به نام خدا
داستان ھری پاتر وآغاز پایان
نویسنده گرت
گرد آوری توسط اشک بوس
ھري پاترو آغاز پايان
فصل اول: قدح انديشه
ھري روي تخت در اتاقش در خانه شماره ي 4
پريوت درايو نشسته بود و به قدح انديشه نگاه مي
کرد.روز ھايي را به ياد مي آورد که دامبلدور دست
او را مي گرفت و با ھم در قدح سیر مي کردند . به
گذشته اش فکر مي کرد، به اينکه در اين ھفده
سال زندگي چقدر از عزيزانش را از دست داده
بود.سیريوس را که به او قول زندگي نو را داده بود .
دامبلدور را که به او امید مي داد و پدرو مادرش
را .ديگر تنھا دوستانش را داشت اما آنھا ھم
سرگرم خودشان بودند .به ھر حال اين موضوع فقط
به ھري مربوط میشد با اينکه آنھا در آخر سال
کفتند که تنھايت نمي گذاريم اما ھري صلاح نمي
ديد آنھا را وارد ماجرا کند. به رون فکر مي کرد که در
سرش آرزوي ازدواج با ھرمیون را مي پرورانید و
جیني که نمي خواست ھري را از دست بدھد.
سرش پر از خاطره بود . خاطره ھايي که
لازمشان نداشت خاطره ھاي پر از سیريوس،
دامبلدور، اسنیپ و... .روزھايي که در لندن سپري
میکردند . قیافه ي مادر سیريوس را به خاطر مي
آورد به نگاه ھاي منزجرانه ي سیريوس فکر میکرد و
به کريچر منفور.
دادگاه را به ياد مي آورد و تالار پیشگويي . آمبريج
و مالفوي . و گردشھاي شبانه در قدح .کودکي
ولدمورت.و اصرار او براي کشتن ھري.
به مالفوي فکر کرد او الان کجا بود و چه مي کرد؟!
آيا واقعا مرگ خوار شده بود؟ آيا انقدر در سیاھي
فرو رفته بود که بتواند به عنوان يک مرگ خوار
شکنجه گردوام بیاورد ؟؟!
سرش درد گرفت.
ناگھان صداي تیک تیک آشنايي را بر روي شیشه
شنید.ھدويگ بود. يعني جواب نامه ي ھري را آورده
بود؟! بلند شد و پنجره را باز کرد به پاي ھدويگ 2
نامه و يک دعوت نامه بسته شده بود. ھري به
سرعت نامه ھا را از پاي ھدويگ باز کرد و قفس
ھدويگ را جلويش گذاشت تا کمي غذا بخورد. نامه
ي اول از طرف جیني و نامه دوم از طرف رون و
ھرمیون بود .دعوت نامه ھم از طرف فلور و بیلي
بود . ھري مي خواست اول نامه ي جیني ر ا
بخواند . اما با خودش گفت ان را سر وقت بخواند.
نامه ي رون را باز کرد دستخط ھرمیون را شناخت :
ھري عزيز
من در خانه ي رونم و الان داريم با ھم اين نامه رو
برات مي نويسیم رون اصرار داشت اون نامه رو
بنويسه اما من بھش گفتم خود دستخط اون براي
تو يه بوسه ي ديوانه سازه اونم راضي شد و حالا
منم که مي نويسم! دل ما برات تنگ شده و
ھردومون امیدواريم جات امن باشه.مي دوني که
توي ژانويه عروسي بیل و فلوره . جیني ديگه به
فلور ,عادت کرده ھرچند گاھي چیزايي به اون میگه
که نبايد بگه. به ھر حال اينجا امن و امانه .و م ا
داريم تدارک عروسي رو مي بینیم امیدواريم زودتر
به جمع ما بپیوندي.
دوستدارت رون و ھرمیون
پ.ن.:رون منو مجبور کرد اسم اونو اول بنويسم.
ھري نامه را تا کرد تصور اينکه آخرين روزھايیست
که در پريوت درايو خواھد بود دلش را شاد مي کرد .
ديگر طاقت نیاورد ونامه ي جیني رو باز کرد:
ھري عزيزم
دلم برات وحشتناک تنگ شده. وقتي مي بینم رون
و ھرمیون با ھم دوتاي ھمه جا میرن اعصابم داغون
میشه.جات خیلي خیلي خالیه.از نامه ات ھم
ممنون. من عکستو گذاشتم روي آينه ام تا ھر وقت
دلم واسه ت تنگ شده به چشات نگاه کنم و اون
روزا رو تو ھاگوارتز به ياد بیارم.زود تر بیا.
دوستت دارم
جیني ويزلي
پ.ن.:راستي قبول شدنم توي سمجو بھم تبريک
نمیگي؟؟؟!
ھري نامه ي جیني رو بو کرد .بوي ھمیشگي
جیني .اونو تا کردو کنار گذاشت .اونقدر در افکارش
فرو رفت که دعوتنامه رو باز نکرد. دوباره افکار به
ذھنش ھجوم آوردند.
نوک چوبدستي اش را به سرش چسباند و رشته
ي طولا ني افکارش را به قدح سپرد . در دلش از
دامبلدور سپاس گزار بود که قدح را براي او به ارث
گذاشته است.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل دوم: خداحافظ خانه ي شماره چھار
ديگر وقت آن رسیده بود که ھري به پناھگاه برود و
پريوت درايو را براي ھمیشه ترک کند.او به گفته ي
دامبلدور قبل از مرگش عمل کرده بود .تاکنون يک
ھفته مي شد که در آنجا به سر مي برد.با اينکه
تمام عمر دلش مي خواست از آنجا برود اما حالا که
وقتش رسیده بود احساس غربت مي کرد حس
مي کرد که آنجا را خانه ي واقعي خودش مي داند .
به ياد آن روزھايي افتاد که دادلي او را کتک مي زد
و عمو ورنون و خاله پتونیا از دادلي حمايت مي
کردند. و به آن روزي فکر مي کرد که دامبلدو سبد
او را رو ي پله ھاي اين خانه گذاشته بود...اما حالا
ديگر وقت رفتن بود.
با حرکت چوبدستي اش درب کمدش را بست و
چمدانش را جمع و جور کرد.قفس ھدويگ ر ا
برداشت و براي ھمیشه با اتاقش خداحافظي کرد.
آقا و خانم دروسلي در پايین پله ھا انتظارش را مي
کشیدند.ھري با خود فکر کرد که اين اولین باريست
که آنھا منتظر او ھستند آن ھم با اشتیاق!
دادلي با ديدن چمدان ھري که خود به خود پايین
مي آمد وحشت کرد و پشت مبل ھا قايم شد.
عمو ورنون با صدايي که از شادي قنج مي کرد
گفت: پس بالاخره تموم شد!...ھا...؟ خب ديگه
بھتره زودتر گورتو گم کني ... واي خداجونم باورم
نمیشه !تموووم شد!ديدي پتونیا وقت رفتن شده ...
ھي دادرز عزيزم نمي خواي براي آخرين بار با پسر
خاله ي عزيزت خداحافظي کني؟ کجايییي؟؟
ھري به زور جلوي خنده اش را گرفت: تو اگه با اون
ھیکلت پشت دو تا دايناسورم قايم شي باز ديده
میشي!
خاله پتونیا قیافه اش مشکوک شده بود نه
خوشحال بود نه ناراحت . اوه... البته که ناراحت
نبود اما چرا خوشحال نبود!!؟؟!
با قیافه اي عصبي رو به ھري کرد و گفت :حالا ب ا
چي قراره بري؟؟
- با ھیچي!
- يعني چي؟!
-يعني اينکه با غیب و ظاھر شدن میرم.
ھري به قیافه ي وحشتزده ي عمو ورنون لبخند زد
و دستش را دراز کرد: خداحافظ عمو ورنون...به
خاطر کمک ھاي نکرده ت و زحمات نکشیده ات
ازتون ممنونم.اما به نظرم نبايد زياد خوشحال باشید
سرنوشت من به اين خونه پیوند خورده.
عمو ورنون با قیافه ي سرخ شده اش با ھري
دست داد.ھري رو به خاله پتونیا کرد و به او خیره
شد يک آن فکر کرد که به مادرش خیره شده. تا به
حال اصلا به او مثل يه مادر نگاه نکرده بود. اما به
سرعت تغییر عقیده داد و رو به او کرد : خداحافظ
خاله پتونیا مواظب خودتون باشین اوضاع در جامعه
ي جادوگري خیلي بده ممکنه يه وقت براي پید ا
کردن من به سراغ شما ھم بیان من بھتون
پیشنھاد مي کنم خونتون رو عوض کنید. خاله پتونی ا
ھم دست او را گرفت دستش سرد شده بود.
ھري به سمت دادلي رفت : بالاخره به من نگفتي
چیزي که ديدي موقعه بوسه ي ديوانه سازھا چي
بود. دادلي از ترس جیغ کشید: راحتم بذار!
عمو ورنون جلو آمد و گفت: زودتر برو ديگه ... بھت
گفتم زود تر گورتو گم کن ...توي اين چند سال
منتظر ھمچین روزي بودم براي اين واقعه لحظه
شماري مي کردم ...حالا ھم دست از سر ما بر
نمي داري؟!
ھري ناراحت شد و گفت: باشه ... من میرم
امیدوارم بعد از رفتن من به راحتي به زندگي تون
ادامه بدين ... .در را باز کردو ھواي تازه به ريه
ھايش نفوذ کرد.براي آخرين بار به خانه نگاھي
انداخت، میدانست که ديگر آنجا را نخواھد ديد.
به دور و اطرافش نگاه کرد چون کسي را نديد به
پناھگاه فکر کرد... لحظه اي بعددر کنار خوکداني
ويزلي ھا ايستاده بود.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل سوم:عروسي در پناھگاه
ھري وارد خانه شد از پناھگاه بوي خوبي مي آمد .
حدس زد که خانم ويزلي چه غذاھاي خوشمزه اي
درست کرده است .از خانه سرو صداھاي عجیبي
ھم مي آمد.از وقتي که فرد و جرج مغازه ي جیب
برھاي طلايي ويزلي را راه انداخته بودند سرو صد ا
ھا دوبرابر شده بود.
- اونجارو ...! ھري اومده!
-سلام ھري چقدر دلم برات تنگ شده بود.
- سلام منم خیلي دلم براتون تنگ شده بود.
ھرمیون که از خوشحالي نفس نفس مي زد ب ا
ھري دست داد.رون ھم ھري را بغل کرد.
- پسر کجا بودي میدوني چند وقته منتظرتیم؟!
-بايد کارامو راست وريس مي کرم .آخه میدونیین
که من ديگه به اونجا بر نمي گردم! راستي جیني
کجاست؟
رون که قیافه اش در ھم رفته بود گفت: راستش
__________مي دوني....
- اتفاقي براش افتاده؟
- نه بابا.. چرا رنگت پريد!؟ مي دوني ...جیني باز يه
کاري کرد که نبايد مي کرد!
- چي کار؟!
- اون تاج فلورو گم و گور کرده بود و ما چند روز بود
که داشتیم دنبالش مي گشتیم .آخر مامان اونو تو
گنجه ي جیني پیدا کرد و به عنوان تنبیه بھش گفت
تا موقعي که تو نیومدي حق نداره از اتاقش بیرون
بیاد الانم اگه مي بیني نیست تو اتاقشه .و نمي
دونه تو اومدي...
ھري که متعجب شده بود گفت: بھتر نیست بريم
تو؟ من دارم از گرما میپزم.
ھرمیون گفت: ھري با غیب شدن اومدي؟ آسون
بود ؟ يادت نرفته بود ؟آخه میدوني که از بعد از
امتحانا من ديگه تمرين نکردم... مي ترسم يادم
رفته باشه...
ھري با صداي خسته اي گفت: نه ھرمیون
چیزھايي که عملیه بعد از يه مدت طولاني ھم
يادمون نمیره...
او بي صبرانه منتظر ديدن جیني عزيزش بود...
- اوه ھري عزيزم حالت خوبه ما رو از ترس کشتي
چرا دير کردي؟جي مي خوري برات بیارم؟
نوشیدني کره اي؟ چي ھان؟
- مامان لطفا بس کن ھري خستست و نیاز به
ديدن يه دوست داره.
چھره ي ھري از خجالت سرخ شد.
-رون لطفا...
- راس میگم ديگه بیا ھري بیا بريم بالا....
ھري دنبال رون به راه افتاد: تو به مامان و بابات
راجع به من و جیني چیزي گفتي؟
- خب ... راستش. يه چیزايي خود جیني گفت منم
تايیدش کردم به ھر حال مامانم حرفي رو زد که من
زدم چه کسي بھتر از دوست صمیمي داداشت!
رون اداي صداي مامانشو در آورد و ھري و ھرمیون
خنديدند.
- خب ديگه اينجا اتاق جینیه... مي دوني که م ا
میريم ناھارو حاضر کنیم در ضمن جاي تو تو اتاق
پرسیه!
-راستي از پرسي...
در اتاق باز شد...
-ھري !!!!!!!!!!!!!!!تو کي اومدي؟!
ھري به پست سرش نگاه کرد ھرمیون و رون رفته
بودند...
***
عصر آن روز ھمه دور ھم جمع شده و در حال
حاضر شدن براي مراسم عروسي بودند.فضاي
پناھگاه معرکه شده بود.خانم و آقاي ويزلي نھايت
خلاقیتشون رو براي تزيین خانه به خرج داده
بودند.ھري با ديدن اون فضا به ياد جشن کريسمس
افتاد بعد از اون چقدر آدما فرق کرده بودند.
-ھري نمي خواي حاضر شي؟ راستي رداي شبت
ھمراته؟
-آره ... راستي جیني از پرسي...
- خب ديگه من و ھرمیون میريم که حاضر بشیم
بعدا مي بینمت...ھرمیون!من رفتم نمیاي؟
ھري حمام کرد و حاضر شد.جشن داشت شروع
مي شد تقريبا ھمه ي آشناھا اومده بودند.تانکس
و لوپین، ھاگريد،پروفسور مک گونگال ،مودي چشم
باباقوري و...
- سلام ھري حالت خوبه؟
-تانکس ،لوپین، ممنونم حال شما چطوره تبريک
مي گم.
-مرسي ما ديگه قديمي شديم. الان من چند ماھه
که به آرزوم رسیدم.
تانکس به لوپین نگاه کرد( ھري يه لحظه حالش بد
شد).قیافه ي تانکس خیلي زيبا شده بود .و ظاھر ا
لوپین ھم تصمیم گرفته بود ردايش را عوض کند.
***
-ھري!نمیاي دستمو بگیري؟
جیني بود؟! چقدر خوشگل شده بود! رداي صورتي
زيبايش به موھاي شرابي اش مي آمد...
- چرا اومدم ...
بعد در گوش او يواشکي گفت: جیني يه کاري
کردي که من ديگه نخوام از تو دور بشم...؟
جیني نخودي خنديد و دست ھري رو گرفت و داخل
سن پناھگاه شد.اونطرف ھرمیون در کنار رون
ايستاده بود. ھري با خودش فکر کرد که خدا کنه
ديگه سرو کله ي کرام پیدا نشه... او از خوشحالي
رون خوشحال بود.
يکدفعه چراغھاي خانه خاموش شد و فلور و بیل ب ا
شکوه تمام از میان فشفشه ھاي رنگي بیرون
آمدند. شادي شروع شده بود.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل چھارم: شروع راه
-نه ھرمیون نمیشه! خواھش مي کنم اصرار نکن!
-چرا نمي شه من نمي فھمم ما که به تو گفته
بوديم باھات میايم .چرا بھونه مي گیري؟
-آخه اين يه مسئله ي شخصیه که...
-ھیچم شخصي نیست!
- چرا داد مي زني؟ ھمینکه گفتم.نه تو نه جیني و
نه رون با من نمیاين فھمیدين؟
ھرمیون چوبدستي اش را در آورد و رو به ھري
گرفت:يا ما ھم میايم يا تو نمیري! حالا کدومو
انتخاب مي کني؟
رون به طرفداري از ھرمیون گفت: چرا بمبل در
میاري؟ما که به تو گفته بوديم تنھات نمي ذاريم!تو
خودتم مي دوني بدون ما ھیچ کار نمیتو...
-آي...چرا مي زني؟
رون به چھره ي اخموي جیني نگاه کرد:واسه چي
مي زني؟
- چون داري چرت و پرت مي گي!خودتم خوب مي
دوني که آخر اين کارو خود ھري بايد تموم کنه.ولي
اولشو نه... سپس رو به ھري گفت:
پس اولشو ما ھم باھات میايم.
ھري که نمي توانست سر جیني داد بزند احساس
کرد مغلوب شده است.ھرمیون گفت : آفرين
جیني ...ھري ! خواھش مي کنم . ما نمي تونیم
تو رو تنھا بذاريم. مي دوني که توي اين 6 سال م ا
با ھم بوديم حالا که آخر کار رسیده ولت کنیم؟
- باشه ... قبول اما من فقط از اين مي ترسم وجود
شما ممنکه يه برگ برنده براي ولدمورت باشه اون
مي تونه با گروگان گرفتن شما ھمه رو داغون کنه
مي فھمین!؟
- به...! آقا رو نکنه فکر کردي ما پپه ايم؟!
- نه منظورم اين نبود... ببخشید.
- ھري جونم حالا کي مي خواي بري؟
-بري نه بريم... تو ھنوز ياد نگرفتي چه جوري حرف
بزني؟داري تمام نخھاي ما رو دوباره پنبه مي کني؟
- به تو مربوطي نیست به ھر حال منم میام.
- چي؟...جیني تو؟ نه اصلا نمي ذارم تو بیاي.
- آخه چرا؟
-چون تو حق جادو کردن بیرون مدرسه رو نداري.
-نه ... خداي من اصلا يادم نبود.
- جیني !ھري راست میگه تو نباد با ما بیاي نکنه
مي خواي يه جلسه ي دادرسي ھم براي تو
تشکیل بشه اونوقت ديگه حتي دامبلدورم نیست
که ازت دفاع کنه.
با شنیدن نام دامبلدور ھري آھي کشید و گفت:
جیني جون تو که يادته چي بھت گفتم آخر
سال .يادت که نرفته؟
-نه ... يادمه ولي آخه اين بي انصافیه!
ھري با دستھايش اشکھاي جیني رو پاک کرد و
گفت: خواھش مي کنم گريه نکن!
جیني ھم رويش را از ھري برگرداند و گفت: اين بي
انصافیه من فقط به خاطر يکسال بايد دوري تو رو
تحمل کنم که معلوم نیست برگردي يا نه! من که از
ھمه بیشتر تو رو دوست دارم بايد اينجا باشم و اون ا
پیش تو؟!
ھرمیون که اشک در چشمانش جمع شده بود بلند
شد و جیني رو در آغوش گرفت:عزيزم گريه نکن .م ا
ھر روز براي تو يه جغد مي فرستیم .قول میدم....
- به علاوه اگه تو اونجا باشي ممکنه حواس ھري
به تو پرت بشه...
-اه رون میشه بس کني؟
صداي ھق ھق جیني بلند تر شد. ھري که طاقت
ديدن اشکھاي جیني رو نداشت گفت: بچه ھا مي
تونین ما رو تنھا بذارين من خود راضي اش میکنم.
ھرمیون جیني رو رھا کرد و دست رون را گرفت و از
اتاق بیرون رفت.
ھري جلو آمد و جیني رو در آغوش گرفت:جیني
مھم نیست که تو با من باشي يا نباشي .مھم اينه
که قلب من ھمیشه براي تو مي تپه.و ھیچ وقت
فراموشت نمي کنم... ھمین طور که تا به حال ھم
از ذھنم بیرون نرفتي . اصلا بیا درباره ي آشنايیمون
حرف بزنیم.يادته اولین باري که من به خونه ي شم ا
اومدم تو خجالت کشیدي و رفتي بالا؟
و اونھا تمام روزو درباره ي آشنايیشون حرف زدند.
بعد از ظھر جیني ديگر گريه نمي کرد.و فقط به
ھري در جمع کردن وسايلش کمک مي کرد.آنھا ب ا
ھم مي گفتند و مي خنديدند و ھري به آن فکر مي
کرد که شايد اين آخرين باري باشد که مي تواند ب ا
جیني حرف بزند.
رون و ھرمیون ھم داشتند وسايلشان را جمع مي
کردند.
- راستي ھري آدرس اونجارو بلدي؟
- اي ... اون روز از لوپین پرسیدم ظاھرا يه جايیه
نزديک لندن.
-پس خیلي دوره چه طوري بريم؟
-با جارو...
-باجارو؟!
-آره خودمونو سرخورده مي کنیم و با جارو میريم.
خانم ويزلي که به حرفھاي اونا گوش مي داد
گفت : ھري مطمئني که محافظ نمي خواي؟!
- بله خانم ويزلي مطمئنم.فکر مي کنم تا اونجا که
لازم باشه ورد و افسون بلد باشم.اين يه ھفته توي
پريوت درايو فقط داشتم رو ياد گرفتن افسون ھ ا
دفاعي کار مي کردم.
آقاي ويزلي رو به ھمسرش کرد:مالي ھري ديگه
بزرگ شده .خودش مي دونه چیکار کنه.
خانم ويزلي ھق ھق کنان سري به نشانه ي تايید
تکان داد و بیرون رفت.
ھري رو به آقاي ويزلي گفت:خرابکاري ھا تا حالا
چي بوده؟ تو پريوت درايو يه چیزايي راجه به مرگ
چند تا مشنگ خوندم.
-آره متاسفانه چند نفر از اونا رو کشتند .خانواده
ھاشون سردر گمند آخه يکي شون يه دختر بوده .
يه دختر ھمسن و سال جیني!خوب مسلما نمي
تونند قانع بشن که به مرگ طبیعي مرده باشه...
-جادوگرا چي؟
- نه ھمون ناپديد شده ھا.ظاھرا ھشدارھاي م ا
کارساز شده.
-راستي اقاي ويزلي من مي خواستم در باره ي
پرسي بپرسم حالش خوبه؟
آقاي ويزلي با ناراحتي گفت: بد نیست اما ھنوزم
به من محل نمي ده نمي دونم چشه!
-ھري نمي ري بخوابي؟
- چرا الان میام.
- خوب فکر کنم بايد بخوابم .
-مواظب خودتو رون و ھرمیون باش.
-حتما.
-شب به خیر
-شب به خیر
ھزار فرسنگ آنطرف تر ولدمورت به فکر
شکار ھري بود... پسري که زنده ماند.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل پنجم: بازگشت به لندن
ھري، رون، ھرمیون، جیني، آقا و خانم ويزلي، فرد
و جرج ،بیل و فلور،لوپین و تانکس دم در ايستاده
بودند تا رفتن ھري را تماشا کنند.
-خب ديگه بھنره بريم .بچه ھا شماھا حاضريد؟
- آره ما حاضريم.
ھري جلو آمد و با آقاي ويزلي دست داد.
- موفق باشي ھري من مطمئنم تو موفق
میشي.سعي کن درباره ي پدر و مادرت اطلاعات
کسب کني اونا آدماي خوبي بودن.
-ممنونم آقاي ويزلي.سعي خودمو مي کنم.
سپس به سمت خانم ويزلي رفت .او ھري را تنگ
در آغوش کشید و در حالیکه گريه میکرد براي ھري
آرزوي موفقیت کرد.
ھري با بیل و فلور دست داد.فلور گفت: چه
ماجراجويانه!اري کارت واقعا جالبه امید وارم به
ائدافت برسي.
تانکس و لوپین ھم براي او آرزوي موفقیت
کردند.لوپین به او گفت: ھري اگه پدرتم جاي تو بود
ھمین کارو مي کرد.
فرد و جرج ھم براي سرگرمي يه بسته تاپاله ي گاو
به او دادند. فرد گفت : ھري اين تاپاله يه تاپاله ي
معمولي نیست . اگه چیزي رو داخل اون بذاري
حکم شنل نامرئي رو داره و تا کسي که اونو اون تو
گذاشته نخواد که ديده بشه ديده نمي شه.فقط
مواظب باش چیزاي قیمتي تو تو اون نذاري چون
ممکنه ديگه از بوي گندش نتوني ازش استفاده
کني.
ھري با آنھا ھم دست داد.و نوبت جیني
رسید.ھري به اطرافش نگاه کرد تمام آدم ھ ا
حواسشونو به يه چیزي پرت کرده بودند.چون حدس
مي زدند چه اتفاقي خواھد افتاد .ھري رو به جیني
کرد و يک تکه کاغذ کھنه رو به اون داد و گفت :نمي
دونم برات گفتم يا نه اين نقشه ي غارتگره نقشه
ي تمام و کمال ھاگوارتز.فقط براي استفاده از اون
بايد بگي :من رسما قسم مي خورم که کار بدي
انجام دھم.بعد از استفاده ھم مي گي :شیطنت
تمام شد.
- ولي ھري مگه تو اينو نمي خواي؟
- نه من ديگه به ھاگوارتز برنمي گردم.
-شوخي مي کني؟
- نه جدي مي گم من کارايي مھم تر از درس
خوندن دارم.خب ديگه ...نمي تونم بیشتر از اين
صحبت کنم.
ھري جیني را در آغوشش فشرد و او را بوسید .
- دوستت دارم . منو فراموش نکن.دلم برات تنگ
میشه.
سپس جیني را که از شدت گريه قرمز شده بود رھ ا
کرد و سوار آذرخشش شد.
- ھرمیون! رون! آماده ايد؟
- آره خیله خب ... ھري وردي را خواند و آنھا ر ا
سرخورده کرد.سپس سوار بر جارو ھاشان در
آسمان به پرواز در آمدند.
ھري براي افراد زير پايش دست تکان داد و
گفت .فراموشتون نمي کنم.خداحافظ...
...- ھري نمي خواي يه ذره خستگي در کنیم ؟ م ا
الان درست دو ساعته که داريم پرواز مي کنیم.
-ديگه چیزي نمونده الان ديگه میرسیم.
- راستي ھري شب قراره کجا بمونیم؟
-تو خونه ي من!
- نکنه ھمون خونه ي ... نه ھري تا جايیکه يادمه
اسمشو نبر اونجا رو داغون کرد.
- بابا اون جارو نمي گم که ما مي ريم میدان
گريمولد .
-خونه ي سیريوس؟
- آره .الان ديگه من صاحب اون خونه ام.و ھیچ
کسي جز من نمي تونه وارد اونجا بشه.
-ھري .من مي ترسم .نکنه اونجا لو رفته باشه. به
علاوه مگه مادر سیريوسو يادت رفته؟
-راستش خودمم اصلا دلم نمي خواست اونجا بريم .
اما نمیشه جاي ديگه اي نیست.ھتل ھا ھم بھمون
جا نمي دن چون تو دنیاي مشنگا ما ھنوز به سن
قانوني نرسیديم.اصلا دلم نمي خواد اونجا رو بدون
سیريوس ببینم.
رون با صدايي خسته گفت:ھري تو مي خواي بري
دره ي گودريک درسته؟
-آره چه طور؟
-بعد از اون کجا مي ري؟
-دنبال جان پیچ ھا!
- ھري تو از کجا میدوني اونا کجاست؟
- ھرمیون بالاخره بايد پیداش کنم فقط اگه شانس
بیارم ھمین دوروبرا ...غیر ممکنه.
خیلي خب رسیديم .آروم بیايد پايین.
ھري خاموش کن را از جیبش بیرون آورد.
- ھري اينو از کجا آوردي؟
-مال دامبلدوره اينو با قدح انديشش براي من به
ارث گذاشته!
-قدح انديشه؟
-آره.
ھري چراغھا رو خاموش کرد و واردخانه شد .
- اينجا ھنوز بوي سیريوسو میده.
ھري چراغ ھاي خانه رو روشن کرد.
-فعلا اين جا امن ترين جاست.بچه ھا ...ھرمیون
چت شده؟
-ھیچي... احساس خیلي بدي دارم.
-مال اين چند وقته... منم ھمین طوري شدم.بعد
ھم ديدن اينجا...
- بسه ديگه مثلا شما اومدين من احساس تنھايي
نکنم اما حالا من بايد به شما دلداري بدم؟
-حق با توئه.ظاھرا اين جا دوباره کثیف شده.
- آره ولي ما وقتي براي تمیز کردنش نداريم.بچه ھ ا
بريد وسايلتونو بذارين .توي اين فکر بودم که ھر سه
مون بشینیم ببینیم جان پیچھاي بعدي کجا ممکنه
باشند و اصلا چي باشند.
رون و ھرمیون وسايلشون رو گذاشتند اما رون يه
اشتباه کرده بود .چمدانش رو به قاب عکس خانم
بلک تگیه داده بود.
-رون چرا اينکاروکردي؟
-معذرت مي خوام اصلا حواسم نبود...
- شماھا اينجا چیکار میکنیین؟وروجک ھاي
کثیف... مشنگ _________زاده ي احمق...اين خونه مال
کدوم ابلھي شده؟اي خاک بر سر اون پسر
که اين خونه ي اصیلو به تو
بخشیده...عوض....
-رون ! پرده شو بکش!
-الان مي کشم...
- چه عالي که خفش کردين.اصلا نمي تونم تصور
کنم که کسي به سیريوس توھین کنه.بیاين تو
آشپز خونه.اونجا بھتره.
ھري و رون و ھرمیون در باره ي جان پیچ ھا حرف
زدند.تا اينکه ھري گفت :بسه ديگه مخم به جايي
قد نمیده.برين بخوابین صبح بايد بريم اونجا. اونجايي
که اولین ار بايد مي مردم ولي نمردم و حالا بايد
مرگ عزيزانمو ببینم.
خودم با دستاي خودم مي » سپس با خودش گفت
.« کشمش
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل ششم
دره ي گودريک
صبح آن روز ھري به سرعت از خواب بیدار شد. روي
کاناپه رون خرو پف مي کرد و ھرمیون ھم آنطرف
اتاق خوابیده بود.ھري به سرعت لباسش رو عوض
کرد .
- بچه ھا نمي خواين بیدار شین؟به خاطر خدا!
يادتون نرفته که چرا اينجايین؟
ھري کوسني که روي مبل بود را به سمت رون
ھدف گرفت . کوسن درست به سر رون خورد.
- ديوونه شدي ؟برا چي مي زني؟
بلند شو صبحونه رو حاضر کردم شما که نمي
خواين شب برسیم اونجا؟مي خواين؟
ھرمیون که تازه از خواب بلند شده بود چشمھاشو
از شدت نور جمع کرد و گفت:چه خبره ؟!ھنوز
ھیچي نشده دارين با ھم دعوا مي کنین؟
-بلند شو ھرمیون .من ھفده سال منتظر ھمچین
روزي بودم خواھش مي کنم خودتونو بذارين جاي
من!
ھرمیون که تحت تاثیر قرار گرفته بود بلند شد و
رفت تا دست و رويش را بشويد.رون ھم
گفت:متاسفم!نمي خواستم ناراحتت کنم.ام ا
داشتم يه خواب لذت بخش مي ديدم که تو يه ھو
اون کوسن لعنتي رو پرت کردي خوب به منم حق
بده.
ھري که خسته شده بود گفت:رون بلند شو!
-باشه يکي به نفع تو امروز چون استثنا بود بلند
شدم ولي مطمئن باش از اين به بعد .زير بار
استکبار نخواھم رفت!
-اه بي خیال شو بابا!
سر میز صبحانه ھرمیون گفت: ھري تو ھمه ي اين ا
رو با جادو آماده کردي؟
- آره بابا پس فکر کردي اون يه ھفته تو پريوت درايوو
چه جوري گذروندم؟
-ا...!مگه دادلي ھنوز تو رژيمه؟!
ھري پوز خندي زدو گفت: اون درست الان به اندازه
ي يه بچه اژدھا شده.به نظر من اگه يه کم ديگه قد
بکشه و ريش بذاره فرقي بین اون ھاگريد وجود
نخواھد داشت!
ھرمیون که از خنده ريسه رفته بود گفت: يادت
باشه به منم يه سري از اين افسونا ياد بدي!
-منظورت اينه که تو مايه ھاي مربي آشپزيو..اين
جور حرفا؟!
-آره خوب يه ھمچین چیزايي.
-خوب ديگه ھرمیون پاشو بريم رون میشه انقدر
نخوري؟!اين بشقاب تا پونصد سال ديگه ھم خالي
نمیشه ھا؟تو که قصد نداري با نوه و نبیره ھات
ھنوز به خوردن ادامه بدي؟
ھرمیون با خوندن يه ورد بشقاب رو نا پديد کرد و
ھمه به راه افتادند.
-بچه ھا وايسین که دوباره مجبورم سرخورده تون
کنم.
و پس از سرخورده شدن با جارو به سوي دره ي
گودريک به راه افتادند.پس از حدود نیم ساعت ھري
به رون گفت:نمي دونم مي خوام اونجارو ببینم ي ا
نه!
-منظورت چیه؟
-احساس بدي دارم مي ترسم اونجا ولد مورت
برامون تله گذاشته باشه!
-ھري !بي خیال بابا تو که ترسو نبودي!تازه حالا که
رسیديم میگي؟!
ھري به جلويش نگاھي انداخت يک دره ي سر
سبز در پیش رويش بود باورش نمي شد.يعني او در
اين محل به دنیا آمده بود؟
-ھي ... ھري خونتون!
جلوي آنھا يک کلبه ي خرابه وجود داشت .کلبه اي
که ھري آنجا متولد شده بود .اولین کلمات زندگي
اش را در آنجا به زبان آورده بود وتنھادر آنجا پدر و
مادرش را ديده بود.ھري جلوي خانه فرود آمد.اشک
در چشمانش جمع شده بود.جارو يش را گذاشت
وھمین که خواست وارد خانه شود...صداي وحشت
زده ي ھرمیون را شنید که به چیزي روي در اشاره
مي کرد...
-ھي ...اونجارو...
ھري که ترسیده بود گفت: کجا؟؟؟
-اونجا يه نوشته اونجاست ھري بیا نگا کن!
ھري جلو آمد روي در نوشته اي بود:
فقط براي آقاي ھري پاتر
ھري دستش را جلو برد تا کاغذ را بردارد...
-نه ھري برش ندار ممنکه خطرناک باشه.
-راست مي گه ھري .يعني توي اون چي ممکنه
نوشته باشه؟
-نمي دونم تا بازش نکنم که نمي تونم بفھمم چیه
توش!
-به ھر حال من فکر مي کنم بايد امتحانش کنیم
کنار وايستا!
ھرمیون جلو آمد و شروع کرد به وردھاي خنثي
کننده...پس از حدود پنج دقیقه گفت: من چیزي
پیدا نکردم .اما ھنوزم خطرناکه بھتره با جادو بازش
کنیم ھري دستتو بھش نزن!
ھرمیون کنار رفت و ھري جلو آمد: باز شو!
کاغذ باز شد .داخل آن نوشته بود:
سلام ھري
اين يه نامه ي معمولي نیست بدون اين نامه
طوري افسون شده بود که تنھا زمانیکه
صاحب اونو مي بینه خودشو نشون مي
ده!
فکر مي کنم ديگه تا حالا فھمیدي که من کي
ھستم؟!
به ھر حال من اين نامه رو براي اين برات
گذاشتم چون نمي دونستم موقع خوندن تو
زنده ام يا نه!
فقط مي خوام يه چیزي بھت بگم:
مواظب دور و اطرافت باش. و چیزايي رو که
مي بیني از يادت نبر.
ممکنه اونا چیزاي مھمي باشه که فقط تو
لازمشون داشته باشي!
دوست دارت آلبوس دامبلدور
ھرمیون که از خوندن اون نامه وحشت کرده بود
گفت:به نظرم منظورش اينه که ممکنه يه جان پیچ
اين دوروبرا باشه .مگه نه؟
-منم ھمین فکرو کردم اما چرا دامبلدور موقعي که
زنده بود نگفت؟
- نمي دونم شايد وقت نکرده .شايدم نمي خواسته
حواس تو پرت بشه!
- ھري نامه رو برداشت و آن را تا کرد . داخل جیبش
گذاشت .
- بچه ھا چشماتون خوب کار کنه.من مطمئنم يکي
از جان پیچاي ولدمورت اينجاس.
ھري چوبدستي اش را جلويش گرفت و وارد خانه
شد...
نه خواھش مي کنم ! ھري رو نه ...اونو نه ...منو »
«.... به جاي اون بکش...نه
-ھري ! ھري چت شده؟؟ حالت
خوبه؟
ھري چشمھايش را باز کرد: دوباره اونجوري شدم
انگار که يه ديوانه ساز اومده باشه .نمي دونم
چرا اينطوري شد؟!
احتمالا چون خاطرات برات زنده شده!
راستي؟ خیله خب بیاين بريم تو خونه رو
ببینیم.موافقین؟
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 7
ديدارشاخدار
ھري و رون و ھرمیون وارد خانه شدند .ھري نمي
دانست آيا مي شود به آنجا خانه گفت يا نه؟!داخل
خانه تقريبا ويران بود .پلکان ھا خراب .ومبل ھا پاره
شده بود. ھري جلو آمد .روي ديوار قاب عکسي
آويزان بود . آن را برداشت.عکس ھري به ھمراه
پدرو مادرش زير خروارھا خاک پیدا شد.ھرمیون جلو
آمد و وقتي ديد که قطره اشک ھري روي قاب
عکس گل شد، صلاح ديد که او را تنھا بگذارد.ھري
به آن عکس زل زد.مادرش را مي ديد که او را در
آغوش گرفته است و به او لبخند مي زند.موھاي
مادرش بلند و قرمز بود.وپدرش را مي ديد که در
نھايت شادي براي او دست تکان مي دھد .ھري
شور زندگي را در چشمان آن دو مي ديد،ولي از
سن و سال خودش فھمید اين عکس احتمالا براي
چند ماه پیش از کشته شدن آنھاست.نفرت و کینه
اش نسبت به ولدمورت بیشتر شده بود.
او با گوشه ي لباسش خاک قاب عکس را پاک کرد
و آن را در جیبش گذاشت. رون جلو امد و گفت:
ھري بلند شو .بھتر نیست بقیه جاھاي خونه رو
ببینیم؟!
- چرا الان میام . منو ببخشید يه لحظه خیلي تحت
تاثیر قرار گرفتم.آخه مي دونین برام خیلي عجیبه
که چه طور اينجا مثل اون روز باقي مونده؟!
ھرمیون که به فکر فرو رفته بود گفت: نمي دونم ام ا
شايد اينم کار دامبلدور باشه!شايد مي خواسته
ھمه چیزت برات زنده بشه .ھري مطمئني ھیچي
از اون روز يادت نمیاد؟
- نه...ھیچي...فقط اون جیغ لعنتي و التماس
مادرم....
- خوب شايد قدح انديشه بتونه بھت کمک کنه!
- راستي؟! نمي دونم اما يه امتحاني مي کنم.
ھري ھمه جاي خونه رو نگاه کرد اتاق خودش که
ھنوز گھواره ي کوچکي در آن بود.و اتاق مادر و
پدرش را ديد.ھنوز تختخواب دونفره ي آنھا در آنج ا
قرار داشت و خرواري از خاک بر روي آن نشسته
بود.
-بچه ھا ھمه جارو خوب نگاه کنید.با اون راھنمايي
دامبلدور من مطمئنم که يه چیزي اينجاست.
ھري تمام کشو ھاي موجود در خانه را نگاه کرد
ولي تمام آنھا خالي بودند.:يعني کي اينارو خالي
کرده؟
-ما ھم نمي دونیم.
-يادم باشه از لوپین يه سوالايي بپرسم.من ھنوز تو
شکم که اينجا چه طور ھمین طوري مونده!
ھري تمام خانه را گشت ولي ھیچ چیز به درد
بخوري نبود .بعد از يه بازديد طولاني خسته شد و
گفت: بچه ھا ببخشید که اذيتتون کردم .مي خواين
بريم؟
رون با قیافه ي متواضعي گفت : من خیلي گشنمه
اما اگه تو مي خواي بموني بمونیم.
- آخه مي دونید . مادرو پدر من توي يه قبرستان
نزديکي اينجا دفنند.اما مطمئن نیستم که دقیق ا
کجاست!
- نه رون ! ھري ما ھم باھات میايم حالا که تا اينج ا
اومديم بھتر نیست که تو ھم سر مزار پدرو مادرت
بري؟
- من که خیلي دلم مي خواد.پس اشکالي نداره؟!
- نه ھري بريم منم فکر کنم بتونم دووم بیارم!
ھري از خانه بیرون آمد.و رون و ھرمیون ھم
ھمینطور . ناگھان ھرمیون که از چیزي تعجب کرده
بود گفت: بچه ھا اينجارو!
يک نوشته ي طلايي روي ديوار کناري خانه نوشته
بود :
به ياد جیمز و لیلي پاتر وبه خاطر عشق آنھا
به اين مکان اينجا دست نخورده باقي مي
ماند.
وزارت سحرو جادو
ھري پوزخندي زد و گفت: تنھا کاري که تونستن
بکنن ھمینه!
و به راه افتادند.
- ھري اينجا يه دھکده ي مشنگیه؟
- فکر نمي کنم چون اينجا خوته ي پدري منه و پدر
من ھم جادوگر بوده!
پس از کلي راه رفتن بالاخره ھري يه جادوگر را ديد.
- ببخشید آقا قبرستان اين جا کجاست؟
مرد که مانند تمام کساني که براي اولین بار ھري
را مي ديد بي اختیار به پیشاني او خیره شد گفت:
تو ھري پاتري؟
- بله ... میشه به من...
- چرا که نمي شه! من پدرتو میشناختم تو دره ي
گودريک زندگي مي کرد.خوشحال مي شم خودم
برسونمتون اونجا!
- ممنون
وانھا با جادوگر به را افتادند. در راه جادوگر خودش ر ا
معرفي کرد و گفت: من جرارد سیمپسون
ھستم .پدرت منو میشناخت اون خیلي مرد خوبي
بود ھمسرش ھم ھمینطور .خوب يادمه روزي که تو
به دنیا اومدي به سلامتي تو براي ھمه ي اھالي
اينجا از مادام رزمرتا نوشیدني کره اي خريد و ما رو
مھمون کرد.
