www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس ، پاتر Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده: الیاس شباح
ماها جام
مقاباره
بر اساس مجموعه داستانهای هری پاتر نوشته جی . کی .
رولینگ
نویسنده: الیاس شباح Elias Shabah(aYahoo.com
http://www.book-worms.net
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس ، پاتر Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده: الیاس شباح
فصل اول : آلبوس، سوروس،
پاتر
سرسرای هاگوارتز مثل همه صبح های گذشته آن سال، پر از دانش آموزانی بود که با اشتها صبحانه دستپخت جان های آشپزخانه را فرو می دادند. دی اس های پر از غذا به سرعت خالی می شدند، لحظه ای نور خورشید که از سقف جادویی سرسرا می تا باید را منعکس می کردند و سپس دوباره پر می شدند . دانش اموزان در حالی که هار از گاهی چشم های خواب آلود شان لر و اسی مالیدند یا جمی از ه ای می کشیدند ، وارد سرسرا می شدند تا قبل از رفتن سر
کلاسهای صبح دلای از عزا در اورند . البوس سوروس پاتر، پسر کوچک هری پاتر معروف و جینی ویزلی ، سر میز گریفیندور نشسته بود . چشمهایش مادام بیان می از صبحانه و سقف سرسرا در حرکت بود . با اینکه بیش از نیم ساعت سر میز نشسته بود، به های چ چیز لب نزده بود. کم شدن ناگهانی اشتهای او احتمالا تنها اتفاق غیر عادی آن روز بود . درست مثل همه روزهای گذشته ، جغد های نامه رسان از پنجره های باز به درون سرسرا شیرجه زدند و به طرف گیرنده نامه ها و بسته هایشان پرواز کردند. البوس چنان ناگهانی سرش را به طرف دسته جغد ها برگرداند که نزدیک بود گردانش بشکند . در میان جغدها چشمش به جغدی برفی افتاد که بسته ای دراز را جمال می کرد. از خوشحالی از جا پرید و صندلیش را واژگون کرد. منابع جغد سفید رنگ ار ام روی میز جلوی البوس فرود اماد و بال هایش را با وقار بست . البوس بسته ای کاه را جغد برایش آورده بود چنگ زد . بلافاصله جعبه را باز کرد و رعدی را که پدرش برایش فرستاده بود، در آورد .
- - »! او و ووووو و « تقریبا هر کسی که در ان خظه جارو ی جدید البوس را دیده بود، ابراز شگفتی کرده بود. کسانی هم کاه ان صحنه را نمی دیدند، با صدای فریاد باقی به متوجه آن صحنه شدند . بلافاصله دسته کوچکی از افراد به دور البوسا جمع شدند و اولین نفر، لی لی پاتر، خواهر کوچکتر البوس بود. لیلی در حالی که با چشمانی باز به جارو نگاه می کرد، رو به آلبوس گفت : «نگفتم بابای ادش نمدیره . دیدی، جارو رو برات فرستاد.» سپس لیوان آب
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : البوس ، سوروس ، پاتر Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح پرتقال دست نخورده آلبوس را به طرف جغد سفید هال داد و گفت: «بخور هر ا! حتما خیلی خسته شادی . این ماهر اه از خونبه تا اینجا !» «آره، من همیشه گفتم بابا پولشو برای خرید هارا دور ریخته، خیلی جغد احمق یه! می توانست سوار جاروی آل بیشه و بیاد . » همه کسانی که صدای جیمز ، برادر بزرگتر لیلی و آلبوس، را شنیدند، زدند زیر خنده . لیلای رو به جیمز کرد و گفت: «بابیان بابا برای ال چاه جاروی خوبی خرید ه. اگه بهش بگی برای تولد تاوهام یکی می خبر ۵! >> جیمز مثل کسی که بوی بادی به دماغش خورده باشد ، صورتش را جمع کرد و گفت: «من اذرخش بابا رو دارم . جارویی که بابا بزرگ سیریوس بر اش خریده بود . » لیلای کمی اخم کرد و گفت: «ولی اذرخش دیگه خیلی قدیمی -اه . می دونی که امسال اسکورپیوس جستجوگر اسلایتریا نه و اون همای هر عدد ار ه . » جیمز با حالتی تمسخر امیزی خندی-اد و گفت: «آره، اسکوری کوچولاوی -اهر عبد دار ه . رعاد اون خیلی سریعه ، اون قدر سریع حرکت مای کناه کاه اساکور کوچولو نمی توانه سوارش شاه!»، بار دیگر صاد ای قهقهاه گریفیندوریها بلند شد و سپس جیمز در حالی که کمابی جدی تر حرف می زد ، به لی لی گفت: «جارو های جدید سریع تر از چیزین که بتونی تاوی زمین کویی-ادی ج سرعتاشو امتحان کنی . مطمئن باش من با اذرخش از های ج جارویی عقب نمای مونم . » لیلی چیز زیادی از جاروهای مسابقه و کوییدیچ نمای دانست، بنابر این تارجیح داد به طرف برادر دیگرش بیرود. «هی آل، میذاری من بار عدی به کام دور بازنم ؟» البوس نگاهی به چشمان مشتاق خواهرش کرد و گفت : «تنهایی ممکنه بی فاتی ، من عصر بعد از کالاس، گیاهشناسی بی کارم، بی ادم در گلخونه ، تو محوطه کنار گلخونه می تونی سوار شی . » البوس چشمکی به لی لی زد و روی باقی مانده غذاهای روی میز شیرجه زد . با وجود رعد روی میز صبحانه، ناه تنها اثری از بی اشتهایی چند لحظه پی-شش نبود بلکه خیلی هم گرسنه به نظر می رسید .
«لطفا در رو پشت سرتون ببندید. گیاهی که ای-ان جلسه می خوام بهتوان نشون بادام از ناور خوشش نمی-اد . » صدای پروفسور نویل لانگباتم در گلخانه می پ-ی چایل . گویی که کاغذ های تیره ای که شیشه های گلخانه شماره شاباش را می پوشاندند، صدایش را منعکس می کردند. آلبوس آخرین کسی بود که وارد شد . در را پشت سرش بست و این کار راه ورود پرتوهای خورشید به گلخانه را بست و گلخانه تقریبا در تاریکی مطلق فرو رفت.
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس، پاتر
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح «لوموس !» صورت گرد لانگباتم در نور ضعیف چوبد سایتش
دیده می شد که از پشت عی نکش به دانش آموزان خیا-اره شده بود . چشمش به آلبوس افتاد که رعدش را هم همراه خودش سر کلاس اورده بود. «اوه، البوس می دونم تاوهام مثل پدر و برادرات عاشق کوییدیچ و پروازی ولی نبای -د جارو تر و با خود تا با یاری تو گلخونه !» الابوس نگاهی به دور و برش انداخت و با صدایی که سعی می کرد تا حاد امکان آرام باشد، جواب داد: «بعد از کلاس لیلای مای خواد سوار جاروی جدی-دم شاه . و اسبه میان با خودم آورد مش» لیلی دختر کوچک هری و جینی پاتر بود که اتفاقا استعداد خیلی خوبی هم در گیاهشناسی داشت. «لیلی ، آهان؟ فک کنم از دیدن تلاه شیطان خوشحال می باشد.» لانگباتم هنوز جمله اش را تمام نکرده بود که همهمه ای در کلاس به پا شد . د خاتری هافلپافی تکرار کرد: «تالاه شیطان ؟» پسری با موهای طلای-ای کاه کنار او ای-استاد ه بود، گفت : «گفت تیله شیطان ؟ اینکه خیلی خطرناکه ، فاک
سی کردم سال ششم یا هفتم می خوانیم » البوس با خودش تکرار کرد: «تله شیطان» این همان گیاهی بود که پروفسور اسپرا وات، استاد گیاه شناسی در زمان تحصیل پدرش، برای محافظت از اکسایر استفاده کرده بود. پدرش به همراه عمو رون و خاله هرمی -اوناش در سال اول تحصیلشان توانسته بودند از پس آن بر آیاناد ولای
سوال این بود که چطور این کار را کرده بود . جواب سوالش را لانگباتم با صدای بلند داد: «نتر سید ، اگه بلاد باشید چجواری با تالله شیطان مقابله کنید ، اون قادر ها هم خطرناک نیست. در واقع علایت اصلی اینکاه جادوگر ها گرفتار تله _ شی طان میشن اینه کاه مای ترسان وگرنه روشن کردن یه آتش رو هر کسی بلد ه! بله ، بهتری -ان و اسوانترین راه مقابله با تله شیطان ، درست کردن آتشه و البته باید مواظب باشید که هول نکنید . اکثر کسایی که گیر تالله شیطان میافتن ، به خاطر ترسشون فراموش مای کنان که با یه آتش ساده می توانین خود شون رو نجات بدن . » لانگباتمم بچه ها را از بین ردیف گلها و گیاهانی که در گلخانه بودند رد کرد و به گوشه ای دنیاج تار باتلر د . آلبوس حس می کرد که پایش در گلهای کف آن قسمت از گلخانه فرو می رود. «تله شیطان تاریکی ، سارما و رطوبتر و دوست داره، بنا بر این در چنین محیط هایی بهتر رشد می کنه . معمولا روش حمله اش به این صورت که خیلی اروم شاخه هاش رو به طرف قربانیش دراز می کنه و دور دست و پای اون می پیچه و وقتی حسابی شاخه هاش دور قربانی اش محکم شد، اون رو به طرف خودش می کشاه . از این نظر خیلی به گیاه اختاپوس شبیهه . تکلیف این جلسه هم اینه که یه مقاله راجع به تفاوت های این دو تا گیاه
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس، پاتر
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح بنویسید . خب حالا مواظب باشید، داریم به تلاه شادی طان نزدیک میشیم . » لانگباتم چوبد ساتش را تکان داد و پارد ه ای کاه روبروی شان قرار داشت، کنار رفت. تابود ه از برگ های در از در گوشه گلخانه روی هم جمع شده بودند. البوس با تعجب نگاهی به تله شیطان انداخت. اگر نمای داناست آن یکی از خطرناک ترین گیاهان دنی است، بی شک افکار مای کرد که توده ای از علف های دریایی است که به تازگی از کف دریا چه چیده شده اند و احتمالا خاصیت دارویی دارد یا اینکه غذای مورد علاقه کرم فلوبر است . ولی ناگهان توده برگ های دراز بی مصرف جان گرفت. مثل حیوانی شکاری که ناگهان شکاری لذیذ را روبرویش دیده باشد ، پیچ و تابی خورد و به طرف دانش اموزان جمله ور شد . صدای جای غ دختر ها در گلخانه تاریک پای چی-اد . جمله برگ های تله شیطان به قدری ناگهانی و وحشتناک بود که حتی آلبوس هم خودش را عقب کشید ولی برگ ها درست یک اینجا قبل از اینکه به لانگ باتم ، که جلوتر از همه ایستاده بود، برسند متوقف شدند، گاویای کاه با مانعی نامریی برخورد کرده باشند . لانگباتم به قفس شیشه ای تلاه شیطان تکیه داد و شروع به توضیح دادن کرد: «با اینکه تله شیطان معمولا خیلی اروم قربانی شرو به دام می اندازه ولی در بعضی موارد هم هیجان زده میشه و ناگهانی حمله می کناه کاه البته به هیچ عنوان خطرش کمتر نیست چون برگ های تلاه شیطان می توانین خیلی سریع جمله کانن و خیلی هم قوی هستن . این اتفاق معمولا در مواقعی که چند نفار همزمان به اون نزدیک بشن یا اینکه یه انفار ناگهان به اون نزدیک بشه، رخ میده. مثلا اگه شما غیاب باشید و جایی نزدیکی به تالله شیطان ظاهر شاید ، امکان اینکه اون ناگهانی حمله کنه ، بیشتر ه . » آلبوس به تله شیطان خیره شد که درون قفس شی-شه ایش همچنان برای به چنگ آوردن لانگباتم تلاش می کرد. برگهای درازی که تا خظه ای پیش مثال دسته ای علاف خیلس و بی مصرف گوشه ای افتاده بود، اکنون به هزاران مار وحشی می مانست که همه تلاش خود را برای فرو کردن نیش هایشان در بدن قربانی شان می کردند. است. لانگباتم کمی عقب تر ایستاد، چوبدستش را اماده نگه داشت و گفت : «حالا چوبدست هاتون رو آماده نگه داری-اد و با فاصله بایستید، یاد توان با شاه ، به محض نزدیک شدن تله شیطان، آتش روشن کنید. حتی اگه برگ های گیاه بهتون رسید هم نترسید، به محض اینکه آتاش روشن کنی-اد، گیاه خودش رو عقب می کشاه . حالا اماده باشید . » نور قرمز رنگی از چوبدست لانگباتم به قفس نامریی تیله شیطان خورد . دیواره نامریی مثل شیشه ای گداختاه
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس، پاتر
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح به رنگ قرمز در آمد و تله شیطان به سرعت خودش را عقب کشید. دیواره برای مدتی به رنگ قرماز درخشید و سپس محو شد.
«الاحسالا! >>
تیله شیطان برای یک لحظه بی حرکات ای استاد و ساپس دوباره مثل حیوانی وحشی به سمت داناش امااوز ان هجوم برد. صدای جیغ دختر ها و فریاد پسر ها البوس را گیج می کرد. تالله شیطان داشت به سمت او می آمد . می خواست او را ببلعد. باید کاری می کرد. باید آتش روشن می کرد. چوبدستش را بلند کرد. به محاضا بی-ارون جهای بدن اتاش از چوبدستش تله شیطان متوقف شد ، سپس راهاش را به طرف بقیه دانش اموزان کاج کرد ولی دیگر اثرات ترس و وحشت ناشی از جمله ناگهانی اش از بین رفته بود . شاعله های اتاشا یکی یکی از چوبدست دانش اموزان بیرون می جهای دند و تبله شیطان بیشتر عقب می رفت تا اینکه دوباره مثال توده ای علف دریایی بی مصرف گوشه ای کز کرد .
لانگباتم با اشتیاق برای دانش اموزان دست زد . « افرین ، افرین ، عالی بود . د ه امتیاز برای گریفیندور چون البوس زودتر از همه اتش روشن کرد . خب حالامو اظاب باشید . تالله شیطان به این راحتی شکست نمی خاور ه . ای-ان دفعه جمله اروم رو ازمایش می کنه . تیله شیطان می تونه برگ هاش رو از زیر خاک حرکت بده و بعد یه دفعاه دور پای شما بپای چه . » - دوباره موجی از وحشت در بین دانش آموزان به وجود اماد ، همه به زیر پایشان خیره شدند و سعی می کرد ناد پایشان را از روی زمین بلند کنند . یک دختر هافلپافی خودش را در بغل دوست پسرش انداخت.
«هنوز ناه ، حرکت برگ های تبله شیطان از زیر خاک اروم تره ولی یا داتون باشه که اگاه دور پاتاون پای چی-اد نباید سعی کنید پاتاون رو از بین برگ هاش بی -ارون بکشید. این کار باعث میشه که برگ هاش محکمتیار دور پاتون بپی چن و حتی شما رو زمین بازنان . ار اماشتون رو حفظ کنید . فقط سعی کنید با جرقه یا شعله های کوچیک
-------- . ». اون رو از خود تون دور کنید
هنوز حرف های لانگباتم تمام نشده بود که البوس روی ساق پایش فشار عجیبی حس کرد . تله شیطان به سوی او حمله کرده بود . چوبدستش را به طرف پایین چرخاناد تا شعله ای ایجاد کند ولی ناگهان متوجه شد که رعد درست کنار پایش روی زمین افتاده است. اگر اتاش روشن مای کرد ممکن بود به رعد اسیب بزند . سعی کرد پایش را از چنگال تله شیطان بیرون بکشد ولی همان طور که لانگباتم گفته بود، تله شیطان خودش را محکم تار دور پای او پی تی ال .
«بلاد یون !»
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس، پاتر
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح بارگی که به دور پای آلبوس پیچیده بود قطع شد. آلبوس به سرعت عقب جهاید تا از دست تلاه شیطان در امان باشد . همه دانش اموزان شروع کرده بودند با جرقه و شعله های کوچک با تیله شیطان مبارزه کردن . صدای لانگباتم که به صورت جادویی بلند شده بود، از ورای ورد هایی که دانش آموزان می خواند ناد به گوش رسید : «کم کم تبله شیطان شکست می خوره، وقتی که مای خواد عقب نشینی کنه، برگ هاش از زیر خاک بیرون میان پس مواظب باشید که وقتی داره فرار می کنه شما رو با خودش عقب نکشاه ، کمی عقب تر بایستید.» همه همانطور که به مبارزه با تلاه شیطان ادامه میدادند ، عقب عقب رفتند . ناگهان صاد ایای شبیه ضاربه شلاق روی زمین شنیده شد . کف گلخاناه از هم پاشید و تکه های گل به سر و صورت دانش آموزان پرت شد. برگ های تیره تیله شیطان به سرعت در حال فرار بود ناد. آلبوس برای خظه ای مثل بقیه به صحنه پیروزی شان خیره شد و سپس ان را دید . تله شیطانر عد، جاروی جدید آلبوس را برداشته بود و داشت با خود می برد. «ناه !» آلبوس به طرف رعد شیرجه زد و آن را کشید ولی تله شیطان خیلی قوی تر از آلبوس بود. آلبوس از زمین کنده شد و لحظاهای بعد سنگینی برگ های تله شیطان را روی تمام بدنش حساس می کرد. به وسط بوتاه تله شیطان کشیده شده بود. لانگباتم فریاد زد: «آتیش آلبوس، آتیش روشن کن . اگاه من این کار رو بکنم ممکنه بسوزی ولی کافیه خاودت یه شعله کوچیک روشن کنی تا تلاه شیطان ولایت کناه . » البوسا هنوز چوبدستش را در دستش احساس می کرد ولای اگر اتش روشن می کرد، مکان باو در عایدش را بسوزاند . «جا روم ! جارو معمو نویل ! می سوزه.» «احمق نشو، ال ! اتی اش روشن کن . » لانگباتم سراسیمه به اطراف نگاه کرد، سپس ادامه داد: «کاس د یگاه ای ای -ان کار رو نکنه ، ممکنه بهش صدمه بزنید . خودت باید آتایش روشن کنی آلبوس !» همه نافاس های ایشان را در سای ننه حابس کرده بودند. البوس همچنان در چنگال یکی از خطرناک ترین گیاهان جهان در حال تقلا بود و همچنان از روشان کردن اتش خودداری می کرد . لانگباتم با نگرانی به پانسر هری پاتر، یکی از بهترین دوستانش نگاه می کرد که تقریبا در حال خفه شدن بود . نمی دانست باید چاه کار کند . البوس حاضر نبود اتش روشن کاناد و اگر اوای-ان کار را می کرد، ممکن بود به الابوس صدمه بزند . یکی از برگ های تله شیطان به دور گردن آلبوس پی تی ال و تقریبا - گارد نش را شابکاناد . راه تنفس الابوس بسته شده بود . البوس د سایت از تقابلا برداشت. لانگباتم تصمیمش را گرفت ، دیگر نمی توانست صبر کند، چوبدستش را
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : البوس ، سوروس ، Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح بلند کرد تا آتش روشن کند ولی ناگهان شیشه های سقف گلخانه با صدای وحشتناکی شکستند . ناور خورشید و ارد فضای تاریک گلخانه شد و خرده شیشه ها آن را به شدت منعکس کردند . انعکاس نور به حدی شدید بود که همه چشمهای ایشان را
لانگباتم و بقیه دانش آموزان توانستند چشمهای ایشان را باز کنند، آلبوس را دیدند که چوب جارویش را محکم چنگ زده بود و روی زمین افتاده بود. تله شیطان مثال توده علفی که تازه آتش گرفته باشد، در حال دود کردن بود. آلبوس چشمهایش را به آرامی باز کرد، از جایی بالای سرش نور مستقیما به چشمش می تا بید. آی-نامبرده بود ؟ آیا آنجا بهشت بود؟ چشم هایش را بهم زد. شدت نور نمی گذاشت درست ببیند ولی زن چاقی که با موهای در هام و بر هم روبروی شایستاده بود اصالا شبیه فارشاته ها نابود . حد اقل شبیه فرشته های مهربان نابود . شاید باه جهنم رفته بود . « او ه ، خدای من ! پروفسور اسپار اوت ! خدا شما رو برای نجات این پسر رسوند . » صدای لانگباتم در گاوش آلبوس پیچید. نمرده بود ولی نمی دانست چه اتفاقی افتاده و چرا گلخانه تاریک به این روشنایی شده است. سارش را چرخاند، تقریبا همه دانش آموز ها به زنی که استاپرا وت نام داشت، خیره شده بودند که حالا داشت با قادم هایی سنگین به طرف او می آمد. اسپراوت شانه های پسرکی که روی زمین افتاده بود را گرفت و از زمین بلندش کرد . کمی ردایش را تکاناد و مطمئن شد که استخوانهایش نشکسته اند . سپس نگاهی به گلویش انداخت که رد سرخی از برگ تلاه شیطان روی آن مانده بود ولی چیز مهمی نبود و سپس به صورت پاسارک نگاه کرد که با چشم های سبزش به او خیره شده بود . لانگباتم در حالی که به طرف آلبوس و استاپرا و تمای رفت، گفت: «چه قدر غیر منتظره برگشتیاد پروفسور ، ولی خدا رو شکر . شما فرشته نجات این پایسرید ! ای ان پسر رو میشناسید پروفسور ؟ الیوس پاتر، پسر هری پاتر ه!» اسپراوت چنان به آلبوس خیره شد که البوس از حالت عجی باب نگاهش ترسید. «آره، چشمای لیلای رود ار ه!» اسپرا و تا این را گفت و یکباره آلبوس را رها کرد که باعث شد زمین بخورد. آلبوس می دانست که چشمان سابزش را از مادربزرگش به ارث برده است ولی ماه عادت داشتند بگویند که او چشمان پدرش را دارد. اولین بار بود که کسی می گفت او چشمان مادربزرگش را دارد. هار چند وقتی اسپار اوت تا وقتی از در گلخانه بیرون رفات ، یکری از این جمله را تکرار کرد که «چشمای لیلای رو
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس، پاتر
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح دار ه!» آلبوس با خودش فکر کرد که شنیدن این جملاه از چنین زن عجیبی چندان عجیب نیست. «خیلی خب، کلاس تعطیله . آلبوس تو نمون، خودم تا
درمونگاه می برمت . » دانش آموزان در حالی که هنوز با درباره اتفاقی که برای آلبوس افتاده بود، پچ پاج می کردند از در بیرون رفتند. لانگباتم به آلبوس کمک کرد تا بلند شود و گفت: «می دونم تو هم مثل پدرت عاشق کوییدیچی ولای این یکی دیگه خیلی احمقانه بود که به خاطر جاروت
خودت رو به کشتن بادی پسر !» «آل ، آل ! حالت خوبه ؟ او ه خدای من !» لیلی در حالی که به شدت جیغ می زد ، وارد گلخاناه شاد . با دی-ادن آلبوس که روی شانه لانگباتم تکیه زده بود، جیغ دیگری کشید و به طرف برادرش د وید. «آل ، حالت خوبه ؟ شانیدم یه تله شیطان تقریبا تور و خورده ! او ه . . . » لانگباتم در حالی که به آلبوس کمک می کرد از گلخانه خارج شود، گفت : «چیزی نیست، لیلای . حالاش خوبه . خدا روی شکر . پروفسور اسپرا وات به موقع رسید و نجاتش داد . واقعا خدا اون رو رسوند ! کی فکرشو می کرد بعد از این همه سال درست همین موقع اون برگارد ه و باه هاگوارتز سر بزنه ؟ هی آل ، پسر تو خیلی خوش شانسی !» لیلی به دنبال انها به راه افتاد و گفت : «پروفسور اسپرا و ت؟ منظور ت*مون پیرزنه است که چند دقیقاه قبال از گلخونابه رفات بی-ارون؟» لانگباتم جواب داد: «آره، با ورت میشه ، درست وقتی آلبوسگیر افتاده بود، پی داش شد، آلبوس رو نجات داد و رفت! های، فاک کنم امروز آلبوس ناتو ناه سوار جاروت کناه ، چون باید باره در موناگا ه . » البوس به آرامی گفت : «خودش تنهایی هم می توان اه سوار شاه ، رعد جا د وی کنترل اتوماتیک اداره . کافی به بهاش باگه کجا می خواد بره . سوار شو، نترس ، فقط آروم پرواز کن که نیافتی . رعد جاروی خیلی خوبی -اهوا گاهی -اه ذره خون پاترها رو داشته باشی، می فهمی که جارو ساواری اصلا سخت نیست . » موقع حرف زدن گلویش می سوخت . لانگباتم زیر لب خندید و گفت: «اره، باید جاروی خیلی خوبی با شاه چون آلبوس داشت خودش رو به خاطرش می کشت. پس تو برو جارو سواری کن ، اگه یه خورده باله مبادرت هام رفته باشی باید پرنده خیلی خوبی باشی . من البوس رو می برم در موناگاه ولی دیر برنگرد خوابگاه . » الیوس و لانگباتم لیلی را با جارو تنها گذاشتند و به طرف قلعه رفتند . جاهایی که تیله شیطان برگ هایش را دور بدن آلبوس پیچیده بود، درد می کرد و آلبوس نمی توانست راحت راه برود . برای اینکه حوصله اش سار نرود، پرسید: «پروفسور اسپرا و تکیه ؟» لانگباتم کمی به
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس، پاتر
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح فکر فرو رفت و سپس به آرامی گفت : «استاد قبلی درس گیاه شناسی . زمانی که میان و پادر و مادرات درس مای خوندی م اون این درس رو تدریس می کرد. او ه، خیلی
استاد خوبی بود . می دونی که ، استاد محبوب من . » آلبوس دوباره پرسید: «چرا از اینجا رفت؟» به نظر می رسید. این همان موضوعی بود که لانگباتم را به فکار فرو برده بود چون قیافه اش در هم رفت. «خاب، می د ونی که سال آخر تحصیل ما تو هاگوارتز، لرد ولدمورت به مدرسه حمله کرد . خیلی ها اون جمله رو بزرگترین جنگ قرن اخیر می دونان . خب ، خیلی کم بودن کسایی که از اون جنگ صدمه نادیدن . می دونی که ، خیلی ها مردن . مثال دایی فرد خودت . خیلی ها هم صدمه دیدن . بعضی ها صدمه های کوچک دیدن و بعضی ها صدمه هاشون جدی تبار بود و می دونی که ، صدمه های جادویی همه شون جسمی نیستن !» آلبوس گفت : «یعنی دیو و نه شده؟» لانگباتم به سرعت گفت : «نه، نه ! به هیچ وجه . » کمی فاکار کرد و ادا ماه داد: «نمیشه بهش گفات دیو و ناه . در واقع اصالا دیو و ناه نیست. به جرئت می توانم بگم هنوز بهتری این استاد گیاه شناسایه . دیدی که ، به محاض ورود شتاور و از دست تلاه شیطان نجات داد و باید بگم که شکواندن شیشه های ساقف خیلی کار زیرکانه ای بود . اقار ارمای کبینم که اگاه دیرتر رسیده بود، برای نجات دادن تو از آتیش استفاده می کردم و تو الان جاروت روند اشتی . » الیوس دوباره با اصرار پارساید : «پالس چار ارفات؟» لانگباتم این بار به وضوح آهی کشید و جواب داد: «خاب، گفتم که . اونیه مقدار اسیب دید . البته نه به ای-ان معنی که دیو و نه با شاه ولی خب، چطوری بیگام، دی گیاه اون زن مهربابون و دوست داشتنی همیشگی نابود . » البوس بلافاصله گفت : « یعنی به خاطر اینکه مهربون نابود بیرونش کردن ؟!» لانگباتم این بار لبخندی زد و گفات : «ناه ، ناه به خاطر اینکه مهربون نابود . منظورم این بود که یه مقدار تغییر کرد . خشن شد . یا-اه جانورایی تعادل نداشت. یه دفعه عصبانی می شد و جمله می کرد . نمای دوم چطوری بیگم ولی خب . . . می دونای اون خوناوا د ه ای هام ناد ار ه . ماسک گانگال اون رو به مرکز نگهداری از بیماران جادویی سپرد . او ه، فک کنم این بهترین کاری بود که می شد براش کرد . لااقل اونجا مراقبش هستند . » خن حرف زدن لانگباتم اندوه عجیبی داشت و آلبوس متوجه شد که نباید سوال دیگری بپرسد .
r r r
www.fantasy-library.irwww.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : البوس ، سوروس ، پاتر Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح هری پاتر، مردی لاغر اند ام با موهای سیاه و چشمانی سبز و زاجمی به شکل صاعقه روی پی-اشانی، روی کاناپاه اتاق نشیمن در طبقاه دوم خانه اش نشاسته بود و از پنجره بیرون را نگاه می کرد . بار ان سختی می باری-اد . هر چند به خاطر جا دو های خاص پنجره صدایی به گوش نمای رسید ولی هری می دانست برق هایی که هر چند خظاه در آسمان زده می شد، توسط رعاد هایی گوشخراش تعقی -اب مای
شوند. تازه از مراسم سالگرد سوروس اسنی پا بر گشته بود. مدت زیادی از مرگ استاد سابقش می گذشت ولی همچنان عده زیادی در مراسم سالگردش حاضر می شدند و او نیا-از مثل هر سال سخنرانی کرده بود . ان روز هم مثال همی-شاه به محل مراسم رفته بود. سالان محال برگزاری مراسم تقری با پر شده بود . عده زیادی از پیر و جوان بار ای مراسم امده بودند و حتی چندین بچه هم انجا بود . پادر و مادرها بچه هایشان را همراهایشان به مر اسلام آورده بودند و هری از این بابت از آنها سپاس گزار بود . هری در تمام مدت تحصیلش در هاگوارتز از اسنیپ متنفر بود. در واقع هیچ کس به اندازه او از اسنیپ متنفر نبود و هیچ کس هم به اندازه اسنیپ از او متنفر نابود . اما همه این تنفر در کمتر از چند دقیقه از بین رفته بود و جای آن با احساس عجیبی از احترام و حتی شاید علاقه پر شده بود. درست در همان چند دقیقه ای که خاطرات اسنیپ را مرور کرده بود . همه آنچه اسنیپا در تمام آن سالها مخفی نگه داشته بود . همه اینها را در سخنرانی دو ساعت قبلش گفته بود .
«سوروس اسنیپ مرد بزرگ و شجاعی بود. با اینکه به جای گریفیندور در اسلایتریان بود ولی به جرئت می توانم بگم کلاه گروه بندی هاگوارتز در مورد اون اشتباه کرده بود . چون سوروس اسنیپ شجاع ترین مرد یه که در تمام طول عمرم دیده ام . » هری به قیافه متعجب حاضران نگاهی انداخت و سپس با لبخندی ادامه داد: «همیشه فکر می کردم که یه گریفیند و ری واقعی هستم. فک می کردم خیلی شجاعم . خب، دیگه همه می د ونان ، من از سال اول ورود م به هاگوارتز با ولدمورت روبرو شدم. خب به عنوان یه پسر هفده ساله چهار بار با خود لرد ولدمورت روبرو شده بودم و این رکورد خوبی بود تا فک کنم پسر شجاعی هستم ولی . . . » جمعیت شنونده همگی کاملا ساکت و بی حرکت نشسته بودند . انگار چیزی که هری می خواهد بگوید، مهمترین حرف دنی است. هری کمی از لایو ان روی میز اب خورد تا بهانه ای برای مکثش داشته باشد و سپس ادامه داد : «ولی همه کارهایی که من کرده بود اما، در مقابل یک روز
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : البوس ، سوروس ، پاتر Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح از زندگی سوروس اسنیپ اصلا خطرناک به حساب نمادی و مدند ! اسنی پیکسال قبل از اونکه ولدمورت در تلاش برای کشتن من سقوط کنه ، به طرف محفل برگشته بود و برای محفل جاسوسی می کرد. احتمالا هیچ کدوم از شما نمی توانید تصور کنید جاسوسی ولدمورت رو برای محفل کردن چاه کار خطرناکیه ولی اون نه فقط یکسال تمام این کار رو کرد بلکه وقتی ولدمورت دوباره برگشت هم باز در نقش جاسوس محفل به طرف اون برگشت.» «ولی اون دامبلدور رو کشت! اونیه عوضی بود !» پسر جوانی از میان جمعیت این را فریاد زد . به سختی سانش به بیست سال می رسید و هری می دانست حتی در ان زمان به دنیا هم نیامده بوده است. برای لحظه ای با این فکر که چوبدستش را بکشد و پسرک را به خاطر این حرفش تنبیه کند، جنگید . در عوض لبخندی زد و گفت : «دنیای جاد و او نقدر بزرگه که هیچ کس نمی توانه ادعا کنه از همه چیز اون اطلاع داره. از کجا می دونی که اگه اسنیپ
اون کار رو نمی کرد، چه اتفاقی می افتاد ؟» «خاب ، دامبلدور زنده میموند !» پسرک دوباره فریاد زده بود و هری مجبور بود دوباره با وسوسه نفرین کردن او بجنگد. «ناه ، می توانی مطمئن باشی که پروفسور دامبلدور زنده نمیموند ! من شاهد مرگ پروفسور دامبلدور بود م . احتمالا باید داستان رو شنیده باشی و باد وانی که پروفسور دامبلدور ، حتی قبل از رسیدن
اسنیپ، توسط در اکو مالفوی خلع سلاح شده بود !» پسرک دوباره فریاد زد: «اون مالفوی بزدل عرضه کشتن
دامبلدور رو نداشت !» و فریادش با صدای جیغ وحشت زده زنی دنبال شد که می گفت: «یعنی در اکو مسئول مرگ دامبلدوره ؟» هری نمی توانست جلوی این فکر را بگیرد که آن زن یکی از معشوقه های دراکو است که از شنیدن
این ماجرا، این قادر جا خورده است . «در جواب تو پسر جوان باید بگم که اگه اسنیپ یا مالفوی هم اون کار رو نمی کردند، سه تا مرگخوار وی اه گرگینه وحشی دیگه هم بالای برج بودن که این کار رو بکنان و در جواب شما خانم عزیز باید بگم خیر . واقعا فکر می کنید پروفسور دامبلدور با اون مهارت بی نظیرشون در جادو ، از دراکو مالفوی ، یه پسر بچه هفده ساله شکست بخوره ؟» «یعنی چی؟ یعنی مالفوی اون رو خلع سلاح نکرد؟» هری دوباره برای جواب دادن مکث کرد . «چرا، این کار رو کرد ولی واقعا شما فکر می کنید پروفسور دامبلدور برای شکست دادن در اکو به چوبدستش احتیاج داشت؟ پروفسور دامبلدور توانایی های بی نظیری در جادو بدون چوبدست داشتن . » هری دامبلدور را به یاد اورد که بعد از بازگشت از غار، با وجود ضعف و دردی که تحمل
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : الابوس ، سوروس ، پاتر Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح می کرد سوار بر جارو ، بدون استفاده از چوبدست و فقط با زیر لایب زمزمه کردن او را د ، طلسم های محافظتی قلعه را از کار می انداخت تا انها بتوانند وارد شوند . هری ادامه داد: «خود من چند دقیقه قبل از اون اتفاق ، شاهد این موضوع بودم. بذارید این طوری توضیح بدم که پروفسور دامبلدور نمی خواست در اکورو شکست بده و گرنه به راحتی می توانست این کار رو بکنه !» ناگهان تمام سالن به همهمه افتادند . به نظر می رسد یاد های اج کس حرفش را باور نکرده است و البته هری هم به انها حق می داد. فردی از میان جمعیت با فریاد پرسید: «یعنی می خوای بیگی پروفسور دامبلدور خودش می خواست مدیره ؟ مسخره است ! احمقانه است ! >
«باله ، می خوام بگم پروفسور دامبلدور نقاشه مرگ خودشون رو کشیده بودند. اسنیپ هم فقاط مطابق نقاشاه پروفسور عمل کرد و این نه فقاط احمقاناه نبود بلکه خیلی هم هوشمندانه بود . » همهمه جمعیت بیشتر از قبل شد. با اینکه صدای هری توسط جاد و تقویت شده بود، مجبور بود داد بزند تا مطمئن شود صدای شباه ماه می رساند . «ببینید ، خیلی چیزها هست که کمتر کسی ازش اطلاع داره. مثلا اینکه پروفسور دامبلدور در اون زمان بیمار بودند !» سر و صدای جمعیت به طور فاحشی کمتر شد . انگار همه کنجکاو شده بودند ادامه ماجرای بیماری دامبلدور را بشنوند.
هری کمی آب خورد و ادامه داد: «هار کاسی از شما پروفسور دامیلاد ورر و در سال اخر عمرشون دیده با شاه ، حتما متوجه اسیب دیدگی داستای شوان شده بود ه . » هاری این بار به وضوح تاثیر حرفهایش را دید. تقریبا هماه جمعیت ساکت شده بودند . هری بهار امی ادامه داد: «دست پروفسور به خاطر یک طلسم خطرناک آسیب دیده بود. طلسمی که توسط خود لبارد ولادمورت اجار اشاده بود و متاسفانه آسیب دیدگی دستشون تنها اثار اون طلاسم نابود . پروفسور دامبلدور دچاری به اتحاسی غیر قابل مقابله شده بود و متاسفانه حد اکثر یک سال دیگه باین ما بودند !»
