‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

IN THE NAME OF GOD

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻟﺮد وﻳﻠﻴﺎم ﮔﻮﺳﺘﻔﺴﻮن‬:‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‬
(‫)اﻣﻴﻦ زﯾﺪﺁﺑﺎدﯼ ﻧﮋاد‬

l.w.gustefson@gmail.com
lamagora@gmail.com
www.lwag.parsiblog.com

‫دﻧﻴﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي‬
www.wizarding-world.net

Writing by william

1

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ اول«‬
‫ﻫﻤﻪ ي اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ...‬ﺳﻮروس ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‬
‫‪...‬آواداﻛﺪاورا‪.‬‬
‫ﻧﻪ‪ ...‬اﻳﻦ ﻳﻚ ﺧﻮاب ﺑﻮد ‪ .‬ﻳﻚ ﺧﻮاب آﺷﻔﺘﻪ ‪ .‬اﻣﺎ ﻧﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ داﺷﺖ ‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ‪ ...‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺣﺎﻣﻲ او ﻣﺮده ﺑﻮد آﻧﻬﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻳﻚ ﺧﺎﺋﻦ‬
‫‪ .‬اﻣﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺳﻨﻴﭗ داﻣﺒﻠﺪور را ﻓﺮﻳﺐ داده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻋﺠﻴﺐ ﺗﺮ اﻳﻨﻜﻪ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮرده ﺑﻮد آﻧﻬﻢ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از ﻛﺎري ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ در ﺑﺮاﺑﺮ‬
‫واﻟﺪﻳﻦ ﻫﺮي اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد‪........................‬اﺷﺘﺒﺎه ﻳﻚ ﭘﻴﺮﻣﺮد‪.‬‬
‫ﺳﺎل ﻫﺎ ﻗﺒﻞ‪...‬روﺳﺘﺎي ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪ‪19:30...‬‬
‫ﻣﺮدي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ آﺑﻲ و ﻧﺎﻓﺬ ﭘﻮﺷﻴﺪه در رداﻳﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ‬
‫آﺑﻲ ﺗﻴﺮه در ﺧﻴﺎﺑﺎن ﻗﺪم ﻣﻲ زد ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪ و وارد ﻛﻮﭼﻪ اي ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮر ﻣﻮﺟﻮد در ﻛﻮﭼﻪ از درون ﭘﻨﺠﺮه‬
‫اي ﻛﻪ در اﻧﺘﻬﺎي ﻛﻮﭼﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ ﺑﻪ ﻛﻮﭼﻪ ﺳﺮازﻳﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ ‪ ...‬ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻟﺤﻈﻪ‬
‫اي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪...‬‬
‫‪ ¥‬ﻣﺪرﺳﻪ ﻋﻠﻮم و ﻓﻨﻮن ﺟﺎدوﮔﺮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ...‬دﻓﺘﺮﻣﺪﻳﺮ‪¥‬‬

‫‪2‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﻖ ﺗﻖ ﺗﻖ‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ‬

‫‪-‬‬

‫آه آﻟﺒﻮس از ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺷﻨﻴﺪم ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ اﻣﺸﺐ ﺟﺎﻳﻲ‬
‫ﺑﺮي‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻠﻴﺢ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻣﻴﻜﺮدم ﻛﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰو ﻟﻮ ﺑﺪه‪...‬ﺑﻠﻪ ﻣﻦ اﻣﺸﺐ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ‬‫ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ ﺑﺮم‪...‬ﻳﻪ ﻣﻼﻗﺎت ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻛﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ اش از ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﺑﺮام‬
‫ﻣﺸﺨﺼﻪ‪.‬‬
‫ ﻣﻴﺸﻪ ﺑﺪوﻧﻢ ﻣﻮﺿﻮع اﻳﻦ ﻣﻼﻗﺎت ﺷﺒﺎﻧﻪ ﭼﻴﻪ‪...‬ﻣﻴﺪوﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﺮون‬‫اﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪...‬وﺿﻌﻴﺖ ﺑﻐﺮﻧﺠﻪ‬

‫‪-‬‬

‫ﻋﺰﻳﺰم ﺗﻮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﮕﺮاﻧﻲ و ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ اﻳﻦ‬
‫ﻧﮕﺮاﻧﻲ در ﺧﻮاﻧﻮاده ي ﺷﻤﺎ ارﺛﻲ ﻧﺒﻮده‬
‫ﻣﺮد ﻟﺨﻨﺪ ﺧﺎﺻﻲ زد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ زن ﺑﺎﺧﺠﺎﻟﺖ ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻴﻨﺪازد‬
‫ﻣﻴﻨﺮوا ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺮ ﺷﺨﺼﻴﺘﺶ آﮔﺎﻫﻲ داﺷﺖ ‪ ...‬ﻗﺎﻃﻊ ‪ ،‬ﻣﻘﺮراﺗﻲ و ﺟﺪي ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻳﻚ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ داﺷﺖ‪ .‬ﻣﺮدي ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ...‬از ﻟﺤﻈﻪ‬
‫اي ﻛﻪ ﺑﺎ او آﺷﻨﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ او دﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ‬
‫راز دﻟﺶ را اﻓﺸﺎ ﻛﻨﺪ‪...‬‬
‫ ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﺟﻮاب ﺳﻮال اول ﻣﻨﻮ ﻧﺪادي ‪ ...‬راﺳﺘﻲ اﻣﺸﺐ ﻟﻴﻠﻲ ﺑﭽﺸﻮ‬‫ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﻣﻴﺎره‬
‫ﺗﻮﺟﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‬

‫‪3‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭘﺲ از ﻣﺪت ﻫﺎ ﻳﻚ ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻛﻨﻨﺪه ‪ ...‬اﺳﻤﺸﻮ ﭼﻲ ﻣﻴﺨﻮان‬‫ﺑﺬارن‬
‫‪-‬‬

‫ﻫﺮي ‪ ...‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﭘﻴﺮﻣﺮد دﺳﺖ در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻛﺮد و ﭘﺎرﭼﻪ اي را در آورد و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻘﺎب ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرت زد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺎﻓﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد‪ ...‬در را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬ﻛﺎﻓﻪ ﻧﺴﺒﺘﺎ‬
‫ﺧﻠﻮت ﺑﻮد و ﺑﺠﺰ دو ﺳﻪ ﻣﺸﺘﺮي ﻧﻘﺎب دار ﻛﺲ دﻳﮕﺮي در آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪ ...‬آرام‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻴﺸﺨﻮان رﻓﺖ‬

‫‪-‬‬

‫ﻋﺼﺮ ﺑﺨﻴﺮ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺳﻴﺒﻞ ﺗﺮﻻوﻧﻲ ﻗﺮار ﻣﻼﻗﺎت‬
‫دارم‬
‫ﻣﺴﺌﻮل ﻛﺎﻓﻪ ﺑﺎ ﺷﻚ و ﺗﺮدﻳﺪ ﺑﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻤﻜﻨﻪ اﺳﻢ ﺷﻤﺎ رو ﺑﺪوﻧﻢ‬
‫ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‬

‫‪-‬‬

‫آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻣﺴﺌﻮل ﻛﺎﻓﻪ ﻗﺪﻣﻲ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮداﺷﺖ ‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ دﻳﻮارﻫﺎ ﻧﻴﺰ‬
‫در ﺑﺮاﺑﺮ ﻫﻴﺒﺖ ﻣﺮدي ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ اوﺳﺖ ‪ ،‬ﻣﻴﻠﺮزد‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ي‬
‫ﻛﻮﺗﺎه ﺑﺮﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ‬

‫‪4‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫اوه ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور‪...‬ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻧﻴﺎوردم ‪ ...‬ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺮﻻوﻧﻲ‬
‫در اﻃﺎق ﺷﻤﺎره ي ‪ 27‬اﺳﺖ‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راه ﭘﻠﻪ ي ﺧﺎك ﮔﺮﻓﺘﻪ اي رﻓﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻬﻲ ﺑﺎﻻ ﻣﻲ رﻓﺖ ‪...‬‬
‫اﻛﻨﻮن در ﻣﻘﺎﺑﻞ درب ﺷﻤﺎره ي ‪ 27‬ﺑﻮد‬
‫ﭘﺲ از ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺳﻴﺒﻴﻞ ﺗﺮﻻوﻧﻲ از اﺳﺘﻌﺪاد ﺟﺪ‬
‫ﺑﺰرﮔﺶ ﺑﻲ ﺑﻬﺮه اﺳﺖ و ﺑﺮاي ﺗﺪرﻳﺲ درس ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﮔﺰﻳﻨﻪ ي‬
‫ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﻧﻴﺴﺖ‬
‫از ﺟﺎي ﺧﻮد ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻛﺴﻲ از راه ﻣﻲ رﺳﻪ ﻛﻪ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪه و ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه رو‬
‫ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺪه‪...‬‬
‫دﺳﺖ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﺮ روي دﺳﺘﮕﻴﺮه ي در ﺧﺸﻚ ﺷﺪ اﻳﻦ ﺻﺪا ﺑﺎ ﺻﺪاي‬
‫ﺗﺮﻻوﻧﻲ ﻓﺮق داﺷﺖ ‪ ...‬دورﮔﻪ و ﺧﺸﻦ ﺑﻮد‪ ...‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭼﺮﺧﻴﺪ‬

‫‪-‬‬

‫از ﻛﺴﺎﻧﻲ زاده ﻣﻲ ﺷﻪ ﻛﻪ ﺳﻪ ﺑﺎر در ﺑﺮاﺑﺮش اﻳﺴﺘﺎدﮔﻲ ﻛﺮده‬
‫اﻧﺪ و وﻗﺘﻲ ﻫﻔﺘﻤﻴﻦ ﻣﺎه ﻣﻲ ﻣﻴﺮه زاده ﻣﻴﺸﻪ‪ ...‬و ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﺎ‬
‫ﻧﺸﻮﻧﻲ اوﻧﻮ ﺣﺮﻳﻒ ﺧﻮدش ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺗﺮس و ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ زن ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬او در ﺣﺎل ﺑﻴﺎن ﺣﻮادث‬
‫آﻳﻨﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﻮادﺛﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﭘﺴﺮي ﻧﺎﺷﻨﺎس و ﺷﺎﮔﺮد ﺳﺎﺑﻖ او ﺗﺎم‬
‫رﻳﺪل ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻨﮕﺎم ﺻﺪاي زد و ﺧﻮرد و درﮔﻴﺮي از ﭘﺸﺖ در‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ‪ .‬ﺑﻪ وﺿﻮح ﺻﺪاي ﻣﺴﺌﻮل ﻛﺎﻓﻪ ﻣﻲ آﻣﺪ ﻛﻪ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲ زد‪" :‬ﺑﺮ‬

‫‪5‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﮔﺮد ﺗﺮﺳﻮ ‪ ...‬ﻛﺠﺎ ﻓﺮار ﻣﻲ ﻛﻨﻲ"‪ .‬اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور در ﺳﺮ ﺟﺎي ﺧﻮد ﻣﻴﺨﻜﻮب‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪...‬‬
‫‪-‬‬

‫اﻣﺎ اون ﻗﺪرﺗﻲ داره ﻛﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ازش ﺑﻲ ﺑﻬﺮه اﺳﺖ ‪...‬‬
‫ﻳﻜﻲ از اوﻧﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ دﻳﮕﺮي ﻛﺸﺘﻪ ﺑﺸﻪ ﭼﻮن ﻳﻜﻲ ﺷﻮن ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺑﻤﻴﺮه ﺗﺎ دﻳﮕﺮي زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻪ ‪...‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه رو‬
‫ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺪه وﻗﺘﻲ ﻣﺎه ﻫﻔﺘﻢ ﺑﻤﻴﺮه زاده ﻣﻲ ﺷﻪ‪...‬‬
‫ﻟﺮزﺷﻲ ﺑﺪن زن را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺧﻮرد‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺪ ﺷﺪه‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺟﻤﻊ اﺳﺎﺗﻴﺪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪم اﻣﺎ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻘﺪﻳﺮ اﻳﻦ رو ﻧﻤﻲ‬
‫ﺧﻮاد‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺗﺼﻤﻴﻤﻢ ﻋﻮض ﺷﺪ و ﺷﻤﺎ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن‬
‫ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﻲ آﻳﻴﺪ‬
‫ﻣﻐﺰ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺷﺪت ﻛﺎر ﻣﻴﻜﺮد و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮﻻزم ﻣﻲ‬
‫دﻳﺪ ‪ ،‬ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از اﻳﻦ زن ﺑﻮد و ﻛﺠﺎ ﺑﻬﺘﺮ از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ...‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ‬
‫آورد ﭘﻴﺸﮕﻮﻫﺎي ﺣﻘﻴﻘﻲ‪،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﻫﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫آورﻧﺪ‬
‫ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﻣﻴﺪاد ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺣﺮﻛﺖ داد و ﻗﻠﻢ و ﻛﺎﻏﺬي ﭘﺪﻳﺪار ﻛﺮد‬
‫و اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻧﻮﺷﺖ‪:‬‬

‫‪6‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﻚ ﮔﺎﻧﺎﮔﻞ ﻋﺰﻳﺰ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺎ اﺳﺘﺎد ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﻮاﻓﻖ‬
‫رﺳﻴﺪم و ﻗﺮار ﺑﺮ آن ﺷﺪ ﻛﻪ از ﻫﻤﻴﻦ اﻣﺸﺐ در ﻗﻠﻌﻪ ﺳﺎﻛﻦ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻟﻄﻔﺎ ﺗﺎ رﺳﻴﺪن ﻣﺎ ‪ ،‬اﻃﺎق واﻗﻊ در ﺑﺮج ﺷﻤﺎﻟﻲ را آﻣﺎده ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻗﻘﻨﻮس ﺑﻲ ﻧﻈﻴﺮش را ﺻﺪا ﻛﺮد و از او ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ‬
‫ﺑﺒﺮد‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﻮب ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺮﻻوﻧﻲ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﺗﺮﻻوﻧﻲ ‪ ...‬ﻣﺎ دﻳﮕﻪ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﻨﻴﻢ‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ ﺑﺎ ﻣﻨﻈﺮه ي ﻋﺠﻴﺒﻲ روﺑﺮو ﺷﺪ‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ‬
‫ﺳﻴﺎه ﭘﻮش و ﻃﻨﺎب ﭘﻴﭻ ﺷﺪه روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﻣﺴﺌﻮل ﻛﺎﻓﻪ ﺑﺎ‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ آﺧﺘﻪ در ﺑﺎﻻي ﺳﺮش اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﻟﺒﺨﻨﺪي از ﺳﺮ رﺿﺎﻳﺖ ﺑﺮ‬
‫ﻟﺐ داﺷﺖ‬

‫‪-‬‬

‫ﻗﺮﺑﺎن اﻳﻦ ﻣﺮد ﭘﺸﺖ در اﻃﺎق ﺷﻤﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﺟﺎﺳﻮﺳﻲ ﺑﻮد‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﻣﺮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ‪ ...‬ﺳﻮروس ﺗﻮﺑﻴﺎس اﺳﻨﻴﭗ‪.‬‬
‫ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ داد و ﻣﺮد را آزاد ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﻼم ﺳﻮروس ‪ ...‬ﭼﻪ ﻣﻼﻗﺎت ﺟﺎﻟﺒﻲ‪ .‬از آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎري ﻛﻪ‬
‫ﻫﻤﺪﻳﮕﺮو دﻳﺪﻳﻢ‪،‬ﻣﺪت ﻫﺎ ﻣﻴﮕﺬره ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻟﻄﻔﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ‬
‫ﻛﺮدي رو ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪي ‪ ...‬؟؟؟‬
‫ﻣﺮد ﺳﻴﺎه ﭘﻮش ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ي ﻟﺒﺨﻨﺪ اﺳﺘﺎد ﺳﺎﺑﻘﺶ‬
‫ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻳﻚ ﻧﻘﺸﻪ ﻧﻴﺎز داﺷﺖ‪ ...‬ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﻟﻜﻨﺖ زﺑﺎن ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪7‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫راﺳﺘﺶ ﻣﻦ ﻣﻴﺨﻮاﺳﺘﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﺳﺘﺎدي در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺸﻢ و ﺧﻮب در راه ﺷﻤﺎ رو دﻳﺪم و ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﻛﻪ اﻳﻦ‬
‫ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮﺻﺘﻪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ رو ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﻄﺮح ﻛﻨﻢ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺑﺨﻮام در ﺑﺰﻧﻢ ‪ ،‬اﻳﻦ ﻣﺮد ﻣﻨﻮ ﻃﻠﺴﻢ ﻛﺮد‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﭘﺲ از ﻣﻜﺜﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﺧﻢ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺮد ﺟﻮان‬
‫ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﻳﻮار ذﻫﻨﻲ اش را در ﺑﺮاﺑﺮ آن ﭼﺸﻤﺎن آﺑﻲ‪،‬‬
‫ﺑﺎﻻ ﺑﺮد اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻨﻜﺎر ﺑﻲ ﻓﺎﻳﺪه اﺳﺖ اﻣﺎ او ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﺮد‪.‬‬
‫درﺳﺖ در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ذﻫﻨﺶ ﺑﺎز ﻣﻲ ﺷﻮد‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻗﺎﻣﺘﺶ را راﺳﺖ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫اﮔﻪ واﻗﻌﺎ در ﻣﻮرد ﺗﺼﻤﻴﻤﺖ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻛﺎﻣﻞ داري ‪ ،‬ﻓﺮدا ﺑﻴﺎ‬
‫ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻛﻨﻴﻢ‬
‫و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه زن از در ﺧﺎرج ﺷﺪ و اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻬﺖ زده را ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﻬﺘﺮه دﻳﮕﻪ ﺑﺮي ﭘﻲ ﻛﺎرٍت‬
‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻣﺘﺼﺪي ﻛﺎﻓﻪ ﺑﻮد‬
‫*********************‬
‫‪ 1‬ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‬
‫اﻃﺎﻗﻲ ﺳﻴﺎه و ﺗﺎرﻳﻚ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﻮر ﭼﻨﺪ ﺷﻤﻊ روﺷﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﺮدي ﺑﺎرﻳﻚ و‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﻲ ﻫﻤﭽﻮن ﻣﺎر داﺷﺖ‪،‬ﺑﻪ ﻳﻚ ﻧﻘﻄﻪ ﺧﻴﺮه ﻧﮕﺎه ﻣﻴﻜﺮد‪ .‬ﻳﻜﻲ از‬
‫اﻓﺮادش را ﻣﺪﺗﻲ ﭘﻴﺶ اﺣﻈﺎر ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ‪ ،‬ﻫﻨﻮز‬
‫ﺧﺒﺮي از او ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪8‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫اﻣﻴﺪوارم ﺑﺮاي ﺣﻔﻆ ﺳﻼﻣﺘﻲ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻛﻪ ﺷﺪه‪،‬دﻟﻴﻞ ﻗﺎﻧﻊ‬
‫ﻛﻨﻨﺪه اي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻨﻮز اﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ را از ذﻫﻨﺶ ﻧﮕﺬراﻧﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ درب اﻃﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ‬
‫و اﺳﻨﻴﭗ وارد اﻃﺎق ﺷﺪ‪.‬‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻲ وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﺠﺪه اي ﻛﺮد و ﮔﻮﺷﻪ ي رداﻳﺶ را ﺑﻮﺳﻴﺪ‪ .‬در اﻳﻦ‬
‫ﻫﻨﮕﻬﻢ وﻟﺪﻣﻮرت زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻦ ﻳﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻴﺨﻮام و ﺑﻬﺘﺮه دﻋﺎ ﻛﻨﻲ ﻛﻪ ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﻨﺪه ﺑﺎﺷﻪ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺪون ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق رﻓﺖ و در ﻛﻨﺎر ﻗﺪح‬
‫اﻧﺪﻳﺸﻪ اي ﻛﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ‪ ،‬اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﻃﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻧﻘﺮﻫﺎي را از ﺳﺮش در آورد و ﺑﻪ‬
‫درون ﺗﺸﺖ ﺳﻨﮕﻲ رﻳﺨﺖ‪.‬‬
‫از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﻛﻪ اﻧﺴﺎﻧﻲ‬
‫در ﺣﻀﻮر او ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺧﻮد را ﺣﻔﻆ ﻛﺮده و از ﺗﺮس ﻧﻤﻲ ﻟﺮزﻳﺪ و اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ‬
‫ﻣﻌﻨﻲ داﺷﺖ‪ .‬ﻗﻄﻌﺎ اﺳﻨﻴﭗ ﺧﺪﻣﺘﻲ ﺑﺰرگ ﺑﺮاي او اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﺤﻮي‬
‫ﻛﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ در اﻧﺘﻈﺎر ﭘﺎداش ﻧﻴﺰ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺳﺮﺷﺎر از ﻏﺮور ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﻬﺘﺮه ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ‬
‫***********************‬
‫ﻳﻚ ﻣﺎه ﺑﻌﺪ‬
‫ﻟﺪﻣﻮرت از ﺧﺒﺮي ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ آورده ﺑﻮد آن ﻗﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺸﻨﻴﺪن ﻧﻴﻤﻪ ي دوم ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ او را ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد ﺑﻠﻜﻪ‬
‫ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ او اﺳﺘﺮاﺣﺖ )ﻣﺮﺧﺼﻲ( داده ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪9‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻢ اﻛﻨﻮن در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﺳﺘﺎد ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ ﺑﻮد ؛ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ دﻓﺎع در‬
‫ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه را ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر وﻟﺪﻣﻮرت ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﺗﺤﺖ ﻫﻴﭻ ﺷﺮاﻳﻄﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را ﺗﺮك‬
‫ﻣﻴﻜﺮد‪.‬‬
‫ﻳﻚ ﻣﺎه ﺑﻮد ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ از ﺣﻠﻘﻪ ي ﻣﺮﻛﺰي ﺧﺎرج ﺷﺪه و ﺳﺎﻛﻦ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺒﻊ ﺧﺒﺮي او؛ ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز و داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪.‬‬
‫آﻧﺮوز ﻳﻜﺸﻨﺒﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻮروس ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺟﻐﺪي از ﺧﻮاب ﭘﺮﻳﺪ و آﻧﻘﺪر‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻟﺸﺖ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ان ﭘﺮت ﻛﺮد ‪ .‬اﻣﺎ ﺟﻐﺪ ﺟﺎﺧﺎﻟﻲ داد و‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﻴﻎ زدن ﻛﺮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺳﻮروس ﺷﻜﺴﺖ را ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺟﻐﺪ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز ﺑﻮد‪....‬‬
‫ﺑﺎ دﻳﺪن ﻋﻨﻮان روزﻧﺎﻣﻪ ‪ ،‬رﻧﮓ از ﺻﻮرت اﺳﻨﻴﭗ ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬ﺳﻨﮕﻲ ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ در‬
‫ﺳﻴﻨﻪ اش اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ ﺷﺪه ﺑﻮد ؛ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺰد داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻲ رﻓﺖ ‪.............‬زﻣﺎن اﻋﺘﺮاف رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻋﻨﻮان ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮد‪:‬‬

‫»ﺣﻤﺎم ﺧﻮن«‬
‫‪10‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ‪«٢‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ازاﻃﺎﻗﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻓﺘﺮ داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺖ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺳﻮﺳﻚ ﺣﻤﺎم‬
‫ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺳﻨﮕﻲ ﺑﻪ ﻛﻨﺎري ﺟﺴﺖ و راه ﻋﺒﻮر را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ از ﻃﺮﻳﻖ‬
‫ﭘﻠﻜﺎن ﻣﺘﺤﺮك ﺑﻪ ﭘﺸﺖ دﻓﺘﺮ ﻣﺪﻳﺮ رﺳﻴﺪ‪...‬ﻣﺮدد ﺑﻮد‪...‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻣﺨﺎﻟﻒ وﻟﺪﻣﻮرت اﺳﺖ و وﻗﺘﻲ ﻛﻪ از ﻛﺎري ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ‬
‫ﻛﺮده آﮔﺎه ﺷﻮد ‪ ،‬ﺑﻪ او رﺣﻢ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ راه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﺮاي راﺣﺘﻲ از ﻋﺬاب وﺟﺪان ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد ‪ ...‬درﺳﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺧﻮن ﻛﺴﻲ آﻟﻮده ﻧﺸﺪه‬
‫ﺑﻮد‪،‬اﻣﺎ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎﺗﺶ ﻧﻴﺰ ﻛﻢ ﻧﺒﻮده‪ .‬ﺑﻪ ﭘﺸﺖ در رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺘﺶ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ درﻛﻮب ﻃﻼﻳﻲ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪ .‬ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در‬
‫ﻣﻘﺎﻟﻪ ي ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز دﻳﺪه ﺑﻮد را ﺑﻪ ﻳﺎد آورد‬
‫"ﺣﻤﺎم ﺧﻮن ‪ ...‬ﺣﻤﻠﻪ اي دﻳﮕﺮدر ﻃﻮل ﻳﻚ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ‪ ...‬اﻳﻦ روزﻫﺎ‬
‫دﻳﮕﺮ دﻳﺪن ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه ﻋﺎدي ﺷﺪه اﺳﺖ ‪ ...‬ﭘﺎﻛﺴﺎزي ﻳﻚ ﻣﺤﻠﻪ ي‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮﻧﺸﻴﻦ ‪ ...‬ﻛﺸﺘﺎر ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ ‪" ...‬‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و دﺳﺘﮕﻴﺮه ي در را ﺑﻪ ﺻﺪا در آورد ‪ ...‬ﺗﻖ ﺗﻖ ﺗﻖ ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ‬
‫در ﺑﺎ ﺻﺪاي آراﻣﻲ ﺑﺎز ﺷﺪ و اﺳﻨﻴﭗ ﻗﺪم ﺑﻪ درون اﻃﺎق داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﭘﻮﺷﻴﺪه در ﻟﺒﺎس ﺷﺐ ﺳﻔﻴﺪ و ﻳﻚ رداي زﻳﺒﺎي آﺑﻲ‬

‫‪11‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎﺑﻠﻮي ﻣﺪﻳﺮان ﺳﺎﺑﻖ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮ روي دﻳﻮار‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ و ﻣﻨﺒﻊ ﺻﺪاي ﺧﺮوﭘﻮف ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻚ ﻗﻘﻨﻮس زﻳﺒﺎ ﻧﻴﺰ در ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‬
‫اﻃﺎق؛ ﺑﺮ روي ﭘﺎﻳﻪ اي ﻃﻼﻳﻲ درﺧﻮاب آراﻣﻲ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫ﻛﺎﻣﻼ ﻫﺸﻴﺎر ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫آه ﺳﻮروس ‪ ...‬اﻣﺮوز ﻳﻚ روز ﺗﻌﻄﻴﻠﻪ‪ .‬ﺗﻮ اﻻن ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮاب‬
‫ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﺑﻴﺪار ﺷﺪم ‪ ...‬ﻣﻴﺸﻪ ﺑﺪوﻧﻢ ﺳﻌﺎدت‬
‫دﻳﺪار ﺗﻮ ﭼﻄﻮر ﻧﺼﻴﺒﻢ ﺷﺪه؟‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن داﻣﺒﻠﺪورﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻴﺪﻳﺪ‪ .‬اﻣﻴﺪوار ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ اﻳﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ را ﺑﻌﺪ از ﭘﺎﻳﺎن ﻣﻜﺎﻟﻤﻪ ﺷﺎن ﻧﻴﺰ ﺑﺒﻴﻨﺪ ؛اﻟﺒﺘﻪ در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ‬
‫زﻧﺪه ﻣﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻣﻤﻜﻦ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﻛﺮد‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﮔﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺘﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ‬

‫‪-‬‬

‫ﻳﻚ ﺻﺤﺒﺖ دوﺳﺘﺎﻧﻪ!!! ‪ ...‬اوﻧﻬﻢ اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺻﺒﺢ؟؟؟‬

‫‪-‬‬

‫ﻛﺎﻣﻼ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ ‪ ...‬ﻳﻚ اﻋﺘﺮاف اﺳﺖ‪.‬‬
‫اﺑﺮوان داﻣﺒﻠﺪور ﻛﻤﻲ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ ‪ ...‬ﺗﺮس را ﺑﻪ وﺿﻮح در ﭼﺸﻤﺎن اﺳﻨﻴﭗ‬
‫ﻣﻲ دﻳﺪ ‪ ...‬ﺗﺮﺳﻲ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ‪.‬‬

‫‪12‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﻮب ﺷﺮوع ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻴﺰش اﺷﺎره ﻛﺮد و‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﺑﺪون ﻓﻮت وﻗﺖ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻮل ﺑﺪي ﻛﻪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﺮﻓﻢ ﺗﻤﺎم ﻧﺸﺪه‬
‫ﻛﺎري ﻧﻜﻨﻲ و وﺳﻂ ﺣﺮﻓﻢ ﻧﭙﺮي ‪ ...‬ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ ﻗﻮل ﺟﺎدوﻳﻲ ﻧﻴﺴﺖ ‪...‬‬
‫ﺣﺮف ﺗﻮ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻛﺎﻓﻲ اﺳﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﻜﻮت ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﭘﺎﺳﺦ‬
‫ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻜﺎن داد‬
‫اﺳﻨﻴﭗ آﺳﺘﻴﻦ رداﻳﺶ را ﺑﺎﻻ زد ‪ ...‬ﻧﺸﺎﻧﻲ از ﻳﻚ ﭘﻠﻴﺪ ﺑﺮ روي آن ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺗﺮس ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﻫﺮﭼﻴﺰي اﻣﺎده ﻛﺮد اﻣﺎ ﭼﻬﺮه ي‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻤﭽﻨﺎن آرام ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻦ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت زﻳﺎدي در زﻧﺪﮔﻲ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪم ‪ ...‬ﻛﺘﻤﺎن‬
‫ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ‪ ...‬اﻣﺎ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻳﻚ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﻳﻚ‬
‫ﺣﻤﺎﻗﺖ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‬

‫‪-‬‬

‫آﻧﺸﺐ در ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪ ﻣﻦ ﺑﺮ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ارﺑﺎﺑﻢ‪ ،‬داﺷﺘﻢ ﺷﻤﺎ رو‬
‫ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻲ ﻛﺮدم‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ وارد ﻫﺎﮔﺰﻫﺪ ﺷﺪم‪ ،‬ﻃﻮري ﻛﻪ ﻛﺴﻲ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ دﻳﺪم ﻛﻪ ﺷﻤﺎ وارد اﻃﺎﻗﻲ ﺷﺪﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ در ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪم‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺎده ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪاﻫﺎي درون اﻃﺎق را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺸﻨﻮم‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاﻳﻲ ﺧﺸﻦ و دورﮔﻪ را ﺷﻨﻴﺪم ﻛﻪ ﺟﻤﻼﺗﻲ را زﻣﺰﻣﻪ‬
‫ﻣﻴﻜﺮد در ﻫﻤﻴﻦ زﻣﺎن ﻣﺴﺌﻮل ﻛﺎﻓﻪ ﺑﺮاي ﺳﺮﻛﺸﻲ ﺑﺎﻻ آﻣﺪ و ﻣﻦ‬

‫‪13‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫را دﻳﺪ و ﻣﻦ را ﻗﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﻛﺮد ‪ .‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮدم ﻓﺮار ﻛﻨﻢ اﻣﺎ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﻲ از‬
‫ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭘﺮت ﺷﺪم و از ﻫﻮش رﻓﺘﻢ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﺎز‬
‫ﻛﺮدم ﺷﻤﺎ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد دﻳﺪم و ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ دﻟﻴﻠﻲ ‪ ،‬ﻛﺎر‬
‫ﺧﻮد را ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻗﺮارﮔﺎه رﻓﺘﻢ و ﺧﺎﻃﺮاﺗﻢ را ﺑﻪ ارﺑﺎﺑﻢ‬
‫ﻧﺸﺎن دادم ‪ ...‬آﻧﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻣﻦ را ﺑﺮاي ﺗﺎﺧﻴﺮم‬
‫ﻣﺎﺧﺬه ﻧﻜﺮد ‪ ...‬او ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم‪،‬‬
‫ﺑﺮاي ﺗﺪرﻳﺲ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ داوﻃﻠﺐ ﺷﻮم ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺟﺎﺳﻮﺳﻲ او را‬
‫ﺑﻜﻨﻢ ‪ ...‬ﻳﻚ ﺳﺎل از اﻳﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﻣﻲ ﮔﺬرد و ارﺑﺎﺑﻢ ﺟﻨﺎﻳﺎت و ﻗﺘﻞ‬
‫ﻫﺎي زﻳﺎدي را ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪه‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد‪ .‬اﺷﻚ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺎري ﺑﻮد‬
‫‪-‬‬

‫ﻣﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل دﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮن ﻛﺴﻲ آﻟﻮده ﻧﺸﺪه اﻣﺎ اﺣﺴﺎس‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻣﺴﺒﺐ اﺻﻠﻲ اﻳﻦ ﻗﺘﻞ ﻫﺎ ﻣﻨﻢ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﻴﺘﻮاﻧﻢ‬
‫ﻏﺬاب وﺟﺪان را ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﻢ ‪ ...‬ﺑﺎر اﻳﻦ ﮔﻨﺎه ﺧﻴﻠﻲ ﺳﻨﮕﻴﻦ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻗﺎﺗﻞ ﺑﺎﺷﻢ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻛﻪ در اﻳﻦ ﻣﺪت ﺣﺮﻓﻲ ﻧﺰده ﺑﻮد‪ ،‬آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ آراﻣﺶ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪14‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ‪ ،‬ﻛﺎر درﺳﺘﻲ را‬
‫اﻧﺠﺎم دادي‪ .‬ﻣﻦ از ﺗﻮ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪاﻧﻢ ﻛﻪ دﻗﻴﻘﺎ ﭼﻪ‬
‫ﭼﻴﺰ ﻫﺎﻳﻲ را ﺑﻪ ارﺑﺎﺑﺖ ﮔﻔﺘﻲ و ﻛﺪام ﻗﺴﻤﺖ از ﺣﺮف ﻫﺎي ﻣﺎ را‬
‫ﺷﻨﻴﺪي؟!‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻣﺮد ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺮد ﻧﻮﻋﻲ اﻋﺘﻤﺎد و اﺣﺴﺎس‬
‫اﻣﻨﻴﺖ را ﺑﻪ او اﻧﺘﻘﺎل ﻣﻴﺪاد‪ .‬ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮ‪ ،‬ﻣﻮاﻓﻘﺘﺶ را ﺑﺎ درﺧﻮاﺳﺖ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور اﻋﻼم ﻛﺮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻤﺪي در ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق رﻓﺖ‬
‫و ﻗﺪﺣﻲ ﺳﻨﮕﻲ را ﺑﻴﺮون آورد‪.‬‬
‫ﻗﺪح اﻓﻜﺎر درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺪح اﻓﻜﺎر وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮ و‬
‫داراي ﻧﻘﻮﺷﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮد‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺪح را در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺳﻨﻴﭗ روي ﻣﻴﺰ ﮔﺬاﺷﺖ‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻤﻜﻨﻪ؟!‬
‫اﺳﻨﺴﭗ ﺑﺪون ﻓﻮت وﻗﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﺮ روي ﺷﻘﻴﻘﻪ اش ﮔﺬاﺷﺖ و‬
‫اﻓﻜﺎرش را در ﺟﺎم رﻳﺨﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫اول ﺷﻤﺎ!‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺳﺮش را ﺧﻢ ﻛﺮد و وارد ﻗﺪح ﺷﺪ و داﻣﺒﻠﺪور ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او وارد‬
‫ﻗﺪح ﺷﺪ‬
‫***‬

‫‪15‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﻣﺪت زﻣﺎﻧﻲ ﺣﺪود ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ‪ ،‬دو ﻣﺮد از ﻗﺪح ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺪح را ﺑﺮداﺷﺖ ﺗﺎ در ﺟﺎي ﻣﺨﺼﻮص ﺧﻮد ﻗﺮار دﻫﺪ و اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻴﺰ ﻣﺪﻳﺮ رﻓﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰش ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻛﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﺮ اﺳﻨﻴﭗ اﻓﺘﺎد‪ ...‬دوران‬
‫ﺗﺤﺼﻴﻞ او را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آورد ‪ ...‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ او ﺷﻴﻔﺘﻪ ي ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه‬
‫ﺑﻮد و اﺳﺘﻌﺪاد وﻳﮋه اي در ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي و ﺑﺎﻻﺧﺺ ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎي ﺳﻴﺎه‬
‫داﺷﺖ‪ .‬اﻳﻦ اﺳﺘﻌﺪاد را از ﻣﺎدرش ﺑﻪ ارث ﺑﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﺮد ﺟﻮان ﺳﺮش را‬
‫ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او رﻓﺖ‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ي او ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻣﺮد ﺟﻮان‬
‫ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺳﻮروس ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ﮔﻮﻳﻢ ﻛﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﺖ ﻛﻮﭼﻚ ﺑﻮده ‪ ...‬اﻣﺎ‬
‫ﻫﻤﻴﺸﻪ راه ﺑﺎزﮔﺸﺘﻲ اﺳﺖ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ اﻣﻴﺪوارم ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺖ ﺑﺮو و از‬
‫آﻧﺠﺎ ﺧﺎرج ﻧﺸﻮ و ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻗﻠﻌﻪ را ﺗﺮك ﻧﻜﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮاي‬
‫اﻧﺠﺎم دارم ‪ ...‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ در اﻣﺎﻧﻲ ‪ ...‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﺮي‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﺎ اﻓﻜﺎرش‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‬
‫آﻟﺒﻮس ﺑﻪ ﺳﺎل ﻫﺎ ﻗﺒﻞ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد؛ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺪرش ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬آن‬
‫ﺷﺐ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آورد‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﭘﺴﺮم آﻟﺒﻮس ‪ ...‬ﻣﻲ داﻧﻢ ﻛﻪ ﻣﺮﮔﻢ ﻧﺰدﻳﻚ اﺳﺖ و زﻣﺎن‬
‫آن رﺳﻴﺪه ﻛﻪ داﺳﺘﺎﻧﻲ را ﺑﺮاﻳﺖ ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﻨﻢ ‪ ...‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﭘﺪرم ﻗﺒﻞ‬
‫از ﻣﺮﮔﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ و ﭘﺪران او ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺮدﻧﺪ ‪ ...‬اﻳﻦ داﺳﺘﺎن‪،‬‬

‫‪16‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻴﺮاث ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﻣﺎﺳﺖ و روزي ﺗﻮﺳﻂ ﻳﻜﻲ از ﻣﺎﻫﺎ ﺑﻪ آﺧﺮﻳﻦ ﻓﺮد‬
‫از ﺧﺎﻧﺪاﻧﻲ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﻣﻲ رﺳﺪ ‪ ...‬آﺧﺮﻳﻦ وارث ﻗﻠﻌﻪ ي ﺳﺮخ ‪...‬‬
‫داﺳﺘﺎﻧﻲ از ﻳﻚ ﻛﺎﺑﻮس ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور از اﻓﻜﺎرش ﺑﻴﺮون آﻣﺪ‪ .‬آرزو ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ او ﻧﻴﺰ روزي اﻳﻦ راز را‬
‫ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪ ارﺷﺪش اﻧﺘﻘﺎل دﻫﺪ ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺒﺎدا وﻇﻴﻔﻪ ي اﻧﺘﻘﺎل‬
‫ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ وارث ﺑﺮ دوش او ﺑﻴﻔﺘﺪ‪.‬‬
‫از ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﻛﻪ اﻳﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ را ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪،‬در ﺣﺮاس ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﺮف ﻫﺎي‬
‫اﻣﺮوز ﺳﻮروس و دﻳﺪن ﺣﺎﻟﺖ ﺷﺎد ﺻﻮرت وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻌﺪ از دﻳﺪن ﺧﺎﻃﺮه‬
‫ي اﺳﻨﻴﭗ ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻣﻌﻨﻲ داﺷﺖ ‪ ...‬زﻣﺎن آن رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎل‬
‫ﻣﻴﺪاﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭘﺴﺮ ﻧﺎﺷﻨﺎس ﻛﻴﺴﺖ ‪ ...‬وارث ﻗﻠﻌﻪ ي ﺳﺮخ‪.‬‬
‫ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰش ﻧﺸﺴﺘﻪ ودر ﻓﻜﺮﺑﻮد ‪ ...‬ﺗﺎم از ﻛﻞ ﻣﺎﺟﺮا ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬او در‬
‫ﺑﻌﻀﻲ ﻣﻮارد ﺑﻴﺶ از اﻧﺪازه ﻋﺠﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد اﻛﻨﻮن در‬

‫ﺟﺴﺘﺠﻮي ﭘﺴﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ " از ﻛﺴﺎﻧﻲ زاده ﻣﻲ ﺷﻪ ﻛﻪ ﺳﻪ ﺑﺎر در ﺑﺮاﺑﺮش‬
‫اﻳﺴﺘﺎدﮔﻲ ﻛﺮده اﻧﺪ و وﻗﺘﻲ ﻫﻔﺘﻤﻴﻦ ﻣﺎه ﻣﻲ ﻣﻴﺮه زاده ﻣﻴﺸﻪ " ‪.‬‬
‫ذﻫﻨﺶ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﺳﺮﺳﺎم آور در ﺣﺎل ﻛﻨﻜﺎش ﺧﺎﻃﺮات ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﻫﻢ دﻳﺮ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ﻣﺜﻠﻲ ﻣﻌﺮوف ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫ﻣﺎﻫﻲ را ﻫﺮ وﻗﺖ از آب ﺑﮕﻴﺮي ﺗﺎزه اﺳﺖ‬
‫دﺳﺖ در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻛﺮد و ﺳﺎﻋﺘﻲ ﺑﺎ ‪ 12‬ﻋﻘﺮﺑﻪ را ﺑﻴﺮون آورد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ‬
‫ﺑﻪ آن ﻛﺮد و از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺷﻮم را ﺑﻪ وﺿﻮح در دروﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد ﻛﻪ ﻓﺮﺻﺖ زﻳﺎدي ﻧﺪارد و ﺑﺎﻳﺪ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺎر ﺷﻮد ‪ ...‬ﻧﺠﺎت زﻧﺪﮔﻲ ﻳﻚ‬

‫‪17‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻧﺴﺎن؛ آﻧﻬﻢ ﻧﻪ ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ دﺳﺖ ﻛﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺮ روي دﻳﻮار؛ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻧﺸﺎن ﻛﻮﭼﻚ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺷﺪه و ﺑﻪ اﻧﺪازﻫﻲ ﻳﻚ ﻛﻒ دﺳﺖ اﺳﺖ‪.‬‬

‫دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎن ﻗﺮار داد و دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را ﺑﺮ روي ﻗﻠﺒﺶ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﻣﻦ آﻟﺒﻮس ﭘﺮﺳﻴﻮال واﻟﻔﺮﻳﻚ ﺑﺮاﻳﺎن داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬
‫ﻣﺪﻳﺮ ﻣﺪرﺳﻪ ؛ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺣﺴﺎس ﺑﻮدن ﺷﺮاﻳﻂ ﻣﻮﺟﻮد ‪ ،‬اﺟﺎزه ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﻫﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ اﺳﻨﺎد ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ي ﻣﺪرﺳﻪ و ﺑﺎﻳﮕﺎﻧﻲ داﻧﺶ‬
‫آﻣﻮزان ﺑﻪ ﺛﺒﺖ ﻧﺮﺳﻴﺪه )ﺗﻮﺿﻴﺢ‪ :‬داﻧﺶ آﻣﻮزاﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺳﻦ ‪11‬‬
‫ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻧﺮﺳﻴﺪه و در ﻣﺪرﺳﻪ ﺣﻀﻮر ﻧﺪارﻧﺪ اﻣﺎ اﺳﻢ آﻧﻬﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ‬
‫از ﺗﻮﻟﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان داﻧﺶ آﻣﻮز در ﺑﺎﻳﮕﺎﻧﻲ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ (.‬ﺑﺮوم‪.‬‬
‫ﻧﺸﺎن روي دﻳﻮار ﺑﺎ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ ﻛﻮر ﻛﻨﻨﺪه اي ﺷﺮوع ﺑﻪ درﺧﺸﻴﺪن ﻛﺮد‬
‫ﻃﻮري ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاﻳﻲ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬دري ﻃﻼﻳﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮ روي آن ﻣﻲ درﺧﺸﻴﺪ‪.‬‬

‫‪18‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫داﻣﺒﻠﺪور در را ﺑﺎز ﻛﺮد و وارد اﺗﺎﻗﻲ ﺑﻪ ﺑﺰر ﮔﻲ ﺳﺮﺳﺮاي ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺗﺎق ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﻳﻚ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ ﺗﻤﺎﻣﺎً ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺑﻮدﻧﺪ از ﭘﻮﺷﻪ ﻫﺎ و‬
‫ﭘﺮوﻧﺪه ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺪام ﺗﺎرﻳﺦ ﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ داﺷﺘﻨﺪ ‪ ...‬از اﺑﺘﺪاي‬
‫ﺗﺎﺳﻴﺲ ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز‪ .‬در ﮔﻮﺷﻪ اي از اﺗﺎق ﻧﻴﺰ ﻳﻪ ﻣﻴﺰ و ﺻﻨﺪﻟﻲ‬
‫ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻛﻬﻨﻪ وﻗﺪﻳﻤﻲ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫وﻗﺘﻲ ﺑﺮاي ﺗﻠﻒ ﻛﺮدن وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺳﺮاق اوﻟﻴﻦ ﺳﺮي‬
‫ﭘﺮوﻧﺪه ﻫﺎ رﻓﺖ ‪ ...‬ﭘﺴﺮاﻧﻲ ﻛﻪ در ﻃﻲ ﺳﻪ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺣﺪس ﻣﻴﺰد ﻛﻪ زﻣﺎن ﺗﻮﻟﺪ ﭘﺴﺮ ﻣﺬﻛﻮر‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻮل و ﺣﻮش زﻣﺎن‬
‫ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ داﻣﻨﻪ ي ﺟﺴﺘﺠﻮ را ﻣﺤﺪودﺗﺮﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻟﻴﺴﺘﻲ در ﺣﺪود ﻫﺰار اﺳﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﺷﺮوﻃﻲ ﻧﻴﺰوﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫در ﻧﻬﺎﻳﺖ اﺳﻢ دو ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪ‬
‫ "ﭘﺎﺗﺮ و ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ"‬‫ﻫﺮدو ﺧﺎﻧﻮاده ﺳﺎﺑﻘﻪ ي درﺧﺸﺎﻧﻲ در راه ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺗﺎرﻳﻜﻲ داﺷﺘﻨﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ در‬
‫ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ‪ ،‬وارث ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ ﺑﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ازاﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ ودر ﻃﻼﻳﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻋﺼﺮ ﺷﺪﻫﺒﻮد ‪...‬او ﻳﻚ ﻧﻴﻤﺮوز ﻛﺎﻣﻞ را در آن اﺗﺎق ﮔﺬراﻧﺪه ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ اﺗﺎق اﺳﺎﺗﻴﺪ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣﻌﻠﻤﻴﻦ ﺑﺠﺰ اﺳﻨﻴﭗ در آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ‪...‬‬
‫ﭼﻬﺮه ﻫﺎ ﻧﮕﺮان ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪19‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫آﻟﺒﻮس!!! ‪ ...‬ﻣﻴﺸﻪ ﺑﺪوﻧﻴﻢ ﺗﺎ اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻛﺠﺎ ﺑﻮدي؟ ﻫﻤﻬﻲ ﻣﺎ‬
‫رو ﻧﮕﺮان ﻛﺮدي!‬
‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻣﻚ ﮔﺎﻧﺎﮔﻞ ﺑﻮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻴﻜﺮد ﻫﻤﻪ را‬
‫آرام ﻛﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪20‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﻟﻄﻔﺎ آرام ﺑﺎﺷﻴﺪ ‪ ...‬ﻫﻴﭻ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﻔﺘﺎده ودﻟﻴﻠﻲ ﺑﺮاي ﻧﮕﺮاﻧﻲ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬و دﻳﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﻛﺎري از ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻴﺮون ﺑﺮم‬
‫‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ زود ﺑﺮ ﻣﻴﮕﺮدم‬
‫‪ -‬اﻣﺎ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻴﻨﺮوا ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ‪ ...‬ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﻣﻬﻤﻴﻪ ‪ ...‬ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ‬
‫ﭘﻴﺮﻣﺮد از ﻗﻠﻌﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ اﺑﺘﺪا ﺑﻪ ﻧﺰد ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ ﻫﺎ‬
‫ﺑﺮود‪ ...‬زن و ﺷﻮﻫﺮ ﻫﺮ دو از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺪف اﺻﻠﻲ‬
‫ﺧﻴﻠﻲ از ﺣﻤﻼت ﻣﺮﮔﺨﻮاران ‪...‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل آﻧﻬﺎ آﭘﺎرات ﻛﺮد‪ .‬در آﻧﺠﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ آرام ﺑﻮد و‬
‫ﻓﺮاﻧﻚ ‪ ،‬آﻟﻴﺲ و ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺴﺮﺷﺎن در اﻣﻨﻴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬از ﺑﺎﺑﺖ‬
‫ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺧﻴﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﺑﻮد ﭼﻮن آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﻗﺮار ﻗﺒﻠﻲ ‪ ،‬ﺳﻴﺮﻳﻮس‬
‫ﺑﻼك را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان رازدار ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻼ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ وارد اﺗﺎﻗﺶ ﺷﺪ ‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ دﺳﺘﺲ ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ‬
‫ﻗﻠﺒﺶ را ﻣﻲ ﻓﺸﺎرد ‪. ...‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از اﺑﺰارآﻻت ﻧﻘﺮﻫﺎي ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﭘﺎﻳﻪ اي‬
‫ﺑﻠﻨﺪ و در ﻛﻨﺎر ﻣﻴﺰش ﻗﺮار داﺷﺖ ؛ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﻋﺼﺎﻳﺶ ﺿﺮﺑﻪ اي ﺑﻪ‬
‫آن زد‬
‫دود ﻧﻘﺮه اي رﻧﮕﻲ ﻛﻪ از ﺷﻲ ﻧﻘﺮه اي ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ دو‬
‫ﻣﺎر ﺑﺪل ﺷﺪ‪ .‬و اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ ‪ ...‬ﻓﺎﺟﻌﻪ‪.‬‬

‫‪21‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﻓﻮﻛﺲ ‪ ...‬ﺑﺮو ﺑﻪ دره ي ﮔﻮدرﻳﻚ و آوﻧﭽﻪ ﻛﻪ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده رو‬
‫ﺑﺒﻴﻦ و ﺑﺮﮔﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻗﻘﻨﻮس ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ي داﻣﺒﻠﺪور ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و آﻧﭽﻪ را‬
‫دﻳﺪه ﺑﻮد ؛ وارد ذﻫﻦ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻛﺮد‪ .‬رﻧﮓ از ﺻﻮرت داﻣﺒﻠﺪور ﭘﺮﻳﺪ ‪ ...‬ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ‬
‫اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد " ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﺎ ﻧﺸﻮﻧﻲ اوﻧﻮ ﺣﺮﻳﻒ ﺧﻮدش ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲ‬
‫ﻛﻨﻪ‪"...‬‬
‫ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺧﻄﻮر ﻛﺮد ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﭘﺴﺮك ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد)ﻃﺒﻖ آﻧﭽﻪ ﻓﻮﻛﺲ دﻳﺪه ﺑﻮد(؛ ﺑﺎﻳﺪ اداﻣﻪ ﻣﻲ ﻳﺎﻓﺖ ‪ ...‬و ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ‬
‫ﻫﻢ ﺧﻮن وﺟﻮد داﺷﺖ ‪ ...‬ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ دورﺳﻠﻲ‪.‬‬
‫ﻧﻘﺸﻪ اي ﻛﺎﻣﻞ و ﺑﺪون ﻧﻘﺺ‪ ،‬در ذﻫﻨﺶ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬ﭘﺴﺮك ﺗﺎ‬
‫زﻣﺎن درﻳﺎﻓﺖ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻧﻘﺸﻪ ي ﺑﻲ ﻧﻈﻴﺮ او ﻳﻪ‬
‫اﺷﻜﺎل داﺷﺖ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻧﻪ ‪ ...‬او ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و از ﻗﻠﻌﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺷﺨﺼﻲ را دﻳﺪ ‪ ...‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺷﺨﺼﻲ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد را ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻫﺮي ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﭘﺮﻳﻮت‬
‫دراﻳﻮ ﻣﻴﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﻣﻘﺪﻣﺎت ﻛﺎر را ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﻨﺪ‪ .‬از ﺟﻤﻠﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي‬
‫رازداري)ﺟﺎدوﮔﺮان و ﻧﻪ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ( ‪ ،‬دﻓﻊ ﻣﻮﺟﻮدات ﺳﻴﺎه و ‪ ...‬و ﻧﻴﺰ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺧﻮﻧﻲ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ‪ ...‬ﻣﻴﺸﻪ ﻛﺎري رو ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻧﺠﺎم ﺑﺪي!؟‬
‫‪¥‬ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪¥‬‬

‫‪22‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻴﺪار ﺷﻮد ‪ ،‬داﺧﻞ ﭘﺘﻮﻳﺶ ﻗﻠﺘﻴﺪ‪ .‬ﺑﺎ دﺳﺖ ﻛﻮﭼﻚ و‬
‫ﮔﺮه ﻛﺮده ﻛﻨﺎر ﻧﺎﻣﻪ ‪ ،‬درون ﭘﺘﻮ ﺑﻪ ﺧﻮاﺑﺶ اداﻣﻪ داد‪.‬ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺪاﻧﺪ‬
‫ﻣﻮﺟﻮدي اﺳﺘﺜﻨﺎﻳﻲ و ﻣﺸﻬﻮر اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺪاﻧﺪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﺮ‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ ﺧﺎﻧﻢ دورﺳﻠﻲ ﻛﻪ در ﺟﻠﻮ را ﺑﺎز ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎي ﺷﻴﺮ‬
‫را ﺑﻴﺮون ﺑﮕﺬارد‪ ،‬از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺪاﻧﺪ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ ي‬
‫ﺑﻌﺪ ‪ ،‬ﭘﺴﺮ ﺧﺎﻟﻪ اش ﺑﻪ او ﺳﻴﺨﻮﻧﻚ ﺧﻮاﻫﺪ زد و ﻧﻴﺸﮕﻮﻧﺶ ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ ‪...‬‬
‫ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺪاﻧﺪ درﺳﺖ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮدم در ﺳﺮاﺳﺮ ﻛﺸﻮر ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ؛ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ را ﻣﻼﻗﺎت ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ؛ ﻟﻴﻮان ﻫﺎﻳﺸﺎن را در‬
‫ﻫﻮا ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ آرام ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﻲ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ ...‬ﭘﺴﺮي ﻛﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ!‬
‫ﭘﺎﻧﺰده ﺳﺎل ﺑﻌﺪ‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﻮروس ‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫آواداﻛﺪاورا‬

‫‪23‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺳﻮم«‬
‫ﭘﺴﺮك ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻣﻘﺒﺮه ي ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺷﺐ ﻗﺒﻞ را ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ آورد‪.‬‬
‫آن ﻏﺎر ﺑﺰرگ ‪ ...‬ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ‪ ...‬ﻣﻌﺠﻮن‪.‬‬
‫ﺣﺘﻲ آوردن ﻧﺎم ﻣﻌﺠﻮن و ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي ﻧﻴﺰ ﺧﻮﻧﺶ را ﺑﻪ ﺟﻮش ﻣﻲ آورد‬
‫ﺧﺴﺘﮕﻲ ﺷﺪﻳﺪي را در دروﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ردﻳﻒ‬
‫ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻫﺎﻳﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﮔﺮداﮔﺮد ﻣﻘﺒﺮه ي داﻣﺒﻠﺪور را ﻓﺮاﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺣﺎﻻ‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺧﺎﻟﻲ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺠﺰ دو ﺻﻨﺪﻟﻲ آﺧﺮ‪.‬‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ را ﻣﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر ﺑﺮادرش ﮔﺮاپ ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﺳﺮش را ﺑﻪ او ﺗﻜﻴﻪ‬
‫داده اﺳﺖ‪ .‬ﭘﺴﺮك اﺣﺴﺎس او را ﻛﺎﻣﻼً درك ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﺎن ﻳﻚ ﭘﺪر ﺑﻮده‪ .‬ﺣﺮف ﻫﺎي ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آورد ﻛﻪ‬
‫از ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور از ﺧﻮدش ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺪرش ﻣﺮده ﺑﻮد‪ ...‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ دﺳﻴﺴﻪ ي ﻳﻚ ﭘﻠﻴﺪ از ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫اﺧﺮاج ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ او ﻧﻴﺰ ﻟﻄﻤﻪ زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ دﻳﮕﺮ ﮔﺮﻳﻪ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬آرام ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺷﺪت ﮔﺮﻳﻪ ؛ ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎن وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﺮاي‬
‫ﻫﺮي ﺗﺪاﻋﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد اﻣﺎ ﺻﻮرﺗﺶ ‪ ...‬ﺳﻔﻴﺪ‪ .‬ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺷﺒﺎه ‪ ...‬ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻳﻨﻔﺮي‬
‫ﻫﺎ‪.‬‬

‫‪24‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﻜﺎن داد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ در دام ﺗﻮﻫﻤﺎت‬
‫اﺳﻴﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ ﺟﻮري ﻛﻪ ﺣﺘﻲ دﻳﺪن ﭼﻤﻦ ﻫﺎي ﺳﺒﺰرﻧﮓ زﻳﺮ ﭘﺎﻳﺶ ﻧﻴﺰ‬
‫او را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ زور در دﻫﺎن داﻣﺒﻠﺪور رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﮔﺎم ﻫﺎﻳﻲ آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ رﻓﺖ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ او اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﺻﻮرت‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻﻮرت ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺣﺮﻛﺖ‬
‫داد ‪ ...‬اﻣﺎ ﻧﻪ ‪ ...‬او ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮدش در درﻳﺎي اﻓﻜﺎرش ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﮔﺮاپ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﺮي ﺷﺪ‬
‫ ﻫﺎﮔﺮ ﺟﻮاب ﮔﺮاپ ﻧﺪاد ‪ ...‬ﮔﺮاپ ﺗﺮﺳﻴﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي در ﻛﻨﺎر ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻧﺸﺴﺖ و دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ‪ ...‬ﺑﺎ ﺗﻮﻫﺴﺘﻢ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‬‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎن از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ در ﺧﻮاب ﺑﺮ روﻳﺶ آب‬
‫ﻳﺦ رﻳﺨﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‬
‫ آه ﻫﺮي ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﻛﺴﻲ ﻣﻨﻮ از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬اوه آره‪ ...‬از‬‫ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﻣﻲ ﺷﻢ و ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور در ﻛﻨﺎر ﻣﺎﺳﺖ ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻴﺰي راه ﮔﻠﻮﻳﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﺳﺨﺘﻪ ‪ ...‬ﻣﻨﻢ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن از‬‫ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺑﺸﻢ و ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻛﻪ واﻟﺪﻳﻨﻢ ‪ ،‬ﺳﻴﺮﻳﻮس ‪،‬داﻣﺒﻠﺪور ‪ ،‬ﺳﺪرﻳﻚ‬
‫و ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎي دﻳﮕﻪ در اﻃﺮاﻓﻢ ﻫﺴﺘﻦ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ رو ﻫﺮﻗﺪر ﻫﻢ ﻛﻪ‬
‫ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ‪...‬‬

‫‪25‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ در ﻧﺎاﻣﻴﺪي ﻏﻮﻃﻪ ور ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ را‬
‫دﻟﺪاري ﻣﻲ داد‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ ﺧﻮدش را ﻧﻴﺰ آرام‬
‫ﻛﺮده‬
‫ ﻫﺮي‪ .‬ﺗﻮ ﺣﺮﻓﺎت ﺧﻴﻠﻲ ﺷﺒﻴﻪ داﻣﺒﻠﺪوره‪ .‬اوﻧﻢ ﻫﻤﻴﺸﻪ اﻣﻴﺪﺑﺨﺶ ﺑﻮد‬‫‪ ...‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ اﻣﻴﺪي ‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎﺷﻲ‬
‫اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻔﺶ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﻴﺎه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻃﺮات و اﺗﻔﺎﻗﺎت ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﻤﭽﻮن ﺟﺮﻳﺎن ﺳﺮﻳﻊ و ﭘﺮﺧﺮوش آب از ﺟﻮي‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‬
‫ﺳﺨﻨﺎن ﻛﻼه ﮔﺮوه ﺑﻨﺪي را در ﺳﺎل اول ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آورد‪.‬‬
‫ ‪ ...‬اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ در رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ﻧﻪ ‪ ...‬اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ﻧﻪ ‪...‬‬‫و ﺗﺎرﻳﻜﻲ‬
‫ﺻﻮرت وﻟﺪﻣﻮرت از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻛﻮﺋﻴﺮل ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد‬
‫ ﻫﻴﭻ ﺧﻮب و ﺑﺪي ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺪرت اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ ‪ ...‬ﻣﺎ ﻣﻲ‬‫ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ اوﻧﺎ رو ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻴﻢ ﻓﻘﻂ ﻛﺎﻓﻴﻪ اون ﺳﻨﮓ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪي‬
‫ ﺗﻮ ﻳﻪ دروﻏﮕﻮﻳﻲ‪...‬‬‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﺠﺪد‬

‫‪26‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻴﻬﻮش در اﻧﺘﻬﺎي ﺗﺎﻻر اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻜﻲ ﻏﻮل ﭘﻴﻜﺮ در ﺣﺎل‬
‫ﺗﻌﻘﻴﺐ او ﺑﻮد ‪ ...‬دﻧﺪان ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ را در دﻓﺘﺮﭼﻪ ﺧﺎﻃﺮات ﻓﺮو ﻛﺮد‪ .‬ﺻﺪاﻳﻲ‬
‫ﮔﻮش ﺧﺮاش اﻳﺠﺎد ﺷﺪ و ﭘﺲ از آن ‪ ...‬ﺑﻮووووم‬
‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ‬
‫ ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻠﻚ از زﻧﺪان ﻓﺮار ﻛﺮده‪ .‬اون ﻳﻪ ﻗﺎﺗﻠﻪ ‪...‬‬‫ ﻳﻚ اﻧﮕﺸﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ از ﭘﺘﻲ ﮔﺮو ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ‪...‬‬‫ اوﻧﻮ رﻫﺎ ﻛﻨﻴﺪ ‪ ...‬اون ﺑﻲ ﮔﻨﺎﻫﻪ ‪ ....‬اﻛﺴﭙﻜﺘﻮ‬‫ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!‬

‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ‬
‫ ﺳﺪرﻳﻚ ﻓﺮار ﻛﻦ ‪ ...‬آواداﻛﺪاورا ‪ ...‬ﻧﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻪ ‪...‬‬‫ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎش ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﺗﻮ اﻻن ﺑﺮ روي ﮔﻮر ﭘﺪر ﻣﻦ اﻳﺴﺘﺎده اي‪...‬‬‫ اﻛﺴﭙﻠﻲ آرﻣﻮس‪...‬‬‫ آواداﻛﺪاورا‪...‬‬‫ﮔﻨﺒﺪ ﻧﻮراﻧﻲ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪ‬
‫‪ -‬ﻫﺮي ‪ ...‬ﻣﺎ ﺳﺮش رو ﮔﺮم ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﺗﻮ ﻓﺮﺻﺖ ﻓﺮار داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‬

‫‪27‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﻗﻮل ﺑﺪه ﻛﻪ ﺟﺴﺪ ﻣﻨﻮ ﺑﺮاي ﭘﺪرم ﺑﺮ ﮔﺮدوﻧﻲ‬‫ ﺣﺎﻻ!!!!!!!!!!!!!!!!!!‬‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﺠﺪد‬
‫ ﺧﻮب ﭘﺎﺗﺮ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ آروم ﺑﺮﮔﺮد و اوﻧﻮ ﺑﺪه ﺑﻬﻤﻦ‪.‬‬‫ اون ﺳﻴﺮﻳﻮس رو ﻛﺸﺖ ‪ ...‬ﺧﻮدم ﻣﻲ ﻛﺸﻤﺶ‪.‬‬‫ ﺗﺎم ‪ ...‬ﻋﺪم ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺗﻮ در درك ﺣﻘﺎﻳﻖ‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻋﻴﺐ ﺗﻮ ﺑﻮده‬‫ﺻﺪاﻳﻲ از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ‬
‫ اﮔﻪ ﻣﺮگ ﭼﻴﺰي ﻧﻴﺴﺖ ؛ ﭘﺲ ﭘﺴﺮه رو ﺑﻜﺶ‪.‬‬‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﺠﺪد‬
‫ ﻫﺮي ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻨﺪﺗﺎ ﻗﻮل ﺑﺪي‪...‬‬‫داﻣﺒﻠﻮر ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻏﺶ روي زﻣﻴﻦ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲ زد‬
‫ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﻤﻴﺮم ‪..................‬‬‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺷﻤﺎ رو ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدوﻧﻢ‬‫ ﻧﮕﺮان ﻧﻴﺴﺘﻢ ﭘﺴﺮم‪ .‬ﭼﻮن ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ‬‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﺠﺪد‬

‫‪28‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ دراﻛﻮ ‪ ...‬ﺗﻮ ﻗﺎﺗﻞ ﻧﻴﺴﺘﻲ ‪...‬‬‫ ﺳﻮروس ‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ‪ ........‬آواداﻛﺪاورا‬‫ اوﻧﻘﺪر ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﺗﻮ رو ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮدوﻧﻢ ﺗﺎ ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮي ﻛﻪ دﻫﻨﺖ رو‬‫ﺑﺒﻨﺪي و ﺻﺪات در ﻧﻴﺎد ﭘﺎﺗﺮ!‬
‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﻄﻠﻖ‪ .‬دﻳﮕﺮ ﻧﻮري ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻛﺴﻲ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲ زد‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺻﺪاي او آﺷﻨﺎ ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﺧﻮدش ﺑﻮد‪ .‬و ﺑﻌﺪ ﺳﻜﻮت ﻣﻄﻠﻖ‪.‬‬
‫او ﻣﺮده ﺑﻮد‪ ...‬اﻣﺎ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي اﻳﻦ وﺳﻂ درﺳﺖ ﻧﺒﻮد ‪ ...‬اﮔﺮ ﻣﺮده ﺑﻮد ﭘﺲ ﭼﺮا‬
‫ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ‪ ...‬ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ اﺻﻮاﺗﻲ در ﮔﻮﺷﺶ زﻧﮓ‬
‫ﻣﻲ زﻧﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻮر را از ﻻﺑﻼي ﭘﻠﻚ ﻫﺎﻳﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻌﻲ ﻛﺮد آرام ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‬
‫ اون ﺗﻜﻮن ﺧﻮرد ‪ ...‬رون‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻜﻮن ﺧﻮرد ‪ ...‬اون زﻧﺪه اﺳﺖ ‪...‬‬‫ﺳﻮﻧﻮروس ‪ ...‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻮش اوﻣﺪ ‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﺎرو ﻣﺒﻬﻢ ﺑﻮد ‪ ...‬دﺳﺘﻲ ﻋﻴﻨﻜﺶ را روي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺖ ﺑﺎ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻨﻮز در دﻳﺪن ﻣﺸﻜﻞ داﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻤﻌﻴﺘﻲ را در‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ...‬ﭼﻨﺪﺑﺎر ﭘﻠﻚ زد ﺗﺎ ﺗﺼﺎوﻳﺮ ﺑﺮاﻳﺶ واﺿﺢ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻌﺪ دوﺳﺘﺎن ﻫﺮي دور ﺗﺨﺘﺶ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪29‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﺣﺴﺎﺑﻲ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻫﺎ رو ﺗﺮﺳﻮﻧﺪي‬‫اﻳﻦ ﺣﺮف از آن ﻣﻚ ﮔﺎﻧﺎﮔﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮگ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮ او ﻧﻴﺰ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫رون ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ‪،‬ﻣﻮدي و ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎي دﻳﮕﻪ در ﻛﻨﺎرش‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻳﻜﻲ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاد ﺑﮕﻪ ﻣﻦ ﭼﻢ ﺷﺪه؟!‬‫ ﺧﻮب رﻓﻴﻖ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﭘﺎﻳﺎن ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﻮ رﻓﺘﻲ ﭘﻴﺶ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ .‬ﻣﺎ ﻫﻢ‬‫ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدﻳﻢ ﻛﻪ ﺻﺪاي داد ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬داﺷﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻗﻠﻌﻪ ﻣﻲ دوﻳﺪ و ﺗﻮ رو روي دﺳﺘﺎش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺧﻮب ﻣﺎﻫﻢ‬
‫دﻧﺒﺎﻟﺶ اوﻣﺪﻳﻢ‪...‬‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي ﺣﺮف رون رو اداﻣﻪ داد‬
‫ وﻗﺘﻲ آوردﻧﺖ ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪه ﺑﻮدي ‪ ...‬ﻛﻠﻲ ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻬﺖ‬‫ﺧﻮراﻧﺪم ﺗﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻜﻮﺗﻲ ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪ و ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه ي دﻳﮕﺮان رو اﺣﺴﺎس ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‬
‫ ﭼﻴﻪ ‪ ...‬ﭼﺮا اﻳﻨﺠﻮري ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻦ‬‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻴﺎﻳﻦ و ﺟﻬﺖ ﻧﮕﺎﻫﺸﻮن رو‬
‫ﻋﻮض ﻛﺮدﻧﺪ‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف اوﻣﺪ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻣﻌﺘﺮض رو ﺑﻪ‬
‫ﺑﻘﻴﻪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪... -‬ﺧﻮب دﻳﮕﻪ ‪ ...‬وﻗﺖ ﻣﻼﻗﺎت ﺗﻤﻮﻣﻪ ‪ ...‬ﺑﻴﺮون ‪ ...‬ﺑﻴﺮون ‪...‬‬

‫‪30‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﻤﻪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻏﺮ ﻣﻲ زدﻧﺪ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻚ ﮔﺎﻧﺎﮔﻞ‬
‫ﭼﻴﺰي را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد و ﺑﺮﮔﺸﺖ‬
‫ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ ‪ .‬اوﻧﺸﺐ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ازﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﻣﺒﻠﺪور از ﻣﺪرﺳﻪ‬‫ﺑﻴﺮون ﺑﺮﻳﺪ‪ ،‬اون اوﻣﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ وﻳﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ دادو ﮔﻔﺖ ﻛﻪ‬
‫اﮔﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاش اﻓﺘﺎد ‪ ،‬اﻳﻨﻮ ﺑﺪم ﺑﻪ ﺗﻮ ‪ ...‬در ﺿﻤﻦ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ اوﻧﻮ‬
‫وﻗﺘﻲ ﺑﺨﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ‬
‫و ﻧﮕﺎه زﻳﺮ ﭼﺸﻤﻲ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ اﻧﺪاﺧﺖ‬
‫***‬
‫ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺠﺰ‪...‬‬
‫ دوﺷﻴﺰه وﻳﺰﻟﻲ ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﻫﻤﻪ ﺑﻴﺮون ‪ ...‬آﻳﺎ ﺣﺮﻓﻤﻮ ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ در ﭼﺸﻤﺎن ﻣﻚ ﮔﺎﻧﺎﮔﻞ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺟﺴﺎرﺗﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﺴﻴﻦ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﻨﻴﺪم اﻣﺎ ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دم ﺑﻤﻮﻧﻢ‬‫ﻣﻴﻨﺮوا ﻧﮕﺎﻫﻲ از ﺳﺮ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ او و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ‪...‬‬‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﭘﻴﺶ ﻫﺮي ﺑﻤﻮﻧﻢ و ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﻢ اﻻن‬‫ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﻌﻄﻴﻠﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ از دﺳﺘﻮرات ﻣﻌﻠﻤﻴﻦ ﭘﻴﺮوي ﻧﻜﻨﻢ‬
‫ﺳﻜﻮﺗﻲ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺳﺎﻳﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎور ﻛﻨﺪ‬
‫ﻣﻚ ﮔﺎﻧﺎﮔﻞ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﻜﻮت ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻣﺜﻞ ﻟﺒﻮ ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻴﺮه زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪31‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮردم‪ .‬آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ اﻳﻦ ﻫﻢ ﻧﺎﻣﻪ‬‫ﺷﻤﺎ ) در دﻟﺶ ﮔﻔﺖ‪":‬ﺧﺪا ﺑﻪ دادت ﺑﺮﺳﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ دوﺳﺘﺖ"(‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ‪ .‬در اﻳﻦ ﻫﻨﮕﺎم ﺻﺪاي اﻋﺘﺮاض رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺷﺪ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﻢ ﺑﻤﻮﻧﻴﻢ‬‫اﻣﺎ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺰرﮔﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻚ ﮔﺎﻧﺎﮔﻞ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن دو ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﺳﻪ ﺛﺎﻧﻴﻪ وﻗﺖ دارﻳﻦ ﻛﻪ ﺑﺮﻳﻦ ‪... 2 ... 1 ...‬‬‫و ﻓﺮار ﺑﺮﻗﺮار ﺗﺮﺟﻴﻪ داده ﺷﺪ‬
‫ﭘﺎﻣﻔﺮي درﻫﺎي درﻣﺎﻧﮕﺎه را ﺑﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ رم ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻢ ؛ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬اﮔﻪ ﭼﻴﺰي ﺧﻮاﺳﺘﻴﻦ ‪ ،‬ﻣﻦ اوﻧﺠﺎم‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺻﺪاي درب اﺗﺎق آﻣﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در اﺗﺎق‬
‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي و ﻧﻴﺰ در ورودي ﮔﺮﻓﺖ و آرام زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪":‬ﻣﺎﻓﻠﻴﺎﺗﻮ"‬
‫ اﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﭼﻪ ﻛﺎري ﺑﻮد ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺣﺮﻓﺎﻣﻮ ﺑﺎ ﺗﻮ زدم‬‫ ﻧﻪ‬‫ ﻧﻪ؟!!!!‬‫ ﻣﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ رو ﮔﺮﻓﺘﻢ ‪ ...‬ﻫﺮﺟﺎ ﺑﺮي ﺑﺎﺗﻮ ﻣﻴﺎم‬‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ اﻣﺎ ﺑﻲ اﻣﺎ ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮه ﻧﺎﻣﻪ ي داﻣﺒﻠﺪور رو ﺑﺎز ﻛﻨﻴﻢ‬‫ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻨﻈﻮرت اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﺎز ﻛﻨﻢ‬‫‪ -‬ا‪...‬‬

‫‪32‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﺒﻴﻦ ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﺣﺮف ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ ‪ ...‬داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ‬‫ﺳﺮ اﻧﺠﺎم ﺟﻴﻨﻲ ﺷﻜﺴﺖ رو ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ و از ﻫﺮي ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻧﺎﻣﻪ‬
‫اش رو راﺣﺖ ﺑﺨﻮﻧﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪.‬ﻣﺘﻦ ﻧﺎﻣﻪ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮد‪:‬‬
‫ ﭘﺴﺮ ﻋﺰﻳﺰم ﻫﺮي ‪ ...‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻧﺎﻣﻪ را ﻣﻲ‬‫ﺧﻮاﻧﻲ ‪ ،‬ﻣﻦ از ﺟﻤﻊ ﺷﻤﺎ رﻓﺘﻪ ام ‪ ...‬اﻣﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻘﺎوم ﺑﺎﺷﻲ ‪...‬‬
‫ﺷﺨﺼﺎً ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ رو ﻳﻚ ﺧﺎﻃﺮه ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه ﺗﺼﻮر‬
‫ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﻲ داري ‪ ...‬ﻧﺎﺑﻮدي ﺳﻴﺎﻫﻲ ‪ ...‬اﻳﻦ ﻳﻚ ﻓﺮاﻳﻨﺪ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺟﺪال ﺑﻴﻦ ﺧﻴﺮ و ﺷﺮ ﻛﻪ از اﺑﺘﺪاي آﻓﺮﻳﻨﺶ ﺑﻮده وﺗﺎ‬
‫آﺧﺮاﻟﺰﻣﺎن اداﻣﻪ دارد ‪ ...‬اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻣﺨﺘﺎرﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺴﻴﺮﺷﺎن را اﻧﺘﺨﺎب‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ را ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎش ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲ و‬
‫ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ اﻳﻦ را دارد ﻛﻪ ﻣﺠﺎزات ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﮔﺎه ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ را ﻣﻲ ﻛﺸﻲ‬
‫ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮي ﻛﻪ او درد ﺑﻜﺸﺪ ‪ ...‬اﻧﺘﻘﺎم ﻳﻚ ﻓﺮﻳﺐ اﺳﺖ‪ .‬ﻳﻚ‬
‫دام ﺑﺮاي ﺧﻮدﻣﺎن‪ .‬اﻳﻦ را ﺑﺪان ﻛﻪ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻗﻀﺎوت‬
‫و ﻋﺪاﻟﺖ را ﺑﻪ ﻃﻮرﻛﺎﻣﻞ اﺟﺮا ﻛﻨﻨﺪ ‪ ...‬و ﺣﺎﻻ ﻣﻮﺿﻮع اﺻﻠﻲ‪:‬‬
‫ ارﺛﻴﻪ اي در ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺸﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ رﺳﻴﺪه ‪...‬‬‫ﻳﻚ ﺧﺎﻃﺮه ‪ ...‬ﻳﻚ داﺳﺘﺎن‪ .‬از ﺟﺪ ﻣﻦ ﺑﺮاﻳﺎن داﻣﺒﻠﺪور‪ .‬اﻣﺮوز زﻣﺎن‬
‫آن رﺳﻴﺪه ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﺰد ﺻﺎﺣﺐ اﺻﻠﻲ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺮدد ‪...‬‬
‫ آﻳﺎ ﻫﻴﭻ ﮔﺎه ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻜﺮدي ﻛﻪ ﭼﺮا ﻣﻦ در ﻛﻼس ﻫﺎ ﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ‬‫داﺷﺘﻴﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﻮ ﻫﻴﭻ ﻃﻠﺴﻢ ﻳﺎ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻳﺎد ﻧﺪادم ‪ ...‬ﺑﺪان ﻛﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ‬
‫ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﺖ ﻣﻲ رﺳﻲ‪...‬‬

‫‪33‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻪ اﺗﺎق ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎ ﺑﺮو و درذﻫﻨﺖ درﺧﻮاﺳﺖ اﺗﺎق اﺳﺮار را ﺗﻜﺮار‬‫ﻛﻦ ‪ ...‬درب را ﺣﺘﻤﺎً ﻗﻔﻞ ﻛﻦ ‪ ...‬در روي ﻣﻴﺰ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮدت‪ ،‬ﻳﻚ‬
‫ﺟﻌﺒﻪ ﭼﻮﺑﻲ ‪ ،‬ﻳﻚ ﻗﺪح اﻧﺪﻳﺸﻪ و ﻳﻚ ﺑﻄﺮي ﺷﻴﺸﻪ اي ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ‪.‬‬
‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﺎﻃﺮات درون ﺑﻄﺮي را ﻧﺪﻳﺪي‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﻌﺒﻪ دﺳﺖ ﻧﺰن‪.‬‬
‫در آن ﺧﺎﻃﺮه ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ‪...‬‬
‫ در ﭘﺎﻳﺎن دو ﺧﻮاﺳﺘﻪ دارم ‪ ...‬اﻳﻦ را ﺑﺪان ﻛﻪ ﭘﺲ از ﺧﺪاوﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ‬‫اﻣﻴﺪ و راه ﻧﺠﺎت ﺳﻮروس ﻫﺴﺘﻲ ‪ ...‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻮ از آﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﻲ ﺧﺒﺮي ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻲ داﻧﻢ ﻛﻪ او ﭼﻜﺎر ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد ﭘﺲ ﻋﺠﻮﻻﻧﻪ‬
‫ﻗﻀﺎوت ﻧﻜﻦ‪ ...‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ‪" :‬ﭼﺸﻢ ﭼﻴﺰي را ﻣﻲ ﺑﻴﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﺪ ‪ ...‬ﮔﻮش ﭼﻴﺰي را ﻣﻲ ﺷﻨﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻨﻮد ‪ ...‬ﺗﻤﺎم‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﺸﻨﻮي و ﻧﻴﻤﻲ از ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﻲ را ﻓﻮراً ﺑﺎور‬
‫ﻧﻜﻦ و ﺑﺮاي اﻋﺘﻤﺎد ﻛﺮدن ﺑﻪ دﻳﮕﺮان ؛ دﻻﻳﻞ ﻣﺤﻜﻤﻲ داﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎش"‪.‬‬
‫ دوﻣﻴﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ي ﻣﻦ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ دوﺷﻴﺰه وﻳﺰﻟﻲ را در ﻛﻨﺎر‬‫ﺧﻮدت ﻧﮕﻪ ﺑﺪار ‪ ...‬ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ‪ ...‬ﻋﺸﻖ ﻗﺪرت ﺑﺰرﮔﻲ اﺳﺖ و‬
‫اﻣﺮوز ﺗﻮ دﻟﻴﻞ آن را ﺧﻮاﻫﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬اﻳﻦ را ﺑﺪان ﻛﻪ ﻋﺸﻖ ﺣﺘﻲ در‬
‫ﻣﻮاردي ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﺮده را زﻧﺪه ﺳﺎزد ‪ ...‬ﺑﻪ اﻣﻴﺪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺗﻮ‬
‫آﻟﺒﻮس ﭘﺮﺳﻴﻮال واﻟﻔﺮﻳﻚ ﺑﺮاﻳﺎن داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻫﺮي در ﺟﺎي ﺧﻮدش ﻣﻴﺨﻜﻮب ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ذﻫﻨﺶ در ﺣﺎل ﺗﺠﺰﻳﻪ و ﺗﺤﻠﻴﻞ‬
‫ﺣﺮف ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪاً ‪ ...‬اﻣﺎ اﻻن‪...‬‬

‫‪34‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻴﺎ‬‫ ا‪ ....‬اﻣﺎ ﻛﺠﺎ ‪ ......‬ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟!!!‬‫ ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻢ ‪ ...‬ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻴﻢ‬‫ ﻻاﻗﻞ ﺑﮕﻮ ﻛﺠﺎ ﻣﻲ رﻳﻢ‬‫‪ -‬اﺗﺎق اﺳﺮار‪........‬‬