- شما اون شبو يادتونه؟
منظورت شب تولدته؟
-نه شبي که ولدمو-
-اسمشو نیار!
- ببخشید. شبي که اسمشونبر بابامو کشت
يادتونه؟
- من نه راستش اون شب من رفته بودم ... رفته
بودم....خوب بگذريم به ھر حال من نبودم . اما ھمه
مي گفتند که ولدمورت مرده و اينجور حرفا!اما حالا
که معلوم شد اصلا مرگي در کار نبوده!خوب ديگه
فکر کنم رسیديم ھمونجاست ھمون جلو من ديگه
بايد برم از آشنايیتون خوشحال شدم آقايان
جوان.جرارد به ھرمیون ھم اشاره اي کرد و رفت.
ھري جلو رفت. دو سنگ قبر درست رو به روي در
کلیسا وجود داشت دو سنگ قبر مرمرين!بر روي آن
نوشته بود:
در اين مکان جیمز پل پاتر در کنار ھمسرش
لیلي جوانا پاتر آرمیده اند
مغفرت خداوند بر آنان که با فدا کردن جان
خود سیاھي را از جامعه پاک کردند.
صورت گرفته توسط آلبوس دامبلدور
ھري در آنجا نشست و انقدر گريه کرد تا اينکه
وقتي متوجه دور و اطرافش شد. ديد کاملا تاريک
شده است .ھرمیون و رون با صبر زياد روي پله ھاي
کلیسا نشسته بودند و انتظار او را مي
کشیدند.ھري بلند شد و به سمت آنان رفت:
ببخشید بچه ھا معطلتون کردم !
- نه بابا خواھش مي کنم من فقط امیدوارم زود تر
بريم چون خیلي خطرناکه!
- باشه بريم.
- آخ يادم نبود جاروھامونو تو خونه جا گذاشتیم .حالا
چیکار کنیم.
- مگه يادت رفته که ھري طلسم جمع آوري بلده .
ھري زود باش ما اصلا حال و حوصله ي رفتن به
اونجا رو نداريم .ھري فکرش را متمرکز کرد و
گفت:برسید به دست جاروھا!
چند ثانیه بعد ھري رون و ھرمیون سوار جارو دره ي
گودريک را ترک کردند.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 8
ھري ، رون و ھرمیون بر فراز آسمان پرواز مي
کردند.
-ھري يادت نره بري تو قدح!
- نه يادم نمیره ولي من که فکر نمي کنم چیزي
يادم بیاد!
- مگه میشه؟اگه تو واقعا اون جا بودي صد در صد
مي توني ببیني چرا ولدمورت اومد اونجا!...اه چه
بادي میاد!
-آره ظاھرا ھوا داره طوفاني میشه.
-ھري من نمي تونم جارومو کنترل کنم .
-ھرمیون اين که يه نسیم بیشتر نیست!
-نمي خواد بگي که تو روندن جارو مھارت داري .من
دارم کنترلمو از دست میدم.
-خیله خوب . رون!ھرمیون راست میگه ھوا طوفاني
شد من نمي دونم توي تابستون اين طوفان ديگه
برا چیه؟!
اون جا يه دھکده ست بیاين پايین!
-ھري اونجا دھکده ي مشنگیه چه جوري مي
خوايم فرود بیايم؟
رون با حیرت به ھرمیون نگاه کرد: تو ھمه چیزو
میدوني!
-تو رو خدا بس کن فقط کافیه به پشت بومشون
نگاه کني . آنتن تلويزيون ھمه چیرو لو میده.
رون که حیرتش از بین رفته بود با خودش فکر کرد
پايیني دارد! « آي کیو » که چقدر
- ھري جواب ندادي کجا بايد فرود بیايم؟!
-ھیسسسسسسسسسسسسسس...اونجارو!
-نه! امکان نداره!
-اون اسنیپه؟!!!؟!؟!؟!
-مي کشمش!
ھرمیون با عجله پشت رداي ھري را گرفت و کفت :
نه ھري نبايد اين کارو بکني اون تو رو میکشه!
-اون منو میکشه؟؟خودم خفش میکنم ...
-بس کن ديگه الان صدامونو میشنوه!اين باد لعنتي
ديگه نمي ذاره درست جلو بريم.
ھري که چشم از اسنیپ بر نمي داشت
گفت:بیاين بريم رو اون پشت بومه!
-ولي ...ديده نشیم!
-ما سرخورده ايم!
ھري، رون و ھرمیون روي پشت بام يکي از خانه
ھاي آن نزديک فرود آمدند.
-يعني اين جا چیکار مي کنه؟
-نمي دونم من مي خوام بکشمش...
-ھري!نفرت تو طبیعیه ولي ما نبايد عجولانه تصمیم
بگیريم!
ھري چشم از اسنیپ بر نمي داشت و روي پشت
بامھا حرکت مي کرد.ھرمیون و رون ھم پشت
سرش میدويدند.
-ھري لطفا وايسا ! من ديگه نمي تونم بیام دامنمو
باد داره مي بره.
-من نمي تونم اونو ولش کنم مي خوام ببینم کج ا
میره تا خودم کلکشو بکنم.
-نیگا کن پیچید توي يه کوچه ي بنبست.
-يعني اونجا کجاست؟
-نمي دونم داره میره توي يه خونه!
-خیله خوب گورشو گم کرد حالا مي تونیم
بشینیم .خواھش مي کنم!
-باشه فقط مواظب باشین درنره.
-باشه بابا !
-کي بکشمش؟
-شوخي مي کني؟
-رون! من با کسي شوخي ندارم!
-اتفاقا حرفت کاملا خنده دار و مزخرفه!
ھري عصباني شد و داد زد:میشه بس کني؟
-نه رون، نه من بس نمي کنیم .ھري اشکال تو اينه
که عجولانه تصمیم مي گیري آروم باشو ببین من
چي میگم.
ما نمي دونیم اونجا کجاست ممکنه خونه ي يه
مرگ خوار باشه ممکنه قرار گاه ولدمورت باشه اصلا
ممکنه خونه ي خودش باشه!مي دوني در ھمه ي
اين حالات اون برنده است و ما بازنده.حالا خودت
فکر کن مي توني بري اونو بکشي؟به ھمین
سادگي؟
ھري که نمي دانست چه بگويد گفت: پس چیکار
کنم ؟
-مگه اينجا نزديک گريمولد نیست؟
- نه خیلي!
- به ھر حال ما مي تونیم اينجارو زير نظر بگیريم...
-نه! ممکنه اين آخرين باري باشه که اينجا میاد.
-نديدي چطور با آرامش راه میرفت؟ اصلا من نمي
فھمم اين مرتیکه قاتل راست راست تو خیابون راه
میره کاراگاھا ھم کشکن ديگه؟ چه طور جرات مي
کنه؟!
- اين جا جاي دور افتاده ايه تا جايیکه من میدونم
ھیشکي از اسنیپ آدرس خونه اش يا ھر کجا که
رفت و آمد مي کردو نپرسیده!ازبس دوست
داشتني بوده!
- به ھر حال ما نمي تونیم تا صبح اينجا زل بزنیم
ھوا ھم آروم شده بريم؟
-کجا؟!
- خونه ي سیريو...منظورم خونته ديگه!
- من نمیام.
-يعني چي؟!
-من اونو بعد از چند ماه ديدم حالا بذارم بره؟!
-ھري تو رو خدا بیا بريم .فردا دوباره میايم زاغ
سیاھشو چوب مي زنیم.
-انگار از اونجا داره میاد بیرون.اون کیه ھمراھش؟
- فکر کنم بدونم کیه!
-کیه ؟ بچه به نظر میاد!
- نه ھري، اون پیتره !پیتر پتي گرو!
- امکان نداره!
- ظاھرا ممکن شده. خال خالي !
ھري ديگر خونش به جوش امده بود . دو تا از خوني
ترين دشمنانش روبه روي او ايستاده بودند.، ام ا
کاري از دست او ساخته نبود.
- من ديگه نمي تونم نحمل کنم.
- مي توني .ھري ھدف تو ولدمورته نه نوچه
ھاش.دارن میرن؟
- مي خوان غیب شن!
-نه! نمي ذارم برن...
ولي آنھا رفته بودند. شاھزاده ي دورگه و مسبب
قتل پدر و مادر ھري الان در جاي ديگري بودند.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 9
-ھري بلند شو بريم!بلند شو ديگه!ما تو رو درک
مي کنیم اما بھتره تو ھم ما رو درک کني .
-راست میگه ھري من که دارم از گشنگي سقط
میشم.تو تا صبحم به اينجا زل بزني من فکر نمي
کنم بر گرده.ما فردا بر مي گرديم.میريم اون تو رو
نگاه مي کنیم .البته اگه طلسمي نداشته باشه!
- خیله خوب ،بريم حق با شماست منم انگار
گشنمه!
ھرمیون به صورت ھري که غرق در نفرت و ناراحت
از ناکامي بود نگاه کرد: بھترين کار ھمینه !ما اونو
زير نظر مي گیريم بعد که مطمئن شديم به لوپین و
مودي ھم خبر میديم.
ھوا تاريک شده بود و آن سه در فراز آسمان شروع
به پرواز کردند. ھري نمي دانست چه کند از کج ا
شروع کند فقط يک چیز برايش مھم بود اينکه بتواند
خودش اسنیپ را بکشد.
کم کم به گريمولد رسیدند و وارد آنجا شدند.
-ھري لطفا میشه اون طلسم غذا درست کنتو
انجام بدي ؟
- اوه البته !
او زير لب زمزمه اي کرد و غذا روي میز ظاھر
شد.رون که از گرسنگي تقريبا بي حال شده بود
شروع به خوردن کرد.ھري و ھرمیون ھم او ر ا
ھمراھي کردند.
-يعني اون جا چیکار مي کرد؟
-نمي دونم مرتیکه نامرد انگار نه انگار که قتلي
انجام داده با کمال پررويي تو خیابون راه میره!
- بسه بابا شلوغش نکن! اما چقدر شانس آورديم ا
اگه اون توفان شروع نشده بود ما اونو نمي
ديديم.نه؟
- شايد!ھري يادت که نرفته بري تو قدح؟
- اه ھرمیون! ھري خسته است مطمئن باش اگه
الان بره عمرا چیزي بفھمه من که خیلي خسته
شدم بريم بخوابیم.
- نمي دونم شايد.اما اينم چیز مھمیه .اه چقدر
اوضاع قاطي شده چقدر کار بايد بکنیم.بايد اون
خونه رو زير نظر بگیريم.دوباره بريم تو دره ي گودريک
جان پیچه رو پیدا کنیم.راستي ھري تو میدوني
فرضا اگه جان پیچو پیدا کنیم چه جوري خنثي اش
کني؟
-نه!
-نه؟ به ھمین راحتي؟ خوب حالا ما اگه پیداش
کرديم چیکارش کنیم؟
- نمي دونم! انگار دامبلدور يادش رفت بھم
بگه!ببینم ھرمیون کتاب خونه ي عمومي اي به جز
کتاب خونه ي ھاگوارتز وجود نداره؟
-چرا!
- ا ؟ خوب کجا؟
-يه جاي دور! مي دوني معمولا جادوگرا از کتاب
خونه استفاده نمي کنند. من تو يه کتابي خونده
بودم که تنھا کتابخانه موجود تو انگلستان کتابخونه
ي ھاگوارتزه!
- خوب اوني که مي گي کجاست؟
ھرمیون من و من کنان از جواب دادن طفره
رفت:خوب حالا کي بريم دره ي گودري -
- چرا نمي گي کجاست؟
- خوب راستش...
ھرمیون به رون چپ چپ نگاه کرد و گفت :
راستش...کتابخونه ھا فقط تو مدارسند!
ھري که تازه فھمیده بود که چرا او از حرف زدن
طفره ي رفت به رون نگاھي انداخت...
رون گفت: خوب منظورت چیه؟
- ما براي تحقیقات بايد بريم دورمشترانگ!
ھري اين را گفت و منتظر شد تا عکس العمل رون
را ببیند.
-دورمشترانگ!؟!؟
- آره !
- خوب چرا نريم بوباتون؟
ھرمیون با صبر و حوصله گفت: چونکه تنھا جايیه که
مي تونیم درباره ي جان پیچ ھا مطلب پید ا
کنیم.مي دوني که کارکاروف بر اين عقیده بود که
بايد به بچه ھا جادوي سیاه ياد داد.
ھري گفت:ولي... اين غیر ممکنه!
- چرا؟
- من نمیتونم از انگلستان خارج بشم.مي دوني
بلغارستان چقدر دوره؟
-خوب آره اما راه ديگه نیس - چرا! يه راه ديگه!
- مي دونستم ھرمیون تو اين کارو مي کني،مگه
نه؟
- خوب راستش...
- من نمي فھمم شما دو تا چي دارين مي گین؟
-رون !امکان اينکه ما بريم بلغارستان خیلي کمه ام ا
يه کار ديگه ھم میشه کرد.
-چه کاري؟
-تو ويکتور کرامو يادته؟
- کرام خوب معلومه که يادمه . منظورت اينه که به
اون بگیم برامون تحقیق کنه؟
-خوب آره ديگه .
- مگه دامبلدور نگفت که نبايد به ھیچکس چیزي
بگید؟
- چرا اما ما که نمي گیم چرا اونو لازم داريم ما فقط
بھش مي گیم داريم در باره ي جادوھاي سیاه
نحقیق مي کنیم البته ما که نه ھرمیون.
ھرمیون از خجالت سرخ شد و گونه ھايش گل
انداخت .
-خوب نظر تو چیه،رون؟
ھري به رون نگاه کرد صورتش مثل زماني شده بود
که ھرمیون را در کنار کرام در مجلس رقص مي
ديد.اما ايندفعه به سرعت رويش را باز کرد و گفت:
خوب ! کار خوبیه!
- ھمین؟
- آره ...خوب ... منظورم اينه که... ھر چي ھرمیون
بخواد ھمین خوبه...خوب ديگه من میرم بخوابم...
-رون! من متاسفم ولي مجبوريم اين کارو بکنیم.
-آره ... آره ...نه مساله اي نیست ...شب به خیر!
- شب به خیر!
-شب به خیر!
رون بدون اينکه به ھرمیون نگاھي بیندازد به اتاق
رفت.ھري از خودش متنفر شده بود به خاطر او
مجبور شده بودند که با کرام ارتباط برقرار کنند.به
خاطر او شادي زودگذر رون براي در کنار ھرمیون
بودن تمام مي شد.او حدس مي زد در صورت چنین
تقاضايي از کرام او به لندن مي آيد تا ھرمیون ر ا
ببیند .چون او فارغ التحصیل شده بود در تیم ملي
مشغول به کار بود و به راحتي مي توانست سفر
کند.ھري مي دانست که ھرمیون نامه ھايش را به
کرام قطع کرده است اما کرام ھنوز به او نامه مي
دھد.
ھرمیون با صداي آرامي به ھري گفت:
ھري ! بايد زود تر اين کارو بکنیم ويکتور تو آخرين
نامه اي که براي من فرستاده گفته مي خواد بیاد
منو ببینه من اينو به ھیچ کس نگفته بودم.
-مي فھمم ھرمیون! حالا تو رونو بیشتر دوست
داري يا ويکتور؟
- خوب ... مي دوني من فقط به خاطر رون جواب
نامه ھاي ويکتورو نمي دم اما ...اون ھنوز به من
ابراز احساسات مي کنه و میگه زود تر جواب نامه
ھاشو بدم ...مي دوني من به اون نوشته ام که
سرم خیلي شلوغه و تا يه مدتي نمي تونم جواب
نامه ھاشو بدم . اونم مدام مي پرسه کي سرم
خلوت مي شه؟ اين دفعه ي آخرم نوشته بود مي
خواد بیاد منو ببینه ...منم نمي دونستم جوابشو
بدم يا نه...نمي دونم چي کار کنم!
ھري در حالیکه با نگاھش به ھرمیون مي فھماند
که او را مي فھمد گفت: ھرمیون تو بايد تصمیمتو
بگیري که رونو بیشتر دوست داري يا ويکتور!
ھرمیون که دچار سردر گمي شده بود گفت: نمي
دونم! رونو يه جوري دوست دارم ويکتورم يه جور.
- منظورت اينه که ھنوز مطمئن نیستي؟
- آره ... من نمي تونم تصمیم بگیرم تا حالا به اين
موضوع خیلي فکر کردم اما به نتیجه نرسیدم.
ھري از ديدن اشک ھاي ھرمیون دلش به حال او
سوخت و با خود فکر کرد که چه خوب که او يک
دختر نیست.
- باشه ... پس فردا براش نامه بنويس . ولي
کاشکي تو ھاگوارتز يه کتاب در اين باره پیدا مي
شد...من میرم بخوابم
تو ھم زود تر برو بخواب فردا کار داريما...گريه ھم
نکن ...ھرمیون خواھش مي کنم...شب به خیر!
ھرمیون سرش را روي میز گذاشته بود و ھاي ھاي
گريه مي کرد نمي دانست چه کسي را بیشتر
دوست دارد رون،يا ويکتور شايد ھم کس ديگري...
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 10
صبح روز بعد ھري به سرعت از خواب بلند شد
اوضاع نابه ساماني داشت افکارش مغشوش بود .
صداھا دائم در گوشش مي پیچید:
ھري يادت نره بري تو قدح...مرتیکه نامرد انگار نه
انگار که قتلي انجام داده ...فردا میريم دره ي
گودريک جان پیچه رو پیدا کنیم...نمیدونم کدومشونو
بیشتر دوست دارم!
- ھري !بیدار شدي؟
- آره انگار خیلي خوابیديما! چه خبر؟
- من نامه رو نوشتم!
-جدا؟؟؟؟! چقدر سريع!
-مي دوني با خودم گفتم اگه رون بیدار شه و ببینه
که من دارم با ويکتور نامه مي نويسم دلش
میشکنه!گفتم بھتره تا خوابه تمومش کنم!
- ا؟ چه خوب !
ھري انتظار نداشت که ھرمیون نامه را برايش
بخواند ولي دلش مي خواست بداند ھرمیون براي
ويکتور چي نوشته است؟با چه لحني نوشته است
و جوري ننوشته باشد که ويکتور بفھمد براي ھمین
به او گفت:
ھرمیون!جوري ننوشتي که چیزي بفھمه مگه نه؟
-آره بابا خیالت راحت باشه خوب اگه مي خواي
برات مي خونمش تا مطمئن بشي!
ھري از چھره ي ھرمیون فھمید که نبايد بگذارد ت ا
نامه را برايش بخواند. اما از طرفي دلش مي
خواست ببیند ھرمیون چه چیزي براي ويکتور نوشته
است ولي بعد با خود فکر کرد که اگرموضوع او و
جیني بود راضي میشد که رون آن را بخواند براي
ھمین گفت:
-نه نه! من به تو مطمئنم!
سپس بلند شد تا دست و رويش را بشويد.ھرمیون
گفت:
-ھري میشه ھدويگو قرض بدي؟
-اوه...آره !اصلا يادم نبود...آره حتما برش دار.
رون که تازه از خواب بیدار شده بود با محبت به
ھرمیون سلام کرد اما بعد انگارکه تازه صحبتھاي
ديشب را به آورده بود رويش را برگرداند و بیرون
رفت...ھرمیون نمي دانست چه کند...اعصابش
داغون شده بود از طرفي به خاطر رفتارھاي رون
عذاب وجدان داشت از طرفي ويکتور را دوست
داشت ھمین طور که به اين موضوعات فکر مي کرد
يکدفعه نگاھش روي چیزي که در بوفه ي بلک ھ ا
قرار داشت خیره شد...ناگھان نفسش در سینه
حبس شد...و حالت عجیبي به او دست داد...چه
طور ممکن بود؟!چرا تا آن موقع نديده بودش ...ھري
وارد سالن شد و گفت:راستي راجع به ما که چیزي
به کرام نگف...ھرمیون چیزي شده؟؟؟
ھري به صورت ھرمیون نگاه کرد صورت ھرمیون
مانند زماني شده بود که باسیلیسک تالار اسرار به
او نگاه کرده بود.ھري نفسش در سینه حبس شد :
نکنه سیريوس ھم يه باسیلیسک داشته!؟
او به سمت ھرمیون دويد: ھرمیون!چت شده؟
رون که اين سروصدا را شنیده بود سراسیمه وارد
سالن شد: چیزي شده؟؟
بعد نگاھش به ھرمیون خیره ماند...:ھرمیون!
خواھش مي کنم حرف بزن!
ھرمیون تازه متوجه حضور ھري و رون شده بود
رويش را برگرداند و به آن دو گفت:
بچه ھا پیداش کردم!
ھري و رون که خیالشان از بابت سلامتي ھرمیون
راحت شده بود گفتند: توکه ما رو کشتي!
- الان وقت اين حرفا نیست!
-منظورت چیه؟؟
-بچه ھا من پیداش کردم!
-چي رو پیدا کردي؟؟
ھرمیون به شیئي داخل ويترين بلکھا اشاره کرد:
اونجا رو ببینین!
ھرمیون صداي حبس شدن نفس آن دو را شنید.
- امکان نداره!
- اين اون نیست!
- خود خودشه!
ناگھان ھري به ياد دو سال پیش افتاد روزيکه انھ ا
ھمراه ھم مشغول تمیز کردن خانه بودند. سیريوس
ھم با آنھا بود
:بچه ھا يادتونه...
- آره ھري درسته خودش بود...
رون با ناباوري گفت: نکنه میگید اين ھمونه که
نتونستیم بازش کنیم؟
- آره خودشه ولي اين جا چیکار میکنه؟
- نمي دونم ...ھیچي نمي دونم !
- حالا با ھاش چي کار کنیم؟
-فعلا ھیچ کاري نمي تونیم بکنیم تا زمانیکه نامه ي
ھرمیون به کرام برسه و اونم جواب نامه رو بده!
ھري به قاب آويز خیره شد...آخر اين جا چکار مي
کرد؟؟؟چه ربطي به سیريوس داشت؟او مطمئن بود
که سیريوس از جان پیچ ھا ھیچ چیز نمي داند اگر
مي دانست يه او مي گفت...
- ھري به نظر تو سیريوس چیکار داشته؟
- من نمي دونم!
-سیريوس اسم ديگه اي نداشت؟
- رون شوخیت گرفته؟؟؟
- معلومه که نه ...ولي اين به معني اونه که اين
يارو چي بود ؟ ب.ر.ا ؟؟؟با اون يه رابطه اي داشته!
- آفرين رون !تو خیلي باھوشي ! درسته ھري
ر.ا.ب. فامیلیش به بلک مي خوره !
- آره اما فکر نمي کنم اول اسم سیريوس
باشه! « ر»
- اما اين خودش يه سرنخه!
- ھري برو نامه اي که تو غار پیدا کردي بیار!
- زود باش ديگه!
ھري رفت و آن نامه ي کذايي را از داخل جیب يکي
از رداھايش بیرون آورد . از آن نامه متنفر بود!از
دستخط اون فرد متنفر بود! اگر آن مرد سیريوس
بود ...نه...امکان نداشت...يعني سیريوس باعث
قتل دامبلدور شده بود؟؟؟
ھري نامه را به ھرمیون داد ھرمیون يک بار ديگر
نامه را خواند:
براي لرد سیاه
مي دانم که مدتھا پیش از آن که تو اين ر ا
بخواني
مرده ام اما مي خواھم بداني اين من بودم که به
راز تو پي
بردم. من جان پیچ اصلي را دزديده ام و قصد
دارم در
اولین فرصت ممکن آن را نابود کنم. با اين امید ب ا
مرگ
مواجه مي شوم که تو،در زمان رويارويي با حريفت
دوباره
فاني شده باشي.
ر.ا.ب
-حالا بايد کشف کنیم! اول اينکه کسي که اينو
دزديده مرگ خوار بوده چون گفته براي لرد سیاه!
ھري با خوشحالي گفت:پس سیريوس نبوده!
- معلومه که نبوده! ولي اي کاش مي تونستیم
دوستا يا فامیلاي اونو بشناسیم!اون موقع شايد
مي فھمیديم که کي اينو دزديده!
- ھرمیون!فرشینه ي خانوادگي بلک!!
- ھري تو نابغه اي!
ھري رويش را برگرداند...: بیاين اين جاست!
سیريوس از اين متنفر بود!
ھري شروع به خواندن کرد ...اسم ھاي زيادي بود
اما ھیچ کدام آنھا با ر شروع نمي شد...به جز
يکي...
-ايناھاش ... درسته خودشه...ريگولوس آلفرد
بلک...ھمه چیزش جور در میاد!
- منم مطمئنم که خودشه!
-ريگولوس مرگ خوار بوده...بعد ھم اينجا خونه
شه...درسته!
ھري خیالش آسوده شده بود نمي دانست چر ا
ولي احساس آرامش مي کرد ...حالا ديگر فقط
يکي از جان پیچ ھا مجھول بود... .
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 11
-از اين اوضاع متنفرم!
رون با صداي ناراحتي اين را گفت و با عصبانیت
لگدي به در زد!
-آره قبول دارم !ولي من که بھتون گفته بودم نیايید!
-ھري من منظورم اين نبود. ولي الان نزديک يه
ھفته است که از ھیچ کس و ھیچ چیزي خبر
نداريم.من حتي نمیدونم پدر و مادرم زنده اند يا نه!
ھرمیون به صحبتھاي رون پريد:رون!اين چه حرفیه
که میزني معلومه که زنده اند اگه اتفاقي افتاده بود
جیني بھمون يه چیزي مي گفت.
ھري با دست به پیشاني اش زد او جیني را کاملا
فراموش کرده بود،اوضاع درآنجا به قدري پیچیده بود
که او حتي وقت فکر کردن به جیني را نیز
نداشت:ھرمیون!تو براي جیني نامه مي فرستي؟
-آره!مگه يادت نیست بھش قول داده بوديم. من
نامه ھا رو با خرچال مي فرستادم!اون چند تا نامه
ھم برات فرستاده منتھي من چون مي ديدم سرت
شلوغه بھت ندادمشون!ناراحت که نشدي؟؟؟
-نه!
ھري خودش را سرزنش کرد اگر جیني عشق
واقعي او بود چطور ممکن بود به اين راحتي او ر ا
فراموش کند؟!
- ھري راجع به قدح فکر کردي؟
- اوه...آره ...الان چطوره يه امتحاني بکنیم؟
- بکنیم؟! منظورت اينه که ما ھم باھات بیايم؟
- آره ...اون طوري بیشتر مي تونیم حواسمونو جمع
کنیم.
- اين خیلي باحاله !
با اين که ھري از اين حرف رون ناراحت شد اما به
روي خودش نیاورد در اون روزھا دلش فقط روي شاد
رون را مي خواست.
او بلند شد و قدح را از داخل چمدانش در آورد و
جلوي آنھا گذاشت.
-خوب اولین کار اينه که من خاطره رو از ذھن خودم
به درون قدح منتقل کنم!
ھري نوک چوبدستي اش را به سرش زد و چیزي
که نه جامد بود و نه مايع را به داخل قدح ريخت و
آن را به ھم زد: مطمئن نیستم جواب بده اما شايد
ھم بده!فقط يه جیزي چون که اين خاطره متعلق به
منه بايد تو قدح ھر جا من بودم شماھم اونج ا
باشید .متوجه شديد؟
- آره!
- چه وحشتناک!
- خوب آره من مي تونم ببینم که اونجا چه چیزي
مي بینیم...خوب...اگه مي ترسید و... خوب
راستش منم ھیجان زده ام نمي دونم ھمین طوري
که چیز زيادي يادم نیست...اما...ممکنه توي اين
ھمه چیز معلوم بشه...
در صداي ھري لحني عجیب نھفته بود.لحني که
ھرمیون را به وحشت انداخت: ھري! تو مطمئني
که آمادگیشو داري؟
- نمي دونم!مطمئن نیستم!شما ھا چي از ولد
مورت نمي ترسید؟...البته نبايد بترسید چون اين يه
خاطره است مطمئنا اون از اون تو نمي تونه روي
ماھا تاثیر بذاره!
- خوب تو حاضري رون؟
- اي ھمچیني يه کم واھمه دارم ولي خوب اين يه
خاطره است ديگه مگه نه؟!
- آره ...ھرمیون تو ھم حاضري؟
ھري وحشت را در چشمان ھرمیون مي ديد اما او
مانند يک گريفندوري شجاع رفتار کرد و
گفت:اوه...البته که آماده ام...فقط خدا کنه خاطره
ي روشني باشه...من که تاحالا تو قدح نرفتم اما يه
چیزايي راجع بھش خوندم...
- خیلي خوب حاضريد؟
ھري به رون و ھرمیون مصمم و بعد به ماده ي
درون قدح نگاه کرد...
-يک ،دو، سه...
ھري انتظار داشت که خودش را روي تختي
ببیند...اما آنجا ھیچ چیز نبود...
- يعني چي؟
- چرا انقدر تاريکه؟
- مي دونستم اين جوري میشه ...خاطره رو
نمیشه زنده کرد...اين جا اين طوريه چون من چیزي
يادم نیست...
- حالا چي کار کنی...
نه ... نه... ھري رو نه... خواھش مي »
صداي قھقھه ي مستانه اي شنیده شد و «... کنم
بعد از آن صداي جیغ زني و بعد نور سبزي پديدار
شد...
- بچه ھا بايد بريم...
ھري دست رون و ھرمیون را گرفت و از قدح بیرون
کشیده شد.
-چرا اين جوري بود؟
رون با چھره اي وحشتزده پرسید:چرا اينطوري شد؟
- مي دونستم اين طوري میشه!
ھرمیون!يادته بھت گفتم؟
-آره حق با تو بود ! من واقعا متاسفم صحنه ي
وحشتناکي بود! -بي خیالش ...
خوب _______ _1575 اينم از اين من که خیلي ناراحت نشدم حدس
مي زدم اين طوري بشه! نمي دونم ولي خوب ...لا
اقل يه بار از رو دوشمون برداشته شد! خوب شم ا
بالاخره اين صدا رو شنیديد؟ دلم مي خواست
بشنويد. اون موقعي که ديوانه سازا تو ھاگوارتز ول
مي گشتن اين صدا مدام توي گوش من بود. خوب
ديگه ھر چي بود نشد!
- ھري؟ حالا که اين نشد بھتر نیست بريم دره ي
گودريک دنبال جان پیجه؟
- فعلا نه ما ھنوز نمي دونیم با قاب آويز پیدا شده
چیکار کنیم حالا بريم يه جان پیچ ديگه پیدا کنیم؟
- ھري ! من خسته شدم اگه کاري نداري يه چند
روزي برگرديم پناھگاه!
- اگه شما مي خواين برين، برين! ولي من ھنوز
کارم با اسنیپ تموم نشده!
- ھري تو رو خدا ولش کن تنھايي کاري از دستت بر
نمیاد!
- نه حرفشم نزن من نمي تونم ولش کنم!
- ھرمیون به رون نگاھي انداخت و گفت پس اگه
نیاي ما ھم نمیريم!
و بعد بلند شد و رفت...
- رون ! اتفاقي افتاده؟
- نه! چیزي نیست ! اصلا چیزي نیست!
ولي قیافه ي رون تابلو بود که از چیزي ناراحت
است...تا چند روز ديگر جواب نامه کرام مي آمد
شايد ھم خودش بر مي گشت...
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 12
- ھري نمي خواي برگرديم ؟الان دو روزه که ما از
صبح تا شب به اين کوچه خیره شديم اما ھیچ
چیزي نیست.تا کي مي خواي وايسي؟
- من نمي دونم !مي دوني چیه ھرمیون من تا اونو
پیدا نکنم راحت نمي شم...
- قبوله. اما الان ساعت 10 شبه ...تو اين موقعیت
خیلي خطرناکه که تو و ما اينجايیم...
ھري با اکراه از جا بلند شد با اينکه مطمئن بود
اسنیپ ديگر به آن محل باز نمي گردد اما نمي
خواست به اين واقعیت اقرار کند. آنھا با استفاده از
جارو و طلسم سرخوردگي به میدان گريمولد باز
گشتند.
- چراغو روشن کن رون!
- خیلي خسته شدم...نگھبانیامون بي فايده است
احتمالا اون روز آخرين باريه که اسنیپ به اونج ا
رفت...ظاھرا اصلا ھم از فضولي خوشش نمیاد...
اون خونه طلسم نمودار ناپذيري نداره اما طلسماي
روش کم از اون نمیاره.اين طلسمايي که روي اين
خونه به کار برده شده رو فقط يه جادوگر بزرگ مي
تونه خنثي کنه...
- ھي!اونجا رو ھرمیون ھدويگ برگشته !
ھري به سمت پنحره رفت و آن را باز کرد .ھدويگ
داخل شد ... راه خیلي دوري را پیموده بود ام ا
ظاھرا به سرعت اين مسیر را طي کرده بود که به
اين زودي برگشته بود.
ھرمیون به سرعت به سمت ھدويگ دويد و نامه ر ا
از پاي او باز کرد: ھري اشکال نداره که اول خودم
بخونمش؟
رون که از ديدن اين لحظه عصباني شده بود ...بلند
شد و به بھانه ي دستشويي بیرون رفت.
- نه به ھیچ وجه فقط تو رو خدا زود تر بخون و بگو
چي نوشته...ديگه نمي تونم قیافه ي ناراحت رون و
تحمل کنم...احساس مي کنم ھمش تقصیر منه...
ھرمیون بي آنکه به حرفھاي ھري گوش کند،شروع
به خواندن نامه کرد.ھر يک سطري را که مي خواند
چھره اش تغییر مي کرد.سطر اول قرمز شد ھري
فھمید که ھرمیون سطر اول را براي او نخواھد
خواند.
سطر دوم چشمھايش از تعجب گرد شد. سطر
ھاي بعدي ھم به ھمین منوال گذشت . ھري در
درونش مثل سیر و سرکه مي جوشید ...يعني کرام
چه نوشته بود؟چرا اين قدر طولاني نوشته بود...چر ا
جوري ننوشته بود که ھري بتواند آن را بخواند.بعد ب ا
خودش فکر کرد که اگر کرام مي فھمید رون
ھرمیون را دوست دارد با او چگونه برخورد مي کرد؟
بعد از اينکه ھرمیون چند بار سرخ و سفید شد
،بالاخره نامه تمام شد...
- خوب !چي شد؟؟
- ھیچي ديگه!
- يعني چي ھیچي؟؟؟
- منظورم اينه که ھمون اتفاقي افتاد که نبايد
میفتاد...
- يعني مي خواد بیاد؟
- اومده!
- اومده؟؟؟! حالا کجا ھست؟
- توي لندنه ...توي پاتیل درزدار اتاق اجاره
کرده...نمي دونسته چطوري منو پیدا کنه ...براي
ھمین گفته آدرسمو بدم.
- خوب ھیچي از جان پیچا نمي دونسته؟
- چرا نوشته چند تا کتاب پیدا کرده که ممکنه به
دردم بخوره.
- حالا تو مي خواي چیکار کني؟
- الان داشتم به ھمین فکر مي کردم.
- خوب ؟ فقط يادت نره ما ھر چي سريعتر به کتابه
نیاز داريم.
- ھري يک کم وقت مي بره ...من نمي تونم اينج ا
يا خونه ي رون با ويکتور قرار بذارم...
ھرمیون با استرس دور و برش را نگاه کرد مبادا يه
وقت رون آن جا باشد
...من يا مجبورم برم خونه ي خودمون يا منم برم
پاتیل درز دار. اونجا من ويکتورو مي بینم و بعد کتاب
و با ھدويگ برات مي فرستم...فقط يه چیزي... توي
اين مدت... ھري! میشه يه خواھشي ازت بکنم؟
- آره! چي؟
- توي اين مدت تو برو پناھگاه ...چون اگه توي اين
مدت اينجا تنھا باشید...مي دوني که چي میگم؟
- آره ! باشه ...ما ھم اين چند وقت خسته
شديم .پس تو جواب نامشو بده فردا بر مي
گرديم.موافقي؟
- آره!
بعد صدايي از پشت در شنیده شد. ھري فھمید که
رون به تمام حرفھاي آنان گوش مي داده است. ام ا
با کمال تعجب ديد که رون از پشت در بیرون آمد
ظاھرا طاقتش طاق شده بود و رو به ھرمیون گفت:
ھرمیون! تو بايد يکي از ما رو انتخاب کني يا من ي ا
ويکتور!
- رون! تو نبايد ھرمیونو تو فشار بذاري اين من بودم
که ازش خواستم اين کارو بکنه!
رون با سرسختي بدون اين که چشم از ھرمیون
بردارد گفت: به ھر حال اين اتفاق يه روزي پیش
میومد...خوب ... چي شد؟ من يا ويکي؟
ھري احساس کرد که الان است که اشک ھرمیون
در بیايد اما بر خلاف تصور ھري ھرمیون رو به رون
گفت: باشه! اگه دلت مي خواد جواب منو بشنوي
بھت مي گم...فقط اولش بايد يه چیزي بھت بگم ...
تو يکي از مغرورترين و خودخواه ترين آدماي روي
زمین ھستي که من تا حالا به عمرم ديدم...نمي
دونم حرفامو شنیدي يا نه من فکر مي کردم حالا
که اين موقعیت پیش اومده تو خودتو باھاش تطبیق
مي دي اما انگار تو کوته فکري رو به حد اعلي
رسوندي...
- سختراني بسه ... من يا کرام؟
ھرمیون با اعتماد به نفس گفت: ھنوز نفھمیدي؟
من ويکي رو به تو ترجیح مي دم!
ھري به قیافه ي رون نگاه کرد او قرمز شد ولي نه
از عصبانیت بلکه از خجالت.
- حرف آخرته؟
- دقیقا!
ھرمیون اين را گفت و به طبقه ي بالا رفت. ھري
مي دانست ھرمیون الان چه مي کند.اول گريه بعد
ھم جواب نامه ي کرام را مي دھد.
ھري رو به رون گفت: من متاسفم! ھمش تقصیر
منه! اگه اون اطلاعاتو نمي خواستیم ديگه نیازي به
اين ھمه جنجال نبود.
رون روي صندلي نشست و ھیچ جیز نگفت . اين
دومین باري بود که او از طرف ھرمیون ضربه ي
روحي مي خورد.بدون گوش دادن به حرفھاي ھري
سرش را روي پشتي صندلي گذاشت
و...گريست؟! ھري باور نمي کرد تا به حال گريه ي
رون را نديده بود اصلا باور نمي کرد حتي موقعي که
جیني داخل تالار اسرار بود رون گريه نکرد.ھري به
خودش اجازه نداد که آنجا بنشیند و گريه ي يک مرد
را ببیند ... ولي يک چیز را فھمید . اگر ھري عاشق
واقعي جیني نبود ولي رون از ته دل به ھرمیون
عشق مي ورزيد.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 13
صبح روز بعد وقتي ھري از خواب بیدار شد ھرمیون
را نديد. او فقط بالاي بالشش يک نامه پیدا کرد. ب ا
عجله آن را باز کرد و خواند:
ھري عزيز
از رفتار ديشبم متاسفم اما به نظرم لازم بود يه
ھمچین رفتاري داشته باشم .رون فکر مي کرد که
من عاشق دل خسته اش ھستم . به ھر حال
مجبور بودم.بگذريم...
من امروز صبح مي رم پاتیل درز دار البته مثل
مشنگھاي معمولي با مترو مي رم.نمي تونم به
ويکتور بگم بیاد خونمون... احتمالا بابام منو مي
کشه! من بلا فاصله بعد از اينکه کتابا رو گرفتم برات
مي فرستمشون اما ... لطفا وايسا منم بیام بعد
خنثي شون کن! البته اگه دلت خواست!
راستي من نامه ھاي جیني رو گذاشتم تو
چمدونت .
رسیدي به پناھگاه سلام منو به ھمه برسون.
دوستدارت ھرمیون
پ.ن. لطفا درباره ي اين نامه با رون حرفي نزن.
ھري به نامه ي ھرمیون زل زده بود . اين اولین
باربود که به طور اساسي به خنثي کردن جان پیچ
ھا فکر کرده بود و ترس برش داشت. خنثي کردن
جادويي به اين عظیمي کار آساني نبود.به ياد
دست دامبلدور افتاد و مايع درون قدح.
ھري اون چیه؟
- ھري به سرعت نامه ي ھرمیون را تا کرد و در
جیبش گذاشت .: چیز خاصي نیست. بیدار
شدي؟ بلند شو بريم!
- آره. کجا بريم؟
- بريم پناھگاه.
- جدي مي گي؟
- آره بابا ...من خیلي خسته شدم توي اين يه
ھفته پدرم در اومده.
-خیلي خوب . حالا چه طوري بريم؟
- ھمون طوري که اومديم.
- بي خیال . سخته...
- رون ! من اينو به غیب شدن ترجیح میدم.
- باشه پس من میرم لباسامو جمع کنم.
ھري لباس ھايش را جمع کرد. با آن خداحافظي
بلند بالايي که با ويزلي ھا کرده بود ،احساس
کرد برگشتن او يک اتفاق خنده دار است.ولي چه
مي شد کرد؟
ھري و رون وسايلشان را جمع کرده بودند.ھري
داشت رون را سرخورده مي کرد که ناگھان
صداي ترقي شنیده شد...رون و ھري وحشت
کرده بودند اما با ديدن چھره ي دابي ھري آرام
شد...او اينجا چه مي کرد؟
- تويي دابي ؟ اينجا چیکار داري؟
- دابي اومده حال ھري پاتر رو بپرسه...
- ممنونم اما ما کار داريم دابي مي توني تو
پناھگاه بیاي ديدنمون...
- باشه اما دابي براي ھري پاتر خبر بدي
داشت...
- خبر بد؟ چه خبري؟
- ھري پاتر وينکي ... وينکي مرده...
ھري انقدر ترسیده بود که از اين خبر خوشحال
شد...
- چرا؟
- اون مي گفت ھري پاتر مشنگ زاده است ...و
اون نبايد خدمتکار يک مشنگ زاده بشه يک روز
که زيادي نوشیدني کره اي خورده بود و کاملا
مست شده بود خودشو انداخت تو قابلمه ي
آبجوش...
