WWW.book-man.blogsky.COm
لClyq
سلام بر همه ی شما خوانندگان و دوستان عزیز. همان طور که می دانید خانم رولینگ داستان های واقعی هری پاتر را در هفت کتاب نوشتند. حالا کسانی مانند ما که
به داستان های هری پاتر بسیار علاقه دارند داستان هایی را با نام های مختلف می نویسند و من و دوستم ارشیا قنبری هم مانند بسیاری دیگر یک کتاب ۱۳۱ صفحه ای را نوشته ایم و امیدواریم که خوشتان بیاید. این حداقل کاری است که ما می توانیم برای شما بکنیم. لطفا نظرهای خود را به ایمیل زیر ارسال کنید:
Syou Sefi78GDyahoo.com
با تشکر از حمایت شما!!!!!!!!!!!!!!!!
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
glbphög:UUlhاIIIDill gpplلد؟
سال ها بود که مردم کشور ما ( انگلستان ) به کسانی که به جادو اعتقاد داشتند می خندیدند و آنان را خرافاتی خطاب می کردند ولی برای این که کسی من را خرافاتی خطای نکند و یا من را مورد تمسخر قرار ندهد، به هیچ کس نمی گفتم که به جادو اعتقاد دارم. به نظر من جادو چیزی است که باید برای آموختن آن به مدرسه ای برویم و یا برای یاد گرفتن آن یک معلم داشته باشیم نه مانند داستان هایی که برای بچه ها می گویند که در آن داستان ها جادوگرها دارای یک کلاه نوک تیز اند و یا با بشکن زدن جادویی را به
نمایش می گذارند.
نام من استیو است، استیو لئونارد است ولی بچه های مدرسه ی ما از روی خنده
من را استیو لئوپارد صدا می زنند به جز ۶ یک نفر و اسم او دبی هملاک است. دبی دختر بسیار خوبی است و بسیار درس خوان. او در کلاس همیشه بالاترین نمره ها را می آورد و دارای هوشی زیاد است. او چشم هایی سبز رنگ و پوستی سفید و موهایی بلوند دارد و از هر نظر خوش قیافه است و همه او را دوست دارند. من دوست های دیگری هم دارم که همه ی آن ها من را استیو لئوپارد خطاب می کنند، از این رو من زیاد با آن ها صمیمی نیستم. هم چنین آن ها از من بسیار درشت هیکل تر هستند و بسیار پی ادب ولی من اصلا مثل آن ها بی ادب نیستم و من به غیر از دبی هملاک یک دوست خوب مانند او
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
دارم ولی مثل او که نمی شود ولی آدم خوبی است و نام او تام است، تام ماروولو ریدل. او نیز بسیار خوش قیافه است و دارای موهای مشکی پرکلاغی و چشمانی مشکی است و قد بلندی دارد. البته بیشتر بچه ها او را نیز مانند من به خاطر نامش ، مسخره می کنند و آن
ها نیز مانند من عاشق جادو هستند و به آن اعتقاد دارند.
زنگ مدرسه خورده است و ما دیگر باید به داخل کلاس هایمان برویم تا معلم مربوطه به داخل کلاس بیاید. برنامه را که نگاه می کنیم، حالمان به هم می خورد. این زنگ با آقای چارلی جونز کلاس جغرافیا داریم. همه ی بچه ها به غیر از دبی هملاک از او بدشان می آید ولی از درس جغرافیا نه. او همین که می آید، شروع می کند به دعوا کردن و تنبیه همکلاسی هایم. از ترسی مو به تنم سیخ می شود، حالا می خواهد از من بپرسد و من هم چیزی نمی دانم و نخوانده ام ولی با وجود دوست درس خوانم ، دبی ، دیگر مشکلی ندارم ولی او امروز نتوانست کمکم کند.
- بگو ببینم استیو ... بیش تر مردم آمریکا کجایی هستند و چرا پوست آن ها تیره
- فکر کنم که جوابش این باشد: چون که آفریقایی ها را به بردگی گرفته اند.
طبق معمول دست هیچ کسی به جز ۶ دبی بالا نرفت و او هم جواب را مثل کتاب
گفت و آقای جونز لبخند خشکی به او می زند به او یک مثبت می دهد.
دبی دانش آموز مورد علاقه ی آقای چارلی جونز است ولی آقای جونز هم معلم مورد علاقه دبی است. ناگهان کسی از پشت سر من به من کاغذی را پرت می کند. همین
بلند می شوم تا او را بزنم متوجه می شوم که او تام است. او با اشاره به من می فهماند که آن را باز کنم و بخوانم. ولی اگر می دانستم که این کاغذ با زندگی من چه کار می کند، هرگز آن را باز نمی کردم تا بخوانم!!!!
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
لال5اg|0uOIlاqلاد9pqا
Cu الل5JIUالالqu || دglnDUllm Uluالالالالله.
nD Cl5pلاII0qلا
[quللا با آglnD UllmالاgpqDا
لUlq5|||||||||||||UglnDU Cu
|||||||||||||||||||gIDا پالU|||||||||||||-|||||||||||J
لonuادIqلqلل0JUلل (5llلا۵q
p q آ5|
jnbللUJIIIJIU
[0لل (IIلالا دلUp
(
nD CulIIIIdUg Cunno
آلO/LIWL IWAl/12/q/IWLTIll/CW.CIW/(یا 5WCL2اOLIW/الیا (//J0U/CWDاhdl/
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- استیو! اون چیه تو دستت ؟ بدش به من !
- نه ، آقا چیزی نیست.
- اونو از کجا اوردی ؟
من دروغ گوی خوبی نیستم و تا آمدم که داستانی سر هم کنم دبی دستش را بالا
برد و گفت :
- آقا، اجازه ؟ این برگه مالی من است. من آن را از روی زمین پیدا کردم و فکر کردم که شاید جالب باشد. اگر می شود درباره ی آن برای من توضیح دهید. من آن را برای شما آوردم تا شما برای من توضیح دهید.
آقای جونز نگاه مشکوکی به او کرد و گفت :
- باشد، من کنجکاوی تو را درک می کنم. این جور مراسم ها از سال ها پیش در انگلستان و بیش تر کشورها ممنوع شده اند. حالا من ازت می خواهم که دیگر به سراغ این جور چیزها نروی. بقیه هم اگر عاقل باشند، دنباله ی این جور ماجراها را نمی گیرند.
- استاد، من فقط می خواستم بدانم و شک نکنید که من دنبال این جور چیزها
نمی روم.
و بعد چشمکی به من زد و گفت :
- البته که می رویم !
رر یینگ!
- بچه ها زنگ خورد. یادتان باشد که تکالیفتان را جلسه ی بعد می بینم.
ناگهان کسی در گوش من گفت :
- زود باشی ، استیو! با من بیا !
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و من به دنبال بهترین دوستم ، دبی ، رفتم و دیدم که او با سی پوند و پنج سنت
با تام کنار حیاط مدرسه ایستاده است.
من از خوشحالی نعره زدم :
- دبی تو معرکه ای وای توهمه ی پول . . . .
- اوه، باشه. ببخشید. حالاکی به آن جا می رویم؟
- نمی دانم. ولی فکر کنم که به همین زودی برویم. اول باید که بلیت بگیریم ولی
برای خرید بلیت به آن برگه که آقای جونز از من گرفت نیاز داریم.
- پس باید آن را از او بگیریم و تو ....
- ساکت شو استیو! من آن را کش رفتم.
- وای دبی تو باهوش ترین آدمی هستی که من تو عمرم دیده ام/
دبی لبخندی به من زد و گفت :
- خود شیرینی کافیست.
سپس من و تام و دبی به خیابانی رفتیم که آن را نمی شناختم ولی دبی از همه ی جای آن خیابان با خبر بود و جای همه ی سوراخ سنبه ها را می دانست. او ما را به دکه
ای برد که روزی در آن بلیت برای اتوبوس می فروختند. ما به داخل آن رفتیم و پسری را دیدیم که از ما حدوداً یک یا دو ماه بزرگ تر بود. او به ما بلیت ها را داد و چشمکی زد و
صدای بنگی به گوش رسید و ناپدید شد.
- وای ! بچه ها این عالیه ! فکر کنم که خیلی جالب باشد!
تام بعد از ساعت ها تازه داشت حرف می زد و بسیار هیجان زده شده بود.
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
من هم خنده ی بلندی کردم و گفتم :
- حالا، کی می رویم؟ ... دبی با توام !
- اوه، ببخشید استیو. زمان نمایش ها امشب ساعت ۱۱:۳۰ است. خیلی با حال
مادرمان نگران می شوند. یادتان باشد که دلیل بیرون رفتن ما این است که ما می خواهیم
با هم به کافی شاپ برویم و بیرون بگردیم و نیمه شب به خانه باز خواهیم گشت.
خرابکاری نکنید!
ما خداحافظی کردیم و هر یک به خانه ی خود رفتیم. من تمام طول روز به آن نمایش ها فکر می کردم و از خودم می پرسیدم که آیا گرگینه واقعی است؟ یا آیا نیمفادورا لوپین واقعاً شکل و صورت خود را تغییر می دهد؟ خیلی جالب بود و برای همین رفتم که از مادرم بپرسم که ایامی داند ان جا چجور جایی است یا نه؟ با عجله به سراغ مادرم رفتم و تلاش کردم که صدایم را کنترل کنم تا متوجه چیزی نشود و به من شک نکند.
- مادر، شما چیزی درباره ی سیرک شعبده بازی و جادوگری می دانی ؟ اگر وجود
داشت می گذاشتی که من به آن جا بروم؟
- استیو! تو که می دانی من درباره ی این جور چیزها چیزی نمی دانم ولی آیا تو دوست داری پشت میله های یک قفسی باشی و آن وقت همه بیایند و تو را مسخره کنند و
یا به تو بخندند؟
من با این که دوست نداشتم، دروغ بگویم، گفتم:
بروم و بعد می خواهیم با هم بگردیم و تا نیمه شب هم برنمی گردم. شکالی که ندارد؟
- البته که نه ! آن دو دوستان خوبی هستند و دارای خانواده های خوبی اند. از
نظر من که ایرادی ندارد.
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- مرسی مامان. دوستت دارم. شب بخیر !
- شب بخیر پسر عزیزم !
آن گاه به سرعت به سوی پدرم، مورفین، دویدم و او را بوسیدم و به او شب بخیر
گفتم.
آن شب خیلی هیجان زده بودم و تا ساعت ۱۱ خوابیدم و با صدای زنگ موبایلم بیدار شدم و یکی از بهترین لباس هایم را پوشیدم و رفتم کنار خانه ی دبی. دبی دقیقاً سر موقع آمد ولی تام پنج دقیقه دیر کرد.
دبی با لحنی سرزنش آمیز گفت :
- بالاخره او مدی؟ خیلی دیر آمدی.
- متاسفم بچه ، سعی می کنم از دفعه ی بعدی زود بیایم.
حالا دیگر ما باید می رفتیم. هر چه سریع تر، بهتر! با تمام سرعتمان می دویدیم و به جایی می رفتیم که من آن جا را نمی شناختم ولی دبی مثل همیشه آماده همه چیز بود
و ما را به جایی برد که در یک بیشه زار و بود. من فکر کردم که شاید می خواهند نمایش هایشان را در فضای آزاد انجام دهند ولی اشتباه می کردم. در آن جا ساختمانی بود بسیار کوچک و فکر نمی کردم که جای پنج نفر هم در آن بشود ولی هنگامی که وارد آن جا شدم دیدم که بسیار وسیع است. از تعجب، کاری به جز باز نگه داشتن دهانم نمی توانستم بکنم. وقتی که به دبی و تام نگاه کردم، دیدم که آن ها نیز بسیار تعجب کرده اند. ناگهان زنی با موهای خاکستری رنگ و قیافه ای بسیار جدی گفت :
- سلام ، بچه ها. فکر دیدن هر کسی را می کردم جز ۶ فکر دیدن کسانی با کم سنی
شما. این جا جای بچه ها نیست!
من اعتراض کردم :
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
* * *
* *
:8
:
:8
:8
- ولی ما به جادو و جادوگری بسیار علاقه داریم و فکر کنم که همه چیز را درباره
ی آن می دانیم.
زن که انگار از دیدن ما کمی خوش حال شده بود، لبخند خشکی زد و گفت :
- باشه، اگر شما این طور می خواهید و از جادوگری چیزهای زیادی می دانید،
باشد. می توانید بیایید داخلی.
و ما را به داخل راهنمایی کرد و گفت :
- به سیرک جاودگری و شعبده بازی خوش آمدید، بچه ها!
و ما را به عجیب ترین سیرک جهان برد که همه چیز از آن جا شروع شد.
کسی با صدای بلند خود که انگار با جادو زیادش کرده بود، گفت :
- سلام، میهمانان عزیز! این عجیب ترین سیرکی است که شما تا به حالی دیده اید. یادتان باشد، اگرکسی مشکلات قلبی یا عصبی دارد و یا به جادو اعتقاد ندارد از این
جا برود.
آن طور که من حساب کردم ، حدود دو سوم افراد از داخلی آن جا رفتند. ما هم خوش حالی شدیم و هم ترسیدیم که شاید نمایش خطرناکی باشد ولی سریع استرسی ما از بین رفت و آماده ی دیدن نمایش اول شدیم.
مردی با ریش نقره فام و بلندی روی صحنه آمد و شروع به صحبت کرد:
- میهمانان عزیز! نام من ابرفورت دامبلدور است. همان طور که بیش تر شما می
دانید، انسان هایی که در شب هایی که ماه کاملی است به موجوداتی تبدیل می شوند که اصطلاحاً به آن ها گرگینه یا گرگنما می گویند. حالا با گرگینه ی ما آشنا شوید. ریموس
تانکس)
WWW.book-man.blogsky.COm
 
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
همه دادست زدند و هورا کشیدند و انسانی معمولی به روی صحنه آمد که خیلی
راحت به زبان انسان ها می توانست حرف بزند.
• • • • • • • • • • • • • • • • سلام تماشاگران عزیز! اسم همسر ربامو دس تانک -
ولی ناگهان حالت او تغییر کرد. به کنار پنجره ای در دسمت راست خودم رفت و
دیدم که ماه کامل است.
ابتدا قد او بسیار بلند شد و به دو متر و بیست و پنج سانتی متر رسید و سپس
دست و پاهایش نیز بلند شدند و مانند سئم یک اسبب شد ولی با این تفاوت که سر سئم
های او چند ناخن تیز در آمد و صورت او کشیده تر شد و پوستش به رنگ خاکستری در آمد و چشم هایش مانند گرگ شد و به رنگ قرمز در آمد.
ریموس تانکس به یک گرگینه تبدیل شده بود!
حالا همه نگران شده بودند. گرگینه غرشی کرد ولی پیرمردی که نامش ابرفورت دامبلدور بود دستش را بالا آورد و زیر لب چیزی را گفت و نور قرمز رنگی از درون آستینش بیرون آمد و به سینه ی ریموس تانکس که حالا گرگینه شده بود برخورد کرد و او را بی هوش کرد و به گوشه ای انداخت.
دامبلدور دوباره شروع به صحبت کرد :
- به خاطر مشکلی که به وجود آمد از همگی عذر می خواهم. گاهی نمی توان او را کنترل کرد و مجبوریم که او را بی هوش کنیم تا به کسی آسیب نزند. حالا جیمز ویزلی با
تشویق های شما می خواهد به روی صحنه بیاید!
بار دیگر صدای تشویق مردم و جیغ و دادشان به هوا رفت. مردی با موهای قرمز رنگ به روی صحنه آمد. او صورتی پر از کک مک داشت و به نظر می آمد که بسیار شوخ
طبع باشد و جوک زیاد بگوید.
او به روی صجنه آمد و تعظیمی به همه ی حاظران کرد و گفت :
نام
WWW.book-man.blogsky.COmWWW.book-man.blogsky.COm
- من می توانم هر کاری که شما بگویید را با جادو انجام دهم. فقط یادتان باشد
که من هرکاری را می توانم انجام دهم ولی شما نباید از من سو ۶ استفاده کنید. پس از حالا
صدا نکرد. او یک مرد مو قرمز دیگر را صدا کرد و من صدای تام را شنیدم که فحشی زشتی به او داد. جیمز ویزلی مرد را به وسط صحنه راهنمایی کرد و گفت :
- من این مرد را می خواهم به طور وارونه در هوا نگه دارم.
او مانند ابرفورت دامبلدور چیزی را زیرلب زمزمه کرد و نوری همراه با صدای بنگی از داخل آستینش خارج شد و به مردی که داوطلب شده بود برخورد کرد و او با فریادی از
درد در هوا وارونه شد.
او از شدت خشم نعره زد :
- من را بیاور پایینی خوک منفورا
جیمز ویزلی ، هم از رفتار او بدش آمده بود و هم می خواست او را به پایین
برگرداند ولی او این کار را کمی دیر انجام داد و با لحنی تند به او گفت :
- مگر خودت نبودی که داوطلب شدی؟ پس چرا آن قدر ترسیدی بزدلی ؟
او روی کلمه ی بزدلی خیلی تاکید کرد و برای مردم تعظیم کرد و به بیرون صحنه
رفت.
نمایش بعدی را خیلی دوست نداشتیم. نه ، من ، نه دبی و نه تام. بچه جن های بازی گوش زیاد هیجان انگیز نبودند و بیش تر درباره ی نمایش های قبلی که دیده بودیم با یک دیگر صحبت می کردیم.
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
بعد از بچه جن های بازی گوش نوبت به آرتور هری پاتر مار-زبان رسید. ما با دقت
همین که او روی صحنه آمد همه ساکت شدند تا ببینند که او چه خواهد کرد به جز ء دو
نفر و آن دو دبی هملاک و تام ریدل بودند. من همان لحظه از آن ها پرسیدم:
• • • • • • • • • • چه شده است ؟ شما دو تا خیلی -
ولی دبی من را ساکت کرد. من حتی به خاطر رفتار آن دو متوجه نشدم که آرتور هری پاتر چه کار کرد و از این موضوع بسیار غمگین شدم. نمایش بعدی مال نیمفادورا لوپین بود. او با مهارتی تحسین برانگیز صورت خود را شبیه به یک خوک و یک زن بسیار
پیر و یک زن بسیار زیبا کرد. وقتی همه با خوش حالی برای او دست می زدند، دبی و تام همین طور در گوش هم پیج پیج می کردند ولی با ترس . من کمی از جملات آن دو را شنیدم.
دبی هملاک داشت با ترسی به تام ریدلی می گفت :
- نگران نباش، دوست من یک جوری به دارن هم می گوییم.
و دیگر یک کلمه از حرف های آن دو را نفهمیدم. هرمیون واتسون با لباسی زیبا به روی صحنه آمد و هر وسیله ای را جلویش می گذاشتند، تبدیل به چیز دیگری می کرد و او حتی می توانست که دیگران را به وسایل مختلفی تبدیل کند. با پایان نمایش او سیرک نیز تعطیل شد و تا من خواستم که همراه مردم به بیرون از آن سیرک عجیب بروم، دبی و تام مانع من شدند.
فریاد زدم :
- شما دو تا خیلی عجیب شده اید! چرا یک چیزی به من نمی گویید؟
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
دبی و تام پاسخی ندادند. ما صبر کردیم که همه ی مردم از سیرک ایراژور بروند و بعد تام و دبی مرا بردند به طرف جایی که بازیگرهای سیرک در آن جا استراحت می کردند. دبی آرام جلو رفت و در زد.
شخص از داخل گفت :
دبی و تام اول جلو رفتند و سلام کردند و بعد از آن دو من رفتم و به آرتور هری پاتر سلام کردم. او نیز به گرمی جاب سلامم را داد و گفت که بنشینم. من نیز اطاعت کردم و نشستم. همه ی ما ساکت بودیم ولی در همان لحظه، دبی سکوت را شکست.
- سلام آقای آرتور هری پاتر. ما می دانیم که شما که هستید!
او لبخندی زد و گفت :
- خب ، هر کسی که این نمایش را دیده باشد، می داند که من که هستم. من
آرتور هری پاتر مار-زبان هستم.
: دبی به تندی گفت
- نه ! منظور من این نبود. شما آقای هری پاتر مار-زبان جادوگر هستید!
آرتور هری پاتر دست و پایش را گم کرد ولی پس از چند ثانیه به خود مسلط شد و
گهٔ تا :
- حالا، از کی این را می دانید؟
- از همان موقع که شما را دیدیم ، فهمیدیم که شما که هستید.
این بار دبی ، پاسخ او را نداد. تام ریدلی جواب او را داد.
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- می دانستم که یک چیزی را متوجه شده اید. همان موقع دیدم که شما دو نفر
چگونه مرا نگاه می کردید. ولی انگار دوست شما نمی داند.
و به من اشاره کرد و من هم برای دفاع از خودم به او گفتم:
• • • • • • بله ، من نمی دانستم ولی حالا که -
ولی صدای من در فریاد بلند، تام ریدل گم شد. او دستش را به سمت هری گرفت و چیزی را فریاد زد. پرتوی قرمز رنگی از آستینش بیرون آمد و به سمت هری پاتر رفت ولی
من خودم را جلوی او انداختم و ان نور به شانه ی من برخورد کرد و من حس کردم که
• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • دیگر جایی را نمی توانم ببینم و افتادم
- استیو! استیو! بلند شو! منم ، دبی! دبی هملاک! بهترین دوستت. بیدار شو.
و من ناگهان از خواب پریدم و چهره ی وحشت زده ی دبی هملاک را دیدم. او گمان کرده بود که من مرده ام ولی این طور نبود. اما من دردی را روی شانه ی راستم
با ناله گفتم :
- سلام، دبی. چه اتفاقی افتاد؟ چرا تام اون طوری کرد ؟
او تغییر چهره داده بود و خودش را به شکل دوران بچگی اش درآورده بود. اسم او دیگر
تام ماروولو ریدلی نیست. حدود پنجاه سالی می شود که اسم او تام نیست.
اسم اولسرد ولدمورت است.
گفت که او جادوگری سیاه است و من فکر می کردم که او شوخی می کند. او خود آن
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- او بیرون از اتاقی است. گفت که بهتر است که تنها باشی ولی من می خواستم
که در کنارت باشم.
- آره! اگر تو آن کار را نمی کردی، او ممکن بود که آسیب شدیدی ببیند.
- پس چرا من آسیب جدی ندیدم ؟؟؟؟
- حتماً او می خواسته که دوستی های گذشته را جبران کند ولی باید حواسمان را خوب جمع کنیم ، اگر او دوباره ما را ببیند، ما را می کشد. یادت باشد که او یک قاتل
- من می خواهم که با هری پاتر حرف بزنم ، حالا!
- باشد، او بیرون از این جا ایستاده است. من همین جا می مانم. تا صحبت شما
تمام شد، صدایم کنید! حتماً!
من آرام آرام و با سختی راه می رفتم. از بس که اتاق بزرگ بود، مجبور بودم که مسافت زیادی را با بدن آسیب دیده ام طی کنم. البته، اگر بدنم صدمه ندیده بود، می
توانستم که در عرض چند ثانیه تا دم در بروم. دیدم که آقای پاتر کنار درختی نشسته است و بسیار غمگین است.
با تمام سرعتی که با بدن آسیب دیده ام ، می توانستم بدوم، به سوی او رفتم و
باز کردم.
• • • • • • • • • سلام، آقای پاتر. من -
او نگاهی پر از محبت به من نگاه کرد و گفت :
- لطفاً من را پاتر یا آقای پاتر صدا نکن. همان هری خوب است.
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- باشد، هری. می خواستم که بریم بیش تر درباره ی لرد ولدمورت توضیح دهی.
- اول باید این را درک کنیک همه ی جادوگرها خوب نیستند. چندین سال پیش چندتا از آن ها بد شدند که یکی از آن ها از بقیه بدتر بود. اسم او بود، تام ماروولو ریدل. ولی بعد از آن که از مدرسه ی جادوگری به نام هاگوارتز خارج شد، اسم خود را تغییر داد و گذاشت لرد ولدمورت. او چند سال بعد از آن که به قدرت رسید، به جاهای مختلفی رفت و افراد زیادی را مطیع خود کرد و آن ها را به سمت سیاهی و شر برد و نام پیروانش را مرگ خوار گذاشت. از آن به بعد هر مرگ خواری که جادوگر خوب و سفیدی را می کشت ، علامتی به نام علامت شوم را بر روی خانه ی او ظاهر می کرد. هر موقع کسی که می دید این علامت روی سقف خانه اش ظاهر شده بود، می دانست که قرار است با چه صحنه ای باید رو به رو شود. تا این که یک شب به دره ی گودریک، جایی که ما در آن زندگی می کردیم، آمد و پدر و مادر من را کشت ولی من را نتوانست بکشد و من هیچ آسیبی ندیدم به جز ۶ این.
و موهایش را از روی پیشانی اش کنار زد و زخمی صاعقه مانندی را نشانم داد و
ادامه داد :
- هر موقع که ولدمورت نزدیک من است یا بسیار خشمگین می شود، زخم درد می گیرد. خب، بعد از آن که تنوانست مرا بکشد، همه ی قدرتش را از دست داد و به جنگل های آلبانی پناه برد و در آن جا شخصی به نام پروفسور کوییرل را مطیع خود کرد و بدن او را تسخیر کرد و از شانس خوبش او یکی از استادهای هاگوارتز (مدرسه جادوگری ) بود. آن موقع من تازه سال اول بودم. ما باید هفت سال بخوانیم تا یک جادوگر کامل 8 شویم. او با استفاده از پروفسور کوییرل وارد هاگوارتز شد و خواست که سنگی به نام سنگ جادو را بدزدد تا دوباره به قدرت برسد ولی من نگذاشتم. البته به کمک بهترین دوستانم، یعنی رون ویزلی و هرمیون گرنجر.
او نفس عمیقی کشید و ادامه داد :
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- سال دوم هم او می خواست با استفاده از کشتن یکی از بچه ها که خواهر رون ویزلی بود به قدرت برسد ولی من و رون و هرمیون باز هم نگذاشتیم و خواهر رون را نجات دادیم. سال سوم هم او تلاش خاصی برای به دست آوردن قدرت نکرد ولی سال چهارم بود که او من را به گورستانی برد و با استفاده از معجونی بالاخره بازگشت و دوباره دنیای جادوگری را دچار وحشت کرد و یکی از دوستان من را کشت. در سال پنجم هم سعی کرد یک گوی پیشگویی را بدزدد ولی من نگذاشتم و آن گوی شکست ولی او پدر خوانده ی من ، سیریوس بلک ، را کشت ولی در هر حال دوباره نقشه هایش، نقشه بر آب شد و در
• • • • • • • سال ششم او با کمک مرگ خوارانش آلبوس دامبلدور را کشت و
-. او برادر آلبوس دامبلدور بود. اسمش ابرفورت دامبلدور است. امسال هم که
سال هفتم است که امشب او را دیدی. او واقعاً قدرت مند است ولی من می خواهم که او شکست دهم و دنیای جادوگری را نجات بدهم. امسال من به مدرسه نرفتم ولی دارم خودم تمرین می کنم. راستی اسم آن هایی که نمایش دادند هم واقعی نیست. اسم ریموس تانکس ، ریموس لوپین است. اسم جیمز ویزلی هم رون ویزلی است و نام نیمفادورا لوپین هم نیمفادورا تانکسی است ولی سعی کن که او را نیمفادورا صدا نکنی . ناراحت می شود و اسم هرمیون واتسون هم هرمیون گرنجر است. دامبلدور قبل از مرگش سازمانی را تاسیس کرد به نام محفل ققنوس . منظورم قبل از مرگش همان زمانیست که ولدمورت قدرت مند بود و حالا که او مرده است مینروا مک گونگال اداره محفل را به
عهده دارد. او همان خانمی است که شما را به داخلی راهنمایی کرد. راستی ، به خاطر فداکاری ات ممنونم. خیلی کارت شجاعانه بود. به من بگو که چه چیزی از من می خواهی
تا برای تو و دوستت انجام دهم.
- خیلی متشکرم ، هری! من یک سوال دارم. چرا شما آمده بودید داخل سیرک ؟ و
شما چطوری از داخل آستین هایتان نور و پرتو بیرون می آید؟
او خنده ای کرد و گفت :
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
• فکر کرده بودم که شاید ولدمورت بخواهد وارد دنیای معمولی شود. ما از
آستین مان نور در می آید، چون این را داریم. فقط لطفا به کسی نگو.
: و از داخل آستینش جو بدل دستی باریک و درازی را بیرون آورد و گفت
- همه ی آن نورها به خاطر این است.