‫‪35‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﭼﻬﺎرم«‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از درب درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ و دوان دوان‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻃﺒﻘﻪ ي ﻫﻔﺘﻢ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺷﺎﻧﺲ ﺧﻮرده ﭼﻮن ﻫﻴﭻ ﻳﻚ از اﺳﺎﺗﻴﺪ‬
‫ﻳﺎ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ‪ ،‬در ﻣﺴﻴﺮ آﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭘﺲ از ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﺎﻣﻪ ي داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﺑﺴﻴﺎر‬
‫ﻗﻮي ﺗﺮ از ﻓﻠﻴﻜﺲ ﻓﻠﻴﺴﻴﺲ در رگ ﻫﺎي او ﺟﺮﻳﺎن ﺟﺮﻳﺎن ﭘﻴﺪا ﻛﺮده‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ آﻧﻬﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺷﻤﺎﻳﻞ ﺑﺎرﻧﺎﺑﺎس ﺑﻲ ﻋﻘﻞ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﮕﻲ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه‪...‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ رو ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ داﻣﺒﻠﺪور ﺗﻮي اون ﻧﺎﻣﻪ از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻴﺎم ﺗﻮ اﻳﻦ اﺗﺎق ﺗﺎ‬‫ﻳﻪ ﭼﻴﺰاﻳﻲ رو ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻪ و ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ رو ﻫﻢ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺑﺒﺮم ‪...‬‬
‫ اﻣﺎ اون ﻛﻪ ﻣﺮده‪...‬‬‫ ﻣﻨﻢ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ روي اﺗﺎق اﺳﺮار ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﻦ و ﺳﻪ ﺑﺎر از ﺟﻠﻮي‬‫در رد ﺷﻮ‪...‬‬
‫از ﺻﻮرت ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﻔﻬﻤﻴﺪه ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﭼﺸﻤﺎﺷﻮ ﺑﺴﺖ‬
‫و ﻫﻤﻮن ﻛﺎري رو ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﺎﺷﻮﻧﻮ ﺑﺎز ﻛﺮدﻧﺪ ‪ ،‬دري ﺳﻴﺎه رﻧﮓ رو در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮدﺷﻮن دﻳﺪﻧﺪ‬
‫و داﺧﻞ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫اﺗﺎﻗﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻛﻮﭼﻚ و ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه‪.‬‬

‫‪36‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ در اﺗﺎق وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﻳﻚ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻛﻮﭼﻚ و ﻳﻚ ﻣﻴﺰ ﮔﺮد‬
‫ﭼﻮﺑﻲ و اﻟﺒﺘﻪ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻴﺰ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻳﻚ ﻗﺪح‬
‫ﺳﻨﮕﻲ‪،‬ﻳﻚ ﭘﺎﻛﺖ ﺳﻔﻴﺪ‪،‬ﻳﻚ ﺑﻄﺮي ﺷﻴﺸﻪ اي و ﻳﻚ ﺟﻌﺒﻪ ي ﭼﻮﺑﻲ ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ ﺳﺮخ را ﺑﺮ روي ﻣﻴﺰ دﻳﺪﻧﺪ‬
‫ﺟﻌﺒﻪ ﻇﺎﻫﺮي ﻋﺠﻴﺐ داﺷﺖ و ﻳﻚ ﻧﺸﺎن ﻋﺠﻴﺐ ﺗﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي آن ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﻫﺮي درب رو ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﻮن ﻗﻔﻞ ﻛﺮد‬
‫ ﺧﻮب ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟‬‫ﺗﺮس در ﺻﺪاي ﺟﻴﻨﻲ واﺿﺢ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻢ وﺿﻌﻴﺘﻲ ﺑﻬﺘﺮ از او ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬

‫‪37‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ اول ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺎﻃﺮه ي درون ﺑﻄﺮي رو ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ‪ .‬ﺗﻮي‬‫اون ؛ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰو ﺗﻮﺿﻴﺢ داده‪ .‬وﻟﻲ ﻗﺒﻠﺶ ‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﺒﺎﻳﺪ دﺳﺖ‬
‫ﺑﺰﻧﻴﻢ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺘﺶ رو ﻣﺤﻜﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬ﻫﺮ دو‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺎي ﮔﺮه ﻛﺮده ﺷﺎن اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮخ ﺷﺪ وﻟﻲ ﺑﺮ‬
‫ﺧﻼف اﻧﺘﻈﺎرش ‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺻﻮرت‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻴﺎﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮ دو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻄﺮي ﺑﺮد و ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت‬
‫اوﻧﻮ داﺧﻞ ﻗﺪح رﻳﺨﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻦ ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬درﺳﺘﻪ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ رو ﺑﺎ ﺧﻮدم‬‫ﺑﻴﺎرم وﻟﻲ ‪ ...‬اﮔﻪ ﺧﻮدت ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻲ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮرت ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ‪..‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﻪ ﺣﺮف اﺳﺘﺎدت ﮔﻮش ﺑﺪي‪ ...‬ﻣﻦ ﺗﺎ آﺧﺮش ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي دﻟﮕﺮﻣﻲ ﻣﻲ داد‬
‫ اول ﺗﻮ ﺑﺮو ‪ ...‬ﻛﺎﻓﻴﻪ ﻓﻘﻂ ﻧﻮك دﻣﺎﻏﺖ رو ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺑﭽﺴﺒﻮﻧﻲ‪ ....‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮو‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺮي ﻫﻢ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺟﻴﻨﻲ وارد ﺷﺪ‬
‫آﻧﻬﺎ در دﻓﺘﺮ آﺷﻨﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور در ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ در ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﻣﻴﺰ او؛‬
‫درﺳﺖ ﺑﺮ روي دو ﻣﺒﻞ راﺣﺘﻲ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪38‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺳﻼم ﻫﺮي و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ دوﺷﻴﺰه وﻳﺰﻟﻲ‪ ...‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﺳﺮ اﻧﺠﺎم ﺑﻪ‬‫ﻧﺪاي ﻗﻠﺒﺘﻮن ﻋﻤﻞ ﻛﺮدﻳﻦ و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻴﻦ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻴﻦ‪.‬‬
‫ از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ وﻗﺖ ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻤﻲ دارﻳﻢ ﭘﺲ ﻣﻦ ﻣﻲ رم ﺳﺮ اﺻﻞ‬‫ﻣﻮﺿﻮع‪.‬‬
‫ اوﻟﻴﻦ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻴﻦ ‪ ...‬ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ در ﻣﻮرد ﺳﺎزﻧﺪﮔﺎن ﻳﺎ‬‫ﻫﻤﻮن ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬاران ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰه‪ .‬ﮔﻮدرﻳﻚ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور ‪ ...‬ازوﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎي ﺑﺎرز‬
‫اﻳﻦ ﻓﺮد ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﺷﺠﺎﻋﺖ‪ ،‬ﺗﺤﻤﻞ درد و رﻧﺞ و در ﻳﻚ ﻛﻼم‬
‫اﺳﺘﻘﺎﻣﺖ و ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮي اﺷﺎره ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺷﻚ دارم ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ‬
‫اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﭘﻲ ﺑﺮده ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ دوﺷﻴﺰه ﮔﺮﻳﻨﺠﺮ رو در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ ‪ ...‬ﺧﻮب ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ‬‫ﮔﻔﺘﻢ ‪ ...‬ﻧﻜﺘﻪ اي ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻬﻢ در ﻣﻮرد اﻳﻦ ﭼﻬﺎر ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬار وﺟﻮد داره ﻛﻪ‬
‫در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر ﻫﻢ واﺿﺤﻪ و اون ﻫﻢ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﺷﻜﻞ و‬
‫ﻋﻼﻣﺖ ﮔﺮوﻫﺸﻮن رو ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻤﺎي ﺧﻮدﺷﻮن‬
‫اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اوﻧﺎ ﺟﺎﻧﻮرﻧﻤﺎي ذاﺗﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﻳﻌﻨﻲ از ﻫﻤﺎن آﻏﺎز ﺗﻮﻟﺪ‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ دﻫﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدﻳﻢ ﺑﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ ‪ ...‬ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮري او ﻳﻚ ﺷﻴﺮ دال‬‫ﺑﻮده ‪...‬‬

‫‪39‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ ‪ ،‬ﻣﺎﮔﻠﻬﺎ ‪ ،‬ﺷﻴﺮ رو ﺳﻠﻄﺎن ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻲ‬‫ﻧﺎﻣﻨﺪ و ﺑﺎ اﻃﻼع از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺎﮔﻼن ﺧﺎور دور ﺑﻪ وﺟﻮد اژدﻫﺎ اﻋﺘﻘﺎد دارﻧﺪ ؛‬
‫ﺑﺴﻴﺎر ﻋﺠﻴﺒﻪ ﻛﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺮ ﺳﻠﻄﺎن ﺑﻮدن ﺷﻴﺮ اﺳﺮار ﻣﻲ ورزﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺷﻴﺮ ﻫﺎ ﻣﺜﺎل زدﻧﻲ اﺳﺖ‬
‫ ﻫﻠﮕﺎ ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف ‪ ...‬ﺳﺨﺘﻜﻮﺷﻲ او وﺧﺴﺘﮕﻲ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮي اش رو ﻣﻲ ﺗﻮان‬‫ﺑﻪ راﺣﺘﻲ از ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻓﻬﻤﻴﺪ ‪ ...‬ﮔﻮرﻛﻦ ﻫﺎ در اﻋﻤﺎق‬
‫زﻣﻴﻦ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اوﻧﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻻﻳﻪ ﻫﺎي ﺧﺎك رو ﺳﻮراخ ﻛﻨﻨﺪ و‬
‫ﺳﻨﮓ ﻫﺎي ﺳﺨﺖ رو ﺑﺎ دﺳﺘﺎﺷﻮن ﺧﺮاش ﺑﺪن ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻦ ﺧﺎﻧﻪ و‬
‫ﻣﺤﻞ زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮدﺷﻮن رو ﺑﺴﺎزﻧﺪ و اﻳﻦ ﻣﺴﺘﻠﺰم ﻫﻤﺖ و ﺧﺴﺘﮕﻲ‬
‫ﻧﺎﭘﺬﻳﺮي ﺑﺎﻻﻳﻲ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻴﻦ وﻳﮋﮔﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺟﺎم آﺗﺶ ‪ ،‬ﺳﺪرﻳﻚ رو ﻧﻤﺎﻳﻨﺪه ي‬‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﻪ‪.‬‬

‫‪40‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻫﻠﮕﺎ در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺳﻪ ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬار دﻳﮕﺮ ‪ ،‬ﻳﻚ ﻋﻴﺐ ﺑﺰرگ داﺷﺖ و‬‫اون ﻫﻢ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻴﺠﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻢ ﭘﻴﺶ ﻣﻲ اوﻣﺪ ﻛﻪ اون ﺑﻪ‬
‫ﻛﺴﻲ ﺷﻚ ﻛﻨﻪ ‪ ...‬روح اﻳﻦ زن ‪ ،‬ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮش رو ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﺴﺖ ﻫﺮي ﺣﻀﻮر داره‪،‬‬
‫ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‬
‫ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ اﻻن داري ﭼﭗ ﭼﭗ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪ ...‬ﻣﻦ‬
‫ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮاي اﻋﺘﻤﺎدﻫﺎم دﻟﻴﻞ ﻛﺎﻓﻲ داﺷﺘﻢ‬

‫ روﻳﻨﺎ رﻳﻮﻧﻜﻼو ‪ ...‬ﻛﻼغ ﻫﺎ‪ .‬ﻣﻮﺟﻮداﺗﻲ ﺑﺎ ﻋﻤﺮ ﻧﺎﻣﺤﺪود‪ .‬ﺣﺲ ﻛﻨﺠﻜﺎوي‬‫ﺑﺎﻻﻳﻲ دارﻧﺪ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ از ﻫﻮش ﺳﺮﺷﺎري ﺑﻬﺮﻣﻨﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ‪...‬‬
‫ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ ﻫﻤﻮاره ﺑﺎﻋﺚ دردﺳﺮه ‪ ...‬ﻣﻤﻜﻨﻪ اﻧﺴﺎن رو ﺑﻪ‬
‫راه ﺧﻄﺎ ﺑﻜﺸﻮﻧﻪ و ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮگ ﺑﺸﻪ‬

‫‪41‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻫﺮي ‪ ...‬اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ اﻋﻀﺎي ﮔﺮوه ﻫﺎي ﮔﺮﻳﻔﻨﺪورو ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف راﺣﺘﻪ ‪ ...‬در‬‫ﻣﻮرد رﻳﻮﻧﻜﻼو ﻛﻤﻲ ﺳﺨﺘﻪ – ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ اوﻧﺎ رو ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻲ– ودر ﻣﻮرد اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻨﻲ ﻫﺎ ؛ ﺑﺠﺰ ﻣﻮارد ﻣﻌﺪود ؛ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ‬
‫ ﺳﺎﻻزار اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ‪ ...‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﻧﺸﺎن ﮔﺮوه اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ دﻗﺖ ﻛﻨﻲ ‪ ،‬ﻳﻚ‬‫ﻣﺎر زﻧﮕﻲ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ‪ ...‬اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻛﻬﻦ ‪ ،‬ﻣﺎر زﻧﮕﻲ را‬
‫ﺟﺎﻧﻮر ﺑﺪون دوﺳﺖ ﻣﻲ ﻧﺎﻣﺪ ‪ ...‬اﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮر ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻲ‬
‫ﻛﻨﺪ ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻃﻌﻤﻪ ﻫﺎ را ﻓﺮا ﻣﻲ ﺧﻮاﻧﺪ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻴﺎر ‪ ...‬او‬
‫دوﺳﺖ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاد ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﻳﺪ ﻣﻲ ﺧﻮاد‬
‫ وﻳﮋﮔﻲ اﻋﻀﺎء اﻳﻦ ﮔﺮوه ‪ ،‬ﻓﺮﺻﺖ ﻃﻠﺒﻲ‪ ،‬ﻗﺪرت ﻃﻠﺒﻲ ‪ ،‬ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ‬‫ﺳﻴﺎﻫﻲ و ﺧﻴﻠﻲ از وﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎي ﺑﺪ دﻳﮕﻪ اﺳﺖ‪ .‬اوﻧﺎ ﺣﺘﻲ ﺑﺮاي‬
‫رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﺻﺪﺷﻮن ‪ ،‬ﺣﺎﺿﺮن دﻧﻴﺎﻳﻲ رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻦ‪.‬‬
‫ﮔﺮﻳﻨﺪل واﻟﺪ و وﻟﺪﻣﻮرت و ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎي دﻳﮕﻪ ‪ ،‬ﮔﻮاﻫﺎﻧﻲ ﺑﺮ ﺳﺨﻨﺎن‬
‫ﻣﻦ اﻧﺪ‪.‬‬

‫‪42‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ در ﻣﻮرد ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻻزار ‪ ،‬ﻋﺠﻮﻻﻧﻪ ﻗﻀﺎوت ﻧﻜﻨﻲ ‪ ...‬ﺑﻪ زودي‬
‫دﻟﻴﻠﺸﻮ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ‪.‬‬
‫ دوﻣﻴﻦ ﻣﻄﻠﺐ در ﻣﻮرد ﺧﻮد ﮔﻮدرﻳﻚ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪوره‪ .‬ﺳﺎل ﻫﺎ ﭘﻴﺶ ‪ ،‬ﻗﺒﻞ‬‫از زﻣﺎن ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰر و ﻗﺒﻞ از آﺷﻨﺎﻳﻲ ﭼﻬﺎر ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬار ‪،‬‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ در ﺣﻀﻮر ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﺷﺎﮔﺮدي ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮده ‪ ...‬اﻳﻦ‬
‫ﺷﺨﺺ ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد ﺟﺰ ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ‪.‬‬
‫ ﺑﺮ ﻃﺒﻖ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ ‪ ،‬اﻻﻫﻪ ي آب و روﺷﻨﺎﻳﻲ ﺷﻤﺸﻴﺮي ﺑﻪ ﻧﺎم‬‫"اﻛﺲ ﻛﺎﻟﻴﺒﺮ)اﻛﺲ ﻛﺎﻟﻴﻤﻮ(" را ﺑﻪ ﻣﺮﻟﻴﻦ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺗﺎ در ﻧﺒﺮد ﺑﺎ‬
‫ﺳﻴﺎﻫﻲ از اون اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ ﻣﺮﻟﻴﻦ اون ﺷﻤﺸﻴﺮ رو در ﺳﻨﮓ ﻓﺮو ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و ﻃﻠﺴﻤﻲ را ﺑﺮ روي‬‫اون ﻗﺮار ﻣﻲ ده ﺗﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﻻﻳﻖ و ﭘﺎك اوﻧﻮ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎره‪.‬‬
‫اون ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﻪ آرﺗﻮر ﺷﺎه ﻣﻲ رﺳﻪ و ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻪ ي ﻣﺮگ ﺑﺎ اون ﻣﻲ‬

‫‪43‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻮﻧﻪ‪ ...‬ﺑﻌﻀﻲ ﻫﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﭘﺲ از ﻣﺮگ آرﺗﻮر ‪ ،‬ﻣﺮﻟﻴﻦ‬
‫ﺷﻤﺸﻴﺮ رو ﺑﻪ ﻧﺰد اﻻﻫﻪ ي آب ﺑﺮﮔﺮدوﻧﺪه اﻣﺎ ﺗﻮ ‪ 4‬ﺳﺎل ﻗﺒﻞ اﺛﺒﺎت‬
‫ﻛﺮدي ﻛﻪ اﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﻪ‪.‬‬
‫ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺎﺟﺮا از اﻳﻦ ﻗﺮاره ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ آرﺗﻮر ‪ ،‬ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ‬‫ﺷﺎﮔﺮد ﻣﺮﻟﻴﻦ ﻣﻲ رﺳﻪ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﺟﺰ ﮔﻮدرﻳﻚ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور‪.‬‬
‫ﻣﺮﻟﻴﻦ اوﻧﻮ ﺑﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﻪ و ﮔﻮدرﻳﻚ ﻧﻴﺰ ﻗﺪرﺗﻬﺎﻳﻲ ﺑﻪ اون‬
‫اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻴﻜﻨﻪ و ﻧﺎﻣﺶ رو ﺑﺮ اون ﺣﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و اوﻧﻮ در ﻛﻼه ﺧﻮدش‬
‫ﻗﺮار ﻣﻲ ده‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻜﺜﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻛﺮد‬
‫ ﺑﻠﻪ ﭘﺴﺮم ‪ ...‬ﺷﻤﺸﻴﺮي ﻛﻪ ﺗﻮ ‪ 4‬ﺳﺎل ﻗﺒﻞ از ﻛﻼه ﮔﺮوه ﺑﻨﺪي ﻳﺎ‬‫ﻫﻤﻮن ﻛﻼه ﮔﻮدرﻳﻚ ﺧﺎرج ﻛﺮدي‪ ،‬ﻫﻤﻮن اﻛﺲ ﻛﺎﻟﻴﺒﺮ‪ ،‬ﺷﻤﺸﻴﺮاﻻﻫﻪ‬
‫ي آب و ﻛﻠﻴﺪ ﻗﻠﻌﻪ ي ﺳﺮخ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ و اﻣﺎ راز ﻗﻠﻌﻪ ي ﺳﺮخ ‪...‬‬‫و ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻪ داﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﻣﻲ رﺳﻪ ‪ ...‬داﺳﺘﺎﻧﻲ ﻛﻪ در ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﺎ‬
‫ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﮔﺸﺘﻪ و اﻣﺮوز ﺑﻪ ﻧﺰد ﺻﺎﺣﺐ اﺻﻠﻲ ﺧﻮدش ﻣﻲ رﺳﻪ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻨﻮ ﺑﺪوﻧﻲ ﻛﻪ ﻗﻠﻌﻪ ي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ دﺳﺖ ﺳﺎﺧﺘﻪ ي اﻳﻦ‬
‫ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ)ﺑﻨﻴﺎن ﮔﺬاران( ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﭘﺲ ﺧﻮب ﮔﻮش ﻛﻦ‬
‫ ﭼﻬﺎر ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬار ﺑﺎ ﻛﻤﻚ ﻣﺮﻟﻴﻦ‪ ،‬ﻗﻠﻌﻪ اي را ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﻛﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺷﺎﻳﺪ‬‫واژه ي ﻗﻠﻌﻪ ﻛﻤﻲ اﻏﺮاق آﻣﻴﺰ ﺑﺎﺷﻪ و ﻣﻦ ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دم ﺑﺠﺎي‬
‫ﻗﻠﻌﻪ ‪ ،‬ﺑﮕﻢ ﺧﺎﻧﻪ‪.‬‬

‫‪44‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ ‪ ،‬اﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ داراي ﭘﻨﺞ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻮده ﻛﻪ‬‫ﻃﺒﻘﻪ ي اول ﻣﺨﺼﻮص ﻣﻬﻤﺎن ﻫﺎ وﭼﻬﺎر ﻃﺒﻘﻪ ي دﻳﮕﻪ ‪ ،‬ﻫﺮﻛﺪوم‬
‫ﻣﺨﺼﻮص ﻳﻜﻲ از ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬاران ﺑﻮده‪.‬‬
‫ ﺑﻌﺪ از ﻣﺸﺎﺟﺮه اي ﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﮔﻮدرﻳﻚ و ﺳﺎﻻزار اﺗﻔﺎق ﻣﻲ اﻓﺘﻪ‪،‬‬‫ورودي ﻃﺒﻘﻪ ي ﭼﻬﺎرم ﻛﻪ از آن ﺳﺎﻻزار ﺑﻮده‪ ،‬ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻪ و ﭘﺲ‬
‫از ﭼﻨﺪ روز‪ ،‬ﻛﻞ ﺧﻮﻧﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺷﻪ ‪...‬‬
‫ ﺣﺪود ﻳﻚ ﺳﺎل از ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪن ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ؛ ﺟﺪ ﻣﻦ ﻛﻪ از‬‫ﻣﺴﺎﻓﺮﺗﻲ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮاي دﻳﺪن اﺳﺘﺎد ﺑﻪ ﻣﻨﺰل‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﻣﻲ ره اﻣﺎ ﻛﺴﻲ رو ﭘﻴﺪا ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫ﻣﻲ ره اﻣﺎ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻫﻢ ﻛﺴﻲ از ﮔﻮدرﻳﻚ و ﺳﻪ دوﺳﺘﺶ ﺧﺒﺮي‬
‫ﻧﺪارد‪ .‬در اﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ در ﻣﻮرد درﮔﻴﺮي او و ﺳﺎﻻزار ﻣﻲ ﺷﻨﻮد‪.‬‬
‫ او ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ ي ﺳﺮخ ﻣﻲ رود اﻣﺎ ﺑﺠﺎي ﺧﺎﻧﻪ اي‬‫ﺑﺰرگ و ﭘﻨﺞ ﻃﺒﻘﻪ ‪ ،‬ﺑﺎ ﻛﻠﺒﻪ اي ﻛﻮﭼﻚ و روﺳﺘﺎﻳﻲ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻛﻠﺒﻪ اي ﻛﻪ ﻫﻢ اﻛﻨﻮن در دره ي ﮔﻮدرﻳﻚ ﻗﺮار دارد و ﭘﺎﻧﺰده ﺳﺎل‬
‫ﻗﺒﻞ ‪ ،‬ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﻛﺸﺘﻦ ﻧﻮزادي ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻪ ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﺮاﻳﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب ﻛﻠﺒﻪ ﻣﻲ رود و درﻛﻮب را ﺑﻪ ﺻﺪا در ﻣﻲ‬‫آورد‬
‫‪ -‬در اﻳﻦ ﻫﻨﮕﺎم ﺑﺎ‪ ،‬ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ‪ ،‬ﻓﺮزﻧﺪ ﮔﻮدرﻳﻚ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬

‫‪45‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﭘﻨﺠﻢ«‬
‫ ﺑﺮاﻳﺎن ﺑﻪ داﺧﻞ ﻛﻠﺒﻪ ﻣﻲ ره و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻛﻪ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬‫ﻫﻤﺴﺮش ﺟﺴﻴﻜﺎ ‪ ،‬در آﻧﺠﺎ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‬
‫ در اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮاﻳﺎن ﺑﺎ داﺳﺘﺎﻧﻲ ﻋﺠﻴﺐ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﻲ ﺷﻪ‪.‬‬‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺑﺸﻨﻮﻳﻢ ﺣﺮف ﻫﺎي ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن رو‪.‬‬‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ دور ﺧﻮد ﻣﻲ ﭼﺮﺧﺪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮه ﺗﻤﺎم ﺷﺪه اﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ﺑﺎز ﻛﺮدن ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ در ﺧﺎﻃﺮه اي‬
‫دﻳﮕﺮ ﻗﺮار دارد‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻨﺪ ﭼﻴﺰ ﺷﺪ‪:‬‬
‫‪ -1‬ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﺑﺎ اوﺳﺖ‬
‫‪ -2‬آﻧﻬﺎ در ﻣﻨﻄﻘﻪ اي ﺳﺮﺳﺒﺰ ﺑﺎ درﺧﺘﺎﻧﻲ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻣﻄﻤﻌﻨﺎً ﻫﻤﺎن دره ي ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻮد‬
‫‪ -3‬ﻓﺮدي از ﻓﺎﺻﻠﻪ ي دور ﺑﻪ آن ﻫﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪ‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺑﺎﻳﺪ دﻧﺒﺎل اﻳﻦ ﻣﺮد ﺑﺮﻳﻢ‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﺮدي ﺑﻠﻨﺪﻗﺎﻣﺖ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﺮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻠﺒﻪ ي‬
‫ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻣﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ در ﻣﺤﺎﺻﺮه ي درﺧﺘﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﻛﻠﺒﻪ درﺳﺖ در اﻧﺘﻬﺎي‬
‫دره واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻮا ﺗﺎرﻳﻚ ﺑﻮد اﻣﺎ در ﻧﻮري ﻛﻪ از ﭘﻨﺠﺮه ي ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﭘﻴﻜﺮ ﻣﺮد ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮﺑﻲ دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪46‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﻬﺮي اي آرام‪ ،‬ﺑﻴﻨﻲ ﻛﺸﻴﺪه ‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎﻻ و ﻻﻏﺮ اﻧﺪام ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﻫﺒﺲ ﺷﺪن ﻧﻔﺲ ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﺸﻨﻮد ‪ ...‬ﺷﺒﺎﻫﺖ اﻳﻦ‬
‫ﻣﺮد ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ‪ ،‬ﺑﻲ اﻧﺪازه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﻖ ﺗﻖ ﺗﻖ ‪...‬‬
‫ﻣﺮد دﻳﮕﺮي ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي آرام و ﺑﺪﻧﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻋﻀﻼﻧﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻨﻠﻲ ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ ﺳﺮخ ﺑﺎ ﻧﺸﺎن ﻳﻚ ﺷﻴﺮ ﻃﻼﻳﻲ را ﺑﺮ ﺗﻦ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬در را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬دو ﻣﺮد‬
‫ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻴﺮه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬آرام آرام ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﺻﻮرت ﻣﺮد ﺳﺮخ ﭘﻮش ﻧﻘﺶ‬
‫ﺑﺴﺖ‪...‬‬
‫ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ‪...‬‬‫ ﺑﺮاﻳﺎن ‪...‬‬‫دو ﻣﺮد ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‬
‫ ﺑﺮاﻳﺎن ‪ ...‬ﺗﻮي اﻳﻦ ﻣﺪت ﻛﺠﺎ ﺑﻮدي؟‬‫ ﻣﺴﺎﻓﺮت دور دﻧﻴﺎ ‪ ...‬ﺟﺎﻫﺎي ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‪ ...‬ﻳﻪ ﻣﻘﺪار از اﻳﻦ ‪ ...‬ﻳﻪ ﻣﻘﺪار‬‫از اون ‪ ...‬ﺑﮕﺬرﻳﻢ‪.‬ﺗﻮ ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ‪ ...‬اﺳﺘﺎد ﻣﻦ ﻛﺠﺎﺳﺖ‬
‫ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻋﻠﻢ و ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻮدي ‪ ...‬ﻳﺎدﻣﻪ ﻛﻪ ﭘﺪرم ‪،‬ﻫﻠﮕﺎ و‬‫روﻳﻨﺎ‪ ،‬ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎﻫﺎ ﺳﺮ اﻧﺘﺨﺎب ﺗﻮ ﺟﺮ و ﺑﺤﺚ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﻮ ﻳﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ‬
‫اﻳﺪﻋﺎل ﺑﻮدي‬
‫ﺑﺮاﻳﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﻛﻤﻲ ﻫﻢ ﺳﺮخ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪47‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل در ﺳﻔﺮ ﺑﻮدم‪ .‬اﻣﺮوزاز ﺳﻔﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ از‬‫اﻳﻨﻜﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ام رو دﻳﺪم‪ ،‬رﻓﺘﻢ ﺧﻮﻧﻪ ي ﺷﻤﺎ اﻣﺎ ﻛﺴﻲ اوﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد ‪...‬‬
‫ﺗﻮي ﻣﺪرﺳﻪ ﻫﻢ ﻛﺴﻲ از ﻣﻜﺎن ﺷﻤﺎ اﻃﻼﻋﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ‬
‫ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ رﺳﻴﺪ ‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد ‪ ...‬راﺳﺘﻲ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻗﺼﺮ‬
‫اوﻣﺪه ‪...‬‬
‫ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﻣﻜﺚ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮدش را ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ و اﻳﻦ‬
‫ﺳﻮال ﺑﺮاﻳﺎن آﻣﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫ ﺧﻮب ﻣﻦ ﺣﺪث ﻣﻲ زدم ﻛﻪ روزي ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﻮال ﺗﻮ ﺟﻮاب‬‫ﺑﺪم ‪ ...‬اﻣﺎ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم اﻳﻨﻘﺪر زود‪.‬‬
‫از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬دوري در اﺗﺎق زد‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫اﻓﻜﺎرش را ﻧﻈﻢ ﺑﺨﺸﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﺪود ﻳﻚ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ﻳﺎ ﻛﻤﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ ،‬ﻣﺸﺎﺟﺮه اي ﺑﻴﻦ ﭘﺪرم و‬‫ﺳﺎﻻزار در ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﻤﻮن ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﺴﺨﺮه ي ﺳﺎﻻزار در ﻣﻮرد ﺧﻮن‬
‫ﺧﺎﻟﺺ و‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرم رو ﻛﻪ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ‬
‫ﺑﺮاﻳﺎن ﺳﺮش رو ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﻮن داد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اوﻧﺮوز ﺳﺎﻻزار ﻣﺎ رو ﺗﺮك ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ راﻫﺮوي ﻃﺒﻘﻪ ي ﭘﻨﺠﻢ ِ اﻳﻦ‬‫ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻦ دﻟﻴﻠﺸﻮ ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻢ اﻣﺎ ﭘﺪرم از اﻳﻦ ﺣﺎدﺛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت ﻫﺮاﺳﻨﺎك ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ دو روز ﭘﺲ از اﻳﻦ ﺣﺎدﺛﻪ ‪ ،‬ﭘﺪرم از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮم و‬‫ﻛﻼﻫﺸﻮ از دﻓﺘﺮش ﺑﻴﺎرم‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ‪ ،‬او از ﻣﻦ و ﻧﺎﻣﺰدم ﻛﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎً‬

‫‪48‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اوﻧﺮوز ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮد ؛ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ از ﺧﻮﻧﻪ ﺧﺎرج ﺑﺸﻴﻢ و ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ي ﺑﻌﺪ‬
‫درﺳﺖ راس ﺳﺎﻋﺖ ﻳﻚ ﺑﺎﻣﺪاد ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﻛﻪ‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ در ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻮدم‪ ،‬ﻫﻠﮕﺎ و روﻳﻨﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ اوﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ از ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻴﻢ ‪ ،‬ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ ‪...‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ رازداري در ﻛﺎرﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻴﺪﻟﻴﻮس رو ﺧﻮب ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻢ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﺑﺎ اون ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد‪ .‬و ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ وارد‬
‫ﺑﺸﻢ‪.‬‬
‫ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ ‪ ،‬ﻣﻦ و ﺟﺴﻴﻜﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻴﻢ‪ .‬درﺳﺖ راس ﺳﺎﻋﺖ ﻳﻚ‪،‬‬‫ﺧﻮﻧﻪ ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ وارد ﺷﺪﻳﻢ‪ ،‬دﻳﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫ﻫﻠﮕﺎ و رواﻧﺎ ‪ ،‬روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدن ‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﺑﺮاﻳﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﺮاﻳﺎن ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻟﺮزش‬
‫آرام ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي او را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬اﻃﻤﻴﻨﺎن داﺷﺖ ﻛﻪ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﺳﻌﻲ دارد‬
‫ﺟﻠﻮي اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ را ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ازﺷﻮن ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻮﺳﺖ و اﺳﺘﺨﻮن ﺑﻮد‪.‬‬‫ ﺑﺎ ﻛﻤﻚ ﺟﺴﻴﻜﺎ ‪ ،‬ﻛﻠﻲ ﻣﻌﺠﻮن ﻧﻴﺮوﺑﺨﺶ ﺑﻪ ﺧﻮردﺷﻮن دادﻳﻢ و از ﻫﺮ‬‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﻠﺪ ﺑﻮدﻳﻢ ‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دوﺳﺘﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻗﻄﺮات اﺷﻚ ﺑﺮ اراده ي او‬
‫ﻏﻠﺒﻪ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ آراﻣﻲ راﻫﺸﺎن را از ﻣﻴﺎن ﭼﺸﻤﺎن ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻧﺪ‬
‫ ﺣﺎل اوﻧﺎ ﺧﻮب ﺷﺪ اﻣﺎ دﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﻳﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻦ‪ .‬اوﻧﺎ دﻳﮕﻪ‬‫ﻣﺸﻨﮓ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ از ﺟﺎدو و ﺟﺎدوﮔﺮي ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬واژه‬
‫ي ﺟﺎدو ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪49‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﻛﻠﻲ ﺑﺮاﻳﺎن را از ﻳﺎد ﺑﺮده و ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺮور‬
‫ﺧﺎﻃﺮات ﺧﻮدش اﺳﺖ‪ .‬ﺧﺎﻃﺮات دردﻧﺎﻛﻲ ﻛﻪ در ﻃﻮل ﻳﻚ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ‪،‬‬
‫ﺳﻌﻲ در ﻓﺮاﻣﻮﺷﻲ آﻧﻬﺎ داﺷﺘﻪ و ﺗﺎ ﺣﺪي ﻧﻴﺰ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ دو روز ﺑﻌﺪ ﻛﺴﻲ درب ﺧﻮﻧﻪ رو زد‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب رﻓﺘﻢ‪ .‬وﻗﺘﻲ‬‫ﻛﻪ در رو ﺑﺎز ﻛﺮدم ‪ ،‬ﺳﺎﻻزار رو دﻳﺪم ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬وﺿﻌﻴﺘﺶ ﻣﺸﺎﺑﻪ وﺿﻌﻴﺖ دو روز ﭘﻴﺶ ﭘﺪرم ﺑﻮد‪ .‬و ﺷﺎﻳﺪم ﺑﺪﺗﺮ‪.‬‬
‫ﻣﺮدي ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ رو ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﻘﺎﻳﺪ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اش ﺧﺮاب‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻛﻨﻮن ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻜﻨﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎه‬
‫ﻛﺮدن ﺑﻪ او ‪ ،‬ﺧﻮﻧﻢ را ﺑﻪ ﺟﻮش ﻣﻲ آورد‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺮد زﻧﺪﮔﻲ ﭘﺪرم را ﺑﻪ‬
‫زﻫﺮ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﺳﺎل ﻫﺎي ﻗﺒﻞ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آوردم ‪...‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻛﻮدك ﺑﻮدم‪ .‬ﺻﺪاي ﭘﺪرم را ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪم ﻛﻪ در اﺗﺎق ﺑﺎ‬
‫ﻣﺎدرم ﺑﺤﺚ ﻣﻲ ﻛﺮد و از ﻣﺸﻜﻼت و دردﺳﺮﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار اﻳﺠﺎد‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد و ﭘﺪرم ﺑﻪ ﺑﺪﺑﺨﺘﻲ‪ ،‬اوﻧﺎ رو ﻻﭘﻮﺷﻮﻧﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد؛ ﻣﻲ ﻧﺎﻟﻴﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ‬
‫اون ﻣﺮد در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﺎي ﻣﻦ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺿﻌﻴﻒ و ﻧﺎﺗﻮان در‬
‫ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺑﺎرﻳﻜﻪ اي از ﺧﻮن از دﻫﺎﻧﺶ ﺟﺎري ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن اﻓﻜﺎري از‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ را دﻳﺪم‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺪرم ﻣﻦ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫ﻣﻲ ﺑﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آوردم ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﺮد ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺤﺒﺖ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﻮاره ﺳﻌﻲ داﺷﺖ ﻛﺎري ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮن‬
‫اﺻﻴﻠﻢ اﻓﺘﺨﺎر ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫او ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد و اﻛﻨﻮن ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻧﻴﺎز داﺷﺖ ‪ ...‬ﻟﺮزﺷﻲ‬
‫ﺳﺨﺖ از ﻓﺮق ﺳﺮ ﺗﺎ ﻧﻮك ﭘﺎﻳﻢ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ ‪ .‬ﻣﻦ زﻣﺎﻧﻲ زﻳﺎدي را‬

‫‪50‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫از دﺳﺖ داده ﺑﻮدم‪ .‬ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﺑﺮاي او در ﺣﻜﻢ‬
‫ﻣﺮگ و زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﺮﻳﻊ اوﻧﻮ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺮدم و ﺑﻘﻴﻪ رو ﺧﺒﺮ ﻛﺮدم‪ .‬ﭘﺪرم ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دو‬‫دوﺳﺘﺶ وﻗﺘﻲ ﺳﺎﻻزار رو دﻳﺪﻧﺪ در ﺟﺎي ﺧﻮد ﻣﻴﺨﻜﻮب ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دو زن‬
‫ﺧﻮدﺷﻮن رو ﺑﻪ ﻧﺰدﻳﻚ ﺗﺮﻳﻦ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻫﺎي اﺗﺎق رﺳﻮﻧﺪﻧﺪ ﭼﻮن‬
‫ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ از ﺣﺎل ﺑﺮن‪ .‬ﭘﺪرم ﺑﻪ دﻳﻮاري ﺗﻜﻴﻪ داد و‬
‫ﻗﻠﺒﺶ را ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ دوﺑﺎره دﺳﺖ ﺑﻪ داﻣﻦ ﻫﻤﻮن ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ ﺷﺪﻳﻢ وﻟﻲ وﺿﻌﻴﺖ‬‫ﺳﺎﻻزار ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺮاب ﺗﺮ از اﻳﻦ ﺣﺮﻓﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻳﺎدم ﻣﻴﺎد وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ از‬
‫ﻣﺮﮔﺶ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻳﻢ‪ ،‬اﻧﮕﺸﺘﺮي ﻃﻼﻳﻲ ﺑﺎ ﻧﮕﻴﻨﻲ‬
‫از ﺟﻨﺲ ﺳﻨﮓ ﺳﻴﺎه ﻛﻪ از وﺳﻂ ﺑﻪ دو ﻧﻴﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد رو از دﺳﺘﺶ در‬
‫آورد و ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ درﺧﺸﻴﺪ و اﻧﮕﺸﺘﺮ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻻزار رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪" :‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻔﺖ اﻳﻦ ﺑﻪ دﺳﺘﺖ‬
‫ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﻗﺪرﺗﻢ از آن ﺗﻮ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬از اون درﺳﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻦ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺳﺎﺧﺘﻢ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻛﻦ‪ .‬از ﻣﺮدم ﺑﺨﻮاه ﻛﻪ ﻣﻨﻮ‬
‫ﺑﺒﺨﺸﻦ ‪ "...‬اﻣﺎ اﺟﻞ ﻣﺤﻠﺘﺶ ﻧﺪاد و ﻣﺮد‪.‬‬
‫ ﻏﻤﻲ ﻛﻬﻦ رو در ﭼﻬﺮه ي ﭘﺪرم ﻣﻲ ﺷﺪ دﻳﺪ‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ﺣﺮﻓﻲ ﻛﻪ از‬‫دﻫﺎن ﭘﺪرم ﺑﻴﺮون آﻣﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﻮد‪ ":‬دوﺳﺖ ﻣﻦ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﺨﺸﻴﺪه‬
‫ﺷﺪي"‪ .‬ﺑﻌﺪ از آن دﻳﮕﺮ ﭘﺪرم ﺳﺨﻨﻲ ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي دو ﻣﺎه‬
‫از ﻣﺮگ ﺳﺎﻻزار؛ ﻣﺎدرم ‪ ،‬روﻳﻨﺎ و ﻫﻠﮕﺎ ﻣﺮدﻧﺪ‪ .‬روزﻫﺎي آﺧﺮ اوﻧﻘﺪر‬
‫ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻫﺎ ﺷﻮن ﻫﻢ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﺒﻮد‪.‬‬

‫‪51‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺪرم در ﺑﺴﺘﺮ ﻣﺮگ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺴﺘﻪ اي ﭼﻮﺑﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ ﺑﻪ‬‫ﻣﻦ داد ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻚ ﻧﺎﻣﻪ‪ .‬ﺳﭙﺮد ﻛﻪ ﺑﺴﺘﻪ را ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪم ﺗﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ‬
‫آﺧﺮﻳﻦ ﻓﺮزﻧﺪش ﺑﺮﺳﺎﻧﻲ‪ ،‬ﻓﺮزﻧﺪي ﻛﻪ ﺑﺮ اﺛﺮ اﺷﺘﺒﺎه ﺳﺎﻻزار ‪ ،‬ﻳﺘﻴﻢ‬
‫ﺷﺪه ‪ ،‬درد ﻛﺸﻴﺪه ‪ ،‬داغ ﻋﺰﻳﺰاﻧﺶ را دﻳﺪه و‪...‬‬
‫ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن دﻳﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ اداﻣﻪ دﻫﺪ‪ .‬ﺑﺮاﻳﺎن را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻐﻀﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺳﺎل در ﺳﻴﻨﻪ اش ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺮﻛﻴﺪ‪.‬‬
‫ اوﻧﺎ ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎي ﻣﻦ ﭘﺮﭘﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﻛﺎري ﺑﺮاﺷﻮن‬‫ﺑﻜﻨﻢ ‪ .‬اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ ﻣﻐﺮوره ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺮگ ﺿﻌﻴﻔﻪ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻋﻠﻢ و ﻗﺪرت ﻫﺎﻣﻮن ﻣﻲ ﻧﺎزﻳﻢ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ‬
‫ﻋﺰﻳﺰاﻧﻤﻮن رو ﺑﺮاي ﺧﻮدﻣﻮن ﻧﮕﻪ دارﻳﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﺟﺰ ‪...‬‬
‫و ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺮش را ﺑﺮ روي ﺷﻮﻧﻪ ي ﺑﺮاﻳﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬ﺟﻴﻎ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ذﺟﻪ ﻣﻴﺰد‪.‬‬
‫ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ او آرام ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻧﻘﻞ اداﻣﻪ ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﭘﺪرم ﻧﺎﻣﻪ اي ﺑﻪ ﻣﻦ داد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺑﺪﻫﻢ‪ .‬اﺳﺘﺎد ﭘﺪرم ﻳﺎ ﺑﻪ‬‫ﻋﺒﺎرﺗﻲ ‪ ،‬ﭘﺪر ِ ﻣﺎدرم‪.‬‬
‫ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﭘﺪرم‪ ،‬ﻣﺮﻟﻴﻦ آﻣﺪ ﺗﺎ ﺗﻨﻬﺎ دﺧﺘﺮش‪ ،‬داﻣﺎدش‬‫و ﻧﻮه اش را ﺑﺒﻴﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﻴﭽﺎره ﭘﻴﺮﻣﺮد ‪ ...‬دادن ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ دﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﻳﻚ ﭘﺪر‬
‫واﻗﻌﺎ ﺳﺨﺖ اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﭘﺪرﺑﺰرﮔﻢ ﻣﻘﺎوم ﺗﺮ از اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪52‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ او ﻧﺎﻣﻪ ي ﭘﺪرم را ﺧﻮاﻧﺪ‪ ...‬ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﺑﺎور‬‫ﻧﻜﺮدﻧﻲ ‪ ،‬ﻣﻦ و ﺟﺴﻴﻜﺎ را ﺑﻴﻬﻮش ﻛﺮد‪.‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪﻳﻢ ‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﻨﺎزه ي ﭘﺪر ﺑﺰرگ و ﻳﻚ ﻧﺎﻣﻪ ﻣﻮاﺟﻪ‬‫ﺷﺪﻳﻢ و ﻧﻴﺰ ﺟﻌﺒﻪ ي ﺳﺮخ رﻧﮓ ﻧﻴﺰ ﻛﻨﺎرش ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از اﺗﺎق ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ‬
‫دﻗﻴﻘﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﺎﻣﻪ اي در دﺳﺘﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﻟﻜﻪ ﻫﻲ ﺧﻮن ﺑﻪ‬
‫وﺿﻮح ﺑﺮ روي ﻛﺎﻏﺬ ﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮدﻧﻤﺎﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺘﻦ ﻧﺎﻣﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﻮد‪:‬‬
‫ ﻓﺮزﻧﺪ ﻋﺰﻳﺰم ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ‪ ...‬اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ از ﻛﺎر ﻣﻦ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬‫ﻣﻦ ‪ ،‬واﻟﺪﻳﻨﺖ و ﺳﻪ دوﺳﺖ ﭘﺪرت ؛ ﺧﻮﻧﻤﺎن را ﺑﺮاي ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ‬
‫ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻧﺜﺎر ﻛﺮدﻳﻢ‪.‬‬
‫ ﺧﻮن ﭘﺪرت در رﮔﻬﺎي ﺗﻮ ﺟﺮﻳﺎن دارد ﭘﺲ ﻣﻘﺎوم ﺑﺎش‪ .‬از ﺗﻮ ﻣﻲ‬‫ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ ﻗﺒﺮم را در ﻛﻨﺎر ﻗﺒﺮ دﺧﺘﺮم ﻗﺮار دﻫﻲ‪.‬‬
‫ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﻤﺴﺮت از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﻮي و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ‬‫در ﭘﺎﻳﺎن ﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه را ﺑﺮ روي ﺧﺎﻧﻪ اﺟﺮا ﻛﻨﻲ‪ .‬در ﻛﻠﺒﻪ اي ﻛﻪ‬
‫ﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ آﻳﺪ ‪ ،‬زﻧﺪﮔﻲ ﻛﻦ‪ .‬اﻣﻴﺪ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ وارث روزي ﺑﻪ‬
‫ﻣﻴﺮاﺳﺶ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﺑﻌﺪ ﻳﻜﻲ از ﺷﺎﮔﺮدان ﭘﺪرت ﺑﻪ ﻧﺎم ﺑﺮاﻳﺎن ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻲ‬‫آﻳﺪ‪ .‬آن ﺟﻌﺒﻪ ي ﺳﺮخ رﻧﮓ ﻛﻪ ﭘﺪرت ﺑﻪ ﺗﻮ داده و ﻳﻘﻴﻨﺎً در ﻛﻨﺎر‬
‫ﺑﺪن ﻣﻦ ﺧﻮاﻫﻲ ﻳﺎﻓﺘﺶ را ﺑﻪ او ﺑﺪه و ﺑﮕﻮ ﻛﻪ آن ﺟﻌﺒﻪ و ﻧﻴﺰ راز‬

‫‪53‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻗﻠﻌﻪ ي ﺳﺮخ‪ ،‬ﻣﻴﺮاث ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ اوﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﻬﻤﻴﻦ ﻧﺴﻞ‬
‫از ﻓﺮزﻧﺪان او ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ وارث ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺑﺎ اوﺳﺖ و ﻓﺮزﻧﺪان او ﺑﺎﻳﺪ دورا دور از ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاي ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻧﺴﻞ ﻫﺎي آﻳﻨﺪه و ﻳﺎران راه ﻣﺒﺎرز ﺑﺎ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺑﺎز‬
‫ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﺎ آن زﻣﺎن ﻛﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻘﺮر ﻓﺮﻣﻮده ‪ ...‬ﺑﺪرود‬‫»ﻣﺮﻟﻴﻦ«‬
‫" ‪"ΆΒǼЃΝΛ ΙΓΆψΦΛ БЖДЮ зЯΛм‬‬
‫) آﺑﺮﻧﺎ – اﻳﺮاﺛﺘﺎ – ﺑﻮ‪ِ ‬ﺷﺎ – اورام(‬
‫ﺑﺮاﻳﺎن ﺳﺮش را از ﻛﺎﻏﺬ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬اﻣﻴﺪوار‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ او ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ و ﻏﻠﻂ ﺑﻮدن ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت ﻧﺎﻣﻪ را آﺷﻜﺎر ﻛﻨﺪ اﻣﺎ اﻳﻦ‬
‫ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺸﺪ‬
‫ اﻳﻨﺎ ﻳﻌﻨﻲ ﭼﻲ ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرت اﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻦ ‪...‬‬‫ ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﺪﻳﺮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺧﻮاﻫﻲ ﺷﺪ و اﻳﻦ راز را ﻗﺒﻞ از ﻣﺮگ‪،‬‬‫ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪ ارﺷﺪت ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻲ و از او ﻗﻮل ﻣﻲ ﮔﻴﺮي ﻛﻪ او ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ‬
‫ﻛﻨﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ زﻣﺎن ﺑﻪ ﻧﻬﻤﻴﻦ ﻧﺴﻞ از ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺖ ﺑﺮﺳﺪ ﻛﻪ ﻳﻘﻴﻨﺎً ﭘﺴﺮ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬در ﻳﻚ ﻛﻼم ‪ ...‬ﺗﻮ در وﺿﻌﻴﺖ وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﻗﺮار داري‪ .‬اﻳﻦ را‬
‫ﺑﺪان ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ دوش اﻓﺮاد ﺑﺰرگ ﻗﺮار ﺧﻮاﻫﺪ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﭘﺲ ﻳﻘﻴﻨﺎً ﺗﻮ ﻗﺎﺑﻠﻴﺘﺶ را دارا ﻫﺴﺘﻲ‪.‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه وﻗﺖ رو ﻃﻠﻒ ﻧﻜﻨﻲ و ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮي‪ .‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮ اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪54‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ در ﺣﺎل ﭼﺮﺧﻴﺪن ﺑﻪ دور ﺧﻮد اﺳﺖ‪.‬‬
‫او و ﺟﻴﻨﻲ ‪ ،‬ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ در دﻓﺘﺮ داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‬
‫ ﺧﻮب‪ .‬ﭼﻄﻮر ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ﮔﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﺧﻮش ﮔﺬﺷﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﺧﺎﻃﺮه‬‫ي دردﻧﺎﻛﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ از اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﮕﺬرﻳﻢ‪ ،‬ﻃﺒﻖ روال ﻣﻌﻤﻮل ‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮام ﺗﻮﺟﻪ‬‫ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ رو ﺑﻪ ﻧﻜﺎﺗﻲ در ﻣﻮرد اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﺟﻠﺐ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ اوﻟﻴﻦ ﻧﻜﺘﻪ در ﻣﻮرد وﺿﻌﻴﺖ ﺟﺴﻤﻲ و روﺣﻲ اﻳﻦ ﺷﺶ ﻧﻔﺮه –‬‫ﮔﻮدرﻳﻚ و ﻫﻤﺴﺮش – ﺳﺎﻻزار – ﻫﻠﮕﺎ – روﻳﻨﺎ و ﭘﺪرﺑﺰرگ ﭘﺪرﻳﺖ‬
‫ﻳﻌﻨﻲ ﻣﺮﻟﻴﻦ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪي ‪ ،‬اوﻧﺎ ﻫﻤﮕﻲ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺒﺘﻼ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫اوﻧﺎ ﻗﺪرت ﻫﺎي ﺧﺪادادﻳﺸﻮن رو از دﺳﺖ دادﻧﺪ و ﻧﻴﺰ ﺣﺎﻓﻈﻪ ي اوﻧﻬﺎ‬
‫از ﻋﻠﻮم ﺟﺎدوﻳﻲ ﭘﺎك ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ آوردﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻛﻠﻤﻪ اي ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺎدو‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻜﺎن ﻧﻴﻤﻲ از‬
‫ﻗﺪرت ﻫﺎي ﺳﺎﻻزار را ﻣﻲ داﻧﻴﻢ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت ﺟﺎدوﻳﻲ و ﻗﺪرت‬
‫ﻫﺎي ذﻫﻨﻲ و در ﻣﻮرد ﻧﻴﻤﻪ ي دوم ﻗﺪرت ﻫﺎي او و ﻧﻴﺰ ﻗﺪرت ﻫﺎي‬
‫ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ‪ ،‬اﻃﻼﻋﻲ در دﺳﺖ ﻧﺪارﻳﻢ‪.‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ اﻃﺎق وارد ﺷﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎً ﭘﺎﻛﺖ ﺳﻔﻴﺪ را ﺑﺮ روي ﻣﻴﺰ‬‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻳﺪ‪ .‬در درون اون ﭘﺎﻛﺖ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ ي دوم ﺳﺎﻻزار ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫وﺻﻴﺖ ﻧﺎﻣﻪ ي ﻣﻦ و ﻧﻴﺰ وﺻﻴﺖ ﻧﺎﻣﻪ ي ﺳﻴﺮﻳﻮس ﻗﺮار دارد‪.‬‬
‫ در ﻣﻮرد وﺻﻴﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ‪ ،‬ﺗﺼﻮر ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ اﺿﺎﻓﻲ ﻻزم‬‫ﺑﺎﺷﺪ وﻟﻲ ﺣﻠﻘﻪ‪.‬‬

‫‪55‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﮔﺮ ﻳﺎدت ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬در ﺧﺎﻃﺮه اي ﻛﻪ دﻳﺪي ‪ ،‬ﺳﺎﻻزار ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ اي را در‬‫دﺳﺖ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﻗﺮار داد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﺗﺎﺑﺶ ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ و ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ ‪ ،‬ﺟﺬب اﻧﮕﺸﺖ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﺷﺪ و ﻫﻢ اﻛﻨﻮن در‬
‫وﺟﻮد ﺗﻮ ﻗﺮار دارد‪ .‬اﻳﻦ ﻗﺪرت ﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﻧﻴﺮوﻫﺎ و ﻋﻠﻮم ﺟﺎدوﻳﻲ‬
‫اﺳﺖ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار در ﻃﻮل ﺳﺎل ﻫﺎي ﻋﻤﺮش ﺑﻪ دﺳﺖ آورده‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻗﺪرت ﺗﻨﻬﺎ در ﺻﻮرﺗﻲ در وﺟﻮد ﺗﻮ ﻓﻌﺎل ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ ﺣﻠﻘﻪ ي‬‫دوم و ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ ﺟﻔﺘﺶ را در دﺳﺖ ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺣﻠﻘﻪ ي دوم ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ‬
‫ﻛﻠﻴﺪ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﺎن ﺣﻠﻘﻪ اي ﻛﻪ ﺳﺎل ﻫﺎ در اﻧﮕﺸﺖ ﻣﺎروﻟﻮ ﺑﻮده و‬
‫ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ‪ ،‬ﺗﻜﻪ اي از روح ﺗﺎم رو در ﺧﻮدش ﺟﺎ داده ﺑﻮد و‬
‫ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺗﻮ آﻧﺮا در اﻧﮕﺸﺖ ﻣﻦ دﻳﺪي‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﻴﺪم‪،‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﻠﻘﻪ را در دﺳﺖ ﻛﻨﻲ‪،‬ﻗﻔﻞ ﺑﺎز ﺷﺪه و ﺗﻮ ﺧﺎﻃﺮاﺗﻲ از‬
‫زﻧﺪﮔﺎﻧﻲ ﺳﺎﻻزار را ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ‪ .‬ﻧﻈﻴﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮات ؛ﻛﻪ از آن ﺳﻪ‬
‫ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬار دﻳﮕﺮ و ﻫﻤﺴﺮ ﮔﻮدرﻳﻚ و ﻣﺮﻟﻴﻦ اﺳﺖ؛ ﻧﻴﺰ در ﺟﻌﺒﻪ ي ﺳﺮخ‬
‫رﻧﮓ ﻗﺮار دارد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ در اﺑﺘﺪاي ﻛﻼم از ﺗﻮ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻛﻪ در ﻣﻮرد ﺳﺎﻻزار ‪ ،‬زود ﻗﻀﺎوت‬‫ﻧﻜﻨﻲ‪ .‬ﭘﺲ از دﻳﺪن ﺧﺎﻃﺮات او ‪ ،‬دﻟﻴﻠﺶ را ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻣﺠﺮد اﻳﻨﻜﻪ از اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﺧﺎرج ﺷﺪي ‪ ،‬ﺑﺮ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻛﻨﺎر ﻣﻴﺰ‬‫ﺑﻨﺸﻴﻦ و ﺣﻠﻘﻪ را در دﺳﺘﺖ ﻛﻦ و ﭘﺲ از آﻧﻜﻪ ﺧﺎﻃﺮات ﺳﺎﻻزار را‬
‫دﻳﺪي‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دوﺷﻴﺰه وﻳﺰﻟﻲ ‪ ،‬وارد ﺟﻌﺒﻪ ﺑﺸﻮ‪ .‬ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﺎر ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻛﺎﻓﻲ اﺳﺖ ﻳﻚ ﻗﻄﺮه از ﺧﻮن ﺧﻮد و دوﺳﺘﺖ را ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ‬

‫‪56‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺮ روي درب ﺟﻌﺒﻪ ﺑﺮﻳﺰي‪ .‬ﭘﺲ از آن ﺧﻮاﻫﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻜﺎر‬
‫ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ ﻧﻜﺘﻪ ي دﻳﮕﺮ در ﻣﻮرد ﻓﻮﻛﺲ اﺳﺖ‪.‬‬‫ ﻗﻘﻨﻮس ﭘﺮﻧﺪه اي اﻓﺴﺎﻧﻪ اي ﻛﻪ زادﮔﺎﻫﺶ ‪ ،‬ﺑﻴﺎﺑﺎن ﻫﺎي ﺧﺸﻚ و‬‫ﺳﻮزان ﺟﻨﻮب آﺳﻴﺎ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ را ﺑﺪان ﻛﻪ ﻓﻮﻛﺲ ازﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪا ﺑﻪ ﺑﺮاﻳﺎن داﻣﺒﻠﺪور ﺗﻌﻠﻖ‬‫داﺷﺘﻪ‪ .‬و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﺑﺰار آﻻت ﻧﻘﺮه اي درون دﻓﺘﺮم‪ ،‬از او ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫رﺳﻴﺪه‪.‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ او از ﺳﻔﺮ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﻟﻪ اش ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻗﻘﻨﻮس را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬‫ﺧﻮد آورده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ از ﻓﻮﻛﺲ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ام ﻛﻪ ﭘﺲ از ﻣﺮﮔﻢ ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﺰد ﺗﻮ ﺑﻴﺎﻳﺪ اﻣﺎ اﻳﻦ‬‫را ﺑﺪان ﻛﻪ ﻗﻘﻨﻮس ﻫﺎ ﺧﻮد ارﺑﺎﺑﺸﺎن را ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺰﻳﻨﻨﺪ ﭘﺲ اﻳﻦ‬
‫اﺣﺘﻤﺎل وﺟﻮد دارد ﻛﻪ او ﺑﻪ ﺣﺮف ﻣﻦ ﻋﻤﻞ ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ‬
‫اﻣﻴﺪوار ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻛﻪ ﻓﻮﻛﺲ‪ ،‬ﻟﻴﺎﻗﺖ ارﺑﺎﺑﻴﺶ را در وﺟﻮد ﺗﻮ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮﺿﻴﺢ دﻳﮕﺮ در ﻣﻮرد ﺧﻮد ﺑﺮاﻳﺎن اﺳﺖ‪ .‬او ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻮﻋﻲ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ‬‫ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪ .‬او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﻣﻜﺎﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺿﺪ آﭘﺎرات‬
‫وﺟﻮد داﺷﺖ ﻧﻴﺰ آﭘﺎرات ﻛﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ .‬ﻛﺎري ﻛﻪ ﺣﺘﻲ‬
‫ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬاران ﻧﻴﺰ از اﻧﺠﺎم آن ﻋﺎﺟﺰ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬و ﻧﻴﺰ ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﻫﺎ ﻳﻲ ﻛﻪ او‬
‫ﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ در ﻫﺮ ﻣﻜﺎﻧﻲ ﻓﻌﺎل ﺑﻮد ﺣﺘﻲ در ﻣﻜﺎن ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺿﺪ ﭘﻮرﺗﻜﻲ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﻋﺠﻴﺐ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻴﭻ ﻳﻚ از ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﭘﺲ‬
‫از ﻣﺮگ او ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ اﻳﻦ ﻗﺪرت را در ﺧﻮد ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺲ از‬

‫‪57‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺸﺖ ﻧﺴﻞ ‪ ،‬اﻳﻦ ﻗﺪرت در ﻳﻜﻲ از ﻓﺮزﻧﺪان ﻧﺴﻞ ﻧﻬﻢ او ﭘﺪﻳﺪار‬
‫ﺷﺪ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻦ اﻣﺎ ﺑﺮادرم اﺑﺮﻓﻮرث ﻓﺎﻗﺪ اﻳﻦ ﻗﺪرت ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ‪...‬‬
‫ﻣﻦ اﻣﺸﺐ ﻗﺒﻞ از رﻓﺘﻨﻤﺎن‪ ،‬اﻳﻦ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻴﻢ را ﺑﻪ اﻳﻦ اﻧﮕﺸﺘﺮﻣﻨﺘﻘﻞ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در آﭘﺎرات ﻛﺮدن ﺑﺎ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻮاﺟﻪ‬
‫ﺷﻮم‪.‬‬
‫ در ﭘﺎﻳﺎن ‪ ،‬ﺧﻮاﺳﺘﻪ اي دﻳﮕﺮ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺣﺮف ﻫﺎي اوﻟﻢ ‪ ،‬از ﺗﻮ دارم‪.‬‬‫ ﻧﻴﺮوﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ از ﺳﺎﻻزار ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻲ رﺳﺪ ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر ﺳﻴﺎه و ﺧﻄﺮﻧﺎك اﻧﺪ‪.‬‬‫اﻳﻦ را از ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ در ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺸﻢ و ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧﻔﺮت و‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ‪ ،‬از آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ؛ ﺣﺘﻲ اﺷﺨﺎﺻﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت – ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ – ﭘﺘﻴﮕﺮو– و ‪...‬؛ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻜﻨﻲ‪.‬‬
‫ ﺣﺮف ﻫﺎي ﻣﻦ را ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎش ‪ ...‬از ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎﺑﻲ ﻛﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ‬‫ﺑﻪ ﺗﻮ داده ‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻦ ‪ ...‬ﻛﺎري ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ ﻫﺎ اﻓﺴﻮﺳﺶ را‬
‫ﺑﺨﻮري‪ .‬ﻋﺸﻖ و دوﺳﺘﻴﻬﺎ را ﭘﺎس ﺑﺪار‪.‬‬
‫ﺗﺎ آن زﻣﺎن ﻛﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻘﺮر ﻓﺮﻣﻮده ‪ .........‬ﺑﺪرود‬
‫»آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور«‬
‫ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪه ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬او و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ‬
‫دﻧﻴﺎي ﭘﺮ از ﭘﻠﻴﺪي ﻫﺎ ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻫﺎ ﻣﺒﺎرزه ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﻛﻪ اﺳﺘﺎدش ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬او و ﺟﻴﻨﻲ ‪ ،‬در ﻛﻨﺎر ﻫﻢ‪.‬‬

‫‪58‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ«‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ‪ ،‬ﺧﻮد را در ﻫﻤﺎن اﺗﺎق ﺳﻴﺎه رﻧﮓ دﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﻮري ﻛﻪ از ﻗﺪح‬
‫اﻧﺪﻳﺸﻪ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ ‪ ،‬ﺑﺮ روي ﺳﻘﻒ اﺗﺎق ﻣﻲ ﺗﺎﺑﻴﺪ و اﺗﺎق را روﺷﻦ ﻣﻲ‬
‫ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ‪...‬‬‫ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺗﺮﺳﻲ ﻛﻪ در ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻮد ﺣﺘﻲ از‬
‫ﻗﺒﻞ ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺖ و ﺑﺎزوان او را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫در ﭼﺸﻤﺎن دﺧﺘﺮ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اﮔﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﺮﺳﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ در اﺷﺘﺒﺎﻫﻲ‪ .‬ﻣﺎ‬‫ﺣﻖ دارﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﺘﺮﺳﻴﻢ اﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺬارﻳﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺗﺮس ﻣﺎﻧﻌﻲ ﺑﺮاﻣﻮن‬
‫ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ آﺧﻪ ‪...‬‬‫ ﺑﺒﻴﻦ ﻣﻦ ﻫﻤﻮن اول ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ اﮔﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻲ وارد اﻳﻦ‬‫ﺟﺮﻳﺎﻧﺎت ﺑﺸﻲ‪ ،‬ﻣﺨﺘﺎري‪ .‬اﻣﺎ ﺧﻮدت ﻗﺒﻮل ﻛﺮدي‪.‬‬
‫ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺳﺮﻳﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ اﺳﺖ‪ .‬اون ﺣﺮف ﻫﺎ ‪ ...‬دﺳﺘﻮرات ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز‬‫ﻫﻢ ﺑﺎﻫﺎﺗﻢ اﻣﺎ اﮔﻪ ﻧﺘﻮﻧﻴﻢ ‪ ...‬اوﻧﻮﻗﺖ ﭼﻲ؟‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻢ ﺟﻴﻦ اﻣﺎ ﺑﺬار ﻳﻪ ﭼﻴﺰو روﺷﻦ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ از ﻫﻤﻮن‬‫اول ﺟﻮﻧﻤﻮ ﻛﻒ دﺳﺘﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﻧﮕﻔﺘﻢ ﺷﺎﻳﺪ ‪ ...‬ﮔﻔﺘﻢ ﺣﺘﻤﺎً‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ در‬
‫ﻣﻮرد ﺗﻮ ﺻﺎدق ﻧﻴﺴﺖ‪.‬ﻫﻨﻮزﻫﻢ از ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺮدي و ﺑﺬاري‬

‫‪59‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻪ دردﺳﺮاي ﻣﻦ ﺑﺮاي ﺧﻮدم ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﻮت ﻧﮕﺎه ﻛﻦ ‪ ...‬ﺟﻮان‪،‬‬
‫زﻳﺒﺎ وداراي آﻳﻨﺪه‪ .‬ﻣﻦ دﻧﻴﺎ رو از وﺟﻮد وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﺎك ﻣﻲ ﻛﻨﻢ و ﺑﻪ‬
‫دﻳﮕﺮان ﺷﺎﻧﺺ زﻧﺪﮔﻲ و ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻲ ﻣﻲ دم‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ‬
‫ﺟﻮن ﻣﻦ ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ ‪ ...‬وﻟﻲ ارزﺷﺸﻮ داره‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ‪ ،‬ﻛﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ دوﺳﺘﺸﻮن دارم‪ ،‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺗﻮ ﻫﻢ اوﻟﻴﻦ ﻧﻔﺮ در اﻳﻦ‬
‫ﻟﻴﺴﺖ ﻧﺎﻣﺘﻨﺎﻫﻲ ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬ﻣﺸﻜﻼت ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﺮاي ﺧﻮدﺷﻪ ‪ ...‬ﺑﺰار‬
‫ﻣﺸﻜﻼت ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺧﻮدم ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ازت ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﺑﺮي و‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮت رو ﻫﻢ ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻨﻲ و در ﻣﻮرد ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ دﻳﺪي ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻛﺴﻲ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺪﺗﻲ ﻣﻜﺚ ﻛﺮد و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ‪...‬‬
‫ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ راﺣﺘﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﻣﻨﻮ از ﺳﺮ ﺧﻮدت ﺑﺎز ﻛﻨﻲ؟ ‪ ...‬ﻓﻜﺮ‬‫ﻛﺮدي ﻛﻪ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﻬﺮت ﺗﻮ ﺑﺎﻫﺎت ﺑﻮدم؟ ‪ ...‬اﻳﻨﻄﻮرﻫﺎ ﻫﻢ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﺑﻪ ﺧﻄﺮاﺗﻲ ﻛﻪ در ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮدن ﺑﺮام ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺎد ﻫﻢ ﻓﻜﺮ‬
‫ﻛﺮدم و ﺗﺎزه ﻳﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺎور دارم ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ ،‬دﻟﻴﻠﻲ داﺷﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ او‬
‫اﻋﺘﻤﺎد دارم‪ .‬ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﻪ‪ ،‬ول ﻛﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﻧﻴﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد و ﻫﻢ ﻧﺎراﺣﺖ‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد‬
‫از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ وﻓﺎداري و ﻋﺸﻘﻲ ﺣﻘﻴﻘﻲ رو در ﺻﻮرت او ﻣﻲ دﻳﺪ و ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد‬
‫از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﺴﺖ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﺎرش ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ رو ﺑﻪ ﻣﺮگ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ ﻣﻲ‬
‫ﻛﻨﻪ‪ ...‬اﻣﺎ در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻗﻠﺒﺶ ﭘﻴﺮوز ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪60‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ ﺳﻴﺎﻫﺮﻧﮓ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮه ي درون ﻗﺪح رو ﺑﻪ درون ﺑﻄﺮي‬
‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از آن ‪ ،‬ﭘﺎﻛﺖ ﺳﻔﻴﺪ را ﺑﺮداﺷﺖ و درب آﻧﺮا ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬در درون ﭘﺎﻛﺖ‪،‬‬
‫دوﭘﺎﻛﺖ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻚ اﻧﮕﺸﺘﺮ ﻃﻼﻳﻲ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺗﻜﻪ ﻛﺎﻏﺬ‬
‫ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ي ﻳﻚ ﻧﺦ ﻧﺎزك ﺑﻪ آن ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺮ روي ﻛﺎﻏﺬ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪:‬‬
‫"ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻓﻜﺮ و ﮔﻨﺠﺎﻳﺶ ﻗﻠﺐ اﻧﺴﺎن‪ ،‬ﻧﺎﻣﺤﺪود اﺳﺖ ‪ ...‬آﻧﺮا ﻣﺤﺪود‬
‫ﻓﺮض ﻣﻜﻦ"‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﻧﺸﺴﺖ و ﺣﻠﻘﻪ را ﺑﻪ اﻧﮕﺸﺘﺶ ﻧﺰدﻳﻚ ﻛﺮد اﻣﺎ ‪...‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﻫﺮ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎد ؛ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ‪ ...‬ﺗﺎﻛﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ‬‫‪ ...‬از اﻳﻦ اﺗﺎق ﺧﺎرج ﻧﻤﻴﺸﻲ‪.‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻗﺮاره ﺑﻴﻔﺘﻪ ‪...‬‬‫ ﺑﺎﻳﺪ اﺣﺘﻤﺎﻻت رو در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺣﻠﻘﻪ را در دﺳﺘﺶ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ؛ آرام آرام اﻧﮕﺸﺘﺮ رو در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‬
‫و از دﺳﺖ او ﺑﺎﻻ آﻣﺪ ‪ .‬اﺣﺴﺎس زﻳﺒﺎﻳﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ‬
‫ﭼﻴﺰي در دروﻧﺶ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪه ‪ ...‬ﭼﻴﺰي در درون او آزاد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﺣﺴﺎس‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮدﻛﻪ ﻫﻮاي ﻣﺤﻴﻂ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻓﺸﺎري را در‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ در ﺣﺎل‬

‫‪61‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻗﻠﺐ اوﺳﺖ اﻣﺎ ﺣﺮف ﻫﺎي روي ﻛﺎﻏﺬ ﻛﻮﭼﻚ را ﺑﻪ ﻳﺎد آورد‪ ...‬ﺑﻪ‬
‫ﻳﻜﺒﺎره اﺣﺴﺎس ﺧﻨﻜﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻓﺸﺎر ﺳﺎﺑﻖ ﻧﻴﺰ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺠﻮم ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺗﻲ را ﺑﻪ درون ذﻫﻨﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ‪ ...‬ﻋﻨﺎوﻳﻦ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن‬
‫‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ‪ ...‬دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ ﻫﺎي ﻣﺘﻨﻮع ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ را ﻣﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ ‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻛﻢ ﻛﻢ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺑﺮ او ﭼﻴﺮه ﻣﻲ ﺷﺪ ‪ ...‬دوﺳﺘﻲ ‪ ،‬ﻋﺸﻖ و ﺧﻴﻠﻲ ﭼﻴﺰﻫﺎي‬
‫دﻳﮕﺮ در درون او در ﺣﺎل ﻣﺮدن ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ را در دﺳﺘﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ در ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش ﭘﺨﺶ‬
‫ﻣﻲ ﺷﻮد ‪ ...‬دﺳﺘﻲ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬دﺳﺘﻲ ﮔﺮم و ﻛﻮﭼﻚ ‪ ...‬اﻳﻦ‬
‫ﮔﺮﻣﺎ ﻫﻤﺎن ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺳﻌﻲ در ﻧﺎﺑﻮدي آن داﺷﺖ اﻣﺎ ﻋﺸﻖ‬
‫ﭘﻴﺮوز ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﻓﺸﺮده ﺷﺪن در ﻳﻚ ﻟﻮﻟﻪ ي ﻻﺳﺘﻴﻜﻲ را ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺮﺑﻪ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬در ﻣﻜﺎﻧﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺑﺎر ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬دردو‬
‫ﻃﺮف ﻣﺴﻴﺮ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻫﺎﻳﻲ را ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺳﺮ ﻣﺎر ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬اﻳﻨﺠﺎ‬
‫ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺮدي ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ درﻣﻴﺎﻧﻪ ي ﻣﺴﻴﺮ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ در اﻧﺘﻈﺎر‬
‫ﻛﺴﻲ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺮد ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ ‪ ...‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي‪ .‬او ﺳﺎﻻزار‬
‫اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬاران و ‪ ...‬ﺟﺪ وﻟﺪﻣﻮرت‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﺮد ﺟﻮان دﻧﺒﺎﻟﻢ ﺑﻴﺎ‪.‬‬

‫‪62‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺎاﻳﻦ ﻛﻪ ﻫﺮي‪ ،‬دل ﺧﻮﺷﻲ از او ﻧﺪاﺷﺖ؛ اﻣﺎ ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎي او رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫اﻧﺘﻬﺎي ﺗﺎﻻر رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺠﺴﻤﻪ ي ﺳﺮ ﺳﺎﻻزار ﺑﺮ روي دﻳﻮار‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺮ ﺧﻼف اﻧﺘﻈﺎر ﻫﺮي ‪ ،‬ﺳﺎﻻزار ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺠﺴﻤﻪ ي ﺳﺮش ﻧﺮﻓﺖ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﭘﻴﭽﻴﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف دﻳﻮار ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ رﻓﺖ‪ .‬ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺮ روي دﻳﻮار ‪،‬‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ ﺧﺮاﺷﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻮﭼﻚ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﻳﻜﻲ از اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺮ روي ﺧﺮاش دﻳﻮار ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﻧﻮري ﺑﻪ رﻧﮓ‬
‫ﺳﺒﺰوﺳﻔﻴﺪ از ﺧﺮاش ﻛﻮﭼﻚ ﺑﻴﺮون آﻣﺪ و ﺗﻤﺎم ﺗﺎﻻر را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻮد را در اﺗﺎﻗﻲ ﺑﺰرگ ﻛﻪ از ﺟﻨﺲ ﻣﺮﻣﺮ ﺳﻔﻴﺪ‬
‫ﺑﻮد ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬دو ﻣﺒﻞ راﺣﺘﻲ در اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق ﺑﻮد و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻻزار ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از ﻣﺒﻞ ﻫﺎ رﻓﺖ و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ رﻓﺖ و‬
‫درﺳﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﻧﺸﺴﺖ‬
‫ﻣﺮد ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ ﭼﻨﺪﻟﺤﻈﻪ ﺳﻜﻮت ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﻛﺮد‬
‫ ‪ .......‬ﻣﻲ داﻧﻢ ﻛﻪ از ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺘﻨﻔﺮي و ﺑﻪ ﺗﻮ ﺣﻖ ﻣﻴﺪم‪ .‬ﺑﺎ‬‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻓﺮزﻧﺪاﻧﻢ اﺟﺮا ﻛﺮدم ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻢ ﺗﺼﻮر ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﭼﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ...‬ﻳﻘﻴﻨﺎً درد ﻫﺎي ﺑﺴﻴﺎري از ﺟﺎﻧﺐ ﻧﻮاده ي ﻣﻦ ﺑﻪ‬
‫ﺗﻮ رﺳﻴﺪه‪ ...‬اﻣﺮوز ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ اﻋﺘﺮاف ﻛﻨﻢ ‪ .......‬و ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰي ﺑﻪ‬
‫ﺗﻮ ﺑﺪﻫﻢ ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ آن ﺑﺘﻮاﻧﻲ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت ﻣﻦ را ﺟﺒﺮان‬
‫ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺟﺎﻳﮕﺎه ﻣﻦ در ﺟﻬﻨﻢ اﺳﺖ ؛ ﮔﺮﻣﺎﻳﺶ را از ﻫﻤﻴﻦ اﻛﻨﻮن‬

‫‪63‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﻢ ﻛﻪ ﺗﻘﺎﺿﺎي زﻳﺎدي اﺳﺖ اﻣﺎ اﻣﻴﺪ‬
‫دارم ﻛﻪ از ﺟﺎﻧﺐ ﺗﻮ ﺑﺨﺸﻴﺪه ﺷﻮم‪ ...‬و ﺣﺎل داﺳﺘﺎن ﻣﻦ‪:‬‬
‫ﺳﺎﻻزار ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺴﻲ را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ‬
‫ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﺎ اﻳﻦ ﺷﻴﻮه آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ از‬
‫اﻳﻦ روش داﺋﻤﺎً اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﺮد‬
‫ ﻣﺮد ﺟﻮان ‪ ...‬ﻣﻦ ﻋﻘﺎﻳﺪي دارم و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدم ﺑﺎ‬‫ارزش اﻧﺪ اﻣﺎ اﺷﻜﺎل ﻛﺎر ﻣﻦ در اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد ‪ ...‬ﻣﻦ‬
‫ﺑﻪ اﺻﻞ آزادي ﻋﻘﻴﺪه‪ ،‬ﭘﺎﻳﺒﻨﺪي آﻧﭽﻨﺎﻧﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ‬
‫ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﺎ آن ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮدم‪.‬‬
‫ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻲ از ﺗﺎﺳﻴﺲ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ و ﻣﻦ در اﻳﻦ ﻣﺪت‬‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺳﻪ دوﺳﺘﻢ و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﮔﻮدرﻳﻚ را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﻨﻢ‬
‫ﻛﻪ ﻋﻠﻮم ﺟﺎدوﻳﻲ ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ از آن اﺻﻴﻞ زادﮔﺎن اﺳﺖ‪ .‬ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ در‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده اي ﺟﺎدوﮔﺮي رﺷﺪ ﻳﺎﻓﺘﻪ و از ﻧﮋاد ﺟﺎدوﮔﺮان ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر‬
‫ﻣﻲ آﻳﻨﺪ‪ .‬آن روز را ﺧﻮب ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ آورم‪ .‬زﻣﺎن اﺟﺮاي ﻧﻘﺸﻪ ام‬
‫ﻓﺮارﺳﻴﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﮔﻮدرﻳﻚ اﺗﻤﺎم ﺣﺠﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدم‪ .‬اﮔﺮ ﺣﺮف ﻣﻦ‬
‫را ﻣﻲ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ‪ .‬ﻣﺎﮔﻞ زادﮔﺎن از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﺧﺮاج ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻟﻲ اﮔﺮ ﺣﺮﻓﻢ رد ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻦ از آﻧﺠﺎ ﻣﻲ رﻓﺘﻢ و ﻧﻘﺸﻪ ي دوﻣﻢ را‬
‫اﺟﺮا ﻣﻲ ﻛﺮدم ‪ ............‬ﺗﺎﻻر اﺳﺮار‪.‬‬
‫ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ‪ ،‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻫﻤﻮاره در ﺗﺮس ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲ ﺑﺮد ﺗﺎ آن‬‫زﻣﺎن ﻛﻪ ﻧﻮاده ي ﻣﻦ ﺗﺎﻻر را ﺑﺎز ﻣﻲ ﻛﺮد و آرزوي ﻣﻦ را ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ‬

‫‪64‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭘﺎﻛﺴﺎزي ﻧﮋادي ﺟﺎدوﮔﺮان در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ و ﺳﭙﺲ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺟﺎدوﮔﺮان‬
‫ﺑﺮ ﻛﻞ ﺟﻬﺎن‪ ،‬ﺑﺮاورده ﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ را ﻫﻢ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﻲ‪ ،‬ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺣﺮف‬‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﺷﻮم‪.‬‬
‫ آﻧﺮوز ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رﻓﺘﻢ اﻣﺎ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﮔﻮدرﻳﻚ زﻳﺮ ﺑﺎر‬‫ﻧﺮﻓﺖ و ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮه ﺧﻮدت ﺑﺒﻴﻨﻲ‪.‬‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﺳﻴﺎه ﺷﺪ وﻫﺮي ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ اﺣﺴﺎس ﺳﻘﻮط را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬او در ﺣﻴﺎط ﻗﻠﻌﻪ و درﺳﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ درﻫﺎي ﺳﺮﺳﺮا ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻠﮕﺎ و روﻳﻨﺎ ﻧﻴﺰ در ﻛﻨﺎر او ﺑﺮ روي ﭘﻠﻪ ﻫﺎي ورودي اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺸﺎن‬
‫ﻟﺒﺮﻳﺰ از اﺿﻄﺮاب و وﺣﺸﺖ ﺑﻮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه آﻧﻬﺎ را دﻧﺒﺎل ﻛﺮد‪،‬‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ آن دو ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ و ﺳﺎﻻزار ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﺼﻤﻢ و ﻟﺒﺮﻳﺰ از ﺧﺸﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻫﻢ اﻳﺴﺘﺎده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﺑﻴﻦ آﻧﻬﺎ ؛ ﭼﻴﺰي در ﺣﺪود ﺳﻪ ﻣﺘﺮ‬
‫ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﺮ دو ﻗﺼﺪ دارﻧﺪ ﻛﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻨﺪ‪ .....‬ﻳﻚ‬
‫اﺷﺘﺒﺎه اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ )ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‪ :‬ﻧﻤﻴﮕﻢ ﻛﻮدﻛﺎﻧﻪ ﭼﻮن ﺑﻪ ﻛﻮدﻛﺎن ﻋﺰﻳﺰ ﺗﻮﻫﻴﻦ‬
‫ﻣﻲ ﺷﻮد(‬
‫ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎدي ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﮔﻮدرﻳﻚ ‪ ...‬اﻳﻦ آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎره ﻛﻪ ﺑﻪ زﺑﻮن ﺧﻮش ازت ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ‬‫اﻳﻦ ﺧﻮن ﻟﺠﻨﻲ ﻫﺎ رو از ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻴﺮون ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫‪ -‬و اﮔﻪ ﻧﻜﻨﻢ؟؟؟!!!‬