جمعیت دوباره شروع به پچ پاج کرده بود. احتمالا داشتند در مورد این که هری راست می گوی-دی-اناه تصمیم می گرفتند. هاری توضیحاتش را کامل کرد. «و البته اون یک سال از زمانی طلسم شدناشون شاروع می شد ه . یعنی ای شوان در موقع مرگشون تقریبا فقط سه چهار ماه فرصت داشتند . خب، پروفسور دامبلدور همه این ها رو می دونیستند. به همین خاطر هم ای شوان خود شاون نقاشاه مرگشون رو کشیدند چون اگه توسط اسنیپا کشته می شدند ، یکی از بهترین و وفادارترین اعضای محفل ققنوس ، به دست راست ولدمورت تبدیل می شد . فکر می کنید اگه به جای
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس، پاتر
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح اسنیپا، آمریکوس کر و مدیر هاگوارتز می شد چه بلایای سار
مدرسه امی و ماد ؟» جمعیت تقریبا بی صدا به حرفهای او گوش می کرد ناد تا اینکه ناگهان کسی گفت : « یعنی شما از این نقشه با خبر بودید و امید و ناساتید اون شتاب پروفسور دامبلدور میمیر ه؟» هری بی اختیار اهی کشید و گفت : «نه ، من از این نقشه خبر نداشتم. در واقع تا آخرین لحظه مان هام مثال شما اسنیپ رویه خیانتکار و مسئول مرگ پروفسور دامبلدور می دونیستم و فقط بعد از مرگ استانی پای -ان موضوع راو فهمیدم . » کسی که صحبت کرده بود، دوباره گفت: «یعنی چای بعد از مرگ اون ؟ چه کس دیگه ای از این ماجرا خبر داشت؟» هری به آرامی پاسخ داد: «در واقع تا اون لحظه به جاز پروفسور دامبلدور و اسنیپ هیچ کس د یگاه ای از ای-ان ماجرا با خبر نبود. مان در اخارین خظاه قبل از مرگ اسنیپا بالای سرش بود م . » هری کاملا ناگهانی باغاضی در گلویش احساس کرد. با این حال سعی کرد بر خودش مسلط باشد و ادامه داد: « اسنیپ می دونیست نوبت مان رسیده تا به وظیفه ام توی نقشه پروفسور دامبلدوری عمل کنم و در نتیجه لازم بود که نقش مو بدونم . اسنیپا اخرین لحظه قبل از مرگش، بخشی از خاطراتش رو به من داد، بخشی کاه تقریبا تمام مسایل رو توضیح می داد.» هاری هر خظاه بیشتر و بیشتر فشار بغض را روی گلویش احساس می کرد. «توضیح می داد که اسنیپ چطور در این سال هامر اقیاب من بود . چطور حتی وقتی من به همراه رون و هر ماینی ویزلی خارج از هاگوارتز بودماون به ما کمک می کرد و مهم تر از همه نقشه پروفسور دامبلدور رو توضیح می داد و خیلی چیزهای دیگه . او ه ، فک کنم اگاه او ام "ماه اینها رو توضیح بدم باید یک کتاب بنویسم. فک کنم به اندازه کافی ای این رو توضیح دادم وای این کاه وقات
سخنرانی من خیلی وقته تموم شد ه . » جمعیت ناگهان به هیاهو افتادند . با فریاد سعی مای کردند سوال هایی بپرسند . هری بارگاشت که از روی سان پایین برود . ناگهان کسی به صاد ایای کاه توسط جادو تقویت شده بود، فریاد زد: «اون خاطرات الان کجان ؟» هری نا گهان برگشت. سعی کرد صدایش و اضح و تحکیم کننده باشد و بلند گفت : «اون خاطرات فقط به من مربوط مای شدن و حالا هم همراه با صاحب اصلی شوان به خاک برگشتند . تاکید می کنم که اون ها فقط به من مربوط بودند، ناه های اج کس دیگه ای . » هری از سکو پایین رفت. جمعیت سعی کردند خودشان را به او برسانند. کار اگاهان وزارت با طلسم های مختلاف جلوی هجوم جمعیت را می گرفتند . هری بلافاصله به اتاق
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، لیلی و لر و لاللا ، Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
پشتی رفت، جایی که جای انی منتظرش بود. سپس همراه جیانای غایب شد و مستقیم در خانه اش ظاهر شد .
«وقات شامه هری پاتر ! ولی چون جنابعالی تا دی -ار وقت در حال سخنرانی بودید و دیر برگشتیم خونه ، باید شام ساندویچ بخاوری . » هاری سارش را برگرداناد. جیانای ویزلی، زنای با موهای قرمز و چشمانی قهوهای و در شات مثل آهو، جلوی در ایستاده بود و یک سینی پر از ساند و یاج در دست داشت. هری لبخندی زد و گفت: «هر چای با شاه خوباه . »
جای نی سینی را روی میز کوچکی که کنار کاناپاه بود، گذاشت و کنار هری نشست. «سخنرانی امسال مفصل تار از همیشه بود . گاه شار یا نیم نگاهی به جای نی انداخت، آهی کشید و گفت : «می دونی، بالاخره باید می گفتم . مدت زیادی از مرگ اون می گذرها و من مدام حس می کنم ایناو بهش بدهکارم . توضیحاتی که وزارت در مورد او نداد خیلی ناقص بود . خیلی ها قانع نشدن و هنوز به اون به چشم یه خانان نگاه مای کانن . تنها راه توضیح دادن ای-ان موضوع گفتن حقیقته . باید مای گفاتم . بالاخره ای به روز باید همه چیز رو می گفتم . ای نو بهش بدهکار بود م . »
«می فهمم . » جای نای باه ارامای ایران را گفت. سپس
ساندویچی برداشت و برای این کاه مجالث را عوض کرده باشد، گفت: «به به ، بیا-این چاه ساندویچ هایی در سایت کردم!» هاری لایتخنیادی از دو ساندویچی را که در داستات داشت، گاز زد . سخنرانی طولانی اش حسابی او را گرسانه کرده بود و جینی هم ساندویچ های خیلی خوشمزه ای درست کرده بود .
بناگ ! جایی در طبقه پایین خاناه ، در با قدرت باز شد و به دیوار خورد . دست هری در جیا-ابش به دور چوبدستش حلقه شد. «هری ! هاری !» با شنیدن صدای روان که از طبقه پایین او را صادا مای کرد، چوبدستش را رها کرد و رو به جای نای لبخندی زد . رون، برادر جیانی عادت داشت ناگهان بی هیچ مقدماهای وارد شود . حتی یک بار که هری و جینی در اتاق بود ناد و رون طبق معمول سر زده وارد شده بود، مجبور شد ه بودند با جا د و لباس ظاهر کنند . هری به کاناپاه تکی-اه داد و منتظر شد . می دانست که چند لحظه بعاد ، جی-غ هر ماینی را خواهد شنید که می گوید : «رونالد ویزلای ، بالاخره کی می خوا یاد بیاد بگیری و قبل از ورود به خونه مردم اجازه بگیری؟» ولی بر خلاف انتظارش فری-اد رون توسط غار غارهای نصدی حت کنند ه هر ماینی ادامه داد ه نشد . بر عکس هر ماینی هم این بار فریاد زد: «هاری، هری ، کجایی ؟»
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : البوس ، سوروس ، پاتر Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح صدای تق تق قدم هایی سری ع شانید ه شاد و بلافاصله مرد مو قرمز بلند قدی در چارچوب در ظاهر شد . هری به چهره اولین و بهترین دوستش در دنیا خی-اره شاد . رون در استانبه چهل سالگی ، بدون کک و مایک های دوران بچگالی ، اگر مرد جذابی نبود به هیچ عنوان هم مرد باد قی-افاه یا بد فرمی نبود . هری می دانست که هر ماینی روی ظاهر روان حساس است و رون همیشه با وجود د ساتورالعملها و توانایی های جادویی ویژه هر ماینی آراسته به نظر می رالسید . هر ماینی پشت سر شوهرش ظاهر شد. موهایش مثل همی-شاه قهوه ای بود و به لطف معجون مو صاف کن پایدار که از اختراعات معروف خودش بود، دیگر اثاری از وزوز های همیشگی دوران مدرسه در مو هایش دیده نمی شد. بر عکس آنها را پشت سرش جمع کرده بود و زنی کاملا جذاب به نظر می رالسید . ولی در چهار ه هر دوی انها نوعی اضطراب به چشم مای خورد که باعث نگرانی هری نیز می شد . هر ماینی شروع به صحبت کرد : « او ه خدای من، هری ، نمی دونی چای شاد ه! نمی دونم ، نمی دونم چرا باید این اتفاق بیفته ، بعاد از این همه سال، اون هم درست امشب ! بعد از سخنرانی تاو، فک می کردماون سخنرانی باعث می-شاه عاده بی بیشتری به
استانی لپ علاقه پیدا کنن!» به نظر می رسید کاملا فراموش کرده اند برای گفتن
آن خبر به هری آنجا هستند، هری با صدای بلند گفت: «میشه به منم بگید چی شده؟» هرمایانی دهانش را باز کرد تا چیزی بگوید ولی بدون هیچ حرفی دوباره آن را بست. به نظر می رسد یاد نمی داند چطور باید بگوید . رون کارش را راحت کرد. «اسنی پروا نبش قبر کردن و جسدش رو دزدیدن !» «چای ؟!» هری چنان از جا پرید که باه میز خورد و باعث شد تمام ساندویچهای جای نیروی زمین برای زند . در حالی که سرفه می کرد تا تکه ساندویچی کاه در گلویش بود، بیرون بیاید، با زحمت گفت: «آخه چرا؟ کی این کار و کرد ه ؟!» روان در حالی که روی کاناپاه سر جای هری می نشاست، یکی از ساندویچهای روی زمین را برداشت و گاز ازد. سپس با دهان پر گفت : «نما- . . . د ونیم ! اوم ، جینا- . . . تاو مثا-. . . ل مام-... ساند وی ج . . .» هر ماینی که از دیدن آن وضعیت چهره اش در هم رفته بود، حرف رون را قطع کارد « او هارون ، خفه شو! تنها چیزی که می دونیم ای ناه کاه بعد از سخنرانی تو این اتفاق افتاده، هاری . تقریبا بلافاصله . بعد از این که جمعیت خارج می شان ، نظافتچی ها داشتن کلیسا رو تمایز می کردن که متوجه می-شن قایر اسنیپا شکافته و تابوت هم سر جاش نیست !»
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس، پاتر
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح هری در حالی که دوباره می نشست، دست هایش را در موهایش فرو برد و به آرامی گفت : «چطور همچنین چیزی ممکنه ؟ چطور ممکنه ی کی وارد کلیسا شاه ، قیر رو بشکافه ، تابوت رو بد زده و هیچ کس متوجه ناشاه ؟» هر ماینی هام کمتر از هری گیاج به نظر نمی رسید. تنها جوابی که باه ذهنش می رسید را گفت : « ممکنه حافظه شون رو پاک کرده باشن !» «خاب نمی شاه حافظه شون رو بر گرد وناد ؟» هر ماینی نگاهی
با تعجب به هر ی انداخت و گفت: «او ه خدا ایمان ، هاری ، به نظرات من می توانم حافظه کسی رو بارگارد و نم ؟ در حالی که نمی دونم چه چیزی رو از یاد برده ؟» هری در حالی که مشخصا گیج بود و درست متوجه نبود چه می گوید ، فریاد زد : «چه می دونم ، فاک کانم تااو باهوش ترین جادوگر دنیایی ! گفتم شاید راهی بلاد باشی !» هر ماینی هم در جواب فریاد زد: «اوه ، اره، یه راه بلدم، اگه تا حاد مرگ شکنجه اش کنی ، درست وقتی تویه قاد می مارگاه ، ماه چیزهایی که از حافظه اش پاک شد ه رو به یاد می-اره و بعد برای همیشه عقلشو از دست می اید ه. تاو کاه انتظار نداری این کار رو با نظافتچی ها بکنم ؟» « او و وف !» هر سه شنونده با هم این واکنش را ناشان داد ناد. سپس جیانای برای اولین بار بعد از ورود هر ماینی و روان شروع به صحبت کرد : « های ، اروم باش. اون که نمی دونیست !» هرمای نی خودش را روی کاناپاه رها کرد و در حالی که مثل هری دستهایش را در موهایش فیرو می کرد، تکرار کرد: «مایی دوم ، ماید و مومان
ارو مم !» به وضوح هیچ کدام از انها اصلاارام نبودند . هری رو به روان گفت : «محال رو بررسی کردی-اد ؟ رد پایی، اثری چیزی باید باشه بالاخره !» روان سرش را به نشانه منفی تکان داد و گفت : «نه، حتای هر ماینی باه کارشناس های اداره کار آگاه ها هم اعتماد نکرد و خودش همه جا رو کامل بررسی کرد . » هر ماینی حرفرون را تکمیل کرد : « هیچ چیز بدرد بخوری پیدا نکرد م . حتی اجمان های اطراف روهم بررسی کردم. هیچ اثری روشون نمونده . اخرین ردی که او نجاست ، رد پای خود توئاه کاه قبل از سخنرانیت رفته بودی سر قبرش و بعد از اون ردپای نظافتچی ها . البته رد جادوهایی که با هاش قبر رو کندن و اینا هست ، ولی نمایشه اثرات جاد و رو رد یابی کارد . انگار هر کی که این کار رو کرده، پارو از مای کارده،
تابوت رو برداشته و فرار کرده!» هری نا گهان سارش را به طرف هر ماینی چرخاند، چشمانش برقی زدند و گفت: «جاروها قابل ردیابیان ! حتی مسیری که پرواز کردن !» رون و جینی چنان به طرف هاری برگشتند که انگار او همین حالا اسم مهاجم را گفته بود ولی هر ماینی با بی حوصلگی سرش را تکان داد و گفت :
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : البوس ، سوروس ، پاتر Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح «اونو هم چک کردم . اخرین جارویی که اون حوالی پرواز کرده، مربوط به 120 سال پیشه ! قبل از ساختن اون - کلیسا، اونجا زمین کویی دیج بو ۵۵ . گاه
حرف های هرمای نایاب سردی روی هیجان ان ها ریخت. جینی به طرف اشپزخانه رفت تا چای درسایت کاناد . رون ساند و یاج دیگری از روی زمین برداشت . هری شروع کرد به قدم زدن در اتاق نشیمن و هر ماینی هم از پنجره به بیرون خیره شد و فقط وقتی جی نای به او چای تعارف کرد، یک استکان چای راسر کشید و دوباره به بیرون خیره شد. تقریبا تمام آن شب به همان منوال گذاشات تا اینکه بالاخره هرمای نی به این نتیجه رسید که ساعتیا-اک
شب دیر وقت محسوب می شود .
:Frr
در تابوت را باز کرد. نفس عمیقی کاشید. باوی گال های درون تابوت و عطر هایی که قبل از دفن ، بدن سوروس اسنی پا را با انها شایسته بود ناد، وارد بینایی اش شاد . سوروس در ردایی مشکی رنگ، با موهای یا آراسته که مثل همیشه روی شانه هایش ریخته بود، بهار امی درون تابوت خوابیده بود . دستهایش روی سینه اش بهام گاره شاید ه بودند و چوبدستش را روی سینه اش نگاه مای داشتند . شیشه کوچکی کنار او قرار داشت. همان شیشه ای که هاری پاتر در سخنرانیش از آن یاد کرده بود و حاوی خاطراتی بود که سوروس در اخرین لحظات عمرش به او نشان داده بود.
دستش را دراز کرد و شیشه را برداشت. مکثی کرد و سپس چوبدستش را روی شقیقه سوروس گذاشت. صورت سوروس لحظه ای با نوری رنگ نقره ای درخشید ، سپس بخاری نقاره ای رنگ از صورتش برخواست که با اشاره چوبدستش، آنها را به طرف شیشه ای که در دست داشت، هدایت کرد. سپس دوباره دستی روی صورت سوروس کشید و عقب رفت.
چوبدستش را وارد شیشه کرد و بیرون آورد . رشته نقره ای رنگی ما بین مایع و گاز به انتهای چوبدساتش چسبیده بود . چوبدست را به شاقیقه اش نزدی-ک کارد و ناگهان انگار که تمام آن اتفاقات را از نزدیک دی-اده باشد .
سوروس مدت زیادی در سرما زیر باران ایستاده بود .
با این حال کاملا بی حرکت ایستاده بود و نمای لرزی-اد . نمی خواست وقتی او را می بیند در حال لرزی-بادن باشد . می دانست که لی لی او نیز هر یکشنبه ، با دوستانش به سه
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس، پاتر
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح دسته جارو می رود و حالا دیگر کم کم باید بی -ارون مای امدند . لیلی باران را دوست داشت و معمولا روزهای بارانی کمی زیر باران قدم میزد. اگر شانس مای اورد و دوستان لیلی به خاطر باران سریع اپارات می کردند ، ممکن بود بتواند لی لی را تنها گیر بیاورد تا با او
ناگهان صدای لی لی که می گفت : «خداحافظ» در گوشیاش پ-ی چایل و بلافاصله به دنبال آن صدای پاق ناشی از غی-ب شدن کسی را شنید . خظه ای فکر کرد فقط صدا را تصور کرده است چرا که در سه دسته جارو باز نشده بود ولای لحظه ای بعد متوجه شد که لیلی از کافه ای که چند ماتر بالاتر قرار داشت، بیرون آمده است. عجیب بود که لیلی آن شب به آن کافه رفته بود. مطمئن بود که لیلای سیاه دسته جارو را به همه کافه های آن اطراف تارجیح مای ده سال . در سه دسته جار و باز شد و چناد د خاتر جاوا ان خارج شدند. سوروس در میان آنها آلیس دوست دختر فرانک لانگباتم ، ماری گاردنر مهاجم تیم کوییدیچ گریفیندور در زمان تحصیلشان در هاگوارتز و پومونا استاپرا و تد خاترک چاق هافلپافی را می شناخت. مطمئن بود که انها همان دوستان لیلی هستند که همیشه با هم به سه دسته جارو میرفتند. پس لیلی آن شب با چه کسی با آن کافه رفته بود ؟ پاق پاق پاق پاق پا ق . همان طور که حادس زده بود، دوستان لیلی به سرعت غیب شدند تا زیر باران خای سا نشوند . می توانست لیلی را چند متر بالاتر ببیند که زیر بار ان قدم می زند . به طرف او به راه افتاد . لی لی زیر باران راه می رفت و سعی می کرد پای اش را توی تمام چاله های آبی که ایجاد شده بودند، بگذارد . لیلی همیشه دختر سرزنده و شادی بود. مثالی -ک دختربچاه بازیگوش رفتار می کرد و همین باعث می شاد که عاشقش
«سلام ، لیلی ! شب قشنگیاه ، مگه نه ؟» «سوروس ! خدای من اینجا چی کار می کنی؟» لیلای
تقری با زمین خورد. نگاه مضطربی به اطراف اناداخت. مشخصا از اینکه کسی آن ها را آنجا ببیند، می ترسناد . سوروس لبخندی زد و گفت: «خب معلوماه، اومادام تاو رو ببینم !» لیلی ناگهان عصبانی شد. قیافه اش در هم رفت و صدایش را بلند تر کرد و گفت: «اومادی منو ببینای؟ چرا باید بی ای منو ببینی؟» سوروس ناگهان دست و پایش را گم کرد، از وقتی هاگوارتز را ترک کرده بودند، لیلی خیلی تغییر کرده بود. دیگر حتی نمای توانست دو دقیقه با او صحبت کند. به ار امی جواب داد: «بایادیان ،
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : آلبوس، سوروس، پاتر
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح من فقط داشتم رد می شدم. می دونیستمی کشنبه ها می-ای
اینجا، فقط می خواستم ببینمت !» «خاب، بذار ببینم اینجا چی داریم ! یه مرگخوار کاه داشته وسط هاگزمیدارد می شده . خب خاب خاب، فاک کانم وزارت از اینکه بد وناه محل بعدی جمله مرگخوار ها کجاست، خوشحال شاه و او و وام، بذار ببینم، حبس اباد به خاطر مرگخوار بودن و اعمال شاقه به خاطر جاسوسی لیلی ! فک کنم خود ما باید زحمت اعمال شاقه را بکشم !» جیمز پاتر ناگهان از ناکجا ظاهر شده بود، چوبدستش را به طرف سوروس گرفته بود و او را تهدید می کرد. نمی دانست چرا باید این قادر بدشانس باشد که جیمز در استان موقع سار برسد؛ آخرین کسی که دوست داشت ببیند . «من فقط داشتم رد می شدم ، پاتر . ظاهرا تو جاسوسی می کنی ؛ فک نمی کردم این قادر پیاده روی زیر بارون رو دوست داشته باشی . » سوروس چرخید تا با پاتر رو به رو شود . پاتر پوزخندی زد و گفت: «در واقع اصالاد و سات ندارم ولی خب می دونی، اون قادر بوی بادی میدی که حتی زیر بارون هم می توانیم حسش کنم! می دونی، در واقع میان حتی غایب هم شدم ولی درست اخرین لحظه یه دماغ بزرگ و زشت دیدم که اون گوشه ای ستاد ه . » پس کسی که لیلی با او به آن کافه رفته بود، پاتر بوده است. از پاتر
متنفر بود. سوروس چنان با سرعت چوبد ساتش را کشید و افاسونی
اجرا کرد که پاتر جا خورد و به سختی توانست طلسم را دفاع کند . پاتر بلافاصله طلسم بیهوشی را اجرا کرد ولی قبل از انکه وارد را کامل یخ و انادا، استاوروس ان را دفاع کرد و افسونی دیگری اجرا کرد . پاتر به افسوناش جا خالی داد و این بار طلسم بیهوشی را بی کلام اجرا کرد ولی افسون مدافع سوروس ان را دفاع کرد. سوروس نگاهی به پاتر انداخت. ان قادر از او متنفر بود که مطمئن بود اگر طلسم شکنجه را اجرا کند، پاتر از درد خواهد مرد. در ذهنش فحشی به او داد و «سکتوم امپرا» را بدون کلام اجرا کرد . مطمئن بود که پاتر نمای تواند ضد طلسمی که آن را دفع کند، بخواند ولی پاتر به راحتی به طلسم جاخالی داد . کوییدیچ باز لعنتی! لیلی چوبدستش را اماده در دست داشت و لای جرئات نداشت از آن استفاده کند؛ جی-غ زد : «باس کذی-د! باس کنید ! دارید همدیگه رو می کشید!» ولی نه او نه پاتر، هیچ کدام به او توجه نکردند . می خو اسات حسابی حال پاتر را جا بیاورد. امکان نداشت به این را حتی د سات
از مبارزه بر دارد . پاتر دوباره نگاهی به او اناداخت. سوروس خیلی ماهرتر از آن بود که از «اساتی و پی فای» یا « ایمپریمنتا » شکست بخورد و پاتر می دانست نمی تواند
www.fantasy-library.irwww.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : البوس ، سوروس ، پاتر Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح با این ورد ها پیروز شود . پاتر احتمالا داشت ساعی مای کرد طلسم قوی تری به یاد آورد. یکی دیگر از طلاسم هایی که خودش اختراع کرده بود را خواند . پاتر مجبور شد روی زمین شیرجه برود تا به طلسمش جا خالی باد هاد. پاتر فریاد زد: «جکنوس تور از ا!»
شعله آتش چنان مهیب بود که سوروس لحظه ای بای اختیار عقب عقب رفت. پاتر هنوز روی زمین نشسته بود و با تمرکز شعله را کنترل می کرد. سوروسای دو بار ساپر دفاعی ایجاد کرد ولی هر دوی آنها توسط آتش عجایب پاتر از بین رفتند. سپس سومین وردش باعث شد که شعله های آتش در چند سانتی متری صورتش متوقف بمانند. لیلی با دیدن آن صحنه واقعا جیغ می زد . پاتر از این کاه توانسته بود طلسمش را متوقف کند، حسابی عصبانی بود . شعله آتش از انتهای چوبدست پاتر قطع شد. شعله آتش لحظه ای به شکل گوزنی در آمد و به او حمله کرد .
پاق ! یک لحظه قبل از آنکه گوزن به سپارش حمله کند، غایب شد . «ترسوی عوضی !» پاتر در حالی که از روی زمین بلند می شد، این را گفت. روباه لی لی فریاد زد: «چای فکر کردی که وسط هاگزمید بایه مرگخوار قرار ملاقات میذاری؟» لیلی با خشم چوبدستش را در رد ایش گذاشت و گفت: «سوروس مرگخوار نیست، جیمز . و من هم با کاسی قرار نذ اشتم . اونی هوسر را م سبز شد . » جیمز در حالی که چوبدستش را در رد ایش می گذاشت، جواب داد: «بای-اد همون لحظه طلسمش می کردی و در ضمنا گاه اون مرگخوار ناباشاه ، من جاروی کوییدی چم رواقیورت مید م!» لیلی برای این کاه جاو بینایشان را کمی ارام کناد ، گفت : « اوه جای مازی، دلم برای معاد هات می سوز ه!» هر دوی انها زد ناد زیر خند ه .
سوروس کنج دیواری ایستاده بود و آنها را نگاه می کرد. از هیچ چیز و هیچ کس به اناد از هپاتر متنفار نابود . دوست داشت از همان جا او را نفارین کاناد ولای لی لی خیلی نزدیک ایستاده بود و ممکن بود پاتر دلاقاک هر لحظه حرکتی کند که باعث شود افسوناش به لی لی بخورد. هیچ چیز بیشتر از آنکه آن دلقک داشت با لیلای مای خندید، عذابش نمی داد. پاق . پاتر به سرعت چوبدستش را کشید، چرخید و به دنبال منبع صدا گشت. پاتر خیلی حساس شده بود و به هر چیزی و اکنش نشان می داد . نمای خواست غیب شود . ممکن بود پاتر متوجه شود که هنوز آنجاست. لیلی رو به پاتر گفت : «اوه، جیمز . فقط ی اه نفر غیاب شد . لازم نیست بترسای !» پاتر قبال از اینکه چوبدستش را در جای پیش بگذارد، دوباره نگاهی به اطراف کرد و گفت : «شاید هم یکی ظاهر شد . اگاه اون ساور وس لعنتی امشب اینجا بوده، اصالا باعی-دنی است که باقی -اه مرگخوا را هم با شن . »
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل اول : البوس ، سوروس ، پاتر Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
« او ه، بلس کن ، جیمز!» پاتر دوباره نگاهی به اطراف
انداخت و گفت: «خیلی خب، پس همین الان از اینجا بارو . می خوام به دامبلدور بگم که زرزروس رو اینجا دیدم . » لیلی دوباره با اصرار گفت: «هی ، ممکنه اون تو مدرساه با کسایی دوست بوده باشه که الان مرگخواران ولای اون مرگخوار نیست ! و به دامبلدور نگو کاها و ناوبامان دیدی ، لطفا » پاتر برگشت و به ل-ایلی خیره شد. سپس به آرامی گفت: «خیلی خب ، فقط میگم که او ناو اینجا دیدم . حالا برو»
پا ق . پا ق . سوروس غایب شادن هر دوی آنها را تماشا کرد . پاتر می رفت که به دامبلدور بگوید او را دی-اده
است. باید از آنجا می رفت. پاق .
سوروس همیشه از پاتر متنفر بود و حالا لی لی هم با پاتر دوست شده بود و می دانست که لی لی بعدها با او ازدواج کرده بود. برگشت و به جایسد سوروس در تابوت نگاه کرد . . سوروس طرف دامبلدور بود. او حتی ان قادر اعتبار داشت که هر سال مراسم بزرگداشتش برگزار مای شد . همان مراسمی که بعد از ان جسدش را دزدیده بود ولی همه مخالف او بودند. همه باعث عذاب او شده بودند. حتی لیلی هم که می گفت او مرگخوار نیست، با دهان ساور وس ازدواج کرده بود . «سوروس بی چاره !» دلش به حال سوروس
می سوخت .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده: الیاس شباح
فاصل دوم : دعاوا، شکنجه ،
مرگ
بالاخره مادام پامفری به آلبوس اجازه داد از درمانگاه مرخص شود و سفارش کرد که صبحانه مفاصلی بخورد تا بدنش تقویت شود. البته آلبوس برای خوردن صبحانه به اندازه سه نفار نیازی به توصیه مادام پامفری نداشت. مادام پامفری شب قبل به او اجازه شام خوردن نداده بود چون معتقد بود اثر داروهایش را از بین خواهد برد و در نتیجه آلبوس حسابی گرسنه بود. اولین نفری بود که سر میز صبحانه رفته بود و قبل از رسیدن نفر دوم ، یک بار بشقابش پر و خالی شده بود. کم کم بقیه هم آمدند و البوس سومین بشقابش را با بقیه شروع کرد.
لیلی طبق معمول کنار او نشست. نگاهی به آلبوس انداخت که با ولع مشغول خوردن بود و گفت: «دیروز هم همین قدر گرسنه ات بود که می خواستی اون تلاه شیطان رو بخوری؟» گریفی نادوری هایی که صدایش را شانیده بودند ، زدند زیر خنده و جیمز با حالات - غارور امی-ازی اعلام کرد که به لی لی افتخار می کند و اینده خوبی را برایش پیش بینی می کند که باعث خنده بیشتر شد. سپس با صدای آرام تری رو به آلبوس گفت: «هی، یکم از لیلی یاد بگیر! اگه می خوای جای مان رو به عنوان کاپیتان کوییدی ج بگیری باید مثل من باشی . نه خری-ادن یه رعد تو رو کاپیتان کوییدیچ می کنه ناه غذا خوردن به اندازه همه بازیکنای تیم کوییدیچ !»
لیلی در حالی که هنوز از حرف جیمز می خندی اد، رو به الابوس گفت : «راستی ال ، حارف کویی-ادی چ شاد، دی-اشب خیلی خوش گذشت. منون . تا حالا تو زمین کوییدیچ پرواز نکرده بود ام، خیلی خوباه . مخصوصا با رعد ! باید به مانم
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
پرواز یاد بدی!» سپس دهانش را به گوش آلبوس نزدیک تر کرد و آرام گفت: «می خوام بارز کل باند از م!» راز ویزلی ، دختر کوچک رون و هرمیون ویزلی بود که مثل پدرش خوب پرواز می کرد و مثل مادرش با هوش بود. البوس به رز خیره شد که کمی آن طرف تر در حال خوردن صبحانه بود و موهای قرمزش زیر نور خورشید مای درخشید . «هی آل، می شنوی چی میگم ؟» صدای لیلی دوباره آلبوس را به خودش آورد. «اوه، آر ه. این کاه کاری نداره. هر وقت خواستی ، می توانی رعد مان رو بارداری ! رز هر چقدر هم خوب پرواز کناه نمی توانه باه گاردر عاد برسه . » لیلی اجمی کرد و گفت : «ولایا گاه قرار باشاه مسابقه بندی م اون هم رعد سوار میشه !» این بار آلبوس اهمی کرد و گفت: «حالات خوباه ؟ رز هنوز یا-اه نیمبوس دو هزار و سه سوار میشه !» لیلی سرش را به نشانه ناه تکان داد و گفت : «ناج ، دی -اشب هم ساوار رعاد بود .
اسکورپیوس همیشه جا روش رو میاد ه تا اون سوار شاه . » اسکورپیوس مالفوی ، پسر در اکو مالفوی بود، با همان صورت کشیده و موهای بلوناد . یک اسلایتریانی مغرور و پولادار که طوری راه می رفت که انگار هاگوارتز جایزو املاک اربابی خانواده شان است. البوس از پدرش شانیده بود که در اکو مالفوی هم در زمان تحصیلش در هاگوارتز دقیقا همین رفتار را داشته است و می دانست که نافارت بی حد و مرزش از اسکورپیوس را به خاطر نافرت پدرش از در اکو مالفوی به ارث برده است. «رز جاروی اسکورپیوس رو قرض می گیره ؟» نمی توانست
باور کند رز سوار جاروی یک اسلایتریانی شود. «خاب آره . دوستشه ، قبلا هم دیده بودم که شیبا با جاروی اون پرواز می کنه !» آلبوس تکرار کرد : «دوستاشه ؟» لیلی چند تا نان تست برداشت تا با خودش ببرد و گفت: «خاب آره، فرد اهم تو هاگزمید باهاش قرار داره.» ولی قبل از اینکه نانها در کیفش بگذارد، نان ها از دساتش افتادند. چهره آلبوس ناگهان چنان تغییر کرده بود که
باعث ترس لی لی شده بود . البوس دستش را زیر ردایش دور چوبدستش حلقه کرد و به سرعت به طرف راه پله به راه افتاد. تقریبا همه از سر میز صبحانه بلند شده بودند و به طرف کلاس های ایشان میرفتند. درست در راهروی منتهی به راه پله بازرگ چشمش به او افتاد. اسکورپیوسا با همان حالت مغرورش در حال قدم زدن در راهرو بود . به سرعت به طرف او رفت. البوس روی شلوغی راهرو حساب کرد تا کسی متوجه انها نشود و ناگهان تناه ای به او زد و او را درون راهرویی مخفی که پشت یک فرشیانه قرار داشت ، هل داد .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
آلبوس بالای سر اسکورپیوسا که هنوز بلند نشده بود، ایستاد و گفت : «تو به چه حقی بارز قار ار هاگزمی-اد گذاشتی؟» اسکورپیوس پوزخندی زد و ناگهان چوبدستش را کشید ولی آلبوس که از قبل آماده بود، زودتر این کار را کرد و با صدای خشمگینی گفت : «یه تکون کوچیک بخاور تا کاری کنم که دیگه هیچ وقات نتاونی تاکاون فناوری !» ناگهان فرشیانه کنار رفات ولی لابی وارد را هارو شاد . احتمالا او را دنبال کرده بود و دیده بود که البوس اسکورپیوس را پشت فرشی ناه انداخته است.
اسکورپیوس از فرصت پیش آمده استفاده کرد. آلبوس به سختی توانست از طلسم اسکورپیوس جا خالی دهد . اخگر به فرشیانه خورد و باعث سوختن قسمتی از آن شد. آلبوس بلافاصله وردی خواند و اخگار زرد رنگی از چوبدستش خارج شد که توسط اسکورپیوس منحرف شد و به سقف خورد . لیلای جای -باغ زد : «باس کنی-اد . » ولای ناه الابایوس و ناه اسکورپیوس هیچکدام توجهی نکردند . البوس ورد خلع سلاح را خواند ولی افسوناش به خطا رفت و به زره شو ال-یه ای که در راهرو قرار داشت خورد . شمشیر زره از غلافاش خارج شد و روی زمین افتاد و راهرویی مخفی که البوس از ان
اطلاعی نداشت، پشت سر زره باز شد .
«بس کنید!» صدای جیغ رز باعث شد که آلبوس خشکش بزند . با خودش فکار کرد که حتما داشته از دور اسکورپیوس را نگاه می کرده و دیده که آلبوس او را به آنجا کشانده است. برگشت تا به راز نگاه کنید. اسکورپیوس از فرصت استفاده کرد و طلسم پا پیچ را روی او اجرا کرد. نیروی غیر قابل مقاومتی پاهای البوس را به طرف هم فشار داد و باعث شد که پاهایش محکم بهام بخورند و جفت شوند. آلبوس تعادلش را از دست داد و روی زمین افتاد . چوبدستش از دستش خارج شد و نیم ماتر دورتر افتاد. اسکورپیوس با حالت ترسناکی بالای سارش ایستاد. جرقه هایی از انتهای چوبدستش زده شد و صورت البوس را خراش انداخت .
لی لای و رز با هامفریاد زد ناد: «ولاش کن !» اسکورپیوس نگاه دیگری به آلبوس انداخت و گفت: «چرا باید ولش کنم ؟» چوبدستش را بالا آورد و مقابل صورت البوس گرفت ولی چوبدستش را خیلی بالا برد . ان قدر که چوبدست از دستش به پرواز در اماد و به طرف زره شوالیه پرت شد. جیمز که تازه از راه مخفای پشت زره بیرون آمده بود، چوبدست را در هوا قاپدید و با خان تهدید آمیزی گفت: «بهتره مواظب رفتارت باشای ، مالفوی» سپس چوبدست اسکورپیوس را به طرفش پارت کرد ولای چوبدست خودش را پایین نیاورد و ادامه داد: «برید سر کلاس اتون . * متون ، یا لا!»
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مرگ
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
اسکورپیوس بی هیچ حرف دیگری رفت. لیلای و رز هام پشت سرش از راهرو بیرون رفتند. جیمز با تکانی باه چوبدستش پای البوس را باز کرد. البوس چوبد ساتش را قاپید تا به دنبال انها برود ولی جیمز بلافاصله گفات : «صب کن آلبوس، کارت دارم. و ای سا! وگرنه مجبور می باشم با جاد و ناگهت دارم !» البوس حاسا بی جاوش آورده بود. این یکی را دیگر نمی توانست تحمل کند. برگشت و در حالی که هنوز چوبدستش را در دست داشت، روبروی جیمز قرار گرفت. «شاید بهتر با شاه قبل از کنادن کلاه اون اسکورپیوس، اولی کم روی تو تمرین کنم! چیه ؟ فک کاردی نمی توام شکستت بادام ؟ اون اسکورپیوس هم از پشت جادوم کرد. وقتی راز اومد تو گیج شد م . »
جیمز چوبدستش را در جای -ابش گذاشات و گفت : «خودم دیدم ! و حالا بگو ببی-انم چای شده که به پاروپای اسکورپیوس پیچیدی؟ نکنه چون صبح بهت گفتم مثل پاترها باش ، می خوای ادای بابا رو در بیاری و با مالفوی ها در بیفتی؟» البوس در حالی که غم عجیبی در قالبش حبس می کرد، چوبدستش را در ردایش گذاشت و به ارامی گفت : «اون اسکورپیوس لعنتی با رز قرار گذاشته کاه فاردا بره هاگزمید . » جیمز ناگهان متوجه قضایا شاد. نگاهی به برادر کوچکش انداخت و گفت: «خاب اینکاه خوباه !» آلبوس ناگهان جوش آورد و فریاد زد: «خوبه ؟ خو به کاه اوان اسلایتریانی عوضی بارز میره هاگزمی-اد ؟» جای ماز باه طرف زره شوالیه رفت، شمشیرش را برداشت و سرجایش قرار داد که باعث شد راه مخفی پاشت آن بسته شود و گفت : «یادت باشه که دونال توی هاگوارتز ممنوعه آل و یا-ادت با شاه که اسکورپیوس اداره میره هاگزمید !» سپس از طرف دیگر راهروی مخفی بیرون رفت.