دابي با ناراحتي تعريف مي کرد ولي رون و ھري
داشتند از خنده روده بر مي شدند البته در درون!
-خوب بعد؟
- بعد اون سوخت و ما نتونستیم کاري براش
بکنیم.
- باشه دابي انقدر خودتو ناراحت نکن احتمالا تنھ ا
کسي که از مرگ اون ناراحت میشه ھرمیونه.
رون با شنیدن نام او غرولندي کرد و گفت خوب
ديگه بريم...
دابي خداحافظي کرد و رفت.ھري ھم در را باز
کرد و به بیرون نگاھي انداخت.......که ناگھان....
-کی اونجاست؟ ھری چی شده کی اونجاست؟
- من نمی دونم....
در اين حین ناگھان فردي داخل خانه شد...ھري
نتوانست او را ببیند .ناشناس به زور وارد خانه
شد و ھري و رون سعي مي کردند که با طلسم
ھاي مختلف جلوي ورود او را بگیرند...
-گمشو بیرون! تو کي ھستي؟
ناشناس سريع طلسمي را زير لب گفت و ھري
و رون را خلع سلاح کرد...سپس آنھا را از حالت
سرخوردگي بیرون آورد ھري و رون از ترس کاري
نمي توانستند بکنند .ناگھان رويشان را برگردانند
و نفس راحتي کشیدند...
- افتضاح بود واقعا اگه من يه مرگ خوار بودم
شما دو تا تاحالا شش تا کفن پوسونده بودين
اين چه وضعه دفاع کردنه؟
- چرا اين کارو کردي؟
- مي خواستم محکتون بزنم اما ظاھرا آمادگي
شو نداشتین!
-مبارزه ي ناعادلانه اي بود لوپین تو ما رو
ترسوندي!حالا براي چي اينجا اومدي ؟ م ا
داشتیم مي رفتیم پناھگاه!
- خبر بدي براتون دارم بچه ھا!
- امروز چرا ھمه خبر بد دارند؟
- منظورت  ج1575 از ھمه چیه؟ راستي ھرمیون
کجاست؟
- پیش پاي تو دابي اومد اينجا و گفت خبر بدي
داره ...
ھري با پوز خند ادامه داد.
...اون گفت وينکي از ناراحتي اين که من
اربابشم خودشو نداخته تو قابلمه ي
ابجوش...جن خونگیه ابله باعث مرگ سیريوس
شد. کاش تو قابلمه زجر مي کشید!
-اين خبر بديه ولي خبر بد من جديه ھري!
ھري با حالتي عصبي گفت: چه اتفاقي افتاده
؟کسي که طوريش نشده؟ ولدمورت حمله کرده؟
-آروم باش ھري ...درسته ولدمورت حمله کرده...
-به کجا؟پناھگاه؟
...نه رون ،پناھگاه امنه و ويزلي ھا حالشون
خوبه...
- پس چي شده؟
...متاسفانه ھري به خونه ات توي پريوت درايو
حمله شده...حالت خوبه ھري؟
ھري با شنیدن اين خبر به شدت روي مبل
افتاد...
- براشون که اتفاقي نیفتاده؟
- چرا ھري متاسفم که بايد بھت بگم مرگ
خوارھا خونه رو روي سر خاله و پسر خالت خراب
کردن ظاھرا خاله ات کشته شده!
-چرا؟؟؟ چرا به اونجا؟؟؟ چرا دروسلي ھا؟ دادلي
چي شده؟ عمو ورنون چي؟
- ھري آروم باش اين اتفاق ديروز افتاده ...ظاھر ا
آقاي دروسلي و پسرش به يه شھر ديگه سفر
کردن. من واقعا متاسفم.
- ھري منم خیلي متاسفم درسته که اونا باھات
بد بودن اما به ھر حال فامیلت بودن.
- خیله خوب بسه ديگه اتفاقیه که افتاده .ھري
بلند شو...
- يعني چي ھري نیاز به استراحت داره اين خب -
- نه رون خود ھري ھم بايد فھمیده باشه که اون ا
چرا رفتن اونجا اين جا ھم لو رفته احتمالا اينج ا
ھم میان ...ھري ھمه ي وسايلتو جمع کن...بلند
شو ممکنه ديگه ھیچ وقت به اينجا برنگردي
احتمالا اسنیپ اين جا رو لو داده...بلند شو ديگه
پس چرا معطلي؟
ھري بلند شد و سمت چمدانش رفت اولین
چیزي که به ذھنش رسید جان پیچ بود نمي
دانست با آن چه کند؟ نبايد مي گذاشت لوپین
آن را ببیند... در چمدانش را باز کرد تا پارچه اي
پیدا کند و آن را در درون پارچه بگذارد که ناگھان
چشمش به تاپاله ي گاو فرد و جرج افتاد از ته
دل از انھا تشکر کرد به سرعت به کنار ويترين
رفت و جان پیچ را بدون استفاده از دست درون
آن گذاشت و بلافاصله قاب آويز ناپديد شد. ھري
چیزي را در دستش حس مي کرد ولي آن ر ا
نمي ديد...به سرعت چمدانش را بست...
-حالا با چي مي ريم؟
- فرصتي نیست با غیب شدن مي ريم البته ب ا
من...چون ھنوز جواب امتحاناتون نیومده...
راستي نگفتین ھرمیون کجاست؟
ھري گفت: بريم اونجا بھت مي گم...
سپس با خانه اش خداحافظي کرد با خانه ي
سیريوس پا به مرحله ي جديدي
گذاشت ...مبارزه شروع شده بود حالا که
ولدمورت براي پیدا کردن ھري خاله اش را مي
کشت ھري ھم تا آخرين توانش طرفدارھاي
ولدمورت را مي کشت و در راس آنھا اسنیپ را...
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 14
- مزخرفه!
- مزخرف نیست... تو متوجه نیستي من مطمئنم
يه جان پیچ اونجاست.
- غیر ممکنه چون ما تاحالا سه بار اونجا رو گشتیم
حتي اگه يه جان پیچ اونجا باشه احتمالانامرئیه وگر
نه ما مي ديديمش.
رون با حالتي عصبي ادامه داد:
بعد ھم میشه داد نزني که يه جان پیچ اونجاست
مثل اينکه ھري يادت رفته توي دنیا فقط سه نفر به
جز دامبلدور و خود ولدمورت مي دونن که اون جان
پیچ داره اونم ما سه تايیم تو که نمي خواي ھمه
ي جھان بفھمن؟ مي خواي؟
-چرند نگو رون معلومه که نمي خوام ولي...
- ولي و اما نداره تو اين شرايط غیر ممکنه بتوني
بري اونجا غیر ممکنشم اينه که اولا تنھا نمي توني
بري چون احتمالا اونجا تحت نظره دوما با کسي
نمي توني بري چون براي رفتنت دلیلي نداري...
ھري با حالتي مستاصل گفت:
پس چي کار کنیم...اون نامه ي دامبلدور چي؟
- از کجا معلوم اون نامه درباره ي جان پیچ ھ ا
باشه؟
- منظورت چیه؟ معلومه که در اون باره است.
- تو از کجا مي دوني؟
- من نمي دونم اما...وايسا دوباره بخونیمش الان
میارمش تو چمدونمه...
- رون با عصبانیت به ھري گفت :ھري تو خیلي
يکدنده و لجبازي .
- بس کن...پس کوش اين نامه ھه ...آھا پیداش
کردم بیا:
سلام ھري
اين يه نامه ي معمولي نیست بدون اين نامه
طوري افسون شده بود که تنھا زمانیکه
صاحبش اونو مي بینه خودشو نشون میده!
فکر مي کنم ديگه تا حالا فھمیدي که من کي
ھستم؟!
به ھر حال من اين نامه رو برات گذاشتم چون
نمي دونستم موقع خوندن تو
من زنده ام يا نه!
فقط مي خوام يه چیزي بھت بگم:
مواظب دور و اطرافت باش. و چیزايي رو که
مي بیني از يادت نبر.
ممکنه اونا چیزاي مھمي باشه که فقط تو
لازمشون داشته باشي!
دوست دارت آلبوس دامبلدور
ھري، نامه را دوباره و سه باره خواند بعد با کف
دست به پیشاني اش کوبید و گفت:
حق با تو بود رون من اصلا حواسم نبود.
- منظورت چیه؟
- عشق ديگه!
- اه ...چي داري مي گي؟
- يادته اونجا چي پیدا کرديم؟
رون لحظه اي فکر کرد و گفت :
تا جايیکه من يادمه ھیچ چیز پیدا نکرديم...
- اه ...رون تو ھم داري میشي مثل نويل يادته که..
- آھا... اون قاب عکسه رو مي گي؟
- آره ديگه پسر...يادته من وقتي اونو ديدم چقدر
گريه کردم؟
- خوب آره ولي فکر نکنم گريه فايده داشته باش...
- رون خواھش مي کنم انقدر زود قضاوت نکن ...من
بعد از ديدن اون عکس کلي مصمم شدم که حتم ا
ولدمورت رو بکشم...
رون که ظاھرا تحت تاثیر قرار گرفته بود گفت:
اي بابا بازم اين دامبلدوربحث اين عشق و پشق
رو پیش کشید.
- اين نشون میده که ھمه مون سر کاريم!
- عجب ھا! آخه اين چه کاري بود که دامبلدور کرد ب ا
اين کارش مي خواست چي بگه ...فقط وقتمونو
گرفت.
- بسه رون ،لابد براي اين کارش دلیلي داشته ديگه
وگر نه که اين کارو نمي کرد!
از پايین سر و صدايي بلند شد...
- صداي چیه؟
- نمي دونم انگار مامانته!
رون با سرعت به پايین دويد و ھري ھم دنبالش .
خانم ويزلي داشت بلند بلند داد مي کشید :
امکان نداره برم .غیر ممکنه...
جیني سعي داشت مادرش را ساکت کند : مامان
لطفا آروم باش بابا که چیزي نگفت .
ھمه در ھمھمه بودند ھري متوجه نمي شد چه
اتفاقي افتاده!
- میشه يکي بگه چي شده؟
ھیچ کس صداي ھري را نشنید . فرد و جرج با ھم
بحث مي کردند و خانم ويزلي داشت با آقاي ويزلي
دعوا مي کرد . فقط بیل و فلور داشتند به آنھا نگاه
مي کردند.
آقاي ويزلي با حرارت گفت: میشه بس کني مالي
مھم نیست بالاخره اين اتفاق مي افتاد ...قبول
نداري؟!
- نه...نه....نه... من ھمچین کاري نمي کنم .
- مالي خواھش مي کنم!
- امکان نداره!
ناگھان آقاي ويزلي عصباني شد و گفت:
باشه... پس بمون اينجا و خودت با مرگ خوار ا
مبارزه کن ولي من بچه ھا رو با خودم مي برم!
خانم ويزلي با شنیدن اين حرف زد زير گريه و روي
مبل نشست.
- آرتور منو درک کن ... من نزديک سي ساله که
اينجا زندگي مي کنم حالا چطوري بذارم برم؟
- مالي عزيزم ما مجبوريم بريم ...
و بدون اينکه متوجه حضور ھري باشد ادامه داد:
فقط به خاطر ھري، مالي! ھمین الان لوپین به من
خبر داد که خونه ي سیريوس داغون شده...
ھري بدون اينکه کسي متوجه رفتنش شود خودش
را به اتاق رون رساند... آخر چرا ... چرا ... چرا او
ھمه جا باعث ناراحتي مي شد؟ ھمان جا ب ا
خودش تصمیمي گرفت او از آنجا مي رفت بدون
اينکه کسي بفھمد ... شب اين کار را مي کرد
درست است که ھمه نگرانش مي شدند و شايد
کشته مي شد اما ديگر باعث بي خانماني کسي
نبود ...ناگھان کسي در ذھنش زمزمه کرد ...: تو
ھیچ جا نمي ري! نمي توني بري ! جامعه ي
جادوگري به تو احتیاج داره يا تو يا تام ! اگر تو بمیري
تمام کساني که تو باعث بي خانمانیشان شده اي
ھم مي میرند سیاھي سپیدي را مي گیرد و آن
وقت است که نه کسي خوشحال است و نه
کسي پیروز!
- کافیه ديگه بس کن!
صدا در ذھنش گفت: تو ھیچ جايي نمي ري!
فھمیدي؟
ھري با خود فکر کرد چقدر صداي وجدانش شبیه
صداي دامبلدور است! و سپس ھمان ج ا
نشست...
- ھري متاسفم!
صداي خانم ويزلي بود که از ھري عذرخواھي مي
کرد:
من اصلا حواسم به تو نبود ... خب فکر کنم تو ھم
به من حق بدي... اما مھم نیست آرتور بھم ياد
آوري کرد که تو چقدر مھمي ھري! منو ببخش که
ناراحتت کردم... ھر کدوم از ما که بمیريم ھري تو
بايد زنده بموني ...نسل ھاي آينده به تو نیاز دارند.
- خواھش مي کنم اين طوري صحبت نکنین ... م ا
ھمه مون زنده مي مونیم و ھمه با ھم با ولدمورت
مي جنکیم...
- ھري اسمشو نیار!
- متاسفم ! من ھم بايد از شما عذر خواھي کنم .
اگه من نبودم ھیچ کدوم از شما ھا اينطوري نمي
شدين...
- بس کن ھري ! اين طوري صحبت نکن اگه تو
نبودي ھیچ کدوم از ما زنده نبوديم! جیني ، آرتور،
رون .
خانم ويزلي بلند شد و ھري را در آغوش گرفت .
ھري احساس خجالت کرد. و بعد خانم ويزلي گفت:
ھري من تو رو به اندازه ي رون دست دارم بھته که
اينو بدوني!
بعد ھم گفت : حالا بیا و شامت رو بخور! بیا!
- ببخشید خانم ويزلي...
- میشه از اين به بعد منو مالي صدا کني؟
- يک کمي سخته!
- مي دوني ھري من با پدر و مادر تو ھیچ وقت
نزديک نبودم اما با سیريوس چرا، اگه تو منو مالي
صدا کني منو ياد سیريوس مي اندازي! درسته که
رابطه ي ما خیلي عالي نبود اما به ھر حال من اونو
دوست داشتم!
ھري با خجالت گفت: باشه مالي! میشه يه چیزي
بپرسم؟
- البته!
- قراره کجا بريم؟
- ھاگوارتز ھري ! ھاگوارتز!
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 15
- ولي چه حالي میده ھا!
جیني با ناراحتي رو به رون گفت: حال میده؟!
بدبخت اين نشون دھنده ي اونه که ھاگوارتز تعطیل
شده، منو بگو که دلم خوش بود به ھاگوارتز!
- بسه جیني ! ناراحت نباش ! بدون حضور دامبلدور
جمع کردن بچه ھا اونم تو ھاگوارتز کار احمقانه ايه،
من که از ھمون اولم خیال نداشتم برگردم
ھاگوارتز...
جیني با ناراحتي به ھري نگاه کرد . از وقتي که
ھري برگشته بود حتي يک بار ھم با جیني تنھ ا
نمانده بود. در واقع او خودش نمي خواست که ب ا
جیني تنھا بماند . اين کار به منزله ي برقرار کردن
رابطه ي عاشقانه بود و ھري ديگر اصلا حوصله ي
اين کار ھا را نداشت. او حتي نامه ھايي که جیني
نوشته بود را نخوانده بود.
- حالا کي قراره بريم؟
- فردا.
- فردا؟!
- ببخشید ھا ...خونه ي سیريوس درست بیست و
چھار ساعت بعد از رفتن شما دو تا داغون
شد...ھرچند نمي دونم آخه چه طوري اون خونه رو
نمودار پذيرش کردن.
ھمین طور که جیني در فکر فرو رفته بود و قیافه ي
ھوشمندانه اي به خودش گرفته بود و با موھايش
بازي مي کرد ،يکدفعه خانم ويزلي از پايین داد زد:
ھري ھدويگ اومده !
ھري با شنیدن اين خبر از خوشحالي از روي مبل
پريد و پايین رفت . قیافه ي ھدويگ درب و داغون
شده بود . ھري به بسته ي ھمراه جغد نگاه کرد .
ظاھرا ويکتور نھايت تلاشش را براي ھرمیون کرده
بود...
- چھار تا کتاب؟! اونم به اين قطر؟!
خانم ويزلي با تعجب به ھري نگاه کرد :
ھري میشه بپرسم اين کتابھا مال چیه؟
ھري دستپاچه شد و گفت:
ا...راستش... خوب...نه ! برش ندارين!لطفا!
- اوه...متاسفم... بیا بگیرشون ...مطمئنم اگه لازم
بود بھم مي گفتي !
- ممنون !
ھري اين را گفت و به سمت اتاق رون به راه
افتاد...در راه با خودش فکر مي کرد چطوري جیني
را بیرون کند ...از طرفي دلش به حال او مي
سوخت...از طرفي نگران بود که رون با او چه
برخوردي مي کند!
سلانه سلانه بالا رفت و در ذھنش دروغي ساخت
تا جیني را از آنجا دور کند.
- ببخشید جیني ...ظاھرا مامانت باھات کار داره!
جیني با ناراحتي از جايش برخاست و گفت:
ھري لازم نیست به من دروغ بگي!...مي دوني تو
ھیچ وقت دروغ گوي خوبي نبودي ...اشکال تو اينه
که فکر مي کني راست گفتن باعث ناراحتیه...تو
مي تونستي بگي: جیني لطفا میشه از اتاق بري
بیرون ؟ من و رون کار خصوصي داريم!
جیني اين را گفت و با عصبانیت در را به ھم کوبید و
رفت.
ھري نمي دانست چه کند ...
- خب رون ببین... راستش... رون! من به کمکت
احتیاج دارم...اينو مي فھمي؟ لازم نیست اون قیافه
رو به خودت بگیري...مساله ي تو و ھرمیون اصلا به
من مربوط نیست... مفھوم شد؟
برخلاف انتظار ھري ، رون به او گفت:
میشه داد نزني ؟ مگه من چي گفتم؟ معلومه که
کمکت مي کنم...
- ا...معذرت مي خوام!
- لازم نیست.
بعد ھر دو زدند زير خنده .
-حالا بازش کن ببین چي ھست!
- نه!...بازش نکن! رون! من مي ترسم.
- اي بابا ...ترس نداره که !
- ترس داره رون! مگه يادت نیست که چه بلايي سر
دست دامبلدور اومده بود؟
- خب آره. ولي چه ربطي داره!
- نه! بذار بريم ھاگوارتز بعد اونجا نگاه مي کنیم ت ا
اون موقع ھرمیون ھم میاد...اونجا مطمئن تره!
- مي دوني ھري تو بعضي اوقات خیلي عجیب
غريب مي شي!لا اقل بذار اسم کتاب ھا رو ببینیم.
- خیلي خب... پس نامه رو ھم مي خونیم.
ھري نامه را از روي کتاب ھا باز کرد .
سلام
اينم کتابھا.
ھرمیون
- ھمین؟
ھري پشت و روي نامه را به دقت بررسي کرد،
ولي ھیچ چیز نبود.
- لابد خیلي سرش گرم بوده!
رون با ناراحتي اين را گفت و کتاب را برداشت.
جان پیچ ھا ، منفورترين جادويي که تا به حال » -
« پديد آمده
-ھي اين يکي رو ببین!
اين نويسنده « نحوه ي استفاده از جان پیچ ھا »-
ھه بايد خیلي خفن باشه !
- نوشته ي : اي . اچ گريندلوالد ؟ من اين اسمو يه
جا شنیدم.
اين بايد « خنثي کردن جان پیچ ھا »! - بي خیال
خیلي به دردمون بخوره!
اسامي جادوگراني که از جان پیچ استفاده » -
اين يه جزوه است ... فکر نکنم به دردمون « کرده اند
بخوره!
ھي اينم بايد باحال باشه! « انواع جادوي سیاه »-
اينا رو مي ذارم زير کمد تا کسي نبینه.
- ھري؟
- بله؟
- نمي خواي به ھرمیون بگي ما داريم مي ريم
ھاگوارتز؟
- چرا تو خودت براش نمي نويسي؟
ھري با شیطنت بلند شد و گفت :
من که حوصله ي نوشتن ندارم! اگه نگران جونشي
تو براش بنويس.
بعد ھم از اتاق خارج شد ... و رون را به حال خود
گذاشت.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 16
- بلند شید بچه ھا ديره!
صداي خانم ويزلي چنان بلند بود که ھري احساس
کرد پرده ي گوشش پاره شده است.
- مامان ...خواھش مي کنم داد نزن!
-رون ! بھتره به جاي خواھش کردن بلند شي... م ا
امروز ساعت يک بايد بريم...بلندشو! قیافت شبیه
خرسھايي شده که از خواب زمستوني بیدار شدن!
- خیلي ممنون!
بعد رون رو به ھري گفت:
واي! ھري ھیچ کارمونو نکرديم ! تمام لوازم من
پخش و پلاست... جمع کردنش حداقل دو ساعت
تموم وقت مي خواد!
ھري با ناراحتي به ساعتش نگاھي انداخت :
اما ھنوز ساعت نه است!
- بھتره بلند شیم! مي دوني که کار باباي من
حساب و کتاب نداره يه وقت ديدي اومد گفت
ساعت يازده بايد بريم!
رون به سرعت از جايش بلند شد و رفت که
صورتش را بشويد . اما ھري اصلا دلش نمي
خواست بلند شود بیدار شدن به منزله ي فکر
کردن به جان پیچ ھا بود, فکر کردن به ولدمورت و
اسنیپ.
رون برگشت: ھنوز که خوابي اگه چیزي نداري
جمع کني مي توني بیاي کمک من!
ھري بالشتش را به سمت رون پرتاب کرد ، بعد
بلند شد.
- رو کمک من حساب نکن!
- واقعا که! آدم يه دوست مثل تو داشته باشه ديگه
دشمن نمي خواد .
ھري وارد دستشويي شد و خودش را جلوي آينه
ديد...باورش نمي شد... نزديک به دو ھفته اي مي
شد که خودش را در آينه نديده بود... اينھا چه بود
؟! موھايش بلند شده بود و در کنار گوشھايش روي
صورتش موھايي زبر ديده مي شد و ھمین طور زير
چانه اش ... خب او کمي به قیافه ي خودش نگاه
کرد و بعد به پھناي صورتش خنديد... اولین نشانه
ھاي مردانگي در صورتش ديده مي شد... به
فکرش رسید که با يک افسون موبر توپ صورتش ر ا
اصلاح کند ... اما بعد حیفش آمد...قیافه اش مردانه
شده بود . پس لزومي نداشت که آن ھا را بزند...
شايد در اولین فرصت اين کار را مي کرد اما الان نه
،آن ھم در اين اوضاع!
- کي اون توئه؟ زود باش ديگه !
- منم جیني ! يه دقیقه صبر کن!
ھري به سرعت از دستشويي خارج شد ، جیني
پشت در منتظر بود ،( در ھمچین مواقعي بھتر
است پشت در منتظر بمانید و گرنه جايتان را مي
گیرند) ھري جلو آمد ... نه...! چرا امروز اين طوري
شده بود؟! به نظرش آمد جیني چقدر قد کشیده
است... چقدر زيبا شده بود!
- ھري میشه از جلوي در بري کنار؟
- اوه... آره... خب...!مي دوني؟
- ھري ! تو ھنوز کنار نرفتي! حواست کجاست؟
جیني ديگر کاملا رو در روي ھري قرار گرفته بود...
سپس گفت:
ھري! اينا ديگه چیه؟!
او با دستش صورت ھري را لمس کرد ...
- خب... اينا؟! نمي دونم ...خودمم امروز ديدم!
- بايدم امروز ببیني!
- منظورت چیه؟
- ھیچي ! برو کنار!
اين دفعه ديگر ھري از جلوي در کنار رفت...
حواسش کاملا پرت بود...بعد صداي فرد را از پشت
سرش شنید:
ھري چت شده؟ تا جايي که يادمه دستشويي م ا
باسیلیسک نداشت، سعي نکن به ما دروغ بگي و
روي دستشويیمون عیب بذاري!
ھري سرش را تکان داد تا از توھم(!) خارج شود و
بعد گفت:
چي گفتي؟
-ھیچي بابا! فقط مامان گفته صداتون کنم که بريم
صبحانه بخوريم...اصلا باورم نمیشه که داريم از
اينجا میريم... نمیدونم چه بلايي سرش مي خوان
بیارن!
- فرد! اشکالي نداره يه چیزي بپرسم؟
- نه!
- چه بلايي سر خونه ي سیريوس اومد؟
- آتیشش زدن! اومدن ديدن تو نیستي عصباني
شدن!اونا يه سري شلغم بو گندو اند !لازم نیست
خودتو ناراحت کني، به زودي پدرشونو در مي آريم،
من شخصا خودم حال مالفوي رو مي گیرم!
- آره به زودي...
بعد ھري سرش را پايین انداخت تا به کمک رون
برود.
- خسته نباشي! نصفشو مرتب کردم!
- خب اشکالي نداره ! زود تر کارتو تموم کن تو بی ا
کمک من!
- ھي پسر رو کمک من حساب نکن!
- چیه امروز خیلي شنگولي؟
- مي دوني از اينکه بايد از اينجا بريم خیلي
خوشحالم ! به نظرم اينجا خونه ايه که به درد
بچگي ھام میخورد اما ديگه به درد نمي خوره!
اما ھري احساس مي کرد رون از چیز ديگري
خوشحال باشد.
- بي خیال شو بابا! مي خواي من خرو سروسامون
بدم؟
- ھا؟...نه نه! نمي خواد... خودم درستش مي
کنم!
ھري به بالاي کمد نگاھي انداخت. اما خرچال در
قفسش نبود، بعد به جايي که رون قبلا ايستاده بود
نگاه کرد با اين که رون آنجا نبود اما ھري صورت
سرخ رون را در ذھنش تصور مي کرد... پس بالاخره
به ھدفش رسیده بود!
***
ھري نمي دانست چرا آن روز انقدر زود مي گذرد .
سر صبحانه تقريبا ھمه بودند. ھمه ي ويزلي ھا به
ھمراه لوپین و تانکس و مودي چشم باباقوري و
پروفسور مک گونگال و بقیه . آن روزبه جز ھرمیون
فقط پرسي از ويزلي ھا آنجا نبود ... ظاھرا نمي
خواست به خاطر نزديکي با پدر و مادرش جاه
ومقامش را از دست بدھد. خانم ويزلي به مناسبت
آخرين مھماني در پناھگاه جشن کوچکي بر پا کرده
بود.
بعد از خوردن غذاھاي خوشمزه و انواع دسر ھا ،
آقاي ويزلي بلند شد و خواست که کمي سخنراني
کند اما يکدفعه سري از داخل بخاري آشپزخانه
بیرون آمد:
...ببخشید که بي موقع مزاحمتون شدم اما آرتور
زود تر بايد برين... به ما خبر رسیده که مرگخوار ا
دارن میان پناھگاه احتمالا کمتر از نیم ساعت ديگه
اونجان! زود باشید عجله کنید ھمین الان
ماشینھاي وزارتخونه جلوي در منتظرتونن!
سر، کمي به دور و اطراف نگاھي انداخت... ھیچ
کس از وحشت کاري نمي توانستند انجام
بدھند...که يکدفعه آقاي ويزلي به خودش آمد و
گفت:
پس چرا نشستین عجله کنین ھمین الان!
سالن به ھمھمه افتاد ھرکس به يک سمت
میدويد... ھمه مي خواستند آخرين وسايلشان ر ا
بردارند.ھري و رون ھم با عجله به اتاقشان رفتند ت ا
چمدانھايشان را بردارند.
صدايي از پايین فرياد زد: ھري عجله کن !
ھري با تعجب گفت: چرا من ؟
رون با حواس پرتي گفت: احمق نشو! اونا دارند به
خاطر تو به اينجا میان!
ھري به سرعت پايین رفت و رو به آقاي ويزلي
گفت:
اجازه بدين ھمه با ھم بريم!
نه ھري برو سوار اون ماشین سبزه شو!
- آخه...
-حالا!
ھري ديگر نتوانست معطل کند، به سرعت به
سمت ماشین کوچکي که در آن طرف حیاط
ايستاده بود رفت و سوار شد ... نمي خواست فکر
کند که اگر مرگخوارھا به آنجا برسند ، چه خواھد
شد... راننده به سرعت مي رفت ... ھري ھم ب ا
خود فکر مي کرد که اگر جیني يا کسي جا بماند
چه؟
راننده با صداي بمي گفت : آروم باش پسر تو جات
امنه!
- براي خودم نگران نیستم ،مي ترسم براي ويزلي
ھا اتفاقي بیفته!
- نه نترس! آرتور ھمیشه از اين اتفاقات قصر در
میره!
اتومبیل با تکان وحشتناکي متوقف شد...ظاھر ا
سرعت آن 100 متر برثانیه(!) بود که در ھمچین
وقتي به ايستگاه کینگز کراس رسیدند.راننده بلند
شد و در را براي ھري باز کرد.
- پیاده شو پسر از جات ھم تکون نخور،من حوصله
ي دردسر ندارم!
ھري با احتیاط پیاده شد و در کنار آن مرد ايستاد.
- پس کي میرسن؟
-الانھا ديگه بايد برسن.مي دوني؟ ھمیشه با خودم
فکر مي کردم که ھري پاتر چه خصوصیاتي داره .ام ا
الان دارم مي بینم که مثل ھمه ي ھفده ساله
ھاي ديگه تو ھم بي صبر و عجولي!
ھري حوصله ي گوش دادن به حرفھاي آن مرد ر ا
نداشت براي ھمین حواسش را به خیابان پرت کرد
و طوري جلوه داد که انگار تا به حال آن ھمه
ماشین نديده است.
دو اتومبیل قرمز ، پشت سر ھم توقف کردند.ھري
خیالش راحت شد.جیني از ماشین پیاده شد.
- ھمه حالشون خوبه؟
- آره شانس آورديم... رون يه چیزي جا گذاشته بود
اما بابا مجبورش کرد بي خیال اون شه و بیاد!
- رون ؟! چي جا گذاشته بود؟
رون بلافاصله و سراسیمه از ماشین پیاده شد و
گفت:
ھري...ھري... بدبخت شديم!
- موضوع چیه؟
- کتابا...کتابايي رو که ھرمیون داده بود ج ا
گذاشتیم!
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 17
-حالا چي كار كنیم؟؟؟
- نمي دونم ... ھیچ دلیلي نداريم كه بر گرديم ...
مامان اينھا اھمیت موضوع رو درك نمي كنن. بیچاره
شديم.
- طفلكي ھرمیون !
آقاي ويزلي كه تازه از بیرون گذاشتن چمدان ھ ا
خلاص شده بود، فرياد زد :
برين تو سكو... عجله كنین!
مغز ھري از كار افتاده بود تصور اين كه دوباره چه
طور آن ھمه مطلب در باره ي جان پیچ ھا پیدا كند ،
جسمش را آزار مي داد. حالا چه مي توانست
بكند...؟
- ھري پس چرا وايستادي؟
-ا... الان میام! ببخشید آقاي ويزلي ؟
- ھري فعلا فرصت نیست ... ھر لحظه ممكنه مرگ
خوار ھا برسن... عجله كن!
- آخه!؟
- فقط عجله كن!
ھري ديگر نتوانست بايستد اگر بیش از اين اصرار
مي كرد ممكن بود آقاي ويزلي او را به وزغ تبديل
كند، ھر چه بود ھمه چیز تقصیر او بود، اگر او
نبود...
- بیا ھري ... بیا اينجا !
-ھي دين تو اينجا چي كار میكني؟
- مگه از ھاگوارتز براي شما نامه نیومده؟ براي منم
اومده ديگه!
- منظورت چی-
خانم ويزلي با عصبانیت گفت:
سوال و جواب كافیه! شما تو ھاگوارتز شش ماه
وقت دارين كه با ھم صحبت كنین! رون زود باش
اول تو برو!
رون با عجله چرخ دستي اش را رو به سكوي نه و
سه چھارم گرفت و به سرعت از انظار ناپديد شد.
- ھري عجله كن!
ھري ھم ھمین كار را كرد و به سرعت به سمت
سكو دويد... يك ...دو ...سه...
- ھي ھري اينجا رو نگاه كن!
ھري با دقت به قطار سريع السیر نگاه كرد اما آن ،
آنجا نبود!
- اين ديگه چیه؟!
ھمان موقع تك تك خانواده ي ويزلي وارد ايستگاه
شدند...
- يعني چي؟
دين با ناراحتي گفت: اين كه شبیه متروي مشنگ
ھاست!
- پس قطار خودمون كجاست؟؟
بچه ھا ناراحت نباشید... قطار سريع السیر در امانه
فقط ما گفتیم بھتره تو اين وضعیت يه قطار تر و تمیز
تر گیر بیاريم ... اينم از وزير مشنگ ھا گرفتیم و بعد
از انجام جادو ھاي مختلفي روش به اين شكل در
اومد...
آقاي ويزلي با تحسین به قطار نگاه كرد و گفت :
عجبا! مشنگ ھا بدون جادو چه كارھايي كه نمي
كنند! دستگاه آبريزش با دكمه كار مي كنه...
- ببخشید آقاي ويزلي اين واگن ھا خیلي گرونه ...
با چند گالیون خريدينش؟؟؟
آقاي ويزلي با تعجب به دين نگاه كرد و بعد رون ب ا
عجله گفت:
بابا اين دين توماسه ... تو خوابگاه ماست... و...
خانواده اش ھم مشنگند.
احتمالا آقاي ويزلي از مھارت دين در به كاربردن
اصطلاحات مشنگي متعجب شده بود... او گفت:
راستش ما، يعني وزير ما طي گفت و گويي كه ب ا
وزير مشنگ ھا داشته از اونا در خواست يك لگن...
- واگن!
...آره ھمون ... واگن جديد كرديم ... اما ظاھرا وزير
مشنگ ھا انقدر ترسیده بوده كه ھمون جا يه
فلتون ...
- منظورتون تلفنه؟
- ھرمیون تو اينجا چي كار مي كني؟
- سلام...نمي خوام صحبت ھاي آقاي ويزلي رو
قطع كنم...بعدا ھمه چیز رو توضیح مي دم.
... خوب چي داشتم مي گفتم؟... آھا...ھمون ج ا
يه تلفون مي زنه و مي گه كه سريع براي م ا
حاضرش كنن بعدش روفوس اسكريم جیور مي
خواسته در باره ي ھزينه اش صحبت كنه و گفته
كه چند گالیون میشه... ظاھرا وزيره انقدر گیج
شده بوده كه گفته بي خیال ھزينه اش بشیم...
رون با اشتیاق گفت: قیافه ي وزيره ديدني شده
بوده!
ھمه با ھم زدند زير خنده ولي ھري ھنوز از فكر
كتاب ھا بیرون نیامده بود.
ھرمیون با مھرباني از ھري پرسید:
ھري اتفاقي افتاده؟
رون بي مقدمه به حرف او پريد و گفت:
راستش آره...
ھري با شیطنت گفت:
خب... بعد؟ ادامه بده ظاھرا خیلي دلت مي خواد
به جاي من حرف بزني!
- خب بعد؟
ھري به صورت رون كه قرمز شده بود نگاه كرد و
گفت :
بريم تو قطار اين طوري نمي تونم بگم...
آنھا چمدان ھا يشان را برداشتند و به درون قطار
رفتند. قطار بوي نويي مي داد بوي پلاستیك و
چسب.
- ھي پسر من تا حالا سوار مترو نشده بودم. كم
كم قطار شلوغ شد و آنھا فھمیدندكه نه تنھا آنھ ا
بلكه دانش آموزان ھمه ي مقاطع و حتي فارغ
التحصیل ھا ھم به ايستگاه آمدند.
- براي چي اينا اومدند؟ يعني ھممون تو ھاگوارتز
جا میشیم؟
- رون معلومه كه جا میشیم ... احتمالا به خاطر
حفظ امنیته!
ھري درب يكي از كوپه ھا را باز كرد و گفت:
چه جلب(!) متروھا كه كوپه نداشتند!
كوپه خالي بود و آنھا وارد كوپه شدند . فضاي كوپه
مثل ھمان قطار سريع السیر بود با فرق اين كه
امكاناتش بیشتر بود... مثلا میز داشت و میزش
وسط كوپه بین صندلي ھا با فشار دادن يك دكمه
باز مي شد...
- بیا ھرمیون تا جیني نیومده بايد يه چیزي بھت
بگیم.
- امیدوارم خبر بدي نباشه... در باره ي...
ھرمیون صدايش را پايین آورد و ادامه داد:
... جان پیچ ھاست مگه نه؟
- اي ... يه جورايي...
ھري نفس عمیقي كشید و گفت :
كتاب ھا...
- كتاب ھا چي؟ چیز به درد بخوري نداشت؟
- چرا اتفاقا خیلي مطلب داشت.
- پس چي جون به لب شدم كه...
- اه ھري بگو ديگه چرا انقدر معطل مي كني؟ مي
دوني چیه ھرمیون كتابھايي كه تو داده بودي رو تو
خونه جا گذاشتیم!
- چي؟؟؟؟؟؟؟؟
- لازم نیست سرزنشمون كني!
- مگه كجا گذاشته بودينش؟
- زير كمد براي اينكه كسي نبیندش...
- نمي شد برين برش دارين؟
- نه... آخه اولا مرگ خوارھا دنبالمون بودن...
- ثانیا نمي تونستیم اھمیت موضوع رو به آقاي
ويزلي بفھمونیم...
ھرمیون ناله كنان گفت:
حالا چي كار كنیم؟؟؟
- متاسفم!
- لازم نیست متاسف باشي تقصیر منم بود.
- نه رون اين كار به عھده ي من بود.
جیني در را باز كرد و گفت :
خیلي بي معرفتین! منو بیرون قال مي ذارين؟
-ا... ما فكر كرديم تو با فرد و جرجي!
- اونا توي يك سالن ديگه اند ...با مامان و بابا و
بقیه ي فارغ التحصیل ھا!
جیني شكلكي درآورد و گفت میشه بشینم؟
ھرمیون گفت:
نه نمیشه... مسخره نشو!
جیني نشست و گفت:
نمي دونم اسلايتريني ھا ھم ھستند يا نه؟
- احتمالا اگه باشند اونايي ھستند كه اسم
پدراشون تو لیست مرگ خوار ھا نباشه...
- شايد!
قطار راه افتاد ، اما صداي تلق و تلوق آشنا نیامد.
- خیلي بي مزه شده!
- چقدر روون حركت مي كنه!
ھري بلند شد و گفت بیاين بريم ببینیم از
اسلايتريني ھا كیا تو قطارند.
ھرمیون گفت:
ھري دوباره شروع كردي؟ من كه حوصله ندارم...
جیني راستي لیست كتاب ھات اومد؟
ھري به رون گفت:
تو ھم حوصله نداري؟
- چرا اومدم!
جیني جواب داد: نه بابا تازه جواب آزمون سمجمون
ھم نیومده! كاراي مدرسه خیلي قرو قاط شده...
ھري در را بست:
اگه فقط كراب و گويل رو ببینم خودم خفشون مي
كنم!
ھري يكي يكي كوپه ھا را نگاه مي كرد. نويل ب ا
خوشحالي به آنھا سلام كرد و گفت:
خیلي از ديدنتون خوشحالم... راستي مادر بزرگ و
عموي من ھم توي قطارند... نظرتون در باره ي
قطارچیه؟
- بدك نیست ولي من قبلي رو ترجیح مي دادم.
نويل با رون موافقت كرد و گفت :
خب ديگه ... نمي ايید تو؟
- نه ممنون تو برو...
ھري به درون كوپه نگاھي انداخت و لونا لاوگود ر ا
ديد كه ھمچنان در حال خواندن طفره زن بود...
دركنارا و چند دانش آموز ريونكلاوي نشسته بودند.
- فعلا... به لونا سلام برسون!
ھري يكي يكي درون كوپه ھا را نگاه مي كرد .
داخل يك كوپه حس كرد كه چو را ديده است ام ا
بعد يادش آمد كه او فارغ التحصیل شده است، پس
بايد در سالن فارغ التحصیل ھا باشد! با اينكه ھیچ
احساسي نسبت به چو نداشت اما ديدن صورت
زيباي او براي ھري خوشايند بود!
- ھري اونجا رو نگاه كن!
ھري درون كوپه را نگاه كرد و پانسي پاركینسون ر ا
به ھمراه سه دانش آموز اسلايتريني ديد.
- موافقي يك كم اذيتشون كنیم؟
- خیلي حال میده، كراب و گويل ھم نیستن!
- آره بیا!
ھري درب كوپه را باز كرد و گفت :
به به خانم پاركینسون ... دوست پسرتو نمي بینم
كه بیاد فضولي كنه!
پانسي پاركینسون بلند شد و گفت:
برين بیرون ھمین الان!
- نمي خواي به ما بگي كه مالفوي كجاست؟
- يعني تو نمي دوني اون كجاست؟
- يه حدس ھايي مي زنم اما مطمئن نیستم كه
اون قدر احمق و بیشعور باشه كه بره تو دارودسته
ي ولدمورت!
نفس ھمه در سینه حبس شد...
- اي واي يادم نبود كه ھمتون از ولدمورت...
- بسه ديگه!
- باشه مي ريم فقط براي اينكه بفھمي ھر كي
ندونه من مي دونم اون كجاست... اگه ديدي سلام
منو بھش برسون و بگو اگه يه روز به آخر عمرم
مونده باشه خودم مي كشمش!
ھري و رون به سرعت درب كوپه را بستند و بیرون
آمدند.
- اونم تو دارودسته ي كثیفشونه!
- بعید نیست!... ا... اونجا رو! بیا بريم آب بخوريم!
رون به سمت آبريز رفت و از آن كمي آب خورد ...
- خیلي بیشتر از اكوامنسي مي چسبه!
- آره...برگرديم نه؟
- آره.
آنھا كوپه ھا را پشت سر گذاشتند و به كوپه ي
خودشان رسیدند.
- سلام تانكس!
- سلام ھري سلام رون!
- بیا تو !
- ممنون داشتم با دخترھا يه گپي مي زدم!