‫‪65‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻴﺪ ﻣﺪرﺳﻪ و ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه اي ﻛﻪ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ﻣﺪرﺳﻪ وﺟﻮد‬‫داره رو ﺑﺰﻧﻲ‪.‬‬
‫ دوﺳﺖ ﻣﻦ ‪ ...‬ﺗﻮ اﻻن ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻫﺴﺘﻲ و ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺗﺖ ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻲ‬‫اﺳﺖ ‪...‬‬
‫ ﻧﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻪ ‪ ...‬اﻳﻨﺒﺎر دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﻣﻨﻮ ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﻲ‪ .‬زودﺗﺮ‬‫ﺗﺼﻤﻴﻤﺘﻮ ﺑﮕﻴﺮ‬
‫ﺳﺎﻻزار ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ اش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮدرﻳﻚ ﮔﺮﻓﺖ‬
‫ ‪... 3‬‬‫ ‪... 2‬‬‫ ‪... 1‬‬‫ ﺧﻮدت ﺧﻮاﺳﺘﻲ ‪...‬‬‫ﻧﻮري ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ و ﺑﻪ رﻧﮓ زرد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮدرﻳﻚ رﻓﺖ وﻟﻲ ﮔﻮدرﻳﻚ‬
‫آن را ﺑﺎ ﺳﭙﺮي ﺑﺰرگ دﻓﻊ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺮي ﺑﺰرگ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﺟﺪال در ﺣﺪود ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ اداﻣﻪ داﺷﺖ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﺪت‪ ،‬ﺳﺎﻻزار ﺑﺎ‬
‫اﻧﻮاع و اﻗﺴﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺑﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد وﻟﻲ ﮔﻮدرﻳﻚ ﭘﺸﺖ‬
‫ﺳﭙﺮش ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﺪام ﺳﭙﺮش را ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺸﺨﺺ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻪ دوﺳﺘﺶ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﻛﺎﺳﻪ ي ﺻﺒﺮ ﻫﺮ ﻛﺴﻲ‪،‬‬
‫ﻇﺮﻓﻴﺘﻲ دارد و ﻫﺮﻗﺪر ﻫﻢ ﻛﻪ ﺑﺰرگ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﭘﺮ ﻣﻲ ﺷﻮد و ﺳﺮاﻧﺠﺎم اﻳﻦ‬
‫اﺗﻔﺎق ﺑﺮاي ﮔﻮدرﻳﻚ اﻓﺘﺎد‪ .‬در ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ ﺛﺎﻧﻴﻪ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺮ ﮔﻮدرﻳﻚ از ﻫﻢ درﻳﺪه ﺷﺪ اﻣﺎ ﻧﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺳﺎﻻزار ﺑﻠﻜﻪ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ از ﺳﻮي ﺧﻮد ﮔﻮدرﻳﻚ‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺳﺮخ و ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻪ‬

‫‪66‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﺤﻮي ﻛﻪ در ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮد‪ ،‬ردي ﺑﺰرگ از ﺳﻮﺧﺘﮕﻲ را ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﺑﻪ ﺟﺎي‬
‫ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻻزار ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ او اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫را ﻗﺒﻼ ﻧﻴﺰ دﻳﺪه اﺳﺖ وﻟﻲ ﻧﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺻﻮرت‪.‬‬
‫ﭼﻬﺮه ي ﮔﻮدرﻳﻚ در ﻫﻨﮕﺎم ﺳﺎﺧﺘﻦ اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ‪ ،‬وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺎﻻزار دﺳﺖ از ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را داﻳﺮه وار ﺣﺮﻛﺖ داد و ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﻪ‬
‫ﺳﭙﺮ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻃﻠﺴﻢ ﮔﻮدرﻳﻚ درﺳﺖ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺟﺎدوي ﮔﻮدرﻳﻚ‬
‫ﺳﭙﺮﻫﺎ را از ﻫﻢ درﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻻزار ﺑﻲ دﻓﺎع ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻲ ﺷﻚ اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ او را ﻣﻲ ﻛﺸﺖ اﻣﺎ ﻃﻠﺴﻢ در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻﻮرت ﺳﺎﻻزار ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ ﻃﻠﺴﻤﺶ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺳﺎﺧﺘﻪ)ﺑﺎ دو دﺳﺖ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را ﻣﺤﻜﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد(‪.‬‬
‫ ﻣﻴﺒﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﺑﻪ ﺗﻮ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻢ و اﻳﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬‫دوﺳﺘﻲ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ اﺳﺖ‪ .‬دوﺳﺘﻴﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ اوﻧﻮ ﻧﺎدﻳﺪه ﮔﺮﻓﺘﻲ‪ .‬ﺣﺎﻻ ازت‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺮدي ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺖ و ﺧﻮب ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻲ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫اﻧﺠﺎم دادي‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﺳﺎﻻزار از ﺟﺎش ﺗﻜﻮن ﻧﺨﻮرد‪ ...‬او ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‬
‫اﺳﺖ وﻟﻲ ﻧﻪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻪ ﻗﺪر ﻛﺎﻓﻲ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد‬
‫وﻟﻲ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮدن آن ‪ ،‬ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﺑﻮد ‪ ...‬ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻮدرﻳﻚ آن‬
‫روز ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ دﻓﺎﻋﻲ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‬

‫‪67‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم ‪...........‬اوﻛﺎوﻧﻜﻮ)‪(OKAVANKO‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺟﺎي ﻣﻦ دﻳﮕﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻴﺮم وﻟﻲ ﺑﺪون ﻛﻪ ﻓﺮزﻧﺪم‬
‫روزي اﻧﺘﻘﺎم ﻣﻨﻮ ﻣﻲ ﮔﻴﺮه‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻫﺮي دﻳﺪ‪ ،‬دور ﺷﺪن ﻳﻪ ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ دروازه ﻫﺎ ﻣﻲ رﻓﺖ و‪ ...‬ﭼﻬﺮه ﻧﮕﺮان ﮔﻮدرﻳﻚ‪ .‬او از ﻛﻴﻨﻪ ﺗﻮزي‬
‫ﺳﺎﻻزار ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﻮد وﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ آﻏﺎز ﻣﺎﺟﺮا اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻫﺮي ﭘﺲ از ﻳﻚ ﺳﻘﻮط دﻳﮕﺮ‪،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺳﺎﻻزار ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺎﻻزار آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﻌﺪ از اﺗﻔﺎق اوﻧﺮوز‪ ،‬ازﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺧﺎرج ﺷﺪم و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ‬‫رﻓﺘﻢ‪ .‬اوﻧﻘﺪر ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮدم ﻛﻪ ﻛﻨﺘﺮﻟﻲ ﺑﺮ رﻓﺘﺎرﻫﺎم ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﺑﻪ اﺗﺎق‬
‫ﭘﺴﺮم رﻓﺘﻢ و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ را ﺑﺮ روي او اﺟﺮا ﻛﺮدم ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻤﻲ‬
‫ﺑﻪ ﻧﺎم‬
‫ آﺑﻠﻮ ﻛﺎﻳﺘﻮس )‪(ABELLO KAYTOSS‬‬‫ اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﻋﺚ اﻳﻦ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﭘﺴﺮم ﻛﻴﻨﻪ اي ﻋﻤﻴﻖ ﻧﺴﺒﺖ‬‫ﺑﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ؛ را در دﻟﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ از او‬
‫ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ و ﻛﻴﻨﻪ ي ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻮاده ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دﻳﮕﺮي ‪،‬‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺪف ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﻮدرﻳﻚ و ﻧﺴﻞ او ﺑﻮد ‪ ...‬وﻟﻲ اﻳﻦ‬
‫ﻳﻚ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺎﻻزار از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻗﺪم زدن در اﺗﺎق ﻛﺮد‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺳﺘﺎدي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ را ﺑﺮاي ﺷﺎﮔﺮداﻧﺶ ﺑﻴﺎن‬
‫ﻛﻨﺪ ‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﻛﺮد‪:‬‬

‫‪68‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺮ روي ﭘﺴﺮم اﺟﺮا ﻛﺮدم‪ ،‬ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ ﺗﻤﺮﻛﺰ و دﻗﺖ‬‫‪ %100‬اﺳﺖ ﭼﻮن در ﻏﻴﺮ اﻳﻦ ﺻﻮرت‪ ،‬ﭘﻴﺎﻣﺪش وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي اﺟﺮاي اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ روي ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﻛﻴﻨﻪ‬
‫ي او و ﻧﺴﻠﺶ را در دل داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ و در روﻳﺎروﻳﻲ ﺑﺎ او‪ ،‬ﻓﺎﻗﺪ‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﻨﻲ‪ .‬اﻣﺎ اﮔﺮ ﺗﻤﺮﻛﺰت ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺒﺎﺷﺪ‪،‬‬
‫‪ ...‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﺴﻞ‪،‬اﻳﻦ ﻛﻴﻨﻪ‪ ،‬ﻓﺮاﮔﻴﺮ ﻣﻲ ﺷﻮد و ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺮ روﻳﺶ اﺟﺮا ﺷﺪه‪ ،‬از ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻣﻲ ﺷﻮد‬
‫‪ ...‬ﻳﻚ اﻫﺮﻳﻤﻦ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻴﺰان اﻳﻦ ﺗﻨﻔﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﺮاﻳﻂ ﻣﺤﻴﻄﻲ واﺑﺴﺘﻪ‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد)ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‪ :‬ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻛﻪ ﻓﺮد در آن رﺷﺪ ﻛﺮده و ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ‪،‬‬
‫ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت در آن ﺑﺰرگ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺎﻗﺪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻋﻮاﻃﻒ‬
‫ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﻮده و اﻳﻦ ﻫﻢ دﻟﻴﻠﻲ ﺑﺮ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺑﻮده اﺳﺖ( ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺎﻻزار ﺑﺮ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ اش ﻧﺸﺴﺖ و اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺎ‬
‫ﻛﻼﻓﮕﻲ درﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﻓﺮو ﺑﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﺸﻨﮓ زاده ﻫﺎ رو از ﺟﺎﻣﻌﻪ ي‬‫ﺟﺎدوﻳﻴﻤﻮن اﺧﺮاج ﻛﻨﻴﻢ ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﻣﻨﻮ ﺳﻴﺎه و ﻛﺜﻴﻒ ﻣﻴﺪوﻧﻦ اﻣﺎ ﻣﻦ‬
‫ﻫﻴﭻ وﻗﺖ دﺳﺘﻢ رو ﺑﻪ ﺧﻮن ﻛﺴﻲ ﻧﻴﺎﻟﻮدم ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﻴﺴﺘﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎور ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ اوﻧﺮوز ﻣﻦ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮدم ﻛﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺎﻣﻠﻲ داﺷﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﻢ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﻃﻠﺴﻤﻢ رو ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﻗﺺ ﺑﺮ روي ﭘﺴﺮم اﺟﺮا‬
‫ﻛﺮدم‪.‬‬

‫‪69‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻟﺒﺘﻪ اوﻧﺮوز ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻧﺸﺪم ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ اوﻧﺸﺐ روﻳﺎﻳﻲ‬‫رو دﻳﺪم‪ .‬ﻣﻲ دﻳﺪم ﻛﻪ ﻧﻮاده ي ﻣﻦ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻗﺎﺗﻞ ﺑﻲ رﺣﻢ ﺗﺒﺪﻳﻞ‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ و ﻗﺼﺪ ﻧﺎﺑﻮدي دﻧﻴﺎ رو در ﺳﺮ دارد ؛ ﻳﻚ ﺷﻴﻄﺎن واﻗﻌﻲ ؛ و‬
‫ﺑﻪ ﺧﻴﺎل ﺧﻮدش ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ آرزوي ﻣﻦ را ﻣﺤﻘﻖ ﺳﺎزد ‪ ...‬اﻣﺎ اﻳﻦ‬
‫آرزوي ﻣﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺣﻖ زﻧﺪﮔﻲ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻛﻪ دﻧﻴﺎي ﻣﺎ ‪ ،‬از آن ﺧﻮدﻣﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬آﻳﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ي زﻳﺎدي‬
‫ﺑﻮد؟؟؟؟‬
‫ از ﺧﻮاب ﭘﺮﻳﺪم‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺻﺤﻴﺢ اﺟﺮا ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ راه‬‫ﺑﺎزﮔﺸﺘﻲ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﺎره‪ ،‬ﻛﺸﺘﻦ ﭘﺴﺮم ﺑﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ او ﭘﺴﺮم ﺑﻮد و ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬‫او را ﺑﻜﺸﻢ‬
‫ اﻳﻦ آﻏﺎز ﻣﺠﺎزات ﻣﻦ ﺑﻮد و ﺧﺪاوﻧﺪ‪ ،‬آﻧﺮا از ﻫﻤﻴﻦ اﻛﻨﻮن آﻏﺎز ﻛﺮده‬‫ﺑﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻳﻦ ﻋﺬاب را ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﻢ)ﻋﺬاﺑﻲ‬
‫اﺑﺪي(‪.........‬‬
‫ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ راه دﻳﮕﺮﺑﻮد؛ﻳﻚ راه ﻧﺠﺎت؛ ‪ ...‬ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻴﻢ را ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﻲ‬‫دادم ﺗﺎ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻦ را ﺟﺒﺮان ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﺳﺘﻌﺪاد ﻣﻦ در زﻣﻴﻨﻪ ي‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه‪ ،‬ذاﺗﻲ ﺑﻮد و دﻟﻴﻠﺶ ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﻦ ﻳﻚ‬
‫ارﺑﺎب ﻣﺎر ﺑﻮدم‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺴﻲ را ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻓﺮﻳﺐ ﺳﻴﺎﻫﻲ را ﻧﺨﻮرد‪ .‬ﻛﺴﻲ‬‫ﻛﻪ از ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﺎﺷﺪ ‪ ....‬ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻬﺘﺮ از ﮔﻮدرﻳﻚ و ﻧﺴﻞ او‪.‬‬

‫‪70‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺤﺚ اﺻﻠﻲ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ وﻗﺘﻲ وارد اﻳﻦ اﺗﺎق ﺷﺪي ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻜﺎر‬‫ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫‪ -‬اﮔﻪ ﺗﻮ وارد اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﺷﺪي ﭘﺲ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻦ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪم‪ .‬ﻣﻦ‬

‫ﻗﺼﺪ دارم ﻛﻪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت ذﻫﻨﻲ و ﻗﺪرت ﻫﺎي اﻛﺘﺴﺎﺑﻲ)و‬
‫ﻧﻪ ذاﺗﻲ( ﻛﻪ در ﻃﻮل ﺳﺎﻟﻴﺎن دراز ﻋﻤﺮم ﺑﺪﺳﺖ آوردم را در ﻳﻜﻲ از‬
‫اﻳﻦ اﻧﮕﺸﺘﺮﻫﺎ ﺑﮕﺬارم و اﻧﮕﺸﺘﺮ دوم را ﻧﻴﺰ ﻛﻠﻴﺪي ﺑﺮاي ﻓﻌﺎل‬
‫ﺳﺎزي آن ﻗﺮار دﻫﻢ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ‪ ،‬ﺳﺎﻻزار دو دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورده ﺑﻮد و دو اﻧﮕﺸﺘﺮرا ﻧﺸﺎن ﻣﻲ‬
‫داد‪ .‬دو اﻧﮕﺸﺘﺮ ﻃﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺪام‪ ،‬ﻧﮕﻴﻨﻲ از ﺳﻨﮓ ﺳﻴﺎه ﺑﺮ ﺧﻮد داﺷﺘﻨﺪ ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻳﻜﻲ از ﻧﮕﻴﻦ ﻫﺎ از وﺳﻂ ﺑﻪ دو ﻧﻴﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد )ﻫﺮ ﻛﺪام ﺑﻪ اﻧﮕﺸﺖ‬
‫ﻣﻴﺎﻧﻲ ﻳﻜﻲ از دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ(‪.‬‬
‫ و ﻧﻴﺰ ﻗﺪرت ﻫﺎي ذاﺗﻲ ام را در ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﻗﺮار دﻫﻢ ‪ ...‬ﻣﻌﺠﻮن ﻗﺪرت‪.‬‬‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد اﻳﻦ اﺗﺎق ﺑﺸﻮي‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﭼﻴﺰ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪:‬‬‫‪ -1‬ﺷﻴﺸﻪ اي ﺣﺎوي ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ‬
‫‪ -2‬ﺻﻨﺪوﻗﻲ ﭼﻮﺑﻲ و ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه‬
‫‪ -3‬ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻗﻄﻮر ﺑﺎ ﺟﻠﺪي ﭼﺮﻣﻲ و ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه‬
‫‪ -4‬ﻳﻚ ﻛﻴﻒ ﻛﻮﭼﻚ‬
‫ اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ اﻳﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻛﺎرت آﻳﺪ‪.‬‬‫ دو ﭼﻴﺰ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ‪ .‬در زﻣﺎن ورود ﺑﻪ اﺗﺎق ﻳﻚ ﻧﻔﺮ از دوﺳﺘﺎن‬‫ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎدت را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻴﺎوري و اﮔﺮ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﺎ دﺧﺘﺮي ﺻﻤﻴﻤﻲ‬

‫‪71‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺴﺘﻲ‪ ،‬او را ﺑﻴﺎور‪ .‬ﭘﺲ از ﺧﻮردن ﻣﻌﺠﻮن‪ ،‬در ﺣﺪود ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ‬
‫ﺑﻴﻬﻮش ﻣﻲ ﺷﻮي و ﻛﺴﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﻮ را ﺑﻴﺪار ﻛﻨﺪ و دﻳﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ‬
‫ﻛﺪام از اﻳﻦ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺎ؛ﭼﻪ اﻧﮕﺸﺘﺮ و ﭼﻪ ﻣﻌﺠﻮن؛ ﺗﺎ رﺳﻴﺪﻧﺖ ﺑﻪ‬
‫ﭘﺎﻧﺰده ﺳﺎﻟﮕﻲ‪ ،‬ﭘﺪﻳﺪار ﻧﻤﻲ ﺷﻮد‪ .‬و در آﺧﺮ ‪...‬‬
‫ ‪ ...‬ﻧﮕﺬار ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺗﺴﺨﻴﺮت ﻛﻨﺪ‬‫ ‪ ...‬اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﻣﻦ را ﺑﺒﺨﺸﻲ‬‫ﻣﺮد ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ و ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ‬
‫ﻛﻪ واﻗﻌﺎً ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻫﺮي را ﺑﺒﻴﻨﺪ ﭼﻮن دﻗﻴﻘﺎً ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ از ﮔﻮﺷﻪ ي ﭼﺸﻢ ﺳﺎﻻزار ﭼﻜﻴﺪ و اﻳﻦ آﺧﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد و ﭘﺲ از آن‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻓﺸﺮدﮔﻲ و آﭘﺎرات‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ روي زﻣﻴﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ در ﻛﻨﺎرش‬
‫ﺑﻮد و دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه‪ ،‬ﭼﻴﺰي را در دﺳﺖ دﻳﮕﺮش‬
‫ﺣﺲ ﻛﺮد و ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪.‬‬
‫دﻳﮕﺮ اﺛﺮي از اﻧﮕﺸﺘﺮ ﻧﺒﻮد وﻟﻲ ﻳﻚ ﺷﻴﺸﻪ ي ﻛﻮﭼﻚ در دﺳﺘﺶ ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﻫﻤﺎن ﺧﺎﻃﺮه ي ﺳﺎﻻزار ﺑﻮده‪ .‬ﺣﺎل زﻣﺎن آن رﺳﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﺟﻌﺒﻪ ي ﺳﺮخ رﻧﮓ ﺑﺮود‪.‬‬
‫ﻣﻴﺮاث ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ او و ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ‪ ،‬ﻣﻌﻤﺎي ﻗﻠﻌﻪ ي ﺳﺮخ‪.‬‬

‫‪72‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ هﻔﺘﻢ«‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺗﺮﺳﻲ آﻣﻴﺨﺘﻪ ﺑﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎوي‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟! ‪ ...‬ﺻﺪاﻣﻮ ﻣﻴﺸﻨﻮي‬‫دﺳﺘﺶ را ﭼﻨﺪ ﺑﺎر در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدن ﻛﺮد؛ ﮔﻮﻳﻲ ﻫﻴﭻ‬
‫وﻗﻔﻪ اي در ﺣﺮﻓﺶ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻧﻴﺎﻣﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬دﻗﻴﻘﺎً ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻢ از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻧﮕﺸﺘﺮ رو ﺑﻪ دﺳﺘﻢ‬‫ﻛﺮدم‪ ،‬ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ اﻓﺘﺎده؟‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ اﻧﺘﻈﺎر اﻳﻦ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻫﺮي رو ﻧﺪاﺷﺖ‪،‬از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪه ﺑﻮد‬
‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﻣﻨﻮ ﺗﺮﺳﻮﻧﺪي ‪ ...‬اوووووف )ﺧﺮوج ﻫﻮا از دﻫﺎن( ‪ ...‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ‬‫ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﻳﮕﻪ اداﻣﻪ ﻧﺪاد‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ! ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺧﻮاﻫﺸﺎً ﺟﻮاﺑﻤﻮ ﺑﺪه‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ دﻳﮕﺮ آرام ﺷﺪه‬
‫ ﺧﻮب ﺑﺬار ﺑﺒﻴﻨﻢ ‪ ...‬آﻫﺎ‪ .‬اول ﻳﻪ ﻧﻮر ﺳﻔﻴﺪ از اﻧﮕﺸﺘﺮ ﺑﻴﺮون اوﻣﺪ و‬‫ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺖ رو ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﭼﺮا وﻟﻲ وﺳﻮﺳﻪ ﺷﺪم‬
‫ﻛﻪ دﺳﺘﺖ رو ﺑﮕﻴﺮم ‪ ....‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﻮر ﻛﻤﺘﺮ ﺷﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺎﻣﻼ رﻓﺖ و‬
‫ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﺗﻮ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﻛﺮدي ‪ ...‬ﻛﺎر ﺑﺪي ﻛﺮدم؟‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻨﻔﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻴﻦ ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪73‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻧﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎً ﺑﺮﻋﻜﺲ‪ .‬ﻛﺎرت ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻮد‪ .‬اﮔﻪ دﺳﺘﻤﻮ ﻧﻤﻲ ﮔﺮﻓﺘﻲ ‪،‬‬‫ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﺣﺘﻲ ﺑﻤﻴﺮم ‪ .....‬ﺣﻖ ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪ .‬ﻋﺸﻖ ﻗﻮﻳﺘﺮ از‬
‫ﻣﺮﮔﻪ)ﻫﺮي اﻳﻦ رو در ذﻫﻨﺶ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد(‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ از ﺷﻚ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻮد؟!‬‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﻲ ﺧﻴﺎل دﻳﮕﻪ‪ ...‬اﻻن ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﺳﺮاغ اون ﺟﻌﺒﻪ ﻗﺮﻣﺰ و ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر‬‫ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ‪ ... ،‬ﺑﺎ ﻫﻢ‪.‬‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮه‪ .‬اﻣﻤﻤﻤﻢ ‪ ...‬راﺳﺘﻲ ‪ ...‬اون ‪ ...‬ﭼﻴﻪ ﺗﻮ دﺳﺘﺖ؟‬‫ اوه ‪ ...‬اﻳﻦ ‪ ...‬اﻳﻨﻮ ﺑﻌﺪاً ﺑﻬﺖ ﻧﺸﻮن ﻣﻲ دم‪.‬‬‫ﻫﺮدو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰﺳﻴﺎه رﻧﮓ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺮاي ﺑﺎز ﺷﺪن ﺟﻌﺒﻪ ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ روي درش ﺧﻮن ﺑﺮﻳﺰﻳﻢ‬‫‪ .....‬اﻟﺒﺘﻪ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻗﻄﺮه‪ .‬اوﻧﻢ ﻓﻘﻂ واﺳﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻗﺴﻤﺖ دوم ﺣﺮﻓﺶ رو ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ از دﻳﺪن ﭼﻬﺮه ي ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮدو ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻴﺸﻮن‪ ،‬ﺧﺮاﺷﻲ ﻛﻮﭼﻚ رو ﺑﺮ روي ﻧﻮك‬
‫اﻧﮕﺸﺘﺸﻮن اﻳﺠﺎد ﻛﺮدﻧﺪ و ﻫﺮﻛﺪام ﻳﻚ ﻗﻄﺮه از ﺧﻮﻧﺸﺎن را ﺑﺮ روي درب‬
‫ﺟﻌﺒﻪ ﺳﺮخ رﻧﮓ رﻳﺨﺘﻨﺪ‪ ...‬ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻛﻮﺗﺎه از ﻻﺑﻼي ﺷﻜﺎف‬
‫درب ﺟﻌﺒﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﻖ آﻫﺴﺘﻪ اي‪ ،‬درب ﺟﻌﺒﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪74‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در درون ﺟﻌﺒﻪ‪ ،‬ﻳﻚ ﮔﻮي ﺷﻴﺸﻪ اي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﻴﺒﻲ ﺑﺎ ﻧﻮري ﺳﺮخ رﻧﮓ‬
‫ﻣﻲ درﺧﺸﻴﺪ‪ ،‬دو ﻋﺪد ﺗﺴﻤﻪ ي ﭼﺮﻣﻲ)ﻛﭙﻲ راﻳﺖ‪ :‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﻧﺒﺮد ﺳﻴﺎه(‬
‫و ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﻬﻮه اي و ﻳﻚ ﻧﺎﻣﻪ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺘﻦ ﻧﺎﻣﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﻮد‪:‬‬

‫ ﻗﺒﻞ از ﻫﺮﭼﻴﺰ‪ ،‬ﻫﺮ ﻳﻚ از ﺷﻤﺎ ﻫﺎ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از آن ﺗﺴﻤﻪ ﻫﺎ را ﺑﺮدارﻳﺪ‪.‬‬‫ﻳﻚ ﺳﺮ آن را ﺑﻪ ﻣﭻ دﺳﺖ ﺟﻮﺑﺪﺳﺘﻴﺘﺎن و ﺳﺮ دﻳﮕﺮش را ﺑﻪ وﺳﻂ‬
‫ﻋﺼﺎي ﺧﻮد ﮔﺮه ﺑﺰﻧﻴﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻳﻚ دﺳﺘﺘﺎن ‪ ،‬دﺳﺖ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ و ﺑﺎ‬
‫دﺳﺖ دﻳﮕﺮﺗﺎن‪ ،‬ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﮔﻮي را ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ درون ﺟﻌﺒﻪ ﻓﻜﺮ‬
‫ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ‪ ،‬اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﮔﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺟﻌﺒﻪ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ اون‬‫اﻧﮕﺸﺘﺮه ‪ ....‬ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﺣﺘﻴﺎط ‪...‬‬
‫و ﻛﺎﻏﺬي ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﮕﺸﺘﺮ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮد را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ داد‬
‫ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﺣﺘﻴﺎط ‪...‬‬‫ﻫﺮﻛﺪام ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﺗﺴﻤﻪ ﻫﺎ را ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ در ﻧﺎﻣﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻋﻤﻞ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺴﻤﻪ ي ﻗﻬﻮه اي رﻧﮓ‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ اي درﺧﺸﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻴﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬دﺳﺖ ﻣﻨﻮ ﺑﮕﻴﺮ و اوﻧﻲ ﻛﻲ دﺳﺘﺖ را ﻫﻢ ﺑﮕﺬار روي‬‫ﮔﻮي‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮدوي آﻧﻬﺎ دﺳﺘﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺑﺮ روي ﮔﻮي ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﮔﺮﻣﺎي‬
‫ﻛﻤﻲ را اﺣﺴﺎس ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از آن‪ ،‬ﺟﺮﻳﺎﻧﻲ از ﺑﺎد ﺳﺮد را در‬

‫‪75‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻃﺮاف ﺧﻮد ﺑﻪ وﺿﻮح اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫اﻧﮕﺸﺘﺮ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﺴﻴﻢ ﻣﻼﻳﻢ ‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﻓﺸﺎر و ﺗﺴﺨﻴﺮ ‪...‬‬
‫رﻫﺎﻳﻲ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺮﻣﺎ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ و آﻧﻬﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎن را ﺑﺎز ﻛﺮدﻧﺪ ‪ ،‬ﺧﻮد را در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻗﺼﺮي ﺑﺰرگ دﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻗﺼﺮ ﭘﻨﺞ ﻃﺒﻘﻪ ؛ درﺳﺖ در ﻫﻤﺎن ﻣﻜﺎﻧﻲ ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي در ﺧﺎﻃﺮه ي ﺑﺮاﻳﺎن‪ ،‬ﻛﻠﺒﻪ اي ﻗﺪﻳﻤﻲ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب ورودي ﻗﺼﺮ رﻓﺘﻨﺪ و دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ درب ﻗﺼﺮ ﺑﺎز اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﻲ ﻫﺮي ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ ‪ ...‬اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه ‪ ...‬اون ﻓﺸﺎر ‪ ...‬اون ﺑﺎد‬‫ﺳﺮد ‪ ...‬اﺻﻼً اﻳﻨﺠﺎ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ آروم ﺑﺎش ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬اﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺧﺎﻃﺮه اﺳﺖ و در ﻣﻮرد ﺳﺎﻳﺮ ﭼﻴﺰﻫﺎ‬‫ﻫﻢ ﺑﻬﺖ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ دم ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺳﺮ ﻓﺮﺻﺖ ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺟﻮاب‬
‫ﺳﻮال آﺧﺮت ﺧﻮدش داره ﻣﻲ آد )ﺑﻪ ﻣﺮدي اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﺼﺮ ﻣﻲ دوﻳﺪ(‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﺮوﻳﻢ‪.‬‬
‫ ﻳﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ اوﻧﻮ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻢ ‪ ...‬اﻃﻤﻴﻨﺎن دارم ﻛﻪ‬‫ﻣﺠﺴﻤﺸﻮ ﻳﻪ ﺟﺎﻳﻲ دﻳﺪم‪...‬‬
‫ ﺣﺪﺳﺖ درﺳﺘﻪ ﺟﻴﻦ ‪ ...‬اون ﮔﻮدرﻳﻚ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪوره‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ‬‫دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﺮﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي در ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ درب‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻗﮋﻗﮋ ﺑﻠﻨﺪي ﺑﺎز ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪76‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫آﻧﺪو ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺮد وارد ﺷﺪﻧﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ وارد‬
‫ﺑﺎﻏﻲ ﺑﺰرگ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺮزﻫﺎﻳﺶ ﻧﺎﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬زﻣﻴﻨﻲ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ‬
‫‪،‬ﮔﻠﻬﺎ و درﺧﺘﺎن ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎد واﻟﺒﺘﻪ از ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوت و ‪...‬‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ راﻫﻲ ﺳﻨﮕﻔﺮش ﺷﺪه و ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻋﺮﻳﺾ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي و‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﺮد از راه ﺳﻨﮕﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﺑﺎغ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺮد‬
‫ﺑﻪ ﺣﺪي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺟﻴﻨﻲ در رﺳﻴﺪن ﺑﻪ او ﺑﺎ ﻣﺸﻜﻞ‬
‫ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻣﺮد ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ درﻫﺎي ورودي‬
‫ﻗﺼﺮ رﺳﻴﺪ‪ .‬دري ﭼﻮﺑﻲ و ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ ﻛﻪ ﻣﺠﺴﻤﻪ ي دو ﺷﻴﺮ را در دو ﻃﺮف‬
‫ﺧﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺎن دو ﻧﮕﻬﺒﺎن ‪ ،‬ﮔﻤﺎﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﻧﻔﺲ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﻣﺮد ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ اش را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﺷﻴﺮي ﻧﻘﺮه اي‬
‫ﻛﻪ ﺟﺜﻪ اش دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻴﺮﻫﺎي ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺑﻮد از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫درﻫﺎي ﻗﺼﺮ رﻓﺖ و از درﻫﺎ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ‬
‫درﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺎز ﺷﺪ و دو ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬار دﻳﮕﺮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ از ﻗﺼﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﮔﻮدرﻳﻚ دوﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻠﮕﺎ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺳﺎﻻزار ﻛﺠﺎﺳﺖ ؟‬‫ﮔﻮدرﻳﻚ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬ﻫﺮﻛﺠﺎ روﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ‪ ،‬ﮔﺸﺘﻢ اﻣﺎ اﺛﺮي از او ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدم‬‫روﻳﻨﺎ‪:‬‬

‫‪77‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ راﻫﺮوي ﻃﺒﻘﻪ ي ﭘﻨﺠﻢ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻳﻚ ﭘﻮﺷﺶ ﻣﻪ ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ ﺑﺴﺘﻪ‬‫ﺷﺪه‪.‬‬
‫ﻫﻠﮕﺎ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ اش رﻓﺘﻲ؟‬‫ﮔﻮدرﻳﻚ‪:‬‬
‫ ﻣﺎﺳﻔﺎﻧﻪ آدرﺳﺶ از ذﻫﻨﻢ ﭘﺎك ﺷﺪه ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﻛﻪ از ذﻫﻦ ﻫﻤﻪ‬‫ﭘﺎك ﺷﺪه‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﻄﻊ ﻓﻴﺪﻳﻠﻴﻮس اﺳﺖ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ اﮔﻪ اﺳﺘﺎدم اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺤﻞ ﺧﺎﻧﻪ ي اوﻧﻮ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫روﻳﻨﺎ‪:‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ‪ ...‬وﻗﺘﻲ ﺧﻮدت ﺑﺎ ﺗﻤﺎم‬‫ﻗﺪرﺗﺖ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻲ ‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ ﻛﺲ دﻳﮕﻪ اي ‪...‬‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و زن ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‬
‫ روﻳﻨﺎي ﻋﺰﻳﺰ ‪ ...‬ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻗﺪرت ﻣﺮﻟﻴﻦ رو دﺳﺖ ﻛﻢ ﻧﮕﻴﺮ و‬‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﻴﺪﻳﻠﻴﻮس ﻳﻜﻲ از ﻫﻔﺖ ﻃﻠﺴﻢ اﺧﻄﺮاﻋﻲ‬
‫ﺧﻮد ﻣﺮﻟﻴﻦ ﻫﺴﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﻓﻘﻂ او ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺿﺪ ﻃﻠﺴﻤﺸﻮ اﺟﺮا ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ ﻛﺴﻲ اﺳﻢ ﭘﺪر ﻣﻨﻮ ﺑﺮد!‬‫زﻧﻲ از درﻫﺎي ﻗﺼﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬زﻧﻲ زﻳﺒﺎ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺳﺒﺰ و ﻣﻮﻫﺎﻳﻲ ﺷﺮاﺑﻲ‬
‫رﻧﮓ و ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺳﻔﻴﺪ ﻫﻤﭽﻮن ﺑﺮف در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ رداﻳﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻧﺎزك ‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪ‬
‫وﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪78‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﺶ رﻫﺎ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺴﻠﻤﺎً زﻳﺒﺎﻳﻲ در ﺣﻀﻮر او‬
‫رﻧﮓ ﻣﻲ ﺑﺎﺧﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺣﺮف ﻫﺎي ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن را ﺑﻪ ﻳﺎد آورد‪ .‬ﺑﻲ ﺷﻚ او‬
‫ﻫﻤﺴﺮ ﮔﻮدرﻳﻚ و دﺧﺘﺮ ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ورود زن ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﺻﻮرت ﮔﻮدرﻳﻚ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﮔﻮﻧﻪ ي زن را ﺑﻮﺳﻴﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻋﺰﻳﺰم ﭼﺮا دﻳﺮ آﻣﺪي‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ اي ﻣﻲ ﺷﻪ ﻛﻪ ﺑﺮات ﭘﻴﻐﺎم‬‫ﻓﺮﺳﺘﺎدم‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺳﺨﺖ ﻧﮕﻴﺮ ‪ ...‬راﺳﺘﻲ ﻣﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار رو ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻲ اﻳﻨﺠﺎ‬‫ﺗﺎ از دﻟﺶ درآري ﻋﺬرﺧﻮاﻫﻲ ﻛﻨﻲ ‪ ...‬ﻣﺜﻼً ﺷﻤﺎ دوﺳﺘﺎي ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ‬
‫ﻫﺴﺘﻴﻦ‪.‬‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮش ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‬
‫ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﭘﻴﺪاش ﻛﻨﻢ‬‫زن ﺳﺮخ ﻣﻮ‪ ،‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را در دوﻃﺮف ﺻﻮرت ﻫﻤﺴﺮش ﮔﺬاﺷﺖ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن‬
‫او ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‬
‫ ﺑﻌﺪ از اون درﮔﻴﺮي ﺑﭽﮕﺎﻧﻪ ي ﺷﻤﺎ دوﺗﺎ‪ ،‬اﻧﺘﻈﺎر ﺑﺪﺗﺮ از اﻳﻦ رو ﻫﻢ‬‫داﺷﺘﻢ‪ .‬ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻲ‪ .‬ﺣﺘﻤﺎ ﻃﻠﺴﻢ رازداري ﺟﺪﻳﺪي ﺑﺮ‬
‫روي ﺧﺎﻧﻪ اش ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪.‬‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻪ آراﻣﻲ دﺳﺘﺎن ﻫﻤﺴﺮش را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﭘﺲ از آن ‪ ،‬از‬
‫آﻧﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻲ دور ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺮ ﺧﻼف ﻣﻦ ‪ ،‬ﺳﺎﻻزار اﻳﻦ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ رو داره ﻛﻪ ﻛﻴﻨﻪ ﻫﺎ رو دردﻟﺶ‬‫زﻧﺪه ﻧﮕﻪ داره و اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪه‪ .‬ﭼﻬﺮه ي اﻣﺮوز او ‪ ،‬ﻳﻚ ﻧﻤﺎد زﻧﺪه از‬

‫‪79‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻴﻨﻪ و اﻧﺘﻘﺎم ﺟﻮﻳﻲ ﺑﻮد‪ .‬او اﻣﺮوز ﻛﺎر وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ رو اﻧﺠﺎم ﻣﻲ ده ‪ ...‬ﻫﺮ‬
‫ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺧﻮدش ﻫﻢ از ﻛﺎرش ﭘﺸﻴﻤﻮن ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬او ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ‬
‫ﺧﺸﻤﺶ را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻨﺪ و در اﻳﻦ ﻣﻮاﻗﻊ‪ ،‬ﻗﺴﻤﺖ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ وﺟﻮدش‪،‬‬
‫ﺗﻤﺎم ﺷﺨﺼﻴﺘﺶ را ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و ﻣﺠﺎﻟﻲ ﺑﺮاي ﻋﻘﻞ ﺳﻠﻴﻢ و‬
‫ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺒﻴﻨﺶ ﻧﻤﻲ ﮔﺬارد‪.‬‬
‫ﻫﻠﮕﺎ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟‬‫ ﻓﻘﻂ دﻋﺎ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار ‪ ،‬ﻛﺎري رو از روي اﺣﺴﺎﺳﺶ اﻧﺠﺎم ﻧﺪه‬‫ﺻﺤﻨﻪ ﺳﻴﺎه ﺷﺪ و ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ‪ ،‬اﺣﺴﺎس در ﮔﺮداب ﻓﺮو رﻓﺘﻦ رو ﺗﺠﺮﺑﻪ‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ‬
‫آﻧﻬﺎ در ﻳﻚ اﺗﺎق ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺰرگ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻳﻚ ﻛﻤﺪ ﭼﻮﺑﻲ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ و‬
‫ﺑﺰرگ ‪ ،‬ﻳﻚ ﺗﺨﺖ ﺧﻮاب دوﻧﻔﺮه وﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ ‪ ،‬ﻣﻴﺰ ﺗﺤﺮﻳﺮي زﻳﺒﺎ ﺑﺎ ﻛﺸﻮﻫﺎي‬
‫ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎد )ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻪ دﻳﻮار( و ﻳﻚ ﺗﺎﻗﭽﻪ ي ﺷﻴﺸﻪ اي در ﺑﺎﻻي ﻣﻴﺰ‬
‫ﺗﺤﺮﻳﺮ‪ ،‬ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت اﺗﺎق را ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ دادﻧﺪ )دو ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ ي زﻳﺒﺎ ﺑﻪ رﻧﮓ‬
‫ﺳﻔﻴﺪ ﻧﻴﺰدر ﮔﻮﺷﻪ اي از اﺗﺎق ﻗﺮار داﺷﺖ(‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ دري در اﺗﺎق ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن درﻫﺎي ﻛﻤﺪ ﭼﻮﺑﻲ ﺑﺰرگ ‪ ،‬ﺑﺎز ﺷﺪ و ﮔﻮدرﻳﻚ از آن ﺧﺎرج ﺷﺪ)ﺟﻌﺒﻪ‬
‫اي ﭼﻮﺑﻲ و ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻛﻮﭼﻚ ﻧﻴﺰ در دﺳﺖ داﺷﺖ( و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺘﺨﻮاب رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻤﺴﺮش ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻟﺒﺎس ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﺧﻮاب ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﺧﻢ ﺷﺪ و آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ي ﻫﻤﺴﺮش را ﻧﻮازش ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻋﺰﻳﺰم ‪ ...‬ﺑﻴﺪار ﺷﻮ‪ .‬ﭼﻘﺪر ﻣﻲ ﺧﻮاﺑﻲ؟!‬

‫‪80‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺗﻮ ﺑﺮو ﻣﻦ ﺑﻌﺪاً ﻣﻴﺎم ‪)...‬ﺧﺮو ﭘﻮف زن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ(‬‫ ﺑﺮم؟!!! ‪ ...‬ﻫﻴﭻ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﭼﻲ ﻣﻴﮕﻲ؟!‬‫ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﻫﻤﻮن ﻛﻪ ﺗﻮ ﻣﻴﮕﻲ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺑﺬار ﻣﻦ ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪.‬‬‫ ﻧﻪ ‪ ...‬اﻳﻨﺠﻮري ﻧﻤﻴﺸﻪ‪.‬‬‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﭼﻮﺑﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﻗﻄﺮات رﻳﺰ آب ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﺮﻳﺎﻧﻲ از ﻫﻮاي‬
‫ﺧﻨﻚ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﻮرت زن رواﻧﻪ ﺷﺪ‬
‫ ﻫﻲ! ‪ ...‬ﻫﻲ!! ‪ ...‬ﻗﺒﻮﻟﻪ ﻣﻦ ﺗﺴﻠﻴﻤﻢ‪.‬‬‫ اﻳﻦ درﺳﺘﻪ‪.‬‬‫ ﺣﺎﻻ ﻣﻴﺸﻪ ﺑﮕﻲ ﭼﺮا ﻣﻨﻮ ﺑﻴﺪار ﻛﺮدي ‪ ...‬اﻳﻦ ﭼﻴﻪ ﺗﻮ دﺳﺘﺖ؟‬‫ ﺑﻴﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﻧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺪم‪.‬‬‫ﮔﻮدرﻳﻚ دﺳﺖ زن را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ ﺗﺤﺮﻳﺮ ﺑﺮد‪ .‬ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺮ روي ﻣﻴﺰ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ و از داﺧﻞ آن‪ ،‬ﻇﺮف ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ و ﺑﺴﻴﺎر ﻋﺠﻴﺐ را ﺑﻴﺮون آورد‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻳﻜﻲ از اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﺑﺮاﻳﺎﻧﻪ‪ .‬ﻳﻜﻲ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ داده‪ .‬اﻳﻦ ﻳﻪ‬‫آﺷﻜﺎر ﻛﻨﻨﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺎه ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺳﻴﺎه ﻓﻌﺎل ﺷﻮﻧﺪ و ﻳﺎ ﻓﺮاﻣﻴﻦ‬
‫ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ ﺷﻜﻞ ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺎ ﻫﺸﺪارﻣﻲ دﻫﺪ)ﻫﺮ ﺑﺎرﺗﻨﻬﺎ در ﻣﻮرد ﻳﻚ‬
‫ﺷﺨﺺ ﻓﻌﺎل ﻣﻴﺸﻮد – داﻣﺒﻠﺪور ﻳﻜﺒﺎر اوﻧﻮ ﺑﺮاي آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ ﻓﻌﺎل‬
‫ﻛﺮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ در ﺧﻄﺮﺑﻮدن او ﺷﺪ و اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻮﺟﻮدي ﻛﻪ ﺳﺮﺷﺎر از‬
‫ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺑﻮده‪ ،‬ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده اﺳﺖ( ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻠﺶ‪ ،‬اوﻧﻮ ﻓﻌﺎل‬
‫ﻛﻨﻴﻢ‬
‫‪ -‬اﻳﻦ ﭼﻪ رﺑﻄﻲ ﺑﻪ ﺑﻴﺪار ﻛﺮدن ﻣﻦ داره‬

‫‪81‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ راﺳﺘﺶ ﺑﻌﺪ از درﮔﻴﺮي ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻻزار داﺷﺘﻢ ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﺑﺎﻳﺪ اوﻧﻮ‬‫ﻓﻌﺎل ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ رو ﺑﺪوﻧﻢ‬
‫زن ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮع دﻗﻴﻖ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻇﺮف زد و ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را زﻳﺮ ﻟﺐ‬
‫ﮔﻔﺖ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪:‬‬
‫ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻤﺎم ردﻳﺎﺑﻬﺎي ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ در ﻣﻮرد ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺳﻴﺎه را‬‫در ﺧﻮدش دارد‪ ...‬زود ﺑﺎش روﺷﻨﺶ ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﺮ روي ﺳﺎﻻزار ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد وﺑﺎ ﭼﻮﺑﺶ ﺿﺮﺑﻪ اي ﺑﻪ ﻇﺮف زد و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺻﺪاي ﺗﻠﻖ و ﺗﻠﻖ‪ ،‬دودي ﻧﻘﺮه اي از ﻇﺮف ﺧﺎرج ﺷﺪ‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ رو ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮش ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ دود ﺑﻲ ﺷﻜﻞ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺧﻄﺮي در ﺑﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اﻣﺎ اﮔﺮ دود‪،‬‬‫ﺷﻜﻞ ﻳﻚ ﻣﺎر ﻳﺎ ﻣﻮﺟﻮدي ﺳﻴﺎه را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه ي‬
‫دردﺳﺮ اﺳﺖ و ﻫﺮﭼﻪ ﺷﻜﻞ ﻫﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺧﻄﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮاﻫﺪ‬
‫ﺑﻮد‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﺜﻞ اﻳﻦ؟! ) زن ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ از ﺗﺮس ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ و ﭼﻬﺮه‬‫اي وﺣﺸﺖ زده ‪ ،‬ﺑﻪ ﻇﺮف اﺷﺎره ﻣﻴﻜﺮد(‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺑﺮﮔﺸﺖ ‪ ...‬اﻣﻴﺪوار ﺑﻮد ﻛﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ‪ ........‬ﻧﻪ‪.‬‬
‫دﻳﮕﺮ اﺛﺮي از دود ﻧﺒﻮد‪ .‬دو ﻣﺎر ﻧﻘﺮه اي در ﺑﺎﻻي ﻇﺮف ﺷﻨﺎور ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﻜﻞ‬
‫ﻫﺎ آﻧﻘﺪر واﺿﺢ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬دو ﻣﺎر را ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ ﻛﺮده اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﭼﻮﺑﺶ‪ ،‬ﺷﻴﺮي ﻧﻘﺮه اي را ﭘﺪﻳﺪ آورد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫ﻫﻤﺴﺮش‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮار ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﮔﻮدرﻳﻚ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي‬
‫دﻳﻮار ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪ " :‬ﺑﺎز ﺷﻮ"‪.‬‬

‫‪82‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دﻳﻮار ﺗﺮك ﺑﺮداﺷﺖ وآﻧﻬﺎ وارد اﺗﺎﻗﻲ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﺸﺎﻫﺪه‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ دو زن دﻳﮕﺮ ﻫﻢ در آﻧﺠﺎ‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ آﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺷﺪه و ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ راه ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻪ‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ‬‫ﻛﻪ ﭼﻲ ﻣﻴﮕﻢ؟!‬
‫ ﮔﻮدرﻳﻚ آﻳﺎ ﺗﻮ اﻃﻤﻴﻨﺎن داري؟‬‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻪ ﺳﻪ زن ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﺮد وﭘﺲ ازﻣﻜﺜﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻴﭻ اﺟﺒﺎري ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد واﻧﺠﺎم‬‫اﻳﻦ ﻛﺎر‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ وﻇﻴﻔﻪ ﻣﻦ اﺳﺖ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ اون ﺻﻮرت ﺑﻪ‬
‫ﺳﺎﻻزار ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﺮدم ‪...‬‬
‫ ﻋﺰﻳﺰم ﺗﻮ ﻛﺎر درﺳﺖ رو ﻛﺮدي و ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮم اﻓﺘﺨﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ‪...‬‬‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻗﻮل دادم ﻛﻪ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻪ ي ﻣﺮگ ﺑﺎ ﺗﻮ و در ﻛﻨﺎر ﺗﻮ ﺑﻤﻮﻧﻢ‬
‫‪....‬‬
‫زن ﺟﻮان ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﻤﺴﺮش ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻗﻮل رو ﻫﻤﻮن زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺧﻮدم دادم ﻛﻪ ﻣﻦ رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬‫ﻫﻤﺴﺮ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪي )و ﺳﺮش را ﺑﺮروي ﺳﻴﻨﻪ ي ﻫﻤﺴﺮش ﮔﺬاﺷﺖ( ‪...‬‬
‫ﻫﻤﻮن روزي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ داري و ﻋﺎﺷﻘﻤﻲ‪.‬‬
‫ ﻫﻲ ﺷﻤﺎ دوﺗﺎ دﻳﮕﻪ ﺑﺴﻪ‪.‬‬‫ﮔﻮدرﻳﻚ و ﻫﻤﺴﺮش ﻛﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو‬
‫زن دﻳﮕﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻠﮕﺎ ﺷﺮوع ﻛﺮد‪:‬‬

‫‪83‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اون روز ﻛﻪ ﻛﺎر ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رو ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﻮﻧﺪﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﻢ ﻗﺮار‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺗﺎ آﺧﺮش ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ .‬درﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار ﻣﺎﻫﺎ رو ﺗﺮك‬
‫ﻛﺮد ‪ ...‬وﻟﻲ ﻣﺎ ﻫﻨﻮزﺳﺮ ﻗﻮﻟﻤﻮن ﻫﺴﺘﻴﻢ و‪...‬‬
‫و روﻳﻨﺎ ﻫﻢ ﺣﺮف اوﻧﻮ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ درﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺗﻮ رو ﻧﺪارﻳﻢ اﻣﺎ ﺗﺮﺳﻮ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ‬‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻪ دو دوﺳﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﺸﻜﺮ آﻣﻴﺰ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ زد‪ .‬اﻣﻴﺪ را‬
‫در دروﻧﺶ ﺑﻪ وﺿﻮح اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ در آﻏﻮش ﻫﺮي ﺑﻪ آراﻣﻲ‬
‫اﺷﻚ ﻣﻲ رﻳﺨﺖ)ﻫﺮي ﻫﻢ ﺑﺎ ﺗﻼش زﻳﺎد ﺟﻠﻮي اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد(‪.‬‬
‫ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ آﻧﺪو را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﻫﻤﺴﺮش را‬
‫ﻧﻮازش ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف را در ﮔﻮش او زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻓﺮزﻧﺪ ﻣﻦ درد زﻳﺎدي را ﻣﺘﺤﻤﻞ ﻣﻲ ﺷﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم در ﻛﻨﺎر ﻧﻴﻤﻪ‬‫ﻗﻠﺒﺶ ﺑﻪ آراﻣﺶ ﻣﻲ رﺳﺪ‪ ...‬آراﻣﺸﻲ ﺑﻲ ﻣﻨﺘﻬﺎ و اﺑﺪي‪ .‬آﻧﺪو زﻧﺪه‬
‫ﻣﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ و ﺳﺎﻟﻴﺎن دراز‪ ،‬از ﺻﻠﺢ و آزادي ﭘﺎﺳﺪاري ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‬
‫‪ ........................................‬ﺷﻮاﻟﻴﻪ ﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ در ﮔﺮداﺑﻲ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ‪.‬‬
‫ﺑﺎر دﻳﮕﺮ او و ﺟﻴﻨﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ورودي ﺑﺎغ و ﺧﺎرج از ﻗﺼﺮ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﺎﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ را دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ اﻳﻨﺒﺎر دﻳﮕﺮ از آن آﻓﺘﺎب زﻳﺒﺎ ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻧﻮر ﻣﺎه ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ زﻣﻴﻦ‬
‫ﺧﺸﻚ را روﺷﻦ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪84‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭘﻴﺮﻣﺮدي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻫﺎي ﻗﺼﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ دروازه اﻳﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻻﺧﺮه رﺳﻴﺪم‪.‬‬‫او ﺑﻪ اﻣﻴﺪ دﻳﺪار ﻋﺰﻳﺰاﻧﺶ و از راه دراز آﻣﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫دﺳﺖ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي را در ﭘﻴﺶ روﻳﺶ ﻗﺮار داده‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي در‬
‫ﻛﺸﻴﺪ و در ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ﺑﺎز ﺷﺪن در‪ ،‬ﺑﺎدي ﺳﺮد ﺑﻪ او ﺧﻮرد ﻛﻪ در ﭼﻨﻴﻦ‬
‫ﺷﺐ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻧﻲ‪ ،‬ﺑﻌﻴﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن اﺣﺴﺎس ﺷﻮﻣﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ او‬
‫ﻫﺠﻮم آورد‪ .‬ﺗﺮس ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ي ﺳﺎﻟﺨﻮرده اش ﻣﺴﺘﻮﻟﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از‬
‫ﻣﻴﺎن ﺑﺎغ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺗﻤﺎم درﺧﺘﺎن ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از ﺣﻴﺎت‬
‫دﻳﺪه ﻧﻤﻲ ﺷﺪ – ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد ‪ ...‬آﻧﻬﻢ در ﺑﻬﺎر‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﺼﺮ دوﻳﺪ و ﻗﺼﺮ را ﺳﻮت و ﻛﻮر دﻳﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﭼﺮاﻏﻲ روﺷﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﻴﭻ‬
‫ﭘﻨﺠﺮه اي ‪ ،‬ﻧﻮﻳﺪ اﻣﻴﺪ و روﺷﻨﺎﻳﻲ را ﻧﻤﻲ داد‪.‬‬
‫در ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻗﻴﮋژژژژژژژ ﺑﻠﻨﺪي ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﭘﻴﺮﻣﺮد در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮدش‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن‬
‫ﻟﺒﺮﻳﺰ از اﻧﺪوه ﻧﻮه اش ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن را دﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺪرﺑﺰرگ ‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ دﻳﺮ اوﻣﺪﻳﺪ )و ﺧﻮدش را در آﻏﻮش ﭘﻴﺮﻣﺮد‬‫اﻧﺪاﺧﺖ(‪.‬‬
‫ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪ .‬ﺷﺠﺎﻋﺖ و ﻗﺪرت ﺗﺤﻤﻞ ﻣﺼﺎﺋﺐ ﻛﻪ از آن‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻮد‪ ،‬در رگ ﻫﺎي اﻳﻦ ﭘﺴﺮ ﻧﻴﺰ ﺟﺮﻳﺎن داﺷﺖ ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭘﺴﺮ ﺟﻮان ﺑﻪ داﺧﻞ ﻗﺼﺮ رﻓﺘﻨﺪ‬

‫‪85‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫آﻧﻬﺎ وارد ﺳﺎﻟﻨﻲ ﺑﺰرگ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬راه ﭘﻠﻪ اي در اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﭘﻮﺷﺸﻲ از ﻣﻪ دود ﻧﻘﺮه اي ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪﻳﻦ در ﻧﻴﺰ در اﻃﺮاف ﺳﺎﻟﻦ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬آﻧﺪو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮﻳﻦ‬
‫در رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ي‬
‫ﻣﻨﺰل ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻮد‪ .‬زﻧﻲ ﺟﻮان در ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ‬
‫زﻳﺎدي ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ داﺷﺖ‬
‫ ﺟﺴﻴﻜﺎ ‪ ...‬اﻳﻦ ﭘﺪرﺑﺰرگ ﻣﻦ ﻣﺮﻟﻴﻨﻪ ‪ .‬ﭘﺪر ﺑﺰرگ ‪ ...‬اﻳﻦ ﻧﺎﻣﺰد ﻣﻦ‬‫اﺳﺖ ‪ ...‬ﺟﺴﻴﻜﺎ اﻧﺪروس‬
‫ﺟﺴﻴﻜﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ آﻣﺪ‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ا‪ ....‬ﺳﻼم‪) .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﺑﺮﮔﺸﺖ( ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮدي ﻛﻪ ﻣﺮﻟﻴﻦ ﭘﺪر‬‫ﺑﺰرگ ﺗﻮ اﺳﺖ و درﺿﻤﻦ ﻧﺎم ﻓﺎﻣﻴﻞ ﻣﻦ اﻧﺪروس ﻧﻴﺴﺖ ‪ ...‬از ﺣﺎﻻ‬
‫دﻳﮕﻪ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪوره‪.‬‬
‫ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ .‬اﻳﻦ دﺧﺘﺮ او را ﺑﻪ ﻳﺎد دﺧﺘﺮ ﺧﻮدش ﻣﻲ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪..............‬دﺧﺘﺮش‪.‬‬
‫ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﺑﻘﻴﻪ ﻛﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ‬‫ﻗﻴﺎﻓﻪ ي ﻣﺮد ﺟﻮان در ﻫﻢ رﻓﺖ‪ .‬دﺧﺘﺮك ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ رﻓﺖ و دﺳﺖ او را‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰو ﺑﮕﻲ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ وﻗﺘﺸﻪ‪.‬‬‫ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﺰدش اﻧﺪاﺧﺖ و ﭘﺲ از آن ﺑﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻌﺒﻪ اي ﺳﺮخ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻚ ﻧﺎﻣﻪ از ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ درآورد و ﺑﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮد داد‬

‫‪86‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺎ ﻫﺮ ﺧﻂ ﻧﺎﻣﻪ ﻛﻪ ﺧﻮاﻧﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ ‪ ،‬ﭼﻬﺮه ي ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﺑﻴﺸﺘﺮ درﻫﻢ‬
‫ﻣﻲ رﻓﺖ و ﺿﻌﻒ دوران ﭘﻴﺮﻳﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ آﺷﻜﺎر ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺘﻦ ﻧﺎﻣﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﻮد‪:‬‬
‫ اﺳﺘﺎد ﻋﺰﻳﺰ‪ ...‬ﺳﻼم‪.‬‬‫ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻧﺎﻣﻪ را ﻣﻲ ﺧﻮاﻧﻲ‪ ،‬ﻣﻦ دﻳﮕﺮ در ﻣﻴﺎن‬‫ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻧﻴﺴﺘﻢ ‪ ...‬آﻧﺮوز ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ آﺷﻨﺎ ﺷﺪم را ﻫﻴﭽﮕﺎه ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻤﻲ‬
‫ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻦ را ﺑﻪ ﺷﺎﮔﺮدي‬
‫ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻴﺪ و ﺳﻲ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ ﺷﺮﻳﻒ ﺧﻮد را ﺻﺮف آﻣﻮزش ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻛﺮدﻳﺪ‪.‬‬
‫ ورود اﻟﻴﻨﺎ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻧﻌﻤﺘﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻲ‬‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺷﻤﺎ‪ ،‬زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻦ را ﻏﺮق در ﺷﺎدي و‬
‫ﻧﻮر ﻛﺮد)اﺛﺮ ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮه اﺷﻚ ﺑﺮ روي ﻧﺎﻣﻪ دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ(‪.‬‬
‫ ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻴﺶ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﻴﻦ ﻣﻦ و ﻳﻜﻲ از دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺳﺎﻻزار رخ‬‫داد‪ .‬او ﻣﺎ را ﺗﺮك ﻛﺮد و ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﺧﺒﺮدار ﺷﺪﻳﻢ ﻛﻪ او‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ‬
‫اﺧﺘﺮاﻋﻲ ﻫﺎﻛﺎرت را ﺑﺮ روي ﻓﺮزﻧﺪش و ﺑﺮ ﺿﺪ ﻣﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ در آﻳﻨﺪه‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﻓﺮزﻧﺪان او ‪ ،‬دﻧﻴﺎ‬
‫را ﺑﻪ آﺗﺶ ﻣﻲ ﻛﺸﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺗﺼﻤﻴﻤﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ راه‪ ،‬ﻣﻌﺠﻮن اﻟﻴﻨﻮس ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر‬‫ﺣﺘﻢ ﻓﺮزﻧﺪ ﺳﺎﻻزار در ﭘﻲ ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﻦ ﻣﻲ ﺑﻮد ﺗﺎ آﻧﻬﺎ را از ﺳﺮ راه ﺑﺮ‬
‫دارد و ﺟﻬﺎن را از آن ﺧﻮد ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻻزار‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﻛﺮدم و ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻘﺎص اﻳﻦ ﻛﺎرم را ﭘﺲ ﻣﻲ دادم‪.‬‬

‫‪87‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻣﺎ دوﺳﺘﺎﻧﻢ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻫﻤﺴﺮم ﻧﻴﺰ ؛ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﺮاه‬
‫ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﻣﻲ داﻧﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ ﻟﺠﻮج وﻳﻜﺪﻧﺪه‬‫ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﻦ را ﻗﺎﻧﻊ ﻛﺮدﻧﺪ و ‪...‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻧﺎﻣﻪ را ﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﻢ‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﻗﺪرﺗﻲ ﺣﺘﻲ ﺑﺮاي‬‫ﺣﺮﻛﺖ‪ ،‬در ﻣﺎ ﭼﻬﺎرﻧﻔﺮ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اﻃﻤﻴﻨﺎن دارم ﻛﻪ روﻳﻨﺎ ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﻪ‬
‫ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﻜﻞ ﻣﻤﻜﻦ درﺳﺖ ﻛﺮده اﺳﺖ)ﻛﭙﻲ راﻳﺖ‪ :‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬
‫ﺟﺪال دو وارث(‪.‬‬
‫ و ﺣﺎﻻ آن ﺟﻌﺒﻪ ي ﺳﺮخ رﻧﮓ ‪ ...‬ﻧﻴﻤﻪ ي دوم ﻃﻠﺴﻢ اﻟﻴﻨﻮس ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬‫ﻫﻤﺮاه ﭼﻨﺪ ﺧﺎﻃﺮه در آن ﺟﻌﺒﻪ ﻗﺮار دارد‪ .‬ﻣﻌﺠﻮن ﻧﻴﺰ در اﺗﺎق ﻣﺨﻔﻲ‬
‫ﭘﺸﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻗﺮار دارد‪ .‬از ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﻪ‬
‫ﻧﺤﻮي ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﺮاﻳﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﺪ ‪...‬‬

‫ﺗﺎ دﻳﺪار ﻣﺠﺪد ‪ .............‬ﺑﺪرود‪.‬‬

‫ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دوﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ را ﺑﻴﻬﻮش ﻛﺮد و ﭘﺲ از آن ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻛﺎوش‬
‫ذﻫﻦ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﻛﺮد ‪ ...‬وﺿﻌﻴﺖ آن ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ‪ ...‬ﺣﺎﻟﺖ وﺧﻴﻢ ﺳﺎﻻزار واﻟﺘﻤﺎس‬
‫ﻫﺎي اوﺑﺮاي ﺑﺨﺸﻴﺪه ﺷﺪن ‪"...‬دوﺳﺖ ﻣﻦ ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﺨﺸﻴﺪه ﺷﺪي" ‪...‬‬
‫ﻧﻘﺸﻪ اي در ذﻫﻨﺶ ﺑﻮد ‪ ...‬زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺪون وﺟﻮد دﺧﺘﺮش ﭼﻴﺰي ﺑﺠﺰ ﺟﻬﻨﻢ‬
‫ﻧﺒﻮد ﭘﺲ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ‪...‬‬
‫ﻛﺎﻏﺬي ﭘﻮﺳﺘﻲ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻧﺎﻣﻪ اي ﺧﺘﺎب ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﻧﺎﻣﻪ اي ﻛﻪ ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺖ‪ ،‬ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﺑﺮاﻳﺎن ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺎن ﻣﻲ دﻫﺪ‬
‫‪ -‬ﻓﺮزﻧﺪ ﻋﺰﻳﺰم ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ‪...‬‬

‫‪88‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﺛﺮ ﻳﻚ‬
‫دﺳﺖ ﺑﺮ روي دﻳﻮار ﺑﻮد اﻣﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎن اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬وﺟﻮد ﺷﺨﺺ ﻳﺎ اﺷﺨﺎﺻﻲ را‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰرو دﻳﺪﻳﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﻴﺪ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﺮﻳﺪ ﺑﻪ‬‫ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار ﻧﺸﻮﻧﺘﻮن داده و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ‪ .‬ﻛﻠﺒﻪ اي‬
‫ﻛﻮﭼﻴﻚ رو ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻴﺪ‪ .‬در ﻳﻜﻲ از اﺗﺎق ﻫﺎ ‪ ،‬ﻳﻚ ﻋﻜﺲ دﺳﺖ‬
‫ﺟﻤﻌﻲ از ﻣﻦ‪ ،‬دﺧﺘﺮم ‪ ،‬ﮔﻮدرﻳﻚ و ﺳﻪ دوﺳﺘﺶ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻴﺪ‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮ‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ رو روي ﻋﻜﺲ ﻗﺮار دﻫﻴﺪ ﺗﺎ ﻗﻔﻞ ﺑﺎز ﺷﻮد ‪ ...‬و ﻳﻚ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮ‬
‫‪ ...‬ﻛﺸﺘﻪ ﻫﺎ رو از ﻳﺎد ﻧﺒﺮﻳﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻫﺪﻓﺘﻮن ﭘﺎﻳﺒﻨﺪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ ...‬اﻳﻦ رو ﺷﻌﺎر‬
‫ﺧﻮد ﻗﺮار دﻫﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻦ ‪ ...‬ﺑﺎور ‪ ...‬اراده‬
‫ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺳﻴﺎه ﺷﺪ و ﭘﺲ از ﻳﻚ اﺣﺴﺎس ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪن‪،‬‬
‫ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ‪ ،‬ﺧﻮد را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﻌﺒﻪ ي ﺳﺮخ رﻧﮓ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﺑﺎر‬
‫ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻲ را ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ‪ ...‬آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﭼﻮن ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‬

‫‪89‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫»ﻓﺼﻞ هﺸﺘﻢ«‬

‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﻫﺮي ‪ ...‬ﭼﺮا ﺟﻮاب ﻧﻤﻲ دي!‬‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﺟﻌﺒﻪ ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ‬
‫آورد و ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺻﻮرت ﻫﺮ دو ‪ ،‬ﺳﺮﺷﺎر از ﺗﺮس و اﺿﻄﺮاب ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﺮﺳﻲ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ وﻟﺪﻣﻮرت و اﻣﺜﺎل او ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺑﻴﺎورﻧﺪ ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻧﻪ‪ .‬اﻳﻦ ﺗﺮس ﻧﺒﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺗﺮس ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻳﻦ دو ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي واﻗﻌﻲ ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬و ﺑﻪ راﺳﺘﻲ ﻛﻪ ﺳﺮدرﮔﻤﻲ و‬
‫درﻣﺎﻧﺪﮔﻲ‪ ،‬ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻫﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻓﻜﺎري درذﻫﻨﺶ‬
‫دورﻣﻲ زد‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻗﺒﻞ ازﻫﺮ ﭼﻴﺰ‪...‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ا ‪ ...‬ﭼﻪ ﻣﺪت از اوﻣﺪن ﻣﺎ ﻣﻴﮕﺬره؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﻮال ﻫﺮي ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﻜﺮي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ‪ ...‬ﻟﻌﻨﺖ‪ .‬اﻻن دﻳﮕﻪ ﺣﺘﻤﺎً وزارت ﺧﻮﻧﻪ رو ﻫﻢ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ‬‫ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ زودﺗﺮ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ اﻣﺎ ﻗﺒﻠﺶ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﻗﺪح اﻧﺪﻳﺸﻪ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﺎ رو ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﺟﺎ ﻗﺎﻳﻢ ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬‫ﺑﻪ دور و اﻃﺮاف ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ آﺳﺘﻴﻦ رداﻳﺶ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫درب ﺟﻌﺒﻪ ي ﺳﺮخ رﻧﮓ ﻧﺰدﻳﻚ ﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﺴﻤﻪ ﻫﺎ را ﺑﺮﻣﻲ‬

‫‪90‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫داﺷﺘﻨﺪ ‪ ،‬ﺟﻌﺒﻪ ﻇﺎﻫﺮي ﻛﺎﻣﻼ ﻋﺎدي داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻳﻘﻴﻦ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻳﻪ ﺟﻌﺒﻪ‬
‫ي ﭼﻮﺑﻲ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ اﻛﻨﻮن ﭼﻴﺰ ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ‬
‫رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﻌﺒﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﺣﻔﺮه ي ﺳﻴﺎه ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و ﺟﺎذﺑﻪ اي ﻧﻪ‬
‫ﭼﻨﺪان ﻗﻮي را در اﻃﺮاف ﺧﻮد اﻳﺠﺎد ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ ﺳﺮ آﺳﺘﻴﻦ ﻫﺮي‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮد ﻣﻲ ﻛﺸﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ ﺟﻌﺒﻪ ي ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﻳﻪ ذره ﻋﺠﻴﺐ ﻧﻴﺴﺖ؟‬‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟!‬‫ اﻻن ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ‪.‬‬‫ﻗﺪح را ﺑﻪ ﺟﻌﺒﻪ ﻧﺰدﻳﻚ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻗﺪح ﺳﻨﮕﻲ در ﺣﺎل‬
‫ﻛﻮﭼﻚ ﺷﺪن اﺳﺖ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻗﺪح آﻧﻘﺪر ﻛﻮﭼﻚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﻤﻲ از ﻓﻀﺎي‬
‫درون ﺟﻌﺒﻪ را اﺷﻐﺎل ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي دو ﺷﻴﺸﻪ ي ﺧﺎﻃﺮه را ﻧﻴﺰ درﻃﺮف دﻳﮕﺮ‬
‫ﺟﻌﺒﻪ ﮔﺬاﺷﺖ )اﻣﺎ دو ﻧﺎﻣﻪ ﻛﻪ ﻫﻤﺎن وﺻﻴﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ را در ﺟﻴﺐ‬
‫رداﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺖ( ‪ .‬ﺟﻌﺒﻪ ﻛﺎﻣﻼً ﭘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي درب ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺴﺖ و‬
‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻛﻮﺗﺎه ‪ ،‬ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ از ﻣﻴﺎن ﺷﻜﺎف درب ﺟﻌﺒﻪ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون‬
‫ﺗﺎﺑﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب اﻳﻦ ﻫﻢ از اﻳﻦ‪ .‬اوﻧﺎ ﻓﻜﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻳﻨﺠﻮري ﻛﻪ‬‫ﻣﻦ ﻓﻬﻤﻴﺪم؛ ﺑﺠﺰ ﻣﻦ و ﺗﻮ ﻛﺲ دﻳﮕﻪ اي ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ درب ﺟﻌﺒﻪ رو‬
‫ﺑﺎز ﻛﻨﻪ‬
‫در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺳﻮاﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ در ذﻫﻨﺶ ﺑﻮد را ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ ‪ ...‬ﺗﻮ از ﺣﺮف ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ اوﻧﺎ ﻣﻲ زدﻧﺪ ﭼﻴﺰي ﻓﻬﻤﻴﺪي‪.‬‬‫ﻫﺮي دﺳﺘﻲ ﺑﻪ زﻳﺮ ﭼﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﻛﺸﻴﺪ‬

‫‪91‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭼﻴﺰ زﻳﺎدي ﻛﻪ ﻧﻪ ‪ ...‬وﻟﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ زودي ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰرو ﻣﻲ‬‫ﻓﻬﻤﻴﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺟﻴﻨﻲ؛ در ﻣﻮرد ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ دﻳﺪي و ﺷﻨﻴﺪي‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﺴﻲ‬
‫ﭼﻴﺰي ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﮕﻲ‪.‬ﻣﻦ ﺧﻮدم ﺑﻌﺪاً ﺑﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲ ﮔﻢ‪.‬‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪي؟‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺧﻴﺮه اﻧﺪاﺧﺖ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻜﺚ ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻗﺒﻮﻟﻪ‬‫ ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺑﻴﺎ ﺑﺮﻳﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺟﻌﺒﻪ ي ﺳﺮخ رﻧﮓ را ﻛﻪ ﻗﺪري ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد؛ در ﺟﻴﺐ‬
‫رداﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ودوان دوان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫درﻣﺎﻧﮕﺎه رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫راه رو ﻫﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ از ﺟﻴﻨﻲ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﻛﻪ ﺳﺎﻳﺮ‬
‫داﻧﺶ آﻣﻮزان ﻛﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ در ﻫﺎي درﻣﺎﻧﮕﺎه را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ درﻣﺎﻧﮕﺎه رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻧﻔﺲ‬
‫ﺑﻜﺸﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮ دو دﺳﺘﺸﺎن را ﺑﺮ ﭘﻬﻠﻮﻫﺎﻳﺸﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ درب درﻣﺎﻧﮕﺎه را ﺑﺎز ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﻬﺮه ي ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻣﻚ ﻛﻮﻧﺎﮔﺎل‬
‫و ﭼﻬﺮه ﻫﺎي ﺗﺮﺳﻴﺪه ي ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ؛ درﺳﺖ در وﺳﻂ‬
‫ﺳﺎﻟﻦ ؛ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن دو آﻣﺪ و ﺑﺎ‬
‫ﺣﺎﻟﺘﻲ ﭘﺮ از اﺿﻄﺮاب و ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺣﺎﻟﺘﻮن ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬ﺗﺎ اﻻن ﻛﺠﺎ ﺑﻮدﻳﻦ ‪ ...‬ﻣﺎ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﻛﻪ ﻛﻞ‬‫ﻗﻠﻌﻪ رو ﮔﺸﺘﻴﻢ ‪...‬‬
‫ﺣﺮف ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﺤﻜﻢ ﺷﺨﺼﻲ دﻳﮕﺮ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪92‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺻﺪا از آن ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﺎ ﻳﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﻢ و ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﻨﻴﺪن دروغ ﻫﻢ ﻋﻼﻗﻪ‬‫اي ﻧﺪارﻳﻢ‪ .‬ﭘﺲ ﻟﻄﻔﺎً ﻃﻔﺮه ﻧﺮﻳﺪ و ﺣﻘﻴﻘﺖ رو ﺑﮕﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻦ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﺑﻮد ﻛﻪ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺷﺠﺎع ﺗﺮ از ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ؛ ﺟﺮات‬
‫ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ او را در ﺧﻮد ﻧﻤﻲ دﻳﺪ‪.‬‬
‫ ا ‪ ...‬راﺳﺘﺶ اﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور در اون ﻧﺎﻣﻪ از ﻣﺎ‬‫ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻦ و ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ از ﻣﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي رو‬
‫ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﮕﻮﻳﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻧﻘﺸﻪ ي ﻫﺮي اﺛﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ آﻣﺪن ﻧﺎم داﻣﺒﻠﺪور ‪ ،‬ﻫﻤﻪ‬
‫آرام ﺷﺪﻧﺪ و ﺟﻠﻮي ﺳﻮاﻻت ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ و درﺿﻤﻦ ﻣﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻴﻢ وﺻﻴﺖ ﻧﺎﻣﻪ ي ﺳﻴﺮﻳﻮس و ﭘﺮوﻓﺴﻮر‬‫داﻣﺒﻠﺪور رو ﻫﻢ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ‬
‫ﭼﻬﺮه ي ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻛﻪ ﺑﺎ آﻣﺪن اﺳﻢ داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺤﻈﻪ اي ﻏﻢ زده ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬از ﻫﻢ ﺑﺎز ﺷﺪ‬
‫ راﺳﺘﻲ ‪ ...‬ﻣﻴﺸﻪ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي دو ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﻪ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ داد‪ .‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻧﮕﺎﻫﻲ دﻗﻴﻖ ﺑﻪ دو‬
‫ﻧﺎﻣﻪ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ آﻟﺒﻮس ﻓﺮزﻧﺪي ﻧﺪارد و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮادرش اﺑﺮﻓﻮرث ﻧﻴﺰ ﻣﺮده‬‫اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ اﺧﺘﻴﺎر ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻣﻮال ﺧﺎﻧﺪان داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ دﺳﺖ او‬
‫ﺑﻮده اﺳﺖ و ﻫﻤﻴﻦ وﺿﻌﻴﺖ درﻣﻮرد ﺳﻴﺮﻳﻮس ﻧﻴﺰ ﺻﺎدق اﺳﺖ ‪ ...‬ﺗﺎ‬

‫‪93‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ داﻧﻢ ‪ ،‬آﻟﺒﻮس و ﺳﻴﺮﻳﻮس آﺧﺮﻳﻦ ﻧﻔﺮ ازدو ﺧﺎﻧﻮاده‬
‫ي ﺑﺰرگ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﺑﻮده اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﺻﻴﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ در ﺟﻠﺴﻪ اي ﻛﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن وزارت ﺧﺎﻧﻪ و‬‫ﮔﺮﻳﻨﮕﻮﺗﺰ ﻧﻴﺰ در آن ﺣﻀﻮر دارﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮاﻧﺪه ﺷﻮد‪ .‬ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻬﺘﺮه ﺧﻮب‬
‫ازﺷﻮن ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻛﻨﻲ ‪ ...‬درﺿﻤﻦ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻨﺪ‬
‫ﻧﻔﺮ از اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﻣﻲ روي و ﺗﺎ ﺻﺒﺢ روز‬
‫ﺗﻮﻟﺪت ﺑﺎﻳﺪ اوﻧﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﻲ ‪...‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‬
‫ﺣﺮف ﻫﺎي ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ را اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﻠﻪ ﻋﺰﻳﺰم‪ .‬ﺻﺒﺢ روز ﺗﻮﻟﺪت‪ ،‬آرﺗﻮر ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻣﻴﺎن‬‫دﻧﺒﺎﻟﺖ ﺗﺎ ﺗﻮ رو ﺑﻴﺎرن ﺑﻪ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻫﻤﻴﻦ اﻻن آﻣﺎده ﺑﺸﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻲ آﻳﻲ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم دادن داﺷﺖ‪.‬‬
‫رو ﺑﻪ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ...‬ﻣﻦ و ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻨﻮز ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ رو ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻨﺠﺎ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻳﻢ ‪...‬‬‫دﺳﺘﻮر داﻣﺒﻠﺪوره )ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ي دﻫﺎن دو زن ﻛﻪ در‬
‫ﺣﺎل ﺑﺎز ﺷﺪن ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف را اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد( ‪ ...‬زﻳﺎد ﻃﻮل ﻧﻤﻲ ﻛﺸﻪ‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‬

‫‪94‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اﻳﻨﻮ ﺑﺪوﻧﻴﻦ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم داﻧﺶ آﻣﻮزان‬‫دﻳﺮوز ﻣﺪرﺳﻪ رو ﺗﺮك ﻛﺮدﻧﺪ و ﻓﻘﻂ ﺷﻤﺎ دو ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‬
‫و دوﺷﻴﺰه ﮔﺮﻳﻨﺠﺮ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻮﻧﺪﻳﻦ ‪ ...‬ﭘﺲ ﻟﻄﻔﺎ ﻟﻔﺘﺶ ﻧﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب رﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻫﺮي ﭼﻴﺰي را ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ آورد‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور رو ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ در دﻓﺘﺮ‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺮار دارد رو ﺑﺮام ﺑﻴﺎرﻳﻦ‪.‬‬
‫و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺳﻮاﻟﻲ از ﺳﻮي ﻛﺴﻲ ﺑﺸﻮد‪ ،‬درﻣﺎﻧﮕﺎه را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﺗﺮك ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫***********‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺎز ﺷﻮ‬
‫آﻧﻬﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ورودي ﺣﻔﺮه ي اﺳﺮار واﻗﻊ در دﺳﺘﺸﻮﻳﻲ ﻣﺮﺗﻴﻞ ﮔﺮﻳﺎن‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺮﺗﻴﻞ ﺟﺎي ﻓﻌﻠﻴﺶ را ﺗﺮك ﻛﺮده ﭼﻮن ﻫﺮي‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ را از او ﻧﻤﻲ ﺷﻨﻴﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬اول ﻣﻦ ﻣﻲ رم‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﺗﻮ ﺑﻴﺎ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ زﻳﺎد از ﻟﻮﻟﻪ ي اﺻﻠﻲ ﻓﺎﺿﻼب ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ رﻓﺖ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺳﺮ اﻧﺠﺎم ﺑﺮ روي ﻛﻮﻫﻲ از اﺳﺘﺨﻮان ﻓﺮود آﻣﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ‬
‫دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ از راه رﺳﻴﺪ‪.‬‬

‫‪95‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﻟﻮﻣﻮس‬
‫ﻫﺮ دو ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ و راﻫﻲ ﻧﻴﻤﻪ آﺷﻨﺎ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ آﺷﻜﺎر‬
‫ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﭘﺲ از ﻳﻚ راﻫﭙﻴﻤﺎﻳﻲ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد رﻳﺰش ﺳﻘﻒ‬
‫ﻏﺎر‪ ،‬ﭼﻨﺪان راﺣﺖ ﻫﻢ ﻧﺒﻮد؛ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ دﻳﻮاري ﺳﻨﮕﻲ رﺳﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻧﻘﺶ دو ﻣﺎر را ﺑﺮ ﺧﻮد داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺎز ﺷﻮ‬
‫ﭘﺲ ازﮔﺬﺷﺖ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل‪ ،‬ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ در ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ‬
‫اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ اﺛﺮي از رﻳﺪل ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﻪ در آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ ‪ ،‬ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﺑﺪي داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ زﻣﺰﻣﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﭼﺸﺎﺗﻮ ﺑﺎز ﻧﻜﻦ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮي رو ﻛﺎﻣﻼ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده‪ .‬ﻳﻘﻪ ي‬
‫رداي ﻫﺮي رو ﭼﺴﺒﻴﺪ و ﺻﻮرت را ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ي او ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺮي ﺻﺪاﻳﻲ را از ﺳﻤﺘﻲ ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺖ ‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﻏﻴﺮﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎري ﻏﻮل ﭘﻴﻜﺮ ﺑﺎﭼﺸﻤﺎﻧﻲ زرد در ﺣﺎل ﺧﺮوج از ﻳﻜﻲ از ﺣﻔﺮه ﻫﺎي روي‬
‫دﻳﻮار ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺮس ﺗﻤﺎم ذرات وﺟﻮد ﻫﺮي را ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ ﻓﻜﺮ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﻛﻨﺎر اوﺳﺖ؛ ﺑﻪ او آراﻣﺶ ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎر دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮده و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ ور‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﻴﺮ ارادي ﺑﺎﻻ آﻣﺪ ‪...‬آﻳﺎ ﻳﻚ دﺳﺖ ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﻤﻠﻪ ي ﻳﻚ ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ راﺧﻨﺜﻲ ﻛﻨﺪ؟!‬