من با ذوق به چوبدستی که بیرون آورد، نگاه کردم و با حسرت گفتم:
- چطوری می توانم که یکی از این ها داشته باشم ؟
- اوه! یک مشکلی برای تو و دوستت ، دبی هملاک ، است. این چوبدستی ها برای جادوگرها هستند. ولی تو و دبی جادوگر نیستید. به آدم هایی مثل شما که جادوگر
نیستند، ما می گوییم مشنگ. این چیزهایی را که به تو گفتم را هم نباید می گفتم ولی
- نه ! لطفاً صبر کن.
- چی شده ؟ چیزی می خوای ؟
- آره، یک لحظه به من زمان بده تا برایت بگویم. می خواهم بدانم که چه چیزی
ما را از جادوگرها جدا می کند؟ یعنی چه چیزی باعث می شود که ما جادوگر نباشیم؟
- در بدن ما جادوگرها، خون جادوگری وجود دارد. حتی اگر کسی یک قطره از
آن را داشته باشد، جادوگر است. ولی مشنگ ها حتی یک قطره هم ندارند. یک قطره خون جادوگری در بدنشان یافت نمی شود. حالا شروع کنیم ؟
- نه! یک لحظه صبر کن ! من می خواهم که تو یا دوستان جادوگرت کمی از خونتان را به من بدهید. اگر دبی هم خواست می تواند از یکی از شما خون بگیرد؟ ما می خواهیم که جادوگر باشیم و انتقام خودمان را از تام ریدل یا همان لرد ولدمورت، بگیریم. لطفاً اجازه بده!
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- ولی در آن صورت تو باید از پدر و مادرت برای همیشه جدا شوی. یادت باشد که همه ی مردم از ما بدشان می آید! دیگر نمی توانی پدر و مادرت و یا هیچ از فامیل هایت را ببینی. نمی توانی دیگر با آن ها ارتباطی داشته باشی.
من با عصبانیت گفتم:
- برای چه؟ مگر شما با پدر و مادرتان حرف نمی زنید و یا آن ها را نمی بینید؟
او با ملایمت گفت :
- ما می توانیم ولی شما که مشنگ هستید نه! این جزء قوانینی است که به تازگی
درست شده است.
من فعلا تشنه ی انتقام بودم و نمی فهمیدم که چه می گویم و همین طور موافقت
می کردم تا یک جادوگر شوم. نمی دانستم آیا دبی نیز مانند من قبول می کند یا نه.
ناگهان همان طور که در فکر بودم، هری پاتر مرا از میان افکار بیرون کشید.
- چی شد؟ تصمیمت را گرفتی ؟
من نیز در پاسخ به او گفتم :
- نمی دانم. باید نظر دوستم را هم بپرسم. و با تمام سرعتی که داشتم خواستم به طرف اتاقی بدوم که ناگهان به یاد بار آسیب لاک بد۵ ام افتادم. در آن لحظات آن قدر سرگرم صحبت با هری شده بودم که اصلانه متوجه گذر زمان شده بودم و نه متوجه مصدومیتم ولی با تمام تلاشم خودم را به دبی رساندم و ماجرا را از اول تا آخر برای او بازگو کردم. او
- ببین استیو. من واقعاً می خواهم که جادوگر شوم. درست است که از دست دادن خانواده برای من سخت است ولی اگر جادوگر نشویم و به دنیای جادوگری کمک نکنیم، بعد از شکست خوردن هری و ارتشش ، باید منتظر مرگ خانواده ی خود باشیم و
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
به نظر من که این کار دیوانگی است ولی اگر این کار را قبول نکنیم، مرگ خانواده ی خود را خواهیم دید. دور بودن از آن ها بهتر از آن است که باعث شویم بمیرند. نظر تو
- من هم با تو موافقم. به نظر من بهتر است که از آن ها دور بمانیم ولی شاهد
مرگشان نباشیم. پس من می روم پیش هری تا همه چیز را به او بگویم.
- باشد. من هم با تو می آیم.
سپس من دبی با هم به سوی هری رفتیم. من چون حالم خوب نبود، نمی توانستم که خیلی سریع بیایم، برای همین دبی به من کمک کرد و دست مرا گرفت تا بتوانم سریع تر و بهتر حرکت کنم. ما رفتیم به بیرون از اتاقی و در راه، هرمیون ، رون و تانکس را دیدیم و آن ها از دیدن ما بسیار تعجب کردند ولی هیچ گونه اقدامی نکردند. من و دبی به طرف جایی رفتیم که من آخرین بار هری را دیده بودم و او آن جا بود. من به
طرف او رفتم و گفتم :
- هری ، ما تصمیم خودمان را گرفتیم. ما می خواهیم که جادوگر شویم.
او لبخندی زد و گفت :
- پس تصمیمتان را گرفتید. باشد ولی هنوز هم فرصت دارید که نظرتان را تغییر
دهید. آیا هنوز می خواهید جادوگر شوید؟
بله!
: البته این بار من پاسخ هنری را ندادم. آن جواب دبی بود. هاگری با آرامش گفت
بگذار که خودم این کار را انجام دهم.
نام
WWW.book-man.blogsky.COm|
WWW.book-man.blogsky.COm
او چوبدستی اش را بیرون آورد و با آن دست چپم را نشانه گرفت و گفت :
و در بازوی دست چپ من شکافی عمیق به وجود آمد. او نیز با خودش همین کار
را کرد و با چوبدستی اش یک قطره از خون خودش را وارد بدن من کرد و با جادو اول زخم من و بعد زخم خودش را بست و گفت :
- تغییرات بدنت از همین حالا شروع خواهند شد. دبی من نمی توانم که خونم را وارد دو بدن کنم ولی تو برای جادوگر شدن می توانی بروی پیش هرمیون تا او قطره ای از خونش را به تو بدهد. متاسفم . حالا برو پیش او.
و دبی بدون هیچ مکثی رفت تا قطره ای از خون هرمیون را بگیرد و من و هری تنها
- نگران نباشی. راستی حالا می توانی با من بیایی تا برایت یک چوبدستی بگیریم.
زود باش! من کمکت می کنم. با من بیا.
او به من کمک کرد تا بروم به یکی دیگر از اتاق های سیرک. او مرا به دنبال خود
به داخلی اتاقی برد. من مردی را با موهای سفیدی دیدم که در کنار اتاقی ایستاده بود. او لبخندی زد و گفت :
- سلام، آقای پاتر ! خیلی وقت بود که ندیده بود متون. انگار همین دیروز بود که
شما برای خرید چوبدستی سحرآمیزتون به این جا آمدید. یک چوبدستی بسیار قدرتمند از
چوب درخت خاسی و پر ققنوس با طول بیست و هشت سانتی متر و می بینم که یک نفر دیگر را هم با خودتان آورده اید.
هری نیز در جواب او لبخندی زد و به آرامی گفت :
سلام، آقای اولیو ندر. از دیدن دوباره ی شما بسیار خوشحالم. آمده ام تا برای دوست جدیدم ، استیو لئونارد، چوبدستی تهیه کنم. او مشنگ بوده است ولی برای
::به رعاينه عیب پنبهع
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
نجات دنیای جادوگری، خانواده اش را می خواهد ترک کند و به ما ملحق شود تا با ولدمورت بجنگد.
جو بدل دستی ساز پیر یا همان آقای اولیوندر به من لبخندی ترسناک زد و گفت :
- سلام، آقای استیو. قبلی از آن که چوبدستی بخرید ، باید به سوالات من پاسخ دهید و من باید اندازه ی بدن شما بگیرم. پس لطفاً بی حرکت بایستید. با کدام دست چوبدستی را می گیرید؟
- اوه . . . . راستش من چپ دست هستم.
او چوبدستی اش را در آورد و آن را تکان داد و از انتهای چوبدستی اش متری خارج
شد و مچ دست مرا اندازه گرفت و بعد از آن که کارش تمام شد، در هوا به صورت غبار در
آمد و ناپدید شد. او پس از انجام این کارها از داخل قفسه های چوبی قهوه ای رنگ داخل اتاق ، جعبه ای سیاه و مشکی بیرون آورد و به من داد و گفت :
- از چوب گردو و ریسه ی قلب اژدهاست و سی و دو سانتی متر است. تکانش
بدهید.
و من چوبدستی را تکان دادم و لیوانی که روی میز بود با صدای زیری هزاران تکه
: شد. آقای اولیوندر با تاسف سرش را تکان داد و گفت
- اوه... نه. قطعاً این نیست.
و چوبدستی را از دست من بیرون کشید و دوباره در بین قفسه ها ناپدید شد و پس از مدتی بازگشت. او چوبدستی دیگری را از داخل جعبه اش بیرون آورد و به من داد و
تحصی
گفت :
- این یکی از قدرت مند ترین چوبدستی هایی است که من تا حالا ساخته ام. از چوب درخت سرخدار و پر ققنوس است و سی و پنج سانتی متر است. البته آقای پاتر ، نگران نباشید، چوبدستی سومی وجود ندارد. خوب، آقای استیو این چوبدستی که حالا
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
می خواهم به شما بدهم، بسیار پر قدرت است ولی حواست باشد که چوبدستی آقای پاتر نیز بسیار پر قدرت است و چوبدستی «اسمشو نبر» نیز بسیار پر قدرت بود ولی آن چوبدستی که قدرتمند بود به دست آدم ناجوری افتاد ولی چوبدستی آقای پاتر هم قدرت مند است ولی او مثل «اسمشو نبر» از آن استفاده ی بد نمی کند. حواست باشد که اگر این چوبدستی تو را انتخاب کرد از آن استفاده های خوبی کنی و سعی کنی همان طور که به آقای پاتر قول دادی ، «اسمشو نبر» را از بین ببری، نه این که خودت یک
«اسمشو نبر» شوی.
آن را گرفتم و تکان دادم و ناگهان جرقه هایی از انتهای چوبدستی ام خارج شد و
به در و دیوار برخورد کرد. آقای اولیوندر با خوشحالی گفت :
- مبارک باشد، آقای استیو. یادت باشد که از آن به خوبی استفاده کنی!
در راه برگشت خیلی دلم شور می زد. با خود فکر می کردم که آیا ولدمورت یا همان
تام ماروولو ریدلی که زمانی دوست من بود چه کار کرده است که همه آن قدر از او می ترسند و یا نامش را به زبان نمی آورند. همان طور که داشتم با خودکلنجار می رفتم ، صدای دو جیغ بسیار بلند را از داخل اتاقی که هرمیون گرنجر و دبی هملاک در آن بودند، آمد و رشته ی افکار من درباره ی ولدمورت را پاره کرد و من و هری با عجله به سمت اتاق آن دو رفتیم. من با ضربه ی شانه ی دردناک خود در را باز کردم و فریادی از درد کشیدم ولی با دیدن دبی و هرمیون درد را فراموش کردم. هری مثل دیوانه ها به داخل
اتاق دوید و نعره زد :
- هیچ معلومه که چه کار می کشید؟
هرمیون با خوشحالی به هری گفت :
- دبی چوبدستی اش را گرفت و از حالا او یک جادوگر است و ما باید آموزش
هایشان را شروع کنیم. بهتر است که به رون هم بگوییم که بیاید و به ما کمک کند.
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
هری و من که خیالمان راحت شده بود، با یکدیگر رفتیم تا رون ویزلی را بیابیم. در
راه نیمفادورا تانکس را دیدیم. او با خوشرویی برای من دست تکان داد و به من لبخند زد
و من نیز با لبخندم ، پاسخ او را دادم. ما با عجله به طرف اتاقی رون ویزلی رفتیم و در زدیم. صدایی از داخلی که بدون شک صدای رون ویزلی بود، گفت :
- بفرمایید داخل !
و من و هری داخلی شدیم و من اتاقی نارنجی را با پوسترهای بازیکنان یک تیم که
آن ها را نمی شناختم، دیدم. بسیار زیبا بود و هری به رون سلام کرد و گفت :
- سلام، رژور . اسم این پسر استیو است. من او تبدیل به یک جادوگر کردم و هرمیون هم دوست استیو، دبی، را جادوگر کرده است و ما سه نفر باید به این دو نفر آموزش بدهیم. خطری هم ندارد. نظر تو چیست؟
رون که ادای فکر کردن را در می آورد ، گفت :
- نمی دانم ولی فکر کنم حالا که این دو نفر جادوگر شده اند، خطری ندارند و می
شود به ان ها اموزش داد.
من ناگهان سوالی به ذهنم رسید و گفتم که بهتر است آن را از هری و رون بپرسم:
- هری ، می تونم یک سوالی درباره ی ولدمورت ازت بپرسم ؟
هری لبخندی زد و گفت :
• • • • • البته ! اشکالی ندارد. بپرسی ..... بپرسی -
- می خواستم بدانم که چرا دبی می گفت که ولدمورت خیلی زشت است و بینی
ندارد و یا مردمک چشم هایش یک خط صاف قرمز هستند، مانند یک مار ؟
هری و رون نگاهی پر از ترس به هم کردند و هری به من گفت :
- بیمار استیو . . . پروفسور دامبلدور را که یادت است ؟
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
من سرم را تکان دادم و او ادامه داد :
- او پیش از مرگش ، چیزی را به من گفت درباره ی ولدمورت ولی گفت که به جزء رون و هرمیون به کس دیگری نگویم ولی شاید وقتی که زمانش رسید، فقط به تو و دبی بگویم. پس لطفاً در این باره از من چیز دیگری نپرس !
من قبول کردم و گفتم:
- حالا، اگر می خواهید که خانواده ی من و دبی شک نکنند که شما با را با خود
می برید، چه کار باید بکنیم؟ ممکن است که اگر پیدایمان نکنند، به پلیس خبر دهند!
هری گفت :
- من یک فکری دارم ولی نمی دانم که آیا تو و دبی قبول می کنید یا نه؟
من فوری گفتم:
- چه چیزی است ؟
- قرار است که تظاهر کنیم که تو و دبی مرده اید و وقتی که آن ها شما را در قبر گذاشتند، من ورون و هرمیون می آییم و شما را از داخل قبر بیرون می آوریم. معجونی را باید بخورید تا ضربان قلبتان را بسیار پایین بیاورد و در آن صورت شما دیگر نیازی ندارید که نفس بکشید و هنگامی که شما را از داخل قبر بیرون آوردیم، هرمیون می تواند اثر آن
- نمی دانم ، باید با دبی صحبت کنم.
او لبخندی زد و گفت که عیبی ندارد و من می توانم که با دبی مشورت کنم و من دویدم به سوی اتاق دبی و هرمیون. ابتدا در زدم و سپس وارد اتاق آبی رنگی شدم که دبی و هرمیون در آن بودند. به سرعت نزد دبی رفتم و گفتم:
• • • • • • • دبی، من می خواهم که چیزی را به تو بگویم. خانم گرنجر -
|
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
هرمیون با مهربانی گفت :
- استیو! مرا هرمیون صدا کن.
من پذیرفتم و ادامه دادم:
- بسیار خب، هرمیون لطفاً می شود که همین جا بمانید و ما را راهنمایی کنید؟
او با تکان دادن سر اعلام کرد که موافق است و من گفتم:
- قرار است که تظاهر کنیم که من و تو مرده ایم و وقتی که پدر و مادرمان ما را در قبر گذاشتند، هری ورون و هرمیون می آیند و ما را از داخل قبر بیرون می آورند. ما باید معجونی را باید بخوریم تا ضربان قلبمان را بسیار پایین بیاورد و در آن صورت ما دیگر نیازی نداریم که نفس بکشیم و هنگامی که هری و رون و هرمیون ما را از داخل قبر بیرون آوردند، هرمیون می تواند اثر آن را از بین ببرد. موافق هستی؟
انتظار داشتم که دبی دوباره با من موافقت کند ولی در عوض دبی با صدای جیغ
مانندی گفت :
- تودیوانه ای استیوال دیوانه ! من محال است که این کار را انجام دهم. تو : :3 . . . می گویی که من دیگر نمیتوانم پدر و مادرم را ببینم واین دیوانگی است) تو
نو . .
و دیگر نتوانست که ادامه دهد و دوید به طرف هرمیون و او را بغل کرد و شروع به
گریه کرد. هرمیون با لحنی سرزنش آمیز گفت :
- من باید درباره ی این نقشه با هری و رون صحبت کنم. آرام باش دبی! من سعی
می کنم که این نقشه را تغییر دهم! استیو، لطفاً مراقب دبی باش تا من بازگردم.
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
با قدم هایی تند و جدی به سمت در اتاق رفت و در را محکم به هم کوبید رفت سراغ هری و رون تا آن ها را دعوا و سرزنش کند. من نیز به سوی دبی رفتم تا به او دلداری دهم و گفتم:
- ببین دبی ، تو می دانستی که ما روزی پدر و مادر خود را باید در این راه ترک کنیم، پس چرا حالا ناراحت شده ای؟ ببین، من هم غمگین شده ام ولی ما باید کاری کنیم تا ما نیز با آن ها کشته نشویم، مگر آن که بخواهی ما نیز با آن ها بمیریم.
دبی جیغ کشید و گفت :
- استیو، من نمی دانم که تو می خواهی چه کار کنی ولی من می خواهم که در
کنار خانواده ام بمیرم. من می خواهم که برگردم به خانه و یک زندگی معمولی را داشته باشم. استیو ، به تو هم پیشنهاد می کنم که با من بیایی ولی من در هر حالی می روم.
من سعی کردم تا نظرش را تغییر دهم ولی او به هیچ وجه حاضر نبود که خانواده اش را رها کند. در همان لحظه هری ، رون و هرمیون وارد اتاق شدند و ما را دیدند. همه ی آن ها از تعجب دهانشان باز مانده بود. هری اولین کسی بود که صحبت کرد:
- چه اتفاقی افتاده است ؟ دبی ، حالت خوب است ؟ استیو ، تو توضیح بده که
چه شده است ؟
من از اول تا آخر ماجرا را برای هری ، رون و هرمیون گفتم و هرمیون گفت :
- اشکالی ندارد دبی ! ما حافظه ی تو را اصلاح می کنیم تا دوباره همه چیز مانند
قبل شود. بلند شو دختر خوب، چوبدستی ات را هم بده من تا تو را بازگردانیم به خانه.
هرمیون او را بلند کرد و دست او را گرفت و با صدای ترقی ناپدید شد. هری با
ناراحتی گفت :
- بعضی اوقات این اتفاقات هی افتد. ولی دبی خیلی احساساتی بود ، دلم برای او
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
من هم حرف او را تایید کردم و گفتم:
- هری ؟کی درس دادن من را شروع می کنی؟
هری لبخندی زد و گفت :
- نگران نباش، از فردا شروعش می کنیم. البته ....فکر کنم که فردا بشود، البته
پس از انجام مراسم خاک سپاری تو!
و با به یاد آوردن آن لحظه که پدر و مادرم روی جسد من گریه می کنند و جیغ و
داد می کنند، دوباره پکر شدم و هنگامی که به هری و رون نگاه کردم، دیدم که آنها نیز
ناراحت شده اند. در آن لحظه احساس کردم که بدور دنیایی بسیار تنها هستم ولی چاره ای دیگر نداشتم و باید تحمل می کردم.
ترقی
همه ی ما از جا پریدیم و هرمیون گرنجر را مقابل خود دیدیم. هری با هیجان به او
یحیی
گفت :
- چه شد ؟ حافظه اش را اصلاح کردی؟
هرمیون با ناراحتی سرش را تکان داد و گفت :
- خیلی سخت بود. با این که دختر خوبی بود ولی او خیلی گریه می کرد و نمی گذاشت که درست این کار را انجام دهم ولی آخرش توانستم. خیلی دلم برایش سوخت. استیو ، من همه ی درس ها را به جز ۶ دفاع در برابر جادوی سیاه و درس افسون ها به تو یاد می دهم. هری تو درس دفاع در برابر جادوی سیاه را به او یاد بده و رون ، تو هم درسی افسون ها را. اگر خوش شانس باشیم، شاید بتوانیم که درس تو را خیلی زود جلو ببریم و اگر تو هم همکاری کنی!
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
www.book-rman.blogsky.com
و او پشتش را به ما کرد و به داخل اتاقش رفت و رون هم چشمکی به من زد و
گفت :
• • • • • • • • • • • اون بعضی وقت ها اعصابش می ریزه به هم. مثلا یک بار -
هری حرف او را قطع کرد و گفت :
- رون ! حالا وقت این حرف ها نیست. استیو، تو می توانی بیایی به اتاقی من و
ولی من با هری نرفتم و به او گفتم:
- هری! یک چیزی را فراموش کرده ای. مگر نمی دانی اگر من امشب به خانه بازنگردم، پدر و مادرم نگران می شوند؟ اگر من امشب برنگردم، آن ها ممکن است که به سراغ دبی بروند و بعد از این که آن ها ببینند که دبی خانه است، به من شک می
هری نیز حرف مرا تایید کرد و گفت :
تحصی
- درست می گویی! پس دست من را بگیر تا با هم جلوی خانه ی شما ظاهر
- در خیابان تاتنهام کورت است. بقیه اش را خودم می روم.
و هری دست من را گرفت و با صدای ترقی هم چون هرمیون ، با من ناپدید شد.
ناگهان احساس کردم که شکمم دارد پیچ و تاب می خورد و بدن من دارد کش می آید. ناگهان خیابان تاتنهام کورت را پیش چشم خودم دیدم و هری را هم دیدم که در کنار من ایستاده بود و مرا نگاه می کرد. من هم او را نگاه کردم و بعد حس کردم که انگار یک چیزی دارد زیر دل من می زند. و من استفراغ کردم و آن را به لباس خودم باشیدم و بعد احساس راحتی می کردم . . . . خیلی راحت شده بودم و با افتادن نگاهم به لباسم همه
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
چیز ناگهان تغییر کرد و من دیدم که تمام لباسم پر از استفراغ شده است. با نگرانی به هری نگاه کردم و گفتم:
- اگر مادرم من را با این لباس ببیند، شک می کند. می توانی کاری بکنی؟
هری کمی فکر کرد و گفت :
• • • • • فکر کنم که بتوانم -
و چوبدستی اش را بالا آورد و گفت :
- اسکرجیهای
و تمام مواد کثیفی که روی لباس من بودند، ناگهان محو شدند و لباسم طوری شده بود که انگار تازه از ماشین لباس شویی بیرون آمده است. من از او تشکر کردم و به او گفتم:
- به خاطر همه چیز ممنونم. خداحافظ!
هری خنده ای بلند کرد و گفت :
- خداحافظ ؟ نکنه فکر کرده ای که من تو را تنها می گذارم ؟ من می خواهم که
امشب با تو بیایم و آن معجون را به تو بدهم تا صحنه ی مردن تو را به وجود آوریم.
من با ناراحتی سر تکان دادم و گفتم :
- پس چه کار می کنی تا پدر و مادرم ، تو را نبینند؟
او دوباره خندید و گفت :
- نگران من نباش! من از شنل نامرئی استفاده می کنم. آن یک جور شنل است
که وقتی آن را روی خود بیندازم، دیگر کسی نمی تواند مرا ببیند.
نام
WWW.book-man.blogsky.COmWWW.book-man.blogsky.COm
و هنگامی که من با تعجب به او نگاه کردم، لبخندی زد و به من گفت که راه بیفتم. او با من به داخل خانه نیامد، به من گفت که می خواهد از داخل پنجره ی اتاقم بیاید داخل و من هم با او مخالفتی نکردم. من آرامی در زدم و هنگامی که مادرم در خانه را باز کرد، من به او سلامی گرم و صمیمی کردم و او را بوسیدم. بعد از آن که به داخل خانه رفتم، پدرم را نیز بوسیدم و به طرف اتاقم راهی شدم. خیلی ناراحت شده بودم. هنگامی که داشتم به داخل اتاقم می رفتم که در طبقه ی بالا بود، صدای پدر و مادرم را شنیدم که می گفتند که آیا امشب برای من مشکلی به وجود آمده است یا نه ؟ من به اتاقم رفتم و بیش تر وسایلم را از داخل کمدها و کشوها بیرون آوردم و آن ها را بسیار نامرتب، به داخل چمدانم انداختم. هنگامی که کارهایم را تمام کردم، هری ناگهان به داخل اتاق پرید و من از ترس قلبم را چنگ زدم. و با عصبانیت به او گفتم:
- هیچ معلوم است که چه کار می کنی؟ نزدیک بود که مرا بکشی ؟
او لبخندی زد و گفت :
- چرا این قدر زود می ترسی ؟ من که هیولا نیستم ! وسایلت را آماده کرده ای ؟
دهیار با دسر جواب مثبت دادم 9 او ادامه داد :
- هنوز هم فرصت داری که نظرت را تغییر دهی. آیا مطمئن هستی؟
و من دوباره جواب مثبت دادم و گفتم :
- هری ! زود باش و شروع کن ! تا صبح که نمی توانیم این جا معطلی بمانیم. ممکن
است پدر و مادرم بیایند داخل !
او با دستپاچگی گفت باشد و بطریی را از داخل جیب شلوارش درآورد و آن را به
من داد تا بخورم و به من هشدار داد:
- نباید بیش تر از سه قطره بخوری ! اگر خوردی ممکن است که بمیری! یادت
باشد. هیچ عجله ای نکن!
نام
www.book-man.blogsky.com
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
من به حرف او گوش کردم و سه قطره از آن را خوردم، ناگهان بی حال شدم و روی
زمین افتادم. خیلی سخت می توانستم صحبت کنم ولی با این حال گفتم :
- کی . . . اثرش . . . از . . . بین ... می ... رود ؟
او با حالتی جدی گفت :
- تا وقتی که هرمیون بتواند اثرش را از بین ببرد.
من با وحشت از او پرسیدم :
- آی ... می ... تواند ؟
او گفت :
پنجره افتاده ای ؟ بگذار تا من گردنت را بشکنم.
او وردی را زیر لب گفت و من صدای تقی را شنیدم و احساس کردم که گردنم کج
شده است. او دوباره گفت :
- لاله وی کورپوس)،
و من احساس کردم که در هوا هستم و سر و ته شده ام و او مرا به بیرون از پنجره هدایت کرد و مرا تا نزدیکی زمین برد و صدای بنگی به گوش رسید و من روی زمین افتادم. اولین کسی که مرا روی زمین پیدا کرد، یک رهگذر بود. او گیج شده بود، او به من گفت
- هی! پسر جون! صدای من را می شنوی؟ کمک / یکی کمک کنه !
و با سرعت به طرف خانه ی ما رفت و زنگ را زد. صدای پدرم را شنیدم که داشت
به آن مرد غریبه می گفت :
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- این دیگر چه شوخی است ؟ پسر من در اتاق خودش است.
ولی همین که آمد و مرا دید، در جا خشکش زد. او آمد و کنار من روی زمین نشست و احساس کردم که صورت من خیس شده است. پدر من داشت گریه می کرد! و بعد از چند ثانیه مادرم آمد، او اشک می ریخت و جیغ می زد. همسایه ها به زور او را از
من جدا کردند. ولی بعد از چند دقیقه صدای یک آمبولانس را شنیدم، آن ها مرا داخل ماشین گذاشتند و من را بردند تا خاکم کنند. ابتدا مرا خاک نکردند. آن ها برای من دعا کردند و پس از سه یا چهار ساعت، مرا داخل تابوت و سپس داخل قبر گذاشتند. دیگر فقط تاریکی و سکوت بود. هیچ چیز نمی فهمیدم. ناگهان دیدم که یک نفر در تابوت را باز کرد و مرا بیرون آورد و من روی زمین ولو شدم. هری ، رون و هرمیون را بالای سر خود دیدم و هرمیون چوبدستی خود را درآورد و با آن به من ضربه زد و چیزی را زیر لب گفت. ناگهان احساس بدی به من دست داد. ابتدا همه ی بدنم درد گرفت و بعد از آن انگار
یک سطل آب یخ روی من ریختند. با نارضایتی به هری گفتم:
- پس چرا من می توانستم که همه را ببینم ؟
هری جواب داد :
- قرار نبود که واقعاً تو را بکشیم. ما باید صحنه سازی می کردیم.
من از او پرسیدم:
- بقیه متوجه نمی شدند که من آن ها را می بینم ؟
و وقتی که هری جواب مثبت داد، من ادامه دادم :
- خب، شما سه نفر هم آن جا بودید؟
: آن ها با سر دوباره جواب مثبت دادند و رون گفت
- آره، خیلی دلم برای خانواده ات سوخت.
