‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫اﺛﺮي از‪ :‬ﻧﺎرﺳﻴﺲ‬
‫وﻳﺮاﺳﺘﺎر‪ :‬ارﺑﺎب ﻫﺮاس‬

‫وب ﺳﺎﻳﺖ اﻳﺮاﻧﻲ دﻧﻴﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫
	 ‬
‫ﻓﺼﻞ اول ‪1 ..........................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ دوم ‪6 .........................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺳﻮم ‪12 .......................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﭼﻬﺎرم‪19 ....................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﭘﻨﺠﻢ‪24 ......................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ ‪29 ......................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺘﻢ ‪34 ......................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﻫﺸﺘﻢ ‪41 .....................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﻧﻬﻢ ‪47 ........................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ دﻫﻢ ‪53 .......................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﻳﺎزدﻫﻢ‪59 ...................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ دوازدﻫﻢ ‪65 ................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺳﻴﺰدﻫﻢ ‪71 .................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﭼﻬﺎردﻫﻢ ‪77 ...............................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ ‪83 ..................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ ‪88 ................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ‪93 ...................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ ‪99 .................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ ‪105 ................................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺘﻢ ‪111 ...................................................................................................................................................‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﻳﻜﻢ ‪118 ........................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و دوم‪125 .........................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﺳﻮم ‪130 ........................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﭼﻬﺎرم ‪137 .....................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺠﻢ ‪144 .......................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﺷﺸﻢ ‪153 .......................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ وﻫﻔﺘﻢ ‪159 ........................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﻫﺸﺘﻢ ‪166 ......................................................................................................................................‬‬
‫ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ‪176 ............................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﻧﻬﻢ ‪177 .........................................................................................................................................‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺳﻲ ام ‪184 ..................................................................................................................................................‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ اول‬
‫ﭘﺴﺮ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺣﺴﺎﺑﻲ ﺑﺎﻧﺪ ﭘﻴﭽﻲ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ اﻧﮕﺎر او را در دﺳﺘﮕﺎه ﭘﺮس ﻗﺮار داده اﻧﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻳﻚ اﻳﻨﭻ از ﺟﺎﻳﺶ ﺗﻜﺎن ﺑﺨﻮرد‪ .‬ﺗﻼﺷﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي‬
‫ﺗﻜﺎن دادن دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺧﺮج داد‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ از ﻓﺮق ﺳﺮ ﺗﺎ ﻧﻮك ﭘﺎﻳﺶ ﺗﻴﺮ ﺑﻜﺸﺪ‪ ،‬اﻣﺎ اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاد‪ .‬ﺑﺎ ﻫﺰار زﺣﻤﺖ‬
‫دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد ﻛﻪ ﻛﻤﻚ ﺑﺨﻮاﻫﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ از ﮔﻠﻮﻳﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ زوزه ﺿﻌﻴﻒ ﺳﮓ ﺑﻮد ﺑﺎ اﻳﻦ‬
‫ﺣﺎل ﺻﺪاي ﭘﻴﺮ زﻧﻲ را ﺷﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬ﭘﻴﺘﺮ‪ 1‬اون ﺑﻴﺪار ﺷﺪه ﺑﻴﺎ ﺑﺎﻻ زود ﺑﺎش ‪...‬‬
‫ﺻﺪاي ﻗﺪﻣﻬﺎي ﺿﻌﻴﻔﻲ آﻣﺪ و ﺻﺪاي ﭘﻴﺮﻣﺮدي ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺴﺮم اﮔﺮ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﭼﻲ ﻣﻲ ﮔﻢ ﺳﺮﺗﻮ‬
‫ﺗﻜﻮن ﺑﺪه ‪...‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن دﻫﺪ اﻣﺎ از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻧﺎﻟﻪ اي ﻛﺮد ﭘﻴﺮﻣﺮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺧﻮدت‬
‫رو ﺗﻜﻮن ﺑﺪي؟‬
‫ﭘﺴﺮ ﺑﺎز ﻫﻢ از ﺧﻮدش ﺻﺪاﻳﻲ در آورد و ﭘﻴﺮ ﻣﺮد ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬اﺷﻜﺎل ﻧﺪاره ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ‬
‫ﺑﺮات ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪم ﻣﻮاﻓﻘﻲ ‪...‬‬
‫وﻗﺘﻲ ﭘﺴﺮ ﻧﺎﻟﻪ ﻛﺮد ﭘﻴﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬ﺧﻮب ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺗﻮ رو ﺣﺪود دو ﻣﺎه ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺷﻬﺮ ﻟﻨﺪن ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺪﻧﺖ ﻣﺜﻞ اﺳﺘﻴﻚ ﻛﺒﺎب ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺖ ﺟﺰﻏﺎﻟﻪ ﺑﻮد و ﺧﺐ‪ ،‬آﺳﻴﺒﻬﺎي زﻳﺎدي دﻳﺪه ﺑﻮدي ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﺧﻴﻠﻲ از‬
‫زﻣﺎن آﺳﻴﺐ دﻳﺪﻧﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ وﮔﺮﻧﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﻣﻲ ﻣﺮدي‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﺧﻮدم زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﻔﺎ دﻫﻨﺪه ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ‬

‫‪2‬‬

‫ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻛﺎرﻫﺎي ﻻزم رو اﻧﺠﺎم دادم و ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﺑﺮدم‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪن ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﻲ‬
‫ﻣﻮﻧﻲ ﻛﺎرﻫﺎ رو ﺧﻮب اﻧﺠﺎم دادن اﻣﺎ ﺑﺮاﺷﻮن ﻓﺮﻗﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻴﻨﺎﻳﻲ‪ ،‬ﺷﻨﻮاﻳﻲ و ﻗﺪرت ﺗﻜﻠﻤﺖ رو ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎري‪،‬‬
‫ﭼﻮن ﺳﺮﺷﻮن ﺷﻠﻮغ ﺑﻮد؛ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ اﮔﺮ ﺗﻮ رو ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮدت ﺑﮕﺬارﻧﺪ‬

‫‪1‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Peter‬‬

‫‪1‬‬

‫‪St. Mango‬‬

‫‪2‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻛﺎر از ﻛﺎر ﻣﻲ ﮔﺬره‪،‬آﺧﻪ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻣﻲ ﺷﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ رو ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﭼﺸﻢ واﻗﻌﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻋﺼﺒﻬﺎ ﺧﺸﻚ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‬
‫و ﭘﺮده ﻫﺎي ﺳﻮﺧﺘﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﻫﻢ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ زﻣﺎن زﻳﺎدي از آﺳﻴﺒﺸﻮن ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺮﻣﻴﻤﻪ و اﻳﻦ در ﻣﻮرد‬
‫ﺣﻨﺠﺮت ﻫﻢ ﺻﺎدﻗﻪ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻦ ﺗﻮ رو ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻮ ﻟﻴﺖ ﺧﻮدم از ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﺧﺎرج ﻛﺮدم و ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮدم‪ ،‬ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه‬
‫ﺑﮕﻢ ﺑﻮدﻳﻢ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎز ﺣﺮﻓﻪ اي ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻛﻤﻚ اون ﭘﺮده ﻫﺎي ﮔﻮﺷﺖ رو درﻣﻮن ﻛﺮدم ﺣﻨﺠﺮت ﻫﻢ ﺗﺎ‬
‫ﭼﻨﺪ روزه دﻳﮕﻪ ﺗﺮﻣﻴﻢ ﻣﻲ ﺷﻪ و ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ازش اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻋﺼﺒﻬﺎي ﭼﺸﻤﻬﺎت ﻫﻢ ﺳﺎﻟﻤﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺖ‬
‫درﺳﺖ ﻧﺸﺪه ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﺮات ﭼﺸﻢ ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ ﺑﮕﺬارﻳﻢ اﻣﺎ ﺧﻮب ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺪه ﻣﺎﺟﺮا ﺟﺎﻳﻪ دﻳﮕﻪ اﻳﻪ‪.. .‬‬
‫وﺣﺸﺖ ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﻪ ﭘﺴﺮ را ﺑﺮداﺷﺖ ﻳﻌﻨﻲ ﭼﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از اﻳﻦ ﻫﻤﻪ اﺗﻔﺎق ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺳﻮروس‪ 1‬ﻛﻪ ﻫﻤﻮن ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎز ﻣﺎﺳﺖ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺑﺎ ﺟﺎدو اﻓﻜﺎرت رو ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ ﻛﻨﻪ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ ﭼﺮا اﻳﻦ ﺑﻼ ﺳﺮت‬
‫اوﻣﺪه‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ در ﻣﻮرد ﺳﺮ ﮔﺬﺷﺘﺖ ﺗﻮ ذﻫﻨﺖ ﻧﻤﻮﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ ﺗﻮ دﭼﺎر ﻓﺮاﻣﻮﺷﻴﻪ وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ‬
‫ﺷﺪي‪ .‬ﻫﻴﭻ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻲ ﺑﺮاي ذﻫﻨﺖ وﺟﻮد ﻧﺪاره‪ ،‬ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺮﮔﺬﺷﺘﺖ رو از ﺟﺎﻳﻪ دﻳﮕﻪ ﺑﻔﻬﻤﻲ ﻛﻪ ﺧﺐ‪ ،‬ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺪه‬
‫داﺳﺘﺎن ﻫﻤﻴﻨﺠﺎﺳﺖ ‪...‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ و ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺖ ﺟﺰﻏﺎﻟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﺪﻧﺖ رو ﺑﻪ‬
‫ﺷﻜﻞ ﻋﺎدي در ﺑﻴﺎرﻳﻢ وﻟﻲ در واﻗﻊ ﺗﻮ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺷﻜﻞ اوﻟﺖ ﻧﻤﻲ ﺷﻲ ﻗﻮل ﻣﻲ دم ﻛﻪ ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺑﺸﻲ وﻟﻲ ﺧﻮب‬
‫دﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ راﻫﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ ﺗﻮ ﻛﻲ ﺑﻮدي‪.. .‬‬
‫ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﮔﻮﻳﻲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺴﺮ اﻇﻬﺎر ﻧﻈﺮ ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ وﻗﺘﻲ ﻳﺎدش آﻣﺪ ﻛﻪ ﭘﺴﺮ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﻜﺮت رو زﻳﺎد ﻣﺸﻐﻮل اﻳﻦ ﺣﺎدﺛﻪ ﻧﻜﻦ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﻦ ﺑﺎﻫﺎش ﻛﻨﺎر ﺑﻴﺎي‪ .‬ﺑﮕﺬار ﺧﻮدم رو ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻛﻨﻢ؛ ﻣﻦ‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ‪ 2‬ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬زﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ رو ﺻﺪا ﻛﺮد ﻫﻤﺴﺮم ﻣﺎرﻳﻪ‪ .3‬در ﺿﻤﻦ ﺳﻮروس ﻫﻢ ﻛﻪ ﻓﻌﻼ ﺑﻪ دﻻﻳﻠﻲ ﺑﺎ ﻣﺎ زﻧﺪﮔﻲ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻪ رو در ﻣﻮردش ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ‪.. .‬ﻣﺎ دﻳﮕﻪ ﻣﺰاﺣﻤﺖ ﻧﻤﻲ ﺷﻴﻢ‪،‬ﺧﻮب اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻦ ‪...‬‬

‫‪2‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Severus‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Peter Margrine‬‬

‫‪2‬‬

‫‪Maria‬‬

‫‪3‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﻳﻦ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ﻣﻲ آﻣﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ درد ﻧﻤﻲ ﮔﺬاﺷﺖ ﭘﺴﺮ ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ﺧﻮاﺑﻴﺪن ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫وﻟﻲ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ از ﮔﻠﻮﻳﺶ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺖ و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ و ﺧﻮاﺑﻴﺪ ‪...‬‬
‫***‬
‫وﻗﺘﻲ ﻫﻮﺷﻴﺎري ﺑﻪ او ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻳﺎدش آﻣﺪ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﻲ ﺑﺮاﻳﺶ ﻧﻤﺎﻧﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺳﻌﻲ ﻛﺮد دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻜﺸﺪ و اﻳﻨﺒﺎر ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن دﻫﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﺷﺨﺼﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻴﺪار‬
‫ﺷﺪي‪ ،‬ﻣﺎري ﺧﻮاﺑﺶ ﺑﺮده و ﻣﻌﺠﻮﻧﺖ رو ﺑﻬﺖ ﻧﺪاده‪ .‬ﭘﻴﺘﺮ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ در ﻣﻮرد ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﮔﻔﺘﻪ؛ ﻣﻦ ﺳﻮروس‬
‫ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺳﻮروس اﺳﻨﻴﭗ‪... 1‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﻳﺎدش ﺑﻴﺎﻳﺪ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬از آﺷﻨﺎﻳﻴﺘﻮن ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪.. .‬‬
‫اﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺑﻪ ﻗﺪري ﺗﻌﺠﺐ ﻛﺮد ﻛﻪ اداﻣﻪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد‪ .‬از ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫آﻣﺪ‪ ،‬ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﺳﻮروس ﻣﻲ ﺧﻨﺪد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺻﺪاي ﻟﺤﻈﺎت ﻗﺒﻞ او ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺖ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻜﻦ ﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻛﺎﻣﻼ ﺧﻮب ﻧﺸﺪه و ﻣﻮﻗﻊ ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﭼﺸﻤﻬﺎي ﻣﺼﻨﻮﻋﻴﺖ ﻧﺮﺳﻴﺪه‬
‫ﺑﻴﺪارت ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺣﺪود ﺷﺶ روز از زﻣﺎن آﺧﺮﻳﻦ ﺑﻴﺪارﻳﺖ ﻣﻲ ﮔﺬره و ﺣﻨﺠﺮت ﻛﺎﻣﻼ ﺗﺮﻣﻴﻢ ﺷﺪه‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ‪...‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬اﺗﻔﺎق ﺑﺪي اﻓﺘﺎده؟‬
‫ ﻧﻪ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﻧﮕﺮان ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻲ‪ ،‬ﺧﺒﺮ داﺷﺘﻴﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ اﺗﻔﺎق ﻣﻲ اﻓﺘﻪ‪ .‬وﻗﺘﻲ از اون ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻲ‬‫ﺻﺪات ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺧﻮب ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺟﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺟﺪﻳﺪ‪،‬ﻓﺮاﻣﻮﺷﻲ ‪...‬اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻪ ‪...‬‬
‫او دﻳﮕﺮ اداﻣﻪ ﻧﺪاد‪ ،‬اﻣﺎ ﭘﺴﺮ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻣﻨﻈﻮر او ﭼﻴﺴﺖ‪ .‬او اﻛﻨﻮن ﻫﻴﭻ راﻫﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﺧﺎﻧﻮاده اش ﭼﻪ‬
‫ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﺳﻮروس ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺶ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻬﺘﺮه ﻣﻌﺠﻮﻧﺖ رو ﺑﺨﻮري‪ .‬در واﻗﻊ اﻳﻦ اﺗﻔﺎق اﮔﺮ ﺑﺮاي‬
‫ﻣﻦ ﻣﻲ اﻓﺘﺎد ﻳﻪ ﻧﻌﻤﺖ ﺑﻮد ‪...‬‬
‫در ﺻﺪاي او ﻏﻢ و ﺳﺮدي ﺧﺎﺻﻲ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﭘﺴﺮ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻓﻜﺮي ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﺨﻮرد‪.. .‬‬

‫‪Severus Snape‬‬

‫‪3‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬
‫***‬

‫ﺻﺪاي ﻣﻬﺮﺑﺎن زﻧﺎﻧﻪ اي او را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬دﻳﮕﺮ از ﺑﺎﻧﺪ روﻳﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد و ﺑﺪﻧﺶ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ دردي‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺸﻜﻠﺶ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻫﺮ ﺳﻪ ﻧﺎﺟﻴﺶ در اﻃﺎق ﺣﻀﻮر دارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻮروس ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬دﻳﮕﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻮﻧﺪه ﻛﻪ ﻳﻪ آدم ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺸﻲ‪ .‬ﺑﺮات ﻣﻮﻫﺎي ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ ﻛﺎﺷﺘﻴﻢ ﻋﻴﻦ ﻣﺎﻟﻪ ﻣﻦ‬
‫ﺳﻴﺎﻫﻪ‪ ،‬وﻟﻲ ﺧﻮب ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ ﻣﺮﺗﺐ و ﺗﻤﻴﺰه‪.. .‬‬
‫ﻣﺎري ﺣﺮف او را اداﻣﻪ داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺳﻌﻲ ﻛﺮدﻳﻢ ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ در ﺑﻴﺎي‪ ،‬آﺧﻪ دﻣﺎغ و دﻫﻨﺖ از‬
‫رﻳﺨﺖ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻳﻪ ﻣﺼﻴﺒﺘﻲ درﺳﺘﺸﻮن ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﭼﺸﻤﻬﺎت ﻣﻮﻧﺪه ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﺰار ﺑﺪﺑﺨﺘﻲ ﻳﻚ ﺟﻔﺖ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي‬
‫ﺑﺮات ﮔﻴﺮ آوردﻳﻢ اﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮب اﻳﻨﻬﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﮔﺮوﻧﻦ و اﮔﺮ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻤﻲ ﺷﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﺶ رﻓﺘﻴﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﻛﻤﻚ‬
‫ﺳﻮروس ‪...‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬ﻣﻮﻫﺎم رو ﻛﻪ از ﺟﺎﻳﻲ ﻛﺶ ﻧﺮﻓﺘﻴﺪ؟‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻪ آﻧﻬﺎ ﭘﻴﺘﺮ ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬ﻧﻪ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺎ ﺟﺎدو درﺳﺖ ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ زﻣﺎﻧﻲ ﺷﻔﺎدﻫﻨﺪه ﺑﻮدم‪ .‬واﺳﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎ‬
‫ﻫﻢ ﭼﻮن ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺷﻜﻞ ﭼﺸﻢ واﻗﻌﻲ درﺳﺖ ﻛﻨﻢ ﻛﺶ رﻓﺘﻴﻢ‪ ،‬ﻣﻦ اوﻧﻬﺎ رو ﻗﺒﻼ ﺟﺎ ﮔﺬاري ﻛﺮدم‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ‬
‫ﺟﺎدو روﺷﻮن اﺟﺮا ﻛﻨﻢ ﻛﻪ درد داره‪ .‬ﺣﺎﺿﺮي ‪...‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺻﺪاي ﭘﻴﺘﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل اداي اورادي‬
‫ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ورد ﺧﻮاﻧﻲ او ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﺎﻓﺘﺎد و ﭘﺴﺮ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ اﻳﻦ را‬
‫ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ روﺷﻨﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ رﺳﻴﺪ‪ ،‬او را ﺳﺎﻛﺖ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ روﺷﻨﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺗﺼﺎوﻳﺮي ﻧﺎ ﻣﻔﻬﻮم در‬
‫آﻣﺪ‪ .‬اﻣﺎ در ﻧﻬﺎﻳﺖ‪ ،‬ﺗﺼﺎوﻳﺮ واﺿﺢ ﺷﺪﻧﺪ و او ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﻮرت اﺷﺨﺎص روﺑﺮوي ﺧﻮد را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﭘﻴﺘﺮ ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺑﻮد‬
‫و ﺑﺮ ﺧﻼف ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﭘﺴﺮ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﺎﻣﻼ ﺗﺎس ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻓﻜﺎر او ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﺪون ﻣﻮ راﺣﺖ ﺗﺮم‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﺮاي درﺳﺖ ﺷﺪن‬
‫ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺗﻮ ﺑﻜﺎر ﺑﺮدﻳﻢ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻦ‪ .‬ﺗﻮ ﭘﺴﺮ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺴﻲ ﺑﻮدي‪ ،‬ﻣﺎ ﻛﻠﻲ ﺑﺤﺚ ﻛﺮدﻳﻢ و در آﺧﺮ‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ ﻛﻪ رﻳﺴﻚ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻲ؟‬
‫‪4‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﭘﺴﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻴﺴﺘﻢ ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪاﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮده ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺳﺮش ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ .‬ﺳﻮروس ﻣﺮدي ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﺳﻴﺎه و ﭼﺮﺑﺶ‬
‫روي ﺻﻮرﺗﺶ رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎن ﺳﻴﺎﻫﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﺪاي او ﺳﺮد و ﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﺑﻮد‪ .‬وﻟﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ذات او ﺑﺎ‬
‫ﻇﺎﻫﺮش ﻓﺮق ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﺎرﻳﺎ‪ ،‬ﭘﻴﺮزن ﻓﺮﺑﻬﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﺼﻮرات ﭘﺴﺮ راﺟﻊ ﺑﻪ او‪ ،‬ﺳﺮ ﺳﻮزﻧﻲ ﻓﺮق ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣﻮﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺎ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ روي ﺻﻮرت‪ .‬از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺑﺎ او اﺣﺴﺎس ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮي زد‪ .‬ﺳﻮروس او را‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ اﻃﺎق ﺑﺮد‪ .‬ﭘﺴﺮ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺤﻴﻂ اﻃﺮاﻓﺶ ﺷﺪ‪ .‬اﻃﺎق او‪ ،‬اﻃﺎﻗﻲ ﻛﻮﭼﻚ ﺑﺎ ﭘﻨﺠﺮه اي رو ﺑﻪ ﺑﺎﻏﻲ زﻳﺒﺎ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻮروس او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻳﻨﻪ اي ﻣﻲ ﺑﺮد ﭘﺴﺮ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻳﻴﻨﻪ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬از دﻳﺪن ﺻﻮرت ﺑﻲ‬
‫ﻧﻘﺺ روﺑﺮوﻳﺶ ﻧﻔﺴﺶ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ‪ .‬ﺻﻮرﺗﻲ رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه‪ ،‬دﻣﺎﻏﻲ ﻗﻠﻤﻲ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي ﻣﺠﺬوب ﻛﻨﻨﺪه‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫ﻣﻮﻫﺎي ﻣﺮﺗﺐ و ﺑﺮازﻧﺪه اي ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﭘﺴﺮ ﺑﺎ ﻟﻜﻨﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ :‬ﻣﻦ ﭼﻴﺰي از ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻳﺎدم ﻧﻤﻴﺎد وﻟﻲ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ اﻳﻨﻘﺪر‬
‫ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻧﺒﻮدم‪.. .‬‬
‫ﺳﻮروس ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪ او زد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻬﺘﺮه از اﻻن ﺑﻪ ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه دﺧﺘﺮﻫﺎ ﻋﺎدت ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺧﻮب دوﺳﺖ داري ﻣﺎ ﺗﻮ رو ﭼﻲ‬
‫ﺻﺪا ﻛﻨﻴﻢ؟‬
‫ﭘﺴﺮ ﻟﺤﻈﻪ اي در ﻓﻜﺮ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﺮ ﭼﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺑﻪ ‪...‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ و ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻴﻤﺰ‪ 1‬ﭼﻄﻮره؟‬
‫ﭘﺴﺮ ﻛﻤﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻋﺎﻟﻴﻪ ‪...‬‬
‫ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻧﺎ ﻣﻌﻠﻮﻣﻲ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻮروس ﮔﻔﺖ‪:‬ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻲ ﭼﻲ؟‬
‫ ﻓﻘﻂ ﺟﻴﻤﺰ‪،‬ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ دم اﺳﻢ ﻓﺎﻣﻴﻠﻲ روم ﻧﺒﺎﺷﻪ‪...‬‬‫آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﻗﺒﻮل ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎرﻳﺎ آﻧﻬﺎ را ﺑﺮاي ﺧﻮردن ﻧﺎﻫﺎر ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ دﻋﻮت ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﻛﻪ اﻛﻨﻮن‬
‫وﻗﺘﺶ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺪاﻧﺪ ﭼﺮا آن ﺑﻼ ﺳﺮش آﻣﺪه‪...‬‬

‫‪James‬‬

‫‪5‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ دوم‬
‫ﻣﺎرﻳﺎ ﺳﻨﮓ ﺗﻤﺎم ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻇﺎﻫﺮا ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻬﺒﻮدي ﻛﺎﻣﻞ او را ﺟﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺖ ﻛﻪ ﻣﺤﺒﺖ‬
‫ﺑﻲ ﺣﺪ و ﺣﺼﺮ ﻣﺎرﻳﺎ و ﭘﻴﺘﺮ ﺟﺰ ﺧﻴﺮ ﺧﻮاﻫﻲ دﻻﻳﻞ دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ دارد‪ .‬ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ از ﻫﺮ ﻛﺪام از ﻏﺬاﻫﺎ ﻣﻘﺪاري ﺧﻮرد‬
‫روﻳﺶ را ﺑﻪ ﭘﻴﺘﺮ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاد ﻋﻠﺖ ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺮم اوﻣﺪ رو ﺑﺪوﻧﻢ‪،‬ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺰي‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﺪ؟‬
‫ﺳﻮروس‪ ،‬ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ آرام ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺎ ﭼﻨﺪﻳﻦ‬
‫اﺣﺘﻤﺎل رو در ﻧﻈﺮ دارﻳﻢ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﻣﻤﻜﻨﻪ درﺳﺖ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻣﺎ در اﻳﻨﻜﻪ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﭼﻨﺪ ﺟﺎدوﻳﻪ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‬
‫اﻳﻦ ﺑﻼرو ﺳﺮت آورده ﺷﻜﻲ ﻧﺪارﻳﻢ و ﺑﺪون ﺷﻚ ﺗﻮ در ﻳﻚ دوﺋﻞ ﻧﺎﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوﮔﺮي دﭼﺎره اﻳﻦ ﻣﺸﻜﻼت ﺷﺪي‪.‬‬
‫ﭼﻨﻴﻦ ﺟﻨﮕﻲ ﺑﻴﻦ دو ﺳﻪ ﮔﺮوه ﻣﻤﻜﻨﻪ رخ ﺑﺪه و از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﻴﻢ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ روﻳﻪ دﺳﺖ ﺗﻮ ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم‬

‫‪1‬‬

‫ﺣﻚ ﻧﺸﺪه ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم ﭼﻴﻪ؟‬
‫ ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم ﻧﺸﺎن ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرﺗﻪ ‪...٢‬‬‫ﺑﺎ ﺑﺮدن ﻧﺎم وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺎرﻳﺎ و ﺳﻮروس ﻟﺮزﻳﺪﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﭘﻴﺘﺮ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﻫﻤﻴﺖ ﻧﺪاد و اداﻣﻪ داد‪ :‬اون ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﻇﻬﻮر ﻛﺮد و‬
‫در ﺳﻴﺎﻫﻲ رﻗﻴﺒﻲ ﻧﺪاﺷﺖ و ﻧﺪاره‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ اﻻن ﺳﻪ ﻳﺎ ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻟﻪ ﻛﻪ‬
‫دوﺑﺎره ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ و دﻧﻴﺎرو در ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻓﺮو ﺑﺮده‪.. .‬‬
‫او ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ اداﻣﻪ داد‪ :‬اون ﺑﻪ ﻗﺪري ﺗﺮﺳﻨﺎﻛﻪ ﻛﻪ اﻛﺜﺮ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﺣﺘﻲ ﺟﺮﺋﺖ ﻧﺪارﻧﺪ‬
‫اﺳﻤﺶ رو ﺑﺰﺑﻮن ﺑﻴﺎرن‪،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل از ﺑﺤﺚ اﺻﻠﻲ ﺧﺎرج ﻧﺸﻴﻢ از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ رو دﺳﺘﺖ ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم ﻧﺒﻮده اﻳﻦ‬
‫اﻣﻜﺎن وﺟﻮد داره ﻛﻪ ﺣﺮﻳﻔﻬﺎت ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‪ ،3‬ﻛﻪ ﺟﺎدوﮔﺮان زﻳﺮ ﺳﻠﻄﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﺴﺘﻦ‪ ،‬ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻦ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ‬

‫‪6‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪The Dark Mark‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Lord Voldemort‬‬

‫‪2‬‬

‫‪Death Eaters‬‬

‫‪3‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺳﻮروس ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎﻳﻲ ﻫﻢ وﺟﻮد دارن ﻛﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم روﻳﻪ دﺳﺘﺸﻮن ﻧﻴﺴﺖ و در ﻣﺮاﻛﺰ ﻣﻬﻢ و ﺣﺴﺎس ﺟﺎﺳﻮﺳﻲ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ و اﻳﻦ روﺷﻴﻪ ﻛﻪ ﺗﺎزﮔﻴﻬﺎ وﻟﺪﻣﻮرت از اون اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻪ وﻟﻲ اﻳﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﺿﻌﻴﻔﻪ ‪...‬‬
‫او ﻛﻪ ﻧﮕﺎه وﺣﺸﺘﺰده ﺟﻴﻤﺰ را دﻳﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﻤﻠﻪ آﺧﺮ را اﺿﺎﻓﻪ ﻧﻤﻮده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻓﻜﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ‬
‫ﺟﺰﺋﻲ از ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻟﺮزﻳﺪ وﺑﻪ اداﻣﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﭘﻴﺘﺮ ﮔﻮش داد‪:‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﻣﺎ ﺗﻮ رو ﺟﺎﻳﻲ ﻧﺰدﻳﻚ ﻟﻨﺪن ﭘﻴﺪا‬
‫ﻛﺮدﻳﻢ و ﭼﻴﺰي ﻛﻪ داﺳﺘﺎن رو ﻳﻜﻢ ﭘﻴﭽﻴﺪه ﻣﻲ ﻛﻨﻪ اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺘﻪ ﻛﻪ ﺑﺎﻻﻳﻪ ﺳﺮ ﺗﻮ ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم ﻇﺎﻫﺮ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻛﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮدن ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدن ﻣﺮدي و واﻗﻌﺎ ﻫﻢ زﻧﺪه ﻣﻮﻧﺪﻧﺖ ﻣﻌﺠﺰﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ اﮔﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮدن‪ ،‬وﻗﺖ ﻛﺎﻓﻲ داﺷﺘﻦ ﻛﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم رو ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﻔﺮﺳﺘﻦ و اﻳﻦ ﻛﺎرﻳﻪ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻗﻮرت داد و ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪:‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻣﻦ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻢ؟‬
‫ ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﻣﻤﻜﻨﻪ ‪...‬‬‫ﻣﺎرﻳﺎ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻮرت ﺟﻴﻤﺰ را دﻳﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺗﻮ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻲ و ﻣﻤﻜﻦ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻧﻜﺮده ﺑﺎﺷﻲ؛ اﻣﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻬﻤﻪ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ از ﮔﺬﺷﺘﺖ ﭼﻴﺰي رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﻧﺪاري‪...‬‬
‫او ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬اﻳﻦ رو ﺑﺪون ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ در ﻣﻴﺎن اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ وﺟﻮد ﻧﺪاره‪ .‬اﻳﻦ ﺷﺮاﻳﻂ‬
‫زﻧﺪﮔﻴﻪ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺳﺖ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎرو ﺷﻴﻄﺎن ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و اﻳﻦ دﮔﺮدﻳﺴﻴﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ از زﻣﺎن ﺟﻨﻴﻨﻴﻪ اﻧﺴﺎن ﻫﻢ رخ ﺑﺪه‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﻧﻜﺎر‬
‫ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻌﻀﻲ آدﻣﻬﺎ ﺑﺎ ﭘﻴﺶ زﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎي ﺷﺮارت وﺟﻮد دارﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺣﺘﻲ اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ اﮔﺮ ﺗﻮ ﺟﺎﻳﻪ درﺳﺘﻲ ﺑﺰرگ ﺑﺸﻦ‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻦ اﺻﻼح و ﻳﺎ ﺣﺪ اﻗﻞ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﻦ‪ ،‬ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﻮ ﭼﻲ ﺑﻮدي‪ ،‬ﻣﻬﻢ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ اﻻن ﻣﻲ ﺧﻮاي ﭼﻲ ﺑﺸﻲ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻔﻜﺮ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﻓﻬﺎي او اﺣﺴﺎس آراﻣﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻣﻲ ﻛﺮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻳﻌﻨﻲ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ راﻫﻲ ﺑﺮاي‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻢ وﺟﻮد ﻧﺪاره؟‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬ﻣﻲ ﺷﻪ ﮔﻔﺖ ﻫﻴﭻ راﻫﻲ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ در ﺻﻮرﺗﻬﺎﻳﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﺎص ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﺸﻪ‪ ،‬وﻟﻲ‬
‫در ﻣﻮرد ﺗﻮ ﺑﻌﻴﺪه‪ .‬ﺑﻌﻀﻲ از ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻛﺎري ﻣﻲ ﻛﻨﻦ ﻛﻪ ذﻫﻨﺸﻮن ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﻳﻚ وﺳﻴﻠﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺧﺎص و‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎﺷﻪ و ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻛﭙﻲ ﺣﺎﻓﻈﻪ آﻧﻬﺎ در اون وﺳﻴﻠﻪ ﻣﻮﺟﻮده و ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻦ در ﺻﻮرت ﻧﻴﺎز ﺑﻪ اون دﺳﺘﺮﺳﻲ‬
‫‪7‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺗﻮ ﺟﻮاﻧﺘﺮ از اون ﻫﺴﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻲ اون ﺟﺎدو رو اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬ﺗﻮ ﺳﻨﻲ ﺑﻴﻦ ﻫﻔﺪه ﺗﺎ ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل‬
‫داري و ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻛﻤﻲ اﻳﻨﻮر و اوﻧﻮر‪ .‬ﻋﻼوه ﺑﺮ اون اﮔﺮ ﻫﻢ اون رو ﺑﻮﺟﻮد آورده ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬ﻛﺴﻲ رو ﻧﺪاري ﻛﻪ ﺗﻮ رو ﺑﻪ‬
‫ﻃﺮف اون ﻫﺪاﻳﺖ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺪﻳﺪا در ﻓﻜﺮ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﭼﻴﺰي از ﮔﺬﺷﺘﻪ اش ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻫﻢ ﻣﺎﻳﻪ ﺗﺎﺳﻔﺶ ﺑﻮد ﻫﻢ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻴﺶ‪ .‬زﻳﺮا ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد ﻛﻪ او ﭼﻄﻮر ﮔﺬﺷﺘﻪ اي داﺷﺘﻪ‪ .‬ﺳﻮروس ﺑﺮاي آﻧﻜﻪ او را از آن اﻓﻜﺎر ﺧﺎرج ﻛﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻮ از اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ ﻧﺎراﺣﺘﻲ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻦ آرزوﻣﻪ ﻛﻪ ﺟﺎﻳﻪ ﺗﻮ ﺑﻮدم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬آﺧﻪ ﭼﺮا ﻳﻜﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮاد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﺑﻼﻳﻲ دﭼﺎر ﺑﺸﻪ؟‬
‫ داﺳﺘﺎﻧﺶ ﻃﻮﻻﻧﻴﻪ‪...‬‬‫ دوﺳﺖ دارم ﺑﺸﻨﻮم‪،‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪...‬‬‫ﺳﻮروس ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﺳﺮي ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﻦ ﺟﺎﺳﻮس ﺑﻮدم‪ .‬ﻳﻪ ﺟﻮراﻳﻲ ﺟﺎﺳﻮس دو ﻃﺮﻓﻪ‪ .‬ﻫﻢ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه و ﻫﻢ رﺋﻴﺲ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس‪ 1‬ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ‬
‫وﻓﺎدارم و‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ وﺳﻂ ﺣﺮف او ﭘﺮﻳﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬وﻓﺎدارﻳﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻛﻲ ﺑﻮد؟‬
‫ﺳﻮروس ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس و رﻫﺒﺮ ﻓﻘﻴﺪ اون آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور‪ ،2‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺗﺮﻳﻦ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺮن و ﺧﺮدﻣﻨﺪﺗﺮﻳﻦ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ دﻧﻴﺎ ﺑﻪ ﺧﻮدش دﻳﺪه‪...‬‬
‫ﭼﻬﺮه در ﻫﻢ او ﺑﻪ روﺷﻨﻲ از ﻏﻢ ﻋﻈﻴﻤﻲ ﻛﻪ ﺗﺤﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺣﻜﺎﻳﺖ داﺷﺖ و ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻲ روﺣﺶ ﺑﺎ اﺣﺴﺎﺳﺘﺮ ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬او اداﻣﻪ داد‪ :‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﻣﻦ زﻧﺪﮔﻴﻪ دوﺑﺎره داد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺗﻨﻬﺎ و ﺑﻲ ﭘﻨﺎه ﺑﻮدم‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﭼﻄﻮر از‬

‫‪8‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪The Order of the Pheonix‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Albus Dumbledore‬‬

‫‪2‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﺎﺗﻼﻗﻲ ﻛﻪ ﺧﻮدم‪ ،‬ﺧﻮدم رو ﺗﻮش ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻛﺮدم آزاد ﺑﺸﻢ اون دﺳﺖ ﺣﻤﺎﻳﺘﺶ رو ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ دراز ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﻗﺴﻢ‬
‫ﺧﻮردم ﻛﻪ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻫﺎي اون ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻢ وﻟﻲ اﻳﻜﺎش ﭼﻨﻴﻦ ﻗﺴﻤﻲ ﻧﺨﻮرده ﺑﻮدم‪...‬‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎن ﺣﻴﺮت زده ﺟﻴﻤﺰ ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ ﺑﺮ ﮔﻮﻧﻪ او رﻳﺨﺖ ﺟﻴﻤﺰ از ﻫﻤﺎن ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ ﻛﻪ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ‬
‫ﺑﺎر او را دﻳﺪ ﮔﻤﺎن ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ او ﻫﺮﮔﺰ در ﻫﻢ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﻜﺴﺖ و ﻳﺎ اﻳﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺮﻋﺖ روي ﻧﺨﻮاﻫﺪ داد اﻣﺎ در‬
‫آن ﻟﺤﻈﻪ آن ﻣﺮد در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﻮروس ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺎﻫﻪ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺰدﻳﻚ ﻳﻚ ﺳﺎل‬
‫ﭘﻴﺶ‪ ،‬اون از ﻣﻦ در ﺧﻮاﺳﺘﻲ ﻛﺮد‪ ،‬در ﺧﻮاﺳﺘﻲ وﺣﺸﺘﻨﺎك‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪ :‬اون از ﺷﻤﺎ ﭼﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪...‬‬
‫ اون از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻜﺸﻤﺶ‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﺻﺪاي ﻣﻀﺤﻜﻲ از ﺧﻮد در آورد و ﺳﻮروس اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﻦ ﻣﺘﻌﺠﺐ و وﺣﺸﺘﺰده ﺑﻮدم‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ‬
‫اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻢ؟ ﺳﻌﻲ ﻛﺮدم ﺑﺎ دﻟﻴﻞ و ﺑﺮﻫﺎن ﻗﺎﻧﻌﺶ ﻛﻨﻢ اﻣﺎ ﻧﺸﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ اﮔﺮ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻢ ﺟﻮﻧﻢ‬
‫ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﻲ اﻓﺘﻪ‪ ،‬ﭼﻮن ﻛﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ دﻧﺒﺎﻟﻢ ﻣﻲ اﻓﺘﻦ و ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺪاﻛﺎرﻳﻲ ﺑﻜﻨﻢ‪ .‬اﻣﺎ اون ﻓﻘﻂ ﻟﺒﺨﻨﺪ‬
‫زد ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ راﺟﻊ ﺑﻪ اون ﻫﻢ ﻓﻜﺮﻫﺎﻳﻲ ﻛﺮده‪،‬ﮔﻔﺖ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ رازي ﻛﺮدن ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ 1‬ﺑﻲ ﮔﻨﺎﻫﻴﻢ رو‬
‫ﺑﺨﺮم‪ .‬اﻣﺎ ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻘﺸﻢ رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺮﮔﺨﻮار وﻓﺎدار اداﻣﻪ ﻣﻲ دادم و ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺷﺮ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه رو‬
‫ﺑﻜﻨﻪ‪ ،‬و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﺷﺪم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺷﻤﺎ اون رو ﻛﺸﺘﻴﺪ؟‬
‫ﺳﻮروس ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﺎره اي ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪...‬از ﻃﺮﻓﻲ ﻛﺸﺘﻦ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺜﻞ ﻛﺸﺘﻦ ﭘﺪر ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻮاده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬اون ﺑﺮاي ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ ﭘﺪري ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ وﺟﻮد اون ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺟﺮﺋﺖ ﻋﺮض اﻧﺪام ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ اون‬
‫ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎي اون ﺑﻪ ﻃﺮز ﺑﺪي اﺷﺘﺒﺎه از آب در اوﻣﺪ‪.. .‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﺮا؟ ﻳﻌﻨﻲ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺣﺮﻓﺖ رو ﺑﺎور ﻧﻜﺮد ؟ اﺻﻼ اﻳﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻛﻴﻪ؟‬

‫‪Harry Potter‬‬

‫‪9‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﺧﻮب دﻻﻳﻠﻲ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮاي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺒﺮم ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ اون رو راﺿﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد و در ﻣﻮرد اﻳﻨﻜﻪ اون ﻛﻴﻪ ﺑﺎﻳﺪ‬‫ﺑﮕﻢ اون ﻛﺴﻴﻪ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪن ﻣﻮﻗﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﺪ و ﻛﺴﻴﻪ ﻛﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ اون ﺑﻮد‪ .‬ﻛﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ‬
‫از ﺟﻤﻠﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه و داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ اون ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻴﻪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه رو ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺪه‪...‬‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﺣﺮف او را ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ اداﻣﻪ داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎ از ﺷﺎﻧﺲ ﺑﺪ اون ﻫﻢ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﻴﺪ‪.. .‬‬
‫ﻧﻔﺲ ﺟﻴﻤﺰ در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ و ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻪ ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﭼﻨﺪ روزﻧﺎﻣﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬
‫او ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﺑﺮ روي روزﻧﺎﻣﻪ ﺧﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺎرﻳﺦ روزﻧﺎﻣﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ دو ﻣﺎه و ﻧﻴﻢ ﻗﺒﻞ ﺑﻮد‪.‬‬
‫او ﺑﺎ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن آن ﻛﺮد ‪:‬‬

‫ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﻓﺮد ﺑﺮﮔﺰﻳﺪه ﺑﻪ دﺳﺖ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺳﻤﺶ را ﮔﻔﺖ‬
‫روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم اﻧﺘﻘﺎل ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﺮ ﺷﻨﺎس‪ ،‬ﻫﺮي ﺟﻴﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ ﭘﺴﺮي ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ و‬
‫ﻓﺮد ﺑﺮﮔﺰﻳﺪه‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ‪ ،‬وي ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ واﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺷﺨﺺ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﻧﻴﺰ در اﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ دﺳﺖ داﺷﺘﻪ‪ ،‬از ﻇﺎﻫﺮ اﻣﺮ ﻛﺎﻣﻼ ﭘﻴﺪاﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﭘﻴﺪا ﺷﺪن‬
‫اﺟﺴﺎد ﻓﺮاوان‪ ،‬ﮔﻮاه ﺑﺮ ﺟﻨﮕﻲ ﺗﻤﺎم ﻋﻴﺎر اﺳﺖ‪ ،‬ﻛﻪ در ﺟﺎﻳﻲ ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻪ ﻟﻨﺪن ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻠﺖ‬
‫وﻗﻮع اﻳﻦ ﺟﻨﮓ در آﺳﻤﺎن‪ ،‬و ﺳﻘﻮط از ارﺗﻔﺎع و آﺳﻴﺒﻬﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ ﻓﺮاوان‪ ،‬در اﺑﺘﺪا اﺟﺴﺎد ﻗﺎﺑﻞ‬
‫ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از ﺑﺮرﺳﻲ ﻫﺎي دﻗﻴﻖ‪ ،‬ﻛﺎرﺷﻨﺎﺳﺎن ﻫﻮﻳﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ‬
‫ﭘﻴﻜﺮه ﻓﺮد ﺑﺮﮔﺰﻳﺪه ﻧﻴﺰ در ﻣﻴﺎن آﻧﻬﺎ ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮ ﺑﻴﺴﺖ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﭘﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ در اﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه‬
‫اﻧﺪ‪ .‬اﺟﺴﺎد آﻧﻬﺎ ﺳﻪ روز دﻳﮕﺮ در ﻗﺴﻤﺖ اﺷﺨﺎص ﻣﻬﻢ ﮔﻮرﺳﺘﺎن اﺻﻠﻲ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺑﻪ ﺧﺎك ﺳﭙﺮده‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻫﺎي اﻓﺴﺮده آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و از ﺳﻮروس ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺧﻮب ﻣﺮگ اون ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ دﻳﮕﻪ ﺑﺎ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﭼﺮا ﻣﺸﻜﻞ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدي؟‬
‫‪10‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﻣﺎ ﺗﺎ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ از ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺘﻴﻢ ﻗﺮاره ﺑﻪ ﻛﻲ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪم ﺳﻌﻲ ﻛﺮدم ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻠﻲ‬‫ﻫﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﺪم‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ‪ 1‬ﻣﭽﻢ رو ﮔﺮﻓﺖ و دﺳﺘﻤﺮو رو ﻛﺮد‪ .‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ وﻗﺘﻲ‬
‫ﺑﺮﮔﺮده ﻣﻦ رو ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﺸﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدم‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻧﻴﻢ‬
‫ﺳﺎﻋﺘﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه و ﺑﻘﻴﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ 2‬ﻣﻦ رو آزاد ﻛﺮد‪ .‬اون ﻫﻢ ﺗﻮ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور دﺳﺖ‬
‫داﺷﺖ و داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ اوﻧﺮو ﺑﻪ راه راﺳﺖ آورده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ اون ﻫﻢ ﺗﻮ دردﺳﺮ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻮن اون ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮاري‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻮﻳﻪ ﻗﺮارﮔﺎه ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﺷﻜﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﻛﻪ اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ اون رو ﻗﺒﻮل ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﭘﻴﺶ اوﻧﻬﺎ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎدﻣﺶ و ﺧﻮدم ﻣﺪﺗﻲ در ﺟﺎﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪم‪ ،‬وﻟﻲ ﻓﺮار از دﺳﺖ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس و دﻧﻴﺎﻳﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻳﻚ‬
‫ﭼﻴﺰه و ﻓﺮار از دﺳﺖ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﭼﻴﺰي دﻳﮕﻪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ دﻳﺮ ﻳﺎ زود ﭘﻴﺪام ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻳﺎد ﭘﻴﺘﺮ اﻓﺘﺎدم‪ .‬اون از دوﺳﺘﺎن‬
‫ﻗﺪﻳﻤﻴﻪ داﻣﺒﻠﺪور و آدﻣﻲ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﭘﻴﺸﺶ اوﻣﺪم اول ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻴﻜﻪ ﺗﻴﻜﻢ ﻛﻨﻪ‪ .‬اﻣﺎ در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺣﺮﻓﻬﺎﻣﺮو‬
‫ﺑﺎور ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﺪرت ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزﻳﻪ ﻣﻦ در درﻣﺎن ﺗﻮ ﻧﻴﺎز داره‪.. .‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي او را ﻣﺰه ﻣﺰه ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬ﺣﻖ داري ﺑﺨﻮاي ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺮه ﻣﻦ اوﻣﺪه ﺳﺮت ﺑﻴﺎد‪...‬‬
‫ﺑﺮاﻳﻪ ﻣﺪﺗﻲ ﺳﺎﻟﻦ در ﺳﻜﻮت ﻓﺮو رﻓﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻣﺎرﻳﺎ از ﺟﺎ ﺟﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻴﻤﺰ آﻣﺎده ﺷﻮ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﺮﻳﺪ ﺑﻪ‬
‫دﻳﺎﮔﻮن‪ 3‬ﺑﺮﻳﻢ‪.. .‬‬
‫ ﺑﺮاي ﺧﺮﻳﺪ ﭼﻲ؟‬‫ ﺗﻮ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي و ﭼﻨﺪ وﺳﻴﻠﻪ دﻳﮕﻪ ﺑﺮاي آﻣﻮزش داري‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﭼﻴﺰه زﻳﺎدي ﻳﺎدت ﻣﻮﻧﺪه‬‫ﺑﺎﺷﻪ‪.. .‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ اﺧﻢ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﮔﻔﺘﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺠﺎ ﺑﺮﻳﻢ‪...‬‬
‫‪ -‬دﻳﺎﮔﻮن‪.. .‬ﻛﻮﭼﻪ دﻳﺎﮔﻮن‪...‬‬

‫‪11‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Bellatrix Lestrange‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Draco Malfoy‬‬

‫‪2‬‬

‫‪Diagon Alley‬‬

‫‪3‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺳﻮم‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﻣﺎرﻳﺎ ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ دوﺳﺖ ﻧﺪارم ﺑﻴﺸﺘﺮ از اﻳﻦ ﺷﻤﺎ رو ﺑﻪ دردﺳﺮ‬
‫ﺑﻨﺪازم‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺎ ﺣﺴﻦ ﻧﻴﺖ ﺟﻮاب داد‪ :‬ﻣﺎ اﻳﻦ ﻛﺎر رو دوﺳﺖ دارﻳﻢ‪ .‬ﻣﻦ و ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﺎز ﻧﺸﺴﺘﻪ اﻳﻢ و زﻳﺎد از ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﻧﻤﻲ‬
‫رﻳﻢ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ ﺳﻮروس ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ﺷﺎﻧﺰده ﺳﺎل ﺗﻮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ 1‬اﺳﺘﺎد ﺑﻮده‪...‬‬
‫ﺳﻮروس ﻛﻪ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺛﺎﺛﻴﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻧﻤﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﻴﺘﺮ ﺣﻖ داره‪ ،‬اﮔﺮ اوﻧﻬﺎ ﻛﻢ از ﺧﻮﻧﻪ ﺧﺎرج ﻣﻲ‬
‫ﺷﻦ ﻣﻦ اﺻﻼ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ از اﻳﻦ ﭼﻬﺎر دﻳﻮاري ﺑﻴﺮون ﺑﺮم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎ ﭘﻮل ﺧﺮﻳﺪ وﺳﺎﻳﻞ‪...‬‬
‫ ﻣﺎ اﻧﺪازه اﻳﻨﻄﻮر ﺧﺮﻳﺪﻫﺎ ﭘﺲ اﻧﺪاز دارﻳﻢ‪ ،‬دﻳﮕﻪ ﻫﻢ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻮ‪...‬‬‫ﻣﺎرﻳﺎ اﻳﻨﻬﺎرو ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ و ﻣﺸﻐﻮل ﮔﺮه زدن ﺑﻨﺪﻫﺎي ﺷﻨﻠﺶ ﺑﻪ دور ﮔﺮدﻧﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻮروس ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و او ﺑﻪ آراﻣﻲ ﻃﻮري ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﺟﻴﻤﺰ ﺻﺪاي او را ﺑﺸﻨﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎ اوﻧﻬﺎ ﺑﺤﺚ ﻧﻜﻦ‪ .‬ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ اوﻧﻬﺎ‬
‫ﭘﺴﺮي ﺑﻪ اﺳﻢ ﺟﻴﻤﺰ داﺷﺘﻦ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺷﺒﻴﻪ اﻻن ﺗﻮ ﺑﻮد و ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻤﺴﻨﻬﺎي اﻻن ﺗﻮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻔﺴﺶ را در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪ؟اﻣﺎ آﺧﻪ چ‪...‬ﻛﻲ اون رو ﻛﺸﺖ؟‬
‫ﺳﻮروس اﺧﻤﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬اون ﭘﺴﺮ ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪادي ﺑﻮد و ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻣﺘﻌﻬﺪ‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور اون رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻋﻀﻮي‬
‫از ﻣﺤﻔﻞ ﻗﺒﻮل ﻛﺮد و اون ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ﺳﻦ ﻛﻤﺶ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻳﻜﻲ از اﻓﺮاد ﻣﺤﺒﻮب و ﻣﻮرد اﻋﺘﻤﺎد داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺸﻪ‪،‬‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ اﻳﻨﺮو ﻓﻬﻤﻴﺪن و اوﻧﺮو ﺑﺎ ﻳﻚ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺣﺴﺎب ﺷﺪه ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﻮﻧﺪن‪ .‬ﺑﻌﺪ از اون ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ ﻫﻢ از ﻣﺤﻔﻞ ﺟﺪا‬
‫ﺷﺪن‪ .‬ﻫﻤﻪ اﻋﻀﺎء اوﻧﻬﺎرو درك ﻣﻲ ﻛﺮدن‪ .‬ﻳﻚ ﺟﻮرﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮﻳﺪه ﺑﻮدن‪...‬‬

‫‪Hogwarts‬‬

‫‪12‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻣﻬﺮﺑﺎن ﻣﺎرﻳﺎ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬ﺗﻮ ﭼﺮا ﻫﻨﻮز ﻧﺸﺴﺘﻲ‪،‬‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ دﻳﮕﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ اﻳﻨﺒﺎر ﺑﺪون ﺗﻌﻠﻞ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﻴﺘﺮ رداﻳﺶ را وارﺳﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ آﭘﺎرات‪ 1‬ﻛﺮدن‬
‫ﺧﺎﻃﺮت ﻣﻮﻧﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﻴﺎ دﺳﺖ ﻣﻦ رو ﺑﮕﻴﺮ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺷﻨﻠﺶ را ﭘﻮﺷﻴﺪ و دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او دراز ﻛﺮد وﻗﺘﻲ ﭘﻴﺘﺮ دﺳﺘﺶ را ﺳﻔﺖ ﭼﺴﺒﻴﺪ اﺣﺴﺎﺳﻲ‬
‫ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪ ﺳﺮﺗﺎﭘﺎي ﺟﻴﻤﺰ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد او را در ﻋﻤﻖ ﻫﺰار ﻣﺘﺮي اﻗﻴﺎﻧﻮس ﻗﺮار داده اﻧﺪ‪ .‬از ﻫﻤﻪ‬
‫ﻃﺮف ﺑﻪ او ﻓﺸﺎر ﻣﻲ آﻣﺪ و ﻧﻔﺲ ﻛﺸﻴﺪن ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺳﺮﻋﺖ ﻛﻪ ﺷﺮوع ﺷﺪه ﺑﻮد از ﺑﻴﻦ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﻫﻮاي ﺗﺎزه رﻳﻪ ﻫﺎي او را ﭘﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻛﻤﻲ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﻴﺰد‪ .‬ﭘﻴﺘﺮ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺣﺪس ﻣﻲ زدم‪ .‬ﻗﺒﻼ ﻳﺎ آﭘﺎرات ﻧﻜﺮدي ﻳﺎ زﻳﺎد اﻳﻨﻜﺎر رو اﻧﺠﺎم ﻧﺪادي‪ .‬ﭼﻮن اﻳﻦ اﺣﺴﺎس ﺗﻬﻮع آور ﺑﻌﺪ از ﺗﻜﺮار زﻳﺎده‬
‫اﻳﻨﻜﺎر از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ره‪...‬‬
‫ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﺎﻗﻲ در ﻛﻨﺎر آﻧﻬﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻴﺎﺑﺎن ﺧﻠﻮت ﮔﺮداﻧﺪ و ﮔﻔﺖ ‪:‬اﻳﻨﺠﺎ دﻳﺎﮔﻮﻧﻪ‪.. .‬‬
‫ﺳﭙﺲ دﻣﺎﻏﺶ را ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﺑﺎﻻ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﻮر ﻣﺠﺪد اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﻛﺎﻣﻼ ﺧﻠﻮت و ﺳﻮت و ﻛﻮر‬
‫ﺷﺪه‪...‬‬
‫او ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه اي ﺧﺎﻟﻲ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬اوﻧﺠﺎ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ وﺳﺎﻳﻞ ﻛﻮﺋﻴﺪﻳﭻ‪ 2‬دﻧﻴﺎرو ﻣﻲ ﻓﺮوﺧﺘﻦ‪،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﺑﮕﺬرﻳﻢ‬
‫ﺑﻬﺘﺮه ﻳﻪ ﭼﻮب ﻓﺮوﺷﻲ ﮔﻴﺮ ﺑﻴﺎرﻳﻢ‪...‬‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬دﺧﺘﺮ اوﻟﻴﻨﺪور‪ 3‬از اﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ اوﻣﺪه و ﺟﺎﻳﻪ ﭘﺪرش رو ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻪ ﭘﺪرش ﻧﺮﺳﻪ اﻣﺎ‬
‫در ﻫﺮ ﺣﺎل ﻳﻚ اوﻟﻴﻨﺪوره‪...‬‬

‫‪13‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Apparate‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Quiditch‬‬

‫‪2‬‬

‫‪Olivander‬‬

‫‪3‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫آﻧﻬﺎ ﺟﻴﻤﺰ را ﺑﻪ ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﺧﻴﺎﺑﺎن ﻛﺸﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬در راه ﭘﻴﺘﺮ ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه اي ﺗﺨﺘﻪ ﻛﻮب ﺷﺪه اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ از ﭘﺸﺖ ﺗﺨﺘﻪ‬
‫ﻫﺎ ﻛﺎﻏﺬﻫﺎي رﻧﮕﻲ و ﺷﺎد آن ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺮادران وﻳﺰﻟﻲ‪ 1‬ﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﻛﺮدن‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﻐﺎزه ﺷﻮﺧﻲ رو‬
‫داﺷﺘﻦ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ دﻳﺪم‪ .‬ﻣﻐﺎزه اوﻧﻬﺎ ﺷﺎدﺗﺮﻳﻦ و زﻧﺪه ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻐﺎزه دﻳﺎﮔﻮن ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﺐ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﺳﻪ ﺗﺎ از‬
‫ﺑﺮادراﺷﻮن ﻛﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﻬﺎي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮدن‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ اﻓﺴﺮده ﺷﺪن‪ .. .‬ﺣﻴﻒ ﺷﺪ‪ ،‬ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻪ اﻓﺮادي ﻣﺜﻞ اوﻧﻬﺎ ﻧﻴﺎز‬
‫داره‪...‬‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮه آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه اي رﺳﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ در آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد »ﭼﻮب ﺳﺎزي اوﻟﻴﻨﺪور«‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ وارد ﺷﺪن‪،‬‬
‫زﻧﮓ ﺑﺎﻻي در ﺑﻪ ﺻﺪا در آﻣﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮي ﺟﻮان ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﭘﻴﺸﺨﻮان ﺑﻮد ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺎ او دﺳﺖ داد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ رو ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ‪ .‬ﻓﻘﺪان ﭘﺪرﺗﻮن ﺿﺎﻳﻌﻪ ﺑﺰرﮔﻴﻪ‪ .‬اون ﭼﻮﺑﺴﺎزي اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﻲ و ﻣﺮدي اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﻴﺘﺮ ﺑﻮد‪.. .‬‬
‫دﺧﺘﺮ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ و ﻟﺒﺨﻨﺪش از ﭘﻴﺘﺮ ﺗﺸﻜﺮ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ از دﻳﺪن ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪،‬ﻛﺪوﻣﺘﻮن ﺑﻪ ﭼﻮب ﻧﻴﺎز‬
‫دارﻳﺪ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻗﺪﻣﻲ ﺟﻠﻮ ﮔﺬاﺷﺖ دﺧﺘﺮ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺑﺪون ﻧﻘﺺ ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺑﻐﻞ ﭼﻮب ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﭼﻮﺑﻬﺎ را ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ داد و ﺑﻌﺪ از‬
‫آﻧﻜﻪ ﺟﻴﻤﺰ آﻧﻬﺎ را ﻟﻤﺲ ﻣﻲ ﻛﺮد آﻧﻬﺎ را از دﺳﺘﺶ ﺑﻴﺮون ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ ﭼﻮﺑﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ را ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻣﻲ‬
‫آورد و ﻧﺎ اﻣﻴﺪ ﺑﺎز ﻣﻲ ﮔﺸﺖ‪ .‬ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻛﻢ ﻛﻢ در دل ﺟﻴﻤﺰ و دﺧﺘﺮ ﺟﺎ ﺑﺎز ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﻲ ﭼﻬﺎر ﭼﻮب‬
‫دﻳﮕﺮ آورد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﺮ ﺗﻮ اﻳﻨﻬﺎ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﻛﺎري از دﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺮ ﻧﻤﻴﺎد‪.. .‬‬
‫ﭼﻬﺮه او ﻛﺎﻣﻼ رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه و ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻫﻴﭽﻜﺪام از آن ﭼﻮﺑﻬﺎ در دﺳﺘﺎن ﺟﻴﻤﺰ ﺟﻮاب ﻧﺪاد‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﻲ‬
‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺷﺮﻣﺴﺎر ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻌﺬرت ﻣﻲ ﺧﻮام‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﺮ ﭼﻲ ﭼﻮب ﺧﻮدم ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدم و ﻫﺮ ﭼﻲ ﭘﺪرم‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد رو اﻣﺘﺤﺎن ﻛﺮدم‪ .‬دﻳﮕﻪ ﻛﻤﻜﻲ‪...‬‬

‫‪Weasleys‬‬

‫‪14‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭼﻬﺮه اش روﺷﻦ ﺷﺪ و ﭼﻨﺎن ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﻓﺮﻳﺎدي از ﻫﻴﺠﺎن زد ﻛﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﻣﺸﺘﺮي اش از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ او ﺑﺎﻫﻴﺠﺎن‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬ﻳﻪ ﭼﻮب ﻣﻮﻧﺪه‪ ،‬ﺻﺎﺣﺐ اون ﻣﺮده و دوﺳﺘﺎﻧﺶ از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻦ ﻛﻪ اون رو ﺑﻪ ﺷﺨﺼﻲ ﻻﻳﻖ ﺑﺪم‪ ،‬ﻣﻦ‪...‬ﻣﻦ‬
‫ﻣﻴﺨﻮاﺳﺘﻢ اوﻧﺮو ﻳﺎدﮔﺎري ﻧﮕﻪ دارم‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪...‬‬
‫او ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎ ﭼﻮﺑﻲ ﻣﺸﻜﻲ و ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ آﻧﻜﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻮب را در دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺖ اﻧﻔﺠﺎري از ﻧﻮر رخ‬
‫داد‪ .‬ﻫﻤﻪ در ﻣﻐﺎزه ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ از ﺟﺎ ﺟﺴﺘﻨﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻔﺴﻲ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﻫﻴﺠﺎﻧﺰده‬
‫ﺑﻮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺎورﺗﻮن ﻧﻤﻲ ﺷﻪ‪ ،‬اﮔﻪ ﺑﮕﻢ ﺻﺎﺣﺐ ﻗﺒﻠﻴﻪ اﻳﻦ ﭼﻮب ﻛﻲ ﺑﻮده‪...‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ دﺧﺘﺮ ﺧﻴﺮه ﺷﺪﻧﺪ و او ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪ :‬اون زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺘﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺪرم ﻣﻲ ﮔﻔﺖ اﻳﻦ ﭼﻮب ﻳﻜﻲ از ﺷﺎﻫﻜﺎرﻫﺎي اوﻧﻪ و ﻓﻘﻂ ﻳﻪ‬
‫ﻟﻨﮕﻪ داره‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻴﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﻟﻨﮕﻪ دﻳﮕﻪ اون ﻛﻴﻪ‪...‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﻛﻪ ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﺮﺷﺎن را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻧﻔﻲ ﺗﻜﺎن دادﻧﺪ و او ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ آرام اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺻﺎﺣﺐ‬
‫ﺟﻔﺖ اون‪ ،‬اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮه‪...‬‬
‫اﻃﻼﻋﺎت ﺟﺪﻳﺪ آﻧﻬﺎ را ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻨﮓ ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﭘﻴﺘﺮ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﻜﻪ‬
‫ﻃﻼ از ﺟﻴﺒﺶ در آورد و دﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻤﻨﻮن‪ ،‬وﻟﻲ ﭘﻮل اون ﻗﺒﻼ ﭘﺮداﺧﺖ ﺷﺪه و ﻣﻦ ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ اون از‬
‫دوﺳﺘﻬﺎي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﭘﻮﻟﻲ ﻧﺪادم‪ .‬ﻓﻘﻂ اﻣﻴﺪوارم ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﭘﺎﺗﺮ از اون اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻴﺪ‪...‬‬
‫وﻗﺘﻲ ﺑﻪ ﺧﻴﺎﺑﺎن ﺧﻠﻮت دﻳﺎﮔﻮن ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺗﺎرﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻬﺘﺮه راﺟﻊ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻮروس ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻲ ﭼﻮن اون ﻧﻪ از ﭘﺎﺗﺮ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﻲ اوﻣﺪ‪ ،‬ﻧﻪ از وﻟﺪﻣﻮرت دل ﺧﻮﺷﻲ داﺷﺖ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺑﺴﻨﺪه ﻛﺮد ﻣﺎرﻳﺎ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاي ﺧﺮﻳﺪ ﻣﻮاد ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي ﺑﻪ ﻧﺎﻛﺘﺮﻳﻦ‪ 1‬ﺑﺮﻳﻢ‪ .‬ﺳﻮروس ﮔﻔﺖ‬
‫دوﺳﺖ داره ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي ﻳﺎد ﺑﺪه‪.. .‬‬
‫‪ -‬ﺑﻬﺘﺮه ﺧﻮدم ﺑﺮم اوﻧﺠﺎ‪ .‬ﺗﻮ وﺟﻴﻤﺰ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﻮﻧﻴﺪ‪...‬‬

‫‪Knockturn‬‬

‫‪15‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫وﻗﺘﻲ او دور ﺷﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻧﺎﻛﺘﺮﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ ﻳﻪ ﺧﻴﺎﺑﻮﻧﻪ‪ .‬وﻟﻲ ﺧﻮب اوﻧﺠﺎ ﺣﺘﻲ در زﻣﺎن ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪن اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﻫﻢ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﺮﺳﻪ ﺑﻪ اﻻن‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ دﻧﺒﺎل ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺮود ﻛﻪ ﻣﺎرﻳﺎ ﻣﺎﻧﻌﺶ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﻴﺘﺮ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺎﺑﻠﻴﻪ و ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ از ﺧﻮدش ﻣﺮاﻗﺒﺖ‬
‫ﻛﻨﻪ‪ .‬از ﻛﻨﺎر ﻣﻦ ﺟﻢ ﻧﺨﻮر‪ ،‬دوران ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻴﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ اﻛﺮاه ﻗﺒﻮل ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺣﺪود ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻘﺪار ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﻲ اﺛﺎث را ﺣﻤﻞ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﺶ ﻧﻴﻮﻣﺪ‪...‬‬
‫ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از دو ﺗﺎ اﺣﻤﻘﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻦ ازم دزدي ﻛﻨﻦ ﻫﻴﭻ ﻣﺸﻜﻠﻲ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﻣﺸﻜﻞ ﺧﺎﺻﻲ‬‫ﻧﺒﻮدن‪...‬‬
‫او ﺟﻤﻠﻪ آﺧﺮ را ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﮔﻔﺖ و ﻣﺎرﻳﺎ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﺸﻜﻮﻛﺎﻧﻪ ﺧﻨﺪﻳﺪه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬ﭼﻴﻜﺎرﺷﻮن ﻛﺮدي ﭘﻴﺘﺮ؟‬
‫ ﻫﻴﭽﻲ ﻓﻘﻂ ﻣﻌﺮوﻓﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﻳﻪ اﺑﺪاﻋﻪ ﺧﻮدم رو روﺷﻮن اﺟﺮا ﻛﺮدم‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬ﺷﻤﺎ ﺟﺎدو ﻫﻢ اﺑﺪاع ﻛﺮدﻳﺪ؟‬
‫ وﻗﺘﻲ ﺟﻮون ﺑﻮدم ﭼﻨﺪﺗﺎﻳﻲ اﺑﺪاع ﻛﺮدم و ﺑﻪ ﺛﺒﺖ رﺳﻮﻧﺪم‪ ،‬اﺳﻢ اﻳﻦ ﻳﻜﻲ ﻓﻀﻠﻪ ﺧﻔﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﻳﻜﻢ ادﺑﺸﻮن‬‫ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻛﻮﺑﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬اﻳﻨﻬﺎرو ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﻢ ﺧﻮﻧﻪ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻳﻚ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻓﻠﻮرﻳﺶ و ﺑﻼﺗﺰ‪ 1‬ﺑﺰﻧﻴﻢ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ‬
‫ﻛﺘﺎب ﺑﺪرد ﺑﺨﻮري داره ﻳﺎ ﻧﻪ‪...‬‬
‫ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺳﺮو ﺗﻪ اﻳﻦ ﻣﺮد رو ﺑﺰﻧﻲ ﺗﻮ ﻛﺘﺎﺑﻪ‪...‬‬
‫ﻓﻠﻮرﻳﺶ و ﺑﻼﺗﺰ ﺷﻠﻮﻏﺘﺮﻳﻦ ﻣﻐﺎزه دﻳﺎﮔﻮن ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻤﻌﻴﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎﻳﻲ در اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ اﻳﺴﺘﺎده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺷﻔﺎدﻫﻨﺪﮔﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺑﺎزدﻳﺪ ﻛﻨﻨﺪه اي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫‪Flourish and Blotts‬‬

‫‪16‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﻪ زﻧﻲ ﭼﺎق ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ ﭘﻴﻮﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ﻛﺘﺎﺑﻬﺎي آﺷﭙﺰي ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻤﻌﻴﺖ رﻓﺖ و‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ و در واﻗﻊ ﻣﻐﺎزه ﭘﺮ از ﻣﺸﺘﺮﻳﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮي ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﻗﻬﻮه اي وزوزي ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺟﺮ و ﺑﺤﺚ ﺑﺎ ﭘﺴﺮي ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺎﻟﺘﺶ ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻨﺎك‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﺣﻖ داد ﻛﻪ آب دﻫﺎﻧﺶ را از ﺗﺮس ﻗﻮرت ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮي ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي ﺑﻲ اﺣﺴﺎس در‬
‫ﻛﻨﺎر آﻧﻬﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮاﻫﺮ ﭘﺴﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﻬﺮه اش ﺣﺘﻲ از ﺳﻮروس ﻫﻢ ﺳﺮدﺗﺮ و ﻏﻤﮕﻴﻨﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺪر‬
‫ﺧﻮاﻫﺮ و ﺑﺮادر ﻧﻴﺰ در ﻛﻨﺎرﺷﺎن ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮا آﻧﻬﺎ ﺧﺎﻧﻮاده ﭘﺮ ﺟﻤﻌﻴﺘﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬زﻳﺮا دو ﭘﺴﺮ دوﻗﻠﻮ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮرد آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ‬
‫ﺟﺰء آن ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺪر و ﻣﺎدر دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﻬﻮه اي ﻧﻴﺰ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ اﻣﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮز‬
‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اي ﻟﺒﺎس ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻛﺎﻣﻼ ﻧﮕﺮان ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬دو دﺧﺘﺮ ﺑﻠﻮﻧﺪ زﻳﺒﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﺎدر ﺧﻮد در ﺣﺎل‬
‫ﺧﻮاﻧﺪن ﻋﻨﻮان ﻛﺘﺎﺑﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ دﺳﺖ ﭘﺎﭼﻪ ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ او را ﻧﺎدﻳﺪه ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻳﻚ‬
‫ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺮاه آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻴﺮﻣﺮدي ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬ﭼﺎق و ﺗﺎس ﺑﺎ ﺳﺒﻴﻠﻬﺎﻳﻲ ﭘﺮ ﭘﺸﺖ‪ .‬ﺟﻮري ﺑﻪ ﭘﻴﺘﺮ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ‬
‫او را ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﺮدد اﺳﺖ ﻛﻪ ﺟﻠﻮ ﺑﺮود و ﺑﺎ او ﺳﻼم و اﺣﻮال ﭘﺮﺳﻲ ﻛﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮﻳﻦ ﻗﻔﺴﻪ‬
‫رﺳﺎﻧﺪ و ﺷﺎﻧﺴﻲ ﻛﺘﺎﺑﻲ را ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﺸﻜﻮﻛﺎﻧﻪ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ‬
‫ﺟﺪﻳﺖ ﻛﺘﺎب را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮ روي ﺟﻠﺪ آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪:‬‬
‫ﻗﻮﻳﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﻫﺎي دﻓﺎﻋﻲ و ﺗﻬﺎﺟﻤﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻛﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ راﻫﻨﻤﺎي ﺷﻴﻮه ﻫﺎي دوﺋﻞ‬

‫ﻛﺘﺎب ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻗﻄﻮر و ﺑﺰرﮔﻲ ﺑﻮد و وﻗﺘﻲ ﺟﻴﻤﺰ آن را از وﺳﻂ ﺑﺎز ﻛﺮد و ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ورق زد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ‬
‫ﺣﺮوﻓﻲ رﻳﺰ ﻣﻄﺎﻟﺐ آن را ﻧﻮﺷﺘﻪ اﻧﺪ‪ .‬ﺑﺪون ﺷﻚ ﻳﺎدﮔﻴﺮي و ﺧﻮاﻧﺪن ﻣﻄﺎﻟﺐ آن ﻣﺪت زﻳﺎدي ﺑﻪ ﻃﻮل ﻣﻲ اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ ﺻﻔﺤﺎت آن را ول ﻛﺮد و ﺗﻨﻬﺎ ﺟﻠﺪ آن ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ آن را ﻧﻴﺰ ﺑﺒﻨﺪد‪ ،‬ﻛﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺗﻮﺟﻪ او را‬
‫ﺟﻠﺐ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮ روي ﺻﻔﺤﻪ اول آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪:‬‬

‫اﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎﻳﺰه را از ﺳﻮي اﻧﺠﻤﻨﻬﺎي دﻓﺎﻋﻲ از آن ﺧﻮد ﻛﺮده‪ ،‬و ﺗﻮﺳﻂ آﻟﺒﻮس ﭘﺮﺳﻴﻮال وﻟﻔﺮﻳﻚ ﺑﺮاﻳﺎن‬
‫داﻣﺒﻠﺪور‪ ،1‬ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺮن‪ ،‬ﺑﻪ رﺷﺘﻪ ﺗﺤﺮﻳﺮ در آﻣﺪه اﺳﺖ‪...‬‬

‫‪Albus Percival Wulfric Brian Dumbledore‬‬

‫‪17‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺧﻮاﻧﺪن اﻳﻦ ﺟﻤﻼت و ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ از ﺳﻮروس در ﻣﻮرد داﻣﺒﻠﺪور ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻛﺘﺎب را‬

‫ﻣﺠﺪدا ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در ﺻﻔﺤﺎت ﻣﻲ ﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻛﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ اي را ﺧﻮاﻧﺪ ‪:‬ورد »اﻻﻣﻴﺲ ﭘﺘﺮﻳﻜﻮ‪ «1‬ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﺑﻲ ﻛﻼم اﺟﺮا ﺷﻮد‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ را ﺧﻠﻊ ﺳﻼح و ﻣﺼﺪوم ﻛﻨﺪ و ﺟﺎدوي ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﺟﻤﻠﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد ﺻﺪاي ﭼﻨﺪﻳﻦ آﭘﺎرات او را از ﺟﺎ ﭘﺮاﻧﺪ‪...‬‬

‫‪Alamis Petrico‬‬

‫‪18‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﭼﻬﺎرم‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮاﻧﻲ ﺳﻴﺎه ﭘﻮش ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﻬﺎﻳﻲ رﻋﺐ اﻧﮕﻴﺰ در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﺸﺎن آﻧﻬﺎ را ﻫﺪف ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺪون ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻗﺒﻠﻲ و ﭘﻴﺶ از آﻧﻜﻪ ﻧﻘﺎب ﭘﻮﺷﺎن و ﻳﺎ اﻃﺮاﻓﻴﺎﻧﺶ ﺣﺘﻲ ﻳﻚ اﻳﻨﭻ ﺗﻜﺎن ﺑﺨﻮرﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را‬
‫ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ وردي را ﻛﻪ ﺑﻠﺪ ﺑﻮد در ذﻫﻨﺶ ﺟﺎري ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ زﻣﻴﻦ ﺑﻪ ﻟﺮزه در آﻣﺪ و ﻧﻮري ﻧﻘﺮه اي‬
‫ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎرﻫﺎي ﭘﻲ در ﭘﻲ ﮔﻮش را آزار ﻣﻲ داد و ﺻﺪاي ﻧﻌﺮه ﻫﺎي دردآﻟﻮد ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ‬
‫رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ ﻧﻮر از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ و ﮔﺮد و ﺧﺎﻛﻬﺎ ﻓﺮو ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎن ﺣﻴﺮت زده ﻫﻤﻪ‪ ،‬ﻧﻘﺎب ﭘﻮﺷﺎن‪ ،‬ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻬﺎي در ﻫﻢ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻘﻴﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ در ﻛﺘﺎب ﻓﺮوﺷﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﺑﺘﺪا ﺑﺎ ﺳﺮ در ﮔﻤﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﺟﻴﻤﺰ و ﭼﻮب در دﺳﺖ او را دﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد او ﻛﻲ ﭼﻮﺑﺶ را ﻛﺸﻴﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﭘﻴﺘﺮ زود ﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ‪ .‬ﺳﻘﻠﻤﻪ اي ﺑﻪ ﻣﺎرﻳﺎ زد‪ ،‬دﺳﺖ‬
‫ﺟﻴﻤﺰ را ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد را ﮔﺮﻓﺖ و او را از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎن ﻛﻨﺠﻜﺎو دﻳﮕﺮان‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺸﺎر ﻣﺮﮔﺒﺎر آﭘﺎرات ﺟﻴﻤﺰ را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬آﻧﻬﺎ در ﺧﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﻮروس ﺑﺎ ﺑﻲ ﺗﻔﺎوﺗﻲ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﺸﺎن ﻣﻲ آﻣﺪ‪ ،‬وﻟﻲ وﻗﺘﻲ ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ را ﺑﺮ روي ﺟﻴﻤﺰ دﻳﺪ ﺑﺎ اﺧﻢ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟ ﺷﻤﺎ ﭼﺘﻮن ﺷﺪه؟‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺪون آﻧﻜﻪ ﺑﻪ او ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻴﻤﺰ ﻟﻄﻔﺎ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪه ﺑﺒﻴﻨﻢ ﭼﻄﻮر اوﻧﻜﺎر رو ﻛﺮدي‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﻣﻦ ﻣﻦ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ دادن ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻛﺘﺎب را ﺑﻪ ﭘﻴﺘﺮ داد‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﻛﻤﻲ ﮔﺸﺘﻦ ورد را ﺑﺎ ﻛﻤﻚ‬

‫ﭘﻴﺘﺮ ﭘﻴﺪا ﻧﻤﻮد و ﭘﻴﺘﺮ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ﺷﺪ‪ :‬ورد »اﻻﻣﻴﺲ ﭘﺘﺮﻳﻜﻮ« ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﻴﺮ ﻛﻼﻣﻲ اﺟﺮا ﺷﻮد ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺧﻠﻊ ﺳﻼح و ﻣﺼﺪوم ﻛﻨﺪ و ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻌﺪاد‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮاﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﻣﺨﺘﺮع آن ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ آن را اﺟﺮا ﻛﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﺻﺪ ﻧﻔﺮ ﻧﺮﺳﺪ اﻳﻦ ﺟﺎدو ﺑﻪ ﺗﻤﺮﻛﺰي زﻳﺎد و‬
‫ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﻧﻬﻔﺘﻪ ﻓﺮاﺗﺮ از ﺣﺪ ﻣﻌﻤﻮل ﻧﻴﺎز دارد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻳﮕﺮان ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪ‪ :‬او ﺟﻤﻼت آﺧﺮ را ﻧﺨﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻣﻜﺜﻲ ﺑﺎ ﻟﻜﻨﺖ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺣﺎﻻ اﻳﻦ‬
‫ﻳﻌﻨﻲ ﭼﻲ؟ ﭘﺲ ﭼﺮا ﻣﻦ ﻫﻤﻮن دﻓﻌﻪ اول ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ اﺟﺮاش ﻛﻨﻢ‪...‬‬

‫‪19‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺳﻮروس ﻛﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎواﻧﻪ او را ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻌﻨﻴﺶ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﻫﺴﺘﻲ و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﻨﺖ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﻲ اوﻣﺪي ﻛﻪ ﻣﻦ اﺳﺘﺎد اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدم‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﻴﺎرم‪ ،‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﺪرﺳﻪ دﻳﮕﻪ ﻣﻲ‬
‫رﻓﺘﻲ ﻛﻪ ﺧﺐ در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻛﻤﻜﻲ ﺑﻜﻨﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺣﺮف او را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﺑﺪون آﻧﻜﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺎم ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺑﻪ رﺧﺖ ﺧﻮاﺑﺶ رﻓﺖ‪ .‬او ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ ﺑﻴﺪار ﺑﻮد‬
‫و ﺑﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎت اﻓﺘﺎده ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ او ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﺑﻮد ؟ ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺼﻮري ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن ﻟﺮزﺷﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ وﻗﺘﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در ﮔﺬﺷﺘﻪ از ﻗﺪرﺗﺶ ﺑﻪ درﺳﺘﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻜﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻴﺶ از ﺑﻴﻦ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ ﺧﻮاﺑﻲ ﻧﺎ آرام ﻓﺮو رﻓﺖ‪...‬‬
‫***‬
‫ﭘﻴﺘﺮ‪ ،‬ﻣﺎرﻳﺎ و ﺳﻮروس در ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ در ﺳﻜﻮت ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻮروس ﺳﻜﻮت را‬
‫ﺷﻜﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ اون در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﺒﻮده و ﺑﺮ ﺧﻼف ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﻪ اون ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ اون ﺗﻮ ﻫﻴﭻ‬
‫ﻣﺪرﺳﻪ دﻳﮕﻪ اي ﻫﻢ ﻧﺒﻮده‪ .‬ﺗﻮ ﻫﺮ ﻣﺪرﺳﻪ اي ﻛﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻏﻴﺮ ﻋﺎدي ﻛﻪ داره ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺳﺮ و ﺻﺪاي زﻳﺎدي ﻣﻲ ﻛﺮد‬
‫و اﺳﻤﺶ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺨﺼﻲ رو ﺳﺮاغ ﻧﺪارم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺗﻮن ﻛﻤﻲ ﻣﺸﻜﻮك ﻧﻴﺴﺖ‪...‬‬
‫ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺲ ﻛﻦ ﺳﻮروس ﻓﻘﻂ ﭼﻮن ﻗﻮﻳﻪ ﻣﺸﻜﻮﻛﻪ ؟ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺷﻚ داري‪.. .‬‬
‫ﺳﻮروس ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ اون ﺷﻤﺎ رو ﻳﺎد ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ اﻧﺪازه اﻣﺎ ﻗﺒﻮل ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ‬
‫ﻣﺸﻜﻮﻛﻪ‪...‬‬
‫آﻧﻬﺎ در اﺑﺘﺪا ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺣﺮف او را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﻴﺘﺮ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻨﻜﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم‬
‫ﺑﺎﻻﻳﻪ ﺳﺮش درﺳﺖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﻛﻤﻲ ﻗﻀﻴﻪ رو ﻣﺸﻜﻮك ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﺧﺐ‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺟﺰء دارو دﺳﺘﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮده‬
‫ﺑﺎﺷﻪ‪...‬‬

‫‪20‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺳﻮروس ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ رد ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺟﺰء ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻮدم و اوﻧﺠﺎ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﺟﺎدوﮔﺮي‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﻴﻢ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻛﻢ ﺳﻦ و ﺳﺎل دراﻛﻮ ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﻪ اون ﻫﻢ اﻻن ﺻﺤﻴﺢ و ﺳﺎﻟﻢ ﭘﻴﺶ ﻣﺤﻔﻠﻪ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه‬
‫ﺑﻬﺶ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ اون اﻻن ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﺳﺖ و ﺑﻪ روﺷﻨﻲ ﻧﺸﻮن داده ﻛﻪ ﺗﻌﻠﻘﻲ‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎدوﻳﻪ ﺳﻴﺎه ﻧﺪاره‪ ،‬ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬ﺧﻮب ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﺎ رﻓﺘﺎرﻣﻮن ﻛﺎري ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ اون ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﺎدوﻳﻪ ﺳﻴﺎه ﻛﺸﻴﺪه‬
‫ﻧﺸﻪ و ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﮔﺮاﻳﺸﻲ ﻫﻢ ﺑﻪ اون ﺳﻤﺖ ﻧﺪاره‪...‬‬
‫ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﻪ ﻛﺘﺎب ﺿﺮﺑﻪ اي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟ ﺑﻪ ﻓﻠﻮرﻳﺶ و ﺑﻼﺗﺰ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻴﻢ؟‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﺑﻌﺪ از ﻛﻤﻲ ﻓﻜﺮ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ‪...‬ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ ﻳﺎدﻣﻪ آﻟﺒﻮس در ﻣﻮرد اﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‬
‫اﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻫﻜﺎر اون در زﻣﻴﻨﻪ ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺟﺎدوﻳﻪ ﺳﻴﺎﻫﻪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺑﺎر ﺑﻪ اون اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ اﮔﺮ ﻛﺴﻲ‬
‫ﺑﺘﻮﻧﻪ اون رو ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮه و ﺑﺘﻮﻧﻪ از اون اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻪ‪ ،‬در دوﺋﻞ ﻛﺮدن ﺑﻪ ﺣﺪ و اﻧﺪازه ﻫﺎي اون ﻣﻲ رﺳﻪ ﻣﻦ‪...‬ﻣﻦ ﻣﺪﺗﻲ‬
‫ﻳﻚ ﺟﻠﺪ ازش اﻣﺎﻧﺖ ﮔﺮﻓﺘﻢ اﻣﺎ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﭼﻨﺪاﻧﻲ ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدم‪...‬‬
‫او اﻳﻦ را ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ و اﻓﺰود‪ :‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺪﻳﻤﺶ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ازش اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻪ و در دوﺋﻞ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﺧﺪا‬
‫ﻣﻲ دوﻧﻪ ﻛﻪ دﻧﻴﺎ ﭼﻘﺪر ﺑﻪ ﺟﺎدوﮔﺮاﻧﻲ ﻣﺜﻞ اون ﻧﻴﺎز داره‪.. .‬‬
‫ﺳﻮروس ﻛﻪ ﺑﺨﺸﻬﺎﻳﻲ از ﻛﺘﺎب را ﻣﻲ ﺧﻮاﻧﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺷﻴﻮه ﻫﺎي دوﺋﻠﻪ‪ .‬ﺗﻮش ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺗﺴﻠﻂ ﺑﺮ‬
‫ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ‪ ،1‬ذﻫﻦ روﺑﻲ‪ 2‬و ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﻲ ﻛﻼم ﺿﺮورﻳﻪ‪.. .‬ﺧﻮب ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺗﻮ اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ ﻣﻦ و ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﻛﻤﻜﺶ‬
‫ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫***‬
‫او در ﺳﺎﻟﻨﻲ ﺑﺰرگ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻀﺎي آﻧﺠﺎ ﺗﺎرﻳﻚ و روﺷﻦ ﺑﻮد و ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﻳﻲ رﻋﺐ آور ﺑﺮ روﻳﻪ دﻳﻮارﻫﺎ ﻧﺼﺐ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻫﺎﻳﻲ از ﻣﻮﺟﻮداﺗﻲ ﺗﺮﺳﻨﺎك در ﺟﺎي ﺟﺎي ﺳﺎﻟﻦ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲ ﺧﻮرد‪...‬‬

‫‪21‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Occlumency‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Legilimency‬‬

‫‪2‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﻣﺎرﻳﺎ از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺑﻪ آﺷﭙﺰ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ دور ﻣﻴﺰ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ او ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﻴﺘﺮ ﻛﺘﺎب‬
‫ﻗﻄﻮر را روي ﻣﻴﺰ ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﻣﺎ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻳﻢ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻗﺪرﺗﻬﺎي اﻋﺠﺎب آورت ﻫﻢ ﻣﺎ رو راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ‬
‫ﻧﻜﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ رﺳﻴﺪﻳﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻛﻤﻚ زﻳﺎدي ﺑﻜﻨﻪ‪ .‬ﺑﺎ دﻗﺖ اون رو ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﻦ و‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻮش ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه رو ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮد و ﺳﻮروس ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﻬﺖ ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ ﻳﺎد ﻣﻲ دم و ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ذﻫﻦ روﺑﻲ رو از‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮي‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﺑﺮاي ﻳﺎدﮔﻴﺮي ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﻲ ﻛﻼم ﻻزم ﺑﺎﺷﻪ زﻳﺎد وﻗﺖ ﺑﮕﺬارﻳﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ و ذﻫﻦ روﺑﻲ ﭼﻴﻦ؟‬
‫ ذﻫﻦ روﺑﻲ ﺣﻤﻠﻪ ذﻫﻨﻴﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺟﺎدو ﺑﻪ ﻻﻳﻪ ﻫﺎي ذﻫﻨﻴﻪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻧﻔﻮذ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ و اوﻧﻬﺎرو ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﻣﻲ‬‫دي‪ .‬اﻳﻦ ﻛﺎر ﻫﻨﺮ ﻇﺮﻳﻔﻴﻪ و ﺑﻪ وﻗﺖ ﻧﻴﺎز داره‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎ اﺳﺘﺎد ﺷﺪن در اﻳﻦ ﻛﺎر ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ از اون در دوﺋﻞ ﻫﻢ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻲ؛‬
‫ﺑﺎ ﺑﺮرﺳﻲ ذﻫﻦ ﺣﺮﻳﻔﺖ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﻔﻬﻤﻲ اون ﭼﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاد اﺟﺮا ﻛﻨﻪ و ﻛﺎر ﻣﻔﻴﺪي اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪.. .‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ از اﻳﻦ ﻛﺎر ﺧﻮﺷﺶ آﻣﺪه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺣﺎﻻ ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ دﻳﮕﻪ ﭼﻴﻪ؟‬
‫ دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ ذﻫﻨﺮوﺑﻲ رو ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﮔﻦ‪ .‬اون ﻫﻢ ﺟﺎدوﻳﻲ ذﻫﻨﻴﻪ‪ ،‬ﻳﺎدﮔﻴﺮﻳﺶ ﻛﻤﺘﺮ از ذﻫﻦ روﺑﻲ وﻗﺖ‬‫ﻣﻲ ﺑﺮه‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻌﻨﻴﺶ اﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ آﺳﻮﻧﻪ‪ .‬در ﻳﻚ دوﺋﻞ واﻗﻌﺎ ﺿﺮورﻳﻪ ﻛﻪ ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮي ذﻫﻦ و زﺑﺎﻧﺖ رو ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻬﺪاري‬
‫ﺗﺎ ﺣﺮﻳﻔﺖ ﻧﻔﻬﻤﻪ ﺗﻮ ﭼﻄﻮر ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ و اﻳﻨﻄﻮري ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اون رو ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﻛﻨﻲ و ﺑﻪ اون ﺿﺮﺑﻪ اي ﻣﻬﻠﻚ ﺑﺰﻧﻲ‪...‬‬
‫ﺳﻮروس ﻧﺎﮔﻬﺎن در ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﻏﺮق ﺷﺪ‪ .‬او اﻳﻦ ﻧﺼﻴﺤﺖ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﺳﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ زﻳﺎد از او ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﻲ‬
‫آﻣﺪ ﻫﻢ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ او ﺧﻨﮕﺘﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﺣﺮﻓﻬﺎي او را ﺑﻔﻬﻤﺪ و ﻳﺎ اﺻﻮﻻ ﺗﻼﺷﻲ ﺑﺮاي ﻳﺎد ﮔﻴﺮي آن ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻟﻘﻤﻪ اش را ﻗﻮرت داده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺟﺎدوﻫﺎرو ﺑﻲ ﻛﻼم اﺟﺮا ﻛﻨﻢ‪ ،‬دﻳﺮوز ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر رو ﻛﺮدم‪...‬‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻪ ﺳﻮروس ﭘﻴﺘﺮ ﺟﻮاب داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﺟﺎدو ذاﺗﺎ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻲ ﻛﻼم ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮاﻳﻪ اﻳﻨﻄﻮر ﺟﺎدوﻫﺎ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ‬
‫ﺗﻤﺮﻛﺰ زﻳﺎدي ﺑﻜﻨﻲ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ در اﻳﻦ ﻛﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ اﺟﺮا ﻛﺮدي‪ ،‬ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﺷﻜﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺧﺐ‪ ،‬ﭘﻴﺪا‬
‫ﻛﺮدن ﻣﻬﺎرت در ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﻲ ﻛﻼم ﺿﺮري ﻧﺪاره‪...‬داره؟‬

‫‪22‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ رد ﻛﺮد و ﺳﻮروس ﻛﻪ ﻇﺎﻫﺮا از اﻓﻜﺎر ﺧﻮد ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻋﻼوه ﺑﺮ اون ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﺳﺎزي ﻫﻢ ﻳﺎد ﻣﻲ دم‪ ،‬وردﻫﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ و ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻠﺖ ﻫﻢ ﺑﺎ ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ‪ .‬ﺑﻘﻴﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻫﻢ ﻛﻪ ﻛﺸﻜﻪ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﻫﺎرو ﻳﺎد‬
‫ﺑﮕﻴﺮي ﻛﺎﻓﻴﻪ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬ﺟﺎﻧﻮر ﺷﻨﺎﺳﻲ و ﮔﻴﺎه ﺷﻨﺎﺳﻲ ﻫﻢ ﻣﻬﻤﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺗﻮ اﻳﻦ زﻣﺎﻧﻪ ﻛﻪ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ از ﻫﺮ‬
‫ﭼﻴﺰي اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮب اﮔﺮ ﺧﻮدت اون ﻫﺎ رو ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻓﺮا ﺑﮕﻴﺮي ﺑﻬﺘﺮه‪...‬‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪ :‬درﻣﺎﻧﮕﺮي ﻫﻢ ﻫﻨﺮ ﻇﺮﻳﻔﻴﻪ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻪ درد ﻣﻲ ﺧﻮره‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﺒﺎﻧﻴﻪ اﺑﺘﺪاﻳﻴﺶ رو ﻳﺎد‬
‫ﺑﮕﻴﺮي‪.. .‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻗﻮرت داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ ﻃﻮري ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻃﻮل ﻣﻲ ﻛﺸﻪ‪...‬‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﺷﺎﻧﻪ اي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﻪ ﻣﺎ وﻗﺘﻬﺎي آزاد زﻳﺎدي دارﻳﻢ‪ .‬ﺗﺎ اﻣﺮوز ﻫﺪف ﻣﺸﺘﺮﻛﻤﻮن ﻛﻪ درﻣﺎن ﺗﻮ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻣﺎ رو ﺳﺮ ﮔﺮم ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮب از اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮﻣﻮن ﻳﻚ ﻫﺪف داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ ،‬اون ﻫﻢ‬
‫آﻣﻮزش ﺗﻮ ﻫﺴﺘﺶ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﺸﻜﺮ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬واﻗﻌﺎ از ﻟﻄﻔﺘﻮن ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ‬
‫اﻧﺴﺎﻧﻬﺎي ﺑﻲ ﻧﻈﻴﺮي ﻫﺴﺘﻴﺪ‪...‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ دﺳﺘﺸﺎن را ﺗﻜﺎن دادﻧﺪ‪...‬‬

‫‪23‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫ﺳﻮروس ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺟﺎدو ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﺣﺮﻳﻔﺶ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﺟﺎدوﻫﺎ را ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ‬
‫ﻣﻐﺮور و از ﺧﻮد راﺿﻲ ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺎدوي ﺧﻠﻊ ﺳﻼﺣﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻓﺮﺳﺘﺎد و او در ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ‬
‫زدﻧﻲ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ و ﭘﺸﺖ او ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺸﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﭘﻴﺶ از آﻧﻜﻪ ﺑﺮﮔﺮدد ﺟﺎدوﻳﻲ از او ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ اش اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺗﺎ آن زﻣﺎن‬
‫ﭼﻴﺰي از آن ﺟﺎدو ﻧﺸﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎدو ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻋﻼوه ﺑﺮ آﻧﻜﻪ او را ﺑﻪ دﻳﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻛﻮﺑﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺷﻌﻠﻪ‬
‫ﻫﺎﻳﻲ ﻧﺎزك او را ﺑﺒﻨﺪد‪ .‬رﻫﺎﻳﻲ از آن ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ دﻣﺎﻏﺶ را ﺑﺎﻻ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺮدي وﻟﻢ‬
‫ﻛﻦ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﺟﺎدو را ﺑﺎﻃﻞ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ از ﺧﻮد راﺿﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب ﺳﻮروس ﻧﻈﺮت ﭼﻴﻪ؟‬
‫ﺳﻮروس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ رداﻳﺶ را ﻣﻲ ﺗﻜﺎﻧﺪ ﺑﻪ ﺟﻮان ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ در آن ﻳﻚ ﺳﺎل و ﻧﻴﻢ ﻛﻪ از ﺷﺮوع‬
‫آﻣﻮزﺷﺶ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮزي اﻧﻔﺠﺎري و ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ در ﻣﻮرد دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ‬
‫ﺟﺎدوﻳﻪ ﺳﻴﺎه ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬او ﺗﻨﻬﺎ در ﭼﻬﺎر روز ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و در ﻣﺪت دو ﻣﺎه در ذﻫﻦ روﺑﻲ ﺣﺘﻲ‬
‫از او و ﭘﻴﺘﺮ ﻫﻢ ﻣﺎﻫﺮﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬وﺟﻮد ﻛﺘﺎب آﻟﺒﻮس ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ او ﺟﺎدوﻫﺎي وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ را در زﻣﻴﻨﻪ ﻣﺒﺎرزه‬
‫ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬ﻋﻼوه ﺑﺮ آن در ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي‪ ،‬ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ‪ ،‬وردﻫﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ و ﭼﻴﺰﻫﺎي دﻳﮕﺮي ﻛﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻧﻴﺰ‬
‫ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻧﻪ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎي دﻳﮕﺮ و ﻧﻪ اﺳﺘﺎداﻧﺶ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺘﺎب آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪادﻫﺎي‬
‫ﺷﮕﺮف او ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﻮروس ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ روزي ﺟﻮان ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرگ و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ‬
‫ﻛﻪ در ﻫﻤﺎن زﻣﺎن ﻫﻢ در ﺷﺎﺧﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ دﻓﺎع ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ ﺧﻮب ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻮروس ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺳﺮد ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ اش ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻮ ﺣﻖ داﺷﺘﻲ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﺑﺘﻮﻧﻲ اﻳﻨﻘﺪر ﺧﻮب ﺑﺎ ﻣﻦ دوﺋﻞ ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻦ ﺗﻮ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺪارم وﻟﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ رو ﻫﻢ ﺑﺪوﻧﻲ‪...‬‬
‫ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺟﻴﻤﺰ درﻫﻢ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬اوﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﻲ ﻛﻨﻦ‪ .‬واﻗﻌﺎ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ اﻳﻦ رﻓﺘﺎرﺷﻮن ﺣﺎﻟﻢ رو ﺑﻪ‬
‫ﻫﻢ ﻣﻲ زﻧﻪ‪...‬‬

‫‪24‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﭘﺴﺮ اوﻧﻬﺎ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻣﺮده‪ ،‬اوﻧﻬﺎ دوﺳﺖ ﻧﺪارﻧﺪ ﺗﻮ رو ﻫﻢ از دﺳﺖ ﺑﺪن‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ‬‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪي ﻳﺎ ﻧﻪ وﻟﻲ اوﻧﻬﺎ ﺗﻮ رو ﺑﻪ اﻧﺪازه ﭘﺴﺮﺷﻮن دوﺳﺖ دارﻧﺪ‪ .‬اواﻳﻞ ﺗﻮ ﻳﺎد آور اون ﺑﺮاﺷﻮن ﺑﻮدي‪ ،‬اﻣﺎ اوﻧﻬﺎ اﻻن‬
‫ﺗﻮرو واﻗﻌﺎ ﻓﺮزﻧﺪ ﺧﻮدﺷﻮن ﻣﻲ دوﻧﻨﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﭼﺎپ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻧﻤﻲ ﮔﺬارﻧﺪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ‬
‫ﻣﺒﺎرزﻳﻦ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪم؟‬
‫ﺳﻮروس ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ وارد ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ آن دو ﭘﺎﻳﺎن دادﻧﺪ‪ ،‬ﭘﻴﺘﺮ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫اﻳﻦ ﺳﺮ و ﺻﺪاﻫﺎ ﺑﺮاي ﭼﻴﻪ؟‬
‫ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺳﻮروس در ﻫﻢ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻴﭽﻲ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺎش رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻛﻨﻪ ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺎ ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ‬
‫ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻧﮕﻬﺪاري از ﺧﻮدش رو داره‪...‬‬
‫او ﺑﺎ اﺧﻤﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ آن دو ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻮاﻧﻲ ﺑﻪ ﺳﻦ اون ﻣﺮد ﺣﺴﺎب ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ ﻫﻢ دﻳﮕﻪ ﺷﻮرش‬
‫رو در آوردﻳﻦ‪...‬‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ رﺑﻄﻲ ﺑﻪ ﻣﺮد ﻳﺎ ﺑﭽﻪ ﺑﻮدن ﻧﺪاره‪ ،‬ﻣﺎ در دوران ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻲ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ .‬ﻣﮕﻪ ﻣﻦ و ﻣﺎرﻳﺎ‬
‫ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ؟ ﭘﺲ ﻻﺑﺪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﭽﻪ اﻳﻢ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ از ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻴﺮون ﻧﻤﻲ رﻳﻢ‪...‬‬
‫ اون ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ از ﻫﺮ ﺳﻪ ﺗﺎﻳﻪ ﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮه‪،‬اﻳﻨﻄﻮري ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻦ‪...‬‬‫او ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪ اﺧﻢ آﻟﻮد ﻣﺎرﻳﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﺣﺮﻳﻒ اون ﻧﻤﻲ ﺷﻪ‪...‬اﻟﺒﺘﻪ اوﻧﻬﺎ‬
‫ﺟﻮاﻧﻤﺮداﻧﻪ ﻣﺒﺎرزه ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻨﺪ و وﻗﺘﻲ آدم ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﻨﺪﺗﺎ از اوﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﻴﺮه ﺑﻬﺘﺮه ﻣﺒﺎرزه ﻧﻜﻨﻪ‪...‬‬
‫او اﻳﻦ را ﻫﺸﺪار ﮔﻮﻧﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ اون ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﻴﺮون ﺑﺮه و ﺧﻮدش ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺴﺐ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺪوﻧﻴﺪ ﻛﻪ اون ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﺣﺘﺮاﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻗﺎﺋﻠﻪ ﺑﺪون اﺟﺎزه ﻧﻤﻲ ره وﮔﺮﻧﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم از ﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺟﻠﻮش‬
‫رو ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ‪...‬‬

‫‪25‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻣﺎرﻳﺎ و ﭘﻴﺘﺮ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺮدد ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻲ‬
‫ﻧﺪارم‪ ،‬ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﭼﻴﻪ ﻣﺎرﻳﺎ؟‬
‫ﻣﺎرﻳﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ اﻧﺪاﺧﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻬﺮﺑﺎن زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻲ ﻧﺪارم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻋﺎﻟﻲ ﺷﺪ‪ ،‬راﺳﺘﺸﺮو ﺑﺨﻮاﻳﻦ دﻳﮕﻪ دارم از ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ زﻧﺪاﻧﻲ ﺑﻮدن دﻳﻮوﻧﻪ ﻣﻲ‬
‫ﺷﻢ‪...‬ﭼﻴﺰي ﻣﻲ ﺧﻮاﻳﻦ از دﻳﺎﮔﻮن ﺑﺮاﺗﻮن ﺑﺨﺮم؟‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺟﻮاب رد دادﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻋﺎﺷﻖ آن ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮدﻣﺎن ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻬﺮﺑﺎن و ﺷﺮﻳﻔﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺳﻮروس ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺮد و ﺑﻲ ﺗﻔﺎوت ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮ او ﺑﺎ ﺑﺎﻃﻨﺶ زﻣﻴﻦ ﺗﺎ آﺳﻤﺎن ﻓﺮق ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ‬
‫اﻃﺎﻗﺶ رﻓﺖ و ﺷﻨﻠﺶ را روي دوﺷﺶ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺻﻔﺤﺎت ﺑﺎز روي ﺗﺨﺘﺶ ﺑﻮد‪ .‬او ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬
‫ﺷﻴﻮه ﻫﺎي دوﺋﻞ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد و ﺷﺐ و روز ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﺣﺘﻲ ﺑﻴﺴﺖ‬
‫درﺻﺪ از ﺟﺎدوﻫﺎ را ﻫﻢ ﻓﺮا ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬او اواﻳﻞ ﮔﻤﺎن ﻣﻲ ﻛﺮد اﺟﺮا ﻛﺮدن ﻫﻤﻪ ﺟﺎدوﻫﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻧﻜﻪ در ﻛﺘﺎب ﻓﺮوﺷﻲ‬
‫ﻓﻠﻮرﻳﺶ و ﺑﻼﺗﺰ اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد آﺳﺎن اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮا آن ﺟﺎدو ﺟﺰء ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﺘﻮﺳﻂ ﻛﺘﺎب ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺷﺼﺖ درﺻﺪ ﺟﺎدوﻫﺎ در ﻫﻤﺎن ﺣﺪ ﻳﺎ آﺳﺎﻧﺘﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﭙﺮدﻧﺸﺎن ﻛﺎر آﺳﺎﻧﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ‬
‫وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻌﻴﺪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﺳﺎزﻧﺪه آن و داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺎدر ﺑﻪ اﺟﺮاي آﻧﻬﺎ ﺑﻮده‪ .‬ﺧﻮد داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻫﻢ ﺟﺎدوﻫﺎي زﻳﺎدي اﺑﺪاع ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﻀﻲ از اﻳﻦ ﺟﺎدوﻫﺎي ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺑﻴﺶ از ده ﺻﻔﺤﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ داﺷﺖ‪ .‬ﺣﺘﻲ‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ و ﻳﺎ وردﻫﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺣﺘﻤﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي آوردن آﻧﻬﺎ در‬
‫ﻛﺘﺎﺑﺶ دﻟﻴﻞ ﺧﻮﺑﻲ داﺷﺖ‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻛﺘﺎب راﺟﻊ ﺑﻪ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه ﺑﻮد ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور در آن درﺑﺎره ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻴﺎه‬
‫ﻣﻌﺮوف و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ و روﺷﻬﺎي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ زﻳﺎدي آن ﻗﺴﻤﺖ را ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻜﻲ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ آن ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ آن ﻛﺘﺎب اﺳﺖ و داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ در ﻛﺘﺎب ﻧﻈﺮ او را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﺳﻪ روز ﺗﻤﺎم ﺳﻌﻲ در اﺟﺮا ﻛﺮدن آن داﺷﺖ‪ .‬ورد را ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺧﻮاﻧﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد آن‬
‫را اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎرﻳﻜﻪ اي ﺿﻌﻴﻒ از ﻧﻮر از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن ﺟﺎدو را اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺮي‬

‫‪26‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﺑﻪ دور اﻓﺮاد ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ او درﺳﺖ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي ﻧﺎﺑﺨﺸﻮدﻧﻲ‪ 1‬و ﭼﻨﺪ ﺟﺎدوي ﺧﺎص ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﺗﻮﺿﻴﺢ داده ﺑﻮد از آن ﻋﺒﻮر ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ آﻧﻜﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﺎ اﻣﻴﺪ ﻧﺸﺪ؛ او ﻣﺼﻤﻢ ﺗﺮ و ﺑﺎ ﭘﺸﺘﻜﺎرﺗﺮ از آن ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ زودﻳﻬﺎ ﻧﺎ اﻣﻴﺪ ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻳﺎدﮔﻴﺮي آن را ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﻮﻛﻮل ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ ﺳﺮ و وﺿﻊ ﺧﻮد را ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻳﻴﻨﻪ اﺗﺎﻗﺶ ﻣﺮﺗﺐ ﻛﺮد ﺧﻮد را در دﻳﺎﮔﻮن ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪ .‬دﻳﺎﮔﻮن ﺑﺎ ﺗﻤﺎم‬
‫ﺧﺮاﺑﻲ و ﺳﻮت و ﻛﻮرﻳﺶ ﺑﺮاي ﺟﻴﻤﺰ آراﻣﺶ ﻣﻲ آورد‪ .‬آﻧﺠﺎ ﺣﺮﻳﻤﻲ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آزاداﻧﻪ در آن‬
‫ﻗﺪم ﺑﺰﻧﺪ و از ﻫﻮاي ﺗﺎزه اﺳﺘﺸﻤﺎم ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﻐﺎزه ﻫﺎي ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﺧﺮﻳﻦ دﻓﻌﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در واﻗﻊ ﺗﻚ و ﺗﻮك ﻣﻐﺎزه اي ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺎز ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫در ﺑﺎﻻي ﻣﻐﺎزه ﻣﺎدام ﻣﺎﻟﻜﻴﻦ‪ 2‬ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮﻣﻲ ﭼﺸﻤﻚ ﻣﻲ زد‪ .‬ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ دﻣﺎﻏﺶ را ﺑﺎﻻ ﻛﺸﻴﺪ؛ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻧﻤﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﻤﻌﻴﺖ اﻧﺪﻛﻲ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻐﺎزه ﮔﺮد ﻫﻢ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﭙﻴﻮﻧﺪد و ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﺮده‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﻗﺒﻞ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد ﭼﻨﺪ دﺳﺖ ردا ﺑﺎ ﻗﻴﻤﺖ ﻧﺎﭼﻴﺰي از آن زن ﺑﻴﭽﺎره ﺧﺮﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل زن ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﭘﻮﻟﻲ درآورده‪ .‬ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺳﺮش را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه اي اﻓﺘﺎد و ﺧﺎﻃﺮات اوﻟﻴﻦ ﺣﻀﻮرش در دﻳﺎﮔﻮن در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺸﺖ‪ .‬ﭘﻴﺘﺮ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻣﻐﺎزه ﺷﻮﺧﻲ ﺑﺮادران وﻳﺰﻟﻲ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻇﺎﻫﺮا ﻣﻐﺎزه آﻧﻬﺎ دوﺑﺎره ﺑﺎز ﮔﺸﺎﻳﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﻋﻠﺖ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﭘﻴﺘﺮ را ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬ﻣﻐﺎزه آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮز ﺑﺎور‬
‫ﻧﻜﺮدﻧﻲ ﺷﺎد و زﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬آﺗﺶ ﺑﺎزﻳﻬﺎﻳﻲ در ﭘﺸﺖ وﻳﺘﺮﻳﻦ ﻣﻐﺎزه ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ و ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ رﻧﮓ ﻋﻮض‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ؛ ﮔﻮﻳﻲ ﻣﻐﺎزه آﻧﻬﺎ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ دﻧﻴﺎﻳﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺻﺪاي ﺗﺎﻻپ و ﺗﻮﻟﻮﭘﻲ از داﺧﻞ ﻣﻐﺎزه ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪ و‬
‫دو ﺑﺮادر دوﻗﻠﻮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﺮدي را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ از ﻣﻐﺎزه ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﺑﺮادرﻫﺎ ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺧﻮب ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس‪ 3‬ﻣﺎ ﺑﺎ‬
‫ﺗﻮ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟‬
‫ﺑﺮادر دﻳﮕﺮ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮ رو ﺗﺤﻮﻳﻞ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﺑﺪﻳﻢ ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻮدﻣﻮن ﺧﺪﻣﺘﺖ ﺑﺮﺳﻴﻢ؟‬

‫‪27‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪The Unforgivable Curses‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Madam Malkin‬‬

‫‪2‬‬

‫‪Mundungus‬‬

‫‪3‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫رﻧﮓ از رﺧﺴﺎر ﻣﺮد ﭘﺮﻳﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﺮد‪ ،‬ﺟﺮج ﻣﺎ دوﺳﺘﺎن ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ ،‬ﻣﺎ ﻫﻤﻪ در ﻳﻚ ﺟﺒﻬﻪ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻣﻦ رو ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ‪...‬ﻣﻦ ﻛﻤﻜﻬﺎي زﻳﺎدي ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻛﺮدم‪...‬‬
‫ﻳﻜﻲ از ﺑﺮادرﻫﺎ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺟﻮاب داد‪ :‬و ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﺎ ﭘﻮل از ﺧﺪﻣﺘﺖ در اوﻣﺪﻳﻢ‪ .‬اوﻧﻮﻗﺖ ﻣﻲ ﺧﻮاي از ﻣﻐﺎزه ﻣﺎ دزدي‬
‫ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺑﺮادر دﻳﮕﺮ آرام ﮔﻔﺖ‪ :‬و ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻲ ﻣﺎ ﻫﻤﻪ در ﻳﻚ ﺟﺒﻬﻪ و ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻠﻴﻢ‪ .‬اﻳﻨﺒﺎر ﻣﻲ ﺑﺨﺸﻴﻤﺖ‬
‫وﻟﻲ دﻓﻌﻪ دﻳﮕﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻮش آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﺑﺮاي اﺧﺘﺮاﻋﺎﺗﻤﻮن از ﺗﻮ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫ﻣﺮد ﺑﺎ رﻧﮕﻲ ﭘﺮﻳﺪه ﻗﺒﻮل ﻛﺮد و ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ ﺑﺮادرﻫﺎ او را آزاد ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺮادرﻫﺎ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻌﻈﻴﻤﻲ او را ﺑﻪ داﺧﻞ ﻣﻐﺎزه دﻋﻮت ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ وارد‬
‫ﻣﻐﺎزه ﺷﺪ‪ .‬داﺧﻞ ﻣﻐﺎزه ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻴﺮوﻧﺶ ﺷﺎد و زﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را ﺑﺮاي آﻧﻜﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﭘﻴﺘﺮ ﺑﮕﺬارد‬
‫ﺧﺮﻳﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﺣﺴﺎب ﻣﻲ ﻛﺮد ﻳﻜﻲ از ﺑﺮادرﻫﺎ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺎ ﺟﺎدوﻳﻲ رو اﺟﺮا ﻛﺮدﻳﻢ ﺗﺎ اﮔﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاري وارد‬
‫ﻣﻐﺎزه ﺷﺪ‪ ،‬از روي ﻋﻼﻣﺘﺶ ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ‪...‬‬
‫ﺑﺮادر دﻳﮕﺮ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻫﺪف اﺻﻠﻲ ﻣﺎ از ﺑﺎز ﮔﺸﺎﻳﻲ ﻣﻐﺎزﻣﻮن ﺟﻤﻊ آورﻳﻪ ﻧﻴﺮو ﻫﺴﺘﺶ‪ ،‬ﻧﻴﺮو ﺑﺮاي ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس ﻛﻪ‬
‫ﺳﺘﺎدي ﺑﺮاي ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﻫﺴﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﺧﻮاﺳﺘﻲ ﻋﻀﻮ ﺑﺸﻲ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺳﺮ ﺑﺰن‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﻗﺒﻮل ﻛﺮد ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮاﻳﺶ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﻪ ﻳﺎد آوردن اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺴﺮ ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ ﻫﻢ ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ‬
‫ﺑﻮده و ﻣﺮده اﻳﻦ ﻓﻜﺮ را ﺑﻪ ﭘﺲ ذﻫﻨﺶ راﻧﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ آن دو اﺻﻼ ﺧﻮﺷﺸﺎن ﻧﻤﻲ آﻣﺪ و او ﺧﻴﺎل ﻧﺪاﺷﺖ آﻧﻬﺎ را ﻧﺎراﺣﺖ‬
‫ﻛﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ از ﻣﻐﺎزه ﺧﺎرج ﺷﺪ ﻫﻮا رو ﺑﻪ ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﻗﺒﻞ از ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻫﻮا ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدد‪ ،‬زﻳﺮا ﭘﻴﺘﺮ و‬
‫ﻣﺎرﻳﺎ اﺻﻼ ﺧﻮﺷﺸﺎن ﻧﻤﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮد را در اﺗﺎﻗﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻋﻮض ﻛﺮدن ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪،‬‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﺮود ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻋﺪه اي ﺧﺎرج از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ اﻧﺪ‪.‬‬

