جانشین
خواست کسانی را که تا به امروز به انها اطمینان داشتم را بکشم ، از طرفی معلوم نبود که من در
آورده بودند.
الان وقت امتحان کردن و محک کردن قدرت آنها نبود، همینطور که آنها را از نظر می
گذراندم چشمم به پنجره اتاق افتاد، سریع یاد حرفهای جاناتان افتادم ، او گفته بود که فضای
پشت این پنجره ها واقعی است و می توان از آنها خارج شد.
در همین افکار بودم که جمشید جلو آمد و گفت :ببین جرج ...
با خشم به جمشید نگاه کردم و با عصبانیت تمام گفتم: من کورشم، نکنه یادت رفته ؟
جمشید گفت : هرجور تو دوست داری ، ما نمی توانیم تمام دنیارو فدای یه نفر بکنیم، اگه اون شخص تو باشی باید از بین بری ، اما قبل از امتحانات هیچ کس نمی تونه بگه تو واقعا همون
چشمانم را تنگ کردم و گفتم: اگه شما مطمئن نیستن که من اون شخصم پس چرا دارین روح
جمشید گفت : ما هنوز مطمئن نیستیم اما تو ... چطور بگم ، تو فعلا تنها کسی هستی که می تونه
چنین کاری رو بکنه ...
رو به جمشید گفتم: منظورت از کار چیه ؟
جمشید که تازه متوجه شده بود که چه گفته حرفش را عوض کرد و ادامه داد : تو باید یه سری
آزمایش بدی ، بعد از اون معلوم میشه که باید چه کار با تو بکنیم .
________________
جمشید در مورد چه چیزی حرف می زد، آن کار چه بود که اگر من می توانستم انجام دهم همان شیطان هستم یعنی واقعا من آن شیطان بودم ، مطمئنن اتفاقات زیادی طی این سه ساله
افتاده بود که من از آن بی خبر بودم .
شمشیر الیور در دستانم به جنبو جوش افتاده بود، احساس می کردم که او می خواد حساب تک تک افراد حاضر را برسد، کمی آرام گرفتم تا بهترین راه حل را پیدا کنم، اگر قبول می کردم و آنها مرا آزمایش می کردند، احتمال این بود که واقعا همان شخص باشم و آنها مرا بکشند،
حتما آنها تدابیری اعمال می کردند که من به هیچ وجه نتوانم فرار کنم .
بهترین راه همان فرار بود اگر فرار می کردم می توانستم سر فرصت در مورد همه چیز فکر کنم و
باید کاری می کردم که برای لحظاتی توجه آنها را از خودم دور کنم ، طلسم شکنجه یکی از بهترین راه ها بود. با تمام وجود خواستم که تمام افراد حاضر در اینجا شکنجه شوند، شمشیر را سریع در زمین فرو کردم ، بدانم به لرزش در آمد و تمام قدرتم از دستانم به شمشیر و از شمشیر
به زمین منتقل شد ، با همین حرکت کافی بود تا قصر شروع به لرزیدن کند.
لرزه ی عجیبی بر اتاقی که در آن بودیم افتاده بود، به یکباره سنگ فرش های زمین کنده شدند و از زیر آن آتش فوران کرد، تمام اتاق آتش گرفت و شعله ای سهمگین در اتاق شروع به
تیت- تتیسی
حرکت کرد، استفان رو به جاناتان فریاد زد: مکه نکفته بودی نمی توانه کاری کنه .
او این را گفت و شمشیرش را کشید، جاناتان و باقی افراد همگی دست به شمشیر شدند، اما کار
- تابع : : آم. خ + -T . کمیسی از کار گذاشته بود، آتشی که من درست کرده بودم خیلی سریع آنها را در بر گرفت و بیشتر
آنها را بر زمین انداخت.
احساسی قدرت بدنام را پر کرد، خیلی سریع به موجود درونم تبدیل شدم ، جمشید که طلسم
محافظی برای خودش و افراد دور و اطرافش درست می کرد، با دیدن موجود درون من گفت :
تو با این کارت دارای کار مارو سخت می کنی .
________________
بالهایم را باز کردم ، دستم را به دور شمشیر الیور حلقه کردم و آن را از زمین بیرون کشیدم ، با در امدن شمشیر اتاق چنان تکان خورد که لوستر بزرگی که در وسط اتاق آویزان شده بود بر
روی زمین افتاد و صدای عجیبی از خودش ایجاد کرد.
تمام قاب عکس ها در آتش می سوختند، عکسی بزرگ از الیور بر روی دیوار بود که در حال
سوختن بود، جان من بیشتر از این قاب عکس هاو یا این قصر ارزش داشت.
قدرت زیادی جذب کرده بودم .
با یک جهش به سمت پنجره های بزرگ اتاق ، از زمین کنده شدم، بالهایم به قدری بزرگ بود که نمی توانستم آنها را از پنجره رد کنم ، بالهایم به درو دیوار بر خورد می کرد و خساراتی به
دیوار ها وارد می کرد .
وقتی به پنجره نزدیک شدم، در آخرین لحظات بالهایم را جمع کردم و به یکی از پنجره ها برخورد کردم ، با برخورد من پنجره به یکباره خرد شد و من از اتاق خارج شدم ، خیلی سریع بالهایم را باز کردم و قبل از اینکه بر روی زمین فرود بیایم به پرواز در آمدم و بر روی کوهی که
طبقه ی دوازدهم در آنجا قرار داشت شروع به حرکت کردم .
اتاقی که از آن خارج شده بودم به یکباره غیب شد، به زودی از محدوده ی قصر خارج می شدم ، مه غلیظی دور تا دور کوه را فرا گرفته بود، به زودی به آنجا می رسیدم ، چیزی در وجودم می گفت به محض رسیدن به آنجا می توانم آپارات کنم .
به پشت سرم نگاه کردم، به یکباره جاناتان از نا کجا ظاهر شد او به شکل موجود درونش تبدیل شده بود، من قبلا هم موجود درون او را دیده بودم، او یکی از بهترین و قوی ترین خون
آشام هایی بود که زمین به خودش دیده بود، او به دنبال من پرواز می کرد ، ، او شانسی برای
گیر انداختن من نداشت، من ، هم سرعتم بیشتر از او بود و هم فاصله ی زیادی با او داشتم .
________________
فکری به ذهنم رسید، من می توانستم برای همیشه او را از بین ببرم، این فکر شیطانی به یکباره تمام وجودم را پر کرده بود، او می توانست بعدا برای من مشکل ساز شود، به یاد حرف های خود جاناتان افتادم ، او می گفت تا وقتی که می توانی کسی را بکش اگر این کار را نکنی بعدا
برایت دردسر ساز می شود .
بر روی هوا به یکباره ایستادم ، باد سردی به من برخورد کرد، شمشیر الیور را به سمت جاناتان گرفتم، شمشیر در دستانم به جنبو جوش در آمده بود، جاناتان با دیدن این حالت من ایستاد، او
معلق بر روی هوا ایستاده بود.
خیلی سریع به خودم آمدم ، من می خواستم چه کار کنم ، از خودم بدم آمد، من نباید او را می
کشتم ، او بزرگترین و پر افتخار ترین فرد حاضر در دنیای خون آشامان بود.
