نرم چه اتفاقی می افته؟ - همین طور که گفتم تمومه خاطرات و اسرار اون روتا 10 سال پیش رو می دونی همین طور جای بقیه جاودانه سازها رو برای همین اگه به پیشش نری ولدمورت حتماً جای بقیه جاودانه سازها رو تغییر می ده و دیگه نمی تونی اون ها رو پیدا کنی. - ولی اگه اون بخواد من رو اونجا بکشه چیز؟ -هری ، اون هیچ وقت هیچ کدوم از جاودانه سازهاشو نابود نمی کنه به خصوص اگه اون جاودانه ساز تو باشی . ولدمورت خیلی وقته که دنبال به جاسوس توی محفل ققنوس می گرده، حالا اگه اون جاسوس همتایش باشه خیلی خیلی خوشحال می شه. - ولی من زمانی که اونجا رفتم، باید چه کار کنم ؟ - تو کار زیادی نمی خوای بکنی ، فقط هر کاری که می گه بگو چشم و برای اینکه اون خیالش از تو راحت بشه ؟ - و به احتمال زیاد اون تو رو دوباره به پیش دوستانت می بره تا براش جاسوسی کنی، هری ققنوس رو دید که داشت با افتخار او را نگاه می کرد - یه سوال داشتم.
بپرلسر - می خواستم بدونم ، روز اول که من اومده بودم اینجا، چرا شما به من گفتید که با اون علامت مار صحبت کنم و بعد از اون گفتید که ققنوس کارشو درست انجام داده. - اگه یادت باشه قبل از اینکه تو بیای اینجا ققنوس برات یه مرثیه ای رو خوند، و اون مرثیه برای اینکه اون جاودانه ساز رو که درون تو هست، تا زمانی که اینجا هستی خواب کنه و برای این من گفتم با اون مار صحبت کن ، می خواستم ببینم که اون جاودانه ساز هنوز باهاته یا نه. بدون هیچ مقدمه ای فاکز اومد و بر روی شانه ی هری نشست. هری تکان زیر شکمش را حس کرد، قلابی نامرئی به دور کمرش افتاده بود، و این یعنی کلید جادویی پرواز سالم. در
________________
آخرین لحظه هری سه بنیان گذار رو دید که دارن برای او دست تکان می دهند. ققنوس، در پیچش گردباد گونه یی از رنگ های در هم آمیخته سرعت می گرفت.
________________
قوجمله ششم: پیوتری انع ومعه ۶ و& شاه اثر اوه هم اکنون هری به همراه فاکز در گودریک هالی قرار داشتند، پس هری به همراه فاکز روانه ی
خانه ی اجدادیش شد. زمانی که هری به در خانه رسید چوبدیتش رو به سمت در خونه گرفت و گفت :
- آلو هومورا در خانه باز شد و هری به داخل خانه رفت، هری اسنیپ را دید که بر روی صندلی اشپز خانه نشسته است، پس به داخل آشپز خانه رفت :
- روز بخیر سوروس
اسنیپ رویش را به سمت هری کرد، ولی در جا خشکش زد. -جیمز تویی .... مگه تو پانزده سال پیش نمردی - نه سوروس ، من هری ام ، من زمانی که به همراه فاکز به اون خاطره رفتم، به مدت 15 سال در اونجا قرار داشتم، و همین امروز کار من تمام شد و برگشتم اینجا. اسنیپ که تازه از شکی که به خواطر دیدن هری بهش دست داده بود بیرون امده بود یه بار دیگه به سر و صورت هری نگاهی کرد و گفت: - هری خیلی عوض شدی، تو این مدت اونجا چه کار می کردی؟ - من به یه خاطره رفتم که در اون گودریک گریفیندور و راونا راونکلاو و هلگا هافلپاپ قرار داشتند، و در این مدت ان سه نفر به من اموزش جادوگری میدادند.
- یعنی سه تا بنیانگذار مدرسه، خودشون به تو آموزش می دادند، این خیلی استثناییه باید حتماً چیزهایی که یاد گرفتی به من هم یاد بدی. - باشه همه چیز سر فرصت ، من تو این 15 سالی که اونجا بودم، به همراه اون سه نفر یه نقشه عالی برای نابودی ولدمورت کشیدیم ، تنها کاری که باید بکنیم اینه که صبر کنیم تا من 17 سالم بشه. بعد من همه چیز رو برات شرح می دم ولی قبل از اون ، باید اون معجونی که به همراه دامبلدور و نیکولاس درست کردی بخورم. راستی اون معجون رو همرات اوردی . - آره طبقه ی بالاست، یه لحظه صبر کن برم برات بیارم اسنیپ از جای خودش بلند شد و به سمت راه پله ها رفت . زمانی که اسنیپ به طبقه بالا رفت، هری در این فکر بود که چه طور می تواند این همه لطفی که اسنیپ به او کرده را جبران کند، شاید اگر آن نشان سیاه رو از روی دستان اسنیپ بر می داشت ولی چگونه ، شاید زمانی که هفده سالش می شد می تونست چنین کاری را انجام بده ولی اگه ولدمورت هیچ طلسمی برای از بین بردن اون نشان سیاه درست نکرده باشه چی . شاید زمانی که ولدمورت کشته بشود آن نشان سیاه برای همیشه از دست مرگ خوارهاش پاک می
________________
شد. ولی هر ی نمی تونست تمام جاودانه سازهای اون رو از بین ببره به خواطر اینکه خود او هم یه جاودانه ساز بود و وقتی که جاودانه ساز درون هری از بین می رفت، هری هم می مرد. - آوردمش هری. اسنیپ در حالی که بطری کوچکی دستش بود باز راه پله ها پایین آمد و بطری را به هری داد. هری شروع به نوشیدن معجون کرد... معجونی که هری خورد مزه ی تندی داشت، ناگهان سرش گیج رفت و بر روی زمین افتاد....
: : ::
هری نمی دانست چند وقت از بیهوش ماندنش می گذرد. چشمانش هنور بسته بود . چشمانش را آرام آرام باز کرد. روبرویش سوروس اسنیپ را می دید که داشت به او نگاه می کرد - هری بالاخره به هوش اومدی . هری به صورت اسنیپ نگاه کرد، هری حالا خاطرات زیادی از اسنیپ به یاد می آورد. زمان اول که او را دیده بود. ولی اسنیپ آن زمان فقط 20 سال سن داشت، به همراه اوری، لوسیس ، بلاتریکس ، ریگیولاس و چند نفر دیگر آمده بود تا به گروه هری بپیوندد.
- من چند روزه بیهوشم.
- دو روز -یعنی من الان هفده سالمه - دیشب هفده سالت شد، حالا بگو ببینم ، اسم واقعی تو چیه ؟ هری به فکر فرو رفت زمانی که بچه بود او را تام مارولو ریدل صدا می زندند. زمانی که فهمید اسم پدرش که یه خون لجنی بود را بر روی او گذاشتند بر آن شد که اسمش را تغییر بدهد. پس از آنکه پدر و مادر بزرگ و پدر بزرگش را به قتل رساند اسم لرد ولدمورت را روی خودش گذاشت و به مرگ خوارانش دستور داد که او را با نام لرد ولدمورت صدا بزنند. 36 سال بعد زمانی که می خواست پسر بچه ای را که در پیشگویی شنیده بود را با طلسم مرگ بکشد ، طلسم به سمت خودش برگشته بود و او جسم آن پسر بچه را که اولین کسی بود که توانسته بود در برابر طلسم مرگ او جان سالم به در بیرد . پس او را به عنوان جسم خودش استفاده کند، ولی زمانی که در بدن او رفته بود، نتوانسته بود جسم او را کاملا در اختیار بگیرد آن هم به خواطر طلسم باستانی بود که آن پیرمرد خرفت- دامبلدور- و به وسیله مادرش بر روی آن پسر بچه گذاشته بود نتوانسته بود آن پسر بچه را کاملا در اختیار خودش بگیرد و حالا که آن پسر به سن قانونی ریده بود، آن طلسم از روی او برداشته می شد ولی اسم واقعی خودش هری پاتر بود و پدر و مادرش توسط لرد ولدمورت کشته شده بودند. زمانی که لرد ولدمورت به خانه آن ها آمده بود تا هری را بکشد و آن ها در برابر او مقاومت کرده بودند، ولدمورت هر دو آن ها را
________________
خودش بر روی او گذاشته بود طلسم به خود ولدمورت بازگشته بود. هری پس از مکث طولانی گفت :
- من هری پاتر پسر جیمز پاتر هستم.
اسنیپ که بسیار راضی بود گفت: - نظر تو نسبت به افراد ماگل زاده ای که در هاگوارتز در کنار افراد اصیل زاده درس می خوانند
چیست؟
- خوب...اون خونلجن... ببخشید افراد ماگلزاده هم مثل ما حق یادگیری جادوگری را دارند و یکی از بهترین دوستان منهم از خانواده ماگل هاست و اون تو دوره ما شاگرد اوله. اسنیپ در حالی که از خوشجالی در پوست خودش نمی گنجید گفت: - پس اون معجون درست عمل کرده و تو حالا همان هری پاتری با تمام خاطرات لرد ولدمورت. حالا باید بریم پیش لرد سیاه. - نه، اگه مشکلی نداره من قبل از اونجا باید یه سر به هاگوارتز بزنم. - هاگوارتز ... ولی الان کسی که در آنجا نیست و دیگه اینکه می خوای اونجا چه کار کنی. -حالا نمی تونم همه چیز رو برات توضیح بدم. همین الان هم خیلی دیر شده . باید هر چه سریعتر برم اونجا و برگردم تا ولدمورت شک نکرده. هری از جایش بلند شد و در حالی که لباسش را عوض می کرد به اسنیپ گفت: - راستی فاکز کجاست
- فاکز طبقه پائینه
- فاکز می خوام من رو هر چه زودتر ببری هاگوارتز فاکز نگاه معنی داری به هری کرد. از جایش بلند شد و بر روی شانه هری نشست. هری تکان زیر شکمش را حس کرد، قلابی نامرئی به دور کمرش افتاده بود. چند ثانیه بعد، هری در دفتر آشنای دامبلدور به همراه ققنوس ظاهر شد.
________________
قبیله هفتم:gان گلشیفته به 0لار اسرار هری هم اکنون در هاگوارتز قرار داشت و باید هر چه سریعتر کار خود را انجام می داد. - نه فاکز تو نمی خواد همراه من بیایی ، تو همین جا صبر کن تا من برگردم
هری هم اکنون از اتاق مئیر بیبر ول آمده بود ، تابلو هایی که در راه بودند با تعجب به هری نگاه می کردند و دنبال او از تابلویی به تابلوی دیگر می رفتند، هنوز سه هفته تا بازگشایی مدارس باقی مانده بود، آن وقت چه طور ممکن بود که شخصی که نه قیافه هایش به معلم ها می خورد نه به دانش آموز در مدرسه باشد. - آهای جیمز ، من رو یادت می آد، چند سال پیش من به تو و اون دوست مو سیاهت، اسمش چی بود ... اهان سیریوس راه های مخفی رو نشون می دادم. چه طور شده پس از بیست سال دوباره سر و کله ات اینجا پیدا شده ؟ هری شخصی که حرف را زده بود می شناخت ، او همان شوالیه ای بود که در سال سوم به جای تابلوی بانوی چاق آورده بودند ولی فرصت جواب دادن به سوال او را نداشت. حالا دیگه به دستشویی میرتل گریان رسیده بود. پس وارد ان جا شد. هری خوشحال بود که میرتل نالان در دستشویی نیست . هری سریع به سمت دست شویی خرابی که در ورودی تالار اسرار بود رفت و به زبان ماره ها گفت:
- باز شاه (کلماتی که با این خط نوشته می شود، به این معنی هست که شخصی دارد با زبان
ماری با هم صحبت می کند) صدای هیس هیس عجیبی به گوش رسید. فوراً نور سفید کننده ای از شیر آب بیرون آمد و شیر آب شروع به چرخیدن کرد. یک ثانیه بعد، سینک دستشویی جابجا و بعد ناپدید شد. لوله بسیار کلفتی نمایان شد. لوله به قدری کلفت بود که یک مرد می توانست به راحتی وارد آن شود. هری بلافاصله وارد لوله شد. انگار وارد تونل بی پایانی شده بودند. هری به سرعت آن را دنبال کرد. لوله ها از اطراف دیده می شدند. اما هیچ یک از لوله ها به کلفتی آن نبود. هری یادش آمد که از چند راه دیگر هم می توانست وارد این تونل شود . پنجاه سال پیش او زمان برگشت از تالار اسرار بقیه ورودی ها را را پیدا کرده . هری فقط دفعه اول این راه آمده بود، دفعات بعد از ورودی که در تالار اصلی اسلیشیرین بود وارد این جا می شد. بالاخره لوله تمام شد و حالا روی زمین نام ناک تونلی فرود آمد. هری به چوبدستی اش را بالا
- لوموس
________________
چوبدستی روشن شد و به راه افتاد. بالاخره بعد از اینکه نیم ساعت پیاده راه رفت دیوار سختی پیش رویش ظاهر شد. روی دیوار دو مار به هم پیچیده کنده کاری شده بود. روی سر هر یک از آن ها دو قطعه زمرد دخرشان به عنوان چشم کاشته شده بود.
هری با صدای خشنی گفت:
- باز شه
دو مار از هم جدا شدند، دیوار ترک برداشت و ترک آن باز شد. هری بالاخره وارد آن جا شده بود. او در انتهای تالار دراز و کم نوری ایستاده بود. سنگ هایی تراشیده شده ی مار سقف تالار را تشکیل می دادند. هری به جایی که مجسمه سالازار اسلیشیرین قرار داشت رفت ولی در آن جا یک چیزش با قبلا فرق می کرد. بله دیگر خبری از جسد باسیلیک نبود، ولی هری او را چهار سال پیش با شمشیر گودریگ گریفیندور کشته بود. ولی این موضوع زیاد هم نگران کننده نبود، زیرا اگر باسیلیسک زنده بود، نمی توانست برای او خطری داشته باشد، هر چه باشد هری یکی از جاودانه سازهای ولدمورت بود و ولدمورت تنها نواده ی اسلیثیرین بود پس رویش را به طرف مجسمه بزرگ اسلیثیرین کرد و گفت :
- با من هوق بزن ، اسلیث بوبن، الی خداوند هو چهار بوج قلعه هاضخواوتز.
صورت اسلیثیرین شروع به حرکت کرد . دهان او باز و باز تر شد ، تا اینکه گودال بزرگی در صورتش پدید آمد. چیزی در دهان مجسمه شروع به حرکت کرد، چیزی که از اعماق دهان آن بالا می آمد. بله باسیلیسک زنده بود. حالا دیگر باسیلیسک کاملاً از آنجا بیرون آمده بود و داشت به هری نگاه می کرد. هری در همان زمان فکری اندیشید. هری این را می دانست که حالا قیافه ی او مثل یک شخص 35 ساله هست و به احتمال زیاد باسیلیسک او را نمی شناخت . باید خودش را جای ولدمورت جا می
زد.
- اعتگو ته چهار سال پبش توسطا آن پسوه احمق العات گل gست کشته
نشتی . من از نزد بخاک بیتم که ان شمشبو گو بافبینید، و g تو هانت
کوت و تی العوال .
- نه سو یوم ، آن عاوایی که اعلال حضعوت = بتن ، کما و کمن بو=بله
________________
- پس تو بچه این عادی بفوگ و اوایی ، این عاو بسبیای خوبال بود ، لعن و ببخش
که نتوانستم کاوایل بوال عاونت بط کنم.
- ابن ها چه حوقبیه اعلی حضعوت ، خاندان عاواسالازار اسلبیثبیو بین بزرگ بواسی
ابین ساخته که به و اوتانش خطاعت کنبم.
- به سهو ال عالی خواستم بپوسم ، ته ابن محدتی که ابینجا زندگخای عالی صوتی
و تلاو اسو او آبا چبزی نحبتدایی که غبو عادی باشه ؟
- لعن عنظور شما را نمایی قفهمم اعلی حضعوت ؟
-منظهوم آن چیزی که سالان او اسلبن بوبن بوایی نهو اطاء العبلش ساخته بود .
- بعنای معنای اعلاس حضعوت ابینه تکه چبیفای غبو از عا؟
- نه نمایی دانم ، اعتگو سالازا اسلبیثبیو بین با ضخه او نسل عن ابوال این کار
دوست نخکوتاه ؟
- نه با سبیلبستک . شما و ابوال حافظت از آن شبان به خطعه ی آقوبیتد . من
پنجاه سال پبش قصکو کوتم که العات وتاه ولی اشباه عالی کوتادم.
- نمایل دانم اعلال حاظعونت ، ولی اگو شما خواستبداد ، عالی تهونم ته بابتدا
کودنش تکمضک ضکنم.
- باشه باسبیلبستک، فقطا هو چه سو بیعت و ، چون عن ابیات وقت نت اوم.
هری به همراه باسیلیسک شروع به جستجو کردن کرد.
- با سلبسطک ، اشطکالایل نحاوه من ته خه نهتن را بط گودم
________________
- ابن ها چه حدوقبیه ، اعلال حضعونت تمام ابن تالار بوال نواده واقعی سالاز او
اسلبیثبوبین بافی ضخواو ساخته شده قوبان
پس هری رفت به داخل خانه مار.
جای بسیار تاریک و متعفنی بود
- لوموسی هری زیر پاهایش را نگاه کرد، جلوی روی هری هزاران اسکلت موش قرار داشت. باید خانه باسیلیسک را تمیز می کرد تا بتواند آن شیی را پیدا کند. با وردی تمام اسکلت موش ها را از بین برد. تنها چیزی که در داخل مجمسه اسلیشیرین معلوم بود دیوارهای رنگ و رو رفته ی داخل مجسمه بود، ناگهان فکری به ذهنش رسید، حتماً باید چیزی به زبان ماره بگوید تا بتواند به آن ارثیه دست پیدا کند، پس به زبان مارها گفت :
نواده می باقی مانده ی شما هستم، لطفاً شینی صه برای من = و این مکان
اقو او داده ای ، نشانم بته .
صدای قیژ بلندی آمد و سوراخ کوچکی در انتهای حفره باز شد و یک جفت چشم قرمز شیطانی از داخل ان نمایان شد، که با سرعت به سمت هری نزدیک می شد، هری برای لحظه ای فکر کرد که چشمان ولدمورت را دیده، ولی چشمان ولدمورت خیلی بزرگ تر از این بود، آن چشمها هر لحظه به هری نزدیک می شدند ، وقتی چشمای قرمز رنگ شیطانی چند متر با او فاصله نداشتن ، توانست بفهمد که آن چشم ها چیست، آنها برای مار کوچکی بود که با شتاب به او نزدک می شدند، خواست کاری انجام دهد، ولی خیلی دیر شده بود، مار نیشش را در بدن هری فرو کرد، زمانی که مار تمام زهرش را در بدن هری فرو کرد، هری فریاد بلندی زد و بیهوشی
شد ،
:{{{ :: *
هری چشمانش را توانست به زور باز کند، سرش گیج می رفت، پس از مدتی به زور توانست تعادلش را به دست بیارد . از جایش بلند شود، جسد مار کوچک را می دید که در ربرویش افتاده بود. از مجسمه بیرون رفت. باسیلیسک را دید که هنوز به دنبال پیدا کردن آن شییع بود، ولی هری آن شیی که در زهر مار بود را پیدا کرده بود. حالا او احساس قدرت می کرد. حالا دیگر قدرتش کامل شده بود، تمام قدرت چهار بنیان گذار را به همراه تمام قدرت لرد ولدمورت ، هیچ کسی توانایی مقابله با او را نداشت، حتی می توانست ولدمورت را هم به آسانی شکست دهد،
________________
ولی باید طبق نقشه عمل می کرد . هر چه باشد ولدمورت علاوه بر قدرت زیادی که داشت باهوش هم بود و می توانست با یک نقشه هری را نیز مثل دامبلدور بکشد و نگذارد که هری به اهدافش برسد. هری به باسیلیک نگاه کرد :
- جستجو کودتان بسه با سبیلبستک ، اون و بیبیحا کوتم و بابت هو چه
سو بیعت و از این جا بوم ؟
- آبا او باب دوباوه به عن سو لعل نه .
- حتماً، بایت سه هفته عبو صنای تا ها حوارتز باز بشه، آنوقت هر چنت
gقت بیتک بار بابت بیام پیشت ، چون خیلی کاوها با بیت با هم انجام
دهیم.
هری می خواست قدرتش را امتحان کند. یاد حرفی که گریفیندور در یکی از جلسات درس به او زده بود افتاد:تنها کسانی که قدرت بسیار زیادی داشته باشند و وارث حقیقی یکی از بنیان گذاران باشند، قادرند در مدرسه غیب و ظاهر بشه. هری هم اکنون احساس قدرت می کرد. پس ذهنش را بر روی گودریک هال متمرکز کرد...
قبیله هشتم: بازرگش هتی بوده می گقولر صدها مایل آن طرف اتفاقات تازه ای در شرف وقوع بود. در 200 متری خانه ی پاتر ها، ناگهان صدایی شبیه صدای شلیک گلوله ی تفنگ به گوش رسید و مرد بلند قد و لاغر اندامی ظاهر شد. آن مرد شنل سیاه رنگی پوشیده بود، صورت مارگونه با چشم های شیطانی اش به خانه ی پاتر ها نگاه می کرد. این مکان همان مکانی بود که 16 سال پیش طبق پیشگویی که از یکی از مرگ خوارانش شنیده بود پسر بچه ای به دنیا می آید که توانایی نابودی لرد ولدمورت را داراست و او به خواطر پیشگویی برای کشتن پسر بچه به این جا آمد و زمانی که میخواست پسر بچه را بکشد، طلسم مرگ به سمت خودش بازگشته بود و باعث شده بود تمام قدرتش را به مدت 13 سال از دست بدهد. شروع کرد به حرکت کردن به سمت خانه .... هم اکنون او در حیاط خانه ایستاده بود، چوبدستی اش را از داخل جیب شنلش بیرون آورد و گفت:
- الوهومورا در به آهستگی باز شد. به داخل خانه رفت. مردی را دید که بر روی صندلی آشپزخانه نشسته بود و پشتش به سمت ولدمورت بود.
- اکسپریاماسی چوبدستی آن مرد از دستش بیرون آمده بود، ولدمورت آن مرد را می شناخت، بله او سوروس اسنیپ بود، یکی از بهترین مرگ خوارانش که توانسته بود دامبلدور را بکشد ولی او در خانه پاتر ها چه کار می کرد. اسنیپ که از خانواده ی پاترها خیلی متنفر بود، پس چه طور ممکن بود که او در آشپزخانه پاتر ها یلم داده باشد و با آرامش چای بنوشد. حتماً کاسه ای زیر نیم کاسه
بود.
اسنیپ که شکه شده بود گفت:
- تو ... تو چه طور تونستی وارد بشی؟ - این را باید بدونی که لردولدمورت برای ورود به هر مکان شگرد خاص خودش را به کار می بره . این جا چه کار می کنی خیانت کار؟ - من دیگه از تو فرمان بری نمی کنم، من می خوام به هری کمک کن تا بتونه تو رو شکست بده ؟
- اسنیپ، این چند روزه که پیشم نبودی خیلی رو پیدا کردی ، نکنه پاتر این جرئت رو بهت داده که بتونی با من اینجوری حرف بزنی. - شانزده سال می شه که من دیگه مرگ خوار تو نیستم . من از همان روز اول به دستور دامبلدور به پیشت برگشتم تا براش جاسوسی کنم .
________________
ولدمورت که داشت می خندید گفت:
- اگه براش جاسوسی می کردی ، پس چرا کشتیش ؟ - اونم به دستور خودش بود، می خواست جون دراکو و هری رو نجات بدم. - ولی تو به من خیانت کردی و اومدی به پاتر کمک کنی ، اسنیپ . و سزای کسی که به ولدمورت خیانت کنه مرگه ، خیلی دلم می خواد که یه دوئل با هم داشته باشیم تا ببینم چه کسی تو این دوئل برنده می شه، لوسیس از دوئل کردنت خیلی تعریف می کرد. می گفت تا حالا هیچ کس نتوانسته تو را در دوئل شکست بدهد. ولی امروز دوئل واقعی را بهت یاد می دهم، بیا چوبدستی ات رو بگیر،
ولدمورت چوبدستی اسنیپ را بهش پس داد و گفت ؟ - قبل از اون که بکشمت یه فرصت بهت می دم که زنده بمونی ، اگه پاتر را مثل دامبلدور بکشی ، می گذارم که زنده بمونی؟
- نکنه ترسیدی تام مارولو ریدلی ؟
ولدمورت بسیار خشمگین شده بود گفت: -خفه شو، تو حق نداری من رو با این نام صدا بزنی .... ولی قبل از آن که تو رو بکشم بگذاریه چیز رو بهت نشان بدهم.
ولدمورت چوبدستیشی را به سمت پیشانی اش برد و گفت:
A/0/f77Gte RerheM/
ولدمورت تغیر شکل داد و به هری پاتر تبدیل شد. اسنیپ که داشت از تعجب شاخ در می اورد با تعجب به هری نگاه می کرد. ولی سوروس چوبدستی اش را به سمت هری گرفت و گفت :
- ریکیولس - من که باگارات (لولوخور خوره) نیستم سوروس منم هری . من هر وقت که بخوام میتونم خودم را به شکل ولدمورت در بیارم.
- ولی چه طور تونستی اون کار رو بکنی ؟ - این یکی از خصوصیات جاودانه سازه ، هر جاودانه ساز می تونه خودش رو به شکل صاحب اصلیش در بیاره.
- ولی چرا اون کار مزخرف را با من انجام دادی ؟ - می خواستم ببینم تو واقعاً طرف ما هستی یا طرف ولدمورت؟ اسنیپ چند ثانیه فقط به هری نگاه می کرد بعد گفت : - بهت حق می دم، هر که جای تو بود این کار را می کرد.
________________
- سوروس بهتره دیگه در موردش فکر نکنی. حالا یه مژده برایت دارم. چون چند بار تا به حال جان من را از مرگ نجات بدهی ، می خواهد بهت پاداش بدهد. هری خودش هم تعجب کرده بود، رفتارش دیگر مثل ولدمورت شده بود. خیلی مغرور شده
بود. . .
- پاداش ، چه پاداشی؟ - می خواهم تو را برای همیشه از زیر دستان ولدمورت بیارمت بیرون . می خوام اون نشان سیاه را از روی دستت پاک کنم.
- ولی این کار را فقط خود لرد سیاه می تونه انجام بده...
- و جاودانه سازهاش .
- یعنی تو واقعاً این کار را برای من انجام می دهی ؟ - این ها چه حرفی سوروس، کارهایی که تو برای من انجام دادی ، بیشتر از این ها ارزش داره . ولی قبل از اینکه آن را برایت پاک کنم یه سوال دیگه ازت داشتم؟
" بیپر سر هاگری. - می خواستم بدانم که دراکو و نارسیسا آیا واقعاً از روی اختیار خودشون به ولدمورت پیوستن یا از روی ترس و دیگه اینکه آیا می تونی همین الان آن ها را بیاری اینجا؟ - نارسیسا و دراکو به این خواطر مرگ خوار شدن چون لوسیس آنها را به زور وادار به این کار کرده بود و آنها الان در خانه بلاتریکس زندگی می کنن. و هر لحظه که بخوای می تونم اون ها را برات بیارم اینجا. - پس هر چه سریع تر آنها را بیار اینجا. فقط چیزی در مورد من بهشون نگو . فقط بگو که ولدمورت یه ماموریت برای آن ها داره و هر چه سریع تر باید بیان اینجا. - ولی با آنها می خوای چه کار کنی؟ - می خوام نشان سیاه آنها را هم پاک کنم، فقط چیزی بهشون نگو ؟ - باشه ، پس من هر چه سریع تر باید برم انجا، فعالا خداحافظ.
- به امید دیدار.
اسنیپ از روی صندلی بلند شد و سریع از خانه رفت بیرون و آپارات کرد هری دست در جیبش کرد، یک قلم پر به همرا کاغذ بیرون آورد و شروع به نوشتن کرد:
تانکس عربی در
می خواستم ببر و نیم که لوبین فهم اکنون کجاست ، سریع جواب نامه را به جوان ضیلی ضیلی میمه . اگه برای جاسوسی بیش لری باع نرفته علنی است که وسیله پیش آنها نسره جوان
ورلشی- عبور سر ابت می دو نه که این جاسوس ممفله و می ضواتسم بسایت بلوریم که صال من کام اطر
________________
ضواب است و تا جنس وقت وسیله به بیش شما بار می کرد. م . در و باره تا کیبر می کنم جواب نامه را افسر جه سریع نرم برده و به فضای کسی حتی اعضای ممفل لو که سن برایت نامه نوشتم.
قربان تور افسری
هری نامه را لوله کرد و به فاکز داد. - می دونم که تو برای این کار ساخته نشدی ، ولی خودت که می دونی چاره ای دیگر ندارم، باید هر چه سریعتر نامه را بدست تانکس برسونی و جوابش را زود برام بیاری. فاکز که متوجه موقعیت هری شده بود سریع نامه را با نوکش گرفت و غیب شد.
ب : 83
هری نیم ساعتی بود که منتظر جواب تانکس بود، ولی هنوز ققنوس بازنگشته بود، سوروس هم دیر کرده بود، با خودش فکر می کرد که نکند اتفاقی برایش افتاده باشد. شاید ولدمورت به او شک کرده باشد و گیرش انداخته باشد. هری در همین افکار بود که از پنجره خانه دید که سه نفر ظاهر شدند، بله سوروس ، دراکو مالفوی و مادرش را همراه خود آورده بود. معلوم بود که اسنیپ خیلی خوشحال است . هری می دانست چرا، چون قرار بود برای همیشه از زیر دستان ولدمورت بیرون بیاد. هم اکنون آن ها از در وارد شده بودند، دراکو و مادرش نارسیسا بلک با حیرت به هری نگاه می کردند. - روز بخیر دراکو - توی این چند روزه خیلی رای لرد سیاه عزیز شدی پاتر، همه ی مرگ خوارها رواجیل کرده که تو را پیدا کنند. - خودم همه چیز را می دونم دراکو. - چه کار با خودت کری که اینقدر بزرگ شدی ، نکنه از معجون رشد استفاده کردی . -حالا وقت این حرف ها نیست دراکو ، چون من خیلی عجله دارم باید هر چه سریعتر برم پیش ولدمورت. ولی قبل از اون می خواستم بدونم که آیا می خوای از جمع مرگ خوارهای ولدمورت به همراه مادرت برای همیشه بیای بیرون. نارسیسا که خیلی متعجب شده بود گفت: - یعنی تو می خوای ما رو از مرگ خوار بودن در بیاری - آره - ولی چه جوری - شما با اونش کاری نداشته باشین. دراکو آن شب که مرگ خوارها به مدرسه حمله کرده بودند
. من ان زمان که می خواستی دامبلدور را بکشی در کنار او زیر شنل نامرئی بودم، من دیدم که تو نتونستی دامبلدور را بکشی ، دیدم که پیشنهادی که دامبلدور بهت کرده بود مبنی بر اینکه
________________
اگه خودت بخوای می تونه شما ها را از زیر دستان ولدمورت بیاره بیرون . حالا من می خوام اون پیشنهاد را دوباره به شماها بدم، البته من می تونم ان نشان سیاه رو هم از روی دستانتون پاک کنم، آیا قبول میکنید ؟
نارسیسا گفت:
-اه باید فکر کنم.
اسنیپ از حرفی که نارسیسازده بود ناراحت شده بود گفت: - باید فکر کنید... این دیگه چه حرفیه که می زنید، مگه یادت نمی آدهم من هم تو از روی ترسی به لرد سیاه پیوستیم. مگه سال قبل یادت نمی آد، زمانی که لرد سیاه گفت که دراکو هم باید مرگ خوار بشه، چند شبانه روز گریه می کردی و می گفتی من نمی خوام دراکو مثل من و پدرش بشه . تازه اگه اون نشان سیاه روی دستمون نباشه دیگه لرد سیاه نمی تونه جای ما رو پیدا کنه. قبول کن.
نارسیسا که به یاد سال قبل افتاده بود سریع گفت: - اه... باشه قبول میکنم، ولی حالا باید چه کار کنم؟ - کار زیادی نمی خواد بکنی ، فقط به همراه سوروس و دراکو بیاید پیش من تا چند تا طلسم روی شما انجام دهم.
استیپ دراکو و نارسیسا به سمت تا هری آمدند و در ویروی او ایستادند. هری چوبدستی اش را به سمت است چپ اسنیپ کرد و به و در ذهنش گفت: En/ighten identification Dark Mark شبح کوچک علامت سیاه از روی دست اسنیپ بیرون آمد و در هوا ناپدید شد. هری این طلسم را بر روی دراکو و نارسیسا نیز خواند . از دست آنها نیز شبح علامت سیاه از دستشان خارج و در هوا ناپدید شد. آن سه نفر که باورشان نمی شد، با ناباوری به دستان خود نگاه می کردند و با دست دیگر جای نشان سیاه را لمس می کردند. دیگر هیچ نشانه ای از نشان سیاه روی دستانشان نبود. -حالا می رویم سر موضوع اصلی . اگر بگذارین می خوام یه طلسم بسیار پیچید را روی شما اجرا کنم . شما با این طلسم می توانید در برابر طلسم آواداکداورایی که فقط از چوبدستی من بیرون می یاد، جان سالم به در ببرید. ولی اگه بخواید این طلسم رو رویتون انجام بدم یه شرط
داره ؟
سوروس گفت:
- چه شرطی هری. -اینه که تا زمانی که ولدمورت زنده است ، من به شما اجازه خروج از اینجا را نمی دهم و شما
نمی تونید از این خانه خارج بشید، چون زمانی که من شما هارو در نزد ولدمورت کشتم، اگه
________________
بعداً شماها را در جایی ببینه ممکنه به من شک بکنه و من به شماها اطمینان می دهم که هیچ کسی بدون اجازه من نمی تونه وارد این خونه شه. نارسیسا که حالا با هری با ملایمت رفتار می کرد گفت: - باشه پاتر ، چون اینجا امنه، ما شرط تو را قبول می کنیم. - البته سوروس این در مورد تو صادق نیست تو باید به همراه من به هاگوارتز بیایی . - ولی چه طوری من بیام هاگوارتز در حالی که تمام کاراگاهان وزارت خانه دنبال من هستند. - حالا من وقت توضیح دادن ندارم، بعداً همه چیز را برات توضیح می دهم سوروس. حالا می رویم سر طلسمی که من می خوام بر روی شما اجرا کنم . با این طلسم از تمام بدن شما یه کپی گرفته می شه و شما می تونید تا زمانی که اون جسم سالمه در بدن آن جسم به وسیله لیگیومنسی ارتباط داشته باشید و این مدتش 24 ساعته چون بعد از 24 ساعت اون طلسم خودبخود باطل می شه و از ارتباط لیگیومنسی بین جسم دوم و جسم اول از بین می ره ، یعنی شما در جسم دوم می میرید. زمانی که این طلسم را من بر روی شما اجرا کردم جسم الولتان به مدت 24 ساعت بیهوشه و شما در آن زمان به وسیله لیگومنسی که بین دو جسم برقراره فکر می کنید که جسم دوم جسم حقیقی شما هاست ، من بعد از آنکه طلسم را روی شماها اجرا کردم، می روم پیش ولدمورت و بهش می گم که شما ها خیانتکارید . بعد از اون من شماها را نزد ولدمورت می کشم تا اطمینانش نسبت به من بیشتر بشه حالا اگه حرفی نیست اجازه بدید تا طلسم را رویتان اجرا کنم. سوروس که متعجب شده بود گفت : - آیا لرد سیاه هم از این طلسم آگاهی داره؟ - نه ، من این طلسم را در یک جای دیگه یادگرفتم و ولدمورت هیچ اطلاعی از ان نداره . اسنیپ، مالفوی و نارسیسا که خیالشان بابت هری راحت شده بود. نارسیسا گفت: - پس اجراش کن دیگه هری دوباره چوبدستی اش را در آورد به سمت اسنیپ گرفت. ذهنش را متمرکز کرد و گفت: عبور دربار کرک برای زیر یورک سریر بریبرز. برابر میرزار. اسنیپ بی هوش روی زمان افتاد. آیا مطمئنی که طلسم را درست انجام دادی پاتر؟ -دراکو، طلسم به طور کامل بر روی سوروس انجام شد و تا 10 دقیقه دیگه جسم دومش تشکیل می شه.
- پس بر روی ما هم انجام بده
________________
حالا نوبت آن دو بود، هری طلسم را بر روی نارسیسا و دراکو انجا داد. حال هر سه نفر انها بیهوش بر روی زمین بیهوش افتاده بودند. چند دقیقه گذشته بود و هری داشت به جسم بیهوش آنها نگاه میکرد، که ناگهان فاکز در روبروی هری ظاهر شد، بله جواب نامه را آورده بود. هری نامه را از فاکز گرفت و گفت: - آفرین فاکز کارت رو به بخوبی انجام دادی . هری آن سه نفر را که بیهوش افتاده بودند را رها کرد و به سمت میز آشپز خانه رفت و بر روی یکی از صندلی ها نشست و شروع به خواندن نامه کرد:
افسری ...
از اینکه نرنست ه ای خیلی ضو اتصالم . بختی که جواب نامه است طول کشیت ، آضر من لس میسر وزارت ضانه سر کار بود. م و نمی شبه بیرون جلب توجه بر یلمان جواب نامه است برابرلفم.
بایب- بلوریم کله اسرائر فستیو "لا فم اکنون لبه بیصر باضاشاه قرار در ابره و بر یله اینکه بسبب انبر مسیر لف برابلسر و بر ، کروبیوس افام سیلر به جمع گرگینه فضای استش برونبر نرفته ، جوان به احتمال فریاده اسنیب فمه جبیر را برابر باکره مصافل به اسم نسو نابر گفته و تریلر صساطع نبود که کروبیوس
بیتی کسی لینه فا بمرورده . به امیر این له جنس کروز برای لر بین مست قربانست
تالس
حالا که دیگر حالی هری از بابت لوپین راحت شده بود باید به پیش ولدمورت می رفت ولی قبل
از آن باید آن سه نفر به هوش می آمدند. -هری ما آماده ایم کی بای برویم. - اه... شما به هوش اومدید.... باید همین الان برید همان جایی که قبلاً بودید تا ولدمورت شما ها را بخواهد، بعد از اون من شما ها را می کشم و بعد جسم اولتون در این مکان به هوش می یاد و باید منتظر باشید تا من برگردم. البته اول باید نشان سیاه را بر روی دستتان بگذارم، لطفا بیاید جلو هر سه آنها آمدند پیش هری، هری دوباره ذهنش را متمرکز و ذهنش گفت:
مکرر بریبرز را به بیرر ریزی ۶۶۶ را %۶۶۶۶۷ مریم ۶ برمیخی بررسی ) هری طلسم را بر روی دو نفر دیگر نیز انجام داد حالا وقت رفتن آن سه نفر بود. هری گفت: - باید طبق طبق نقشه عمل کنید. از مرگ هم هراسی نداشته باشید. چون هیچ بلایی سرتان نمی یاد.
- باشه حالا هر سه ی آنها رفته بودند، حالا نوبت هری بود که به پیش ولدمورت برود. هری یادش آمد قبلا برای اینکه مرگ خوارها را احضار کند باید نشان سیاه یک از مرگ خوارها را با
دستش فشار بدهد تا آنها پیدایشان شود ولی آدرس جدید هیچ کدام از مرگ خوارها را نمی
________________
دانست هر چه باشد 16 سال از آن زمان می گذشت و حالا که وزارت خانه دنبال آنها بود حتماً مکانشان را عوض کرده بودند، به جایی که هری 16 سال پیش مقر خود قرار داده بود نمی توانست برود، چون باید طبق نقشه عمل می کرد ، فکر تازه ای به ذهنش رسید که باید اجرا می کرد. رو به فاکز کرد و گفت : - فاکز من برای چند روز از اینجا می روم، لطفاً هر اتفاقی هم که برای من افتاد دنبالم نیا. ققنوس نیز به نشانه ی تایید آواز دلنشینش را برای هری خواند. هری از خانه بیرون رفت و آپارات کرد....
________________
قلعمل قاچمهٔ لرد هری پاقر وارد می شود او هم اکنون در قبرستانی بود که ولدمورت را سه سال پیش به همراه تمام مرگ خوارانش دیده بود. حالا نوبت اجرای نقشه بود. پس ذهن خودش را متمرکز کرد و... هم اکنون می خواست از طریق زخم بر روی پیشانیش با ولدمورت ارتباط برقرار کرده بود، ولی تا به حال این کار را در دنیای واقعی نکرده بود . تمام نیرویش را متمرکز کرد. می خواست از طریق لیگومنسی با او ارتباط برقرار کند . ... آینه ای از جیبش بیرون آورد و با صدای خشن خود گفت: - خطاب به لرد ولدمورت .من هم اکنون در قبرستان اجداد ما گل زاده مان قرار دارم . هر چه سریعتر بیا اینجا چون می خواهم باهات صحبت کنم. هری پنج دقیقه ای بود که منتظر بود ولی هنوز هیچ خبری از ولدمورت و یا هیچ کدام از مرگ خوارانش نشده بود، آیا ممکن بود که هری نتوانسته باشد لیگیو منسی را به درستی انجام داده باشد . ولی گودریگ گریفیندور تمام یک سال متوالی خودش به او درسی لیگیومنسی را یاد داده بود. و هری چند بار به طور موفقیت آمیز توانسته بود با گریفیندور لیگی مومنسی کار کند. هری در این فکر ها بود که ...
ناگهان ! فضا را صدای خش خش عجیب و غریب شنل ها در بر گرفت ، و جادوگران بسیار میان قبرها ، پشت درخت سرخدار و در فضای سایه وار که وجود داشت ، ظاهر شدند . همه آنها نقاب پوشیده بودند نفر به نفر قدم پیش گذاشته و به سمت هری می آمد. هری آرام در انتظار ایستاده بود. قیافه ی مارگونه ولدمورت در میان مرگ خوارها پیدا شد. ولدمورت به سمت هری نزدیک شد و با چشمان مار گونه خود به اندام هری 32 ساله نگاه می کرد، بقیه مرگ خوارها نیز به دور هری و ولدمورت حلقه زدند.
- روز بذبو ولدمهوون
- چوا آلمحتی ابنجا بانو ، چوا به قطع و خودمان نباصحابی ، صن = و آنجا انتظاون
را عالی کشب عدم. چوا قباقه ات ابن قتی تغببو کوتاه ؟
حالا تمام مرگ خوارها دو هری و ولدمورت حلقه زده بودند. مرگ خوارها با تعجب به ولدمورت و آن مرد 32 ساله که داشتند با یکدیگر به زبان مارها صحب می کردند نگاه می کردند.
- قطعه اش خبیلهای عقطعله الحکمه ونت . همه اش و ابوابت تعو بق عالی کنم ولی
قبل از آن عادی خوام اجازه بعدی جاسوسان آن پبو خوقت - دامبلدور - که دو
ضگو g به کمونگ خهوارهای همان هستنط ، ادب کنم . به خهو اسطو آن خفبانتض کاوان
________________
بود که نتوانستم ببیام به قطعوت و همین طور که عباس ببینای 15 سال داشت.
سنهای داشتم.
ولدمورت که داشت به تک تک مرگ خوارهای خود نگاه می کرد گفت:
- جاسوس دالعبلطgو دو جمع عوگ خهو اوهای من ، ابن اعصان نطاوه
- عبو ضحن عن حسابشان را ببوسم، بعد همه چبز و ابو ابن تهوشعب می دهم.
هری حالا با خشم و عصبانیت به جمع مرگ خوارها نگاه می کرد. با صدای بلند و پر از خشم فریاد زد:
- سوروس اسنیپ، دراکو مالفوی ، نارسیسا بلک بیاید پیش من سه نفر که شنل سیاه رنگ پوشیده بودند با ترسی و لرز و به آهستگی به سمت هری آمدند،
- پاتو ، آبیا تو واقعا و تطمننی . خو=ت که عایی = انهای سولاوس چهل و پیش
دامبلدوو و ابوال من کشت و او بتکی از بهتو بن عوگ خه اوهال عن هم
هست. آن نمایل تهاند. جاسوس باشد .
- اشتباه مالی مکانال و لطمهوون ، دامبلدور چهل روز پبش نموده ، این همبین
اعوز توسطا من کشته شصد و حتی آن زمان بصادی از اعضای محفل ققنوس بود.
صه معجون هفت عطعاوه خورده بوط به جای این کشته شد . البته از ابن
عه اشغوع فقطا خود اسنبپه مالی دانه . هبج بیت که از اقواع محقل از ابن موشهع
را نمایی و نه . و ابن مطنت ابن اسنبپه خبان تصکار به همواه واکه و کعاوش
بوایی دامبلدو، جاسوسایل عالی کودند.
هری به دراکو و مادرش نگاه می کرد که با ترس و لرز به او نگاه می کردند: - سزای کسی که به ولدمورت خیانت کنه مرگه، پس آماده ی مرگ خودتون
باشسد.
- ارباب ما رو ببخشید، مانفهمیدیم ... ما را ببخشید
هری چوبدستی اش را به سمت هر سه آنها گرفت و با صدای بلند گفت: - ری ران آواداکداورا(Rer Lun AUClOdolked CIUerCa ) اشعه سبز رنگ بزرگی با شتاب از چوبدستی او بیرون امد و به سه قسمت تقسیم شد و به بدن هر سه ی آنها برخورد کرد و هر سه ی آن ها به زمین افتادند. بله هری هر سه ی آنها را کشته
بود. هم اکنون سکوتی سهم گین بین مرگ خوارها بود، مرگ خوارها با ترسی به جسد آن سه نفر و هری نگاه می کردند. هری بار دیگر با نگاه نفرت بار به آن سه نفر نگاه می کرد و رویش را از آن سه نفر برگرداند و با صدای خشن خود گفت: -اینه سزای کسی که به لرد ولدمورت خیانت کنه ، امیداوارم که عبرت گرفته باشید. ولدمورت با جدیت به هری نگاه می کرد. هری حالا رویش را از مرگ خوارها برگردانه بود.
- من هبی وقت به هبیچ کس جازه نداده ام که خدهن کن را کاوش کند .
ولی بوال ابینت که ته شخطعه هستهای که جاودانه سازی که کمن هستم را
خلق کوتال این اجازه و ابهت کمال دهم.
ولدمورت که از کار هری هم حیرت زده و هم خوشحال شده بود - زیرا می توانست حقیقت را با چشمان خودش از نزدیک ببیند - به چشم های هری نگاه می کرد. ناگهان همه جا برای هری سیاه شد، پس از مدت زمان کوتاهی هری زمانی را دید که از خانه خود بیرون آمده بود که ناگهان کسی دست او را گرفت و با هری آپارات کرد. هری خود را در گودریگ هالی می دید که ناگاه دامبلدور خود را ظاهر کرده بود .... هری زمانی را دید که از دامبلدور پرسیده بود چطور توانسته از طلسم مرگ اسنیپ کشته نشود. که دامبلدور گفته بود آن فرد یکی از افراد محفل بوده و سوروس به همراه دراکو و مادرش طرف ما هستن.... زمانی را به خواطر آورد که دامبلدور به او گفته بود که ولدمورت سه تا جاودانه ساز درست کرده که یکیش در خود ولدمورته ، دیگر را هری در تالار اسرار از بین برده بود و آخری در وجود خود هریه... هری زمانی را می دید که دامبلدور برای او معجونی آورده بود که می گفت این معجون باعث می شه سنت 15 سال افزایش پیدا کنه و باعث می شه که جاودانه سازی که در بدنته ، حافظه ی خود را از دست دهد و هری می تواند در برابر نیروی تعقل آن جاودانه ساز مبارزه کند...
و هری به سمت او حمله ور شد و چوبدستی اش را از او گرفت و ... زمانی که دامبلدور را کشت و بعد از خانه بیرون آمده بود و به قبرستان ریدل ها آپارات کرده بود.
________________
دوباره همه جا برای هری سیاه شد و خود را در پیش روی ولدمورت می دید . هری ولدمورت را می دید که با خوشحالی به هری نگاه می کند هری می دانست که برای چه ولدمورت خوشحال است . حتی داملدور که بزرگترین جادوگر قرن بوده فکر کرده که ولدمورت سه تا جاودانه ساز درست کرده نه هفت تا و دیگر اینکه حالا دیگر هیچ کس نمی دانست که ولدمورت برای خود
جاودانه ساز در دست کرده البته یک نفر دیگر می دانست و آن هوراس اسلاگهورن.
- پس دامبلحgو نحه به =ه و ته توانستهای او را بضحشی .
- بله
- ولی قصکو نصنم که تو = بخگو هیچ خا=طوه ای از 16 سال به قبل را به
با بباوی .
- دوسته و ابن به خوا=لو همان معجونبه تکه آن پبوخوقت به همواه اسنبپ
ساخه بود. فقطا از زمانهای وا باتم عادی آبط که بخاک نه و سبز و نخگ به سمت
ابین پسوه قوستایی . من فقطا خا=طوات این پسوه را به باط کمال آوم و تمام
حافظه خو=م را از = سنت =اه ام ، بواسی همین نتوانستم بیام به قطعومان چون
آتوسشه وا نمایی دانستم.
- و دو عهوو جابgانه سازهها.
- من از آن پییو خوقت شنبعادله بود. صه ته توانسته ای سه تا جاودانه ساز
توسن ضکنهایی که البته بطکش وا چهار سال پبش پسوه توانست از ببین ببوه .
ولدمورت که در باطن که بسیار خوشحال بود به دروغ خودش را عصبانی جلوه داد:
- آوه ... این را از لوسبیسی شنیده بودم . لوسبیس بواسی اهداف شخطعهای خودش
باعث شد که بصی از جاودانه سازهای عن از ببین بوه . آنهم به سونوشتن زن
و قوزندش دچاو کمال شه.
هری مدتی به ولدمورت نگاه کرد و سپس گفت:
________________
-s حال صحه من آمدم پبشت، بابت بوای شما چه ضحاول انجام بعدم .
- بابط بوام جاسوسای صحنهای.
هری که حدس می زد ولدمورت از او می خواهد چه کار کند، در حالی که به دروغ چشم هایش را تنگ کرد و با حیرت گفت:
- من بابت بوای شما جاسوسی کنم بیعنی من بابیت = g باوه پبش این اقوا=
ماگل دوست بوگخودم.
- ولای لعن عالی خواستم دو صنای شما باشم ، تا با هم بتوانبیم دنبال
جادوگول وا در اختبار خودمان باگبو بم.
- توسته ولای قبل از آن بابت چنت کار ض کوچک بواسی من انجام دهد . خوب
گهوش صحن پاتو ، طبق خبو الی که بتکل از جاسوسان لعن و وزارت سحو و
جا = g قبل از و بوده شدن تو بوابیم آgوده ، اسضح و بم giو بواسی اینکه
جا=gتگوها قوانند.انشان را اعسال نبیز به هاگوارتز بقوستند. علی خواست ته
وا به عنوان معلم = قاع و بو ابو جای =ای سیاه انتخاب کنه . ولی کمن آن شغل
وا سال ها پبش نقو بین کوتم و هبیچ کس نمای توانه بیشتو از بخاک سال = و
آن شغل دوام بباوه، البته و عهود ته قواق عادی صحنه پاتو ، چون به دسته و من
داوی ابن صحاو را عالی صحنه و ببیشتو از چند ماه دو آن شغل نبستی. نامانهای
ض که وقتی هاضخواوتز اولین ضحاوی صه عباسی خوام بوام انجام ابتدای ابنه ضصه
شمشیو گو بقبیند g و ابوام هو جا که هست پبتداش کنهایی چون عن خون
بخاکی از نوادگانش دو و تگهامه و عالی تونم از شمشبو استفاده کنم و ابن
________________
کاو ادبیاتگه الی که عالی خهوام بوام انجام بطال ابنه که شخطل خهودن به
دانش آموزان اسلبیثبونهای تمام جادgای سباله وا بادی بعدهای و بتک او تش
بوای لعن و اعط و سه دوست صحنه و زمانهایی که عن به همراه کمونگ خوارهای
= بیحگو کمهوجودات به آنجا حمله کوتا بم، با او تنشهایی که دو هاگواوتو وهبود
عهای صحنهایی ، محدوسه وا تسخبو مالی صحنبیم و بعد از هاگه اوتز به از اونت خانه
حمله مالی صنبیم ، آن جاوا نبز تطعاهب عالی صنبم و بو صوسای قوت عباسی
- ولی من نمایل توانم و ضاکناو ابن عوگ خهو اوهای خابانتطاکاونت باهات
همطاکاوالی کنم ولدمهوون . من تمام عوگ خواوهابی که در 1O سال پبش
به دو gغ ضحقتند که ما تحت تاثیو =طلسم قومان بود بیم و نمایی دانست بم
= او بیم چه کار عالی صحنبیم را با = سنت های خه دم عالی کشم.
- نه ... پاتو بابت مانند لعن عبور باشی ، زمانهایی که بو کوسای قطونت
بشبینیم ، تمام کسانی که 16 سال قبل از توس وقتن به آزکابان گقته
بهونتان که هبی اخت باوی از خوشهن نداشتند و تحت =طلسم قومان به دنت ،
کسانی که 1O سال قبل گمان کوتاه بودند لعن شکست خووت که ام وا با
استان خفهوم عالی کشم ولی حالا! به آنها احتباج او بیم.
هری که به دروغ با ولدمورت هم دردی می کرد ناگهان فکری به ذهنش رسید:
- واستهای آن پبو خوقنت به جا=gال عقبیح به من با داد.
ولدمورت که داشت به هری نگاه می کرد گفت:
- دامبلدوو . . . . دامبلدو به ته چای با داده.
________________
- چند از قبل العبلطgو به من گفت که هو جاودانه ساز عالی توانه به شصحل
=عاحبش تو بباد . جاgانه ساز بابت چوبدستبش را به سمت جای زخمش ببوه
: g g
- انیمیت ری نیو (Airlim CIte RerleLU )
بطاگه .
هری به ولدمورت تبدیل شد. مرگ خوارها با ناباوری به هری و ولدمورت نگاه می کردند هم اکنون دو ولدمورت داشتند به هم نگاه می کردند . ولدمورت که با خوشحالی به جاودانه ساز خودش نگاه می کرد گفت:
- پس هو زمانهایی که بخوال عادی تهونهای به شصحل من و بیبال و دو حمله ها
• • • • • شو
- بله
هری دوباره چوبدستی خودش را به سمت پیشانی اش گرفت و گفت - انیمیتری نیو (AirlimOIte Rerle UU )
دوباره به شکل خودش تغییر قیافه داده بود...
ولدمورت گفت:
- این اوت بعداً خیلی به دوت می خوره . بیا صه بایت به موخ- خوار هام
ولدمورت با چشمان مارگونه اش به مرگ خوارانش نگاه می کردد. با صدای بلندی گفت: - مرگ خوارهای من گوش کنید، این مردی که الان پیش روی شماست همان پسره پاتره ، البته شماها باید او را لرد هری پاتر صدا بزنید همانطور که چند لحظه پیش دیدید آن می تواند به شکل من تغییر شکل دهد و آن به خواطر اینه که من قدرتم را با او تقسیم کردم. ایشان سرور دوم شماها هستند و هر نافرمانی که در برابر او انجام دهید همان سزایی را دارد اگر در در برابر من انجام می دهید. باید هر کاری که در قبال من می کردید باید در برابر او نیز انجام
دهساله ..
مرگ خوارها یکی یکی به پیش هری می آمدند و لبه ردای سیاه هری را بوسه می زدند. زمانی که گری بک لبه ی ردای هری را بوسه زد، هری گفت:
________________
- یک جاسوس هم در بین گرگینه هات وجود داره فایرنز، امسش رومیوس لوپینه می خوام در اولین فرصت حسابش را برسی
- چشم سرورم مرگ خوارها هم اکنون به سر جای قبلی خود یعنی به دور هری و ولدمورت حلقه زدند. دوباه ولدمورت و هری پروع به صحبت کردن به زبان مارها کردند د:
- البین کاوی که بابت انجام های ابنه که از شو = gستانت قبل از شو gع
هاگه اوتز و احت بشهایی ، عنظهوم پسوآن بیزلی عاداگل دوست و آن خونلجنهیحنجره-. ممصنه بعداً برات مشصل ساز باشن.
- چشم ولطاعووت، قبل از شو gع هاضخواوتز از دستشون خلال عادی شم.
- چون حافظه نت را از دست داد عططمئن تکه تا بتاگو جای قواوگاه عن را
نمایی دانهایی . قو او گاه من دو بخاک جز بوه و غوب انحگلستانه . نز بخک شهوتک
ساحل لانت استاد ، بوایی آمعدن به آنجا بابت فدهنت را بو g نشان سباله
متاموکز کنایی و آپاوات تکنی ، البته فقطا کمونگ خواوها می تونن به آن جا
آپاوان ضکنند و هبیچ کدام از آن ها به غبو از من و ته آتوس آنجا وا نمایی
دانند . و بوای ابنصه با لعن و او تبا=ا باشی ، ته آخو هو هفته از طوبیق زخم
gای پیشان بین اتفاق هایی که دو آنجا عالی افتاد و ابوال من تعوبیق مالی
کانال .
هری گفت:
- حالا! من از چه زمانهای بابت به پبش آنها بو گخودم.
- از همین اعوز پاتو . با بحد هوچه سو بیعت و به جمع آنها بوگوی تا بهتن
شد که نضکنند.
________________
- دو عهود داشت. سنای ام لعن به آنها چه بحگاه بم. آخو هبیچ کس غبو از
اعبلgو و اسنباپ نمایل دانست که من شبح سنال داشته ام.
ولدمورت برای مدت زمان اندکی دستش را به صورت مارگونه مالید ، یعنی داشت فکر کرد ،
سپس گفت:
- پاتو ... =طلسم آوا= اکتاوا افتگو به عهوونت ناقبل اجوابشه موجب عباس شه
که شخطعالی که طلسم و g بیش اجوابشاه پوش سنای اوه، بیعنی کممصحنه آن
شخطول چند سال جوانتو و با چند سال پبوتو بشه . تنها ه وقایی که بابیت بؤنهای
ابنه که بحگهای واکه عالقوی طلسم عودگر وا به سمتن قوستا ولی چون
آن را به عوون صحامل اجوانت کوتاه بود به دعووت نااقطیل و gای ته اتو گفداشت
. تهو پوش سنهای داشتهای.
- باشه ولطالعه وت
- از مواشعه ته و دامبلدو آبا افواد محفل نبز چیزی عالی دوننت ؟
- نه هیچ کس ... = اعبلح g به من گفت بعضعی از همه اشعه ع ها را بواسی
عمحقلال ها هم تعویق نحکوه حتی ابینت که زنده است .
- بیسی هو چه سو بیعت و بابیت بوی آنجا
- باشه
هری بار دیگر به ولدمورت و مرگ خوارانش نگاه کرد. ذهنش را بر روی خانه ویزلی ها تمرکز کرد و به آن جا آپارات کرد...