آلبوس پشت سر رز به راه افتاد. در حالت عادی اگر رز را می دید که تنهایی به طرف هاگزما یادمای رود، مطمئنا خودش را به او می رساند تا با او را ه بارود ولی این بار ترجیح میداد زیر شانل نامریی آرام به دنبال او برود . شنل نامریی را از جمد ان جیمز برداشته بود و یادداشتی برای او گذاشته بود. با وجود حرف هایی که جیمز در راهروی مخفی زده بود، نباید ناراحات می شد. قدم هایش را کمی آرام تر کرد تا هم سرعت راه رفتنش بارز هماهنگ شود و هم مطمئن شود که رز صدای قدم هایش را نمی شنود . نمی دانست الان اسکورپیوسا کجاست ولی هر کجا که بود، رزداشت مستقیم پیش او می رفت. راز از خیابان اصلی خارج شد و وارد یک کوچه فرعی شد . البوسان کوچه را می شناخت و می دانست که باه طرف کافه مادام نوریت مالی رود . کافاه ماد ام نوری -ات کافه کوچکی که مدت ها محال قرار ملاقات های داناش
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
آموزان هاگوارتز بوده است و به طور سنتی اداره آن از مادر به دختر به ارث می رسید. صاحب قبلی کافاه ، مادام پادی فوت، وقتی آن قدر پیر شده بود که احساس کرده بود باید بازنشسته شود، مسئولیت اداره آنجا را به دخترش داده بود. هیچ وقت از یادش نمی رفت که سال اول و رودرز به هاگوارتز ، با استفاده از راه مخفای های نقشه غارتگر، او را مخفیانه به هاگزمید آورده بود و با هم به ان کافه رفته بودند.
چند متر جلوتر، رز نا گهان ایستاد. کمی طول کشید تا البوس متوجه شود علت توقف رز ، لیلی است که سار راه او سبز شده بود. از آن فاصله متوجه حرفهای آنها نمی شد ولی رز به نظر عصبانی می رسید. جلوتر رفت تا حرف هایشان را بشنود .
«هی، تقصدی راون بود . خب انتظار داشتی چای کار کنم ؟» خان رز کمای عصبی بود. «بابایان ، فاقاط نیای اد اونو . . . » لی لی داشت ساعی می کرد او را آرام کاناد . «سلام رزی!» ولی حرفش توسط اسکورپیوس که ناگهان از راه رسیده بود، قطع شد . راز نگاه کوتاهی به لی لای انداخت و سپس در حالی که از او د ورامای شاد ، گفت : « او ه ، سلام اسکور!» آلبوسا نتوانست لبخند چنادش آور اسکورپیوس را تحمل کند، شانل را از روی خودش کنار کشید و در حالی که به طرف انها می دوید، چوبدستش را کشید . «مگه بهت نگفتم د یگاه حاق ناداری دور و بار رز بپلکی !» اسکورپیوس لحظه ای از حضور ناگهانی الایوس جا خورد ولی بلافاصله چوبدستش را کشید .
« استیوپیفای !»
«پروتاگو!»
سپر اسکورپیوس افسون البوس را برگرداناد . البوس جا خالی داد و اخگر به دیوار یکی از خانه های اطراف خورد که باعث شد اثری شبیه به سوختگی روی آن باقی بماند. در یک چشم بهم زدن واسط کوچه آتش بازی به راه افتاد. فریاد های آلبوس و اسکورپیوس با عث می شد جای غ های لیلی و رز اصلا شنیده نشوند تا اینکه لیلای با تمام توانش فریاد زد: «چرا به جای دوئل کردن با هم مسابقه نمی دید!» در اولین نظر خیلی حارف خاناد ه داری به نظر می آمد ولی خظه ای بعاد آلبوس و اسکورپیوس دست از دونال کشیده بودند و یکدیگر را نگاه می کردند .
لیلی سعی کرد پیشنهادش را کامل کند و گفت: «مثلا کویی-ادی ج چطاوره ؟ ماسابقه گریفی نادور - استالای ترین نزدیکه !» لحظه ای البوس و اسکورپیوس هر د و به طرف او برگشتند ولی ناگهان رز گفت : «ناه ، مانم تااو تایم گریفیند ورم . اگه قراره او نامسابقه بدن من نمی خوام تو مسابقه شون باشم !» لی لی که کمی مایوس شده بود،
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
تی
گفت: «خب پس چی؟» لحظه ای هر چهار نفرشان به فکر فرو رفتند . انگار که مهم ترین چیز دنیا در ان لحظه ، پیدا کردن یک مسابقه بود . سپس دوباره لی لی بود که شاروع به حرف زدن کرد : «حالا این که چی باشه مهم نیست. اصلا مسابقه رورز طراحی می کنه . هر چاي او نبگاه . » - کاسی چیزی نگفت ولی توافقی بی کلام بین انها به وجود اماده بود.
اسکورپیوس بالاخره گفت: «خیلی خب، پس فک کانم تا زمان مسابقه از دیدن تور احتم! حالا اگه لطاف کنی و گورات رو گم کنی، من یه قرار دارم. بی با باری مرز!» البوس ناگهان دوباره چوبدستش را بالا گرفت و فری-اد زد : «اون با تو هیچ جا نمادی اد!» اسکورپیوس هم در جواب چوبدستش را بلند کرد ولی این بار راز جیغ زد : «بایسه ! تا وقتی که مسابقه رو طراحی کنم، با های ج کاد و متون هیچ جا نمادی ام، هیچ کد و متون حق حرف زدن با میان رو هام نداری د!» لی لی رو به راز کرد و با حالت مرموزی گفت : «بهتره زودتر این کار رو بکنی !» و رز هم در جاوا با سایر تکان داد و گفت: «تا فردا ! فردا می گم که مسابقه چایه و کی انجام می شاه!» احتمالا آلبوس فقط آن را تصور کرده بود ولی به نظرش رسید که خان رز به نوعی خوشحال باه نظر می رسد .
خورشید در حال غروب بود . _ از پنجاره تالار گریفیندور فقط انوار سرخ و نارنجی آن قابل دیدن بود. البوس روی یک صندلی نزدیک شومینه نشسته بود و روی کتابی که جلویش باز بود، خم شده بود. با جدیت کتاب را می خواند و سعی می کرد افسون های درون ان را حفظ کند .
جک هوئل، پسری با موهای قهوه ای بلند و چشمانی سیاه که برق _ شیطنت از آنها می باری اد، خودش را روی صندلی کنار الابوس جا کرد. کتابی که البوس می خواناد را بست ، نگاهی به جلد کهنه و رنگ و رو رفتاه کتاب کرد و به آلبوس گفت: «اگه این قدر که این کتاب رو می خونی، جزوه هات رومای خوندی ، الان نماره اول هاگوارتز بودی !» آلبوس نگاه خشمگینی به جک اناد اخت، کتاب را دوباره باز کرد و با خشم گفت: «مارض داری؟» جکسوتی کشید و گفت: «هی پسر ، چی شده؟ طلاسم طلاسم طلسم ؟! می خوای دونال کنای؟» ساپس ناگهان روی می-ز پرید، چوبدستش را کشید و ادای کسی را در آورد که در حال دوئل است و تقریبا نصف میز و صندلی های تالار را واژگون کرد. جک دوباره گفت: «اگه می خوای دوئل کانی من حاضرم همراهت بی ام ها!»
البوس از اینکه کسی به این کار جک اعتراضی نکرد، متعجب شد . سرش را بلند کرد و نگاهی به دور و بار
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
انداخت. او و جک در تالار تنها بودند . با خودش فکار کرد که جک سابقه طولانی در خرابکاری و شادی طنت دارد و احتمالا جادوهای به درد بخور زیادی هم بلد بود . شاید می توانست از جک کمک بگیرد. با اینکه کسی در تالار نبود، صدایش را پایین نگه داشت، انگار می ترسید که کسی صدایش را بشنود . ماجرا را برای جک تعریف کرد .
جک کمی به فکر فرو رفت . البوس حالا می فهمی اید کاه چرا جک می تواند بدون آنکه گیر بیفتد ، آن همه شادی طنت کند. با آنکه برق شیطنت به وضوح در چشمان جاک دی-اده می شد، جک حسابی به فکر فرو رفته بود و به نظر می رسید که دارد همه جوانب کار را می سنجد . بالاخره جاک گفت: «خب، اگاه واقعا می خاو ای با اسکورپیوس در بی فاتی ، من هستم.» آلبوس با خوشحالی گفت : «عالیه ! می توانیم با هم این طلسمهار و تمرین کنیم . » جاک در جوابش لبخندی زد و گفت : « البته قابلش باید با هم این جار و مرتب کنیم . لانگباتم حسابی جریمه ام می کنه اگاه
این وضع رو ببینه !»
تیم با
جای نیمی از کوچک شام را با سلیقه چیده بود و مازه غذاهام عالی بود. با این حال، هری چندان میلادی باه غذا نداشت. در حالی که به در خانه خیره شده بود، با غذایش بازی می کرد و متوجه نبود که تقریبا نیمی از غذای اش را از بشقابش بیرون ریخته است. حتی متوجاه نگاه متعجب و نگران جینی هم نشد . دیشب تقریبا هماین موقع بود که رون و هر ماینی با خبر ناگهانی و حیا-ارت برانگیز دزدیده شدن جسد اسنیپا از راه رسیدن بود ناد. هری اصلا نمی توانست درک کند چرا آن اتفاق باید آن شب می افتاد. بعد از سخنرانی ش، فکر می کرد دیگر کاسی نباید نسبت به اسنیپ بدبین باشد ولی درست چند دقیقه بعد از خروج او از کلیسا، استانی پا را نبش قبر کرده بودند. هری حسابی گیج شده بود.
« اوه، هری الان حتما خونابه است!» صاد ایروان باه اندازه کافی بلند بود که هری از درون آشپزخانه به وضوح آن را بشنود . تق تق تق ! هری نتوانست جلوی خودش را بگیرد، بی اختیار لبخندی زد و گفت: «اوه، ظاهرا هر ماینی بالاخره توانسته به روان یاد باد ه در باز ناه !» سپس صدایش را بلند تر کرد تا از پشت در شنیده شود و گفت : «بیا تو !»
در به آرامی روی پاشنه چرخید. کینگزلی شکل بولت، وزیر سایه چرده و بلند قد سحر و جادو ، وارد شد. هاری
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
کینگزلی را از سال پنجمش در هاگوارتز و اقامتش در خانه سیریوس در میدان گریمولید می شناخت با این حال از حضور ناگهانی وزیر سحر و جاد و در خانه اش تعجایب کرد . از پشت میز بلند شاد و گفت : «اوه، سالام اقای شاکلبولت، بفرمایی -د. بفرمایی -اد باشی نید . » کینگزلای لبخندی زد، جواب سلامش را داد ، وارد آشپزخانه شاد و گفت : «کینگزلی صدام کن لطفا، هاری . » روان و هرمایانی هم پشت سر او وارد شدند. جینی با دستپاچگی گفت : «چیزی مایل دارای -باد جناب وزیر؟» کینگزلی به آرامی گفت: «نه، خیلی ممنون . نمای توانم زیاد نمونم فقط موضوع مهمی هست که باید درباره اش با هات صحبت کنم، هری . » هری می توانست حدس بزنیاد کاه کینگزلی می خواهد در مورد ماجرای قابر استانی پا صاحبت کند. به ارامی گفت : «حتما جناب وزیر . . . کینگزلای ! و فک کنمایه تشکر بهت بدهکارم که به روزنامه ها گفتای چیزی در مورد ماجرای قابر اسنیپ ننویسان . نمای دوم چارا - » . ولی حس کرد م به راه صدای این موضوع در ن- یاد کینگزلی دستی به سرش کشید و گفت: «اوه ، اره آره، بهتر بود که صاداش در نی داد. به خصوص بعد از ماجرای امروز . . . آره، بهتر بود که صداش در نی باد.» هری با تعجب پرسید: «ماجرای امروز ؟ مگه امروز چی شده ؟» کینگزلی مشخصا سردرگم بود و نمی دانست چه بگوید . باه آرامی گفت: «ببین هری، نمی دونم چطور باید بهت بگیم . اتفاق بادی افتاده.» هاری با ساردرگمی به رون و هر ماینی نگاه کرد . هر دوی آنها مثل کینگزلی آشفته به نظر می رسیدند ولی هیچ کدام چیزی نگفتند . هاری های ج حدسی راجع به اینکه چه اتفاقی ممکن است افتاده باشد ، نداشت. با صدایی بلندتر از حد معمول گفت: «یکی باه من بیگه چی شده !» کینگزلی کمی منمن کرد و سرانجام گفت : «خاب. . . بییان هری ، کسی که به قبر اسنیپ جمله کرده . . . هار کابی که هست . . . چون ما هنوز هیچ سرنخی نداریم که اون کیه به هر حال اون دوباره این کار شو تکرار کارد ه !» این بار هری حسابی گیج شده بود. هاری احمقاناه گفت : «تکرار کرده ؟ یعنی به ای-اه قابر خالی جملاه کارد ه ؟» کینگزلی گفت : « او ه ، ناه ناه ، به یه قبر دیگه حمله کرد ه . در واقع به دو تا قبر دیگه . او ه هری متاسفم ولای اون جیمز و لی لی پاتر رو نبش قبر کرده!» هاری ناگهان در پایش احساس ضعف کرد. هنوز درک درستی از حرفای کاه کینگزلی زده بود، نداشت ولی می دانست که اتفاق وحشتناکی افتاده است . خیلی وحشتناک. و گرنه چرا باید احساس ضعف می کرد ؟ هری دوباره پرسید: «چای کار کرد ه؟» ای-این بار هر ماینی به سرعت و با صدایی یکنواخت، مثل نوار ضبط
www.fantasy-library.irwww.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح شد ه ای ، گفت : «اون امروز رفته سراغ قبر پدر و مادرت. البته جسد های اونا رو نادزدیه ولی . . . ولی جسد ها
رو شکنجه کرد!» هری این بار فریاد زد: «چای ؟!» نمای توانست بفهمد چرا کسی باید چنین کاری کند . چنین کاری در دنی ایجاد و تقریبا بی سابقه بوده است. نمای توانست بفهمد این فرد چرا این کار را می کند . هاری بی اختیار گفت : «می خوام برم اونجا !» کینگزلی که نمای خواست در ان وضعیت با هری مخالفت کند ، به سرعت گفت : «اوه، اگه این طوری می خو ای ، با شاه . اشکالی نداره. می توام خودم همرا هدایت کنم . » روان و هرمای نی نگاهی به یکدیگر انداختند و هرما یانی دوباره به سرعت شروع به حرف زدن کرد: «ناه !
منظورم اینه که . . . خب، برای چی می خوای برای اونجا ؟ من خودم همه چی رو بررسی کرد م . این دفعه هم متال دفاعه پیشه . اون های چ ردی از خودش نذاشته !» هری با تعجب به
هر ماینی نگاه کرد : «هر ماینی ! اون قبر پدر و مادر ماه ! می خوام برم قبرشون رو ببینم!» هری به طرف کینگزلای برگشت و گفت : «کینگزلای ، راستشو بخو ای می خوام همین الان برم اونجا . نیازی نیست که تو بی ای . خسته ای ، به رهبری خونابه اساتراحت کنای . » مشخص بود که کینگزلی چندان هم بدش نمی آید که به پیشنهاد هری عمل کند، با این حال گفت: «اوه، ناه . همراهت می ام و اگه می خوای همین حالابریا . . . خب، چاره
ای نیست. اشکال نداره. می توانیم همین حالا برای م!» ده دقیقه بعد، هری به همراه جیانی ، کینگزلی ، رون و هر ماینی از اشپزخانه خانه اش غایب شد و در اشاپزخانه خانه پدریاش در دره گو در یک ظاهر شد . ساختمان همان طور که اولین بار در هفده سالگی به همراه هرمایانی آن را دیده بود، نیمه مخروبه بود. با این حال ، در این چناد سال، آن قدر به آنجا سر زده بود که دیگر برایش تازگی نداشته باشد . بدون معطلی راهش را به طرف قبرستان دره گو دریاک ادامه داد . بقی-اه هام پاشتاسار او به راه افتادند . جو سنگینی بر گروه پنج نفار ه حاکم بود و
کسی حرفی نمی زد . وقتی وارد قبرستان شدند، اولین چیزی که نظارش را جلب کرد، خیمه بلندی بود که درست در محال قایر پادر و مادرش برپا شده بود و بی شک از چشم ساکنان ما گال دهکده پنهان بود . هری به سرعت به طرف خیمه رفت. با آنکه خیمه تنها روی محل قبر پدر و مادرش را پوشانده بود ولی درون ان با جاد و به گونه ای بزرگ شده بود که هر پنج نفر انها به راحتی می توانستند درون ان بایستند . تکه های شکسته سنگ قبرها در محفظه های شی-شاه ای بالای قبرها قرار گرفته بود . محل دفن اجساد کاناد ه شده بود و دو گودال خالی را می شاد دید . دو تابوت
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
گوشه خای ماه گذاشته شده بودند و تاکاه های شکسته در هایشان کنار آنها گذاشته شده بود. دو ملحفاه سفید روی تابوت ها کشیده شده بود . هری نگاهی به دور و برش انداخت و سپس چشمانش روی همراهانش خیره شد. صورت جینی سفید به نظر می رساید و آثار تارسی با نگرانی یا هر دو را می شاید در چهار هاش دید. کینگزلی خسته تر از وقتی که در آشپزخانه خاناه او بود، به نظر می رسید . رون مادام به اطراف نگاه می کرد و به نظر میرسید به این خاطر این کار را می کند که بخواهد با هری حرف بزند . هر ماینی که مدام با نگرانی به هری نگاه می کرد، شروع به حرف زدن کارد: «تقریبا تمام سطح قبرستون رو چک کردم . حتی روی یکی از علف ها هم اثری ازش نموند ه . و همچنین با تمام دهکده رو دنبال اثری از پروازی ه جارو گشتم. آخرینش مربوط به زمانی ه که پدر و مادر اینجا زندگی می کرد ن . » سپس با نگرانی به هری خیره شد. گویای که هیاری از او خواسته بود. این موارد را توضیح بدهد . هری به طرف تابوت ها رفت . پارچه سفید روی یکی از تابوت ها را برداشت. ناگهان احساس کرد که در حال بالا آوردن است. تقریبا از لحظه شنیدن این خبر در ذهنش به تجسم جسد پدر و مادرش پرداخته بود. انتظار دی-ادن چند استخوان شکسته را داشت یا اسکلتی تارک خاورده و خرد شده . حتی چیزی شبیه به اینفری را هم تجسم کرده بود ولی چیزی که می دید خیلی بد تر از تصورش بود. تقری با شکل کلی بدن یک انسان حفظ شده بود ولای هماه آنچه دیده می شد، مقدار زیادی گوشت گندیده و پاره پاره شده بود. در بعضی جاها تکه های بزرگ گوشت از جسد کنده شده بود و استخوان ها دیده می شدند. اثار همه نوع زخم و بریدگی و سوختگي روی جسد وجود داشت و منظره تهوع بر انگیزی به وجود اورده بود . ناصف مو های مشکی پدرش سوخته بود و عینک خرد شده و چوبدست شکسته
اش در تابوت بودند . هری عقاب عقب رفت. نزدیک بود در گاودال قابر پادرش بیفتد که نیرون او را گرفت . هر ماینی دوباره با خان مکانیکی ان روزش شروع به حرف زدن کرد : « او ه خدای من، هری ، چیزی نیست. باور کن . من با چند تا متخصص صحبت کرد م . میشه ترمیمشون کرد. خاب، البته تاثیر گذشت زمان رو نمیشه از بین برد ولی این ها . . . . خاب میشه تا حدی ترمیمشون کرد. منظورم اینه که . . .» هاری دستش را به نشانه سکوت برای هر ماینی تکان داد . سارش را تکان داد و سپس رو به کینگزلی گفت : «کی مسئول پی گیری این موضوعه ؟» کینگزلی با دستپاچگی جواب داد: «خاب ، چند تا از بهترین کار اگاه های ما دارن روش کار می کنن. مشکل اینه که . . . خیب، های ج سرنخی نداریم .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
یعنی های ج اثاری ازش نموناد ه . در واقع های ج اثاری نذاشته . » هری با خنی دستور مانند گفت: «مای خاو ام خودم این رو پی گیری کنم . باگو کار آگاها هر اطلاعاتی که داران ، مهم یا غیر مهم رو برای من بفرستن . می خوام خودم این رو پی گیری کنم!» کینگزلی دستی به صورتش کشید و گفت: «خیلی خب، باذار ببی-انم چای کار بای-اد بکنیم. من مسئولیت این پرونده رو میدم به آقای رون ویزلی، با اختیار تام ! خب، تاو مای تاونی رود و ساتات حساب کنی، مگه نه؟» هری سرش را به نشانه موافقات تکان داد . جای نی در حالی که مشخصا از وضع موجود ناراحت بود، گفت: «خیلی خب، ولی الان دیر وقته . هری بهتره برگردیم خونه !» کینگزلی حرف جینی را تایید کرد : « او ه ، اره آر ه. بهتره بار گردید خونه . » هری با سر موافقتش را نشان داد ولی قبل از غایب شدن از رون و هرمای نی خواست که به خانه انها بروند . هری در آشپزخانه ظاهر شد و بلافاصله شروع به قادم زدن کرد . افکارش به شدت مغشوش بود ناد. او اصالا نمای دانست که باید به چه چیزی فکر کند . پاق . پاق . پاق . هری به طرف رون برگشت و گفت: «ای عنای کار کی-اه ؟ کای باید بعد از این همه سال یاد پدر و مادر میان افتاده با شاه ؟» ولی روان فقط سرش را به نشانه اینکه ای ساده ای در این مورد ندارد، تکان داد . هری دوباره شروع به حرف زدن کرد. این بار انگار که با خودش حرف می زد : «خیلی مسخره است. خدای من تنها کسی که می شناسالم از پدر و مادرم متنفر با شاه ، استانی پاه! که اون هام اوه، خدای من دارم دیو و ناه میشم . اگاهی ه خاورده اجماق تر بودم می گفتم اسنیپ خودش از قبر در اوماده و ای-ان کارو کرده!» هر ماینی جیغ کوتاهی زد و گفت: «این چاه حرفی به هری ! این غیر ممکنه !» هری پوزخندی زد و گفت: «خودم مای دوم هر ماینی . فقط داشتم شوخی می کردم.» هرمای نی زیر لاب چیزهایی راجع به اینکه چطور می تواند در آن موقعی-ات شوخی کند، گفت ولی هری توجهی نکرد و به حرف زدناش ادامه داد: « این کایه که رفته سراغ قیر اسنیپ و پدر و مادر من؟ اصلا چه رابطه ای با این استانی پا و اونا هست؟ اوه خدای من !» هری برگشت و به هر ماینی خیره شد. هاری گفت: «کسی قبر لوپین رو چک کارد ه ؟» روان گفت : «چای؟» ولی چهره هرمایانی حالت عجیبی گرفت. انگار متوجه شد ه بود منظور هری چیست . هری گفت : «رون ، کاسی قابر لاوپین و تانکس رو چاک کرده ؟ مکانه به او نا هم جمله شده باشد . فک کنم هر کای هست دار ه به اعضای سابق محفل جمله می کنه !»
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
رونا با دست به پیشانیش کوبید و ادامه داد: «چارا زودتر به ذهنمون نرسید ! او ه خدای من ! فرد !» روان با عجله در جیا-ابش دنبال چای-زی گشت. آرمای با نشان کارآگاهان وزارت را در آورد و سر آرم فریاد کشید : «من رونالد ویزلی ، مسئول پرونده جمله به قابر سوروس اسنیپ و پاتر ها هستم. موقعیت اضطراری ! ماه نیروهای در دسترس رو لازم دارم. می خوام قبر همه اعضای سابق محفل ققنوس رو بررسی کنید . اول از همه ریموس و نیمفابیاد و را لوپین . بعاد فرد ویزلی و . . . و خاید ایمان ، البوس دامبلدور و همه اعضای محفل ققنوس . سریع !!!» چند لحظه ای همه ساکت منتظر بودند . حتی صاد اینافاس هایشان هم به گوش نمی رسید. سپس صدای آشنایی از درون ارم کار اگاهی روان گفت : «رون ، قبر همه اعضای سابق محفال ققنوس رو چک کردیم . به کس دیگه ای جمله نشده . با این حال همه جا از طلسم آژیر خطر استفاده کردیم . مسئول های کلیساها و قبرستون ها و خوانوادههای اون هارو هم خبر کردیم . » روان جواب داد: «منون آنجلینا، کارت عالی بود . » و آرامش را در جیبش قرار داد. جای نیرو به هری که اکنون پشت می سازی نشاسته بود ، کرد و گفت: «به نظرات اون باز هم جمله می کناه ؟» قبال از اینکه هری جوابی بدهد، هر ماینی گفت : «زناند ه ها چی؟ اگه این دفعه به زنده ها جمله کنه چای ؟» هیاری از پشت میز بلند شد و گفت: « الان به اونها هم اخطار مای د م . >> چوبدستش را کشید و به طرف کاغذی روی میز گرافات که تازه آن را نوشته بود . ناگهان شعله سرخی کاغذ را در بر گرفت. شعله به همان سرعتی که به وجود آماده بود، ناپدید شد. در آخرین لحظه، هری در جایی که شعله قرار داشت، ققنوسی دید . لحظه ای بعد، همه اعضای محفال ققنوس شعله کوچکی دیدند و نامه هاری را که به پار ققنوسی متصل بود، دریافت کردند. هر ماینی به نامه درون دستش نگاه کرد و با تعجاب پرسید: «چجوری این کار و کردی هری؟ فک می کردم ای-ان روش اطلاع رسانی خاص پروفسور دامبلدوره !» هاری در حالی که به طرف میز آشپزخانه می رفات، اه کوتاهی کشید و گفت: «در واقع بود . فاوکس این کار رو برای پروفسور دامبلدور می کرد . می دونی ، مغز چوبدست میان از پر فا و کاسه !» هر ماینی گفت : « او ه ، نماید و نایستم پار ققنوس می توانه مثل یاه ققنوس واقعای این کارها رو بکنه . » هری سعی کرد توضیح بدهد که پر ققنوس ارتباطش را با ققنوس اصلی قطع نمی کند و چون یک ققنوس نمای میرد، در نتیجه همیشه می تواند کارهایی را که ققنوس اصلی بلد است، انجام دهد ولی ناگهان هرمایانی حرف هایش را قطع کرد و گفت: «هاری ، یا به مشکلی هاست .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
پروفسور اسپار اوت . فک نکنم تو وضعیتی باشه کابه معنای
اخطار تو رو بفهمه ! >
هری به یاد پروفسور اسپراوت افتاد . پیرزن بی چاره در یک مرکز مراقبت از بیماران جادویی زندگی می کرد. اخرین باری که هاری او را دی ساده بود، وضاعیات خاوبی داشت. با اینکه هنوز عصبی و خشن به نظر می رسید ولی به نظر نمی رسید مشکل خاص دیگری داشته باشد . حتی هری متوجه شده بود که چاق تر هم شده است. با این حال هری هم شک داشت پروفسور اسپراوت متوجه اخطار شود. تا جایی که هری می دانست، پروفسور اسپار اوت همه چیز را بعد از درگیری هاگوارتز تمام شده_تصور می کرد . پیرزن به نوعی فکر می کرد که دنیا به اخر رسیده است. هاری به طرف بقیه برگشت و گفت : «میریام پیشش !» به نظر نمای رسید کسی مخالفتی داشته باشد .
شومینه ناگهان به رنگ سبز شعله کشید و چهار نفر رد اپوش ، یکی یکی از اتش خارج شدند . خانم استنلی ، زنی میانسال و بلند قاد ، سرپرستار مارکاز مراقبت از بیماران جادویی سنت انجل، با دیدن چهار نفر کاه از شومینه وارد اتاق شدند ، چنان جا خورد کاه لی -اوان اب از دستش افتاد و شکست . رون پوزخندی زد و گفت: «فاک کنم باید یه سری نشکنش رو بخرید !» ولی زن بی نوا فقط به سرعت به دنبال چوبدستش گشت و سعی کرد لی -او ان را تعمیر کند. هری حس بدی نسبت به این اتفاق داشت. باه نظر میرسید حالت خام استنلی چیزی بیشتر از جا خوردن از حضور ناگهانی انها باشد و این که خانم استنلی بعاد از سه بار تلاش تواناست لی -او ان را به حالات اول
برگرداند هم باعث شک بیشتر او شد.
«سلام، سالام آقای پاتر ! بفرمایید. مشکلی پایش او مده ؟» هری متوجه لرزش خفیفی در صدای خانم استنلی شد. به آرامی گفت: «خیلی ببخشید که از شومینه اتاق شما استفاده کردیم . خب، در واقع مسافت کمی طولانی بود و غایب و ظاهر شدن تو مسافت طولانی کمای ساخته . » ساپس لر و گ میزی که خانم استنلی پشت آن ایستاده بود ، خم شاد و با صدای ارامتری ادامه داد: «و خیاب، البته نمای خواستیم اینجا او مد نمون توجه زیادی جلب کنه !»
هری این بار به وضوح متوجه شد که خانم استنلی باه طرز عجیبی میلرزد. خانم استنلی با صدایی که هر خظاه لرزشش بیشتر می شد ، جواب داد: «مشکلی پایش او ماده، آقای پاتر؟» این بار هر ماینی جواب داد: «نه ناه ، چیز خاصی نیست. فقط می خواستیم یکی از کسایی که این جان رو بررسی کنیم . خانم پومونا اسپرا وتر و . » چهار هخام استنلی ناگهان مثل گچ سفید شد. هری لحظه ای فکر کرد که خانم استنلی غش خواهد کرد. خانم استنلی با تارس
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
شروع به صحبت کرد : «باور کنید تقصیر ما نابود . اصالا نمای دوم این اتفاق چطوری افتاد . . .» جای نای میان حرف خانم استنلی پرید و گفت: «چه اتفاقی چطاوری افتاد ؟» خانم استنلی با صدایی که هر لحظه بیشتر می لرزید ، گفت : « البته نگران نباشید . ما پیاداش می کنیم . قابلا هام بعضی ها گم شد ه ان و . . . » هری بی اختیار فریاد زد : «گم شد ه S»
خانم استنلی انگار که ناگهان تاوان پاهایش را از دست داده باشد، روی صندلی پشت میز افتاد و تقریبا غش کرد . هر ماینی لیوانی که چند لحظه پیش از دست خانم استنلی افتاده و شکسته بود را با جادو پر از آب کرد و به خانم استنلی کمک کرد تا کمی آب بخورد. سپس به آرامی گفت: «خانم استنلی، لطفا به ما بگید دقیقا چاه اتفاقی افتاد ه!» خانم استنلی نافاس عمیقای کشید و در حالی که تقری با گری-اه مای کارد، گفت : «دی-روز . . . دیروز ، خام اسپرا و تر و از مرکز بردن بی-ارون تا تا تو مراسم سالگرد سوروس اسنیپ شرکت کنه . خود . . . خودش اصرار کرد که باره و خب، حالش هم خوب بود . در واقع اون زن زیاد وضع بدی نداشت. کمی عصبی بود. کمی هم تو خودش بود ولی مشکل خاصی نداشت. نا- . . . ناه از خاظ جسمی مشکل خاصی داشت نه از لحاظ عقلی و یا حتی جادویی ! خب . . . خب منم اجازه دادم که ببرنش . پرستاری که همراهش بود، می گه موقع سخنرانی شا- . . . اما حو اسبش پرت شده و بعد متوجه شده که خانم اسپراوت نیست !»
رون فریاد زد: «زنی که احمق ! چرا از دیروز تا حالا به ما خبر ندا دید؟» خانم استنلی به وضوح شاروع به لرزیدن کرد و با لکنت گفت : «با- . . . باور کنی-اد تقصیر ما نابود . ممکنه . . . ممکنه بر گرد ه . قبلا هم سابقه داشته که . . . که بعضی ای ه مدت غای بشون بازنه و بعد برگارد ن . در . . . در واقع یه مدت از آسا . . . آسایشگاه خسته می شن و سعی می کنن فرار . . . فرار کنان ولی برمای گاردن !» رون چوبدستش را بیرون کشید و گفت: «فک کنم بهتره برای بازجویی ببریمش به ستاد کار آگاها تو وزارت ! و همچنین
اون پرستار رو . »
هری به طرف باقی اه رفات و طوری که خانم استنلی ناشنود ، به انها گفت : «رون ، خانم استنلی و اون پرستاره رو ببر دفتر کاراگاهان بابیان نکته ای چیزی یاد شون می اد یا نه . من مطمئنم کار *مونه . همزمان با با حمله به اسنیپ این کار رو کرده . باید برم هاگوارتز . باید به پروفسور مک گانگال اخطار بدم. ممکنه سراغ بقیه اعضای محفل هم بر ه. » جینی به سرعت گفت : «منم همراهت می-با م . » هری نگاهی به جای نی انداخت و گفت : «قرار نیست بچه ها رو ببینیم ها! باید سریع برای ما پیش مک گانگال و بعاد هم برگردیم. ممکنه لازم شاه چند جای دیگاه هام باریم . »
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
جینی به آرامی گفت: «باشه ولی با هات می ام!» هری مای دانست که جینی امیدوار است فرصتی پیش آید تا به بچه ها سر بزند با این حال مخالفتی نکرد. در واقع خودش هم چند ان بدش نمی امد که بچه ها را ببیند . این وضعیت نگرانی عجیبی در او به وجود آورده بود. بعد از آن همه سال، دوباره دردسر آغاز شده بود.
هر ماینی و رون از اتاق خارج شدند و چند دقیقاه بعد به همراه پرستار جوانی به نام جولای-امی-اسون برگشتند . هر ماینی به هری گفت که او را در هاگوارتز خواهد دید و سپس به همراه رون، خام استنلی و جولیا-ا از طریق شومینه به وزارت خانه رفت. هری چرخید و باه جینی نگاه کرد . فشردگی وحشتاناکی در تک تک سلول هایش احساس کرد، درد نا گهان شروع شد و با سرعت بیشتری اوج گرفت. دیوارهای کرم رنگ اتاق از درد سیاه شدند . د رد کاغذ دیواری اتاق را پاره کرد و هلال زرد رنگی در آن به وجود آورد. ماه پشت سر جای نی، هلال باریکی تشکیل داده بود . هری نفس عمیقی کشید . هوای تازه جای دارد را در بدنش گرفت. چرخید و به دور نمای قلعه نگاه کرد . دوباره به هاگوارتز برگشته بود تا ماجراجویی کند . شاید هم دوباره ماجرایی در هاگوارتز او را به آنجا کشیده بود.
هری و جینی به سرعت به طرف دفاتر مادیر در طبقاه هفتم می رفتند . هری احساس عجی یی راجع به پرسه زدن شبانه در راهرو های هاگوارتز ، ان هم بعد از ان ماه سال، داشت. با این حال می دانست که وقتی برای هادر دادن ندارند . اسپرا وات توسط کسی که به قابر ها جملاه کرده بود، هر کس که بود، دزدیده شده بود و هر لحظاه امکان داشت اتفاق بدی برایش بیافتد؛ اگر تا آن موقع نیافتاده بود . هری و جینی طول راهروی طبقاه هفاتم را تقریبا دویدند و جلوی ناودانی به شکل گار گویا-ال کاه دفتر مدیر پشت آن قرار داشت، متوقف شدند.
هری چوبدستش را بیرون کشید. گاوزنی نقاره ای از انتهای چوبهاری بی-ارون جهی داد و از دی -او ار رد شد. مینرو امک گانگال ، زن سالخورده ای با قاد بلند و موهایی که به شکل گوجه پشت سرش می بایست، تازه از دفترش خارج شده بود که گوزنی نقاره ای را روی پلکان متحرک دفترش دید . اگر لحظه ای هم شک داشت که این گوزن همان پاترونوس هری پاتر است، با پای چیدن صدای هاری در ذهنش مطمئن شد که اشتباه نکرده است .