جاناتان دوباره شروع به حرکت کرد، اینبار مسمم تر از قبل بود، انگار با این کارم به او اجازه دادم تا به من حمله کند. او داشت هر لحظه به من نزدیک تر می شد، از قیافه اش معلوم بود که برای کشتن من می آید، لبخندی رو به او زدم، من به مه رسیده بودم ، به خوبی احساس می
خیلی سریع در آنجا ظاهر شدم ، وسط روز بود و من با این قیافه در میان آنهمه جادوگر ظاهر شده بودم، چند جادوگر به محض دیدن من چوب های جادوییشان را در آوردند و به سمت من
گرفتند، با نیم نگاهی به آنها همه ی آنها پا به فرار گذاشتند.
خیابان تقریبا شلوغ بود، اما آنها با دیدن من پا به فرار گذاشتند، سریع به حالت عادی خودم در آمدم و خودم را در میان جمعیت گم کردم، به لباس یکدست سیاهم نگاهی انداختم ، این لباس
خیلی عجیب بود اما باز از موجود درونم بهتر بود .
چیزی نکشید که خودم را در میان جمعیت به داخل یکی از مغازه ها رسانیدم ، یکی فریاد می
زد، به گارد خبر بدین ، شخصی با صدای بلند گفت : اون رفته، اما بازم بهتره که گاردو خبر
کنیم، شاید بازم یکی از موجود های ساخته ی لرد سیاه باشه.
________________
لرد سیاه ، او ولدمورت را لرد سیاه خطاب کرده بود، حتما او یکی از یاران او بود که او را چنین
خطاب می کرد.
بهتر بود او را با خود می بردم، شاید او می توانست به من اطلاعاتی در مورد ولدمورت بدهد، اما نه بهتر بود که اول مطمئن بشوم که او یکی از یاران ولدمورت است، به بازویش نگاهی
انداختم ، لباسش مانع از این می شد که بتوانم زیر آن را ببینم.
به سمت او حرکت کردم و گفتم: ندیدی کجا رفت.
آن شخص گفت: نه من فقط داشتم فرار می کردم .
بارانی یکدست سیاهم را تکانی دادم تا زیاد در نظر او جلوه نکند، اما او چهار چشمی به لباس
من زل زده بود، رو به او گفتم: چیز عجیبی دیدی ؟
آن شخص گفت : لباست، تو مال این دورو اطراف نیستی .
گفتم: نه من اومدم برای پسرم وسائل مدرسه بخرم .
م: 1. . ا. یک هم - تتست . با اشاره ای ناخون انگشت کوچکم را دراز کردم و دستم را روی بازویش گذاشتم و با دست دیگر بیرون مغازه را به او نشان دادم ، بعد سریع گفتم: من تا به حال اونجور موجودی رو ندیده
بودم .
آن شخص گگفت: من هم ندیدم ، اصلا نمی دونم اون چطور توانست توی این خیابون ظاهر بشه
خیلی آرام شکافی کوچک بر روی بازوی او انداختم ، لباسش مانند پنیر از هم باز شد، حالا می
توانستم به آن نگاهی بیندازم ، اما نباید خیلی عجله می کردم .
رو به آن شخص گفتم: ما نمی خوایم کاری بکنیم .
آن شخص گفت اگه یکمی صبر کنی افراد گارد میرسن اونوقت می توانی با خیال راحت بری
________________
هر چیزی می خوای بخری .
مردمی که در این مغازه جمع شده بودند از ترسی به خودشان می لرزیدند، شخصی که روبروی
من ایستاده بود نگاهش به دست من قفل شد، او گفت: تو یکی از افراد گارد هستی .
به دستم نگاهی انداختم ، وقتی شمشیر الیور را در دستانم دیدم که مانند آتش می سوخت لبخندی زدم و گفتم: من برای این کشور نیستم اما آره من یکی از افراد گارد هستم.
آن شخص گفت: پس چرا دست به کار نمی شی .
گفتم: می شه بگی باید چی کار کنم .
T . . خ = . کتی ایر - کتیتی - م. . .. آن شخص که انگار یک ترسو را می بیند رو به من گفت : تو باید برای بیرون و اون موجود رو
پیدا کنی .
با اشاره ای شمشیر را در زیر لباسم پنهان کردم و گفتم: منم دارم همین کارو می کنم .
آن شخص گفت : اگه اینطوره پس بیا دنبال من .
همراه با ان شخصی از مغازه خارج شدم ، وقتی دستم را از روی بازویش برداشتم برای لحظه ای
نشان ولدمورت را زیر آن دیدم، حالا دیگر مطمئن بودم که او یکی از یاران ولدمورت است.
خیابان خالی شده بود، فقط من و آن شخص در خیابان بودیم. او رو به من گفت : موجوداتی که لرد سیاه درست می کنه هیچ وقت بیشتر از یک ساعت توی دید مردم قرار نمی گیرن ، باید قبل از اینکه بر گرده پیداش کنیم.
او چوب جادویی اش را بیرون کشید و گفت: تو که نمی ترسی.
گفتم: اگه راستشو بخوای یکمی.
آن شخص گفت : بچت کجاست.
________________
گفتم: اونو با خودم نیوردم، اون توی هتله .
آن شخص گفت : فکر خوبی کردی ، هیچ اطمینانی نمی شه کرد، هر لحظه امکان داره مورد
حمله قرار بگیره.
در همین لحظه چندین نفر در میان خیابان ظاهر شدند ، همه ی آنها شمشیر هایی داشتند که نماد
خاندان بلید بر روی آن حک شده بود.
شخصی که با او از مغازه خارج شده بودم رو به من گفت : حالا بهتر شد.
آنهایی که در وسط خیابان ظاهر شده بودند باید همان افراد گارد می بودند، آنها سریع به سمت
ما آمدند، یکی که از همه ی آنها جلوتر بود گفت: شما اونو دیدید.
گفتم: من فقط یه نظر اونو دیدم .
شخصی که در کنار من بود گفت: من اونو خیلی خوب دیدم ، یه هیولای واقعی بود، با تمام
موجودات قبلی لرد سیاه فرق می کرد.
فردی که در میان افراد گارد بود رو به همراه من گفت: تو کی هستی ، چرا؟
کسی که همراه من بود گفت: من یورگ استیون سون هستم، من یه بی طرفم .
فردی که جلوتر از همه ی افراد گارد بود گفت: من راب فانتوم هستم، مسئول این قسمت،
پس بهتره با من همکاری کنی .
یورگ گفت: من یه بی طرفم پس نباید به شما کمک کنم .
راب فانتوم گفت: پس اینجا چه غلطی می کنی؟
یورگ گفت: اومدم اگه شد نزارم افراد زیادی از بین برن.
راب فانتوم رو به من گفت: تو مال این دورو اطراف نیستی ، هیچ کس حق نداره تو منطقه ی
________________
من از این لباس ها بپوشه.
گفتم: با منی ؟
یورگ حرف من را قطع کرد و گفت: ایشوان یکی از شماها هستن .
راب فانتوم گفت: خودتو معرفی کن .
گفتم: من نمی تونم خودمو معرفی کنم .
راب گفت : چی ؟
گفتم: من برای کار مهمی اینجا او مدام ، من یه ماموریت مهم از فرمانروایی بلید ها دارم.
راب فانتوم گفت : نشونتو نشون بده.
گفتم: من هیچی با خودم ندارم، اگه من گیر بیفتم نباید کسی بفهمه که من کیم.