________________
قشلجمیله «رهوع و پیرامر پا وتر پA هری هم اکنون در روبروی خانه ویزلی ها قرار داشت به خانه ویزلی ها نگاهی انداخت ، حانه هیچ فرقی با قبلی نکرده بود همان خانه رنگ و رو رفته . به داخل حیاط خانه ویزلی ها رفت و در زد بعد از چند ثانیه صدای مضطربی پرسید : -کیه ، خودت را معرفی کن - منم خانم ویزلی ، هری پاتر. خانم ویزلی از اینکه فهمیده بود هری هم اکنون پشت در خانه آن هاست بسیار خوشحال شده بود ولی ممکن بود که او یک مرگ خوار باشد و به دروغ خود را جای هری جازده باشد پس
پرسید: - اگه راست می گی ، سپر مدافعت چه شکلیه ؟ - این چه سوالی خانم ویزلی . جواب این سوال را همه ی مردم حالا می دانند که سپر مدافع من یه گوزن نر بزرگه. در فوراً باز شد. خانم ویزلی، کوتاه قد و گوشتالو در آستانه ی در ایستاده بود و لباس سبز کهنه ای به تن داشت، خانم ویزلی زمانی که هری را دید حیرت زده شد و می خواست در را ببندد. هری سریعاً پای چپش را لای در گذاشت و نگذاشت که خانم ویزلی در را ببندد:
- خانم ویزلی منم هری ، اینم جای زخمم هری موهای سیاه رنگش را بالا زد و نشان صاعقه مانند را به خانم ویزلی نشان داد. خانم ویزلی زمانی که زخم روی پیشانی هری را دید گفت: - ولی تو خیلی با آن هری که من می شناختم فرق داری، حتی اون خیلی جوانتر از تو بود - همه چیز را بعدا سر فرصت براتون توضیح می دم، حالا اجازه بدید بیام داخل خانم ویزلی حالا که زخم روی پیشانی هری را دیده بود در را برایش باز کرد و هری به داخلی خانه رفت . هر دو انها به داخل خانه رفتند: خانم ویزلی که هنوز به وجود هری شک داشت با تردید به هری نگاه میکرد: - راستی لوپین کجاست، تانکس برام نوشته بود که اون هم در خانه شما هاست -اه ... تا یک ساعت پیش اینجا بود ولی رفت بیرون دنبال تو ، همه ما از زمانی که تو گمم شدی شیفتی دنبال تو می گشتیم... حتماً خیلی گشنه ای؟ هری به دروغ گفت: - نه خیلی ممنون، باید هر چه سریع تر برم وزارت خانه می تونی به آقای ویزلی خبر بدهی می خوام برم وزارت خانه و البته می خوام با وزیر سحر و جادو نیز یک ملاقات داشته باشم.
________________
خانم ویزلی مقداری پودر فلور از داخل کیسه مخصوصش از روی قفسه آشپز خانه برداشت و به سمت شومینه رفت و پودر را به داخل آتش ریخت و با صدای واضحی گفت :
- وزارت خانه- دفتر آرتور ویزلی و سرش را به داخل شومینه برد . پس از چند دقیقه خانم ویزلی سرش را از داخل شومینه بیرون آورد و گفت: -آرتور باورش نمی شد که تو زنده ای، بهش گفتم که بره به اسکریم ژور خبر بده - من فکر می کردم که اسکریم ژور را تا حالا برکنارش کردنی - نه ... فردا جلسه دادگاه روئسای وینگز گامات در باره اسکریم ژور و نگهبان های تو تصمیم بگیرند. و به احتمال خیلی زیاد فردا اسکریم ژور برکنار می شه - پس باید هر چه سریعتر دست به کار شد، راستی از بچه ها چه خبر، مثل اینکه خونه نیستند. - الان همه اعضای محفل دارن دنبال تو می گردند. رون ، و هرمیون هم در اتاقشون هستند، جینی به خواطر تو در این مدت که ناپدید شده بودی ، لب به غذا نزده و در اتاقش رو قفل کرده و گفته تا زمانی که تو به پیش ما بر نگردی در اتاقش را به روی هیچ کس باز نمی کنه ، رون و هرمیون هم اخلاقشون خیلی تغییر کرده، و گوشته نشین شدن ، اونها خودشون رو در ناپدید شدن تو مقصر می دونه ، همش می گن اگه بعد از خاک سپاری دامبلدور یه کم بیشتر اصرار کرده بودند می تونستن به همراه تو بیان و اون اتفاق هیچ وقت برات نمی افتاد... هری یاد روز خاک سپاری دامبلدور افتاد، رون و هرمیون چقدر خواهش کرده بودند که آنها را نیز به همراه خود ببرد ولی هری قبول نمی کرد تا اینکه به دستور مک گونگال برای امنیت بیشتر ، به صورت مخفیانه هری را از طریق پودر فلور به خانه خاله و شوهر خاله اش منتقل کرده بودند... و دیگر فرصت نکرده بود بارون و هرمیون و جینی خداحافظی کند... در همین افکار بود که خانم ویزلی از او پرسید :
- به من نمی خوای بگی چه اتفاقی در این مدت زمان که ربوده شده بودی برات افتاده
- همه چیز را امشب براتون توضیح می دم .
- می خوای برم به بچه ها اطلاع بدم که تو برگشتی...
- نه خانم ویزلی ، من باید هرچه سریعتر برم وزارت خانه ، بعد از آن باید چند جای دیگر
برم، شب همه چیز را برای همه توضیح می دم اشکالی نداره من امشب جلسه محفل را در آشپزخانه شما برگذار کنم، آخه باید امشب یه جلسه فوری برای محفل می گذارم
________________
- ولی هنوز که رئیس جدید محفل معلوم نیست
- خانم ویزلی .... دامبلدور بعد از خودش من را به عنوان رئیس جدید محفل انتخاب کرده
حالا اجازه می دید.
- باشه .
- اگه با من کاری ندارید باید هر چه سریعتر برم وزارت خانه
- نه ... فقط اجازه می دی در غیاب تو من به بچه ها خبر بدم که تو برگشتی
- اشکالی نداره بگو ، بهشون بگو منتظر باشن تا بیام و همه چیز را براشون بگم ...
خداحافظ
- به امید دیدار هری از خانه بیرون رفت و در حیاط خانه اول یک نگاه به بالا یعنی به پنجره اتاق جینی کرد . جینی را دید که با چشم های پف کرده و قرمز رنگ داشت با بی حالی داشت به حیاط خانه نگاه می کرد معلوم بود که منتظر هری است تا برگرد ، برای کسری از ثانیه نگاه های هر دویشان بر روی هم قفل شد. جینی سریع از پشت پنجره کنار رفت . هری هم باید هر چه سریعتر کارهای خودش را انجام می داد و وقتی برای اینکه همه چیز را برای جینی بگوید نداشت. ذهنش را برروی وزارت خانه متمرکز کرد و آپارات کرد...
{{ {{ {{
هم اکنون مرد 32 در روبروی در اتاق وزیر ایستاده بود و منتظر بود تا روفیوس اسکریم ژور به او اجازه ورود بدهد، پرسی ویزلی از دفتر اسکریم ژور بیرون آمد و گفت آقای پاتر آقای وزیر منتظر شماست، لطفاً بفرمائید داخل، وارد دفتر شده بود که آقای ویزلی را سمت چپ اسکریم ژور ایستاده بود و با حیرت به هری پاتر 32 ساله نگاه می کرد. آقای ویزلی نگاه خریدارانه ای به هری کرد و با حیرت گفت: -هری اصلاً باورم نمی شه که زنده ای، مالی بهم گفته بود که از نظر سنی یکم تغییر کردی ولی فکر نمی کردم تا این حد.... - اهم اهم... این صدای اسکریم ژور بود که با ناراحتی داشت به آقای ویزلی اشاره می کرد: - اگه برای چند لحظه من و هری را تنها بگذای ممنون می شم آرتور. - چشم روفیوس .... هری من بیرون دفتر منتظرتم. آقای ویزلی از دفتر خارج شد.
- قبل از اینکه بخوایم شروع کنیم ... اول کل ماجرا را برام تعریف کن ... می خوام بدونم در این مدت چه اتفاقی برات افتاده و چرا اینقدر بزرگ شدی هری شروع کرد به داستانی که خودش به همراه ولدمورت سر هم کرده بود، زمانی که همه ماجرا را گفت ، اسکریم ژور با تعجب به او نگاه می کرد ... - یعنی منظورت اینه که برای بار دوم توانستی از طلسم آواداکداورا جان سالم در ببری ؟
- دقیقاً - و می خوای بگی که قاتل دامبلدور به همراه دراکو مالفوی و مادرش هم کشته شدند . ولی چه طوری آنها کشته شدند. - بهت که گفتم من آن زمان بیهوش بودم و نفهمیدم چه کسی آن سه نفر را به قتل رساند ولی یه حدس هایی زدم ...... ولی من برای یه موضوع دیگه امدام خدمتتون ؟
- برای چه موضوعی؟ - می خواستم بدانم که وضع مدرسه هاگوارتز امسال چه جوری ، ایا مدرسه باز می مونه ؟ - قرار بود فردا نمایندگان وینگز گامات در این مورد تصمیم بگیرند، البته چون تو حالا زنده ای حتماً آنها با باز بودن مدرسه موافقت می کنند. - موضوع دیگری که می خواستم مطرح کنم در مورد خودمه و وزارت خانه . امسال سال سرنوشت سازی برای جادوگران در سراسر دنیاست ، چون دیگر دامبلدور در بین ما نیست ولدمورت هر کاری که بخواهد انجام می دهد ... اگر امسال ما با هم وحدت نداشته باشیم ، ولدمورت می توانه تک تک مخالفهاش را به راحتی از بین ببره، برای همین من امسال دست همکاری به سمت وزارت خانه می گیرم و انتظار دارم که دست من را با آغوش باز بپذیرید.... امسال سال آخر زندگانی من یا ولدمورت امساله که یا خوبی می تواند پلیدی را شکست دهد یا برای همیشه پلیدی بر دنیا حاکم بشه ... برای همین من از شما تمنا دارم که بگذارید امسال همه چیز به خیر و خوشی بگذره و من برای این کار هر کاری که بگید انجام می دم... البته بعد هر کاری که من به شما می گویم باید انجام بدید تا بتوانیم در برابر قدرت لرد ولدمورت دوام بیاوریم و بتوانیم او را از بین ببریم ... نمی خواهم از خودم تعریف کنم ... ولی اگر او بتواند من را مثل دامبلدور از بین ببرد دیگر هیچ راهی برای جلوگیری از قدرت لرد ولدمورت نیست ... خودتان تجربه کافی را در زمینه مبارزه با جادوی سیاه دارید ... ولدمورت کارهایی کرده که هیچ جادوگری سیاهی تا به حال نتوانسته انجام بدهد... بعضی از کارهاش به قدری وحشتناک بوده که حتی نمی توان به زبان آورد. من بخشید ولدمورت شخصی هست که تمام جادوگران جهان از قدرت سیاهش وحشت دارند... کسی است که همه از وحشتی که از او دارند نمی توانند اسم او را به زبان بیاورند ... اما هیچ کس نمی تواند او را با قدرت معمولی بکشد... خودتان بهتر می دانید زمانی که قوی ترین طلسم مرگی که 10 سال پیش خودش به سمت من فرستاد و
________________
طلسم به سمت خودش بازگشت باعث کشته شدنش نشد تنها باعث شد که جسم مادی خود را از دست دهد.... وزارت خانه هیچ کاری نمی تواند در برابر قدرت او بکند... حالا من از شما چند
هری خودش هم تعجب کرده بود، از قدرت لرد ولدمورت تعریف کرده بود، همان کاری که
نیست ولی هری برای اینکه اسکریم ژور را تحت تاثیر قرار دهد باید این حرف ها را می زد اسکریم ژور که از حرف های هری هم بسیار متحیر و هم بسیار وحشت کرده بود بعد از اندکی
گفت :
-هری تو از ما می خوای چه کار برات انجام دهیم ؟ - اولین کاری که باید بکنید اینه که نگذارید هاگوارتز بسته بشه و به مدیر هاگوارتز ابلاغ می
- آخه برای چی ؟
- من زمانی که در دام مرگ خوارها بودم فهمیدم که می خواهد با ارتش بسیار عظیمش به مدرسه حمله کند و مدرسه برای سال اولی ها که هیچ چیز از جادو و جادو گری نمی دانند جای امنی نیست .
اسکریم ژور بعد از اندکی فکر کردن گفت :
- خوب فکریه ... این را قبول می کنم. - پیشنهاد دوم درباره خودمه ، خبرهایی که بعضی ها به گوشم رسانده اند، حاکی از این بوده که شما می خواستید امسال من را به سمت معلم دفاع در برابر جادوی سیاه مدرسه منسوب کنید . برای همین من می خوام امسال این درس را تدریس کنم.
که همه آنها با این موضوع موافق بودند و قرار بود به تو اطلاع داده شود که ربوده شدی - پس این پیشنهاد هم قبوله ... پیشنهاد سوم درباره فرزند یکی از بهترین دوستان پدرم هست ... ایشان در طول 16 سال گذشته خودش به فرزندش تعلیم می دادند ولی سال قبل ایشان مرهوم شدند و برای همین من می خواستم گاه اجازه می دید امسال ایشان به هاگوارتز بیایند... - این به وزارت خانه ربطی نداره ... مک گونگال که مدیر مدرسه است باید تایید کنه ... اشکالی نداره خودم فردا صبح براش یه جغد می فرستم و همه چیز را براش توضیح می دم. پیشنهاد بعدیت را بگو
- همان طور که چند دقیقه پیش گفتم ولدمورت می خواد به همراه ارتشش به مدرسه حمله کنه و اگر مدرسه دستش بیافته به خواطر جادو ها و نیروهای باستانی که در مدرسه وجود داره
________________
دیگر هیچ کس جلودارش نیست . برای همین از شما می خوام که چند تا از کاراگاهات را، به غیر از آنهایی که برای حفاظت از مدرسه مستقر می شن در اختیار من بگذاری، البته از موضوع هیچ کس نباید چیزی بفهمد حتی خود کاراگاهانی که پیشم می فرستی زمانی که به مدرسه آمدند همه چیز را براشون توضیح می دم .... اسکریم ژور پس از مدتی تفکر گفت: - ما خودمان هم کاراگاه کم داریم ... ولی چون می خوای از هاگوارتز حفاظت کنی.... می توانم چهار نفر در اختیارت می گذارم - عالیه .... همین چهار نفر کافی هستند. فقط یک موضوع می مانه و آن در مورد اطرافیان خود ته... زمانی که من دست مرگ خوارها اسیر بودم فهمیدم که ولدمورت چند تا جاسوس در دفتر تو داره. برای همین ازت خواهش می کنم در مورد موضوعاتی که امروز بهت گفتم با هیچ کس در میان نگذاری ، حتی با معاونانت یا حتی به خانواده ات هم چیزی نگو. - جاسوس در دفتر من .... ولی این جاسوس چه کسیه؟ -خودم هم نمی دونم .... زمانی که دیدمش نقاب داشت .آیا طلسم اسکورو سیکرت (SCrew SeCret) - توضیح: این طلسم یک طلسم قوی هست که نمی گذاره کسی ذهن طرف را با لیگومنسی یا با وریتا سرم (معجون صداقت) کاوش کنه - بر روی خودت داری. - آره ... ولی تو چه طور توانستی این همه اطلاعات را یاد بگیری تو که تا کلاس ششم هاگوارتز بیشتر درس نخوندی، آنوقت از وجود چنین طلسم هایی باخبری؟ - من تنها نواده ی گودریک گریفیندور در قرن حاظر هستم و زمانی که یکی از نوادگان او به سن بلوغ برسد.... بعضی از نیروهای نهفته اش شکوفا می شود. اسکریم ژور که با حیرت به هری نگاه می کرد گفت: -حالا که من همه حرفها و پیشنهاد هایی که زدی قبول کردم باید یه کار برای من بکنی هری به ارامی گفت: - بگو اسکریم ژور - خودت که می دانی مردم روحیه کافی ندارند ، من می خواستم کاری کنی که مردم روحیه بگیرند و به قدرت که تو الان داری مطلع شوند ... یعنی می خوام یه مصاحبه با روزنامه پیام امروز داشته باشی. هری لحظه ای فکر کرد و سپس گفت:
- من از مصاحبه زیاد خوشم نمی یاد . تازه مردم ممکنه فکر کنند که من دارم از خودم تعریف می کنم. برای همین یه فکر بهتری دارم شما باید فردا در روزنامه بنویسید که من برگشته ام و همین طور در مورد این که من پست معلمی دفاع در برابر جادوی سیاه
________________
را پذیرفتم ولی برای پذیرش من باید مدرک سطح عالی جادوگری را داشته باشیم و من دوشنبه هفته آینده می یام وزارت خانه تا امتحان سطح عالی جادوگری را و همین طور امتحان آوروری ( کاراگاه شدن) و همین طور امتحان غیب و ظاهر شدن را با هم در یک روز انجام بدم ... بعد از آن خبرنگارها می رن سراغ همان شخصی که از من
تونه تمام قدرت های من را برای آنها تشریح کنه
- عجب فکر عالیی کردی هری
- روفیوس ... اگه کار دیگه ای نداری باید برم چند جای دیگه هم باید سر بزنم...
- تا قبل از شروع هاگوارتز در کجا مستقر می شی؟
- خانه ی آقای ویزلی . اسکریم ژور با خوشحالی گفت: - کاری ندارم به امید دیدار اسکریم ژور خیلی خوشحال بود، زیرا می توانست اعتماد مردم را نسبت به وزارت خانه دوباره برگرداند و برای اینکه هری زنده است دیگر از پست وزیری خلع نمی شد و هری برگه ای را امضا کرده که در آن نوشته شده بود وزارت خانه تمام کار خود را برای حفاظت از خانه آنها انجام داده و او هیچ گونه شکایتی از کوتاهی وزارت خانه در امر حفاظت از خودش ندارد. هری از دفتر وزیر بیرون آمد و به سمت آقای ویزلی که در بیرون منتظر او بود رفت:
- آقای ویزلی ببخشید که یکم طول کشید... - هری زمانی که رسیدیم خانه باید همه چیز را برام توضیح دهی. حاظری که بریم پناهگاه - ولی قبل از آن من چند تا کار دیگه باید انجام بدم .... آقای ویزلی می دونید الستور مودی کجاست آقای ویزلی که به هری نگاه می کرد گفت: - الستور از سال قبل سمت قبلی اسکریم ژور یعنی مدیر بخش آورورها شده و فکر کنم الان در دفترش باشه. - پس بیاید بریم اونجا، من یک کار خیلی مهم باهاش دارم...
________________
قوجمله بیاثر «هع: ٫ شیعیانع) بهار پیر ماه قلع هری هم اکنون به همراه آقای ویزلی در یکی از آسانسورهای وزارت خانه ایستاده بودند. هری حواسش به هیچ کجا نبود... داشت به جینی فکر می کرد.... تا به حال جینی را در آن وضعیت ندیده بود، احساس گناه می کرد ولی او که تقصیری نداشت اسنیپ بود که او را ربوده بود و فاکز بود که هری را مدتی در آن مکان نگه داشته بود. - باورم نمی شه هری .... ولی چه طور امکان داره که تو در طول سه چهار روز اینقدر رشد کنی. -حالا وقتش نیست . همه چیز را امشب براتون توضیح می دم در آسانسور باز شد و صدای یک خانم که هری قبلا صدایش را شنیده بود گفت: - طبقه دو، بخش اجرای قانون جادویی ، شامل اداره استفاده نابه جا از جادو، ستاد آورور و بخش های سرپرستی وینگز گامات
آقای ویزلی گفت:
- از این طرف هری آن ها وارد راهرویی شدند که در دوطرفشی ردیف درها قرار داشت. هر دوی آنها به سمت دفتر کاراگاهان در حرکت بودند. از یک کنج پیچیدند.... از درون یک جفت در بلوطی بزرگ گذشتند و در یک فضای باز شلوغ که به دو ردیف کیوسک تقسیم می شد، بیرون آمدند... یک علامت بر روی نزدیکترین کیوسک بود که نوشته شده بود:
هری به همراه آقای ویزلی وارد کیوسک شدند، هری حالا داشت به دیوار کیوسک کاراگاهان نگاه می کرد که پر بود از عکس های مرگخوار هانش ، و همین طور عکس هایی از خانواده ی انها...
- روز بخیر تانکس
تانکس در دفتر خودش نشسته بود داشت یک پرونده قطور را می خواند. - روز بخیر ... ببخشید شما
- یعنی من را هنوز نشناخته ای ، منم هری پاتر
- چرند نگو ... هر گی که این شکلی نبود.
آقای ویزلی گفت:
- تانکس این هری خودمونه...
تانکس که با حیرت به هری نگاه می کرد گفت: - اه.... ولی این امکام نداره ... من که باورم نمی شه
________________
تانکس که داشت به زخم روی پیشانی هری نگاه می کرد گفت: - اگه راست می گی ... بگو ببینم امروز صبح برام چه نامه ای نوشتی؟ - من یه نامه نوشتم و از تو خواستم بهم بگی که آیا ریموس پیش گرگینه هست یا خیر -آرتور راست می گی این هری خودمونه ولی براش چه اتفاقی افتاده که اینقدر تغییر کرده؟ - هنوز چیزی برا من هم تعریف نکرده ، گفته امشب برای هممون می گه چه اتفاقی براش
افتاده.
هری گفت:
- می بینم که داری پرونده ی سوروس اسنیپ را مطالعه می کنی؟ تانکس یک نگاه کوچک بر روی پرونده اش کرد و گفت: - اخه الستور من و کینگزلی را مامور این پرونده کرده. - دیگه نمی خواد دنبال سوروس بگردی امروز صبح به همراه دراکو مالفوی و مادرش کشته
شدند.
- چی ..... یعنی می خوای بگی که هر سه ی آنها کشته شدند ولی توسط کی ؟ -خودم هم هیچی نمی دونم، آخه زمانی که این اتفاق افتاد من بیهوش بودم.
- ولی ... - من همه چیز را برای وزیر توضیح دادم ، برای شما هام امشب توضیح می دم ... راستی دفتر الستور کجاست
تانکس که با دست خودش اتاق بغلی را نشان می داد گفت:
- ولی با اون چه کار داری
- گفتم بعداً همه چیز را بر اتوم توضیح می دهم هری به داخل اتاق مودی رفت . اتاقی پر بود از دروغ سنج ها و وسایل بازجویی جادویی متفاوت، یک پوستر بزرگ بر روی دیوار پشت مودی چسبیده شده بود، که عکس تمامی مرگ خوارها به همراه اسمشان نوشته شده بود. مودی که داشت با هر دو چشمانش به هری نگاه می کرد گفت:
- اه.... جیمز خودتی
- نه من هری - ولی تو چه طور تونستی اینقدر رشد کنی، نکنه از معجون تغییر رشد استفاده کردی ... در این مدت کجا بودی. - الستور همه این ها را بعداً برات توضیح می دم حالا کارهای مهم تری داریم که باید انجام
بدیچ
- کار،... چه کاری
________________
هری دست در جیبش کرد و یک پر سرخ رنگ به مودی داد. - الستور همون طور که می دونی این پر مال فاکز ققنوس دامبلدوره و همین طور هر کسی که صاحب فاکز باشه رئیس بعدی محفل هم هست و من تو را به عنوان رئیس بعدی محفل انتخاب می کنم. مودی که با چشم جادوییش داشت به هری نگاه می کرد گفت: - اه... برای چی.... برای چی خودت رئیس محفل نشدی - بنا به عللی که نمی توانم توضیح دهم نمی توانم ریاست محفل را به دست بگیرم حالا قبول می کنی یا نه؟ - ولی چرا من را انتخاب کردی؟ - چون تو از بقیه شایسته تری و تجربه بیشتری در دفاع در برابر جادوی سیاه داری . مودی پس از مدتی تفکر گفت:
- اه... خوب.... باشه قبول گی کنم ، حالا مر باید چه کار کنم ؟ - اولین کاری که می کنی اینه که امشب یک قرار ملاقات با تمام محفلی ها در خانه ویزلی ها می گذاری البته با کسانی که به خوبی می شناسی و اعتماد کامل بهشون داری . شب من همه چیز را برای شما و محفلی ها به طور کامل توضیح می دم . من باید چند جای دیگه برم اگه سوالی نداری خداحافظ. - لعنتی . تو هم مثل دامبلدور این چشم جادویی من روش اثر نداره . پس ساعت 9 شب خانه ویزلی ها. - باشه. خداحافظ هری از دفتر مودی بیرون آمد، اقای ویزلی را دید که با تانکس گرم صحبت بود. جلو رفت و
گفت: - آقای ویزلی شما در وزارت خونه می مونید یا همراه من می یاید. - اسکریم ژور امروز به خواطر تو به من مرخصی تشویقی داده. - پس اگه اشکالی نداره یه سر به خونه خاله و شوهر خاله من بزنید ، با اینکه براشون فرقی نمی کنه ولی بهشون اطلاع بدید که من زنده ام و وسایل من رو ببرید خونتون تا من بیام. - نه اینها چه حرفیه هری .... برات انجام می دم تانکس گفت: - مگه تو می خوای کجا بری . - نمی تونم بگم ... شب همه چیز را براتون تعریف می کنم. هری این را گفت و از دفتر آورورها بیرون آمد.
} | :
________________
هری هم اکنون در برابر خانه ویزلی ها قرار داشت. او بعد از آنکه کارش را با مودی تمام کرده بود به گودریک هالی رفته بود . تا با سوروس چند کلمه ای صحبت کند . هری در خانه اجدادیش یک لیست بلند بالا از وسایل لازم برای درست کردن چند معجون پیچیده که راونا راونکلا به او یاد داده بود برای سوروس نوشت ، می خواست بداند که این وسایل را از کجا می تواند تهیه کند، سوروس به او گفته بود که بعضی هاش را باید از کوچه ناکترن تهیه کنه و بعضی دیگه رو هم سوروس یه آدرس بهش داده بود و گفته بود باید برود آنجا، هری زمانی که در گودریک هال بود، کریچر - جن خانگی سیریوس - را احضار کرده بود و به او دستور داده بود تا زمانی که خانواده ی مالفوی در آنجا هستند باید نوکریشان را بکند و حق اینکه از خانه بدون اجازه هری بیرون رود را ندارد و اگر اتفاقی در گودریک هال افتاد هر چه سریعتر به او اطلاع دهد...
: : هری به سمت حیاط خانه ویزلی ها به راه فتاد و دوبار آهسته به در کوبید: - کیه... خودت رو معرفی کن این صدای لوپین بود
- منم هری پاتر.
لوپین با خوشحالی گفت: - اگه راست می گی اسم مستعار پدرت در بین دوستاش چی بود چی بود - شاخ دار
لوپین در را برای باز کرد، اول چند ثانیه به هری نگاه کرد، بعد او را در آغوش گرفت. - مالی بهم گفته بود که از نظر سنی رشد کردی ولی فکر نمی کرد تا این حد، خیلی شبیه پدرت شدی، حتی می تونم بگم که با پدرت مو نمی زنی، - ریموس اگه اشکالی نداره بریم داخلی ، خیلی دلم برا رون و هرمیون و جینی تنگ شده . لوپین که هری را ول کرده بود گفت:
- بیا داخلی. هر دو به سمت آشپز خانه رفتند. هری در آشپزخانه خانم و آقای ویزلی را دید که روبروی هم نشسته بودند ولی خبری از رون و هرمیون و جینی نبود.
- پس بچه ها کجان
خانم ویزلی گفت - والا من هر چی صبح تا حالا رفتم در اتاقشون هر چی بهشون گفتم که تو برگشتی با ورشون نمی شد. حالا هم باید خودت بری بهشون خبر بدی. - پس ریموس تو همراه من بیا با هم بریم
________________
لوپین که کنار هری ایستاده بود گفت :
- باشه بریم
هر دوی آنها رفتن طبقه بالا
-حالا می خوای اول به کدو مشون خبر بدی
- اول رون و هرمیون به سمت در سمت چپی رفت و بدون اینکه در بزند در را ناگهان باز کرد و به داخلی رفت، هری در داخل آنجا رون را دید که کتاب کویدیچ در گذر زمان در دستش بود ولی معلوم بود که حواسش جای دیگر بود، چون کتاب را بر عکس گرفته بود. هرمیون هم در تخت هری نشسته بود با چهره ی غم ناک خودش روزنامه پیام امروز می خواند. - ریموس تو می گی اینها دوست های پسر من هستند
هری یک چسمک کوچک به لوپین زد.
- اه... آره خودشونن،
- پس چرا اینقدر غمگینن
هرمیون گفت:
- ببخشید شما...
- من جیمز پاتر پدر هری ام، راستی هری کجاست رون زمانی که اسم هری را شنیدند بغض گلویش را گرفت و نتوانست حرفی بزند. هرمیون با ناراحتی گفت: - یعنی شما پدر هری اید ولی در این مدت کجا بودید مگه شما 10 سال پیش توسط اسمشو نبر
کشته نشدید.
- اولا این موضوع به شما ربطی نداره دوماً من از شما سوال پرسیدم، پس جواب من را بده
- چه اتفاقی براشی افتاده لوپین که به زور جلوی خند اش را گرفته بود. داشت به سقف نگاه می کرد. رون و هرمیون که حواسشان روی هری بود متوجه خنده های لوپین نشدند. هرمیون گفت: - اه یعنی شما نمی دونید چند روز پیش اون ربوده شد و به احتمال زیاد تا حالا کشته شده. - هیچ کدام از شما استحقاق دوست بودن با فرزند من را ندارید .... یعنی میگید اون نمی تونه از پس اون هم بر بیاد.... فکر می کردم شما اون رو بیشتر از من می شناسید .... مگه من ببخشید اون نبود که چند بار از دست ولدمورت جان سالم به در برده بود. هان مگه اون فرد برگزیده
نشست ...
________________
هرمیون که متوجه لوپین شده بود با نگاه کنایه آمیزی به لوپین گفت:
- لوپین اینجا چه خبره
- یعنی هنوز نفهمیدید.
- ریموس فکر نمی کردم دوست های پسرم اینقدر خنگ و احمق باشند. - این هریه ... هری خودمون رون و هرمیون که داشتند با نگاه حیرت بار خودشون به هری نگاه می کردند. رون که خوشکش زده بود و از تعجب نمی توانست هیچ حرف بزند.
- ولی این امکان نداره.
- برا چی نداره هرمیون
- چه طور شده که تو این شکلی شدی.
- این موضوع را هنوز به من نگفته چه طور انتظار داری به شماها بگه. - برای بار هزارم می گم ، امشب همه چیز را برای همه توضیح می دم. حالا اگه هنوز باور نکردید که من برگشتم ، همین جا بمانید.
- پس تو زنده ای .
- نکنه می خواستی مرده باشم
- نه منظوری نداشتم. رون به سمت هری آمد و با مشت زد تو شکم هری ، هری ام محکم شکمش را گرفت و شروع به آخ و اوخ کرد.
- مگه دیوونه شدی رون
- می خواستم بفهمم واقعی هستی یا نه -حالا که فهمیدی .... پس هر چه زودتر گم شید برید طبق پایین که الان محفلی ها می رسن. لوپن گفت:
- محفلی ها .... مگه رئیس بعدی انتخاب شده - اره الستور مودی رئیس جدیده، امشب هم همه برای من جمع می شن تا من اول اتفاقهایی که در این مدت برای من افتاده را براشون تعریف کنم بعد هم چند تا تذکره که بهشون بدم. حالا برید پایین چون باید با جینی هم صحبت کنم. هرمیون و رون که هنوز باور شون نشده بود که هری برگشته هنوز داشتند با حیرت به هری نگاه می کردند. لوپین گفت: بچه ها بیاید بریم پایین ... هری می خواد به تنهایی با جینی صحبت کنه
رون و هرمیون که داشتند هنوز به هری نگاه می کردند با لوپین به طبقه پایین رفتند. هری باید هر چه سریعتر به جینی می گفت که زنده است و او را از غم در می آورد هری چند بار آهسته به در اتاق جینی کوبید. صدای دخترانه ی غمگینی از پشت در آمد: -رون انگار دوباره دلت کتت می خواد....
- جینی منهم هنری ناگهان دستگیره ی در چرخید و در باز شد، جینی بیرون آمد اول یک نگاه به هری کرد و بعد خودش را در آغوش هری انداخت و شروع به گریه کردن کرد. - باورم نمی شه که زنده ای .... همش فکر می کردم که ولدمورت دیگه تا حالا تو رو کشته. برا چی اینقدر تغییر کردی. چرا اینقدر رشد کردی.
صدای چند نفر از پایین امد. هری از شب تولدش یعنی از زمانی که جاودانه ساز ولدمورت در بدنش قدرت گرفته بود دیگر هیچ احساس خاصی نسیت به جیتی نداشت این ها همه از مزیت های جاودانه ساز ولدمورت بود پس خودش را از زیردستان جینی بیرون آورد و گفت: -حالا وقت ندارم همه چیز را برات توضیح بدم، افراد محفل رسیدن . اگه می خوای بفهمی هر چه سریعتر یه آبی به سر و صورتت بزن و بیا پایین . جینی که از رفتار هری شکه شده بود، گفت: - خیلی فرق کردی هری ، حتی رفتار تم عوض شده. -جینی سریعتر یه آبی به سر و صورتت بزن و بیا و پایین . وقت نداریم جینی که هنوز داشت به هری نگاه می کرد گفت :
- باشه برو پایین من خودم می یام هری از پله ها پاین رفت ، افراد زیادی آمده بودند، هری از بین آنها چارلی و بیل ویزلی ، تانکس ، مک گونگال ، فلیت ویگ ، اسپراوت ، هاگرید ، کینگزلی ، دیدالس دیگل ، را می
________________
قوجمله «والاتر «هع: چاوواژه agاثرها هری به همراه تمام افراد محفل ققنوس ، رون و هرمیون و جینی در میز ناهار خوری ویزلی نشسته بودند. در بدو ورود مودی با طلسمی آشپز خانه ویزلی ها را چند برابر بزرگتر از قبل کرده بود . چند صندلی اضافه نیز ظاهر کرده بود تا جا برای همه باشد. خانم ویزلی در ابتدای امر مانع از ورودرون و هرمیون و جینی به آشپز خانه شد، ولی زمانی که هری به او گفته بود که آن سه نفر هم می توانند بیایند، اجازه داد. مودی از جای خود بلند شد و شروع به صحبت کردن کرد. - با سلام خدمت تمام دوستان و همکاران گرامی هامانطور که از قبل به اطلاع شما رسیده ریاست محفل بر دوش من گذاشته شده و هری من رو به عنوان رئیس جدید محفل انتخاب کرده اند. ما امروز برای این این جا جمع شدیم تا حرف های هری را در باره این مدت که نبود بشنویم، هری لطفاً تمام ماجرا را برای همه ماها توضیح بده: هری از جای خود بلند شد و شروع به صحبت کردن کرد : - من از تمام معلمین و بقیه کسانی که دعوت مودی را رد نکردند و هم اکنون در کنار من هستند بسیار ممنونم .... فقط خواهشی که از تون دارم اینه که تا من حرفم تمام نشده کسی حرفم رو قطع نکنه وقتی تمام شد هر سوالی داشتید بپرسید. حالا می ریم سر اتفاقی که برای من افتاد چهار روز پیش زمانی که من از خانه ی خاله و شوهر خاله خودم می خواستم بیام بیرون که توسط اسنیپ دزدیده شدم ، اسنیپ که یک شنل نامرئی پوشیده بود دست من را گرفت و من را به همراه خودش به خانه لسترنج ها انتقال داد. من حدود چهار روز در آن مکان در زیرزمینشان زندانی بودم ، لرد ولدمورت در این مدت برای سازماندهی غول ها، جاودانه سازها و اینفری ها در دسترس نبود. اسنیپ هم که به همراه نارسیسا، بالاتریکس و پیتر پتی گرو این نقشه را کشیده بودند تا در پیش او جایگاه بهتری داشته و باشند و خود را به عنوان بهترین مرگ خوار پیش ولدمورت رقم بزنند این تصمیم را مخفیانه گرفته بودند تا زمانی که من را پیش آنها می برند ولدمورت سوپریز بشه ولی نقشه آنها عملی نشد. امروز صبح که بلاتریکس رفت که ولدمورت را بیاره ، دراکو اومد که به من غذا بده . البته قبل از اینکه بقیه اش را بگم این را باید بدونید که تنها نواده گودریک گریفیندور در زمان حاظر من هستم و این را هم باید بدانید که نواده ی گودریک گریفیندور وقتی به سن قانونی برسه بعضی از قدرت های جاودیی خودش نمایان می شه. من که دو روز پیش 17 سالم شده بود. دراکو آمد که طلسم کروشیو را روی من اجرا کنه ، من توانستم طلسمش را بازتاب بدهم و اون را خلع سلاح کنم. پس از آن چوبدستی خودم را پیدا کردم. می خواستم که از زیر زمین بیام بیرون که اسنیپ من را دید و با او شروع به مبارزه شدم. در حال مبارزه با اسنیپ بودم که یکدفعه نارسیسا هم پیداش
________________
شد. داشتم با نیرو و قدرت جادویی که به تازگی پیدا کرده بودم با هر دوی آنها مبارزه می کردم که ناگهان دراکو از زیرزمین بیرون آمد، چون از من خیلی عصبانی بود. طلسم آواداکداورا را به سمتم فرستاد. من هم که حواسم به او نبود طلسم به سینه من برخورد کرد و روی زمین افتادم ..... بعد از آن که چشم هایم را باز کردم دیدم که اجساد هر سه ی آنها بر روی زمین افتاده و من هم اینقدر بزرگ شده بودم. همه افراد هری داشتن بادهانی باز و با تعجب به هری نگاه میکردند ، ناگهان دیدالس دیگلی
گفت:
- پس یعنی تو برای بار دوم از طلسم مرگ جان سالم به در ببری همه که داشتند با حیرت به هری نگاه می کردند شروع به پچ پچ کردن کردند. مینروا مک گونگال گفت: - ولی این چه طور ممکنه ، دفعه اول تو برای این زنده ماندی که لیلی مادرت با مرگ خودش اون طلسم باستانی قوی را روی تو گذاشت ولی دو روز پیش که تو بالغ شدی دیگه اثر آن از بین رفت . چه طور ممکنه .... - مینروا ... می دونم همه شما تمام اطلاعات کامل را در مورد طلسم اواداکداورا می دانید ولی شاید این را ندانید .... اگه این طلسم به طور کامل اجرا نشه شخصی که باید کشته بشه پرش سنی می کنه و ممکنه که فرد چند سال بزرگتر یا چند سال کوچکتر بشه. و من این را باید از دراکو ممنون باشم ، چون اون طلسم را برای بار اول اجرا کرده بود.
مودی پرسید:
- ولی آن سه نفر برای چه مردند. - الستور من خودم هم نمی دانم.... ولی یه حد سایی زدم ... اگه خوب توجه کرده باشی من گفتم که این سه نفر به همراه پیتر پتی گرو این کار را انجام داده اند. در زمانی که من داشتم با آنها مبارزه می کردم پیتر هم در خانه در طبقه بالا بود. و من حدس می زنم زمانی که من بیهوش بودم اون این کار را به خواطر این کرد که من چهار سال پیش جان او را نجات دادم و نگداشتم که گیر دیوانه سازها بیافته و با اینکارش می خواست که دینش را به من ادا بکنه. لوپین در فکر فرو رفته بود: زمانی که پیتر برای نجات جان خودش باعث شده بود دو تن از بهترین دوستانش کشته شود. ولی به خواطر اینکه پسر دوستش یکبار جان او را نجات داده بود او هم جان او را یک بار نجات داده . -حالا می ریم سر اصلی مطلب . من زمانی که در خانه بالاتریکس لسترنج بودم ، فهمیدم که ولدمورت قصد حمله به هاگوارتز رو داره و داره ارتش خودش رو برای همین کار سازمان می ده ، ارتشی شامل اینفری ها، دیوانه سازها، غول ها و مرگ خوارها. امسال می خواد به هاگوارتز
________________
حمله کنه. البته هیچ کس از افراد او نمی دونه که من این چیزها را می دانم . کسانی که این حرف ها رو به من گفته بودند هم کشته شدند. همه داشتند به هری نگاه می کردند. معلمان مدرسه که بسیار وحشت زده شده بودند ، نمی توانستند که باور کنند که اسمشونبر می خواهد به مدرسه حمله کند، آنها هیچ شانسی در برابر ارتش او نداشتند
مینروا گفت:
- ولی بالاتریکس که زنده مونده - زمانی که اسنیپ این حرف ها را می زد بالاتریکس خونه نبود. فکر نمی کنم هم هیچ کس فهمیده باشه.
هاگرید که از زمانی که آمده بود هیچ حرفی نزده بود گفت: - ولی ما که نمی توانیم در برابر اونها منظورم ارتش اسمشو نبره هیچ کاری انجام بدیم. - هاگرید ... من در طول سال می تونم بعضی از قدرت ها و نیروهای جدید جادویی خودم را به تو و بعضی از معلمها یاد بدم. من به شما جادوهایی یاد می دهم که خود ولدمورت هم از بعضی هاش هیچ چیزی نمی دونه و اگه ما متحد باشیم می تونیم با اون به راحتی مبارزه می کنیم ... ارتش ولدمورت هیچ ترسی نداره ... باور کنید هیچ ترسی نداره .... من حتی در مدرسه دوباره ارتش دامبلدور را تشکیل می دم .... به همه دانش اموزان هاگوارتز - البته به غیر از اسلیثیرینی ها- روش مقابله با جادوی سیاه را یاد می دم... شاید اسکریم ژور تا حالا اعلام کرده باشه که من معلم جدید دفاع در برابر جادوی سیاه هستم.
مودی که داشت به هری نگاه می کرد گفت : - یک ساعت پیش اعلام کرد... ولی اگه تو می خوای اون کار رو به عهده بگیری وظیفه ی
- محفل هیچ کاری نباید در این راه انجام بده، فقط باید گوش به زنگ باشید تا خبرتون کردم بیاید کمک .
- باشه.... ولی می خوای چه طوری با ما ارتباط برقرار کنی. - من زمانی که اتفاقی بیفته به تو با وسیله همون پر فاکز خبر میدم . تنها یک چیز می مونه و اون درباره معلمین مدرسه هست. من همه چیز را روز اول مدرسه بهشون توضیح می دم . یک خبر را یادم رفت اسکریم ژور و تمام کابینه اش امسال با ما هستند، اون به من قول داده که هر کاری که ازش بر بیاد برای مبارزه با ولدمورت برای محفلی ها انجام بده برای همین برای حفاظت از هاگوارتز چهار نفر از کاراگاهانش را امسال در اختیار من گذاشته. اگه سوالی دارید
________________
هری یک ساعت بعد را اختصاص داده بود به جواب دادن سوالات محفلی ها. خیلی ها سوال
ها با خوشحال از خانه ویزلی ها رفتند. هری بیل - برادر رون- را پیش خودش خواند و به او لیستی که برای سوروس نوشته بود را به او داد و گفت: - بیل می خواستم ببینم اگه اشکالی نداره می توانی اشیائی که من در این لیست برات نوشتم برام تهیه کنی، -اینها چه حرفیه هری باشه حتماً. - قیمت بعضی از آنها خیلی گرانه و فکر کنم برای همش باید نصف پول هایم در گرینگوتز را خرج کنی، پس لطفاً پول به اندازه کافی از بانک بردار. - ولی تو اینها را می خوای چه کار، -اینش را نمی تونم بگم. آدرس جاهایی که باید اینها را تهیه کرد را در پایین لیست نوشتم. - باشه.
- راستی کی می خوای عروسی کنی، - من و فلور تصمیم گرفتیم که جشن عروسی را به سال دیگه موکول کنیم، خودت که وضعیت
بهترین کار را می کنی . حالا که ولدمورت داره ارتش خودش را برای حمله آماده گی کنه ، اولین کاری که می کنه در میان مردم ایجاد رعب و وحشت می کنه . برای همین از هر خوشی بیزاره رون و هرمیون و جینی به سمت هری آمدند رون گفت: -دیگه نمی خواد از این حرفها بزنی بیا بریم یه بار دیگه داستان را برای ما از اول تا آخر تعریف کن. خانم ویزلی که داشت به رون نگاه می کرد گفت : - رون امشب نمی شه، هری امروز روز سختی را در پیش داشته ، حتما هم خیلی خسته
• مامان راست کت گاه ، امروز هری خیلی سختی کشیده بهتره بقیه سوالاتت را بزاری برای فردا .
سه آخه مامان هری هم خواست حرفی بزند ولی خانم ویزلی جلوی او را گرفت و گفت:
________________
- هری نمی خواد هیچی بگی، تو حالا خیلی خسته هستی . بروبخواب ، تو که از این جا فرار نمی کنی فردا صبح اینها هر چی خواستند جواب بد۵. خانم ویزلی با زور بچه ها را از پیش هری به حال برد. هری هم به سمت اتاق خواب رون
رفت. هری هم اکنون در اتاق رون قرار داشت ، با اینکه خسته بود ولی باید نقشه خودش را برای بار دیگر مرور می کرد، احساسی می کرد یک موضوع را فراموش کرده ، هر چه فکر کرد نمی دانست چی بود، داشت فکر می کرد که ناگهان یادش آمد... آهان ... موضوع جاودانه سازا را به کل فراموش کرده بود. باید برای آنها هم نقشه ای می کشید. ولی آدرس آنها را که بلد نبود یادش آمد که خودش یکی از جاودانه سازهای ولدمورته و تمام خاطرات او را نیز در خود دارد پس به فکر فرو رفت می خواست خاطرات ولدمورت را به خاطر بیاورد: زمانی را یادش آمد که 17 سال سن داشت و موضوع جاودانه سازها را از زیر زبان اسلاگهورن بیرون کشیده بود. دفعه بعد که با اسلاگهورن ملاقات داشت محلول وریتا سرم (معجون
جاودانه سازها را به طور کامل یاد بگیرد و بعد از آن حافظه اسلاگ هورن را پاک کرده بود.... بعد توانسته بود روحش را به 7 تکه تقسیم کند.... زمانی را به یاد آورد که اولین قتلش را مرتکب شده بود، بله کشتن پدر و پدر بزرگ و مادربزرگ ماگل زاده اش ، بعد از کشتن آنها چه لذت
را درست کند . یکی از آنها را در دفتر چه خاطراتی گذاشته بود ، دیگری را در جام هلگا هافلپاف ، سومی را در انگشتر پدربزرگش - مورفین گانت - گذاشته بود. نفر بعدی را که برای ساختن جاودانه ساز کشت.... اسمش چه بود ... - هری هر کاری کرد نتوانست اسم او را به یاد بیاورد- توانست یکی دیگر از جاودانه سازهای خود را در سپر راونکلاو درست کند و آن زمانی بود که بر روی کار آمدن خود را به جهانیان اعلام کرده بود. به تنهایی به خانه او رفته بود و او را به قتل رسانده بود و سپس تمام آن دهکده ماگل نشین را با کمک مرگ خوارانش قتل عام کرده بود.... بسیار لذت بخش بود.... سپس نشان سیاه را برای اولین بار ساخته بود و در بالای خانه تنها وارث راونکلاو به هوا داده بود... و با خط بسیار زیبای خود زیر آن نوشته بود:
________________
خطاب به البوسل دامبلدول امروز روزی است که من به قدرت کاملی رسیده و آمدنم را به جهانیان اعلام می کنم. هیچ کس بارای مقابله با من را ندارد. اولین قربانی هعo برای به قدرت رسبیدن من بgتر بین دوستت بود. پسل از من بر حتذل باشد.
لرد ولدمورت تنها نواده ی سالازر از اسلیثیر بین بزرگوار
بعد از این واقعه بود که دسته های دانش آموزان و افراد اسلیثیرینی و دیگر افراد جنایت کار که تشنه قدرت بودند به دسته مرگ خوارانش می پیوستند.... جاودانه ساز بعدی که گلاویز اسلیثیرین بود را با کشتن برادر ابرفورث دامبلدور ساخته بود. دو جاودانه ساز دیگر مانده بود که در بدن خودش بود می خواست یکی از آن ها را با بدست آوردن شمشیر گودریک گریفیندور و با کشتن البوس دامبلدور - تنها مزاحمی که در آن زمان برای هری وجود داشت- و دیگر را با کشتن وزیر ، در جام مسابقه ی سه افسونگر بگذارد. داشت ارتش خود را برای تصرف وزارت خانه سحر و جادو و ساختن جاودانه ساز دیگر محیا می کرد که یکی از مرگ خوارهای او به
اسم سوروس اسنیپ پیش او آمده گفته بود که یک پیشگویی عجیب را از یک نفر داشت آن را برای البوس دامبلدور می گفت شنیده و در آن چهره پسر بچه ای را ترسیم کرده بود که
 
________________
راهی خانه پاترها شد، زمانی که پدر و مادر آن پسر بچه را کشت و او طلسم مرگ را به سمت پسر بچه فرستاد ، طلسم مرگ به سمت خودش بازگشته بود و باعث شده بود که جسم مادی خودش را از دست بدهد. او پس از آن جسم آن پسر بچه را در اختیار گرفت. هری دوباره به فکر فرو رفت، هنوز جای جاودانه سازها را نمی دانست: زمانی را به یاد آورده بود که توانسته بود سه جاودانه ساز خود را درست کند: انگشتر - جام- دفترچه خاطرات . انگشتر را در خانه ی اجدادی خودش - خانه گانت ها- گذاشته بود و یکی از قوی ترین طلسم های سیاه خود را بر روی آن گذاشته بود که هر کسی به غیر از هری به آن دست بزند نفرینی سخت به او سرایت می کند و ظرف 24 ساعت بدن آن شخصی به طور کامل خشک می شد و می مرد. دفترچه خاطرات را همیشه به همراه خود داشت تا 17 سال پیش که آن را به لوسیس داده بود که به دست یکی از دانش آموزان مدرسه بدهد تا بتواند باسیلیسک را آزاد کند و با آن بتوانند مدرسه را تصرف کنند. سومین جاودانه ساز که جام هافلپاف بود را 50 سال پیش که فهمیده بود که در سازمان اسرار نیرویی مافوق بشری در آن جا می باشد و آن نیرو زمانی که خطری جدی جامعه ی جادوگری را تهدید بکند، وزارت خانه می تواند از آن اتاق که توسط مرلین جادوگر ساخته شده بود استفاده کند. هری پس از چند ماه تحقیق و جستجوی پنهانی از افراد وزارت خانه فهمید که کلید آن اتاق دست وزیر می باشد و اگر زمانی که خطری جدی وزارت خانه را تهدید کند، او موظف هست که در آن اتاق را باز کند ، ولی آن اتاق تا به حال باز نشده بود، هری خیلی کنجکاو بود برای همین بعد از مدتی توانسته بود وارد وزارت خانه و در لباس شخصی که با وزیر کار مهمی دارد وارد دفتر وزیر شود و به کمک چند طلسم که هری خودش ابداء کرده بود و چند طلسم سیاه توانسته بود حقیقت را از زبان او بیرون بکشد و بتواند به کلید دست پیدا کند، پس از آن هری حافظه ی وزیر را پاک کرده بود. و به داخل تالار اسرار راهی شده بود. زمانی که کلید را گذاشته بود همه جا را نور خیره کننده ای در بر گرفت و هری را با خود به داخل آنجا برد. ولی در آنجا هیچ چیز به خصوصی نبود. فقط در درون یک شیشه که پر بود از یک ماده لزج رنگ موجودی نهفته بود.... در زیر آن نوشته شده بود: اگر در شما نیروی عشق وجود دارد درب شیشه را باز کنید و اگر در بدن شما چنین حسی وجود ندارد به شما توصیه می شود درب آن را باز نکنید چون باعث مرگتان می شود. مرلین جادوگر
________________
هری که از پیدا کردن آن شیشه بسیار خوشحال شده بود، زیرا اگر بتواند آن شیشه کوچک را از بین ببرد دیگر هیج کسی نمی تواند در برابر به قدرت رسیدن او مقاومت کند پس ان شیشه را با موجودی که در آن قرار داشت با یکی دیگر از طلسم هایی که خودش ساخته بود از بین برد .... ناگهان فکری به ذهنش رسید. اگر یکی از جاودانه سازهای خودش را در این جا بگذارد، امن ترین جا در حال حاظر آنجا بود.... پس سریع از آنجا بیرون رفت و پس از چند هفته دیگر - زمانی که پدر و مادر خود را کشته بود- به داخل آنجا رفته و جام هافلپاف را در آنجا گذاشته بود.
و نوشته ای در زیر آن چسبانده بود:
شما با آزاد کرد روحی که در وجود این شیی می توانید جامعه جادوگری نجات دهید مرلین جادوگر
بود.... گلاویز سالازار اسلیثیرین را در غاری که در بچگی یک بار با چند بچه ی خون لجنی دیگه به آنجا رفته بود . گذاشت هری مطئن بود که پای هیچ ماگل زاده به خاطر صخره های بلند کوه به آن نمی رسد.زمانی که جاودانه ساز را در آن جا می گذاشت، به این فکر کرد که اگر شخصی بتواند به آن جا وارد شود و بتواند از پس تله های ولدمورت هم جان سالم به در برد آن وقت باید چه کرد. برای این کار پس از مدتی تفکر به این نتیجه رسید که باید از یکی از مرگ خوار هانش برای آن استفاده کند. در همان زمانها بود که ریگولاس بلک به پیش او آمد و
• • • گفت که از کارهایی که کرده پشیمان است و می خواهد از گروه مرگ خوارهای او پیر ژول آید هری نیز خیلی از حرفی که ریگولاس زده بود ناراحت شده بود : طلسم مرگ را به سمتش فرستاد و او را کشت. ریگولاس بلک (راب) ....فکر جدیدی به ذهنش رسید... هری یادش آمد هنوز نامه ر.ا.ب در چمدانش هست . سریع به سمت چمدانش رفت ، چمدانش خیلی به هم ریخته بود، آخر از زمانی که از هاگوارتز آمده بود اصلا در چمدانش را هم باز نکرده بود چه برسد به اینکه بخواهد آن را مرتب کند پس از گذشت چند دقیقه توانست نامه را پیدا کند نامه را در جلوی خود گرفت ، همان دست خط خرچنگ قورباغه ر.ا.ب بود ، هری سریع چشمانش را بست و با چشمان بسته به نامه نگاه می کرد، همه جا تاریک بود به غیر از کاغذ پوستی که در دستش قرار داشت هری به وضوح می توانست محتوای نامه که با خوش خطی نوشته شده بود را بخواند:
________________
ک4
e// ,26 ویرانگeadی
ضطاب به کسی که توانسته یکی از جاورترانه باروفای لرده و لیمو تربت سرا میبا
کشت چهار ۴
|-
شما اگر بسرای نابیورنی نابودی این جماورانه سانر آمستره ایبر باید بلوریم که شضصی
| =
| = =
| " که بتوانست یکی از جاودانه سانز رفاعی می را . گی افسریع فضای متمبردی که با این اهل می با ظریف 24۶ ساعت می
| بیمار. ولی اگر شما یکی اراضی الار پی مینی لونانی که من از بین
|
وی باورانه باشر به لسیر به ولم عبور بسربوت
پرهی میرون به صال به نفی یابع انر عسگ
- سرور سر ما به | پایان | || ضوابرانش نشانده . ولی اگر شما یکی از جیاوردهانه باشر الفا (بفسستی بر با است. بلوبیم به بیرون ها رها - توضیح نویسنده) inگاolلی که /29 I, JDI InjiloolLg| آتlت کرugo
پnl, nnn آDij به قصار 70Ln الیایی
برای تعویض شدن گالاولین ایتالیا بl aصلی بابلیت opp edaeعی) و igI), etرنت |||||||||||||||||( Up بیگی
. \, ORD) WbIDEMORT
THE GREATEST SORCERER INTEEE "PRLP
مرفتهام به اینجا آمستره ایبر ، شمال آ
| || | ||
|
/
هری چشمش را باز کرد.... دوباره اتاق رون در جلوی رویش می دید.... ولی هنوز یک جاودانه ساز دیگر مانده بود و آن سپر راونکلاو بود. هری آن را در قصر خود در جزیره ای
• • • • • •نزدیک لاند استار قرار داده بود، می خواست که یکی از جاودانه ساز همیشه نزدیکش باشد در همین افکار بود که رون وارد اتاق شد و تمرکز هری را به هم زد، هری هم که در رخت خواب خود قرار
داشت به دروغ خود را به خواب زد....