‫‪28‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﺮدد ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎ دﻳﺪن ﺻﺤﻨﻪ‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﺧﻮرد اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﻮد ﻧﺮده ﻫﺎ راﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺎرﻳﺎ‪ ،‬ﭘﻴﺘﺮ و ﺳﻮروس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺪﻧﺸﺎن ﻏﺮق در ﺧﻮن ﺑﻮد ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺗﻜﺎﻧﻲ ﻧﻤﻲ ﺧﻮردﻧﺪ و ﻧﮕﺎﻫﺸﺎن ﺑﻪ ﻳﻜﺠﺎ‬
‫دوﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺴﻴﺮ ﻧﮕﺎه آﻧﻬﺎ دﻧﺒﺎل ﻛﺮد و ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ دﻳﻮار اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﺑﺮ روي دﻳﻮار ﺑﺎ ﺧﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‬
‫ﺧﻮن آﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪:‬‬
‫اﻳﻦ اﺳﺖ ﺳﺰاي ﺧﻴﺎﻧﺘﻜﺎر و ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻛﺎر ﭘﻨﺎه دﻫﺪ‪ .‬ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ از ﺧﺸﻢ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‪ ،‬ارﺑﺎب و ﺳﺮور ﻋﺎﻟﻤﻴﺎن‪،‬‬
‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺗﻤﺎم اﻋﺼﺎر‬
‫در ﻛﻨﺎر ﻧﺎم وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺣﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻗﻠﺐ ﺟﻴﻤﺰ در ﺳﻴﻨﻪ ﻓﺸﺮده ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮ روي ﻟﺒﺎن ﻣﺎرﻳﺎ و‬
‫ﭘﻴﺘﺮ ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ﺧﻮن دﻟﻤﻪ ﺑﺴﺘﻪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد و ﭼﻬﺮه ﺳﺮد و ﺑﻲ روح ﺳﻮروس از ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻲ روﺣﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ‬
‫رﺳﻴﺪ‪ .‬اﺷﻚ‪ ،‬راﻫﺶ را ﺑﺮ روي ﺻﻮرت ﺟﻴﻤﺰ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ آﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و اﺷﻚ ﻣﻲ رﻳﺨﺖ‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮه‬
‫ﻳﺎدش آﻣﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻮدن او در ﻛﻨﺎر اﺟﺴﺎد آﻧﻬﺎ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از آﭘﺎرات ﺑﻪ ﻳﺎد ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور‬
‫اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺧﻮد را ﺑﻪ آن رﺳﺎﻧﺪ و ﺑﺎ اﺣﺴﺎس ﻓﻼﻛﺖ آﭘﺎرات ﻛﺮد‪ .‬در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﺎت ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫﺎﻳﻲ را از ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ‬
‫ﺷﻨﻴﺪ ‪.‬‬
‫از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺟﺎي دﻳﮕﺮي ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻧﻤﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬در دﻳﺎﮔﻮن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻮا ﻛﺎﻣﻼ ﺗﺎرﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ آﻧﻜﻪ از ﺳﻪ‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﻮروس دوﺋﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد ﭼﻴﺰي ﻧﺨﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ اﺣﺴﺎس ﮔﺮﺳﻨﮕﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ‪.‬از درون ﺗﻬﻲ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬او ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﻧﻮاده اي را ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ را ﻧﻴﺰ از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪ .‬دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻏﺬاﻫﺎي ﻟﺬﻳﺬ‬
‫ﻣﺎرﻳﺎ را ﻧﻤﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﺑﺎ ﭘﻴﺘﺮ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ ﻛﻨﺎر آﺗﺶ ﺑﺤﺚ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد و دﻳﮕﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺳﻮروس را دﺳﺖ ﺑﻴﺎﻧﺪازد و ﺑﺎ او ﺷﻮﺧﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻗﻄﺮه اﺷﻚ ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﺶ را ﭘﺎك ﻛﺮد و ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﻈﺮي اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬

‫‪29‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫او ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ وارد ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻲ ﺗﻨﮓ و وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮ ﺧﻼف دﻳﺎﮔﻮن در آن ﺧﻴﺎﺑﺎن ﻣﻐﺎزه ﻫﺎي ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﺎز ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫و اﻓﺮاد ﺑﻴﺸﺘﺮي در آن رﻓﺖ و آﻣﺪ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه و ﺳﻨﮕﻴﻦ آﻧﻬﺎ را ﺑﺮ روي ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬ﭼﻬﺎر‬
‫ﻧﻔﺮ از آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻦ دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺳﺮخ و ﺑﻠﻨﺪﺷﺎن ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ او را ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﻨﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺳﺮد و ﺗﺮﺳﻨﺎك ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﻪ ﻃﻌﻤﻪ ﺧﻮﺑﻲ‪ ،‬ﺧﻮن ﮔﺮم وﺗﺎزه‪ ،‬ﻣﺸﻨﮓ‬

‫‪1‬‬

‫ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪...‬‬
‫ﺳﻪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زدﻧﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﺳﺮﻋﺘﻲ‬
‫ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ردي از او در ﻫﻮا دﻳﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﻛﺪام از دﻳﮕﺮ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي درون ﺧﻴﺎﺑﺎن ﻳﻪ ﺟﺎي ﺟﻴﻤﺰ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد از آن ﺣﻤﻠﻪ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﻧﺒﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﺟﺎدوﮔﺮي ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻧﺒﻮد‪ ،‬او ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﻲ و‬
‫ﻏﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﭼﻮﺑﺶ را ﻛﺸﻴﺪ و درﺳﺖ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ رﺳﻴﺪن ﺧﻮن آﺷﺎم ﺑﻪ ﺧﻮدش‪ ،‬آن را روي ﺳﻴﻨﻪ او ﮔﺬاﺷﺖ و وردي‬
‫در ذﻫﻨﺶ ﺟﺎري ﮔﺸﺖ‪ .‬ﺟﺎدوﻳﺶ ﺧﻮن آﺷﺎم را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﻛﺮد و او ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻲ درﻫﻢ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﻧﺎﻟﻪ ﻛﺮدن ﺷﺪ ‪.‬‬
‫ﺳﻪ ﺧﻮن آﺷﺎم دﻳﮕﺮ ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ؛ در ﺻﻮرت ﻫﺮ ﺳﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﺮس ﻫﻮﻳﺪا ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ آن‬
‫ﻣﻮﺟﻮدات ﺑﻲ اﺣﺴﺎس را ﺗﺮﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﺶ ﻧﺒﻮد ﺑﻠﻜﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪ اش ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺸﻤﻲ ﻣﻬﺎر ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ او را ﭘﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺗﻚ‬
‫ﺗﻚ ﺳﻠﻮﻟﻬﺎي ﺑﺪﻧﺶ در آﺗﺶ اﻳﻦ ﺧﺸﻢ ﻣﻲ ﺳﻮﺧﺖ و ﻧﻴﺮوﻳﻲ از او ﺗﺮاوش ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻋﺪه اي از‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ آﭘﺎرات ﻛﻨﻨﺪ و ﻋﺪه اي دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺧﻮد را ﻛﻤﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻘﺐ ﺑﻜﺸﻨﺪ‪.‬‬
‫او ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد‪ .‬از ﺗﻤﺎم ﻣﻮﺟﻮدات ﭘﻠﻴﺪ و ﺷﺮور ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد و ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﻛﺴﻲ از وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻔﺮت داﺷﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ‬
‫ﭼﻴﺰ او را در آن ﺷﺐ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آرام ﻛﻨﺪ و آن اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺒﻬﻜﺎران را در آﺗﺶ ﺧﺸﻢ ﺧﻮد ﺑﺴﻮزاﻧﺪ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺗﺮﺳﻨﺎك در ﺧﻴﺎﺑﺎن ﻗﺪم ﻣﻲ زد ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺮدم درون آن ﺧﻴﺮه ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺑﺎﻻﺧﺮه ﭼﻴﺰي را ﻛﻪ‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻲ ﻫﻮا ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺷﺨﺼﻲ را ﺑﻪ دام اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺳﻌﻲ در آزادي او ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﻲ از آﻧﻬﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد و در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﺑﺪن ﻋﻀﻼﻧﻲ او‬
‫ﺑﺪون ﻫﻴﭻ اﺳﺘﻔﺎده اي در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﻔﺮﺗﻲ ﻛﻪ در ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﻤﻮد وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ داﺷﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب‪،‬‬
‫ﺧﻮب‪...‬ﺣﺎﻻ اﻳﻨﺠﺎ ﻳﻚ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻋﻮﺿﻲ دارﻳﻢ‪ .‬ﺑﮕﺬار ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻜﻨﻢ‪...‬‬

‫‪Muggle‬‬

‫‪30‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻛﻤﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﻴﺰي در ذﻫﻨﺶ ﺟﺮﻗﻪ زد ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺧﺸﻦ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﺎدوﻳﻪ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﮔﺮ ﭼﻄﻮره؟‬
‫ﻣﺮد ﻛﻪ از ﺗﺮس ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﻜﺎن ﺑﺨﻮرد اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻧﻔﺮﺗﻲ ﻛﻪ وﺟﻮدش را ﭘﺮ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد ﻓﺮﻳﺎد زد»ﻛﺮﺷﻴﻮ‪«1‬‬
‫او ورد ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي ﻧﺎﺑﺨﺸﻮدﻧﻲ را در ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻃﺮز اﺟﺮاي آﻧﻬﺎ آﻣﻮزش داده ﻧﺸﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ‪ .‬ﻓﺮﻳﺎد ﻣﺮد آﺳﻤﺎن ﺷﺐ را ﻣﻲ ﺷﻜﺎﻓﺖ و ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﺮد ﺑﻴﺸﺘﺮ درد ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ذﻫﻦ ﺟﻴﻤﺰ روﺷﻨﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬او ﺑﻪ‬
‫ﻳﺎد ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻣﺎرﻳﺎ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮدش در ﻧﻬﺎﻳﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻮب ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮد ﺑﻪ ﻳﻚ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎه‪ .‬ﻣﮕﺮ ﻏﻴﺮ از اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﻴﺎه از اﻳﻦ ﺟﻮر ﺟﺎدوﻫﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﺬﺷﺘﻪ اي ﻛﻪ از آن‬
‫ﺑﻲ اﻃﻼع ﺑﻮد‪ ،‬اﺻﻼ اﻫﻤﻴﺖ ﻧﺪاﺷﺖ او ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﭼﻴﺰي ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮد ﻛﻪ از آن ﻧﻔﺮت دارد‪ .‬ﺑﻲ اﺧﺘﻴﺎر ﭼﻮﺑﺶ را‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ آورد ﭼﺸﻤﺎن ﭘﺮ از ﺗﺮس ﻣﺮد ﺑﺎﻋﺚ ﻋﺬاب وﺟﺪاﻧﺶ ﺷﺪ روﻳﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﺎ اﺣﺴﺎس ﻓﻼﻛﺖ و ﻧﺎاﻣﻴﺪي‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﮕﺎه وﺣﺸﺖ زده ﻣﺮدم اﻃﺮاﻓﺶ ﺑﺎﻋﺚ ﻋﺬاﺑﺶ ﺑﻮد‪ .‬او ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮد ﺷﺮور‬
‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﻲ ﮔﺮداﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﺎم ﺧﻴﺎﺑﺎن ﺑﺮ روي آن ﺣﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬او در ﻧﺎﻛﺘﺮﻳﻦ ﺑﻮد اﻣﺎ آﻧﺠﺎ اﻧﻘﺪر‬
‫ﻫﻢ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻓﻜﺮش را ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺮﺳﻨﺎك ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﻐﺎزه اي ﺑﺰرگ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺳﺮ در آن ﻧﺎم ﺑﻮرﮔﻴﻦ و ﺑﻮرﻛﺰ‪ 2‬ﺣﻚ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﻮﺟﻬﺶ را ﺟﻠﺐ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮاي آﻧﻜﻪ ﻛﻤﻲ از درد و رﻧﺞ رﻫﺎ ﺷﻮد‪ ،‬وارد ﻣﻐﺎزه ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﺎ‬
‫اﺟﻨﺎس آن ﺳﺮﮔﺮم ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎزه ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن ﺻﺪاي زﻧﮓ ﺑﺎﻻي در ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ او رﺳﺎﻧﺪ و ﻣﺸﻐﻮل‬
‫ﺗﻮﺿﻴﺢ دادن ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﺷﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ آن ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻛﻢ ﻛﻢ واﻗﻌﺎ ﺣﻮاس ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ اﺟﻨﺎس ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‪ .‬اﻛﺜﺮ آﻧﻬﺎ‬
‫وﺳﺎﻳﻠﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺎم ﺳﻴﺎه ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ در ﻣﻴﺎن آﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰﻫﺎي ﺟﺎﻟﺒﻲ ﻫﻢ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي زﻳﺒﺎ ﺑﺎ‬
‫اﻟﻤﺎﺳﻬﺎي ﻓﺮاوان ﻛﻪ ﻓﺮوﺷﻨﺪه ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﻳﻚ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮ ﻛﻲ اون رو ﺑﻪ ﮔﺮدن ﺑﻨﺪازه ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮﻧﻪ از ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﻋﺒﻮر ﻛﻨﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺪل زﻧﺎﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻋﻠﺘﺶ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﻠﻜﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﻮده‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻨﺠﻜﺎواﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻣﻠﻜﻪ ﻣﺼﺮ؟‬

‫‪31‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Crucio‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Borgin and Burke’s‬‬

‫‪2‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ارررره‪ ،‬اون ﻳﻚ ﺳﺎﺣﺮه ﺑﻮده ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻌﺠﻮن ﻋﺸﻖ ﻓﺮﻋﻮن رو ﻓﺮﻳﺐ ﻣﻲ ده‪...‬ﻓﻜﺮ ﻛﻦ ﻳﻚ ﺳﺎﺣﺮه ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ‬‫ﺧﻮدﺷﺮو ﺑﻪ ﻳﻚ ﺧﻮن ﻟﺠﻨﻲ ﺑﻨﺪازه ﭼﻪ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻧﻜﺮده‪ ،‬اﻓﺘﻀﺎﺣﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ او را ﺟﺎدو ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﺧﻮد را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﺮد‪ .‬او ﻗﺒﻼ ﻫﻢ ﺟﺎدوﮔﺮان اﺣﻤﻘﻲ را ﻛﻪ‬
‫ﭼﻨﻴﻦ اﻟﻔﺎﻇﻲ را ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ ﺑﺮدﻧﺪ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬وﻟﻲ ﻣﺮگ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮد ﻛﻪ واﻛﻨﺶ ﺑﺪي ﻧﺸﺎن‬
‫دﻫﺪ‪ .‬روﻳﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﻲ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬اﻳﻦ ﭼﻴﻪ؟‬
‫ ﺧﻮب‪ ،‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﺪ اﻳﻨﺠﺎ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻧﺸﻮن ﻣﻲ ده ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺻﺎﺣﺐ اون ﻧﻘﺎﺷﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻛﺎري‬‫ﻛﻨﻪ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ﺟﺎدو ﺑﺸﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻮع ﺟﺎدو رو ﻫﻢ ﺧﻮدش اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎوﺗﺮ و ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﻣﻐﺎزه اﻓﺘﺎد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺷﻤﺎ ﺷﺎﮔﺮد ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻴﺪ آﻗﺎ؟‬
‫ﻣﺮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺣﺎﻟﺖ داد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺧﺸﻚ و ﺧﺸﻦ ﮔﻔﺖ‪ :‬آره‪ ،‬و ﺗﻮ ﺑﺮاي ﻛﺎر اوﻣﺪي؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮام ﺗﺎ ﻣﺪﺗﻲ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم اﻳﻨﺠﺎ ﻛﺎر ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﻛﻤﻜﺘﻮن ﻛﻨﻢ ﻫﻢ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ راﺟﻊ ﺑﻪ اﺷﻴﺎء ﺟﺎدوﻳﻲ ﭼﻴﺰﻫﺎي ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻳﺎد ﻣﻲ ﮔﻴﺮم‪...‬‬
‫ﻣﺮد ﻛﻪ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﮔﺮاﻧﻪ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺣﻘﻮق زﻳﺎدي ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺪم‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﺎي ﺧﻮاب و ﻏﺬات ﺑﺎ ﻣﻨﻪ و‬
‫ﺧﻮب از ﺗﺠﺎرب ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻋﺎﻟﻴﻪ‪...‬‬
‫ آﻳﺎ اﺳﺘﻌﺪاد ﺧﺎﺻﻲ ﻫﻢ داري؟‬‫ اﺳﺘﻌﺪادم در دوﺋﻞ ﻛﺮدﻧﻪ‪...‬‬‫ﻣﺮد ﺟﻴﻤﺰ را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻚ اﺳﺘﻌﺪاد دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﻲ در اﻳﻦ دوره زﻣﻮﻧﻪ‪...‬‬

‫‪32‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫و ﺑﻲ ﻫﻮا دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﭼﻮﺑﺶ ﺑﺮد اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﭘﻴﺶ از آﻧﻜﻪ او ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻜﺸﺪ او را ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ روز‬
‫ﻗﺒﻞ ﺳﻮروس را ﺟﺎدو ﻛﺮده ﺑﻮد ﺟﺎدو ﻛﺮد ‪.‬ﻣﺮد ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﮔﻔﺖ‪ :‬آﻓﺮﻳﻦ ﭘﺴﺮ!‬
‫ﻛﺎرت ﺧﻮب ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اﻳﻨﺠﺎ ﻛﺎر ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ او را آزاد ﻛﺮد و ﭼﻮﺑﺶ را در ﻗﻼﻓﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﺮد ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ و ﭘﺸﺖ ﻣﺮد ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺸﺖ و ﺟﺎدوﻳﻲ را اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺒﺎﺑﻲ ﻧﻘﺮه‬
‫اي دور ﻣﺮد را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ ﻣﺮد ﺟﺎدوﻳﻲ اﺟﺮا ﻛﺮد اﻣﺎ ﺟﺎدو در درون ﺣﻔﺎظ ﻧﻘﺮه اي ﻛﻤﺎﻧﻪ ﻛﺮد و ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر‬
‫اﻳﻨﻮر و اﻧﻮر ﺷﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺮد اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺣﺒﺎب را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد و ﺑﻪ ﻣﺮد ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ‪ .‬او ﻛﻪ دﺳﺖ ﻣﺠﺮوﺣﺶ را‬
‫ﺗﺎب ﻣﻲ داد ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ ﺧﻮﺑﻲ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را در ﻗﻼﻓﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎ ﻳﺎدت ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ زودﺗﺮ از ﺣﺮﻳﻔﺖ ﭼﻮﺑﺖ رو در ﻗﻼﻓﺶ‬
‫ﻧﺬاري‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ از ﭘﻴﺘﺮ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد دﺳﺖ ﻣﺮد را ﻣﺪاوا ﻛﺮد‪ ،‬ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ او ﺣﺘﻲ از ﻗﺒﻞ ﻫﻢ‬
‫راﺿﻲ ﺗﺮ ﺷﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻣﻐﺎزه ﺷﻤﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎزه؟‬
‫ رررره‪...‬‬‫ ﭘﺲ ﻛﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﺑﻴﺪ؟‬‫ﻣﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﺮ وﻗﺖ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﺑﻢ‪ .‬زﻧﮓ ﺑﺎﻻي در ﺑﻴﺪارم ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬اﮔﺮ ﻛﺴﻲ اون رو ﺧﺮاب ﻛﻨﻪ و‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻣﺮد ﺣﺮﻓﺶ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﺎدوﻫﺎي اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮاي ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي از دزدي ﻛﺎﻣﻠﻪ ﭘﺴﺮ و ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ‬
‫اوﻧﻬﺎرو ﺑﺸﻜﻨﻪ‪ .‬اﻻن ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻢ دﻧﺒﺎﻟﻢ ﺑﻴﺎ ﺗﺎ اﺗﺎﻗﺖ رو ﻧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺪم‪...‬‬

‫‪33‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺘﻢ‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻣﺮدي ﻗﺪ ﻛﻮﺗﺎه ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎﻳﻲ ﭼﺮب و زﺑﺎﻧﻲ ﭼﺮﺑﺘﺮ از آن ﺑﻮد‪ .‬در ﻣﺪت ﻧﻪ ﻣﺎﻫﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﭘﻴﺶ او ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫اﻧﺪازه ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻳﻜﻲ دو ﺳﺎل از او ﭼﻴﺰ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﻨﺪ ﺑﺎري ﻫﻢ ﻣﺰاﺣﻤﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي او اﻳﺠﺎد دردﺳﺮ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ را‬
‫از ﻣﻐﺎزه ﺑﻴﺮون اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻫﻮش او ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺣﺪودي ﭼﺎﭘﻠﻮﺳﻴﺶ را ﻣﻲ ﻛﺮد و اﻳﻦ‬
‫ﺑﺮاي ﺟﻴﻤﺰ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪ .‬زﻳﺮا ﺑﻮرﮔﻴﻦ آدﻣﻲ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﭼﺎﭘﻠﻮﺳﻲ ﻛﺴﻲ را ﺑﻜﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﻨﻔﻌﺘﻲ ﻧﺪارد‪ .‬او ﺣﺘﻲ‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ داراﻳﻴﺶ را ﻧﻴﺰ در اﺧﺘﻴﺎر ﺟﻴﻤﺰ ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪ :‬ﻳﻚ ﻛﺘﺎب ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻛﻪ در آن از ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﺤﺎﻓﻈﺘﻲ و ﺿﺪ آﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در دﻧﻴﺎ رﻗﻴﺒﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ آﻧﻜﻪ ﺧﻮد ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد در آن ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺴﻤﺖ ﻛﻮﭼﻜﻲ از آن را ﻃﻮري ﻓﺮا ﺑﮕﻴﺮد ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ آن را اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ در ﻣﺪت ﺷﺶ‬
‫ﻣﺎه آن را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻜﻲ از ﺷﺎﮔﺮدان ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻣﻐﺎزه ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮده آن را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻓﺮا ﮔﻴﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ اﻳﻨﻬﺎ و‬
‫ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻳﺎد آوري ﺧﺎﻃﺮه دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺮاﻳﺶ ﻋﺬاب آور ﺑﻮد و ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﭼﻴﺰ‬
‫او را ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺧﺒﺮﻫﺎي روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﻪ ﺑﻲ ﮔﻨﺎﻫﻲ ﺳﻮروس اﺷﺎره ﻧﻜﺮده و ﭼﻴﺰي در‬
‫راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻗﺒﻼ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻓﺸﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﻪ روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﻣﻲ آورد‪،‬‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﺎر ﻫﻢ ﻛﺎر‪ ،‬ﻛﺎر وزارﺗﺨﺎﻧﻪ اﺳﺖ‪ .‬زﻳﺮا آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ ﺳﻮروس ﺟﺸﻦ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ وﻃﻮري ﺧﺒﺮ را ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﺧﻮدﺷﺎن او را ﻛﺸﺘﻪ اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺗﻤﻴﺰ ﻛﺮدن ﺟﺎﻣﻲ از ﺟﻨﺲ ﻧﻘﺮه ﺑﻮد ﺑﺮاي ﺧﻼص ﺷﺪن از اﻓﻜﺎر ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪ‪ ،‬دوﺑﺎره ﻗﺪرت ﺟﺎم‬
‫را ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﺟﺎدو ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار داد‪ .‬ﺟﺎم زﻳﺒﺎﻳﻲ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ آن ﺻﺮف ﻣﻲ ﺷﺪ ﺣﻜﻢ ﺳﻢ را داﺷﺖ‬
‫و ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ را در زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻮﺗﺎه ﻣﻲ ﻛﺸﺖ‪ .‬زﻧﮓ ﺑﺎﻻي در ﺑﻪ ﺻﺪا در آﻣﺪ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ وارد ﻣﻐﺎزه ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ‬
‫رﻓﺘﺎر ﻏﻴﺮ دوﺳﺘﺎﻧﻪ اي را ﻛﻪ از آﻧﻬﺎ ﺳﺎﻃﻊ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﺸﺨﻴﺺ داد و ﻋﻠﻲ رﻏﻢ آﻧﻜﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي دوﺳﺘﺎﻧﻪ زد‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼ ﮔﻮش ﺑﻪ‬
‫زﻧﮓ ﺑﻮد ‪.‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ داوﻟﻴﺶ‪ ،1‬ﻛﺎرآﮔﺎه وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﻫﺴﺘﻢ‪...‬‬

‫‪Dawlish‬‬

‫‪34‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد را اﻧﺠﺎم داد‪ .‬ﺑﺎ اﺷﺎره ﭼﻮﺑﺶ ﺟﺎدوﻫﺎي دﻓﺎﻋﻲ را ﻓﻌﺎل ﻛﺮد و زﻧﮓ‬
‫ﺧﻄﺮ اﺗﺎق او را ﺑﻪ ﺻﺪا در آﻣﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﭼﻮن ﺻﺪاي آن ﺑﻴﺮون ﻧﻤﻲ آﻣﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﺮ و‬
‫ﻛﻠﻪ اش ﭘﻴﺪا ﺷﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭼﺮب و ﻧﺮﻣﺶ را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻣﻲ داد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮش‬
‫اوﻣﺪﻳﻦ‪ ،‬ﺧﻮش اوﻣﺪﻳﻦ‪...‬ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﻴﺎز دارﻳﻦ؟ ﻛﺪام وﺳﻴﻠﻪ ﭼﺸﻤﺘﻮﻧﺮو ﮔﺮﻓﺘﻪ‪...‬‬
‫ﻣﺮد ﻗﺪﻣﻲ ﺟﻠﻮ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺳﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬زﺑﻮن ﻧﺮﻳﺰ ﺑﻮرﮔﻴﻦ‪ .‬ﺧﻮدت ﻫﻢ ﺧﻮب ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ از وزارﺗﺨﻮﻧﻪ‬
‫اوﻣﺪﻳﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺎ اﻃﻼع دادن ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺘﺤﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻛﻤﻚ‪ ،‬ﻣﻦ ﭼﻪ ﻛﻤﻜﻲ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻛﺮدم؟‬
‫ ﻫﻤﻮن ﻛﻤﻜﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻨﮕﻮﺗﺰ‪ 1‬ﻧﻔﻮذ ﻛﻨﻦ‪...‬‬‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺷﻮﺧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﺪ؟ ﺧﻮدﺗﻮن ﻫﻢ ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻫﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ ﻣﻲ ﻓﺮوﺷﻢ و ﺧﻮب‬
‫ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﻫﺎم ﺑﻪ دﺳﺖ اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﺑﻴﺎﻓﺘﻪ‪ .‬ﻣﻦ اﻳﻨﺮو اﻧﻜﺎر ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﻛﺎر ﻣﻦ ﻛﺎﻣﻼ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ‪...‬‬
‫ﻣﺮد ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻛﺎر ﺗﻮ ﺗﺎ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻴﺶ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ ﺑﻮد اﻣﺎ وزﻳﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ رو ﺗﺼﻮﻳﺐ ﻛﺮده ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺟﺐ‬
‫اون ﺗﻮ ﻣﺠﺮﻣﻲ و ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮ رو دﺳﺘﮕﻴﺮ ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻛﻪ اﺧﻤﻬﺎﻳﺶ در ﻫﻢ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬دزدي ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﭘﻴﺶ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن‬
‫ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎل ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺷﻪ‪...‬‬
‫ﻫﺮ ﺳﻪ ﻛﺎرآﮔﺎه زﻳﺮ ﺧﻨﺪه زدﻧﺪ و داوﻟﻴﺶ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻞ و ﮔﺸﺎد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺮد ﺑﻴﭽﺎره وزﻳﺮ اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن رو ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي‬
‫دﺳﺘﮕﻴﺮي ﺗﻮ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﻛﺮده‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﺷﺎﮔﺮدت رو ﻫﻢ ﺑﺒﺮﻳﻢ ﺑﻬﺘﺮه‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻛﻪ وﺣﺸﺖ زده ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن ﭼﻴﻪ؟‬

‫‪Gringotts‬‬

‫‪35‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﺧﻮب ﺑﻌﺪ از ﮔﺬﺷﺖ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮ ﻧﺨﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ داﺷﺘﻴﻢ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ از وﺳﻴﻠﻪ اي ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﺜﻠﺚ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ‬‫ﺑﺮاي دزدي اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده اﻧﺪ و وزﻳﺮ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﮕﻪ ﻛﻪ ﻣﺎﻫﻨﻮز ﻫﻴﭻ ﻛﺎري ﻧﻜﺮدﻳﻢ‪ .‬ﭼﻲ ﺑﻬﺘﺮ از دﺳﺘﮕﻴﺮي ﺗﻮ ﺑﺮاي‬
‫آروم ﻛﺮدن ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي‪...‬‬
‫او ﭼﻮﺑﺶ را ﻛﺸﻴﺪ اﻣﺎ ﭘﻴﺶ از آﻧﻜﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﺷﺪ‪ .‬دو ﻛﺎرآﮔﺎه ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او‬
‫ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﺸﺎن را در آوردﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي دﻓﺎﻋﻲ ﻣﻐﺎزه آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻬﺎي ﭘﻴﭽﻴﺪه در ﻃﻨﺎب ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ و ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ ﻛﺎرآﮔﺎه را از ﻣﻐﺎزه ﺑﻴﺮون اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎزه ﺑﻐﻠﻲ ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺜﻞ‬
‫ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮔﻨﺪ زدﻧﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﻋﺠﻠﻪ ﺟﻮاب داد‪ :‬ﻳﻚ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﭼﻴﺰي‪...‬‬
‫وﻗﺘﻲ داﺧﻞ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﭼﻨﺪ ﻋﺪد از ﺟﺎدوﻫﺎي درون ﻛﺘﺎب را اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ آن دو ﻧﻔﺮ اﺟﺎزه‬
‫ورود ﻣﻲ داد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از اﺟﻨﺎس ﮔﺮاﻧﺘﺮ را ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻓﻮق ﺳﺮﻳﻪ ﻣﻐﺎزه ﺑﺮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺑﺎر و در ﻣﺪﺗﻲ ﻛﻮﺗﺎه ﺑﻪ‬
‫آن ﻗﺴﻤﺖ وارد ﺷﺪه ﺑﻮد و در آن ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را دﻳﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻫﻤﻴﺸﻪ آرزوي ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ را داﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ ﺗﻜﻪ ﺳﻨﮕﻲ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬دﺳﺘﺖ رو ﺑﮕﺬار روي اﻳﻦ رﻣﺰﺗﺎز‪ ،1‬ﻣﺎ رو ﺑﻪ ﻣﺤﻞ اﺧﺘﻔﺎي ﻣﻦ ﻣﻲ‬
‫ﺑﺮه‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ اﻃﺎﻋﺖ ﻛﺮد و دﺳﺘﺶ را روي آن ﮔﺬاﺷﺖ‪ :‬ﻗﻼﺑﻬﺎﻳﻲ ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﺑﻪ دور ﻧﺎﻓﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ و در آﻣﻴﺰه اي از‬
‫رﻧﮕﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﭘﺮواز در آﻣﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ از ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎد ﺧﻮد را در ﺟﻨﮕﻠﻲ ﺗﺎرﻳﻚ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﺷﺎخ ﺑﺮگ درﺧﺘﺎن ﻛﺎﻣﻼ‬
‫آﺳﻤﺎن را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﻴﺪ اﺟﺎزه ورود ﻧﻤﻲ داد‪ .‬ﺟﻨﮕﻞ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺮﻣﻮزي ﺳﺎﻛﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اي‬
‫اﺷﺎره ﻛﺮد وﮔﻔﺖ‪ :‬ﻛﻠﺒﻪ ﻣﻦ اوﻧﺠﺎﺳﺖ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺳﺮ در ﮔﻤﻲ ﺑﻪ ﻓﻀﺎي ﺧﺎﻟﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﻴﺴﺖ‪...‬‬
‫‪ -‬ﺑﻪ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﻓﻜﺮ ﻛﻦ‪...‬‬

‫‪Portkey‬‬

‫‪36‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ آﻧﻜﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي او در ﺳﺮش ﺗﻜﺮار ﺷﺪ ﻛﻠﺒﻪ اي ﻛﻮﭼﻚ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد دﻳﺪ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮ ﻛﻠﺒﻪ اﻓﺘﻀﺎح ﺑﻮد‪،‬‬
‫اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮدﻛﻪ داﺧﻞ آن از ﺑﻴﺮوﻧﺶ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻗﺴﻤﺘﻬﺎي دﻳﻮارﻫﺎي ﻛﻠﺒﻪ ﭘﻮﺳﻴﺪه و ﺳﺴﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ‬
‫رﺳﻴﺪ و ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﻛﻠﺒﻪ از ﻫﻤﺎن ﻳﻚ اﺗﺎق ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ او را ﻫﻞ داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬راﺣﺖ ﻧﻴﺴﺖ اﻣﺎ‬
‫اﻣﻨﻪ‪ .‬ﺑﺎ ﺟﺎدوي رازداري‪ 1‬ﺟﺎدو ﺷﺪه و رازدارش ﺧﻮدﻣﻢ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ اون ﺗﻮ ﻣﺎ رو ﭘﻴﺪا ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ ﺟﺎدوي رازداري ﭼﻴﻪ؟‬‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ اﻓﺘﺨﺎر ﺳﻴﻨﻪ اش را ﺟﻠﻮ داد و اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻛﻤﺮش ﺻﺎﻓﺘﺮ ﺷﻮد‪ ،‬در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻚ‬
‫ﺟﺎدوي ﺧﻴﻠﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪﺳﺖ‪ ،‬اﻳﻦ ﻃﻮري ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ﻛﻪ ﻳﻚ راز رو ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﺟﺎدو درون ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻗﺮار ﻣﻲ دي ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫اون ﻓﺮد رازدار ﻣﻲ ﮔﻦ‪ ،‬ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ رازدار اون راز رو ﺑﺮ ﻣﻼ ﻧﻜﻨﻪ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره ﻛﺴﻲ ﺑﻔﻬﻤﻪ‪...‬ﻣﻦ ﻣﺤﻞ ﺧﻮﻧﻪ رو ﺑﺎ‬
‫ﺟﺎدوي رازداري ﺟﺎدو ﻛﺮدم و ﺧﻮدم رازدارﺷﻢ‪ .‬ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻢ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ وارد اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺸﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ از ﺟﺎدو ﺧﻮﺷﺶ آﻣﺪه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬اﻳﻦ ﺟﺎدورو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎد ﻣﻲ دﻳﺪ؟‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ او را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻪ ﺷﺮط اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﺧﻨﮓ ﻧﺒﺎﺷﻲ و ﺑﺘﻮﻧﻲ زود ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮي‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻋﺎﻟﻴﻪ‪...‬‬
‫***‬
‫ ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﻟﻌﻨﺘﻲ ﮔﺸﻨﻤﻪ‪ ،‬زود ﺑﮕﻮ ﻏﺬاﻫﺎ ﻛﺠﺎﺳﺖ‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﺎد زﻣﺎﻧﻲ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺳﻮروس ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﺟﻮاب داد‪ :‬اون ﻳﻪ راز ﺑﻮرﮔﻴﻦ‬
‫ﻋﺰﻳﺰ‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﭘﻮزﺧﻨﺪ او را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﻫﻤﺶ رو ﭘﻴﺶ ﺧﻮدت ﻧﮕﻪ دار ﭼﻮن ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺤﻞ دﺳﺖ ﺷﻮﻳﻲ رو‬
‫ﺑﺎ ﺟﺎدوي رازداري ﺟﺎدو ﻛﺮدم‪...‬‬

‫‪Fidelius Charm‬‬

‫‪37‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺟﻴﻤﺰ در ﻫﻢ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ زﻳﺎدي رذﻟﻲ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺷﻪ ﺑﺎﻫﺎت ﺷﻮﺧﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺤﻞ ﻏﺬا اوﻧﺠﺎﺳﺖ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺗﻠﻲ از ﻏﺬاﻫﺎي ﺧﺮاب ﻧﺸﺪﻧﻲ را ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ رﻓﺖ و در ﻫﻤﺎن‬
‫ﺣﺎل ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺴﺘﺮاح ﻫﻢ اوﻧﺠﺎﺳﺖ‪...‬‬
‫و دوﺑﺎره ﭘﻮزﺧﻨﺪي را ﻧﺜﺎر ﺟﻴﻤﺰ ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﭼﺸﻤﺶ را از در دﺳﺘﺸﻮﻳﻲ ﺑﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺮوز ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮاي ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﻛﺘﺎﺑﻢ ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه ﺑﺮﮔﺮدم‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ اﺧﻢ ﺟﻮاب داد‪ :‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ از ﻗﺴﻤﺖ ﻓﻮق ﺳﺮي ﭼﻨﺪ ﺗﺎ وﺳﻴﻠﻪ ﺑﺮام ﺑﻴﺎري‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎي ﻻزم را از ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺷﻨﻴﺪ‪ ،‬آﭘﺎرات ﻛﺮد‪ .‬او درﺳﺖ در ﻣﻐﺎزه ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻋﻠﻲ رﻏﻢ آﻧﻜﻪ ﻣﻐﺎزه ﺑﻲ ﺻﺎﺣﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد و در ﻣﺤﻠﻪ اي ﭘﺮ از دزد ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ دﺳﺖ ﻧﺨﻮرده در‬
‫ﺳﺮ ﺟﺎي ﺧﻮدش ﺑﻮد و اﻳﻦ ﻗﺪرت ﺑﺎﻻي ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﻮرﮔﻴﻦ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ و ﻛﺘﺎﺑﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻴﺰ ﺟﺪﻳﺪي را از ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺳﺮﺳﺮي ﺑﻪ آن اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق ﺳﺮي ﻣﻐﺎزه رﻓﺖ‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ دﻳﻮاري اﻳﺴﺘﺎد و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‬
‫وردي را ﺑﺎ دﻗﺖ ادا ﻧﻤﻮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﻳﻮار ﺷﻜﺎف ﺧﻮرد و اﺗﺎﻗﻲ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﮔﺸﺖ‪ .‬دﻓﻌﻪ ﻗﺒﻞ ﻛﻪ ﺑﻪ آن اﺗﺎق آﻣﺪه ﺑﻮد‬
‫ﻧﻔﺲ ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﺪام ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﮔﺮدﻧﺶ ﻣﻲ ﺧﻮرد او را ﻣﺠﺒﻮر ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ زﻳﺎد در آﻧﺠﺎ ﺗﻮﻗﻒ ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ اﻻن دﻟﺶ‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺳﺮﺳﺮي ﺑﻪ وﺳﺎﻳﻞ اﺗﺎق ﺑﻮﮔﻴﻦ ﺑﻴﺎﻧﺪازد‪.‬‬
‫اوﻟﻴﻦ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺗﻮﺟﻬﺶ را ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﻛﺮد ﺧﻨﺠﺮي در ﮔﻮﺷﻪ اي از اﺗﺎق ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮ روي آن اﺷﻜﺎل‬
‫ﻋﺠﻴﺒﻲ را ﺣﻜﺎﻛﻲ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﺪرﺗﻬﺎي آن را اﻣﺘﺤﺎن ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ وﺳﻴﻠﻪ اي ﻛﺮه اي ﺷﻜﻞ ﻛﻪ در‬
‫ﮔﻮﺷﻪ از اﺗﺎق ﻣﻤﻠﻮ از ﮔﺮد و ﺧﺎك ﺑﻮد ﺣﻮاﺳﺶ را ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﻛﻪ از ﺟﺎﻳﺶ ﺗﻜﺎن‬
‫ﻧﺨﻮرده وﺗﻤﻴﺰ ﻧﺸﺪه و اﻳﻦ دور از ﻋﺎدات ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﻛﻨﺠﻜﺎوﻳﺶ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﺘﺮ از ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪.‬ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط‬

‫‪38‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫آن را دور زد و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﭼﻴﺰي ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ ﻛﻪ او را راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ‪ ،‬و ﺑﺎﻻﺧﺮه در زﻳﺮ ﺧﺮوارﻫﺎ ﺧﺎك ﻛﻪ ﻛﺮه در ﻃﻲ‬
‫ﺳﺎﻟﻴﺎن دراز ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ اي را ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪» :‬ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﻪ‪«1‬‬
‫ﻗﻠﺐ ﺟﻴﻤﺰ از ﺟﺎ ﻛﻨﺪه ﺷﺪ‪ .‬از ﭘﻴﺘﺮ‪ ،‬ﻣﺎرﻳﺎ و ﺳﻮروس ﭼﻴﺰﻫﺎي زﻳﺎدي در ﻣﻮرد آن وﺳﻴﻠﻪ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎدوﮔﺮاﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻣﻬﺎرﺗﻬﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻛﺎري ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺷﺎن ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ آن ﮔﻮي ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎﺷﺪ‬
‫و ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻛﭙﻲ از ذﻫﻨﺸﺎن ﺑﻪ آن وﺳﻴﻠﻪ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ اﻓﺴﻮس آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬اﮔﺮ او ﮔﻮﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ آن داﺷﺖ و آن را‬
‫ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﺮد‪...‬‬
‫دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ آن ﻧﺰدﻳﻚ ﻛﺮد اﻣﺎ دوﺑﺎره ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪ آن را ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬از ﺳﻮروس ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺟﺰ‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﮔﻮي ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ آن دﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﻳﺎ آن را ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﻛﺎر اﻣﻜﺎن ﭘﺬﻳﺮ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﻴﺠﺎن‬
‫اﻧﮕﻴﺰﺗﺮ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﺻﺎﺣﺐ آن ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ‬
‫ﮔﻮي ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻧﺸﺪه ﺛﺎﺑﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ زﻳﺮ ﻋﺒﺎرت ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻧﻈﺮي‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺣﺮوﻓﻲ را روﻳﻪ آن ﺣﻜﺎﻛﻲ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﮔﺮد و ﺧﺎك ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‬
‫ﺑﻪ راه ﺣﻠﻲ ﺳﺎده ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﻣﺤﻜﻢ آن را ﻓﻮت ﻛﺮد‪ .‬وﻗﺘﻲ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﮔﺮد و ﺧﺎك ﻓﺮو‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد‪ .‬ﺣﺮوف ﺣﻚ ﺷﺪه اﺳﻤﻲ را ﻧﻤﺎﻳﺎن ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﭘﻴﺮوز ﻣﻨﺪاﻧﻪ آن را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫»ت‪ .‬م‪ .‬رﻳﺪل«‬

‫‪2‬‬

‫ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ آﭘﺎرات ﻛﺮد‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪا ﻫﻢ ﻓﺮﺻﺖ دﻳﺪن آﻧﺠﺎ ﻧﺼﻴﺒﺶ ﻣﻲ ﺷﺪ ‪.‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ درون ﻛﻠﺒﻪ در ﺣﺎل ﻗﺪم زدن ﺑﻮد و وﻗﺘﻲ ﺟﻴﻤﺰ را دﻳﺪ ﭘﺮ ﺧﺎش ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻛﺪوم ﮔﻮري ﺑﻮدي؟‬
‫ داﺷﺘﻢ وﺳﺎﻳﻞ اوﻧﺠﺎرو ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدم‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﭼﺮا داغ ﻛﺮدي؟‬‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ اﻣﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻋﻘﻴﺪه داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻲ ﺧﻴﺎل‪ ،‬اوﻧﻬﺎ رو آوردي‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻴﺴﻪ اي را در دﺳﺘﺎن او اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺘﺶ رﻓﺖ در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ت‪ .‬م‪ .‬رﻳﺪل ﻛﻴﻪ؟‬

‫‪39‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪The Memory Globe‬‬

‫‪1‬‬

‫‪T. M. Riddle‬‬

‫‪2‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ اﺷﻴﺎء درون دﺳﺘﺎن ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ رﻧﮓ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﺒﻮد ﺑﺎ ﻟﻜﻨﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﺮا اﻳﻦ‬
‫ﺳﻮال رو ﻛﺮدي؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺗﻌﺠﺐ ﻛﺮده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﺶ ﺗﻮ اون اﺗﺎق ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻋﺼﺒﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﻘﻂ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻦ‪...‬‬

‫‪40‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﺸﺘﻢ‬
‫ﺟﻴﻤﺰ در روزﻫﺎي ﺑﻌﺪ ﺑﺎرﻫﺎ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ت‪ .‬م‪ .‬رﻳﺪل ﺳﻮال ﻛﺮد ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻮرﮔﻴﻦ از ﻛﻮره در رﻓﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﻣﻲ ﮔﻢ اون ﻛﺪوم اﺣﻤﻘﻲ ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪ :‬اون زﻣﺎﻧﻲ ﺑﺮاي ﻣﻦ و ﺷﺮﻳﻜﻢ ﺑﻮرك ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﺳﻢ ﻛﺎﻣﻠﺶ ﻫﺴﺖ ﺗﺎم‬
‫ﻣﺎروﻟﻮ رﻳﺪل‪ .1‬ﺑﻌﺪ از ﻳﻚ ﻣﺪﺗﻲ اوﻧﻘﺪر ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﺎ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ اون رو ﺷﺮﻳﻚ ﺧﻮدﻣﻮن ﺑﻜﻨﻴﻢ‪ ،‬وﻟﻲ اون‬
‫ﻏﻴﺒﺶ زد‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻛﺠﺎ رﻓﺖ و ﭼﺮا رﻓﺖ‪ ...‬اﻣﺎ رﻓﺘﺶ‪ .‬ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻌﺪ ﻳﻌﻨﻲ ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﻫﺸﺖ ﺳﺎل ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﻫﻤﻮن‬
‫ﻣﻮﻗﻊ ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﻪ رو ﺗﻮي ﻣﻐﺎزه ﻣﺎ ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ ﻛﻪ اون ﻣﻐﺎزه ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻲ ﺗﻮ زﻧﺪﮔﻴﺶ داﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاد ﻳﻜﻲ از ﺑﺎ ارزﺷﺘﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎش رو ﺗﻮ ﻣﻐﺎزه ﻣﺎ ﺑﮕﺬاره‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻫﻢ دوﺑﺎره ﻏﻴﺒﺶ زد‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ اون‬
‫ﮔﻮي رو ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻛﻨﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﻛﺮدم‪...‬ﻫﻤﻴﻦ‪...‬‬
‫او ﻛﻠﻤﻪ ﻫﻤﻴﻦ را ﺑﺎ ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺖ ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺗﺮ از اﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﭘﻴﺶ از آﻧﻜﻪ‬
‫ﺳﻮاﻟﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﻜﻨﺪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺳﺘﺎﻳﺶ آﻣﻴﺰ و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﻣﻨﺰﺟﺮ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ ﻣﻦ رو ﺗﺎ ﺣﺪودي ﻳﺎد اون ﻣﻲ‬
‫اﻧﺪازي‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻪ اﻧﺪازه اون ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪاد و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎﻳﻲ ﻫﻢ دارﻳﺪ‪...‬‬
‫او ﻗﺴﻤﺖ آﺧﺮ ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺎ ﺗﺎﻛﻴﺪ ﺧﺎﺻﻲ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻴﺶ از آن او را ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﻗﺮار دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز اﺳﻢ ت‪ .‬م‪ .‬رﻳﺪل ﮔﻮﺷﻪ اي از ذﻫﻨﺶ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﺸﻐﻮل ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻋﻠﺘﺶ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ او‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﻳﻚ ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺑﻮد و ﺟﻴﻤﺰ ﻋﻼﻗﻪ ﻋﺠﻴﺒﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﻮع وﺳﻴﻠﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ داﺷﺖ‪ .‬آن ﺷﺐ ﺟﻴﻤﺰ زودﺗﺮ از ﻫﻤﻴﺸﻪ‬
‫ﺑﻪ رﺧﺖ ﺧﻮاب رﻓﺖ‪.‬‬
‫در ﺧﻮاب او ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﺻﺤﺒﺖ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﻮروس ﻛﺘﺎﺑﻲ را ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ‬
‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻮﺟﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎن در از ﺟﺎ ﻛﻨﺪه ﺷﺪ‪ .‬در آﺳﺘﺎﻧﻪ در ﻣﺮدي ﺑﺎ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﻣﺰ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺻﻮرت ﻛﺮﻳﻪ و زﺷﺘﺶ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﺮﺳﻨﺎك ﻣﺰﻳﻦ ﺑﻮد‪ .‬دﻫﺎن ارﻳﺐ و ﺧﻄﻲ ﺷﻜﻠﺶ ﻣﻮذﻳﺎﻧﻪ‬

‫‪Tom Marvolo Riddle‬‬

‫‪41‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻛﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد و از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺮﺑﻪ ﻣﺮدﻣﻚ ﻋﻤﻮدي داﺷﺖ ﺷﺮارت ﻣﻲ ﺑﺎرﻳﺪ‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه‬
‫و ﺑﻲ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺟﺎي دﻣﺎغ دو ﺷﻜﺎف در ﺻﻮرﺗﺶ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎر‪ .‬ﻣﺮد ﻛﺮﻳﻪ اﻟﻤﻨﻈﺮ ﺷﺮوع ﺑﻪ‬
‫ﻛﺸﻴﺪن ﻧﻔﺲ ﻫﺎﻳﻲ ﺻﺪادارﻛﺮد‪ .‬ﺳﻮراخ ﻫﺎي دﻣﺎﻏﺶ در اﻳﻦ ﻫﻨﮕﺎم ﻛﺎﻣﻼ ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ‬
‫ﺳﺮد ﻛﻪ در آن ﺗﻤﺴﺨﺮ ﻛﺎﻣﻼ ﻋﻴﺎن ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻮي ﺧﻴﺎﻧﺘﻜﺎر ﻣﻴﺎد‪ ،‬ﺑﻮي ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻣﻴﺎد ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﻪ آﺧﺮ ﻋﻤﺮﺷﻮن‬
‫ﻧﻤﻮﻧﺪه‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻗﻪ ﻗﻬﻪ اي ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ زد‪ ،‬ﺳﻪ ﻧﻔﺮي ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻗﺪرت ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺗﻜﺎﻧﻲ ﺑﺨﻮرﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻜﺸﺪ و از آﻧﻬﺎ دﻓﺎع ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺗﺎزه ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻗﺪرت ﺗﻜﺎن ﺧﻮردن ﻧﺪارد‪ .‬او ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﮔﻮﻳﻲ ﺣﺘﻲ اﺟﺎزه اﻳﻨﻜﺎر را ﻧﻴﺰ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬زﻳﺮا ﺟﺴﻤﻲ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ اﻳﻨﻜﺎر را ﺑﻜﻨﺪ‪ .‬ﻣﺮد ﺟﻠﻮﺗﺮ‬
‫آﻣﺪ و در را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺗﺎزه اﺷﺨﺎص درون ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﭘﻴﺶ از آﻧﻜﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﻪ در آوردن ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﺸﺎن ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻣﺮد آﻧﻬﺎ را ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺘﺶ ﻣﻲ ﻧﺎزﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﺣﺮﻛﺖ دﺳﺖ او ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را دﻳﺪ‪ ،‬ﺳﺮﻋﺖ ﻋﻤﻞ ﻣﺮد در ذﻫﻦ ﻧﻤﻲ ﮔﻨﺠﻴﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ‬
‫ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮري ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺗﺼﻮر ﻛﺮد ﺣﺘﻲ اﺛﺎﺛﻴﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻢ در ﺣﺎل ﻟﺮزﺷﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪن ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎﻧﺶ‪ ،‬ﺣﺘﻲ‬
‫ﻗﺪرت ﻧﻔﺲ ﻛﺸﻴﺪن را ﻫﻢ از آﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺮد ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺳﺮدﺗﺮ از ﻟﺤﻦ ﺳﻮروس ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﺮاي‬
‫ﺷﻤﺎ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻪ ﺧﺼﻮص رو در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬ﭘﺮﻓﺴﻮر اﺳﻨﻴﭗ‪ .‬ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ از اون ﺧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺎد‪ .‬ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺧﻮدت اﺑﺪاﻋﺶ ﻛﺮدي و ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ اون اﻓﺘﺨﺎر ﻣﻲ ﻛﺮدي و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ واﻗﻌﺎ ﺟﺎدوي ﺑﻲ ﻧﻈﻴﺮﻳﻪ‪ ،‬ﺳﻜﺘﻮم ﺳﻤﭙﺮا‪...1‬‬
‫او ورد را ﻓﺮﻳﺎد زﻧﺎن ادا ﻛﺮد و ﺟﺎدوﻳﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﺻﺎﺑﺖ ﺟﺎدو ﺑﻪ ﺳﻮروس ﺑﺪن او‬
‫ﻣﻤﻠﻮ از زﺧﻤﻬﺎي رﻳﺰ و درﺷﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮﻫﺎﻳﻲ ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و او را از ﻫﻢ ﻣﻲ درﻳﺪﻧﺪ و ﺳﻮروس‬
‫ﻗﺎدر ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﻛﺎري ﺟﺰ دﺳﺖ و ﭘﺎ زدن ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او دوﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﺎدوي ﻣﺮد او را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺮد در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﻴﻮاﻧﻬﺎ از ﺷﺪت ﻫﻴﺠﺎن ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﻲ زد‪ ،‬ﭘﻴﺘﺮ را ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻮروس ﺟﺎدو ﻛﺮد‪ .‬ﮔﻮﻳﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ از درد‬
‫و رﻧﺞ ﻣﺎرﻳﺎ ﻟﺬت ﺑﺒﺮد‪ .‬وﻗﺘﻲ دﻳﮕﻪ رﻣﻘﻲ ﺑﺮاي آن دو ﻧﻤﺎﻧﺪ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎرﻳﺎ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺎرﻳﺎ دﻳﮕﺮ اﺷﻚ ﻧﻤﻲ‬
‫رﻳﺨﺖ او ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﻣﻨﺰﺟﺮ ﺑﻪ ﻣﺮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻧﺘﻘﺎم ﻣﺎ را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪...‬‬

‫‪Sectumsempra‬‬

‫‪42‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻣﺮد ﻳﺎ ﻫﻤﺎن وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻋﻤﻴﻘﺘﺮي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺷﺎﻳﺪ ﭘﺴﺮ ﻣﺮدت ﻣﻲ ﺧﻮاد اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﻴﺮه‪ ،‬ﻫﻤﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﻮدش‬
‫رو ﺑﻪ اون ﭘﻴﺮ ﺧﺮﻓﺖ و اﺣﻤﻖ ﭼﺴﺒﻮﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺣﺘﻲ اﮔﺮ اون از ﺗﻮ ﮔﻮر ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﻢ دوﺑﺎره ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدوﻧﻤﺶ ﺗﻮ‬
‫ﮔﻮر‪...‬‬
‫ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ از ﻛﺠﺎ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻟﺮد‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ واﻗﻌﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫ﻣﺮد ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ ‪:‬زﻧﻴﻜﻪ اﺣﻤﻖ‪ ،‬ﺳﻜﺘﻮم ﺳﻤﭙﺮا‪...‬‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﺟﺎدوﻫﺎي ﻗﺒﻠﻲ ﺑﻪ ﻣﺎرﻳﺎ ﺧﻮرد‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﻋﻠﺖ آن ﺧﺸﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻣﺎرﻳﺎ ﺟﻴﻎ و داد راه‬
‫ﻧﻴﺎﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻨﺪﻳﺪن ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻨﺪه ﻫﺎﻳﻲ ﺟﻨﻮن آﻣﻴﺰ‪ .‬ﺻﻮرت ﭘﻴﺘﺮ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ رو ﺑﻪ ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﺰﻳﻦ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎرﻳﺎ در آﺧﺮﻫﺎي زﻧﺪﮔﻴﺶ ﺑﻪ زور ﻟﺒﺨﻨﺪش را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺎ او وداع ﻛﺮد‪،‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪش‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺮاي اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت از ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻴﺰي‬
‫ﻧﻤﻲ داﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮاي اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت در ﻛﻤﻴﻦ او ﻧﻨﺸﺴﺘﻪ و ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺎرﻳﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﺴﻲ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫اﻧﺘﻘﺎم آﻧﻬﺎ را ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﻤﻲ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺧﻮﻧﻲ ﻛﻪ از ﺑﺪن آﻧﻬﺎ‬
‫ﺟﺎري ﺑﻮد ﺑﺮ روي دﻳﻮار ﻧﻮﺷﺖ‪ :‬اﻳﻨﺴﺖ ﺳﺰاي ﺧﻴﺎﻧﺘﻜﺎر و ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻴﺎﻧﺘﻜﺎر ﭘﻨﺎه دﻫﺪ‪ ،‬ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ از ﺧﺸﻢ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‬
‫ارﺑﺎب و ﺳﺮور ﻋﺎﻟﻤﻴﺎن‪ ،‬ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺗﻤﺎم اﻋﺼﺎر‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﭼﻮﺑﺶ ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم ﻛﻮﭼﻜﻲ را در ﻛﻨﺎر ﻧﻮﺷﺘﻪ درﺳﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن در ﺧﺎﻧﻪ ﺟﻴﻤﺰ از ﺧﻮاب‬
‫ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ در ﺑﻴﺪار ﻛﺮدن او داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎﻟﺸﺶ از اﺷﻚ ﺧﻴﺲ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ او ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ‬
‫ﮔﺮﻳﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻛﻪ از ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﻜﻨﺖ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﭼﺖ‪...‬ﺗﻮ ﭼﺖ ﺷﺪه؟ ﻣﻦ ﺳﻌﻲ ﻛﺮدم‬
‫ﺑﻴﺪارت ﻛﻨﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﺮدي‪...‬ﭼﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﺧﻮاﺑﻲ ﻛﻪ دﻳﺪه ﺑﻮد ﺷﺪﻳﺪا ﻓﻜﺮش را ﻣﺸﻐﻮل ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ او ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‬
‫ﻛﻪ آن ﺧﻮاب ﺣﻘﻴﻘﺖ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﻳﺎ ﺧﻴﺮ‪ ،‬ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻓﻜﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻪ ﺷﻜﻠﻴﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ؟‬

‫‪43‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﻳﻦ ﺳﻮاﻟﺶ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ از ﺗﺮس ﺗﻠﻮﺗﻠﻮ ﺧﻮرد‪ .‬ﭘﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺳﻄﻞ آﺑﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﭘﺎﺷﻴﺪن آب‬
‫ﺧﻨﻚ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺟﻴﻤﺰ آورده ﺑﻮد ﮔﻴﺮ ﻛﺮد و ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ آب درون آن ﻧﻴﻤﻲ از ﻛﻠﺒﻪ را ﺧﻴﺲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از ﺗﺮس ﻗﻠﺒﺶ را ﭼﻨﮓ زده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ ‪:‬ﭘﻨﺎه ﺑﺮ ﻣﺮﻟﻴﻦ‪ ،‬ﭘﻨﺎه ﺑﺮ ﻣﺮﻟﻴﻦ‪...‬اﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﭼﻪ ﺳﻮاﻟﻴﻪ؟‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮد از ﺗﺮس ﺳﻨﮓ ﻛﻮب ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ روﻳﺶ را ﺑﻪ او ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺟﺪﻳﺘﺮ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻻزﻣﻪ ﻛﻪ ﺑﺪوﻧﻢ‪...‬اون ﭼﻪ ﺷﻜﻠﻴﻪ؟‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻛﻪ اﻛﻨﻮن ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮدﻳﻮاﻧﻪ اي‪ ،‬ﺑﻠﻪ ﺗﻮ دﻳﻮاﻧﻪ اي‪...‬ﻫﻴﭻ آدم ﻋﺎﻗﻠﻲ از ﺧﻮاب ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻤﻲ ﺷﻪ‬
‫ﺑﭙﺮﺳﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﭼﻪ ﺷﻜﻠﻴﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻳﻘﻪ او را ﭼﺴﺒﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻢ ﻟﻌﻨﺘﻲ‪...‬ﺑﮕﻮ اون ﭼﻪ ﺷﻜﻠﻴﻪ؟‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺧﻮد را از دﺳﺖ او ﺧﻼص ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬ﺧﻴﻠﻲ دوﺳﺖ داري ﺑﺪوﻧﻲ اون ﭼﻪ ﺷﻜﻠﻴﻪ؟ ﺑﺮو ﮔﺰارﺷﻲ رو ﻛﻪ‬
‫ﺳﻪ ﻳﺎ ﭼﻬﺎر ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ﺑﺎ اون ﭘﺴﺮه اﺣﻤﻖ ﺗﻮ ﻣﺠﻠﻪ ﻃﻔﺮه زن‪ 1‬ﻛﺮدن رو ﺑﺨﻮن ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ اي ﻛﻪ ﺑﺎ اون ﻣﺠﻠﻪ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻮ اون ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺗﻮﺿﻴﺢ داده ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ اﻣﻴﺪواراﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻮ اون ﮔﻔﺘﻦ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻪ ﺷﻜﻠﻴﻪ؟‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ از ﻛﻮره در رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﺎ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﺑﻪ اون ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﮕﻮ و ﻳﺎ ﻣﺜﻞ اﻛﺜﺮ ﻣﺮدم ﺑﮕﻮ اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ اﻣﺎ اون اﺳﻢ‬
‫ﻟﻌﻨﺘﻲ رو دﻳﮕﻪ ﺑﻪ زﺑﻮن ﻧﻴﺎر‪...‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﺎﺷﻪ‪،‬ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻮﺿﻴﺢ دادن ﻛﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﭼﻪ ﺷﻜﻠﻴﻪ؟‬‫ آره ﺑﺎﺑﺎ‪ ،‬اون ﭘﺴﺮه دﻳﻮوﻧﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰرو ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪...‬ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻛﻪ زﻳﺎد زﻧﺪه ﻧﻤﻲ ﻣﻮﻧﻪ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻛﺪوم ﮔﻮري ﻣﻲ ﺧﻮاي ﺑﺮي؟‬
‫‪ -‬ﻣﻲ رم دﻓﺘﺮ ﻃﻔﺮه زن‪...‬‬

‫‪The Quibbler‬‬

‫‪44‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ اﺣﻤﻖ ﺷﺪي؟ اﻻن ﻛﺪوم دﻓﺘﺮي ﺑﺎزه ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ دوﻣﻴﺶ ﺑﺎﺷﻨﺪ؟ ﺗﺎزه ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻫﻪ ﻛﻪ ﺑﺴﺎﻃﺸﻮن‬‫رو ﺟﻤﻊ ﻛﺮدن‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ ﺑﺎ اون ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺎي چ‪...‬‬
‫اﻣﺎ اداﻣﻪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد زﻳﺮا ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ روﺷﻨﻲ ﭘﻜﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﻮ ﻣﻦ ﺧﻮﻧﻪ اون‬
‫اﺣﻤﻘﻲ رو ﻛﻪ اون ﭼﺮت و ﭘﺮﺗﻬﺎرو ﭼﺎپ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﻠﺪم‪ ،‬ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻲ اوﻣﺪ و ﻳﻜﺴﺮي اﺳﻢ دري وري ﻣﻲ داد ﺑﻪ ﻣﻦ و‬
‫ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﺮاش ﭘﻴﺪاﺷﻮن ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﺻﻼ وﺟﻮد ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻌﻀﻲ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﺎ ﻳﻚ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮاش ﭘﻴﺪا ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺧﺎص ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و او ﺑﺎ ﻧﺎرﺿﺎﻳﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ دادم ﺑﻌﺪا اﻳﻦ آدرس رو ﺑﻬﺖ ﺑﺪم‪ ،‬آﺧﻪ‬
‫ﺷﺒﻪ ﻧﺼﻔﻪ ﺷﺒﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاي ﺑﺮي در ﺧﻮﻧﻪ ﻣﺮدم ﭼﻴﻜﺎر؟‬
‫ﺳﭙﺲ در ﺑﺮﮔﻪ اي آدرس را ﻧﻮﺷﺖ و ﺑﻪ او داد ﺟﻴﻤﺰ ﻓﻮرا آﭘﺎرات ﻛﺮد‪ .‬او در ﻳﻜﻲ از ﻣﻴﺎدﻳﻦ ﻟﻨﺪن ﻣﺸﻨﮕﻲ ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ آدرس ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﻌﺪ از ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎي راﻫﻨﻤﺎ وارد ﺧﻴﺎﺑﺎن ﺳﻤﺖ راﺳﺘﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﮔﺬﺷﺘﻦ‬
‫از ﭼﻨﺪ ﺧﻴﺎﺑﺎن و ﻛﻮﭼﻪ ﺧﻮد را در ﻣﻘﺎﺑﻞ در ﺧﺎﻧﻪ اي دﻳﺪ‪ .‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﭼﻮب ﺟﺎدو ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺷﻜﻲ‬
‫ﻧﻤﻲ ﮔﺬاﺷﺖ ﻛﻪ آﻧﺠﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻮﺑﺶ را در آن ﻣﺤﻞ ﮔﺬاﺷﺖ و زﻧﮓ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﺪا در آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻣﻌﻄﻞ ﺷﺪ و وﻗﺘﻲ ﻛﺴﻲ در را ﺑﺎز ﻧﻜﺮد دوﺑﺎره زﻧﮓ را زد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ را ﻧﻮر ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‬
‫و ﻣﺮدي ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻲ؟ ﻳﺎﻻ ﺟﻮاب ﺑﺪه وﮔﺮﻧﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﻲ ﺷﻢ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎي ﻣﺤﺎﻓﻈﺘﻲ رو ﻓﻌﺎل ﻛﻨﻢ‪،‬‬
‫اوﻧﻮﻗﺖ اﮔﺮ ﺧﻮد ﻣﺮﻟﻴﻦ ﻫﻢ از ﻗﺒﺮ در ﺑﻴﺎد ﻛﺎري ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺮات ﺑﻜﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺧﻮد را ﺣﻔﻆ ﻛﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺟﻴﻤﺰ ﻫﺴﺘﻢ‪...‬‬
‫ ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻲ ﭼﻲ؟‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﺳﭙﺲ ﺟﻮاب داد‪:‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ‪...‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﻛﺴﻲ رو ﻧﻤﻲ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪...‬‬

‫‪45‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ اﺑﺘﺪا ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﺷﺎﮔﺮد ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻋﻘﻴﺪه داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺎ ﻗﺒﻼ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ رو‬
‫ﻣﻼﻗﺎت ﻧﻜﺮدﻳﻢ‪ ،‬ﻣﻦ در ﻣﻮرد ﻳﻜﻲ از ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺎﺗﻮن ﺳﻮال داﺷﺘﻢ‪...‬‬
‫ﻣﺮد در را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﻫﻴﺠﺎﻧﺰده ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬در ﻣﻮرد اﺳﻨﻮرﻛﻚ ﺷﺎخ ﭼﺮوﻛﻴﺪه‪1‬؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬اﺳﻨﻮر ﭼﻲ ﭼﻲ؟‬

‫‪Crumple-Horned Snorkack‬‬

‫‪46‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻧﻬﻢ‬
‫ﻣﺮد ﺟﻴﻤﺰ را ﺑﻪ داﺧﻞ دﻋﻮت ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﺧﺘﺮي ﺟﻮان از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﺮزي ﺑﺎورﻧﻜﺮدﻧﻲ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ‬
‫ﺗﺮﻳﻦ ﻗﻴﺎﻓﻪ اي را داﺷﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ در زﻧﮕﻲ ﺧﻮد دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ روﻳﺎ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺧﻮد را روي‬
‫ﻳﻜﻲ از ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻫﺎ رﻫﺎ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻃﻠﺒﻜﺎر ﮔﻔﺖ‪:‬ﺳﻼم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺟﺎ ﺧﻮرده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺳﻼم‪ ،‬ﻣﻌﺬرت ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪارﺗﻮن ﻛﺮدم‪...‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻋﺬر ﺧﻮاﻫﻲ ﻛﺮدﻳﺪ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﻤﺘﻮن‪ ،‬ﻣﻦ از ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻲ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﺰاﺣﻢ ﻣﻲ ﺷﻦ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﻴﺎد‪...‬‬‫دﺧﺘﺮ ﭼﻨﺎن ﺑﻲ اﺑﺎ ﺣﺮف زده ﺑﻮد و ﻋﻘﻴﺪه اش را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪ .‬ﻣﺮد ﻳﺎ ﻫﻤﺎن آﻗﺎي‬
‫ﻻوﮔﻮد‪ 1‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب آﻗﺎي ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ اﮔﺮ ﺳﻮال ﺷﻤﺎ راﺟﻊ ﺑﻪ اﺳﻨﻮرﻛﻚ ﺷﺎخ ﭼﺮﻛﻴﺪه ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﭘﺲ راﺟﻊ ﺑﻪ ﻛﺪام‬
‫ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻦ ﺳﻮال دارﻳﺪ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ در اﺑﺘﺪا ﻛﻤﻲ ﻣﻦ ﻣﻦ ﻛﺮد اﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ زود ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ زد در ذﻫﻨﺶ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﮔﺰارﺷﻲ‬
‫ﻛﻪ از ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ راﺟﻊ ﺑﻪ اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﺗﻬﻴﻪ ﻛﺮدﻳﺪ‪...‬‬
‫ﻣﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺪس ﻣﻲ زدم‪ ،‬اون ﮔﺰارش ﺳﻮد آورﺗﺮﻳﻦ ﮔﺰارﺷﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻣﺠﻠﻪ ﻣﺎ ﭼﺎپ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﺎ ﺷﺎﻫﻜﺎر ﻣﺎ راﺟﻊ ﺑﻪ ﻛﺸﻒ ﻣﺤﻞ زﻧﺪﮔﻲ اﺳﻨﻮرﻛﻚ ﺷﺎخ ﭼﺮوﻛﻴﺪه ﺑﺮاﺑﺮي ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺧﻮب‪،‬‬
‫ﻣﺮدم ﻋﺎﻣﻲ‪...‬‬
‫ﻣﺮد ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ دادن در ﻣﻮرد آن ﺟﺎﻧﻮر ﻛﺮد ﭼﻨﺎن ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ داﺷﺖ ﻛﻢ ﻛﻢ‬
‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﻲ ﻛﺮد ﭼﺮا ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ زود او را ﺳﺎﻛﺖ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻠﻪ ﺟﺎﻟﺒﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻦ دوﺳﺖ دارم‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ راﺟﻊ ﺑﻪ اون ﮔﺰارش ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ ﻣﻦ دارم ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ و ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ‬
‫اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ آﺷﻨﺎ ﺑﺸﻮم ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ از اون ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻛﻤﻚ ﺑﮕﻴﺮم‪...‬‬

‫‪Mr. Lovegood‬‬

‫‪47‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﻳﻨﺒﺎر دﺧﺘﺮ ﺟﻮاب داد و ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻲ ﺗﻔﺎوت ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﺮ ﻣﻲ ﺧﻮاي ﺑﺪوﻧﻲ وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻪ ﺷﻜﻠﻴﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﻛﻤﻜﺖ‬
‫ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻫﺮي از اون ﻳﻚ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺎﺧﺘﻢ ﻛﻪ ﺧﻮد ﻫﺮي ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﺧﻴﻠﻲ دﻗﻴﻘﻪ‪...‬‬
‫دﺧﺘﺮ ﭼﻨﺎن ﺑﻲ ﺗﻔﺎوت ﻧﺎم وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﻪ زﺑﺎن آورد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺟﺎ ﺧﻮرد ‪.‬دﺧﺘﺮ ﺷﮕﻔﺖ زدﮔﻲ ﺟﻴﻤﺰ را ﺑﺎ ﺗﺮس‬
‫اﺷﺘﺒﺎه ﮔﺮﻓﺖ و اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻤﻮن اول ﻛﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺖ اﺳﻢ اون رو ﺑﻪ زﺑﻮن ﺑﻴﺎرﻳﻢ اﻳﻨﻜﺎرو ﻛﺮدم‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﺗﻮ ﻫﻢ اﻳﻨﻜﺎر‬
‫رو ﺑﻜﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﻣﺠﺴﻤﻪ اي ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﺠﺴﻤﻪ را از او ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺟﺎ ﺧﻮرد؛ ﺑﺪون‬
‫ﺗﺮدﻳﺪ آن ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ زﻳﺎدي ﺑﻪ ﻣﺮدي ﻛﻪ او در ﺧﻮاب دﻳﺪه ﺑﻮد داﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﻬﺮه اش ﺑﻪ ﻃﺮزي ﺷﮕﻒ اﻧﮕﻴﺰ‬
‫ﻣﻬﺮﺑﺎن و ﺗﺎ ﺣﺪي ﺧﻨﺪه دار ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﻣﺰش ﻣﺮدﻣﻜﻲ ﻋﻤﻮدي داﺷﺖ اﻣﺎ دﺧﺘﺮ ﻛﻪ اﺳﻤﺶ ﻟﻮﻧﺎ‪ 1‬ﺑﻮد ﺑﺮاي او‬
‫ﻣﮋه ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬دﻫﺎن ارﻳﺐ و ﺧﻄﻲ اش ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺷﻜﻔﺘﻪ ﺑﻮد و اﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ‬
‫ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻣﻬﺮﺑﺎن و ﻛﻮدن ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﮕﻴﺮد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﻬﺮه ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻣﺮد را ﺑﺎ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻛﺮد و ﻧﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ از‬
‫ﺧﻨﺪه رﻳﺴﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎن ﺣﻴﺮﺗﺰده ﻻوﮔﻮدﻫﺎ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف در رﻓﺖ‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ در ﺑﻪ‬
‫زور ﺧﻨﺪه ﺧﻮد را ﺧﻮرد و ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺗﺸﻜﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻟﻮﻧﺎ ﺑﺎ ﺑﻲ ﺗﻔﺎوﺗﻲ ﻣﺠﺴﻤﻪ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻤﻲ‬
‫دوﻧﻢ ﭼﺮا ﺧﻨﺪﻳﺪ اﻣﺎ ﻳﺎدﻣﻪ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻫﻢ ﻣﺠﺴﻤﻪ رو دﻳﺪ ﺗﺎ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺮ وﻗﺖ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻲ اﻓﺘﺎد ﭘﻮزﺧﻨﺪ‬
‫ﻣﻲ زد‪...‬‬
‫***‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺣﺘﻲ در ﺧﻮاب ﻫﻢ ﻧﻤﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ وﻗﺘﻲ از ﺧﺎﻧﻪ ﻻوﮔﻮدﻫﺎ ﺑﻴﺮون ﻣﻲ آﻳﺪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ روﺣﻴﻪ اش ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺷﺪه‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻛﻨﻮن ﺑﺎ ذﻫﻨﻲ ﺑﺎز ﺗﺮ ﺑﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎت اﻓﺘﺎده ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺪون ﺷﻚ ﻣﺮدي ﻛﻪ در ﺧﻮاب دﻳﺪه ﺑﻮد ﻛﺴﻲ ﺟﺰ ﻟﺮد‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺒﻮد‪ ...‬و اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ او ﻗﺒﻼ وﻟﺪﻣﻮرت را ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد ﺛﺎﺑﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺧﻮاﺑﺶ ﺧﻮاﺑﻲ واﻗﻌﻲ ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪Luna 1‬‬

‫‪48‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫در اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻤﺎم اﺗﻔﺎﻗﺎت اﻓﺘﺎده در ﺧﻮاﺑﺶ واﻗﻌﻴﺖ داﺷﺖ ﺷﻜﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﻛﻨﻮن ﭼﻴﺰي ﻛﻪ او را ﺑﻪ ﻛﺸﻒ ﺣﻘﻴﻘﺖ‬
‫ﺗﺮﻏﻴﺐ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﺎﻋﺚ ﻋﺬاب وﺟﺪاﻧﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪاﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺎرﻳﺎ واﻗﻌﺎ از او اﻧﺘﻈﺎر ﻣﺒﺎرزه و ﮔﺮﻓﺘﻦ‬
‫اﻧﺘﻘﺎم را داﺷﺘﻪ و ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ آن ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺧﻮاب ﺑﻮده اﺳﺖ ‪ .‬او ﻣﺎه ﻫﺎ ﺑﻪ اﺣﺘﺮام ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ از او ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ‬
‫ﺧﻮد را از آرزوي ﻗﻠﺒﻴﺶ ﻣﻨﻊ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ از او ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻮد را درﮔﻴﺮ ﻣﺒﺎرزه ﻧﻜﻨﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﻣﺒﺎرزﻳﻦ ﻧﭙﻴﻮﻧﺪد و ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﻳﻦ ﻣﺪت را ﺳﺎﻛﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ اﻛﻨﻮن اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻛﻪ ﭼﺮا زودﺗﺮ ﺑﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻧﺘﻘﺎم ﻓﻜﺮ ﻧﻜﺮده اﺳﺖ او را آزار ﻣﻲ داد‪ .‬دﻳﮕﺮ وﻗﺘﺶ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس ﺑﭙﻴﻮﻧﺪد و ﺑﺮاي ﻛﺸﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرت و ﻣﺮﮔﺨﻮاراﻧﺶ ﺗﻼش ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﺑﺮادران وﻳﺰﻟﻲ ﻫﻨﻮز ﻣﻐﺎزه ﺧﻮد را‬
‫در دﻳﺎﮔﻮن ﺑﺎز ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ؟ ﻳﻌﻨﻲ او ﻫﻨﻮز ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﻃﺮﻳﻖ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ راه ﻳﺎﺑﺪ؟ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﻓﻌﻼ ﺑﻪ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎز ﻣﻲ ﮔﺸﺖ‪ ،‬در آن ﻣﻮﻗﻊ ﺷﺐ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻣﻐﺎزه آﻧﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬دو ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﺮ ﻫﻮا روﺷﻦ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺗﺎ آن ﻣﻮﻗﻊ‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﺰد ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺮﮔﺮدد‪ .‬دﻟﺶ ﻧﻤﻲ آﻣﺪ ﺑﺪون ﺧﺪا ﺣﺎﻓﻈﻲ از او ﺟﺪا ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺮاﻳﺶ زﺣﻤﺖ ﻫﺎي‬
‫زﻳﺎدي ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد و ﭼﻴﺰﻫﺎي زﻳﺎدي را از او ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ در ﺟﻨﮕﻞ‪ ،‬ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ در ﺳﻜﻮﺗﻲ ﻣﺮﮔﺒﺎر‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ داﺧﻞ ﻛﻠﺒﻪ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﻲ ﺧﻮدش را روي ﺗﺨﺖ ﻧﭽﻨﺪان راﺣﺘﺶ اﻧﺪاﺧﺖ ‪.‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ در ﺧﻮاب‬
‫ﺑﻮد و ﺻﺪاي ﺧﺮﻧﺎﺳﺶ ﻛﻠﺒﻪ را ﭘﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎدوي ﺳﻜﻮت را ﺑﻪ دور او اﺟﺮا ﻛﺮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ذﻫﻨﺶ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‬
‫ﻫﺎي آﻳﻨﺪه اش را ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺧﻮاﺑﻴﺪ ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ زودﺗﺮ از ﺑﻮرﮔﻴﻦ از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ﻧﻪ ﺻﺒﺢ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‬
‫و ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﺑﻮرﮔﻴﻦ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ او را ﺑﻴﺪار ﻣﻲ ﻛﺮد و از او ﺟﺪا ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ او را ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﺗﻜﺎن‬
‫داد او ﻣﺜﻞ ﺑﺮق از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺎ دﻳﺪن ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻔﺴﻲ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺎ ﺑﻲ ﺗﻔﺎوﺗﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺑﺮﮔﺸﺘﻲ؟ ﺟﻮاب‬
‫ﺳﻮاﻟﺖ رو ﮔﺮﻓﺘﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺟﻮاب داد‪ :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺟﻮاﺑﻢ رو ﮔﺮﻓﺘﻢ‪...‬و اوﻣﺪم ﻛﻪ‪.. .‬اوﻣﺪم ﻛﻪ ﺧﺪا ﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ‪...‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺧﻮاب از ﺻﻮرت ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﭘﺮﻳﺪ و ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻛﻤﺮ ﺧﻤﻴﺪه اش اﺟﺎزه ﻣﻲ داد ﺻﺎف ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاي ﺑﺮي؟ ﻳﻌﻨﻲ دﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﺮ ﻧﻤﻲ ﮔﺮدي؟‬
‫‪49‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻲ روم و دﻳﮕﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﻧﻤﻲ ﮔﺮدم‪...‬‬‫ اﻣﺎ ﻣﺎﻣﻮراي وزارﺗﺨﻮﻧﻪ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ دﻧﺒﺎﻟﺘﻦ‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ اﺧﻢ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﺷﻜﺎﻟﻲ ﻧﺪاره‪ ،‬ﺧﻮدم ﻳﻜﺎرﻳﺸﻮن ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ و ﺑﺎ ﺗﺮدﻳﺪ و ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺑﺖ دﻳﺸﺐ ﻣﻌﺬرت ﻣﻲ ﺧﻮام‪ ،‬آﺧﻪ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻃﺮف ﺟﺎدوﮔﺮ‬
‫وﺣﺸﺖ ﻧﺎﻛﻴﻪ و ﻣﻦ ﻫﻢ از اون ﺧﺎﻃﺮه ﺑﺪي دارم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻲ دوﻧﻢ‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺗﻮ ﺑﺎ اون روﺑﺮو ﺷﺪي؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ اﺧﻢ ﺟﻮاب داد‪ :‬ﻳﻚ ﺟﻮراﻳﻲ آره‪ ،‬ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ اون ﻧﮕﺎه ﺗﺮﺳﻨﺎﻛﺶ ﺗﻮ ذﻫﻨﻤﻪ‪...‬و اون ﺳﺮﻋﺖ ﻏﻴﺮ‬
‫ﻋﺎدي‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ اي ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ از ﺗﻮ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﻴﺎد ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬و دوﺳﺖ دارم ﺑﻬﺖ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻢ‪...‬ﺷﺎﻳﺪ اﮔﺮ دوﺑﺎره‬
‫ﺑﺎ اون روﺑﺮو ﺷﺪي ﺑﻪ دردت ﺑﺨﻮره‪...‬‬
‫وﻗﺘﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺟﻴﻤﺰ را دﻳﺪ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻳﻚ ﺟﺎدوي ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﻛﻪ واﻛﻨﺶ ﻫﺎي اون ﺗﺎ اﻳﻦ‬
‫ﺣﺪ ﺳﺮﻳﻊ ﺗﺮ ﺑﺸﻪ وﻟﻲ ﺧﻮب اﻳﻦ ﺟﺎدو‪ ،‬ﺟﺎدوي ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻴﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎد ﻣﻲ دي؟‬
‫ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻜﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﺨﺼﺼﻲ در اون ﻧﺪارم و دوﺳﺖ ﻫﻢ ﻧﺪارم ﻛﻪ ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮﻣﺶ‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻲ از ﻫﺮ ده ﻧﻔﺮي ﻛﻪ اﻳﻦ‬‫ﺟﺎدو رو اﺟﺮا ﻣﻲ ﻛﻨﻦ ﺷﺶ ﻧﻔﺮ ﻣﻲ ﻣﻴﺮﻧﺪ و ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﻓﻠﺞ ﻣﻲ ﺷﻦ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺘﻮﺳﻂ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ وﺣﺸﺖ زده ﺷﺪ و ﺑﻮرﮔﻴﻦ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ اﻳﻦ ﺟﺎدو ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﻣﺤﻜﻮم ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮدي ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ در‬
‫ﺑﻴﻦ ﺧﺎﻧﺪان ﻫﺎي اﺻﻴﻞ ﺑﻌﻀﻲ اون رو ﺑﺮاي ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺸﻮن ارث ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﻣﻦ ﻳﻜﻲ از اﻳﻦ اﻓﺮاد رو ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪...‬‬

‫‪50‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫او ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﻴﺮي را ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﺟﻴﻤﺰ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺮاي ﻓﻜﺮ ﻛﺮدن ﺑﻴﺸﺘﺮ وﻗﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺷﻤﺎ‬
‫از ﻛﺠﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﻴﺪ ﻛﻪ ول‪...‬اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ از اﻳﻦ ﺟﺎدو اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده؟‬
‫ اون ﺟﺎدو رو از ﻫﻤﻴﻦ دوﺳﺖ اﻓﻠﻴﺞ ﻣﻦ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻛﻪ اون ﻫﻢ ﺗﻮﺳﻂ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎدو ﻓﻠﺞ ﺷﺪه‪...‬‬‫ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﭼﻄﻮر ﻫﻤﭽﻴﻦ رﻳﺴﻜﻲ ﻛﺮده؟‬‫ آدﻣﻲ ﻣﺜﻞ اون ﺑﺎ رﻳﺴﻚ ﻛﺎر ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪ ،‬اون راه ﻓﺮاري داﺷﺘﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻛﺮده ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ اﮔﺮ ﻓﻠﺞ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ آرزوي اﻧﺘﻘﺎم ﮔﺮﻓﺘﻦ را ﺑﻪ ﮔﻮر ﻣﻲ ﺑﺮد وﻟﻲ اﮔﺮ اﻳﻨﻜﺎر را ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‬
‫ﺷﺎﻧﺴﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺗﺼﻤﻴﻤﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻋﺰﻣﻲ راﺳﺦ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬دوﺳﺘﺘﻮن رو ﻛﺠﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﭘﻴﺪا‬
‫ﻛﻨﻢ؟‬
‫***‬
‫او راﻫﺶ را از ﻣﻴﺎن ﻣﺨﺮوﻳﻪ ﻫﺎي دﻫﻲ ﻛﻪ دوﺳﺖ ﺑﻮرﮔﻴﻦ در آن زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﺎز ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻠﻴﺴﺎي‬
‫ﻣﺨﺮوب ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ازﻛﻨﺎر آن ﻋﺒﻮر ﻛﺮد و وارد ﻛﻮﭼﻪ اي ﺗﻨﮓ ﺷﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﻼك ﺳﻴﺰده اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي از‬
‫ﻧﺤﺴﻲ ﻋﺪد ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪ‪ ...‬ﺳﭙﺲ زﻧﮓ ﺑﺎﻻي در را ﺑﻪ ﺻﺪا در آورد‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﭘﻴﺮ ﻣﺮدي ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﺪون ﺳﻮال‬
‫و ﺟﻮاب در را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬او ﺑﺮ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد و ﺑﺎ اﺷﺎره ﻣﺮد ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻧﻘﺮه ﻓﺎم و زﺷﺘﺶ را ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ دوﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬ﭼﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاي؟ ﭼﻄﻮري ﻣﻦ رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮدي؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ از دﻳﺪن ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻋﺎﺟﺰ و ﻧﺎﺗﻮان ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺟﺎﺧﻮرده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺷﺎﮔﺮد ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬اون ﻣﻦ رو‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎده‪...‬‬
‫اﺧﻢ ﻫﺎي ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻛﻤﻲ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺣﺪس ﻣﻲ زدم اﻣﺎ ﮔﻔﺘﻢ ﺷﺎﻳﺪ ﻏﺮﻳﺒﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪...‬ﺧﻮب ﺑﻴﺎ ﺗﻮ‪...‬‬
‫او دور زد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﭽﻨﺪان ﺑﺰرﮔﺶ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد در راه ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﭘﻴﺮﻣﺮد اﺣﻤﻖ‬
‫ﭼﺮا ﻧﻴﻮﻣﺪ؟ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ دوﺳﺖ ﻗﺪﻳﻤﻴﺶ ﺳﺮ ﻧﺰده‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﭼﺮب زﺑﺎﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬آﻗﺎي ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻣﺸﻜﻼت ﺑﺪي داﺷﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻨﺪ ﺧﻮدﺷﻮن ﺷﺮف ﻳﺎب ﺑﺸﻮﻧﺪ‪...‬‬
‫‪51‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺣﻮاﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ داري ﺑﺮاي ﻛﺴﻲ زﺑﻮن ﻣﻲ رﻳﺰي ﻛﻪ ﺧﻮدش زﻣﺎﻧﻲ اﺳﺘﺎد زﺑﻮن رﻳﺨﺘﻦ ﺑﻮده‬
‫در ﺿﻤﻦ درﺑﺎره ﻣﺸﻜﻼت روﻧﺎن‪ 1‬ﺗﻮ روزﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮﻧﺪم‪ .‬ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﭼﻲ ﻧﻮﺷﺘﻦ‪...‬ﻣﻦ اون ﻣﺎر ﭘﻴﺮ رو ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻲ‬
‫ﺷﻨﺎﺳﻢ‪ .‬ﻣﺤﺎﻟﻪ اون ﺑﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮاره ﻛﻤﻚ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﻫﺮ دو وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺑﻴﺮوﻧﺶ زﻣﻴﻦ ﺗﺎ آﺳﻤﺎن ﻓﺮق داﺷﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪان ﺑﺰرگ‬
‫ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻲ دو ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎ دوﻳﺴﺖ ﻣﺘﺮ زﻳﺮ ﺑﻨﺎ ﻛﻪ از ﺑﻴﺮون ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﻫﻢ دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ دﻛﻮراﺳﻴﻮن آن ﺑﻲ ﻧﻈﻴﺮ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬وﺳﺎﻳﻠﻲ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺑﺎ ارزش ﻣﺎدي ﻓﺮاوان و ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ ﺧﺎرق اﻟﻌﺎده‪ ،‬ﻛﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎ را ﺧﻴﺮه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻮرك ﺑﺎ‬
‫ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺴﺮ ﺣﻮاﺳﺖ رو ﺟﻤﻊ ﻛﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ﺳﻦ زﻳﺎدم ﭼﺸﻤﻬﺎي ﺗﻴﺰي دارم‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻲ ﺧﺒﺮ ﻓﺮﻳﺎد زد‪ :‬ﻟﻴﺰي ﻛﺪوم ﮔﻮري ﻫﺴﺘﻲ‪ ،‬ﻣﻬﻤﻮن دارم‪...‬ﻓﻮرا دو ﺗﺎ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ از ﻧﻮع ﺧﻮﺑﺶ ﺑﻴﺎر‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب از اﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ ﺑﮕﺬرﻳﻢ‪ .‬زود ﺑﮕﻮ از ﻛﺎراﺗﺎﻛﻮس ﺑﻮرك‪ 2‬ﭘﻴﺮ ﭼﻲ‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاي؟‬

‫‪52‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Ronan‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Caratacus Burke‬‬

‫‪2‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ دﻫﻢ‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﺑﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻛﺎراﺗﺎﻛﻮس ﺑﻮرك؟ ﺷﺮﻳﻚ ﺳﺎﺑﻖ آﻗﺎي ﺑﻮرﮔﻴﻦ؟‬
‫ﺑﻮرك ﻛﻤﻲ اﺧﻢ ﻛﺮد و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻳﻌﻨﻲ اون اﺣﻤﻖ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ رو ﻛﺠﺎ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﻪ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺎﻧﻪ اي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺟﻮاب داد‪ :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﻢ رو از ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻴﺮم‪ .‬اون ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‬
‫ﻛﺎراﺗﺎﻛﻮس ﺑﻮرك ﻣﺮده‪...‬ﭼﻪ ﻣﻲ دوﻧﻢ‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﺗﻮ ﻳﻚ ﺣﺎدﺛﻪ دل ﺧﺮاش‪...‬‬
‫ﺑﻮرك ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻮذﻳﺎﻧﻪ زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ ﻛﻪ زﻧﺪم و ﺑﻪ ﻛﻮري ﭼﺸﻢ دﺷﻤﻨﺎم ﺗﺎ اﻻن ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﻋﻤﺮ ﻛﺮدم‪...‬ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮ ﺣﺎل ﺑﮕﺬرﻳﻢ‪ ،‬ﺗﻮ ﭼﻪ ﺳﻮاﻟﻲ از ﻣﻦ داﺷﺘﻲ؟‬
‫ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﻮرك ﺑﺎ آن ﺳﻮال ﻛﺮد‪ ،‬ﻟﺤﻨﻲ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮاﻧﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ زﻳﺎد از آن ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻴﺎﻣﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻛﻤﻲ اﺧﻢ‬
‫ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ اش را از ﺑﻮرك ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ ﻛﻪ اول ﺑﻮرك ﺑﺨﻮرد‪ .‬اﻳﻦ ﻫﻢ ﻳﻜﻲ از ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻣﻐﺎزه‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد ‪.‬ﺑﻮرك ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻌﻨﻲ دار ﻛﻤﻲ از ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ اش را ﺧﻮرد و ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺗﺒﻌﻴﺖ از او ﻛﻤﻲ آن‬
‫را ﻣﺰه ﻣﺰه ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺟﺪي ﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﮔﻔﺖ‪ :‬آﻗﺎي ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﻛﻪ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ‬
‫ﻳﻚ ﺟﺎدوي ﺧﺎص ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﮔﻤﺎن ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ از اﻳﻦ ﺟﺎدو دل ﺧﻮﺷﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪،‬‬
‫اﻣﺎ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻛﻤﻲ ﺗﻌﻠﻞ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺑﻮرك ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر او ﺷﺪه اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ اﻣﺎ ﺑﻮرك ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ اي ﺗﺎﺟﺮ ﻣﺆاﺑﺎﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ‬
‫اداﻣﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ در ﭘﺲ ﭼﻬﺮه آرام او اﻧﺰﺟﺎر از ﭼﻴﺰي را ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ از او ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻲ‬
‫دﻳﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ آراﻣﺘﺮ اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻣﺎ ﻣﻦ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاد ﻛﻪ اون ﺟﺎدو رو ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮم و اﺟﺮاش ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ﺑﻮرك ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﺟﺎدو ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺗﺎوان ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺗﻮ داري ﻧﺘﻴﺠﺶ رو ﻣﻲ‬
‫ﺑﻴﻨﻲ‪...‬‬

‫‪53‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﻣﻲ دوﻧﻢ‪ ،‬ﻣﻦ از ﺗﻤﺎم اﺣﺘﻤﺎﻻت آﮔﺎﻫﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﻋﻮاﻗﺒﺶ رو ﻗﺒﻮل ﻛﺮدﻳﺪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻋﻮاﻗﺒﺶ رو ﻗﺒﻮل‬‫ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ﺑﻮرك ﻛﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﻮ ﺷﻜﺎﻓﺎﻧﻪ ﺟﻴﻤﺰ را ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ در ﻗﺒﺎل ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻳﻦ ﺟﺎدوي ﺑﻪ ﺧﺼﻮص و‬
‫ﻣﺎﻣﺎﻧﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺎري ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺟﺎ ﻧﺨﻮرد‪ .‬او از اﺑﺘﺪاي ﺻﺤﺒﺘﺸﺎن اﻧﺘﻈﺎر ﭼﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰي را داﺷﺖ و ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﺷﻨﻴﺪن در‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ او آﻣﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﻮرك را ﺑﻪ اداﻣﻪ ﺳﺨﻨﺎﻧﺶ دﻋﻮت ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻮرك ﻛﻪ اﻛﻨﻮن ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻪ‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﺪﺗﻬﺎﺳﺖ ﻛﻪ در ﺣﺴﺮت ﻛﺴﺐ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻫﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ در اﺧﺘﻴﺎر داره‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺷﺎﻳﺪ‬
‫دﻳﮕﻪ اون اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ دردم ﻧﺨﻮره‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ در زﻧﺪﮔﻴﻢ ﻛﺎري رو ﻧﻴﻤﻪ ﺗﻤﺎم رﻫﺎ ﻧﻜﺮدم و ﻣﻬﻤﺘﺮ از اون ﻫﻮس‬
‫ﻛﺮدم ﻛﻪ دوﺑﺎره ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ وﻗﺘﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻧﻜﺮدم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد او را درك ﻛﻨﺪ ﻣﺮدي ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ در ﺗﻤﺎم زﻧﺪﮔﻴﺶ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻛﺮدن ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺎﻟﻬﺎ‬
‫ﮔﻮﺷﻪ اي ﺗﻚ و ﺗﻨﻬﺎ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻮرك اداﻣﻪ داد ‪:‬ﻛﺎري ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﻲ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ رو ﺑﺮام ﺑﻴﺎري‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ‬
‫ﻧﺎم ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس ﻓﻠﭽﺮ‪...1‬‬
‫اﻳﻦ اﺳﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ زﻧﮓ ﺧﻄﺮي در ذﻫﻦ ﺟﻴﻤﺰ زده ﺷﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﻓﻜﺮ ﻳﺎدش آﻣﺪ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس ﭼﻪ ﻛﺴﻲ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬او ﻫﻤﺎن ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮادران وﻳﺰﻟﻲ او را از ﻣﻐﺎزه ﺷﺎن ﺑﻴﺮون اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻳﻜﻲ از اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس‬
‫ﺑﻮد‪ .‬دزدﻳﺪن او ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺎﻧﺲ ﻋﻀﻮ ﺷﺪن در ﻣﺤﻔﻞ را از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﺑﻮرك ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻗﻮل ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻜﺴﺖ‪ 2‬ﻣﻲ دم ﻛﻪ اون رو ﺑﻌﺪ از ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺳﺎﻟﻢ رﻫﺎ‬
‫ﻛﻨﻢ‪ ،‬در ﺿﻤﻦ ﺣﺎﻓﻈﺶ رو ﻫﻢ اﺻﻼح ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪...‬ﺧﻮب ﺣﺎﻻ ﻧﻈﺮت ﭼﻴﻪ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد او ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻛﻤﻲ ﻏﻴﺮ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آدم ﻣﻌﻘﻮﻟﻲ ﻧﻤﻲ‬
‫رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺗﺎزه ﺑﻮرك ﻗﻮل ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﺑﻪ او آﺳﻴﺒﻲ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ وذﻫﻨﺶ را ﻣﺮﺗﺐ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺪون آﻧﻜﻪ‬

‫‪54‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Mundungus Fletcher‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Unbreakable Vow‬‬

‫‪2‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺟﺪي ﻗﺒﻮل ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﺎ ﭼﻴﺰ ﭼﻪ دردﺳﺮﻫﺎﻳﻲ در آﻳﻨﺪه ﺑﺮاي او‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ‪...‬‬
‫***‬
‫ﺷﺎﻫﺪ آﻧﻬﺎ ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ ﭘﻴﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻧﮕﺸﺘﺶ را روي دﺳﺘﺎن ﮔﺮه ﻛﺮده آﻧﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ ﻗﻮل و ﻗﺮارﻫﺎ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪ ﺑﻮرك ﺑﻪ ﻛﻤﺪي ﻛﻪ در ﮔﻮﺷﻪ دﻳﮕﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ رﺳﻴﻢ ﺑﻪ اون‬
‫ﺟﺎدو‪...‬ﺑﺮو و اون ﻛﺸﻮ رو ﺑﺎز ﻛﻦ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺴﻴﺮ دﺳﺖ او را دﻧﺒﺎل ﻛﺮد و ﺑﻪ آن ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﻫﺎي ﺑﻮرك ﻛﺸﻮي ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ را ﺑﺎز‬
‫ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺑﻮرك ﺑﺎ ﺻﺪاي رﺳﺎﻳﻲ اداﻣﻪ داد ‪:‬ﺗﻮي ﻛﺸﻮ ﻳﻚ ﭘﻮﺷﻪ زرد رﻧﮓ ﻫﺴﺖ‪ .‬اوﻧﺮو ﺑﺮدار و ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺗﻤﻮﻣﻪ‪...‬‬
‫درون ﭘﻮﺷﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺮاﺣﻞ اﺟﺮاي ﺟﺎدو ﺗﻮﺿﻴﺢ داده ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻮرك وﻗﺘﻲ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﺰد او ﺑﺎزﮔﺸﺖ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﺪﺗﻬﺎ‬
‫ﻗﺒﻞ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻧﺎﺑﻮدش ﻛﻨﻢ‪ .‬اﻻن ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎررو ﻧﻜﺮدم‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻲ و از‬
‫ﺧﻴﺮ اﻳﻦ ﺟﺎدو ﺑﮕﺬري‪...‬‬
‫ ﻣﻦ ﺗﺼﻤﻴﻤﻢ رو ﮔﺮﻓﺘﻢ و اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره ﻧﻈﺮم ﻋﻮض ﺑﺸﻪ‪...‬‬‫ﺑﻮرك ﺑﺎ اﻓﺴﻮس و ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم اﻣﺎ اﻻن روزي ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ آرزوي ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ‬
‫ﺑﻪ ﻗﺒﻞ و اﻧﺠﺎم ﻧﺪادن اون ﺟﺎدو رو ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻣﺮد ﻋﺎﺟﺰ و ﻧﺎﺗﻮان ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺗﺼﻮر ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻲ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺼﻤﻴﻤﺶ ﻣﺘﺰﻟﺰل ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﺷﺪن ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻣﺎرﻳﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻧﺘﻘﺎم آﻧﻬﺎ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﻋﺰﻣﺶ را راﺳﺦ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ‬
‫ﻧﻔﺲ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬از ﺑﻮرك ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﺮد و از ﺧﺎﻧﻪ او ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي اﺟﺮاي ﺟﺎدو ﺑﻪ‬
‫ذﻫﻨﺶ رﺳﻴﺪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻨﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﺧﻮد را در آﻧﺠﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺪون ﺻﺎﺣﺒﺎﻧﺶ‪ ،‬ﺑﺪون روح‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺧﺒﺮي از اﺟﺴﺎد ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪاﻧﺶ در دﻧﻴﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺮ روي دﻳﻮار ﺑﻪ روﺷﻨﻲ ﻣﻲ درﺧﺸﻴﺪ؛‬
‫ﮔﻮﻳﻲ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن را ﭘﺎك ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ اﻃﺎﻗﺶ رﻓﺖ‪...‬‬

‫‪55‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬
‫***‬

‫در آن ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻤﺎم ﻧﻜﺎت آن ﺟﺎدو را ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و وﺳﺎﻳﻞ ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز را ﺗﻬﻴﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮاي اﺟﺮاي‬
‫ﺟﺎدو ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪه را درﺳﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ اﻛﺜﺮ وﺳﺎﻳﻠﺶ را در ﻣﻴﺎن ﻟﻮازم ﺳﻮروس ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺰرﮔﻲ را روي اﺟﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﺧﻮد درﺳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﺬاﺷﺖ و زﻳﺮش را روﺷﻦ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ اﻧﺪازه‬
‫ﻧﺼﻒ ﭘﺎﺗﻴﻞ درون آن آب رﻳﺨﺖ‪ .‬وﻗﺘﻲ آب ﺧﻮب ﺟﻮﺷﻴﺪ‪ ،‬زﻳﺮش را ﻛﻢ ﻛﺮد‪ .‬ﭘﻮدر ﺷﺎخ اﺳﺐ ﺗﻚ ﺷﺎخ را ﺑﺎ ﻫﻤﺎن‬
‫ﻧﺴﺒﺘﻲ ﻛﻪ در ﺟﺰوه آﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ آن اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد و ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ ﭘﻮدر ﺑﺎ آب ﻛﻤﻲ ﺟﻮﺷﻴﺪ‪ ،‬ﭘﻮﺳﺖ درﺧﺖ ﻛﺎج ﻧﻘﺮه اي‬
‫را درون آن رﻳﺨﺖ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺳﻲ و ﺷﺶ ﻧﻮع ﻣﺎده دﻳﮕﺮ را در ﭘﺎﺗﻴﻞ رﻳﺨﺖ ﻣﺸﻐﻮل اﺟﺮاي اورادي روي آن ﺷﺪ‪ .‬واﻗﻌﺎ‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﻣﺸﻜﻞ و ﭘﻴﭽﻴﺪه اي ﺑﻮد و ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ را ﻋﺼﺒﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮ روز ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎن ﻛﺎرﻫﺎ را ﺗﻜﺮار‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬زﻳﺮا آب آن ﻛﺎﻣﻼ ﺗﺒﺨﻴﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻴﺮه اﺻﻠﻲ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ و ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ در روز آﺧﺮ آﺑﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻗﻲ‬
‫ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻏﻠﻴﻆ ﻣﻲ ﺑﻮد‪ .‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ روز ﺑﻌﺪ‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﻛﺎري ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﻣﺸﻐﻮل‬
‫ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺷﺪ‪...‬‬
‫***‬
‫ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮراﺗﻲ ﻛﻪ در ﺟﺰوه ﺑﻮرك آﻣﺪه ﺑﻮد ﺳﺎﺧﺖ ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻪ اﺗﻤﺎم رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮ اﺳﺎس آن ﭼﻴﺰي ﻛﻪ در ﺑﺮﮔﻪ‬
‫ﻫﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎﻳﺪ در آن ﻣﺮﺣﻠﻪ زﻳﺮ ﭘﺎﺗﻴﻞ را ﺧﺎﻣﻮش ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﻣﻌﺠﻮن از ﻗﻞ ﻗﻞ ﻛﺮدن ﺑﻴﻔﺘﺪ‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ درون آن ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ آﻧﻜﻪ زﻳﺮ آن را ﺧﺎﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد ﻫﻨﻮز ﻛﻤﻲ ﻗﻞ ﻗﻞ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬اﮔﺮ ﻗﺮار ﺑﻮد درون آن ﺑﺮود ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻃﺒﻖ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮرك ﺑﺮﮔﻪ ﻫﺎ را آﺗﺶ زد و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را در آورد‪ .‬ﭘﺎﻳﺶ را ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط ﺑﻪ درون ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ ﻣﻌﺠﻮن ﺑﺮ ﺧﻼف ﺗﺼﻮرش اﺻﻼ داغ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻧﻔﺴﻲ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ در ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﻏﺮق ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﻔﺘﺎد‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﻌﺠﻮن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮﺟﻮدي زﻧﺪه او را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ‬
‫ﺗﻼش ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻛﻪ از ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻪ او اﺟﺎزه ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎري را ﻧﻤﻲ داد‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ دردي وﺻﻒ ﻧﺸﺪﻧﻲ‬
‫در ﺑﺪﻧﺶ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻌﺠﻮن اﺳﻴﺪي اﺳﺖ‪ ،‬زﻳﺮا ﻣﺸﻐﻮل ذوب ﻛﺮدن ﻋﻀﻼت او ﺑﻮد‪ .‬دﻳﮕﺮ‬
‫اﻣﻴﺪي ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﭘﺎﻳﺎن ﻛﺎر او آﻧﺠﺎ درون آن ﻣﻌﺠﻮن ﻛﺬاﻳﻲ ﺑﻮد‪ .‬درد ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ از ﻫﻮش ﺑﺮود‪...‬‬
‫‪56‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬
‫***‬

‫ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﺳﺮﻋﺘﻲ از ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﻴﺮون ﭘﺮﻳﺪ ﻛﻪ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﺧﻮرد‪ .‬ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ اﺛﺮي از ﻣﻌﺠﻮن ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﺎزه ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺠﺎي ﺑﺪﻧﺶ درد ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻳﺎدش آﻣﺪ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺪﻧﺶ در ﻣﻌﺠﻮن ذوب ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭼﻮﺑﺶ را‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ و ﺟﺎدوﻳﻲ را اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬آﻳﻨﻪ اي ﻗﺪي در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺮ‪ ،‬ﺻﻮرت و ﺑﺪن ﺧﻮد را ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ ﻛﺮد و وﻗﺘﻲ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ آﺳﻴﺒﻲ ﻧﺪﻳﺪه ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺗﺎزه وﻗﺘﻲ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را ﻣﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﻛﻪ اﻓﺘﺎده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﻌﻨﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﺮد ‪.‬‬
‫او ﺟﺎدو را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺗﻤﺎم اﻋﻀﺎي ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻗﺒﻞ ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮاي اﻣﺘﺤﺎن ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﭼﻮﺑﺶ را در آورد‪ ،‬ﺳﺮﻋﺖ ﻋﻤﻠﺶ ﺑﻪ ﻃﺮزي ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﻨﺎن ﻫﻴﺠﺎﻧﺰده‬
‫ﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻟﺒﻪ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﺰرﮔﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺸﺖ‪ .‬او اﻛﻨﻮن ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ‬
‫ﻣﺤﻔﻞ ﻧﺰد ﺑﺮادران وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺮود‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺧﻮد را در دﻳﺎﮔﻮن ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻃﺮاف‪ ،‬ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻐﺎزه ﺑﺮادران وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻣﻐﺎزه آﻧﻬﺎ از دﻓﻌﻪ‬
‫ﻗﺒﻞ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺷﻠﻮﻏﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬اﻓﺮاد زﻳﺎدي در آن ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻣﺴﺎﺣﺖ ﻣﻐﺎزه را ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﻠﻲ زود ﻋﻠﺘﺶ را ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬ﺑﺮادران وﻳﺰﻟﻲ ﻛﺎر ﺧﻮد را ﮔﺴﺘﺮش داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻐﺎزه آﻧﻬﺎ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اي از ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ در ﺧﻴﺎﺑﺎن دﻳﺎﮔﻮن ﭘﻴﺪا ﻛﺮد و از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺟﺰ وﺳﺎﻳﻞ ﺷﻮﺧﻲ از ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﺳﺮ در ﻧﻤﻲ‬
‫آوردﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻌﺪادي ﻓﺮوﺷﻨﺪه اﺳﺘﺨﺪام ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺧﻮد در ﻣﻴﺎن آﻧﻬﺎ ﮔﺸﺖ زﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﻲ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ داﺷﺖ از ﻛﻨﺎرش ﻋﺒﻮر ﻣﻲ ﻛﺮد ﺟﻴﻤﺰ او را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﺪﺗﻲ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ اوﻣﺪم‬
‫و ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎدي دادﻳﺪ‪ ،‬ﻣﻦ درﻣﻮرد ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺷﻤﺎ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻛﻪ اون رو ﻗﺒﻮل ﻛﻨﻢ و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ‬
‫ﺑﭙﻴﻮﻧﺪم‪...‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ﺳﭙﺲ ﺑﺪون ﺣﺮﻓﻲ او را ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻣﻦ ﺷﻤﺎ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺪارم اﻣﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮ ﺣﺎل از اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ رو ﮔﺮﻓﺘﻴﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪ .‬ﻓﻌﻼ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺷﺐ ﻛﻪ ﻣﻐﺎزه رو ﻣﻲ ﺑﻨﺪﻳﻢ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻣﺎ از ﺷﻤﺎ‬
‫ﻗﻮل ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻳﻢ‪...‬‬

‫‪57‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻛﻤﻲ اﺧﻢ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و او اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻳﻦ ﻗﻮل ﺑﺮاي ﻋﻀﻮﻳﺖ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺮاي اﻳﻨﻪ ﻛﻪ اﮔﺮ ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ‬
‫ﻧﺸﺪي ﻫﺮ ﮔﺰ دﻳﮕﻪ ﭘﺎت رو ﺗﻮ ﺳﺎﺧﺘﻤﻮن ﻣﺤﻔﻞ ﻧﮕﺬاري‪...‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎﻧﺪ و وﻗﺘﻲ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﻗﺒﻮل ﻛﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪.‬‬

‫‪58‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻳﺎزدﻫﻢ‬
‫ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس در ﻳﻜﻲ از دور اﻓﺘﺎده ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻟﻨﺪن واﻗﻊ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ از ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن دوﻗﻠﻮﻫﺎي وﻳﺰﻟﻲ او را ﺑﻪ‬
‫ﮔﻮﺷﻪ اي از ﻣﻴﺪان ﺑﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻳﺎزده و ﺳﻴﺰده ﺑﻪ ﻫﻢ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و اﺛﺮي از ﺧﺎﻧﻪ دوازده ﻧﺒﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ‬
‫اﺧﻢ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬اﻳﻨﺠﺎ ﺟﺎدوي رازداري داره؟‬
‫دو ﻗﻠﻮﻫﺎ ﻛﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ او ﺑﻔﻬﻤﺪ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮدﻧﺪ و ﻳﻜﻲ از دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺷﻜﺎف ﺑﻴﻦ دو ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺑﺎ ﺑﺮﮔﻪ اي ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫رازدار ﺧﻮﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ اﻣﺎ اﻳﻦ ﺑﺮﮔﻪ رو ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪ .‬زود ﺣﻔﻈﺶ ﻛﻦ‪...‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ راز را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﭙﺮد و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ ﭘﻲ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ اي رﻓﺖ ﻛﻪ از ﻏﻴﺐ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪.‬ﻇﺎﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺗﺠﻤﻊ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﻴﺎه ﺷﺒﺎﻫﺖ داﺷﺖ‪ .‬ﺳﺮﻫﺎي‬
‫ﺑﺮﻳﺪه اي از ﺟﻦ ﻫﺎي ﺧﺎﻧﮕﻲ را ﺑﻪ دﻳﻮار زده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬دﺳﺘﮕﻴﺮه ﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺳﺮ ﻣﺎر ﺑﻮد و ﺷﻤﻌﺪاﻧﻲ ﻫﺎ را ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺳﻜﻠﺖ‬
‫اﻧﺴﺎن درﺳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ‪.‬ﻓﻀﺎي دﻟﮕﻴﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﺟﻴﻤﺰ را ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬از اﻳﻦ رو ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫دﻛﻮراﺳﻴﻮن اﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﺰﺧﺰﻓﻪ‪...‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﺣﺮﻓﻲ ﻛﻪ زد ﭘﺸﻴﻤﺎن ﺷﺪ‪ ،‬دوﻗﻠﻮﻫﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ اﻧﺰﺟﺎر ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﺸﺎن را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﭘﺮده اي ﺑﻪ ﻛﻨﺎر رﻓﺖ و‬
‫ﺻﻮرت دﻳﻮاﻧﻪ ﭘﻴﺮ زﻧﻲ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ‪ ،‬ﭘﻴﺮزن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از ﺗﻪ دل ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺗﻮﻫﻴﻦ ﻫﺎﻳﺶ را ﻧﺜﺎر ﺟﻴﻤﺰ و ﺑﻘﻴﻪ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد ‪.‬ﭘﻴﺮزن ﺑﺎ ﺧﺸﻢ اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬دورﮔﻪ ﭘﺴﺖ اﻳﺴﺘﺎده اوﻧﺠﺎ و از ﺧﻮﻧﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻦ‬
‫اﻳﺮاد ﻣﻲ ﮔﻴﺮه‪...‬ﮔﻮرت رو ﮔﻢ ﻛﻦ ﺑﻴﺮون ﻋﻮﺿﻲ‪...‬‬
‫او ﺟﻤﻠﻪ آﺧﺮ را ﻃﻮري ﺑﻴﺎن ﻛﺮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻋﻘﺐ ﺑﺮداﺷﺖ ‪.‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﺮ و ﻛﻠﻪ ﻋﺪه اي در آﻧﺠﺎ‬
‫ﭘﻴﺪا ﺷﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮي ﻣﻮ ﻗﻬﻮه اي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻛﺪوم اﺣﻤﻖ ﺑﻲ ﺷﻌﻮري اﻳﻨﺠﺎ ﺳﺮ و‬
‫ﺻﺪا راه اﻧﺪاﺧﺘﻪ‪...‬‬
‫‪59‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫او ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪ آن ﺳﻪ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﭼﺸﻤﺶ روي ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪ ﻳﻜﻲ از دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﺑﺮﮔﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ راز ﺧﺎﻧﻪ را درون‬
‫ﺟﻌﺒﻪ اي در ﻛﻨﺎر در ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﭘﻴﻮﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻛﻤﻚ ﻫﻢ ﺗﺎﺑﻠﻮي دﻳﻮاﻧﻪ و ﺑﺎﻗﻲ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎ را ﻛﻪ ﺑﻴﺪار ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫را ﺳﺎﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﻧﻴﺰ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راه ﭘﻠﻪ اي رﻓﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ زﻳﺮ زﻣﻴﻦ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮ‬
‫اﻓﺮاد ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ‪ .‬ﭘﺴﺮي ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎ دﻣﺎﻏﻲ ﻛﺸﻴﺪه دﺳﺖ دﺧﺘﺮي زﻳﺒﺎ رو را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬در ﻛﻨﺎر آﻧﻬﺎ دﺧﺘﺮ زﻳﺒﺎ روي‬
‫دﻳﮕﺮي ﺣﻀﻮر داﺷﺖ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل از دﺧﺘﺮ ﺑﻠﻮﻧﺪ اول ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬در ﮔﻮﺷﻪ اي دﻳﮕﺮ از ﺳﺎﻟﻦ زن و‬
‫ﻣﺮدي اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻴﻮه ﻣﺸﻨﮕﻲ ﻟﺒﺎس ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و دﺧﺘﺮ ﺑﭽﻪ اي در ﻛﻨﺎرﺷﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ اﺣﺘﻤﺎل ﻣﻲ داد‬
‫ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺧﺎﻧﻮاده دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﻬﻮه اي ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﭘﺴﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻮﻧﺪ و ﺻﻮرﺗﻲ رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه در ﻛﻨﺎر دﺧﺘﺮي ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ‬
‫اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ دﺧﺘﺮ و زن و ﻣﺮد ﺳﻦ و ﺳﺎل داري ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر آﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻴﺰ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬در‬
‫ﻧﻬﺎﻳﺖ‪ ،‬ﭼﺸﻢ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮدي اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﻣﻮ ﺷﻜﺎﻓﺎﻧﻪ او را ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺳﺒﻴﻠﻬﺎي ﻛﻠﻔﺘﺶ او را ﺷﺒﻴﻪ ﺷﻴﺮ ﻣﺎﻫﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﻌﻲ دارد ذﻫﻦ او راﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ذﻫﻨﺶ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ‪ .‬ﻣﺮدي ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﮔﻤﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺪر ﺧﺎﻧﻮاده وﻳﺰﻟﻲ اﺳﺖ‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد و ﺣﺪس ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻳﻘﻴﻦ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ‪ ،‬او ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ آرام ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻣﻦ آرﺗﻮر‪ 1‬وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻟﻄﻔﺎ دﻧﺒﺎﻟﻢ‬
‫ﺑﻴﺎ‪...‬‬
‫او از ﻫﻤﺎن راﻫﻲ ﻛﻪ دﺧﺘﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬رﻓﺖ و ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻴﺮ او را دﻧﺒﺎل ﻧﻤﻮد‪ .‬آن ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اي ﺑﺰرگ ﺧﺘﻢ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻛﻪ از ﺑﺎﻗﻲ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺗﻤﻴﺰ ﺗﺮ و ﺷﺎدﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﻬﻮه اي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ ﭘﻴﺮي ﻣﺸﻐﻮل آﺷﭙﺰي ﺑﻮد و‬
‫ﺣﺮﻛﺎﺗﺶ ﻫﻨﮕﺎم آﺷﭙﺰي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ ﻧﺎ ﺧﻮد آﮔﺎه ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﺎرﻳﺎ ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﺷﺎره آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮش اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪:‬اﻳﻦ ﻣﺎﻟﻲ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻦ‪.. .‬و ﺧﻮب ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻗﺒﻼ ﺑﺎ ﭘﺴﺮ ﻫﺎي دوﻗﻠﻮي ﻣﻦ‬
‫آﺷﻨﺎ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬اون دو ﺗﺎ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ دﻳﮕﻪ‪ ،‬اون ﻳﻜﻲ ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮاي ﭘﺴﺮ و دﺧﺘﺮي ﻛﻪ او ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮد ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و او اداﻣﻪ داد ‪:‬اون ﻛﻪ ﻛﻨﺎر رون‪ 2‬ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻧﺎﻣﺰد ﭘﺴﺮم‬
‫ﮔﺎﺑﺮﻳﻞ دﻻﻛﻮره‪ 1‬و اون ﻫﻢ ﺧﻮاﻫﺮ اون ﻓﻠﻮر‪...2‬اون ﻫﻢ ﻫﻤﺴﺮ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،3‬دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي‪...‬‬