راب فانتوم گفت : اگه اینطوره پس چرا به من همه چیزو گفتی،
گفتم: چون من کارم اینجا تموم شده و دارم از اینجا می رم .
راب گفت: تو گفتی یکی از مایی،
گفتم: آره یه جورایی .
راب دست در جیبش کرد و تکه سنگی را در آورد و گفت: انگشتتو بزار روی این .
اوضاع داشت خراب می شد، اگر من دستم را روی این سنگ می گذاشتم حتما معلوم می شد که من یکی از افراد گارد آنها نیستم.
دست چپم را جلو بردم، اگر مشکلی پیش می آمد باید همه ی آنها را از سر راه کنار می
گذاشتم .
________________
انگشت سبابه ام را روی سنگ گذاشتم، چیزی نکشید که خونی از داستان من خارج شد و سنگ را فرا گرفت، سنگ به رنگ طلایی در آمد، راب با دیدن سنگ زانو زد و گفت :
ببخشید سرورم.
من که جا خورده بودم با ترس رو به او گفتم: زود از جات پاشو نمی خوام کسی منو بشناسه.
آن شخص گفت : اگه می خواین یکی دو تا از سربازامو در اختیاراتون بزارم .
به یورگ نگاه کردم، او در فکر فرو رفته بود، حتما داشت نقشه ای برای من می کشید، با اشاره
ای شروع به ذهن روبی او کردم ، خیلی سریع صدایی در ذهنم پیچید که می گفت: باید اونو با
خودم ببرم، سرورم از اینکه من یکی از بزرگان بلید رو با خودم بیرم حتما خوشحال میشه.
بی اختیار لبخندی زدم ، او مرا پیش ولدمورت می برد، این بهترین موقعیت بود که شانسم را با
ولدمورت امتحان کنم ، من می توانستم از ولدمورت برای پیشبرد اهدافم استفاده کنم .
به راب نگاهی انداختم ، او هنوز منتظر جواب من بود، معلوم بود رو به او گفتم: نه نمی خوام ، حالا بهتره از کنار من برین نمی خوام کسی بفهمه من یکی از بزرگان بلید ها هستم.
راب و سربازانش تعظیمی به من کردند و از من دور شدند.
به یورگ گفتم: خب من باید برم.
یورگ گفت: اگه به خونه ی من بیای و یه ناهار مهمون من بشی خوشحال می شم.
بعد از کمی منو من رو به او گفتم: آخه ؟
یورگ گفت: می توانی برای بچت رو هم با خودت بیاری .
گفتم بچه ای در کار نیست.
یورگ گفت: می فهمم.
________________
گفتم: اگه زیاد وقتمو نگیره باشه.
یورگ که چشمانش برقی زد گفت : بریم .
او می خواست مرا در اختیار ولدمورت قرار بدهد، او چه فکری می کرد، او یا خودش احمق
بود یا مرا احمق حساب می کرد، مطمئن بودم که او مرا مستقیما به یکی از قرارگاه های ولدمورت می برد، من می توانستم با استفاده از آنها اطلاعات خوبی به دست بیاورم .
همراه با او به سمت یکی از مغازه ها رفتیم ، او می خواست از یکی از شومینه ها استفاده کند، وقتی وارد یکی از مغازه ها شدیم یورگ به سمت مغازه دار پیچید و نیمه نگاهی به او کرد، به
ه حسی
ما وارد کتاب فروشی ای شده بودیم، کتاب ها همه رنگو رو رفته بودند، انگار سالها بود که
کسی از این مغازه خرید نکرده بود، به سختی می شد نام کتاب ها را خواند چون زیر پوشش
زیادی از تارهای عنکبوت بودند.
صاحب مغازه مردی با سری کچل بود که به راحتی می شد فهمید که یک جای کارش می
لنگد.
. T- ----- کاک و == - تمیی یور گث جلوی شومینه ی بزرگی که در انتهای مغازه بود ایستاد و پودر پرواز را در آن ریخت ،
او رو به من گفت : اول شما بفرمایید.
به سمت شومینه رفتم و گفتم : باید برم کجا .
یورگ گفت : هیچی نمی خواد بکین ، این شومینه مستقیم شمارو به خونه ی من می بره .
مطمئن بودم که آنها مرا از اینجا دور می کنند تا مرا به ولدمورت تحویل بدهند، آنها اینقدر هم احمق نبودند که مرا با اینهمه اطلاعات بکشند. بدون اینکه از چیزی بترسم و یا نگران باشم وارد
شومینه شدم.همه جا شروع به چرخیدن کرد، خیلی سریع در یک شومینه ظاهر شدم ، شومینه ی بزرگی بود که تقریبا پنج نفری در آن جا می شدند. از شومینه خارج شدم ، این شومینه در اتاقی بزرگ قرار داشت، عکسی بزرگ از ولدمورت در قاب عکسی زیبا روبروی من بر روی دیوار نصب
شده بود، چند نفر در مقابل من ایستاده بودند، تمام آنها چوب های جادوییشان را در دستانشان
گرفته بودند و ساکت ایستاده بودند.
زمین یکدست سنگ شده ی اینجا مرا به یاد قصر خودم می انداخت، این اتاق مانند روز روشن
بود، شمع هایی که دور تا دور این اتاق بودند اینجا را به خوبی روشن کرده بودند، بر خلاف
مغازه ای که از آن آپارات کرده بودیم اینجا خیلی تمیز تر و قشنگ تر بود.
درست از پشت سر من یورگ و آن مغازه دار وارد شدند، رو به آنها گفتم: فکر نمی کردم
ولدمورت افرادی به احمقیه شما داشته باشه.
یورگ گفت: مواظب حرف زدنت باش بلید.
- . کیع ها کتابی به - کست به سمت یورگ برگشتم و رو در روی او قرار گرفتم ، او وقتی در چشمان من زل زد به یکباره
ترسید اما به روی خودش نیاورد .
تمام ذهن و فکر یورگ برایم باز بود، به راحتی می توانستم بفهمم که او به چه چیزی فکر می
کند، این را با زل زدن در چشمانش می فهمیدم .
ارتباط قوی ای با ذهنش برقرار کردم، او داشت به پاداشی که از ولدمورت می گرفت فکر می کرد، چند لحظه ای کشید تا یورگ به خودش بیاید و رو به تمام افرادش بگوید که مرا
محاصره کنند.
با اشاره ای آتشی عظیم به دور خودم درست کردم، آنها با دیدن این آتش شروع به طلسم
ترسی را در چشمان همه ی آنها می دیدم، با اشاره ی طلسم ضد آپارات قوی ای روی اتاق
۱۱
________________
گذاشتم تا کسی نتواند از این اتاق آپارات کند.
با اشاره ای به درها آنها را در جایشان محکم کردم ، دیگر هیچ راهی برای فرار نداشتند، به تمام افراد حاضر نگاهی انداختم ، آنها بی حدف هر طلسمی که بلد بودند به سمت من می فرستاندند
، من هم از روح آنها تغذیه می کردم ، هر لحظه به قدرت من افزوده می شد.
برای لحظه ای یکی از آنها را دیدم که آستین لباسش را بالا زد و نشانی را لمس کرد، خیلی
سریع فهمیدم که او ولدمورت را صدا زده و او به زودی به اینجا می آید، یاد حرف های لرد
فایر یا همان بهرام افتادم ، او به من هشدار داده بود که از ولدمورت دوری کنم، اما من بجز
ولدمورت و دارو دسته اش جایی نداشتم که بروم ، هر جا می رفتم بلاخره مجبور می شدم با
خاندانم و یا جادوگران سیاه درگیر شوم.