________________
قلاجمالی سیار و هم مقبره افته کار یک هفته از زمانی که هری به جمع دوستانش برگشته بود می گذشت... در این مدت رون ، هرمیون و جینی بیش از هزار بار از او درباره ی اتفاقی که بین او و اسنیپ افتاده بود پرسیده بودند هری هم با بی میلی برایشان تمام اتفاق ها را به دروغ تعریف می کرد. تا آن زمان نتوانسته بود که حقیقت را به هیچ کسی بگوید حتی به بهترین دوستانش . تنها کسی که از موضوع با خبر بود سوروس اسنیپ بود وفادارترین یارش . بیل سه روز پس از بازگشت هری برایش تمام وسایل که هری از او خواهش کرده بود بخرد را به خانه آورد، برای خرید همه ی آن وسایل بیش از نیمی از پول هایی که در بانک داشت خرج شده بود. او هم همه ی وسایل را خودش به گودریک هال منتقل کرده بود . سه دستور العمل درست کردن معجون متفاوت به اسنیپ داد و از او خواسته بود که آن را تا چهار روز دیگر برایش فراهم کند. البته هری به اسنیپ طلسمی یاد داد که به وسیله آن می شود معجون را با چند برابر سرعت عادی درست کرد.... دیروز روزی بود که هری باید به وزارت خانه می رفت برای امتحاناتی که اسکریم ژور برای او گذاشته بود رون هم به خواطر اینکه هنوز نتوانسته بود امتحان غیب وظاهر شدن را بگذراند همراه او بود. هری ابتدا به همراه رون به طبقه ششم وزارت خانه رفته بود و امتحان غیب و ظاهر شدن را که شامل دو مرحله بود(1-جایی که از قبل بر آن آشنایی کامل دارید. 2- جایی که هیچ آشنایی از قبل بر روی آن ندارید و برای بار اول می خواهید به آنجا روید) رون هم با کمی ارفاق که به خواطر اینکه همراه فرد برگزیده بود توانست امتحان را بگذراند. پس از آن رون از طریق پودر فلور با خوشحالی - چون توانسته بود امتحان را با موفقیت بگذراند- به خانه شان برگشت. هری هم به سمت اتاق آورور ها در طبقه دوم رفت در آنجا هری با آنهایی که ازمون سمج را دو سال پیش قبلا از او گرفته ه بودند مواجه شد. قرار بود انها امتحان سطح عالی را از او به صورت شفاهی بگیرند، امتحان سطح عالی جادو گری که هری باید در پایان امسال می گذراند که شامل درس معجون ها، دفاع در برابر جادوی سیاه ، وردهای جادویی ، تغییر شکل و گیاه شناسی بود را طی دو ساعت تلاش بی وقفه مثل آب خوردن توانست با نمره ی کامل بگذراند. حالا فقط مانده بود امتحان آورور که قرار بود خانم مارچ بنکس از او امتحان بگیرد و زمان این امتحان ساعت چهار بعد از ظهر بود . هری سه ساعت وقت اضافی داشت برای همین از خانم مارچ بنکس خواسته بود که امتحان آورور را بلافاصله بعد از امتحان سطح عالی جادوگری بگیرد . در ابتدا خانم بنکس قبول نمی کرد و می گفت که این امتحان بسیار دشوار است و باید حتماً هری یک استراحت کوچک داشته باشد چون باید در آن امتحان از
________________
تمام نیروی خودش استفاده کند. ولی زمانی که با اصرار بیش از حد هری مواجه شد مجبور شد
امتحان در جایی خارج از وزارت جادو برگذار می شد .... هری به همراه خانم بنکس و چند تن دیگر از همکارانش به دشتی عظیم آپارات کردند. در آنجا هری در مرحله ی اول باید یک اژدها ی غول پیکر و یک غول غار نشین را بیهوش می کرد. مرحله ی دوم هری باید می توانست یک صخره بزرگ را به یک جوجه تیغی و سپس جوجه تیغی را به یک استخوان تبدیل کند. مرحله ی سوم مربوط می شد به زهر شناسی که به صورت کتبی برگذار می شد. مرحله ی چهارم مربوط می شد به تغییر شکلی : هری باید صورت خودش را به شخص دیگری تغییر می
گرفتند که البته این اشخاص کینگزلی ، تانکس و مودی و چهار نفر دیگر از کاراگاهان بودند دفاع می کرد. - - خانم مارچ بنکس چون پیرزنی سالخورده بود فقط ناظر مبارزه بود- خانم مارچ
- اقایی پاتر آمده ای
هری با جدیت گفت:
- بله - تنها کاری که باید بکنی اینه که نگذاری اون افراد بر روی تو طلسمی را اجرا کنند ، حق استفاده کردن از طلسم های نابخشودنی و جادوی سیاه رو هم نداری ، با اینکه نمی تونی ولی اگه آنها را تونسی خلع صلاح کنی نمره کامل را می گیری،
کرده بود هیچ استفاده ای نکرده بود ، حال اگه برای مبارزه با اینها گی توانست اجرا کند خیلی بهتر می شد.... ولی او در تالار اسرار چه چیزی از آن مار به دست آورده بود.... بدون هیچ مقدمه ای کاراگاهان وزارت خانه شروع کردند به سمت هری اخگر سرخ رنگ بفرستند ... هری هم سریع یک سپر مدافع قوی برای خود درست کرد و طلسم ها را بازگرداند. هری ذهنش را متمرکز کرد و گفت:
- ری ران پیتر فیکوس توتالس هری تا به حال ندیده بود که هیچ کدام از طلسمهای او با چنین شتابی حرکت کند این قدرت را در جایی دیگر هم دیده بود، بله دوسال پیش در وزارت خانه در نزاعی که بین دامبلدور و
حرکت بود به چند قسمت مساوی تقسیم شد .... هیچ کدام از کاراگاهان به غیر از کینگزلی و مودی نتوانستند. در برابر طلسم آن طلسم قوی مقاومت کنند. طلسم با شتاب به بقیه افراد و تانکس برخورد کرد و آن پنج نفر خشک شدند.
________________
خانم ماج بنکس که داشت با چشم های باز به هری و آن پنج نفر نگاه می کرد، سریع چیزی در دفتر خودش نوشت.
هری که برای اولین بار لذت قدرت را در خود احساسی کرده بود گفت: - اینطور فکر می کنی الستور -هری اخگر آبی رنگ قدرت مندی دیگر به سمت آن دو فرستاد: آن دو هم در برابر خود یک سپر مدافع قوی ساختند. ناگهان هری یادش آمد که در تالار اسرار چه چیزی را یاد گرفته بود. طلسم کردن به زبان مارها ، تنها خود سالازار می توانست این کار را بکند و هیچ کدام از نوادگان او حتی ولدمورت هم این توانایی را نداشت. سالازار آن را تنها برای نواده ای گذاشته بود که بتواند در تالار اسرار را باز کند. او باید امتحان می کرد. برای اینکه شخصی متوجه مارزبان بود هری نشود، ذهنش را بر رژی طلسم اکسپریاماس تمرکز داد و در ذهنش گفت:
- اکسپو با عباس
اخگری باشدت فراوان - هری خودش هم از قدرت جادویی خودش هم تعجب کرد - با شتابی وصف نشدنی به سمت آن دو رفت، کینگزلی، مودی که با دیدن این صحنه بسیار متحر شده بودند، هیچ کاری نتوانستند در برابر طلسم هری بکنند. اشعه با قدرتی غیر قابل وصف به آن دو برخورد کرد. این طلسم باید چوبدستی از دست آن دو نفر بیرون می آورد ولی قدرتش بیش از این ها بود. هر دوی آن ها بیهوش به بیست متر عقب تر بر روی زمین افتادند. خانم مارج بنکس که دیگر نمی توانست چشم هایش را از تعجب بیش از این گشاد کند . به هری نگاه می کرد. از شدت حیرت حتی نمی توانست حرف بزند: - تو... نو... این قدرت را از کجا آوردی. - این ها رو پرفسور دامبلدور به من یاد دادند. - دام.... دامبدور که ج... چنین قدرتی نداشت.
: :
امشب شبی بود هری با ولدمورت قرار بود از طریق لیلیگیو منسی ارتباط برقرار کنه. ساعت 12
نیمه شب بود، او که در تخت خواب خود در اتاق رون دراز کشیده بود ذهنش را متمرکز کرد....
ناگهان همه جا سیاه شد... هری خود را در اتاقی پهناور می دید. اتاقی تاریک به وسعت تمام قله جتی نمی توانست انتهای
می دید، مردی قد دراز با صورت مارگونه ، چشمانی شیطانی قرمز رنگ ...
________________
- شب بخبو لوت ولطالعه ونت
تصویری ولدمورت که اندکی خشمگین بود گفت:
- پاتو ... چوا بوis قوت کمان را به عامهوان is اوت خانه نشان دالی ؟
هری می دانست که ولدمورت چنین سوالی از او خواهد پرسید، به دروغ گفت:
- نعانهایی که من داستان ساختط گالی خه دعاون او بوال اسط کوبم giو
ضخفتم... بوای قبولهای من به عنوان معلم دقاع و بو ابو جا=gای سباه شو تا
گ خداشته بود و آن ابین بود که بابیط قطاوت گهوت و بیتکه گو بقبیند g و را به
جامعه ال جا=gگوی نشان بحدم ، تا بتوانم با آن به جای گوها اعبت دهم. من
هم به = gغ کمال از قت و تنت را به کاراگاهان از اونت خانه نشان = ام
تصویر ولدمورت چند ثانیه فکر کرد و گفت:
- جلسه ان با افوا محفل چه طوو بهوت
- به آنها هم همان او اجباف و گفتم، همشهون هم مثل چند تا خهوتک تکثبق
داستان من را قبول کوطنت .
- بیس همه جابز و g به و افهه.
- بله و لطمهوونت.
- به والط بین دانش آموز اسلبی نبو بنای خبو دادی که بابت چه ضحاو صکنند.
- آوری و خوبی بخاک این وظیفه را به عهده داشتنت ه تا حال! توانستن به
نطعف خانه ها سو بزنند .
- آبا ضحاو طبحگاه ال از لعن اعانته که بابط تا باز شطان هاگه اوتز انجام بتم
________________
- نه... فقطا با بیت این بچه هاوا و البین قوعت از سو واهت بود اول.
- بواسی آن هم نقشه کشبیعدم ، و gز ابتکه آنها علی خوان بواسی خوبیعت
بوند که چه = باختگان ، من آن دو با = شکل ته و تکه چه ادبیاتگان =
جلوی عموم به قتل عالی و سونم .
معلوم بود که تصویر ولدمورت بسیار خوشحال است:
- ته ابن کاو ابوال ابن عالی کانال که او ببن عوام ابجا و عب و هشت
کانال .
- دقیقاً
-|=عبحنه ز بابا بیای کمال شاه ، اکمن هم بوای تماشا فعال بیام ، البته و تظاهو بیحاکمه
- ته ابین کار و ابوال ابن عالی صحنهایی که کشتن خون لجن ها به دست
خودت را از بصد و او به دبیطاگه ببینال
- دقیقاً
هر دوی آنها هر دو خنده ای از از روی قدرت سر دادند. هری مطمئن بود اگر یکی از جاودانه سازهای ولدمورت نبود و خنده های شیطانی ولدمورت را به آن صورت دیده و شنیده بود حتماً از وحشت می مرد.
} | :
هری در اتاق رون نشته بود و داشت به اتفاق های دیشب فکر می کرد، چه کارهایی کرده بود، از کار خود خجالت می کشید، نقشه کشیده بود تا بهترین دوستانش را از بین ببرد و برای اولین بار خنده مسرت آمیز خود و ولدمورت را سر داده بوداز صبح گوشه گیر شده بود، خودش هم نمی دانست چرا... ولی گوشه نشینی که فایده ای نداشت... به سمت طبقه پایین ویزلی ها رفت، رون و هرمیون و جینی بر روی صندلی های آشپزخانه نشسته بودند و صبحانه می خوردند. خانم ویزلی هم در کناری دیگر نشسته بود و داشت بلوز کاموایی می بافت: - هری بیا بشین و صبحانه بخور - خیلی ممنون مالی ... امروز من اشتها ندارم....
________________
خانم ویزلی هم زیاد اصرار نکرد، چون دیگر هری را به عنوان یک نوجوان 17 ساله در نظر نمی گرفت... هری آمد و پیش دوستانش که داشتند صبحانه می خورد نشست.
رون و جینی زدند زیر خنده
- نه.... قراره امروز عصر مرخص باشند.... چه طور مگه. - می خواستم از الستور بخوای که امشب بیاد گودریک هالی هرمیون که داشت به هری نگاه می کرد گفت: - ولی تو با مودی در گودریک هالی چه کار داری - هرمیون اینرا نمی تونم بگم ، البته شما هام باید بیاید، راستی مالی اگه توانستی به بیل و چارلی و فرد و جرج هم خبر بده بیان... رون هم که تعجب کرده بود گفت: - هری با ما اونجا چه کار داری... -رون گفتم بعدا همه چیز را براتون توضیح می دم. راستی باید از نویل و مادربزرگشون تانکس و ریموس هم دعوت کنید. هرمیون که داشت دوباره به هری نگاه می کرد گفت: - با نویل و مادربزرگش دیگه چه کار داری - اینم امشب براتون توضیح می دم. - باشه به آرتور می گم که به اونها خبر بده. - راستی کی می خواید برید کوچه دیاگون. - فردا صبح... ولی براچی پرسیدی - هیچی همین طوری .... اگه کاری ندارید باید یه سر برم بیرون . -هری...می خوای بری گودریک هالی ؟
- آره... باید برم اونجا رو برای شماها آماده کنم. من تا شب دیگه به این جا بر نمی گردم، باید برم اونجا... فقط به هیچ کس نگید که امشب می خواید بیاید اونجا باید خیلی محرمانه کار
کنید.اگه کاری ندارید مر باید برد....
:3 5:3 :: *:*
- سوروس برو کنار من باید چند ورد باید روی اون پاتیل بزرگه بخوندم. - مواظب اون یکی باش که خیلی خظرناکه، موادی که دراون وجود داره خیلی قوی هستن. سه پاتیل بزرگ در داخلی خانه ی هری قرار داشتند هری به سمت پایتل بزرگتر که در داخل آن معجونی قرمز رنگ در حال جوشیدن بود رفت:
________________
چوبدستی خودش را بیرون آورد و شروع کرد به خواند اوراد مربوطه... - پارت پاناروما گرند فیت دیسمیسل و یو ( Part pa11ar Onld Grand Feet Di SmiS.S
(Wave
________________
قوجمله پیامر «هع8پوآوع اyهمهیات ساعت 8 بعد از ظهر بود و تمام افراد خانواده ویزلی - البته به غیر از پرسی- نویل و مادربزرگش ، تانکس ، لوپین ، مودی و پسر بچه 17 ساله دور میز آشپز خانه خانه هری در گودریک هال نشتسته بودند تا هری شروع به حرف زدن بکند، هیچ کدام از آنها نمی دانست که برای چه آن جا حاظر شده اند و حتی آن پسر که سمت راست هری نشسته چه کسی است، هری قبل از امدن ویزلی ها دراکو و مادرش را به همراه کریچر به طبقه بالا به اتاق پدر و مادرش فرستاده بود و به آنها دستور داده که از اتاق تا این اشخاص در خانه هستند بیرون نیایند. هری به اسنیپ یکی از از معجون هایی که راونا راونکلاو به او یاد داده بود را خوراند و او را به شکل پسر بچه ای 17 ساله تغییر داده بود....و به او وظایفی که باید در این مدت که این اشخاص اینجا هستند را داده بود... هری شروع به صحبت کردن کردن: - از همه کسانی که به خواطر من اینجا حاظر شدند بسیار سپاسگذار هستم ، قبل از اینکه شروع به صحبت کردن بکنم می خواستم در مورد این پسر بچه نوجوانی که در پیش من نشسته
همه حظار که به هری نگاه می کردند به آن پسر نگاه کردند... - پدر ایشان یکی از قدرتمند ترین جادوگرهای زمان خودش بود و ایشان یکی از بهترین دوستان پدر من بودند، البته هیچ کدام از شما پدر ایشان را نمی شناسید چون ایشان به همراه پسرشان در خارج از کشور انگلستان زندگی می کردند تا اینکه پدر ایشان فوت می کنند و در وصیت نامه خودشان حضانت ایشان را به من واگذار می کنند .زمانی که ایشان زنده بودند خودشان به فرزندشان تدریس می کردند، و این پسر تمام قدرت پدرش را داراست برای همین اگر ولدمورت روزی بتواند این پسر را بدست بیاورد ، قدرتش از اینکه هست بیشتر می شود.... حالا میخوام ایشان را به شما معرفی کنم، یوآن بلند شو بایست - ایشان یوآن اسمیت فرند استفان اسمیت هستند...
- من از دیدن همه شما ها خوشحال هستم... پس از آشنایی یوآن به خانواده ویزلی و بقیه هری گفت: -حالا می رویم سر موضوع اصلی ، موضوع بسیار مهمی که شماها را من هم اکنون در این جا جمع کردم از این قراره.... من دیشب از طریق زخم روی پیشانی ام فهمیدم که ولدمورت قصد کشتن بهترین دوستان من یعنی رون و هرمیون رو داره و قراره که فردا زمانی که شما به کوچه دیاگان رفتید، خودش این دو نفر را به قتل برسونه....
________________
رون و هرمیون از ترس حتی نمی تونستند حرف بزنند، فرد و جورج داشتند با ترسی به رون نگاه می کردند ... بیل و چارلی نیز حتی نمی توانستند از ترس پلک بزنند ، یعنی قرار بود فردا کوچکترین برادرشون کشته بشه.... باورشان نمی شد، خانم ویزلی هم که اشک در چشمانش جمع شده بود شروع به گریه کردن کرد .... آقای ویزلی داشت با عصبانیت به هری نگاه می کرد گفت :
- ولی اون برای چی می خواد اون دو نفر رو بکشه - دلیلش خیلی واضحه .... اون می خواد با این کارهاش تمام اطرافیان من رو از بین ببره تا به من لطمه روحی وارد کنه
مودی گفت:
- ولی حالا ما باید چه کار کنیم هری - کار مهمی نمی خواد بکنید، فقط باید بگذاریم که رون و هرمیون فردا به همراه ریموس و تانکس برند کوچه دیاگان.....
خانم ویزلی در حالی که گریه می کرد با خشم گفت: - من نمی گذارم... من نمی گذارم.... تو می خوای فرزندای من رو به کشتن بدی - مالی .... آیا تو این طور فکر می کنی که من می گذارم بهترین دوستانم رو بدم به اون آدم عوضی تا بکشتشون ...
لوپین که داشت به هری نگاه می کرد گفت:
- نقشه ات چیه هری - من گفتم که رون و هرمیون به همراه ریموس و تانکس می رن اونجا ولی نگفتم که جسم
حقیقی شون می ره
هرمیون که از حرف هری متعجب شده بود گفت: -منظورت چیه که جسم حقیقمون اونجا نمی ره. - هرمیون ... اگه شما اجازه می دید من می خوام یه طلسم باستانی روی شما دو نفر اجرا کنم این طلسم از تمام بدن شما یه کپی می گیره و شما می تونید تا زمانی که اون جسم سالمه در بدن آن جسم به وسیله لیگی و منسی ارتباط داشته باشید و این مدتش 24 ساعته چون بعد از 24 ساعت اون طلسم خودبخود باطل می شه و ارتباط لیگیومنسی بین جسم دوم و جسم اول از بین می ره ، یعنی شما در جسم دوم می میرید. زمانی که این طلسم را من بر روی شما اجرا کردم جسم اولتان به مدت 24 ساعت بیهوشه و شما در آن زمان به وسیله لیگومنسی که بین دو جسم برقراره فکر می کنید که جسم دوم جسم حقیقی شما هاست، بعد از آن که من طلسم را روی شما چهار نفر اجرا کردم می رید کوچه دیاگان و منتظر ولدمورت می شید تا بیاد و
انتقام من رو که بهترین مرگ خوارش یعنی سوروس اسنیپ که به خواطر من کشته شد رو از
یوآن با نگاه کنایه آمیز به هری یک نیم نگاهی کرد.... هرمیون که از تعجب داشت شاخ در می آورد تا به حال این طلسم را هیج جا حتی توی کتاب هایی که در بخش ممنوعه کتابخانه هاگوارتز هم بود ندیده بود گفت:
- ولی من این طلسم را هیج جا در هیچ کتابی ندیدم .... - درسته هرمیون .... این طلسم را تنها وارث حقیقی گودریک گریفیندور می تونه انجام بده و از پس بقیه جادوگر ها بر نمی اد....
- ولی آیا تو مطمئنی ....
-صل در صل
چارلی گفت: - ولی چرا تو می خوای این کار رو بکنی ، بهتر نبود که اصلا فردا نگذاریم که اونها برن دیاگان.... - چارلی من نمی خوام ولدمورت بفهمه که دوباره با مرگ دامبلدور من می تونم ذهن اون رو بخونم ... این خیلی به نفعمونه ....
رون که تا حالا ساکت بود پرسید:
- ولی لباسامون چی ، آیا از لباسامون هم کپی گرفته می شه یوآن یک ریز خنده کرد، زمانی یادش آمد که این طلسم بر روی خودش اجرا شده بود.... - نه وقتی به هوش اومدید لباس های جسم اولتون رو می پوشید - پس باید هر کدوممون رو در یه اتاق جدا بگذاری .
هری خنده ی ریزی کرد و گفت:
- باشه حتما
-حالا که این موضوع تمام شد می ریم سر موضوعی که نویل رو به همراه مادربزگش اینجا حاظر کردیم. خانم لانگ باتم ، الستور همه چیز را برای من تعریف کرد و بهم فت که شما به همراه پسر و عروستان جزء اولین افرادی بودید که به محفل پیوستند ... جزء اولین افرادی بودید که دعوت دامبلدور رو برای عضویت در محفل را با آغوش باز پذیرفتید و نباید اون بالا بر سر پسر و عروستون می یومد... می خواستم اگه اشکالی نداشته باشه یک کاری برای من انجام بدید خانم لانگ باتم که یاد قدیم افتاده بود زمانی که به همراه تنها پسر و عروسش به محفل پیوسته بود... پس از مدتی گفت:
- چه ... چه کاری باید انجام بدیم هری
________________
- می خواستم از شما بخوام که اگه اشکالی نداره امسال نگذارید نویل بره مدرسه - برای چی من نباید برم مدسه - نویل یه لحظه صبر کن تا برایت توضیح می دم.... امسال لرد ولدمورت می خواد با تمام ارتشی که در این سه سال جمع آوری کرده حمله کنه .... برای همین من می خوام تو و جینی امسال نیاید مدرسه و در گودریک هال بمونید و من به جای شما لوپین و تانکس رو که به شما تغییر شکل می دهند رو می برم مدرسه
- من می خوام بیام هاگوارتز من می خوام پیش تو باشم .... من... -جینی می دونم.... ولی نمی تونم جون شما ها رو به خطر بیندازم پس باید امسال نیاید
- اخه.... - آخه بی آخه جینی .... اگه من رو دوست داری باید چند ماهی صبر کنید که من کار هام رو انجام بدم تو در این مدت اینجا پیش رون و هرمیون بمونی... - مگه قراره من و هرمیون هم اینجا بمونیم
هری با لحنی بچه گانه گفت: - پس فکر کردی وقتی که فردا به وسیله ولدمورت کشته شدی می گذارم با من بیای مدرسه - ولی ...
- رون صبر کن من حرفم رو بزنم بعد هرچی خواستی بگو داشتم می گفتم .... بعد از اون من معجونی به ریموس و تانکس می دم که به شکل نویل و جینی در میاند و اونها هم با من میان هاگوارتز . خانم لانگ باتم ایا شما اجازه می دید که رون امسال اینجا بمونه؟
- اگه خودم هم بیام پیش نویل قبوله .
هری لحظه ای کوتاه فکر کرد و گفت: - پس اگه می خواید این جا بمونید باید فردا به همه ی فک و فامیلتون بگید که می خوایی برید سفر خارجه و مدتی نمی تونید برگردید....
- باشه قبول -حالا که این پیشنهاد من رو قبول کردید، من هم به شما یک پاداش خیلی کوچولو می دم.... - ولی من این کار را برای پاداش برای تو انجام ندادم... - خانم لانگ باتم اصر کنید من حرفم رو بزنم بعد اگه خواستید قبول کنید و اگه نخواستید قبول نکنید، هر چه باشد شما به خواطر محفل تا حالا هم تک پسرتون و هم عروستون رو از دست
دادند....
- ولی .....
________________
- همون طور که در روزنامه ها در این چند روز نوشتن من بعضی از قدرت های گودریک گریفیندور را هم اکنون دارا می باشم، من با قدرت جادویی که دارم می تونم آلیس رو به همراه فرانک به جمع خانوادتون برگردونم.
| "چی ......
این را نویل فریاد زد - همین که گفتم ... من می تونم فرانک لانگ باتم را به همراه همسرش آلیس لانگ باتم دوباره به جمع دوستانه خودمون برگردونم.
نویل گفت:
- یعنی بابا و مامان حالت عادی خودشون رو به دست می یارند.. خانم لانگ باتم که داشت از حیرت شاخ در می آورد گفت: - ولی شفابخشهای سنت مانگو گفتن که هیچ راهی برای بازگشت اونها نیست.... - فکر نکنید که می خوام از خودم تعریف کنم ولی اونها که بعضی از قدرت های من رو ندارن. - ولی ما باید چه کار کنیم .... - کار زیادی نمی خواد بکنید .... فقط فردا عصر پسر تون به همراه عروستون بیارید این جا، به شفا بخش های سنت مانگو بگید که می خواید آن دو را در یک بیمارستان ماگل ها در مونیخ آلمان بستری کنید..... می یارید شون اینجا تا من آنها رو خوب کنم، و البته این رو هم باید بدونید که اون دو نفر هم به همراه شماها تا پایان امسال این جا می مونند. نویل که از خوشحالی حتی نمی تونست حرف بزنه .... خانم لانگ باتم پس از مدتی توانست تعادل خود را به دست بیاره ، با دست پاچگی گفت گفت: - پس باید هر چه سریعتر دست به کار شد، من که باورم نمی شه، من باید هر چه سریعتر برم خونه..... تا اقدامات کار فردا رو فراهم کنم. - باشه برید ولی هیچ کس از این موضوع نباید چیزی بفهمه ، خودتون که می فهمید که چقدر این موضوع باید محرمانه بمونه....
- باشه هری ، نمی تونم چه طور از تو تشکر کنم.... - این ها چه حرفیه .... هر چه سریعتر برید تا بتونید مقدمات کار رو در سنت مانگو فراهم کنید.... هر دو آن ها با خوشحالی از خانه پاتر ها به سرعت بیرون رفتند... لوپین که داشت به هری نگاه می کرد: - ولی تو با گرگینه بودن من می خوای چه کار کنی تو که می دونی زمانی که ماه کامل بشه من نمی تونم پیش دانش آموزها باشم... - برای اون هم یه فکری کردم .... من به کمک یوآن در این چند روز توانستیم معجونی بسازیم که بتونه گرگینه بودنت رو برای همیشه خوب بکنه.... البته یکم برای بیل هم درست کردم...
________________
بیل با حیرت گفت :
- یعنی من هم خوب می شدم و از گرگینه بودن در می یا م....
خانم ویزلی با خوشحالی گفت: - ولی بیلی که یک گرگینه کامل نیست ، فقط وقت ماه کامل می شه شکل یه گرینه رو می گیره ولی مثل اون ها که فکر نمی کنه... - درسته مالی .... اگه مقدار کمی از اون معجون رو بخوره خوب می شه.... تانکس که تا حالا ساکت بود با خوشحالی گفت: -یعنی روزی می شه که ریموس دیگه گرگینه نباشه....
لوپین با دلخوری گفت:
- یعنی تو با گرگینه بودن من مشکل داری - نه منظورم این نبود.... من از خوشحالی حتی حواسم هم سر جاش نیست ببخشید. - یوآن اگه اشکالی نداره برو اون دوتا لیوان رو براشون بیار یوآن از جای خودش بلند شد و به سمت یکی از قفسه های آشپزخانه رفت و دو لیوان بزرگ را که در هر دوی آنها معجون یک شکلی بود را آورد و آن یکی که معجون بیشتری در آن بود را به لوپین و دیگری که کم محتواتر بود را به بیل داد...
هری با ارامش گفت:
- معجون رو همین الان سر بکشید.... همه داشتند یه لوپین و بیل نگاه می کردند، لوپین و بیل باور شون نمی شد که به این آسانی بتوانند از شر گرگینه بودن خلاص بشند با ناباوری معجون را سر کشیدند.... هری با آرامش شروع به صحبت کردن کرد: -دیگه تمام شد ، دیگر هیچ کاری تا زمانی که ماه کامل بشه نباید انجام بدید ، شبی که ماه کامل می شه این معجون شروع به کار می کنه و گرگینه ای که در وجود شما هست را برای همیشه از بین می بره.... پس تنها کاری که باید انجام بدید اینه که منتظر بمونید. آقای ویزلی گفت: - پس یعنی دیگه هیچ کاری بیلی و ریموس نباید تا دو هفته دیگه انجام بدن...
- نه ...
خانم ویزلی که باورش نمی شد ... بعد از مدتی با حیرت گفت : -حالا... حالا ما باید پس از اینکه خبر مرگ رون و هرمیون رو شنیدیم چه کار کنیم... - چون باید عادی رفتار کنید... خیلی ببخشید ولی باید تو سرتون بزنید، تا می تونید گریه کنید ... هر کاری که از تون برای رون و هرمیون بر می یاد باید انجام بدید، عزاداری با شکوه براشون برگذار کنید.... البته آقا و خانم گرنجر نباید از این موضوع با خبر باشند...
________________
مودی پس از مدتی گفت:
- ولی آیا جای اینها این جا امن هست... - صد در صد .... این را بدان الستور امنیتی که این جا داره حتی هاگوارتز هم نداره .... هر چی باشه اینجا قبلاً خونه گودریک گریفیندور بوده و خودش طلسم های باستانی زیادی رو در این خانه گذاشته .... هیچ کس بدون اجازه ی من نه می تونه وارد این خونه بشه نه خارج... البته مالی و آرتور هر وقت که خواستند می تونند بیایند به اینجا سر بزنند... من به آرتور و مالی این اجاره رو می دم که هر وقت خواستند وارد یا خارج بشند. البته در این مدت جن خونگی سیریوس یعنی کریچر هم اینجا می مونه.... هری نیم ساعت دیگه هم از نقشه خودش و همین طور کارهایی که باید خانواده ویزلی انجام بدهن را گفت ، قرار شد که رون و هرمیون به همراه لوپین و تانکس تا فردا صبح در گودریک هال بمانند و فردا صبح آن چهار نفر از خانه یکراست بروند کوچه دیاگان...
________________
قاجمالی پاژثر«هع: پیشن) «۶ gو تجاو& زمانی که خانواده ویزلی از آن خانه بیرون رفتند و هری را با رون و هرمیون و جینی و تانکس و ریموس تنها گذاشتند... هری به طبقه بالا رفت و کریچر را به همراه دراکو و مادرش به طبقه پایین آورد... تمام حضاری که در آن مکان بودند از دیدن آنها حریت زده شدند.... ریموس که باورش نمی شد که آن دو در گودریک هال باشند گفت: -هری مگه تو.... تو ... نگفتی که این دو نفر کشته شدند...
- اره
- خوب پس اینجا چه کار می کنند - خوب اینهام با همون طلسمی که گفتم یک کپی از بدنشون گرفتم و بقیه کارها رو براشون انجام دادم
رون که داشت با نفرت به دراکو نگاه می کرد گفت:
- مگه اونها طرف مان
- بله ... اونها با اختیار خودشون به سمت ما اومدند... - مگه تو نگفتی که اینها تو رو دزدیده بودند....
-جینی ناچار شدم که دروغ بگم....
تانکس که به هری خیره شده بود گفت:
- قبلشی بگذار که همه سر میز بشینیم تا همه چیز را براتون توضیح بدم.... نارسیسا لطفا با پسرت بیا پیش ما بشین... نارسیسا که تا آن مدت به همراه دراکو در کنار راه پله بود بر روی یکی از صندلی ها نشست، دراکو نیز به پیش او آمد و در صندلی کناری او نشست ... همه که داشتند به آن دو نگاه می کردند با انها سر میز نشستند...
- کریچر می تونی برامون یه نوشیدنی خنک بیاری
کریچر با متانت و ادب تمام گفت: - ارباب نوشیدنی هامون امروز تمام شده ... و حالا هیچ چیزی در زیر زمین نداریم....اگه ارباب بخوان می تونم برم هاگوارتز از آشپزخانه اونجا چند تا قرضی بگیرم...
هری با مهربانی گفت: - احتیاجی نیست کریچر ... فردا که رفتم بیرون به اندازه کافی براتون خرید می کنم و انبار رو پر می کنم... کریچر اگه اشکالی نداره برو تو آشپزخونه چون ما می خوایم یه کم حرف
________________
کریچر برای هری تعظیم بلندی کرد و به سمت آشپزخانه رفت ... هرمیون که از رفتار کریچر تعجب کرده بود به هری گفت:
- از کی تا حالا کریچر با ادب شده
نارسیسا با کنایه گفت:
- اون از اول هم بادب بود
هری با آرامش گفت: - بچه ها ما کارهای مهم تری داریم .... بگذارید تمام حقیقت رو براتون از اول براتون توضیح
• • • • • • بدم
رون با حالت گرفته ای گفت : - یعنی می خوای همه چیز رو برای اینها توضیح بدی حتی موضوع....
- مگه اشکالی داره..... - ولی دامبلدور بهت گفته بود که این موضوع را نباید به هیچ کس حتی به افراد محفل هم
- درسته رون.... ولی من دراکو و مادرش اعتماد کامل دارم و اگه بخوای خیالت رو راحت کنم اینه که تا زمانی که من زنده هستم هیچ کدوم از اونها ها نمی تونید از این خونه خارج بشید .... پس خیالت از بابت آنها راحت باشه...
- ولی .... - ولی بی ولی رون بگذر براتون ماجرا رو تعریف کنیم بعد هر کاری خواستی بکن .... فقط خواهش دارم که صحبت های من تا تمام نشده کسی صحبت های من رو قطع نکنه .... بعد از اون هر کی هر چی سوال داشت بپرسه.... - ولی چه اتفاقی برای سوروس افتاده .... اگه این ها طرف مان پس اون هم باید باشه ولی من اون رو اینجا نمی بینم....
یوآن با کنایه گفت: - ریموس عجب احمقی هستی.... پس فکر کردی من کی هستم.... برگ چغندر
- یعنی تو.... - آره... - ولی تو دامبلدور رو کشتی....
اسنیپ که از حرفی که ریموس زده بود خیلی نارحت شده بود – آخر مگر غیر از این بود که او دامبلدور را پیش از همه دوست داشت مگه او نبود زمانی که از جمع مرگ خوارها بایرول اومد با
اغوش باز او را پذیرفت و شفاعت او را پیش وزارت خانه کرد.... سپس او را کشته بود او نباید اون
________________
کار را آن زمان انجام می داد- در صورتی که اشک در چشمانش آن پسر بچه مو گندمی شده بود گفت:
- باور کن من اون کار رو از روی اختیار انجام ندادم.... هری وسط حرف اسنیپ پرید و با مهربانی به او نگاهی کرد و گفت: - سوروس یه لحظه صبر کن این ها باید از ابتدای ماجرا همه چیز را بدونن ...آنوقت هر چی خواستن در مورد تو فکر کنن.... از ده روز پیش را براتون توضیح می دم... زمانی که داشتم از خونه خاله و شوهر خاله ام بیرون می یومدم.... زمانی که اسنیپ به دستور دامبلدور من رو دزدید
• • • • • براتون تعریف کنم هری شروع به تعریف کردن اتفاقاتی که در آن مدت برای او افتاده بود... زمانی که سوروس برایش ان خاطره را به او نشان داده بود... زمانی که به همراه سوروس به گودریک هال امده بودند ... زمانی که فاکز پیش او آمده بود و او را به هاگوارتز برده بود.... زمانی که پیش سه بنیانگذار رفته بود ... زمانی که گودریک گریفیندور در روز آخر به او گفته بود که او یکی از جاودانه سازهای ولدمورت است....
زمانی که هری این حرف را زد لوپین با حیرت گفت: - ببخشی که حرفت رو قطع می کنم، ولی جاودانه ساز دیگه چیه... هری شروع کرد به توضیح دادن جاودانه ساز .... همه ماجرا را که دامبلدور به او گفته بود را براشان توضیح داد... زمانی که هری موضوع جاودانه سازهای ولدمورت و زمانی که به همراه دامبلدور به آن جا رفته بودند و دامبلدور آن معجون را خورده بود و تمام قدرتش را از دست داد و هری او را همراه خودش به گودریک هال منتقل کرد...و بعد از آن نشان سیاه را در بالای برج پیشگویی دیدند و به همراه دامبلدور ناتوان به مدرسه آمدند... همه حتی دراکو و مادرش هم داشتند با حیرت به هری نگاه می کردند.... رون و هرمیون که از اتفاقی که در شب کشته شدن دامبلدور خبردار بودند باز هم قبول کردن این همه چیز برای انها سخت بود... هری بدون توجه به آنها شروع کرد ادامه اتفاق ها را بازگو کند: ... زمانی که از خاطره سه بنیان گذار بازگشته بود و اسنیپ آن معجون را به خورد او داده بود.... زمانی که همه خاطرات ولدمورت را به خواطر آورده بود.... زمانی که به تالار اسرار رفته بود و با بچه باسیلیسک دیدار داشته بود.... زمانی که آن مار کوچک زهر خودش را در بدن او فرو کرده بود.... زمانی که به گودریک هال به شکل ولدمورت بازگشته بود.... زمانی که آن طلسم باستانی را بر روی اسنیپ و دراکو و مادرش اجرا کرده بود.... زمانی که پیش ولدمورت رفته بود... زمانی که ولدمورت را از طریق زخمش صدا زده بود و او به همراه تمام مرگ خوارهایش به پیش او آمده بودند.... زمانی که به دروغ به ولدمورت گفته بود که دامبلدور زنده بوده و اسنیپ یک
________________
خیانتکار است...زمانی که سوروس و دراکو و مادرش را در جلوی چشمان ولدمورت و مرگخوارانش کشت.... زمانی که ولدمورت او را به عنوان سرور دوم مرگ خوارهایش معرفی کرده بود.... زمانی که ولدمورت به او گفته بود که باید برای جاسوسی پیش افراد محفل بازگردد....
زمانی که هری صحبت هایش را تمام کرد همه به اونگاه می کردند...
هرمیون که تا آن زمان ساکت بود گفت: - ولی تو می خوای چه طور پدر و مادر نویل رو خوب کنی... - هرمیون هر کسی شگرد خودش را داره.... - ولی تو گفتی که دامبلدور هم به آن خاطره رفته بود
- در بسته - ولی چرا دامبلدور پدر و مادر نویل را شانزده سال پیش خوب نکرد مگه آن توانایی اون کار رو
نداشت....
- درسته هرمیون.... ولی این کار رو من نکردم .... زمانی که اونجا بودم .... شخصاً از راونا راونکلاو خواستم اگه کاری می تونه برای بازگردوندن فرانک و الیس برام انجام بده... تو این مدت همیشه به فکر آنها بودم.... نمی دونم چرا... زمانی که گریفیندور به من گفت که الیس و فرانک و مادربزرگ نویل جزء اولین افرادی بودند که به ما پیوستند... دلم خیلی برای آنها سوخت. این سزاوار آنها نبود...اون معجون را من اختراع نکردم.... راونکلاو عزیز آن معجون را اختراع کرد.... و دستور العمل اون را به من یاد داد هه جا را سکوت در بر گرفته بود ... همه ساکت بودند و داشتند به حرف های هری گوش می کردند... پس از چند لحظه تانکس با ظاهری متفکرانه گفت: - ولی آیا تو واقعاً می خوای به اسلیشیرینی ها آموزش بدی ... - مجبورم.... تازه باید در اولین جلسه نشان سیاه روی دست همشون حک کنم....
لوپین گفت: - ولی این که به ضرر ما می شه ... اگه تو بخوای به اونها آموزش بدی می شه گفت تو با این کارت جمعیت مرگ خوارها رو دوبرابر کردی...
- برای اون هم یه فکرایی کردم...
تانکس گفت:
- چه فکری.... - هنوز کامل در موردش تصمیم نگرفت... زمانی که نقشه کامل شد از همه جزئیات شماها رو باخبر می کنم....
تانکس که می دانست که اصرار فایده ندارد ساکت شد
________________
جینی که تا آن زمان ساکت بود با جدیت گفت: - ولی من می خوام پیش تو باشم ... من تورو دوست دارم... - من عشق پاک تورو در می کنم جینی .... ولی اگه من رو دوست داری و جون من برات مهمه باید یه چند ماهی صبر کنی... الان یکی از جاودانه سازهای ولدمورت در وجودمه و همه احساسات اون رو درباره خونلج ببخشید ماگلزاده ها و بقیه چیزها دارم.... خوب می دونم که در وجود او اصلاً ذره ای عشق وجود نداره... پس باید صبر کنی تا زمانی که من آن جاودانه ساز را از بین بردم.... یوآن که تا آن زمان ساکت بود با نگاهی خیره کننده به هری داشت نگاه می کرد... او می دانست که هیچ راهی رای از بین بردن جادوانه سازی که در بدن هری وجود داره ندارن گفت: - ولی ...
هری که از موضوع مطلع شده بود سریع گفت: - خفه شو اسنیپ... گفتم دوست ندارم که وسط حرفهام کسی بپره... آن پسر که خیلی بهش برخورده بود با حالت عجیبی داشت .... بقیه هم داشتن به هری نکاه می کردند در این مدت که نبوده اخلاقش هم خیلی تغییر کرده بود .... هری با خشم بار دیگر به یوآن نگاه کرد از طریق ارتباط لیگی و منسی به او گفت : که این موضوع سری است و نباید به آنها بگوید...
همه که داشتن از رفتار تندی که هری با یوآن کرده بود حیرت زده شده بودند هری دوباره با مهربانی به جینی نگاه کرد و حرفهایش را ادامه داد... - می دونم که از پسش بر می یای ... بهت قول می دم که این زمان خیلی زود می گذره.... برای اینکه عشقم همیشه پیشت باشه من مسئولیت نگهداری فاکز همین طور شمشیر گریفیندور رو در این مدت به عهده تو می گذارم...فاکز ققنوس خیلی خوبیه.... جینی که کمی راضی شده بود... می خواست حرفی بزند که هرمیون پری وسط حرف اون و گفت: - ولی تو تو این مدت به اون دو تا احتیاج پیدا می کنی... پس می خوای چه جوری با اسمشو نبر
- من بدون آن دو می تونم با ولدمورت بجنگم و پیروز بشوم.... همون طور که می دونی من قدرت هایی دارم که ولدمورت اصلا اونها رو تو خواب می بینه ... همین قدرت سالازار اسلیثیرین خیلی زیاده...
- اگه قدرت سالازار زیاده پس چرا گریفیندور توانست اون رو شکست بده...
- به نکته خوبی اشاره کری نارسیسا... من خودم از گریفیندور بزرگوار پرسیدم و اون هم گفت که تنها شانسی که من در اون زمان داشتم این بود که فاکز مال من بود و فاز با قدرت جادوییش توانست از من دفاع کنه...
- یعنی می خوای بگی که تو شکست ناپذیر شدی.... -رون داری زود تصمیم می گیری ....گودریک گرفیندور به همراه دو بنیانگذار دیگه اون شمشیر و همین طور فاکز را برای همین کار گذاشتن... تنها کسی می تونه من را شکست بده که اون شمشیر رو به همراه فاکز را داشته باشه....
دراکو گفت:
- ولی شمشیر الان کجاست.... - شمشیر در دفتر مدیر مدرسه هاگوارتز قرار داره و قرار شده که روز اول که من رفتم مدرسه جای شمشیر واقعی رو با یه شمشیری بدلی عوض می کنم و آن را بیارم اینجا... البته هیچ کس نباید از این موضوع باخیر بشه با شما هستم ...
منظور هری رون و جینی بود - مالی و ارتور اگه اومدن اینجا نیاید از وجود فاکز و اون شمشیر اطلاعی پیدا کنند... خوب می دونید که ولدمورت فقط برای شمشیر می خواد هاگوارتز رو تصرف کنه اون می دونه که
شمشیر در دفتر مدیر مدرسه هست...
هرمیون گفت: - ولی اگه تو یکی از جاودانه سازها هستی چرا دامبلدور چند ماه پیش بهت نگفت و گفت که ولدمورت یکی از جاودانه سازهاش رو در درون مارش گذاشته... - این رو خودم هم نمی دونم... ولی شاید می خواسته بعداً به من بگه.شایدم فکر می کرده که این برای من خیلی زوده که حقیقت رو بفهمیم... رون هم که تا به حال ساکت بود شروع به حرف زدن کرد: - ولی .... ولی دامبلدور به تو گفته بود که نمی شه روح جاودانه ساز رو در انسان گذاشت....
- درسته .... برای این هم یه توضیح دارم... 17 سال پیش ولدمورت می دانست که روزی ممکنه
شکست بخوره... ولی نه به این زودی برای همین همیشه یکی از جاودانه سازهاش که همون دفترچه ریدل بود را همراه داشت که اگه زمانی شخصی توانست اون رو شکست بده.... دفترچه را طوری طلسم کرده بود که روحی که در درون دفترچه قرار داره بیرون بیاد و شخصی خود ولدمورت رو تصخیر کنه و ولدمورت دوباره زنده بشه ولی اون دفترچه را دقیقاً سه روز قبل از آنکه به اینجا یعنی گودریک هالی حمله کنه داده بود به لوسیس تا برسونه به دست یکی از بچه های هاگواترز تا به وسیله اون بتونه هم باسیلیسک رو به جون معلم های مدرسه و دامبلدور
________________
بندازه هم خودش مدرسه را به چنگ بگیره... ولدمورت می خواست با کشتن من که همتای او بودم و قدرت شکست دادنش رو داشتم یکی دیگر از جاودانه سازهاش رو درست کنه.... میشه گفت اون دیگه به کشتن دامبلدور برای ساختن جاودانه ساز راضی نشده بود و می خواست دامبلدور رو به وسیله ی باسیلیسک بکشه.... - ولی تو گفتی که اسمشونبر می خواست با کشتن دامبلدور و بدست آوردن شمشیر گریفندور یکی از آنها رو در وجود آن شمشیر بگذاره... - درسته هرمیون..... ولی در آن زمان ولدمورت به این موضوع زیاد اهمیت نمی داد... اون در آن زمان از این خوشحال بود که طبق پیشگویی که اسنیپ براش تعریف کرده بود هیچ کس حتی البوس دامبلدور خرفت در آن زمان نمی تونست اون رو شکست بده و به آرزویی که از دوازده سالگی داشت رسیده بود یعنی شکست ناپذیری و تنها یک پسر بچه یک ساله که من باشم توانایی شکست اون رو دارا هستم...و اون می تونست قبل از اینکه من به مدرسه جادوگری برم مثل آب خوردن من را شکست بده... راستی هرمیون هنوز جواب سوال اولت رو نگرفتی بگذار برات زمانی که ولدمورت اون طلسم مرگ را به سمت من فرستاد و باعث شد خودش از بین بره... در آن زمان دو تا از جاودانه سازهای اون از وجودش آمدند بیرون و چون برای بیرون آمدن از بدن ولدمورت برای آن ها هیچ قتلی انجام نداده بود برای همین وقتی آمدند بیرون جسم مادی ولدمورت برای همیشه از بین رفت .... - ولی اون قبلش خیلی ببخیشی پدر و مادرت رو کشته بود.... - تانکس عزیز برای درست کردن جاودانه ساز می بایست از یه طلسم دیگه برای کشتن فرد مورد نظر استفاده کرد نه طلسم آواداکداورا حالا بریم سر ادامه ماجرا... در آن زمان جاودانه سازی که الان در بدن ولدمورت حقیقی هست سریع از آن خانه رفت بیرون چون می دانست که تمام کاراگاهان وزارت خانه ممکنه پیداشون بشه... و اون که نمی تونست چوبدستیش رو در دست بگیره برای همین هیچ شانسی در برابر افراد وزارت خانه نداشت از آن خانه رفت بیرون و آن جاودانه ساز که من باشم قرار شد که در وجود یکی از وسایل همین خانه قرار بگیرم... ولی در آن زمان می خواستم در وجود هر شیئی برم نمی تونستم چون باید حتماً به وسیله آن شیی یک نفر را کشته باشم ... چند بار سعی کردم در چوبدستی لیلی و جیمز پاتر برم ولی آنها که تا آن زمان با چوبدستیشون کسی را نکشته بودند... به درون چوبد بدستی خودم هم نمی تونستم برم چون او رو بعدا احتیاج داشتم .... دیگه وقت زیادی نداشتم .... هر لحظه ممکن بود کاراگاههای وزارت خانه پیداشون بشه ... باید هر چه سریعتر کاری می کردم.... که یهو فکری به ذهنم رسید .... این پسر بچه یک ساله... او توانسته بود پلیدترین جادوگر زمانه را با یک طلسم باستانی شکست دهد پس حتماً قدرت زیادی داره پس دیگر نباید از طلسم مورد نظر روش اجرا کرد بر روی اون استفاده کرد.... چون در آن زمان من یعنی هری واقعی خیلی کوچیک بودم و
________________
قدرت زیادی نداشتم اون جاودانه ساز وارد بدن من شد.... ولی اون فکر می کرد با خیال راحت می تونه من رو تصخیر کنه که برای بار دوم در اون روز اشتباه کرد... همه داشتن با حیرت به هری نگاه می کردند -دیگه صحبت کردن بسه اگه اجازه بدید من می خوام استراحت کنم .... خودتون که بهتر می دونید فردا خیلی کارها باید انجام بدیم پس بهتره هر چه زودتر بخوابید تا برای فردا آمادگی کامل داشته باشید.... فردا باید وظایفی که فردا باید عهده دار بشید را بهتون بگم جینی که باورش نمی شد که هری ای قدر تغییر کرده گفت: - ولی .... ولی ما کجا باید بخوابیم... - فکر این جاش هم کردم... تانکس به همراه ریموس می رن تو اتاق خواب پدر و مادرم طبقه بالا .... دراکو و مادرش هم که به اتاق خواب من می رن... می مونه شما دخترها می رید طیفه بالا اونجا یه اتاق خواب دیگه هم هست و من و رون و سوروس تو حال می خوابیم... همه آنها تا نیم ساعت دیگر در جاهای خود رفتند و خوابیدند...
________________
قلاجمالی شورا قاثر «هم: امیر این نشریه هری صبح زود از خواب بیدار شده بود و به همراه کریچر به کوچه دیاگان برای خرید وسایل رفت و تمام وسایل مورد نیاز آن جمع را تا یک ماه خرید کرده بود.... هری بیشتر برای این می خواست به کوچه دیاگان برود تا بتواند موقعیت آنجا را درست و حسابی تحلیل کند.... هنوز اسکریم ژور برای کوچه دیاگان همان ده نفر نگهبان را گذاشته بود ... هری به خوبی می دانست که دوتا از مرگخوارهایش حریف همه آنها می شدند.... پس از خرید هری و کریچر سریع به گودریک هالی اپارات کردند و وسایل را در انبار جاسازی کردند.... هری بعد از صبحانه تمام وظایفی که آنها باید انجام بدهند را به آن پنج نفر گفت و قرار شد جینی تمام مدت را در مغازه فرد و جرج بماند و بیرون نیاید... هری به آنها گفت که باید رول خود را بی عیب و نقص اجرا کنند چون ولدمورت واقعی در ظاهر یک نفر دیگر در آن مکان حظور خواهد داشت.... پس از چند بار که هری ماجرا را برایشان گفت زمان اجرای نقشه بود... او هر کدام از آنها را در اتاق جداگانه به هرکدام از آنها یک دست از لباسهای پدر و مادرش را
که ۶ سال می شد که هیچ کس نپوشیده بود را داد... قرار شده بود که خانم ویزلی برای رون و هرومیون در آخر هفته لباس اضافی بیاورد.... لوپین و تانکس هر دو در اتاق پدر و مادر هری رفتند، هرمیون به اتاق هری و رون به دیگر اتاق رفت ... هری هم طلسم را بر روی هر چهار نفر اجرا کرد و بعد از چند دقیقه که هر چهار نفر به هوش آمدند به همراه جینی به سمت کوچه دیاگان روانه شدند... قرار شد هری نیم ساعت دیگر با قیافه ولدمورت به کوچه دیاگان برود...
|} | : او هم اکنون از خانه خود در گودریک هال بیرون آمده بود و داشت آماده رفتن به گودریک هال می شد پس چوبدستی خود را از جیب شلوارش بیرون آورد و در ذهنش گفت : - انیمیت ری نیو (ArlirruCIte RerleLU )
هری آن سال داشت به ولدمورت تغییر شکل می داد... خودش نمی دانست چرا زمانی که به
شکل ولدمورت واقعی بود احساس غرور و قدرت بیشتر می کرد ... ش شاید برای این بود که همه از قیافه ولدمورت ترسی داشتند ... از پنجره دراکو و مادرش را می دید که داشتند به او نگاه می کردند او دیگر وقت زیادی نداشت...
پس سریع دهنش را متمرکز کرد.... ناگهان همه جا سیاه شد ... پس از چند ثانیه .... هری داشت به کوچه دیاگان نگاه می کرد....در ذهنش گفت:
________________
- لوت ولدمووت این خونلجنایی و اقوا= عاهگل دوست صحجان....
هری به سمت چپ نگاه کرد هر چهار نفر را می دید که داشتند از بانک گرینگوترز بیرون می آمدند-هری به آنها گفته بود که برای تنوع هم که شده بروند به گاوصندوق تانکس در گرینگوترز و مقدار پول اندکی بردارند تا هیچ کس به آنها شک نکند - هر چهار نفر داشتند از پله های بانک پایین می آمدند... وقت زیادی نداشت ... دوباره همه جا سیاه شد... دوباره همان منظره گودریک هالی برایش نمایان شد... وقت زیادی نداشت ذهنش را بر روی همان جایی که چند لحظه پیش در بدن ولدمورت واقعی بود متمرکز کردهری خیلی دلش می خواست بداند که ولدمورت در شکل چه کسی در کوچه دیاگان آمده بود
|} | :
در کوچه دیاگان جادوگران داشند کارهای روز مره ی خود را انجام می دادند.... کسانی که بچه مدرسه ای داشتند آمده بودند برای آنها کتاب های سال جدید را به همراه بقیه لوازم ضروری را برایشان بخرند... همه از این خوشحال بودند که امسال فرد برگزیده می خواهد به بچه هایشان آموزش دفاع در برابر جادوی سیاه را بلد هل... عجب با اینجا بود که صف طویلی در کتاب فروشی فلوریش و بالاترز جمع شده بود.... معلوم بود همه می خواهند کتابهای کمک درسی برای درسی دفاع در برابر جادوی سیاه را بخرند تا در اولین جلسه با فرد برگزیده کم نیاورند.... صاحب فروشگاه کتاب هم بسیار خوشحال بود تا به حال اینقدر فروش نداشته بود... حتی چهار سال پیشی که لاکهارت روز قبل از مدرسه به آنجا آمده بود تا به طرفدارانش کتابهای خودش را
بفروشد اینقدر فروش نکرده بود.... ناگهان ! صدای ترقی بندی مثل صدای شلیک گلوله به گوش رسید و در چند متری بانک گرینگوترز مرد بلند قد با ظاهری ترسناک ظاهر شد.... می شد گفت که هیچ کدام از جادوگرانی که در آن مکان قرار داشتند تا به حال قیافه ترسناک او را بودند... مردی لاغر با چشمهای سرخ رنگ شیطانی .... همه شکه شده بودند... از ترسی حتی نمی توانستند حرک کنند.... همه مردم داشتند با ترس و وحشت به هری نگاه می کردند... در جلوی خود ریموس و تانکس را می دید که چند عدد کتاب در دست داشتند... رون و هرمیون هم پشت سر او بودند و داشتند با ترس به او نگاه می کردند... چند متر عقب تر افراد وزارت خانه را می دید که از ترسی خوشکشان زده بود... در کنار آنها پسر بچه شانزده سالهای - هری آن را می شناخت او خود تام
مارولو ریدل ۶ل ساله بود - بچه گی های ولدمورت بود... با صدای خشن و ترسناک خودش
گفت:
________________
- شماها دوست آن پاتر بوگندو هستید و باید امروز به خواطر آن در این مکان بمیرید... کجاست فرد برگزیده شما... هان نکنه ترسیده همه مردم از ترس داشتند می لرزیدند... با نفرت تمام به آن چهار نفر برای بار آخر نگاه کرد سپس چوبدستی اش را بیرون آورد و با صدای خشن و نفرت بار خودش گفت خودش گفت: - ری ران آواداکداورا(Rerun AUoadcakcedoLUerca) اشعه سبز رنگ بزرگی با شتاب از چوبدستی او بیرون امد و به چهار قسمت تقسیم شد و به بدن هر چهار نفر برخورد کرد و هر چهارنفر در حالی که با ترسی داشتند به ولدمورت نگاه می کردند بر روی زمین افتادند. بله هری هر چهار نفر آنها را کشته بود. همه مردم که نمی دانستند چه کاری باید انجام دهند حتی از شدت ترسی نمی توانستند فرار کنند به ولدمورت که با چشمهای شیطانی اش داشت با نفرت به جسد آن چهار نفر نگاه می کرد... هری چوبدستی اش را بیرون آورد و در ذهن خود گفت: (مسابینی فیکشنی نارک مارک ) گیری تخریکه مرور زیری بری%2%eروز 2ی بزرگترین نشان سیاهی که هری تا به حال دیده بود از چوبدستی اش بیرون آمد و به هوا
رشت تا ... .
 
________________
هری این کار را کرد و به گودریک هال آپارات کرد، در آخرین لحظه چهره تام مارولو ریدل رو دید که داشت با رضایت کامل به هری نگاه می کرد....
: : چند ساعت بعد از آن ماجرا جناب آقای وزیر به همراه پرسی ویزلی به گودریک هال آمدند تا ماجرا را برای هری بگویند... هری زمانی که آن دو را دید سریع همه را به اتاق بالا برد فقط گذاشت یوآن پیش او بماند... آقای وزیر نمی دانست چه طور باید آن اتفاق را بگوید می خواست شروع به حرف زدن بکند که ناگهان هری شروع کرد به گریه کردند.... - یعنی می خوای بگی بهترین دوستان من به دست اون کثافت کشته شدند... جناب آقای وزیر که تعجب کرده بود گفت: - آ.... آره • • • ولی نو... تو از کجا فهمیدی هری در حالی که گریه می کرد گفت: - از لیگیمنسی ... ولی چه .... چه طور این اتفاق افتاد... آقای وزیر شروع کرد به تعریف کردن ماجرا و گفت ... یوآن هم در طول صحبت وزیر به دروغ خودش را به ناراحتی زده بود... از این تعجب کرده بود که هیچ کدام از افراد خانواده پاترها را در این وضعیت ندیده بود... گریه کردن و خانواده پاترها.... اسکریم ژور زمانی که ماجرا را کامل گفت هری مدت مدیدی به دروغ گریه کرد و سپس با خشم گفت: - من انتقامشون رو می گیرم ... انتقام پدر و مادرم رو هم ازش می گیرم...اون تا حالا همه نزدیکان من را کشته... کاری می کنم که.... - هری آرام باشی... ولی اتفاقیه که افتاده... با این حال می خواستم بدونم که هنوز هم می خوای
مدرسه باز بمونه... می خوام بگم با این اتفاقی که افتاده... - بله آقای وزیر من حتماً می یام به مدرسه.... خودتون که بهتر می دونید تنها کاری که من می تونم انجام بدم اینه که دانش و نیروی خودم را به بقیه نشان بدم... هری اشاره ای به پرسی ویزلی کرد... وزیر فهمید که منظور هری چی بود ولی در جلوی پرسی نمی توانست ان را بیان کند... هری در حالی که داشت کنترل خود را به دست می آورد گفت: - آقای وزیر می خوام فردا در تمام روزنامه های جادوگری بنویسید که من گفتم که روزی انتقامم را از لرد سیاه می گیرم و جادوگرها باید حتماً بچه هاشون را بفرستند به مدرسه - با... باشه هری هری که کمی آرامش گرفته بود پس از مدتی گفت:
________________
- آیا امسال می شه یوآن به مدرسه بیاد...
- اره هری ... مینروا موافقت کرده اسکریم ژور و پرسی ویزلی نیم ساعت دیگر هم پیش هری ماندند تا هری را آرام کنند هری هم نامه ای برای جامعه جادوگری نوشت و قرار شد که فردا صبح در روزنامه دیلی پرافت چاپ
کنند
خانم لانگ باتم پشت در اتاق خواب پدر و مادر هری ایستاده بود و داشت با خوشحالی با هری حرف می زد... - نزدیک بود اجازه مرخص کردن آن دو را ندهند ولی به خواطر اصرار های من و نویل مجبور شدن که مرخصشون کنن... ولی من نفهمیدم چند روز طول می کشه تا حال آنها خوب بشه.... - برای نویل به طور کامل توضیج دادم... تا آخر هفته باید ازشون خوب مراقبت کنید.... حالا که معجون رو خوردند تا آخر هفته به هوش می یان.... - هری ... فکر نکنم تا پایان هفته تو این جا بمونی ... - درسته خانم لانگ باتم پس فردا باید برم هاگوارتز ...