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
من از هرمیون پرسیدم :
- دبی چه کار می کرد؟ آمده بود؟
هرمیون گفت :
- آره، خیلی بد جور گریه می کرد و ناراحت بود. داشت فریاد می زد و می گفت
که بلند شوی و دست از این شوخی برداری!
- شما شنل نامرئی را همراه خود داشتید ؟
هری به من گفت :
- آره، بعداً سوال هایت را می توانی بپرسی. حالا باید برویم ....
ولی صدای او در صدای ترقی که آمد گم شد. آن صدای ظاهر شدن کسی بود که
روزی من فکر می کردم با من دوست است. او روزی پسر خوش قیافه ای بود ولی حالا او
بینی و چشم هایی هم چون مار داشت و بسیار ترسناک بود. او ولدمورت بود. او خنده ای چندشآور و بلندی کرد و گفت :
| شب بخیر پاتر، وای ! نگاه کن ! دوست قدیمی من هم این جاست. بیا پیش من -
استیو تا به تو و خانواده ات رحم کنم. زود باش وگرنه هم تو و هم خانواده ات را می کشم
و . .
ولی هری حرف او را قطع کرد و گفت :
- ولی قبل از آن که بخواهی او و خانواده اش را آزار دهی مرده ای.
ترسناک تر بود، گفت :
www.book-man.blogsky.com
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- و چی باعث شده که فکر کنی می توانی مرا بکشی ؟ نکنه از همون عشقی می
خواهی حرف بزنی که باعث شد، پدرو مادرت و سیریوس و دامبلدور را مثل سوسک زیر
پام له کنم ؟
- مطمئنم که همونه و اون چیزیه که من و خیلی های دیگر داریم و تو نداری.
• • • • • واقعاً که شماها احمق هستید -
من واقعاً از او می ترسیدم ولی با این حال با شجاعت گفتم:
- تو یه احمقی تام !
ولدمورت نعره زد :
- خفه شو پسره ی احمق ! حق نداری مرا تام صدا کنی. من تو را می گیرم و طوری
شکنجه ات می کنم که با هر ضربه ی من هزاران جیغ بکشی و آرزوی مرگ کنی. البته
مطمئن باشی که در این راه تنها نخواهی بود، چون دبی و خیلی های دیگر که دوستشان
داری هم با تو شکنجه خواهند شد.
9 از این فرصت استفاده کردم 9 برای این نمی خواستم خانواده ام آسیبی ببینند ،
به آن هیولا که روزی انسان بود، گفتم:
- فکر کرده ای که آن ها برای من اهمیتی دارند؟ اگر برایم مهم بودند که من آن
ها را به خاطر جادوگری رها نمی کردم!
حالتی در چهره ی ولدمورت که نشانه ی حیرت بود پدیدار شد ولی خیلی سریع از بین رفت. ناگهان دست هری را روی شانه ی خود حس کردم و دیدم که دوباره احساس می کنم که بدنم کش می آید و شکمم دارد پیج و تاب می خورد و آخرین چیزی که دیدم این بود که ولدمورت داشت به سمت ما می دوید و نعره می زد ولی ناگهان در مقابل خود علفزاری را دیدم که خانه ای نه چندان عالی در آن بود. هری و رون و هرمیون را هم در کنار خود دیدم و خیالم راحت شد و به آن ها گفتم :
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- این جا دیگر کجاست؟ ولدمورت کجاست؟
و با گفتن این اسم رون احساس ترسی کرد و مرا سرزنش کرد:
- اسمشو به زبون نیا را ما از آن قبرستان بیرون آمدیم و حالا آمدیم این جا به
خانه ی ما!
او مرا به داخل راهنمایی کرد و گفت :
- سلام ، مامان! پدر را ندیدی؟
و من زنی کوتاه قامت و فربه ای را مقابل خود دیدم با موهای قرمز رنگ، درست
مانند رون. او مادر رون ویزلی بود!
او همین که مرا دید، با من دست داد و به گرمی سلام کرد و گفت :
- سلام، عزیزم ! من مالی ویزلی ام. اسم شما چیه ؟
- سلام ، خانم ویزلی. اسم من هم استیو است. استیو لئونارد. از دیدنتون
خوشحالم.
او با مهربانی گفت :
- اوه! خیلی ممنونم عزیزم. من هم از دیدنت خوش حالم ! رون ، هری و هرمیون
هم آمده اند ؟
رون با سر جواب مثبت داد و خانم ویزلی هم به استقبال آن دو رفت و کمی بعد با آن دو به داخل برگشت. فکر می کنم حدود نیم ساعت شد. خانم ویزلی آمد جلو و مرا بغل کرد و گفت :
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- پسر عزیزم ! هری و هرمیون درباره ی شجاعت تو برای من گفتند. واقعاً تحمل زیادی داری. دوری از خانواده برای آدم خیلی سخته. قبلا مشنگ ها می توانستند بدون آن که از کسی جدا شوند، جادوگر شوند. البته در زمانی که من بودم، تو اولین نفر هستی که این شرط را پذیرفته ای. حتماً شب سختی داشته ای، تو می توانی بروی به اتاق فرد و جورج و با آن دو بخوابی. فقط مواظب خودت باش، چون آن دو خیلی شوخی می کنند. آن ها دو تا دیگر از فرزندان من هستند. پسر اول من بیل بود که حالا زن گرفته است و
پسر دوم من هم چارلی بود که حالا در رومانی اژدها شناسی می خواند و بعد از او هم
پرسی بود که هنوز در وزارت خانه کار می کند و . . .
من حرف او را قطع کردم و گفتم:
او زن خویی بود و با حوصله پاسخ مرا می داد.
- وزارت خانه ، جایی است که افرادی که در آن کار می کنند، مراقب هستند تا مشنگ ها متوجه نشوند که جادوگری وجود دارد. مثلا اگر اتفاق بدی برای یک مشنگ بیفتد که یک جادوگر آن کار را انجام داده است ، افراد وزارت خانه ی جادوگری حافظه او را تصحیح می کنند تا دیگر هیچ چیزی از آن حادثه را به خاطر نیاورد. پسرهای بعدی من هم فرد و جرج و رون هستند. بعد از رون هم یک دختر دارم ، اسم او جینی است و اسم شوهرم هم آرتور است : آرتور ویزلی. ببخشید که خسته ات کردم، ولی باید بروی و بخوابی. از فردا درس هایت شروع می شوند! شب بخیر بچه ها! خوب بخوابید.
ما همگی از او خداحافظی کردیم و هر یک به اتاقی رفتیم که خانم ویزلی گفته بود، هری و رون در یک اتاقی خوابیدند، هرمیون و جینی هم همین طور و من هم به طبقه ی بالا رفتم تا با فرد و جرج آشنا شوم. آهسته در زدم و وارد اتاق شدم و دو تا از برادرهای رون را دیدم، آن ها نیز موهای قرمز داشتند و صورتشان پر از کک مک بود. به
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
آن ها سلام کردم و سعی کردم که با آن ها صمیمی شوم. یکی از دو قلوها که نمی دانستم فرد بود یا جرج به من لبخندی زد و گفت :
- سلام ، استیو !
من دهانم از تعجب باز ماند و گفتم:
- لازم نیست که مرا آقای ویزلی صدا کنی ، من فردم. در ضمن مگه با اختراعات ما
آشنایی نداری ؟
و هنگامی که من سرم را به نشانه ی منفی بودن تکان دادم ، او ادامه داد:
- من و جرج ، چند سال است که داریم وسایل شوخی اختراع می کنیم. ما گوش
های گسترش پذیر درست کردیم، حدوداً دو سال پیش. اگر جایی را طلسم نکرده
باشند، ما می توانیم که با استفاده از این گوش ها، صحبت های دیگران بشنویم، بدون آن که خودشان متوجه شوند! اوه، شیرینی می خواهی استیو؟
من با خجالت گفتم:
- خیلی ممنون ، فرد.
و یک شیرینی برداشتم و دوباره تشکر کردم و همین که آن را خوردم، احساس کردم که سنگین شده ام و وقتی که به خودم نگاه انداختم، دیدم که یه مشت پر زرد رنگ درآورده ام ، درست مثل یک قناری! و در همان لحظه که فرد و جرج نگاه کردم دیدم که آن ها از خنده ریسه رفته اند. من هم خیلی خندیدم و در همان حالی که از شدت خنده از چشم هایم اشم می آمد، گفتم:
- این دیگر چه چیزی بود؟
جرج که هنوز داشت می خندید، گفت :
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- شیرینی هایی که وقتی آن ها را بخوریم مانند یک قناری می شویم. فرد یادت
و دوباره خندید. ناگهان از طبقه ی پایین صدای عصبانی خانم ویزلی آمد:
- فرد، جرج ! بگذارید که استیو بخوابد! از فردا درس هایش شروع می شوند. باید
انرژی کافی داشته باشد وگرنه یاد نمی گیرد!
و فرد و جرج با ناراحتی به من شب بخیر گفتند و خوابیدند. من هم به آن ها پاسخ
شب بخیرشان را دادم و خوابیدم. آن شب خواب خیلی عجیب و ترسناکی دیدم. در آن خواب، تام ریدلی یا همان لرد ولدمورت، مرا اسیر کرده بود و می گفت که که باید به او بپیوندم ولی من قبول نمی کردم و او هم می خواست که من را بکشد ولی صبح که بیدار شدم، خوابم را به یاد نمی آوردم. با عجله لباس هایم را پوشیدم و از روی تخت آرام پایین آمدم تا فرد و جرج بیدار نشوند ولی دیدم که آن ها پیش از من از خواب بیدار شده اند و از اتاق بیرون رفته اند. من هم با تمام سرعتی که داشتم ، خود را به اتاقی رساندم که هری و رون در آن بودند. در زدم و داخل شدم و دیدم که تنبلی ها هنوز بیدار نشده اند. من هر
چه سعی کردم نتوانستم ان ها را بیدار کنم ، برای همین نعره زدم :
- مرگ خوارها/
و هری و رون مثل دیوانه ها شروع کردند به داد زدن و هر یک چوبدستی شان را برداشتند. و وقتی که دیدند من دارم می خندم با چهره ای خواب آلود و ناراحت مجبور به
ترک اتاق شدند و به آشپزخانه رفتند. من به همه صبح بخیر گفتم و همه جواب مرا دادند به جزء یک نفر. او مردی بود با موهای قرمز رنگ و عینک و با صورتی پر از کک مک. او پدر رون، آرتور، ویزلی بود. او با کمی تاخیر جواب مرا داد و در همان حال که ژامبونش را می خورد، به من گفت :
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- سلام استیو! من آرتور ویزلی هستم. من در وزارت خانه کار می کنم. تو واقعاً پسر شجاعی هستی! واقعاً کار سختی را انجام دادی! تو پیش مشنگ ها بزرگ شده ای ،
مگه نه ؟
و هنگامی که من با سر جواب مثبت دادم، او ادامه داد:
- بسیار خوب، تو حتماً وسایل مشنگی را می شناسی، می دانی فله تون (منظور
از تلفن ) ....
خانم ویزلی حرف او را قطع کرد و با لحن سرزنش آمیزی گفت :
- آرتور! بس کن ! هری و رون و هرمیون باید به استیو درس های جادوگری اش را
بدهند. آن ها سرشان شلوغ است!
آقای ویزلی هم با ناراحتی حرف او را پذیرفت و در همان لحظه رون با اشاره به من
- ممنونم خانم ویزلی ، خیلی صبحانه ی خوشمزه ای بود! من دیگر باید بروم،
خانم ویزلی هم ذوق کرد و گفت :
- خواهش می کنم ، عزیزم !
و با مهربانی دستی بر سر من کشید. من هم به اتاقی رون رفتم و منتظر آن ها
ماندم. پس چند دقیقه صدای حرف زدن شنیدم و دیدم که سه نفر از دوست های
: جادوگرم به داخل اتاق آمدند. اول رون آمد و گفت
- استیو ، قرار است که من به تو درس افسون ها را بدهم. در این درسی تو وردهایی را می خوانی که می توانی با آن ها اشیاء را به پرواز درآوری، اجسام را منفجر کنی، تعمیرشان کنی و کارهای دیگر ... حالا من باید اول از همه وردی را به تو یاد دهم
WWW.book-man.blogsky.COmWWW.book-man.blogsky.COm
که با آن می توانی اجسام را به حرکت درآوری. بعد از من تکرار کن ؛ وینگاردیوم له وی
یوسا . تکرار کن.
من هم پس از او گفتم :
- باشد، وینگاردیوم له ویوسا ...
او ادامه داد :
- خب، تلفظش را درست گفتی. حالا باید وسیله ی مورد نظرت را با چوبدستی نشانه بگیری و به صورت دایره شکلی تکانش دهی. من را نگاه کن . . . ویگاردیوم له
و میزی که در اتاق نارنجی رنگ رون بود حدود یک متر به هوا بلند شد و پس از آن که رون چوبدستی اش را به طرف دیگری برد که دور از میز بود، میز به روی زمین آمد. حالا دیگر نوبت من بود. من چوبدستی ام را بالا بردم و فریاد زدم :
- ویگاردیوم له ویوسا/
ولی آن طور که من می خواستم نشد، میز یک متر به هوا رفت و دوباره روی زمین
افتاد. رون لبخندی زد و با مهربانی گفت :
- برای اولین بار خوب استیو، حالا دوباره تمرین کن !
من هم با بدخلقی گفتم:
- اصلا هم خوب نبود! ویگاردیوم له ویوسا!
و من با تعجب به میزی نگاه کردم که ثانیه ای پیش در مقابل من بود ولی حالا از
روی زمین بلند شده و در هوا بود. من فقط چوبدستی ام را محکم نگه داشته بودم و تکانش نمی دادم. و بعد از مدتی که میز را به این طرف و آن طرف اتاقی رون بردم با تکان چوبدستی ام ، آن را دوباره روی زمین برگرداندم و با چهره ای خشنود که به چهره ی
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
عصبانی قبلی ام هیچ شباهتی نداشت، به رون لبخند زدم. او نیز در مقابل به من لبخند زد و گفت :
- واقعاً عالی بود! تو یک تازه کاری ولی این قدر خوب توانستی که این کار را با وسیله ای بزرگ مثل یک میز انجام دهی ! تو هاگوارتز به ما می گفتند که باید اول با پر
من با چهره ای متعجب از رون پرسیدم :
رون جواب داد:
- مدرسه ی جادوگری که هر جادوگر باید از سن یازده سالگی در آن جا درس
خواندن به روش جادوگری را شروع کند.
من دوباره سوال کردم :
- پس چرا شما دارید به من درس می دهید؟ مگر من نباید در هاگوارتز درس
بخوانم ؟
رون سرش را تکان داد و با ناراحتی گفت :
- چرا، باید در آن جا درس بخوانی ولی «اسمشو نبر» و مرگ خوارانش هر مشنگ زاده ای را مجازات می کنند. مشنگ زاده یعنی کسی که پدر و مادرش آدم معمولی باشند ولی خودش جادوگر باشد. قوانین عوض شده اند. حالا یک ورد دیگر را تمرین می کنیم. باید این طور تلفظ کنی ؛ ریپارو! این ورد برای تعمیر وسایل به کار می رود. من را نگاه کن
که چطور این میز را درست می کنم ، ریدا کنو
و میزی که من چند لحظه پیش آن را از روی زمین بلند کرده بودم چند تکه شد.
رژن بار دیگر جوبدستی اش را بالا برد و گهٔ است :
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- ریپا رو
و میز دوباره به حالت قبل برگشت، انگار که هیچ اتفاقی پیش نیامده بود و میز
هرگز نشکسته بود. روان گفت :
- ریداکتو! حالا نوبت تو است!
و میز با صدای بومبی تکه شد!
ترقی
با این صدا من و رون ، هر دو از جا پریدیم. هرمیون بود. مثل دیوانه ها به نظر می
رسید. او فریاد زد:
او باید به هفده ساله شود / بادت که نرفته است ؟
ناگهان انگار کل دنیا بر سر من خراب شد. من باید تا سه سال دیگر جادو نمی
کردم! ولی رون همه چیز را تغییر داد. او لبخندی زد و گفت :
- هرمیون ! نمی خواهد که نگران باشی! « اسمشو نبر» وزارت خانه را گرفته است و دیگر اهمیتی ندارد که استیو یا کسانی که مثل او زیر سن قانونی هستند، جادو نکنند. با آمدن «اسمشو نبر» قانون رد پا هم از بین رفته است. این را در پیام امروز نوشته بود.
ولی هرمیون که هنوز قانع نشده بود، فریاد زد:
- می دانی اگر مرگ خوارها این جا بیاید، همه را می کشند؟ چرا نمی
خواهی که کمی احتباط کنی؟
حالا دیگر رون هم قاطی کرده بود، او فریاد زد:
نام
www.book-man.blogsky.com
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- هرمیون) خود پیام/مرور نوشته بود/ تازه اگر قرار بود که مرک خوارها بیاید و ما را بگیرند، تا حالا آمده بودند ! من مطمئنم که قانون رد پا از بین رفته است! می توانی ار هری هم بپرسی استیو، تو این میر را تعمیر کن تا هرمیون ببیند که هیچ خطری ندارد!
من هم اطاعت کردم و با صدایی لرزان گفتم:
- ریپا رو
و میزی که رون آن را شکسته بود به حالت اولش برگشت و دوباره من تعجب
کردم. هرمیون که قانع شده بود ، گفت :
- باشد، پس فقط احتیاط کنید!
و از اتاق بیرون رفت و در را محکم به • • ورون گذ تا :
- فردا درسمان را ادامه می دهیم! یادت باشد که درس های امروز را خوب تمرین کنی، البته باید وقت برای تمرین هایت بگذاری تا با درس های هری و هرمیون قاطی نشود و تو بتوانی همه ی آن ها را تمرین کنی.
سپس از اتاقی بیرون رفت و من هم به دنبال او از اتاقی بیرون رفتم تا هری را ببینم چون سوالی داشتم که باید از او می پرسیدم. اول از همه به اتاقی جینی سر زدم ولی او را پیدا نکردم، بعد از آن به اتاق فرد و جورج و پرسی ولی آخر سر او را در آشپزخانه یافتم. او داشت با ریموس لوپین که نمی دانستم کی به این جا آمده بود، صحبت می کرد. به ریموس لوپین سلام کردم و به هری گفتم:
سلام هری ، می شه یک لحظه با من بیایی ؟ کارت دارم!
هری با خوشرویی به لوپین گفت :
یک لحظه ریموس ، من حالا می آیم.
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و من او را به اتاق رون بردم و به او گفتم :
- هری ، هنوز وقت آن نشده است که به من بگویی که چرا ولدمورت این شکلی
هری با ناراحتی گفت :
- ببین استیو، تو هنوز نباید این چیزها را بدانی ، تو هنوز بچه ای!
ولی من حرفش را نپذیرفتم و با عصبانیت گفتم:
- توهم وقتی که به تالار اسرار رفتنی ، کوچک ترار من بود و با وقتی که سنگ جادو را نجات دادی و با وقتی که توی آن قبرستان با ولدمورت جنگیدی از /لانی من هم کوچک تر بودی همین حالا هم فقط یک سال ارمنی بزرگ تری یکم فکر کن، هری اگر چهار نفر باشیم، می توانیم که خیلی بهتر با ولدمورت بجنگیم! من همین حالا هم خیلی سریع باد گرفته ام که چطوری اجسام را تعمیر کنم و با آن ها را از روی زمین باشد کشم می خواهی که نشانت بدهم؟ تا چند وقت دیگر هم احتمالا میتوانم بجنگم و افسون های دفاعی با حمله را یاد بگیرم/ من حالا شان رده سالم است.
هری که به نظر می آمد تسلیم شده است، دست هایش را بالا برد و گفت :
- باشد، ولی باید اجازه دهی تا من بارون و هرمیون هم مشورت کنم. یک چیز
دیگر هم است، من و رون و هرمیون دیگر به تو درس نمی دهیم.
من با وحشت و نگرانی از او سوال کردم :
- پس چه کسی به من درس می دهد؟
هری گفت :
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- ریموس لوپین . او در تمام سال های تحصیل من در هاگوارتز بهترین معلمی بود
که من داشتم. نمی خواهد که نگران باشی، او معلم خیلی صبور و خوبی است، همین حالا قبل از آن که تو بیایی ، من و ریموس داشتیم درباره ی درس دادن به با هم حرف می زدیم و حالا به این نتیجه رسیدیم که بهتر است که او به تو درس بدهد. او حالا می
خواهد به تو در فضای آزاد درس بدهد. نمی خواهد که نگران او باشی، اگر بد درس داد،
من اسمم را عوض می کنم. حالا برو بیرون و منتظر ریموس بمان تا بیاید و به تو درس
بدهد. زود باش!
من هم به او گوش دادم و با عجله به حیاط رفتم. ریموس لوپین حدود ده دقیقه
بعد آمد، او لبخند دل نشینی زد و به من گفت :
- سلام استیو! تو واقعاً پسر شجاعی هستی که این کار را قبول کردی.
و من با بی حوصلگی به جمله ای گوش دادم که هزار بار آن را شنیده بودم و او
: ادامه داد
- هری و رون به من گفتند که تو تا به حال دو ورد را یاد گرفته ای ، می توانی که
به من نشان دهی ؟
من با سر جواب مثبت دادم و گفتم:
- بله، وینگاردیوم له ویوسا و ریپارو را یاد گرفته ام ولی فکر نمی کنم که این جا
چیزی باشد که من بخواهم آن را بلند یا تعمیر کنم.
او کمی فکر کرد و چوبدستی اش را تکان داد و یک صندلی ظاهر شد. من هم برای
او دست زدم و گفتم:
- فوق العاده بود، آقای لوپین !
او لبخندی زد و گفت :
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
|
- خیلی ممنونم، من مطمئنم که چند وقت دیگر تو هم می توانی این کار را انجام دهی و آن وقت نوبت من است که برای تو دست بزنم. حالا این صندلی را از روی زمین
بلند کن!
من به ذهنم فشار آوردم و گفتم:
- ویگاردیوم لبه ویواسا/
و صندلی یک متر بالا رفت و بعد با تکان چوبدستی من دوباره روی زمین آمد.
پروفسور لوپین به من گفت :
- آفرین! برای دومین بار خیلی خیلی عالی بود، حالا همین صندلی را تعمیر کن.
ریدا کنو
و صندلی با صدای بلندی منفجر شد و تقریباً چهار تکه شد. من دوباره سعی کردم
که تمرکز کنم و بعد از چند لحظه فریاد زدم :
- ریپا رول
و صندلی دوباره به حالت اولش بازگشت. پروفسور لوپین با خوش حالی داشت
برایم دست می زد. او نعره زد :
- واقعا برای تو پیشرفت بردگی است //
او داشت از خوش حالی دیوانه می شد. او پس از دست زدن و خندیدن ، به من
کفت :
- حالا باید بتوانی اجسام را منفجر کنی. این ورد، ورد مهمی است، چون تو می توانی در جنگیدن هم از آن استفاده کنی. مثلا اگر کسی دنبال تو بود، می توانی چوبدستی ات را به سمت جلوی پایش نشانه بگیری ، و وقتی که ورد اجرا شد، جلوی او
www.book-man.blogsky.com
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
منفجر می شود و او به عقب پرتاب می شود و تو می توانی فرار کنی. حالا بعد از من تلفظ
کن ، ریداکتو . . . ر. . . ی . . . د . . . ا... ک . . . بت . . . و. متوجه شدی؟
من با هیجان گفتم:
- بله ، ریدا کنول
پروفسور لوپین با لبخندی دل نشین ، گفت :
- عالی است! حالا ازت می خواهم که این صندلی را منفجر کنی . زود باشی.
من چوبدستی ام را به سمت صندلی گرفتم و فریاد زدم :
- ریدا کنو
ولی صندلی منفجر نشد، من با تعجب دوباره فریاد زدم :
- ریدا کنو
و باز هم صندلی منفجر نشد. من واقعاً تعجب کرده بودم. پروفسور لوپین با
مهربانی گفت :
- تو باید چوبدستی ات را سریع و محکم و به شکل دایره تکان دهی! دوباره سعی
کن!
من این بار آن قدر محکم چوبدستی ام را تکان دادم که نه تنها میز منفجر نشد،
بلکه به طور حیات انگیزی چوبدستی ام از دستم خارج شد و مستقیم به قسمت بالای
ابروی چشم راستم برخورد کرد و شکلی را به وجود آورد که انگار یک نفر با شمشیر به صورت من ضربه زده بود. پروفسور لوپین با نگرانی پرسید:
- حالت خوب است ؟ کمک می خواهی ؟
من گفتم:
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- بله، حالم خوب است. ممنون ! دوباره تمرین می کنم.
ولی ریموس لوپین این بار گفت :
- نه ، برای امروز تمرین کافیه، ممکن بود که آسیب جدی ببینی.
ولی من با سر سختی با او مخالفت کردم و به او گفتم :
- نه ! من باید که امروز این ورد را یاد بگیرم ! ریدا کتول
و با تعجب دیدم که صندلی دو نیم شد، با خوش حالی نعر زدم و جیغ و داد کردم.
تا کنون این قدر خوش حال نبودم. به پروفسور لوپین گفتم:
- پروفسور! حالا که توانستم این ورد را هم انجام بدهم، می توانید یک ورد برای
حمله یا دفاع را به من یاد بدهید ؟
او کمی فکر کرد و گفت :
• • • • • • • • فکر نکنم که -
- لطفاً ... قول می دهم که یادش بگیرم، اگر الان مرگ خوارها آمدند، من باید
بتوانم که از خودم دفاع کنم وگرنه می میرم. تورو خدا قبول کنید!
او دلش به رحم آمد و گفت :
- باشد، این وارد مال خلع سلاح کردن است ، ورد پیش پا افتاده ای است ولی اجرای آن خیلی سخت تر از وردهایی است که تا به حال تو اجرا کرده ای. پس خوب
دقت کن. تلفظش هست ؛ اکسپدیا ریموس تو باید چوبدستی ات را دوباره به شکل دایره
تکان دهی و تمام ذهنت را روی چوبدستی فرد مقابلی متمرکز کنی . حالا انجامش بده.
من چوبدستی ام را بلند کردم و آن را به سمت پروفسور لوپین گرفتم و تمام ذهنم
را روی چوبدستی که در دست ریموس لوپین بود، متمرکز کردم و فریاد زدم :
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- اکسپدیا ریموس
این واقعاً تعجب کردم ، چون چوبدستی پروفسور لوپین از دستش خارج شد و روی زمین افتاد. او نیز از تعجب دهانش باز مانده بود و داشت به من نگاه می کرد. آخر سر او سکوت را شکست و به من گفت :
- این بهترین افسونی بود که یک تازه کار می توانست انجام دهد. واقعاً حیرت آور است. تا به حالی ندیده بودم که کسی که تازه جادوگر شده است بتواند، این ورد را کامل و بدون هیچ اشکالی درست کند. استیو، بیا برویم داخلی ، باید همه چیز را به بقیه
از کار او خنده ام گرفت. در تمام راه داشت زیر لب می گفت که کار من باعث
تعجب او شده است و چه قدر کار من خوب بوده است و می خواهد که از فردا افسون
های پیشرفته تری را با من کار کند.
او با شتاب در خانه را باز کرد و مستقیم راهش را کرد و مرا با خودش به آشپزخانه
برد. او فریاد زد:
بار اول که به او گفتم این کار را انجام دهد، توانست و چوبدستی من یک متر آن
طرف تر افتاد!