‫‪96‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﻣﺮگ آﻣﺎده ﻛﺮد ‪...‬‬
‫‪ ...‬اﻣﺎ ﻫﻴﭻ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﻔﺘﺎد ‪...‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﻣﺎر را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ دارد ﭘﺸﺖ ﻳﻜﻲ از ﺳﺘﻮن ﻫﺎ‬
‫ﭘﻨﻬﺎن ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﺑﻪ راﺳﺘﻲ ﺧﻨﺪه دار ﺑﻮد و اﮔﺮ ﻫﺮي در ﺷﺮاﻳﻂ و ﻣﻜﺎن ﺑﻬﺘﺮي ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻛﻠﻲ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺎرازﻫﺮي ﻣﻲ ﺗﺮﺳﺪ‪.‬اﻳﻦ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺧﻨﺪه دار‪.‬‬
‫ﻫﺮي آرام و ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط ﺑﻪ ﺳﺘﻮن ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﺎر ﺧﻮد را ﺑﻪ‬
‫ﻋﻘﺐ ﺑﻜﺸﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﺪوﻧﻢ داري ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ‪ ...‬؟‬
‫ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ زﺑﺎن ﻣﺎرﻫﺎ ﺳﺨﻦ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ وﻟﻲ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ‬
‫ﻟﺤﻨﺶ ﺗﺎ ﺣﺪي ﻣﻬﺮﺑﺎن اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ارﺑﺎب ﻣﻨﻮ ﻋﻔﻮ ﻛﻨﻴﺪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻨﻈﻮري ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﻟﻄﻔﺎً ﻣﻨﻮ‬
‫ﻣﺠﺎزات ﻧﻜﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎر ﺑﻴﭽﺎره ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﺮي ارﺑﺎب اوﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻜﺘﻪ اي ﺷﺪ‪.‬‬
‫دﻗﻴﻘﺎً از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورده ﺑﻮد ‪ ،‬ﻣﺎر ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ‬
‫ﻫﻤﺎن دﺳﺘﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻧﮕﺸﺘﺮ ﺳﺎﻻزار را در ﺧﻮد داﺷﺖ‪.‬ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﻄﻌﻪ‬
‫ﻫﺎي ﺑﻪ ﻫﻢ رﻳﺨﺘﻪ ي ﻳﻚ ﭘﺎزل‪ ،‬در ﻛﻨﺎر ﻫﻢ ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺳﺎﻻزار ﻳﻚ‬
‫ﻣﺎرزﺑﺎن ﺑﻮد و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺲ از ﺳﺎل ﻫﺎ ﺗﻼش‪ ،‬ﻣﻘﺎم ارﺑﺎب ﻣﺎر را‬

‫‪97‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺪﺳﺖ آورد )اﻳﻦ را ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺳﺎل دوم ﺗﺤﺼﻠﺸﺎن ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد(‪ .‬در‬
‫ﻃﻮل ﺗﺎرﻳﺦ؛ او ﺗﻨﻬﺎ ارﺑﺎب ﻣﺎر ﺑﻮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺣﻠﻘﻪ ي او را در‬
‫دﺳﺘﺶ ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ ﻣﻘﺎم ﺑﻪ او رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬از زﻣﺎن ﺳﺎﻻزار ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز‪،‬‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﺘﻲ ﻓﺮزﻧﺪان ﺳﺎﻻزار ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﻳﻦ درﺟﻪ ﻧﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و اﻳﻦ‬
‫ﺷﺎﻣﻞ وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫)ﺗﻮﺿﻴﺢ‪ :‬ﻳﻚ ارﺑﺎب ﻣﺎر ﺷﺨﺼﻲ اﺳﺖ داراي ﻧﻮﻋﻲ ﻗﺪرت ﻛﻨﺘﺮﻟﻲ ﺑﺮ‬
‫ﻣﺎرﻫﺎ‪ .‬ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺎرزﺑﺎن ﺑﻮدن دﻟﻴﻞ ﺑﺮ ﻛﻨﺘﺮل ﻛﺮدن ﺗﻤﺎم‬
‫ﻣﺎرﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺷﺨﺺ ﻣﺎرزﺑﺎن ﺗﻨﻬﺎ اﻳﻦ وﻳﮋﮔﻲ را دارد ﻛﻪ ﺑﺎ ﺣﺮف زدن‪،‬‬
‫ﻳﻚ ﻣﺎر را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﻳﻚ ارﺑﺎب ﻣﺎر ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻧﺪارد ‪ .‬ﻳﻚ‬
‫ارﺑﺎب ﻣﺎر از آﺳﻴﺐ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ از ﺳﻮي ﻣﺎرﻫﺎ ﺑﻪ اﻧﺴﺎن ﻣﻲ رﺳﺪ ؛‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ و ‪...‬؛ در اﻣﺎن اﺳﺖ اﻣﺎ اﻳﻦ درﻣﻮرد ﻳﻚ ﻣﺎرزﺑﺎن‬
‫ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺻﺎدق ﻧﻴﺴﺖ ؛ روﻳﺎروﻳﻲ ﻫﺮي ﺑﺎ ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ در ﺳﺎل دوم‬
‫ﺗﺤﺼﻴﻠﺶ ؛(‪.‬‬
‫ﻫﺮي از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺎر را در آن ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻲ دﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﺪت ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻦ ﻫﻴﭻ آﺳﻴﺒﻲ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﻤﻲ زﻧﻢ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه اﻳﻨﻘﺪر‬
‫ﻧﺘﺮﺳﻲ و اﻳﻨﻜﻪ دﻳﮕﻪ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﻣﻦ رو ارﺑﺎب ﺧﻄﺎب ﻛﻨﻲ‬
‫‪ ...‬ﻣﻦ دوﺳﺘﻲ رو ﺑﻪ ارﺑﺎﺑﻲ ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دم‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺎر ﻗﺪري آرام ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺷﻤﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻴﺪ ‪ ...‬ﺣﺘﻲ ﺑﻬﺘﺮ از ارﺑﺎ‪...‬دوﺳﺖ ﻗﺒﻠﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺎر دﻳﮕﺮ از او ﻧﻤﻲ ﺗﺮﺳﺪ‪.‬‬

‫‪98‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫آﻳﺎ ﺑﺠﺰ ﺗﻮ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي ﻫﻢ اﻳﻨﺠﺎ ﻫﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﺮدد ﻣﺎﻧﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺳﺮﺑﻪ ﺳﻤﺘﻲ اﺷﺎره ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺎن ﺳﻤﺖ ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﻣﺎر دﻳﮕﺮي را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭘﻮﺳﺘﺶ روﺷﻦ ﺗﺮ و زردي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﻴﺰ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺳﺮش را ﺧﻢ ﻛﺮد و ﭼﻴﺰي را ﻛﻪ در دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻮد را روي زﻣﻴﻦ ﻗﺮار‬
‫داد‪ .‬ﻳﻚ ﺗﺨﻢ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺰرگ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ او وارد ﻳﻚ ﺟﻤﻊ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻫﺮي ‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﺻﺪاي وﺣﺸﺖ زده از آن ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي رداﻳﺶ را ﺑﺮ روي ﺳﺮ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و او را روي زﻣﻴﻦ ﻧﺸﺎﻧﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫آروم ﺑﺎش ﺟﻴﻦ ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ داره درﺳﺖ ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﻳﻦ‬
‫ردا رو ﺳﻔﺖ ﺑﭽﺴﺐ و ﭼﺸﻤﺎﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎز ﻧﻜﻦ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو ﻣﺎر ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻫﻨﻮز ﺟﻮاب ﻣﻨﻮ ﻧﺪادي‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺠﺰ ﻣﺎ دو ﻧﻔﺮ ﻛﺲ دﻳﮕﻪ اي ﻧﻴﺴﺖ‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺗﺨﻢ اﺷﺎره ﻛﺮد‬

‫‪-‬‬

‫و اﻳﻦ ﻳﻜﻲ؟!‬
‫ﻣﺎر ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﻗﺪري ﺟﻠﻮ آﻣﺪ وﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫اون اوﻟﻴﻦ ﻓﺮزﻧﺪﻣﻮﻧﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻗﺪري ﻓﻜﺮ ﻛﺮد و ﭘﺲ از ﻣﻜﺜﻲ ﻛﻮﺗﺎه ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪99‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﺪوﻧﻢ ‪ ...‬اﻳﻨﻜﻪ ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮر‬
‫اوﻣﺪﻳﻦ اﻳﻨﺠﺎ و اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ ﻛﻪ در اﻳﻨﺠﺎ ﻫﺴﺘﻴﺪ‬
‫ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮش اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻣﻦ از زﻣﺎن ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪن اﻳﻦ ﺗﺎﻻر در اﻳﻨﺠﺎ‬
‫زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ اﻣﺎ ﭘﺪرم در ﺣﺪود ﺷﺼﺖ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ﻣﺮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ از اون‪ ،‬ارﺑﺎب ﻗﺒﻠﻲ اوﻣﺪ ‪ ...‬ﻗﺪش ﻛﻤﻲ از ﺷﻤﺎ‬
‫ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮد و ﻟﺒﺎﺳﺶ ﻫﻢ ﺳﺒﺰ ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻪ روز او ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ اوﻣﺪ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ رو ﺑﺎ ﺧﻮدش آورده ﺑﻮد ) در اﻳﻦ زﻣﺎن ﺑﻪ ﻣﺎر‬
‫ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﻳﺎ ﻫﻤﺎن ﻫﻤﺴﺮش اﺷﺎره ﻛﺮد (‪ .‬از ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ﻛﻪ‬
‫ﻣﺎدرم ﻣﺮد‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﺎ دوﺗﺎ اﻳﻨﺠﺎﻳﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻋﺬاب وﺟﺪان را ﺑﻪ وﺿﻮح در دروﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬در ﺳﺎل‬
‫دوم ﺗﺤﺼﻴﻠﺶ ‪ ،‬او ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ را ﻛﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪) ...‬ﺻﺪاﻳﻲ در ﭘﺲ‬
‫ذﻫﻨﺶ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﻛﺮد‪ " :‬اﻣﺎ ﻣﺴﺒﺐ اﻳﻦ ﻣﺎﺟﺮا‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻮ ﻓﻘﻂ از ﺧﻮدت و دﻳﮕﺮ دوﺳﺘﺎﻧﺖ دﻓﺎع ﻛﺮدي "(‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﺻﺪاي دروﻧﻲ‪ ،‬او را ﻗﺎﻧﻊ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮگ‬
‫ﺷﺨﺼﻲ دﻳﮕﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و دﻳﮕﺮي را ﻳﺘﻴﻢ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮﻗﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ آن‬
‫ﺷﺨﺺ ﻳﻚ ﻣﺎر ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻳﻚ اﻧﺴﺎن‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫از ﺣﺎﻻ ﭼﻨﺪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻴﻦ‪ .‬اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺴﻲ ارﺑﺎب‬
‫ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺴﺖ و ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﺮده ي ﻛﺴﻲ ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ و اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺎ ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮﻧﻴﻢ دوﺳﺘﺎن ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺮاي ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ ﻛﻪ‬

‫‪100‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻳﻨﺠﺎ زﻧﺪاﻧﻲ ﺑﺎﺷﻴﺪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﻳﻪ ﺟﺎي ﺑﻬﺘﺮ در اﺧﺘﻴﺎرﺗﻮن‬
‫ﺑﺬارم‪.‬‬
‫دو ﻣﺎر ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻫﻢ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺎﻻزار و‬
‫ﻓﺮزﻧﺪ او‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﮔﺎه ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﺎ اﻳﻦ اﻧﺪازه آزادي و ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﻲ دادﻧﺪ ‪...‬‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ‪ ،‬دوﺳﺘﻲ اﻳﻦ ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻔﻊ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ اﻓﻜﺎري ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺘﻔﺎوت در ذﻫﻦ ﻫﺮي در ﺟﺮﻳﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن‬
‫اﻳﻦ دو ﻣﺎر ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺮگ آور ﺑﻮد ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل راه ﭼﺎره اي ﻣﻲ‬
‫ﮔﺸﺖ‪ .‬ﺧﻮدش ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺎرﻫﺎ راﻫﻲ را ﺑﻠﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي رو ﺑﻪ دو ﻣﺎر ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺒﻴﻨﻢ ‪ ...‬آﻳﺎ راﻫﻲ وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﺑﺘﻮان در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎن‬
‫ﺷﻤﺎ از دوﺳﺖ ﻣﻦ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻛﺮد؟؟ ﭼﻮن ﻧﮕﺎه ﺷﻤﺎ ﺑﻪ اون‬
‫آﺳﻴﺐ ﻣﻲ زﻧﻪ‪.‬‬
‫دوﻣﺎر ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ‪...‬‬
‫ﻣﺎر ﺑﺰرﮔﺘﺮ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺪﺗﻲ ﻗﺒﻞ ﻣﺎدرم ﺑﻪ ﻣﻦ رازي را ﮔﻔﺖ ‪ ...‬ارﺑﺎب ﺑﺰرگ‬
‫ﺑﺮاي رﻓﻊ اﻳﻦ ﻣﺸﻜﻞ ﭼﺎره اي اﻧﺪﻳﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎدرم ﻗﺒﻞ از‬
‫اﻳﻨﻜﻪ در اﻳﻨﺠﺎ زﻧﺪاﻧﻲ ﺷﻮد‪ ،‬در ﺧﺎﻧﻪ ي ارﺑﺎب ﺑﺰرگ ﺑﻮده‪ .‬ﻣﺎدرم‬
‫ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ارﺑﺎب ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ درﺳﺖ ﻛﺮد و ﻣﻘﺪاري از ﺧﻮن او‬
‫را در آن رﻳﺨﺖ و ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮه از آن ﻣﻌﺠﻮن را در ﭼﺸﻤﺎن‬
‫ﻓﺮزﻧﺪش ﭼﻜﺎﻧﺪ و ﮔﻔﺖ ﻛﻪ‪" :‬ﻓﺮزﻧﺪ ﻣﻦ و ﺗﻤﺎم ﻓﺮزﻧﺪان ﻓﺮزﻧﺪم‬

‫‪101‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﺎ اﺑﺪ از ﮔﺰﻧﺪ ﭼﺸﻢ ﺷﺎه ﻣﺎران در اﻣﺎن اﻧﺪ" )ﻫﺮي ﺑﻪ ﻳﺎد‬
‫آورد ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت در ﻣﻮاﺟﻪ ﺑﺎ ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ‪ ،‬ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺪاﺷﺖ(‪ .‬ﺑﺎﻗﻲ آن ﻣﻌﺠﻮن را در ﻇﺮﻓﻲ ﮔﺬاﺷﺖ و‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﺎدرم در اﻳﻨﺠﺎ ﻗﺮار داد ﺗﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ آﺧﺮﻳﻦ ﻓﺮزﻧﺪش‬
‫ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از ﺷﺪت ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ در ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮد ﻧﻤﻲ ﮔﻨﺠﻴﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻛﻤﻚ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎدي ﺑﺮاي او ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ از ﻓﺮط ﻫﻴﺠﺎن‬
‫ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﺪوﻧﻢ او ﺟﻌﺒﻪ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬

‫‪-‬‬

‫در ﻻﻧﻪ ي ﻣﺎ در درون ﻣﺠﺴﻤﻪ ي ﺳﺮ ارﺑﺎب‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻲ ﺷﻪ ﻣﻦ وارد ﻟﻮﻧﻪ ات ﺷﻮم؟‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺎ دﻳﮕﻪ دوﺳﺘﻴﻢ ‪ ...‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدي!‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﻛﻨﺎر ﮔﻮش ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮد و ﮔﻔﺖ‬

‫‪-‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم ﺗﻮ ﻟﻮﻧﻪ ي اﻳﻦ ﻣﺎره ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ‬
‫ﺑﻤﻮن و از ﺟﺎت ﺗﻜﻮن ﻧﺨﻮر ‪ ...‬ﻗﺒﻮﻟﻪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻟﺮزان ﻛﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدن او ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪102‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻢ ﻣﻨﻢ ﺑﺎﻫﺎت ﻣﻲ آم ‪ ...‬ﻣﻨﻮ اﻳﻨﺠﺎ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺬار‬

‫‪-‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﭼﺮا ﺑﭽﻪ ﺑﺎزي در ﻣﻲ آري ‪ ...‬اون ﻣﺎرﻫﺎ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻣﻦ‬
‫ﮔﻮش ﻣﻲ دن ‪ ...‬ﺧﻄﺮي ﺗﻮ رو ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ ﺗﺎزه ‪ ...‬ﺗﻮ ﻛﻪ ﻗﺒﻼ ﻫﻢ‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮدي! ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ‪ ...‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺲ از ﺳﻜﻮﺗﻲ ﭘﺮ از اﺿﻄﺮاب ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻗﺒﻮﻟﻪ وﻟﻲ ‪ ...‬ﺑﺎﻳﺪ زود ﺑﻴﺎﻳﻲ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺎﺷﻪ ﭘﺲ ﻣﻦ رﻓﺘﻢ ‪ ...‬ﺧﺪا ﺣﺎﻓﻆ‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻫﺎن ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻳﺎ ﻫﻤﺎن ورودي ﻻﻧﻪ ي ﻣﺎرﻫﺎ رﻓﺖ و ﺑﻪ‬
‫دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را روﺷﻦ ﻛﺮده ﺑﻮد وارد ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻮﻧﻠﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺗﻨﮓ ﺑﻮد ﻃﻮري ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻮزادان ﭼﻬﺎر‬
‫دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﺴﻴﺮ را ﻣﻲ ﭘﻴﻤﻮد‪ .‬ﭘﺲ از ﻳﻚ راﻫﭙﻴﻤﺎﻳﻲ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﻃﻮﻻﻧﻲ‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻦ ﺑﺰرگ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﺎﻟﻦ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻳﻚ ﺗﺨﻢ ﻣﺮغ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرت اﻓﻘﻲ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﺎﺷﺪ و ﻛﻔﺶ ﻧﻴﺰ ﭘﺮ ﺷﺪه ﺗﺎ ﺻﺎف ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ .‬دو ﻣﺎر‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺘﻨﺪ و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ رواﻧﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ دﻳﻮار‬
‫اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﻳﻚ ﺧﺮاش ﻛﻮﭼﻚ ﺑﺮ روي دﻳﻮار ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺎر ﺑﺰرگ‪:‬‬

‫‪103‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺑﺎزش ﻛﻨﻴﻢ‬
‫ﺟﻮاب ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻫﺮي آﻣﺪ‪ .‬اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﺧﺮاش ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ‬
‫اﻧﺪﻛﻲ از ﺷﻜﺎف ﺧﺎرج ﺷﺪ و دﻳﻮار ﺗﺮﻛﻲ ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬در ﺣﻔﺮه اي ﻛﻪ در دﻳﻮار‬
‫اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ،‬ﻳﻚ ﺻﻨﺪوق ﭼﻮﺑﻲ و ﻛﺎﻣﻼ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬وﻗﺘﻲ‬
‫ﻫﺮي درب آن را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﻳﻚ ﻃﻮﻣﺎر ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻚ ﺷﻴﺸﻪ ﭘﺮ از‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ آﺑﻲ رﻧﮓ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي درب ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺴﺖ و آن را ﺑﺮداﺷﺖ ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻌﺒﻪ از ﺣﻔﺮه ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬دﻳﻮار ﺑﻪ ﻫﻢ آﻣﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دو ﻣﺎر‬
‫از ﻻﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫در وﺳﻂ ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺪاﻳﻲ را ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﻫﻢ ﻓﺸﺎر داد و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻟﺮزان ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻛﺴﻲ اوﻧﺠﺎﺳﺖ؟ ‪ ...‬ﻫﺮي ‪ ...‬ﺗﻮﻳﻲ ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻨﻢ ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﻧﺘﺮس‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻨﺎر ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺖ و ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺖ و دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ دﺳﺖ ﻫﺮي را اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻮدش رو ﺗﻮي ﺑﻐﻞ‬
‫ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ و زد زﻳﺮ ﮔﺮﻳﻪ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬آروم ﺑﺎش ‪ ...‬دﻳﮕﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ داره ﺗﻤﻮم ﻣﻴﺸﻪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺣﻖ ﺣﻖ ﻣﻲ ﻛﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ زود ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮدي ‪ ...‬دﻳﮕﻪ ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺬار ‪ ...‬ﻗﻮل‬
‫ﻣﻴﺪي؟!!!‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را آرام ﺑﺮ ﺳﺮ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪104‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫آره ﻋﺰﻳﺰم ‪ ...‬ﻗﻮل ﻣﻴﺪم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﺎري ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ‬
‫ﻫﻢ ﺑﺘﻮﻧﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺎرﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻲ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه آروم ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺗﻜﺎن داد و ﻫﺮي را رﻫﺎ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻌﺒﻪ رﻓﺖ و درب آن را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬ﻧﺨﺴﺖ ﺑﻪ ﺳﺮاق ﻃﻮﻣﺎر‬
‫ﭘﻮﺳﺘﻲ رﻓﺖ‪ .‬در ﻃﻮﻣﺎر ﻓﻮق‪ ،‬ﻃﺮز ﺗﻬﻴﻪ ي ﻣﻌﺠﻮن و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده‬
‫از آن را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ دو ﻣﺎر اﺷﺎره ﻛﺮد و از ﻫﺮﻛﺪام از آﻧﻬﺎ ﻣﻘﺪاري‬
‫ﺧﻮن ﮔﺮﻓﺖ و در ﻣﻌﺠﻮن رﻳﺨﺖ و ﻣﻘﺪاري از ﺧﻮن ﺧﻮد را ﻧﻴﺰ در ﻣﻌﺠﻮن‬
‫رﻳﺨﺖ‪ .‬رﻧﮓ ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻪ ﻃﻼﻳﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻳﺎﻓﺖ ﻃﻮري ﻛﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺷﺎﻧﺲ را‬
‫ﺗﺪاﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺖ و از دو ﻣﺎر ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ از آﻧﻬﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ و‬
‫در ﻳﻜﻲ از ﺣﻔﺮه ﻫﺎ ﻓﺮو روﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﺒﺎدا آﺳﻴﺒﻲ از ﺟﺎﻧﺐ ﭼﺸﻤﺎن آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫وارد ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ در وﺳﻂ ﺗﺎﻻر ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و آرام ﺑﻪ‬
‫او ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اون ردا رو از روي ﺳﺮت ﺑﺮداري‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و وﻗﺘﻲ ﻛﻪ اﺛﺮي از دو ﻣﺎر‬
‫ﻧﺪﻳﺪ ‪ ،‬ﻧﻔﺲ راﺣﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ .‬آﻧﻘﺪر‬
‫ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮي؟‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺗﻜﺎن داد‬

‫‪105‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻦ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﻫﻴﭻ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﭘﻴﺶ ﻧﻤﻲ آﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺒﺎن ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺮزﻳﺪ و ﺻﻮرﺗﺶ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺟﻤﻊ ﺷﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﺷﻚ ﻫﺎﻳﺶ‬
‫ﺑﻲ ﺻﺪا ﻣﻲ رﻳﺨﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺗﺮﺳﻴﺪم ﻣﺜﻞ ﭼﻬﺎر ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺶ‪ ،‬ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ ﻛﻪ از ﺻﻮرت ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ ﻟﻐﺰﻳﺪ‬
‫را ﭘﺎك ﻛﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ او زد‪ .‬اﻣﺎ در درون در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻫﻴﻮﻻي‬
‫دروﻧﺶ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻟﺐ ﻫﺎي ﺟﻴﻨﻲ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻜﻨﺪ‪.‬‬
‫*********‬
‫ﻫﺮي درب ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺷﻴﺸﻪ ي ﺣﺎوي ﻣﻌﺠﻮن ﻃﻼﻳﻲ را ﺑﻴﺮون‬
‫آورد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬اﮔﻪ ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮه از اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن رو ﺗﻮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ‬
‫ﺑﺮﻳﺰي‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ ﻫﺎ ﺑﺮاﻳﺖ ﺧﻄﺮي ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺸﻜﻮﻛﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ؟! ‪ ...‬ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻧﺒﺎﺷﻪ!! ‪...‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ‪ ...‬ﻣﺎ وﻗﺖ زﻳﺎدي ﻧﺪارﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺎراﺿﻲ ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻋﺘﻤﺎد داﺷﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ دراز‬
‫ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﭼﻮﺑﺶ‪ ،‬ﺑﻄﺮي ﻛﻮﭼﻜﻲ را ﭘﺪﻳﺪ آورد و ﻣﻘﺪاري از‬
‫ﻣﻌﺠﻮن را در ﺑﻄﺮي رﻳﺨﺖ و ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪه ي ﻣﻌﺠﻮن را در ﺟﻌﺒﻪ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺑﺎﻻي ﺳﺮ ﺟﻴﻨﻲ آﻣﺪ و در ﻫﺮ ﭼﺸﻤﺶ‪ ،‬ﺳﻪ ﻗﻄﺮه از ﻣﻌﺠﻮن رﻳﺨﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﭘﻠﻚ زد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻃﺮدﻳﺪ دﺳﺘﺶ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻﻮرت ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻜﺎن داد و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬

‫‪106‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ در آﻣﺪ‬

‫‪-‬‬

‫اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﺎزه از ﺧﻮاب ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و ﭼﺸﺎم ﻫﻨﻮز‬
‫ﻳﻪ ﻛﻢ ﺗﺎره‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﺮي ﺧﺸﻚ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ دو ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺮﺳﻴﺪ اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ‪ ،‬ﺗﺮس ﺟﺎي‬
‫ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻌﺠﺐ و ﺳﭙﺲ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ داد‪ .‬او ﻧﻤﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﺮي ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو ﻣﺎر اﺷﺎره ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو ﻣﺎر رﻓﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ازﺗﻮن ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ اﮔﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﺎ ارزﺷﻲ دارﻳﻦ از ﻟﻮﻧﺘﻮن‬
‫ﺑﻴﺎرﻳﻦ ﺑﻴﺮون و ﺑﺬارﻳﻦ اﻳﻨﺠﺎ‪.‬‬
‫ﻣﺎر ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﺑﻪ ﺗﺨﻤﻲ ﻛﻪ در وﺳﻂ ﺳﺎﻟﻦ ﺑﻮد اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫اون ﺗﻨﻬﺎ داراﻳﻲ ﺑﺎارزش ﻣﺎ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺗﺨﻢ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﭘﺲ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ وارد اوﻧﺠﺎ ﻧﺸﻮﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﺎ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ وﺳﻂ ﺗﺎﻻر‬
‫ﺑﻤﻮﻧﻴﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ وارد ﺗﻮﻧﻞ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻧﺸﻮﻳﺪ‪ .‬ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﺪ؟‬
‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ‪ ،‬ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ درﺳﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﻤﺎن دﻳﻮاري اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي در روﻳﺎي ﺳﺎﻻزار دﻳﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪107‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪-‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﺗﻜﺮار ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻨﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻴﺪار ﻛﻨﻲ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺧﻮدم ﺑﻴﺪار ﺑﺸﻢ‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﻃﻮل ﺑﻜﺸﻪ ‪ ...‬ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺷﺪي؟‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺮاي ﺑﺎر ﻫﺰارم ‪ ...‬اﻃﺎﻋﺖ‪) .‬در ذﻫﻦ ﺟﻴﻨﻲ‪ :‬ﺣﺘﻲ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ‬
‫ﻗﻮاﻧﻴﻦ روي دﻓﺘﺮ ﻓﻴﻠﭻ رو اﻳﻨﻘﺪر ﺗﻜﺮار ﻧﻤﻲ ﻛﺮد(‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ رو ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ‬
‫روي ﺧﺮاش دﻳﻮار ﻛﺸﻴﺪ‪.‬ﻧﻮري ﺳﺒﺰ و ﺳﻔﻴﺪ آن ﻫﺎ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫**********************************‬
‫اﻛﻨﻮن آﻧﻬﺎ در اﺗﺎﻗﻲ ﻣﺮﻣﺮﻳﻦ و ﺳﻔﻴﺪ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ آن ﻫﺎ ﭼﻬﺎر‬
‫ﺳﺘﻮن ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺮ روي ﺳﺮ ﺳﺘﻮن ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ‪ ،‬ﻳﻚ ﺷﻴﺸﻪ ﺣﺎوي‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﺳﺒﺰرﻧﮓ )ﻣﻬﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ آن را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد( ‪ ،‬ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻗﻄﻮر ﺑﺎ‬
‫ﺟﻠﺪي ﭼﺮﻣﻲ و ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ‪ ،‬ﻳﻚ ﺟﻌﺒﻪ ي ﭼﻮﺑﻲ و ﺳﻴﺎه رﻧﮓ و ﻧﻴﺰ ﻳﻚ‬
‫ﻛﻴﻒ ﻛﻮﭼﻚ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﺳﺎﻻزار را ﺑﺮ ﺧﻮد داﺷﺖ ‪ ،‬ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻴﻒ ﻛﻮﭼﻚ رﻓﺖ وآن را روي زﻣﻴﻦ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬اﻧﮕﺸﺘﺶ‬
‫را ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎن ﺳﺎﻻزار ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎر ﻟﺤﻈﻪ اي درﺧﺸﻴﺪ ودرب‬
‫ﻛﻴﻒ ﺑﺎزﺷﺪ‪ .‬ﺟﺎذﺑﻪ اي درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺟﺎذﺑﻪ ي ﺟﻌﺒﻪ ي ﺳﺮخ‪ ،‬در ﻛﻴﻒ‬
‫ﻛﻮﭼﻚ ﻧﻴﺰوﺟﻮد داﺷﺖ اﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﻗﻮي ﺗﺮ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﺘﺎب و ﺻﻨﺪوق ﺳﻴﺎه ‪ ،‬ﺟﻌﺒﻪ ي ﺳﺮخ و ﺟﻌﺒﻪ ي ﺣﺎوي ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ودﺳﺘﻮر اﻟﻌﻤﻞ رو در ﻛﻴﻒ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺳﭙﺲ آن را ﺑﺴﺖ و در ﺟﻴﺒﺶ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬

‫‪108‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺧﺮﻳﻦ ﺳﺘﻮن رﻓﺖ واﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را دورﺷﻴﺸﻪ ي ﻣﻌﺠﻮن ﺣﻠﻘﻪ‬
‫ﻛﺮد )ﻣﻪ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ و اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﻟﺤﻈﻪ اي ﮔﺮم ﺷﺪﻧﺪ(‪.‬‬
‫ﺳﺮش را ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ وﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ و ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ‪ ،‬ﻣﻌﺠﻮن را ﻻﺟﺮﻋﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪ‪ .‬ﺗﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﻗﻄﺮه‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻌﺎدﻟﺶ ﺑﺮ ﻫﻢ ﺑﺨﻮرد‪ .‬ﺑﺮ‬
‫روي زﻣﻴﻦ و در ﻛﻨﺎر ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺸﺴﺖ و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬دﻳﺪ ﻛﻪ ﺳﺮش ﺑﺮ روي ﭘﺎﻫﺎي ﺟﻴﻨﻲ ﻗﺮار‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮ روي ﺳﺮش ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاب‬
‫ﺑﺮود در ﺣﺎل ﻧﻮازش ﺳﺮ ﻫﺮي ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ را آرام ﻛﻨﺎر زد و از‬
‫ﺟﺎﻳﺶ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﭼﻴﺰي ﺑﺴﻴﺎر ﻋﺠﻴﺐ را در ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش اﺣﺴﺎس ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد ‪ ...‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺎﺋﻴﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺪﺳﺖ آورده‪ ،‬ﺗﺎ رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﭘﺎﻧﺰده‬
‫ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻓﻌﺎل ﻧﻤﻲ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻘﺪر ﺧﻮاﺑﻴﺪه اﻣﺎ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻴﺪار ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ‬
‫از اﻳﻨﺠﺎ ﺧﺎرج ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻛﺎرﻫﺎي زﻳﺎدي را ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم دادن داﺷﺖ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﻋﺰﻳﺰم ﺑﻴﺪارﺷﻮ‪.‬‬
‫*************************‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺧﻮد رﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺷﻜﺎﻓﻲ ﻛﻮﭼﻚ را‬
‫ﺑﺮ ﺧﻮد داﺷﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﺟﻴﺐ رداي ﺧﻮد ‪ ،‬ﻛﻴﻒ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﭘﺮ از وﺳﺎﺋﻞ‬
‫ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﺷﻜﺎف ﻛﺸﻴﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‪ ،‬آن دو در ﺑﻴﺮون‬
‫اﺗﺎق ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪109‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺳﺮش ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻮد و در اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ اﮔﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺪاﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻋﻨﺎوﻳﻦ ﺟﺪش ﺑﻪ ﻫﺮي رﺳﻴﺪه ‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎل‪ ،‬دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺮوﺟﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺷﺪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻜﺎن ﻧﻤﻲ ﺧﻮرد‬
‫‪-‬‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﭼﺮا ﺣﺮﻛﺖ ﻧﻤﻲ ‪ ...‬ﺧﺪاي ﻣﻦ!!!! ‪ ...‬اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ‬
‫اﻓﺘﺎده!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!‬

‫‪110‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﻧﻬﻢ«‬
‫در ﺟﺎي ﺧﻮد ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‪ .‬درﺳﺖ‬
‫اﺳﺖ ﻛﻪ ﺟﺎدو ﺣﺪ و ﻣﺮز ﻧﻤﻲ ﺷﻨﺎﺳﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ اﻳﻦ دﻳﮕﺮ ﺟﺰو ﻣﺤﺎﻻت‬
‫ﺑﻮد؛ ﺣﺘﻲ ﺑﺮاي ﺟﺎدوﮔﺮان‪.‬‬
‫ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺒﻬﻮت ﺗﺎﻻر و ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ‪ ،‬آﻧﭽﻪ را ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪي‬
‫ﭘﻴﺶ ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﺑﻮد ‪ ،‬ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻐﻴﻴﺮات زﻳﺎدي اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد و‬
‫اﻳﻦ ﺳﻮال را ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻫﺮي رﺳﺎﻧﺪ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺗﻮي اون اﺗﺎق ﺑﻮدﻳﻢ؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه اش را از ﻣﻨﻈﺮه ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي‬
‫ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎن دﻟﻮاﭘﺴﻲ و ﻧﮕﺮاﻧﻲ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﻮج ﻣﻲ زد ﻛﻪ‬
‫ﻫﺮي در ﭼﺸﻤﺎن ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ دﻳﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻳﻢ‪.‬‬‫ وﻟﻲ ﻣﻦ اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬اﻃﺮاﻓﺖ رو ﻧﮕﺎه ﻛﻦ‪ .‬اﻣﻜﺎن‬‫ﻧﺪاره ﻫﻤﻪ اﻳﻨﻬﺎ در ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫اﺛﺮي از ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺮ ﺳﺎﻻزار دﻳﺪه ﻧﻤﻲ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺟﺎي آن‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ‬
‫در ﭼﻮﺑﻲ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﭼﻨﺪ ﭘﻠﻪ از ﺳﻄﺢ زﻣﻴﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻮﻧﻞ ﻫﺎ و آﺑﺮاﻫﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺗﺎﻻر اﺻﻠﻲ ﻣﻲ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫دﻳﮕﺮ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ و ﻫﻤﮕﻲ ﻣﺴﺪود ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از ﻟﺠﻦ‬

‫‪111‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺒﺰ و ﺳﻴﺎه ﻳﺎ ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ اﻳﻦ‪ ،‬ﺑﺮ اﻳﻮارﻫﺎ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣﺠﺴﻤﻪ‬
‫ﻫﺎي ﻏﻮل ﭘﻴﻜﺮ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻣﺎر ﻛﻪ ﺑﻪ ردﻳﻒ در دوﺳﻤﺖ ورودي ﻗﺮار‬
‫داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺸﻌﻞ ﻫﺎي ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﻳﻮارﻫﺎ‬
‫ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮد و ﺳﺎﻟﻦ را ﻣﺜﻞ روز‪ ،‬روﺷﻦ ﻣﻲ ﻛﺮد و در وﺳﻂ ﺳﺎﻟﻦ ‪...‬‬
‫ ﻧﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻪ!!!!‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺻﺪاي ﮔﺮﻓﺘﻪ اي اﻳﻦ را ﻓﺮﻳﺎد زده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ دو ﻣﺎري رﻓﺖ ﻛﻪ در وﺳﻂ وﺳﻂ ﺳﺎﻟﻦ ﺑﺰرگ‪ ،‬ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ‬
‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺑﻴﻬﻮش ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ در دﻟﺶ ﻫﻤﻴﻦ را‬
‫آرزو ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺮ اﻳﻦ‪ ،‬اﻳﻨﻄﻮر ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ ﺑﻪ ﻣﺎرﻫﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اﻣﺎ‬
‫ﺑﺮاي ﺳﻮاﻟﺶ‪ ،‬ﻳﻚ ﺟﻮاب وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﺳﺎﻻزار را در دﺳﺘﺶ ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‬
‫ﻛﻪ ﻣﺎرﻫﺎ ﺑﺮاﻳﺶ ارزﺷﻤﻨﺪ اﻧﺪ و اﻳﻦ اﺣﺴﺎس‪ ،‬دوﻃﺮﻓﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺗﻼش‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺎر ﺑﺰرگ را ﺑﻪ ﻫﻮش آورد‪ .‬و ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﻣﺎر ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ را ﺑﻴﺪار‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﺑﻴﺪار ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﺮس ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ‪ ...‬اون ﻧﻮر ﺳﻔﻴﺪ‪...‬‬

‫‪112‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺤﻴﻂ اﻃﺮاﻓﺶ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺗﺮﺳﻲ آﻣﻴﺨﺘﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﺠﺐ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه!!!!!‬‫ ﻣﺎ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮدﻳﻢ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻴﺪ‪.‬‬‫ ﻣﺎ! ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ دﺳﺘﺖ رو ﺑﻪ دﻳﻮار ﻛﺸﻴﺪي و اون ﻧﻮر اوﻣﺪ‬‫ﺑﻴﺮون‪ ،‬ﻣﺎ دﻳﮕﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻳﻢ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﺷﺪ و آن ﻫﻢ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺎر‬
‫ﻛﻮﭼﻚ در ﺣﺎل ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﺨﻤﺶ ﺑﻮد و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻪ‬
‫ﻧﺸﺎﻧﻪ اﻃﻤﻴﻨﺎن از ﺳﻼﻣﺖ ﺗﺨﻢ ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ‬‫اﻳﻦ ﺣﺮف رو ﻣﺎر ﺑﺰرگ زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺎ؟‬‫ ﻣﻲ ﮔﻢ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ ﺧﻮﻧﻪ اي ﻫﻢ‬‫ﻧﺪارﻳﻢ‪.‬‬
‫ذﻫﻦ ﻫﺮي ﻛﻪ ﻫﻨﻮز از ﺷﻚ اﻳﻦ ﭼﻨﺪ اﺗﻔﺎق ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﺧﺎرج‬
‫ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬روي ﮔﺰﻳﻨﻪ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ او ﭼﻨﺪ اﻳﺪه ﻛﻠﻲ ﺑﺮاي ﻣﻜﺎن ﺟﺪﻳﺪ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﺎرﻫﺎ داﺷﺖ وﻟﻲ‬
‫ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ زﻣﺎن ﻧﻘﻞ ﻣﻜﺎن آﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ زودي ﻓﺮا ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬

‫‪113‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻣﺎ ﻛﺎري ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﺎره اي ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻜﺎﻧﻲ را ﺑﺮاي اﻗﺎﻣﺖ ﻣﻮﻗﺖ آن ﻫﺎ ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺑﺘﻮاﻧﺪ در ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ‪ ،‬ﺟﺎي ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ را ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺤﻞ‬
‫زﻧﺪﮔﻲ داﺋﻤﻲ آن ﻫﺎ ﺷﻮد و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ از زﻧﺪاﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار‬
‫ﺑﺮاﻳﺸﺎن ﺗﺪارك دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪.........................‬ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ‪.........................‬‬
‫ﺟﺮﻗﻪ اي در ذﻫﻨﺶ زده ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺟﺎي ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ رو ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ دارم‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪ روزي رو‬‫ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﺑﻤﻮﻧﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻏﺬا و ﻫﺮ ﭼﻴﺰي رو ﻛﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻴﺪ ﺑﺮاﺗﻮن‬
‫ﻣﻲ ﻳﺎرم ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻛﻤﺘﺮ از دو روزه و اﻳﻦ زﻣﺎن‬
‫زﻳﺎدي ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻧﻈﺮﺗﻮن ﭼﻴﻪ؟‬
‫ﻣﺎرﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﻫﺎﻳﻲ ردوﺑﺪل ﻛﺮدﻧﺪ و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺎر ﻛﻮﭼﻚ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺖ اﻃﻤﻴﻨﺎن دارﻳﻢ وﻟﻲ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻲ‬‫ﻛﻤﺘﺮ از دو روز و اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻏﺬاي ﻣﺎ رو ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﺗﺨﻢ ﺑﺰرگ ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ ﻓﺮزﻧﺪم ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻳﻚ زﻧﺪان ﺑﺎﺷﺪ‬

‫‪114‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﻛﻪ اوﺿﺎع را ﺑﺮ وﻓﻖ ﻣﺮاد ﻃﺮﻓﻴﻦ ﻣﻲ دﻳﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺎﻟﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﻮﻧﻲ؟ ‪...‬‬‫ﻣﻦ اﻻن ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدم‪.‬‬
‫و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻓﺮﺻﺖ اﻋﺘﺮاض داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻏﻴﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫دﻳﮕﺮ آﭘﺎرات ﺑﻪ آن ﺳﺨﺘﻲ ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ ﻧﺒﻮد و ﻫﺮي اﻳﻦ را ﻣﺪﻳﻮن‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺧﻮدش زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ اون ﭼﺠﻮري اﻳﻦ ﻛﺎر رو‪...‬‬‫ﻛﻪ ﻳﺎد ﺣﺮف ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور اﻓﺘﺎد‬
‫******************************‬
‫ داﺑﻲ ‪ ...‬ﻛﺮﻳﭽﺮ ‪...‬‬‫ﭘﺎق ‪ ...‬دو ﻣﻮﺟﻮد ﻛﻮﭼﻚ درﺳﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻳﻜﻲ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ و دﻳﮕﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻘﺪاري ﮔﻮﺷﺖ ﺧﺎم ﻣﻲ ﺧﻮام ‪ ...‬زﻳﺎد‪ .‬ﺑﺮﻳﺪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ و اﮔﻪ‬‫ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺒﻮد ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻦ از آﺷﭙﺰﺧﻮﻧﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮدارﻳﺪ )ﻫﺮي‬
‫ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺳﺎل ﺗﺤﺼﻴﻠﻲ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺷﺪه و ﺑﺎ وﺟﻮد‬
‫اﺣﺘﻤﺎل ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ آﻧﭽﻨﺎن ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ‬
‫ﺑﻪ ذﺧﻴﺮه ﻏﺬاﻳﻲ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺣﺴﺎس ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد(‪.‬‬

‫‪115‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻫﺮ ﭼﻲ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺰرگ ﺑﮕﻪ‪ ،‬داﺑﻲ اﻧﺠﺎم ﻣﻲ ده‪.‬‬‫اﻣﺎ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻧﻈﺮ دﻳﮕﺮي داﺷﺖ‪.‬‬
‫ )زﻣﺰﻣﻪ(ﺑﻴﭽﺎره ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻧﻴﻤﻪ اﺻﻴﻞ ﺧﺪﻣﺖ ﻛﻨﻪ‬‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ داﺑﻲ ﺑﺮ روي ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺷﻴﺮﺟﻪ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي او را ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻣﻦ ارﺑﺎب ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ و ﺑﻬﺖ دﺳﺘﻮر ﻣﻲ دم ﻛﻪ دﻳﮕﻪ زﻳﺮ‬‫ﻟﺐ ﺣﺮف ﻧﺰﻧﻲ و ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﻠﻨﺪ ﺑﮕﻲ‪ .‬و در ﻣﻮرد ﻧﻴﻤﻪ اﺻﻴﻞ‬
‫ﺑﻮدن ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻲ ﻛﻪ اﺻﺎﻟﺖ ﻣﻦ از ﻫﺮﻛﺴﻲ ﻛﻪ در‬
‫ﻋﻤﺮت دﻳﺪي ﺑﻴﺸﺘﺮه ‪ ...‬ﺣﺘﻲ از ﺑﻠﻚ ﻫﺎ‪ ...‬روﺷﻦ ﺷﺪ؟؟!‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ ﻛﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻻل ﺷﺪه ‪ ...‬او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺸﺎﺷﻌﺎت‬
‫ﻗﺪرت رو در اﻃﺮاف ﻫﺮي ﺑﺒﻴﻨﺪ و ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﭘﭽﻪ ﻫﺎ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺑﺮﻳﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﻃﻮﻟﺶ ﻧﺪﻳﺪ‬‫******************************‬
‫ﭘﺎق ‪...‬‬
‫ﻫﺮي در وﺳﻂ ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﺳﺎﺑﻖ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﻨﺎره دو ﻇﺮف‬
‫ﺑﺰرگ را ﺑﻪ دو دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻇﻬﻮر او ﻧﺸﺪه‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ‬
‫در ﻛﻨﺎر ﺗﺨﻢ ﺑﺰرگ زاﻧﻮ زده و ﮔﻮﺷﺶ را ﺑﺮ آن ﭼﺴﺒﺎﻧﺪه و دو ﻣﺎر ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‬

‫‪116‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻫﻬﻬﻢ ‪...‬‬‫ﺳﻪ ﻣﻮﺟﻮد ﺣﺎﺿﺮ در اﺗﺎق از ﺟﺎي ﺧﻮد ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي‬
‫آﻣﺪ و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي را ﺑﻪ ﻳﺎد اوﻗﺎت ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ در‬
‫ﺑﺮاﺑﺮ دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻢ ﭼﺮا ﻣﻨﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻲ و‪...‬‬‫او ﺑﺎ دﻳﺪن ﻇﺮف ﻫﺎ‪ ،‬اداﻣﻪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﭘﺮﺳﺸﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻟﻮﻛﻮﻣﻮﺗﻮرﺗﺮاﻧﻚ‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﭼﻮﺑﻲ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو ﻣﺎر رﻓﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دو ﻇﺮف‬
‫ﺑﺰرگ در ﻣﻴﺎﻧﻪ ﻫﻮا و در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﺷﻨﺎور ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻫﻢ از ﻏﺬا‪ .‬ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ روز ﺷﻤﺎ ﻛﺎﻓﻴﻪ ‪ ...‬ﻣﺎ دﻳﮕﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ از ﻣﺎرﻫﺎ ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺮوﺟﻲ ﺗﺎﻻر ﻳﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﺧﺮوﺟﻲ اﺳﺖ‪ ،‬ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از دﻳﻮار ﻣﺤﺎﻓﻆ ورودي ﻧﺒﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺗﻮﻧﻞ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻃﻮﻻﻧﻲ‬
‫و ﺑﺰرگ در آﻧﺠﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺗﻮﻧﻠﻲ ﻛﻪ ﺷﺒﺎﺣﺖ زﻳﺎدي ﺑﻪ آﺑﺮاﻫﻪ ﻫﺎي‬
‫ﻣﻨﺘﻬﻲ ﺑﻪ ﺗﺎﻻر اﺳﺮار داﺷﺖ )و ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ در‬
‫ﻛﻨﺎر ﻫﻢ راه ﺑﺮوﻧﺪ(‪ .‬وﻟﻲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ ﻫﻴﭻ آب و ﻟﺠﻨﻲ در آن‬
‫ﻗﺮار ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬

‫‪117‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در اﻧﺘﻬﺎي ﺗﻮﻧﻞ‪ ،‬ﻳﻚ اﺗﺎق اﺳﺘﻮاﻧﻪ اي ﺷﻜﻞ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫را ﺑﻪ ﻳﺎد ورودي ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻃﺮاﺗﻲ ﺑﺮاي ﻫﺮي زﻧﺪه ﺷﺪ ﻛﻪ ﭼﻨﺪان ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﺣﺘﻢ اﻳﻨﺠﺎ ﺳﺎﺑﻘﺎً ﻏﺎر ﻣﻨﺘﻬﻲ ﺑﻪ ورودي ﺗﺎﻻر ﺑﻮده ﻛﻪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺧﻮد‬
‫ﺗﺎﻻر‪ ،‬ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺮﺧﻼف ﺣﺎﻟﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺻﻮرت ﻫﺮي‪ ،‬ﭼﻬﺮه ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺎز ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺑﻬﺖ‬
‫و ﺣﻴﺮت ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬روﺷﻨﺎﻳﻲ ﺗﻮﻧﻞ و و اﺗﺎق اﺳﺘﻮاﻧﻪ‬
‫اي ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎﻻر‪ ،‬ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﻣﺸﻌﻞ ﻫﺎي ﻓﺮوزاﻧﻲ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻣﻲ ﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ در ﻇﺎﻫﺮ ﻫﻴﭻ ﮔﺎه ﺧﺎﻣﻮش ﻧﻤﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫در اﺗﺎق اﺳﺘﻮاﻧﻪ اي ‪ ،‬ﺳﻪ در ﭼﻮﺑﻲ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﺷﺒﻴﻪ در ﻣﻮﺟﻮد‬
‫در ﺻﺪر ﺗﺎﻻر ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ از ﻛﺪوم در ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ؟ ‪ ...‬اﺻﻼ اﻳﻦ درﻫﺎ ﺑﻪ ﻛﺠﺎ ﻣﻲ رﺳﻨﺪ؟‬‫ﻫﺮي ﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺧﻄﺮ را ﻣﻲ داد‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اوﻟﻴﻦ‬
‫در رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ زودي ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﻢ ‪...‬‬‫دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ دور دﺳﺘﮕﻴﺮه در ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﺣﺴﺎس‬
‫ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ در زﻳﺮ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ‪ ،‬درب ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺤﻴﻂ آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻬﺎر ﺳﺎل‬
‫ﻗﺒﻞ ‪ ...‬ﺳﺎﻟﻦ ﻋﻤﻮﻣﻲ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ‬

‫‪118‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻮ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﺑﻤﻮن و ﺑﻴﺮون ﻧﻴﺎ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮش ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻗﺪم ﺑﻪ درون ﺳﺎﻟﻦ ﺧﺎﻟﻲ ﮔﺬاﺷﺖ در ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﻴﻔﻲ‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬اﺛﺮي از‬
‫در ﻳﺎ ﻫﺮ ورودي دﻳﮕﺮي وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺧﺮاش ﻛﻮﭼﻚ ﺑﺮ‬
‫روي دﻳﻮار ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻘﺪر ﻋﺎدي ﻛﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﺴﻲ را ﺟﻠﺐ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﺧﺮاش ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دري ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﺠﺪد اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ در را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺑﻪ‬
‫ﻛﻨﺎر ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬
‫ اوﻧﺠﺎ ﻛﺠﺎ ﺑﻮد؟‬‫ اﻻن ﻧﻪ ؛ ﺟﻴﻦ‪ .‬ﺑﻌﺪاً ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ دم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در دوم رﻓﺖ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ در را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ داﺧﻞ ﺑﺎز‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﺎرﻧﺎﺑﺎس ﺑﻲ ﻋﻘﻞ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد دﻳﺪ و از ﭘﺸﺖ آن‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺤﻞ ﺗﻘﺮﻳﺒﻲ اﺗﺎق ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﻛﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن ﺑﻪ ﻫﺮي‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻫﺮي اوﻧﺠﺎ اﺗﺎق ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎﺳﺖ!!!‬

‫‪119‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻜﺎن داد‪ .‬دﺳﺘﻲ ﺑﻪ زﻳﺮ ﭼﺎﻧﻪ‬
‫اش ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺠﻴﺒﻪ‪ .‬اﻳﻦ درﻫﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ اﻧﺪ و ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻛﻤﻲ‬‫ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ اﻃﻤﻴﻨﺎن دارم ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺟﻮاﺑﻲ ﺑﺮاي اﻳﻦ داره‪.‬‬

‫ ﻣﻦ ﻫﻢ اﻣﻴﺪوارم‬‫اﻣﺎ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻳﻚ ﭼﺎه ﻫﻮاﻳﻲ و ﻳﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻗﻮل ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ‪ ،‬ﻳﻚ ﺳﻴﺎه ﭼﺎﻟﻪ)‪ (black hole‬ﺑﻮد و ﻳﻚ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻗﻮي و ﻗﺪﻳﻤﻲ را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬اﻳﻦ از ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي‬
‫ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﻨﻴﺪه و ﻳﺎ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻚ داﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺣﺘﻲ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ از وﺟﻮدش آﮔﺎه ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫درب ﺳﻮم ﻧﻴﺰ در ﺟﺎﻳﻲ ﻧﺰدﻳﻚ دروازه ﻫﺎي ورودي و داﺧﻞ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺎز‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻛﻤﻲ ﻋﺠﻴﺒﻪ اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ آد ﻛﻪ دﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ از‬‫ﻫﺮ ﻧﻘﻄﻪ ﻗﻠﻌﻪ‪ ،‬اﻣﻜﺎن ﭘﺬﻳﺮه و اﻣﺎ درب اول ‪ ...‬دﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻪ‬
‫ﺗﺎﻻر ﻋﻤﻮﻣﻲ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ﺧﻮدش ﻣﺰﻳﺖ ﺑﺰرﮔﻲ اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪120‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﻬﺮه ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﺸﺪه اﺳﺖ اﻣﺎ ﭼﻮن‬
‫ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﻫﻴﭻ ﺗﻮﺿﻴﺢ اﺿﺎﻓﻲ ﻧﻤﻲ دﻫﺪ‪،‬‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻌﺪاً‪ ،‬ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را از ﻫﺮي ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪:‬‬
‫ اون دري ﻛﻪ در ﺑﺎﻻي ﺗﺎﻻر ﺑﻮد ‪ ...‬اون ﭼﻲ؟‬‫ ﻫﻨﻮز ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ وﻟﻲ ‪...‬‬‫ وﻟﻲ ﭼﻲ؟‬‫ ﻳﻪ ﻓﻜﺮﻫﺎﻳﻲ دارم ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﮔﻴﺮﻧﺪه‪ .‬ﺑﻌﺪاً ﺑﻬﺖ ﻣﻲ ﮔﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻗﺴﻤﺖ آﺧﺮ ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻴﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻗﺎﻧﻊ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ اي ﭘﻜﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺗﺎ ﻛِﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﻣﻨﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﮕﻪ داري‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و در ﺳﻮم رو ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ از اﺗﺎق‬
‫اﺳﺘﻮاﻧﻪ اي ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻣﻲ رﻓﺖ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺮم رو ﺟﺪا ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ذﻫﻨﻲ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺪاري از اﻧﺘﺨﺎب او ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ وﻟﻲ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺗﻮ ﻛﻪ ﻧﺒﻮد‪ ،‬اﻳﻦ دﺳﺘﻮر داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮده‪"...‬‬‫‪ -‬ﭘﺎﺗﺮ‪!!!!!!!!!!!!!!!!!!!........‬‬

‫‪121‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاﻳﻲ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ‪ ،‬آراﻣﺶ ذﻫﻨﻲ او را ﺑﻪ ﻫﻢ رﻳﺨﺖ‪.‬‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﺗﻌﻠﻖ ﻧﺪاﺷﺖ ﻣﮕﺮ ‪...‬‬
‫ اوه ‪ ...‬ﻧﻪ! ‪ ...‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‬‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ از اﻧﺘﻬﺎي راﻫﺮو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻣﻲ آﻣﺪ؛ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬رون ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ او ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺻﻮرت ﻣﻌﺎون‬
‫از ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ آﺷﻜﺎرا ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺴﻲ ﻓﺮﺻﺖ ﻳﺎﺑﺪ ﺗﺎ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪...‬‬
‫ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪ ...‬اﻳﻨﺒﺎر دﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ‬‫ اﻣﺎ ‪ ...‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور ‪...‬‬‫ ﺣﺮف آﻟﺒﻮس رو وﺳﻂ ﻧﻜِﺶ ‪ ...‬ﺣﺮف اوﻧﻮ ﭘﻴﺶ ﻧﻜِﺶ‪ .‬ﺗﺎ‬‫اﻳﻨﺠﺎﺷﻢ ﻗِﺴِﺮ در رﻓﺘﻲ‪.‬‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻛﺮد ﭼﻮن دﻳﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ اﺳﺖ‬
‫ﻛﻪ در اﻳﻦ ﺷﺮاﺋﻂ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮدن را دارد‪.‬‬
‫ ﻣﻴﻨﺮوا ﺑﻬﺘﺮه آروم ﺑﺎﺷﻲ ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻫﺮي دﻻﻳﻠﻲ داره‬‫و ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﻴﺪي ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻴﻨﺮوا ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺎ ﻟﺒﺎن ورﭼﻴﺪه و ﺻﻮرﺗﻲ در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻪ رﻳﻤﻮس‬
‫ﺧﻴﺮه ﺷﺪ ﻃﻮري ﻛﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪" :‬ﻣﻦ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاد‬
‫داد ﺑﺰﻧﻢ ‪ ...‬ﻣﺰاﺣﻢ ﻧﺸﻮ" اﻣﺎ ﭘﺲ از ﻣﻜﺜﻲ ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺮ‬
‫روي ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪122‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺧﻮب آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮم ‪ ....‬ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪﻫﻴﺪ‪.‬‬‫ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻣﻮﺟﺰه ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﺮي را ﻧﺠﺎت دﻫﺪ‪ .‬ﭼﻬﺮه ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‬
‫ﺑﻪ وﺿﻮح ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد ﻛﻪ در ﺻﻮرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ‪ ،‬ﺧﻄﺮي ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ‬
‫ﻫﺮي را ﺗﺤﺪﻳﺪ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻮاﻗﻊ ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﻋﺎدت‪ ،‬ﺑﻪ رون و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ ﻛﻤﻜﻲ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﮕﺎه‬
‫‪ ،‬ﺗﻤﺎم اﻣﻴﺪش را از دﺳﺖ داد‪ .‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي‬
‫ﻛﺎرﻫﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ اﻧﺠﺎم داده و آﻧﻬﺎ را ﺑﻲ ﺧﺒﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ و دﻟﮕﻴﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و وﺿﻌﻴﺖ ﻛﻨﻮﻧﻲ ﻫﺮي را ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﺠﺎزات‬
‫ﺑﺮاي او ﻗﻠﻤﺪاد ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ رون از ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﻫﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮد‬
‫‪ ...‬ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﺮي اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ اوﺿﺎع رو اﻳﻨﻄﻮري دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﺎره را در ﻧﺎﭼﺎري دﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ...‬اﻃﻤﻴﻨﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺮاي ﺗﻤﺎم ﻛﺎرﻫﺎم‬‫دﻟﻴﻞ دارم و در ﻣﻮﻗﻊ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ اون ﻫﺎ رو ﺑﮕﻢ‪ .‬اﻣﺎ‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻫﻨﻮز زﻣﺎﻧﺶ ﻓﺮا ﻧﺮﺳﻴﺪه‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻫﺮي آﻧﻘﺪر ﻣﺤﻜﻢ و ﻗﺎﻃﻊ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ را ﻳﺎراي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ‬
‫ﺑﺎ آن را ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺣﺮف ﻫﺎي ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﺑﻲ ﺑﻮد ﺑﺮ آﺗﺶ ﺧﺸﻢ‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﺘﻲ آﻟﺒﻮس ﻋﺰﻳﺰش ﻫﻢ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬او را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺣﺮف ﻫﺎي اﻳﻦ ﭘﺴﺮ ‪...‬‬
‫‪ -‬اﻳﻦ ﭘﺴﺮ از ﻛِﻲ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ اﻳﻨﻘﺪر ﻗﺎﻃﻊ ﺷﺪه‪.‬‬

‫‪123‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ در ذﻫﻨﺶ ﺗﻜﺮار ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻗﺪرت را در ﻣﻴﺎن ﻛﻠﻤﺎت او اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻗﺪرﺗﻲ ﻛﻪ ﺧﻮدش را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را ﻣﻨﺎﺳﺐ دﻳﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﻣﺸﻜﻞ ﺣﻞ ﺷﺪه ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮي رو ﺑﺒﺮﻳﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﺎﻟﺶ‪.‬‬‫و ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ اوه ‪ ...‬ﺑﻠﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎ رﻳﻤﻮس ﻣﻲ روي اوﻧﺠﺎ و ﺻﺒﺢ روز ﺗﻮﻟﺪت ‪،‬‬‫آرﺗﻮر ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻣﻴﺎن دﻧﺒﺎﻟﺖ ‪ ...‬ﺗﻮ‬
‫دﻳﮕﻪ ﺧﻮدت ﺧﻮﻧﻪ داري و ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از اﻳﻦ؛ ﭘﻴﺶ‬
‫اون ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎي وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻤﻮﻧﻲ ‪...‬‬
‫و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺗﺼﻮر اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﺮاي ﻳﻚ ﺟﻮان ‪ 16‬ﺳﺎﻟﻪ ﭼﻘﺪر ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻫﻴﺠﺎن اﻧﮕﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ‬
‫ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي در ﺣﺎل ﺳﻮﺧﺘﻦ اﺳﺖ ‪ ...‬از درون‪.‬‬
‫او اﻣﺮوز ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎر‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور و ﺳﺎﻳﺮ اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده اش را دﻳﺪه ﺑﻮد‬
‫و اﻛﻨﻮن ﻧﻴﺰ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﺎد ﺳﻴﺮﻳﻮس اﻓﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد و اﻳﻦ ﺧﻮدش ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ دردﻧﺎك ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﺗﻐﻴﻴﺮي در ﭼﻬﺮه اش ﺑﻪ وﺟﻮد‬
‫ﻧﻴﺎﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪124‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻤﻨﻮن اﻣﺎ ﻣﻦ ﻗﺒﻞ از رﻓﺘﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺻﺤﺒﺘﻲ‬‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬از ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﻛﻪ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻴﺴﺖ؟!‬
‫ﺳﻪ ﺑﺰرﮔﺴﺎل ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﭼﻴﺰي در درون ﻫﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﻗﺪرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ را از آن ﻫﺎ ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ ‪ ...‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ داﻣﺒﻠﺪور‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﻧﺎرﺿﺎﻳﺘﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺑﺎ دﺳﺖ؛ ﺑﻪ ﻛﻼﺳﻲ در ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﻣﺤﻠﻲ ﻛﻪ اﻳﺴﺘﺎده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻘﻂ ‪ 3‬دﻗﻴﻘﻪ ‪ ...‬ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﻴﺮون در ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻴﻢ‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و دو دوﺳﺘﺶ ‪ ،‬درب راﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺧﻮد ﺑﺴﺘﻨﺪ ‪ ،‬ﻫﺮي‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﮔﺮﻓﺖ‬
‫ ﻣﺎﻓﻠﻴﺎﺗﻮ‪.‬‬‫ﺳﻪ دوﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫رون‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻦ رﻓﻴﻖ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﺑﻮدن ﺗﻮ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻴﭻ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺪارم ﺑﻪ‬‫ﺷﺮﻃﻲ ﻛﻪ ﻣﺎﻫﺎ رو ﻛﻨﺎر ﻧﺬاري ‪...‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎ رون ﻣﻮاﻓﻘﻢ ‪ ...‬ﻣﺎ ﻳﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻛﺎﻣﻞ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻛﻪ اﻳﻦ ﺷﺮاﻳﻂ را ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺮف ﻫﺎﻳﺶ را ﻧﻴﺰ‬
‫آﻣﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ در ﺧﻮاب ﻫﻢ ﻧﻤﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮﺧﻮرد رون در ﺑﻮدن‬
‫ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻨﻘﺪر ﺧﻮب ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪125‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺗﻮ اﻳﻦ ‪ 3‬دﻗﻴﻘﻪ ﭼﻴﺰ زﻳﺎدي ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ وﻟﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻴﻦ‬‫ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻧﺘﻮﻧﻢ ﺗﺎ روز ﺗﻮﻟﺪم در ﺧﺎﻧﻪ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ‪.‬‬
‫ﺧﻮدم ﻣﻴﺎم دﻧﺒﺎﻟﺘﻮن اﻣﺎ ﻛﺴﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰي ﺑﺪوﻧﻪ ‪ ...‬راﺳﺘﻲ‬
‫رون‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﻲ آد‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ‪...‬‬‫ اﻣﺎ ﺑﻪ اﻣﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ...‬ﺑﻌﺪاً ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‬‫ آﺧﻪ اِ ‪...‬‬‫ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﻪ زودي ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ رون ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ‬‫ﻳﻜﻲ دو روز ﻳﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻤﺘﺮ‪ ،‬ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﻦ‪.‬‬
‫ وﻗﺘﺘﻮن ﺗﻤﻮﻣﻪ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دو ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ وارد اﺗﺎق‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﺎﻧﻪ اي اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ در آن‪ ،‬ﺑﻪ او‬
‫ﺗﺤﻤﻴﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ آدرس ﺧﺎﻧﻪ را از ﻃﺮف داﻣﺒﻠﺪور داﺷﺖ و ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﻫﺮي را ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ورود ﻫﺮي‬
‫ﺑﻪ ﺣﻴﺎط ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬از آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻨﻮز آﺧﺮﻳﻦ ﺣﺮف او در ذﻫﻦ ﻫﺮي ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪126‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ﺑﻴﺴﺖ روز دﻳﮕﻪ ﻣﻲ آﻳﻴﻢ دﻧﺒﺎﻟﺖ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻛﻤﺘﺮ از ﺑﻴﺴﺖ روزﻓﺮﺻﺖ دارد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﻠﻮي در رﺳﻴﺪه ﺑﻮد ﺗﻮﻗﻒ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﮔﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ آﻧﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ ،‬او اﻛﻨﻮن ﺑﺠﺎي ﭘﺮﻳﻮت‬
‫دراﻳﻮ‪ ،‬در دره ﮔﻮدرﻳﻚ و ﻧﺰد واﻟﺪﻳﻨﺶ ﺑﻮد‪ .‬واﻟﺪﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﻴﺶ و ﻧﻪ‬
‫دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ‪ .‬درﺳﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ او را ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﮔﺎه‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻧﻘﺶ ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻮاده را ﺑﺮاي او اﻳﻔﺎ ﻛﻨﻨﺪ ﻳﻌﻨﻲ ﻫﻤﺎن ﻛﺎري‬
‫ﻛﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ از ﭘﺲ آن ﺑﺮآﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ‪ ...‬آن ﻋﻮﺿﻲ ﺑﺮاي ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻳﻚ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزش ﺑﻪ‬
‫آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ‪ ...‬ﺧﻮدش ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ در ﻇﺎﻫﺮ‪.‬‬
‫رﻧﮓ از ﺻﻮرت ﻫﺮي ﭘﺮﻳﺪ ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت در زﻣﺎن ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي‪،‬‬
‫ﺧﻮدش ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻳﻜﻲ از روح ﻫﺎي اوﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و اﻳﻦ‬
‫ﻳﻌﻨﻲ ‪...‬‬
‫ اوه ﻣﺮﻟﻴﻦ ‪ ...‬ﻧﻪ!!!!!‬‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻓﻜﺎرش را ﻣﻨﻈﻢ ﻛﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ اﻳﺪه اش درﺳﺖ‬
‫ﻣﻲ ﺑﻮد‪... ،‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﭼﭗ و راﺳﺖ ﺗﻜﺎن ﻣﻲ داد‪ ،‬زﻧﮓ در را‬
‫ﻓﺸﺎر داد‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻴﻜﻞ ﮔﻮﺷﺘﻲ ﻋﻤﻮ ورﻧﻮن در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ‬
‫ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ روز ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻛﻴﻨﮕﺰﻛﺮاس‬

‫‪127‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫آﻣﺪه و ﻣﺪت زﻳﺎدي را در اﻧﺘﻈﺎر او در آﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‬
‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﺎرﻟﻲ آﻧﻬﺎ را از وﺿﻌﻴﺖ ﻫﺮي ﻣﻄﻠﻊ ﻛﺮده و ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻣﻨﺰل ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ اﻣﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪،‬‬
‫ﺑﻮي ﺟﺮوﺑﺤﺚ ﻓﺮاواﻧﻲ را ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ در ﻫﻮا اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪128‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ دهﻢ«‬
‫ﻋﻤﻮ ورﻧﻮن ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻓﻲ از ﻣﻘﺎﺑﻞ در ﻛﻨﺎر رﻓﺖ و راه ﻋﺒﻮر را ﺑﺎز‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وارد ﺷﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﻓﺖ اﻣﺎ ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه ورﻧﻮن دورﺳﻠﻲ را ﺑﺮ روي‬
‫ﺧﻮدش اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺎﻳﺶ را ﺑﺮ روي اوﻟﻴﻦ ﭘﻠﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ‪...‬‬
‫ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﭘﺴﺮ‪...‬‬
‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻋﻤﻮ ورﻧﻮن ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ورﻧﻮن را‬
‫دﻳﺪ ﻛﻪ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﻤﺮ در ﻣﻴﺎﻧﻪ ﻫﺎل اﻳﺴﺘﺎده و ﺑﻪ او زل زده ﺑﻮد‪ .‬در‬
‫اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﺎﻟﻪ و ﭘﺴﺮ ﺧﺎﻟﻪ ﺧﻮد ﺷﺪ ﻛﻪ در ﺳﻤﺘﻲ دﻳﮕﺮ‬
‫اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺮي در ﻫﻨﮕﺎم ورود ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮر آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺑﺮم ﭘﺲ ﻣﻲ رم ﺳﺮ اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ‪ .‬ﭼﺮا ﻣﺎﻫﺎ رو‬
‫ﺗﻮي اون اﻳﺴﺘﮕﺎه ﻟﻌﻨﺘﻲ ﺳﺮ ﻛﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻲ‪...‬‬
‫ﻫﺮي اﺑﺘﺪا ﺣﺮف ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻧﻮك زﺑﺎﻧﺶ ﺑﻮد را ﻛﻤﻲ ﻣﺰه ﻛﺮد‪ .‬ﺗﻤﺎم‬
‫ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺧﻮاب ﺑﻮد و ﺑﺲ‪ .‬ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺟﺮو‬
‫ﺑﺤﺚ ﺑﺎ ورﻧﻮن را ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣﺨﺘﺼﺮ و ﻣﻔﻴﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ‪ ...‬ﺷﺮاﻳﻂ ﺟﻮري ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ‪...‬‬

‫‪129‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﻨﻮز ﻫﺮي ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻧﻜﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ورﻧﻮن ﻗﺪﻣﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎش ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺷﺮاﻳﻂ ؟!! ‪ ...‬ﺷﺮاﻳﻂ؟!!! ‪ ...‬ﻣﺎﻫﺎ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﻋﻼف ﺷﺪﻳﻢ ﺗﺎ اون‬
‫ﭘﺴﺮ ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ اوﻣﺪ و ﺑﻬﻤﻮن ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ‪ ...‬ﭼﻪ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﺣﺎﻟﺖ‬
‫ﺧﻮب ﻧﻴﺴﺖ ﻳﺎ ﻳﻪ ﻫﻤﭽﻴﻦ ﭼﻴﺰاﻳﻲ‪ ...‬ﺧﻮب ﮔﻮش ﻛﻦ ﺑﭽﻪ؛‬
‫ﻫﻤﻮن ﻃﻮر ﻛﻪ اون ﭘﻴﺮﻣﺮده ﺧﺮﻓﺖ ﮔﻔﺘﻪ‪ ،‬ﺗﻮ ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻲ‬
‫ﻣﻮﻧﻲ و ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﺣﺮّي ‪ .....‬ﻓﻬﻤﻴﺪي؟!!‬
‫ورﻧﻮن زﻳﺎده روي ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ذﻫﻦ ﻫﺮي از ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﺗﻮﻫﻴﻦ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور آن ﻫﻢ ﺗﻮﺳﻂ‬
‫ورﻧﻮن ﺧﻴﻜﻲ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﻲ ﺳﻮﺧﺖ‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮرﺷﻴﺪ را‬
‫در ﺳﺮش ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺗﻤﺎم ﺣﺮارت را از ﻣﻨﺎﻓﺬ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺧﺎرج‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي او ﻛﻤﺘﺮ از ﭘﺪر ﻧﺒﻮد در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻧﺴﺒﻴﺘﻲ ﺑﺎ‬
‫او ﻧﺪاﺷﺖ اﻣﺎ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﻮﻧﻲ او ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‬
‫‪...‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﻫﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻫﺮي ﺷﺪه ﺑﻮد ؛ ﭼﻮن ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻮﻫﺮش آﻣﺪ و ﺑﺎزوي او را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ورﻧﻮن ﻛﺎﻓﻴﻪ ‪ ...‬آروم ﺑﺎش‪.‬‬
‫ﺻﺪاﻳﺶ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ و ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪130‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ورﻧﻮن ﺑﺎ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﺑﻪ ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬او ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻛﻪ ﺑﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﺷﺪه‪ ،‬ﭼﻪ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺪ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ .‬ﺧﺼﻮﺻﺎً ﺷﺨﺼﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﮕﺎه‪ ،‬ﻣﺎرج را‬
‫ﺑﺎد ﻛﺮده ﺑﻮد و اﻳﻦ را زﻣﺎﻧﻲ اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻗﺪرﺗﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ‪...‬‬
‫اﮔﺮ ورﻧﻮن ﻧﻴﺰ آﺗﺸﻲ ﻛﻪ ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي دﻳﺪه ﺑﻮد را ﻣﻲ‬
‫دﻳﺪ‪ ،‬ﻳﻘﻴﻨﺎ ﺑﻪ دردﺳﺮ ﻧﻤﻲ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺻﺤﻨﻪ اي را دﻳﺪ ﻛﻪ از آن ﺧﻮدش ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻟﺒﺎس ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي و رداﻳﻲ‬
‫ﺳﻴﺎه ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ‪ .‬دﺳﺘﺶ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻻ آﻣﺪ و ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ از ﻧﻮك‬
‫ﭼﻮﺑﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺮدن ﻣﺮد رﻓﺖ و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﻨﺎب اﻋﺪام‪ ،‬ﺑﻪ دور‬
‫ﮔﺮدن او ﭘﻴﭽﻴﺪ و ﻓﺸﺎر داد‪...‬‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ ‪ ...‬ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﭼﻮﺑﺶ از ﻧﺎﻛﺠﺎﻳﻲ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ دﺳﺘﺶ‪ ،‬ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ را ﺑﻪ ﻛﻨﺎري ﭘﺮت ﻛﺮد‪.‬‬
‫آﺑﺮاﻛﻮدا‬
‫ﻓﺮﻳﺎدي از ﮔﻠﻮي ﻫﺮي ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ‪ ...‬ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻪ دور‬
‫ﮔﺮدن ورﻧﻮن ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺧﻔﻪ ﻛﺮدن او ﭘﺮداﺧﺖ‪ .‬ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ و دادﻟﻲ‬
‫ﺟﻴﻎ ﻛﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ورﻧﻮن ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ ‪...‬‬

‫‪131‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﺤﻆ دﻳﺪن آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﺒﺎﻳﺪ‬
‫ﻣﺰاﺣﻢ ﺗﻔﺮﻳﺢ او ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫رﻳﺴﺎ ﮔﻮران ‪...‬‬
‫دﻳﻮاره اي ﻃﻼﻳﻲ در اﻃﺮاف ﻫﺮي و ورﻧﻮن ﺑﻪ زاﻧﻮ در آﻣﺪه؛ ﺗﺸﻜﻴﻞ‬
‫ﺷﺪ ودادﻟﻲ و ﭘﺘﻮﻧﻴﺎي راﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮد‪.‬‬
‫در ﻛﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺷﺪ و ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺎﻳﻴﻦ‬
‫آورد‪ .‬ﻃﻨﺎب ﺳﻔﻴﺪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ و دﻳﻮاره ﻃﻼﻳﻲ ﻧﻴﺰ ﻓﺮورﻳﺨﺖ‪ .‬زاﻧﻮاﻧﺶ‬
‫ﺗﺤﻤﻞ وزن او را ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬دو زاﻧﻮ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮدش‬
‫ورﻧﻮن را ﻣﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﺑﻪ دﻳﻮار ﺗﻜﻴﻪ داده؛ در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﺮ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ‪ ،‬ﮔﻠﻮﻳﺶ را ﻟﻤﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و ﺑﺎ ﺗﺮس ﺑﻪ ﻫﺮي‬
‫ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻛﻪ ﭼﺮا ﻫﻨﻮز زﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬در ﺳﻤﺘﻲ دﻳﮕﺮ‪،‬‬
‫ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ و دادﻟﻲ روي زﻣﻴﻦ وﻟﻮ ﺷﺪه و ﺑﺎ ﺗﺮس ﺑﻪ ﻫﺮي و ورﻧﻮن ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﺷﻚ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺧﻴﺲ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد؛ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻟﺮزان ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺧﺮﻓﺖ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻨﻮ ﻧﺠﺎت ﺑﺪه ﻛﺸﺘﻪ‬‫ﺷﺪ‪ ،‬ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ دﺳﺖ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻓﺮزﻧﺪ ﺑﻪ او اﻋﺘﻤﺎد‬

‫‪132‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫داﺷﺖ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻨﻮ از ﻛﻨﺎر ﺟﺴﺪ ﻣﺎدرم ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ آورد‪،‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ رو ﺑﺮ روي اﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﻗﺮار داد‪ .‬در ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺳﺎل ﻫﺎ‪،‬‬
‫اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ از ﻣﻦ ‪ ...‬ﺷﻤﺎ و ﺗﻤﺎم اﻫﺎﻟﻲ اﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﮔﻪ او ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﻴﺮوﻫﺎي‬
‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﺑﺎن ﺑﺪل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اون اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻣﺤﺒﺘﻲ رو در‬
‫ﺣﻖ ﺷﻤﺎ ﻛﺮد ‪ ...‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ‪ ...‬ﺧﺪاوﻧﺪ در ﻣﻮرد ﺷﻤﺎ‬
‫ﻗﻀﺎوت ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﭼﻤﺪاﻧﺶ را ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ‪.‬‬
‫در ﭼﺸﻤﺎن دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ دﻳﮕﺮ ﺗﺮس ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﭼﻴﺰي ﺑﺪﺗﺮ ‪ ...‬ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻲ‪.‬‬
‫ﺧﺼﻮﺻﺎً ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ‪ ...‬او از دﻧﻴﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ آﮔﺎه ﺑﻮد و ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮي را از ﺧﻄﺮ‬
‫ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺗﺎرﻳﻜﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ درك ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬آن روز را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آورد‬
‫ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ و ﻟﻴﻠﻲ‪ ،‬زﺧﻤﻲ و ﻏﺮق در ﺧﻮن‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ او و ﭘﺪر و ﻣﺎدرش‬
‫آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و او و ﭘﺪر و ﻣﺎدرش را از آﻧﺠﺎ ﺑﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي ﺗﻮي‬
‫ﺧﻴﺎﺑﺎن را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ آورد‪.‬‬
‫ﺧﻮن ‪ ...‬ﺟﻨﺎزه ‪ ...‬ﺑﺪن ﻫﺎي ﭘﺎره ﭘﺎره ‪ ...‬ﺳﺮﻫﺎي ﻣﺘﻼﺷﻲ ﺷﺪه ‪...‬‬
‫او از ﺣﺎل رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در ﺟﻮاب ﺗﻤﺎم‬
‫ﺳﻮاﻻﺗﺶ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻛﻠﻤﻪ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﻤﻠﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‪.‬‬

‫‪133‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﻤﺎم آن ﺷﻬﺮك ﻣﺎﮔﻞ ﻧﺸﻴﻦ‪ ،‬ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد و در اﺧﺒﺎر ﻧﻴﺰ دﻟﻴﻠﺶ‬
‫را‪ ،‬اﻧﻔﺠﺎر ﻳﻚ ذﺧﻴﺮه ﮔﺎز و ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ اﻳﻦ اﻋﻼم ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪...‬‬
‫ﺗﻤﺎم ﺗﻮاﻧﺶ را ﺟﻤﻊ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ورﻧﻮن ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﻧﺎﻟﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﺮدﻳﻢ؟‬‫*****************‬
‫ﻫﺮي در اﺗﺎﻗﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬او ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ورﻧﻮن را ﻛﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺣﺮف ﻫﺎي ورﻧﻮن درﺳﺖ ﻧﺒﻮد ‪ ...‬وﻟﻲ ﻛﺎر او وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻳﺎد زﻣﺎﻧﻲ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﺳﺎﻻزار را در دﺳﺘﺶ ﻛﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و او را از ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻮري ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ در آن زﻣﺎن وارد ﻗﻠﺐ او ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺎﻧﻊ ﻣﺮگ‬
‫ورﻧﻮن دورﺳﻠﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺣﺮف ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آورد ‪ ...‬او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻣﻮﻗﻊ‬
‫ﺧﺸﻢ و در ﺟﻮش ﻧﻔﺮت‪ ،‬ﺗﺼﻤﻴﻤﻲ ﻋﺠﻮﻻﻧﻪ را ﻧﮕﻴﺮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ‬
‫ﺻﻮرت ﻛﻨﺎﻳﻲ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﺸﻤﺶ را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻨﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ‬
‫ﭼﮕﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫ اوه ‪ ...‬ﻧﻪ!!‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ اﺳﻨﻴﭗ دﻳﺪار ﻛﻨﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﻋﺒﺎرﺗﻲ‪ ،‬ﺑﻪ او اﺟﺎزه دﻓﺎع از ﺧﻮد و ﺑﻴﺎن ﺣﻘﺎﻳﻖ را ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬

‫‪134‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ در ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﭼﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ را ﻧﺸﺎن‬
‫ﻣﻲ دﻫﺪ ‪ ...‬او ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺸﻤﺶ را ﻛﻨﺘﺮل ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺗﻨﻬﺎ زﻣﺎن ﺷﺎﻫﺪ‬
‫آزﻣﺎﻳﺶ اراده او ﻣﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﻛﺎرﻫﺎي زﻳﺎدي را ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﻣﻲ داد و زﻣﺎن زﻳﺎدي را ﺑﺮاي ﺗﻠﻒ‬
‫ﻛﺮدن ﻧﺪاﺷﺖ اﻣﺎ ﭘﻴﺶ از اﻧﺠﺎم ﻫﺮ ﻛﺎري‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ ......‬ﻳﻚ ﺧﻮاب ﺧﻮب و ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻧﻈﻢ دﻫﺪ‬
‫و او را از ﻛﻮران ﺗﺮس ﻫﺎ‪ ،‬اﺣﺴﺎﺳﺎت و ‪ ...‬ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎورد‪.‬‬
‫ﭼﻤﺪاﻧﺶ را در ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎﻗﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬دﺳﺖ در ﺟﻴﺒﺶ ﻛﺮد و از‬
‫ﺑﻮدن ﻛﻴﻒ ﻛﻮﭼﻚ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ‪ ،‬اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ دراز ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺮم ﻣﻲ ﺷﺪ ‪ ...‬ﭘﻠﻚ ﻫﺎﻳﺶ‬
‫آﻧﻘﺪر ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮد ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎز ﻧﮕﻪ دارد‪.‬‬
‫روﺣﺶ ﺑﻪ ﭘﺮواز در آﻣﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬در اﺗﺎﻗﻲ ﻣﺪور و ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎ را ﺑﺎ ﭘﺮده ﻫﺎي ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻣﻨﺒﻊ ﻧﻮر‪ ،‬ﺷﻤﻊ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎره دﻳﻮار ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮ روي ﻳﻚ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺳﻨﮕﻲ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻪ دﻳﻮار ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫اﻓﺮادي ﺳﻴﺎﻫﭙﻮش ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ او‪ ،‬ﻳﻚ ﻧﻴﻢ داﻳﺮه زده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪135‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻫﻨﻮز از ﺳﻮروس ﺧﺒﺮي ﻧﺸﺪه؟‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﺳﺮد و ﺑﻲ روح وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد ﻛﻪ از دﻫﺎن ﻫﺮي ﺧﺎرج‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﺳﻴﺎﻫﭙﻮﺷﺎن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻴﺮ ارﺑﺎب ‪ ...‬در ﻧﺎﻣﻪ اي ﻫﻢ ﻛﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎده‪ ،‬ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﻛﺎرش‬‫ﺧﻴﻠﻲ واﺟﺐ و ﺣﻴﺎﺗﻲ اﺳﺖ و ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﺗﻮﺿﻴﺢ‬
‫دﻫﺪ‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻮي ﻣﺮد ﺳﻴﺎﻫﭙﻮش ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻟﺮزﺷﻲ‪،‬‬
‫ﺳﺮاﭘﺎي ﻣﺮد را ﻓﺮا ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫ اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ‬‫ﺑﻪ ﻓﺮاﻣﻴﻦ ﻣﻦ ﺑﻲ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﻜﺮده‪...‬‬
‫در واﻗﻊ‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دراﻛﻮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮادش ﺑﻪ ﻧﺰد او‬
‫آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ داﻣﺒﺪور را ﺑﻪ او داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ آن ﻫﺎ‬
‫ﻧﺒﻮد؛ اﻣﺎ او آﻧﻘﺪر از ﻣﺮگ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺰاﺣﻤﺶ ﺑﺪﺳﺖ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺧﻮﺷﺤﺎل‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫او ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪن ﺑﺮ ﺳﺮ دراﻛﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺮﺳﺶ از ﻛﺸﺘﻦ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور اﻛﺘﻔﺎ ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ در اﻋﻤﺎق وﺟﻮدش‪ ،‬ﺑﻪ دراﻛﻮ ﺣﺴﺎدت‬
‫ﻣﻲ ورزﻳﺪ ‪ ...‬ﺧﻮدش ﻫﻴﭻ ﮔﺎه ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد داﻣﺒﻠﺪور را ﺣﺘﻲ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح‬
‫ﻛﻨﺪ‪ .‬دراﻛﻮ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ وﺟﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﻛﺎرش را اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮاي ﺑﺎر‬
‫اول‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﺧﻮب ﺑﻮد‬

‫‪136‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دري در ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺷﺨﺼﻲ ﺳﻴﺎﻫﭙﻮش‪ ،‬ﺑﺎ ﻗﺪم ﻫﺎﻳﻲ‬
‫اﺳﺘﻮار ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪ‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﺧﻢ ﺷﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ و در ﻛﻨﺎر ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ اﻳﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺳﻮروس ‪ ...‬ﺑﺎﻻﺧﺮه اوﻣﺪي‪ .‬ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﺪوﻧﻢ ﻛﻪ ﺗﺎ اﻳﻦ‬‫ﻣﻮﻗﻊ‪ ،‬ﻛﺠﺎ ﺑﻮدي و ﭼﺮا ﺑﻪ اﺣﻀﺎر ﻣﻦ ﺟﻮاب ﻧﺪادي ‪ ...‬رﻛﻮود‬
‫ﻣﻲ ﮔﻪ ﻛﻪ دﻻﻳﻠﻲ داري‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮم‪...‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻣﺎﺳﻜﺶ را از ﺳﺮ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻋﺎدي و ﺧﺎﻟﻲ از‬
‫ﺗﺮس‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮري ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﺪﺗﻲ ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﻪ‬‫ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ داﻣﺒﻠﺪور رو ﻛﺸﺘﻢ و دراﻛﻮ رو ﻓﺮاري دادم‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤﻞ‬
‫ﻗﺮار ﮔﺎه رﻓﺘﻢ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪوﻧﻢ ﻛﻪ آﻳﺎ ﻫﻨﻮز ﻃﻠﺴﻢ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﭘﺎﺑﺮﺟﺎﺳﺖ و آﻳﺎ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ وارد اوﻧﺠﺎ ﺑﺸﻢ ﻳﺎ ﻧﻪ‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺠﻜﺎوي در ﺗﻤﺎم رگ ﻫﺎي ﻫﺮي ﺟﺮﻳﺎن ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺮﻳﻊ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ از او ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺖ‪ .‬اﮔﺮ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻣﺮگ او‪ ،‬از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ‬
‫ارﺛﻴﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻴﺶ دﺳﺖ ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫اﻓﻜﺎرش را ﺟﻤﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﻧﺘﻴﺠﻪ اي ﻫﻢ داﺷﺖ؟‬

‫‪137‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺧﻴﺮ ارﺑﺎب ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣﺜﻞ روز اول ﻗﻮي ﻫﺴﺘﻨﺪ و‬‫اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻗﺮارﮔﺎه را ﺑﺒﻴﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺳﻜﻮﺗﻲ ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻗﺪرﺗﺶ را ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻪ رخ ﻫﻤﻪ ﺑﻜﺸﺎﻧﺪ‬
‫ﻫﺮي زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ دﺳﺘﺮﺳﻲ ﻣﺎ ﺑﻪ اون ﭘﺴﺮه ﻣﺰاﺣﻢ‪ ،‬ﻓﻌﻼ‬‫ﻣﻨﺘﻔﻲ اﻋﻼم ﻣﻲ ﺷﻪ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ‬‫ﻫﻤﻪ ﺳﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﻛﻮود ﭼﺮﺧﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ‪.‬‬‫ ارﺑﺎب ﻣﻦ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺣﻮﻳﺖ ﻣﻦ ﺗﻮﺳﻂ اون ﻛﺎرﻛﺎروف‬‫ﻋﻮﺿﻲ اﻓﺸﺎ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﭼﻪ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ رو‬
‫اﻧﺠﺎم داده و اﻳﻨﻜﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺎ‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻓﻌﺎل ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ اون ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﺳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ ﻧﺮﺳﻴﺪه‬
‫ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻌﺪ از اون‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ از روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺿﻤﻦ ﺑﺮﻳﺪن ﺣﺮف‬
‫رﻛﻮود‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪138‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ دﻳﮕﻪ ﻛﻪ او ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻲ ﺷﻪ و ﻃﻠﺴﻢ‬‫ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور از روي اون ﺧﻮﻧﻪ‪ ،‬از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ره‪ ،‬ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﻢ و‬
‫ﺑﻌﺪ از اون ‪...‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺣﺮﻓﺶ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻴﺎﻫﭙﻮﺷﺎن ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ درﻳﻜﻮ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﻛﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﻮدرﻳﻚ رو از‬‫درون ﻛﻼه ﮔﺮوﻫﺒﻨﺪي ﺧﺎرج ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ اون‬
‫ﺷﻤﺸﻴﺮ ﭼﻪ ﻛﺎرﺑﺮد ﻫﺎﻳﻲ داره‪ ،‬اﻣﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن دارم ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺳﺎل ﻫﺎ ﭘﻴﺶ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺮاي ﭘﻴﺪا‬
‫ﻛﺮدن اون ﺷﻤﺸﻴﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮوم اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻦ‬
‫ﺷﺪ و اﮔﺮ دراﻛﻮ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ وﺿﻴﻔﻪ اش را ﻛﺎﻣﻞ اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪،‬‬
‫در اﻳﻦ ﺷﺮاﻳﻂ آﺷﻔﺘﻪ ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬ﺳﻮروس ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﺷﻤﺸﻴﺮ را ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑﻴﺎره‪ .‬اﻣﺎ‪...‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻘﻒ اﺗﺎﻗﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻳﻚ ﻏﻴﺐ ﺑﻴﻨﻲ‬
‫دﻳﮕﺮ و ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻳﻲ از ﭼﺸﻢ وﻟﺪﻣﻮرت‪.‬‬
‫ﺑﺎ آﻧﻜﻪ ﭼﻴﺰ زﻳﺎدي ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ دﻧﺒﺎل‬
‫ﺷﻤﺸﻴﺮ اﺳﺖ‪ .‬او ﺳﺎل ﻫﺎ ﭘﻴﺶ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ اﺳﺘﺨﺪام ﺷﺪن در ﻣﺪرﺳﻪ‪،‬‬
‫ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور او را ﻧﺎﻛﺎم ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫و دﻳﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ‪ ...‬اﺳﻨﻴﭗ ‪ ...‬ﻗﺮارﮔﺎه ‪...‬‬

‫‪139‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دروغ ﺑﻮدن ﺣﺮف ﻫﺎي اﺳﻨﻴﭗ را ﺗﺸﺨﻴﺺ‬
‫ﺑﺪﻫﺪ ‪ ...‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻔﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺮف ﻫﺎي اﺳﻨﻴﭗ زﻳﺎد از‬
‫ﺣﺪ‪ ،‬روﺷﻦ و ﺻﺮﻳﺢ ﺑﻮد؛ اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﺮي در ﻣﻮرد اﻳﻦ ﻣﺮد‪ ،‬ﺗﺮدﻳﺪ‬
‫داﺷﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﭘﻨﺎه دﻫﺪ و او را ﻳﺎري رﺳﺎﻧﺪ‬
‫اﻣﺎ ﺧﻮد داﻣﺒﻠﺪور از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮاي اﻋﺘﻤﺎدش ﺑﻪ دﻳﮕﺮان‪،‬‬
‫دﻟﻴﻞ ﻛﺎﻓﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﺮي ﻫﻨﻮز اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﻣﺤﻜﻤﻲ را در‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﭼﻬﺎر ﺻﺒﺢ اﺳﺖ‪ .‬او ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﻗﻠﻌﻪ ﺳﺮخ را ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي در‬
‫آﻧﺠﺎ روﺑﺮو ﻣﻲ ﺷﺪ اﻣﺎ ﻳﺎدآوري ﺑﺮﺧﻮرد دﻳﺮوزش در ﺑﺮاﺑﺮ ورﻧﻮن‪،‬‬
‫ﻗﻠﺒﺶ را ﺑﻪ درد ﻣﻲ آورد ‪ ...‬ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺒﺮان ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫اﻣﺮوز ﻳﻚ روز ﺗﻌﻄﻴﻞ ﺑﻮد و دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺗﺎ ﺣﺪود ﺳﺎﻋﺖ ‪10‬‬
‫ﺻﺒﺢ‪ ،‬از زﻳﺮ ﭘﺘﻮﻫﺎي ﮔﺮﻣﺸﺎن ﺧﺎرج ﻧﻤﻲ ﺷﺪﻧﺪ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﺎر دﻳﺮوز‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﻌﻤﻮل آﻧﻬﺎ را ﺑﺮﻫﻢ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫او ﻛﻤﺘﺮ از ‪ 6‬ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬زﻣﺎن در اﺧﺘﻴﺎر داﺷﺖ و ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم‪.‬‬
‫از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﻟﺒﺎس ﻫﺎﻳﺶ را ﻋﻮض ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻛﺎﻣﻼ آﻣﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻛﻠﺒﻪ اي ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﻛﻪ در ﺧﺎﻃﺮات ﺑﺮاﻳﺎن‬
‫دﻳﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﭘﺎق‪.‬‬

‫‪140‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫***‬
‫ﻣﻨﻈﺮه ﻣﺤﻴﻂ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺻﻮرﺗﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﺧﺎﻃﺮه دﻳﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ اﻳﻦ‬
‫ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ ﻛﻠﺒﻪ دﻳﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺒﻞ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎي ﭼﻮﺑﻲ‪ ،‬ﻧﻴﻤﻪ‬
‫ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و دﻳﻮارﻫﺎي ﺳﻨﮕﻲ ﻧﻴﺰ ﻃﻮري از ﻫﻢ ﮔﺴﻴﺨﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻳﻚ اﻧﻔﺠﺎر را ﺗﺪاﻋﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬درب ﻛﻠﺒﻪ ﺑﺮ روي ﻳﻚ ﻟﻮﻻ‬
‫آوﻳﺰان ﺑﻮد و ﺑﺎ وزش ﺑﺎد‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﻮ و آن ﺳﻮ ﺗﻜﺎن ﻣﻲ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫ﻫﺮي وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﻛﻪ ﻗﺪم ﺑﻪ درون‬
‫ﻛﻠﺒﻪ ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮاي او ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻮراخ ﻫﺎي‬
‫ﻓﺮاوان ﺑﺮ روي دﻳﻮار و ﻧﻴﺰ آﺛﺎر ﺳﻮﺧﺘﮕﻲ ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪد‪ ،‬از ﺟﺪاﻟﻲ‬
‫ﺳﺨﺖ‪ ،‬ﺣﻜﺎﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫اﺗﺎق ﻫﺎي ﺧﻮاب در ﻃﺒﻘﻪ دوم ﺑﻮدﻧﺪ و آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬اﻧﺒﺎري و ﭼﻨﺪ اﺗﺎق‬
‫دﻳﮕﺮ‪ ،‬در ﻃﺒﻘﻪ اول‪ .‬راه ﭘﻠﻪ ﻃﺒﻘﻪ دوم‪ ،‬رﻳﺰش ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﺠﺰ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‬
‫و ﻳﻚ ﻛﻤﺪ ﺟﺎرو‪ ،‬ﺳﺎﻳﺮ اﺗﺎق ﻫﺎي ﻃﺒﻘﻪ اول ﻧﻴﺰ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻛﻒ دﺳﺖ‪ ،‬ﻻﻳﻪ ﺧﺎﻛﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻳﻜﻲ از ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻫﺎ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد را ﭘﺎك ﻛﺮد‪ .‬ﻧﺸﺴﺖ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻘﺼﺮ ﻛﻴﺴﺖ ‪ ...‬ﺗﺮﻻوﻧﻲ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ اش ‪ ...‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ‬
‫واﺳﻄﻪ ﺟﺎﺳﻮﺳﻲ اش و ﻳﺎ داﻣﺒﺪور ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﻲ اش‪.‬‬

‫‪141‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﮔﺮ ﺗﺮﻻوﻧﻲ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ‪ ...‬اﮔﺮ اﺳﻨﻴﭗ ﺟﺎﺳﻮﺳﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‬
‫‪ ...‬اﮔﺮ داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ را در ﻛﺎﻓﻪ رﻫﺎ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد و ﻣﺎﻧﻊ ﺗﻜﻤﻴﻞ‬
‫ﻣﺎﻣﻮرﻳﺖ او ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺻﺪﻫﺎ اﻣﺎ و اﮔﺮ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺻﺪﻫﺎ ﭘﺮﺳﺶ‬
‫ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺟﻮاﺑﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﺘﺮ ﺟﺴﺘﺠﻮﻳﺶ را ﺷﺮوع ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬در ﻣﻴﺎن ﺧﺎﻧﻪ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ اي رﺳﻴﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از ورودي ‪ ...‬اﺗﺎق ﻣﺨﻔﻲ وﻳﺎ‬
‫ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ اﻳﻦ‪ ،‬وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﺮور ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﭘﺮداﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد ‪ ...‬ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ دﻳﻮاري در اﻧﺘﻬﺎي آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ‪ ...‬آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ!!! ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ درون آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﺳﺎﻧﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‬
‫ﺟﺴﺘﺠﻮ‪ ،‬ﺷﻜﺎﻓﻲ ﺑﺎرﻳﻚ را در ﺣﺎﺷﻴﻪ دﻳﻮار ﭘﻴﺪا ﻛﺮد ﻛﻪ در زﻳﺮ آن‪،‬‬
‫ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻳﻚ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻛﻮﭼﻚ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﺑﭽﻪ ﮔﺎﻧﻪ اي ﺑﺮ روي دﻳﻮار ﺣﻚ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد را ﻣﻲ ﺷﺪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪142‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در ﻧﮕﺎه اول‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼ ﭘﻴﺶ ﭘﺎ اﻓﺘﺎده و ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻣﻲ ﻧﻤﻮد اﻣﺎ ‪...‬‬
‫"ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻳﻚ ﻛﻠﻴﺪ اﺳﺖ" ‪ ...‬ﻛﻴﻒ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺷﻤﺸﻴﺮ‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺟﺎذﺑﻪ اي ﻛﻪ از ﺳﻮي دﻳﻮار ﺑﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ وارد ﻣﻲ ﺷﺪ را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ‬
‫اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻗﻄﺮﺷﻜﺎف درون دﻳﻮار درﺳﺖ ﺑﺮاﺑﺮ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﺗﻴﻐﻪ‬
‫ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮ را در دﻳﻮار ﻓﺮو ﻛﺮد‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ دﺳﺘﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد و ﺗﻜﺎن ﻧﻤﻲ ﺧﻮرد؛ درﺳﺖ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﺎدﺛﻪ اي ﻛﻪ در ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن رخ داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﻬﻴﺒﻲ‪ ،‬دﻳﻮار ﺗﺮك ﺑﺮداﺷﺖ و ﮔﺮد و ﺧﺎك زﻳﺎدي ﺑﻪ ﻫﻮا‬
‫ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﻫﺮي را وادار ﺳﺎﺧﺖ ﻛﻪ ﻳﻘﻪ رداﻳﺶ را ﺟﻠﻮي ﺻﻮرﺗﺶ‬
‫ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ او در اﺗﺎﻗﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻲ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﻳﻚ اﻧﺒﺎري ﻧﺒﻮد‪ .‬در‬
‫ﻣﻴﺎﻧﻪ اﺗﺎق ﺑﺮ روي ﻳﻚ ﻣﻴﺰ ﺳﻨﮕﻲ و ﺑﺴﻴﺎر ﻗﺪﻳﻤﻲ‪ ،‬ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻗﻄﻮر و‬
‫ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ و ﺷﻴﺸﻪ اي ﺣﺎوي ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﻛﻪ ﻛﻪ ﻣﻪ‬
‫ﺳﺒﺰ رﻧﮕﻲ آن را اﺣﺎﻃﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد؛ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫اﻳﻨﺒﺎر ﻫﺮي ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻜﺎر ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﺪ‪ .‬ﺑﺪون ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻜﺚ و‬
‫ﺗﺎﻣﻞ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ رﻓﺖ‪ .‬ﻛﺘﺎب را در ﻛﻴﻒ ﺳﻴﺎه ﻛﻮﭼﻜﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻴﺸﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت ﺷﻴﺸﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ از ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫در ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﻧﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪143‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ دور دﻫﺎﻧﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮد و ﺑﺪون ﺗﺎﻣﻞ‪ ،‬ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت‬
‫آن را ﻻﺟﺮﻋﻪ ﺳﺮ ﻛﺸﻴﺪ‪...‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬او دﻳﮕﺮ‬
‫در آن اﻧﺒﺎري ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻧﺒﻮد ‪ ...‬اﺗﺎﻗﻲ ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻏﺎر ﻛﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ‬
‫ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎدي ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس داﺷﺖ‪ .‬از ﺟﺎﻳﺶ‬
‫ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﻮدرﻳﻚ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎرش ﺑﻮد را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﻳﻚ‬
‫دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ دﺳﺖ دﻳﮕﺮش ﻧﻴﺰ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ اش را ﭼﺴﺒﻴﺪ‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﻧﺎاﻣﻨﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﻴﺰ ﺑﺰرگ و ﺳﻨﮕﻲ را دور زد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از در‬
‫ﺑﻴﺮون رﻓﺖ‪ ،‬ﺧﻮد را در ﺳﺎﻟﻦ ورودي ﺧﺎﻧﻪ ﻳﺎﻓﺖ ‪ ...‬ﻗﻄﻌﺎت ﭘﺎزل ﺑﻪ‬
‫ﻫﻢ ﻣﻲ رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﺣﻘﺎﻳﻖ از ﻣﻴﺎن ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻫﺎ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫وارث ﺑﻪ ﻣﻴﺮاﺛﺶ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي اﻛﻨﻮن در ﻗﻠﻌﻪ ﺳﺮخ ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻳﻚ ﺳﻤﺖ‪ ،‬در ورودي را دﻳﺪ‪ .‬دري ﻛﻪ در ﺧﺎﻃﺮات ﮔﻮدرﻳﻚ ﻧﻴﺰ‬
‫دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬در از ﭼﻮﺑﻲ اﻋﻼ ﺑﻮد و ﻛﻤﻲ از در ورودي ﻗﻠﻌﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫در اﻧﺘﻬﺎي دﻳﮕﺮ ﺣﺎل‪ ،‬راه ﭘﻠﻪ اي ﺑﺰرگ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ‬
‫ﻣﻲ رﻓﺖ و در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬ﺑﺎ دودي ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ ﻣﺴﺪود ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫در دو ﻃﺮف اﺗﺎق ﻧﻴﺰ ‪ 11‬در دﻳﮕﺮ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪144‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺑﺎ رﻋﺎﻳﺖ ﺟﻮاﻧﺐ اﺣﺘﻴﺎط‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اوﻟﻴﻦ در رﻓﺖ‪ .‬اﺗﺎﻗﻲ‬
‫ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﺰرگ ﻛﻪ ﺗﺨﺘﻲ زﻳﺒﺎ و دو ﻧﻔﺮه را در اﻧﺘﻬﺎي ﺧﻮد داﺷﺖ‪ .‬در‬
‫اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق و ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﺧﻮاب‪ ،‬ﻳﻚ در دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺣﻤﺎم و ﺳﺮوﻳﺲ ﻫﺎ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬در ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ اﺗﺎق‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﻴﺰ‬
‫ﻛﻮﭼﻚ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻛﺸﻮ‪ ،‬ﻳﻚ ﻗﻔﺴﻪ ﻛﺘﺎب و ﻳﻚ ﻛﻤﺪ ﻣﺨﺼﻮص ﻟﺒﺎس‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ ‪ ...‬ﻳﻚ اﺗﺎق ﻛﺎﻣﻼ راﺣﺖ و ﻣﻨﺎﺳﺐ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﻌﺪي رﻓﺖ و در ﻛﻤﺎل‬
‫ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺠﺰ درب اول‪ ،‬ﭼﻬﺎر در دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﺗﺎق‬
‫ﻫﺎﻳﻲ ﺷﺒﻴﻪ اﺗﺎق اول ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫در ﺷﺸﻢ و ﻫﻔﺘﻢ ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻨﻲ ﺑﺰرگ و ﺧﺎﻟﻲ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬از ﻃﺮح‬
‫روي دﻳﻮارﻫﺎ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺣﺪس زد ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻦ دوﺋﻞ اﺳﺖ‪ .‬در ﺑﻌﺪي ﺑﻪ‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬در ﺑﻌﺪي ﻳﻚ ﻛﻤﺪ ﺟﺎرو ﺑﻮد و در دﻫﻢ‪...‬‬
‫ﺳﺎﻟﻨﻲ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﺳﺎﻟﻦ دوﺋﻞ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻳﻚ ﺑﺎغ در‬
‫آﻣﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻛﻼس ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﺑﻴﻨﺰ ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺳﻘﻒ‬
‫اﺗﺎق ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻘﻒ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺟﺎدوﻳﻲ‪ ،‬آﺳﻤﺎﻧﻲ زﻳﺒﺎ‬
‫و آﻓﺘﺎﺑﻲ را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬در ﻣﺮﻛﺰ اﺗﺎق‪ ،‬ﺷﺶ ﻣﻘﺒﺮه‬
‫ﺳﻔﻴﺪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﻘﺒﺮه داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎن ﻫﺮي ﻟﺮزﻳﺪ و ﺷﻤﺸﻴﺮ و ﻋﺼﺎﻳﺶ را اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﮔﺎم ﻫﺎﻳﻲ‬
‫ﻟﺮزان ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺣﺪس ﻣﻲ زد‪ ،‬ﺑﺮ روي ﻗﺒﻮر‪،‬‬

‫‪145‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺳﺎﻣﻲ ﮔﻮدرﻳﻚ‪ ،‬ﻫﻤﺴﺮش‪ ،‬اﺳﺘﺎدش و ﺳﻪ دوﺳﺘﺶ ﺣﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫‪ ...‬ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﻴﺎﻫﻲ را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﻳﻚ ﺟﺎي‬
‫ﺧﺎﻟﻲ را اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ‪ ...‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻫﺪﻓﻲ ﻣﺸﺘﺮك ﺑﺎ آﻧﭽﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ را دﻧﺒﺎل ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﺳﺘﺎد ﺑﺰرﮔﺶ ‪ ...‬آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬
‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از اﺗﺎق ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ ﺑﺎغ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻨﺶ ﻣﻲ ﺳﻮﺧﺖ‬
‫و از اﺷﻚ ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬وﻗﺖ زﻳﺎدي را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﺎز ﻣﻲ ﮔﺸﺖ اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻳﻚ در ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫روي در ﺗﺼﻮﻳﺮ ﮔﺮدﺑﺎدي ﻛﻮﭼﻚ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺷﺨﺼﻲ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي در را ﺑﺎز ﻛﺮد و وارد ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻟﻨﻲ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻟﻦ دوﺋﻞ‪ .‬در اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ و ﺑﺮ روي دﻳﻮار‪ ،‬دو‬
‫ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ ﻗﺮار داﺷﺖ و در ﻛﻨﺎر ﻫﺮ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ‪ ،‬ﺳﻄﻠﻲ ﺑﺰرگ ﺑﻪ‬
‫دﻳﻮار ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺗﺶ ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻣﮕﺮ ﭘﻮدر ﭘﺮواز‪ .‬در ﮔﻮﺷﻪ‬
‫ﺳﺎﻟﻦ‪ ،‬دري ﻛﻮﭼﻚ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ اﻧﺒﺎري ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ ﭘﺮ ﺑﻮد از ﺳﻨﮓ ﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ و ﻛﻮﭼﻚ و در ﺷﻜﻞ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮﭼﻪ زود ﺗﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﺑﺮﻣﻴﮕﺸﺖ و ﺑﺎزرﺳﻲ‬
‫ﻫﺎي ﺑﻌﺪي را ﺑﻪ زﻣﺎﻧﻲ دﻳﮕﺮ ﻣﻮﻛﻮل ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬از ﻫﻤﺎن ﺟﺎ ﺑﻪ‬
‫اﺗﺎﻗﺶ در ﺧﺎﻧﻪ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ آﭘﺎرات ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪146‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﺳﻴﺪ‪ ،‬دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬دادﻟﻲ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﻴﻐﻲ ﻛﺸﻴﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﭘﺪرش ﭘﻨﺎه ﺑﺮد اﻣﺎ ﺧﺎﻟﻪ ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﺑﻴﻦ ﻫﺮي و ورﻧﻮن‬
‫اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ را از ﻫﻢ ﺑﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻟﺮزان‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ اﺟﺎزه ﻧﻤﻲ دم ﺑﻪ ﺷﻮﻫﺮم آﺳﻴﺒﻲ ﺑﺮﺳﻮﻧﻲ‬‫ﻫﺮي آرام ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از ﻣﺒﻞ ﻫﺎ رﻓﺖ و روي آن ﻧﺸﺴﺖ و‬
‫ﭘﺲ از ﻣﻜﺜﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ‪:‬‬
‫ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﻧﮕﺮان ﺑﺎﺷﻴﺪ ‪ ...‬اِ‪ ...‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎﺑﺖ‬‫ﻛﺎر دﻳﺮوزم ﻋﺬرﺧﻮاﻫﻲ ﻛﻨﻢ و اﻳﻨﻜﻪ دﻳﮕﻪ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﺗﺎ روز‬
‫ﺗﻮﻟﺪم ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻤﻴﻦ اﻣﺮوز از اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻲ رم ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺧﻮاﻫﺸﻲ ﻛﻪ دارم‪ ،‬اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ‪ ...‬ﻛﺴﻲ از رﻓﺘﻦ ﻣﻦ ﻣﻄﻠﻊ ﻧﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻴﻦ‪.‬‬
‫ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﻓﺖ ﻛﻪ‪...‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﭘﺴﺮ ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻋﻤﻮ ورﻧﻮن را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮش را ﺑﻪ آراﻣﻲ ﻛﻨﺎر زد‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او آﻣﺪ و در ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻲ او اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ زﻣﻴﻦ‬
‫ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪147‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ راﺳﺘﺶ ‪ ...‬ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد و اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺎﺑﺖ‬‫اون ﺣﺮف ﻫﺎ ‪...‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﺣﺮف ورﻧﻮن را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﺳﻮء ﺗﻔﺎﻫﻤﻲ ﺑﻮده ﻛﻪ رﻓﻊ ﺷﺪه‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ‬‫ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰي رو ﺑﻔﻬﻤﻪ و دﻳﮕﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﺎ ﺣﺪود ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ دﻳﮕﻪ‪،‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ داﻣﺒﻠﺪور از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ره وﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ از‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮوﻳﺪ ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ از ﻧﻘﺸﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاي ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﭘﺮﻳﻮت دراﻳﻮ‬
‫ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ‬
‫ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﻛﻪ ﺧﻴﺎﻟﺶ از ﺑﺎﺑﺖ ﻫﺮي و ورﻧﻮن راﺣﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ورﻧﻮن ‪ ...‬ﻣﺎرج ﻳﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺗﻮ وﻧﻴﺰ ﺧﺮﻳﺪه ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ راﺿﻲ ﺑﺸﻪ‬‫ﻛﻠﻴﺪﺷﻮ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺪه‪...‬‬
‫ورﻧﻮن ﺑﺎ ﺳﺮدرﮔﻤﻲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ و از ﺟﻤﻠﻪ دادﻟﻲ در‬
‫وﺳﻂ ﺳﺎﻟﻦ ﭘﺬﻳﺮاﻳﻲ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﻤﺪان ﻫﺮي و‬
‫ﻗﻔﺲ ﻫﺪوﻳﻚ ﻧﻴﺰ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻣﻦ دﻳﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮم‪...‬‬‫ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﻫﻴﭻ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ اﻣﺎ‬
‫ﺑﺎورش ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ‪...‬‬

‫‪148‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از اﺗﺎق ﺧﻮاب ﻫﺎي ﻗﻠﻌﻪ ﻓﻜﺮﻛﺮد و‪ ...‬ﭘﺎق‬
‫ورﻧﻮن در ﺣﺎي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻜﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي آﭘﺎرات ﻛﺮده ﺑﻮد ﺧﻴﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ ‪ ...‬واﻗﻌﺎً رﻓﺖ؟‬‫ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‬
‫ آره‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻤﻮم ﺷﺪ ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮي و ﺑﻪ ﻣﺎرج ﻳﻪ ﺗﻠﻔﻦ‬‫ﺑﺰﻧﻲ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي ﻳﻜﻲ از ﻣﺒﻞ ﻫﺎي راﺣﺘﻲ را ﺑﻪ ﺑﺎق ﺧﺎرج از ﻗﺼﺮ آورده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎغ‬
‫از آن ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻫﺮي ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮ و زﻳﺒﺎﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‬
‫ﻫﺮي؛ داﺑﻲ و وﻳﻨﻜﻲ را ﻧﻴﺰ اﺳﺘﺨﺪام ﻛﺮده ﺑﻮد ﭼﻮن ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ‬
‫ﻣﺪﻳﺮ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﺪرﺳﻪ را ﺗﺮك ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻛﺎر ﻫﺮي دﻟﻴﻞ دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ‬
‫داﺷﺖ‪ ...‬او ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬او از ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺧﻮاﺳﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻗﺼﺮ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ را ﺗﻤﻴﺰ ﻛﻨﺪ و ﻫﺮ ﭼﻴﺰي را ﻛﻪ ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬در‬
‫اﺗﺎﻗﻲ ﺟﻤﻊ ﻛﻨﺪ و ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﺎ ﻧﺎرﺳﻴﺴﺎ‪ ،‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﺎ و‬
‫ﻛﺲ دﻳﮕﺮي ﺗﻤﺎس ﺑﺮﻗﺮار ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﺎ ﺷﺎدي ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪:‬‬
‫‪ -‬ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﻪ ارﺑﺎب اﺻﻴﻞ‪ ،‬وﻓﺎداره ‪ ...‬ﺣﺘﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺑﻼك ﻫﺎ‪.‬‬

‫‪149‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ در اﻳﻦ ﻣﺪت ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬دو ﻛﺘﺎب‬
‫دﺳﺘﻨﻮﻳﺴﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده را ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﻨﺪ و اﺑﺘﺪا ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻛﺘﺎب ﺳﺎﻻزار‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻛﺘﺎب آﻣﺪه ﺑﻮد‪:‬‬
‫ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه اي ﻛﻪ در اﻳﻦ ﺟﻬﺎن اﺳﺖ‪ ،‬داراي ﻗﺪرت‬‫ﻫﺎﻳﻲ اﺳﺖ و اﻳﻦ ﻗﺪرت ﻫﺎ در ﻣﻮرد اﻧﺴﺎن ﻫﺎ و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮان ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮﭼﻪ ﻗﺪرت ﻫﺎي ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪،‬‬
‫ﻛﻨﺘﺮﻟﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻛﻨﺘﺮل ﻧﻴﺮوﻫﺎﻳﻢ‬
‫ﻣﺸﻜﻼﺗﻲ داﺷﺘﻢ و ﻣﻲ داﻧﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺧﻮاﻫﻲ داﺷﺖ‪ .‬ﻣﻦ‬
‫راﻫﻜﺎرﻫﺎﻳﻲ را ﻛﻪ ﺧﻮدم از آﻧﻬﺎ ﻛﻤﻚ ﮔﺮﻓﺘﻢ را در اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻲ‬
‫ﻧﻮﻳﺴﻢ‪.‬‬
‫ در ﻗﺴﻤﺖ دوم ﻧﻴﺰ‪ ،‬ﻣﻦ دﺳﺘﻮر ﺳﺎﺧﺖ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ و ﻧﻴﺰ‬‫ﭼﻨﺪي از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ را ﻧﻮﺷﺘﻪ ام‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ آﻧﻘﺪر ﭘﻴﭽﻴﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ آن ﻫﺎ را درﺳﺖ‬
‫ﻛﻨﻢ و ﻳﺎ دﺳﺘﻮر ﺳﺎﺧﺖ آﻧﻬﺎ را از ﺑﺮ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﮕﺎن‪ ،‬ﮔﻮدرﻳﻚ را ﻳﻜﻪ ﺗﺎز ﻋﺮﺻﻪ ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه ﻣﻲ‬‫داﻧﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ را اﻧﺠﺎم داده ام‪ .‬اﻳﻦ از ﺳﺮ ﺗﺮس‬
‫ﺑﻮده و ﻧﻪ ﻋﻼﻗﻪ‪ .‬ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﻣﻦ ﻛﻤﻜﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ اﮔﺮ روزي‬
‫ﻳﻜﻲ از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮدم ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺘﻮاﻧﻢ‬
‫از ﺧﻮدم دﻓﺎع ﻛﻨﻢ‪.‬‬

‫‪150‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ دﺳﺘﻨﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي ﺳﺎﻻزار ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ زﻣﺎن ﺑﺮد و ﻫﺮي‬
‫ﺑﻪ زواﻳﺎﻳﻲ از دﻧﻴﺎي ﺳﻴﺎه ﭘﻲ ﺑﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ در ﺧﻮاب ﻫﻢ ﻧﻤﻲ‬
‫دﻳﺪ‪ .‬ﺷﻚ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﮔﺮﻳﻨﺪﻟﻮاﻟﺪ و اﻣﺴﺎل آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫اﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ رﺳﻴﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ‪ 17‬ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﻗﺪرت ﻫﺎي‬
‫ﺳﻴﺎه ﺳﺎﻻزار ﺑﻬﺮه ﺑﺒﺮد و وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ اﻳﻦ داﻧﺶ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺑﺨﺸﻲ ﻛﻮﭼﻚ از ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺳﻴﺎﻫﻲ اﺳﺖ و ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روز دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﻤﺎم‬
‫آن دﺳﺖ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ‪ ،‬اﻧﺪام ﻫﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺗﻨﻬﺎ دو روز ﺗﺎ ﺗﻮﻟﺪش ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي ﻫﺮ دو ﻛﺘﺎب را ﺗﻤﺎم ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﺘﺎب ﺟﻠﺪ ﺳﻔﻴﺪ‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺰء ﻛﻮﭼﻜﻲ‬
‫از ﺟﺎدوﺳﺖ و دﻧﻴﺎي ﺳﻔﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر ﻗﻮي ﺗﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﻛﺘﺎب ﺳﻔﻴﺪ‪،‬‬
‫ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺮف ﻫﺎي ﮔﻮدرﻳﻚ‪ ،‬ﻫﻠﮕﺎ‪ ،‬روﻳﻨﺎ و در آﺧﺮﻫﻢ ؛ ﺣﺮف ﻫﺎي‬
‫ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ اﺳﺘﻌﺪاد ﮔﻮدرﻳﻚ در اﻣﻮر ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ وﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﻫﺎي دﻓﺎﻋﻲ ﺑﻮده‪ .‬ﻫﻠﮕﺎ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﺳﺨﺘﻜﻮﺷﻲ اش در ﺑﺤﺚ ﺟﺎﻧﻮر‬
‫ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺗﺒﻬﺮ داﺷﺘﻪ‪ .‬اﺳﺘﻌﺪاد و ﻫﻮش ذاﺗﻲ روﻳﻨﺎ‪ ،‬او را ﻳﻚ ﮔﻴﺎه‬
‫ﺷﻨﺎس ﺧﺒﺮه ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺳﺎﻻزار در ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎي ﺟﺎدوي‬

‫‪151‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﻴﺎه‪ ،‬اﻋﻢ از ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ‪ ،‬ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ‪ ،‬ﺟﺎﻧﻮران و ﻧﻴﺰ ﮔﻴﺎﻫﺎن ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ‪،‬‬
‫دﺳﺘﻲ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺮﻟﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺶ از ﻫﺮﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺎﻳﺶ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫در ﻗﺴﻤﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﺶ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺮار داده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﭘﻮرﺗﻜﻲ‪ ،‬ﺿﺪ آﭘﺎرات‪ ،‬ﺿﺪ ﭘﻮرﺗﻜﻲ‪ ،‬اوﻛﺎوﻧﻜﻮ و ﻧﻴﺰ‬
‫ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ دﻳﮕﺮ را ﻧﻴﺰ در ﻣﻴﺎن آن ﻫﺎ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‬
‫ﻫﺮي ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﻛﺘﺎب ﻫﺎ را در ﺳﺎﻟﻦ دوﺋﻞ‬
‫ﻫﺎ‪ ،‬ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺣﺘﻲ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺷﺶ ﻧﻔﺮ در اﻧﺠﺎم‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﺸﻜﻞ روﺑﺮو ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ را ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ اﺟﺮا ﻣﻲ ﻛﺮد ‪...‬‬
‫آﻧﻬﻢ ﻏﻴﺮ ﻟﻔﻈﻲ‪.‬وﻟﻲ ﺳﺎﺧﺖ ﻣﺎﺟﻮن ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ دﻳﺪه ﺑﻮد را ﺑﻪ آﻳﻨﺪه‬
‫ﻣﻮﻛﻮل ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫او ﺳﻪ روز ﭘﺲ از دﺳﻴﺪﻧﺶ‪ ،‬ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ در آن ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و دو ﺗﻜﻪ از ﺳﻨﮓ ﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ را ﺑﻪ ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫و ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﻃﻼﻳﻲ را در ﭼﺸﻤﺎن داﺑﻲ و وﻳﻨﻜﻲ ﻧﻴﺰ‬
‫رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬دو ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ و ﻧﻴﺰ ﻓﺮزﻧﺪ آن ﻫﺎ را ﺑﻪ ﺣﻴﺎط آﻧﺠﺎ آورده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻮزادآﻧﻬﺎ در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺟﺴﻪ ﻛﻮﭼﻜﺶ‪ ،‬ﻏﺬاي زﻳﺎدي را ﻣﻲ ﺧﻮرد اﻣﺎ‬
‫اﻧﺒﺎر ﭘﺸﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﮔﺎه ﺧﺎﻟﻲ ﺑﺸﻮد‪،‬‬
‫ﺟﻮاﺑﮕﻮي او ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪152‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫او ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﺎم اﺗﺎق ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ را اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و اﻳﻦ‬
‫ﻛﺎر او ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻴﭽﻜﺲ)ﺑﺠﺰ ﺧﻮدش(؛ ﺣﺘﻲ ﺟﻨﻬﺎي‬
‫ﺧﺎﻧﮕﻲ ﻧﻴﺰ در ﺟﺎﻳﻲ ﻏﻴﺮ از آن اﺗﺎق ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻏﻴﺐ ﺷﻮﻧﺪ و‬
‫اﻳﻦ در ﻣﻮرد ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺻﺎدق ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل‬
‫ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ اﺟﺎزه ﻫﺮي ﺻﻮرت ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬آﻧﺮوز ﻛﻪ داﺑﻲ ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ وﻳﻨﻜﻲ را ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﻴﺎورد‪ ،‬ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻬﺪاﺑﻲ‪ ،‬ﻫﺮي را از‬
‫ﻣﺎﺟﺮاي آﻣﺪن وﻳﻨﻜﻲ ﻣﻄﻠﻊ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد و ﻫﺮي اﺟﺎزه آﻣﺪن او را‬
‫ﻧﺪاده ﺑﻮد‪ ،‬وﻳﻨﻜﻲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد در آن اﺗﺎق ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻳﻜﻲ از‬
‫اﺗﺎق ﻫﺎي ﺧﻮاب را ﺑﻪ آﻧﺪو داده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ در اﺑﺘﺪا ﺑﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ‬
‫آﻧﺪو ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫اﻳﺪه ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ را در ﺳﺮ داﺷﺖ‪ .‬او ﻧﻤﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫و ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻲ ﺑﻬﺮه ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬راه ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ آﻧﻬﺎ ﺑﺎز ﺑﻮد و ﻫﺮي‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ داﺷﺖ ﻛﻪ آن را ﺑﺎزﺗﺮ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﻮش ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﭘﺸﺘﻜﺎر و ﺟﺪﻳﺖ‬
‫رون و ﺟﺴﺎرت ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻫﺮ ﻛﺪام در ﻳﻜﻲ از‬
‫زﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎي ﺟﺎدو‪ ،‬ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎن ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻢ ﺑﻮد و ﻫﺮي ﺑﺎﻳﺪ‬
‫اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ اﻧﺠﺎم ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫***‬

‫‪153‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺗﺼﻤﻴﻢ داﺷﺖ ﻛﻪ آﻧﺸﺐ را ﺑﺮ ﺧﻼف ﺳﺎﻳﺮ ﺷﺐ ﻫﺎ ﻛﻪ در‬
‫اﺗﺎﻗﺶ ﻣﻲ ﺧﻮاﺑﻴﺪ‪ ،‬در ﺑﺎغ و در زﻳﺮ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎي آوﻳﺰان ﺑﻴﺪ ﺑﺨﻮاﺑﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻏﺬاﻳﻲ را ﻛﻪ داﺑﻲ ﺑﺮاﻳﺶ آورده ﺑﻮد را ﺧﻮرده ﺑﻮد و‬
‫وﻳﻨﻜﻲ ﻧﻴﺰ ﻏﺬاي ﻣﺎرﻫﺎ را ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬وﻳﻨﻜﻲ ﻣﺜﻞ روزﻫﺎي اول‪ ،‬دﻳﮕﺮ‬
‫آﻧﭽﻨﺎن از ﻣﺎرﻫﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ و ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﻣﺎر ﻧﻴﺰ اُﻧﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻮر ﻣﺎه آﺳﻤﺎن را روﺷﻦ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺻﺪاي آرام ﻗﻄﺮات آب ﻧﻴﺰ از‬
‫ﺣﻮﺿﭽﻪ ﻛﻨﺎر ﺑﺎغ ﺑﮕﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺗﻮﻟﺪش زﻣﺎن زﻳﺎدي ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ را در دروﻧﺶ اﺣﺴﺎس‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺻﺪاﻳﻲ ﻻﻻﻳﻲ وار را در ﮔﻮﺷﺶ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ آرام ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫اﻳﻦ آراﻣﺶ ﻗﺒﻞ از ﻃﻮﻓﺎن‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭼﻬﺎر ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد از ﭼﻬﺎر ﺟﻬﺖ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﻜﻮت ﺷﺐ را ﭘﺎره‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت در ﺣﻠﻘﻪ اي از ﺧﺎدﻣﺎﻧﺶ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭼﻬﺮه اش را در‬
‫ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﺳﭙﺲ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪن ﻛﺮد ‪...‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻧﺎ اﻣﻴﺪاﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ اﻣﺎ ‪...‬‬
‫ رﻳﺴﺎ ﮔﻮران ‪...‬‬‫ﺻﺪاﻳﻲ ﻣﺎوراﺋﻲ زﻣﻴﻦ را ﻟﺮزاﻧﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺣﺒﺎﺑﻲ ﻃﻼﻳﻲ در اﻃﺮاف‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ و ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪154‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در ﻫﻤﺎن زﻣﺎن‪ ،‬آﻣﻮس دﻳﮕﻮري ﻛﻪ ﺟﺪﻳﺪاً ﻋﻀﻮ ﻣﺤﻔﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﺎﻧﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺟﻴﻎ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ و‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﻣﻮدي و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ از اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﺑﺮﺧﻮرد‬
‫ﺑﺎ ﺣﺒﺎب ﻃﻼﻳﻲ‪ ،‬ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻳﻞ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ ﻻوﮔﻮد ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ وﺿﻌﻴﺖ را داﺷﺖ و‬
‫ﭘﺪرش ﻧﻴﺰ ﻧﻘﺶ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺣﺒﺎب ﻃﻼﻳﻲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻓﺮزﻧﺪش را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ او را ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ‬
‫رﺳﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ در ﭼﻨﻴﻦ وﺿﻌﻲ ﺑﻮد و دو ﺟﻦ و ﺳﻪ ﻣﺎر ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ‬
‫ﺑﻪ ﺣﺒﺎﺑﻲ ﻛﻪ او را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﺿﺮﺑﻪ اي‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ آن ﻫﺎ وارد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﺟﺮات ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪن ﺑﻪ ﺣﺒﺎب را در‬
‫ﺧﻮد ﻧﻤﻲ دﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ زﻣﺎن در ﺟﺎﻳﻲ دﻳﮕﺮ‪ ،‬اﺗﻔﺎﻗﻲ دﻳﮕﺮ در ﺣﺎل رخ دادن ﺑﻮد‪.‬‬
‫درﻫﺎي ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ ﺑﺠﺰ ﻳﻚ در؛ ﻛﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻧﻮري از ﺷﻜﺎف اﻃﺮاف آن ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ زﻣﺎن ﻧﻮري‬
‫ﻃﻼﻳﻲ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ورودي ﻫﺎي ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار را ﺳﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﮔﺮوه‬
‫ﺷﻴﻔﺖ ﺷﺐ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ‪ ،‬زﻧﮓ ﺣﺎﻟﺖ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده را ﺑﻪ ﺻﺪا‬
‫در آوردﻧﺪ و ﭘﻴﺎم اﺿﻄﺮاري را ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي وزﻳﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‬

‫‪155‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻟﺮزش را ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه‪،‬‬
‫درك ﻛﺮده اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭘﻨﺞ ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ رﻧﮓ درﺳﺖ در ﺑﺎﻻي ﺳﺮ ﻫﺮ ﻳﻚ از ﻣﻜﺎن‬
‫ﻫﺎ و اﻓﺮاد )وﻟﺪﻣﻮرت – آﻣﻮس دﻳﮕﻮري – ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار – ﻫﺮي‬
‫ﭘﺎﺗﺮ – ﻟﻮﻧﺎ ﻻوﮔﻮد( ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬از ﻣﺮﻛﺰ ﻫﺮ ﻛﺪام از اﻳﻦ ﭼﻬﺎر ﻧﺸﺎن‪،‬‬
‫ﻧﻮري ﺳﺮخ رﻧﮓ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺧﺮﻳﻦ ﻧﺸﺎن رﻓﺖ‪ .‬و ﺧﻮد‬
‫ﻧﺸﺎن ﻫﺎ ﻛﻤﻜﻢ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺣﺒﺎب ﻫﺎ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ و ﭘﺮﻗﺪرت از آﺧﺮﻳﻦ ﻧﺸﺎن ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫آﺧﺮﻳﻦ وارث رﻓﺖ‪.‬‬
‫اﻣﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﻧﺸﺎن ﻫﻤﭽﻨﺎن اﺳﺘﻮار ﺑﻮد‬

‫ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ از ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫و اﻳﻦ اﻋﻼن ﺟﻨﮕﻲ ﺑﺮ ﺿﺪ دﻧﻴﺎي ﺳﻴﺎه ﺑﻮد‬

‫‪156‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﯾﺎزدهﻢ«‬
‫ﺧﻮاب ﻫﺎي ﻋﺠﻴﺐ ‪ ...‬ﺳﺮدرد ﻫﺎي ﭘﻴﺎﭘﻲ ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي وﺣـﺸﺘﻨﺎك‬
‫‪ ...‬ﻣﺮگ ﻫﺎي ﻋﺠﻴﺐ ‪ ...‬ﻧﺒﺮدﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ و در ﻳﻚ ﻛﻼم ‪ ...‬دردﺳﺮ‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت؛ ﺑﺪﻧﺶ را ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻛﺮده‬
‫‪ ...‬درد ‪ ...‬درد ‪ ...‬ﺳﭙﺲ ﺻﺪاﻳﻲ زﻳﺒﺎ در ﮔﻮﺷﺶ ﭘﻴﭽﻴﺪ‪ .‬ﺻﺪاﻳﻲ‬
‫ﻣﺎوراﻳﻲ ﻛﻪ از ﺟﻬﺎﻧﻲ دﻳﮕﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ در ﻧﺒﺮد ﺑﺎ ﺳﻴﺎﻫﻲ‪،‬‬
‫ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ او ﺷﺘﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬آواي ﻗﻘﻨﻮس ﮔﻮﺷﺶ را ﭘﺮﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫درد ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺷﺪت ﮔﺮﻓﺘﻦ آوا‪ ،‬از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺪت ﻧﻮر‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﻛﻪ ﭼﻨﺪﺑﺎري‬
‫ﭘﻠﻚ ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬او در ﻣﻴﺎن ﺑﺎغ ﺑﻮد و ﺧﺎرج از ﺳﺎﻳﻪ درﺧﺖ ﺑﻴﺪ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ‬
‫دﻟﻴﻞ‪ ،‬ﻣﻮرد ﻫﺠﻮم وﻫﺸﻴﺎﻧﻪ ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را‬
‫ﺣﺎﻳﻞ ﻛﺮد و ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ درآﻳﺪ‪.‬‬
‫دو ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ و ﺳﻪ دوﺳﺖ درازش‪ ،‬در اﻃﺮاف او روي زﻣﻴﻦ ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﻛﻤﻲ ﺣﺮﻛﺖ داد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ وﺿﻌﻴﺖ‬
‫ﺧﻮد را ﺑﻬﺘﺮ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺟﻴﻐﻲ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ و ﺳﺮﻳﻊ دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﭘﺮﻧﺪه اي ﺑﺎ ﺑﺎل ﻫﺎي‬
‫ﺳﺮخ و ﻃﻼﻳﻲ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ و اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎل ﭘﺮﻧﺪه ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً زﻳﺮ دﺳﺖ او ﻟﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪157‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را از روي ﺑﺎل ﭘﺮﻧﺪه ﺑﺮداﺷﺖ‪ ،‬ﭘﺮﻧﺪه ﺑﺎ‬
‫ﻧﺎﺧﺸﻨﻮدي‪ ،‬ﺑﺎل ﻫﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ زد اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ؛ ﺑﻪ‬
‫ﻗﻘﻨﻮس ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺮﻧﺪه اي ﻛﻪ ﺧﻴﺎل ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ آن ﻫﺎ را ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪ ...‬اﻣﺎ او ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﺮﻳﺎﻧﻲ ﮔﺮم ﻛﻪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ آواي ﻗﻘﻨﻮس؛ در وﺟﻮدش اوج ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺑﺎ دﻳﺪن ﭘﺮﻧﺪه‪ ،‬اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫دﺳﺘﺶ را آرام ﺑﺮ ﭘﺮﻫﺎي ﻃﻼﻳﻲ ﺳﺮ ﻗﻘﻨﻮس ﻛﺸﻴﺪ و ﻓﻘﻂ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺑﮕﻮﻳﺪ‪" :‬ﻣﻤﻨﻮن ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻲ‪ ".‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪،‬‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻛﻪ ﺻﺪاي او را ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ آﻣﺪﻧﺪ و دو ﺟﻦ‬
‫ﺧﺎﻧﮕﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﺎر ﻛﻮﭼﻚ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺧﻮد را ﺑﺮ روي او ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ دو ﻣﺎر ﺑﺰرﮔﺴﺎل ﻣﺘﺎﻧﺖ ﺧﻮد را ﺣﻔﻆ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫او در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻣﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬ﺑﻪ ﺣﺮف‬
‫ﻫﺎي ﺳﻪ ﻣﻮﺟﻮد)ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي ﻣﺎر ﻛﻮﭼﻚ ﻛﻪ ﭼﻨﺪان ﻫﻢ ﻛﻮﭼﻚ ﻧﺒﻮد و‬
‫ﺟﺪﻳﺪاً ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﺷﮕﺮﻓﻲ در وﻋﺪه ﻏﺬاﻳﻲ ﺧﻮد داده ﺑﻮد( رﻳﺰﻧﻘﺶ‬
‫ﮔﻮش ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﻮق ﻓﺮاوان در ﺣﺎل ﺑﺎزﮔﻮﻳﻲ ﻣﺎﺟﺮاي ﺷﺐ‬
‫ﻗﺒﻞ ﺑﻮدﻧﺪ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ از ﻣﻴﺎن ﺻﺪاﻫﺎي در ﻫﻤﭙﻴﭽﻴﺪه آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﭼﻴﺰ زﻳﺎدي‬
‫ﻧﻤﻲ ﺷﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫‪158‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در روﻳﺎﻳﺶ دﻳﺪه ﺑﻮد ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ‪ ...‬ﺧﺎﻃﺮاﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫اﻓﺮاد ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ‪.‬ﺣﺮف ﻫﺎي ﮔﻮدرﻳﻚ در ﻣﻮرد ﺷﻮاﻟﻴﻪ ﻫﺎي‬
‫ﺳﻔﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻘﺎم ﺧﻮد را از آرﺗﻮر ﺷﺎه ﻛﻪ ﻳﻚ ﻧﻴﻤﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﻮد ﺑﻪ ارث‬
‫ﺑﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻮﻳﺖ واﻗﻌﻲ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺨﻔﻲ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﻫﺮي اوﻟﻴﻦ ﻧﻔﺮﺑﻮد و ﻓﺮزﻧﺪان او‪ ،‬ﻣﻴﺮاث دار اﻳﻦ ﻧﺴﻞ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﻟﺒﺎس ﻓﺮﻣﻲ ﺑﺮاي ﭘﻨﻬﺎن داﺷﺘﻦ ﻫﻮﻳﺖ او وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ در اﺗﺎق‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ در اﻧﺘﻈﺎر او ﺑﻮد و ﻳﻚ ﻧﺸﺎن ﻛﻪ ﺳﺎل ﻫﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪ ...‬ﻧﺸﺎن ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺪون ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺤﻤﻞ و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﻴﺎﻧﺶ ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺣﻴﺎط ﺑﻴﺮون ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن رﻓﺖ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺳﻤﺎن ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻣﺎﻳﻨﺲ ﺳﻮﻻر‪....‬‬‫ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ از ﻗﻠﺐ او ﺑﺮآﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻮري ﺳﺮخ رﻧﮓ از ﭼﻮب ﻫﺮي‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻫﻮا رﻓﺖ و ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺗﺮﻛﻴﺪ و ﺷﻜﻠﻲ ﺧﺎص را ﻣﺸﺨﺺ‬
‫ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﺷﻜﻠﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺻﻴﻔﺎت داﺑﻲ ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪159‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻳﻦ ﻧﺸﺎن اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮﺧﻲ آن از آنِ ﻫﻔﺖ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﺑﺎ ﻧﺜﺎر ﺧﻮن ﺧﻮد‪ ،‬راه ﺳﻴﺎﻫﻲ را ﺳﺪ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮ ﻃﺒﻖ آﻧﭽﻪ دﻳﺪه و‬
‫ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻃﻠﻮع ﺳﺮخ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻇﻬﻮر ﻳﻚ آﻏﺎزﮔﺮ ﺳﻴﺎﻫﻲ؛ ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻤﺎن آﻏﺎزﮔﺮ ﺑﻮد و اﮔﺮ ذﻫﻨﻴﺖ ﻫﺮي درﺳﺖ ﻣﻲ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻓﺮزﻧﺪان ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﺎ اﻓﺮادي ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺪﺗﺮ از وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻮاﺟﻪ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺳﻔﻴﺪي دﻳﺪه ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻓﺮﺻﺖ ﻛﻤﻲ داﺷﺖ و ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻﻳﻲ ﻗﺼﺮ ﻫﻢ ﺳﺮ ﻧﺰده ﺑﻮد‬
‫اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از ﻫﺮﭼﻴﺰي ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺰد وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ‪ 9‬ﺻﺒﺢ‬
‫ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و از‬
‫ﻏﻴﺒﺖ ﻫﺮي آﮔﺎه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻧﻜﺘﻪ اي ﻫﺮي را آزار ﻣﻲ داد ‪ ...‬وﻟﺪﻣﻮرت‪.‬‬

‫‪160‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻪ ﻳﺎد آورد ﻛﻪ او ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻨﺰل او ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﻛﻨﺪ )ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﺣﺮف ﻫﺎي رﻛﻮود( و اﻣﺮوز روز ﻣﻮﻋﻮد ﺑﻮد‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‬
‫ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﺑﺮدن او ﺑﻪ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه ﺑﻪ آﻧﺠﺎ‬
‫آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎي ﻣﻨﻄﻘﻪ‪ ،‬ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺧﺸﻢ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت )ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﻧﺒﻮد ﻫﺮي( ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺪون ﻓﻮت وﻗﺖ‪ ،‬ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﻮدرﻳﻚ را از روي‬
‫ﻣﻴﺰ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل رﻓﺖ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ‬
‫ﻣﻴﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻪ ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ ﻣﻮﺟﻮد در اﺑﺘﺪاي راه ﭘﻠﻪ ﻫﺎ‪،‬‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه‪ .‬ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ وﺳﻮﺳﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻ ﺑﺮود اﻣﺎ‬
‫ﺑﻪ ﻳﺎد آورد ﻛﻪ ﻧﺰدﻳﻜﺎﻧﺶ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ در ﺧﻄﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‬
‫ﻣﺴﻴﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ﺑﻪ اﻧﺒﺎري ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل رﻓﺖ و ﺳﻨﮕﻲ ﻛﻮﭼﻚ را ﺑﺮداﺷﺖ و‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻨﮓ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺮ روي اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل در ﻗﺼﺮ‬
‫ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد و در ذﻫﻨﺶ ﺗﻜﺮار ﻛﺮد ‪...3...2...1‬‬
‫ ﭘﻮرﺗﻮس‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﻮر آﺑﻲ رﻧﮓ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﻮرﺗﻜﻲ را در‬
‫ﺟﻴﺒﺶ ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ رﻓﺖ‪ .‬ﻣﻘﺪاري‬
‫ﭘﻮدر در آﺗﺶ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ رﻳﺨﺖ‪.‬‬
‫در ﻣﻴﺎن آﺗﺶ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ اﻳﺴﺘﺎد و ﻓﺮﻳﺎد زد‪...‬‬

‫‪161‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ از اﺟﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬درون ﺧﺎﻧﻪ را‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺳﺎﻛﺖ ﻳﺎﻓﺖ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺻﺪاي ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮردن ﭼﻨﺪ ﻇﺮف در‬
‫ﺣﺎل ﺷﺴﺘﺸﻮ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺻﺪاﻳﻲ را از ﺣﻴﺎط ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺸﻨﻮد‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎ رﻓﺖ و رون ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ را‬
‫دﻳﺪ ﻛﻪ در ﺑﺎغ ﺑﻴﺮون ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺸﻐﻮل ﺟﻨﻬﺎي ﺧﺎﻧﮕﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺧﺎرج ﺷﻮد و ﺑﻪ ﻧﺰد آﻧﻬﺎ ﺑﺮود ﻛﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از‬
‫ﺣﺮف ﻫﺎي رون را ﺷﻨﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ دﻳﺮ ﻛﺮدن ‪ ...‬ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮن‬‫ﻣﻲ رﻓﺘﻴﻢ‪...‬‬
‫ ﻧﻪ رون‪ ...‬ﻣﻤﻜﻨﻪ اوﻧﺠﺎ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺎﺷﻪ‪ ...‬ﻣﺎﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﺟﻠﻮي دﺳﺖ‬‫و ﭘﺎﺷﻮن رو ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺟﻦ ﻛﻮﺗﻮﻟﻪ ﮔﻼوﻳﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺧﻄﺮ اﺻﻠﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻪ و ﻧﻪ اوﻧﺎ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ‬‫ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﺧﻨﺪه دار ﺑﻮد و ﻫﺮي ﻫﻢ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﺑﭙﻴﻮﻧﺪد اﻣﺎ ﺣﺮف ﻫﺎي رون رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد ‪" ...‬آﻧﻬﺎ دﻳﺮ ﻛﺮدﻧﺪ" و‬
‫اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ ﺧﻄﺮ‪.‬‬
‫****‬

‫‪162‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻮاﻧﺐ را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺣﻴﺎط ﭘﺸﺘﻲ ﻣﻨﺰل دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ آﭘﺎرات‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاﻫﺎﻳﻲ از درون ﺧﺎﻧﻪ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺣﻴﺎط ﻣﻘﺎﺑﻞ آن‪ ،‬ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ‬
‫رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﭼﻮﺑﺶ‪ ،‬در را ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬اﺗﺎق ﺑﻪ ﻫﻢ رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫و آﺛﺎر ﺗﺨﺮﻳﺒﻲ ﺣﺎﺻﻞ از ﺟﻨﮓ را ﺗﺪاﺋﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬در ﮔﻮﺷﻪ ﻫﺎل‪،‬‬
‫ﭼﻴﺰي ﺗﻮﺟﻪ ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﻛﺮد ‪ ...‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻳﺪه ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫وردي را زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﺧﻮد را در زﻳﺮ‬
‫ﻳﻚ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده اﻧﺪ و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺗﺮس ﮔﺮد‬
‫ﺷﺪه‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه اﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﻳﻜﻲ از ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را‬
‫ﺧﺸﻚ ﻛﺮده و ﺷﻨﻞ را روي آﻧﻬﺎ داده ﺑﻮد ﺗﺎ در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاﻳﻲ از راﻫﺮوﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق ﻫﺮي ﻣﻲ‬
‫رﻓﺖ ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ دوان دوان از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻧﻘﺎب ﺳﻴﺎﻫﺶ ﭘﺎره ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻮروس اﺳﻨﻴﭗ از دﻳﺪن ﻫﺮي‬
‫ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش اﻧﺪاﺧﺖ و دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ در ﺑﺎزي ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﺮي ﺑﻮد ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﭘﻠﻚ ﻫﺎﻳﺶ‬
‫را ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﺗﻜﺎن داد ﻛﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﭘﻴﺎﻣﻲ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ اﻣﺎ ﻫﺮي‬
‫ﻣﻨﻈﻮر او را ﻓﻬﻤﻴﺪ‬
‫‪"...‬ﻓﺮار ﻛﻦ" ‪...‬‬

‫‪163‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﻓﺮار ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺣﻖ‬
‫ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮده‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد و ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻳﻦ‪ ،‬اﺟﺎزه‬
‫ﻓﺮار را ﻫﻢ ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ‪ ،‬ﺳﻴﺎﻫﭙﻮﺷﻲ دﻳﮕﺮ‪ ،‬از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ‪ .‬ﻣﺮگ ﺧﻮار ﻏﻮل ﭘﻴﻜﺮي ﻛﻪ در ﺷﺐ ﻣﺮگ ﻣﺪﻳﺮ؛ زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ اﺳﻨﻴﭗ درﮔﻴﺮ ﺑﻮد‪ ،‬او را از ﭘﺸﺖ ﻫﺪف ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻜﻨﺠﻪ‬
‫ﻗﺮارداده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺳﻮروس ﭼﺮا اﻳﺴﺘﺎ‪...‬‬‫ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﺮ روي ﻫﺮي اﻓﺘﺎد ﻛﻪ در ﻣﻴﺎﻧﻪ ﻫﺎل اﻳﺴﺘﺎده درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ‬
‫ﻳﻚ دﺳﺖ ﭼﻮﺑﺶ و ﺑﺎ دﺳﺖ دﻳﮕﺮ ﺷﻤﺸﻴﺮي را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه‪ .‬ﺑﺎ ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻮروس ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺗﺼﻮﻳﻪ ﺣﺴﺎب ﻛﻨﻲ‪ ...‬وﻟﻲ‬‫وﻗﺖ ﻧﺪارﻳﻢ آواداﻛﺪاورا‪.‬‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﻛﺎري از دﺳﺖ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮ ﻧﻤﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ اﮔﺮ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫آﺷﻜﺎرا ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ‪ .‬اوﻟﻴﻦ آزﻣﻮن ﻫﺮي ﻓﺮا رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﭙﺮي ﺳﻔﻴﺪ درﺳﺖ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻠﻌﻴﺪ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ‬
‫آﺛﺎر ﺗﻌﺠﺐ در ﺻﻮرت ﺣﺎﺿﺮﻳﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ را ﻃﻨﺎب ﭘﻴﭻ ﻛﺮد و‬
‫ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﺷﻤﺸﻴﺮ‪ ،‬دﺳﺖِ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ ﻣﺮگ ﺧﻮار ﻏﻮل ﭘﻴﻜﺮ را از‬
‫ﺳﺎﻋﺪ ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و او را ﻧﻴﺰ ﻃﻨﺎب ﭘﻴﭻ ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪164‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﭘﺮ از ﻧﻔﺮت‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﻬﺮي ﺗﺮﺳﻴﺪه اﺳﻨﻴﭗ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ‬
‫ﺷﻔﺎف و ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻲ رﻧﮓ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺳﭙﺲ ﻃﻨﺎب‬
‫ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ دور او ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺑﻮد را ﺑﺎز ﻛﺮد)ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻏﻮﻟﭙﻴﻜﺮ ﺑﻴﻬﻮش ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد( و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﭼﻮﺑﺶ‪ ،‬او را از درﺑﺎز ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاي درﮔﻴﺮي از ﺑﻴﺮون ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ در‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﻣﺮگ ﺧﻮاري را در ﭘﺸﺖ درب ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻛﺎراﮔﺎه وزارت ﺧﺎﻧﻪ‬
‫درﮔﻴﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺎﻧﻊ ورود ﻫﺮﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﻮد و‬
‫ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ را ﺑﻪ دو ﻣﺮﮔﺨﻮار دﻳﮕﺮ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﻫﺮﻃﻮر ﻛﻪ دوﺳﺖ‬
‫دارﻧﺪ‪ ،‬دﺧﻞ ﻫﺮي را ﺑﻴﺎورﻧﺪ‪.‬‬
‫درب ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎري از ﺟﺎ ﻛﻨﺪه ﺷﺪ و ﻣﺮگ ﺧﻮاري ﻛﻪ در‬
‫ﭘﺸﺖ درب ﺑﻮد را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن و ﺣﺘﻲ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‬
‫ﻫﻢ دﺳﺖ از ﻛﺎر ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ زﻣﺎن ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را در آﺳﺘﺎﻧﻪ در دﻳﺪﻧﺪ؛ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮي در ﻳﻚ‬
‫دﺳﺖ و ﭼﻮﺑﺶ را در دﺳﺖ دﻳﮕﺮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﺮگ ﺧﻮاري ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ واﺳﻄﻪ اﻧﻔﺠﺎر درب ﻣﻨﺰل‪ ،‬ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺮگ ﺧﻮار از زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و از ﺷﺪت ﺧﺸﻢ‪ ،‬ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺎ ﻳﻚ‬
‫دﺳﺖ ﭘﺎره ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪165‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رﻛﻮود‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ و اون ﮔﻨﺪه ﺑﻚ از ﭘﺴﺖ ﺑﺮﻧﻴﻮﻣﺪن! ﭼﻪ‬‫ﺑﻬﺘﺮ ‪ ...‬ﻛﺮوﺷﻴﻮ!!‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ آﻫﺴﺘﻪ ﭼﻮﺑﺶ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ را ﻣﻨﺤﺮف ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ‬
‫ﺳﺮد‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﺳﺮدﺗﺮ از وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬رﻛﻮود ‪ ...‬ﺗﻮ اﻳﻨﻬﺎ رو اﻣﺮوز آوردي ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻮاب ﭘﺲ‬

‫ﺑﺪي ‪ ....‬ﺑﻮراﺷﻴﻮ!!!!‬
‫ﻧﻮري ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ زﻳﺎد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﻛﻮود رﻓﺖ و ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫اﺑﺮي‪ ،‬دور او ﭘﻴﭽﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺎﻳﻴﻦ آورد اﻣﺎ رﻛﻮود ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺟﻴﻎ ﻣﻲ زد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ‬
‫دﻳﺪن اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ زد زﻳﺮ ﺧﻨﺪه ‪ ...‬ﺧﻨﺪه اي ﻛﻪ ﻣﻮ را ﺑﺮ ﺗﻦ اﻧﺴﺎن‬
‫ﺳﻴﺦ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ‬
‫رﻛﻮود ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﻒ و ﺧﻮن از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ و ﻳﺎ ﻫﺮي‬
‫ﻛﻪ ﻗﻬﻘﻬﻪ ﺟﻨﻮن آﻣﻴﺰ ﺳﺮ ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ ﻧﻬﻬﻬﻬﻬﻪ ‪ ...‬اﻳﻨﻜﺎر رو ﻧﻜﻦ ﻫﺮي!!!‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻧﺎاﻣﻴﺪاﻧﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ را ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ اﻟﺘﻤﺎس آﻣﻴﺰ‬
‫ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻫﺮي را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺣﺮف ﻫﺎي اﺳﺘﺎد ﺑﻴﺎﻧﺪازد‪" .‬ﻧﺒﺎﻳﺪ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮي ﻛﻪ ﺷﻴﺎﻃﻴﻦ درد ﺑﻜﺸﻨﺪ" ‪" ...‬در زﻣﺎن ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ و‬

‫‪166‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اوج ﻧﻔﺮت‪ ،‬از ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺳﺎﻻزار ﺑﭙﺮﻫﻴﺰ" ‪" ...‬ﺧﺸﻤﺖ را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻦ"‬
‫‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﭼﻮﺑﺶ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺮخ رﻧﮓ را ﺑﺎﻃﻞ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ رﻛﻮود‬
‫را ﻃﻨﺎب ﭘﻴﭻ ﻛﺮد و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺴﻲ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻣﺮگ ﺧﻮار‬
‫دﻳﮕﺮ را ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺳﺮﻳﻊ‪ ،‬ﺑﻴﻬﻮش ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ ﻛﻪ اوﺿﺎع را‬
‫وﺧﻴﻢ دﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻳﻜﻲ ﻳﻜﻲ آﭘﺎرات ﻛﺮدﻧﺪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از آن‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ‬
‫از آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ و ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن وزارت ﺧﺎﻧﻪ دﺳﺘﮕﻴﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻗﺒﻞ از ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪن آﺧﺮﻳﻦ ﻣﺮﮔﺨﻮار‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ از ﺧﺸﻢ‬
‫ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ؛ ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ارﺑﺎﺑﺖ ﺑﮕﻮ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺮده اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺷﺎﮔﺮدش زﻧﺪه اﺳﺖ!‬‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ رﻛﻮود ﻛﻪ در ﺟﻠﻮي ﭘﺎي او ﺑﺮ زﻣﻴﻦ‬
‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و آرام ﻧﺎﻟﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد را ﺑﺎور ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن‪ ،‬ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮگ ﺧﻮاران را در وﺳﻂ ﻣﻴﺪان ﺟﻤﻊ ﻛﺮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ‬
‫آﺧﺮﻳﻦ زﻧﺪاﻧﻲ ﻫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﻳﻌﻨﻲ رﻛﻮود و ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻏﻮﻟﭙﻴﻜﺮ و ﺑﺪون‬
‫دﺳﺖ؛ اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺪام ﺟﺮات ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪن ﺑﻪ ﻫﺮي را در ﺧﻮد ﻧﻤﻲ‬
‫دﻳﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻫﺮي‪...‬‬

‫‪167‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﻛﻮود ﻓﺮﺳﺘﺎد و او را ﺑﻪ ﻫﻮش آورد‪ .‬رﻛﻮود ﺑﻪ‬
‫ﻣﺤﻆ دﻳﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎدي از ﺗﺮس ﻛﺸﻴﺪ و دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﻫﺮي‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻛﻮﭼﻚ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را آزاد ﻛﺮد و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ دﻳﮕﺮان‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﺶ‬
‫رﻓﺖ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻪ ﻫﻢ رﻳﺨﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫روي زﻣﻴﻦ و در ﺳﻪ ﻛﻨﺞ دﻳﻮار ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬زاﻧﻮاﻧﺶ را در ﺑﻘﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫و ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬اﻧﺴﺎﻧﻴﺖ ﺧﻮد را از دﺳﺖ داده و ﺑﻪ ﻳﻚ ﺣﻴﻮان ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫‪ ...‬اﻣﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﺣﻴﻮاﻧﺎت اﺣﺴﺎس دارﻧﺪ‪.‬‬
‫او ﻳﻚ ﺷﻴﻄﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺑﺪﺗﺮ از وﻟﺪﻣﻮرت‪.‬‬
‫آﻧﻘﺪر در اﻓﻜﺎر ﺧﻮد ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮر ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ در اﻃﺮاﻓﺶ‬
‫ﻧﺸﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺧﻮ آﻣﺪ ﻛﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪ اش زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﭼﺎرﻟﻲ و ﻣﻮدي‬
‫را در اﺗﺎق دﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ‪ ...‬اِ ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ دﻳﮕﻪ وﻗﺖ رﻓﺘﻨﻪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ اﻳﻨﺠﺎ رو ﺗﺮك‬‫ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه‪.‬‬

‫‪168‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻮدي‪:‬‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻌﺪاً ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺘﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ‪ ...‬ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ‬‫ﺗﺎﺧﻴﺮ داﺷﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫در ﺻﻮرت ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻓﺮاد ﺣﺎﻇﺮ در اﺗﺎق‪ ،‬ﺗﺮس و ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻣﻮج ﻣﻲ زد‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﻫﻢ در ﺷُﻚ ﺻﺤﻨﻪ اي ﻛﻪ دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻤﺪان ‪ ،‬آذرﺧﺶ و ﻗﻔﺲ ﻫﺪوﻳﻚ ﺑﻪ‬
‫اﺗﺎق ﭘﺬﻳﺮاﻳﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ را‬
‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮدو ﮔﺮوه ﺻﺤﻨﻪ اي را دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎور ﻧﻤﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫دﺳﺘﻲ ﻗﻄﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﺮدي ﺗﺎ ﻣﺮز ﺟﻨﻮن ﺷﻜﻨﺠﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﻜﻮﺗﻲ ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﻛﺲ را ﻳﺎراي ﺷﻜﺴﺘﻦ آن را‬
‫ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﺳﻜﻮت را ﺷﻜﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻫﺮي ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادت ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ دﻟﺶ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ را ﻫﺮﭼﻪ‬
‫زودﺗﺮ ﺗﺮك ﻛﻨﺪ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ رﻓﺖ و ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﺳﺎده ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﺧﺎﻟﻪ ‪ ...‬ﻣﻤﻜﻨﻪ دﻳﮕﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ رو ﻧﺒﻴﻨﻴﻢ ‪ ...‬ﻛﺎر زﻳﺎدي ﺑﺮام‬‫ﻧﻜﺮدﻳﻦ ﻛﻪ اﺳﺘﺤﻘﺎق ﺗﺸﻜﺮ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻴﻤﻮ‬
‫ﺟﻬﻨﻢ ﻛﺮدﻳﺪ‪ .‬اﻣﺎ در ﻫﺮﺻﻮرت … ﻣﺘﺸﻜﺮم‪ .‬ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدﺗﻮن‬
‫ﺑﺎﺷﻴﺪ‪.‬‬

‫‪169‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ اﻃﺮاف را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫اﺣﺘﻤﺎل ﺣﻤﻠﻪ ﻣﺠﺪد ﺑﺴﻴﺎر ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻏﺮﻏﺮﻫﺎي‬
‫ﻣﻮدي را ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﻠﻮي در رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﭼﻴﺰي را ﺑﻪ‬
‫ﻳﺎد آورد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻟﻪ اش ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺳﻨﮕﻲ ﺳﻔﻴﺪ را از ﺟﻴﺒﺶ درآورد و ﺑﻪ دﺳﺖ ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ داد‪.‬‬
‫ ﻫﺮوﻗﺖ ﺗﻮي ﺧﻄﺮ اﻓﺘﺎدﻳﻦ‪ ،‬ﻛﺎﻓﻴﻪ اﻧﮕﺸﺘﺘﻮن رو ﺑﺬارﻳﺪ روي‬‫اﻳﻦ ﺳﻨﮓ و از ‪ 1‬ﺗﺎ ‪ 3‬ﺑﺸﻤﺎرﻳﺪ ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ دِﻳﻨَﻤﻮ ﺑﻪ‬
‫ﺷﻤﺎ ادا ﻛﺮدم‪ .‬اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ‬
‫ﭘﻴﺶ اﻓﺘﺎد ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻪ‬
‫ﺑﺎرو آﭘﺎرات ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎروي دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﻲ ‪ ...‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي او ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮدش ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد داﺷﺘﻦ ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻮاده را اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻓﺎﺻﻠﻪ او ﺗﺎ درب ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ‬
‫و ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ‪ ،‬در را ﺑﺎز ﻛﺮد و داﺧﻞ ﺷﺪ و ﻓﺮﺻﺖ ﻧﻜﺮد‬
‫ﻛﻪ ﻓﺮﻳﺎد اﺧﻄﺎر آﻣﻴﺰي ﻛﻪ از درون ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲ آﻣﺪ را ﺑﺸﻨﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ورود ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ و ﺧﻠﻊ ﺳﻼح و ﻳﻚ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺒﺰو ﺳﻴﺎه )ﻓﻀﻠﻪ ﺧﻔﺎﺷﻲ( ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او آﻣﺪ‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را‬

‫‪170‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺎﻻ آورد و ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﭘﺲ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻪ ﻛﻒ دﺳﺖ او‪ ،‬ﭘﺮاﻛﻨﺪه ﺷﺪﻧﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﻴﺰ اﻃﺮاف رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻣﺘﻌﺐ ﺑﻮد ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﺮد و ﺑﻴﻞ‪ ،‬ﻓﻠﻮر و ﻣﺎﻟﻲ را‬
‫ﺑﻴﻬﻮش و رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن وﺟﻴﻨﻲ را ﺑﺪون ﻋﺼﺎ ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي و ﺳﺎﻳﺮ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از دوﺳﺘﺎﻧﺶ‪ ،‬دور ﻣﻴﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﺗﻔﺎﻗﺎت اﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ آﻧﻘﺪر ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻪ را ﺷﻜﻪ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﺗﻤﺎم آﻧﭽﻪ دﻳﺪه ﺑﻮد و ﻧﻴﺰ آﻧﭽﻪ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﺑﺮاﻳﺶ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫را ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﮕﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪه و ﺗﺎ ﺣﺪي ﻣﺘﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ واﻗﻌﺎً اون ﻣﺮﮔﺨﻮار رو ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﮔﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻛﺮدي؟‬‫ ﻧﻪ!!‬‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‪:‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟! ‪ ...‬ﻣﺎ ﺧﻮدﻣﻮن ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو دﻳﺪﻳﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻛﻼﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺤﺚ ﺑﻴﺸﺘﺮي را ﭘﻴﺸﺒﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ دﻳﺪﻳﺪ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي اﺑﺪاﻋﻲ ﺧﻮدم‬‫ﺑﻮد و ﻧﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﮔﺮي ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﻴﺸﺘﺮ از‬
‫اﻳﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻢ ‪...‬‬