«پروفسور مک گانگال ، موضوع مهمی پایش او ماده کاه باید همین الان ببینمتون ! رمز دفترتون رو نمی دونم !» ماک گانگالی احتمالا هری را در راهرو می دید، با این حال با خودش فکر کرد که اگر رمز دفاتر را به او نگوی -باد ،
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
ممکن است بی ادبی به نظر آی-د. چوبدستش را کشید، عبارت «عینک نیم دایره ای» را در اذهانش مبارور کرد . گربه ای نقره ای رنگ از انتهای چوبش بیرون جهاید . مک گانگال روی پلکان متحرک ایستاد تا به پی-اشو از هاری برود ولی به محض اینکه پاترونوسش از دفاتر خارج شاد ، دیوار شکافت و هری و جینی روبروی او نمایان شدند . مک گانگال گفت: «سلام هری ، خوب شد که خودت او مدی، منظور ت از اون اخطارچی بود ؟ چرا اعضای محفل ققنوس باید در خطر باشن؟» هری بدون اینکه حتی جواب سلام مک گانگال را بدهد ، به سرعت جواب داد: «جری -انش خیلی مفاصله . اگه بخوام خلاصه بگم ، این طوریه که درست بعاد از مراسم سالروز اسنیپ، یه نفر به قبرش حمله کرده و جسدش رو دزدیده . . . » مک گانگال جی باغ کوتاهی کشید و گفت : «چی؟» هری ادامه داد : « و امروز هم به قبر پدر و مادر من حمله کرد و جسد هاشون را شکنجه کرده!» ای-ان بار مک گانگال چنان تعجب کرد که نفسش بند آمد. هاری نفس عمیقی کشید . مک گانگال اگر آن حرف ها را از هر کسی به جز هری می شنید، باور نمی کرد . چطور امکان داشت که جسد سوروس اسنیپ، مدیر سابق هاگوارتز و یکی از بهتری -ان اعضای محفل ققنوس دزدیده شود و هیچ کس با خبر نبشود و از آن بدتر چه کسی به قبر جیمز و لیلی پاتر حمله کرده
بود ؟ هری ادامه داد: «کینگزلی تواناست پی-ام امروز رو ساکت نگه داره ولی اتفاق وحشتناکی افتاده . همون طور که حدس زدم اون فقط به مرده ها جملاه نمای کناه !» ماک گانگال با صدای خفه ای پرسید: «منظاورت چای-اه ؟» هاری برای مک گانگال توضیح داد که چه اتفاقی افتاده است و آنها چگونه از دزدیده شدن اسپراوت مطلع شده اند و جای نی با عصبانیت اضافه کرد: «اون وقت سرپرستار اجماق میگه که رفته هواخوری و بر می گرده!» مک گانگال اهی از سرآسودگی کشید و گفت: «فک کنم این دفعه حق با سرپرستاره بود ه . پومونا دی -بروز یا هاو پیداش شد. زن نازنین ! خیلی بهتر شاد ه . لیدی گاه مثال اون موقع ها خشن نبود. در واقع خیلی هم اروم شده بود و خدای من ، باید بگم رمانتیک شد ه بود! او ه ، من نبای-اد این حرفو بازنم ولی مثل دختر ای جوونی شده بود که تازه ازدواج کردن !» هری با تعجب نگاهی به پروفسور ماک گانگال انداخت و گفت : «لای عانی دیو و ناه شد ه ؟» مک گانگال به سرعت تغییر حالت داد و گفت : «ناه ، این چاه حرفی -اه ؟ . . . خب، در واقع ، می دونی که ، اون چندان نرمال نیست لی خب این اصلا به این معنی نیست که اون دیو و ناه شده با شاه . فقط، فقط یه کم جو ون تر از سانش به نظر می
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
رسید . همین !» هری و جینی نگاه های متعجبای رد و بدل کردند و دوباره هر دو به مک گانگال خیره شدند .
مک گانگال با خن جدی تری ادامه داد: «با این حال این دلیل نمیشه که هیچ خطری وجود نداشته باشه . بای-اد این مهاجم رو، هر کی که هاست ، هار چاه زود تار پی-ادا کنیم . یعنی کار کی می تو ناه با شاه ؟» صدای هر ماینی جواب داد: « هیچ حد سی در این مورد ناداری م . م-ین الان از از کابان بر می گرد م . هیچ کدوم از مرگخوار ها فرار نکردن . جز اینکه روح ی کی شون این کار رو کرده باشه و غیر از مرگخوار ها چه کسی می توان به این کار رو کرده با شاه ؟»
مک گانگال چنان از اخبار تازه تعجب کرده بود که اصلا متوجه نشد هر ماینی و رون به آنها پیوسته اند. روان ادامه داد: «همین الان با ده تا کارآگاه عمارت اون مالفوی هارو وجب به وجب گشتم. هیچ چیز مشکوکی پیدا نکردم و مالفوی عوضی می گاه کاه تمام دی-اروز رو خوانده بود ه . بهتون میگم، اگاه کار اون عوضی ها نباشاه ، مناهمو عوض می کنم!» هری پرسید: «ولی چارا اون ها باید این کار رو بکنن؟ هی ، در اکو اون قادر ها هم باد نیست و یا دات باشه که نارسیسا جون من رو تو جنگل نجات داد!» روان گفت : «ولی اون لوسیوس آشغال چی؟ شرط مای بندم کار خود شاه! از اینکه خونه نشین شده و نمی توان اه تو شهر را ه بارها و فخر بفروشاه ، ناراحته و خواسته قابل از اینکه شرشو از این دنیا کم کناه ، یا به کاری کرده با شاه . بذار ثابت کنم که کار او ناه ، اون وقت خود مشرش ری و از این دنیا کم می کنم!» هر ماینی با خان اخطار امیزی گفت : «رون !»
مک گانگال آنها را به طرف راه پله هدایت کرد و گفت: «خب، به هر حال هر کس کاه ای این کار ر و کارده، علاقه عجیبی به قبرها داره. باید مواظب باشیم . الاستور موادی ، ریموس لوپین ، نیمفادورا تانکس ، او ه خاد ایمان فک کنم باید بیشتر مواظب قبر آلبوس باشم ! و خیلی های دیگه ، او ه خدای من !»
:Err
مطمئن نابود شب است یا روز . با آنکه درخت ها در
آن قسمت فاصله زیادی از هم داشتند ولی به قدری بزرگ بودند که شاخه های در هم تنی ساده آنها از عبور نور خورشید جلوگیری می کرد. درختان را در محوطاه ای تقریبا به اندازه یک اتاق برای داده بود و محوطاه بای درختی ساخته بود. تابوت سوروس را آنجا گذاشته بود.
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
تنه قطور یکی از درختانی که بریده بود را با جساد و نرم کرده بود و از ان به عنوان مبل استفاده می کرد . روی مبل درختی ش، روبروی تابوت سوروس نشسته بود و به ان نگاه می کرد . بلند شد و بالای سر سوروس رفت. شیشه حاوی خاطرات را برداشت، کمی آن راهام زد و لحظاهای
بعد در حال مرور خاطرات سوروس بود .
سوروس جلاوی لبارد ولادمورت تعظیم کرد و گفت : «ارباب، ارباب، فقط یه خواهشی داشتم!» ولادمورت به سوروس خیره شد. چشم های سرخش از خوشحالی وحشتناکی می درخشید : گفت: «چی می خو ای؟» سوروس به سختی مای توانست خودش را ارام نگه دارد. با صدای ارامی گفت : «ارباب، می خواستم خواهش کنم . . . لیلای ! ارباب بذارید لی لی زنده نمونه !» ولدمورت ناگهان زیا-ار خناد ه زد. خنده ای وحشتناک و دلهره اور. «سوروس ، سوروس !ایه زن چه ارزشی داره ؟ وقتی لرد ولدمورت اخرین دشمنشو از سر راه برداره، اون وقات تمام دنیا تحت فرمان میان خواهند بود. اون وقت می تونی هار زنای رو کاه مجاوای داشته باشی!» سوروس دوباره اصرار کرد : « ارباب، مان می خوام لیلی رو داشته باشم . » ولدمورت دوباره قهقهه ای زد و گفت: «با شاه ، به خاطر این خدماتی که به من
کردی ، این کار رو برات می کنم . مای ذارم زناه زنده نمونه . »
سوروس در اتاق تاریکی نشسته بود. شمع روی میز کام نور می سوخت ولی داغ دستش چنان با شدت می سوخت کاه می خواست از ته دل فریاد بازنیاد . دردش خظاه به خظاه بیشتر می شد . باید کاری می کرد . دستش را به طرف جیبش برد تا چوبدستش را بردارد . هیچ جادویی بلد نبود کاه بتواند در ان لحظه به او کمک کند ولی مای خو اسات کاه چوبدستش را داشته باشد . دردش چنان زیاد شد که دیگار حتی نمی توانست دستش را تکان دهد . از جایی دور صاد ای جیغی شنید و پس از آن فریاد هایی دارد آلود. صدای جای غی دیگر و باز هم . سوروس از روی صندلی فرو افتاد . کاف اتاق افتاده بود و بی اختیار دست و پا می زد . درد به همان سرعتی که ظاهر شده بود، غایب شد . انگار کاسی او را با افسون کروشی و طلسم کرده بود و حالا طلاسمش را قطع کرده بود . سوروس به زحمت از روی زمین بلند شد . به طرف قفسه اش رفت، شیشه معجونی را برداشت و سر کشید . کمای کاه حالش بهتر شد، آستین ردایش را بالا زد. به طور عجیبی معنی چیزی را که می دید ، می دانست. با این که نا ممکن ترین حدس دنیا بود ولی مطمئن بود که اشتباه نمی کند .
www.fantasy-library.irwww.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح ناگهان سی الی از افکار به مغزش هجوم برد ناد. امکان نداشت این حدس درست باشد . امکان نداشت.
در اتاق به طور ناگهانی باز شد . ایگور کار کار وف
سراسیمه وارد شد و گفت: «دیدی ساوروس ؟ دی-ادی؟ رفات ! نشان سیاه غی-ایب شاد ! اون رفات !» ساوروس روی صندلی ش نشست، نفس عمیقی کشید و گفت: «مای دوم !» ای گاور به طور وحشتناکی ترسیده بود . چشمهایش دیوانه وار در حدقه می چرخید، انگار که به دنبال مخفی گاه برای پنهان شدن ، یا راهی برای فرار می گشت. «آخاه چطور هماکنه ؟ چطور ممکنه لرد سیاه رفتابه با شاه ؟ این امکان ندار ه! امکان نداره !!!» ایگور هم متوجه شده بود . او هم آن را حس کرده بود. درست مثل سوروس، او هم مای دانست که لرد ولدمورت سقوط کرده است ولی او هم نمای خواست که باور کند . ایگور فریاد زد : « امکان ناداره اون پاتر لعنتی توانسته باشه لرد سیاه رو شکست بده!» افکار سوروس کاملا مغشوش بودند . جیمز پاتر را از دوران مدرسه می شناخت. می داناست که جای ماز جادوگر خوبی است. استعداد خوبی هم در دوئل داشت ولی با این حال امکان نداشت که بتواند ولادمورت را شکست دهد . سوروس به چشم خودش دیده بود که ولدمورت چه کارهایی عجیب و خارق العاده ای با چوبدستش می کند و چه طلسم های قوی و عجیبی اجرا می کند . می دانست که تمام محفال ققنوس هم نمی توانستند جلوی ولادمورت مقاومت کنند . شاید فقط دامبلدور می توانست جلوی ولادمورت بای-استاد ولی امکان نداشت لیلی و جیمز پاتر بتوانند جلاوی ولدمورت مقاومت کنند . ناگهان چیز عجیبی به ذهن سوروس رسید . برای خظاه ای چنان ان فکر در ذهنش قوت گرفت که انگار ان صحنه را با چشم خودش دیده بود . جیمز بی حرکت کف روی زمین افتاده بود و لیلی که ولادمورت او را ناکاشته بود ، بالای سر شوهرش ناله می کرد . ولدمورت به طرف ناوز ادی که گوشه اتاق گریه می کرد، رفت. ناگهان ناوری سایزی درخشید و ولدمورت افتاد . لحظه ای طول کشید تا ساوروس متوجه شد که به ایگور زل زده است که بالای سار او ایستاده است ناه باه لی لای ۲ اه با الای جاذ از ۵ ول ل مو رنت ایستاده است. شادی عجیبی در دل سوروس افتاد . فقط اگر این اتفاق افتاده بود ، آن وقت او خوشبخت ترین مرد دنیا می شد . ولدمورت و جیمز مرده بودند ولی الای زنده مانده بود. او یکسال پیش به طرف دامبلدور رفته بود . می توانست روی کمک دامبلدور حساب کاناد و عفاو شود . سوروس رو به ایگور گفت : «جیمز پاتر جادوگر خیلی خوبی بود و خیلی فیرز! می دونی : که اون قبلا هم توانسته بود از دست لرد سیاه فرار کنه !» ایگور ناگهان متال
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
دیوانه ها فریاد کشید : « یعنی می خوای بیگی اون لارد سیاهر و کشته ؟ امکان نداره ! امکان ناداره !» ساوروس بلند شد و در حالی که از اتاق خارج می شد ، گفت : «نمی دوم ، نمای دوم ایگور ! من تمام این مدت اینجا تو اتاقام نشسته بود م!» ایگور به سرعت به دنبال سوروس به راه
افتاد. انگار که از تنهایی می ترسید . تقریبا همه مرگخوارها در سراسرای عمارت مالفوی کاه محل اختفای انها بود، جماع شده بودند. چشم های هماه ترسیده و وحشتناک بود. هیچ کس حرفی نمی زد . نارسی-اسا تقریبا ضعف کرده بود ولی در عوض بالاتریکس وحشتناک به نظر می رسید . نمی توانست یک لحظه ارام بگی-ارد و مادام به همه می پرید. چشمهایش کاملا سرخ بود و مثل هیولایی وحشی به نظر می رسید که دنبال طعمه ای می گردد تا به ان جمله کند .
پاق ! لوسیوس مالفوی وسط سرسرا ظاهر شد. نگاهی به دور و برش انداخت و با صدای لبارز ان گفت : «لیارد ستای اه مارده!» ماه به طرف لوسیوس چرخید ناد. «خفاه شاو، کروشیو !» جیغ بالاتریکس توسط فریاد دردناک لوسیوس دنبال شد. لوسیوس مثل ما هایی که از آب بیرون افتاده باشد، روی زمین دست و پا می زد و فریاد می کشید. اگر بالاتریکس این کار را ادامه می داد، لوسیوس مای مرد . «لا اکسپلی ارموس !» چوبدست بالاتریکس به پرواز در امد و چند متر ان طرف تر افتاد . سوروس به _ لوسیوس کمک کرد بلند شود و چوبدستش را به طرز تهدید امی-زی به طرف بالاتریکس نگه داشت تا مطمئن شود بالاتریکس کار خطرناک دیگری نمی کند . لوسیوس در حالی که به سوروس تکیه داد بود، گفت :
«خودم با گوش های خود م از وزیر شانیدم ! مای گن می گن اون نتوانسته پسر پاتر ها رو طلسم کنه . وزیر مای گفت خود . . . خودش جسد . . . جسد البرادر و دی-اده! و جاسد جیمز و لی لی پاتر رو» سوروس با شنیدن خبر مرگ لیلی ، احساس کرد که تمام بدنش تهی شده است. بی اختیار عقاب عقب رفت. لوسیوس که به او تکیه کرده بود، زمین خورد. همه مرگخوار ها به لوسیوس زل زده بود ناد. بعضی ها از ترس و ارفته بودند و بعضی ها مثل بالاتریکس مثل سگ های هار شده بودند. سوروس به هیچ چای از اهمیت نمای داد . نه وقتی لوسیوس از روی زمین حرفش را ادامه داد که «میگن همه شون مردان و خونه تقریبا خراب شده ولای اثری از پاتر پسر نیست. می گان دامبلدور او ناو قایم کرده » ، نه وقتی بالاتریکس به طرف چوبدستش هجوم برد و لوسیوس با جاد و جلوی او را گرفات ، ناه وقتی ای گاور چیزهایی راجع به فرار گفت و غایب شد . دنیا تهای شاد ه بود و سوروس داشت درون ان سقوط می کرد .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل دوم : دعوا، شکنجه ، مرگ Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده: الیاس شباح
سوروس به دستور دامبلدور دوباره به عمارت مالفوی
برگشته بود و ولدمورت او را مواخذه می کرد که چارا در آن سالها پیش دامبلدور بوده است و سوروس سعی می کرد او را متقاعد کند که فقط وقت می گذرانده است. ولدمورت با چنان خشمی او را شکنجه می کرد که ساوروس از درد حتی نمی توانست فاری ادبزند .
سوروس بعد از کشتن دامبلدور پیش ولادمورت برگشته بود و ولدمورت چنان مستانه قهقهه می زد که صدایش تا مغز استخوان او فرو سی رفت.
ولدمورت به عنوان پاداش خدمت های ساوروس، او را
مدیر هاگوارتز کرده بود .
سوروس زمان حرکت هری از خانه دو رسالی ها را به
ولدمورت گفت.
سوروس با ترس و تعجب به ولدمورت خیره شده بود و
ولدمورت به نجی نی دستور داد او را بکشد .
ناگهان سرش را تکان داد و از خاطرات سوروس بیرون رفت. نمی توانست باور کند _ که ولدمورت خودش ساوروس را کشته است . ان هم بعد از ان همه کاری که سوروس _ برای او کرده بود. ماه می دانستند ولدمورت از البوس دامبلدور می ترسد و این سوروس بود که او را از سایر راه ولدمورت برداشته بود و حالا ولادمورت سوروس را کشته بود. آن هم در حالی که سوروس های چ کاری خلاف دستور او نکرده بود. در سخنرانی هری پاتر شنیده بود که سوروس توسط ولدمورت کشته شده است ولی همی-شاه افکار می کرد که در نبرد هاگوارتز استاوروس بالاخره رو کرده است که طرف جبهه سافید است و به همان دلای ال توساط ولدمورت کشته شده است. اصلا سر در نمای آورد که چرا ولدمورت بی هیچ دلیلی او را کشته است. شیشه خاطر ات سوروس را در تابوتش گذاشت.
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده: الیاس شباح
فاصل ساوم : جارو ، جادو،
جنگل
رز نامه ای را به پای جغدی کهربایی بست، جغاد را از پنجره جغد دانی پرواز داد و اوج گرفتن آن را تماشا کرد. لیلی نامه دیگری را به پای جغتاد عقابی ستای اه رنگی بیست و کنار رز به پنجره جغد دانای تکیه داد .
«به چی فک می کنی ، رز؟» «اگه آلبوس مسابقه رو ببازه چی؟» لیلی اهمی ساختگی کرد و با صدایی که به عمد کلفات کرده بود، گفت : «خب ، اون وقت تو باید به قاولی کاه دادی عمل کنی و با اسکورپیوس باری بی-ارون !» رزا صالا متوجه شوخی لیلی نشده بود چون با صدایی که نگرانای در ان موج می زد، گفت : «ولای امان نمای خاو ام با اسکورپیوس برم بیرون . پسره پررو! اصلا ماه اش تقصیر توئاه و اون ای ساده احمقاناهات کاه وانمود کنم با اسکورپیوس دوست شدم !» لی لی شانه هایش را بالا انداخت و گفت: «به من چه ! خودت گفتی آلبوس به تو توجه نمای کنه ، منم را هشو بهت یاد دادم . » «و میشه بگی این ایده احمقانه از کجا به ذهنایت رسید ؟» صدای رز چنان بلند بود که تقریبا همه جغدهای جغد دانی سرشان را از زیر بالهایشان بیرون آوردند و هو هوای اعتراض امیزی کردند. لیلی جغد سفیدی را ناو ازش کرد تا دوباره بخوابد و دست از هو هو کاردان باردارد و گفت : «آلبوس خیلی شبیه باباست. همه ای نو می دونان . و این روشی بود که مامان باهاش توجه با بار و جلب کرد.
خودش بهم گفت.» رزمی خواست به دعوا ادامه دهد. نمای داناست چرا ولی می خواست سر کسی داد بزند . دلهره عجیبی داشت و نمی دانست چطور باید از شر آن خلاص شود. دوباره با صدایی نگران پرسید: «اگه آلبوس ببازه چی؟» لیلی این
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح بار سعی کرد به راز دلداری بدهد و گفت: «نترس، آل نمای باز ه. آل بهتر از اسکور پرواز می کنه . یا دات با شاه که اون پسر هری پاتره!» لیلی لبخند گشادی تحوی ال رز داد و اضافه کرد: «و همون طور که گفاتم اون خیلی شابیه باباست. البوس به این راحتی ها نمای باز ه . »
رز در جواب لی لی لبخندی زد ولی به سرعت لیختنادش محو شد و دوباره گفت: «ولی از یکی شان یادم که البوس داشته طلسم و ورد حفاظ می کرده. اون فاک می کناه مسابقه قراره اون شکلی با شاه . » لی لی این بار با اخام گفت: «بس کن دیگه . آلبوس برای پرواز نیازی به تمرین نداره. بعد شام، امروز عصر تمرین کوییدی چاه . جیمز باه
اندازه کافی ازش کار می کشاه که حسابی تمرین کنه . »
رز به لیلی نگاه کرد و دوباره گفت: «مان مای ترسم !» لی لی رز را به طرف در خروجی هال داد و گفت : «بیا باریم . البته بهتر هسر میز صابیحونه آفتابی ناشی . بیا، من کاری چرر و صدا می کنم . اون یه چایسازی بر اماون می بار ۵ که بخوریم . »
آلبوس و جک با چشمانی خواب آلود سر سفره رفتند. شب قبل تا دیر وقت روی طلسم های شاهزاده کار کرده بودند و هر دو به شدت خوابشان می آمد ولی به اصرار البوس صبح زود بیدار شده بودند و جزو اولین نفر اتای بودند که سر میز صبحانه نشستند. جک با اشاتها شاروع به خوردن کرده بود و مواظب بود هیچ چی -از را از دسات ندهد. با این حال، آلبوس فقط با غذایش بازی می کرد. جک نگاهی به آلبوس انداخت و با طعناه گفت: «داری نگاه می کنی کد و منقطه شون برای طلسم کردن مناسبب تره ؟» البوس با وجود دالشورهای که داشت، لبخندی زد و کمی عذا خورد ولی چند خظاه بعاد ، دوباره د سایت از خوردن کشیدن و شروع به بازی کردن با غذایش کرد . « اگاه بابازم چی؟» آلبوس با شنیدن این حارف خودش، احساس کرد ماری در دلش شروع به پای چ و تاب خاوردن کرد. همیشه بدترین افکار وقتی باز می شدند که به خظه سرنوشت ساز بسیار نزدیک باشی . آلبوس سارش را بلند کرد و به جک خیره شد. جک دهانش را با سر کاشیدنی -ک لیوان آب پرتقال خالی کرد و گفت: «بای خیا-ال بچه، دی شب داشتی باکو با تمرین می کردی . و تا روز مسابقه هام که می دونم خیال دارای همین کار و کنی . دیگه چته؟» آلبوس با چنگالش ضربه محکمی به تخم مرغ آب پزی که روبرویش قرار داشت، زد و باعث شد نیمی از تخم مرغ روی صورت جک پرت شود . به ارامی گفت : «ولی اسکورپیوس پسر در اکو مالفویه . با بالا می گه در اکو همیشه خوب دونال می کرده و بعد شام ، اونا همه خوناوا د ه شاون مرگخواران . اگاه طلسم هایی بلد با شاه که نتوانم دفاع کنم چای ؟» جاک
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح این بار زد زیر خنده و گفت: «بچه ، تابو دی-اشبد اشاتی طلسم های شاهزاده رو تمرین می کردی ! های حالای تاه چای دارم میگم ؟ همه ، حتی بابای خود ت، میگن اسنیپ بعاد از دامبلدور و ولدمورت بزرگترین جادوگر کشور بوده! و در ضمن اون هم مرگخوار بوده!» البوس بی اختیار تکرار کرد : « اگاه بابازم چی؟» جاک
قاشقش را با صدا توی بشقابش انداخت و گفت : « هاو و وف ! نمای بازی ! به جز اینکه بخوای اون قدر غذا نخوری که قبل از مسابقه از حال بریا . حالا به جای این حرفایه چیزی کوفت کن . » آلبوس دوباره شروع کرد به بازی کردن با غذای اش و سعی کرد کمی از ان بخورد. دانش اموزان کم کم سر میز می امیدند و مشغول خوردن می شدند ولایهای چ کدام باعث تحری-ک اشابتهای آلبوس شادند . ناه وقتای اسکورپیوس سر میز اسلایترین نشست و با اشتها شروع به خوردن کرد، نه وقتی جک به شوخی گفت: «های آل ، من شنیدم قراره با اسکوری مسابقه بخور بخور بدی !» ، البوس هیچ انگیزه ای برای خوردن پیدا نکرد . آلبوس بی اختیار به غذا خوردن اسکورپیوس زل زده بود. به تحو عجیبی از او بدش می آمد . حتی غذا خوردن اسکورپیوس هم به نظرش کار بدی می امد . دوست داشت غذا خوردن را برای اسکورپیوس ممنوع کند . احتمالا باه دلیل همین خیره شدن به اسکورپیوس بود که تا وقتی که جغد کهربایی با پایش روی بشقاب او ضرب نگرفت، متوجه ورود جغدها نشد . البوس به سرعت نامه را از پای جغباد باز کرد و بشقابش را به طرف جغد هل داد. هر چند که به علت خالی بودن بشقاب، جغد ترجیح داد پاداش نا ماه رسانی اش را از دی اس های وسط می از باردارد . آلبوس بلافاصله خط زیبای رز را روی نامه شناخت. به سایر عت نامه را باز کرد . «فردا عصر ، ساعت شش، پشت گلخانه شماره 13، حاشیه جنگل ، تنها با ی او اینکه مسابقه چی هست رو همون مو قابع می فهمی . » آلبوس بی هیچ حرفی نامه را به طرف جاک اناداخت. دوباره بالا و پایین می -از گریفیندور را از نظر گذراند. ناه لی لی سر میز بود و نه راز . می دانست آن روز آن دو خیال ندارند سر میز غذا بخورند، بلند شد تا به طرف برج گریفیندور برود. «هوی ! کجا؟» آلبوس نمی دانست جک چطور می تواند آن قدر سرخوش باشد. برگشت و با خشم گفت : «میرم بخوایم !» با این کاه می از هنوز خلوت بود، صدایش را ارام تر کرد تا مطمئن شود کسی حرفهای اش را نمی شنود و ادامه داد: «ای باد تا رفتاه دی شب تا ساعت 2 داشتم تمرین می کردم ؟» جک با پوزخندی جواب داد: «ببخشید که میان د اشاتم خاو اب هفات دخترون
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح میدیدم ! با این حال دی شب هر کاری که می کردی ، دلی -ال نمایشه سر کلاس ناری که !» البوس که تازه به یاد اورده بود باید سر کلاس هم برود، با چشمانی غم زده ، برگاشت و سر میز نشست. این بار به جای بازی کردن با غذای اش، سعی کرد در میان صدای برخورد قاشق و چنگال ها ، کمابی
بخوابد .
البوس متوجه نشد ان روز چطور سپری شد. تنها چیزی که بعدها از کلاس های ان روز به یاد اورد، این بود که اساتید آن روز علاقه زیادی داشتند به او تلقین کنند که خوابش می آید. ساعت چهار بعد از ظهر بود که بالاخره اخرین کلاس ان روزش هم تمام شد . البوس به سرعت خودش را به برج گریفیندور رساند تا کمبود خوابش را با تاخیری هشت نه ساعته جبران کند. هنوز از راه پلاه خوابگاه پسران بالا نرفته بود که جیمز را دید که رد ا و جا روی کوییدیچش را در دست دارد . «اگه می دونیستم رعد خریدن باعث میشه این قدر زود بی ای سر تمرین ، به باباامای گفتم به عنوان جایزه کاپیتان کوییدی ج شد ام، یه رعد برای تاو بخار ه! ای اول ، باد و ال ، باد و لباس و جاروتو بردار بی تا. تو زما-این مای بینمت . » آلبوس همان طور روی پله ها خشکش زد . منتظار بود جیمز بگوید که ان روز تمرین ندارند و فقط سار کارش گذاشته است ولی جیمز بدون انکه دوباره پشت سرش را نگاه کند ، مسیرش را ادامه داد . با چشمهایش جیمز را دنبال کرد تا جای ماز و ارد رختکن کوییدی ج شد . جیمز به او گفت که رعایدش از کارم فلوبر هم ارام تر حرکت می کند و بعد هم تاشر زد کاه سریع به زمین بازی بروند . همه اسلایتریانی ها توی زمین بودند و انها را مسخره می کردند. او و اسکورپیوس در گورستانی عجیب به دنبال گوی زرین می گشتند. ناگهان درخشش طلایی رنگی دید و به طرف آن شتاب گرفت. اسکورپیوس به سرعت از کنار او رد شد و به همات ناور
رفت. آلبوس از جلوی آتش اژدها خودش را کنار کشید و سعی کرد از میان بال های عظیم آن رد شود ولی ناگهان حس کرد که رعد از حرکت ایستاده است. برگشت و به دام جارویش نگاه کرد که شاخه هایش به هزاران مار کوچک تبدیل شده بود. آلبوس با ترس به منظره خیره شده بود که ناگهان - مار بزرگی که سوار بود، برگشت و شانه اش را گزید . البوس سقوط کرد و لای شاخه های درخت عظیمیای گیر کرد . زیر پایش قبر سوروس اسنیپ و البوس دامبلدور را دید که به فاصله کمی از هم قرار داشتند. البوس با سکتوم امپرا درخت را طلسم کرد. چندین تا از شاخه های درخت قطع شدند و آلبوس درست بین قبر ها افتاد .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح البوس به دور و برش نگاه کرد . تمام دانش اموزان هاگوارتز ، در حالی که نقاب مرگخوار ها را زده بودند ، قهرمانی اسلایتریان را جشن گرفته بودند و اسکورپیوس را روی دستهایشان بلند کرده بودند. آلبوسا جمعیت را طلسم کرد . همه به اطراف پخش شدند ولی اسکورپیوس مثال _ کاسی که روی هوا راه برود، به ار امی روی زمین فرود اماد . کسی از خوشحالی جیغ کشید . رز و لیلی با خوشحالی باه طرف اسکورپیوس دویدند . البوس با ناباوری به صحنه خیا-اره شاد و لیلای را دید که خودش را در آغوش
اسکورپیوس انداخت . لیلی گفت : «هی آل ، جیمز گفت اگاه تا دو دقیقه دیگه تو زمین کوییدیچ نباشی ، تو مسابقه با اسلایترین من به جات جستجوگر می شما!» آلبوس ناگهان چشمانش را تا جایی که ممکن بود باز کرد و چنان به لی لی خیره شاد که انگار اولین بار است که او را می بیند . لیلای ادامه داد : « آخاه رو پله هم جای خوابی-ادن ؟ اوم در سایت موقع تمرین کوییدی ج؟» آلبوس ناگهان از جا پرید تا به طرف خوابگاه برود و وسایلش را باردارد ولای لی لای جلویش را گرفت، رد او جاروی کوییدیچش را به طرف او گرفت و گفت: «بیا، و اسات اورد میشون . زود باش بارو. جیمز خیلی از دستت عصبانی ه!» البوس رد او جاروی اش را از دست لی لی گرفت و به طرف تالارد و یاد . از پنجره باز تالار بیرون پرید ، به رعد گفات او را به طرف زمین کوییدی ج ببرد و در حین پرواز رد ایش را عوض کرد . عبور هوا از روی صورتش حس خوبی به او می داد. به علاوه پرواز کردن با رعد فوق العاده بود و باعث می شد حسابی سر حال شود. آلبوس روی جارویش خم شد و رعد شتاب گرفت. آلبوس با بیشترین سرعت ممکن به طرف زمین کوییدیچ پرواز کرد . رعد چنان سرعتی داشت که البوس حتی تصور هم نمی کرد جارویی بتواند با ان سرعت پرواز کاناد . کمتر از دو دقیقاه بعاد ، روی سایر اعضای تایم کوییدیچ گریفیندور _ که تازه از رختکن خارج شده بودند، شیرجه زد و فرود آمد . «میشه بفرمایی کد وام گوری رفتی؟ منو بگو کاه فاک کردم برادرم برای یه بار تو عمرش هم که شد ه می خواد به موقع بیاد سر تمرین !» جیمز حسابی از دستش عصبانی بود . البوس نیم نگاهی به رز انداخت. نمی خواست جلاوی او خودش را ببازد. لبخندی زد و گفت : «حالا کاه دی-ار نکرد م . هنوز هیچ کد و متون پرواز نکردی-اد . » جای ماز با خشم جواب داد: «ببینم، من تو رختکن داشتم برای عماه هام سخنرانی می کرد م؟» آلبوس باه آرامی جاوا با داد : «هی، دست بردار، عوضش من داشتم خود مو گرم می کردم و فک کنم رکورد سرعت هاگوارتز رو شکستم!» جای ماز اجمای کرد و گفت: «بای خود به خود تننباز . ببینیم تو مسابقه
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح چی کار می کنی ! در ضمن یا دات باشه که اسکورپیوس هام یه رعد سوار میشه . » البوس با یاد آوری را عاد اسکورپیوس و این که رز سوار جاروی او شده بود، بین اعضای تیم به دنبال رز گشت ولی رز سرگرم گفتگویی با اموئل وود، دروازه بان سال ششمی تیم که آلبوس می دانست پادر و برادر بزرگش هم در زمان تحصیلاتشان دروازه بان و کاپیتان کوییدیچ گریفیندور بوده اند، بود. با فریاد جیمز، همه بازیکنانیان از روی زمین بلند شدند و شروع به بازی کردند. البوس به سرعت اوج گرفت و از بالای سر همه ، به تمرین نگاه کرد . رز با جیمز باه خوبی پاس کاری می کرد و از بالاجر هارد می شاد . شاوت زیبایی هم زد ولی وقتی هوائل با شیرجه ای به موقایع جلوی کوافل را گرفت، البوس مطمئن شد که سال بعد با رفتن جیمز از هاگوارتز ، اموئل کاپیتان کوییدیچ خواهاد شد. با این حال اگر او خوب بازی می کرد، سال بعد از آن، با رفتن سموئل او کاپیتان می شد و احتمالا بعد از - . او هم راز جیمز فریاد زد: « ال ! داریم تمرین می کنیم ، مسابقه نمی دیم که بازی رو تماشا می کنی . دی الا! چارا استانی چ رو نمی گیری؟» و افکار الابوس را به هم زد . البوس نگاهی به جای ماز انداخت و اسنی چ را در سایت پشت سر او دید. آلبوس به سرعت به طرف او شیرجه زد. دلایش مای خواست به بهانه گرفتن اسنی چ ، خودش را محکم به شکم جیمز بکوبد ولی جیمز به موقع خودش را کنار کشید و البوس اسنی ج را چنگ زد . جیمز به ار امی گفت : «حالا بهتر شاد . » و به تمرین ادامه داد. خواب کاملا از سر البوس پری-اده بود، با این حال مدام رز را نگاه می کرد و حو استاش پرت می شد که چند بار نزدیک بود به همین دلیل توسط بالاجرها از جارویش پایین بیافتد . هوا در حال تاریک شدن بود که جیمز پایان تمرین را اعلام کرد. وقتی از رختکن خارج شدند، البوس بای اختیار به دنبال رز رفت ولی ناگهان لیلای سر را هاش سبز شد و گفت: «هی آل، جاروتو میادی میان سوار شام ؟» آلبوس درست نمی دانست چرا ولی به سرعت جارو را به لیلی داد، «باشه» کوچکی گفت و سعی کرد به دنبال رز برود . لیلی با دست جلویش را گرفت و گفت: «هی؟ کجا؟ تا روز مسابقه حق نداری بارز حرف بزنی ! یا-الا ! یا-الا برو خوابگاه بگیر بخواب که فردا صبح مثال امروز رو پله ها خوابات نابره!» البوس راهش را کج کرد تا همراه بقیه اعضای تیم به تالار گریفیندور برگردد . برای آنکه از چشم جیمز و نیایش و کنایه های او در امان باشد، به عمد اخر صف حرکت می کرد و تا رسیدن به تالار ، وقتش را با حرف زدن با اموئل در مورد جی-سون ، برادرش که به تازگی از هاگوارتز رفته بود، گذراند .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده: الیاس شباح
لیلی پشت گلخانه شماره سایزد ه به رز پایوسانت کاه منتظر او ایستاده بود . رعد ها را به طرف او گرفات و گفت: «بفرما، این هم جارو ها . اونی که بهش روبان قرمز بیستم مال آله و اونی که اون روبان سبز خوشگله رو بهش بیستم مال اسکور ه . » رز تقری با جیغ زد : «مسخره ام مای کنی؟» لی لی مظلومانه گفت : «نه به خاد ا! چارا بای-اد مسخره ات کنم ؟» رز با اخم گفت : «خیلی خیاب، جاروی اسکورپیوسر و راحت تونستی ازش بگی-اری؟» لیلای جاوا با داد: «اره، فقط یه بار پرسید چرا خاودت نرفتابی ازش بگیری، منم گفتم تا روز مسابقه حق ناداری ببینایش . » رز دوباره پرسید: «مطمئنی شک نکرد ؟ ممکنه متوجه شاید ه با شاه که قراره با جارو مسابقه بدن و تمرین کنه . ای-ان جوری مسابقه ناعادلانه است !» لی لی گفت: «متوجه چی -ازی نشد.» بعد با یادآوری خان مشکوک اسکورپیوسا و اینکه تقری با مطمئن بود اسکورپیوس مسابقه را حدس زده است ، ادامه داد: «تازه آل هم امروز تمرین کوییدیچ داشته .