و وقتی که همه برای من دست زدند و جیغ و هورا کشیدند، احساس کردم که بدنم
داغ شده است و دارم خجالت می کشم. ناگهان هری و رون و هرمیون از آن طرف اتاق آمدند و مرا بغل کردند و من باز هم احساس داغی کردم. سپس اجازه گرفتم که بروم داخل اتاق فرد و جرج و کمی بخوابم. با عجله و بدون آن که کسی را نگاه کنم، با بیش
ترین سرعتی که داشتم دویدم و به سمت اتاقی دو قلوها رفتم و روی تختی درازکشیدم که با
سحر و جادو در دست شده بود. خیلی زود خوابم برد و هیج خوابی ندیدم. ناگهان شب از خواب بیدار شدم. ساعت حدود چهار صبح بود. رفتم پایین که آب بخورم ولی صدای پچ
نام
WWW.book-man.blogsky.COmWWW.book-man.blogsky.COm
پیع یک نفر را شنیدم. جلوتر رفتم و دیدم که مرد کچلی وسط آشپزخانه ایستاده است. جیغ بلندی در دل خود کشیدم. آهسته به اتاق بازگشتم و چوبدستی ام را از روی میز کنار تختم برداشتم و آرام آرام و پاورچین پاورچین به آشپزخانه برگشتم. دیدم که هنوز آن
جاست. او پشتش به من بود، من هم از فرصتی که داشتم استفاده کردم و چوبدستی را
بالا بردم و از با صدایی که برای خودم هم آشنا نبود، نعره زدم :
- اکسپدیا ریموس
پرتوی قرمز رنگی از انتهای چوبدستی ام خارج شد و مستقیم به شکم مرد کچل
برخورد کرد و او به عقب برتاب شد و او را محکم به دیوار آشپزخانه کوبید و چوبدستی آن مرد را از دستش خارج کرد. ناگهان سر و صدایی از طبقه ی بالا آمد. همه صدای فریاد مرا شنیده بودند و گمان کرده بودند که حتماً اتفاقی برای استیو افتاده است. اولین کسی که آمد هرمیون بود که با تکان چوبدستی اش، همه ی چراغ های خانه را روشن کرد، نفر بعدی رون بود که بسیار نگران بود، نفر بعدی هری بود که از همه نگران تر بود، نفرات
بعدی هم به سرعت خود را رساندند. هری نعره زد :
- چه اتفاقی افتاد؟ چرا فریاد ردی استانیو؟ کسی حمله کرده بود؟ چرا
هرمیون با صدای جیرجیر مانندی گفت :
- بزار نفسش بالا بیاد! خود استیو هم ترسیده است!
من کمی نشستم و بعد از مدتی به هری و بقیه گفتم:
- من نصف شب بیدار شده بودم و می خواستم بیایم که کمی آب بخورم که
ناگهان این مرد را دیدم و فکر کردم که شاید مرگ خوار باشد، برای همین چوبدستی
خودم را برداشتم و خواستم او را خلع سلاح کنم ، ولی وقتی من فریاد زدم اکسپدیا رفموس ، او هم خلع سلاح و هم بی هوش شد. این همه ی اتفاقی بود که افتاد.
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- خیلی شدت طلسم بالا بود، هنوز احساس کوفتگی می کنم!
این صدای ماندانگاس بود که به هوش آمده بود و داشت غر می زد و مثل این که
از دست من ناراحت بود. او ادامه داد:
- اصلا برای چه مرا طلسم کردی؟
من با لحنی تند به او گفتم:
من تو را نمی شناختم و فکر که شاید یک مرگ خوار باشی یا حتی خود ولدمورت ..
طبق معمولی همه به غیر از هری و هرمیون و پروفسور لوپین با شنیدن این اسم ، عکس العمل بدی نشان دادند، خانم ویزلی جیغ بلندی زد و جینی از روی صندلی اش
روی زمین افتاد و رون دستش خورد به ظرفی که روی میز ناهارخوری بود و آن را انداخت و آن شکست و من همه ی اتفاقات را با بی حوصلگی نگاه کردم و ادامه دادم :
- حالا بگو ببینم ، اصلا برای چی دزدکی آمده بودی نوی آشپزخانه ؟ کی خواستی
چیزی بدزدی ؟
ماندانگاس با دستپاچگی گفت :
ولی نعره های خانم ویزلی حرف او را قطع کرد:
- چه طور جرئت کردی ماندانگاس ؟ حالا / ر خانه ی ما همدردی می کنی؟ همین حالا از خانه ی ما گم شو بیرون ای دارد خیانت کارا اصلا نمی دانم که برای چه دامبلدور پدیرفت تا تو در محفل ققنوس باشی همینی که گفتم، همین حالا
برو بیرون
ماندانگاس که به نظر می آمد تسلیم شده باشد، گفت :
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- باشد، نگاه کن مالی! من این پاتیل ها را آورده بودم تا قایم کنم، می دانی که !
من که از خانه ی شما چیزی نمی دزدم.
پروفسور لوپین از ماندانگاس پیروی کرد و گفت :
- امیر مالی ، مطمئنم که ماندانگاس قصد دزدیدن چیزی را نداشته ، به من اعتماد کن ! اگر او از این جا وسیله ای را دزدید، من اولین کسی ام که او را دستگیر می
کنم و به وزارت خانه تحویل می دهم!
سپس صورتش را به طرف همه کرد و گفت :
- حالا دیگر بهتر است که برویم و بخوابیم ، مخصوصا تو استیو! تو فردا باید طلسم های بیش تری را یاد بگیری ، مثل بی هوش کردن و شکنجه دادن و کشتن ، البته شکنجه دادن و کشتن که وردهای غیر قانونی هستند ولی با توجه به وضعیت فعلی باید آن ها را هم به تو آموزش دهم.
و من بدون یک کلمه حرف زدن با فرد و جرج به اتاقشان رفتم. من در اتاقی را
محکم به کوبیدم و رفتم که بخوابم. در همان حال بود که فرد گفت :
- ماندانگاس واقعاً کار بدی کرده بود که آن طور داخل خانه شده بود.
جرج هم حرف او را تایید کرد و با لبخندی گفت :
- دیدی که مامان چطور داد و بیداد می کرد؟ یادمه که یک بار دیگه هم این طوری شده بود، اون دفعه را یادته که مامان تو را چطور می زد؟ همون بار که آب نبات
اسیدی ها را داده بودی به رون ؟ استیو ، خیلی جالب بود، زبون رون رو سوراخ کرد، مامان با جارو داشت فرد رو کتک می زد. واقعاً خنده دار بود!
من هم با صدای بلندی خندیدم و دیگر هیچ چیز نفهمیدم ، ناگهان بی هوش شدم، آخرین چیزی که دیدم این بود که فرد و جورج داشتند می خندیدند. من فقط یک
دفعه خوابم برد. امشب هم خواب ندیدم. صبح با صدای ریموس از خواب خوبم بیدار
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
شدم و احساس کردم که همه ی بدنم کوفته است، او مرا تا آشپزخانه همراهی کرد، در
- راستی، استیو امروز افسون های حمله و دفاعی تو را کامل می کنم، فردا دیگر درسی نداری که بخوانی یا یاد بگیری ، امروز همه ی درس هایی را که لازم است برای جنگیدن بلد باشی را یاد می گیری! تبریک می گویم.
از خوش حالی نعره زدم. اصلا فکرش را نمی کردم که این قدر زود بتوانم این درس ها را یاد بگیرم. از وقتی که جادوگر شده بودم، حدود یک سالی می گذشت و من توانسته بودم که این همه درس را یاد بگیرم، البته این درس هایی که یاد گرفته بودم فقط مربوط به درس دفاع در برابر جادوی سیاه و کمی جادوی سیاه و افسون ها بوده و هنوز درسی تغییر شکل را نیاموخته بودم. در همان موقع بود که پروفسور لوپین گفت :
- زود باشی استیو باید برویم. ناگهان موشی با سرعت از کنار پای من رد شد و من فریاد بلندی کشیدم. واقعاً جا خورده بودم. سپس به دنبال ریموس لوپین از خانه بیرون رفتم و رو به روی او ایستادم. او کمی فکر کرد و با تفکر گفت :
- این ورد یکی از وردهایی است که کاربرد فراوانی دارد، تو می توانی با استفاده
از این ورد دشمن هایت را بی هوش کنی. اسم این ورد است استیوپهای باید چوبدستی
همین طور به طرف حریفت بگیری و تمام تمرکزت بر روی پرتوی قرمز رنگی باشد که قرار
است به حریفت برخورد. حالا حریف من آن پاتیل هایی هستند که که کنار آبگیر افتاده
اند. من را نگاه کن که چه کار می کنم. استانیونهای
نور سرخ رنگی از انتهای چوبدستی اش خارج شد و مستقیم به پاتیل ها برخورد
کرد و آن ها را پراکنده کرد. او دوباره چوبدستی اش را تکان داد و پاتیل ها را مرتب کرد و
- حالا نوبت توئه ! انجامش بده!
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
من همه ی تمرکزم را بر روی پاتیل ها و پرتوی قرمز رنگی قرار دادم که قرار بود از داخلی چوبدستی ام خارج شود و به پاتیل ها برخورد کند. من بعد از تمرکز چوبدستی ام را بالا آوردم و فریاد زدم :
و پرتوی قرمزی از چوبدستی ام خارج شد و به پاتیل ها برخورد کرد. واقعاً کارم عالی
و بدون اشکال و البته تعجب آور بود. لوپین همان طور که برایم دست می زد، گفت :
- واقعاً نمی دانم که چطور تو این قدر زود پیشرفت می کنی! حالا این حرف ها را ولی کن، افسون بعدی واقعاً سخته، طلسم شکنجه گر ، وردش کروشیو است. باید واقعاً بخواهی که درد را ایجاد کنی . حالا روی این جانور امتحان کن.
او دوباره چوبدستی اش را تکان داد و یک سگ بزرگ روی زمین ظاهر شد. سگ خواست فرار کند ولی لوپین چوبدستی اش را باز هم تکان داد و سگ در جای خودش ایستاد. من چوبدستی ام به سمت سگ نشانه گرفتم و فریاد زدم :
- کروشیوا
ناگهان سگ تکان خورد ، او داشت آن قدر درد هی کشید که طلسم ربی امولسی را شکست و شروع کرد به تکان خورد و زوزه کشیدن و من آن قدر ناراحت شدم که طلسم را از روی آن برداشتم. لوپین همان طور که داشت با حیرت نگاهم می کرد، گفت :
طرف سگ بگیر و دوباره تمرکز کن و بگو پروفیکوس توتالوس.
من فریاد زدم :
- پنتریفیکوس توتالوس
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و سگ انگار که خشک شده باشد، سر جای خودش ماند. لوپین با تکان
چوبد دستی اش سگ را ناپدید کرد و ادامه داد:
- خیلی خوب است، همین طور ادامه بده! حالا افسون بازداری را تمرین می
کنیم و تو باید چوبدستی ات را به طرف من بگیری و بگویی ایمپدیجیتا/
و در همان لحظه به سمت من حمله ور شد. من بسیار سریع چوبدستی ام را بالا
بردم و فریاد زدم :
- امپد بیمتا/
و ریموس لوپین در یک لحظه متوفق می شود، او دیگر نمی توانست حرکتی کند، تا این که پس از چند دقیقه طلسم باطل شد و او توانست حرکت کند، او با بی حالی لبخند بی رمقی زد و گفت :
- واقعاً پیشرفت بزرگی است! آفرین! حالا می خواهم آخرین درس را به تو بدهم. ورد کشتن، طلسم مرگبار! اسم این ورد آوداکداورا این ورد واقعاً به تمرکز بالایی نیاز داره، البته می دونم که تقریباً برای همه ی طلسم ها به تو گفتم که باید تمرکز کنی ولی این را واقعاً دارم می گویم. اجرای این طلسم بستگی به دو چیز داره، اولیش تمرکز بسیار بالا و دومیش اینه که باید واقعاً بخواهی که این طلسم ها اجرا شوند، پس دقت کن.
او چوبدستی اش را بلند کرد و نفس عمیقی کشید و فریاد زد :
/ وداکد/ وال
پرتوی سبز رنگی از انتهای چوبدستی اش خارج شد و به پاتیل های ماندانگاس
بیچاره برخورد کرد و آن ها را متلاشی کرد. ریموس گفت :
- واقعاً سخت است! خیلی دل و جرئت می خواهد تا آن را روی یک آدم اجرا
کنی. حالا نوبت توئه! فقط اگر موفق نشدی اصلا ناراحت نشو چون ورد سختی است و
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
انرژی زیادی از آدم می گیرد. راستی یک ورد دیگر هم است که باید یادت دهم. حالا فعلا این ورد را باید انجام دهی!
من هم مانند ریموس نفس بلند و عمیقی کشیدم و چوبدستی ام را به طرف یکی از
پاتیل های نابود شده ماندانگاس گرفتم و نعره زدم :
- آوداکداورال
انتظار داشتم که نور سبز رنگی از چوبدستی ام خارج شود ولی هیچ اتفاقی نیفتاد و
دوباره گفتم :
- آوداکداورال
باز هم هیچ اتفاقی نیفتاد. دیگر عصبانی شده بودم. چوبدستی ام را بالا بردم و نعره
: زدم
- آوداکداوراآوداکداوراآوداکداوراآوداکداورا/
ولی دوباره چیزی از چوبدستی ام بیرون نیامد. پروفسور لوپین با مهربانی گفت :
- نمی خواهد که ناراحت باشی ، من گه گفتم ممکن است نتوانی این کار را انجام
• • • • • • • دهی و تو تاکنون خیلی
ولی من اصلا حرف او را نشنیدم، چوبدستی ام را که تازه داخل آستینم گذاشته
بودم را در آوردم و نعره زدم :
- آوداکداورا/
و همان موقع بود که احساس کردم دارم به سمت جایی کشیده می شوم ، ولی از
در ژر ، کهی دانستم که جسمم به سمت جایی نمی رود و نور سبز رنگ مرگباری از چوبدستی ام خارج شد و به پاتیل ها برخورد کرد. ریموس لوپین بار دیگر تعجب کرده بود و خوش حالی بود. او داشت برایم دست می زد! پروفسور لوپین مرا تا داخل اتاقی فرد و
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
جورج همراهی کرد و سپس به من گفت که همه یک سورپرایز برای من دارند. من همان طور پی حرکت روی تختم نشسته بودم و به دیواری نگاه می کردم که رو به روی من بود و داشتم با خود فکر می کردم که اگر دیوار منفجر شود، چه بلایی سر من خواهد آمد؟ چند دقیقه به همین موضوع فکر کردم ولی با صدای جیغ و فریادی که از پایین آمد و رشته ی افکار مرا پاره کرد، سر جایم میخکوب شدم ولی ناگهان تصمیم خود را گرفتم. در را با شتاب باز کردم و چوبدستی به دست با عجله به طبقه ی پایین رفتم. استرسی زیادی داشتم و می ترسیدم و همین که به طبقه ی پایین رسیدم از عصبانیت منفجر شدم. دیدم که خانم ویزلی یک کیک بزرگ در دست داشت و در کنار او هرمیون و جینی بودند که
جیغ و داد می کردند. هری مرا به گوشه ای کشاند و به من گفت :
- تبریک میگویم استیو تولد هفده سالگی ات مبارک باشد!
و من از خوش حالی در پوست خود نگنجیدم! آن شب بهترین شبی بود که تا به حال داشتم. خیلی به من خوش گذشت! همه برای من هدیه آورده بودند. هدیه ی اولی را که باز کردم ، مالی هرمیون بود. او برای من یک کتاب خریده بود که تمام وردها و طلسم هایی را که نیاز داشتم بدانم ، در آن نوشته شده بود. هدیه ی بعدی مالی هری بود. او برای من یک جاروی پرنده با مارک آذرخش خریده بود که بسیار زیبا بود و رون نیز به من یک جعبه ی سیاه رنگ داد که با حروف نقره ی روی آن نوشته شده بود: وسایل تعمیر
جاروهای پرنده با خوش حالی به سمت هری و رون هرمیون دویدم و هر سه تایشان را بغل کردم و بوسیدم. دوست داشتم که آن لحظات هیچ گاه به پایان نرسند. هدیه ی هفایله را باز کردم و آن ها را بوسیدم و ازشان تشکر نیز کردم ولی فقط یک هدیه روی میز باقی مانده بود. آن را باز کردم و دیدم که آن هدیه از طرف ریموس لوپین است. او نیامده بود و وقتی که از بقیه پرسیدم کجاست، بقیه پاسخ دادند که او باید کار مهمی را برایی محفل ققنوس انجام دهد و برای همین نیامده است و از آن جا که می دانستم او و تانکس با یکدیگر می خواهند ازدواج کنند، به جای لوپین ، از نیمفادورا تانکس تشکر کردم. آن هدیه یک ساعت طلایی مچی بود. تانکس برایم توضیح داد:
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- در دنیای جادوگری رسم است که وقتی جادوگری هفده ساله می شود، پدر و مادر آن جادوگر به او یک ساعت مچی طلا می دهند. سعی کن که از ان به خوبی مراقبت
کنی!
سپس شام را در کنار یکدیگر خوردیم و بعد از آن کیک را نیز یک لقمه کردیم. من رفتم و با هری و رون روی زمین در کنار فرد و جورج نشستم. فرد و جرج داشتند به نوبت پر در می آوردند و مثل یک قناری می شدند. فرد به من گفت :
- استیو ، از آب نبات ها بخور! خیلی خوشمزه اند.
ولی من قبول نکردم. می دانستم که آن ها نقشه ای در سر دارند و می خواهند که برای من یک اتفاقی خنده دار بیفتد. ولی همان طور که داشتم به نقشه ی فرد و جرج فکر می کردم، ناگهان یکی دهان مرا باز کرد و یکی از آب نبات ها را به زور در دهان من فرو کرد. او جرج بود. جرج چوبدستی اش را بیرون آورد و آن را تکان مختصری داد و ناگهان من احساس کردم که اختیارم دست خودم نیست و این طلسم هرطور که کار می کرد، باعث شد که من به زور آب نبات را بجوم و قورت دهم. من آمدم که اعتراض کنم و بگویم «حالا این آب نبات چه کار می کند؟» ولی به جای این صدا، صدای یک بز از دهان من خارج شد و فرد و جرج و هری و رون بیش تر از قبل به من خندیدند و من هم آنان را همراهی کردم و با آن ها مانند یک بز خندیدم. خیلی شب خوبی بود و فکر کنم که به همه بسیار خوش گذشت. ناگهان صدای بلند خانم ویزلی از آشپزخانه آمد که داد می زد :
• دیگر بس است! برو بدل بخوابید! فردا خیلی کار داریم ، استیو هم باید فردا
امتحان بدهد تا ببینیم که درس هایش را یاد گرفته است یا نه!
ما با ناراحتی به سرعت وسایل را جمع کردیم و من پس از تشکر زیاد از خانم ویزلی به خاطر تولدی که برایم گرفته بود، به سرعت به اتاق دو قلوها رفتم تا با آن ها بخوابم و خیلی سریع خوابم برد.
- استیوال استیو بیدار شو! می دانی ساعت چند است ؟
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
این صدای هری بود که مرا از خواب دل نشینم بیدار کرد. خیلی ناراحت نشدم.
هری با لبخند گفت :
- صبح بخیر ، استیو! نمی خواهی که امتحان دهی ؟
من با چشمانی خواب آلود و صدایی گرفته گفتم:
- چه کسی از من امتحان می گیرد؟ ریموس ؟
هری جواب داد:
- نه، من از تو امتحان می گیرم! حالا لطفاً هرچه سریع تر دنبال من بیا تا با هم برویم بیرون از خانه. من می خواهم که در فضای آزاد از تو امتحان بگیرم. شنیده ام ریموس از تو خیلی تعریف می کرد. مطمئنم که تعریفش اشتباه یا الکی نبوده، چون او معلمی نیست که خیلی به دانش آموزانش آسان بگیرد. حالا بگو ببینم، چه وردهایی را یاد گرفته ای؟ همه را برایم بگو! همین حالا!
خوش حال شدم که هری از من می خواهد امتحان بگیرد. در این صورت من
: اعتماد به نفس خواهم داشت. ما خوش حالی به او جواب دادم
- من تا به حال وردهای ویگاردیوم له و یوسا، ریپا رو، ریدا کنو، اکسپدیا ریموس،
استیوپای ، کروشیو، آوداکداورا، ایمپد بیهمتا و پدریفیکوس توتالوس را یاد گرفته ام.
هری اندکی فکر کرد و سپس گفت :
- خوب است، فقط تو افسون دفاعی را یاد نگرفته ای ولی اشکالی ندارد، من به تو یاد می دهم. اسم این ورد است، پروتاگو. حالا به یک دیوار سخت و محکم فکر کن و سپس چوبدستی ات را بالا بیاور و این ورد را بگو!
من به دیوار سخت و غیر قابل نفوذ فکرر کردم و فریاد زدم :
- پرونگو!
نام
WWW.book-man.blogsky.COmWWW.book-man.blogsky.COm
و احساس کردم که چیزی در مقابل من قرار دارد. ناگهان هری فریاد زد:
پرتوی قرمز رنگی از انتهای چوبدستی اش خارج شد و به سمت من آمد و من از ترسی سر جایم میخکوب شدم و چشم هایم را بستم ولی هیچ چیزی به من برخورد نکرد.
ناگهان صدای قهقهه های بلند و بی پایان هری را شنیدم. او از شدت خنده داشت از چشم هایش اشک می آمد. هری همان طور که داشت می خندید، گفت :
- دیوانه ! تو که سپر درست کرده بودی ! پس چرا الکی می ترسی ؟
ناراحتی پرسیدم :
- هنوز باید ورد یاد بگیرم یا دیگر درس تمام شده است ؟
او که تازه خنده های آزار دهنده اش تمام شده بودند ، گفت :
- ریموس وردهای اصلی را به تو یاد داد. این ورد را روی من امتحان کن. له وی
کورپوس. وقتی هم که خواستی از بینش ببری ، باید بگویی لیبرا کورپوس. باید این ورد را
به صورت غیر کلامی بگویی. می دانی که چطوری؟
من هم با هیجان گفتم:
- بله! خیلی خوب می دانم!
و در دل گفتم «الله وی کورپوس)» ناگهان صدای بنگی به گوش رسید و هری در
هوا سر و ته شد. از ترس فریاد بلندی کشیدم که باعث شد، فرد و جرج از روی تختشان
پبرند بالا و از خواب بیدار شوند. تعجب کردم که چطور آن ها این همه وقت که ما حرف زدیم، بیدار نشدند. من با ترس چوبدستی ام را به طرف هری گرفتم و فریاد زدم :
- لیبرال کورپوس)
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
ولی هیچ اتفاقی نیفتاد و تازه یادم افتاد که این ورد غیر کلامی است. من دوباره به
خودم مسلط شدم و در دل گفتم لیبرا کورپوس) و هری با صدای بنگی همراه با نور نقره
ای رنگی روی زمین افتاد. با ترس و لرز به سراغ او رفتم تا ببینم که آیا حال او خوب است یا به مداوا احتیاح دارد. با وحشت از او پرسیدم :
- حالت خوب است ؟ کمک نمی خواهی ؟
یحیی
و با تعجب دیدم که او دارد می خندد. او با خنده گفت :
- این ورد برای این بود که مرا در هوا سر و ته کند. آخه برای چه من باید آسیب
روی هیچ کسی انجام ندهی. می دانی چرا؟
3 وقتی که من با ترس و وحشت سرم را به نشانه منفی بودن تکان دادم ، او ادامه
داد :
- به خاطر این که هنگامی که این ورد را بر روی کسی انجام دهی ، انگار که او را
با شمشیر نامرئی ضربه زده اند. بدنش پر از خراش های عمیق می شود و از آن ها خون بیرون می آید و اما ورد بعدی شباهت زیادی به ورد سکتوم سمپول دارد. ولی از لحاظ کار نه، از لحاظ تلفظ، پس خوب به گفتن این ورد توجه کن. این ورد برای قلقلک دادن است. اسم این ورد است ریکتو سمپول. حالا نمی خواهد که آن را انجام دهی. حالا بیا
برویم که صبحانه بخوریم تا بعد از آن تو برای من امتحان بدهی.
من او را دنبال کردم و به آشپزخانه رفتم. به خانم ویزلی سلام کردم و سر میز با هری نشستم. به افراد دور میز نگاه کردم، همه نشسته بودند به جزء فرد و جرج و آقای ویزلی. برای آقای ویزلی کار اداری در وزارت خانه پیش آمده بود و او باید می رفت اما فرد و جرج هنوز در اتاقشان بودند و فکر کنم که می خواستند بخوابند. من و هری با عجله صبحانه ای را که خانم ویزلی درست کرده بود، خوردیم و به بیرون از خانه رفتیم تا هری از من امتحان بگیرد.
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
او از من خواست تمام وردهایی را که لوپین به من آموخته بود را برای او انجام دهم تا او ببیند که آیا من وردها را یاد گرفته ام یا نه. امتحان آسانی بود، فقط برای اجرای طلسم شکنجه گر کمی دچار مشکل شدم. به جزء آن همه ی قسمت های امتحان بسیار خوب بودند و من توانستم که آن ها را به خوبی انجام بدهم. هری هم که از کارم راضی بود برایم دست زد و به من گفت که با او و رون و هرمیون دوئل کنم. استرس نداشتم، چون
امتحان را حالا داده بودم.
او بقیه را صدا کرد تا بیایند و مبارزه ی دوستانه ی ما را ببینند. او چوبدستی اش را تکان داد و شروع به حرف زدن کرد. صدای او چنان بلند بود که انگار یک بلندگو را
درسته قورت داده بود.
که شامل دفاع در برابر جادوی سیاه و کمی جادوی سیاه بود و افسون ها بود را در عرض یک سال تمام کنند. حالا قرار است که من و رونی و هرمیون با او دوئل
کنیم. قوانین دونال ن:
ا) نباید ار جادوی سیاه استفاده کنیم.
۲) مبارزه ی استیو تا زمانی طول خواهد کشید که او شکست نخورد.
آبا همه قوانین مسابفه را قبول دارند؟
صدای جادوگرها بلند شد. پس از مدتی ، که همه ی آن ها با یکدیگر مشورت کردند، آقای ویزلی به عنوان نماینده از جای خود برخاست و به هری گفت :
- ما همگی قوانین را قبول داریم و امیدواریم که همگی شاهد تلاش استیو و پیروزی او
باشیم. البته نه این که پیروزی رون و هری و هرمیون برایمان مهم نباشد، ولی چون که او تازه کار است، به نظر من که فعلا بیش تر ما طرفدار استیو لئونارد هستیم. با تشکر!
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
|
سپس با عجله چوبدستی خود را تکان داد و صندلی هایی را برای همه ظاهر کرد تا همه بتوانند که مانند خودش روی صندلی ها بنشینند. قرار بود که فرد و جرج داور مسابقه باشند. آن دو که صدایشان را مانند هری ، با سحر و جادو بلند کرده بودند، به طور هم زمان به خوبی گفتند:
- این مسابقه ی اول است که برگزار می شود. من و برادرم، تصمیم گرفته ایم که داور هر سه ی مسابفه ها باشیم. هر کسی که اعتراض دارد، میتواند که دستنشر را بالا ببرد. کسی هست که با داوری ما مخالف باشد؟
و بعد از آن که هیچ کس دستش را بالا نیاورد ، آن دو با صدای سحرآمیزشان ادامه دادند :
- خوب است، هر مسابفه سه دور است، حال زمان آن رسیده است که شما با شرکت کننده ها آشنا شوید، شرکت کننده ی اول ، آقای رونالد ویزلی
و پس از آن که همه برای رون دست زدند، دو قلوها بار دیگر شروع به صحبت کردند:
- و نفر دوم، آقای استیوالئوپارد) تشویقهشان کشید!
و هنگامی که همه با خوش حالی برای من دست زدند، من با ناراحتی غر زدم. در آن
لحظه شرط می بستم که دو قلوها به طور عمدی مرا اروپا رد صدا زده بودند. ولی همین که آن دو صحبت کردند، دیگر به آن لحظه که مرا ناراحت کرده بود، توجهی نداشتم، تمام
تمرکزم را روی مسابقه قرار دادم.
- با شماره ی سه ی من دوئل آغاز می شود، یک ... دو ... اسهال
و من چوبدستی ام را بالا آوردم تا در برابر هرگونه طلسمی از خود دفاع کنم ولی هیچ طلسمی به سمت من نمی آمد. پس من مبارزه را آغاز کردم.
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و رون که به هیچ وجه انتظار چنین چیزی را نداشت، با دستپاچگی خود را از مسیر طلسم من خارج کرد و فریاد زد:
- اکسپدیا ریموس
و من کمی دیر واکنش نشان دادم و فریاد زدم :
- پرونگو!