- ا؟ يعني بحث خصوصي بوده؟
- نه بابا! دلت خوشه ھا! خداحافظ فعلا!
ھري به داخل كوپه امد و رون ھم ھمینطور!
- ھرمیون چت شده؟
رون با تعجب به صورت جیني نگاه كرد و گفت:
به ما ھم بگین چي شده!
ھرمیون رو به رون گفت:
يعني شما ھا نفھمیدين؟
جیني آشفته گفت:
چي رو؟
- جدي مي گین؟
- چي رو ؟
- اين كه نفھمیدين!
- اه ھرمیون مي گي چي رو يا برم از خود تانكس
بپرسم!
- نه...نه... مي گم...
ھرمیون نفس عمیقي كشید و گفت:
بچه ھا تانكس داره مادر میشه!
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 18
-امكان نداره !
ھرمیون با عصبانیت گفت: براي چي امكان نداشته
باشه؟
ھري گفت: براي اين كه لوپین يه گرگینه است
ممكنه بچه شونم گرگینه بشه...
ھرمیون ادامه داد: نخیر من تو كتاب ھا خوندم كه
ھمچین چیزي امكان نداره ببینید گرگینگي يه صفت
خوني نیست يعني روي كروموزوم ھا تاثیر نمي
ذاره مثل كور يا كر بودن. يك كر بچه اش كر نمیشه
مگه اينكه اتفاقي باشه...
ھرمیون به چھره ي شگفت زده ي رون و جیني
نگاه كرد و گفت:
بگم كروموزوم چیه؟
رون گفت: مي دوني ھرمیون بي خیال شو باشه؟
ما حرفت رو قبول مي كنیم . ھري تو فكري؟!
- ا... آره داشتم فكر مي كردم كه بچه ي لوپین چه
شكلي میشه... احتمالا دگرگونسازي رو از مامانش
به ارث مي بره ...مگه نه ھرمیون؟
- آره ... اون تو كروموزوم ھاست.
ھري و رون و جیني زدند زير خنده . رون گفت:
ھرمیون اگه مي خواي عزيز كرده ي بابام شي اين
لغت رو جلوش به كار ببر...
جیني گفت: ديدين وقتي دين گفت واگن مترو چه
تعجبي كرد؟ دين ھمیشه از اصطلاحات مشنگي
استفاده مي كرد...
جیني در آخر حرفش يك آه كشید . ھري احساس
كرد كه جیني مي خواھد به او بفھماند كه در زمان
دوستي او با دين چقدر به او خوش مي
گذشت.براي ھمین گفت:
ساحره ھه چرا نیومد دارم از گرسنگي مي میرم...
ھرمیون دستش را در كیفش كرد و مقداري
خوراكي بیرون آورد و گفت:
بیاين بخورين ... من تو پاتیل درزدار كلي از اين ا
خوردم ... ويكتور تا بیكار مي شد مي رفت
خوراكي مي خريد.
ھرمیون زير چشمي به رون نگاه كرد و گفت :
ھیچ وقت بھم اجازه نداد كه بگم از اين ھا خوشم
نمي ياد...
او يكي از بسته ھا را برداشت و بو كرد و گفت:
بوي ويكس لاغري میده...
جیني گفت : پس بھت خوش نگذشته؟!
او با حالتي امیدوار اين سوال را پرسید و دلش مي
خواست كه ھرمیون بگويد : نه ... ھمه ي پسرھ ا
مثل ھم ھستند ... نامرد... اما ھرمیون گفت:
اتفاقا خیلي بھمون خوش گذشت... مي دوني
چیه؟ ويكتور ھمش درباره ي من ازم سوال مي كرد
و من كلي براش درباره ي ھاگوارتز مي گفتم ...
بعد اون از من پرسید از اسمشونبر چه خبر(!)منم
بھش گفتم فعلا ھیچي... ھري اون طوري نگاه نكن
يعني بعد از شش سال تو ھنوز منو نشناختي
معلومه كه درباره ي محفل چیزي بھش نگفتم...
ھري خیالش راحت شد. رون دراين باره صحبت
نمي كرد و سكوت اختیار مي كرد. ساحره ي چرخ
دستي دار در زد...
- روز به خیر كسي خوراكي میل نداره؟
ھري بلافاصله گفت: چرا خیلي میل داريم...
او چند گالیون از جیبش درآورد و به ساحره داد و
چند تا از خوراكي ھاي آن را برداشت...
- ممنون.
او خوراكي ھا را روي میزي گذاشت كه با دكمه باز
میشد.
- بیاين بخورين ... به اونا اكتفا نكنین از نظر من اون ا
بوي خمیر دندون فاسد میده...
ھرمیون زد زير خنده و گفت:
احتمالا تو بلغارستان ھمه چیز ھمین مزه رو
میده ... چون ويكتور ھمیشه از مزه ي اينھا تعريف
مي كرد.
جیني كه حوصله اش سر رفته بود گفت:
من میرم پیش فرد و جرج.
رون گفت: اجازه داري اونجا بري؟
- رونالد ويزلي ... دخترھا چیزھايي دارند كه پسرھ ا
ندارند .
بعد چشمكي به ھرمیون زد و به ھري نگاه تلخي
انداخت كه باعث شد ھري سرش را پايین بیندازد،
به موھايش تابي داد و رفت.
- چه خوب كه رفت حالا بیشتر مي تونیم درباره ي
جان پیچ ھا صحبت كنیم...
ھرمیون گفت:
حالا چه طوري اون ھمه مطلب گیر بیاريم...
ھري! ... لازم نیست خودتو سرزنش كني... اون
بايد تو رو درك كنه... من فكر كنم ...اون از دستت
يه ريزه دلخوره ولي مي خواي من باھاش صحبت
كنم؟
- ھي شما دوتا دارين در مورد چي صحبت مي
كنین؟
ھرمیون آھي كشید و گفت:
اي خدا! يكدفعه شد تو موضوع رو سريع بگیري؟
خوب معلومه درمورد كي صحبت مي كنیم ...
خواھرت آقاي ويزلي... جیني ويزلي!
ھري گفت:
ھرمیون میشه يه دقیقه بیاي بیرون؟
رون گفت : نفھمیدم چي شد؟ من داداششم بايد
بدونم در مورد اون چي مي گین يانه؟
- نه!
رون از جواب ھرمیون غافلگیر شد و گفت :
خیله خوب لازم نیست برين توي سالن در مورد
خواھر من حرف بزنین من مي رم بیرون.
او بلند شد و از كوپه بیرون رفت. ھرمیون داد زد:
رون! گوش وايستادن كار درستي نیست...
بعد صداي قدم ھاي رون به گوش رسید.
- احتمالا الان مي گه ھرمیون ھمه چیزو مي دونه!
ھرمیون قرمز شد و گفت: خوب ھري من
سراپاگوشم!
- راستش من احساس عذاب وجدان مي كنم ...
فكر كنم اول بايد يه چیزو ازت بپرسم؟... قول مي
دي راستش رو بگي؟
ھرمیون كمي فكر كرد و گفت: به خاطر دوستي
مون ... آره!
- تو اون روزي كه گفتي ويكتور رو به رون ترجیح مي
دي دروغ گفتي مگه نه؟
ھرمیون سرخ و سفید شد و بعد گفت:
مي دونستم تو مي فھمي ... آره... من واقعا نمي
دونستم كه رون رو بیشتر دوست دارم يا ويكتور ...
براي ھمین دروغ گفتم چون رون خیلي پررو شده
بود...اما الان ديگه مي دونم...
- خدا رو شكر...
- چرا؟
- حالا كه مي دونم تو واقعا رون رو دوست داري
وظیفه ي خودم مي دونم كه يه چیزي رو بھت
بگم... فقط به يه شرط!
- به چه شرطي؟
- به شرطي كه اگه گفتم توي سر رون نزني و اون
نفھمه كه من بھت گفتم.
- ھري زود باش بگو ديگه؟؟؟
-باشه ... اون روز بعد از اين كه تو به رون گفتي
ويكتور رو به اون ترجیح مي دي... رون بعد از يه
مدت...شروع كرد به ... بي خیال ...
- ھري يا مي گي يا ھمین الان ...
- باشه ... باشه... رون شروع كرد به گريه كردن!
- چي؟ دروغ مي گي!
- نه اين عین حقیقته!
ھرمیون با ناباوري روي صندلي نشست و گفت:
باورم نمي شه!
- باورت بشه ... بعد از اين كه من اين عكس العمل
رون رو ديدم ... عذاب وجدان گرفتم ... چون من
ھیچ وقت نمي تونم براي جیني گريه كنم...
منظورمو مي فھمي؟
-چي؟
- ھرمیون من دارم باھات حرف مي زنم!
- آھا ... باشه!
- خب ديگه به نظرت من چي كار كنم؟
ھرمیون كه تازه از حالت خلسه بیرون آمده بود
گفت:
نمي دونم ھري! منظورت اينه كه جیني رو ديگه
دوست نداري؟
- نه اصلا منظورم اون نیست . مشغله ي من بیش
تر از اونیه كه....اه ... ھرمیون خودت بفھم ديگه.!
- فھمیدم منظورت چیه.... اشكالي نداره... من مي
فھمم ... من فردا با جیني صحبت مي كنم!
ھري كه خیالش راحت شده بود گفت:
ھرمیون تو به من قول دادي! يادت نره!
- من ھنوزم باورم نمیشه!
ھري بلند شد و از كوپه بیرون رفت. رون چند قدم
آنطرف تر ايستاده بود و بیرون را تماشا مي كرد.
- ا بالاخره تموم شد؟ ديگه داريم میرسیم!
- بیا تو !
ھري خیلي خوشحال بود احساس مي كرد آوردن
ويكتور را به زندگي رون جبران كرده است.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 19
قطار ايستاد. ھري و رون و ھرمیون چمدانھايشان ر ا
برداشتند تا از قطار بیرون بروند. بیرون خیلي خیلي
شلوغ بود. ھري در حالیكه از به سختي خود را از
میان آدم ھا عبور مي داد گفت:
ولي من ھنوز در عجبم ... چه طوري میشه كه اين
ھمه آدم رو تو ھاگوارتز جا بدن؟
ھرمیون بعد از دعوا با يك نفر كه سعي مي كرد
چمدانش را به كبوتر تبديل كند گفت:
ھري ماھا جادوگريم مي فھمي كه؟
- آره ... يادم نبود...
ھاگوارتز از پشت تپه ھا نمايان شد ... ھنوز ھمان
ابھت ھمیشگي را داشت... برج ھا ي آن ھنوز ھم
عظیم و بلند بود...ھري با ديدن آن به ياد علامت
شومي افتاد كه روز مرگ دامبلدور ديده بود.
- سلام ھري چطوري؟
- ھاگريد!!!انتظار
نداشتم ببینمت.
- منم ھمین طور... رون ، ھرمیون شماھا چطورين؟
- ممنون...
ھاگريد گفت: بیاين بريم تو ... ديگه نمي تونم بگم
كلاس اولي ھا از اين طرف چون كلاس اولي تو كار
نیست!
ھري و رون و ھرمیون با ھم فرياد زدند:در كار
نیست؟؟؟!!!
- نه... مديره ي ھاگوارتز تصمیم گرفته كه امسال از
بچه ھا كسي به ھاگوارتز دعوت نشه!
ھرمیون با بي قراري گفت:
آخه مگه ممكنه؟ پس تكلیف بچه جادوگر ھايي كه
الان وقت مدرسه رفتنشونه چي میشه؟
- ھرمیون ! من نمي دونم اين تصمیمیه كه ھیئت
مديره ي ھاگوارتز گرفته...منم مخالفت كردم ولي...
ھري گفت:
به نظر منم اين بھترين كاره كه مي تونن بكنن تو
اين اوضاع ھرچي جادوگر كمتر بھتر!
- ھرچي جادوگر بي تجربه كمتر بھتر!
- آره منظورم ھمین بود...ھاگريد ديگه چه خبر؟
ھاگريد گفت:
فعلا بیاين !
آنھا وارد سرسراي ھاگوارتز شدند.
رون با تعجب گفت:
اين جا چقدر بزرگ شده!
سرسراي ورودي پنج برابر اولش شده بود. و ھمین
طور سالن غذا خوري و ھر راھرو و ھر جاي ديگري
كه بود پنج برابر شده بود.
ھرمیون گفت :
احتمالا از افسون پنج برابر استفاده كردن!
- ا ؟ چه جالب!
ھري رو به ھاگريد كرد و گفت:
ھاگريد الان دقیقا مدير ھاگوارتز كیه؟
- دقیقا معلوم نیست اما فعلا پروفسور مك گونگال
نقش مدير رو اجرا مي كنه!
ھرمیون با تعجب گفت:
منظورت چیه كه مي گي فعلا؟ مك گونگال معاون
دامبلدور بود حالا كه اون نیست ... پس معلومه كه
مك گونگال مديره ديگه!
ھاگريد با حالت مرموزي گفت:
بیاين اينجا ببینم! بیاين بشینین تا دو سه دقیقه ي
ديگه مك گونگال میاد صحبت مي كنه!
ھرمیون گفت:
ھاگريد جوابمو ندادي ؟ مشكلي براي مديريت
اتفاق افتاده؟
- نه ھرمیون! مي دوني چیه؟ بعد از مرگ دامبلدور
تا يك ھفته ھمه چیز عادي بود تا اينكه يك روز
پروفسور مك گونگال اومد پیش من... بعد گفت گه
اذيتش نكنم و بگم چه طوري در اتاق دامبلدور باز
میشه!
ھري با تعجب گفت: يعني چي؟ يعني در دفتر
دامبلدور رو مك گونگال باز نمي شده؟
ھاگريد سرش را تكان داد و گفت:
ھمین طوره!
ھرمیون و رون با تعجب به ھم نگاه كردندو بعد
ھرمیون گفت:
منظورش از اين كار چي بوده؟
ھاگريد ابروھايش را بالا انداخت و گفت:
نمي دونم! ولي احتمالا كار خود دامبلدور بوده!
ھري گفت:
آخه دامبلدور كه كرده!
رون گفت:از كجا معلوم؟
ھري كه تازه حواسش را جمع كرده بود گفت :
آره ... توي مرگ دامبلدور كه شكي نیست...
ولي...بچه ھا يادتونه پیارسال وقتي كه دامبلدور رو
از ھاگوارتز اخراج كردند... ھمون سالي كه آمبريج
الاغ اومده بود تو مدرسه... ھیچكس نتونست وارد
دفتر دامبلدور بشه!
ھاگريد تصديق كرد:
آره حق با توئه! دامبلدور گفتته بود كه دفترشو جادو
كرده بوده كه فقط كساني رو توي خودش راه بده
كه لیاقت مديريت ھاگوارتز رو داشته باشند.يعني
حالا ھم ھمین منظورو داشته؟
ھرمیون با تعصب گفت:
منظورتون اينه كه مك گونگال لیاقت مديريت رو
نداره؟ اگه اينطوره براي چي ھفته ي اول اين
طوري نبوده؟
ھري گفت : منظور من اين نبود ولي ممكنه به اين
ربط داشته باشه!
سالن شلوغ شده بود پشت میز ھاي گروه ھ ا
خانواده ھا با فرزندانشان نشسته بودند. از گروه و
گروه بندي خبري نبود. خانواده ي رون ھم در آن
طرف میز نشسته بودند و با ھم گپ مي زدند ...
جیني ھم ھمان جا بود و با فرد و جرج دعوا مي
كرد . خانواده ي تمامي كساني كه جادوگر بودند در
كنارشان بودند. در آنطرف چو و دوستش ماريه ت ا
نشسته بودند . ھري خانواده ي آنھا را نديد پس
احتمالا آن ھا ھم مشنگ زاده بودند. پشت میز
اساتید ھیچ كس ننشسته بود . پروفسور مك
گونگال ھم در كنار تريبون داشت با روفوس اسكريم
جیور صحبت مي كرد. بعد از مدتي پشت تريبون
ايستاد و به چوبدستي اش گفت: بطنین. سپس
ھمه ساكت شدند و او شروع كرد به صحبت كردن:
ظھر ھمگي به خیر. فكر كنم بیشترتون بدونین براي
چي اينجا جمع شديم. دار و دسته ي اسمشونبر
خرابكاري ھاشون رو شروع كردند.اونا از ھركاري
براي كشتن مردم استفاده مي كنند. شكنجه مي
كنند و ھزاران كار ديگه كه توي جامعه ي جادوگري
منفور و كثیفه. لذا ما ھمه گرد ھم اومديم ت ا
ھمگي با ھم بدون وجود ھیچ گونه تفرقه و
اختلافي با اون به مبارزه برخیزيم و اونو نابود كنیم.
در ضمن بايد بگم كه امسال مدرسه برقرار
نیست.... لطفا ساكت...
او به ھمھمه اي كه از اين حرف پیش آمده بود
پايان داد و ادامه داد:
اما ھنوز ھم آموزش وجود داره ما تمام كساني رو
كه توي اين چند ساله معلم دفاع در برابر جادوي
سیاه بودند رو جمع كرديم و امسال فقط دفاع در
برابر جادوي سیاه رو كار مي كنیم...
ھمه شروع كرند به تشويق و چھره ھا ھمه از
شادي مي درخشید. مك گونگال ادامه داد:
متشكرم... يك حرف ديگه مونده نتايج آزمون ھاي
سمج فردا به دانش آموزان تحويل داده میشه...و
بايد بگم ھمین طور كه مي دونید امسال ما دانش
آموز جديدي ثبت نام نمي كنیم... خواھش مي كنم
ساكت باشید... اين تصمیمیه كه ھیئت مديره
گرفته... آقاي فیلچ به من اصرار كرده كه براي ھزار
و پونصد و پنجاھمین بار بگم كه ورود به جنگل
ممنوعه ، ممنوعه! ولي امسال قانون منع جادو در
راھروھا برداشته شده...
مك گونگال در باره ي خطرناك بودن ھاگزمید و
اطراف گفت كه بايد تمامي جادوگران مواظب اطراف
خودشون باشند و بعد از تمام شدن حرفھا ضیافت
ناھار شروع شد.
ھري در حالیكه ران مرغي را تكه تكه مي كرد
گفت: اسكريم جیور اونجا چي كار داشت؟
ھرمیون سوپش را تمام كرد و گفت:
اين نشون میده كه ھاگوارتز با وزارت متحد شده.
رون گفت: ھري تو چیكار مي خواي بكني ؟ مي
موني و دفاع در برابر جادوي سیاه ياد مي گیري؟
ھري كه دوباره به فكر جان پیچ ھا افتاده بود گفت:
دقیقا نمي دونم ... بايد در اين باره با مك گونگال
صحبت كنم...
بعد صدايش را پايین آورد و گفت : بچه ھا يه چیزي
براي جان پیچ ھا پیدا كردم!
ھرمیون با اشتیاق گفت:
براي كتابھا؟
- آره!
- خوب چي؟؟؟؟؟
- يه چیزي كه تا اونو داريم غم نداريم! اتاق
ضروريات!!!
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 20
حدود سه روز از آمدن آنھا به ھاگوارتز گذشته بود .
خوابگاه ھا ھمان ھا بود اما براي والدين خوابگاه
ھاي جديدي ايجاد كرده بودند. ھري ھمان روزھاي
اول سیموس را ديد كه گفته بود مادرش را متقاعد
كرده است . بعد ھري را به مادرش معرفي كرد.
ھري و رون و ھرمیون داشتند با ھم صحبت مي
كردند.كلاس ھا ھنوز شروع نشده بود و فعلا بي
كار بودند. چند نفر از گريفندوري ھا آن طرف میز
نشسته بودند و روي يك طلسم كار مي كردند .
ھرمیون به آرامي به ھري گفت:
مي خواي الان بريم؟
ھري كمي فكر كرد بعد گفت: نه الان ھنوز زوده!
رون گفت: اصلا ممكنه باز نشه... بعد از اون اتفاق
پارسال و مالفوي ممكنه درش مسدود باشه! بھتر
نیست بريم يه نگاھي بندازيم؟
ھري گفت: منم خیلي دلم مي خواد ...اما...!
ھرمیون گفت: تو رو خدا بیا بريم من دارم از فضولي
مي میرم ! بیا بريم!
- خیلي خوب ... اما...!
رون گفت: ھري بابات از خطر كردن لذت مي برد...
يادته سیريوس مي گفت.
- خیله خب ... بريم ... ولي به يه شرط... به
شرطي كه كتابھا از اونجا خارج نشه!
- باشه بابا... بريم ديگه.
آنھا به راه افتادند.با آرامش به آن مجسمه كه در
نزديكي اتاق ضروريات بود (اسمش رو يادم رفته!)
رسیدند و بعد جلوي در ايستادند. ھري رو به
ھرمیون گفت:
نگاه كن ببین كسي نیست؟
ھرمیون از پله ھا پايین را نگاه كرد و بعد گفت: نه
كسي نیست!... ھري...چیزي شده؟
رون گفت:
ھري؟... ھري؟
ھري پشت سرش را نگاه مي كرد در واقع به آن ج ا
خیره شده بود... چیزي حواسش را پرت كرده
بود.رون و ھرمیون ھم به ھمان جا خیره
شدند.ھري چند بار با دقت به پشت سرش نگاه
كرد و سعي كرد به چیزي كه وجود نداشت دست
بزند. بعد از تلاش ھاي بي حاصل رويش را برگرداند
و گفت:
بھتره بريم... زودباشید...
آنھا از اتاق ضروريات دور شدند. و تا مسافتي بدون
لحظه اي توقف دويدند. ھري به سمت سالن
عمومي گريفندور رفت و در سالن خود به خود باز
شد ... ديگر رمز عبور لازم نبود واز قیافه ي ساحره
ي چاق معلوم بود كه احساس بي فايده بودن مي
كند. ھري و رون و ھرمیون از سوراخ در بالا رفتند و
نزديك بخاري ديواري متوقف شدند.
ھري در حالي كه نفس نفس مي زد گفت: خیلي
ناجور بود... شما ھم صداشو شنیديد؟
رون گفت: داري درباره ي چي حرف مي زني؟
ھري با پشت آستینش عرق پیشاني اش را پاك
كرد و گفت: ببینم... پس براي چي فرار كردين؟
ھرمیون با ناله گفت: ھري وقتي قیافه تو ديديم
فھمیديم بايد دنبالت بیايم... گفتي صدايي
شنیدي؟
- آره!
ھرمیون با حالتي وحشت زده گفت: صحبت مي
كرد؟ ... نكنه باسیلیسك دوباره زنده شده باشه!
ھري خیال ھرمیون را راحت كرد و گفت: نه بابا !
اون كه مرده! من يه صدايي شنیدم... مثل نفس
كشیدن بود... احساس كردم يكي پشت سرمه...
خیلي خیلي ناجور بود... احساس مي كردم مي
تونه ذھنم رو بخونه...
ھري با تاسف ادامه داد : ھیچ وقت توي چفت
شدگي ماھر نشدم...
ھرمیون با وحشت گفت:
يعني كي بوده؟ شنل نامرئي پوشیده بوده؟
-نمي دونم! شايد !
رون گفت: ھري شنل نامرئي جسم رو مخفي مي
كنه ولي از حالت جامد خارجش نمي كنه... تو
بھش دست نزدي؟
- ديوونه شدي رون؟ معلومه كه نبايد بھش دست
بزنه! من خیلي مي ترسم ... يعني... ھاگوارتز ھم
ديگه امنیت نداره؟
-نمي دونم ... انگار كه منو ترغیب مي كرد برم تو
اتاق ضروريات! من سعي كردم پیداش كنم
اما...انگاري وجود نداشت...
رون با حالتي مستاصل گفت: چه بدبختي
عظیمي! كتابھا كه سوخته حالا ھم كه اتاق
ضروريات خطرناك شده...
آنھا چند ساعتي در باره ي اين كه او چه كسي
مي توانست باشد صحبت كردند. سر انجام به
نتايجي دست يافتند كه به شرح زير بود:
1. آن شخص كسي نیست جز يك فرد خودي... زير ا
طلسم ھاي امنیتي ھاگوارتز خیلي قوي است.
2. آن شخص يا شنل نامرئي پوشیده يا سرخورده
شده است.
ونتیجه ي سوم اينكه احتمالا ھري آن روز صبحانه
زياد خورده بوده و دچار توھم(!) شده است!
رون با شیطنت به ھري گفت:
ھري میشه بگي صبحانه دقیقا چي خوردي؟
ھري بدون توجه به رون گفت:
مھم اينه كه اين شخص خودي كي ھست... يعني
ممكنه مالفوي باشه؟؟؟
ھرمیون گفت:
نه بابا ...مگه میشه... اونو ديگه راه نمي دن به
ھاگوارتز من مطمئنم.
ھري كه كلافه شده بود دستي به موھايش كشید
و بعد گفت:
نمي دونم... گرفتاري مون شد دو تا!!!
- ھري ناراحت نباش . ما كمكت مي كنیم... قول
مي ديم...
- آخرش چي؟ بالاخره من بايد كارشو تموم كنم...
من نمي دونم ... دامبلدور به اين دور انديشي به
فكرش نیفتاد كه يه نشانه اي... يه چیزي براي من
بذاره؟؟؟
ھرمیون با ناراحتي گفت: ھري تو نبايد پشت سر
اون حرف بزني...ولي...
- ولي چي ھرمیون؟
-... يه حسي بھم مي گه اون يه نشونه اي از
خودش گذاشته...يه چیزي...
ھري خسته شده بود براي ھمین گفت:
بي خیال بیاين بريم ببینیم كي استادمونه! مك
گونگال مي گفت تمام استادھاي دفاع در برابر
جادوي سیاه رو جمع كرده... ولي جك گفته!
او در حالیكه قھقھه مي زد ادامه داد...
...تموم استادھاي دفاع در برابر جادوي سیاه يه
چیزي شون شده... از وقتي ما اومديم... اول
كويیرل بود كه سقط شد... بعد لاكھارت بود كه
ديوونه شد... يه لوپین بود كه سالمه با مودي كه
اونم سالمه ...
يكدفعه ھري رويش را به سمت ھرمیون كرد كه
باعث شد ھرمیون سكندري بخورد و گفت:
ھرمیون نگو كه آمبريجم استادمونه...
سپس ھر سه با ھم زدند زير خنده... ھري ب ا
خودش فكر كرد شايد اين بار آخرين باري باشد كه
از ته دل بخندد سپس گفت:
يادتون باشه اگه آمبريج استادمون شد بايد جانور
نما بشیم...شايد اسبي قاطري سناتوري چیزي...
جواب بده!
ھرمیون گفت:
من شخصا استر رو تزجیح مي دم قیافه اش خیلي
رمانتیكه!!!!
رون گفت: آره ھري تو خر شو منم قاطر میشم!!!
بھمون خیلي میاد!
آنھا وارد دخمه اي شدند كه قرار بود كلاسشان در
آنجا برگزار شود. آنجابزرگو تاريك و ترسناك بود . و
ھري تا به حال آنجا را نديده بود. تمامي بچه ھاي
كلاس ھفتمي در آنجا بودند. ھري، رون و ھرمیون
در آخر كلاس نیمكتي پیدا كردند و روي آن
نشستند . ھري از نويل كه در جلويش نشسته بود
پرسید:
نمي دوني استادمون كیه؟
نويل با تعجب به ھري نگاه كرد و گفت: يعني تو
ھم نمي دوني؟
- نه ! بايد مي دونستم؟
- ما فكر مي كرديم تو بدوني!
- نه نمي دونم...
يك دفعه كلاس ساكت شد ، چون در آن باز شده
بود...
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 21
ھمه منتظر بودند تا ببینند استادشان چه كسي
است ... بعد از مدتي او وارد كلاس شد. ھري
صداي نفس ھرمیون را شنید كه در كنار گوشش
حبس شد. ھري و بقیه به دقت به مرد نگاه
كردند... قیافه ي مرد ديدني بود... رون در گوش
ھري زمزمه كرد : بازم يه استاد جديد!
مرد قامت بلندي داشت و رداي بلندي پوشیده بود .
موھايش بلند بود و دماغ درازي داشت. ريش ھايش
ھم بلند بود . در مجموع تمامي اجزايش بلند و دراز
بود. ابروھايش پھن و چشمھايش نافذ و براق بود .
ھیچ كس نمي توانست بیش از چند لحظه به
چشمھاي مشكي او خیره شود. بیني بزرگ او به
سبیلھايش وصل شده بود و دھانش در پشت آن
سبیل ھاي بلند مخفي مانده بود. گردن درازش
حركت را براي سرش آسان مي كرد . بعد از مدتي
كه به بررسي بچه ھا مشغول بود پشتش را به
بچه ھا كرد و از داخل كیف يا چیزي مثل كیف(!)
لیست را از داخل كیفش در آورد...و شروع به حضور
و غیاب كرد صداي او بم و زنگ دار بود...
- ھانا آبوت...
ھانا دختر خجالتي دستش را لرزان بالا برد. و مرد
ادامه داد...تا اين كه نوبت به ھري رسید . او طبق
معمول ھمگان با خواندن اسم ھري توجھش به
پیشاني ھري جلب نشد...از اين عكس العمل او
ھمه تعجب كردند اما ھري خوشحال شد فھمید او
از آن استادھايي نیست كه به ھري توجه نشان
دھد. پس از خواندن آخرين اسم بر روي صندلي
اش نشست و گفت:
روز ھمگي به خیر ! من امسال به شما دفاع در
برابر جادوي سیاه ياد مي دم... اما درس من يه
ريزه با درسھاي سال گذشته تون فرق مي
كنه...آقاي ويزلي مشكلي پیش اومده؟
سر ھمه به سمت رون برگشت او داشت با ھري
صحبت مي كرد. رون با حالتي عصبي گفت:
متاسفم پروفسور...!
مرد سرش را تكاني داد و ادامه داد:
چي داشتم مي گفتم؟... آھا ... بله داشتم مي
گفتم درس امسالتون يك كم با درسھاي سال پیش
فرق داره ... كي مي دونه شغل من چیه؟
او به بچه ھا نگاھي انداخت و نگاھش را روي رون
متمركز كرد:
آقاي ويزلي! گمون كنم شما بدونید...
رون با ترس و لرز گفت:
بله پروفسور! شما روي جادوھاي سیاه باستاني
كار مي كنید... توي مصر...
مرد بي مقدمه گفت:
درسته... پس بايد فھمیده باشید كه درس
امسالمون چه فرقي با سالھاي گذشته داره...
او در كیفش را باز كرد و چوبدستي اش را از آن
بیرون آورد و با حركت سريع دستش عكسي را روي
پرده انداخت... تصوير اھرام ثلاثه را نشان مي داد و
پس از آن عكس فرعون ھا و بعد دالانھاي تاريك
درون ھرم ھا كم كم عكس ھا سیاه تر و زشت تر
شد تا اينكه سرانجام تصوير مومیايي كه دچار
طلسم آوادكداورا شده بود به قائله خاتمه داد.او
بدون اينكه حرفي بزند چوبدستي اش را حركت داد
و بعد از اندكي تامل گفت:
روي تمامي طلسمھاي باستاني سیاه كار مي
كنیم. امروز مي خوام درباره ي فراعنه و جادوگرھاي
آن زمان صحبت كنم... سپس شروع كرد به توضیح
دادن درمورد جادوگرھاي ان زمان. بحث او طولاني و
خسته كننده بود به طوريكه ھري فكر كرد شايداگر
اين ساعت را روي جان پیچ ھا كار مي كرد بھتر
بود. زنگ ھمه را از دست آن مرد نجات داد كه
يكدفعه ھرمیون دستش را بلند كرد و گفت:
ببخشید پروفسور... میشه خودتونو معرفي كنید؟
-اوه... البته ... اسم من الكساندر آلن پابلره...!
سپس از كلاس بیرون رفت.ھري كه احساس ياس
مي كرد گفت:
اينو ديگه از كجا گیر آوردن؟ آخه طلسم ھاي اھرام
ثلاثه به چه دردمون مي خوره؟
ظاھرا ھرمیون و رون ھم با او ھم عقیده بودند چون
ھرمیون گفت:
استادي كه يادش میره خودشو معرفي كنه به ھیچ
دردي نمي خوره!
رون ھم ادامه داد:
با اون سر و وضع بھتره يه جن خونگي كه سلموني
بلد باشه روز تولدش بھش ھديه بديم... راستي
ھرمیون ديدي با كتابھا ھم كاري نداشت... لااقل از
اين لحاظ شبیه استادھاي ديگه ھست...
ھري در طول يك ھفته بارھا سعي كرد كه به اتاق
ضروريات برود اما باز ھم ان صداي نفس كشیدن ر ا
مي شنید يك روز ھرمیون به او گفت:
ھري چرا نمیري تو؟ من مطمئنم اون فرد خطرناكي
نیست... اگه بود نمي تونست ھرروز بیاد تو
ھاگوارتز... به ھر حال ھر جور میلته!
آن روز ھري تصمیم گرفت ھر طور شده آن فرد ر ا
پیدا كند براي ھمین به رون و ھرمیون كه كنارش
نشسته بودند گفت:
اگه اون مي تونه نامرئي بشه دلیلي نداره من
نتونم چون من ھم شنل نامرئي دارم... شما ھ ا
ھم میاين يا نه؟
ھرمیون گفت: ھري ما ديگه بزرگ شديم مثل
شش سال پیش نیستیم كه ھممون اون زير ج ا
بشیم... فكر كنم بايد خودت تنھا بري ...
رون گفت:
نه منم مي خوام بیام...
ھري گفت:
پس يه كاري مي كنیم شما پشت اون مجسمه
قايم بشید... اگر من تونستم برم تو اتاق، شما ھم
پشت سر من بیايد...
- نقشه ي افتضاحیه... مگر اينكه شانس بیاريم...
ھري بلند شد و گفت: ھمین طوره ولي چاره ي
ديگه اي نداريم... من رفتم.
او به خوابگاه رفت و شنلش را برداشت... بعد يه
ھو با دستش ضربه ي محكمي به پیشاني اش زد
و گفت:
عجب ابلھي ام من ! چرا به ذھنم نرسید...
سپس با عجله از خوابگاه پسران خارج شد و رفت
تا جیني را پیدا كند. جیني در سرسراي عمومي ب ا
يكي از دوستانش صحبت مي كرد و ظاھرا از اوضاع
راضي نبود...
- جیني میشه يه دقیقه بیاي؟
جیني با بي حوصلگي بلند شد و به سمت ھري
رفت:
بله؟
- ا... چرا اين طوري حرف مي زني؟
- چطوري؟
- خیلي رسمي!
- او لبخند كشداري به ھري زد و گفت: ھیچي باب ا
اين استاد رو معلوم نیست از كجا گیر آوردن...
ھري گفت:
ھمون پابلر؟
- آره! ديوونه است.
- میشه يه خواھشي ازت بكنم؟
- البته!
- نقشه ي غارتگرو بھم مي دي؟
- كدوم نقشه؟
- ھموني كه اون روز بھت دادم تو پناھگاه!
جیني با ناراحتي به ھري گفت:
متاسفم ھري ... من اونو دادم به فرد و جرج!
- چرا؟؟؟ آخه واسه ي چي؟
جیني با خجالت گفت:
چون از دستت ناراحت بودم!
- حالا فرد و جرج كجا ھستن؟
- نمي دونم...
ھري با عجله از جیني دور شد و صداي او را شنید
كه فرياد زد:
متاسفم!
ھري خیلي از دست جیني ناراحت بود . نمي
دانست آخر چرا اين دختر ھا بعضي اوقات اين
جوري مي شوند. او ھرمیون را ديد كه ھمراه رون
دنبال او مي گشتند. رون در حالیكه نفس نفس
مي زد گفت:
معلومه كجايي؟ ما رو علاف خودت كردي؟
- نه... يه موضوعي پیش اومده!
ھري موضوع را براي آنھا شرح داد و گفت:
حالا فرد و جرج رو چطوري پیدا كنم؟
صدايي از پشت سرش شنید كه گفت:
كي با فرد و جرج كار داره؟
- فرد! جرج! چه به موقع!
ھرمیون گفت:
بچه ھا ما به نقشه ي غارتگر نیاز داريم... میشه
برش گردونین!
فرد با ناراحتي گفت: نه نمي شه!
- منظورت چیه؟
- روز اولي كه اومديم ھاگوارتز يكي ازمون دزديده...
ھرچي دنبالش گشتیم نبود كه نبود!
ھري كه اين چند و قت به شنیدن خبر بد عادت
كرده بود گفت:
كدوم الاقي اونو دزديده؟
- نمي دونیم... چون الاق تو ھاگوارتز زياده!
ھرمیون سرزنش كنان گفت:
توھین بسه ديگه... ھري بلند شو بريم ببینیم چه
خاكي بايد تو سرمون بريزيم... چقدر كارا پیچ پیچي
شده!
آنھا بلند شدند و رون گفت:
بالاخره كه چي؟ بايد بريم اون تو يا نه؟
- آره!
- خوب پس بريم!
- خطرناك نیست؟
- به جادوھاي دامبلدور اطمینان نداري؟
- چرا.. اما...
آنھارو به روي ديوار اتاق ضروريات ايستاده بودند..
ھرمیون با احتیاط از ھري پرسید:
مي شنوي؟
ھري سري تكان داد و گفت: نه...ھیچي...وقتشه!
و ذھنش را روي اتاقي كه در آن درباره ي جان پیچ
ھا اطلاعات داشته باشه متمركز كرد... ديوار كنار
رفت و آنھا وارد اتاق شدند.
صداي آشنايي از درون اتاق به گوش رسید:
پس بالاخره اومدين؟ يه ھفته است كه منتظرتونم!
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 22
آن سه به قدري وحشت زده شده بودند كه حتي
نتوانستند طلسم اكسپلیارموس او را منحرف كنند .
او آنھا را خلع سلاح كرد و روي صندلي ھايي نشاند
و دست و پاھايشان را با طناب ھايي نامرئي به
صندلي بست و پس از مدتي گفت:
تو پسره ي احمق يه ھفته است كه منو مچل
خودت كردي!
ھري گفت:
خفه ش-
- نه تو اون حرفو نمي زني!
او گفت:
حیف!
ھرمیون با عصبانیت گفت:
حیف براي چي؟ تو خیلي پست فطرتي! تنھايي
ماھا رو گیر آوردي كه چه بلايي سرمون بیاري؟
- نه نه نه نه! دوشیزه گرنجر! دامبلدور-
ھري با عصبانیت فرياد زد:
اسم اونو نیار !
- آقاي پاتر! متاسفانه بايد خدمتتون عرض كنم كه
اين جا فقط منم كه دستور مي دم! ظاھرا اين دفعه
بايد از طلسم طولاني تري براي قفل كردن دھنت
استفاده كنم... ولي به خاطر دامبلدور اين كار رو
نمي كنم!
رون فرياد زد:
چطور جرئت مي كني اسم اونو به زبان بیاري؟ ھا؟
تو يك قاتل پستي!
او كه ديگر صبرش تمام شده بود فرياد زد:
توھین ديگه بسه! ھمیشه مي دونستم اين طوري
میشه... ھمش تقصیر دامبلدور بود...اون منو مجبور
كرد...
ھرمیون با بي قراري گفت:
منظورت چیه؟
او چیزي را كه شبیه قدح انديشه ي دامبلدور يا به
عبارتي ھري بود از كتابخانه برداشت و روي زمین
جلوي آن سه قرار داد به نظر مي رسید كه اين كار
را از روي اجبار انجام مي دھد . سپس يك رشته از
افكارش را از درون مغزش بیرون كشید و آن را درون
قدح قرار داد و ھم زد . ھري انقدر از او منزجر بود
كه حتي نتوانست به او براي برداشتن قدح توھین
كند. سپس تصويري از درون قدح بیرون آمد و ھري
و رون و ھرمیون از تعجب خشكشان زد .
تصوير دامبلدور بود كه داشت با او حرف مي زد...:
خواھش مي كنم سیوروس... تو بايد اين كار رو
بكني ... مي فھمي كه! اھمیت موضوع رو درك
كن... اسنیپ درحالیكه سعي مي كرد بفھمد
دامبلدور درباره ي چي حرف مي زند گفت:
میشه اول بگید چه كاري رو؟
- نه تو بايد قول بدي كه به حرف مي كني!
- آخه...
- سیوروس به من اعتماد كن...
اسنیپ با حالت مستاصلي گفت:
باشه ... قبول مي كنم... حالا میشه بگید چیه؟
دامبلدور گفت:
ممكنه برات سخت باشه ولي بايد اين كارو
بكني ...
- چه كاري رو؟
دامبلدور با آرامش گفت:
تو بايد منو بكشي.
- چي؟
چشمھاي اسنیپ باز شده بود انقدر كه ھري فكر
مي كرد الان است كه از حدقه خارج شود.
-ھمین كه گفتم...
- نه نه نه نه ! من نمي تونم! نمي تونم!
- چرا تو مي توني!
اسنیپ تصوير را به درون قدح برگرداند . ھري ناگھان
به صورت او خیره شد. چیزي كه ھرگز در چشمھاي
او نديده بود اين دفعه ديد. اشك در چشمھاي
اسنیپ حلقه زده بود... ھري شوكه شده بود...
چطور ممكن بود؟ ... آخر چرا اسنیپ؟ چرا دامبلدور
او را مجبور كرده بود؟ او در اين افكار بود كه ناگھان
ھرمیون فرياد زد:
بسه ديگه! چرا دروغ مي گي؟ فكر كردي ما به اين
راحتي حرفتو باور مي كنیم؟ تو يك دغل بازي كه
براي ولدمورت كار مي كني...
سپس به چھره ي ھري و رون با ناباوري نگاه كرد و
گفت:
نمي خواين بگین كه تحت تاثیر اون قرار گرفتین...
ھري احساس كرد مغزش پوچ و خالي شده است .
قدرت تكلم نداشت .گیج شده بود...
- ھري! نه! تو نبايد حرفشو باور كني!
- من... آخه...
رون با ناراحتي گفت:
ھرمیون ... اين طوري فكر نكن... به صورتش نگاه
كن!
ھرمیون پورخندي زد و گفت:
از من نخواه كه فكر كنم اشك ھاي اون واقعیه...