به اندازه کافی تمرین کرده!» رز دوباره پرسید: «حالا مطمئنای "ماه چای حاضاره ؟» لیلی با سر تایید کرد و گفت: «می دونای کاه مان تاو گیاهشناسی بهتری نم! تازه عمو نویل و پروفسور اسپرا وت هم حسابی کمکم کردن . » رز با تعجب لیلی نگاه کرد و تکرار کرد: «پروفسور اسپرا و ت؟» لیلی نخودی خندید و گفت: «آره، موقعی که مامان با با اینا تو هاگوارتز بودن ، اون استاد گیاه شناسای بوده . » لی لی دوباره خندید و ادامه داد: «ماید ونای پیرزنه یه کمی خاله! مثلا وقتی بهش گفتم که آل و اسکور می خوان با هم مسابقه بدن ، کلی ذوق کرد! و خیلی هام بهم کمک کرد یا مثلا مد اما به طرف من بر می گشت و مای گفت این لی لی ه! عمو نویل فک می کنه می خواساته اسام من یادش نره!» رز با تعجب به لی لی نگاه کرد و گفت : «و این پیرزن خلی که می گی چاه کمکی کارد؟» لیلای باه سرعت گفت : «هی ، ممکنه یه کم خلی با شاه ولای تاو گی-اه شناسی عالیه ! باورت نمایشه کارایی با درختا می کرد که عمو نویل هم تعجب کرده بود. تازه، مگاه ناشنایدی پری روز الابوس تقریبا تو یه تله شیطان گیر کرده بود ؟ عمو نویل گفت اگه پروفسور اسپار اوت سر نمی رسید ، مجبور می شد ه رعد آلبوس رو هم همراه گیاه بسوزونه !» رز به طرف گلخانه رفت. رعد ها را بیان پی چاک هایی که از دیواره گلخانه بالا رفته بودند، مخفی کرد و رو به لی لی گفت: «خیلی خب، حالا تو مطمئنای اینجا جای جارو ها امنه ؟» لیلی به او اطمینان داد: «آره بابا! حتی پایوز هم لای پای چک های پشت گلخونابه شماره سایزد ه دنبال جارو نمی گرد ه . فایلج کالای گنجاه پار از جبار و
www.fantasy-library.irwww.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
دار ه!» رز گفت : «خیلی خب، بی ا سوار جاروی من شو . می رسو تمست. هو اداره سرد می شاه . یا دم باشه فرد اشانلم رو بپوشم . » لی لی همان طور که پشت سر رز ساوار جارو مای شد، ادامه داد: «من نمی دونم اون فیلچ لعنتی کای مای خواد از اینجا بره . فک کانم اگاه باره آل بار عادش بتونه به جاش راهروهار و تمیز کنه !» رز که ظاهرا از شوخی لیلی خوشش نیامده بود، تهدید کرد: «اگه باس نکنی
از رو جار و پرتت می کنم پایین !»
همه سر میز شام بودند و تالار گریفیندور خالی بود. آلبوس وارد خوابگاه سال چهارمی ها شد . جاک در حالی
که هنوز رد ای مدرسه اش را به تن داشت، خوابیده بود . «جک، جک !» آلبوس بی اختیار سرش را به طرف در چرخاند که چک کند کسی متوجه فریادش نشده باشد . سپس به یاد آورد که تالار کاملا خالی است. به طرف جک برگشت. جاک هنوز خواب بود . آلبوس چند بار دیگر جک را صاد از دو وقتی که دید جک خیال بیدار شدن ندارد، پارچ آبی که کنار تختش قرار داشت را روی سر او ریخت . جاک ناگهان از خواب پری اد، به الابوس زل زد و با تعجایب گفت : «ناتاشا تو که شنا بلد نبودی؟!» آلبوس زد زیر خنباید ه و گفت : «پا شو اجماق ! پاشاو. ناتاشا کی-اه ؟ مانم، ال ! - »پاشو . مگه قرار نبود ببریم تمرین؟
جک قبل از انکاه کاملا بی بیدار شود، با الای س، سامانتا، سیرالا، ج انت، کیت و حتی سیندرلا هم حرف زد و آلبوس مطمئن شد که در حال دیدن خواب «هفت دخترون» بوده است. بالاخره وقتی جک باور کرد که آلبوس پسر است و پشت لبش هم سبز شده است، گفت : «ولی مان هنوز شام نخوردم! بذار بعد از شام می بریم تمرین . » آلبوس گفت : «تنها چیزی که ممکنه سر میز شام گیرت بی اد، یکی دو تا دختر به اسم ناتاشا یا سامانتاست ولی فک نکنم بتونی بخوری شون! یالا بیا دیگه . من کریچر رو صدا مای کنم چند تا ساندویچ بر امون بی ار ه. یالا د یگاه » و جاک را به طرف پله ها کشید.
جک دوباره متوقف شد و گفت: «های، گفتابی الان هم دارن از شام بر می گردن . بچه، ممکنه یکی بر گرده و ما رو ببینه . می خوای بهشتی بگی این موقع تو راهار و طبقاه هفتم چی کار داریم ؟» البوس لحظه ای به جک خیا-اره شد . جک تقریبا نابغاه خرابکاری و کارهای دزد کای بو د . البوس واقعا تعجب کرده بود که جک چطور بایان خواب و بیداری به این نکته توجه داشت . «خیلی خاب، با شانل نامریی میریم . یه لحظه صاب کان، الان می ارمش . » و به سرعت از کنار جک که با چشمان گشاد شده به او زل زده بود، گذشت .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح البوس در حالی که بی صدا زیر شنل نامریی راه مای
رفت، خودش را روبروی جاک کاه به راه پلاه خوابگاه پسران زل زده بود، رساند. سپس ناگهان شانل را کنار زد و گفت: «پاسخ !» جاک تقریبا دو ماتر عقاب پری-اد و چوبدستش را کشید. سپس ناگهان چوبدستش را رها کرد و به طرف آلبوس و شنل نامریی شیرجه زد . شانل را در دست گرفت و به ان زل زد. «خاد ایمان ، باچاه ، این خارق العاده است! پس واقعیه !» آلبوس با اخم گفت: «خاب معلوماه که واقعی ه . بهت که گفته بودم. این شنل ارثی -اه خوانوادگی مونه . با با هم وقتی تو هاگوارتز بود ه شابا با این یواشکی بیرون می رفته !» به نظر می رساید جاک اصلا به او گوش نمی کند . شانل را روی بدنش می کشید و با شوق و ذوق به غایب شدن بدنش نگاه می کرد و دوباره آن را کنار مای زد. «و او، باچاه ، ایتان عالی -اه ! پاس یادگارهای مرگ واقعین !» آلبوس از پدرش شنیده بود که شانل نامریی یکی از یادگارهای مرگ است که نسل به نسل در خانواده انها گشته است ولی نمی دانست که جک از کجا در مورد یادگار های مرگ می داند. با این حال، حس کارد که ممکن است دیر شود و کسی به تالار برگردد . شانل را روی خودش و جک کشید و او را مجبور کرد که بی صدا باه طرف اتاق ضروریات بروند. بیست دقیقه پیاده روی آرام و تلاش برای جلوگیری
از برخورد با کسانی که در جهت مخالف راهرو ها و راه پله حرکت می کردند، جک را از تماشای شنل نامریی سایر نکرده بود و در اتاق ضروریات هم مادام سعی می کرد با شانل بازی کند . کمی بعد البوس و او تمرین جدیدی اختراع کرده بودند که در ان جک زیر شنل نامریی این طارف و آن طرف می رفت و آلبوس سعی می کرد با تشخیص صدای پا، او را طلسم کند. این کار باعث شده بود تمرکز آلبوس تا حد زیادی پیشرفت کند، با این حال، کار سختی _ بود و مدت زیادی طول می کشید تا یکی از طلاسم های البوس به جک بخورد . البوس هم در عوض بدترین طلسم هایی را که بلد بود، روی او اجار امای کارد و اگار کریچر نبود، یک بار تقری با جک را کشته بود.
:Frr
دستگیری مهاجم مقابره تبدیل شده بود . رون با بای حوصلگی پوستی که در دست داشت را بالا و پایین کرد و با صدای بلند طوری که بقیه بشنوند، خواند : « امیدئوس آرخام، یار و بعد از مرگش به عنوان یا به روح بر می
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح گرده و بعد از مراسم خاکسپاری خودش سخنرانی می کناه و ملتر و متقاعد می کنه که نبش قبرش کانن و جسدش را بسوزونان . » جای نی شانه هایش را بالا انداخت و گفت : « اسم مستعاره این ی اروپایوز نیست؟!» حتی هر ماینی هم به جک جای نی خندید . روان ادامه داد : «ی اهمین روز نبرگ ، پدر ایتالیایی و ما در مصری . تا سال 1796 که دستگیر شد ، تقریبا همه به اسم کلئوپاترای ایتالیایی مای شناختنش چون عادت داشته که به مقبره فرعون ها بره و با جسد های مومیایی فرعون ها بخوابه !» جای نی زد زیر خنده . هری هم یو اشاکی لبخند زد ولی هرمای نی با عصبانیت گفت : ««رون ! فک کنم گزارش های دفتر کار آگاهان باید یکم مودبانه تر نوشته باشن . » روان جواب داد: «هر ماینی، اینا گزارش های حرفه این . نباید سانسور بشن . » هر ماینی تظاهر کرد که جواب روان را نشنیده است و ادامه داد: «و در ضمن ، لطف کان یه مقدار اطلاعات جدید تر رو بخوان!» روان کمی بینی اش را خاراناد و گفت: «خاب، باذار ببینم این جا چی داریم. بذار از آخر بخوانم . پایتر پتی گرو، برای دزدیدن استخوان های بابای ولدمورت قبر تام ریدل پدر رو شکافت.» هری پوزخندی زد و گفت: «بازوی منم شکافت. ای نو هم تو لیستت اضافه کن بالکاه مشهور شم!» هری درست متوجه نشد که رون از فشار خناد ه از روی صندلیش افتاد یا به خاطر صدای ناگهانی آنجلینا که از آرم کار آگاهایش شنیده شد : «رون، روان، اتفاق مهمی افتاد ه . تو عمارت مالفوی . . . »روان صبر نیکارد تا حرف آنجلینا تمام شود. فریاد زد: «نگفتمزی بر سر اون مالفوی های عوضیه ! الآن می ایام آنجلا !» فاصله میان اعلام این خبر از سوی آنجلینا تا غی-ب شدن آنها فقط به اندازه پوشیدن شنل هایشان بود. جلوی عمارت مالفوی ظاهر شدند . رون بدون نگاه کردن باه همکارانش ، چوبدستش را کشید و در عمارت را تقریبا از جا کند . ورود به عمارت مالفوی برای هاری ، رون و هر ماینی همراه با یادآوری خاطرات زندانی شدنش در آن بود . هری بی اختیار به یاد دابی و قبری که خودش برای او کنده بود، افتاد . مهاجم هر کس که بود، بهاتر بود کاری به آن قبر نداشته باشد و گرنه هری با دستهای خودش قبر او را هم می کند . هر ماینی توسط بالاتریکس باه شدت شکنجه شده بود و هری تعجب نمی کرد که او هم مثال رون چوبدستش را آماده در دست گرفته است. رون که دیروز به همراه چندین نفر عمارت مالفوی را گشته بود، تقریبا همه راهرو های خانه را بلد بود . چوبدست به دست جلوتر از بقیه راه می رفت و نه تنها تقریبا همه در ها را از جا کنده بود بلکه مبلمان و وسایلی راهام کاه
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح سر راهشان قرار داشت، با جادو به این طرف و آن طرف پرت می کرد .
«لوسیوس و در اکو مالفوی رو چند دقیقه پیش دستگیر کردی م . ماموری که برای دیدبانی از عمارتشون گذاشته بودیم رو بیهوش کرده بودن و دزدکی به دهکده کوچکی به اسم لیتل هنگلتون رفته بودند . » آنجلینا در میان اه را ه به آنها پیوسته بود، احوال پارسی مختصری با آنها کرد و وقتی دید که انها فقط به موضوع پیش امد ه علاقاه ماندند، گزارش مختصری داد. وقتی به سالن پذیرایی عمارت مالفوی رسیدند، آنجلینا به چهار چوبدستی که روی میزی گذاشته شده بودند، اشاره کرد و حرفش را تکمیل کرد : «با بیهوش شدن نگهبان ، آژیرهای ما به صدا در اومدان و چون تازه غای بب شده بودن ، توناستیم رد شون رو بگیریم و تعقی باشون کنیم . اونا رو تاوی گورستان کوچکی کنار اون دهکده دستگیر کردیم . گاز ارش کاملش رو نوشتم . » و به پوستی کاه کنار چوبدست ها قرار داشت، اشاره کرد . هری بدون آنکه حتی سرش را بلند کند، به چوبدست های روی میز خیره شد. چوبدست دراکو که مدتی از آن استفاده کرده بود را به خوبی می شناخت . هری با صدای آرام ولی محکمی گفت : «ماه از اینجا باران . » آنجلینا ناخود آگاه گفت : «چی؟» هری تکرار کرد : «می خوام هماه کار آگاه ها از اینجا برن . از این جا به بعادش با منه !» به نظر می رسید دو کار آگاهی که به عنوان محافظ ایستاده بودند، با اخن هری متقاعد شده اند آنجا را ترک کنند. فقط آنجلینا سعی داشت مقاومت کند که با دستور رون به عنوان مسئول پرونده، آنجا را ترک کرد . هری به سالن پذیرایی مالفوی ها نگاه کرد. مبلمان های چرمی، میز و صندلی سلطنتی، شمعدان ها، گلدان ها و همه وسایل اتاق بسیار گرانقیمت و با ارزش به نظار می رسیدند. روی دیوار چندین شمشیر و سپر آویزان بود و چهار گوشه سالن ، زره شوالیه هایی شبیه زره های درون هاگوارتز قرار داشت. هری شک د اشات کاه لوسای وس انها را زمانی که عضو هیئت مدیره هاگوارتز بوده، کاش
نارسیسا گوشه ای روی مبلی نشسته بود و سرش را در میان دست هایش گرفته بود. کاترین ، عروس خانواده مالفوی که او هم مو های طلایی و زیبایی داشت، کنار او نشسته بود و سعی می کرد خودش را با نارسی اساسارگرم کند و به تازه وارد ها نگاه نکند . لوسیوس کنار شومینه بزرگسالان ، روی مبال چرمای سیاهی نشسته بود . موهای بلند سفیدش دقیقا از وسط به دو نیم شده و از دو طرف صورتش به پایین سرازیر بودند . سگهای شکاری سیاهی که دو طرف مایبالش نشاسته
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح بودند و رد ای اشرافی ش، چنان حالت با ابهتی به او داده بود که اگر کسی تصویر او را با شاه انگلستان اشتباه می گرفت، هری سرزنشش نمی کرد. با این حال، چهار هاش حالت عجیبی داشت. ناراحتی یا نگرانی عجیبی در چهار ه اش بود ؛ اگر او شاه بود، شاهی بود که به تازگی
لشکری عظیم به کشورش حمله کرده باشد . پشت سر او در اکو، با موهای طلای ای کوتاه، همچون شاهزاده ای مغرور به لباه شومینه تکیه زده بود و تصویر شاهانه لوسیوس را تکمی بالا می کرد. به جای چوبدستی که هری نمی دانست به زور از او گرفته اند یا خودش آن را تحویل داده است، با شمشیری که از بالای شومینه برداشته بود، بازی می کرد. به راحتی می باشد همان نگرانی لوسیوس را در بی تا بی و حالات چهار هاش تشخیص داد . پایین ردایش خاکی بود و هری می دانست که در اکو عادات نادا رد جایی ناهموارتر از جمن از ار های هاگوارتز راه برود . به نظر می رسید جینی بیشتر به نارسی بسا و کاترین علاقه مند است. رون روی یکی از مبال ها لم داد و چوبدستش را به طرف لوسیوس و د ر ا کاو گرفت. هر ماینی چوبدستش را غلاف کرد و گزارش آنجلینا را از روی می از برداشت و مشغول خواندن آن شد. هری در حالی که هنوز به چوبدست های روی میز زل زده بود، با صدای تهدی-اد آمیزی گفت : «ل-ای تل هنگلتون ، گورستان ریدل ؟» های چ کاس جوابی نداد ولی همه به نوعی ساکت تر شدند . هری با خشم چوبدستش را کشید و در حالی که آن را مستقیم به طرف صورت لوسیوس گرفته بود، به طرف او به راه افتاد و با صدای خشمگینی فریاد زد: « اول اسنیپ، بعد پدر و مادرم ، کدوم یکی از محفلبی هاروی بعد از کشتن اونجا دفن کرده بودید که حالا رفتای ساراغ قابرش؟» در اکو بین هری و پدرش قرار گرفت، شمشیری که در دست داشت را به طرف هری بلند کرد و ساعی کارد مانع او شود . « اکسپلی ارموس !» در اکو با انفجاری از نور قرمز به طرف دیوار پرت شد، شمشیرش قوس بلندی برداشت و با نوک به سقف چسبید . هری روبروی لوسیوس ایستاد. می توانست ها لاه خشم خودش را احساس کند . حتی لحظه ای فکر کرد که موهای لوسیوس به آرامی تکان می خورند. دوباره فریاد زد: «تو لیتل هنگلتون چاه غلطی می کردید؟» ناه لوسیوس و نه در اکو هیچ کدام جوابی ندادند . هر ماینی سرش را از روی گزارش بلند کرد و جواب داد: «مستقیم به طرف گورستان می ران . کمی بین قبرها قدم می زنان ، بعاد بالای سری ه قبر می ایستن و انگار کاه چای-زی یاد شاون اوماده با شاه ، بر می گردن که موقع برگشتن ، متوجه کاراگاها می شن و آنجلینا دستگیرشون می کنه . آنجلینا گفته قابری
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح که بالای سرش ایستاده بودن خالی بوده یا عنای هدفاشون اون قیر نبوده . البته ممکنه متوجه اونا شاد ه باشان و
برای رد گم کردن بالای اون قبر ایستاده باشن . » هری به طرف لوسیوس برگشت و با خشم به او نگاه کرد . لوسیوس مرد زیرکی بود و هر ی انتظار داشت قبال از آنکه عصبانیتش را نشان دهد ، واکنشی نشان د هاد. لوسیوس به چشم های هری خیره شد . به آرامی گفت: «تاو آزکابان به زندانی ها پیام امروز نمی دان !» گذشته از اظهار نظر عجیب لوسیوس درباره آزکابان در آن موقعیت، خان لوسیوس خیلی عجیب به نظر میرسید . با ان کاه تان صدایش غرور همیشگی را به همراه داشت و لای مثال همی-شاه تو همین امیز نبود. بر عکاس ، باه نظار هاری رسید کاه لوسیوس با او مثل همقطاری که تازه با او آشنا شده باشد، حرف می زند . هری ناو عی احترام و همکاری را در صدای لوسیوس احساس می کرد . اگار لوسیوس شاهی در آستانه جنگی خطرناک بود، هری شاه کشوری دوست بود که لوسیوس از او انتظار کمک داشت. با آن که هیچ ای-اده ای نداشت که این افکار از کجا وارد ذهنش شاد ه اند . هری چوبدستش را پایین آورد و به لوسیوس خیره ماند. ناگهان رون با اشاره چوبدستش، گالمیزی را به طرف شومینه پرتاب کرد که از کنار میل لوسیوس رد شد. ساگ های کنار مبل لوسیوس برای اولین بار واکنش نشان دادند ، روی پاهایشان ندیم خیز شدند ، دندان هایشان را نشان دادند و با خشم به راون خرخر کردند . رون وحشیانه فریاد زد: «من حوصله گوش کردن به اراجیف تو روند ارم ! اگاه دو کلمه حرف آدمیزاد تحویلم ندی بالای-ای سرت می ارم که آرزو کنی کاش سگ هات خورده بود نات!» در اکو به طرف شومینه پرید تا شمشیر دیگری بر دارد که توسط جادوی روان باز ماند . نارسی-اسا و کاترین با نگرانی به رون زل زده بودند. حتی جینی و هر ماینی هم کمی نگران بودند که رون کار خطرناکی بکند . هری هنوز به لوسیوس خیره مانده بود که ظاهرا عمیقا در حال فکر کردن بود. در حالت عادی هری فکر می کرد لاوسا-یوس در حال نقشه ریختن و سر هم کردن داستان است ولی ای-ان بار بی اختیار به لوسیوس اعتماد داشت. لوسیوس دوباره با همان صدای آرام گفت : «کسایی کاه تو از کابان بودن ، هنوز نماید و نان کاه سوروس طرف دامبلدور بود ه . » هرمایانی که از حرف های لوسیوس گایج به نظر می رسید، گفت: «هیچ کس از آزکابان فرار نکرده، زندانی های آزکابان چه ربطی به این موضوع دارن ؟ و در ضمن ، اگه اونا فکر می کانن اسانی پطرف او ناست، چرا باید به قبرش حمله کنن؟» چهره لوسیوس در هم رفت. به نظر می رسید از اینکه یک یاک ما گال زاده با او حرف می زند ، ناراحت شده است. با این حال هاری
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح حس عجیبی نسبت به حرف های او داشت. آیا لوسیوس د اشت به همان چیزی اشاره می کرد که او افکار می کرد ؟ باه آرامی گفت : « ادامه بالایل . » لوسیوس مغرورانه روی اش را از هر ماینی گرفت و دوباره به هری نگاه کرد . «و ما برای رد گام کاردان بالای اون قبر نایستاده بودیم. در واقع اون قابر همی-شاه پر بود.» هر ماینی دوباره نتوانست جلوی خودش را بگیرد و وسط حرف لوسیوس پرید: «یعنی مهاجم به اون قیر حمله کرده بود ؟!» لوسیوس دوباره با انزجار ساکت شد. در اکو که پشت سر پدرش جلوی شومینه قاد ممتای زد، به طرف هرمایانی برگشت و گفت: «وسط حرف پدر من ناپار، گند زاده !» قبل از آن که کسی بتواند کاری کند، رون در اکو را طلسم کرد. در اکو به وسط شومینه پرتاب شد . لوسیوس برای اولین بار واکنش تندی نشان داد و از جا پرید. سگ هایش به طرف روان حمله کردند و هر ماینی مجبور شد برای کمک به رون ، یکی از سگ ها را با جادو خاشک کند . هری اتش شومینه را خاموش کرد و وقتی لوسیوس به پسرش کمک می کرد تا بلند شود، زیر لب معاذرت خواهی کوچکی کرد . نارسیسا و کاترین به طرف در اکو دویدند تا مطمئن شوند صدمه جدی و خطرناکی ندیده است . لوسیوس به طرف سگ هایش رفت. بالای سر سگی که رون به شدت طلسم کارده بود، از انو زد و رو به هری گفت : «لا اخرین چیزی که باید باد وانی و اون کاراگاه های احمق تاو گزارشاشون نانوشتن ، اینه که اون قبری که بالاش ای-استادیم، قابر لارد ستای اه بود . » جینی از تعجب جیغ کشید ، رون که هنوز با خشم در اکو را نگاه می کرد، با دهان باز به طرف لوسیوس برگشت و هر ماینی چنان به لوسیوس زل زد که انگار لوسیوس همین حالا به خاطر این که در اکو او را گندزاده صدا کرده بود، معذرت خواهی کرده است. هری برگشت و گفت: «بی باید برای م . »روان، هرمای نی و جیانی هر سه دهانش را باز کردند تا اعتراض کنند ولای هری دوباره و با تحکیم گفت : «زود باشید، وقات زیادی نداریم . » جایانی این بار به دنبالش به راه افتاد و وقتی هریرون را به طرف در خروجی هال داد، هرمایانی هم به دنبال انها به راه افتاد . هری قبل از انکاه از در خارج شود، به طرف لوسیوس برگشت و با خنی که سعی می کرد تا حد امکان اطمینان بخش با شاد ، گفت: «مای توانید چوبدست ها تون رو بردارید. ترتیبی میدم تا چند نفر برای محافظت از اینجا یونان . هر چند احتمالش کماه که امشب بهشون احتیاج پیدا کنید . » هری مجبور شادرون ، هر ماینی و جینی را به طرف در هال بدهد و با گفتن یا-اک « های لس !» بلند انها ر ا ساکت نگه دارد .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح آنجلینا پشت در منتظر آنها بود. هری به سرعت به او گفت: «مالفوی ها بی گناهان و همکاری خوبی هم کردن . می تونین چوبدستهاشون رو داشته باشن . خطری نادارن و در ضمن چند تا از بهترین مامور هات رو بذار که مواظب این خونه باشن ولی نه برای زیر نظر داشتن این خونه ، ممکنه به اینجا حمله بشه ! و هر اتفاقی افتاد، منو خبر کن . » هری رویش را از آنجلینای متعجاب برگرداناد و قبل از اینکه کسی حرفی بزند، گفت: «میرم خونیه . » پاق ! هری وسط آشپزخانه ظاهر شد . یک لیوان آب ظاهر کرد
و سر کشید. پاق ! پاق ! پاق ! « های چ معلوم هست چی کار داری می کنی؟» «خل شدی؟ زده به سرت؟ می شاه بگی چرای هو عاشق چاش
و ابروی لوسیوس شدی؟» « هری ، تو چت شد ه ؟» هری لی وانش را دوباره پر از آب کرد. چرا آنها نمای فهمیدند ؟ لیوانش را یک نفس اسر کشید. چیزی و اضاح تار از ان هم در دنیا وجود داشت؟ هری لیو انش را چنان با خشم روی میز کوبید که هر ماینی جا خورد . «خیلی از مرگخوارها هنوز فکر می کنن که سوروس طرف اونا بوده و جسد سوروس دزدیده شده . بعد از من و دامبلدور کاه قبرش تو هاگوارتزه، پدر و مادرم بازرگترین دمان های ولدمورت بودن ، چون منو به دنیا آوردن و جسدشون تیکه تی که شده . شبیه ترین فرد به ولدمورت خود ولدمورتاه و جسدش ناپدید شد ه . گوشت، خون ، استخوان !» جای نیروی کاناپاه ها افتاد . هر ماینی مثال اجساد، سرد و بی روح به نظر می رسید و رون کاملا بی حرکات خشکش زده بود . لحظه ای همه انها ساکت و بی صادا باه یکدیگر خیره شدند . بالاخره رون شروع به حرف زدن کرد : « امکان نداره امشونبر برگشته باشه ! امکان نداره. اون مرد . همه مون اینو دیدیم ! بایه طلسم مرگ بی نقص کاه خودش توسط چوب برتر اجرا کرد . » هر ماینی بی اختیا-ار گفت: «ولی چوب برتر متعلق به هاری بود و برای اون درست کار نمی کرد ه!» به نظر رسید خودش هم از چیزی که اشاره کرده بود، ترسید چون پاهایش سست شاد و کنار
جای نیروی کاناپاه افتاد . هری با مشت به پیشانی کوبیاد و گفت: «دامبلدور فکر می کرد که اون شش تا هورکراکس داره ولی در واقع هفت تا داشت. کسی جم یاد و نه ، شاید هشتا داشته !» جای نای که انگار روزانه امیدی پیدا کرده باشد ، گفت : «ولای زحمت، اون که درد نگرفته ، گرفتاه ؟» هاری سارش را باه نشانه نفی تکان داد ولی گفت: «زخم من تا وقتی درد می کرد که یه تی که از ولدمورت تو سرم بود . حالا دیگه ارتباطمون کاملا قطع شد ه . » جای نی خودش را روی کانا پاه جمع کرد . هری ادامه داد: «با این حال فک نکنم به همین
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح زودی برگشته باشه . باید محفل ققنوس رو جمع کنم. اگاه لازم باشه باید تمام کشور رو بگردیم . » هری پوست و قلم پری ظاهر کرد و به سرعت چیزی نوشت. چوبد ساتش را به طرف پوست گرفت و نامه را برای اعضای محفل فرستاد. به طرف بقیه نگاه کرد و گفت: «اینجا کوچیکه . جلاسه تاو خونه گری مالاد برگزار می شاه . »
«چی دارای میگی؟ می خوای بیگی ولادمورت برگشته ؟» کینگزلی از روی صندلیش بلند شده بود و تقریبا داد می زد . هری سرش را به آرامی تکان داد و در حالی که بیشتر با خودش حرف می زد تا کینگزلی گفت: «نمای دوم ، نمی دونم ! اول جسد سوروس دزدیده شد . بعد به قبر پدر و مادر من جمله شد و حالا جسد خود ولادمورت رو دزدی -بادن . لعنتی ، این دقیقا همون طلسمیه که دفعه پایش ولادمورت رو به بر گرد وند . » همه ساکت شدند و ناگاه هاروی هاری خیره ماند . هری احساس وقتی را داشت که ری تا اساکی تر ادعا کرده بود او خطرناک است و همه دانش آموزان
مدرسه با ترس به او خیره می شدند . مک گانگال به آرامی گفت: «هری ، میشه یه بار دیگه بگی که اون طلسم چجوری کار می کنه ؟» هری نفس عمیقای کشید، سعی کرد کنترل اعصابش را به دست بگی-ارد و باه ارامی شروع به توضیح کرد: «پیتر پتی گارو اون دفاعاه، شبح ولدمورت رو همراهش داشت. اون رو تویی به دیگ بزرگ اب جوش انداخت . خون من رو به عنوان خاون دامان ، دست خودش رو به عنوان دست خادم و استخوانهای پادر ولدمورت رو به عنوان استخوان پدر توی دی-اگ اناداخت و بعد ولدمورت از توی دیگ بلند شد . » هانری بی اختیا-ار اضافه کرد: «او همه چیز خیلی شبیه به مون دفاعیاه است ! دفعه پیش هم من از اون ها فاصله داشتم و پای تر فقاط خون من رو با خودش برد و پیتر و جسد پدر ولدمورت مون جا بودن . این بار هم جسد ساوروس و ولادمورت دزدی -اده شده ولی اون فقط به جاسد پادر و مادرم جملاه کارد ه . احتمالا یه تی که از او نار و با خودش بارده یا حتای ممکنه این بلاهایی که سر اجساد آورده به خاطر بدست آوردن چند قطره خون بوده . خون جسد ها بعد از این همه سال باید خشک شده باشه و احتمالا برای بدست آوردن خون از اون جسد ها خیلی زحمت کشیده . » کینگزلی دوباره شروع کرد : «ولای اون مرد ! تاوی هاگوارتز ! شماها که باید بهتر از بقی-اه بد ونی-اد ! چطور امکان داره کاه بارگارد ه ؟» هاری دوباره توضیح داد : «پروفسور دامبلدور به من گفت که ولادمورت شش تا هورکراکاس داره ولی می توانم هفت تا از اون ها رو براتون بشمارم و هیچ دلیلی وجود نداره کاه اون هشت تا هورکراکس نداشته باشه . » کینگزلی گفت : «ولی شاید
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح دلیل این جمله ها این ناباشاه . » عاجزا ناه به بالا و پایین میز نگاه کرد بلکه کسی از او حمایت کاناد . با صدای آرامی اضافه کرد : «شاید فقط کاری -به مرگخوار با شاه !» تد لوپین ، پسر ریموس و نیمفادورا لاوپین و پانسر خواند ه هری که آن روز مو های کوتاه قهوه ای و چشمانی سبز داشت، با خنی طعنه دار گفت: «و چرایه مرگخوار باید به قبر ولدمورت حمله کنه ؟» کینگزلی سر اسدی ماه گفت : «خاب . . . خب . . . شاید به خاطر باد بختی و مصیبتی که الان گرفتاران می خواسته از اون انتقام بگیره!» تاد ابرویش را به طرز غیرمعمولی بالا داد و گفت: «و اون وقت چرا به جیمز و لی لی پاتر حمله کرد ؟» کینگزلای ناامید اناه نشست و سرش را میان داستانش گرفت. مینروا دوباره هری را مخاطب قرار داد: «خاب ، حالا باید چی کار کنیم ؟» هری سعی کرد افکارش را متمرکز کند . واقعا نمی دانست که باید چه کار کنند . باز گاشت ولدمورت بعد از آن همه سال . آنها واقعا باید چاه کار می کردند؟ آرزو می کرد کاش دامبلدور هنوز آنجا بود . با خودش فکر کرد که اگر دامبلدور انجا بود چه کار می کرد. به آرامی شروع به صحبت کرد : «باید پی داش کنیم . ممکنه ولدمورت هنوز برنگشته باشه . شاید بتوانیم قبال از ای این اتفاق ازش جلوگیری کنیم . بایاد با ماه نیروهایی که در اختیار داریم دنبالش بگردیم . حتی اگه لازم باشه تمام کاراگاه های وزارت رو بسیج کنید و
و باید به مردم هشدار بدی م . » کینگزلی بدون آنکه سرش را از میان دستانش
بردارد، گفت : «کاراگاه ها مشکلی نیست . می توام همه را بسیج کنم، حتی بازنشسته هارو و مرخصی ها رو لغو کنم ولی لازم نیست به مردم بیگایم، لااقال حالا ناه !» مالی ویزلی ، پیرزنی چاق با موهایی به رنگ نارنجی روشن ، روباه وزی-ار پرخاش کرد: «ی باری -اش مارلین، کینگزلی ، نکنه توهم می خو ایمون کاری رو کنای کاه کرنلیوس فاج احمق کرد ؟» کینگزلی ناگهان سرش را بلند کرد و در حالی که دستهایش را با حالتی تدافعی جلو صورتش تکان می داد، گفت: «نه ناه ، منظورم این نبود که اصلا به مردم نگی م . فقط لازم نیست بهاشون بیگایم که اون برگشته . هنوز کسی از ماجرای حمله به قبر پاتارها و ولدمورت خبر نداره. می توانیم ماجرای قابر ولاد ماورت رو نگی م و . . . و بگیم که این کاریه گروه از جادوگر ای سیاهه که راه ولدمورت رو ادامه میدن . لازم نیا-است که حتما بگیم خودش برگشته . لااقل حالا نه . شاید بتوانیم جلو شو بگیریم . فقط به مردم می گیم که یه گروه جادوگر سیاه جدید به وجود او مده و باید مراقب باشن . یا مثلا
www.fantasy-library.irwww.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح می توانیم بگیم که یه عاده از مرگخوارا از آزکابان فرار کردن و این کار اوناست !» مینروا گفت: «برای شروع خوابه . فک کنم اگاه بیگایم که یه عده از مرگخوارا فرار کردن ، خوب باشه . البته فعلا! و البته باید به حفاظات آزکابان اضافه باشه. ولدمورت مطمئنا میره سراغ مرگخواراش و همچنین بای-اد مراقب بقیه موجودات جادویی هم باشیم . فاک کانم مان دیگه باید کم کم بیرم . با اینکه طلاسم های حفاظتی هاگوارتز رو برقرار کردم ولی می خوام اساتید رو در جریان خطر بذ ارم.» هری با صدای محکمی که پایان جلسه را نشان می داد، گفت: «جستجو از همین امشب باید شروع شاه ! هر جایی که ممکنه ، تمام جاهایی که مرگخوار ها رفات و اماد کارد ن . خونه تک تکشون . تمام جاهایی که به ولادمورات مربوط میشه ، از خونه گانت ها تا پرورشگاه ما گلی که تاوش بزرگ شده، یا هر جای دیگه ای !»
تیم با
همیشه استعداد خوبی در کنار آمدن با گیاهان داشت
و به همان خاطر هم مخفی گاهش را وسط جنگل انتخاب کرده بود. چند ساعتی وقتش را گرفته بود تا بتواند مقداری زنبق سبز پیدا کند . البته با توجه به کمیابی زنبق سبز، خیلی هم سریع این کار را کرده بود . زنبق های سبز را در دی گیری خت، در دیگ را با جا د و محکم بست و زیر آن را روشن کرد. نیم ساعت بعد، می دانست که دی گش پر از شیره زنبق سبز است. بدون آنکه در دیگ را باز کند، با جاد و آن را که باز هم بنا به تجربه می دانست حسابی سنگین شده است، برداشت و با عجلاه باه راه افتاد . باید قبل از خنک شدن شیره زنبق سبز کارش را تمام می کرد . چند قدم از محوطه بی درختی که بعنوان مخفای گاه انتخاب کرده بود، دور شد. سوراخ کوچکی در دیگ حاوی شیره زنبق سبز که با جادو جلاوی اش معلق نگاه داشته بود، ایجاد کرد . شیره سبز رنگ رقیقی روی زمین ریخت. سرعت حرکتش را بیشتر کرد . باید قبل از خنک شدن شیره زنبق سبز یک دور کامل دور مخفای گاهش -ی زد. شایاره زنبق سبز بعد از خنک شدن ، بویی به شدت زناناد ه داشت که عملا باعث می شد های چ موجود زنده ای به آن نزدی -که نشود . حتی پرنده ها هم از بالای آن ها عبور نمای کردند. شاید به جز انهایی که هم خیلی بلند پارو از بودند و هم شامه ضعیفی داشتند . به یاد مای اورد که
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح یکبار به خاطر ریختن یک قطره شیره زنبق سبز در خاناه اش، تا یک ماه نامه هایش را دریافت نکرده بود چون با وجود آنکه تقریبا بوی آن از بین رفته بود، باز هم جغدها حاضر به پرواز در آن نزدیکی نبودند. وقتی دوباره به محلی که از آن شروع کرده بود، رسید و مطمئن شد که دور تا دور مخفیگاهش را با شیره زنبق سبز دیوار کشیده است، به طرف محوطاه بابی در خات برگشت. به گلی که درون گلدانی کوچک بی صبرانه انتظار او را می کشید، خیره شد. حالا با کاشتن آخرین محافظش،
احتمالا اولین کسی بود که توانسته بود تیله شیطان را به سرو ناتانوس پیوند بازند. تله شیطان می توانست طول شاخ و برگش را به د خواه و به سرعت تغییر د هاد و سرو ناتانوس علاوه بر چوب محکمش، حرف اشنوی خیلی خوبی از صاحبش داشت. به گلدانی که در دست داشت، نگاه کرد . او نابغه بود . اسم گیاه جدی ادش را لو سانتوس گذاشته
بود . گلدان را روی زمین قرار داد . نگاهی به اطراف انداخت. صدایش را صاف کرد و گفت: «اون پرناد ه رو بخور!» گیاه ناگهان به جنب و جوش افتاد . پیچ و تابی به شاخ و برگ هایش داد و شروع کرد به دراز کردن شاخه هایش . شاخه های لوسانوس روی زمین شروع به حرکت کردند و خود را به درختی رساندند کاه پاراناد ه رویان بود. کم کم به دور تنه درخت پیچیدند و بالا رفتناد . لوسانوس چنان بی صدا حرکت می کرد که حتی وقتی باه چند سانتی متری پرنده رسید ، پرنده متوجه ان نشد و سپس در یک لحظه آن اتفاق افتاد. لوسانوس به طرف پرنده حمله کرد و قبل از آنکه پرنده بتواند تکان بخورد، زیر ضربه شاخه لوسانوس له شده بود . کیسه خاکستری که به همراه داشت را روی زمین پخش کرد و گفت: «این خاکسترا رو بخور. نمای خاو ام های چ چایش اینجا نمونه . خاکستر فیناد فایره (Fiendfyre) این خاکستر خیلی برای گیاه ها مقاویه . می توانی از حیوونای جنگال هم تغذیه کنی . مواظب خود انت باش و حسابی بخور . می خوام تا فردا حسابی بزرگ و قوی شده باشی . » لوسانوس قبال از آن که به طرف خاکسترهای پخش شده روی زمین برود، مثل سگ دست آموزی که برای تاشکر از صاحبش دم تکان دهد ، شاخه هایش را به چاپ و راست تکان داد . چوبدستش را در اورد و با جاد و گاودالی روی زمین ایجاد کرد. سپس چوبدستش را به طرف گلاد ان لوسانوس گرفت. لوسانوس از درون گلدان بلند شد. تقریبا خاکی در گلدان نمانده بود و تمام فضای گلدان را ریشه های لواساناواسا گرفته بودند . لاوسانوس را بالای گاودالبارد .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح قبل از آن که آن را در گودال بگذارد، لوسانوس با حرکتی ناگهانی ریشه های در هم تنیده اش را باز کرد . اکثر فضای گودال با ریشه لوسانوس پر شد. با کمی خاک روی گودال را پوشاند. نیازی نبود که برای محکم کردن جای گیاه مقدار زیادی خاک روی آن بریزد . می دانست که لوسانوس به سرعت ریشه هایش را در خاک محاکام مای کند .