‫‪171‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﻌﻨﻲ دار ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻧﺪاﺧﺖ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺘﻮاﻧﺪ‬
‫ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻜﻨﺪ و ﻳﺎ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ دوﻳﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ اﺗﺎق رون رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﺧﻮاب رون ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬اﻣﻴﺪوار ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮕﺎه او ﺑﺸﻮد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رون و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي رﻛﻮود اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻳﻜﻲ‬
‫از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻛﺘﺎﺑﭽﻪ ﺳﺎﻻزار ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد و ﻛﻤﻲ ﻫﻢ آن را‬
‫ﺗﻐﻴﻴﺮ داده ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺴﻴﺎر ﺳﺨﺘﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮد ﺳﺎﻻزار ﻫﻢ در‬
‫اﺟﺮاي آن ﻣﺸﻜﻞ داﺷﺖ‪ .‬ﺷﻚ داﺷﺖ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﺧﻮد او‬
‫ﺑﺘﻮاﻧﺪ آن را اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺧﻮد او ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﻣﺪت ﻃﻮﻻﻧﻲ‬
‫آن را اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﻴﺎزي ﻫﻢ ﻧﺒﻮد ﭼﻮن ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ‪20‬‬
‫ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻫﺪف ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﻣﺮد؛ ﺣﺘﻲ اﮔﺮ ﻳﻚ ﻏﻮل ﻏﺎرﻧﺸﻴﻦ ﻣﻲ‬
‫ﺑﻮد‪.‬او ﻓﻘﻂ ‪ 5‬ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﺮ روي رﻛﻮود اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻳﻦ اﺗﻔﺎق ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ رخ دﻫﺪ و ﻧﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ .‬ﻳﻚ‬
‫ﻧﻔﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲ دردﻛﺸﻴﺪن را داﺷﺖ‪ .‬در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺮي اﻳﻦ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﺮاي او آﻣﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻓﺮد ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد ﻣﮕﺮ ‪...‬‬
‫درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ و ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪172‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪:‬‬
‫ ﻣﻮدي ﻣﻲ ﮔﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻮي ﺧﻮﻧﻪ ﺧﺎﻟﻪ ات ﻧﺒﻮدي‪...‬‬‫ﻛﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد؟ ﺗﻮي اﻳﻦ ﺷﺮاﻳﻂ!!! اوﻧﻢ ﺗﻮ!!!‬
‫ آره رﻓﻴﻖ‪ .‬ﻣﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﺒﻮد ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻗﻮل دادي ﻛﻪ‬‫ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻛﺎري ﻧﻜﻨﻲ!‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺮﺧﻼف آﻧﻬﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻧﺒﻮد ﺑﻠﻜﻪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ‬
‫ﻣﺤﺰون ﻛﻪ ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺷﺪت ﺷﺮﻣﻨﺪه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ راز ﺗﻮ رو ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ و ﺗﻮ ﻫﻢ ﻗﻮل دادي ﻛﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﺎ ﺧﻮدت‬‫ﺑﺒﺮي ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ‪ ...‬ﻫﻤﻮن ﻃﻮر ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺎراﺣﺘﻲ و ﺧﺸﻢ آن ﻫﺎ را داﺷﺖ وﻟﻲ ﻧﻪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ ‪...‬‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻘﻴﻘﺖ را ﻣﻲ ﮔﻔﺖ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎن آن رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪173‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ دوازدهﻢ«‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﺳﻪ ﻧﻔﺮ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪه و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﭼﺸﻤﺎن آﻧﻬﺎ ﻫﻤﺎن اﺣﺴﺎﺳﻲ ﻣﻮج ﻣﻲ‬
‫زد ﻛﻪ دو ﺳﺎل ﻗﺒﻞ در آﺳﺘﺎﻧﻪ ورود ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ‪ ،‬ﻫﺮي را ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫‪ ...‬رﻧﺞ از ﺑﻲ اﻃﻼﻋﻲ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺮاﻳﻂ را ﺣﺪس زده و ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ ﺧﻮد را از ﻗﺒﻞ آﻣﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد‪،‬‬
‫اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻓﻜﺎرش را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻈﻤﻲ ﺑﺨﺸﻴﺪ و اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ آﻏﺎز ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰرو ﻣﻲ ﮔﻢ اﻣﺎ‪...‬‬‫ اﻣﺎ ﭼﻲ!!‬‫ رون ﺑﺬار ﺣﺮﻓﻢ رو ﺗﻤﻮم ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻤﻪ‬‫ﭼﻲ رو ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ دو وﻟﻲ‪...‬‬
‫ وﻟﻲ ﺑﻲ وﻟﻲ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻲ رو ﺑﮕﻲ ‪ ...‬ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻛﻢ و ﻛﺎﺳﺘﻲ‪.‬‬‫اﻳﻨﺒﺎر ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد ﻛﻪ وﺳﻂ ﺣﺮف ﻫﺮي ﻣﻲ ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ آراﻣﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬ﻣﻨﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر رو ﻣﻲ ﺧﻮام اﻧﺠﺎم ﺑﺪم اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ﻟﻄﻒ‬‫ﻛﻨﻴﺪ و ﻣﺪام وﺳﻂ ﺣﺮﻓﻢ ﻧﭙﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻫﺮي ﺷﺪﻧﺪ ﭼﻮن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﻤﻪ‬
‫ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫‪174‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﻛﺠﺎ ﺑﻮدﻳﻢ؟ آﻫﺎن‪ .‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮاي‬‫ﮔﻔﺘﻦ دارم‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ و از اوﻧﺠﺎﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ داﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺗﺮ و ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﭘﺲ ﻟﻄﻔﺎً اول‬
‫ﺷﻤﺎ ﺷﺮوع ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ از ﻟﺤﻈﻪ اي ﻛﻪ ﻣﺎ در اﻳﺴﺘﮕﺎه از ﻫﻢ ﺟﺪا‬
‫ﺷﺪﻳﻢ‪.‬‬
‫ﭼﻴﺰي در وﺟﻮد ﻫﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻗﺪرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ رو از ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ‬
‫اﻳﻦ اﺣﺴﺎس را ﻗﺒﻼ ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ...‬داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺨﺘﻲ ﺧﻮدش را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﺮده ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻫﺮي ﻋﻤﻞ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﭼﺎره دﻳﮕﻪ اي ﻧﺪارﻳﻢ ‪ ...‬ﻗﺒﻮل وﻟﻲ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ‬‫ﭼﻴﺰ رو ﺑﮕﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺧﻮد را اﻋﻼم ﻛﺮد‪.‬‬
‫ اوﻧﺮوز ﻣﺎ از ﻫﻢ ﺟﺪا ﺷﺪﻳﻢ‪ .‬وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺑﺎرو اوﻣﺪﻧﺪ و ﻣﻦ ﻫﻢ‬‫رﻓﺘﻢ ﺧﻮﻧﻪ و ﺑﻌﺪ از دو روز ﺑﺎ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم اوﻣﺪم ﺑﺎرو‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺗﻮي اﻳﻦ ﻣﺪت‪ ،‬اﺗﻔﺎﻗﺎت زﻳﺎدي رخ ﻧﺪاده ﺑﻮد‪ .‬اوﺿﺎع زﻳﺎدي‬‫آروم ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻗﻮل ﻣﻮدي‪ ،‬اﻳﻦ آراﻣﺶ ﻗﺒﻞ از ﻃﻮﻓﺎن ﺑﻮد و ﺣﻖ‬
‫ﺑﺎ او ﺑﻮد‪ .‬در ﻋﺮض ‪ 24‬ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﭘﻨﺞ ﻣﺤﻠﻪ ﻣﺸﻨﮕﻲ‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺪود ﺑﻴﺴﺖ ﻫﺰار ﻧﻔﺮ ﻣﺸﻨﮓ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺣﺪس ﻣﻲ‬
‫زﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ اوﻧﺎ ‪...‬‬

‫‪175‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ اداﻣﻪ ﺑﺪه و ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ رون اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬رون ﻛﻪ ﻫﻢ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮕﺎه او ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اداﻣﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي او را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﺎ ﺣﺪس ﻣﻲ زﻧﻴﻢ ﻛﻪ اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ اوﻧﺎ رو ﺑﺮاي ﻟﺸﮕﺮاﻳﻨﻔﺮي‬‫ﻫﺎش ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﻳﻪ ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ‬
‫ﺷﺶ ﺳﺎﻟﻪ رو ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﻮاﻫﺮش ﻛﻪ اوﻧﻢ ده ﺳﺎل ﺑﻴﺸﺘﺮ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ؛ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اوﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺷﻨﻴﺪﻳﻢ‪ ،‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرﺷﻮن‪ ،‬اون دوﺗﺎ‬
‫رو ﺗﻮي ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه زﻳﺮﺧﻮﻧﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ از ﺧﻄﺮ دور ﺑﻤﻮﻧﻨﺪ‪.‬‬
‫اوﻧﻄﻮري ﻛﻪ ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﺑﺮرﺳﻲ ذﻫﻦ اوﻧﺎ‪،‬‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ واﻟﺪﻳﻦ اوﻧﺎ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺒﺎرزه ﻛﺮدﻧﺪ‬
‫وﻟﻲ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ و اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺟﻨﺎزه ﻫﺎ رو ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﻮن‬
‫ﺑﺮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﺣﺪس ﻣﺎ رو در ﻣﻮرد اﻳﻨﻔﺮي ﻫﺎ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺟﻮ ﻗﻤﻨﺎﻛﻲ ﺑﺮاﺗﺎق ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪ‪ .‬زﻧﺪﮔﻲ آن دو ﺑﭽﻪ ﻛﻮﭼﻚ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮي‬
‫ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻜﻮم ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻏﻢ از دﺳﺖ دادن ﭘﺪر و ﻣﺎدر رو ﺗﺎ آﺧﺮ‬
‫ﻋﻤﺮ‪ ،‬ﺑﺮ دوش ﺧﻮد ﺑﻜﺸﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﻮد و ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ اﺗﻔﺎق دﻳﮕﻪ اي ﻧﻴﻔﺘﺎد؟‬‫اﻳﻦ ﺑﺎر ﺟﻴﻨﻲ ﺟﻮاب داد‪.‬‬
‫ اوه ﭼﺮا ‪ ...‬ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ‪...‬‬‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻨﺘﺮل ﺧﻮدش را ﺑﻪ دﺳﺖ آورد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪176‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﻳﻪ اﺗﻔﺎق ﻋﺠﻴﺐ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﻮد و اﻋﻀﺎي‬‫ﻣﺤﻔﻞ ﺟﻠﺴﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮاي اﻧﺘﻘﺎل ﺗﻮ از ﺧﻮﻧﻪ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ‬
‫اﻳﻨﺠﺎ و ﻳﺎ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﻮدت)ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ(‪ ،‬ﻳﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﻛﻠﻲ ﺑﻜﺸﻨﺪ ﭼﻮن ﺧﻄﺮ‬
‫ﺣﻤﻠﻪ از ﺳﻮي ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ در ﺑﻴﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ‬
‫آﻣﻮس دﻳﮕﻮري)ﭘﺪرﺳﺪرﻳﻚ( ﻫﻢ ﺟﺪﻳﺪاً ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻜﺜﻲ ﻛﻮﺗﺎه ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ ﺳﺎﻋﺖ ﺣﺪود ﻳﻚ ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺎﺟﺮا ﺷﺮوع ﺷﺪ‪ .‬وﺳﻂ ﺟﻠﺴﻪ‬‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن آﻗﺎي دﻳﮕﻮري دﺳﺘﺎﺷﻮ دوﻃﺮف ﺳﺮش ﮔﺬاﺷﺖ و‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻎ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ از ﺧﻮﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻻي‬
‫ﺳﺮش رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﭼﺸﺎش ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه و داﺋﻢ ﺟﻴﻎ ﻣﻴﻜﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺑﻠﺪ ﺑﻮدﻳﻢ رو اﻧﺠﺎم دادﻳﻢ وﻟﻲ ﺑﻲ اﺛﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻪ دﻓﻌﻪ‬
‫ﻧﻮري ﺑﻪ رﻧﮓ زرد‪ ،‬ﺑﺪﻧﺶ رو ﭘﻮﺷﻮﻧﺪ و آﻗﺎي دﻳﮕﻮري دﻳﮕﻪ ﺟﻴﻎ‬
‫ﻧﻜﺸﻴﺪ وﻟﻲ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﻚ ﻧﺸﺪ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ‬
‫ﺟﺮات ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪن ﺑﻪ او را ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻮن ﺣﺒﺎﺑﻲ ﻃﻼﻳﻲ دور اوﻧﻮ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫رون‪:‬‬
‫ در ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﻳﻪ ﺻﺪاي ﻋﺠﻴﺐ اوﻣﺪ و ﻳﻪ ﻟﺮزش ﺷﺪﻳﺪ و‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺣﺒﺎب ﺷﻜﺎف ﺑﺮداﺷﺖ و ﻧﻮري ﻗﺮﻣﺰ از ﺷﻜﺎف ﺑﺎﻻي‬
‫ﺣﺒﺎب ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﮔﻠﻮﻟﻪ آﺗﻴﺶ ﺑﻪ ﻫﻮا رﻓﺖ و ﻳﻚ‬
‫ﺷﻜﻞ ﻋﺠﻴﺐ رو درﺳﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﺳﻪ ﻗﺴﻤﺖ‬

‫‪177‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ درﺧﺸﺶ اون ﻧﺸﺎن ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺗﺎ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪ و ﮔﻠﻮﻟﻪ اي آﺗﺸﻴﻦ از وﺳﻂ اون ﺧﺎرج ﺷﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل رﻓﺖ‪ .‬در ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻊ‪ ،‬ﻋﻼﻣﺖ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﺣﺒﺎب ﻃﻼﻳﻲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﻮري رو ﺑﻪ‬
‫ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ اﻧﺘﻘﺎل دادﻧﺪ و ﺑﻘﻴﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﻮﻧﻪ اوﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻴﻦ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد و آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺣﺮف ﻫﺎي‬
‫داﺑﻲ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻧﻴﺰ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد وﻟﻲ‬
‫ﻧﻮري ﻛﻪ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺠﺎي زرد؛ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮر اﻳﻦ ﻫﻤﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﺪﺳﺖ آوردﻳﻦ؟!‬‫ ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ‪ ...‬ﺣﺮف ﻫﺎي اﻋﻀﺎ رو ﺑﺎ ﮔﻮﺷﻬﺎي ﺳﻔﺎرﺷﻲ ﻓﺮد و‬‫ﺟﺮج ﻛﻪ از ﺧﻮد ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﻛﺶ رﻓﺘﻴﻢ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ و ﺑﺮاي اﻃﻼع از‬
‫ﺟﺮﻳﺎﻧﺎت ﺣﻴﺎط ﻫﻢ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﻨﺠﺮه رو ﺑﺎز ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﻫﺮي ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻲ ﻛﻪ ﺗﻮي اﻳﻦ ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﭼﻴﻜﺎر‬‫ﻣﻲ ﻛﺮدي‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻋﺰﻳﺰﺗﺮﻳﻦ ﻛﺴﺎﻧﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬دادن اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺮاﺑﺮ‬
‫ﺑﻮد ﺑﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدن آﻧﻬﺎ در دﻫﺎن اژدﻫﺎ‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮدﺷﺎن‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫‪178‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ‪ ...‬دوﻧﺴﺘﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ و ﻫﻤﺮاه ﺷﺪن ﺑﺎ ﻣﻦ‪ ،‬ﻣﺴﺎوي‬‫ﺑﺎ ﺧﻄﺮ ﻣﺮﮔﻪ ‪...‬‬
‫رون ﺣﺮف ﻫﺮي رو ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺗﺸﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻗﻮل دادي‬‫ اﻣﺎ ‪...‬‬‫ ﺧﻄﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻤﻲ ﺷﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ رو ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺬارﻳﻢ‪.‬‬‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻳﻦ ﺧﻄﺮ ﻧﻴﺴﺖ ‪ ...‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﺎﻻﺗﺮ از اوﻧﻪ‪.‬‬‫اﻣﺎ ﭼﻬﺮه آن ﺳﻪ ﻧﻔﺮ‪ ،‬ﻫﻴﭻ راه ﮔﺮﻳﺰي را ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻧﮕﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﺧﻮدﺗﻮن ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﺪ ‪ ...‬ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ ﺧﻮد را ﺣﺮﻛﺖ داد و ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺤﺎﻓﻈﺘﻲ را ﺧﻴﻠﻲ‬
‫ﺳﺮﻳﻊ ﺑﺮ روي اﺗﺎق اﺟﺮا ﻛﺮد‪.‬‬
‫ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻛﻪ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﻓﻮق ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ اﺳﺖ و ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ‬‫ﺟﺎﻳﻲ درز ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن دارم وﻟﻲ ﭼﻮن در ﻧﻴﺮوﻫﺎي‬
‫ذﻫﻨﻲ ﻣﺎﻫﺮ ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎن و اﻣﺜﺎﻟﻬﻢ ﺿﻴﻒ و‬
‫آﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﻫﺴﺘﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻤﻜﻨﻪ اﻳﺠﺎد دردﺳﺮ ﻛﻨﻴﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻧﮕﺮان‬
‫ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ‪ .‬راﻫﻲ وﺟﻮد داره‬
‫ﭼﻬﺮه ﻫﺎ ﻧﺸﺎن از ﮔﻴﺞ ﺷﺪن داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻫﺮي ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺗﺶ را ﻛﺎﻣﻞ‬
‫ﺗﺮ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ در ﻣﻮرد ﻧﺸﺎﻧﻲ ﻛﻪ روي دﺳﺖ‬‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ وﺟﻮد داره ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم‪ .‬او ﻧﺸﺎن ﺗﺮﻛﻴﺒﻲ از ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ‬

‫‪179‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﻴﻠﻲ ﻗﻮي ﻣﺜﻞ ﻃﻠﺴﻢ ردﻳﺎب ‪ ...‬آﭘﺎرات ﺳﺮﻳﻊ ‪ ...‬ﻧﻮﻋﻲ وﻳﮋه از‬
‫ﭘﻴﻤﺎن ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﻲ و ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ دﻳﮕﺮ اﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺷﺨﺺ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﺑﺮده در دﺳﺘﺎن‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻋﺮوﺳﻚ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻧﺦ ﻫﺎﻳﺸﺎن در ﻛﻨﺘﺮل‬
‫ﻋﺮوﺳﻚ ﮔﺮدان اﺳﺖ و اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ ﺧﺪﻣﺖ ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮ‪ .‬اﻳﻦ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ رﻫﺒﺮ ﮔﺮوه‪ ،‬ﻛﻨﺘﺮﻟﻲ ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم زواﻳﺎي‬
‫زﻧﺪﮔﻲ و ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ اﻋﻀﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻳﻚ اﻳﺪه ﺑﻪ ﻣﻦ داد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﮔﻴﺞ و ﺗﺎ ﺣﺪي ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻨﻈﻮرت را ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻢ اﻣﺎ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﻣﻨﻮ داره ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻮﻧﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﺎ آراﻣﺶ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ ﺗﺮﺳﻴﺪن ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اﮔﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﺮوه ﺧﻮدش رو داره‪ ،‬ﻣﺎ‬‫ﻫﻢ ارﺗﺶ داﻣﺒﻠﺪور رو دارﻳﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﺸﺎﻧﻲ رو در اﺧﺘﻴﺎر دارم ﻛﻪ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه اﺳﺖ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه ﺑﺮاي‬
‫ﻛﻨﺘﺮل داﺷﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮ اﻓﺮادش اﺳﺖ وﻟﻲ ﻧﺸﺎن ﻣﻦ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺘﻲ دارد‪ .‬اﻳﻦ ﻧﺸﺎن‪ ،‬ﻗﺴﻤﺘﻲ رو در ذﻫﻦ ﺷﻤﺎ‬
‫اﻳﺠﺎد ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﺨﺼﻮص اﺳﺮار ﮔﺮوه اﺳﺖ و ﻫﻴﭻ ﻃﻠﺴﻢ و ﻳﺎ‬
‫ﻗﺪرت ذﻫﻨﻲ‪ ،‬ﺗﻮان ﻧﻔﻮذ ﺑﻪ اون رو ﻧﺪاره و اﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ و ﻳﺎ‬
‫ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ)ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎن – ﻣﻌﺠﻮن ﺣﻘﻴﻘﺖ( ﻗﺼﺪ ﻟﻮ دادن اﺳﺮار و‬
‫ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ ﺧﻴﺎﻧﺖ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬ﺟﻠﻮي ورود ﺧﻮد ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ‪ ،‬ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬و زﻣﺎﻧﻲ ﻫﻢ ﻛﻪ ﻗﺼﺪ ﺧﺮوج از‬

‫‪180‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ارﺗﺶ رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد ‪ ...‬ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻋﻀﻮ ﻣﺠﺪد ﺷﻮﻳﺪ‪ .‬ﻧﻜﺘﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﻮﺟﻪ در ﻣﻮرد اﻳﻦ ﻧﺸﺎن اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‬
‫اﻳﻦ ﻧﺸﺎن ﻳﻪ ﺟﻮر ﻃﻠﺴﻢ ﭘﻮرﺗﻜﻲ اﺳﺖ و در ﻣﻮاﻗﻊ ﺧﻄﺮ ﺷﻤﺎ‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺎ ﻟﻤﺲ ﻛﺮدن اون و ﮔﻔﺘﻦ ﻛﻠﻤﻪ رﻣﺰ ﺑﻪ اﺗﺎق اﻣﻨﻲ‬
‫ﺑﺮوﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮدم‪ .‬اﻳﻦ ﭘﻮرﺗﻜﻲ در ﻣﻨﺎﻃﻘﻲ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺿﺪ آﭘﺎرات و ﺿﺪ ﭘﻮرﺗﻜﻲ دارﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬وﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎي‬
‫دﻳﮕﺮي ﻫﻢ ﻗﺮار اﺳﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺸﺎن اﺿﺎﻓﻪ ﻛﻨﻢ و ﺑﺮاي اﻳﻦ‬
‫ﻛﺎر‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﻤﻚ و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺎز دارم ‪ ...‬ﺧﻮب‪ .‬ﻧﻈﺮﺗﻮن‬
‫ﭼﻴﻪ؟‬
‫رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﮔﺸﺎد و دﻫﺎﻧﻲ ﺑﺎز‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻳﺪه ﻫﺮي ﺣﻘﻴﻘﺘﺎً ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻮد وﻟﻲ ﻧﻜﺎت ﺟﺎﻟﺐ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﻴﺰ‬
‫در ﺧﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﺮدﻳﺪ و دودﻟﻲ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ اﮔﻪ ﻗﺮار ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪه و ﻳﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻪ؛ ﺑﺎﻳﺪ در‬‫درﺟﻪ اول‪ ،‬از ﻧﻈﺮ اﻣﻨﻴﺘﻲ‪ ،‬ﺗﺎﻣﻴﻦ ﺷﻮد و اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﻣﻦ و ﻳﺎ‬
‫ﺑﻬﺘﺮاﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺮ ﻋﻬﺪه اﻳﻦ ﻧﺸﺎن اﺳﺖ‪ .‬ﭘﻲ ﺑﺮدن ﺑﻪ اﻳﻦ‬
‫اﻃﻼﻋﺎت‪ ،‬ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻗﺒﻮل ﺧﻄﺮ ﻓﺮاواﻧﻲ اﺳﺖ و ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ‬
‫اﺟﺎزه رﻳﺴﻚ ﻛﺮدن رو ﺑﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻧﻤﻲ دﻫﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻧﻈﺮﺗﻮن ﭼﻴﻪ؟!‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﻮد و ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬

‫‪181‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﺒﻴﻦ ﻫﺮي ‪ ...‬اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺎدﮔﻲ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ و ﺗﻮ ﺑﺮاي‬‫ﺗﺸﻜﻴﻞ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﮔﺮوﻫﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺠﻮزي از ﻃﺮف وزﻳﺮ ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدو‬
‫اﺣﺘﻴﺎج داري ‪ ...‬ﺣﺘﻲ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺗﺎﺳﻴﺲ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس‪،‬‬
‫اﻳﻦ اﺟﺎزه رو از وزﻳﺮ وﻗﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و اﻳﻨﻜﻪ ﻗﺪرت ﭼﻬﺎر ﻧﻮﺟﻮان‬
‫ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻘﻴﻨﺎً ﺑﻌﺪ از دﻳﺪن اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮات‪ ،‬ﻧﻈﺮت ﻋﻮض ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬اﺻﻼً‬‫ﻣﮕﻪ ﺧﻮدﺗﻮن اﺻﺮار ﻧﺪاﺷﺘﻴﻦ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﺪوﻧﻴﻦ ‪ ...‬ﺗﺎزه ‪...‬‬
‫ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻛﻠﻲ راﺣﺖ ﺗﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ و رون ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻓﺮﻳﺎد زدﻧﺪ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ!!!!‬‫رون‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻦ رﻓﻴﻖ ﻣﻦ ﺗﺎ آﺧﺮش ﺑﺎﻫﺎﺗﻢ و ﺣﺎﺿﺮم ﻛﻪ ﻫﺮﻛﺎري ﻫﻢ ﺑﻜﻨﻢ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻲ‪ ،‬ﻓﻜﺮﻧﻜﻨﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻧﺸﺎن ﭼﻴﺰ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻲ‬
‫ﺑﺎﺷﻪ و ﺗﺎزه ﻛﻠﻲ ﺑﻪ ﺳﻮد ﻣﺎ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‬
‫و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﺘﻬﻢ ﻛﻨﻨﺪه ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻢ ﻛﻪ ﻛﻠﻲ‬
‫ﺑﻬﺶ ﺑﺮﺧﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻛﻨﻨﺪه و اﺳﺘﻮار ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﻢ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم رﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻗﺪري‬‫ﻧﺎﻣﻤﻜﻨﻪ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ و اﻳﻨﻜﻪ اﮔﺮ ﻫﺮي ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻛﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ ،‬ﻣﻦ‬
‫ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬

‫‪182‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻮاﻓﻘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﺷﺮوع ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮﻓﺶ‪ ،‬ﺟﻮ را ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي آرام ﻛﺮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫ﻧﻔﺲ راﺣﺘﻲ ﺑﻜﺸﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻪ ﻣﻮاﻓﻘﻴﻦ؟‬‫ﻫﺮ ﺳﻪ دوﺳﺖ ﺳﺮﺷﺎن را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺗﻜﺎن دادﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺣﺎﻻ آﺳﺘﻴﻦ دﺳﺖ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ ﺧﻮد را ﺑﺎﻻ ﺑﺰﻧﻴﺪ و ﺳﺎﻋﺪﺗﻮن‬‫رو ﺑﺰارﻳﺪ روي ﻣﻴﺰ‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﺳﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر رو ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺖ وﻛﻒ دﺳﺘﺶ را‬
‫ﺑﺮ روي ﺳﺎﻋﺪ ﺟﻴﻨﻲ ﻗﺮار داد و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﺮ ﭘﺸﺖ دﺳﺖ ﺧﻮدش ﻗﺮار‬
‫داد و اورادي را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﺟﺮﻳﺎﻧﻲ ﺳﺮخ رﻧﮓ از ﻋﺼﺎي ﻫﺮي ﺟﺪا ﺷﺪ و‬
‫ﭘﺲ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻪ دﺳﺖ او‪ ،‬ﺑﻪ رﻧﮓ ﻃﻼﻳﻲ درﺧﺸﺎﻧﻲ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺳﺘﺎره ﻫﺎي ﺑﻪ ﻫﻔﺖ رﻧﮓ رﻧﮕﻴﻦ ﻛﻤﺎن در ﺧﻮب داﺷﺖ‪ .‬ﻧﻮر ﻋﺠﻴﺐ دور‬
‫ﺳﺎﻋﺪ دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻳﻚ ﻟﻜﻪ ﺳﺮخ رﻧﮓ ﺑﺮ روي دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪183‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ اﺷﺘﻴﺎق ﻓﺮاوان ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﻋﺠﻴﺐ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻴﭻ دردي ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﮔﺮﻣﺎي ﻋﺠﻴﺐ ‪ ...‬اﺣﺴﺎس‬‫ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﻧﺪارم‬
‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻘﺎﺑﻞ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﺎرت ﺑﻴﺎد‪.‬‬‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻛﺎرش را ﺑﺎ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎم ﻛﺮده ﺑﻮد و‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪:‬‬
‫ اون ﻧﺸﺎن رو اﮔﺮ ﻧﺨﻮاﻫﻴﺪ‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‬‫ﻛﻪ ﺑﺎ اون ﻣﺸﻜﻞ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺷﻚ و ﺗﺮدﻳﺪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫دﺳﺘﺶ را ﻣﻲ ﻣﺎﻟﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪184‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻳﻦ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻮن ﻋﻼﻣﺘﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ آﻗﺎي دﻳﮕﻮري‬‫درﺳﺖ ﺷﺪ و اﻳﻨﻜﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ دﻳﮕﻪ اﺣﺴﺎس‬
‫ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﻧﺪارم‪.‬‬
‫ ﻫﻲ رﻓﻴﻖ ‪ ...‬اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺎﺣﺎﻟﻪ‪.‬‬‫***‬
‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ اش را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﮔﻮي ﺷﻴﺸﻪ اي ﺷﻔﺎﻓﻲ ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﭼﻨﺪ رﺷﺘﻪ ﺑﺎرﻳﻚ ﺧﺎﻃﺮه را از ذﻫﻨﺶ ﺟﺪا ﻛﺮد و درون ﮔﻮي‬
‫ﻗﺮار داد و ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﻧﻴﺰ اﺟﺮا ﻛﺮد‪.‬‬
‫ از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎت زﻳﺎد اﺳﺖ و ﻣﻦ ﻧﻴﺰ دﻟﻢ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﻪ‬‫ﻣﺪام وﺳﻂ ﺣﺮﻓﻢ ﺑﭙﺮﻳﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ‪ .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ‬
‫ﻣﻦ ﻗﺪح اﻧﺪﻳﺸﻪ اي ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻬﻢ داده ‪...‬‬
‫ ﺟﺪي! ‪ ...‬اون ﺑﻪ ﺗﻮ ﻳﻪ ﻗﺪح داده؟‬‫ آره ﻫﺮﻣﻴﻮن ‪ ...‬وﺳﻂ ﺣﺮﻓﻢ ﻧﭙﺮ ‪ ...‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬از اوﻧﺠﺎﻳﻲ‬‫ﻛﻪ ﻗﺪح در دﺳﺘﺮس ﻧﺪارﻳﻢ‪ ،‬ﭘﺲ ﻣﻦ از اﻳﻦ ﮔﻮي ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬دﻗﻴﻘﺎً ﻣﺜﻞ ﮔﻮي ﻫﺎي ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﻛﻪ در‬
‫ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﻗﺮار داره و ﻳﻚ ﺧﺎﻃﺮه از ﻣﺴﺌﻮل وﻗﺖ اﺗﺎق‬
‫ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ در ﺧﻮدش داره‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﺟﻮاب ﺗﻤﺎم ﺳﻮاﻻﺗﺘﻮن رو‬
‫ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻳﺪ‪ .‬رون ‪ ...‬ﮔﻮي رو ﻛﻒ دﺳﺘﺖ ﺑﮕﻴﺮ و ﺷﻤﺎ دو ﻧﻔﺮ ﻫﻢ‬
‫ﻛﻒ دﺳﺘﺘﻮن رو ﺑﺰارﻳﻦ دوﻃﺮﻓﺶ‪.‬‬

‫‪185‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دوﺳﺘﺎن ﻫﺮي ﻛﻪ از ﺣﺮف ﻫﺎي او ﭼﻴﺰي دﺳﺘﮕﻴﺮﺷﺎن ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﺎن‬
‫ﻛﺎري را ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺮي اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﺮ‬
‫روي ﮔﻮي ﻗﺮار داد و ﭼﻴﺰي زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﭼﺸﻤﺎن ﺳﻪ‬
‫دوﺳﺘﺶ ﻛﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ .‬آﻧﻬﺎ در ﺣﺎل ﻣﺸﺎﻫﺪه‬
‫ﺧﺎﻃﺮات او ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﺨﺎرات درون ﮔﻮي ﻛﻤﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﮔﻮي ﺧﺎﻟﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﻪ دوﺳﺖ‪ ،‬دﺳﺘﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ اﻣﺎ ﻫﺮي ﮔﻮي را در ﻣﻴﺎن ﻫﻮا ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪:‬‬
‫ ﻫﻲ ‪ ...‬ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﻦ‪ .‬ﺳﻪ ﮔﺎﻟﻴﻮن ﭘﻮﻟﺶ ﭘﺎش ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﭼﻬﺮه دوﺳﺘﺎﻧﺶ‪ ،‬ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد‪ .‬ﺣﺎﻟﺖ آن ﺳﻪ ﻧﻔﺮ‬
‫ﺟﻮري ﺑﻮد ﻛﻪ اﻧﮕﺎر وﻟﺪﻣﻮرت را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﻣﻲ دﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻗﺪﻣﻲ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﺑﺮداﺷﺖ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻋﻘﺐ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺸﺘﺸﺎن ﺑﻪ دﻳﻮار‬
‫رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﮔﻴﺞ و ﺗﺎ ﺣﺪي ﻋﺼﺒﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﻳﻮاﻧﻪ ﺷﺪﻳﺪ!! ‪ ...‬اﻳﻦ ﭼﻪ ﻛﺎرﻳﻪ؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ و اﺷﻚ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ‪ ...‬ﺳﻴﺎﻫﻲ ‪ ...‬ﻗﺪرت ﺳﺎﻻزار ‪ ...‬ارﺑﺎب ﻣﺎر ‪...‬‬‫در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﻴﻨﻲ زاﻧﻮ‬
‫زد‪ .‬دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪186‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ در ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮدم ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ‬‫ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺘﻢ رو ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﻦ رو از اون ﻣﻨﺠﻼب ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ‪...‬‬
‫ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ از ﭼﺸﻤﺶ ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ و ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﭼﻜﻴﺪ‪ .‬ﺑﻮﺳﻪ اي ﺑﺮ‬
‫دﺳﺖ ﻛﻮﭼﻚ ﻧﺠﺎت دﻫﻨﺪه اش زد و ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ ﻣﺰاﺣﻢ و ﻳﺎ ﻋﺎﻣﻞ وﺣﺸﺖ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻗﺼﺪ ﺧﺮوج داﺷﺖ ﻛﻪ‪...‬‬
‫ ﻫﺮي‪...‬‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺳﻪ دوﺳﺘﺶ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ‬
‫اﺣﺘﻴﺎط ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﺗﺎ ﭘﺎي ﻫﺮي‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﻧﺎﮔﻬﺎن او را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬رون ‪ ...‬اﻳﻦ ﻫﺮي ﺧﻮدﻣﻪ ‪ ...‬ﻫﻴﭻ ﺗﻐﻴﻴﺮي ﻫﻢ ﻧﻜﺮده‬‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻢ ﻧﻔﺲ راﺣﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ و دوﺳﺖ‬
‫ﺧﻮد را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ را ﻫﺮي ﺻﺮف ﺑﻴﺎن ﻃﺮح ﻫﺎ و اﻳﺪه ﻫﺎي ﺧﻮد ﻛﺮد و‬
‫ﻧﻈﺮات دوﺳﺘﺎﻧﺶ را ﻫﻢ ﺷﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫رون‪:‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﺗﻮ اﺟﺎزه ﻓﺮار داد؟‬‫ ﺧﻮدت ﻛﻪ دﻳﺪي‪ .‬ﺗﺎزه داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ او‬‫ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻢ‪.‬‬

‫‪187‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﻛﻤﻲ ﻣﺸﻜﻮﻛﻪ ‪ ...‬وﻟﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺶ ﻓﺮﺻﺖ‬‫ﺑﺪﻳﻢ ﺗﺎ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ و از ﺧﻮدش دﻓﺎع ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﺜﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻨﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻮاﻓﻘﻢ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻗﻠﻌﻪ رو درﺳﺖ ﺑﺮرﺳﻲ‬‫ﻧﻜﺮدم‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﻲ دوﻧﻪ ﺗﻮي اون ﺳﻪ ﻃﺒﻘﻪ دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺧﺒﺮه‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮه اول ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮع اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮﺳﻴﻢ ﭼﻮن ﻣﻬﻤﺘﺮه‪ .‬در‬‫ﻏﻴﺮ اﻳﻦ ﺻﻮرت‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور اﻳﻨﻘﺪر ﺳﻔﺎرش ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﻤﻚ وار ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون اﻧﺪاﺧﺖ اﻣﺎ‬
‫درﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ ﻛﺎري از دﺳﺖ رون ﻫﻢ ﺑﺮﻧﻤﻲ آﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﻗﺒﻮﻟﻪ‪ .‬ﻣﻦ اﻣﺸﺐ ﻣﻲ رم دﻳﺪن اﺳﻨﻴﭗ‪ .‬اﻣﺎ ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ‬‫ﺳﺮي ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺰﻧﻴﻢ ‪ ...‬ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﭼﻄﻮره‪...‬‬
‫ﺳﻪ دوﺳﺖ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ؛ ﻳﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﻨﺪه ﺑﺮاي دﻳﮕﺮان داﺷﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﻴﻢ‬
‫ﻫﺮي‪:‬‬
‫ اوﻧﺶ ﺑﺎ ﻣﻦ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﻳﻢ ﭘﺎﻳﻴﻦ‬‫***‬

‫‪188‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻫﻤﻪ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاﻫﺎﻳﻲ از داﺧﻞ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﺻﺪاي ﺑﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬از‬
‫آن ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ آره ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺑﺠﺎي زرد‪ ،‬ﺳﺒﺰ ﺑﻮده‪.‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ‪:‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ؟!‬‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‪:‬‬
‫ اون ﮔﻨﺪﻫﻪ ﺧﻮدش ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎي ﺧﻮدش دﻳﺪه‪ .‬وﻟﻲ ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻪ‬‫ﺑﺪي آﻣﻮس ﻧﺒﻮده و اﻳﻨﻜﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻳﻪ ﺟﻮري اوﻧﻮ ﺑﻪ ﻫﻮش‬
‫آورده‪.‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻢ ﻛﻪ ﭼﺮا اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ‪ ،‬اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ‪ ،‬ﺑﺎ اﻓﺮادش ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﺠﻮري ﻛﻪ ﻣﻦ ﺷﻨﻴﺪم‪ ،‬از ﺷﺪت ﺿﻌﻒ ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ‬‫ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻧﻴﺰ ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪ‪:‬‬
‫ ﻻوﮔﻮدﻫﺎ‪ ،‬آﻣﻮس و اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ ‪ ...‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺴﺎب ﻓﻘﻂ ﺳﻪ ﻋﻼﻣﺖ‪.‬‬‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‪:‬‬
‫ ﭘﻨﺞ ﻋﻼﻣﺖ‪.‬‬‫‪ -‬ﭼﻲ؟!!‬

‫‪189‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻪ ﺟﺰ اﻳﻦ ﺳﻪ ﻋﻼﻣﺖ‪ ،‬ﻳﻚ ﻋﻼﻣﺖ ﻫﻢ در ﺑﺎﻻي وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻳﺎ‬‫ﺑﻪ ﻃﻮر دﻗﻴﻖ‪ ،‬ﺑﺎﻻي اﺗﺎق اﺳﺮار و ﻳﻚ ﻋﻼﻣﺖ ﻫﻢ ﺟﺎﻳﻲ در‬
‫ﺷﻤﺎل ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺟﺎﺷﻮ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺠﻴﺒﻪ‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻲ دوﻧﻪ؟‬‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‪:‬‬
‫ ﺣﺘﻲ در ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺮوﻧﺪه ﻫﺎي ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻫﻢ ﭼﻴﺰي در اﻳﻦ ﻣﻮرد‬‫ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدﻳﻢ و اﻳﻦ در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻛﻪ در ﻗﺴﻤﺖ اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﻧﺎﺑﺠﺎ از ﺟﺎدو رخ داده‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺠﻴﺐ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ‪:‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫ ﺣﺪود ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬دﺳﺘﮕﺎﻫﻬﺎي ﻣﺎ‪ ،‬ﻧﺸﺎن از اﺟﺮاي ﻳﻚ‬‫ﻃﻠﺴﻢ رازداري و ﺑﺎ ﺷﺪت ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺎﻻ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺷﺐ ﻗﺒﻞ و‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﺟﺮاي ﻋﻼﻣﺖ ﻫﺎ‪ ،‬ﻳﻚ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ و ﺑﺴﻴﺎر ﻗﻮي‪،‬‬
‫در ﻧﻘﻄﻪ اي در ﺷﻤﺎل ﻛﺸﻮر ﻳﻌﻨﻲ در ﻣﻜﺎن ﻋﻼﻣﺖ ﭘﻨﺠﻢ‪ ،‬اﺟﺮا‬
‫ﺷﺪه‪.‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻛﺠﺎش ﻋﺠﻴﺒﻪ ‪ ...‬در ﻫﺮ روز ﻫﺰارﺗﺎ ﻃﻠﺴﻢ اﺧﺘﺮاع ﻣﻲ ﺷﻪ‪.‬‬‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﻛﻼﻓﮕﻲ ﺟﻮاب داد‪:‬‬

‫‪190‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻧﻜﺘﻪ ﻋﺠﻴﺐ ﺧﻮد ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﻜﻪ اﺟﺮا ﻛﻨﻨﺪه اون اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻫﺰاران ﺳﺎل از ﻣﺮﮔﺶ ﻣﻲ ﮔﺬرد‪ .‬اوﻟﺶ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدﻳﻢ ﻛﻪ دﺳﺘﮕﺎﻫﻬﺎﻣﻮن ﺧﺮاب ﺷﺪه ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن‬
‫اﺳﺮار رﻓﺘﻴﻢ ﺗﺎ ﻳﻜﻲ دﻳﮕﻪ ﺑﺮدارﻳﻢ و اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ ﻳﻪ‬
‫اﺗﻔﺎق ﺑﺮاي درب ورودي اﺗﺎق ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ اﻓﺘﺎده‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻗﺒﻼ ﺑﺎز ﺷﺪه ‪ ...‬اﻣﺎ اﻻن ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻗﺒﻞ‪...‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ اﻓﺴﺎﻧﻪ اون اﺗﺎق اﻋﺘﻘﺎد ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اوﻧﺠﺎ ﻣﺎﻣﻦ ﻛﺘﺎب ﺻﻠﺢ اﺳﺖ و ﺗﺎ‬‫اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻳﺎدم ﻣﻲ آد‪ ،‬ﻛﺘﺎب ﺻﻠﺢ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺣﺎﻓﻆ ﻣﺎ ﺑﻮده‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﺧﻮد آﻟﺒﻮس ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻦ ﻛﻪ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ اون ﻃﻠﺴﻢ رو اﺟﺮا ﻛﺮده؟‬‫ اﮔﻪ ﺑﮕﻢ ﺑﺎورﺗﻮن ﻧﻤﻴﺸﻪ‪.‬‬‫ ﺑﺎزي در ﻧﻴﺎرﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ!‬‫ﭘﺲ از ﻣﻜﺜﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ‪...‬‬
‫ ﺧﻮدﺗﻮن ﺧﻮاﺳﺘﻴﻦ ‪ ...‬ﮔﻮدرﻳﻚ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور‪.‬‬‫ﺳﻜﻮﺗﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺑﺮ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪191‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺗﺎﺧﻴﺮ ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ را ﺟﺎﻳﺰ ﻧﺪﻳﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮ ﺑﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ‬
‫اﺷﺎره ﻛﺮد‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ آرام از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻨﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺳﺮوﺻﺪاي ﺑﺴﻴﺎر‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪﻧﺪ و وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺣﺪس ﻣﻲ د‪ ،‬ﺟﻠﺴﻪ‬
‫اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺴﻲ ﻓﺮﺻﺖ اﻧﺠﺎم ﻛﺎري را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎﺑﺖ اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ ﻋﺬر ﺧﻮاﻫﻲ‬‫ﻛﻨﻢ ‪ ...‬اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ از ﻣﻦ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﻮاس ﺑﻘﻴﻪ را ﭘﺮت ﻛﻨﺪ و ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‬
‫ﻧﻴﺰ زﻣﺎن ﻛﺎﻓﻲ را ﺑﺪﻫﺪ ﻛﻪ از ﺷﻚ آﺧﺮﻳﻦ ﺣﺮف ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺧﺎرج ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻧﻴﺰ ﭘﺲ اﻏﺰ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي دﺳﺖ ﻫﺮي را‬
‫ﻓﺸﺮد‪.‬‬
‫ اوه ﻋﺰﻳﺰم اﻳﻦ ﭼﻪ ﺣﺮﻓﻴﻪ ﻛﻪ ﻣﻲ زﻧﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺬرﺑﺨﻮاﻫﻢ ﻛﻪ‬‫اﻳﻨﻄﻮر ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮدم ‪ ...‬راﺳﺘﺶ ﻣﺎ ﻗﺮار داﺷﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ از ورود‪،‬‬
‫ﻋﻼﻣﺘﻲ را ﺑﺎ ﭘﺎﺗﺮوﻧﺎﺳﻤﻮن ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻫﻢ در ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺣﺮف ﻫﺎي ﻫﻤﺴﺮش ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺴﺮم‪ ،‬ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ وﻟﻲ ﺗﻮ اوﻧﻘﺪر ﻋﺠﻠﻪ داﺷﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪي‪.‬‬‫در اﻳﻦ ﻫﻨﮕﺎم ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻫﺮي رو ﺻﺤﻴﺢ و ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ آوردﻳﻢ؛ دﻳﮕﻪ ﺑﺎﻳﺪ‬‫ﺑﺮﻳﻢ‪.‬‬

‫‪192‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻣﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اﻣﺸﺐ‪...‬‬‫ﺷﻜﻠﺒﻮﻟﺖ در ﺟﻮاب ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﺑﺠﺰ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ؛ ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﺗﺎﻧﻜﺴﻮ ﻣﻮدي در آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ وﻟﻲ‬
‫اﺛﺮي از ﺑﻴﻞ‪ ،‬ﻓﻠﻮر و دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از اﺗﺎق‬
‫ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ اﺷﺎره ﻛﺮد و اوﻧﺎ‬
‫ﻫﻢ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺗﻮﺿﻴﺤﻲ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ زﻣﺎن‪ ،‬ﻏﺮش ﻣﻮدي‪ ،‬ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻲ ﻛﻪ زﻣﺎن اون رﺳﻴﺪه ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻛﻢ ﺗﻮﺿﻴﺢ‬‫ﺑﺪي!!‬
‫ در ﻣﻮرد ﭼﻲ؟‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻛﻪ ﻣﻮدي از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺧﺮﻳﺖ زده‪،‬‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺷﺪه ﭼﻮن ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎدي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ در ﻣﻮرد اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﻛﺠﺎ ﺑﻮدي ‪ ...‬در ﻣﻮرد ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺮ‬‫اون ﺑﻴﭽﺎره آوردي‪ .‬ﺗﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﻴﺶ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ اوﻣﺪﻳﻢ‪،‬‬
‫داﺷﺖ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺤﻦ آرام اﻣﺎ ﻣﺤﻜﻤﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن از اﻳﻦ ﺑﻴﭽﺎره‪ ،‬ﻳﻚ ﻋﻮﺿﻲ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺴﺖ ﻛﻪ‬‫ﺣﺘﻲ ﺑﻌﺪ از ﺧﻮردن ﻳﻚ ﻟﻴﻮان ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ‪ ،‬ﺑﺮاي ﺳﺮﮔﺮﻣﻲ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ‬
‫ﻣﺸﻨﮓ رو ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻣﻲ ده‪.‬‬

‫‪193‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻏﻤﮕﻴﻦ و ﻧﺎراﺣﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ ﻛﺎرت رو ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ ‪ ...‬ﺟﻮاب ﺑﺪي‪ ،‬ﺑﺪي ﻧﻴﺴﺖ‬‫‪ ...‬ﻣﺎ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻗﺒﻴﻞ اﻓﺮاد‪ ،‬زﻧﺪان و ﻣﺠﺎزات ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ دارﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻗﺎﻧﻮن ﺑﻪ دور از اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻓﺮدي اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ‬
‫ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲ ﻗﻀﺎوت را دارد‪.‬‬
‫ اون اﻻن ﺳﺎﻟﻤﻪ ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟!‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ درﺟﻪ ﺣﺮارت ﺻﻮرت ﻣﻮدي ﺑﻪ ﺣﺪ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻲ رﺳﻴﺪه‬
‫و ﻫﻤﻴﻦ ﻫﺮي را وادار ﺳﺎﺧﺖ ﻛﻪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺳﺮﻳﻌﺎً اﺻﻼح ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻨﻢ ﻗﺒﻮل دارم ﻛﻪ ﻛﺎرم درﺳﺖ ﻧﺒﻮده و‬‫ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ دﻳﮕﻪ ﺗﻜﺮار ﻧﺸﻪ‪...‬‬
‫ﻣﻮدي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﻢ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ‪ ...‬وﻟﻲ ﺑﺎز ﻫﻢ‬‫اﻣﻴﺪوارﻛﻨﻨﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻛﻪ از ﻟﺤﻦ ﮔﻔﺘﺎر ﻣﻮدي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﻣﺴﺎﻟﻤﺖ آﻣﻴﺰ ﻣﺎﺟﺮا‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﻫﺮي ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﮕﻮﻳﻲ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﻣﺪت ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ؛‬‫ﻛﺠﺎ ﺑﻮدي؟‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ زودي اﺳﺮارش را ﺑﺮﻣﻼ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ‬
‫ﻣﺤﻜﻢ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ‪ ...‬وﻟﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬

‫‪194‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﺎرﻟﻲ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻛﻪ اﻧﮕﺎر ﭼﻴﺰي ﺧﻨﺪه دار را ﺑﻴﺎن ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﻪ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺪاري؟‬‫ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﻲ اﻋﺘﻤﺎدي ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﻜﻪ ﺳﻔﺎرش داﻣﺒﻠﺪوره و اﻳﻨﻜﻪ‬‫اﻣﻜﺎن ﺷﻨﻮد و اﺳﺘﺮاغ ﺳﻤﻊ در ﻫﻤﻪ ﺟﺎ وﺟﻮد داره‪.‬‬
‫ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮﺑﺎ آﻣﺪن ﻧﺎم داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬راه اﻋﺘﺮاض ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻜﻮﺗﻲ ﺳﻨﮕﻴﻦ در ﺟﻤﻊ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪ ﻛﻪ اﺻﻼ ﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪ ﻧﺒﻮد و ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﻧﺎﭼﺎر آن را ﺷﻜﺴﺖ‪.‬‬
‫ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻛﺠﺎ رﻓﺘﻨﺪ؟ ﭼﺮا ﻫﻤﻪ ﻏﻴﺒﺸﻮن‬‫زد؟!‬
‫ﭼﻬﺮه آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ درﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ رون )زﻣﺎن ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﺗﻨﮕﻨﺎ ﻗﺮار‬
‫ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ(‪ ،‬ﺳﺮخ ﺷﺪ ﻛﻪ اﻟﺒﺘﻪ در ﻧﺎﺣﻴﻪ ﮔﻮش ﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬او ﻧﻴﺎز داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺤﺚ را ﻋﻮض ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ‬
‫ﻛﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﻧﮕﺎه او را ﺑﻪ درﺳﺘﻲ درك ﻛﺮده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﺗﺼﻤﻴﻤﺖ در ﻣﻮرد ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﭼﻴﻪ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﮔﺬرا ﻛﺮد و ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻓﻬﻤﻴﺪ‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را رﻫﺎ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺟﺪﻳﺪ ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ‪ ...‬ﻫﻨﻮز ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻗﻄﻌﻲ ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ‪ ،‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺪون‬‫داﻣﺒﻠﺪور ‪...‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺎ آراﻣﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪195‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﻦ ﻛﻪ اﮔﺮ داﻣﺒﻠﺪور اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد‪ ،‬از ﺗﻮ ﭼﻲ ﻣﻲ‬‫ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺣﻖ ﺑﺎ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻮد‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﺬر زﻣﺎن و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اي ﻛﻪ در ﭘﻴﺶ داﺷﺖ‬
‫اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻧﻴﺎز داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي از ﺟﻠﻮي دﻳﺪ دﻳﮕﺮان دور ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪ ام ‪ ...‬ﻣﻲ روم اﺗﺎق رون ﻛﻤﻲ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﻣﺸﻐﻮل ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ ﻣﻮدي ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫وﻗﺖ را ﺗﻠﻒ ﻧﻜﺮد و ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺮﻳﻊ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق‬
‫رون رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﺧﻴﺎل راﺣﺖ‪ ،‬آﭘﺎرات ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫او ﻗﺒﻼ ﺑﺎ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﻛﺮده ﺑﻮد؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺟﺎي ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ‬
‫ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاﻫﺎﻳﻲ از ﺣﻴﺎت ﭘﺸﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲ آﻣﺪ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن از ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻲ ﮔﺴﺘﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ .‬او ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ اﻧﮕﺎر از ﻣﻮﺿﻮع‬
‫ﺑﻲ اﻃﻼع اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮد اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﺮ روي ﻃﻠﺴﻢ ردﻳﺎﺑﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻣﺘﺼﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد؛ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ او در ﻛﻨﺎر رودﺧﺎﻧﻪ اي ﻛﺜﻴﻒ و ﭘﺮ از ﻣﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ‬
‫ﻛﻨﺎره ﻫﺎي ﺑﻲ آب و ﻋﻠﻔﺶ ﻣﻮج ﻣﻲ زد‪.‬‬

‫‪196‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

Writing by william

197

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺳﻴﺰدهﻢ«‬
‫ﻫﺮي ﭼﻴﺰي را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﻮك ﻋﺼﺎﻳﺶ روﺷﻦ ﺷﺪ اﻣﺎ‬
‫اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ روﺷﻨﺎﻳﻲ ﻧﺒﻮد و ﻧﻮر آن ﻧﻴﺰ در ﺣﺪ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫روﺷﻨﺎﻳﻲ)‪ (Lumos‬ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻋﺼﺎ را ﻛﻒ دﺳﺘﺶ ﻗﺮار داد و ﻋﺼﺎ‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭼﺮﺧﻴﺪن ﻛﺮد و ﺑﺮ روي ﻫﺪف اﻳﺴﺘﺎد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻳﻚ‬
‫آﺳﻴﺎب ﻣﺘﺮوك وﻟﻲ ﻣﺮﺗﻔﻊ و ﻧﻴﺰ ﺧﺎﻧﻪ اي در اﻧﺘﻬﺎي ﺧﻴﺎﺑﺎن‪ ،‬در‬
‫ذﻫﻨﺶ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ ،‬ﺑﺪﺑﻴﻦ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﺼﻤﻴﻤﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و از ﻛﻨﺎره رودﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪ .‬از روي ﻳﻚ‬
‫ﺳﺮي ﻧﺮده ﻛﻬﻨﻪ و زﻧﮓ زده ﮔﺬﺷﺖ و ﭘﺲ ازﮔﺬﺷﺘﻦ از ﻳﻚ‬
‫ﺧﻴﺎﺑﺎن‪ ،‬وارد ﻛﻮﭼﻪ اي ﺷﺪ ﻛﻪ دﺳﺖ ﻛﻤﻲ از ﺧﻴﺎﺑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﻫﺎي ﻣﺨﺮوﺑﻪ ‪ ...‬ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎ و ﭼﺮاغ ﻫﺎي ﻧﻴﻤﻪ ﺷﻜﺴﺘﻪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﻜﺮ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ؛ ﺷﺨﺼﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬در ﭼﻨﻴﻦ‬
‫آﺷﻐﺎل دوﻧﻲ زﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺲ از ﻣﺪﺗﻲ وارد ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم اﺳﭙﻴﻨﺮ ﺷﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫آﺳﻴﺎب ﺑﻠﻨﺪي ﻛﻪ در ﺑﺎﻻي ﺳﺮش در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ اﺳﺖ‪ ،‬ﺗﻮﺟﻬﻲ‬
‫ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش در اﻧﺘﻬﺎي ﺧﻴﺎﺑﺎن ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺳﺮﻳﻊ داد و ﺗﻮاﻧﺴﺖ درون ﺧﺎﻧﻪ‬

‫‪198‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﺤﺎﻓﻈﻲ ﺑﺮ روي ﺧﺎﻧﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺎﻧﻊ ﻧﻔﻮذ اﺷﺨﺎص ﺷﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﺷﺨﺼﻲ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ‬
‫ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ را ﻣﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻳﻚ ﻣﺒﻞ ﻓﻨﺮي ﻧﺦ ﻧﻤﺎ ﻟﻢ داده و‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاﻧﺪن ﻛﺘﺎﺑﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﻫﺎﺳﺖ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺑﻪ ﺣﻔﺎظ ﻫﺎي ﻣﻨﺰﻟﺶ اﻋﺘﻤﺎد داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺧﻴﺎل‬
‫راﺣﺖ روي ﻣﺒﻞ ﻟﻢ ﺑﺪﻫﺪ و ﻛﺘﺎب ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﻴﻠﻲ آرام ﺟﻠﻮ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻖ ﺗﻖ ﺗﻖ‪...‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺳﺮاﺳﻴﻤﻪ از ﺟﺎي ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫او ﺧﻮدش رازدار ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﺑﻮد و ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻪ درﺳﺘﻲ اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ در اﻣﻨﻴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﻣﺤﻞ ﺧﺎﻧﻪ او ﺑﺎﺧﺒﺮ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻟﻮﺳﻴﻮس و دراﻛﻮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻛﻪ در زﻧﺪان ﺑﻮد؛‬
‫دراﻛﻮ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﺣﻖ ﺧﺮوج از ﻗﺮارﮔﺎه را ﺗﺎ اﻃﻼع ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭘﺸﺖ در ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬ﻟﺮد‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ ‪ ...‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه! اوﻧﻢ اﻳﻨﺠﺎ!! ‪ ...‬اﮔﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ‬‫ﻛﺎرداﺷﺖ ﭘﺲ ﭼﺮا اﺣﻀﺎرم ﻧﻜﺮد؟ اون ﻛﻪ اﺻﻼ ﺑﻠﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫در ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬

‫‪199‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﺮﺳﻲ در ﭼﻬﺮه اﺳﻨﻴﭗ دوﻳﺪ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد از ﺳﺪ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫رازداري ﻋﺒﻮر ﻛﻨﺪ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ؛ داﻣﺒﻠﺪور ﺧﻮدش اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻪ او‬
‫آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﺲ در ﺻﺤﺖ اﺟﺮاي ﻃﻠﺴﻢ ﻫﻴﭻ ﺷﻜﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‬
‫ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﭘﺸﺖ در ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ داراي ﻗﺪرت زﻳﺎدي ﻣﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﭘﻲ ﺑﺮدن ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮع‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ راه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ آﻣﺎده ﺑﺎش‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد؛ در را ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ درﺧﺸﻴﺪ و او‬
‫را ﻣﺠﺒﻮر ﺳﺎﺧﺖ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺒﻨﺪد وﻟﻲ دﻳﮕﺮ ﻓﺮﺻﺘﻲ ﺑﺮاي‬
‫ﮔﺸﻮدن ﻣﺠﺪد آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﺮ روي ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ ﻳﺎﻓﺖ؛ در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را در ﻣﺸﺘﺶ ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪ .‬ﺻﺪاﻳﻲ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش‬
‫ﺷﻨﻴﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺟﺎي ﺧﻮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻋﻘﺐ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ در اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻨﻠﻲ‬
‫ﺳﻴﺎ ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ و ﻛﻼح ﺷﻨﻠﺶ را ﺑﺮ ﺳﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻻﻏﺮ‬
‫اﻧﺪام و ﺗﺎﺣﺪي ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ اﺳﻨﻴﭗ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ درب‬
‫ﺗﻤﺎم راﻫﺮوﻫﺎي ﻣﺨﻔﻲ ﺧﺎﻧﻪ ﻛﻪ در ﭘﺸﺖ ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎي ﻛﺘﺎب ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﺸﻮده ﺷﺪه‪ .‬در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺧﻄﻮر ﻛﺮد ﻛﻪ‬

‫‪200‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫آﻫﺴﺘﻪ و ﺑﺪون ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ‪ ،‬از ﺧﺎﻧﻪ ﻓﺮار ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﭼﻴﺰي در ﻗﻠﺒﺶ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ اﻳﺪه ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ دﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺑﻪ ﺷﺨﺺ ﻣﺮﻣﻮز اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺷﺨﺺ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ‬
‫از ﻛﺘﺎب ﻫﺎي ﺑﺰرگ ﺑﺎ ﺟﻠﺪ ﺳﻴﺎه را در دﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ او‬
‫ﻛﺮده و ﺷﺪﻳﺪاً ﻏﺮق در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻮد‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ اﺳﻨﻴﺐ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻋﺼﺎﻳﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از آن؛ از ﺟﻴﺐ ﺷﻨﻞ ﻓﺮد ﻣﺮﻣﻮز‬
‫ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اﻛﭙﻠﻴﺎرﻣﻮس ‪...‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﺪون ﺻﺪا اﺟﺮا ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ از ﺟﻴﺐ‬
‫ﺷﻨﻞ ﻓﺮد ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺧﺎرج ﺷﺪ و در دﺳﺘﺎن اﺳﻨﻴﭗ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﻛﻪ ﺷﺨﺺ ﺷﻨﻞ ﭘﻮش‪ ،‬ﺣﺪاﻗﻞ ﺣﺮﻛﺘﻲ از رون‬
‫ﺗﺮس ﻳﺎ ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮي و ﻳﺎ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ دﻓﺎﻋﻲ را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ‬
‫ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺣﺮﻛﺘﻲ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﻜﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﻔﺲ ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﺨﺺ ﻗﺪﻣﻲ ﺑﺮداﺷﺖ و زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ‪ 3‬ﻣﺘﺮي او رﺳﻴﺪ‪ ،‬اﻳﺴﺘﺎد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻲ ﺗﻮ ‪ ...‬ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻲ و اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪ 5 .‬ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻓﺮﺻﺖ‬‫داري ﺟﻮاﺑﻢ رو ﺑﺪي ﻛﻪ ﺗﺎ اﻻن ‪ 3‬ﺛﺎﻧﻴﻪ ازش ﮔﺬﺷﺘﻪ‪.‬‬

‫‪201‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺳﻨﻴﭗ ﻗﺴﻤﺖ آﺧﺮ ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎش ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد و اﻧﺘﻈﺎر ﺗﺎﺛﻴﺮ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮي را داﺷﺖ اﻣﺎ در ﻋﻴﻦ ﻧﺎﺑﺎوري ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻓﺮد ﻣﺮﻣﻮز ﻫﻨﻮز‬
‫ﻫﻢ ﻣﺸﻐﻮل ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﻲ ﻋﻮﺿﻲ ﺑﺎ ت‪...‬‬‫اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺷﺨﺺ ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﺑﺸﻜﻨﻲ زد و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﻮروس اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ‬
‫ﺗﺎزه اول ﻣﺎﺟﺮا ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺒﻞ ﻓﻨﺮي از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺖ‬
‫و در ﻣﻴﺎن راه‪ ،‬ﭼﺮﺧﻴﺪ ﻃﻮري ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺮ روي‬
‫آن اﻓﺘﺎد‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ و ﻧﻪ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻜﻨﺪ ‪ ...‬او‬
‫ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﻨﻞ ﭘﻮش را در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬
‫ﺧﻮدش ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﮔﻮﺷﻪ ﻳﻜﻲ از ﺻﻔﺤﺎت ﻛﺘﺎب را ﺧﻢ ﻛﺮد و‬
‫ﺳﭙﺲ آن را ﺑﺴﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﺘﺎب را در ﻗﻔﺴﻪ ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪،‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﮔﺮم و ﺑﻢ ﻛﻪ ﺗﺮﺳﻲ ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪ ﻣﺮگ را در ﺧﻮد ﺟﺎي داده‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﻴﭗ ‪ ...‬ﺷﺨﺺ ﻣﻮرد داﻣﺒﻠﺪور ﻛﻪ اوﻧﻮ ﻛﺸﺖ‪ .‬ﻓﻜﺮ‬‫ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮ از اﻳﻦ دوﺋﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟! واﻗﻌﺎً ﻧﺎاﻣﻴﺪم‬
‫ﻛﺮدي‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻣﻨﻮ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻲ ‪ ...‬اوه ﺑﺬار ﻛﻤﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪم‪.‬‬
‫ﺷﺐ ﻣﺮگ داﻣﺒﻠﺪور ‪ ...‬ﺗﻮ ﻓﺮار ﻛﺮدي و ﺗﻤﺎم ﭘﻞ ﻫﺎي ﭘﺸﺖ‬

‫‪202‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺮت رو ﺧﺮاب ﻛﺮدي ‪ ...‬ﺷﺎﻫﺰاده دورﮔﻪ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﺎﺋﻦ از آب در اوﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﺗﻮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ آدم ﺧﻨﮓ و ﻛﻨﺪ‬‫ذﻫﻨﻲ ﻫﺴﺘﻢ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻋﻨﻮان ﻻﻳﻖ ﺧﻮدﺗﻪ‪.‬‬
‫ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﺑﭽﻪ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﻫﻢ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻲ‬
‫رﺳﺪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ ﻣﻦ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻢ ﺗﺎ ﻧﺸﻮن ﺑﺪي ﻛﻪ ﻫﻤﻮن‬
‫اﺳﺘﺎد ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎي ﺑﺎﻫﻮﺷﻲ ﻫﺴﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻨﻮ ﺷﺶ ﺳﺎل‬
‫ﺷﻜﻨﺠﻪ داد‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻗﻔﻞ ﺑﺪن از روي اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﺗﺮس ﻫﻨﻮز‬
‫ﻣﺎﻧﻊ ﺣﺮﻛﺖ او ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ‬
‫‪ ...‬اﻣﺎ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﻛﻼه ﺷﻨﻠﺶ را ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ راﻧﺪ و ﺑﺎ‬
‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻓﺮﻳﺎدﻛﺸﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺘﻲ ﺣﺮف ﺑﺰن‪ .‬ﭼﺮا ﻻل ﺷﺪي؟ ‪ ...‬ﭼﺮا دﻳﮕﻪ رﺟﺰ ﻧﻤﻲ ﺧﻮﻧﻲ‬‫دورﮔﻪ ﻋﻮﺿﻲ‪...‬‬
‫ﻫﺮي از ﺷﺪت ﺧﺸﻢ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬دﻳﺪن ﺗﺮس در ﭼﻬﺮه اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮاي‬
‫او ﺑﺴﻴﺎر ﻟﺬﺗﺒﺨﺶ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻛﻴﻨﻪ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﻪ ﻗﺪ ﻋﻠﻢ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪203‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫"ﺗﺮس ﺑﻪ ﺧﺸﻢ‪ ،‬ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﻧﻔﺮت و ﻧﻔﺮت ﺑﻪ ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﻲ ﻧﺠﺎﻣﺪ ‪...‬‬
‫ﺧﺸﻤﺖ را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻦ"‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف در ذﻫﻦ ﻫﺮي ﭘﻴﭽﻴﺪ و او را ﺧﺎﻣﻮش ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﺗﺮس‬
‫اﺳﻨﻴﭗ از آزار و اذﻳﺖ ﺟﻴﻤﺰ و ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬ﻧﻔﺮﺗﻲ ﻋﻤﻴﻖ را در دل او‬
‫ﻛﺎﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻧﻬﺎﻳﺖ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ را ﺑﻪ ﺑﺮدﮔﻲ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻫﺎ ﻛﺸﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﺘﻴﺠﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﺶ را دﻳﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺷﺘﺒﺎه او را ﺗﻜﺮار‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻌﻨﻲ ﻧﺼﻴﺤﺖ داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﻔﻬﻤﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺲ‬
‫ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ وﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﺮ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ‬
‫رﻧﮓ و رو رﻓﺘﻪ اي در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺳﻨﻴﭗ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ از ﺑﺎﺑﺖ ﺣﺮف ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ زدم‪ ،‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ‪ ...‬و اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻬﺘﺮه آروم‬‫ﺑﺎﺷﻴﻢ ‪ ...‬راﺳﺘﺶ ﻣﻦ اﻣﺮوز ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ آﻣﺪم ﭼﻮن داﻣﺒﻠﺪور از‬
‫ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬او از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺪم ﭼﻮن‬
‫ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ داري‪ .‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﺣﺎﻻ‬
‫ﻣﻦ اﻳﻨﺠﺎم ‪ ...‬ﺣﺮف ﺑﺰن‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ اﺳﻨﻴﭗ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ از ﺧﻮدت دﻓﺎع ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ در ﺟﺎي ﺧﻮد ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﺪ‪ .‬ﻗﺪري ﻋﺼﺎﻳﺶ را در دﺳﺘﺶ ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ‬
‫و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪204‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺑﻴﻦ ﻣﻦ و داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮده ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ‬‫ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ‪ ...‬ﺑﻴﻦ ﻣﻦ و اوﻧﻪ‪.‬‬
‫ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ درﺳﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪﻳﺪ‪ ،‬ﻗﺮﺑﺎن‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ او‬‫ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ زﭘﺮﺗﻲ ﺑﻪ ارﺑﺎﺑﺘﻮن‪ ،‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرم را از ﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﻴﺪ ‪...‬‬
‫ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﺗﺎﺧﻴﺮ در دادن ﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه ﻣﻦ را از ﻣﻦ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻴﺪ ‪ ...‬ﺷﺶ ﺳﺎل ﻣﻨﻮ زﺟﺮ دادﻳﻦ ‪ ...‬ﺑﺎ ﻫﻤﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ‪،‬‬
‫ﺣﺮف از ﺧﺼﻮﺻﻲ ﺑﻮدن ﻣﻲ زﻧﻴﺪ؟ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺷﻤﺎ رو‬
‫ﺑﻜﺸﻢ وﻟﻲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻓﺮﺻﺘﻲ را دادم‪ ،‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ دﻳﺮوز ﺑﻪ ﺷﻤﺎ‬
‫راه ﻓﺮار دادم ‪ ...‬از اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ درﺳﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻴﺪ ‪ ...‬در‬
‫ﺿﻤﻦ داﻣﺒﻠﺪور ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﻮن داده ﭘﺲ‬
‫ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﺧﻴﺎﻟﺘﻮن راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻟﻄﻔﺎً ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ‪...‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ از ﻟﺤﻦ ﻫﺮي ﺗﻌﺠﺐ ﻛﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬آراﻣﺶ در ﻟﺤﻈﻪ ﺧﺸﻢ ‪ ...‬ﺑﻪ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ داﻣﺒﻠﺪور‪ .‬ﭘﺴﺮ ﺟﻴﻤﺰ و ﭘﺴﺮﺧﻮاﻧﺪه ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻠﻚ و آراﻣﺸﻲ ﺗﺎ‬
‫اﻳﻦ ﺣﺪ؟! ‪ ...‬اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ او ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ در آﻳﻨﺪه ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻋﺠﻴﺐ‬
‫ﺗﺮ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي رو ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﺪاﻧﻲ؟‬‫ ﭼﺮا داﻣﺒﻠﺪور رو ﻛﺸﺘﻲ؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﻮﺗﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪205‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ در ﻋﻮض اﻳﻦ ﻛﺎر‪...‬‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﻛﻪ ﺣﺮف او ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺿﺮر ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻲ ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش‪.‬‬‫ اﻣﺎ ‪...‬‬‫ ﺑﺒﻴﻦ ﻣﻦ وﻗﺖ اﺿﺎﻓﻪ ﺑﺮاي ﺗﻠﻒ ﻛﺮدن ﻧﺪارم‪ .‬اﮔﺮ ﻧﻤﻲ‬‫ﺗﻮاﻧﻲ ﺑﮕﻮﻳﻲ‪ ،‬ﻧﺸﺎﻧﻢ ﺑﺪه‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﭼﻮﺑﺶ‪ ،‬ﮔﻮﻳﻲ رو از ﺧﺎﻧﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﻓﺮا ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﺎن ﮔﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ آن ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ را ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﺮ روي ﮔﻮي اﻧﺠﺎم داد و ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻛﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻢ را ﻧﺸﺎن ﺑﺪه‪.‬‬‫ﻛﺎﻓﻴﻪ ﻓﻘﻂ ﺧﺎﻃﺮه را در اﻳﻦ ﮔﻮي ﻗﺮار ﺑﺪﻫﻲ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﻣﺮوز ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ را اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎور ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ اﺣﺴﺎس ﺗﺮﺳﺶ از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﺣﺘﻢ از ﺗﻌﺠﺐ ﺷﺎخ در ﻣﻲ آورد‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪ ،‬در ﻣﻴﺎن‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻛﺴﻲ ﺣﺮﻳﻔﺶ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ دو ﻧﻔﺮ را ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻛﻪ او را‬
‫در دوﺋﻠﻲ ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻜﺴﺖ داده ﺑﻮدﻧﺪ و آﻧﻬﻢ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ وﻟﻲ اﻳﻦ ﭘﺴﺮ‬
‫ﺑﻪ راﺣﺘﻲ او را ﻣﻐﻠﻮب ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﭘﺴﺮي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺷﺶ ﺳﺎل‬
‫ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺧﺖ ‪ ...‬ﻣﺒﺎرزه اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ از ﻳﻚ ﻃﺮف ‪ ...‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در‬

‫‪206‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻘﺎﺑﻞ او اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬از ﺳﻤﺘﻲ دﻳﮕﺮ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﻪ ﻧﻔﻊ‬
‫ﺧﻮدش اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺟﻮاب ﺳﻮاﻻﺗﺶ را ﺑﺪﺳﺖ آورد‪.‬‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﺮ روي ﺳﺮش ﻗﺮار داد و ﻧﻮاري ﻧﻮراﻧﻲ را ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮي ﺑﺮد‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را در ﻣﻮرد ﮔﻮي ﺧﺎﻃﺮات ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫آﻧﻬﻢ در ﻛﺘﺎب ﻫﺎي ﺑﺴﻴﺎر ﻗﺪﻳﻤﻲ در ﺑﺨﺶ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫اﻣﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز‪ ،‬ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻮار ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ را ﺑﻪ ﮔﻮي‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻮي ﻧﻮارﻫﺎ را ﺑﻠﻌﻴﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﻛﺎر را‬
‫ﺗﻜﺮار ﻛﺮد و ﺳﺮاﻧﺠﺎم دﺳﺖ از ﻛﺎر ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﺮ روي ﮔﻮي ﻗﺮار داد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ اﻛﺜﺮ اﻳﻦ‬
‫ﺧﺎﻃﺮات را دﻳﺪه ﺑﻮد )ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‪ :‬ﻓﺼﻮل ‪ 1‬و‪ ،(2‬اﻣﺎ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﭼﻴﺰي را از او ﭘﻨﻬﺎن ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻏﺮور‬
‫اﺳﻨﻴﭗ را ﺟﺮﻳﺤﻪ دار ﻣﻲ ﻛﺮد ‪ ...‬درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺎﻃﺮه اي ﻛﻪ ﻫﺮي در‬
‫ﺳﺎل ﭘﻨﺠﻢ ﺗﺤﺼﻴﻠﺶ و در ﺧﻼل درس ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ دﻳﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺟﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻮد؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت در ﺗﻨﮕﻨﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ آراﻣﺸﻲ ﺗﺤﺴﻴﻦ‬
‫ﺑﺮاﻧﮕﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﻠﻪ‪.‬‬

‫‪207‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ وﻟﻲ ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻫﻨﻮز ﻳﻪ ﺧﺎﻃﺮه ﻣﻮﻧﺪه‪.‬‬‫اﻣﺎ اﺳﻨﻴﭗ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻧﻔﻬﻤﻲ زد‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ اﺳﻨﻴﭗ را‬
‫دﻳﺪ‪ ،‬ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻦ ‪ ...‬ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﻢ اﻋﺘﻤﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ؛ ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟! ‪ ...‬ﻣﻦ‬‫ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻗﻮل دادم ﻛﻪ ﻛﻤﻜﺖ ﻛﻨﻢ و ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر رو ﻫﻢ ﻣﻲ‬
‫ﻛﻨﻢ ‪ ...‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﺻﺎدق ﺑﺎﺷﻲ و ﻫﻤﻪ ﺣﻘﺎﻳﻖ رو ﺑﮕﻲ‪...‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ درﻣﺎﻧﺪﮔﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﻳﮕﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي رو ﻣﻲ ﺧﻮاي ﺑﺪوﻧﻲ؟؟!! ‪ ...‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ‬‫رو ﻧﺸﻮﻧﺖ دادم‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﺎﻃﺮات اون ﺷﺒﻲ ﻛﻪ واﻟﺪﻳﻦ ﻣﻦ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ﻧﻔﺲ ﺳﻮروس ﺣﺒﺲ ﺷﺪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﺗﻼش ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮه را‬
‫ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﺪ و اﮔﺮ از ﺻﺪﻣﻪ ذﻫﻨﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻳﻘﻴﻨﺎً آن را از ذﻫﻨﺶ‬
‫ﭘﺎك ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﻤﺎن ﭼﻴﺰي را ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﻲ دﻳﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﺴﻲ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد‪ ،‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را دﻳﺪ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او زاﻧﻮ زده و‬
‫دﺳﺘﺎن او را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪...‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺣﻘﻴﻘﺖ را ﺑﺪاﻧﻢ‪.‬‬

‫‪208‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺣﺴﺎﺳﻲ در او رﺧﻨﻪ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺟﺪﻳﺪ و ﺑﺴﻴﺎر ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز‬
‫ﻛﺴﻲ ﺑﺎ او اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد؛ ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﻛﺴﻲ ﻛﻪ از او‬
‫زﺧﻢ ﻫﺎي ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﭘﺴﺮ ﻣﻮ ﻛﻼﻏﻲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ ﻛﻪ‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﻣﻘﺎوﻣﺘﺶ را از دﺳﺖ داد‪ .‬ﻧﻮاري ﻧﻮراﻧﻲ‬
‫را از ﺳﺮش ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ و وارد ﮔﻮي ﻛﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﭘﺴﺮ ‪ ...‬اﻳﻨﻢ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻲ‪ .‬ﺑﺮو ﺑﺒﻴﻦ ‪ ...‬آن‬‫وﻗﺖ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮاﻧﻲ ﻗﻀﺎوت درﺳﺘﻲ ﺑﻜﻨﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﮔﻮي ﻗﺮار داد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﺎﻃﺮه ﺷﺮوع ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ در اﺗﺎﻗﺶ روي ﻳﻚ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻣﻜﺎن را ﺷﻨﺎﺧﺖ ‪ ...‬ﺳﻴﺎﻫﭽﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﻼس ﻫﺎي ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي اش‬
‫را در آﻧﺠﺎ ﮔﺬراﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺮﺧﻼف ﭼﻬﺮه آرام و ﺑﻲ‬
‫اﺣﺴﺎﺳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي از او ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﻀﻄﺮب ﻣﻲ ﻧﻤﻮد‪ .‬در‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاﻫﺎﻳﻲ از ﺑﻴﺮون درب اﺗﺎق ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ‬
‫از ﺟﺎي ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﺑﺮ‬
‫اﺿﻄﺮاب او ﻏﻠﺒﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ درب اﺗﺎق را ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﺎز‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻨﺸﺎء ﺻﺪاﻫﺎ‪ ،‬ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻ اﺳﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ درب ورودي اﺻﻠﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور و ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد‬

‫‪209‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻪ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﭼﻤﻦ ﻫﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﻣﺪت زﻣﺎﻧﻲ‪ ،‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺎ‬
‫ﭼﻬﺮه اي ﺗﺮﺳﻴﺪه؛ دوان دوان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ﻫﺎ رﻓﺖ و داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ او را دﻳﺪ‪ ،‬اﻳﺴﺘﺎد و ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪ و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ اﺳﻨﻴﭗ آﻏﺎز ﻛﺮد‪:‬‬
‫ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟‬‫ﭼﻴﺰي ﺑﻪ او ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده و او ﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي درﮔﻴﺮ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻏﻢ و اﻧﺪوﻫﻲ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﻴﺪي را‬
‫در ﭼﻬﺮه ﻣﺪﻳﺮ ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﺪ‪ .‬از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در ﻧﺰد ﻣﺪﻳﺮ اﻋﺘﺮاف ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮد ﭼﻮن ﺗﺎ آن ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬وﺳﻌﺖ ﻓﺎﺟﻌﻪ اي ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺎر‬
‫آورده ﺑﻮد را درك ﻧﻜﺮده ﺑﻮد و اﻳﻨﻚ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﻣﻨﻈﻮر داﻣﺒﻠﺪور را درك ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬ارﺑﺎﺑﺶ در ﻫﺮ روز‪ ،‬دﺳﺖ‬
‫ﻛﻢ ﺑﻪ ﺻﺪ ﻧﻘﻄﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد ‪ ...‬اﻣﺎ ﭼﻬﺮه داﻣﺒﻠﺪور ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه ﭼﻴﺰ‬
‫دﻳﮕﺮي ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ذﻫﻦ او را ﺧﻮاﻧﺪه‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ‪ ،‬ﺳﺨﻨﺶ را اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ او ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده ‪...‬‬‫‪ -‬ﻧﻪ!!!‬

‫‪210‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻟﺮزﺷﻲ ﺳﺮاﭘﺎي اﺳﻨﻴﭗ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﭼﻴﺰي در ﮔﻮﺷﺶ زﻧﮓ زد "‬
‫از ﻛﺴﺎﻧﻲ زاده ﻣﻲ ﺷﻪ ﻛﻪ ﺳﻪ ﺑﺎر در ﺑﺮاﺑﺮش اﻳﺴﺘﺎدﮔﻲ ﻛﺮده اﻧﺪ و‬
‫وﻗﺘﻲ ﻫﻔﺘﻤﻴﻦ ﻣﺎه ﻣﻲ ﻣﻴﺮه زاده ﻣﻴﺸﻪ "‪ .‬ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ اﺳﺘﺎدش‬
‫ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب!! ‪ ...‬ﻫﺪﻓﺶ ﭼﻲ ﺑﻮده؟‬‫ ﻛﺴﻲ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻲ دوﻧﻪ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﻫﻨﻮز‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ‬‫دوﻧﻢ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻟﻴﻠﻲ و ﺟﻴﻤﺰ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬وﻟﻲ‪...‬‬
‫ وﻟﻲ ﭼﻲ‪...‬‬‫دردي ﻛﻪ در ﭼﻬﺮه ﺳﺎﻟﺨﻮرده ﻣﺪﻳﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺘﻲ از ﺗﻌﺠﺐ‬
‫و داد‪.‬‬
‫ ارﺑﺎب ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺗﻮ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه و ﻧﻮزاد ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﺑﻮده ﻛﻪ‬‫زﻧﺪه ﻣﻮﻧﺪه‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ ﭼﻲ‪...‬‬‫داﻣﺒﻠﺪور در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از ﻛﻨﺎر اﺳﻨﻴﭗ رد ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻚ ﭘﺴﺮﺑﭽﻪ ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻪ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻣﺮگ‬‫وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻪ و ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ اوﻧﻮ‬
‫ﺑﻜﺸﻪ‪.‬‬

‫‪211‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻃﻼﻋﺎت ﺟﺪﻳﺪ را در ذﻫﻨﺶ ﺣﻼﺟﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻣﺪﻳﺮ ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ او ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم اوﻧﺠﺎ ‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫اﻟﺘﻤﺎس در ﻧﮕﺎه و ﺻﺪاي او ﻣﻮج ﻣﻲ زد‪ .‬ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ او‬
‫ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ و ﭘﺲ از ﻣﻜﺜﻲ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﺗﺼﻤﻴﻤﻲ ﻋﺠﻮﻻﻧﻪ و از روي اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺖ ﻧﮕﻴﺮي ‪...‬‬‫ﻓﻮﻛﺲ!‬
‫***‬
‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ اﺳﻨﻴﭗ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻛﻠﺒﻪ اي ﻛﻮﭼﻚ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻫﻨﻮز‬
‫ﻫﻢ از ﺑﺮﺧﻲ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ دود ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﻳﻚ‬
‫اﻧﻔﺠﺎر را ﺗﺪاﻋﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ؛ در ﻫﻤﺎن‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬از ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﺑﺒﻴﻨﺪ در ﻫﺮاس ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺳﺮﻳﻊ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻴﺰي را ﻛﻪ‬
‫دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﻮد ﺑﻴﺎﺑﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﺳﻘﻒ رﻳﺰش ﻛﺮده ﺑﻮد و ﮔﺮد و‬
‫ﺧﺎك ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه آوار‪ ،‬زﻣﻴﻦ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد؛ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﻲ ﺷﺪ ﭘﻴﻜﺮ‬
‫ﻣﺮدي را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻛﺘﻲ‪ ،‬روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ ﻗﺪم ﻫﺎﻳﻲ ﻟﺮزان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮد رﻓﺖ و در ﻛﻨﺎر او زاﻧﻮ زد‪.‬‬
‫ﻧﻔﺮت ﺑﭽﮕﺎﻧﻪ او‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﻚ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺑﺪل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻘﺼﻴﺮ او ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪212‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﺷﻚ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺎري ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮ ﺟﻴﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ را روي‬
‫زاﻧﻮاﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻘﺎم ﻣﻨﻔﻮرﺗﺮﻳﻦ ﺷﺨﺺ در دﻧﻴﺎ را در ﻧﺰد‬
‫او داﺷﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ‪ ...‬ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻳﻨﺠﻮري ﻣﻲ ﺷﺪ ‪ ...‬ﺧﺪا ‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺶ‬

‫ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻧﻪ ‪ ...‬ﻧﻪ!!!!!!!!‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺳﻴﺎه ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻮد را در درﻣﺎﻧﮕﺎه‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻳﺎﻓﺖ؛ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور در ﻛﻨﺎر او ﺑﺮ روي ﻳﻚ ﺻﻨﺪﻟﻲ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ آﻟﺒﻮس ‪...‬‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﺎ دﻳﺪن ﭼﺸﻤﺎن ﺑﺎز او‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﺶ آﻣﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺴﺮم ﺑﺎ ﺧﻮدت ﭼﻴﻜﺎر ﻛﺮدي‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺳﺮش را ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ ﺗﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﺪﻳﺮ ﺗﻼﻗﻲ ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ ﺧﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﻪ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﺑﮕﻮ ‪ ...‬در ﻣﻮرد ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻣﻦ و ﺑﺎﻗﻲ‬‫ﭼﻴﺰﻫﺎ‪ .‬اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ روﺣﻢ رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﺮگ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻛﻤﻪ‪.‬‬
‫ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ از ﭼﺸﻤﺎن ﭘﻴﺮﻣﺮد ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ زﻳﺮ ﭼﺎﻧﻪ‬
‫ﺳﻮروس ﻛﺸﻴﺪ و ﺻﻮرت او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬

‫‪213‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭘﺴﺮم ‪ ...‬ﻫﻤﻴﺸﻪ راﻫﻲ ﺑﺮاي ﺟﺒﺮان ﻛﺮدن وﺟﻮد دارد‪ .‬ﺗﻮ‬‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻲ ‪ ...‬ﻫﺮﭼﻨﺪ دﻳﺮ وﻟﻲ ﺑﺎ اﻧﺘﺨﺎب و ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮدت‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً‬
‫ﺧﺪاوﻧﺪ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺒﺮان ﻛﺮدن را ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻲ دﻫﺪ ‪ ...‬ﻓﺮاﻣﻮش‬
‫ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎاﻣﻴﺪ ﺣﻘﻴﻘﻲ‪ ،‬ﺷﻴﻄﺎن اﺳﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ درآﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪ و ﺳﭙﺲ از ﺟﺎي ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ دﻳﮕﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮوم ﺗﺎ ﺗﻮ ﻫﻢ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ‬‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ از وزارت ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬در دﻓﺘﺮم ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺧﻮب‬
‫اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻦ‪ .‬ﻛﺎر ﻣﺎ ﺗﺎزه ﺷﺮوع ﺷﺪه!‬
‫ اﻟﺒﻮس ‪ ...‬ﭼﻲ ﺑﺮﺳﺮ ﻧﻮزاد ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ اوﻣﺪه‬‫داﻣﺒﻠﺪور آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‬
‫ او را ﺑﻪ ﻧﺰد ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎدم ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﻧﻮاده اي ﻛﻪ ﺑﺮاﻳﺶ‬‫ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ اﺳﻨﻴﭗ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺒﺮان ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮدﺷﻪ‬‫ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ﺳﺮش زد‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه‬
‫ﻫﻴﭻ ﺗﻮﺟﻪ و ﻋﻼﻗﻪ اي ﻧﺸﺎن ﻧﻤﻲ دادﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮرده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ اﺷﺘﺒﺎه آﻧﻬﺎ ﺑﻮد ‪...‬‬

‫‪214‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫او از روي ﺗﺨﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻳﻨﻪ اي ﻛﻪ ﺑﺮ روي دﻳﻮار ﺑﻮد‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺧﻮدش در آﻳﻨﻪ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺴﺮ آﻧﻬﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻳﻦ اﺷﺘﺒﺎه را ﺗﻜﺮار ﻛﻨﺪ ‪ ...‬ﻣﻦ اﺟﺎزه ﻧﺨﻮاﻫﻢ داد‪.‬‬‫***‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﺎﻃﺮه ﺗﻤﺎم ﺷﺪ و ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺰرﮔﺴﺎل را در‬
‫ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﻮد ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ رو ﺑﺎور ﻛﻨﻢ؟‬‫ ﻣﻴﻞ ﺧﻮدﺗﻪ ‪ ...‬ﻣﺨﺘﺎري!‬‫دو ﻣﺮد ﺑﻪ ﻫﻢ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻣﺪت‪ ،‬ﻫﺮي ذﻫﻨﺶ‬
‫را ﺑﺎز ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ اﺳﻨﻴﭗ ﭼﻴﺰ ﻣﻬﻤﻲ را ﻧﻤﻲ دﻳﺪ و ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ‪،‬‬
‫ذﻫﻦ ﻫﺮي را ﺧﺎﻟﻲ از اﻃﻼﻋﺎت ﺣﺴﺎس ﻣﻲ دﻳﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻻﻳﻪ ﻫﺎي ذﻫﻨﻲ اش‪ ،‬ﺿﺮﻳﺐ اﻣﻨﻴﺘﻲ را ﺑﻪ‬
‫‪ %100‬رﺳﺎﻧﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي وﻗﺖ زﻳﺎدي را ﺗﻠﻒ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﺮاﺻﻞ‬
‫ﻣﻄﻠﺐ رﻓﺖ‪ .‬او ﺗﻤﺎم ﺣﺮف ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻣﻮرد ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ‪،‬‬
‫رون وﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد؛ را ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻢ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺳﻮاﻻت زﻳﺎدي را در ﺳﺮ دارد وﻟﻲ ﻫﺮي ﺑﻪ او ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺪاد‪.‬‬
‫دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪215‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻻن ﻧﻪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ‪ ...‬وﻟﻲ ﻗﺒﻞ از اون‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰ‬‫دﻳﮕﺮي را ﻫﻢ ﻧﺸﺎﻧﻢ ﺑﺪﻫﻲ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬اﻳﻦ‬
‫ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه رﻧﮓ را ﺑﺮ روي دﺳﺘﺖ ﺣﻚ ﻛﺮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ در اﺑﺘﺪا راﺿﻲ ﻧﺒﻮد وﻟﻲ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ اﺻﺮار ﻫﺮي و ﻗﻮل‬
‫ﻛﻤﻚ‪ ،‬راﺿﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻗﺪرت اﻳﻦ ﭘﺴﺮ‬
‫اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻨﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ را از ﻃﺮﻳﻖ ﮔﻮي ﺷﻴﺸﻪ اي‬
‫ﻧﺸﺎن داد‪.‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﻊ ﺗﺮ اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ را ﺗﺮك ﻛﻨﻴﺪ و ﺑﻪ‬‫ﻫﻤﺮاه ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﺎي دﻳﮕﺮي ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻗﺒﻠﺶ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻢ ﺗﺎ ارﺑﺎﺑﺘﻮن ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺷﻤﺎ را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ ‪...‬‬
‫ﻣﻮاﻓﻘﻴﺪ؟‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻜﺎن داد) ﻫﺮﭼﻨﺪ‬
‫ﺑﺎ ﺑﻲ ﻣﻴﻠﻲ!!(‪ ،‬ﻫﺮي از او ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و‬
‫روي ﻣﻴﺰ ﺑﮕﺬارد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻋﺠﻴﺐ و ﻏﺮﻳﺐ ﻛﻪ ﺑﺮاي‬
‫ﮔﻮش اﺳﻨﻴﭗ ﻧﺎآﺷﻨﺎ ﺑﻮدﻧﺪ را ﺑﺮ روي دﺳﺖ او اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه‬
‫ﺑﻪ ﻃﺮز ﺷﮕﻔﺖ آوري ﻛﻤﺮﻧﮓ ﺷﺪ وﻣﻮﺟﺒﺎت ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻃﺮﻓﻴﻦ را‬
‫ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻣﻮﻗﻊ رﻓﺘﻨﻪ ‪ ...‬ﻫﺮﭼﻴﺰي ﻛﻪ اﺣﺘﻴﺎج دارﻳﻴﺪ رو ﺑﺮدارﻳﺪ‬‫ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ اوﻧﺎ رو ﻧﺒﻴﻨﻴﺪ ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬

‫‪216‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮﻫﻴﭻ اﺛﺮي از ﻛﺘﺎب ﻫﺎي روي دﻳﻮار‬
‫ﻧﺒﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻨﺞ ﺳﺎك ﺳﻴﺎه رﻧﮓ در وﺳﻂ اﺗﺎق اﺻﻠﻲ ﺧﺎﻧﻪ وﺟﻮد‬
‫داﺷﺖ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻛﺘﺎب ﻫﺎ‪ ،‬ﺟﺰوات‪ ،‬ذﺧﻴﺮه ﻣﻮاد و ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ و‬
‫ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻧﺒﺎري اش را در اﻳﻦ ﭘﻨﺞ ﺳﺎك ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻗﺮار‬
‫داده ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻗﺮﺑﺎن ‪ ...‬ﻓﻜﺮﻛﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮه دﻳﮕﻪ ﺑﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬‫ﻗﺮاره ﺑﺮوﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﺟﺎي ﺑﻬﺘﺮي ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ‪ ...‬داﺑﻲ!!‬
‫ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ ﻛﻮﭼﻜﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺗﻌﻈﻴﻤﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻗﺮﺑﺎن ﺑﺎ ﻣﻦ ﻛﺎري ‪...‬‬‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ اﻓﺘﺎد و ﺣﺮﻓﺶ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻐﻲ‬
‫ﻛﺸﻴﺪ و ﺧﻮدش را زﻳﺮ رداي ﻫﺮي ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮد‪ .‬دو ﻣﺮد ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ‬
‫ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﻳﻴﻦ رداي ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ آرام ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ داﺑﻲ ‪ ...‬ﺑﻴﺎ ﺑﻴﺮون‪ .‬ﻫﻴﭻ ﺧﻄﺮي در ﺑﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫ﺟﻦ ﻛﻮﭼﻚ ﺳﺮش را ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ از زﻳﺮ رداي ﺳﻴﺎﻫﺮﻧﮓ ﺑﻴﺮون‬
‫آورد و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺗﺮس ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ارﺑﺎب اﻳﻦ ﻣﺮد‪...‬‬‫ داﺑﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻦ ‪ ...‬اﻳﺸﻮن ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ دوﺳﺖ ﻣﻦ‬‫ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ از ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺳﺎك ﻫﺎ را ﺑﺎ ﺧﻮدت ﺑﻪ‬

‫‪217‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻳﻜﻲ از اﺗﺎق ﺧﻮاب ﻫﺎي ﻃﺒﻘﻪ اول ﺑﺒﺮي و ﻧﻴﺰ آﻧﺠﺎ را آﻣﺎده‬
‫ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎرﻫﺎ را رﺳﺎﻧﺪي‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺟﻠﻮي‬
‫ﻣﺪرﺳﻪ و ﻳﺎ ﻫﺮ ﺟﺎي دﻳﮕﺮي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺑﺮو و ﻻﺷﻪ ﻳﻚ‬
‫ﺣﻴﻮان ﻣﺮده را ﺑﺮاﻳﻢ ﺑﻴﺎور و اﮔﺮ ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدي‪ ،‬از ذﺧﻴﺮه آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻦ‪.‬‬
‫داﺑﻲ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻫﺶ را ﺗﺮك ﻛﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﻚ و ﺗﺮدﻳﺪ‬
‫ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺗﻌﻈﻴﻤﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺳﺎك ﻫﺎ ﻏﻴﺐ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺎﻟﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﻛﺎر اﺻﻠﻲ ﻣﺎ رﺳﻴﺪه‪.‬‬‫او ﺗﻤﺎم ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻣﻮرد ﻋﻼﻣﺖ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد را ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻢ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل اﺳﻨﻴﭗ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻳﻚ اﺷﺘﺒﺎه رو دوﺑﺎر ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻧﻤﻲ ﺷﻮم‪.‬‬‫ ﺟﺎي ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﻃﻮر دﻗﻴﻖ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي ﻣﻦ ﺗﻮﺟﻪ‬‫ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻲ ﺷﺪﻳﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻧﺸﺎن ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﺑﺮ روي‬
‫دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﺨﻮاﻫﻴﺪ و اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﻲ آورد‪ ،‬ﻛﺎﻣﻞ ﺗﺮﻳﻦ ﻫﺎﺳﺖ‬
‫و اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ اﻳﻦ ﻧﺸﺎن رو ﺑﺮاي دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﻧﻴﺰ ﻗﺮار دادم‪.‬‬

‫‪218‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم آﺧﺮﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺳﻨﻴﭗ را راﺿﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي‬
‫ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ رﻧﮓ را ﺑﺮ دﺳﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﺣﻚ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده از ﮔﻮي ﺷﻴﺸﻪ اي‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺣﻘﺎﻳﻘﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺎزﮔﻮ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد را ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ اﻧﺘﻘﺎل داد و در ﺟﻮاب ﭼﻬﺮه ﻣﺘﺤﻴﺮ و وﺣﺸﺖ‬
‫زده اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ اﺣﺘﻴﺎج دارم ‪ ...‬ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻴﺪ؟‬‫***‬
‫ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺠﺰ ﻣﻦ‪ ،‬ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬‫ ﺑﺮاي اوﻧﺎ ﻓﻜﺮي داري؟‬‫ اوه ﺑﻠﻪ‪ .‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ رو ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮدم و ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﻣﻮﻧﺪه‪.‬‬‫ﺧﻮب دﻳﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮوﻳﻢ اﻣﺎ ﻗﺒﻠﺶ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﻣﺤﻴﻂ ﺧﺎرج از ﺧﺎﻧﻪ دا ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد و‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻪ ﺧﻮدش را ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮي‪ ،‬در رداﻳﺶ‬
‫ﻣﺨﻔﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬از در ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ داﺑﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ...‬در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻻﺷﻪ آﻫﻮﻳﻲ را ﻫﻤﺮاه آورده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻗﺮﺑﺎن ‪ ...‬اﻳﻨﻮ در ﺟﻨﮕﻞ اﻃﺮاف ﻣﺪرﺳﻪ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدم‬‫‪ -‬ﻛﺎرت ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد داﺑﻲ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻲ ﺑﺮوي‬

‫‪219‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﻻﺷﻪ را ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮد‬
‫و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاﻳﻲ ﺷﺒﻴﻪ ﺻﺪاي وﻳﺰوﻳﺰ زﻧﺒﻮر ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ دﺳﺘﺎن ﺧﺎﻟﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﺮدي ﭘﺎﺗﺮ؟‬‫ ﺑﻪ زودي ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ وﻟﻲ ﻫﻨﻮز ﻳﻚ ﻛﺎر ﻣﻮﻧﺪه‪...‬‬‫ﻫﺮي ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ را‬
‫در ﺑﺎﻻي ﻣﻨﺰل اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ وﺟﻮد آورد و ﻃﻠﺴﻢ رازداري روي ﺧﺎﻧﻪ را‬
‫ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﻛﺎر ﻣﺎ ﺷﺮوع ﺷﺪه ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟!‬

‫اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ ﭘﺎﻳﺎﻧﻲ ﺑﺮ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻫﺎﺳﺖ‬
‫اﻳﻦ اوﻟﻴﻦ اﺧﻄﺎر اﺳﺖ‬

‫‪220‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻫﺮي دﺳﺖ اﺳﺘﺎد ﺳﺎﺑﻘﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‬
‫وﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬دو ﻣﺮد در اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﻗﺼﺮ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﻫﺮي‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮاﺑﺶ ﺑﺮده ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻫﺮي‬
‫ﻳﻜﻲ از ﺳﺎﻟﻦ ﻫﺎي دوﺋﻞ را ﺑﻪ او داده ﺑﻮد ﺗﺎ وﺳﺎﻳﻠﺶ را در آﻧﺠﺎ‬
‫ﻗﺮار دﻫﺪ و ﻛﺎرﻫﺎﻳﺶ را در آﻧﺠﺎ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﺑﺎغ ﺧﺎرج از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﺮوﻳﺪ وﻟﻲ‬
‫ﺗﺤﺖ ﻫﻴﭻ ﺷﺮاﻳﻄﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ از دروازه ﻫﺎ ﺧﺎرج ﺷﻮﻳﺪ و دﻳﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ از‬
‫دود ﻧﻘﺮه اي رﻧﮕﻲ ﻛﻪ راﻫﺮوﻫﺎ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه اﺳﺖ ﻧﻴﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻋﺒﻮر‬
‫ﻛﻨﻴﺪ ‪ ...‬ﭼﻮن ﻛﺸﻨﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮﭼﻴﺰي ﻛﻪ اﺣﺘﻴﺎج داﺷﺘﻴﺪ رو ﺑﻪ‬
‫داﺑﻲ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ دﻳﮕﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮوم اﻣﺎ ﻗﺒﻠﺶ‪...‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺖ در ﺟﻴﺒﺶ ﻛﺮد و ﺷﻴﺸﻪ اي ﺣﺎوي ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﻃﻼﻳﻲ را ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ اﺳﻨﻴﭗ داد‪.‬‬
‫ از اﻳﻦ ﻣﺎﻳﻊ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮه اي رو ﺗﻮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺘﻮن ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ ﭼﻮن ﻣﻦ‬‫دوﺳﺘﺎﻧﻲ دارم ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺧﻄﺮﻧﺎك دارﻧﺪ ‪ ...‬ﻫﺮ وﻗﺖ ﻛﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻴﺪ‪،‬‬
‫داﺑﻲ ﺷﻤﺎ رو ﺑﺎ آﻧﻬﺎ آﺷﻨﺎ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‪...‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ و او را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي آرام ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻢ ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‪...‬‬

‫‪221‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﺣﺮف او ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻲ ﻛﻨﻢ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻴﺪ و ﻛﻤﻲ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻮدﺗﻮ‬‫ﺑﺮﺳﻴﺪ ﭼﻮن در آﻳﻨﺪه ﻓﺮﺻﺖ اﻳﻦ دو ﻛﺎر رو ﻧﺨﻮاﻫﻴﺪ‬
‫ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫﺮي در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻛﻠﺒﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻮاده‪،‬‬
‫دوﺳﺘﺎن و ﻋﺸﻘﺶ را ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬اﺗﺎق رون را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد و ﭘﺲ از اﻃﻤﻴﻨﺎن‬
‫از اﻣﻦ ﺑﻮدن آن‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﭘﺎرات ﻛﺮد‬

‫‪222‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﭼﻬﺎردهﻢ«‬
‫رون‪،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ در اﺗﺎق رون ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻫﺪف‬
‫ﺧﺎﺻﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻲ از رﻓﺘﻦ ﻫﺮي ﻣﻲ‬
‫ﮔﺬﺷﺖ و ﻃﺒﻖ ﻣﺤﺎﺳﺒﺎت آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻫﺮي دﻳﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻣﻼﻗﺎت اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺑﺎرو را ﺗﺮك ﻛﺮده ﺑﻮد و‬
‫ﻫﻨﻮز ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ از ﻗﺒﻞ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ‬
‫دﻟﻬﺮه و اﺿﻄﺮاب ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺣﺎﻛﻢ ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ از ﻗﺒﻞ ﺑﺎ ﻫﺮي ﻗﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻏﻴﺒﺖ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﻫﺮي‪ ،‬از دﻳﺪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻣﺨﻔﻲ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﻜﻮت اﻳﺠﺎد ﺷﺪه را ﺷﻜﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﺧﻴﻠﻲ دﻳﺮ ﻛﺮده! اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ اﺗﻔﺎق ﺑﺪي رخ ﻧﺪاده ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﻪ‬‫ﻧﻈﺮﺗﻮن ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻛﺎري ﺑﻜﻨﻴﻢ؟؟!!‬
‫رون ﻛﻪ در ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ! ﻣﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺑﺮ ﻋﻬﺪه داﺷﺘﻴﻢ را اﻧﺠﺎم دادﻳﻢ و ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﻢ‬‫‪ ...‬ﻫﻤﻴﻦ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ در اداﻣﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي رون ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻨﻢ ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬ﻫﺮﭼﻲ ﺑﺎﺷﻪ اون ﻳﻪ ﺟﻮراﻳﻲ رﺋﻴﺲ ﻣﺎﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ‬‫ﺣﺮﻓﺶ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬اﮔﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﭘﺲ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻴﻢ‪.‬‬

‫‪223‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻟﺤﻦ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺟﻨﮕﺠﻮ ﻣﻲ ﺧﻮرد‬
‫ﺗﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ دﺧﺘﺮ ‪ 16‬ﺳﺎﻟﻪ‪ .‬اﻳﻦ ﻟﺤﻦ او را در دﻳﺪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﻪ ژاﻧﺪارك ﺷﺒﻴﻪ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺮف ﻫﺎي ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻨﻄﻖ ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﻗﺎﻧﻊ ﻛﺮد اﻣﺎ‪...‬‬
‫ اﻣﺎ اﮔﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ‪...‬‬‫ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻛﺮد اﻣﺎ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ آرام ﺗﺮ‪.‬‬
‫ ﻗﺮار ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺣﺎدﺛﻪ ﻧﺎﮔﻮاري رخ دﻫﺪ‪ .‬ﻣﮕﺮ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدي ﻛﻪ ﻫﺮي‬‫ﭼﻪ ﻗﺪرﺗﻲ دارد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﺮﺗﺐ اﺳﺖ ‪ ...‬ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﮔﺮﻓﺖ و ﻛﻒ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ‬
‫روي دﺳﺖ دﻳﮕﺮش ﺑﻮد ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﺠﻮم ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ‬
‫آراﻣﺶ ﺑﺨﺶ‪ ،‬اﺿﻄﺮاب ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي ﻛﻢ ﺷﺪ و ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺳﺨﻨﺎن‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮ ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﻛﺎﻣﻞ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي اﻃﻼﻋﺎت زﻳﺎدي را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺪاده ﺑﻮد و‬
‫از آﻧﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﻣﺨﻔﻲ ﻧﮕﻪ دارﻧﺪ و آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﻃﻮري واﻧﻤﻮد ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي در اﻃﺎق رون‪ ،‬ﻣﺸﻐﻮل‬
‫اﺳﺘﺮاﺣﺖ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ آﻧﻬﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪،‬‬
‫دوﻗﻠﻮﻫﺎ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺣﺘﻲ ﻣﻮدي را ﻧﻴﺰ )ﻋﻼ رﻗﻢ اﺻﺮار زﻳﺎدش ﺑﺮاي دﻳﺪن‬
‫ﻫﺮي( دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ رون اﻓﺘﺨﺎر ﭘﻴﭽﺎﻧﺪن ﻣﻮدي را از آن ﺧﻮدش‬
‫ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي اﻳﻦ اﺣﺘﻤﺎل را داده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺎرش ﺑﺎ ﺗﺎﺧﻴﺮ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ‬
‫ﻫﻤﻪ‪ ،‬دوﺳﺘﺎﻧﺶ در ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲ ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺒﺮ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺷﻮد ﻛﻪ ﺻﺪاﻳﻲ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎن ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﺑﺎﻋﺚ‬

‫‪224‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺨﺼﻲ در‬
‫ﺷﻨﻞ ﺳﻴﺎه رﻧﮕﻲ را دﻳﺪﻧﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻋﺼﺎﻫﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺨﺺ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﻇﺎﻫﺮاً ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻌﺪي‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻛﺪام از ﺳﻪ دوﺳﺖ ﻓﻜﺮي در ذﻫﻨﺸﺎن ﺑﻮد و در ﺣﺎل ﺑﺮرﺳﻲ راه‬
‫ﺣﻞ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ ﻫﻤﮕﻲ ﺑﺮ ﻳﻚ ﻧﻜﺘﻪ اﺷﺘﺮاك داﺷﺘﻨﺪ و آن‬
‫اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ اﻃﻼع ﻣﻲ دادﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ‪،‬‬
‫درﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻋﺠﻴﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﺧﻼف‬
‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻫﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻴﻨﻪ ﻓﺮد ﻣﺮﻣﻮز ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﭘﺎﻳﻴﻦ آورده ﺑﻮد اﻣﺎ اﻳﻦ ﺗﺎزه آﻏﺎز ﻛﺎر ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺤﻈﻪ اي‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط )ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ( ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻠﻮ ﺣﺮﻛﺖ‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ دﻳﻮاﻧﻪ!! ‪ ...‬ﺑﺮﮔﺮد ﻋﻘﺐ!!!!‬‫ ﺑﺮﮔﺮد ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬رون ﻳﻪ ﻛﺎري ﺑﻜﻦ‪...‬‬‫ﺗﺮس ﺑﺮ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﺴﻄﻮﻟﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬اﮔﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻣﻲ ﺑﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ از‬
‫اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﺟﻴﻨﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺳﻴﺎه ﭘﻮش ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺳﻴﺎه ﭘﻮش دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد اﻣﺎ رون ﺑﻪ او ﻣﺤﻠﻂ ﻧﺪاد و ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ اﺳﺘﻮﭘﻴﻔﺎي!!!‬‫درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻫﺪف ﺑﺨﻮرد‪ ،‬اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻋﺠﻴﺐ رخ داد‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻋﺼﺎي رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪225‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺧﻴﻠﻲ اﺣﻤﻘﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺻﺪا و ذﻫﻦ ﺑﺎز‪ ،‬ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ رﻓﻴﻖ‪.‬‬‫ﺳﻴﺎه ﭘﻮش اﻳﻦ را ﮔﻔﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻛﻼه ﺷﻨﻠﺶ را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺣﻞ داد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي!!!!!!!!‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ زﻣﺎﻧﻲ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ اي‪ ،‬ﺧﻮدش را از‬
‫ﮔﺮدن ﻫﺮي آوﻳﺰان ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﺴﺨﺮه ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻫﺎ رو ﻧﮕﺮان ﻛﺮدي‪...‬‬‫اﻣﺎ اﺗﻔﺎﻗﻲ دﻳﮕﺮ در ﺣﺎل وﻗﻮع ﺑﻮد ‪ ...‬اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﻠﻘﻪ دﺳﺘﺎن‬
‫آﻧﻬﺎ را دور ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﺤﻜﻢ ﺗﺮ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﭼﻴﺰي در ﻗﻠﺐ آن دو در ﺣﺎل ﻃﻐﻴﺎن ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎن اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻳﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺮﺳﻲ ﻛﻪ در ﭼﺸﻤﺎن‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد‪ ،‬رﻧﮓ ﻣﻲ ﺑﺎﺧﺖ‪ .‬ﺗﺮس از دﺳﺖ دادن اﻣﻴﺪ ‪ ...‬ﻫﺮي‪ ،‬اﻣﻴﺪ او‬
‫ﺑﻮد ‪ ...‬اﻣﻴﺪي ﺑﺮاي اداﻣﻪ زﻧﺪﮔﻲ‪ .‬اﻣﻴﺪ او ﻧﺒﺎﻳﺪ آﺳﻴﺒﻲ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻮﭼﻚ را‬
‫ﻣﻲ دﻳﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺗﻤﻨﺎي را در ﻋﻤﻖ دﻳﺪﮔﺎن‬
‫ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﻲ دﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻟﺒﺎﻧﺸﺎن آﻫﺴﺘﻪ و ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺷﺘﺎﺑﻲ‪ ،‬ﺑﺮ ﻫﻢ ﺳﺎﻳﻴﺪه‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و آراﻣﺶ در وﺟﻮد ﻫﺮ دو ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬آن دو‪ ،‬ﻋﺸﻖ را اﺣﺴﺎس ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ زﻣﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ‪ ،‬اوﻟﻴﻦ وﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ اﻧﺠﺎم‬
‫رﺳﺎﻧﻴﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺳﻤﺘﻲ دﻳﮕﺮ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ را ﺑﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ‬
‫ﺣﺴﺮت ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮدو ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻗﻠﺒﺸﺎن از آن دﻳﮕﺮي‬
‫اﺳﺖ اﻣﺎ ﻛﻤﺮوﻳﻲ ﻫﺎي ﺑﭽﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮي و‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻪ آرزوي ﻗﻠﺒﻲ ﺧﻮد ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ .‬درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ‪،‬‬

‫‪226‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻋﺸﻘﻲ ﻧﺎب و ﻏﻴﺮ ﻣﺎدي را در ﻗﻠﺒﺸﺎن اﺣﺴﺎس ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺸﺎن ﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد‬
‫ﺑﺮ دﺳﺘﺎن رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﮔﺮم ﺷﺪ)ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ اﻧﺪك در ﺣﺪ ﻳﻚ ﺣﻮﻟﻪ ﮔﺮم( و‬
‫اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ اﻧﺘﻘﺎل داد‪ .‬اﺣﺴﺎﺳﻲ را ﻛﻪ در ﻗﻠﺐ‬
‫ﺧﻮد ﻣﻲ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺎن اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﻪ آن ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻨﺪ ‪...‬‬
‫ﻫﻤﺎن اﺣﺴﺎﺳﻲ ﻛﻪ در ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ دﻳﺪﻧﺪ و ﺑﻪ آن ﺣﺴﺎدت ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﻮن اﻧﺴﺎن ﻫﺎﻳﻲ رﻧﮕﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮد را‬
‫ﻓﺪا ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ دوﺳﺘﺎن‪ ،‬ﻋﺰﻳﺰان و در ﻣﻮاردي‪ ،‬ﻋﺸﻖ ﺧﻮد را ﻧﺠﺎت دﻫﻨﺪ‪.‬‬
‫از اﻳﻦ رو‪ ،‬اﻳﻦ ﻧﺸﺎن‪ ،‬اﺣﺴﺎﺳﺎت ﭘﺎك را ﻫﻤﻮاره زﻧﺪه ﻧﮕﺎه ﻣﻲ داﺷﺖ و‬
‫در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬آن را در ﻗﻠﺐ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﻲ ﻧﮕﺮﻳﺴﺘﻨﺪ اﻣﺎ دﻳﮕﺮ ﺣﺴﺮﺗﻲ در ﻣﻴﺎن ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﻢ ﺧﻴﺮه ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬ﻗﻠﺒﺸﺎن ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﭙﻴﺪ ‪ ...‬روﺣﺸﺎن ﻳﻜﻲ ﺷﺪ ‪ ...‬ذﻫﻨﺸﺎن از ﻫﺮ ﻓﻜﺮ و‬
‫ﺧﻴﺎﻟﻲ‪ ،‬ﭘﺎك ﺷﺪ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ آرزوي ﺧﻮد رﺳﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ از ﻫﻢ ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ و ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ از روي رﺿﺎﻳﺖ‬
‫ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ زﻳﺎده روي ﻛﺮدﻳﻢ‪.‬‬‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ وﻟﻲ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻢ ﺑﻪ اﻧﺪازه اﻳﻦ دوﺗﺎ‪ ،‬ﺟﻠﻮ رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﻣﻨﻈﻮر‬
‫ﺟﻴﻨﻲ را درﻳﺎﻓﺖ‪ .‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن؛ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺻﻮرﺗﺸﺎن از ﻛﻤﺒﻮد ﻫﻮا ﺳﻴﺎه‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﻛﺎر ﺧﻮد اداﻣﻪ ﻣﻲ دادﻧﺪ‪.‬‬

‫‪227‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻫﻢ اﻫﻢ‪...‬‬‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﻫﻢ ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ و وﺣﺸﺖ زده ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را درﻳﺎﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬رﻧﮓ ﮔﻮﺟﻪ ﻓﺮﻧﮕﻲ را ﺑﺮاي ﺧﻮد‬
‫ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺮﺧﻲ ﭼﻬﺮه آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻲ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد و ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺣﺎوي ﭘﻴﺎم "ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻴﺮ ﻣﻲ دادي" ﺑﻪ رون ﺧﻴﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﻜﺮي درﺧﺸﺎن ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻫﺮي رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﺑﺮاي رﺳﻴﺪن ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ‪ ،‬دردﺳﺮ زﻳﺎدي را ﻣﺘﺤﻤﻞ ﺷﺪه اﻧﺪ و ﭼﻪ ﺑﺴﺎ‬
‫ﻛﻪ ﺷﺒﻬﺎﻳﻲ را ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﮔﺮﻳﺎن ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ اﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻲ از‬
‫رواﺑﻂ ﺧﻮد ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ و ﻫﺮي ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺟﺎزه ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﺣﺲ ﺷﻴﻄﻨﺖ آﻣﻴﺰ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ و ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻃﻼﻳﻲ آﻧﻬﺎ را ﺧﺮاب ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻛﻨﺎر آﻧﻬﺎ رﻓﺖ‬
‫و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻲ زد‪ ،‬دﺳﺘﺎن ﺟﺪاﺷﺪه آﻧﻬﺎ را ﻳﻜﺒﺎر دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﺮ روي ﻫﻢ‬
‫ﻗﺮار داد و ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﺧﻮب‪ .‬ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ ﻛﻪ ﻛﻠﻪ ﺷﻘﻲ ﺧﻮدﺗﻮن رو ﻛﻨﺎر‬‫ﮔﺬاﺷﺘﻴﻦ‪ .‬ﻓﺮﺻﺘﻲ ﺑﻬﺘﺮ از اﻳﻦ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻤﻲ آﻳﺪ و ﺷﻤﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ‬
‫ﭼﻴﺰ را ﺧﺮاب ﻛﻨﻴﺪ ‪ ...‬ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزه ﻧﻤﻲ دﻫﻢ‪.‬‬
‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮﺷﺎن را ﺑﺎﻻ ﻣﻲ آوردﻧﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ و‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﺸﻜﺮي در ﻧﮕﺎﻫﺸﺎن ﺑﻮد و ﺳﺮﺧﻲ ﺻﻮرﺗﺸﺎن در‬
‫ﺣﺎل رﻧﮓ ﺑﺎﺧﺘﻦ ﺑﻮد‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺟﻴﻨﻲ آﻣﺪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪228‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﭼﻮن رون دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬‫دوﺳﺘﻲ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮔﻴﺮ ﺑﺪه‪ .‬اﻳﻨﻄﻮري ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻫﺎ ﺑﻬﺘﺮه‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ ﺣﺮف را زد‪ ،‬رون ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه از ﻛﻮره در رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮔﻴﺮ دادن ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻮ دﺧﺘﺮ ﻧﺎﺳﭙﺎس‪ ،‬اوﻧﻘﺪر ﺷﻌﻮر‬‫ﻧﺪاﺷﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﻔﻬﻤﻲ دوﺳﺘﻲ ﻣﺎﻳﻜﻞ و دﻳﻦ و اﻣﺜﺎل اوﻧﻬﺎ از روي‬
‫ﻋﻼﻗﻪ ﻧﺒﻮد و ﻫﺪف دﻳﮕﻪ اي داﺷﺘﻨﺪ ‪...‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺻﻮرت ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺮ رون را‬
‫از ﺗﻦ ﺟﺪا ﻛﻨﺪ اﻣﺎ اداﻣﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي رون‪ ،‬او را ﺗﺎ ﺣﺪي آرام ﻛﺮد‬
‫ ‪...‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻓﺮق داره‪ .‬اوﻧﻘﺪر ﺗﻮ رو دوﺳﺖ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺗﺎ‬‫اﻋﻤﺎق ﺗﺎﻻر اﺳﺮار و ﺗﻮي ﺷﻜﻢ ﻳﻪ ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ‪ ،‬دﻧﺒﺎﻟﺖ ﺑﻴﺎد ‪ ...‬ﻓﻜﺮ‬
‫ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺮاي اﻋﺘﺮاض ﻣﻮﻧﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫***‬
‫دو ﺗﺨﺖ ﺧﻮاب در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﻢ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ را ﺑﺮاي ﻫﺮي در‬
‫آﻧﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮ روي ﻳﻜﻲ ازآﻧﻬﺎ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻫﺎي ﺧﻮد را‬
‫ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺮ روي دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺪون ﺷﻨﻞ و ﺟﻴﻨﻲ؛ ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﺴﺮﻫﺎ ﻳﻚ دﺳﺘﺸﺎن‪ ،‬دور ﻛﻤﺮ ﻋﺸﻘﺸﺎن ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻫﺮي ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﮕﻮﻳﻲ ﻛﻪ اﻣﺮوز ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﺑﺮات‬‫اﻓﺘﺎد ‪ ...‬راﺳﺘﻲ ﭼﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ اﺳﻨﻴﭗ آﻣﺪ؟‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ اﺛﺮ آرام ﺑﺨﺶ ﺟﻮ رﻣﺎﻧﺘﻴﻚ‪ ،‬رﻧﮓ‬
‫ﺑﺒﺎزد و ﻫﻤﮕﻲ ﺑﻴﺎد آورﻧﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا در اﺗﺎق ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪229‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ آره ‪ ...‬ﭼﻨﺪ ﺗﻴﻜﻪ اش ﻛﺮدي؟ ﺑﺒﻴﻨﻢ ‪ ...‬ﺑﻪ راﺳﻮ ﻛﻪ ﺗﺒﺪﻳﻠﺶ‬‫ﻧﻜﺮدي؟!!!‬
‫ اوه رون ‪ ...‬اﻳﻦ ﺷﻮﺧﻲ ﺑﺮدار ﻧﻴﺴﺖ و ﻫﻴﭻ ﻫﻢ ﺧﻨﺪه ﻧﺪاره‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه ﻫﻤﻪ را ﺑﺮ روي ﺧﻮدش ﺣﺲ ﻛﻨﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ‪ ،‬ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ رﻓﺘﻦ ﻣﻦ ﻧﺸﺪ؟‬‫ ﺧﻴﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻦ‪.‬‬‫ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮدي رو ﻣﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎدم دﻧﺒﺎل ﻧﺨﻮد ﺳﻴﺎه‪.‬‬‫رون اﻳﻦ ﺣﺮف را ﺑﺎ اﻓﺘﺨﺎر زده ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻧﮕﺎه ﻫﺎي ﺷﺎﻛﻲ و‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻧﺎزك ﺷﺪه دو دﺧﺘﺮ‪ ،‬ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻌﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺧﻮد را ﺑﻪ اون راه ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﺗﻮ ﭼﻜﺎر ﻛﺮدي و ﭼﺮا اﻳﻨﻘﺪر دﻳﺮ آﻣﺪي!‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﺷﺎره رون ﺑﻪ دﻳﺮ آﻣﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﺸﻨﺞ ﺟﻤﻊ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮده‬
‫و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﻛﻪ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه ﻫﺎي دﺧﺘﺮﻫﺎ ﺑﻪ رون‪ ،‬ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﺮدي ﻛﻪ ﭼﻘﺪر ﻣﺎ رو ﻧﮕﺮان ﻛﺮدي؟ ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﺑﺎر ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ‬‫رﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺗﻮ رو‪...‬‬

‫‪230‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ اداﻣﻪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد و ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﻓﺸﺮد ﺗﺎ اﺷﻚ‬
‫ﻫﺎﻳﺶ را ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻴﻨﺪ‪ .‬او ﻫﺮي را ﺗﺎزه ﺑﺪﺳﺖ آورده ﺑﻮد و ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺒﻮد ﺑﻪ ﻫﻴﭻ‬
‫ﻗﻴﻤﺘﻲ او را از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي از آﻧﭽﻪ در ﻗﻠﺐ و ذﻫﻦ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﮔﺬرد‪ ،‬ﻣﻄﻠﻊ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺶ‪ ،‬ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ ﻛﻪ از ﮔﻮﻧﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ آﻣﺪ را ﭘﺎك‬
‫ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺘﻲ ﻧﻬﻔﺘﻪ در ﻛﻼﻣﺶ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ دﻳﮕﻪ از اﻳﻦ ﻓﻜﺮﻫﺎ ﻧﻜﻦ ‪ ...‬ﻗﺮار ﻧﻴﺴﺖ ﻛﺴﻲ آﺳﻴﺐ ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ .‬ﺗﻮي‬‫اﻳﻦ ﻣﺎﺟﺮا‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ آﺳﻴﺐ ﺧﻮاﻫﺪ دﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻗﺴﻤﺖ آﺧﺮ ﺣﺮﻓﺶ را در ذﻫﻦ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ را ﺑﺮ ﺻﻮرت ﺳﻪ دوﺳﺘﺶ دﻳﺪ و ﺑﻮﺳﻪ اي‬
‫اﺧﺘﺼﺎﺻﻲ را از ﺳﻮي ﺟﻴﻨﻲ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮش از ﺑﺎﺑﺖ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﺳﻪ‬
‫دوﺳﺘﺶ‪ ،‬آﺳﻮده ﺷﺪ‪.‬‬
‫آﻧﮕﺎه ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﻮﻳﻲ اﺗﻔﺎﻗﺎت و ﻧﺸﺎن دادن ﺧﺎﻃﺮاﺗﻲ ﻛﻪ از اﺳﻨﻴﭗ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﻲ ‪ ...‬ﺗﻮ ﺧﻴﻠﻲ زود از ﻛﻮره در ﻣﻲ‬‫ري!‬
‫اﻣﺎ رون ﺑﺮﺧﻼف ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮﻟﺐ و ﻓﻜﺮي ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ را در ﺳﺮش‬
‫داﺷﺖ‪:‬‬

‫‪231‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻫﺮي اِ ‪ ...‬اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﻛﻪ ﻧﺸﻮﻧﻤﻮن دادي ‪ ...‬ﺗﺮﺳﻴﺪن اﺳﻨﻴﭗ از ﺗﻮ‬‫‪ ...‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ اﻳﻦ رو ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻧﺸﻮن ﺑﺪﻫﻢ؛ ﻣﺜﻼ ﻓﺮد و ﺟﺮج و ﻳﺎ‬
‫ﺣﺘﻲ ﻧﻮﻳﻞ؟ ‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ ﺟﺎﻟﺐ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر رون ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺗﻜﺎن داد‬
‫و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ رون‪.‬‬‫ ﭼﺮا؟‬‫ ﭼﻮن اوﻻ ﺟﺰو اﺳﺮار ﮔﺮوه اﺳﺖ و ﺗﻮ اﮔﺮ ﻫﻢ ﺑﺨﻮاﻫﻲ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻲ‬‫ﭼﻴﺰي ﺑﻪ دﻳﮕﺮان ﺑﮕﻮﻳﻲ و ﺛﺎﻧﻴﺎً ‪ ...‬اﺳﻨﻴﭗ ﺣﺎﻻ دوﺳﺖ ﻣﺎ اﺳﺖ و‬

‫اﻳﻦ ﻛﺎر درﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﺑﺪﺗﺮي در اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ‬
‫دارم‪.‬‬

‫ﻫﺮي ﺟﻤﻠﻪ آﺧﺮ را در ذﻫﻦ ﺧﻮد ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮه اي ﻛﻪ‬
‫در ﺳﺎل ﭘﻨﺠﻢ ﺗﺤﺼﻴﻠﺶ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ و در ﺧﻼل آﺧﺮﻳﻦ ﺟﻠﺴﻪ درس‬
‫ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ‪ ،‬در ﻗﺪح اﻧﺪﻳﺸﻪ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ از ﺟﻮاب ﻫﺮي راﺿﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻓﺮﺻﺖ اﻋﺘﺮاض ﻣﺠﺪد‬
‫را ﺑﻪ رون ﻧﺪاد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻫﺮي ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬راﺳﺘﻲ ﻫﺮي ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﻣﺮده؟ ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ﻣﻲ ﺷﻮد‬
‫ﺗﺸﺨﻴﺺ داد ﻛﻪ آن ﺟﺴﺪ ﻳﻚ ﺣﻴﻮان اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﺳﻮال ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪232‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﮔﺮ از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﺘﺪاول اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﻲ‬‫ﻣﻦ از ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻗﺪﻳﻤﻲ و ﻛﺎﻣﻼ ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدم و زﻫﺮ‬
‫آﻛﺮوﻣﺎﻧﺘﻴﻮﻻﻳﻲ ﻛﻪ در زﺧﻢ ﻻﺷﻪ آﻫﻮ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﺎر ﻣﻦ را ﻛﺎﻣﻞ ﺗﺮ‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭼﻴﺰي را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد‬
‫ ﻫﺮي ‪ ...‬آﻣﻮزش ﻣﺎ را از ﭼﻪ زﻣﺎﻧﻲ ﺷﺮوع ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺧﺎص‪ ،‬از ﻗﺒﻞ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﻳﺰي ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ ﺑﺎز ﺷﺪن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ و ﺷﺮوع ﺳﺎل ﺗﺤﺼﻴﻠﻲ‪ ،‬ﺣﺪود ﻳﻚ ﻣﺎه و ﻧﻴﻢ‬‫زﻣﺎن ﺑﺎﻗﻴﺴﺖ و اﻳﻦ زﻣﺎن‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺣﺪ ﻧﻴﺎز ﻣﺎﺳﺖ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﺎر ﻣﺎ‪،‬‬
‫ﺳﺨﺖ و ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻓﺸﺮده ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اوه ﻧﻪ!‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي رون ﺑﻮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه)ﺣﺘﻲ ﺧﻮد رون(‪ ،‬اﺗﺎق را‬
‫ﭘﺮ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﻤﻪ ﺣﺮف ﻫﺎ‪ ،‬زده ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ دوﺳﺘﺎن ﻫﺮي‪ ،‬رﻫﺒﺮي و رﻳﺎﺳﺖ او را ﺑﻪ راﺣﺘﻲ و ﺑﺪون ﻫﻴﭻ‬
‫ﻣﺸﻜﻠﻲ‪ ،‬ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻨﺪ ﭼﻴﺰ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ‬
‫ﺻﺪاﻫﺎي ﺗﻠﻖ و ﺗﻮﻟﻮق ﻋﺠﻴﺒﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ از ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ آﻣﺪ و دﻳﮕﺮي‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ از ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪:‬‬
‫‪ -‬رون ‪ ...‬ﺑﻴﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻛﺎرت دارم‪.‬‬

‫‪233‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎه ﻣﻌﻨﺎ داري ﺑﻪ رون ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رون ﻣﻨﻢ ﺑﺎﻫﺎت ﻣﻴﺎم ‪ ...‬راﺳﺘﺶ از ﻧﺸﺴﺘﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮام‬‫ﻛﻤﻲ راه ﺑﺮم‪.‬‬
‫ﻧﻪ ﻫﺮي و ﻧﻪ رون‪ ،‬ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ رون و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬دﺳﺖ در دﺳﺖ ﻫﻢ‪ ،‬اﺗﺎق را ﺗﺮك ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺳﺮ ﺟﻴﻨﻲ را ﺧﻴﻠﻲ‬
‫آﻫﺴﺘﻪ ﺑﺮ روي ﺑﺎﻟﺸﺖ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻣﻌﺼﻮم او ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﻣﺸﻐﻮل‬
‫ﻧﻮازش ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ او ﺷﺪ‪ .‬او ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻴﻨﻲ را از ﺧﻮد ﺑﺮاﻧﺪ و‬
‫ﻋﻀﻮﻳﺖ او در ﮔﺮوه را ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﻗﺮار داده ﺑﻮد ﺗﺎ او را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﺰدﻳﻚ ﻛﻨﺪ‪ .‬او‬
‫ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻗﺪرت دﻓﺎع از ﺧﻮد را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺜﻞ‬
‫ﻳﻚ ﺑﭽﻪ‪ ،‬در ﮔﻮﺷﻪ اي ﭘﻨﻬﺎن ﺷﻮد‪ .‬ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ آﻣﻮزش رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻫﺮدو ﻃﺮف‪ ،‬ﻧﺎراﺿﻲ ﻣﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ آﻣﻮزش‬
‫ﺟﻴﻨﻲ را ﺧﻮدش ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ اﻣﻴﺪ او ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ‪،‬‬

‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺻﻮرت ﻣﻤﻜﻦ آﻣﻮزش ﻣﻲ دﻳﺪ‪ .‬از ﻃﺮﻓﻲ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ در زﻣﺎن‬
‫ورود ﺑﻪ ﺟﻌﺒﻪ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﻫﻤﺮاه او ﺑﻮد و اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ‪...‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و رﺷﺘﻪ اﻓﻜﺎر ﻫﺮي را ﭘﺎره ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ؛ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺧﻮد را‬
‫ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﺗﻮ دﻳﮕﻪ داري اﻳﻦ ﺧﻮاﻫﺮ ﻣﻦ رو ﻟﻮس ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ‪ ...‬ﺑﻌﺪﻫﺎ‬‫ﺑﺮاي ﺧﻮدت دردﺳﺮ ﻣﻲ ﺷﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺿﺮﺑﻪ اي آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺑﺎزوي رون زد و ﺑﺎ اﺧﻤﻲ ﺳﺎﺧﺘﮕﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬رون ‪ ...‬ﭼﻜﺎرﺷﻮن داري‪.‬‬

‫‪234‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رون دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺎﻻ آورد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ راﺿﻲ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ درﺳﺘﻪ ‪ ...‬راﺳﺘﻲ ﻫﺮي؛ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ رون ﺑﺮي ﭘﺎﻳﻴﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ‬‫ﺟﻴﻨﻲ رو ﻣﻴ‪Ĥ‬رم ‪ ...‬ﻧﻪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪاً ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﻲ داﻧﺴﺖ اﻣﺎ ﻃﻮري واﻧﻤﻮد ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﺑﻲ‬
‫اﻃﻼع اﺳﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رون از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬رون اﻳﺴﺘﺎد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ‪ ...‬اِ ‪ ...‬ﭼﻴﺰ ‪ ...‬ﻳﻌﻨﻲ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي رو ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮه‬‫ﺑﺮي ﭘﺎﻳﻴﻦ؛ ﻣﻦ ﻫﻢ زود ﻣﻴ‪Ĥ‬م‪.‬‬
‫و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب ﻫﺮي ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ دوﻳﺪ و در را ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﺑﺴﺖ ‪ ...‬ﺷﭙﻠﻘﻘﻘﻘﻘﻘﻘﻘﻘﻘﻘﻘﻘﻘﻖ‪.‬‬
‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﺗﺎرﻳﻚ ﻳﺎﻓﺖ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ‬
‫ﭼﺸﻢ ﭼﺸﻢ را ﻧﻤﻲ دﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﻼااام ‪ ...‬ﻛﺴﻲ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺖ؟‬‫درﺳﺖ در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎري‪ ،‬دو ﻓﺸﻔﺸﻪ از دو ﺳﻤﺖ اﺗﺎق‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪﻧﺪ و او را ﻣﺠﺒﻮر ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﺪزدد اﻣﺎ ﺑﻲ اﺛﺮ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ آﻧﻬﺎ را ﻫﺪاﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﭼﻮن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ‬
‫ﺟﻬﺖ دادﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ از‬
‫زﻣﻴﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻲ ﮔﻴﺮد ‪ ...‬ﺑﻠﻪ ‪ ...‬او در ﻫﻮا ﺑﻮد و ﻓﺸﻔﺸﻪ ﻫﺎ دور او ﻣﻲ‬
‫ﭼﺮﺧﻴﺪﻧﺪ و ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ او را ﺑﻪ ﻛﺠﺎ ﻣﻲ ﺑﺮﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫ﺑﻪ وﺳﻂ ﺣﺎل رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻧﻮري اﺗﺎق را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻓﺸﻔﺸﻪ ﻫﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ‬

‫‪235‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺷﺪﻧﺪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﮔﺮدن ﻫﺮي ﺑﺎ زﻣﻴﻦ ﻣﻤﺎس ﺷﻮد‪ ،‬او را روي ﻫﻮا‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻻ را ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﭼﺎرﻟﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﮔﺮدن او را‬
‫ﻧﺠﺎت داده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ اَه ﺿﺪ ﺣﺎل ‪ ...‬ﻗﺴﻤﺖ ﺟﺬاب ﻛﺎر رو ﺧﺮاب ﻛﺮدﻳﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺟﺮج ‪...‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﺻﺪاي ﺷﻠﻴﻚ ﺧﻨﺪه از ﻫﻤﻪ ﻃﺮف ﺷﻨﻴﺪه‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر رﺳﻤﻲ اﻳﻦ اوﻟﻴﻦ ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﻲ آﻣﺪ )اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺠﺰ‬
‫ﻛﻴﻜﻲ ﻛﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ ،‬در اوﻟﻴﻦ آﺷﻨﺎﻳﻴﺸﺎن ﺑﻪ او داده ﺑﻮد(‪ .‬ﺟﺸﻨﻲ ﺳﺎده وﻟﻲ‬
‫دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻧﮕﺎه اول ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺟﺰ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ؛ ﻟﻮﭘﻴﻦ‪،‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ‪ ،‬ﻓﻠﻮر‪ ،‬ﻣﻮدي‪ ،‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ و ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻳﻦ‪ ،‬ﻳﻚ‬
‫ﺻﻨﺪﻟﻲ راﺣﺘﻲ در ﮔﻮﺷﻪ اي از اﺗﺎق ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺻﺪاي ﺧﺮوﭘﻮف‬
‫ﻣﻼﻳﻤﻲ از آن ﺑﺮ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬در ﻫﻤﺎن ﻧﮕﺎه اول‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫اﺳﺘﺎد درس ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎي ﺳﺎل ﺷﺸﻢ ﺗﺤﺼﻴﻠﺶ را ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‬
‫ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ اﺛﺮي از ﺧﻮاب در‬
‫ﭼﻬﺮه ﻧﺪارد؛ ﻧﻴﺰ در آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر دارﻧﺪ‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ دوﺳﺘﺎن ﻫﺮي‪ ،‬ﺳﻨﮓ ﺗﻤﺎم ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻧﻴﺰ‬
‫ﻫﻨﺮ ﺧﻮد در آﺷﭙﺰي را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ‪ ،‬ﺑﻪ رخ ﻫﻤﻪ ﻛﺸﺎﻧﻴﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻛﻴﻚ ‪...‬‬
‫ﺷﻴﺮﻳﻨﻲ ‪ ...‬ﻏﺬاﻫﺎي ﻣﺘﻨﻮع و ﺧﻴﻠﻲ ﭼﻴﺰﻫﺎي دﻳﮕﺮ‪ .‬و ﻧﻴﺰ ﻛﻴﻚ ﺑﺰرگ و ﺳﻪ‬

‫‪236‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻃﺒﻘﻪ اي ﻛﻪ داﻳﺮه وار ﺑﻮد و در روي ﻫﺮ ﺣﻠﻘﻪ ﺧﻮد‪ ،‬ﺗﻌﺪادي ﺷﻤﻊ داﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻣﺠﻤﻮﻋﺎً ‪ 17‬ﺷﻤﻊ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و‪...‬‬
‫ ﺣﻠﻘﻪ ‪ ...‬ﺧﻮدﺷﻪ!!!‬‫ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺳﺮﻫﺎ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺣﺲ‬
‫ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﻓﺮد‪ ،‬ﺑﻴﺶ از ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺑﻮد ﭼﻮن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن‬
‫داد‬
‫ ﻫﺮي ﺟﺮﻳﺎن ﺣﻠﻘﻪ ﭼﻴﻪ؟‬‫ اوه ‪ ...‬ﻫﻴﭽﻲ‪ .‬اِ ‪ ...‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺮاي ﻋﺮوﺳﻲ ﺑﻴﻞ‪ ،‬ﻳﻪ ﻫﺪﻳﻪ ﺑﺨﺮم ‪...‬‬‫ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻳﻪ اﻧﮕﺸﺘﺮ ﺧﻮب ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻓﺮد دﺳﺖ ﺑﺮدار ﻧﺒﻮد‬
‫ ﻧﻪ ﻧﻪ ﻧﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻲ ﺣﻠﻘﻪ‪.‬‬‫ اوه داداﺷﻲ ﺑﻲ ﺧﻴﺎل‪ .‬ﺣﺘﻤﺎً ﻫﺮي ﻣﻲ ﺧﻮاد ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻳﻪ ﺣﻠﻘﻪ‬‫ﺑﺨﺮه ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮدش و ﻳﻪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﻪ‪.‬‬
‫ داداﺷﻲ ‪ ...‬اِ ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﻪ ﺧﻮاﻫﺮ ﻣﺎ رﺑﻄﻲ ﻧﺪاره؟‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺳﻮال ﮔﻮﻧﻪ ﻓﺮد و ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺻﻮرت ﻗﺮﻣﺰ ﻫﺮي و ﺻﺪ‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬اﺗﺎق از ﻓﺸﺎر ﺧﻨﺪه ﺑﻪ ﺣﺪ اﻧﻔﺠﺎر رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻤﺎم ﺧﻮردﻧﻲ ﻫﺎ اﻋﻢ از ﻛﻴﻚ ‪ ...‬ﺷﻴﺮﻳﻨﻲ ‪ ...‬ﻣﻴﻮه و ﺗﻨﻘﻼت‪ ،‬ﺗﻤﺎم‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬دوﻗﻠﻮﻫﺎ‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﻋﺼﺎي ﺧﻮد‪ ،‬ﻣﻴﺰ ﺑﺰرﮔﻲ را‬
‫ﭘﺪﻳﺪ آوردﻧﺪ ﻛﻪ ﭘﺮﺑﻮد از ﺑﺴﺘﻪ ﻫﺎي ﻛﺎدو ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺑﺰرگ و ﻛﻮﭼﻚ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮب ﻫﺮي ‪ ...‬ﺣﺎﻻ زﻣﺎن ﺑﺎز ﻛﺮدن ﻛﺎدوﻫﺎﺳﺖ‪.‬‬

‫‪237‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رون ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻬﺖ زده را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ ﺣﻞ داد‪ .‬اوﻟﻴﻦ‬
‫ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اوﻟﻴﻦ ﻫﺪﻳﻪ‪ ،‬ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺑﻮد ﺑﺴﻴﺎر ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺳﺮﭘﺎ ﻧﮕﻪ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬روي ﻛﺘﺎب ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد "از ﻃﺮف ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ"‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﺘﺎد درس ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺸﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪.‬‬‫ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮرو ﻧﺪاره‪ .‬اﻳﻦ ﻛﺘﺎب رو وﻗﺘﻲ ﻫﻢ ﺳﻦ ﺗﻮ ﺑﻮدم‪ ،‬آﻟﺒﻮس ﺑﻬﻢ‬‫داد)ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺳﺮخ ﺷﺪن ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪ ،‬ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ از‬
‫ﺻﻮرت او ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ(‪ .‬اﻳﻦ ﻛﺘﺎب در ﻣﻮرد آﻧﻴﻤﺎﮔﻮس ﻫﺎﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺟﺮات ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻞ ﺗﺮﻳﻦ در ﻧﻮع ﺧﻮدﺷﻪ و ﻫﻤﻮن ﻃﻮر‬
‫ﻛﻪ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ‪ ،‬دﺳﺖ ﻧﻮﻳﺲ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﻴﻤﻪ دوم ﻛﺘﺎب ﺑﺎ‬
‫زﺑﺎﻧﻲ ﻋﺠﻴﺐ ﻧﮕﺎرش ﺷﺪه ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺨﻮﻧﻢ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‬
‫اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺎرت ﺑﻴﺎﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﺘﺎب را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺻﻔﺤﺎت آن ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ اﺳﺘﺎدش ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ ‪ ...‬ﻧﻴﻤﻪ دوم ﻛﺘﺎب ﺑﻪ زﺑﺎن ارﺑﺎب ﻣﺎر )ﺗﻮﺿﻴﺢ‪ :‬اﻳﻦ‬‫زﺑﺎن ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺪدﻫﻦ ﻳﻮﻧﺎﻧﻲ ﻛﻪ اوﻟﻴﻦ ﻣﺎرزﺑﺎن ﺑﻮد ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد(‬
‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻗﺪﻳﻤﻲ و ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺮﺳﺶ را ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ‬
‫ﻣﺘﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ زﺑﺎن ارﺑﺎب ﻣﺎر را ﺑﺨﻮاﻧﻲ؟‬

‫‪238‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺳﺮﻳﻌﺎً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻤﻲ را ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ اوه ﻧﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻛﻪ ارﺑﺎب ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ از روي ﺷﻜﻞ ﺧﻄﻮط ﻓﻬﻤﻴﺪم‬‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻧﻔﺲ راﺣﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ارﺑﺎب ﻣﺎر ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد ﺟﺰ ﺳﺎﻻزار‬
‫ﻛﻪ ﺗﻤﺎم اﻳﻦ دردﺳﺮﻫﺎ را ﺑﻪ ﭘﺎ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن‬
‫اﺳﺘﺎدش‪ ،‬ﻓﻜﺮ او را ﺧﻮاﻧﺪ‪" .‬ﺑﻴﭽﺎره ﺳﺎﻻزار ‪ ...‬ﮔﻮدرﻳﻚ اوﻧﻮ ﺑﺨﺸﻴﺪ ‪ ...‬ﭼﺮا ﺑﻘﻴﻪ‬
‫ﻧﺒﺨﺸﻨﺪ؟"‪.‬‬
‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﺳﺎﻳﺮ ﻫﺪاﻳﺎ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻳﻪ ﭼﺎرﻟﻲ‪ ،‬ﻳﻚ ﺟﻌﺒﻪ ﺑﺰرگ ﭘﺮ از ﮔﻮﺷﺖ اژدﻫﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮن ﭼﺎرﻟﻲ‪.‬‬‫ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮ رو ﻧﺪاره ﻫﺮي‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎده از اوﻧﻬﺎ‬‫ﭘﻴﺪا ﻧﻜﻨﻲ‪ .‬ﮔﻮﺷﺖ اژدﻫﺎ ﺑﺮاي زﺧﻤﻬﺎي ﻋﻤﻴﻖ ﺟﺎدوﻳﻲ و ﻧﻴﺰ زﺧﻢ‬
‫ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﺮﻣﻴﻢ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻔﻴﺪ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ دو ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‪،‬‬
‫ﻣﻘﺪاري رو ﺑﺮاي ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎدم‪.‬‬
‫ ﭼﺎرﻟﻲ ﻣﻤﻨﻮن اﻣﺎ ﭼﺮا اﻳﻨﻘﺪر زﻳﺎد ‪ 200 ...‬ﻛﻴﻠﻮ؟ )ﺗﻮﺿﻴﺢ‪ :‬ﺟﻌﺒﻪ ﺑﻪ‬‫ﺻﻮرت ﺟﺎدوﻳﻲ ﺳﺒﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ وزن آﻧﺮا ﺑﺮ روﻳﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫ﺣﺠﻢ ﻇﺮف ﻧﻴﺰ ﺧﻮد ﺗﺎﻳﻴﺪي ﺑﻮد(‬
‫ اوه اﻳﻦ ﻫﺪﻳﻪ رو ﻣﻦ ﺑﺎ ﻛﻤﻚ دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﺑﺮات ﺗﻬﻴﻪ ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ‬‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ در ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﺗﻮ ﺷﺮﻳﻚ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ؛ اﻳﻨﻬﺎ رو‬
‫ﺑﺮات ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ و روي ﺑﻌﻀﻲ ﻫﺎ ﻧﻮﻋﻲ ﻃﻠﺴﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ اﺛﺮ اون‬
‫رو ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‬

‫‪239‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ از ﭼﺎرﻟﻲ ﺗﺸﻜﺮ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﺳﺎﻳﺮ ﻫﺪاﻳﺎ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺪﻳﻪ‬
‫ﻓﻠﻮر‪ ،‬ﻳﻚ رداي زﻳﺒﺎ ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ ﺗﻴﺮه ﺑﺎ ﺳﺘﺎره ﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ دﻣﺎي‬
‫درون و اﻧﺪازه ﺧﻮد را ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻇﺎﻫﺮ و وﻇﻌﻴﺖ دﻟﺨﻮاه ﺷﺨﺺ‪ ،‬ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺳﭙﺮ و ﻛﻼﻫﺨﻮد)ﺳﺎﺧﺘﻪ دﺳﺖ اﺟﻨﻪ( زﻳﺒﺎ ﻛﻪ در ﻋﻴﻦ ﺑﺰرﮔﻲ‬
‫و ﻣﻘﺎوﻣﺖ‪ ،‬ﺳﺒﻚ ﺑﻮد را آورده ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮد و ﺟﺮج ﻧﻴﺰ ﺳﺮي ﻛﺎﻣﻠﻲ از وﺳﺎﻳﻞ‬
‫ﻓﺮوﺷﮕﺎه ﺧﻮد را آورده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ در راس آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻏﻼﻓﻲ ﻧﺎزك از ﺟﻨﺲ ﺷﻴﺸﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺮج ﻋﺼﺎي ﻫﺮي را در ﻏﻼف ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻏﻼف ﺟﺬب ﻋﺼﺎ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﻓﺮد در اداﻣﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻧﻮر ﻋﺼﺎي ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ اﺛﺮ ﭘﻮدر ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﺎ رو ﺧﻨﺜﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫ﺟﺮج در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮﻛﺪام از ﺣﺎﺿﺮﻳﻦ در اﺗﺎق‪ ،‬ﻳﻚ ﻏﻼف ﻣﻲ داد؛ ﺑﺎ‬
‫ﻟﺤﻨﻲ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻌﺪ از ﻣﺎﺟﺮاي ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬ﻣﺎ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﭘﻮدر ﺗﺎرﻳﻜﻲ رو‬‫ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﻨﻴﻢ اﻣﺎ ﺑﻌﺪش ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ رﺳﻴﺪﻳﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﭘﻮدر ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮﻧﻪ ﻛﻤﻚ زﻳﺎدي رو ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﻜﻨﻪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ اﻳﻦ ﻏﻼف ﻫﺎ رو‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻴﻢ‪ .‬اﻳﻦ ﻏﻼف ﻫﺎ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺗﺎﺛﻴﺮي ﻛﻪ ﻓﺮد ﮔﻔﺖ‪ ،‬ذﺧﻴﺮه‬
‫ﻧﺎﻣﺤﺪودي از ﭘﻮدر ﺗﺎرﻳﻜﻲ رو در ﺧﻮدش داره‪.‬‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ‪)PALES‬ﭘَِﻠِﺲ(‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺗﺎرﻳﻚ ﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺮي و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻧﻮر)‪ (LOMUS‬را ﮔﻔﺖ و در ﻛﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ دﻳﺪ ﻛﻪ اﺛﺮ ﭘﻮدر از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻏﺮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪240‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻛﺎرﺗﻮن ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد ﭘﺴﺮا و اﻳﻨﻜﻪ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﺧﻮدﺗﻮن رو ﺑﺮاي اون‬‫ﺟﺮﻳﺎﻧﺎت ﺳﺮزﻧﺶ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺟﺒﺮان ﻛﺮدﻳﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮاﻇﺐ‬
‫ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻏﻼف ﻫﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ ﻧﺮﺳﻪ‬
‫ اوه ﻧﻪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪﺗﺎ رو ﺳﺎﺧﺘﻴﻢ‪.‬‬‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺣﺮف ﻣﻮدي‪ ،‬ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺳﺮي ﺑﻪ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺗﻜﺎن دادﻧﺪ و ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﭼﻬﺮه دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ‪ .‬ﻛﺎدوي ﺑﻌﺪي از آن رون و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺧﺮﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮي ‪ 24‬ﺗﺎﻳﻲ از ﻗﻠﻢ ﻫﺎي ﭘﺮ ﻛﻪ ﺑﺎ‬
‫اﻧﺪازه ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻲ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ رﻧﮓ ﻣﺘﻦ ﺑﻪ دﻟﺨﻮاه ﻋﻮض‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻚ ﺷﻴﺸﻪ ﻣﺮﻛﺐ ﻃﻼﻳﻲ ﻛﻪ داراي ﺧﺎﺻﻴﺘﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ اﻓﺮادي ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻣﺘﻦ را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺘﻦ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻮده‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺪﻳﻪ ﺑﻌﺪي‪ ،‬ﻳﻚ ﺷﻴﺸﻪ ﭘﺮ از ﻣﻌﺠﻮن ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭘﺎﻛﺘﻲ ﺣﺎوي ‪10‬‬
‫ﻋﺪد ﭘﺎدزﻫﺮ ﺑﻴﺰوار ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻫﺪﻳﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ از ﻃﺮف اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻨﻮز‬
‫ﺧﺮوﭘﻮف ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺒﻞ راﺣﺘﻲ ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺮا ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺧﻮاﺑﻴﺪه‪.‬‬‫ﺑﻴﻞ ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ او ﻳﻪ ﻣﺎﻣﻮرﻳﺖ ﺳﺨﺖ داﺷﺘﻪ و ﺧﻮب ‪ ...‬ﻛﻤﻲ ﺧﺴﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬راﺳﺘﻲ‬‫ﺗﻮ از ﻛﺠﺎ اوﻧﻮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ؟؟؟؟؟؟؟؟‬
‫ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﻣﻦ ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي دﻋﻮت ﺑﻪ اﺳﺘﺨﺪام او در ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬ﺑﻪ‬‫ﻣﻨﺰل او رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻳﻢ‪.‬‬

‫‪241‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺷﺎره ﻫﺮي ﺑﻪ ﻧﺎم داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺣﺘﻲ‬
‫ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺻﺪاﻳﻲ از دﻳﻮارﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮن او ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﭘﺎرﺳﺎل ﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬‫ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ اوﻣﺪ و اﻣﺴﺎل ﻫﻢ در ﺻﻮرﺗﻲ ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ازش‬
‫ﺑﺨﻮاﻫﻲ‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف را ﺑﻴﻞ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻫﺪﻳﻪ ﺑﻌﺪي رﻓﺖ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺘﻦ روي ﻛﺎدو‬
‫ﺷﺪ "از ﻃﺮف ﭘﺮﺳﻲ"‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪ‬
‫وﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺮﺳﻲ ﺧﻴﻠﻲ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﻛﻪ اﻣﺸﺐ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﻪ وﻟﻲ وزﻳﺮ ﺑﻬﺶ‬‫ﻣﺮﺧﺼﻲ ﻧﺪاد‬
‫ﻫﺮي ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻜﺎن دادن ﺳﺮش اﻛﺘﻔﺎ ﻛﺮد‪ .‬او ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﮔﺬﺷﺖ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻲ ﭘﺸﻴﻤﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﺮﺳﻲ را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ وﻟﻲ ﭼﻴﺰي ﺑﻪ او ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ‬
‫در ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺑﺎز ﺷﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ آن را در ﺟﻴﺒﺶ ﮔﺬاﺷﺖ ‪ ...‬ﺑﺴﺘﻪ زﻳﺎد ﺑﺰرگ‬
‫ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫آﺧﺮﻳﻦ ﻫﺪﻳﻪ را ﻣﻮدي و ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت اﺷﺘﺮاﻛﻲ ﺧﺮﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮي‬
‫ﻛﺎﻣﻞ از اﻧﻮاع دﺷﻤﻦ ﻳﺎب ﻫﺎ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻛﺘﺎب ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در دوره‬
‫آﻣﻮزﺷﻲ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از ﻣﻮدي و ﮔﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺗﺸﻜﺮ ﻛﺮد ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺘﻦ ﻛﺘﺎب ﻫﺎ را از ﺑﺮ ﺑﻮد و‬
‫وﺳﺎﻳﻞ ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬از ﺳﺮ او ﻧﻴﺰ زﻳﺎد ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﻳﺮ ﻫﺪاﻳﺎ ﻧﻴﺰ واﻗﻌﺎً ﺟﺎﻟﺐ‬

‫‪242‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دوﺳﺘﺎن‪ ،‬آﺷﻨﺎﻳﺎن و ﻃﺮﻓﺪاران ﻫﺮي؛ ﻫﺮﻛﺪام ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻪ ﺧﻮد و‬
‫ﻧﻴﺎز ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﺪﻳﻪ اي در ﺧﻮر ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺮاي او ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎل‬
‫ﺑﺎزدﻳﺪ ﻫﺪﻳﻪ آﻗﺎ و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻮد)ﻳﻚ ﻟﺒﺎس ﺧﻮاب ﺳﻔﻴﺪ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫رﻧﮓ ﻋﻮض ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻳﻚ دﺳﺖ ﻛﺖ و ﺷﻠﻮار ﻣﺸﻨﮕﻲ( ﻛﻪ‪...‬‬
‫ﺗﻖ ﺗﻖ ﺗﻖ ‪...‬‬
‫ﺑﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪن ﺻﺪاي در‪ ،‬ﻣﻮدي و آرﺗﻮر ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺘﻨﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ‬
‫ﺳﻮال و ﺟﻮاب‪ ،‬در را ﺑﺎز ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در آﺳﺘﺎﻧﻪ در ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﻛﺮاپ ﻧﻴﺰ‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او آﻣﺪ و او را‬
‫در آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ ﺻﺪاي ﻧﺎﻟﻪ اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎي او ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﺑﺒﺨﺶ ﻛﻪ دﻳﺮ ﻛﺮدم وﻟﻲ ﻳﻪ ﻛﺎر ﺿﺮوري ﭘﻴﺶ اوﻣﺪ‪ .‬راﺳﺘﻲ‬‫ﮔﺮاﭘﻲ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻴﺎد و ﻣﻨﻢ آوردﻣﺶ ‪ ...‬ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ؟‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﻔﺴﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺧﻮد را ﻣﻲ ﻣﺎﻟﻴﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ﻧﻪ ‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﺷﺪم‪.‬‬‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ راﺳﺘﺶ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻛﺎرم درﺳﺘﻪ ﻳﺎ ﻧﻪ ‪ ...‬وﻟﻲ ﺑﻬﺮﺣﺎل‬‫اﻳﻨﻢ ﻳﻪ ﺟﻮر ﻫﺪﻳﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﺪﻫﺪ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ‬
‫دﻗﻴﻘﻪ ﻛﻮﺗﺎه ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﻔﺲ در ﺳﻴﻨﻪ ﻫﻤﻪ ﺣﺎﺿﺮﻳﻦ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺳﺒﻲ زﻳﺒﺎ و ﺟﻮان ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ و ﺷﺎﺧﻲ ﻃﻼﻳﻲ ﺑﺮ روي ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ اش‪ ،‬در‬
‫ﻛﻨﺎر ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﮔﺎم ﺑﺮ ﻣﻲ داﺷﺖ و ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﻣﻜﺎن داﺷﺖ ﻧﺰدﻳﻚ و‬

‫‪243‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ راه ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ ‪ ...‬ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ‪ .‬آه از‬
‫ﻧﻬﺎد ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﻓﻠﻮر ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺗﻜﺸﺎخ ﺟﻮان ﺑﺮوﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ و ﺗﺎﻧﻜﺲ‪ ،‬ﺧﻮد را‬
‫ﻛﻨﺘﺮل ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺟﺬب ﺗﻚ ﺷﺎخ زﻳﺒﺎ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻧﻮازش دﺧﺘﺮﻫﺎ‪ ،‬ﺗﺮس ﺗﻚ ﺷﺎخ ﺟﻮان را ﺗﺎ ﺣﺪ ﻗﺎﺑﻞ‬
‫ﻣﻼﺣﻈﻪ اي ﻛﺎﻫﺶ داد و اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ را ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ داد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺮ روي‬
‫ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ و ﻧﻔﺴﻲ ﺗﺎزه ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ‬
‫و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺳﻤﺶ رو ﮔﺬاﺷﺘﻢ وﻳﻜﻲ‪ .‬ﻟﻮﻧﻪ اي ﻛﻪ او و واﻟﺪﻳﻨﺶ ﺗﻮي اون‬‫زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺰدﻳﻚ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻢ‬
‫ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻬﺸﻮن ﺳﺮ ﻣﻲ زدم‪ .‬ﺣﺪود ﻳﻚ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻃﺒﻖ‬
‫ﻣﻌﻤﻮل ﺑﺮاي دﻳﺪن اوﻧﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ .‬ﺑﭽﻪ اوﻧﺎ ﻳﻌﻨﻲ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻜﺸﺎخ‪،‬‬
‫ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﻲ رﺳﻴﺪم‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺧﻮﻧﻲ ﺑﻮد و از اوﻧﺎ اﺛﺮي‬
‫ﻧﺒﻮد‪ .‬وﻳﻜﻲ رو ﭘﺸﺖ ﻳﻪ ﺑﻮﺗﻪ ﮔﻴﺎه ﭘﻴﺪا ﻛﺮدم در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮدم ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻛﺎر ﺑﭽﻪ ﻫﺎي آرﮔﻮﮔﻪ‪ .‬ﻣﻦ دﻳﮕﻪ ﻛﻨﺘﺮﻟﻲ روي‬
‫اوﻧﺎ ﻧﺪارم‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ‪ .‬اﻳﻦ ﺗﻚ ﺷﺎخ ﻫﻨﻮز ﺑﺎﻟﻎ ﻧﺸﺪه ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ ﺗﺎ اﻣﺮوز ﻣﻦ ازش‬‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدم اﻣﺎ از اﻣﺮوز‪ ،‬اون دﻳﮕﻪ ﻣﺎل ﺗﻮﺳﺖ ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ‬
‫ﻛﻨﻢ ﻳﻪ ﻫﺪﻳﻪ ﺧﻮب ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ ‪ 17‬ﺳﺎﻟﮕﻲ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬

‫‪244‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ او ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺎي ﻫﻠﮕﺎ ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف را داﺷﺖ و اﻳﻦ‬
‫ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺎﻻ در زﻣﻴﻨﻪ ﻣﻮﺟﻮدات ﺟﺎدوﻳﻲ اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم دﺧﺘﺮﻫﺎ دﺳﺖ از ﺳﺮ ﺗﻚ ﺷﺎخ ﺑﻴﭽﺎره ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ و او ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﺰرﮔﺶ‪ ،‬ﺗﻜﺸﺎخ ﻧﻮﺟﻮان را ﻋﻼرﻗﻢ ﻣﻤﺎﻧﻌﺘﺶ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺣﻞ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻳﻜﻲ اﻳﻦ ﻫﺮﻳﻪ ‪ ...‬آروم ﺑﺎش‬‫اﻣﺎ ﺗﻚ ﺷﺎخ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻧﺎآرام ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻫﺮي رﺳﻴﺪ ‪ ...‬ﺧﺎﻃﺮه اي‬
‫ﻛﻪ از آن ﺧﻮدش ﻧﺒﻮد‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ ﺳﺮ وﻳﻜﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺴﻲ‬
‫ﭼﻴﺰي ﺑﻔﻬﻤﺪ‪ ،‬وردي را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻴﭻ راﻫﻲ ﺑﺮاي ﺻﺤﺒﺖ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺎ‬
‫ﺣﻴﻮاﻧﺎت)ﺑﺠﺰ ﻣﺎرﻫﺎ‪ ،‬ﺷﻴﺮ دال ﻫﺎ و ﻗﻘﻨﻮس ﻫﺎ( ﻧﺒﻮد اﻣﺎ ﻫﻠﮕﺎ راﻫﻲ را ﻳﺎﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ آن ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ روح ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﺪ و اﻳﻦ راه در‬
‫ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ در دﺳﺘﺎن ﻫﺮي ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺘﻲ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺣﻴﻮان زﻳﺒﺎ ﻛﺸﻴﺪ و در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن او ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺣﻴﻮان ﻛﻪ ﺣﺎﻻ آرام ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪه و ﺳﺮش را ﺑﻪ ﭘﺎي‬
‫ﻫﺮي ﻣﻲ ﻣﺎﻟﻴﺪ ﻏﺎﻓﻞ از اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﺣﺴﺎدت ﻛﺮوﻛﺸﺎﻧﻚ را ﺑﺮ ﻣﻲ‬
‫اﻧﮕﻴﺨﺖ‪ .‬ﮔﺮﺑﻪ زﻧﺠﺒﻴﻠﻲ ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ‪ ،‬ﺧﻮدش را ﺑﻪ روي ﭘﺎي‬
‫ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ از ﻧﻮازش ﻫﺮي ﺑﻲ ﻧﺼﻴﺐ ﻧﻤﺎﻧﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻣﻮدي ﻫﻢ از‬
‫دﻳﺪن اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﻨﺪﻳﺪن اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻫﺪﻳﻪ دﻳﮕﺮ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺎدوي آﺧﺮش‬
‫رﻓﺖ‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺎرت و ﻳﺎ ﻛﺎﻏﺬي ﺑﺮ روي آن ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮدرﮔﻤﻲ ﻫﺮي را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪245‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻋﺰﻳﺰم اﻳﻦ رو اﻣﺮوز ﻋﺼﺮ درﺳﺖ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع ﻣﺮاﺳﻢ؛‬‫ﺟﻠﻮي در ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻳﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎﻏﺬ روش ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻛﺎﻏﺬي ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺮي داﺷﺖ ﻛﻪ روﻳﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪:‬‬
‫"ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ"‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺴﺘﻪ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ در درون‬
‫ﺑﺴﺘﻪ وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ‪ 5‬ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻨﻞ ﻫﺮي ﺑﻮد و ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﺳﺖ ﻛﻢ‬
‫‪ 10‬ﻧﻔﺮ را در زﻳﺮ ﺧﻮد ﺟﺎي دﻫﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻳﻚ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﻢ ﻫﻤﺮاه آن ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﭘﺪرت ﻳﻜﻲ ﻣﺜﻞ اﻳﻦ داﺷﺖ‪ .‬او ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺷﻨﻠﺶ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻣﻦ‬
‫دردﺳﺮ اﻳﺠﺎد ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻦ را ﺑﻪ ﻓﻜﺮ واداﺷﺖ ﺗﺎ ﺷﻨﻠﻲ ﻣﺜﻞ آن ﺑﺴﺎزم‪.‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﻲ داﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﭘﻴﺪا ﻛﺮدن ﭘﻮﺳﺖ ﺧﺎم "دﻣﻲ ﮔﺎﻳﺰ‬
‫‪ "Demiyuise‬ﭼﻘﺪر دردﺳﺮ ﻛﺸﻴﺪم‪ .‬اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺎرت آﻳﺪ‬
‫ﺑﺎ ﺗﺸﻜﺮ ‪) ...‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ اﻣﺮوز ﺑﻪ او ﻣﺰه آزادي را ﻧﺸﺎن دادي(‬

‫رون ﻫﻢ ﻛﻪ از ﺑﺎﻻي ﺳﺮ ﻫﺮي‪ ،‬ﻧﺎﻣﻪ را ﻣﻲ ﺧﻮاﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﺪاً ﻛﻪ ﺧﻮش ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺷﺪه رﻓﻴﻖ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬رون ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ از ﻃﺮف اﺳﻨﻴﭗ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﺴﺘﻪ را ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬در ﻣﻴﺎن ﺧﺮت‬
‫و ﭘﺮت ﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﭼﻤﺪان اﺳﻨﻴﭗ دﻳﺪه اﺳﺖ و از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻓﻮﻛﺲ در‬
‫ﺑﺎﻻي ﻳﻜﻲ از درﺧﺘﺎن ﻣﻮﺟﻮد در ﺑﺎغ ﺧﺎرج ﻛﺎخ‪ ،‬ﻻﻧﻪ اي ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد و اﺳﻨﻴﭗ‬