‫‪60‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Arthur‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Ron‬‬

‫‪2‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﺎ ﺧﻮد آﮔﺎه ﻛﻤﻲ از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ زود ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﻮروس ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ او در ﻣﺤﻔﻞ اﺳﺖ و‬
‫اﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او ﺣﺴﺎس ﺷﻮد‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺗﺪاﻓﻌﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻲ ﮔﻨﺎﻫﻪ و‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺬاﺷﺖ او اداﻣﻪ دﻫﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻲ ﮔﻨﺎﻫﻪ‪.. .‬ﻓﻘﻂ ﻛﻤﻲ ﺗﻌﺠﺐ ﻛﺮدم ﻫﻤﻴﻦ‪...‬‬
‫و ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺤﺚ را ﻋﻮض ﻛﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﺑﻘﻴﻪ آﺷﻨﺎ ﺑﺸﻢ؟‬
‫آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺧﻼﺻﻪ وار ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻮراس اﺳﻼﮔﻬﻮرن‪ ،4‬داﺑﻲ‪ ،5‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﺮﻧﺠﺮ‪ ،6‬اﻟﻜﺲ‪ 7‬ﮔﺮﻧﺠﺮ‪،‬‬
‫ﻫﻠﻦ‪ 8‬ﮔﺮﻧﺠﺮ و دﺧﺘﺮ ﻛﻮﭼﻚ ﺧﺎﻧﻮاده ﮔﺮﻧﺠﺮ ﺳﺎرا‪...9‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺤﻔﻞ ﺷﺶ ﻋﻀﻮ دﻳﮕﻪ ﻫﻢ داره ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺎ اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ آﺷﻨﺎ ﻣﻲ ﺷﻲ و ﻫﻤﺸﻮن‬
‫ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﻳﻜﻲ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪...‬‬
‫ ﭘﺲ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ؟ دﻳﮕﻪ ﻣﻴﻠﻲ ﺑﺮاي ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻤﻮن رو ﻧﺪارم‪...‬‬‫آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻤﻲ ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺪاره‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ اول ﻋﻀﻮﻳﺘﺖ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺑﺸﻪ‪...‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاي‬
‫ﺧﻮدت رو ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻛﻨﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ از ﻗﺒﻞ ﻓﻜﺮ اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ را ﻛﺮده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ ﻫﺴﺘﻢ ﻓﺮزﻧﺪ ﺧﻮﻧﺪه ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ‬
‫ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ‪...‬‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﻮن ﭘﻴﺘﺮ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ ﻛﻪ زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﻔﺎدﻫﻨﺪه ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﺑﻮد؟‬

‫‪61‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Gabrielle Delacour‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Fleur‬‬

‫‪2‬‬

‫‪Ginny‬‬

‫‪3‬‬

‫‪Horace Slughorn‬‬

‫‪4‬‬

‫‪Dobby‬‬

‫‪5‬‬

‫‪Hermione Granger‬‬

‫‪6‬‬

‫‪Alex‬‬

‫‪7‬‬

‫‪Helen‬‬

‫‪8‬‬

‫‪Sara‬‬

‫‪9‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﺑﻠﻪ ﻫﻤﻮن‪...‬‬‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن روﻳﺶ را ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﻴﺘﺮ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ و ﻫﻤﺴﺮش زﻣﺎﻧﻲ ﺟﺰء ﺳﺮان ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ‬
‫ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ...‬ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﭘﺴﺮﺷﻮن از ﻣﺤﻔﻞ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ روﻳﺶ را ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﭘﺴﺮي رو ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪ ﺧﻮﻧﺪﮔﻲ ﻗﺒﻮل ﻛﺮدﻧﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺎﻧﻪ اي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺟﻮاب داد‪ :‬اوﻧﻬﺎ ﭼﻮن ﭘﺴﺮ واﻗﻌﻴﺸﻮن ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﺨﻔﻲ‬
‫ﺑﻤﻮﻧﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي رو ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬ﭼﻮن اوﻧﻬﺎ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻴﺎم‪...‬‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ از ﻟﺤﻈﻪ ورود ﻓﻜﺮش ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ از ﺧﺎﻧﻮاده‬
‫واﻗﻌﻴﻢ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﻳﻚ اﺻﻴﻞ زادم و ﻳﺎ ﻳﻚ ﻣﺸﻨﮓ زاده‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ دورﮔﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬اﻣﺎ وﻗﺘﻲ اون‬
‫ﭘﺮده ﻛﻨﺎر رﻓﺖ ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻣﻦ رو دورﮔﻪ ﺧﻄﺎب ﻛﺮد‪...‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻦ دورﮔﻢ؟‬
‫دﻳﮕﺮان ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ در ﻧﻬﺎﻳﺖ اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﮔﻔﺖ ‪:‬اﻳﻨﻄﻮر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺎد ﭼﻮن اون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ‬
‫اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺟﻮر ﺟﺎدو روش اﺟﺮا ﺷﺪه ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻧﮋاد ﻫﺮ ﻛﺲ رو ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﮕﺎه‬
‫ﺑﻔﻬﻤﻪ‪...‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ ﺟﻴﻤﺰ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﺴﻴﺎر ﻧﺎ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ‬
‫ﺣﺎل آن ﻧﻴﺰ ﮔﻮﺷﻪ اي از ﺣﻘﻴﻘﺖ زﻧﺪﮔﻴﺶ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮ ﻣﻼ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ او را از اﻓﻜﺎرش ﺧﺎرج ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺧﻮب ﺗﻮ در ﺧﺎﻧﻮاده اي ﺑﺰرگ ﺷﺪي ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه راﺑﻄﻪ اي ﻧﺪاﺷﺘﻪ‪ ،‬اﻣﺎ از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ ﻫﺮ ﻛﺲ در زﻧﺪﮔﻲ راه‬
‫ﺧﻮدش رو اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺮاي ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻋﻀﻮﻳﺖ ﺗﻮ‪ ،‬از ﺗﻮ ﭘﻴﻤﺎﻧﻲ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻳﻢ‪ .‬اﻳﻦ ﺟﺎدو ﻧﻪ ﺗﻮ رو ﭘﺎﻳﺒﻨﺪ‬
‫ﭼﻴﺰي ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و ﻧﻪ در آﻳﻨﺪه ﺑﺮات ﻣﺸﻜﻞ آﻓﺮﻳﻦ ﻣﻲ ﺷﻪ‪ ،‬وﻟﻲ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ اﮔﺮ ﻧﻴﺘﺖ ﭘﺎك ﻧﺒﺎﺷﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻲ اﻳﻦ‬
‫ﭘﻴﻤﺎن رو ﺑﺒﻨﺪي‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ داﺑﻲ ﻏﺬا را آﻣﺎده ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را روي ﻗﻠﺒﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺟﻤﻼﺗﻲ را ﻛﻪ او ﻣﻲ ﮔﻔﺖ را ﺗﻜﺮار ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻮري از ﭼﻮﺑﺶ وارد ﻗﻠﺒﺶ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺑﺎ‬

‫‪62‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻮري ﻗﺮﻣﺰ ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎي ﺟﻴﻤﺰ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .1‬دوﻗﻠﻮ ﻫﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ‬
‫و ﺑﺎ ﺟﻴﻤﺰ دﺳﺖ دادﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از آﻧﻬﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻪ دﻳﮕﺮ اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد ‪.‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺟﻴﻤﺰ دﺳﺖ داد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ‬
‫ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻣﻲ ﻫﻤﭽﻨﺎن اﺧﻢ ﻫﺎﻳﺶ را ﺣﻔﻆ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬رون‪ ،‬دراﻛﻮ و دو ﻗﻠﻮ ﻫﺎ او را ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ و ﻣﺸﻐﻮل‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ اوﺷﺪﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ درﺑﺎره ﺗﺠﺮﺑﻴﺎت ﺧﻮد ﻛﻪ در اﻳﻦ ﻣﺪت ﺑﺪﺳﺖ آورده ﺑﻮدﻧﺪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺟﻴﻤﺰ‬
‫ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ داد ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻨﻮﻧﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﮔﺮد ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﻮده و ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‪،‬‬
‫ﻛﻤﻚ ﺷﺎﻳﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﭘﻴﻮﻧﺪ دوﺳﺘﻲ ﺑﻴﻦ آﻧﻬﺎ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ‪.‬‬
‫ﻳﻜﻲ از دوﻗﻠﻮ ﻫﺎ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﺮ ﺑﺨﻮاي ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه ﻣﺎ ﺑﻴﺎي و ﺑﻪ ﻋﻀﻮ ﮔﻴﺮي ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ در ﻣﻐﺎزه آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﺎﻣﻮرﻳﻦ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ روﺑﺮو ﺷﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ دم ﻛﺎر دﻳﮕﻪ اي‬
‫ﺑﻜﻨﻢ‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ واﻗﻌﺎ ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ از ﺑﻮدن ﺗﻮي اون ﻣﻐﺎزه ﺧﺴﺘﻪ ﻧﻤﻲ ﺷﻴﺪ؟‬
‫ﻗﻴﺎﻓﻪ آﻧﻬﺎ در ﻫﻢ رﻓﺖ و ﻓﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﺮا ﺧﺴﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻴﻢ اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻀﻮ ﮔﻴﺮي ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺗﻌﺪاد ﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻤﺘﺮ از اوﻧﻪ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻣﺒﺎرزه ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫ﺟﺮج اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻋﻀﻮ ﮔﻴﺮي ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ از اوﻧﻴﻪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻲ ﺣﺘﻲ ﻓﻜﺮش رو ﺑﻜﻨﻲ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻪ‬
‫ﻣﺤﻔﻞ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪه‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ داﻣﺒﻠﺪور و ﻫﺮي‪...‬ﺗﻮ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺪت اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﻫﺴﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ‬
‫راﺿﻴﺶ ﻛﻨﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪه‪...‬‬
‫ﺳﻜﻮﺗﻲ آزار دﻫﻨﺪه ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه اﺧﻤﺎﻟﻮد ﻫﺮﻣﻴﻮن اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺸﻜﻞ اون ﭼﻴﻪ؟ از وﻗﺘﻲ‬
‫اوﻣﺪم ﻳﻚ ﺑﺎر ﻫﻢ ﻧﺨﻨﺪﻳﺪه‪...‬‬
‫ﻓﺮد و ﺟﺮج ﺑﺎ اﻧﺰﺟﺎر ﺑﻪ رون اﺷﺎره ﻛﺮدن و ﮔﻔﺘﻦ‪ :‬ﺗﻘﺼﻴﺮه اﻳﻦ‪...‬‬
‫دراﻛﻮ ﺗﻮﺿﻴﺢ داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اون دو ﺗﺎ ﺻﻤﻴﻤﻲ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﮔﺎﺑﺮﻳﻞ ﭘﺎش رو ﺗﻮ اﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﮔﺬاﺷﺖ اﻳﻦ‬
‫ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻛﺎر اون رو ول ﻛﺮد و ﺑﻪ اون ﭼﺴﺒﻴﺪ‪...‬‬

‫‪ 1‬ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ در ﺧﻴﻠﻲ از داﺳﺘﺎﻧﻬﺎ ﺑﻮده وﻟﻲ ﻧﻤﻲ داﻧﻢ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ او ل از اﻳﻦ اﻳﺪه اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده‪ .‬ﭘﺲ ﻳﻚ ﺗﻘﻠﺐ از ﻫﻤﻪ داﺳﺘﺎﻧﻬﺎ ﺷﺪ‪ .‬ن‪.‬‬

‫‪63‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫رون ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺗﺪاﻓﻌﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻫﺮ دوﺗﺎﻣﻮن ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺎ ﻫﻤﺶ دﻋﻮا ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﻢ‪...‬ﺑﺪرد ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮردﻳﻢ‪،‬‬
‫ﻣﻦ ﺳﻌﻲ ﻛﺮدم ﺑﺮاش ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪم اﻣﺎ اون ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻢ ﮔﻮش ﻧﻜﺮد‪ .‬در واﻗﻊ ﻧﺰدﻳﻚ ﻳﻚ ﺳﺎل و ﻧﻴﻤﻪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف‬
‫ﻧﺰده‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻖ را ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺪﻫﺪ ﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺮﻓﻬﺎي رون را ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺑﺪاﻧﺪ ‪.‬ﺻﺪاي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻫﻤﻪ را‬
‫ﺑﻪ ﺻﺮف ﺷﺎم دﻋﻮت ﻣﻲ ﻛﺮد او را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬دﺳﺖ ﭘﺨﺖ او ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻣﺠﺪدا ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﺎرﻳﺎ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‬
‫روﻳﺶ را ﺑﻪ او ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬دﺳﭙﺨﺖ ﺷﻤﺎ ﻣﻦ رو ﻳﺎد ﻏﺬاﻫﺎي ﻣﺎرﻳﺎ اﻧﺪاﺧﺖ‪...‬ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺧﻮﺷﻤﺰه و ﺧﻮش ﻋﻄﺮ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻪ ﺧﻨﺪه ﺑﺮ ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺑﺮاي اوﻧﻬﺎ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﻧﻴﺎﻓﺘﺎده؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﻪ ﻳﺎد آوردن اﻳﻨﻜﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ از ﻣﺮگ آﻧﻬﺎ ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ و ﺑﻲ ﮔﻨﺎﻫﻲ ﺳﻮروس را ﻋﻠﻨﻲ ﻧﻜﺮده‬
‫ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﻴﺪن‪ ،‬ﺑﻪ دﺳﺖ ﺷﺨﺺ وﻟﺪﻣﻮرت‪...‬‬
‫واﻛﻨﺸﻬﺎ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﺪه اي از ﺟﻤﻠﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬رون‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬دو ﻗﻠﻮﻫﺎ و ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪن اﺳﻢ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻲ ﺗﻔﺎوت ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻘﻴﻪ از ﺗﺮس ﻧﻔﺴﺸﺎن در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‬
‫و اﻇﻬﺎر ﺗﺎﺳﻒ ﻧﻤﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺷﺎم آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ از ﻫﻤﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ رﺧﺘﺨﻮاب ﻫﺎي ﺧﻮد ﺑﺮوﻧﺪ‪.‬‬

‫‪64‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ دوازدﻫﻢ‬
‫ﻃﻲ ﺳﻪ ﻣﺎه ﺑﻌﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ دﻳﮕﺮ از اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس آﺷﻨﺎ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد ﻋﻠﺖ ﺧﻠﻮت‬
‫ﺑﻮدن ﻣﺤﻔﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻋﺪه زﻳﺎدي از آﻧﻬﺎ در ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺳﻪ ﺗﻦ از ﺑﺮادران وﻳﺰﻟﻲ ﻧﻴﺰ ﺟﺰء آﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ‪.‬وﻟﻲ ﻋﻠﺖ اﺻﻠﻲ آن اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻛﺜﺮ اﻋﻀﺎء ﺑﻌﺪ از آن ﺣﺎدﺛﻪ اﺳﺘﻌﻔﺎء داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻛﺎري ﻛﻪ ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﺟﻴﻤﺰ‬
‫ﻧﻬﺎده ﺷﺪ ﻛﺎري ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻛﺴﻞ ﻛﻨﻨﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ دو ﺗﻦ دﻳﮕﺮ از اﻋﻀﺎء ﺑﺮاي راﺿﻲ ﻛﺮدن ﺳﻨﺘﻮرﻫﺎ‪ 1‬ﺑﻪ ﻫﻤﻜﺎري‬
‫ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ اﺻﺮار داﺷﺘﻨﺪ از آﻧﻬﺎ ﺑﺮاي ﺧﻮد ﻣﺘﺤﺪ ﺑﺴﺎزﻧﺪ‪ ،‬ﻛﻪ اﻳﻦ اﻣﺮي ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ 2‬ﺑﺎ‬
‫اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺗﻴﺮ ﻧﻤﻲ زﻧﻨﺪ ﺧﻮدش ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﺰرﮔﻴﻪ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺟﻴﻤﺰ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﺻﻼ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﺰرﮔﻲ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ازوﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺸﻐﻮل ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد آﻧﻬﺎ‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر آرام و ﺑﺪون درﮔﻴﺮي ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي آﻧﻬﺎ ﮔﻮش ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ داري آﻧﻬﺎ‬
‫دﻟﻴﻠﻲ ﺟﺰ ﺣﻀﻮر ﮔﺮواپ‪ ،3‬ﺑﺮادر ﻏﻮل ﭘﻴﻜﺮ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ و ﻳﻜﻲ از اﻋﻀﺎء رﺳﻤﻲ ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬ﻧﺪارد‪ .‬ﺑﺎ آﻧﻜﻪ آن ﻣﻮﺟﻮد ﻏﻮل‬
‫ﭘﻴﻜﺮ ﻛﻨﺪ ذﻫﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮدي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ در زﻧﺪﮔﻴﺶ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻮﺟﻮدي آرام و ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﻮد و اﻳﻦ در‬
‫ﺗﻀﺎد ﺑﺎ ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ راﺟﻊ ﺑﻪ ﻏﻮﻟﻬﺎ ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﻃﻮري ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﮔﻮش ﻣﻲ داد و ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﺮد‬
‫ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ او ﭘﺪرش اﺳﺖ‪ .‬آﻧﻬﺎ آن روز ﺑﺮاي ﺻﺪﻣﻴﻦ ﺑﺎر در ﻃﻲ ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﮔﺬﺷﺘﻪ وارد ﻣﺤﻮﻃﻪ اي ﺑﻲ درﺧﺖ ﺷﺪﻧﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺤﻞ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺳﻨﺘﻮرﻫﺎ ﺑﻮد ‪.‬ﺳﻨﺘﻮر ﻣﺸﻜﻲ رﻧﮓ و ﺳﺮ ﻛﺸﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﻦ‪ 4‬ﻧﺎم داﺷﺖ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬اه‪...‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﻛﻪ‬
‫ﺷﻤﺎ ﺳﻪ ﺗﺎ ﭘﻴﺪاﺗﻮن ﺷﺪ ‪.‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻴﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺟﻨﮓ‪ ،‬ﺟﻨﮓ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪...‬ﺧﻮدﺗﻮن ﻫﺮ ﻏﻠﻄﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﻳﻦ ﺑﻜﻨﻴﺪ‪...‬‬

‫‪65‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Centaurs‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Hagrid‬‬

‫‪2‬‬

‫‪Grawp‬‬

‫‪3‬‬

‫‪Bane‬‬

‫‪4‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮ ﺧﻼف روزﻫﺎي ﻗﺒﻞ ﻣﻨﻄﻖ را ﻛﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺖ و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ از راه ﭼﺎﭘﻠﻮﺳﻲ وارد ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎ ﻣﻮﺟﻮدات ﺧﺮدﻣﻨﺪ و ﺑﺎﻫﻮﺷﻲ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻦ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاي رﺳﻴﺪن ﺑﻪ اﻫﺪاﻓﺶ ﻫﺮ ﻛﺎري‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬دﻳﺮ ﻳﺎ زود اون ﺟﺬب ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺷﻪ و اوﻧﻮﻗﺖ اﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺧﻮاﻫﺪ‬
‫ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺳﻨﺘﻮر ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﺑﺎد ﻛﺮده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺧﻮدت ﮔﻔﺘﻲ ﻣﺎ ﻣﻮﺟﻮداﺗﻲ ﺧﺮدﻣﻨﺪ و‬
‫ﺑﺎﻫﻮﺷﻴﻢ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺷﻤﺎ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎي اﺣﻤﻖ‪...‬ﻣﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻴﻢ و ﺑﺮاي دﻓﺎع از ﺟﻨﮕﻠﻤﻮن و داﻧﺸﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرت ﻣﻮروﺛﻲ ﺑﻪ ﻣﺎ رﺳﻴﺪه ﺟﺎﻧﻤﻮن رو ﻣﻲ دﻳﻢ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﻘﻴﻪ ﮔﻠﻪ ﻛﻪ ﺷﻴﻬﻪ ﻛﺸﺎن ﺣﺮﻓﻬﺎي او را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ دور ﺷﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻔﻴﺪﺗﺮﻳﻦ و ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺗﺮﻳﻦ‬
‫ﻣﻜﺎﻟﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﺎ آن زﻣﺎن ﺑﻮد اﻣﺎ ﺟﻮاﺑﻬﺎي او ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ از ﻛﻮره در ﺑﺮود‪ ،‬او ﻧﺎﮔﻬﺎن از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻳﺎﺑﻮي ﻧﺎدون‪ ،‬ﺷﻴﻄﻮﻧﻪ ﻣﻲ ﮔﻪ ﻓﻚ ﻣﻜﺶ رو ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻴﺎرم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﮔﺮ او ﺑﺨﻮاﻫﺪ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﺳﻨﺘﻮري ﻧﻤﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺪ ﺟﻠﻮﻳﺶ را ﺑﮕﻴﺮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ اوﺿﺎع را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻬﺘﺮه اوﻧﻬﺎ رو ﻳﻜﻢ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮدﺷﻮن‬
‫ﺑﮕﺬارﻳﻢ‪ ،‬داره ﺗﺎزه رگ ﺧﻮاب اوﻧﻬﺎ دﺳﺘﻢ ﻣﻴﺎد‪ .‬ﺑﮕﺬار ﭼﻨﺪ روز از ﻣﻼﻗﺎت اوﻧﻬﺎ ﺑﺎ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎرو ﺑﺮﺗﺮ از‬
‫ﺧﻮدﺷﻮن ﻣﻲ دوﻧﻨﺪ ﺑﮕﺬره و وﻗﺘﻲ اوﻧﻬﺎ اﺣﺴﺎس آراﻣﺶ ﻛﺮدﻧﺪ دوﺑﺎره ﺑﻬﺸﻮن ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﻧﻈﺮت ﭼﻴﻪ؟‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻛﻤﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﻗﺒﻮل ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻢ ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ‪ 1‬ﭼﻄﻮر ﺑﻴﻦ اﻳﻦ‬
‫ﻳﺎﺑﻮﻫﺎ دووم آورده‪...‬‬
‫ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ ﻧﻴﺰ ﻳﻜﻲ دﻳﮕﺮ از اﻋﻀﺎء ﻏﻴﺮ ﻋﺎدي ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد‪ .‬او ﺳﻨﺘﻮري ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ از ﭘﺸﺖ ﭘﻨﺠﺮه اﻃﺎﻗﺶ‬
‫آﺳﻤﺎن را ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد و آرزوي زﻣﺎﻧﻲ را ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ دوﺑﺎره آزاداﻧﻪ در ﻓﻀﺎي ﺑﺎز ﺟﻨﮕﻞ ﺟﻮﻻن دﻫﺪ ‪.‬ﺑﻪ‬
‫ﻏﻴﺮ از آﻧﻬﺎ ﻳﻚ ﻏﻴﺮ اﻧﺴﺎن دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ ﭘﻴﺮي ﺑﻪ اﺳﻢ داﺑﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ در اوﻟﻴﻦ روز ﺣﻀﻮرش‬
‫در ﻣﺤﻔﻞ او را ﻛﻨﺎر ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﺸﻐﻮل آﺷﭙﺰي دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬داﺑﻲ زﻳﺎد از دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﻲ آﻣﺪ و ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ او و‬

‫‪Firenze‬‬

‫‪66‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻲ اﻋﺘﻨﺎﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬وﻗﺘﻲ وارد ﻣﺤﻔﻞ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﭘﺮﺳﺸﮕﺮاﻧﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و آﻧﻬﺎ ﺳﺮي از روي‬
‫ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن دادﻧﺪ و ﻫﺮ دو روي ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ وﻟﻮ ﺷﺪﻧﺪ )ﮔﺮواپ در ﻏﺎري اﻃﺮاف ﻛﻮﻫﻬﺎي ﻫﺎﮔﺰﻫﻴﺪ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد(‬
‫ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﻗﺒﻼ ﺑﺎرﻫﺎ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻲ ﻓﺎﻳﺪﺳﺖ‪ ،‬اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪﻧﺪ‪...‬‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي‪ ،1‬درﻣﺎﻧﮕﺮ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﺴﻦ ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ ﻣﺠﺮوح رون را ﻣﻲ ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺑﺎﻳﺪ اﻣﻴﺪوار‬
‫ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﻗﺒﻮل ﻛﺮدن‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ از رون ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬دﺳﺘﺖ ﭼﻲ ﺷﺪه؟‬
‫ ﻫﻴﭽﻲ‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ رو ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻓﻬﻤﻴﺪ و ﺑﺎﻫﺎش درﮔﻴﺮ ﺷﺪم‪ ،‬ﻟﻌﻨﺘﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺮﻳﻊ و ﻗﻮﻳﻪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ‬‫ﻛﺎري ﻛﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﻜﻨﻢ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﺮار ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫او ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورده ﺑﻮد او دﺳﺖ ﺳﻮروس را ﭘﻴﺶ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﻛﺮده ﺑﻮده‬
‫اﺳﺖ‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺳﭙﺮدﻳﻦ‪...‬‬
‫رون ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ دﻣﺎﻏﺶ را ﺑﺎﻻ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ دوﺋﻞ ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ او را از ﻧﺎراﺣﺘﻲ در آورد ﺣﺮﻓﺶ را اﺻﻼح ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺧﻮدت رو ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻜﻦ‪ ،‬ﻣﻨﻈﻮري‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻓﻘﻂ ﭼﺮا اﻳﻦ ﻗﺪر از اﻳﻦ زﻧﻴﻜﻪ ﻣﺘﻨﻔﺮم‪...‬‬
‫ﮔﺎﺑﺮﻳﻞ ﻛﻪ اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ را ﭘﺎك ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻮﻧﻪ رون را ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر‪ ،‬زﻧﻴﻜﻪ آﺷﻐﺎل زﺷﺖ‪...‬‬
‫ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺮ و ﻛﻠﻪ دراﻛﻮ و ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻴﺪا ﺷﺪ و ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺠﺮوح رون ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎز‬
‫ﭼﻪ ﮔﻨﺪي زدي داداﺷﻲ‪...‬‬
‫دﺳﺖ رون ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﻮﺑﺶ رﻓﺖ اﻣﺎ دراﻛﻮ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد و ﺑﻪ دﻋﻮا ﻓﻴﺼﻠﻪ داد وﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ‬
‫ﺣﺮﻓﻬﺎرو ول ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﭼﻄﻮري اون زن رو دوﺑﺎره ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ؟‬

‫‪Madam Pomfrey‬‬

‫‪67‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻌﻼ ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﻛﻨﻴﻢ و اﻣﻴﺪوار ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ دم‬
‫ﻻي ﺗﻠﻪ ﺑﺪه‪...‬ﺗﻮ اﻳﻦ ﻣﺪت ﻛﻪ اون رو ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻴﻢ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺧﻴﻠﻲ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ رو ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن روزﻧﺎﻣﻪ اي را از روي ﻣﻴﺰ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ در اداﻣﻪ ﺳﺨﻨﺎن او ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﺼﻒ ﺑﻴﺸﺘﺮﺷﻮن ﻋﻀﻮ‬
‫ﻛﻠﻮپ اﺳﻼگ ﺑﻮدن‪ ،‬واﻗﻌﺎ ﻛﻪ ﺷﺮم آوره‪...‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎم ﻧﻬﺎر ﭘﻨﺠﻤﻴﻦ ﻧﻔﺮ از اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ دﻳﺪن او ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﻴﺰ ﺳﺮ ﻣﻴﺰ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد‪ .‬او ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد‬
‫ﺟﺰء ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس ﻓﻠﭽﺮ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻫﻢ ﻧﻤﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ آن آﺳﺎﻧﻲ از ﺷﺮ ﻗﻮﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﻮرك داده اﺳﺖ راﺣﺖ ﺷﻮد‪.‬‬
‫او ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس را دﻳﺪه ﺑﻮد در ﻳﻚ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ او را ﻧﺰد ﺑﻮرك ﺑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬و ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس ﭘﻨﺞ روز ﺑﻌﺪ‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺳﺎﻟﻢ و ﺳﺮ ﺣﺎل ﺑﻮد و ﭼﻴﺰي از ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺪاﺷﺖ ﺳﺮ و ﻛﻠﻪ اش ﭘﻴﺪا ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺪام از اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﻤﻲ دادﻧﺪ ﻛﻪ او در آن ﭘﻨﺞ روز ﻛﺠﺎ ﮔﻢ و ﮔﻮر ﺷﺪه ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﻓﻘﻂ داﺋﻢ ﺑﻪ‬
‫او ﻳﺎد آوري ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮده ﻛﻪ اﻟﺴﺘﻮر‪ 1‬در ﻣﺤﻔﻞ ﻧﺒﻮده وﮔﺮﻧﻪ ﮔﺮدن او را ﺧﻮرد ﻣﻲ ﻛﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي‪ 2‬ﻫﻤﺎن ﻋﻀﻮي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻫﻨﻮز او را ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺗﻌﺮﻳﻔﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ از او ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد ﺷﻴﻔﺘﻪ اش‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﺨﺖ ﮔﻴﺮ و ﻣﻘﺮراﺗﻲ‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻛﺎرآﮔﺎه ﺧﺪﻣﺖ ﻣﻲ ﻛﺮده و‬
‫اﻓﺘﺨﺎرات زﻳﺎدي ﻧﻴﺰ ﻛﺴﺐ ﻛﺮده ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ او ﺑﻌﺪ از ﻓﺎﺟﻌﻪ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﺑﻪ ﻣﺮگ ﭘﺎﺗﺮ ﺣﺘﻲ از ﻗﺒﻞ ﻫﻢ ﺧﺸﻨﺘﺮ و‬
‫ﺳﺨﺘﮕﻴﺮﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻳﺮا در زﻣﺎن ﺣﺎدﺛﻪ او در ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﺴﺘﺮي ﺑﻮد و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد در ﺟﻤﻊ ﻣﺤﺎﻓﻈﻴﻦ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮد و‬
‫ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻮد را ﻣﻘﺼﺮ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺟﻴﻤﺰ در ﺑﻴﻦ ﺗﻤﺎم اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﻓﻘﻂ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ ﺻﻼﺣﻴﺖ ﺣﻀﻮر در آن را داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻮراس اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻛﻪ‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺖ ﻗﻮي ﺗﺮ از آن ﭼﻴﺰي اﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲ دﻫﺪ و اﻳﻦ را از ﻃﺮﻳﻖ ﺟﺎدو ﻛﺮدﻧﺶ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﻳﮕﺮي‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻮش و اﺳﺘﻌﺪاد ﺑﻲ ﻧﻈﻴﺮش‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺖ ﻳﻚ ﺗﻨﻪ ده ﻣﺮﮔﺨﻮار را ﺣﺮﻳﻒ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي ﻛﻪ وﺟﻮدش ﺑﺮاي ﻣﺤﻔﻞ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺘﻨﺎب ﺑﻮد و در ﻧﻬﺎﻳﺖ اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن‬
‫ﺗﻌﺮﻳﻔﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ از او ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ را آزار ﻣﻲ داد اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ از اﺳﺘﻌﺪادﻫﺎي او‬

‫‪68‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Alastor‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Moody‬‬

‫‪2‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻪ درﺳﺘﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ او ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰي را رو ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ اﺳﺘﻌﺪادﻫﺎي اﻋﻀﺎء را ﻣﻮرد آزﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮار‬
‫ﻣﻲ دادﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺪون ﺷﻚ او در زﻣﻴﻨﻪ دوﺋﻞ از ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﻮدي‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ او در زﻣﻴﻨﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي‬
‫ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ و ﺿﺪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﻛﺘﺎب ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺷﺎﻳﺪ ﺣﺘﻲ در ﺗﻤﺎم دﻧﻴﺎ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﻮد و او ﺑﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺷﻚ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ او ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ آن ﻛﺘﺎب را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﻪ او ﻳﻚ ﺑﺎر ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﺗﺎم ﻣﺎروﻟﻮ رﻳﺪل ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﻧﺪازه او ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪاد ﺑﻮده ﺷﻚ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﻧﻔﺮ دوم او ﺑﻮده ﻧﻪ ﺑﻮرك ﻳﺎ ﻛﺲ دﻳﮕﺮ‪ .‬ﻋﻼوه ﺑﺮ آن‬
‫ﺟﻴﻤﺰ در درﻣﺎﻧﮕﺮي ﻧﻴﺰ دﺳﺘﻲ داﺷﺖ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي اﺳﺘﺎد ﻧﺒﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ وردﺳﺖ ﺧﻮﺑﻲ‬
‫ﺑﺮاي او ﺑﺎﺷﺪ و ﻛﻤﻜﻲ ﺷﺎﻳﺎن ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ‪ .‬ﺑﺎ ﻓﻜﺮ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻠﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد اﺣﺴﺎس ﻏﺮور را از ﺧﻮد دور ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫او ﭼﻴﺰي راﺟﻊ ﺑﻪ ﻧﺠﻮم ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺟﺪﻳﺪا ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ ﻣﺸﻐﻮل دادن درس ﻧﺠﻮم ﺑﻪ او ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻗﺒﻮل ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻲ ﻛﺮاﻧﺶ را در ﻣﻮرد آﺳﻤﺎﻧﻬﺎ در اﺧﺘﻴﺎر او ﺑﮕﺬارد‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر از ﻳﺎدﮔﻴﺮي ﭼﻴﺰي‬
‫ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫او ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ داد درس رﻳﺎﺿﻴﺎت ﺟﺎدوﻳﻲ را ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻛﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺗﻨﻬﺎ او و اﺳﻼﮔﻬﻮرن اﻳﻦ درس را ﺑﻠﺪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺗﺪرﻳﺲ ﻧﺪارد‪ .‬اﻣﺎ در ﻛﻤﺎل ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻲ ﺑﻌﺪ از ﻧﺎﻫﺎر در ﻛﺘﺎب ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه‬
‫ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻪ او رو ﻛﺮد و ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ اﻳﻦ ﻛﺎر ﭘﻴﺶ آﻣﺪ‪ .‬او ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ در ﻫﻨﮕﺎم ﺑﻲ ﻛﺎري ﺑﻪ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﭘﻨﺎه ﺑﺮده ﺑﻮد و‬
‫در ﺣﺎل ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪.‬ﻫﻤﻴﺸﻪ وﻗﺘﻲ وارد آﻧﺠﺎ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ در آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻗﺪري در‬
‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺪت ﻋﻤﻞ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ ﺑﻌﺪ از ﺟﻴﻤﺰ از ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬او روي ﭘﻴﺘﺮ را در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﺘﺎب‬
‫ﺳﻔﻴﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬آن روز ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﻫﺮﻣﻴﻮن در آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺧﺎﻟﻲ او ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺘﻪ و‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﺘﺎب ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ اش ﻳﻌﻨﻲ ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺻﺪاﻳﻲ دﺧﺘﺮاﻧﻪ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش‬
‫ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ :‬ﺷﻤﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ اون ﻛﺘﺎب رو ﻣﻲ ﺧﻮﻧﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻦ دو ﻣﺎﻫﻪ ﺗﻤﻮﻣﺶ ﻛﺮدم اﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﺪاوم و ﺧﺴﺘﻪ‬
‫ﻛﻨﻨﺪه ﺳﻪ ﺗﺎ از ﺟﺎدوﻫﺎش رو اﺟﺮا ﻛﻨﻢ‪...‬ﻳﻚ ﺟﻮراﻳﻲ ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﺶ ﺷﺪم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬ﻛﺘﺎب ﺟﺎﻟﺒﻴﻪ‪ ،‬دوﺳﺖ دارم ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﺨﻮﻧﻤﺶ‪...‬‬
‫‪69‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻋﻼﻗﻪ دارﻳﺪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ وﻗﺘﻬﺎ ﺑﺮاي ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻪ ﻛﺘﺎﺑﺨﻮﻧﻪ ﻣﻴﺎﻳﻦ‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي از روي رﺿﺎﻳﺖ زد‪ ،‬اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﭼﻴﺰي ﺟﺰ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺤﻔﻞ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﮔﻔﺖ‪ :‬در واﻗﻊ ﻣﻦ ﻋﻼﻗﻪ ﺷﺪﻳﺪي ﺑﻪ ﻳﺎدﮔﻴﺮي دارم‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ازﺗﻮن‬
‫ﺧﻮاﻫﺸﻲ ﺑﻜﻨﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﺶ ﭘﻴﺶ ﻧﻤﻲ اوﻣﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻟﻄﻒ ﻛﻨﻴﺪ و ﺑﻪ ﻣﻦ رﻳﺎﺿﻴﺎت ﺟﺎدوﻳﻲ رو ﻳﺎد ﺑﺪﻳﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از آﻗﺎي اﺳﻼﮔﻬﻮرن اﻳﻦ رﺷﺘﻪ از ﺟﺎدو رو ﺑﻠﺪﻳﺪ و ﺧﻮب اون دﻳﮕﻪ از ﺳﻦ ﺗﺪرﻳﺲ‬
‫ﻛﺮدﻧﺶ ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﻋﻼﻗﻪ اي ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻧﺪاره‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬در دوران ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻣﺎ ﺣﺘﻲ در ﺑﻴﻦ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ درس رو ﺑﺮداﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﺑﻮدم ﻛﻪ ازش ﻟﺬت ﻣﻲ ﺑﺮدم‪ ،‬واﻗﻌﺎ دوﺳﺖ داري ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮﻳﺶ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺑﻲ ﺣﺪ وﺣﺼﺮ و واﻗﻌﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ دروس ﺳﺨﺖ و ﭘﻴﭽﻴﺪم و از ﻳﺎدﮔﻴﺮي اوﻧﻬﺎ‬
‫ﻟﺬت ﻣﻲ ﺑﺮم‪ .‬ﭘﺲ ﺑﻬﻢ ﻳﺎد ﻣﻲ دي؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺗﻌﻠﻠﻲ ﻗﺒﻮل ﻛﺮد و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ وﻗﻔﻪ اي ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﻪ ﻛﺘﺎب ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﮔﺮداﻧﺪ و اﻣﻴﺪواراﻧﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ‪.‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻋﺠﻠﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪه ﺑﻮد و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻗﺮار‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي ﻛﺎﻏﺬ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ ﺷﻮد ‪.‬ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻗﺪري در ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ و‬
‫ﻣﺴﺎﺋﻞ رﻳﺎﺿﻴﺎت ﺟﺎدوﻳﻲ ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﺬر زﻣﺎن ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬از ﻧﻈﺮ ﺟﻴﻤﺰ ﻋﻠﻢ رﻳﺎﺿﻲ ﻳﻚ ﻫﻨﺮ ﺑﻮد و او از‬
‫ﺗﻤﺎم ﺑﺎزﻳﻬﺎي آن ﻟﺬت ﻣﻲ ﺑﺮد و ﺑﻪ ﻗﺪري از ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ او ﻳﺎد داده ﺑﻮد ﻟﺬت ﺑﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺮﻧﺠﺮ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ از آﻧﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮاي ﺷﺎم ﺑﺮوﻧﺪ اﺻﻼ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺸﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪:‬ﻛﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ‬
‫اداﻣﻪ ﺑﺪﻳﻢ؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬در اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﺑﺎر ﻟﺒﺨﻨﺪ او‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﺼﻨﻌﻲ و ﻣﺼﻨﻮﻋﻲ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺎه ﻫﺎي زﻳﺎدي زده ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ او ﺑﺪون اﺧﻤﻬﺎي ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ اش و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭼﻘﺪر ﺟﺬاب و ﺗﻮ دل ﺑﺮو ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬

‫‪70‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺳﻴﺰدﻫﻢ‬
‫آن ﺷﺐ ﺗﺸﻨﮕﻲ او را از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺮاي ﺑﺮداﺷﺘﻦ آب ﺑﻪ ﻃﺮف آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺻﺪاي ﻫﻢ ﻫﻤﻪ اي ﻛﻪ از آﻧﺠﺎ ﻣﻲ آﻣﺪ او را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﭼﻪ ﻋﻠﺘﻲ اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ آن وﻗﺖ ﺷﺐ ﺟﻠﺴﻪ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﺮا او را ﺑﻴﺪار ﻧﻜﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ اﺗﻔﺎق ﺑﺪي اﻓﺘﺎده ﺑﻮد؟ ﺗﻨﻬﺎ راه ﻓﻬﻤﻴﺪن ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ در‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﻮد و اﺳﺘﺮاق ﺳﻤﻊ ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ‪ ،‬ﻋﻤﻠﻲ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﺒﻮد و ﺑﺎ روﺣﻴﻪ او ﺟﻮر در ﻧﻤﻲ آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻫﻤﺎن‬
‫اﻧﺪازه ﻛﻪ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﺷﺮاﻓﺘﻤﻨﺪاﻧﻪ ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻛﻨﺠﻜﺎوﻳﺶ ﻧﻴﺰ ﻧﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ راه ﺑﺮاي ﻓﻬﻤﻴﺪن‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ وﺟﻮد داﺷﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻲ درﻧﮓ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ و آن را ﮔﺸﻮد‪ .‬ﺑﻴﺸﺘﺮ اﻋﻀﺎء ﺑﺎ دﻳﺪن او ﻧﻔﺴﺸﺎن در ﺳﻴﻨﻪ‬
‫ﺣﺒﺲ ﺷﺪ و ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬رون و دراﻛﻮ ﻓﺮﻳﺎد زدن‪ :‬اﻳﻦ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺟﻮاب داد‪ :‬ﺻﺪاي ﻫﻢ ﻫﻤﻪ و ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ اوﻣﺪ‪ ،‬اوﻣﺪم ﺑﺒﻴﻨﻢ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ و او ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﻴﺶ زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺸﺐ ﻳﺎدم رﻓﺖ ﺟﺎدوﻫﺎ رو اﺟﺮا ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﺧﻮد ﺷﺪ و ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ در آﻣﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﺗﻜﻤﻴﻞ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت او اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﻴﺰي‬
‫ﺷﻴﺮﺟﻪ رﻓﺖ ﻛﻪ از ﻧﻈﺮ ﺟﻴﻤﺰ ﭘﻨﻬﺎن ﻧﻤﺎﻧﺪ ‪.‬ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻳﻚ ﻧﻠﺒﻜﻲ ﺑﺰرگ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻔﺴﺶ را در ﺳﻴﻨﻪ‬
‫ﺣﺒﺲ ﻛﺮد و ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻴﺰ رﺳﺎﻧﺪ و ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻲ ﻛﻪ در دﺳﺘﺎن اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ داﺷﺖ آن را ﻣﺨﻔﻲ ﻛﻨﺪ ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪ‪ .‬اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﻈﺮي اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﺮه ﺷﺪﻧﺪ ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﺎم دراز ﻛﺮد و در زﻣﺎﻧﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻳﻚ ﻗﺮن ﻛﺶ آﻣﺪ اﺳﻼﮔﻬﻮرن‬
‫ﺟﺎم را ﺑﻪ او داد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﭼﻴﺰي ﺟﺪﻳﺪ را ﻣﻲ دﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺮرﺳﻲ آن‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ آن را در دﺳﺖ ﻣﻲ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺶ آن را ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ در آن ﺟﺎم‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎي ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اي وﺟﻮد دارد‪ ،‬ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺧﺎرق اﻟﻌﺎدﺳﺖ‪ ،‬ﻋﺎﻟﻴﻪ‪...‬ﻟﻌﻨﺘﻲ اﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﭼﻪ ﺟﺎدوﻳﻴﻪ‪...‬‬

‫‪71‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭼﻮﺑﺶ را در آورد و ﭼﻨﺪ ﺟﺎدو را روي ﺟﺎم اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺎ دﻫﺎن ﺑﺎز و ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺣﻤﻘﻬﺎ ﺑﻪ او‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺷﻤﺎ ﭼﻲ در ﻣﻮرد اون ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﺪ‪...‬ﺑﻬﺘﺮ ﺳﻮاﻟﻢ‬
‫رو ﻣﻄﺮح ﻛﻨﻢ ﭼﻪ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ رو در اون ﻛﺸﻒ ﻛﺮدﻳﺪ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﺧﻮد را ﺑﺎﻻ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ ﺟﺎم ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻫﻠﮕﺎ ﻫﺎﻓﻠﭙﺎﻓﻪ‪ ،1‬ﻣﻦ در ﻣﻮردش ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮدم‪ .‬ﺗﺎ‬
‫اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﺎد دارم ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺟﺎم ﻣﺎل زﻧﻲ ﺑﻪ اﺳﻢ ﻫﭙﺰﻳﺒﺎ اﺳﻤﻴﺖ‪ 2‬ﺑﻮده‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮﮔﺶ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ‬
‫از ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪان ﺑﻪ اﺷﻴﺎء ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﺎ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺧﺎص‪ ،‬دوﺳﺖ دارﻧﺪ اون رو ﺑﻪ ﻛﻠﻜﺴﻴﻮﻧﺸﻮن اﺿﺎﻓﻪ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺗﺎ‬
‫اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﻴﺪم اﻳﻦ ﺟﺎم ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺧﺎﺻﻲ داﺷﺘﻪ ﻣﺜﻼ اﻳﻦ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺟﺰء ﺻﺎﺣﺒﺶ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﭼﻴﺰي‬
‫ﺑﻨﻮﺷﻪ و ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ رو ﻛﻪ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﻳﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮده ﻳﻚ ﺑﺎر ﺑﺮﻳﺰي ﺗﻮ اﻳﻦ ﺗﺎ ﻫﺮ وﻗﺖ در ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﻛﻨﻲ ﺑﺮات از ﻏﻴﺐ ﭘﺮ ﺑﺸﻪ‪...‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ وﺟﻮدش را ﭘﺮ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﻴﺴﺖ ﻛﺪوم اﺣﻤﻘﻲ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ رو روش اﺟﺮا‬
‫ﻛﺮده ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺧﻮاص ﺟﺎدوﻳﻴﺶ ﻣﺨﺘﻞ ﺑﺸﻪ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺮف او را ﻛﻤﻲ در ﻓﻜﺮ ﻓﺮو ﺑﺮد‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ آن ﺟﺎدو را اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮده اﺳﺖ؟ ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﻛﺘﺎب ﺑﻮرﮔﻴﻦ دﺳﺘﺮﺳﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ اﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد ﻛﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﻛﺘﺎب را ﻫﻤﻪ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ و ﺑﻌﻀﻲ ﻗﺎدر ﺑﻪ اﺟﺮاي آن ﻫﺴﺘﻨﺪ اﻣﺎ ﻛﺴﻲ ﺿﺪﺷﺎن را ﺑﻠﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ از اﻓﻜﺎر‬
‫ﺧﻮد ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺗﻮ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﭼﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ روي اون اﺟﺮا ﺷﺪه؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻏﺮور آﻣﻴﺰ زد‪ ،‬وﻗﺘﺶ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﻛﻤﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ درﺑﺎره اﺳﺘﻌﺪادﻫﺎي او ﺑﺪاﻧﻨﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﭘﺎﺳﺦ‬
‫داد‪ :‬ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﻢ‪ ،‬اﺷﻴﺎء ﻗﺪﻳﻤﻲ و ﻋﺘﻴﻘﻪ‪ ،‬ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ و ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺎﻃﻞ ﻛﺮدن اوﻧﻬﺎ‪ ،‬ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ‬
‫ﺗﻮش ﺳﺮ رﺷﺘﻪ دارم‪...‬‬

‫‪72‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Helga Hufflepuff‬‬

‫‪1‬‬

‫‪Hepzibah Smith‬‬

‫‪2‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ دادن ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ ﻳﻪ ﺟﺎدوي ﻗﺪﻳﻤﻲ و ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ‬
‫ﺷﻪ ﺷﻴﺌﻲ ﻛﻪ روش ﺟﺎدو اﺟﺮا ﺷﺪه ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﻧﺎﺑﻮد ﻧﺸﻪ‪ ،‬ﻧﻪ در ﮔﺬر زﻣﺎن و ﻧﻪ در اﺛﺮ اﺗﻔﺎﻗﺎت‪...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺿﺪ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﻲ اﺳﺖ اﻣﺎ اوﻧﻬﺎ در ﻛﻢ ﺧﻄﺮ ﺗﺮﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮد ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎﺑﻮدي ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﺑﺪن و ﻣﺮگ اون و در اﻛﺜﺮ ﻣﻮاﻗﻊ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮگ اﺟﺮا ﻛﻨﻨﺪﺷﻮن ﻣﻲ ﺷﻪ‪...‬‬
‫اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ رد و ﺑﺪل ﻛﺮدﻧﺪ و اﻳﻨﺒﺎر ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﻣﺸﻜﻮك ﺷﺪ ‪.‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﻣﻼﻳﻤﺖ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺗﻮ ﺿﺪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ اﺻﻠﻲ رو ﺑﻠﺪي؟‬
‫ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﻛﻪ ﺑﻠﺪم‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ در ﺗﻤﺎم دﻧﻴﺎ ﻧﺘﻮﻧﻴﺪ ﻛﺴﻲ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻣﻦ اﻳﻦ ﺟﺎدوﻫﺎ رو ﺑﺸﻨﺎﺳﻪ و ﻧﺤﻮه‬‫ﺑﺎﻃﻞ ﻛﺮدﻧﺸﻮن رو ﺑﻠﺪ ﺑﺎﺷﻪ‪...‬‬
‫اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ اﻛﻨﻮن ﺑﺮ ﺧﻼف زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﺎزه وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد راﺿﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬آﻓﺮﻳﻦ ﭘﺴﺮ‪ ،‬آﻓﺮﻳﻦ‪...‬زودﺗﺮ ﺟﺎدو رو ﺑﺎﻃﻞ ﻛﻦ‪...‬‬
‫ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺪون وﻗﻔﻪ و ﺑﺎ ﺗﻌﺼﺒﻲ ﺑﻲ ﺣﺪ و ﺣﺼﺮ اﻳﻦ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬و وﻗﺘﻲ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻫﺎي ﺳﺮدرﮔﻢ دﻳﮕﺮان را دﻳﺪ آراﻣﺘﺮ‬
‫اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺑﺎﻃﻞ ﻛﺮدن ﺟﺎدو ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻪ ﺟﺎم ﺗﻴﻜﻪ ﺗﻴﻜﻪ و ﻧﺎﺑﻮد ﺑﺸﻪ و دﻳﮕﻪ ﻧﺸﻪ درﺳﺘﺶ ﻛﺮد‪...‬‬
‫ﻓﻠﻮر ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﻳﻢ اون ﺟﺎم رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ رﻧﮓ از ﺻﻮرت او ﺑﭙﺮد‪ .‬ﻋﻼﻗﻪ او ﺑﻪ اﺷﻴﺎء ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ وﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﺗﺮ از ﻫﺮ زﻣﺎن دﻳﮕﺮي در‬
‫ﺿﻤﻴﺮ ﻧﺎ ﺧﻮدآﮔﺎﻫﺶ ﺑﻴﺪار ﺷﺪه ﺑﻮد از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدن اﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ از روي ﺟﻨﺎزه‬
‫ﻣﻦ رد ﺑﺸﻴﺪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻣﺘﻌﺼﺒﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺷﻤﺎ ﻫﻢ دﺳﺖ ﻛﻤﻲ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻧﺪارﻳﺪ‪ ،‬ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدن اﻳﻦ دﺳﺖ ﻛﻤﻲ از ﺟﻨﺎﻳﺖ ﻧﺪاره‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺟﺎم ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻴﻔﺘﮕﻲ در ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد اداﻣﻪ داد ‪:‬ﻣﻦ اﻳﻦ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﻴﻤﺘﺶ ﻧﻤﻲ‬
‫ﮔﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﺪﻣﺘﺶ ﻣﻲ ﮔﻢ‪...‬اﻳﻦ‪ ،‬اﻳﻦ ﺗﺎرﻳﺨﻪ‪...‬‬
‫‪73‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫دراﻛﻮ و رون ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﺸﺎن را در آوردﻧﺪ و ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺟﺎدو آن را از او ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ اﻣﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ اﺧﻢ‬
‫از اﻳﻦ ﻛﺎر ﻣﻨﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻦ ﺗﻮ و ﻋﻼﻗﺖ رو درك ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻛﺘﺎب و ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻫﻤﭽﻴﻦ‬
‫ﺗﻌﺼﺒﻲ دارم‪...‬اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎور ﻛﻦ اﮔﺮ ﻣﺎ دﻟﻴﻞ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻴﻢ اﻳﻦ رو از ﺗﻮ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ‪...‬‬
‫ﺣﺮﻓﻬﺎي او ﺟﻴﻤﺰ را ﻛﻤﻲ ﺳﺮ ﻋﻘﻞ آورده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ او ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺒﻮد ﺑﻪ ﻫﻤﺎن راﺣﺘﻲ ﺷﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﻲ ﻛﻨﺪ و ﺗﺎ ﻋﻠﺖ را ﻧﻤﻲ‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ ،‬ﺟﺎم را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﻤﻲ داد ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﻲ زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﺮ دﻟﻴﻠﺘﻮن ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﻨﺪه ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻦ ﺧﻮدم اﻳﻦ ﺟﺎم رو‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬در ﻏﻴﺮ اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻣﺤﺎﻟﻪ ﺑﺘﻮﻧﻴﺪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻴﺪ‪...‬‬
‫اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺎ ﻧﺎ اﻣﻴﺪي ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﻪ اون اﻋﺘﻤﺎد دارم‪...‬‬
‫دو ﻗﻠﻮﻫﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺮف ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮش ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﭼﺎره اي‬
‫ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎﻗﻲ اﻋﻀﺎء ﻧﻴﺰ زﻣﺰﻣﻪ ﻫﺎﻳﻲ در ﺗﺎﻳﻴﺪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭼﻮب ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮده ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‬
‫ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺶ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ را اﺟﺮا ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺻﻨﺪﻟﻲ را در ﻛﻨﺎر ﻣﻴﺰ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﺎم را ﻧﺰد ﺧﻮد ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺳﺮ ﻣﻴﺰ ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﻜﻮت ﺣﻜﻢ ﻓﺮﻣﺎ ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ دراﻛﻮ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻮ ﺧﺒﺮ داري ﻛﻪ اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﺧﻮدش رو ﻓﻨﺎ ﻧﺎ ﭘﺬﻳﺮ ﻛﺮده؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ رﻧﮓ از ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺮﻳﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺟﻮاب ﻣﻨﻔﻲ داد و ﻫﺮﻣﻴﻮن اداﻣﻪ داد ‪:‬اون از ﺟﺎدوﻳﻲ ﺳﻴﺎه و‬
‫ﻗﺪﻳﻤﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده‪ ،‬ﭼﻴﺰي راﺟﻊ ﺑﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‪ 1‬ﻣﻲ دوﻧﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺟﻮاب رد داد و او اداﻣﻪ داد ‪:‬ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬از ﻳﻚ‬
‫ﺗﻴﻜﻪ ﻗﻮﻃﻲ ﺧﺎﻟﻲ ﺑﮕﻴﺮ ﺗﺎ ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه ﻣﺘﺪاول ﻧﻴﺴﺖ‪...‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‬
‫ﺑﮕﺬرﻳﻢ‪ ،‬اﻳﻦ ﺟﺎدو اﻳﻨﻄﻮر ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ﻛﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎه اﻧﺴﺎﻧﻲ رو ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻣﻲ رﺳﻮﻧﻪ و اون ﻗﺘﻞ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻛﻪ روح‬
‫آدم ﺷﻜﺎف ﺑﺨﻮره‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻳﻚ ﺟﺎدوي ﭘﻴﭽﻴﺪه ﻗﺴﻤﺘﻲ از روﺣﺶ رو از ﺑﺪن ﺑﻴﺮون ﻣﻲ ﻛﺸﻪ و در ﭼﻴﺰي‬
‫ذﺧﻴﺮه ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ ،‬در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ اون ﺷﻲء ﻳﺎ ﻣﻮﺟﻮد ﻧﺎﺑﻮد ﻧﺸﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎه زﻧﺪه ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻪ‪ .‬ﭼﻮن ﻗﺴﻤﺘﻲ از‬
‫روﺣﺶ در ﺟﺴﻤﻲ ﺳﺎﻟﻢ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﻲ ﺷﻪ و ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﻧﺸﻪ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره اون ﻓﺮد ﺑﻤﻴﺮه‪ .‬اون ﻓﻘﻂ‬

‫‪Horcrux‬‬

‫‪74‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﺟﺴﻤﺶ رو از دﺳﺖ ﻣﻲ ده ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ اون رو ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻪ‪...‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﻴﭻ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻴﺸﺘﺮ از‬
‫ﻳﻚ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻧﺴﺎﺧﺘﻪ و روﺣﺶ رو ﺑﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از دو ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻧﻜﺮده اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت روﺣﺶ رو ﻫﻔﺖ ﻗﺴﻤﺖ‬
‫ﻛﺮده‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﻛﻤﻲ از ﺟﺎ ﺟﺴﺖ اﻣﺎ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد آراﻣﺸﺶ را ﺣﻔﻆ ﻛﻨﺪ و ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪ :‬ﺗﻘﺴﻴﻢ روح ﺑﻪ اون آﺳﻴﺐ ﻧﻤﻲ‬
‫زﻧﻪ اون ﻫﻢ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻌﺪاد؟‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎي ﻫﺮﻣﻴﻮن اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺟﻮاب داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺳﺎﺧﺖ ﻳﻚ دوﻧﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز روح رو ﻧﺎﺑﻮد ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﺮﺳﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻫﻔﺖ ﺗﺎ‪ .‬وﻟﻲ ﺧﻮب ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ و ﻫﻮﺷﺶ ﻫﻴﭻ آﺳﻴﺒﻲ ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻪ‪...‬‬
‫ ﺗﺎ اﻻن ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از اوﻧﻬﺎ رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدﻳﺪ؟‬‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ اﻳﻨﺒﺎر ﭘﺎﺳﺦ داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺟﺎﻣﻲ ﻛﻪ در دﺳﺘﺖ ﻫﺴﺖ اﮔﺮ ﻧﺎﺑﻮد ﺑﺸﻪ ﺳﻪ ﺗﺎ‪...‬اﻟﺒﺘﻪ دوﺗﺎي ﻗﺒﻠﻲ رو ﻣﺎ‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﻧﻜﺮدﻳﻢ‪ ،‬ﻳﻜﻴﺶ رو ﻫﺮي ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮد ﻳﻜﻴﺶ رو ﻫﻢ داﻣﺒﻠﺪور‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﺎ اﻣﻴﺪي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬اوﻧﻬﺎ ﻛﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎي ﺑﺎ ارزﺷﻲ ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﻧﺒﻮدﻧﺪ؟‬
‫رون ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻳﻜﻴﺶ ﻧﻪ‪ ،‬ﭼﻮن دﻓﺘﺮ ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ اون ﻳﻜﻲ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮد اﻧﮕﺸﺘﺮ اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺻﻮرﺗﺶ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪ :‬داﻣﻨﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ راز رو ﻣﻲ دوﻧﻨﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ از اﻓﺮاد درون اﻳﻦ‬
‫اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺟﻴﻨﻲ و ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻦ ﻫﺮﭼﻲ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﺪوﻧﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻣﺎﺳﺖ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺧﻮدﺷﻮن‪،‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮدي از اﻳﻦ راز ﺧﺒﺮ داره‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﻗﺒﻮل ﻛﺮد و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﭼﻴﺰي از ﺑﻘﻴﻪ ﻧﻤﻲ دوﻧﻴﺪ؟‬

‫‪75‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﻳﻜﻲ از اوﻧﻬﺎرو ﻛﻪ ﮔﺮدن آوﻳﺰي ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻨﻪ‪ 1‬ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم راب‪ 2‬ﻗﺒﻞ از ﻣﺎ دزدﻳﺪه ﺑﻮده وﻟﻲ ﻣﺎ از‬‫ﻧﺎﺑﻮدي اون ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﺑﻌﺪا ﻧﺎﻣﻪ اي رو ﻛﻪ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺮات ﻣﻲ ﺧﻮﻧﻢ‪ ،‬ﻳﻜﻲ دﻳﮕﻪ از اوﻧﻬﺎ دﺳﺖ‬
‫ﺑﻨﺪﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ روﻳﻨﻜﻼﺳﺖ‪ 3‬و وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮ اﻳﺮﻟﻨﺪ اون رواز ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﺮﺷﻨﺎس دزدﻳﺪه‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺎ ﺣﺪس ﻣﻲ‬
‫زﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﻛﺎر اون ﺑﻮده و آﺧﺮﻳﻨﺶ رو ﻫﻢ اﻋﺘﻘﺎد دارﻳﻢ ﻛﻪ ﻣﺎرش ﻧﺎﺟﻨﻴﻪ‪...4‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ از روﻳﻨﻜﻼ‪ ،‬ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف و اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ آﺧﺮﻳﺶ‬
‫ﻳﻚ ﭼﻴﺰ از ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور‪ 5‬ﺑﺎﺷﻪ ﻧﻪ ﻣﺎرش؟ ﻣﻦ ﭼﻴﺰي راﺟﻊ ﺑﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور ﺧﻮﻧﺪم‪...‬‬
‫ﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺟﺎي اون اﻣﻨﻪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﺗﻌﻄﻴﻠﻴﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ اون رو ﺑﻪ ﻳﻪ ﺟﺎي اﻣﻦ ﺑﺮده‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ ﺟﺎم ﺧﻴﺮه ﺷﺪ ﺳﭙﺲ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﺎم را روي ﻣﻴﺰ ﮔﺬاﺷﺖ و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫آن ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد و ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻧﻤﻮده ﺑﻮد را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد و ﻣﺸﻐﻮل وردﺧﻮاﻧﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﺎدو ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫ﺳﺮودي ﺑﺮ زﺑﺎﻧﺶ ﺟﺎري ﻣﻲ ﺷﺪ ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ورد ﺧﻮاﻧﻲ ﻧﻮري ﭘﺮ ﻗﺪرت و ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎم اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎرﻳﻜﻪ ﻧﻮري ﺑﻴﻦ ﭼﻮب و ﺟﺎم ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﻛﺮد و او دوﺑﺎره ﻣﺸﻐﻮل وردﺧﻮاﻧﻲ ﺷﺪ و‬
‫اﻳﻦ ﺑﺎر ﻛﺎرش ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬آﺧﺮﻫﺎي ﻛﺎر ﻧﻮر ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ در آﻣﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎ ﭘﺎﻳﺎن ﻳﺎﻓﺘﻦ اوراد ﺑﺎرﻳﻜﻪ ﻧﻮر ﻗﻄﻊ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺟﺎم ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﻧﻮري ﻗﺮﻣﺰ و ﺷﻮم ﻣﻲ درﺧﺸﻴﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ دو ﻛﻠﻤﻪ دﻳﮕﺮ ﺑﺮ زﺑﺎن آورد و اﺧﮕﺮ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮕﻲ را ﺑﻪ‬
‫ﺟﺎم ﻛﻮﺑﻴﺪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﺎم ﻣﺸﺘﻌﻞ ﺷﺪ و در ﻛﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﺎ اﻧﻔﺠﺎري ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻜﻪ ﻫﺎي آن ﺑﻪ اﻃﺮاف ﭘﺎﺷﻴﺪ و‬
‫ﺻﺪاي ﻛﺮ ﻛﻨﻨﺪه ﺟﻴﻐﻲ ﻓﻀﺎي ﺳﺎﻟﻦ را ﭘﺮ ﻛﺮد ﻛﻪ آن ﻫﻢ ﺑﻌﺪ از دﻗﺎﻳﻘﻲ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ ‪.‬ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﮔﻮش ﺑﻪ‬
‫زﻧﮓ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮا ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻜﻮت و ﺿﺪ اﺳﺘﺮاق ﺳﻤﻊ ﻛﺎر ﺧﻮدﺷﺎن را ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ‪.‬ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺧﺴﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ ﻣﻲ ﻛﺮد روي ﺻﻨﺪﻟﻴﺶ وﻟﻮ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪76‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪Slytherin‬‬

‫‪1‬‬

‫‪R.A.B.‬‬

‫‪2‬‬

‫‪Ravenclaw‬‬

‫‪3‬‬

‫‪Nagini‬‬

‫‪4‬‬

‫‪Gryffindor‬‬

‫‪5‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﭼﻬﺎردﻫﻢ‬
‫ﺟﻴﻤﺰ از اﻳﻨﻜﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎه اﺻﻠﻲ ﺧﻮد را در ﻣﺤﻔﻞ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد راﺿﻲ ﺑﻮد‪ .‬او اﻛﻨﻮن ﺟﺰء اﻋﻀﺎء اﺻﻠﻲ و ﻛﻠﻴﺪي ﻣﺤﻔﻞ‬
‫ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎي ﻣﺤﻔﻞ در روز ﺳﺮ ﭘﻮﺷﻲ ﺑﺮ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎي ﺷﺒﺎﻧﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎي اﺻﻠﻲ و ﺣﻴﺎﺗﻲ ﻣﺤﻔﻞ‬
‫ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮ ﮔﺮدن ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و اﻛﻨﻮن آن ﻣﺎﻣﻮرﻳﺖ ﺑﻪ او و دﻳﮕﺮان ارث رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪:‬‬
‫وﻇﻴﻔﻪ ﻓﻨﺎﭘﺬﻳﺮ ﻛﺮدن وﻟﺪﻣﻮرت در ﻗﺪم اول و ﻧﺎﺑﻮدي ﺧﻮد او در ﻗﺪم ﺑﻌﺪي‪ .‬روز ﺑﻌﺪ از ﻧﺎﺑﻮدي ﺟﺎم‪ ،‬ﻣﺤﻔﻞ ﺷﻠﻮﻏﺘﺮ و‬
‫ﭘﺮ ﺳﺮ و ﺻﺪاﺗﺮ از ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻮد و ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﻠﻲ زود ﻋﻠﺖ آن را ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻤﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺳﻴﻦ‬
‫ﺟﻴﻢ ﻛﺮدن او ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ او ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﻮﺻﻴﻒ دﻳﮕﺮان زﻳﺎد ﻣﺸﻜﻞ ﻧﺒﻮد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﭼﺸﻢ او ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ اﻓﺘﺎد ﻛﻤﻲ او را‬
‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و او اداﻣﻪ داد‪ :‬در ﻣﻮرد ﻛﺎر دﻳﺸﺒﺖ ﺗﻌﺮﻳﻔﻬﺎﻳﻲ ﺷﻨﻴﺪم‪ ،‬از اﻳﻦ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﭘﻴﻮﺳﺘﻲ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺳﺮش را ﺑﺎ اﺣﺘﺮام ﻛﻤﻲ ﺧﻢ ﻛﺮد‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﭘﺮاﻛﻨﺪه ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ و اﻛﻨﻮن ﺗﻨﻬﺎ او‪،‬‬
‫ﻣﻮدي و ﻫﺮﻣﻴﻮن در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻮدي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺎدوي ﺳﻜﻮت را اﺟﺮا ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪،‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻴﺰي راﺟﻊ ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﻲ دوﻧﻪ؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬وﻗﺖ ﻧﺸﺪ ﭼﻴﺰي ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻴﻢ‪...‬اﻻن ﻣﻨﺎﺳﺐ اﻳﻦ ﻛﺎر اﺳﺖ؟‬
‫ آره‪...‬ﺧﻮدم ﺑﺎﻳﺪ در ﻣﻮرد ﻛﺎري ﺑﺎ اون ﻣﺸﻮرت ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺟﻴﻤﺰ رو ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﺑﻪ اون ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺷﻤﺎ راﺟﻊ ﺑﻪ ﭼﻲ ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﻴﺪ؟‬
‫‪ -‬راﺟﻊ ﺑﻪ دوﻣﻴﻦ راز ﻣﺤﻔﻞ‪...‬‬

‫‪77‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫دوﻣﻴﻦ راز آﻧﻬﺎ ﻳﻚ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎﺑﻠﻮ را در اﻃﺎﻗﻲ ﻣﺨﻔﻲ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا ﻗﺒﻼ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در آن ﻗﺴﻤﺖ ﻧﺸﺪه ‪.‬درون اﻃﺎق ﭘﻴﺮﻣﺮدي ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي ﻣﻬﺮﺑﺎن در ﻗﺎب ﻃﻼﻳﻲ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد ‪.‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻃﻮري ﻛﻪ او از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﻧﺸﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﺗﺎﺑﻠﻮي آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪوره‪ .‬اون داراي ﻫﻮش و ﺧﺮد‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺠﺎزﻳﻪ‪...‬ﻋﻼوه ﺑﺮ اون داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺒﻞ از ﻣﺮﮔﺶ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ رو روي اون اﺟﺮا ﻛﺮده ﻛﻪ ﺑﻪ اون‬
‫ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺧﺎص داده‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدن ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬اﻋﻀﺎء ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻣﺤﻔﻞ رو اداره ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﺑﺮاي‬
‫ﻫﻤﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ و از ﻣﺤﻔﻞ اﺳﺘﻌﻔﺎء دادﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺤﻔﻞ رو اداره ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻚ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﺤﻔﻞ رو اداره ﻣﻲ ﻛﻨﻪ؟‬
‫ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﭼﻴﺰي ﺑﻴﺶ از ﻳﻚ ﺗﺎﺑﻠﻮ‪...‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ او داﻣﺒﻠﺪور از ﺧﻮاب ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻋﺬر ﻣﻲ ﺧﻮام ﭘﺮﻓﺴﻮرﻛﻪ از‬
‫ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪﻳﺪ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻬﺮﺑﺎن و دل ﻧﺸﻴﻦ زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﺷﻜﺎل ﻧﺪاره دﺧﺘﺮم‪ ،‬ﺑﮕﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺑﺮاي ﭼﻲ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ‬
‫اوﻣﺪﻳﺪ‪...‬ﻛﻤﻚ و ﻳﺎ راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﻳﻦ؟‬
‫ ﻧﻪ ﭘﺮﻓﺴﻮر ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ ﻣﺎ ﻳﻚ ﻋﻀﻮ ﺟﺪﻳﺪ دارﻳﻢ‪ .‬اون ﺧﻴﻠﻲ اﺗﻔﺎﻗﻲ راز ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ رو ﻓﻬﻤﻴﺪ‪...‬وﻟﻲ اﻳﻦ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ‬‫ﻣﺎ ﺗﻤﻮم ﺷﺪ ﭼﻮن اون ﺗﻮﻧﺴﺖ از ﺳﺪ ﺟﺎدوﻫﺎي دﻓﺎﻋﻲ ﺑﮕﺬره و ﺟﺎم رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ اون رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮده ﻧﺸﻮن ﻣﻲ ده ﻛﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎده‪،‬‬
‫ﻫﻤﺮاﻫﺖ اوﻣﺪه؟‬
‫او ﺳﺮش را ﮔﺮداﻧﺪ و روي ﺟﻴﻤﺰ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪ از روي ﻟﺒﺶ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﻨﺎه ﺑﺮ‬
‫ﻣﺮﻟﻴﻦ‪...‬ﭼﻄﻮر ﻣﻤﻜﻨﻪ؟‬
‫او ﭼﻨﺪ ﻛﻠﻤﻪ زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻧﺎ ﺧﻮد آﮔﺎه ذﻫﻨﺶ را ﺑﺴﺖ اﺻﻼ ﻳﺎدش‬
‫ﻧﺒﻮد ﻛﻪ او ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺗﺎﺑﻠﻮ اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﻬﺖ و ﺣﻴﺮت ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ او ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ذﻫﻦ ﺑﺴﺘﻪ ﺟﻴﻤﺰ در ﺣﺎل ﻛﻨﺪ و ﻛﺎو در آن‬

‫‪78‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﺳﺖ ‪.‬او ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻧﻜﺮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻣﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺮدارد‪ .‬وﻗﺘﻲ‬
‫ﻛﺎرش ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ﻫﻴﺠﺎن‪ ،‬ﺷﮕﻔﺘﻲ و اﺿﻄﺮاب ﺻﻮرﺗﺶ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﭘﻬﻨﻲ ﺑﺮ روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫از ﻣﻼﻗﺎت ﻣﺠﺪدت ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‪...‬‬
‫و ﺑﺎ ﻣﻜﺜﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻴﻤﺰ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺳﺮ در ﮔﻤﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد اﻣﺎ ﻣﻮدي و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻢ ﺣﺎل او را داﺷﺘﻨﺪ ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور از اﻓﺮاد درون اﻃﺎق‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارﻧﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ دﺳﺘﻮر داد از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺿﺪ اﺳﺘﺮاق ﺳﻤﻊ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ و ﺑﻌﺪ از‬
‫اﻧﺠﺎم آن ﻛﺎر ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺧﻴﻠﻲ ﺗﻌﺠﺐ ﻛﺮدي ﻛﻪ ﻣﻦ ﺗﻮ رو ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﻧﻪ؟‬
‫ ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ ﻣﻦ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻢ؟‬‫ ﺑﻠﻪ‪...‬وﻟﻲ وﻗﺘﺶ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺧﻮدت ﺑﺪوﻧﻲ‪ ،‬واﻗﻌﺎ ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰه‪...‬آﺧﻪ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺗﻮ اﻻن اﻳﻨﺠﺎ ﺟﻠﻮم اﻳﺴﺘﺎده‬‫ﺑﺎﺷﻲ؟ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﭼﻄﻮري ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ رﺳﻴﺪي‪ ،‬ﻓﻘﻂ درك اﻳﻦ ﻫﻤﻪ اﺗﻔﺎق ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰ ﻳﻜﻢ ﺳﺨﺘﻪ‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﻣﻤﻜﻨﻪ‬
‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ رو اﻳﻦ ﻗﺪر ﺑﺎزي ﺑﺪه؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻃﺎﻗﺖ ﺑﻴﺎورد و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ اﻟﺘﻤﺎس ﮔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﭘﺮﻓﺴﻮر اﮔﺮ ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ ﻣﻦ ﻛﻲ‬
‫ﻫﺴﺘﻢ ﺑﮕﻴﺪ‪...‬‬
‫اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬اﻻن وﻗﺘﺶ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬روزي ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻬﺖ ﻣﻲ ﮔﻢ‪ .‬اون روز ﺑﺮات‬
‫ﺗﻮﺿﻴﺤﺎت زﻳﺎدي دارم ﻛﻪ ﻣﻨﻄﻖ ﺣﻜﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻲ ﺗﻮ دﭼﺎر ﻧﻮﻋﻲ ﺑﻴﻤﺎري ذﻫﻨﻲ ﺷﺪي‪ ،‬ﻛﻪ ﺑﺮ اﺛﺮ‬
‫ﺗﺮﻛﻴﺐ ﭼﻨﺪ ﺟﺎدو ﺑﻮﺟﻮد اوﻣﺪه‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﭘﻴﺘﺮ ﮔﻔﺖ در ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﻣﻤﻜﻦ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﺸﻪ ﺧﺎﻃﺮات ﮔﺬﺷﺘﺖ رو‬
‫ﻣﺮور ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ دوﺷﻴﺰه ﮔﺮﻧﺠﺮ ﮔﻔﺖ ﻣﻦ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺧﺎﺻﻲ دارم‪ .‬ذﻫﻦ ﺗﻮ ﻧﺎﺑﻮد ﻧﺸﺪه‪ ،‬ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ‬
‫ﺑﻴﻤﺎري دﭼﺎر ﻣﻲ ﺷﻪ ذﻫﻨﺶ ﻧﺎﺑﻮد ﻧﻤﻲ ﺷﻪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻃﺮات ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﻣﻐﺰ راﻧﺪه و ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺸﻪ ﮔﻔﺖ ﺗﺒﻌﻴﺪ ﻣﻲ‬
‫ﺷﻦ‪...‬اون ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﺟﺎدوي اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﺎز ﻧﻤﻲ ﺷﻪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ ﻗﻮل ﭘﻴﺘﺮ درﻣﺎن ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻃﺎﻗﺖ ﻧﻴﺎورد و ﺣﺮف داﻣﺒﻠﺪور را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮر ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﺪ؟‬

‫‪79‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫داﻣﺒﻠﺪور ﭘﻔﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻌﻀﻲ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ درﺳﺖ ﻧﻤﻲ ﺷﻦ‪...‬ﻋﺠﻮل ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺧﻮب ﺟﻴﻤﺰ ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻳﻦ ﻛﻪ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ در اﺳﺘﻔﺎده از ﺟﺎدو ﻣﺤﺪودﻳﺖ دارﻧﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ ﺧﻴﻠﻲ از ﻛﺎرﻫﺎ رو ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﺑﻜﻨﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻧﻜﺘﻪ اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﺤﺪودﻳﺘﻬﺎ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ رو ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻧﻪ‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎ رو‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻦ اﻧﺴﺎن ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻳﻚ ﺟﺎدو ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻳﻚ ﺷﺒﺢ و ﺷﺎﻳﺪ ﺣﺘﻲ ﭘﺴﺖ ﺗﺮ از اون‪ .‬ﻳﻚ‬
‫ﺗﺼﻮﻳﺮ‪...‬داﻣﺒﻠﺪور واﻗﻌﻲ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ از ﻣﺮﮔﺶ ﻣﻦ رو ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺟﺎدو ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﺶ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻣﻦ رو وﺳﻌﺖ داد و ﺗﺒﺪﻳﻠﻢ ﻛﺮد ﺑﻪ اﻳﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺤﺪودﻳﺘﻬﺎي ﻛﻤﺘﺮي دارم ﭼﻮن ﺟﺎدوﻳﻲ ﻫﺴﺘﻢ ﻛﻪ‬
‫از وﺳﻌﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﺮﺧﻮرداره و ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﺑﻜﻨﻢ ﻛﻪ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻨﺪ‪ .‬ﻣﺜﻼ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ذﻫﻦ ﻛﺴﻲ رو ﺑﺮرﺳﻲ‬
‫ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ ﺑﻠﺪه و ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﻛﺴﻲ رو ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻇﻮاﻫﺮ ﺑﺸﻨﺎﺳﻢ‪ .‬ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻔﻬﻤﻲ ﺑﺮات‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ دم‪.‬‬
‫ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺗﻮ اﻻن ﻣﻲ ﺷﻨﻮي درك ﻣﻦ از ﺟﺎدو ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮕﻢ درك داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺒﻞ از ﻣﺮﮔﺶ از ﺟﺎدو ﺑﻮد‪...‬ﻗﺒﻞ از‬
‫ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﻫﺮ ذﻫﻨﻴﺘﻲ ﻛﻪ از ﺟﺎدو داري دور ﺑﺮﻳﺰ‪ .‬ﺟﺎدو در واﻗﻊ ﻳﻚ ﺟﻮر اﻧﺮژي ﻫﺴﺘﺶ ‪.‬اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺮاي درﻳﺎﻓﺖ اﻳﻦ‬
‫اﻧﺮژي ﻣﺤﺪودﻳﺘﻬﺎﻳﻲ دارﻧﺪ و ﻣﻘﺪار ﻛﻤﻲ از اﻳﻦ اﻧﺮژي رو درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﮕﺬار ﺑﺮاي ﺷﺮوع ﻓﺮض ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ‬
‫ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ از اﻳﻦ اﻧﺮژي ﻫﻴﭻ ﺑﻬﺮه اي ﻧﺒﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻓﺸﻔﺸﻪ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ واﻟﺪﻳﻨﺸﻮن درﻛﻲ‬
‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اون دارﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ اﻧﺮژي ﻣﺤﺪود ﺑﻪ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ در وﺟﻮد ﻣﺎ ﻫﺴﺖ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اﻳﻦ اﻧﺮژي ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ اون ﻗﺪر ﺑﻲ‬
‫ﻛﺮان ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ دﻧﻴﺎﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻳﻦ دﻧﻴﺎ رو ﺑﻮﺟﻮد ﺑﻴﺎره‪ ،‬ﺣﻴﺎت و زﻧﺪﮔﻲ رو و ﺷﻚ ﻧﻜﻦ ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻣﻨﺒﻊ اﻳﻦ اﻧﺮژي‪ ،‬اون‬
‫ﺗﻔﻜﺮ ﺧﺎﻟﺺ و ﺑﺰرگ‪ ،‬اون اﻧﺮژي ﻣﻄﻠﻖ ﺧﺪاوﻧﺪه‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻓﻼﺳﻔﻪ و ﺑﺰرﮔﺎن در ﻃﻮل ﺗﺎرﻳﺦ ﺳﻌﻲ ﻛﺮدن اون رو ﺑﻪ ﻧﺤﻮي‬
‫ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻧﺪ و ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﺗﺎ روزي ﻛﻪ ﺣﻴﺎت وﺟﻮد داره ﻣﻮﺟﻮدي ﺑﺘﻮﻧﻪ اون رو‬
‫ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﻨﻪ‪...‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺤﺪودﻳﺘﻬﺎﻳﻲ دارم‪ ،‬درﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺧﻮد اﻧﺮژي ﻳﺎ ﺑﻪ ﻗﻮل ﺷﻤﺎ ﺟﺎدو ﻫﺴﺘﻢ‪،‬اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور در ﻃﻮل‬
‫ﺳﺎﻟﻴﺎن دراز ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﻣﻘﺪار از اﻧﺮژي رو در ﻳﻜﺠﺎ ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺟﺴﻢ ﻧﺪارم ﻛﻪ از ﻗﺪرﺗﻢ در ﻣﺒﺎرزه اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﻛﻨﻢ و ﻳﺎ ﻗﺪرت ﺣﻀﻮر ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ روﻧﺪارم‪ .‬ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺮات اﻳﻦ ﺳﻮال ﭘﻴﺶ اوﻣﺪه ﻛﻪ اﻳﻦ اﻧﺮژي‪ ،‬اﻳﻦ ﻗﺪرت ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻄﻮر‬
‫در وﺟﻮد ﻣﺎ ﻧﻬﺎده ﺷﺪه‪ .‬ﺧﻮب ﻣﻦ ﺣﺮﻓﻢ رو در ﻣﻮرد اﻳﻦ ﻛﻪ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﭼﻴﺰي از اﻧﺮژي ﻣﺎ ﻧﺪارﻧﺪ ﭘﺲ ﻣﻲ ﮔﻴﺮم‪ .‬روح ﻣﺎ‬
‫ﻗﺴﻤﺘﻲ از اون اﻧﺮژي ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮕﻢ ﻗﺴﻤﺘﻲ ﻧﺎﭼﻴﺰ از وﺟﻮد ﺧﺪاوﻧﺪه اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ اون ﻗﺴﻤﺖ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻫﺎش ﺟﺎدو ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‬
‫ﻧﻪ‪...‬اون ﻗﺴﻤﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﻫﻢ اون رو دارﻧﺪ ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻗﺪرت ﭘﺬﻳﺮش ﺑﻴﺸﺘﺮي از اون اﻧﺮژي رو داﺷﺘﻴﻢ ﻛﻪ‬
‫‪80‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻗﺪرت اﺟﺮا ﺟﺎدو در ﻣﺎ ﻇﻬﻮر ﻛﺮد‪...‬اﻣﺎ ﻣﻤﻜﻦ ﻫﻢ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳﻦ ﻗﺪرت رو ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺪاده ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اون‬
‫روح رو در ﻣﺎ دﻣﻴﺪ و ﺑﻪ ﻣﺎ ﻗﺪرت اﻳﻦ رو داد ﻛﻪ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ و از ﻛﺴﻲ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﺸﻴﻢ‪...‬ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ‬
‫ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﺟﺎدو ﻗﺪرﺗﻲ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ و ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮداﺗﻲ ﭘﻠﻴﺪن‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺘﻲ رﺳﻴﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ‬
‫اﻳﻦ ﺷﻴﻄﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻌﻀﻲ از ﻣﺎ رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮد واﻧﺮژي ﺑﻴﺸﺘﺮي وارد ﺑﺪن ﻣﺎﻛﺮد و ﺑﻪ ﻣﺎ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﮔﺮي رو داد‪ .‬ﻛﻪ در‬
‫اﻳﻦ ﺻﻮرت اون ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ دﭼﺎر اﺷﺘﺒﺎه ﺷﺪه‪ ،‬ﭼﻮن اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﭘﺴﺘﺮﻳﻦ اوﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬داراي اﺧﺘﻴﺎر‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻫﻢ ﺧﻮﺑﻲ و ﻫﻢ ﺑﺪي در دروﻧﺸﻮن وﺟﻮد داره‪ .‬ﺑﻌﻀﻲ از ﻣﺎ ﻣﺜﻞ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺴﺦ ﻗﺪرت ﺷﺪﻳﻢ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ‬
‫ﺷﻴﻄﺎن ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﻋﻠﻢ ﻣﺤﺪود او در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻋﻠﻢ ﺑﻲ ﻛﺮان ﺧﺪاوﻧﺪ و ﺧﺮد ﻧﺎﭼﻴﺰش و اﻟﺒﺘﻪ ﻏﺮور ﻛﻮر‬
‫ﻛﻮراﻧﺶ ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ رو درك ﻛﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﻌﻀﻲ از ﻣﺎ ﭼﻨﺎن ﭘﺮ از ﻋﺸﻖ و ﺣﺲ ﭘﺮﺳﺘﺶ اون ﻣﻨﺒﻊ ﺑﺰرگ‪،‬‬
‫ﺧﺪاوﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺗﻄﻤﻴﻊ ﻧﻤﻲ ﺷﻴﻢ و اﻳﻦ ﻗﺪرت ﻋﺸﻖ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺎ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدن ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي او ﺳﺮ ﮔﻴﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ اﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ زود ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ و ﺑﺎ اﺧﻢ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺷﻚ دارم ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻴﺰي از اﻧﺴﺎﻧﻴﺖ ﺗﻮ وﺟﻮدش ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور آه ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺸﻨﻪ ﻗﺪرت و اﺣﺘﺮام ﺑﻮد و ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﺳﻘﻮﻃﺶ ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ اون‬
‫از اول ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻮﺟﻮد ﭘﺴﺘﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬اون ﺑﻪ ﻣﺮور ﻛﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎش رو ﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ ﻧﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت و ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو‬
‫ﻛﻪ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ رو دور ﻣﻲ رﻳﺨﺖ‪ .‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﺲ ﺗﺮس از ﺷﻜﺴﺖ‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻋﻘﺐ اﻓﺘﺎدن ﺧﻴﻠﻲ از ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ‬
‫ﻣﻲ ﺷﻪ ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻦ ﻛﻪ اون ﺑﺎ ﺑﻲ ﭘﺮواﻳﻲ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻣﻲ زﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻨﻄﻖ و ﻋﻘﻞ اون دﺳﺖ‬
‫ﻧﺨﻮرد‪ ،‬ﺳﺮ ﺟﺎش ﻗﺮار داره و ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ اون رو ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻣﻮﺟﻮدي ﺧﻄﺮﻧﺎك و ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ ﺷﺮور ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬اون ﺑﺮاي‬
‫رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﻫﺪﻓﺶ از ﻫﻴﭻ ﻛﺎري اﺑﺎ ﻧﺪاره و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﻋﻘﻞ و ﻣﻨﻄﻖ رو ﻫﻢ ﻛﻨﺎر ﻧﻤﻲ ﮔﺬاره و ﺑﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫اون ﺣﺘﻲ ﻣﻘﺪار ﻣﺤﺪود اﻧﺴﺎﻧﻴﺖ و ﻋﺸﻘﻲ رو ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺟﺪش داﺷﺖ رو ﻫﻢ دور رﻳﺨﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ اون ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻧﮕﻪ داﺷﺖ ﻛﻪ دوﺳﺖ داﺷﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﺣﺲ ﻗﺪرت ﻃﻠﺒﻲ‪ ،‬ﻏﺮور و ﻣﻴﻞ ﺑﻪ‬
‫ﺟﺎوداﻧﮕﻲ و زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮدن و در واﻗﻊ ﺗﻤﺎم ﭼﻴﺰﻫﺎي ﺑﺪ رو ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻧﮕﻪ داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻣﻮﺟﻮدي ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ ﻛﻪ‬
‫آرزوش رو ﻣﻲ ﻛﺮد‪...‬ﻣﺎﻳﻪ زﺷﺘﻲ و ﭘﻠﻴﺪي‪ ،‬ﺷﺮارت ﺧﺎﻟﺺ‪ ،‬ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮدي ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪ از ﺧﻮد ﺷﻴﻄﺎن ﺑﺸﻪ در ﻧﻈﺮ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺪون ﺷﻚ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎه در ﺗﻤﺎم اﻋﺼﺎر‪...‬‬

‫‪81‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺮزش ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﭼﻄﻮر ﻫﻤﭽﻴﻦ ﭼﻴﺰي رو ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻣﻲ ﺧﻮاد؟ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ آرزو ﻛﻨﻪ‬
‫ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﭘﺴﺖ ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺗﻠﺦ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ از دوران ﺟﻨﻴﻨﻲ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو درك ﻣﻲ ﻛﻨﻦ‪ ،‬ﭼﻮﻧﻜﻪ اوﻧﻬﺎ روح دارﻧﺪ‪ .‬ﻏﻢ و‬
‫ﻗﺼﻪ ﻫﺎي ﻣﺎدر اون و ﻋﻤﻞ ﻧﺎﺟﻮاﻧﻤﺮداﻧﻪ ﭘﺪرش و ﺳﺨﺘﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺎدرش ﺑﻌﺪ از اون ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻧﻘﺎط ﺗﺎرﻳﻚ‬
‫روح اون از ﻫﻤﻮن زﻣﺎن ﺷﺮوع ﺑﻪ رﺷﺪ ﻛﻨﻪ‪ .‬اون ﺷﺮوع وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ داﺷﺘﻪ‪...‬ﺑﻌﺪ از اون ﻫﻢ ﺑﺰرگ ﺷﺪﻧﺶ در ﭘﺮورﺷﮕﺎه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ اون ﻗﺪر ﺑﻪ اون ﻋﺸﻖ ﻧﻤﻲ ورزﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ رو ﺟﺒﺮان ﻛﻨﻪ و ﻫﻤﻪ اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ اون‬
‫ﻧﻘﺎط ﺗﺎرﻳﻚ ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﭘﺮرﻧﮓ ﺗﺮ ﺑﺸﻦ‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ ﻧﻔﺮت ﺟﺎي ﻋﺸﻖ رو ﺗﻮ وﺟﻮدش ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻛﻴﻨﻪ اي ﻗﻮي در دﻟﺶ‬
‫ﺑﻮﺟﻮد اوﻣﺪ و ﺑﻲ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اون ﺷﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻛﻨﻪ ﻣﺘﻔﺎوت از دﻳﮕﺮان ﺑﺎﺷﻪ و ﺷﺎﻳﺪ ﺣﺘﻲ ﺑﺎ‬
‫ﺗﺮﺳﻮﻧﺪن اوﻧﻬﺎ اﺑﺮاز وﺟﻮد ﻛﻨﻪ‪ ،‬و اون ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﺑﺰرگ ﺷﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اون ﻗﺴﻤﺖ ﺗﺎرﻳﻜﺶ ﻫﻢ رﺷﺪ ﻛﺮد و در‬
‫ﻧﻬﺎﻳﺖ وﻗﺘﻲ دﻳﺪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ اﺣﺴﺎﺳﺎت و ﻋﻮاﻃﻔﺶ رو از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮه ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﺪا ﻛﺮدن‬
‫اوﻧﻬﺎ از ﺧﻮدش ﻛﺮد‪ .‬اون ﺣﺘﻲ ﺣﺲ وﻇﻴﻔﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻛﺎر ﻧﺎ ﺗﻤﻮم ﺟﺪش رو ﻫﻢ دور اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ داﺷﺖ‬
‫دﻓﺘﺮﭼﻪ رو درﺳﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺑﻘﺒﻮﻟﻮﻧﻪ ﻛﻪ داره ﻛﺎرش رو ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﻣﻲ رﺳﻮﻧﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‬
‫اون ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ از ﻗﻴﺪ و ﺑﻨﺪﻫﺎ رﻫﺎ ﺑﺸﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و داﻣﺒﻠﺪور اﻓﺰود‪ :‬از اﻳﻦ ﺑﺤﺜﻬﺎ ﻫﻢ ﻛﻪ ﺑﮕﺬرﻳﻢ ﻣﻲ رﺳﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺳﻮروس‪ ،‬ﻣﻲ دوﻧﻢ‬
‫ﻛﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ از ﺑﻲ ﮔﻨﺎﻫﻲ اون اﻃﻼع داري و از اﻳﻦ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ اون ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﻴﺪه ﺧﻴﻠﻲ ﻧﺎراﺣﺘﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﻫﻨﻮز زﻣﺎن اﺣﻘﺎق‬
‫ﺣﻖ اون ﻧﺮﺳﻴﺪه‪،‬ﺑﻪ وﻗﺘﺶ ﺧﻮدم از ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮام اﻳﻦ ﻛﺎر را ﺑﻜﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي ﻓﻜﺮ او را ﻣﺸﻐﻮل ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ زود‬
‫ﻳﺎدش آﻣﺪ ﻛﻪ او ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺗﺎﺑﻠﻮاﺳﺖ ﻧﻪ ﻳﻚ ﺷﺨﺺ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ذﻫﻦ او را ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮي ﺑﻴﺮون اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ در ﻣﻮرد ﻛﺎري ﻣﺸﻮرت ﻛﻨﻪ‪...‬‬

‫‪82‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﻟﻨﮓ ﻟﻨﮕﺎن در ﺣﺎل ﭘﻴﻤﻮدن ﻣﺴﻴﺮش ﺑﻮد‪ .‬او ﺧﻴﻠﻲ دورﺗﺮ از ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮدي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻼﻗﺎﺗﺶ ﻣﻲ رﻓﺖ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻛﺎر ﻣﻬﻤﻲ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﻣﻲ داد‪ .‬در ﻣﻮرد آن ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺸﻮرت ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ آن را ﺑﺎ‬
‫ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ در ﻣﻴﺎن ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد زﻳﺮا اول ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ در ﻣﻮرد آن ﺑﻪ ﻳﻘﻴﻦ ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬دﻟﺶ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪون دﻟﻴﻞ ﺑﻲ‬
‫ﮔﺪار ﺑﻪ آب ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬او ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ﻣﻴﻞ ﻗﻠﺒﻲ اش ﺟﺎدوﮔﺮ ﭘﻴﺮ را ﻣﺘﻬﻢ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ آزﻛﺎﺑﺎن اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﻧﻤﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺠﺪدا او را ﻣﻮرد اﺗﻬﺎم ﻗﺮار دﻫﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﻟﻴﻮر‪ 1‬ﺑﺮادر ﺑﺰرﮔﺘﺮ او ﺑﻮد و اﻟﺴﺘﻮر او را ﺧﻴﻠﻲ دوﺳﺖ داﺷﺖ‪.‬‬
‫دوران ﻛﻮدﻛﻲ اش ﻫﺮﮔﺰ از ذﻫﻨﺶ ﻣﺤﻮ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ ،‬اﻟﻴﻮر او را ﺑﺮ روي دوﺷﺶ ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ اﻳﻦ ور و آﻧﻮر ﻣﻲ‬
‫ﺑﺮد‪ .‬ﮔﺎﻫﻲ ﺑﺮاي او از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ و وﻗﺘﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ او ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﻮد‪ ،‬او را روي ﺗﺮك ﺟﺎروﻳﺶ ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎ‬
‫ﻫﻢ ﭘﺮواز ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬روز اوﻟﻲ را ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮود را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد‪ .‬اﻟﻴﻮر ﺷﺨﺼﺎ او را ﺗﺎ اﻳﺴﺘﮕﺎه‬
‫ﻗﻄﺎر رﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮا ﭘﺪر و ﻣﺎدر آﻧﻬﺎ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ وﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬او ﻫﻤﭽﻮن ﻳﻚ ﭘﺪر او را ﻧﺼﻴﺤﺖ‬
‫ﻛﺮده و در آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬روزي ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﻤﺮات ﻋﺎﻟﻲ در اﻣﺘﺤﺎﻧﺎت ﻛﺎرآﮔﺎﻫﻲ ﻗﺒﻮل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﻚ ﻗﻼف‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ زﻳﺒﺎ ﺑﻪ او ﻫﺪﻳﻪ داده ﺑﻮد ‪.‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬او اﻳﻦ ﻫﺪﻳﻪ را وﻗﺘﻲ ﺑﻪ اﻟﺴﺘﻮر ﺟﻮان داده ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﭼﻮﺑﺶ در ﺟﻴﺐ ﭘﺸﺖ او ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪه و او را ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺠﺮوح ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺧﺎﻃﺮات را ﻣﺮور ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮات ﺗﻠﺦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﺑﻔﻬﻤﺪ در آﻧﻬﺎ ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮد‪...‬‬
‫***‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﺟﻮان ﺑﺎ ﺻﻼﺑﺖ ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ ﺧﻮد در رﻛﺎب ﺷﺶ ﺗﻦ از ﻛﺎرآﮔﺎﻫﺎن زﻳﺮ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤﻞ‬
‫ﻣﺠﺮﻣﻴﻨﻲ ﻣﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺧﺮاﺑﻜﺎري ﺑﺮاي ﺑﺪﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻗﺪرت ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻛﺎرآﮔﺎﻫﻬﺎي دﻳﮕﺮ ﺑﺎ اﺣﺘﺮام ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺮ اﺛﺮ زﺧﻤﻬﺎي ﭘﻲ در ﭘﻲ ﻛﻪ در ﻣﺒﺎرزاﺗﺶ ﺑﺎ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﻴﺎه ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ‬

‫‪Oliver‬‬

‫‪83‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺗﺮﺳﻨﺎك و رﻋﺐ اﻧﮕﻴﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در راه رﻓﺘﻨﺶ‪ ،‬اﺳﺘﻮاري ﺧﺎﺻﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﻫﻴﭻ ﻗﺪرﺗﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻛﻤﺮ او را ﺧﻢ‬
‫ﻛﻨﺪ و ﺟﺪﻳﺘﻲ ﺗﻜﺎن دﻫﻨﺪه در ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﻮج ﻣﻲ زد ‪.‬ﻫﻤﻪ ﺑﺎ او و ﺧﻠﻘﻴﺎﺗﺶ آﺷﻨﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬او ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺷﻮﺧﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‬
‫و ﻫﺮﮔﺰ ذﻫﻨﺶ را از اﻧﺠﺎم ﻛﺎري ﻛﻪ ﻗﺼﺪش را داﺷﺖ ﻣﻨﺤﺮف ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ او ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ‬
‫ﻛﻤﺘﺮي ﻣﺠﺮﻣﻴﻦ را دﺳﺘﮕﻴﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬اﻣﺎ در ﺻﻮرت ﻧﻴﺎز از ﻗﻠﻊ و ﻗﻤﻊ ﻛﺮدن دﺳﺖ و ﭘﺎي ﺣﺮﻳﻔﺎن ﻫﻢ اﺑﺎﻳﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﻓﺮاد ﺧﻮد دور ﺧﺎﻧﻪ اي ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﺠﻠﻞ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬دﻳﻮارﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺎ ﺳﻨﮕﻬﺎ و ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻫﺎي زﻳﺒﺎي ﻣﺮﻣﺮي‬
‫ﺗﺰﺋﻴﻦ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﺧﺎﻧﻪ از ﭼﻮب ﮔﺮدو ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز زﻳﺒﺎﻳﻲ ﻛﻨﺪه ﻛﺎري ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﺼﻮﻳﺮﻫﺎﻳﻲ از ﻣﻮﺟﻮدات‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻤﻴﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ آن ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺗﻌﻠﻖ دارد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻓﺮادش‬
‫ﻛﺮد و آﻧﻬﺎ ﻛﻤﻲ ﺻﺎﻓﺘﺮ و ﻣﺤﻜﻤﺘﺮ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ ‪.‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﺎدوﻳﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪاز ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪،‬‬
‫در ﺧﺎﻧﻪ در ﻫﻢ ﺷﻜﺴﺖ و ﺑﻪ ﺳﻮي دﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟﻦ ﺑﺰرﮔﻲ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﺑﻮد ﭘﺮت ﺷﺪ ‪.‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ وارد ﺷﺪن ﺟﺎدوﮔﺮي‬
‫را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد دﻳﺪ‪ ،‬ﭘﺲ وﻗﺖ را ﺗﻠﻒ ﻧﻜﺮد و ﺑﺎ ﺗﻜﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ داد او را ﺑﻲ ﻫﻮش ﭘﻬﻦ زﻣﻴﻦ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ اﻓﺮادش ﺑﺎ آراﻳﺸﻲ ﺧﺎص ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ و اﻃﺎﻗﻬﺎي دﻳﮕﺮ آن ﻃﺒﻘﻪ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮا ﻛﺴﻲ در‬
‫آن ﻃﺒﻘﻪ ﻧﺒﻮد زﻳﺮا اﻓﺮادش ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻃﺒﻘﻪ اي رﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺻﺪاي درﮔﻴﺮي از آن ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬اﻟﺴﺘﻮر ﻧﻴﺰ ﭼﻮﺑﺶ را‬
‫ﻣﺤﻜﻤﺘﺮ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺳﻤﺖ رﻓﺖ‪ .‬ﺳﻪ ﻧﻔﺮ از ﻛﺎرآﮔﺎﻫﺎن ﺑﺎ دو ﻧﻔﺮ در اﻃﺎﻗﻲ درﮔﻴﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻛﻢ ﻛﻢ‬
‫درﮔﻴﺮﻳﺸﺎن ﺑﻪ راﻫﺮو ﻛﺸﻴﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬دو ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ در اﻃﺎﻗﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﻮد و ﻫﻮﻳﺘﺶ ﻧﺎﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد درﮔﻴﺮ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ دﻳﮕﺮ از آﻧﻬﺎ ﻧﺒﺮدي ﺑﺮاﺑﺮ را ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﺠﺮم ﺑﺮ روي راه ﭘﻠﻪ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدوي او از ﭘﺎ در آﻣﺪ‪ .‬اﻟﺴﺘﻮر ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﺗﺒﻬﻜﺎر ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻴﺎﻳﺪ او را ﺟﺎدو ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ آن دو ﻛﺎرآﮔﺎﻫﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﺨﺺ ﻣﺮﻣﻮز دوﺋﻞ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون از اﻃﺎق ﭘﺮت ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ زﻳﺎدي از ﻗﺎب در ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ او ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻛﺎري ﻛﻨﺪ از‬
‫ﻧﺮده ﻫﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭘﺮت ﺷﺪﻧﺪ و از دﻳﺪ ﻣﺨﻔﻲ ﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬اﻟﺴﺘﻮر ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺳﺮﺳﺮي ﺑﻪ ﺳﻪ ﻛﺎرآﮔﺎﻫﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﺮﻳﻔﺎن ﺧﻮد ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺮﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻃﺎق رﻓﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻴﺮون ﭘﺮﻳﺪ و‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ را رواﻧﻪ او ﻛﺮد‪ .‬اﻟﺴﺘﻮر ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺟﺎدو را ﻣﻨﺤﺮف ﻛﺮد و رو در روي ﺣﺮﻳﻒ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ در ﺟﺎي ﺧﻮد ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺠﺮم ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻮﻧﺪش را ﻛﻪ ﺳﺮ ﻣﻮﻳﻲ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﻣﺎدر‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﺗﻔﺎوت ﻧﺪاﺷﺖ را ﺑﻪ آراﻣﻲ ﻛﻨﺎر زد‪ .‬او ﺑﺮادر ﺑﺰرﮔﺘﺮش اﻟﻴﻮر ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ ﺑﺮ روي ﻟﺒﺶ آﻣﺪ وﻟﻲ اﻟﺴﺘﻮر‬

‫‪84‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺣﺘﻲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ اداي ﻟﺒﺨﻨﺪ زدن را در ﺑﻴﺎورد‪ .‬او در اﺣﺴﺎﺳﺎت ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ :‬ﺗﺮس‪ ،‬اﺿﻄﺮاب‪ ،‬ﻋﺸﻖ و ﺧﺸﻢ‬
‫وﺟﻮدش را ﭘﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻛﺎرآﮔﺎﻫﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﺮﻳﻔﻬﺎﻳﺸﺎن را از ﭘﺎ در آورده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪﻧﺪ و ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﺸﺎن را‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن ﭼﻬﺮه رﺋﻴﺴﺸﺎن ﺑﻬﺖ زده ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺪام از آﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺎﻟﺘﻲ را ﭘﻴﺶ از آن در او ﻧﺪﻳﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻲ ﺑﻪ اﻟﻴﻮر ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻗﺮﺑﺎن ﺣﺎﻟﺘﻮن ﺧﻮﺑﻪ؟‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف اﻟﺴﺘﻮر را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ اﺧﻤﻲ ﻛﺮد و ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ را ﻛﻪ در ﮔﻮﺷﻪ اي از ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻮد را‬
‫ﺧﺸﻚ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻫﻮا را ﺑﺎ ﻓﺸﺎر از ﺑﻴﻨﻴﺶ ﺧﺎرج ﻛﺮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫را ﮔﺸﻮد ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻟﻴﻮر ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ او اوﻟﻴﻦ ﺣﺮﻛﺖ را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ اﻓﺮادش ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺣﻮاﺳﺘﻮن ﺑﺎﺷﻪ ﻓﺮار ﻧﻜﻨﻪ‪ ،‬اون ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ آﭘﺎرات ﻛﻨﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺣﺮﻳﻒ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻴﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﺑﻠﻨﺪ و ﺧﺸﻚ رو ﺑﻪ ﺑﺮادر ﺑﺰرﮔﺘﺮش ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺷﻤﺎ ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻪ دﺳﻴﺴﻪ ﭼﻴﻨﻲ ﺑﺮاي ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﻲ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ‬
‫ﻫﺴﺘﻴﺪ‪ ،‬ﺧﻮدﺗﻮن رو ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ درﮔﻴﺮ ﺑﺸﻴﻢ؟‬
‫اﻟﻴﻮر ﺟﻮاﺑﻲ ﻧﺪاد و ﻓﻘﻂ ﻟﺒﺨﻨﺪش ﭘﻬﻨﺘﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮﻗﻲ زد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاي‬
‫ﻣﻦ رو دﺳﺘﮕﻴﺮ ﻛﻨﻲ و ﺑﻪ آزﻛﺎﺑﺎن ﺑﻨﺪازي؟ ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاي ﺑﻪ ‪ ...‬ﺑﺮادرت ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﻲ؟‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف او ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺣﻮاس ﻫﻤﺮاﻫﺎن اﻟﺴﺘﻮر ﭘﺮت ﺷﻮد و اﻟﻴﻮر ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺟﺎدوي او دو ﺗﻦ از ﻛﺎرآﮔﺎه ﻫﺎ را از ﺟﺎ ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ اﻟﺴﺘﻮر ﺑﺮاي ﺧﻮد و ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺳﭙﺮي ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ﮔﻔﺘﻢ ﺣﻮاﺳﺘﻮن ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اﻟﻜﺲ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺣﻮاﺳﺖ رو از ﻣﺒﺎرزه دور ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﺎدوي ﺑﻌﺪي اﻟﻴﻮر ﺟﺎﺧﺎﻟﻲ داد و ﺟﺎدوي ﺧﻠﻊ ﺳﻼﺣﻲ را رواﻧﻪ اوﻛﺮد‪ .‬اﻟﻴﻮر ﺟﺎدو را‬
‫ﺑﺮاﺣﺘﻲ دﻓﻊ ﻛﺮد اﻣﺎ از ﺟﺎدوي ﻛﺎرآﮔﺎه دوم ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد و آن را ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺼﺪوم ﻛﺮد ‪.‬او‬
‫ﺑﺪون آﻧﻜﻪ ﺧﻢ ﺑﻪ اﺑﺮو ﺑﻴﺎورد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺎدوﻳﻲ را اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬اﻟﺴﺘﻮر ﺷﻜﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ او ﻳﻜﻲ از ﺟﺎدوﻫﺎي اﺑﺪاﻋﻴﺶ‬
‫را اﺟﺮا ﻛﺮده و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻛﻪ از او داﺷﺖ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﺗﺮﻳﻦ ﻛﺎر را ﻛﺮد و ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﺷﻴﺮﺟﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﻛﺎرآﮔﺎه‬
‫دﻳﮕﺮ ﻛﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ را رواﻧﻪ اﻟﻴﻮر ﻛﺮده ﺑﻮد ﺳﭙﺮي ﻧﺼﻒ و ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮد درﺳﺖ ﻛﺮد اﻣﺎ ﺟﺎدو از آن رد ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ‬
‫اش اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد ‪.‬ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﺶ از آن ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد ﺣﻮاس اﻟﻴﻮر را ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻛﻪ داﺷﺖ آن را ﻣﻨﺤﺮف ﻣﻲ‬