• • • • • ولی تو این مدت - - خانم لانگ باتم شما نمی خواد کار مهمی انجام بدید... من همه چیز رو به نویل گفتم اون می دونه باید چه کار کنه .... همین طور که می بینید از همین الان هم پیش تخت پدر و مادرش نشسته و مراقبشون هست... من خودم آخر هفته می یام یه سر به شماها می زنم ... پس نگرانی
بی مورد ۵ .... -حالا می خوای با ویزلی ها چه کار کنی... فردا تو به خاکسپاری اونها شرکت می کنی.... - نه بهشون گفتم به بقیه بگن که اعصابم قابت زده و از زمانی که بهترین دوستام رو از دست دادم.... با هیچ کس حرف نزدم... - با پدرت هیچ فرقی نداری .... بهت اطمینان می دم اگه اون الان زنده بود همین کار را برای دوستاش انجام می داد.... من تا آخر عمر مدیونتم - خانم لانگ باتم اینها چه حرفیه می زنید ... خودتون خوب می دونید که الیس و فرانک چه کارهای مهمی برای محفل کرده اند... این حق اونها نبود که به این عذاب دچار بشن... باور کنید هر کس دیگه جای من بود این کار را براش می کرد .... هنوز هم که اون زمان ها یادم می یاد همه چهار ستون بدنام می لرزه ... باورم نمی شه آنها آن کارها را برای محفل انجام داده باشند ماموریتهایی که در آن شانس زنده بودنشون صفر بود انجام می دادن ... به خواطر کارهایی که آنها برای جامعه جادوگری انجام دادن لیاقت گرفتن نشان مرلین ممتاز رو دارن پس لطفاً دیگه حرفی در این مورد نزنید....
________________
خانم لانگ باتم از حرفهای هری سرخ شده بود دیگه نتوانست حرفی بزند و به سمت تخت تنها فرزند و عروسش راهی شد... هری از پله ها پایین رفت ... در طبقه پایین یوآن را دید که داشت به بچه ها و تانکس و ریموس و نارسیسا از بار اولی که خانه گانت ها رفته بودند صحبت می کرد... جالب این بود که همه داشتن به حرف های او گوش می دادن... -.... زمانی که البوس انگشتر رو برداشت یه هو دیدم دستش شروع به سیاه شدن کرد من هم که هول کرده بودم برای چند لحظه داشتم به اون همین طور هاج و واج نگاه می کردم که یهو فکری به ذهنم رسید و طلسم پیترفیکوس توتالس رو روش اجرا کردم، بدنش خشک شد... جالب این جا بود که اون نفرین سیاه هم متوقف شده بود پس من هم سریع با چند تا لباس کهنه که آنجا بود انگشتر رو پیچوندم و البوس رو به خونه خودم انتقال دادم ... در اون زمان پیتر رفته
بود....
رون که متوجه هری شده بود صدای خودش رو صاف کرد... - اهم اهم... این هری گریه ای دوباره اومد پیش ما...
- همه زدند زیر خنده
هرمیون هم با خنده گفت: - رون راست می گه تو بهتره بری پیش وزیر گریه کنی... سوروس گفت که چه طوری گریه می
کردی... - یکی طلابتون ... می بینم که خیلی با سوروس گرم گرفتید.... رون گفت: - عجب آدم باحالیه هری فکر نمی کردم اسنیپ اینقدر عالی باشه...
- قرار نشد اغراق کنی رون... -اینها چه حرفیه ... بابا من تا حالا هیج ادمی مثل تو مشتی ندیده بودم... هری با بی میلی گفت: - کریچر یه لحظه می یای اینجا کارت دارم... کریچر در حالی که ملاقه ای در دست داشت از آشپزخانه اومد بیرون... - ارباب با من چه کار داشتن - می خواستم بدونم شام کی آماده می شه - الان شام را می کشم...ارباب لطف کنن با دوستاش بیان داخل آشپزخونه - سوروس جان بیا بریم داخلی.... بقیه ماجرا را داخلی تعریف کن
: : "{{
________________
که اسنیپ به دستور هری درست کرده بود به شکل جینی و نویل تغییر شکل داد و سپس به همراه آن دو و یوآن به خانه ویزلی ها آپارات کرده بودند و بعد از آن جینی واقعی را به گودریک هال منتقل کرد.... قرار بود این طور وانمود کنند که مادر بزرگ نویل، نویل را پیش آنها سپرده و خودش به همراه فرزند و عروسش رفتن آلمان برای درمان.... یوآن هم که از قبل پیش همه معرفی شده بود... قرار شده بود که خانواده گرنجر از آن موضوع باخبر نشوند... خانم ویزلی هم خیلی دلش برای رون و هرمیون تنگ شده بود قرار شده بود اخر هر هفته خانم ویزلی برای سر زدن به بچه هایش به گودریک هالی برودند ... جسم دوم رون ، هرمیون ، لوپین و تانکس را در گورستان جادوگرها در هاگزمید خاک کرده
بودند... قرار بود آن روز هری صبح به مدرسه هاگوارتز برود تا برنامه هفتگی و بقیه وظائف و اطلاعات را از مدیره ی مدرسه دریافت کند... صبح از خانه ویزلی ها بیرون آمد سپس ذهنش را بر روی اتاق دامبلدور متمرکز کرد و به آنجا آپارات کرد...
قوجمله ه قبر هم 8 شیخالع هنرپیر هری در دفتر مدیره مدرسه قرار داشت ، قرار بود تا یک مدتی به خواطر مرگ رون ، هرمیون ، لوپین و تانکس که بهترین دوستانش بودند تا چند روز با کسی حرف نزد... از قبل برای همه اینها به همراه لرد سیاه نقشه حسابی کشیده بود – چون هری یکی از جاودانه سازهای لرد ولدمورت است و ولدمورت می دانست در وجود هری هم مثل خودش ذره ای از عشق و
بکند... خودش از کاری که پیش اسکریم ژور کرده بود ناراحت بود... نباید گریه می کرد... ولی اسکریم ژور از اتفاقی که زمانی که به هری آن اتفاق ناگوار افتاده بود در روزنامه دیلی پرافت
چاپ نکرده بود... فقط در صفحه نخست یک عکس بزرگ از علامت سیاهی که ولدمورت در آسمان کوچه دیاگان نقش بسته بود چاپ کرده بودند و در کنار آن عکس های تک نفر آن چهار نفر که به دست او کشته شده بودند... و در زیر آن با خط درشت نامه ی هری خطاب به جامعه جادوگری
را نوشته بودند...
مک گونگال شروع به صحبت کردن کرد: - هری در مورد اتفاقی که برای دوستات افتاده واقعاً متاسفم .... من تو را درک می کنم.... حالا می خوای چه کار کنی.... طی نامه ای که برای جامعه جادوگری نوشته بودی فهمیدم که برای از بین بردن اون عزمی راسخ داری و می خوای تمام نیرو و قدرت جادویت را به دانش آموزان هاگوارتز یاد بدی.... آیا اینها حقیقت داره...
هری با صدای گرفته ای گفت: - بله مینروا... من امسال می خوام ولدمورت را شکست بدم ... برای این کار و همان طور که می دانید باید ارتش دامبلدور را از نوع تشکیل بدم... باید هر چه سریعتر دست به کار شد.... - آن وقت تکلیف معلم ها چه می شه .... خودت که خوب می دونی هیچ کدام از ماها قدرت مقابله با یکی از مرگ خوارهای اسمشو نبر را هم نداریم... - برای شما هام البته اگه بهتون بر نمی خوره کلاس آموزش می گذارم...اگه بگذارید من به شما سحر و جادویی یاد میدم که خود لرد ولدمورت از بعضی از آنها بی خبره... و من تنها به رئیس چهار گروه مدرسه یعنی اسلاگهورن، فلیت ویک، اسپراوت و هاگرید اموزشی می دم... مینروا که خوشحال بود گفت: - اینها چه حرفیه هری ما هر کاری که از دستمون بر بیاد برای مبارزه با مرگ خوارها می کنیم... ولی فکر کنم یه مشکل کوچولو داریم و اون هم اسلاگهورنه ... تو که خوب می دونی
________________
- من خودم.... ترتیب اون را می دم.... شما فقط امشب راس ساعت الا بیاید به اتاق من.. - گفتی اتاق ..... می خواستم ازت بخوام که امسال استثناً بیای در دفتر مدیر مدرسه یعنی
- نه مینروا ... شما دارید بیش از حد به من لطف می کنید... من به همان دفتر اسنیپ می رم ... من باید برای اتاق خودم چند تا طلسم باستانی قوی بگذارم... برای همین اونجا من خیلی راحت ترم... برای شبهام اگه اشکالی نداره من می رم به اتاق قبلی شما در برج گریفیندور... - ولی تو که این جا راحت تری .... تو می تونی با تابلوها در مورد کارهات مشورت کنی ... حتی با دامبلدور .... هری نگاهی به تابلوی خالی دامبلدور کرد... معلوم نبود کجا رفته... در حالی که در بقیه تابلو ها دنبال دامبلدور می گشت گفت: - نه مینروا جان... شما دارید بیش از اندازه به من لطف می کنید من در همان جا راحت ترم... پس دیگه حرفی در موردش نزنید.. مینروا یک نگاه کوچک به سر تا پای هری کرد، سپس گفت: - خوب باشه... حالا می ریم سر برنامه کاریت .... هر معلم می تونه چهار روز در هفته درس بده و یک روز به غیر از روزهای تعطیل می تونه داشته باشه... تو می خوای روز تعطیلت در چه روزی باشه... - اگه اجازه بدی مینروا جان... من برای یه سری از مسائل نمی تونم در هیچ روز از هفته بیکار بمونم....روزهای شنبه و یکشنبه را هم می خوام کلاس داشته باشم... هری داشت به ولدمورت فکر می کرد.... اگر می دانست که هری یک روز در هفته تعطیلی هست... حتما به او دستور می داد که باید کاری برایش انجام دهد ... و چون هیچ کس قدرتمند تر از هری در کنارشی نبود... برای وحشتناکترین کارها در بیرون از او استفاده می کرد... - بهتره امسال تیم های کویدیچ مدرسه را تعطیل کنید... به جای آن کلاس اضافی برای درس دفاع در برابر جادوی سیاه بگذارید....
مک گونگال لحظه ای فکر کرد و سپس گفت: - ولی باید تو هفته حداقل یک روز را از وظائفت خالی بگذاری کنی... این جوری که از فشار کار تلف می شی... - شما نگران من نباشید... همون طور که گفتم برای یه سری از مسائل نمی تونم هیچ روزی را بی کار بمونم... پس دیگه اصرار نکنید...
________________
- باشه... هری... حالا که خوب دارم فکر می کنم... فکر خوبیه... فقط روزهای تعطیل یک کلاس اونم با سال دوم سومی ها که زیاد خسته نشی ... با اینکه من از بعضی جاهاش سر در نیاوردم ولی باشه... قبول
- سوالی دیگه ای ندارید...
--
- پس حالا من از شماها یک خواهش داشتم... از شما می خوام اگه اشکالی نداره ... شاید من امسال گروه سنتور ها که در جنگل ممنوعه هستن را می خواستم ببرم تو یکی از کلاس های درس در طبقه اول مشرف به جنگل... - سنتور ها .... ولی برای چی می خوای اونها رو بیاری تو مدرسه... - خودت که خوب می دونی مینروا... تنها گله سنتور ها در کل جهان در این جنگل قرار داره ... تازه زمانی که ولدمورت با مرگ خوارانش به این جا حمله کردند.... اونها هیچ شانسی در برابر شون ندارن... ولی موضوع اصلی یه چیز دیگه هستش که شب براتون توضیح می دم... ولدمورت ممکنه از اونها برای به تحقق رساندن بعضی از کاراش استفاده کنه... امشب براتون توضیح می
دهم... - خوب... باشه... ولی فکر نکنم قبول کنن... خودت که این موجودات مغرور را می شناسی ... نمی خوان زیر بار جادوگر ها باشن...دیدی که حتی برای روز خاکسپاری دامبلدور هم نیومدن... - همه اینها را می دانم مینروا .... ولی من اونها را قانع می کنم.... فقط از این موضوع به غیر از روئسای دیرها نباید کسی دیگه ای بدونه... - باشه... به هیچ کس نمی گم ... ولی حالا کی می خوای بری بیاریشون .... - همین الان بعد از تمام شده کارهای شما.... - اها... باشه... کار من با تو تموم شد هری ... اگه می خوای همین الان برو... که بتونی به موقع برای شام برسی... هری از جای خود بلند شد ... داشت به سمت در خروجی می رفت که مک گونگال ازش پرسید... - راستی تو چه طوری وارد مدرسه شدی... در مدرسه که قفل بود و از اونجا که هیچ کس بدون کلمه رمز نمی تونه وارد بشه.... تازه شومینه های مدرسه کارشون را از امشب شروع می کنن ... - درسته مینروا ولی من از آنجا نیامدم ... من به اینجا آپارات کردم... مک گونگالی که از حرف هری تعجب کرده بود گفت: - تو به اینجا آپارات کردی... ولی چه طوری ... هیچ کس که نمی تونه تو مدرسه غیب و ظاهر
- درسته ولیا آ این برای نوادگان واقعی چهار تا بنیان گذار استثناست... مینروا که اندکی ترسیده بود گفت:
________________
- یعنی ... یعنی می خوای بگی که اسمشو نبر هم هر موقع که بخواد می تونه در مدرسه غیب و ظاهر بشه.... - من که بهتون گفتم... تنها نوادگان واقعی می تونن در مدرسه غیب و ظاهر بشن... اون که نواده ی واقعی سالازار اسلیثیرین نیست... قرار نمی شه هر که تونست به زبان مارها صحبت کنه وارث واقعی سالازار باشه... هر نواده باید قدرتی که آن بنیان گذار برایش به ارث گذاشته را نیز دارا باشه... وارث واقعی از بین نوادگان سالازار اسلیثیرین تنها یک نفر می تونه باشه و اون یک نفر ولدمورت نیست... واین معنیش اینه که ولدمورت هنوز که هنوز ه نتوانسته تمام قدرت سالازار اسلیثیرین بزرگ را تصاحب کنه ... وارث حقیقی باید قدرت جد خودش یعنی یکی از چهار بنیان گذار را داشته باشه... و این فقط در مورد نواده گودریک گریفیندور و نواده سالازار اسلیثیرین صادقه فقط آن دو بودن که برای نوادگان خود قدرت خودشون را به ارث گذاشتن ... من اگه دو ماه پیش می خواستم هم نمی تونستم در مدرسه غیب و ظاهر بشم... مینروا که خیالش راحت شده بود... دیگر سوالی نپرسید ... هری می خواست که از اتاق برود بیرون که ناگهان چیز درخشانی نظر او را جلب کرد... بله شمشیر گودریک گریفیندور.... ولی حالا زمانش نبود... اخر هفته که می خواست از مدرسه به گودریک هال برود ان زمان باید کار خود را انجام می داد...پس هری هم از دفتر مدیر مدرسه بیرون آمد و به سمت جنگل سیاه راهی شد...
چند تا از نگهبان هایشان می خواستن به هری حمله کنن ... ولی زمانی که دیدن هری از چوبدستی خودش در برابر آنها استفاده نکرد... آنها هم در برابرش به حالت آماده باشی ایستادند....
- این جا چه می خواهی... - من اومدم با رئیس گروه شما ها صحبت کنم ... می خواستم ببینم اجازه ملاقات با ایشان را به
سنتور که داشت به خودش می بالید گفت: - چه عجب بعد از این همه وقت یه جادوگر با ادب هم اومد این جا... بعد از دامبلدور تا حالا هیچ کسی را ندیدم که بخواد با اجازه ما وارد قرارگاه مون بشه.... بقیه جادوگر های احمق این را نمی دانان که ما از آنها برتریم... آن وقت به ما دستور هم می دهن... خوب جوابش را هم می گیرند... چند لحظه صبر کن تا برم از ایشان بپرسم... بعد میام سراغت...
________________
سنتور ی که از بقیه بلند قد تر بود برای چند دقیقه هری را با بقیه تنها گذاشت.... پس از مدتی آن سنتور به همراه رئیس گله خودشون که پیرترین سنتوری بود که هری در بین آن جمع دیده بود بازگشت...
هری به دروغ تعظیمی کرد و گفت: - چه افتخاری نصیب من شده ... رئیس سنتورها خودشون به پیش من آمدند ... خیلی منت گذاشتید... باور کنید باورم نمی شه شما آمدین به استقبال من ... ما جادوگرها ارزش این را نداریم....
رئیس گله با غرور تمام گفت: - بسه دیگه پاتر ... اگه نمی شناختمات ... می گفت داری از خودت حرف سر هم می کنی تا ماها رو گول بزنی...
- اینها چه حرفیه سرورم... من اومدم پیش شماها از شما ها یه خواهش داشتم... سنتور بلند قد که رفته بود رئیس قبیله را آورده بود گفت: - ما نوکر شماها نیستیم... شأن و درک ما از شما ها خیلی بالاتره ... ما هیچ کاری برای شماها انجام نمی دیم... - خیلی ببخشید ... من همون طور که گفتم ... از شما خواهش داشتم... من نمی خوام شماها برای من کاری انجام بدید ... من اومدم فقط به شما یه پیشنهاد بکنم... اگه اعلی حضرت اجازه بدن من عرض کنم...
-حرفت را بزن پاتر ... - می دونم که شماها می دونید که من می خوام چی بگم ... چون تنها شما ها هستید که می تونید آینده را به درستی پیش گوئی کنید...شما هستید که تمام چیز را در مورد ستاره ها و آسمان ها و علم نجوم می دانید... تمام سنتور هایی که در اطراف هری بودند... از حرف هری برای لحظه ای خوشحال شدند... برای بار اول بود که یک انسان امده بود و با صداقت از انها تعریف می کرد ولی به روی خودشان نیاوردند... - من می خواستم اگه اجازه بدید امسال تمام گروه خودتون را اگر اشکال نداره به مدرسه ما منتقل کنید.... خودتون که از آینده با خبر هستید... می دانید که لردسیاه می خواد به مدرسه حمله کنه... و... احتمالی اینکه شماها نابود بشید هستش... - تو به چه جرئتی از ما می خوای که بیام پیش شماها در مدرسه شماها زندگی کنیم... ما خودمون بلد هستیم از خودمون دفاع کنیم... و به یاری شما جادوگرها هیچ احتیاجی نداریم.... - این را می دانم سرورم... من از شما می خوام که برای اولین بار بیائید و به من ملحق شوید... سنتور قد بلند گفت:
________________
- ما حیوان خانگی تو نیستیم که این طور پیشنهاد می دی... - خیلی خیلی معذرت می خوام منظورم این نبود.... اگه اجازه بدهید من شما ها را به مدرسه می برم و در امن ترین اتاق مدرسه که مثل همین جنگل بزرگ و عظیمه... شما ها را در آنجا می گذارم... از شما ها می خوام تا قبل از اینکه هیچ کس در مدرسه نیست به آنجا بیائید.... به غیر از من و مدیر مدرسه هیچ کس دیگه هم از این موضوع خبر دار نیست... قول می دهم پیش هیچ کسی بازگو نکنم که شماها در مدرسه هستید... قوی ترین قفل ممکن را بر روی اتاقتون می گذارم.... فقط خودتون می تونید در اون اتاق را باز کنید ... هیچ کس دیگه حتی لرد ولدمورت هم نمی تونه بدون اجازه شما وارد آنجا بشه... امن ترین جای ممکن آنجا هستش... خودم خوب می دانم که درک و عقل سنتورها از ما انسانهای مغرور خیلی بیشتره... خودشون درک می کنن.... رئیس دسته سنتور داشت به هری با تفکر نگاه می کرد... داشت در باره موضوعی که پیش آمده بود فکر می کرد... . در صورتی که به مدرسه می رفت می توانست نسل خودش را از انقراض جلوگیری کند... از طرز قرار گرفتن ستاره ها در آسمان همه اینها را فهمیده بود که تمام نسل سنتورها تا دو سه سال دیگر به کل منقرض می شود... باید بیشتر فکر می کرد... به هری گفت: - تو همین جا بمان من به همراه بقیه می ریم تا نظر بقیه افراد را بپرسیم ... بقیه سنتور ها که داشتن به رئیس خودشان نگاه می کردن این برای بار اول بود که رئیسشان داشت به حرف یک انسان جادوگر عمل می کرد... او حتی سال پیش که دامبلدور پیش آنها آمده بود تا آن زن جادوگر که به سنتورها بی احترامی کرده بود را آزاد کند... حرف او را گوشی نکرد و می خواست به دامبلدور حمله کند... چه طور ممکن بود که به خواطر یک فرد معمولی به نام پاتر...ولی او که یک جادوگر معمولی نبود ... او می توانست لرد سیاه را نابود کند... بقیه سنتورها به همراه رئیس گله اشان به سمت تاریک ترین نقطه جنگل حرکت کردند.. وهری را تنها گذاشتند... هری بر روی تکه سنگ بزرگی که در کنارشی بود نشست.... در لحظه ی انتظار داشت به خاطره ای که در این ده روز همیشه به سراغش می آمد فکر می کرد به پدر و مادرش فکر می کرد.... خیلی وحشت ناک و زجرآور بود ... اطمینان داشت اگر هر کس دیگری هم جای هری بود همین احساس را نسبت به آنها داشت... کسی خودش را در شکل شخصی ببیند که پدر و مادر خودش را با بی شرمی و بی رحمی تمام
به قتل می رساند... در همین افکار بود که همه گله سنتور ها آمدند و در دور او حلقه زدند... رئیس قبیله شروع کرد به حرف زدن:
- ما به چند شرط پیشنهاد تو را قبول می کنیم...
- هر چی باشه قبول می کنم...
________________
- بگذار شرط هایم را بگویم... اول اینکه نباید هیچ کس از موضوع خبردار بشه... تو گفتی که فقط تو و مدیر مدرسه می دانید... باید خیالمون از بابت اون هم راحت بشه - خیالتون راحت باشه... من به ایشان اعتماد کامل دارم ... به ایشان گفتم که حق اینکه موضوع شماها را به شخص دیگه ای بگه نداره... هری به دروغ ادامه داد: اگه خواستید می تونم طلسمش کنم تا به هیچ کس دیگه حرفی نزنه... - نه لازم نیست ما به قول تو اعتماد می کنیم.... شرط دوم درباره امنیت اونجاست که نباید هیچ کسی بتونه وارد اونجا بشه ... خودت گفتی می تونی طلسمی روی در اتاق بگذاری که کسی نتوانه به غیر از ماها وارد آنجا بشه...
- در دستهه... - شرط سوم... در مورد مکان آنجاست ... باید وسعت آنجا به وسعت همین جنگل سیاه باشه... تازه ما می خوایم که سقف آنجا همیشه شب باشه و ستاره ها را به ما نشون بده... هری با خوشحالی گفت: - این شرط شما هم قبول ... شرط چهارم... - شرط چهارمی وجود نداره .... همین سه تا بود... باشه ما با اکراه قبول می کنیم که به هاگوارتز بیایم... سنتور پیر که رئیس بقیه سنتور ها بود جلو آمد... - اسم من هکتوره ... - من از ملاقات شما بسیار خوشحال هستم هکتور - بهتره هر چه سریعتر بری... ما هم تا نیم ساعت دیگه می یایم به مدرسه.... - باشه پس من نیم ساعت دیگه منتظر شماها هستم.... هری این را گفت و از سنتورها خداحافظی کرد و شروع به حرکت کردن به سمت هاگوارتز کرد شاید می توانست توی این مدت به هاگرید یه سری بزند...
} | :
مدیره ی مدرسه داشت از پنجره اتاقش به گله ی سنتور ها که داشتند به سمت مرد لاغر اندام و عینکی که در کنار کلبه هاگرید منتظرشان بود می امدند نگاه می کرد.... چه منظره زیبایی شده بود... تا به حال به این تعداد سنتور ندیده بود.... روشنایی آفتاب که از بدن سنتورها ساطع می شد به آنها عزمت خاصی داده بود... سنتورها در صورتی که سر خود را بالا گرفته بودند به سمت هری آمدند... جلوی آنها سنتور پیری بود که داشت بقیه را هدایت می کرد... معلوم بود آن سنتور رئیس گله اشان هست...
________________
صدای ششم سنتور ها همه مدرسه را برداشته بود... سنتور پیش هری آمد چند کلمه رد و بدل کردند ... سپس هری همه آنها را به داخل هدایت کرد.... صدای سلم ها هر لجظه بیشتر می شد... همه تابلوها و وسایلی که در داخل اتاق مدیر بودند شروع کرد به لرزیدن ... نزدیک بود همه آنها از جای خود بیافتند پایین ...تا اینکه صدا قطع شد...مثل اینکه همه چیز به خیر و خوشی تمام شد... مک گونگال به تابلو ها نگاهی انداخت ... دامبلدور مثل اینکه به تابلو خود باز گشته بود و لبخندی حاکی از رضایت بر لب داشت ... دامبلدور در حالی که دستش به چانه اش
بود گفت:
- من می دانستم که هری از پسشون بر می یاد...
________________
قیم ملی هر همf 8 9 رو« و اقشc آموثر انبع
- نه باسبیلبستک احتباجال به حمابیت تهو نتداوم ، خفهوم کمال تهونم از پسشان بو
ببام... ته و اگ خداشتم بوای آخو کاو ... شعوبه ای نهابهای وا ته بابیت بهشهون
مار غول پیکر که در حال خزیدن در جلوی صاحبش گفت:
- بیعنی او باب مخالف کشتن خون لجنهای هان ....
- نه باسبیلبستک ... اع علمان اعت و سه از وجود تالار اسو او با خبونت ... تاز که بعط
از کشته شدن ان پییو خوقنت امنبینت محدوسه چند بو ابو شده... ته که نمایی
خوال از دستور او بابت سو پبچهای کانال ...
- نه... نه او باب منظور عن ابن نبود... چشم من عبو عالی صنم تا شما
ض کاوها تهون را به نده احسنت انجام بتابت... من بوای شما عبو علی ضکنم...
- پس او ابن عطنت حق ببوان آعادن از تالار و انتداول ... عالی = gنهایی که اگه
تنها بخاک نقو هم دو ابن محدوسه کشته بشه سو بیع محدوسه وا تعطیل عادی
کنن و ما نمایی توانبیم به اهحداقمون بوسیم....
- چشم سو بوم ... کن از ابنجا جم نمایی خووم... منتظو شما عالی کمونیم تا به
عن دسته و حمله وا بحدهبط ...
- دو این اعدادن عمصحنه عن چند تا شبان بوال نابود کودتان بباوم ابنجا... و
آنزمان عالی بام و بهتن سو مالی زنم و چون عالی دونم از بس گوشت مهوش نموده
خهای تل خسته شد ... بوان غطاهای به تو عال باوم...
- سو g من خیلی به من لطق داون.... از شون سپاس گفداوم...
هری گفت:
________________
- من بابت بوم ... تا که از ابیطاگه بهشت سو عالی ننم...
خیلی دیر شده بود... حتماً تا آن زمان بچه های مدرسه به مدرسه بازگشته بودند... به مک گونگال قول داده بود که خودش را برای شام برساند... بعد از آنکه سنتورها را به اتاق مشرف به جنگل منتقل کرد و طلسمی که به آنها قول داده بود را به همراه طلسم خاموشی را بر روی در
آن اتاق گذاشته بود... هنوز تا شام دو ساعت فرصت داشت... پس به اتاق اسنیپ رفت و شروع کرد به جمع و جور کردن اتاق ... ابتدا وسایلی که می دید اتاق کم دارد را از اتاق ضروریات به آنجا منتقل کرده بود و بعد از آنکه اتاق را تزئین کرد... طلسم های باستانیش را بر روی اتاق گذاشتن... طلسم های زیادی بر روی آن اتاق گذاشت... تنها اشخاص می توانستند با اختیار خودشان وارد اتاق شوند(کسی که تحت طلسم فرمان است نمی توانست وارد اتاق شود)... همه افراد می توانند فقط در شکل خودشان وارد آنجا شوند(یعنی کار معجون هفت عصاره در اتاق هری بی معنی بود)... پس از انجام دادن طلسم های مربوطه به تالار اسرار رفته بود و وظائفی که باید در طول سال تحصیلی به همراه آن مار غول پیکر انجام می داد را به باسیلیسک گفته بود... زمان زیادی برای جمع و جور کردن وسایل اتاق اسنیپ صرف کرده بود... باید هر چه سریعتر به سرسرا می رفت ... ولی قبل از آن باید لباس مناسبی می پوشد... پس ذهنش را بر روی دفتر خودش متمرکز کرد و
به آنجا آپارات کرد...
:{{{ :: *
سرسرای عمومی مثل سالهای گذشته شلوغ بود... با اینکه امسال روسای مدرسه هاگوارتز دانش آموزان جدید به مدرسه نیاورده بودند ... همان شور و شوقی که هر سال میان دانش آموزان برقرار بود... و همه اینها به خواطر یک نفر بود... فرد برگزیده... یک هفته ای می شد که این خبر را صفحه اول تمام روزنامه های جادوگری به خود اختصاص داده بود...والدین همه دانش آموزان می خواستند بچه هایشان توسط فرد برگزیده آموزش ببینند... آنها هم بسیار شوق کرده بودند... کسی به آنها آموزش می داد که تا حالا چند بار توانسته بود از دست اسمشورو نبر جان
سالم به در برد.. کسی که باعث شده بود اسمشو نبر بالا سال قدرت خودش را از دست
بدهد... ولی تازگی ها در روزنامه ها هری را دیگر فرد برگزیده صدا نمی زدند... یک هفته ای می شد که به "تنها نواده ی گریفیندور "اسمش تغییر کرده بود... نواده ی شخصی که توانسته بود سالازار اسلیثیرن بزرگ را شکست دهد... همه می دانستند که اسمشو نبر هم تنها نواده ی سالازار اسلیثیرین هست... دو روز قبل هری در نامه ای که به جامعه جادوگری نوشته بود آن را هم برملا کرده بود.قبلا وزارت خانه شایعه هایی از این قبیل از بعضی از مرگ خوارها شنیده بودند... ولی باور نمی کردند... خانواده ی گانت ها سالها پیش نسلشان منقرض شده بود... دیگر
هیچ گانتی در کره زمین وجود نداشت... ولی از زمانی که هری آن خبر را که به دستور شخص لرد ولدمورت به جامعه جادوگری گفته بود... ولدمورت می خواست همه این موضوع را بدانند... دیگر همه آن موضوع را می دانستند... در سمت چپ سرسرا دانش آموزان اسلیثیر نی قرار داشتند.... همه آنها ساکتسر جای خود نشسته بودند... قرار بود امسال به دست پاتر بوگند و برای مرگ خوار شدن آموزش ببینند... طبق گقته ی اوری و گری بک این خبر که یک هفته قبل از شروع کار مدرسه هاگوارتز به همه والدین دانش آموزان اسلیشیرینی رسانده شده بود... این طور از پاتر بوگند و بر می آمد بعد از لرد ولدمورت او سرور آنهاست... تمام قدرت لرد سیاه را هم دارا بود.... این طور که شنیده بودند او حتی تمام منش خبیث لرد سیاه را نیز داراست... به همان اندازه بی رحم و بی وجدان ... ولی چرا از او خبری نمی شد ... آنها که غذای خودشان را تمام کرده بودند... منتظر بودند تا مک گونگال حرف های همیشگی که قبلاً اون دامبلدور خرفت می زد را برایشان بزند... مک گونگال هم از اینکه هری دیر کرده بود نگران بود... دیگر نباید بیشتر از این دانش آموزان را منتظر می گذاشت... باید صحبت می کرد می کرد که ناگهان... صدای قیژ بلندی به گوش رسید و درهای تالار بزرگ با صدا باز شد... مردی در آستانه در ایستاده بود ... تمام سرها در تالار بزرگ به سمت تا آن مرد چرخید... مرد بلند قل و لاغر اندامی از در اصلی تالار وارد شد و شروع کرد به حرکت کردن ه سمت میز معلمان... با چه ابهتی راه می رفت...همه دانش آموزان اسلیثیریتی به دلیل اینکه سرور خود وارد سرسرا شده ... به احترام ایشان از جای خود بلند شدند... بقیه دانش آموزان که از کار دانش آموزان اسلیثیرینی متعجب بودند شروع کردند به پچ پچ کردن و با دست آنها را نشان دادن .... هیچ کس نمی دانست چرا آنها آن کار را انجام دادند... از کی تا حالا آنها به هری احترام می گذاشتند که حالا به احترام ورودش از جای خود بلند شده اند.... مینروا مک گونگالی که از دیدنی هری خوشحال شده بود ...آیا این همان پسر بچه ی یک ساله ای بود که شانزده سال پیش در پرایوت درایو به همراه دامبلدور دیده بود... با چه ابهتی راه می رفت ... در صورتش خشمی مه از کشتن دوستانش بود نمایان بود... هری به سمت میز خودش پیش مدیره ی مدرسه رفت و بر روی صندلی خودش نشست... مینروا مک گونگالی که از ورود هری بسیار خوشحال بود شروع کرد به صحبت کردن : -خب حالا که همه شماها غذاهاتون را خوردید ... می خوام به حرف های من گوش کنید... می خوام چند نکته را برای شما دانش آموزان یاد آوری کنم... آقای فلیچ سرایدار مدرسه از من خواسته بهتون بگم که به سیاهه اشیایی که استفاده از اونا داخل قلعه ممنوعه ، همه وسایل مغازه شوخی ویزلی ها اضافه شده... هر کسی که گی خواد کی تونه اون را در دفتر آقای فلیچ بخونه...اگه کسی دوست داشته باشه می تونه بهش نگاه بندازه... مثل سالهای قبل مدریر مدرسه
________________
به شما یادآوری می کند که بازی کردن در جنگلی که در محوطه ی مدرسه، خارج از محدوده ی مجاز دانش آموزاس...همه شما می دانید که امسال پرفسور دامبلدور در پیش ما نیست ... پس ما بیشتر از همیشه مراقب خودمان و مدرسه باشیم...امنیت مدرسه نسبت به سال قبل هیچ فرقی نکرده... چون سال قبل پرفسور دامبلدور قوی ترین طلسم ها را بر روی این مدرسه گذاشته اند و هیچ کس نمی تونه بدون اجازه وارد این مدرسه بشه...و همان طور که می دانید... امسال ما به جای سوروس اسنیپ معلم شما در دفاع در برابر جادوی سیاه... پرفسور پاتر را داریم... پرفسور پاتر از جای خود بلند شد... تمام معلمین به همراه دانش آموزان شروع کردند به دست زدن...اولین بار بود که چنین صدای دست زدن عجیبی در مدرسه به گوش می رسید... و این شاید به خواطر این بود که اسلیثیرنی ها هم امسال برای بار اول در تاریخ هاگوارتز به همراه بقیه دانش آموزها برای معلم جدید خود دست می زدند... هیچ کس غیر از پرفسور پاتر نمی دانست چرا... هری دوباره بر سر جای خودش نشست ... مک گونگال هم شروع به صحبت کردن کرد... - همان طور که آقای پاتر چند روز پیش در روزنامه ها به اطلاع جامعه جادوگری و احتمالا شما رساندن ایشان می خواهند ارتشی که دو سال پیش به همراه دو نفر از بهترین دوستانشان که به نام ارتش دامبلدور تاسیس کردند ادامه دهند... در این گروه شما روش درست مبارزه با جادوی سیاه را با می گیرید و ثبت نام در این گوه برای عموم رایگان هست...فکر کنم وزارت خانه که همه اینها را به اطلاع شما رسانده باشد ... ولی ایشان امروز یک پیشنهاد دیگر هم به من که مدیر مدرسه هستم کردند مینی بر اینکه امسال تیم کویدیچ مدرسه منحل شود و به جای آن ایشان برای شماها کلاس اضافی درس مبارزه با جادوی سیاه را بگذارند... بیشتر دانش آموزها از حرفی که مینروازده بود خوشحال بودند...می توانستد در آن درسی بیشتر پیشرفت کنند... اسمشو نبر را که نمی شد با یک چوبه ی جادو شکست داد... آنها نیاز به یاد
گیری بیشتر در سال دفاع در برابر جادوی سیاه بودند... - همون طور که می بینید معلم دیگه ای برای درس تغییر شکل شماها وجود نداره و معنیش اینه که من باز امسال معلم شما ها هستم... ولی چون من به غیر از پست معلمی... پرفسور پاتر دیگر به حرفهای مک گونگال گوش نمی کرد ... حواسش پیش دانش اموزان بود... می خواست ببیند که یوآن اسمیت در چه گروهی افتاده... به دانش آموز ان اسلیثیر نی نگاه می کرد... در گروه اسلیثیرن نبود... به میز گریفیندور نگاه کرد.... نویل را دید که پیش جینی ویزلی نشسته است و در کنارشان یوآن نشسته بود و داشت به حرفهای مک گونگال گوش می کرد... ولی این چه طور ممکن بود ... او که قبلا در گروه اسلیثیرینی ها بوده پس چرا کلاه گروه بندی
: : "{{
________________
هری منتظر اسلاگهورن بود ... در میان صحبت های مک گونگال در سرسرای عمومی مدرسه به او گفته بود که نیم ساعت زودتر از بقیه به دفترش بیاید چون می خواست با او صحبت خصوصی داشته باشد... اسلاگهورن وارد دفتر هری شد... با تردید داشت به هری نگاه می کرد...آیا این امکان داشت که او برای بار دوم از طلسم آواداکداورا جان سالم به در برده باشد... این یه موقعیت ویژه بود... او می توانست نقش بهترین و موفق ترین دانش آموز او را بازی کند ... ولی برای چه هری او را آن موقع شب خواسته بود... مگر چه حرف مهمی بود که باید به او می گفت .... چرا در داخل سرسرا به او چیزی نگفته ... نکند می خواست از او در مورد جاودانه سارهای تام سوال کند... ولی هری اگر می خواست چرا سال قبل از او سوالی نپرسیده بود... روزهای اول که برای دانستن آن راز خیلی پافشاری می کرد... ولی زمانی که دید نمی توان چیزی از زیر زبان او بیرون بکشد... آن موضوع را فراموش کرد... - هوراس لطفا در را ببند و بیا بشین وقت زیادی نداریم... اسلاگهورن با دست چپش در را بست به پیش هری آمد و نشست: -هری ...اگه می خوای در مورد جاودانه سازهای تام چیزی بهت بگم باید بگم که... - نه هوراس ... من با آن موضوع هیچ کاری ندارم... خودم همه حقیقت را می دونم... اسلاگهورن که نزدیک بود از روی صندلی بیافتد گقت: - تو... تو می دونی... ولی ... ولی تو از کجا می دونی...
- ناسلاماتی من خودم یکی از آنهام.... اسلاگهورن که بیشتر از این نمی توانست چشمهایش را گشاد کند ... پس از مدتی تعادل خود را به دست آورد... - فکر نکن می تونی من را گول بزنی پاتر ... هیچ وقت نمی شه یه جاودانه ساز را در بدن موجودی که اختیار داره گذاشت.... کارت بیهودس... من هیچ چیزی به تو نمی گم ... من کارای مهمتری دارم باید برم.... اسلاگهورن از جای خودش بلند شود که برود... رویش را از هری برگرداند و شروع به حرکت کردن کرد....می خواست در را باز کند که:
- اسلاگهورن برگرد... اسلاگهورن در حالی که دستش بر روی دستگیره در بود خشکشی زد.... این صدای هری نبود... این امکان نداشت...نه امکان نداشت... او در مدرسه... باورش نمی شد ... این صدای لردولدمورت بود .... ولی ... ولی چه طور توانسته بود داخل مدرسه بشه... باور نمی کرد... آهسته آهسته صورتش را برگرداند... اسلاگهورن ولدمورت را دید که بر روی جایی که
________________
چند لحظه هری نشست را نگاه کرد... باورش نمی شد... همان سالی می شد که آن قیافه ی لاغر
اندام با آن چشمان قرمز رنگ شیطانی اش را ندیده بود... از ترسی حتی نمی توانست حرف
بزند... با لکنت زبان گفت: - ات... تام... ... ت... تو چه ... بالایی... یی ... بر ... سر ... هر...هری اوردی...
ولدمورت در حالی که داشت با چشمان قرمز شیطانی اش به اسلاگهورن نگاه می کرد گفت: - هوراس بهت گفتم که من یکی از جاودانه سازهای اون هستم... خودت باور نکردی... ولدمورت چوبدستی اش را به سمت شقیقه اس گرفت و گفت: - انیمیت ری نیو (AirlirruCIte Rerle UU )
دوباره به بدن هری تغییر شکل داد... - پس یعنی توانستی جسم هری رو در اختیار خودت بگیری... - نه هوراس این منم که توانستم روح آن جاودانه ساز را در اختیار خودم بگیرم - و... ولی چه طوری... یه جاودانه ساز که نمی تونه جسم انسان رو در اختیار بگیره... - درسته ... بیا اینجا بشین تا برات تمام ماجرا را بگم . اسلاگهورن که هنوز دستش روی دستگیره در بود پیش هری آمد و نشست... هری هم شروع کرد به تعریف کردن اتفاق هایی که در این چند روز برایش اتفاق افتاده بود...
________________
قوجمله قوثر «هع8جمال ایالتی پا ٫ شیوا (ع) «پیرها هری در ذهنش گفت: - جوزر میرزا . میرحریزی برابر ۶۶۶۶ %۶۶۶۷ ٫۶ره ۶۶%22 %ری) شبه سیاه رنگی از چوبدستیش خارج شد و به آرنج اسلاگهورن چسبید...هری داشت با چشمان سبزش با لذت سرشار به نشان سیاه روی دست هوراس نگاه می کرد: -حرفهایی که زدم همه را متوجه شدی...
- بله...
- پس هر چه سریع تر برو تا کسی نیومده... الانه که سر و کله مک گونگال با معلمها پیدا بشه... - ولی اگه تو این مدت تام خواست که براش کاری انجام بدم چی... - مطمئن باش اون هیچ کاری به غیر از آموزش این مرگ خوارهای جوون از تو نمی خواد... تو الان دیگه سنی ازت گذشته ...مثلا می خوای براش چی کار کنی... اسلاگهورن برای چند ثانیه فکر کرد، خودش هم از سوالی که کرده بود خنده اش گرفت ...
گفت:
- پس هیچی ... راستی از کی کارت رو با افراد اسلیشیر نی شروع می کنی... - از دوشنبه هفته آینده... - پس اگه کاری نداری فعلاً خداحافظ... - نه ... فقط حواست به اون معجون باشه که باید درست کنی... در موردش نمی خوام به هیچ
- باشه هوراس پیر در حالی که آستین ردایش را پایین می یاورد از در خارج شد...
ب : 3:
یک ساعتی بود که هری داشت برای روئسای سه دیر و همین طور مدیره ی مدرسه همه ماجرا را شرح می داد...وقایعی که دو روز پیش برای ریموس و تانکس و بقیه توضیح داده بود... آنها هم گوش می کردند ... هری از وضع هاگرید با خبر بود برای همین هیچ حرفی از اسنیپ و خانواده مالفوی در میان حرفهایش نزد ... فقط گفت آن سه نفر را خودش به دستور لرد سیاه
- فکر کنم همه موضوع را فهمیده باشید... مک گونگال گفت:
- ولی برای چی اسمشو نبر به تو اعتماد کرد...
________________
- اون را نمی توانم بگم ... این یک موضوع بسیار محرمانه هستش که فقط من و ولدمورت و البوس دامبلدور مرحوم ازش با خبر هستیم... هیچ کس دیگه از این موضوع چیزی نمی دونه فقط من و اون...
اسپراوت گفت:
- اگه تو به ما دروغ گفته باشی...
- مطمئن باشید که من چیزی جز حقیقت بهتون نگفتم - پس می خوای ما باور کنیم که رون، هرمیون و ریموس و تانکس کشته نشدن... - صد الیتها... اگه شک دارید به انها بگم بیان اینجا تا حقیقت را از زبون خودشون بشنوید... بهتون گفتم که ریموس و تانکس رو به جای نویل و جینی جا زدم... آنها الان در مدرسه هستند... صداشان کنم...
مک گونگال می کرد : - ولش کن هری ... خودت گفتی که ریموس و تانکس از فردا شب با ما آموزش می بیند... فردا شب که اومدن باید ثابت کنی...
- باشه مینروا... این طوری بهتره . -حالا باید نقشه خودم را برای شما ها شرح کنم... هاگرید چرا لب در ایستادی بیا جلو... هاگرید در حالی که داشت با دستش اشکهایش را پاک می کرد... به سمت هری آمد... - هری من نمی تونم به صورتت نگاه کنم... هر دفعه که می بینمت یاد دامبلدور می یوفتم... مینروا که یاد شخصی که هم اکنون تابلویش در اتاقشی قرار داشت افتاده بود به هاگرید نگاه کرد ... صورت خشنش که ازش گریه می بارید او را بسیار معصوم جلوه داده بود: - هاگرید مرگ حق آدمه و ممکنه نصیب ما هم بشه... نمی خواد خودت را زیاد بابت اون مساله ناراحت کنی... - مینروا نمی خواد اینقدر من را دلداری بدی من گوشم از این حرفها پره ... فقط به خون اون خیانت کار تشنه ام ... شانس اورد که ده روز پیش به دست هری کشته شد و الا من می دو نستم و اون... هری که داشت به اتفاقی که پنجاه روز پیش در بالای برج ستاره شناسی برای دامبلدور افتاده بود فکر می کرد... دلش برای اسنیپ می سوخت ... نمی دونست چرا ... هری وسط حرف هاگرید پری و گفت:
- هاگرید... لطف کن پشت سر یه انسان مرده حرف نزن ...
هاگرید فریاد زد:
- یه انسان... اون که از خوک هم کثیف تر بوده که اون کار رو با دا. نتوانست اسم او را کامل به زبان بیاورد... هری هم از این فرصت استفاده کرد و گفت:
________________
- هاگرید لطفا ولش کن دیگه ... موضوعات بهتری هم هست که بتونیم درباره اش صحبت کنیم... تنها کاری که می تونیم برای انتقام اون کار اسنیپ و بقیه کارهایی که بقیه مرگ خوارها انجام دادن بکنیم اینه که اربابشون یعنی ولدمورت را نابود کنیم... زمانی که ولدمورت تمام نیروشی را از دست بدهد یا به عبارتی کشته بشه بقیه مرگ خوارها به خاطر نشان سیاهی که بر روی دستشونه به تبع نیست و نابود می شن... هاگرید که در ذهنش داشت به یک انتقام خونین فکر می کرد... بسیار مصمم تر از قبلی گفت: -حالا ما باید چه کار کنیم... کار زیادی نمی خواد انجام بدید فقط باید هر شب البته به جزء روزهای آخر هفته اینجا جمع بشید تا من بعضی آموزش های لازم را به شماها بدم...
مک گونگال گفت:
- و اسلاگهورن ... - مینروا جان ایشان به قدر البوس قدرتمند هستند... فقط تنها مشکلی که دارند اینه که یکم پیره ... ایشان نقش مهم و سرایی به عهده داره که نمی توانم به شماها بگویم... کار هوراس به اندازه کار شماها ارزشمنده... پس لطف کنید در مورد اون سوالی نپرسید... مک گونگال بعد از مکث کوتاهی گفت: - خوب.... باشه ... پس بهتره بریم سر وظایف ما چهار نفر ما باید چه کار کنیم... - باشه مینروا جان پس بی مقدمه می رم سر وظایف شما... همانطور که می دانید ارتش لرد ولدمورت مشتمل بر چند گروه متفاوته : مرگ خوارها ، اینفری ها، دیوانه سازها و غولها و گرگینه ها... من در مورد هر چهار گروه نقشه های کافی را کشیده ام ، مینروا، شما به همراه لوپین و تانکس و بچه های سال ششم و هفتم این عهده را دارید که نگذارید مرگ خوارها وارد مدرسه شوند... با آنها مبارزه کنید ... پرفسور اسپراوت هم.... اسپراوت وسط حرف هری پرید و گفت: - هری تو می تونی من را هم مثل بقیه با اسم کوچیک صدا بزنی...
- اه... باشه • • • داشتم کت گفتم ... شما هم به همراه دانش آموزان سال دوم مسئول مبارزه با اینفری ها هستید... و شما پرفسور فلیت ویگ شما هم به همراه دانش آموزان سوم و چهارم باید با دیوانه سازها درگیر بشید... و شما هاگرید جان با کلاس پنجمی ها مسئول مباره با غول ها هستید... راستی هاگرید ما می تونیم روی برادرت حساب کنیم... - اه... منظورت گراوپه ...آره فکر کنم بشه حالا به اندازه کافی بزرگ شده قدرتش نسبت به قبل هم چند برابر شده ... آره ... فکر کنم بتونه با اونها بجنگه... هاگرید بسیار خوشحال بود زیرا می توانست برای نابودی اسمشونبر وظیفه ی خود را انجام
شله ..
________________
و در آخر گرگینه ها می مونن که لرد ولدمورت از آنها در جنگ علیه ما ازشون استفاده نمی کنه...او می خواهد آنها را برای آخر کار یعنی برای گاز زدن بچه های هاگوارتز استفاده کنه و نمی خواد هیچ آسیبی برای دسته گرگینه هایش بیفته ... پس ما خیالمون از بابت اونها راحته... هاگرید گفت:
- هری خیلی ببخشید که این سوال را می پرسم ولی تو می خوای چه کار کنی... - راستی یادم رفت بهتون بگم که خود لرد ولدمورت هم برای مبارزه حتمامی یاد ... فلیت ویگ به خاطر اینکه هری اسمشو نبر را با اسم واقعیش صدا زده بود کمی وحشت کرده
بود گفت:
- پات... ببخشید هری تو از کجا مطمئنی که می گویی حتماً... - من خودم با گوشهای خودم از شخصی ولدمورت شنیدم... لرد ولدمورت می خواد این افتخار را نصیب خودش کنه ... خودتون که بهتر می دونید هیچ فردی تا حالا نتوانسته مدرسه را تسخیر
مینروا مک گونگال مدیره ی مدرسه گفت: - تو گفتی که اسکریمژور هم از این موضوع با خبره ...
- آره ... مگه اشکالی داره...
- ولی زمانی که اسکریم ژور از یک موضوع مخفی با خبر باشه معنیش اینه که همه از اون موضوع باخبرند...
- خیلی ببخشید مینروا ولی اسکریمژور که پپه نیستشی ... همتون خوب می دونید که در سمت قبلیش رئیس گروه آورورها بوده ... و این شغل را کمتر کسی می تونه تصاحب کنه... روفیوس تو این یکسالی بود که به خاطر اینکه وزیر شده یکم مغرور شده زمانی که من این حرف ها را بهش می زدم موقعیتی که وزارت خانه شانزده سال پیش داشت را بهش یادآوری کردم... آن هم با بعضی از حرفهای من سر عقل آمد... قرار شد به غیر از خودش آن موضوع را هیچ کس دیگه نفهمه... و چهار تا از کاراگاهانش را برای مبارزه با ارتش ولدمورت در اختیار من بگذاره... هاگرید گفت: - پس اون چهارتا کاراگاه اضافی که الان در هاگریمید هستن را اسکریم ژور برای تو فرستاده ..
- بله
هاگرید گفت:
- ولی آنها هم آیا مثل ما آموزش می بینند... - هاگرید جان قرار شد اسکریم ژور چهار تا از بهترین کاراگاهانش را برامون بفرسته ... آنها احتیاجی به آموزش های من ندارن چون خودشون تا حالا تجربه های زیادی در این زمینه
________________
داشتند... من این چهار نفر را فقط برای کمک به مینروا خواستم بیان اینجا... خودتون که بهتر می دونید سخت ترین کار بر دوش مینروا هستش ...
مینروا گفت:
- و افراد محفلی ... - افراد محفل هم باید بین گروه شما و گروه هاگرید بروند... البته نمی خوام بگم که دیوانه سازها و اینفری ها به اندازه آنها خطرناک نیستند ولی برای اینفری ها و دیوانه سازها جادوهای قوی هست که من مطمئنم پرفسور اسپراوت و پرفسور فلیت ویگ از پسش بر می یان... به وسیله بعضی از آنها می شه نابودشون کرد...
مینروا گفت: - و اون پسر بچه که پدرش دوست پدرت بود - یوآن اسمیت - چی گفتی آن هم خیلی قدرتمنده... آن می خواد چی کار کنه ؟
- یوآن در کشتن ولدمورت به من کمک خواهد کرد...
هاگرید که داشت فکر می کرد گفت: - ولی با این اسلیثیرنی ها می خوای چه کار کنی... خودت که خودت بهتر اون ها رو می شناسی. اگه از من بخوای بشنوی همشون را باید مرخص کنیم ... اونها فقط یک نفر لازم دارن که بیاد بهشون پیشنهاد مرگ خوار شدن بده و با جون دل بپذیرند... - هاگرید انگار حواست اول کار اینجا نبود... من گفتم که ولدمورت از من خواسته اونها رو برای مرگ خوار شدن آموزش بدم... آنها را من به همراه رئیس دیرشان که امروز به وسیله من به مرگ خوارهای ولدمورت پیوست به طور مجزا برای مرگ خوار شدن آموزش می دهیم ... - ولی داری خیلی ریسک می کنی... ممکنه در طول تحصیلشون بلایی سر بقیه دانش آموزها بیارن... - مینروا مطمئن باشی اونها از ترسی که نسبت به من و لرد سیاه دارن چنین جرئتی نمی کنن... خودشون خوب می دونن اگه کسی در مدرسه کشته بشه وزارت خانه در اولین فرصت مدرسه را می بنده و آنها باعث شدن که ولدمورت به خواسته هایش نرسه و همه آنهااز تنبیهی هم که در انتظار شونه باخبرن... - ولی آیا تو موضوع مرگ خوار شدن بچه های اسلیثیرنی را برای بقیه دانش آموزها هم می گی،... - البته که نه ... هیچ کس از این موضوع غیر از ما چند نفر نباید از این موضوع بویی ببره... من شک ندارم که ولدمورت برای من هم چند تا جاسوس گذاشته که در صورتی که من کوچکترین خطایی کردم بهش خبر بده...
پرفسور اسپراوت گفت:
________________
- پس اگه این طوریه این خیلی غیر طبیعی تره که هر شب چهار تن از معلمان مدرسه با فرد برگزیده کالاس داشته باشن... - درسته ... ولی شما که از طریق راهرو مدرسه به اینجا نمی یائید... راهای دیگه ای هم برای ورود به این اتاق هست که از فردا براتون می گذارم... شما می توانید از اتاق خودتان مستقیماً به اینجا بیاید بدون اینکه هیچ کس چیزی بفهمه...
فتح جمله پیچoقع : اولی ایع موثر نگار Aیپیال) تمام دانش آموزان سال هفتم در سر میزهای خود در دخمه دفاع در برابر جادوی سیاه نشسته و منتظر معلم جدیدشان بودند تا تدریس را شروع کند... امسال با سالهای قبل خیلی فرق داشت... برای بار اول بود که معلمشان برای طول سال تحصیلی کتابی را مد نظر نگرفته بود... ولی دانش اموزان دست بردار نبودند ... هر کدام چند کتاب پیشرفته دفاع در برابر جادوی سیاه از کتاب فروشی فلوریتش و بلوترس خریده بودند... می خواستن در حد توان این درس را یاد بگیرند ... از ترس و وحشتی که نسبت به اسمشو نبر و مرگ خوارهاش داشتن خسته شده بودند... می خواستن با او و گروهش مقابله کنن... ولی چرا هری دفتر را مانند سال پیش که اسنیپ انجا بود تزیین کرده بود... همان دخمه سیاه ... پرده های کشیده ... شمع های روشن... هیچ کدام از دانش آموزان جواب این سوال را نمی دانست به غیر سه تای آنها که در ردیف اول نشسته بودند و به هری نگاه می کردند. بله نویل لانگ باتم، جینی ویزلی و یوآن اسمیت... هری اخلاقش با قبل خیلی فرق کرده بود و این به خاطر این بود که یکی از روح های ناتمام لرد ولدمورت در بدن هری قرار دارد و او همه خصلت های او را از یازده روز پیش به ارث برده هری از جای خود بلند شد و شروع به صحبت کردن کرد: - مطمئنم که همه شماها من را به خوبی می شناسید پس احتیاجی به معرفی من نیست ... یکر است می رم سر اصل مطلب ... شما امسال به پیشنهاد من به صورت شفاهی آموزش های لازم را می بینید و احتیاجی به کتابهای لازم برای گذراندن این کلاس را ندارید... در این کلاس شما سطح پیشرفته دفاع در برابر جادوی سیاه را آموزش می بینید... اگه با کلاس پیش بیائید در پایان سال می توانید تمام قدرت یک آورور(کاراگاه) را دارا باشید... در مورد کلاس های الف دال هم از هفته آینده برای سه گروه گریفیندور، راونکلاو و هافلپاف شروع می شه و در آن خودم به تنهایی به آن سه گروه آموزشهای لازم را می بینم... پسرکی از میز اسلیشیرین دستش را بالا برد...
- بله آقای زابینی... - بخشید پرفسور پاتر آیا برای گروه اسیلثیرین هم کلاس الف دال می گذارید... بقیه دانش آموزان از سوال زابینی بسیار متعجب شده بودند ... از یک فرد اسلیشیرینی این سوالهال بعید بود... اسلیثرینی ها و ارتش دامبلدور ... - مطمئناً ... به خاطر اینکه کلوپ الف دال شامل بیشتر یا شاید بهتر بگویم همه دانش آموزان هستش و چون اتاق من گنجایش این همه آدم را نداره و به خاطر متعصب بودن شما به احتمال زیاد ممکنه بین گروه شما و بقیه گروه ها در کلاس من مشاجره ای پیش بیاد من به گروه
________________
اسلیشیرین به طور جداگانه به همراه پرفسور اسلاگهورن آموزشهای لازم را می دم... فکر کنم تا به حال اطلاعیه ای که امروز صبح بر اتاق عمومی دیرتان چسباندم با خبر شده باشید... زابینی که منظور هری را فهمید بر جای خودش نشست... - بهتره درس امروز را شروع کنیم ... اولین درس در مورد طلسم های بی کلام هستند... فکر کنم سال قبل پرفسور اسنیپ آموزش های لازم را به شما داده باشن... پادما دستش را بالا گرفت:
- بفرمایید خانم پتیل... - چرا شما برای اون خیانت کار کثافت که ماه قبل پرفسور دامبلدور را کشتن احترام قائل می شید و او را با اسم پرفسور صدا می زنید... هری به یوان اسمیت که در ردیف اول نشته بود نگاه کرد... اثار خشم در صورت یوان پیدا بود... هری صورتش را به سوی پادما پتیل برگرداند... - خانم پتیل بهتره برای یک انسان مرده احترام قائل بشید در ثانی ایشان به مدت شش سال معلم شما بوده و نباید بهش بی احترامی کنید... همه دانش آموزها از حرف هری متعجب شده بودن ... همه می دانستند که تنها کسی که بیش از همه از اسنیپ متنفر است هری بود ... حال از آنها می خواهد به آن بی وجدان که با بی شرمی تمام بزرگترین جادوگر قرن - البوس دامبلدور - را به قتل رسانده احترام بگذارند... - بهتره از موضوع درس جدا نشیم بگذارید در مورد طلسم های بی کلام یک یادآوری از سال قبل براتون بکنم...