و چوبدستی من که تا سر انگشتان من پیش آمده بود، دوباره به داخل دستم بازگشت. او خیلی در دوئل مهارت داشت درست برعکس من! در آن لحظه گمان می کردم که هیچ دوئلش بهتر از او نیست و هیچ نمی دانستم که در حالی اشتباهم
همان طور که در فکر بودم، او طلسمی را به سمت من فرستاد و من دوباره سپر ساختم تا طلسم رون به من برخورد نکند. سرعت سپر من آن قدر قوی بود که باعث شد رون به عقب پرتاب شود. چوبدستی ام را باز هم بالا بردم و خود را برای اجرای یک طلسم درست
: و حسابی آماده کردم
به وی کورپوس)
صدای بنگی آمد و رون که قیافه ای متعجب داشت در هوا وارونه شد و صدای شلیک
خنده از جمعیت بلند شد و من با چهره ای پیروزمندانه نعره زدهم :
- اکسپدیا ریموس
و رون خلع سلاح شد و چوبدستی اش دو سه متر آن طرف تر افتاد و سپس او را پایین آوردم و با او دست دادم. ولی هنوز نباید خیلی خوش حال می شدم، چون در صورتی که من این مسابقه را می باختم، دو دور دیگر باید با رون دوئل می کردم و در آن صورت خیلی زیاد و سخت می شد و شاید که من انرژی لازم را برای مسابقه با هری یا هرمیون نداشته باشم ولی اگر که من دور دوم دوئل را می بردم و رون را شکست می دادم مستقیم به مرحله بعدی می رفتم. که در آن صورت باید دوباره با هری و هرمیون می جنگیدم ولی
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
در کلی که راه دوم بهتر بود پس باید تمام تلاش خود را می کردم تا موفق شوم و رون را شکست دهم. نمی دانستم که هری و هرمیون چقدر مهارت داشتند، ولی باید فعلا بر روی این مبارزه تمرکز می کردم. در همان لحظه صدای دو قلوها را شنیدم و از بس که چوبدستی را فشار دادم، با خود گفتم که حتماً جایش روی بند انگشتانم خواهد ماند و
بند انگشتان دستم را ابد سفید خواهد کرد.
- در مرحله ی اول استیو توانست که رونی را شکست دهد. حالا باید ببینیم که کور
این مرحله کدام یک پیرور می شوند! استیو با رونی اراستیو و رونی می خواهم
که پس ارشماره ی سه ی من مبارزه را آغاز کنند. یک . . . داوود . .. . سه//|//|
و من چوبدستی ام را بالا بردم و آن را به طرف رون گرفتم و نعره زدم :
- ربیکن و سمپول
ولی رون آن را دفع کرد و فریاد زد:
- ریدا کنول
و جلوی پای من منفجر شد. او خیالی می کرد که پیروز شده است و این دور را من شکست خورده ام ولی اشتباه می کرد. او پشتش را به من کرد و برای فرد و جرج شکلک درآورد. من هم از این فرصت استفاده کردم و به طور غیر کلامی گفتم:
و رون در جای خود ایستاد و دیگر نمی توانست که حرکت کند و من هم دومین طلسم را
روی او اجرا کردم.
- اکسپدیا ریموس
و چوبدستی رون از دستش خارج شد و خودش نیز به گوشه ای افتاد. ناگهان احساس کردم که دارم کر می شوم. هرمیون و جینی داشتند که در گوش من جیغ می زدند و خوش
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
حالی می کردند. بقیه هم داشتند مرا تشویق می کردند و من بی نهایت احساس غرور کردم ولی در همان لحظه صدای سحرآمیز فرد و جرج مرا به خود آورد.
- حالا همه ی شما شاهد پیروزی استیو بودید، باید ببینید که هرمیون گرنجر در
این مسابقه پیرور می شود با استیوالئونارد!!! تشویقهشان کشید!
و آخرین جملات آن ها در صدای تشویق افراد گم می شوند. ولی آن ها دوباره جمعیت هیجان زده را ساکت می کنند و با بلندترین صدایی که می توانند از آن استفاده کنند،
نعره زدند :
- با شماره ی سه با یک . . . تا نور . .. . سه//|//|
و هرمیون با شماره ی سه کار خود را شروع کرد. او چوبدستی اش را با حالت خاصی تکان
داد و طناب هایی به کلفتی یک مار از انتهای چوبدستی اش خارج شدند. ولی من با سر
- ریکتو سمپونا
ولی او خیلی حرفه ای بود و به این راحتی تسلیم من نمی شد و به بهترین شکلی که می توانست می جنگید. من دوباره سعی کردم که او را طلسم کنم.
- پریمیکوس تونالوس)
و او نیز هم زمان با من طلسم «مه وی کورپوس» را اجرا کرد.
و طلسم من به او برخورد کرد و طلسم او هم به من اصابت کرد و من در هوا وارونه شدم و او هم مانند تکه چوبی روی زمین افتاد و خشک شد. بعد از مدتی هر دو طلسم از بین
رفتند و من نعره زدم :
- اکسپدیا ریموس
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
پرتوی قرمز رنگی از انتهای چوبدستی ام خارج شد و از کنار شانه ی راست او گذشت و من ناامید به او نگریستم تا بفهمم که او چه فکری در سر دارد ولی هرمیون هیج وردی را بر زبان نیاورد یا به طور غیر کلامی نگفت. او هم چنان منتظر من بود که کار را شروع کنم ، درست بر عکس همیشه! من هم به او کلک زدم و بدون آن که به جادویی فکر کنم، برای گمراه کردن او چوبدستی ام را تکان دادم. هرمیون نیز گول مرا خورد و به سرعت سپر قوی را به وجود آورد و فکر کرد که طلسمی که من اجرا نکرده بودم را دفع کرده است. به همین خاطر سپرش را از بین برد و من به طور غیر کلامی در دل خود گفتم «اکسپدیا رفموس » و چوبدستی او از دستش خارج شد و خیز برداشت که برود و چوبدستی اش را از روی زمین بردارد ولی من نمی خواستم که این طور شود، پس فریاد
زدهم :
- پریمیکوس توتالوس)
و برای بار دوم او هم چون چوبی روی زمین افتاد. من هم جلو رفتم و طلسم را باطل کردم و قبل از آن که طلسم را از بین ببرم، چهره ی او دیدم که از خشم منقبض شده بود و به هیچ وجه انتظار چنین چیزی را نداشته است ، به خصوص از من !!!
در همان موقع صدای فرد و جرج مرا از جا پراند.
- خانم ها و آقایان همان طور که مشاهده کردید، دقایقی پیش، استیو لئونارد تازه کار، توانست هرمیون گرنجر را شکست دهد. حالا باید ببینیم که در این دور
کدام یک پیرور می شوند! هرمیون گرنجر؟ با استیوالئونارد؟ با شماره ی سهل یک .
. . دو . . . سه//://
من چوبدستی ام را در دست خود فشردم و آن را به سمت هرمیون گرنجر گرفتم و نعره
: زدم
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
ولی هرمیون به راحتی طلسم بی هوش کننده ی من را دفع کرد. او واقعاً به خاطر دور پیش ناراحت و بسیار عصبانی شده بود که حتی اگر ولدمورت هم به این جا می آمد، هرمیون او را می کشت! او چوبدستی اش را بالا برد و با صدای جیغ مانندی ، سه طلسم
پی در پی را به سوی من روانه کرد.
- اکسپدیا ریموس ) استیوپهای ایمپد بیمتنا/
و من هم در مقابلی او فریاد زدم :
- پروتگو
و سپر من بود که مرا از دست هرمیون جین گرنجر عصبانی نجات داد. من و هرمیون با یکدیگر می جنگیدیم و هیچ یک نمی خواستیم که شکست بخوریم. از انتهای چوبدستی هر دویمان جرقه هایی خارج می شد و دیگری سعی داشت که آن ها از اطراف خود دور کند تا هر طور که شده است یکی از ما پیروز شود و بدون شک من می خواستم که آن
یک نفر باشم. هرمیون فریاد زد:
- پریمیکوس توتالوس)
و طلسمش از کنار من گذشت. من در آن لحظات وحشت کرده بودم و نمی دانستم که باید چه کار کنم! ولی این دلیل نمی شد که من تسلیم هرمیون شوم. بنابراین چوبدستی خودم را با دقت به طرف او نشانه گرفتم و به طور غیر کلامی گفتم «اکسپدیا رفموس » و با
تعجب دیدم که چوبدستی هرمیون از دستش خارج شد. او دوباره شکست خورده بود.
هرمیون خواست که به طرف چوبدستی اش برود و آن را بردارد که من گفتم:
- هرمیون ! لطفاً از چوبدستی ات فاصله بگیر وگرنه مجبور می شوم که طلسمت کنم!
و وقتی که دید، من دارم با قاطعیت حرف می زنم ، تسلیم شد و بر خلاف آن چه من از او انتظار داشتم، به سمت من آمد و با مهربانی و خوش حالی به من گفت :
• نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- تبریک می گویم استیو! تو واقعاً در مدتی دیگر بهترین جادوگر خواهی شد. تو فوق العاده ای! واقعاً تعجب می کنم که چطور این همه پیشرفت داشته ای آن هم در این مدت بسیار کم !
و من با خوش حالی با او دست دادم و در کنار زمین ایستادم. ناگهان موشی از کنار پای من با سرعت رد شد و من درست مانند وقتی که در آشپزخانه یک موشی را دیده بودم، فریادی از تعجب زدم. هرمیون با نگرانی از من پرسید:
- آیا اتفاقی افتاده؟ چرا فریادزدی ؟
من هم حالتی معمولی به خود گرفتم و با لبخند به هرمیون گفتم:
- چیزی نیست! فقط یک موشی بود. از کنار پایم با سرعت رد شد و من هم ترسیدم.
هرمیون که به نظر می آمد قانع شده است که برای من مشکلی پیش نیامده، با عجله رفت و کنار رون نشست. فرد و جرج نیز برای صدمین بار سخن گفتند.
و استیو باز هم پیروز شد. در این دور قهرمان مسابقه معلوم می شود. این دونلی میان استیو لئونارد بی همتا و هری پاتر، پسر برکریده ، است. این دونال، یکی از
دونال هایی است که من همیشه دوست داشتم، ببینم. یک . . . دو . . . سه//|//|
و هری با خونسردی به داخل زمین دوئل آمد. او به آرامی به من گفت :
- آفرین استیو! پیشرفت تو در این مدت کم بسیار خوب بوده است. اما این را بدان که هرگز به خودت مغرور نشوی! استیوپهای
او ناگهان طلسم بی هوشی را به سمت من فرستاد ولی من با خوش شانسی توانستم که طلسم او را دفع کنم. این بار نوبت من بود که او را طلسم کنم.
نام
WWW.book-man.blogsky.COmWWW.book-man.blogsky.COm
و طلسم من از کنار صورتش گذشت. و او چشمانش از تعجب گرد شد ولی خیلی زود آن حالت از بین رفت. تنها چیزی که تماشاچی ها می دیدند، جرقه هایی بود که از انتهای دو چوبدستی بیرون می آمد. من واقعاً می ترسیدم و همین ترس باعث می شد که بیش تر حالت دفاعی داشته باشم و هر قدر که من دفاع می کردم، هری هم بیش تر به من حمله می کرد. در همین لحظه او فریاد زد:
- پارافیکوس توتالوس)
و من احساس کردم که دیگر نمی توانم حرکتی کنم، آخرین چیزی که شنیدم این بود که
هری فریاد زد:
- اکسپدیا ریموس
و متوجه خارج شدن چوبدستی از دستم شدم . . . و شکست خوردم! این هم از آن شکست هایی بود که برایم خیلی سخت بود، چون که دوئل های قبلی را برده بودم و از این شکست بسیار ناراحت شدم. آن گاه هری را دیدم که چوبدستی اش را تکان داد و من دوباره به حالت عادی بازگشتم. هری با لبخند به من گفت :
- فکر نمی کنم که بتوانی مرا شکست بدهی ، استیو!
من با عصبانیت سر او فریاد کشیدم و گفتم:
- این دور به تو نشان خواهم داد که می توانم با نه . . .
ولی صدای فرد و جرج حرف من را قطع کرد.
- همگی دیدیم که استیو برای اولین بار در دوئل هایش شکست خورد ولی او
هنسور فرصت دارد و می تواند که فرصت / ر دست رفته اش را جبران کند!، خب ،
هری و استیو ، با شماره ی سه با یک ... دو . . . سه/
و من با خشم مبارزه را شروع کردم و نعره زدم :
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
/اینکا براساسر ژوئیس / -
و طناب هایی به کلفتی مار از چوبدستی ام بیرون آمدند ولی به هری برخورد نکردند. پس
دوباره سعی کردم که او را طلسم کنم.
- ریدا کنوا استیونهای اکسپدیا ریموس
و سه طلسم پی در پی را به سمت هری روانه کردم. او توانست که دو طلسم اول را دفع کند ولی طلسم آخر به او برخورد کرد و چوبدستی اش از دستش خارج شد و من دوباره او را طلسم کردم.
- پریمیکوس توفالوس)
و او سر جایش خشک شد و من پیروز از میدان بیرون آمدم و منتظر ماندم تا فرد و جرج دوباره سخن بگویند و دور آخر را اعلام کنند ولی به جای صدای دو قلوها، صدای خانم
ویزلی را شنیدم. او صدایش را مانند فرد و جرج بلند کرد و گفت :
- ار همه عدر می خواهم ولی بهتر است که این مسابقه همین حالا متوقف شود. اگر همین طور پیش برود، ممکن است که هری ، رون، هرمیون و استیو آسیب ببینند و من برای آن ها بهترین ها را می خواهم. باز هم از همگی معدوت می خواهم هری ، رون ، هرمیون و استیوار هر سه ی شما می خواهم که هر چه سریع
تر به داخل خانه بروید!
من آمدم که اعتراضی کنم ولی هری با اشاره به من فهماند که باید دنبالش بروم و ساکت
باشم. پس به دنبال سه نفر از بهترین دوستانم در دنیای جادوگری رفتم. ما وارد آشپزخانه شدیم و هری سکوت را شکست و اولین نفری بود ک سخن گفت.
- خب، به نظر من که از همان اولش هم نباید این کار را می کردیم. با این کار فقط باعث شدیم که خانم ویزلی دیگر نگذارد که حتی اسم دوئل را هم بیاوریم و دیگر این که
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
ولی من به یاد چیزی افتادم و حرف او را قطع کردم و از رون پرسیدم.
- ببخشید هری ، من یک سوالی دارم که از رون باید بپرسم. رون ، می خواستم بدانم که آیا شما در این جا موش دارید؟
رون با تعجب مرا نگاه کرد و گفت :
- موش ؟ من مطمئنم که مامان همه ی موش ها و جانورهایی را از خانه بیرون می کند.
ولی من با سر سختی گفتم:
- اما من مطمئنم که دوبار موشی دیدم. هر دوبار هم همین که من او را دیدم فرار کرد.
این بار هرمیون با حالتی متفکرانه گفت :
- نمی دانم، شاید که تو دیدی که چیزی شبیه به یک موش دیده ای ، شاید که آن چیزی
که تو دیده ای موش نبوده است. شاید چیزی شبیه به موش بوده است و ...
ناگهان هری با هیجان حرف او را قطع کرد و گفت :
- خودشه هرمیون ! او شاید دهم باریک بوده است!!!!
من با اخم پرسیدم :
هری جواب داد :
- دم باریک همان است که به ولدمورت ( و رون به خود لرزید ) کمک کرد تا به قدرت برسد و بازگردد. من مطمئنم که او در این جا بوده است و می خواسته که جاسوسی کند. دفعه ی دیگر خودم او را می کشم!
و همان موقع خانم ویزلی آمد و هری دیگر ادامه نداد. هری با ترس به من گفت :
- استیو می شود که یک لحظه بیایی پیشم !
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و نگاه معناداری به من کرد. من هم با سر جواب مثبت دادم و به دنبال او رفتم. او مرا به اتاقی رون برد و در همان لحظه رون و هرمیون با صدای ترقی در اتاقی ظاهر شدند. هری به من گفت :
- استیو! یادت است که من می گفتی چرا ولدمورت این شکلی است ؟
من با هیجان گفتم:
- آره، نکند حالا می خواهی بگویی که چرا او این شکلی است ؟
- آره، می خواستم همین را بگویم. فقط قبلش از تو سوالی دارم، آیا تو چیزی درباره ی جانپیچ ها می دانی ؟
من غرولند کنان گفتم :
- نه، این دیگر چه چیزی است ؟
هری جواب داد :
- جانپیچ چیزی است که انسان با درست کردن ان می تواند جاودانه شود و روحش را داخل جسمی پنهان می کند و اگر به خود انسان حمله شود و یا جسمش از بین برود، روح هایی که او داخل آن شی ۶ پنهان کرده به زندگی ادامه می دهد و به عبارت دیگر آن
شخص نمی میبرد.
- نکند که او جانپیچ درست کرده است که این شکلی است. مگر یک جانپیچ با آدم این طوری می کند؟
هری گفت :
- نه ، یک جانپیچ این طوری نمیکشد ولی هفت تا جانپیچ این طوری می کند!
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
من با نگرانی پرسیدم:
- حالا او هفت تا جانپیچ را کجا پنهان کرده است ؟ تازه می تواند که هر چیزی باشد!
هری با ناراحتی گفت :
- مشکل ما هم این جاست ولی پروفسور دامبلدور یه فکرهایی می کرد و تا به حالی که
بیش تر فکرهای او درست از آب در آمده اند!
من گفتم:
- پس یعنی شما می دانید که جانپیچ های ولدمورت چه چیزهایی هستند.
این بار هرمیون جوابم را داد.
- فکر می کنیم که بدانیم ولی باید هر چه زودتر دنبال جانپیچ هایش بگردیم تا قدم به قدم به شکست دادن او نزدیک شویم و فکر کنم که تو هم بتوانی با ما بیایی !
من با خوش حالی داد و فریاد کردم و گفتم:
- واقعاً ؟ این عالیست! کی می رویم؟
رون گفت :
- بعد از عروسی بیل و فلور! مگر فراموش کرده ای استیو؟ راستی فامیل های فلور هم از
فرانسه می آیند. و ای! بعد از عروسی دیگر می توانیم برویم سراغ جانپیچ های «اسمشو نبیر»/ چقدر دوست دارم که جانپیچ های او را من نابود کنم!
مر پرداسید هم :
- می شود که یکی از شما بگوید عروسی بیل و فلور چه موقع است ؟ من هم باید بدانم،
ناسلامتی من هم دودست داماد هستم!
رون خنده ی مسخره ای کرد و گفت :
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- واقعاً باید به این دوستان افتخار کرد!
و من خودم را روی او انداختم و بدون توجه به اه و پیف های هرمیون به کار خود ادامه دادیم 9 در آخر او توانست مرا شکست دهد و همان لحظه صدای خانم ویزلی از پایین آمد که می گفت :
- بچه ها موقع ناهار است. در ضمن باید بعد از ناهار کمک کنید تا خانه را تمیز کنیم و این جا را برای عروسی بیل و فلور آماده کنیم!!!
ما با ناراحتی کشتی و جنگ و دعوا کنار گذاشتیم و به سرعت به طبقه ی پایین رفتیم و ناهار را که گوشت بوقلمون بود را با لذت خوردیم. من هنگامی که ناهار را تمام کردم، به خانم ویزلی گفتم:
- متشکرم خانم ویزلی، واقعاً ناهار خوشمزه بود!
خانم ویزلی با مهربانی جواب داد:
- خواهش می کنم عزیز دلم ، تو و هری و هرمیون هم با بچه های من تفاوتی ندارید! راستی ، اگر باز هم می خواهی غذا بکش ، این غذاها خیلی زیاد است. مطمئنی که نمی
خواهی ؟
و وقتی که من با سر جواب مثبت دادم، او باز هم ذوق کرد ولی با این حال گفت که
دیگر باید برویم و خانه را آماده کنیم.
قرار شد که من اتاق فرد و جرج را تمیز کنم ، البته به کمک خود دو قلوها!
من کمی نتظ آن ها ماندم و پس از مدتی آن ها آمدند. ما با هم نگاهی به داخل اتاق انداختیم و تازه متوجه کثیفی های آن شدیم : مقدار زیادی پر جغد که به احتمال زیاد
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
کمر اولین کسی بودم که اقدامی انجام دادم. جو بد دستی ام را به طرف پرها گرفتم و وردی را روی آن ها انجام دادم که داخل کتابی دیده بودم که هرمیون به من هدیه داده بود.
- اسکرجیفای
و همه ی پرها ناپدید شدند. دوباره چوبدستی ام بالا بردم و فریاد زدم :
- وی گادیوم له و یوسا/
و پشتی من که روی زمین افتاده بود، حدود یک متر به هوا رفت و من آن را با تکان
چوبدل لاستی ام به را یا تخت که جای اصلی اش بود ، بازگرداندم. باله فرد و جرج که نگاه کردم، دیدم که آن کو دارند وسایلشان را که بیش تر آن ها وسایلی شوخی بود که
خودشان آن ها را درست کرده بودند، مخفی می کردند و بقیه ی وسایلشان را هم سر جایشان می گذاشتند. حدود یک ساعت بعد که کار ما تمام شد، به نتیجه ی کار
نگریستیم و بسیار خشنود شدیم. سپس به طبقه ی پایین رفتیم و دیدیم که رون و هرمیون و هری هم آن جا، در اتاق نشیمن ، منتظر ما هستند. رون با ناراحتی گفت :
- اگر که جن خونگی هم بودیم، این قدر کار نمی کردیم!
هرمیون با جدیت گفت :
- حالا که دیدی جن های خونگی چی می کشند، باید خیلی بیش تر با سازمان ت. هو . و.ع همکاری کنی!
رون هم به طوری که فقط من و هری می شنیدیم، زیر لب گفت :
و من در دل خندیدم. خانواده ی ویزلی بسیار فقیر ولی خیلی دوست داشتنی بودند و من از بودن در کنار آن ها بی نهایت خشنود بودم.
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
مدتی استراحت کردیم و پس از آن قرار شد که برویم و جن های باغچه را از آن جا بندازیم بیرون! من و فرد و جرج و هری و رون ، به حیاط رفتیم و رون در تلاش بود که به من یاد بدهد که چطور باید این کار را بکنم. او گفت :
- باید آن ها را بگیری و بچرخانی و بعد تا می تونی آن ها را به نقطه ی دورتری پرت کنی تا دیگر نتوانند خانه ی خود را پیدا کنند. حالا یکی را بردار تا ببینم که چه کار می کنی! زود
باش!!!
من اطراف را آن قدر گشتم تا یکی برای خودم پیدا کردم. او با صدای جیر جیر مانندی
فریاد زد :
- ولم کن ! ولم کن !
آن را حدود دو یا سه بار در هوا چرخاندم و بعد آن را با بیش ترین سرعتی که می توانستم به هوا پرت کردم. رون با خوش حالی گفت :
- عالی بود!!! اگر که دو یا سه تای دیگر را همین طور پرت کنی شاید دیگر کارمان تمام شود، البته بعد از تمیز کردن فقسی مرغ ها و خروس ها!!!
و من هم به حرف او گوش دادم و یکی دیگر از جن های باغچه را با بیش ترین قدرتی که
داشتم، گرفتم پرتاب کردم و آن جانور موذی حدود پانزده متر آن طرف تر افتاد. به بقیه که نگاه کردم، دیدم که آن ها هم دارند با تمام تلاششان ، جن ها را به اطراف پرت می کنند. ما با اشتیاقی کارمان را تمام کردیم و من و هری رفتیم سراغ مرغ و خروس ها تا قفسشان را تمیز کنیم. قفس آن ها بسیار بزرگ بود و اگر که ما نمی توانستیم از جادو استفاده کنیم ، بدون تردید یک یا دو ساعت طول می کشید ولی برای افرادی مثل ما،
اصلا طول نمی کشید! من چوبدستی ام را بالا بردم و فریاد زدم :
- اسکرجیهای
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و بیش تر پرها ناپدید شد. هری هم همین کار را تکرار کرد و ظرف چند دقیقه تمام قفس تمیز و مثل اولش شد. ما که کارمان تمام شده بود، به داخل خانه رفتیم و دیدیم که رون و دو قلوها و جینی و هرمیون داخ اتاق نشیمن هستند و من با دیدن آن ها فریادی زدم! چشم های جینی و هرمیون مانند کاسه ی خون شده بود. با وحشت و نگرانی از آن دو
پرسیدم :
- چه اتفاقی برای شما افتاده است ؟!
هرمیون ناله ای کرد و با عصبانیت گفت :
- آمدم که با خوش بوکننده حمام و دست شویی را خوش بو کنم که چوبدستی ام از کنترلم خارج شد و باعث شد که همه ی خوش بو کننده داخل چشم من خالی شوند، البته نه همه ی آن ها، منظورم این است که بیش تر آن ها در چشم های من ریختند و در همان لحظه جینی آمد که کمکم کند ولی این خوش بو کننده ی دیوانه چشم های او را هم
به خود آلوده کرد!
من با ناراحتی سری تکان دادم و رفتم و پیش هری و رون نشستم. از آن دو به آرامی
پرسیدم :
- هنوز چیزی درباره ی جانپیچ های ولدمورت نفهمیده اید؟
آن دو با نا امیدی سرشان را به نشانه ی منفی تکان دادند و من هم از آن دو نا امیدتر شدم. هری با ناراحتی ادامه داد :
- نمی دانم که این یارو که جانپیچ اصلی را دزدیده است، آن را نابود کرده یا نه!
من با تعجب پرسیدم :
- مگر کسی یکی از جانپیچ های ولدمورت را دزدیده است؟ او کیست؟
هری گفت :
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- نمی دانم، فقط او در جانپیچ تقلبی که گذاشته بود، نوشته بود: ر. الف. ب
من تکرار کردم :
- ر. الف. ب؟ او دیگر کیست ؟
هری پاسخ داد:
-. او همان کسی است که جانپیچ اصلی را دزدیده است و جانپیچ تقلبی را جای آن
گذاشته است.
من از او پرسیدم :
- ببینم ، آیا تو کسی از مرگ خوارها را می شناسی که خواسته باشند به ولدمورت خیانت
کنند ؟
هری با تعجب گفت :
- حالا چه موقع پرسیدن این حرف هاست ؟ استیو ما خیلی کارهاست که باید ...
ولی من نگذاشتم که او حرفش را بزند و حرف او را قطع کردم و با سر سختی گفتم :
- مگر تو نمی گویی که کسی به جزء ما و دامبلدور که حالا مرده است از وجود جانپیچ های ولدمورت خبری ندارد؟ دامبلدور و ما هم که می دانستیم به هیچ کس نگفته ایم ، پس فقط می ماند یکی از اعضای مرگ خواران !
هری با صدای نسبتاً بلندی گفت :
- عالی است، استیو!!!! واقعاً درباره ی جاذ ...... ؛
ولی من با عجله او را ساکت کردم و به آرامی گفتم:
- حالا نمی خواهد ذوقی کنی! نزدیک بود که ما را لو بدهی! اسم های کسانی را که فکر می کنی ممکن است به او خیانت می کنند را به من بگو!
WWW.book-man.blogsky.COmwww.book-rman.blogsky.com
هری کمی فکر کرد و پس از مدتی به من و رون گفت :
- تا به حال دو نفر را می شناسم. اولین آن ها ایگور کارکاروف بود که می دانم کشته شده است و نفر دوم را هم می دانم که کشته شده است. پس دیگر اسمش را لازم نداریم!
ولی من مخالفت کردم و به او گفتم:
- نه! داری حماقت می کنی که اسمش را به من نمی گویی! اگر کسی که جانپیچ اصلی را دزدیده باشد و کشته شده باشد، چی ؟
رون هم با لبخند گفت :
- اینم یه فکریه !!! فقط باید امیدوار باشیم که او توانسته باشد جانپیچ اصلی را نابود کرده باشد. این طوری می توانیم یه نفس راحتی بکشیم!
ولی من باز هم به هری توپیدم :
- هری ، مطمئن باشی که شاید این اسم ها به درد ما بخورند! حالا اسمش را بگو!
هری با ناراحتی گفت :
- یک جوری می گویی که انگار من زورم می آید که اسم کسی را به تو بگویم. اسم او ریگولوس بلک است. او برادر سیریوس بلک ، پدر خوانده ، من است. یعنی بود! او پس از آن که به گروه مرگ خوارها پیوست، وقتی که متوجه شد که از او می خواهند چه کار کند، وحشت زده شد و از گروه آن ها فرار کرد و آن طوری که به من اطلاع داده اند، چند روز بیش تر دوام نیاورد! خدمت به ولدمورت، این طوری است. یا خدمت تا آخر عمر یا مرگ !!!
ولی من به خدمت تا آخر عمر یا مرگ و این چیزها فکر نمی کردم. برای بار هزارم اسم
ریگولوس بلک را در ذهن خود گفتم و ناگهان فریاد زدم :
- باید هر چه زودتر برویم به خانه ی سیریوس هری!!!
ت:
www.book-man.blogsky.com
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و همه ی افراد حاضر در آن جا با تعجب به من نگاه کردند. هری با نگرانی با عجله به بقیه
تمیسر
گفت :
- نگران نباشید! فقط استیو کمی هیجان زده شده بود! لطفاً هرمیون و رون و استیو با من
بیایند. از همه به خاطر شلوغی عذر می خواهم.