باید با ولدمورت هم پیمان می شدم تا سر فرمست بهترین تصمیم را بگیرم.
با اشاره ای تمام افراد حاضر را با طنابی آتشین به هم بستم و چوب های جادوییشان را از بین بردم، همه ی آنها را در گوشه ای از اتاق به ستونی بستم و خیلی خونسرد و آرام بر روی یکی
مبل سوخته بود اما من در آتش راحت تر بودم.
مطمئن بودم که ولدمورت از شومینه وارد می شود به همین خاطر روبروی شومینه نشستم و به
آن چشم دوختم ، در فکر بودم که آیا او می آید یا نه.
اگر من به جای ولدمورت بودم به همین راحتی به اینجا نمی آمدم ، او نمی دانست که در اینجا چه خبر است ، اگر ولدمورت می آمد می فهمیدم که او یک احمق به تمام معنا است ، از طرفی پیش خودم دعا می کردم که او بیاید، او می توانست به من کمک کند، شاید می توانستم با
کمک او ماکسیموس را برای همیشه از بین ببرم.
در فکر حکومت بر جادوگران سیاه بودم، اگر آن را از آن خودم می کردم دیگر هیچ احتیاجی
۱۲
________________
به جادوگر ها نداشتم، می توانستم همه ی جادوگران را به ولدمورت ببخشم ، او می دانست با
آنها چه کند.
روی مبل نشسته بودم و با آتش شومینه بازی می کردم، من تسلطی کامل بر روی آتش داشتم ، هر آتشی که دور تا دور من بود از من پیروی می کرد، با تکه شعله ی کوچکی در شومینه بازی
می کردم، به آن دستور می دادم که از شومینه بیرون بپرد و به داخل آن باز گردد، من می توانستم آتش را به شکل چهره ی هر شخصی که می خواهم در بیاوم ، بازی سرگرم کننده ای
بود، اگر می شد تا صبح به بازی کردن با آتش می پرداختم .
مثل همیشه با دیدن آتش احساسی قدرت و اعتماد به نفس پیدا می کردم ، داشتم در آتش صورت خودم را طراحی می کردم که آتش شومینه به یکباره گر گرفت، اما هیچ کس از آن داخل نمی شد، انگار آتش منتظر اجازه از من بود تا بگذارد شخص از آن داخل شود.
بدون اینکه حتی یکلحظه هم بترسم به آتش اجازه دادم تا بگذارد ولدمورت داخل شود، چیزی
نکشید که شخصی لاغر و استخوانی با لباسی یکدست سیاه درست مانند لباس من از شومینه
خارج شد، خیلی سریع او را شناختم ، او جسم هکتور دراکولا بود که توسط ولدمورت تسخیر
شده بود، ولدمورت تنها آمده بود.
خیلی راحت می توانستم بفهمم که او به خاطر امنیت اکسل یا همان ماکسیموس او را همراه
خود نیاورده ، تعجب من اینجا بود که چرا ولدمورت به تنهایی به اینجا آمده بود ، کم کم داشتم
. | . - . کتابی + = + از او نا امید می شدم ، نمی دانم او با این بی پروایی چکونه اینهمه سال از دست جاناتان جان
سالم به در برده.
او بدون اینکه حتی به خودش زحمت آماده شدن در برابر من را بدهد جلو آمد و بر روی مبلی
که روبروی من قرار داشت نشست ، چشمانش برق خاصی داشتند، با خونسردی تمام رو به او
گفتم: از دیدنت خوشحالم .
ولدمورت گفگفت : می دونستم بلاخره میای .
۱۳
________________
ولدمورت گفت: تو می خوای با من معامله کنی درسته ؟
گفتم: درسته .
، کتاتی - تابسته او خیلی خونسرد بود و این خونسردی مرا نکران می کرد، رو به ولدمورت گفتم: می رم سر
اصل مطلب .
ولدمورت گفت : منتظرم .
گفتم: می خوام بدونم اون شخصی که قرار دنیای جادوگران سیاهو مال خودش کنه منم یا نه.
ولدمورت گفت : در عوض .
گفتم: اگر اون شخص نبودم که همه چیز سر جاشه، من دشمن تو هستم و همینجا می کشمت، اما اگه اون شخص باشم ، دنیای جادوگرانو می دم به تو ، در عوض تو بهم کمک می کنی به
ولدمورت لبخندی وحشتناک زد ، با لبخندش چهره ی ترسناکش دو چندان ترسناک شد.
او به سمت من خم شد و گفت : گیریم که تو همون افسانه باشی ، اما چرا اومدی سراغ من ؟
گفتم: من به تنهایی هم می توانم گلیم خودمو از آب بیرون بکشم اما می خوام از قبل قدرت من
چیزی هم نسیب تو بشه .
ولدمورت گفت : مطمئن باش اگه بخوام همین حالا می کشمت، اما در مورد اون شخصی ، اون
هر کسی می توانه باشه ، تو یا ماکسیموس برای من فرقی نمی کنه ، چه بهتره که اون شخصی
ماکسیموس باشه .
گفتم: خودت خوب می دونی که کار ماکسیموس تمومه .
۱
________________
ولدمورت دستش را زیر چانه اش گرفت و گفت: تو قدرتت به اندازه ی کافی زیاد هست اما ...
گفتم: من جانشین بهرام هستم ، اینو خودش به من گفته .
ولدمورت گفت : من یه بار اونو به این دنیا اوردم، در اصل اون کسی هستش که می توانه دنیای
جادوگران سیاه رو مال خودش بکنه .
رو به ولدمورت گفتم: اون نمی خواد بر گرده .
ولدمورت خندید و گفت: مطمئنی که نمی خواد بر گرده.
گفتم: آره مطمئنم .
ولدمورت گفت : اشتباه می کنی ، ما داریم مقدمات و رودشو آماده می کنیم .
گفتم: من می تونم چیز مهمی رو بهت بدم .
ولدمورت گفت : مثلا ؟
گفتم: قدرت زنده کردن ارواحو ، من می توانم قسمتی از قدرتمو بهت بدم تا بتونی برای
خودت یه لشکر بدون نقص درست کنی .
دروغی بزرگ گفتم اما باید طوری حرف می زدم که ولدمورت این را باور کند. ولدمورت که
از این حرف من خیلی خوشش آمده بود گفت: پیشنهاد سخاوتمندانیه.
گفتم: حالا چطور باید بفهمم که من اون شخص هستم یا نه.
ولدمورت گفت : لازم نیست بفهمی یا نفهمی ، تو تنها کسی هستی که با ایرانی ها یه نسبت داره
به یاد حرف های لرد فایر افتادم ، او گفته بود پدر ماکسیموس پسر خاله ی اوست، پس احتمال
اینکه ماکسیموس همان شخص باشد زیادتر می شد، اما لرد فایر مرا به جانشینی خود انتخاب
ح ۱
________________
کرده بود.
تحصی
گفتم: من باید مطمئن بشم که اون شخصی هستم یا نه.
ولدمورت گفت: تو قبلا نشون دادی که اون هستی .