سیموس فینیگان گفت:
- سال قبلی که ما هیچ چیز از اون خیانت کار یاد نگرفتیم ... - آقای فینیگان گفتم که باید به یک استان مرده احترام بگذارید پس لطف کنید... دین توماس گفت: -هری تو که بیشتر از همه از اون نفرت داشته داشتی اون نامرد که جلوی چشمای تو دامبلدور رو با بی شرمی کشت... چه طور می گی بهش احترام بگذاریم... - آقای توماس گفتم اون موضوع راول کنید... از بچه های اسلیثیرینی یاد بگیرید از اول کلاس تا حالا مؤدب نشستن و زمانی که خواستن سوالی بپرسن دستشون را بالا می گیرن... پس کاری نکنید که از گروهتون امتیاز کم کنم... همه داشتن شاخ در می آوردن ... هری از بچه های اسلیثیرنی تعریف کرده بود... - برای چی متعجب شدید ... در کلاس من عدالت رعایت می شه ... بهتره دیگه بریم سر در سمون ... برای طلسم های بی کلام اولین کاری که باید کنید اینه که تمام ذهن خود را با آرامش بر روی هدف مورد نظر تمرکز بدهید و طلسم را در ذهن خودتان بگویید... البته این کار
________________
احتیاج به یک حضور ذهن بسیار بالا داره که مطمئنم همه شماها دارید... در بادی امر باید از طلسم های بسیار ساده مثل خلع سلاح و ... استفاده کنید... این کار احتیاج به تمرین بسیار زیاد داره ...
- بفرمایید آقای فینیگان ... - آیا راهی هم برای اینکه بفهمیم که اون شخص چه طلسمی را می خواهد روی ما اجرا کنه
هم هستش... - صد البته ... جادوی لیگیو منسی ... شخصی که این جادو را به طور کامل بلد باشه می تونه
بی کلام را اجرا کنه اکلیومنسی را به طور کامل بلد باشه می تونه از ورود حریف به ذهنش خودداری بکنه...
- آقای اسمیت شما همانطور که خودتان قبلاً خودتان برایم گفتید می توانید طلسمهای بی کلام را به طور کامل اجرا کنید لطف می کنید بیائید اینجا تا به بچه ها طرز اجرا کردن طلسم بی کلام را به بچه ها نشان دهید... یوآن از جای خود بلند شد و به سمت هری آمد در روبرویش ایستاد ... هری در حالی که چوبدستی اش را بیرون می آورد گفت:
- بهتره شروع کنیم... هری ذهن خودش را بر روی طلسم پیترفیکوس توتالس متمرکز کرد و گفت: - پیتر فیکوس توتالس
اشعه سرخ رنگی با شتاب از چوبدستی هری بیرون آمد و به سمت یوآن حرکت کرد، یوآن که می دانست نمی تواند در برابر طلسمهای قدرتمند یکی از جاودانه سازهای ولدمورت هیچ مقاومتی بکند سریع خودش را بر روی زمین انداخت ... طلسم به میزی که یوآن تا چند لحظه پیش جلویش ایستاده بود برخورد کرد ... بر روی میز جای سوختگی که در اثر آن طلسم به وجود امده بود اشکار بود... اسنیپ یاد سال قبل افتاد ... در همان مکان بود که سال قبلی هری او را در اولین جلسه درسش طلسم کرده بود... ولی سال قبل هری به عنوان شاگرد بود و خودش به جای معلم ... مثل اینکه امسال همه چیز بر عکس شده بود... اسمیت که داشت از جای خود بلند می شد به هری نگاه کرد ... هری هم چشمکی کوچکی طوری که فقط او ببیند برایشی زد و گفت: - قرار بود که طلسم من را با طلسم بی کلام دفع کنید اقای اسمیت... پس چرا رفتید کناره...
________________
- هری فکر نکنم هیچ کس به غیر از اسمشو نبر بتونه در برابر این طلسمت سپر مدافع درست
کنه ... قدرتش خیلی زیاد بود... - آقای لانگ باتم در برابر طلسمهای من یا حتی خود ولدمورت همه می توانیم مقاومت کنیم... فقط باید به مقدار کافی تمرین اضافی کنیم ...شما اگه می بیند لرد ولدمورت آنقدر ... آن هم مثل ما یک انسانه و هیچ نیروی ماورای طبیعی نداره... اگر می بینید که هیچ کس نمی تواند او را شکست دهد برای اینه که ولدمورت از شانزده سالگی شروع کرده به اجرای طلسم سیاه و غیر قابل بخشش ... ولی کاراگاهان وزارت خانه ما چی ... آنها یا شانسی قبول شدن یا به وسیله پارتی که در وزارت خانه داشتن توانستن آن شغل را تصرف کنن... نمی خواد زیاد خودتون را به زحمت بیندازید... لطف کنید برید اسم آورورهای وزارت خانه را بپرسید
قدرت داره
... به جز چند نفر انگشت شمار شما شخص دیگری را پیدا نمی کنید که شایسته اون پست باشه... همین طور که می بینید از زمانی که ولدمورت بازگشته هیچ کدام از افراد وزارت خانه نتوانسته اند حتی یک مرگ خوار دستگیر کنن ... فکر نکنید می خوام از وزارت خانه بد بگویم ولی برای چی همچین چیزی اتفاق افتاده ... ولی امسال وزارت خانه سر عقل اومده داره به مدرسه در این امر خطیر یعنی آموزش صحیح دانش آموزان کمک می کنه... بهتره درس را ادامه بدیم... من یک بار دیگه همین طلسم را برای آقای اسمیت می فرستم و می خوام تمام ذهن خودش را متمرکز کنه تا بتونه یک سپر مدافع قوی بدون کلام درست کنه... هری می دانست که اسنیپ از پسش بر می آید... اسنیپی که عاشق جادوی سیاه است باید بتوانه در برابر ساده ترین طلسم لرد ولدمورت جان سالم به در ببره و بتونه در برابرش مقاومت کنه ... دوباره ذهنش را متمرکز کرد و در ذهنش گفت:
- پیتر فیکوس توتالس همان اشعه قرمز رنگ با شتابی بیشتر از دفعه قبل به سمت یوآن حرکت کرد یوآن که این بار آماده بود سپر مدافع بزرگی درست کرد... اخگر سرخ رنگ با شتاب به سپر یوآن برخورد کرد و در کمال ناباوری هری طلسم به سمت خودش بازگشت... هری هم به آسانی طلسم را به سقف منحرف کرد...
یوآن که خیس عرق بود به پیش هری آمد... هری با خوشحالی گفت: - یوآن کارت عالی بود... پنجاه امتیاز برای گرفیندور.... در این چند روز کسی را ندیده بودم که بتونه طلسم من را منحرف کنه که تو تونستی و این معنیش اینه که تو خیلی قوی هستی و آینده درخشانی در پیش داری ... بهتره حالا همه دانش آموزها طلسم های بی کلام را با هم دو بدو تمرین کنن ... امروز با طلسم خلع سلاح شروع می کنیم و بعد طلسم های پیچیده تر را اجرا می کنیم...
________________
دانش آموزان اسلیشیرینی که با نفرت به یوآن نگاه می کردن دو به دو تقسیم شدند و شروع کردند به تمرین طلسم های بی کلام... هری ادامه درسش را به همین کار اختصاص داد... به غیر از نویل، جینی و یوآن نتوانستن در دفعه اول طلسم بی کلام را کامل اجرا کنن ... بقیه هم تا آخر کلاس سعی خود را می کردن ... بیشترشان توانستن طلسم بی کلام را برای یک دفعه هم که شده به سختی اجرا کنن ... قرار شد برای جلسه بعد وردهای بی کلام را ادامه دهند...
در ساعت بعد هری با سال دومی های گروه های روانکلاو و هافلپاف کلاس داشت ... هری یک ساعت اول را مطالبی در مورد اهمیت ورد های ابتدایی دفاع در برابر جادوی سیاه را بیان نمود... دوئل سه سال پیش را برایشان بازگو کرد که با طلسم ساده خلع سلاح توانسته بود از طلسم آوداکداورای ولدمورت جان سالم به در ببرد... سپس در نیم ساعت آخر مثل ساعت قبل دانش آموزان را به گروه های دو نفره تقسیم نمود و قرار شد بچه ها فقط طلسم اکسپریاماسی را تمرین کنند... در آخر همه قادر به خلع سلاح حریفشان شدند و از این بابت بسیار خوشحال
• • • بودند تا روز بعد دیگر کلاسی نداشت و این هم به خاطر اصرار خودش مک گونگال بیشتر عصرها را برایش خالی گذاشته بود... می خواست با این کار هیچ روز تعطیلی در هفته نداشته باشد .... تمام عصر را به سازماندهی نقشه اش صرف کرد ... حتی شامش را هم در اتقاش خورد .... هنوز خیلی چیزها مانده که برایش فکر نکرده بود... از جمله جاسوسی که در وزارت خانه قرار داشت و به عنوان یکی از افراد بسیار نزدیک اسکریم ژور فعالیت می کرد... تنها دو نفر به اسکریم ژور بسیار نزدیک بودند... پرسی ویزلی و دولورس آمبریج ... اگر آن مرگ خوار پرسی ویزلی باشد چه باید بکند... پرسی ویزلی که طالب پست و مقام بیشتر بود و شاید با این کار می خواسته مقام بهتری - - زمانی که وزارت خانه سقوط کرد - پیش لرد سیاه داشته باشد ... اگر پرسی ویزلی یک مرگ خوار باشد چه طور این خبر را به خانواده ویزلی می رساند... هیچ جوابی برای سوالشی نداشت ...
بود که با وقاحت تمام دو سال پیش دو دیوانه ساز برای خلاص شدن از دست هنری فرستاده بود... داشت به این موضوع فکر می کرد که مک گونگال از طریق کمدی که هری خودش طلسم کرده بود ظاهر شد... فکر این کمد را از کار پارسال دراکو یاد گرفته بود... از آن کمد سه تا درست کرد و از هر کدام یکی را برای مک گونگال ، فلیت ویگ و اسپراوت فرستاده بود... برای هاگرید هم به خاطر درشت اندام بودنش... پورتکی(رمز تاز) درست کرده بود تا به وسیله آن بتواند دور از چشم بقیه به اتاق هری بیاید...
________________
بعد از مک گونگال به ترتیب اسپراوت و فلیت ویگ و در آخر هاگرید در وسط اتاق ظاهر شد... یوآن، نویل و جینی هم در حالی که زیر شنل نامرئی بودند بعد از مدتی از در اتاق وارد شدند... مک گونگال در حالی که با خوشحالی به جینی ویزلی نگاه می کرد گفت: - تانکس واقعاً خودتی ...
- آره...
مک گونگالی گفت:
- اگه راست می گی قرار بود جشن عروسیتون در چه روزی برگذار بشه...
-در (های) تا نوامبر ...
هاگرید با خوشحالی گفت:
• • • • پس هر چهار تا زنده هستید... باور کنید که دیشب هر چی هری می گفت باور نمی کردیم - تا اینکه مینروا بهش گفت باید امشب ثابت کنه ... هری که بعد از مرگ دامبلدور مک گونگال و همین طور بقیه را اینقدر خوشحال ندیده بود.. شروع به صحبت کردن کرد...
-حالا که همه اومدید بهتره شروع کنیم... همه ساکت شدند... می خواستن با تمام وجود آموزشهای هری را یاد بگیرند... می خواستن انتقام دامبلدور را از لرد سیاه بگیرند...
- بهتره از نقشه های خودم برای سه تازه وارد مختصراً صحبتی کنم ... هر کدام از شماها هر نیمه شب به اینجا می یاد تا من نکاتی بهتون یادآوری کنم ... نکاتی در مورد مقابله با دیوانه سازها ... اینفری ها ... غولها و مرگ خوارها...
لوپین گفن:
- چرا گرگینه ها را نگفتی... - شب گذشته برای بقیه توضیح دادم... ولدمورت گرگینه ها را گذاشته برای آخر کار ... می خواد گرگینه هاش سالم بمونن ... اون نمی خواد هیچ کدوم از دانش آموزان مدرسه را بکشه ... بلکه می خواد همه آنها به یک گرگینه ی پشمالو برای ارتشش تبدیل بشن ... می خواد ارتش عزیم خود را برای حمله به وزارت خانه آماده کنه... در مورد اینفری ها هم همین روزهاست که کشتن
دست جمعی ما گلها رو از نوع بعد از ۶ سال غیبت به همراه مرگ خواراش شروع کنه... و هیچ
کسی نمی تونه از این کارش جلو گیری کنه ... اون هر زمان که بخواد هر جا می تونه بره ...
پس جلوگیری از این کارش یعنی برای کشتن افراد ما گل زاده و جمع آوری اینفری ها کاری
مشکلی نیست... همه این کار بر دوش اسپراوت عزیز به همراه دانش آموزان سال دومه... ولی
________________
تنها راه اصلی را برای مقابله با آنها اینه که اینفریها را از حالت خلسه در آورد و برای این کار روشهای متفاوتی وجود داره که من چند تاش را امروز خدمت پرفسور اسپراوت عرض می کنم... هاگرید که خسته شده بود بلند شد و گفت : - پس کی می خوای مبارزه با غولها رو آغاز کنی ... - هاگرید جان ماهر شب به یک موضوع می پردازیم و وظیفه بقیه اینه که خوب گوش کنن... و این هم به خاطر اینه که اگه روز مبارزه اتفاقی افتاد بقیه بتونن جای اون شخصی را بگیرن... هاگرید که از حرفی که زده بود پشیمان شده بود برگشت و بر روی جای قبلیش نشست... - بهتره روشهای مبارزه با اینفری ها را بگم...اولین کار اینه که به وسیله برگ درخت مرمز که ما می تونیم این درخت را در اطراف هاگوارتز بکاریم ... البته استشمام برگ این درخت برای سنتورها بسیار خطرناک و کشنده هستش ... برای همین ما همه سنتورها را مخفیانه به داخلی مدرسه انتقال دادیم... این درخت در جنوب خاورمیانه رشد می کنه ... اسپراوت برای لحظه ای به هری نگاه کرد و سپس سلفه ی کوچکی کرد:
- اهم...
- بله اسپراوت جان... - مثل اینکه اشتباه فکر می کنی ... نسل این درخت در خاور میانه قرنهاست که از بین رفته...
هل ماه روها به اسپراوت برگشت.... - آخ ... خیلی ببخشید... اطلاعات من مال قرنهای پیشه پس نمی شه بهش اعتماد کرد... مطمئنم که اطلاعات شما بیشتر از منه ... حالا شما نمی دونید که الان کجا این درخت
- سال ها قبل زمانی که وزارت خانه متوجه این موضوع شد... آخرین بذرهای این درخت که باهاش چوب جادو هم می سازن را به جنگلی در شمال آفریقا منتقل کرد و الان در اونجا یک
• • • • جنگل بزرگ از این درخت دارن که هیج محافظی هم نداره
- از راهنماییتان خیلی ممنون اسپراوت جان ... حالا برای آوردن بذرهای درخت مرمز باید... هری برای کسری از ثانیه فکر کرد ... نباید موضوع را هیچ کس می فمید حتی وزارت خانه ... ممکن بود ولدمورت از موضوع باخبر شود... - برای آوردن بذرها اگه مدیر مدرسه اجازه بدن می تونیم از جن های خونگی اینجا استفاده کنیم... آنها با قدرت جادویی که دارا هستن می تونن در کمتر از نیم ساعت در یک نیمه شب کع هیچ کس هیچ چیزی نفهمه اونها را برامون بیار ن...
مک گونگالی گفت: - اینها چه حرفی هری ... هر موقع که خواستی می تونی ازشون استفاده کنی...
________________
- خیلی ممنون مینروا... داشتم می گفت... راه های دیگه ای هم برای نابودی آنها وجود داره که اگه چند تا از اینفری ها توانستن از دام اول ما جان سالم در ببرن بتونیم باهاشون مبارزه کنیم... از بین اوراد مربوطه وردی برای دفع کردن آنها وجود داره که قوی ترینشون EXIIre Solution هستش که باعث می شه حلقه آتشی دور شماها به وجود بیاد و
نگذارد اونها بهتون نزدیک بشه... دیگری یک جادوی سیاهه In Teckeda Ve Fire که باعث می شه کل جسم اینفری در آتش بسوزه ... این دو طلسم را برای فردا شب تمرین می
ب : 3: مرد لاغر اندامی در اتاق سیاه رنگی داشت به سمت راست قدم می زد... به سمت آینه غول پیکر ... در برابرش ایستاد و گفت:
- شب بخبو ولتالعه وت...
- اعو gز اعت و سه چه طور بود پاتو ... کاوها چه طور پیش عالی که...
- عالی ... قوا شده از دوشنبه آموزش دادن به کمونگ خو اوهای جه:gن وا
شواع صنم ... نشان سیاه را هم قصکو صودم همون روز دو دستشون هض=
- اسل! ضخفهوون ؟
- بیشبه نشان سباه و او دستش هطک کودم... نعانی که فهمبط عن
بیتکی از جاg=انه سازهای شاض خود قت بیمبیش هستم از توس خشتکش زد .
از gای توس هم که شطه بهوت به کما پبه است...
تصویر ولدمورت در آینه خنده ریزی کرد... اسلاگهورن ... همون احمقی که به او طریقه ی جاودانه ساز کردن را یاد داده بود حالا به مرگخوارهاش پیوسته ...
- پاتو با بعد با عن = g هفته ادبیخگو ببالی بو بیم آزکابان تا بقبه عوخاگ
خواوهامون را آزاد کنیم ... قحکو یکنم = gوایی از او باب بسشون باشه...
________________
قضحو نصحن خودم قطاوت آزاد تکوتن آنها انتداوم ... عادی خوام کمال لخت
الباهله » .
- ابن ماگلحgستهای احمق به عن اجازه خود از اعت و سه را نمایل بدن .... حتا
gز هال تعطبیل ... و بونالعه آل کار بم هو gز کلاس وگ خداشتن ... حتی
is های تعططبیل قصکو نمایی کنن با این ضحاو می تهونن به دانش آموزها به
قول خودشون اعتماد نفس بحان صه بتونن و عطوسه بمونن ...
عا که نمایل خوابیم و g بهشهون حمله صحنبم .... اوج لندن دو نبمه شبه
... تازه روز بعدش اسصکو بم giو عالی خفهوا از آن صحابان بطن ض کنه ... عای
خوام قوت عن را بببینه .
- واستهایی از عوگ خواوهای خابانت کاو چه خبو ... آنها دادن چه
ولدمورت نگاه کوچکی به هری کرد و گفت:
- داون خفه شهن و ابوال حمله به هاگه اونز آعادله فعال ضکنن ... طبیهوانه سازها
هم که حال زعان زا و لطاشهونه ... آخوبین خبو هم از عوگ خه اوها عهون ابینه
- اون صحه بصادی از عوگخواوهای اوقات و کمون بود .
ولدمورت لحظه ای درنگ کرد... بهترین مرگ خوارش که برای بازگشتش ۳اسال در آزکابان
بوده را کشته بود... البته دلش برای بالاتریکس نمی سوخت ... بلکه برای اینکه بلا می توانست کارهای بزرگی در آینده براش انجام بده... ولی به یکی از جاودانه سازهایش برای قتل تنها
خواهر و خواهر زاده اش توهین کرده بود...
________________
- دوسته ... ولی هو چه قد و هم اوقات او باشه ابن حق انطاوه که به بیتکایی
از جاودانه ساز من تهوهابین بختکنه...
فیلم پریسیته و نیم 3 الیسی و قرارگاه لاگه پیام داشت به بخت بد خود فکر می کرد ... از یک سالگی که آن بلا به سرش آمده بود و پدر و مادرش به دست لرد ولدمورت کشته شده بودند ... بعد از آن یکی از جاودانه هایش در وجودش قرار گرفته بود ... دو سال پیش پدر خوانده اش به دست یکی از مرگخوارانش کشته شده بود... البوس دامبلدور که فقط برای اینکه او را نجات دهد باعث شد دراکو او را خلع سلاح کند ... هنوز نگاه ملتمسانه خواهش آمیز آخر دامبلدور را یادش نرفته بود ... داشت برای نجات جان هری از اسنیپ خواهش می کرد که او را بکشد ... در چند روز قبلی که یاد این موضوع می افتاد احساس خوشحالی می کرد ... البوس دامبلدور در آن وضع ... هیچ وقت آن قدر خوشحال نبود ... تنها شخصی که می توانست در کارهای او مانع ایجاد کند از بین رفته بود... هری از خودش احساس شرم می کرد که آنطور به مرگ دامبلدور فکر می کرد... برای مرگ پدر و مادرش که
در این چند روز هم شده بود برادر کوچکتر ولدمورت ... هفته بعد هم می خواست با او به آزکابان بروند تا بقیه مرگ خوار هانش را آزاد کند ... هری نمی دانست چرا ولدمورت می خواهد در این حمله شرکت کند ... حتی می خواست از هری هم برای حمله استفاده کند ... شاید می خواست قدرت فوق العاده اش را که شانزده سال هیچ کس به غیر از هری و مرگ خوارانش ندیده بودند به جامعه جادوگری یادآوری کند... شاید به قول خودش می خواست برای لذت بردن دست به کشتن دست جمعی جادوگران بزند ... می خواست همه نگهبانان آزکابان را به قتل برساند... نگهبانان آزکابان که بعد از پیوستن دیوانه سازها (دامنتورها) به اسمشونبر شمارشان به هفت صد، هشت صد نفر می رسید... کشتن این همه انسان را فقط یکبار آن هم زمانی که دوست بسیار نزدیک دامبلدور- اسم آن شخص را هنوز نمی توانست به خاطر بیاورد- را کشته بود و می خواست با آن کار آمدن خود را به جامعه ی جادوگری بیان کند ... آن زمان می خواست با ان کارش قدرتش را به جامعه جادوگری نشان دهد ... به همراه مرگ خوارانش با بدترین وضع ممکن همه ماگلی زاده ها را به قتل رسانده بود... از صندلی خود بلند شد و به طرف پنجره رفت ... داشت به محوطه مدرسه نگاه می کرد ... دانش آموزها در حیاط مدرسه داشتند بازی می کردند... اولین آخر هفته ای بود که امسال در مدرسه داشتند... بدون هیچ گونه مشغله درسی – معلمین برای اینکه دانش آموزها بتوانند برای کلاس دفاع در برابر جادوی سیاه و همین طور گروه الف دال آماده باشند زیاد تکلیف بر روی دوششان نمی گذاشتند- بعضی ها به همراه دوستانشان و بعضی ها تنها ... هری هم باید در میان آنها باشد به همراه رون ، هرمیون و با هم درباره چیزهای خوب صحبت کنن ... همان کسانی که چند روز پیش در کوچه دیاگان کشته بود... به آن ها فکر می کرد... ولی به دوری
________________
آنها عادت داشت ... زمانی که پیش سه بنیان گذار بود ... دوری آنها را برای پانزده سال تحمل کرده بود ... نمی دانست چرا حالا نمی توانست دوریشان را تحمل کند ... شاید به خاطر جاودانه سازی بود که در وجودش قرار داشت ولی ولدمورت که ذره ای از عشق در وجودش نبود ... شاید
برای این بود که ۷ سالش شده بود ... چرا باید سرنوشتش این طور رقم می خورد ... از پایان
کار با خبر بود ... از الان می توانست پایان کار را پیش گویی کند ... امسال خیلی تنها شده بود
... هدویگ را هم روزی که جینی را به گودریک هال می برد به همراه خود برده بود... به کلبه هاگرید نگاه کرد ... یوان و نویل به همراه جینی از کلبه هاگرید بیرون امدند ... معلوم بود که در روز تعطیل به پیش هاگرید رفته اند ... هاگرید که می دانست چه کسی در شکل جینی و نویل پنهان شده اند از کلبه بیرون آمد برای آن سه دست تکان داد... آنها هم همین کار را کردند و شاد و خندان به سمت در ورودی قعله راه افتادند ... حتی هاگرید هم رفتارش با هری عوض شده بود ... شاید هری را فرد بزرگی می پنداشت ... شاید بعد از دامبلدور او را جانشینش می دانست ... این فرد همان پسر بچه ی یک ساله ای بود که شانزده سال پیش از کنار جسد مادرش در گودریک هال به خانه خاله اش در پرایوت درایو منتقل کرده بود ... همان پسر بچه یک ساله ای که بعد از نابودی اسمشونبر بر روی پیشانی اش آن زخم صاقعه مانند
امشب شبی بود که باید به گودریک هال می رفت ... هوا داشت تاریک می شد ... شب قبل بعد از کلاس به مک گونگال گفته بود که می خواهد امشب برای عیادت از فرانک و الیس به گودریک هال برود... در همان اتاقش ذهن را بر روی گودریک هال متمرکز کرد و به آنجا
آپارات کرد.
:}; :: *
شنلش را درست کرد و راهی خانه اجدادیش شد ... - آلاهامورا
در باز شد و به داخل خانه رفت ... کریچر را دید که داشت از راه پله بالا می رفت ... کریچر متوجه حضور هری شد سریع به سمتش آمد و تعظیمی کرد و گفت: - ارباب به خانه اشان بازگشتند.... کریچر بهتون خوش آمد می گه... هری نگذاشت کریچر بیشتر از این صحبت کند پس گفت: - کریچر، نویل و مادر بزرگش کجان - ارباب آنها طبقه بالا هستن ... مثل اینکه خبرهایی شده ارباب ... نیم ساعتی میشه که همه رفتن طبقه بالا ... مثل اینکه به هوش اومدن...
________________
- خیلی ممنون کریچر ... من باید هر چه سریعتر برم طبقه بالا ... ولی قبلش یک چیز برات آوردم... هری دستش را در جیب ردایش کرد و قاب عکس کوچکی که درون آن خانم بلک - مادر سیریوس - قرار داشت را بیرون آورد... - این عکس را در یکی از کتابهای هاگوارتز پیدا کردم ... گفتم شاید به دردت بخوره ... برای همین توی یک قاب قدیمی گذاشتم و برات آوردم... کریچر که بسیار خوشحال شده بود برای لحظه ای به عکس ارباب قدیمی اش نگاه کرد ولی لحظه ای بعد اخلاقش عوض شد ... - ما هیج وقت هیچ چیز از اربابامون به عنوان هدیه یا دست مزد دریافت نمی کنیم ... این باعث خفت و خواری ما هست... - نه کریچر من این را برای هدیه یا دست مزد برات نیاوردم ... پس نمی خواد این طوری فکر کنی ... من این را آوردم که نابودش کنی... کریچر برای لحظه ای به هری نگاه کرد ... هری هم براش یک چشمک زد ... کریچر متوجه منظور ارباب شد... همان کاری که دو سال قبل با وسایلی که سیریوس به او می داد می کرد باید حالا با این قاب بکند... سریع قاب عکس را گرفت و به سمت آشپزخانه رفت... آنقدر خوشحال بود که کاری که می خواست انجام بدهد را فراموش کرد... هری هم از راه پله ها بالا رفت... صدای چند نفر از اتاق خواب پدر و مادرش می آمد، به سمت در اتاق رفت، در نیمه باز بود ... صداهای گریه مادربزرگ نویل به گوش می رسید...در این میان صدای پریشان مردانه ای داشت صحبت می کرد: -... داشتم با لسترنج مبارزه می کردم که بارتی کراوچ از پشت طلسم شکنجه را برام فرستاد من هم که حواسم به او نبود طلسم به... هری فرانک و الیس را دید که بر روی صندلی نشسته بودند... نویل هم در آغوش مادرش نشسته بود و به آرامی گریه می کرد... دراکو و مادرش هم بر روی تخت نشسته بودند و داشتن با حالت خاصی لانگ باتم ها را نگاه می کردند... هرمیون و جینی هم به دیوار تکیه داده بودند و داشتند مادربزرگ نویل را دلداری می دادند رون هم پیش دراکو نشسته بود و داشت با تعحب به پدر و مادر نویل نگاه می کرد ... دراکو که متوجه حظور هری شد، گفت:
- اسلام هری همه گردن ها به سوی هری برگشت ... همه ساکت بودند ... فرانک لانگباتم از جای خود بلند شد و به سمت هری آمد... - تو باید هری باشی ... همون شخصی که باعث نابودی ولدمورت شد ... قیافه ات مثل پدرت
________________
الیس هم که داشت به هری نگاه می کرد سریع گفت: - فقط چشمات شبیه لیلی مادرته .. - آقا و خانم لانگ باتم بسیار خوشحالم که حالتون خوب شده ... نمی دونم خوشحالیم را چه طور براتون بیان کنم ...
-هری ما باید از تو متشکر باشیم ... تو بودی که باعث شدی حال ما خوب شد ... وگرنه ما باید تا آخر عمرمون تو همون بخش قرنطینه ی سنت مانگو می موندیم و از اون خلسه بیرون
نمی یومدیم ... - الیس راست می گه ... ما باید از تو متشکر باشیم ... - فرانک جان من خدمت آگوستا هم عرض کردم... شما کارهای زیادی برای محفل انجام دادید ... جامعه جادوگری مدیون شما دو نفره ... اگه شما ها نبودید ولدمورت از این هم که هست قوی تر شده بود و در آن زمان هیچ کس نمی تونست جلوش را بگیره ... این طور که من فهمیدم شما یکبار جان دامبلدور را از خطر مرگ حتمی هم نجات دادید... - گفتی دامبلدور راستی چرا دامبلدور نیومده ... من منتظر دامبلدورم که بیاد... زمانی که ما در بخش قرنطینه بودیم هر سال چند بار به ما سر می زد ... راستی دامبلدور کجاست ؟ رون کنترلش را از دست داد و از تخت افتاد پایین ...همه گردن ها به سوی رون برگشت... هرمیون نگاه تندی به رون کرد ... فرانک یک چیزایی دستگیرش شد ... شاید برای دامبلدور مشکلی پیش آمده باشد ... مادربزرگ نویل با صدای نازکی گفت: - دامبلدور چهل روز پیش به وسیله یکی از مرگ خوارهای ولدمورت...
- نه!
فرانک در حالی که نگاهش به طرز وحشتناکی به هری نگاه می کرد ... انگار امیدوار بود که هری آن را تکذیب کند... دستهایش را روی صورتش گذاشت.
::: .هری چند ساعت بعد را به بیان نکاتی که در این مدتی که فرانک و آلیس نبودند تعریف کرد...
نکاتی مربوط به گذشته ... همه اتفاقاتی که در مدت ۶ سال گذشته افتاده بود را برایشان تعریف
کرد تا ساعت یازده شب طول کشید... الیس و فرانک می خواستن به هری برای نابودی جاودانه سازها کمک کنند... ولی هری نمی گذاشت و می گفت باید آن دو استراحت کنند... و هنوز زمان آن نرسیده که جامعه جادوگری بفهمن که لانگباتم ها حالشان خوب شده است... هری به آنها اجازه خروج از خانه را نمی داد... بالاخره راضی شدند که مدتی در گودریک هال بمانند ... نتوانست کشته شدن بلاتریکس را به خواهرش بگوید ... بعد از تعریف حقایق همه گی
________________
به سمت آشپزخانه برای صرف شام روانه شدند... کریچر با اینکه در خانه مواد غذایی زیادی نبود برای شام بهترین غذاها را آماده کرده بود... کباب ماهی به همراه سوپ مرغ و گوشت سرخ کرده هیچ کدام از آنها تا به حال ماهی ای به آن خوشمزگی نخورده بودند... بعد از شام هری فوکس را به همراه خودش برد... ققنوس از اینکه پس از مدتی ارباب واقعی اش او را همراه خودش می برد خوشحال بود... هری می خواست فوکس را برای آوردن اسکریم ژور از خانه اش به مدرسه کمک بگیرد ... نمی خواست برای ارتباط با اسکریم ژور جلب توجه کند... می خواست به صورت پنهانی با او در رتباط باشد ... بهترن کار هم استفاده از ققنوس دامبلدور بود ... او می توانست صرف چند ثانیه اسکریم ژور را به مدرسه بیاورد بدون هیچ جلب توجه ای .
:} | :
هری هم اکنون به همراه فوکس در اتاق خواب رئیس دیر گریفیندور قرار داشتند ... هری نامه ای که نوشته بود را از روی میز برداشت و به فوکس که کنار پنجره ایستاده بود گفت: - فوکس این نامه را به دست اسکریم ژور برسان و اون را همراه خودت بیار اینجا... فوکس از کنار پنجره بلند شد و نامه ای که در دست هری بود را گرفت و غیب شد... پانزده دقیقه بعد فوکس به همراه وزیر سحر و جادو ظاهر شدند ... اسکریم ژور قیافه اش بسیار آشفته بود... چه مشکلی پیش آمده بود که هری با او آن موقع شب، صدا زده بود... شاید اسمشونبر می خواست به مدرسه حمله کند ... حتی فرصت نکرده بود لباسش را عوض کند ... با همان لباس خواب پیش هری آمده بود... - چی شده هری ... نکنه اسمشونبر حمله کرده ... - روفیوس آرام باش... موضوع مهمی نیست ... بیا اینجا بشین تا برات موضوعی که امشب تو را به اینجا اوردم را برات تعریف کنم ... اسکریم ژور از حرف هری مقداری آرامش پیدا کرد... آرام آمد و پیش هری نشست... - روفیوس چه نوشیدنی می خوری تا برات بیارم... - خیلی ممنون هری... من هیچ چیزی نمی خورم...فکر نکنم این موضع شب من را برای خوردن نوشیدنی اینجا آورده باشی ... بهتره هر چه سریعتر بریم سر اصل مطلب ... هری نگاهی به اسکریتم ژور کرد و گفت: - من امشب تو را برای این اینجا دعوت کردم تا بهت کاری که ولدمورت می خواد در هفته آینده انجام بده برات بگم ... اسکریم ژور در حالی که صدایش می لرزید گفت: - اس.... م.... شونبر می خواد چه کار کنه...
________________
- می خواد به همراه همه ی مرگ خواراش به آزکابان حمله کنه... می خواد مرگ خوراهاش را که در آزکابانن آزاد کنه ...
اسکریم ژور خشکش زد... نمی دانست چه کار باید کند - ولی تو از کجا می دونی که اسمشو نبر می خواد به آزکابان حمله کنه... - من در بین مرگ خواراش جاسوسهای زیادی دارم... آنها به من خبر دادن که می خواد در هفته آینده این کار را انجام بده...
- ول... ولی ما باید چه کار ک... کنیم... - خودت که بهتر می دونی که ولدمورت هر کاری بخواد می تونه انجام بده... پس ما کاری در قبال دفاع از آزکابان نمی تونیم انجام بدیم ... باید آزکابان را تخلیه کنیم... اسکریم ژور با عصبانیت گفت: - خودت می دونی داری در مورد چی حرف می زنی ... آزکابان هشتصد تا نگهبان داره... تازه بقیه زندانی ها هم هستن که در آنجا زندانی اند... ما که نمی تونیم آزکابان را در این مدت تخلیه کنیم ... حتی هیچ مکانی هم برای نگه داری آنها نداریم... - چرا از ساختمان زندان قدیمی که در خود وزارت خانه قرار داره استفاده نمی کنی ... خودت که خوب می دونی هفتاد سال پیش زمانی که گریندل والد بر روی کار اومد ... برای اینکه تمام سلول های زندانی که در وزارت خانه قرار داشت پر شده بودند، وزارت خانه به پیشنهاد دامبلدور آزکابان را ساختن تا بتونن یاران گریندل والد را که به دست کاراگاهان وزارت خانه دستگیر شده بودند را در آنجا نگه داری کنن ... برای انتقال آنها هم که گفته بودی نمی تونیم در این مدت آنها را از آزکابان خارج کنیم ... اگه به آزکابان مراجعه کنی می فهمی که یک تونل جادویی بسیار بزرگ بین آنجا و زندان قدیمی وزارت خانه برقراره که می تونی همه زندانی ها و همین طور تمام کاراگاهان را در ظرف نیم ساعت به وزارت خانه منتقل کنی... اسکریم ژور برای چند دقیقه فکر کرد. سپس گفت:
- ولی اونجا که امنیت کافی را نداره ... - شما از کجا می دونی که اونجا امنیت کافی را نداره ... شما که تا به حال از اونجا دیدن نکردید... تازه وزارت خانه آزکابان را برای دامنتورها(دیوانه سازها) ساخته ولی زندانی که در وزارت خانه قرار داره خودش با نیروی جادویی که در اون هست از زندانی ها مراقبت می کنه . تو می تونی سه چهارم نگهبان های آزکابان را مرخص کنی ... - یعنی من ششصد نفرشون را بی کار کنم ...
- نه منظور من این نبود ... منظورم این بود که می تونی از آنها در کارهای دیگه ات استفاده کنی ... تا آنجا که من یادمه تو یک بار گفتی که از کمبود کاراگاه رنج می بری و هر شخصی
________________
که متقاضی بوده بدون امتحان پذیرفتی ... آیا این بهتر نیست که تو در یک روز بتونی ششصد نفر را در این شغل استخدام کنی... فکر کنم این را در خواب می دیدی هان... - اه... درسته این طوری خیلی خوب می شه و ما می تونیم آورورهای وزارت خانه را بیشتر کنیم ... فکر عالیه ایه... - پس حالا که فکر می کنی نقشه عالیی هستش بیا در مورد جزئیات نقشه صحبت کنیم ... ولی قبلش بگو چی می خوری؟
: : ::
ساعت دوی نیمه شب بود ... ققنوس چند لحظه قبل اسکریم ژور را به خانه اش انتقال داده بود و حالا به اتاق هری برگشته و منتظر دستور هری بود... هری داشت نامه ای که برای جینی نوشته بود را بازخوانی می کرد:
بیالحح jCیj
می بر انیم که بر ورتری از من بر است ضیلی سضته ... من غم و ضمم بریتسر از تو نیست ... فمیشه به یابد. ضاطراتی که به کار گلن شته با فهم بر اشتیم فستم ... صیف که به ضاطر مسائلی که بتش آبستره نمی توانم بیتش غم باشیم ولی بسیاست قول می در هم نرمانی که این دو بران نما هم بشه فهمیشه به در کنار فرم فستس و نمی لناکرم نفس و قست از یکسریلر جسمان شویم ... موضوعاتی بود که نتوانستم امناسب پیش بقیه توضی بر افام ۰۰۰ ورلی شایست صاطر نرمان ضو بی برایتش با شب- : ضواده است ضواب می برانی که من یکی از جاوردهانه ساز فضای ولس بوکریت فستم ور فمین طور کار می برانی که تا او نر نبره است من نمی توانم آن جماوردهانه سانری که بر در ورجو بر هم شست را نابود کنم ... اگر آن جماوربرانه سانر انر بین هسن ضیابر یا نابود بشه من گفتم به تبع آن ضوالفم. مرده و برابلسر کسی برای نابودی ورلاب- بور سربت ورجو به نضور الفبا برداشت ... نفس کسی نمی توانست جلوی قب بر است نا محسم و به اش را بلیارد ... فسیر کنم از سخنان ففته قبل که به کار گلوبر تمایلات فال به
تو و بقیه گفتم ضاطرات است ... اگر من نابوبر بشوم در سال ف نواره ای
________________
انر بسه با نسبیان لنزار هم بر سه ور جسور به نضور افسر داشت که بتوان بر با ولسرموکرات هسجاسر نره
کنه... حتی ضاطره ای فم که به کار و جو به فاکز قرار داشت ... بعسم اثر اینکه من به
تباط بر اسراسر برفتیم ور قبر تربیت بساط ترابر اسلیشیرین را به سر بر است گرفتم انر بسوسن رفته . . . ضوار و لبم مو کرست شما قوی ترین اسلاصه ای که برای نابودی سیاغی سالها بیتش مسرلین جسار و کمر بستر و برابرت ضانه کناشته بوده کرافتم از بین بربره ... فلسر کنم متوجه افسمیت این مساله شست ه باشیب پس شما نبایست بلند اتریس- که عشقی که بهتر و جو به من قرار برابر بر فوکران کسر ... نری را ورلسرموکرات ور جماورارانه
سازمایش که از عشسوی جایزی نمی فرومنسر ... برای فمین این نبی سرور برای آسیا کشتسره فستش ... فمانطور که گفتم اگر جاوارانه سازی که به کار و جو به من قرار را برابر اثر بین بارور به من اسم اثر بین ضو انضمام کرفت ... فلسر نلسن برای صفظ جان این صرفا را به تو بی نرنما ... اجمان من برابر برابر نجات جامعه جادوگری ف است . . . پس به سیتسیرنه بر سر است هست بر روی فم در ایلر کرا تصمل کنیم ... بیتش از این
عاشقاح نو
۵گل یک ح
نامه را برای بار دوم خواند و رویش را به ققنوس کرد و گفت: - فاکز می دونم که دوست داری همیشه پیش من باشی ولی خودت که وضعیت من را درک می کنی ... نمی تونم با هیچ کدوم از دوستانم در ارتباط باشم و هیچ کس از وجود تو نباید مطلع بشه ... می خوام امروز این نامه را به همراه شمشیر گودریگ گریفیندور به گودریک هال ببری ... هری به سمت کشوهای میز رفت و دومین کشورا کشید و از درون آن شمشیری طلایی را بیرون آورد...
________________
شمشیر گودریک گریفیندور را چند شب پیش با بدلش عوض کرده بود... نمی خواست که
خواهد به هاگوارتز حمله کند... ولدمورت به وسیله خونی که از تنها وارث گودریک گریفیندور -هری پاتر - برای بازگشت به جسم واقعی اش در سه سال پیش گرفته بود می توانست از آن شمشیر برای راهبرد هدفهایش استفاده کند... البته همه می توانستند آن شمشیر را در دست بگیرند ولی قدرت واقعی آن شمشیر فقط زمانی که در دست صاحب واقعی اش باشد نمایان می شود... باید هر چه سریعتر آن شمشیر را به جای دیگری منتقل می کرد... شمشیر را به فاکز داد و از او خواهش کرد که نامه و شمشیر را فقط به جینی ویزلی تحویل بدهد ... فاکز هم اطاعت کرد و به پیش هری آمد نامه را با منقارش گرفت و پایش را برا روی شمشیر قفل کرد و غیب شد...
:***
هافلپاف و راونکلاو کند و از ساعت نه ونیم تا یازده شب به دانش آموزان اسلیثیرینی ... قرار بود در جلسه ی اول ولدمورت بدن هری را در اختیار بگیرد و به وسیله ی بدن هری که به شکل ولدمورت تغییر شکل داده است به مرگخواران جدیدش خود و همین طور هری را معرفی و از نقشه ای که برای تصرف هاگوارتز کشیده بودند باخبر کند... ساعت هفت و نیم عصر روز دوشنبه بود. هری منتظر بود تا دانش آموزان سه دیر وارد شوند... چند دقیقه پیش به وسیله ی طلسم هایی که گودریک گریفیندور به او یاد داده بود پهنای اتاق را چند برابر دفعه ی قبلی کرده بود و میز و صندلی های اتاق را به گوشه ی اتاق انتقال داده بود ... صدای پاهای دانش آموزها به گوش می رسید... نویل لانگباتم در کلاس دفاع در برابر جادوی سیاه را باز کرد و گذاشت که بقیه بچه ها وارد شوند...
________________
اقلیمیله) پیاپgمات و «رومf 8مAو گاه فولر نوع قوچاوالوع هری تا به حال این همه دانش آموز در کنار هم ندیده بود ... هم به دور او حلقه زده بودند و منتظر بودند تا هری شرروع به صحبت کردن بکند ... در این یک هفته آنها توانسته بودند به نحو احسنت با درس دفاع در برابر جادوی سیاه ارتباط برقرار کنند ... و این را نمره هایشان در این درس نشان می داد... تنها موضوع شک برانگیز که دانش آموزها در هفته گذشته در موردش حرف می زدند رفتار هری با دانش آموزان اسلیشیرینی بود... معلمی که به آنها درس می داد آن هری گذشته نبود ... دعوای روز گذشته که بین پنسی پاریکسون و جینی ویزلی روی داده بود حاکی این مطلب بود ... موضوع سر گیر دادن پاریکسون به معشوقه ی جدید جینی - نویل لانگباتم - - که همیشه پیش هم می نشستند رخ داده بود ... پاریکسون به جینی ویزلی و هیمن طور پدر و مادر نویل چند فحش رکیک داد و جینی که نتوانست جلوی خود را بگیرد چوبدستی اش را بیرون آورد و طلسم غیر مجازی که تنها آورورها حق استفاده از آن را داشتند را بر
رویش استفاده کرده و موجب شده بود که پاریکسون به مدت آن ساعت بی هوش بماند و در
خلسه ای که آن طلسم به وجود آورده بود برود... هری هم برای این کار جینی ویزلی چهل امتیاز از گریفیندور کم کرده بود... پاریکسون زمانی که به هوش آمد، حالش از قبل بدتر بود. البته به خاطر طلسم جینی نبود... از هری وحشت داشت... هری هم برای هر دوی آنها جریمه های بزرگی گذاشته بود ... تنبیه هایی که تنها از سوروس اسنیپ بر می آمد ... دوشیزه پاریکسون دیگر تا عید نمی توانست از آخر هفته اش لذتی ببرد چون باید به همراه کلید دار هاگوارتز به جنگل ممنوعه برود و کارهایی که هاگرید بر روی دوشش می گذاشت را باید به نحو احسنت انجام می داد همین طور یک جلسه تنبیه با هری که دو ساعت قبل بر گذار شده بود ... زمان جلسه یک ساعت و نیم بود ... هری کاری با پاریکسون کرد که با صورت گریان از آنجا خارج شد..او که از وضع خانواده پارکسون باخبر بود پاریکسون را تهدید کرد اگر یکبار دیگر به خاطر مسائل بی اهمیت دعوایی در مدرسه به وجود آورد، پدر و مادرش و همین طور تنها خواهرش که در کشور بلغارستان کار می کند جانشان به خطر می افتد و ممکن است به دست مرگ خوارهای ولدمورت به طرز فجیع کشته شوند... هری نمی خواست به خاطر موضوعات کم اهمیت نقشه ولدمورت به هم بریزد. برای همین هری به موضوعات کوچک هم توجه زیادی می کرد... مجازات جینی هم تمیز کردن تمام حمام های دخترانه در آخر هفته بود
... همین طور اجازه رفتن به دهکده هاگزیمید را دیگر نداشت ... - بهتره شروع کنیم ... چون امروز اولین جلسه هستش ... از طلسم های بسیار ساده شروع می کنم ... البته این طلسم ها را شما در کلاس دفاع در برابر جادوی سیاه هم آموزش می بینید..
ولی در اینجا شما به صورت پیشرفته و همین طور به صورت دسته جمعی آموزش می بینید... اولین جلسه صرف نکاتی چند در مورد طلسم خلع سلاح - اکسپریاماسی - می کنیم ... فکر کنم همه بتوانید این طلسم را اجرا کنید ... ولی به طور قطع طلسم خلع سلاح شما بر روی یک جادوگر قوی مثل ولدموت یا بعضی از مرگ خوارهاش هیچ فایده ای نداشته باشه... زاخاریاس اسمیت که سمت چپ هری ایستاده بود گفت: - ولی دوسال پیش خودتان گفتید که در خان سوم مسابقه سه افسون گر، زمانی که با اسمشو نبر رو در رو دوئل کردید توانستید با طلسم ساده ی خلع سلاح از دست او جان سالم به
در ببرید ...
هری نگاهی به زاخاریا اسمیت کرد و گفت:
- بله درسته ... - ولی شما که آن موقع این قدر قدرتمند نبودید ... منظورم اینه که شما آن زمان مثل ما آن طلسم را اجرا می کردید و هیچ فوت و فنی از آن بلد نبودید ... پس چه طور توانستید از دوئل با او جان سالم به در برید ؟ - آقای اسمیت درسته که من آنزمان توانستم از دست او جان سالم به در ببرم، ولی آن موضوع در مورد اجرای طلسم من نبود ... آن زمان من یک شانس بسیار کم نظیر داشتم و آن اجرای جادوی معکوسی که بین چوبه من و چوبدستی ولدمورت بر قرار شد ... و این به خاطر اینه که چوبه ی من و ولدمورت هم زاد یک دیگر هستند و نمی تواند در برابر هم کاربردی
داشته باشند.
سیموس فینیگان با تعجب پرسید:
- ولی شما چه طور می خواید با او مباره کنید ؟ هم همه ای در بین دانش آموزان به وجود آمد، همه داشتند به چوبدستی هری که از جیب ردایش پیدا بود نگاه می کردند... - آقای فینیگان اگه یادتون باشه سال قبل آقای الیواندر یکی از بهترین سازندگان چوبدستی در سرتاسر انگلستان ناپدید شدند ... من حدس می زدم که ولدمورت با این کارش می خواهد جادوی بین چوبدستی من و او را از بین ببرد که به وسیله جاسوسانی که پرفسور دامبلدور مرحوم در بین مرگ خوارانش داشت متوجه شدم که ولدمورت توانسته نیروی بین دو چوبدستی برادر را از بین ببرد... بهتر از مبحث دور نشیم ... می خواهیم امروز مبحث خلع سلاح را تمام کنیم پس خوب گوش کنید...
هری چوبدستی اش را از جیب ردایش در آورد و گفت: - اولین کار در مبارزه داشتن یک حضور ذهن بسیار بالاست که مطمئنم همه شما ها دارید ... کار بعدی تمرین بسیار زیاد شماست که به آن طرق بتوانید حریف را شکست دهید... این را
________________
بدانید در دوئل برنده کسی است که تجربه کافی در مورد اجرای انواع طلسم ها را دارا باشد .... کار بعدی داشتن نفرت بسیار زیاد از فردی که می خواهید بر روی اون طلسم را اجرا کنید، این را خودم سال سوم تحصیلم کشف کردم ... هری نگاهی به نویل و یوآن که در کنار هم نشسته بودند کرد... یوآن می دانست هری در مورد چه زمانی صحبت می کند ... زمانی که هری اسنیپ را در ساختمان شیون آوارگان خلع سلاح کرده بود... آنقدر قدرت طلسم هری بالا بود که اسنیپ به گوشه ای پرت شده بود و بی هوش شد... - البته با تمرین زیاد می توانید از تنفری که باید در دل داشته باشید تا بتوانید آن طلسم را اجرا کنید خودداری کنید و به راحتی می توانید شخص مورد نظر را خلع سلاح کنید ... به خاطر اینکه در میان شما شخصی نیست که هم اندازه من قدرت بالایی داشته باشد ... پس من این طلسم را بر روی هیچ کس اجرا نمیکنم و اجازه می دم شما این طلسم را در این کلاس اجرا کنید... در این چند روزه بسیار مغرور و خود پسند شده بود ... داشت در میان دانش آموزها از قدرتش تعریف می کرد... - بهتره به گروه های دو نفره تقسیم بشید و این طلسم را با هم تمرین کنید...
ب : 3: در اتاق هری دوباره شلوغ شده بود... هری بر روی صد نلی که پشتش به دانش آموزان بود نشته بود ... هیچ کس چهره ی هری را نمی دید ... پرفسور اسلاگهورن هم در کنار هری ایستاده بود و داشت به دانش آموزان اسلیثیرینی نگاه می کرد ... پس چرا درسش را شروع نمی کرد... همه منتظر اولین جلسه هری بودند... هری در حالی که پشتش به دانش آموزان بود بآرامی از جای خود بلند شد... همه دانش آموزان اسلیثیرینی متحیر شدند... این که پاتر نبود... خیلی لاغرتر و قد بلند تر از هری به نظر می رسید... هری به آرامی صورتش را برگرداند... دانش آموزان از ترس اخشکشان زد... این فرد هیچ کسی نبود به جز لرد ولدمورت ... با چشمان شیطانی اش داشت به دانش آموزها نگاه می کرد... خشکشان زده بود... حتی از نگاه او هم می ترسیدند ... ولدمورت شروع با صدای خشن خود شروع به صحبت کردن کرد: -مرگ خواران من خوش آمدید ...واقعاً خوش آمدید ... از اینکه دعوت اوری و گری بک را برای پیوستن به گروه من پذیرفتید نمی دانم چی بگم ... خیلی وقت می شه که چنین منظره ای را ندیده بودم ... شما می توانید وفادارترین یار اربابتان باشید ... کمتر کسی هست که توانسته این مقام را در بین مرگ خواران من به دست بیاره ... حالا که اون پیر خرفت مرده دیگر مانعی بر سر راه ما وجود ندارد، می توانیم به آسانی این قلع را تصرف کنیم ... می دانم شاید می خواهید بپرسید که پسره پاتر را چه کارش کردم ... او هم اینجاست... بهتره بگویم که من در بدن اون هستم ... او به عنوان سرور دوم شما محسوب می شه ... به خاطر اینکه من مقداری از قدرت
________________
خود را به او دادم اون هم مثل من قدرت دارد و می تواند کسانی که سرپیچی می کنند را مجازات کند... در این مدت او به شما آموزش لازم برای مرگ خوار شدن را می دهد تا به وسیله شما ها بتوانیم ظرف چند ماه آینده این قلعه را تصرف کنیم ... هوراس پیر هم کمکون می کنن ... شاید بپرسید که چرا حالا حمله نمی کنم ... حالا که من قوی ترین ارتش را در سراسر انگلستان دارم ... من با هاگوارتز هیچ کاری ندارم ... برای من شیئی که در این مکان وجود داره مهم تره که از آن به خوبی حفاظت می شه، این را می دانم زمانی که مرگ خواران من به اینجا حمله کنن مدیره ی احمق شما آن را از این جا انتقال می دهد... حساب مک گونگال را هم به موقع پاتر خواهد رسید ... او هم به سرنوشت دامبلدور احمق دچار خواهد شد ... خوب می دانید اگر مشکلی به وجود بیاورید که باعث به هم ریختن نقشه اربابتان بشوید چه بلایی به سرتان می آورم ، امروز از طریق پاتر فهمیدم که یکی از شما جدلی به وجود آورده که نظم مدرسه را به هم ریخته ... من می خواهم بدانم چرا این کار را کرده، مگر اوری به او مطالب لازم را یاد آوری نکرده... بهتره از خودش بپرسیم ... پاریکسون احمق بیا اینجا ... پنسی پاریکسون که مثل بید می لرزید آرام آرام از بین دانش آموزان به جلو آمد... در حالی که به آرامی اشک می ریخت گفت: - ارباب من را ببخشید... نمی دانستم که ن.... نباید با کسی جدل داشته با... اشم؟ ولدمورت در حالی که می خندید گفت: - بخشش... چنین چیزی را نمی شناسم ... ولی تو به سزای عملت خواهی رسید... تا حالا مرگخواری به ترسویی تو ندیده بودم ... به موقع حسابت را می رسم ... حیف که امروز برای موضوع مهم تری اینجا جمع شدیم ... ولی یک تفریح کوچک هم بد نیست... ولدمورت چوبدستی اش را از داخل ردایش بیرون آورد و به سمت آن دختر که در حال اشک ریختن بود گرفت ... همه ساکت بودند و داشتن به ولدمورت نگاه می کردند ... ممکن بود هر لحظه ولدمورت طلسم آواداکداورا را بخواند ... ولدمورت با صدای بلند گفت:
- کروشیو بله طلسم شکنجه ... پنسی پاریکسون از شدت درد جیغی کشید، در حالی که به خود می پیچید بر روی زمین افتاد ... جیغ و فریادش همه کلاس را متشنج کرده بود ... همه داشتن به تنبیه همکلاسیشان با وحشت نگاه می کردند ... چند ثانیه ای به همین منوال گذشت که صدایش قطع شد و از شدت درد بی هوش روی زمین افتاد... ولدمورت به طرف پنسی پاریکسون آمد و شروع به خندیدن کرد: - متوجه موضوع که شدید ... هر کس کاری که موجب به هم خوردن نقشه لرد ولدمورت شود ... بلایی بدتر از این در انتظار اوست ... بهتان اطمینان می دهم که پاتر هم مثل من می تواند این
________________
طلسم را به نحو احسنت انجام دهد ... هوراس بیا دست این دختره احمق را بگیر تا نشان سیاه را روی دستش بگذاریم... اسلاگهورن که تا آن مدت حرف نزده بود... آهسته به سمت دختر بچه آمد و دست پاریکسون که بیهوشی بر روی زمین افتاده بود را بالا گرفت ... ولدمورت باری دیگر چوبدستی اش را به
- ساینفیکیشن آیدنتیفیکیشن دارک مارک
موزرمیرزا . مرور مرزی ۶ر ۶چهره م%ر مرمر ۶ میم بر می۶ رهبر جزیررمیمی ) شبح کوچک سیاه رنگ که شکل یک جمجمه که از دهانش ماری بیرون آمده بود از چوبدستی
ولدمورت بیرون امد و بر روی دست پنسی پاریکسون جای گرفت...
: : ولدمورت بعد از آنکه نشان سیاه را بر روی تک تک دانش آموزان اسلیشیرینی هک کرد... توضیحاتی در مورد آموزشهای هری و همین طور گروههای مختلف که باید در روز حمله چه کار کنند را داد ... بعد از اتمام جلسه اول ولدمورت با اسلاگهورن تنها ماندن ... اسلاگهورن از ولدمورت خیلی می ترسید... فکر می کرد که هر لحظه می خواهد او را بکشد... - هوراس پیر کجا می خوای بری ... بمان کارت دارم... اسلاگهورن خشکشی زد.... خیلی از ولدمورت می ترسید... - اگه اجازه بدی زحمت را کم کنم تام... ولدمورت بسیار عصبانی شد و سریع چوبدستی اش را از جیبش در آورد به سمت اسلاگهورن نشانه گرفت... هیچ کس به غیر از دامبلدور او را با این اسم صدا نمی زد... از ان اسم بسیار نفرت داشت ... - خفه شو احمق ... اگر فقط یکبار دیگه من را با این اسم صدا بزنی ... دیگه زنده نخواهی
ماند ...
اسلاگهورن از خشم ولدمورت ترسید و سریع به سمت ردای ولدورت رفت و بوسه ای به لب ردایش زد، در حالی که خمیده افتاده بود گفت: - ببخشید ... باور کنید نفهمیدم .... چشم دیگه با این اسم صداتون نمی کنم ... ولدمورت پایش را عقب کشید و با اشاره به اسلاگهورن فهماند که بلند شود ... سپس چوبدستی اش را در جیبش گذاشت و گفت ... - من از این اسم نفرت دارم... تا حالا فقط آن دامبلدور احمق با این اسم صدام می رد که دیدش اون هم کشته شد... - چشم سرورم ... چشم ... دیگه تکرار نمی شه...