لوسانوس به سرعت خودش را به درختان اطراف رساند . دور تنه آنها می پیچید و بالا می رفت. سپس شاخه هایش را باز می کرد و فضای بین درختان را میپوشاند. دو سه ساعت بعد ، لوسانوس همچون دیواری دور تا دور محوطاه مخفیگاهش را پوشانده بود و مجبور شد فضایی باین شاخه های لوسانوس را ببرد و به او دستور دهد تا آن قسمت را برای رفت و آمد خالی نگه دارد .
حالا او قلعه کوچکی در جنگل داشت که دیوارهای اش را شاخ و برگ لوسانوس تشکیل می داد و شیره زنبق همچون خندقی که به دور دیوار ها کشیده شده باشد، مخفیگاهش را تقریبا ایزوله کرده بود . حتی حیوانات جنگل هم به شیره زنبق نزدیک نمی شدند و در نتیجه ناه انسانی -ا حیوانی وارد محدود ه مخفیگاهش می شد و ناه از آن خارج
بلند شد و وسط محوطه بی درخت شاروع به قدم زدن کرد. تابوت سوروس هنوز آنجا بود. کنار تابوت یک بوته رز سیاه کمیاب روییده بود . جمن های اطراف تابوت نیا-از به طرز غیر معمول ولای زیبایی بلند شده بودند. داخل تابوت پر از گال های کوچک و رنگارنگ بود و باوی عطر هایی که بدان سوروس را با ان شسته بودند، به خوبی به مشام می رسید.
هری پاتر پایان سخنرانی اش را با تشکر از حضار باه خاطر حضور در آن مراسم تمام کرد . همراه جمعیت از کلیسا خارج شد . هوای خنک بیرون وارد شش هایش شد. مادت ها بود که بیرون ، در محوطه باز ، قدم نزد ه بود. به ای-اد روز هایی افتاد که در محوطه هاگوارتز قدم مای زد . مای دانست که قیر سوروس اسنیپ، هم مدرسه ای سابقش، در گورستان کلیساست. اتفاقا برای دیدن همان هم به آنجا آمده بود. لبخند عجیبی روی لب هایش نقش بست. نمی خواست در ان شلوغی سر قبر سوروس برود. صبر کارد تا بقیه کسانی که برای شنیدن سخنرانی هری پاتر امده بودند ، آنجا را ترک کنند. مستخدمان کلیسا شروع به نظافت کرده بودند. البته می دانست که مستخدمان آن کلیسا جاد و گرند و نظافت کلیسا وقت زیادی نمی برد . به هر حال وقتی برای دیدن سوروس می رفت، کسی نباید او را می دید . به طرف قبر سوروس به راه افتاد. به راحتی
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح
راهش را به طرف قابر سوروس پیدا کرد . قایر سوروس جدیدترین قبران گورستان بود و تشخیصش به راحتی ممکن بود . سنگ قبرش از مرمر سیاه بی نظیری بود که با خطوط پیاج دار سبز رنگی به زیبایی تزیین شده بود و نامش با حروف پیاج دار و ظریفی روی آن نقره کوب شده بود . به ار امی گفت : «سلام ، سوروس ، خیلی وقته نادی-ادمت . » چوبدستش را کشید و به طرف قبر گرفت. صدایی شبیه به زمین لرزه ایجاد شد. زمین جلوی سنگ قبر سوروس دهان باز کرد و با غرشی خاک را به بیرون تاف کرد . گال و خاکی که به صورتش پاشیده بود را پاک کرد و به تابوت سوروس نگاه کرد که کم کم از دل زمین بالا می آمد. تابوت را روی زمین گذاشت و بالای سر آن رفت تا در آن را باز کند . «هی، تو! اونجا چه غلطی می کنی؟» یکی از ماموران کلیسا متوجه او شده بود و به آنجا آمده بود. چوبدستش را کشید و به سرعت گفت : « استیوپیفای !» اخگر ستارخ از کنار مامور مزاحم رد شد. مامور افسونی اجرا کرد و برای انکه از برخورد اخگر با خودش جلوگیری کناد ، مجبور شد به طرفی شیرجه بزند که باعث شد در قبر سوروس بیفتد . با عصبانیت بلند شد تا ان مامور را به ساز ای کارش برساند. همین که سرش را بلند کرد، چهار اخگار دیگر به سوی شروانه شد . مامور بقیه همکارانش را هم خبر کرده بود و حالا چهار نفر با چوبدست های اماده به متش می امدند . نگاهی به دور و برش کرد. در قبر کوچکی گیر افتاده بود و چهار نفر با چوبدست منتظار بود ناد تا حسابش را برسند. کرم ها و جانوران خاکی درون قایر حالش را بهم می زدند . ریشه درختی که ان نزدیکی بود، راهش را به طرف قیر باز کرده بود و حالا به لباس او گیر می کرد و مزاحمش می شد . چیزی به ذهنش رسید . چوبدستش را به طرف ریشه درخت گرفت، وردی که خیال داشت استفاده کند ، ورد سختی بود ولی نه برای جادوگر کار کشته ای مثل او . لحظه ای ناور سبز خیره کننده ای درون قیر را پر کرد، به طاوری کاه مجبور شد چشم هایش را ببند، سپس با دیدن لاارزش خفی-اف ریشه درخت متوجه شد که افسوناش را بی عیب اجرا کرده است. چهار مامور تقریبا بالای قبر رسیده بودند . بلاناد شد و سراپا ایستاد. هر چهار مامور چوبدستهایشان را به طرف او گرفتند. یکی از آنها که خشن تر از بقیه به نظر می رسید، فریاد زد: «تکون تخاور! چوبدستتر و بند از !» و وقتی دید که او چوبدستش را پایین نیاورد، دوباره با فریاد گفت : « اکسپلی ار . . . » والای قبل از آنکه وردش را کامل کند، چنان ناگهانی از زمین کننده شد که چوبدست از دستش افتاد . سه نفر دیگر با ترس به او خیره شدند که با این شاخههای درختی که معلوم نبود
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل سوم : جارو ، جادو، جنگل
Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح از کجا سبز شده است، گیر کرده بود. قبل از آنکه متوجه شوند چه اتفاقی افتاده است، آنها هم مثل او ده متر از زمین بلند شده بودند و با صورت به زمین
افتاده بودند. چوبدستی مامور ها کاه روی زمین افتاده بود را برداشت. چوبدستش را پایین آورد که باعث شد درخت از پیچ و تاب خاوردن و ضاربه زدن به جهات مختلاف باز ایستد. باید فکری به حال آن مامور ها می کرد. نمای توانست آنها را رها کند تا او را لو دهند ولی نمای توانست ریسک استفاده از طلسم حافظه را قبول کند . در عوض باز هم فکر دیگری به ذهنش رسید؛ آپارات کردن به اتاقش ، برداشتن شیشه معجونی که لازم داشت و برگشتن فقط
چند لحظه طول کشید . مامور ها را با جادو به کلیسا برد و چند قطره از معجون کمیاباش را در دهانشان ریخت. کمی از معجون را هم روی جمن های محوطه کلی -اسا پا شاید . با وجود خاصیت پاک کنندگی بی نظیر معجونش می داناست که هیج ردی از او نه در محوطه کلیسا و ناه در حافظه ماموران نخواهد ماند . قبل از آنکه به همراه تابوت سوروس غایب شود ، کمی از ان را هم در قایر سوروس که مجبور شده بود درون ان بپردا، ریخت.
دوباره نگاهی به سوروس که درون تابوتش خوابی-اده بود، انداخت. برای بدست اوردن او خیالای خطار کارد ه بود. وقتی سراغ قبر پاتارها و ولدمورت رفته بود کارش خیلی راحت تر و بی دردسر تر بود. شاید به خاطر انکاه قبر انها جای خلوت تری قرار داشت. شاید هم به خاطر ان که تجربه کسب کرده بود و می دانست که باید چاه کار کند. به هر حال، او همه آن کارها را انجام داده بود و حالا تنها یک قدم دیگر باید بر می داشت. حالا همه چی -از محیا بود و او فقط باید در دل جنگل صبر می کرد . کاری که به خوبی می توانست انجام دهد.
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده: الیاس شباح
فاصل چهارم : ماسابقه ،
مبارزه، مباحثه
بالاخره کابوس ها بر خاستگی آلبوس غلبه کردند. البوس در جالبی که صورتش از عرق خیس بود، برخاست. پرده های مختش را کنار زد . افتاب هنوز بیرون نای اماده بود و تنها نور خوابگاه اتشبی رمق شومینه بود . باه طرف پنجره رفت و آن را باز کرد . هوای خنک و ارد خوابگاه شد و بدنش را به لرزه انداخت. در دوردسات، درختان جنگل ممنوع در تاریکی شبیه لبشکری سیاه پوش به نظر می رسیدند که او را محاصره کرده بود ناد. البوس نگاهش را در امتداد جنگل چرخاند و به گلخانه ها کاه در حاشیه جنگل قرار داشتند، خیره شد. آن شب باید در آنجا مسابقه می داد. دسته ای از درخت ها به طرز عجیبی لرزیدند. گویای درخت ها از حالا داشتند برای خوردن او آماده می شدند. آلبوس پارچ آبی که کنار پنجره بود را برداشت و بدون آنکه به دنبال لیوان بگردد، کمی از آن را سار کشید. سپس برای آنکه از شر افکارش راحت شود، بقی اه آب درون پارج را روی سرش ریخت. خظه ای به خاطر ریختن اب سرد روی خودش نفس نفس زد و سپس به سرعت پنجره را بست تا خودش را از دست نسیم های صبحگاهی مصون دارد . رد ای مدرسه اش را پوشید ولی از رفتن سر می از صبحانه پشیمان شد. هنوز هیچ کس باید ار نشده بود. دوست نداشت سر میز بنشیند تا بقیه یکی یکی وارد شوند و قبل از نشستن سر میز حسابی به او زل بزنند. دوباره روی تخاتش نشست و پردهها را کشید . زمان به آهستگی می گذشت و جک هم خیال باید ار نشد. بالاخره وقتی بقیه هم خوابگاهی هایشان برای صبحانه خوردن رفتند ، طاقات البوس تمام شاد و ساراغ جاک رفات : «جک، جک ! پاشو، وقت صباحونه است . » جاک چشمهایش را
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح باز کرد و به آلبوس زل زد. سپس با صدای ملایمی گفت : «عزیزم معلوماه وقتی با تو هستم گرسنگی یاد مامای-اره . » البوس با دست به پیشانیش کوبید و نالید: «اوه، ناه ، جک دوباره ناه! باور کن من البوس سوروس پاترم ناه ناتاشا یا سامانتا یا پومونای اهار کاس دی گاه ای . بلند شو دیگه !» هر چند اصرار های البوس مبنی بر پسر بود نشا فایده چندانی نداشت ولی جک بالاخره بعاد از دو سه بار اشتباه گرفتن آلبوس با شاهزاده خانم های قاصه ها، بالاخره بیدار شد و بعد از کمای غار غار در مورد تمرین دیشب و کمبود خواب به همراه آلبوس سار می از صبحانه رفت. ان روز هم لیلای و رز سایر می از صبحانه نرفتند . البوس به همراه جک گوشه ای نشست. شاید دیدن این کاه اسکورپیوسا کمی مضطرب به نظر می رسید به اشتهایش کمک
کرده بود چون توانست کمی غذا بخورد . با ورود جغد ها البوس به انها زل زد ولی وقتی متوجه شد که این بار او نامه ای ندارد، ترجیح داد به غذا خوردنش ادا ماه دهد. به همین دلیل، توجهی به پاج پاج های هیجان زده و حتی ترسیده بقیه در مورد اخبار پیام امروز نیکارد و متوجه نشد که نصف هاگوارتز در حال حرف زدن راجع به حمله به قبر سوروس اسنیپ و پدر و مادربزرگش هستند و متوجه نشد چرا با اینکه اصلا خواب الود نیست، اساتید و حتی بعضی از دانش اموزان سر کلاس به طرز عجیبی به او نگاه می کنند .
ساعت پنج عصر بود و یک ساعت دیگر وقت داشت. با این حال ، هوای درون قلعه خیلی گرفته بود و البوس ترجیح داد به طرف گلخانه شماره سیزده به راه بیفتاد . وقت زیادی باقی مانده بود . احساس عجیبی در دلش داشت به طوری که حتی نمی دانست دلش درد می کند یا نه . نویل از گلخانه شماره ده خارج شد. آلبوس که در آن لحظاه دوست نداشت با کسی حرف بزند، خودش را از دید او مخفی کرد و وقتی نویل از او فاصله گرفت. باه را هاش ادا ماه داد .
ناه اسکورپیوس و ناه لی لی یا-ارز هنوز نیا-امیده بودند . البوس به جنگل خیره شد . خورشید هنوز در امان می تابید . از بین درختان حاشیه جنگل می توان استان را ببیند . با این حال جنگل ممنوع همان های بتی را داشت که صبح از پنجره خوابگاه دیده بود. درخت ها دست های کج و معوج و کپک زده بی شمارشان را به این طرف و آن طرف تکان می دادند و سعی می کردند او را چنگ بزنند . البوس حتی فکر می کرد، مسیر کوچک قابل حرکتی که بین درختان بود ، تله درختان است برای کشیدن او به اعماق جنگل و گرفتار کرد نش .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح - بالاخره رویش را از جنگل برگرداند تا ذهانش را از ان افکار باز دارد . د و تا از شاهزاده هایی که جک در خواب میدید، به طرف او می آمدند و موهای قرمزشان زیر نور خورشید در حال غروب درخشش وی اژه ای داشت. لیلی و رز در چند متری او راهشان را _ کج کردند و با فاصله از او به طرف گلخانه رفتند . البوس به طرف انها رفت ولی لیلی به او اخطار داد که تا ساعت شبش کاه مسابقه شروع شود، حق حرف زدن با رز را ندارد. «اگه اون نیاد چی؟» لیلی اجمی کرد و گفت: «میداد . » آلبوس دوباره گفت: «اگه نیومد چی؟» لیلای پوزخندی زد ، شانه هایش را بالا انداخت و گفت: «اگاه نیومد اون وقت تو مسابقه رو بردی ! حالا هم بهتره آماده شی . الآن مسابقه شروع میشه . » و به طرف رز برگشت. آلبوس ۵-ای دانست که اسکورپیوس می اید. با این حال ، نمی توانست آرزو نکند که او نیاید یا جلوی خیال بافی هایش در مورد اینکه اگر او نیاید چه می شود را بگی-ارد . ربع ساعت به شش مانده بود و البوس حسابی کلافه شده بود . وقتی به جنگل نگاه می کرد، اماد اما فکر میکرد که در خات ها راهی در بین خودشان باز کرده اند تا او را باه عمق جنگل بکشانند و وقتی به راز نگاه می کرد، مادام این فکر که اگر مسابقه را ببازد چه می شود، از ارش
می داد . پنج دقیقه به ساعت شش مانده بود که بالاخره اسکورپیوسا پیدایش شد. شانل مجللی بیشمی رنگی روی رد ای مدرسه اش پوشیده بود . مثل همیشه آرام و مغرور گام بر می داشت و سرش را بالا نگاه می داشت. لیلی به او اشاره کرد که باید پیش آلبوس بایستد. اسکورپیوس بای های اج حرفهای کنار او ای-استاد. آلبوس حبس کرد که اسکورپیوس دستش را کمی به طرف چوبد ساتش لغزاناد . او هم طوری که وانمود کند دست به سینه ایستاده است، دستش را کنار جایب رد ای-اش نگاه داشت و جاوا با نگاه خی-اره اسکورپیوس را با خیره شدن به او داد . با آنکه هر دوی آنها آنجا بودند، لیلی و رز صابر کردند و درست ساعت شش به طرف آنها رفتند. لیلی دو چوب جارو در دست داشت که به یکی روبانی سرخ و باه دیگری رو بانی سبز بسته شده بود. آلبوس به یاد آورد که لی لی شب قبل رعدش را از او گرفته بود و پس نداده بود. پس قرار بود مسابقه پرواز باد هند و او تمام ان مدت تمرین دوئل می کرد . چه قدر احمق بود. با این حال او مشکلی نداشت . او خیلی بهتر از اسکورپیوس پرو از مای کرد و علاوه بر ان ، شب قابل تمرین کویی-ادی ج داشتند و
اماده بود. بی اختیار لبخندی روی لبانش نقش بست. لیلی و رز جلوی آنها ایستادند و مثال دو سه روز گذشته ، لی لی شروع کرد به حرف زدن از طرف راز . «خاب،
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح همین طور که می بینید باید با هم مسابقه پرواز بادی-اد . البته قار ارانی است اسانی ج بگیری اد، چون ما اسانی ج نداریم . » لی لی از جای باشد و قلاب فالازی، یکای طلای-بی و دیگری نقرهای بیرون اورد و ادامه داد: «د و تا از این ها رو داخل جنگل گذ اشتیم. هر کس زودتر به قلاب خودش برسه و اونو بی اره اینجا برنده است. » لی لی همان طور که حرف می زد ، با چوبدستش به جنگل اشاره کرد . جنگل، روبروی جایی که لیلای با چوبدستش به آن اشاره کرده بود، شروع به درخشیدن کرد. گویی که وساط شاخ و برگ های درختان شمع هایی نامریی روشن شده باشند . البوس به دو مسیر باریک که یکی با نور قرمز و دیگری با نور سبز می درخشیدند ، خیره شد . راه هایی که تصور میکرد درختان برای کشیدن او به عمق جنگال بین خودشان باز کرده اند، در واقع توسط لیلای و رز ساخته شده و مسیر مسابقه بوده اند . در انتهای مسیر سرخ ، قلبی طلایی وجود داشت که باید آن را برای رزمی اورد . لبخندی که البوس از زمان دیدن جارو ها در دست
لی لی روی لایب داشت به خنده ای خفی اف تبدیل شد. اسکورپیوس هر چقدر هم که خوب پرواز می کرد، به پای او نمی رسید . لیلی چوب های جارو را به آنها داد و گفت: «و باید مواظب باشید . این درخت ها اون قادر ها هم که به نظار می رسن ، ثابت نیستن !» آلبوس می دانست که منظور لی لای چیست. درخت ها را طوری جاد و کرده بودند که به طرف آنها حمله کنند و سعی کنند آنها را از میان بزنند. مطمئنا درخت ها سریع تر از بالاجر ها حمله نمی کردند. آلبوس مشکلی با انها نداشت. جارویش را گرفات روی ان پری-اد . سوار جارو بودن حس خوبی به او می داد . نگاهی به اسکورپیوس انداخت که جلوی مسایر سبز رنگ روی جارویش اما د ه نشسته بود و چشمش به لی لی بود . لیلی با صاد ای
بلند شروع به شمارش کرد : «ساه . . . د و . . . یک حرکت !» البوس کمی از زمین ارتفاع گرفت و به سرعت و ارد مسیر قرمز رنگ شد . پرواز میان درختان جنگل زیاد شبیه پرواز در زمین کوییدیچ نبود. معمولا صدای بادی که هنگام پرواز در گوشش می پیچید، حس خوبی به او می داد ولی صدای باد هنگام عبور از میان شاخ و برگ درختان کمی وحشتناک به نظر می رسید ، تنه های درختان به طرز تهدید آمیزی قیژ قیژ می کردند و خش خش برگ ها هم بلند تر از معمولا به نظر می رسید. با این حال ، ستارههای قرمزی که در مسیر پرواز می کردند و باعث روشنایی میلادی بر می شدند ، خیلی زیبا بودند. شاخه های درختان بالای مسیر بهم پیوسته بودند و امان دی ساده نمای
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح شدند ولی ستارههای قرمز لیلی ، لااقل در زیبایی ، دست کمی از ستارههای واقعی نداشتند . شاخه بلندی خم شد و به طرف آلبوس هجوم برد. آلبوس ناگهان به یاد آورد که فقط برای گردش آنجا نیست و در حال مسابقه دادن است. روی جارویش خانم شاد که هم باعث شد شاخه مهاجم از بالای سرش بگذرد و هام سرعتش بیشتر شد . مسیر پیچ و خم ند اشات و مستقیم در عمق جنگل پیش می رفت. کم کم تعداد شاخه های مهاجم بیشتر می شد و بعضی از آنها میوه های ایشان را به طرف البوس پرتاب می کردند . چند بار هم ناگهان از ساقف مسیر مقدار زیادی برگ فرو ریخت که برای لحظه ای جلوی دیدش را می گرفتند و درست در همان لحظه شاخه ای به او جمله می کرد. اولین بار الابوس کمی جا خورد و به سختی توانست از برخورد شاخه با صورتش جلوگیری کناد ولای دفاعات بعد می دانست که قرار است چه اتفاقی بیفتاد و راحت تر جا خالی می داد . کم کم از تعداد ستارههای درخشان بالای سرش کم می شد . البوس می دانست که در حال نزدیک شدن به انتهای مسیر است. هر خظاه امکان داشت بارق طلایای قلاب را ببیند . چشمهایش را تیز کرد و به جلاو دوخت. بارق طلایی که به دنبالش می گشت را نادید ولی چای-زی تااو جهش را جلب کرد . علف های کف جنگل به طرز عجیبی تکان مای خوردند. آلبوس مطمئن نبود تیرگی غیر معمول علف های ان قسمت به خاطر نور کم مسیر است یا انها واقعا تیره اند . با این حال ، چیزی که نظرش را جلب کرده بود، حرکت وحشیانه و سریع آنها به طرف او بود. چند لحظاه بعد ، کف مسیر از شاخه های باریکی شبیه بوتاه تماشک وحشی ، با برگ های تیره بلند پوشیده شده بود. شاخه کلفتی وحشیانه به طرف او هجوم برد. آلبوس سر جارویش را به سرعت چرخاند و با بیشترین فاصاله ای که می توانست از کنار آن شاخه رد شد . مطمئنا د وسایت نداشت روی شاخه های خارداری که کف مسیر را پوشانده بودند، سقوط کند . ظاهرا تمام شادن ساتاره های قرمز بالای سرش آن طور که البوس فکر می کرد، نشانه تمام شدن مسیر نبود بلکه فقط نشان دهنده این بود که وارد مرحله خطرناک تری از مسیر شده است. مسیر تاری-ک تار شده بود و آلبوس دید خوبی نداشت. هر خظه شاخه های کلفت تر و وحشیانه تری به طرفش هجوم می بردند و شاخه های خاردار مرموز کف مسیر هم ترسناک تر از قابل شده بودند. البوس متوجه شده بود که این شاخه ها خود را در کف مسدیار پهن نکرده اند بلکه در واقع به دنبال او هستند . هر چه بیشتر در طول مسیر پیش می رفت، شاخه هایی که پشت سر او قرار داشتند هم به دنبالش مای آمدند و در نتیجه هر لحظه شاخه های زیر پایش انبوه
www.fantasy-library.irwww.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح تر می شدند به طوری که دیگر نمی توانست زمین را از بین تیغ و خارهای ان شاخه ها ببیند . دو شاخه به طور همزمان از دو طرف به الابوس حملاه کردند . البوس مجبور شد برای جلوگیری از برخورد با آنها، چرخ کاملی روی جارویش بزند و با دست و پایش و ارونه از جارو آویزان شود. وقتی از آن شاخه هارد شد، نفس را حتی کشید و روی جارویش برگشت ولی چیزی که دید ، باعث شد دوباره نفسش را در سینه حبس کند. شاخه های خارداری که کف مسیر را پوشانده بودند، دی -اواری جلوی او به وجود آورده بودند. دی -اوار تمام مسیر را پوشانده بود و هیچ راهی برای عبور از ان نبود. باید کاری می کرد. اگر با ان سرعت به دیوار می خورد، تمام بدنش سوراخ سوراخ می شد . «رید اکتاو !» سوراخ چندان بزرگی وسط دی -او ار ایجاد نشد ولی به اندازه ای بود که آلبوس بتواند با جارو از آن عبور کند. ناگهان شاخه ها شروع به رشد کرد ناد تا سوراخ ایجاد شده را پر کنند. آلبوس مجبور شد سرعتش را باز هم بیشتر کند تا قبل از پر شدن ساور اخ از ان بگذرد. با این حال ، شنلش به شاخه های خاردار گیر کرد . باند شنلش را محکم دور گردنش گره زده بود و وقتی شنلش به شاخه های خاردار گیتار کارد، چنان باه گلویش فشار آورد که از روی جارو افتاد. آلبوس با یک دست محکم جارویش را گرفت که باعث شد سقوط نکند. با این حال، بند شنلش هنوز با قدرت سعی در خفیه کردنش داشت، گویی که شاخه های خاردار به عماد ان را مای کشند . البوس با چوبدستی که در دست دیگرش داشت، باه گره شنلش اشاره کرد و موفق شد قبل از آنکه توسط شنلش خفه شود، آن را باز کند . آلبوس به سختی توانست خودش را روی جارویش بکشد. جای باند شنلش رد سوزناکی روی گردنش به جا گذاشته بود. نفس نفس می زد و سینه اش به شدت می ساوخت. با این حال، تا وقتی به دور و برش نگاه نکرد، متوجه نشد که اوضاعش چقدر بد است. دیواره خاردار پشت سارش نه فقط کاملا ترمیم شده بود بلکه کلفت تر به نظر مای رسید. دیواره مشابهی هم جلویش قرار داشت. در اتاقکی از شاخه های خاردار گیر کرده بود. آلبوس داشت آماده می شد که دیواره دوم را هم منفجر کند و از آن عبور کند که متوجه شد دیواره ها هر لحظه کلفت تر می شوند و فضایی که در آن گرفتار شده بود، کوچک تر می شود. «رید اکتاو !» این بار انفجار ان قدر قوی نبود که حتای بتواند یک سوراخ در دیواره خاردار ایجاد کند . شاخه های خاردار هر لحظه بیشتر به او نزدیک مای
شدند. اگر کاری نمی کرد، بین انها سوراخ سوراخ می شد . در محاصره شاخه های خاردار بود و فقط می توانست به
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح طرف بالا اوج بگیرد . شاخه های قطور درختان و برگ های پهنشان باعث می شد که جاتی کوچک ترین شاعاعی از ناور خورشید هم وارد انجا نشود . البوس چوبدستش را به طرف بالا گرفت و تناد تند هر وردی را که فکر می کرد باه درد شمای خاورد ، می خواند: «ری اداکتواری اداکتو! دیفند و ! سکتوم امپرا ! دیفند و !» افسون هایش موثر واقع شدند و البوس لحظه ای آخرین شعاع های نور خورشید در حالا غروب را دید ولی وقتی چنادیان تا از شاخه های درختان شکستند یا بریده شدند و پایین می افتند، آلبوس تازه متوجه شد که چه کار کرده است. شاخه ها انتقادر بزرگ و زیاد بودند که امکان ند اشات بتواناد
جلوی برخوردش با آنها را بگیرد. برگ بزرگ و پهنی روی صورتش افتاد و جلوی دی ادش را گرفت. قبل از آن که بتواند بارگ را از جلوی چاشمش کنار بزند ، ضربه محکمی به کتفاش خورد . سایر خوردنش از روی رعد را حس کرد . پس از ان برای لحظه ای احساس بای و زنی کرد و سپس هزاران ساوزن در کمارش فارو رفتند . البوس _ با تمام توانش فریاد زد . گویی که می خواهد با وردی ان شاخه های شیطانی را از خودش دور کاناد. در دش غیر قابل تحمل بود . خیلی بدتر از بدترین صدمه هایی که در کوی یاد یا اچ دی ساده بود . خیلای بادتر از بادترین بالا هایی که جیمز سر او آورده بود. خیلی بدتر از بدترین تصوراتی که از درد داشت.
اسکورپیوس قالب نقره ای را محکم تر در دستش فشرد و سرعتش را بیشتر کرد . داشت به ابتدای مسیر نزدی-اک مای شد . یکی دو دقیقه دیگر باید از جنگل خارج می شاد . وقتی به شاخه ای که پیچ و تاب خاوران باهاماتش جملاه کرد، جا خالی داد، توانست نوری که توسط شی -اشه های گلخانه شماره سیزده منعکس می شد را ببینند. سرعتش را باز هم بیشتری کرد و بعد از عبور از یکی دو شاخه دیگر، از جنگل خارج شد . جارویش را نگه داشت، چرخابی زد و به اطراف نگاه کرد .
برای لحظه ای کوتاه فکر کرد که البوس زودتر از او از جنگل خارج شده است و آنها از آنجا رفته اناد ولای این امکان نداشت. حتی اگر الابوس زودتار خارج شاد ه بود، مطمئنا صبر میکرد تا او را ببیند و با پوزخنادی پیروزی اش را به رخ او بکشد. سپس متوجه او شد. رز ویزلی همچون فرشته ای معصوم می نمود که سقوط کرده باشد . موهای قرمزش در اطراف صورت زیبایش پراکناد ه شده بودند و مثل کسی که پایش به چی -ازی گیر کرده و افتاده باشد ، روی زمین افتاده بود . چوبدستش کمابی دورتر روی جمن ها رها شده بود.
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح اسکورپیوس به طرف رز بیهوش رفت و او را صاد از د: «رز ، رز» ولی رز های ج و اکنشی نشان نداد . چوبد ساتش را کشید و زیر لب گفت: «انروایت !» رز بلافاصله چشم هایش را باز کرد و با ترس به اسکورپیوس خیا-اره شاد. ساپس انگار که او را شناخته باشد ، دور و برش را به دنبال لیلی نگاه کرد . «لیلی ! لی لی کجاست؟» اسکورپیوس گفت : «من نمی دونم ! وقتی من از جنگل اومدم بیرون اون اینجا نبود و تو رو زمین افتاده بود ی!» سپس انگار کاه هماه چیز روی دور تناد قرار گرفته باشد. ارز دیوانه وار به طرف ورودی قرمز رنگی که در جنگل ایجاد کرده بودند، اشاره می کرد و با تندترین سرعتی که می توانست شروع به حرف زدن کرد : « از اون طرف ! از اون طرف او مد. مان من نتوانستم کاری کنم ! او ه، لیلای ! مارلین کمکش کن ! حتما اونو برد ه !» اسکورپیوس مجبور شد برای انکه رز متوجه شود ، داد بزند : « کی ؟ کی از اون طرف او ماد ؟ کی لی لی رو برد ه ؟» قیافه رز نا گهان تغییر کرد و زیر گریه زد . این که حتی نمی دانست چه کسی به انها جملاه کرده است، باعث می شد بیشتر احساس مصیبت کند. «نمای دوم ! یه سایه کنار جنگل دیدیم و بعد یهو اون ما رو طلسم کرد . » اسکورپیوس بازوهای رز را کشید و بلندش کارد . جارویش را در دست او چپاند و گفت: «مستقیم برو دفاتر مدیر! اون پنجره بزرگ تو طبقاه هفاتم . ماستقیم بارو اونجا و به مدیر بگو.» رز بی هیچ حرفای اطاعت کرد . اسکورپیوس لحظه ای دور شدن او را نگاه کرد، سپس به طرف جنگل برگشت . صبح ان خبر را در پی ام امروز خوانده بود ولی فکر می کرد که هاگوارتز امان است و لااقل فعالا نیازی به نگرانی در مورد آن نیست. هیچ کس فکرش را هم نمی کرد کسی که به مقبره ساوروس استانی پا و جای ماز و لی لای پاتر جملاه کرده بود، در هاگوارتز باشد. با این حال، منطقی به نظر می رساید . همه از علاقه هری پاتر به سوروس اسنیپ خبر داشتند. او حتی می دانست که اسم وسط آلبوس، سوروس است. بعد از اسنیپ، به قبر پدر و مادر هری پاتر حملاه شده بود و حالا منطقی بود که نوبت به فرزندان هری پاتر رسیده
پیام امروز نوشته بود که ممکن است کار یکی از مرگخواران سابق باشد . احتمالا یکی از انها که به شدت از هری پاتر کینه به دل داشت. اگر نمی داناست که او مرده است، حاضر بود سرار عدش شرط ببندد که ماه ای-ان ها زیر سر خاله پدرش ، بالاتریکس لسترنج ، است. با وجود ان فرد، هر که که بود، نه فقط ورود به جنگل ، حتی ایستادن نزد یک جنگل هم خطرناک بود ولای او لی لیبی را با خود برده بود و اگر از طرفی امده بود که البوس
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح از آن رفته بود، احتمالا تا آن موقع او هم گرفتار شده بود . با صدای نسبتا بلندی به خودش گفت : «فقاط امیدوار باش که بالاتریکس دختر نداشته باشه !» چوبدساتش را کشید و به طرف مسیر قرمز به راه افتاد . مسیر قرمز رنگ، به جای هلال های کوچک ماه نقاره ای، با ستارههای قرمز روشن شده بود . انعکاس ناور قرمز با عث می شد محیط خطرناک تر به نظر برسد . بالا رفتن ضربانش را حس می کرد و حتی می توانست نبضش را روی دستی که با آن چوبدستش را بالا نگاه داشته بود، ببیند . نمی دانست چه چیزی در انتظار لی لی است. پی-ام امروز نانوشته بود که چه بالایی سر مقبره ها آمده است و فقط نوشته بود که فرد ناشناسی به آنها حمله کرده است.