گفتم: کجا؟
ولدمورت گفت : درست وقتی که جاناتان شمشیرو توی قلب تو فرو کرد یکی از پیش بین های
بزرگ جادوگران سیاه گفت که یه دورگه که یکی از والدینش ایرانیه به زودی قدرت
جادوگران سیاهو مال خودش می کنه.
گفتم: من که یه دورگه نیستم من یک انتخاب گرم .
ولدمورت که انگار چیز مهمی را شنیده بود گفت: خب ؟
گفتم: اینو بهرام به من گفت ، من می تونم قدرتی به ارواح بدم تا مدت زیادی رو روی زمین
باقی بمونن .
ولدمورت گفت : درسته اما تو یه دورگه هم هستی .
ولدمورت کمی مکث کرد و بعد ادامه داد : حالا چون ما نمی دونیم پدر و مادر ماکسیموس کی هستن میشه گفت که شاید اونم یکی از والدینش یه ایرانی باشه، اما توی ادامه ی حرف های اون پیش گو معلوم میشه که اون شخص فقط تویی.
خودت که می دونی جاناتان یه جورایی پدر بزرگت میشه.
تسمی
گفتم: درسته !
ولدمورت با کمی مکث گفت : اون پیش گو گفته که اون شخص دوبار میمیره ، یک بار به دست پدر بزرگش و بار دیگه به وسیله ی خودش، تا جایی که ما می دونیم تو خودتو یه بار
تصمیم کشتی و یه بار هم پدر بزرگت این بلا رو به سرت اورده .
۱۹
________________
با این حرف ولدمورت مو بر تنم سیخ شد، آنها در مورد من حرف می زدند، من واقعا همان شخص بودم ، دیگر وقتی برای فکر کردن نداشتم به همین خاطر رو به ولدمورت گفتم: از جاناتان شنیدم که بعضی از جادوگران سیاه می خوان به من بپیوندن، بهتره به زودی یه قرار
ملاقات با هاشون بزاریم .
ولدمورت گفت: بهترین کار همینه ، اما اولش باید از پدر اجازه بگیریم.
گفتم: پدر کیه ؟
ولدمورت گفت : بهرام ، اون مارو پسرای خودش می دونه، ما از اون دستور می گیریم چی کار
کنیم، اینی هم که می بینی من اینجام به دستور ایشونه ، ما این چند وقته قصر بلید ها رو زیر نظر داشتیم تا به محض زنده شدن تو بیایم و نجاتت بدیم، تو نیومده یه لشکر بزرگ داری .
گفتم: اصلا نمی فهمم که در مورد چی داری حرف می زنی .
- ک: . . . . م: 2: 2 تاسیس ولدمورت کفت : وقتی دیدایش خودش در موردش برات امی که .
به یکباره احساس عجیبی تمام وجودم را پر کرد، این احساس ، احساس خطر بود، انگار در خطر بودم ، از جایم بلند شدم و گفتم: اینجا چقدر امنه ؟
ولدمورت گفت : منظورت چیه.
تسمی
گفتم: من احساس خطر می کنم ، بهتره که از اینجا بریم .
ولدمورت از جایش بلند شد و دستش را روی هوا سر داد، چیزی نکشید که تصویری نسبتا
بزرگی در مقابلش ایجاد شد، این تصویر خیابانی را نشان می داد، چندین نفر مصلح در خیابان بودند، بعضی از آنها را می شناختم، آنها همان کسانی بودند که مرا در طبقه ی دوازدهم گیر
انداخته بودند .
جاناتان، جمشید، استفان ، گوین، کارتش و تعداد زیادی خون آشام شمشیر بدست.
۱۷
________________
ولدمورت خندید و گفت : اونا از وجود تو توی اینجا آگاهن اما نمی دونن که من اینجام ، خیلی دلم می خواد همشونو بکشم ، اما الان فرصتشو ندارم، پاشو از اینجا بریم.
گفتم: اونا از کجا فهمیدن که من اینجام
ولدمورت گفت : سه سال وقت داشتن تمام تدابیر امنیتی رو روی تو اجرا کنن، پس انتظار
نداشته باش که به همین راحتی بتونی از دستشون فرار کنی .
گفتم: حالا چی کار باید بکنیم .
- - = a . ... کتکی - ولدمورت گفت : اینقدر فرار می کنیم تا بفهمیم چطور می توانن تو رو پیدا کنن.
ولدمورت دست مرا گرفت و گفت : طلسم ضد اپاراتو بردار می خوایم از اینجا بریم .
تاسیس م: من - کتابت . رو به سربازان ولدمورت که در گوشه ای به ستونی بسته شده بودند کردم و گفتم: اینارو چی
کار می کنی .
ولدمورت به زنجیر آتشینی که به دور آنها بسته شده بود اشاره ای کرد و گفت: اینا دیگه به
درد من نمی خورن .
او راست می گفت زنجیر بدن آنها را سوزانده بود، ولدمورت ادامه داد : تازه اونا خودشون
خوب می دونن چطور میشه فرار کنن ، اینطور بهتره ، هرچقدر دیرتر بفهمن که تو به ما پیوستی
بهتر ۵ .
با اشاره ای طلسم ضد آپارات را از روی خانه برداشتم، ولدمورت هم سریع دست مرا گرفت و
اینجا همان اتاقی بود که من شاهد جداشدنم از جیمی بودم ، او در این اتاق بود که یکی از یاران
مرا کشت، یادم می آید آن شخص می خواست چیزی به من بگوید اما جیمی نگذاشته بود.
رو به ولدمورت گفتم: اینجا خونه ی ماکسیموس نیست.
۱۸
________________
ولدمورت گفت : درسته .
گفتم: چرا منو اوردی اینجا،
ولدمورت گفت : اینجا یه دالان داره که هیچ کس نمی توانه اونو پیدا کنه، با هیچ ردیابی نمیشه
اونو پیدا کرد.
در همین لحظه موجودی وحشتناک را دیدم که در قاب در بود، او بدان جوانی داشت اما صورتی وحشتناک داشت، صورتش یک اسکلت بود، نماد عدد هفت یا همان عصای مرگ
روی سینه اش قرار داشت ، آری او خود ماکسیموس بود.
او وقتی مرا دید با خشم لبخندی زد و گفت: پس بلاخره او مدی.
گفتم: فکر نکنم اومدن من برای تو خوشایند باشه.
ولدمورت گفت اختلافات باشه برای بعد، بهتره قبل از اینکه موقعیت این خونه فاش بشه بریم
توی دالان .
ولدمورت دست مرا باری دیگر گرفت و آپارات کرد.
این بار در دالانی که تمام دیوار هایش سفید بود ظاهر شدیم ، این دالان هم برایم آشنا بود، این
دالان همان دالانی بود که جسد سیاه شده یا اکسل را از آن خارج کرده بودم.
رو به ولدمورت گفتم: اینجا کجاست.
ولدمورت گفت : اینجا آخر دنیاست، هیچ کس نمی توانه از اینجا خارج بشه، هر کی وارد اینجا
بشه باید بمیره ، دیوار های اینجا همه چیزو جذب خودشون می کنن ، هیچ کس نمی توانه از
اینجا فرار کنه .
- - . کتابت
گفتم: من یکی دو بار وارد اینجا شدم و از اینجا خارج هم شدم .