ھري... اونا اشك تمساحه... تو خودت گفتي كه
دامبلدور داشت التماس مي كرد موقعي كه اون
مي خواست اونو بكشه...
حالا ديگر مغز ھري كار مي كرد . بد جور ھم كار
مي كرد. انگار تمامي اجزاي اين پازل به ھم وصل
میشد...
- آره ھرمیون ... ولي دامبلدور براي اين به اسنیپ
التماس مي كرد كه اونو بكشه... من ھمیشه فكر
مي كردم چرا دامبلدور بايد التماس كنه... حالا مي
فھمم....
سپس ادامه داد:
قفل شدن در اتاق دامبلدور ھم براي اسنیپ
بوده ... و گم شدن نقشه ي غارتگر...ھرمیون من
به طلسم ھاي دامبلدور اعتقاد دارم... اگه اون
دشمن بود ھرگز نمي تونست وارد ھاگوارتز بشه...
مي فھمي؟
ھرمیون كه انگار راضي نشده بود از اسنیپ پرسید:
جدا؟ اگه اين طوره بگو اصلا براي چي اينجايي؟ اگه
نمي خواي ھري رو ببري... چرا اومدي اينجا؟
اسنیپ كه حالا مثل ھمیشه شده بود گفت:
از توضیح دادن به سه تا بچه و قانع كردن اون ا
متنفرم!
سپس ادامه داد:
شما ھا كه انقدر ادعاي باھوشي تون میشه...
شما دوشیزه گرنجر كه ھمیشه شاگرد اولي ...
ھیچ وقت به فكرت نرسید كه چرا دامبلدور ھیچ
نشانه اي براي شماھا نذاشته؟
آنھا سر در گم شده بودند. ھري گفت:
منظورت چیه؟
اسنیپ ظاھرا صبرش تمام شده بود ولي سعي
كرد خودش را كنترل كند اين برخورد از او بعید بود .
سپس گفت:
راجع به جان پیچ ھا!
آنھا ھر سه به يكديگر نگاه كردند. ھري مشكوك
شده بود . نكند او براي ولدمورت به آنجا آمده است
تا بفھمد كه آنھا چقدر اطلاعات درمورد جان پیچ ھ ا
پیدا كرده اند . او در دوراھي عظیمي گیر افتاده بود
از طرفي به دامبلدور اعتماد داشت از طرفي مي
ترسید اسنیپ خیانتكار باشد...سپس گفت:
دامبلدور روز آخر به من گفت كه فقط من و اونیم كه
از اونا اطلاع داريم... اگر اين چیزا رو دامبلدور به تو
گفته پس چرا چیزي به من نگفت؟
اسنیپ فرياد زد:
اه... چون وقت نكرد ... مي دوني چرا چون تو ھیچ
وقت چفت شدگي رو ياد نگرفتي ... و ھیچ وقت
نتونستي به افكار بقیه راه پیدا كني.... ولي من
ھمیشه مي تونستم... اون روز دامبلدور اين چیزا رو
به فكر من منتقل كرد...مي توني درك كني ي ا
نه؟اون گفت كه قانع كردن پسر يك دنده اي مثل تو
خیلي وقت مي بره...
ھري به رون و ھرمیون نگاه كرد آنھا ھم بر سر
دوراھي گیر كرده بودند او با حركت لب به آنھ ا
گفت:
من نمي دونم چیكار كنم!
ھرمیون با ناراحتي گفت:
ھمون كاري رو بكن كه اگه دامبلدور بود مي كرد.
ھري از اسنیپ پرسید:
حالا مي خواي چیكار كنیم؟
- شما ھا به تنھايي نمي تونید جان پیچ ھا رو
خنثي كنید... به من بگید تا حالا چیزي پیدا كرديد؟
رون سريع گفت:
آره... يه قاب آويز...اما نتونستیم خنثي اش كنیم!
اسنیپ پوزخندي زد و گفت:
فردا ھمین موقع ... ھمین جا منتظرتونم...
سپس دست و پاي آنھا را باز كرد و گفت:
دفاع كردن شماھا افتضاحه!
او چوبدستي ھاي آنھا را بھشان پس داد و گفت:
جان پیچ رو ھم بیارين! يكي يكي بايد پیش بريم!
ھري با تعجب به اسنیپ نگاه كرد:
يكي يكي؟
- آره چون من فكر مي كنم يكي ديگه از اونا را پید ا
كردم.
سپس به آنھا اجازه ي حرف زدن را نداد و شیشه
اي را از داخل جیبش درآورد و آن را سركشید.
بعد از لحظه اي او ديگر آنجا نبود!
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 23
ھري ، رون و ھرمیون به آرامي از پله ھا پايین
رفتند . ھیچ كس چیزي نگفت تا اينكه ھري لگدي
به پله ھا زد و گفت:
من خیلي مي ترسم ... نكنه اون براي ولدمورت كار
مي كنه...آخه دامبلدور نبايد يه نشونه اي براي
ماھا مي ذاشت اون كه از عدم اعتماد ما به
اسنیپ خبر داشت.
ھرمیون با ناراحتي گفت:
اگر __________اين طوره كه براي ولدمورت كار مي كنه برنده ي
اصلي اونه... چون اون با ولدمورته و ما سه ت ا
تنھايیم.
رون گفت:
يعني الان مي ره تو دفتر دامبلدور؟
ھري گفت:
احتمالا ھمین طوره ... مي ره و شايد بخاري
ديواري رو از مدار خارج كرده باشه...درسته كه ھمه
چیزش جور در میاد ولي...
-سلام ھري!
ھري صداي آشناي كالین كريوي را شناخت. چر ا
كالین ھمیشه بي موقع مزاحم مي شد؟
- سلام كالین! كاري داري؟
- پروفسور مك گونگال گفت صدات كنم.
- مرسي الان مي رم.
ھري به رون و ھرمیون گفت:
شماھا برين كتاب خونه من زود بر مي گردم.
سپس با عجله به سمت دفتر مديره ي جديد رفت .
و درب آن را زد.
- بیا تو!
- سلام پروفسور منو كار داشتید؟
- آره ھري ... بیا بشین بايد يه صحبتي باھات
داشته باشم.
ھري مودبانه روي صندلي نشست .
- بیا بیسكويیت نعنايي بخور.
- نه مرسي میل ندارم...فقط ببخشید... میشه يك
كمي زود تر بگید؟
- چي شده ھري چرا رنگت پريده؟
ھري دستھايش را به سرعت در جیبش فرو برد ت ا
مك گونگال لرزش آنھا را نبیند. سپس مديره گفت:
مشكلي پیش اومده؟
- نه نه ! شما بگید!
- آھا... خوب اگه انقدر عجله داري باشه!
سپس كشوي میزش را كشید و از داخل آن پاكتي
را درآورد و آن را به ھري نشان داد و گفت:
خوب ... مي دوني چیه... من اين پاكت رو يه روز
بعد از مرگ دامبلدور از توي دفترش پیدا كردم...
روي میز بود. بازش كن!
ھري پاكت را باز كرد و كاغذ پوستي ضخیمي را از
داخل آن بیرون اورد.
به مدير جديد ھاگوارتز و ھمین طور محفل
از شما خواھشمندم تا زمانیكه اطلاعاتتان راجع به
لرد ولدمورت تمام نشده است
دستور حمله را صادر نكنید. لطفا با ھري پاتر دانش
آموز سال ھفتم ھاگوارتز مشورت كنید.
او به شما مي گويد چه زماني وقت آن فرا مي
رسد.
باتشكر
آ.د.ب.س.ا.ا.د.
د.د.پ.س.ه.ر.س.
ھري با تعجب به برگه نگاه كرد . اين حروف چه مي
توانست باشد؟ او سرش را بلند كرد تا عكس العمل
پروفسور مك گونگال را ببیند . اما او صبورانه ھري ر ا
نگاه مي كرد . پس از لحظه اي مكث گفت:
ھري تو منظور آلبوس رو فھمیدي؟
ھري گفت:
متن نامه رو بله اما حروف زيرش رو نه!
مك گونگال كه ظاھرا از جواب ھري خوشحال شده
بود گفت:
پس بگو تو و دامبلدور چي كار مي كردين؟
- نه...نه... نمي تونم بگم پروفسور... نمي تونم...
مك گونگال عصباني شد و گفت:
آخه چرا؟ شايد ما ھم بتونیم كمكت كنیم.
ھري جواب داد:
فقط دامبلدور مي تونست.
مك گونگال خسته شد وبا كنايه گفت:
پس ھر وقت وقتش شد به ما بگو...خب ديگه مي
توني بري!
- ببخشید پروفسور مي تونم...حروف زيرش رو
يادداشت كنم؟
- گمون كنم بتوني!
ھري به سرعت حروف رو يادداشت كرد. ظاھرا مك
گونگال به حروف اھمیتي نمي داد . سپس ھري از
اتاق خارج شد. او با آخرين سرعتي كه مي
توانست خودش را به كتابخانه رساند و ھمه چیز ر ا
براي رون و ھرمیون تعريف كرد.
ھري به ھرمیون گفت:
ببین من تمام امیدم به توئه... تا حالا رمز كشف
كردي؟
ھرمیون به ھري لبخندي زد و گفت:
تا دلت بخواد ...من مطمئنم كه اين چیز سختي
نیست. فقط يك كم تمركز مي خواد ... مي توني به
من دو روز وقت بدي؟
- آو ...البته فقط قول بده كشفش كني!
ھرمیون به ھري لبخندي زد و گفت:
قول مي دم.
رون به حروف نگاھي انداخت و پرسید:
ممكنه جابه جايي حروف به ما يك كلمه رو بده؟
ھرمیون با حواس پرتي گفت:
نه فكر نمي كنم...ھري!... فكر كنم يه چیزي پید ا
كردم... اما غیر ممكنه آخه چطور میشه؟ انقدر
آسون؟
- چیه پیداش كردي؟
- يه چیزي ھست ولي مطمئن نیستم...آخه
ظاھرش خیلي آسونه ممكن بود ھر كسي اينو پید ا
كنه...
- نه... مك گونگال اصلا اھمیتي نمي داد... شايد
فكر مي كرده مخفف اسمشه... میشه؟
- من كه اسم كاملشو نمي دونم ... به ھر حال اگر
ھم اون باشه فقط خط اولش جور در میاد...
- شايد خط دومش مخفف شغلھاش باشه...
ھرمیون كه ديگر حواسش پرت نبود گفت:
ھیچ كدوم اينا نیست... بیاين تا بھتون بگم...
او برگه را جلو كشید و انگشتش را روي حرف اول
گذاشت و گفت:
نشونه ي آلبوسه... « آ»
سپس دستش را پايین اورد و روي حرف آخر سطر
دوم گذاشت و گفت :
سین آلبوسه... ، « س»
سپس حرف دوم خط اول را نشان داد و گفت:
ر آخر دامبلدوره...خب ، « ر » دال دامبلدوره... و ،« د»
تا اينجاش دامبلدور روال كار رو به ما ياد داد حالا
شروه « ب» مي مونه پنج تا كلمه ي ديگه... اولي با
شروع میشه « س » تموم. دومي با « ه» میشه و با
» شروع میشه و با « ا » تموم . سومي با « س» و با
« د » شروع میشه و با « ا » تموم. چھارمي با « پ
ھم « د » شروع میشه و با « د » تموم و اخري با
تموم میشه.
- ھمچین آسونم نیست ھا!
ھرمیون گفت:
به نظر من اين يه جمله است. نظر شما چیه؟
ھري گفت:
آره بايد ھمینطور باشه.
- پس اگه يه جمله باشه آخرش فعله مگه نه؟
- آره!
ھرمیون گفت:
شروع مي شه و « د» بیاين ببینیم چه فعل ھايي با
تموم. « د » با
- ديد.
- دمید.
- داد.
- دارد.
- دويد.
ھرمیون گفت:
به نظرم ھمین ھا كافیه...آلبوس  ديد.اين
« آ» و « ر» نمیشه __________... چون را نیاز داره و ما اينجا
نداريم. آلبوس  دمید.اينم نمیشه چون فعل
متمم به حرف اضافه است و در لازم داره پس اينم
خط مي خوره.
- نه ... ممكنه به داشته باشه...
ھري به حروف نگاه كرد و گفت:
آلبوس دامبلدور به    
دمید.
ھرمیون موھايش را پشت گوشش داد و گفت:
فكر نكنم... ولي احتمالا به كه تو مي گي درست
باشه ... آخه دامبلدور به چه چیزي دمیده؟
رون با خنده گفت:
شايد به بادكنك!
ھري گفت: نه بابا حروفش در نمیاد، تازه مگه كاري
مھم تر از اون نداشته؟
ھرمیون گفت:
بچه ھا خواھش مي كنم جدي باشید.بیايد بقیه ي
فعل ھا رو پیدا كنیم...
ھري كه حوصله اش سر رفته بود گفت:
من به خودم امید ندارم... ھرمیون تو اونو كشف كن
منم با رو ن در باره ي اسنیپ صحبت مي كنیم.
- آفرين ھري!
- چي شد؟
- سیوروس اسنیپ ! كلمات چھارم و پنجمش
سوروس اسنیپه...آفرين!
ھري كاغذي را كه ھرمیون روي آن جملات ر ا
امتحان مي كرد به سوي خودش كشید و گفت:
آلبوس دامبلدور به سیوروس اسنیپ  
داد/دمید/دارد/ دويد/ ديد.
رون با خوشحالي گفت:
شروع و به « ا» حالا بايد يه كلمه پیدا كنیم كه با
ختم بشه. « د»
-فھمیدم... به سیوروس اسنیپ امید داد.
ھرمیون كه قانع نشده بود گفت:
آخه اين جمله به مك گونگال چه مربوطه؟
ھري گفت:
بیاين با فعل ھاي ديگه كار كنیم.
ھرمیون با آشفتگي گفت:
نبايد انقدر سخت باشه... به نظر من اين يه جمله
است كه ما تاحالا خیلي شنیديم.
ھري گفت:
ديد و دويد و دمید خط مي خوره چون تركیب جمله
به ھم مي خوره...دامبلدور به سیوروس اسنیپ
 دارد؟
- امید؟
- نه ... از خط امید پمید بیا بیرون...
ھرمیون گفت:
اين يه جمله است كه ما شنیديم.
يكدفعه ھري با دست به پیشاني اش زد و گفت:
فھمیدم... آلبوس دامبلدور به سیوروس اسنیپ
اعتماد دارد... خودشه!
ھرمیون تصديق كرد:
آره...درسته... خود خودشه!
رون گفت:
اي ول ھري! كشفش كردي! اين خیالمونو درباره ي
اعتماد به اسنیپ راحت مي كنه...
- درسته... دامبلدور مطمئن بوده مك گونگال اين
نامه رو بھت نشون مي ده... آخیش ديگه خیالم
راحت شد.
ھري با خوشحالي گفت:
حالا مي تونیم به اسنیپ اعتماد كنیم...اما يه چیز
خیلي عجیب غريبه... دامبلدور اھل رمز و سر نبود!
ھرمیون كاغذ را غیب كرد تا كسي نتواند آن را پید ا
كند و بعد گفت:
مجبور بوده... چون ھر چیز ديگه اي جاي اين بود ...
مك گونگال بازش مي كرد...
سپس گفت:
آخ كه چقدر گرسنمه بريم... وقت شامه... ھري
فردا خیلي كار داريم... يعني اون يكي جان پیچه
كجاست؟
ھري گفت:
منم خیلي گرسنمه... اصلا ھم حوصله ي فكر
كردن ندارم... فردا ھمه چیز معلوم میشه...
سپس دست رون را گرفت و او را از سرجايش بلند
كرد و ھر سه به سمت سالن غذاخوري رفتند...
...شايد تا چند ساعت ديگر دو جان پیچ ديگر از
ولدمورت خنثي مي شد...
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 24
-ھري؟ ھري؟ نمي خواي بیدار شي؟
ھري چشمھايش را باز كرد . رون رو به روي او
ايستاده بود و سعي مي كرد كه او را از خواب بیدار
كند.رون ملحفه را از روي ھري كشید و گفت:
بلند شو ديگه...امروز كلاس داريم.
ھري عینكش را از روي میز برداشت و گفت:
واي... نه... با پابلر؟ من نمي يام.
- ديوونه نشو... براي چي نمي ياي؟ چیكار مي
خواي بكني؟
ھري به تختھاي ھم خوابگاھي ھايش نگاه كرد كه
ھمه خالي بودند و بعد گفت:
من كار ھاي مھم تر از اين ھم دارم...حوصله ندارم
به اراجیف اون مرتیكه گوش بدم.
رون در حالیكه سعي مي كرد او را متقاعد كند
گفت:
شايد از اين به بعد جذاب تر بشه... تو از كجا مي
دوني؟
- من نمي دونم اما بیش از اين نمي تونم عمرم رو
ھدر بدم.
سپس بلند شد و لباس ھايش را عوض كرد و گفت:
حالا بیا بريم...ببینم چیكار مي تونم بكنم.راستي...
امروز بايد بريم اتاق ضروريات...
يكدفعه يك نفر از پشت در بیرون آمد و گفت:
سلام ھري... صبح به خیر... مگه دوباره كلاسھاي
الف دال راه افتاده؟
- نه نويل... راستش ما يك كار ديگه اي داشتیم...
او كه دستپاچه شده بود سعي كرد حرفي نزند كه
كنجكاوي نويل را تحريك كند و ادامه داد:
خب اگه به كمكت احتیاج داشتیم حتما صدات مي
كنیم.
سپس بدون معطلي از او دور شدند.
رون با حالتي متفكرانه گفت:
ھري بھتر نیست يه واژه ي رمزي براي اونج ا
بذاريم؟
- چرا منم توي ھمین فكر بودم...
آنھا از سالن گريفندور خارج شدند تا ھرمیون را پید ا
كنند. ھرمیون در سرسراي بزرگ داشت با پروفسور
مك گونگال صحبت مي كرد...ھري و رون پشت
میزي نزديك به آنھا نشستند تا ھم صبحانه بخورند
و ھم ببینند آنھا درباره ي چه چیزي حرف مي زنند.
ھرمیون با آب و تاب صحبت مي كرد:
خواھش مي كنم پروفسور...
- نه... دوشیزه گرنجر ... شما متوجه نیستي... م ا
نمي تونیم ھمچین كاري بكنیم...
- آخه من كه بھتون گفتم ھمه ي بچه ھا از ايشون
ناراضي اند...
سپس ھرمیون در حالیكه مي خواست بگويد
كسي جرم بزرگي مرتكب شده است ادامه داد:
ايشون حتي يادشون رفت خودشون رو معرفي
كنند...
مك گونگال كه ديگر صبرش تمام شده بود گفت:
نه... غیر ممكنه... اين استاد يكي از بھترين اساتید
ماست .من نمي تونم درخواست شما رو قبول
كنم...بعلاوه ما چیزھايي مي دونیم كه شما ھ ا
نمي دونید...
سپس با عصبانیت از ھرمیون دور شد. ھرمیون ھم
با ناراحتي به سمت ھري و رون آمد و سعي كرد
نان تستش را گاز بزند.
رون رو به ھرمیون گفت:
ما يه چیزايي شنیديم... نگفته بودي مي خواي ب ا
مك گونگال حرف بزني...
- يكدفعه تصمیم گرفتم.
ھري چايش را ھرت كشید و گفت:
مگه چي ازش خواستي كه انقدر عصباني شد؟
ھرمیون گفت:
من بھش گفتم كه اونو عوضش كنن...
- ھرمیون! عجب جسارتي داري!
- نه جسارت نیست... رون! من از ديروز كه حرفھاي
اونو شنیدم فھمیدم كه كار ما و ھري بیش تر از اين
حرفھا خطر داره... من نمي دونم آخه اھرام ثلاثه
چه ربطي داره...
ھرمیون فنجانش را روي نعلبكي كوبید و گفت:
به نظرم بايد يك الف دال ديگه راه بندازيم...
ھري به ساعتش نگاھي انداخت و گفت:
ھنوز يك كم مونده... ببینید من با الف دال مخالف
نیستم ولي ديگه امكانش نیست .چون ما اتاق
ضروريات رو لازم داريم.
رون با عجله گفت:
ھرمیون يك اسم رمز براي اتاق ضروريات پیدا كن .
اين طوري خیلي تابلوئه.
ھرمیون با بي حوصلگي گفت:
گاھي وقت ھ ا ...!« اونجا » چرا اسم رمز؟ مي گیم
دلم مي خواد يك مشت بكوبم توي دماغ اون
مرتیكه!
ھري بلند شد و گفت:
خب ديگه من میرم تو كتابخونه...
ھرمیون با تعجب پرسید: كتابخونه؟
- آره...
- منظورت اينه كه_
- آره... دقیقا منظورم اينه كه من قصد ندارم عمر
خودم رو توي كلاس اون ھدر بدم...
- امكان نداره بتوني!
ھري با لجبازي گفت:
من سعي خودمو مي كنم...مي دونین چیه؟ من
اصلا امسال نمي خواستم بیام ھاگوارتز...
سپس به دور و برش نگاھي انداخت و در حالیكه به
جايي دور خیره شده بود گفت:
دامبلدور به اسنیپ اجازه داد بگرده دنبال جان پیچ
ھا... در حالیكه اين وظیفه ي من بوده... اون حالا
جاي يكي ديگه رو ھم مي دونه ولي من چي؟
- ھري خودتو ناراحت نكن...
- به ھر حال من سر كلاس اون نمي يام... آخرش
مي خوان اخراجم كنن؟ نمي تونن!
او چشمكي زد و گفت:
به خاطر اون نامه ھه ھم كه شده نمي تونن...
ھرمیون با ناراحتي گفت:
من ھم اصلا دلم نمي خواد برم سر اون كلاس ولي
مجبورم...حالا تو مي خواي چیكار كني؟
- مي خوام برم كتابخونه...
- اما كتابخونه ھیچ مطلب مفیدي نداره.
- كتابخونه ي ھاگوارتز رو نمي گم كه ...كتابخونه ي
اونجا رو مي گم!
- آھا!
سپس ھري سري جنباند و گفت :
بعد از كلاس مي بینمتون.اونجا!
ھري داشت دور مي شد كه ھرمیون ناگھان داد زد:
ھري... يك لحظه برگرد!
ھري برگشت و گفت: چي شده؟
-تو نبايد بري!
- چرا؟
- چون ممكنه مك گونگال بفرسته دنبالت ... اون
وقت نمي دونن كجايي و بھت شك مي كنن.
ھري كه ديد حق با ھرمیون است گفت:
خب... حالا من بايد چیكار كنم؟
- خودت برو پیش مك گونگال... بھش بگو نمي توني
بیاي... مطمئنا قبول مي كنه ولي به سختي!
ھري گفت:
باشه ...سعي خودمو مي كنم...پس فعلا
خداحافظ!
سپس به سمت دفتر مك گونگال به راه افتاد. در راه
بدعنق را ديد كه سعي مي كرد كله ي نیك
سربريده را بكند.
- برو گمشو بدعنق وگر نه بارون خون آلود رو صد ا
مي زنم.
نیك سربريده گفت:
ھري كمكم كن!
او در حالیكه با بدعنق كشتي مي گرفت گفت:
اين روح خیلي بدجنس شده... ولم كن!
ھري نمي دانست كه آيا طلسم ھا روي روح ھ ا
ھم اثر دارند يا نه اما با خودش فكر كرد امتحانش
ضرري ندارد. سپس يك طلسم باز دارنده به سمت
بدعنق كه در حال فحاشي بود فرستاد ظاھر ا
طلسم كار ساز بود چون نیك از دست او خلاص
شده بود. او لباس ھايش را تكاند و سرش را در
جاي خود مرتب كرد و گفت:
ازت ممنونم ھري! چند وقتي میشه كه اخلاقش بد
تر شده ... نمي دونم چرا!
ھري گفت:
به نظر من كه اون ھیچ فرقي نكرده... خب ديگه
كاري نداري؟ من بايد برم پیش مك گونگال!
او از نیك فاصله گرفت و راھش را به سوي دفتر
مدير كج كرد.
ھري درب دفتر را زد . صداي مدير به گوش رسید
كه گفت:
بیا تو!
ھري وارد شد: سلام پروفسور!
- سلام پاتر ... كار داشتي؟ من امروز خیلي
گرفتارم... فقط امیدوارم تو ديگه براي شكايت از
الكس بیچاره به اينجا نیومده باشي!
- اِ... راستش... يه جورايي_
مك گونگال با ناراحتي گفت:
پس درست حدس زدم ... از وقتي كه الكس اومده
تا حالا تو شانزدھمین نفري ھستي كه اومد بگي
اونو از كار بیكار كنیم.
- نه... پروفسور ... من نیومدم اينو بگم.
مك گونگال با تعجب به ھري نگاھي كرد و گفت:
پس براي چي اومدي؟
- راستش من اومدم بگم كه ... من...اگه شم ا
اجازه بدين... ديگه سر كلاس پروفسور پابلر نرم!
- چي؟ امكان نداره!
- براي چي؟
- غیر ممكنه! به محض اينكه دانش آموزھا بفھمند
تو كلاس نمي ري اون ھا ھم به كلاس نمي رن...
ھري سعي كرد صدايش خودخواھانه نباشد و
گفت:
من نمي دونم پروفسور... من كارھاي مھمي دارم
كه بايد به انجام برسونم...
مك گونگال با شك به ھري نكاھي انداخت و گفت:
لابد من نبايد بپرسم كه اين كارھا چي ھست؟
ھري سرش را خاراند و گفت:
شما مي تونید بپرسید ولي من نمي تونم به شم ا
بگم...چون دامبلدور_
- خیله خب... خیله خب... فھمیدم... ديگه لازم
نیست رابطه ات را با دامبلدور به رخ من بكشي
فھمیدي؟
- بله خانم... حالا من مي تونم به اون كلاس نرم
ديگه مگه نه؟
مك گونگال از پشت میزش بلند شد و رو به پنجره
ايستاد و گفت:
من نمي دونم... به نظرم تو اونقدر بزرگ شدي كه
بفھمي مصلحتت چیه...
ھري با خوشحالي گفت:
ممنونم پروفسور... مطمئن باشید از اين كارتون
پشیمون نمي شید...
سپس با عجله از دفتر خارج شد و به سمت اتاق
ضروريات دويد.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 25
ھري رو به روي درب اتاق ضروريات ايستاده بود و به
اتاق مورد نیازش فكر مي كرد كه ناگھان ديوار كنار
رفت و او وارد اتاق شد. ديوارھاي اتاق پر بود از
كتابخانه ھايي در مورد جان پیچ ھا و وسايلي
عجیب كه ھري ھرگز آنھا را نديده بود. او به سمت
يك كتاب رفت و آن را برداشت . روي آن را خواند:
جان پیچ ھا و انواع آن... نوشته ي ايچ اي پريوارد.
او كتاب را باز كرد و فھرست آن را خواند . سپس ب ا
خودش فكر كرد :
منظورش از انواع آن چیه؟
او غرق در مطالعه شده بود. گاھي آن را ورق مي
زد و فصل ھاي گذشته را نگاه مي كرد و گاھي از
ديدن عكسھاي كتاب عرق سردي بر پیشاني اش
مي نشست. انقدر غرق در مطالعه شده بود كه
گذشت زمان را حس نكرد. ناگھان احساس كرد
ديوار اتاق كنار رفت.
- سلام ھري ... تو چند وقته اينجايي؟
ھري جواب ھرمیون و رون را داد و گفت:
شما دو تا چرا انقدر خوشحالید؟
ھرمیون لبخندي به رون زد و سپس گفت:
مطمئني از نیومدن به كلاس پروفسور الكس
پشیمون نیستي؟
ھري كه گیج شده بود گفت:
الكس؟ منظورتون پابلره؟ نه... براي چي پشیمون
باشم؟
ھرمیون كتاب را از دست ھري كشي و بست و
روبه روي او نشست و گفت:
رون! تو براش توضیح بده.
رون كه خیلي سرزنده و شاد بود گفت:
ھري ! اون آدم معركه ايه... من نمي دونم چرا ھمه
درباره اش زود قضاوت كردند.
- نمي خواي بگي كه استاد خوبیه؟ مگه نه؟
- دقیقا ھمین طوره... امروز اومد سر كلاس و بعد از
حضور غیاب كردن گفت از اين به بعد مي تونیم
الكس صداش كنیم... بعد ھم كلي خاطره تعريف
كرد...درسش ھم خیلي جذابه!
ھري گفت:
مطمئنین اين ھمونه؟
- مزخرف نگو ھري ...معلومه كه خودشه.
- اما... اوني كه من ديدم ... يه چیزي بود تو مايه
ھاي ...
ھرمیون گفت:
آره مي دونیم... اما امروز به ھمه خوش گذشت...
اون گفت به بیشتر مادر و پدرھاي ما ھم درس
میداده.
- يعني چي ممكنه اخلاقش رو عوض كرده باشه؟
- ھیچ كس نمي دونه... شايد اون روز حالش بد
بوده ... چه مي دونم مريضي چیزي بوده... به ھر
حال ما كه امروز خیلي حال كرديم.مگه نه ھرمیون؟
- آره... خب ھري به گمونم تو ھم بخواي بیاي سر
كلاسش...
ھري كتاب را از ھرمیون گرفت و گفت:
به ھیچ وجه... راستي نكنه شماھا مي خواستین
منو راضي كنین كه اين ھمه دروغ سرھم كردين؟
ھرمیون كه ظاھرا از شنیدن اين حرف ناراحت شده
بود گفت:
نخیر... ايني كه ما گفتیم عین حقیقته... اصلا نیا...
من براي خودت گفتم... اون مي گفت اين درس
خیلي لازمه.
ھري با طعني گفت:
اينو نگه چي بگه؟
سپس به رون و ھرمیون گفت:
به ھر حال من نمیام سر اون كلاس. شماھا سعي
كنین خوب ياد بگیرين... اگه لازمه... خیله خب باب ا
اون جوري نگاه نكنین. با اون خواھش و التماسي
كه من از مك گونگال كردم عمرا ديگه نمیرم سر اون
كلاس. حالا بیاين يك كم كتاب بخونین . تا يك
ساعت ديگه اسنیپ میاد.
آنھا با ھم كمي كتاب خواندند و چیزھايي فھمیدند
كه نا به حال نمي دانستند.
- اين پلیدي ولدمورتو نشون میده كه اين نوعشو
انتخاب كرده.
ھرمیون حرف ھري رو تصديق كرد و گفت:
من اصلا نمي دونستم با كشتن حیوانات ھم
میشه جان پیچ درست كرد.
سپس بلند شد و در میان كتابخانه ھا قدم زد و يك
كتاب را از میان كتابھا بیرون كشید و گفت:
ھمیشه دنبال اين بودم: ماھیت جان پیچ ھا! آخه
چه جوري ممكنه بشه روحش رو تكه كنه؟
ھري كه از كتاب خواندن خسته شده بود گفت:
من كه عقلم به جايي راه نمي ده. سپس از جايش
بلند شد و در میان كتابخانه ھا گشت زد و گفت:
يعني جان پیچ ھاي ديگه چي مي تونه باشه؟
يكدفعه ديوار دوباره كنار رفت و دوباره به سر جايش
برگشت. ھیچ كسي وارد نشده بود. آنھا ھر سه به
جايي كه ديوار كنار رفته بود خیره شده بودند ناگھان
كسي از پشت سرشان گفت:
قاب آويز رو آوردين يا نه؟
ھري سرش را برگرداند و اسنیپ را ديد كه ب ا
موھاي چرب و سیاھش به او نگاه مي كرد. او
گفت:
واي ... اصلا حواسم نبود. الان میارم.
سپس با عجله از راھرو ھا بیرون رفت تا به
خوابگاھش رسید. خوش بختانه چون زمان ناھار بود
كسي در راه مزاحمش نشد. او تاپاله ي گاوي را كه
فرد و جرج به او ھديه داده بودند برداشت و به
سمت اتاق ضروريات دويد.
ھري درحالیكه نفس نفس مي زد تاپاله را روي
زمین مقابل اسنیپ گذاشت و نشست.
اسنیپ با تمسخر به تاپاله نگاھي انداخت و گفت:
پاتر. من به تو گفتم قاب آويز رو بیار ! ظاھر ا
چشمھات ھم مثل مخت ضعیف شده.
ھرمیون با ناراحتي گفت:
تو حق نداري به ھري توھین كني!
اسنیپ به ھرمیون نگاھي انداخت و خواست چیزي
بگويد ولي از گفتن آن صرف نظر كرد.
ھري گفت:
قاب آويز توي اونه!
اسنیپ پوزخندي زد و گفت:
مواظب باش لرد سیاه نفھمه يك تكه از روحش اين
تو بوده وگرنه تیكه بزرگت گوشته!
او با افسوني قاب آويز را از داخل تاپاله بیرون كشید
و گفت:
با چه انگیزه اي اين رو توي اين گذاشتي؟ بوي
گندش داره خفم مي كنه!
ھرمیون كه از حرفھاي مغرورانه يا اسنیپ خسته
شده بود گفت:
ھیچ وقت فكر نمي كردم كه پروفسور اسنیپ از
ازبین بردن يك بوي ساده عاجز باشه.
سپس چوبدستي اش را تكان داد و گفت:
آنتي اسمل .
بو بلافاصله قطع شد و ھري به ھرمیون لبخندي زد .
اسنیپ كه ظاھرا كم آورده بود گفت:
من زياد وقت ندارم...
سپس قاب آويز رو روبه روي خودش معلق نگه
داشت و گفت:
برين كنار...
ھري رون و ھرمیون از او كناره گرفتند. اسنیپ
آستین ھايش را بالا زد و گفت:
ھیچ حركتي نمي كنین... ھیچ حرفي نمي زنین .
نبايد توجه اونو به خودتون جلب كنین. فھمیديد؟
ھرمیون كه وحشت كرده بود گفت:
منظورتون اينه كه...
ھري ادامه داد:
آره ھرمیون ... اون يه قسمت از روح ولدمورته...
مثل خودشه...
سپس از اسنیپ پرسید:
مبارزه با اون به سختي مبارزه با خودشه؟
اسنیپ گفت:
نه... فكر نمي كنم...امیدوارم نباشه...
-چه اتفاقي مي افته؟
- اول روحش آزاد مي شه.... تا زمانیكه نكشیمش
كاري نمي تونیم بكنیم.
- چه طور ممكنه؟ روح رو بكشیم؟
- اون نا توانه... جسم نداره... كشتن اون ساده
نیست...منظورم اينه كه با طلسم آواداكداورا نمي
شه اونو از بین برد.
- پس چه طور_
اسنیپ كه صدايش مي لرزيد گفت:
میشه انقدر سوال نپرسي پاتر؟ من دارم تمركزمو از
دست مي دم. شماھا ...
او رو به رون و ھرمیون كرد و گفت:
بريد پشت اون كتابخونه...
ھرمیون گفت:
ولي آخه... ھري چي میشه؟
اسنیپ بدون اينكه به ھرمیون نگاه كند گفت:
دامبلدور از من خواسته ھري ھم به من كمك
كنه...
او ديگر حرفي نزد . پس از چند لحظه سكوت به
ھري گفت:
ھیچ كاري نمي كني... اگه تو رو ديد... نترس...
فقط سعي كن متوقفش كني... اون تا زمانیكه توي
جسم يكي از ما نرفته ھیچ كاري نمي تونه بكنه...
ھري وحشت كرده بود... نمي دانست چه كاري
بكند. براي ھمین گفت:
اگر توي جسم يكي از ما بره چه اتفاقي مي افته؟
- ھمون اتفاقي كه پنج سال پیش براي جیني
ويزلي افتاد.
ھري صداي نفس ھرمیون را شنید كه سعي مي
كرد خودش را كنترل كند.
-نمي شه يك كاري كني كه خطري رون و ھرمیون
رو تھديد نكنه؟
-چرا ... برن بیرون!
رون از پشت كتاب خانه بیرون آمد و گفت:
امكان نداره... ما ھري رو با تو تنھا نمي ذاريم.
اسنیپ گفت:
میل خودتونه...
- نه رون ... تو و ھرمیون بايد برين بیرون.
ھرمیون ھم از پشت كتابخانه بیرون آمد . ھري
صورت او را ديد كه رنگ پريده شده بود.او گفت:
نه ھري ما تو رو تنھا نمي ذاريم.
-شماھا بايد برين... مي فھمین؟
- نه!
- چرا... من نمي ذارم اتفاقي كه براي جیني افتاد
دوباره تكرار بشه... برين ... خواھش مي كنم.
رون با سرسختي گفت:
نه... من نمي رم.
- خواھش مي كنم رون. ما وقت نداريم. برو و
ھرمیون ھم با خودت ببر.
رون سعي كرد نظر ھري را تغییر دھد ولي ھري ھر
بار با اصرار بیشتري آنھا را از ماندن منع مي نمود.
سرانجام ھري ؛ رون و ھرمیون را به سمت ديوار
ھل داد و گفت:
نگران من نباشید... اين اولین بار نیست كه من ب ا
اون رو به رو میشم و آخرين بار ھم نخواھد بود.
او به صورت رنگ پريده ي ھرمیون كه حالا خیس
ھم شده بود نگاھي كرد و گفت:
نگران نباش ... من بر مي كردم.
سپس ھرمیون بیرون رفت و ھري با رون دست داد
و گفت:
نذار ھرمیون ناراحت بشه...موضوع اونقدھا ھم
مھم نیست.
رون ھم انھا را تنھا گذاشت. اسنیپ يك گوشه
ايستاده بود و به ھري نگاه مي كرد. سپس به
ھري گفت:
تو مثل پدرتي... پدرت ھم براي دوستاش خودشو
به كشتن مي داد.
- الان وقت اين حرفھا نیست... من كاري رو كردم
كه ھر كسي بود مي كرد... كاري از دست اون ا
برنمي ياد.
سپس رو به اسنیپ ايستاد و گفت:
مطمئن باشم كه اون تو وجود تو نمي ره؟
اسنیپ پوزخندي زد و گفت:
حرفتو نشنیده مي گیرم... حاضري؟
ھري آب دھانش را قورت داد و گفت:
...حاضرم
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 26
ھري رو به روي قاب آويز معلق ايستاده بود و سعي
مي كرد حواسش را روي آن متمركز كند. اسنیپ
ھم ظاھرا حال خوشي نداشت چون دستي كه
چوب دستي اش را گرفته بود مي لرزيد. او به ھري
نگاھي انداخت و گفت:
امیدوارم ھوس قھرمان بازي بھت دست نده...چون
ممكنه منو از دست تو خلاص كنه. البته اون الان
ھیچ كاري نمي تونه بكنه اما... تو كه لرد سیاه رو
مي شناسي... اون از ھیچ كاري براي زنده
موندنش فروگذار نمي كنه.
- اون نمي تونه.
اسنیپ با نگاھي تلخ به ھري نگاه كرد و گفت:
چي رو نمي تونه؟
- اون نمي تونه توي جسم من دووم بیاره...
- چرا؟
- چون توي وجود من چیزي ھست كه توي وجود
اون نیست...
اسنیپ قھقھه اي زد و گفت :
اينم از اون حرفھايي كه دامبلدور بھت ياد داده؟
- خب معلومه...فكر كنم يادت رفته كه سال اول چه
اتفاقي براش افتاد...
اسنیپ رويش را برگرداند و سرش را تكان داد و
گفت:
ما فعلا وقت اين حرفھا رو نداريم...
سپس بدون ھیچ مقدمه اي چوبدستي اش را بالا
برد و فرياد زد: اسپیرت*!
ھري از شدت درد چشمھايش را بست . جاي
زخمش به شدت درد گرفته بود و احساس مي كرد
كه فرقش شكافته مي شود. بعد از لحظه اي
چشمھايش را باز كرد... به نظرش آمد چیزي مثل
بخار فشرده در اطرافش به حركت در مي آيد. بخار
به قدري سیاه بود كه ھري اطرافش را به زور مي
ديد. او اسنیپ را ديد كه ردايش را جلوي صورتش
گرفته بود و از ضرباتي كه روح به سرش مي زد
جلوگیري مي كرد.
ھري دوباره او را مي ديد. اين دفعه با زماني كه او
را در دفترچه ي خاطرات ديده بود فرق مي كرد. او
با دقت به آن روح نكاه مي كرد. اين دفعه ظاھرش
پسرانه نبود گويي جان پیچ مربوط به سالھا بعد از
تام ريدل بود.
اسنیپ فرياد زد:
ھیچ عكس العملي از خودت نشون نده... فقط
سعي كن طلسم باز دارنده بھش وارد كني!
- اما من نمي تونم...
او از شدت درد چشمھايش را بسته بود و جايي ر ا
نمي ديد... چشمھايش سیاھي مي رفت... سعي
مي کرد طلسم ھاي بیشتري را وارد کند...
صداي سرد ولدمورت در گوشھاي ھري پیچید. از
درد جیغ كشید و سعي كرد طلسم را به او وارد
كند. ھري داد مي كشید: پس چرا معطلي؟
او چشمھايش را باز کرد وسعي کرد چیزي را ببیند
رويش را به سمت اسنیپ برگرداند... اما او آنج ا
نبود... دور و اطرافش را نگاه کرد... اثري از ولدمورت
ھم ديده نمي شد...اما آن طرف اسنیپ رويش ر ا
به سمت ھري کرده بود و لبخند مي زد... پس
موفق شده بود...
- مي دونستم موفق مي شین پروفسور...
اسنیپ به سمت ھري مي آمد و ھمچنان لبخند
مي زد...ھري پیشاني اش را مالید... پس چر ا
پیشاني اش ھنوز درد مي کرد...نکند...
درست حدس زده بود... اسنیپ با ولدمورت
ھمدست بود... حالا چه کار بايد مي کرد؟ بلافاصله
چوبدستي اش را روبه روي اسنیپ گرفت و گفت:
بايد از ھمون اول حدس مي زدم که تو ب ا
اوني ...بگو چرا؟ چرا اين کار رو کردي؟
اسنیپ لبخند زنان جلو مي آمد و چوبدستي اش ر ا
به سمت سینه ي ھري ھدف گرفته بود...
-چوبدستي تو بنداز ... ھمین حالا...