و من و رون و هرمیون و هری با عجله به اتاقی رون رفتیم و با طلسم در اتاقی را پشت خود قفل کردیم و همگی روی تخت رون نشستیم و هری شروع کرد به حرف زدن درباره ی
اکتشافات ما.
- بچه ها! کار استیو بود! او واقعاً فوق العاده است!!! اگر او نبود شاید دیگر ما هیچ
هرمیون با بی حوصلگی گفت :
- دیگه چی درباره ی ولدمورت کشف کرده اید؟ نکند که یه جانپیچ دیگر ساخته است ؟
ولی هری بدون توجه به نیش و کنایه های هرمیون به حرف های خود ادامه داد و برای او گفت که چطور جواب را پیدا کرده ام و به تحقیقات آن ها و البته تحقیقات خودم کمکم
کرده ام. هرمیون که دیگر از اذیت کردن دست برداشته بود، گفت :
- واقاً این عالی است، استیو! حالاکی باید به میدان گریمولد برویم؟ هنوز تا عروسی بیلی و فلوریک روز فرصت داریم ، نمی خواهید که حالا برویم ؟
او امیدوارانه این سوال را پرسیده بود و من هم دوست داشتم که هر چه زودتر به شکار جانپیچ های ولدمورت برویم ولی هری و رون با نظرات من و هرمیون مخالف بودند و گفتند که عروسی بیل و فلور مهم تر است و نباید آن را از دست بدهیم، آن هم بعد از آن همه کار کردن و خستگی کشیدن و من هم تا حدودی با آن دو موافق بودم و مخالف ولی
دو دست داشتم که بیلی را در لباس دامادی ببینم!
www.book-man.blogsky.com
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
آن روز بعد از آن همه کار کردن و خسته شدن، هر یک به داخل اتاق خود یا داخل اتاقی
رفتیم که مالی یکی از ویزلی ها بود و من هری و هرمیون باید در اتاقی دو قلوها، رون و جینی می خوابیدیم. من آن شب با ورد و جرج کمی بازی شطرنج جادویی کردم و پس از یک ساعت رفتم روی تخت و خوابیدم. آن شب خواب دیدم که وارد اتاقی شده ام که در آن مارهای زیادی وجود دارند و سعی دارند که مرا نیش بزنند ولی من نمی خواستم و خیلی تقلا می کردم تا از دست آنان در بروم و از بس که تکان خوردم، از خواب بیدار
شدم ولی دوباره خیلی سریع خوابم برد.
- هری هری بیدار شوال / مرور عروسی بیلی و فلور است! باید سر حال باشی)
و من طبق معمول با صدای هرمیون و با چشمانی خواب آلود از خواب بیدار شدم و با
دانید؟ باید به شیر آب بگوییم که درجه ی آب چقدر باشد و یا فشار آب زیاد باشد یا کم؟ در کل خیلی این دنیا را دوست داشتم ولی دلم برای دنیای خودمان هم تنگ می شد و هر چند وقت یک بار به سراغ چمدانم می رفتم و عکس های خانوادگی قدیمی ام را می دیدم و تا کسی در اتاق نبود کمی گریه می کردم. ناگهان یک روز که داشتم گریه می کردم، هرمیون داخل اتاق شد و مرا در آن حالت دید و قسم خورد که به کسی چیزی نگوید ولی گاهی اوقات او را می دیدم که برایم ناراحت است ، البته او هم از والدینش دور بود و مرا درک می کرد. در هر حال خیلی سریع از حالت در آمدم و فکرم را به چیز دیگری مشغول کردم ولی ناگهان به یاد تهدید ولدمورت در قبرستان افتادم. آیا اوو واقعاً می خواست پدر و مادرم و دبی بکشد و آیا او این کار را کرده بود؟ با عجله دست و صورتم را شستم و بهترین لباس هایم را پوشیدم و با سرعت زیاد به طبقه ی پایین رفتم و هری و رون و هرمیون را دیدم که ایستاده بودند و داشتند به سه نفر خوش آمد می گفتند. فلور هم با آن سه نفر احوال پرسی کرد و جلوتر رفت و دختر کوچک تر از خودش را با چنان شدتی بغل کرد که من گفتم حالاست که استخوان های دختر بیچاره بشکنند! من حدس زدم که ممکن است که آن ها از فامیل های فلور دلاکور باشند. بدون شک دو نفر که
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
مسن تر از بقیه بودند، پدر و مادر فلور بودند و دختر کوچک تر هم حتماً خواهر فلور بود. به استقبال آن ها رفتم و با خوش رویی به آن ها گفتم:
- سلام، خوش آمدید!
ابتدا خانم مسن جلو آمد و گفت :
- سلام ، پسر جوان ! از مهمان نوازی ات خیلی ممنونم! من خانم دلاکور هستم و ...
و به مردی که در کنار او قرار داشت اشاره کرد و ادامه داد :
عروسی اش امشب است و مطمئنم که تو او را می شناسی و این پری کوچک هم دختر کوچک تر من هستند که اسمشان گابریل است و شما هم باید همان استیو لئونارد
باشی ؟ درست است ؟
من اخم کردم و با تعجب پرسیدم :
- منظورتان چیست که می گویید همان استیو لئونارد؟!
خانم دلاکور لبخندی زد و با مهربانی گفت :
• • • • • این روزها اسم تو همه جا پیچیده است و -
و صدایش را پایین آورد و با آرام ترین صدایی که داشت، گفت :
- و شایعه شده است که « اسمشونبر» شخصاً می خواهد تو را بکشد و به خدمت کاران
خودش دستور داده است که تو را زنده برای او ببرند! در دست مانند هری! ولی نمی خواهد که جدی بگیری! مطمئن باشی که شایعه ای بیش نیست! راستی امروز عروسی بعد از ناهار
است!
سپس با شوهرش و دو فرزندش به آشپزخانه رفتند تا با خانم ویزلی کمی صحبت کنند. ولی من به حرف او شک داشتم که می گفت، آن حرف ها شایعه است، من با اطلاعاتی که
ت:
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
از ولدمورت ( چه از زمان کودکی اش و چه از زمانی که به یک هیولا تبدیل شده بود) می دانستم که او وقتی که یک حرف را بزند، تا آخرش به آن عمل خواهد کرد.
او شخصاً می خواست که مرا بکشد؛
ناگهان هری مرا به خود آورد و گفت :
- چه شده است استیو؟ تو حالا باید برای عروسی آماده شوی! عروسی بعد از ناهار رسماً
شروع می شود!
و من با نگرانی از او پرسیدم:
- هری ! آیا این واقعاً درست است که ولدمورت می خواهد شخصاً ما را بکشد؟
هری با کمی فکر کرد و بعد گفت :
- آن طور که من شنیده ام این طوری است و من مطمئنم که او می خواهد شخصاً را بکشد ولی تو را نمی دانم ولی فکر کنم که اگر این حرف شایع شده است، حتماً واقعاً راست گفته است. تهدیدهای او را نمی توان دست کم گرفت! مواظب باش!
من از او تشکر کردم و به سوی آشپزخانه دویدم تا با بقیه ناهار بخورم. ابتدا سلام کردم و سپس به همه ظهر بخیر گفتم و روی یکی از صندلی ها نشستم ولی سریع با فریاد از جایم برخاستم. به صندلی که نگاه کردم، دیدم که یک سوزن بسیار تیز روی صندلی به حالت
معلق است و شک نکردم که کار فرد و جرج است. فلور که بسیار می خندید، گفت :
- راستی مامان! یادم رفت که بگویم فرد و جرج چقدر سرگرم کننده هستند! باید آن دو را به شما و پاندر و گابریل معرفی کنم • • • • • آ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
و صدای جیغ فلور در آشپزخانه پیجید. دو قلوها در سمت پشت سر او ظاهر شده بودند. فرد با حالت رسمی گفت :
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- ببخشید خانم ها و آقایان ! نمی خواستیم زحمت پایین آمدن از پله ها را به خودمان
بدهیم.
و با سرعت از آشپزخانه بیرون پریدند، چون که خانم ویزلی آمده بود تا آن ها را محاکمه کند. او بسیار عصبانی بود و مثل ماده ببری بود که هر لحظه آماده ی حمله باشد! او گاهی وقت ها واقعاً ترسناک می شد!!!!
خلاصه خانم ویزلی کلی معجون به فلور داد تا بتواند خود را کنترل کند. فلور که هنوز عصبی بود، با صدایی لرزان گفت :
- واقعاً سورپرایز شدم ! اصلا فکرش را نمی کردم. و ای! حالا برای عروسی چه کار کنم ؟
او بسیار ناامید بود ولی خانم دلاکور به او گفت :
- نگران نباش عزیزم، تو که می دانی امروز عروسی ات است، پس باید سر حال باشی! حالا بیا و سر میز ناهار خوری بشین تا وقتی که بقیه آمدند با هم ناهار خوشمزه ای را که مالی درست کرده است ، بخوریم!
خانم ویزلی با مهربانی گفت :
- تو لطف داری ، عزیزم ولی می دانی که دست پختم به خوبی دست پخت تو نمی شود! اوه، فلور نمی خواهد که نگران باشی، بعداً خودم حساب دوقلوها را می رسم، تو باید ناهار بخوری و کمی به خودت برسی! حالا با من بیا و سر میز بنشین . زود باش! استیو، تو
هم برو و بقیه را خبر کن تا بیاییند و ناهار بخورند، حالا ناهار سرد می شود.
من قبل از آن که بروم ، از خانم ویزلی پرسیدم:
- خانم ویزلی ، می شود یک سوال بپرسم ؟
- البته عزیز دلم ! بپرسی ، پسرم ، بپرسی ... .
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
من پس از پاسخ او ادامه دادم :
- می خواستم بدانم که ریموس و تانکس کجایند ؟
خانم ویزلی پاسخ داد :
- برایشان ماموریتی بیش آمد و آن ها هم رفتند ولی نمی خواهد که نگران باشی، آن دو
کارشان را خوب بلدند! حالا زود باشی بقیه را خبر کن ! بدو پسر خوب !
و من مثل بچه های کوچولو که آن ها را دنبال نخود سیاه می روند، به سرعت طلسمی فرستادم و به همه خبر دادم که هر چه سریع تر بیایند به آشپزخانه! و باورتان نمی شود اگر بگویم، آن ها حدود پنج دقیقه بعد آمدند و ما سر میز ناهار خوری نشستیم و غذای خوشمزه ای را که مالی ویزلی درست کرده بود را خوردیم. آن روز غذا، غذای محبوب من بود. گوشت بریان با سوپ مرغ !!! به به! واقعاً که خوشمزه بود و همه ما انگشت های خود را با آن ها خوردیم. من از خانم ویزلی تشکر کردم و به اتاق دو قلوها رفتم تا لباس هایم را عوض کنم و لباس های عروسی ام را که از قبل آماده خودم با سحر و جادو دوخته بودم را پوشیدم. البته نمی دانستم که عروسی در راه است، من این لباس را برای این برای خودم دو ختم ، چون فکر می کردم که شاید لازم باشد! آن لباس ها کت و شلوار مشکی بودند و یک پیراهن سفید که قرار بود با پاپیون آن ها را بپوشم. با سرعت موهای قهوه ای ام را که بسیار بد حالت می گرفت شانه کردم ولی نه با شانه ای که در دنیای مشنگی استفاده می کردم، سرم را با شانه ای ، شانه کردم که جادویی بود و موی سر را هر طور که من می خواستم، شانه می کرد. سپس به طبقه ی پایین رفتم ولی هنگامی که وارد اتاق نشیمن شدم، همه ی حاضران در آن جا به من خندیدند. که به هیچ وجه انتظار چنین کاری را نداشتم. نمی دانستم که ایراد کارم کجاست. ناگهان هرمیون بدون آن که مانند دیگران به من بخندد، چوبدستی اش را بیرون آورد و به آن تکان مختصری داد و من از تعجب دهانم باز ماند. لباسم به یک ردای زیبای سبز رنگ تبدیل شده بود. درست است که ردای قشنگی بود ولی من نمی خواستم که کت و شلوار زیبایم را از
دست بدهم. با عصبانیت از همه پرسیدم :
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- چه شده است؟ چرا یک دقعه همه به من خندیدند و با چرا هرمیون این ردا را برای من
ظاهر کرد :
رون همان طور که می خندید، گفت :
- استیو، شما مشنگ ها در عروسی ها و جشن های خود، از کت و شلوار استفاده می کنید ولی ما که جادوگر هستیم و البته خود تو، ما باید از ردا و این جور چیزها استفاده کنیم ! حالا متوجه شدی؟ در ضمن این ردا خیلی به تو می آید!
من که دیگر ناراحت نبودم، با خوش حالی گفتم :
- خیلی ممنونم ، رون! فقط کی عروسی شروع می شود ؟
رون لبخندی زد و با خوش حالی به من گفت :
- حدود ده دقیقه ی دیگر!
من با سرعت خودم را به اتاقی جینی رساندم و در زدم. جینی و هرمیون یک صدا گفتند:
- بفرمایید!
چوبدستی اش موهای جینی را درست می کرد. من با عجله در را به هم کوبیدم و گفتم:
- بعدآ می آیم !
از این که آن دو را دیده بودم، کمی هیجان زده شده بودم. می خواستم که از هرمیون خواهش کنم که برایم موهایم را درست کند و کمی به آن موهای بد شکل مدل بدهد. ولی نشد! پس به اتاق رون رفتم و هری و رون را دیدم که با بی حوصلگی روی تخت دراز شده
بودند. از ان دو پرسیدم :
- چه شده است ؟ چرا این طوری شده اید ؟
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
هری با بی حوصلگی گفت :
- در این فکریم که بعد از این عروسی کجا برویم ؟
من با ناباوری به آن دو گفتم:
- چی ؟ منظورتان چیست؟ قرار است که پس از این جا به خانه ی سیریوس بلک برویم
که حالا خانه ی تو شده است!
این بار رون جواب مرا داد.
- خب، پس از آن جا کجا برویم؟ ما که نمی توانیم همین در این دنیا سرگردان باشیم!
من با تعجب به آن دو نگاه کردم و در حالی که صدایم از خشم می لرزید، فریاد زدم :
- چیز/ فکر می کردم که برای نابود کردن ولدمورت نقشه ای دارید! نکند که من را همین طوراکی به جمع مزخرف جادوگرنه ی دعوت کردید و اما توهری . . . . فکر می کردم که دامبلدور به تو به چیزی گفته ! تو فقط می خواهی قهرمان بازی در بیاوری و در قبال آن جان همه ی ما را به خطر بیندازی) تو حقی نداشتنی که پای ما را به ماجراجویی
حقیر خودت بکشی!
ولی هری نگذاشت که حرفم را ادامه دهم، او هم چون جانوری وحشی غرید:
- چطور جریت می کنی؟ حتی روح توهم خبر نداره که ما چه کارهایی کردهایم، تو فقط داری همین طور حرف می زنی
من با طعنه نعره زدم :
- مثلا چه کارهایی کرده اید؟ جناب فرد برگزیده/
هری که صورتش مثل گچ سفید شده بود، نعره زد:
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- چطور جریت می کنی، پسره ی احمقی؟/ کی بود که سنگ جادو رو از دست ولدمورت نجات داد؟ من کی بود که همه ی مشنگ زاده ها را از دست ریدلی و
باسی دیسک نجات داد؟کی بود که ریوان و گرمهور و همهمه ریبوزومر را /ر دست صدها دیوانه ساز نجات داد؟ من !!! سال چهارم ... کی بود که شاهد برگشتن اون بود؟ این من بودم که دو سال پیش تمام سخت گیری های وزارت خانه را تحمل کردم برای این که فقط به اون احقی ها بگویم که ولدمورت برگشته و کی بود که پارسال
با دامبلدور به اونی عار رفت و بعد از اونی هم شاهد خیانت /سنسیپ بود و این منی بودم که دامبلدور همه چیر درباره ی جانپیچ های ولدمورت را بهشگفتا!!!
من هم در جواب او نعره زدم :
- حقی نداری که من بگویی پسره ی احمق /! حالا حفتو کف دستت می دارم!
و چوبدستی ام را هم چون شمشیری از غلافش بیرون کشیدم و دیدم که هری هم همین
کار را کرد. رون فریاد زد :
- نه ، بچه ها! ما در این وضعیت نباید با افراد خودی جنگ کنیم:
من رو به رون غربیدم :
هر کس می خواهد جلوی این دونل را بگیرد، باید اول با من بجنگد.
ورون دیگر ساکت شد. من چوبدستی ام را بالا بردم و فریاد زدم :
- چطور کسی که ار من امتحان جادوگری ام را گرفت، این قدر برداره؟
استیونهای
هری پرتوی قرمز رنگ را دفع کرد و در جواب من فریاد زد:
WWW.book-man.blogsky.COmWWW.book-man.blogsky.COm
- همه این را می دانند که ما شکست خورده /بیم. دامبلدور هم این را دیرفهمید!
آکسپدیا ریموس
من طلسم او را مانند خودش که طلسم مرا دفع کرد، از خود دور کردم و فریاد زدم :
- من فکر می کردم که شاید می خواهی انتقام پدر و مادر عربیزات را اثر ولدمورت بگیری /! پسری فیکوس توتالوس)
و ناگهان هری سر جای خود خشکش زد و هیچ تلاشی برای راندن طلسم نکرد ولی رون در این جا دست به کار شد. او چوبدستی اش بلند کرد و سپر بزرگی را در سراسر اتاق پدید
آورد. او فریاد زد:
- من نمی خواهم که عروسی برادرم خراب شود! اگر کسی می خواهد دوئل کند،
باید همین حالا از این خانه برود بیرون !!! هنری ، استیو شما دو تا خوابید؟
من مات و مبهوت شده بودم، سرم را به نشانه ی مثبت تکان دادم ولی هری هیچ کاری نکرد. در عوض قطره ی اشکی از گوشه چشم راستش لغزید و بر روی گونه اش جاری شد ولی او خیلی سریع دست و پای خود را جمع کرد و به من گفت :
- ممنونم استیو! اگر تو نبودی ممکن بود که من جا بزنم! من هر طور که بتوانم انتقام پدر و مادرم و سیریوس را می خواهم از ولدمورت بگیرم و هر کس که بخواهد جلوی من را بگیرد، می میرد. ناگهان در اتاق با شدت باز شد و هرمیون داخل شد. هرمیون با نگرانی
از هری پرسید :
| !هری! چه اتفاقی افتاده است؟ صدای داد و فریادتان تا اتاق جینی دارد می آید -
:8 : هری لبخندی زد و گفت
- چیزی نیست! فقط یک اختلاف کوچک بین من و استیو بود که رفع شد!
هرمیون لبش را با نگرانی گزید و گفت :
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- خیلی خب! فقط شما سه تا ! هر چه زودتر آماده شوید! می خواهیم که برویم و عروسی بیل و فلور را در بیرون از خانه بگیریم. تازه برای امنیت بیش تر هری سپرهای دفاعی و بیش ترین اقدامات را انجام داده ایم ! پس زود بیایید، فکر نکنم که خانم ویزلی از دیر
کردن شما خوش حال شود!!!
و من و هری و رون و هرمیون با سرعت خود را به طبقه ی پایین رساندیم. من خیلی سریع
جلو رفتم و به بیلی و فلور گفتم:
- سلام، دوستان! بیل ، تبریک می گویم ! فلور به تو هم تبریک می گویم! مبارک باشد!
و در همان لحظات صدای بنگی به گوش رسید که همه را به جز من نگران کرد. این صدای بنگ مالی وسیله ای بود که من آن را ظاهر کرده بودم. این وسیله یک آدم آهنی بود که من از دنیای مشنگ ها برای بیلی و فلور آورده بودم. البته آن موقع که می خواستم این روبات غول پیکر را بیاورم، هری کمی کمکم کرد ولی در آن موقع همین طوری آورده بودمش و در آن لحظات اصلا به فکر هیچ عروسی نبودم. ولی در هر حال هدیه ی خوبی بود. من به روبات غول پیکر که نسبت به روبات های دیگر بزرگ بود و هم اندازه ی آدم
: بود ، کفتم
- زوکو! خودت را به صاحبان جدیدت معرفی کن ! این یک دستور است!
و روبات جلوی بیل و فلور قرار گرفت و بدون توجه به صورت های وحشت زده ی آنان
حجر
5: تا :
- سلام • • • • • اسم . . . . . امر • • • • • زوکو ..... است.
و سپس با زدن دکمه ی آن خاموش شد. من برای بیل و فلور توضیح دادم که روبات چیست و چه کار می کند و بیش تر از همه آقای ویزلی شیفته ی آن روبات شد. آخر می دانید، او واقعاً به دنیای مشنگ ها علاقه دارد و تقریباً در انباری خانه، تمام خرت و پرت هایی را که به مشنگ ها مربوط می شود را دارد! مثل پریز، دو شاخه، تلفن شکسته، باتری های خراب و هر چیزی که فکرش را بکنید. راستی او قبلا یک ماشین فورد آنجلینا
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
داشته است که در سال دوم هری و رون هرمیون در جنگلی اطراف هاگوارتز که به جنگل
ممنوع معروف است تا به حال پرسه می زند و می چرخد.
بیل و فلور پس از کمی دقت درباره ی کادوی من به این نتیجه رسیدند که بهتر است آن را نگه دارند و پس از مدتی آن را به آقای ویزلی بدهند و من اصلا ناراحت نشدم. با این که هدی ی گران قیمتی را در اختیار آن ها گذاشته بودم ولی آن ها با وسیله های مشنگ ها که آشنایی نداشتند و دست خودشان نبود ولی درباره ی کسی مثل آقای ویزلی کاملا
متفاوت است. او عاشقی این جور چیزهاست و حاضر همه چیزهایش را بدهد تا وسایل
مشنگ ها را داشته باشد ولی در هر حال من او را مانند پدر خودم دوست دارم.
خلاصه، پس از آن که همه کادوهایشان را به عروس و داماد تقدیم کردند، عروسی بسیار شاد شد. البته این جا با نوار یا سی دی و دی وی دی ، نمی شد که آهنگ پخش کنیم. چون که بیش تر جادوگرها بلد نیستند با این جور وسایل کار کنند و در این جمع هم فقط من و هرمیون و هری می توانستیم با دی وی دی پلیر و این جور چیزها کار کنیم. ولی جادوگرها با استفاده از رادیو و چیزهای ابتدایی تر کار می کنند. آن ها با جادو صدای رادیو را بلند می کنند. و گاهی وقت ها هم صدای رادیوهای جادوگرها از صدای دی وی دی پلریر های مشنگ ها بهتر کار می کنند و صدای بیش تری دارند اما در این عروسی نه از رادیو و نه از دی وی دی پلیر استفاده می شد، بیلی و فلور یک گروه موسیقی را به عروسی دعوت کرده بودند. آن ها حالا که می خواستند آهنگ های رقص را بنوازند، از سازهایی مانند گیتار الکتریکی و یا درام و کیبرد استفاده می کردند ولی بعد از رقصیدن
قرار بود که یک پیانیست بیاید و برای همه ی ما پیانو بزند. از این بابت خیلی خوش حالی
قدر با خانواده ام نماندم که بخواهم چنین روزی را ببینم. به کسانی که برای موسیقی آمده اند نگاهی می اندازم. آن ها واقعاً لباس های شیکی پوشیده اند، البته از نوع جادوگری ! آن ها از سر تا پا لباس قرمز پوشیده اند. به مهمانان نگاهی می اندازم. یکی از آن ها را می
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
بینم که کچل است و چشمانش رنگ عجیبی دارند. به آرامی و به طوری که توجه کسی را جلب نکنم می روم و کنار او می نشینم. به او سلام می کنم و می گویم:
- سلام، آقا! می شود که من این جا بنشینم ؟
آن مرد با دهان عجیبش به من می گوید:
من با دقت به حرف های او گوش کردم. صدای بی روح و سرد و عجیبی داشت. حالت
خاصی را در چشمانش دیدم که سرشار از بی رحمی بود. راستش را بخواهید، کمی از او می ترسیدم. با صدایی که ترسم را بروز ندهم به او گفتم:
شما سوالی دارم. می توانم آن را بپرسم ؟!
رلد لبخند سردی زد و گفت :
- البته ! خوش حال می شوم که آن را بشنوم.
من ادامه دادم :
- خیلی ممنونم ، می خواستم بدانم که آیا ما قبلا یک دیگر را دیده بودیم ؟
او با حالتی تهدید کننده پرسید:
- برای چه می پرسی؟
من با صدایی لرزان پاسخ دادم :
- هیچی . . . همین ... طوری ... پرسیدم ...
او جوابی نداد. بنابراین من با این که از کمی می ترسیدم ، گفتم:
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
رلد دوباره با عصبانیت نگاهم کرد و گفت :
- به زودی می فهمی! اصلا برای چه تو فسقلی این قدر سوال می پرسی؟! زود باش! از
این جا برو و دیگر کنار من نشین !
و من با عجله از کنار او رفتم و خوش بختانه در همان لحظه پیانیست شروع کرد به
ام را بیش تر هم بکنم، به طرف پیانو رفتم و کنار پیانیست حرفه ای ایستادم. او آهنگش را در همان لحظه به پایان رساند و آستین لباسش را بالا زد تا کمی استراحت کند ولی در
همان لحظه من متوجه چیزی شدم. چیزی که همه ی دنیا را روی سرم خراب کرد. چیزی که باعث شد تا من فکر کنم که محال است زنده بمانیم. دوباره به دست او نگاه کردم و
علامتی را روی دست او دیدم.
آن علامت جمجمه ای بود سیاه رنگ ، که چند اقعی / ردهانش خارج شده بودند! آن علامت شوم بود! علامت مرگ خواران//|//|//|
با سرعت هر چه تمام تر به سمت هری دویدم و در راه به فرد و جرج برخورد کردم ولی نایستادم و دویدم. از کنار خانم ویزلی که پرسید :
- استیو ، چی ....
هم گذشتم و خود را به هری رساندم. او تنها کسی بود که می توانست به من کمک کند. با
سرعت به سمت او رفتم و در گوش او گفتم:
- مرگ خوارها این جا هستند!!!
هری با عصبانیت گفت :
- استیو! حالا که وقت شوخی های بی مزه ای مصلی این نیست. تو باید در عروسی برادر
• • • • • • دوستت خیلی مودب تر از این حرف ها باشی! اصلا از تو انتظار
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
ولی من نگذاشتم که او حرفش تمام شود، نعره زدم :
- چرا نمی خواهی که یک بار هم که شده حرف مرا باور کابی/ حالا همه ی ما می
میریم!!!
: و بدون توجه به جمعیت ، ادامه دادم
• • • • • • • • • • • یک لحظه با من بیا / زود باش!!!! حالا _ -
و دست او را گرفتم و او را به دنبال خود کشیدم. چوبدستی ام را بیرون آوردم و آن را به طرف پیانیست مرگ خوار گرفتم و زیر لب گفتم:
- دبیهشد و
و پیراهن او پاره شد ولی او نفهمید. به اطراف که نگاه کردم، دیدم که مرد کچل که اسمش رلد بود، نیشخند می زند. ترسیدم ولی باز هم هری را به دنبال خود کشیدم و آهسته در گوش او گفتم :
- حالا دستش را نگاه کن !
و هری با احتیاط به دست او نگاه کرد و ناگهان در جای خود میخکوب شد. او علامت
شوم را دیده بود!!!! ناکهان بدون هیچ فکری چوبدستی اش را بیرون اورد و نعره زد :
- اکسپکتوپاترونوم
و گوزنی نقره ای از انتهای چوبدستی اش خارج شد و به سویی دیگر رفت. همه با تعجب به او نگاه کردند و هری به سرعت گفت :
ببخشید، فکر کردم که دو تا دیوانه ساز دیده ام. به مهمانی تان ادامه دهید. زود
باشید! برقصید دیگر!
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و چند نفر خندیدند و چند نفر هم هنوز با تعجب به او خیره شدند. هری در گوش من
زمزمه کرد :
- زود باش! همین حالا با من بیا !
و من هم خیلی سریع اطاعت کردم و با او راهی شدم. او مرا به داخل خانه کشاند و مرا به اتاقی رون برد. در را باز کردیم و من با تعجب دیدم که رون و هرمیون هم در اتاق هستند.
با تعجب از آن ها پرسیدم:
- چرا شما دو نفر هم هم زمان با ما دو تا این جا هستید؟ حالا دیدید که راست می گفتم و هری . . . . تو هم علامت شوم را دیدی؟!