________________
- بسه دیگه ... من برای کار مهمتری تو را اینجا حاظر کردم ... با اینکه می دانم از روی ترس به من پیوستی ... ولی کار از محکم کاری عیب نمی کنه ... به وسیله لیگیومنسی می خوام دهنت را بگردم ... می خواهم ببینم واقعاً طرف کی هستی ... طرف من یا محفل ... اگه مقاومت بکنی
زنده نمی گذار مت... پس اماده باشی... - خیلی ببخشید سرورم ... به دستور وزیر بر روی همه ی اساتید مدرسه طلسم اسکورو سیکرت (SCreW Secret) را گذاشتن ... هیچ کس نمی تونه ذهن اساتید مدرسه را کاوش
ولدمورت برای مدتی به چشمان هوارسی پیر نگاه کرد ... فهمید که راست می گوید ... با خشم
گفت:
- اسکریم ژور احمق ... به موقع حسابش را می رسم ... در مورد طلسم اسکرو سیکرت ... ولدمورت برای لحظه ای سکوت کرد و گفت: -طلسم اسکرو سیکرت را می شناسم ... این کار را در وزارت خانه انجام می دن ... یکی از هفت طلسم اختصاصی مرلینه ... تنها کسانی از وجود آن طلسم باخبرن که اون خاطره مرلین که درون جام آتش قرار داره را دیده باشن... چهار سال پیش پاتر اون را از چنگم در آورد... ولی چند ماه دیگه دوباره صاحبش می شم... - ببخشید سرورم ... ولی این طلسم در کلاس های سطح عالی جادوگری هم تدریس می شه... ولدمورت برای لحظه ای به چشمان اسلاگهورن نگاه کرد و گفت ... - این را می دانم ... خودم آن طلسم را می دانم ... ولی آن طلسم هیچ کاری انجام نمی ده ... پنجاه سال پیش خودم کشف کردم که طلسم اصلی در درون همون جام آتشه و تنها فردی می توانه از اون استفاده کنه که از نیروی...
ولدمورت برای لحظه ای سکوت کرد. سپس گفت: - چرا دارم اینها را برای تو میگم ... بهتره بری ... دیگه خیلی دیر شده بهت شک می کنن...
علاع عاع یو!ع
ساعت بالا نیه شب بود ... هری بر روی صندلی خود نشسته بود و منتظر دوستانش یعنی نویل، یوآن و جینی ویزلی بود... به مک گونگال و بقیه معلمین هم گفته بود که امشب کار مهمی دارد که نمی تواند برای جلسه ای که نیمه شب بر قرار می شود بیاید... برای همین جلسه را کنسل کرده بود... در اتاق برای لحظه ای باز شد و دوباره سریع بسته شد... نویل، یوآن و جینی هم از زیر شنل نامرئی بیرون آمدند... تانکسی هنوز از کاری که هری در حق او انجام داده ناراحت بود...
________________
- تانکس نمی خواد ناراحت باشی ... خودت که بهتر می دونی من مجبور بودم اون کار را انجام بدم تا کسی شک نکنه ... تازه باید به ولدمورت هم ثابت می کردم که دیگر من مثل گذشته نیستم و به جینی ویزلی هیچ علاقه ای ندارم ... از کاری هم که دیروز در حقت انجام دادم معذرت می خوام ...
تانکس هم به هری نگاهی کرد و گفت.. - نه تقصیر من بود نباید آن کار را انجام می دادم ... باید خودم را کنترل می کردم... ولی عجب بلایی سر شنسی پاریکسون آوردم ... امروز یادت هست چی می گفت: جینی صورتش را قلمبه کرد و با صدای لوسی گفت:
آقای پاتر من را ببخشید.... من رو ببخشید
همه زدن زیر خنده ... - امشب دلم براش خیلی سوخت ... شما نبودید ببینید دختر بی چاره چه طور جیغ و فریاد می زد... آخه ولدمورت رویشی طلسم شکنجه را اجرا کرد... ولدمورت اینقدر این کارش را ادامه داد تا از درد بی هوش شد... همه ساکت شدند... ولدمورت بر روی یک دختر 17 ساله طلسم شکنجه را اجرا کرده بود... آنه هم برای هیچ و پوچ - من امشب شما را برای کار مهم تری اینجا آوردم ... همون طور که چند شب پیش برای شما گفتم هفته آینده ولدمورت می خواهد به آزکابان حمله کنه ... نقشه ی خودم و اسکیریم ژور را هم که براتون شرح دادم ... ولی امشب از شما می خوام در این مدتی که من و ولدمورت به همراه مرگ خواراش به آزکابان حمله کردیم... در آن زمان شما برای من کاری انجام بدید... ریموس که متوجه حرف هری شده بود گقت:
-منظورت اینه که ما باید بریم به مقر ولدمورت ... - آره ... می خوام یک شیئی از اونجا برای من بیارید...
سوروس گفت:
- نکنه می خوای برات آن جاودانه سازی که در اونجا مخفی شده را بیاریم ... - خوب بله... البته صدمه ای نمی بینید... ولدمورت بر عکس بقیه مکان ها که برای جاودانه سازهایش امنیت کامل را فراهم آورده ... برای ورود به آنجا هیچ امنیتی را نگذاشته و این کارهاش هم دلیل داره... هیچ کس به غیر از مرگ خوارهاش تازه آنها هم با اجازه نمی تونن وارد اونجا بشن ...
تانکس پرسید: - یعنی برای رفتن به آنجا ... می خواهی روی دست های ما هم نشان سیاه را
حک کنی
________________
- درسته ولی برای تمام زندگیتون آن نشان سیاه را حمل نمی کنید... فقط برای چند ساعت که من دوباره آن نشان سیاه را از رو دستتون پاک می کنم ... برای سوروس، دراکو و نارسیسا که قبلا انجام دادم ...
- ولی اگه ولدمورت کسی را برای نگهبانی از قرار گاهش بگذاره چی... تانکس چرا متوجه نیستی ... هیچ کس نمی تونه به غیر از مرگ خواراش وارد آن جزیره بشن ... تازه این طور که من از رفتارش فهمیدم می خواد در آزکابان حمام خون بگیره ... برای همین از همه مرگ خواراش استفاده خواهد کرد ... فقط فکر کنم اون ماره - ناجینی- در قرار گاه بمونه ... برای اون هنوز فکری نکردم ولی تا هفته بعدی فکری برای اون هم می کنم ... اسنیپ گفت: هری ... خودت که بهتر می دونی ... اونجا خیلی وسیعه ... قصر ولدمورت هم که کوچیک نیست ... می تونه هر جاش قایم کرده باشه ... ما از کجا بدونیم که جاودانه سازش را در کجا پنهان کرده ... از زمانی که لرد سیاه برگشته من حتی یکبار هم ناجینی را به غیر از روز اول ندیدم ... - سوروس جان ... فکر کنم یادت رفته که شما یک لرد سیاه دیگر هم دارید که روبرویت نشسته ... من از مکانی که ولدمورت جاودانه سازش را پنهان کرده باخبرم، فکر کنم مکانش را بدونی... همون سیاه چالی که در اون ریگولاس بلک برادر سیریوس را دفن کرده... اسنیپ برای لحظه ای فکر کرد و سپس گفتک - ولی اون سیاه چال که سالهاست درش بسته است ... فکر نکنم که ما بتونیم آن در را باز احتما ولدمورت برای آنجا طلسم قوی ای گذاشته که هیچ کدام از ماها از آن چیزی نمی دانیم ... - درسته ... ولی آن در را فقط کسی می توانه باز کنه که توانایی صحبت کردن به زبان مارها را داشته باشه ... زمانی که خواستید برید اونجا من به شما یک بطری می دم که زمانی که درش را باز کنید... صدای من از اون پخش بشه... ریموس لوپین برای لحظه ای فکر کرد و سپس گفت: - این طور که من فهمیدم می خوای این کار را بی سرو صدا و همین طور نمی خوای هیچ کس از این موضوع باخبر بشه ... سوال من اینه اگر یک زمان ولدمورت بخواد یه سر به مارش بزنه و همین اگه از مارش در مورد جاودانه سازش سوال پرسید می خواهی چه کار کنی...؟ - ریموس جان بهت که گفتم من هنوز برای ناجینی فکری نکردم ... ولی حتماً راهی برای جلوگیری از آن وجود داره..... بهتره از این مبحث بیایم بیرون ... من این موضوع را برای این یه شماها گفتم که اطلاعی بهتون داده باشم ... من امشب می خوام برم تا گلاویز اسلیثیرین یکی از جاودان سازهای ولدمورت را نابود کنم ... از شما می خوام اگر مشکلی برای من پیش آمد به هیچ عنوان به تالار اسرار نیائید... حالا که شماها مکان بقیه جاودانه سازها را ...
________________
- مگه آن جاودانه ساز همراهت نیست... خوب همین الان بیارش تا هر چهار نفر با هم نابودش کنیم ... هر چه باشه قدرت چهار نفر بیشتر از یک نفره و شانس زنده ماندن همه هم بیشتره ... - ریموس جان تصور نکنم که تا حالا جاودانه سازی را نابود کرده باشی که این سوال را می پرسی ... سوروس این را خوب می دونه ... چون سال قبلی یکشون را به همراه دامبلدور نابود کرده ... زمان نابودی جاودانه ساز صدای کرکننده ای فما آن منطقه را در بر می گیره و روع نیمه تمام آن شخصی از وجودش بیرون می آید و جسمی که می خواهد در اختیار بگیرد را انتخاب می کنه... در این زمان است که باید آن را نابود کنیم ... طلسم هایی برای نابودی یک جاودانه ساز وجود داره .... اگر نتوانیم آن طلسم ها را به موقع بر روی آن جاودانه ساز اجرا کنیم ... آن روح ناتمام جسم شما را در اختیار می گیره.... من که یکی از جاودانه سازهای ولدمورت هستم... زمانی که آن یکی هم وارد بدانم بشود چون بدنام توان این دو را ندارد از هم متلاشی می شود و به تبع آن هر دو جاودانه ساز... تا از بین رفتن آن جاودانه ساز آن صدا ادامه دارد... آنقدر شدت آن جیغ بالاست که طلسم خاموشی هم رویش بی تاثیره... این طور که سوروس برای من تعریف کرده دامبلدور آن انگشتر را در یک جنگل بسیار انبوه نابود کرد... ولی من می خوام این جاودانه ساز را در تالار اسرار جایی زیر قلعه هاگوارتز نابود کنم ... - خوب ما هم برای نابودی جاودانه ساز به اونجا می یام ... - تانکس عزیز مگه فراموش کردی ... یک باسیلیسک در آنجا زندگی می کنه، هر کسی هم به چشمان باسیلیسک نگاه کنه جا در جا کشته می شه ... پس کاری از شما بر نمی یاد ... بهتره برید به خوابگاهتون .... نمی خواد من را هم دنبال کنید چون من مستقیما از اینجا به تالار اسرار اپارات می کنم ... نمی خواد نگران من باشید ... من خودم می تونم از پس ان جاودانه ساز بر بیام .... هر چی باشه خودم یکی دیگر از انها هستم .... می توانم از خودم محافظت کنم ...
________________
قیام مالی پیاپgرات 9 ryیوم : ناپیوویچ به او «اژه gاثر چند دقیقه پیش دابی را در محل کارش اخظار کرده بود و از او خواست که از آشپزخانه هاگوارتز برایش مقداری گوشت خام بیاورد ... گوشتها را برای باسیلیسک می خواست ، چون به او قول داده بود که دفعه ی بعد که به تالار اسرار می رود گوشت هم برای باسیلیسک ببرد... با این کار می خواست از حضور او در بین دانش آموزان مدرسه جلوگیری کند ... دابی هم برای مدت کوتاهی غیب شد و پس از چند ثانیه به همراه چند جن خانگی دیگر کیسه ای بزرگ پر از گوشت و استیک برایش آوردند... هری هم از دابی و بقیه تشکر کرده بود- زمانی که هری از بقیه ی جنبههای خانگی تشکر همه با حالت نفرت باری به او نگاه کردند و غیب شدند - - دیگر وقت رفتن به تالار اسرار بود ... کیسه را در دستش گرفت، ذهنش را بر روی تالار اسرار تمرکز کرد و به انجا اپارات کرد ...
تالار اسرار مثل همیشه سرد و تاریک بود ... هری رو به مجسمه اسلیشیرین بزرگ کرد و به
زبان مارها گفت:
- با عن حوف بزن ، اسلیثبیو بین ، الی خداوند هر چهار بوج قلعه هاضخه اوتز.
صورت اسلیثیرین شروع به حرکت کرد . دهان او باز و باز تر شد ، تا اینکه گودالی بزرگی در صورتش پدید آمد.
چیزی در دهان مجسمه شروع به حرکت کرد، چیزی که از اعماق دهان آن بالا می آمد.
- اسلام او باب .
هری کیسه ی بزرگی که در دستش بود را آزاد کرد و به باسیلیسک گفت:
- همانعطیل مکه قبلاً بهمن گفته gته ... امشب بوال نابودی بیطک جبین
بسببا کمفهم ابینجا آمدم ، البته به قولم هم وفا کودم و عقتداول گوشت و
استبصه هم بو ابن آgودم ...
باسیلیسک داشت به کیسه ی بزرگی که در سمت چپ هری افتاده بود نگاه می کرد ... در این چند روز منتظر اربابش بود تا گوشتی که به او قول داده بود را بیاورد، از خوردن موشهای ریزه
دیگر خسته شده بود....
- خبیلی ممنون او باب ... نمای دونم چه =لووایی از توان تشط کهٔ
________________
- باسبلبستک عن ابوال کار العه متوالی ابنجا او عدم ... از نت خواهش عالی کنم
اسن کبیسه با بوش داوی و ابوال تهوایی لانه انت ، به خالو ابنکه چبیزایی که
عن المای خهوام از ببین ببوم خبیلهای خطلو ناصه و عمصحنه بهشت
آسیبهایی بوسانه .
برای لحظه ای باسیلیسک با آن چشمان بزرگش به ارباب نگاه کرد، سپس با دهانش کیسه را برداشت و به آرامی به سمت دهان مجسمه اسلیثیرین رفت و از نظرها ناپدید شد... هری گلاویز را از جیبش در آورد ... باید طلسمی که ولدمورت بر روی آن گذاشته بود را می شکست ... باید جاودانه ساز تقلبی را به واقعی تبدیل می کرد، ولی قبل از آن باید کار مهمتری می کرد ... باید خودش را به ولدمورت واقعی تغییر شکل می داد ... می دانست این جاودانه ساز را ولدمورت پنجاه سال پیش به همراه دفترچه خاطرات و انگشتر با هم درست کرده، پس از آن جاودانه ساز روح ناتمام تام مارولو ریدل شانزده ساله بیرون می آید و هری باید خود را در این مدت به ولدمورت واقعی شبیه کند... چویدستی اش را به طرف شقیقه اش گرفت و گقت: -انیمیت ری نیو (Animate Rene W) هری به ولدمورت تغییر شکل داد، نمی دانست چرا ولی از این قیافه بسیار لذت می برد، داشت تصویر خودش را که بر روی زمین تالار اسرار افتاده بود می دید ... به چشمهای قرمزرنگش به دماغ مار مانندش ... دست در جیب ردایش کرد و از داخل آن گلاویز اسلیشیرین را بیرون آورد، گلاویز را بر روی زمین گذاشت، باید طلسم مخصوصی که ولدمورت بر روی آن گذاشته بود را می خواند، آن طلسم اینرت کداورا(Inert KeddVera) یکی از بی شمار طلسم هایی بود که شخصی ولدمورت در طول تحصیلش اختراع کرده بود.... چوبدستی اش را به سمت آن گلاویز گرفت و
گفت:
- اینرت کداورا(Inert/ Kedavera)
- کسانی که قبلا جوابیه تام مارولو ریدل (یکی دیگر از نویسندگان این داستان) در جواب سایرس وادر کریسر
عزیز و همین طور جوابیه من (مرلین) به پارمیس جان را خوانده اند ممکن است در این موضوع با مشکل مواجه شوند ، لازم به ذکر است که من مقدار کمی از پایان داستان را تغییر داده ام ، البته این موضوع با فصل های گذشته من مغایرت بیشتری نسبت به قبلی دارد و طبق آنها نوشته شده برای مثال در فصل 12 کتاب من در این مورد زمانی که هری پاتر (شخصیت اول داستان) خاطرات لرد ولدمورت را به خاطر می آورد ، در آن زمان
توضیحات کاملی داده ام ، فقط در جوابیه ای که در تاریخ 84/9/11 برای این دو بزرگوار نوشته بودیم یک اشتباه
جزئی داشتیم که حالا برطرف شده ...
اخگری زرد رنگ از چوبدستی اش بیرون آمد و به آن گلاویز برخورد کرد، طلسم برای لحظه ای همه آن گردنبند را در بر گرفت و اثرش از بین رفت... هیچ اتفاقی نیافتاد، همان گلاویز طلایی رنگ بر روی زمین افتاده یود ، هنری تعجب کرده بود، چرا طلسم کار نمی کرد، شاید واقعاً شخصی آن جاودانه ساز را از بین برده باشد و جای آن را با بدلی اش عوض کرده باشد، ولی نامه که درون گلاویز بود ... مطمئناً شخصی که آن گلاویز واقعی را دزدیده نامه را هم باید به تبع آن می دزدید، این فرضیه محال بود ... شاید کسی در این مدتی که جاودانه ساز دست هری بوده آن را با یک بدل عوض کرده، ولی چه کسی ، حتماً شخصی به او خیانت کرده است ولی چه کسی؟ ... بسیار عصبانی بود، دستش را به سمت گلاویز تقلبی برد... دستش تا گلاویز چند میلی متری فاصله نداشت که احساس گرمایی شدیدی کرد، بله گلاویز بسیار گرم بود، دستش را برگرداند ، گلاویز هر لحظه درخشنده تر از قبل می شد ... تا اینکه نوری کور کننده همه جا را فرا گرفت و این نور چند لحظه ادامه داشت که ناگهان نوری که از گالاویز ساطع می شد قطع شد، هری می توانست گلاویز سالازار اسلیثیرین را که بر روی زمین افتاده بود
ببیند... دستش را به سمت آن برد و گلاویز را در دست گرفت...
گلاویز واقعی اسلیثیرین را برداشت و جلوی روشنایی گرفت و به آن خیره شد، با حالت خاصی
روشنایی در تالار اسرار حرف S مارپیچ را در میان زیورآلات گردنبند مشخص می کرد... هری به خودش امد ... نباید وقتش را برای یک گردنبند هدر دهد ... به طرف سر یکی از مجسمه های مار رفت و گلاویز اسلیشیرین را بر روی نیش آن گذاشت... نمی دانست چرا تا زمانی که آن گردنبند در دستش بود، احساس قدرت می کرد، شاید به خاطر جاودانه ساز باشد... شاید به خاطر خود گلاویز باشد که مالی اسلیشیرین بوده ... مقداری عقب رفت ... باید از نیروی حقیقی سالازار اسلیثیرین استفاده می کرد، باید با زبان مارها آن روح را از آن گرنبند بیرون می آورد... چوبدستی اش را به سمت گلاویز اسلیثیرین گرفت و به زبان مارها فریاد زد:
 
________________
- قاببو بصحبت اندلس نس استکوب شهوت
(Fabericate Endlessness Mass cre Shoot) اشعه ای سرخ رنگ از چوبدستی اش با فشار بیرون آمد و با شتاب وصف ناشدنی به آن گردنبند برخورد کرد، گردنبند به خاطر نیروی آن طلسم در مجسمه ی آن ماری که بر روی آن افتاده بود، فرو رفت... رنگ طلایی گردنبند به نارنجی تغییر یافت ... هری هم منتظر بود تا روح ناتمام تام مارولو ریدل از داخل آن بیرون آید ... گر نبند داشت تکان می خورد، ولی هنوز اتفاق خاصی نیافتاده بود ... که ناگهان صدایی کر کننده به گوش رسید... گردنبند پودر شد و از داخل آن غباری سرخ رنگ بیرون آمد، غبار سرخ رنگ به هری نزدیک می شد، هری باید صبر می کرد تا به اندازه ی کافی به او نزدیک شود ... غبار سرخ رنگ در یک متری هری متوقف شد ... هنوز آن صدای گوش خراش به گوش می رسید... در میان آن غبار شیئی وحشت ناک وجود داشت، هری نمی توانست آن شیی را به درستی ببیند... ولی هر چه که بود بدن مادی نداشت، باید هر چه زودتر دست به کار می شد، آن شیی داشت به هری نگاه می
کرد ، روح ناتمام تام مارولو ریدلی داشت به جسچ مادی اش که در روبروی او ایستاده بود نگاه می کرد... در میان آن صدای گوش خراش که به گوش می رسید لحظه ای صدای فسی فسی شروع به صحبت کردن کرد:
- تو بابت آبنباده ای من باشد ... قوایی که بابت و اخت بیاو بخگبوم
کجاست؟
هری بار دیگر به آن شخصی که در میان غبار سرخ رنگ قرار داشت، با غرور خاصی گفت:
- بله و سنت است ... بولال ته کسایی و انبابت دو اختبار بطیگبول ... من اعوان
بوایی ابن آمعتدله ام ابنجا که دو جاودانه سازم نبویو بی صه به تازگی به
دست آوم و اقواو بعدهم و آن طلسم کوتن به زبان عاوهاست ..
آن روح برای لحظه ای فکر کرد، طلسم کردن به زبان مارها... تنها خود جدش یعنی سالازار اسلیشیرین می توانست از آن استفاده کند... داشت وقت را از دست می داد... غباری هم که او را
در بر گرفته بود داشت از بین می رفت... هر لحظه ممکن بود نابود شود، پس سریع پرسید:
- ولی بوگو گلابیزی وجود نداوه که من بذهوام دوباوه به دونش بوم ...
هری به دروغ گفت:
________________
- حالا که من ابین نبو gای بفوگ را در اختیار تداوم ، بعgن دخالت هبیید قوتادی
عالی توانم به ته جسم عادل دهم ، کمالی توانم تهو وا و بدن 16 سالضگی ام
قوا بعه ام ... ، با چند تا = بخگو از جاوانه سازها هم ابین تکاو با کوتاه ام،
آنها هم اکنون دو قوای گخاهمون قو او = اون ، بیا جلو تا آن طلسم و ابوبیت
اجوا کنم ...
آن شخصی که در میان آن غبار بود کمی شک کرد، چه طور چنین چیزی امکان دارد که می تواند در بدن مادی خود(تام مارولوی شانزده ساله) بدون استفاده از خون یک انسان دیگر قرار گیرد ... شاید جسم واقعی اش طلسمی برای این کار پیدا کرده باشد ... تام برای این مدت روز شماری کرده بود ... از پنجاه سال پیش تا بحال منتظر بود تا به دنیای مادی برگردد .... از زندانی بودل در آن گلاویز خسته شده بود ... نباید باله ولدمورت واقعی که در برابرش ایستاده بود شک می کرد، چون تنها خودش بود که می توانست به زبان مارها صحبت کند ... شروع به حرکت کردن به سمت هری کرد... هری باید هر چه سریعتر دست به کار می شد ... قبل از اینکه روح ناتمام تام مارولو ریدلی حرفی بزند چوبدستی اش را بالا آورد تمام خشم و نفرتی که از ولدمورت در دلش داشت را جمع کرد و به زبان مارها گفت:
- آباد اختصاوا(Avadake dar vera)
قبل از اینکه آن روح بتواند کاری کند، اشعه ی سبز رنگی با شتاب به سمتش به حرکت درآمد و چون این طلسم به زبان مارها گفته شده بود... بسیار قوی تر از طلسم آواداکداورای معمولی بود، نتوانست کاری انجام دهد، طلسم به میان آن غبار برخورد کرد، روح نا تمام تام مارولو ریدل فریاد بلندی زد و به هزاران تکه تقسیم شد... آن صدای جیغ مانند به محض نابودی آن روح قطع شد... هری خوشحالی بود یکی دیگر از جاودانه سازهای ولدمورت را نابود کرده بود... با حالت خاصی به جایی که تا چند لحظه پیش هورکراکس لرد ولدمورت قرار داشت نگاه می کرد ...فکر نمی کرد نابود کردن یک جاودانه ساز اینقدر آسان باشد ... چوبدستی اش را به سمت شقیق اش گرفت و گفت:
- انیمیت ری نیو(اAnimate Renew)
{ }{d t}*
برای نابودی آن جاودانه ساز نیروی بسیار زیادی را از دست داده بود ... بسیار غیر طبیعی به نظر می رسید... هری تا به حال افراد زیادی را کشته بود... ولی نمی دانست چرا زمانی که طلسم
________________
مرگ را بر روی آن جاودانه از اجرا کرده بود، نیرویش را از دست داده بود، شاید به این دلیل بوده که طلسم مرگ را به زبان مارها تلفظ کرده ... شاید هم به خاطر این بود که یکی از جاودانه سازهای ولدمورت را نابود کرده ... شاید هم به این دلیل بود که اولین قتل واقعی اش را انجام داده ... قبلاً که جسم دوم سوروس، دراکو، نارسیسا، رون، هرمیون، ریموس، تانکس را به قتل رسانده بود چنین حسی نداشت و باعث تضعیف شدنش نشده بودند... بعد از آنکه از نابودی آن جاودانه از اطمینان پیدا کرد یکراست به اتاق خوابش در برج گریفیندور آپارت کرد و با همان لباس در تخت خواب خوابید... خواب بسیار عجیبی دید... در مکان بسیار آشنایی قرار داشت ... بسیار سرسبز... از دور کلیسایی نمایان بود... آنجا را به خاطر می آورد... برای لحظه ای به آن دشت که پر از گل بود نگاه کرد... فهمید که آنجا کجاست قبرستان لیتل هانگلتون یا همان قبرستان ریدل ها ، همان جایی که ولدمورت سه سال پیش او را گیر انداخته بود ... همان جایی که ولدمورت سه سال پیش دوباره نیروی از دست رفته خودش را به دست آورده بود... همان جایی که سدریک کشته شده بود ... ولی یک چیزی فرق داشت ... قد هری چند سانتی متری کوچکتر شده بود ... به اندام خود نگاه کرد ... ان را به خاطر می اورد هری دوباره هفده سالش شده بود .. همان هری معمول که قبلا بود ... در همین افکار بود که به جایی خیره ماند، مروپ گانت-مادر ولدمورت - را دید که در گوشه ای نشسته و دارد گریه می کند... بالای سر آن دخترک، تام ریدل (پدر ولدمورت) ایستاده بود داشت با حسرت به همسرش نگاه می کرد... هری از آن منظره تعجب کرد ... تام ریدلی پیش مروپ گانت ایستاده بود و داشت به او عاشقانه نگاه می کرد ... هری به آن دو کمی نزدیک شد ... یک چاله مستطیلی شکل در روبروی آن دو قرار داشت، هنوز چیزی آشکار نبود... نزدیکتر شد. آن چاله یک قبر بود که تابوتی سیاه رنگ درون آن قرار داشت... از آن جایی که هری قرار داشت آشکار نبود گه کسی درون آن تابوت قرار دارد، کمی نزدیکتر شد ..... به درون قیر نگاهی کرد... از دیدن شخصی که درون داخل تابوت بود تعجب کرد... درون قبر تام مارولو ریدل 10 ساله قرار داشت ... داشت به جسد آن پسرک که به آرامی خوابیده بود نگاه می کرد که ناگهان ! دستی را بر روی شانه اش حساس کرد ... سریع برگشت ... مورفین گانت بود ... دایی ولدمورت ... مورفین با دو دستش هری را گرفت و بر روی زمین انداخت ... پیرمرد سال خورده ای که در پشت مورفین بود به سمت هری آمد و پایش را روی گردن هری گذاشت ... مارولو گانت (پدر بزرگ ولدمورت) که بسیار خشمگین بود.... فریاد زد: - قاتل ... جنایت کار .... تو نوه ی من را کشتی ... باید به جزای کارت برسی...
________________
داشت از دیدن این صحنه شاخ در می آورد... همه آنها در آنجا قرار داشتند... ولی هری که کسی را نکشته بود... چرا او را آزاد نمی کردند... آن هیچ کاری نکرده بود... باید به آنها می گفت که بی گناه است ... داشت خفه می شد... هر چه تقلا کرد نتوانست از زیر پای آن پیرمرد رهایی یابد ... نمی دانست باید چه کار کند ... حتی نمی توانست حرف بزند مارولو با نفرت گفت: - قاتل ... خودم همینجا می کشمت، مورفین چوبدستیت را بیرون بیار تا با هم حساب این قاتل کوچولو را برسیم ... مورفین چوبدستی اش را بیرون آورد و به سمت هری نشانه گرفت... که ناگهان صدای زن جوانی به گوش رسید... او در حالی که گریه می کرد، دیوانه وار گفت: - ولش کنید ... ولش کنید ... خودم می کشمش .... اون تنها پسر من را کشته ... باید خودم حسابش را برسم ... باید انتقام بگیرم ... بابا برو کنار آن دو نفر کنار رفتند... مادر ولدمورت چوبدستی اش را از جیبش بیرون کشید... تام ریدل که پشت آن زن قرار داشت گفت : - پسرک احمق دخالت اومده ... هری در حالی که بر روی زمین خمیده بود ... برای بار آخر به قبر تام مارولو ریدل نگاهی کرد... مادر ولدمورت نزدیک شد و چوبدستی اش را به سمت هری گرفت، در حالی که هنوز گریه می کرد، فریاد زد: - آواداکداورا (Awadakedavera) طلسمی سبز رنگ به هری برخورد کرد ... و بر روی زمین افتاد... ناگهان از جا پرید... دیگر صبح شده بود.... از جای خود بلند شد و به سمت آینه رفت... داشت خودش را در آینه می دید ... تمام بدنش عرق کرده بود... چرا آن خواب را دیده بود ... حتماً به ماجرای دیشب در تالار اسرار مربوط می شد ... اولین قتلش را در زندگی انجام داده بود و حالا عذاب وجدان
داشت....
:{ :: *
بعد از آن خواب عجیبی که دیده بود... دیگر جرئت اینکه شبها بخوابد را نداشت... برای همین از اسلاگهورن خواست که معجون ضد خواب برایش آماده کند... دیگر شبها نمی خوابید... حتی از معجون ضد کاووس که سال چهارم مادام پامفری به او داده بود نمی توانست استفاده کند... به خاطر اینکه در وجودش یکی از جاودانه ساز ولدمورت قرار داشت و آن دارو برایش کشنده بود. می ترسید دوباره آن کاووس وحشتناک را ببیند... همیشه آن صحنه جلوی چشمش بود...
________________
یک هفته ای از نابودی آن جاودانه ساز می گذشت ... در این یک هفته، کلاسش خیلی پر بار تر از قبل شده بود، بچه ها خیلی پیشرفت کرده بودن ... ولی گروه اسلیشیرین بیشتر از بقیه گروه ها پیشرفت می کرد و این هم به خاطر ترسی بود که از هری پاتر سرور دومشان داشتند... شاید هم به خاطر طلسم های سیاهی که آموزش می دیدند باشد... رفتارشان هم در این مدت تغییر کرده بود ... دیگر از آن شیطنتی که در گذشته خبر بود خبری نبود و این هم به خاطر اتفاقی که هفته گذشته در کلاس هری بین پنسی پاریکسون و ولدمورت افتاده بود... هری دیگر نباید اجاره می داد که ولدمورت جسم او را در اختیار بگیرد ... ممکن بود به یکی از دانش آموزان صدمه جدی بزند... در طول هفته خودش در کلاس های با اسلیثیرینی ها حاظر می شد و به همراه هوراس اسلاگهورن جادوی سیاه را به شیوه ی نوینی آموزش می دادند... پنسی پاریکسون در این چند روز بسیار دلگیر شده بود ... از ولدمورت می ترسید که به خانواده اش آسیبی برساند... در این مدت با بقیه دانش آموزان حتی یک کلمه حذف هم نزده بود... چرا باید برای آن آدم عوضی کار کند... چرا نمی تواند آزاد باشد ... چرا باید در مدرسه هاگوارتز درس بخواند ... باید فرار می کرد ... ولی نشان سیاه بر روی دستش بود ... هر جا که می رفت ولدمورت پیدایش می کرد... هیچ راهی به جز خدمت کردن به اربابی که از آن نفرت داشت نبود باید می ساخت ...
t } d
امشب شبی بود که ولدمورت می خواست به همراه مرگ خوارانش به آزکابان حمله کنند... اسکریم ژور بر طبق فرمان هری از ساعت 8 شب شروع کرده بود به انتقال زندانیان به زندان قبلی وزارت خانه ... قرار بود برای اینکه وزارت خانه ولدمورت را قافل گیر کنند، کاراگاهان روح تمامی مرگ خواران را از بدنشان در بیاورد... زمان حمله به آزکابان ساعت 2 نیمه شب بود... هری با ولدمورت در دهکده ای که در نزدیکی زندان واقع بود، ساعت 30: l قرار داشت... حال ساعت 12:30 نیمه شب بود... او امشب هم به مدیران دیرها گفته بود که نمی تواند با آنها کلاس داشته باشد... ولی به لوپین، تانکس و اسنیپ گفته بود که ساعت 12:30 منتظرشان است ... هم اکنون آن سه هم در روبروی او ایستاده نشسته بودند و منتظر بودند تا هری شروع به صحبت بکند ... - بهتره هر چه سریعتر بریم سر اصلی مطلب ... خوب می دونید که من امشب شماها را برای چه کاری اینجا آوردم ... از تمام نقشه من هم مطلع هستید... فقط چند تا نکته مانده که حالا براتون می خوام شرح بدم... اول در مورد اون ماره ناجینی که باید از دستش خلاصی بشید . بیا سوروس این بطری را بگیر... هری شیشه ی سبز رنگی که روی میز قرار داشت را به یوآن اسمیت داد...
________________
یوان پرسید:
- ولی ما باید با این بطری چه کار کنیم...
هری گفت: - زمانی که شما به قرار گاه ولدمورت می روید به طور قطع ناجینی خوابیده ... زمانی که در این بطری را باز کنید تا شعاع 20 متری شما هر ماری وجود داره به مدت چند ساعت بی هوش می شوند... البته این عطر هیچ اثری روی انسان نداره پس خیالتون از این بابت راحت باشه... هیچ آسیبی نمی بینید.... شما فقط زمانی که به پشت آن سیاه چال رسید باید در این بطری را باز کنید ... اگه سوالی نیست برویم سر مطلب بدی... هر سه نفر به هم نگاهی کردند ... زمانی که هیچ کدام حرفی نزدند ... هری گفت: - من می خواهم نشان سیاه را روی دستتون حک کنم ... برای ورود به آنجا احتیاج دارید... از جای خودتون بلند شوید و بیاید جلو تا این کار را بکنم .... هر سه بلند شدند و به سمت هری امدند ... هری چوبدستی اش را بیرون اورد و به طرف دست یوآن اسمیت گرفت و گفت:
- ساینفیکیشن آیدنتیفیکیشن دارک مارک
میرزلارراه مرکزی بر % را %2 برابر بر روز ۶ رهبر جزیرر ری) شبح سیاه رنگی از چوبدستی هری بیرون آمد و بر روی بازوی یوآن اسمیت نقش بست ... هری این طلسم را بر روی لوپین و تانکس هم اجرا کرد ... - سوروس بلده چه طور به مقر ولدمورت آپارات کنه ... باید ذهنتون را بر روی نشان سیاه متمرکز کنید و به آنجا آپارات کنید... مورد بعدی که باید خدمتتون بگم در مورد جاودانه سازه... من در این مدت یک بدل از روی آن یکی ساختم ... البته هیچ فرقی با آن یکی سپر نمی کنه ... حتی من نشان راونکلاو را هم روش حک کردم ... آن سپر هم ایناهاش ... سپر نقره ای رنگی که بر روی میز قرار داشت را به لوپین داد... همه نگاه ها بر روی سپر خیره ماند ... - شما باید این سپر را جای آن یکی قرار بدید... آخرین چیزی که بهتون می دم یک بطری کوچیکه ... شما باید در این بطری را بعد از اینکه آن مار را بیهوشی کردید باز کنید... درون این بطری یک خاطره از من قرار داره که در آن من به زبان ماره حرف می زنم ... شما برای وارد شدن به آن سیاه چال به این بطری احتیاج دارید... پس مراقبش باشید.... هری بطری کوچکی که در جیبش بود را بیرون آورد به یوآن اسمیت داد... - بهتره دیگر از اینجا شما ها را به جای دیگه منتقل کنم ... تانکس که تا آن زمان حرفی نزده بود گفت:
________________
- ما که خودمون می تونیم آپارات کنیم ... چرا می خوای ما را از اینجا به جای دیگه منتقل کنی...
یوآن اسمیت به جینی نگاهی کرد و گفت: - برای اینه که هیچ کس به غیر از هری نمی توانه در هاگوارتز غیب و ظاهر بشه ... اون مارا به جای دیگه منتقل می کنه تاما از آنجا بتوانیم به مقر ولدمورت آپارات کنیم .... - راست می گی ... ببخشید...
هری از جایش بلند شد و گفت : - بهتره بلند شید و دستون را به دست چپ من گره بزنید تا به آنجا آپارات کنیم... هر سه از جای خود بلند شدند و به سمت هری آمدند و دست خود را بر روی دست هری
هری ذهنش را بر روی گودریک هالی متمرکز کرد و هر چهار نفر آنها به آنجا آپارات کردند...
________________
قیام مالی) پیمایت و نهمیارم 8 «م بار میگه گودریک هال مثل همیشه ساکت و آرام بود....همه جا را تاریکی فرا گرفته بود... مانند سرتاسر انگلستان... هیچ فرقی با جاهای دیگر نمی کرد ... در آن دشت فقط یک خانه ی بزرگ وجود داشت، بعضی از جادوگران آن خانه را به گودریک گریفیندور نسبت می دادند ... شب آرامی بود ... در چند صد کیلومتری آنجا دهکده ای وجود داشت ... برای همین آنجا از دیدرس مردم یا به قول جادوگران ماگل زاده به دور بود ... می شد گفت که تا آن زمان هیچ ماگل زاده ی معمولی در آنجا ساکن نبوده است ... بله این تعبیر شاید به نظر جادوگرهای مدرن درست باشد ولی این واقعیت نداشت ... در سالها قبل زمانی که گودریک گریفیندور زنده بود زمان باز نشستگی خودش به همراه همسرش به درمان انسان های مشنگ زاده که قدرت و توانایی هیچ گونه سحر و جادو را نداشتند اختصاص می دادند ... نسیم خنکی شروع به وزیدن کرد ... موش خاکستری که از صبح به انجا امده بود شروع کرد به لرزیدن ، موجودات زنده ی هم ردیف او هم اکنون در لانه های خود آرمیده بودند... ولی او یک موش معمولی نبود که بخواهد به هم ردیفان خود یعنی موشها و موجودات کوچک پستاندار نگاه کند ... او یک انسان بود و به وسیله ی جادو به آن حالت تغییر شکل داده بود... جادو، جادو ... چیز زیادی از جادو به یاد نداشت...
مدت تا سال را در شکل یک موش گذرانده بود و به خاطر اینکه انسان کم حواسی بود زیاد از
جادو های گذشته را به خاطر نداشت ... داشت به گذشته فکر می کرد ... اینجا را به خاطر داشت ... سالها پیش ، زمانی که سیریوس، جیمز و لیلی زنده بودند ... آنها هر آخر هفته به همراه ریموس با هم در این خانه جمع می شدند و به تفریح و شادی می پرداختند ... هیچ کس فکر نمی کرد که آن جو دوستانه روزی به خصومت و خشم تبدیل شود... هنوز مزه ی شیرینی های لذیذ لیلی زیر زبانش بود، هنوز شوخی هایی که با یکدیگر می کردند را فراموش نکرده بود ... از خیانتی که به آن ها کرده بود شرم داشت ، ولی باید جان خود را نجات می داد ... هیچ راه دیگری نداشت .... ولی نه این حقیقت نداشت ... او خودش ماها قبل از خیانت به لیلی و جیمز به اختیار خودش به جمع مرگ خواران ولدمورت پیوسته بود، چون طالب قدرت بیشتر بود ... از دست وراجی های دامبلدور خسته شده بود ... در محفل و همین طور در جمع دوستان هیچ کس او را تحویل نمی گرفت ... در آن زمان وزارت خانه روزهای آخر عمرش را می گذراند... همه می دانستند که تا چند روز دیگر اسمشو نبر قدرت را در دست می گیرد و باید از او اطاعت کنند ... ولی آن اتفاقی که برای بچه ی جیمز و اسمشونبر اتفاق افتاد همه چیز را تغییر داد ... با آن خیانتی که به لیلی و جیمز کرد، می خواست بهترین مرگ خوار لرد سیاه باشد ... ولی آن کار
- منظور ماگل زاده ای که قدرت سحر و جادو نداشته باشد
________________
باعث شده بود که اربابش تمام قدرتش را از دست بدهد و به مدت ۶ تا سال ناپدید شود ... هنوز
چهره ی سیریوس که برای انتقام به آن کافه آمده بود را به یا داشت ... قیافه ی سیریوس و ریموس در ساختمان شیون آوارگان یادش می آمد ... هیچ وقت سیریوس را در آن حالت ندیده بود ... نباید خیانت می کرد ... ولی امروز برای کار مهمتری به آنجا رفته بود... لرد سیاه برای اولین بار بر دوش او کار مهمی گداشته بود ... نگهبانی از گودریک هالی ... لرد سیاه می خواست مطمئن شود که پاتر به آنجا نمی رود ... با این که کار محالی بود ولی می خواست مطمئن شود که پاتر خیانت کار نیست ... در این مدت به گودریک هالی و چند جای دیگر مشکوک شده بود ... قرار شده بود اگر اتفاق خاصی در آن جا بیافتد سریع او را خبر کند ... از امروز صبح که به آنجا رفته بود از آن خانه سر و صدای زیادی می آمد ... ابتدا فکر می کرد که این صداها را در خیالش می شنود ولی پس از مدتی مطمئن شد که آن صداها واقعی اند. صدای رون و خواهر
کوچکترش جینی (مدت تا سال با آن خانواده زندگی کرده بود و صدای آنها را خوب می
شناخت) ... صدای هرمیون ، دوست رون ... صدای نارسیسا مالفوی و تنها پسرش ... از همه عجیب تر صدای آلیس و فرانک لانگباتم که باید در آن زمان باید در بخش قرنطینه ی سنت مانگو باشند صدای نویل لانگباتم و صدای یک پیرزن که نمی شناختش ... صداهایی که شنیده بود را باور نمی کرد ... رون ، هرمیون ، نارسیسا و پسرش را خود هری به قتل رسانیده بود ... حیف که آن شب لرد سیاه در قرار گاهش نبود... می خواست به آزکابان حمله کند... ولی فردا صبح که این خبر را به او می رساند... از اینکه می فهمید پاتر یک خیانت کار واقعی است واقعاً شکه می شد ... خوابش می آمد ... از صبح تا حالا در حال کشیک دادن بوده .... دیگر خبری نبود ... یک ساعت پیش چراغ های کلبه خاموش شده و همه خوابیده بودند ... باید می خوابید... در این یک ساعت هم به خاطر عذاب وجدانی که نسبت به لیلی و جیمز داشت خوابش نمی
برد. . . ناگهان! صدای ترقی شبیه صدای شلیک فشنگ آمد و چهار نفر ظاهر شدند... پیتر پتی گرو که تازه چشمهایش را بسته بود ... از ترس به پشت سنگی که رویش نشسته بود افتاد. از کنار آن سنگ نظاره گر ماجرا شد ... اولین شخصی که در آن میان دید هری پاتر بود ... بعدی جینی ویزلی ... نویل لانگباتم ....و آن پسرک قد کوتاه که نمی شناختش ... داشت به حرفهای آن چهار نفر گوش می داد... - سوروس... قبل از اینکه به آنجا برید خودتون را نامرئی کنید ... ریموس از تو می خوام که طلسم نامرئی کننده را خودت بر روی تانکس انجام بدی ... خودت که می دونی یک کم دست
تانکس با کنایه گفت:
- هنری ... هری بهانیش خندی گفت: - تانکس جدی نگیر شوخی کردم ... می خواست قبل از عملیات یه شوخیی کرده باشم...
این امکان نداشت ... ریموس ، تانکس و سوروس زنده بودند ... شاید شری دیوانه شده باشد که آن سه پسر بچه را با اسم سورس، ریموس و تانکس صدا می زند... ولی او که چند ساعت پیش صدای جینی و نویل را شنیده بود... آنها که از آن مکان بیرون نرفته بودند ... در خود خانه هم که نمی شود غیب و ظاهر شد... یک جای ماجرا ایراد داشت ... در همین افکار بود که ناگهان
متوجه نگاه هری شد که دارد به همانجایی که او قرار داشت نگاه گی کرد « . . هری نسسریع رویش را برگرداند و دوباره شروع به صحبت کردن کرد... پیتر پتی گرو به پشت صخره رفت ... می ترسید که لو برد... آخر هری می دانست که او یک جانور نما است... - اصلا همین جا طلسم نامرئی را روتون اجرا می کنم ... همه با ناراحتی به هری نگاه می کردند...
هری چوبدستی اش را بیرون آورد و گفت:
- لوشیو کراسیوسکی آن موش شک کرد.... این که طلسم نامرئی کننده نبود ... این طلسم را می شناخت . باعث می
نویل لانگباتم با خنده گفت: - هری فکر کنم فراموش کار شدی ... چرا این طلسم را گفتی ... این که طلسم نامرئی نیست... هری با جدیت گفت: - ریموس نه... من طلسم نامرئی را به خوبی می شناسم ... پنهان کاری دیگه بسه ... همه داشتند به او نگاه می کردند ...
- پیتر پتی گرو از پشت آن سنگ بیا بیرون ... آن سه نفر که داشتن با حیرت به هری نگاه می کردند... ریموس گفت:
-منظورت از ... آن موش از ترس دیگر صدای آنها را نمی شنید ... جایش لو رفته بود ... باید هر چه سریعتر فرار می کرد...
دوباره آن صدا به گوش رسید: - خودت خوب می دونی که نشانه گیری های من خطا نمی ره... پس راه فراری نداری ... خودت می یای یا با زور بیارمت...
________________
راه فراری نداشت ... باید پیش آنها می رفت ... به آرامی از پشت سنگی که پنهان شده بود بیرون آمد ... همه از دیدن آن موش حیرت کردند... به سمت آنها نزدیک شد ... می ترسید... می دانست که هری می خواهد انتقام پدر و ماردشی و همین طور آن پسرکی که در آن قبرستان
کشته بود را بگیرد ... راه گریزی نداشت جز لابه و التماسی... هری طلسم تغییر شکل را به سمتش فرستاد و به قیافه واقعی اش یعنی همان مرد کوتاه قد و
خمیده ... نویل به سمت آن مرد کوتاه قد رفت ... چوبدستی اش را بیرون آورد به سمت قلبش نشانه گرفت:
- خیانت کار ... باید حسابت را در همون ساختمان شیون آوارگان می رسیدیم ... باید به حرف سیریوس گوش می کردم و در همان جا می کشتیمت... پیتر پتی گرو خودش را به پایی نویل لانگباتم رساند و گریه کنان گفت: - ریموس من را ببخشی ... باور کن نفهمیدم ... آره من سزاوار مرگم ... بهتره بمیریم... خواهش می کنم همین الان من را بکشید ... از این زندگی فلاکت بار خسته شدم ... همین امروز یاد اون زمان که با هم در گودریک ... لوپین دیگر نگذاشت که حرف بزند ... چوبدستی اش از شدت خشم در قلب او فرو کرد... - من به حرفات گوش نمی دم ، باید همین الان بکشمت ... باید انتقام جیمز و لیلی را ازت بگیرم ... باید کار ناتمام سیریوس ...
- ریموس بس کن ...
- هری اگر بخوای مثل چهار سال پیش مانع بشی من می دونم... هری وسط حرف لوپین پرید و به آرامی گفت: - ریموس تو که آدم منطقی بود... از تو انتظار چنین برخوردی را نداشتم...
نویل فریاد زد:. -هری فکر نکنم این کثافت را فراموش کرده باشی... این همان شخصی است که باعث شد پدر و مادرت کشته بشن ... همون آشغالی که باعث شد اسمشو نبر برگرده ... همون کسی که... - ریموس جان من خودم می دونم اون چه احمقیه ... ولی یک لحظه صبر کن ... کارهای مهم تری هم داریم ...
- پیتر فیکوس توتالس این ورد را هری بر روی پیتر اجرا کرد و به سمت جسم خشک شده ی او رفت و به چشمهای نیمه باز آن پست فترت نگاه کرد... می خواست از طریق لیگیومنسی بفهمد چرا او در گودریک هالی است ... اگر ولدمورت به کارهای او شک کرده باشد... همه نقشه هایش به هم می ریخت
________________
... حتی فکر کردن به آن موضوع هم آزارش می داد... همه جا سیاه شد و به داخل ذهن پیتر
وارد شد... در ذهن دم باریک چیزهای زیادی دید ... زمانی که ولدمورت به او دستور رفتن به گودریک هال را می داد... ولدمورت برای اطمینان به هری می خواست این کار را کند ... می خواست مطمئن شود که پاتر دیگر آن پاتر قدیمی نیست... به همراه دم باریک، چند مامور دیگر را به چند جای دیگر که معرف هری و دوستانش بود فرستاده بودند... ولی وقتی نبود باید هر چه سریعتر به آزکابان می رفت ... سریع از ذهن دم باریک بیرون آمد و با خوشحالی گفت: - اون از طرف ولدمورت دستور داشته که به اینجا بیاد ... ولدمورت چند نفر دیگه را به خانه ی آقای ویزلی ، ورنون درسلی و میدان گریموالد فرستاده تا مطمئن بشه من دست از پا خطا
نمی کنم ... ولی هنوز چیزی نفهمیده ...
هری نگاهی به پیتر کرد و گفت: -حالا نمی کشمت... باهات کاری می کنم که خود اربابت با دستان خودش بکشتت ... ریموس به همراه بقیه از اینجا دور بشید ...
- ولی هری...
هری با عصبانیت گفت: - ولی بی ولی ، باید هر چه زودتر از اینجا دور بشید ... من با این کثافت کار دارم ... داره دیر می شه ... عجله کنید ... ولدمورت تا حالا دیگه از قرار گاهش خارج شده و به آزکابان رفته ... اول خودوتون را نامرئی کنید و به اونجا آپارات کنید... - هری ... خودت هم با ولدمورت قرار داری ... باید بری سر قرارت ... بهت شک می کنه ... - دارید وقت را از دست می دید ... هر چه سریعتر برید ... من خودم را به موقع
• • گاهی رسانم آن سه که با دلخوری به هری نگاه می کردند... ابتدا طلسم نامرئی را بر روی خود اجرا کردند و بعد به جزیره ای که در نزدیکی لاند استار بود آپارات کردند...
حالا هنری مانده بود و پیتر پتی گرو...
5 || ||
- چوا بو کودتای پاتو
________________
- ابوال خوgج از اعت و سه با عشطکل به g شتادم ... ابن هاگو بط احمق نمایی
گ خداشت از پبشش بوم ... آخه اعشب، تهولاش بهوا ...
ولدمورت برای لحظه ای به صورت هری نگاهی کرد و گفت:
- جشن تولید ابن مواقع شب .
- خوان که این احمق وا علی شناسایی ... بوز و شب بواش مهم نبست ...
- مهم نبیست ... به توه ادبیاتگه شواع صحنبیم ... بوال وقتان به آزکابان
بابیط سوار ان قایق ها بشیم ... راه و g = ادبیاتگه ای بوایی و فتن به آزکابان
gجهود نداوه .
ولدمورت رویش را به سمت مرگ خوارانش کرد و گفت :
- به سمت قایق ها ... تا اسکله پانصد متر فاصله داشتند ... همه به سمت قایق هایی که کنار اسکله بود رفتند ...
خواران خواستند سوار قایق هایشان شوند با چند جسم که درون قایق ها افتاده بود مواجه شدند ... هنوز هری و ولدمورت سوار قایق هایشان نشده بودند که یکی از مرگ خواران فریاد زد: - ارباب اینجا چند تا جسد هستش ...
گری بک با حالت وحشت ناکی گفت:
--لا
گری بک کلمه آخر را بلند فریاد زد ... از جسدی که دیده بود ترسیده بود... ولدمورت که متوجه حالت نگاه گری بک به آن جسد شد با عصبانیت گفت: - چی شده فایرنز ... آن جسدها متعلق به .... گری بک آن را بالا آورد و صورت آشفته ی لوسیس مالفوی را نشان داد... ولدمورت تا قیافه مالفوی را دید به شدت چهره اش تغییر کرد... تمام مرگ خوارانش در آزکابان را قتل عام کرده بودند.... هری مطمئن بود که ولدمورت تا به حال اینقدر عصبانی نبوده .. اولین بار در عمرش بود که رودست می خورد ... برای لحظه ای با قیافه ی مارگونه اش به مرگ خواران که داشتند با حیرت به او نگاه می کردند نگاه تندی کرد .... به سمت جسد
________________
خورده خشمگین بود... به سمت تمام قایق ها رفت ... همه مرگ خوارها را قتل عام کرده بودند... در آخرین قایق که رفت نامه ای دید که به دیواره ی قایق چسبانیده اند... نامه را کند و شروع به خواندن شد:
خطاب به مراک ضو کران
ما از صمله ی شما به انرکابان از قبل با ضبسر بوکسیمم ... می بر انستیم که امناسب می ضوافیبر به اینجا صمله کنیست ... این کرافتم مسیون یکی از جاسوسانسمان بستر میان شما فستی ... می ضوالفم. این را به اربابشان بلو ئیبی که ما برای آزکابان طلسم فای باستانی قویی کار کناشته ایم ... ضو بر اثر با بیان آن طلسمس یا را می بر انست ... طلسم سه ی مرلین ... این را برای این گفتم که فدر حمله به آنجا از سریان بیرون کشیب ... ما تمام نر نبرانیان آزکابان را به جای سیلر منتقل برابره
ایم. ... اینس با شما سرمایه ای بوده از طرف ما به شما ... صال شما خوش با شیب و
اجساده شاملاکرانشان ...
کرئیس سابویه نرنسان آفر کابان
ولدمورت بار دیگر به گروه مرگ خوارانش نگاهی کرد و با عصبانیت فریاد زد: - در جای همیشگیتون قرار بگیرید.... مرگ خواران با ترس و لرز به دور هری و ولدمورت حلقه زدند... هری هم به اندازه ی ولدمورت عصبانی بود... به سمت ولدمورت رفت و گفت:
- و آن ناعه چه نوشته بود ...
ولدمورت با عصبانیت به هری نگاه کرد و پس از چند ثانیه نامه را به هری داد تا بخواند... هری نامه را گرفت و شروع به خواندن نامه کرد .... نامه را حفظ بود چون خودش چند لحظه ی پیش بعد از تصحیح حافظه ی پیتر پتی گرو آن نامه را برای ولدمورت نوشته و در آنجا جاسازی کرده
• • • • بود هری با عصبانیت گفت:
________________
- جاسوس دو ببین عوتاگ خواوان ما ؟
ولدمورت سرش را به نشانه ی تایید تکان داد... هری نگاهی به مرگ خواران ولدمورت کرد که داشتند مثل بید می لرزیدند... می دانستند که ولدمورت می خواهد کار وحشت ناکی با آنها انجام دهد ... همه در حالی که نقاب داشتند به یکدیگر نگاه می کردند ...
ولدمورت گفت:
- هنوز جمع ما کامل نشده ... فایرنز بیا جلو!!!
در بین این افراد تنها گری بک بود که نقاب نزده بود ... گری بک آمد جلو .... فکر کرد اربابش می خواهد بلایی سرش بیاورد...
- استینت را بزن بالا...
گری بک آستین لباس پاره پاره اش را بالا زد... ولدمورت نشان سیاهی که بر روی آرنج گری بک بود را فشار داد و ضمضمه ای کرد... هری می دانست که ولدمورت چه کار دارد می کند... داشت مرگ خوارهایی که در بین آنها نبودند را صدا می زد... چند دقیقه ای گذشت تا سرو و کله چند تا دیگر از مرگ خوارها پیدا شد ... همه ی انها نقاب بر روی صورتشان بود ... ولدمورت هنوز منتظر بود تا یک نفر دیگر بیاید ... که صدای ترقی بلند شد و آخرین مرگ خوار یعنی دم باریک ظاهر شد... پیتر هیچ ماسک یا ردای سیاهی نپوشیده بود و این موجب حیرت بقیه مرگ خوارها بود. او آرام آرام به سمت ولدمورت آمد و بوسه ای بر روی ردای او زد و خواست که به سمت جای خالی گروه برود که ولدمورت گفت: - دم باریک ... تو الان کجا بودی ... - قربان به دستور شما من سر ماموریتی که بر روی دوشم گذاشته بودید، بودم ... ولدمورت به سمت دم باریک که داشت می لرزید آمد و با خشم گفت: - ولی من صبح تو را به یک موش تغییر شکل دادم و چوبدستی تو هم که حالا در قرار گاه قرار داره... پس چه طور به شکل واقعیت تغییر شکل دادی... آن چوبدستی که در دسته برای کیه ؟
- خفه شو ... بیا جلو تا ذهنت را بررسی کنم که در این مدت کجا بودی... اگر بفهمم که به من خیانت کرده باشی.... پیتر نمی توانست کار زیادی انجام دهد... نمی دانست چه طور تغییر شکل داده است ... بعد از کار مشقت بار امروز یعنی مراقب نمودن از خانه ی متروکه که در شکل موشی خوابیده بود، زمانی که از سوزش نشان سیاه بر روی آرنجش بیدار شده بود خود را این طور یافته بود، ولی او بی گناه بود ... او صبح تا به حالی در گودریک هالی بوده و هیچ کار خطایی انجام نداده بود... به
________________
آرامی به سمت ارباش آمد و ذهنش را در برابر او باز گذاشت... ناگهان همه جا در پیش دم باریک سیاه شد ... دم باریک زمانی را به یاد آورد که در خانه ی متروکه ای نشسته بود و داشت با مودی مد آی صحبت می زد... - خیلی ممنون که من را پذیرفتی و گذاشتی من حرفهایم برات بگم ... باور کن من خودم از خیانتی که در مورد برای لیلی و جیمز انجام داده، پشیمانم ... از اینکه باعث شدم که اون برگرده پشیمانم ... در این مدت که بر گشته بود من را به عنوان خدمت کاری سوروس برگزیده بود... زمانی هم که سوروس کشته شد من را پیش گری بک فرستاد تا همراه اون باشم ... می
خوام به پیش شما ها برگردم ... می خوام کاری که ۶ سال پیش انجام دادم را جبران کنم ...
می خواهم که اسراری که از اون می دانم را برات بازگو کنم ... هفته پیش لرد سیاه یک
• • • • • هافمل نیست قدرتمند برای خودش اورده 9 اون را سرور دوم ماها معرفی کرده مودی در حالی که چشم جادوییش بر روی پیتر قفل شده بود با حالت جدی گفت : - اون کیه... - الستور دوست قدیمی ... اسمش را نمی تونیم بگیم ... اون این طلسم را بر روی همه ما گذاشته که نتوانیم یعضی از اسرار اون را به زبان بیاریم... خبر مهمتری برات دارم...
مودی در حالی که داشت با چشم جادویی اش به او نگاه گی کرد گفت:
- بگو
پیتر برای لحظه ای خوشحال شد و شروع به صحبت کردن کرد: - لرد سیاه می خواد به همراه تمام مرگ خواراش به آزکابان حمله کنه... این خبر را همین یک ساعت پیش به گوش مارسوند ... زمان حمله هم نیمه شب چهارشنبه هفته بعده... مودی چوبدستی اش را به سمت او نشانه گرفت: - دروغ گو ... تو که نمی تونستی اسرار ولدمورت را لو بدی چه طور توانستی این یکی را بگی ... - الستور صبر کن ... لرد سیاه زمانی که این اطلاعات را به همه مرگ خوارها.... پیتر زمانی که در گودریک هالی متروکه بود را به خاطر آورد... خورشید داشت غروب می کرد... فضای آنجا بسیار سرد و بی روح بود... حتی خانه ی ویرانه ی پاتر ها هم پیدا بود... آنجا بسیار سوت و کور بود که ناگهان صدای آپارات چند صد نفر به گوش رسید و آن دره پر از آدم های وزارت خانه شد... اسکریم ژور در ابتدای آنها به همراه مودی قرار داشتند... مودی به پیش آن
• • • • موش امد و طلسم تغییر شکل را خواند
اسکریم ژور به پیش آن آمد و دستش را فشار داد...