ولدمورت گفت : درسته منم یه چیزایی در مورد تو شنیدم، اما اینو مطمئن باش که نمی توانن
۱۹
________________
رد تو اینجا پیدا کنن ، البته امیدوارم که پیدا کنن چون اگه بتونن بیان اینجا نمی تونن از اینجا
خارج بشن .
در همین لحظه ماکسیموس هم ظاهر شد ، او خیلی خونسرد بود ، این برایم ناراحت کننده بود،
از او متنفر بودم ، او بود که تمام این بلاها را به سر من آورده بود، باید به هر صورت که می شد او را از میدان به در می کردم، به نظر من هنوز احتمال اینکه ماکسیموس همان شخص مورد نظر
باشد خیلی زیاد بود .
رو به ماکسیموس گفتم: از جیمی چه خبر، اون هم به من خیانت کرد و هم به تو ، بهتره که اونو بکشیم .
ولدمورت گفت : اون خیلی به درد ما می خوره، بعدا می توانیم از شرش خلاص باشیم.
رو به ولدمورت گفتم: تو همیشه اونی که به دردت نخوره از بین می بری .
ولدمورت چشمانش را تنگ کرد و گفت: به من میاد پایبند چیزی باشم .
گفتم: نه...
ولدمورت خیلی می خواست خودمانی باشد اما در عذاب بود، انگار کسی او را مجبور می کرد
که اینگونه صحبت کند، اصلا به او نمی آمد تا به این حد با کسی گرم شود.
ماکسیموس رو به من گفت : حالا اینجا چه کار می کنیم .
ولدمورت گفت: ما باید با پدر صحبت کنیم .
ماکسیموس گفت : فکر نمی کنی زود باشه.
ولدمورت گفت : ما باید هر چه زودتر شروع کنیم، حالا که کورش اومده ما نباید صبر کنیم،
ماکسیموس گفت : من نمی تونم به کورش اطمینان کنم .به ماکسیموس نگاهی انداختم ، الان بهترین وقت بود که او را از سر راهم کنار بگذارم، با
عصبانیت کامل رو به ماکسیموس گفتم: تو اصلا کی هستی که بخوای به من اطمینان کنی .
ماکسیموس که از حرف من جا خورده بود گفت : مواظب حرف زدنت باش.
رو به او گفتم: اگه نباشم چی میشه ، نکنه می خوای منو بکشی ؟
ولدمورت با صدای بلند گفت : هردو تو بس کنید.
ماکسی س با خشم به من نگاه می کرد، من هم دسته کمی از او نداشتم، آماده کوچکترین
حرکت از سمت ماکسیموس بودم تا او را ریز ریز کنم .
ولدمورت گفت : آماده باشین .
او این حرف را زد و به یکباره تمام دالان به دور ما چرخید، من قبلا هم این احساسی را تجربه کرده بودم، چیزی نکشید که در همان فضای یکدست سفید قرار گرفتیم ، ماکسیموس را دیدم
که خیلی آشفته است، رو به او گفتم: بهرام اصلا از تو خوشش نمیاد، درسته.
ماکسیموس گفت : به تو هیچ ربطی نداره.
خندیدم و گفتم: تو بودی که عصا شو از دست دادی ، حالا خوب می دونی که به خاطر اونه که
می خواد بر گرده.
ولدمورت کنار من آمد و گفت: تو می دونی کجاست
گفتم: اگه می دونستم کجاست اینجا نبودم.
ولدمورت گفت: با اون عصا خیلی کارا می شه کرد، کوچکترینش فرمانروایی بر زمینه.
خیلی خوب می دانستم که ولدمورت می داند من از آن عصا باخبرم ، او نمی دانست چطور این موضوع را با من در میان بگذارد، من تا جایی که می توانستم باید از او برای پیشبرد اهدافم
استفاده می کردم
۲۱
________________
ماکسیموس رو به من گفت : پدر به تو خیلی علاقمنده.
ولدمورت گفت : آره، اون می خواد یه چیزی بهت بده که باید هر دوی ما هم اونجا باشیم .
- :Ia . م. تماعی
رو به ولدمورت کفتم : از فریدون چه خبر .
ولدمورت گفت : منظورت فرمانروای جادوگران سیاهه .
کتاسی
رو به ولدمورت گفتم: درسته ؟
ولدمورت گفت : تاحالا دوازده بار بهش سوء قصد کردم اما هر دوازده بار شکست خوردم،
یکی دوبار هم نزدیک بود که خودمم گیر بیفتم .
متحصی
گفتم: اون چقدر قدرتمنده.
ولدمورت گفت : اون خیلی قدرتمنده و توی جایی هستش که متعلق به خودشه ، نمیشه اونو
توی خونه ی خودش کشت ، باید از خونش بکشیمش بیرون ، من هر کاری کردم که بتوانم اونو از خونش بکشم بیرون نتوانستم .
گفتم: اون می توانه مانع بزرگی برای من باشه.
ولدمورت گفت : درسته ، حرف اون برای جادوگرای سیاه مثل قانون می مونه، خیلی از
جادوگرای سیاه به اون وفادارن و حاضرن براش بمیرن ، اما کسایی هم هستن که از بودن اون
ناراحتن .
- = a === - :که ی مهم: مخ آم. ت .. دریای بزرگ و آتشین روبروی ما ظاهر شد، آتش از پشت در به بیرون زبانه می کشید، چیزی
نکشید که لرد فایر با قیافه ای واقعی خودش بیرون آمد، همان پیرمرد خوش رو که دل هر کسی
او وقتی از دروازه وارد شد لبخندی رو به ما زد و به سمت ما آمد، ولدمورت جلو رفت و او را
در آغوش گرفت، از قیافه ی ولدمورت معلوم بود که از این حالت متنفر است، اما لرد فایر یا
۲۲
________________
همان بهرام با خوش رویی او را در آغوش گرفته بود.
خشم و تنفر در چهره ی ولدمورت موج می زد، انگار زجرآور ترین کار زندگی اش را می
کند. لرد فایر بعد از کمی خوشوبش با ولدمورت به سمت ماکسیموس رفت و او را در آغوش
گرفت، چشمانم گرم شده بود، احساس سنگینی بر روی چشمانم می کردم، اصلا احساس
خوشایندی نبود .
لرد فایر با خوشحالی و لبخند زنان به سمت من آمد و مرا در آغوش کشید، وقتی او را در
آغوش کشیدم رو به او گفتم: منو برای چی خواستی .
لرد فایر مرا از خودش جدا کرد و با لبخند گفت : چیه یه پدر نمی تونه بچه هاشو ببینه.
رو به لرد فایر گفتم: بهت نمیاد که اینقدر مهربون و دل رحم باشی .
لرد فایر لبخندی زد و گفت : آخرین باری که دیدمت بهت یه چیزایی گفتم ،خب فکراتو
کردی .
رو به لرد فایر گفتم: تو هم به من قول دادی تا بتوانم پدرمو ببینم.
لرد فایر گفت : اگه بهم خبر می دادی که داری می یای میوردمش .
به یکباره شکه شدم ، با تعجب رو به لرد فایر گفتم: راست می گی ؟
لرد فایر گفت : دارن امادش می کنن، تا ده دقیقه ی دیگه می تونی پدر تو ببینی.
احساس عجیبی پیدا کرده بودم ، چشمانم مرا اذیت می کرد اما من بی توجه به آن شده بودم
، الان قضیه ی مهمی پیش آمده بود.