او طلسم خلع سلاح را به سمت اسنیپ نشانه
رفت ولي اسنیپ سريعتر از او بود و با يک ضد
طلسم آن را خنثي کرد. سپس قھقھه اي زد ...
ھري از صداي آن خنده چندشش شد. چه کار با يد
مي کرد...؟اسنیپ دھانش را باز کرد و گفت:
يك مرگ خوار ھیچ وقت نبايد به اربابش خیانت كنه
حتي اگر در گذشته باشه...
ھري __________نمي دانست چه كاري بكند...معني اين کار ر ا
نمي فھمید . چرا صداي اسنیپ اين گونه شده
بود... گويي صداي کس ديگري از درون او بیرون مي
آمد... صداي شخصي آشنا ... شخصي که ھري ت ا
به حال چندين بار صداي او را شنیده بود...
- پس دوباره ديدمت ... ھري پاتر...
- تو...؟ تو...؟ امکان نداره!
- اتفاقا کاملا ممنکه ھري...
- از وجود اون بیا بیرون...
- نه...نه...نه... اون بايد درد بکشه... مجازات يک
خیانتکار درده...درد...
ھري نمي دانست چه کاري بکند اگر زود تر دست
به کار نمي شد ممکن بود اسنیپ ھم مثل کويیرل
طاقت نیاورد... براي ھمین به ولدمورت گفت:
تو از جون اون چي مي خواي؟
- من تو رو مي خوام... فقط تو رو ... ھري پاتري که
تا حالا چندين بار از دست من فرار کرده...
ھري مي خواست به ھر نحوي که شده او را خلع
سلاح کند... براي ھمین به سمت اسنیپ دويد. و
خودش را روي اسنیپ انداخت... و بدون لحظه اي
معطلي چوبدستي او را به آن طرف پرتاب کرد .
ولدمورت که انتظار ھمچین کار احمقانه اي را از
ھري نداشت سعي کرد خودش را از دست او
خلاص کند ... ھري ھم سعي مي کرد نگذارد او از
دستش فرار کند و ھم سعي مي کرد نگذارد
پوست او با بدنش برخورد کند او مرگ کويیرل ر ا
ھنوز به ياد داشت... سپس بعد از چند لحظه از
روي اسنیپ بلند شد و اولین طلسمي را که به
ذھنش آمد به سمت اسنیپ روانه ساخت:
سکتوم سمپرا...
خون از درون بدن اسنیپ بیرون زد و ھري جیغ
ولدمورت را شنید که سعي مي کرد با دست
اسنیپ ساعد دست ديگرش را بفشارد. اما ھري
دوباره نعره زد:
سکتوم سمپرا...
دوباره خون با شدت بیشتري از بدن اسنیپ بیرون
زد و ھري صداي جیغ دوباره ي ولدمورت را شنید که
پس از مدتي قطع شد... نمي دانست آيا او نابود
شده است يا نه ...فقط مي خواست اسنیپ زنده
بماند... براي ھمین به سمت اسنیپ بیھوش دويد
و فرياد زد:
بیدار شو... تو بايد بیدار شي ...ضد طلسم سکتوم
سمپرا رو به من بگو... خواھش مي کنم... بیدار
شو...
ھري ديوانه وار به اين طرف و آن طرف مي دويد و
نمي دانست چه کار کند . بايد زود تر دست به کار
مي شد...
- ھرمیون!
او به سرعت از اتاق بیرون رفت .خوشبختانه رون و
ھرمیون پشت در منتظر او بودند...
- ا... اومدي؟
- چه اتفاقي افتاده؟
ھري با نگراني داد زد:
زود باشین بیاين تو ... ھرمیون به کمکت احتیاج
دارم...
آنھا با عجله به داخل اتاق رفتند... خون ھمچنان از
اسنیپ مي رفت و او بیھوش افتاده بود...ھري رو به
ھرمیون و با التماس گفت:
فقط به ھوشش بیار...
ھرمیون موھايش را پشت گوشش داد و گفت:
سعي خودمو مي کنم...
او پشت سر ھم طلسم ھايي را فرستاد ولي ھیچ
يک از آن ھا نتوانست اسنیپ را به ھوش بیاورد...
- ھرمیون سعي خودتو بکن...
- نمي شه مي بیني که... اون داره از دست
میره...
- ديگه نمیشه کاريش کرد؟
ھري لحظه اي فکر کرد و گفت:
چرا... اشک ققنوس مي تونه ...
- حالا اشک ققنوس از کجا بیاريم؟
ھري چیزي نگفت...اما در دلش زمزمه مي کرد: تو
ھاگوارتز ھر وقت به کمک احتیاج داشتي يکي براي
کمک پیدا میشه... فوکس خواھش مي کنم...
فوکس...
ناگھان صداي آوازي شنیده شد...
- مي دونستم میاي...
ھرمیون و رون با تعجب به پرنده ي زيبايي که از
جايي دور مي آمد نگاه کردند...
- اين فوکسه؟
ھري پرنده را به سمت اسنیپ راھنمايي کرد و دم
بلند او را نوازش کرد و گفت:
ما به کمک تو نیاز داريم...
پرنده با متانت روي پاي اسنیپ نشست و شروع
کرد به اشک ريختن...
کم کم زخم طلسم ھري ناپديد شد و خونريزي
متوقف شد. پرنده به سمت ھري برگشت و ھري
صورت پرنده را نوازش کرد و گفت:
مي دونستم میاي... مي دونستم دامبلدور ما رو
تنھا نمي ذاره...
پرنده بالھايش را گشود و از آنھا دور شد.
- باورنکردنیه...
- چه طوري اومد اينجا...
ھري جوابي براي اين سوال نداشت اما حسي
درونش بود که مي گفت... آن پرنده دامبلدور بوده
است.
*Aspirate : خارج شو، بیرون بیا
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 27
اسنیپ به ساعد دستش نگاھي انداخت. جايیکه
ولدمورت چنديدن سال پیش آن را سوزانده بود .
گاھي اوقات با خودش فکر مي کرد که چرا دامبلدور
او را انتخاب کرد . از پله ھاي دفتر دامبلدور بالا رفت
و به نقشه ي غارتگر نگاھي انداخت تا مطمئن
شود کسي در آن دوروبر نیست. کلمه ي رمز ر ا
گفت: جان پیچ... درب باز شد و او وارد دفتر شد.
- پس بالاخره اومدي؟
اسنیپ به قاب عکسي که بالاي میز تحرير دامبلدور
آويخته شده بود نگاھي کرد و گفت:
درسته قربان...
- سیوروس ... قیافه ات ناراحت به نظر میرسه ...
به من نگو که نتونستین...
اسنیپ سرش را پايین انداخت و گفت:
مزخرف بود...
- بالاخره مي خواي بگي چه اتفاقي افتاد؟
- چه فرقي مي کنه؟ ...
- منظورت چیه؟
اسنیپ وحشیانه بلند شد و گفت:
پاتر منو نجات داد...
- سیوروس به من راستشو بگو... چه اتفاقي افتاد؟
او با لحني که گويي گفتن فايده اي ندارد ادامه داد:
اون توي وجود من رفت...
- خب بعد؟
- بعد؟ بعد؟ اون داشت منو مي کشت... دردش
وحشتناک بود... اونقدر که من بیھوش شدم...
وقتي به ھوش اومدم ديدم پاتر و دوستاش دور من
نشستن.
اسنیپ به ساعتش نگاھي انداخت و گفت:
حرف زدن با يه عکس چه فايده اي مي تونه داشته
باشه؟
سپس غیب شد.
از اين بو نفرت داشت. از پله ھا بالا رفت و وارد خانه
شد.
- سلام دراکو... انتظار نداشتم اين موقع روز تو خونه
بیکار باشي.
دراکو به رداي اسنیپ نگاھي انداخت و گفت:
مي تونم چند دقیقه باھات صحبت کنم؟
- الان نه... من خیلي خسته ام...
دراکو گفت:
خواھش مي کنم... بیا ...
او دست اسنیپ را گرفت و او را به سمت اتاقي برد
که خودش و مادرش در آنجا مي خوابیدند.
نارسیسا مالفوي با ديدن اسنیپ از جا بلند شد و
گفت:
خسته به نظر مي رسي سیوروس...
- متشکرم...
دراکو دست مادرش را گرفت و او را بیرون راند و
گفت:
من مي خوام چند دقیقه با سیوروس تنھا باشم...
- البته... من مي رم...
دراکو در اتاق را بست و طلسمي به سمت در وارد
کرد و گفت:
من خسته ام...
اسنیپ از جا بلند شد و گفت:
جدا؟ حرف مھمت ھمینه؟... فکر مي کني من
خسته نیستم؟
مالفوي گفت:
میشه بشیني؟ منظورم اينه که من ديگه نمي
تونم...
- چي؟؟؟
-من ديگه نمي تونم مردمو شکنجه بدم... من از
درد کشیدن اونا خوشحال نمي شم...از ديدن
مشنگ ھايي که بھم التماس مي کنن لذت نمي
برم... من نمي تونم... نمي تونم...
مالفوي در حالیکه گريه مي کرد گفت:
نجاتم بده... خواھش مي کنم...
مالفوي در حالیکه گويي به صحنه ي زشتي نگاه
مي کند گفت:
ھمین؟
- اين کافي نیست؟
- برات متاسفم دراکو ... ھمه اولش اين طوري
میشن ولي بايد خودتو عادت بدي...تازه اولشه...
- بھش بگو...
- منظورت چیه؟
- به لردسیاه بگو...
- مزخرف نگو... اگه مي خواي بمیري باشه بھش
مي گم...
مالفوي در حالیکه گريه مي کرد گفت:
چیکار کنم؟
اسنیپ از جايش بلند شد و گفت:
ھمون کاري که ھمه ي مرگ خوارا مي کنن...عادت
کن...
سپس از اتاق بیرون رفت.
نارسیسا مالفوي در حالیکه پشت در ايستاده بود
گفت:
کمکش نمي کني؟
اسنیپ با بي حوصلگي گفت:
چیکار بايد بکنم؟
- من نمي دونم...
- پس ديگه مزاحم من نشید... من ھمین طوريش
وقت سر خاروندن ندارم ...
و از آنھا دور شد.
فنرير گري بک در حالیکه داشت با دستان گرگینه
اش مي خنديد گفت:
کجا با اين عجله؟
اسنیپ نگاھي با بد خلقي به او انداخت و گفت:
لودگي رو تمومش کن...
- چه طور جرات مي کني؟
بلاتريکس لسترنج گفت:
بھتره... دعوا رو بذارين کنار... ارباب با تو کار داره...
اسنیپ با بي تفاوتي گفت:
با من؟
- مثل اينکه برات مھم نیست...
- مھم بودن يا نبودنش به خودم مربوطه...
او با عجله از آنھا دور شد و به سمت اتاقي رفت که
ولدمورت در آنجا بود...
درب را زد.
- بیا تو...
اسنیپ با ترس وارد اتاق شد و بلافاصله چفت
شد( چفت شدگي را اجرا کرد). مجبور بود ھمیشه
ھمین کار را بکند.
- سلام ارباب...
- خسته به نظر مي رسي سیوروس...
- مھم نیست.
- گرفتیش؟
- متاسفم قربان ... ھنوز نه...
ولدمورت در حالیکه سعي مي کرد ناراحتي اش ر ا
پنھان کند گفت:
چقدر معطل مي کني؟
- من واقعا متاسفم... ولي شما که مي دونین...
من قاتل دامبلدورم... نمي تونم به سادگي توي
خیابونا راه برم...چه برسه به وزارتخونه...تازه گرفتن
اون خیلي مشکله... اون تحت اقدامات امنیتیه...
ولدمورت در حالیکه نجیني را نوازش مي کرد گفت:
من وقت اضافي ندارم ... بايد بگیريش...گیرش بیار
و بیارش اينجا... من فقط دو روز بھت فرصت مي
دم...مفھوم شد؟ من اسکريم جیوررو مي خوام.
- بله ارباب.
- حالا مي توني بري!
اسنیپ بلند شد و از اتاق بیرون رفت. از ولدمورت
متنفر بود.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 28
ھري، رون و ھرمیون در سرسراي عمومي نشسته
بودند و راجع به ولدمورت صحبت مي كردند .
ھرمیون در حالیكه خمیازه مي كشید گفت:
بدون اسنیپ ھم مي تونستي نابودش كني...
ھري جواب داد:
اتفاقا برعكس بدون اسنیپ من نمي دونستم يك
روحو چه طوري میشه كشت...
سپس رو به رون گفت:
ھي پسر تو نمي خواي ھیچ نظري بدي؟
رون ھم خمیازه اي كشید و گفت:
من فعلا به ھیچ چیز جز خواب فكر نمي كنم...
راستي اسنیپ نگفت جان پیچ بعدي چیه؟
- نه...بريم بخوابیم...
ساعت از نیمه شب گذشته بود و سالن عمومي
گريفندور خالي بود. به جز آن سه كه آنھا ھم بلند
شدند تا به خوابگاه بروند...يكدفعه صداي فرد و جرج
آنھا را از جا پراند.
ھرمیون در حالیكه ساعتش را نگاه مي كرد گفت:
اين موقع شب چیكار دارين؟
فرد كه ظاھرا از برخورد ھرمیون غافلگیر شده بود
گفت:
ما رو بگو كه مي خواستیم بھتون خبر خوش بديم...
بیا بريم جرج!
ھري با اشتیاق گفت:
چه خبري؟ مطمئنم بعد از اين ھمه خبر بد يه خبر
خوش خیلي به جا و خوشحال كننده است...بگو
ديگه فرد...خواھش مي كنم...
رون كه حوصله اش سر رفته بود گفت:
مي گین يا بريم كپه مونو بذاريم؟
جرج گفت:
حدس بزنین!
- اه... اين موقع شب شوخیتون گرفته؟
- نه... تا سه تا حدس نزنین نمي گیم... ھري اول
تو بگو!
ھري كمي مكث كرد و گفت:
فیلچ به رحمت ايزدي رفته؟
جرج خنده كنان گفت:
نه... غلط گفتي... البته مي دوني كه اين يكي از
آرزوھاي دست نیافتنیه....
فرد گفت:
رون نوبت توئه...
رون كه ظاھرا حوصله ي سروكله زدن با آن دو ر ا
نداشت خودش را راحت كرد و گفت:
اسنیپو دستگیر كردين؟
-آ...آ...ھرمیون؟
ھرمیون ھم گفت:
امسال ھمه ي نمره ھا بیسته؟
- اه... ھرمیون اين كه خبر بده...
- خب حالا مي خواين بگین چي شده يا نه؟
- خب راستش...
جرج مي خواست بگويد كه يكدفعه جیني از داخل
دريچه به سالن آمد و گفت:
محشره... باور نكردنیه... نمي خواين بیاين
ببینینش؟
ھرمیون كه به ستوه آمده بود گفت:
جیني میشه روشن تر حرف بزني؟
- بذاز من بھشون مي گم...
- نه من مي گم...
- اصلا با ھم مي گیم...
- بچه ي تانكس و لوپین به دنیا اومد.
ھري كه اصلا انتظار ھمچین خبري را نداشت داد
زد:
چي؟
رون ھم خواب از سرش پريد و گفت:
چه خبر خوبي!...گرگینه كه نیست؟
ھرمیون كه نیشش تا بنا گوش باز شده بود گفت:
رون گرگینگي تو كروموزومھا_
- باشه بابا... باشه... حالا چي ھست؟
جیني كه خیلي ذوق زده بود گفت:
يه دختر خوشگل و بانمكه... واي ھرمیون بايد
ببینیش... رنگ موھاش مثل تانكس صورتیه...
ھرمیون دست جیني را گرفت و گفت:
ما داريم مي ريم ببینیمش... شما ھا نمي يايید؟
ھري بلافاصله گفت:
البته كه مي آيیم...
آنھا شش نفري به سمت درمانگاه به راه افتادند .
پشت در چندين نفر ايستاده بودند. ھري خانم
ويزلي را ديد كه مي گفت:
خیلي شیرين و دوست داشتنیه...ا... شماھ ا
اينجايین؟
- آره ما اومديم ببینیمش... میشه؟
- فكر كنم بشه...
ھري سرك كشید تا ببیند لوپین كجاست.
- لوپین؟
- سلام ھري... رون...ھرمیون!
چھره ي لوپین از ھم شكفته بود . ھري تا به حال
او را انقدر خوشحال نديده بود.
- خب ما اومديم حال تانكس رو بپرسیم... میشه؟
لوپین گفت:
البته كه میشه ... بیاين تو...!
او آنھا را به درون درمانگاه ھل داد و گفت:
نیمفادورا ... اينجا رو ببین... ھري و دوستاش اومدن
ديدن تو ...
تانكس روي تختي در گوشه ي درمانگاه خوابیده بود
و موھايش بیش از ھر موقع ديگري صورتي بود .
صورت او ھم از ھمه خوشحال تر بود.پیش از ھمه
ھرمیون گفت:
تبريك مي گیم تانكس...میشه ببینیمش؟
تانكس گفت:
او ...البته...
سپس چیز كوچكي را از تخت كوچكي كه در
كنارش بود در آورد و گفت:
اين كوچولوئه ماست...خوشگله نه؟
ھرمیون به آرامي چیزي را كه درون ملحفه ھا پارچه
پیچ شده بود را گرفت و پارچه ھا را از جايیكه
احتمال مي داد صورت نوزاد آنجا باشد كنار زد و
گفت:
اين جا رو! اين كوچولو باور نكردنیه!
ھري و رون به سمت نوزاد رفتند. ھري از ديدن نوزاد
شگفت زده شده بود. نوزاد صورت كوچكي از
تانكس بود . موھاي صورتي او كه مانند كرك روي
سرش قرار داشت او را شبیه جوجه كرده بود .
ھرمیون با انگشتش گونه ي نوزاد را نوازش كرد و
گفت:
تانكس... اين خود تويي كه اينقدر ريز شدي!
تانكس كه گويي از شنیدن اين خبر خوشحال شده
بود گفت:
ھمه ھمینو مي گن ...
سپس به لوپین نگاھي انداخت و گفت:
ولي به نظر من چشمھاش ، چشمھاي ريموسه!
لوپین موھاي تانكس رو به ھم ريخت و گفت:
ھمون بھتر كه شبیه توئه... اصلا دلم نمي خواست
دخترم شكل گرگینه باشه...
او سپس به ھري نگاھي انداخت و گفت:
ھري؟ نظر تو چیه؟
ھري به شدت مجذوب نوزاد شده بود... نمي
دانست چرا اين حس را نسبت به نوزاد دارد ام ا
حس مي كرد كه از ته دل كودك را دوست دارد. او
جواب لوپین را داد:
خارق العاده است...من تا حالا نوزاد يك روزه نديده
بودم... راستي اسمشو چي مي خواين بذارين؟
لوپین نگاھي به تانكس انداخت و گفت:
راستش ما تصمیم گرفتیم اسم مادر تو رو روش
بذاريم...
ھري كه انتظار داشت بشنود جودي يا ساني ي ا
چیز ديگري گفت:
چي؟
- اسم مادرتو... البته اگه از نظر تو اشكال نداشته
باشه!
ھري كه غافلگیر شده بود گفت:
نه...نه... اشكالي نداره...
سپس رو به نوزاد گفت:
لي لي كوچولو... تو منو ياد مادرم میندازي!
او دست كوچك نوزاد را گرفت و نوزاد دستانش ر ا
دور انگشت او محكم كرد . چه حس خوبي بود!
براي اولین بار ھري احساس كرد...خواھري دارد...
ھرمیون نوزاد را درون گھواره گذاشت و گفت:
خب ديگه ما بايد بريم.
رون ھم تبريكي به لوپین گفت و به ھمراه ھرمیون
ھري را با لوپین تانكس و لي لي تنھا گذاشت.
ھري بي مقدمه پرسید :
چرا اسم اونو انتخاب كردين؟
لوپین گفت:
براي اين كه ھمه دوستش داشته باشند.
- منظورت چیه؟
- تو مدرسه لي لي رو ھمه دوست داشتن...
حتي...
- حتي كي؟
- حتي اسنیپ...
- اسنیپ؟ ... امكان نداره... اون از مشنگ زاده ھ ا
متنفره!
لوپین در حالیكه به نوزاد نگاه مي كرد و گويي
خاطرات قديمي را به ياد مي آورد گفت:
نه...اون عاشق لي لي بود... ولي مادرت به اون
جواب رد داد...
- پس براي ھمین اسنیپ با پدرم لج شد؟
- نه... راستش اونا با ھم از ھمون اول لج بودند
ولي رابطه ي جیمز و لي لي اونا رو بیشتر با ھم
دشمن كرد...
ھري كه تازه چیزھايي دستگیرش مي شد گفت:
ادامه بدين... خواھش مي كنم...
- خب راستش اونا با ھم دشمن شدن و مادرت
ھمیشه از جیمز مي خواست خودشو كنترل كنه و
به اسنیپ كاري نداشته باشه... در ضمن اون يكي
از رقباي اسنیپ توي درس معجون سازي بود...
ھري گفت:
خب بعد... اون اتفاق ...ھموني كه بابام اسنیپ رو
نجات داد ... بید كتك زنو مي گم... به ھمین موضوع
مرتبطه؟
لوپین لحظه اي مكث كرد و بعد به بیرون خیره شد
و گفت:
آره... يك شب جیمز خیلي از دست اسنیپ ناراحت
شده بود ... ظاھرا كاري رو كرد كه نمي بايد مي
كرد و خلاصه جیمز كلي عصباني بود... اون اومد
پیش ما و گفت كه دلش مي خواد اسنیپ رو ب ا
دستاي خودش خفه كنه...البته شوخي مي كرد...
بعد ھم من گرگینه شدمو رفتم تو شیون
آوارگان...من ديگه اونجا نبودم ولي ظاھرا سیريوس
مي خواسته تلافي جیمز رو سر اسنیپ در بیاره ...
اون رفت و به اسنیپ گفت كه اگر مي خواد لي لي
رو ببینه لي لي تو شیون آوارگان منتظر اونه... خب
سیوروس ھم احمق شده و حرف اونو باور كرده...
سیريوس به اسنیپ گفته كه اگر مي خواد بره اون
تو بايد تنه ي بید رو قلقلك كنه... بعدش رو ھم كه
خودت مي دوني...پدرت فھمید و اسنیپ رو نجات
داد... دشمني اونا از اون روز دوبرابر شد چون
اسنیپ دلش نمي خواست دشمنش اونو نجات
بده... بعد ھم براي جبران اين كار جیمز، دست از
سر لي لي برداشت.
ھري باور نمي كرد. پس براي اين اسنیپ از او
متنفر بود . شايد او فكر مي كرد كه ممكن بود ھري
پسر او شود.
ھري از جايش بلند شد و گفت:
ازت ممنونم لوپین... اين شبو فراموش نمي كنم.
او داشت مي رفت كه لوپین او را صدا زد :
ھري؟
- بله؟
- ممكنه يك چیزو قبول كني؟
- چي رو؟
لوپین نا مه اي را از جیبش درآورد و گفت:
درسته كه خیلي جووني ولي من به تو بیش از
ھركس ديگه اي اعتماد دارم...
ھري نامه را گرفت وآن را خواند و با تعجب گفت:
من؟! مطمئنید كه درست تصمیم گرفتید؟
او به چھره ي مصمم تانكس و لوپین نگاھي انداخت
و گفت:
فكر كنم بايد قبول كنم.
سپس فرم را امضا كرد و گفت:
نھايت سعیمو براش مي كنم.
- متشكرم!
سپس از درمانگاه خارج شد و به سمت سالن
عمومي گريفندور به راه افتاد. باورش نمي شد كه
در يك شب اين ھمه چیز را فھمیده باشد.
ھرمیون سر راه ھري ظاھر شد. چشمھايش از بي
خوابي قرمز شده بود و گفت:
مي گي چي شد؟
- ھمشو نمي تونم بگم چون خسته ام . فقط يك
چیزو مي گم... لوپین و تانكس منو پدر خونده ي
لي لي كردن!
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 29
ھري در سالن عمومي گريفندور نشسته بود و
داشت مطالبي را كه از كتابي كه از اتاق ضروريات
پیدا كرده بود مي خواند البته پنھاني! ھرمیون و رون
ھم سركلاس پروقسور الكس بودند. ھري به
ساعتش نگاه كرد . قرار بود عصر آن روز به ھمراه
سیوروس اسنیپ جان پیچي را خنثي كنند كه ھري
احتمال مي داد جان پیچ ھفتم باشد ، او چندين بار
تا به حال سعي كرده بود از زير زبان اسنیپ بكشد
كه آن چیز چه چیزي است ولي اسنیپ فقط گفته
بود كه آن قطعا نجیني نیست. اسنیپ به او گوشزد
كرده بود كه كشتن نجیني در آخرين مرحله قبل از
كشتن ولدمورت به وقوع مي پیوندد.
ھري كتاب را بست و در فكر فرو رفت . كمي به
دوروبرش نگاه كرد . جو ھاگوارتز ديگر مثل قبل
نبود . ھمه با ھم جور ديگري رفتار مي كردند ھر
روز خبر شكنجه و قتل يك نفر آدم ھا را از ھم دور
كرده بود .
حتي ھري با بعضي از بچه ھاي سال پیش روبه رو
ھم نشده بود و آن ھا را نديده بود . او از فكر اين
چیزھا بیرون آمد براي درست كردن اين اوضاع فقط
كشتن ولدمورت لازم بود و بس. او دوباره كتاب را باز
كرد ولي به جاي خواندن آن در اين فكر بود كه جان
پیچ ھفتم چه مي توانست باشد آيا اسنیپ درست
حدس زده بود؟
ھري در اين افكار بود كه ناگھان رون و ھرمیون دوان
دوان از دريچه بالا آمدند و ھري را از اين افكار بیرون
آوردند.
ھرمیون در حالیكه عكسي در يك دست و
كتابھايش در دست ديگرش بود و نفس نفس مي
زد گفت:
واي ھري باورت نمیشه ولي خود خودشه من
مطمئنم!
رون عكس را از دست ھرمیون كشید و آن را جلوي
صورت ھري قرار داد و گفت:
حق با ھرمیونه...
ھري كه گیج شده بود اول به عكس و بعد به
صورتھاي ھیجان زده ي رون و ھرمیون نگاه كرد و
گفت:
میشه بگین چي خود خودشه؟
ھرمیون با ھیجان گفت:
به عكس درست نگاه كن... من مطمئنم متوجه مي
شي!
ھري عكس را از دست رون گرفت و به دقت به آن
نگاه كرد. عكس ، عكس تاريكي بود و تا جايیكه
ھري فھمید مقداري وسیله را در يكي از مقبره
ھاي فرعونیان نشان مي داد. ھري با بي میلي به
آنھا گفت:
میشه بگین چیه اين عكس جالبه...
رون با ناراحتي گفت:
توي اين عكس چي مي بیني؟
ھري گفت:
خب يه ذره خرت و پرت كه توي يك مقبره ي بي
خوده!
ھرمیون در حالیكه سعي مي كرد خودش را آرام
نگه دارد گفت:
ھري درست نگاه كن...
سپس با انگشتش گوشه اي از عكس را نشان داد
و گفت:
به اينجا دقت كن!
ھري كمي نگاه كرد و سپس گفت:
اين جا تا جايیكه چشم كار مي كنه ظرفه!
- اما چه ظرفي؟
- چه مي دونم...ھر ظرفي ...
بشقاب ...پیاله...كوزه...فنجون...فنجون؟!
ھرمیون با شوق و ذوق گفت:
مي دونستم...مي دونستم مي فھمي!
رون حرف ھري را تصديق كرد و گفت:
درسته ھري فنجونه... رو نقش و نگار روش دقت
كن... مي بیني... عكس يك گوركنه... ھري...
خودشه مگه نه؟
ھري كمي روي عكس دقیق شد و گفت:
باورم نمي شه... اين درست شبیه اون فنجونیه ك ه
دامبلدور به من از تو قدح نشون داد... اين فنجون
ھافلپافه... ولي...
ھرمیون با شوق و ذوق گفت:
ولي براي چي؟ تو از شنیدن اين خبر خوشحال
نیستي؟
ھري عكس را به آنھا نشان داد و گفت:
البته كه خوشحالم ... ولي ... به گمونم پابلر بھتون
گفته اينجا كجاست...
ھرمیون كه تازه متوجه منظور ھري شده بود گفت:
...آره ... حق با توئه... پروفسور الكس مي گفت اين
جا توي شرق مصره... جايیكه ھنوز ھیچ كس از
مشنگا نتونسته اونجا رو كشف كنه... اون مي
گفت فقط جادوگرا مي تونن اونجا رو پیدا كنن...
ھرمیون كمي مكس كرد و گفت:
ولي ھري ما بايد خوشحال باشیم چون كه
پروفسور الكس گفت براي وارد شدن به اونجا كلي
جادوھاي وحشتناك رو خنثي كردن ...اصلا ھمین
باعث شد كه من توجھم به اين عكس جلب
بشه ...اون گفت دو سال پیش به اونا خبر دادن كه
اسمشونبر اونجاست ...مي گفت كاراگاه ھا يه
حس ھايي دارن كه جادوگراي معمولي ندارن ...
بعد گفت كه رفتن اونجا...يه سري كاراگاه زبده و
اون جادوھا رو خنثي كردن ولي اسمشونبر اونج ا
نبوده...
رون ادامه داد:
آره راست مي گه... حالا حتي اگه ما ھم بخوايم
بريم اونجا جاي شكرش باقیه كه اون جادوھا رو
خنثي كردن... فعلا يك ھیچ به نفع ماست...
ھري به صحبت ھاي آنھا گوش مي داد ، سپس
گفت:
خب فكر كنم بايد با اسنیپ در میون بذاريم...
ھري به ياد حرفھاي ديشب افتاد و گفت:
به نظرم اين بھترين راھه... امروز ساعت چھار
باھاش قرار دارم...
سپس به ساعتش نگاھي انداخت و گفت:
الان ساعت دوئه... بريم ناھار بخوريم... شايد امروز
يه جان پیچ ديگه رو ھم خنثي كنیم...با اينكه
اسنیپ نگفته كه اون چیه ولي من حس خوبي
ندارم...
ھرمیون به رون نگاھي كرد و گفت:
ھري... مي خواي بريم آدرس دقیق اون محلو از
الكس بگیريم؟
- مي تونید؟
رون با افتخار گفت:
ھري با اين كه تو توي كلاس حاضر نمي شي ولي
فكر نمي كنم يادت رفته باشه كه ھرمیون ھنوز
بھترينه و مي تونه معلما رو جذب خودش كنه!
ھرمیون سعي كرد بر قرمز شدن گونه ھايش غلبه
كند و بعد گفت:
از تونستنش مطمئن باش من و رون مي تونیم
راضیش كنیم كه بگه... فقط... اگه پرسید براي چي
مي خواھید چي؟
ھري عینكش را از روي چشمش برداشت و با يك
طلسم آن را پاك كرد و گفت:
خب بھش بگو مي خواي در آينده شغل اونو ادامه
بدي و بگو كه عاشق عتیقه جاتي...بگو اون فنجون
رو ديدي و عاشقش شدي و دلت مي خواد ھر جور
شده اونو به دست بیاري...چه مي دونم يك چیزي
بساز...فقط... فكر مي كني حرفتو باور كنه؟
ھرمیون كمي سرش را خاراند و گفت:
فكر مي كنم باور كنه... ولي اينكه بگم اون فنجونو
مي خوام كمي عجیب نیست؟
- نمي دونم ... ھر جور دلت خواست راضیش كن...
پاشین ديگه... من دارم از گرسنگي مي میرم...
آنھا بلند شدند و به سمت سالن غذاخوري به راه
افتادند. بعد از خوردن ناھار ھري به رون و ھرمیون
گفت:
خیلي خب من مي رم ... شماھا سعي كنید كه
راضیش كنید...
ھرمیون دست ھري را گرفت و گفت:
ھري... لطفا مواظب خودت باش...
رون ھم با ھري دست داد و گفت:
موفق باشي...
ھري سري تكان داد و با آنھا خداحافظي كرد ...و به
سمت اتاق ضروريات به راه افتاد...
♣
ھري به ساعتش نگاه كرد . ساعت چھار و نیم بود
و حدود يك ساعت و نیم بود كه در آنجا معطل بود .
دلش شور مي زد و نگران بود كه چرا اسنیپ دير
كرده است...نكند ولدمورت فھمیده بود و اسنیپ ر ا
كشته بود و ھري شك نداشت كه اگر ولدمورت
بداند كسي در جھت كشتن او بر مي آيد او ر ا
خواھد كشت. او يك ساعت ديگر ھم منتظر ماند
ولي خبري از اسنیپ نشد ... ديگر بیش تر از اين
نمي توانست منتظر بماند او بلند شد تا از اتاق
بیرون برود كه ناگھان در باز شد و ھرمیون و رون به
اتاق وارد شدند . اشك در چشمان ھرمیون حلقه
زده بود و رون ھم حال و روز خوشي نداشت .
ھرمیون بلافاصله بعد از ديدن ھري زد زير گريه و
گفت:
ھري جونم... چه خوب كه حالت خوبه... چرا دير
كردي... ما گفتیم حتما يه بلايي سرت اومده...
ھري جلو آمد تا ھرمیون را در آغوش بگیرد ولي ب ا
ديدن چھره ي رون از اين كار منصرف شد و گفت:
ھرمیون ... تو نبايد انقدر حساس باشي...
سپس از او فاصله گرفت و در حالیكه با او فیس تو
فیس بود گفت:
تو بايد بدوني ھر بلايي كه سر من بیاد ... تو بايد
زندگي خودتو بكني...
سپس گفت:
اسنیپ نیومد... ھر چقدر منتظر شدم اون نیومد...
خیلي نگرانم مي ترسم ولدمورت فھمیده باشه...و
كلكشو كنده باشه...
رون درحالیكه سعي مي كرد ھرمیون را آرام كند
گفت:
امكان نداره فھمیده باشه...حتما كاري براش پیش
اومده... در عوض ما يه خبر خوش داريم... خیلي
خیلي خوش... ھرمیون تو بھش بگو!
ھرمیون اشكھايش را پاك كرد و گفت:
متاسفم ھري ... رفتارم خیلي بچگانه بود ولي بعد
از شنیدن خبر الكس خیلي مي ترسم...
ھري با اشتیاق گفت:
مگه الكس چي گفته؟
ھرمیون بسته اي را از داخل جیب ردايش بیرون آورد
و گفت:
الكس اونو با خودش آورده ...
ھرمیون بسته را باز كرد و گفت:
ھري ... ھیچ فكرشو مي كردي كه كسي مثل پابلر
اونو برات بیاره؟
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 30
ھري در حالیكه داشت از خوشحالي بال در مي
آورد بسته را از دست ھرمیون گرفت و با دقت به آن
خیره شد:
باورم نمي شه... اصلا باورم نمي شه...خود
خودشه...درست يادمه وقتي كه ولدمورت اينو از
دست ھپزيبا اسمیت گرفت ...چشماش برق
خاصي داشت برقي كه حاكي از فطرت پلیدش
بود...
سپس چشم از فنجان برداشت و رو به رون و
ھرمیون گفت:
شما دوتا ھم توي مرگ ولدمورت شريكین...اگه
شما ھا سر اون كلاس __________نبوديد شايد ھیچ وقت اينو
پیدا نمي كردم... خیلي ازتون ممنونم...
ھرمیون در حالیكه مي خواست شكست نفسي
كند گفت:
ما ھمون كاري رو كرديم كه ھر كس ديگه اي جاي
ما بود ھم ھمین كارو مي كرد...مشكلي پیش
اومده ھري؟
ھري كه دوباره به فنجان خیره شده بود گفت:
يه چیز براي من خیلي عجیبه...
- چي؟
- اينكه دوتا جان پیچي كه تاحالا پیدا كرديم يه
جوري جلومون ظاھر شدن... ما اصلا دنبالشون
نگشتیم ولي اونا خودشونو به ما نشون دادن...
رون با اقتدار گفت:
نه بابا ھمچینم كه تو مي گي نیست... مگه يادت
رفته چند بار رفتیم و خونتونو تو دره ي گودريك
گشتیم... انقدر خوشبین نباش ... اگه جان پیچھ ا
فقط ھفت تا باشه تا حالا سه تاش خنثي شده...
سه تاي ديگه ھم معلومه چیه... ولي ھنوز يكي رو
نمي دونیم چیه و در مجموع چھار تا جان پیچ باقي
مونده البته اگه خودشم يه جان پیچ حساب كني...
ھري گفت:
شايد حق با تو باشه... نمي دونم بايد چیكار
كنیم ... من بايد اسنیپ رو ببینم...
- منو مي خواي ببیني؟
- اسنیپ... بالاخره اومدي؟ چرا دير كردي ما خیلي
نگرانت شديم...
آنھا به قدري در بحر فنجان فرو رفته بودند كه حتي
متوجه ورود اسنیپ نشدند...
اسنیپ در حالیكه ردايش را مي تكاند گفت:
يك كاري داشتم مجبور شدم به خاطر اون كمي دير
بیام...ھي ... اينجا رو... اين فنجون ھافلپاف
نیست؟
اسنیپ سعي كرد فنجان را از دست ھري بگیرد و
گفت:
باور نكردنیه... خب يك ھیچ به نفع تو!
ھري با سردرگمي گفت:
منظورت چیه؟ راستي چه كاري بود كه اين قدر
مھم بود؟ چرا دير كردي؟
اسنیپ با تلخ رويي جواب داد:
اين فضولي ھا به تو نیومده... منم كارايي براي
خودم دارم... منظورم اين بود كه اين جان پیچ عوض
اوني كه قرار بود من بیارم ولي نیاوردم...
- چي؟ نیاوردي؟ براي چي؟
ھرمیون با ناراحتي اين را گفت و اضافه كرد:
چي باعث شد اونو نیاري؟
اسنیپ نگاھي به ھرمیون انداخت و گفت:
دوشیزه گرنجر...لطفا مودب باش...خب اقرارش
سخته ولي بايد بگم اوني كه من تحت نظر گرفته
بودم جان پیچ نبود... من اشتباه كرده بودم...
رون با شنیدن اين خبر گفت:
كه اينطور...
سپس فنجان را از روي میز برداشت و به سمت
اسنیپ گرفت و گفت:
پس به جبران اون اشتباه اين جان پیچ و خودت
خنثي كن... البته اگه نمي ترسي ولدمورت تو
وجودت بره!
ھري جلوي رون را گرفت و گفت:
رون بھتره آروم باشي... اين كار و من بايد تموم
كنم... اين فقط محبت دامبلدور بوده كه اسنیپ رو
با ما ھمراه كرده...
- كافیه... نمي خواد اداي جوانمردي ھاي پدرتو در
بیاري... ما وقت نداريم... من خنثي كردن اينو به
عھده مي گیرم... شما دوتا ھم زود تر برين بیرون...
احتمالا تا چند دقیقه ي ديگه صداتون مي كنن...
- منظو_
- بیرون!
ھرمیون و رون با نگاھي از ھري خداحافظي كردند و
ھري دوباره با اسنیپ تنھا ماند...
ھري ملتمسانه گفت:
میشه بگي اون بیرون چه خبره؟ چرا قراره اون دو ت ا
رو صدا كنن...
- به زودي خودت مي فھمي...
اسنیپ آستین ھاي ردايش را بالا زد و گفت:
آماده اي؟
- بله!
- اسپريت!
دوباره درد تمام وجور ھري را فرا گرفت... او
چشمھايش را از درد بست و سعي كرد جلوي راه
ولدمورت نباشد...و صداي نجواھاي اسنیپ را مي
شنید...:
والنربلیوس...بنامیوس...سیكتوديسترويیوس...
ھري سرش گیج مي رفت... قدرت اسنیپ او را به
رعشه انداخته بود او سرش را بین دو دستش
گرفته بود و در يك جا كز كرده بود...و فقط صداي
اسنیپ را مي شنید گاھي اوقات ھم احساس مي
كرد روح از كنار بدنش مي گذرد...او گوش ھايش ر ا
گرفته بود و سعي مي كرد جلوي استفراغش ر ا
بگیرد كه ناگھان دستي را بر روي سرش حس
كرد...
-ھري آروم باش... كلك اين يكي ھم كنده شد...
ھري به چھره ي درب و داغان اسنیپ نگاھي
انداخت... انرژي زيادي از او رفته بود...اين اولین
باري بود كه با ھري رفتار خوبي داشت سپس به
ھري گفت:
ديگه لازم نیست نگران باشي... فقط زود تر برو
بیرون ممكنه بیرون بھت نیاز داشته باشن...
ھري با تعجب پرسید :
منظورت چیه؟
اسنیپ در حالیكه نقشه ي غارتگر را در دست
داشت در را باز كرد و ھري را بیرون راند...
- ھمه چیز به زودي معلوم میشه...
- چي معل-
و اسنیپ دوباره رفته بود.
ھري از طبقه پايین سروصدا مي شنويد. نگران شد
و با عجله به سمت سرسراي عمومي به راه افتاد .
در سر راه ھرمیون و رون منتظر او بودند و چھره
ھايشان مضطرب و نگران بود. ھرمیون با حالتي
مستاصل گفت:
خدا رو شكر كه موفق شدين . اسنیپ حالش
خوبه؟
-آره.. چي شده چرا نگرانین؟
رون گفت:
مك گونگال ھمه رو صدا كرده ... مي خواد توي
سالن عمومي حرف بزنه...
- خب اين كه نگراني نداره!
- ممكنه... ولي شايعه شده كه...
ھري كه جانش داشت به لبش مي رسید گفت:
تو رو به ريش مرلین يه چیزي بگو!
رون به ھرمیون نگاھي انداخت و به ھري گفت:
ھري... مي گن كه اسكريم جیور رو دزديدن...و
- و چي؟؟؟؟
- و ولدمورت به وزارت خونه حمله كرده...
ھري احساس مي كرد سرش گیج مي رود او
روي پله ھا نشست و گفت:
بالاخره حمله کرد؟...حالا چیكار مي خوان بكنن!؟
ھرمیون گفت:
ما ھم نمي دونیم ولي فكر كنم مي خوان
باھاش روبه رو شن!