________________
- آقای پتی گرو خیلی از شما ممنونم ... شما لطف بزرگی در حق من کردید... به لطف شما اون جاسوس در وزارت خانه را هم شناسایی کردیم و داریم بهش اطلاعات غلطی در مورد عملکرد وزارت خانه می دهیم...
مودی با حالت خاصی گفت: - پیتر ما زندانی های آزکابان را هم منتقل کردیم... نمی دونم چه طور ازت متشکر باشم ... با این کارت جون هشتصد نفر را نجات دادی .... مطمئنم که کارت را جبران کردی.... اسکریم ژور در حالی که می خندید گفت: - اقای پتی گرو در ازای کمکی که به ما کردید وزارت خانه به شما بیست هزار گالیون جایزه می ده .... جایزه را فردا از بانک گرینگوترز برای شما می فرستیم ... ولی حیف که به خاطر اون جادو بقیه اطلاعات اون را نمی تونید به ما بگید ... ولی می شه روی شما برای کارهای بعدی اون
حساب ...
ولدمورت از ذهن پیتر پتی گرو بیرون آمد.... پیتر که متوجه ماجرا شده بود... سریع خودش را به پای اربابش انداخت و با حالت تضرع آمیزی
گفت:
- ارباب ... باور کنید این خاطرات را من برای بار اولمه که دیدم ... اینها همش درود. ولدمورت خود را عقب کشید...
- خفه شو دم باریک ...
- چه خبو شده...
- ابن احمق وقته همه چبیز را به اون موادی بوgنه گقته ... امروز به خا=طو
ابن آشغال چند تا از قوای تو بین عوگ خو او اعون را از دست داد بم ... حالا!
بیطاگه نمایی تهونبم به آزکابان حمله کنبیم ...
- پس جاسوس ابنه
• اوک - -
دم باریک در حالی که گریه می کرد گفت:
________________
- ارباب باور کنید که من بی گناهم ... هری تو یک چیزی بهش بگو... من دوست پدر و مادرت
بود....
هری بلند شروع کرد به خندیدن: - خیلی احمقی ... فکر کردی من همون هری پاتری هستم که چهار سال پیش جونت را از دست بلک نجات دادم ...
هری با غرور خاصی گفت:
- آدم کودن من خود لردولدمورت هستم... هری چوبدستی اش را به سمت او گرفت و گفت:
- کروشیو
به روی زمین افتاد و از شدت درد شروع کرد به پا زدن کرد... از این فرصت ولدمورت استفاده کرد و طلسم آواداکداورا را بر روی پیتر پتی گرو اجرا کرد... طلسم سبز رنگ به سینه اش برخورد کرد و در حالی که زیر شکنجه ی طلسم هری بود برای لحظه ای به ارباب خیانت کارش نگا کرد.... مثل این بود که فیلم را آهسته کرده اند... این را می دانست اگر او نبود هیچ وقت ولدمورت دوباره قدرت را به دست نمی گرفت ... این هم جواب ولدمورت در برابر کاری که انجام داده بود... بیشتر از این دوام نیاورد... ولدمورت با نفرتی سرشار از خشم به پیتر نگاه دیگری کرد... رویش را از آن برگرداند... با صدای وحشت انداز که بر آن جو ساکن شده بود گفت:
- دولورس بیا جلو... ساحره ی چاق و کوتاه قامتی از بین بقیه مرگ خواران با ترس و لرز بیرون آمد... - دولورس تو دیگر برای من هیچ فایده ای نداری ... موقعیت تو در وزارت خانه لو رفته ... دیگه وقت مردنه ... هری به عجز و لابه ی آن پیرزن نگاه می کرد که می خواست زنده بماند... خیالش از بابت پرسی راحت شده بود ... جاسوسی که در وزارت خانه برای ولدمورت کار می کرد کسی نبود جز دولورس آمبریج... حال زمان مردن آن پیرزن وزغ بود... دیگر هیچ فایده ای برای ولدمورت
نداشت ...
ولدمورت چوبدستی اش را بالا گرفت و گفت:
- آواداکداورا یک دسته نور سبز از انتهای چوبدستی ولدمورت بیرون آمد و درست به سینه ی آمبریج برخورد کرد...
________________
اقوامالم) پایاgrمات و پرچم آقای لا رزگله
دوباره آن جو وحشتناک سرتاسر انگلستان را در بر گرفته بود ... یک ماهی کی شد که اوضاع
مثل سابق شده بود ... مثل الاسال پیشی ... بعضی از جادوگران مسن و سال خورده که آن زمان ها هنوز یادشان بود می گفتند که نه و وضعیت از آن زمان هم بد تر شده و وهیچ وقت مثل الان کشتار دست جمعی افراد وزارت خانه اتفاق نیافتاده است ... قتل کاراگاهان وزارت خانه که زنجیر وار ادامه داشت ... در این مدت یک ماه بیش از نیمی از کاراگاهان وزارت خانه به دست مرگ خواران کشته شده بودند... بعضی از آنها به همراه خانواده هایشان در خانه اشان به قتل رسیده بودند بودند و بعضی ها در طعمه هایی که از قبل مجرمان فراری برایشان چیده بودند ... در این مدت بیش از سه بار به اسکریم جور حمله شده بود که در هر سه بار روفیوس اسکریم جور توانسته بود از دست آن افراد بگریزد... آن هم به خاطر آن پر ققنوسی بود که هری از قبل به او داده بود... در بار آخر فاکز به کمک اسکریم جور آمده بود و او و همین طور خانوداه اش را باله وزارت خانه برده بود ... جادوگران دیگر می ترسیدند از خانه ی
امنشان بیرون بیایند و همه این بلاها هم به خاطر کاری که در می ۴۴ روز قبل بر روی مرگ خواران زندانی در آزکابان کرده اتفاق افتاده... ولدمورت داشت تلافی آن کار را در میاورد... همان شب حمله بود که ولدمورت این تصمیم را گرفت ... از مزاحمت کاری های اسکریم جور دیگر خسته شده بود ... می خواست هر چه سریعتر شمشیر گرفیندور را به دست بیاورد و حومت را در دست بگیرد... برای همین زمان حمله به هاگوارتز را به قبل از کریسمس موکول کرده بود ... می دانست که در این مدت دانش آموزان اسلیثیرین تمام آموزشهای لازم را نمی بینند ولی آنها فقط می خواستند که با چند تا بچه مدرسه ای که هم سن و سال خودشان بودند و همین طور چند معلم مبارزه کنند و احتیاج به برخی آموزشهای بسیار پیشرفته ی جادوی سیاه را نداشتند ... ولدمورت دنبال ققنوس دامبلدور بود ... نمی دانست که او در کجا قرار دارد که تا به حال سه بار جان اسکریم جور را نجات داده ... شاید پیش مودی که جدیداً جانشین دامبلدور در محفل شده بود باشد ... مودی در این یک ماه به دستور هری حتی برای یک ثانیه هم از دفترش بیرون نیامده بود . در دفترش پنهان شده بود ... می دانست که تمام مرگ خواران ولدمورت هم اکنون به دنبال او هستند و می خواهند انتقام کاری که یک ماه پیش با زندانی های آزکابان کرده بود را تلافی کنند... ولدمورت می خواست پرهای فاکز را به دست بیاورد ... سال قبل از طریق الیواندر فهمیده بود که پر ققنوسی که در درون چوبدستی اش به کار رفته
• 3 | ... • • -- -• =| | |1 = پس البته ابن حرف را هری در ذهن دم باریک جای سازی کرده بود که ولدمورت و همین طور مرگ خوارانش این گونه
فکر کند
از پر ققنوس دامبلدور بوده و برای درست کردن چوبدستی بیشتر برای بقیه جاودانه سازهایش باید ققنوس دامبلدور را به دست بیاورد... سوروس و ریموس و تانکس هم توانسته بودند با موفقیت سپر راونکلاو را از درون سیاه چال مقر فرمانده ی ولدمورت به مدرسه منتقل سازند ... هری هم آن سپر را در عرضی هفته بعد به مانند گلاویز سالازار اسلیشیرین نابود سازد ... دیگر آن کاووس ها هم به سراغش نمی آمدند از این بابت بسیار خوشحال بود... این هم به خاطر کشتاری که هری در آن اسکله از سوی ولدمورت دیده بود و نباید به ولدمورت رحم می کرد ... هر کاری که می توانست باید برای فنا پذیر شدن و نابودی او انجام می داد . تنها یک جاودانه ساز دیگر بود که باید نابود می کرد و جام هلگا هافلپاف که در سازمان اسرار وزارت خانه پنهان بود ... باید این کار را در سکوت و خاموشی انجام می داد ... بدون اینکه کسی - حتی اسکریم جور- متوجه شود باید به وزارت خانه می رفت و آن کلید که در دفتر اسکریم جور بود را بر می داشت و به سراغ سازمان اسرار می رفت ... ولی به دست آوردن آن کلید کار بسیار مشکل بود ... هر لحظه ممکن بود که اسکریم جور برای آزاد کردن قدرت پنهان مرلین جادوگر به داخل سازمان اسرار برود و روح آن جاودانه ساز را آزاد کند و به خاطر اتفاقاتی که در طی ماه گذشته افتاده بود این کار از اسکریم
جور بعید نبود . هری همان شبی که از پیش ولدمورت بازگشته بود ... سریع به گودریک هال رفت ... در آن موقع شب چون همه خواب بودند و هری به وسیله ی طلسمی نامه ای برای آنها بر روی دیوار آشپزخانه مبنی بر اینکه خانه آنها در این مدت تحت نگهبانی ولدمورت است و اینکه هری بر روی کل خانه طلسم خاموشی اجرا کرده و از این به بعد کسی نمی تواند به داخل حیاط خانه رود و خیلی چیزهای دیگر... سپس فاکز را به همراه خود به مدرسه برده بود و از طریق آن نامه ای برای آقای ویزلی نوشته بود ... خوب می دانست که آن نگهبانی که مراقب اوضاع خانه ی ویزلی ها است در اطراف آن خانه حضور دارد و نمی تواند چنین ریسک بزرگی برای رفتن به آن خانه انجام دهد برای همین خاطر از ققنوس استفاده کرد و نامه ای به فاکز داد که آن را به دست خانم ویزلی برساند ... در طول این یک ماه همه جا حضور ولدمورت را احساس می کرد ... نمی دانست که چرا چنین حسی به او دست داده بود ... ولدمورت هم در این مدت بسیار خشمگین و عصبانی بود... همه وجودش را خشم در بر گرفته بود... برای همین نقشه ای برای جبران آن کار مودی انجام دهد ... می خواست که تنها یادگار دامبلدور خرفت را از متلاشی کند و در این مدت بسیار محتاط شده بود...
________________
3ی : :
هری در کلبه هاگرید نشسته بود و داشت به حرفهای هاگرید در مورد رشد گراوپ - برادر ناتنی هاگرید- و تعریف و تمجید از او گوش می داد ... از این موضوع دیگر خسته شده بود ... وسط حرف هاگرید پرید و گفت: - هاگرید می توانم برای کاشتن اون درختچه ها بر روی تو حساب کنم ... هاگرید برای لحظه ای ساکت ماند و سپس گفت: - مطمئن باشی هری ... من خودم با گراوپی اونها را دور هاگوارتز می کاریم ... فردا خوبه ؟ - نه هاگرید... اون درختچه ها که دیشب به همراه جنای خونگی آوردیم ریشه های بسیار حساسی دارند و زود خشک می شند... باید هر چه سریعتر کاشتشون ... از دیشب تا حالا هم همشون را به زور توی گل خونه ی مادام اسپراوت نگه داری کردیم ... به همین خاطر امروز اسپراوت نتونست کلاسش را تشکیل بده و کلاسش با سال دومی ها را کنسل کرد و این طور وانمود کرده که برای عیادت از خواهر مریضش رفته اسکاتلند و به نظر من مک گونگال خوشش نمی آد که در خلال هفته یکی از معلمین مدرسه اش برای دو روز غیبت داشته باشه... خودت که خوب می شناسیشی!!! هاگرید دستی به موهای خود کشید و گفت: - اره راست می گی ... همین امشب ترتیبش را می دم و فکر نکنم دیگه امشب به من احتیاجی داشته باشی هری ... - نه هاگرید امشب لازم نیست بیایی... بهتره به اونا برسی بهتره ... - هری تو این مدت خیلی رسمی شدی ... تو اون هری نیستی که من پارسال می شناختم... هری نگاهی به چشمان درشت هاگرید کرد که داشت به او مثل یک غریبه نگاه می کرد سپس با خنده گفت: - اینها همش به خاطر اون 15 سال کوفتیه که پیش اون سه تا بودم ... آخه خودت خوب می دونی پیش چند تا آمدم شخیص که نمی شه همین جوری حرف زد... تو این مدت همش با احترام با من بر خورد می کردند ... من هم همین طور ... تو این مدت که من پیش اونا بودم آدمای بی فکری مثل تو و رون که کنارم نبودند... - فهمیدم که خود هری کله پوک بو گندو هستی .... پسر همون جیمز... - راستی مادام ماکسیم را چه کارش کردی... - هیچی ... حالا حالا هامونده که وقت ازدواج ما دوتا بشه ... فکر کنم باید پنج سال دیگه هم صبر کنم . - نگو که می خوای طبق آداب غول ها عروسی کنید...
________________
- آداب غول ها چیه هری ... من باید به سن قانونی برای ازدواج برسم وگرنه یکی از قانون های وزارت خونه فرانسه را زیر پا گذاشتم...
هری با تعجب پرسید:
- قانون...
- مگه نمی دونی ... هر غول باید برای ازدواج سن 70 را داشته باشه... - ولی تو که غول نیستی ... - درسته و ولی چون من یک غول دو رگه هستم در قانون فرانسه یک غول به حساب می یام و چون اولمپیا یک فرانسویه پس باید طبق قانون آنها عمل کنم ... - ولی این قانون را کی گذاشته ... - نمی دونم ... این طور که اولمپیا برام گفته این رو سالها قبلی وزارت سحر و جادوی فرانسه تصویب کرده ... آخه قبل از به روی کار اومدن اسمشو نبرغولها از آزادی عمل در فرانسه بر خوردار بودند ... اون زمان که من را به خاطر باز شدن تالار اسرار اخراج کردند و می خواستم یک راست به سرزمین آبا و اجدادیم در فرانسه بروم که دا.... نتوانست اسم آن را کامل به زبان بیاورد برای همین به آرامی گفت: - اون نگذاشت و گفت باید همین جا بمونم و به خاطر اینکه پدرم هم فوت کرده و اینجا جایم
امن تره... ساعت نزدیک شش عصر بود و هری که دیگر نمی خواست مزاحم هاگرید شود خداحافظی کرد و از کلبه هاگرید بیرون آمد و به سمت قلعه راه افتاد... در طول راه نویل و جینی را دید که داشتند خندان از جنگل ممنوعه بیرون می آمدند... هری تا آنها را دید سریع به مجسمه ی سنگی که در کنار دیوار قلعه بود رفت و پنهان شد... می دانست که آنها برای چه به آنجا رفته اند و نمی خواست که مزاحم کار آنها شوند... این طوری بهتر بود... مدتی در پشت آن مجسمه سنگی بود که ناگهان صدای اشنایی در وجودش به جریان افتاد:
- اعشب وقتشه
پس دیگر زمانش فرا رسیده بود ... بدون توجه به دیگران که با تعجب به او نگاه می کردند به سمت دفترش رفت و از طریق پودر فلور به مودی که در دفترش شسته بود خبر داد که امشب به بقیه محفلی ها بگوید که در جایی همیشه گی حاظر شوند...
:}*:*:*
شب فرارسیده بود... ساعت حدود 9 شب را نشان می داد... موقع رفتن به قرار گاه محفلی در خانه ای واقع در جنوب انگلستان - - همانجایی که ولدمورت چند سال پیش بهترین دوست
دامبلدور را برای ساختن یکی از جاودانه سازهایش به قتل رساند - هنوز اسم ان شخص را به
________________
خاطر نمی آورد - تنها جایگاهی که مودی به او چند روز پیش نشان داده بود را به خاطر می آورد... فقط می دانست که زمانی او بهترین دوست دامبلدور بوده و در مدرسه هاگوارتز با هم همکلاسی بوده اند. دامبلدور سال قبل بعد از مرگ سیریوس آن مکان را برای جایگاه بعدی محفل انتخاب کرده بود و به محفلی ها گفته بود که آنجا امن ترین جا برای محفل است و هیچ جا مثل آنجا امنیت لازم برای محفل را ندارد. چند ساعت پیش بود که فاکز را از خانه خود در گودریک به آنجا منتقل کرده بود... هری از جای خود بلند شد ... رویش را به سمت فاکز که در کنار پنجره نشسته بود کرد و گفت: - فاکز می خوام من را به جایگاه محفل ببری... ققنوس با چشمان قهوه ای رنگش برای چند ثانیه به هری نگاهی کرد و آوازی از روی رضایت سر داد و به سمت هری امد ... شانه ی هری را با چنگالش گرفت و او را به هوا برد...
: :
درب خانه را مودی باز کرد و هری به همراه فاکز به داخل خانه رفتند ... فاکز از روی دوش هری پرواز کرد و به سمت جایگاه قبلی اش در زمانی که دامبلدور زنده بود رفت پرواز کرد و نشست ... - چه طوری به اینجا اومدی الستور؟ - از طریق پودر فلور ... برای اینکه نمی شه اطراف اینجا غیب و ظاهر شد... آخه هر چی باشه اینجا خانه ی لارنگ هستش. هری محکم زد بر روی پیشانی اش و با ذوق گفت: - اها یادم اومد... همینه ... لارنگ و لارنگ اسم بهترین دوست دامبلدور بوده و .... و... مودی که از حرف عکس العمل هری متعجب شده بود با هر دو چشمش به هری نگاه می کرد... هری آن زمان که به این خانه حمله کرده بود را به خاطر آورد... اولین روزی که با مرگ خوارانش به اینجا حمله کردند ... - لارنگ بهتره که در را باز کنی ... اگه باز نکنی جون این دختر خون لجنی به خطر می افته ... هری در حالی که می خندید بلند تر فریاد زد: - تو که نمی خوای جون این خونلجنی برای تو ریخته بشه... پس بهتره که در را باز کنی... هری با چشمان قرمز رنگش با خشم به پنجره آشپزخانه نگاهی کرد ... پیرمردی داشت از کنار پنجره آن صحنه را تماشا می کرد... هری به سمت آن پنجره رفت و دختر بچه ای که در دستش بود را بالا گرفت و طلسم شکنجه را بر روی او اجرا کرد...
________________
دخترک مثل مار بر روی زمین می خزید و از درد فریاد می زد... همه مرگ خواران داشتند به آن منظره می خندیدند... هری به جایی که تا چند لحظه پیش آن پیرمرد قرار داشت نگاه کرد و دیگر کسی پشت آن پنجره نبود ... - من اینجا هستم تام روبروی تو ... با من چه کار داری کثافت؟ هری خنده ای از روی خشم کرد و گفت: - فکر کنم اسم جدید من را نمی دانی ... دیگر کسی من را با اون اسم صدا نمی زنه... - می دونم ... البوس گفته اسم جدیدت که روت گذاشتن چی بوده ... هر کی که ندونه من که خوب می دونم که تو دورگه هستی
آقای لارنگ خنده ای کرد و گفت:
- مگر نه لرد ولدمورت... همه مرگ خواران از اهانتی که به اربابشان شده بود ساکت شدند و به اربابشان نگاه می کردند... هری شروع به صحبت کردن کرد: -حیف که من برای کار مهم تری به اینجا آمده ام کثافت ... امروز اومدم تا آن شیئی که تو 30 سال پیش از خانه ی گانت ها دزدی را پس بگیرم ... چهره ی لارنگ از ترس قرمز شد و بریده بریده گفت:
- تو از کجا این موضوع را می دانی...
ولدمورت خنده ای کرد و گفت: - اون شیی را سالازار اسلیثیرین بزرگوار برای من در آن خانه گذاشته بود... شانس آوردم زمانی که برای کشتن اون خون لجنی ها به آنجا رفتم ... در آن خانه ی قدیمی آن دست نوشته را پیدا کردم ... آدم های احمقی مثل تو و دامبلدور که زبان مارها را نمی دونن نمی تونن اون نوشته را بخونن ... تو آن زمان که مورفین و مارولو در زندان بودند ازشون دزدی کردی ... حالا من اومدم که ان را پس بگیرم ...
پیرمرد که داشت با حیرت به او نگاه می کرد گفت: - من اون را سالها پیش به همراه البوسی نابود کردم ... ولدمورت نگذاشت بیشتر از این حرف بزند و با صدایی بلند در حالی که می خندید گفت: - لارنگ ... تو که نمی خوای من را گول بزنی ... این کلک ها دیگر قدیمی شده ... فکر می کنی من اگه می دانستم که تو اون را نابود کردی تا الان می گذاشتم زنده بمونی... لارنگ که کنترل خود را از دست داده بود و لحظه ای صبر کرد و سپس با خنده گفت: - تام داری دروغ می گی ... - نه ... تو باید بیشتر به همسرت جورجیا بیشتر توجه می کردی که برای ارضاع شدن پیش افراد دیگه ای نره...
________________
لارنگ فریاد زد:
- نه ... این دروغه ... اون این کار را نکرده... - این طور فکر می کنی ... خیلی وقته که آوری کارش را ساخته و اون هم دیوانه وار عاشقشه... خوب می دانستم که ممکنه بعضی از طلسمهای مرلین را بر روی همسرت هم اجرا کنی که کسی نتونه بدون اختیار خودش اسراری از اون بیرون بکشه ... من می دونم که تو ترسیدی اون را به دامبلدور تحویل بدی چون مطمئن بودی که اون نقاب بسیار زیبای سالازار را که قدرت های جادویی منحصر به فردی داره را نابود می کنه ... برای همین آن را در خانه ات پیش اون سپری که از راونا راونکلاو داری مخفی کردی ... هری به قیافه ی آن پیرمرد که داشت از ترس می لردزید خنده ای کرد و گفت: - نمی خواد بگی که اینها همش دروغه ... لارنگ چوبدستی اش را بیرون آورد و با عصبانیت فریاد زد: -حالا که همه چیز را می دانی پس باید از روی جسد من برای داخل شدن به این خانه رد بشی ... نمی گذارم که به اون اشیاء دسترسی داشته باشی هری لحظه ای فکر کرد ... این پیرمرد احمق می خواست با کشته شدن خودش نگذارد که هیچ کس وارد آن خانه شود... ولی آوری از طرف جورجیا اجازه ورود به منزل به همراه بعضی از دوستانش را داشت ... پس بهتر بود که این پیرمرد را بکشد...
هری با خنده گفت:
- باشه... همین کار را هم می کنم ... آماده نبرد شو لارنگ ... لارنگ مقداری عقب رفت ... چنین انتظاری از ولدمورت نداشت ... با جدیت گفت: -تام ... تو هیچ شانسی در برابر من نداری ... هر چی باشه من هشت سال وزیر و سحر و جادو بودم و می تونم تو را به آسانی شکست دهم...
هری با خونسردی تمام گفت: - این طور فکر می کنی... لارنگ هیچ کس نمی تونه در برابر طلسم های من مقاومت کنه ... حتی تو پیرمرد خرفت... با سرعت بالایی چوبدستی اش را به سمت او نشانه گرفت و ورد بی کلامی را به سوی او روانه ساخت ... طلسم نارنجی رنگ به چند قسمت مساوی تقسیم شد و با شتاب فزون تر به سمت او حرکت کرد ... لارنگ چوبدستی را چرخواند و سپر نقره ای رنگی در اطراف خود تشکیل داد... طلسم نارنجی رنگ دور پیرمرد را فرا گرفت... آن طلسم زنجیر وار اطراف لارنگ زنجیر وار می چرخید و او نمی توانست هیچ کاری در برابر آن انجام دهد... سپری هم که درست کرده بود داشت ضعیف می شد ... ولدمورت هم در کمال ارامش با صدای بلند خود فریاد زد: - آواداکداورا
________________
اشعه ای سبز رنگ به سمت لارنگ که هنوز داشت به آن طلسم ها مبارزه می کرد رفت و به سینه اش برخورد کرد ... چندی طول نکشید که بر روی زمین افتاد...
هری به سمت لارنگ رفت • • • داشت به تنها وارث راونکلاو نگاه می کرد • • • • او را هم نابود کرده بود... روی خودش را از لارنگ برگرداند و به سمت آن دخترک که داشت گریه می کرد رفت... مرگ خوارانش که داشتند اربابشان را تحصین می کردند به آن دخترک بی نوا نگاه کردند... - تو هم باید بمیری خونلجنی ...
ولدمورت برای لحظه ای فکر کرد :
- ولی نه ... این کار را باهات نمی کنم ... فایرنز بیا جلو...
- می دونی که باید چه کار کنی
آن مرد شنل پوس با حرص و ولع گفت:
- بله اربابا...
هری رویش را از آنها برگرداند و به سمت خانه حرکت کرد... صدای آه و ناله گوش خراش آن دختر به گوش می رسید...
مودی با صدای بلندی فریاد زد:
-هری حالت خوبه ... هری از آن توهم و خیال بیرون آمد و خود را در درون همان کلبه یافت... با صدای بریده ای
گفت:
- اه... چی ... آ.آره...
مودی که از رفتار هری تعجب کرده بود گفت:
- پس چرا هر چی صدات کردم نمی فهمیدی...
- هی...هیچی یاد خاطرات گذشته افتادم ...
هری برای لحظه ای ساکت ماند و سپس گفت:
-اه ... راستی هنوز کسی اومده؟ - نه هنوز .... جلسه نیم ساعت دیگه شروع می شه ... و بقیه هم تا نیم ساعت دیگه خودشون را می رسونن ... بهتره بریم تو آشپزخونه و منتظر بشیم ...
- این طوری خیلی بهتره ... هری به همراه مودی به داخل آشپزخانه رفتند... از ظاهر آنجا معلوم بود که سالهای زیادی هیچ کسی در آنجا زندگی نمی کرده ... - راستی این طور که من فهمیدم و لارنگ برای چند سالی وزیر بوده ؟ مودی از سوالی هری تعجب کرد ... با صدای دورگه ای گفت...
________________
- آ.آره... نمی دونم هشت یا نه سال وزیر بود... زمانی که من را استخدام کردن اون بازنشسته شد ... یکی از قوی ترین جادوگرای زمان خودش بود. ولی حیف که با خیانت همسرش به
- از همسرش چیزی به خاطر داری ...
مودی به هنری نگاه کرد...
- این ها را می خوای برای چه ...
- همین جوری مشتاق شدم - خوب می شه گفت تقصیر خود لارنگ بود ... زمانی که بازنشسته شد به فکر ازدواج افتاد و رفت با یک دختر مشنگ جوان ازدواج کرد... آن دختر هم که فقط به خاطر قدرت های جادویی که لارنگ داشت عاشقش شده بود و بعدها توسط یکی از مرگ خوارها گول خورد و بعضی از مسائل شوهر خودش را برای اون مرد توضیح داد ... من هنوز نفهمیدم که چرا اسمشو نبر روز اول که می خواست اومدنش را به جادوگران انگلستان اعلام کنه اینجا را انتخاب کرد ... شاید موضوع مهمی در میان باشه که ما از اون بی خبر باشیم ... بعد از اون هم اون دختر مشنگ زاده را به قتل رسوند ... کاراگاهان مشنگ ها جسد اون دختر را در یکی از شهرهای جنوبی لندن پیدا کردن و هیچ کس از اون راز چیزی نفهمید... صدای پای چند نفر به گوش می رسید... مثل اینکه اعضای گروه محفل آمده بودند...
________________
فقیمال) پیاپgراتع و ششم: «پر امر پی ماه قالی ها
- فکر کنم اومدن مودی از جای خود بلند شد و از آشپزخانه بیرون رفت ... هری هم فرصت را غنیمت شمارد و معجونی نارنجی رنگی که از قبل درست کرده بود را از جیبش بیرون آورد و به سمت بطری های نوشیدنی که در آن طرف آشپزخانه بود رفت ... از میان در نگاهی به بیرون کرد ... مودی داشت با افرادی که از دخل شومینه بیرون می آمدند خوش و بش می کرد... سریع چوبدستی اش را به سمت آن شیشه ی کوچک معجون برد و گفت: ری چارج گابل (Rei-Charge gubble) مایع نارنجی رنگ در درون شیشه ناپدید شد و هری نگاهی به بطری ها کرد ... مایع داخل بطری ها برای لحظه ای درخشیدند و دوباره به رنگ قبلی خود بازگشتند... - بهتره بریم تو آشپز خونه و هری هم اونجاست... صدای مودی بود ... هری هم سریع به سمت صندلی خود رفت بر روی آن نشست . در آشپزخانه باز شد و چند نفر شنل پوش وارد شدند.... افراد زیادی نبودند ... جمعا به ده نفر هم نمی رسیدند. هری در بین آنها کینگزلی و دیدالاس دیگل و الفیوس داج را می شناخت و چند پیرمرد که هری در خانه ویزلی ها با آنها آشنا شده بود را هم در بین آن افراد می دید و جای خانواده ی ویزلی ها در آن بین خالی بود...هر چه بود ویزلیهایی که به سن قانونی رسیده بودند همیشه در محفل حضور داشتند ... هیچ کدام از اساتید هم نبودند ... مودی یک ماه پیش به دستور هری همه ی آنها را از محفل اخراج کرده بود ... مودی هنوز مفهوم کار هری را نفهمید و بارها در این مورد سوال کرد ... چرا باید تمام معلمان و افراد خانوداها ی ویزلی را از محفل بیرون کند و آن هم زمانی که محفل به تک تک اعضایش احتیاج دارد... در طول این یک ماه محفل بیشتر افراد خود را از دست داده بود... ولدمورت در این مدت در پی گروهک دامبلدور بود... می خواست آنها را نابود کند و ولی امشب به خواسته اش می رسید... امشب شبی بود که... مودی با صدای بلند شروع به صحبت کردن کرد: -خانم ها و آقایان ما امشب برای این دور هم جمع شدیم تا در مورد مسائلی که در یک ماه گریبان گیر جامعه جادوگری شده صحبت کنیم ... می دانم که کمی دیر این جلسه برگزار شد... خودتان که دلیلش را می دانید ... همین طور که می دانید تا به حال نیمی از افراد این گروه به دست مرگ خواران ولدمورت کشته شدند و ولی امروز هری برای این مشکل چاره ای اندیشیده و می خواد امروز برای ما شرح بده... هری... هری که در سمت راست مودی نشسته بود از جای خود بلند شد ... سورفه ی کوچکی کرد و به آرامی شروع به صحبت کردن کرد:
________________
- با سلام خدمت آقایانی که دعوت امشب مر برای جلسه اضطرای را پذیرفتند ... بهتر است بدون هیج مقدمه چینی برویم سر اصلی مطلب ... شما همه خوب می دانید که ولدمورت به خاطر کاری که یک ماه پیش وزارت خانه در مورد زندانی آزکابان کرده بسیار خشمگین شده و حملات خود را دوبرابر کرده و می خواهد زمان حمله به هاگوارتز را جلو بیاندازد و هر چه سریعتر بر روی کرسی قدرت بنشیند به همین دلیل طی ماه آینده به همراه ارتش عظیم خود به هاگوارتز حمله می کند ... برای همین دیگر نباید دست روی دست گذاشت و منتظر حمله اون به هاگوارتز شد ... من حدس می زنم که او به زودی قتل عام کردن مشنگ ها و بعد از شانزده سال تاخیر را از
سازهایش هم که دیگر زمان زاد و ولدشان تمام شده و هم اکنون ارتش دیوانه سازهایش به چند برابر قبل افزایش یافته ... تنها نقطه ضعف او مرگ خوارانش هستند که هر چند روز یکبار در حمله به وزارت خانه توسط بقیه کاراگاهان دستگیر می شوند. طبق اطلاعاتی که از اسکریم جور گرفته ام تا به حال آنها توانسته اند روح بیش از یازده مرگ خوار که قصد حمله به افراد وزارت خانه را داشته اند را از بدنشان خارج کند ... ولی این آمار وحشتناکی هست ما تا به حال بیشتر از یکصد نفر را در وزارت خانه از دست داده ایم و در صورتی که ما تا به حالی توانسته ایم
۸ مرگ خوار آن هم به صورت اتفاقی دستگیر کنیم .... شاید هنوز به اطلاعتون نرسونده باشند
طلسم های نابخشودنی در برابر مرگ خواران صادر شده . طبق خبری که جاسوس من در بین مرگ خواران او به من رسانده ولدمورت هم پس از دقایقی از تصویب این قانون به خاطر اینکه دیگر صدمه ای به مرگ خوارانش زده نشود و او بیش از این افرادش را از دست ندهد و البته فکر نکنید که او ترسیده ... ولدمورت فرد بسیار باهوش و همین طور محتاط کاری است و می خواهد مرگ خوارانش را برای حمله به مدرسه حفظ کند برای همین دیگر به هیچ کدام از مرگ خوارانش اجازه حمله به افراد وزارت خانه نمی دهد و این کار را به دست گری بک و همین طور
گروه دیوانه سازهایش واگذار کرده • • • • • تنها این دو گروه هستند که در بین بقیه کی توانند هر زمان به دستور ولدمورت با زاد و ولد یا آلوده کردن بقیه گروه خود را افزایش دهند و ولدمورت از نابود شدن گروهی از آنها هیچ واهمه ای ندارد... پس در این مدت باید مراقب اوضاع این دو گروه بود ... الستور و کینگزلی و آقای آبر کرومبی شما باله همراه بقیه همکارانتان در وزارت خانه از فردا باید طلسم های قوی ای که برای نابود کردن این دو گروه که می دانید را به بقیه افراد وزارت خانه آموزش دهید تا افراد وزارت خانه آمادگی لازم را برای دفاع ... هری برای لحظه ای ساکت ماند ... برای لحظه ای همه جا برایش تاریک شد و محکم بر روی صندلی افتاد...
همه افرادی که در آن مکان بودند به سمت هری آمدند و صندلی او حلقه زدند... داشتند بالای سر او با نگرانی صحبت می کردند ... ولی حواس هری آنجا نبود ... ولدمورت به ذهنش نفوذ کرده بود ... داشت به اطراف خود با با نفرت نگاه می کرد ... محفلی ها از رفتار هری یکه خوردند ... او که متوجه نگاه های محفل شد سریع چشمانش را بست ... دوباره چشمانش را باز کرد ... همه داشتند با نگرانی به او نگاه می کرند ... مغز هری دیگر کار نمی کرد ... تنها می توانست افرادی که در آن جا قرار داشتند به سختی ببیند ... مغزش از هر اطلاعاتی خالی شده بود ... این بار ولدمورت بدون هیچ اطلاعی وارد ذهنش شده بود... به خوبی حضور او را احساس می کرد. زمزمه ها دوباره شروع شد ... همه داشتند در مورد حالت هری با دیگری صحبت می کردند ... دید لاس دیگل به پیرمردی که در کنارش با اضطراب به هری نگاه می کرد گفت: - حق داره ... طفلک داره تمام وقت خودش را برای انتقام از اسمشونبر صرف می کنه ... اگه از من بپرسی می گم در این مدت که برگشته تا حالا یک ساعت هم استراحت نداشته .
مودی با حالت خاصی گفت: -هری طوری شده ... مثل اینکه امروز حالت زیاد خوب نیست ... می خوای جلسه را به زمان دیگه ای موکول کنیم ...
هری به آرامی گفت: - نه الستور ... باید بقیه اش را براتون بگم ... بهتره برید سر جای خودتون بشینید ... من هنوز خیلی حرف برای گفتن دارم .
کینگزلی گفت:
- ولی هری...
- بهتره برید سر جاتون بشینید... همه ی حظاری که در ان جا قرار داشتند با تردید به سمت صندلی های خود رفتند و نشستند . - تا شما نوشیدنی هاتون را می خورید من هم کمی استراحت می کنم تا کمی تمرکز بگیریم . همه با تردید جامهای خود را بالا گرفتند ... مودی دست در جیب ردایش برد تا بطری ای که همیشه از آن می نوشید را بیرون بیاورد... هری که متوجه ماجرا شده بود... به آرامی دستش را بر روی دست راست مودی گذاشت و گفت: - الستور این معجون ها را که امروز خودت از وزارت خانه آوردی ... پس نمی خواد به اینها شک کنی ... بهتره از همین ها بخوری مودی با تعجب به به هری نگاهی کرد .... هری هم از فرصت استفاده کرد و جام خودش را به او داد ... مودی با شک و تردید آن جام را از هری گرفت و به آرامی شروع به نوشیدنش کرد. زمانی که همه نوشیدنی های خود را تمام و کمال خوردند ... هری دوباره از جای خود بلند شد...
________________
- از وقفه ای که پیش آمد بسیار معذرت خواهی می کنم ... بهتره به موضوع اصلی برگریدم ... داشتم می گفتم خطرناک ترین گروه بین این دو دیوانه سازها هستند که دیگر به دستور ولدمورت روح تمام جادوگران مخالف جادوی سیاه را از بدنشان ... به دور تا دور میز نگاهی گذرا کرد ... همه بیهوشی بر روی میز افتاده بودند. حتی مودی هم که بعد از بقیه آن نوشیدنی را خورده بود بیهوش بر روی میز غذاخوری افتاده بود و بیهوش شده بود ... هری با معجونی که به خورد آنها داده بود همه را به مدت یک ساعت بیهوش کرده بود و می توانست در این مدت کارهایش را انجام دهد ... سریع از جای خود بلند شد و چوبدستی اش را بیرون آورد و به سمت مودی گرفت و گفت: - فبریکیت موردر رفرش پروگرس Fabericate Murder Refresh Prograte اشعه ی قرمز رنگی از چوبدستی هری بیرون آورد به کمر مودی برخورد کرد ... رویش را از مودی برگرداند و به سمت کینگزلی که در سمت چپ مودی بیهوشی بر روی میز افتاده بود رفت و این طلسم را بر روی او نیز اجرا کرد...
: :
یک ساعتی می شد که هری محفلی ها را بی هوش کرده بود... می دانست که به هیچ وجه انها حاظر به انجام کاری که باید انجام می دادند نمی شدند... برای همین هری همه آنها را بیهوش کرد و طلسم شبیه سازی که از خود گودریک گریفیندور یاد گرفته بود را بر روی آنها اجرا کرد و فاکز را موظف کرد که جسم واقعی آنها را به ساختمان شیون آوارگان ببرد... بعد از آن از طریق لیگیو منسی به ولدمورت اطلاع داده بود که همه چیز رو به راه است و می تواند به آنجا بیاید... چندی نکشید که ولدمورت پیدایش شد . هری در کلبه را باز کرد و ولدمورت را به داخل خانه همراهی کرد ... نگاهی به عکسی لارنگ که به دیوار بود کرد ... ولدمورت که یاد خاطرات که قبلا در این مکان داشت افتاده بود در حالی که هنوز محو تماشای خانه بود هری به او آشپزخانه را نشان داد... ولدمورت با نگاه تمسخر آمیزی به آنجایی که هری نشان می داد و کرد گفت و با لحنی گفت:
- بمعنای ابینجا عقضد عمحفل ققنوسه تکه عالی خواستنطا لعن و ا نابود کنند.
هری سرش را به نشانه ی تایید پایین آورد ... ولدمورت با نگاه نفرت بارش بار دیگر به آن خانه پوسیده و خرابه نگاه کرد ... سپس به سمت آشپزخانه رفت ... در داخل آنجا به سمت مودی که آن طرف آشپزخانه بر روی میز بی هوش بود رفت و با لحنی خفت بار گفت:
________________
و ببببن که کاو اکن به کجاسبیت که بابت بوال کشتن چند تا
جادوگو ماضخل دوست احمق وقت خودم و اهدا و بعدهم ...
هری با بی اعتنایی گفت:
- من صحه گقتم به تنها بیای از پسشون بو عادی بام...
ولدمورت به چشمان هری نگاهی گذرا کرد ... می خواست خودش در قتل محفلی ها شرکت کند تا مطمئن شود که تنها مانع او در بدست آوردن قدرت از میان برود.
- نه پاتو ... حساب ابن چند تاوا هم بابت خفهوم عالی و سبتم ... ابنها تا
هری گفت:
- نعان نبادل طول نمایی کشته ... این اعتعجونهایی که بهشون دادم بوال بط که
ساعته و همبین الانه که به ههوش ببیان...
- پس نته به توه از ابن اتاق بولی ببوان ... عای خواهم خودم حسابشون را
ابوالقق .
ولدمورت به سمت صندلی که در کنار مودی بود رفت و بر روی آن نشست. هری با تردید به ولدمورت نگاهی انداخت و به آرامی از اتاق بیرون رفت به پشت در آشپزخانه تکیه داد...
چند دقیقه ای نگذشته بود که صداهایی از داخل آشپزخانه به گوش رسید... به خاطر اینکه در بسته شده بود و صدای افراد به نامفهومی به گوش می رسید و ولی صدای
فریاد افراد محفل و همین طور صدای خنده گ ولدمورت به گوش مهمی رسید ... ناگهان هشتماه صداها ساکت شد ... چندی نگذشت که ولدمورت با کمال آرامش از داخل آشپزخانه بیرون
آمد ..
- اعثل بچه شکست خوردند .
هری به میان حرفهای ولدمورت پرید و گفت:
- لطمهوون بخاک سوال از نت داشتم ...
بهبوالقل
________________
- ته بوایی چه چند سال پبش به ابنجا اعتدله به تدل و با حتال بوال چه از اول
با عوگ خهو اوها به ابنجا حمله کوال ...
ولدمورت با حالت جدی گفت:
- بوای چه عادی خوابی بعد و نهای ؟
- هو چای باشه لعن بصل از جاودانه سازهای ته هستم و به خاطو این اع تعجبیون
پبو خوقنت ادبیاتگاه هبیچی از گنداشته ای خودم به خا=طو نمایی با م. ولدمورت به آهستگی گفت :
- خوب باشه ... عن ابنجا او اعتدله به دم تا چبزالی که لاونگ ادامق چند سال
پبیش از خانه ای اجتداد بیمبون دزد بوده وا بازگودانم . با هم چبز اعه مالی نبود
ولی این نقاب بصی از اشباء باز همانطه از سالان او اسلبیثبوبن بهوت و لعن آن را
به خالو = تدالی که کوتاه به اعجازات کودم.
- ولی حالا این نقاب کجاست؟
- آن ها = قوای گاه خاک خداشتم ... ا=عل! بو الی چال ابین سوال را پولس بطال .
- همین طول عشتاق شدم ... چون امروز کمهوایی احمق بیصه چیزها با او
عه و تا ضخخداشته ای لاونگ بهم گقته بود و گقته بود. این روز ته به ابنجا
حمله صوتی و لاونتاگ را کشتی و بیعتش هم کل ابن هضصحده و اقتل عام
ضحوالی ... به توه بضحفد و بیم ... و استای نعان دقیق حمله هنوز معلوم نشده ؟
- نه ... هنوز اوتش ابینقول هاواآماده نصودم ... ولی به طور قطالع چنعت
هفته الی = بیدگاه حمله وا شوع عادی تکنیم ...
- پس به نg = ای قطاوت وا به دست عایی گبو بم .
ولدمورت گفت:
________________
- دوسته ... حساب عط که گهونگال واهم که خفهان بابط بوسهل ... نبابط
ضحاوی صحنهایی که این شمشبو را از دست بط بیم .
- باشه
- به توله هو چه سوبیعت و بو بم تا کسال به ته شد که نتکوتله .. ولدمورت این را گفت و به همراه هری از خانه ی لارنگ ها بیرون آمد و نشان سیاه بزرگی که
چند سال پیش برای لارنگ ساخته بود برای افراد محفل ساخت و برای اینکه کسی به هری شک نکند نامه ای در پایین آن برای هری پاتر نوشت:
خطاب به هاعری پاتر امروز روزی است که تنها گروهعکا دامبلدور به دست من
نابود شدند و به زودی ایل اتفاق برای تو هعfo خواهعد افتاد ... پس از من برحذر باش که به زودی به جمع دوستانت
Clord (0of demort the greatest sorcerer
in thc world
 
________________
3ی : : هری هم اکنون در ساختمان شیون آوارگان قرار داشت و داشت برای محفلی ها از اتفاقی که افتاده بود توضیح می داد. آنها هنوز باورشان نمی شد که ولدمورت به جای آنها پی برده باشد و به لطف هری از دست آنها جان سالم به در برده باشند... او هم مقداری از ماجرا را برای آنها توضیح داد و بعد از چندبار تکرار به آنها فهماند که ولدمورت در آن محل حظور داشته و به خیال خودش تمام آنها را قتل عام کرده ... مودی می خواست برگردد که هری مانع از کارش شد و گفت که بیش از این نمی توانند ریسک کنند و ولدمورت به آنها شک کند. بهترین مکان برای نگهداری از انها همانجا است که زمان حمله به صورت اماده باشی باشند . زمانی که می خواست از آنجا برود به فاکز دستور داد که هر چه سریعتر بدون جلب توجه به گودریک هالی برود و منتظر هری بماند. دیگر دیر وقت بود و کاری نمی توانست انجام دهد... برای همین ذهنش را بر روی دفترش متمرکز کرد و به آنجا آپارات کرد.
:{ :: *
ساعت سه ی بامداد بود و او در اتاقش نشسته بود و داشت نقشه ای که برای نابودی جام هافلپاف کشیده بود را مرور می کرد ... دیگر شبها نمی خوابید و تمام فکر خود را بر روی نابودی شخصی که پدر و مادرش را با بی رحمی تمام کشته بود می گذاشت که از پنجره ی اتاق سایه ی دو نفر که در حال ورود به قلعه بودند را دید ... آنها داشتند از دروازه ی ورودی هاگوارتز به داخل می آمدند... هنوز تشخیص دادن آنها از آن فاصله امکان پذیر نبود ... آنها داشتند با عجله به سمت در تالار اصلی می آمدند... هری بالاخره توانست آن دو را بشناسد اسکیریم جور به همراه پرسی ویزلی . قیافه ی اسکریم جور بسیار وحشت زده بود ... معلوم بود که از چیزی ترسیده ... آن دو نفر به پای در تالار اصلی رسیدند... ولی در بسته بود... آن دو برای لحظه ای پشت در ایستادند سپس اسکریم جور چوبدستی اش را بالا آورد از آن موجودی نورانی شبیه خفاش بیرون داد... آن موجود درخشان از در تالار گذشت... هری می دانست که اسکریم جور از طریق طلسم اسپکتو پاتر ونوم یک پیام خصوصی برای مدیره ی مدرسه فرستاده ... نگاهش را از پنجره برگرداند و بر روی کار خودش تمرکز کرد که در کمال ناباوری دید که آن خفاشی که اسکریم جور فرستاده بود از در اتاق رد شد و به سمت هری آمد و بر روی شانه ی هری نشست و در گوش او زمزمه کرد: -هری من به همراه پرسی الان پشت در تالار اصلی هستیم... هر چه سریعتر بیا در را باز کن... از جای خود بلند شد و ذهن خود را بر روی تالار اصلی متمرکز کرد و به آنجا آپارات کرد. دیگر آن احساس فشردگی و خفگی که هنگام آپارات کردن داشت را از دست داده بود و به راحتی بدون احساس هیچ دردی آپارات می کرد. طولی نکشید که با طلسم های خود ساخته البوس
________________
دامبلدور درب تالار را باز کرد و اسکریم جور و همین طور پرسی که بسیار آشفته به نظر می رسیدند را به داخلی راه داد.
- چی شده روفیوس
اسکریم جور با صدای آشفته ای گفت: - هری چند ساعت پیش اسمشو نبر به خونه ی لارنگ حمله کرده و مودی و بقیه را کشته. هری با صدای بلندی گفت:
- چی؟ اسکریم جور دوباره عین حرفی که چند لحظه ی پیش زده بود را تکرار کرد... هری برای مدتی ساکت ماند و با صدای آرامی گفت: - بهتره بریم تو دفتر من در این مورد حرف بزنیم ... خیلی بهتره تا اینجا. پرسی و اسکریم جور که داشتند از سرما به خود می لرزیدند وارد قلعه شدند و همراه هری به سمت برج گریفیندور راه افتادند ... هری به همراه اسکریم جور و پرسی به جلوی بانوی چاق رسیدند ... بانوی چاق که در تابلوی خود به ارامی خوابیده بود متوجه حظور ان سه نفر نشد ... بدون اینکه هری کلمه ی عبور را به زبان بیاورد. تابلوی بانوی چاق به آرامی کنار رفت و راه را برای ورود هری و اسکریم جور باز کرد ... هری به همراه اسکریم جور وارد برج گریفیندور
- پرسی تو نمی خواد بیایی ... همین جا منتظر بمون تا ما برگردیم. پرسی با تعجب به رئیسش نگاه کرد ... پرسی همیشه به همراه او بود و در همه ماموریت ها یک لحظه هم او را تنها نگذاشته بود... به سمت سالن عمومی گریفیندور رفت و بر روی یکی از مبلهای راحت آنجا نشست و منتظر رئیسش شد تا برگردد ... هری هم به همراه اسکریم جور به داخل اتاق رئیس دیر رفتند و شروع به صحبت کردن کردند. اسکریم جور همه صحنه هایی که با چشمان خودش دیده بود را تعریف کرد ... حتی نامه ای که ولدمورت برای هری نوشته بود را برایش گفت... بعد از آن با صدای دورگه ای گفت: - من می خوام فردا با مدیران قلعه صحبت کنم که مدرسه را تعطیل کنیم هری که متوجه حالت اسکریم جور شده بود گفت:
- ولی چرا؟ - خودت که شاهد ماجرا هستی ... اون در مدت یک ماه نصف کارکنان وزارت را کشته ... امروز هم که به خونه ی لارنگ رفته و مودی رو به همراه هشت تا از بهترین جادوگران قرن حاظر را قتل عام کرده ... معلوم نیست تو این مدتی که تو تعیین کردی چه بلاهای دیگه ای سر ما بیاد
________________
... توی این یک ماه اگر بدانی چند هزار نامه از افراد مختلف دریافت کردیم ... همشون هم خواهان این بودند که مدرسه هاگوارتز باید تعطیل بشه... هری وسط حرف اسکریم جور پرید و گفت: - ولی برای چی اینها می خوان چنین کاری انجام بدی؟ در این مدت که امن ترین جا هاگوارتز بوده و تا به حال هیچ اتفاقی در مدرسه اتفاق نیافتاده؟ - دلیلش خیلی واضحه هری ... اونها می خوان که مدرسه را تعطیل کنند تا تو پیششون باشی ... همه خوب می دونن که بعد از اینکه برگشتی ... هر جا تو باشی دیگه اسمشو نبر به اونجا حمله نمی کنه و امن ترین جا برای آنها همانجاست... نمی دونم جدیداً به هاگزیمید سر زدی یا نه... - نه سر نزدم ... ولی مگه اونجا اتفاقی افتاده ؟ - اتفاق خاصی که نه ... فقط جمعیت اونجا نسبت به قیل ده برابر شده ... هری با صدای آرامی گفت:
- و حتماً این به خاطر اینه که من در هاگوارتز زندگی می کنم؟ - درسته ... ولی حالا چه کار می خوای بکنی ... - نه روفیوس من از اینجا جم نمی خورم ... منتظر می مونم تا اون به اینجا حمله کنه و حسابش را برسم... تو فقط به من یک ماه دیگه فرصت بده... طبق حرفهایی که جاسوسم برام زده ... اون می خواد قبل از کریسمس به اینجا حمله کنه ... ما خیلی خوب می تونیم اون رو قافل گیرش کنیم ... - ولی من نمی تونم اجازه بدم که جون بقیه دانش آموزهای مدرسه را به خطر بندازی... - فکر کنم قول و قرارمون رو یادت رفته ... من که روز اول بهت گفتم که می خوام با دانش آموزها چه کار کنم ... تو هم قبول کردی ... تو این مدت هم من تمام سعی و تلاشم را برای آموزش اونها کرده ام و در این مدت برای همه دانش آموزها روزی نیز ساعت آموزش حرفه ای دفاع در برابر جادوی سیاه گذاشتم... به جرعت می توانم بگم که همین دانش آموزها قدرتشون بیشتر از بعضی از کاراگاهانت هستش و می تونند در برابر حمله ی مرگ خوارها بیشتر از کارکنان تو دوام بیارند - ولی هری پیغامی که اسمشو نبر برات گذاشته بود را که برات گفتم ... اون می خواد همه ی نزدیکانت را به قتل برسونه...
هری با صدای دو رگه ای گفت: - نزدیکان من ... مگه من دیگه چه کسایی را دارم که به دست اون کشته نشده باشند ... اون همشون را کشته و حالا نوبت منه که انتقام همه اونها رو بگیرم ... البته اون از قدرت های من هیچ چیزی نمی دونه و ولی من همه چیز را در مورد اون می دونم و بنابراین من یک قدم از اون جلو تر هستم و می تونم کارهای زیادی بکنم.
________________
فیلم پیپmیهات و هفتم: بهام هاقالپاقع اسکریم جور در اتاقش نشسته بود و داشت به قراری که با هری داشت فکر می کرد . شش ساعتی می شد که با هری ملاقات کرده بود و خبر کشته شدن چند تن از دوستان نزدیک هری را داده بود. مراسم تدفین آن نه نفر امروز صبح در قبرستان جادوگران در هاگریمید برگذار می شد. با اینکه آن روز روز تعطیل بود ولی اسکریم جور به همه ی افراد وزارت خانه حالت آماده باش داده بود و همه را در هاگزیمید جمع کرده بود. قرار بود که او هم به آنها بپیوندد ولی شب گذشته هری به او گفته بود که قبل از رفتن به هاگریمید با او کار بسیار مهمی دارد و باید منتظر هری در وزارت خانه باشد . نمی دانست هری با او چه کار دارد . در همین افکار بود که صدای در اتاق به گوش رسید و هری پاتر وارد اتاق شد.
- بیا اینجا بشین هری. هری به آرامی به سمت صندلیی که در سمت راست میز اسکریم جور بود رفت و بر روی آن
- می تونم بپرسیم که امروز با من چه کار مهمی داشتی که نتوانستی اونجا بهم بگی ... - راستش خودت از اتفاق دیشب باخبری . می دونی که چه بالایی بر سر اون افراد اومده . ولی من امروز برای یک کار دیگه اینجت اومدم ... می خواست ازت یک خواهشی بکن ... می دونم که خواهش من را قبول نمی کنی و ولی باور کن که حرفهایی که می خوام برات بزنم عین حقیقته و می خوام بهم اعتماد کنی ... اسکریم جور برای لحظه ای به چهره ی هری نگاهی کرد و گفت:
-منظورت چیه ؟ - بهتره بدون هیچ گونه حاشیه چینی بریم سر اصلی مطلب .... منظور من اون اتاق سریه که در سازمان اسرار وجود داره که همیشه قفله و کلیدش دست یک نفر که تو باشی هستشی؟ -چی ... سازمان اسرار ... با اونجا چه کار داری؟ هری با ملایمت در برابر رفتار تند اسکریم جور گفت: - روفیوس عزیز ... من می دونم که درون اونجا اون شیی مخصوص که مرلین برای دست کمک وزارت خانه در روزهای خطر گذاشته هستش... ولی این موضوع را یک نفر دیگه هم می دونه یا بهتره بگیم از سالها قبلی می دونسته...
اسکریم جور با عصبانیت گفت:
- منظورت کیه هری؟ اون اتاق یکی از اسرار وزارت خانه هستش که هیچ کس ازش
مطلع نیست به غیر من و وزیران قبلی ...
________________
- می دون که می شناسیشی .... ولدمورت کسیه که این موضوع را سالها می دونسته ...
اسکریم جور که آثار ترس در وجودش آشکار بود با لکنت گفت: - اوووون... - درسته و اون این موضوع را زمانی که نوجوان بوده می دو نسته ... این را هم توسط پسر آقای فلاگریت که زمانی اینجا وزیر بوده فهمیده ... بهتره است بگویم که آن شیی مرموزی که مرلین برای کمک به وزارت خانه در زمان خطر گذاشته را او سالها پیش نابود کرده. اسکریم جور که باورش نمی شد ... برای لحظه ای به میز خود نگاه کرد ... سپس مثل اینکه فکری به ذهنش رسیده باشد گفت: - ولی هیچی به غیر از کسی که کلید اونجا را داشته باشه نمی تونه وارد اونجا بشه . برای اون در هم یک کلید بیشتر ساخته نشده که اون هم هم اکنون در صندوق سری این دفتره که هنوز
بعد از (یا قرن هستش که در اون باز نشده...
- درسته روفیوس .... ولی من اطلاعات بیشتر از تو دارم... - خوب بگو ببینم - خوب چند شب پیش بود که دوباره جای زخمم درد گرفت و ارتباط مرموزی از طریق این زخم بین من و ولدمورت برقرار شد ... فکر کنم از قضیه ی زخم من شما خبر دارید؟ اسکریم با کنجکاوی گفت: - ا... آره ... یک چیزهایی را آرتور به من گفته ... در مورد دو سال پیش که اون تونست تورو گول بزنه و به وزارت خونه بکشه . - آره درسته .... آن زمان به خاطر این که من نوجوان کنجکاوی بودم در خواب به هیچ فرق بین رویا و واقعیت را نمی فهمیدم ... ولی حال می توانم فرق این دو را به خوبی درک کنم ... چند شب پیش بود که از طریق همین زخم به طور اتفاقی بین من و ولدمورت ارتباطی برقرار شد و چون آن زمان اون خواب بود ... با هشیاری کامل توانستم مقداری از ذهنش را توسط
اسکریم جور به یکباره از جای خود بلند شد و با حیرت گفت: - یعنی می خوای بگی تو تونستی ذهن اووووون را بگردی؟ هری به آرامی گفت: - درسته ... باید گفت که یک شانس بسیار بزرگ بود که نصیب من شد و زمانی که بین من و اون ارتباط برقرار شد ... من بیدار بودم و داشتم به یکی از دانش آموزان در آن زمان آموز لیگیو منسی را می دادم ... برای همین در آن رویا من از اختیار کامل برخوردار بودم و می
توانستم هر کاری انجام بدم ... ولی ولدمورت نه ... اون مقهور قدرت من شده بود و نمی توانست کاری انجام دهد...
- یعنی اون هم از ارتباط بین شما دو تا در اون زمان خبر دار شد ؟ - نه روفیوس ... بهت گفتم که اون زمان ولدمورت خواب بوده و نمی توانسته من را در بین اون خاطراتش ببینه ... می شه گفت که اون این طور فکر می کنه که داشته یک خواب در مورد گذشته اش می دیده و اصلا متوجهی من نشده ...