اما من چگونه می توانستم پدرم را ببینم، من باید به او چه می گفتم، پدری که تا به حال ندیده بودمش ، اصلا از کجا معلوم که او پدرم باشد، شاید یکی دیگر از حقه های لرد فایر باشد، باید
می ایستادم تا ببینم لرد فایر در برابر این قضیه از من چه می خواهد .
۲۳
________________
خودم را سریع جمعو جور کردم و رو به لرد فایر گفتم: در برابر این لطف از من چی می خوای .
لرد فایر گفت: تو در مورد من چی فکر می کنی .
خواستم بگویم سلام گرگ بی تمع نیست اما جلوی حرف خودم را گرفتم، ولدمورت گهٔکفت :
شما جانی بلید رو می خواین بیارین اینجا.
لرد فایر گفت : اون کسی رو نمی شناسه، تو خیالت راحت باشه.
ولدمورت که تازه متوجه شده بود چه گفته خودش را جمعو جور کرد و گفت: من از هیچی
نمی ترسم ، اون وقتی توی اوج قدرت بود شکستش دادم .
لرد فایر گفت : جانی بلید دیگه اون جانی بلید نیست، اون فشار سنگینی رو تحمل کرده .
گفتم: از هری پاتر چه خبر .
لرد فایر گفت : اون احمق می خواست منو با خودش ببره اما نمی دونست که اینجا دنیای منه و
من هر کاری که بخوام توی این دنیا می توانم بکنم .
گفتم: اونو چی کار کردی .
لرد فایر گفت : می خواستی چی کارش کنم ، از طرفی روح پر قدرتی داشت و از طرفی خطر
تاسی بزرگی برای من بود، اما ....
گفتم: اما چی؟
لرد فایر گفت : فقط اینو بدون که زندسی ، اونا بخش عظیمی از قدرتای این دنیای منو پابرجا
نگه داشتن .
گفتم: یعنی تو از وجود پدر من استفاده می کنی .
لرد فایر گفت : یه جورایی .
۲ :
________________
خیلی عصبانی شدم اما باز هم جلوی خودم را گرفتم تا بتوانم بهترین فکر را عملی کنم .
به گفته ی لرد فایر اینجا دنیای او بود، قدرت او طوری بود که ولدمورت هم از او در این دنیا
می ترسایالت .
چشمم به یکباره سنگین تر شد، حالا کم کم درد را در چشمانم احساس می کردم .
رو به لرد فایر گفتم: آیا پدرم همون چیزی بود که تو می خواستی بهم بدی .
لرد فایر گفت: من نمی تونم پدر تو بهت برگردونم ، مطمئنم خودت هم نمی خوای که اون به دنیای تو بر گرده ، مطمئن باش که اگه اون بر گرده باید جلوش وایستی .
گفتم: شما درست می گین.
او راست می گفت ، اگر پدرم بر می گشت حتما با عقاید من مخالفت می کرد و یکی از یاران
لرد فایر گفت : چیزی که می خوام بهت بدم خیلی با ارزش تر از اونی هستش که فکرشو بکنی
لرد فایر بازو بندی را از زیر ردایش در آورد و به سمت من گرفت، روی ردا نشان عجیبی قرار
داشت ، سر یک افعی بر روی آن خود نمایی می کرد، البته یک سایه از سر افعی بود، خطوط
زیبایی هم دور تا دور بازو بند قرار داشتند که به شکل نوشته هایی بودند .
= م - ---- تحصی لرد فایر لبخندی زد و گفت: این هدیه ی من به تو هستش تو با این نشان می توانی به همه بگی که فرزند خوانده ی منی ، من از هارپارگ بزرگترم، اما اون فرمانروا شد، حالا اینو بهت می دم تا بری و به جای من به جادوگران سیاه حکومت کنی ، البته یکی از اینهام روی بازوی فریدونه
که باید اونو هم به دست بیاری ...
________________
رو به لرد فایر گفتم: حالا اگه این نباشه من نمی توانم فرمانروا بشم .
لرد فایر لبخندی زد و گفت: این بازوبند هیچ قدرت جادویی ای نداره فقط باعث میشه که جادوگرای سیاه راهی برای خیانت کردن پیدا کنن، اینطور که من شنیدم فریدون خیلی یکه
تازی می کنه، اون اداره روابطشو هر روز با جادوگرا بیشتر می کنه و این چیزی نیست که
جادوگرای سیاه دوست داشته باشن ، اونا قبلا صدمات خیلی سختی در رابطه با جادوگر ها
متحمل شدن .
در همین لحظه فشار بر روی چشمانم سنگینی کرد، همه جا به یکباره سیاه شد و تصویری مات
از آئینه ای جلوی چشمانم نمایان شد، این آئینه برایم خیلی آشنا بود، من این آئینه را دیده بودم
همه چیز دوباره به حالت عادی برگشت ، من دوباره لرد فایر را در مقابل خودم می دیدم ، لرد
فایر متوجه حال من شده بود، او رو به من گفت : اتفاقی افتاده .
در همین لحظه یادم آمد که من آن آئینه را کجا دیدم ، آن آئینه یکی از آئینه های تالار گفتمان
بود، من همیشه موجود درونم را در آن آئینه ها می دیدم ، چه اتفاقی در حال رخ دادن بود.
لرد فایر جلو آمد و بازوبند را به من داد، بازوبرند را از او گرفتم و گفتم: در مقابل این بازوبند
از من چی می خوای .
لرد فایر گفت: تو کسی هستی که لایق این بازوبنده.
خنده ام گرفته بود اما جلوی خودم را گرفتم ، او واقعا در مورد من چه فکر می کرد، شاید فکر
می کرد من یک بچه پنج ساله ام که با این حرفهایش خام شوم.
+ :تست . متخصصی . کتاب رو به لرد فایر گفتم : اگه نکید این بازوبند و برای چی به من می دید و چه انتظاری در برابر این
بازوبند از من دارین قبولش نمی کنم .
لرد فایر گفت نفعلا هیچی ازت نمی خوام ولی به موقش می توانی برام کارهایی بکنی .
۲۹
________________
گفتم: مثلا ؟
لرد فایر گفت: تو می تونی قدرت منو بهم برگردونی ، البته من به اون قدرت احتیاجی ندارم اما بازم می خوام تمام دنیای جادوگرای سیاه بدونن که من کی بودم.
گفتم: اینی که شما می گید رو خیلی راحت تر از اینها می توانستین بیان کنید، لازم به بزلو
بخشش نیست اونم نشونی به این با ارزشی رو.
لرد فایر گفت: تو الان بیشتر از هر کسی به این بازوبند احتیاج داری ؟
گفتم: من خیلی راحت می توانم برگردم روی زمین و یه لشکر عظیم از افراد روحین تن درست
کنمو برم سراغ اوتایی که به من خیانت کردن ، از طرفی تمام افراد دشمنو من روحین تن کردم ،
پس جون تک تک اون افراد دست منه .
لرد فایر گفت : این حرف تو درست بود تا موقعی که فریدون پاشو وساط نزاشته بود، اون
توانسته راهی پیدا کنه که تو نتونی اونایی که روحین تن کردی رو بکشی .
گفتم: مگه فریدون هم می تونه به ارواح قدرت بده که روحین تن بشن .
لرد فایر لبخندی زد و گفت: من تنها کسی هستم که به این قدرت دست پیدا کردم، بعد اونو به
شما منتقل کردم، هیچ کسی بجز منو تو نمی توانه این کارو بکنه .