ھري دستي به موھايش كشید و گفت:
اونا نبايد اين كارو بكنن... ھنوز دوتا جان پیچ باقي
مونده... نمیشه...اون اين طوري
نمي میره...من نمی ذارم...
ھرمیون دست ھري را گرفت و او را بلند كرد و
گفت:
بلند شو ھري ... بايد مقاوم باشي ... بعد از
صحبت ھاي مك گونگال بھش
بگو... بگو كه ھنوز وقتش
نشده...
ھري بلند شد حق با ھرمیون بود. او مي بايست
مقاوم باشد و به گفته ي دامبلدور
عمل كند... بلند شد و به سمت
سرسرای عمومی به راه افتاد...
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 31
ھري،رون و ھرمیون به سمت سرسراي بزرگ به
راه افتادند. راھروھا خیلي شلوغ بود و ھر کسي از
راه مي رسید به ديگري تنه مي زد . ھري در راه
خانواده ي ويزلي را ديد که به سمت سرسرا مي
آمدند ولي در بین آنھا آقاي ويزلي را نديد. در واقع
تمامي افرادي که در ھاگوارتز بودند براي شنیدن
حرفھاي مک گونگال به راه افتاده بودند.آنھا وارد
سرسرا شدند. میزھا را دور تا دور سال چیده بودند
و تريبوني در روي سن وجود داشت . ھنوز کسي
در پشت تريبون ديده نمي شد . آنھا پشت میزي
نشستند . نويل و جیني و فرد و جرج ھم رو به روي
آنھا نشستند. رون به ھري گفت:
من که چشمم آب نمي خوره ... منظورم اينه که
فکر نکنم مک گونگال قبول کنه...ولي تو بايد باھاش
حرف بزني!
ھرمیون اخمي به رون کرد و گفت:
رون لازم نیست توي دل ھري رو خالي کني...
ھري ! حتي اگه مک گونگال قبول نکرد برو و ب ا
مودي حرف بزن...امیدوار باش!
ھري سري تکان داد . گفت:
بالاخره من حرف مي زنم... ولي اگه قبول نکنه ...
ديگه کار از کار مي گذره...
نويل ھري را ديد و گفت:
ھري من ھنوزم سر حرفم ھستم... کمک
خواستي بگو...
ھري از نويل تشکر کرد. صداي فوت مک گونگال که
در داخل چوبدستي اش دمید، ھمه را ساکت کرد .
پروفسور مک گونگال آشفته به نظر مي رسید... و
صورتش شکسته شده بود . گويي سالھا پیر شده
بود... او شروع به صحبت کرد:
شب ھمه به خیر... خب به نظرم بايد زودتر حرفي
رو که بايد ، بزنم... تا معطل نشید ...
او صدايش را صاف کرد و گفت:
بايد بگم که... روفوس اسکريم جیور توسط شخصي
ناشناس... ربوده شده...خواھش مي کنم آرام ش
خودتونو حفظ کنید...خب يک خبر بد ديگه اينکه...
اسمشونبر به ...اسمشونبر به وزارتخونه حمله
کرده...لطفا آروم باشید... مي دونم که خیلي خبر
بديه ولي اين اتفاق يک روز مي افتاد... حالا من
اومدم تا از ھمه ي شما خواھش کنم... آرامشتونو
حفظ کنید و به ما و کاراگاھان ما کمک کنید...
يک نفر از میان جمعیت داد زد:
مثلا چیکار کنیم؟
مک گونگال در حالیکه سعي مي کرد بر خودش
مسلط باشد گفت:
خب... اگه شما اجازه مي داديد آقاي اسمیت...
من بھتون مي گفتم... خب راستش ما به کساني
نیاز داريم که به ما کمک کنند تا دربرابر مرگ خوارھ ا
از وزارت خونه دفاع کنیم...
ھمھمه اي در سرسرا پیچید:
- مگه میشه؟
- آخه از دست ما چه کاري بر میاد؟
- اون داره رسما ما رو به خودکشي دعوت مي کنه!
مک گونگال به پچ پچ ھا خاتمه داد و گفت:
کساني که مي خوان بیان اسمشونو در لیستي که
دست ھمکارم پروفسور فلیت ويکه ،بنويسن!
از دانش آموزھا فقط کساني مي تونن بیان که
بالاي ھفده سال سن داشته باشن...
مک گونگال اين را گفت ولي بعد صدايي از بین
جمعیت شنیده شد:
پس ما چي؟
- راست مي گه...
- ما ھم مییايم!
ھري صداھا را دنبال کرد. اول لونا لاوگود بعد کالین
کريوي و بعد جیني اعتراض کنان صحبت کردند...
مک گونگال که گیج شده بود گفت:
خب... به گمونم... شماھا ... ولي نه... وايسین
من يه مشورتي بکنم...
مک گونگال از تريبون پايین آمد و با پروفسور فلیت
ويک مشورتي کرد و بعد دوباره بالا آمد و گفت:
خب ... کساني که به سن قانوني نرسیدند حق
ندارند بیان ...مگر با مسئولیت والدين...
صدايي از بین جمعیت داد زد:
اگه والدينمون مشنگ باشن چي؟
مک گونگال که عصباني شده بود گفت:
اون وقت حق اومدن ندارن آقاي کريوي...
ھري صداي کالین را شنید که گفت:
اين نامرديه...!
مک گونگال بي توجه به حرف کالین رو به جمعیت
گفت:
از ھمه ي کساني که میان تا ما رو ھمراھي کنن
تقاضا دارم که به ھیچ عنوان از طلسم ھاي
نابخشودني استفاده نشه... طبق ماده ي
٧٦٥٨٣١٢ قانون جادوگرا اين طلسم فقط در برابر
اسمشونبر مجاز به استفاده است و بس... که فکر
نمي کنم اسمشونبر خودشو به خطر انداخته باشه
و به اونجا اومده باشه...خب... سوالي نیست؟
مک گونگال کمي مکث کرد و بعد گفت:
ما منتظريم... موفق باشید...!
ھري بلافاصله از جايش بلند شد و به سوي مک
گونگال دويد.
- پروفسور؟
مک گونگال در حالیکه با عجله به سمت دفترش
مي رفت گفت:
کاري داري پاتر؟ من خیلي عجله دارم...
ھري بي مقدمه گفت:
شما نبايد با اون بجنگین...ھنوز وقتش نشده!
مک گونگال لحظه اي ايستاد و بعد نگاه معني داري
به ھري کرد و گفت:
فکر نمي کنم اين حمله ي نھايي ما باشه ...پاتر! ت ا
جايیکه من اطلاع دارم ...ولدمورت الان در جايي در
دور دسته که لزومي نمي بینم جاي دقیقشو بھت
بگم......ما ھنوز با اون کار داريم! خب کار ديگه اي
ھست؟
ھري که شرمنده شده بود گفت:
نه... متاسفم...
سپس به سرعت از مک گونگال دور شد و به
سمت پروفسور فلیت ويک شتافت.
ھرمیون و رون در کنار میز فلیت ويک ايستاده بودند
و به جیني نگاه مي کردند که داشت به زورخانم
ويزلي را راضي مي کرد تا رضايتنامه اي را امضا کند
ولي خانم ويزلي به شدت مخالفت مي کرد.
ھرمیون چشمش به ھري افتاد وگفت:
ا ...اومدي؟ چي شد؟
ھري صحبت ھاي مک گونگال را براي آنھا تعريف
کرد و گفت:
بدم نمیاد چند تا مرگ خوارو اذيت کنم... شما ھ ا
چي؟
ھرمیون گفت:
خب به نظر منم فرصت خوبیه تا عقده ھامونو
سرشون خالي کنیم!
رون گفت:
خب منم خیلي دلم مي خواد حتي بدون
چوبدستي ھم نبرد با اونا مزه میده... میشه ب ا
انگشتات چشمشونو در بیاري!
ھري و ھرمیون خنديدند و رفتند تا اسمشان را در
لیست بنويسند . ھري نويل را ديد که به ھمراه لون ا
لاو گود و پدرش اسمشان را مي نوشتند.ھري جلو
رفت و گفت:
ھري جیمز پاتر...
دوروبر پروفسورفلیت ويک شلوغ بود و مادام پامفري
و فیلچ ھم به او کمک مي کردند. ھري صداي
آشنايي را شناخت که گفت:
جیني مالي ويزلي...
مادام پامفري به جیني نگاھي انداخت و گفت:
رضايت_
- من امضا مي کنم.
ھري خانم ويزلي را ديد که با بي میلي برگه ر ا
امضا کرد...ھرمیون رو به ھري گفت:
ھري... کجايي تو؟ بیا بريم ... بايد بريم پیش مک
گونگال...
ھري برگشت و نويل را ديد که به او گفت:
ھري...میشه منم باھاتون بیام؟
- با کمال میل...
جیني ھم به سوي آنھا دويد و گفت:
مامان بالاخره راضي شد...
سپس به چھره ي ھري نگاھي انداخت که باعث
شد ھري سرش را پايین بیندازد و گفت:
من بايد مي اومدم...
ھري احساس کرد بیش از اندازه جیني را دوست
دارد براي ھمین سرش را پايین انداخت تا حواسش
پرت نشود...و گفت:
بیاين بريم...
آنھا وارد دفتر مک گونگال شدند... مک گونگال آنج ا
نبود ولي پروفسور اسپراوت در آنجا نشسته بود و
گفت:
با پودر پرواز مي رين... يکي يکي... از داخل يک
خونه ي مشنگي بیرون میاين که درست روبه روي
وزارت خونه است...با احتیاط از خونه خارج مي
شین و وارد باجه ي تلفن قرمزي در اون_
رون به میان حرفھاي او پريد و گفت:
بابا...ما تا حالا اونجا رفتیم...بلديم...
پروفسور اسپراوت بدون اندکي ناراحتي گفت:
بسیار خب...پس...
سپس گلداني را جلوي رون گرفت و گفت:
فقط کافیه بگي...وزارت سحرو جادو...ھمین!
رون لحظه اي مکث کرد و بعد مشتي از پودر پرواز ر ا
برداشت و به داخل بخاري رفت و گفت:
وزارت سحر و جادو!
سپس برقي زد و نا پديد شد. ھرمیون و نويل ھم
رفتند و در آخر نوبت ھري شد... او حس خوبي
نداشت... روبه پروفسور اسپراوت گفت:
چرا به اونجا حمله کردن؟
پروفسور اسپراوت سرش را از روي برگه ھا بلند کرد
و گفت:
خب... راستش... من شنیدم... اون مي خواد
دوزخي ھا رو بیدار کنه!...حالا سريعتر برو که خیلي
ھا منتظرن!
ھري نتوانست منظور اسپراوت را درک کند و مي
دانست صبر کردن ھیچ فايده اي ندارد . براي ھمین
دستش را داخل گلدان فرو برد و به داخل بخاري
رفت و بعد گفت:
وزارت سحر و جادو!
لحظه اي بعد او رفته بود.
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 32
ھري احساس کرد شانه ھايش به ديواره ھاي
بخاري سايیده مي شود. بعد از مسافتي طولاني
بالاخره از حرکت ايستاد و خود را در مقابل رون و
ھرمیون به ھمراه جیني و نويل ديد. قیافه ي نويل
ديدني شده بود او داشت گرد و خاک را از روي
لباسش مي تکاند ، سپس رو به رون گفت:
خیلي بدجور بود من تاحالا اين طوريشو نديده
بودم... داشتم خفه مي شدم.
رون متوجه ھري شد و گفت:
کوچه ي ناکترن که نرفتي؟
ھري خنديد شروع کرد به پاک کردن خاک لباسش
و گفت:
خدا رو شکر که از وزارت خونه ي مشنگ ھ ا
سردرنیاوردم...
سپس عینکش را که شکسته بود ترمیم کرد و
گفت:
خب بھتره بريم...يادتون باشه ما ارتش
دامبلدوريم... بايد از وزارتخونه به خاطر اونم که
شده دفاع کنیم...
ھري دستش را جلو گرفت و گفت:
بیاين به ھم قول بديم که ھیچ کدوممون نمي
میريم...
ھرمیون نفسش را در سینه حبس کرد و گفت:
خب فکر اينجاشو نکرده بودم... ولي باشه من که
اصلا خیال مردن ندارم...
او دستش را روي دست ھري گذاشت و بعد از او
رون اين کار را کرد و بعد نويل... نويل رو به ھري
گفت:
من که اصلا دلم نمي خواد بمیرم...
جیني آخرين نفري بود که دستش را گذاشت و
گفت:
ما ھمه ھنوز جوونیم و امید به زندگي داريم...
ھري گفت:
خیلي خب ... بريم؟
بقیه با ھم گفتند :
بريم!
رون جلوتر از ھرمیون به راه افتاد و نويل پشت سر
او . ھري نگاه جیني را روي خودش حس مي
کرد ... او نمي خواست با جیني آن ھم در اين
موقعیت تنھا بماند براي ھمین خواست که سريعتر
بیرون برود...و گفت:
بھتره زودتر بريم چون ممکنه بقیه سربرسند...
درست ھمان موقع که ھري داشت از اتاق بیرون
مي رفت جیني پشت رداي اورا گرفت و او را به
داخل اولین دري که ديد کشید. ھري نمي دانست
چکار کند براي ھمین رو به جیني گفت:
الان موقع مناسبي نیست... بذار براي بعد...
جیني ھري را به سوي خود کشید و گفت:
ھري... خواھش مي کنم به حرفم گوش بده...
ھري سعي کرد تصور نکند که جیني از او چه مي
خواھد ...براي ھمین چشمش را از چشمان جیني
برگرفت و منتظر ماند. جیني ھري را به خود نزديک
کرد و به آرامي شروع به صحبت کرد:
ھري... من عاشق تو ام... مي توني اينو درک
کني؟... من يک چیزو مي خوام ازت بپرسم...
خواھش مي کنم به من راست بگو!
ھري منتظر باقي ماند. جیني پرسید:
ھري... تو ھنوزم منو دوست داري؟
ھري که از اين سوال جیني شگفت زده شده بود
گفت:
جیني!... اين چه سوالیه که مي پرسي؟ معلومه
که دوست دارم... از دوست داشتن ھم اون ور تر!
منم عاشق توام... من تورو بیشتر از ھرکسي
دوست دارم ... من تو رو براي خودم مي خوام...
ھري نمي فھمید چه مي گويد... فقط داشت
تمامي حرفھايي که در اين چند وقت در دلش مانده
بود براي جیني مي گفت:
منو ببخش که چند وقت بھت بي توجه بودم...
مجبورم... ھنوز ھم کارم تموم نشده ... ولي قول
مي دم بعد از تموم شدن کارم ... ھرکاري بخواي
برات بکنم...
ھري صورت جیني را که به زمین نگاه مي کرد به
سمت صورت خودش گرفت و ديد که او دارد گريه
مي کند. ھري به او گفت:
اشکاتو پاک کن... براي چي داري گريه مي کني؟
جیني در حالیکه سعي مي کرد از بغل کردن ھري
امتناع کند گفت:
فکر مي کردم ...ديگه منو دوست نداري... ھري من
خیلي دوستت دارم... من عاشقتم... از ھمون
اول...
ھري که ديگر طاقت شنیدن اين حرف را نداشت
جیني را در آغوش خود فشرد و گفت:
ما با ھم ازدواج مي کنیم... وقتي تو ھم فارغ
التحصیل شدي... بھت قول مي دم...
سپس صورتھايشان به ھم نزديک شد و...
ھري و جیني از خانه ي مشنگ ھا خارج شدند و
به سمت باجه ي تلفن به راه افتادند...آنھا وارد
باجه شدند وھري گوشي تلفن را برداشت وگفت:
آخ يادم رفته چه شماره اي رو بگیرم...تو يادت
نیست؟
جیني گفت:
به نظرم اين بود ٦٢٤٤٢ ... مطمئن نیستم!
ھري گوشي را برداشت و اين شماره را وارد کرد...
احتمالا شماره درست بود چون صداي بیروح .
آشناي زني گفت:
به وزارت سحر و جادو خوش آمديد.لطفا نام و کار
خود را اعلام فرمايید.
ھري به جیني نگاھي انداخت و بعد گفت:
ھري پاتر و جیني ويزلي . براي مبارزه با مرگ
خوارھا اومديم.
صداي بیروح زن دوباره گفت:
متشکرم، بازديدکنندگان، لطفا نشان ھا را بگیريد .
به جلوي ردايتان وصل کنید.
ھري نشان ھايي را که از سطح شیب دار فلزي
بیرون آمد را برداشت و روي آن را خواند :
ھري پاتر
مبارزه با مرگ خوارھا
سپس ھري نشان جیني را به او داد و گفت:
اين روش ، روش مزخرفیه...
جیني در حالیکه نشان را به جلوي ردايش وصل
مي کرد گفت:
اين جا منو ياد پیارسال میندازه... وقتي که براي
نجات سی_
ھري با شنیدن اين اسم سعي کرد حواسش ر ا
متوجه جاي ديگري کند و جیني بلافاصله گفت:
متاسفم... نمي خواستم ناراحتت کنم.
- مھم نیست!
سپس صداي زن براي سومین بار
گفت:بازديدکنندگان وزارت سحر و جادو،شما بايد
تحت بازرسي قرار گیريدو چوبدستي خود را براي
ثبت به بخش امنیتي تحويل بدھید که در انتھاي
دھلیز است.
ھري که حوصله اش سر رفته بود گفت:
وزارتخونه رو گرفتن، اون وقت ما بايد چوبدستي
ھامونو تحويل دھیم؟
ناگھان کف باجه شروع به لرزيدن کرد و پیاده رو بالا
آمد و از جلوي شیشه ھاي باجه گذشت. حق ب ا
جیني بود ھري با ديدن اين صحنه به ياد سیريوس
و مرگ او مي افتاد . کاش زمان مي توانست
برگردد...
باجه پايین و پاين تر رفت تا اينکه کف آن با زمین
برخورد کرد و فضاي داخل باجه روشن شد. صد ا
گفت:
وزارت سحر و جادو شب خوشي را برايتان آرزو مي
کند.
جیني از داخل باجه بیرون آمد و ھرمیون و رون و
نويل و کلي آدم ديگر را ديد که به پشت رو به چیزي
ايستاده بودند.
ھري ھم از داخل باجه بیرون آمد... به نظر صداي
شیون کسي مي آمد.
ھري رداي جیني را کشید و گفت:
بیا...
ھرمیون دستمالي در دست داشت و به نظر مي
آمد اشکھايش را پاک مي کند رون سعي مي کرد
به او دلداري دھد.ھري جلو آمد و از میان جمعیت
رد شد و صحنه اي ديد که اصلا انتظارش ر ا
نداشت. ..
حدود بیست نفر روي زمین به پشت خوابیده بودند
و در چھره ھاي آرامشان اثري از حیات ديده نمي
شد.
ھري رو به رون گفت:
بايد حدس مي زديم...
رون که از ديدن ھري خوشحال شده بود گفت:
بالاخره اومدين ؟ چقدر دير کردين...
ھري پرسید:

اينا کیا ھستند؟
رون گفت:
کارمنداي وزارت خونه ... نگھبانشو آبدارچي و چند
نفر ديگه...
- کار مرگ خوارا بوده؟
- نه... اونا الان تو سازمان اسرارند...
- پس کار کي بوده...
رون شانه ھايش را بالا انداخت و گفت:
نمي دونم...ولي اصلا احساس خوبي ندارم...
ھري پروفسور مک گونگال را ديد که گفت:
ما به ده دسته تقسیم میشیم و از ده جا وارد
سازمان اسرار...
سپس جلو آمد وگفت:
دانش آموزا بھتره جدا از ھم باشند...
ھري لوپین را ديد که گفت:
نه... بھتره اونا با ھم باشند...
پروفسور مک گونگال مي خواست مخالفت کند
ولي لوپین چیزي در گوش او زمزمه کرد که باعث
شد او قبول کند . سپس لوپین به سمت بچه ھ ا
آمد و گفت:
من و شماھا با ھم گروه خوبي مي شیم مگه نه؟
ھري سري تکان داد و گفت:
تانکس کجاست؟
اونا با يک گروه ديگه رفتن... خب لازمه با ھر
گروھي يک کاراگاه بره ... سپس گفت:
از اين طرف بیاين...
لوپین از راھروھايي رفت که ھري تا به حال به آنج ا
نرفته بود ھمین طور که مي رفتند، ھري گفت:
اونا رو کي کشته بود؟
لوپین مکثي کرد و بعد گفت:
بھتره بگي چي!
- منظورت چیه؟
لوپین مردد بود که بگويد يا نه ... سپس گفت:
تابستون پارسال يادتونه يه مطالبي در مورد دوزخي
ھا خوندين؟
ھرمیون بلافاصله گفت:
آره ... اونا اجسادين که جادو مي شن تا مردمو
بکشن...
لوپین تايید کرد و گفت:
درسته... حالا ھمون دوزخي ھا ... کار اونا بوده!
ھري که وحشت کرده بود گفت:
منظورتون اينه که اونا الان اين جان؟
- آره...
نويل ھم وحشت زده گفت:
حالا بايد چیکار کنیم؟
ھمون کارايي رو که تو اون بروشورا نوشته بود...
جیني گفت:
ولي ما که اونا رو نمي خونديم...
- کار اشتباھي مي کردين ولي باشه من يه
چیزايي رو بھتون مي گم...
ھري مي خواست بگويد که آنھا از نور و گرما مي
ترسند و بايد آنھا را با گرما دور کرد ولي ترسید که
شايد لوپین بپرسد اين چیزھا را از کجا مي داند و
به ھري مشکوک شود براي ھمین ترجیح داد
ساکت بماند و مثل بقیه به حرفھاي لوپین گوش
بدھد...
- اونا چون موجوداتي اھريمني اند از نور و گرما مي
ترسند . بھترين کار اينه که طلسم ھايي مثل
پتريفیکوس توتالوس رو روي آونھا اجرا کنید و از آتش
ھنگامي استفاده کنید که در وزارتخونه نیستید
چون ممکنه ھمه جا آتش بگیره...
آنھا از راه پله ھاي مخوف و تاريکي پايین رفتند ت ا
اينکه به دري رسیدند . لوپین با احتیاط در را باز کرد
و ھمچنانکه چوبدستي به دست و آماده ي نبرد
ايستاده بود دور و اطرافش را 
مي پايید ،مبادا کسي
در آن اتاق باشد. سپس به آنھا گفت:
بدون اين که سروصدا ايجاد کنید بیاين تو...
آنھا وارد اتاق شدند. ھري با ديدن مخزني که در
وسط اتاق قرار داشت گفت:
اينجا اتاق مغزه؟
ھرمیون گفت:
آره خودشه...
رون که از آن اتاق خاطره ي خوشي نداشت گفت:
از اينجا ھیچ خوشم نمیاد...
لوپین رو به آنھا گفت:
شماھا بايد ھمین جا بمونین... ممکنه ھر لحظه
اون در باز بشه و کسي بیاد تو...اول بفھمین خوديه
يا نه بعد بھش طلسم بفرستین... از طلسمھاي
مجاز استفاده کنین...
جیني با ناراحتي پرسید:
اما اگه چند نفري به اينجا اومدند چي؟
لوپین با آرامش خاصي گفت:
شما اومدين که از وزارتخونه دفاع کنین... مگه نه؟
بچه ھا سري تکان دادند و او ادامه داد:
تا جايي که يادمه شماھا يک کلاسھايي داشتین
به نام الف دال درسته؟
نويل گفت:
درسته... معلممون ھم ھري بود...
- آره خب تو اين کلاسھا شما طلسم سپر مدافعم
ياد گرفتین؟
- آره!
- خب ھري بايد بدوني اون طلسم... محافظ تو در
برابر ھر کسیه... مي تونید از اونھا ھم استفاده
کنید...
لوپین به سمت دري رفت که ھماني بود که به
سالن گرد وارد مي شد و رو به بچه ھا گفت:
موفق باشین...
سپس در را باز کرد و از اتاق بیرون رفت.

ھري ھم به سمت در رفت و گوشش را روي در
گذاشت و گفت:
به نظر مي رسه توي اتاقي اونور تر مي جنگند...
ھرمیون که کنجکاو شده بود گفت:
اصلا چرا اومدن تو سازمان اسرار؟ پیشگويي که از
دست رفت!
ھري گفت:
نمي دونم... شايد يه چیز ديگه از اونجا مي خوان...
ھري گفت:
در حال حاضر دلم به اين خوشه که ولدمورت اينج ا
نیست...
يکدفعه دري در آنطرف سالن باز شد . آنھا به
سرعت چوبدستي ھايشان را به سوي در گرفتند و
منتظر ماندند که کسي که از در وارد مي شود ر ا
تشخیص دھند...
ھري با صداي بلندي گفت:
کي اونجاست؟
... ھر کي ھستي چوبدستیتو بنداز... ھمین حالا...
شخص نقابداري وارد اتاق شد و ھري بلافاصله
گفت:
اکسپلیارموس!
چوبدستي شخص از دستش بیرون آمد و روي زمین
افتاد او در حالیمه نقابش را بالا مي زد ، رو به ھري
گفت:
منم ھري! اسنیپ
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 33
با ورود اسنیپ نويل و جیني وحشت زده شدند و
مات و مبھوت به ھري و رون و ھرمیون نگاه کردند .
جیني رو به ھري گفت:
ھري ؟ پس چرا معطلي؟
ھري با آرامش رو به جیني و نويل گفت:
فقط مي تونم بھتون بگم که اون باماست...
نويل با ناراحتي به اسنیپ نگاه کرد و به ھري
گفت:
ولي تو خودت گفتي که اون دامبلدورو کشت!
- آره ...درسته ولي الان باماست... من به اون
اعتماد دارم...
نويل جوري به ھري نگاه کرد که انگار ھري ديوانه
شده است, سپس با بي اعتمادي به اسنیپ نگاه
کرد و گفت:
خب چیکار داري؟
ھري که از رفتار مقتدرانه ي نويل نعجب کرده بود
گفت:
نويل اون دوست ماست...
گويا جیني ھم با نويل ھم عقیده بود چون گفت:
به نظرت کسي که رئیس محفل رو مي کشه
دوست ماست؟
ھري سعي کرد آن دو را متقاعد کند و گفت:
نکنه فکر مي کنید منم طرف ولدمورتم...
- نه ولي...
ھري قاطعانه گفت:
مطالبي ھست که شما نمي دونین... ھمین
مطالب منو به اون با اعتماد کرده... فعلا نمي تونم
بگم شايد تا موقعي که کار اونو تموم کنم...
جیني از ھري پرسید:
کار کي رو؟
- ولدمورت...
با گفتن اين اسم , اسنیپ, جیني و نويل نفسشان
را در سینه حبس کردند... سپس ھري از اسنیپ
پرسید:
چه خبر؟
اسنیپ به جیني و نويل اشاره اي کرد و گفت:
با وجود اينا مي تونم حرف بزنم؟
ھري نمي دانست چکار کند براي ھمین گفت:
چاره اي نداريم... بگو!
ھرمیون به سمت ھري آمد و گفت:
ولي ھري... دامبلدور به تو اجازه نداده که اينو به
ھر کسي بگي!
ھري به جیني و نويل نگاھي کرد و گفت:
نیستند « ھرکسي » ...ولي اينا
سپس به جیني اشاره کرد و گفت:

اين که خواھر دوست صمیمیمه... اونم دوستمه
که خودش يه جورايي به اين موضوع مربوطه...
نويل و جیني که گیج شده بودند جلوي سوال
کردنشان را گرفتند و سعي کردند به صحبت ھاي
اسنیپ گوش کنند. اسنیپ گفت:
اون بیرون جنگ شديدي بین مرگ خوارا و محفل در
گرفته...
ناگھان ھرمیون سوال کرد:
کسي ھم کشته شده؟
اسنیپ پوزخندي زد و گفت:
کشته شده؟!... بھتره بگي کسي ھم زنده مونده!
آنھا از شنیدن اين خبر بي اندازه نگران شدند ولي
اسنیپ گفت:
الان وقت اين حرفھا نیست...
سپس رو به ھري گفت:
ھري تو امروز مي توني کارو تموم کني...
ھري که حواسش به دري که باد آن را تکان مي داد
پرت شده بود گفت:
چي؟
- تو امروز مي توني کار رو تموم کني!
ھري با تعجب گفت:
امکان نداره... ھنوز جان پیچ ھفتم مونده... تازه
نجیني ھم ھست... اصلا ولدمورت که الان اينج ا
نیست...
اسنیپ با بدخلقي گفت:
اسم اونو نیار...کار نجیني تموم شده...
ھري با اصرار گفت:
جان پیچ ھفتم چي؟
اسنیپ لبخند تھوع آوري زد و با پوزخند گفت:
جان پیچ ھفتم؟... نچ نچ نچ...
- منظورت چیه؟
اسنیپ با صداي آرامي گفت:
جان پیچ ھفتمي وجود نداشته...و نداره...
-چي؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
ھري و رون و ھرمیون ھر سه با ھم اين سوا ر ا
کردند. رون بلافاصله گفت:
الان وقت شوخي نیست...
اسنیپ که لبخندش بر روي لبش خشک شده بود
گفت:
جدا؟؟؟ من فکر کردم الان وقت شوخیه...! تو چي
مي دوني!؟
رون خودش را جمع و جور کرد و گفت:
منظوري نداشتم ولي آخه مگه میشه؟
ھري ھم گفت:
ولي خود دامبلدور گفت ...اون عدد ھفت رو قدرتمند
مي دونه...
ھرمیون ھم گفت:
يعني اين ھمه وقت سر کار بوديم؟
اسنیپ گفت:
متاسفانه بايد بگم بله... من طي تحقیقاتي
فھمیدم که لرد سیاه جان پیچ ھفتم رو گذاشته تا ب ا
کشتن تو اونو درست کنه!
ناگھان جیني که وحشت کرده بود گفت:
پست فطرت!
اسنیپ روبه جیني گفت:
لطفا مودب باش دوشیزه ويزلي!
ھري ھنوز نتوانسته بود گفته ھاي اسنیپ را ھضم
کند . او نگاھي به چھره ھاي نگران رون و ھرمیون
انداخت و گفت:
چرا اين طوري ھستین... فعلا که ولدمورتي در کار
نیست تا بکشتم!
اسنیپ گفت:
منظورت چیه؟
ھري با بي توجھي گفت:
ھیچي... گفتي که نجیني رو تو کشتي؟
اسنیپ گفت:
آره... و حالا نوبت توئه...
- چي نوبت منه؟
ناگھان صداي سرد مردي که از پشت در وارد شده
بود، گفت:
که منو بکشي!
جیني و ھرمیون با ديدن صورت آن مرد جیغ
کشیدند . اسنیپ رنگش پريده بود و توانايي ھیچ
کاري را نداشت. ھري رون را ديد که سعي مي کرد
بر 
خودش مسلط باشد. ولي نويل برعکس ھمه
فقط سرجايش ايستاده بود و بھتر است بگويم سر
جايش خشکش زده بود. ھري سعي کرد برخودش
مسلط باشد و چوبدستي اش را محکم در دستش
گرفته بود...سرش تیر مي کشید...
ولدمورت به سمت اسنیپ آمد و بي توجه به
ديگران به او گفت:
پس کار تو بود سیوروس... تو نجیني رو کشتي و به
پاتر کمک کردي تا جان پیچ ھاي منو نابود کنه...
او نعره زد:
آره؟ چرا جواب نمیدي؟؟؟... کرشیو!
پاھاي اسنیپ خم شد و به سمت صورتش آمد .
جیني و ھرمیون چشمھايشان را گرفته بودند تا اين
لحظه را نبینند . اسنیپ از ته دل جیغ مي زد .
گويي تمامي رگھايش را از بدنش بیرون مي
کشیدند:
نه...نه... خواھش مي کنم ارباب... نه... ديگه
نمي تونم... نمي تونم ... ارباب ... نه...نه!
ولدمورت مي خنديد و به اسنیپ لگد مي زد و کي
گفت:
خیلي سخت مگه نه؟ھا ھا ھا ھا... مي دوني که
مجازات کسي که علیه لرد ولدمورت قدم برمي داره
چیه؟ مگه نه سیوروس؟
- بله ارباب... مرگه...مرگ... منو بکشین.. .
فقط شکنجه ام ندين...خواھش مي
کنم...نه!
ھري ديگر تحمل ديدن اين صحنه ھا را نداشت .
چوبدستي اش را در ستش نگه داشت و به سمت
ولدمورت آمد و نعره زد:
کافیه ديگه!
ولدمورت بدون توجه به ھري به 
اسنیپ گفت:
آفرين سیوروس... خوبه که يادت نرفته که خودت
يکي از ھمونايي بودي که ديگران رو به سزاي
کارشون مي رسوندي...
- بس کن!
اين دفعه اين صداي نويل بود که ديگر توانايي ديدن
اين صحنه را نداشت. ولدمورت با شنیدن صداي
نويل طلسمش را متوقف کرد و گفت:
به به... میشه افتخار آشنايیتونو به من بديد...؟
نويل با وحشت ولي با صداي بلند گفت:
من نويل لانگ باتمم...ھموني که پدر و
مادرش رو مرگخواراي تو شکنجه دادن.. .
ديگه اجازه نمي دم کسي رو شکنجه بدي تا
اون ديوونه بشه...
ھرمیون پشت لباس نويل را کشید و گفت:
آروم باش نويل!
- نمي تونم آروم باشم... اون...اون... پدر و
مادرمنو به اين روز انداخت...خودم مي
کشمش...
نويل چوبدستي اش را انداخت و به سمت ولدمورت
دويد... ھري نعره زد:
نه...نويل!
ولي ولدمورت با يک حرکت کوچک نويل را به آن
طرف سالن پرتاب کرد و گفت:
از آدماي شجاع خوشم میاد...
نويل بلند شد و خوني که از بیني اش آمده بود ر ا
پاک کرد و بعد کاري را کرد که ھیچ کس جرات
انجامش را نداشت...او به آرام به سمت ولدمورت
آمد و آب دھانش را به روي رداي ولدمورت
انداخت...
ولدمورت با خصومت نگاھي به او انداخت و گفت:
ولي از آدماي بي ادب متنفرم... کرشیو!

نويل روي زمین افتاد و از ته دل جیغ کشید. پاھايش
صدو ھشتاد درجه باز شد و به کمرش چسبید او از
ته دل جیغ مي زد ... ناگھان ھري به خودش
آمد .در حالیکه سرش داشت از درد منفجر مي شد
سعي کرد طلسمي به طرف ولدمورت بیندازد ولي
با ھر بار پرتاب ضدطلسمي از سوي ولدمورت او ر ا
از انجام جادو باز مي داشت. ھرمیون و رون و جیني
ھم از ترس از جايشان تکان نخوردند. ناگھان
اسنیپ بلند شد و به آرامي سعي کرد چوبدستي
اش را بردارد ... او خم شد ...درست زمانیکه ھري
فکر کرد او موفق شده است ولدمورت برگشت و
ناگھان نور سبزي از داخل چوبدستي او بیرون آمد و
به سینه ي اسنیپ برخورد کرد.
ھري , رون،ھرمیون، جیني و نويل از ديدن اين
صحنه چنان وحشت زده شدند که ھیچ يک ھیچ
کاري نتوانست بکند... ولدمورت دوباره برگشت و به
نويل گفت:
من با تو کاري ندارم ...اگر مي خواي زنده بموني از
اينجا برو...
سپس به سمت ھري و بقیه برگشت و گفت:
با شما ھم کاري ندارم... بريد... و به زندگي تون
برسید...اگر مي خواھید زنده بمونید ... از اينج ا
بريد!
سپس به گوشه اي از سالن رفت و در آنج ا
نشست...
ھري رو به دوستانش کرد ... آنھا ھنوز در خلسه به
سر مي بردند...ھري رو به آنھا گفت:
شنیديد که 
چي گفت؟ بايد از اينجا بريد...
رون گفت:
ما تو رو با اون تنھا نمي ذاريم...
- بايد بذاريد!
ھرمیون گفت:
ولي...
-بايد بريد...
ھري، رون و ھرمیون را به سمت نويل ھدايت کرد...
از گوش نويل خون مي آمد . ھري به رون گفت:
نويلم با خود تون ببريد...
رون با بي میلي نگاھي به ھري کرد ، سپس نويل
را روي دوشش انداخت و گفت:
ازت خداحافظي نمي کنم...
ھرمیون ولي، در حالیکه زار زار گريه مي کرد ...
خود را در آغوش ھري انداخت و گفت:
تو موفق مي شي ھري! من مطمئنم!
ھري خود را از آغوش ھرمیون درآورد و گفت :
آره...آره... مواظب جیني ھم باشید...جیني؟
- بله؟
جیني پشت سر ھري ايستاده بود و اشک مي
ريخت. او به ھري گفت:
ھري تو به من قول دادي! يادت که نرفته؟
ھري دست او را گرفت و گفت:
نه...نه... معلومه که يادم نرفته... مواظب خودت
باش!
سپس با نگاھي جیني را بدرقه کرد و در را پشت
سرش بست.
ولدمورت در حالیکه به چوبدستي اش ور مي رفت
گفت:
صحنه ي رقت باري بود... درست خداحافظي
کردي؟... تو ديگه اونا رو نمي بیني!
ھري سعي کرد بر خشمش غلبه کند و گفت:
معلوم میشه !
ولدمورت بلند شد و به ھري نگاھي انداخت گفت:
بذار ببینم... ببینم که با کي دارم نبرد مي کنم...
او به صورت ھري اشاره کرد و گفت:
خب به نظر میرسه توي اين چند سال بزرگ
شدي... قد کشیدي و حتي سبیلم
درآوردي!ھاھاھا!
ولدمورت قھقھه اي زد ولي ھري به سرعت گفت:
اين حرفھا کافیه...
او چوبدستي اش را جلوي صورتش گرفت و گفت:
با دوئل ھمه چیز معلوم میشه...
ھري مي خواست طلسمس را به سمت ولدمورت
بفرستد که ناگھان درب باز شد و لوپین از در وارد
شد...
صورت او خراشیده شده بود و از چند جاي بدنش
خون مي آمد... اون بدون لحظه اي معطلي
طلسمي را به سمت ولدمورت فرستاد...ولي
بلافاصله ولد مورت آن را دفع کرد...
لوپین دوباره طلسمي فرستاد و ولدمورت طلسمي
ديگر ... يکسره لوپین مي فرستاد و ولدمورت. آنھ ا
به شدت با ھم مي جنگیدند... گھگاه ھري صداي
خنده ي وحشیانه ي ولدمورت را مي شنید...
گاھي جادوي لوپین غلبه مي کرد و گاھي جادوي
ولدمورت ... ھیچ کس به ديگري رحمي نمي کرد و
ھري گوشه اي ايستاده بود و به آنھا نگاه مي
کرد .لوپین طلسمي به سمت ولدمورت فرستاد که
به در خورد و آن را شکست. در عوض ولدمورت ھم
طلسمي را فرستاد که باعث شد مخزن مغزھ ا
بشکند . آب تمام آنجا را فرا گرفت ولي نبرد آنھ ا
تمام نشد . آنھا به داخل سالن گرد رفتند و ھري
ھم به دنبال آنھا از اتاق خارج شد . در 
اتاق بسته
شد و ديوار شروع به چرخیدن کرد. لوپین خسته
شده بود . ھري خستگي را در چھره ي او مي ديد
ولي ولدمورت به شکل حريصانه اي به سمت لوپین
طلسم مي فرستاد. بر اثر برخورد طلسمي با لوپین
او به گوشه اي پرتاب شد و ولدمورت از فرصت
استفاده کرد و چوبدستي او را از دستش بیرون
کشید . لوپین بلند شد تا چوبدستي ھري را از او
بگیرد ولي ناگھان نوري سبز اتاق را روشن کرد. نور
به سمت سین ي لوپین رفت و از آن گذشت. لوپین
در سینه اش « آخ » به زمین افتاد و مانند دامبلدور
خاموش ماند.
ھري به سمت لوپین دويد، تا او را بیدار کند و به او
بگويد که الان وقت خواب نیست ولي لوپین خواب
خواب بود. ھري سر لوپین را در آغوش گرفت و
ملتمسانه به او گفت:
لوپین... بیدار شو... خواھش مي کنم...تو بايد بیدار
شي!
اما ھري صدايي نشنید . تنھا صداي خنده ي
ولدمورت بود که به ھري گفت:
خب... اونم مثل بقیه ي دوستات... مثل سیريوس
بلک... مثل دامبلدور و حتي مثل مادر و پدر
عزيزت...ھري بھتره واقع بین باشي... اون مرده!
ھري سر لوپین را روي زمین گذاشت و کاري را کرد
که ھمیشه مي خواست بکند... او به سمت
آسمان نگاه کرد و بعد از ته دل نعره زد:
نه!
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 34
ھري 
در حالیکه سعي مي کرد بر خودش مسلط
باشد ، از جايش بلند شد و روبه ولدمورت ايستاد .
او با آستینش اشکھايش را پاک کرد و با خشم و
نفرتي عمیق نسبت به ولدمورت گفت:
عالي شد ... مگه نه؟...حالا فقط من موندم و
تو... که بايد از ھمون اول ما دوتا مي
مونديم... و اين ھمه آدم فدا نمي
شدند...خب... من حاضرم!
ولي ولدمورت آرام بود ... او به ھري نگاه کرد و
گفت:
نه نه نه...ولي من ھنوز از تو سوالاتي دارم که بايد
بپرسم. سوالاتي که فقط تو جواباشونو مي دوني .
براي ھمین خیال ندارم به اين زودي راحتت کنم...
ھري که سرش از درد داغون شده بود گفت:
زودتر بپرس!
ولدمورت چوبدستي اش را لاي انگشتانش گرداند و
گفت:
بسیارخوب...اولین سوالم اينه... توي اون پیشگويي
چي گفته بودند؟
ھري ھم در حالیکه چوبدستي اش آماده ي
فرستادن طلسم بود، گفت:
چه اھمیتي داره؟!... اون پیشگويي الان
محقق شده مي بیني؟
- پیشگويي چي گفته بود؟...زود بگو و نذار به
کارھاي بد متوسل بشم ھري!