‫‪85‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻛﺮد اﻟﺴﺘﻮر ﺟﺎدوﻳﻲ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﻲ ﻛﻼم ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ او زد و او ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻲ ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪ ‪.‬اﻟﺴﺘﻮر ﻓﺮﺻﺖ را‬
‫از دﺳﺖ ﻧﺪاد و او را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﻛﺮد‪...‬‬
‫***‬
‫ﭘﺎي ﭼﻮﺑﻴﺶ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ دردﻧﺎك در ﭼﺎﻟﻪ اي ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬اﻟﺴﺘﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد ﻓﺤﺸﻲ داد و ﭘﺎﻳﺶ را از ﭼﺎﻟﻪ‬
‫در آورد‪ .‬ﻣﺮور ﮔﺬﺷﺘﻪ دردﻧﺎك ﺑﻮد و ﻓﺮداي آن روز و ﺟﻠﺴﻪ دادﮔﺎه از آن ﻫﻢ دردﻧﺎﻛﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﻟﻴﻮر را ﺑﻪ‬
‫ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل زﻧﺪان ﻣﺤﻜﻮم ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬روزﻧﺎﻣﻪ ﻧﮕﺎرﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻧﻔﺮت اﻧﮕﻴﺰ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ او در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺮادرش‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ‪.‬وﻗﺘﻲ اﻟﻴﻮر از زﻧﺪان آزاد ﺷﺪ‪ ،‬ﺧﻮد را در ﺧﺎﻧﻪ اي ﻣﺘﺮوك زﻧﺪاﻧﻲ ﻛﺮد‪ .‬در واﻗﻊ در ﻫﻤﺎن ﺧﺎﻧﻪ اي‬
‫ﻛﻪ دﺳﺘﮕﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﮔﺬر زﻣﺎن ﻛﺎر ﺧﻮد را ﺑﺎ آن ﺧﺎﻧﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد و آﻧﺠﺎ را ﺑﻪ ﻳﻚ وﻳﺮاﻧﻪ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻔﺖ‪ ،‬ﻫﺸﺖ ﺳﺎل‬
‫ﺑﻌﺪ از آن ﻇﻬﻮر ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ اي اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬او ﺳﺎﻟﻬﺎي زﻳﺎدي را ﺑﺎ ﺧﻮد ﻛﻠﻨﺠﺎر رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ دﻳﺪن‬
‫ﺑﺮادرش ﺑﺮود ﻳﺎ ﻧﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ از اﻳﻦ ﻛﺎر ﺻﺮف ﻧﻈﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬زﻳﺮا ﮔﻤﺎن ﻣﻲ ﺑﺮد ﻛﻪ اﻟﻴﻮر ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ از دﻳﺪن او‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺸﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬دﻳﮕﺮ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺷﺨﺼﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﻛﻨﻮن ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺮدم در ﻣﻴﺎن ﺑﻮد و او دﻳﮕﺮ ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ‬
‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﭘﺲ دوﺑﺎره ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ﻧﮕﺮاﻧﻴﺶ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﻛﻪ دوﺑﺎره او را ﻣﻲ ﺑﻴﻨﺪ‪ ،‬زﻳﺮا دوﺳﺖ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺪاﻧﺪ او اﻛﻨﻮن ﭼﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪ اي‬
‫اﺳﺖ و در ﭼﻪ وﺿﻌﻲ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﮔﺬﺷﺘﻦ از ﭼﻨﺪ ﭘﻴﭻ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻗﺴﻤﺘﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ از دﻳﻮار‬
‫رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻌﺪادي از ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻫﺎ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و اﻛﺜﺮ آﻧﻬﺎ در ﺟﺎي ﺧﻮد ﻛﺞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در را دوﺑﺎره وﺻﻞ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ زﻳﺒﺎﻳﻲ ﮔﺬﺷﺘﻪ را ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬از ﻛﻨﺪه ﻛﺎرﻳﻬﺎي ﻇﺮﻳﻒ آن ﭼﻴﺰي ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد و آن را ﺑﺎ وﺻﻠﻪ ﻫﺎي‬
‫ﭼﻮﺑﻲ ﺳﺮ ﻫﻢ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﭼﻨﺪ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﻪ در زد‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻮاﺑﻲ ﻧﻴﺎﻣﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻣﺠﺪدا اﻳﻦ ﻛﺎر را ﺗﻜﺮار ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫اﻳﻦ ﺑﺎر دﺳﺘﺶ را ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﺮ روي در ﻓﺮود ﻣﻲ آورد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از دﻗﺎﻳﻘﻲ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ و‬
‫اﺿﻄﺮاب روﻳﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺮود ﻛﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪86‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫در آﺳﺘﺎﻧﻪ در ﭘﻴﺮﻣﺮدي ﭼﺮوﻛﻴﺪه و ﻗﻮزﻛﺮده اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﻲ ﺑﺰرگ را ﺗﻜﻴﻪ ﮔﺎه ﺧﻮد ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ زور‬
‫ﺧﻮد را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ در ﻻﻳﻪ ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪد ﭼﺮوك ﺻﻮرﺗﺶ ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﻮﻳﻲ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺗﻌﺪاد‬
‫زﻳﺎدي ﺧﺎل ﺑﺮ روي ﺳﺮش ﺑﻮد ﻛﻪ او را زﺷﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮش از ﻗﺪرت ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﺮ ﺧﻮردار‬
‫ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاي؟‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﻧﺎﺑﺎوراﻧﻪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ‪ ،‬ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ﮔﺬر ﺳﺎﻟﻬﺎي زﻳﺎد و ﺗﻐﻴﻴﺮات زﻳﺎدي ﻛﻪ او ﻛﺮده ﺑﻮد او را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ‬
‫ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮا او ﻧﻴﺰ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ ،‬اﻟﺴﺘﻮر را ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ ،‬زﻳﺮا ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ‪...‬ﺗﻮ اوﻣﺪي؟‬
‫او اﻛﻨﻮن ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ اﻟﺴﺘﻮر ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺷﻚ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺎري ﺷﺪ و ﭘﻴﻜﺮ ﻧﺤﻴﻒ و رﻧﺠﻮر ﺧﻮد را‬
‫در ﺑﻐﻞ اﻟﺴﺘﻮر اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬اﻟﺴﺘﻮر اﻧﺘﻈﺎر ﻫﺮ ﺑﺮﺧﻮردي را داﺷﺖ ﺟﺰ اﻳﻦ ﻳﻜﻲ‪ .‬او آرام ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ اﻟﺴﺘﻮر زد و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪:‬ﭼﺮا اﻟﺴﺘﻮر؟ ﭼﺮا ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﺮ ﻧﺰدي؟ ﺗﻮ ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻲ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﻴﻢ رو ﻛﻨﺎر ﺑﮕﺬارم و ﺑﻪ‬
‫دﻳﺪﻧﺖ ﺑﻴﺎم‪...‬ﭼﺮا ﻛﻤﻚ ﻧﻜﺮدي؟‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﻧﻴﺰ ﻃﺎﻗﺖ ﻧﻴﺎورد‪ ،‬ﻛﻨﺘﺮل ﺧﻮد را از دﺳﺖ داد و ﺷﺮوع ﺑﻪ اﺷﻚ رﻳﺨﺘﻦ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﺴﻴﺎر ﻟﺬت ﺑﺨﺶ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻳﻚ رﺑﻊ اﻟﻴﻮر از او ﺟﺪا ﺷﺪ‪ ،‬اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ را ﭘﺎك ﻛﺮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ راه ﻣﻲ رﻓﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻬﺘﺮه‬
‫ﺑﻴﺎي داﺧﻞ اﻟﺴﺘﻮر‪ .‬ﻫﺮ ﻛﻲ ﻣﺎ رو ﺗﻮ اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ ﺑﺒﻴﻨﻪ ﻣﺴﺨﺮﻣﻮن ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬ﻣﺜﻼ ﻣﺎ دو ﺗﺎ آدم ﺳﻦ و ﺳﺎل دارﻳﻢ‪...‬‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ زﻳﺮ ﺑﻐﻞ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﻛﻤﻚ ﻛﺮد ﻛﻪ روي ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ اي ﻣﻨﺪرس در ﺳﺎﻟﻦ ﺑﺰرگ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اﻟﻴﻮر ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻲ اوﻣﺪم‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪم‪ .‬ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪم ﻛﻪ ﻣﻦ رو ﻧﺒﺨﺸﻴﺪه ﺑﺎﺷﻲ‪...‬اﻻن ﻫﻢ اﮔﺮ‬
‫ﭼﺎره اي داﺷﺘﻢ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺟﺮﺋﺖ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎم‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺑﻴﺎم‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﻪ ﻫﺮ ﺑﺮﺧﻮردي از‬
‫ﻃﺮف ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﺗﻦ ﻣﻲ ﻣﺎﻟﻴﺪم‪ ،‬ﭼﻮن ﭼﻨﺪﺗﺎ ﺳﻮال ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻬﻢ از ﺗﻮ داﺷﺘﻢ‪...‬‬
‫اﻟﻴﻮر ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﺮ ﺳﻮاﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻜﻨﻲ ﺟﻮاﺑﺖ رو ﻣﻲ دم‪ .‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﮔﺬﺷﺘﻢ رو ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺗﺎ‬
‫ﺣﺪي درﺳﺖ ﻛﻨﻢ و اﻻن ﻛﺎﻣﻼ آﻣﺎدم‪ ،‬ﺳﻮاﻟﺖ رو ﺑﻜﻦ‪...‬‬
‫ﻣﻮدي ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ اﺳﺘﺎد ﺗﺎم رﻳﺪل ﺑﻮدي؟‬

‫‪87‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ‬
‫اﻟﻴﻮر ﻟﺤﻈﻪ اي رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه ﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ زود ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻗﻮل دادم ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻮاﻟﺖ‬
‫ﺟﻮاب ﺑﺪم و اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪ :‬آره‪،‬ﻣﻦ اﺳﺘﺎد ﺗﺎم رﻳﺪل ﺑﻮدم‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﺷﺶ ﻣﺎه از آزادﻳﻢ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬اون ﺑﻪ دﻳﺪﻧﻢ‬
‫اوﻣﺪ‪.‬اون ﻛﺎﻣﻼ ﭼﺎﭘﻠﻮﺳﻴﻪ ﻣﻦ رو ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻣﻦ رو ﺷﻴﻔﺘﻪ ﺧﻮدش ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ روي ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﭘﻴﺶ ﺗﻮ رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ اﻣﺎ‬
‫ﺗﺎم رﻳﺪﻟﻪ ﺟﻮان‪ ،‬ﺧﻮش ﺑﺮﺧﻮرد و ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ‪ ،‬ﺗﺎ ﺣﺪودي ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻏﻢ ﻧﺒﻮد ﺗﻮ رو ﺑﺮام ﺟﺒﺮان ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺘﺶ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻢ و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ روز ﻳﻚ ﺑﺎر ﺑﻪ روﺳﺘﺎﻳﻲ دور اﻓﺘﺎده در روﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اون ﺗﻮش زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‬
‫ﺑﺮم و ﺑﻪ اون آﻣﻮزش ﺑﺪم‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ اون ﻓﻘﻂ اﺻﻮل اﺑﺘﺪاﻳﻲ ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدو رو ﻳﺎد ﻧﺪادم؛ ﻣﻦ اون رو ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺮﻓﻪ اي‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﺎر آﺷﻨﺎ ﻛﺮدم و ﺣﺘﻲ ﻛﺸﻔﻴﺎت ﺑﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﺧﻮدم رو در اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ در اﺧﺘﻴﺎرش ﮔﺬاﺷﺘﻢ ‪.‬در ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ ﺳﺎل‬
‫اون ﺣﺘﻲ از ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﻮ اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ ‪.‬اﺳﺘﻌﺪاد اون دﻳﻮاﻧﻪ ﻛﻨﻨﺪه و ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم اون‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي در ﺣﺪ و اﻧﺪازه ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور و ﺷﺎﻳﺪ ﺣﺘﻲ ﺑﻬﺘﺮ از اون ﻣﻲ ﺷﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻌﺪ از اوﻧﻜﻪ آﻣﻮزﺷﻢ ﺗﻤﻮم ﺷﺪ‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﺪت از اون ﺑﻲ ﺧﺒﺮ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫رﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ اون ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬اﻣﺎ اون ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم اون روﺳﺘﺎرو ﻛﺸﺘﻪ ﺑﻮد و از اوﻧﻬﺎ اﻳﻨﻔﺮي‪ 1‬درﺳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻤﻲ‬
‫دوﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﻛﺎر اون ﺑﻮده‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺘﻢ‪ .‬ﺗﺎم اون روﺳﺘﺎرو ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﺟﺎدو ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻪ ﻣﻦ و ﻧﻪ‬
‫ﻫﻴﭻ ﺟﺎدوﮔﺮ دﻳﮕﻪ اي ﺗﻮ روﻣﺎﻧﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺸﻜﻨﻴﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻛﻪ ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ﻇﻬﻮر ﻛﺮد ﻓﻬﻤﻴﺪم اون‬
‫ﻫﻤﻮن ﺗﺎم ﻣﺎروﻟﻮ رﻳﺪﻟﻪ‪...‬‬

‫‪Inferi‬‬

‫‪88‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﻟﺴﺘﻮر ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن و ﺷﺎدي ﺑﻲ ﺣﺪ و ﺣﺼﺮي ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي او ﮔﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻜﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﺟﺎي ﻳﻜﻲ دﻳﮕﺮ از‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ را ﭘﻴﺪا ﻛﺮده‪ .‬ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ دﺳﺖ اﻟﻴﻮر را ﭼﺴﺒﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ اون روﺳﺘﺎ ﻛﺠﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎور ﻛﻦ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر ﺗﻤﺎم ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎرو ﺟﺒﺮان ﻛﺮدي ﺣﺘﻲ آﻣﻮزش دادن ﺑﻪ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ ﻣﺜﻞ رﻳﺪل رو‪...‬‬
‫اﻟﻴﻮر اﺑﺘﺪا ﻗﻴﺎﻓﻪ اي ﮔﺮﻓﺖ ﮔﻮﻳﻲ ﺣﺮﻓﻬﺎي او را ﺑﺎور ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﻪ ﻓﺮﻗﻲ ﻣﻲ‬
‫ﻛﻨﻪ؟ ﺣﺘﻲ اﮔﺮ اﻳﻦ ﺣﺮف رو ﻧﻤﻲ زدي ﻫﻢ ﺑﻬﺖ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ روﺳﺘﺎ ﻛﺠﺎﺳﺖ‪...‬اﻣﺎ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎش‪ ،‬ﻫﺮ ﻛﺲ ﺧﻮاﺳﺘﻪ‬
‫وارد اوﻧﺠﺎ ﺑﺸﻪ ﻣﺮده‪...‬‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ اﻃﻼﻋﺎت را از او ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﮔﺮدم ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻢ و اﻳﻦ‬
‫اﻃﻼﻋﺎت رو ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﻧﺪم‪ .‬ﻗﻮل ﻣﻲ دم اﮔﺮ زﻧﺪه از اون روﺳﺘﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻬﺖ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ‪...‬‬
‫اﻟﻴﻮر ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻛﻤﻲ او را وارﺳﻲ ﻛﺮد ﺳﭙﺲ در آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺗﻮ رو‬
‫درك ﻣﻲ ﻛﻨﻢ اﻣﺎ دوﺳﺖ دارم ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺶ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﺮ ﺑﺰن‪...‬‬
‫اﻟﺴﺘﻮر ﻧﻴﺰ ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ اي رﻓﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ در آن‬
‫آﭘﺎرات ﻛﻨﺪ‪...‬‬
‫***‬
‫ﺟﻴﻤﺰ و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ در اوﻗﺎت ﺑﻴﻜﺎري ﺧﻮد ﻣﺸﻐﻮل ﺗﻤﺮﻳﻦ رﻳﺎﺿﻴﺎت ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﺎﻣﻼ ﺗﺤﺖ‬
‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻫﻮش و اﺳﺘﻌﺪاد ﺟﻴﻤﺰ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻤﺎم ﺳﺎﻛﻨﻴﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮاﺗﻲ در او ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬او دﺧﺘﺮ رﻧﺠﻮر اﻳﻦ‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎل اﺧﻴﺮ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ ﻣﺜﻞ ﻗﺒﻞ ﺷﺎداب و ﺳﺮ ﺷﺎر از اﻧﺮژي ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬و ﻫﻨﮕﺎم ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﻃﻮري او را ﻧﮕﺎه ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد و ﺑﺎ او ﺣﺮف ﻣﻲ زد ﻛﻪ ﻓﻘﻂ زﻧﻬﺎ ﻣﻌﻨﻲ آن را ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي داد و ﻓﺮﻳﺎد ﺻﺎﺣﺐ ﻗﺒﻠﻲ ﺧﺎﻧﻪ او و ﺟﻴﻤﺰ را از ﺟﺎ ﭘﺮاﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن اﺷﻜﻬﺎي ﺻﻮرﺗﺶ را ﻛﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﺧﻨﺪه‬
‫ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻮد را ﭘﺎك ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻧﻤﺎﻳﺸﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻬﺘﺮه ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﻣﻮﻗﻊ درس ﺷﻮﺧﻲ ﻧﻜﻨﻲ‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻨﻪ‬
‫ﻧﻈﺮم راﺟﻊ ﺑﻪ آﻣﻮزش دادﻧﺖ ﻋﻮض ﺑﺸﻪ‪...‬‬

‫‪89‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﺮﺳﻲ ﻧﻤﺎﻳﺸﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﺸﻢ اﺳﺘﺎد‪...‬‬
‫ ﭼﺸﻤﺖ ﺑﻲ ﺑﻼ‪ ،‬ﺣﺎﻻ اﻳﻦ ﺗﻤﺮﻳﻦ رو ﺑﮕﻴﺮ و‪...‬‬‫اﻣﺎ ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﺻﺪاي ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ آﻣﺪ ﻛﻪ آن دو را ﺻﺪا ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ آﺷﭙﺰ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ‬
‫ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ از راز ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ آﮔﺎه ﺑﻮدﻧﺪ آﻧﺠﺎ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد ﻛﻪ اﺗﻔﺎق ﻣﻬﻤﻲ اﻓﺘﺎده ﻛﻪ در‬
‫ﺳﺎﻋﺎت ﻧﺎﻣﺮﺑﻮط ﺟﻠﺴﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻫﻤﻪ دور ﻣﻴﺰ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻮدي ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻐﺮوراﻧﻪ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻳﻚ ﺧﺒﺮ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب دارم‪ ،‬اﻣﺮوز ﭘﻴﺶ ﻳﻜﻲ از دوﺳﺘﺎن ﻗﺪﻳﻤﻢ رﻓﺘﻢ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻮد ﺑﺎﻫﺎش ﻗﻄﻊ راﺑﻄﻪ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮدم‪ .‬ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻴﺪ ﻛﻪ از ﮔﺬﺷﺘﻪ اون ﭼﻲ دﺳﺘﮕﻴﺮم ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺟﻮاﺑﻲ را ﻛﻪ در ﺳﺮ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻮد را داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ر‪.‬ا‪.‬ب رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻳﺪ؟‬
‫ ﻧﻪ‪ ،‬ﻋﻮﺿﺶ ﺟﺎي دﺳﺖ ﺑﻨﺪ روﻳﻨﻜﻼ رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮدم‪...‬‬‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻫﻤﻪ ﺻﺎﻓﺘﺮ از ﻗﺒﻞ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ و آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬از ﻛﺠﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ ﻛﻪ درﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ؟ اﺻﻼ اون از ﻛﺠﺎ ﻣﻲ‬
‫دوﻧﻪ؟‬
‫ ﺧﻮب اون ﻧﮕﻔﺖ ﻛﻪ اوﻧﺠﺎ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻫﺴﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﻲ داد ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺷﻜﻲ ﺑﺎﻗﻲ ﻧﻤﻲ ﮔﺬاره و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ‬‫ﻛﻪ اون ﻳﻜﻲ از اﺳﺎﺗﻴﺪي ﺑﻮده ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از ﻓﺎرغ اﻟﺘﺤﺼﻴﻠﻴﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اون آﻣﻮزش داده‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﺷﻚ و ﺷﺒﻬﻪ ﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد و رون ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدﻳﺶ اﻗﺪام ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﺑﺎ‬
‫ﺑﻮدن ﻣﻦ ﺗﻮ ﮔﺮوه ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ ﻣﺸﻜﻞ داره؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ رك و راﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ او ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ اﺳﺘﺤﻘﺎق ﺣﻀﻮر در ﮔﺮوه را ﻧﺪارد‪ .‬اﻣﺎ اﺳﻼﮔﻬﻮرن‬
‫زودﺗﺮ از او ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﭼﻮن ﺷﻤﺎ و دوﺷﻴﺰه ﮔﺮﻧﺠﺮ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو ﺑﺎ ﻣﺎ در ﻣﻴﻮن ﮔﺬاﺷﺘﻴﺪ ﭘﺲ ﻫﺮ دو ﺗﻮن‬
‫ﺣﻖ دارﻳﺪ ﻛﻪ در ﮔﺮوه ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻣﻦ و اﻟﺴﺘﻮر ﻫﻢ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﻓﺮاد ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺮاﻫﺘﻮن ﺑﺎﺷﻴﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻣﻦ ﻧﻴﺎز دارﻳﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺪوﻣﺘﻮن ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻣﻦ در ﻣﻮرد ﺟﺎدوﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ‬
‫ﭼﻴﺰ ﻧﻤﻲ دوﻧﻴﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺮاﻫﺘﻮن ﺑﺎﺷﻢ‪...‬‬
‫‪90‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ در ﺗﺎﻳﻴﺪ او ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺎ اون ﻫﻢ ﻋﻘﻴﺪم ﻣﺎ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ و اﺳﺘﻌﺪاد اون ﻧﻴﺎز دارﻳﻢ‪...‬‬
‫ﻣﻮدي ﺟﻠﺴﻪ را ﺧﺘﻢ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﺷﺪﻳﻢ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ‪ .‬ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ زود راه ﻣﻲ اﻓﺘﻴﻢ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻴﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ آن ﺷﺐ ﺧﻮاب راﺣﺘﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﻨﻮز زﻣﺎن زﻳﺎدي ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ او ﺧﻮد را ﺑﺮ روي ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ اي ﺳﻔﺖ و‬
‫ﺳﻨﮕﻲ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺎن ﻛﺸﻴﺪه و ﺳﻔﻴﺪش را ﺑﻪ ﻫﻢ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ اﻓﺮاد ﻟﺮزان ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻳﻜﻲ از‬
‫آﻧﻬﺎ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻪ ﺧﺎك اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻟﺒﻪ رداي ﺳﻴﺎﻫﺶ را ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ارﺑﺎب‪ ،‬ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ آزﻛﺎﺑﺎن ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻪ‪،‬‬
‫وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺘﻬﺎرو ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻛﺮده‪ ،‬ﺷﻜﺴﺖ ﻣﺎ در اوﻧﺠﺎ ﺣﺘﻤﻴﻪ‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﻣﺮد او را ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﻏﻴﺮ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﭼﻮﺑﺶ را ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮد ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺟﺎدوﻳﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‬
‫از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻣﺮد اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد و او از درد ﺑﻪ ﺧﻮد ﭘﻴﭽﻴﺪ‪ .‬درد و رﻧﺠﻲ ﻛﻪ ﻣﺮد ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ اﺣﺴﺎس ﺷﺎدﻳﻪ‬
‫ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻤﻮل و وﺣﺸﻴﺎﻧﻪ اي را در او ﺑﻴﺪار ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد ﻣﺮد ﺣﺘﻲ از ﺻﺪاي زوزه ﺑﺎد ﻛﻪ ﺧﺸﻤﮕﻴﻨﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮه‬
‫ﻫﺎ ﻣﻲ ﻛﻮﺑﻴﺪ ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮد و ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻛﻪ درد زﻳﺎدي را ﺗﺤﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺎﻳﻴﻦ آورد و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﭘﻨﺠﺮه ﻏﻮل ﭘﻴﻜﺮ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ رﻓﺖ و ﻣﻘﺎﺑﻞ آن اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬از ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻗﻠﻪ ﻫﺎي ﻛﻮه ﻫﺎي اﻃﺮاف را درﺳﺖ‬
‫در زﻳﺮ ﭘﺎي ﺧﻮد ﻣﻲ دﻳﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﺑﺮف و ﺑﻮران ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺳﺮد و وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﻛﻪ از آن‬
‫ﺧﻮد ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺎﻟﺴﻴﺒﺮ‪ ،‬ﻣﺎ ﻃﺒﻖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻓﺮدا ﺑﻪ آزﻛﺎﺑﺎن ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻣﻜﺜﻲ اﻓﺰود‪ :‬اﻣﺎ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺗﺎ ﺣﺪودي ﺣﻖ داري‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺧﻮدم ﻓﺮدا در ﻛﻨﺎرﺗﻮﻧﻢ‪ .‬ﺧﻮدم ﺑﻪ ﻛﻤﻜﺘﻮن ﻣﻴﺎم‪...‬‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ اﺣﺴﺎس آراﻣﺶ ﺧﺎدﻣﺎﻧﺶ را در ﭘﺸﺖ ﺳﺮش اﺣﺴﺎس ﻛﺮد و ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ اﺧﻢ ﻛﻨﺪ و‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺗﻨﮓ ﻧﻤﺎﻳﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﺎر ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺧﻮد را در ﺷﻴﺸﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ و ﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ‬
‫دو ﺷﻜﺎف ﺑﻪ ﺟﺎي ﺑﻴﻨﻲ ‪.‬‬
‫ﺑﺎ وﺣﺸﺖ از ﺧﻮاب ﭘﺮﻳﺪ‪ ،‬ﻋﺮق از ﺳﺮ و ﺻﻮرﺗﺶ ﺟﺎري ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﺎز ﻫﻢ ﺧﻮاب ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت را دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﺑﺎر‬
‫ﻧﺤﻮه دﻳﺪش ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺧﻮاب ﻫﻢ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﺮﺑﻮط اﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻛﻪ او دﭼﺎرش ﻣﻲ ﺷﺪ‪،‬‬
‫ﻣﺴﺨﺮه ﺑﻮد‪ .‬آن ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻳﻚ ﻣﻌﻨﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و آن ﻫﻢ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ او در ﺧﺎﻃﺮات ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ﻏﺮق ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﺮ دو ﺑﺎر ﺧﺎﻃﺮاﺗﻲ از او را دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاﺷﺖ‪...‬‬
‫‪91‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ از ﺟﺎ ﺟﺴﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎرچ آب رﻓﺖ و ﺳﻪ ﻟﻴﻮان ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ آب ﻧﻮﺷﻴﺪ‪ .‬ﺑﺎ آﻧﻜﻪ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ داﺷﺖ‪ .‬او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ وارد ذﻫﻦ ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﻮد؛ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻛﻤﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬او ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرﮔﻲ ﺑﻮد‪ ،‬اﮔﺮ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﻋﻜﺲ آن را اﺟﺮا ﻣﻲ ﻛﺮد ﭼﻄﻮر؟‬
‫دوﺑﺎره ﭘﺮﻳﺸﺎن ﺷﺪ و ﻟﻴﻮاﻧﺶ را ﭘﺮ ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﻧﻴﻤﻲ از آب آن ﺑﺮ روي ﮔﺮدﻧﺶ ﺷﺮه ﻛﺮد و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را ﺧﻴﺲ ﻧﻤﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﺼﻤﻴﻤﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﺿﻮع را در ﻫﻤﻪ ﺣﺎل ﻣﺨﻔﻲ ﻧﮕﻪ ﻣﻲ داﺷﺖ ﺗﺎ ﻛﺴﻲ ﺑﻮﻳﻲ ﻧﺒﺮد و در ﻫﻤﻪ ﺣﺎل از‬
‫ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ در آن اﺳﺘﺎد ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ ﺗﺨﺘﺶ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ذﻫﻨﺶ را ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﻼش ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺧﻴﻠﻲ زود ﭼﻔﺖ و ﺑﺴﺘﻬﺎي ذﻫﻨﺶ را ﻣﺤﻜﻢ ﻛﺮد و ﺑﺎ ذﻫﻨﻲ آزاد ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ‪...‬‬
‫***‬
‫ﺟﻴﻤﺰ آن روز زودﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺑﻴﺪار ﺷﺪ ﺧﻮد را ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﺳﺎﻧﺪ و ﻏﺬاﻳﻲ ﻣﻘﻮي و ﭘﺮ اﻧﺮژي ﺧﻮرد‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ ﺳﺮ و‬
‫ﻛﻠﻪ ﻫﻤﻪ ﭘﻴﺪا ﺷﺪ‪ .‬دﻳﮕﺮ اﻋﻀﺎء ﺑﻪ ﮔﺮﻣﻲ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و دﻋﺎي ﺧﻴﺮﺷﺎن را ﺑﺪرﻗﻪ راﻫﺸﺎن ﻧﻤﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﻌﺪ از‬
‫آﻧﻜﻪ ﭘﻨﺞ ﺻﺪاي ﺑﻨﮓ از ﺧﻴﺎﺑﺎن ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ‪.‬‬

‫‪92‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ‬
‫آﻧﻬﺎ درﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﭘﺮﭼﻴﻨﻬﺎﻳﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ دور روﺳﺘﺎ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬آﻧﺠﺎ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺟﺎدوي ﻣﺸﻨﮓ دور‬

‫ﻛﻦ‪ ،‬داراي ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ روي آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ :‬ﺧﻄﺮ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﭘﺮ از وﺳﺎﻳﻞ آﻟﻮده و ﻣﺮگ آور اﺳﺖ‪...‬‬
‫ﻣﻮدي اﻳﻦ را ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺮ ﭼﻴﻦ رﻓﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮي او ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﻨﺪ ﺟﺎدو را اﺟﺮا‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﻫﻤﺮاﻫﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺪن ﺟﺎدوﻫﺎ را ﺣﺲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺟﺎدوﻫﺎ ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ اﻻن ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﺑﺮﻳﻢ‪...‬‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻛﻪ از ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه آوردن ﺟﻴﻤﺰ ﺧﺸﻨﻮد ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺑﺮاي ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﺗﺎ ﻧﺮن ﻓﻀﻮﻟﻲ‬
‫ﻛﻨﻦ‪...‬‬
‫و ﻫﻤﮕﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ده ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ در آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺧﻮش آﻣﺪ ﮔﻮﻳﻲ روﺳﺘﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎز ﻫﻢ‬
‫دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺣﺲ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪارم‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ ﭘﺮ از ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﻪ‪ .‬از اون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻛﻪ ﺑﮕﺬرﻳﻢ ﻛﺎرﻣﻮن ﺷﺮوع‬
‫ﻣﻲ ﺷﻪ‪ ،‬ﭘﺲ ﺣﻮاﺳﺘﻮن ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﻪ‪...‬‬
‫دﻳﮕﺮان ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﺶ را ﻛﺎﻣﻼ ﺟﺪي ﻣﻲ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط ﻗﺪم ﺑﺮ ﻣﻲ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬در ﻳﻚ ﺧﻂ ﭘﺸﺖ ﺗﺎﺑﻠﻮ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ وارد ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺷﺪﻧﺪ ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﺧﺒﺮي از ﺟﺎدوﻫﺎي اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬رون روﻳﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻴﻤﺰ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻨﺠﺎ ﻛﻪ ﺧﺒﺮي ﻧﻴﺴﺖ؟‬
‫ ﻫﺴﺖ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪...‬‬‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن اﻳﻦ ﺣﺮف را زد و ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﭼﺮﺧﻴﺪﻧﺪ ‪.‬از ﮔﻮﺷﻪ اي از ده‬
‫ارﺗﺶ اﻳﻨﻔﺮﻳﻬﺎ ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻗﺪﻣﻬﺎﻳﻲ آﻫﺴﺘﻪ اﻣﺎ ﻣﺘﺤﺪ ﺟﻠﻮ ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺻﻮرﺗﻬﺎﻳﺸﺎن ﻫﻴﭻ اﺣﺴﺎﺳﻲ را ﻧﺸﺎن‬

‫‪93‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻧﻤﻲ داد و ﺑﺪون ﺷﻚ در رﻓﺘﺎرﺷﺎن ﻧﻴﺰ اﺣﺴﺎﺳﻲ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣﺘﺮﺳﻜﻬﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﻣﻴﺮاث او ﺑﻪ‬
‫ﻣﺘﺠﺎوزﻳﻦ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺸﺖ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ‪،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻳﻢ ﭘﺸﺖ اوﻧﻬﺎﺳﺖ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺷﺪت در ﺣﺎل ﻓﻜﺮ ﻛﺮدن ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﺮ روي ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﻛﻪ از ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آوردن ﺟﺎدوي ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ آن را اﺟﺮا ﻧﻤﻮد‪ .‬آﺗﺸﻲ ﻋﻈﻴﻢ و ﭘﺮ ﻗﺪرت از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫ﻛﺮه اي آﻧﻬﺎ را در ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﻤﺮاﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺑﻪ ﮔﻨﺒﺪ آﺗﺸﻴﻦ و رﺷﺘﻪ ﻧﺎزﻛﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﻮب ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮد ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ ﺟﺎدوي آﺳﻮﻧﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﺧﻮدم ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ درﺳﺖ اﺟﺮاش‬
‫ﻛﻨﻢ‪ .‬ﭼﻪ ﺑﺮﺳﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﻗﺪر ﭘﺮ ﻗﺪرت ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻪ‪...‬‬
‫ﻣﻮدي ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺣﺎﻻﻛﻪ ﺟﺎﻳﻲ رو ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻛﺠﺎ ﺑﺮﻳﻢ؟ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻫﺎي آﺗﺸﻴﻦ راﻫﻤﻮن رو ﺑﺎز‬
‫ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﻤﺮﻛﺰش را ﺣﻔﻆ ﻛﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻴﺮون رو‬
‫ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺟﺎدو رو ﻃﻮري اﺟﺮا ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻣﺴﻴﺮ دﻳﺪﻣﻮن ﺑﺎز ﺑﺎﺷﻪ اﻣﺎ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد وﻟﻲ‪...‬‬
‫رون ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﮔﻼﻳﻪ آﻣﻴﺰ ﺣﺮﻓﺶ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻬﺘﺮ از اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر ﮔﻴﺮ ﺑﻴﻔﺘﻴﻢ‪...‬‬
‫ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي ﺑﺨﻮاﻫﺪ اﻋﺘﺮاض ﻛﻨﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﺸﻢ ﺟﺎدوﻳﻴﺘﻮن‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ از اون‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻴﺪ آﻗﺎي ﻣﻮدي‪...‬‬
‫ﻣﻮدي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬راﺳﺖ ﻣﻲ ﮔﻲ‪ ،‬ﭼﺮا ﺧﻮدم ﻳﺎدم ﻧﺒﻮد؟‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺧﻮب ﭘﺴﺮا‪ ،‬واﻟﺒﺘﻪ ﺧﺎﻧﻢ‪...‬اﻳﻨﻔﺮﻳﻬﺎ ﺳﺮ ﺟﺎﺷﻮن اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ و دﻳﮕﻪ ﺧﻴﺎل ﻧﺪارﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺰدﻳﻚ‬
‫ﺑﺸﻦ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ رو ﺑﻪ ﺟﻠﻮ‪...‬‬
‫ﺑﺎ ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ در آﻣﺪن او ﺑﻘﻴﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ در آﻣﺪﻧﺪ ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮاي ﺧﻮد و ﺟﻴﻤﺰ ﺣﺒﺎب‬
‫ﺳﺮ درﺳﺖ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﺮد اﻳﻦ ﻛﺎر را ﺑﻜﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺣﻖ ﺑﺎ او ﺑﻮد ﻛﻢ ﻛﻢ در داﺧﻞ ﻛﺮه ﻫﻮا ﮔﺮم ﻣﻲ ﺷﺪ‬
‫وﻣﻄﻤﺌﻨﺎ اﻛﺴﻴﮋن ﻧﻴﺰ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻛﺎري ﻛﺮد ﮔﺮﻣﺸﺎن ﻧﺸﻮد‪ .‬ﻣﻮدي ﻛﻪ ﭼﻬﺮه اش وﺣﺸﺖ‬

‫‪94‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫زده ﺑﻮد ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﮔﻔﺖ ‪:‬اوه‪،‬اوه‪...‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﺟﻤﻌﻴﺖ اﻳﻨﻔﺮﻳﻬﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ از اوﻧﻪ ﻛﻪ ﻓﻘﻂ اﻫﺎﻟﻲ روﺳﺘﺎ ﺑﺎﺷﻦ‪ .‬ﻫﺮ ﺟﺎ‬
‫ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ‪.‬ﺣﺘﻲ رو ﺳﻘﻒ ﺧﻮﻧﻪ ﻫﺎ‪ ،‬اﮔﺮ اﻳﻦ ﻛﺮه آﺗﺸﻴﻦ ﻧﺒﻮد ﺣﺘﻤﺎ ﻣﻲ ﭘﺮﻳﺪن روﻣﻮن‪ ،‬اون وﻗﺖ‬
‫ﻛﺎرﻣﻮن ﺗﻤﻮم ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ اﻛﻨﻮن ﻛﻤﻲ دﺳﺘﺶ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﭼﻘﺪر ﻣﻮﻧﺪه؟‬
‫ﺻﺪاﻳﺶ ﻟﺮزﺷﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﺴﺘﮕﻲ ﺣﺘﻲ از ﭘﺸﺖ ﺣﺒﺎب ﺳﺮش ﻧﻴﺰ درﭼﻬﺮه اش ﻣﺸﻬﻮد ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﺖ ﺷﺪه ﺟﻴﻤﺰ؟‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺎ دادن ﺟﻮاب ﺑﻪ او ﺟﻴﻤﺰ را از زﺣﻤﺖ ﺣﺮف زدن ﻧﺠﺎت داد‪ :‬اﻳﻦ ﺟﺎدو ﺟﺎدوي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﻳﻪ‪ ،‬ﻫﺮ‬
‫ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ اﺟﺮاش ﻛﻨﻪ‪ .‬اون ﻫﻢ در اﻳﻦ ﺣﺪ و اﻧﺪازه‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺷﻜﻠﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ اون داده اﻧﺮژﻳﻪ زﻳﺎدي از اون ﻣﻲ‬
‫ﮔﻴﺮه‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﻠﻲ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻪ ﻳﻪ ﺟﺎي اﻣﻦ ﻧﺮﺳﻴﻢ ﺗﻴﻜﻪ ﺑﺰرﮔﻤﻮن ﮔﻮﺷﻤﻮﻧﻪ‪...‬‬
‫رون ﻛﻪ ﻛﻤﻲ وﺣﺸﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺮﻓﺴﻮر ﺷﻤﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺟﺎش رو ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ؟‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻛﻤﻲ ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ و ﺑﺎ اﻛﺮاه ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ‪...‬‬
‫ﻣﻮدي ﻧﺎﮔﻬﺎن اﻳﺴﺘﺎد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻚ راه دارﻳﻢ‪ ،‬ﻣﻴﺘﻮﻧﻴﻢ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻛﺎري ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ اون ﻛﻤﻲ از اﻧﺮژي ﻣﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺎدوﻳﻲ را روي ﺧﻮد اﺟﺮا ﻧﻤﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻗﺎﺑﻞ دﻳﺪن ﻧﺒﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ روﺷﻨﻲ ﻧﻴﺮوﻳﻲ از اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ﺑﻪ‬
‫ﺟﻴﻤﺰ اﻧﺘﻘﺎل ﭘﻴﺪا ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻤﻲ ﺻﺎﻓﺘﺮ و ﻣﺤﻜﻤﺘﺮ ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻟﺮزﺷﻲ ﻧﺪاﺷﺖ از ﻣﻮدي ﺗﺸﻜﺮ‬
‫ﻛﻨﺪ ‪.‬ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻛﺎري ﻧﻜﺮده اﻣﺎﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ اﻧﺮژي او را ﺿﻌﻴﻒ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ده دﻗﻴﻘﻪ دﻳﮕﺮ‬
‫ﭘﻴﺎده روي ﻣﻮدي ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ دﻳﮕﻪ ﺗﻌﻘﻴﺒﻤﻮن ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻗﺒﻼ ﺑﺎ ﺣﻔﻆ ﻓﺎﺻﻠﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ اﻣﺎ‬
‫دﻳﮕﻪ ﺣﺘﻲ رو ﺳﻘﻒ ﺧﻮﻧﻪ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪...‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﻜﻮت ﺣﻜﻢ ﻓﺮﻣﺎ ﺷﺪ ﺳﭙﺲ ﺟﻴﻤﺰ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﺣﺘﻤﺎﻻ اﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ اول ﺑﻮده ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ از اون ﮔﺬﺷﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﻛﺮه ﻟﻌﻨﺘﻲ رو ﺑﺮدارم؟‬
‫ﻣﻮدي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ ﻗﺪر ﻓﺎﺻﻠﻪ دارﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻲ دوﺑﺎره درﺳﺖ ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﭘﺲ ﻣﺤﺘﺎط ﺑﺎﺷﻴﺪ‪...‬‬
‫‪95‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺟﺎدو را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻨﻔﺮي ﻫﺎ ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻗﺪم ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺗﺮ‬
‫ﻧﺸﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻋﺒﻮس ﻫﻤﺎن ﺟﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ ﺣﺒﺎﺑﻬﺎي ﺳﺮ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدﻧﺪ دوﺑﺎره‬
‫ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ در آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از دو دﻗﻴﻘﻪ ﺟﺎده اي ﻛﻪ در آن ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ دو ﺷﺎﺧﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻧﺎﺧﻮد آﮔﺎه‬
‫ﺑﻪ ﻛﺎرآﮔﺎه ﭘﻴﺮ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻨﺪ و او ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ اﻧﺘﻈﺎر اﻳﻦ را داﺷﺖ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻴﻤﺰ و ﻫﻮراس از ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﻣﻲ‬
‫رن ﻣﻦ و ﺑﻘﻴﻪ ﻫﻢ از ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﻣﻲ رﻳﻢ‪ ،‬ﻫﺮ ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ ﻳﻚ ﺑﺎر از ﻃﺮﻳﻖ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮس ﺑﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﮔﺰارش ﻣﻲ دﻳﻢ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺳﺎﻋﺖ ﻋﺠﻴﺒﻲ را از ﺟﻴﺒﺶ در آورد و ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻛﺮد‪ .‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر را ﻛﺮد و ﻫﻤﮕﻲ ﺑﻪ‬
‫راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻤﺎم اﺳﺘﻌﺪاد ﺧﻮد و داﻧﺴﺘﻪ ﻫﺎﻳﻲ را ﻛﻪ از ﻛﺘﺎب ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﻪ دﺳﺖ آورده ﺑﻮد را ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﻧﻤﻮده و ﺑﺎ‬
‫دﻳﺪي ﺟﺎدوﻳﻲ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻛﻮﭼﻜﻲ از ﺟﺎدو ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ ﻣﻲ ﻛﺮد ‪.‬ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮﺳﻲ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ‬
‫ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺎﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺎل اﻟﺴﺘﻮره‪ ،‬اﻣﻴﺪوارم ﺑﻪ دردﺳﺮ ﻧﻴﺎﻓﺘﺎده ﺑﺎﺷﻦ‪...‬‬
‫ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮس ﺟﻠﻮي آﻧﻬﺎ اﻳﺴﺘﺎد و ﺻﺪاي ﻣﻮدي در ﺳﺮﺷﺎن ﭘﻴﭽﻴﺪ ﻛﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﺑﺮ ﺧﻮردﻳﻢ‪ ،‬ﻳﻪ ﺟﺎدوي‬
‫ﺣﻔﺎﻇﺘﻴﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺑﺸﻜﻨﻴﻤﺶ‪...‬‬
‫آن دو ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﻈﺮي اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ اﻳﻦ ﺟﺎ ﺟﺎدوي ﺧﺎﺻﻲ ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻢ‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ دﻧﺒﺎل‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﺎﺷﻴﻢ‪...‬‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺎ ﺗﺮدﻳﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬از ﻗﺪﻳﻢ ﻣﻲ ﮔﻦ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﻪ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻧﺶ ﺳﺨﺖ ﺗﺮه‪...‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﻫﻮراس ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻳﻚ ﺗﻜﻪ از روﺣﺶ رو ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻢ ﻧﻤﻲ ﮔﺬاره‪...‬‬‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﻌﻠﻞ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﻫﺮ دو از راﻫﻲ ﻛﻪ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ زود ﺧﻮد را ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاﻫﺎﻧﺸﺎن رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﻲ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻮدي دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻠﻮ ﺣﺮﻛﺖ داد‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﺎﻧﻌﻲ‬
‫ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﻣﺎﻧﻊ آن ﺷﺪ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ ﺟﻠﻮ ﺑﺮود‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻮد را ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﺎﻧﺪ و ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺮرﺳﻲ ﺟﺎدو ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﻲ آورد‪.‬‬

‫‪96‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻌﺪ از ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ذﻫﻨﺶ روﺷﻦ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﺎدم اوﻣﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺟﺎدو ﻳﻜﻲ از ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺗﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫وﺟﻮد داره‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ راه ﺑﺮاي ﻋﺒﻮر از اون ﻫﺴﺖ‪ .‬اون ﻫﻢ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ دور ﺧﻮدﻣﻮن ﻣﻮاﻧﻌﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻳﻦ ﺟﺎدو اﻳﺠﺎد ﻛﻨﻴﻢ‬
‫و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ زور از ﺑﻴﻨﺶ ﻋﺒﻮر ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻳﻚ ﺟﻮر ﻛﺮه از ﺟﻨﺲ ﻫﻤﻴﻦ دﻳﻮار‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮد و دﻳﮕﺮان ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﺎدو را اﺟﺮا ﻛﺮد‪ ،‬ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﺧﻮد را ﺑﺎ زﺣﻤﺖ‬
‫ﻓﺮاوان از ﺟﺎدو ﻋﺒﻮر داد‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻣﻮرﭼﻪ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺳﻄﺢ آب را ﺑﺸﻜﺎﻓﺪ و ﺑﻪ درون آن ﻧﻔﻮذ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﻲ ﻋﺒﻮر ﻛﺮد ﺑﻘﻴﻪ ﻧﻴﺰ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺎر ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮا اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از او رون اوﻟﻴﻦ ﻧﻔﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫از ﺟﺎدو ﻋﺒﻮر ﻛﺮد‪ .‬ﭘﺲ از او ﻣﻮدي ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ﺳﻦ زﻳﺎدش و ﭘﺎي ﻣﺼﻨﻮﻋﻴﺶ ﺑﺎ ﻗﺪرﺗﻲ ﻛﻪ از ﻧﻈﺮ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮاي ﻣﻮدي‬
‫ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر ﺑﻮد از ﺟﺎدو ﻋﺒﻮر ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﻬﺎي اﺳﻼﮔﻬﻮرن و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ روﺷﻨﻲ ﻧﺎﻛﺎم ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬وﻗﺖ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺪارﻳﻢ‪ ،‬ﻣﺎ ﻣﻲ رﻳﻢ ﺟﻠﻮ ﺷﻤﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﺑﻤﻮﻧﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﺎ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﭼﺸﻤﻜﻲ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن زد و ﺑﺮاي اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از دﻗﺎﻳﻘﻲ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺟﺎده اي‬
‫ﻛﻪ آن را ﻃﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻋﻤﺎرﺗﻲ ﺑﺰرگ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪ‪ .‬رون ﺑﺎ ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻛﻢ ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻪ ﻫﺪﻓﻤﻮن ﺑﺮﺳﻴﻢ‪...‬‬
‫زﻣﺎن زﻳﺎدي از زدن اﻳﻦ ﺣﺮف ﻧﮕﺬﺷﺖ ﻛﻪ زﻣﻴﻦ زﻳﺮ ﭘﺎﻳﻪ آﻧﻬﺎ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺷﻜﺎف ﺧﻮردن ﻛﺮد و ﻣﻮﺟﻮداﺗﻲ ﻛﺮﻳﻪ‬
‫اﻟﻤﻨﻈﺮ از ﺧﺎك ﺳﺮ ﺑﺮ آوردﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻧﺴﺎن ﺑﺮ روي دو ﭘﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ ﻣﻮﻫﺎي زﻳﺎدي ﺻﻮرت و ﺑﺪﻧﺸﺎن را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد ‪.‬دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺸﺎن ﺑﻠﻨﺪ و ﻧﻮك ﺗﻴﺰ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن زرد رﻧﮕﺸﺎن ﻓﺎﻗﺪ ﻣﺮدﻣﻚ ﺑﻮد و ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﺸﺎن ﺷﺒﺎﻫﺖ زﻳﺎدي ﺑﻪ‬
‫ﮔﻮش ﺧﻔﺎش داﺷﺖ‪ .‬دﻣﺎﻏﻬﺎي ﭘﻬﻨﺸﺎن ﻫﻮا را ﺑﻮ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ و دﺳﺘﻬﺎﻳﺸﺎن را‪ ،‬ﻛﻪ داراي ﭼﻨﮕﺎﻟﻬﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﺗﻴﺰي ﺗﻴﻎ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺗﻜﺎن ﻣﻲ دادﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺿﺮﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ دو ﻧﻴﻢ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﺷﻜﻲ ﻧﺒﻮد و‬
‫ﺗﻌﺪادﺷﺎن ﭼﻴﺰي از اﻳﻨﻔﺮﻳﻬﺎ ﻛﻢ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ در ﻫﻴﭻ ﻛﺘﺎﺑﻲ راﺟﻊ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻧﺨﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﻲ آﺧﺮﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻴﺰ‬
‫از زﻣﻴﻦ در آﻣﺪ ﻟﺮزش زﻣﻴﻦ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻳﻜﻲ از ﺟﺎﻧﻮران ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﭘﺮﻳﺪ و ﻫﺮ ﺳﻪ آﻧﻬﺎ ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﺷﺪﻧﺪ ‪.‬اﻣﺎ در ﺑﻬﺖ و ﺣﻴﺮت ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺟﺎﻧﻮر‬
‫در ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮي رون روي ﻫﻮا ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ ﻛﺮه ﻫﺎي ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ رو ﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﻨﻮدي ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﺎدم ﻧﺒﻮد ﺑﺮدارم‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه اي ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ از اوﻧﻬﺎ رد ﺑﺸﻪ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺟﺎﻧﻮراﻳﻲ ﺑﺎ‬
‫ﺟﺜﻪ ﺑﺰرگ ﻣﺜﻞ ﻏﻮﻟﻬﺎ و اژدﻫﺎ‪ .‬ﻧﻜﺘﻪ ﻣﺜﺒﺖ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺟﺎدو از اون رد ﻣﻲ ﺷﻪ‪...‬‬
‫‪97‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫رون ﻛﻪ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﺟﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﻧﺎ ﺧﻮد آﮔﺎه ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺟﺎدوﻳﻲ را اﺟﺮا ﻧﻤﻮد‪ .‬ﻣﻮﺟﻮد‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺘﺮ ﻋﻘﺐ ﺗﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬اﻳﻦ ﺣﺮﻛﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮا ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ و ﻫﻤﺮاﻫﺎﻧﺶ ﺗﺤﺖ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺳﭙﺮﻫﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻪ راه ﺧﻮد اداﻣﻪ ﻣﻲ دادﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻮﺟﻮدات ﺟﺎدوﻳﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻛﺎري ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎرا ﺣﺘﻲ ﺳﺮ ﺟﺎﻳﺸﺎن‬
‫اﻳﺴﺘﺎده و آﻧﻬﺎ را ﻧﻈﺎره ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﻪ دﻳﻮاري ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﺮ ﺧﻮرد ﻛﺮدﻧﺪ‪،‬‬
‫اﻳﻦ ﺑﺎر ﻋﻮر از ﺟﺎدو ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ از دﻓﻌﻪ اول ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﺟﺎدوﻳﻲ از ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪،‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود ﻣﻮدي ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﺳﻮاﻟﻲ ذﻫﻨﺶ را ﻣﺸﻐﻮل ﻛﺮده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺟﻴﻤﺰ اﻳﻦ ﺳﭙﺮﻫﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮد‬
‫زﻧﺪه اي ﻛﻪ ﺟﺜﻪ ﻛﻮﭼﻚ ﻳﺎ ﻣﺘﻮﺳﻂ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﻘﺎوﻣﻪ؟‬
‫ آره‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﻣﮕﻪ‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ اﻳﻦ را ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ و ﻣﻮدي اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻳﻦ ﺳﭙﺮﻫﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻨﺪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﻳﻨﻔﺮﻳﻬﺎ ﻛﻪ ذاﺗﺎ زﻧﺪه ﻧﻴﺴﺘﻦ ﻫﻢ‬
‫ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﻨﻨﺪ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ و رون ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬آره‪ ،‬ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬ﺣﺘﻲ ﺟﻠﻮي ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎ ﻫﻢ‬
‫ﻣﻘﺎوﻣﻪ‪...‬‬
‫ﻣﻮدي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺴﺮ ﺗﻮ ﭼﻴﺰاي ﺑﺪر ﺑﺨﻮري ﺑﻠﺪي‪ ،‬واﻗﻌﺎ اوﻣﺪﻧﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﻳﻚ ﻧﻌﻤﺖ ﺑﻮده‪ .‬ﻣﻦ ﻛﻪ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد او ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻧﺎ ﻣﻌﻠﻮﻣﻲ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اي ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬رون و ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺴﻴﺮ ﻧﮕﺎه او را دﻧﺒﺎل‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ و در ﺑﻬﺖ و ﺣﻴﺮت ﺟﺎﻳﻲ از ﺳﺎﻟﻦ را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﻛﭙﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬در ﻣﻴﺎن ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ‬
‫دﺳﺘﺒﻨﺪي ﺷﻜﺎف ﺧﻮرده ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺮ روي آن دو ﺣﺮف‪ R‬ﺣﻜﺎﻛﻲ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪98‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ‬
‫آن ﺷﺐ در ﻣﺤﻔﻞ ﻏﻮﻏﺎﻳﻲ ﺑﺮ ﭘﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ از راز ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ آﮔﺎه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب‬
‫ﺑﺤﺚ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎد ﻧﻈﺮش را ﺑﻴﺎن ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ ﻛﺎر ر‪.‬ا‪.‬ب ﺑﻮده‪ .‬اون از وﺟﻮد‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ آﮔﺎه ﺑﻮده و ﻗﺒﻞ از اون ﻫﻢ ﻳﻜﻲ از اوﻧﻬﺎرو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮده ﺑﻮده‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻣﺪرﻛﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﻛﻨﻪ ر‪.‬ا‪.‬ب اوﻧﺮو ﺑﺮداﺷﺘﻪ و اﻳﻦ ﺣﺮﻓﻢ‬
‫ﭼﻨﺪ دﻟﻴﻞ داره‪ .‬اول اﻳﻨﻜﻪ ر‪.‬ا‪.‬ب ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزه اول رو ﺑﺮداﺷﺘﻪ و ﺑﺮده ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻪ‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﻳﻜﻲ در ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ ﻧﺎﺑﻮد‬
‫ﺷﺪه و دوم اﻳﻨﻜﻪ ر‪.‬ا‪.‬ب ﺑﺮاي اوﻟﻲ ﭘﻴﻐﺎﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪ ،‬ﭼﺮا ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻳﻜﻲ ﺑﮕﺬاره؟‬
‫ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﻪ ﻛﺴﻪ دﻳﮕﻪ اي ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از اون ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟ ﺗﺎزه از ﻛﺠﺎ ﻣﻌﻠﻮم اون اول دﺳﺘﺒﻨﺪ رو‬‫ﻧﺎﺑﻮد ﻧﻜﺮده و ﺑﻌﺪ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺳﺮاغ ﮔﺮدن آوﻳﺰ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﭼﻮن دﻳﺪه ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺼﺪوم ﺷﺪه ﮔﻔﺘﻪ‪ ،‬ﺑﮕﺬار ﺣﺪاﻗﻞ ﻳﻚ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺮاي‬
‫اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﺑﮕﺬارم ﺗﺎ ﺑﺪوﻧﻪ ﻣﻦ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻛﺮدم‪...‬‬
‫ و در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺑﺎز ﻫﻢ اﻳﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﻫﺴﺖ ﻛﻪ اون ﮔﺮدن آوﻳﺰ رو ﻧﺎﺑﻮد ﻧﻜﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪...‬‬‫اﻳﻦ را ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ و ﺑﻪ ﺑﺤﺚ آن دو ﺧﺎﺗﻤﻪ داد‪ .‬ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﻣﻮدي از ﭘﻴﺶ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎزﮔﺸﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻘﻴﺪرو داره‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ و رون ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ آرام ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﺮاش ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﺮدي؟‬
‫ آره‪ ،‬اون ﻫﻢ ﻋﻘﻴﺪه ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻤﺰ رو داﺷﺖ‪ .‬ﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﺎﻳﺪ دﻧﺒﺎل ر‪.‬ا‪.‬ب ﺑﮕﺮدﻳﻢ و ﺗﺎ اون رو ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدﻳﻢ و‬‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺸﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﮔﺮدن آوﻳﺰ رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮده ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮاي ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز آﺧﺮ‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ اﻗﺪاﻣﻲ ﺑﻜﻨﻴﻢ و‪.. .‬و اﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮد‬
‫اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ‪...‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺳﻜﻮﺗﻲ ﺳﻨﮕﻴﻦ او دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺳﺨﻦ در آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬در ﺿﻤﻦ اون از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺟﻴﻤﺰ رو ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺒﺮم‪...‬‬
‫‪99‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺣﻴﺮت زده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻣﻦ رو ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺒﺮي؟‬
‫ﻣﻮدي ﻫﺮ دو ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﻪ او دوﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ‪ ،‬اون از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻮ رو ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺒﺮم‪ ،‬ﺗﻮ راه ﺑﺮات‬
‫ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ دم‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻦ ﺧﻮدﻣﻮن ﺳﻪ ﺗﺎ ﺑﻤﻮﻧﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ و ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ اﻓﺮاد دور ﻣﻴﺰ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﻗﺒﻮل ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺧﺘﻢ ﺟﻠﺴﻪ او ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﻮدي از ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻮدي ﺻﺪاﻳﺶ را ﺻﺎف ﻛﺮد وﮔﻔﺖ ‪:‬ﻳﺎدﺗﻪ در ﻣﻮرد اﺳﺘﺎد ﺳﺎﺑﻖ اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدم‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫اون آﻣﻮزش داده ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و او اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﻦ ﺣﻘﻴﻘﺘﻲ رو از ﻫﻤﻪ ﻣﺨﻔﻲ ﻛﺮدم‪ ،‬و اون ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اون ﻓﺮد‬
‫ﺑﺮاي ﻣﻦ ﭼﻴﺰي ﺑﻴﺶ از ﻳﻚ دوﺳﺖ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺑﻮد‪ ،‬در واﻗﻊ اون ﻓﺮد ﺑﺮادر ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻣﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬ﺑﺮادر ﺑﺰرﮔﺘﺮت؟‬
‫ درﺳﺘﻪ‪ ،‬اﻟﻴﻮر ﻣﻮدي‪...‬داﻣﺒﻠﺪور از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻮ رو ﭘﻴﺶ اون ﺑﺒﺮم و از اون ﺑﺨﻮام ﻛﻪ ﺗﻮ رو آﻣﻮزش ﺑﺪه‪ ،‬ﻫﻤﺎن‬‫ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو ﻛﻪ ﺑﻪ اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ آﻣﻮزش داده ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺣﻴﺮﺗﺰده ﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﺑﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺑﻪ ﻣﻦ آﻣﻮزش ﺑﺪه؟ اﻣﺎ آﺧﻪ ﭼﺮا؟‬
‫ﻣﻮدي ﺷﺎﻧﻪ اي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ از اﻳﻦ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻧﺪاد‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﮔﻔﺖ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻢ ﻛﻨﺠﻜﺎوﻳﺖ رو ﻣﻬﺎر ﻛﻨﻲ ﭼﻮن ﺑﻌﺪا ﺧﻮاﻫﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﭼﺮا اﻳﻦ رو ﻣﻲ ﺧﻮاد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﮔﻔﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﻣﺪﺗﻲ رو دور از ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺎﺷﻲ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻓﺸﺮده آﻣﻮزش ﺑﺒﻴﻨﻲ‪ .‬اون ﻋﻘﻴﺪه داﺷﺖ اﮔﺮ ﺑﺮاي اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت‬
‫ﭘﺮاﻛﻨﺪه آﻣﻮزش دﻳﺪه ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ ﺳﺎل ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪه ﺑﺮاي ﺗﻮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻓﺸﺮده ﺳﻪ ﻳﺎ ﭼﻬﺎر ﻣﺎه ﻃﻮل ﻣﻲ ﻛﺸﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ‬
‫دﻳﮕﻪ ﺳﻮال ﺑﺴﻪ ﭘﺴﺮ‪ ،‬دﺳﺖ ﻣﻦ رو ﺑﮕﻴﺮ ﺗﺎ ﺑﺒﺮﻣﺖ‪...‬‬
‫در ﻟﺤﻦ ﻛﻼم او ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻛﻪ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻧﺪارد ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺘﻮاﻧﺪ در اﻳﻦ ﻣﺪت آﻣﻮزﺷﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻓﺸﺎر ﻛﻤﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ وارد ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﮔﺮدﻳﺪ ﻛﻪ ﻓﻜﺮش از ﻣﻮﺿﻮع دور ﺷﻮد‪ ،‬در اﻳﻦ ﻣﺪت‪ ،‬آﭘﺎراﺗﻬﺎي زﻳﺎد ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫اﺣﺴﺎس ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪ ﻛﻤﺘﺮ ﺷﻮد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﺮاﻳﻂ ﻋﺎدي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬آﻧﻬﺎ در ﺟﺎده اي ﺗﺎرﻳﻚ‪ ،‬ﻧﻤﻮر و ﻣﺘﺮوك‬

‫‪100‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻮدي ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد و ﺑﻌﺪ از ﺣﺪود ﻳﻚ رﺑﻊ ﭘﻴﺎده روي آﻧﻬﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ در ﺧﺎﻧﻪ اي ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ‬
‫از دوران ﺷﻜﻮه آن ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﻣﻮدي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ و ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺑﻪ در ﻛﻮﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮدي رﻧﺠﻮر‬
‫در را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻮدي را دﻳﺪ ) اﻟﺒﺘﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻓﺮض ﻛﺮد ﻛﻪ دﻳﺪه‪ ،‬ﭼﻮن ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﭼﺸﻤﺎن او در زﻳﺮ ﻻﻳﻪ ﻫﺎي‬
‫ﻣﺘﻌﺪد ﭘﻮﺳﺖ ﺻﻮرﺗﺶ ﻗﺎﺑﻞ دﻳﺪن ﻧﺒﻮد( او را در آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻟﺴﺘﻮر ﺧﻮش ﺣﺎﻟﻢ ﻛﻪ زﻧﺪه اي‪ ،‬و‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻲ‪...‬‬
‫ﻣﻮدي ﻧﻴﺰ در ﺟﻮاب ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺟﻴﻤﺰ را ﺟﻠﻮ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﻪ ﺟﻮان ﺧﻮش‬
‫ﻗﻴﺎﻓﻪ اي‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮره ﺑﭽﺖ ﺑﺎﺷﻪ ﭘﺲ ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻮﺗﻪ‪...‬‬
‫ﻣﻮدي ﺑﻲ ﻫﻮا زﻳﺮ ﺧﻨﺪه زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻛﺪوم زﻧﻲ اون ﻗﺪر اﺣﻤﻘﻪ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﺮدي ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﺑﺸﻪ اﻟﻴﻮر؟ اﻳﻦ ﭘﺴﺮ ﻳﻜﻲ‬
‫از ﻫﻤﻜﺎران ﻣﻦ و اﻟﺒﺘﻪ ﻳﻚ دوﺳﺖ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺧﻮب و ﺑﺎ ارزﺷﻪ‪ .‬اون رو ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ آوردم ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻚ ﺧﻮاﻫﺶ‬
‫دﻳﮕﻪ از ﺗﻮ داﺷﺘﻢ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﭼﻮب ﺧﻄﻢ ﭘﺮ ﻧﺸﺪه‪...‬‬
‫اﻟﻴﻮر از ﺳﺮ راه ﻛﻨﺎر رﻓﺖ و ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻴﺎ ﺗﻮ ﺗﺎ ﺑﻴﻨﻢ ﭼﻪ ﻛﺎري از دﺳﺘﻢ ﺑﺮ ﻣﻴﺎد‪...‬‬
‫***‬
‫ﻣﻮدي ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺑﺮاي اﻟﻴﻮر ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﺮد و او ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻛﻤﻲ اﻛﺮاه ﻗﺒﻮل ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ آﻣﻮزش دﻫﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻋﻠﺖ‬
‫ﺑﻲ ﻣﻴﻠﻲ او را ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ ﻛﻤﻲ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدﻧﺪ ﺑﻲ ﻣﻴﻠﻲ او ﺑﺮﻃﺮف ﺷﺪ‪ .‬او ﻧﻴﺰ ﻣﺜﻞ‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎي دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺷﻴﻔﺘﻪ او ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮش زﺑﺎﻧﻲ و ﺧﻮش ﺑﺮﺧﻮردي او ﻫﺮ ﻛﺴﻲ را ﺟﺎدو ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻮدي‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺗﻮاﻓﻖ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ او ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﻲ ﻣﺨﻔﻲ ﺑﺮاي داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ ﺳﻔﺮ‬
‫رﻓﺘﻪ اﺳﺖ ‪.‬‬
‫اﻟﻴﻮر ﺻﻨﺪﻟﻲ اي در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي آن ﻣﻲ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻦ ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺮات اﺻﻮل اوﻟﻴﻪ ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدو رو ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪم ‪ .‬ﺟﺎدو از دو ﻗﺴﻤﺖ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ ﺷﻪ‪ ،‬اول ﻧﻴﺮوﻫﺎي دروﻧﻲ و‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻬﺎي اون و ﺑﻌﺪ ﻛﻠﻤﺎت‪ .‬ﺑﺮاي ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدو ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻮﻋﻲ ﻧﻴﺮو و ﻳﺎ ﺧﻮاﺳﺖ دروﻧﻲ در ﺟﺎدوﮔﺮ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‬
‫ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺟﺎدو رو اﺟﺮا ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪي ﺳﺎﺧﺖ اورادﻳﻪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ اون ﺧﻮاﺳﺘﻬﺎي دروﻧﻲ رو ﻋﻴﻨﻴﺖ ﺑﺒﺨﺸﻪ‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ‬
‫‪101‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻲ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻛﻠﻤﺎت داراي ﻗﺪرت ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ روح دارﻧﺪ و ﺳﺮﺷﺎر از ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﻣﺎﻓﻮق ﺑﺸﺮﻳﻦ‪...‬ﺗﻮ ﺷﻨﻴﺪي در‬
‫ﻣﻮرد راﺳﭙﻮﺗﻴﻦ ﭼﻲ ﻣﻲ ﮔﻦ؟ ﺑﻪ اون ﻟﻘﺐ اﻏﻮاﮔﺮ رو داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اون ﺑﺎ ﻛﻠﻤﺎت ﺟﺎدو ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻮن اون ﻗﺪرت‬
‫ﻛﻠﻤﺎت رو درك ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ اون ﺟﺎدوﮔﺮ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺒﻮده‪ .‬اون ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺷﻴﻄﺎن ﺻﻔﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ‬
‫ﺑﻪ ﺑﺪي اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﻧﺒﻮده ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺪون ﺷﻚ ﺑﻌﺪ از اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ‪ ،‬ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺗﺎرﻳﺦ راﺳﭙﻮﺗﻴﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺑﻪ ﻳﺎد آوردن ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور در اوﻟﻴﻦ ﻣﻼﻗﺎﺗﺸﺎن در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻤﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺣﻮاﺳﺶ را ﻧﺰد اﻟﻴﻮر ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و او اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﺎ اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﻫﺎ و اﻛﺜﺮ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎي دﻧﻴﺎ از زﺑﺎن ﻻﺗﻴﻦ ﺑﺮاي‬
‫ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدو اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﻣﺎ در اﻛﺜﺮ ﻣﻮاﻗﻊ ﻛﻠﻤﺎت رو ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻧﻤﻲ ﮔﻴﻢ‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻳﻲ‬
‫از اون رو ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻳﻲ از ﻛﻠﻤﺎت دﻳﮕﻪ ﻣﻲ ﭼﺴﺒﻮﻧﻴﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﻧﻜﺘﻪ اﺻﻠﻲ و ﻣﻬﻢ در ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدو اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻲ‬
‫ﺑﺮاي ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدوي ﻣﻮرد ﻧﻈﺮت ﻛﻠﻤﻪ اي ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻲ ﻛﻪ روح ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ اون ﺟﺎدو رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬روح اون ﻛﻠﻤﻪ‬
‫ﺑﺎ ﻗﺪرﺗﻬﺎ و ﺧﻮاﺳﺘﻬﺎي دروﻧﻲ ﺗﻮ ادﻏﺎم ﻣﻲ ﺷﻪ و ﺟﺎدو رو ﺑﻮﺟﻮد ﻣﻴﺎره‪ .‬ﺟﺎدوي ﺑﻲ ﻛﻼم وﺟﻮد ﻧﺪاره‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‬
‫ﺟﺎدوي ﺑﻲ ﺻﺪا اﺳﻢ درﺳﺘﺸﻪ‪ ،‬ﭼﻮن ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻛﻠﻤﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﺸﻪ وﺟﻮد ﻧﺪاره ‪.‬ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻦ ﻛﻪ اﮔﺮ ﺑﺮاي اﺟﺮاي‬
‫ﻫﺮ ﺟﺎدو ﻫﻢ ﺑﺨﻮاي ﻛﻪ اون اﺟﺮا ﺑﺸﻪ‪ ،‬و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮدت اون ﻛﻠﻤﺮو ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺰﻧﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎ زﺑﻮن‪...‬اون ﺟﺎدو ﻗﺪرت‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻣﻲ ﮔﻴﺮه‪ ،‬ﻣﺜﻼ ﺟﺎدوي ﻛﺎﻫﻨﺪه رو ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ اﺟﺮا ﻛﻦ‪...‬ﺑﺠﻤﺐ ﻣﻌﻄﻞ ﭼﻲ ﻫﺴﺘﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻌﺪ از ﻛﻤﻲ ﺗﻌﻠﻞ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰي ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﺎدو رو اﺟﺮا ﻛﺮد ‪.‬ﺟﺎدوﻳﺶ ﺑﺎ ﻗﺪرﺗﻲ زﻳﺎد ﺑﻪ ﻣﻴﺰ‬
‫ﺧﻮرد و آن را ﺑﺎ ﺧﺎك ﻳﻜﺴﺎن ﻛﺮد ‪.‬اﻟﻴﻮر ﻛﺎﻣﻼ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻗﺪرت ﺟﺎدوي ﺟﻴﻤﺰ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم‬
‫ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺧﻮاﺳﺘﺎر اﺟﺮاي ﺟﺎدو ﺷﺪ و ﺳﭙﺲ آن را اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻗﻮي‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺣﺮﻛﺖ ﺑﺴﻴﺎري از اﺳﺎﺳﻴﻪ ﺧﺎﻧﻪ را واژﮔﻮن ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮدي ﻣﻴﺰ دوﻣﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰﻫﺪف ﻗﺮار داده ﺑﻮد‬
‫اﻛﺘﻔﺎ ﻧﻜﺮد و دﻳﻮار ﭘﺸﺖ آن را ﻧﻴﺰ داﻏﻮن ﻛﺮد‪ .‬اﻟﻴﻮر در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻗﺒﻼ‬
‫ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﺪه ﺑﻮدم ﻛﻪ ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺟﺎدوﻳﻲ رو درﺳﺖ ﻛﻨﻪ‪ ،‬اون ﻫﻢ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮد اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ درﺳﺖ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ و اﻟﻴﻮر ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ و در ﻧﻬﺎﻳﺖ اﻟﻴﻮر دﺳﺘﻲ ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ‬
‫ﺳﺮ ﻛﺎرﻣﻮن‪ .‬داﺷﺘﻢ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ اﻛﺜﺮ ﺟﺎدوﮔﺮان دﻧﻴﺎ از ﻛﻠﻤﺎت ﻻﺗﻴﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻋﻠﺖ اون ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ‬

‫‪102‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻮده‪ .‬ﻧﻔﻮذ و ﮔﺴﺘﺮش ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻻﺗﻴﻦ در اون ﻛﺸﻮرﻫﺎ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ دو ﺗﺎ ﻛﺸﻮر ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ از زﺑﺎﻧﻬﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﺧﻮدﺷﻮن ﺑﺮاي‬
‫ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدو اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺟﺎدوي ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ رو ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ دﻳﮕﻪ درﺳﺖ ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﻬﻢ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ روح ﻛﻠﻤﻪ‬
‫ﺗﻐﻴﻴﺮي ﻧﻜﺮده‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺟﺎدوﻫﺎﺷﻮن ﻫﻤﻮن ﻗﺪرت رو داره‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﺗﻮﺟﻬﺶ را ﺟﻠﺐ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﺮ آدم ﺑﺘﻮﻧﻪ روح ﻛﻠﻤﺎت رو ﺑﻔﻬﻤﻪ و در واﻗﻊ ﺑﺎ روح‬
‫ﻛﻠﻤﺎت ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻪ ﭼﻲ ﻣﻲ ﺷﻪ؟‬
‫اﻟﻴﻮر ﭼﻨﺪ ﺑﺎر اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ ﺟﻮان ﺑﺎﻫﻮﺷﻲ ﻫﺴﺘﻲ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﻪ روح ﻛﻠﻤﺎت ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﺸﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ زﺑﺎﻧﻬﺎي دﻧﻴﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻪ و ﻫﻤﻪ اوﻧﻬﺎرو ﺑﻔﻬﻤﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺣﺎﻻ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺗﻮ رو اﻣﺘﺤﺎن ﻛﻨﻢ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻠﺶ ﻳﻚ دوره ﻓﺸﺮده زﺑﺎن‬
‫ﻻﺗﻴﻦ رو ﺑﺒﻴﻨﻲ‪...‬‬
‫***‬
‫ﭘﻨﺞ ﻣﺎه و ﺳﻪ روز از ﺷﺮوع ﺑﻪ آﻣﻮزش ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬او ﺑﺎ ﺗﻤﺎم روﺷﻬﺎي ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدو آﺷﻨﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ در‬
‫ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ دو اﺻﻠﻲ ﻛﻪ اﻟﻴﻮر در اﺑﺘﺪا ﺑﻪ او ﻳﺎد داده ﺑﻮد رﻋﺎﻳﺖ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬او ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺟﺎدوﻫﺎي ﺟﺎﻟﺒﻲ ﺑﺴﺎزد‪ .‬ﻳﻜﻲ‬
‫از ﺟﺎدوﻫﺎي او ﻣﻮﻫﺎ را ﺑﺪون ﻫﻴﭻ زﺣﻤﺘﻲ ﺻﺎف و ﻧﺮم ﻣﻲ ﻛﺮد و او اﻳﻦ ﺟﺎدو را ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ از ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﻧﺎراﺿﻲ ﺑﻮد‪ .‬روز آﺧﺮ اﻗﺎﻣﺖ ﺟﻴﻤﺰ در آن ﺧﺎﻧﻪ ﻓﺮا رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﻟﺶ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ زودﺗﺮ ﭘﻴﺶ‬
‫ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﺑﺮﮔﺮدد‪ ،‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﺑﻪ اﻟﻴﻮر ﻧﻴﺰ واﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻟﻴﻮر در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﺰوه اي را ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ داد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اﻳﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻴﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺳﺎﺧﺘﻢ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ در ﺗﻤﻮم دﻧﻴﺎ ﻛﺴﻲ رو ﭘﻴﺪا ﻧﻜﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻫﻨﺮ ﻋﺸﻖ ﺑﻮرزه‬
‫و ﺷﺎﻳﺪ ﻛﺴﻲ رو ﻧﺘﻮﻧﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻣﻦ ﺟﺎدو اﺑﺪاع ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم اوﻧﻬﺎ رو‬
‫ﺛﺒﺖ ﻧﻜﺮدم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ‪...‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻣﺤﺒﺘﺖ رو ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ ﻛﺎر ﻣﻬﻤﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﺪون ﺟﻴﻤﺰ‪ .‬ﺗﻮ ﻳﻚ روز ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرﮔﻲ ﻣﻲ ﺷﻲ‪ .‬ﻣﻦ در ﺗﻤﺎم زﻧﺪﮔﻴﻢ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ‬‫ﻧﻔﺮرو دﻳﺪم ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪاز ﺗﻮ اﺳﺘﻌﺪاد داﺷﺘﻪ و ﺗﻮ ﻣﻦ رو ﻳﺎد اون ﻣﻲ اﻧﺪازي‪...‬‬
‫‪103‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﻳﻦ ﺣﺮف را ﺟﻴﻤﺰ ﻗﺒﻼ ﻫﻢ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺮف را ﺑﻪ او زده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺗﻮ‬
‫اﺳﺘﺎد ﺗﺎم ﻣﺎروﻟﻮ رﻳﺪل ﺑﻮدي؟‬
‫او ﻫﻤﻴﺸﻪ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﺑﺎ آن ﻓﺮد آﺷﻨﺎ ﺷﻮد‪ .‬اﻟﻴﻮر ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮدت ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﺑﻮدم‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﺟﻴﻤﺰ را ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻢ؟‬
‫اﻟﻴﻮر ﺑﺎ اﺧﻢ ﺟﻮاب داد‪ :‬ﺗﻮ ﻧﻤﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﺎم ﻣﺎروﻟﻮ رﻳﺪل ﻫﻤﻮن اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮه؟‬

‫‪104‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻋﻤﻴﻘﺎ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻓﺸﺎﮔﺮي ﻧﻬﺎﻳﻲ اﻟﻴﻮر‪ ،‬درﻫﺎي زﻳﺎدي را ﺑﺮ روي رازﻫﺎي ﭘﻨﻬﺎن وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﺸﻮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ او ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ آن ﺟﺎدوﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ آﺷﻨﺎ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬او ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺎﮔﺮد ﻣﻐﺎزه‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﻮد و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮ ﺧﻼف ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎزه ﻛﺘﺎب را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻓﺮا ﮔﻴﺮد‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻓﻜﺮي ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺷﺪ ﻛﻪ از ﺗﻌﺠﺐ ﺳﺮ ﺟﺎﻳﺶ ﺧﺸﻚ ﺷﻮد‪ .‬ﻣﮕﺮ ﻏﻴﺮ از اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺎم ﺑﻮرﮔﻴﻦ روﻧﺎن ﺑﻮد و ﻧﺎم ﭘﺪرش آﻟﻔﺮد ﻛﻪ‬
‫ﺗﺮﻛﻴﺐ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺷﺪ روﻧﺎن آﻟﻔﺮد ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻳﺎ ﻫﻤﺎن » ر‪.‬ا‪.‬ب«‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻮﮔﻴﻦ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﺘﺎب را ﻛﺎﻣﻞ‬
‫ﻓﺮا ﮔﻴﺮد‪ ،‬اﻣﺎ آﻧﻘﺪر ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﮔﺮدن آوﻳﺰ را ﺑﺪزدد‪ ،‬و او ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت را ﻟﺮد‬
‫ﺳﻴﺎه ﺧﻄﺎب ﻛﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮدش‪ ،‬و در ﻧﺎﻣﻪ ر‪.‬ا‪.‬ب‪ ،‬از او ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻧﺎم ﺑﺮده ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺟﻮر در ﻣﻲ آﻣﺪ‬
‫و ﻓﻜﺮي دﻳﮕﺮ ﺑﻴﺶ از ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﮕﻔﺘﻲ اش ﺷﺪ‪ .‬ﻓﻜﺮي ﻛﻪ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﮕﺮ ﻏﻴﺮ از اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎم رﻳﺪل ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﻪ اش را ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ آورده ﺑﻮد؟ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ آن‬
‫ﻣﻐﺎزه در ﺑﺮﻫﻪ اي از زﻣﺎن ﺑﺮاﻳﺶ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﻬﻢ ﺑﻮده اﺳﺖ و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻜﻲ از ﺑﺎ ارزش ﺗﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﺶ را در آن‬
‫ﻣﻲ ﮔﺬارد‪ .‬آن ﮔﻮي ﺧﻮد ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ ﭘﺮ از ﺟﺎدوﻫﺎي اﻣﻨﻴﺘﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻻزم ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻧﮕﺮاﻧﺶ ﺷﻮد‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺟﺰ‬
‫ﺻﺎﺣﺐ آن ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﺪ و ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﺗﻜﺎن دﻫﺪ‪ .‬اﻣﺎ در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ داﻧﺴﺘﻦ وﺟﻮد ﮔﻮي ﭼﺮا‬
‫ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدن ﮔﺮدن آوﻳﺰ اﻗﺪام ﻛﺮده ﺑﻮد؟‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺟﻮر در ﻣﻲ آﻣﺪ و اﻳﻦ اوﺿﺎع را ﺗﺮﺳﻨﺎك ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ آرزوي ﻓﻨﺎﭘﺬﻳﺮ ﻛﺮدن‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﮔﻮر ﻣﻲ ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬زﻳﺮا آﺧﺮﻳﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‪ ،‬ﻣﺎر وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻠﻜﻪ ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﺶ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺖ ﻛﻪ آﺧﺮﻳﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮد ﻓﺎﻧﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ دﻳﺮ ﻳﺎ زود ﻣﻮﺟﺐ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻦ‬
‫روح وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬آﺧﺮ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت روﺣﺶ را در ﭼﻴﺰي ﺑﮕﺬارد ﻛﻪ اﻣﻜﺎن ﻧﺎﺑﻮدﻳﺶ زﻳﺎد‬
‫اﺳﺖ‪ .‬او ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا ﻫﻤﻪ اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﻮدن ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ اﻋﺘﻘﺎد دارﻧﺪ ﻳﺎ اﺻﻼ ﭼﺮا داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻤﭽﻴﻦ‬
‫ﻃﺮﺣﻲ را ﻣﻄﺮح ﻛﺮده اﺳﺖ‪ ،‬آن ﻫﻢ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ ﺧﺮد‪ ،‬داﻧﺶ و ﻫﻮش‪.‬‬
‫‪105‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ درﺧﺘﻲ ﺧﺸﻜﻴﺪه اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﺑﻪ آن ﺗﻜﻴﻪ داد و ﺑﻪ آﺳﻤﺎن ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ‪.‬ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﺑﻪ زور از ﻣﻴﺎن ﻣﻬﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ‬
‫را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﻮر اﻓﺸﺎﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻧﻮر ﺿﻌﻴﻒ آن ﺟﻴﻤﺰ را ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮو ﺑﺮد‪ .‬او ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ را ﺑﺎ ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ‬
‫در ﻣﻴﺎن ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ از آن ﻣﻄﻠﻊ ﺷﻮد‪ .‬ﭘﺲ در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ ﻣﻮدي‬
‫ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬او ﻣﺎه ﻫﺎ ﺑﺎ ﺑﻮرﮔﻴﻦ زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﭼﻴﺰﻫﺎي زﻳﺎدي از او ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و اﻻن ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻛﺎري‬
‫ﻛﻨﺪ ﻛﻪ او ﺑﻪ دردﺳﺮ ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮدش ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ اﻗﺪام ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ روﺷﻦ ﺷﺪن ﻣﺴﺌﻠﻪ ‪.‬ﭘﺲ ﺑﺪون درﻧﮓ‬
‫ذﻫﻨﺶ را روي ﺟﻨﮕﻠﻲ ﻛﻪ ﻛﻠﺒﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ در آن ﺑﻮد ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ ‪.‬‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻠﻮت و ﺳﻮت و ﻛﻮر ﺑﻮد ﮔﻮﻳﻲ ﻫﻴﭻ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه اي در آن زﻧﺪﮔﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ‬
‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻛﻠﺒﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ را در ذﻫﻨﺶ ﻣﺠﺴﻢ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﭘﻴﺮﻣﺮدي از ﻧﺎ ﻛﺠﺎ آﺑﺎد ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﺶ ﻣﻲ دوﻳﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻴﺰ‪...‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻲ ﭘﺴﺮ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد اﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﻪ ﻳﺎد آوردن ﻫﺪﻓﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آن آﻣﺪه ﺑﻮد ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺮ روي ﻟﺒﺶ ﺧﺸﻜﻴﺪ‪ .‬آرام ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫او رﻓﺖ و ﮔﺬاﺷﺖ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻏﺮﻏﺮو او را در آﻏﻮش ﺑﻜﺸﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎ‪ ،‬ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ واﻗﻌﺎ از ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﻌﻴﺪ ﺑﻮد و‬
‫ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ او ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﭼﻘﺪر ﺟﻴﻤﺰ را دوﺳﺖ دارد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺲ ﻋﺎﻃﻔﻲ او را در ﭘﻴﺶ‬
‫ﺑﺮد اﻫﺪاﻓﺶ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ آراﻣﻲ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﺑﻪ درون ﻛﻠﺒﻪ ﻣﺨﺮوﺑﻪ اي رﻓﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ در آن ﭘﻨﻬﺎن ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬از رﻓﺘﺎرت ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﻛﻪ ﻧﻴﻮﻣﺪي ﺑﻤﻮﻧﻲ‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﮕﻮ ﺑﺎ‬
‫ﻣﻦ ﭼﻜﺎري داري؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﺟﺎﺧﻮرد و ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ رو دﺳﺖ ﻛﻢ ﮔﺮﻓﺘﻲ ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﺑﮕﻮ ﺑﺮاي‬
‫ﭼﻲ اوﻣﺪي‪ ،‬اﻳﻦ ﻗﻴﺎﻓﻪ درﻫﻤﺖ ﻧﮕﺮاﻧﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ زور ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﺎدﺗﻪ درﻣﻮرد ﺗﺎم ﻣﺎروﻟﻮ رﻳﺪل ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدﻳﻢ؟‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻗﻴﺎﻓﻪ اش را درﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬از اوﻟﺶ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﻜﺎﻟﻤﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬و در ﺟﻮاﺑﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ‬
‫ﻛﻪ‪ ،‬آره ﻳﺎدﻣﻪ‪...‬‬

‫‪106‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد از ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﻛﺸﻴﺪن ﻣﻮﺿﻮع ﺗﺎم رﻳﺪل ﻋﺬاب وﺟﺪان دارد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس‬
‫ﭘﻴﻮﺳﺘﻢ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﻪ رازي در ﻣﻮرد ﺗﺎم رﻳﺪل ﻳﺎ ﻫﻤﻮن وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﻲ ﺑﺮدﻳﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﺳﺮﻳﻌﻲ ﺑﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬از ﻗﻴﺎﻓﻪ او ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﭘﻲ ﺑﺮده‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻮد‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻮﺿﻮع را ﻣﻄﺮح ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺟﻴﻤﺰ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل وﺳﻴﻠﻪ اي ﻛﻪ او ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻏﺎري رﻓﺘﻴﻢ ﻛﻪ در اون‬
‫ﻳﻚ ﺷﻲء ﺗﻘﻠﺒﻲ رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻳﻢ‪ ،‬ﻛﻪ ﻳﻚ ﻛﺎﻏﺬ در اون ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ وﺳﻴﻠﻪ اﺻﻠﻲ ﻛﻪ ﮔﺮدن آوﻳﺰ اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻗﺒﻼ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮدي ﻛﻪ ﻛﺎﻏﺬ و وﺳﻴﻠﻪ ﺗﻘﻠﺒﻲ رو ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮده رﺑﻮده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮدي ﺑﺎ ﻧﺎم ﻣﺴﺘﻌﺎر ر‪.‬ا‪.‬ب‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﺗﻠﺦ زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﻛﻪ اون ﺑﻔﻬﻤﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻫﺎش ﭼﻴﻜﺎر ﻛﺮدم‪ ،‬اﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮا اون ﺑﻘﺪري‬
‫اﺣﻤﻖ و از ﺧﻮد راﺿﻴﻪ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮده ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﺟﺎدوﻫﺎش ﻧﻔﻮذ ﻛﻨﻪ و ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎش رو ﺑﺪزده‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﻛﺎر ﺗﻮ ﺑﻮده؟ ﺣﺪﺳﻢ درﺳﺖ ﺑﻮد؟‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﻗﻴﺎﻓﻪ اش در ﻫﻢ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻠﻪ ﺣﺪﺳﺖ درﺳﺖ ﺑﻮده‪ ،‬اون اﺣﻤﻖ و ﺑﻮرك ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ از ﻫﻤﻪ اﺑﻌﺎد زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ داﺷﺘﻨﺪ‪ ...‬ﻣﻦ از اول ﺗﻨﻬﺎ و ﺑﻲ ﻛﺲ ﻧﺒﻮدم‪ .‬ﻣﻦ ﺧﺎﻧﻮاده داﺷﺘﻢ‪ .‬ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫اوﻧﻬﺎ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اوﻧﻬﺎ ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﻲ رو ﻣﻲ ﻛﺸﻦ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﻣﺸﺖ ﺣﻴﻮون ﺑﻪ‬
‫دﻳﺎﮔﻮن ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ و ﺑﺮاي ﺗﻔﺮﻳﺢ ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ دم دﺳﺘﺸﻮن ﺑﻮد رو ﻣﻲ ﻛﺸﻦ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻣﺴﺖ ﺑﻮدن‪ .‬اﻳﻦ اﺗﻔﺎق‬
‫ﺗﻮ اوج ﻗﺪرت ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻗﺒﻞ از ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺶ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺮاي ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷﺘﻢ و ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺗﻮﺿﻴﺢ دادم‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻬﺶ‬
‫ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي ﺧﻄﺎ ﻛﺎر رو ﻣﻲ ﺧﻮام و ﭘﺎﻳﻴﻨﺶ ﺑﺎ ﻧﺎم ﻣﺴﺘﻌﺎر ر‪.‬ا‪.‬ب اﻣﻀﺎء ﻛﺮدم‪ .‬اﻣﺎ اون ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ﺗﻤﺎم‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ از ﻣﻦ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻤﺎم دﻳﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ داﺷﺖ در ﺟﻮاﺑﻢ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻪ و ﻓﻘﻂ‬
‫ﮔﺴﺘﺎﺧﻴﻪ ﻣﻦ رو ﻣﻲ ﺑﺨﺸﻪ‪...‬‬
‫او اﻛﻨﻮن ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺣﺎل ﺟﻴﻤﺰ ﻛﺎﻣﻼ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ واﻗﻌﺎ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ از وﻟﺪﻣﻮرت ﺿﺮﺑﻪ ﻧﺨﻮرده ﺑﺎﺷﺪ؟‬
‫اﻳﻦ ﺳﻮاﻟﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺪام در ذﻫﻦ ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻜﺮار ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ او ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ او را از اﻳﻦ ﺣﺲ‬
‫و ﺣﺎل در آورد ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻣﻦ از ﺻﻤﻴﻢ ﻗﻠﺐ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ ،‬ﺑﻮرﮔﻴﻦ و ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﻼﺷﻢ رو ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ اﻧﺘﻘﺎم ﺧﻮدم و ﺗﻮ رو از اون‬
‫ﺑﮕﻴﺮم‪...‬‬

‫‪107‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺳﺮ ﺣﺎل ﺗﺮ ﺷﻮد و ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬او ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻗﺒﻼ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ‬
‫ﻗﺪرت زﻳﺎدي داري‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻲ و ﻣﻦ ﻳﻘﻴﻦ دارم ﻛﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﻣﻲ ﺷﻲ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻗﻴﺎﻓﻪ اش در ﻫﻢ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻪ ﻳﻚ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﻳﻜﻲ دﻳﮕﻪ از ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ‪ ،‬ﺧﻮب اون‬
‫درﺳﺖ ﺑﻐﻞ ﮔﻮﺷﻢ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﻪ ﻓﺎﻳﺪه ﭼﻮن ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدن اون ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﻪ‪ ،‬درﺳﺘﻪ؟‬
‫او ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻗﺒﻼ ﺑﺎرﻫﺎ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﭘﺴﺮ ﺑﺎﻫﻮﺷﻲ ﻫﺴﺘﻲ‪...‬‬
‫ ﭼﻨﺪ ﻣﺴﺌﻠﻪ دﻳﮕﻪ ﻫﺴﺘﺶ‪ ،‬اول اﻳﻨﻜﻪ وﻗﺘﻲ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻴﺪ ﻧﻤﻲ ﺷﻪ ﮔﻮي رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﺮا دﻧﺒﺎل ﻧﺎﺑﻮدﻳﻪ ﮔﺮدن‬‫آوﻳﺰ رﻓﺘﻴﺪ؟‬
‫ ﭼﻮن ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻳﻚ ﺟﻮر اﻧﺘﻘﺎﻣﻢ رو از ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﮕﻴﺮم‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻛﻪ آروﻣﺘﺮ ﺷﺪم دﻳﺪم ﻛﺎرم اﺣﻤﻘﺎﻧﺴﺖ و ﻫﻴﭻ‬‫ﻓﺎﻳﺪه اي ﻧﺪاره‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺳﻮال اول را از روي ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﭘﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ دو ﺳﻮال ﺑﻌﺪي ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﻬﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺷﻤﺎ ﭼﺮا‬
‫ﺗﻮ ﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻳﺪ ﻣﺪت زﻳﺎدي زﻧﺪه ﻧﻤﻲ ﻣﻮﻧﻴﺪ؟‬
‫ اون ﻣﻌﺠﻮن ﻣﺮگ ﺗﺪرﻳﺠﻲ رو ﻳﺎدﺗﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻛﺘﺎب ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﻪ اون راه ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻪ و ﭼﻴﺰي‬‫ﻛﻪ ﺗﻮش ﻫﺴﺖ رو ﺑﺮداره و ﺗﻨﻬﺎ راه ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮدﻧﺶ ﺧﻮردﻧﺶ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و او اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﻦ اون رو ﺧﻮردم‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻣﺮﮔﻢ ﺣﺘﻤﻴﻪ اﻣﺎ ﺑﻮرك ﺑﺎ ﻳﻜﻲ از‬
‫وﺳﺎﻳﻞ ﻗﺪﻳﻤﻴﺶ ﻣﻦ رو درﻣﺎن ﻛﺮد‪...‬‬
‫ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﮔﺮدن آوﻳﺰ رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدﻳﺪ؟‬‫ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﻛﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدم‪ ،‬ﻫﻤﻮن روز ﻛﻪ آوردﻣﺶ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺑﻮرك ﻧﺎﺑﻮدش ﻛﺮدم‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ اﻣﻴﺪواراﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ اون رو ﺑﺒﻴﻨﻢ؟‬

‫‪108‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ اون ﺗﻮي اﻃﺎق ﺳﺮﻳﻪ ﻣﻐﺎزﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﻪ ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻢ‪ ...‬ﺧﻮدت ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﺎ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻠﺪي ﭘﻴﺪاش ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻓﻜﺮ‬‫ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ دﻳﮕﻪ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﺑﺮات ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪم‪ ،‬اﻳﻦ ﻃﻮري ﺗﻮاﻧﺎﻳﻴﻬﺎت ﻫﻢ ﻛﻤﻲ ﻣﺤﻚ ﻣﻲ ﺧﻮره؟‬
‫او ﭼﺸﻤﻜﻲ زد و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ اﻳﻨﻄﻮر ﺑﺎزﻳﺎم‪ .‬ﺧﻮب‪ ،‬از دﻳﺪﻧﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪم دوﺳﺖ ﻗﺪﻳﻤﻲ‪.‬‬
‫از اﻃﻼﻋﺎﺗﺖ ﻫﻢ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪ .‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﻬﺖ ﺳﺮ ﻣﻲ زﻧﻢ‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻬﺘﺮه اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻲ‪ ،‬دﻳﮕﻪ دارم ﻛﻼﻓﻪ ﻣﻴﺸﻢ ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺑﻪ ﺑﻮرك ﺳﺮ زدم‪ ،‬وﻟﻲ‬
‫آﺧﻪ ﻛﻲ ﺣﻮﺻﻠﻪ اون ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻧﻖ ﻧﻘﻮ رو داره؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺟﻠﻮﺗﺮ از او از ﻛﻠﺒﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﺟﻨﮕﻞ ﺳﻮت و ﻛﻮر را دﻳﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬راﺳﺘﻲ ﭼﺮا ﻫﻴﭻ‬
‫ﺟﻮﻧﻮري اﻳﻦ اﻃﺮاف ﻧﻴﺴﺖ؟‬
‫ ﻛﺎر ﺟﺎدوﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺳﺮ و ﺻﺪا ﻧﺪارم‪ .‬ﺟﺎدوي ﺳﻜﻮت ﻫﻢ ﻛﻪ ﺧﻮب ﻣﻮﻗﺘﻴﻪ‪...‬‬‫ ﺗﺎ ﭼﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ اي ﻧﻤﻲ ﺷﻪ ﭼﻴﺰي ﭘﻴﺪا ﻛﺮد؟‬‫ ﺗﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﻳﻚ ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ‪ ،‬راﺳﺘﻲ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ رو ﻳﺎدم رﻓﺖ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪ .‬وﻗﺘﻲ در ﺟﺎﻳﻲ رو ﻛﻪ ﮔﺮدن آوﻳﺰ ﺗﻮش ﭘﻨﻬﺎن‬‫ﺷﺪ رو ﺑﺎز ﻛﻨﻲ ﻳﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﺎﻣﺎﻧﻲ ﺗﻮﺷﻪ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﺮات ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﭘﺲ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎش‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ اﺧﻢ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻛﻪ دﻳﺮ ﺗﺮ از اﻳﻦ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﻔﺘﻲ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ذﻫﻨﺶ را ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد و ﺧﻮد را در ﻣﻐﺎزه ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ اﺟﻨﺎس درون آن ﺧﺮوارﻫﺎ ﺧﺎك ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫ﻣﻬﺮ و ﻣﻮﻣﻲ ﺑﻪ در آن زده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻛﻪ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ اﻳﻬﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ اﻧﺪ وارد ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي از ﺳﺮ‬
‫رﺿﺎﻳﺖ زد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻃﺎق ﻣﺨﻔﻲ رﻓﺖ‪ .‬اﻳﻨﺒﺎر ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮي داﺷﺖ ﺗﺎ اﺟﻨﺎس درون آن را ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪ .‬ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﻪ‬
‫در ﺟﺎي ﺧﻮد ﻗﺮار داﺷﺖ و از ﻗﺴﻤﺘﻲ از روح وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﮕﻬﺪاري ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﻠﻲ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻜﺸﺪ و ﻫﻤﺎن ﺟﺎ آن را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻦ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ذﻫﻨﺶ را ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺣﻠﻖ آوﻳﺰ را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ دﻳﺪي ﺟﺎدوﻳﻲ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد و‬
‫دﻧﺒﺎل ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از ﺟﺎدو ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮاﻧﺴﺖ رد ﺟﺎدوﻳﻲ را ﺑﺮ روي ﻳﻜﻲ از دﻳﻮارﻫﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﭼﻨﺪ‬
‫‪109‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫آزﻣﺎﻳﺶ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺳﺮ و ﻛﺎر دارد اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻛﺎر را ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬او ﺑﺮاي ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﮔﺮدن‬
‫آوﻳﺰ ﺑﺎﻳﺪ وﺳﻴﻠﻪ اي را ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺣﻜﻢ ﻛﻠﻴﺪ ﺑﺎز ﻛﺮدن دﻳﻮار را داﺷﺖ‪ .‬در آن اﻃﺎق ﺻﺪﻫﺎ وﺳﻴﻠﻪ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ ﮔﺸﺘﻦ در آﻧﻬﺎ ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ زﻣﺎن ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻳﺎدش آﻣﺪ ﻛﻪ ﻫﺮ وﻗﺖ اﺣﺴﺎﺳﺎت و ﻧﻴﺮوﻳﺶ را آزاد‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﻛﺎرﻫﺎ را زودﺗﺮ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ .‬ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ اﻳﻨﺒﺎر ﺧﻮد آﮔﺎه از اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ و اﻣﻴﺪوار‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﻘﻪ ﻛﺎرش را ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد‪ .‬ذﻫﻨﺶ را آزاد ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و وﺳﻴﻠﻪ‬
‫اي را ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ آن ﺑﺘﻮاﻧﺪ دﻳﻮار را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ وﻗﺘﻲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻛﺸﺶ ﻋﻤﻴﻘﻲ را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺧﻨﺠﺮي اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺎر ﻗﺒﻞ ﻫﻢ آن را دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻨﺠﺮي ﺑﺎ زﻳﻮر آﻻت ﻗﻴﻤﺘﻲ‪ .‬او دﻓﻌﻪ ﻗﺒﻞ ﻫﻢ دوﺳﺖ داﺷﺖ‬
‫ﻛﻪ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺧﻨﺠﺮ را اﻣﺘﺤﺎن ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻛﻤﻲ ﻟﺒﺶ را ﺗﺮ ﻛﺮد و ﺑﺎ دودﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻨﺠﺮ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎ دﻗﺖ آن را از‬
‫ﺳﺮ ﺟﺎﻳﺶ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮار ﺑﺮد و آن را روي ﻫﻤﺎن ﻗﺴﻤﺖ از دﻳﻮار ﻛﻪ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد ﮔﺬاﺷﺖ و در ﻛﻤﺎل‬
‫ﻧﺎﺑﺎوري ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺣﺪﺳﺶ درﺳﺖ ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪110‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺘﻢ‬
‫ﺧﻨﺠﺮ ﺑﻪ دﻳﻮار ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد و از آن ﻧﻮري ﺳﺎﻃﻊ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺧﻄﺎري ﻛﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ داده ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫از دﻳﻮار ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬درون دﻳﻮار ﺣﻔﺮه اي ﭘﺪﻳﺪ آﻣﺪ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ از ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺶ از دروﻧﺶ ﺻﺪاﻳﻲ ﺑﻪ ﮔﻮش‬
‫ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ‪.‬ﺑﺮاي آﻧﻜﻪ ﺻﺪا را ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﻨﻮد ﺑﻪ دﻳﻮار ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاﻳﻲ از درون آن ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺻﺒﺮ‬
‫ﻛﻦ ﺑﺮﺳﻲ اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺑﻼﻳﻲ ﺳﺮت‪...‬اﻣﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ رو اﻳﻨﺠﺎ ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪ؟ ﺧﻮدم اون اﺣﻤﻘﻲ رو ﻛﻪ ﻣﻦ رو اﻳﻨﺠﺎ ﺟﺎدو ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫ﺗﺎ ﺑﺨﻮاﺑﻢ رو ﻣﻲ ﻛﺸﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﭼﻄﻮره اول از اﻳﻦ ﺷﺮوع ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ آراﻣﻲ و ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻛﻲ اوﻧﺠﺎﺳﺖ؟ ﺗﻮ ﭼﻄﻮري رﻓﺘﻲ اون ﺗﻮ؟‬
‫ﺻﺪاي ﺧﺸﻦ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﻏﺮﻏﺮ ﻛﺮدن ﺑﻮد ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ دو ﭼﺸﻢ درﺧﺸﺎن ﻧﻤﺎﻳﺎن ﮔﺸﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻣﺮدﻣﻜﻲ ﻋﻤﻮدي داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد اﻣﺎ از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ دو ﭼﺸﻢ از ﻫﻢ ﻛﻤﺘﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺎل‬
‫اﻧﺴﺎن ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺗﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪ .‬ﺻﺪا ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻣﻦ رو ﻋﻔﻮ ﻛﻨﻴﺪ ارﺑﺎب‪ ،‬ﻗﺼﺪ ﺟﺴﺎرت ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻟﺤﻦ وﺣﺸﺘﺰده ﺣﺮﻳﻔﺶ ﺑﺎﻋﺚ آراﻣﺸﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ارﺑﺎب ﻛﺴﻲ ﻧﻴﺴﺘﻢ و ﻗﺼﺪ ﻧﺪارم‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ آﺳﻴﺐ ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﺑﻴﺎ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺒﻴﻨﻤﺖ‪...‬‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎ ﻛﻤﻲ ﺟﻠﻮﺗﺮ آﻣﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻣﺎري ﻏﻮل ﭘﻴﻜﺮ ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﭘﺮت ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ‬
‫ﭘﺮﻳﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻬﺖ زده ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺗﻮ ﻣﺎري؟ ﺗﻮ ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﻲ؟‬
‫ﻣﺎر ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻣﻄﻴﻌﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﺎرم و ﺧﻮب ﺣﺮف ﻫﻢ ﻣﻲ زﻧﻢ دﻳﮕﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺳﺮ در ﮔﻢ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬آﺧﻪ ﺗﻮ ﭼﻄﻮري ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﻪ زﺑﻮن ﻣﺎ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻲ؟‬
‫ﻣﺎر ﻛﻪ ﻇﺎﻫﺮا ﺟﺎ ﺧﻮرده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬وﻟﻲ ارﺑﺎب ﻣﻦ ﺑﻪ زﺑﻮن ﺷﻤﺎ ﺣﺮف ﻧﻤﻲ زﻧﻢ‪ ،‬اﻳﻦ ﺷﻤﺎﻳﻴﺪ ﻛﻪ دارﻳﺪ ﺑﻪ زﺑﻮن ﻣﺎ‬
‫ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﻴﺪ‪...‬‬
‫‪111‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﻣﻦ دارم ﺑﺎ زﺑﻮن ﺷﻤﺎ ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﻢ‪ ،‬اﻣﺎ اﻳﻦ‪...‬ﻧﻪ‪ ،‬واﻗﻌﺎ ﻋﺠﻴﺒﻪ‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﻣﻤﻜﻨﻪ؟‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﺗﺎزه ﺻﺪاي ﻫﻴﺲ ﻫﻴﺴﻲ را ﻫﻨﮕﺎم ﺣﺮف زدن ﺧﻮدش و ﻣﺎر ﺣﺲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﻟﻴﻮر ﻗﺒﻼ در‬
‫راﺑﻄﻪ ﺑﺎ روح ﻛﻠﻤﺎت ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮش ﺣﺎﻟﻴﺶ ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﺎر او را از اﺷﺘﺒﺎه ﺧﺎرج ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب‬
‫ﺣﺘﻤﺎ ﺷﻤﺎ ﻳﻚ ﻣﺎر زﺑﺎﻧﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻌﻀﻲ از ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ اﻳﻦ ﻗﺪرت رو دارﻧﺪ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻣﺎ رام و ﻣﻄﻴﻊ اون ﺟﺎدوﮔﺮ ﻣﻲ‬
‫ﺷﻴﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺧﺪﻣﺖ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬دﻳﮕﻪ در ﺧﺪﻣﺖ ﺟﺎدوﮔﺮ دﻳﮕﻪ اي در ﻧﻤﻴﺎﻳﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﻳﺎد وﻟﺪﻣﻮرت و ﻣﺎرش ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ اﻓﺘﺎد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻲ؟‬
‫ﻣﺎر ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﺳﺮش را روي زﻣﻴﻦ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻟﺮزان ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﻪ ﻣﺎرﻫﺎ اون رو ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻦ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﺎ‬
‫اﺳﻤﺶ رو ﻧﻤﻲ ﮔﻴﻢ‪.. .‬ﻣﺎ اون رو ارﺑﺎب ﺑﺰرگ ﺧﻄﺎب ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫ ﭘﺲ اون ﻫﻢ ﻳﻚ ﻣﺎر زﺑﺎﻧﻪ‪...‬‬‫ درﺳﺘﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اون ﻳﻚ ﻣﺎر زﺑﺎن ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬اون ﺑﻪ ﻗﺪرﺗﻬﺎﻳﻲ دﺳﺖ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﻛﻪ ﺑﺎ ﻛﻤﻚ اوﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ‬‫ﻣﺎرﻫﺎرو ﺑﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﻴﺶ از ﻳﻚ ﺧﺪﻣﺖ ﻛﺎر ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﻫﻢ ﻳﻜﻲ دﻳﮕﻪ از ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎي او و وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد ‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ او ﻓﺮزﻧﺪ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﺎﺷﺪ؟ اﻣﺎ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ در دل ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﺨﻨﺪد‪ .‬اوﻻ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ازدواج ﻛﻨﺪ و دوم‬
‫آﻧﻜﻪ ﻣﮕﺮ او ﻗﺒﻼ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ دورﮔﻪ اﺳﺖ؟ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﺸﻨﮓ و ﻳﺎ ﻳﻚ ﻣﺸﻨﮓ زاده‬
‫ازدواج ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ را از ﺳﺮش ﺑﻴﺮون ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻴﺎ دورم ﺣﻠﻘﻪ ﺑﺰن ﺗﺎ ﺗﻮ رو از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺒﺮم ﺑﻴﺮون و‬
‫آزادت ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ﻣﺎر ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﻪ دور او ﺧﺰﻳﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻮراخ رﻓﺖ و از درون آن ﮔﺮدن آوﻳﺰ واﻗﻌﻲ‪ ،‬ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺑﺪي‬
‫آﺳﻴﺐ دﻳﺪه ﺑﻮد را‪ ،‬در آورد‪ .‬ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺳﻮراخ را ﻣﺠﺪدا ﺑﺴﺖ و ﺧﻨﺠﺮ را ﭘﺲ از آﻧﻜﻪ از دﻳﻮار ﺟﺪاﻳﺶ ﻛﺮد ﺳﺮ‬
‫ﺟﺎﻳﺶ ﻗﺮار داد‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺎزﮔﺮدد ‪.‬‬
‫***‬

‫‪112‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻣﻮدي ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺮان ﮔﻔﺖ‪ :‬اﺗﻔﺎق ﺧﺎﺻﻲ ﻧﻴﺎﻓﺘﺎده ﻛﻪ ﻧﮕﺮاﻧﻲ‪ .‬ﺣﺘﻤﺎ ﺟﺎﻳﻲ رﻓﺘﻪ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮاي ﻣﺎﻣﻮرﻳﺖ‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﻴﺸﺶ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﭼﻬﺎر ﻳﺎ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻴﺶ راه اﻓﺘﺎده‪ .‬در ﺿﻤﻦ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺟﺎي ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫اون ﻛﻪ ﺑﻲ ﺧﻮد ﺣﺮﻓﻲ ﻧﻤﻲ زﻧﻪ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻴﺪوﻧﻢ‪ ،‬اﻣﺎ آﺧﻪ ﻛﺠﺎ ﻣﻲ ﺧﻮاد ﺑﺮه؟ اﮔﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺶ ﭼﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﭼﺮﺧﻴﺪﻧﺪ و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺗﺸﺮ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻛﺠﺎ ﺑﻮدي؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ از ﻟﺤﻦ او ﻛﻤﻲ ﺟﺎ ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﺎي ﺑﺪي ﻧﺒﻮدم‪ ،‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺧﺎرج از ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﻢ دﺳﺘﮕﻴﺮم ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ دﻧﺒﺎل اوﻧﻬﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم و ﺑﺮاﺗﻮن دو ﺗﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﺰرگ آوردم‪ .‬ﻳﻜﻴﺶ ﺧﻮب و ﻳﻜﻴﺶ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪ‪...‬‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ اي در ﻫﻢ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻟﻄﻔﺎ اول ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺑﺖ رو ﺑﺪه‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮاﻫﺮ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺎرا را از اﻃﺎق ﺑﻴﺮون ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ آﻧﺠﺎ را ﺑﺎ ﺟﺎدوي ﺳﻜﻮت ﺟﺎدو ﻛﺮد‬
‫و ﭼﻨﺪ ﺟﺎدوي ﺿﺪ اﺳﺘﺮاق ﺳﻤﻊ را ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻗﺮار ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﺑﺮد‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺑﺎ‬
‫ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭘﻬﻨﻲ زد و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﮔﺮدن آوﻳﺰ را از ﺟﻴﺒﺶ در آورد‪ .‬اﻳﻦ ﻛﺎر‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ از ﺧﻮد ﺑﻲ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺑﺪوﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﻛﺲ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ زودﺗﺮ از دﻳﮕﺮي ﮔﺮدن آوﻳﺰ را‬
‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬رون ﺑﺎ ﺷﻮق و ذوق ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪:‬ﭼﻄﻮري ﭘﻴﺪاش ﻛﺮدي؟ ر‪.‬ا‪.‬ب ﻛﻲ ﺑﻮده؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﻳﻚ دوﺳﺖ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﻪ از ﻣﻦ ﻗﻮل ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻜﺴﺖ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ در‬
‫ﻣﻮردش ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻢ‪...‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬دﺳﺘﺒﻨﺪ رو ﻫﻢ اون ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮده ﺑﻮد؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ اﺧﻢ ﻛﺮد‪ ،‬ﻳﺎدش رﻓﺘﻪ ﺑﻮد در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ آن از ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺳﻮال ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ اﮔﺮ آن ﻧﻴﺰ ﻛﺎر ﺑﻮرﮔﻴﻦ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮدش اﻳﻦ را ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ ﻛﺎر اون ﻧﺒﻮده‪ ،‬روﺣﺶ ﻫﻢ از ﻣﺎﺟﺮا ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬راﺳﺘﺶ‬
‫اون از ﭼﻴﺰي ﺧﺒﺮدار ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ دﻳﮕﻪ دﻧﺒﺎل ﻧﺎﺑﻮدي ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﻧﺮه و اﻳﻦ ﻫﻤﻮن ﺧﺒﺮ ﺑﺪ ﻣﻨﻪ‪...‬‬
‫‪113‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﻳﻦ ﺣﺮف او ﻟﺒﺨﻨﺪﻫﺎ را ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻧﺸﺎن ﺧﺸﻜﺎﻧﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﺎدﺗﻮﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﺴﻤﺘﻲ از روﺣﺶ‬
‫رو درون ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ ﺑﮕﺬاره؟‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺣﻖ داﺷﺘﻢ‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز اون ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ‪...‬ﺑﻠﻜﻪ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدﻧﺶ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ‪...‬‬
‫و وﻗﺘﻲ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺣﻴﺮت و ﺗﺮس ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ اداﻣﻪ داد‪:‬آﺧﺮﻳﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز اون ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﺸﻪ‪...‬‬
‫***‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺣﺮﻓﻬﺎي ﺟﻴﻤﺰ ﻫﻤﻪ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺤﺚ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻛﻪ آﻳﺎ راﻫﻲ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي وﺟﻮد دارد‬
‫ﻳﺎ ﻧﻪ‪ .‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎرﻫﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ راﻫﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اﻣﺎ دﻳﮕﺮان ﻗﺎﻧﻊ ﻧﻤﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬درك اﻳﻦ‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺗﻼﺷﺸﺎن ﺑﻲ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﻮده اﺳﺖ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺟﻴﻤﺰ دﻳﮕﺮان ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻛﻨﺎر ﻣﻲ‬
‫آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﻲ از آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻃﺮح ﻫﺎي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻣﻲ دادﻧﺪ ﻛﻪ ﻃﺮح رون ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬او ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﻪ‬
‫ﻣﺤﻞ ﮔﻮي ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺟﺎﻳﺶ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻜﺸﻨﺪ و ﺑﻌﺪ وﻗﺘﻲ او ﺟﺎدو ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﺟﺎدوﻫﺎي او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﮔﻮي ﻣﻨﺤﺮف ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﻃﺮح ﺑﺎ آﻧﻜﻪ از ﻧﻈﺮ ﺗﺌﻮري ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺮا ﺑﻮد در ﻋﻤﻞ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺴﺌﻮل ﮔﺰارش دادن ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﻌﺪ از دﻗﺎﻳﻘﻲ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻲ ﮔﻪ ﻳﻚ راه ﻫﺴﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮ ﭼﻲ اﺻﺮار ﻛﺮدم‪ ،‬ﮔﻔﺖ ﺑﻪ زﻣﺎﻧﺶ ﺧﻮدﺗﻮن ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﺪ‪...‬‬
‫ﻓﺮد ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﺣﻤﻘﺎﻧﺴﺖ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ اون ﮔﻮي ﻟﻌﻨﺘﻲ ﻧﺎﺑﻮد ﺑﺸﻪ ﺑﻬﺘﺮه‪...‬‬
‫ﻟﺤﻦ او ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ راﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻛﺮد‪ .‬او در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﺸﺖ ﻋﻈﻴﻤﺶ را ﺑﻪ ﻣﻴﺰ ﻣﻲ ﻛﻮﺑﻴﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺮاﻗﺐ ﺣﺮف زدﻧﺖ‬
‫ﺑﺎش‪...‬‬
‫ﻓﺮد وﺟﺮج ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺟﻮاب او راﺑﺪﻫﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ دﻋﻮا ﺧﺎﺗﻤﻪ داد و ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺣﺘﻤﺎ دﻟﻴﻠﻲ داره‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮدﻣﻮن رازش رو ﻛﺸﻒ ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور آدم ﻋﺠﻴﺒﻪ‪...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻨﻈﻮرش ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻮده‪...‬‬