ماکسیموس که تا به حال ساکت بود رو به لرد فایر گفت : منو از قلم انداختی .
لرد فایر گفت: تو روح خود تو از دست دادی ، تو روحتو به ....
لرد فایر حرفش را قطع کرد و بعد از چند لحظه ای دوباره ادامه داد : اصلا ولش کن ، تو دیگه
نمی تونی روحتو به دست بیاری ، به زودی جاناتان میاد سراغت ، حالا که هر هفت قسمت روح
تو رو یکجا اداره می توانه بدتت دست فریدون ، مطمئنم فریدون می توانه با یک چشم به هم زدن
۲۷
________________
تو رو کله پا کنه .
لرد فایر می خواست چیزی بگوید که حرفش را قطع کرد، او در مورد روح ماکسیموس حرف
می زد ، روح ماکسیموس چه شده بود که لرد فایر اینچنین در موردش صحبت می کرد، او می
خواست در مورد فروختن روح ماکسیموسی صحبت کند.
ماکسیموس رو به لرد فایر گفت: تو چی ، تو هم می توانی حساب منو برسی .
لرد فایر گفت: تو الان توی دنیای منی ، درسته که می تونم تو رو از بین ببرم اما نمی توانم
قدرت تو رو توی این دنیا مصرف کنم ، به همین خاطر مجبورم بیام روی زمین و حسابتو برسم.
ماکسیموس گفت : یعنی تو نمی تونی منو توی این دنیا بکشی .
لرد فایر گفت : اگر به قیمت از دست دادن این دنیا باشه می توانم این کارو بکنم .
ماکسیموس که نفس راحتی کشیده بود با خیال راحت گفت : با من می خوای چه کار کنی .
لرد فایر گفت: تو یکی از فامیل های نزدیک من هستی، تو می تونی کمک خوبی برای
کورش باشی و به اون توی کارها کمک کنی .
گفتم: من توی اولین فرصتی که پیدا کنم ماکسیموس رو می کشم.
ماکسیموس که از این حرف من خیلی عصبانی شده بود گفت: مثل اینکه یادت رفته تو پنجتا
روح به من بدهکاری .
گفتم: اگه بمیری دیگه طلبکار نیستی ؟
با این حرفم ماکسیموس به یکباره ساکت شد، او احساس خطر می کرد، به همین خاطر به ولدمورت چشم دوخت، ولدمورت که ساکت ایستاده بود و فکر می کرد رو به لرد فایر گفت :
تو به من قولهایی داده بودی ! یادت که نرفته ؟
لرد فایر گفت : تا وقتی که کمک نکردی تا کورش به فرمانروایی برسه هیچ خبری از اونا نیست
۲۸
________________
لحن ولدمورت کمی خشن تر و گرفته تر شد، او با ناراحتی گفت : من تا همین حالاشم خیلی خودمو درگیر کردم، الان دو ساله که جادوگرای سیاه دنبالمن، من تا همین حالاشم خیلی
پیش رفتم، با اینکاری که تو امشب کردی مطمئنم که فریدون سراغم میاد و حسابمو می رسه.
لرد فایر لبخندی زد و گفت: تو که گفتی نمی ترسی .
ولدمورت گفت : دلم نمی خود برای چیزی که بهش نمی رسم کشته باشم .
لرد فایر گفت : آدم باید ریسک پذیر باشه.
ماکسیموس رو به ولدمورت گفت: من به همه چیز شک دارم.
ولدمورت با عصبانیت تمام رو به ماکسیموس فریاد زد: خفه شو ...
ماکسیموس که از این حرکت ولدمورت جا خورده بود گفت: تو خودت خوب می دونی که...
لرد فایر رو به ماکسیموس گفت: تو چی فکر کردی ، تو فکر کردی من به همین راحتی ها
چنین چیزی رو به شما می دم .
رو به لرد فایر گفتم: تو می خوای به اینا در عوض کمک به من چی بدی ؟
لرد فایر گفت : چیز مهمی نیست.
عالم چیزی برای ولدمورت از جونش با ارزش تر باشه.
من دو بار ولدمورت را با نام صدا زده بودم او به این اسم حساس بود، خیلی دلم می خواست او را با نام کوچکش یعنی تام صدا بزنم، هری پاتر نام مارش را تام گذاشته بود تا هیچ وقت نام
ولدمورت از یادش نرود.
۲۹
________________
مطمئن بودم که اگر ولدمورت را با نام تام صدا بزنم حتما از کوره در می رفت.
در فکر فرو رفتم، ولدمورت از لرد فایر چه چیزی می خواست که اینچنین خودش را به دردسر می انداخت، سنگینی چشمانم نمی گذاشت که درست فکر کنم، اما باز هم به روی خودم
نیاوردم، بی صبرانه منتظر پدرم بودم تا بیاید.
در همین افکار بودم که لدمورت رو به لرد فایر گفت : من از کجا بدونم بعد از موفقیت کورش
تو به وعده هات عمل می کنی .
لرد فایر گفت: تو حق انتخاب نداری ، تو باید
در همین لحظه سه نفر از دروازه خارج شدند، دو نفر زیر بقل یکی را گرفته بودند و او را کشان
کشان می آوردند ، آن شخص وسط لباسی فاخر بر تن داشت اما بیچاره نای راه رفتن نداشت ،
انگار که اصلا مرده بود.
به یکباره فشاری که بر چشمانم بود از بین رفت، آن شخصی را که داخل می آوردند می بایست پدرم باشد، به سمتش رفتم، نمی دانستم چه باید به او بگویم ، به گفته ی لرد فایر او هیچ
کسی را نمی شناخت .
هر دو نفر فشار سنگینی را تحمل می کردند، پدرم هیکلای بزرگ و تنومند داشت، سرش به
سمت پایین افتاده بود و موهها بلند یکدست سفیدش روی صورتش را پر کرده بود.
وقتی به او رسیدم موههایش را کنار زدم و صورتش را دیدم ، شباهت زیادی به من داشت ، البته به قیافه ای که در جوانی داشتم، اگر من این تصویر را از او می دیدم حتما می فهمیدم که
پدر من اوست نه رونالد ویزلی .
دستی به صورت پدرم کشیدم ، صورتش را تازه اصلاح کرده بودند، بدنش خیس بود ، معلوم بود تازه استحمام کرده است، هر چه بیشتر به او نگاه می کردم بیشتر از خودم بدم می آمد، او بهاو بعد از تکانی چشمانش را باز کرد و زیر چشمی به من نگاهی انداخت، همه ساکت بودند تا
ببینند من چه به پدرم می گویم ، زبانم بند آمده بود، هیچ وقت انتظار چنین لحظه ای را نداشتم.
چشمان نفوذ گر پدرم روی من قفل شده بود، خیلی خوب می دانستم او نمی تواند ذهن مرا
بخواند اما با این حال باز چشمانم را بستم ، با بسته شدن چشمانم صدای آپارات بلندی فضا را پر
کرد.
چشمانم را باز کردم، چیزی را که می دیدم باور نمی کردم ، جاناتان همراه با جمشید به اینجا آمده بودند، آنها تعداد زیادی هم افراد با خودشان آورده بودند، پیرمردی تنومند و قوی هیکل
نیز جلوتر از همه ایستاده بود.
۳۱