اسکورپیوس شروع به دویدن کرد . کم کم اثر جادوی ستارههای قرمز در حال تمام شدن بود. بعضی از انها کاملا خاموش شده بودند و بعضی هایشان چشمک می زدند . معدود ستاره هایی که هنوز مای درخشیدند ، به اندازه کافی نور برای ادامه دادن را هش ایجاد نمی کردند . «لبوموس !» اساکورپیوس سارعتش را _ کام کرد و با احتیاط بیشتری مسیرش را ادامه داد. با انکه شاخههای درختان دیگر حمله نمی کردند ولی ممکن بود پایش به ریشه های اعلف های بهم گره خورده گیر کناد . مدت زیادی بود که در طول مسیر حرکت می کرد. با آنکه دفعه قابل سوار بر جارو بود ولی مطمنان بود که ای-ان مسیر طولانی تر از مسیری است که او برای بدست اوردن قالب نقره ای رفته بود . چند متر جلوتر، اسکورپیوس متوجه سکوی کوچکی شد که با نوری نقرهای رنگ می درخشد . شبیه سکویی بود که قالب نقره ای را روی ان پیدا کرده بود. با این حال ، تعجب کرد که چرا با وجود خاموش شدن ماه ساتاره های قرمز، نور جادویی سکو هنوز پابرجاست. فقط وقتی باه دو سه متری آنجا رسید ، متوجه شد چیزی که سکو تصور می کرد، شاخه های قطوری هستند که روی هم افتاده اناد و نوری که آنجا را روشن می کرد، نور ماه واقعی بود که از سوراخ ایجاد شده در سقف شاخ و برگی عبور می کرد . اسکورپیوس مجبور شد شاخه های افتاده بر روی زمین را با جادو جا به جا کند تا بتواند از آنجا رد شود. ناگهان درخشش قرمزی نظار اسکورپیوس را جلب کرد و متوجه شد چیزی که فکر می کرده است شاخه نازکی است، رعد آلبوس است که زیر شاخههای قطور گیر کرده بود. مطمئنا تا ان موقایع الابوس هام گرفتار شاید ه بود . اسکورپیوس جارو را برداشت ولای درختان در ان قاسمت چنان انبوه بودند که نمی شد بین انها با جارو پارو از کرد .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح چند متر بیشتر از آنجا دور نشده بود که متوجه چی از عجیبی شد. اسکورپیوس با تعجب به آنچه که جلویش بود، خیره شد. به نظر می رسید گیاهی از خانواده پی چک یا-ا چیزی شبیه به آن باشد. برگ ها و تای باغ های بلندی داشت. شاخه های باریکش چنان در هم تنیده شده بود ناد که یک دیوار کامل به وجود آمده بود و آن طرفاشان پیدا نبود. علاوه بر آنکه گیاه به خودی خود را عاب آور و عجیب بود، به نظر می رسید که وسط جنگل اتاقکی را با آن دیوار کشی کرده اند . اسکورپیوس در حالی که فاصله اش را با دی -اوار خاردار حفظ کرده بود، سعی کارد آن را دور بزند تا راه نفوذی به آن پیدا کند. می دانست که باید به آن اتاقک وارد شود. چه کسی غیر از آن فرد مهاجم همچین اتاقکی را وسط جنگل می ساخت. می توانست چند متر دور تر، فضایی بین دیواره خاردار ببیند که احتمالا باه عنوان در اتاقک از آن استفاده می شده است. آرام آرام به در اتاقک نزدیک شد تا شاید بتواناد مخفیانه وارد آن شود ولی وقتی که به در اتاقک زدی -که شد، در نوار چوبدستش، با فاصله ی کی دو متر از _ دی -اواره خاردار، خط تیره ای روی زمین د یاد کاه تا ان موقایع متوجهش نشده بود. به نظر میرسید که خط در امتاد اد دیواره ، دور تا دور اتاقک، کشیده شده است. هیچ حاد سای نداشت که آن خط چیست یا چرا آنجاست ولی وقات زیادی نداشت. تصمیم گرفت ریسک کند و از روی آن رد شود که ناگهان بوی بادی به مشامش می رسید. باو چنان ماشمنز کننده بود که بی اختیار عقب رفت . باو به همان سایر عتی که ظاهر شده بود، از بین رفت. با تعجب چند بار جلو و عقب رفت. باو درست وقتی که یک قدم به جلو برمی داشت، ظاهر می شاد و وقتی به عقب بر می گشت، از بین می رفت. به نظر می رساید خاط تیره رنگ، از هر جنسی که بود، بوی بسیار بادی داشت که فقط از فاصله نیم متری اش حس می شد . تقریبا مطمانان بود که لیلی و البوس در ان اتاقک زندانی هستند ولای نمی توانست از خط بدبو عبور کند . ناگهان سایه ای از در اتاقک بیرون آمد. اسکورپیوس به سرعت پشت بوته ای پنهان شد . می توانست صدای نافاس ها و قاد مهیایی را بشنود که آر ام آرام از کنار بوته ای که پشت آن مخفای شده بود، رد شدند . حالا می داناست که او در اتاقک نیست و با خیال راحت تری می توانست وارد اتاقک شود . - اسکورپیوسا وقتی از دور شدن او مطمانان شاد ، باه آرامی از پشت بوتاه بلند شد و دوباره به اتاقک نگاه کرد. اولین چیزی که نظرش را جلب کرد، بارگ ناسبتا بزرگ سفید رنگی بود که روی زمین افتاده بود. از خاظ ظاهری هیچ چیز عجیبی در بارگ نبود. با این حال ،
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح اسکورپیوس ترجیح داد قبل از آن به آن دست بزند، بویش کند . برگ های ج باوی ی نداشت. در واقع به طرز عجیبی بی بو بود. اسکورپیوس احساسی داشت مبنی بر آنکه در آن لحظه های ج بویی را نخواهد شنید و سپس متوجه شد که آن برگ آنجا چه کار می کند. برگ را برداشت و روی دماغش گذاشت. این بار بدون آنکه حتی متوجه آن بوی بد شود، از روی خط تیره رد شد. سپس بارگ را در جایب رد ایش گذاشت. به سرعت وارد اتاقک شد . اتاقک توسط دیوارههای خاردار محصور شده بود . شاخ و برگ های درختان بلند اطراف باعث می باشد که سقف اتاقک کاملا پوشیده شده باشد . درختانی که وسط اتاقک قرار گرفته بودند، بریده شده بودند و مثل ستون هایی به نظر میرسیدند برای نگه داشتن سقفی نامریی . شمابع کوچکی تنها منبع نور اتاق بود که روی جعبه بازرگ سیاه رنگی قرار داشت که بی شک یک تابوت بود . البوس و لیلی به دو تا از درخت های بریده شده بسته شاید ه بودند. اسکورپیوس به سرعت به سمت آنها رفت. چوبدست هایشان هنوز در جیب ردا هایشان قرار داشت ولی رداهای هر دوی آنها به شدت پاره بود و چند جای بدنشان زخم بود. با آنکه وضع آلبوس بدتر از لیلی بود ولی مشخصا هر دوی انها به شدت شکنجه شده بودند. اسکورپیوس البوس را از درخت باز کرد و سپس سعی کرد او را با جادو به هوش آورد. «انروی ت!» آلبوس کمای روی زمین تکان خورد که نشان می داد، به هوش آمده است ولی حتی چشمهایش را هم باز نکرد. اسکورپیوس به سراغ لیلای رفت. آلبوس جک را دید که با پارچ آبی بالای سرش ایستاده است. جک قهقهه ای شیطانی زد و گفت: «یاد تاه اوان روزی به پارج اب ریختی رو سرم و باید ارم کردی؟ ها ها ها!» سپس پارج اب را روی صورت او خالی کرد . اب وزن زیادی داشت و مثل آن می مانست که سنگی به صورتش خورده باشد. با این حال، آب خیلی خنکی بود و صورتش حسابی یخ کرد . البوس به سختی سعی کرد چشمش را دوباره باز کند . شاهزاده ای رویایی جلوی او قرار داشت. البوس سعی کرد اسم او را به یاد آورد. اگار اشتباه نمی کرد جک او را ناتاشا صدا کرده بود. باه نظر می رسید که اسلام را اشتباهی گفته است. چون شاهزاده خانم به شدت عصبانی شد . مو های طلایی اش ناگهان به مار تبدیل شدند و بالای سرش به طرز وحشتناکی اما د ه جمله شدند . خود او هم شروع به باد شادن کرد و در یک لحظه شاهزاده خانم زیبا به موجودی عصبانی و وحشتناک بین مدوسا و وزغ تبدیل شد که داشت چوبدستش را به طرز تهدید آمیزی تکان می داد.
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح آلبوس بی اختیار دستش را به دنبال چوبدستش در جایب رد ایش فرو برد . اوج خوش شانسی ش بود که چوبد ساتش هنوز سر جایش بود . البوس سارش را از روی علاف های نمناک بلند کرد و با بیشترین سرعتی که می توان است، فریاد زد: «پروتاگو!» اخگار ستارخ رنگ در میاناه راه متوقف شد و به سوی فرستنده اش باز گاشت. اسکورپیوس چنان سرش را چرخاند که صدای ترق ترق گردنش را شنید . لیلی را به طرف تناه بریده شده درخت قطوری هال داد. البوس سعی کرد خودش را روی زمین به طرف آنها بکشاند. اسکورپیوس قبل از انکه به کمک الابوس برود، چوبدستش را به طرف تازه وارد گرفت و گفت: «ایمپریمنتا !» با آنکه نتوانست او را طلسم کند ولی این کار به او و آلبوس فرصت داد تا پشت تنه درختی پنهان شوند. آلبوس برای اولین بار بعد از ورودش به جنگل لیلی را دید . به سرعت پرسید: «تو ای انجاچی کار می کنی؟» لیلی به چشم های برادرش که به شدت شکنجه بود نگاه کرد ولی نتوانست حرفای بزند و فقط زد زیا-ار گری-اه . اسکورپیوس به جای او جواب داد: «اون و راز کنار جنگل بودن که این زنی که بهشون جمله می کنه . » البوس و لی لای همزمان پرسیدند: «راز کجاست؟» اساکورپیوس گفت : «جای اون امنه . بیرون جنگل پیداش کرد م . رفت که به مادیر خبر باد ه ! تو چجو رای گیری افتادی ، الایا و سا؟» البوس باه دیواره اشاره کرد و گفت : « این شاخه ها، نمی دونم چارا الان بی حرکتند ! وقتی من پرواز می کردم، تعقیب کردن ! و بعد یه اتاقک متال این دور تا دورم درست کردن . سعی کرد اما به طرف بالا پرواز کنم و از جنگل برم بیرون ولی شاخه هایی که قاطع کارد مرو سایر خاودام افتادن . » با یاد آوری سقوطش روی شاخه های خاردار ، آلبوس ناگهان متوجه شد که تمام بدنش درد می کند . اساکورپیوس گفت : «پس جاروت به این خاطر زیر اون شاخه ها افتاده بود» البوس سعی کرد طلسمی به طرف اسپراوت بفرستد ولای همین که چرخید تا از پشت تنه درخت بی-ارون رود، اخگار زرد رنگی به طرفش آمد و مجبور شد ، سر جایش برگردد . با عصبانیت گفت : «باید یه کاری کنایم !» اساکورپیوس شانه هایش را بالا انداخت و گفت: «صبر می کنیم تا کمک بیاد . رز باید تا حالا به مدیر گفته باشه . » لیلای در حالی که تقریبا گریه می کرد، گفت : « امکان ناداره پیدا مون کنن. » آلبوس به اسکورپیوس گفت: «ببینم، یا-اه وقت به عقالات نرسیده که جا روی من رو با خود تا بی اری؟» اسکورپیوس پوزخندی زد و گفت: «چار ا! ولای اون طرف افتاده . جرئت داری جلوی ای ان های اولا باری ورش داری؟» آلبوس نا امید انه گفت : «اگاه دسایتمون بهاش مانی رسید، یکی مون می توانست بره و جامون رو به اونا . . . »
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح حرف آلبوس با فریاد اسپراوت ناتمام ماند : «هی تاو مو بلوند ! من با تو کاری ندارم. اگاه اون دو تا رو بادی به میان می ذ ارم باری!» در وضعیت بدی بودند. اسکورپیوس به د و همراه زحمایش نگاه کرد. سه دانش آموز در مقابل مهاجم مقابره ها شانس زیادی نداشتند. اسکورپیوس با صدای بلند گفت: «آهای ! پروفاسور اسپرا و ت! من کاری به ایناناد ارم. مای خاو ام بی -ام بیرون ! به من کاری نداشته باش!» سپس قبل از اینکه آلبوس یا لیلی بتوانند کاری کنند، از پشت تنه درخت بیرون پرید. اسپراوت چوبدستش را به طرف او گرفت، با این حال گفت: «آفرین پسر خواب ! ولی این کافی نیا-است . اگه اونار و بیهوش کنی و بادی به من ، منم قول می-بادام
بذ ارم صحیح و سالم از جنگل برای بیرون !» اسکورپیوسا به اسپراوت زل زد و تکرار کرد : «بای هوش کنم ؟» به چوبدستی که در دست داشت، نگاه کرد و ادامه داد: « استیوپیفای !» اسپر او تا مجبور شد روی زمین شیرجه برود تا اخگر اسکورپیوسا به او نخورد . اسکورپیوسر عاد البوس را با پا به طرف انها انداخت و پشت تناه در خات دیگری شیرجه زد تا توسط اسپرا وات طلسم نشود . البوس جارو را به لی لی داد و گفت: «فقطبهاش باگاو ببرد تا پیش مدیر . اینجا رو بهشون نشون بده. او ناما رو نجات میدان . » لی لی فقط با سر تایید کرد . اسکورپیوس برگ سفیدی را که برداشته بود، به طرف لی لی انداخت و گفت: «این رو باذار رو دماغت!» لیلی باز هم بای های ج حرفی اطاعت کرد و برگ را روی دماغش گذاشت. البوس از پشت تنه درخت بیرون پرید، وردی خواند و رو به لی لای فریاد زد: «برو !» رعاد از کنار الابوس حرکات کارد . اسکورپیوس هم از پشت تنه درخت بیرون پرید و برای
کمک به آلبوس شروع به خواندن ورد کرد . اسپراوت مجبور شد پشت تابوتی که در اتاق قرار داشت، پناه بگیرد تا از افسون های آنها در امان باشد. آلبوس و اسکورپیوس که حالا کنار هم ایستاده بودند، متوجه شدند که لیلی به سمت آنها باز می گردد . اسکورپیوس لیلی را پشت تنه درختی هال داد و هر ساله دوباره پناه گرفتند. لیلی بلافاصله گفت: «اینجا کاه راه خروجی نداره!» اسکورپیوس با تعجب گفت: «ی-اه در اونجا هست! پس من از کجا او مدام تو؟» لیلی تاکید کرد : «ولی هیچ راهی نیست!» آلبوس گفت: «گفتم که ای-ان دیوارها تاکون می خورن . هم به سرعت جابه جا می باشن و هم اگه اشتباه نکنم، با *مون سارعت رشادمای کانن !» اسکورپیوس با تعجب به آلبوس خیره شد. آلبوس دوباره گفت: «ولی می توانه از طرف سقف بر ه. می توانیم شاخه ها رو قطع کنیم . » اسکورپیوس نگاهی به ساقف شاخ و برگی اتاقک کرد و گفت: «ولی بهترهای و اشی و اش این کار و
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح کنیم . دوست ند ارم زیر یه خروار شاخه گیر کنم!» سپس از پشت تنه درختی که پشت ان پنهان شده بودند، بیرون پرید، چوبدستش را به طرف ساقف شاخ و برگای گرفات و فریاد زد: «دیفند و !» شاخه بزرگی با صدای بلندی قطع شد و با فاصله کمی پشت سر اسپراوت افتاد. آلبوس هم از پشت درخت بی-رون پریال و فریاد زد: «مواظب خودت باش لی لی . ریاد اکتاو !» چند تا از شاخه منفجر شدند ولی فقط تکه های ریز آنها افتاد. اسپراوت از پشت تابوت بیرون پرید و جی-غ زد : «کروشی و !» آلبوس مجبور شد روی زمین شیرجه برود تا اخگر سرخ رنگ به او نخورد ولی درد حاصل از برخوردش با زمین کمتر از درد طلسم شکنجه گر نابود . هنوز جای خارهای دیواره روی بدنش می سوخت . صدای اسکورپیوس را شنید که فریاد زد: «دیفند و !» موهای قرم از لیلای از جلو چشمانش رد شد. آلبوس به جایی بالای سر اساپرا وت اشاره کرد و شاخه دیگری را قطع کرد . اساپرا وات مجبور شد کنار بپرد تا شاخه روی سرش فرود نیاید و نتوانست لیلی را طلسم کند . اسپراوت که پشت تنه درختی پناه گرفته بود، جی-غ زد : «دیگه دارید حوصله من رو سر می برای اد! بگیرشاون لوسی !» البوس و اسکورپیوس هر دو به دور خود شاون چرخشیدند تا ببینند اسپراوت با چه کسی حرف می زناند . اسکورپیوس انتظار دیدن هر چیزی را داشت، حتی انتظار داشت ناگهان حیوانی وحشی به انها جمله کاناد ولای اصالا فکر نمیکرد، منظور از لوسی، دیوارهای اتاقک باشد. حالا متوجه می شد البوس چه می گوید . دیوارهای خاردار ناگهان زنده شده بودند و داشتند به طرف آنها در از می شدند . آلبوس فریاد زد: «زود باش، نباید اون رو بگی-ارن! رید اکتاو !» اسکورپیوس ناگهان متوجه شد که دیوارهای اتاق تا سقف درختی بالا رفته اند و هر لحظاه امکان دارد که لی لی را بگیرند . «پروتاگو!» با این حال مجبور شد جلوی طلسم اسپراوت را بگیرد تا با آلبوس برخورد نکند . البوس دوباره فریاد زد: «سکتوم امپرا!» چنادین تا از شاخه ها کنده شدند و به پایین ریختند . یکی از شاخه هاروی تابوت وسط اتاق افتاد و آن را خرد کرد . اسپر او تا به تابوت خرد شد ه زل زد و چنان بلند جیغ کشید که آلبوس بی اختیار دستش را روی گوشاش گذاشت. «دختره رو ولاش کن ! این کثافت ها رو بگی-ار !» صحنه ای که می دیدند چنان وحشتناک بود که حتی اگر با ساده ترین ورد هم می توانستند از آن اتفاق جلوگیری کنند، مطمئنا انورد را فراموش می کردند. گویی اتاقک با دیوارهای بلندش، درست روی انها نشانه گیری شده با شاد و فرو ریزد. آلبوس می دانست چه اتفاقی خواهد افتاد.
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح درد ناشی از فرورفتن خارها در بدنشان آن قدر زیاد
بود که حتی نتوانند فریاد بزنند .
اما با
هری دور تا دور اتاق نشیمن - رژه می رفت. گویی مای خواست از وضعیت بدی که در آن قرار داشتند، فرار کند . هر لحظه امکان داشت لرد ولدمورت برگردد . با تمام قدرتش و مرگخوار وفاداری که ظاهرا به _ توانمندی خود او بود . نمی توانست بفهمد او چطور به ان قبر ها جملاه کرده است بدون آنکه هیچ اثری از خودش برجای بگذارد. هیج ایده ای یا حتی حدسی در مورد اینکه باید چه کار کنند، نداشت. یک ساعت پیش روان به دیدنش آمده بود. بنا به گفته های رون ، هیچ کدام از مرگ خوار های سابق یا حتی خانواده های انها حرکت مشکوکی نداشته اند . *مه اماکنی که ممکن بود اثری از آنها پیدا کنند را گشته بودند . حتی تمام مغازه های کوچه ناکترن را تعطیل کرده بودند و همه افراد داخل آن کوچاه را بازجویی کرده بودند. صدای جای نی را شنید که گفت : «هاری . . .» هاری بدون آنکه به طرف او برگردد، گفت: «تاو رو خدا باس کیان، جینی ! نمی توام آروم باشم !» جینی با صدای آرامی گفت: «فقط می خواستم بیگم رون و هرمایانی اینجان . می خوان تو رو ببینن . دیدم عصبانی هستی گفتم مستقیم نیا-ان پیشت. » هری به طرف در رفت. وقتی از کنار جیانای مای گذشت، به سرعت چیزی برای معذرت خواهی گفت که حتی خودش هم نشنید . پله ها را د و تا یکی پایین رفت. رون و هر ماینی در آشپزخانه نشسته بودند. «چی شده؟» هر ماینی به طرف او رفات و گفت : «چی -از زیاد به درد بخوری نیست ولی . . . ولی خب خیلی عجی به !» هری به سرعت گفت : «لاچای به ؟» هرمای نی کوزه در دار کوچکی را از روی میز آشپزخانه برداشت و به او نشان داد . هری به سرعت در کوزه را برداشت. پودری خاکستری رنگ درون کوزه بود. «خب این چی هاست؟» هر ماینی سارش را تکان داد و گفت : «نکته دقیقا همین جاست ! که نماید و نیم این چی هست . » هری که گیج شده بود، پرسید: «یعنی چی؟ درست حرف بزن منم بفهمم !» هرما یانی دوباره پشت میز نشست و توضیح داد : « ای نو از اطراف قبر ولدمورت جمع کردیم . باید یه جاور خاکستر
با شاه ولی نمی دونم خاکستر چایه ! یعنی هیچ کس نماید وناه ! همین الان از وزارت خونه می ایم ولی نتوانستیم بفهمیم . یکی از مسئولای وزارت خونه فاک می کناه که این رو
www.fantasy-library.irwww.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح تغییر شکلش دادن ولی هر کاری کردیم نتوانستیم به شکل قابلش بارش گرد ونیم . »
هری بی اختیار فریاد زد: «خدای من ! یعنی می خوای بگی اون یا رو هر کی هست یه جوری این رو تغیی -ار شاکل داده که هیچ کس نمی تو ناه برش گرد و نه ؟» رون با تعجاب به هری خیره شد و گفت: «آروم باش مرد !» هر ماینی هم که از داد زدن هری تعجب کرده بود، به آرامی گفت: «خاب، ممکنه اون تو این کار خیلی با استعداد با شاه . بعضی ها بعضی از طلسم ها را بهتر از بقی-اه اجار ا مای کنان . » هری با خان تمسخر آمیزی گفت: «خوباه ، عالی -اه ! لا اقل حالا می دونیم باید دنبال کای بگردیم، بهتری-ان استاد تغییر شکل کشور !» سپس ناگهان چی-زی به ذهانش رسید . استاد تغییر شکل . بلافاصله گفت : « ای نو به یا-اه استاد تغییر شکل نشون دادید ؟ مک گانگال !» هر ماینی روی پایش پری داد و گفت: «ما یان الانبیای ابد باریم هاگوارتز !»
دانش اموزان هاگوارتز ، از دیدن هری ، رون، جینی و هرما یانی که به سرعت راهروهای هاگوارتز را طای مای کردند، تعجب کرده بودند. در فاصله بین ورود انها باه سرسرای بزرگ و رسیدن آنها به دفتر مدیر در طبقه هفتم، چندین شایعه درست شد که هیچ کدام نزدیک به حقیقت هم نابود . هیچ کس حتی فکرش را هم نمی کرد که هری پاتر دستش را زیر ردایش به دور چوبدستش حلقاه کرده است چون هر خظه امکان دارد که لرد ولدمورت سر راهش سابز لنیو د .
پاترونوس گربه شکل مک گانگال در راهروی طبقایاه هفتم به استقبالشان و امد و رمز دفتر مدیر را به انها گفت. «ریش سفید!» گارگوی ال روی ناودان زناد ه شاد و کنار رفت. هر چهار نفر وارد شدند . حتی مک گانگال هم از انکه هر ماینی بد ون دار زدن ، در را باز کرد و وارد شد، تعجب کرد . هر ماینی کاوزه خاکستر را در دسات ماک گانگال چپاند و به سرعت همه چیز را تعریف کرد .
با تمام شدن حرف های هر ماینی، اتاق از صدا منفجار شد. تابلوی مدیر های سابق هاگوارتز به سرعت شروع کرده بودند به نظریه پردازی درباره ماهیت اصلی خاکستر . هری به دیوار اتاق خی-اره ماناد . از بین ماه تابلوها، دو تابلو ساکت و آرام مانده بودند. آلبوس دامبلدور و سوروس اسنیپ به او زل زده بود ناد. هاری ناگهان به یاد زمانی افتاد که با دامبلدور در ان اتاق خاطرات تا ماریا دل را مرور می کردند. سپس به یاد خاطره اسنیپا افتاد که در زمان مدیریتش با تابلوی دامبلدور مشورت می کرد . هری از آنکه دامبلدور آنجا
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح بود، بی نهایت خوشحال بود. از آنکه دوباره می تواند تصمیم گیری را به پیرمرد دانا بسپارد . «رنها فکر می کنی-اد اون برگاشته ، پروفاسور؟» ماک
گانگال به شاد تا سرگرم بررسای خاکستر بود ؛ جای نبی ، هر ماینی و روان هم منتظر شنیدن نظر مک گانگال بود ناد و سایر تابلو ها هم چنان سرگرم نظریه پردازی بود ناد که هیچ کس به جز دامبلدور و اسنیپ صدایش را ناشناید . دامبلدور لبخندی به او زد و گفت: «از ماسک گانگال راجع به جلسه ای که با محفل ققنوس ترتیب دادی شنیدم . مهم نیست که اون برگشته یا ناه ، هری . مهم ای ناه کاه عاده زیادی اون بی ایروان اماده ان تا در مقابلش بایستند . » هری به چشم های آبی دامبلدور خی-اره شد . کاش او هم می توانست مثل دامبلدور آرام باشد. باای اختیار گفت : «ولی اگه برگشته باشه ، حتی اگه بتوانیم جلوشو بگیریم، مطمئنم که قبل از این کار، خیلی ها رو می کشاه !» اسنیپ با خان تحقی بر آمی-زی گفت: «ما گریفیندوری ها همیشه همین طورید . مثلا شجاعید ولی از کوچک ترین تلفاتی می ترسی د!» به نظر می رسای ادبی-اشتر با دامبلدور حرف می زند تا او. صدای مک گانگال مکاله آنها را قطع کرد : «خدای من، نمی فهمم ! این مطمئنا خاکستر فیند فایره . پس چرا مشخص نیست که چایه ؟!» جیانی که حسابی گیج و کلافه شده بود، گفت: «میشه یاه جوری حرف بزنید ما هم بفهمیم ؟ی عنای چی که خاکستر فیند فایره ولی معلوم نیست چی-اه ؟!» باه نظر می رسید دامبلدور و اسنیپ هم نظرشان به صاحبت های مک گانگال جالب شده بود . مک گانگال گفت : « اسام دیگه فیند فایر، آتش تغییر شکله ! طلسم فایناد فایر یا-اه طلسم ترکیبی ه . یه چیزی بین طلسم تغییر شکل و طلاسم آتش . به همین دلیل هم شعله های فیند فایبر به موجبود ات جادویی تغییر شکل میدن . » هری به یاد آورد که یک بار کراب این ورد را در اتاق ضروریات به کار برده بود . شعله های فیند فایر به شکل موجودات وحشی در می آمدند و هر چیزی را می سوزاندند، حتی هورکراکاس را. مک گانگال ادامه داد: «فیاناد فایر در واقع اول مواد رو به آتش تغییر شکل میده و بعد آتش رو به اون هیولاها و بعد به خاکستر . چیزی که با فی اند فایر سوخته با شاه یا در واقع تغییر شکل داده شده باشه ، غیرقابل بازگشته ولی می باشه تشخیص داد که چای بود ه !» هاری بلافاصله پرسید: «خاب این خاکستره چای بود ه ؟!» ماک گانگال دهانش را جمع کرد و گفت: «به همین خاطر مادی گم که معلوم نیست چیه ! چون نمی توانم بفهمم که چای بود ه . جز اینکه این بار فی اند فایرهای چیرو نسوز و ند ه باشه !» هر ماینی بی اختیار گفت : «ولای این امکان ناداره! اجرای طلسم فی اند فایر وقتی چیزی برای سوختن ناباشاه غیر
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح مکانه ! > مک گانگال با صدای های سامانبنیادی گفت: «مای دوم !» ولی هری به طرف تابلوی دامبلدور برگشت .
دامبلدور با اطمینان گفت : «حتی خود لرد ولدمورت هم نمی توانه همچین کاری بکنه . حتی با چوب برتر !» هاری بی اختیار دستش را زیر ردایش به دور چوبد ساتش حلقاه کرد . خظه آرزو کرد که کاش چوب برتر را به همراه داشت ولی حتی نمی توانست به این فکر کند که مقبره دامبلدور را بشکافد و ان را باردارد . جملاه به قایر ها کار جادوگران سیاه بود . نمی دانستان خاکستر چطور به وجود امده است وقتی که حتی ولدمورت نمی تواند آن کار را بکند یا اینکه حتی دامبلدور نمی داند چطور آن اتفاق افتاده است. با این حال، این چیزی نبود که او در ان لحظه به ان توجه کند . هر لحظاه امکان داشت ولادمورت برگردد و ان وقات ممکن بود هزاران نفر بدست ولادمورت کشته شوند و حتی دامبلدور هم نمی دانست که ولدمورت ممکن بود چه کسانی را به کام مرگ بفرستد .
هری به طرف پنجره رفت تا بیرون را نگاه کنید . شاید می خواست مطمئن شود که ولدمورت پشت پنجره کمین نکرده باشد . یک جفت چشم از پشت پنجره به او خیا-اره شدند و او هم به آنها خیره شد. برای لحظه ای هاری سار جایش خشک شد تا اینکه رون فریاد زد: «رزی ! د خاترم اینجا چی کار می کنی؟» هری پنجره را باز کرد . رز با جارو وارد دفتر شد، در بغل هری افتاد و شروع به گریه کرد . هر ماینی سراسیمه به طرف دخترش رفت. «چای شاد ه رزی؟ چرار نگت پریده ؟» و رز را از هری گرفت.
رز گویی که در بغل مادرش ، کمی ارام شد ، با هق هق
شروع به حرف زدن کرد .
راز و لیلی پشت گلخانه شماره سیزده، کنار جنگل، ایستاده بودند. پنج دقیقه از زمانی که آلبوس و اسکورپیوسا وارد جنگل شده بودند، گذشته بود . احتمالا در حال بازگشت بودند. رز به را هایی که آلبوس از آن رفته بود، خیره شده بود. منتظر بود که هر لحظه آلبوس را زیر نور قرمز ستارهها ببیند . نیاگهان متوجه سایه ای شد که در مسیر حرکت می کند. البوس حتی خیالی زودتر از چیزی که فکر می کرد، برگشته بود. مسیر قرمز ناگهان درخشید. اخگر قرمزی از دهانه مسایر باه هت انها امد و به ل-ایلی خورد . رز در حالی که به لای لای نگاه می کرد، جیغ زد. چوبدستش را کشید ولی قبل از انکه سرش را به طرف مهاجم بچرخاند ، اخگر دیگری باه او خورد . اخرین چیزی که به یاد مای اورد، از دست دادن تعادلش بود . - وقتی به هوش آمد، اسکورپیوس را بالای سرش دی -د. البوس برنگشته بود و لیلی غایبش زده بود . به یاد نمای
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح آورد که آیا آنچه دیده است را به اسکورپیوس گفته بود یا نه . حتی حرفهای اسکورپیوس را هم در سایت به یاد نمی آورد . فقط به یاد داشت که اسکورپیوس جارویش
را به او داده بود و گفته بود، دفتر مدیر .
هری نمی دانست که او و لیلای پشت گلخانه شماره سیزده چه کار می کرده اند یا آلبوس و اسکورپیوس چرا درون جنگل رفته بودند . چیزی که می دانست این بود که البوس و لیلی با آن مهاجم در جنگل بودند؛ اگر شانس می اورد و ولدمورت هنوز به جماع انها ناپیوسته بود . جارویی که رز با ان امده بود را چنگ زد و به طرف پنجره خیز برداشت. جینی خودش را به او رساند و پشت سرش سوار جارو شد . قبل از انکه از پنجره دفتر بیا-ارون بپرد، صدای دامبلدور را شنید که گفت : «یه جاروباه رون بده، مینروا. دانش آموزا رو به خوابگاهاشاون بر گرد ون . محفل رو برای دفاع از مدرسه خبر کن . » هری تا وقتی به بالای گلخانه شماره سایزد ه نارساید، حتی پشت سرش را هم نگاه نکرد . رون و هر ماینی ساوار بر جارویی به دنبال انها می امدند . هری مسیرش را باه طرف جنگل داد ولی چند لحظه بعد مجبور شد بایستد . شاخ و برگ های درختان مانع از دیدش می شاد و هیچ حد سای نداشت که چطور باید آلبوس، لیلی و اسکورپیوس را پیدا کند. رون و هرمایانی به آنها رسیدند. هر ماینی با دست به جلو اشاره کرد و گفت: «مسیری که اونا ازش رفتن ، به این سمت می ر ه . رازی گفت که ماسدیر مستقیمه و پیج نداره.» هری گفت : «ولای چقدر توی جنگل فرو میر ه؟ از این بالا های چی نمایشه دید !» با انکه هر ماینی جاو ابی نداد ولی هری و رون جارو ها در مسیری که هر ماینی
اشاره کرد، به جلو هدایت کردند. هری نمی دانست چطور می خواهد از آن بالا بچه هایش را پیدا کند . حتی به فکرش رسید که شاخ و برگ درخات ها را بسوزاناد تا بتواند زیر درختان جنگل را بیای ناد ولی متوجه شد که بعد از ای این کار باید به دنبال خاکستر آنها بگردد . ناگهان چیزی نظرش را جلب کرد . چند متر جلوتر از جایی که آنها قرار داشتند ، شاخه ها شروع به لرزیدن کردند. ابتدا فکر کرد پرنده یا چیزی شبیه انار وی یکی از شاخه ها نشسته است ولی وقتی لاارزش شاخه ها به تکان خوردن های ماداوم تبدیل شد ، مای دانست که باید مستقیما همان جا برود . هاری به طرف شاخه ها شیرجه رفت و بیرون هم از او تقلی-اد کیرد ولای درست لحظه ای که به انجا رسیدند ، هر دوی انها سایر جارو هایشان را چرخاندند و به عقب برگشتند . همین که به دو قدمی آن قسمت رسیدند، بوی شدید باه مشامشان خورد . باو چنان تند و نفرت انگیز بود که هار
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح دوی آنها سر جارو هایشان را چرخانده بودند ولی بو به همان سرعتی که ظاهر شده بود، ناپدید شده بود. هاری و روند و باره سعی کردند به طرف شاخه هایی که تکان مای خوردند، بروند ولی باز هم امان بااو باعث شد که برگردند . هری بی اختیار برای راه حال به هر ماینی نگاه کرد . هر ماینی چوبدستش را به طرف صورتش گرفات و وردی خواند . «رون ، به طرف من بچرخ . باید حس بویاییت رو از کار بند از م . » روان چرخی باد . هر ماینی به سرعت دوباره وارد را خواند . رون جارو را به طرف جلو هدایت کرد . هری می خواست بگوید که هر ماینی ان ورد را روی انها هم اجرا کند ولی روان باز هم سر جارو را چرخاناد ار برگشتند . بدون انکه هری چیزی بپرسد، هرمای نی در حالی که قیافه اش را به خاطر آن بو در هم کشیده بود، توضیح داد: «نمی توام حس بویایی رو کاملا از کار بند ازم چون اون وقات دیگه نمی توام بارش گرد و مولی تا جایی که مای توانستم حس بویایی مون رو ضعیف کردم . الان تقریبا های ج بویی رو حسن نمی کنم ولی هر چای جلوتر می برای تیم ، . باو شدید تر و غیرقابل تحمل میشه . » هری با اضطراب به شاخه هایی نگاه کرد که هنوز هم هر چند لحظه یکبار تکان می خوردند . می دانست که باید خودش را به ان شاخه ها برساند ولی نمی توانست . «اونجا !» شاید مثال زمانی که تلالو نور خورشید را با درخشش اسنیچ اشتباه می گرفت، فقط فکر کرده بود که موهای سرخ لیلی را از بین شاخه ها دیده است ولی همین یک لحظه هایم کافی بود تا با خوشحالی فریاد بزند. درست زمانی که همه آنها به شاخه ها خیره شده بودند ، لی لی سوار بر جارو از میان شاخه ها بیرون پرید . رد ایش پاره شده بود، موهایش کاملا آشفته روی صورتش ریخته بود و زخم های صورتش را با
برگ بزرگ سفیدی پوشانده بود . لی لی لحظه ای با دیدن پدر و مادرش از تعجایب خاشاکش زد. سپس با بیشترین سرعت ممکن به طرف آنها رفت. جیانای تقریبا برای در آغوش گارفتن د خاترش، خودش را از روی جارو به پایین انداخت. لیلی را در آغوش گرفت و اولین کاری که کرد کنار زدن برگ سفید بود تا صورت دخترش را ببیند . سپس مادر و دختر بی اختیار در بغل هم شروع به گریه کردند . رون برای گرفتن برگ سفید شیرجه زد . هری به طرف لیلی برگشت. به وضوح مشخص بود که شکنجه شده است. علاوه بر رد ای پاره شده اش و زخم هایی که روی دست و صورتش داشت، رنگش به شادت پری-اده بود و داشت ضعف می کرد . هابری گفت : «باروپای شمالک گانگال ، لیلی ، برو پیش مک گانگال . ما می بریم دنبال آلبوس !» احتمالا تنها چیزی که باعث شد جای نای بگذارد
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح دخترش از آغوشش خارج شود، یاد آوری این بود که هنوز یکی از فرزندانشان در جنگل است. هری به دنبال رون و هر ماینی اطراف را نگاه کرد . رون در حالی که با یک دست جارو را هاد ایتامای کارد، دور زد و به طرف آنها برگشت. درست جلوی چشمهاری از جایی که بوی مشمئز کننده جلوی عبورشان را می گرفات، گذشت و کنار آنها متوقف شد. او و هر ماینی هر کدام یک تکه از برگ سفیدی را که لی لی رها کرده بود ، جلاوی صورتشان گرفته بودند. روند و تکه دیگر از برگ را به طرف انها گرفت . هرمای نی توضیح داد: «انا کود ای سفید ! اگه جلوی صورتت بگیری بویایی تا از کار میافتاه !» هاری نیازی به توضیح هر ماینی نداشت. تکه برگ سفید را از دست روان چنگ زد، جلوی بینی شی گرفت و به طرف شاخه هایی که لی لی از انها بیرون امده بود، شیرجه زد . به نظر می رسید کسی از عماد درختان آن قسمت را قطع کرده بود و شاخه هایی که آنها از آن عبور کرده بودند، تنها پوشش ان قسمت از جنگال بود . اگر سطح بالایی درختان جنگل را به عنوان زمین در نظر مای گرفتند ، حالا در حال فرورفتن در چاله ای بودند که روی آن با چند شاخه و برگ نازک پوشانده شده باشد. جنگل زیر پایشان کاملا تاریک بود و هیچ چیز دیده نمای شاد . ناگهان جرقه ای زده شد و هری نور کوچکی که حاصل از روشن شدن انتهای چوبدستی بود را دید. سارا جارو را بیشتر به پایین خم کرد به طوری که جارو تقری یا عمودی شد و با بیشترین سرعت ممکن پایین رفت. در شعاع کوچک نوری که پایین قرار داشت، تواناست
هایکل چاقی را تشخیص دهد که چوبدستی را بدست داشت. نه آلبوس و ناه اسکورپیوس هیچ کدام چاق نبودند؛ بای شک ان هایکل چاق متعلق به فاراد مهاجم بود. هاری چوبدستش را کشید و فریاد زد: « اکسپلی ارموس !» هاری برای خظه ای نور سرخ رنگی دی ابد. دستش را در از کرد، گرفتن چوبدست ز مخاست و در عین حال انعطاف پذیر مهاجم ، حتی در آن وضعیت، برای جستجوگر با تجربه ای مثل هری کار چناد ان مشکلی نابود . در ناور حاصل از چوبدست روشنی که در دست داشت، متوجه شد که به زمین نزدیک می شوند. سر جارو را به طرف بالا کشید و در سایت قبل از آنکه با زمین برخورد کنند، جارو را متوقف کرد. با انکه دو سه سالی می شد که کوییدیچ بازی نمای کرد ولی هنوز خوب پرواز می کرد. جایی که فرود امده بودند چنان تاریک بود که صورت روان و هر ماینی که چند لحظه بعد کنار آنها فرود آمدناد را به درستی نمی دید . حتی وقتی همه انها هم نوک چوبدست هایشان را روشن کردند، باز هم چی -از زی-ادی ندیدند . دور و برشان شاخه های بلندی افتاده بودند. هری حالا
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح کاملا مطمئن بود که حدسش درست بوده است و تکان خوردن شاخه ها ، حاصل تلاش برای قطع کردن شاخه هایی بوده که قسمت زیرین سقف درختی را تشکیل می داده اند . پای هر ماینی به شاخه ای گیر کرد و افتاد . هر ماینی با عاصبانیت چوبد ساتش را به طرف ساقف گرفات و گفات : «رید اکتاو !» شاخه های بالای سرشان منفجار شاد . ماه و ستارهها نبور چندانی نداشتند ولی در آن تاریکی کماک زیادی بودند .