‫‪114‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫دﻳﮕﺮان ﻧﻴﺰ ﺣﺮﻓﻬﺎي او را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺧﺘﻢ ﺟﻠﺴﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮدي اﻋﻼم ﺷﺪ ‪.‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن رﻓﺖ‬
‫وﮔﻔﺖ‪ :‬ﺣﺎل زﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ اﺳﺘﺎد دﻧﻴﺎ ﭼﻄﻮره؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺻﻮرﺗﺶ ﮔﻞ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب و ﺳﺮ ﺣﺎل‪...‬‬
‫ ﺑﺮات ﻳﻚ ﺟﺎدو ﭘﻴﺪا ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﺑﻪ دردت ﻣﻲ ﺧﻮره‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎت رو ﻛﺎﻣﻼ ﺻﺎف و ﻧﺮم ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و اﺛﺮش دو‬‫ﺳﻪ روزي ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻪ‪ .‬ﺗﺎزه ﻫﻴﭻ ﺿﺮري ﻫﻢ ﻧﺪاره‪...‬ﻣﻲ ﺧﻮاي اﺟﺮاش ﻛﻨﻢ؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ دودﻟﻲ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮد و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺟﺎدوي اﺑﺪاﻋﻴﺶ را روي او اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻮﻫﺎي او‬
‫ﺻﺎف و ﺑﺮاق ﺷﺪ ﺑﻪ ﻃﻮري ﻛﻪ ﻫﻤﻪ از ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدن دﺳﺖ ﻛﺸﻴﺪن و ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻮﻫﺎي ﺻﺎف ﺑﻪ ﻃﺮزي‬
‫ﺑﺎورﻧﻜﺮدي او را ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮري ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺤﻈﻪ اي دﺳﺖ و ﭘﺎﻳﺶ را ﮔﻢ ﻛﺮد و ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻣﻲ‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﺳﺮخ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﻪ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺧﻮش ﺣﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪...‬اﻳﻦ ﺟﺎدو ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ ،‬ﻃﺮز‬
‫اﺟﺮاش رو ﺑﺮام ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ دي؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻗﻮرت داد و ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ اﻳﻦ ورق ﻧﻮﺷﺘﻢ‪ ،‬ﻃﺮز اﺟﺮاش آﺳﻮﻧﻪ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻗﺮﻣﺰ ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﻛﺎﻏﺬ را از او ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ آن ﺷﺐ در اﻃﺎﻗﺶ ﺷﺒﻲ ﺳﺨﺖ را ﻣﻲ‬
‫ﮔﺬراﻧﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﻬﺮه زﻳﺒﺎ و ﺟﺬاب ﻫﺮﻣﻴﻮن از ﻣﻘﺎﺑﻞ دﻳﺪﮔﺎﻧﺶ دور ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص وﻗﺘﻲ ﻛﻪ آن ﻟﺒﺨﻨﺪ‬
‫ﺷﻴﺮﻳﻦ و ﺧﻮاﺳﺘﻨﻲ را زده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﭼﻪ ﻛﺎر ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد؟ او از ﺻﻤﻴﻢ ﻗﻠﺐ ﻫﺮﻣﻴﻮن را دوﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬وﻟﻲ ﺗﺎزه آن‬
‫زﻣﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﭼﻘﺪر اﺣﺴﺎﺳﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او ﻗﻮي اﺳﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﭼﺮا ﻧﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ از ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ورودش ﺑﻪ‬
‫ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ او ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺑﻘﻴﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻲ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ آﻳﺎ ﺷﺠﺎﻋﺖ اﻳﻦ را داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ او اﻇﻬﺎر ﻋﻼﻗﻪ ﻛﻨﺪ؟ او ﻗﺒﻼ ﺿﺮﺑﻪ‬
‫ﺳﺨﺘﻲ را از ﺟﺎﻧﺐ رون ﺧﻮرده ﺑﻮد و ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد دﻳﮕﺮ ﻧﺨﻮاﻫﺪ دﻟﺶ را ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺒﻨﺪد‪ .‬اي ﻛﺎش ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫راﻫﻨﻤﺎﻳﻴﺶ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺳﻮروس ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺪون ﺷﻚ اﮔﺮ ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ زﻧﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ راه ﺣﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ را ﭘﻴﺶ ﭘﺎﻳﺶ ﺑﮕﺬارﻧﺪ‪ .‬واﻗﻌﺎ از ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ و ﻛﻤﻚ ﺑﮕﻴﺮد؟‬
‫ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﺶ ﺷﺨﺺ ﻧﺒﻮد ﺑﻠﻜﻪ ﺷﻲء ﺑﻮد‪...‬‬

‫‪115‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻣﮕﺮ ﻏﻴﺮ از اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻪ از داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻈﻬﺮ ﻋﺸﻖ ﻧﺎم ﺑﺮده و او را ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻃﺮﻓﺪار ﻋﺸﻖ ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪ ،‬در ﻛﻨﺎر ﺷﻤﻌﺪاﻧﻲ اﻳﺴﺘﺎد و آن را ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫دري ﺑﺎز ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻃﺎﻗﻲ راه داﺷﺖ ﻛﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور در آن ﺑﻮد‪ .‬آرام ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﺑﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﭘﺮﻓﺴﻮر‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ آراﻣﺶ و وﻗﺎر ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اوه‪،‬ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻮﻳﻲ‪ ...‬ﭼﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ وﻗﺖ ﺷﺐ ﻳﺎد ﻣﻦ‬
‫ﺧﺮﻓﺖ اﻓﺘﺎدي؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﺗﺎﻣﻞ ﻛﺮد ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮﺿﻴﺢ دادﻧﺶ ﺳﺨﺘﻪ‪ ،‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ از ﻛﺠﺎ ﺷﺮوع ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻣﺮوزه‪...‬‬‫ ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ‪...‬‬‫ اﮔﺮ ﺑﺨﻮاي ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ذﻫﻦ روﺑﻲ از زﺣﻤﺖ ﺣﺮف زدن ﻧﺠﺎﺗﺖ ﺑﺪم ‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺧﻴﺎﻟﻲ راﺣﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬آره‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮه ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻴﻢ ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻌﺪ از دﻳﺪن ﺧﻮاب وﻟﺪﻣﻮرت از ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد ذﻫﻨﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد؛ اﺻﻼ ﻳﺎدش ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ و‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ درﺧﺸﺎن ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻚ ﻣﺸﻜﻞ دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﻲ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺟﻮاب ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺧﻮﻧﺴﺮدﻳﺶ را ﺣﻔﻆ ﻛﻨﺪ و داﻣﺒﻠﺪور اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺗﻨﻬﺎ راه ﺣﻞ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ اون رو ﺑﻴﺎن ﻛﻨﻲ‪ ...‬ﺟﻴﻤﺰ‪،‬‬
‫ﻋﺸﻖ اﮔﺮ ﭘﻨﻬﺎن ﺑﻤﻮﻧﻪ ذﻫﻦ و ﺟﺴﻤﺖ رو ﺑﻴﻤﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ ﻧﺘﺮس‪ ،‬اﮔﺮ از ﺑﻴﺎن ﻋﺸﻘﺖ ﺑﺘﺮﺳﻲ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺷﻜﺴﺖ زﻧﺪﮔﻴﺖ رو ﺧﻮردي‪ ...‬و ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ راه ﺷﻜﺴﺖ ﺗﺮﺳﻬﺎت ﻫﻢ‪،‬‬‫رو در رو ﺷﺪن ﺑﺎ اوﻧﻬﺎﺳﺖ‪...‬‬

‫‪116‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺧﻨﺪان و ﻣﻬﺮﺑﺎن ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺣﺴﺮت اﻳﻦ را ﺧﻮرد ﻛﻪ ﭼﺮا او را در زﻣﺎن ﺣﻴﺎﺗﺶ‬
‫ﻧﺪﻳﺪه‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﻛﻪ ﮔﻮﻳﺎ ذﻫﻦ او را ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬دﻳﺪي ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬زﻳﺎد ﻫﻢ دﻳﺪي‪...‬‬
‫وﺑﻌﺪ از اﻳﻦ اﺷﺎره ﻣﺒﻬﻢ و ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﺑﭙﺮﺳﺪ او را از اﻃﺎق ﺑﻴﺮون ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪117‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﻳﻜﻢ‬
‫ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﺟﺬاﺑﺘﺮ از ﻫﺮ زﻣﺎن دﻳﮕﺮي ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮﻫﺎي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺮﺗﺒﺶ را ﺑﺎ ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺗﺮ از ﻫﺮ زﻣﺎن دﻳﮕﺮي‬
‫ﺷﺎﻧﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺎ دﻗﺖ ﺧﺎﺻﻲ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮده و ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد و ﻋﻄﺮي ﻣﻼﻳﻢ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﻮد زده ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن‬
‫ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي رﻧﮕﺶ در ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎ و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي ﻳﻚ دﺳﺖ ﻣﺸﻜﻲ اش ﺑﻪ او ﺟﺬﺑﻪ اي ﺧﺎص داده ﺑﻮد‪ .‬زﻳﺒﺎﻳﻲ و‬
‫ﺧﻮش ﺑﺮﺧﻮردي او ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ ﺷﻴﻔﺘﻪ او ﺷﻮﻧﺪ و اﻣﻴﺪوار ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻨﻬﺎ آن روز ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻛﺎرش‬
‫ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و زودﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ‪ .‬اﻣﻴﺪوار ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﺑﻘﻴﻪ از‬
‫ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻓﺮﺻﺖ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺼﻴﺒﺶ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎ ورود ﺟﻴﻨﻲ و دراﻛﻮ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اﻣﻴﺪ او ﺑﻪ ﻳﺎس‬
‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﻇﺮف ﻛﻤﺘﺮ از ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ آﻧﺠﺎ ﭘﺮ از اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد؛ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا ﻫﻤﻪ آن روز ﺳﺤﺮ‬
‫ﺧﻴﺰ ﺷﺪه اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎه ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺷﻜﻠﻲ ﺑﺮازﻧﺪه ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺟﻤﻊ ﻛﺮده ﺑﻮد و زﻳﺒﺎﻳﺶ دو ﭼﻨﺪان ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬او ﻧﻴﺰ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻼﻗﻲ ﻛﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪي زد ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﻟﻴﻮان ﺷﻴﺮش را ﻣﺤﻜﻢ روي‬
‫ﻣﻴﺰ ﺑﮕﺬارد‪ .‬ﺧﻮش ﺑﺨﺘﺎﻧﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻧﺸﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬زﻳﺮا او ﻣﺸﻐﻮل ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻔﺴﻲ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﻛﻤﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﺑﻲ ﻣﻴﻠﻲ ﺑﺎ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ اش ور رﻓﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﭼﻴﺰي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺧﻮﻧﺶ ﺑﻪ ﺟﻮش ﺑﻴﺎﻳﺪ و آن ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه ﻓﺮد ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ ﻛﻤﻲ ﭼﻮﺑﺶ را از ﺟﻴﺒﺶ ﺑﻴﺮون آورده‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮ اﻋﻤﺎﻟﺶ ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ‪.‬‬
‫او ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻃﻮر دﺳﺖ و ﭘﺎﻳﺶ را ﮔﻢ ﻣﻲ ﻛﺮد و دﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻣﻲ زد‪ .‬وﻗﺘﻲ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻓﺮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﮕﺎه او ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر دار ﻧﻴﺴﺖ و او ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﻮاﻫﺮش ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻟﺒﺎﺳﻲ ﻗﺮﻣﺰ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد و‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺟﻴﻨﻲ دﺧﺘﺮ ﺟﺬاب و ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ اي ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎ آن ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻟﻘﻜﻬﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻌﻲ‬
‫ﻛﺮد ﺑﺎ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدن ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي داﻣﺒﻠﺪور زﻣﺎن را ﺑﮕﺬراﻧﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻻزم ﺑﻮد ﺑﻜﻨﺪ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ‬
‫ﺧﻠﻮت ﺑﺒﺮد و ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺎ او در ﻣﻴﺎن ﺑﮕﺬارد و ﺑﺪون ﺷﻚ اﻃﺎق ﺧﻮدش ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪118‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪن اﻓﺮاد از دور ﻣﻴﺰ ﻏﺬا ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن رﺳﺎﻧﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺎﻫﺎت ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫و وﻗﺘﻲ دﻳﺪ ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻴﺎل ﻧﺪارد آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﻨﺪ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺗﻨﻬﺎ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ ﺣﺘﻤﺎ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ و او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻃﺎق ﺧﻮدش ﺑﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ او را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬زﻳﺮا ﺑﻌﺪ از‬
‫ﻋﻀﻮﻳﺖ ﺟﻴﻤﺰ در ﻣﺤﻔﻞ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑﻪ آن اﻃﺎق ﭘﺎ ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﻼﻗﻪ ﺷﺪﻳﺪش ﺑﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي از آﻧﻬﺎ را روي اﻃﺎﻗﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺖ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ در ﻣﺤﻔﻞ ﻗﺪرت ﻋﺒﻮر از آﻧﻬﺎ را‬
‫ﻧﺪارد‪ .‬زﻳﺮا ﺗﺒﺤﺮ ﺟﻴﻤﺰ در زﻣﻴﻨﻪ ﺟﺎدوﻫﺎ ي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ اﺛﺒﺎت ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از ﻋﺒﻮر از ﭼﻬﺎر ﭼﻮب در‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ دﺳﺖ او را‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﮔﺮﻓﺘﻦ دﺳﺖ ﻣﻦ و اﺟﺎزه ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ وارد اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺸﻲ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد ﻫﻨﮕﺎم ﻋﺒﻮر از ﭼﻬﺎر ﭼﻮب در اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد آن را ﻻﻳﻪ اي‬
‫از ﻫﻮاي داغ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه اﺳﺖ ‪.‬وﻗﺘﻲ وارد ﺷﺪﻧﺪ ﺟﻴﻤﺰ در را ﺑﺴﺖ و ﺟﺎدوﻳﻲ را روي آن اﺟﺮا ﻛﺮد‪ ،‬و وﻗﺘﻲ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻣﺘﻌﺠﺐ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن را دﻳﺪ ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺟﺎدوي ﺿﺪ اﺳﺘﺮاق ﺳﻤﻊ‪...‬‬
‫ﻗﺒﻞ ازآﻧﻜﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺘﻮاﻧﺪ راﺟﻊ ﺑﻪ آن ﺟﺎدو ﺳﻮال ﻛﻨﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ از‬
‫ﻛﺠﺎ ﺷﺮوع ﻛﻨﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﺪﺗﻬﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﻮﺟﻮد اوﻣﺪن ﭼﻴﺰي در دروﻧﻢ ﺷﺪم‪ .‬درك ﻛﺮدﻧﺶ اواﻳﻞ ﺑﺮام ﺳﺨﺖ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ دﻳﺸﺐ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﻢ اون اﺣﺴﺎس رو درﺳﺖ درك ﻛﻨﻢ ﺷﻜﺴﺖ و ﻣﻦ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ اون رو‬
‫ﺑﺎ ﺗﻤﻮم وﺟﻮدم ﺑﻔﻬﻤﻢ‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻲ دﻳﺸﺐ ﭼﻘﺪر ﺑﺮام ﺳﺨﺖ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬اون اﺣﺴﺎس ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ راﺣﺘﻢ ﻧﻤﻲ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪،‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ درﻛﺶ ﻛﺮده ﺑﻮدم ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺳﺮﻛﻮﺑﺶ ﻛﻨﻢ‪،‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻫﺴﺖ اﻣﺎ‪...‬‬
‫او ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ و ﺳﻜﻮﺗﺶ ﻛﻢ ﻛﻢ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻤﻲ ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﺣﺪﺳﺶ درﺳﺖ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬او ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﺎن اﺣﺴﺎس را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ داﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ دﺧﺘﺮﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻ اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﺣﺴﺎﺳﺖ و ﻋﻮاﻃﻒ را‬
‫ﺑﻴﺎن ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬وﻟﻲ آﻧﻬﺎ در ﺻﻮرت ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﺧﻮد را ﺑﻴﺎن ﻛﻨﺪ و ﻳﺎ ﺣﺘﻲ‬
‫ﺑﻌﻀﻲ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ‪ ،‬اﮔﺮ ﻃﺮف اﺣﺴﺎﺳﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺧﻮد آن اﺣﺴﺎس را درﻃﺮف ﺧﻮد ﺑﻮﺟﻮد ﻣﻲ‬
‫‪119‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫آورﻧﺪ؛ و ﺑﺪون ﺷﻚ ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎري ﻓﻘﻂ از دﺳﺖ دﺧﺘﺮان ﺑﺮ ﻣﻲ آﻳﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﺜﻞ ﻛﻮره داغ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺻﺪاﻳﺶ ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ اﺿﻄﺮاب ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬ﭼﻪ ﻛﻤﻜﻲ از دﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺮ ﻣﻴﺎد‪...‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﮕﺮاﻧﻴﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮد ﻛﻪ ﻟﺮزش ﺻﺪاﻳﺶ او را ﻟﻮ ﻧﺪاده ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻘﺪري در ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎل و روز او ﻧﺸﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ اوﺧﻮدش ﺟﻴﻤﺰ را ﺑﻪ اداﻣﻪ ﺻﺤﺒﺖ دﻋﻮت ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬راﺣﺖ ﺗﺮﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺰﻧﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ از اوﻧﻜﻪ ﺑﺘﻮﻧﻲ ﺣﺘﻲ ﻓﻜﺮش رو ﺑﻜﻨﻲ ﺗﻮ رو‬
‫دوﺳﺖ دارم‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ازدواج ﺑﻜﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ اﻓﺰود ‪:‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻲ و ﺑﻌﺪ ﺟﻮاب ﻣﻦ رو‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎره دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را روي ﻟﺐ او ﮔﺬاﺷﺖ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آراﻣﻲ آن را ﭘﺎﻳﻦ آورد و‬
‫ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺟﺎي اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ اﺑﺘﺪا ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ‪ ،‬اﻣﺎ وﻗﺘﻲ ﮔﺮﻣﻲ و ﺣﺮات ﻟﺒﺎن او را اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﭼﻨﺎن ﻏﺮق‬
‫آراﻣﺶ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻗﺒﻼ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪...‬‬
‫***‬
‫ﺟﻴﻤﺰ وﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺪﻧﻬﺎي ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺷﺎن زﻳﺮ ﻣﻠﺤﻔﻪ ﺗﺨﺖ ﺟﻴﻤﺰ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در آﻏﻮش ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن زﻳﺒﺎي ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺟﻮاﺑﺖ رو ﮔﺮﻓﺘﻲ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻮﺳﻪ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲ زد ﮔﻔﺖ‪:‬ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﻜﻞ ﻣﻤﻜﻦ‪ .‬ﻛﻲ اﻋﻼم‬
‫ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﻧﺎﻣﺰد ﻛﺮدﻳﻢ و ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﻢ ازدواج ﻛﻨﻴﻢ؟‬
‫ اﻳﻦ ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﺧﻮدﺗﻪ‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﻗﺒﻮل ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﻳﻢ ﭘﺎﻳﻴﻦ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﺑﻬﺘﺮ از ﻫﺮ زﻣﺎن دﻳﮕﻪ اﻳﻪ‪...‬‬
‫ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺸﺎن را ﭘﻮﺷﻴﺪﻧﺪ و دﺳﺖ در دﺳﺖ ﻫﻢ از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ‪.‬ﺟﻴﻤﺰ از ﻫﻤﻪ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﻛﻪ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ و ﻛﻤﺘﺮ از ده دﻗﻴﻘﻪ ﻫﺮ ﻛﺲ ﻛﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻫﺎي آﻧﺠﺎ را اﺷﻐﺎل ﻛﺮده‬

‫‪120‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻮد ‪.‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ دﺳﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﺮ دو ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺮوز ﻳﻚ ﺧﺒﺮ ﺧﻮب دارم‪ ،‬ﻣﻦ و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻣﺮوز رﺳﻤﺎ ﻧﺎﻣﺰد ﻛﺮدﻳﻢ و ﻗﺼﺪ دارﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﺰودي ازدواج ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮپ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ را ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺧﻮش ﺣﺎﻟﻲ ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﺒﺮﻳﻚ ﮔﻔﺘﻨﺪ و ﺑﻌﺪ از آﻧﻬﺎ ﻧﻮﺑﺖ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﺒﺮﻳﻚ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺷﺎد ﺑﻮد و ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ از ﻫﻤﻪ روﻳﺎروﻳﻲ ﻫﺮﻣﻴﻮن و رون ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺧﻴﺮه ﺷﺪﻧﺪ؛ ﻫﻤﻪ‬
‫ﺳﻜﻮت ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻣﻲ اﻓﺘﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻫﺮ دو ﻟﺒﺨﻨﺪ زدﻧﺪ و ﻣﺜﻞ دو ﺧﻮاﻫﺮ و‬
‫ﺑﺮادر ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را در آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮاﻫﺮ و ﺑﺮادري ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ‬
‫ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺣﺮف ﻫﻢ ﻧﺰده اﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ دﻟﻴﻠﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻲ ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮد‬
‫ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻛﻤﻲ اﺣﺴﺎﺳﺎت آدﻣﻬﺎ را ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻣﻴﻜﺮد او را ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬آن روز ﺑﺪون ﺷﻚ‬
‫ﺷﺎدﺗﺮﻳﻦ روز ﻣﺤﻔﻞ از زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ وارد آن ﺷﺪه ﺑﻮد‪...‬‬
‫***‬
‫ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﺟﻴﻤﺰ زودﺗﺮ از ﻫﺮﻣﻴﻮن از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪ‪ .‬او ﺑﻪ اﻃﺎق ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻘﻞ ﻣﻜﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮا اﻃﺎق او‬
‫ﻫﻢ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد ﻫﻢ اﻳﻨﻜﻪ در آن‪ ،‬از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﻛﻪ ﺧﻮد ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد‪.‬ﻛﻤﻲ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻴﻦ ﻛﺶ‬
‫داد و ﺳﭙﺲ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻟﻴﻮان آﺑﺶ را از روي ﻣﻴﺰ ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﺑﺮداﺷﺖ و ﻻﺟﺮﻋﻪ ﺳﺮ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ آن را ﺳﺮ‬
‫ﺟﺎﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬دﻓﺘﺮ ﺧﺎﻃﺮات ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺗﻮﺟﻬﺶ را ﺟﻠﺐ ﻛﺮد‪ .‬او ﻫﻤﻴﺸﻪ آدم ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ‬
‫دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻃﺮف آن رﻓﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ زود ﺑﺮ آن ﺣﺲ ﻏﻠﺒﻪ ﻛﺮد و دﺳﺘﺶ را ﭘﺲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺻﺪاﻳﻲ او را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد ﻛﻪ‬
‫ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﺨﻮﻧﻴﺶ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و او اداﻣﻪ داد‪ :‬ﭼﻴﺰ ﺧﺎﺻﻲ ﺑﺮاي ﻣﺨﻔﻲ ﻛﺎري ﺗﻮش ﻧﺪارم‪ ،‬اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻴﻪ ﻛﻪ ﺗﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺑﺮام اﻓﺘﺎده‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺧﻮد را روي ﺗﺨﺖ رﻫﺎ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن دﻓﺘﺮ را ﻛﻤﻲ ورق زد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺎس ﺧﻮاﺑﺶ را ﻋﻮض‬
‫ﻛﺮد و از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬اوﻟﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮه او ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ او ﭼﻄﻮر ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪:‬‬

‫‪121‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫آﺧﺮﻫﺎي ﺳﺎل ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻣﻦ در ﺳﺎل دوم اﺳﺖ اﺗﻔﺎﻗﺎت وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ اﻣﺴﺎل در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رخ داد ﻛﻪ ﺑﺎ‬
‫ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻫﺮي و اﻟﺒﺘﻪ ﻛﻤﻲ ﻫﻢ ﻛﻤﻚ ﺧﻮدم‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻴﺮ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬اﻣﺴﺎل درب ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻫﻴﻮﻻي‬
‫درون آن آزاد ﮔﺸﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻳﻜﻲ از ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎن ﺑﻮدم‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﭼﻮن ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮدم ﺑﺎ ﭼﻪ ﺟﺎﻧﻮري ﻃﺮف‬
‫ﻫﺴﺘﻢ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﺑﺮدم‪ .‬ﻫﻴﻮﻻي ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﻳﻚ ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ از ﺟﺎ ﺟﺴﺖ ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ او ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ ﻳﻜﻲ از ﺳﻴﺎﻫﺘﺮﻳﻦ و ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﺘﺮﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮدات دﻧﻴﺎي‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ اداﻣﻪ ﺧﺎﻃﺮه را ﺧﻮاﻧﺪ‪:‬‬

‫ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺳﺮي اﻃﻼﻋﺎت ﻓﻬﻤﻴﺪم ﺑﺎ ﭼﻪ ﺟﺎﻧﻮري ﻃﺮف ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ .‬اوﻟﻴﻦ آن اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﻘﻂ‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻳﻚ ﻣﺎر زﺑﺎن ﺑﻮد ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي آن را ﺑﺸﻨﻮد‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺧﻮاﻧﺪن اﻳﻦ ﺗﻜﻪ ﺷﮕﻔﺖ زده ﺗﺮ از ﻫﺮ زﻣﺎن دﻳﮕﺮي ﺷﺪ‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﭘﺎﺗﺮ ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ او و وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺎرزﺑﺎن ﺑﻮده؟‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ اداﻣﻪ آن را ﺧﻮاﻧﺪ‪:‬‬

‫دوﻣﻴﻦ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮر ﺷﻚ ﻛﻨﻢ‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﺻﺪاي آن را از درون دﻳﻮار‬
‫ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪ و از درون دﻳﻮار ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺠﺮاﻫﺎي ﻓﺎﺿﻼب ﻣﻲ ﮔﺬرد‪ ،‬ﻛﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎرﻫﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ از درون آﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﮕﺬرﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺟﻮر در ﻧﻤﻲ آﻣﺪ‪ .‬آن ﻫﻢ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﺮا ﻫﻤﻪ ﺧﺸﻚ ﺷﺪه اﻧﺪ و اﻳﻦ ﻛﻪ ﭼﻪ‬
‫ﻧﻮع ﻣﺎري ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎري ﻛﻨﺪ؛ و آن وﻗﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻫﻴﭻ ﻛﺪام از ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎن ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫ﻧﮕﺎه ﻧﻜﺮده اﻧﺪ و ﺑﺪون ﺷﻚ ﻫﻴﻮﻻ ﻳﻚ ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻛﺎﻏﺬي را ﻛﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ آن ﺑﻮد و ﻗﺒﻞ ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻣﻦ در دﺳﺘﻢ ﺑﻮد را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻳﻚ ﺳﺮي اﻃﻼﻋﺎت‪ ،‬ﻛﻪ ﺧﻮد داﺷﺖ در ﺗﺎﻻر اﺳﺮار را ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ ﻳﻚ ﻣﺎرزﺑﺎن ﺑﺎز ﻣﻲ ﺷﺪ را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد و ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﺑﺎﺳﻴﺎﻳﺴﻚ را ﺑﻜﺸﺪ و در آن را ﺑﺒﻨﺪد‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم‬
‫ﺗﺎم رﻳﺪل‪ ،‬ﻛﻪ ﻫﻤﺎن اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از دﻓﺘﺮﭼﻪ ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ آن را ﺑﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد و اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ‬
‫ﻓﻜﺮ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺧﺎﻃﺮاﺗﻢ اﻓﺘﺎدم ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن اوﻟﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮه را ﺗﻤﺎم ﻛﺮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ورق زد و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن ﺑﻘﻴﻪ ﺧﺎﻃﺮات ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻨﺎن ﻏﺮق‬
‫آﻧﻬﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﺬر زﻣﺎن ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮات ﺳﺎل ﭘﻨﺠﻢ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ‬

‫‪122‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺳﺎﻋﺘﻬﺎﺳﺖ از وﻗﺖ ﻧﺎﻫﺎر ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ .‬اﻛﻨﻮن وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﺮﻣﻴﻮن از ﺗﺮﺳﻬﺎ و اﺿﻄﺮاﺑﻬﺎﻳﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در‬
‫ﻳﻜﻲ از ﺧﺎﻃﺮات ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪:‬‬

‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﺪرﺳﻪ را ﺑﺮاي ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ واﻟﺪﻳﻨﻢ ﺗﺮك ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻣﺪﻳﺮ ﻣﻦ را اﺣﻀﺎر ﻛﺮد‪ .‬وﻗﺘﻲ وارد دﻓﺘﺮش‬
‫ﺷﺪم ﺑﺴﻴﺎر ﻧﺎراﺣﺖ و ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ‪ :‬ازﺗﻮن ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﻛﺎري ﺑﺮام اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻳﺪ‬
‫دوﺷﻴﺰه ﮔﺮﻧﺠﺮ‪...‬‬
‫او ﺑﻪ ﻗﺪري ﺑﺎ ﺻﺮاﺣﺖ ﺣﺮف زده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻮل ﻛﻨﻢ‪ ،‬او اداﻣﻪ داد وﮔﻔﺖ ‪:‬درﻣﻮرد‬
‫ﻫﺮي ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻦ ﺧﻮدﻣﺎن ﺑﻤﻮﻧﻪ‪ .‬ﺣﺘﻤﺎ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﻤﺎ و آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ درﻣﻮرد‬
‫زﺧﻤﺶ ﭼﻪ ﻧﻈﺮي دارم‪ ...‬اﻳﺸﻮن ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ اﻳﻦ زﺧﻢ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت راﺑﻄﻪ اي ذﻫﻨﻲ ﺑﺮﻗﺮار ﻛﺮدن‪ .‬ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز‬
‫ﻫﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ وارد ﻣﻐﺰ او ﻣﻲ ﺷﺪ و اﻣﺮوز ﻧﻴﺰ ﻳﻜﻲ از ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺗﺮﻳﻦ ﺣﻤﻼت ﺧﻮدش رو ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻪ اون‬
‫اﻧﺠﺎم داد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﭘﻲ ﻣﻲ ﺑﺮه و ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ از اون ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺧﻮد ﻫﺮي‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻪ و وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﺎﻣﻼ در اﻳﻦ ﻛﺎر ﺗﻮاﻧﺎﺳﺖ‪ .‬ﺗﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﻴﭻ ﻛﺪام اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻫﺎ رو ﺑﺎ ﻫﺮي در ﻣﻴﺎن‬
‫ﺑﮕﺬاري‪ ،‬اﻣﺎ ﺳﻌﻲ ﻛﻦ اون رو در ﻣﺤﻞ اﻣﻦ ﻣﺤﻔﻞ ﻧﮕﻪ داري‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪي‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﭼﺸﺎﻧﺶ را از دﻓﺘﺮﭼﻪ ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت راﺑﻄﻪ ذﻫﻨﻲ داﺷﺖ‪ ،‬درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ داﺷﺖ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ ﻣﺎر زﺑﺎن ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دﻓﺘﺮﭼﻪ را ﺑﺴﺖ و ﻣﺤﻜﻢ روي ﻣﻴﺰ ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺘﺶ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻗﻄﻌﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ﭘﺎزﻟﻲ ﻛﻪ او را ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ وا داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﻜﺠﺎ در ﻛﻨﺎر ﻫﻢ ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ ‪ .‬ﻣﮕﺮ اﻳﻦ‬
‫ﮔﻮﻧﻪ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﻣﺤﻞ ﻧﺒﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﻫﺮي در ﺣﻮﻣﻪ ﺷﻬﺮ ﻟﻨﺪن ﺑﻮده و ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ ﻧﻴﺰ او را در اﻃﺮاف ﺷﻬﺮ ﻟﻨﺪن ﭘﻴﺪا‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ؟ ﻣﮕﺮ ﻏﻴﺮ از اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ ﻣﺎرزﺑﺎن ﺑﻮدﻧﺪ؟ و ﻣﻬﻤﺘﺮ از ﻫﻤﻪ‪ ،‬ﻣﮕﺮ ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ذﻫﻦ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت راه ﭘﻴﺪا ﻧﻤﻲ ﻛﺮدﻧﺪ؟ اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻗﻄﻌﻪ اي از ﭘﺎزل را ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮه و در ﺟﺎي ﺧﻮد ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ راز آن‬
‫را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ آﺷﻜﺎر ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ را ﻛﻪ دﻳﺪ ﻛﻨﺎر ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬دراﻛﻮ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ او‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ آرام ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬ﺗﻮ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺎﺗﺮ اﺻﻴﻞ زاده ﺑﻮده و ﻳﺎ دو رﮔﻪ‪...‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب ﻫﻤﻪ ﻣﻲ دوﻧﻦ ﻛﻪ اون دورﮔﻪ ﺑﻮده‪...‬‬

‫‪123‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﻳﻦ ﺣﺮف او ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﻮد‪ .‬دﻳﮕﺮ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮاي او ﻫﻮﻳﺪا ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎل ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ‬
‫ﭼﺮا داﻣﺒﻠﺪور او را ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﭼﺮا ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻳﺮا ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ وﻟﺪﻣﻮرت راﺑﻜﺸﺪ‬
‫ﻧﻤﺮده ﺑﻮد‪...‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ زﻧﺪه ﺑﻮد‪...‬ﺧﻮد او ﻫﺮي ﺟﻴﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮد‪...‬‬

‫‪124‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و دوم‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺣﺘﻲ از ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﻢ ﻣﺼﻢ ﻣﺘﺮ و ﻗﻮﻳﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻛﺸﻒ ﻫﻮﻳﺘﺶ ﺷﺐ و روز ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ او‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻧﺪاﺷﺖ ﺗﺎ روز ﻣﻮﻋﻮد ﻫﻮﻳﺘﺶ را ﺑﺮ ﻣﻼ ﻛﻨﺪ‪ .‬او ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺒﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد و در روز آﺧﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را رو ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ از رازش ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻧﺸﻮد‪ .‬ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ زﻣﺎﻧﻲ ﻳﺎدﮔﻴﺮي ﺷﺎن‪ ،‬ﺑﺮاﻳﺶ ﭼﻨﺪ روز ﻃﻮل‬
‫ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ را در ﻳﻚ ﻳﺎ دوﺳﺎﻋﺖ ﻓﺮا ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ ‪ .‬ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﻮد‪ ،‬در اﻃﺎق ﻗﺪﻳﻤﻲ اش ﻛﻪ ﺑﺎ اﻧﻮع و‬
‫اﻗﺴﺎم ﺟﺎدوﻫﺎ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫دﻳﻮارﻫﺎ را ﺟﺎدو ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ آﺳﻴﺐ زﻳﺎدي ﻧﺒﻴﻨﻨﺪ و روي اﻃﺎق ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺑﺰرگ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي ﺟﺎدوي‬
‫ﺳﻜﻮت ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺟﺎدوي دﻳﮕﺮي را ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﻪ ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور‬
‫دوﺧﺖ‪ .‬در ﻣﺪت دو ﻣﺎﻫﻲ ﻛﻪ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت ﺟﺪي را ﺷﺮوع ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻗﺴﻤﺖ اﻋﻈﻢ ﻛﺘﺎب را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ و‬
‫ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ دﻳﮕﺮ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎن آن ﻛﺎر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ورد دﻳﮕﺮي در ﻛﺘﺎب ﺗﻮﺟﻬﺶ را ﺟﻠﺐ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻛﺘﺎب آن ﺟﺎدو‪ ،‬ﺟﺎدوي ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ اي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ اﺟﺮاﻳﺶ از اﺟﺮاي ﺗﻤﺎم ﺟﺎدوﻫﺎي ﻛﺘﺎب ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫آن ﺟﺎدو ﻫﻴﭻ دﻓﺎع ﻣﻮﺛﺮي ﻧﺪاﺷﺖ و ﻫﺮ وﻗﺖ ﻛﻪ آن ﺟﺎدو را ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮداﻧﺪي آن ﺟﺎدو ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ و ﻗﺪرت ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺣﺮﻳﻒ ﻣﻲ رﻓﺖ و او را ﺧﺴﺘﻪ ﻣﻲ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ورد ﺟﺎدو را ﺧﻮاﻧﺪ »آﻟﺮ ﻣﺎﻟﺘﻴﻦ‪.«1‬‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آدﻣﻚ ﻓﺮﺿﻲ اش ﮔﺮﻓﺖ و ﺣﺮﻛﺖ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻛﻪ در ﻛﺘﺎب ﺗﻮﺿﻴﺢ داده ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰي زﻳﺎد‪ ،‬ورد را در ذﻫﻨﺶ ﺗﻜﺮار ﻛﺮد و از اﻋﻤﺎق وﺟﻮدش ﺧﻮاﻫﺎن اﺟﺮاي آن ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫اﺧﮕﺮي ﺑﻨﻔﺶ رﻧﮓ از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﮔﺸﺖ‪ .‬ﺟﺎدو ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آدﻣﻚ رﻓﺖ و ﭘﺲ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ آن‪ ،‬آن را ﺑﻪ‬
‫آﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﺑﻪ آدﻣﻚ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ او ﻫﻤﺎن دﻓﻌﻪ اول ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺟﺎدو را اﺟﺮا‬
‫ﻛﻨﺪ؟‬

‫‪Aller Multin‬‬

‫‪125‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫دﻧﺒﺎل ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﺮاي ﺟﺎدو ﮔﺸﺖ اﻣﺎ ﭼﻮن ﭼﻴﺰي ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮد آن را ﺑﻪ ﻓﺮاﻣﻮﺷﻲ ﺳﭙﺮد و از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬از‬
‫آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ وي ﻣﺸﻐﻮل اﻧﺠﺎم ﻛﺎري ﺑﺮاي داﻣﺒﻠﺪور اﺳﺖ‪ ،‬دﻳﮕﺮان ﺑﻪ او اﺻﺮار ﻧﻤﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ دﻫﺪ ﻣﺸﻐﻮل ﭼﻪ ﻛﺎري اﺳﺖ‪ .‬روز اوﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻌﺪ از ﻛﺸﻒ ﻫﻮﻳﺘﺶ ﭘﻴﺶ داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺘﻪ ﺑﻮد او ﺑﺎ دﻳﺪن‬
‫ﭼﻬﺮه ﺟﻴﻤﺰ و ﺧﻮاﻧﺪ ذﻫﻨﺶ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻌﻨﻲ دار زده ﺑﻮد و ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ :‬ﺑﻌﺪا در اﻳﻦ ﺑﺎره ﺑﺎ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﻜﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫ﺑﺎ ﻛﻤﻲ اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ و روي ﻳﻜﻲ از ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻫﺎ وﻟﻮ ﺷﺪ ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﻲ‬
‫ﺟﻬﺖ ﻛﺴﺐ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻴﺸﺘﺮ در ﺑﺎره ﮔﻮﻳﻬﺎي ﺣﺎﻓﻈﻪ از ﻣﺤﻔﻞ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ اﻛﻨﻮن راز ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ را ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ‬
‫ﺑﺎ ﺗﻤﺎم اﻋﻀﺎء درﻣﻴﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﺳﺎرا ﺧﻮاﻫﺮ ﻛﻮﭼﻚ ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس ﻓﻠﭽﺮ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ وﻗﺖ‬
‫ﺑﻮد ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﻤﻲ داد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﻠﻲ دﻟﺶ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ آن روز ﻫﻤﺮاه ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬رون و ﮔﺎﺑﺮﻳﻞ ﺑﺮود‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ در اﺑﺘﺪا ﻛﺘﺎب را‬
‫ﺑﻪ اﺗﻤﺎم ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﺣﺪاﻗﻞ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻜﻨﺪ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺎﻧﺲ دور ﻛﺮدن وﻟﺪﻣﻮرت از ﺻﺤﻨﻪ ﻗﺪرت ﺑﺮاي‬
‫ﻣﺪت ﻣﺪﻳﺪي را ﺑﺮاي ﺧﻮدش اﻳﺠﺎد ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻫﻴﭻ ﻛﺪام راﻫﻲ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و داﻣﺒﻠﺪور ﻧﻴﺰ‬
‫ﭼﻴﺰي ﺑﺮوز ﻧﻤﻲ داد‪ .‬ﺣﺘﻲ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ دوﺑﺎره ﻣﺸﻐﻮل ﻛﺎر در وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ‬
‫آﻧﺠﺎ ﭼﻴﺰي ﺑﻴﺮون ﺑﻜﺸﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﻴﭻ ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺖ ﻛﻪ راﻫﻲ ﺳﺎده ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي وﺟﻮد دارد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺪام از ﻓﻜﺮﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻋﻤﻠﻲ‬
‫ﻧﺒﻮد ‪.‬ﺳﻜﻮت داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﺳﻜﻮﺗﻲ ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺟﻴﻤﺰ رﻓﺘﺎر او ﺧﻴﻠﻲ ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺌﻮﻻﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ‬
‫ﺗﻤﺎم ﻓﻜﺮ و ذﻛﺮﺷﺎن ﭘﻴﺪا ﻛﺮدن راﻫﻲ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاي آه و ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﻫﻤﺮاﻫﺎﻧﺶ او را ﺑﻪ ﺧﻮد‬
‫آورد‪ .‬آن ﻫﺎ از ﻓﺮط ﺧﺴﺘﮕﻲ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺧﻮدﺷﺎن را روي ﺻﻨﺪﻟﻴﻬﺎ ﻛﻮﺑﻴﺪﻧﺪ‪ .‬زﻳﺮ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﮔﺎﺑﺮﻳﻞ ﮔﻮد رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫و رون ﻧﻴﺰ ﺣﺎل و روز ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺷﻤﺎﻫﺎ ﭼﺘﻮن ﺷﺪه؟ ﻣﮕﻪ ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﺘﻮن ﭘﻴﺪا ﻛﺮدن ﻳﻚ‬
‫ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻧﺒﻮد؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺗﺸﺮ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻴﻤﺰ اون ﭘﻴﺮﻣﺮد زﻣﺎﻧﻲ رﺋﻴﺲ دﻓﺘﺮ ﺣﻔﺎﻇﺖ اﻃﻼﻋﺎت وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ ﻳﻚ ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮي‬
‫ﺧﻮﻧﺶ ﻫﻴﭻ ﺟﺎدوي ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻠﻲ ﻛﺎر ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻪ آﭘﺎرت ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﺮد و ﻧﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ از ﭘﻮرﺗﻜﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ‬
‫وﺳﺎﻳﻞ ﻣﺸﻨﮕﻲ و ﺟﺎرو ﻫﻢ در اون ﻣﻨﻄﻘﻪ از ﻛﺎر ﻣﻲ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺧﻮﻧﺶ رو ﺗﻮ ﻳﻚ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻲ آب و ﻋﻠﻒ و ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻜﻮﻧﻲ‬
‫‪126‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫درﺳﺖ ﻛﺮده‪ ،‬درﺳﺖ وﺳﻂ ﻳﻜﻲ از ﺑﻴﺎﺑﻮﻧﺎي آﻓﺮﻳﻘﺎ‪ .‬ﺳﺨﺘﻲ ﻛﺎر ﻫﻢ ﺑﻪ ﭘﻴﺎده روي ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻮاﻧﻌﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﺮ راه‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬از ﺗﻤﺎم اﺳﺘﻌﺪادﻫﺎﻣﻮن اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدﻳﻢ ﻛﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺑﻪ در ﺧﻮﻧﺶ ﺑﺮﺳﻴﻢ‪...‬‬
‫رون ﺑﺎ اﻧﺰﺟﺎر ﮔﻔﺖ ‪:‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺣﺎﻟﻤﻮن رو ﮔﺮﻓﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اون ﭘﻴﺮﻣﺮد اﺣﻤﻖ ﻳﻚ ﻛﻠﻤﻪ ﻫﻢ ﺣﺮف ﻧﺰد‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺑﺮ ﻟﺒﺶ آﻣﺪ و اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻣﺎ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ راه رو درﺳﺖ رﻓﺘﻴﻢ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻲ ﻫﺴﺖ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬
‫وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ راه ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻛﺴﻲ دﻳﮕﺮ رو ﺑﻠﺪن‪ ،‬اﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮا ﺟﺰء اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ رده‬
‫»ب« ﻣﺤﺼﻮب ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻪ ﻓﻮق ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻛﺮه اي را اﺣﻀﺎر ﻛﺮد و ﺑﺮاي ﺧﻮد و آﻧﻬﺎ ﺟﺎﻣﻬﺎﻳﻲ را ﭘﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﻛﺎر ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﻜﻨﻴﻢ و اون ﻫﻢ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪ ،‬ﻳﺎ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﭼﻴﺰي ﺑﺮوز ﺑﺪه و ﻳﺎ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﭼﻴﺰي ﺑﻔﻬﻤﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ اش را روي ﻣﻴﺰ ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم ﺑﻪ اﻃﺎﻗﻢ و ﻛﺎري ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﭙﺮده رو‬
‫ﺗﻤﻮم ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫***‬
‫ﺗﻤﺮﻳﻨﻬﺎي ﺷﺒﺎﻧﻪ روزي ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻧﺘﻴﺠﻪ داد و او ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻓﺮا ﮔﻴﺮد‪ .‬از اﻳﻦ‬
‫ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ در ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮد ﻧﻤﻲ ﮔﻨﺠﻴﺪ‪ .‬ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺑﻮد ﻛﻪ اﻧﮕﺎر دﻧﻴﺎ را ﺑﻪ او داده اﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‬
‫ﭼﻬﺮه اش ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺸﺎش و ﺳﺮ ﺣﺎل ﺑﻮد و اﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺗﻌﺠﺐ آﻧﻬﺎ را دﻳﺪ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻤﻮم ﺷﺪ‪ ،‬ﻛﺎري ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪم ﺗﻤﻮم ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ روﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻈﺮت درﺑﺎره ﮔﺮدش در دﻳﺎﮔﻮن ﭼﻴﻪ؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻟﺒﺨﻨﺪي زد وﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪...‬‬
‫اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﻛﻪ آن دو ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻴﺮون ﺑﺮوﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﻫﺮدو ﻛﻤﻲ ﻫﻴﺠﺎﻧﺰده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ‬
‫ﺷﻨﻠﻬﺎﻳﺸﺎن را ﭘﻮﺷﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮد را در دﻳﺎﮔﻮن ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ در دﻳﺎﮔﻮن رﻓﺖ و آﻣﺪ ﻣﻲ ﻛﺮدي و ﺗﻐﻴﻴﺮات آن را زﻳﺮ‬
‫‪127‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺘﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ وﺧﻴﻢ ﺗﺮ ﺷﺪن اوﺿﺎع ﻣﻲ ﺷﺪي‪ .‬دﻳﮕﺮ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻴﭻ ﻣﻐﺎزه اي در دﻳﺎﮔﻮن ﺑﺎز ﻧﺒﻮد ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﺳﻪ‬
‫ﻣﻐﺎزه ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﻣﻴﻜﺪه اي ﻛﻮﭼﻚ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﻧﺎرﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﺮﻳﺪ ﺑﻪ دﻳﺎﮔﻮن اوﻣﺪم‬
‫ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ ﭘﻮل دو ﺳﺎﻋﺖ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ از اﻳﻦ ور ﺧﻴﺎﺑﻮن ﺑﺮم اوﻧﻮر‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي از زﻣﺎن ﺷﻜﻮه دﻳﺎﮔﻮن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺳﺮي ﺑﻪ دروغ ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬آره ﺧﻴﺎﺑﻮن ﺑﺎ ﺷﻜﻮﻫﻲ‬
‫ﺑﻮد‪...‬ﻧﻈﺮت ﭼﻴﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ اون ﻣﻐﺎزه ﺑﺮﻳﻢ و ﭼﻴﺰي ﺑﺨﻮرﻳﻢ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﻜﻨﻴﻢ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از ﻣﻌﺪود ﻣﻐﺎزه ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎز ﺑﻮد اﺷﺎره ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬از‬
‫ﻫﻴﭽﻲ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮه‪...‬‬
‫داﺧﻞ ﻣﻐﺎزه ﺧﺎك ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﻛﺜﻴﻒ ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎي ﮔﺮد و ﺧﺎك ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻐﺎزه ﺑﻪ ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﻴﺪ اﺟﺎزه ﻋﺒﻮر ﻧﻤﻲ داد‪.‬‬
‫ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰﻫﺎﻳﺸﺎن ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎﻳﺸﺎن را ﻣﺰه ﻣﺰه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ دوﻧﻔﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ روﺷﻨﻲ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬زﻳﺮا‬
‫ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮﻣﺸﺎن از زﻳﺮ آﺳﺘﻴﻨﻬﺎي رداﻳﺸﺎن ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻤﺰ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ درﮔﻴﺮ ﻧﺸﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻨﺠﺎ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻛﺎﻓﻪ ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ ﺷﺪه‪ ،‬ﻧﻪ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي از ﻛﺎﻓﻪ اي ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﻪ دروغ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ از‬
‫ﺻﺎﺣﺐ آﻧﺠﺎ دو ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن آﻫﺴﺘﻪ ﻃﻮري ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺸﻨﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻳﻌﻨﻲ اوﺿﺎع دوﺑﺎره ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻖ‬
‫ﻣﻲ ﺷﻪ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ او اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺑﺪﻫﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﺜﻞ ﻗﺒﻞ ﻣﻲ ﺷﻪ‪...‬‬
‫ﻳﻜﻲ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻛﻪ ﻇﺮاﻓﺖ دﺳﺘﺎن ﭘﺮ ﭼﻴﻦ و ﭼﺮوﻛﺶ ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد ﺳﺎﺣﺮه اي ﭘﻴﺮ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎزه‬
‫اﺷﺎره ﻛﺮد ﺗﺎ ﺟﺎﻣﺶ را ﭘﺮ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻦ آرام ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ درد ﻣﻲ ﺧﻮره؟ وﻗﺘﻲ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ اﻳﻦ ﻗﺪر راﺣﺖ ﺟﻮﻟﻮن ﻣﻲ دن؟ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺸﺨﺺ ﻛﻪ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ دﻳﮕﻪ ﻗﺪرﺗﻲ ﻧﺪاره‪ ،‬اﮔﺮ ﻓﺮض ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ‬
‫دﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴﺴﺖ‪...‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﻛﺎري ﻧﺪاره‪ .‬اون اﺻﻼ ارزﺷﻲ ﺑﺮاي اوﻧﺠﺎ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﻴﺴﺖ‪...‬اون ﻣﻲ ﺧﻮاد‬‫اﻣﭙﺮاﻃﻮري ﺧﻮدش رو راه ﺑﻨﺪازه‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﺮاش ﻫﻴﺠﺎن اﻧﮕﻴﺰ ﺗﺮه‪...‬‬
‫‪128‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ‪ ،‬ﺗﺎ وﻗﺘﻲ اوﺿﺎع اﻳﻦ ﻃﻮرﻳﻪ ﮔﺮدش و ﺗﻔﺮﻳﺢ ﻣﻌﻨﺎﻳﻲ ﻧﺪاره‪ .‬ﻧﻪ ﺗﻮ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ اﻳﻦ ﻗﺪر‬‫راﺣﺖ ﺟﻮﻟﻮن ﻣﻲ دن‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد وﻟﻲ ﭘﻴﺶ از آﻧﻜﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮﻧﺪ ﻫﻤﺎن ﻣﺮﮔﺨﻮار زن ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻲ روﺣﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬آﻟﻦ‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاد ﻫﻤﻪ ﻣﻐﺎزه ﻫﺎي دﻳﺎﮔﻮن ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪي؟‬
‫ﻣﺮد ﺑﺎ ﺗﺮس ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻜﻪ زد ‪.‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه وﺣﺸﺖ‬
‫زده او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و او ﺑﻪ آراﻣﻲ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ‪...‬‬
‫وﻗﺘﻲ زن از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ رﻓﺖ و ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدد‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ‬
‫ﻛﻪ او در ﻃﻮل ﺧﻴﺎﺑﺎن راه ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي رﺳﺎﻧﺪ و ﻳﻜﻲ از ﺟﺎدوﻫﺎي ﻛﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور را اﺟﺮا ﻛﺮد‪.‬‬
‫اﻛﻨﻮن ﻛﺎﻣﻼ ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻪ دو ﻣﻐﺎزه دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺳﺮ زد‪ .‬ﮔﻮﻳﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد ﻛﻪ‬
‫ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻐﺎزه ﻫﺎﻳﺸﺎن را ﻣﻲ ﺑﻨﺪﻧﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ از آﺧﺮﻳﻦ ﻣﻐﺎزه ﺧﺎرج ﺷﻮد و آﭘﺎرات ﻛﻨﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺎدوﻳﻲ‬
‫را اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬ﻏﺒﺎري ﻃﻼﻳﻲ ﺟﻠﻮي ﻣﻐﺎزه ﺗﺎ ﺷﻌﺎع ده ﻣﺘﺮ ﭘﺮاﻛﻨﺪه و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ از ﻣﻐﺎزه ﺧﺎرج ﺷﺪ‪،‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮد ﻛﻪ او در ﻫﻤﺎن ﺟﺎ آﭘﺎرات ﻛﻨﺪ و ﺑﺨﺖ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ او ﻳﺎر ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ او آﭘﺎرات ﻛﺮد ﺟﻴﻤﺰ ﺟﺎدوﻳﻲ را اﺟﺮا ﻧﻤﻮد و ﮔﺮد و ﻏﺒﺎر دوﺑﺎره ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ و اﻳﻦ ﺑﺎر ﺟﻴﻤﺰ را در‬
‫ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﺤﻠﻲ را ﻛﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ در آن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد را در ذﻫﻨﺶ ﻣﻲ دﻳﺪ‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﺗﻤﺮﻛﺰ‬
‫ﻛﺮد و آﭘﺎرات ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ در ﺣﺎل وارد ﺷﺪن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ اي ﺑﻮد ‪.‬ﺑﺎ ﺻﺪاي آﭘﺎرات او ﻓﻮرا از در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﻛﻨﺠﻜﺎواﻧﻪ اﻃﺮاف را ﺑﺮرﺳﻲ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻲ اﺣﺴﺎﺳﺶ ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ را ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻛﺴﻲ را ﻧﺪﻳﺪ ﻛﻤﻲ اﺧﻤﻬﺎﻳﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از‬
‫ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻫﻬﺎي ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ را ﭘﻴﺪا ﻛﺮده‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺒﺶ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ و اﻳﻦ ﺑﺎر ﺧﻮد را در ﻣﻴﺪان ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪129‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﺳﻮم‬
‫ﻣﺎﻣﻮرﻳﺖ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ و ﻛﺸﻒ ﻫﻮﻳﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ و ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻫﻬﺎي آﻧﻬﺎ‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﺎر ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﺟﻴﻤﺰ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬دو ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻤﺎم ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ آن ﭘﻴﺮزن ﻧﻔﺮت اﻧﮕﻴﺰ را دﻧﺒﺎل ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﭼﻬﺎر ﺑﺎر او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ در‬
‫ﺟﺎدو ﻛﺮدن او ﻧﻤﻮده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﻌﺪ از آن ﭼﻴﺰي از آن اﺗﻔﺎق ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮش ﻧﻤﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ از آن‬
‫ﻛﻪ او ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺣﺘﻲ ﻓﻜﺮش را ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬او را ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﺎدوي ﺿﺪ آﭘﺎرات ﻣﻲ ﺑﺴﺖ و ﺑﻌﺪ از اﺻﻼح‬
‫ﺣﺎﻓﻈﻪ او‪ ،‬او را ﻣﺠﺪدا ﻃﻌﻤﻪ ﺧﻮد ﻗﺮار ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ﺷﻜﻲ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻣﻬﻤﻲ اﺳﺖ‪ .‬او ﺑﻪ ﻫﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺗﺎ آن زﻣﺎن دﻳﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫دﺳﺘﻮر ﻣﻲ داد و ﺟﺎي ﺧﻴﻠﻲ از ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻫﻬﺎ را ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻣﻼ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از دو ﻗﺮارﮔﺎه ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي‬
‫رازداري ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻘﻴﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ اﺑﺘﺪاﻳﻲ ﺟﺎدو ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻗﺎﺑﻼ ﻗﺎﺑﻞ دﺳﺘﺮس ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﺎر‬
‫دﻳﮕﺮ آﭘﺎرات ﻛﺮد و ﺟﻴﻤﺰ اﻳﻦ ﺑﺎر ﺑﺪون زﺣﻤﺖ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ او ﺑﻪ ﻛﺠﺎ رﻓﺘﻪ‪ .‬اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﻛﻪ او را ﺑﺎ ﺟﺎدوي ﺿﺪ آﭘﺎرات‬
‫ﺑﺴﺖ و ﺣﺎﻓﻈﻪ اش را اﺻﻼح ﻛﺮد‪ ،‬ﺟﺎدوﻳﻲ را روي او اﺟﺮا ﻛﺮد ﻛﻪ ﺣﻜﻢ ردﻳﺎب را داﺷﺖ و او اﻳﻦ را ﻣﺪﻳﻮن‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﮔﺴﺘﺮده اش اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ در اﺧﺘﻴﺎر آﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺧﻮد را در ﻳﻜﻲ از ﻗﺮارﮔﺎﻫﻬﺎ ﻛﻪ ﺟﺎدوي رازداري داﺷﺖ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ او‬
‫ﺑﺮاي ﺧﻮاب ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﺧﻤﻴﺎزه اي ﺻﺪادار ﻛﺸﻴﺪ و ﺧﻮد را در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻗﺮارﮔﺎه رﻓﺖ و وارد ﺷﺪ‪ .‬ﺧﻮاﻫﺮ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ اي ﻋﺒﻮس در آﻧﺠﺎ ﻣﻲ ﭘﻠﻜﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬اوﻧﻬﺎ‬
‫ﺗﻮ اﻃﺎق ﺟﻠﺴﻦ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﻪ او ﻋﻼﻗﻪ اي ﺧﺎص داﺷﺖ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺣﺎﻻ ﭼﺮا ﻗﻴﺎﻓﻪ ﮔﺮﻓﺘﻲ؟ ﺑﺎور ﻛﻦ اوﻧﺠﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﺧﺒﺮ‬
‫ﺧﺎﺻﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﺎدرت و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻳﻜﻢ ﺷﻠﻮﻏﺶ ﻛﺮدن ﻫﻤﻴﻦ‪...‬‬

‫‪130‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫او ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﺷﺎﻧﻪ اي ﺑﺎﻻاﻧﺪاﺧﺖ و از آﻧﺠﺎ دور ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد وﺧﻮد را ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ورودش‬
‫ﻫﻤﻪ ﺳﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﭼﺮﺧﻴﺪ و اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﮔﻔﺖ ‪:‬ﭘﺴﺮم ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻄﻮره؟ ﺗﻌﻘﻴﺐ و ﮔﺮﻳﺰ اﻣﺮوز ﭼﻄﻮر ﺑﻮد؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﻲ ﺟﻮاب داد‪ :‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ رﻓﺖ رو ﻗﺒﻼ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻳﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ دو ﺳﻪ ﺗﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺟﺪﻳﺪ دﻳﺪم ﻛﻪ‬
‫ﻗﺒﻼ ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮدﻣﺸﻮن‪ .‬اﺳﻢ ﻳﻜﻴﺸﻮن ﺟﺎن رﻳﻮرز‪ 1‬ﺑﻮد‪...‬اﺳﻢ ﺑﻘﻴﻪ رو ﻧﻔﻬﻤﻴﺪم‪...‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺮد ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﺎن رﻳﻮرز؟ وﻟﻲ اون ﻛﻪ ﺗﻮ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‬
‫و اوﻧﺠﺎ ﻫﻤﻪ رو ﭼﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻦ ﻛﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم رو دﺳﺘﺸﻮن ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ .‬اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﺘﻮﻧﻦ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﻧﻔﻮذ‬
‫ﻛﻨﻦ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺎﻧﻪ اي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻣﻮدي ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺧﺸﻚ و ﺟﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬ﻇﺎﻫﺮا اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﺳﺮ ﻋﻘﻞ اوﻣﺪه‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‬
‫اون ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي زﻳﺎدي رو ﺑﺪون ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم ﺑﺮاي ﺟﺎﺳﻮﺳﻲ ﺗﻮ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﭘﺨﺶ ﻛﺮده ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻣﺎ رو ﺳﺨﺖ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻛﺎرﻣﻮن رو ﺳﺨﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ؟ ﺟﺮﻳﺎن ﭼﻴﻪ؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻛﻪ دﺳﺖ ﺟﻴﻤﺰ را ﻛﻪ در ﻛﻨﺎرش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺎ ﻓﻜﺮﻫﺎﻣﻮن رو ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻛﺎر‬
‫ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺑﺎ وزﻳﺮه‪...‬ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﻢ در ﻗﺒﺎل ﺑﺮ ﻣﻼ ﻛﺮد ﺟﺎي ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت وزارﺗﺨﻮﻧﻪ دﺳﺘﺮﺳﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬اﻳﻦ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ راﻫﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ در ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﻜﺮ ﺧﻮﺑﻴﻪ‪ ،‬اﻣﺎ اﮔﺮ درز ﻛﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ دﻧﺒﺎل ﭼﻲ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ‬
‫ﻛﺎرﻣﻮن رو ﺳﺨﺖ ﻛﻨﻪ؟ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ اﻃﻼﻋﺎت رو ﺑﺪزدﻳﻢ‪...‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻪ داﺷﺖ ﻋﻴﻨﻜﺶ را ﺗﻤﻴﺰ ﻣﻲ ﻛﺮد ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻳﻢ رﻳﺴﻚ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺗﺎزه ﻣﺎ ﻓﻘﻂ در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻣﺎ ﻗﻮل ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺪه ﻛﻪ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﺰﻧﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ ‪...‬‬

‫‪John Reavers:‬‬
‫اﻳﻦ اﻣﻼ را ﻋﻤﺪا ﺑﺮاي ﻧﺎم اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدم‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﻟﻐﺖ ‪ Reaver‬ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬و‪.‬‬

‫‪131‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ اﮔﺮ ﻗﺒﻮل ﻛﻨﻪ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﺑﻲ ﻧﻈﻴﺮﻳﻪ‪ ،‬اﻣﺎ از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه دو ﺳﻪ ﺗﺎ از ﻗﺮارﮔﺎﻫﻬﺎي اوﻧﻬﺎرو ﺑﺮاي ﺧﻮدﻣﻮن ﻧﮕﻪ‬‫دارﻳﻢ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪا ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺸﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮاري دﺳﺖ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ ﺗﺎ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ‪...‬‬
‫رون ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬ﺣﺘﻲ اﮔﺮ اﻃﻼﻋﺎت ﻫﻢ ﻛﺴﺐ ﻧﻜﻨﻴﻢ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﻳﻜﻢ ﺑﺠﻨﮕﻴﻢ‪...‬‬
‫ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ ﻛﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﺟﻠﻮ آﻣﺪ‪ .‬او ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻢ در ﺟﻠﺴﺎت ﺣﺮف ﻣﻲ زد و زﻳﺎد ﺗﻮ ﻣﺴﺎﺋﻞ دﺧﺎﻟﺖ ﻧﻤﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي آرام و ﺑﻤﺶ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﻬﻢ ﺗﺮي ﻫﻢ وﺟﻮد داره‪...‬‬
‫ﻟﺤﻦ او ﻛﺎﻣﻼ آرام ﺑﻮد اﻣﺎ ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ او را ﺧﻮب ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ؛ او ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم اﺿﻄﺮاب و ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻲ اﻳﻦ ﻃﻮر آرام‬
‫ﺣﺮف ﻣﻲ زد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﮔﻮش ﻫﺎﻳﺸﺎن را ﺑﻪ او دادﻧﺪ‪ :‬ﻣﻦ دﻳﺸﺐ داﺷﺘﻢ ﺳﺘﺎره ﻫﺎرو ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدم‪ ،‬ﻧﻈﻢ ﺳﺘﺎره ﻫﺎ و آراﻳﺶ اوﻧﻬﺎ اﺧﺒﺎر ﻣﻬﻤﻲ رو ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داره‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﺟﻨﮕﻲ ﻗﺮﻳﺐ اﻟﻮﻗﻮع رو ﻧﺸﻮن ﻣﻲ دﻫﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺑﺰرگ و ﺧﻮﻧﻴﻦ‪ ،‬ﺟﻨﮕﻲ ﻛﻪ در اون ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮدات ﺧﻮب و ﺑﺪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﻢ ﺻﻒ آراﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺟﻨﮕﻲ‬
‫ﻋﻈﻴﻢ‪...‬ﺧﻴﻠﻲ ﻋﻈﻴﻢ‪...‬‬
‫اﻓﺮاد درون ﺳﺎﻟﻦ ﺑﻬﺖ زده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﭘﻴﺶ از آن ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﺷﻮم و وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ ،‬او اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ﺳﺘﺎره ﻫﺎ ﻣﻲ ﮔﻦ اﮔﺮ در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﻛﺎر ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ‪ ،‬در ﻏﻴﺮ اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ از دﺳﺖ ﻣﻲ ره‪...‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺳﻜﻮت ﻣﻮدي ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ اﻗﺪام ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬آرﺗﻮر ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﻓﺮدا‬
‫اﻃﻼﻋﺎت ﻻزم رو از وزﻳﺮ ﺑﮕﻴﺮي‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪي؟‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ و ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮع ﺑﺮﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﺳﻨﺘﻮرﻫﺎ ﻫﻢ از ﺗﻘﺪﻳﺮ آﺳﻤﻮﻧﻬﺎ آﮔﺎه ﺷﺪن؛ اﻳﻦ ﺑﺎر ﺑﺮاي ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻦ ‪.‬اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺎ‬
‫ﻣﻲ ﭘﻴﻮﻧﺪن و در ﻛﻨﺎر ﻣﺎ ﻣﻲ ﺟﻨﮕﻦ‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺑﺮادرش ﮔﺮاپ ﺳﺮي ﺑﺰﻧﻪ و اون رو ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮع ﺑﻴﺎره‪ ...‬در‬
‫ﺻﻮرت ﻧﻴﺎز ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮﻳﻊ ﺗﺠﻬﻴﺰ ﺑﺸﻴﻢ‪...‬‬
‫***‬

‫‪132‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ آن روز ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻣﻲ رﻓﺖ و ﻛﺎرﻫﺎي ﻻزم را اﻧﺠﺎم ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ﻣﺎﻣﻮرﻳﺖ ﻣﻬﻤﻲ ﺑﺮ ﮔﺮدن او ﻧﻬﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد و او ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮ اﺣﺴﻦ از ﻋﻬﺪه آن ﺑﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‬
‫و ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن ﻏﺬاﻳﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل آﻣﺎده ﻛﺮدن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﺮاي ﺟﻴﻤﺰ و ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎزه وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬رو ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮش ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ و ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ ﻗﺒﻞ از ﺗﻮ رﻓﺘﻦ‪ ،‬ﻫﻤﻪ اﻣﺮوز ﺳﺤﺮ ﺧﻴﺰ‬
‫ﺷﺪن‪ ،‬آﺧﻪ ﻣﻮدي ﻫﻢ ﺻﺒﺢ زود زده ﺑﻴﺮون‪...‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن ﻛﻮﭼﻜﻲ داد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ آراﻣﺸﺶ را ﺑﺎز ﻳﺎﺑﺪ‬
‫ﺳﭙﺲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻛﻴﻮﺳﻚ زﻧﮓ زده ﺗﻠﻔﻨﻲ ﺧﻮد را ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻖ دﻳﮕﺮي ﻛﺸﻴﺪ و وارد آن ﺷﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎره ﺟﺪﻳﺪ‬
‫را ﮔﺮﻓﺖ و وﻗﺘﻲ ﻛﻒ ﺑﺎﺟﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد و او را ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﺮد ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪون‬
‫آﻧﻜﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ در ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎزرس ﺟﻠﻮي در ﺷﻮد ﭼﻮﺑﺶ را روي ﺗﺮازوﻳﻲ ﮔﺬاﺷﺖ و از ﻣﻴﺎن دو ﺗﻜﻪ ﭼﻮب ﻗﺪﻳﻤﻲ و‬
‫ﻛﻬﻨﻪ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺑﺎزرس ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺲ داد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬روز ﺧﻮﺑﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ آرﺗﻮر‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻓﺮدرﻳﻚ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﺪون آﻧﻜﻪ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي ﺑﺰﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﻮي آﺳﺎﻧﺴﻮرﻫﺎ رﻓﺖ‪ .‬ﺧﻴﺎل ﻧﺪاﺷﺖ وﻗﺘﺶ را ﺑﺎ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ اداره ﺧﻮدش‬
‫ﺗﻠﻒ ﻛﻨﺪ‪ ،‬او ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﭘﻴﺪا ﻛﺮدن راه ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ آﻣﺪه ﺑﻮد و دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ اداﻣﻪ ﻛﺎرش ﻧﻤﻲ دﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﺷﻤﺎره ﻳﻚ را ﻓﺸﺎر داد و ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻓﺘﺮ وزﻳﺮ رﻫﺴﭙﺎر ﺷﺪ ‪.‬‬
‫درون اﻃﺎق وزﻳﺮ رو ﺑﻪ ﻣﻨﺸﻲ او‪ ،‬ﻛﻪ ﻛﺎرآﮔﺎﻫﻲ ﻗﻮي ﻫﻴﻜﻞ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬ﻣﻦ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ وزﻳﺮو ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻛﺎر ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ‬
‫ﻣﻬﻤﻲ ﺑﺎ اون دارم‪...‬‬
‫ﻣﻨﺸﻲ او ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺘﻲ ﻛﻪ در اﻛﺜﺮ ﻛﺎرآﮔﺎﻫﻬﺎ دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻮﺑﺖ رو ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺑﺪي و ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻲ‪ ،‬وزﻳﺮ‬
‫ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ رو اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮده و اﻻن داره ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻣﻲ ﺧﻮره‪...‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ او داد‪ .‬ﺳﭙﺲ روي ﻳﻜﻲ از ﺻﻨﺪﻟﻴﻬﺎ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﺎت ﺑﻪ ﻛﻨﺪي ﻣﻲ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺮور ﻛﺮدن ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ زد‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻌﺪ از ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻨﺸﻲ ﺑﻪ دﻓﺘﺮ‬
‫وزﻳﺮ رﻓﺖ و ﺑﻌﺪ از ﻛﺴﺐ ﺗﻜﻠﻴﻒ از وزﻳﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺑﻪ او اﺟﺎزه ورود داد‪ .‬وزﻳﺮ ﭘﺸﺖ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺑﺎ ﺷﻜﻮﻫﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫‪133‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻮد و ﺑﻪ روﺷﻨﻲ ﺧﺴﺘﻪ وﻛﻼﻓﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ورﻗﻬﺎﻳﻲ را وارﺳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‬
‫ﻧﻈﺮي اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ﺧﻮد زﺣﻤﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮدن دﺳﺘﺶ را ﻧﺪاد و ﺑﺎ ﺳﺮش ﺑﻲ ادﺑﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻟﻲ اي اﺷﺎره ﻛﺮد ‪.‬آﻗﺎي‬
‫وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻪ از رﻓﺘﺎر ﺑﻲ ادﺑﺎﻧﻪ او ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ آراﻣﺶ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ‬
‫ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﺷﻤﺎ در ﺷﺮاﻳﻂ ﺳﺨﺖ و ﺑﺤﺮاﻧﻲ اي ﻗﺮار دارﻳﺪ‪...‬درﺳﺘﻪ؟‬
‫وزﻳﺮ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺳﺮد ﺟﻮاب داد‪ :‬ﺑﻠﻪ درﺳﺘﻪ‪ ،‬ﺗﺎ اﻻن اوﺿﺎع ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﺪي ﻧﺒﻮده‪...‬اﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺣﺎﺷﻴﻪ ﻧﺮي و ﺣﺮﻓﺖ رو ﺑﺰﻧﻲ‬
‫وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﻣﻦ ﺣﺎل و ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻧﺪارم‪...‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺧﻮدﺗﻮن ﻫﻢ ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮﺳﻢ‪...‬‬
‫ ﺑﻠﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻲ دوﻧﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻣﺤﻔﻞ دﻳﮕﻪ ﻗﺪرﺗﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪...‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪي اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺣﺮﻓﺖ رو ﺑﺰن‪...‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺪوﻧﻴﺪ ﻣﻦ از اوﻣﺪن ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻫﺪﻓﻲ داﺷﺘﻢ ﻛﻪ ﺗﻮش ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﻣﻮﻧﺪم‪ ،‬و ﻋﻠﺘﺶ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻴﻠﻲ از‬‫اﻃﻼﻋﺎت دﺳﺘﺮﺳﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪...‬‬
‫وزﻳﺮ اﻛﻨﻮن ﻛﻤﻲ ﻛﻨﺠﻜﺎوﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ اي ﺑﺎ ﺷﻤﺎ‬
‫اﻓﺘﺎده‪...‬‬
‫ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر وزﻳﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ؟ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺟﻮر ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ اي ﺑﺎﺷﻪ‪...‬‬
‫ ﻣﺜﻼ ﺟﺎي ﭘﺎﻧﺰده ﺗﺎ از ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻫﻬﺎي ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ در ﻋﻮض دﺳﺘﺮﺳﻲ ﻛﺎﻣﻞ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم اﻃﻼﻋﺎت وزارﺗﺨﻮﻧﻪ‪...‬‬‫اﻳﻦ ﺣﺮف او ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ وزﻳﺮ ﭼﻨﺪ وﺟﺒﻲ ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﭙﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫ﻫﻴﭻ ﻣﺮﮔﺨﻮاري را دﺳﺘﮕﻴﺮ ﻧﻜﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﻣﺎﻳﻪ آﺑﺮورﻳﺰي ﺑﻮد‪ .‬او ﺧﻴﺎل ﻧﺪاﺷﺖ اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬اﻣﺎ‬
‫ﺑﺎ ﻫﻮﺷﻴﺎري ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻗﺒﻮﻟﻪ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ و ﻫﻤﻪ ﺟﺎ دﺳﺘﺮﺳﻲ ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﻳﻚ اﻃﺎق ﻛﻪ اون ﻫﻢ راز‬
‫وزارﺗﺨﻮﻧﺴﺖ‪ ...‬ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻲ داري؟‬

‫‪134‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫او ﺳﻮال آﺧﺮ را ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ .‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻤﻲ اﺧﻢ ﻛﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻃﻼﻋﺎت ﻃﺒﻘﻪ‬
‫ﺑﻨﺪي ﺷﺪه ﻛﻪ ﺗﻮ اون اﻃﺎق ﻧﻴﺴﺖ؟‬
‫ ﻧﻪ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ اﻃﻼﻋﺎت دﺳﺘﺮﺳﻲ ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ رازﻫﺎﻳﻲ دارﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻔﻈﺸﻮن ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬‫ راز وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬اﻣﺎ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاد ﻛﻪ ازﺗﻮن ﻗﻮل ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻜﺴﺖ ﺑﮕﻴﺮم ﺗﺎ درﻣﻮرد ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ‬‫اي ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻛﺮدي ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻲ‪...‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻢ‪ ...‬اﻣﺎ اﺷﻜﺎل ﻧﺪاره‪ ،‬ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﺗﺎ ﻣﻨﺸﻴﻢ‪...‬‬‫اﻣﺎ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ ﺟﻨﺎب وزﻳﺮ‪ ،‬ﻣﻦ ﺷﺨﺺ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﺗﺮي رو ﺳﺮاغ دارم‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﺤﻜﻤﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬داﺑﻲ‪...‬‬
‫ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﺮﻗﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪي در آﻧﺠﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن دو آﻣﺪ‪ ،‬وزﻳﺮ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ آن ﻣﻮﺟﻮد ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﻟﺒﺎس ﭘﻮﺷﻴﺪه؟‬
‫ ﺑﻠﻪ‪ ،‬اون ﻳﻜﻲ از اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻗﺮار داد رو ﻛﺎﻣﻞ ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬‫***‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺮﻳﻊ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد و آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ اﻛﻨﻮن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺑﻲ ﻛﻪ او را ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ ﺧﻮد ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪،‬‬
‫در ﺣﺎل ﮔﺸﺘﻦ ﺑﻴﻦ ﺻﺪﻫﺎ ﻗﻔﺴﻪ اي ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ در اﻃﺎﻗﻲ در ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ داﺑﻲ ﺟﻴﻎ ﺗﻴﺰي ﻛﺸﻴﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪:‬اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪...‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﭘﻮﺷﻪ را از او ﮔﺮﻓﺖ و ﻛﻤﻲ ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﭘﻮﺷﻪ را درون دﺳﺘﮕﺎﻫﻲ ﻗﺮار داد‪.‬‬
‫وﻗﺘﻲ ﭘﻮﺷﻪ از درون دﺳﺘﮕﺎه ﻋﺒﻮر ﻛﺮد درﺳﺖ ﭘﻮﺷﻪ اي ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮد را ﺷﺒﻴﻪ ﺳﺎزي ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﭘﻮﺷﻪ دوم را‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ و ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ رﻳﺨﺘﮕﻲ اﻃﺎق را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﻛﺮد و ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ ﭘﻮﺷﻪ را در رداﻳﺶ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮد از اﻃﺎق‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬دو ﺗﻦ از ﻧﮕﻮ و ﻧﭙﺮﺳﻬﺎ ﺟﻠﻮي در ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻲ ﻣﻲ دادﻧﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ او را دﻳﺪ ﺑﻪ آراﻣﻲ در ﮔﻮﺷﺶ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺸﺐ ﺳﺎﻋﺖ ده ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﻬﻤﻲ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫‪135‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﺷﻚ و ﺗﺮدﻳﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺘﻮﻧﻢ ﺑﻴﺎم‪...‬‬
‫ اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎي‪ ،‬اﻳﻦ ﻻزﻣﻪ‪...‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪...‬‬‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ دودﻟﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ ‪.‬‬

‫‪136‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﭼﻬﺎرم‬
‫ﻫﻤﻪ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮد ﻫﻢ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮه آن روز ﺑﻪ راز ﻧﺎﺑﻮدي ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز آﺧﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﻲ ﻣﻲ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭘﻮﺷﻪ را از آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮدن آن ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ از ﻛﻤﻲ ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ ﺑﺮﮔﻪ اي را از آن‬
‫در آورد و ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن آن ﺷﺪ‪ :‬ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺑﺪون ﺷﻚ ﻳﻜﻲ از ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺗﺮﻳﻦ وﺳﺎﻳﻞ دﻧﻴﺎي ﺟﺎدوﻳﻴﺴﺖ‪ .‬وﺳﻴﻠﻪ‬
‫اي ﻛﻪ از دوران ﺑﺎﺳﺘﺎن ﻛﻪ دوران ﺷﻜﻮه ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻮده ﺑﺮ ﺟﺎي ﻣﺎﻧﺪه و راز ﺳﺎﺧﺖ آن ﺗﺎ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ در اﺧﺘﻴﺎر ﭼﻨﺪ‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﺎص ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺳﻪ ﻗﺮن ﺑﻌﺪ از ﺷﺮوع ﺗﺎرﻳﺦ ﻣﺪرن ﺟﺎدوﮔﺮي ﻳﻜﻲ از ﺑﺰرﮔﺎن ﻳﻜﻲ از ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻘﺎم‬
‫رﻳﺎﺳﺖ دﻧﻴﺎي ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدو ﻣﻲ رﺳﺪ و راز ﺳﺎﺧﺖ آن از آن زﻣﺎن ﺑﻪ ﺑﻌﺪ در اﺧﺘﻴﺎر وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻛﻪ در آن زﻣﺎن ﻛﺎخ‬
‫رﻫﺒﺮي ﺧﻮاﻧﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ ﻧﻴﺰ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آن وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ وﺳﺎﻳﻞ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد زﻳﺎدي ﻣﺜﻞ‬
‫ﻫﺮﻣﻬﺎي ﻗﺪرت‪ 1‬و ﮔﻮﻳﻬﺎي ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ را ﺑﺴﺎزد ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ در اﺧﺘﻴﺎر وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم اﻳﻦ وﺳﺎﻳﻞ ﺗﻨﻬﺎ از ﻃﺮﻳﻖ‬
‫ﺻﺎﺣﺒﺎن ﺧﻮد ﻗﺎﺑﻞ ﻟﻤﺲ ﺷﺪن‪ ،‬ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺷﺪن و ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪن ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﻣﻲ داد روزي‬
‫ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮدي ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺷﻮد‪ ،‬ﻛﺎرﺷﻨﺎﺳﺎن ﺧﺒﺮه ﺧﻮد را ﻣﺎﻣﻮر ﻛﺮد ﺗﺎ راﻫﻲ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ و آﻧﻬﺎ ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬
‫راﻫﻲ را ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﻲ از ﺧﻄﺮ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ اﻋﻀﺎء ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ رد و ﺑﺪل ﻛﺮدﻧﺪ؛ ﻳﻌﻨﻲ ﭼﻪ ﺧﻄﺮي را ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺟﺎن ﻣﻲ ﺧﺮﻳﺪﻧﺪ؟ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺻﺪاﻳﺶ را‬
‫ﺻﺎف ﻛﺮد و اداﻣﻪ اش را ﺧﻮاﻧﺪ‪ :‬ﺧﺎﻟﻲ از ﺧﻄﺮ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ ،‬در اﻳﻦ روش دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻫﻤﻜﺎري ﻛﻨﻨﺪ‪...‬‬
‫ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي اﺑﺘﺪا ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ دﻓﺎع آن ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﻲ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻟﻤﺲ ﮔﻮي ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺮاﺳﺖ‪ .‬در اﻳﻦ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ ﮔﻮي ﺑﻴﺸﺘﺮ دﻓﺎع ﺧﻮد را ﺑﺮاي دﻓﻊ ﻣﻬﺎﺟﻢ ﻣﺼﺮف ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﮔﻮي در ﻛﻤﺘﺮ از ده ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻣﻬﺎﺟﻢ اول را ﺑﻪ ﻫﻼﻛﺖ‬
‫ﻣﻲ رﺳﺎﻧﺪ و ﺑﻌﺪ از آن دﻓﺎع ﺧﻮد را در ﭼﻨﺪ ﺻﺪم ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﺎز ﺳﺎزي ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ اﮔﺮ در ﻓﺎﺻﻠﻪ زﻣﺎﻧﻲ اي ﻛﻪ ﻣﻬﺎﺟﻢ اول‬
‫‪ 1‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻣﻮرد ﻫﺮﻣﻬﺎي ﻗﺪرت در داﺳﺘﺎن ﺗﻮﺿﻴﺤﻲ داده ﻧﻤﻲ ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﮕﺬارﻳﺪ در اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮد ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻗﺪرت ﻳﻚ ﻓﺮد را‬
‫ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻣﺎﻧﺖ ﻧﮕﻪ دارﻧﺪ و ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ آن ﻓﺮد ﺑﺮﮔﺮداﻧﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺑﺮاي ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ زﻧﺪاﻧﻲ ﻫﺎ ﻃﺮاﺣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﻮن ﻫﺰﻳﻨﻪ زﻳﺎدي ﺑﺮاي ﺳﺎﺧﺘﺸﺎن ﺻﺮف ﻣﻲ ﺷﺪ‬
‫و ﺳﺎﺧﺘﺸﺎن در ﺗﻌﺪاد زﻳﺎد ﺑﺮ ﺧﻼف ﮔﻮﻳﻬﺎي ﺣﺎﻓﻈﻪ و ﭘﻴﺶ ﮔﻮﻳﻲ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ‪ ،‬وزارﺗﺨﺎﻧﻪ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎرو ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ ده‪ .‬در اواﺧﺮ ﻛﺘﺎب ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺷﺎره‬
‫ﻣﺨﺘﺼﺮي ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ن‪.‬‬

‫‪137‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﺎ ﮔﻮي در ﮔﻴﺮ اﺳﺖ ﻓﺮد دوﻣﻲ ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي اﺑﺪاع وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮔﻮي ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﺪ‪ ،‬دﻓﺎع ﮔﻮي ﻓﺮو ﺧﻮاﻫﺪ رﻳﺨﺖ و‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ و ﺷﻴﻮه اﺟﺮا آﻧﻬﺎ در ﺻﻔﺤﺎت ﺑﻌﺪ ﺗﻮﺿﻴﺢ داده ﺷﺪه‪ .‬در اﻳﻦ ﺷﻴﻮه ﻣﺮگ ﻫﺮ دو‬
‫ﻣﻬﺎﺟﻢ ﺣﺘﻤﻲ اﺳﺖ‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻨﻬﺎ راه ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي‪ ،‬ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﻛﺮدن دو ﺗﻦ از دوﺳﺘﺎﻧﺸﺎن ﺑﻮد؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه از زﻳﺮ ﻣﻴﺰ دﺳﺖ ﺟﻴﻤﺰ را ﻓﺸﺮد‪ ،‬و ﻓﺸﺎر دﺳﺖ او ﺟﻴﻤﺰ را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬اﻳﻦ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﺟﻮر در ﻧﻤﻲ آﻣﺪ‪ .‬او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد راﻫﻲ ﺳﺎده ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي وﺟﻮد دارد‪ ،‬اﻣﺎ اﻳﻦ راه اﺻﻼ ﺳﺎده ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎ‬
‫ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬راه دﻳﮕﻪ اي ﻫﻢ وﺟﻮد داره‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻳﻚ راه ﺳﺎده ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﻣﻮدي در ﺗﺎﻳﻴﺪ او ﮔﻔﺖ‪ :‬درﺳﺘﻪ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ دﻧﺒﺎل راه دﻳﮕﻪ اي ﺑﺎﺷﻴﻢ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺧﺎﻣﻮش ﻣﺎﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻳﻦ راه رو از ﻳﺎد ﺑﺒﺮﻳﻢ‪ ،‬ﺟﻨﮓ ﻧﺰدﻳﻜﻪ‪...‬ﺻﺤﺒﺘﻬﺎي‬
‫ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ ﻳﺎدﺗﻮﻧﻪ؟ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ در ﺻﻮرت ﻧﻴﺎز ﺳﺮﻳﻊ ﮔﻮي رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻴﻢ ﺗﺎ اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﻓﻨﺎ ﭘﺬﻳﺮ ﺑﺸﻪ‪...‬‬
‫رون دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﮔﻮﻳﻲ ﭘﺸﻴﻤﺎن ﺷﺪه دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺑﺼﻮرت‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺑﺎﻳﺪ دو ﻧﻔﺮ داوﻃﻠﺐ اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺎﺷﻦ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﻛﺴﺎﻧﻲ‬
‫اﻋﻼم آﻣﺎدﮔﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﺑﻬﺘﺮه‪ ،‬اﻳﻦ ﻃﻮري ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ اﻗﺪام ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﻲ رودرﺑﺎﺳﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ داوﻃﻠﺐ ﻧﻤﻲ ﺷﻢ‪ .‬درﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ از اﺧﻼﻗﻬﺎي ﻛﺜﻴﻒ ﻗﺪﻳﻤﻢ رو ﻓﺮاﻣﻮش‬
‫ﻛﺮدم و ﺣﺘﻲ ﺣﺎﻇﺮم ﺟﻮﻧﻢ رو در ﻣﻴﺪون ﻧﺒﺮد ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﻴﺎﻧﺪازم‪ ،‬اﻣﺎ اون ﻓﺮق ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﻦ اوﻧﺠﺎ ﺷﺎﻧﺲ زﻧﺪه‬
‫ﻣﻮﻧﺪن دارم‪ ...‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺗﻮ ﻣﺪرﺳﻪ اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻨﻲ ﺑﻮدم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ از اﻳﻦ ﺣﺮف او اﺣﺴﺎس آراﻣﺶ ﻛﻨﺪ ﻳﺎ ﺳﺮ اﻓﻜﻨﺪﮔﻲ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﻓﺸﺎر دﺳﺘﺶ ﮔﻮﻳﻲ‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ داوﻃﻠﺐ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻮد ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎري ﻛﻨﺪ ﻳﺎ‬
‫ﻧﻪ‪ .‬او ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻮد را در ﺣﺎﻟﻲ ﺗﺼﻮر ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و در ﻳﻚ دوﺋﻞ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ او را ﺷﻜﺴﺖ‬
‫داده‪ .‬در ﺿﻤﻦ اﮔﺮ داوﻃﻠﺐ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺑﺪون ﺷﻚ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻔﺮ دوم ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮد‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻣﻦ ﻫﻢ اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻨﻲ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺣﺘﻲ رﺋﻴﺲ دﻳﺮ اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻦ ﻫﻢ ﺑﻮدم اﻣﺎ‪...‬‬
‫‪138‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻛﻤﺎل ﻣﻴﻞ ﺣﺎﺿﺮم ﻳﻜﻲ از اون دو ﻧﻔﺮي ﺑﺎﺷﻢ ﻛﻪ در ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي ﺷﺮﻛﺖ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪...‬‬
‫او اﻳﻨﺮا ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ اوﺧﻴﺮه ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﻣﻮدي ﻛﻪ ﻗﺒﻞ از اﻇﻬﺎر ﻧﻈﺮ دﻳﮕﺮان ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ‬
‫و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ دوﺳﺘﺎﻧﻢ رو ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارم‪ ،‬ﻫﻮراس ﻳﻜﻲ از آﺧﺮﻳﺎﺷﻮﻧﻪ‪ ...‬درﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ در ﻣﺪرﺳﻪ در ﮔﺮوه ﻫﺎﻳﻲ‬
‫ﺑﻮدﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮن ﻫﻢ ﺗﺸﻨﻪ ﺑﻮدن‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ دوﺳﺖ ﺑﻮدﻳﻢ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪ او زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﺎﻫﺎﺗﻢ ﭘﻴﺮﻣﺮد‪...‬‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻧﻴﺰ ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺟﻠﺴﻪ ﻣﻮدي و اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﭘﻮﺷﻪ را از روي ﻣﻴﺰ ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي‬
‫ﻻزم را ﻓﺮا ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮا ﻣﻮدي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬اﻣﺎ اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮي آرﺗﻮر‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻤﻴﻪ ﻛﻪ اون ﻧﮕﻮ و ﻧﭙﺮس از ﺗﻮ ﺧﻮاﺳﺘﻪ‬
‫ﺑﺮي اوﻧﺠﺎ‪...‬‬
‫ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ او ﻫﻤﻪ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﻛﺮده ﺑﻮد‪...‬‬
‫***‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﻧﻪ و ﭘﻨﺠﺎه دﻗﻴﻘﻪ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد ﻛﻪ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ وارد ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻠﻮي در ورودي ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻲ‬
‫او را ﺑﺎزرﺳﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ اﺟﺎزه ﻋﺒﻮر داد‪ .‬از آﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ او ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﻧﻘﺎط وزارﺗﺨﺎﻧﻪ دﺳﺘﺮﺳﻲ داﺷﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﺣﻜﻢ وزﻳﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺪون ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﻋﻠﻲ رﻏﻢ آﻧﻜﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ زودﺗﺮ از‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ده ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻧﮕﻮ و ﻧﭙﺮس در آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ دﻳﺪن آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫واﻗﻌﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ اوﻣﺪﻳﺪ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﭘﺸﻴﻤﺎن ﻧﻤﻲ ﺷﻴﺪ‪...‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﻳﻢ ﺳﺮ اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ‪...‬‬‫ ﺧﻮب ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﮕﻢ‪ ،‬وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮارﻳﺎرو ﺟﺎدو ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ﻛﻪ ﻧﺘﻮﻧﻦ‬‫اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ رو ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﻨﻦ‪...‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص اﻃﻼﻋﺎت ﻓﻮق ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ رو‪...‬‬

‫‪139‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ اﺧﻢ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ اﺟﺎزه دﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎرو دارم‪...‬‬
‫ﻧﮕﻮ ﻧﭙﺮس ﺟﻮان ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻧﻪ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ اﺗﺎق دﺳﺘﺮﺳﻲ ﻧﺪارﻳﺪ‪...‬اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ اﺟﺎزه ﻧﺴﺒﺘﺎ‬
‫ﮔﺴﺘﺮده ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ داده ﺷﺪه ﺑﻪ ﻣﻦ اﻳﻦ اﺟﺎزرو ﻣﻲ ده ﻛﻪ اﺷﺎره ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪ اون ﺑﻜﻨﻢ‪...‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻗﺒﻞ اﺧﻤﻬﺎﻳﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻋﻼﻗﻪ اي ﺑﻪ ﻛﺸﻒ راز وزارﺗﺨﻮﻧﻪ‬
‫ﻧﺪارم‪...‬‬
‫ ﺣﺘﻲ اﮔﺮ اون راز راﺑﻄﻪ ﻧﺰدﻳﻚ و ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده و دوﺳﺘﺎن ﺷﻤﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟‬‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫اﻳﻦ ﺣﺮف او را ﻋﺼﺒﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮ روي ﺧﺎﻧﻮاده و دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺗﻌﺼﺒﻲ ﺧﺎص داﺷﺖ‪ .‬ﺟﻮان‬
‫ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﻤﻲ زد ﮔﻔﺖ‪ :‬وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز ﻛﺎرﻫﺎي ﻛﺜﻴﻒ زﻳﺎدي ﻛﺮده‪ ،‬اﻣﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺴﺌﻠﻪ اي ﻛﻪ از ﺷﻤﺎ‬
‫ﻣﺨﻔﻲ ﻣﻮﻧﺪه ﻛﺜﻴﻒ ﺗﺮﻳﻦ اوﻧﻬﺎ ﺑﻮده‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺮ روي ﻳﻜﻲ از درﻫﺎي آﻧﺠﺎ ﺿﺮﺑﺪري زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ رو ﻓﻘﻂ ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﻓﻌﻼ ﺳﻌﻲ ﻧﻜﻨﻴﺪ‬
‫وارد اوﻧﺠﺎ ﺑﺸﻴﺪ ﭼﻮن ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي زﻳﺎدي ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﺷﻪ و ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺪون ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻲ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺎﻳﻦ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ از ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺟﺎري ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﭼﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﮕﻢ ﻳﺎ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ‬
‫ﺣﻔﺎﻇﺖ اوﻧﺮو ﺑﺮﻣﻼ ﻛﻨﻢ‪ ...‬ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻦ رو آزار ﻣﻲ داد و ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ اﻻن ﻣﻤﻜﻨﻪ‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ اون رو ﻓﺎش ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﺟﻮان ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬اﺳﻤﺖ ﭼﻴﻪ ﻣﺮد ﺟﻮان؟‬
‫ ﻛﺮﻳﻮي ﻗﺮﺑﺎن‪ ،‬دﻧﻴﺲ ﻛﺮﻳﻮي‪...1‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از آﻧﺠﺎ دور ﺷﺪ ‪.‬‬

‫‪Dennis Creevey‬‬

‫‪140‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬
‫***‬

‫اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي و ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎي دﻳﮕﺮ در اﺑﺘﺪا ﻣﺨﺎﻟﻒ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎﻧﻲ ﻛﻪ رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﺑﻪ ﻛﺮﻳﻮي داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ در ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺧﻮد ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﻣﻮدي‪ ،‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن‪ ،‬ﻓﺮد و ﺟﺮج‪ ،‬رون‪،‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬دراﻛﻮ و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر داوﻃﻠﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻮد را در ﺟﻠﻮي ﻛﻴﻮﺳﻚ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬آﻗﺎي‬
‫وﻳﺰﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻻن ﺳﻪ ﺻﺒﺤﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻬﺎ ﺗﻮ ﺳﺎﺧﺘﻤﻮﻧﻦ و ﻣﺸﻜﻞ اﺻﻠﻲ ﻓﻘﻂ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻬﺎي ﺟﻠﻮي درن‪ ،‬ﭼﻮن ﺑﻘﻴﻪ ﺗﻮ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﻮن ﭘﺨﺸﻦ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺶ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺿﺮﺑﻪ اي زد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﻧﻈﺮﻫﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﮔﺮدﻳﺪ‪ ،‬ﻧﻔﺲ ﻫﻤﻪ در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ‬
‫آراﻣﺶ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺳﻪ دﻗﻴﻘﻪ دﻳﮕﻪ ﺑﻴﺎﻳﻦ ﭘﺎﻳﻴﻦ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻴﻮﺳﻚ رﻓﺖ و ﺑﺎ راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺷﻤﺎره اي را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻛﻒ ﺑﺎﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺣﺮﻛﺖ‬
‫ﻛﺮد و ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ آﺧﺮ راﻫﺶ رﺳﻴﺪ‪ .‬دو ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺑﺎ ﻫﻮﺷﻴﺎري آﻧﺠﺎ را ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬وﻗﺘﻲ دﻳﺪﻧﺪ ﻛﺴﻲ ﻧﻴﺴﺖ‬
‫ﻛﻤﻲ ﻧﮕﺮان ﺷﺪﻧﺪ و ﺳﺮﻳﻊ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﺸﺎن را ﺑﻪ آن ﺳﻤﺖ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺟﺎدوﻫﺎ ﺑﻪ دﻳﻮاره روﺑﺮوي آﻧﻬﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد و‬
‫ﭘﻴﺶ از آﻧﻜﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻴﺎورﻧﺪ ﻫﺮ دو ﺑﻴﻬﻮش روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي رﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد و‬
‫آﻧﻬﺎ را ﺟﺎدو ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻛﻤﻲ در ﺳﺎﻟﻦ ﭼﺮﺧﻴﺪ ﺗﺎ ﭘﻴﺶ از آﻣﺪن ﺑﻘﻴﻪ از اﻣﻦ ﺑﻮدن آن ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي در‬
‫ﺳﺎﻟﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺳﺮ زﻣﺎن ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻘﻴﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ او ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ دﻛﻤﻪ آﺳﺎﻧﺴﻮري را زد و ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺧﻮد‬
‫را ﻣﺮﺋﻲ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬اول ﻣﻦ ﺗﻮ راﻫﺮو ﻳﻚ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﻲ اﻧﺪازم ﺑﻌﺪ ﻣﻲ رﻳﻢ اوﻧﺠﺎ‪...‬‬
‫اﻣﺎ داﺧﻞ راﻫﺮو ﻧﻴﺰ ﻛﺴﻲ ﺣﻀﻮر ﻧﺪاﺷﺖ و اﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬در اﻧﺘﻬﺎي راﻫﺮوي ﻃﻮﻳﻞ و ﺗﺎرﻳﻚ‪،‬‬
‫دري ﺑﺴﺘﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮي ﺗﻮ‪ ،‬ﺑﺒﻴﻨﻲ ﻛﺴﻲ ﻫﺴﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و وارد ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺟﻮاﻧﻲ را ﻛﻪ در آﻧﺠﺎ ﺑﻮد را ﺑﻴﻬﻮش ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻘﻴﻪ ﺑﺎ‬
‫ﺷﻨﻴﺪن ﺻﺪاي درﮔﻴﺮي ﺧﻮد را ﺑﻪ درون اﻃﺎق ﭘﺮت ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﭘﻴﺶ از آﻧﻜﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﺎري ﻛﻨﺪ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ‬
‫ﻫﻤﻮن ﻧﮕﻮ و ﻧﭙﺮﺳﻪ‪ ،‬ﻛﺮﻳﻮﻳﻪ‪...‬‬

‫‪141‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫و ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺑﻪ ﭘﺴﺮش ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و او ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﻣﻮدي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻬﺘﺮه ﻓﻌﻼ ﺑﻬﻮﺷﺶ‬
‫ﻧﻴﺎري‪...‬آرﺗﻮر دره ﻛﺪوﻣﻪ؟‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ دري اﺷﺎره ﻛﺮد و ﻣﻮدي رو ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻳﻦ ﺗﻮ ﺗﺨﺼﺺ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﺶ‪ ،‬ﺑﺒﻴﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺟﺎدوﻫﺎش‬
‫رو ﺑﺮداري‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ در ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ آن ﻛﺮد‪ ،‬از ﻧﻮع اﻧﺮژي و ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ ﻛﻪ زﻳﺮ دﺳﺘﺶ ﺣﺲ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻫﺎﻟﻪ‬
‫ﻫﺎﻳﻲ رﻧﮕﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ دﻳﺪي ﺟﺎدوﻳﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻧﻬﺎ را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻮع ﺟﺎدوﻫﺎ را ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﭼﻨﺪ ﺟﺎدو ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻣﺸﺨﺼﺎ اﺑﺪاع وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﻮد و اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ اﺑﺘﺪاﻳﻲ ﻃﺮاﺣﻲ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﻴﻤﺰ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬اﻟﻴﻮر ﺗﻤﺎم رﻣﺰ و رازﻫﺎي ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدو را ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد و او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ اﻳﺮادﻫﺎي‬
‫آﻧﻬﺎ را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﻨﺪ ﺟﺎدو را اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬اﺑﺘﺪا ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ را ﻛﻪ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺧﺖ را ﺑﺎﻃﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ دوﺑﺎره ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺮرﺳﻲ ﺟﺎدوﻫﺎي وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻛﻠﻤﺎﺗﻲ را زﻳﺮ ﻟﺐ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ و ﻫﻤﭽﻨﺎن دﺳﺘﺶ را‬
‫روي در ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻳﻚ رﺑﻊ‪ ،‬ﻓﺮو رﻳﺰي ﺟﺎدوﻫﺎ را ﺣﺲ ﻛﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪي از ﺳﺮ ﭘﻴﺮوزي زد‪ .‬اﻛﻨﻮن ﻣﻲ‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻳﺎدﮔﻴﺮي ﺣﺮﻓﻪ اي ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدو ﭼﻘﺪر ﻣﻬﻢ ﺑﻮده و ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻪ او اﻳﻦ ﻫﻨﺮ را‬
‫ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬وﺟﻮد ﻛﺴﻲ در ﻣﺤﻔﻞ ﻛﻪ از ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺟﺎدوﻫﺎ ﺳﺮ در ﺑﻴﺎورد واﻗﻌﺎ ﻻزم ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪون ﻧﮕﺮاﻧﻲ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫دﺳﺘﮕﻴﺮه ﺑﺮد و آن را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ‪.‬‬
‫آن اﺗﺎق‪ ،‬اﺗﺎﻗﻲ ﺑﺰرگ ﺑﻮد ﻛﻪ دور ﺗﺎ دور آن ﭘﺮ از ﻗﻔﺴﻪ ﻛﺘﺎب‪ ،‬ﭘﻮﺷﻪ ﻫﺎي ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ و ﻣﻮاد و وﺳﺎﻳﻞ آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪﻳﻦ و ﭼﻨﺪ دﺳﺘﮕﺎه ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ذﻫﻦ ﻛﺎوي در اﺗﺎق وﺟﻮد داﺷﺖ و در وﺳﻂ آن‪ ،‬ﺑﺮ روي ﺗﺨﺘﻲ‪ ،‬ﺟﺴﺪ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻧﻔﺲ ﻫﻤﻪ در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﻮد‪...‬‬
‫از ﺟﺴﺪ ﻧﻮري ﻣﻼﻳﻢ ﻣﺘﺼﺎﻋﺪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻛﻪ ﺑﻪ آن روﺣﺎﻧﻴﺖ و ﻗﺪاﺳﺖ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﻴﺪ‪ .‬اﺷﻚ‪ ،‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﺮ روي ﮔﻮﻧﻪ‬
‫ﻫﻤﻪ ﺳﺮا زﻳﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻲ دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ﻛﻪ ﻛﻤﺘﺮ از ﺑﻘﻴﻪ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪.‬‬

‫‪142‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﻣﺎ دﻳﺪن آن ﺟﺴﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺿﺮﺑﻪ زد‪ .‬ﭼﺮا ﻛﻪ ﺟﺴﺪي ﻛﻪ در وﺳﻂ اﺗﺎق روي ﺗﺨﺖ ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ‪...‬‬
‫ﺟﺴﺪ ﻫﺮي ﺟﻴﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪143‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺠﻢ‬
‫آﻧﻬﺎ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻧﺪ ﭼﻄﻮر ﺟﺴﺪ ﻫﺮي را ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺪون آﻧﻜﻪ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد او را از وزارت ﺧﺎرج ﻛﺮدﻧﺪ و‬
‫ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﮔﻴﺞ و ﺷﮕﻔﺖ زده اﺷﻚ ﻣﻲ رﻳﺨﺘﻨﺪ‪ .‬در آن ﺷﺮاﻳﻂ ﺟﻴﻤﺰ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﻮد‪ .‬ﻋﻠﻲ رﻏﻢ آﻧﻜﻪ اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﺮاي او دردﻧﺎك ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫ﺧﻴﻠﻲ دﻟﺶ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪاﻧﺪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ اﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺑﺎ اﻳﻦ ﺟﺴﺪ ﭼﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ دﻧﻴﺲ ﻛﺮﻳﻮي را‬
‫ﺑﺎ ﺧﻮد آورده و ﺑﺮاي ﺑﺮدن او ﺑﻪ درون ﻣﺤﻔﻞ از ﻧﻮﻋﻲ ﺟﺎدوي اﺗﺼﺎل اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﻲ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ در ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ وﺿﻌﻴﺖ آن دﮔﺮ ﮔﻮن ﺷﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ و ﺟﻴﻨﻲ ﺣﺘﻲ از رون و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺷﻚ ﻣﻲ رﻳﺨﺘﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي در آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺑﺪﺑﻴﻨﻲ و‬
‫ﺧﺸﻮﻧﺘﻲ ﺑﻲ دﻟﻴﻞ ﻛﺮﻳﻮي را ﺑﻬﻮش آورد‪ .‬او اول ﺑﺎ دﻳﺪن ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ‪ ،‬اﻣﺎ وﻗﺘﻲ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺟﺴﺪ اﻓﺘﺎد‪،‬‬
‫ﻧﻔﺴﻲ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﺪاﻳﺎ ﺷﻜﺮت‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﺎﻻﺧﺮه آوردﻳﻨﺶ ﺑﻴﺮون‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬آره‪ ،‬و ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﻫﺮ ﭼﻲ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﺑﮕﻲ‪...‬اﮔﺮ ﺑﮕﻲ "وزارت ﺟﺎدوم ﻛﺮده" ﻳﺎ ﻫﺮ ﭼﺮت‬
‫و ﭘﺮت دﻳﮕﻪ اي ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ و ﺗﻮ‪ .‬ﻛﺎري ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ‪...‬‬
‫ ﻫﺮ ﭼﻲ ﺑﺨﻮاﻳﻦ ﺑﻬﺘﻮن ﻣﻲ ﮔﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ اون رو دﻳﺪﻳﺪ دﻳﮕﻪ ﺟﺎدوي وزارت ﻛﺎر ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬‬‫ﻛﺮﻳﻮي اﻳﻦ را ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﮔﻔﺖ و آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪:‬اوﻧﻬﺎ ﭼﺮا اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻛﺮدﻧﺪ؟ ﭼﻄﻮر ﺟﺴﺪ رو اﻳﻦ ﻫﻤﻪ‬
‫ﺳﺎل ﺳﺎﻟﻢ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ؟‬
‫ﻛﺮﻳﻮي ﻛﻤﻲ اﺧﻢ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﺮﻳﺎن ﻣﺎﻟﻪ ﻗﺒﻞ از رﻓﺘﻦ ﻣﻦ ﺑﻪ وزارﺗﺨﻮﻧﺴﺖ‪ .‬اون زﻣﺎن ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﺮد‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز‬
‫داﻧﺶ آﻣﻮز ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‪ ،‬ﺟﺮﻳﺎن از اوﻧﺠﺎ ﺷﺮوع ﺷﺪ ﻛﻪ اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد‪ ...‬اون ﻫﺮي رو‬
‫ﻛﺸﺖ و ﺟﺴﺪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻘﻮط از ارﺗﻔﺎع زﻳﺎد آﺳﻴﺒﻬﺎي زﻳﺎدي دﻳﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻗﺒﻞ از اون ﻫﻢ آﺳﻴﺒﻬﺎي زﻳﺎدي دﻳﺪه‬

‫‪144‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻮن اﻧﻮاع و اﻗﺴﺎم ﺟﺎدوﻫﺎ ﺑﻪ اون اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ...‬ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم از ﺟﻨﺎزه ﻫﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﺒﻮدﻧﺪ و وزارﺗﺨﻮﻧﻪ‬
‫ﺑﺎ اﻧﺠﺎم ﻳﻜﺴﺮي ﺟﺎدو ﻫﻮﻳﺖ اوﻧﻬﺎ رو ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﺮد‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻊ ﻳﻚ ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ذﻫﻦ اﺳﻜﺮﻳﻤﺠﻴﻮر ﻣﻲ رﺳﻪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ در ﺑﻴﻦ اﺟﺴﺎد ﻳﻚ ﺟﺴﺪ ﭘﻴﺪا‬
‫ﻛﺮدن ﻛﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻚ ﻣﺸﻨﮓ ﺑﺨﺖ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﻴﺴﺖ اوﻧﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﺮده و ﺟﺎدوﮔﺮا ﺑﻌﺪ از‬
‫ﺳﻘﻮط رو ﺳﺮ اون اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮﮔﺶ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ...‬وزﻳﺮ دﺳﺘﻮر داد اون رو ﺑﻪ ﺟﺎي ﻫﺮي دﻓﻦ ﻛﻨﻦ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ‬
‫اﻓﺮاد ﻛﺎرﻛﺸﺘﻪ وزارت دﺳﺘﻮر داد ﻫﺮ ﻃﻮر ﻛﻪ ﺷﺪه ﺟﻨﺎزه ﻫﺮي رو ﺗﺮﻣﻴﻢ ﻛﻨﻦ و ﻛﺎري ﻛﻨﻦ ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﺎﺳﺪ ﻧﺸﻪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ از ﺧﻮد ﺑﻲ ﺧﻮد ﺑﻪ داﺳﺘﺎن ﮔﻮش ﻣﻲ ﻛﺮد ﻓﺮﻳﺎد زد‪ :‬ﭼﺮا؟ زود اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ رو ﺑﮕﻮ‪...‬‬
‫ﻛﺮﻳﻮي ﻧﮕﺎه ﺑﺪي ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﺗﻘﺼﻴﺮي ﻧﺪارم‪ ،‬اﻳﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﻣﺎل ﻗﺒﻞ از اﺳﺘﺨﺪام ﻣﻨﻪ و ﺗﺎزه‬
‫ﺑﻌﺪش ﻫﻢ وﻗﺘﻲ ﻧﮕﻮ ﻧﭙﺮس ﺷﺪم ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ رو روم اﺟﺮا ﻛﺮدن ﻛﻪ ﻧﺘﻮﻧﻢ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﻢ و ﻛﺎري ﻋﻠﻴﻪ اوﻧﻬﺎ ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮي اداﻣﻪ داد‪ :‬اوﻧﻬﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺧﺎﻃﺮات آدﻣﻬﺎ ﺣﺘﻲ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮﮔﺸﻮن‬
‫ﻫﻢ در ذﻫﻨﺸﻮن از ﺑﻴﻦ ﻧﻤﻲ ره‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺷﺐ و روز ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﺮدن ﻛﻪ ﺧﺎﻃﺮات اون رو اﺳﺘﺨﺮاج ﻛﻨﻨﺪ‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ رﻧﮓ از ﺳﺮ و ﺻﻮرت آﻧﻬﺎ ﺑﭙﺮد‪ ،‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻋﺼﺒﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻧﺪ؟‬
‫ ﻳﻚ ﺟﻮرﻫﺎﻳﻲ آره‪...‬وﻟﻲ ﺧﻮب ﺑﺪ ﺷﺎﻧﺴﻲ آوردﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺎي اﻳﻨﻜﻪ ﺧﺎﻃﺮاﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻦ رو ﺑﺒﻴﻨﻦ ﺑﺎﻳﺪ‬‫ﺧﺎﻃﺮات اون رو ﻣﺜﻞ ﻳﻚ داﺳﺘﺎن از اول ﻣﻲ ﺧﻮﻧﺪن‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ از دوران ﻛﻮدﻛﻲ اون ﺷﺮوع ﻣﻲ ﻛﺮدن‪ ...‬اﻣﺎ ﺧﺎﻃﺮات‬
‫ﻛﻮدﻛﻲ اون ﺑﻪ ﻗﺪري آزار دﻫﻨﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ دو ﺳﻪ ﺗﺎ از ﻣﺤﻘﻘﻬﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪه ﺷﺪن و ﮔﻔﺘﻦ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮان اداﻣﻪ ﺑﺪن و در‬
‫ﺿﻤﻦ ﻣﻲ ﺧﻮان ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺗﻮ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﺑﮕﻦ‪ .‬اﻣﺎ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ اوﻧﻬﺎ رو دﺳﺘﮕﻴﺮ ﻛﺮد و ﺑﻌﺪ از اﺻﻼح ﺣﺎﻓﻈﻪ‬
‫اﺧﺮاﺟﺸﻮن ﻛﺮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻬﻤﻪ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﺣﺘﻲ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮات ﺳﺎل اول ﻫﺮي ﻫﻢ ﻧﺮﺳﻴﺪن و ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﺮي‬
‫رو از اوﻧﺠﺎ در آوردﻳﻦ‪ ،‬ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻫﻢ ﻧﻤﻲ رﺳﻦ‪...‬وﻟﻲ ﺧﻮب‪...‬‬
‫او دو ﻛﻠﻤﻪ آﺧﺮ را ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ و وﻗﺘﻲ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻫﺎي آﻧﻬﺎ را دﻳﺪ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻨﻜﻪ از ﺑﭽﮕﻲ ﺷﻴﻔﺘﻪ‬
‫ﻫﺮي ﺑﻮدم و از دﻓﻦ ﻧﺸﺪﻧﺶ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﺮدم ﻛﻪ درش ﺑﻴﺎرﻳﻦ‪ .‬اﻣﺎ ﺧﻮب ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ در ذﻫﻦ ﻫﺮي‬
‫ﭼﻴﺰي ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﺴﺖ اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻪ‪ ...‬اﻳﻦ ﻃﻮر ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ؟‬
‫‪145‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬
‫***‬

‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ رﺧﺖ ﺧﻮاﺑﻬﺎي ﺧﻮد رﻓﺘﻪ ﺑﻮدن ﺗﺎ روز ﺑﻌﺪ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﺪﻓﻴﻦ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻮد را ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺗﺎﺑﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور در آن ﺑﻮد رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﺒﻞ از ﻫﺮ ﻛﺎري ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ و‬
‫ﻣﺸﻌﻠﻲ را روﺷﻦ ﻛﺮد داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ آراﻣﻲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن آﺑﻲ ﻧﺎﻓﺬ و ﺧﺮدﻣﻨﺪش را ﺑﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪ در ﻫﻢ ﺟﻴﻤﺰ‬
‫دوﺧﺖ و ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻛﻮﺗﺎه ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ زد و ﮔﻔﺖ ‪:‬وزارﺗﺨﻮﻧﻪ اﻳﻬﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ اﺣﻤﻖ ﺑﻮدن‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﻮب اﻳﻦ ﻫﻤﻪ‬
‫ﻧﺎراﺣﺘﻲ اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﻣﺴﺨﺮﺳﺖ‪ .‬ﻗﺒﻼ ﻫﻢ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻦ ﻫﺮي ﻣﺮده و ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪا رو ﺷﻜﺮ ﻛﻨﻦ ﻛﻪ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﭼﻴﺰي‬
‫ﻧﻔﻬﻤﻴﺪه‪...‬‬
‫وﻗﺘﻲ اﺧﻤﻬﺎي ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ در ﻫﻢ رﻓﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻧﺎ اﻣﻴﺪ ﺷﺪي‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺳﻜﻮت ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﻛﻪ ﻧﺎ اﻣﻴﺪ ﺷﺪم‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺟﻮر در ﻣﻲ اوﻣﺪ‪ ...‬ﻫﺮ دوﻣﻮن دو‬
‫رﮔﻪ ﺑﻮدﻳﻢ‪ ،‬ﻫﺮدوﻣﻮن ﻣﺎرزﺑﺎن ﺑﻮدﻳﻢ و ﻫﺮ دوﻣﻮن ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺑﻪ ذﻫﻦ وﻟﺪﻣﻮرت راه ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ آراﻣﺶ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻋﻠﺖ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﻪ ذﻫﻦ وﻟﺪﻣﻮرت راه ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻪ ﺑﺎ ﻋﻠﺖ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺗﻮ در اﻳﻦ‬
‫ﻛﺎر ﻓﺮق داﺷﺖ‪ ...‬ﻳﻚ ﭼﻴﺰ رو ﺑﺪون ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ از ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎ ﺑﻮدن ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ راﺑﻄﻪ ذﻫﻨﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪﻳﻦ زوج‬
‫ارﺗﺒﺎﻃﺸﻮن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﺸﻖ زﻳﺎدﺷﻮن ﺑﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻌﻀﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﺧﻮﻧﻲ اي ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺑﺴﺘﻦ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺮﺗﺒﻂ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪن و ﺑﻌﻀﻲ ﻫﺎ‪...‬‬
‫او ﻛﻤﻲ ﺳﺮش را ﻛﺞ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪ :‬و در ﺑﻌﻀﻲ ﻫﺎ‪ ،‬در ﻣﻮاردي ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻤﻴﺎب در ﻃﻮل ﺗﺎرﻳﺦ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺴﺒﺖ‬
‫ﺧﻮﻧﻲ ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﻣﻲ ﺷﺪن‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮ روي ﻛﻠﻤﻪ»ﻧﺴﺒﺖ ﺧﻮﻧﻲ« ﺗﺎﻛﻴﺪ وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره‪،‬‬
‫اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره ﻣﻦ و اون از ﻳﻚ ﺧﻮن ﺑﺎﺷﻴﻢ داﻣﺒﻠﺪور‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﻲ زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﻣﻦ ﻗﺒﻼ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﺧﺎﻃﺮات ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪت رو ﺑﻪ راﺣﺘﻲ دﻳﺪم‪ .‬ﺗﺎزه‬
‫ﻣﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﻛﺴﻲ درﻣﻮرد ﮔﺬﺷﺘﻪ وﻟﺪﻣﻮرت اﻃﻼﻋﺎت دارم‪...‬‬