-حالا تو خاطرات اون چی دیدی؟ - خیلی چیزها ... صبر کن قسمتی از ماجرا که مربوط به وزارت خونه هست را برات توضیح
می دهم ... هری شروع کرد به توضیح دادن اتفاقی که حدود پنجاه سال پیش در وزارت خانه افتاده بود کرد. از اتفاقاتی که بین تام مارولو ریدل و وزیر آن زمان آقای فلاگریت افتاده بود. از اتفاقاتی که در سازمان اسرار برای ریدلی افتاده بود و از نابود کردن ان شییع مخصوص توسط تام مارولو ریدل و گذاشتن شیئی بدلی همانند آن ... زمانی که هری این قسمت ماجرا را گفت ... اسکریم جور که هنوز نتوانسته بود با این همه اطلاعاتی که هری به او داده بود درک کند... به میان حرف هری پرید و گفت: - ولی برای چی اون یک شیی دیگه اونجا گذاشته و دوباره اونجا پیغام گذاشته ؟
هاشری با آرامش گفت: - یک سوالی داشتم ازت ... می تونی بهم بگی در حال حاظر چه کسی می تونه به اون شییع دست رسی داشته باشه؟
اسکریم جور نسسریع جواب داد : - خوب معلومه دیگه من ... هیچ کس غیر از وزیر کلید اونجا رو نداره ... - خوب پس معلوم می شه که می خواد با این کارش و زمانی که وزیر به اون شییع دست زد
اسکریم جور با حالت ملتمسانه ای گفت:
بعد از مکسی گفت: - باور کن همین آخرین باری که بهم حمله شد می خواستم برم اون جا و طبق گفته ی شورا اون موجود را آزاد کنم ... نمی دونم چه طور باید ازت تشکر کنم هری ... تو تا حالا سه بار جون من را نجات دادی که با این دفعه ای میشه چهار بار...
________________
- کاری نمی خواد بکنی ... فقط کلید اونجا را بده به من و بعدش برو به مراسم خاکسپاری ... - ولی اون شیی خیلی خطرناکه و ممکنه که بهت آسیبی برسونه! - نه روفیوس ... من زمانی که به خاطرات اون رفتم ... طریقه ی از بین بردن افسونهای اون را هم یاد گرفتم ... بهتره هر چه سریعتر بری تا دیرت نشده ... ولی اگه اشکالی نداره و کلید را بده به من تا برم اون را نابود کنم...
اسکریم جور با حالت تردید گفت:
- ولی برای چی می خوای نابودش کنی هری. - روفیوس من برای این کارم دلایل زیادی دارم که بعضی هاش را نمی تونم بگم ... من با نابود کردن آن شیی می تونم تا حدی در نابودی ولدمورت کمک کنم ... آخه اون به غیر از چند تا طلسم و افسون ... یک چیزهای با ارزشی که ممکنه باعث نابودیش بشه در اونجا مخفی کرده ومن با نابود کردن اون جام می تونم به آن وسایل دسترسی پیدا کنم ... حتماً که قضیه ی پیشگویی را می دونی ... این جنگ بین من و اونه و بهتره تا کسی بهت شک نکرده بری... اسکریم جور که از حرفهای هری راضی شده بود به سمت کشوی میز خود رفت و پس از چند لحظه جستجو انگشتر نقره ای رنگی را بیرون آورد و در دست خود کرد: - این انگشتر مال خود بنیان گذار وزارت خونه ست و برای دریافت بیشتر اسرار و رموز وزارت خونه باید این انگشتر در دستت باشه و ورد یا رمزی که بر روی بخشی وزارت خونه هست را بخونی تا طلسم باطل شده... اسکریم جور چوبدستی اش را بیرون آورد و طلسمی که هری نفهمید چی بود را در ذهنش زمزمه کرد ... به محض خواندن طلسم انگشتر شروع به درخشیدن کرد و نور خیره کننده ای تمام اتاق را در بر گرفت ... از شدت نوری که از آن انگشتر ساطع می شد هری نمی توانست هیچ جای اتاق را به درستی ببیند ... فقط صدای اسکریم جور به گوش می رسید: -ای مرلین بزرگ ... امروز روزی است که وزارت خانه به وجود اسراری که شما در اتاق مخصوص خود در سازمان اسرار گذاشته اید احتیاج دارد ... من روفیوس پرو کانو اسکریم جور وزیر از شما خواهش مند است که جای کلید جادویی که برای ورود به آن اتاق گذاشته اید را به من نشان دهید درخشش آن انگشتر که نقره ای رنگ بود برای لحظه ی به رنگ طلایی تبدیل شد و به ناگاه تمام نوری که از آن ساطع می شد قطع شد...
اسکریم جور گفت:
- همین الانه که جای اون کلید پیدا بشه...
________________
هری که از قبل با مکان آن آشنایی داشت به سمت پشت میز اسکریم جور رفت و منتظر ماند... طولی نکشید که پای دیوار از هم شکافته شد و کلیدی طلایی رنگ که درون جعبه ای قرمز رنگ بود بیرون آمد ... هری هم کلید طلایی رنگ را از درون جعبه بیرون آورد... برای لحظه ای به آن کلید نگاهی کرد و سپس گفت: - روفیوس ... ما زمانی نداریم ... بهتره تو بری به مراسم خاکسپاری ... داره دیر می شه ... من هم همین الان میرم به سازمان اسرار - ولی مگه تو نمی یای. هر چی باشن اونها بهترین دوستان دامبلدور بودن .... - نه روفیوس ... من در اونجا یکی از دانش آموزها که بهش خیلی اطمینان دارم را به جای خودم فرستادم ... البته با کمک مقداری معجون هفت عصاره و هیچ کس نمی فهمه که اونی که اونجاست من نیستم.
: : به سمت سازمان اسرار رفت و در اتاق را بست...اتاق دایره ای شکل لحظه ای کاملا تاریک شد و تنها چیزی که می توانست ببیند شعله ی آبی لرزان شمع های روی دیوارها و انعکاس تار آنها بر روی زمین بود... در آنجا دوازده در وجود داشت. هری به درهای روبرو چشم دوخته بود... صدای غرش مانند بلندی به گوش رسید و شمعهای روی دیوار از یک سو شروع به حرکت کردن کردند.... دیوارها مدور به چرخش درآمده بودند. دیوار به سرعت می چرخید و شعله های آبی در اطرافش تار می شد و به صورت حلقه ای نورانی درآمدند که مانند چراغ نئون بود که ناگهان آن صدای غرش مانند خاموش شد و همه چیز بار دیگر آرام گرفت. در برابرش دوازده در مختلف قرار داشت ... ذهنش را بر روی در مورد نظر متمرکز کرد ... می دانست که طریقه ی گذشتن از این مرحله ی نه چندان دشوار همین است ... برای لحظه ای به فکر فرو رفت که ناگهان تمام یازده در موجود دراطراف بازشدند و تنها یک در اتاق که در پشت او بود بسته مانده بود...همه جای اتاق به خاطر نوری که از اتاقهای دیگر می آمد نورانی شده بود... به سمت در مورد نظر رفت و کلید طلایی را از جیبش در آورد و در داخل قفل آن کرد و کلید را چرخاند ... در برای لحظه ای ساکن ماند و نور نقره ای رنگی از شکاف بین در و دیوار معلوم شد... آن نور کم کم بیشتر و بیشتر می شد... تا اینکه دیگر هری دیگر چیزی ندید...
هنوز حواسش سر جایش نیامده بود... مثل اینکه مغزش دیگر کار نمی کرد... هنوز اطراف آن اتاق برایش تار بود ... دستی به پیشانی اش کشید ... توانست بعد از چند لحظه حواسش را بر روی هدفش متمرکز کند و از جای خود به آرامی بلند شد... در اطراف خود میز بسیار باریکی قرار داشت که بر روی آن جامی طلایی رنگ به همراه نامه ای که در درون آن قرار داشت بود
________________
... به آرامی به سمت آن جام رفت و نامه ی درون آن را شروع به خواندن کرد... نامه با خط بسیار زیبایی نوشته شده بود:
شما با آنراد کرد. ترورهی که بدتر وجود این شیی همی شوراشیب
جامعه جادوگری نجات در فیبر
علولین جا=gتال
این همان نامه ای بود که تام مارولو پنجاه سال پیش نوشته بود و در آن مکان قرار داده بود...
نامه را مچاله کرد و به طرفی انداخت و سپس جام طلایی را برداشت ... نشان هافلپاف که بر
روی آن می درخشید به وضوح پیدا بود... نگاهی خریدارانه به آن انداخت :
این جام را سالها می شد که ندیده بود... با اینکه آن روز یکشنبه بود ولی داشت دیر می شد و هر لحظه امکان ورود افراد وزارت خانه به سازمان اسرار سری بزنند به این خاطر جام را در زیر ردایش گذاشت و از آن اتاق بیرون رفت...
: :
- سوروس من از تو خواهشی دارم ... می خواستم ببینم می تونی برای من انجام بدی یا نه یوان اسمیت با قاطعیت تمام گفت: - هر چی باشه انجام می دم ... حتما دوباره باید به ماموریتی برم ... - نه نه این بار فرق می کنه ... من ازت می خوام که چند تا چیز که اسلاگهورن برای درست کردن یک معجون بسیار قوی احتیاج داره را براش تهیه کنی ... - مگه خودش نمی تونه اونها را تهیه کنه ؟ - نه اون نمی تونه ... تو این مدت که تو مرگ خوار بودی و خیلی خوب می دون که به جاهای زیادی که حتی اسلاگهورن برای تهیه مواد لازم معجونهاش به اونجا نرفته
 
________________
یوآن برای لحظه ای فکر کرد و سپس گفت: -حتما اون موادی که می خواد باید خیلی خطرناک باشن که اونجاها حتما پیدا می شن ... درسته؟
- درسته ... بعضی هاش خیلی خیلی خطرناک و کمیاب هستن ... - ولی اون این مواد را می خواد برای چی؟
- سوروس اون همه ی اونها را برای من می خواد ؟
یوآن با تعجب پرسید:
- برای تو؟ - آره ... ولی نمی تونم همه چیز را برات توضیج دهم ... بهتره امروز عصر لیست اون مواد را از خودش بگیری ؟
- ولی ...
- خداحافظ سوروس هری این کلمه را زمانی که داشت آن پسر را از اتاقش به بیرون راهنمایی می کرد گفت... سوروس که به رفتار تازه ی هری عادت کرده بود دیگر سوالی نپرسید و به راه کتابخانه را در پیش گرفت... هری این حرفها را با سوروس بعد از کلاس دفاع در برابر جادوی سیاه زد. روز قبل بود که به سازمان اسرار رفته بود و جام هافلپاف را از آنجا بیرون آورده بود... شب قبل فرصتی برای نابود کردن آنها نداشت... شب قبل به همراه دابی به ساختمان شیون آوارگان رفته بود و تا سخنی با افراد محفل داشته باشد ... هنوز محفلی ها از کار هری ناراحت بودند و نمی دانستد که چرا هری آن کار را با آنها کرده ... آنها دلیل می خواستند ... هری هم مجبور شد تمام مطالبی که طی چند ماه گذشته برای اساتید مدرسه گفته بود و برای آنها بیان کرد... با اینکه قبول کردن آن همه چیز بسیار سخت بود... ولی چون آنها به هری اعتماد کامل داشتند قبول کردند... هری می دانست که انها احتیاج به یک جن خانگی دارند که بتواند برای انها غذا و همین طور ان مکان که بسیار هم بوی تعفن می داد را تمیز کند... برای همین دابی را موظف به انجام این کار کرد ... تا شب دیگر با دانش آموزها کلاسی نداشت ... می توانست تمام طول را صرف تفکر بر روی از بین بردن جاودانه سازی که در وجودش بود بکند ... می دانست که هیچ راهی برای نابودی آن وجود ندارد و نمی شود آن را از بین ببرد... شاید راه حلی پیدا کند ... نمی خواست که قاتل پدر و مادرش همیشه در وجود او قرار داشته باشد و به او دستور دهد... ساختن آن معجون را هم خودش به اسلاگهورن واگذار کرده بود... با آن معجون می توانست انتقامش را از ولدمورت بگیرد ... انتقام کشته شدن پدر و مادرش ... سیریوس ... دامبلدور ... سدریک و همه کسانی که
________________
در این مدت به خاطر او کشته شده بودند... ولی در این راه ممکن بود که خودش هم جانش را از دست بدهد ... ولی او از مرگ هراسی نداشت و با شوق به استقبال مرگ می رفت ... در این صورت می توانست بار دیگر سیریوس را ببیند حتی پدر و مادرش و دامبلدور ... زخمش بسیار درد می کرد... دردی وحشت ناک ... ولی این درد را هری از طرف ولدمورت حس نمی کرد ... از طرف خودش بود ... داشت عذاب می کشید ... نباید به این موضوعات دیگر فکر کند ... نیروی عشق برای او کشنده بود ... دیگر چند هفته تا زمان انتقام نمانده بود ... به سمت آینه رفت و خودش را در آینه مشاهده کرد ... خیلی با گذشته فرق کرده بود... چرا باید هر چه بالا بود سر او بیاید... برای اولین بار بود که از ته دل می خواست که دیگر هری پاتر نباشد... اگر او فرد برگزیده نبود... شاید در آن زمان پدر و مادرش زنده بودند... سیریوس هم زنده بود... دامبلدور زنده بود... زخمش بسیار وحشتناک تر از قبل می سوخت ... دستش را به سمت پیشانی اش برد و آن زخم
چرا ولدمورت باید با ولدمورت اینگونه رفتار کند ... شخصی که مصب تمام این کارها بود ... چرا باید او را هم چون برادر بزرگتر بپرستد... چرا باید در اعمال کثیف ولدمورت شرکت کند... او سیریوس را کشته بود... یاد زمانی که سیریوس را برای بار اول در ساختمان شیون آوارگان دید افتاد... زمانی که داشتند از تونلی که مخصوص ریموس بود به مدرسه باز می گشتند ... زمانی که سوروس به او پیشنهاد کرده بود که می تواند دیگر با او زندگی کند... وجودش لبریز از عشق شده بود... بیشتر از این دیگر نتوانست تحمل کند ... در حالی که با هر دو دستش پیشانی اش را گرفته بود بی هوشی بر روی زمین افتاد...
________________
قبیله پریسیته و هشتم: باز گلشیفته داشت در دشتی پناور می دوید و دشتی پر از گل سرخ ... ساعت های می گذشت که در حال دویدن بود... می خواست هر چه زودتر از آن دشت پهناور خلاصی یابد ... ولی هر چه بیشتر تلاش می کرد کمتر نتیجه می گرفت ... از فرط دویدن ماهیچه هایش ملول و خسته شده بودند . ولی باید خود را از آن دشت بی انتها نجات می داد... از سکوت ترسناکی که در آن دشت حکم فرما بود می ترسید... هیچ صدایی نمی شنید ... حتی صدای پای خود که گلها را له می کرد ... دیگر خسته شده بود و به همین خاطر ایستاد تا نفسی تازه کند و خودش را نمی شناخت... نمی دانست کیست و آنجا چه کار دارد... چند ساعت پیش زمانی که چشمهایش را باز کرده بود خود را در آن گلستان پر از گل سرخ دیده بود و هیچ چیز از گذشته به خاطر نمی آورد... چرا در این دشت رها شده بود و آیا هیچ کس برای نجات او نمی آمد... از تنهایی می ترسید ... می خواست پیش دوستانش باشد و ولی نمی دانست آیا دوستی دارد یا خیر ... ذهنش دغدغه ی خاصی داشت تا از گذشته ی خود چیزی بفهمد ... مدتی به همین منوال در آن گلستان گل سرخ گذشت و او هنوز نمی دانست کیست ... به اطراف نگاهی کرد و همه طرف از گلهای لاله گلگون بود و به لباس یک دست سفید که پوشیده بود نگاهی انداخت و به پاهای برهنه ... دستی به موهایی که از فرط دویدن عرق کرده بود زد ... چرا هیچ چیز را به خاطر نمی آورد ... به آسمان نیل گون نگاهی انداخت ... حتی یک ابر هم در آسمان نبود... نمی دانست چه باید بکند... آیا باید همین طور به سمت مستقیم حرکت کند تا به آبادی برسد و در همین افکار بود که نوری نقره ای رنگ حواسش را پرت کرد ... به منشاء نور که از سمت راست تابیده بود نگاهی کرد • • • • آن نور با شتاب وصف ناشدنی به سمتش می آمد • • • • • از آن نور می ترسید و نمی دانست چرا ! لحظه به لحظه به اون نزدیک و نزدیک تر می شد و او نمی توانست هیچ کاری انجام دهد ... حتی نمی توانست در جایی پنهان شود. دیگر دیر شده بود... آن نور با او دیگر فاصله چندانی نداشت ... در حالی که هنوز نشسته بود بی اختیار بدنش به سمت بالا شروع به بلند شدن کرد... دیگر هیج اختیاری بر روی اندام خود نداشت ... دیگر پاهایش در هوا بود و با زمین چند متری فاصله داشت ... سینه اش از بقیه ی اندامش کمی جلوتر بود ... معلوم بود که سینه اش خود را برای آن نور شگفت انگیز آماده می کند که به او برخورد کند ... نور خیره کننده ای بود و متوجه ی هیچ چیز نمی شد ... ذهنش دیگر کار نمی کرد... با آن اشعه ی نقره ای رنگ دیگر چند متری فاصله نداشت که...
________________
ناگهان ! آن منظره در برایش محو شد و خود را بر روی اتاقی عجیب غریب یافت و داشت به شدت سلفه می کرد... در جلوی او پسر بچه ای آشفته قرار داشت که چوبدستی اش را به سمت او گرفته بود و با نگرانی به او نگاه می کرد... به مرور کمی حواسش را به دست آورد و توانست خود را بشناسد ... آن اتاق اسرارآمیز دفتر کارش بود و همه ی وسایل موجود در آنجا متعلق به او بودند... دیگر نای بلند شدن را نداشت... اسمش داشت یادش می آمد ... هری پاتر... در همین افکار بود که جای زخمش شروع به سوزش کرد ... تا به حال تجربه ی چنین دردی را نداشت ... مثل این بود که جای زخم بر روی پیشانی اش از هم شکافته است ... همه ی این کارها به خاطر جاودانه سازی بود که در وجودش قرار داشت ... داشت زجر می کشید... از شدت درد منظره ی اطراف در برابرش سفید شد و برای بار سوم بی هوش بر روی زمین افتاد.
:{ :: *
درون کلبه ی تاریکی قرار داشت و در روبرویش یک مرد غول پیکر قرار داشت و در پشتش خاله پتونیا و عمو ورنون و دادلی ... آن مرد غول پیکر در حالی که چتر کهنه ای در دستش بود گفت: - پس تو نمی دونی کی هستی ؟ - بسه دیگه . دیگه تمومش کن . من اجازه نمی دم بیش تر از این برای بچه تعریف کنی . آن مرد غول پیکر با حالتی حاکی از خشم گفت: - شما بهش هیچی نگفتید ؟ نگفتید توی نامه ای که دامبلدور کنارش گذاشت چی نوشته بود ؟ من خودم اونجا بودم و دیدم که نامه رو پیش بچه گذاشت. تو این همه سال حقیقت و از هری پنهون کردی؟ هری با اشتیاق گفت: - کدوم حقیقت رو از من پنهان کردن؟ عمو ورنون که دست پاچه شده بود فریاد زد: - بسه دیگه! من اجازه نمی دم! خاله پتونیا که در کنار آن عمو ورنون قرار داشت از ترس نفسش بند آمد... در همین حال مرد غول پیکر گفت: - برو پی کارت بابا! هری ... تو جادوگری . بار دیگر همه جا تیره شد و این بار در درون قطار نشسته بود و داشت بسته ای را باز می کرد و کارت آن را در آورد. چهره ی مردی بر روی کارت نمایان بود. شیشه ی عینکش نیم دایره ای
________________
بود و بینی عقابی کشیده ای داشت. سیبیل و و ریش و مویش نقره ای بود. زیر عکس نوشته
بود:
البوس دامبلدور
هری گفت:
• • پش دامبلدور اینه - پسر بچه ی مو قرمزی که کنارش نشسته بود گفت:
دهم خوای بگی تا حالا دامبلدور ندیده بودی ؟ گی شه به بسته قورباغه گ شکالاتی بردارم؟
ممکنه آگریپا توشی باشه... مرسی... هری کارت دامبلدور را برگرداند و پشت آن را خواند: آلبوس دامبلدور و مدیر مدرسه ی هاگوارتز . بسیاری او را بزرگترین جادوگر
قرن خوانده اند . پرفسور دامبلدور بعد از شکست جادوگر تبه کاری به نام
گریندل والد در سال ۵ تا ۹ || به اوج ...
تصویری که در روبرویش بود تغییر یافت ... تمام بدنش قفل شده بود و نمی توانست هیچ کاری انجام دهد... در روبرویش داشتند بزرگترین جادوگر قرن را به قتل می رساندند و او نمی توانست هیچ کاری انجام دهد. تلاش زیادی برای رهایی از آن جادو کرد ولی بی فایده
• • • بود در برج ناگهانی باز شد و اسنیپ در آن ایستاد. چوبدستی اش را محکم گرفته بود و چشمان سیاهشی صحنه را جارو می کرد و از دامبلدور که پشت به دیوار افتاده بود و تا چهار مرگ خوار بعلاوه ی مالفوی و گرگینه ی خشمگین . - ما یک مشکل داریم اسنیپ . مثل اینکه پسره قادر .... ولی یک نفر دیگر تقریباً با ملایمت اسم اسنیپ را صدا کرده بود:
- سوروس ... صدا بیش از هر چیز دیگر که هری در تمام عمرش تجربه کرده بود او را ترساند. برای اولین بار دامبلدور داشت تمنا می کرد. اسنیپ چیزی نگفت و ولی مالفوی را با خشونت از سر راه کنار زد و جلو رفت. سه مرگ خوار بدون هیچ کلمه ای عقب رفتند. حتی گرگینه هم ترسیده بود. اسنیپ برای لحظه ای به دامبلدور خیره شد و انزجار و تنفر شدیدی در خطوط نا ملایم صورتش شکل گرفت
2 ... سوروس ... خواهش می کنم - اسنیپ چوبدستی اش را برداشت و آن را مستقیماً به سمت دامبلدور نشانه گرفت.
- آواداکداورا
________________
ولدمورت قرار داشت به همراه تمامی مرگ خوارانش
- gز بخبو و لطاعوونت
- چوا آمحلی ابنجا پاتو ، چوا به قطع و خودمان نبامتدایی ، عن و آنجا انتظاونت
را عالی کشباحتم. چوا قیافه ات اینقدی تغببو کوتاه ؟
- قطعه اش خیلی مقطعله. همه اش ابوابیت تعو بق عالی کنم ولی قبل از آن
عای خوام اجازه ابتدای جاسوسان آن پابیو خوقت - دامبلg- که دو ضخواه موگ
خه اوهای عان هستند وا ادب کنم . به خهوا=طو آن خبیانتصاوان به که
نتوانستم بیام به قطعوت و همین =لوو صحه عالی ببینهای 15 سال پوش سنهای
داشتم.
ولدمورت که داشت به تک تک مرگ خوارهای خود نگاه کی کرد گفت:
- جاسوس دامبلدو دو جمع عوگ خواوهای من ، ابن امضحان نت اوه
- عبو اکن عن حسابشان را ببوسم، بعد همه چبز و ابو ابن تهوشعب عالی دهم.
هری حالا با خشم و عصبانیت به جمع مرگ خوارها نگاه می کرد. با صدای بلند و پر از خشم فریاد زد:
- سوروس اسنیپ، دراکو مالفوی ، نارسیسا بلک بیاید پیش من سه نفر که شنل سیاه رنگ پوشیده بودند با ترس و لرز و به آهستگی به سمت هری آمدند، ولدمورت که باورش نمی شد اسنیپ جاسوس دامبلدور باشد گفت:
- پاتو ، آبا ته واقعا مطمئنی . خودت صه عباسی دانهای سوروس چهل و پیش
دامبلدوو را بوال من کشت و او بتاکال از بهتو بن عوگ خه او هال عن هم
هست. آن نمایی تواند جاسوس باشد .
- اشتباه مالی کنل والحکمهوونت ، دامبلg چهل لgن پبش نموده ، اون همبین
اعوز توسطا لعن کشته شد و دو آن زمان بتکی از اعشعای عمحقل ققنوس بود.
که معجون هفت عطعاوه خهوده بود. به جای این کشته شد . البته از ابن
عه اشعه فقطا خود اسنیپ عالی = gنه . هبج بخاک از اقواعد محفل از این مهوشغهع
را نمایل = gنه . و این محنت ابن اسنبپا خابانتاکا به همواه را که ی عایش
بوایی دامبلطgو جاسوسایل عالی کودند.
هری به دراکو و مادرش نگاه می کرد که با ترس و لرز به او نگاه می کردند: - سزای کسی که به ولدمورت خیانت کنه مرگه، پس آماده ی مرگ خودتون باشید. آنها که از ترس به هری نگاه می کردند، سریع خود را به پای ولدمورت انداختند و گفتند: - ارباب ما رو ببخشید، مانفهمیدیم ... ما را ببخشید هری چوبدستی اش را به سمت هر سه آنها گرفت و با صدای بلند گفت: - ری ران آواداکداورا(Rerun AUoadcakcedaUerca)
:{ :: در طول این مدت همه اش خاطراتی که در طول مدتی که به جامعه ی جادوگری آمده بود را مشاهده می کرد و کشته شدن ماردشی توسط ولدمورت ... کشته شدن سیریوس توسط بلاتریکس ... کشته شدن سدریک توسط دم بارک... جدال با باسیلیسک در تالار اسرار ... اتفاقات ساختمان شیون آوارگان ... اتفاقات در وزارت خانه ... اتفاقات در غار ... اتفاقات در مرحله ی سوم جام سه افسونگر ... دیدارش با گودریک گریفیندور و.... ولی جالب این بود که هیچ از خاطرات ولدمورت را به خاطر نمی آورد... در طول این مدت بی هوش در درمانگاه هاگوارتز بستری بود. هنوز بعد از این یک هفته بی هوشی به هوش نیامده بود... شفابخش های سنت مانگو به آنجا آمده بودند تا او را درمان کنند ولی تلاششان بیهوده بود. همه ی آنها از بهبودی او قطع امید کرده بودند و قرار بود روز بعد در بخش قرنطینه ی سنت مانگو بستری شود. ولی در آن زمان اتفاقی در حال وقوع بود... هری داشت به آرامی چشم هایش را باز می کرد... همه جا تاریک بود... به سختی توانست از جای خود بلند شود ... به سمت راست خود نگاه کرد... هاگرید با آرامش بر روی صندلیی که در کنار تخت قرار داشت خوابیده بود... هوا بسیار سرد بود... از تخت خود به آرامی بلند شد و به سمت تخت کناری رفت و پتویی که بر روی تخت بود را برداشت و آرام آرام به سمت هاگرید رفت و پتو را بر روی او انداخت ... با اینکه خواب هاگرید خیلی سنگین بود ولی از وجود پتویی که او را در بر گرفته بود از خواب پرید و هری را در سمت روبروی خود دید ...
________________
لحظه ای به همین منوال گذشت و هاگرید هاج و واج داشت به هری نگاه می کرد ... هنوز باورش نمی شد که هری به هوش امده است . به تخت خالی هری نگاهی کرد ... زمانی که مطمئن شد که او خود هری هست به سمتش رفت و با دستان بزرگش او را در آغوشش گرفت در حالی که از فرط خوشحالی گریه می کرد گفت: - باورم نمی شه که به هوش اومدی هری... شفا بخشا دیگه از خوب شدنت قطع امید کرده بودند ... فکر می کردم که تو رو هم مثل دامبلدور ... هاگرید با دست راستش اشکهایش را پاک کرد ... هری هم از این فرصت استفاده کرد و خود را از زیر فشار های اون بیرون آورد. سپس با کنجکاوی پرسید: - هاگرید چه بلایی سر من اومده و برای چی من اینجام ؟ هاگرید می خواست پاسخ هری را بدهد که مادام پامفری که از فریادهای هاگرید از خواب پریده بود از در وارد شد... زمانی که دید هری به هوش اومده با خوشحالی گفت: - پس بالاخره به هوش اومدی ... دیگه داشتم ناامید می شدم ... بهتره من برم مینروا را خبر کنم ...
مادام پامفری این را گفت و سریع از اتاق بیرون رفت ... هری بار دیگر سوالش را تکرار کرد ... هاگرید برای لحظه ای ساکت ماند و سپس گفت: - راستش را بخوای تو یک هفته پیش بعد از ملاقاتت با اسنیپ این بلا سرت اومد ... هنوز هیچ کس هیچ چیزی در مورد بلایی که سرت اومده نمی دونه ولی خیلی شانس آوردی اون روز اسنیپ به خاطر رفتار تند تو که باهاش کردی خیلی ناراحت شد و یادش رفته قلم و کتاباش را برداره ... بعد از یه مدت یادش اومد که کیفش را در دفترت جا گذاشته برای همین اومد به دفترت تا کتابش را برداره ... این طور که خودش گفت خیلی در زده ولی تو در رو براش باز نکردی ... برای همین خودش بدون اجازه اومده تو دفترت و با جسم بی هوش تو مواجه شد... اون هم که جادوی سیاه رو فوله با چند تا از اون طلسما تونست که نمی دونم چی چی رو نگذاره از بدنت بیاد بیرون و تو زنده بمونی هری برای لحظه ای ساکت ماند... پس آن خوابی که بعد از خروج از آن دشت دیده بود واقعیت داشت و آن فرد اسنیپ بوده ... - ولی چرا من را به سنت مانگو نبردند و در همین جا بستریم کردند... - خوب دلیلش واضحه ... وزیر از این نگران بود نکنه در مدتی که تو در سنت مانگو بستری هستی اسمشو نبر از فرصت استفاده کنه و به همراه بقیه ارتشش به اینجا حمله کنند و برای همین تورو در این جا بستری کردند... اگه بدونی در این مدت چند تا مامور وزارت خونه برای محافظت از هاگوارتز ...
________________
هاگرید در حال تعریف ماجرا بود که در درمانگاه باز شد و مک گونگال به همراه مادام پامفری وارد شدند... مک گونگال که نمی توانست شادی خود را پنهان کند به سمت هری آمد... در حالی که دست از پا نمی شناخت با خوشحالی گفت: - نمی دونم چه طوری شادی خودم رو بیان کنم . ای کاش یوآن و نویل و جینی هم الان اینجا
بودند ...
هری که از حرف مک گونگال متعجب شده بود گفت: - مگه در این مدتی که من بیهوش بودم و اتفاقی برای اونها افتاده... - نه نه هری ... حال اونا خوابه ... اونها همین یک ساعت پیش برای انجام یکی از کارهای ناتمام تو از هاگواتز رفتند بیرون ...
- کار ناتمام من ؟ هری این سوال را با تعجب پرسید... مک گونگالی که می دانست هری این سوال را می پرسد با
- برای همون جام طلایی که در دفترت قرار داره...
هری این حرفها را از روی عصبانیت فریاد زد... - اروم باش هری ... سوروس گفت که برای از بین بردن اون مهارت داره و می خواد کار ناتمام تو رو تموم بکنه ...
- اونها کجا رفتن ؟
- در جنگل سیاه ... همون جایی که گراوپی قرار داره ... تو اون غار ... این حرف را هاگرید گفت...
- هاگرید می تونی به من یگی جای دقیق اون غاره کجاست ... - آقای پاتر شما باید تا دو روز دیگه در اینجا بستری بشی ... همین الان هم باید منتظر بشید تا شفا بخش های سنت مانگو... هری هیچ توجه ای به حرف های مادام پامفری نمی کرد و داشت به هاگرید نگاه می کرد ... - هاگرید خواهش می کنم ... جون هر سه تاشون در خطره ... نباید بدون اجازه ی من به اون دست می زدن ... اون خیلی خطرناکه - خوب ... فکر کنم کوهستانی که بعد از جنگل سیاه قرار داره را بشناسی ... در اطراف قله ی بلند ترین کوه اونجا یک قار هستش که فقط زمانی که به اونجا نزدیک باشی ی تونی ببینی و از دور اصلا پیدا نیست
________________
تا هاگرید کلمه ی آخر را گفت... هری هم سریع به سمت تخت خود رفت و چوبدستی اش که به همراه ردایش بر روی پنجره قرار داشت را برداشت و بدون توجه به دیگران که داشتند با تعجب به او نگاه می کردند ذهنش را بر روی جایی که هاگرید گفته بود متمرکز کرد و به آنجا آپارات کرد...
{ :: * هوای بسیار سردی بود... برفی سنگین بر روی کوه نشسته بود... داشت دنبال رد پایی از آن سه نفر می گشت... در دلش آرزو می کرد که آنها هنوز به آن قار نرسیده باشند... آخر تا آنجا یک ساعت و نیم راه بود و طبق گفته ی مک گونگال آنها یک ساعت بود که از قلعه بیرون رفته اند... هیچ لباس گرمی هم نپوشیده بود و با همان لباس خواب خود به آنجا آپارات کرده بود... و داشت از سرما می لرزید... ولی اینها اهمیتی نداشت... نباید می گذاشت که آنها دست به نابودی آن جاودانه ساز بزنند و ولی سوروس به جادوی سیاه احاطه ی کامل داشت و می توانست آن جاودانه ساز را نابود کند و به خاطر اینکه برف شدیدی آمده بود دهانه سیاه رنگ غار از دور پیدا بود و او به آسانی توانست آن غار را پیدا کند... به سمت آنجا حرکت کرد و وارد غار شد ... بسیار خوشحالی بود که سوروس و بقیه هنوز به غار نرسیده اند ... برای همین درون غار منتظر آنها شد تا بیایند... ابتدا با طلسمی ردپای خود که بر روی برفها بود را پاک کرد و سپس وردی خواند که بدن خود را گرم کند و منتظر شد ... صدای خور خور گراوپ از دور می امد ... چند دقیقه ای نگذشته بود که صدای ریموس را شنید ... - سوروس من پیداش کردم ... ایناهاش ... چندی گذشت که توانست قیافه ی آن سه که وارد شدند را تشخیص دهد... - ریموس کار احمقانه ای کردی که اینجا را برای نابودی اون جام انتخاب کردید... به محض اینکه هری این حرف را زد و هر سه ی آنها چوبدستی اشان را بیرون آورد و به سمت او نشانه گرفتند ...
- سوروس منجم همفری ... یوآن برای لحظه ای به او نگاه کرد و چوبدستی اش را کمی پایین آورد... نگاهی به دو دوستش که داشتند با حیرت به هری نگاه می کردند... - از کجا معلوم که خودت را به شکل اون در نیورده باشی و اصلا هری الان تو درمانگاه بی هوش افتاده ... هری با آرامش گفت:
________________
- سوروس درسته ... ولی نگفتی اون لیستی که بهت گفته بودم از اسلاگهورن گرفتی یا نه ؟ یک چیز دیگه هم هست چه کسی به غیر از من می دونه که این پسر بچه ی ناز و خشکلی که در برابر من قرار داره همون سوروس اسنیپه .. ان سه نفر که از دیدن هری از طرفی شکه شده بودند و از طرف دیگر بسیار خوشحالی بودند و از خوشحالی به سمت او هجوم آوردند... - ای... یعنی خودتی ... ولی تو که تا یک ساعت پیش بیهوش افتاده بودی تو تخت درمانگاه و ... - درسته ... همین الان به هوش اومدم ... وقتی فهمیدم چه کار احمقانه ای می خواید انجام بدید و اومدید اینجا تا اون جام رو نابود کنید خودم رو سریع رسوندم اینجا تا نگذارم نابودش کنید.. - ولی چرا ... مگه نمی خوای این نابود بشه... - خوب درسته ... اخه اون خیلی وحشت ناک و قویه ... فکر نکنم بتونید از پسش بر بیاید و تازه مگه فراموش کردید... زمانی که اون روح از جام بیرون بیاد چه صدای وحشت ناکی تولید می کنه و فکر کنم که گراوپ با این صدا از خواب بپره و بهتون حمله کنه و حتی اینکه ممکنه کوه ریزش کنه ونتونید از اینجا دیگه بیرون بیاید و ...
نویل گفت: - خوب ... برا اینجاش هم فکر کرده بودیم ... می خواستیم از طلسم خاموشی در اطرافش استفاده کنیم ... - آخه احمق ها من که بهتون گفته بودم اون صداش با بقیه ی صداها فرق می کنه ... هیچ طلسمی نمی تونه صدای این را خنثی کنه ...
تانکس که داشت به خود می لرزید گفت: - بهتره صحبت کردن درباره ی این موضوع را تو هاگوارتز انجام بدیم . آخه با این وضعیتی که تو داری فکر نکنم اینجا جای مناسبی برای صحبت کردن باشه ... هری لحظه ای فکر کرد و سپس به سمت آنها آمد و گفت : - اه... خوب ... راست می گی ... این طوری بهتره ... دستهای من رو بگیرید تا به اتاق من آپارات کنیم ...
________________
فقی میمال) پیاپmراتع و ژوبیم آفر پنج چلیچینه ی الفقه و الج - نه من چنین اجازه ای به شما چند نفر نمی دم ... نمی گذارم تو جنگ شرکت کنید - ولی هری ما دیگه به سن قانونی رسیدیم و می تونیم از خودمون دفاع کنیم ... - تازه من تو این سه ماه گذشته بهشون همه چیز در مورد دفاع در برابر جادوی سیاه را یاد دادم و اینا حالا همه چیز رو در مورد یک کاراگاه واقعی می دون ... - ولی فرانک ... خودت که قول من به آرتور و مالی را که یادته ... رون با خوشحالی از جای خود بلند شد و نامه ای را از جیب ردایش بیرون آورد و به سمت هری پرت کرد...
- این نامه رو هدویگ هفته قبل آورده بهتره بخونی تا متوجه بشی ... هری که داشت با شک و تردید به نامه مچاله شده نگاه می کرد نامه را باز کرد و شروع به
خواندن نامه کرد...
بساط هم برون
ابی بر واسره که نور این موقعیت اضطرنالع فوای ضوالفرست را بر اشته باشی . نمی خواه اوران بساله ای که دور ففته بیش اتفاوه افتاد بر و باره تل برابر بشه . بایبر مواظبتش باشی که نر یار طرف مالفوی نمره وگرنه حسن می بر و نام و نو ... یات جایز بریله ... من به تو افتضار می کنم که می ضوای برابر برابر ارتش فرمونی که بی درونی به افسری کرماع کنی ... ولی بایبر افسری فم موافویه باشه . فسیر می باشه اورن فرمانسره ی عملیاته ... ضو بر است که ضواب می برونی جه جو کری جون غمه ما سرور نا صالط
نهجابت نامه ... بسیار ورنر فیلم من و آرتور سر و بیلی و مارلی سرور انر مصافل انباخته بیرون ... نامی به ونیم جسرا این کار کرو کاربرده ولی حتماً دلیلی بر انته که این کار ترور انجام برابره ... بستره از موضوع در و در نشسیم ... من به تو این اجازه کرور می بر هم که بر در جنیف علیه اسم شسو نابر شرکت کنی ... ولی این به کار مورد ضو افسر کوجیکست محسویه نمی کنه ... اوران جنین حقی نساکره ... فنوفر یافت ماه بر یله تا جشن تولسر ش مونسته و فنونر ففسه سالتش
نشسره ور ضیلی جیرفا بمرور برابر بور برابر جماره وری بسیاه نمی در ورنه ... به نظر بستریت این جلف
مرد و نه فستش و نمی خوابد که باخترش به بر این جنتلف شرکت کنه و ...
________________
هری دیگر ادامه ی نامه را نخواند زیرا متوجه ی موضوع نامه شد ... نامه را پایین گرفت و با کنایه گفت :
- خوب...
هرمیون که متوجه نگاه هری شده بود گفت:
- خوب که چی ... - هرمیون این نامه رو مادر رون قبل از واقعه ی خونه ی لارنگ نوشته ...فکر نکنم که دیگه حالا اون موافق باشه... - نخیرم ... هیچ وقت این طور نیست ... اگه مخالف بود باید همین دیروز که خبر خوب شدنت را برامون می فرستاد و تو نامش می نوشت ... ولی من چنین چیزی ندیم هری ... - رون داری لجبازی می کنی ... من این اجازه رو نمی دوم ... -هری و فرانک که گفت ... ما هر دوتامون هر چی که بلد بودیم تو این مدت سه ماه به این چهارتا کوچولو آموزش دادیم ... فکر نکنم تا حالا قدرتشون را دیده باشی ... فکر نکنم دیگه مثل قبل حریف هر چهار تاشون بشم... - الیس راست می گه هری ... قدرتشون را می خوای بهت نشون بدیم ... - فرانک جان ... من در صورتی که قدرتشون را هم ببینم نظرم تغییر نمی کنه ... دراکو که تا آن زمان ساکت بود با عصبانیت گفت: - من می دونم درد تو چیه هری ... تو فقط فکر می کنی تو این مدت که تغییر کردی و به بقیه آموزش دادی ... فقط اونا قدرت مقابله با ولدمورت رو دارند و بقیه حتما در برابرش شکست می
خورن... - نه دراکو من این طوری فکر نمی کنم ... من طبق برنامه ریزی اونا رو گروه بندی کردم ... خودت بگو ... اگه تو وسط اون جنگ با هرمیون و رون و نویل ظاهر بشی ... ممکنه که بچه های مدرسه شما رو با مرگ خوارا اشتباه بگیرن ... اگه شما چهار تا بیاین همه چیز به هم نمی ریزه ... من نمی خوام در اویل حمله اون ولدمورت بفهمه که من بهش در این مدت دروغ
هرمیون وسط حرف هری پرید و گفت: - مگه تو نگفتی که اون به همراه اونا حمله نمی کنه و از جای دیگه می خواد بره تو هاگوارتز تا اون شمشیر رو تصاحب کنه... - خوب درسته ... من ریسک نمی کنم هرمیون ... ممکنه تو این مدت که یکی از مرگ خواراش به پیشش بره و بگه که شمازنده اید...
نویل که بسیار عصبانی بود گفت:
________________
- وایسا ببینم ... چه جوری مامان و بابا به همراه مامان دراکو و همین طور محفلی ها می تونن تو اون جنگ شرکت کنن ... اونوقت ما نمی تونیم ... هان؟
رون گفت:
- نویل خوب چیزی گفتی ... نویل راست می گه ... - نویل جان باید خدمتت بگم که اونا از همون معجونی که من به سوروس و تانکس و ریموس دادم می خورن و تغییر شکل می دن و...
- پس ما هم تغییر شکل می دیم ...
هری با قاطعیت گفت:
- نمی شه...
پدر نویل با عصبانیت گفت: - هری تو اصلاً شبیه پدرت نیستی... اون هیچ وقت روی دوستاش روزمین نمی انداخت و هر کاری از دستش بر می اومد برای اونا انجام می داد ... دوستاش هم همین طور بودند ... حاظر بودند جونشون رو برای یکدیگه به خطر باندازند ... الان این چهار تا از بهترین دوستات دارن ازت خواهش می کنن که تو اجازه بدی آنها در برابر نیروی پلیدی بجنگن ... چرا نمی گذاری که او نام با تو شرکت کنن ... مطمئنم از اون معجون به اندازه ی کافی برای همه ی ما هستش ... بهتره دیگه نه نگی و بگذاری اونام با ما در جنگ شرکت کنن ... بهت قول می دم که این چهار تا دوست مثل دانش آموزای خودت تو هاگوارتز باشن و بتونن از پس اونا بر بیان ... هری برای لحظه ای فکر کرد و بالاخره موافقت خودش را ابراز نمود ... سپس گفت: - ولی جینی نمی تونه با شما بیاد ... چون از مادرش اجازه نداره و تازه هنوز به سن قانونی
نرسیده ...
رون با خوشحالی گفت:
- اگه نمی گفتی هم نمی گذاشتیم بیاد ... - راستی الان کجاست ... آخرین بار که دیدمش داشت می رفت طبقه ی بالا ...
الیس گفت: - هیچی ... داره به همراه آگوستا به فاکز غذا می دن ... تو این مدت همش پیش اون بوده و از جاش تکون نخورده ...
هری برای لحظه ای فکر کرد و سپس گفت: - خوب ... پس من هم مزاحمش نمی شم... بهتره دیگه برم چون داره دیر می شه ... فقط امروز اومدم این را بهتون بگم که شما چهار شنبه شب به همراه فاکز باید برید به ساختمان شیون آوارگان و یک هفته ای اونجا بمونید تا من خبرتون کنم ... چهارشنبه به محض اینکه به اونجا رفتید ... باید به فاکز بگید بیاد دفتر من تا باهاش کار دارم...
________________
- ولی هری براچی نمی گذاری خودمون آپارات کنیم به اونجا و چرا باید حتماً با فاکز به اونجا
برای ... - ببین رون ... من که قبلاً بهت گفتم ... ولدمورت برا اینجا نگهبان گذاشته و مواظب اینجا هست که مبادا من به اینجا بیام ... برا همین شما باید از فاکز برای بیرون اومدن از اینجا استفاده کنید...
هری از جای خود بلند شد که نارسیسا پرسید: - اه... یادم رفته بود... راستی حالا کجا می خوای بری ... - می خوام با کریچر برم برای این دو هفته آذوغه تهیه کنم ... کریچر یالا بیا می خوایم بریم
خرید ...
:} | :
هری پس از اینکه به همراه فاکز و کریچر به کوچه ی دیاگان برای خرید رفته بود و برای آذوغه ی دو هفته ی دیگر خرید کرده بودند... به همراه آن دو به گودریک هالی برگشته بودند ... زمانی که هری وارد خانه ی خود در گودریک هال شد دید که همه جا تاریک است در درون هالی کسی به غیر از جینی ویزلی را ندید که منتظر هری بود تا برگردد ... بقیه افراد به خاطر اینکه دیر وقت بود به اتاق خود در طبقه ی بالا رفته بودند... همه ی لامپ ها خاموش بود... تنها نوری که در اتاق وجود داشت از شمع بزرگی که در دست جینی بود ساطع می شد... نمی دانست چرا ولی از وجود جینی در آن اتاق می ترسید... می ترسید که نتواند جلوی خود را بگیرد و به جینی ابراز احساسات کند ... هری سریع به کریچر گفت: - کریچر بهتره همه ی این وسایل رو که درون این چمدون جادویی گذاشتم ببری تو آشپزخونه و دیگه بگیری بخوابی ... کریچر هم حرف ارباب خود را گوش کرد و چمدان نارنجی رنگ کوچکی که در دستش بود را به آشپر خانه برد... فاکز هم که متوجه ی موقعیت هری شده بود و از روی دوش هری بلند شد و به سمت پنجره ی اتاق پرواز کرد و در جای همیشه گی اش نشست ... - خوب جینی کاری داشتی که منتظر من شدی تا برگردم؟ جینی کمی به هری نزدیک شد و با حالت معصومانه ای گفت: - هری باید به من قول بدی که از جدالت با ولدمورت زنده بیرون می یای ... هری که از حرف جینی تعجب کرده بود گفت: - منظورت چیه ؟ - خودت خوب می دونی که منظورم چیه هری ... فکر کردی من اینقدر کودن شدم که نفهمم می خوای چه کار کنی ... باید قول بدی... هری به ارامی گفت:
________________
- هیس ... جینی آرومتر ... ممکنه بقیه رو بیدار کنی ... ولی نمی شه که قول داد... خودت خوب می دونی که هیچ چیز رو نمی شه پیش بینی کرد و ... - من خوب می دونم که با نیرویی که به دست آوردی قدرتت خیلی بیشتر از اونه و می تونی شکستش بدی ... ولی ... - می دونم منظورت چیه ... ولی جینی من که نمی تونم تمام کارهام رو به خوبی انجام بدم... ممکنه تو بعضی از کارها مشکلی پیش بیاد ... ولی مطمئن باشی که من تمام سعی و تلاشم رو برای نجات جون خودم انجام می دم ... جینی وسط حرف هری پرید و گفت: - تو باید قول بدی... - نه جینی من همچین کاری نمی کنم و چون ممکنه که در این مبارزه پیروز نشم و نتونم به قولم عمل کنم ... - ولی هری ... تو نباید ... - ببین جینی الان ساعت یازده و من باید هر چه سریعتر برم هاگوارتز ... نمی تونم زیاد اینجا بمونم ... لطف کن من رو ببخش... همه چیز رویه روز حتماً برات توضیح می دم ... اتفاقی که هفته ی قبل برای من افتاد که خاطرت هست ... دیدی که چه بالایی سرم اومد ... نمی تونم هیچ چیز از گذشته ی دردناک خودم به خاطر بیارم ... نمی تونم به دامبلدور و سیریوس و بقیه دوستانم که باهاشون خاطره ی خوشی داشتم فکر کنم ... ممکنه دوباره مثل قبل بشه ... پس بهتره تو رو تو این مدت تنها بگذارم ... مطمئن باشی که دو هفته ی دیگه همه چیز تموم می شه ... فقط کافیه دو هفته دیگه صبر کنی تا من کارم رو تموم بکنم ... اون وقته که برای
همیشه پیشت می مونم ... هری بدون توجه به جینی به فاکز گفت : - فاکز بیا من رو ببر به هاگوارتز ...
} | :
خیلی وقت بود که دامبلدور را درون قابش ندیده بود... هنوز یادش نمی آمد از چه زمانی ... هر بار که به دفتر مک گونگال رفته بود او در تابلویش نبود ... نمی دانست چرا دامبلدور هیچ وقت در تابلویش نیست ... شاید نمی خواست با هری مواجه بشود ... از اینگونه رفتار دامبلدور نفرت داشت ... ولی دامبلدور زمانی که زنده بود برای هری بیشتر از بقیه ارزش قائل بود ... شاید برای این کارش هم دلیلی داشته باشد ... هری هر چه فکر می کرد کمتر نتیجه می گرفت ... تا زمان حمله ولدمورت به هاگوارتز فقط دو هفته ی دیگر زمان باقی مانده بود و او هنوز جریان حمله ولدمورت را به دانش آموزان هاگوارتز نگفته بود... قرار بود امشب بعد از کلاس الف دال به بچه ها حقیقت را بگوید ... جام هافلپاف را نیز مثل دو جاودانه ساز قبلی که نابود کرده بود در تالار
اسرار نابود کرد ... در آن شب باسیلیسک را نیز برای حمله آماده کرده بود... می خواست برای حمله در برابر ولدمورت از باسیلیسک هم کمک بگیرید... می دانست که به تنهایی نمی تواند حریف ولدمورت شود ... ولدمورت را بعد از اتفاقی که در خانه ی لارنگ ها افتاده بود دیگر ندیده بود... فقط زمانی که به هوش اومده بود از طریق لیگیو منسی در همان شب با او حرف زده بود ... ولدمورت هنوز از دلیل اینکه چرا هری به آن وضع افتاده بود و چیزی نمی دانست... امشب شبی بود که به دانش آموزان ارتش دامبلدور کلاس داشت... می شد گفت آخرین کلاسی و آن هم در مورد دفاع در برابر دیوانه سازها بود... طرز ساختن یک سپر مدافع قوی را در طول هفته ی گذشته تمام دانش آموزان یاد گرفته بودند... همه می توانستند یک سپر مدافع کامل را درست کنند... البته چند سال دومی و سومی نتوانسته بودند که کاملا سپر مدافع خود را درست کنند و فقط توانسته بودند سپری نقره ای رنگ از چوبدستی خود بیرون دهند... امشب شبی بود که باید از حمله ولدمورت به هاگوارتز به آنها خبر می داد... از ابتدای کلاس ذهنش بر روی این بود که چه طور می تواند این مطلب را به آنها بگوید... از ابتدای کلاس تا به حال دانش آموزان داشتند آخرین سپر مدافع خود را برای معلم خود درست می کردند... زمانی که آخرین دانش آموز توانست که سپر مدافع خود را که چیزی شبیه خارپشت درست کند... هری از جای خود بلند شد و گفت: - بچه ها مطمئنم که حالا همه چیز را در مورد این طلسم می دانید ... ولی یک چیز دیگر هم مونده که فکر نکنم شماها بهش توجه کرده باشید... کسی می تونه بگه اون چیه ؟ همه ساکت بودند... معنی حرف هری را نمی فهمیدند... ولی آنها می توانستند یک سپر مدافع کامل را درست کنند و دیگر چیزی نبود که در مورد این طلسم ندانند... هری که متوجه شد که هیچ کس نمی تواند جوابش را بدهد گفت: - خب بهتره خودم بگم ... می خواستم در مورد این موضوع صحبت کنم که چرا موجود نقره ای رنگی که از چوبدستی شما بیرون می یاد باید چنین شکلی و یا بهتره بگم چنین اندازه ای داشته باشه ... چرا یکی باید به اندازه ی گوزن باشه و دیگری به اندازه ی یک توله سگ کوچلو ... چون مطمئنم که جوابش را نمی دونید بهتره خودم بگم ... شاید ندونید ... ولی طلسم اکسپکتوپاترونوم یک طلسم سیاهه ... البته با مقداری تغییر ... برای این طلسم شما خاطره ای که انتخاب می کنید بسیار بسیار مهم است ... اگر خاطره ی شادی بخشی که انتخاب می کنید در مورد شادیتون در جمع دوستانت یا خانوادهتون و ... هست سپر مدافعتون ممکنه که چیز خوبی از آب در نیاد و همون موجود کم قدرت از چوبدستی اتون بیرون بیاد ... ولی اگر شادیتون در مورد موضوع بسیار وحشت ناکی که در گذشته انجام دادید مثل ازار و اذیت دشمنانتون و ... باشه سپر مدافعتون چند برابر از قبل در می یاد و ممکنه حتی در مواردی سپر مدافعتون تغییر شکل بده ... برای مثال همه ی شما می دونید که سپر مدافع من چه شکلیه ... ولی امروز
________________
می خوام به یک خاطره ی بسیار وحشت ناک که البته من در آن بسیار شاد بودم را زمان گفتن
طلسم بگم ... خوب نگاه کنید : هری می دانست می خواهد بر روی کدام موضوع تمرکز کند... از این کارش بسیار نفرت داشت ولی برای آموزش این افراد لازم بود... چوبدستی اش را بیرون آورد و ذهنش را بر روی اتفاقی
که زمانی که IV سالش بود تمرکز داد... همان زمانی که عجز و لابه ی دامبلدور از اسنیپ را
دیده بود ... شاید می شود گفت که شادترین خاطره ای که در عمرش دیده بود همین بود... سپس فریاد زد:
- اکسپکتو پاترونوم بر خلاف دفعه های قبلی که گوزنی نقره ای رنگ از چوبدستی اش بیرون می آمد ... اشعه هایی تابناک سطح اتاق را در بر گرفت و مثل مداد نقاشی که تصویری را ترسیم می کرد چهره ی موجودی عظیم و جسه ای را ترسیم می کرد... با اینکه در کلاس های الف دال پرفسور پاتر ظهور چنین موجودی غیر طبیعی نبود ولی دانش آموزان از پدیده ای که در حال وقوع بود بسیار شگفت زده شده بودند چند قدم از جای خود عقبت تر رفتند... نقش و نگارهای آن موجود داشت کامل می شد... ماری عظیم جسه به چشمانی نقره ای رنگ ... آن مار غول پیکر دیگر کامل شده بود... سرش را به سمت بالا آورد و از جای خود بلند شد... با اینکه حرکت کردن در آن کلاس بسیار کوچک برای آن مار بسیار دشوار بود... شروع به حرکت کردن کرد و رویش را به سمت اربابش که او را ساخته بود کرد ... سپس به سمت او آمد خود را در اطراف او حلقه پیچ کرد... دانش آموزان که دیگر هری را نمی دیدند کمی نگران شدند ولی قبل از اینکه کسی کاری انجام دهد مار غول پیکر کم کم نامرئی شد و از بین رفت... هری در میان آن داشت با لذت به قدرت جادویی که داشت نگاه می کرد ... چند دقیقه ای گذشت که وضع کلاس به حالت عادی خود برگشت ... تمامی دانش آموزان می خواستند سپر مدافعی به مانند معلمشان تشکیل دهند و برای همین سریع دست به کار شدند... از شدت طلسم کردن دانش آموزان ... نورهای نقره ای رنگ تمام اتاق را در بر گرفت و پشت سر هم موجودات نقره ای رنگ از چوبدستی بچه ها بیرون می آمد... می شد گفت که سپر مدافع دانش آموزان نسبت به قبل کمی بزرگتر شده بودند ولی هیچ کدام مانند هری نتوانسته بودند که سپر مدافع خود را تغییر دهند ... همه کنجکاو بودند بدانند که زمان اجرا کردن طلسم هری به چه خاطره ی لذت بخشی را دیده بود... ولی هری هیچ جوابی به آنها نداده بود و خواسته بود به جای طلف کردن وقت کلاس به تمرین بپردازند... نیم ساعت به همین منوال گذشت... دیگر می شد گفت که کلاس تمام شده که هری با صدای بلند گفت:
________________
- خوب بچه ها می بینم که توانستید کنی پیشرفت در ساختن سپر مادافعتون داشته باشید... می تونید تو این مدت دو هفته در سالن عمومی گروه خود فقط به تمرین کردن این طلسم و بقیه طلسم هایی که من در این مدت یادتون دادم بپردازید... به خاطر اینکه امشب آخرین جلسه از گروه الف دال است برای همین می خواستم قبل از ترک این اتاق یک حقیقت بسیار مهم که در پیش دارید را برایتون شرح بدم... اولینش اینه که زمان جنگ معلوم شده ... پنج شنبه ی هفته ی آینده هستش ... می خوام تا پنج شنبه بتونید بر روی تمامی دروسی که بهتون دادم تمرین کنید تا بتونیم در برابر ارتش ولدمورت سربلند باشیم و بتونیم در برابر آنها مقاومت کنیم ... امشب دیگر کلاس من با شماها تموم می شه و شما دیگر با من در گروه الف دال کلاسی نخواهید داشت ... به جای من پرفسور مک گونگال و پرفسور اسپراوت و پرفسور فیلیت ویگ و پرفسور هاگرید شما را برای نظم دهی به ارتش هاگوارتز آماده می کنند... فردا شب توضیحات کامل را مدیره ی مدرسه به اطلاع شما خواهند رساند ... پس بهتره من در این مورد دیگر حرفی نزنم ... در این جنگ تمام کاراگاهان وزارت خانه هم شرکت می کنن و درصد پیروزی ما بسیار بالا هستش . هری به خاطر اینکه بعد از کلاس الف دال کلاس داشت بیش تر از این صحبت نکرد ... دانش آموزان که می دانستند که روزی چنین اتفاقی خواهد افتاد دیگر هیچ حرفی نزدند و راه خود را پیش گرفتند و از کلاسی بیرون رفتند...
پست التقsaفیتکی نویسفاتاق گاul: مرلین: Scalei 593 (a} Xahoo.com POIter/rd11(CUY(1/1OO.COI11
البوس دامبلدور: Dumb|ledoreIran (Ct) YaOO.COm
نام مارولو ریدل: VOldemOrt/rd11(CDYahOO.COm
آق سال سایت نویسافت کاu:
Wikarding World.ir