هری با ناراحتی گفت :
- رون و هرمیون برای این این جا هستند که پاترونوس مرا دریافت کردند. من به آن دو
پیام دادم که هر چه سریع تر خودشان را به این جا برسانند و خوشبختانه هم سریع رسیدند. بچه ها خبر بدی دارم! مرگ خوارها این جا هستند!!!!
رون خنده ای کرد و گفت :
- چی داری می گی؟
هری پافشاری کرد :
هرمیون! تو یه چیزی بگو! استیو هم این را می داند!
رون که حالا دیگر خشمگین شده بود، با عصبانیت گفت :
- منظورت چیست؟ یعنی می خواهی بگویی که یکی از افراد خانواده ی ما و یا فلور و
خانواده اش مرگ خوارند؟! این دروغ محضه!
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- نه ! رون تو باید به حرف ما گوش بدهی ! اون پیانیسته که داره پیانو می زنه رو ببین ! علامت رو دستش دقیقاً یک جمجمه است که چند افعی از دهانش زد ۵ بیرون!
هرمیون با ترس به رون گفت :
- رون، اگر واقعاً مرگ خوارها این جا باشند چه؟ آن وقت که پشیمانی فایده ای ندارد! تازه . . . ممکن است که استیو و هری هم درست گفته باشند که من مطمئنم ، آن ها
همین طوری حرف نمی زنند!
رون با اکراه قبول کرد و گفت :
- باشد، برویم تا ببینیم که چه خواهد شد!
و همراه من و هری و هرمیون با سرعت آمد. به نظر من رون داشت از عمد با نظرات من و هری مخالفت می کرد. گویا نمی خواست که عروسی برادرش به هم بخورد. ولی در هر حال آمد. هری چوبدستی اش را با دقت به سمت مردی که پیانو می زد گرفت و گفت :
ولی پیانسیت متوجه نشد. هری قسمتی را بالاتر از قسمتی را که من قبلا پاره کرده بودم را پاره کرد و علامت مرد مرگ خوار مشخص شد. به رون و هرمیون که نگاه کردم، دیدم که هر دوی آن ها از تعجب خشک شده اند و حرکتی نمی کنند. من هم ترسیده بودم و در همان حال به رلد نگاه کردم. او در این جا نبود. ناگهان صدای بی روح و ترسناکی را از
پشت سر خودم شنیدم :
- خیلی زیرکی استیو لئوپارد!
هری و هرمیون و بقیه با شنیدن صدای بلند بی روح سرشان را به طرف من آوردند.
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
همه با دیدن او شلوغ کردند و جیغ و داد به راه انداختند ولی ولدمورت هیچ توجهی به آنان نکرد. ولدمورت یا همان تام ریدل با صدای بلندش فریاد زد:
- مرگ خواران من بیاید پیش من)
و در همان لحظه شنل پوش هایی که مرگ خوار نام داشتند به سرعت آمدند. ولدمورت با چشمان قرمزش به من گفت :
- از سرعت مرگ خوارانم خوشت آمد؟
ولی من جوابش را ندادم. به قدری از او می ترسیدم که حتی جرئتش را نداشتم که به او نگاه کنم. او خنده ی بی رحمانه ای کرد و گفت :
- چه اتفاقی افتاده است ؟ چرا جوابم را نمی دهی ؟ نکند از فامیلت می ترسی ؟
من با سردرگمی جواب دادم :
- چی ... تو و من ؟!
ولدمورت خنده ی چندش آوری کرد و گفت :
- بله که من فامیلی توام ! فکر نکردی که چرا به مرگ خوارهایم گفتم که تو را نکشند؟ با من بیا تا همه چیز را برایت بگویم. یا همین حالا یا هیچ وقت دیگر!
من ناگهان وسوسه شدم که به دنبال او بروم ولی خیلی سریع دستم را عقب کشیدم و
گفتم :
- من هیچ وقت با جانور چندش آوری مثل تو همراه نمی شوم !
ولدمورت غرشی کرد و چوبدستی اش را بالا آورد و نعره زد :
- نباید این را می گفتی: تو به اربابت ، به فامیلت توهین می کنی؟ حالا به تو
نشان می دهم کروشیوا
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
ناگهان فکر کردم که او مرا هدف خود قرار داده است ولی این طور نبود. او چوبدستی خود را به طرف یکی از مهمان ها گرفته بود و او داشت از درد فریاد می کشید. من از
شدت عصبانیت دندان هایم را برهم فشار دادم و نعره زدم :
- تو جانور عوضی چطور جریت میکنی به خاطر گرفتن رقیب هایت بقیه را آزار بدهی؟/ نشانات می دهم آوداکداورال
پرتوی سبز رنگی از انتهای چوبدستی ام خارج شد و به طرف او رفت. خیال کردم که طلسم مرگبار به او اصابت کرده است ولی اشتباه می کردم. او با حرکتی سریع از جلوی طلسم کنار رفت و چوبدستی اش را برای اجرای طلسم دیگری بالا برد. او چوبدستی خود
او خنده ای کرد و به طرف من آمد ولی انگار کاری به من نداشت. من همان طور در حالت خفگی بودم و به زمین افتاده بودم و دست و پا می زدم. هری و رون و هرمیون هم مات و که به ولتا مرا نگاه می کردند. انگار طلسم ها را فراموش کرده بودند. ناگهان ولدمورت طلسم را تمام کرد. او دوباره خندید و پیش من آمد. یقه ی مرا گرفت و مرا به زور از روی زمین بلند کرد و مرا میان مرگ خواران انداخت. هری و رون و هرمیون و حتی جینی جلو آمدند تا مرا نجات دهند ولی در همان هنگام ولدمورت فریاد زد:
- اگه یه قدم دیگه بیایید جلو با دستان را به آن چوبدستی نردیک تر کنید، استیو لئوپارد می میرد!!! انتخابش با خودتان است. با به عقب بروید با جنازه دوستان را تحویل بگیرید. گفتم که همین حالا عقب برویدا!
و با حالتی تهدید آمیز چوبدستی اش را به سمت من نشانه گرفت و فریاد زد:
• • • • • وداکدا/ -
ولی در همان موقع که من از زنده بودن ناامید شده بودم، هری نعره زد :
را شاه /|//|//|
WWW.book-man.blogsky.COmWWW.book-man.blogsky.COm
و لرد ولدمورت لبخندی زد. همان لحظه یک زن از مرگ خواران که چشم و ابرو و موهای : مشکی رنگ داشت ، از میان مرگ خواران بیرون آمد و با ذوق گفت
- وای! سرورم ..... شما واقعاً شکست ناپذیر هستید.
ولدمورت با حالتی سرد و بی تفاوت به مرگ خوار گفت:
- متشکرم بلاتریکس !
و ناگهان با حالتی خطرناک به بلاتریکس هشدار داد:
- البته بلاتریکس وفاداری تو قابل تقدیره! ولی ...... مواظب باشی که دیگر هیچ وقت
لذ9ر اجازه صحبت نکنی! می دانی که نتیجه اش چیست ؟
بلاتریکس که نفسش داشت بند می آمد، گفت :
- اوه! ببخشید سرورم ! عذر می خواهم.
و ولدمورت به نرمی گفت :
- دیگر تکرار نشود!
و سپس رو به بقیه کرد و گفت :
- خب، دیگر با شماها کاری ندارم. مرگ خوران با من بیایید!
و آخرین چیزی که دیدم صدای فریاد هری و رون و هرمیون و جینی بود که اسم مرا فریاد
می زدند و صدای خنده ی یک شیطان بود که داشت مرا با خود به جهنمی می برد که خودش اسم آن را خانه گذاشته بود!
بخش دوم : زندگی با لرد ولدمورت خوش می گذرد؟
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
همان طور که داشتم دست و پا می زدم ، فریاد زدم :
- ولم کن ! لعنتی!
و در همان موقع ولدمورت دستش را بالا آورد و محکم کوبید به دهانم! نمی دانید که
چقدر درد داشت!
او همان طور که مرا می زد، گفت :
- تو داری زیادی مرا به زحمت می اندازی ! اگر به حرف های من گوش ندهی ، آن چنان شکنجه ات می کنم که عقل از سرت بپرد، درست مثل خانوداه ی لانگ باتم. پس ساکت
شو!
ولی من ساکت نشدم. من فقط جیغ و داد می کردم و تکان می خوردم. ولدمورت مرا نگاه کرد، از برقی که در چشمان قرمزش دیدم ، فهمیدم که فکر شومی در سر دارد. ولی اهمیت ندادم. حاضر بودم بمیرم تا این که با شخصی مثل ولدمورت زندگی کنم یا تا ابد
برده ی او با شم!
او صبرش به اتمام رسید و چوبدستی اش را با تهدید به سمت من گرفت اما این کارش روی من اثری نداشت. ولدمورت چوبدستی اش را بالا آورد و آن را خیلی دقیق به سمت شکم من نشانه گرفت و به نرمی گفت :
- کروشیوا
و در همان لحظه فحش و ناسزاهای من جای خود را به نعره ها و جیغ های دردناک من
داد. انگار که تمام استخوان های بدنام داشتند در آتش می سوختند و جزغاله می شدند
- بالاخره فهمیدی که لرد ولدمورت با کسی شوخی ندارد! بلندشو استیو! من که به تو
گفته بودم که ساکت شوی و به من گوش دهی ! همین حالا ساکت شو وگرنه دوباره تو را
شکنجه خواهم داد. می خواهی که دوباره شکنجه شوی؟
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و من با صدای گرفته ام پاسخ دادم :
ن . . . . . . نه!
: و ولدمورت چانه اش را خاراند و گفت
- خب، استیو زودتر بیا! می خواهم چیزی را به تو نشان دهم.
و من از تبهکارترین جادوگر دنیا اطاعت کردم و به دنبال او رفتم. به اطراف که نگاه کردم، دیدم که در یک خانه ی بسیار تاریک هستیم که تنها نور موجود در آن جا به خاطر شومینه ای است که در کنار اتاق قرار دارد. آن جا مثل یک قصر بود و بسیار زیبا و
بزرگ! ولدمورت برایم توضیح داد :
- این جا خانه ی یکی از مرگ خوارانم است. او خیلی ثروتمند است! خب استیو ، تو
هنوز هم فکر می کنی که ما با هم فامیل نیستیم ؟
و من هنگامی که من با ترس جواب مثبت دادم، او ادامه داد:
- خب، پس بگذار تا برایت بگویم . . . سال ها پیش که من در هاگوارتز درس می خواندم ، به سراغ دایی ام رفتم، یعنی پدر تو!
و ناگهان من به وسط حرفش پریدم و گفتم:
- چنین چیزی ممکن نیست!
ولی او گفت :
- چرا هست! و بگذار که همین حالا یک چیز را برایت مشخص کنم، وسط حرف من هیچ کس نباید بپرد! پدر تو دایی من بود. نام او مورفین بود، مورفین گونت ولی سال ها بعد، برای آن که من او را نشناسم نام خانوادگی اش را تغییر داد و کرد، لئونارد! او دلش می خواست که دیگر جادو نکند، با این که به جادو نیاز داشت ولی او برای همیشه جادو و جادوگری را کنار گذاشت. استیو، تا به حال از خودت نپرسیده ای که چرا من آن کاغذ
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
را در کلاس به تو دادم ؟ من می خواستم که تو به آن سیرک بیایی و همین طور هم شد! من می خواستم که به تو بگویم که ما دو نفر جادوگر هستیم ولی نشد و در عوض پاتر تو را هم خون کرد. در گذشته می خواستند پدر تو را بکشند ولی هیچ جزء من این را نفهمید که او با استفاده از معجون مرکب پیچیده توانسته است که از زندان آزکابان فرار کند! من می خواهم که به تو جادوی سیاه را بیاموزم و به تو یاد بدهم که چطور باید از آن ها استفاده کنی! کار سختی نیست، فقط تو باید که بخواهی که آن ها واقعاً اجرا شوند! فقط
قبل از آن باید شخصی را ببینیم و بعد از آن هم من او را می کشم فقط تو باید ببینی که
او چه کسی است ! حالا با من بیا!
و من باز هم دستور او را پذیرفتم. از این که با او فامیل بودم ، هم خوش حالی بودم و هم ناراحت. از این بابت خوش حال بودم که در دنیای جادوگری بالاخره یک نفر از خانواده خودم را یافته ام و از سوی دیگر هم به خاطر آن که او تبهکارترین جادوگر قرن بود، ناراحت بودم ولی باید همان طور که او گفته بود، به این موضوع عادت می کردم. او را
دنبال کردم. او مرا به اتاقی برد که دور تا دوران دیوار بود. من با احتیاط از او سوالی
: کردم
- ببخشید، قربان . . . می خواستم بدانم که در این اتاق قرار است چه کسی را ملاقات
ولدمورت خنده ای کرد و گفت :
- وای ... استیو! تو واقعاً از دنیای جادوگری بی خبری! تو باید بدانی که ممکن است چیزهای نامرئی هم در این جا یا هر جای دیگر باشند. آپاریسیوم
و ناگهان دری در جلویمان پدیدار شد. ولدمورت با تکان دوباره ی چوبدستی اش در را باز کرد و داخل شد. من هم به دنبال او داخل شدم و در آن یکی اتاق یکی را دیدم که روزی
معلم من بود و من او را بسیار دوست داشتم.
او ریموس اروپایینی بود!
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
ولدمورت با بی رحمی گفت :
- فکر کنم که تو این آقا را می شناسی ، مگه نه استیو ؟
و من فقط خیره شده بودم به لوپین . خون از سرش جاری شده بود و توان بلند شدن : نداشت. گویا او را بسیار شکنجه داده بودند. نگاهش پر از کردند بود. ولدمورت گفت
- استیو ؟ من از تو سوال کردم و جواب می خواهم!
و من با صدای خفه ای جواب دادم :
- بله . . . . سلام پروفسور .
و پروفسور لوپین با ضعف سری تکان داد و من با چشمانی پر از اشک به او خیره شدم ولی ولدمورت با بی حوصلگی گفت :
مرگ دیده باشی!لوپین دیگر کاری با تو ندارم! آوداک......
ولی ناگهان من خود را جلوی ریموس انداختم و بین آن دو قرار گرفتم. ولدمورت با خشم
گفت :
- احمق نباش پسر! برو کنار وگرنه ممکن است که آسیب ببینی و من هیچ نمی خواهم
ولی من مخالفت کردم و با سر سختی گفتم :
- لطفاً، قربان ! شاید راه دیگری هم باشد!
ولی ولدمورت گفت :
- هیچ راهی نیست! این مرد باید کشته شود! همین حالا برو کنار !
ولی من که حالا دیگر اشک از چشمانم خارج شده بود، به او التماس کردم :
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- خواهش می کنم ، سرورم ! او را نکشید! او روزی بهترین استاد من بوده است! من هر چیزی را که از جادو و جادوگری بلدم، از او آموخته ام! مرا به جای او بکشید...
ولی ولدمورت نعره زد :
- آن مرد جاسوس است و من نمی خواهم که او زنده بماند! او خود را یکی از باران من معرفی کرده بود! حالا بروکنار پسره ی ابله/
ولی من هم چنان با سر سختی به او التماس می کردم. او چوبدستی اش را بالا آورد و فریاد
زد :
- خیابی خب/ حالا که نمی روی کار خودم می برنمت کنار ایمپریو
و من احساس کردم که دیگر اختیارم دست خودم نیست و اصلا به جزء آن حالت هیچ حس دیگری نداشتم. صدایی داشت به من می گفت « زود باش کمی برو آن طرف» و من که ذهنم کاملا خالی بود مانند یک عروسک خیمه شب بازی تحت کنترل بودم. ناگهان آن حس بر طرف شد و دردهای طلسم شکنجه گر دوباره به سراغم آمدند و من از درد جیغ زدم ولی آن درد خیلی سریع بر طرف شد و من با ضعف و بی حالی از روی زمین بلند
شد هم و ولدمورت را دیدم که رو به روی من ایستاده بود و داشت به کمر می خندید!
با بی حالی از او سوالی کردم :
و ناگهان از هوش رفتم. حتی در زمان بی هوشی هم تمام بدنم درد می کردند و انگار در آتش بودم. حس خیلی بدی بود ولی بعد از چند لحظه که به نظر من خیلی بود، به هوش آمدم دیدم که ولدمورت و آن مرگ خوار که نامش بلاتریکس بود و یک پسر مو بور بالا سرم ایستاده اند. با ترسی بلند شدم ولی همان لحظه احساس درد کردم و نالیدم اما با این
که حرف زدن برایم مشکل بود، ولی از ولدمورت سوالی کردم :
- ریموس کجاست ؟
ت:
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و وقتی که نگاه خشمگین ولدمورت را دیدم ، با دستپاچگی اضافه کردم
- سرورم . . . ؟
و ولدمورت به آرامی گفت :
- مرد!
و آن گاه سیل اشک ها از چشمانم جاری شدند. تا مدتی که نمی دانستم چقدر است گریه کردم و پس از آن همه اشک ریختن ، ولدمورت داشت برای بلاتریکس و پسر مو بور
تعریف می کرد :
- پسره ی احمق ! داشت برای مردن یک گرگینه ی دو رگه گریه می کرد و داشت جانش برای او به خطر می انداخت! شانس آورد که نکشتمش!
و ناگهان به من خیره شد و گفت :
- اوه .... پس بالاخره پسر فداکار اشک هایش تمام شدند! استیو ... تو یک احمقی که برای یک گرگینه ی دو رگه گریه می کردی! حالا دیگر او استاد تو نیست. من استاد توام !
تو از حالا یکی از مرگ خواران من هستی و باید مثل بقیه با من رفتار کنی ! مثلا اگر
وفاداری ات هم مانند بلاتریکس باشد، عالی است!
و بلاتریکس که اشک شوق در چشمانش موج می زد، گفت :
ولی ولدمورت با بی توجهی گفت :
- ممنونم، بلا! فهمیدی استیو؟ تو از حالا یکی از مرگ خواران منی و باید که از جادوهای سیاه استفاده کنی! حالا با من بیا! می خواهم که به آموزش دهم! زود باش!
و من که هنوز ناراحت بودم، پیش او رفتم ولی این بار تصمیم خود را گرفتم. دوست داشتم که ولدمورت هم با من مانند بلاتریکس رفتار کند و مرا یک مرگ خوار یا یک
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
فامیل وفادار به حساب بیاورد. به سرعت به سوی او رفتم و سعی کردم که مانند بلاتریکس کمی چاپلوسی کنم. به ولدمورت گفتم:
- سرورم، من از حالا می خواهم مرگ خوار و فامیلی بسیار وفادار برای شما باشم! لطفاً جادوی سیاه را به من یاد بدهید تا خودم پاتر و دوست هایش را بکشم !
ولدمورت خنده ای بلند و بسیار ترسناک کرد و گفت :
- داری کم کم یاد می گیری! ولی باید این را بدانی که من باید کسی باشم که پاتر را خواهم کشت ولی امیدوارم که حداقل برای این که وفاداری ات را به من ثابت کرده باشی، یکی از آن ها را برایم بیاوری ! خب، دیگر حرف زدن بس است! باید تمرین ها را از همین حالا شروع کنیم ! با من بیا، باید برویم به یک اتاق بسیار بزرگ که بتوانیم در آن
جا طلسم های زیادی را تمرین کنیم !
او بسیار سریع قدم بر می داشت و من نمی توانستم که به او برسم. کم کم داشت از او خوشم می آمد ولی هنوز هم در کشتن یکی از دوستانم مردد بودم. نمی دانستم که آیا این کار درست است یا نه ... نمی دانستم که آیا می توانم در برابر دوستانم قرار بگیرم و یا با آن ها بجنگم! واقعاً انتخاب سختی بود. وفادار بودن به ولدمورت یا وفادار بودن به
دوستانم که مرا با دنیای جادوگری آشنا کردند. با صدایی لرزان از ولدمورت پرسیدم:
- سرورم، می خواستم بدانم که آیا می توانیم دبی را به جمع خود بیاوریم ؟ به نظر من او می تواند که مفید باشد!
ولدمورت با نگاه بی روحش به من خیره شد و گفت :
- لازم به این کار نیست!
و من با وحشت از او سوالی کردم :
- ببخشید، می توانم دلیلش را بدانم ؟
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
او دوباره به من نگاه کرد و گفت :
- بعداً می فهمی!
و مرا به داخل اتاقی برد که هیچ چیزی در ان جا نبود. ابتدا کمی ترسیدم و با خود فکر کردم که نکند ولدمورت در همین اتاق مرا بکشد و جسدم را همین جا بگذارد تا بپوسد؟ ولی به سرعت این فکر را از سرم بیرون کردم. در همان لحظه ولدمورت برای بار دیگر شروع به حرف زدن کرد :
- من به برخی از مرگ خواران ویژه ام در ایت اتاق درس داده ام، مثل بلاتریکس. او واقعاً مرگ خوار فوق العاده ای است و از پا در آوردنش واقعاً برای همه البته به جزء من دشوار است. من می خواهم که تو روز از این مرگ خوارها شوی! پس باید هر چیز را که می گویم گوش دهی و هر کاری را که خواستم انجام دهی تا مورد لطف من قرار بگیری و
این را بدان که لرد ولدمورت به کسانی که به او کمک کنند، پاداش می دهد!
من از او پرسیدم:
- قربان، بقیه ی مرگ خواران کجا هستند؟ چرا در این جا فقط من و شما و چند نفر از
خدمت کاران شما هستیم ؟
ولدمورت جواب داد:
- آن ها در حال انجام ماموریت هستند...
و سپس با لحنی تهدید کننده گفت :
- در ضمن ، تو نباید این قدر سوال کنی وگرنه تنبیهت خواهم کرد!!!!
و من آب دهانم را قورت دادم و وحشت کردم. او ادامه داد :
- خب، آن طور که جاسوسانم گفته اند، تو در دوئل کردن مهارت زیادی داری و همین
طور می توانی از طلسم های نابخشودنی استفاده کنی ! کارت هم خوب است. چطور است
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
که یک دوئل با یکی از مرگ خوارانم بکنی. نام او دراکو مالفوی است. دوئل او بد نیست و می تواند که دوست خوبی هم برای تو باشد. البته شما دو نفر هم باید به اندازه مرگ خوارهای دیگر کار کنید و من فکر می کنم که شاید روزی نیم ساعت بتوانید با یک دیگر
صحبت کنید و یا درباره ی چیزی غیر از ماموریت هایتان حرف بزنید. خب حالا من می خواهم به تو درس بدهم و تو باید آن ها را بعد از آن که من برایت توضیحشان دادم ، انجام دهی و بعد از تمام شدن درس هایت می توانی بروی و با مالفوی دوئل کنی! ولی اگر حالا درس هایت را یاد نگرفتی نمی توانی بروی و حتی با کسی یک کلمه هم صحبت کنی ، پس احتیاط کن ! حالا طلسمی را می خواهم به تو یاد بدهم که کاربرد زیادی دارد، این طلسم فرمان است. باید این کلمه را تلفظ کنی، ایمپریو و باید واقعاً بخواهی که اجرا
شوند! حالا روی من انجامش بده و از من بخواه که چوبدستی ام را در بیاورم! زود باش!
و من با اعتماد به نفس چوبدستی ام را بالا آوردم و آن را به طرف ولدمورت نشانه گرفتم و اول ذهنم را روی او متمرکز کردم و بعد فریاد زدم :
- ایمپریو
و همان موقع از او خواستم که چوبدستی اش را از داخل ردایش بیرون آورد. و دیدم که او همان طور که من خواسته بودم، چوبدستی اش را در آورد! واقعاً خوش حال شده بودم! ولی ولدمورت به اندازه ی من ذوق نداشت. او فقط به من گفت که برای اولین بار خوب
بوده است. او طلسم های شوم را به من یاد داد که من همه را به جز ۶ یک طلسم را توانستم در لحظه ی اول انجام دهم! از کار خودم بسیار راضی بودم و همین طور از معلم ترسناک قاتلی که داشتم. همین طور که با او بیش تر وقت می گذراندم احساسی داشتم که
با او بیش تر از همیشه ارتباط دارم! خوش حال از این که تمرینم تمام شده بود، خواستم که از در بیرون بروم ولی ناگهان چیزی را به یاد آوردم که به نظرم آمد که بهتر است به
اربابم بگویم. با ترسی گفتم :
- سرورم، می توانم که یک چیز خصوصی را به شما بگویم ؟
نام
WWW.book-man.blogsky.COmWWW.book-man.blogsky.COm
و ولدمورت با بی توجهی گفت :
و من ادامه دادم :
- می خواستم چیزی را به شما بگویم، چیزی که فقط من و هری پاتر و رون ویزلی و هرمیون گرنجر می دانیم. قبل از آن که من مرگ خوار شوم ، آن سه نفر راز بزرگ شما را بر
ملا کردند!
و ولدمورت که برای اولین بار ترس در چشمانش موج می زد، جویده جویده گفت :
- آن ها .... چه .... چیزی .... را .... می دانند؟ زود.... باش.... بگو!
و من که از ترس نمی دانستم که آیا پس از گفتن این جمله زنده می مانم یا نه، جواب او
را دادم :
- ان ها و من از جانپیچ ها خبر داریم! ولی نمی دانیم که چندتا است ولی فکر کنم که آن ها به دنبال جانپیچ های شما هستند. بهتر است که از آن ها مراقبت کنید!
و من احساس کردم که ولدمورت می خواهد مرا بکشد ولی او به من گفت :
- از همین حالا لرد ولدمورت از تو سپاس گذاره استیو! تو به من کمک کردی و مطمئن
باش که من هم به تو پاداش خواهم داد!
و پس از آن که من از او تشکر کردم، او ادامه داد:
- حالا تو باید با من بیایی به یک غار! جایی که یکی از جانپیچ های من آن جاست! ولی
مواظب باشی، اگر بفهمم که به کسی در رابطه با این موضوع صحبت کرده ای ، تو را خواهم کشت !
و من یا ترسی سرم را تکان دادم و گفتم :
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- باشد، سرورم! حالا می خواهیم به آن جا برویم ؟
او گفت :
- بله! در ضمن ، تو باید بروی پیش دراکو مالفوی و از او بخواهی که جن خانگی اش را به تو بدهد. اگر قبول نکرد، بگو برای لرد سیاه می خواهی ! زود باش، عجله دارم، بعد از آن با هم می رویم به آن غار !
و من با عجله از او اطاعت کردم، چون می دانستم که اگر حرف هایش را گوش نکنم، به شدت مرا تنبیه خواهد کرد. این عمارت اربابی حدود ده تا اتاق خواب، سه تا آشپزخانه و
اتاق نشیمن بی نهایت بزرگ و زیبایی داشت که بیش تر خانه خاکستری رنگ بود و حدود چهار طبقه بود که همه ی این اتاق ها و آشپزخانه ها در این چهار طبقه پراکنده
بودند.
خلاصه ، بعد از ده دقیقه سرگردان بودن در این چهار طبقه ، بالاخره یک اتاقی را پیدا کردم که مشکوک به نظر می آمد. در اتاق را محکم زدم تا کسی بیاید و در را باز کند. پس از آن گه هیچ کس جواب نداد، چوبدستی ام را به سمت در گرفتم و گفتم:
- الاهومووا
ولی در اتاق باز نشد. با امیدواری چوبدستی ام را بالا بردم و دوباره گفتم :
- 7لاهومورال
ولی باز هم هیچ اتفاقی نیفتاد! کمی ترسیده بودم، آخر می دانید به نظرم آمد که شاید افرادی در آن اتاق باشند که در حال طوطئه علیه اربابم باشند. دیگر هم ترسیده بودم و
هم عصبانی شده بودم. چوبدستی ام به سمت در نشانه گرفتم و فریاد زدم :
- ریدا کنول
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و در با صدای بلندی منفجر شد. ناگهان صدای جیغ آمد و من داخل اتاق را که پر از گرد و خاک بود، دیدم و سپس با بسیاری از مرگ خواران آشنا شدم !
مرگ خواری که بی نهایت زشت بود و صورتش پر از چین و چروک بود، حلو آمد و گفت :
- بلاتریکس ! بیا این جا ببینم!