‫‪146‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ اﻓﺴﻮس اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﻮ و اون از ﻳﻚ ﺧﻮن ﻫﺴﺘﻴﺪ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ و ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﻓﻌﻼ‬
‫ﺑﮕﻢ ﭼﻪ ﻧﺴﺒﺘﻲ ﺑﺎ ﻫﻢ دارﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﻮدت ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ‪ .‬ﻳﻚ روز ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﻬﺎت رو ﻣﻲ ﮔﻴﺮي‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ‪ .‬ﺣﺎﻟﺶ ﺧﺮاﺑﺘﺮ از ﻫﺮ زﻣﺎن دﻳﮕﺮي در ﻃﻮل آن روز ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ او واﻗﻌﺎ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﻧﺴﺒﺖ داﺷﺖ؟ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﺜﻞ ﺧﻮره ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ وﻗﺘﻲ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻔﻠﻮك‪ ،‬ﺑﺪﺑﺨﺘﻲ ﻫﺎي‬
‫ﺧﻮدش را از ﻳﺎدش ﺑﺮد ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭘﻴﺪا ﺷﺪن ﺟﺴﺪ ﻫﺮي او ﺿﺮﺑﻪ روﺣﻲ ﺑﺪي ﺧﻮرده ﺑﻮد و ﺑﺴﻴﺎر ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫دﻟﺪاري دادن ﺑﻪ او وﻇﻴﻔﻪ اش اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻗﺪري ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را از ﻳﺎد ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬آرام در‬
‫ﻛﻨﺎر او دراز ﻛﺸﻴﺪ و دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ دور او ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮد‪ ،‬او در ﺟﺎﻳﺶ ﭼﺮﺧﻲ زد وﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﺳﺮش را روي ﺳﻴﻨﻪ او ﻓﺸﺮد و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدن ﻛﺮد ‪.‬ﮔﻮﻳﻲ ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﻣﻨﺘﻈﺮ زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ در ﻛﻨﺎرش‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﮔﻮﻳﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آراﻣﺶ را در ﻛﻨﺎر او ﺑﺪﺳﺖ آورد‪ ،‬و ﺑﻌﺪ از ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ او ﺑﻪ آراﻣﻲ‬
‫در آﻏﻮﺷﺶ ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ اﺳﺖ ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﻫﻤﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﻲ ﻣﺸﻜﻲ ﺑﻪ ﺗﻦ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﺪﻓﻴﻦ آﻣﺎده ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻛﺖ و‬
‫ﺷﻠﻮاري ﻣﺸﻨﮕﻲ و ﺳﻴﺎه رﻧﮓ را ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮاﻳﺶ ﻛﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد را ﭘﻮﺷﻴﺪ‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﺮه ﻛﺮاوات او‬
‫را درﺳﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬آرام آرام اﺷﻚ ﻣﻲ رﻳﺨﺖ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎﻳﻲ را ﻣﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ داﺷﺖ ﮔﺮه ﻛﺮاوات را ﻣﺮﺗﺐ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻛﺎرش ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﻣﺎﻧﻊ رﻓﺘﻦ او ﺷﺪ و ﺑﺎ دﺳﺖ دﻳﮕﺮش ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭘﺎك ﻛﺮدن اﺷﻜﻬﺎ‬
‫از روي ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي او ﻛﺮد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺻﻮرت او را از اﺷﻚ ﭘﺎك ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻮﺳﻪ اي ﻛﻮﭼﻚ ﺑﺮ ﻟﺐ او زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﻳﺎدﺗﻪ ﻣﻦ دﻓﺘﺮ ﺧﺎﻃﺮاﺗﺖ رو ﺧﻮﻧﺪم؟ اوﻧﺠﺎ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ ﻫﺮي آدﻣﻲ ﺑﻮده ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ اﻃﺮاﻓﻴﺎﻧﺶ ﺷﺎد‬
‫ﺑﺎﺷﻦ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ روح اون ﺑﺎ دﻳﺪن ﺗﻮ در اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﻴﺴﺖ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ زور ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد دﻳﮕﺮ اﺷﻚ ﻧﺮﻳﺰد‪ .‬ﻫﺮي را در ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻧﻲ ﻣﺸﻨﮕﻲ دﻓﻦ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ آﻗﺎ و‬
‫ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺮﻧﺠﺮ ﺗﺮﺗﻴﺒﺶ را داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ اﮔﺮ ﺟﺎﻳﻲ در ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻧﻬﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي او را دﻓﻦ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻣﻲ‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﺻﺪاي زﻳﺮي از ﻓﺮد ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮادش ﺧﺒﺮ دادﻳﺪ؟‬
‫‪147‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺮد ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﮕﻪ ﺑﺮاي اوﻧﻬﺎ ﻓﺮﻗﻲ ﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ؟ ﻳﺎدﺗﻮن رﻓﺘﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ﻛﻪ ﺑﺮاي‬
‫ﻣﺮاﺳﻢ دﻋﻮﺗﺸﻮن ﻛﺮدﻳﻢ ﻧﻴﻮﻣﺪن؟‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻮت ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر ﭼﺎﻟﻪ اي ﻛﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد در آن‬
‫دﻓﻦ ﺷﻮد ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬رون‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ و ﻫﺮﻣﻴﻮن دﻳﮕﺮ ﮔﺮﻳﻪ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻬﺎﻳﻲ ﺑﻲ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻮت ﺧﻴﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺎﻟﺖ دراﻛﻮ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺑﻮد ﻛﻪ اﻧﮕﺎر ﺑﺮ ﺧﻼف ﻣﻴﻠﺶ ﻏﻤﮕﻴﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد و‬
‫اﺷﻚ و زاري ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ و داﺑﻲ ﺣﺘﻲ از او ﻫﻢ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻜﺮ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺸﻐﻮﻟﺘﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﺮاي ﻫﺮي‬
‫ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎز ﻫﻢ اﻓﻜﺎر وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻪ او ﻫﺠﻮم آورده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﺻﺤﺒﺘﻬﺎي ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﻣﺪام در ذﻫﻨﺶ ﺗﻜﺮار ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫او ﭼﻪ ﻧﺴﺒﺘﻲ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت داﺷﺖ؟ آﻳﺎ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﺪر و ﻳﺎ ﭘﺪر ﺑﺰرگ او ﺑﺎﺷﺪ؟ ﺣﺘﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدن ﺑﻪ‬
‫ﭼﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰي ﻧﻴﺰ ﺧﻨﺪه دار ﺑﻮد‪ ...‬ﻧﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰي اﻣﻜﺎن ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺎﻛﺎن ﻣﺸﺘﺮﻛﻲ داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻮاده اي ﻛﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت از وﺟﻮدﺷﺎن ﺑﻲ ﺧﺒﺮ ﺑﻮد ‪.‬اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻮﺟﻴﻪ ارﺗﺒﺎط ذﻫﻨﻲ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬و دوﺑﺎره‬
‫ﻓﺮﺿﻴﻪ اي ﻣﻄﺮح ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ او ﻳﺎ ﻓﺮزﻧﺪ وﻟﺪﻣﻮرت اﺳﺖ و ﻳﺎ ﻧﻮه اش‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻛﻤﻲ ﻟﺮزﻳﺪ و ﺑﻪ زﺣﻤﺖ‬
‫ﺣﻮاﺳﺶ را ﺑﻪ ﻣﺮاﺳﻢ داد‪.‬‬
‫اﻛﻨﻮن ﻫﺮ ﻛﺲ ﭼﻴﺰي ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮا از ﻣﻮدي ﻛﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮد ﺑﻮد ﺷﺮوع ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و اﻻن ﻫﺮﻣﻴﻮن داﺷﺖ‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻴﺰي ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ و وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻧﮕﺎﻫﻬﺎ ﺑﻪ او دوﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻧﻮﺑﺖ اوﺳﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‬
‫ﺻﺪاﻳﺶ را ﺻﺎف ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻮﻗﻌﻲ ﻛﻪ زﻧﺪه ﺑﻮد ﺳﻌﺎدت ﻣﻼﻗﺎﺗﺶ رو ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدم‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻨﺶ و رﻓﺘﺎر اون ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ‬
‫اي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺲ ﻛﻪ ﭼﻴﺰ ﻛﻤﻲ از اون ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪ ﺷﻴﻔﺘﻪ اش ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬آرزوم اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ در زﻣﺎن ﺣﻴﺎﺗﺶ ﻣﻼﻗﺎﺗﺶ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮدم‪ ،‬اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ اﻳﻦ اﻳﻦ ﺷﺎﻧﺲ ﻧﺼﻴﺒﻢ ﻧﺸﺪه‪ ،‬اﻣﻴﺪوارم ﻣﺮﮔﻢ اون ﻗﺪر اﻓﺘﺨﺎر آﻣﻴﺰ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ در اون دﻧﻴﺎ ﻣﻼﻗﺎﺗﺶ‬
‫ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ زد‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬او ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﻣﻜﺚ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﺘﻮن ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺎ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ راﺑﻄﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻴﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ اﮔﺮ زﻧﺪه ﺑﻮد ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ دوﺳﺖ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺷﺪ‪...‬‬

‫‪148‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺳﭙﺲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎن ﺣﻴﺮت زده ﻫﻤﻪ ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ از ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺎري ﺷﺪ ‪.‬داﺑﻲ ﻛﻪ در ﻣﺮاﺳﻢ ﺑﻮد ﺑﺮاي‬
‫اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﺎ اﺣﺘﺮام ﺑﻪ دراﻛﻮ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﻫﺮي او را آزاد ﻛﻨﺪ‪ ،‬او ﺑﺮده ﺧﺎﻧﻮاده‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻮده و آﻧﻬﺎ ﺑﺎ او رﻓﺘﺎر ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﻐﻀﻲ ﻛﻪ ﮔﻠﻮﻳﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﺎﻧﻌﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﮔﺎﺑﺮﻳﻞ ﻧﻴﺰ دو ﺳﻪ ﻛﻠﻤﻪ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻪ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻋﻀﻮ ﮔﺮوه ﻳﻌﻨﻲ ﺳﺎرا ﺧﻮاﻫﺮ ﻫﺮﻣﻴﻮن رﺳﻴﺪ؛ او ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﺮدد ﻣﺎﻧﺪ ﺳﭙﺲ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻧﺪﻳﺪﻣﺶ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﺮﻳﻔﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن از اون ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﺮادر ﺧﻮﺑﻲ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد و‪...‬و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ اﻻن ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻫﺴﺖ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ او زد‪ ،‬ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ او را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮاﻫﺮش دوﺳﺖ داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪1‬‬

‫***‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻣﺮاﺳﻢ ﻣﻮدي ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺳﺎرا ﻧﻴﺰ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻗﺼﺪ داﺷﺖ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ ﺑﻴﺎﻳﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻣﺎدرش و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎ ﺧﺸﻤﻲ وﺻﻒ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻓﺮﻳﺎد زد‪ :‬ﺑﺲ ﻛﻨﻴﺪ دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﻣﻦ اﻻن‬
‫ﻳﻚ دﺧﺘﺮ ﭼﻬﺎرده ﺳﺎﻟﻢ و ﺧﻮب و ﺑﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﻫﻢ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻣﻲ دم‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺗﻮ ﺟﻠﺴﺎت ﺑﺎﺷﻢ‪...‬‬
‫و ﺑﺮاي ﺟﻠﺐ ﻛﻤﻚ از ﺟﺎﻧﺐ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻓﺮﺻﺖ اﻇﻬﺎر ﻧﻈﺮ ﻧﺪاد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺣﺘﻲ ﻣﻦ‪ ،‬رون و ﻫﺮي ﻫﻢ ﺗﺎ ﺳﻦ ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﮕﻲ اﺟﺎزه دﺧﺎﻟﺖ ﺗﻮ ﻛﺎرﻫﺎي ﻣﺤﻔﻞ رو ﻧﺪاﺷﺘﻴﻢ‪...‬‬
‫ اﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام‪...‬‬‫‪ -‬ﻛﺎﻓﻴﻪ‪...‬‬

‫‪1‬‬

‫رﺳﻢ ﺟﺎدوﮔﺮان‪ ،‬ﭼﻨﻴﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ در ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﺪﻓﻴﻦ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺣﻀﺎر در ﻣﻮرد ﻣﺘﻮﻓﻲ ﺳﺨﻨﻲ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ در ﻣﺮاﺳﻤﺎت ﭘﺮ ﺟﻤﻌﻴﺖ‪ ،‬ﻧﻈﻴﺮ ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﺪﻓﻴﻦ آﻟﺒﻮس‬

‫داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ و ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻲ از ﺟﻤﻊ ﺑﺮاي دﻳﮕﺮان ﺳﺨﻨﺮاﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ن‪.‬‬

‫‪149‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻠﻤﻪ آﺧﺮ را ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﻲ ﺧﺮد ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﻲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﺗﺮﻣﻴﻤﺶ ﻛﺮد و ﻣﺜﻞ ﺑﻘﻴﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻮدي ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺳﺮ ﺟﺎﻳﺶ ﺧﺸﻚ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻌﻨﻲ ﺷﻤﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪﻳﺪ؟‬
‫ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻲ؟‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ دودﻟﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﺮد ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را در آورد و ﺑﺪﺳﺖ ﺳﺎرا داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺤﻜﻢ و ﺳﺨﺖ‬
‫ﺑﮕﻮ ﻟﻮﻣﻮس‪...‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﺎرا ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﭼﻮب را ﺗﻜﺎن داد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از ﻛﺎرش ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد ورد را‬
‫اﺟﺮا ﻛﺮد‪ ،‬و وﻗﺘﻲ ﻧﻮك آن روﺷﻦ ﺷﺪ آن را اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬اﺑﺘﺪا ﻫﻤﻪ ﺑﻬﺖ زده و ﺳﺮﮔﺮدان ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻛﻢ ﻛﻢ ﻣﻌﻨﻲ‬
‫اﺗﻔﺎﻗﺎت اﻓﺘﺎده را ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ وﺻﻒ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮي ﺳﺎرا را ﺑﻐﻞ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭼﻄﻮر ﻣﺎ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪه‬
‫ﺑﻮدﻳﻢ؟ ﺗﺒﺮﻳﻚ ﻣﻲ ﮔﻢ ﺳﺎرا‪ ،‬ﺗﻮ ﺳﺎﺣﺮه اي‪...‬ﺗﻮ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﮔﺮي داري‪...‬‬
‫ﺳﺎرا ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻮب ﺟﻴﻤﺰ را از زﻣﻴﻦ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺟﺎدو را ﻣﺠﺪدا اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن از ﺟﻴﻤﺰ‬
‫ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬از ﻛﺠﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪي؟‬
‫ اون ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮرو ﺷﻜﺴﺖ ﻧﻪ ﺗﻮ‪ .‬وﻗﺘﻲ داﺷﺘﻲ ﺑﻪ اون دﺳﺘﻮر ﻣﻲ دادي ﻗﻴﺎﻓﺶ ﺣﺘﻲ از ﺗﻮ ﻫﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺗﺮ ﺑﻮد‪ ...‬و‬‫ﺧﻮب ﻣﻦ ﺣﺪس زدم ﻛﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻛﺎر اون ﺑﺎﺷﻪ‪...‬‬
‫ﺑﻘﻴﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ و ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﺎرا ﺗﺒﺮﻳﻚ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮا اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﻛﻪ ﺳﺎرا ﻗﺪرت ﺟﺎدو ﻛﺮدن دارد ﻫﻤﺎﻧﻘﺪر‬
‫ﻛﻪ ﺳﺎرا را ﻫﻴﺠﺎﻧﺰده ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﺮاي ﺑﻘﻴﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻌﺪ از ﺟﻠﺴﻪ ﺑﺎ‬
‫ﻫﻢ در ﻣﻮرد آﻣﻮزﺷﺖ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺧﻮدم ﺑﻬﺖ آﻣﻮزش ﻣﻲ دم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ دوﺳﺖ دارم در ﺗﺮﺑﻴﺖ اﺳﺘﻌﺪادﻫﺎت ﺳﻬﻴﻢ ﺑﺎﺷﻢ‪...‬‬

‫‪150‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻋﺬر ﺧﻮاﻫﺎﻧﻪ ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺑﻘﻴﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤﻞ ﺑﺮﮔﺰاري ﺟﻠﺴﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﻣﻮدي در‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻤﻤﻮن روﺣﻴﻪ ﺑﺪي داﺷﺘﻴﻢ ﺧﺒﺮ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻮد‪...‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻫﻤﻪ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﺮاﺳﻢ ﺧﺎﻛﺴﭙﺎري اﻓﺘﺎدﻧﺪ و ﻣﻮدي اداﻣﻪ داد ‪:‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ وﻗﺘﺸﻪ اﻗﺪام‬
‫ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺷﺨﺼﺎ ﻋﺠﻠﻪ اي ﺑﺮاي ﻣﺮدن ﻧﺪارم‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﮔﻮي ﻧﺎﺑﻮد ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻣﻦ روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدم‪ .‬اون ﻣﻌﺘﻘﺪه ﻧﻴﺎزي ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﺎ از اﻳﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬اﻣﺎ اﺻﺮار داره ﻛﻪ ﻓﻌﻼ درﺑﺎره روش ﺑﻬﺘﺮ‬
‫ﻧﺎﺑﻮدﻳﻪ ﮔﻮي ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺘﻲ ﻧﻜﻨﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﮔﻮﻳﻲ ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ ﺑﻬﺘﺮه ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي رﻫﺴﭙﺎر‬
‫ﺑﺸﻴﻢ‪...‬‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻲ دﻟﻴﻞ ﺣﺮف ﻧﻤﻲ زﻧﻪ‪ ،‬و در ﺿﻤﻦ راﺿﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺷﻪ‪...‬‬
‫ دﻟﻴﻠﻲ ﻧﺪاره ﺑﻪ اون ﺑﮕﻴﻢ‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ و ﻫﻮراس ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮه‪ ...‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮام اﻳﻦ‬‫ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻢ‪ ،‬ﺗﻮ ﭼﻲ ﻫﻮراس؟‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﺤﻜﻢ ﮔﻔﺖ‪ :‬آره‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ دم ﮔﻮي رو ﻟﻤﺲ ﻛﻨﻢ و ﺗﻮ ﺟﺎدورو اﺟﺮا ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫ﻣﻤﻜﻨﻪ از ﺗﺮس ﺟﺎدورو ﻛﺎﻣﻞ اﺟﺮا ﻧﻜﻨﻢ‪...‬‬
‫ﻣﻮدي ﭘﻮزﺣﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎن از دﺳﺖ ﺷﻤﺎ اﺳﻼﻳﺘﺮﻳﻨﻲ ﻫﺎ‪ ،‬ﺣﺘﻲ وﻗﺘﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﻳﻦ از ﺧﻮد ﮔﺬﺷﺘﮕﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﻫﻢ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎت ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮدﺗﻮن رو ﻧﺸﻮن ﺑﺪﻳﺪ‪...‬‬
‫ﻣﻮدي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﺑﺮﮔﺮد و در ﻛﻨﺎر ﺳﻨﺘﻮرﻫﺎ و ﺑﺮادرت آﻣﺎده‬
‫ﺑﻤﻮن‪...‬ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي دﺳﺘﺒﻨﺪ اﻗﺪام ﻛﺮدن ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺮاه ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻦ‪ .‬اﮔﺮ دﻟﺸﻮن ﻣﻲ ﺧﻮاد‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر آﻣﺎدﮔﻲ داﺷﺘﻨﺪ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻮدي آﭘﺎرات ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ آﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﻛﻪ در ﻧﺎﻛﺘﺮﻳﻦ و‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ و ﺑﻮرﻛﺲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺳﻪ ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﻧﻴﺰ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺧﻴﺮه ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دو ﺳﻴﺎه ﭘﻮش ﻋﻘﺒﻲ ﻧﻘﺎﺑﻬﺎﻳﻲ داﺷﺘﻨﺪ و ﻟﻘﺐ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ را ﻳﺪك ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﺳﻴﺎه‬
‫ﭘﻮش ﺟﻠﻮﻳﻲ ﻣﺮدي ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺮدﻣﻚ ﻫﺎﻳﻲ ﻋﻤﻮدي داﺷﺖ‪...‬‬

‫‪151‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

http:/www.book-man.blogsky.com

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

WizardingWorld.ir

.‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت در ﻧﺎﻛﺘﺮﻳﻦ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‬

152
http:/www.book-man.blogsky.com

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﺷﺸﻢ‬
‫در ﻛﺴﺮي از زﻣﺎن اﻧﻔﺠﺎري از ﻧﻮر رخ داد‪ .‬دو ﻣﺮﮔﺨﻮار‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬رون‪ ،‬ﻣﻮدي و اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﮔﻴﺞ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫اي ﭘﻠﻚ زدﻧﺪ و ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﻣﺎﻓﻮق ﺗﺼﻮر‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را رواﻧﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻗﺪري ﺳﺮﻳﻊ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ اﻃﺮاﻓﻴﺎﻧﺸﺎن ﺣﺘﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪن ﭼﻮﺑﻬﺎي آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد و وﻗﺘﻲ ﻧﮕﺎه ﺑﻘﻴﻪ ﺑﻪ او اﻓﺘﺎد ﻧﺎ‬
‫ﺧﻮد آﮔﺎه ﻛﻤﻲ ﻋﻘﺐ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺗﺎ ﺑﻪ آن روز اوج ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺟﻴﻤﺰ را ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﭼﻬﺮه اش ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ و ﺧﻮش ﺳﻴﻤﺎ ﻧﻤﻲ ﻧﻤﻮد‪.‬‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺎ ﺧﺸﻢ در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪه و ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺣﻴﻮاﻧﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺧﻄﻮط ﺻﻮرﺗﺶ از ﺧﺸﻤﻲ ﻣﻬﺎرﻧﺎﭘﺬﻳﺮ‬
‫ﺣﻜﺎﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻗﺪرﺗﻲ از او ﺳﺎﻃﻊ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻨﺸﺎن را ﻣﻲ ﻟﺮزاﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ را ﻓﻘﻂ‬
‫در داﻣﺒﻠﺪور دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺣﺎﻟﺖ او ﺗﺮﻛﻴﺒﻲ از ﺣﺎﻟﺖ وﻟﺪﻣﻮرت و داﻣﺒﻠﺪور در ﻫﻨﮕﺎم ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ وﺣﺸﺖ ﻧﻜﺮد؛ در ﺻﻮرت او ﺗﻨﻬﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﻟﻤﺲ ﺑﻮد ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻓﺮﺻﺖ اﻧﺠﺎم ﻛﺎري ﻧﺪاد و ﺟﺎدوي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ دﻳﮕﺮي را رواﻧﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﺮد‪ .‬او ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮد را از ﺟﻠﻮي ﺟﺎدو ﻛﻨﺎر ﺑﻜﺸﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺟﺎدو دو ﻣﺮﮔﺨﻮار او را ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻬﺎي در ﻫﻢ ﺷﻜﺴﺘﻪ‬
‫و ﺑﻲ ﺟﺎن ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﻛﺮد‪ .‬او ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﻜﺎﻧﻲ ﻣﻼﻳﻢ داد‪ ،‬ﺟﺎدوﻳﻲ ﺳﻴﺎﻫﺮﻧﮓ از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬از ﺟﺎدو‬
‫ﺻﺪاي ﺟﻴﻐﻬﺎﻳﻲ ﮔﻮش ﺧﺮاش و ﻏﻴﺮ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺟﺎدو را ﺷﻨﺎﺧﺖ؛ آن ﺟﺎدو ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه ﺑﻪ دور ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺶ ﻣﻲ‬
‫ﭘﻴﭽﻴﺪ و او را ﺧﻔﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﭙﺮي از ﻧﻮر ﺧﺎﻟﺺ ﺳﺎﺧﺖ ﻛﻪ ﺟﺎدو را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪ ،‬ﺟﺎدو و ﺳﭙﺮ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺑﺎﻫﻢ ﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ و ﺳﭙﺲ ﺟﺎدو در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻐﻬﺎﻳﺶ ﻛﺮ ﻛﻨﻨﺪه ﺗﺮ و ﺗﺮﺳﻨﺎﻛﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪ ،‬و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ او‬
‫ﻧﻮر ﻧﻴﺰ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ وﻗﺘﻲ ﻧﻮر از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ ﺳﻪ ﺟﺎدو را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻴﭻ‬

‫‪153‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﺎدوﮔﺮي ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ آن ﻫﻤﻪ ﺟﺎدوي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﭼﺮﺧﻲ زد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺸﺖ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺸﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﮔﻮﻳﻲ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻛﺠﺎ ﺧﻮاﻫﺪ رﻓﺖ زﻳﺮا ﺟﺎدوﻳﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺎدوي دﻓﺎﻋﻲ دﻳﮕﺮي اﺟﺮا ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﺎدوي وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪه و ﺷﻴﺸﻪ ﻳﻜﻲ از ﻣﻐﺎزه ﻫﺎ را‬
‫ﺧﺮد ﻛﻨﺪ و ﺑﻪ داﺧﻞ آن ﺑﺮود‪ .‬ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎري از داﺧﻞ ﻣﻐﺎزه ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و آﺗﺶ از درون آن زﺑﺎﻧﻪ ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ آراﻣﺶ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو ﻣﺮﮔﺨﻮار روي زﻣﻴﻦ ﺗﻜﺎن داده و ذره اي ﺑﻪ اﻧﻔﺠﺎر و آﺗﺶ ﻣﻐﺎزه‬
‫ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻛﻪ ﺟﺎﻧﻲ دوﺑﺎره ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ از روي زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻤﺰ‬
‫رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪه و ﻗﺼﺪ ﺟﺎدو ﻛﺮدن او از ﭘﺸﺖ را داﺷﺘﻨﺪ رو ﻛﺮد و‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺸﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﻪ دﻳﻮاري ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻲ ﺑﻲ ﺣﺎل ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و روﻳﺶ را ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻛﺮد ﻛﻪ اﻳﻨﻔﺮﻳﻬﺎ را ﺗﻜﻪ ﺗﻜﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺟﺎدوﻳﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﻪ ﺟﺎدو را ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ آراﻣﻲ از ﭘﺎﻳﻴﻦ رو ﺑﻪ ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﺎدو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮد‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮﮔﺮدد‪ .‬ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺟﻴﻤﺰ ﺧﺸﻤﺶ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اﻳﻦ آﺳﺎﻧﻲ اﻳﻦ‬
‫ﺟﺎدو را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﭙﺮي ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺖ‪ ،‬ﺟﺎدو ﺑﻪ ﺳﭙﺮش ﺧﻮرد و او را ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺘﺮ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺳﺮﻳﻊ ﭘﺎي ﭼﭙﺶ را ﺣﺎﻳﻞ ﺧﻮد ﻛﺮد و ﺧﻮد را ﺳﺮﭘﺎ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﺎدوي دﻳﮕﺮي را اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ‬
‫او ﻓﺮﺻﺖ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدن ﻣﻮﺿﻌﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ را ﻧﺪاده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮﺟﻮداﺗﻲ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻳﻚ ﺟﻐﺪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ اي را داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﻲ روي ﺷﺎﻧﻪ ﺧﻮد دارﻧﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪادﺷﺎن ﺑﻪ ده ﺗﺎ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ و ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ‬
‫ﺧﺸﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﻣﺸﻐﻮل ﺗﻔﺮﻳﺢ ﻛﺮدن ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﭼﺮﺧﻴﺪ و آﻧﻬﺎ را ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﻧﻴﺮوي‬
‫ﺧﻮد را ﺑﺪﺳﺖ آورﻧﺪ ﺑﺎ ﻃﻨﺎﺑﻬﺎي ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﺿﺪ آﭘﺎرات ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻲ ﭼﺮﺧﻴﺪ‬
‫و ﻣﻮﺟﻮدات را ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻲ زد‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮد ﻋﺮق از ﺳﺮ و ﺻﻮرﺗﺶ ﺟﺎري ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺗﻤﺴﺨﺮ آﻣﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻚ زﻧﮓ ﺗﻔﺮﻳﺢ ﺑﭽﻪ ﺟﻮن‪ ،‬ﻣﻮاﻓﻘﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ درﻣﺎﻧﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﻮﺑﺶ را ﻛﻤﻲ ﭘﺎﻳﻴﻦ آورد و ﮔﻔﺖ ‪:‬ﭼﻴﻪ؟ از ﻣﺒﺎرزه ﻛﺮدن ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻲ؟‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت را ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ او ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻠﻴﺤﻲ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺟﻴﻤﺰ داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻤﻜﺖ‬
‫ﻛﻨﻢ ﻛﻪ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻲ‪ .‬ﻣﻦ دوﺳﺖ ﻧﺪارم ﻛﻪ ﺟﺎدوﮔﺮﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪاد ﺗﻮ ﺑﻪ اﻳﻦ زودي ﺑﻤﻴﺮن‪...‬‬
‫‪154‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺗﻮ ﺑﻌﺪ از داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮي ﻫﺴﺘﻲ ﻛﻪ دﻳﺪم‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﺳﺒﻚ ﻣﺒﺎرزت ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﺮزي‬
‫ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر ﺷﺒﻴﻪ اوﻧﻪ‪ ...‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺎ اون ﻓﺎﺻﻠﻪ داري‪ ،‬ﺑﺎور ﻛﻦ ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدن ﺗﻮ ﺑﺮام ﻋﻴﻦ آب ﺧﻮردن ﻣﻲ‬
‫ﻣﻮﻧﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ دوﺑﺎره ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎ ﺳﭙﺎه ﻣﻦ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﺧﻮب و ﺑﺎ ﻟﻴﺎﻗﺘﻲ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻧﻴﺎز داره‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ زﻧﺪﮔﻴﺖ رو ﻣﻲ‬
‫دم ﭘﺴﺮ‪ ،‬و ﺗﻮ در ﻋﻮض روﺣﺖ رو‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺳﻴﺎه و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﺗﻮ رو ﺧﺪﻣﺘﮕﺰار ﺧﻮدم ﻣﻲ ﻛﻨﻢ و ﺗﻮ ﺑﻌﺪ از ﻣﻦ‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺷﺨﺼﻴﺖ دﻧﻴﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ ﻣﻲ ﺷﻲ‪ ...1‬ﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ دﻧﻴﺎ رو ﻓﺘﺢ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬و ﺗﻮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻌﺎوﻧﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﻛﺎرﻫﺎ ﺑﻜﻨﻲ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﻳﻚ اﺳﻢ ﺷﻴﻚ ﺑﺮاي ﺧﻮدت ﺑﺴﺎزي‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺗﻮ رو ارﺑﺎب ﺻﺪا ﻣﻲ ﻛﻨﻦ و ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺣﺘﺮام‬
‫ﻣﻲ ﮔﺬاري و ﻓﻘﻂ از ﻣﻦ دﺳﺘﻮر ﻣﻲ ﮔﻴﺮي‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ ﺑﻪ اﻓﺮاد ﻣﺤﻔﻞ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬و در ﻋﻮض ﻣﻲ ﮔﺬارم ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻦ‪ .‬ﺧﻮب‬
‫ﻧﻈﺮت ﭼﻴﻪ؟‬
‫او ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺧﻴﺎل ﻧﺪاﺷﺖ ﺷﺮف ﺧﻮد را ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻔﺮوﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد ﺑﻤﻴﺮد‬
‫اﻣﺎ ﺗﻦ ﺑﻪ ﺑﺮدﮔﻲ وﻟﺪﻣﻮرت ﻳﺎ ﻫﺮ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي ﻧﺪﻫﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﻣﺎرﻳﺎ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﺮوت را ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد در ﺳﺮش ﻃﻨﻴﻦ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ »ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻧﺘﻘﺎم ﻣﺎ رو ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ وﻟﺪﻣﻮرت«‪.‬‬
‫ﭼﻬﺮه او ﺑﻮﺿﻮح در ﻣﻘﺎﺑﻞ دﻳﺪﮔﺎﻧﺶ آﻣﺪ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ ﻣﺮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻓﺘﺨﺎر و ﺷﺠﺎﻋﺖ‪ .‬ﻧﻪ‪ ،‬اﻣﻜﺎن ﻧﺪاﺷﺖ‬
‫ﻛﻪ او ﺧﻮد را ﺗﺴﻠﻴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﻣﺮد اﻣﺎ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ‪.‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ اﻳﻦ را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻬﺎﻳﻲ ﺑﺴﺘﻪ ﭘﺸﺖ وﻟﺪﻣﻮرت اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ‪.‬اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي و اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻛﻪ‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﺎن ﺧﻮد را ﻓﺪا ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬رون ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺑﻲ ﻋﺮﺿﮕﻲ ﻫﺎ و ﺧﻨﮓ ﺑﺎزﻳﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻌﻀﻲ وﻗﺘﻬﺎ در ﻣﻲ آورد‪ ،‬ﻫﻴﭻ وﻗﺖ از ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻄﺮ ﻓﺮار ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬و ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي‬
‫در دﻧﻴﺎ دوﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻮﺳﻴﺪن ﻟﺒﺶ وﺟﻮدش را ﻏﺮق در ﻟﺬت ﻣﻲ ﻛﺮد و آﻏﻮﺷﺶ ﺗﻤﺎم ﻏﻢ و ﻏﺼﻪ ﻫﺎ را از‬
‫ﻳﺎدش ﻣﻲ ﺑﺮد‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻧﻬﺎ را ﻫﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﻛﻨﺪ؟ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﺬارد ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن آﺳﻴﺒﻲ ﺑﺮﺳﺪ؟ ﺑﺎ ﺗﺎﻣﻞ و‬

‫‪ 1‬ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ در ﺳﺮداب روح وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﭘﺲ ﻣﻲ ﺷﻮد اﺳﻤﺶ را ﻛﭙﻲ ﺑﺮداري از آن داﺳﺘﺎن ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬

‫‪155‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﻜﺮ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ دو راه ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺪارد‪ ،‬اول اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻮد را ﺗﺴﻠﻴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﻨﺪ و ﺑﮕﺬارد آﻧﻬﺎ ﺑﺮوﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺣﺘﻲ ﻓﻜﺮ‬
‫ﻛﺮدن ﺑﻪ اﻳﻦ راه وﺟﻮدش را ﺑﻪ آﺗﺶ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬و راه دوم اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﻛﻨﺪ و اﻣﻴﺪوار ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ‬
‫راﻫﻲ ﺑﺮاي ﻓﺮاري دادن آﻧﻬﺎ ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ آﻧﻜﻪ راه دوم ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﺘﺮ ﺑﻮد اﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ راه ﻋﻤﻠﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮا ﺟﻴﻤﺰ آدﻣﻲ‬
‫ﻧﺒﻮد ﻛﻪ راه اول را اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﺪ ‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺟﺎدوي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي را رواﻧﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﺮد‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه ﺳﭙﺮي ﺳﺎﺧﺖ و ﺟﺎدو را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد ‪.‬ﺳﺮي ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد و ﺟﺎدوي ﺑﻌﺪي ﺟﻴﻤﺰ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﺟﻴﻤﺰ ﺟﺎدو را ﻣﻨﺤﺮف ﻣﻲ ﻛﺮد ﺟﺎدوﻳﻲ را رواﻧﻪ ﺧﺎك زﻳﺮ ﭘﺎي ﺟﻴﻤﺰ ﻛﺮد ‪.‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﮔﻴﺎﻫﺎﻧﻲ از زﻣﻴﻦ ﺳﺮ ﺑﺮ آوردﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻮﺷﺖ ﺧﻮار ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺷﻜﻞ و ﺣﺎﻟﺖ اﻧﺴﺎﻧﻲ را داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺪﻧﺶ را ﭼﻮب و ﺧﺎر ﺗﺸﻜﻴﻞ داده اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺟﺎي ﻣﻮ ﺑﺮﮔﻬﺎﻳﻲ ﻧﻮك ﺗﻴﺰ ﺑﺮ ﺳﺮ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ و ﻓﺎﻗﺪ ﭘﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻗﺪ ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﻤﺮ اﻧﺴﺎﻧﻲ را ﺑﻜﺸﻲ و در زﻣﻴﻦ ﭼﺎل‬
‫ﻛﻨﻲ‪ .‬اﻣﺎ دﻧﺪاﻧﻬﺎ و ﭼﻨﮕﺎﻟﻬﺎي دﺳﺘﺎن دراز و ﻻﻏﺮﺷﺎن ﻳﻚ دﻧﻴﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﺗﻴﺰ ﺗﺮ از ﻫﺮ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺗﺎﻛﻨﻮن دﻳﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺿﺮﺑﻪ ﭘﻨﺠﻪ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺟﻠﻮي ﻟﺒﺎﺳﺶ را درﻳﺪ و زﺧﻢ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﺑﺮ روي ﺳﻴﻨﻪ اش ﺑﻮﺟﻮد آورد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻏﻴﺐ‬
‫ﺷﺪ و ﻣﺠﺪدا ﭘﺸﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺸﺖ‪ .‬او ﻧﻴﺰ ﻣﺠﺪدا ﺟﺎي او را ﺗﺸﺨﻴﺺ داده و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﭼﺮﺧﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺟﺎي ﺟﺎدو ﻛﺮدن ﺟﻴﻤﺰ دو ﺟﺎدو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دوﺳﺘﺎن او ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﮔﻮﻳﻲ زﻣﺎن اﻳﺴﺘﺎد‪ ،‬و ﺟﻴﻤﺰ در ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﻏﺮق ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد ﻛﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻨﻬﺎ ﺑﻮد و‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺑﻴﺮون ﺑﺮود‪ .‬در اﺗﺎﻗﺶ ﺟﺎدوﻳﻲ را ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ آن ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي‬
‫اﻓﺮادي دﻳﮕﺮ ﺳﭙﺮي ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺑﺴﺎزد‪ ،‬ﺳﭙﺮي ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ او ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ اﺟﺮا آن ﻧﺸﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺑﻌﺪ از آن ﻧﻴﺰ‬
‫ﭼﻮن ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد آن را ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ آن را ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺎﺳﻒ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺨﻮرد زﻳﺮا زﻣﺎن ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي در آﻣﺪه ﺑﻮد و ﺟﺎدوﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺪون ﺗﻤﺮﻛﺰ و ﻳﺎ ﻓﻜﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻋﺸﻘﻲ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ داﺷﺖ ﺟﺎدو را اﺟﺮا ﻛﺮد‪ ،‬و ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ‪.‬ﺟﺎدوﻳﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ دور آﻧﻬﺎ را ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺎﻧﻊ ﻋﺒﻮر‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪156‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﺎدوﻫﺎي او ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ دو ﺑﺮاﺑﺮ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬او ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ و ﺧﻮد را ﭘﺸﺖ ﺟﻴﻤﺰ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد ‪.‬ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﻓﻬﻤﻴﺪ او ﻛﺠﺎ رﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪن اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻗﺪرت و ﻫﻮش زﻳﺎدي ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬آن ﻛﻮﭼﻪ ﺗﻨﮓ‬
‫ﺟﺎي دﻳﮕﺮي ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺟﺎدوﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻤﺎم ﮔﻴﺎﻫﺎن را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺎن ﻗﺪرﺗﻲ داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ اﺛﺮي‬
‫از آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻗﻲ ﻧﻤﺎﻧﺪ‪ ،‬و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﺳﭙﺮش ﻫﻨﻮز ﺑﻪ دور دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه‪ ،‬اﻣﺎ زﻳﺎد ﺧﻮش ﺣﺎل و‬
‫اﻣﻴﺪوار ﻧﺸﺪ‪ .‬زﻳﺮا ﺟﺎدوﻫﺎي ﻧﺎﺑﺨﺸﻮدﻧﻲ و ﭼﻨﺪ ﺟﺎدوي ﺧﺎص ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد وﻟﺪﻣﻮرت آﻧﻬﺎ را ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﺪ‬
‫ﻗﺪرت ﻋﺒﻮر از آن را داﺷﺘﻨﺪ ‪.‬‬
‫اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﺪي ﺗﺮ ﺷﻮد‪ ،‬اﻣﺎ او ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ و اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﺟﻠﻮي او اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻇﺎﻫﺮا اﻛﻨﻮن ﺣﺘﻲ از ﻗﺒﻞ ﻫﻢ ﺑﺮاي ﻣﺒﺎرزه ﻣﺸﺘﺎﻗﺘﺮ ﺑﻮد ‪.‬او ﺟﺎدوﻳﻲ را اﺟﺮا ﻛﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﺎدو ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻣﺘﺮ را ﻃﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد‪ ،‬او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد اﮔﺮ ﭼﻴﺰي را ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻴﺪ ﻣﻌﻨﻲ اش‬
‫اﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ .‬دﻳﺪ ﺟﺎدوﻳﻴﺶ را ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد و ﺟﺎدو را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻛﻤﻲ ﺑﺎ او دارد‪ ،‬ﺳﺮﻳﻊ ﭼﻮﺑﺶ را‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺟﺎدو در ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮي او ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ دو ﺳﻪ ﻣﺘﺮي ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﺷﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﻛﻤﻲ دﻳﺮﺗﺮ اﻗﺪام‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد ﻣﻲ ﻣﺮد‪ .‬ﻫﺮ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي ﺟﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد ﺟﺎدوي دﻳﮕﺮي را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ او ﺑﺎ ﺧﺒﺎﺛﺖ‬
‫ﺟﺎدوي ﻣﺮﮔﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ وﺣﺸﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد از ﺟﺎ ﺟﺴﺖ و ﺳﻄﻞ‬
‫زﺑﺎﻟﻪ اي را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﺎدو ﻗﺮار داد‪ .‬ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺗﺮس وﺟﻮدش را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮگ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﻲ ﺷﺪ ﭼﻪ؟ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ‪ ،‬دﻟﺶ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻋﺼﺒﻲ ﭼﻨﺪ ﺟﺎدو را‬
‫رواﻧﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﺮد‪ ،‬و او ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از دو ﺗﺎي آﻧﻬﺎ ﺟﺎﺧﺎﻟﻲ داد و دو ﺗﺎي دﻳﮕﺮ را اﺳﺘﺎداﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ داد‪ ،‬ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ دور دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺧﻮرد و از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ و دﻳﮕﺮي ﺑﻪ دﺳﺖ ﭼﭗ ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻮرد و آن را ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺠﺮوح ﻛﺮد ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاد و ﺟﺎدوﻳﻲ دﻳﮕﺮ را رواﻧﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﺮد‪ ،‬او در اﻳﻦ ﻣﺪت ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻨﮕﺎم دﻓﺎع ﺑﺎ ﻓﻜﺮ‬
‫ﺟﺎدو ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻫﻨﮕﺎم ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻴﺰ از ﻫﺮ ﺟﺎدوي ﺗﻬﺎﺟﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ‬
‫ﺑﺎر ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ راه ﭘﻴﺪا ﻛﺮد ﺟﺎدوي ﻣﻮﺛﺮي ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ ﺟﺎدو را ﺑﺮﮔﺸﺖ داد اﻣﺎ در ﻛﻤﺎل‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﺎدو دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻳﺎدش آﻣﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺟﺎدو اﺑﺪاع داﻣﺒﻠﺪور اﺳﺖ و ﻃﺒﻖ‬
‫ﮔﻔﺘﻪ او ﻫﻴﭻ دﻓﺎع ﻣﻮﺛﺮي ﻧﺪارد‪ ،‬و ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ داده ﺷﻮد دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮد ﺣﺮﻳﻒ ﻣﻲ رود‪ .‬ﺑﺮاي ﺑﺎر‬

‫‪157‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫دوم‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت از ﺷﻴﻮه دﻳﮕﺮي اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد و ﺟﺎدو را ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻧﻤﻮد‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه و ﻟﺒﺨﻨﺪي زده ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺟﺎدو دوﺑﺎره ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ و ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﻟﺪﻣﻮرت رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﻬﻴﺎ ﺷﺪه‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﺎدوي ﺿﺪ آﭘﺎرات را از‬
‫روي آﻧﻬﺎ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺟﺎش ﺟﺎدوي اﺗﺼﺎل را اﺟﺮا ﻛﺮد و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻜﻪ ﻫﺎي‬
‫ﺳﻄﻠﻲ ﻛﻪ از ﻫﺮﻣﻴﻮن دﻓﺎع ﻛﺮده ﺑﻮد ﮔﺮﻓﺖ و آن را ﺑﻪ رﻣﺰﺗﺎز ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد ‪.‬‬
‫وﻗﺘﻲ او ﻣﺸﻐﻮل اﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎ ﺑﻮد وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﺎدوي دﻳﮕﺮي را اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﺳﭙﺮش ﺟﺎدوي ﺟﻴﻤﺰ را‬
‫ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻫﻠﺶ داده ﺑﻮد را ﺑﺒﻠﻌﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﺎدو ﺑﻪ راﺣﺘﻲ از آن ﻋﺒﻮر ﻛﺮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻣﻐﺎزه اي ﮔﺮﻓﺖ و ﻓﺮدي از داﺧﻞ آن ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﭘﺮت ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺗﻜﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﺻﻮرت وﻟﺪﻣﻮرت را زﺧﻤﻲ ﻛﺮد اﻣﺎ‬
‫اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاد‪ ،‬زﻳﺮا ﻓﺮد ﺑﺨﺖ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﺎدو ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و آن را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺳﻮراﺧﻲ ﺑﻪ ﻗﻄﺮ‬
‫ﺳﻲ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ در ﺷﻜﻤﺶ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ از دروﻧﺶ ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﻗﺎﺑﻞ روﻳﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺗﻜﻪ ﻫﺎي ﺳﻄﻞ‬
‫را رواﻧﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﻪ او ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺟﺎدوي ﻣﺮﮔﻲ را رواﻧﻪ او ﻛﺮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﻲ او ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺟﺎدو را دﻳﺪ دﻳﮕﺮ ﺧﻴﻠﻲ دﻳﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎدو ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ اش اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد و‬
‫ﺑﺪﻧﺶ را ﺑﻪ ﻫﻮا ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ آن ﺳﻄﻞ ﺑﻪ ﻣﻮدي ﺧﻮرد و او را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﻘﻴﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻨﺎزه ﺟﻴﻤﺰ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻓﻜﺮ‬
‫ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ﺑﺮدن ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﻪ اش ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬وﻫﺮﮔﺰ ﺗﺼﻮر ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺑﺎ ﭘﺎ ﺟﻨﺎزه ﺟﻴﻤﺰ را ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪ زﺷﺘﻲ زد و وارد ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪158‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ وﻫﻔﺘﻢ‬
‫ﻫﻤﻪ در ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻣﻮدي و ﺑﻘﻴﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دراﻛﻮ‪ ،‬ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ وﻗﺖ را ﺑﮕﺬراﻧﺪ‪ ،‬داﺷﺖ ﺑﻪ ﺳﺎرا‬
‫ﻛﻤﻲ در ﻣﻮرد ﺟﺎدو ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ داد‪ .‬ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ در ﻣﻴﺎن اﺗﺎق ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﺮس از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﺑﺘﺪا ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ دوﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﻛﺲ ﺳﻌﻲ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد ﺟﺎدوﻳﻲ را ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﺴﺘﻪ را ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﺪ و آن را ﺑﺎﻃﻞ ﻛﻨﺪ؛ اﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ‬
‫دﻟﻮاﭘﺴﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬آﻗﺎي ﻣﻮدي‪ ،‬ﭘﺮﻓﺴﻮر اﺳﻼﮔﻬﻮرن‪ ،‬ﭼﻲ ﺷﺪه؟ ﺟﻴﻤﺰ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ آﻧﻬﺎ ﺳﺎﻛﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻫﺎﻳﺸﺎن ﺧﺎﻟﻲ از ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ اﺣﺴﺎس ﺑﻮد و ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اي‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در ﻧﻬﺎﻳﺖ دراﻛﻮ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﻬﻤﻴﺪم ﺑﺎ ﭼﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﺴﺘﻨﺸﻮن‪ .‬ﺑﺎ ﺟﺎدوي اﺗﺼﺎل ﺑﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ وﺻﻠﺸﻮن‬
‫ﻛﺮدن ﻛﻪ رﻣﺰﺗﺎز‪ ،‬ﻫﻤﻪ رو ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﻨﻪ‪ .‬اﻣﺎ ﻛﻲ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻛﺮده؟‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ ﭘﺎﺳﺨﻲ ﻧﺪادﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ دﻳﮕﺮ ﭘﺮﺳﺶ ﻫﺎي اﻃﺮاﻓﻴﺎﻧﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺸﺎن‪ ،‬ﭼﻴﺰي را دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻗﻠﺒﺸﺎن را ﺑﻪ درد آورده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮدي زودﺗﺮ از ﻫﻤﺮاﻫﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺣﺎﻟﺘﻲ ﮔﻴﺞ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ دراﻛﻮ ﺟﺎدو را ﺑﺎﻃﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ روي‬
‫ﻳﻜﻲ از ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻫﺎي ﺳﺎﻟﻦ ﭘﺬﻳﺮاﻳﻲ ﻣﺤﻔﻞ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از او اﺳﻼﮔﻬﻮرن و رون ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن و‬
‫رون‪ ،‬ﻫﺮ ﻳﻚ ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ در ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻢ ﺧﻮد داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﺎﻣﻼ ﺗﻬﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻴﭻ اﺣﺴﺎﺳﻲ در وﺟﻮدش ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎور ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺮده اﺳﺖ‪ .‬او ﺑﻌﺪ از‬
‫ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ او آراﻣﺶ دﻫﺪ‪ ،‬ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬ﭼﻬﺮه اش‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺟﺎدوي ﻣﺮگ او را‬
‫ﺑﻪ ﻫﻮا ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ دﻳﺪﮔﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﺘﻴﻦ ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ و ﻫﻴﭻ ﺗﺮﺳﻲ در ﺻﻮرﺗﺶ دﻳﺪه ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ .‬او ﻛﺎري‬
‫ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ را ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬او ﺟﺎن ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ دوﺳﺖ ﻣﻲ داﺷﺖ را ﻧﺠﺎت داده ﺑﻮد و ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﻬﺎي آن‬

‫‪159‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫زﻧﺪﮔﻴﺶ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ ﭼﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻫﻤﺮاﻫﺎﻧﺶ از روي زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ و ﮔﺮﻧﺠﺮ او را ﻧﻴﺰ از‬
‫روي زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮدﻧﺪ و روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻧﺸﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﻟﺮزان ﻣﻮدي را ﻛﻪ داﺳﺘﺎن را ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﻲ ﻛﺮد را ﻫﻢ ﻧﺸﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺘﻲ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻴﻮن ﺳﺎرا ﻧﻴﺰ‪ ،‬ﻛﻪ از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ و داﺑﻲ در ﻣﺮاﺳﻢ ﻫﺮي اﺷﻚ ﻣﻲ رﻳﺨﺘﻨﺪ ﻧﻴﺰ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ او را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻴﺎورد‪ .‬ﻣﺎدرش ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺧﻴﺲ‪ ،‬ﺑﺎزوﻳﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﺪام او را دﻟﺪاري ﻣﻲ داد‪ .‬اﻣﺎ او‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم را ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺮاﻳﺶ ﻫﻴﭻ ﻣﻌﻨﺎﻳﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺑﻪ ﻳﺎد آوردن ﺻﺤﻨﻪ ﻣﺮگ ﺟﻴﻤﺰ ﻓﺸﺎر زﻳﺎدي ﺑﺮ‬
‫روي ﻗﻔﺴﻪ ﺳﻴﻨﻪ اش ﺣﺲ ﻛﺮد و از ﺣﺎل رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ وارد اﺗﺎق ﻣﺨﻔﻲ درون ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺮس و ﻳﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ‪ ،‬ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﻪ اش‬
‫را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﮔﺸﺖ زدن در ﺑﻴﻦ وﺳﺎﻳﻞ ﻣﻮﺟﻮد در آﻧﺠﺎ ﺷﺪ‪ .‬او ﻫﻤﻴﺸﻪ‬
‫ﺷﻴﻔﺘﻪ و ﻋﺎﺷﻖ اﺷﻴﺎء ﻋﺘﻴﻘﻪ و ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺑﻮد‪ ،‬و ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ و ﺑﻮرﻛﺲ از ﻛﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻫﺎي آﺛﺎر ﺑﺎ ارزش ﻗﺪﻳﻤﻲ‬
‫ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ وﺳﻴﻠﻪ اي را ﻛﻪ ﻣﻲ دﻳﺪ اﺑﺘﺪا ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط آن را ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺳﺮ ﺟﺎﻳﺶ ﻗﺮار ﻣﻲ داد‪ .‬دو‬
‫ﺳﻪ وﺳﻴﻠﻪ را ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮده و ﺑﻪ ﻣﻘﺮش ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ را ﻛﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﻗﺒﻞ از ﻓﺮارش ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬دوﺑﺎره ﻓﻌﺎل ﻛﺮد‪ .‬در ﻗﺴﻤﺖ اﺻﻠﻲ‬
‫ﻣﻐﺎزه ﻧﻴﺰ ﻛﻤﻲ ﮔﺸﺖ زد‪ ،‬ﺳﭙﺲ از ﻣﻐﺎزه ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺮش را ﮔﺮداﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﻨﺎزه ﺣﺮﻳﻒ ﺟﻮاﻧﺶ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻴﺎﻧﺪازد اﻣﺎ‬
‫اﺛﺮي از او ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﻛﺎﻣﻼ ﺟﺎ ﺧﻮرد‪ .‬او ﺟﺎدوي ﻣﺮﮔﺶ را درﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ او ﻛﻮﺑﻴﺪه ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ از آن ﻧﻴﺰ ﻣﻄﻤﺌﻦ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ او ﻣﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد دوﺳﺘﺎن او آﻧﻘﺪر ﺷﺠﺎع ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ و ﺟﻨﺎزه او را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﮔﻮﻳﺶ را ﺑﻪ ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻨﺎزه او را ﺑﻪ ﻳﻚ اﻳﻨﻔﺮي ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﻨﺪ‪ .‬او‬
‫ﺣﺮﻳﻒ ﻻﻳﻘﻲ ﺑﻮد و ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻗﺴﻤﺘﻲ از ارﺗﺶ او ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺧﻮد ﻳﺎدآوري ﻛﺮد ﻛﻪ ﺣﺮﻳﻔﺎن او‪ ،‬ﻫﻮراس اﺳﻼﮔﻬﻮرن‪،‬‬
‫ﻣﻮدي و دو دوﺳﺖ وﻓﺎدار ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﻛﺎر از آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﺳﺮي ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻛﺮﻳﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻌﺪا ﺣﺴﺎب ﺷﻤﺎ اﺣﻤﻘﻬﺎ رو ﻫﻢ ﻣﻲ رﺳﻢ‪...‬‬
‫و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻠﻴﻚ ﻳﻚ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪160‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬
‫***‬

‫ﻣﻮدي ﻛﻪ ﺑﺎﻏﻢ و اﻧﺪوه ﮔﺰارﺷﺶ را ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور داده ﺑﻮد‪ ،‬وارد اﺗﺎق ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺷﺪ‪ .‬اﻛﺜﺮ ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ در آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر‬
‫داﺷﺘﻨﺪ و ﺑﺎ دﻟﻮاﭘﺴﻲ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻛﻪ ﺑﺪون ﻫﻮش و ﺣﻮاس در ﺗﺨﺘﺶ دراز ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻛﻨﻮن‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ اﺻﻼ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲ آﻣﺪ ﻛﻪ از ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ در آﻣﺪه‪ ،‬زﻳﺮا ﻫﻴﭻ ﻋﻤﻠﻲ از او ﺳﺮ ﻧﻤﻲ زد و ﻧﺴﺒﺖ‬
‫ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﺻﺪاﻳﻲ واﻛﻨﺶ ﻧﺸﺎن ﻧﻤﻲ داد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻲ روﺣﺶ را ﺑﻪ ﺳﻘﻒ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮدي ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺻﻮرت‬
‫رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه او ﺑﺮداﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻲ ﮔﻪ اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺮاي ﺑﺮدن ﮔﻮي ﺣﺎﻓﻈﺶ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ‪ .‬ﻣﻲ ﮔﻪ ﻛﺎر‬
‫ﻣﺎ اﻻن ﺣﺘﻲ از ﻗﺒﻞ ﻫﻢ ﺳﺨﺖ ﺗﺮه‪ ،‬ﭼﻮن اﺣﺘﻤﺎﻻ اون ﮔﻮي رو ﭘﻴﺶ ﺧﻮدش ﺑﺮده ‪ ...‬در ﺿﻤﻦ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺪون ﻣﺸﻮرت‬

‫ﺑﺎ اون ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ ﮔﻮي رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﮔﻪ ﺣﺘﻤﺎ دﻟﻴﻠﻲ داره ﻛﻪ ﻓﻌﻼ روش راﺣﺘﺘﺮ رو‬
‫ﻧﻤﻲ ﮔﻢ‪...‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﺮﻳﺎن ﺟﻴﻤﺰ رو ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻲ؟‬
‫ﻣﻮدي ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺧﻤﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬آره ‪ ،‬اﻣﺎ اون زﻳﺎد ﺟﺎ ﻧﺨﻮرد‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻣﺜﻞ وﻗﺘﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎش ﻛﻤﻲ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮرن ﭘﻜﺮ ﺷﺪ‪...‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﺮ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﮔﻮي رو ﭘﻴﺶ ﺧﻮدش ﺑﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﻛﺎري ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬اون ﺑﺎ‬
‫ﭼﻨﺎن ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ از ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﻮدش ﺗﻮش زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺣﺘﻲ ﻓﻜﺮش رو‬
‫ﻫﻢ ﺑﻜﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن در ﺗﺎﻳﻴﺪ او ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺎزه ﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ رو ﻫﻢ از دﺳﺖ دادﻳﻢ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم ﻣﺎ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻴﻬﺎي اون در ﺑﺎﻃﻞ ﻛﺮدن‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ رو ﻧﺪارﻳﻢ‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻌﻴﻤﻮن رو ﺑﻜﻨﻴﻢ‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻲ ﮔﻴﻦ دﺳﺖ روي دﺳﺖ ﺑﮕﺬارﻳﻢ؟‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺻﺪا و ﻟﺤﻦ آراﻣﺘﺮي اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ ﺗﺎ اﻻن در اﻳﻦ راه ﺟﻮﻧﺸﻮن رو از دﺳﺖ دادﻧﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﻳﻜﻲ از‬
‫اوﻧﻬﺎﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﺨﺼﻪ ﺣﺎﺿﺮم ﻧﻔﺮ ﺑﻌﺪي ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬اﮔﺮ ﺗﻨﻬﺎ راﻫﻲ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﻮي ﺑﺎﺷﻪ‪...‬‬

‫‪161‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻫﻤﻪ در ﺳﻜﻮت ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻨﺪ‪ .‬در ﻧﻬﺎﻳﺖ دراﻛﻮ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫راﻫﻲ ﻫﺴﺖ‪...‬‬
‫و وﻗﺘﻲ ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه اﻓﺮاد را دﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ دو ﻧﻔﺮ از اﻓﺮادﻣﻮن رو وارد ﮔﺮوه ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻜﻨﻴﻢ‪ ،‬و ﺗﺮﺗﻴﺐ‬
‫ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ اوﻧﻬﺎ در ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ رو ﺑﺪﻳﻢ و ﻛﺎري ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻦ ﺑﻪ ﻣﻘﺮ اﺻﻠﻲ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه راه ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻦ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻳﺎ ﺑﺎ روﺷﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺧﻮدﻣﻮن ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻳﻢ ﻳﺎ ﺑﺎ روش داﻣﺒﻠﺪور اون رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن ﻣﻲ داد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎ اوﻧﻜﻪ ﺳﺨﺘﻪ اﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ راه ﺣﻠﻪ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺑﺎ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺸﻮرت ﻛﻨﻴﻢ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﮔﻮﻳﻲ ﭼﻴﺰي ﻳﺎدش آﻣﺪه ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬راﺳﺘﻲ ﻫﻮراس‪ ،‬آﻟﺒﻮس ﻣﻲ ﺧﻮاد ﺗﻮ رو ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ‪...‬‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺗﻌﺠﺐ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎﻳﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور در آن ﺑﻮد‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺟﻴﻨﻲ و ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺮﻧﺠﺮ ﭘﻴﺶ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻋﺼﺒﻲ ﺗﺮ و ﻧﮕﺮان ﺗﺮ‬
‫از ﻫﺮ زﻣﺎن دﻳﮕﺮي در زﻧﺪﮔﻴﺶ‪ ،‬وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ او ﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮ ﺣﺮﻓﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ او زده ﺑﻮد‪ ،‬او را ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﻨﻘﻠﺐ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه اﻓﺮاد را ﺑﺮ روي ﺧﻮد دﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻲ ﮔﻪ‬
‫ﻧﻘﺸﻪ اي ﻛﻪ ﻛﺸﻴﺪﻳﺪ رو ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ داده و ﻣﻦ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﻛﺎري ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪ روزي ﺑﺮم‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﻛﻪ ﺑﺎ دﻳﺪن اﺿﻄﺮاب او ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺗﻮ اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ؟ ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ اﻻن ﺑﺮي و ﻣﺤﻔﻞ رو‬
‫ﺗﻀﻌﻴﻒ ﻛﻨﻲ؟‬
‫ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪم‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻚ روز ﻣﻮﺿﻮع روﻓﻬﻤﻴﺪﻳﺪ‪ ،‬و ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ‪ ...‬اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻌﺘﻘﺪه‬‫ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﻪ ﻧﻔﻌﻪ ﻣﺤﻔﻠﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰه دﻳﮕﺮي ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ‪ ،‬از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺗﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻮﻳﻲ ﻧﺒﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺑﺎ ﭘﺎ ﺟﻨﺎزه ﺟﻴﻤﺰ را ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زﺷﺖ ﺑﺮ روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ و وارد ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪162‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﻣﺎ او در آن ﻛﻮﭼﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺷﺨﺺ ﻳﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ در ﻛﻮﭼﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت و ﺟﻨﺎزه آن ﺟﻮان ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﻲ وﻟﺪﻣﻮرت وارد ﻣﻐﺎزه ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻨﺎزه رﻓﺖ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد آﻧﺮا ﺗﻜﺎن دﻫﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ‪ ،‬زﻳﺮا او ﺟﺴﻤﻲ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﭼﻴﺰي را ﺗﻜﺎن دﻫﺪ‪ .‬او اراده اي ﻗﻮي در ﻏﺎﻟﺐ دودي ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﻪ در‬
‫ﻇﻠﻤﺎت ﻛﻮﭼﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺎرﻳﻚ ﻧﺎﻛﺘﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻗﺎﺑﻞ روﻳﺖ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻞ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﺟﻨﺎزه را ﻣﻲ ﺑﺮد‪ ،‬زﻳﺮا‬
‫اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ او ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﻨﺎزه را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺮد‪ .‬ﻧﺎﺧﻮد آﮔﺎه ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﻪ ﺳﮕﻲ ﺟﻠﺐ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ او‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﮔﻮﻳﻲ او را ﻣﻲ دﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﺑﻔﻬﻤﺪ‪ ،‬ﺑﻪ درون ﺟﺴﻢ ﺳﮓ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ از درون درﻳﭽﻪ ﭼﺸﻤﺎن او ﺑﻪ زور وارد ﺑﺪن‬
‫او ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻛﻨﻮن ﻗﺪرت ﺣﺮﻛﺖ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ داﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﺎﻳﺶ راﺣﺖ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺳﮓ ﻧﺎﺧﺎﻟﺺ ﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺬﻳﺮاي‬
‫اراده ﻗﻮي اي ﻣﺜﻞ ﻣﺎل او ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺎر ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻨﺎزه رﻓﺖ و ﺑﺎ دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺑﺰرگ ﻧﻴﺸﺶ‬
‫آﻧﺮا ﮔﺮﻓﺖ و وارد ﻣﻐﺎزه اي ﺷﺪ ﻛﻪ درش ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺎز ﺑﻮد‪ .‬ﻛﻤﻲ در ﻣﻐﺎزه ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﺣﻀﻮر ﺷﺨﺼﻲ را ﺣﺲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ در زﻳﺮ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﺑﻪ او و ﺟﻨﺎزه ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و ﻧﮕﺮان اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺮ و ﻛﻠﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﻴﺪا ﺷﻮد‪ .‬در اﻳﻦ اﻓﻜﺎر ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﻧﻴﺮوي ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ اش را از دﺳﺖ داد و دوﺑﺎره ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ‬
‫ﺑﻲ وزن در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﺪن ﺳﮓ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺣﻀﻮر او را ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﺪ و ﻣﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎه و ﺣﻮاﺳﺶ را ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻣﻌﻄﻮف ﻛﺮد ﻛﻪ ﺣﺲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺷﺨﺼﻲ آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر دارد‪ .‬دوﺑﺎره ﻫﻤﺎن ﺣﺲ ﺑﻪ او‬
‫دﺳﺖ داد‪ .‬اﻳﻦ ﺣﺲ ﻛﻪ از ﺗﻮﻧﻠﻲ ﺗﺎرﻳﻚ وارد ﺣﺮﻳﻢ ﺧﺼﻮﺻﻲ ﺷﺨﺼﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﺑﺎر ﺟﺎﻳﺶ ﻛﺎﻣﻼ راﺣﺖ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪن ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ دوﻣﺶ از ﻫﺮ ﻧﻈﺮ ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺖ در ﺟﻴﺐ ﻓﺮد ﻛﺮد و ﭼﻮﺑﺶ را در آورد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻨﺎزه‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و آﻧﺮا ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﺮدﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻮﭼﻪ رﻓﺖ و ﭼﻮب ﭘﺴﺮ ﺟﻮان را اﺣﻀﺎر ﻛﺮد و دوﺑﺎره ﺑﺎ ﺟﺎدو‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪش ﻧﻤﻮد‪ .‬ﭼﻮب ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺶ را در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﻤﺮﻛﺰ از ﺟﺴﻤﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫آن ﺷﺨﺺ ﻛﻪ ﺷﻨﻞ از ﺳﺮش اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﺎ ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻄﻮر از زﻳﺮ ﺷﻨﻞ در‬
‫آﻣﺪه و ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاي ﺟﻨﺎزه ﭘﺴﺮ اﻓﺘﺎده‪ .‬آن ﻣﻮﺟﻮد ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻣﺮد ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺪارد‪ ،‬ﺑﺎ آﺳﻮدﮔﻲ ﺧﻴﺎل از ﻣﻐﺎزه‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﺑﺎﻻ در ﻫﻮا ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻴﭻ وزﻧﻲ ﻧﺪاﺷﺖ و ﺑﺮاي ﺣﺮﻛﺖ ﺗﻨﻬﺎ اراده اش ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮد را‬
‫ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اي ﺗﺎرﻳﻚ رﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ را زﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬اﻣﺎ آﻧﺠﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬زﻧﻲ ﺧﺸﻦ ﻗﺒﻞ از او در آﻧﺠﺎ ﻣﺨﻔﻲ‬

‫‪163‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺷﺪه ﺑﻮد – ﻳﻘﻴﻨﺎ از ﺗﺮس وﻟﺪﻣﻮرت – و ﺑﺎ ورود او ﮔﻮﻳﻲ ﺣﻀﻮرش را ﺣﺲ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﭼﻮن ﭼﻴﺰي ﻧﺪﻳﺪ‪ ،‬دوﺑﺎره ﺣﻮاﺳﺶ را ﺑﻪ ﻛﻮﭼﻪ ﻣﻌﻄﻮف ﻛﺮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت از ﻣﻐﺎزه ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ از‬
‫دﻳﺪن ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪن‪ ،‬ﺟﺴﺪ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺎﻣﻞ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺳﺮي ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد و ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ زد‪ .‬ﭼﻴﺰي را زﻳﺮ ﻟﺐ‬
‫ﮔﻔﺖ و آﭘﺎرات ﻛﺮد‪ .‬زن ﻧﻔﺴﻲ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﻲ ﻛﺸﻴﺪ و از ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻫﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ او ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ‬
‫از ﺟﺎﻫﺎﻳﻲ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر ﺑﻴﺮون ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎي ﺧﻮد ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻧﻴﺮو ﻫﻤﭽﻨﺎن در ﺟﺎﻳﺶ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻫﻮا‬
‫زﻣﺎن زﻳﺎدي ﺑﺎﻗﻲ ﺑﻮد و او ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ داد ﺗﺎ آن زﻣﺎن ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﻮراس اﺳﻼﮔﻬﻮرن در ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻲ ﻣﺸﻨﮕﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ اي رﻓﺖ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور آدرﺳﺶ را ﺑﻪ او‬
‫داده ﺑﻮد‪ .‬ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر اﻟﻌﻤﻠﻬﺎي داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺟﺎدو را اﺟﺮاء ﻛﺮد و درب ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺎز ﻧﻤﻮد‪ .‬ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬دﺳﺘﺶ را روي ﺟﻠﺪ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ و دﻧﺒﺎل ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﻣﻲ ﮔﺸﺖ‪ .‬وﻗﺘﻲ آن را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد از‬
‫ﺟﺎﻳﺶ ﺗﻜﺎﻧﺶ دﻫﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻛﺘﺎب ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﺮد و ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺎ ﻧﻴﻤﻪ از ﺟﺎﻳﺶ در آﻣﺪ‪ .‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻧﻴﺰ دﻳﮕﺮ ﺗﻼش ﻧﻜﺮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را روي آن ﮔﺬاﺷﺖ و وردي را اﺟﺮاء ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻛﻮﺗﺎه ﺑﻪ دو ﻧﻴﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﮔﻮﻳﻲ ﺗﻴﻐﻪ اي ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ آن را از وﺳﻂ ﺑﻪ دو ﻧﻴﻢ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﭼﻨﺪﻳﻦ‬
‫ﻛﺘﺎب واﻗﻌﺎ از وﺳﻂ ﺑﻪ دو ﻧﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ و ﻫﺮ ﻛﺪام از ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻲ رﻓﺖ‪ .‬در ﭘﺸﺖ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ اﺗﺎﻗﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫وﺳﺎﻳﻠﻲ در آن ﭼﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻴﺰي ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺑﻘﻴﻪ ﺧﻮد ﻧﻤﺎﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮ روﻳﺶ ﮔﻮﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻮﻳﻬﺎي‬
‫ﺑﺨﺎر آﻟﻮد ﻏﻴﺐ ﺑﻴﻦ ﻫﺎ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ داﻣﺒﻠﺪور دﺳﺘﺶ را روي ﮔﻮي ﮔﺬاﺷﺖ و از ﺻﻤﻴﻢ ﻗﻠﺐ ﻗﺴﻢ ﺧﻮرد‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ در ﺧﻮاﺳﺖ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﮔﺮ دروغ ﺑﮕﻮﻳﺪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻤﻲ اﻓﺘﺪ‪ ،‬اﻣﺎ او واﻗﻌﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎده‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ آﺗﺸﻲ ﺑﺮ ﺑﺎﻻي ﮔﻮي ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ و وﻗﺘﻲ ﻫﻮراس دﺳﺘﺶ را ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﭘﺮﻧﺪه اي زﻳﺒﺎ ﺑﺮ‬
‫روي ﮔﻮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺎوﻛﺲ‪ 1‬ﻗﻘﻨﻮس داﻣﺒﻠﺪور آﻣﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ آﺧﺮﻳﻦ ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﺶ را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ و آﺧﺮﻳﻦ‬
‫ﻣﻴﺮاﺛﺪاﻣﺒﻠﺪور را ﺑﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎده او ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﮔﻮﻳﻲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﺶ را ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﺎﻧﺪه ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد‪ .‬او ﺷﻴﺸﻪ اي‬
‫را ﻛﻪ در ﻣﻴﺎن ﭼﻨﮕﺎﻟﻬﺎﻳﺶ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ اﺳﻼﮔﻬﻮرن داد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻴﺸﻪ ﺣﺎوي اﻛﺴﻴﺮ ﺣﻴﺎت در دﻧﻴﺎ‪.‬‬

‫‪Fawks‬‬

‫‪164‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪1‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬
‫***‬

‫ﺳﺎﻋﺖ از دو ﺷﺐ ﻫﻢ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدن ﺑﻪ راز ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﭼﻮن‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮاي او ﻣﺨﻔﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬او ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﺮو ﺑﻮد و ﺑﻌﻀﻲ از ﻣﺤﺪودﻳﺘﻬﺎي ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ را ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺰﻳﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫اﺗﺎق داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺮﺧﻼف اﻧﺘﻈﺎرش ﻣﺸﻌﻠﻬﺎي اﺗﺎق او روﺷﻦ و ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ ﻛﺎﻣﻼ ﻫﺸﻴﺎر ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻏﻤﮕﻴﻦ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻴﺎزي ﻧﺒﻮد‪ ،‬دﺳﺘﻮر دادم ﻣﺸﻌﻠﻬﺎي اﻳﻨﺠﺎرو روﺷﻦ ﺑﮕﺬارﻧﺪ‪ .‬ﻛﺴﻲ اﻣﺸﺐ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻤﻴﺎد‪ .‬ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم‬
‫ﺟﻴﻤﺰ‪...‬‬

‫‪165‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﻫﺸﺘﻢ‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺟﺴﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ آراﻣﺶ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ ﺟﺴﻤﻲ ﻧﺪاري‬
‫ﻛﻪ ﺑﺨﻮاي ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ اون ﺻﻮرت ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻲ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺎ ارادت ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ در ذﻫﻨﺶ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺑﺮاي ﻣﻦ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده داﻣﺒﻠﺪور؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻌﻨﻲ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪي؟ ﺧﻮدت ﭼﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد و ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬ﻣﻦ ﻣﺮدم ‪ ،‬ﺟﺎدوي ﻣﺮگ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻮرد‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻋﺼﺒﻲ اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻣﺎ در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺟﺴﻢ ﻛﺴﻲ رو ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻛﻨﻢ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﻦ‬
‫زﻧﺪم ﭘﺲ ﭼﺮا ﺟﺴﻤﻲ ﻧﺪارم؟ ﻣﻦ ﭼﻲ ﻫﺴﺘﻢ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻚ روح ﻧﺎﻗﺺ‪ .‬ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﻳﻚ روح ﻛﺎﻣﻠﻲ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز دارم؟‬
‫ ﺑﻠﻪ‪ ،‬اﻳﻦ ﻃﻮر ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪...‬‬‫ ﭘﺲ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻦ آدم ﻛﺸﺘﻢ؟‬‫ ﻧﻪ دﻗﻴﻘﺎ ﺗﻮ‪...‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻨﻘﻠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬درﺳﺖ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪه‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﻓﻜﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ وﻟﺪﻣﻮرت زد‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻲ‪ ،‬اون ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎش ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ‪ ...‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﺖ ﻫﻢ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﺴﺎزه‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ‪...‬‬
‫‪166‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﺑﺮاي ﭼﻲ؟‬‫ ﺑﮕﺬار ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﺜﺎل ﺳﺎده ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪم ‪ ،‬ﻓﺮض ﻛﻦ روح ﺗﻮ ﻳﻚ ﺗﻜﻪ ﻧﺦ ده ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮﻳﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎ دﺳﺘﺖ اون رو ﺑﻪ دو‬‫ﻧﻴﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ و ﻗﺴﻤﺘﻴﺶ رو در ﺟﺎﻳﻲ ﭘﻨﻬﺎن ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره اون ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ رو ﺑﻪ دو ﻧﻴﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ و ﺑﺎز ﻳﻚ‬
‫ﻗﺴﻤﺖ از اون رو در ﺟﺎﻳﻲ ﭘﻨﻬﺎن ﻣﻲ ﻛﻨﻲ و اﻳﻦ ﻋﻤﻞ رو ﺑﺎرﻫﺎ اداﻣﻪ ﻣﻲ دي‪ ،‬ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه روزي ﻣﻲ رﺳﻪ ﻛﻪ‬
‫دﺳﺘﻬﺎي ﺗﻮ ﻇﺮاﻓﺖ ﻗﺴﻤﺖ ﻛﺮدن اون ﻧﺦ رو ﺑﻪ دو ﻧﻴﻢ ﻧﺪاره‪ ...‬اﻳﻦ اﺗﻔﺎﻗﻴﻪ ﻛﻪ ﺑﺮاي روح وﻟﺪﻣﻮرت اﻓﺘﺎده‪ .‬اون ﺑﻘﺪري‬
‫در ﺷﻴﻄﺎن ﻏﺮق ﺷﺪه و ﺑﻪ ﻗﺪري روﺣﺶ ﻧﺎﻗﺺ ﺷﺪه‪ ،‬ﻛﻪ دﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ ﻗﺘﻠﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ روﺣﺶ آﺳﻴﺒﻲ ﺑﺮﺳﻮﻧﻪ‪ ...‬در ﻳﻚ‬
‫ﻛﻼم‪ ،‬ﺷﻴﻄﺎن ﻛﺎﻣﻞ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ دﻳﮕﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﺴﺎزه؟‬
‫ ﻧﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ اﻓﺘﻪ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺦ در دﺳﺘﺶ ﺑﺮاي ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ ،‬اﻣﺎ‬‫ﻧﺨﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻗﺒﻼ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اون ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻪ ﻛﻪ دﻓﺘﺮﭼﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم از ﻧﺎﺑﻮدي اﻧﮕﺸﺘﺮ ﻫﻢ‬
‫ﻛﻪ دوﻣﻴﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز و ﻛﺎﻣﻞ ﺗﺮﻳﻦ ﺑﻌﺪ از دﻓﺘﺮﭼﻪ ﺑﻮد ﺧﺒﺮ داﺷﺘﻪ‪ .‬اﻣﺎ وﻗﺘﻲ اﺛﺮي از ﮔﺮدن آوﻳﺰ ﭘﻴﺪا ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪ ،‬واﻗﻌﺎ‬
‫وﺣﺸﺖ زده ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺪوﻧﻲ اﻳﻨﻬﺎ ﺣﺪﺳﻬﺎﻳﻴﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺷﻮاﻫﺪ ﻣﻲ زﻧﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل اون ﺑﻌﺪش ﺳﺮاغ‬
‫ﺟﺎم ﻣﻲ ره‪ .‬اﻣﺎ اون رو ﻫﻢ ﭘﻴﺪا ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪ ...‬ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ اون ﺑﺮاي اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ درﺳﺖ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺗﺎزه اون زﻣﺎن ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺠﺒﻮره اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻪ و ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺰﻳﻨﻪ ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﮔﻮي ﻛﻪ روح دروﻧﺶ‬
‫ﺑﻪ اﻧﺪازه روح ﺧﻮدش ﻧﺎﻗﺺ ﺑﻮده‪ ،‬ﺑﺪون ﺷﻚ دﺳﺖ ﺑﻨﺪ روﻳﻨﻜﻼو ﺑﻮده‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺖ اون رو ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ‬
‫دو ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻛﻨﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ ﺑﻨﻈﺮش از ﻫﻴﭽﻲ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮده‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ اﻣﻴﺪواري ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ ﻣﺎ اوﻧﻮ دﻳﺪﻳﻢ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮي ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺧﺎﻃﺮات ﻣﻮدي رو دﻳﺪم‪ .‬ﺷﻤﺎ اﺻﻼ ﺑﻪ ﺷﻮاﻫﺪ ﻧﮕﺎه ﻧﻜﺮدﻳﺪ و زود‬
‫زدﻳﺪ ﺑﻴﺮون‪ .‬در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﮔﻮي ﺗﻮ اﻳﻦ ﺳﻪ ﭼﻬﺎر ﺳﺎل اﺧﻴﺮ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه‪...‬‬
‫‪ -‬ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن ﭼﻴﻪ؟‬

‫‪167‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻬﺖ زده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬دوﺳﺖ داري ﺧﺎﻃﺮات ﺧﻮدت رو ﺑﺒﻴﻨﻲ؟ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﭼﻴﺰي از اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﺎدت ﻧﻤﻲ اوﻣﺪ؟ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ اوﻧﻬﺎ رو دﻳﺪم‪ ،‬و ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﻧﺸﻮﻧﺸﻮن ﺑﺪم‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻮاﺑﺶ را از اﺣﺴﺎﺳﺎت او ﮔﺮﻓﺖ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ در ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺻﺪاي ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز رو ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻢ‪ ،‬ﭼﻮن ﻫﻨﻮز ﺟﺴﻢ ﻧﺪاره و اﻳﻦ ﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺧﺎﻃﺮﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺗﻮ‬
‫ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ درﺳﺘﻪ؟‬
‫درﺳﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﺻﺪاي دردﻣﻨﺪي را ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻳﻮاﻧﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺣﺮف ﻣﻲ زد‪ .‬او از ﻛﺎرﻫﺎي وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺮﺗﻜﺒﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺗﺮﺳﻲ ﺑﻲ ﭘﺎﻳﺎن وﺟﻮدش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و آرزوي ﻣﺮگ ﻣﻲ ﻧﻤﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎن‬
‫از ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻜﻪ اي دود ﺿﻌﻴﻒ در ﮔﻮﺷﻪ اي در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﮕﺎه ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺎﻫﻴﺘﻲ ﻣﺸﺎﺑﻪ‬
‫دارﻧﺪ‪ .‬ﻣﺮدي ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ دود ﺷﻨﺎور اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را از روي دﺳﺘﺒﻨﺪ ﺗﻜﻪ ﺗﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ دود ﻧﻈﺮي‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻜﻪ اي از روح ﻣﻦ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ زد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﺎﻃﺮات ﺧﻮدش را ﻣﻲ ﺑﻴﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ ،‬آن ﺧﺎﻃﺮه‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﻴﺶ ﺗﻮ رو اﻳﻨﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ ،‬ﺗﺎ از زﻧﺪﮔﻴﻪ ﻣﻦ ‪ ،‬ﻛﻪ ﺧﻮد ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫دود ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﮕﺮان اﺳﺖ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺘﺶ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﭼﻬﺎرﺗﺎ از‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎم ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ دو ﺗﺎي ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪه ﺑﺮاي ﺣﻔﻆ زﻧﺪﮔﻴﻢ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ ...‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮرم ﺗﻮ رو ﺑﻪ‬
‫ﺟﺎي ﻳﻚ ﺷﻲء‪ ،‬در دو ﺗﺎ ذﺧﻴﺮه ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫روح ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ‪ ،‬اﻣﺎ در ذﻫﻨﺶ‪ .‬او ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ ‪ ،‬ﺗﻮ ﺣﻖ ﻧﺪاري اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻜﻨﻲ‪ .‬اون ﺗﻮ‬
‫وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻪ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﺑﺎز ﻫﻢ ﻳﻚ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﺎﺷﻢ‪...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﻬﻘﻬﻪ اي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺎ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻲ‪ ،‬ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزي‪ ،‬ﻧﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪...‬‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎورم ﻧﻤﻲ ﺷﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻫﻤﭽﻴﻦ ﻛﺎري رو ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ‪...‬‬

‫‪168‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﻌﺪ از ﻛﻤﻲ ﺗﺎﻣﻞ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﺗﻮ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﻲ ﺷﻲ‪ .‬ﺑﺮاي ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‪ ،‬اول ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻦ ﺟﺴﻢ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬و ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﺗﻮ ﺑﺘﻮﻧﻲ ﻣﻦ رو وادار ﻛﻨﻲ ﺧﻮدم رو ﻧﻪ ﻳﻚ ﺑﺎر‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ دو ﺑﺎر در دو زﻧﺪاﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺮام‬
‫ﺗﺪارك دﻳﺪي ﻣﺪﻓﻮن ﻛﻨﻢ‪... 1‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﺮا‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻲ‪ ،‬ﻳﻚ ﻧﻮع ﻣﻌﺠﻮن درﺳﺖ ﻛﺮدم ﻛﻪ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﻮاد ﻻزم ﺑﺮاي‬
‫ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺣﻴﺎت اﺿﺎﻓﻪ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺗﻮ رو ﻏﻼم ﺣﻠﻘﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻦ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و ﺗﻤﺎم رﻓﺘﺎرﻫﺎت رو ﺗﺤﺖ ﻛﻨﺘﺮل ﻣﻦ در ﻣﻴﺎره‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﻜﺎﻧﻲ ﺳﺮﻳﻊ داد و روح را در ﻣﻬﻲ ﻏﻠﻴﻆ زﻧﺪاﻧﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻜﻲ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻣﻮاد رو آﻣﺎده‬
‫ﻛﺮده‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ دﻟﻢ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاد ﻛﺴﻲ رو ﺑﻴﺎرم اﻳﻨﺠﺎ و ﺑﺎ روش ﻛﺎرم آﺷﻨﺎش ﻛﻨﻢ‪ .‬ﭘﺲ ﻣﺎ ﻣﺠﺒﻮرﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﺮﻳﻢ‪...‬‬
‫ﺧﻴﻠﻲ زود ﺗﺎرﻳﻜﻲ دوﺑﺎره آﻧﻬﺎ را در ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و وﻗﺘﻲ دوﺑﺎره ﻫﻤﻪ ﺟﺎ روﺷﻦ ﺷﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ در ﻣﻨﻄﻘﻪ اي ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻜﻮﻧﻲ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻇﺎﻫﺮا آﻧﺠﺎ ﺣﻮﻣﻪ ﻳﻜﻲ از ﺷﻬﺮﻫﺎي ﺑﺰرگ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﺰرﮔﻲ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫دﻣﺒﺎرﻳﻚ‪ ،2‬ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ رو ﻛﻪ داده ﺑﻮدم رو ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﻴﻞ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮدي؟‬
‫ﻣﺮد ﺑﺎ ﻟﺮز ﺗﻌﻈﻴﻤﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻠﻪ ارﺑﺎب‪...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮﺑﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﻜﺎﻧﻲ داد و روح ﻧﺎﻗﺺ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﻬﻲ ﻛﻪ او را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وارد ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻛﺮد؛ ﺳﭙﺲ ﭼﻴﺰي‬
‫زﻳﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ و ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي را ﺑﻪ آن اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺷﻴﺸﻪ ﺑﺰرﮔﻲ‪ ،‬ﻛﻪ ﺣﺎوي ﻣﺎﻳﻌﻲ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﺑﻮد‪ ،‬را از‬
‫ﺟﻴﺒﺶ در آورد و ﭼﻴﺰﻫﺎي دﻳﮕﺮي را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و آن را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻣﻌﺠﻮن اﺿﺎﻓﻪ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ دﻣﺒﺎرﻳﻚ ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫ﻣﻨﺤﻮس زد و او ﺑﺎ وﺣﺸﺖ و اﺿﻄﺮاب ﺧﻮد را ﺑﻪ ﭘﺎﺗﻴﻞ رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ دورﮔﻪ ﮔﻔﺖ‪ :‬و اي ﮔﻮﺷﺖ ﺧﺎدم ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻴﻞ‬
‫و رﻏﺒﺖ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﻲ ﺷﻮي‪ ،‬ﺗﻮ ﺟﺎن دوﺑﺎره اي ﺑﻪ ارﺑﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﻲ داد‪...‬‬
‫ﺳﺮش را ﮔﺮداﻧﺪ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ دﺳﺘﻲ را ﻛﻪ دﺳﺘﻜﺶ ﻧﺪاﺷﺖ ﺟﻠﻮ ﺑﺮد و دو ﺗﺎ از اﻧﮕﺸﺘﻬﺎﻳﺶ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ارﺑﺎﺑﺶ از ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬وﻗﺘﻲ ارﺑﺎﺑﺶ اﻳﺴﺘﺎد‪ ،‬او ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﻲ‬
‫‪ 1‬ﺑﺮاي ﺗﻜﻪ ﺗﻜﻪ ﻛﺮدن روح ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻗﺘﻞ ﺷﺪ ‪ ،‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺪون داﺷﺘﻦ ﺟﺴﻢ ﺑﻲ ﻓﺎﻳﺪه اﺳﺖ‪ .‬ن‪.‬‬
‫‪Wormtail‬‬

‫‪169‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪2‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﭼﻮب ﺟﺎدوﻳﻴﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎﺗﻴﻞ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﻤﻲ ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ وﻗﺘﻲ دﺳﺘﻲ از ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺧﺎرج‬
‫ﺷﺪ و ﭼﻮب را ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺷﮕﻔﺖ زدﮔﻲ اش ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﺮس ﻫﻤﺮاه ﺷﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ دﻣﺒﺎرﻳﻚ ﻓﺮار ﻛﻨﺪ‪ ،‬او را ﺑﺎ ﺟﺎدو‬
‫ﺑﺴﺖ و ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﻪ ﺟﻮان ﻋﺮﻳﺎن و ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ اي دوﺧﺖ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻮان ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ‬
‫ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺎري دﻟﺖ ﺑﺨﻮاد ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻜﻨﻲ؟‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺧﺸﻢ از دﻣﺒﺎرﻳﻚ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﭼﺮا ﻣﻌﺠﻮن رو ﻗﺎﻃﻲ ﻧﻜﺮدي؟‬
‫دﻣﺒﺎرﻳﻚ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻣﻤﻠﻮ از اﺷﻚ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰم رو ﺑﻪ ﺗﻮ دادم‪ .‬ﺷﺮاﻓﺘﻢ‪ ،‬دوﺳﺘﺎﻧﻢ‪ ،‬ﺟﻮاﻧﻴﻢ ﻛﻪ در ﻗﺎﻟﺐ‬
‫ﻳﻚ ﻣﻮش ﺳﭙﺮي ﺷﺪ‪ ...‬اﻣﺎ ﺗﻮ ﭼﻲ؟ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻦ رو ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻛﺮدي‪ .‬ﻫﺮ اﺷﺘﺒﺎه ﻛﻮﭼﻴﻜﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻣﻲ ﺷﺪم‪ ،‬ﻣﻦ رو‬
‫ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻣﻲ ﻛﺮدي‪ ...‬وﻟﻲ ﻫﺮي‪ ،‬اون ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻗﺎﺗﻞ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ زﻧﺪﮔﻲ دوﺑﺎره داد‪ .‬ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮاي زﻧﺪه‬
‫ﻣﻮﻧﺪﻧﺶ ﻛﺎري ﻛﻨﻢ و اﻳﻦ ﻋﺬاﺑﻢ ﻣﻲ ده‪ .‬اﻣﺎ روزي ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻫﺮي ﻣﺮده ﻗﺴﻢ ﺧﻮردم ﻛﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺿﺮﺑﻪ ام رو ﺑﻪ ﺗﻮ‬
‫ﺑﺰﻧﻢ‪...‬‬
‫ ﺑﻌﺪا ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺑﺖ ﻣﻲ رﺳﻢ‪...‬‬‫ﺟﻮان ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪي ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي او ﮔﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺮﻳﻊ‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ راﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻓﺮﺳﺘﺎد و وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴﺰ آن را دﻓﻊ ﻛﺮد‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ ﺑﺮﺗﺮي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺰرﮔﺴﺎل ﻣﺸﻬﻮد ﻣﻲ ﺷﺪ و‬
‫ﺧﻴﻠﻲ زودﺗﺮ از آﻧﻜﻪ ﺟﻴﻤﺰ از وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺨﻮرد‪ ،‬ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮرد و ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻲ در ﻫﻢ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻧﻘﺶ‬
‫زﻣﻴﻦ ﺷﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻐﺮوراﻧﻪ روي ﻟﺒﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺎﻳﻴﻦ آورد‪ .‬اﻣﺎ ﺟﻮان از ﻓﺮﺻﺖ اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﻛﺮد و دﻣﺒﺎرﻳﻚ را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ آزاد ﻛﺮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﺎدوﻳﻲ دﻳﮕﺮ را ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺟﻮان ﻛﻮﺑﻴﺪ و ﻗﺒﻞ از ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪن‬
‫دﻣﺒﺎرﻳﻚ‪ ،‬ﺟﺎدوي ردﻳﺎﺑﻲ را روي او اﺟﺮاء ﻛﺮد‪ .‬ﺟﺎدو ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎي ﺟﻮان را ﺑﻪ آﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺑﺪن ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻲ ﺗﺤﺮك ﺟﻮان ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺟﺎدوﻳﻲ دﻳﮕﺮ را ﺑﻪ او زد و ﺑﺮاي ﺑﻪ دام اﻧﺪاﺧﺘﻦ‬
‫دﻣﺒﺎرﻳﻚ آﭘﺎرات ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻗﺪري ﻋﺠﻠﻪ داﺷﺖ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﺷﻮم را ﺑﺎﻻي ﺳﺮ او اﻳﺠﺎد ﻧﻜﺮد و ﺣﺘﻲ ﭘﻴﺮزن و ﭘﻴﺮﻣﺮدي را‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﺎرو ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺪﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺳﻴﺎه ﺷﺪ و او دوﺑﺎره در اﺗﺎق داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﭼﺮا ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺗﺎرﻳﻚ ﺷﺪ؟‬
‫‪170‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﭼﻮن ﺑﻌﺪ از اون ﭼﻴﺰي ﻧﻔﻬﻤﻴﺪي‪ ،‬ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻴﻜﻪ ﺑﻪ ﻫﻮش اوﻣﺪي‪...‬‬‫ اﻣﺎ ﻣﻦ ﻛﻪ‪...‬‬‫و ﺗﺎزه ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ آن ﻗﺪر ﺳﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪا ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻠﺦ ﺑﻮدن ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫زودﺗﺮ ﻧﻔﻬﻤﺪ‪ .‬ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻤﻮﻧﻢ! ﻣﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز وﻟﺪﻣﻮرﺗﻢ‪...‬‬
‫ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺎﻫﻮﺷﺘﺮﻳﻦ آدﻣﻲ ﻛﻪ در ﺗﻤﺎم زﻧﺪﮔﻴﻢ دﻳﺪم‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ دﻳﺮ ﻓﻬﻤﻴﺪي ﺟﻴﻤﺰ‪ ...‬ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﺗﺎم ﻣﺎروﻟﻮ‬‫رﻳﺪل‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ اﻧﻜﺎر ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﺜﻞ اون ﻧﻴﺴﺘﻢ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﺎدﺗﻪ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻳﻲ از روﺣﺶ رو ﻛﻪ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ دور اﻧﺪاﺧﺖ؟ ﺗﻮ‬
‫ﻳﻜﻲ از اون ﻗﺴﻤﺘﻬﺎ ﺑﻮدي‪ .‬ﻗﺴﻤﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻋﺸﻖ ﺑﻮرزه‪...‬‬
‫ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﻋﺸﻖ ﺑﻮرزه‪ ،‬اون‪...‬‬‫ دﻗﻴﻘﺎ ﭼﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاي ﺑﮕﻲ وﻟﺪﻣﻮرت؟‬‫و ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﺟﻴﻤﺰ را ﺳﺎﻛﺖ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺗﻮ ﺧﻮد وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﺎور ﻛﻦ ﻛﻪ اون ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ‪،‬‬
‫اﻧﺴﺎن ﺑﻮد‪ .‬درﺳﺘﻪ ﻛﻪ اون ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ ﺧﻮدش اﺟﺎزه ﻧﺪاد ﻛﺴﻲ رو دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﻛﺎر اون ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﻛﺴﻲ رو دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اون ﻗﺴﻤﺘﻲ رو ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻋﺸﻖ ﺑﻮرزه رو ﻣﺨﻔﻲ ﻛﺮد‪ .‬وﻗﺘﻲ‬
‫داﺷﺖ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎش رو ﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ‪ ،‬ﻫﺮ ﺣﺴﻲ رو ﻛﻪ از اون ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد‪ ،‬دور اﻧﺪاﺧﺖ و ﺗﺎزه وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ از ﻧﻈﺮ‬
‫اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻗﺪرت ﻋﺸﻖ ورزﻳﺪن رو درك ﻛﻨﻪ‪ .‬اون ﻓﺮﺻﺖ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺮاي ﺑﺮﮔﺸﺖ داﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ اون‬
‫رو از دﺳﺖ داد‪ .‬ﭼﻮن ﺑﺎز ﻫﻢ ﻧﺨﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻋﻮض ﺑﺸﻪ‪ .‬اون ﺗﻮ رو ﻫﻢ دور اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ روﺣﺶ رو‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﺗﺎﻣﻞ ﻛﺮد ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ را ﺣﻼﺟﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﭘﺲ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻤﻴﺮم ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ ﺑﻤﻴﺮه؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻳﻌﻨﻲ اون ﻳﻜﻲ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ اﻳﻦ ﻗﺪر اﺣﻤﻘﻪ؟‬

‫‪171‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﺟﺎ ﺧﻮرد و داﻣﺒﻠﺪور اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺗﻮ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﻣﺮدي‪ ،‬وﻟﻲ ﻧﻤﺮدي‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت اﺷﺘﺒﺎه ﻛﺮد‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﺗﻮ ﻣﺮدي‪ ...‬ﺗﻮ ﺟﺴﻢ ﺧﻮدت رو داري‪ .‬ﺑﺮ ﺧﻼف ﺗﺼﻮر وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻧﻴﺴﺘﻲ‪،‬‬
‫ﺑﻠﻜﻪ ﺣﺘﻲ از اون ﻫﻢ ﻛﺎﻣﻠﺘﺮي‪ ،‬ﭼﻮن روﺣﺖ ﻛﺎﻣﻠﺘﺮه‪...‬‬
‫ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺴﺎب‪ ،‬و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﺟﻮد ﮔﻮي‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺟﺎوداﻧﻢ‪...‬‬‫ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ‪ .‬اﻣﺮوز ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر از ﻫﻮﺷﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدي‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﻋﺠﻴﺐ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ اوﻧﻜﻪ ﻣﻐﺰ ﻧﺪاري‬‫ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮاﻳﺶ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﺮا‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺟﺎﻟﺒﻪ‪ ...‬راﺳﺘﻲ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﮔﻮي رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻢ؛ اﻳﻦ‬
‫ﻫﻤﻮن روش ﺳﺎده ﺗﺮه‪ ،‬درﺳﺘﻪ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﭼﺸﻤﻜﻲ زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬دﻳﮕﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪم ﺧﻮدﺗﻲ‪...‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻲ ﻣﻦ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﺮدي؟ ﭼﺮا؟‬‫ ﭼﺮا ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻋﺘﻤﺎد ﻣﻲ ﻛﺮدم‪ .‬وﺟﻮد ﺗﻮ ﻛﺎﻣﻼ از ﻋﺸﻖ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻮ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮدي ﺑﺮاي اﻧﺘﻘﺎم ﮔﺮﻓﺘﻦ از ﻗﺎﺗﻞ‬‫ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻮﻧﺖ رو ﻧﺠﺎت دادن ﺑﻤﻴﺮي‪ .‬ﺗﺎزه ﻣﻬﻢ ﺗﺮ از اون‪ ،‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ زود ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ ﺗﻮ ﻋﺎﺷﻖ دوﺷﻴﺰه ﮔﺮﻧﺠﺮ‬
‫ﺷﺪي‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻗﺒﻞ از اوﻧﻜﻪ ﺧﻮدت ﺑﻔﻬﻤﻲ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﭘﻴﺶ ﮔﻮﻳﻲ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻓﻘﻂ ﻫﺮي ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ اون رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻪ‬
‫و ﻫﺮي ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮرد‪ .‬وﻟﻲ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻮد آدم ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺧﻮدش رو ﺑﻜﺸﻪ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻮدت رو ﺑﻜﺸﻲ ﻳﻜﻢ ﺧﺸﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﺟﻨﮓ دروﻧﻴﻪ‪ .‬ﺟﻨﮓ ﺑﻴﻦ اﻧﺘﺨﺎب اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻮب ﺑﺎﺷﻲ ﻳﺎ ﺑﺪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻴﺠﺎن اﻧﮕﻴﺰه‪ ،‬اﻳﻦ ﻃﻮر ﻧﻴﺴﺖ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻓﻘﻂ ﺟﻨﮓ ﻣﻦ زﻳﺎدي ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ و ﺳﺨﺘﻪ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺒﺨﻨﺪ وﺳﻴﻌﺘﺮي زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬در ﻣﻮرد ﻫﺮي ﻳﻚ ﺳﻮال داﺷﺘﻢ‪ .‬اون ﭼﻄﻮر ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺖ ذﻫﻦ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺑﺒﻴﻨﻪ؟‬

‫‪172‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ وﻟﺪﻣﻮرت وﻗﺘﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﺮي رو ﺑﻜﺸﻪ‪ ،‬ﻧﺪوﻧﺴﺘﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺧﻮدش رو در اون ﻗﺮار داد‪ .‬ﻳﺎدﺗﻪ‬‫ﮔﻔﺘﻢ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﮔﺮي ﻣﺎﻫﻴﺘﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ روح داره؟ اون ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺗﺮ و ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺗﺮ از روﺣﻪ‪ ،‬و ﺑﺤﺚ ﻛﺮدن در ﻣﻮردش‬
‫ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎﺳﺖ‪ ...‬اﻣﺎ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﻛﻪ ﻗﺪرﺗﻬﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ درون اون ﻧﻔﻮذ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﻫﺮي‪ ،‬زواﻳﺎﻳﻲ از‬
‫ﻗﺪرت رو ﻧﺸﻮن داد ﻛﻪ اوﻧﻬﺎرو ﻧﻤﻲ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ .‬ﻣﺜﻞ زﺑﺎن ﻣﺎرﻫﺎ‪ ...‬اﻳﻦ راﺑﻄﻪ ذﻫﻨﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﻴﻮﻧﺪي ﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﻗﺪرﺗﻬﺎي‬
‫اوﻧﻬﺎ ﺑﻮﺟﻮد اوﻣﺪه ﺑﻮد ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ از اول ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﺸﺪم‪...‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫ ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻫﺮي ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزه‪.‬‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز؟!‬
‫ﺳﭙﺲ ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﻓﻜﺮش رﺳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﻮدن ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ رو ﻣﻄﺮح ﻛﺮدي؟‬
‫ آره‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻫﺮي ﺑﻔﻬﻤﻪ ﻛﻪ ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﺎﺷﻦ‪ .‬ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﺮد‪ ،‬ﺑﻪ‬‫ﻧﻈﺮم رﺳﻴﺪ ﻣﻮﻗﻌﺸﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻋﻀﺎء ﺑﮕﻢ‪.‬‬
‫ﺳﻜﺘﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪ و ﺟﻴﻤﺰ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﻦ ﮔﻮي رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺑﻜﺸﻢ و ﺧﻮدﻣﻢ‬
‫‪ ...‬ﺧﻮدﻣﻢ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻢ؟‬
‫ آره ‪ ،‬ﺷﻤﺎ اﻻن ﻫﻢ دو ﻧﻔﺮﻳﺪ و ﻫﻢ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ‪ ...‬اﮔﺮ ﮔﻮي ﻧﺎﺑﻮد ﺑﺸﻪ ﺟﻔﺘﺘﻮن ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﻧﺎﺑﻮد ﺑﺸﻴﺪ‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ‬‫ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﺟﻔﺘﺘﻮن‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺗﻠﺦ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺷﺎﻧﺲ ﭘﻴﺮوزي اون ﺑﻴﺸﺘﺮه‪ ،‬اون ﺧﻴﻠﻲ ﻗﻮﻳﺘﺮه‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮي ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﻮن داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﻗﻮﻳﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺗﻮﻳﻲ ﻛﻪ اﺣﻤﻖ ﺗﺮ و ﻛﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﺮي‪ ...‬ﻳﻌﻨﻲ ﻫﻴﭽﻲ از‬
‫ﻛﺘﺎﺑﻢ ﻳﺎد ﻧﮕﺮﻓﺘﻲ؟‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﻫﻤﻪ اوﻧﻬﺎرو ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬و ﻫﻤﻪ اوﻧﻬﺎرو اﺟﺮاء ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪...‬‬

‫‪173‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﺗﻮ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎي ﻣﻦ رو ﺑﻪ دﻗﺖ ﺧﻮﻧﺪي؟‬‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ دودﻟﻲ ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬ﺧﻮﻧﺪم‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﻮب ﻧﻪ‪ .‬ﺑﺎ اون دﻗﺖ ﻛﻪ ﺟﺎدوﻫﺎرو ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻛﺘﺎب ﻣﻦ ﻫﻤﻮن ﺑﻮد‪ .‬اون راﻫﻨﻤﺎﻳﻴﻬﺎ از ﺗﻤﺎم ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻲ‬
‫ﻣﻬﻤﺘﺮن‪ .‬ﻳﻚ ﭼﻴﺰ رو ﺑﺪون‪ :‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ در دﻧﻴﺎ در ﻣﻮرد ﺟﺎدو و ﻋﻠﻮم ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻪ اﻧﺪازه وﻟﺪﻣﻮرت آﮔﺎﻫﻲ ﻧﺪاره‪ ،‬و‬
‫اﻳﻦ ﻳﻚ ﺣﻘﻴﻘﺘﻪ‪...‬‬
‫ اﻣﺎ ﺗﻮ ﻫﻤﻴﺸﻪ اوﻧﺮو ﻳﻚ ﺟﻮراﻳﻲ ﺷﻜﺴﺖ دادي‪...‬‬‫ ﺑﻠﻪ‪ ،‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻫﻤﻮن ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ رو اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺗﻮ ﻛﺘﺎب اوﻣﺪه‪ .‬راز ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻣﻦ در ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ اي ﺑﻮد‪...‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮي اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻧﻴﺎزي ﻧﻴﺴﺖ ﻛﺘﺎب رو ﺑﺨﻮﻧﻲ‪ .‬ﻣﻦ اﻣﺮوز درﺳﻬﺎﻳﻲ رو ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻲ دم ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ‬
‫ﻛﺲ ﻧﺪادم‪ .‬اوﻧﻬﺎرو ﺗﻮ ﻛﺘﺎﺑﻢ آوردم‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﺮﺟﻴﺢ دادم زﻳﺎد روﺷﻮن ﺗﺎﻛﻴﻴﺪ ﻧﻜﻨﻢ ﺗﺎ ﻓﻘﻂ ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺰﺋﻴﺎت ﺗﻮﺟﻪ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻪ اوﻧﻬﺎ رو ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮه‪ ...‬ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰ در دوﺋﻞ‪ ،‬ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ ﺣﻔﻆ آراﻣﺸﻪ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ در ﻫﺮ دو دوﺋﻠﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻲ آراﻣﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻮ ﺳﺮاﭘﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻮدي‪ .‬ﺗﻮ اﺟﺎزه‬
‫ﻣﻲ دادي وﻟﺪﻣﻮرت اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺖ رو در دﺳﺖ ﺑﮕﻴﺮه‪ ،‬ﺗﺤﻘﻴﺮت ﻛﻨﻪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺲ رو ﺑﻪ ﺗﻮ ﺗﻠﻘﻴﻦ ﻛﻨﻪ ﻛﻪ از ﺗﻮ ﻗﻮﻳﺘﺮ و‬
‫ﺳﺮﺗﺮه‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اون ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ از ﺗﻮ ﻗﻮﻳﺘﺮ ﻧﺒﻮد‪ ،‬و وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﺘﺮ از ﻫﻤﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ اون اﺟﺎزه دادي ﻛﻪ ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﺘﺖ‪...‬‬
‫اﻳﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻦ ﻛﻪ ﻣﻦ در ﻛﺘﺎﺑﻢ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺣﺮﻳﻔﺖ ﺑﻜﻨﻲ‪ ،‬ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ اﺟﺎزه ﺑﺪي اون اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻜﻨﻪ‪...‬‬
‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪ :‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ اﻣﻴﺪوارم دﻓﻌﻪ ﺑﻌﺪ رﻋﺎﻳﺘﺸﻮن ﻛﻨﻲ‪ .‬اول اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺣﺪس ﻣﻲ زﻧﻲ ﺑﺎﻳﺪ آراﻣﺸﺖ رو ﺣﻔﻆ ﻛﻨﻲ‪ .‬در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ از ﻓﻜﺮت اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻲ و ﻣﺮﺗﻜﺐ‬
‫اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت ﻛﻤﺘﺮي ﺑﺸﻲ‪ ،‬و ﺑﻪ ﻫﻤﻮن اﻧﺪازه ﻫﻢ از اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت ﺣﺮﻳﻔﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻲ‪ ...‬در ﻣﺒﺎرزت در ﻧﺎﻛﺘﺮن ﺗﻮ ﭼﻨﺪﻳﻦ‬
‫اﺷﺘﺒﺎه وﺣﺸﺘﻨﺎك ﻛﺮدي ﻛﻪ اﮔﺮ ﻣﻦ ﺟﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮدم‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺮﻳﻊ ﺗﺮ از اون ﺗﻮ رو ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲ دادم‪ ...‬ﺗﺎزه اون‬
‫ﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎﺗﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺗﻮ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻜﺮدي و ﺑﺎز ﻫﻢ اﮔﺮ ﻣﻦ ﺟﺎي ﺗﻮ ﺑﻮدم‪ ،‬اﻳﻦ اون ﺑﻮد ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲ ﺧﻮرد‪...‬‬

‫‪174‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫او آﺧﺮﻫﺎي ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺎ اﻧﺰﺟﺎر ﮔﻔﺖ‪ .‬ﮔﻮﻳﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎور ﻛﻨﺪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ ﻛﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪ‬
‫ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺣﺮﻳﻔﺖ ﺗﻠﻘﻴﻦ ﻛﻨﻲ ﻛﻪ از اون ﺑﺮﺗﺮي‪ .‬ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ و اﻧﺠﺎم دادن ﺑﺤﺜﻬﺎي ﺑﻴﺠﺎ‬
‫ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ روﺷﻪ‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدن ﻣﻦ ﻣﻮﻗﻊ دوﺋﻞ زﻳﺎدي ورور ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﺑﻲ ﻣﻮردم ﻫﻤﻴﺸﻪ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت در اﻋﻤﺎق وﺟﻮدش ﻣﻦ رو ﻳﻚ ﻗﺪرت ﺑﺮﺗﺮ و ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺣﺲ ﻛﻨﻪ‪ ،‬و ﻫﻤﻮن ﻗﺪر از‬
‫ﻣﻦ ﺑﺘﺮﺳﻪ ﻛﻪ در زﻣﺎن ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ و ﺑﻌﺪ‪...‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﻴﺮﻳﻦ زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺗﺤﻘﻴﺮ اون ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺶ ﻛﻨﻲ و ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺸﻲ ﻛﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﻜﻨﻪ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﺧﻮدم ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺟﻠﻮي اون ﺗﺮﺳﺶ از ﻣﺮگ رو ﺗﺤﻘﻴﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم‪ ،‬وﻟﻲ ﺗﻮ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اون رو درك‬
‫ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﻣﻮﻓﻘﺘﺮ از ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ رو اﮔﺮ رﻋﺎﻳﺖ ﻛﻨﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻬﺖ ﻗﻮل‬
‫ﻣﻲ دم‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﺑﺮات ﻓﻜﺮ دﻳﮕﻪ اي ﻫﻢ ﻛﺮده ﺑﻮدم‪ .‬ﺗﻮ رو ﭘﻴﺶ ﺑﺮادر اﻟﺴﺘﻮر ﻓﺮﺳﺘﺎدم‪ ،‬ﺗﺎ ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدو رو ﻳﺎد‬
‫ﺑﮕﻴﺮي‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮ اﻳﻦ رﺷﺘﻪ اﺳﺘﺎده‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ در اﻳﻦ رﺷﺘﻪ ﺗﺒﺤﺮ زﻳﺎدي داري‪ .‬اﻣﺎ ﻧﻪ ﺗﻮ و ﻧﻪ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺟﺎدوﻳﻲ رو ﺑﺮاي ﻣﺒﺎرزه اﺑﺪاع ﻧﻜﺮدﻳﺪ‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﭼﺮا‪...‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻤﻲ ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺗﻮ اﻋﺘﻤﺎد دارم و ﻓﻘﻂ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو ﻛﻪ ﺣﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻗﺒﻼ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪه و ﻧﻴﺎزﺷﻮن دارم رو روﺷﻮن ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ ﭘﺲ ﺣﺘﻤﺎ اون ﻫﻢ ﺑﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻴﺎﻫﺶ اﻋﺘﻤﺎد داره‪ .‬اﻳﻦ ﻫﻢ ﻳﻜﻲ دﻳﮕﻪ از ﺣﻤﺎﻗﺘﻬﺎي ﺑﻲ ﺷﻤﺎر وﻟﺪﻣﻮرﺗﻪ‪ .‬ﻫﻤﻮن‬‫ﻗﺪر ﻛﻪ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ و ﺑﺎﻫﻮﺷﻪ‪ ،‬اﺣﻤﻘﻢ ﻫﺴﺖ‪...‬‬
‫ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺮ ﺧﻮرد‪ ،‬اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﺪاد و اداﻣﻪ داد‪ :‬در ﻫﺮ ﺻﻮرت ﺳﻌﻲ ﻛﻦ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪي اﺑﺪاع‬
‫ﻛﻨﻲ ﻛﻪ دﻓﺎﻋﺸﻮن ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﺑﺎﺷﻦ‪ .‬اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از ﻫﺮ ﭼﻴﺰ‪...‬ﭼﻄﻮر ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮاي ﺧﻮدم ﺟﺴﻢ ﺑﺴﺎزم؟‬‫‪ -‬ﻫﻮراس ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﻛﺎر ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻪ‪ .‬ﺑﺎﻫﺎش ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﻛﺮدم‪...‬‬

‫‪175‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‬
‫ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻛﻪ روﻟﻴﻨﮓ در ﻣﻮرد ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ داده ﺑﻮد ‪ ،‬دﺳﺘﺒﻨﺪ روﻳﻨﻜﻼو ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺪاﻗﻞ در ﺳﻦ ﺑﻴﺴﺖ و‬
‫ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﺗﺎم رﻳﺪل ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﺎ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ در ﻣﻮرد ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﺳﻦ آﻧﻬﺎ ﻣﻐﺎﻳﺮت داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻦ‬
‫ﻓﺮض ﻛﺮدم ﻛﻪ رﻳﺪل در ﻫﻤﺎن دوران ﻣﺪرﺳﻪ اﻧﮕﺸﺘﺮ را ﺳﺎﺧﺘﻪ‪ ،‬و ﺣﺪود ﺷﺶ و ﻳﺎ ﻫﻔﺖ ﻣﺎه ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﻛﺮدن‬
‫ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬و اﺳﺘﺨﺪام در ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﭙﻴﺰﻳﺒﺎ اﺳﻤﻴﺖ آﺷﻨﺎ ﺷﺪه )اﻳﻦ ﺑﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي روﻟﻴﻨﮓ ﺗﻔﺎوت دارد( و وﺳﺎﻳﻞ‬
‫او را دزدﻳﺪه و ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻫﻢ از اﻟﻴﻮر ﻛﻤﻚ ﺧﻮاﺳﺘﻪ و در ﻧﻴﻤﻪ ﻫﺎي آﻣﻮزش او‪ ،‬دﺳﺘﺒﻨﺪ را ﺳﺎﺧﺘﻪ‬
‫ﻛﻪ اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺣﺪود ﻳﻚ ﺳﺎل از ﻫﺮي ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻦ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻦ اﺷﻜﺎل ﺑﺰرگ ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ‪...‬‬
‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‬