هری چوبدست زمختی که در دست داشت را بالا گرفت و گفت : «اون چوبدست نداره. فقط کافی -اه پیاداش کنیم . » چرخید و دور و برش را نگاه کرد . چیزی که دیاد باعث شد نفسش را در سینه حبس کند . چیزی که روبروی -اشان قرار داشت، شبیه تپه ای خاردار به ارتفاع چهار پانج متر بود که دو اتحنای عجیب شبیه چنگاک بالای آن قرار داشت. از یکی از چنگاک ها آلبوس و از دیگری اسکورپیوساوی از ان بودند . لحظه ای هر چهار نفار بدون انکه حرکتی کنند ، به اند و زل زدند . « اول بزرگ ها رو بخور !» صدای جیغ در محوطه بی درخابات پیچی-اد . تشخیص جهت صدا امکان نداشت. برگشتند و به پشت سرشان نگاه کردند. هری انتظار داشت حیوانی وحشی، حتی یک اژدها، به آنها حمله کند ولی هیچ جنبنده ای ندیدند. حتی زن چاقی که این را فریاد زده بود را هم ندیدند .
جای نی اولین کسی بود که متوجه شد چاه چی -ازی قار ار است به انها حمله کند، چون اولین کسی بود که برگاشته بود تا دوباره به پسرش نگاه کند . تپه خاردار زناد ه شده بود و شاخه هایش مثل مارهایی که از زمین بیرون
آمده باشند، پیچ و تاب می خوردند .
«ریید اکتاو !»
«سکتوم امپرا!»
«دیفند و !»
«رید اکتاو !»
«دیفند و !»
هر چهار نفر با هم شاروع کردند به خواندن هار
طلسمی که به نظرشان مفید می رسید. شاخه های زیادی از گیاه خاردار کنده یا بریده شد ولی فایده چناد انی نداشت. گیاه آنقدر بزرگ و پر شاخ و برگ بود که قطبع یا بریده شدن چند تا از آنها تاثیر زیادی نداشت. «پاتری فیکوس توتالوس !» هرمای نی لحظه ای فکر کرد با این وارد می تواند گیاه را بی حرکات نگاه دارد ولی فقط شاخه ای که اخگر به آن خورده بود، متوقف شد. هاری همزمان با هر دو چوبدستی که در دست داشت طلاسم مای فرستاد ولی فایده چندانی نداشت. حد اکثر کاری که مای
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح توانست بکنند، جلوگیری از این بود که خودشان هام توسط گیاه اسیر شوند . شاخه های گیاه مثل موجی که هر لحظه بلند تر شود، بالاتر می رفتند. دیگر نمی توانستند آلبوسی-ا اسکورپیوس را از بین شاخ های گیاه ببینند . اگر همان طور پیش می رفت، شکست میخوردند. به نظر می رسید هر لحظه شاخه های جدیدی روی گیاه سبز می شوند . صدای جای غ هر ماینی باعث شد متوجه شوند که گیاه تقریبا خودش را به او رسانده و دور پایاش حلقه زده است. با آنکه به خاطر سه طلسمی که هاری و روان همزمان به طرف گی-اه فرستادند ، هرمایانی به سرعت از اد شد ولی کام کام هماه آنها احساس خطر می کردند. « ایمپریمنتا !» طلسم جای نی به تناه درختانی در طرف مقابل محوطه بی درخت خورد . هری سایه چاقی را دید کاه از پشت درخت بیرون پرید، به طرف درختی دیگری د وی اد تا پناه بگیرد و وحشیانه جیغ زد: «نمی توانید لاوسی رو شکست بدید . لوسی متون رو می خوره!» صدا به شدت برای هری آشنا بود ولی توجهی نکرد که آن صدای کیست. هاری به سرعت چوبدستش را به ان طرف چرخاند و حتی بادون انکه به او نگاه کند ، طلسمی به ان طرف فرستاد . هار چند طلسمش با فاصله نسبتا زیادی از جلوی مهاجم گذشت ولی باعث شد که متوقفش شود و جینی بتواند او را هدف قرار دهد. «کروشیو !» صدای جیغی سرسام آور در میا-ان درختان پیچید . جینی با صدایی حتی بلند تار جی-غ زد : «بهش بگو بچه امروول کنه ! بگو ولاش کنه !» جیانی چوبدستش را بلند کرد. پی-ارزان چاقی که روی زمین دست و پا می زد، خودش را جمع کارد و روی زمین عقاب عقب رفت. جینی دوباره چوبدستش را به طرف او گرفت و تهدید کرد: «بگو ولاشون کناه !» پی ارزان خالس خاس کرد: «ولشون کن لوسی ! ولشون کن !» گیاه خاردار جملاه اش را متوقف کرد . شاخه هایش را عقب کشید و به شکل همان تپه ای در آمد که آنها برای اولین بار دی-اده بودند. دو تا از شاخه هایش را دراز کرد و آلبوس و اسکورپیوس را جلوی پای هری گذاشت. «انروی ت!» آلبوس از پشت شیشه شکسته عینکش پلک زد. اما این که مای دی-اد پسرش زنده است، برای شکافی بود و گذاشت تا جای نای البوس را در اغوش بگیرد . هر ماینی نبض اسکورپیوس را
چک کرد تا از زنده بودنش مطمئن شود . هری به طرف پیرزنی که روی زمین افتاده بود، برگشت و به صاحب صاد ای آشنا نگاه کرد . «پروفاسور اسپرا و ت؟!» اساپرا وات خودش را پاشت درختای کشاند و دوباره جی-غ زد : «بکشیشوان !» هاری دور خودش چرخی-د . انگار همه چیز روی دور کند بود . تپه خار دارد و با ره مثل هیولایی در حال حمله بود. جینی آلبوس را روی جارو
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح گذاشت و جیغ زد : « هری ! آلبوس رو از اینجا ببر . ما جلوی این رو می گیریم . » هری به طرف پسرش د وی-اد . رون و اسکورپیوس سوار - جاروی دیگری بودند. وقتی هاری با جارو پرواز کرد، البوس سرش را روی شانه پدرش گذاشت، با چشمان سبز بی رمقش نگاهی به پدرش کرد . می داناست
که پدرش از او محافظت می کند . بالاخره جایش امن بود .
گیاه بلافاصله شاخه هایش را برای گرفتن هاری و روان دراز کرد. شباهت بیش از حد البوس به او و اسکورپیوس به دراکاو بود، بازگشت دوباره به هاگوارتز، ماجراجویی در جنگل و جارو سواری ، همه او را به یاد دوران دانش آموزیش می انداختند. این بار هم داشت مسابقه سه جادوگر را یاد آوری الگی کرد. آن دفعه سوار اذرخش، جاروی بی نظیر خودش بود و این بار رعد البوس را سوار بود که واقعا جاروی خوش دستی بود . ان دفاعاه باید تخم طلایی را از دم شاخی مجار می دزدید و این بار می خواست پسرش را از چنگ آن اژدهای شاخ شاخی نجات دهد . ارتفاعش را بیشتر کرد و چناد تا از شاخه های گیاه را قطع کرد .
هری و روان سر جارو هایشان را به طرف بالا چرخاندند تا اوج بگیرند ولی ناگهان متوجه شدند که شاخه های گیاه خودشان را بالای سر آنها رسانده بودند. هری ساعی کرد قبل از آنکه شاخه های گیاه بالای سرشان بهم برسند و گیر بیفتند، از بین آنها عبور کند. گیاه با چنان سرعتی به او حمله کرد که هیچ کاری نتوانست بکند . دست هایش از جارو جدا شدند و از دو طرف کشیده شدند . جارو را با ران های شافاتشار داد تا گیاه از جارو جدای اش نکند . فرورفتن خارهای گیاه در دستانش به شادت دردناک بود و هر لحظه تعداد خارها بیشتر می شد . فریاد دردناکارون باعث شد سرش را بچرخاند و رون را ببینید که تقریبا تا کمر در تپه خاردار فرو رفته بود . شاخه ای به طرف گردن هری حمله کرد . «دی فا- . . . دیفند و !» شاخه قطع شد و فرو افتاد. آلبوس زخمی و بی حال ، نا امید انه سعی می کرد از خودش و پدرش دفاع کند. همان طور که او در غار سعی می کرد از البوس دامبلدور دفاع کناد . شاخه نسبتا کلفتی ، همچون ماری که به طرف شاکارش جملاه می کند ، به طرف البوس هجوم برد .
شاخه ای که به طرف آلبوس هجوم برده بود، در چاشم بهم زدنی سوخت و خاکستر شد . شعله خشم هری از چوبد ساتش فوران کرده بود . گیاه به سرعتش خودش را از اتاش دور کرد . چرخش کوچکی به مچ دستی که با ان چوبدستش را نگه داشته بود کافی بود تا گیاه خودش را از رون و اسکورپیوس دور کند . هری و روان با بیشترین سرعتی که می توانستند به طرف بالا اوج گرفتند . گیاه خودش را
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح به جا روی روان رساند . شاخه های دم جارو کنده شدند و جار و پیچ و تاب خور ان سقوط کرد . رون با یک دست کمار اسکورپیوسا که هنوز بیهوش بود را گرفته بود و با دست دیگرش از چوب جار و اوایز ان بود . هری به طرف آنها _ شیرجه رفت. روان اسکورپیوس را روی جاروی هری که زیر انها متوقف شده بود، رها کرد . البوس کمک کرد تا اسکورپیوس را روی چوب جاروی -اشان نگه دارند . رون خودش را روی جار و بالا کشید . دم جارو به شدت آسیب دیده بود و کنترلش سخت بود ولی رون آن قادر جارو سوار ماهری بود که بتواناد سالم روی زمین فرود اید . هری چوبدست از بخت را به طرف رون که چوبدستش را از دست داده بود، انداخت . اسپراوت از اینکه مجبور به فرود شده بودند، قهقهه وحشتناکی زد . جینی دوباره به طرف او برگشت . افاسونش تنه درختی که اسپر اوت پشت ان مخفی شده بود را در هام شکست ولی قبل از آنکه جینی بتواند وارد دیگری بخواند، شاخه خارداری به دور کمرش پیچید . جینهای از درد جی-غ زد و روی زمین افتاد . گیاه او را به طرف خودش کشید . هری جلو دوید. حالا می دانست که آتش بهترین سلاحی است که برای مقابله با آن گیاه داشتند با این حال فریاد زد : «دیفند و !» شاخه ای که به دور کمر جای نای پیچی-اده بود، بریده شد. جینی خودش را از گیاه دور کرد . با دور شدن جینی از گیاه خاردار، دیاگاری چی -ازی نابود که مانع از تبدیل کردن کالا تپاه به توده ای خاکستر شود . هری به طرف گیاه داوید . گیاه همزمان با چند شاخه به طرف او حمله کرد . «لاه دوز فاینوشابه !» جرقه سرخ و طلایی رنگی زاده شد. نزدیک ترین شاخه به هری به آتش گرفت. شعله آتش شکلی شبیه به گاوزن به خود گرفت، چرخید ، شاخهایش را پایین آورد و به تپاه حمله کرد . با برخورد گوزن به شاخه های گیاه، هر کدام به شکل موجود آتشین دیگری در می آمدند. گیاه سعی می کرد تاند تند شاخه جدید بروی اند ولی هر لحظاه تعاد اد موجودات آتشین بیشتر می شد. چند لحظه بعاد، لاشکری از گوزن - ها، سگ ها و اگر هری اشتباه نمای کارد ، گرگی ناه های آتشین در حال حمله به گیاه بودند و هیپوگریف ها و تستر ال ها بالای تپه نیم سوخته - پرواز می کردند . حتی هری خظه ای فکر کرد که ققنوسی آتشین را هم دیده کاه بر فراز انها اوج گرفت و با نوک به تپه حمله کرد . هری با تعجب به نتیجه وردش خیره شاد . می داناست «لاه دوز فاینوشه» وردی قوی است و آتش مخربی ایجاد می کند ولی مطمئن بود نتیجه اش شبیه به آتش فیناد فایر نبود. لااقل آخرین باری که هری آن وارد را اجرا کرده بود، نتیجه دیگری داشت. با این حال آتشش مثال فی اند فایر شروع به سوزاندن کل جنگل نکرد و همان طور
www.fantasy-library.irwww.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح که انتظار داشت، با سوختن کامل گیاه، آتش هم کم کم صعیف تر شد تا اینکه فقط چند تا شاخه های کاف محوطاه
بی درخت شعله ور ماندند.
اما با
همه چیز نابود شده بود. لوسانوس عزی -ازش سوخت و خاکستر شد. خلع سلاح شده بود و چوبد ساتش در دسایت هاری پاتر بود. باخته بود. به طرف سوروس د وی باد . تابوتش زیر شاخه ای بزرگی که در اثر طلاسم های آن د و بچه افتاده بود، شکسته بود . شاخه را گرفت و با تمام تواناش بلند کرد . شاخه کناری افتاد . سوروس به ارامای زیر شاخه دراز کشیده بود . گال هایی که در تابوتش بود، روی زمین پخش شده بودند و بستری زیبا برای او ایجاد کرده بودند . تکه پاره های تابوت را به کناری پرتاب کرد . دستهای سوروس را که با زاویه بادی قار ار داشتند ، روی سینه اش گذاشت. چوبدست سوروس نبود . هری ، رون ، جینی و هرمای نی با تعجایب به استاپرا و تا نگاه می کردند که با لاشه استانی پور می رفت. وقتی اسپرا وات شاخه بزرگ را کنار انداخته و مشخص شده بود، چیزی که زیر آن قرار دارد، یک تابوت شکسته است، هری برای لحظه ای - فکر کرد که با تابوت ولدمورت روبرو شد ه است. پس از ان همه سال جسد تقریبا نابود شده بود. به نظر می رسید ماهیچه ها آب شده اند . پوست رنگ پری-اده اسنیپ تیره شده بود و به استخوان هایش چسبیده بود . با انکه موهای چرب و بلندش هنوز روی شانه هایش ریخته بود ولی به نظر میرسید بیش از پیش چرب شده اند و با حالت زناند ه ای روی صورتش پخش شاده بود ناد، هر چند چیزی از صورتش نمانده بود. چشمهایش خالی شده بودند ، لب هایش شکلشان را از دست داده بودند و باه نظر میرسید بی نیش کنده شده باشد . بیش از بیست سال
از مرگش می گذشت. بیست سال زمان زیادی بود. اسپراوات سراسیمه اطرافش را نگاه کرد. تابوت سوروس عزیزش شکسته بود، آرامشش بر هم خورده بود و حالا چوبدستش گم شده بود. باید چوبدستش را پی-اد اماای کرد. زیر نور سرخ اتاش، ان را دید. چوبدست سوروس زیر گل هایی که از تابوتش بیرون ریخته بودند، قرار داشت و فقط نیمی از ان را می شاد در ناور حاصل از سوختن لاو سانتوس ببیند . به طرف چوبد ست سوروس رفت . همه چیز در یک لحظه رخ داد . اسپار او تا به امات چوبدست
اسنیپ که دو سه متر دورتر افتاده بود، شیرجه رفات. هری ، رون، جینی و هر ماینی همزمان چوبد سایتهای ایشان را
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح به طرف او نشانه رفتند . چهار اخگر سرخ رنگ، قبل از انکاه استاپرا وتباه چوبد سابت برساد ، به او خورد ناد. اسپراوت روی هوا به عقب پرت شد ولی برخوردش به تناه درختی که پشت سرش بود را حس نکرد، قبل از برخورد با آن بیهوش شده بود . برای اولین بار تا آن موقع ، با فروکش کردن های جان ، هر چهار نفر به استاد سابق گیاه شناسی شانزل زدند. پروفسور اسپرا وات، رئیس دیر هافلپاف، همی-شاه زن چاق مهربانی بود. اگر ناگهان از خواب می پری دنباد و متوجه می شدند که تمام اتفاقات آن چند روز را خواب دیده اند ، متعجب نمی شدند . هیچ کس فکرش را نمی کرد که مسبب همه آن اتفاق ها پروفسور پومونا اسپراوت که باه دور از هیاهو ها و سر و صداها در یک آسایشگاه خصوصی روزگار پیری را میگذراند، باشد . هر ماینی نا خود ا گاه برای چک کردن نبض او جلو رفت. جای نی ، حالا که مطمئن شده بود دیگری خطری وجود ندارد، ترجیح داد به سراغ پاسارش برود و او را در اغوش بگیرد . رون به تنه درختی تکیه داد و گفت : « او و وف ، باذار بشمارم ببینم ، کوی یا ریل ، لاکهارت، ماو دی تقلبی ، امبریج ، راستشو بخوای اسنیپ همیه جورایی دشمن تاو باه حساب می داد . های هری فک کنم این دفعه ی به اتحاول اساسای ایجاد کردی ، این اولین استاد غیر از دفاع در برابر جادوی سیاهه که می خواسته سر توزیر اب کنه !» هری در جواب شوخی روان لبخندی زد ولی جسد سوروس نظرش را جلب کرده بود . اسپراوت با آرامش جسد اسنیپ را وسط گلهای خشکی که از تابوتش ریخته بود، مرتب کرده بود . هری لحظه ای فکر کرده بود که اسپراوت در حال مرتاب کردن رد ای اسنیپا است و بی های ج شکی اسپراوت دست های استانی پا را روی سینه اش گذاشته بود، همان طور که هنگام باه خاکسپاری یا-ک نفار ، دستهایش را روی سینه اش مای گذارند و چوبدستش را در دستش قرار می دهند. باه چوبدستی که اسپراوت به طرف آن شیرجه رفته بود، نگاه کرد . هری چوبدست اسنیپ را برداشت و در میان داستانش قرار داد. «ری پارو !» تکاه های شکسته تابوت بهام پیوستند . هری جسد اسنیپ را با همه گلهای خشک شده ای که کنارش قرار داشت، در تابوت گذاشت . هری خظه ای به جلسال اسنیپ خیره شد . یک ساعت پیش ، دا (ر دفتر مک گانگال او را دیده بود که سالم و سر حال در تابلونش کنار دامبلدور بود . اسنیپ زندگی عجیبی داشت. خیلی عجیب . هری زیر لب گفت : «روحات قرین آرامش !» و در تابوت را بست . روان همان طور که تکیه زد ه به تنه درخت نشسته بود، گفت: «بیاید از این جنگل لعنتی بریم بیرون و همه چی و
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح تمومش کنیم !» سپس دستش را روی گردنش گذاشت که از خام های ناشی از فرورفتن خار در آن به وضوح پیدا بود. جینی هنوز سرگرم الابوس بود . وضع الابوس به طرز عجیبی بدتر از اسکورپیوس بود . گویی که گیاه مخصوصا ساعی در از ار دادن البوس داشته است. هر ماینی زخم های روان و بعد از او، هری را بست و سپس برای بچه ای ها و اسپرا وت بر انکارد ظاهر کرد . رون به عنوان کاراگاه وزارت و مسئول آن پرونده، تمام شواهد و مدارکی که از آنجا مانده بود را جمع کرد . حتی تابوت استانی پا راهام با جادو به پرواز در آورد و همراهشان برد که باعث شاد هر ماینی مجبور شود با افسونی بویایی شان را ضعیف کند . تازه با کمک همان بارگ سفید از خاطبادبو گذشته بودند که هری متوجه چند جفت چشم سرخ شد که آنها را دنبال می کردند. علاوه بر او وارون ، البوس و اسکورپیوس هم خونریزی داشتند و عجیب نبود که تستر ال ها به طرف آنها جذب شوند . با آنکه هری همیشه جارو را به سوار شدن بر پشت تستر ال ترجیح می داد ولای در آن وضعیت ، مسلما تستر ال سواری گزینه بهتری نسبت به پی-اده روی میان شاخ و برگ درختان و علاف های بلند جنگل بود . ظاهرا بقیه هم نظر مشابهی داشتند . چند لحظه بعد ، هر کدام سوار بر یک تابستر ال بود ناد. تابوت استانی پا و بر انکارد اسپراوت با جد و به تاسترالها بسته شده بودند. هری اسکورپیوس بیهوش را جلوی خودش سوار کارد و البوس در بغل جینی به خواب رفته بود. هاری مطمانان نابود که البوس بعد ها تستر ال سو اریش را به یاد اورد ولی ممکن بود گاهی خواب آن را ببیند، همان طور که او گاهی در خواب اولین سو اریش با هاگرید پشت موتور غاول پیکر پرنده سیریوس را می دید .
دامبلدور درون تابلو نگاهی به آلبوس کوچک اند اخت که جینی هنوز او را در بغل گرفته بود . دامبلدور باه آرامی گفت : «شنیدم اسام مان رو روی پاسارت گذاشاتی . » تابلوی اسنیپ لبخند مغروری زد وی گفت : «و ماین طاور اسم من رو !» جینی با شنیدن حرف آنها در مورد پسرش، ناخود آگاه گفت : «حالش اصالا خوب نیست !» دامبلدور دوباره لبخندی زد و گفت: «مطمئنم که مادام پامفری می توان به کمک بزرگی باشه ؛ همایون طور که الان داره از لیلی و رز مراقبت می کناه . اگاه لطفای در حاق دو سات قدی متون . در اکو مالفوی بکنین و اسکورپیوس جوان رو هم به درمونگاه ببرید ، مطمئنم که از شما قادردانی خواهاد کرد.» جینی با جاد و دو بار انکارد ظاهر کرد، آلبوس و اسکورپیوس را روی آنها گذاشت و به سرعت از دفتر بیرون رفالت .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح چند لحظه از بیرون رفتن جینی نگذشته بود که در دفتر با قدرت باز شد و به دی-او ار پاشتاش خورد . «پسرم کجاست؟» خان مغرور و تمسخر آمیز دراکو جای خودش را به خنی تهدید امیز داده بود . هاری احاساس او را درک مای کرد. به خصوص آنکه آنها هنوز فکر می کردند. هدف از آن حمله ها، بازگرداندن ولدمورت بوده است . مالفوی ها در نبرد هاگوارتز ضربه بزرگی به ولادمورت زده بودند و طبیعی بود که در اکو فکر کناد ولادمورت با دزدی-ادن اسکورپیوس قصد انتقام گیری از آنها را داشته است. حتی از آنکه تمام خانواده مالفوی آنها حضور داشتند هم
«همین الان جیانای اون و پسر جوان خود شاون رو به در موناگاه برد ، در اکو . باید از دوستان قدیمیتوان منون باشید که پسر تو نجات دادن . حالا اگه چوبدستتون رو کمی پایین تر بیارید و تشریف بیارید داخل ، می توانیم ماه مون با هم اتفاقاتی که افتاده رو بشنویم . » دامبلدور بیا صدای آرامی ایران را گفت و کلاهش را برای خوش اماد گویی به نارسیسا و کاترین - از سر برداشت . لوسیوس داساتش را از زیا-ار رد ای اش در اورد و روی شانه پاسارش گذاشت. در اکو چوبدستش را در جیبش گذاشت و وارد شد . مک گانگال چند میل ظاهر کرد تا همه آنها بتوانند بنشینند. جیانی که با سپردن آلبوس به مادام پامفری خیالش را حت شده و به دفتر مدیر برگشته بود، با دی-ادن مالفوی ها تعجب کرد و لای ناه به اندازه وقتی که در اکو ، بنا به پیشگویی دامبلدور ، به خاطر نجات پاسارش ------- . از انها تشکر کرد هری ، روان، هرمای نی و جینی با کمک هم اناچاه در جنگل رخ داده بود را تعریف کردند . روان شاخه بری-اده شده ای از گیاه خاردار را که با خود آورده بود، باه آنها نشان داد ولی هیچ کدام حتی دامبلدور آن را ناشناختند . هری به جایی رسید که استاپرا و ت بالای جاسد اسنی پا رفته بود، رسید . مسیر حرف زدنش را تغیی -ارد اد و گفت : «خیلی تعجب کرده بود م . منم فکر می کردم کاه هر کسی هست می خواد با او نافاسون گوشت - خاون - استخوان ولدمورت رو بر گرد وناه ولی بر خلاف انتظارم جسد ولدمورت توی تابوت نابود . » هری متوجه شد که مالفوی ها هنوز با شنیدن نام ولدمورت می لرزیدند. هاری باه ارامی ادامه داد: «اون جسد . . . » «من بود . » تابلو اسنیپا روی دیوار حرفش را کامل کرده بود. همه به طرف او برگشتند . اسنیپ درون تابلو درست مثل همان اسنی پی بود که هری در دوران مدرسه به یاد داشت. سرد، خشک و بی اعتنا . طوری حرف می زد که انگار همه آن ماجرا اصلا جذابیتی برای شنا دارد و های ج چیز عجیب یا غیرمعقولی در آن نمی بیند. اسنیپ رو به
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح هری ادامه داد: «جسد پدر و مادرت دزدیده نشده بود و وقتی جسد لرد سیاه نابود ه پس مطمئنا جسد من بود ه . » «بیله ، درست ه . » هری حارف استانی پا را تایید کرد و لبخندی زد . مطمئن بود که این بار حتی اسنیپ هم غافل گیر خواهد شد . به آرامی گفت : «ولی چیزی که هنوز مان نمی دونم اینه که چرا پروفسور اسپراوت باید این کارها رو بکنه ؟» روان نگاهی به اسپر اوت کرد که هنوز بدی هاوش روی بر انکاردی که هر ماینی ظاهر کرده بود، در از کشیده بود. با تمسخر گفت : «پیرزن خال شاد ه! همی-شاه مای دو نستم که اون یه چیزی اش میشه . تمام عمرشو تو گلخو ناه گذروند و دیدید که ، این گیاه هیولا رو پرورش داد تا حسابی کفار منو بالا بی اره ! بهتون مادی گم، اگاهی-اه روز شنیدید که با یکی از اون مهرگیاه ها ازدواج کرده، تعجب نکنید . من که تعجب نمی کنم اگاه عاشق یکی از او نا شاه !» در اکو برای اولین بار از حرفی که رون زد، خوشش امد و با پوزخنادی سارش را به طرف استاپرا وت
«ولی من فکر می کنم اون عاشق استانی پا شده بود !» هری حتی فرصت نکرد برای دیدن نتیجه حرفش سرش را بالا بیاورد . «چی؟!» تابلو اسنیپ اولین کسی بود که واکنش نشان داد و چنان فریاد زد که هیچ کس های چ و اکنش دیگری نشان نداد . هری به طرف بر انکاردی که استاپرا وت روی آن قرار داشت، رفت. «انروی ت!» اسپراوت چشمانش را باز کرد و به هری زل زد . اگر هری خظاهای دیرتبار کنار رفته بود، می توانست نفرات بی حد و مرزی را در چشمان اسپر او تا ببیند . اسپراوت به آرامی روی برانکارد نشست و به دور و بارش نگاه کرد . کمرش درد می کرد، گویی که جسم سنگینی به کمرش خورده باشد . دفاتر مادیر از زمان دامبلادور تغییر زیادی نکرده بود. به جز آنکه عده زیادی در آن نشسته بودند و تابوت سیاهی کنار می از مادیار گذاشته شده بود. تابوت سوروس . اسپراوت از برانکارد پایین پرید و بی توجه به کسانی که او را نگاه می کردند، در تابوت را باز کرد . سوروس ارام و باوقار در میان گلهای همیشه جاودانی که کنارش قرار داشتند ، ارمی-اده بود. اسپراوت به ارامی صورتش را نوازش کرد . هری نگاهی به دور و بر انداخت. با باز شدن در تابوت، صورت همه مالفوی ها جمع شده بود . رون با دی-ادن چوبدست اسنیپ که در تابوتش قرار داشت، چوبدستش را آماده نگه داشته بود. هر چند هاری می داناست که اسپراوت به چوبدست اسنیپ دست نخواهد زد . مک گانگال، جینی و هر ماینی ناباورانه به آن چه می دیدند، خیا-اره شده بودند. هری به تابلوی دامبلدور نگاه کرد . مای توانست به راحتی اند و ه آن چشمان آبی را درک کند.
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح تابلوی اسنیپا خیره به صحنه نگاه می کرد . هری مطمئن بود که اسنیپ برای اولین بار در عمرش کم آورده است. بالاخره دامبلدور سکوت را شکست : «پومونا، چند تا سوال هاست که می خوام بهم جواب بادی . » اسپار اوت برگشت و به تابلوی مدیر زل زد . هری مطمئن نابود کاه استاپرا و تا چاه حسی دارد. به طرز عجی بابای ارام و صاف روباه روی دامبلدور ایستاد. با این حال، هری متوجه شد که مدام زیر چشمی و با تعجب به تابلوی اسنیپا نگاه می کند. هری نگاه عمیق چشمان آبی دامبلدور را به خوبی به یاد می آورد. دامبلدور به آرامی گفت: «به عنوان سوال اول ، باید بپرسم چرا؟» «من سوروس رو دوست دارم، پروفسور !» کسی بخندی-د. در واقع همه خشکاشان زده بود . هابری مطمئن باود خان دخترانه و خجالتی اسپراوت و اینکه او طوری حرف می زد که انگار دانش اموزی در حال جواب دادن به مادیر مدرسه است، به این خاطر است که اسپرا و ت خودش را در زمان تحصیلش در مدرسه تصور می کند. با این حال هنوز می توانست اندوه عمیقی را پشت چشمان ابای تابلوی دامبلدور حس کند . «ولای چرا به جیمز و لیلی حمله کردی؟» اسپار اوت بای اختیار شروع به لرزیدن کرد. درست مثل وقتی که ماج دانش آموزی هنگام انجام کاری غیرقانونی گرفته می باشد ولی ناگهان اسپراوت تغییر کرد . شروع کرد به جای -باغ و داد کردن و گفت : «چون اون د و تا احمق عوضی به ساوروس توهین کردن . جیمز همیشه سوروس رو اذیت می کرد . خودم دیدم . . . خود م تو خاطرات سوروس دیدم که وقتی با با لی لی رفت کافه، سوروس چقادر عصبانی و ناراحت شد . حقشون بود !» هری از میان وسایلی که رون همراه خودش آورده بود، شیشه آشنایی دید. به خوبی به یاد مای آورد که اسنیپ قبل از مرگش، خاطراتش را در آن بطری به او داده بود. با این تفاوت کاه ان موقایع محتوی-ات گاز - مایع بطری بسیار رقیق تر به نظر می رسیدند. دامبلدور این بار واقعا اهای کشید و گفت: «و ولدمورت چی؟» اسپراوت این بار مثل ببریز همای غری -د : «اون کثافت سوروس رو کشت. سزاوار خیلی بدتر از چیزی بود که سرش در اورد م . » برای لحظه ای همه ساکت شادند . به نظر می رسید استاپرا و تباه کاری کاه کرده بود، افتخار می کرد : «سوزوند مش! بافی ند فایر و خاکسترش رو دادم لوسانوس، گیاهی که خودم پارورش دادم ، خاورد!» هنری باه یاد آورد که موقع سوختن گیاه خاردار، شعله های آتش مثل شعله فی اند فایر به شکل موجودات جادویی در آمده بودند. «قبل از اینکه خاکسترش رو به گیاهت بادی ، هیچ کار خاصی با اون نکردی؟» در صد ای دامبلدور کنجکاوی موج
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح می زد . هری می دانست که دامبلدور می خواهد ر از خاکستر های عجیب فی اند فایر را کشف کند . اساپرا وات گفات : «چرا. خاکسترش رو با عصاره ارکیده آبی شایستم . نمای خواستم اثری از اون کثافت تو خاکستری که به لوسانوس میدم با شاه . همیشه با *مون عصاره رد مو از جاهایی که می رفتم پاک می کردم . » دامبلدور و هر ماینی هر دو با هم آه کاشیدند. هر ماینی مثال هم یا-اشه نتوانست از دادن توضیحات خودداری کند : «عصاره ارکیده آبی قوی ترین، بهترین و کمیاب ترین پاک کننده شناخته شده جادویی -اه و به پاک کنند ه همه کاره شهرت داره ولی گرفتن این عصاره کار خیلی سختی ه و به مهارت خیلی بالایی در کار با گیاهان جادویی احتیاج داره.» هر ماینی با خان حاق باه جانبی گفت : « این عصاره خیلی کم یا به . مان تا حالا تاثیرش رو ندیده بودم.»
دامبلدور آخرین سوال را هم به جای آنها پارلس ایال : لالا و راجع به لوسانوس باگو . اونگی -اهر و از کجا آوردی؟» اسپر اوت به طرف شاخه لوسانوس که رون روی می از مدیر گذاشته بود، رفت و ان را نوازش کرد . هری متوجاه شاد که خان اسپرا وات از دختر مدرسه ای خجالتی که با مادیر حرف می زد به پیرزن وحشتناکی که در چنگل دیده بود، تغیی -ار کارد: «خود م ساختمش . پیوناد تلاه شیطان و سرو ناتانوس . لیو سانتوسا دختر خیلی خوبی بود که این عوضای ها کشتنش !» اسپراوت ناگهان به طرف هری برگشت. شاخه لوسانوس را مثل شلاقی در دستش گرفته بود و سعی کرد به او حمله کند . قبل از انکه هری چوبد سایتش را بکشد،
اسپراوت با طلسم رون بیهوش شد .
جینی به اسپار اوت بیهوش زل زد و پرسید: «ولی چارا به بچه های من جمله کارد ؟» روی صورتش به دامبلادور بود. به هر حال دامبلدور داناترین فرد آن جمع به نظر می رسید . دامبلدور به آرامی گفت : «آلبوس چشمای لیلی رود ار ه!» وقتی هری همسن آلبوس بود، عادت داشت که از افراد مختلفی بشنود که چشمان مادرش را دارد. با ای-ان حال همیشه فکر می کرد که به آلبوس گوشزد خواهد شد که چشمان او را دارد ولی ظاهرا آلبوس هم چشمان لیلی را داشت. تابلوی دامبلدور حرفش را تکمیل کرد. «و لی لای هم با موهای قرمز زیباش، لااقل من رو که به یاد لیلی او نیز می اند از ه. جدا از اینکه امش رو هم از اون به ارث برده . » جای نی دوباره با تنفر نگاهی به استاپرا وت انداخت و گفت: «میرم به آلبوس و لی لی سر بزنم . »
ناگهان کاترین گفت : «ولی پسر من چی؟ مطمئانم کاه پسرم های ج شباهتی به پاتر ها ند ار ه!» طبیعی بود که به عنوان یک مادر از در خطر افتادن جان پاسارش عصبانی باشد و دلیلی قانع کننده بخواهد . دامبلدور لبخندی زد و گفت : «نه، اتفاقا کاملا به مادربزرگش رفته . مای
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
مهاجم مقبره فصل چهارم : مسابقه ، مبارزه، مباحثه Elias Shabah(ai) Yahoo.com نویسنده:الی اس اشباح دونی ، فک کنم مالفوی ها باید توی عمارتشون کمی درخت بکاران ! اسکورپیوس هم مثل مادربزرگش توی جنگال لطفای در حق پاترها کرد و برای کمک به البوس و لیلی رفت!» هری می دانست که گفتگو به پایان رسیده اسات : باه علاوه شدیدا به خواب احتیاج داشت. بلند شد تا بی-ارون برود . بقیه هم به دنبال او به راه افتاد ناد. وقتای هنگام خروج از در دفتر با در اکو شانه به شانه شد، به آرامی گفت: «فک کنم باید تشکرات بابت نجات پاسارت رو پس بادام !» دهان مالفوی طوری کج شد که مشخصا یک خنده بود، هر چند هری مطمئن نبود لبخناد بوده است یا-ا پوزخند . هنگام خروج از دفتر، هری صدای اسنیپا را شنید که با صدای های اس خطرناکی گفت : « این زنی که رو از جلوی چشام دور کنید !» هری برای اولین بار خوشحال شاد کاه
اسنیپ مرده است و نمی تواند جا دو کند .
www.fantasy-library.ir
________________
www.fantasy-library.ir
| به TT
ع ع آ
ن ا
در ۵ Elias Shabah(ayahoo.com نویسنده: الیاس شباح
مواخر ه!
www.fantasy-library.ir