و درست در همان لحظه بلاتریکس جلو آمد و گفت :
- چته دالاهوف ؟! دوباره چی می خوای ؟
و با همان تهدید رنگ دالاهوف مثل گچ شد. سپس با ترس گفت :
- می خواستم .... بدانم .... که . . . . این .... پسر .... کیست ....؟
و بلاتریکس چنان با خشونت با او رفتار کرد که انگار به او توهین کرده باشند. او جیغ زد:
- چی / توانین پسر را نمی شناسی
سپس با مهربانی به من نگاه کرد و گفت :
- عزیزم، می خواهی خودت را به آن ها معرفی کنی؟
و من چوبدستی ام را در ردای سبزم جای دادم و فریاد زدم :
- سلام، مرک خواران من استیو هستم، استیو لئونارد. من پسر دایی لرد سیاه
و ناگهان صداهایی پر از تعجب از میان مرگ خواران برخاست ولی من تکان ساده ی چوبدستی ام آن ها را ساکت کردم و گفتم:
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- می دانم که هیچ یک /ر شما مرا نمی شناسید همان طور که من هیچ کدام/ر شما را نمی شناسم حتی من تا دیروز دشمن الرد سیاه بوده ام ولی او دایرور مرا پیش خود آورد و برایم توضیح داد که من چطور با او فامیل خواهم شد؛ از امروز من هم یکی از شما هستم. من هم به جمع مرگ خواران قدرتمند لرد سیاه
و ناگهان صدای جیغ و فریاد مرگ خواران از روی خوش حالی بلند شد. و من دوباره همه را ساکت کردم و فریاد زدم :
- اگر کسی را به نام دراکو مالفوی این جا داریم، لطفا بیاید پیش من}}
و در همان لحظه پسری که موهای بوری داشت و صورتش مثلثی شکلی بود، از میان
جمعیت بیرون امد.
آن پسر با لحن کشداری گفت :
- سلام، استیو! من دراکو هستم. دراکو مالفوی .
و من هم با خوشرویی با او دست دادم و به او گفتم:
- می شود که یک لحظه با من بیایی بیرون از این جا؟ می خواهم که تنهایی با شما
او نیز پاسخم را داد :
- البته ! بیا برویم . . . .
و من با خوش حالی دست او را گرفتم و او را به دنبال خود کشاندم. با مهربانی به او گفتم:
- سلام، دراکو! من استیو هستم. مطمئنم که ما می توانیم دوستان خوبی برای یکدیگر باشیم. می خواهی که با هم دوست باشیم ؟
ت:
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و دراکو نیز با خوشرویی سرش را به نشانه ی مثبت تکان داد. و من هم ادامه دادم :
- می توانم یک سوالی بپرسم ؟
دراکو با حالتی دوستانه گفت :
- البته که می شه! راستی این را بدان که به جزء ما دو نفر مرگ خوار دیگری در این دنیا فکر نکنم وجود داشته باشد. پس ما می توانیم دوستان خوبی برای هم باشیم. خب حالا
سوالت را بپرسی . . .
من هم سرم را تکان دادم و گفتم:
- ممنونم ... می خواستم که چیزی را ازت قرض بگیرم...
دراکو با تعجب پرسید :
- جه چیزی ؟ اگر بتوانم که بهت خواهم داد! یادت رفته که ما قرار است بهترین دوست
برای هم باشیم ؟!
من این پا و آن پا کردم و سپس گفتم:
دارد.
و ناگهان دراکو مانند گچ سفید شد. فکر می کنم که ترسیده بود. او با وحشت گفت :
- استیو . . . او جن مرا برای چه می خواهد ؟
من گفتم:
- نمی دانم، راستی جن خانگی چیست؟ چیز بدی که نیست ؟!
دراکو با ترس جواب داد:
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- نه، آن ها مانند برده هستند و هر کاری را که اربابشان بگوید را انجام خواهند داد و اگر هم کاری را که اربابشان گفته است را نتوانند درست انجام دهند، خودشان را تنبیه خواهند کرد. ولی در کل موجودات خوبی اند. آن ها گوش هایی تیز و چشمانی درشت به اندازه ی بزرگی دارند و قد کوتاه هم هستند و اگر جلوی آن ها از اربابشان بد گویی کنی شاید تو را بزنند و این را هم بدان که آن ها هرگز نمی توانند پشت سر اربابشان بد بگویند
- نمی دانم که لرد سیاه آن را برای چه می خواهد ؟ حالا می روم که بیارمش !
و بعد از چند لحظه که برای من به اندازه ی یک عمر طول کشید، دراکو بازگشت. از
: دبیر آن موجود بسیار هیجان زده شده بودم. دراکو به آن موجود گفت
- زود باشی وینکی! با استیو برو و از دستورات او و لرد سیاه کاملا عمل کن! زود باش!
خداحافظ . . .
و بعد از آن دراکو به داخل اتاق رفت و با مرگ خواران دیگر همراه شد و من را با جن خانگی که نامش وینکی بود، تنها گذاشت. من همان طور که داشتم با وینکی، جن خانگی ، از پله ها پایین می رفتم، گفتم:
- سلام وینکی! اسم من استیو است. استیو لئونارد. تو جن خانگی دراکو هستی؟
جن خانگی با صدایش که جیر جیر مانند بود، جواب مرا داد:
- بله، آقای لئونارد!من جن خانگی ارباب مالفوی جوان هستم. ایشان ارباب بسیار
و من حرف او را کامل کردم :
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
|
- و به نظر من دوست بسیار خوبی هم هستند! من تازه با دراکو آشنا شدم. راستی وینکی
تو باید با من بیایی به اتاقی که لرد سیاه در ان هستند. برای این که لرد سیاه ناراحت
نشوند، تو غیب و ظاهر شو تا من هم بیایم . زود باش برو وگرنه ممکن است هر دوی ما را
تنبیه کند!
و با صدای ترقی ناپدید شد و من هم با تمام سرعتم دویدم تا به اتاقی لرد سیاه رسیدم. در زدم و وارد اتاق شدم. او داشت با وینکی صحبت می کرد و وینکی نیز دیوانه وار سرش را تکان می داد. دلم برای او می سوخت. وقتی که حرف های ولدمورت با وینکی تمام شد، وینکی جلوی او زانو زد و سپس در گوشه ای از اتاق ایستاد.
ولدمورت چوبدستی اش را بیرون آورد و گفت :
- دیگر باید برویم ! زود باشی استیو ... وینکی تو هم باید بیایی!
او دست مرا با دستان کشیده اش گرفت و گفت :
- در تمام وقتی که آن جا هستیم نباید حتی آب دریاچه را لمس کنید و باید هم از من به طور کامل اطاعت کنید وگرنه می کشمتان !!!!!
و من از ترس آب دهانم را قورت دادم و پذیرفتم و به او قول دادم که در هر شرایطی حرف او را اطاعت خواهم کرد. او چشمانش را بست. انگار می خواست که روی چیزی تمرکز کند. ناگهان دوباره همان احساسی به من دست داد که برای اولین بار با هری غیب و ظاهر شده بودم. چشمانم را بستم و بعد احساس تهوع کردم. چشمان خود را که باز کردم، خود را روی صخره ای بر روی دریاچه ای دیدم. آن جایی که من و ولدمورت و آن جن خانگی بی چاره بودیم، بسیار بزرگ بود و دریاچه ای که اطراف ما بود، بسیار
خروشان بود. ولدمورت بدون آن که کلمه ای صحبت کند، دست مرا گرفت و گفت :
- با من افسون فرا خوانی را تکرار کن تا چیزی را که می خواهیم به دست آوریم.
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
و من با این که نمی دانستم او چه خیالی دارد، اطاعت کردم. چوبدستی ام را هم چون شمشیری از غلافش بیرون کشیدم و هم زمان با ولدمورت فریاد زدم :
- اکسیول
و قایقی از ته دریاچه بیرون آمد که رنگ آن سبز بود. ولدمورت باز هم جادویی را روی قایق اجراء کرد و به من و وینکی گفت :
- سوار شوید!!!!
ولی من مخالفت کردم و گفتم:
- اما این قایقی نمی تواند وزن هر سه ی ما را تحمل کند! ممکن است غرقی شویم!!!!
ولی لرد سیاه سر من فریاد زد:
- هر کاری را که می گویم انجام پسره ای احمقیا!! تو که هیچ چیر از جادوگری حالیت نمی شود، چطور جریت میکنی با بزرگ ترین جادوگر دنیا مخالفت کنی؟ حالا سوار قایقی شو و گروه همین جا رهایت می کنم تا بمیری و اینفری ها تو را
داخلی دریاچه ببرند!!!!!
و من با این که نمی داستم اینفری چیست، ولی جرئت آن را نداشتم که حتی بخواهم از او سوالی کنم. پس بدون یک کلمه صحبت سوار قایق شدم و با اربابم و جن خانگی به
در طول راه یک کلمه هم با ولدمورت حرف نزدم. راستش با این که از او می ترسیدم ، ولی با این حال از دست او ناراحت بودم. تا به حال ندیده بودم که کسی با یکی از افراد خانواده اش این چنین رفتار کند ولی پس از آن که به غار رسیدیم، ناراحتی خود را فراموش کردم و به آن فکر کردم که جانپیچی که ولدمورت ساخته است، کجاست! واقعاً
فکرش سخت بود که آدم بخواهد با کشتن کسی برای خودش جانپیچ درست کند و کاری
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
کند که با قتل دیگران کشته نشود. من که محال بود چنین کاری را انجام دهم ولی نمی دانستم که تا لحظه هایی بعد خودم این درخواست را از ولدمورت خواهم کرد!!!!!!
وقتی که نزدیک غار شدیم، ولدمورت به من و وینکی گفت :
- زود باشید پیاده شوید. کارهای زیادی داریم که باید انجام دهیم!!!! استیو تو با من بیا.
وینکی تو همین جا بمان و تا موقعی که صدایت نکرده ام پیش من نیا!!!
و دست مرا گرفت و مرا با خود به داخل غار برد. کمی جلوتر که رفتیم، به آخر غار
رسیدیم. من با تعجب از ولدمورت پرسیدم :
• • • • • • • • • • • • -قربان . . . . پس جانپی -
ولی او ناگهان مرا ساکت کرد و سرزنشم کرد:
- ساکت شو پسر! می خواهی که همه راز مرا بدانند ؟
و سپس به طرز خطرناکی نهیب زد :
- می دانی که نتیجه ی این کار چیست؟ اگر بفهمم که تو این راز را به کسی گفته ای ، کاری می کنم که پشیمان شوی که به دنیا آمده ای!!!!!!!!!!!
و من دیگر هیچ چیز نگفتم. ولدمورت با خشونت دست مرا گرفت و گفت :
- دستت را بده به من !!!
و من هیچ تلاشی برای مقابله با او نکردم. او چوبدستی اش را درآورد و آن را به سمت دست من گرفت و طلسمی را اجرا کرد که باعث شد دستم ببرد. او دست خونین مرا به قسمتی از دیوار غار مالید. در همان موقع ناگهان نوری ظاهر شد و دیوار غار باز شد و من و ولدمورت به داخل آن وارد شدیم. جایی که به داخل آن رفته بودیم، بسیار بزرگ بود.
در وسط آن جا قدحی وجود داشت. من و ولدمورت به سمت قدح رفتیم و داخل آن را دیدیم. داخل آن پر از مایع سبز رنگی بود که به نظر می رسید باید آن مایع سبز را از میان
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
ببریم تا جانپیچ را به دست آوریم. و ناگهان فکری به ذهن من رسید که بسیار ترسیدم. نکند ولدمورت مرا مجبور می کرد که تمام آن مایع را بخورم. نکند آن مایع باعث می شد که
من دیوانه شوم !!!!!!!!!!!!!
ولی همان موقع ولدمورت با صدای آرامی گفت :
- وینکی!
و همان لحظه جن خانگی وحشت زده در آن جا ظاهر شد. سپس ولدمورت به او دستور داد که تمام آن مایع سبز رنگ را بخورد. وینکی همان طور که داشت با ناراحتی معجون را می خورد، ناگهان چشمانش از وحشت گرد شدند و روی زمین ولو شد و شروع کرد به
جیغ کشیدن ، آن هم از آن جیغ های بنفش!!!!!!!
و من از ترس سر جای خودم میخکوب شدم. دیگر واقعاً داشتم از این جانور روانی وحشت زده می شدم. انگار تک تک آن ثانیه ها یک عمر بود. در آن لحظات زمان برای من به کندی می گذشت و هر ثانیه مرگبار بود. ولدمورت که به هیچ وجه هواسش به من نبود هم داشت معجون را به زور داخلی دهان وینکی می ریخت و به التماس ها و شیون های او اصلا توجه نمی کرد. وقتی که می دید معجون را نمی خورد به سرعت طلسم شکنجه گر را روی او اجرا می کرد و یا او را کتک می زد و سرش نعره می زد و من هم از
ترس نمی توانستم حتی تکان بخورم چه برسد به آن که بخواهم وینکی را نجات دهم.
و ناگهان شیون های وینکی بی چاره پایان یافت. او بی حال روی زمین افتاده بود و داشت زارزار گریه می کرد و ولدمورت هم بدون آن که حتی به او نگاه کند داشت درون قدح را بررسی می کرد. ناگهان از خشم منفجر شد و چوبدستی اش را از داخلی ردایش بیرون آورد و هم چون طوفان به سوی من آمد و من هم بی جرکت منتظر ملندم تا بفهمم
که او با من چه کار دارد. او در همان حالی که به من نزدیک می شد، نعره زد :
WWW.book-man.blogsky.COmWWW.book-man.blogsky.COm
- توپسره ی لعنتی /|//|//|//! همین حالا به من بگو که قاب آویر را کجا برده ای؟
و من که بسیار ترسیده بودم، با صدای لرزان گفتم:
• • • • • • م...... من ..... آ..... اصلا ..... این جا ..... نیامده ام
ولی او چوبدستی اش را به سمت شکم من گرفت و فریاد زد:
- کروشیوا
و من از شدت درد به زمین افتادم و جیغ کشیدم. با تمام توانی که داشتم از ته دل جیغ
می رفتند و می سوختند.
و ولدمورت که از شدت خشم صدایش می لرزید، داد کشید :
- با همین حالا به من می گویی که آن را کجا قایم کرده ای با همین جا رهایت خواهم
کرد!!!!!!!!!! گو!
و من که از شدت درد گریه ام گرفته بود، جیغ زدم :
- به خدا نمی دانم .... حتماً هری و دوستانش آمده اند و آن را برداشته اند. اگر به من
ولدمورت که کمی آرام شده بود، گفت :
ولی من که بسیار هیجان زده شده بودم، فریاد زدم :
- سرورم!!!!!!!!!!!!! من فکر کنم بدانم که قاب آویز کجاست!
ولدمورت که به خاطر آن که من حرفش را قطع کرده بودم، عصبانی شده بود گفت :
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- کجا و رود را شی رکو ////://
و من که این بار از او نترسیده بودم، با شهامت از او پرسیدم:
- شما چیزی درباره ی ر. الف. ب می دانید؟
تحج
و ولدمورت که تعجب کرده بود، گفت :
ریگولوس آرچکروس بلک بود و بیش تر وقت ها ر. الف. ب را به عنوان نام مخففش برای آن که کسی او را نشناسد استفاده می کرد.
و ناگهان من نعره زدم :
- خودشه /! او کسی است که قاب آویر را دزدیده است //!!!!!! قربان، باید هر چه سریع تر بفهمیم که او با قاب آویر چه کرده است.
و ولدمورت که بسیار خوش حال شده بود، گفت :
- عالی است استیو! تو واقعاً مرگ خوار خوبی خواهی شد و من مطمئنم که تو با خدمت
• • • • • • • • • • • به من می توانی که اشتباهات گذشته ات را جبران کنی و
ناگهان چشمان قرمزش برقی زدند و او با تهدید پرسید:
- و تو از کجا می دانی که او کسی است که قاب آویز را ربوده است ؟
و من به سرعت پاسخش را دادم :
- هاگری و پروفسور دامبلدور پارسال به این جا آمده اند و پروفسور دامبلدور همه ک این معجون را خورده است و با یکدیگر قاب آویز را برداشته اند و رفته اند ولی بعد که به هاگوارتز ردستبداد ۵ اند و در قاب آویز را باز کرده اند دبیل ۵ اند . . . . البته آن موقع که در قاب
آویز را نی خواستند باز کنند، پروفسور دامبلدور مرده بود و فقط هری و رون و هرمیون از
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
ر. الف. ب خبر دارند. وقتی که آن ها در قاب آویز را باز کرده اند یادداشتی را داخل آن
دیده اند که در ان نوشته بود:
«می دانم قبل از آن که تو این را بخوانی من خواهم مرد اما این را بدان که این من بودم که راز تو را کشف کردم. من جانپیچ اصلی را دزدیده ام و قصد دارم که آن را در اولین فرصت نابود کنم.»
امضا : ر، الف. ب
و نوشته را با صدای بلند تمام کردم و کاغدی را مالی ریگولوس آرچکروس بلک بود را داخل ردای سبزم که در عروسی بیل و فلور پوشیده بودم، گذاشتم.
و همان موقع خشم ولدمورت مانند بمبی ترکید و باعث شد که من در هوا دست و پا بزنم و من همان طور که داشتم در هوا به طرف عقب می رفتم، داخل آب افتادم. همان لحظه ذهنم شروع کرد به کار کردن . به طور غریزی دست و پا زدم و سعی کردم که خودم را از آب بیرون بکشم و داشتم کنار ولدمورت می رفتم که ناگهان دستی پای مرا گرفت. به پشتم که نگاه کردم، دیدم که موجوداتی شبیه به انسان داشتند مرا به داخل آب می کشیدند. آن ها روی بدنشان زخم هایی داشتند و رنگ پوستشان خاکستری بود و به
شدت وحشت آفرین بودند. از ترس جیغ کشیدم و ناگهان ولدمورت مرا دید. او چوبدستی اش را از داخل ردایش بیرون آورد ولی قبل از آن که او طلسمی را اجرا کند، آن موجود مرا
به داخل آب کشاند. به شدت دست و پا می زدم و هیجان داشتم. به هیچ وجه نمی
دانستم که ثانیه ای بعد چه روی خواهد داد ولی داشتم تمام سعیم را می کردم تا گرفتار آن موجود نشوم. در آن لحظه موجودی که مرا گرفته بود و سعی داشت مرا خفه کند با وحشت مرا رها کرد و به سویی دیگر رفت و من که جلویم را دیدم از وحشت در آب جیغ
زدم!
آتشی وحشیانه داشت به سمت من می آمد ولی من با جیغ زدن فقط حباب در آب
درست کردم و آتش با بی رحمی داشت به من حمله می کرد ولی آتش تا نزدیکی من آمد و
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
www.book-rman.blogsky.com
درست همان موقع که خودم را آماده ی سوختن کرده بودم، آتش ناپدید شد و من با عجله از آب بالا آمدم و زیباترین لحظه ی عمرم را دیدم.
همان طور که نفس نفس می زدم ، ولدمورت را دیدم که داشت با چوبدستی اش پرتوهای آتشین را به سمت دریاچه شلیک می کرد و همان لحظه که من به سوی او دویدم او آتش درست کردن را قطع کرد و از من پرسید:
- حالت خوب است ؟ من نباید آن قدر عصبانی می شدم که تو را داخلی دریاچه پرت کنم.
و من با خستگی پاسخ دادم :
- بله، خوبم ولی واقعاً کارتان فوق العاده بود! تا به حال آتش هایی نظیر این آتش ها
ندیده بودم!
ولدمورت سرش را تکان داد و گفت :
- تو به من کمک کردی استیو ... تو به من درباره ی ر. الف. بگفتی و لرد ولدمورت به کسانی که به او کمک کنند پاداش می دهد. هر چیز را که می خواهی بگو استیو. من به تو
خواهم داد.
و من با نگرانی از او پرسیدم:
- باشد، ممنونم. قربان می خواستم که یک خواهشی از شما بکنم.
و او سرش را تکان داد و من ادامه دادم :
- شما تنها کسی هستید که من در دنیای جادوگری با او فامیل هستم. من در این دنیا
هیچ فامیلی ندارم و دوست دارم که شما با من مانند یک فامیل برخورد کنید. می شود ؟
ولدمورت کمی فکر کرد و سپس گفت :
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
www.book-rman.blogsky.com
- شاید بشود ولی به شرط آن که تو تمام دستورات مرا به خوبی انجام دهی تا من هم خواسته ی تو را انجام دهم ولی خیلی زیاد هم قرار نیست که با یکدیگر صمیمی شویم.
و من با خوش حالی سرم را تکان دادم و ناگهان جلوی من با صدای مهیبی منفجر شد و
من به عقب پرتاب شدم. به جلویم که دقت کردم ، هری و رون و هرمیون را دیدم که ایستاده بودند و هری چوبدستی اش را به سمت ولدمورت گرفته بود. هری نعره زد :
- اراستیو د ورشو تا م!
و ناگهان از ترس و نگرانی سر جای خود میخکوب شدم. سه نفر از بهترین دوستان من این جا بودند و فکر می کردند که من با آن ها دوستم! این بهترین فرصت بود که امکان این بود که من وفاداری ام را به ولدمورت ثابت کنم. ولدمورت با خنده به هری گفت :
- دور شوم ؟ از فامیلم دور شوم؟
و باز هم خندید ولی هری با عصبانیت گفت :
- فامیلی؟ تو لیاقت فامیلی بودن با او را نداری!
و ولدمورت باز هم شروع کرد به مسخره کردن هری و دوستانش ولی من با این که کمی ناراحت بودم هیچ چیز نگفتم و به جای مسخره کردن بدون هیچ فکری چوبدستی خود را بالا آوردم و فریاد زدم :
- کروشیوا
و طلسم شکنجه گر به هری برخورد کرد و هری از درد جیغ زد و من پس از مدتی که طلسم را از روی او برداشتم، او آرام گرفت و با احتیاط از روی زمین برخاست و با تعجب
فریاد زد :
و من که با اندوه سرم را پایین انداخته بودم جواب او را دادم :
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- من متاسفم بچه ها ... من با لرد سیاه نسبت دارم. من با او فامیلم !
ولی هری با سر سختی مخالفت کرد:
- نه تو نیستی!
و من با بدخلقی گفتم:
- چی نیستم ؟
- تو با ولدمورت نسبتی نداری. او . . . . . او یک قاتل است ولی تو این طوری نیستی! تو
نمی توانی آدم بدی باشی.
و من با ناراحتی پاسخ دادم :
- من آدم بدی نیستم. من فقط دارم به پسر دایی ام کمک می کنم ....
و احساس کردم که قیافه ام خشن شد. ادامه دادم :
- و وقتش است که به او کمک کنم! استیونهای
و پرتوی قرمز رنگی از انتهای چوبدستی ام خارج شد و از کنار هرمیون گذشت. در این میان فقط من و هری می جنگیدیم و بقیه ( به جزء ولدمورت که داشت ما را نگاه می کرد
) مات و مهبوت مانده بودند. گویا انتظار هر کاری را از من داشتند به جز ۶ این کارا! من و
هری با خشونتمی جنگیدیم و پرتوهای نورانی از انتهای چوبدستی هایمان خارج می شد. هر دو نفرمان سعی داشتیم که یک دیگر را نابود کنیم ! در همان لحظه من چوبدستی ام را بالا بردم و نعره زدم :
- آوداکداورا/|//|//|//|
و پرتوی سبز رنگ مرگبار از کنار شانه ی رون رد شد و به دیوار غار برخورد کرد و آن جا را به لرزه درآورد و هرمیون از ترس جانش به گوشه ی دیگری از غار پناه برد و هری از شدت
خشم چوبدستی اش را بالا برد و طلسمی را فریاد زد که باعث شد پاهای من به طور
نام
WWW.book-man.blogsky.COm
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
ناگهانی و بدون اختیار شروع به تکان خوردن بکنند و ولدمورت فریادی از شدت خشم کشید و با تکان چوبدستی اش کاری کرد که پاهای من به حالت عادی بازگردند. ولدمورت
با عصبانیت چوبدستی اش را بالا برد و آن را به سمت هرمیون گرفت و گفت :
• • • • • با جانپیچ من چه کار کرده اید؟ اگر نگویید دختره می میرد -
و رون فریادی از ناامیدی کشید و نعره زد :
- ما اصلا نمیدانیم که جانپیچ چه چیزی است؟
و ولدمورت فریاد :
- دروغ گوا! کروشیوا
و هرمیون فریادی از درد کشید و روی زمین افتاد و به خود پیچید. در آن لحظه واقعاً دلم
برای هرمیون و رون و هری می سوخت. تا به حال در چنین موقعیتی قرار نگرفته بودم.
نمی دانستم که آیا باید وفادار ماندن به فامیل را انتخاب می کردم یا خیانت نکردن به
دوستانم را !
ولی من دیگر تصمیم خود را گرفته بودم. به سرعت جلو رفتم و چوبدستی ام را به سمت ولدمورت گرفتم و فریاد زدم :
- پریمیکوس توفالوس)
و اربابم به سرعت خشک شد و روی زمین افتاد. با عصبانیت رو به دوستانم کردم و فریاد
: زدم
- رود باشید باید قرار کشیم!
ولی هری مخالفت کرد و گفت :
- تو هم باید با ما بیایی! اگر بمانی او تو را خواهد کشت!
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
ولی من چوبدستی ام را بالا بردم و سه بار این طلسم را تکرار کردم :
- ایمپریو
و هری و رون و هرمیون دیگر تحت اختیار من بودند. آن ها را مجبور کردم که با تمام سرعت از این بیرون بروند و خودم هم آن جا ایستادم ، نزدیک در مخفی غار! منتظر
هری و رون هرمیون کمک کنم تا جانپیچ های ولدمورت را پیدا کنند و او را بکشم !
کمی منتظر ماندم و بعد از مدتی اثر طلسم من از بین رفت. ولدمورت بار دیگر بلند شده
بود و می خواست که به من حمله کند و مرا بکشد. او هم چون جانوری وحشی غرید :
- تو پسره ی احمقی, چطور جریت کردی که به من خیانت کنی؟ من حتی سعی
کردم که به تو کمک کنم!
ولی من نعره زدم :
- تو هیچ وقت این کار را نکردی تو حتی سعی هم نکردی که حتی مرا آدم
کمک هری و رون و هرمیون تو را بکشم. من تو شکست خواهم داد و این را بدان که آن رور توبه من التماس خواهی کرد!
ولدمورت دیگر نمی خندید. او چوبدستی اش را بالا برد و فریاد زد:
- آوداکداورا
و پرتوی سبز رنگش از کنار من رد شد. این بار من چوبدستی ام را بالا بردم و فریاد زدم :
- کروشیوا
ولی ولدمورت به راحتی آن را دفع کرد و چوبدستی اش را برای اجرای طلسم بعدی بالا برد. او واقعاً به خون من تشنه بود.
ت:
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
WWW.book-man.blogsky.COm
- /وداکداور/|//|//|//|//|//|
و نور سبز مرگبار دوباره از کنار من گذشت. دیگر ترسیده بودم. می دانستم که او واقعاً قصد کشتن مرا دارد ولی من نمی خواستم که تسلیم او شوم. نمی خواستم که قبل از
مردن به او التماس کنم و جلویش زانو بزنم.
- آوداکداورال کروشیوا ریدا کنول
و سه طلسم پیاپی را به سوی او روانه کردم. او دو طلسم اول را دفع کرد ولی طلسم سوم دفع نکرد. او آن را به سوی من روانه کرد!
من همان طور که ایستاده بودم، نوری را دیدم که به سویم آمد. طلسم منفجر کننده به من برخورد کرد و مرا به گوشه ای از غار پرت کرد و یک چیز وحشتناک دیگر هم اتفاق
افتاد. چوبدستی ام از دستم خارج شد!
ولی من خیلی سریع برخاستم و به سوی او رفتم و فریاد زدم :
- من تو را شکست می دهم. با دست خالی و بدون چوبدستی ....
او پیش از اجرای نفرینش خنده را سرداد.
- استی اکس پس
و طلسم بسیار خطرناکی به سوی من آمد که من اگر می دانستم که چه در انتظارم است هیچ گاه این حرف ها را به ولدمورت نمی زدم. ناگهان دلم شکافت و روده ها و بیش تر اجزای بدنم از شکمم بیرون ریختند. واقعاً منظره ی نفرت انگیزی بود. من همان طور که داشتم از درد فریاد می زدم، ولدمورت به سمت من آمد. او همان طورکه می خندید به من لگدی زد و پایش را روی شکم دریده ی من فشار داد و احساس کردم که دلی و روده ام
ت:
WWW.book-man.blogsky.COm
 
________________
www.book-rman.blogsky.com
دارد له می شود. از درد نعره زدم و دیگر هیچ چیز نفهمیدم. آخرین چیزی که دیدم ، خنده های ولدمورت و دادها و جیغ های تهوع آور خودم بود.
جیع هایی در تاریکی /!!!!!
ادامه دارد . . .
WWW.book-man.blogsky.COm