‫‪176‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﻧﻬﻢ‬

‫ﻫﻮراس اﺳﻼﮔﻬﻮرن زﻳﺮ ﭘﺎﺗﻴﻠﺶ را ﻛﻢ ﻛﺮد و ﻣﻌﺠﻮن ﻓﺴﻔﺮي رﻧﮕﻲ را ﻛﻪ از ﻓﺎﻛﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد را در ﻛﻨﺎرش‬
‫ﻗﺮار داد ‪ .‬اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ دارد ﻛﺎر درﺳﺖ را اﻧﺠﺎم ﻣﻲ دﻫﺪ ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ در ﻣﺪﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻓﺮدي‬
‫ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ‪ ،‬ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪاد و ﺧﻮش ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﻮﻳﺖ واﻗﻌﻲ او ﻣﻮ را ﺑﺮ ﺗﻦ ﺳﻴﺦ ﻣﻴﻜﺮد ‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺮﻓﻬﺎي‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي اﻋﺘﻤﺎد ﻛﺮدن ﺑﻪ او ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد ؟ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮد ﺑﺎز ﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻜﻨﺪ ‪ ،‬او ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺰرﮔﻲ ﻛﺮد و‬
‫راز ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز را ﺑﻪ ﺗﺎم رﻳﺪل ﺟﻮان آﻣﻮﺧﺖ و اﻻن ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﻪ او زﻧﺪﮔﻲ دوﺑﺎره‬
‫اﻫﺪا ﻛﻨﺪ و ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت درﺳﺖ ﺗﺮ ‪ ،‬ﺟﺎﻧﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ او ﺑﺒﺨﺸﺪ ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور آدم ﺧﺮدﻣﻨﺪ و ﺑﺎﻫﻮﺷﻲ ﺑﻮد و ﺗﺎﺑﻠﻮي او‬
‫ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺧﺮد و ﻫﻮش او ﻗﺪرت ﻫﺎي ﺧﺎﺻﻲ ﻧﻴﺰ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻴﺸﺪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ذات آدم ﻫﺎ را ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﺑﺒﻴﻨﺪ ‪ .‬او‬
‫ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺗﺎم رﻳﺪل ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﺎ ﻫﻤﺰاد اوﻟﻴﻪ ﺧﻮد ﻳﻜﻲ ﻧﻴﺴﺖ و ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻛﻪ از داﻣﺒﻠﺪور داﺷﺖ ﻣﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ او اﮔﺮ ذره اي در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺷﻚ داﺷﺖ ﻫﺮﮔﺰ از او ﻧﻤﻴﺨﻮاﺳﺖ ﻛﻪ او را ﺑﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ‪ .‬در‬
‫اﻓﻜﺎر ﺧﻮد ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺪاﻳﻲ در ﺳﺮش ﭘﻴﭽﻴﺪ ﻛﻪ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫آﻗﺎي اﺳﻼﮔﻬﻮرن ‪ ،‬آﻣﺎدﮔﻲ اﻧﺠﺎم ﻛﺎرﻫﺎ رو دارﻳﺪ؟‬
‫ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد وﻛﻤﻲ اﻃﺮاف را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪ ‪ ،‬ﺗﻮده ي دود ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺿﻌﻴﻔﻲ در ﻧﻘﻄﻪ‬
‫اي از ﻫﻮا ﺛﺎﺑﺖ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ‪.‬ﻛﻤﻲ ﻟﺒﺶ را ﺑﺎ زﺑﺎن ﺧﻴﺲ ﻛﺮد وﮔﻔﺖ ‪ :‬رو راﺳﺖ ﺑﮕﻢ ﺗﺎم ‪ ،‬اﮔﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺑﻮد ﻫﺮﮔﺰ‬
‫اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻧﻤﻴﻜﺮدم ‪......‬‬
‫اﻣـﺎ داﻣﺒﻠــــــــــﺪور از ﻣــﻦ ﺧﻮاﺳـــــــﺘﻪ ‪ ..........‬ﭘﺲ ﻣﺠﺒـــــــﻮرم ‪..............‬‬

‫‪177‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫_ ﻣﻴﺪوﻧﻢ ‪ ،‬و ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺣﻖ ﻣﻴﺪم ‪ ..‬اﻣﺎ ﻣﻦ دﻳﮕﻪ ﺗﺎم ﻣﺎروﻟﻮ رﻳﺪل ﻧﻴﺴﺘﻢ ‪ ،‬اﺳﻢ ﻣﻦ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻨﻪ ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از اﻋﻀﺎء‬
‫ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﻣﺤﻔﻞ و ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﻧﻴﺖ و ﻫﺪﻓﺶ ﻧﺎﺑﻮدي وﻟﺪﻣﻮرﺗﻪ ‪ ،‬ﻧﺎﺑﻮدي ﻧﻴﻤﻪ ي ﭘﻠﻴﺪ ﺧﻮدش ‪ ...‬ﻣﻦ ﻳﻚ ﺷﺎﻧﺲ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺤﻔﻠﻢ ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻴﺘﻮﻧﻢ ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ﮔﻮي رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻢ ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ آﺳﻴﺒﻲ ﺑﺒﻴﻨﻢ ‪ ،‬ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از اﻳﻨﻪ ؟‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻛﻤﻲ اﺧﻢ ﻛﺮد ‪ ،‬او راﺳﺖ ﻣﻴﮕﻔﺖ ‪ .‬ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ﺑﺎﻳﺪ اول ﻳﻚ ﺟﺎدو روت اﻧﺠﺎم ﺑﺪم ﺑﻴﺎ ﺟﻠﻮﺗﺮ‪...‬‬
‫وﻗﺘﻲ ﺟﻴﻤﺰ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ ﺷﺪ اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺷﻴﺸﻪ ﺣﺎوﻳﻪ اﻛﺴﻴﺮ ﺣﻴﺎت را ﺑﻴﻦ ﭼﻮب ﺧﻮد و ﺟﻴﻤﺰ ﻗﺮار داد و اورادي را‬
‫ﺧﻮاﻧﺪ ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺷﻌﺎع ﻧﻮر ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺷﻴﺸﻪ اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد ‪ ،‬وﻗﺘﻲ از‬
‫ﻃﺮف دﻳﮕﺮش ﺧﺎرج ﺷﺪ ﻓﺴﻔﺮي رﻧﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد و از ﻗﺒﻞ ﭘﻬﻦ ﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻧﻮر از ﺗﻮده ي دود‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺒﻮر ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﻐﻴﻴﺮاﺗﻲ در آن ﺑﻮﺟﻮد ﻣﻲ آﻣﺪ و ﻛﻢ ﻛﻢ ﻣﺘﺮاﻛﻢ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺷﻜﻠﻲ ﺟﺎﻣﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻧﻮر ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ ﺟﻮان ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ اي در ﻣﻘﺎﺑﻞ او اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ آﻧﻜﻪ ﺷﻜﻞ ﻇﺎﻫﺮي داﺷﺖ اﻣﺎ‬
‫ﻣﺎدي ﻧﺒﻮد ‪ .‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﻪ ﭘﺎﺗﻴﻞ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺮو ﺗﻮ ﭘﺎﺗﻴﻞ ‪............‬‬
‫ﺟﻮان ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻄﻴﻌﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﺗﻴﻞ رﻓﺖ و وارد آن ﺷﺪ ‪ ،‬ﭘﻴﺮﻣﺮد اﺑﺘﺪا ﭼﻨﺪ ﺟﺎدو‬
‫روي ﭘﺎﺗﻴﻞ اﺟﺮا ﻛﺮد ‪ .‬ﺳﭙﺲ اﻛﺴﻴﺮ ﺣﻴﺎت را ﺑﻪ درون آن رﻳﺨﺖ ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻮاد درون ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﻪ ﺟﻮش‬
‫ﺧﺮوش درآﻣﺪ ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از دﻗﺎﻳﻘﻲ ﻛﻪ از ﻗﻞ ﻗﻞ ﺧﻮردن اﻓﺘﺎد ﺻﺪاﻳﻲ از درون ﭘﺎﺗﻴﻞ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ آﻗﺎي اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻣﻴﺸﻪ ﻳﻚ دﺳﺖ ردا ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻳﺪ ؟‬‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮد در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﻴﺰ ﻛﻨﺎر آن اﺷﺎره ﻛﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻳﻚ دﺳﺖ ﺑﺮات آﻣﺎده ﻛﺮدم ‪.......‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻪ ﻣﺪت زﻣﺎن دﻳﮕﺮي زﻧﺪه اﺳﺖ ‪ ،‬اﻛﻨﻮن ﻛﻪ ﺻﺪا را ﺑﺎ ﮔﻮﺷﺶ‬
‫ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪ و ﻧﻪ ﺑﺎ ذﻫﻨﺶ آن را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورده ﺑﻮد ‪ .‬ﺻﺪا ﺳﺮدي ﮔﺬﺷﺘﻪ را ﻧﺪاﺷﺖ ‪ .......‬اﻣﺎ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺎﺣﺐ آن ﭼﻪ ﻛﺴﻲ اﺳﺖ ‪ .‬ﺻﺪا ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻴﺘﻮﻧﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻲ ‪........‬‬

‫‪178‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫وﻗﺘﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﭼﺮﺧﻴﺪ ﺑﺎ آن ﻛﻪ ﺧﻮد را از ﻗﺒﻞ آﻣﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد ‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻧﻔﺴﺶ در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ ‪.‬‬
‫ﺗﺎم رﻳﺪل ﺟﻮان زﻧﺪه و ﺳﺎﻟﻢ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ در آﻳﻨﻪ ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ‪ ،‬او‬
‫ﺑﺎ رﺿﺎﻳﺖ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﻛﻪ ﺧﻮدم رو ﺑﻌﺪ از درﻣﺎﻧﻬﺎي ﭘﻴﺘﺮ و ﻣﺎرﻳﺎ ﺗﻮ آﻳﻨﻪ دﻳﺪم ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ اون‬‫اﻧﺪازه ﺧﻮش ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻢ ‪ .......‬ﻟﺒﺨﻨﺪش ﭘﻬﻦ ﺗﺮ ﺷﺪ و اداﻣﻪ داد ‪ :‬اﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮا اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدم ‪...............‬‬
‫او ﺟﻤﻠﻪ ي آﺧﺮ را ﺑﺎ رﺿﺎﻳﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﮔﻔﺖ و ﺑﻪ اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ‪ ،‬ﺑﺎ دﻳﺪن او در آن وﺿﻌﻴﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪ‬
‫ﺑﺮ ﻟﺒﺶ ﺧﺸﻜﻴﺪ و ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ ‪ ،‬درﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﻗﻴﺎﻓﻢ ﻋﻮض ﺷﺪه اﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﻮن ﺟﻴﻤﺰ ﻗﺒﻠﻲ ﻫﺴﺘﻢ ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ داﺳﺘﺎن ﺳﺎﺧﺘﮕﻲ ﺑﺮﮔﺮدم ‪ ،‬اﻣﺎ‬
‫ﺧﻮب ﻗﻴﺎﻓﻢ رو ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻢ ؟‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮاي ﺗﻐﻴﻴﺮ داﺋﻤﻲ ﺻﻮرت وﺟﻮد داره ‪ ،‬اﻣﺎ ﺧﻮب ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻪ ‪ ...‬ﻣﻤﻜﻨﻪ‬
‫ﻗﻴﺎﻓﻪ ﺧﻮدﺗﻢ از دﺳﺖ ﺑﺪي ‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺜﻼ ﺗﻤﺎم ﺻﻮرﺗﺖ ﻣﻴﺴﻮزه و دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻴﺸﻪ ﺗﺮﻣﻴﻤﺶ ﻛﺮد ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻴﻨﺎﻳﻴﺖ رو ﻫﻢ از دﺳﺖ ﺑﺪي ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ ‪ ،‬او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮﻛﻮﭼﻚ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺮﮔﺮدد و‬
‫ﺑﮕﺬارد ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻤﻴﺮد ‪ ،‬اﻣﺎ در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ از دﺳﺖ ﻣﻲ داد ‪ ،‬ﺗﺎ آن‬
‫ﺟﺎ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد اﺣﺘﻤﺎل ﻛﻮر ﺷﺪن ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻮد ‪ ،‬ﭘﺲ ﻓﺮﻗﻲ ﻧﻤﻴﻜﺮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻗﻴﺎﻓﻪ ي ﺧﻮب ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ‬
‫ﺑﺮﮔﺮدد ﻳﺎ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻗﻴﺎﻓﻪ ي درب و داﻏﺎن ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ ﻣﻴﺘﻮﻧﻴﺪ ﻛﺴﻲ رو ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ اون رو ﺑﻠﺪ ﺑﺎﺷﻪ؟‬‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻛﻤﻲ ﻟﺐ و ﻟﻮﭼﻪ اش را ﺟﻤﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﻠﺪم ‪.............‬‬
‫***‬
‫‪179‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻫﺸﺖ روز از ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﻴﮕﺬﺷﺖ ‪ ،‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻫﻤﺎن روز اول ﺟﺎدوﻫﺎي ﻻزم را روي او اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫و ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻨﻮز اﺗﻔﺎق ﺑﺪي ﺑﺮاي او ﻧﻴﻔﺘﺎده اﺳﺖ ‪ .‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻻﻳﻪ ي ﻧﺎزﻛﻲ از ﻏﺸﺎﻳﻲ ﻧﻘﺮه اي‬
‫رﻧﮓ را ﺑﻪ دور ﺻﻮرت و دﺳﺖ ﻫﺎي او درﺳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺟﻴﻤﺰ در زﻳﺮآن اﺣﺴﺎس ﮔﺰﮔﺰ آزار دﻫﻨﺪه اي ﻣﻴﻜﺮد‬
‫‪ .‬ﺧﻮش ﺑﺨﺘﺎﻧﻪ ﺗﺎم رﻳﺪل و ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻫﺎي زﻳﺎدي ﺑﻪ ﻫﻢ داﺷﺘﻨﺪ ‪ .‬ﻓﺮم دﻣﺎغ ﻫﺎي ﻗﻠﻤﻲ آن ﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﻤﻲ ﺑﺎ‬
‫ﻫﻢ ﻓﺮق داﺷﺖ ‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎي ﻫﺮ دوي آن ﻫﺎ ﻣﺸﻜﻲ رﻧﮓ ﺑﻮد و ﭘﻮﺳﺘﻲ رﻧﮓ ﭘﺮﻳﺪه داﺷﺘﻨﺪ ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﭼﺸﻤﺎن ﺗﺎم‬
‫رﻳﺪل ﺳﻴﺎه و ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎرﮔﺮﻳﻦ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي ﺑﻮد و ﻓﺮم ﺻﻮرت ﻫﺎﻳﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻮد ‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ﺷﺶ‬
‫آن روز ‪ .....‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺮاي ﭼﻨﺪﻣﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ آن ﺧﺎﻧﻪ آﻣﺪ ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﻮﻳﺎي ﺣﺎل ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﺷﺪ و اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺎﺳﺦ داد ﻛﻪ ﺧﻮب اﺳﺖ ‪ .‬ﺳﭙﺲ اداﻣﻪ داد ‪:‬‬
‫ اﻣﺮوز ﺟﺎدو رو ﺑﺎﻃﻞ ﻣﻴﻜﻨﻢ و ﻣﻴﺘﻮﻧﻲ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺮﮔﺮدي ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ داﺳﺘﺎن ﺳﺎﺧﺘﮕﻲ درﺳﺖ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ‬‫ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎور ﺑﺎﺷﻪ ‪ .....‬داﻣﺒﻠﺪور ﻳﻚ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺟﻮر ﻛﺮد و ﺑﺮام ﺗﻮﺿﻴﺢ داد ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻲ ﻛﻪ ﺟﺎدوي ﻣﺮگ ﺑﻪ ﻳﻚ‬
‫ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي ﭼﻴﺰي ﺧﻮرده و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﺠﺰه آﺳﺎﻳﻲ ﺗﻮ رو ﻧﺠﺎت داده ‪ ،‬اﻣﺎ از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ آﺳﻴﺐ ﻫﺎي ﺑﺪي دﻳﺪه‬
‫ﺑﻮدي ﺑﺎزﮔﺸﺘﺖ ﻣﺪﺗﻲ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪه ‪.......‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺷﻚ و ﺗﺮدﻳﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪ :‬ﺑﺎور ﻣﻲ ﻛﻨﻦ ؟؟؟؟‬
‫ ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻗﻼﺑﻲ ﻣﻦ رو ﺑﻪ ﺧﻮردت دادن ‪ .....‬آره ‪.‬‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰرﮔﻲ ﺑﺮ روي ﻟﺒﺎن ﺟﻴﻤﺰ ﻧﺸﺴﺖ و اﺳﻼﮔﻬﻮرن اداﻣﻪ داد ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﺮﻣﻴﮕﺮدم ﻣﺤﻔﻞ ‪ ،‬ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ‬
‫اوﻧﺠﺎ ﺑﺎش ‪....................‬‬
‫***‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻮد را درﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺿﺎﻫﺮ ﻛﺮد ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺠﺪدا از ﻧﻈﺮش ﻣﺨﻔﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل راز ﺧﺎﻧﻪ را در ذﻫﻨﺶ ﺗﻜﺮار ﻛﺮد ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ دﻳﻮار ﺑﻴﻦ دو ﺧﺎﻧﻪ ي ﻳﺎزده و‬
‫ﺳﻴﺰده ﺑﺮﺳﺪ ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪ ي دوازده از ﺑﻴﻦ آﻧﻬﺎ ﺳﺮ ﺑﺮ آورده ﺑﻮد ‪ .‬ﺑﺪون اﻳﻜﻪ ﺗﻮﻗﻒ ﻛﻨﺪ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و در را ﺑﺎز‬
‫ﻧﻤﻮد ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎرا در ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﻲ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد ‪ ،‬او ﺑﺎ ﺑﻲ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ را دﻳﺪ ﭼﻮﺑﺶ‬
‫‪180‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻣﻌﻠﻖ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد ‪ .‬ﺟﻴﻎ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﻠﻨﺪي ﻛﺸﻴﺪ ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﭘﺮ از‬
‫اﺷﻚ ﺷﺪ و ﺧﻮد را در آﻏﻮش ﺟﻴﻤﺰ اﻧﺪاﺧﺖ ‪ .‬ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ او ﻫﻤﻪ را از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ آن ﺟﺎ ﻛﺸﺎﻧﺪه ﺑﻮد ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ‬
‫وﻳﺰﻟﻲ وﮔﺮاﻧﺠﺮ ﺑﺎ دﻳﺪن او ﻏﺶ ﻛﺮدﻧﺪ ‪ .‬رون ‪ ،‬دراﻛﻮ و ﻣﻮدي ﺑﻲ اﺧﺘﻴﺎر ﭼﻮﺑﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و‬
‫ﺑﻘﻴﻪ ﺳﺮ ﺟﺎﻳﺸﺎن ﺧﺸﻚ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑﻪ اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﻲ ﺗﻔﺎوت ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ .‬ﺳﺮ و ﺻﺪاﻫﺎي اﻳﺠﺎد‬
‫ﺷﺪه ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ‪ ،‬ﻛﻪ ﻣﺜﻞ روزﻫﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺻﻮرﺗﻲ ﺑﻲ اﺣﺴﺎس داﺷﺖ از اﺗﺎﻗﺶ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﺪ ‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﺟﻴﻤﺰ‬
‫را دﻳﺪ اﺑﺘﺪا ﺑﺪﻧﺶ ﺳﺴﺖ ﺷﺪ و روي ﭘﻠﻪ ﻫﺎ اﻓﺘﺎد ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از دﻗﺎﻳﻘﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او‬
‫دوﻳﺪ ‪ ،‬و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺧﻄﺎرﻫﺎي رون و ﻣﻮدي ﺧﻮد را در آﻏﻮش ﺟﻴﻤﺰ اﻧﺪاﺧﺖ ‪ .‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ او‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ي ﺟﻴﻤﺰ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺻﺪاﻳﻲ از او ﺑﻴﺮون ﻧﻤﻲ آﻣﺪ ‪ ،‬دﻳﮕﺮان ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ در ﭼﻪ‬
‫وﺿﻌﻲ اﺳﺖ ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد ‪ ،‬زﻳﺮا ﻟﺒﺎﺳﺶ در ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرت ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد ﺧﻴﺲ ﺷﺪه ﺑﻮد و اﻳﻦ ﻧﺸﺎن‬
‫ﻣﻲ داد ﻛﻪ او ﺑﻲ ﺻﺪا اﺷﻚ ﻣﻲ رﻳﺰد و ﺗﻤﺎم ﻏﻤﻬﺎ و ﻏﺼﻪ ﻫﺎي اﻳﻦ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ را از ﺧﻮد دور ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ از اون ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﻴﺮ‪ ،‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﭼﻄﻮر وارد ﻣﺤﻔﻞ ﺷﺪه اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺮده ‪.......‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺻﻮرﺗﺶ را از ﺳﻴﻨﻪ ي ﺟﻴﻤﺰ ﺟﺪا ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ زﻧﺪﺳﺖ ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻲ ؟‬
‫رون ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ اﻣﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻢ و آراﻣﺶ ﺑﺨﺸﺶ ﺑﻪ ﺳﺨﻦ در آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬آروم ﺑﺎﺷﻴﺪ ‪،‬‬
‫ﺑﺮاي ﺗﻤﺎم اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﻛﻪ اﻓﺘﺎده ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺗﻲ ﻣﻨﻄﻘﻲ وﺟﻮد داره ‪......‬‬
‫ﻣﻮدي ﭼﻮﺑﺶ را ﻣﺤﻜﻢ ﺗﺮ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ اﺷﺎره ﺳﺮش ﺟﻴﻤﺰ را ﺑﻪ ﺣﺮف زدن دﻋﻮت ﻛﺮد ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻫﻤﻪ اون روز رو ﻳﺎدﺗﻮﻧﻪ ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺒﺎرزه ﻛﺮدم و اون در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﺎدوي ﻣﺮﮔﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻢ‬‫ﻓﺮﺳﺘﺎد ‪ ،‬ﺣﻮاﺳﻢ ﻧﺒﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ واﻛﻨﺶ ﻧﺸﻮن ﺑﺪم و ﺟﺎدو ﺑﻪ ﻣﻦ اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد ‪.........‬‬
‫ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف اﺷﻚ ﻫﺎي ﻫﺮﻣﻴﻮن دوﺑﺎره ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪ ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ اداﻣﻪ داد ‪:‬‬

‫‪181‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ اﻣﺎ ﺟﺎدو ﺑﻪ ﻣﻦ اﺻﺎﺑﺖ ﻧﻜﺮد ‪ ،‬ﺑﻪ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي ﺧﻮرد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻢ ﺑﻮد ‪ ......‬در ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﻳﻚ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﻧﻪ‬‫ﺟﻠﻮي ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ رو ﺑﮕﻴﺮه ‪ .‬اﻣﺎ اون ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ در واﻗﻊ ﻳﻚ ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺮﻛﻴﺐ اون‬
‫ﺟﺎدو ﺑﺎ ﺟﺴﻢ ﻣﺎدي ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻗﺪرت ﺟﺎدو رو ﻛﺎﻫﺶ ﺑﺪه و زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻦ رو ﺣﻔﻆ ﻛﻨﻪ ‪........‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺳﺮي ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد و اداﻣﻪ داد ‪ :‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﺪﺟﻮري آﺳﻴﺐ دﻳﺪم ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻣﻦ‬
‫ﻣﺮدم ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ وﻟﻢ ﻛﺮد ‪ ،‬اﻣﺎ ﻳﻜﻲ دو ﺗﺎ از رﻫﮕﺬرﻫﺎ ﻣﻦ رو ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮدن و ﻓﻬﻤﻴﺪن ﻛﻪ زﻧﺪم ‪ ،‬ﻳﻜﻴﺸﻮن‬
‫ﻛﻪ ﺳﻦ و ﺳﺎل زﻳﺎدي ازش ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﻦ رو ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺶ ﺑﺮد و ﺗﺤﺖ درﻣﺎن ﻗﺮار داد و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ‬
‫ﺑﺎﻫﺎﺗﻮن ﺗﻤﺎس ﺑﮕﻴﺮم ‪........‬‬
‫ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻧﺘﻈﺎر داري ﻣﺎ ﺑﺎور ﻛﻨﻴﻢ ؟‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ و ﺷﻴﺸﻪ اي ﺣﺎوي ﻣﺤﻠﻮﻟﻲ ﺑﻲ رﻧﮓ را از ﺟﻴﺒﺶ در آورد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ورﻳﺘﺎﺳﺮوم‬
‫دارم ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻴﻜﻨﻢ ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ‪........‬‬
‫***‬
‫ﺟﻴﻤﺰ آزﻣﺎﻳﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد و اﻛﻨﻮن ﻫﻤﻪ ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ او در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮد ﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ،‬او ﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻬﻤﻲ را ﺑﺎ آﻧﻬﺎ در ﻣﻴﺎن ﺑﮕﺬارد ‪ .‬ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ آن ﺷﻮد ﻛﻪ دﻳﮕﺮان از او ﻋﻠﺖ ﺟﻤﻊ‬
‫ﻛﺮدﻧﺸﺎن را ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﻛﺮد وﮔﻔﺖ ‪ :‬ﭘﻴﺮﻣﺮدي ﻛﻪ ﻣﻦ رو درﻣﺎن ﻛﺮد از ﻧﻮادﮔﺎن ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ راز‬
‫ﺳﺎﺧﺖ ﮔﻮي ﻫﺎي ﺣﺎﻓﻈﻪ رو ﺑﻠﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ،‬در واﻗﻊ اون وارث ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ اوﻟﻴﻦ ﮔﻮي رو ﺳﺎﺧﺖ ‪ .‬ﻣﻦ اﻳﻦ رو در‬
‫ﻣﺪﺗﻲ ﻛﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدم و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﮔﻮي ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻓﻬﻤﻴﺪم ‪ ،‬اﺻﺮار زﻳﺎدي ﻛﺮدم ﺗﺎ اون رازي ﺷﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻳﻜﻲ از رازﻫﺎي ﺧﺎﻧﻮادﮔﻴﺶ رو اﻓﺸﺎ ﻛﻨﻪ ‪............‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ ﺑﺮاي اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺗﺎزﮔﻲ داﺷﺖ اﻣﺎ ﺣﺪس ﻣﻲ زد ﻛﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻪ‬
‫ﻛﺠﺎ ﺧﺘﻢ ﺷﻮد ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ اداﻣﻪ داد ‪:‬‬
‫ اون راه ﺳﺎده ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدن ﮔﻮي رو ﺑﻠﺪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎدش داد ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ از ﻣﻦ ﻗﻮل ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻜﺴﺖ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ‬‫راز رو ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻳﺎد ﻧﺪم و ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﻳﻚ ﮔﻮي از اون اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻢ ‪.......‬‬
‫‪182‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﻜﻮت آﻧﺠﺎ را در ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻛﺮدﻧﺪ ‪،‬‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻮذﻳﺎﻧﻪ ﭼﺸﻤﻜﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻤﺰ زد ‪ .‬ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﻓﻮق اﻟﻌﻼده اي ﺑﻮد ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺧﺼﻮص ﻛﻪ ﺣﺎﻻ ﺷﺎﻧﺲ اﻳﻦ رو دارم ﻛﻪ در ﻧﺒﺮد آﺧﺮ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻢ و ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﺧﻮدم رو ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﻛﻨﻢ ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﻓﻠﻮر‬
‫دﻻﻛﻮر و ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي ﺗﻤﺎس ﮔﺮﻓﺘﻢ ‪ ،‬اون ﻫﺎ ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﺸﻮن ﺗﻤﻮم ﺷﺪه و ﺑﻪ زودي ﺑﺮﻣﻴﮕﺮدن ‪ ...‬از ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس‬
‫ﺧﺒﺮي ﻧﻴﺴﺖ اﻣﺎ ﻛﻲ ﺑﻪ اون اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻣﻲ ده؟ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ از ﻫﺮ ﻧﻈﺮ ﺑﺮاي ﺟﻨﮓ آﻣﺎده اﻳﻢ ‪.......‬‬
‫آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ او را ﺑﺮ ﻫﻢ زد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬زﻳﺎد ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺒﺎش ‪ ،‬ﻣﺎ ﻫﻴﭻ اﻃﻼﻋﻲ از ﺟﺎي ﮔﻮي‬
‫ﻧﺪارﻳﻢ ‪ ،‬ﻳﺎدت رﻓﺘﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻴﮕﻔﺖ اﺳﻤﺶ رو ﻧﺒﺮ ﺑﺮاي ﺑﺮدن اون ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮده ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺖ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﻮي را ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻛﺮده اﻣﺎ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮدا ﺑﻪ ﺑﻮرﮔﻴﻦ و ﺑﻮرﻛﺰ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻌﺘﻘﺪم ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﻮي رو ﺑﺮده ‪ .......‬وﻟﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ‬‫ﺑﺸﻴﻢ ‪........‬‬

‫‪183‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻓﺼﻞ ﺳﻲ ام‬

‫ﺟﻤﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﻮدي ‪ ،‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﻣﻘﺎﺑﻞ درب ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﻴﻦ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را‬
‫ﻛﺸﻴﺪ و ﺟﺎدوﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ را ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﺑﺮداﺷﺖ ‪ ،‬داﺧﻞ ﻣﻐﺎزه روﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاﻫﺎﻧﺶ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﭼﻴﺰي دﺳﺖ ﻧﺰﻧﻴﺪ ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺗﻮ اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﺮﻳﻢ ‪ ،‬اون ﺟﺎ وﺳﻴﻠﻪ ﻫﺎي ﺧﻄﺮﻧﺎك زﻳﺎدي ﻫﺴﺖ ‪.......‬‬‫رون ﻛﻪ ﺑﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﻮﻣﻴﺎﻳﻲ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻫﺰار ﺳﺎﻟﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪ :‬از ﻛﺠﺎ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ داﺧﻞ اون اﺗﺎق‬
‫ﭼﻲ ﻫﺴﺖ ؟‬
‫ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﺎري ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎش ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻦ ‪ ......‬ﻣﺜﻼ ﻣﻲ دوﻧﻲ اون ﻣﻮﻣﻴﺎﻳﻲ ﻛﻪ داري ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‬‫ﻣﺎل ﻛﻴﻪ ؟‬
‫رون ﺷﺎﻧﻪ اي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اون ﻣﺎل ﻟﺮد ﺳﺎﻳﺮوﻧﻪ ‪ ،‬اون ﻳﻜﻲ از‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﻴﺎه ﺗﺎرﻳﺨﻪ ‪ ..‬ﺗﻮ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ اوﻣﺪه ﻛﻪ اﮔﺮ ﻳﻚ ﺳﻨﮓ ﺧﺎص رو ﺗﻮ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻠﺒﺶ ﺑﺎﺷﻪ‬
‫ﺑﮕﺬاري ﺑﻴﺪار ﻣﻴﺸﻪ ‪........‬‬
‫ ﺑﺮاي ﻣﺎﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲ ﺟﻨﮕﻴﻢ ﺗﺮﺳﻲ ﻧﺪاره ‪.......‬‬‫ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻜﻦ ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﻗﺪرت ﻫﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ اون در ﺣﺪ و اﻧﺪازه ﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ ‪...‬ﻛﻲ ﻣﻴﺪوﻧﻪ ؟ ﺗﺎزه اون‬‫ﻣﺒﺘﻜﺮ ﺟﺎدوﻫﺎي ﻧﺎﺑﺨﺸﻮدﻧﻴﻪ ‪......‬‬

‫‪184‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﻪ ﻣﻮﻣﻴﺎﻳﻲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪﻧﺪ ‪ ،‬ﺗﺎ آن زﻣﺎن در ﻫﻴﭻ ﺟﺎ ﻧﺎﻣﻲ از آن ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎه ﻧﺸﻨﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪.‬‬
‫ﻋﻼوه ﺑﺮ آن ﮔﻤﺎن ﻣﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﻣﺨﺘﺮع ﺟﺎدوﻫﺎي ﻧﺎﺑﺨﺸﻮدﻧﻲ ﻧﺎﺷﻨﺎس ﺑﺎﺷﺪ ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ اداﻣﻪ داد ‪ :‬اون ﺧﻴﻠﻲ دﻳﮕﻪ از‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي واﻗﻌﺎ ﺳﻴﺎه رو اﺑﺪاع ﻛﺮده ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻛﺎرﺑﺮد دارﻧﺪ ‪.........‬‬
‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻛﻪ ﺧﻮد ﻳﺪ ﻃﻮﻻﻳﻲ در ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه داﺷﺖ ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪ :‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﻣﻴﮕﻦ اﺳﻤﺶ و ﻧﺒﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎه اﻋﺼﺎره ؟‬
‫ ﺧﻮب ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ ﻗﺪرت ﻫﺎي اوﻧﻬﺎ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺪون ﺷﻚ ﻫﻴﭻ ﺟﺎدوﮔﺮي‬‫در ﺗﺎرﻳﺦ ﺑﻪ اﻧﺪازه وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺳﻮي ﺷﻴﻄﺎن ﻛﺎﻣﻞ ﺷﺪن ﭘﻴﺶ ﻧﺮﻓﺘﻪ ‪ .....‬ﺗﺎزه ﺑﻌﺪ از وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ راﺳﭙﻮﺗﻴﻨﻪ ﻛﻪ‬
‫اون ﻫﻢ ﻳﻜﻲ دﻳﮕﻪ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﻴﺎه ﺗﺎرﻳﺨﻪ ‪.......‬‬
‫رون ﻧﮕﺎه دﻳﮕﺮي ﺑﻪ ﻣﻮﻣﻴﺎﻳﻲ ﻛﺮد وﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺧﻮب اﮔﺮ اﻳﻨﻄﻮره ﭼﺮا ﻧﺎﺑﻮدش ﻧﻤﻴﻜﻨﻲ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺶ ﺧﻨﺪي زد وﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻬﺘﺮه ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻧﮕﻴﺮي ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻲ ‪ ،‬درﺳﺘﻪ ﻛﻪ اون ﻳﻚ اروﭘﺎﻳﻲ و ﻳﻚ‬
‫روﻣﻲ ﺑﻮد ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﺪﺗﻬﺎ در ﻣﺼﺮ زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮد و اﺳﺘﺎدان ‪ ،‬ﺷﺎﮔﺮدان و ﺗﻤﺎم ﺧﺎدﻣﺎﻧﺶ ﻫﻤﻪ ﺟﺎدوﮔﺮان ﻣﺼﺮي ﺑﻮدﻧﺪ ‪.‬‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮان ﻣﺼﺮي ﺑﺎﺳﺘﺎن وﻗﺘﻲ ﻣﺮده ﻫﺎﺷﻮن رو ﻣﻮﻣﻴﺎﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدن ﻧﻮﻋﻲ ﺟﺎدو روش اﺟﺮا ﻣﻲ ﻛﺮدن ﺗﺎ ﻛﺴﻲ ﻧﺘﻮﻧﻪ‬
‫اون ﻣﻮﻣﻴﺎﻳﻲ رو از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮه ‪......‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺴﺨﺮه اس ‪ ،‬ﭘﺲ ﭼﺮا اﻳﻦ ﺟﺎدو رو روي ﺧﻮدﺷﻮن اﺟﺮا ﻧﻤﻴﻜﺮدن ؟‬
‫ اﻳﻦ ﺟﻮر ﺟﺎدوﻫﺎ روي ﭼﻴﺰي ﻛﻪ روح داره ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺮا ﻧﻴﺴﺖ ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ روح داره ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻳﻚ روز ﻣﻴﻤﻴﺮه‬‫‪.......‬‬
‫ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺳﺮﻛﻮب ﮔﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻳﻦ ﻃﻮر ﻛﻪ ﺗﻮ ﻣﻲ ﮔﻲ اﺳﻤﺶ و ﻧﺒﺮ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻤﻴﺮه ‪ ،‬ﭼﻮن ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل اون‬
‫ﻳﻚ ﺗﻜﻪ روح در ﺑﺪﻧﺸﻪ ‪........‬‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد وﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻠﻪ ‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ اون ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺟﺎوداﻧﻪ اس ؟‬
‫ﻣﻮدي ﺑﻌﺪ از ﻛﻤﻲ ﺗﺎﻣﻞ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺧﻮب راﺳﺘﺶ ﻧﻪ ‪ ،‬اﮔﺮ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎش ﻧﺎﺑﻮد ﺑﺸﻦ اون ﻫﻢ ﻣﻴﻤﻴﺮه ‪.......‬‬
‫‪185‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ ‪ ،‬اﻣﺎ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﻪ ﻛﺎرﻣﻮن ﺑﺮﺳﻴﻢ ‪............‬‬‫او ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎﻳﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ اﺗﺎق ﻣﺨﻔﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و اورادي را ﺧﻮاﻧﺪ و وﻗﺘﻲ در ﺑﺎز ﺷﺪ‬
‫ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ اﻃﺮاﻓﻴﺎﻧﺶ ﻛﻪ در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ داﺧﻞ اﺗﺎق ﮔﺮدﻳﺪ ‪ .‬ﺑﻘﻴﻪ ﻧﻴﺰ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش وارد ﺷﺪﻧﺪ ‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎ‬
‫ﻧﺎ اﻣﻴﺪي ﮔﻔﺖ ‪ :‬اون ﻟﻌﻨﺘﻲ ﮔﻮي رو ﺑﺮده ‪..........‬‬
‫ﻣﻮدي در ﺗﺎﻳﻴﺪ ﮔﻔﺖ ‪ :‬داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ﻛﻪ اون ﺑﺮدﺗﺶ ‪........‬‬
‫***‬
‫اﻳﻦ ﺑﺎر ﺟﻠﺴﻪ را در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺰار ﻧﻜﺮدﻧﺪ ‪ ،‬ﺟﻠﺴﻪ را آن روز ﺑﻪ اﺗﺎق داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ راﺣﺖ‬
‫ﺗﺮ از ﭘﻴﺸﻨﻬﺎدات او ﺑﻬﺮه ﻣﻨﺪ ﺷﻮﻧﺪ ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﻛﻪ ﻇﺎﻫﺮا ﻗﺒﻼ ﻓﻜﺮ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲ را ﻛﺮده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﺪﺗﻬﺎﺳﺖ دارم ﺑﻪ راه ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﺎ اوﻧﻬﺎ ﻣﺤﻞ ﻣﺨﻔﻲ ﺷﺪن وﻟﺪﻣﻮرت رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ ﻓﻜﺮ ﻣﻴﻜﻨﻢ ‪،‬‬‫ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻓﻜﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ رﺳﻴﺪ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه ﻫﺎي اون ﻫﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﻴﺪ و زﻳﺮ زﺑﻮن اوﻧﻬﺎ ﺣﺮف‬
‫ﺑﻜﺸﻴﺪ ‪.......‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ از اون ﻫﺎ ﭼﻴﺰي در ﺑﻴﺎرﻳﻢ ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﭼﻴﺰي از ﻣﺤﻞ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻧﻤﻴﺪوﻧﻦ و ﻓﻘﻂ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي رده ﺑﺎﻻ از اون ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻫﺴﺘﻦ ‪ ...‬اون ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺧﺒﺮ دارن آدم ﻫﺎي ﺳﺮ ﺳﺨﺘﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ‪ ،‬ﻫﻤﺸﻮن ﭼﻔﺖ ﻛﻨﻨﺪه ﻫﺎي ﻣﺎﻫﺮﻳﻦ ‪ ،‬ﻣﻌﺠﻮن ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﻢ ﻓﺎﻳﺪه ﻧﺪاره ﭼﻮن‬
‫ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ داده ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺜﻞ ﺳﻤﻲ ﻣﻬﻠﻚ اوﻧﻬﺎرو ﺑﻜﺸﻪ ‪ ،‬اون ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ‬
‫رﺣﻢ ﻧﻤﻴﻜﻨﻪ ‪ ،‬ﺣﻔﻆ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﺮاي اون از ﺣﻔﻆ ﺟﻮن ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي ﻧﺰدﻳﻜﺶ ﻫﻢ ﻣﻬﻤﺘﺮه ‪ ،‬ﺗﺎزه ﻫﻤﻪ اوﻧﻬﺎ اون ﻗﺪر‬
‫ﻣﺘﻌﺼﺐ و ﺟﻮن ﺳﺨﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺟﺎدوي ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻫﻢ زﺑﻮﻧﺸﻮن رو ﺑﺎز ﻧﻜﻨﻪ ‪..........‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺣﺮف ﻫﺎت ﺗﺎ ﺣﺪودي درﺳﺘﻪ ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﻓﻜﺮ اوﻧﺠﺎﻫﺎش رو ﻫﻢ ﻛﺮدم ‪ ،‬ﺑﺮاي ﭘﻴﺪا ﻛﺮدن‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي ﻣﻬﻢ ﻛﺎﻓﻴﻪ ﻣﺤﻞ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ داراي ﺟﺎدوي رازداري ﻫﺴﺘﻨﺪ رو ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ‪ ،‬ﺑﻌﺪ اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻴﺮون اوﻣﺪ رو ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎن وادارﻛﻨﻴﺪﻛﻪ ﺑﻘﻴﻪ رو ﺑﻴﺮون ﺑﻜﺸﻪ ‪. ......‬‬

‫‪186‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻧﮕﺬاﺷﺖ او اداﻣﻪ دﻫﺪ و ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪ :‬ﭼﺮا ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎن وادارش ﻧﻜﻨﻴﻢ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ ؟‬
‫ ﻣﻦ در زﻣﺎن ﺣﻴﺎﺗﻢ اﻳﻦ روش رو اﻣﺘﺤﺎن ﻛﺮدم ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﻣﻴﺘﻮﻧﻴﺪ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎن اوﻧﻬﺎ رو وادار ﺑﻪ ﻫﺮ ﻛﺎري‬‫ﺑﻜﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﺣﺮف زدن ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ دراﻛﻮ ﮔﻔﺖ ﺑﺮاي وﻟﺪﻣﻮرت ﺣﻔﻆ اﻃﻼﻋﺎت ﺧﻴﻠﻲ ﻣﻬﻤﻪ ‪.....‬‬
‫ﻣﻮدي ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻜﺘﻪ اي ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪ :‬ﭼﺮا ﺑﻘﻴﻪ رو ﺑﻜﺸﻴﻢ ﺑﻴﺮون ؟ ﻫﻤﻮن ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺎﺷﻪ‬
‫‪.......‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﻛﻤﻲ ﻣﻜﺚ ﻛﺮد ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻘﺸﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻛﺎرﮔﺮ ﻧﻤﻲ اﻓﺘﻪ ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر‬
‫ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﺪ اوﻧﻬﺎ ﻫﻴﭻ ﺟﻮره ﺣﺮف ﻧﻤﻲ زﻧﻦ ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺪوﻧﻦ ﻣﻴﻤﻴﺮن ‪ ،‬از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم اوﻧﻬﺎ ﺗﻬﺪﻳﺪﻫﺎي‬
‫ﺷﻤﺎرو ﺟﺪي ﻧﻤﻲ ﮔﻴﺮن ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻜﻲ دو ﺗﺎ از ﻫﻤﻜﺎراﻧﺸﻮن رو ﺑﻜﺸﻴﺪ ‪........‬‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف او ﻫﻤﻪ را ﻣﻴﺨﻜﻮب ﻛﺮد ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﻠﺒﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ ‪ :‬آﻟﺒﻮس ‪........‬‬
‫اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ او ﻣﻬﻠﺖ اﻋﺘﺮاض ﻧﺪاد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﺎﻟﻲ ﻣﺎ در ﺟﻨﮓ ﻫﺴﺘﻴﻢ ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ روزي ﻣﻲ رﺳﻪ ﻛﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﻲ‬
‫ﺷﻴﻢ ﻛﺎري رو ﺑﻜﻨﻴﻢ ﻛﻪ دوﺳﺖ ﻧﺪارﻳﻢ ‪ ...‬ﺧﻮدت ﻫﻢ ﺧﻮب ﻣﻴﺪوﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ از ﻫﻴﭻ ﻛﺎري در دﻧﻴﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﮔﺮﻓﺘﻦ‬
‫ﻳﻚ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻧﺒﻮدم ‪،‬اﻣﺎ ﺣﺘﻲ ﻣﻦ ﻫﻢ ﭼﻨﺪ ﺑﺎري ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻢ ‪ ،‬ﻣﻮدي و ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎي دﻳﮕﻪ ﺗﻮ اﻳﻦ‬
‫ﺟﻤﻊ ﻫﻢ از اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺪﺷﻮن ﻣﻴﺎد اﻣﺎ اﻛﺜﺮﺷﻮن اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻛﺮدن ‪.......‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺟﺪي ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺧﻮد ﺗﻮ اﮔﺮ ﺑﻪ روزي ﻛﻪ ﭘﺴﺮاﻧﺖ و ﻫﺮي ﻣﺮدن ﺑﺮﮔﺮدي و ﻓﺮﺻﺖ دﻓﺎع از‬
‫اون ﻫﺎ رو ﺑﻪ ﺷﺮط ﻛﺸﺘﻦ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﻴﺎري ‪ ،‬از اﻳﻦ ﻛﺎر اﻣﺘﻨﺎع ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬
‫ﻣﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻲ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻧﻪ ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻢ ﺷﻚ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ‪........‬‬
‫ درﺳﺘﻪ ‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﻮ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻛﺎر اﺷﺘﺒﺎﻫﻲ ﻧﻤﻴﺸﻲ ‪ ...‬ﺑﺎور ﻛﻦ ﻻزﻣﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ اﻻن ﻳﻚ ‪ ،‬دو و ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ده ﺗﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮار رو‬‫ﺑﻲ رﺣﻤﺎﻧﻪ ﺑﻜﺸﻴﻢ ﺗﺎ اوﻧﻬﺎ در آﻳﻨﺪه ﻧﺘﻮﻧﻦ ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي از ﻋﺰﻳﺰان ﻣﺎرو ﺑﻜﺸﻦ ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺰﻳﺰان ﻣﺎ رو ‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ ده ﻫﺎ‬
‫اﻧﺴﺎن ﺑﻲ ﮔﻨﺎﻫﻲ رو ﻛﻪ ﻫﺮ روز اون ﺑﻴﺮون دارن ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﻣﻴﺸﻦ ‪.....‬‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ آﻟﺒﻮس ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ دم اون روز اوﻧﺠﺎ ﻧﺒﺎﺷﻢ ‪......‬‬‫‪187‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ و ﺑﺪون ﻫﻴﭻ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ‪ ،‬ﺣﺘﻲ اﮔﺮ ﻻزم ﺑﺎﺷﻪ ﻫﻤﺸﻮن رو ﻣﻲ ﻛﺸﻢ‬
‫‪......‬‬
‫رون ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺮف او را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﻦ ﻫﻢ از ﻛﺸﺘﻦ اون ﻋﻮﺿﻴﺎ اﺑﺎﻳﻲ ﻧﺪارم ‪.....‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور از ﺟﻴﻤﺰ ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪ :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﻛﺪوم ﻳﻜﻲ از ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه ﻫﺎي اون ﻫﺎ ﺑﺮاي اﺟﺮاي ﻧﻘﺸﻪ ﺑﻬﺘﺮه ؟‬
‫ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ ﻓﻜﺮﻛﺮدن ﻧﺪاﺷﺖ در ذﻫﻦ او ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻫﻲ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺤﻞ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫آن ﻫﺎ ﺳﻪ روز ﺗﻤﺎم ﻫﻤﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻت را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و اﻛﻨﻮن ﻫﻤﻪ در ﺟﺎﻫﺎي ﺧﻮد ﻣﻮﺿﻊ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺟﺎدوﻛﺮدﻧﺶ ﺑﻘﻴﻪ ﻫﻢ ﻗﻄﺎرﻫﺎﻳﺶ را ﺑﻴﺮون ﺑﻜﺸﻨﺪ ‪ .‬ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺎﻻ آﻣﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻮا‬
‫ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻋﻠﻲ رﻏﻢ ﻣﻬﻲ ﻛﻪ ﺳﺎل ﻫﺎ ﺑﻮد اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد زﻣﻴﻦ را ﮔﺮم ﺑﻜﻨﺪ ‪ .‬از ﺑﻴﻦ دو ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاري از ﻧﺎﻛﺠﺎ آﺑﺎد ﺿﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ،‬ﻣﻮدي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻃﺒﻖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ او را ﺑﻪ دام ﺑﻴﺎﻧﺪازد ‪ ،‬اﻣﺎ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او‬
‫ﺣﺪود ﺑﻴﺴﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮار از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ‪ .‬ﻫﻤﻪ ي ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ دﺳﺖ و ﭘﺎي ﺧﻮد را ﮔﻢ ﻛﺮدﻧﺪ ‪ ،‬ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎي آﻧﻬﺎ‬
‫ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮرده ﺑﻮد ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻣﺜﻞ اﻛﺜﺮ ﻣﻮاﻗﻊ زودﺗﺮ از ﺑﻘﻴﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺟﺎدوي ﺿﺪ آﭘﺎرات‬
‫را اﺟﺮا ﻛﺮد ‪ .‬ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺳﻌﻲ ﻛﺮدﻧﺪ آﭘﺎرات ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻧﺪ ‪ ،‬ﻣﻮدي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻛﺎرت‬
‫ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد ‪.........‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻄﺮ ﺷﻮﻧﺪ و ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺟﻴﻤﺰ ﺷﺮوع ﺑﻪ دوﻳﺪن ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﻛﺮد و ﺟﺎدوﻫﺎﻳﺶ را ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﺑﻘﻴﻪ ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﺒﻌﻴﺖ از آﻧﻬﺎ ﻓﻮرا از ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻫﻬﺎي ﺧﻮد ﺑﻴﺮون آﻣﺪﻧﺪ ‪.‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ از زﻳﺮ ﻧﻘﺎﺑﺶ ﻓﺮﻳﺎد زد ‪ :‬ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ‪ ،‬ﺳﺮﻳﻊ ﻣﻮﺿﻊ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ‪......‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻪ ﺗﻦ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ در ﺣﻤﻠﻪ اول ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﺷﺪن و ﺑﻪ دام اﻓﺘﺎدﻧﺪ ‪ ،‬ﺑﻘﻴﻪ ي آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺳﺨﺘﻲ ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻣﻮﻧﺚ و درﺷﺖ اﻧﺪام ﺑﻮد و در اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺳﺮ ﺗﺮ از اوﺳﺖ‬
‫ﺷﻜﻲ ﻧﺒﻮد ‪ .‬رون و دراﻛﻮ ﺑﺎ ﻛﻤﻚ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺳﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺧﻴﻠﻲ زود ﻫﺮ ﺳﻪ ي آﻧﻬﺎ را ﺷﻜﺴﺖ‬

‫‪188‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت و ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ‬

‫‪WizardingWorld.ir‬‬

‫دادﻧﺪ ‪ .‬ﻣﻮدي و اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻧﻴﺰ ﻫﺮ ﻛﺪام ﺑﺎ دو ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ‪ .‬ﺑﺎ آﻧﻜﻪ‬
‫در اول ﻣﺒﺎرزه ﺗﻌﺪاد ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ دو ﺑﺮاﺑﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ از ﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪا ﺑﺮﺗﺮ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‬
‫ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده ي ﻫﻤﺰﻣﺎن از ﻗﺪرت ﺑﺪﻧﻲ و ﺟﺎدوﻳﻴﺶ دو ﻣﺮﮔﺨﻮار را ﻟﻪ و ﻟﻮرده ﻛﺮده ﺑﻮد ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ دﻳﮕﺮ ﻗﺎدر ﺑﻪ‬
‫ﺣﺮف زدن ﻧﺒﻮدﻧﺪ و ﺑﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .‬ﻓﺮد ‪ ،‬ﺟﺮج و ﺟﻴﻨﻲ ﻫﺮ ﻛﺪام ﺑﺎ ﻣﺮ ﮔﺨﻮاري ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺟﻴﻤﺰ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﺗﻔﺮﻳﺢ ﻛﺮدن ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻫﻢ ﺟﺰﺋﺸﺎن ﺑﻮد ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن از ﺳﺮ راه ﺟﺎدوي ﺣﺮﻳﻔﺶ‬
‫ﻛﻨﺎر رﻓﺖ و او را ﺑﻴﻬﻮش ﻛﺮد ‪ .‬رون و دراﻛﻮ ﺑﻪ ﻓﺮد و ﺟﺮج ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و اﺳﻼﮔﻬﻮرن و ﻣﻮدي ﻫﻢ ﺑﺎ‬
‫ﻛﻤﻚ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺷﺮ ﺣﺮﻳﻔﺎﻧﺸﺎن را ﻛﻨﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ رﺳﺎﻧﺪ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ زﺧﻤﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ،‬ﺑﺪون‬
‫ﺷﻚ ﺣﺮﻳﻒ او ﺑﻌﺪ از ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ در ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ دﻣﺎﻏﻲ ﺑﺮاي ﺣﺮﻳﻔﺶ ﺑﺎﻗﻲ‬
‫ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪.‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﺸﻜﺮ آﻣﻴﺰ ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮﻧﻲ داد ﻛﻪ در ﻣﺒﺎرزه ي اوﻟﺶ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﭘﻴﺮوز ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد در ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻣﺼﺪوم ﺑﺎ ﺟﺎدوي ﺿﺪ آﭘﺎرات ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻛﻪ دﻳﺪ ﻣﺒﺎرزه در ﺣﺎل‬
‫ﭘﺎﻳﺎن اﺳﺖ رو ﺑﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﻲ زد ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ اﻣﺎ دﻳﮕﻪ ﺑﺎزي ﺑﺴﻪ ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ زودﺗﺮ ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎﻣﻮن ﺑﺮﺳﻴﻢ ‪........‬‬‫ﻗﺒﻞ از آﻧﻜﻪ آن ﻫﺎ ﺟﻮاﺑﺶ را دﻫﻨﺪ رﮔﺒﺎر ﺟﺎدوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺮ ﺳﺮ و روﻳﺸﺎن رﻳﺨﺖ و آﻧﻬﺎ را ﺑﻴﻬﻮش روي زﻣﻴﻦ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ ‪ .‬ﻓﺮد و ﺟﺮج ﻫﻢ ﺑﺎ ﻛﻤﻚ ﺑﺮادر و داﻣﺎدﺷﺎن ﺷﺮ ﺣﺮﻳﻔﺎﻧﺸﺎن را ﻛﻨﺪﻧﺪ و ﻧﺒﺮد ﭘﺎﻳﺎن ﻳﺎﻓﺖ ‪.‬‬