ولدمورت دور اتاق گرد مي چرخید و ھري ھم ھمین
کار را مي کرد. ھري گفت:
اگه انقدر مشتاقي برات مي گم . ولي فکر نمي
کنم شنیدنش برات جالب باشه...
- ھمین الان ...
ھري ايستاد و درست رو به روي او قرار گرفته بود .
او سعي کرد گفته ھاي دامبلدور را در دوسال پیش
موبه مو به ياد بیاورد و گفت:
کسي از راه مي رسه که قدرتمنده و مي »
تونه لرد سیاه رو شکست بده...از کساني
زاده مي شه سه بار در برابرش ايستادگي
کرده ن و وقتي ھفتمین ماه مي میره به دنیا
« ...مي ياد
ولدمورت با بدخلقي گفت:
تا اينجاشو که خودم مي دونستم...ادامه
اش...حالا!
«... و لرد سیاه با نشوني اونو حريف خودش
معرفي مي کنه، ...»-
ھري احساس کرد ولدمورت به پیشاني او خیره
شده است و گفت:
فکر نمي کنم اين تیکه ي پیشگويي خوشحالت
کنه...
ولدمورت به صورت ھري خیره شد و اين کارش
باعث شد تا جاي زخم ھري تیر بکشد و گفت:
گفتم- مي خوام- ھمشو- بشنوم-...
اما اون قدرتي داره که لرد سیاه ازش ... »-
بي بھره است...و يکي از اونا بايد به دست
ديگري کشته بشه چون يکي شون بايد بمیره
تا ديگري زنده بمونه... کسي که مي تونه لرد
سیاه رو شکست بده وقتي ماه ھفتم بمیره
«... زاده میشه
ھري به صورت ولدمورت نگاھي انداخت و با کمال
تعجب ديد او دارد، مي خندد... کمي بعد ولدمورت
بر خلاف انتظار ھري ، نعره اي کشید و گفت:
دروغ مي گي...کرش_
ولي ھري به سرعت جاخالي داد و گفت:
چرا بايد دروغ بگم... اين عین پیشگويیه...
ولي 
وُلدِمُرت وحشي شده بود و يکسره به سمت
ھري طلسم مي فرستاد و ھري فقط مي توانست
جاخالي بدھد.بعد، بي مقدمه ايستاد و گفت:
پس تو قدرتي داري که من ازش بي بھره ام...؟!
ھري سري تکان داد و ولدمورت ادامه داد:
خب... اون قدرت چیه؟
ھري خیال نداشت به او بگويد که آن قدرت چه
چیزي است.چون ھنوز خودش به گفته ي دامبلدور
ايمان نداشت ... براي ھمین گفت:
خودمم نمي دونم اون چیه... ولي چه اھمیتي
داره ... حالا مي تونیم بجنگیم... من و تو...
-که اين طور پس ... يکي بايد بمیره تا اون يکي
زنده بمونه؟!... خب پاتر قطعا اوني که بايد بمیره
تويي...نه من!
قبل از اينکه ھري بتواند جواب ولدمورت را بدھد
دري از درھا باز شد و کسي از در وارد شد که ھري
احتمالش را نمي داد...او به سمت ولدمورت آمد و
گفت:
چرا؟... چرا سیوروس رو کشتي ؟ چرا؟؟؟
ھري با تعجب به مالفوي نگاه مي کرد... چھره ي
او آفتاب سوخته شده بود و به نظر مي رسید زير
بار فشار کمرش خم شده است . او به ھري
نگاھي انداخت. صورت مثلثي اش مثل ھمیشه
نبود. ھري ضعف را در چشمان او ديد . سپس
برگشت و به ولدمورت گفت:
مي خواي اونو بکشي؟ تک و تنھا؟
ولدمورت با خشم به صورت مالفوي نگاه کرد و
گفت:
چي شده دراکو... نکنه 
تو مي خواي اونو بکشي؟
- چرا سیوروس رو کشتي؟
- درست دارم مي بینم؟ اين دراکو مالفويه که داره
سر من داد مي زنه؟
-آره ... خود خودشه!... من ديگه خسته
شدم... بوي گند اون جسدا اون بیرون داره
خفه م مي کنه... ديگه _________طاقت ندارم... ديگه
حتي نمي خوام ريخت تورو ببینم... ازت
متنفرم...
چھره ي ولدمورت در ھم رفت و ھري مات و مبھوت
به آنھا نگاه مي کرد... نمي دانست چه اتفاقي دارد
مي افتد. ولدمورت خشمگین بود ولي سعي مي
کرد خود را آرام نگه دارد . مالفوي ادامه داد:
گري بک مرده... مادرم مرده... خاله ام مرده.. .
رودولفوس مرده...نات و اوري مردن ... اينم از
اسنیپ... تو ھیچ شانسي نداري... بیشتر از
نیمي از مرگخوارات مردن و تو اينجا حتي
نمي خواي اونا رو ببیني... اونا نمي تونن
مقاومت کنن... مي توني اينو بفھمي؟
ولدمورت مکثي کرد و بعد گفت:
خب راستش از شنیدن اين خبر خیلي خیلي
ناراحت شدم... مخصوصا از مرگ بلا... ولي خب
اومدي اينجا که ھمین حرفا رو بزني؟...
-نه اومدم که از اون دفاع کنم...
مالفوي به ھري اشاره اي کرد ...
-ھاھاھاھاھاھا!... شوخي جالبي بود
دراکو ... ولي من الان وقت شوخي ندارم...يا
برو و يا بمیر... کدومو ترجیح مي دي؟
- مردن رو 
ترجیح مي دم...
ناگھان ولدمورت نعره اي زد و طلسمي را به سوي
مالفوي شلیک کرد و گفت:
پس بمیر...
ھري نفھمید چه اتفاقي افتاده است ولي ديد که
مالفوي گوشه اي پرت شد . نزديک جسد لوپین. او
بلند شد و به سوي مالفوي رفت . چھره ي او سرد
و خشک شده بود. بي آنکه حرکتي بکند . ھمان ج ا
آرام خوابید... ھري باورش نمي شد که ھمکلاسي
و دشمنش مرده باشد... ھیچ وقت فکر نمي کرد
که از مرگ او ناراحت شود.
مالفوي رفته بود و حالا ھري با ولدمورت تنھا مانده
بود...
***
ھري از مالفوي چشم برداشت و با کینه به
ولدمورت نگاه کرد... ديگر ھیچ چیز برايش مھم
نبود... فقط يک چیز را مي خواست ... و آن ھم
مرگ ولدمورت بود... او گفت:
کار خودتو کردي؟؟؟ تا کي؟ تا کي مي خواي
با کشتن آدما خودتو قدرتمند نشون بدي؟ تو
يک آدم ضعیفي... ضعیف تر از ھر کسي که
من توي عمرم ديدم... تو بدبختي... بدبخت تر
از ھر کسي... تو يک حیوون پستي ... يک
کفتار...
- کافیه...!
ھري بي توجه به خشم ولدمورت فرياد زد:
اونقدر پستي که حاضر شدي روحتو تیکه
تیکه کني ولي نمي ري؟ تو لیاقت مردن رو
نداري... ھمون بھتر که نیروي تو درون روح
پست و حقیرت و تا اخر عمرت مدفون باشه...
-آوداکداو_
-استیوپفاي!
ھري در حالیکه دور سالن مي دويد . اين طلسم ر ا
فرستاد... جنگ بین آنھا شروع شده بود.
-له وي کور_
- کرشیو!
ھري باز ھم با سرعت تغییر جھت داد . او حس
خوبي داشت به ياد مسابقات کويیديچ افتاده بود .
ولدمورت نعره زد:
- سیتروسن پاير!
ولي ھري باز ھم جاخالي داد و در حالیکه مي دويد
فرياد زد:
سکتوم سمپرا!
ولدمورت چوبدستي اش را حرکتي داد و ناگھان نور
آبي تیره اي از آن خارج شد و دور او را گرفت و
باعث شد طلسم ھري بعد از برخورد با آن، از ھم
پاشیده شود . سپس چوبدستي اش را حرکتي داد
و ھري به سرعت به گوشه اي دويد ولي برخلاف
انتظار ھیچ نوري از آن خارج نشد. ھري که
مشکوک شده بود گفت:
ايمپديمنتا!
نور حاصل از طلسم ھري به سوي ولدمورت رفت .
ولي درست زمانیکه ھري احساس کرد نور به
سینه ي ولدمورت اصابت کرده است، ولدمورت
طلسم سرخ رنگي را فرستاد که به سرعت به
سمت ھري آمد و ھري در حالیکه مي
دويد ...طلسم با صورت او برخورد کرد... او به زمین
افتاد وچشمھايش سیاھي رفت... او مرده بود!
***
ھري چشمھايش را باز کرد... ولي چیزي جز
سیاھي نديد... کمي پلک زد ولي باز ھم چیزي
نديد... يقین پیدا کرد که مرده است... ولي امکان
نداشت ... مگر بھشت سیاه بود... ھمین طور که

ھري داشت فکر مي کرد که حالا چه بلايي سر
جادوگران مي آيد ناگھان کسي را ديد... شخص رو
به صورت ھري به او نگاه مي کرد... ھري او ر ا
نشناخت... شايد فرشته بود... شايد ... نه... امکان
نداشت... ھري نعره زد:
سیريوس!
حدس ھري درست بود... او مرده بود و حالا اين
سیريوس بود که به ديدارش مي شتافت.سیريوس
با ھري حرف نمي زد . ولي ھري خوشحال بود .
شايد بھشت جايي بود براي زندگي... او ھیچ وقت
در دنیا آرامش نداشت ولي شايد در بھشت...
سیريوس دست او را گرفت و او را بلند کرد...
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 35
...ھري به کمک سیريوس از جايش بلند شد... او از
سیريوس چشم بر نمي داشت. چھره ي سیريوس
سفید و وحشتناک بود و ھري حس مي کرد از بدن
او سرما مي زند. ھمین که رويش را از سیريوس
برگرداند. اتاق دايره اي شکل را ديد... و ولدمورت
را !
- امکان نداره!
ولدمورت به ھري قاه قاه مي خنديد ...او گفت:
ھري پاتر!... پسري که مي تونه ولدمورت رو نابود
کنه حتي فرق زنده بودن يا مرده بودن رو تشخیص
نمي ده!ھاھاھا!
ھري تازه فھمید چه اتفاقي افتاده است. او دستش
را از دست سیريوس بیرون کشید. ناگھان ولدمورت
چوبدستي اش را حرکت داد و سیريوس به سمت
ھري برگشت و ھري احساس خفگي کرد... او
دستھايش را دور گردن ھري حلقه کرده بود و تلاش
مي کرد او را خفه کند.ھري سعي کرد چند لحظه
اي نفسش را در سینه حبس کند .
چوبدستي اش روي زمین حدود نیم متر آن طرف تر
افتاده بود. نمي دانست چطور تا آنجا برود. فقط يک
راه مانده بود و آن اينکه از طلسم زيرلبي استفاده
کند...او در حالیکه سعي مي کرد خودش را از
دست سیريوس نجات دھد زير لب گفت:
اکسیو وند!
بر خلاف انتظار ھري چوبدستي به سوي او آمد و
ھري آن را در ھوا قاپید. ولدمورت که حواسش به
ھري نبود متوجه او نشد... ھري چوبدستي را به
سمت سیريوس گرفت و در حالیکه چشمانش
سیاھي مي رفت و در دل از سیريوس عذرخواھي
مي کرد ، فرياد زد:
ايمپديمنتا!
سیريوس از ھري جداشد و به گوشه اي از سالن
گرد پرتاب شد ھري بلافاصله گفت:
پتريفیکوس توتالوس!
اجزاي بدن سر سیريوس به ھم چسبیدند و او ديگر
کاري نتوانست بکند. ھري رو به ولدمورت فرياد زد:
تو حق نداشتي اين کارو بکني! اون نمي
خواست جسمش روي زمین بمونه! اون رفته
بود...
چون سیريوس دوباره بلند نشد ھري فھمید که
ولدمورت از طلسم کردن او دست برداشته است .
سپس گفت:
خب... مي خواستم برخوردتو با پدرخوانده ي عزيزت
ببینم!
- کثافت! سکتوم سمپرا!
- سنتا پراتیوا!
ھري دوباره خود را کنار کشید... کاري نمي
توانست بکند...قدرت ولدمورت ھزار برابر قدرت او
بود . ناگھان ھري به ياد حرف لوپین افتاد...
-آوداکداورا!
ھري سرش را دزديد... طلسم سبز به دري برخورد
کرد و از در گذشت... ھري باور نمي کرد يکباره
صداي انفجار شديدي از داخل اتاقي که طلسم به
درون آن نفوذ کرده بود شنیده شد...ولدمورت
وحشت زده شده بود...ھري به سرعت سرش ر ا
بین بازوانش گرفت و روي زمین خوابید . موج انفجار
چنان شديد بود که در اتاق از جا کنده شد و به
سمت ولدمورت به پرواز در آمد . ولدمورت با عجله
گفت:
ايمپديمنتا!
در از مسیرش منحرف شد و به دري ديگر برخورد
کرد... ھري بلند شد... او اھمیتي نمي داد درون آن
اتاق چه چیزي است...الان بھترين موقع بود چون
حواس ولدمورت به اتاق و نوري که از آن بیرون مي
زد، پرت شده بود. ھري با خودش فکر کرد... او پیروز
شده بود و جیني او را مي بوسید. او نعره زد:
اکسپکتوپاترونوم!
از چوبدستي ھري نوري نقره اي بیرون زد و ناگھان
گوزن شاخداري جلوي ھري ظاھر شد . او
چوبدستي اش را تکان داد و گفت:
برو به سمت اون!
ولدمورت به خود آمده بود، ولي ھري نگراني را در
چھره ي زشت او مي ديد... شاخدار به سمت
ولدمورت حمله کرد ولي ولدمورت با فرستادن
طلسمي او را از ھم پاشید... ھري دوباره نعره زد:
اکسپکتوپاترونوم!
گوزن دوباره از درون چوبدستي ھري بیرون آمد و به
سمت ولدمورت حمله برد ... ھري نعره زد:
از اين طرف!
گوزن به سمت ھري شروع به دويدن کرد و ھري
فرياد زد:
برو به اون سمت!
سپرمدافع دوباره به سمت ولدمورت حمله برد و
اين دفعه توانست او را به سمت در بفرستد...
ولدمورت درحالیکه مدام طلسم ھايي مرگ بار به
سمت ھري مي فرستاد ولي ھري جاخالي مي
داد و گھگاھي خودش را پشت گوزن پنھان مي
کرد... ولدمورت گفت:
پس تو اين طلسمم بلدي... قبول دارم که اين
طلسم خیلي پیشرفته است ولي از
آوداکداورا !
ھري از پشت گوزن پريد... طلسم ھري به گوزن
برخورد کرد و ان را ناپديد کرد... ھري مي خواست
دوباره ان را بسازد ولي ولدمورت درست جلوي اتاق
قرار گرفته بود...ھري به ياد آورد:
در سازمان اسرار اتاقي ھست که درش ھمیشه
قفله. توي اون اتاق نیرويي وجود داره که ھم خیلي
اعجاب انگیزه ھم از مرگ قوي تره...
ھري با خود گفت:
خودشه...
سپس بدون لحظه اي فکر، چوبدستي اش ر ا
انداخت...
ولدمورت که انتظار ھمچین کار احمقانه اي را از
ھري نداشت سردرگم شد و قبل از اينکه بتواند
طلسمي را به سوي ھري پرتاب کند ...ھري ر ا
روي خود ديد و ھري او را به داخل اتاق کشانید...
نور اتاق به قدري شديد بود که ھري از شدت آن نور
چشمھايش را بست... به محض اينکه ولدمورت وارد
اتاق شد...با تمام وجود فرياد زد... ھري مي
دانست چرا او اين طور شده است...فضاي اتاق
براي ھري گرم و آرامش بخش بود ولي براي
ولدمورت نشانه ي دردي وحشتناک بود... ھري
نمي دانست چه کند فقط نمي خواست ولدمورت از
اتاق خارج شود... او ولدمورت را با قدرت نگه داشته
بود... چوبدستي ولدمورت آتش گرفت... ھري
صداي جیغ ولدمورت را مي شنید که مي گفت:
نه...نه... خواھش مي کنم اين کار رو با من
نکن... نه... وحشتناکه ...من دارم مي
سوزم...نه!!!
ھري احساس مي کرد پرده ي گوشش از جیغ
ولدمورت پاره مي شود...ناگھان بويي حس کرد...
بويي بسیار نامطبوع...بوي گوشت سوخته مي
آمد ... ھري نا گھان از روي ولدمورت بلند شد...و ب ا
صحنه ي وحشتناکي روبه رو شد... گوشت
ولدمورت ذوب شده بود و به کف اتاق چسبیده بود
براي ھمین ھر چقدر سعي مي کرد از روي زمین
بلند شود نمي توانست ... ھري از ديدن آن صحنه
حالت تھوع گرفت... نمي توانست جیغ او را تحمل
کند براي ھمین برگشت تا چوبدستي اش را بردارد
ولي انبوھي جادوگر ديد که به اآن صحنه نگاه مي
کردند ... ھري بي توجه به آنھا چوبدستي اش را از
روي زمین برداشت و به سمت ولدمورت آمد و
گفت:
من به تو دروغ گفتم که نمي دونم اون نیرو
چیه... تام ريدل! اون نیرو عشقه، عشق!
ولدمورت دست و پا مي زد و جیغ مي کشید...
پوست سرش ذوب شده بود . ھري فرياد زد:
آوداکداورا!
نور سبزي از چوبدستي ھري بیرون آمد و به سینه
ي ولدمورت برخورد کرد ، صداي جیغ او قطع شد...
لرد ولدمورت مرده بود!
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 36
ھري به چھره ي ولدمورت نگاه مي کرد. صورت او
کم کم ذوب مي شد .او ديگر نتوانست تحمل کند .
ديدن ان صحنه بسیار چندش آور بود. ھري رويش ر ا
برگرداند و ناگھان چشمش به سرھايي افتاد که
درون اتاق عشق را نگاه مي کردند. ھري ، به چھره
ي مرگ خوارھا نگاه مي کرد... بیشتر آنھا را نمي
شناخت ... آنھا با نگاھي ثابت به ولدمورت چشم
دوخته بودند... باورشان نمي شد که اربابشان به
ھمین راحتي کشته شده باشد... ھري به آنھ ا
نگاھي انداخت و گفت:
متاسفم...اربابتون مرد...
از بین مرگ خوارھا ھري مکنر را ديد که چوبدستي
اش از دستش افتاد و از برخورد با زمین صدا کرد...
بقیه ي مرگ خوارھا ھم با ناباوري به آن صحنه
خیره شده بودند و ھیچ حرکتي نمي کردند گويي
دست و پاھايشان فلج شده بود... از بین مرگ
خوارھا ، ھري مودي را ديد که راه را باز رد و جلو
آمد . او با وحشت به آن صحنه نگاه مي کرد، گويي
چیزي را که مي ديد باور نمي کرد... سپس به
ھري نگاه کرد. ھري از بوي تعفن بیني اش ر ا
گرفته بود. ناگھان مودي بي توجه به اطرافش ھري
را بغل کرد و فرياد زد:
ھري... تو کشتیش...کشتیش...باورم نمي
شه... اسمشونبر مرده... ھري اونو کشته... .
ھري لرد ولدمورت رو کشته!
او بدون توجه به زيادي سنش ھري را روي شانه
اش گذاشت و به سمت اتاقي دويد و درحالیکه از
خوشحالي سرازپا نمي شناخت مدام فرياد مي زد:
ھري پاتر ،ولدمورت رو کشته!
ھري تازه فھمیده بود چه اتفاق بزرگي رخ داده
است... عظمت اين ماجرا بعد از فريادھاي مودي
که او را در سالنھا مي چرخاند ، بر ھري آشکار
شد... ولدمورت مرده بود و ھري او را کشته بود...
ديگر جنگي در کار نبود... بايد به جیني خبر مي
داد ...حالا مي توانست با او ساعت ھاي خوشي
را بگذراند...
او به مودي گفت:
مودي لطفا منو بذار پايین!
-چي؟ بذارمت پايین؟ امکان نداره تمام دنیا
بايد بفھمند که ولدمورت مرده... مي فھمي...
مودي او را به داخل اتاقي برد که اعضاي محفل در
ان جا منتظر بودند...مودي ھري را زمین گذاشت و
رو به محفلي ھا گفت:
ھري ولدمورت رو کشت!
ھري منتظر بود که اعضاي محفل بر سر او بريزند و
او را بلند کنند و مانند مودي به او افتخار کنند. ولي
آنھا تنھا برگشتند . به نظر مي آمد دور کسي حلقه
زده باشند... آخر چرا خوشحال نبودند... ھري ، رون
و ھرمیون را ديد که اشک در چشمانشان حلقه زده
بود . او با خود گفت: مي دونستم... از خوشحالي
باورشون نمي شه... سپس گفت:
چرا خوشحالي نمي کنید... بزرگترين آرزومون
محقق شده ... ولدمورت مرده!
ولي ھیچ کس کاري نکرد... فقط ھرمیون جواب
ھري را با لبخندي تلخ داد . ھري جلو آمد تا با رون
حرف بزند... او مي خواست از اتفاقاتي که افتاده
بود صحبت کند...ولي رون و ھرمیون به ھم نزديک
شدند... گويي مي خواستند او را از ديدن چیزي باز
دارند... ھري که شک کرده بود جلو آمد و گفت:
چه اتفاقي افتاده؟ ...
ناگھان قلبش در سینه فرو ريخت... جیني کجا بود؟
او فرياد زد:
جیني کجاست؟
ھرمیون با شنیدن اين حرف زد زير گريه و ھاي ھاي
گريه را سر داد... ھري از بین رون و ھرمیون راه باز
کرد و به داخل دايره رفت... امکان نداشت... جیني
در آغوش خانم ويزلي آرام خوابیده بود...ھري فرياد
زد:
بیدارش کنین... الان وقت خواب نیست...
سپس او را از دست خانم ويرلي که به شدت گريه
مي کرد ، بیرون آورد و در آغوش گرفت:
نه جیني ... تو نمردي... من مطمئنم... تو به
من قول دادي... منم به تو قول دادم...ما با
ھم ازدواج مي کنیم... بیدار شو جیني... بیدار
شو... جیني...جیني!
ھري سر جیني را به سینه اش فشرد... باور نمي
کرد آخر چرا؟ چرا جیني مرده بود... ھري نمي
توانست گريه کند... بغضي گلويش را مي فشرد
ولي نمي ترکید... مدام مي گفت:
نه...جیني...نه...نه...تو نمردي!
ولي حقیقت داشت...جیني مرده بود... ھري فقط
صداي ھمھمه مي شنید و صداي گريه ي ھرمیون
و خانم ويزلي. ھر بار که ھري با جیني زمزمه مي
کرد صداي گريه ي آن دو بلند تر مي شد... ناگھان
ھري به سوي ھرمیون برگشت وگفت:
چرا گريه میکنین؟ جیني خوابه... اون بیدار
میشه... به من قول داده که با ھم ازدواج
کنیم... اون به من قول داد...
ولي ھرمیون فقط گريه مي کرد. ھري جیني را روي
زمین گذاشت و موھايش را مرتب کرد و گفت:
مي خوام تنھا باشم...
ھري احساس کرد که افرادي که دورش را گرفته
بودند از گردش پراکنده شدند... و حالا او با جیني
عزيزش تنھا مانده بود و مي خواست تمام
چیزھايي را که تا آن موقع در دل داشت برايش
بازگو کند... دوباره سر جیني را در آغوش گرفت
و ...
***
او از اتاق بیرون آمد. ديگر ھیچ چیزز برايش اھمیت
نداشت. ھرمیون و رون گوشه از سالن نشسته
بودند و گريه مي کردند. ھري به سمت آنھا نرفت...
حوصله ي ھیچ کاري را نداشت... چند بار چندين
نفربا او دست دادند و به او تبريک گفتند. ھري
صداي آھنگ مي شنید. ظاھرا بیرون از وزارتخانه
ھمه خوشحال بودند... ولي ھري خوشحال نبود...
ھري آقاي ويزلي را ديد که به سويش آمد و گفت:
ھري ... من واقعا خوشحالم که اونو کشتي... ولي
مي خواستم بھت بگم که ...
-ببخشید آقاي ويزلي...من الان موقعیت صحبت
ندارم... فقط لطفا جسد سیريوس و لوپین رو از اون
جا بیرون بیارين...
- ولي...
- راستي... مالفوي و اسنیپ ھم به دست
ولدمورت کشته شدند...اونا آخرين لحظه
برگشتند...
ھري بي توجه به اطرافیانش از وزارتخانه بیرون رفت
و به سوي خانه اي که از بخاري ديواري آن بیرون
آمده بود رفت ... تمام خاطرات در آنجا برايش زنده
شد... ناگھان به ياد آورد که آنجا پودرپرواز ندارد...
انقدر آشفته بود که حتي يادش نمي آمد که چطور
مي تواند جسم يابي کند... از خانه بیرون آمد و بي
اختیار در خیابان قدم زد... مي دانست کجا برود...
... میدان گريمولد شماره ي 12
ھري پاتر و آغاز پايان
فصل 37
ھري روي کاناپه دراز کشیده بود و به ھیچ چیز
اھمیتي نمي داد. او در خانه ي سیريوس به اندازه
ي کافي راحت بود...ھیچ چیز نمي توانست آرامش
او را به ھم بزند... روي زمین تکه شیشه ھاي
شکسته ريخته بود . ديوارھاي خانه داغون شده
بود ولي ھري بدون ھیچ اھمیتي دراز کشیده بود...
نزديک يک ھفته بود که از آنجا بیرون نرفته بود...
بعد از آن اتفاق ... ھري فقط صداي بوق ھاي
ماشین را مي شنید.آن موقع با خود فکر کرد که
جادوگران ھم ماشین سوار مي شوند؟ از روي
کاناپه غلطي زد که ناگھان صداي تق تق در،
آرامشش را به ھم زد... ھر کسي که بود ھري
خیال نداشت با او رو به رو شود. ھنوز وقت لازم
داشت تا به آينده اش فکر کند. ھر وقت به آينده
اش فکر مي کرد به ياد خانه اي مي افتاد که جیني
خانم آنجا بود و آنگاه سعي مي کرد به آن فکر نکند .
فکر کردن در مورد آن لحظات طلايي فقط ھري ر ا
افسرده مي کرد و بس... صداي تق تق در دوباره به
گوش رسید. ھري سرش را در کاناپه فروکرد .
حوصله ي ھیچ کس را نداشت... ولي اين بار
صداي کسي به گوشش رسید که مي توانست
شوق دوباره زيستن را به او بیاموزد...
- ھري؟ ...خواھش مي کنم در رو باز کن!.. .
ما مي دونیم که اون تويي... ھیچ کسي
ھمراه ما نیست...فقط منم و رون... ھري به
خاطر خدا درو باز کن!
ھري از جايش بلند شد ... درست زمانیکه ھرمیون
مي خواست دوباره در را بکوبد ھري در را باز کرد...
ھرمیون که غافلگیر شده بود گفت:
اِ... سلام... واي ھري چقدر لاغر شدي... خیلي
خوشحالم که مي بینمت...
رون ھم با اشتیاقي ھمراه با اندوه گفت:
سلام رفیق... دلمون خیلي برات تنگ شده
بود...مي ذاري بیايم تو؟
ھري از جلوي در کنار رفت و گفت:
سلام...
ھرمیون وارد خانه شد و از ديدن آن اوضاع با ناباوري
گفت:
ھري... تو با خودت چیکار کردي؟...توي اين يه ھفته
چیکار مي کردي؟
رون به ھرمیون اشاره اي کرد و با زبان بي زباني به
او حالي کرد که الان وقت پرسیدن اين سوال
نیست.
ھري ساکت بود و فقط به چھره ھاي آن دو نگاه
مي کرد... سپس با صداي خشکي که اصلا شبیه
صداي خودش نبود گفت:
مھم نیست...
ھرمیون از روي کاناپه بلند شد و به سمت ھري
رفت و کنار او نشست، او دستش را روي شانه ي
ھري گذاشت و گفت:
ھري من... يعني ما ، واقعا دلمون برات تنگ شده
بود... بیشتر از اوني که حتي فکرشو بکني...
ھرس چیزي نگفت. نمي دانست جواب محبت
ھرمیون را چگونه بدھد . فقط با لبخندي تصنعي او
را ھمراھي کرد. رون که از سکوت غمبار آنجا به
ستوه آمده بود گفت:
ھري؟ نمي خواي حرفي بزني؟ نمي خواي
بپرسي تو ي اين يه ھفته چه اتفاقي افتاد؟
ھري از رون متشکر بود... چون زمینه را براي
سوالي که در اين يک ھفته مثل خوره به جانش
افتاده بود, محیا کرد. او پرسید:
کیا رو کشتند؟
رون که انتظار ھمچین سوالي را نداشت ، به
ھرمیون نگاھي انداخت و گفت:
لوپین...اسنیپ...
- اينارو خودم مي دونم... به جز اينا؟
رون ادامه داد:
پدر لونا لاوگود ، اسکريم جیور و... تانکس...
-چي؟ تانکس؟
ھرمیون و رون سري تکان دادند و ھري گفت:
مي خوام بدونم کي کي رو کشت... تمامي اتفاق ا
رو بعد از اينکه شماھا رفتین...
-بي خیال...
- نه... رون خواھش مي کنم... من حق دارم بدونم
کي ...جیني رو ... کشت.
رون آب دھانش را قورت داد و گفت:
بسیار خب... به شرطي که تو ھم براي ما تعريف
کني که چه طوري ولدمورتو کشتي... خدا مي دونه
خبرنگارا چقدر انتظار ديدن تو رو مي کشن... ولي
مک گونگال نمي ذاره... تو رو پیدا کنن...
ھري با صداي خشکش گفت:
من آماده ام که بشنوم...
ھرمیون شروع به صحبت کرد:
خب... بعد از اين که ما از اتاق مغز بیرون رفتیم... به
طرف سالن اصلي وزارتخونه به راه افتاديم در واقع
ھمون راھي که رفته بوديم داشتیم بر مي گشتیم
که يه ھو چند تا مرگ خوار جلومون ظاھر شدن...
ما نفھمیديم کدومشون بودن ولي فکر کنم يکي
شون اوري بود که بعد مک گونگال کارشو
ساخت.بعد ما با اونا درگیر شديم... چند تا طلسم
بھشون فرستاديم ولي اونا ھمرو دفع مي کردن...
خلاصه ياد حرف لوپین افتاديم و طلسم سپر
مدافعمونو ساختیم... ولي طفلکي نويل با اون حال
و روزيکه داشت نمي تونست يه صحنه ي شادي
بخش رو به ياد بیاره...
ھري يکدفعه پرسید:
مگه چه اتفاقي براش افتاده؟
رون مکثي کرد و گفت:
خب... گوش راستش کر شده و ديگه چیزي نمي
شنوه... اون اوايل ھم يک کم رفتاراش عجیب و
غريب شده بود... ما فکر کرديم بلايي که سر مادر و
پدرش اومده سر اونم اومده ولي خانم پامفري گفت
اون لحظه فشار عصبي داشته و حالا از سلامت
عقلي کامل برخورداره!
ھري نفس راحتي کشید و گفت:
خدا رو شکر!... خب بعد...
ھرمیون گفت:
بعدش تانکس و پروفسور مک گونگال اومدن کمک
ما... و ھمون طور که گفتم مک گونگال کار يکي
شون رو ساخت و تانکس ھم دو تا شونو مجروح
کرد... مجروح که مي گم، فکر نکني درحد خراش ي ا
بريدگي ھا... تا جايیکه من ديدم يکي شون سینه
اش چاک داده شده بود و يکي شون ھم صورتش
خط خطي شد... براي ھمین ما نتونستیم
بشناسیمشون... بعد ما به ھمراه اونا رفتیم سال
اصلي تمام درگیري ھا اونجا بود... لوپین با گري بک
بدجوري به جون ھم افتادند که آخر سر لوپین اونو
به درک فرستاد... ما به لوپین گفتیم که ولدمورت تو
رو تنھا گیر آورده... و اون اومد پیش تو... بعدش
ماھا تقسیم شديم و شروع به جنگیدن کرديم...
تانکس با بلاتريکس درافتاده بود و بدجوري ھمو مي
زدن که بلاتريکس کار اونو ساخت ...ھمون موقع
مودي که از دست بلاتريکس آتیشي شده بود اونو
کشت...بعدش اومد سراغ تو... ديگه ھمه با ھم
مي جنگیدن... من و رابستن لسترنج... رون و
نارسیسا بلک...
ھري باافتخار به رون نگاھي کرد و گفت:
پس نارسیسا رو تو کشتي؟
رون کمي رنگ به رنگ شد و گفت:
من فقط از طلسم شاھزاده علیھش استفاده
کردم ... و چون ھیچ کس ضد طلسم اونو بلد نبود از
دست رفت.
ھري به رون لبخندي زد و ناگھان لبخندش محو شد
و گفت:
جیني... جیني رو کي کشت؟
رون که حالتش تغییر کرده بود گفت:
روفوس اسکريم جیور!
-کي؟؟؟
ھرمیون با نگراني به ھري گفت:
اونو تحت طلسم فرمان گرفته بودند... به نظرم
ولدمورت خودش اونو طلسم کرده بود ... مي گفتن
بھش دستور داده نزديک ترين شخص به تو رو
بکشه...
ھرمیون به ھري نگاھي انداخت و بعد ھري با ن ا
امیدي گفت:
مي گفت براش اھمیتي نداره که ولدمورت
بکشتش... من مي دونستم اين طوري میشه...
ھرمیون که مي خواست ھري را از آن حال و ھو ا
بیرون بیاورد گفت:
حالا نوبت توئه... ما ھم چیزو گفتیم...
ھري شروع به تعريف اتفاقاتي که برايش افتاده بود
کرد... از کشته شدن اسنیپ و لوپین و ھمین طور
مالفوي...
ھرمیون که در فکر فرو رفته بود گفت:
اون برمي گشت... من ھمیشه مي دونستم که
اون بر مي گرده...
رون نفسش را به شدت بیرون داد و گفت:
ولي چه فايده که دير برگشت...خیلي دير...
ھري حرف آن دو را تصديق کرد و رسید به زمانیکه
سیريوس را ديده بود. ھرمیون سري تکان داد و
گفت:
آره ھري درسته... ولدمورت اصلا براي ھمین به
سازمان اسرار رفته بود ...تا کسايي رو که
جسمشون اون جا بود... منظورم ھمون طاق
باستانیه... بیرون بیاره و از اونا به عنوان دوزخي
استفاده کنه... اصلا کارمندھاي وزارتخونه رو اون ا
کشته بودند... بیشتر اعضاي محفل ھم رفته بودند
سراغ اونا... بیل... آقاي ويزلي و خیلیاي
ديگه...تعداد ما در برابر مرگ خوارا خیلي کم بود...
ھرمیون آھي کشید و اضافه کرد:
بیچاره سیريوس... حتما روحش چقدر زجر
کشیده...
ھري بدون اين که عکس العملي از خود نشان دھد
گفت:
آره... بعدش من و اون تنھا شديم. من نمي
دونستم واقعا براي مرگش چیکار بايد بکنم . اون
تمام طلسمھايي رو که مي فرستادم خنثي مي
کرد، که يکدفعه يک طلسم مرگبار فرستاد و اون
وارد اتاق عشق شد... اونجا منفجر شد و در اتاقه
کنده شد... ولدمورت خیلي ترسیده بود... فکر کنم
بقیه اش رو خودتون مي دونید...
رون و ھرمیون سر شان را به نشانه ي تايید تکان
دادند و سپس بین آنھا سکوت برقرار شد. ھري
میلي به شنیدن ادامه ي حرفھا نداشت ولي
ھرمیون گفت:
خب ھري ... به گمونم وقتشش رسیده که با م ا
بیاي...
ھري پوزخندي زد و با طعنه گفت:
آره... لابد به سوي سرنوشت؟!
ھرمیون که رفتار ھري را درک مي کرد گفت:
خب معلومه... تو که تا ابد نمي توني اينج ا
بموني... مي توني؟
ھري ھیچ چیز نگفت. رون ھم گفت:
حق با ھرمیونه ھري... تو که تا ابد نمي توني توي
اين خرا_... اينجا بموني ... تو بايد برگردي
ھاگوارتز... وزارتخونه بھت نشان افتخار مي ده و تو
معروف تر مي شي... ھمه ي آدما راجع به تو حرف
مي زنن . ھمه مي خوان داستانو از زبون خودت
بشنون...
ھرمیون دست ھري را به گرمي فشرد و گفت:
تو با ما میاي ، مگه نه؟
ھري باز ھم حرفي نزد . ھرمیون با سرسختي
گفت:
ھري بايد اينو بدوني با رفتن جیني...درسته که
يکي از مسیرھاي اصلي زندگیت منحرف شده ولي
ھنوز کساني ھستند که به تو نیاز داشته باشند...
ھري با تعجب به ھرمیون نگاه کرد و گفت:
نه... ھرمیون... به من ديگه نیازي نیست... من
کاري رو که به عھده ام بود کردم و حالا ھیچ کس
به من نیاز نداره...
ھرمیون در حالیکه لبخند زيرکانه اي بر لبش بود
گفت:
تو مطمئني؟
-منظورت چیه؟
ھرمیون با اشتیاق گفت:
ھري... لي لي کوچولو الان مال توئه... تو پدرخونده
شي مگه يادت رفته...
ھري يک لحظه شوکه شد. فکر بزرگ کردن يک بچه
آن ھم در اين سن و سال برايش يک کابوس بود .
ولي چه مي شد کرد... اتفاقي که براي خود ھري
افتاده بود براي لي لي ھم افتاده بود... ھري دلش
نمي خواست تنھا يادگار لوپین و تانکس، دوستان
قديمي اش را به کساني مثل خاله پتونیاي مرحوم
و يا عمو ورنون بسپارد. براي اولین بار بعد از يک
ھفته شور زندگي در دلش فوران کرد و کاري کرد
که باعث شد ھرمیون از خوشحالي به گريه بیفتد .
او خنديد.
ھرمیون در حالیکه اشک ھايش را پاک مي کرد
گفت:
خب ديگه بلند شو بريم...
ھري گفت:
اگه انتظار دارين که با اون ريتا اسکیتر سمج روبه رو
بشم کور خوندين!
رون در حالي که لبخندش تا بنا گوش ادامه داشت
گفت:
تازه داري میشي ھري پاتر خودمون!
سپس ادامه داد:
خب... ھري خیال داري حالا که فارغ التحصیل
شدي چیکار کني؟
ھري گفت:
اتفاقا توي اين چند روز بھش فکر کرده بودم... شايد
کاراگاه بشم... ھمون شغلي که ھمیشه دلم مي
خواسته!
رون گفت:
مي دونستم اينو مي گي... راستي يه خبر
خوش... بابام باز نشسته مي شه... ھمین امسال
و جاشو میده به...
- پرسي؟
رون درحالیکه سعي مي کرد ھري را سرجايش
بنشاند گفت:
نه بابا... پرسي کدوم خريه؟ قراره منو تو وزارتخونه
استخدام کنن...
ھري باورش نمي شد او با لحني موذيانه گفت:
راستي وزير سحروجادوي جديد کي
ھست؟...مطمئني عقل درست و حسابي داره که
مي خواد تو رو استخدام کنه؟
ھرمیون با خنده گفت:
اگه بگم باورت نمي شه...
- کي؟
- آمبريج...
- دروغ مي گي!
ھرمیون با خنده گفت:
آره بابا...دروغ گفتم...وزير سحرو جادوي جديد يک
وزيره است...
- مي گي کیه يا نه؟
-آره... امیلیا بونز... ھمون خانم پیري که ربوده شده
بود...
ھري با تعجب گفت:
باورم نمي شه مرگخوارا زنده گذاشتنش... ولي
اون که خیلي پیره!
رون حرف او را تصديق کرد و گفت:
درسته ولي خیلي باتجربه است!
ھري از رون پرسید:
خب... قراره کجا مشغول به کار شي؟
- نمي دونم... ھر جا که بشه!
-ھرمیون تو چي؟
ھرمیون کمي سرخ و سفید شد و بعد گفت:
راستش... من...
- نگو که مي خواي در جھت آزادي جنھاي خونگي
کار کني!
ھرمیون خنديد و گفت:
نه بابا... راستش پروفسور مک گونگال به من
پیشنھاد کار توي ھاگوارتز رو داده!
ھري و رون که کم مانده بود از تعجب سکته کنند
گفتند:
راستي؟
ھرمیون گفت:
آره ... اون مي گه ديگه نمي تونه ھم مدير باشه و
ھم استاد... راستش اون به من پیشنھاد داده
ھمون تغییر شکل رو درس بدم!
ھري که از اين خبر بسیار خوشحال شده بود گفت:
چه عالي ...براي اين کار بايد جانورنما بشي...
- آره... امتحانش توي دسامبره...
رون با ذوق و شوق گفت:
خب مي خواي شکل چي بشي؟
ھرمیون با خجالت به ھري نگاه کرد و گفت:
من دلم مي خواد شکل خرگوش بشم... يک
خرگوش فرز و کپل... چطوره؟!
ھري و رون با ھم گفتند:
حرف نداره!
ھرمیون در حالیکه به ساعتش نگاه مي کرد گفت:
خب ديگه بھتره تا تاريک نشده بريم!
رون در حالیکه دستش را دور کمر ھرمیون حلقه
کرده بود، و ھري بي توجه به سرنوشتي که در
گذشته برايش رقم خورده بود به سوي فصلي تازه
از زندگي شان به راه افتادند . ھري پدر خوانده بود
و ھیچ چیز ديگري نمي توانست مانع او شود ،
حتي چیز مھمي مثل جاي زخم... .
پايانِ پايان
این داستان در وبلاگ گرت که وبلاگ نویسنده است
ارائه شده و قصد من از ساخت این مجموعه جمع
اوری آن به صورت کامل است و چیز دیگری نیست.
باتشکر
اشکبوس
مجنون اینترنت__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