‫‪189‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﺑﮫ ﻧﺎم ﺧﺪا‬

‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ‪ :‬ﻧﺎرﺳﯿﺲ‬
‫ﮔﺮداوری‬

‫‪ :‬وب ﺳﺎﯾﺖ ﺑﭽﮫ ھﺎی اﯾﺮوﻧﯽ‬

‫وب ﺳﺎﯾﺖ اراﺋﮫ دھﻨﺪه ﻓﻦ‬

‫ﻓﯿﮑﺸﻦ ‪ :‬دﻧﯿﺎﯾﯽ ﺟﺎدوﮔﺮی‬

‫ﻓﺼﻞ ﺳﯽ و ﯾﮏ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ را در ﺧﺮاﺑﻪ ای ﮐﻪ ﺑﺮای ﺑﺎزﺟﻮﯾﯽ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮ روی آن ﻣﮑﺎن ﺟﺎدوی ﺿﺪ آﭘﺎرات ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺟﺎدوﯾﯽ را اﺟﺮاء ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ داد ﮐﺴﯽ ﺑﺪون‬
‫اﺟﺎزه او از آن ﻣﮑﺎن ﺧﺎرج ﺷﻮد ‪.‬وﻗﺘﯽ ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ را ﺑﮫﻮش آوردﻧﺪ‬
‫ﺣﺎل و روز ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻮدی ﺑﺎ ﭼﮫﺮه ای آری از اﺣﺴﺎس در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﮫﺎ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ھﺮ دو ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﻪ آﻧﮫﺎ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﻟﺤﻨﯽ ﺳﺮد و ﺧﺸﻦ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب ﮔﻮش ﮐﻨﯿﺪ ﻋﻮﺿﯿﺎ ‪ ،‬ﻣﻦ زﯾﺎد‬
‫وﻗﺖ ﺑﺮای ﺣﺮوم ﮐﺮدن ﻧﺪارم ﭘﺲ ﻣﯽ رم ﺳﺮ اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ ‪...‬‬
‫او ﻧﻔﺴﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪ و ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﯿﺸﺘﺮ در ھﻢ ﮐﺮد و اداﻣﻪ‬
‫داد‪ :‬ﻣﺎ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﻧﯿﺎز دارﯾﻢ و ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ اوﻧﮫﺎ از ھﯿﭻ ﮐﺎری‬
‫درﯾﻎ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﻢ ‪...‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺻﺪای ﭘﻮزﺧﻨﺪ زﻧﯽ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ ‪ ،‬ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ‬
‫ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﮔﻔﺖ‪ :‬واﻗﻌﺎ راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻦ ﮐﻪ ﻋﻘﻠﺖ رو از دﺳﺖ‬
‫دادی ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺑﺎ ﻏﻮری ‪ ،‬ﺑﮫﺘﺮه ﺑﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه روی ﺣﻔﻆ‬
‫اﻃﻼﻋﺎت ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺴﺎﺳﻪ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ھﯿﭻ ﺟﻮره ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﺪ از ﺳﺪ‬
‫ﺟﺎدوھﺎﯾﯽ ﮐﻪ اون روی ﻣﺎ ﮐﺬاﺷﺘﻪ ﺑﮕﺬرﯾﺪ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﺗﺎ آن زﻣﺎن در ﮔﻮﺷﻪ ای اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و از ذھﻦ روﺑﯽ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ھﻤﯿﺸﻪ راھﮫﺎﯾﯽ ھﺴﺖ‬
‫ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﭼﻔﺖ ﮐﻨﻨﺪه ھﺎی ﺧﻮﺑﯽ ھﺴﺘﯿﺪ‪ ،‬از ﻃﺮف دﯾﮕﻪ‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﺣﻘﯿﻘﺖ روﺗﻮن ﺑﯽ اﺛﺮه ﭼﻮن ﻗﺒﻞ از اوﻧﮑﻪ دھﻦ ﮐﺜﯿﻔﺘﻮﻧﺮو‬
‫ﺑﺎز ﮐﻨﺪ ﻣﯿﻤﯿﺮﯾﺪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ و ﻓﺮﻣﺎن ھﻢ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﮐﺎر ﮔﺮ‬
‫ﺑﯿﻔﺘﻪ‪ ...‬اﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﺣﺎﻇﺮﯾﺪ ﺑﺎ دادن ﺟﻮﻧﺘﻮن از اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺣﻔﺎﻇﺖ‬
‫ﮐﻨﯿﺪ؟‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﭼﻨﺪ ﺗﻦ از ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﺑﻪ روﺷﻨﯽ ﻟﺮزﯾﺪﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫رو ﺑﻪ آﻧﮫﺎ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﺮ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﺪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه زﯾﺮ ﺳﻨﮕﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ‬
‫ﭘﯿﺪاﺗﻮن ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و ﺣﻘﺘﻮﻧﺮو ﻣﯽ ﮔﺬاره ﮐﻒ دﺳﺘﺘﻮن اون از ﺧﺎﻧﻮاده‬
‫ھﺎﺗﻮن ھﻢ ﻧﻤﯽ ﮔﺬره ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﭘﻮزﺧﻨﺪی ﺻﺪادار زد و اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺗﺎزه ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﯾﺪ اﯾﻦ‬
‫اﺣﻤﻘﮫﺎ ﺟﺮﻋﺖ اﺟﺮاء ﺟﺎدوی ﻣﺮگ رو دارﻧﺪ؟‬
‫ﻣﻮدی ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﭼﻮﺑﺶ را رو ﺑﻪ او ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻋﻘﯿﺪه داد و‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺮﮔﺨﻮار دﯾﮕﺮی ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﯽ ﭘﺮ از ﻧﻔﺮت‬
‫ﺟﺎدوی ﻣﺮگ را ﻓﺮﯾﺎد زد‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ ای ﺑﻌﺪ ﯾﮑﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﺑﺎ ﺑﺪﻧﯽ‬
‫ﺑﯽ ﺟﺎن ﻧﻘﺶ زﻣﯿﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻮدی ھﻤﻪ آﻧﮫﺎ را‬
‫ﺷﮑﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﯾﮑﯽ از آﻧﮫﺎ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ وﺣﺸﺖ زده ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﺷﻤﺎ‬
‫ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﻦ ﺑﺪوﻧﯿﺪ؟‬
‫_ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﮔﻮﯾﻞ ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﺟﺎدوی ﺳﮑﻮت ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ را ﺳﺎﮐﺖ ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﻮدی ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮﻧﺴﺮدی ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻢ ﻣﺤﻞ اﺧﺘﻔﺎی ارﺑﺎﺑﺘﺎن‬
‫ﮐﺠﺎﺳﺖ ‪...‬‬
‫ﮔﻮﯾﻞ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺣﺪﻗﻪ ﺑﯿﺮون زده ﺑﻮد‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪاره ﮐﺴﯽ از ﻣﺎ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ‪ ،‬اﮔﺮ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﻔﮫﻤﻪ ﮐﻪ‬
‫ﺣﺘﻤﺎ ﻣﯽ ﻓﮫﻤﻪ ﻣﺤﺎﻟﻪ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﯿﻢ و اﮔﺮ در ھﺮ ﺻﻮرت ﻗﺮاره‬
‫ﺑﻤﯿﺮﯾﻢ ﺑﮫﺘﺮه ﺣﺪاﻗﻞ ﺧﺎﻧﻮاده ھﺎﻣﻮن زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻦ‪ ،‬ﭼﻮن ﻟﺮد ﺳﯿﺎه‬
‫ﺑﻪ اوﻧﮫﺎ ھﻢ رﺣﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮای آﻧﮑﻪ ﻣﻮدی ﺟﺎدوی ﻣﺮﮔﺶ را ﻧﺜﺎرش ﻧﮑﻨﺪ‬
‫اﻓﺰود‪ :‬در ﺿﻤﻦ دوﻧﺴﺘﻦ اون ﺑﻪ ھﯿﭻ دردﺗﻮن ﻧﻤﯽ ﺧﻮره‪ ،‬ھﯿﭻ‬
‫ﮐﺲ ﺑﺪون داﺷﺖ ﻧﺸﺎن ﺷﻮم و اﺟﺎزه ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ وارد‬
‫اوﻧﺠﺎ ﺑﺸﻪ ‪...‬‬
‫اﺳﻼﮔﮫﻮرن ﮐﻪ ﺗﺎ آن زﻣﺎن ﺳﺎﮐﺖ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺎ اﯾﻨﺠﺎ‬
‫ﻧﯿﻮﻣﺪﯾﻢ ﮐﻪ دﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ ‪،‬اﮔﺮ ﻻزم ﺑﺎﺷﻪ ھﻤﺘﻮﻧﺮو ﺑﮑﺸﯿﻢ‬
‫اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪ ...‬اﻣﺎ اﮔﺮ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﯿﺪ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺗﺮﺗﯿﺐ‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺧﺎﻧﻮاده ھﺎﺗﻮن رو ھﻢ ﺑﺪﯾﻢ ‪...‬‬
‫ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺟﯿﻎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ھﯿﭻ ﮐﺲ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ از دﺳﺖ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﺨﻔﯽ ﺑﺸﻪ ﺑﺨﺼﻮص ﺧﯿﺎﻧﺘﮑﺎرھﺎ ‪...‬‬
‫ﻣﻮدی ﺑﺮای اﯾﺠﺎد ﺗﺮس ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺎدوی ﻣﺮگ دﯾﮕﺮی را ﺑﻪ ﯾﮑﯽ‬
‫دﯾﮕﺮ از ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ زد و ﻓﺮﯾﺎد زد‪ :‬ﻣﺎ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺷﻮﺧﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪،‬‬
‫ﺑﮫﺘﺮه دھﻦ ﮐﺜﯿﻔﺘﻮﻧﺮو ﺑﺎز ﮐﻨﯿﺪ ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ اﯾﻦ ﺑﺎر ﺳﮑﻮت ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺤﻔﻠﯽ ھﺎ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‬
‫ھﯿﭻ وﻗﺖ ﭼﯿﺰی ﺑﺮای آﻧﮫﺎ ﺑﺎ ارزﺷﺘﺮ از ﺟﺎﻧﺸﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺗﯿﺮ آﻧﮫﺎ ﺑﻪ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﺳﻨﮓ ﺧﻮرده و ﻧﻘﺸﻪ ﺷﺎن ﺑﻪ ﺷﮑﺴﺖ اﻧﺠﺎﻣﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺪون‬
‫آﻧﮑﻪ ﭘﻠﮏ ﺑﺰﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬او از ھﻤﺎن روز اوﻟﯽ‬
‫ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﻘﺸﻪ را ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﺎدوی ﺳﯿﺎھﯽ را ﺑﺮای ﭼﻨﯿﻦ‬
‫ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎدوی ﺳﯿﺎھﯽ ﮐﻪ آﻧﺮا در ﺣﯿﻦ‬
‫ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﺶ در ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻣﯿﺪان ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬روش‬
‫وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ای ﺑﻮد اﻣﺎ دﯾﮕﺮ ﭼﺎره ای ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻣﺮﻣﻮزی آرام ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﺎﻧﻤﮫﺎ ﺑﺮن ﺑﯿﺮون ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ و ھﺮﻣﯿﻮن ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ و ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺮای ﺑﺎر دوم ﺑﺎ‬
‫ﺟﺪﯾﺖ و ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬ھﻤﯿﻦ اﻻن ﺑﺮﯾﺪ ﺑﯿﺮون‪ ،‬ھﺮ ﮐﯽ ﮐﻪ دل‬
‫دﯾﺪن ﺻﺤﻨﻪ ھﺎی دﻟﺨﺮاﺷﺮو ﻧﺪاره ﺑﺮه ﺑﯿﺮون ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ و ھﺮﻣﯿﻮن ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ‪ ،‬ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺮس را‬
‫ﺑﻪ وﺿﻮح در ﺻﻮرت ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ دﯾﺪ ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ اﺑﺘﺪا ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮﯾﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪،‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺷﺪ و‬
‫ﺳﺮ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و او را از ﺑﻘﯿﻪ ﺟﺪا ﻧﻤﻮد‪.‬‬
‫ﻃﻮری او را در ھﻮا ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻓﻘﯽ ﻣﻌﻠﻖ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ او را ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺟﺎدوی ﺳﮑﻮت را از روی‬
‫او ﺑﺮداﺷﺖ ‪.‬ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻋﻠﯽ رﻗﻢ ﻧﮕﺮاﻧﯽ اش ﭘﻮزﺧﻨﺪی زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ھﯿﭻ ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ درد ﻧﺪاره‪ ،‬ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ‬
‫ﻣﺎرو وادار ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﺑﮑﻨﯽ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ او ﺗﻮﺟﮫﯽ ﻧﮑﺮد و ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و ﺑﻪ ﺟﺎی اﺷﻌﻪ‬
‫از ﻧﻮک ﭼﻮﺑﺶ ﻧﺨﯽ ﻧﻘﺮه ای و ﺑﯽ ﻧﮫﺎﯾﺖ ﻧﺎزک ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪ ،‬ﺗﻨﮫﺎ‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻓﮫﻤﯿﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﻗﺼﺪ ﭼﮑﺎری را دارد اﺳﻼﮔﮫﻮرن ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﻧﺎﮔﮫﺎن رﻧﮕﺶ ﻣﺜﻞ ﮔﭻ ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺪ و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﮔﺮدﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﯽ ﺧﻮای ﺑﺎ اون ﻧﺦ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﯽ‪،‬‬
‫دﻧﺪوﻧﺎﻣﺮو ﺧﻼل ﮐﻨﯽ؟‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ او ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺦ ﺑﻪ دور‬
‫او ﭘﯿﭽﯿﺪ و ﺑﻪ آھﺴﺘﮕﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ و ﺳﻔﺖ ﺷﺪن ﺑﺮ روی‬
‫ﺑﺪن او ﮐﺮد‪ .‬ﻧﺦ ﺑﺮ روی ﺗﻤﺎم ﻧﻘﺎط ﺑﺪن او ﻣﯽ ﺧﺰﯾﺪ‪ ،‬ﺟﺎھﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻟﺒﺎس داﺷﺖ ﺑﺮ روی ﻟﺒﺎﺳﮫﺎ ﺑﺮﯾﺪﮔﯿﮫﺎی ﺟﺰﺋﯽ اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺑﺮ‬
‫روی دﺳﺖ‪ ،‬ﺻﻮرت و ﺳﺮش زﺧﻤﮫﺎﯾﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺷﮑﻞ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫اﮐﻨﻮن ھﻤﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﭼﻪ ﻗﺼﺪی دارد ‪ ،‬او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﺑﻪ روﺷﯽ ﮐﻨﺪ و وﺣﺸﺘﻨﺎک ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ را رﯾﺰ رﯾﺰ ﮐﻨﺪ ‪ .‬ﺑﺎ آﻧﮑﻪ‬
‫زﺧﻤﮫﺎی اﯾﺠﺎد ﺷﺪه روی ﺑﺪن او ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮد اﻣﺎ از ﺗﻪ دل ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ‬
‫زد‪ ،‬زﺧﻤﮫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺦ اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺪاﻋﯽ ﮐﻨﻨﺪه زﺧﻤﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﺑﺎ ﻟﺒﻪ ﺗﯿﺰ ﮐﺎﻏﺬ اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﯽ ﻧﮫﺎﯾﺖ ﭼﻨﺪش آور و ﭘﺮ درد ‪.‬‬
‫ﻧﺦ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺳﻔﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﺑﺪن او ﻓﺮو ﻣﯽ رﻓﺖ‪،‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫اﮐﻨﻮن ھﻤﻪ ﻟﺒﺎﺳﮫﺎﯾﺶ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪.‬‬
‫دراﮐﻮ ﺑﺪون رو در ﺑﺎﺳﯽ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺗﺎ دﯾﮕﺮ آن ﺻﺤﻨﻪ را‬
‫ﻧﻈﺎره ﻧﮑﻨﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ روﯾﺶ را ﺑﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﺮ ﺣﺮف‬
‫ﻧﺰﻧﯿﺪ ﻣﺎ ﺷﻤﺎ رو ﺑﻪ ھﻤﯿﻦ روش دردﻧﺎک و ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﻢ‪ ،‬و‬
‫ﺑﺮای اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺘﻮن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎز ﺑﺸﻪ ﻣﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮐﺎر رو زودﺗﺮ‬
‫ﺑﮫﺘﻮن ﻧﺸﻮن ﻣﯽ دم ‪...‬‬
‫ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﮑﺎﻧﯽ دﯾﮕﺮ داد و ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺦ ﺑﯽ ﻧﮫﺎﯾﺖ اﻓﺰاﯾﺶ‬
‫ﯾﺎﻓﺖ‪ ،‬ﺟﯿﻎ ھﺎی ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ھﻤﺎن اﻧﺪازه اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﭼﻮن ﮐﻢ ﮐﻢ ﺗﮑﻪ ھﺎﯾﯽ از ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺪﻧﺶ ﺟﺪا ﻣﯽ ﺷﺪ و روی‬
‫زﻣﯿﻦ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد‪ .‬رون‪ ،‬ھﺎﮔﺮﯾﺪ و ﭼﻨﺪ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﺎﻻ آوردﻧﺪ‪ ،‬ﻓﺮد و‬
‫ﺟﺮج ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺣﯿﺮت اﻧﮕﯿﺰ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﻮدی ﻧﯿﺰ ﻋﻠﯽ‬
‫رﻗﻢ ﺗﻤﺎم ﺳﺮﺳﺨﺘﯿﺶ روﯾﺶ را ﺑﺮ ﮔﺮداﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮑﯽ از‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﮐﻪ اﺷﮏ ﻣﯽ رﯾﺨﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮاھﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮام اﯾﻨﻄﻮری ﺑﻤﯿﺮم‪ ...‬ھﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮای ﻣﯽ ﮔﻢ‪ ،‬اﺻﻼ‬
‫ذھﻨﻢ رو ﺑﺎز ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ھﺮ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮای ﺗﻮش ﺑﺒﯿﻦ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬دﯾﮑﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ‬
‫ﻧﺒﻮد ‪ ،‬از ھﻮش رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻃﻮر زﻧﻨﺪه ای ﺟﻮن ﻣﯽ داد‪ .‬ﺑﺎ آﻧﮑﻪ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ھﻤﯿﺸﻪ از آن زن ﺑﺪش ﻣﯽ آﻣﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد آن‬
‫ﺑﻼ را ﺳﺮش ﺑﯿﺎورد ﻣﺘﺎﺳﻒ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و ﺑﺎ ﺟﺎدوی‬
‫ﻣﺮگ او را راﺣﺖ ﮐﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﭼﮫﺮه ای ﮐﻪ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺧﻮﻧﺴﺮد و‬
‫آری از اﺣﺴﺎس ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ ‪...‬‬
‫***‬
‫دﺧﺘﺮھﺎ و ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ اﺗﺎق ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻮدی ﺟﻨﺎزه ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ را‬
‫ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﮐﺮده و ﺧﻮﻧﮫﺎ را ﺗﻤﯿﺰ ﻧﻤﻮده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ھﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و ھﺮ ﻟﺤﻈﻪ وﺣﺸﺖ زده ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ‬
‫اﯾﺴﺘﺎد و ذھﻦ روﺑﯽ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮد ﮐﺎﻣﻼ ﻣﺘﻮﺣﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ‬
‫ﻣﻀﻄﺮب ﮔﻔﺖ‪ :‬ھﺎﮔﺮﯾﺪ ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺑﺮو و ارﺗﺸﯽ رو ﮐﻪ‬
‫اوﻧﺠﺎ آﻣﺎده ﺷﺪن رو ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺤﻮﻃﻪ ھﺎﮔﻮارﺗﺰ راھﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﻦ‪،‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺧﻮدﺷﻮن ﻓﮫﻤﯿﺪن و رﻓﺘﻦ ‪ ،‬وزارﺗﺨﻮﻧﻪ اﯾﮫﺎ ھﻢ ﺣﺘﻤﺎ‬
‫اوﻧﺠﺎ ھﺴﺘﻨﺪ ﭘﺲ ﻣﻮدی ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺮی و ھﻤﻪ اﻋﻀﺎء رو‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻮﻃﻪ ھﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺒﺮی ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻪ از ﻗﺒﻞ ھﻢ ﻣﻀﻄﺮﺑﺘﺮ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻨﮕﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻓﺎﯾﺮﻧﺰ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺷﺮوع ﺷﺪه‪ ،‬اﯾﻦ اﺣﻤﻘﮫﺎ ھﻢ ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻦ ﺑﻪ ھﻤﻮﻧﺠﺎ ﺑﺮن ﺗﺎ ﺗﻮی ﻧﺒﺮد ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻦ‪ .‬ﺣﻮاﺳﺘﻮﻧﺮو‬
‫ﺟﻤﻊ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ارﺗﺶ وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ و ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﻪ ‪ ،‬ھﺮ ﭼﯽ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﺗﻮ ﭼﻨﺘﻪ داﺷﺘﻪ رو ﮐﺮده و ﻣﯽ ﺧﻮاد ﮐﺎر رو ﯾﮑﺴﺮه ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﺑﺎ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻦ ھﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﺼﻒ ﺑﯿﺸﺘﺮ راه رو رﻓﺘﻪ ‪...‬‬
‫ﻣﻮدی ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺎرﮔﺎھﯽ ﺟﻮان و ﺑﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﻮد‬
‫ھﯿﺠﺎﻧﺰده ﻣﯽ ﻧﻤﻮد ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﮔﻮی رو ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﯿﻢ؟ ﺑﺪون اون ﺟﻨﮓ‬
‫ﺑﯽ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ ‪...‬‬
‫_اون رو ﺑﺴﭙﺮﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ اﯾﻦ را ﮔﻔﺖ و ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪ ،‬دراﮐﻮ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﺣﻤﻖ‬
‫ﺑﯿﺸﻮر‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اون ﻣﯽ رﻓﺖ‪ ...‬اﮔﻪ ﻧﺘﻮﻧﻪ ﮔﻮی رو ﻧﺎﺑﻮد‬
‫ﮐﻨﻪ ﭼﯽ؟‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ای ﺳﮑﻮت آﻧﺠﺎ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ اﻣﺎ اﺳﻼﮔﮫﻮرن ﺳﮑﻮت را‬
‫ﺷﮑﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻪ اون اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯿﺪ ‪ ،‬ﺑﻪ ھﺮ ﺣﺎل ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ در ﺟﻨﮓ‬
‫ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﯿﻢ و ﺑﻘﯿﻪ ﭼﯿﺰھﺎرو ﺑﻪ اون ﺑﺴﭙﺮﯾﻢ ‪...‬‬
‫***‬
‫ﺟﯿﻤﺰ در داﻣﻨﻪ ﮐﻮھﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺿﺎھﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺮ ﻗﻠﻪ ﮐﻮه ﻗﻠﻌﻪ ای ﻋﻈﯿﻢ‬
‫ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻗﻠﻪ ﮐﻮه ﺑﺎﯾﺪ‬
‫ﻣﺴﺎﻓﺖ زﯾﺎدی را ﻃﯽ ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﮐﺎﻓﯽ وﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺟﺎدوھﺎی وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺎﻧﻊ آن ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ در آﻧﺠﺎ آﭘﺎرات ﮐﻨﺪ اﻣﺎ‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﯾﺎدش آﻣﺪ ﮐﻪ او و وﻟﺪﻣﻮرت ﯾﮑﯽ ھﺴﺘﻨﺪ و اﮔﺮ ﺗﻨﮫﺎ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ درون ﻗﻠﻌﻪ اش رﻣﺰ ﺗﺎز ﺑﺴﺎزد ﺟﯿﻤﺰ ﻧﯿﺰ‬
‫ﭼﻨﯿﻦ اﺟﺎزه ای داﺷﺖ‪.‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﮑﻪ ﺳﻨﮕﯽ ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ» ﭘﺮﺗﻮس« وﻗﺘﯽ ﺳﻨﮓ از ﺣﺮﮐﺖ اﯾﺴﺘﺎد ﺳﻨﮓ را از روی‬
‫زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ او درون ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ھﯿﭻ ﮐﺲ در آﻧﺠﺎ‬
‫ﺣﻀﻮر ﻧﺪاﺷﺖ ‪.‬ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ‪ ،‬دﯾﻮارھﺎی ﺳﯿﺎه آﻧﺮا ﺗﺎﺑﻠﻮھﺎی‬
‫رﻋﺐ اﻧﮕﯿﺰی زﯾﻨﺖ ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﻮد و در ﺟﺎی ﺟﺎی آن ﻣﺠﺴﻤﻪ‬
‫ھﺎﯾﯽ وﺣﺸﺖ اﻧﮕﯿﺰ از ﻣﻮﺟﻮداﺗﯽ ﮐﺮﯾﻪ اﻟﻤﻨﻈﺮ ﻗﺮار داﺷﺖ ‪.‬‬
‫ﺟﻨﮓ اﺻﻠﯽ ﺷﺮوع ﺷﺪه ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺳﯽ و دو‬
‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﮔﻮی درون آن ﻗﻠﻌﻪ ﻋﻈﯿﻢ ﮐﺎر ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎﯾﯽ ﺑﻮد ‪.‬او‬
‫ﻣﺪام رد ﺟﺎدوھﺎ را دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ھﺮ دﻓﻌﻪ ﺑﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﯽ ارزش‬
‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪ و در ھﯿﭻ ﺟﺎ اﺛﺮی از ﮔﻮی ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﺎ ﺑﯽ‬
‫ﺣﻮﺻﻠﮕﯽ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎد‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ھﺮﭼﻪ‬
‫زودﺗﺮ ﮔﻮی را ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻧﺒﺮد ﻣﯽ ﭘﯿﻮﺳﺖ‪.‬اﻣﺎ او ﺑﺮای ﻧﺒﺮد‬
‫ﺧﻮد را آﻣﺎده ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ او ﺟﺎدوھﺎﯾﯽ‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫اﺑﺪاع ﮐﻨﺪ وﻟﯽ او ﻓﺮﺻﺖ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﺪﺳﺖ ﻧﯿﺎورده ﺑﻮد و ﻓﮑﺮ ھﻢ‬
‫ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻧﺒﺮد اﺻﻠﯽ اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪه ﻓﺮا ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ‬
‫راھﯽ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﺑﺮای ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﮔﻮی ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻧﺎﮔﮫﺎﻧﯽ ﭼﯿﺰی ﺑﻪ ذھﻨﺶ رﺳﯿﺪ‪ .‬او ﺑﺎ آزاد ﮔﺬاﺷﺘﻦ ذھﻨﺶ در‬
‫ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﯿﻦ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻠﯿﺪ ﺑﺪﺳﺖ آوردن ﺣﻠﻖ آوﯾﺰ را ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ آﻧﺠﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد اﻣﺎ او ﺑﺎﯾﺪ اﻣﺘﺤﺎن ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫را ﺑﺴﺖ و ذھﻨﺶ را آزاد ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬اﮐﻨﻮن اﻧﺮژی را ﮐﻪ از ذھﻨﺶ در‬
‫ﻣﺤﯿﻂ اﻃﺮاف ﺟﺮﯾﺎن ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪،‬‬
‫آن اﻧﺮژی در ﺗﻤﺎم راھﺮوھﺎ و ﺳﺎﻟﻨﮫﺎ ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ ‪.‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻧﯿﺮوی ﻣﺜﺒﺘﯽ را از ﺟﺎﻧﺐ ﯾﮑﯽ از ﭘﻠﻪ ھﺎ ﺣﺲ ﮐﺮد ‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﻪ آن‬
‫رﺳﺎﻧﺪ و از ﭘﻠﻪ ھﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪ .‬اﺣﺴﺎﺳﺶ او را راھﻨﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و‬
‫در ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ رﺑﻊ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﺎﻟﻦ ﺑﺰرگ در آﺧﺮﯾﻦ ﻃﺒﻘﻪ ﻗﻠﻌﻪ‬
‫رﺳﯿﺪ‪.‬اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ ﻣﯿﺎﻧﺒﺮھﺎی زﯾﺎدی را ﻃﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪.‬‬
‫آﻧﺠﺎ ھﻤﺎن ﺳﺎﻟﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ در روﯾﺎ دﯾﺪه ﺑﻮد وﻟﺪﻣﻮرت دﺳﺘﻮر‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ آزﮐﺎﺑﺎن را ﺻﺎدر ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬در ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﺳﻠﻄﻨﺘﯿﻪ‬
‫ﺳﻨﮕﯿﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﯿﺰ ﮐﻮﭼﮑﯽ را ﻗﺮار داده ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ روﯾﺶ ﮔﻮی‬
‫ﺣﺎﻓﻈﻪ او ﺧﻮد ﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﯾﮑﯽ از‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎدوھﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻠﺪ ﺑﻮد را ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ از ﻧﺎﮐﺠﺎ آﺑﺎد‬
‫ﻣﺎری ﺿﺎھﺮ ﺷﺪ و ﺟﺎدو ﭘﺲ اﺻﺎﺑﺖ ﺑﺎ او ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﮐﺎﻣﻼ‬
‫ﺣﯿﺮﺗﺰده ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎدوی او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺘﯽ از ﭘﻮﺳﺖ ﺳﺮﺳﺨﺖ‬
‫ﺗﺮﯾﻦ اژدھﺎھﺎ و ﻏﻮﻟﮫﺎ ﻧﯿﺰ ﻋﺒﻮر ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﯾﮏ ﺧﻂ ﺑﺮ‬
‫روی ﺑﺪن ﻣﺎر ﺑﯿﺎﻧﺪازد‪ .‬از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﻣﺎر ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻏﯿﺮ ﻋﺎدی داﺷﺖ‬
‫و ﺣﺘﯽ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺣﺮﮐﺖ او را دﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎر ﻓﺶ ﻓﺶ‬
‫ﮐﻨﺎن ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ارﺑﺎب ﺣﻖ داﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ رو ﺑﺮای‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﮔﻮی ﺗﻮی ﻗﺼﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﺧﻮﺑﻪ‪ ...‬درﺳﺘﻪ ﮐﻪ‬
‫ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮای ﺧﻮردن ﻏﺬا در ﻣﯿﺪان ﻧﺒﺮد ﺣﺎﻇﺮ ﺑﺎﺷﻢ اﻣﺎ ﻏﺬا‬
‫ﺧﻮدش ﺑﺎ ﭘﺎی ﺧﻮدش ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اوﻣﺪه ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﻟﺤﻈﻪ ای ﻣﺮدد ﻣﺎﻧﺪ ﺳﭙﺲ ﮐﺮه ای ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ را ﺑﻪ دور ﺧﻮد‬
‫ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ھﻤﺎن ﮐﺮه ای ﮐﻪ ﺑﻪ ھﻨﮕﺎم ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن دﺳﺘﺒﻨﺪ ﺑﺮای ﻋﺒﻮر‬
‫از ﻣﻮاﻧﻊ ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﻪ دور ﺧﻮد و دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد‬
‫اﯾﻦ ﻣﺎر ﻏﯿﺮ ﻋﺎدی ﻗﺪرت ﻋﺒﻮر از آﻧﺮا ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ زﺑﺎن‬
‫ﻣﺎرھﺎ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﺗﻮ ﻧﺎﺟﯿﻨﯽ ھﺴﺘﯽ‪،‬‬
‫ﻣﺎر ﻋﺰﯾﺰ و وﻓﺎدار وﻟﺪﻣﻮرت ‪...‬‬
‫ﻣﺎر ﻟﺤﻈﻪ ای ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻣﺎﻧﺪ وﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﺗﻮ زﺑﺎن ﻣﺎرو ﺑﻠﺪی؟‬
‫ﺟﺎﻟﺒﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ ھﺮ ﺣﺎل ﮐﻤﮑﯽ ﺑﮫﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ‪...‬ﭼﻮن ارﺑﺎب ﺑﺰرگ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻦ دﺳﺘﻮر ﻣﯽ ده ‪...‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫_ﻣﻦ ھﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ از ﺗﻮ ﺧﻮاھﺶ ﮐﻨﻢ از ﺟﻮﻧﻢ ﺑﮕﺬری ‪ ،‬ﻓﻘﻂ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮام ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻢ ﮐﻪ ﺣﯿﻮان دﺳﺖ آﻣﻮز وﻟﺪﻣﻮرت رو‬
‫ﮐﺸﺘﻢ ‪...‬‬
‫ﻣﺎر ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺟﺴﺘﯽ زد‪ ،‬ﻓﺮﺻﺖ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺟﯿﻤﺰ از اﺳﺘﺤﮑﺎم‬
‫ﺳﭙﺮش در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺎر ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد و ﺿﺎھﺮا ﻣﺎر ﻗﺪرت ﻋﺒﻮر از آن‬
‫را ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬زﯾﺮا ﻣﺎر درﺳﺖ در ﻧﯿﻢ ﻣﺘﺮﯾﻪ او ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ‬
‫اﺻﺎﺑﺖ ﮐﺮد و ﻧﻘﺶ زﻣﯿﻦ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﺎدوی دﯾﮕﺮی را‬
‫رواﻧﻪ ﻣﺎر ﮐﺮد اﻣﺎ ﺟﺎدو ﺑﺎز ھﻢ اﺛﺮی ﺑﺮ روی ﻣﺎر ﻧﮕﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﮫﺘﺮ ﺑﻮد‬
‫از ﺧﯿﺮ ﻧﺎﺑﻮدﯾﻪ آن ﻣﺎر ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮدی ﮔﻮی اﮐﺘﻔﺎ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮی ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺎر ﺧﻮد را‬
‫ﺑﻪ دور ﻣﺎﻧﻊ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮد و دﻣﺶ را ﻧﯿﺰ دور ﺳﺘﻮن ﭘﺸﺖ ﺳﺮ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﻗﻔﻞ ﻧﻤﻮد‪ ،‬درﺳﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻗﺪرت ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺪاﺷﺖ اﻣﺎ از‬
‫ﺣﺮﮐﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﯿﺰ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪی ﺗﻠﺦ زد و‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮی ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬ﮔﻮی از ھﻢ ﭘﺎﺷﯿﺪ و ﺗﮑﻪ‬
‫روﺣﯽ از آن ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﺿﺎھﺮا وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻣﺎرش ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﮔﻮی ﻣﺤﺎﻓﻈﮫﺎی ﻗﻮی ای دارد ﭼﻮن ﻣﺎر ھﯿﭻ ﮐﺎری ﺑﺮای ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی‬
‫از ﻧﺎﺑﻮدﯾﻪ آن ﻧﮑﺮد‪ .‬ﭘﺲ از ﻧﺎﺑﻮدی ﮔﻮی ﻣﺎر ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ وﺣﺸﺖ زده‬
‫و ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﻣﯿﺮی ﻏﺮﯾﺒﻪ‪ ،‬ھﺮﮔﺰ اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ دم از‬
‫اﯾﻨﺠﺎ ﺧﺎرج ﺑﺸﯽ‪ ،‬ارﺑﺎﺑﻢ ﺗﻮ رو ﻣﯽ ﮐﺸﻪ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻣﺎر ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫اﻧﮕﺸﺘﺮش ﮔﺮﻓﺖ و آﻧﺮا رﻣﺰﺗﺎز ﮐﺮد‪ ،‬و ﻟﺤﻈﻪ ای ﺑﻌﺪ او دﯾﮕﺮ در‬
‫ﻗﻠﻌﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺒﻮد ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯽ ھﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎی ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه را در ھﻤﺎن ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺘﺮوک‬
‫زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ھﺎﮔﺮﯾﺪ ﻗﺒﻼ آﭘﺎرات ﮐﺮده و‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻮدی روﯾﺶ را ﺑﻪ ھﻤﺮاھﺎﻧﺶ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﻪ‬
‫ﻣﺤﻔﻞ ﻣﯽ رم ﺗﺎ ﺑﻘﯿﻪ اﻋﻀﺎء رو ﻣﻄﻠﻊ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ھﻢ ﺑﻪ ﻧﺒﺮد‬
‫ﺑﭙﯿﻮﻧﺪﯾﺪ‪ ...‬ﯾﺎدﺗﻮن ﺑﺎﺷﻪ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از اوﻣﺪن ﺟﯿﻤﺰ دور و ﺑﺮ اﺳﻤﺶ و‬
‫ﻧﺒﺮ زﯾﺎد ﻣﺎﻧﻮر ﻧﺪﯾﺪ ‪...‬‬
‫آﻧﮫﺎ ﺑﺪون آﻧﮑﻪ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﺳﺮی ﺗﮑﺎن دادﻧﺪ و آﭘﺎرات ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮدی ﻧﯿﺰ ﺧﻮد را در ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﻟﻨﺪ ﺿﺎھﺮ ﮐﺮد و ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ وارد‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺤﻔﻞ ﺷﺪ‪ .‬اﮐﺜﺮ اﻋﻀﺎء آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی‬
‫و ﻓﻠﻮر دﻻﮐﻮر ھﻢ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﮫﺎ از ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻮدی ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب ﺷﺪ ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﺪ ‪...‬‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﮐﻪ از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯿﻪ او ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﯿﻠﯽ ﻃﻮل‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﮐﺸﯿﺪ اﻣﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ در اوﻧﺠﺎ ﺑﻪ اون‬
‫درﻣﺎﻧﮕﺮی ﯾﺎد ﺑﺪم ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺧﻨﮕﯿﺶ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺖ ‪...‬‬
‫ﻓﻠﻮر ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺑﺮادر ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ھﻢ ﺑﺎھﻮﺷﻪ ‪...‬‬
‫ﻣﻮدی ﺑﻪ ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی اﺟﺎزه ﺑﺤﺚ ﻧﺪاد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﺴﻪ ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ آراﻣﺶ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﺪ ﭼﻮن ﺑﻪ‬
‫ﮐﻤﮏ ھﻤﻪ اﻋﻀﺎء اﺣﺘﯿﺎج دارﯾﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ھﺮ ﺣﺎل ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ اون‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس اﺣﻤﻖ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﺣﺎﻇﺮ ﺑﺸﯿﺪ ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ آﻗﺎ و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﻓﺎﯾﺮﻧﺰ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‬
‫ﺷﺮوع ﺷﺪه ‪...‬‬
‫***‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯽ ھﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺎﻇﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ اﻟﮑﺲ و ھﻠﻦ ﮔﺮاﻧﺠﺮ‬
‫ﻧﯿﺰ وﺳﺎﯾﻞ ﻣﺒﺎرزه ﻣﺎﮔﻠﯽ ﺧﻮد را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻟﮑﺲ ﯾﮏ ﺗﻔﻨﮓ‬
‫ﺷﮑﺎری ﺑﺰرگ و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و در ﻗﻼﻓﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﮐﻤﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد دو ﮐﻠﺖ را ﺟﺎ داده ﺑﻮد‪ ،‬ھﻠﻦ ﻧﯿﺰ دو ﻣﺴﻠﺴﻞ ﯾﻮزﯾﻪ‬
‫ﮐﻮﭼﮏ و ﺳﺒﮏ را از روی ﺷﺎﻧﻪ ھﺎﯾﺶ آوﯾﺰان ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎدوﮔﺮھﺎ‬
‫ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ھﯿﭻ ﻓﺮﻗﯽ ﺑﺎ ﻗﺒﻞ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬او در ﻣﯿﺎن‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮھﺎ اﺳﺘﺜﻨﺎء ﺑﻮد‪ ،‬او ﯾﮏ ﻣﺒﺎرز ﻧﺒﻮد و ھﯿﭻ وﻗﺖ در ﻣﺒﺎرزه ھﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺷﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ .‬او ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی ﻣﻌﺠﻮن را در‬
‫ﺷﯿﺸﻪ ھﺎﯾﯽ ﮐﻮﭼﮏ در ﮐﻤﺮﺑﻨﺪی ﻣﺨﺼﻮص ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ‬
‫ﮐﻤﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﮐﯿﻒ ﺑﺰرﮔﯽ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬آﻣﺎده ﺷﺪن‬
‫ھﻤﻪ آﻧﮫﺎ ﭘﻨﺞ دﻗﯿﻘﻪ ھﻢ ﻃﻮل ﻧﮑﺸﯿﺪ ‪.‬‬
‫ﻣﻮدی ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻠﺪاﻧﯽ ﮔﺮﻓﺖ و رﻣﺰﺗﺎزی درﺳﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ دورھﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ و ھﺮ ﮐﺪام ﮔﻮﺷﻪ ای از آن‬
‫را ﻟﻤﺲ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬در آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎت دﺳﺖ دﺧﺘﺮاﻧﻪ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻧﯿﺰ‬
‫ﮔﻠﺪان را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد ‪.‬‬
‫ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮھﺎ دورﺗﺮ اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ در ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮع ﺿﺎھﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ای ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪای ﻓﺮﯾﺎد ھﻠﻦ ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﺑﻪ آﺳﻤﺎن‬
‫رﻓﺖ‪ .‬او ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺎزوی دﺳﺖ دﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﮑﺶ را ﭼﺴﺒﯿﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﻏﻠﻄﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدی اوﻣﺪﯾﻢ اﯾﻨﺠﺎ ﭘﯿﮏ‬
‫ﻧﯿﮏ؟‬
‫ھﻤﻪ اﻋﻀﺎء ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺎدر و دﺧﺘﺮ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻮدی ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺎدوی ﺳﮑﻮت را روی ﻣﺤﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻮدﻧﺪ اﺟﺮاء ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫آروم ﺑﺎش ھﻠﻦ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و ﺑﯽ ﺳﺮ و ﺻﺪا وارد ﻧﺒﺮد‬
‫ﺑﺸﯿﻢ ‪...‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﺳﭙﺲ روﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﺎرا ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻗﯿﺎﻓﻪ ای در ھﻢ ﮐﺸﯿﺪه ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫و اﻣﺎ ﺗﻮ‪ ،‬ھﻤﯿﻦ اﻻن ﯾﮏ رﻣﺰﺗﺎز درﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ و ﺗﻮ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮدی‬
‫ھﻤﻮﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻮدی ‪...‬‬
‫ﺳﺎرا ﮐﻪ ﺧﻮدش را از ﭼﻨﮕﺎل ﻣﺎدرش آزاد ﮐﺮده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﺤﺎﻟﻪ‬
‫اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺗﻮ ﻧﺒﺮد ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﻣﻦ ﯾﮏ‬
‫ﺳﺎﺣﺮم ‪...‬‬
‫_ﯾﮏ ﺳﺎﺣﺮه از ﻧﻮع ﮐﻮﭼﯿﮑﺶ ‪...‬‬
‫_ﻣﻦ ﻧﻤﯽ رم‪ ،‬دارﯾﺪ ﻓﻘﻂ وﻗﺘﺘﻮﻧﺮو ﺗﻠﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ ‪...‬‬
‫ﺳﺎرا ﺑﺎ ﻗﺎﻃﻌﯿﺖ ﺣﺮف آﺧﺮش را زده ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ھﻤﺴﺮش ﻣﺎﻧﻌﺶ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ‬
‫ھﻠﻦ‪ ،‬ﻣﺎ اوﻧﺮو ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺮدوﻧﯿﻢ ‪...‬‬
‫ھﻤﻪ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ و او اداﻣﻪ داد‪ :‬اﻣﺎ اون رو ھﻢ ﺗﻮ‬
‫ﻧﺒﺮد ﻧﻤﯽ ﺑﺮﯾﻢ‪ ،‬اﮔﺮ ﻗﻮل ﺑﺪی ﮐﻪ ھﻤﯿﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﯽ و ﺑﻪ ﻣﺎدام‬
‫ﭘﺎﻣﻔﺮی ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯽ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺮدوﻧﯿﻤﺖ ﺧﻮﻧﻪ ‪ ،‬ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫ﺳﺎرا ﻟﺤﻈﻪ ای ﻣﺮدد ﻣﺎﻧﺪ اﻣﺎ ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺗﮑﺎن ﺳﺮ ﻗﺒﻮل ﮐﺮد‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ‬
‫ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اﻋﺘﺮاض ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﻮدی ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﻣﺎﻧﻌﺶ ﺷﺪ‬
‫و ﮔﻔﺖ‪ :‬ھﺮ ﭼﯽ وﻗﺖ ﺗﻠﻒ ﮐﺮدﯾﻢ ﺑﺴﻪ‪ ،‬ھﺮ ﮐﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺠﻨﮕﻪ‬
‫دﻧﺒﺎﻟﻢ ﺑﯿﺎد ‪...‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺧﺎرج ﺷﺪن از ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮع ھﻤﻪ ﺑﺮای ﻟﺤﻈﻪ ای در‬
‫ﺟﺎی ﺧﻮد ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬از ﺳﺮ و ﺻﺪاھﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ آﻣﺪ‬
‫ﻣﯿﺪاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻧﺒﺮد ﺑﺰرﮔﯽ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻣﺎ ﺗﺎزه ﺑﺎ دﯾﺪن ﻣﻨﻈﺮه‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﻓﮫﻤﯿﺪﻧﺪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰی در ﺣﺎل ﺟﺮﯾﺎن اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻮﺟﻮدات ﭘﺎک‬
‫از روی ﻏﺮﯾﺰه ﺑﺮای ﮐﻤﮏ ﺑﻪ آﻧﮫﺎ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪.‬ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی ﺟﺎدوﮔﺮ‬
‫ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ درﮔﯿﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬از ھﺮ ﻃﺮف ﮐﺸﺘﻪ ھﺎی زﯾﺎدی روی‬
‫زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺤﻔﻠﯽ ھﺎ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎھﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻧﺒﺮد ﭘﯿﻮﺳﺘﻨﺪ ‪.‬‬
‫ﺷﯿﺮداﻟﮫﺎ ﻋﻠﯽ رﻗﻢ ﺗﻌﺪاد ﮐﻤﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬
‫ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ھﺎ ﮐﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻗﺮص ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺎه ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ داده ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﻨﺎﺗﻮرھﺎ و آﮐﺮوﻣﺎﻧﺘﯿﻮﻟﻮھﺎ ﻧﺒﺮد وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ای را‬
‫ﺷﺮوع ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ رﺣﻤﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ از‬
‫ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻧﻤﯽ دادﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻨﺘﻮرھﺎ ﺑﺎ آراﯾﺶ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺎ آﻧﮫﺎ ﻣﺒﺎرزه‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﻌﺪاد ﻧﻔﺮی و ﻗﺪرت ﺑﺪﻧﯿﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬
‫آﻧﮫﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﯿﺎﯾﺪ ھﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻧﺒﺮد ﺑﻪ ھﻤﺎن ﺷﮑﻞ اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﺤﮑﻮم ﺑﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮاپ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﭘﻨﺞ ﻣﻮﺟﻮد‬
‫ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ دﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﻏﻮﻟﮫﺎ ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪ‪ ،‬آﻧﮫﺎ ﺷﺶ ﺑﺮاﺑﺮ ﯾﮏ ﻏﻮل‬
‫ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ھﯿﮑﻞ داﺷﺘﻨﺪ و ﯾﮏ ﭘﺎرﭼﻪ از ﺳﻨﮓ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ھﯿﭻ ﮐﺪام از ﺟﺎدوﮔﺮھﺎ ﺗﺎ آن زﻣﺎن ﻧﻪ ﭼﯿﺰی از آن ﻏﻮﻟﮫﺎ ﺷﻨﯿﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﭼﯿﺰی در ﻣﻮرد آﻧﮫﺎ ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺗﻌﺪاد‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻏﻮﻟﮫﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد آﻧﮫﺎ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎﻓﺘﻨﺪ‪ .‬دﯾﻮاﻧﻪ‬
‫ﺳﺎزھﺎ ھﻢ رﻗﯿﺒﺎن ﻧﺎﺷﻨﺎﺳﯽ داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد دﯾﮕﺮ‬
‫روی ﺟﺎدوﮔﺮھﺎ ﺗﺎﺛﯿﺮی ﻧﮕﺬارﻧﺪ‪ .‬رﻗﯿﺒﺎن آﻧﮫﺎ ﻣﻮﺟﻮداﺗﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺗﻤﺎم وﺟﻮدﺷﺎن را ﻧﻮر ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﻌﺪادﺷﺎن ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻤﺘﺮ از‬
‫آﻧﮫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﯿﺴﺖ دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﻪ دور ﯾﮑﯽ از آﻧﮫﺎ ﺣﻠﻘﻪ‬
‫زدﻧﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭼﺮﺧﯿﺪن ﺑﻪ دور او ﻧﻤﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻮﺟﻮد ﻧﻮراﻧﯽ ﮔﻠﻮﻟﻪ‬
‫ھﺎﯾﯽ از ﻧﻮر را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﮫﺎ ﭘﺮﺗﺎب ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ﺗﻨﮫﺎ ﯾﮑﯽ از آﻧﮫﺎ‬
‫ﺑﻪ ھﺪف ﺧﻮرد ﮐﻪ دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎز را در ﺛﺎﻧﯿﻪ ای ﺑﻪ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﮐﻢ ﮐﻢ ﻧﻮر دور ﺑﺪن ﻣﻮﺟﻮد ﺿﻌﯿﻒ و ﺿﻌﯿﻒ ﺗﺮ ﺷﺪ ﺗﺎ‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺎﻣﻼ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ و ﺑﺪن ﺑﯽ ﺟﺎن ﻣﻮﺟﻮد روی زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ ﮔﻮﺷﮫﺎﯾﺶ ﻧﻮک ﺗﯿﺰ ﺑﻮد و ﻣﻮھﺎ و‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﯾﮏ ﭘﺎرﭼﻪ ﺳﻔﯿﺪ ﺑﻮدﻧﺪ و رداﯾﯽ اﺷﺮاﻓﯽ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ‪.‬‬
‫در ﺟﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮ ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی ﻗﻘﻨﻮس در ﮐﻨﺎر ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫ﺑﺎﻟﮫﺎﯾﺸﺎن را در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺛﺎﺑﺖ در ھﻮا ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎز و‬
‫ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ ﺟﻠﻮ ﺗﺮ از آﻧﮫﺎ دﯾﻮاره ای ﺑﺰرگ از آﺗﺶ‬
‫ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﭘﯿﺸﺮوﯾﻪ اﯾﻨﻔﺮﯾﮫﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ھﺮ ﭼﻨﺪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﯾﮏ ﺑﺎر ﻗﻘﻨﻮﺳﯽ ﺟﺎی ﻗﻘﻨﻮﺳﯽ دﯾﮕﺮ را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﻣﺎ‬
‫ﻧﺒﺮد اﺻﻠﯽ ﻣﺎ ﺑﯿﻦ ﺟﺎدوﮔﺮھﺎ در ﺟﺮﯾﺎن ﺑﻮد‪ ،‬در ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮھﺎی ﻧﻈﺎم ﭘﺎک و ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻧﺒﺮد‬
‫ﺳﮫﻤﮕﯿﻨﯽ ﺟﺮﯾﺎن داﺷﺖ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ از ﺣﺮﯾﻔﺎﻧﺸﺎن ﮐﻤﺘﺮ‬
‫ﺑﻮد اﻣﺎ آﻧﮫﺎ در اﺳﺘﻔﺎده از ﺟﺎدو ھﯿﭻ ﮐﻮﺗﺎھﯽ ای ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮕﺶ درﺧﺸﺸﯽ ﺷﻮم داﺷﺖ ﺑﺎ‬
‫ﻗﺪرﺗﯽ ﺑﺎور ﻧﮑﺮدﻧﯽ ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪ و ﺑﻪ ھﯿﭻ ﮐﺲ رﺣﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﻮدی ﻧﯿﺰ ﮐﻪ اوﻟﯿﻦ رﻗﯿﺒﺶ را از ﺳﺮ راه ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ رﻗﯿﺒﯽ دﯾﮕﺮ ﮔﺮﻓﺖ و او ﺑﯿﮫﻮش روی زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮار دﯾﮕﺮی ﺟﺎی او را ﭘﺮ ﮐﺮد و ﺟﺎدوی ﻣﺮﮔﯽ را رواﻧﻪ اش‬
‫ﮐﺮد‪ ،‬او ﻧﯿﺰ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﯿﮫﻮش ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﺎدوﮔﺮ‬
‫ﻧﮕﻮن ﺑﺨﺖ را ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﺎدوی ھﻤﮑﺎرش ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺲ از ﺑﮫﺖ‬
‫زدﮔﯿﻪ ﺣﺮﯾﻔﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد و او را ﺑﺎ ﻃﻨﺎﺑﮫﺎﯾﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﮐﻤﯽ ﺳﺮش را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﮐﺎر ﺑﻘﯿﻪ را ﻧﻈﺎره ﮐﻨﺪ ‪.‬‬
‫ﮐﺎرﮔﺎھﮫﺎن وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﮐﺎرآزﻣﻮده ﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺳﺎﻟﮫﺎ ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ آﻧﮫﺎ را آﺑﺪﯾﺪه ﮐﺮده ﺑﻮد و اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ‬
‫ﺑﯽ ﻧﮫﺎﯾﺖ از آﻧﮫﺎ ﺑﮫﺘﺮ ‪ ،‬ﻣﺤﻔﻠﯽ ھﺎ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ از ﺧﻮد ﺑﯽ ﺧﻮد‬
‫ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬روﻧﺎﻟﺪ وﯾﺰﻟﯽ ﮐﺎﻣﻼ دﯾﻮاﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﯿﺮت اﻧﮕﯿﺰی از ﺑﯿﻦ ﺟﺎدوھﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ ﺟﺎ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ داد و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل در ھﺮ‬
‫ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﻣﯽ زد‪ .‬او ﺗﻨﮫﺎ ھﺪﻓﺶ‬
‫ھﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از دور ﺧﺎرج ﮐﺮدن ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﺑﻮد و در ھﻤﺎن ﻣﺪت‬
‫ﺷﺶ ‪،‬ھﻔﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮار را ﻧﺎﮐﺎر ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮاھﺮ و ﺑﺮادران دوﻗﻠﻮﯾﺶ‬
‫دﺳﺖ ﮐﻤﯽ از او ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﺳﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار را از ﻣﭻ ﭘﺎ در ھﻮا‬
‫آوﯾﺰان ﮐﺮده و ﭼﻮﺑﮫﺎﯾﺸﺎن را از دﺳﺘﺸﺎن در آورده ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮد و ﺟﺮج‬
‫ﺑﺎ ﺷﯿﻮه ای ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﯿﺰ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻮدی ھﻤﯿﺸﻪ‬
‫ﺣﺪس ﻣﯽ زد ﮐﻪ آﻧﮫﺎ ﻗﺪرت ﺧﻮاﻧﺪن اﻓﮑﺎر ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را دارﻧﺪ و اﻻن‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪.‬آﻧﮫﺎ ﺑﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ دور ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪﻧﺪ و ھﺮ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﯾﮑﯽ از آﻧﮫﺎ دﻓﺎع ﻣﯽ ﮐﺮد و دﯾﮕﺮی ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ ﺣﺮﯾﻔﺎن‬
‫ﻣﯽ زد‪ .‬ﻣﺎدرﺷﺎن در ﻧﺒﺮد ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﺪاﺷﺖ اﻣﺎ ﺑﺪون ﺷﮏ اﺳﺘﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ‬
‫ﺷﮑﻞ ﺑﻮد‪ ،‬او ھﺮ ﭼﯿﺰی را ﺑﻪ ﭼﯿﺰی دﯾﮕﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد و از آن ﺑﻪ‬
‫ﻋﻨﻮان اﺻﻠﺤﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪ .‬او ﻧﻘﺎب ﯾﮑﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ را ﺑﻪ‬
‫اﺧﺘﺎﭘﻮﺳﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ راه ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن را ﺑﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮار‬
‫ﺑﺴﺘﻪ و ﺗﮑﻪ ﺳﻨﮕﯽ از دﯾﻮار ﻗﻠﻌﻪ را ﺑﻪ ﭼﺎﻗﻮﯾﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﺑﺎﻻ ﺑﺮ ﺳﯿﻨﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار دﯾﮕﺮی ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬آرﺗﻮر‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﺣﺎل و روز ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺖ و ھﻮراس اﺳﻼﮔﮫﻮرن او را از‬
‫ﻣﯿﺪان ﻧﺒﺮد ﺧﺎرج ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﭘﯿﺶ ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﺑﺒﺮد ‪.‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻣﺎﯾﻌﯽ ﮔﺮم ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﭘﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬ھﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺻﻮرت‬
‫ﻣﺘﻼﺷﯽ ﺷﺪه ﻣﺮﮔﺨﻮاری را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﭘﺸﺖ او رﺳﺎﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد و اﻟﮑﺲ ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﺑﺎ اﺻﻠﺤﻪ ﺧﻮد ﻣﻐﺰ او را داﻏﻮن ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﻣﻮدی‬
‫ﺑﺮای او ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد اﻣﺎ او ﺟﺎی دﯾﮕﺮی راﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﮫﺖ‬
‫زده ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻮدی ﻧﮕﺎه او را دﻧﺒﺎل ﮐﺮد و ﺧﻮدش ﻧﯿﺰ ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪ‪.‬‬
‫ھﺮﻣﯿﻮن ﻃﻮری ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻗﺒﻼ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﭼﮫﺎر‪ ،‬ﭘﻨﺞ ﺑﺮاﺑﺮ‬
‫ھﺮ ﮐﺲ دﯾﮕﺮی ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ را ﻧﺎﮐﺎر ﮐﺮده و ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺶ ﻏﺮق در‬
‫ﺧﻮن ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎدوھﺎی وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ را ﮐﻪ از ﮐﺘﺎﺑﮫﺎی‬
‫ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻣﯿﺪان ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد را ﺑﺪون ھﯿﭻ رﺣﻤﯽ ﺑﺮ روی‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ اﺟﺮاء ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺻﺪای ﺗﺎﻻﭘﯽ اﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدی را ﺑﻪ ﺧﻮد‬
‫آورد‪ ،‬و ﻗﺘﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ ﺑﺪن ﺑﯽ ﺟﺎن اﻟﮑﺲ ﮔﺮاﻧﺠﺮ را دﯾﺪ ‪.‬ﻣﺮﮔﺨﻮار‬
‫ﺧﻄﺎﮐﺎر اﯾﻦ ﺑﺎر او را ھﺪف ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻣﻮدی ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ از او‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ اش ﮐﻮﺑﯿﺪ و ﺑﺪن ﻣﺮﮔﺨﻮار ﭘﺮ از زﺧﻤﮫﺎی‬
‫ﮐﺸﻨﺪه ﺷﺪ‪.‬او در ﻃﯽ ﺳﺎﻟﮫﺎ ﻣﺒﺎرزه ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬
‫ﻣﺮگ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﭘﺮ ﺗﺤﻤﻞ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻏﻢ ﻋﻈﯿﻤﯽ روی‬
‫دﻟﺶ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬او ﺑﻪ اﻟﮑﺲ ﻣﺪﯾﻮن ﺑﻮد زﯾﺮا ھﻤﯿﻦ‬
‫دﻗﺎﯾﻘﯽ ﭘﯿﺶ ﺟﺎﻧﺶ را ﻧﺠﺎت داده ﺑﻮد ‪.‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺮای ﺣﻤﺎﯾﺖ از‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ھﺮﻣﯿﻮن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪن ﺑﻪ او ﻋﻠﺖ‬
‫ﺧﺸﻢ ﻏﯿﺮ ﻃﺒﯿﻌﯿﺶ را ﻓﮫﻤﯿﺪ‪ .‬ھﻠﻦ ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﭘﺸﺖ ﺑﻮﺗﻪ ای اﻓﺘﺎده‬
‫و ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮدی ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاری ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ او ﮐﻮﺑﯿﺪ ‪.‬‬
‫ﻗﺪرت ھﺮﻣﯿﻮن ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺴﯽ دﯾﮕﺮ را ﻧﯿﺰ ﺟﻠﺐ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﮐﻪ ﺷﯿﻮه ﺟﻨﮕﯿﺪن او را دﯾﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او آﻣﺪ‪ .‬اﻣﺎ‬
‫ﮐﺴﯽ ﻣﺎﻧﻊ از ﭘﯿﺶ روی او ﺷﺪ‪ ،‬اﺳﺘﺎد ﻗﺪﯾﻤﯽ او ﺑﺎ آراﻣﺶ در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ اﯾﺴﺘﺎد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻣﻮذﯾﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬اﺳﻼﮔﮫﻮرن ﺑﺎز ھﻢ‬
‫ھﻤﺪﯾﮕﺮ رو دﯾﺪﯾﻢ ‪...‬‬
‫اﺳﻼﮔﮫﻮرن ﺑﺎ ﺷﺠﺎﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای ﯾﮏ اﺳﻼﯾﺘﺮﯾﻨﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﻣﯽ‬
‫ﻧﻤﻮد ﺳﯿﻨﻪ اش را ﺳﭙﺮ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﻠﻪ ﺗﺎم‪ ،‬ﺑﺎز ھﻢ ھﻤﺪﯾﮕﺮ رو‬
‫دﯾﺪﯾﻢ اﻣﺎ ﺑﺎور ﮐﻦ ﻣﻦ اﺻﻼ از دﯾﺪﻧﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﯿﺴﺘﻢ ‪...‬‬
‫_اﮔﺮ ﮐﻤﯽ ﻋﻘﻞ در ﮐﻠﺖ ﻣﻮﻧﺪه ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻦ رو ﺑﺎ اون ﻧﺎم ﺧﻄﺎب‬
‫ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻣﻦ ﻟﺮد ‪...‬‬
‫_ﺗﻮ ھﯿﭽﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ‪،‬ھﻨﻮز ﻧﻔﮫﻤﯿﺪی؟‬
‫ﺳﭙﺲ ﺳﺮی ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﮑﺎن داد و اداﻣﻪ داد‪ :‬ھﻤﻪ ﭼﯿﺰت‬
‫دروﻏﻪ‪...‬اﺳﻤﺖ‪ ،‬ﭼﮫﺮه ﺷﯿﻄﺎﻧﯿﺖ و ﺣﺘﯽ ﺟﺎوداﻧﮕﯿﺖ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ‬
‫ﻗﺪرﺗﺖ ھﻢ دروغ ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﻮاب او را ﺑﺎ ﺟﺎدوﯾﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ داد‪ ،‬اﺳﻼﮔﮫﻮرن ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺳﭙﺮی درﺳﺖ ﮐﺮد و ﺟﺎدو را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﻨﺤﺮف ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺑﺎ‬
‫اﯾﻦ ﺣﺎل ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﭼﯿﺰی در ﭼﮫﺮه اش ﺑﺮوز ﻧﺪھﺪ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ‬
‫ﺗﻤﺴﺨﺮ آﻣﯿﺰ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﺗﺎم‪ ،‬ﺗﻮ ھﯿﭽﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ‪ ...‬ﺣﺘﯽ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ از ﭘﺲ ﭘﯿﺮﻣﺮدی ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﺑﺮﺑﯿﺎی ‪...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻨﮫﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪی زد ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ آرام و ﺷﻤﺮده ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﭘﺲ ﺧﻮدت ﺧﻮاﺳﺘﯽ اﺳﻼﮔﮫﻮرن ‪...‬‬
‫او از اﺳﻼﮔﮫﻮرن ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﺎﻓﯽ داﺷﺖ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ او در ﺟﺎدوی ﺳﯿﺎه‬
‫دﺳﺘﯽ داﺷﺖ اﻣﺎ ﺑﺪون ﺷﮏ ﭼﯿﺰ زﯾﺎدی از ﺟﺎدوھﺎی دﻓﺎﻋﯿﻪ ﺿﺪ‬
‫ﺟﺎدوھﺎی ﺳﯿﺎه ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ از ﺟﺎدوﯾﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد‬
‫ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ آن را دﻓﻊ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻮﻋﯽ ﺳﯿﺎھﯽ ﺷﻮم‬
‫از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻼﮔﮫﻮرن رﻓﺖ‪ ،‬از ﺟﺎدو ﺻﺪای‬
‫ﺟﯿﻐﮫﺎی وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﻣﯽ آﻣﺪ‪ .‬اﺳﻼﮔﮫﻮرن ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺎرش‬
‫ﺗﻤﺎم اﺳﺖ ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت او را ﺑﻪ ﺗﺒﻌﯿﺪی رﻧﺞ آور ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ او‬
‫ﻧﯿﺰ ﺟﺎدوﯾﯽ اﺟﺮاء ﮐﺮد‪ ،‬ﺟﺎدوﯾﺶ ﺟﺎدوی وﻟﺪﻣﻮرت را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻧﮑﺮد‬
‫اﻣﺎ از آن ﻋﺒﻮر ﮐﺮد و ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ وﻟﺪﻣﺮت ﺑﻔﮫﻤﺪ ﺑﻪ او اﺻﺎﺑﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺳﯿﺎھﯽ اﺳﻼﮔﮫﻮرن را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮد و ﻣﻮﺟﻮدات ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ او را ﺑﺎ‬
‫ﭼﻨﮕﺎﻟﮫﺎی ﺗﯿﺰﺷﺎن ﺷﮑﺎر ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺧﻮد ﺑﻪ درون ﺳﯿﺎھﯽ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﺎدوی اﺳﻼﮔﮫﻮرن ﻧﯿﺰ وﻟﺪﻣﻮرت را ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮی ﺑﻪ ﻋﻘﺐ‬
‫ﭘﺮت ﮐﺮد‪،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از روی زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ‬
‫ﮐﻪ ﻣﺪت زﯾﺎدی ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﺪ‪ ،‬آن ﺟﺎدو ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ‬
‫او ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻀﻌﯿﻒ ﺷﻮد‪ ،‬اﻣﺎ او ﻧﮕﺮان ﻧﺒﻮد‪ ،‬اﺑﺘﺪا ﭼﻨﺪ ﺣﺮﯾﻒ‬
‫اﺻﻠﯿﺶ را ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﺑﻘﯿﻪ ﭼﯿﺰھﺎ را ﺑﻪ ﺧﺎدﻣﯿﻨﺶ ﻣﯽ‬
‫ﺳﭙﺮد و ﺧﻮد ﺑﺮای از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن اﺛﺮ ﺟﺎدو ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ اش ﺑﺎز ﻣﯽ‬
‫ﮔﺸﺖ‪ .‬ﺑﺮاﯾﺶ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺮا اﺳﻼﮔﮫﻮرن ﺑﻪ ﺟﺎی ﺟﺎدوی‬
‫ﻣﺮگ آن ﺟﺎدو را ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮده‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﻋﻠﺘﺶ ﺧﺒﺮ داﺷﺘﻦ از ﻣﻮﺿﻮع‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزھﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﺎھﺶ را ﺑﻪ دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﮫﻮه ای دوﺧﺖ ﮐﻪ در‬
‫ھﻤﺎن ﻣﺪت ﮐﻮﺗﺎه ﭼﻨﺪ ﻣﺮﮔﺨﻮار دﯾﮕﺮ را ﺑﻪ زﻣﯿﻦ زده ﺑﻮد‪ .‬آرام ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ او رﻓﺖ اﻣﺎ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﺷﺨﺺ دﯾﮕﺮی در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﮑﺎن ﻧﺮﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﭼﻮﺑﺶ داد ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ از ﺟﺎﻧﺐ او آﻣﺪه ﺑﻮد را ﻣﻨﺤﺮف ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻮدی‬
‫زﯾﺮ ﭼﺸﻤﯽ ﺑﻪ ھﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ ھﻨﻮز ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻄﺮ اﺻﻠﯽ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‬
‫ﻧﮕﺎھﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﯿﻦ وﻟﺪﻣﻮرت و او ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﯿﺎﻧﺪازد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮ ﭼﻄﻮر ادﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﮫﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺗﺎرﯾﺨﯽ‬
‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﺎﺟﻮاﻧﻤﺮداﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮای از ﭘﺸﺖ‪ ،‬ﯾﮏ دﺧﺘﺮ رو‬
‫ﺟﺎدو ﮐﻨﯽ؟ ﭼﺮا ﺑﻪ ﺟﺎش ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻣﺮد ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺟﻨﮕﯽ؟‬
‫_ﻣﻦ ﻧﻪ ﺗﻨﮫﺎ از روﺑﺮو ﺷﺪن ﺑﺎ اون ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ از روﺑﺮو ﺷﺪن ﺑﺎ ھﺮ‬
‫ﺟﻔﺘﺘﻮن ھﻢ اﺑﺎﯾﯽ ﻧﺪارم ‪...‬‬
‫_اﮔﺮ واﻗﻌﺎ اﯾﻦ ﻃﻮره ﺷﺮوع ﮐﻦ ‪...‬‬
‫_اﮔﺮ دوﺳﺖ داری ﺑﺎﺷﻪ ‪...‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﮔﺎرد ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ اﺑﺘﺪا‬
‫ﺣﺮﯾﻔﺶ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻮدی ﺑﺮ ﺧﻼف اﺳﻼﮔﮫﻮرن ﮐﻪ ﻋﻠﯽ رﻗﻢ‬
‫داﺷﺘﻦ ﻓﺮﺻﺖ از ﺟﺎدوی ﻣﺮگ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﺎرش را ﺑﺎ‬
‫ﺟﺎوی ﻣﺮگ ﺷﺮوع ﮐﺮد و وﻟﺪﻣﻮرت را ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﻧﻤﻮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ‬
‫ﮐﻤﯽ دﺳﺖ ﭘﺎﭼﮕﯽ اﻣﺎ ﻣﮫﺎرت روی ﭘﺎﺷﻨﻪ ﭘﺎ ﭼﺮﺧﯿﺪ و اﺟﺎزه داد‬
‫ﺟﺎدو از ﮐﻨﺎرش ﻋﺒﻮر ﮐﻨﺪ و ھﻤﺰﻣﺎن ﺟﺎدوی ﻣﺮﮔﯽ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺣﺮﯾﻔﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد ‪.‬ﻣﻮدی ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ او ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺎ ﺧﺎﻟﯽ دھﺪ‪،‬‬
‫ﺧﻮد را روی زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ ﭼﺮﺧﺸﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ اﻣﺎ ﺟﺎدوی‬
‫ﺑﻌﺪﯾﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﮐﺘﻔﺶ ﺧﻮرد و او را ﻏﺮق در ﺧﻮن ﮐﺮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﭘﻮزﺧﻨﺪی زد و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ او ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ھﺮﻣﯿﻮن رﻓﺖ اﻣﺎ ﻣﻮدی‬
‫ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﺗﻮاﻧﺶ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺟﺎدوﯾﯽ را اﺟﺮاء ﻧﻤﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ ﻟﺮزش دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺟﺎی ﮐﻤﺮ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﺪون ﭼﻮب او ﺑﺮﺧﻮرد‬
‫ﮐﺮد و ﭼﮫﺎرﺗﺎ از اﻧﮕﺸﺘﮫﺎﯾﺶ را ﭘﺮاﻧﺪ‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻌﺮھﺎی از درد زد و‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻮدی ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ ای ﺑﻌﺪ ﮔﻮﯾﯽ ﭘﺘﮑﯽ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﺮ روی ﺻﻮرت ﻣﻮدی ﮐﻮﺑﯿﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﮔﻮﺷﺖ ﺻﻮرﺗﺶ ﮐﺎﻣﻼ‬
‫ﻟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دﻣﺎﻏﺶ از ﺷﮑﻞ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﭼﺸﻢ ﻣﺼﻨﻮﻋﯿﺶ‬
‫ﺧﻮرد ﺷﺪه و در ﻋﻤﻖ ﮐﺎﺳﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد ﺗﺎ دﺳﺘﺶ را درﻣﺎن ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﻣﻮﻗﮫﻮه ای‬
‫ﮐﻪ ﺗﺎزه ﻓﮫﻤﯿﺪ از دوﺳﺘﺎن ﻧﺰدﯾﮏ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮده اﺳﺖ ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎدوی ﺳﯿﺎه وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻧﻪ ﺑﺮای‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺧﻮد اﺳﺘﺎد ﺟﺎدوی ﺳﯿﺎه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و‬
‫ﺟﺎدو را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﺧﻮد او ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬ﺗﻤﺎم ﺑﺪن او ﭘﺮ از‬
‫زﺧﻤﮫﺎی ﮐﺎری ﺷﺪه ﺑﻮد و از درد ﻧﻌﺮه ﻣﯽ زد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪی ﺷﻮم زد و‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از ﮐﺸﺘﻦ او دﺳﺘﺶ را درﻣﺎن ﻧﻤﺎﯾﺪ اﻣﺎ‬
‫در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﭼﻮﺑﺶ از دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﭘﺮواز ﮐﺮده ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و دﺧﺘﺮ ﺑﭽﻪ ای ﻣﻮ‬
‫ﻗﮫﻮه ای را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺷﺒﺎھﺖ زﯾﺎدی ﺑﻪ دﺧﺘﺮ روی زﻣﯿﻦ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺧﺸﻤﯽ وﺻﻒ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ وﺟﻮدش را ﭘﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ او را ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد اﯾﻦ واﻗﻌﯿﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ او ھﻤﯿﺸﻪ داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻠﻊ‬
‫ﺻﻼح ﺷﺪﻧﺶ ﺗﻮﺳﻂ دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮی ھﻔﺪه ﺳﺎﻟﻪ ﺗﺤﻘﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫اﻣﺎ اﮐﻨﻮن ﺧﻮد ﺗﻮﺳﻂ دﺧﺘﺮی ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎ ﮐﻤﺘﺮ از ھﻔﺪه ﺳﺎل ﺳﻦ‬
‫داﺷﺖ ﺧﻠﻊ ﺻﻼح ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻣﮫﺎرت و ﻗﺪرﺗﺶ را ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد‬
‫و ﺟﺎدوﯾﯽ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﻗﻮی را ﺑﺪون ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اﺟﺮاء ﮐﺮد و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ دﺧﺘﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬اﻣﺎ داﻧﺶ اﻧﺪک دﺧﺘﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺟﺎدوﯾﺶ ﮐﺎرﮔﺮ ﺑﯿﻔﺘﺪ و ﭼﻮب ﺧﻮدش و دﺧﺘﺮ از دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺧﺎرج‬
‫ﺷﻮد و ﭘﺮواز ﮐﻨﺎن دور ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﻮﺑﺶ رﻓﺖ و‬
‫آن را از روی زﻣﯿﻦ ﺑﺮداﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﻣﻮادی ﻣﺬاب از ﭼﻮﺑﺶ‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ ﮐﻪ در ھﻮا ﺑﻪ ﭼﮫﺎر ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ از ﮐﻤﯽ‬
‫ﭼﺮﺧﺶ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ اﻧﮕﺸﺖ اﻧﺴﺎن درآﻣﺪ و ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﭼﺴﺒﯿﺪ ‪،‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ ﺗﺎ دﺧﺘﺮ را ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺑﺰﻧﺪ اﺑﺘﺪا اﺛﺮی از او ﭘﯿﺪا‬
‫ﻧﮑﺮد‪،‬ﺳﭙﺲ او را دﯾﺪ ﮐﻪ ﮐﻤﯽ دورﺗﺮ ﺑﺎ ﭼﻮب ﺧﻮاھﺮش او را ﻣﻌﻠﻖ‬
‫در ھﻮا ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺑﺎد او را ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺧﻮد ﻣﯽ ﮐﺸﺪ‪.‬‬
‫ﭘﻮزﺧﻨﺪی زد و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺟﺎدوﯾﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﺸﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﺳﭙﺮی ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﻪ دور آﻧﮫﺎ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﺟﺎدوی ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﺟﻮان ﺧﻮش‬
‫ﻗﯿﺎﻓﻪ ای را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد دﯾﺪ‪.‬ﺟﻮاﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد او را ﭼﻨﺪ‬
‫ھﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ ﮐﺸﺘﻪ اﺳﺖ ‪.‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺳﯽ و ﺳﻪ‬
‫رﻣﺰ ﺗﺎز ﺟﯿﻤﺰ او را در ﺟﻨﮕﻠﯽ ﺿﺎھﺮ ﮐﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﻪ در ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮع‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﮐﻨﺎر ھﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ .‬او در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﯽ درﺧﺖ ﺟﻨﮕﻠﯽ ﺿﺎھﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮھﺎ از ھﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ‪ .‬ﭼﯿﺰی را در ذھﻨﺶ ﮔﺬراﻧﺪ و‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ای ﺑﻌﺪ ﮐﻠﺒﻪ ای ﻣﺘﺮوک از ﻏﯿﺐ ﺿﺎھﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻠﺒﻪ‬
‫رﻓﺖ و ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺑﻪ در ﮐﻠﺒﻪ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺎرﯾﮑﯿﻪ ھﻮا ﺷﮑﯽ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ او اﮐﻨﻮن در ﺧﻮاب اﺳﺖ‪ .‬ﺻﺪای ﻗﺪﻣﮫﺎی ﺷﺘﺎﺑﺰده ای‬
‫آﻣﺪ و ﭘﯿﺮﻣﺮدی ﻗﻮز ﮐﺮده ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط در را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺟﯿﻤﺰ را دﯾﺪ‬
‫ھﯿﺠﺎﻧﺰده ﺷﺪ و ﺧﻮاﺳﺖ او را در آﻏﻮش ﺑﮑﺸﺪ اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ او را‬
‫ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ روﻧﺎن‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﻋﺠﻠﻪ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ اوﻣﺪم‬
‫ﭼﻮن ﺑﺮ ﺧﻼف ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ھﺎ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ‬
‫ﺟﺎدﮔﺮ ﻗﺎﺑﻠﯽ ھﺴﺘﯽ و ﻣﺎ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺎﺑﻠﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻧﯿﺎز‬
‫دارﯾﻢ‪ ،‬آﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮای ﮐﻪ از ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﯿﺮی؟‬
‫ﺑﻮرﮔﯿﻦ ﮐﺎﻣﻼ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻣﯿﺨﮑﻮب ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮام‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزھﺎی ﻟﺮد ﺳﯿﺎه؟‬
‫_اوﻧﮫﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪن‪ ،‬ھﻤﻪ ﺣﺘﯽ ﮔﻮی ﺣﺎﻓﻈﻪ ‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﯿﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪی زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﺑﮫﺘﺮه ﺑﺮﯾﻢ و ﺗﻮ ﺟﺸﻦ ﻧﺎﺑﻮدﯾﻪ اون‬
‫ﺣﺮوم زاده ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﯿﻢ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﭼﻮﺑﺶ را ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و رﻣﺰ ﺗﺎزی درﺳﺖ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺎزه‬
‫ﮐﻠﯽ ﻣﺮﮔﺨﻮار ھﻢ ھﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﺑﺎھﺎﺷﻮن ﺗﻔﺮﯾﺢ ﮐﻨﯽ ‪...‬‬
‫و ﻟﺒﺨﻨﺪی زد‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ ای ﺑﻌﺪ ھﯿﭻ ﮐﺲ در آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد ‪.‬ﺟﯿﻤﺰ و‬
‫ﺑﻮرﮔﯿﻦ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻣﺤﻮﻃﻪ ھﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺿﺎھﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫از دروازه ھﺎ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و وارد درﮔﯿﺮی ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻮرﮔﯿﻦ ھﻤﺎن اﺑﺘﺪا‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮاری ﮐﻪ ﺑﺎ دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮی ﻣﺒﺎرزه‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮔﺮﻓﺖ و ﺗﻨﮫﺎ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺗﮑﺎن ﮐﻮﭼﮏ ھﺮ ﺳﻪ آﻧﮫﺎ را ﺑﺎ‬
‫ﺑﺪﻧﮫﺎﯾﯽ در ھﻢ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻧﻘﺶ زﻣﯿﻦ ﮐﺮد‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪی‬
‫رﺿﺎﯾﺘﻤﻨﺪاﻧﻪ زد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻣﯿﺪان ﻧﺒﺮد ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ ،‬ھﺮ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاری ﮐﻪ در ﻣﺠﺎورﺗﺶ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬در زﻣﺎن ﮐﻮﺗﺎھﯽ ﺑﺎ‬
‫ﺟﺎدوھﺎﯾﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ او ﺗﻨﮫﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﯾﮏ ﻧﻔﺮ‬
‫ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﺮگ او ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی ﺷﮑﺴﺖ ﻧﯿﺮوھﺎی ﭘﻠﯿﺪ‬
‫ﺑﻮد ‪.‬‬
‫و ﺑﺎﻻﺧﺮه او را در ﺣﺎﻟﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮده و ﺑﺮای ﺧﻮد‬
‫اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﯽ ﻧﻘﺮه ای درﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ او را دﯾﺪ ﮐﻪ ﻧﮕﺎھﺶ‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﯽ دوﺧﺖ‪ .‬ﻧﮕﺎھﺶ را دﻧﺒﺎل ﮐﺮد و ﺑﺎ دﯾﺪن ھﺪف او ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﻏﺮﯾﺰی ﺟﺎدوی دﻓﺎﻋﯿﻪ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪی را ﺑﻪ دور آﻧﮫﺎ ﮐﺸﯿﺪ و‬
‫ﺟﺎدوی وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮدر ﮔﻤﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎﻻﺧﺮه او را دﯾﺪ‪ ،‬ﮐﺎﻣﻼ ﺣﯿﺮﺗﺰده و ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او رﻓﺖ‪ ،‬ﺻﺤﺒﺘﮫﺎی داﻣﺒﻠﺪور در ذھﻨﺶ ﺗﮑﺮار‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮز ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﯿﺰی او را آرام ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺣﯿﺮﺗﺶ را ﭘﻨﮫﺎن ﮐﻨﺪ ﺑﺎ ﻟﮑﻨﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ؟ﺗﻮ ﻣﺮدی‪،‬‬
‫ﻣﻦ ﺧﻮدم ﺟﺎدوی ﻣﺮگ رو ﺑﻪ ﺳﯿﻨﺖ ﮐﻮﺑﯿﺪم ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪی ﻣﺘﯿﻦ زد و ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدی ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﯽ ﺗﻨﮫﺎ آدم ﺟﺎوداﻧﻪ روی زﻣﯿﻨﯽ؟‬
‫اﯾﻦ ﺣﺮف ﺟﯿﻤﺰ وﻟﺪﻣﻮرت را ﮐﻤﯽ ﻧﮕﺮان ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ آراﻣﺶ‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻣﺒﺎرزم ﺑﺎ ﺗﻮ در‬
‫ﮐﻮﭼﻪ ﻧﺎﮐﺘﺮﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﺷﯿﻮه دوﺋﻞ ﺗﻮ آﺷﻨﺎ ﺑﺸﻢ و‬
‫ﻧﻘﺎط ﺿﻌﻔﺖ رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ ‪...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺎﮔﮫﺎن ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻏﺮﯾﺪ‪ :‬ﻣﻦ ھﯿﭻ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻔﯽ ﻧﺪارم ‪...‬‬
‫او ﮐﻪ ھﻤﭽﻨﺎن از ﺣﺮف ﺟﯿﻤﺰ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺧﻄﺎ ﮐﺮده‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺑﻪ راھﺶ اداﻣﻪ داد و ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ‬
‫ﺳﺮش‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﺎدوی وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺮﮔﺨﻮاری را ﻟﺖ و ﭘﺎر ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮد اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺣﻮاﺳﺘﺮو ﺟﻤﻊ ﮐﻦ ﺗﺎﻣﯽ‪ ،‬ﺗﻮ ﮐﻪ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮای ھﻤﻪ اﻓﺮادت رو ﺗﯿﮑﻪ ﺗﯿﮑﻪ ﮐﻨﯽ؟‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﮐﻤﯽ‬
‫ﺗﻨﮓ ﮐﺮد‪ .‬آراﻣﺸﺶ را ﺗﺎ ﺣﺪودی ﺑﺪﺳﺖ آورده ﺑﻮد و دﺳﺘﺎﻧﺶ‬
‫دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﻟﺮزﯾﺪ ‪ ،‬ﺗﻨﮫﺎ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬ﻧﺎﺑﻮدی ﺟﻮان‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﺎدوی وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﭼﺸﻢ ﺳﺎرا ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ‬
‫اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﺑﺎ دﯾﺪن او اﺣﺴﺎس آراﻣﺶ وﺟﻮدش را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﻗﺪرﺗﺶ‬
‫را ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ‪ .‬ﻣﺠﺪدا دﺳﺖ ھﺮﻣﯿﻮن را ﭼﺴﺒﯿﺪ و او را ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺧﻮد‬
‫ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ای در ﮐﻨﺎرش وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ زوزه ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ‬
‫ﺷﯿﺮﺟﻪ رﻓﺖ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ ﻓﺮﯾﺎد ﺗﺮﺳﺶ از ﮔﻠﻮ ﺧﺎرج ﺷﻮد‬
‫ﻣﻮﺟﻮد دﯾﮕﺮی ﺑﺎ ﺟﺴﺘﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ را در ھﻮا ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ‬
‫ﮔﺮدﻧﯽ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﮐﻮﺑﯿﺪ ‪.‬ﺳﺎرا روﯾﺶ را از ﺷﯿﺮ ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ‬
‫ﺑﺎﻟﺪار ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ راھﺶ اداﻣﻪ داد‪ ،‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﻪ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺟﻨﮕﻞ‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ دو ﻣﺮﮔﺨﻮار راھﺶ را ﺳﺪ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﭘﯿﺮﻣﺮد‬
‫ﺑﯽ دﻧﺪان ﻗﻮز ﮐﺮده ای از ﻧﺎﮐﺠﺎ آﺑﺎد ﺿﺎھﺮ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﮑﺎﻧﯽ‬
‫داد‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ھﺮ دو ﻣﺮﮔﺨﻮار در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﻼﺑﮫﺎﯾﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﻪ‬
‫دور ﮔﺮدﻧﺸﺎن اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﻪ ھﻮا ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﭘﻮزﺧﻨﺪی‬
‫ﻧﺜﺎر ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺷﺮورش ﺑﻪ او ﭼﺸﻤﮑﯽ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫زد و از او دور ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺎرا ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺟﻮاب ﻟﺒﺨﻨﺪ او را داده ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ راھﺶ اداﻣﻪ داد و ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﻓﻠﻮر‬
‫دﻻﮐﻮر ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ او دوﺑﺎره ﺳﺮ و ﭘﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ دوﺑﺎره‬
‫ﺑﻪ ﻣﯿﺪان ﻧﺒﺮد ﺑﺎزﮔﺮدد‪ ،‬ﮐﻤﯽ دورﺗﺮ آﻗﺎی وﯾﺰﻟﯽ در ﺧﻮاﺑﯽ ﻏﯿﺮ‬
‫ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮد در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﻪ ﻓﻠﻮر ﭘﺮت‬
‫ﺑﻮد ﺑﺎ ﭘﺎھﺎﯾﯽ ﺑﺎﻧﺪاژ ﺷﺪه از آﻧﺠﺎ دور ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﯿﺪان ﻧﺒﺮد‬
‫ﺑﺎزﮔﺮدد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻢ ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﺑﻪ ھﺮﻣﯿﻮن اﻓﺘﺎد ﺟﯿﻐﯽ زد و‬
‫ﻓﻠﻮر را ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد از آﻧﺠﺎ دور ﺷﻮد از ﯾﺎد ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻟﺒﺎس ھﺮﻣﯿﻮن را ﭘﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاش اﻓﺘﺎده؟‬
‫ﺳﺎرا ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻟﺮزان ﭘﺎﺳﺨﺶ را داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﺎدوش رو‬
‫ﺑﺮﮔﺮدوﻧﺪ و ﺑﻪ ﺧﻮدش زد ‪...‬‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﺑﻪ ﺑﺮده ﺷﺪن ﻧﺎم وﻟﺪﻣﻮرت اھﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاد‪ ،‬او‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ ﺑﻮد و وﻗﺘﯽ آﻧﺮا ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ﺑﯽ درﻧﮓ در‬
‫دھﺎن ھﺮﻣﯿﻮن ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮد‪ .‬دودی ﺳﯿﺎھﺮﻧﮓ از زﺧﻤﮫﺎی ھﺮﻣﯿﻮن‬
‫ﺑﯿﺮون زد و ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﻟﺒﺨﻨﺪی از روی رﺿﺎﯾﺖ زد‪ .‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﭘﻤﺎدی را ﺑﻪ ﺳﺎرا داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺎ ﻣﻦ ﻣﻌﺠﻮن ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ رو درﺳﺖ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﯾﻦ رو ﺑﺰن رو زﺧﻤﮫﺎش ‪...‬‬
‫ﺳﺎرا ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ او‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﮫﺎﯾﯽ را ﺑﺎ ھﻢ ﻗﺎﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺎﻟﯿﺪن ﭘﻤﺎد ﺑﺮ روی‬
‫زﺧﻤﮫﺎی ﺧﻮاھﺮش ﺷﺪ‪ ،‬ﭘﻤﺎد ﺑﻪ ھﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ ﻣﺎﻟﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‬
‫ﺧﻮﻧﺮﯾﺰی را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد ‪.‬ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﺑﻌﺪ از دﻗﺎﯾﻘﯽ ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﺧﻮن ﺳﺎزی را ﮐﻪ درﺳﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد را در دھﺎن ھﺮﻣﯿﻮن رﯾﺨﺖ و ﺑﺎ‬
‫ﭼﻮﺑﺶ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺴﺘﻦ زﺧﻤﮫﺎ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺟﺎی زﺧﻤﮫﺎﯾﯽ ﮐﻪ او‬
‫درﻣﺎن ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺳﺎرا ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ اﺷﺎره ای ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮاھﺮش ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺟﺎی اﯾﻨﮫﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ؟‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد‪ .‬اﺷﮏ از‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺎرا ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﭘﺸﺖ دﺳﺖ ﺻﻮرت ﺧﻮاھﺮش را‬
‫ﻧﻮازش ﮐﺮد ‪.‬‬
‫***‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺗﻨﮓ ﮐﺮد‬
‫ﺗﺎ ﺣﺪودی آراﻣﺸﺶ را ﺑﺪﺳﺖ آورده ﺑﻮد‪ .‬دﯾﮕﺮ دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﻤﯽ‬
‫ﻟﺮزﯾﺪ و ﺗﻨﮫﺎ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ را ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬ﻧﺎﺑﻮدﯾﻪ ﺟﻮان ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ‪ .‬ﺑﺮای‬
‫ﺑﺎر دوم ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻓﺮﺳﺘﺎد ‪ ،‬اﯾﻨﺒﺎر ﺟﺎدوﯾﺶ‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮد و ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮی ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫آراﻣﺶ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و ﺟﺎدوی او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی‬
‫از ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﻣﻨﺤﺮف ﮐﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اﻧﮕﺸﺘﺎن وﻟﺪﻣﻮرت اﺷﺎره‬
‫ﮐﺮد و ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﮐﯽ اﯾﻦ ﺑﻼرو ﺳﺮ دﺳﺘﺖ آورده؟ ﻧﮑﻨﻪ ﺳﺎرا ﺑﺎھﺎت‬
‫اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﮐﺮده‪ ،‬ھﻤﻮن دﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﯿﮑﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ‬
‫ﺑﮑﺸﯿﺶ ‪...‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﮐﺎر ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻻن ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮ ﻗﺒﺮﺳﺘﻮن‬
‫ﺑﺨﻮاﺑﻪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻗﻮل ﻣﯽ دم ﺑﻌﺪ از اوﻧﮑﻪ ﮐﺸﺘﻤﺖ ﺳﺎرا ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ رو ھﻢ‬
‫ﺑﮑﺸﻢ ‪...‬‬
‫_ﺑﻌﯿﺪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﺑﺘﻮﻧﯽ اﯾﻨﮑﺎر رو ﺑﮑﻨﯽ‪ ،‬ﭼﻮن ھﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ‬
‫ﻣﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ھﺴﺘﻢ ‪...‬‬
‫_ﭘﺲ ﺑﮕﺬار ﻣﺪرک اﺛﺒﺎت ﺣﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺟﺎدوی ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻪ ‪...‬‬
‫و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺎدوی دﯾﮕﺮی را رواﻧﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﺮد‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ ﻟﺤﻈﻪ ای‬
‫ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ اﯾﺴﺘﺎد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻤﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و اﺟﺎزه داد‬
‫ﺟﺎدو از ﮐﻨﺎرش ﻋﺒﻮر ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﮔﻔﺖ ‪:‬ﻧﻪ‪ ...‬ﻣﻦ اﻣﺮوز اوﻣﺪم‬
‫ﮐﻪ ﮐﺎرت رو ﺗﻤﻮم ﮐﻨﻢ‪ ،‬اﻣﺎ اﮔﺮ ﺗﻮ ﻣﻦ رو ﺑﺎ ﺟﺎدوھﺎی ﺳﯿﺎھﺖ‬
‫ﺑﺰﻧﯽ ﻓﺮﺻﺖ ﻓﺮار ﮐﺮدن داری ‪...‬‬
‫اﯾﻦ ﺣﺮف ﻣﺠﺪدا وﻟﺪﻣﻮرت را ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﺮد‪ ،‬او ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻟﺮزان‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ھﯿﭻ وﻗﺖ ﻓﺮار ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﭘﺴﺮ ﺟﻮن‪ ،‬ﻣﻦ ﻟﺮد‬
‫وﻟﺪﻣﻮرﺗﻢ‪ ...‬ﺑﮫﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮی ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺪﻧﯿﺎ اوﻣﺪه ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﺣﺮﻓﮫﺎی ﺟﯿﻤﺰ راﺟﻊ ﺑﻪ ﻓﺮار زﻧﮓ ﺧﻄﺮی در ذھﻨﺶ را ﺑﻪ ﺻﺪا‬
‫در آورد‪ ،‬او ﺟﺎدوی اﺳﻼﮔﮫﻮرن را ﮐﺎﻣﻼ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺑﻌﯿﺪ‬
‫ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ زﯾﺎدی داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬اﮔﺮ زودﺗﺮ اﻗﺪام ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﺮد آﻧﻘﺪر از ﻧﻈﺮ ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ ﺿﻌﯿﻒ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺣﺘﯽ آﭘﺎرات‬
‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﺒﺎرزه اش ﺑﺎ ﺟﻮان در ﻧﺎﮐﺘﺮﯾﻦ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﭘﻮزﺧﻨﺪی زد و ﺑﯽ‬
‫ھﻮا ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ ﻣﺠﺮوﺣﺶ را ﻣﯽ‬
‫ﺑﺴﺖ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺎدو را ﻣﻨﺤﺮف ﮐﺮد اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺑﺎر دوم ﺟﺎدوﯾﯽ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﺎرﮔﺎه ﺟﻮاﻧﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻮﯾﯽ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ھﻤﻪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﺟﯿﻤﺰ را ﺟﺎدو ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ در ﻓﺮﺻﺖ‬
‫ﮐﻤﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﮐﺎرﮔﺎه را از ﻣﺴﯿﺮ ﺟﺎدو ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ‪،‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪی ﭘﯿﺮوزﻣﻨﺪاﻧﻪ ﺑﺮ روی‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎدوﯾﯽ ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺮواز ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﻮرﮔﯿﻦ ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ دراﮐﻮ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ دﺧﺘﺮ ﺑﭽﻪ ای اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ دو‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻣﺮﮔﺨﻮاری ﮐﻪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ دﺳﺖ ﮐﺴﯽ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫و از ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ دراﮐﻮ ھﺸﺪار داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﮫﺎ‬
‫ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ ،‬ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﺑﺨﻮاھﻨﺪ دﺧﺘﺮ ﺑﭽﻪ را ﺟﺎدو‬
‫ﮐﻨﻨﺪ ھﺮ دوﯾﺸﺎن را ﺣﻠﻖ آوﯾﺰ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺑﯽ ﻋﺮﺿﮕﯽ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪی زد و ﺳﭙﺲ ﭼﺸﻤﮑﯽ را ﻧﺜﺎر دﺧﺘﺮ ﮐﺮد و ﺑﻪ‬
‫ﻧﺒﺮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ .‬ﺷﻮر و اﺷﺘﯿﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻧﺘﻘﺎم در او‬
‫اﯾﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻤﺮ درد و ﭘﺎ درد را از ﯾﺎدش ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻮاﻧﯽ‬
‫ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮد را ﻗﺎﻃﯿﻪ ھﺮ ﻣﺒﺎرزه ای ﻣﯽ ﮐﺮد و از ﻗﻠﻊ و ﻗﻢ‬
‫ﮐﺮدن ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻮﺗﺎه از ﺟﺎدو ﮐﺮدن‬
‫دو ﻣﺮﮔﺨﻮار دﯾﮕﺮ ﭼﻨﺪ ﺣﺮﯾﻒ ﺟﺪﯾﺪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ‬
‫را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد ﺗﺎ ﮐﺎر آﻧﮫﺎ را ھﻢ ﺗﻤﺎم ﮐﻨﺪ اﻣﺎ دﯾﺪن ﺻﺤﻨﻪ ای او را در‬
‫ﺟﺎ ﺧﺸﮏ ﮐﺮد‪ .‬ﺷﮕﻔﺖ زدﯾﮕﻪ او ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ‬
‫ﻣﺴﯿﺮ ﻧﮕﺎه او را دﻧﺒﺎل ﮐﻨﻨﺪ ‪.‬ﺟﺎدوی ﻣﺮﮔﯽ از ﭼﻮب ارﺑﺎﺑﺸﺎن ﺧﺎرج‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻮان ﺧﻮش ﻗﯿﺎﻓﻪ ای ﻣﯽ رﻓﺖ و ﺑﺪون‬
‫ﺷﮏ ﮐﺎر او ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺟﺎدو ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻧﺎﮔﮫﺎن اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﯿﺰ اﻓﺘﺎد‪،‬‬
‫ﻗﺒﻼ ھﻢ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﻧﺎﮐﺘﺮﯾﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﺟﺎدوﯾﯽ‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ ﻣﻐﺰ او ﯾﮏ دﻧﯿﺎ‬
‫ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ از زﻣﺎن ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ در‬
‫ھﺎﮔﻮارﺗﺰ آﭘﺎرات ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ وﻗﺖ ﺷﯿﺮﺟﻪ زدن را ھﻢ ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻮن‬
‫ﺟﺎدو ﺗﻨﮫﺎ ﯾﮏ ﻣﺘﺮ ﺑﺎ او ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺷﺎﻧﺲ‬
‫ﮐﺸﯿﺪن ﭼﯿﺰی ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎدو را ﻧﯿﺰ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﯾﺎد‬
‫ﺣﺮﻓﮫﺎی داﻣﺒﻠﺪور راﺟﻊ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎدو اﻓﺘﺎد و رﻣﻮزی ﮐﻪ اﻟﯿﻮر در‬
‫ﻣﻮرد آن ﺑﺮ ﻣﻼ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﻣﺎ آﯾﺎ ﭼﯿﺰی ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﻠﻮی ﺟﺎدوی‬
‫ﻣﺮگ را ﺑﮕﯿﺮد؟ او ھﯿﭻ ﮐﻠﻤﻪ ای را ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﻪ روح آن ﮐﻠﻤﻪ‬
‫ﻗﺪرت ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮدن ﺟﺎدوی ﻣﺮگ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﺮگ ﻗﻮﯾﺘﺮﯾﻦ‬
‫واﻗﻌﯿﺖ روی زﻣﯿﻦ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﻋﻘﯿﺪه دﯾﮕﺮی داﺷﺖ ‪ .‬او ﻣﯽ‬
‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻗﻮی ﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰ در دﻧﯿﺎ اﺳﺖ و ﻣﮕﺮ ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﺎدر ھﺮی ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ او ﺟﻠﻮی ﺟﺎدوی ﻣﺮگ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد؟‬
‫ﺟﺎدوی ﻣﺮگ در ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ او ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺗﻨﮫﺎ ده ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺑﻪ‬
‫او ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻣﺎﻓﻮق ﺗﺼﻮر ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪،‬‬
‫ھﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدن ﭼﻮﺑﺶ ﺳﺮﻋﺖ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﻧﺶ ﺑﺎ زﻣﺎن‬
‫ھﻤﺎھﻨﮓ ﺷﺪ‪ .‬درﺳﺖ در ﻟﺤﻈﻪ ای ﮐﻪ ﺟﺎدوی ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﻧﻮک‬
‫ﭼﻮﺑﺶ رﺳﯿﺪ ﺟﺎدوﯾﯽ ﻗﺮﻣﺰ ﺳﺮ ﭼﻮﺑﺶ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬او ھﯿﭻ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﮐﻠﻤﻪ ای را ﺗﮑﺮار ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬او ﺑﻪ راز ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ روح ﮐﻠﻤﺎت ﭘﯽ‬
‫ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬روح ﮐﻠﻤﺎت ﺑﺎ روح ﺧﻮد او ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺧﻮرده ﺑﻮد و او ﺗﻨﮫﺎ ﺑﺎ‬
‫روﺣﺶ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ زﺑﺎن روح ﮐﻠﻤﺎت ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬در واﻗﻊ او‬
‫ﻋﺸﻖ را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم زﺑﺎﻧﮫﺎی دﻧﯿﺎ ﺑﯿﺎن ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻗﺪرت ﻧﮫﻔﺘﻪ در روح‬
‫آن ﮐﻠﻤﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻗﺪرﺗﮫﺎی وﺳﯿﻊ ﺟﺎدوﮔﺮﯾﻪ او و ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺤﮑﻤﺶ‬
‫ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺧﻮرد و ﺟﺎدوﯾﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را ﺑﻮﺟﻮد آورد‪ .‬ﺟﺎدوی ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺮدﺑﺎدی ﺑﻪ دور ﺟﺎدوی وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﯿﭽﯿﺪ و آﻧﺮا ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮد‬
‫او ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ھﻤﻪ ﻣﺒﺎرزﯾﻦ دﺳﺖ از ﻧﺒﺮد ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و در ﺳﮑﻮت‬
‫ﺑﻪ آن ﺻﺤﻨﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﮐﺮد و ﯾﮑﯽ از ﻣﺤﻔﻠﯽ ھﺎ را ﺟﻠﻮی ﺟﺎدو ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺟﺎدو ﺑﺪون‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ آﺳﯿﺒﯽ ﺑﺰﻧﺪ از ﺑﺪن او رد ﺷﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ‬
‫دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪی زد و ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد‪ .‬ﺟﺎدوی ﺟﯿﻤﺰ‬
‫از ﺑﺪن وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﯿﺰ ﻋﺒﻮر ﮐﺮد‪ ،‬او ﻟﺒﺨﻨﺪی زد و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ‬
‫ﺻﺪھﺎ ﺷﺎھﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ھﻤﺰﻣﺎن در ﺳﯿﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺪﻧﺶ از ﻣﻐﺰش ﻓﺮﻣﺎن ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎھﺶ را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ دوﺧﺖ و ﺳﻮراﺧﯽ ﺑﺰرگ را درﺳﺖ روی ﺳﯿﻨﻪ‬
‫اش دﯾﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﺎﻻ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﺑﺪن ﺑﯽ ﺟﺎﻧﺶ ﻧﻘﺶ‬
‫زﻣﯿﻦ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺳﯽ و ﭼﮫﺎر‬
‫اﮔﺮ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﺳﮑﻮت ﻣﺤﻮﻃﻪ ھﺎﮔﻮارﺗﺰ از آن ﺳﻨﮕﯿﻨﺘﺮ ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ھﻨﻮز ﮐﺴﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﻪ ﺑﻮد اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﻪ درﺳﺘﯽ درک‬
‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ھﻤﻪ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺣﯿﺮان ﺑﻪ ﺟﻨﺎزه وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اوﻟﯿﻦ ﻧﻌﺮه ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺑﻮرﮔﯿﻦ ﺑﻮد‪ ،‬او ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻓﺮﯾﺎدی زد و ﺑﺎ‬
‫ﻗﻠﻊ وﻗﻢ ﮐﺮدن ﻣﺮﮔﺨﻮار روﺑﺮوﯾﺶ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯿﻪ ﺑﯽ ﺣﺪ و ﺣﺼﺮش را‬
‫ﻧﺸﺎن داد ‪.‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ھﻤﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺮای ﯾﮏ رﺑﻊ زود ﮔﺬر‬
‫ﻧﺒﺮد ﺣﺘﯽ از ﻗﺒﻞ ھﻢ ﺳﻨﮕﯿﻨﺘﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺪاﻓﻌﯿﻦ ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺮ ﺷﻮر و‬
‫اﻧﺮژی ﺗﺮ از ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﺮد ﺑﺎ ﭘﺎی ﻟﻨﮕﺶ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯿﻪ ﻏﯿﺮ ﻃﺒﯿﻌﯽ و ﻧﺴﺒﺘﺎ وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ای در ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺑﺮادرش رﺳﺎﻧﺪه و ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ھﻢ ﺟﺎدوھﺎی ﺟﺎﻟﺒﯽ را اﺟﺮاء‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﯾﺎن ﻧﺒﺮد ﻧﺸﺪه و از ھﻤﺎن زﻣﺎن ﺟﺸﻦ و‬
‫ﭘﺎﯾﮑﻮﺑﯽ را ﺷﺮوع ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ از ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ ﺑﯿﺮون از‬
‫ﻣﺤﻮﻃﻪ ھﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ آﭘﺎرات ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ھﺎ ﺑﻪ درون‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﻓﺮار ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺴﯿﺎری از آﻧﮫﺎ ﻗﺒﻞ از رﺳﯿﺪن ﺑﻪ‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﯿﺮداﻟﮫﺎ ﺷﮑﺎر ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﮐﻤﯽ دورﺗﺮ‪ ،‬در ﭘﺸﺖ ﺧﻄﯽ‬
‫ﺳﯿﺎه ﮐﻪ ﺑﺮ اﺛﺮ ﺳﻮﺧﺘﻦ ﺑﻮﺗﻪ ھﺎ و ﭼﻤﻨﮫﺎ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد ‪،‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫اﯾﻨﻔﺮﯾﮫﺎ روی زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﺮگ ارﺑﺎﺑﺸﺎن آﻧﮫﺎ دﯾﮕﺮ ھﯿﭻ‬
‫ﭼﯿﺰ ﺟﺰء ﺟﻨﺎزه ھﺎﯾﯽ ﺑﯽ ﺟﺎن ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻣﺮگ وﻟﺪﻣﻮرت دﯾﻮاﻧﻪ‬
‫ﺳﺎزھﺎ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺣﯿﺮت اﻧﮕﯿﺰی ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﻮﺿﻊ داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬زﯾﺮا ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎی اﺳﯿﺮ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮ آﻧﮫﺎ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺰﻧﻨﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻃﻮری ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﭼﻮﺑﺶ را‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ھﻤﺎن ﺟﺎدوﯾﯽ را ﮐﻪ دﻗﺎﯾﻘﯽ ﭘﯿﺶ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد اﺟﺮاء‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪن آن ﺟﺎدو از ﭼﻮﺑﺶ و ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻪ اﻧﺒﻮه دﯾﻮاﻧﻪ‬
‫ﺳﺎزھﺎ ده ھﺎ دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ دﺳﺖ ﺑﺮدار‬
‫ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﺎرھﺎ و ﺑﺎرھﺎ ﺟﺎدو را اﺟﺮاء ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻣﻮﺟﻮدات ﻧﺎﺷﻨﺎس ﻧﯿﺰ‬
‫ﺑﺎ ﮔﻠﻮﻟﻪ ھﺎی ﻧﻮراﻧﯽ او را ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﮐﺎرش ﺗﻤﺎم‬
‫ﺷﺪ اﺛﺮی از دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎزھﺎ ﻧﺒﻮد‪ ،‬اﻣﺎ او دﯾﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﺣﺪود ده‬
‫دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﻗﻠﻌﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺑﺎ ﻓﺮار اﮐﺜﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ‬
‫ﻣﺤﻔﻠﯽ ھﺎ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺳﻨﺎﺗﻮرھﺎ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ھﻢ‬
‫آﮐﺮوﻣﺎﻧﺘﯿﻮﻻھﺎرو ﻋﻘﺐ ﺑﺮاﻧﻨﺪ‪ .‬ﻏﻮﻟﮫﺎ ﺑﺪون درﺳﺖ ﮐﺮدن درﮔﯿﺮﯾﻪ‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻏﻮﻟﮫﺎی ﻣﺼﺪوم دﺳﺖ‬
‫ﺧﻮدﺷﺎن را روی ﮔﺮدن ﻏﻮﻟﮫﺎی ﺳﺎﻟﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﮐﻤﮏ‬
‫آﻧﮫﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬در ﺣﯿﻦ ﺧﺮوج ھﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺘﻌﺠﺐ‬
‫و ﺳﺮﺧﻮرده ﺑﻪ ﻏﻮﻟﮫﺎی ﺳﻨﮕﯽ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﺗﺎ آن زﻣﺎن ﻣﻮﺟﻮدی ﮔﺮدن ﮐﻠﻔﺖ ﺗﺮ از ﺧﻮد ﻧﺪﯾﺪه اﻧﺪ ‪.‬ﻗﻘﻨﻮﺳﮫﺎ‬
‫ﭼﻨﺪﺗﺎ ﭼﻨﺪﺗﺎ ﺑﺎﻻی ﺳﺮ ﻣﺼﺪوﻣﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ و آﻧﮫﺎ را ﻣﺪاوا ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ و اھﻤﯿﺘﯽ ﻧﻤﯽ دادﻧﺪ ﮐﻪ آن ﻓﺮد ﻣﺮﮔﺨﻮار اﺳﺖ ﯾﺎ ﮐﺎرﮔﺎه‬
‫وزارﺗﺨﺎﻧﻪ‪ ،‬ھﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﻌﺪادی از ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ را ﮐﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺑﺴﺘﻪ‬
‫ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ را‪ ،‬ﺑﻌﺪ از درﻣﺎن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﻗﺪرﺗﯽ ﺷﮕﻔﺖ آور‬
‫ﺑﯿﮫﻮش ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬دراﮐﻮ و ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ھﯿﺎھﻮی اﻃﺮاف‬
‫ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﻣﯽ ﺑﻮﺳﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺪﻧﮫﺎی ﺑﯽ ﺟﺎن ﻣﻮدی‪،‬‬
‫اﻟﮑﺲ و ھﻠﻦ ﮔﺮاﻧﺠﺮ را ﮐﻨﺎر ھﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و آرام اﺷﮏ ﻣﯽ‬
‫رﯾﺨﺖ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻧﯿﺮوھﺎی وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﯿﻠﯽ زود ﯾﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮردﻧﺪ ﯾﺎ‬
‫ﻓﺮار ﮐﺮدﻧﺪ ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻌﺪ از ﻣﺤﻮ ﺷﺪن دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎزھﺎ از ﻣﺤﻮﻃﻪ ھﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺗﻨﮫﺎ ﯾﮏ‬
‫ﮐﺎر ﺑﺮای اﻧﺠﺎم دادن داﺷﺖ‪ ،‬او در ﺑﯿﻦ ﻣﺪاﻓﻌﯿﻦ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ھﺮﻣﯿﻮن‬
‫ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺗﺎ ﻧﻤﯽ ﻓﮫﻤﯿﺪ ﮐﻪ او در ﭼﻪ ﺣﺎﻟﯽ اﺳﺖ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ رون ﻣﺼﺪوم را دﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﺧﻮد را ﺑﻪ او رﺳﺎﻧﺪ و ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪:‬ھﺮﻣﯿﻮن ﮐﺠﺎﺳﺖ روﻧﺎﻟﺪ؟‬
‫رون ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﺎﻧﺪاژی ﮐﻪ ﻣﺒﺘﺪﯾﺎﻧﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ور ﻣﯽ رﻓﺖ‬
‫ﭘﺎﺳﺢ داد‪ :‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪ ...‬راﺳﺘﯽ ﮐﺎرت ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﮑﺎن ﭼﻮﺑﺶ ﺑﺎﻧﺪ دﺳﺖ او را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﭼﯿﺰھﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﭘﯿﺶ از ﭘﯿﺘﺮ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫دﺳﺘﺶ را درﻣﺎن ﮐﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ھﺮﻣﯿﻮن رو‬
‫دﯾﺪم ﮐﻪ ﻣﺼﺪوم ﺷﺪه ‪...‬‬
‫_ﻣﺎﻣﺎن ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﺗﻮ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺟﻨﮕﻠﻪ‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻻ‬
‫ﺑﺮدﻧﺶ اوﻧﺠﺎ‪ ...‬ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﺑﺎ ھﻢ ﺑﺮﯾﻢ ‪...‬‬
‫_ﺗﻮ ﺑﻪ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺑﺮس‪ ،‬ﺧﻮدم ﭘﯿﺪاش ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ‪...‬‬
‫اﻣﺎ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮع ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬در ﺑﯿﻦ راه ﺧﯿﻠﯽ ھﺎ ﺟﻠﻮی او را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ‬
‫او ﺗﺒﺮﯾﮏ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ و او ﺗﻨﮫﺎ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ و ﻟﺒﺨﻨﺪی زورﮐﯽ ﺳﺮ ﺗﮑﺎن‬
‫ﻣﯽ داد‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻮاﻧﺴﺖ از دروازه ھﺎ ﻋﺒﻮر ﮐﻨﺪ و وارد‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﺷﻮد ھﯿﭻ اﺛﺮی از ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﯾﺎ ﮐﺴﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ھﺮ‬
‫ﭼﻨﺪ ﺷﯿﺸﻪ ھﺎی ﺧﺎﻟﯿﻪ ﻣﻌﺠﻮﻧﮫﺎی ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی و ﺗﮑﻪ ھﺎی‬
‫ﻟﺒﺎس ھﺮﻣﯿﻮن ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﮐﻪ ﻗﺒﻼ در آﻧﺠﺎ ﺑﻮده اﻧﺪ ‪.‬‬
‫***‬
‫_ﺧﺎﻧﻢ ھﺎ و آﻗﺎﯾﺎن‪ ...‬ﻗﮫﺮﻣﺎن ﺑﯽ ﭼﻮن وﭼﺮای دﻧﯿﺎی ﺟﺎدوﯾﯽ‪،‬‬
‫اﺳﺘﺎد درس دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوی ﺳﯿﺎه ھﺎﮔﻮارﺗﺰ و ﻣﺒﺘﮑﺮ و اﺑﺪاع‬
‫ﮐﻨﻨﺪه ﺟﺎدوی ﻋﺸﻖ‪ ،‬آﻗﺎی ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺎرﮔﺮﯾﻦ ‪...‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮدی ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺗﺮﯾﺒﻮن ﺑﻮد ﻧﺎم او را ﺻﺪا ﮐﺮد و ﻓﺮﯾﺎد ﺗﺸﻮﯾﻖ و‬
‫ﺷﺎدی ﺑﻪ ھﻮا رﻓﺖ‪ ،‬اﻣﺎ او ﺗﻨﮫﺎ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻧﮫﺎی ﺷﺪﯾﺪ آﻗﺎی وﯾﺰﻟﯽ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ‪ .‬زﯾﺎد ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﺮد‪ ،‬ﭼﯿﺰھﺎﯾﯽ را ﮐﻪ از ﻗﺒﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻪ ﭼﮫﺎر ﺳﻮال ﭘﺎﺳﺨﮫﺎﯾﯽ ﮐﻮﺗﺎه داد‪ ،‬و‬
‫در ﻣﯿﺎن آه و ﻧﺎﻟﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎرھﺎ از ﺳﺎﻟﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪ ‪.‬‬
‫ﺳﻪ ﻣﺎه از ﻧﺒﺮد ھﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ اﻣﺎ او ھﻤﭽﻨﺎن در ﻣﺮﮐﺰ ﺗﻮﺟﻪ‬
‫ھﺎ ﺑﻮد‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﮐﺎﻣﻼ ﺟﺪی ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺎﻟﮫﺎ رﻓﺘﺎر‬
‫ﻣﺮدم را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ از ﺟﯿﻤﺰ ﺧﻮاھﺶ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬
‫ﯾﮑﯽ از آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻮادﮔﺎن ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬران ھﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺎزﮔﺮدد و‬
‫ﮐﺮﺳﯿﻪ درس دﻓﺎع را اﺷﻐﺎل ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ در آﯾﻨﺪه ﺟﺎی ﭘﺮﻓﺴﻮر وﮐﺘﻮر‬
‫را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺪﯾﺮ ﺑﮕﯿﺮد و ﺟﯿﻤﺰ ﻗﺒﻮل ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺟﯿﻤﺰ‬
‫ﺣﺎل و روز ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ او را ﺑﻪ اﯾﻦ روز اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻧﻪ ﺧﺴﺘﮕﯿﻪ ﻧﺒﺮد ھﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد ﻧﻪ ﻣﺰاﺣﻤﺘﮫﺎی ﻣﺮدم‪ ،‬ﭼﯿﺰی ﮐﻪ او‬
‫را ﻣﯽ آزرد و ﺑﻪ ﻗﻠﺒﺶ زﺧﻢ ﻣﯽ زد اﯾﻦ واﻗﻌﯿﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ او ھﻨﻮز‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﺛﺮی از ھﺮﻣﯿﻮن ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ .‬وﻟﯽ ﺟﯿﻤﺰ ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ را‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﮫﻢ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﭼﻘﺪر ﺑﺮ روی اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع‬
‫ﭘﺎﻓﺸﺎری ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻧﻤﯽ داﻧﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ او از ﺟﺎی ھﺮﻣﯿﻮن ﺑﺎ اﻃﻼع اﺳﺖ و ﺟﯿﻤﺰ ﺟﻮاﺑﺶ را آن روز‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﺎرج از ﻣﺤﻮﻃﻪ ھﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺿﺎھﺮ ﺷﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﭼﻮﺑﺶ ﺗﮑﺎﻧﯽ داد‪ ،‬ﻗﻘﻨﻮﺳﯽ ﻧﻘﺮه ای از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﮐﻠﺒﻪ ھﺎﮔﺮﯾﺪ رﻓﺖ‪ .‬دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﻌﺪ وارد ھﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ھﺎﮔﺮﯾﺪ از او ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ؟‬
‫ﺟﯿﻤﺰ در ﺟﻮاب او ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد و ھﺎﮔﺮﯾﺪ ﮐﻪ او را ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﮕﺮان ھﺮﻣﯿﻮن ﻧﺒﺎش‪ ،‬ﺑﻪ زودی ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﺷﻪ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﮫﺎﻧﯽ اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﺑﯽ اﺣﺴﺎس ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﮫﺘﺮه دروازرو ﺑﺒﻨﺪی ھﺎﮔﺮﯾﺪ‪ ،‬ﻗﻮاﻧﯿﻦ رو از ﯾﺎد ﺑﺮدی؟‬
‫ھﺎﮔﺮﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ دﯾﺪن دروازه ﻃﺎق ﺑﺎز ھﻮل ﮐﺮده ﺑﻮد ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬وای‪،‬‬
‫اﻻن ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ از دﺳﺖ ھﺎﮔﺮﯾﺪ ﺧﻼص ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ دور ﺷﺪن او ﭼﻮﺑﺶ‬
‫را ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ زود ﺧﻮد را ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه رﺳﺎﻧﺪ و‬
‫ﺑﻪ آراﻣﯽ وارد آن ﮔﺮدﯾﺪ‪ .‬دو داﻧﺶ آﻣﻮز ھﺎﻓﻠﭙﺎﻓﯽ ﺑﺮ روی ﺗﺨﺘﮫﺎی‬
‫درﻣﺎﻧﮕﺎه ھﺎﮔﻮارﺗﺰ دراز ﮐﺸﯿﺪه و اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﺑﺘﺪا آﻧﮫﺎ را‬
‫ﺑﯿﮫﻮش ﮐﺮد ﺳﭙﺲ ﺧﻮد را ﻣﺮﺋﯽ ﻧﻤﻮد‪ ،‬ﺑﺪون اﺟﺎزه در اﺗﺎق ﻣﺎدام‬
‫ﭘﺎﻣﻔﺮی را ﺑﺎز ﮐﺮد و او ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل درﺳﺖ ﮐﺮدن ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ ﺑﻮد ﺑﺎ‬
‫وﺣﺸﺖ از ﺟﺎ ﺟﺴﺖ‪.‬ﭼﮫﺮه اش را در ھﻢ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﺧﺸﻦ‬
‫ﮔﻔﺖ ‪:‬ﺧﻮب ﮔﻮﺷﺎﺗﺮو ﺑﺎز ﮐﻦ ﭘﺎﻣﻔﺮی‪ ،‬دﯾﮕﻪ ﺟﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﻟﺒﻢ‬
‫رﺳﯿﺪه‪...‬ﯾﺎ ھﻤﯿﻦ اﻣﺮوز ﺧﻮدت ﻣﯽ ﮔﯽ ھﺮﻣﯿﻮن ﮐﺠﺎﺳﺖ ﯾﺎ‬
‫ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﻢ ﺧﻮدم ﺟﻮاب رو ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ ‪...‬‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﺑﺎ دﯾﺪن ﭼﮫﺮه در ھﻢ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ روﺷﻨﯽ ﻟﺮزﯾﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﯽ ﺧﻮای ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﯽ ﺟﯿﻤﺰ؟ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮای ﺷﮑﻨﺠﻢ‬
‫ﮐﻨﯽ؟‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام‪،‬‬
‫اﻣﺎ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ راھﮫﺎی زﯾﺎدی ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻃﻼﻋﺎت ھﺴﺖ و‬
‫ﺑﺎور ﮐﻦ ﻣﻦ ھﻤﻪ اﯾﻦ راھﮫﺎ رو ﺑﻠﺪم ‪...‬‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﻧﻔﺴﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل راه ﻓﺮار ﺑﻪ اﻃﺮاف‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮد وﻗﺘﯽ دﯾﺪ ﭼﺎره ای ﻧﺪارد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ‬
‫ﻣﺠﺒﻮرم ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﯽ ﮔﻢ‪ ...‬اﻣﺎ اﮔﺮ ﺑﻔﮫﻤﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﻤﺎرم رو اذﯾﺖ‬
‫ﮐﺮدی ﺣﻘﺘﺮو ﻣﯽ ﮔﺬارم ﮐﻒ دﺳﺘﺖ و اھﻤﯿﺖ ﻧﻤﯽ دم ﮐﻪ ﭼﻘﺪر‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪی ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺷﺎدی ﻟﺒﺨﻨﺪی زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﻪ ﻣﺎدام ‪...‬‬
‫***‬
‫ﺳﺎرا ﮔﺮاﻧﺠﺮ روزﻧﺎﻣﻪ ﭘﯿﺎم اﻣﺮوز را ورق ﻣﯽ زد و آﺧﺮﯾﻦ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ روزﻧﺎﻣﻪ را ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬در ﻋﮑﺴﮫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻣﺠﻼت از او‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﭼﺎپ ﻣﯽ ﺷﺪ ﭼﮫﺮه او ﺑﺪون ﺷﮏ ﺑﺴﯿﺎر ﺷﺎد و ﭘﺮ اﻧﺮژی ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ‬
‫او ﺟﯿﻤﺰ را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ ،‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ او در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ در ﺑﻪ‬
‫در دﻧﺒﺎل آﻧﮫﺎ ﻣﯽ ﮔﺮدد و ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﻧﯿﺰ اﻓﮑﺎر او را ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﺻﺪای ﺗﺮﻗﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪی او را از اﻓﮑﺎرش ﺧﺎرج ﮐﺮد‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ او‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﭼﮫﺮه ای در ھﻢ ﮐﺸﯿﺪه اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ از ﺟﺎ‬
‫ﺟﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﻄﻮر ﻣﺎر و ﭘﯿﺪا ﮐﺮدی؟‬
‫_ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ھﻤﯿﺸﻪ راھﯽ ھﺴﺖ ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﺧﺘﺮ ﮐﻢ ﺳﻦ و ﺳﺎل رﻓﺖ و او را در آﻏﻮش‬
‫ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﺳﺎرا در ﺣﺎﻟﯽ اﺷﮏ از ﮔﻮﻧﻪ ھﺎﯾﺶ ﺟﺎری ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﭘﺪر و ﻣﺎدرﻣﻮن ﻣﺮدن‪ ،‬ھﺮﻣﯿﻮن ﺷﺪﯾﺪا اﻓﺴﺮدﺳﺖ و ﻣﻦ ﻧﻤﯽ‬
‫دوﻧﻢ ﭼﯿﮑﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﻢ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ او را ﻧﻮازش ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﯽ‬
‫ﻣﻦ ﺗﻮ و ھﺮﻣﯿﻮن رو ﭼﻘﺪر دوﺳﺖ دارم‪...‬ﭼﺮا ﻧﮕﺬاﺷﺘﯿﺪ ﮐﻨﺎرﺗﻮن‬
‫ﺑﺎﺷﻢ؟‬
‫ﺳﺎرا از او ﺟﺪا ﺷﺪ و اﺷﮑﮫﺎﯾﺶ را ﭘﺎک ﮐﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ ھﺮﻣﯿﻮن‪ ،‬اون در وﺿﻌﯿﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ روﺑﺮو‬
‫ﺑﺸﻪ ‪...‬‬
‫_ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﯿﻪ؟ اون ﻧﺎﻣﺰدﻣﻪ‪ ،‬اﮔﺮ ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﻢ ﮐﻤﮑﺶ ﮐﻨﻢ ﮐﯽ ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﻪ؟‬
‫ﺳﺎرا ﺧﯿﻠﯽ آرام و اﺑﮫﺎم آﻣﯿﺰ ﮔﻔﺖ‪ :‬اون ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮدت از ﺗﻮ دوری‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ‪...‬‬
‫_ﻣﻦ ﻣﻨﻈﻮرت رو ﻧﻤﯽ ﻓﮫﻤﻢ‪ ،‬و ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ھﻢ ﮐﻪ ﺑﻔﮫﻤﻢ‪ ...‬ﻣﻦ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ھﺮﻣﯿﻮن رو ﺑﺒﯿﻨﻢ ‪...‬‬
‫_اون ﻃﺎﻗﺘﺶ رو ﻧﺪاره ‪...‬‬
‫_ﺧﻮاھﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺳﺎرا ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ از او ﺧﻮاھﺶ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺎرا ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد‬
‫وﮔﻔﺖ‪ :‬ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ‪ ،‬اوﻟﯿﻦ در ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﭘﻠﻪ ھﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و ﺧﻮد را ﺑﻪ در رﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻧﻔﺴﯽ‬
‫ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪ و ﭼﻨﺪ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﻪ در زد‪.‬ھﺮﻣﯿﻮن از درون اﺗﺎق ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاﯾﯽ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬ﺑﯿﺎ ﺗﻮ ‪...‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﺟﯿﻤﺰ وارد ﺷﺪ او ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ و رو ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮه ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ آراﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮای آﺑﺠﯽ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ؟‬
‫_ﻣﻦ ﺳﺎرا ﻧﯿﺴﺘﻢ ‪...‬‬
‫ھﺮﻣﯿﻮن ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪای ﺟﯿﻤﺰ از ﺟﺎ ﺟﺴﺖ و ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪،‬‬
‫ﺻﻮرت ھﺮ دوی آﻧﮫﺎ ﺑﺮای ﻟﺤﻈﻪ ای ﭘﺮ از ﺷﮕﻔﺘﯽ ﺷﺪ‪ .‬ھﺮﻣﯿﻮن‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ آﭘﺎرات ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﺟﺎدوی ﺿﺪ آﭘﺎرات را ﻓﻌﺎل ﮐﺮد‪.‬او ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد آﭘﺎرات ﮐﻨﺪ زﯾﺮ‬
‫ﮔﺮﯾﻪ زد و ﺧﻮد را روی ﺗﺨﺘﺶ رھﺎ ﻧﻤﻮد‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﺑﺎﻟﺸﺶ‬
‫ﭼﺴﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ ‪.‬در ھﻤﺎن ﺣﺎل ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﻪ‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮی ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺗﻮ رو ﺑﺒﯿﻨﻢ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﺟﺪی ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬ﺗﻮ ﺣﻖ ﻧﺪاری اﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻤﺮو از‬
‫ﻃﺮف ﺟﻔﺘﻤﻮن ﺑﮕﯿﺮی‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﺎﻣﺰدﺗﻢ و دوﺳﺖ دارم در ﮐﻨﺎرت‬
‫ﺑﺎﺷﻢ ‪...‬‬
‫ھﺮﻣﯿﻮن دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ،‬زﺧﻤﯽ در ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﻟﺒﺶ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎ زﯾﺮ ﮔﻮﺷﺶ اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻃﻮری ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﮔﻮﯾﯽ دھﺎﻧﺶ ﺗﺎ زﯾﺮ ﮔﻮﺷﺶ اداﻣﻪ دارد‪ ،‬زﺧﻤﯽ دﯾﮕﺮ از زﯾﺮ‬
‫ﻣﻮھﺎﯾﺶ ﺗﺎ روی ﮔﻮﻧﻪ اش ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد و از ﭼﺸﻢ ﭼﭙﺶ‬
‫ﻋﺒﻮر ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد آن ﭼﺸﻤﺶ ﮐﻤﯽ ﺟﻤﻌﺘﺮ از‬
‫ﭼﺸﻢ راﺳﺘﺶ ﺷﻮد‪ ،‬ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺑﯿﻨﯽ اش ﻗﻠﻮه ﮐﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد و‬
‫زﺧﻤﮫﺎی رﯾﺰ ﺑﺴﯿﺎری در ﺟﺎھﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻮد ‪.‬دﯾﮕﺮ اﺛﺮی از‬
‫زﯾﺒﺎﯾﯽ در او ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﺎﻟﻌﮑﺲ‪ ،‬زﺷﺖ و ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ‪.‬او ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ‪ ،‬اﯾﻦ زﺧﻤﮫﺎ ﺗﻮ‬
‫ﮐﻞ ﺑﺪﻧﻢ ھﺴﺖ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻨﮫﺎ ﺻﻮرﺗﻢ زﺷﺖ ﺷﺪه‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺑﺪﻧﻤﻢ دﯾﮕﻪ‬
‫ھﯿﭻ ﻇﺮاﻓﺖ و زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻧﺪاره ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ اﺷﮑﮫﺎ ﺑﺎ ﺷﺪت ﺑﯿﺸﺘﺮی از روی ﮔﻮﻧﻪ اش ﺟﺎری ﺷﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام وﻗﺘﯽ از ﺗﻮ ﺟﺪا ﺑﺸﻢ ﮐﻪ داری ﯾﮏ دﺧﺘﺮ‬
‫دﯾﮕﺮو ﻣﯽ ﺑﻮﺳﯽ‪ ،‬و اﯾﻦ ﺣﻖ ﺗﻮ ھﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯽ‪...‬ﺗﻮ‬
‫ﯾﮏ ﺟﻮون ﮐﺎﻣﻞ و ﺧﻮش ﻗﯿﺎﻓﻪ ای‪ ،‬ﺑﺎھﻮش‪ ،‬ﻣﮫﺮﺑﻮن و ﺑﺴﯿﺎر‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ﮐﺎﻣﻞ و ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﺴﯿﻦ ازدواج ﮐﻨﯽ ‪...‬‬
‫_ھﻤﺶ ﻣﺰﺧﺮﻓﻪ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﻧﯿﺰ اﺷﮑﮫﺎﯾﺶ ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در ھﻤﺎن ﺣﺎل ﮔﻔﺖ‪ :‬از ﺗﻮ‬
‫اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ رو ھﻤﭽﯿﻦ آدﻣﯽ ﻓﺮض ﮐﻨﯽ‪،‬ﻣﻦ ﺗﻮ رو‬
‫اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدم ﭼﻮن ﺗﻮ ﺑﮫﺘﺮﯾﻦ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ رو داﺷﺘﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺣﺘﯽ ﺗﻮ داﺳﺘﺎﻧﮫﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ‪...‬ھﺮﻣﯿﻮن‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اوﻧﮑﻪ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﺻﻮرت زﯾﺒﺎی ﺗﻮ ﺑﺸﻢ ‪،‬ﻋﺎﺷﻖ ﺳﯿﺮت زﯾﺒﺎﺗﺮ و ﻓﻮﻗﻌﻮﻻدت‬
‫ﺷﺪم‪ ،‬و ﺳﯿﺮت ﺗﻮ ھﻨﻮز ﻋﻮض ﻧﺸﺪه ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ اﺷﮑﮫﺎﯾﺶ را ﭘﺲ زد و ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﻣﻦ ﮐﻨﺎر ھﯿﭻ‬
‫دﺧﺘﺮ دﯾﮕﻪ ای ﺑﻪ آراﻣﺶ ﻧﻤﯽ رﺳﻢ ھﺮﻣﯿﻮن‪ ،‬ﺗﻮ ﺗﻨﮫﺎ ﮐﺴﯽ‬
‫ھﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻣﻦ رو ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻨﯽ ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺧﯿﻠﯽ آرام ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او رﻓﺖ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را ﻧﻮازش ﮐﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺎھﺎت ازدواج ﮐﻨﻢ ھﺮﻣﯿﻮن‪ ،‬ﺧﻮاھﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﯾﻦ‬
‫ﺷﺎﻧﺲ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪه ‪...‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ھﺮﻣﯿﻮن ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺧﯿﺲ ﻧﺎﺑﺎوراﻧﻪ و ﺗﺸﮑﺮ آﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺧﯿﻠﯽ آرام ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻮﺳﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﺎرا در ﭘﺸﺖ‬
‫اﺗﺎق در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد‪ ،‬اﺷﮑﮫﺎﯾﺶ را ﭘﺎک ﮐﺮد ‪.‬‬
‫ﻓﺼﻞ ﺳﯽ و ﭘﻨﺞ‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در ﮐﻮﭼﻪ ﻧﺎﮐﺘﺮﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود‬
‫ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﯿﻦ و ﺑﻮﮐﺲ ﻋﻼوه ﺑﺮ روﻧﺎن ﺑﻮرﮔﯿﻦ دو ﭼﮫﺮه آﺷﻨﺎ‬
‫دﯾﮕﺮ را ﻧﯿﺰ دﯾﺪ ‪.‬ﻓﺮد و ﺟﺮج وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻪ دوﺑﺎره ﻣﻐﺎزه ﺷﻮﺧﯽ ﺧﻮد را‬
‫ﺑﺎز ﮐﺮده و از ﻃﺮﯾﻖ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ روﻧﺎن ﺑﻮرﮔﯿﻦ آﺷﻨﺎ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬او‬
‫ﺧﯿﻠﯽ از وﺳﺎﯾﻠﯽ را ﮐﻪ ﺗﮫﯿﻪ اش ﺑﺮای آن دو ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﺑﺮاﯾﺸﺎن‬
‫ﻓﺮاھﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺗﺠﺎرت ﺧﻮﺑﯽ راه اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺑﻪ ﺻﺪا در‬
‫آﻣﺪن زﻧﮓ ﺑﺎﻻی در آﻧﮫﺎ ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﮫﺎﯾﯽ ﻗﺮﻣﺰ از ﺧﻨﺪه و ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ‬
‫ﺧﯿﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف در ﭼﺮﺧﯿﺪﻧﺪ‪،‬و ﺑﺎ دﯾﺪن ﺟﯿﻤﺰ ﺟﯿﻐﯽ از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ‬
‫زدﻧﺪ‪.‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ :‬اوﻣﺪه ﺑﻮدم ﺧﺒﺮ ﺟﺸﻦ ﻋﺮوﺳﯿﻤﺮو ﺑﮫﺖ‬
‫ﺑﺪم روﻧﺎن‪ ،‬اﻣﺎ ﺿﺎھﺮا ﻗﺒﻼ ﺷﻨﯿﺪی ‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﯿﻦ ﺳﺮی ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬آره ﺷﻨﯿﺪم‪ ،‬راﺳﺘﺶ از ﯾﮏ ﻣﺎه‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻧﺒﺮد ھﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺣﺎل و روز ﺧﻮﺷﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪...‬دﻟﻢ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻢ ﭼﻮن ﺗﻮ ﺧﻮدت ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪن دوﺷﯿﺰه‬
‫ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮدی ‪ ،‬اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺷﻨﯿﺪم ﺟﯿﻤﺰ ﻣﺎرﮔﺮﯾﻦ ﻗﺮاره‬
‫ازدواج ﮐﻨﻪ ھﻤﻪ ﻧﺎراﺣﺘﯿﮫﺎﻣﺮو ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدم ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ اﺧﻤﯽ ﮐﺮد و ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﻣﮕﻪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮات اﻓﺘﺎده؟‬
‫ﺑﻮرﮔﯿﻦ ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﻮ ﻣﺪﺗﯽ ﺗﻮ اﯾﻦ‬
‫ﻣﻐﺎزه ﮐﺎر ﮐﺮدی‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ﯾﮑﻢ ﺧﻠﻮت ﺷﺪه؟‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﺪای ﻣﻦ‪،‬وﻟﯽ ﮐﯽ‬
‫ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ از ﺟﺎدوھﺎی ﺗﻮ ﻋﺒﻮر ﮐﻨﻪ؟‬
‫_ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪ ،‬اﻣﺎ ھﺮ ﮐﯽ ﺑﻮده ﺧﯿﻠﯽ در ﺟﺎدوﮔﺮی ﻣﮫﺎرت‬
‫داﺷﺘﻪ‪ ...‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺧﺪارو ﺷﮑﺮ ﮐﻪ اوﻧﻘﺪر ﻗﻮی ﻧﺒﻮده ﮐﻪ وارد‬
‫اﺗﺎق ﻣﺨﻔﯿﻪ ﻣﻐﺎزه ﺑﺸﻪ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺳﺮی ﺑﻪ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮدﺗﺮو ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﮑﻦ‪ ،‬اول‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﯾﮏ ﭘﺎت ﻟﺒﻪ ﮔﻮره و ﺑﻪ ﭘﻮل ﻧﯿﺎز ﻧﺪاری‪ ،‬دوﻣﺎ اوﻧﻘﺪر ﺗﻮ‬
‫ﺳﻮراخ ﺳﻤﺒﻪ ھﺎت ﭘﻮل ﻗﺎﯾﻢ ﮐﺮدی ﮐﻪ ﺗﺎ ﯾﮏ ﻗﺮن ﺑﺮات ﮐﺎﻓﯿﻪ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و ﺑﺎ ﻟﻮدﮔﯽ ﺟﯿﺒﮫﺎی ﺧﺎﻟﯿﺶ را ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺎزه ھﻤﺶ ﺟﯿﺒﮫﺎی ﻣﺎرو ھﻢ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﯿﻦ اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎره اش را ھﺸﺪار آﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﮫﺎ ﺗﮑﺎن داد‬
‫و ﮔﻔﺖ‪ :‬آی آی ‪ ،‬ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ اﺻﻼ ﺣﻮﺻﻠﻪ‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﺷﻮﺧﯽ ﻧﺪارم ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪش ﺧﺸﮑﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺎزه ﻣﺎﺟﺮا ﺑﻪ ھﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺧﺘﻢ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺷﻪ‪ ،‬ﻣﻦ رﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺎراﮐﺘﻮس ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ اﻣﺎ ھﯿﭻ اﺛﺮی از‬
‫اون ﻧﺒﻮد‪...‬ﺟﺴﺪ ﺟﻦ ﺧﻮﻧﮕﯿﺸﺮو ﺑﻪ ھﻤﺮاه وﯾﻠﭽﺮ ﭘﺮﻧﺪش ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‬
‫ﮐﻪ روی زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ...‬ﺗﻤﺎم وﺳﺎﯾﻞ ﺧﻮﻧﺶ رو ﺑﺮده ﺑﻮدن ‪...‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف او ﺟﯿﻤﺰ ﻧﯿﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪش را ﺧﻮرد‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ‬
‫ﮐﻪ روﻧﺎن ﺑﻮرﮔﯿﻦ و ﮐﺎراﮐﺘﻮس ﺑﻮرﮐﺲ دوﺳﺘﺎن ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮده اﻧﺪ‪ ،‬و‬
‫دوران ﺧﻮﺷﯽ را ﺑﺎ ھﻢ ﺳﭙﺮی ﮐﺮده اﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻣﺤﺰون رو ﺑﻪ‬
‫ﺑﻮرﮔﯿﻦ ﮔﻔﺖ‪ :‬واﻗﻌﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ ،‬ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ھﻤﭽﯿﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ‬
‫اﻓﺘﺎده ‪...‬‬
‫ﺑﻮرﮔﯿﻦ ﺑﻪ ﭼﮫﺮه در ھﻢ ﺟﯿﻤﺰ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺒﺎش‬
‫ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﻣﺜﻼ ﻗﺮاره دو روز دﯾﮕﻪ داﻣﺎد ﺑﺸﯽ ‪...‬‬
‫***‬
‫روز ﻋﺮوﺳﯽ ﺧﯿﻠﯽ زود ﻓﺮا رﺳﯿﺪ‪ ،‬ھﻮا آﻓﺘﺎﺑﯽ و دل اﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮد و‬
‫ﺻﺪای ﭘﺮﻧﺪه ھﺎ ﻓﻀﺎ را زﯾﻨﺖ ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬اﻧﻮار ﻃﻼﯾﯽ ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﺑﺎ‬
‫ﻣﮫﺮﺑﺎﻧﯽ زﻣﯿﻦ را ﻧﻮازش ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﭽﻪ ھﺎ از ﺳﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﺳﻮی‬
‫دﯾﮕﺮ ﻣﯽ دوﯾﺪﻧﺪ‪ .‬دھﮑﺪه ھﺎﮔﺰﻣﯿﺪ آﻧﺮوز ﻏﺮق در ﺷﺎدی ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻓﻀﺎی ﺧﺎﻟﯽ و ﺑﺰرگ وﺳﻂ ده را ﺑﺮای ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺗﺎرﯾﺦ‬
‫دھﮑﺪه‪ ،‬ﺑﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ درﺳﺖ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬زﯾﺮا آﻧﺮوز‪ ،‬روز ازدواج‬
‫ﻗﮫﺮﻣﺎن دﻧﯿﺎی ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﻮد‪ .‬وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﺎ اﺻﺮار ﻓﺮاوان ھﺰﯾﻨﻪ‬
‫ﻋﺮوﺳﯽ را ﺗﻘﺒﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺟﻦ ھﺎی ﺧﺎﻧﮕﯽ ھﺎﮔﻮارﺗﺰ در ﺗﮫﯿﻪ‬
‫ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ھﺎ و ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ھﺎ ﺳﻨﮓ ﺗﻤﺎم ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ دﺳﺖ ھﺮﻣﯿﻮن ﻧﮕﺮان را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ او ﭼﺸﻤﮏ زد‪ ،‬او‬
‫ﺷﺪﯾﺪا ﻧﮕﺮان ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻣﺮدم ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ آن دو دﺳﺖ در‬
‫دﺳﺖ ھﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﺎﯾﮕﺎه ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ ﻟﺤﻈﻪ ای ﺳﮑﻮت ھﻤﻪ‬
‫ﺟﺎ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻌﺪ ﺻﺪای ﭘﭻ ﭘﭻ ﺣﻀﺎر ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﺪای ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﻧﺎﮔﮫﺎﻧﯿﻪ دﺳﺘﻪ زﻧﺒﻮرھﺎ اوج ﮔﺮﻓﺖ ‪.‬دﺧﺘﺮھﺎ ﺑﺎ ﻧﻔﺮت ﺑﻪ دﺧﺘﺮی ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ دﺳﺖ ﻣﺤﺒﻮﺑﺘﺮﯾﻦ ﭘﺴﺮ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ او از ﻣﻌﺠﻮن ﻋﺸﻖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬از ﻃﺮف‬
‫دﯾﮕﺮ ﭘﺴﺮھﺎ ﺑﺎ دھﺎﻧﯽ ﺑﺎز و ﺷﮕﻔﺘﯽ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬زﯾﺮا ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ اﮔﺮ اراده ﮐﻨﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ دل ھﺮ‬
‫دﺧﺘﺮی را ﺑﻪ دﺳﺖ آورد‪ .‬ھﺮﻣﯿﻮن ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻠﮫﺎ ﮐﺎﻣﻼ‬
‫ﺳﺮاﻓﮑﻨﺪه و ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ و اﯾﻦ از ﻧﻈﺮ ﺟﯿﻤﺰ دور‬
‫ﻧﻤﺎﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از دﺧﺘﺮھﺎ در ردﯾﻒ ﺟﻠﻮ ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮی‬
‫آزار دھﻨﺪه ﺑﻪ ھﺮﻣﯿﻮن ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ و اﯾﻦ ﺑﺮای ﺟﯿﻤﺰ ﻗﺎﺑﻞ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﺑﺨﺸﺶ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻃﻮری ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﻮد دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫ﺟﯿﺒﺶ ﺑﺮد و ﻟﺤﻈﻪ ای ﺑﻌﺪ ﻣﯿﺰ ﻣﻘﺎﺑﻞ دﺧﺘﺮھﺎ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪ .‬آﻧﮫﺎ در‬
‫ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺸﺎن را ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ‪ ،‬ﺧﺎﻣﻪ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ و ﺗﺮاﺷﻪ ھﺎی‬
‫ﭼﻮب ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوری ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ‬
‫اﺗﻔﺎق ھﻤﻪ ﻧﻈﺮھﺎ از ﺟﯿﻤﺰ و ھﺮﻣﯿﻮن ﺑﻪ آﻧﮫﺎ ﺟﻠﺐ ﺷﺪه و ﺻﺪای‬
‫ﺧﻨﺪه ھﻤﻪ ﺟﺎ را ﭘﺮ ﮐﺮد‪ .‬ھﺮﻣﯿﻮن ﺑﺎ ﺷﮕﻔﺘﯽ از دﺧﺘﺮھﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ آﭘﺎرات ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ رو ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ﺗﺎ ﭼﯿﺰی را از ﺟﯿﻤﺰ ﺑﭙﺮﺳﺪ‪،‬‬
‫اﻣﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﺟﻮاﺑﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﮕﺎه رﺳﯿﺪﻧﺪ ھﻤﻪ ﺳﮑﻮت ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬رون دﺳﺖ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ را‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺟﺎﯾﮕﺎه ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬ﺟﯿﻨﯽ و دراﮐﻮ درﺳﺖ‬
‫ﮐﻨﺎر آﻧﮫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺟﯿﻨﯽ ﺷﮑﻢ ﺑﺮاﻣﺪه اش را ﻧﻮازش ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ھﺎﮔﺮﯾﺪ در ﮐﻨﺎر زﻧﯽ ھﻢ ﻗﺪ و ﻗﻮاره ﺧﻮد ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺟﺎی‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺟﯿﻤﺰ و ھﺮﻣﯿﻮن ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺪام ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫وﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد‪ ،‬زﯾﺮا ﺳﺎﻋﺎﺗﯽ ﭘﯿﺶ ﺑﺮای ازدواج‪،‬ﺑﺎ او ﺑﻪ ﺗﻮاﻓﻖ‬
‫رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ‪.‬ﺳﺎرا ﺳﺎﻗﺪوش ھﺮﻣﯿﻮن و داﺑﯽ ﺳﺎﻗﺪوش ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺴﯿﺎری ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﻗﺼﺪ ﺷﻮﺧﯽ داﺷﺘﻪ اﻣﺎ رون‬
‫ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﻤﮏ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ھﺮﻣﯿﻮن ﺑﺮای اﺣﻘﺎق ﺣﻘﻮق‬
‫ﺟﻨﮫﺎی ﺧﺎﻧﮕﯽ و ﻧﻮﻋﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻤﺎدﯾﻦ اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺟﺎدوﮔﺮی ﮐﻪ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺪرھﺎی روﺣﺎﻧﯽ ﻟﺒﺎس ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮد آﻧﮫﺎ را زن و ﺷﻮھﺮ اﻋﻼم‬
‫ﮐﺮد و اﺟﺎزه ﺑﻮﺳﯿﺪن ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﺑﻪ آﻧﮫﺎ داد‪ ،‬ﺳﮑﻮﺗﯽ ﻣﺮﮔﺒﺎر ھﻤﻪ‬
‫ﺟﺎ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﻮﺳﻪ آﻧﮫﺎ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﻪ اﻧﻔﺠﺎری از ﻓﺮﯾﺎد و‬
‫ﺳﻮت ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﺑﯿﻦ ﺻﺪای ﻧﻌﺮه ﮔﺮاپ ﺑﺮادر ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ‬
‫ھﺎﮔﺮﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ دﯾﺪن آن ﺷﻮر و ﺣﺮارت ﺑﻪ وﺟﺪ آﻣﺪه ﺑﻮد از ھﻤﻪ‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ھﻨﻮز ﺑﻮﺳﻪ آﻧﮫﺎ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﻌﻠﻪ ای‬
‫درﺧﺸﯿﺪ و ﭘﺮﻧﺪه ای ﻃﻼﯾﯽ رﻧﮓ ﺑﺮ روی ﺷﺎﻧﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺿﺎھﺮ ﺷﺪ‪،‬‬
‫ﭘﺮﻧﺪه ای ﮐﻪ ﻣﻈﮫﺮ ﻋﺸﻖ ﺑﻮد ‪.‬‬
‫***‬
‫_اﯾﻦ ﻋﺎﻟﯿﻪ ﺟﯿﻤﺰ ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻦ را ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ و وﻗﺘﯽ ﺻﻮرت ﺣﯿﺮان ﺟﯿﻤﺰ را‬
‫دﯾﺪ اداﻣﻪ داد‪ :‬ﺗﺎ اﻻن ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮدی ﺑﺮای وﻟﺪﻣﻮرت ﮐﻪ روﺣﯽ ﮐﺎﻣﻞ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﻪ؟‬
‫ﺟﯿﻤﺰ اﺧﻤﯽ ﮐﺮد و ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﺮا‪ ،‬اون ﺑﻪ ﺟﮫﻨﻢ ﻣﯽ ره‬
‫دﯾﮕﻪ ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﻟﺒﺨﻨﺪی زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ اﯾﻨﻄﻮر ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ اون ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺟﮫﻨﻢ ھﻢ راه ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ‪...‬اون اﺣﺘﻤﺎﻻ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ھﯿﭽﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﯽ ره‪ ،‬ﺧﻼء ‪ ،‬دﻧﯿﺎی ﻧﯿﺴﺘﯽ ﯾﺎ ھﺮ‬
‫ﭼﯽ ﮐﻪ ﺑﮫﺶ ﻣﯽ ﮔﻦ‪ ،‬اون ﺗﺎ اﺑﺪ در اوﻧﺠﺎ ﺧﻮاھﺪ ﻣﻮﻧﺪ و ﻋﺬاب‬
‫ﺧﻮاھﺪ ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎﺗﺮ از ﺟﮫﻨﻢ ‪ ،‬ﭼﻮن روح‬
‫ﮐﺎﻣﻠﯽ ﻧﺪاره ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ دھﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﻋﻠﺖ اﯾﻨﮑﻪ او اﯾﻦ ﭼﯿﺰھﺎ را ﺑﻪ او‬
‫ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﭼﯿﺴﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ دھﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ‬
‫ﺑﺎ ﻟﮑﻨﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬م‪...‬ﻣﻦ ھﻢ ﻧﺎﻗﺼﻢ‪،‬ﭘﺲ ﻣﻦ ھﻢ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﻣﯽ رم؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮی ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﻣﻨﻔﯽ ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬روح‬
‫ﺗﻮ دﯾﮕﻪ ﻧﺎﻗﺺ ﻧﯿﺴﺖ‪ ...‬ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮ ﻣﺪﺗﮫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﮫﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ‬
‫دﻧﯿﺎی ﭘﺎک ھﺴﺘﯽ وﻟﯽ ﻗﻘﻨﻮس ﺗﺎزه دﯾﺮوز ﮐﻪ روز ﻋﺮوﺳﯿﺖ ﺑﻮد‬
‫ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ھﻤﺮاھﺶ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﭼﺮا؟‬
‫_ﻧﻪ ‪...‬‬
‫_واﺿﺤﻪ‪ ،‬ﭼﻮن روح ﺗﻮ ﺗﺎ اون زﻣﺎن ﻧﺎﻗﺺ ﺑﻮد و ﻗﻘﻨﻮس ھﯿﭽﻮﻗﺖ‬
‫ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ وﺟﻮدی ﻧﺎﻗﺺ داره در ﻧﻤﯿﺎد ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﺲ ﻣﻦ اﻻن روﺣﯽ ﮐﺎﻣﻞ دارم‪ ...‬اﻣﺎ‬
‫ﭼﻄﻮرﻣﻤﮑﻨﻪ؟‬
‫_ﺧﻮب اﯾﻦ ﺣﺪﺳﯿﺎت ﻣﻦ ھﺴﺘﺶ و ﺣﺪﺳﯿﺎت ﻣﻦ در اﮐﺜﺮ ﻣﻮاﻗﻊ‬
‫درﺳﺖ از آب در ﻣﯿﺎد‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ روح ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪن ﺗﮑﻪ ھﺎی ﺟﺪا‬
‫ﺷﺪه ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﺮﻣﯿﻢ ﺧﻮدش ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ ...‬و ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻨﮫﺎ‬
‫ﭼﯿﺰی ﮐﻪ از ﻣﺮگ ھﻢ ﻗﻮﯾﺘﺮه ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ اﯾﻦ روﻧﺪ رو ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﺑﺒﺨﺸﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺗﺮﻣﯿﻢ روح ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﺮگ وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﺮوع ﺷﺪه و‬
‫در روز ازدواج ﺗﻮ ﺑﺎ دوﺷﯿﺰه ﮔﺮاﻧﺠﺮ و در ھﻨﮕﺎم ﺑﻮﺳﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ‬
‫ﮐﻤﺎل رﺳﯿﺪه و ﻗﻘﻨﻮس ھﻢ درﺳﺖ ھﻤﻮن زﻣﺎن ﺿﺎھﺮ ﺷﺪه ‪...‬‬
‫_ﭘﺲ ﻣﻦ اﻻن ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﮐﺎﻣﻠﻢ ‪...‬‬
‫_ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﯾﻦ و ﻓﻮﻗﻌﻮﻻده ﺗﺮﯾﻦ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز دﯾﺪم ‪...‬‬
‫***‬
‫ﯾﮏ ھﻔﺘﻪ از ﻋﺮوﺳﯿﻪ ﺟﯿﻤﺰو ھﺮﻣﯿﻮن ﺳﭙﺮی ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺟﯿﻤﺰ در‬
‫دﻓﺘﺮ ﮐﺎرش ﻣﺸﻐﻮل ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﺮدن ﺑﺮﮔﻪ اﻣﺘﺤﺎﻧﯿﻪ داﻧﺶ آﻣﻮزاﻧﺶ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎز ﺷﺪن ﻧﺎﮔﮫﺎﻧﯿﻪ دﻓﺘﺮ ﮐﺎرش او را از ﺟﺎ ﭘﺮاﻧﺪ‪ ،‬روﻧﺎﻟﺪ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﯽ ﻣﺘﻮﺣﺶ وارد دﻓﺘﺮش ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ‬
‫و وﺣﺸﺖ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ :‬ﭼﯽ ﺷﺪه روﻧﺎﻟﺪ؟‬
‫_ﺗﻮ دردﺳﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرﮔﯽ اﻓﺘﺎدﯾﻢ‪ ،‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ‬
‫ﻇﮫﻮر ﮐﺮده‪...‬ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺑﯿﺴﺖ ﺗﺎ ﮐﺎرﮔﺎه وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﺣﺮﯾﻔﺶ ﻧﺸﺪن‪،‬‬
‫ھﺮ ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ روش اﺟﺮاء ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﺟﺎدوی ﻣﺮگ‪...‬ﺑﯽ اﺛﺮه‪ ،‬و‬
‫ﺧﻮد اﺟﺮاء ﮐﻨﻨﺪه آﺳﯿﺐ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻪ ‪...‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺣﯿﺮت در ﺟﺎﯾﺶ ﺧﺸﮏ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور از درون ﻗﺎﺑﺶ‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد‪ ،‬او در اﮐﺜﺮ ﻣﻮاﻗﻊ در دﻓﺘﺮ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻮد و ﮐﻢ‬
‫ﭘﯿﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺎﺑﯽ ﮐﻪ در دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ داﺷﺖ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاﯾﯽ آراﻣﺶ دھﻨﺪه ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻋﺠﻠﻪ ﮐﻦ ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﺮی و‬
‫اوﺿﺎع رو ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﯽ‪...‬ﺳﻌﯽ ﮐﻦ رﯾﺴﮏ ﻧﮑﻨﯽ‪ ،‬اﮔﺮ اوﻧﻄﻮر ﮐﻪ‬
‫روﻧﺎﻟﺪ ﻣﯽ ﮔﻪ ھﺮ ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ روش اﺟﺮاء ﮐﻨﯽ روی ﺧﻮدت اﺟﺮاء‬
‫ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﺎﯾﺪ‪ ،‬از ﺟﺎدوی اﺑﺪاﻋﯿﻪ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮت اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ ‪ ،‬ﭼﻮن‬
‫ﺣﺘﯽ اﮔﺮ روی ﺧﻮدت ھﻢ اﺟﺮاء ﺑﺸﻪ آﺳﯿﺒﯽ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﯽ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪارم ﭘﺮﻓﺴﻮر‪ ،‬اﮔﺮ ﻧﺘﻮﻧﻢ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ رو‬
‫ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﻨﻢ ﭼﯽ؟‬
‫_ﺟﯿﻤﺰ‪ ،‬ھﯿﭻ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه ای ﺗﺎ اﺑﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻪ ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪی زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻃﻤﯿﻨﺎن دارم ﭘﺴﺮم ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺳﺮی ﻧﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺗﮑﺎن داد و در دﯾﺎﮔﻮن ﺿﺎھﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﺣﺮﯾﻔﺶ را ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ ،‬و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ آراﻣﺸﺶ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎی‬
‫ﺣﺮﯾﻔﺶ را ﺑﺎﻧﺪاژی ﮐﮫﻨﻪ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺗﻨﮫﺎ در ﺻﻮرﺗﺶ اﺛﺮی از‬
‫آن ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﻮرت ھﺮ ﻣﻮﻣﯿﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮی ﻻﻏﺮ‪ ،‬ﺗﮑﯿﺪه‪،‬‬
‫ﺳﯿﺎه و زﺷﺖ ﺑﻮد‪.‬در ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻗﺮار ﻣﯽ داﺷﺖ دو‬
‫ﮔﻮی ﺳﻔﯿﺪ ﻧﻮراﻧﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و از ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﻞ ﻗﻠﺒﺶ ﺑﻮد ﻧﻮر‬
‫ﺳﺮﺧﺮﻧﮓ ﺿﻌﯿﻔﯽ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ زد‪.‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﺷﮕﻔﺖ زده ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﺎﯾﺮون‪ ،‬ﭘﺲ اﻓﺴﺎﻧﻪ ھﺎ ﺣﻘﯿﻘﺖ داﺷﺖ؟‬
‫ﻟﺮد ﺳﺎﯾﺮون ﺧﻨﺪه ای وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ و ﺗﺮﺳﻨﺎک ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﺧﺶ‬
‫دار ﭘﺎﺳﺦ داد‪ :‬درﺳﺘﻪ ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﺧﻮﺑﻪ ﮐﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺗﻮ ﻣﻦ رو ﻣﯽ‬
‫ﺷﻨﺎﺳﯽ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﻣﻦ راھﯽ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ رو ﺑﺮای ﺟﺎوداﻧﮕﯽ‬
‫اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدم و ﺑﺎﻻﺧﺮه ھﻢ ﺑﻪ اون رﺳﯿﺪم‪ ،‬ﻣﻦ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ از‬
‫ﺧﻮدﻣﺮو در ﺳﻨﮕﯽ ﭘﻨﮫﺎن ﮐﺮدم‪ ،‬ﺗﺎ روزی ﮐﺴﯽ ﺑﺎﻻﺧﺮه اوﻧﺮو ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﻨﻪ‪ ،‬و ﺑﺎ ﻗﺮار دادﻧﺶ در ﺳﯿﻨﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ زﻧﺪﮔﯿﻪ دوﺑﺎره ﺑﺪه ‪...‬‬
‫_ﺟﺎوداﻧﻪ ﻣﻄﻠﻖ وﺟﻮد ﻧﺪاره ‪...‬‬
‫_ﻧﻪ ﺑﺮای ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﮐﭙﯽ و ﯾﮏ ﺗﺠﺴﻤﻪ‪ ،‬در واﻗﻊ ﻣﻦ از ﻗﺒﻞ‬
‫ھﻢ ﺗﻮاﻧﺎﺗﺮم ‪...‬‬
‫ﺣﺮف او ھﻤﭽﻮن ﭘﺘﮑﯽ ﺑﺮ ﺳﺮش ﺧﻮرد‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ھﺮ‬
‫ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه ای ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻣﯽ ﻣﯿﺮد‪،‬ﺟﯿﻤﺰ ﻧﯿﺰ اﯾﻦ را ﻣﯽ داﻧﺴﺖ‪ ،‬اﻣﺎ‬
‫ﻟﺮد ﺳﺎﯾﺮون ﮐﻪ دﯾﮕﺮ زﻧﺪه ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻋﻼوه ﺑﺮ آن ﺟﺎدوھﺎﯾﯽ ﮐﻪ روی‬
‫ﻣﻮﻣﯿﺎﯾﯽ اش اﺟﺮاء ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ھﯿﭻ وﺟﻪ آﺳﯿﺐ‬
‫ﻧﺪﯾﺪه و از ﺑﯿﻦ ﻧﺮود‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﺳﺮش زﯾﺮ و رو ﻣﯽ‬
‫ﺷﻮد‪ ،‬او ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎﺑﻠﻮی داﻣﺒﻠﺪور ﯾﮏ ﺟﺴﻢ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ھﻤﯿﻦ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﺤﺪودﯾﺘﮫﺎی ﺟﺎدوﯾﯿﺶ را ﮐﺎھﺶ دھﺪ و ﻋﻠﯽ‬
‫رﻗﻢ آﻧﮑﻪ او ذھﻨﺶ را ﭼﻔﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬آﻧﺮا ﻣﻮرد ﮐﺎوش ﻗﺮار‬
‫دھﺪ‪.‬ﺳﺎﯾﺮون ﻧﺎﮔﮫﺎن ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻓﺮﯾﺎد زد‪ :‬ﭘﺲ ﺗﻮ ھﻤﻮن ﺣﺮﯾﻒ‬
‫ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ھﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﯿﺪار ﺷﺪن ﻣﻦ ﺷﺪ‪ ،‬و ﺧﺎدﻣﯿﻨﻢ در‬
‫ﻣﻮردش ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدن؟‬
‫ﺣﺮف او ﺟﯿﻤﺰ را ﮔﯿﺞ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎ ﺿﺎھﺮ ﺷﺪن دو ﻧﻔﺮ در‬
‫ﮐﻨﺎرش ﮐﻢ ﮐﻢ ﻣﻌﻨﺎﯾﺶ روﺷﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬در ﺳﻤﺖ راﺳﺖ او‬
‫ﺑﻮرﮐﺲ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﻮاﻧﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ و ﭘﺎھﺎﯾﺶ درﻣﺎن‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬و در ﺳﻤﺖ ﭼﭙﺶ ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس ﻓﯿﻠﭽﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ‬
‫ﻣﻘﺘﺪرﺗﺮ و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬ﻟﺮد ﺳﺎﯾﺮون ﺑﺮای‬
‫آزار ﺟﯿﻤﺰ ﺗﻮﺿﯿﺢ داد و ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﺮ ﻟﻄﻒ ﺗﻮ ﻧﺒﻮد اﯾﻦ دو ﻧﻔﺮ ھﯿﭻ‬
‫وﻗﺖ ھﻤﺪﯾﮕﺮو ﻣﻼﻗﺎت ﻧﻤﯿﮑﺮدن‪ ...‬ﯾﮑﯽ از ﺟﺎی ﻣﻮﻣﯿﺎﯾﯽ ﺧﺒﺮ‬
‫داﺷﺖ و ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ ﭼﯿﻪ و دﯾﮕﺮی از ﺟﺎی ﺳﻨﮓ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫ھﯿﭻ اﯾﺪه ای در ﻣﻮرد اون ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس اواﯾﻞ‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺮﺳﻮ و ﺑﺰدل ﺑﻮد و ﺟﺮﺋﺖ روﺑﺮو ﺷﺪن ﺑﺎ ﮐﺎراﮐﺘﻮﺳﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺳﺎﻟﮫﺎ ﻗﺒﻞ از اون دزدی ﮐﺮده ﺑﻮد رو ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﮐﺎراﮐﺘﻮس ھﻢ ﻓﻘﻂ‬
‫دو ﮐﺎر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪ ،‬ﯾﺎ ﺑﺮای اون ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻨﻮﯾﺴﻪ و ﯾﺎ ﺟﻦ‬
‫ﺧﺎﻧﮕﯿﺶ رو ﭘﯿﺶ اون ﺑﻔﺮﺳﺘﻪ‪ ،‬اﻣﺎ اون ﺣﺮﻓﮫﺎش رو ﺑﺎور ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‬
‫و ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد اون دﻧﺒﺎل اﻧﺘﻘﺎم ﮔﺮﻓﺘﻨﻪ ‪...‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﭘﻮزﺧﻨﺪی زد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﻮاﻧﯽ ﺧﺎم ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ رﻓﺖ‪،‬‬
‫اون در ﻃﯽ ﺳﺎﻟﮫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻓﻠﺞ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از اون ﺟﻮون ﺗﻨﮫﺎ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ‬
‫دﯾﮕﺮو دﯾﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ اون ھﻢ آدم زﯾﺮﮐﯽ ﺑﻮد ودم ﻻﯾﻪ ﺗﻠﻪ ﻧﻤﯽ داد‪،‬‬
‫اون ﺑﺎ ﺟﻮون ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺑﻪ اﺻﻄﻼح ﺳﺎده ای ﮐﺮد‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﺟﻮون‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس رو دﺳﺖ و ﭘﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺗﺤﻮﯾﻠﺶ داد اون ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺘﺶ‬
‫رﺳﯿﺪ‪ ،‬اول اﻃﻼﻋﺎت ﻻزم رو از اون ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺳﭙﺲ ﺣﺎﻓﻈﺶ رو‬
‫اﺻﻼح ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻗﻮﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﻮون داده ﺑﻮد ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ اون رو‬
‫ﺑﺎ ﺟﺎدوی ﻓﺮﻣﺎن ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﺷﺎھﮑﺎرھﺎی ﻣﻨﻪ ﺟﺎدو ﮐﺮد‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﻌﺪ از‬
‫ﭼﻨﺪ روز ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺟﻮون ﮐﻪ ﺧﻮد ﺗﻮ ھﺴﺘﯽ ﻣﻮﻧﺪ ﺑﺮﮔﺮده و ﺑﻪ‬
‫دﻧﺒﺎل ﺳﻨﮓ ﺑﺮه ﺗﺎ اوﻧﺮو ﺑﺪﺳﺖ ﺑﯿﺎره‪...‬و ﻣﻦ ﺑﻪ اﯾﻨﺼﻮرت ﺑﺎ رﯾﺨﺘﻦ‬
‫ﺧﻮن ﯾﮏ ﺟﻦ ﺧﻮﻧﮕﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺮای ﻟﺤﻈﻪ ای ﺗﻌﺎدﻟﺶ را از دﺳﺖ داد‪ ،‬او ھﯿﭻ وﻗﺖ ﻓﮑﺮ‬
‫ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ھﻤﭽﯿﻦ دردﺳﺮی ﺑﺮای دﻧﯿﺎی ﺟﺎدوﯾﯽ درﺳﺖ ﮐﺮده‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺪون ﺷﮏ دزدی از ﻣﻐﺎزه ﺑﻮرﮔﯿﻦ ھﻢ ﮐﺎر ﮐﺎراﮐﺘﻮس و‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﮕﺎس ﺑﻮده اﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﻮﻣﯿﺎﯾﯽ را ﺑﺪزدﻧﺪ و ﺑﺮای رد ﮔﻢ ﮐﺮدن‬
‫ﭼﯿﺰھﺎی ﺑﺎ ارزش دﯾﮕﺮ را ﻧﯿﺰ ﺑﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬و ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﯽ ﮐﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﯿﺰ ھﻤﺎن ﺟﻦ ﺧﻮد ﺑﻮرﮐﺲ ﺑﻮد ﮐﻪ روﻧﺎن ﺟﻨﺎزه اش را‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫دﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻮرﮐﺲ ﭼﯿﺰی را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﭘﺮت ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه و ﮔﯿﺠﯽ ﺑﯽ ھﻮا آﻧﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﺗﻤﺎم ﻗﺪرﺗﮫﺎﯾﺶ از ﻃﺮﯾﻖ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ آن ﭼﯿﺰ ﻣﻨﺘﻘﻞ‬
‫ﻣﯽ ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺎ زﺣﻤﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﻣﺜﻠﺜﯽ ﺑﻠﻮری را دﯾﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ ھﺮم ﻗﺪرت ﻣﺸﮫﻮر ﺑﻮد‪ .‬او ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﭘﯿﺶ در ﺟﺰوه ھﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ آﻗﺎی وﯾﺰﻟﯽ از وزارت آورده ﺑﻮد ﭼﯿﺰھﺎﯾﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ آن ﺧﻮاﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻗﺪرﺗﮫﺎﯾﺶ را ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮد اﻣﺎ ھﺮم از دﺳﺘﺎﻧﺶ‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﻮرک رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻣﯽ زد‪.‬ﺑﺎورش ﻧﻤﯽ‬
‫ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ آﺳﺎﻧﯽ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮرده ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎرھﺎ‬
‫ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻧﺒﺮد ﺑﻪ ھﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺟﺰء ﺧﻮد ﻧﺒﺮد ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ وﻟﯽ‬
‫او ﺑﺎز ھﻢ ﻧﻔﮫﻤﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﯾﺮون ﻗﻪ ﻗﮫﻪ زﻧﺎن ﮔﻔﺖ‪ :‬اﯾﻦ ھﻢ از‬
‫اﯾﻦ‪ ،‬ﺑﻮرﮐﺲ اﻓﺘﺨﺎرﮐﺸﺘﻨﺶ ﻣﺎل ﺗﻮ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻤﺰ در آن ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺟﺎدوی ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ رواﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از‬
‫ﺻﻤﯿﻢ ﻗﻠﺐ آرزو ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ای ﮐﺎش در ﺧﺎﻧﻪ و در ﮐﻨﺎر ﺳﺎرا و‬
‫ھﺮﻣﯿﻮن زﻧﺪﮔﯿﺶ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﯽ رﺳﯿﺪ و ﮔﻮﯾﯽ در ﺟﻮاب او ﺷﻌﻠﻪ‬
‫ای او را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و وﻗﺘﯽ ﺷﻌﻠﻪ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ او دم در ﺧﺎﻧﻪ اش‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ‬
‫ھﺮﭼﻪ زودﺗﺮ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮک ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﭘﻨﮫﺎن ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺷﮑﯽ‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ھﻤﻪ ﺷﮑﮫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در آﻧﺮوز ﺑﻪ او وارد ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺮ او وارد‬
‫ﺷﺪ ‪.‬‬
‫ﺑﺪن ﺑﯽ ﺳﺮ ﺳﺎرا ﺑﺮ روی دﯾﻮار ﺑﻪ ﺻﻠﯿﺐ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه و ﮐﻤﯽ‬
‫دورﺗﺮ‪...‬ﺑﺪن ھﺮﻣﯿﻮن ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧﻪ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻗﻘﻨﻮس ﮐﻪ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺷﺘﺒﺎھﺶ ﺷﺪه و اﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺮ‬
‫روی ﺷﺎﻧﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﭘﯿﺶ از آن آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ و روی زﻣﯿﻦ‬
‫اﻓﺘﺎد‪ ،‬و از درون ﺧﺎﮐﺴﺘﺮھﺎی روی زﻣﯿﻦ ﺟﻮﺟﻪ ﻗﻘﻨﻮس ﮐﻮﭼﮑﯽ‬
‫ﺳﺮ ﺑﺮ اﻓﺮاﺷﺖ‪.‬ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﻣﺮگ و ﺗﻮﻟﺪ ﻗﻘﻨﻮس ﺗﻮﺟﮫﺶ را ﺟﻠﺐ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭼﺮﺧﯿﺪ اﻣﺎ ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ ﮐﺎری ﺑﮑﻨﺪ‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ او را ﻏﺮق در ﺧﻮن روی زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬از ﺻﺪای ﻗﺪﻣﮫﺎ‬
‫ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﮐﻪ دو ﻧﻔﺮ در ﺧﺎﻧﻪ ھﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﺳﺖ ﺳﺮدی‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮد ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﮐﻪ دارد ذھﻦ‬
‫روﺑﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﺟﯿﻤﺰ ﮐﻪ ﺧﻮن ﺻﻮرﺗﺶ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻣﮫﺎﺟﻢ را ﻧﻤﯽ دﯾﺪ‪.‬ﻣﮫﺎﺟﻢ ﮐﻪ ﭼﯿﺰھﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ دﯾﺪه‬
‫ﺑﻮد او را رھﺎ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ آﺷﻨﺎﯾﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬ﭘﺲ ﻟﺮد‬
‫ﺳﺎﯾﺮون ﺑﯿﺪار ﺷﺪه؟ ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪاره‪ ...‬ﻣﻦ اﯾﺪه اﯾﻦ ﻧﻮع ﺟﺎوداﻧﮕﯽ‬
‫رو از اون ﮔﺮﻓﺘﻢ ‪...‬‬
‫ﺷﺨﺺ دﯾﮕﺮی ﮐﻪ در اﺗﺎق ﺣﻀﻮر داﺷﺖ ﭼﺎﭘﻠﻮﺳﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

‫ارﺑﺎب‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﺎﯾﺮون ﮐﯿﻪ؟‬
‫_ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ دﺷﻤﻦ و رﻗﯿﺐ ﻣﺎ‪...‬اﯾﻦ ﭘﺴﺮ دﯾﮕﻪ ﺑﺪرد ھﯿﭻ ﮐﺎری‬
‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮره‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﺎﯾﺮون ھﻤﻪ ﻗﺪرﺗﮫﺎی اون رو ﮔﺮﻓﺘﻪ ‪...‬‬
‫و ﺧﻨﺪه ﻣﻮذﯾﺎﻧﻪ ای را ﺳﺮ داد‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ زﺣﻤﺖ ﺧﻮﻧﮫﺎ را ﺑﺎ ﭘﻠﮏ‬
‫زدن ﮐﻨﺎر زد ‪.‬‬
‫ھﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺣﺪس زده ﺑﻮد‪ ،‬در اﺗﺎق دو ﻧﻔﺮ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬اوﻟﯿﻦ‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ او دﯾﺪ ﺟﺎن رﯾﻮرز ﺑﻮد ﮐﻪ او ﻣﺪﺗﮫﺎ ﻗﺒﻞ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ھﻮﯾﺖ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارھﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد دﯾﺪه ﺑﻮد ‪.‬و ﭼﮫﺮه دوﻣﯿﻦ ﻧﻔﺮ‪،‬‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﭼﮫﺮه ای ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﺒﻞ ازﺑﺮﺧﻮرد ﺟﺎدوی ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﺧﻮدش دﯾﺪ ‪.‬‬
‫ﻣﺮدی ﻃﺎس ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪی ﻣﻮذﯾﺎﻧﻪ ﺑﺮ روی ﻟﺒﺎن ﻧﺎﭘﯿﺪاﯾﺶ ﻧﻘﺶ‬
‫ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ھﻤﺮاه دو ﺳﻮراخ ﺑﺮ روی ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ ﺟﺎی ﺑﯿﻨﯽ و‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﻣﺰی ﮐﻪ ﻣﺮدﻣﮏ ﻋﻤﻮدی داﺷﺖ و ﭘﯿﺮوزﻣﻨﺪاﻧﻪ ﺟﯿﻤﺰ را‬
‫ﻧﻈﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد ‪.‬‬
‫ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم ﺑﺮ ﺑﺎﻻی ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎرﮔﺮﯾﻨﮫﺎ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ ‪.‬‬
‫ﭘﺎﯾﺎن‬

‫‪http:/www.book-man.blogsky.com‬‬