‫‪246‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻴﺰ اﺟﺎزه ورود ﺑﻪ ﺑﺎغ را داﺷﺖ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ﺑﺴﺘﻪ را‬
‫ﺗﻮﺳﻂ ﻗﻘﻨﻮس ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎورد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻤﺎم ﻣﻬﻤﺎﻧﺎن ﺑﺎ ﻫﺮي و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﺮده و رﻓﺘﻨﺪ )ﻣﻚ‬
‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ در ﭘﺎﻳﺎن ﺟﺸﻦ‪ ،‬ﻫﺮي را ﻳﻚ ﮔﻮﺷﻪ ﮔﻴﺮآورده ﺑﻮد و ﺑﻪ اوﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ وﺻﻴﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﺳﻴﺮﻳﻮس و آﻟﺒﻮس ﺧﻮاﻧﺪه ﺷﺪه و ﻧﺘﻴﺠﻪ آﻧﺮا ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ‬
‫در اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻪ اﻃﻼع او ﻣﻲ رﺳﺎﻧﻨﺪ( و ﺟﺸﻦ ﻧﻴﺰ ﭘﺎﻳﺎن ﻳﺎﻓﺘﻪ و زﻣﺎن‬
‫ﺧﻮاب رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ وﻳﻜﻲ در‬
‫اﺗﺎق ﻫﺮي اﻗﺎﻣﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺗﻚ و ﺗﻨﻬﺎ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﭼﻮﺑﻲ و ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﺸﻐﻮل‬
‫ﺑﺎزدﻳﺪ ﻫﺪﻳﻪ ﭘﺮﺳﻲ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ آﻧﺮا ﺑﺎ ﻫﻤﻜﺎري وزﻳﺮ ﺗﻬﻴﻪ‬
‫ﻛﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻋﺰﻳﺰ ‪ ...‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ راه ﻋﺬرﺧﻮاﻫﻲ ﻣﻦ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﭘﺮﺳﻲ وﻳﺰﻟﻲ‪ -‬روﻓﻮس اﺳﻜﺮﻳﻢ ﺟﻴﻮر‬
‫ﻫﺮي ﻛﺎرت ﻛﻮﭼﻚ را ﻛﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ درون ﺟﻌﺒﻪ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪.‬‬
‫‪ -1‬زﻣﺮدي ﺳﺒﺰرﻧﮓ ﻛﻪ ﻧﺎم ﻫﺮي و ﻣﻬﺮ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮ آن ﺣﻚ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﺮي اﺟﺎزه ورود و ﺑﺎزدﻳﺪ و ﻧﻴﺰ اﺳﺘﻔﺎده از ﻛﻠﻴﻪ ﻣﻜﺎن ﻫﺎ‬
‫‪،‬ﺣﺘﻲ ﻣﻜﺎن ﻫﺎي ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ‪ ،‬ﺗﺤﺖ ﭘﻮﺷﺶ وزارت ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدوي‬
‫ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ را ﻣﻲ داد‪.‬‬

‫‪247‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫‪ -2‬ﻧﻘﺸﻪ اي ﻛﺎﻣﻞ از وزارت ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬آزﻛﺎﺑﺎن‪ ،‬ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ و ﭼﻨﺪ‬
‫ﺟﺎي دﻳﮕﺮ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﻲ راه ﻫﺎي ﻣﺨﻔﻲ و ﻓﺮار را ﻧﻴﺰ درﺑﺮ داﺷﺖ‬
‫‪ -3‬ﻛﭙﻲ ﻣﻘﺎﻟﻪ اي ﻛﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ در ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز ﺑﻪ ﭼﺎپ‬
‫رﺳﺪ ﺑﺎ ﻋﻨﻮان " ﺑﻠﻚ ‪ ...‬ﻳﻚ ﺑﻴﮕﻨﺎه "‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫اﻣﻴﺪوارﻳﻢ ﻛﻪ ﻣﺎ را ﺑﺨﺸﻴﺪه ﺑﺎﺷﻲ و دﻳﮕﺮ ﻛﺪورﺗﻲ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ‬
‫ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺗﻮﻟﺪت ﻣﺒﺎرك ﻫﺮي‪.‬‬

‫ﻫﺮي از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ در ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮد ﻧﻤﻲ ﮔﻨﺠﻴﺪ‪ .‬ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺑﻪ اﺗﺎق رون‬
‫ﺑﺮود ﺗﺎ ﻫﺪﻳﻪ ﭘﺮﺳﻲ و وزﻳﺮ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ ﻫﺪﻳﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ وﺑﻪ ﺧﺼﻮص‬
‫ﻣﻘﺎﻟﻪ اي ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮاﻋﺎده ﺣﻴﺜﻴﺖ ﺳﻴﺮﻳﻮس را ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ را از ﭘﺸﺖ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ ‪ ...‬ﻣﺎﻣﺎن ﺗﻮ ﮔﺬاﺷﺘﻲ ﻛﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ ﺣﺪاﻗﻞ‬‫ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻧﻜﺮدي‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ اوﻧﺎ ﺑﺰرگ ﺷﺪﻧﺪ ‪ ...‬ﻫﺮدوﺷﻮن‪.‬‬‫ ﻫﺮي ﻫﻢ اﻣﺮوز ‪ 17‬ﺳﺎﻟﻪ ﺷﺪ‬‫ اﻣﺎ ﺗﻮ ﻧﻪ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻣﺤﺰون و آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ داره ﭼﻮن ﺗﺎ ﺗﻮي دل ﺗﺎﻻر اﺳﺮار دﻧﺒﺎﻟﻢ اوﻣﺪ ‪...‬‬‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺣﺮف رون اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺟﺮوﺑﺤﺚ ﻧﻜﻦ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﮔﺮ ﻫﺮي ﻣﻲ اوﻣﺪ و ﺣﺮف ﺗﻮ رو‬‫ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻳﻪ ﭼﻴﺰي‪.‬‬

‫‪248‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ ﺻﺒﺮ ﻧﻜﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق رون رﻓﺖ‪.‬‬
‫وﻳﻜﻲ در ﮔﻮﺷﻪ اي از اﺗﺎق و روي ﻳﻚ ﻛﻮﺳﻦ ﺑﺰرگ)ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﻟﻮﭘﻴﻦ(‬
‫ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد و ﻫﻢ رون ﻫﻨﻮز ﻧﻴﺎﻣﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﺮي ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ او و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺑﻴﺮون ﺑﺎرو در ﺣﺎل ﺑﻮﺳﻴﺪن ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎت اﻣﺮوزش ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬درﮔﻴﺮي‬
‫ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ‪ ...‬ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ دوﺳﺘﺎن ‪ ...‬ﻣﺮگ ﺳﺎﺧﺘﮕﻲ اﺳﻨﻴﭗ و در آﺧﺮ‪،‬‬
‫ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ و ﻋﺠﻴﺐ ﺗﺮﻳﻦ ﻫﺪاﻳﺎي ﺗﻮﻟﺪ‪ .‬در ﻫﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ‬
‫و رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از دﺳﺘﺎﻧﺸﺎن را در ﻫﻢ‬
‫ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺪ ﻧﮕﺬره!!!‬‫رون ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ﻫﺮي ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎﻳﻲ؟ ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺗﻮ ﺗﻮي اﺗﺎق ﺟﻴﻨﻲ‬‫ﻫﺴﺘﻲ‪.‬‬
‫ ﭼﺮت ﻣﻲ ﮔﻲ رون!!!! ﻣﺎﻣﺎﻧﺖ ﻣﻨﻮ ﻧﺼﻒ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫ ﻣﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ ﺣﺎﻟﻴﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﻲ ري ﺑﻴﺮون ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ‬‫ﺣﺮﻓﺎﺗﻮ ﺑﺰﻧﻲ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از ﻟﺤﻦ رون ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﺳﺮﻳﻌﺎً ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﺮدي‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ اﻳﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺟﺪﻳﺪاً ﻓﻬﻤﻴﺪم را‬‫ﺑﻬﺘﻮن ﺑﮕﻢ‪.‬‬
‫***‬

‫‪249‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن روي ﺗﺨﺘﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺲ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد آن دو را راﺿﻲ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ وﻗﺖ ﻃﻼﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺻﺮف ﻛﺎر ﺑﻬﺘﺮي ﺑﻜﻨﻨﺪ را در اﺧﺘﻴﺎر ﻫﺮي ﺑﮕﺬارﻧﺪ‪ .‬از ﻃﺮف‬
‫دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻫﺮي ﻫﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻓﺮﺻﺖ زﻳﺎدي ﻧﺪارد‪ ،‬اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺷﺮوع ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻠﻲ ﺧﺎﻃﺮه ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﻮن داد و‬‫ﻳﻜﻲ از اوﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮه ﺷﺒﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ او و ﻣﺎدر دراﻛﻮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﭘﻴﻤﺎن‬
‫ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﻲ ﺑﺴﺘﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﺮاي ارﺿﺎء ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ‬
‫ﺧﻮدش‪ ،‬ﺣﺮﻓﻲ رو زد ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ ﻫﺮي؟‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﮔﻮﻳﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد و رﺷﺘﻪ ﻫﺎي ﻧﻘﺮه اي رﻧﮕﻲ را از‬
‫ﺳﺮش ﺟﺪا ﻛﺮد و در آن ﻗﺮار داد و آن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو دوﺳﺘﺶ ﺣﻞ داد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻌﺪاً ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻨﺎ رو ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﻧﺸﻮن ﺑﺪم‬‫درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮ روي ﮔﻮي ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪...‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي زد‪:‬‬
‫ وﻟﻲ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻧﻔﻌﻲ داﺷﺘﻲ؟ ﭼﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻔﻴﺪي ﺑﺮاﻣﻮن آوردي؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻦ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎً ﺑﻪ اﻃﻼع ﻟﺮد ﺳﻴﺎه رﺳﻴﺪ‪ .‬اﮔﻪ او ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻛﻪ‬‫اوﻧﺎ رو ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﮕﻪ‪...‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ دوﺑﺎره آﺗﺸﻲ ﺷﺪ‪:‬‬

‫‪250‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ او ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﮔﻪ‪ .‬او ﻣﻨﻮ وﻇﻴﻔﻪ ﺷﻨﺎس ﺗﺮﻳﻦ و ﺑﺎوﻓﺎﺗﺮﻳﻦ‪...‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ واﻗﻌﺎً؟‬‫ﺻﺪاﻳﺶ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﺣﺮف او را ﺑﺎور ﻧﻜﺮده اﺳﺖ‪:‬‬
‫ واﻗﻌﺎً ﻫﻨﻮزم اﻳﻨﻄﻮري ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از اون ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻔﺘﻀﺤﺎﻧﻪ در‬‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ؟‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ اون ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‪ ،‬در ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻋﺰﻳﺰﺗﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰش رو ﺑﻪ اﻣﺎﻧﺖ ﻧﺰد‬‫ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﮔﻪ ﻟﻮﺳﻴﻮس اوﻧﻮ‪...‬‬

‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﺧﺎﻃﺮه‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭼﺸﻢ ﺑﺎز ﻛﺮدﻧﺪ و ﻫﺮي را در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد دﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﻔﻬﻤﻴﺪم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده اﺳﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه در آﺧﺮﻳﻦ‬‫ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ " ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‪ ،‬در ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻋﺰﻳﺰﺗﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰش‬
‫رو ﺑﻪ اﻣﺎﻧﺖ ﻧﺰد ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﮔﻪ ﻟﻮﺳﻴﻮس اوﻧﻮ‪ ."...‬ﻣﻦ ﻓﻜﺮ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻫﻤﻮن دﻓﺘﺮﭼﻪ ﺧﺎﻃﺮات رﻳﺪل ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻦ در ﺗﺎﻻر‬
‫اﺳﺮار ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﺮﺧﻼف ﻟﻮﺳﻴﻮس‪ ،‬از‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﻫﻮرﻛﺮاﻛﺲ ﻫﺎ ﺧﺒﺮ داﺷﺘﻪ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﻫﻢ اوﻧﻮ‬

‫‪251‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻋﺰﻳﺰﺗﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰ ارﺑﺎﺑﺶ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻪ وﻟﻲ ﻟﻮﺳﻴﻮس ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﻃﻼع از‬
‫ﻣﻮﺿﻮع دﻓﺘﺮﭼﻪ‪ ،‬ﺑﺪون اﻃﻼع ﻛﺎﻣﻞ از ﻣﻮﺿﻮع و ﺻﺮﻓﺎً ﭼﻮن ﺧﻮدش رو‬
‫از ﺧﻮاﻫﺮ زﻧﺶ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻪ‪ ،‬اوﻧﻮ از ﺑﻼ ﮔﺮﻓﺘﻪ و اﻳﻨﻜﻪ اون ﭼﻄﻮر‬
‫از ﺧﺎﺻﻴﺖ دﻓﺘﺮﭼﻪ در ﺑﺎزﻛﺮدن ﺗﺎﻻر اﺳﺮار اﻃﻼع ﭘﻴﺪا ﻛﺮده‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻨﻄﻮر‬
‫ﻓﺮض ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻫﻢ ﺗﺼﺎدﻓﺎً ﻣﺜﻞ ﺟﻴﻨﻲ در اون ﻧﻮﺷﺘﻪ و‬
‫رﻳﺪل ﺑﺎ اﻃﻼع ﻳﺎﻓﺘﻦ از ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺿﺪ ﻣﺸﻨﮕﻲ ﻟﻮﺳﻴﻮس و ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ‬
‫ﺧﻮب او و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ وﺟﻮد ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﺎﺋﻦ ﺑﻪ اﺻﺎﻟﺘﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم وﻳﺰﻟﻲ‪،‬‬
‫اﻳﻦ دﺳﺘﻮر را ﺑﻪ او داده ﭼﻮن در ﻏﻴﺮ اﻳﻨﺼﻮرت‪ ،‬ﻟﻮﺳﻴﻮس رو ﻣﺠﺒﻮر‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ اوﻧﻘﺪر در دﻓﺘﺮﭼﻪ ﺑﻨﻮﻳﺴﻪ ﺗﺎ روح ﺧﻮدش آزاد ﺑﺸﻪ و از‬
‫ﺟﺴﻢ ﻟﻮﺳﻴﻮس اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻪ‪ .‬ازاوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ از ﻣﻮﺿﻮع‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ اﻃﻼع داﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‪ ،‬او ﺑﺎﻳﺪ داراي اﻃﻼﻋﺎت‬
‫ﺑﺎارزﺷﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ درد ﻣﺎ ﺑﺨﻮرد‪ .‬ﻧﻜﺘﻪ دﻳﮕﺮ در ﻣﻮرد‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﻪ ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ ﻫﺎ اﺳﺖ و اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‬
‫ﻛﻪ اﻳﻦ ﻗﺼﻪ ﺳﺮ درازي دارد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺗﺮﺳﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد آﻧﺮا در زﻳﺮ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﺧﻮد ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﺪ‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮي ﺑﻪ اﺗﺎق ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺘﻮﻧﻢ اﻣﺸﺐ رو‬‫اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺨﻮاﺑﻢ و اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ رو ﻣﺠﺒﻮر ﻛﻨﻲ ﺗﺎ ﻣﺸﻜﻠﺶ رو ﺑﺎ ﻣﺎدرش‬
‫ﺣﻞ ﻛﻨﻪ ﺗﺎ ﻣﻦ از ﺑﺪﺑﺨﺘﻲ در ﺑﻴﺎم‪.‬‬

‫‪252‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺻﺪاي رون در آﻣﺪ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻗﺒﻮل ﻧﺪارم ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﺎﻧﻊ ﺿﺮ زدن ﺑﻴﺶ از اﻧﺪازه او ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺑﻮﺳﻪ اي ﻋﻤﻴﻖ و‬
‫ﺧﻴﺲ)اَﻫﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻪ(‪ ،‬او را ﺧﻔﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن از رون ﺟﺪا ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﺧﺮوج از اﺗﺎق‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در‬
‫رﻓﺖ‪ ،‬ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻣﺸﺐ ﺧﻮب ﺑﺨﻮاب ﭼﻮن از ﻓﺮدا دﻳﮕﻪ ﺧﻮاب ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﺮام‬‫ﺷﺪه و ﺑﻪ ﻳﻚ آرزو ﺑﺪل ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﻪ ﻫﺮي ‪ ...‬ﻧﻜﻨﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﻳﻪ ارﺗﺶ ﺑﺴﺎزي؟!‬‫ﻫﺮي ﻫﻢ در ﺟﻮاب او‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ زد و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﻮن را در رگ‬
‫اﻧﺴﺎن ﺧﺸﻚ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺣﻠﻘﻪ ﺑﺴﺎزم ‪ ...‬ﺣﻠﻘﻪ اي اﻧﺴﺎﻧﻲ‪.‬‬

‫‪253‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﭘﺎﻧﺰدهﻢ«‬
‫ﻧﻪ رون و ﻧﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮي را درك ﻛﻨﻨﺪ‬
‫اﻣﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﻪ اي درﺧﺸﺎن در اﻃﺮاف ﭼﺸﻤﺎن او‬
‫وﺟﻮد دارد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و رون در اﺗﺎق ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬رون در ﻫﻤﺎن‬
‫ﺣﺎﻟﺖ درازﻛﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻛﻪ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ در ﺣﺎل‬
‫ﻧﻮازش ﺳﺮ وﻳﻜﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻜﺸﺎخ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻲ؟‬‫ ﻫﻨﻮز ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮي ﻗﻠﻌﻪ ﻳﻪ ﺟﺎ ﺑﺮاش ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺗﻮي‬‫ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻮم‪.‬‬
‫ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺎور ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺧﻮدﻣﺎن ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ‬‫دارﻳﻢ‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ دوﺳﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ‪ ،‬ﭼﻴﺰﻫﺎي ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ و ﻣﻲ ﺷﻨﻮي ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ‬‫ﺗﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ رون در ﻣﻮرد آن اﻃﻤﻴﻨﺎن‬
‫داﺷﺖ‪ .‬رون اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي را ﻗﺪري اﻓﺴﺮده ﺑﺒﻴﻨﺪ و ﻳﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺎ‬
‫ﻣﻄﺮح ﺷﺪن ﻧﺎم داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﻗﺪري اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻲ ﺷﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻫﺮي اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻧﺒﻮد‪ .‬او‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﺳﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻓﺎﻗﺪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‬
‫ﻛﻪ اﮔﺮ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﻪ روز ﻫﺮي ﻣﻲ آﻣﺪ ‪ ...‬ﺷﺨﺼﻲ‬

‫‪254‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭘﻠﻴﺪﺗﺮ از وﻟﺪﻣﻮرت؟ ﺣﺘﻲ ﻓﻜﺮش ﻫﻢ رون را ﻣﻲ ﻟﺮزاﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‬
‫ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ اﻣﺸﺐ را راﺣﺖ ﺑﺨﻮاﺑﺪ ﭼﻮن ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺰدﻳﻚ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد و ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ‪ ،‬ﻫﺮي را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ رون از ﺧﻮاب ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬ﻫﺮي را دﻳﺪ ﻛﻪ روي‬
‫ﺗﺨﺘﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮ وﻳﻜﻲ را ﻧﻮازش ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻋﻤﻴﻘﺎً در ﻓﻜﺮ‬
‫ﻓﺮو رﻓﺘﻪ اﺳﺖ و ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ رون درﺳﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ‬
‫رﺳﻴﺪ ﻛﻪ او رون را ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﺪ‪ .‬رون ﺑﻪ ﻳﺎد آورد ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور را در اﻳﻦ‬
‫وﺿﻌﻴﺖ دﻳﺪه اﺳﺖ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎر در ﺳﺮﺳﺮاي اﺻﻠﻲ ﻣﺪرﺳﻪ و ﻫﻨﮕﺎم ﺻﺮف‬
‫ﺷﺎم‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ رون ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﺎ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻪ ﻋﺠﺐ! ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻴﺪار ﺷﺪي‪.‬‬‫ رﻓﻴﻖ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻳﺎدﻣﻪ‪ ،‬ﺗﻮ از ﻣﻦ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮدي‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭼﺮا ﺳﺤﺮﺧﻴﺰ‬‫ﺷﺪي؟!‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻗﺖ ﺑﺮاي ﺣﺮف زدن زﻳﺎده‪ .‬اﻣﺎ ﻓﻌﻼ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﺗﻮي ﻗﻠﻌﻪ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ‬‫رو ﺳﺮوﺳﺎﻣﻮن ﺑﺪﻳﻢ‪.‬‬
‫ ﻳﻪ ﺣﺴﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﮔﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ اﺻﻼ ﺟﺎﻟﺐ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻫﺮي دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺷﻴﻮه ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﻫﻮا ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪255‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻳﻨﻘﺪر ﻧﻖ ﻧﺰن رون‪ .‬ﻣﺎ ﻛﻞ ﻗﺼﺮ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ رو ﺗﻮي ﭼﻨﺪ روز ﺗﻤﻴﺰ‬‫ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬ﺗﺎزه ‪ ...‬اﻳﻨﺒﺎر اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ .‬ﻛﻠﻲ ﺟﻚ و ﺟﻮﻧﻮر ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﺎ‬
‫ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ اﺳﻨﻴﭗ؟؟! ‪ ...‬ﻛﻤﻚ در ﮔﺮدﮔﻴﺮي؟؟! ‪...‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدي ﻛﻪ‬‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﻧﻈﺮ اﺳﻨﻴﭗ رو در ﻣﻮرد ﮔﺮدﮔﻴﺮي‪ ،‬ﭼﻄﻮر ﺑﻴﺎن ﻛﺮد! ‪ ...‬ﺗﻮ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟‬
‫ از ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮم‪ .‬ﺣﺎﻻ دﺳﺘﺖ رو ﺑﻴﺎر ﺟﻠﻮ ﺗﺎ ﺑﻘﻴﻪ رو ﺧﺒﺮ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫رون دﻳﮕﺮ اداﻣﻪ ﻧﺪاد و ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻓﻲ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮ آورد و ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮي اﺟﺎزه داد ﻛﻪ ﻧﺸﺎن روي دﺳﺘﺶ را ﻟﻤﺲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‬
‫ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ روش ﻣﺴﺨﺮه اي ﺑﺮاي ﺑﻴﺪار ﻛﺮدن ﻳﻪ ﻧﻔﺮه‪ .‬ﺣﺎﻻ‬‫ﺑﮕﻮ ﭼﻴﻜﺎرﻣﻮن داري‪.‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن آروم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭼﺮا ﺟﻮش آوردي؟!‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون رﻓﺖ و ﻛﻨﺎر او ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻪ رون اﺟﺎزه داد ﺗﺎ‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ را دور او ﺣﻠﻘﻪ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﮔﻮﻧﻪ رون را ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﺑﻪ او ﺗﻜﻴﻪ‬
‫داد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺧﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ دﻳﺸﺐ ﺧﻮب ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ رون ﻛﻨﺎرم ﺑﻮد ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ‬‫ﻣﻲ ﺷﺪ ﻳﻪ ﻛﺎري ﻛﺮد‪.‬‬
‫رون در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ‪ ،‬ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻣﻴﺪوارم ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﺣﺮف زده ﺑﺎﺷﻲ ﭼﻮن ﻣﻦ دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺣﺘﻲ‬‫ﻳﻪ ﻟﺤﻈﻪ دﻳﮕﻪ ﻫﻢ از ﺗﻮ دور ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬

‫‪256‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اوه رون‪!!!!!!!!!!!!!!!!!..........‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آن دو ﺷﺮوع ﺑﻮﺳﻴﺪن ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ‪ ،‬ﺧﻮردن ﻫﻢ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او دراز ﻛﺮد و‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﻛﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﻧﮕﺎه او را درﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻧﺰد ﻫﺮي آﻣﺪ و‬
‫ﺟﺎي ﺧﻮد را در آﻏﻮش ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﺪﺳﺖ آورد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن دﻳﺸﺐ ﻛﻠﻲ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد و ﺧﻮب ﻳﻪ ﺟﻮراﻳﻲ ﻧﺘﻴﺠﻪ‬‫داد‪.‬‬
‫ ﻣﺜﻼ؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻫﺮي ﺑﺪزدد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ راﺳﺘﺶ ﻣﻦ دﻳﺸﺐ ﺑﺎ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﻛﻠﻲ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدم‪ .‬او ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻲ ﻧﺪاره‬‫ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ‪ ...‬ﺗﺎزه ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻣﻲ ﺷﻪ اﻣﺎ‪...‬‬
‫ اﻣﺎ ﭼﻲ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺗﻨﺪي اﻳﻦ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬او ﺟﻴﻨﻲ را دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﻮد و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺎدﮔﻲ ﻫﺎ‬
‫ﻛﻮﺗﺎه ﻧﻤﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎن راه ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﻧﺒﻮد اﻣﺎ آﺧﺮﻳﻦ راه ﺑﺮاي‬
‫راﺿﻲ ﻛﺮدن ﻣﺎﻟﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ در اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺎ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‬
‫اﻣﺎ ﺣﺮف ﺑﻌﺪي ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺗﺎ ﺣﺪي ﺑﻪ او آراﻣﺶ داد ‪...‬‬

‫‪257‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﺎدرم ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ داري وﻟﻲ او ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﻪ‬‫اﻳﻦ را از زﺑﺎن ﺧﻮدت ﺑﺸﻨﻮد‪ .‬رون ﻫﻢ از ﻋﻼﻗﻪ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن؛‬
‫ﺑﻪ ﻣﺎدرم ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اوه‪.‬‬‫ﺑﺎر دﻳﮕﺮ اﻣﻴﺪ را اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬دﻳﮕﺮ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺒﻮد و او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ آﻧﭽﻪ‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ را ﻣﺤﻜﻤﺘﺮ در آﻏﻮش ﺧﻮد ﻓﺸﺮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺮﻣﻴﻮن رون را رﻫﺎ ﻛﺮد ﭼﻮن ﺷﺪت ﺳﻴﺎﻫﻲ‬
‫ﺻﻮرت او ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻲ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﻮاس ﻫﺎ ﺟﻤﻊ و ﻧﮕﺎه ﻫﺎ ﺑﻪ رﻫﺒﺮ ﮔﺮوه ﺧﻴﺮه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ذﻫﻦ‬
‫ﻫﺮي وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ اﻃﻼع ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم‬
‫ﻫﺮي آﻏﺎز ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ .‬ﺗﺎ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ ﻣﺎدر رون ﻣﻲ آﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﺎ رو ﺑﻴﺪار‬‫ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮي اﺗﺎق ﺧﻮدﻣﻮن ﺑﻤﻮﻧﻴﻢ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي‬
‫ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺘﻴﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﺤﻮي از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﻮﻳﻢ و ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﻣﻲ‬
‫روﻳﻢ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﻓﻜﺮ ﻛﺮدي ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ راﺣﺘﻲ ﻣﻲ ﮔﺬارﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﺮﻳﻢ ﺑﻴﺮون‪.‬‬‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮﻧﻪ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻬﺎرﺗﺎﻣﻮﻧﻮ ﺗﻮي اﻧﺒﺎري زﻧﺪاﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻦ‬‫ وﻟﻲ ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻳﻪ ﻓﻜﺮي داره‪ .‬اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد و ﺑﺎ اﻣﻴﺪواري‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪258‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺳﺎده ﺗﺮﻳﻦ روش اﻳﻨﻪ ﻛﻪ از ﻧﺎم داﻣﺒﻠﺪور اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻲ‬‫ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﮕﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻣﻲ رﻳﻢ و ﭼﻮن اوﻧﺠﺎ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻨﻪ‪ ،‬ﻛﺴﻲ‬
‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ اﻋﺘﺮاﺿﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﻢ دﺳﺘﻲ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮ و روي آﻧﺠﺎ ﺑﻜﺸﻴﻢ‪ .‬ﭼﻄﻮره؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺮ روي ﺣﺮف ﻫﺎي ﻫﺮي ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻤﻲ رﻳﺰه ﻛﺎري ﻫﻢ ﻧﻴﺎز داره‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ رون و ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب‪ .‬ﺑﻘﻴﻪ ﺣﺮف ﻫﺎ ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻪ ﺑﺮاي اوﻧﺠﺎ‪ .‬ﻓﻌﻼ ﺑﻬﺘﺮه زود ﺗﺮ ﺑﺮﻳﺪ ﺗﺎ‬‫ﻛﺴﻲ ﻧﻴﺎﻣﺪه و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻗﺒﻠﺶ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺷﻴﺸﻪ اي ﻛﻮﭼﻚ ﻛﻪ ﺣﺎوي ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﻃﻼﻳﻲ ﺑﻮد را ﺑﻴﺮون آورد‪.‬‬
‫دوﺳﺘﺎن ﻫﺮي ﻛﻪ از ﻣﺎﻳﻊ ﻃﻼﻳﻲ رﻧﮓ و اﺛﺮ آن آﮔﺎه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺪون ﻫﻴﭻ‬
‫ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻲ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻗﻄﺮه از آن را در ﭼﺸﻤﺎن رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﭼﻜﺎﻧﺪ واز ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن را در راه رﻓﺘﻦ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ و ﺧﻮدش‬
‫ﻧﻴﺰ ﺑﻪ رون ﻛﻤﻚ ﻛﺮد ﺗﺎ روي ﺗﺨﺘﺶ دراز ﺑﻜﺸﺪ‪.‬‬
‫ﻃﺒﻖ ﻗﺮار ﻗﺒﻠﻲ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و راس ﺳﺎﻋﺖ ‪ ،8‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺎﻧﻢ‬
‫وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻳﻜﻲ دو دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﻬﺮه‬
‫اي ﺧﻮاب آﻟﻮد‪ ،‬وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ رﻓﺘﻦ آﻧﻬﺎ‪،‬‬
‫ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺷﺪ و ﺣﺘﻲ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ در ﺑﺮاﺑﺮ رون و ﺟﻴﻨﻲ از ﻫﺮﺑﻪ ﺗﻬﺪﻳﺪ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮي اﻳﻦ اوﺿﺎع ﺧﻄﺮﻧﺎك؟ ﺗﺎزه ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﻛﻪ ﻛﺠﺎ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﺪ‬‫ﺑﺮوﻳﺪ‪.‬‬

‫‪259‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺤﺚ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻮرت اداﻣﻪ ﻳﺎﻓﺖ اﻣﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ واﺳﻄﻪ اﺻﺮار ﻫﺮي و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﻛﻤﻲ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺑﺎزي‪ ،‬ﭘﻴﺮوزي ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪ اﻣﺎ ﻗﺮار ﺷﺪ ﻛﻪ ﻓﺮدا‬
‫راس ﺳﺎﻋﺖ ‪ 8‬ﺻﺒﺢ‪ ،‬آﻧﻬﺎ در ﺑﺎرو ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﻧﻴﺰ در ﺻﻮرت روﻳﺖ وﺳﻴﻠﻪ اي‬
‫ﻣﺸﻜﻮك در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﻪ آن دﺳﺖ ﻧﺰﻧﻨﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪،‬‬
‫ﺷﻌﻠﻪ اي ﺳﺒﺰ در ﺑﺨﺎري درﺧﺸﻴﺪ و ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻧﻴﺰ وارد ﺷﺪ‪ .‬در ﻛﻤﺎل‬
‫ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺎدر رون ﻣﻮﺿﻮع رﻓﺘﻦ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ)ﺑﺮاي درﻳﺎﻓﺖ‬
‫ﻛﻤﻚ(‪ ،‬ﻫﻴﭻ اﻋﺘﺮاﺿﻲ ﻧﻜﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻢ‪.‬‬‫ اﻣﺎ ﻣﻴﻨﺮوا ‪...‬‬‫ ﺑﺲ ﻛﻦ ﻣﺎﻟﻲ‪ .‬ﻫﺮي دﻳﮕﻪ ﺑﺰرگ ﺷﺪه و ﺣﻖ داره ﻫﺮ ﻛﺎري ﻛﻪ‬‫دﻟﺶ ﻣﻲ ﺧﻮاد اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪ و اﺟﺎزه ﺧﺮوج را داد‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ از در‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺧﺎرج ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺟﻠﻮي ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‪.‬‬‫ ﺑﻠﻪ ؟‬‫ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ وﺻﻴﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي آﻟﺒﻮس و ﺳﻴﺮﻳﻮس‬‫ﺧﻮاﻧﺪه ﺷﺪ و ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ آﻟﺒﻮس ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺗﻮ رو وارث ﺑﻠﻚ ﻫﺎ ﻗﺮار داده و ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﻳﻚ‬
‫ﺳﺮي ﻛﺎرﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻨﮕﻮﺗﺰ ﺑﺮي‪ .‬اﻣﺎ‪...‬‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻣﻜﺚ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺧﻮدش را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ‬
‫ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم اداﻣﻪ داد‪:‬‬

‫‪260‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ و اﻣﺎ آﻟﺒﻮس ‪ ...‬ﻧﻤﺎﻳﻨﺪه ﺑﺎﻧﻚ ﻛﻪ در ﺟﻠﺴﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ﻳﻚ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ درﺳﺖ ﺑﻌﺪ از ﺣﺎدﺛﻪ‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﺎﻧﻚ آﻣﺪه و ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﻮﺟﻮدي ﺧﻮد را ﺑﺮداﺷﺖ ﻛﺮد و‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻧﻚ ﺑﺮﮔﺸﺖ؛ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺴﺘﻪ‬
‫ﻫﺎي زﻳﺎدي را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ زﻳﺎدي ﺑﺴﺘﻪ ﻫﺎ و ﺣﺠﻢ زﻳﺎد‬
‫ﻛﺎر‪ ،‬ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﻦ ﺑﺎﻧﻚ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻛﺎرﻫﺎي روزﻣﺮه ﺧﻮد را ﻛﻨﺎر‬
‫ﺑﮕﺬارﻧﺪ و ﺑﺎﻧﻚ را ﺗﻌﻄﻴﻞ ﻛﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎي آﻟﺒﻮس رﺳﻴﺪﮔﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس در ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﺴﻤﺘﻲ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ و ﻓﻮق اﻣﻨﻴﺘﻲ را ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ‬
‫ﺟﻌﺒﻪ ﻫﺎ را در آﻧﺠﺎ ﻗﺮار دﻫﺪ‪ .‬اﻣﻨﻴﺘﻲ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺑﺮاي ﺳﻨﮓ ﺟﺎدو ﻫﻢ‬
‫ﻗﺮار داده ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﺟﻨﻬﺎ ﻛﻪ در آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر داﺷﺖ‪ ،‬دﻳﺪه ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ آﻟﺒﻮس در ﭘﺎﻳﺎن ﻛﺎر‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻋﺠﻴﺐ را ﺑﻪ زﺑﺎﻧﻲ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم ﺑﺮ‬
‫روي اﺗﺎق ﻗﺮار داده ﺑﻪ ﻃﻮري ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﺘﻲ ﭘﻴﺮﺗﺮﻳﻦ ﺟﻦ‬
‫ﻫﺎي ﺑﺎﻧﻚ ﻧﻴﺰ در ﺑﺎز ﻛﺮدن آن ﻋﺎﺟﺰ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻟﺒﻮس آن اﺗﺎق را در‬
‫وﺻﻴﺖ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺨﺸﻴﺪه‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ ﺳﺮي ﺑﻪ ﺑﺎﻧﻚ‬
‫ﺑﺰﻧﻲ ﺗﺎ در ﻣﻮرد اﻣﻮال ﺑﻠﻚ ﻫﺎ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮﻫﺎ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ آﻟﺒﻮس‪ ،‬ﺗﺼﻤﻴﻢ‬
‫ﮔﻴﺮي ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ دﺳﺖ در ﺟﻴﺒﺶ ﻛﺮد و وﺻﻴﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﺪﺗﻲ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ‬
‫او داده ﺑﻮد را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي ﻛﺎﻏﺬ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺣﺎوي ﻣﻬﺮ ﮔﺮﻳﻨﮕﻮﺗﺰ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮي داد و ﺳﭙﺲ از ﻫﻤﻪ ﺣﺎﺿﺮﻳﻦ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ‬
‫رﻓﺖ‪.‬‬

‫‪261‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﻜﺮ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ در ﻣﻴﺎن ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﺳﺒﺰ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻐﺰ‬
‫ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻪ اي در ﺳﺮ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮده و ﭼﻪ ﺧﻮاﺑﻲ ﺑﺮاي ﻫﺮي دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻫﺮي از ﻓﻜﺮ ﺧﺎرج‬
‫ﺷﺪ و ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﭼﻬﺮه‬
‫اي ﻋﺒﻮس و ﻧﮕﺮان‪ ،‬ﻫﺮﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ را در آﻏﻮش ﺧﻮد ﻓﺸﺮد و ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ از‬
‫آﻧﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮد ﺑﺎﺷﻨﺪ و اﻳﻨﻜﻪ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺑﺎزﮔﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ از ﺑﺎرو و ﺑﻪ وﻳﮋه از دﻳﺪرس ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ دور‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي وردي را زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪...‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ‬‫ﭘﺮﻧﺪه اي زﻳﺒﺎ و ﺳﺮخ رﻧﮓ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي؛ از ﻣﻴﺎن ﺷﻌﻠﻪ اي ﺧﺎرج ﺷﺪ و‬
‫روي ﺷﺎﻧﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺸﺴﺖ و آوازي ﺑﺎ ﻣﻀﻤﻮم "ﺗﻮي اﻳﻦ ﻣﺪت ﻛﺪوم‬
‫ﮔﻮري ﺑﻮدي" را ﻧﺴﺎر ﻫﺮي ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﺼﺪ ﭘﺮﻧﺪه ﺷﺪ وﻟﻲ ﺑﻪ روي‬
‫ﺧﻮدش ﻧﻴﺎورد‪.‬‬
‫ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ رو ﺑﺒﺮ ﺟﻠﻮي در ورودي‪ .‬ﻣﻨﻢ ﺧﻮدم ﻣﻴﺎم‪.‬‬‫ﻗﻘﻨﻮس ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﻳﻚ دﻳﻮاﻧﻪ را وارث ﺧﻮدش‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬دﻳﻮاﻧﻪ اي ﻛﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ﻫﻮﺷﻲ ﺳﺮﺷﺎر و ﻗﺪرت ﺑﺴﻴﺎر‪ ،‬ﻃﺮز ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ‬
‫ﻳﻚ ﭘﺮﻧﺪه زﻳﺒﺎ را ﺑﻠﺪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻗﻘﻨﻮس ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺧﻮدش را ﺗﻜﺎن داد و ﻧﺎﮔﻬﺎن‬
‫ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ‪ .‬ﺷﻌﻠﻪ اي ﻛﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﭙﺲ‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬

‫‪262‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺳﻪ دوﺳﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ دروازه اي ﺑﺰرگ و ﻃﻼﻳﻲ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫دﻫﺎن ﻫﺮﺳﻪ دوﺳﺖ از ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻌﺠﺐ ﺣﺎﺻﻞ از دﻳﺪن ﺻﺤﻨﻪ‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﭼﮕﻮﻧﻪ زﻧﺪه ﺑﻴﺮون آﻣﺪن از آن آﺗﺶ‬
‫ﻣﻬﻴﺐ را از ﺳﺮﺷﺎن ﺑﻴﺮون ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻗﺼﺮ را در ﺧﺎﻃﺮه اي ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ؛ اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺮاﻳﺸﺎن ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﻜﻮه و‬
‫ﻋﻈﻤﺘﻲ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﺑﻮد را ﺑﺎور ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬دﻳﻮارﻫﺎي دوﻃﺮف دروازه ﻃﻼﻳﻲ‪،‬‬
‫ﺑﻲ اﻧﺘﻬﺎ ﺑﻮد و آﻧﻬﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﭘﺎﻳﺎن و ﻳﺎ ﺧﻢ آن را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ‬
‫اﻓﻜﺎر ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ درب ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻫﺮي ﺑﻴﺮون آﻣﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه‬
‫ﻣﺘﻌﺠﺐ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺷﺎره ﻛﺮد ﺗﺎ وارد ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از دروازه ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬زﻣﻴﻦ ﺳﺒﺰ ‪ ...‬ﮔﻠﻬﺎ و درﺧﺘﺎن ‪ ...‬ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي‬
‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮔﻠﻬﺎ و ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﻛﻮﭼﻚ و ‪ ...‬و ﻣﺎري ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺰرگ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‬
‫از درﺧﺘﻲ ﺑﺎﻻ رود وﻟﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻮن ﻫﻨﻮز ﺑﭽﻪ ﺑﻮد را دﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫راه ﺳﻨﮓ ﻓﺮش ﺷﺪه و ﻋﺮﻳﻀﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ از ﻣﻴﺎن ﺑﺎغ‬
‫ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺑﺎ راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﻫﺮي‪ ،‬از راه ﺳﻨﮕﻲ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪،‬‬
‫ﻫﺮاز ﮔﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺗﻼش ﻣﺎر ﺟﻮان ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪،‬‬
‫ﻣﺎري ﺑﺰرگ ﺑﻪ رﻧﮓ روﺷﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎر ﺟﻮان رﻓﺖ و او را در ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ‬
‫ﻛﻤﻚ ﻛﺮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و دوﺳﺘﺎﻧﺶ را دﻳﺪ‪ ،‬اﻧﺘﻬﺎي دم ﺑﺰرﮔﺶ را‬
‫ﺑﺮاﻳﺸﺎن ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ درﻫﺎي ﻗﺼﺮ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬دري ﭼﻮﺑﻲ و ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ ﻛﻪ ﻣﺠﺴﻤﻪ‬
‫دو ﺷﻴﺮ را در دوﻃﺮف ﺧﻮد ؛ﻫﻤﭽﻮن دو ﻧﮕﻬﺒﺎن؛ داﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﺷﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺧﻮد را در ﺳﺎﻟﻨﻲ ﺑﺰرگ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺟﺰ درب ورودي‪ ،‬دوازده درب دﻳﮕﺮ ﻛﻪ در‬

‫‪263‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دو ﻃﺮف ﺳﺎن ﻗﺮار داﺷﺖ و ﻳﻚ راه ﭘﻠﻪ ﺑﺰرگ در اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ‬
‫ﻣﻬﻲ ﻧﻘﺮه اي ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ﭘﺎﻧﺰده دﻗﻴﻘﻪ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ‬
‫ﻫﺮي ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺗﻲ را در ﺑﺎره اﺗﺎق ﻫﺎ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﺷﺶ اﺗﺎق ﺧﻮاب ‪ ...‬ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻦ‬
‫دوﺋﻞ ‪ ...‬آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ‪ ...‬ﻳﻚ ﻛﻤﺪ ﺟﺎرو ‪ ...‬اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ داده ﺑﻮد و در‬
‫ﻧﻬﺎﻳﺖ‪ ،‬اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل‪.‬‬
‫***‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺷﺨﺼﻲ ﻗﺪﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي‬
‫ﺳﻴﺎه و روﻏﻨﻲ ؛ﭘﻴﭽﻴﺪه در ﭘﻴﮋاﻣﻪ اي ﺳﺒﺰرﻧﮓ؛ ﺧﻤﻴﺎزه ﻛﺸﺎن ﺑﻴﺮون آﻣﺪ و‬
‫ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي و دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺳﺎﻋﺖ دارﻳﻦ؟‬‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻛﻨﺎﻳﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺮوز ﺗﻌﻄﻴﻞ ﺑﻮد و اﺳﻨﻴﭗ‬
‫ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺨﻮاﺑﺪ اﻣﺎ ﺳﺮوﺻﺪاﻫﺎي اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﻣﺎﻧﻊ اﻳﻦ اﻣﺮ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه اي ﺑﻪ ﻫﺮي رﻓﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ داﺧﻞ اﺗﺎﻗﺶ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و در را ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ زد‪.‬‬
‫ اون ﭼﻪ ﻣﺮﮔﺶ ﺑﻮد رﻓﻴﻖ؟‬‫ ﻫﻴﭽﻲ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺎ از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪارش ﻛﺮدﻳﻢ اﻣﺎ اﻣﺮوز‬‫ﻧﺒﺎﻳﺪ زﻳﺎد ﺧﻮاﺑﻴﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺘﺖ رو ﺑﺪه ﺑﻪ ﻣﻦ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﻧﺸﺎن روي دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ را ﻓﺸﺮد‪ ،‬درب اﺗﺎق‬
‫ﺑﺎز ﺷﺪ و اﺳﻨﻴﭗ از اﺗﺎق ﺑﻴﺮون آﻣﺪ‪ .‬ﻳﻘﻪ رداي ﻫﺮي را ﭼﺴﺒﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪264‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺨﻮاﺑﻢ ﭼﻮن ﺗﺎ ﻫﻤﻴﻦ دو ﺳﺎﻋﺖ‬‫ﭘﻴﺶ ﺗﻮي ﻟﻮﻧﻪ او ﻣﺎر ﮔﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮدم؛ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ؟ ﺧﻮاب!!!!!‬
‫ﭼﻬﺮه اﺳﻨﻴﭗ واﻗﻌﺎً ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻮري ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻫﺮي ﻫﻢ ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ‬
‫ﻧﻴﺮو و ﻗﺪرت دروﻧﻲ‪ ،‬ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮدش را از‬
‫دﺳﺖ اﺳﻨﻴﭗ آزاد ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻗﺪم از اﺳﺘﺎد ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺶ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ‬
‫آرام ﺗﺮﻳﻦ ﻟﺤﻦ ﻣﻤﻜﻦ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ وﻟﻲ اﻣﺮوز ﻳﻪ ﺟﻠﺴﻪ دارﻳﻢ و ﺧﻮب ‪ ...‬اِ ‪ ...‬ﺑﻪ وﺟﻮد‬‫ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻧﻴﺎز دارﻳﻢ‬
‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﻤﮕﻲ دور ﻣﻴﺰ ﺑﺰرگ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫اﺳﻨﻴﭗ را راﺿﻲ ﻛﻨﺪ و ﺣﺎﻻ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﭘﻒ ﻛﺮده‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ؛ ﻛﻨﺎر‬
‫ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻣﻔﺼﻠﻲ ﻛﻪ داﺑﻲ و وﻳﻨﻜﻲ ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ‬
‫آورده ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﺴﺎﻟﺖ اﺳﻨﻴﭗ را ﺑﺮﻃﺮف ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻴﺪ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﺸﻜﻠﻲ‬‫داﺷﺘﻴﺪ و اﻳﻨﻜﻪ ﭼﺮا دﻳﺸﺐ رو ﻧﺨﻮاﺑﻴﺪﻳﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺗﻜﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻓﻜﺶ داد و ﺑﺎ ﺑﻲ ﺣﻮﺻﻠﮕﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﺰﻣﻬﻤﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬دﻳﺸﺐ داﺑﻲ اوﻣﺪ دﻧﺒﺎﻟﻢ و ﮔﻔﺖ ﻛﻪ اون ﻣﺎر‬‫ﻛﻮﭼﻴﻜﻪ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬وﻗﺘﻲ رﻓﺘﻢ ﺳﺮاﻏﺶ دﻳﺪم ﻛﻪ‬
‫ﺷﻜﻤﺶ ﺑﺎد ﻛﺮده‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﺼﻒ اﻧﺒﺎر ﻏﺬاي ﺧﻮﻧﻪ رو ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮن ﻣﺎرﻫﺎي ﺟﻮان ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻌﻀﻲ ﭼﻴﺰﻫﺎ رو زﻳﺎد از ﺣﺪ‬

‫‪265‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺨﻮرﻧﺪ و ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر ﻣﻦ رو ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺧﻮب ﻛﺎرم ﻛﻤﻲ‬
‫ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺧﻤﻴﺎزه اي ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﺸﻜﻮك‪ ،‬ﻫﺮي را ﺑﺮاﻧﺪاز ﻛﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﺟﻠﺴﻪ دﻳﮕﻪ ﭼﻴﻪ؟‬‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺗﺶ را ﭘﺎﻳﺎن داد‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ درﺳﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭼﺮا ﺳﻪ ﺗﺎ ﺣﻠﻘﻪ ﺣﻮل‬‫ﻳﻪ ﻣﺮﻛﺰ؟‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده اﺳﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬ﺣﻠﻘﻪ اول ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻮ و رون و‬‫ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﻴﭗ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ دور ﻣﻦ و ﺟﻴﻨﻲ ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﻴﺮد و ﺣﻠﻘﻪ‬
‫دوم ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ده ﻧﻔﺮ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ اول را اﺣﺎﻃﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﺻﻴﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﺣﻠﻘﻪ ﻫﺎ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دو ﺣﻠﻘﻪ ﻣﺤﺎﻓﻆ و‬
‫ﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ و ﺟﻴﻨﻲ آﺳﻴﺒﻲ‬
‫ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ‪ .‬اﻳﻦ ﻧﻮﻋﻲ ﺳﭙﺮ ﻣﺪاﻓﻊ اﺳﺖ‪ .‬در ﻣﻮرد‬
‫ﺣﻠﻘﻪ ﺳﻪ ﻧﻔﺮه ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﺮوط ﺣﺎﻛﻢ اﺳﺖ ﻳﻌﻨﻲ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﻠﻘﻪ‬
‫اول ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ دوم ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ اﮔﻪ ﺣﻠﻘﻪ ده ﻧﻔﺮه از ﺑﻴﻦ ﺑﺮه ﭼﻲ؟‬‫ رون ﺣﺮف ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﺗﻤﻮم ﻧﺸﺪه‪ .‬اﻋﻀﺎي ﺣﻠﻘﻪ ده ﻧﻔﺮه ﻓﻘﻂ در‬‫ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﺸﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﺮگ‪ ،‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﻪ ﻫﺮ ده‬

‫‪266‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻔﺮ اﺻﺎﺑﺖ ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺮاي ﺣﻠﻘﻪ اوﻟﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻗﺮار اﺳﺖ‪ .‬ﻳﻪ‬
‫ﭼﻴﺰي ﻣﺜﻞ ﻳﻚ روح در ﭼﻨﺪ ﺑﺪن ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ اﮔﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ‬
‫ﺳﻌﻲ در ﻧﺎﺑﻮدي زﻧﺪﮔﻲ ﻳﻜﻲ از اﻋﻀﺎي ﺣﻠﻘﻪ ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬ﺟﺴﻢ ﺳﺎﻳﺮ‬
‫اﻋﻀﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬ﭘﺬﻳﺮاي روح ﺷﺨﺺ ﻣﺬﺑﻮر ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺷﺎد و ﺧﻨﺪان ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺎﻟﻴﻪ‪ .‬دﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم از ﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﻣﻴﺮﻳﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ رون اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺎ رو ﺟﺎوداﻧﻪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ‬‫ﺳﭙﺮ ﻣﺪاﻓﻊ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ و ﺳﻤﻮم و ﺳﺎﻳﺮ ﺑﻼﻳﺎي ﻃﺒﻴﻌﻲ و ﻏﻴﺮ‬
‫ﻃﺒﻴﻌﻲ اﺟﺮا ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺎﻧﻌﻲ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺮگ‬
‫ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ را راه ﮔﺮﻳﺰي ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺤﺚ را ﻋﻮض ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﭼﻴﺰي در ﻣﻮرد اون ‪ 10‬ﻧﻔﺮ ﻧﮕﻔﺘﻲ‪ .‬ﻛﺴﻲ رو در ﻧﻈﺮ داري؟ و‬‫ﭼﺮا اﻋﺪاد ‪ 10‬و ‪ 3‬رو اﻧﺘﺨﻮاب ﻛﺮدي؟‬
‫ در ﻣﻮرد ﻋﺪد ‪ 3‬و ‪ 10‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ اﺧﺘﻼف اوﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻪ ‪ 7‬ﻛﻪ ﺧﻮدش‬‫ﻛﻠﻲ ﻗﺪرت داره‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻋﺪد ‪ 7‬در ﻋﻴﻦ ﻗﺪرت‪ ،‬آﺳﻴﺐ‬
‫ﭘﺬﻳﺮه و ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ‪ 6‬ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺸﻪ وﻟﻲ وﺟﻮد ﻳﻚ ‪3‬‬
‫در ﻛﻨﺎرش‪ ،‬اوﻧﻮ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻫﻔﺖ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪه وﻟﻲ ‪ 10‬ﻛﺎﻣﻠﻪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﮕﺎن ﻋﺪد ‪ 13‬رو ﻧﺤﺲ ﻣﻲ دوﻧﻨﺪ ﭼﻮن ﻋﺪدي ﺑﻪ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ‪ 7‬را‬
‫از ‪ 20‬ﺟﺪا ﻛﺮده‪ 20 .‬ﻳﻚ ﻣﻀﺮب از ‪ 10‬و ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻮده وﻟﻲ ‪ 13‬ﻧﺎﻗﺺ‬

‫‪267‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﺎﻧﺪه‪ 7 .‬ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪه و ﻳﻚ ‪ 3‬ﻛﻪ اوﻧﻮ ﺑﻪ ‪ 10‬ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﺑﻪ اون‬
‫اﻣﻨﻴﺖ ﻣﻲ ده و ﭘﺎﻳﺪاري اوﻧﻮ ﺿﻤﺎﻧﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻔﺴﻲ ﺗﺎزه ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ و در ﻣﻮرد اﻧﺘﺨﺎب اﻓﺮاد‪ ،‬ﻧﻈﺮ ﻣﻦ روي ﭼﺎرﻟﻲ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﺗﺎﻧﻜﺲ‪،‬‬‫ﻣﻮدي‪ ،‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪ ،‬ﻓﺮد و ﺟﺮج‪ ،‬ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‪ ،‬ﻧﻮﻳﻞ و ﻟﻮﻧﺎ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺷﻤﺎ‬
‫ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻈﺮﺗﻮن رو ﺑﺪﻳﺪ و اﮔﺮ ﻛﺴﻲ را ﻣ‪‬ﺪِ ﻧﻈﺮ دارﻳﺪ‪ ،‬ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺣﺮﻓﻲ ﻧﺰده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣﻮرد اﻋﺘﻤﺎد و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﻻﻳﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ وﻟﻲ ‪ ...‬ﻣﻲ ﺷﻪ‬‫ﺑﮕﻲ دﻟﻴﻞ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮدن ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ‪ ،‬دوﻗﻠﻮﻫﺎي وﻳﺰﻟﻲ و اون دﺧﺘﺮه‬
‫ﻻوﮔﻮد‪ ،‬ﭼﻴﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ اﻋﺘﻤﺎد دارم وﻟﻲ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ اوﻧﻘﺪرﻫﺎ‬
‫ﻫﻢ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺎﻧﻊ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﻛﻤﻚ‪.‬‬
‫ﻫﺮي درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ وﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﺎﻛﻴﺪ ﺳﻮروس‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮ ﻧﻮﻳﻞ اﺳﺖ)ﺗﻮﺿﻴﺢ‪ :‬واﻟﺪﻳﻦ ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻛﺎراﮔﺎه‪ ،‬دردﺳﺮﻫﺎي‬
‫زﻳﺎدي ﺑﺮاي ﺳﻮروس درﺳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و اﮔﺮ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎً ﻣﻮﻓﻖ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﻔﺮﺗﻲ ﻛﻪ ﺳﻮروس از آﻧﻬﺎ داﺷﺖ را ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﻮﻳﻞ ﻧﻴﺰ اﺣﺴﺎس ﻣﻴﻜﺮد و ﻣﺜﻞ ﻣﺸﻜﻞ او ﺑﺎ ﭘﺪر ﻫﺮي ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻔﺮت او از ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ اﺧﻴﺮاً از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد(‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫آراﻣﺸﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ رو ﻛﻼﻓﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ وﺟﻮد دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ‬‫ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻴﻦ دو ﻧﻔﺮ ﻛﻪ در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬راﺑﻄﻪ اي‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ در ﺟﺮﻳﺎن اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﺑﻪ ﺟﺰﺋﻴﺎت اﺷﺎره ﻛﻨﻢ‬

‫‪268‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺪر ﻣﻲ ﮔﻢ ﻛﻪ وﺟﻮد اوﻧﺎ ﺣﻴﺎﺗﻲ اﺳﺖ و اﻳﻨﻜﻪ‬
‫اﺳﺘﻌﺪاد اوﻧﺎ در ﺷﻴﻄﻨﺖ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ؛ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺳﺎﻻزار ﻣﻲ‬
‫اﻧﺪازد‪ ،‬ﻣﻤﻜﻨﻪ اﻫﻤﻴﺖ ﺣﻴﺎﺗﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻔﺴﻲ ﺗﺎزه ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ در ﻣﻮرد ﻧﻮﻳﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﭼﻮن اون ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ در ﻣﻮرد ﻫﺮدو ﻣﺎ‬‫ﺻﺎدق ﺑﻮده و اﻳﻨﻜﻪ در ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ از ﻗﺪرﺗﻲ ﺧﺎص ﻧﺎم ﺑﺮده ﺷﺪه‬
‫اﺳﺖ ﭘﺲ ﻣﻦ ﻳﻘﻴﻦ دارم ﻛﻪ ﻧﻮﻳﻞ ﻫﻢ داراي ﻗﺪرﺗﻲ ﺧﺎص‬
‫اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻟﻮﻧﺎ ﭼﻲ؟‬‫ ﺟﻴﻨﻲ ﻓﻜﺮ ﺑﺪ ﺑﻪ ﺳﺮت ﻧﺰﻧﻪ‪ .‬ﻟﻮﻧﺎ ﻻوﮔﻮد‪ ،‬ﻣﻦ‪ ،‬ﺳﺪرﻳﻚ و ﺧﻮد‬‫وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﻣﺤﺎﻓﻈﺎن ﺧﻮن ﭼﻬﺎر ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬاران ﺑﻮدﻳﻢ‪ .‬ﺳﺪرﻳﻚ‬
‫ﻛﻪ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ ﻛﻪ ﺑﻲ ﺧﻴﺎل‪ ،‬ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻪ ﻣﻦ و ﻟﻮﻧﺎ‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ از او ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﻣﺎ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪:‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ ﻟﻮﻧﺎ و ﺳﺪرﻳﻚ ﻫﻢ ﺟﺰو وارﺛﻴﻦ ﺑﻮدﻧﺪ؟‬‫ ﻧﻪ‪ .‬اوﻧﺎ ﻓﻘﻂ در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ اﻧﺴﺎن ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ زﻧﺪه ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺧﻮن و‬‫ﻗﺪرت ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬاران را ﺑﻪ ﻣﻴﺰان ﺑﻴﺸﺘﺮي در ﺧﻮد دارﻧﺪ‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ وارث‬
‫ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف‪ ،‬ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻫﭙﺰﻳﺒﺎ اﺳﻤﻴﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺑﺪﺳﺖ‬
‫ﺧﻮد وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪ و وارث رﻳﻮﻧﻜﻼو‪...‬‬

‫‪269‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻛﺮد و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻤﻼﺗﻲ ﺷﺒﻴﻪ‬
‫"ﻧﻘﺎب" و "درﻣﺎن" را زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ او ﻫﻢ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه‪.‬‬‫ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﺳﻜﻮﺗﻲ ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫ﭼﻴﺰي را ﭘﻨﻬﺎن ﻣﻲ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﺘﻲ اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ او‬
‫را ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺗﺮﻗﻴﺐ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ از ﺳﻜﻮت ﭘﻴﺶ آﻣﺪه ﻧﺎراﺿﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم آن را ﺷﻜﺴﺖ و‬
‫ﺑﺮاي ﻣﻨﺤﺮف ﻛﺮدن ﻣﻮﺿﻮع‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت از ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻫﺸﺘﻢ ﭼﻲ ﺑﻮد؟‬‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ وﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده اﺳﺖ‪ .‬اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﺑﻪ ﺗﺎم ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاي ﺳﺎﺧﺖ ﻫﺮ‬‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‪ ،‬ﻗﺘﻠﻲ ﺻﻮرت ﺑﮕﻴﺮد و ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ ،‬ﺷﺒﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺗﺎم ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد ﻧﻴﺰ ﻗﺘﻠﻲ ﺑﺮاي ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺻﻮرت‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻣﻨﻮ ﻧﻜﺸﺖ ‪ ...‬ﺧﻮدش رو ﻛﺸﺖ‪ .‬ﻓﺮﻗﻲ‬
‫ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎ‬
‫درﻳﺪه ﺷﺪن ﺟﺴﻤﻲ‪ ،‬روﺣﻲ از آن ﺟﺴﻢ ﺟﺪا ﺷﺪه ﺑﻮد و اﻳﻦ ﺑﺮاي‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻳﻚ ﻫﻮرﻛﺮاﻛﺲ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﺎ ﻛﺸﺘﻦ ﺧﻮدش‪ ،‬ﻫﻔﺘﻤﻴﻦ‬
‫ﻫﻮرﻛﺮاﻛﺴﺶ رو ﺳﺎﺧﺖ و ﺑﺎ ﻛﺸﺘﻦ ﺗﺎم ﺑﺮاﻳﺲ‪ ،‬در واﻗﻊ ﻫﺸﺘﻤﻴﻦ‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزش را ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬اوه ﻧﻪ ﻫﺸﺖ ﺗﺎ ‪ ...‬اون اﻻن ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬

‫‪270‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اون ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‪ ،‬در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﺎت آﻏﺎزﻳﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪن‪ ،‬ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪ و‬‫آن ﻫﻢ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﻳﻚ ﻓﺪاﻛﺎري ﺑﺰرگ ‪ ...‬ﻳﻚ ﻋﺸﻖ ‪ ...‬ﻋﺸﻘﻲ ﻛﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت از آن ﺑﻲ ﻧﺼﻴﺐ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻋﺸﻖ ﻣﺎدر ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻴﭽﮕﺎه آن را از ﺳﻤﺖ ﻣﺎدرش اﺣﺴﺎس ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ .‬او از‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺴﻤﺖ آﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮد ﭼﻮن ﻫﻴﭽﮕﺎه ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻣﻬﺮﻣﺎدري را اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻦ اﻳﻦ ﻋﺸﻖ را اﺣﺴﺎس ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮدم و آن را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺘﻢ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻣﻦ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺳﺎﻻزار را‬
‫در اﻋﻤﺎق وﺟﻮدم داﺷﺘﻢ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺣﻠﻘﻪ ﮔﻤﺸﺪه ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻢ ﺗﺎ‬
‫ﻓﻌﺎﻟﺸﺎن ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺪرت ﻧﻬﻔﺘﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ روح ﺗﺎم ﺑﺨﻮاﻫﺪ‬
‫ﻣﻦ را ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺟﺪش را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و‬
‫روزي ﺑﺘﻮاﻧﺪ آﻧﻬﺎ را ﻓﻌﺎل ﻛﻨﺪ‪ .‬آن ﻗﺴﻤﺖ روح ﺑﻪ واﺳﻄﻪ اﺣﺴﺎس‬
‫ﻛﺮدن ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺟﺪش‪ ،‬ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ و ﻏﻴﺮ ارادي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻣﻦ آﻣﺪ اﻣﺎ ﻋﺸﻘﻲ ﻛﻪ ﻣﺎدرم ﺑﻪ ﻣﻦ داده ﺑﻮد‪ ،‬آن را ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ورود‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮد و از ﺟﻬﺘﻲ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻛﻮﭼﻜﻲ از ﻧﻴﺮوﻫﺎي‬
‫ﻧﻬﻔﺘﻪ ﻣﻦ آﺷﻜﺎر ﺷﻮد ‪ ...‬ﻣﺜﻞ ﺗﺴﻠﻂ ﺑﻪ زﺑﺎن ﻣﺎرﻫﺎ؛ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻓﻜﺮ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد اﻳﻦ وﻳﮋﮔﻲ را از وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ ام‪.‬‬
‫ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺳﻜﻮﺗﻲ ﻋﻈﻴﻢ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪ و ﻫﺮي را ﻣﺠﺒﻮر ﺳﺎﺧﺖ ﺗﺎ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ آن را‬
‫ﺑﺸﻜﻨﺪ‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ آﻣﻮزش ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﻮﻳﻞ و ﻟﻮﻧﺎ و ﻧﻴﺰ‬‫ﺟﺎﻧﻮرﻧﻤﺎ ﺷﺪن ﺷﻤﺎﻫﺎ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻦ‪ .‬در ﻣﻮرد آﻣﻮزش ﺷﻤﺎﻫﺎ و‬

‫‪271‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﺷﻜﻠﺘﺎن‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﻴﭗ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎﻳﻲ را‬
‫داﺷﺘﻪ ام و اﻳﺸﻮن ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﺮد و اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ ﺑﻲ ﺣﻮﺻﻠﮕﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺷﺮﻃﻲ ﻛﻪ ﺧﻨﮕﺒﺎزي درﻧﻴﺎرﻳﻦ و ﺗﻮ ﮔﺮاﻧﺠﺮ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻻﻧﮓ‬‫ﺑﺎﺗﻢ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺮي ﺑﻪ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺗﻮ ﭼﻲ ﻣﻴﺸﻪ؟‬‫ وﺿﻌﻴﺖ ﻣﻦ ﻳﻪ ﻣﻘﺪار ﭘﻴﭽﻴﺪه اﺳﺖ و ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﻚ‬‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻛﺘﺎﺑﻲ دﺳﺖ ﻧﻮﻳﺲ و ﻗﺪﻳﻤﻲ در ﻣﻮرد ﺗﻐﻴﻴﺮﺷﻜﻞ ﻫﺎي‬
‫ﺧﺎص رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻛﺎدوي ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ داد ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻛﻤﻜﻢ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻤﺎم ﺣﺮف ﻫﺎ زده ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و زﻣﺎن ﺗﻤﻴﺰﻛﺎري و ﺟﺴﺘﺠﻮ و ﻛﺎوش‬
‫ﻗﺼﺮ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻧﻘﺮه اي را در دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﺑﻠﻮي دﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﻲ از ﺳﺎزﻧﺪﮔﺎن ﻗﺼﺮ رﻓﺖ ﻛﻪ در ﺑﺎﻻي‬
‫ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺗﺎﺑﻠﻮ را ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ دﺳﺘﺶ از دﻳﻮار ﺟﺪا ﻛﺮد و روي‬
‫ﻣﻴﺰ ﻗﺮار داد و ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﻮدرﻳﻚ را ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ‬
‫اي درﺧﺸﻴﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اول ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ .‬ﺑﺎ راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﺎﻟﻦ ورودي رﻓﺘﻨﺪ و ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﻪ ﻧﻘﺮه اي دﻳﮕﺮ وﺟﻮد ﻧﺪارد‪.‬‬
‫ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻴﭻ اﻳﺪه اي در ﻣﻮرد اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻪ‬‫ﭼﻴﺰي ﺟﻠﻮي ﻣﺎﺳﺖ‪ ،‬ﻧﺪارم‪.‬‬

‫‪272‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻟﺤﻦ ﻫﺮي‪ ،‬ﺧﻄﺮ را ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ وﺟﻪ ﮔﻮﺷﺰد ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ‬
‫اﺿﺎﻓﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻔﺴﺶ را ﺣﺒﺲ ﻛﺮد و ﮔﺎم ﺑﺮ اوﻟﻴﻦ ﭘﻠﻪ ﮔﺬاﺷﺖ و‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬و رون ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اوﻟﻴﻦ ﻃﺒﻘﻪ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺳﺎﻟﻨﻲ را ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻟﻦ ورودي ﻃﺒﻘﻪ‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ درﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪدي را ﺑﺮ ﺧﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﻧﺸﺎن‬
‫ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف ﻧﻴﺰ در ﻛﻒ ﺳﺎﻟﻦ ﺑﻪ زﻳﺒﺎﻳﻲ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫ﺗﻮﺿﻴﺢ داده ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺤﻠﻲ ﺑﻮد اﻣﻦ ﺑﺮاي ﻛﺎر ﺑﺮ روي اﺧﺘﺮاﻋﺎت و‬
‫ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﻫﺎي ﺧﻄﺮﻧﺎك در زﻣﻴﻨﻪ ﺟﺎدو و ﺟﺎدوﮔﺮي‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻫﺮ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ را ﺑﺴﺎزﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮ ﺣﻴﻮاﻧﻲ را اﺧﺘﺮاع ﻛﻨﻨﺪ و ‪...‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ‪ .‬اﮔﻪ دﻳﺪي دري ﺑﺎز ﻧﺸﺪ‪ ،‬ﻧﺸﺎن روي دﺳﺘﺖ رو‬‫ﻟﻤﺲ ﻛﻦ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺳﺮاغ در ﺑﺮو و در ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻄﺮ‪ ،‬ﻧﺸﺎﻧﺖ رو ﻟﻤﺲ‬
‫ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﺮاغ اوﻟﻴﻦ در رﻓﺖ و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻫﺮي ﺣﺪس زده‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮاي ﮔﺸﻮدن در‪ ،‬از ﻧﺸﺎﻧﺶ ﻛﻤﻚ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻌﺪي از آن‬
‫رﻳﻮﻧﻜﻼو ﺑﻮد‪.‬‬
‫ رون ‪ ...‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ‪ ...‬اﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ ﻣﺎل ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬‫آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺪون ﻓﻮت وﻗﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اوﻟﻴﻦ در ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻌﺪي از آن‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻮد و اداﻣﻪ راه ﭘﻠﻪ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻪ ﺿﺨﻴﻤﻲ‪ ،‬ﻣﺴﺪود ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي‬
‫دﺳﺘﺶ را در ﻣﻪ ﺿﺨﻴﻢ ﻓﺮو ﺑﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻪ ﻛﻤﺮﻧﮓ و ﻛﻤﺮﻧﮓ ﺗﺮ ﺷﺪ و‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪ .‬آن دو ﺑﺪون ﻓﻮت وﻗﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻟﻨﻲ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻟﻦ ﻫﺎي ﻗﺒﻠﻲ وﻟﻲ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺸﻌﻞ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪ‬

‫‪273‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رﻧﮓ ﺳﺒﺰ‪ ،‬روﺷﻦ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻴﭻ ﻣﻨﻔﺬ و ﻳﺎ درﻳﭽﻪ اي ﺑﺮاي ورود ﻧﻮر در‬
‫آن وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺧﺎﻃﺮاﺗﻲ در ذﻫﻦ ﻫﺮي روﺷﻦ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ...‬اﻳﻨﺠﺎ ﺧﻄﺮات زﻳﺎدي ﻫﺴﺖ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ‪ .‬ﺗﺮﺟﻴﻪ‬‫ﻣﻲ دم ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎ رو ﺑﻌﺪاً ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﻳﻢ ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ‪.‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ! ﻣﻦ ﺧﻮدم اﺳﺘﺎد ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرت از ﺧﻄﺮ ﭼﻴﻪ؟‬‫ﻫﺮي درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد اﺳﻨﻴﭗ را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﻨﺪ و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل‪،‬‬
‫آراﻣﺸﺶ را ﻧﻴﺰ ﺣﻔﻆ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻗﺮﺑﺎن ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار ﭼﻴﺰي ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺑﻮده و ﺣﺘﻲ‬‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﻓﻜﺮﺷﻮ ﺑﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي ﭘﺸﺖ اﻳﻦ درﻫﺎ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ‬
‫اﺻﺮار دارم ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﺮوﻳﻢ‪ .‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ!‬
‫ﻟﺤﻦ آرام ﻫﺮي‪ ،‬ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ اﺳﻨﻴﭗ را ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﻛﺮد‪ .‬ﺳﻮروس ﺑﺪون‬
‫ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﻓﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ اون ﺧﻴﻠﻲ ﺷﺒﻴﻪ آﻟﺒﻮس ﺷﺪه‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻔﻌﺸﻪ ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮري ﻧﺸﻪ‪.‬‬‫و ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﺑﺮود ﻛﻪ دري ﻛﻮﭼﻚ و آﺷﻨﺎ ‪،‬در ﮔﻮﺷﻪ‬
‫ﺳﺎﻟﻦ‪ ،‬ﺗﻮﺟﻬﺶ را ﺟﻠﺐ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ و آن را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﺮا اﻳﻦ در ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺣﺪ آﺷﻨﺎ ﺑﻮده‪ .‬اﻳﻦ در در واﻗﻊ ﻫﻤﺎن‬
‫دري ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺲ از ﺗﻐﻴﻴﺮات درون ﺗﺎﻻر اﺳﺮار‪ ،‬ﺑﺠﺎي ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺮ ﺳﺎﻻزار‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭘﺎي ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﭘﻠﻪ ﻫﺎﻳﻲ وﺟﻮد داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫ﭼﻨﺪي ﻗﺒﻞ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را در ﺗﺎﻻر دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﭼﻬﺎرﭼﻮب در‪ ،‬ﻻﻳﻪ اي ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ از‬

‫‪274‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﻮاي ﻓﺸﺮده وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﻓﺮﺿﻴﻪ ﻫﺮي را ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ وﺟﻮد ﻳﻚ ﭼﺎه‬
‫ﻫﻮاﻳﻲ ﻣﺎﺑﻴﻦ اﻳﻨﺠﺎ و ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻘﺶ‬
‫ﻳﻚ راه اﻧﺘﻘﺎل ﺧﻮب را ﻣﺎﺑﻴﻦ ﻗﺼﺮ و ﻗﻠﻌﻪ اﻳﻔﺎ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ دﻳﮕﺮ ﻫﻢ در آﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪ و ﺳﭙﺲ در را ﺑﺴﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻪ‬
‫ﻫﺎ رﻓﺖ‪ .‬در ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ او اﻳﺴﺘﺎده‪.‬‬
‫***‬
‫ﺟﺴﺘﺠﻮي ﻃﺒﻘﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ‪ ،‬زﻳﺎد ﻃﻮل ﻧﻜﺸﻴﺪ و از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫ﺧﺎﻃﺮات آﻧﻬﺎ را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺮﻳﻊ ﺑﻪ ﻫﺪﻓﺶ رﺳﻴﺪ‪ .‬او و‬
‫اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻨﺪوﻗﻲ ﭼﻮﺑﻲ و ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﻮد داﺷﺘﻨﺪ‪،‬‬
‫از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻪ دوﺳﺖ دﻳﮕﺮﺷﺎن را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻇﺎﻫﺮي ﻋﺠﻴﺐ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﮔﻮﺷﻪ‬
‫ﻟﺒﺎس ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺮ ﭼﺸﻢ رون ﻛﺒﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭼﻨﺪ‬
‫زﺧﻢ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي ﺻﻮرت ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺻﻨﺪوق را ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﮔﺬاﺷﺖ و‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺧﻮدﺗﻮن آوردﻳﻦ؟‬‫رون ﺑﺎ ﻧﺎﻟﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻪ ﻧﻮع ﺑﻴﺪ ﻛﺘﻚ زن ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮدﻳﻢ‪ .‬اﮔﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﺸﺎﻧﺶ رو‬‫ﻟﻤﺲ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ ،‬اﻻن ﻣﺎ ﺗﻴﻜﻪ ﺗﻴﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻫﺮي‪ ...‬اﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﭘﺮ از ﭼﺎه ﻫﺎي ﻫﻮاﻳﻲ و ﻓﻀﺎﻫﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ اﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﺎ ﻓﻘﻂ دو ﺗﺎ از درﻫﺎ رو ﺑﺎز ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬درب اول ﺑﻪ ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ ﺑﺰرﮔﻲ ﻣﻨﺘﻬﻲ‬

‫‪275‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﭘﺮ از ﮔﻴﺎﻫﺎن ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺗﻮي‬
‫ﻛﺘﺎﺑﺨﻮﻧﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻫﻢ در ﻣﻮردﺷﻮن ﭼﻴﺰي ﻧﺨﻮﻧﺪه ﺑﻮدم‪ .‬در دوم ﻫﻢ ﺑﻪ‬
‫ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ اي ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﺎز ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﭘﺮ ﺑﻮد از ﮔﻴﺎﻫﺎن ﺧﻄﺮﻧﺎك‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ‬
‫ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺷﺎﻧﺲ آوردﻳﻢ ﭼﻮن ﺑﻴﺪ ﻛﺘﻚ زﻧﻲ ﻛﻪ دﻳﺪﻳﻢ‪ ،‬ﺑﻲ آزارﺗﺮﻳﻦ‬
‫اوﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﺮد و ﺳﺮش را ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ رون ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﺶ ﺧﻮد ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ اﻳﻦ دو ﺗﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن‬
‫ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ ﺳﻴﺎه ﺳﺎﻻزار ﭼﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻲ اﻳﻦ ﺑﻼ رو ﺳﺮت آورده؟‬‫ﻫﺮي ﺧﻴﻠﻲ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺨﻨﺪد وﻟﻲ دﺳﺖ آﺧﺮ‬
‫ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮرد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ آن را ﺑﺎ ﺳﺮﻓﻪ اي ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﺪ اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪن‪:‬‬

‫ ﺑﻪ ﭼﻲ ﻣﻲ ﺧﻨﺪي؟ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﭼﻲ دﻧﺒﺎﻟﻢ ﻛﺮد؟ ﻳﻪ اژدﻫﺎ ‪ ...‬ﻳﻪ ﭘﻮزه‬‫ﻛﻮﺗﺎه ﺳﻮﺋﺪي ﺑﺎﻟﻎ‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﭼﺮا زﻧﺪه ﻣﻮﻧﺪم؟! اوﻧﺠﺎ ﻳﻪ اﺗﺎق ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻳﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﻛﺎﻣﻞ ﭘﺮ از اژدﻫﺎ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪276‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺟﻴﻨﻲ را آرام ﻛﻨﺪ و ﺗﺮس ﺧﻮدش را ﺑﻪ‬
‫واﺳﻄﻪ ﺧﻄﺮي ﻛﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﻛﺮده؛ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﻬﺘﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﻛﻪ از ﻧﺸﺎن ﻫﺎﺗﻮن اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم‬‫ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه اﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ و ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺣﺘﻲ درﻫﺎ و راه‬
‫ﻫﺎي ﻓﺮار‪ ،‬از اﻳﻦ ﻧﺸﺎن اﻃﺎﻋﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي‪ ،‬ﮔﻮﻧﻪ ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻮﺳﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﺳﺮش را از روي ﺷﺎﻧﻪ رون ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﺿﻌﻴﻒ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﮕﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺗﻮ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﺮدي؟‬

‫‪277‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺟﺮاﺣﺎت و‬
‫ﺳﺎﻳﺮ آﺳﻴﺐ ﻫﺎي ﺳﻪ دوﺳﺘﺶ را ﺑﺮﻃﺮف ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺮاي ﺑﻌﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺷﻤﺎ اﻻن ﺑﺎﻳﺪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬دﻧﺒﺎﻟﻢ‬‫ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ‪ .‬ﻳﺎﻻ زود ﺑﺎﺷﻴﺪ ‪ ...‬ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻴﺪ!‬
‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻫﺮي ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪ .‬اﺑﺘﺪا ﺑﻪ‬
‫ﻃﺒﻘﻪ دوم رﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ رﻳﻮﻧﻜﻼو ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻳﻜﻲ از درﻫﺎ را ﺑﺎز ﻛﺮد و‬
‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺑﻪ داﺧﻞ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ در آن ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر‬
‫ﺑﺰرگ و زﻳﺒﺎ ﺑﻮد و اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ از ﺟﻨﺲ ﺷﻴﺸﻪ و روي درﻳﺎ‬
‫ﻗﺮار دارد‪ .‬در ﻣﺮﻛﺰ اﺗﺎق ﻧﻴﺰ ﺗﺨﺘﻲ دو ﻧﻔﺮه و زﻳﺒﺎ ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ ﻛﻤﺮﻧﮓ و‬
‫ﻣﻼﻳﻢ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ اﺗﺎق دﻳﮕﻪ ﻣﺎل ﺷﻤﺎ دوﺗﺎﺳﺖ‪ .‬ﻓﻌﻼ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺧﻮدم‬‫ﺑﻌﺪاً ﺧﺒﺮﺗﻮن ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺧﻮش ﺑﺎﺷﻴﺪ؟!!!‬
‫ﻫﺮي ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻤﺎم ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻬﺖ زده‬
‫را ﺑﻪ درون اﺗﺎق ﻫ‪‬ﻞ داد و در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ‬
‫ﺑﻌﺪي رﻓﺖ ﻛﻪ از آن ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻮد‪ .‬اﺗﺎق ﺧﻮاب ﻣﻮﺟﻮد در اﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫زﻳﺒﺎﻳﻲ اﺗﺎق رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ از ﺗﻮده ﻫﻮاي‬
‫ﻓﺸﺮده ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ در ﻛﻠﺒﻪ اي ﭼﻮﺑﻲ ﻗﺮار‬
‫دارﻧﺪ‪ .‬ﻛﻠﺒﻪ در ﺳﺎﺣﻠﻲ ﺷﻨﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﻣﺮز ﺑﻴﻦ ﺟﻨﮕﻠﻲ زﻳﺒﺎ و آب‬
‫ﻫﺎي ﻓﻴﺮوزه اي رﻧﮓ درﻳﺎ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪278‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﺧﻮاب ﻫﻔﺖ رﻧﮓ –ﻣﺮﺗﺐ رﻧﮓ ﻋﻮض ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد– ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪ اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮﮔﺮدد و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﻮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺘﻪ‪.‬‬
‫ ﻧﺮو‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﺑﻤﻮن‪.‬‬‫ ﻋﺰﻳﺰم ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم وﻟﻲ زود ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮدم‪ .‬ﻗﻮل ﻣﻲ دم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﺑﻮﺳﻪ اي ﺑﺮ ﻟﺒﺎن ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺸﺎﻧﺪ و ﺗﻮاﻧﺴﺖ او را راﺿﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺳﻮروس را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ و در ﺣﺎل ﻧﻮازش ﻛﺮدن ﭘﺮﻫﺎي ﻃﻼﻳﻲ و ﺳﺮخ ﻓﺎﻛﺲ اﺳﺖ‪ .‬در‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﺣﻴﻦ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﺮي ﺷﺪ و ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﺑﻪ اﻳﻦ زودي ﻫﺎ ﺑﺮﮔﺮدي‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف اﺳﻨﻴﭗ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪ اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ رﻓﺖ و ﻛﻨﺎر اﺳﻨﻴﭗ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻗﻘﻨﻮس زﻳﺒﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي‪،‬‬
‫ﺟﺴﺖ و ﺧﻴﺰ ﻛﻨﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او رﻓﺖ و روي ﺷﺎﻧﻪ او ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ ﺑﻪ ﻛﻤﻜﺖ اﺣﺘﻴﺎج دارم‪ .‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ ،‬اﻳﻦ ﺟﻌﺒﻪ رو ﺑﻪ او ﺳﺎﻟﻨﻲ‬‫ﻛﻪ ﺑﺮاﺗﻮن ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮدم ﺑﺒﺮﻳﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ دﻳﮕﻪ ﻣﻲ آﻳﻢ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻣﻲ زد‪ ،‬ﺳﺮي ﺑﻪ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺣﺪود دو ﺳﺎﻋﺖ از وﻗﺘﺶ را ﺻﺮف ﺟﺴﺘﺠﻮي اﺗﺎق ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻛﺮد و‬
‫ﻣﻮادي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻗﻘﻨﻮﺳﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﺎرﮔﺎه‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎي اﺳﻨﻴﭗ ﻳﺎ ﻫﻤﺎن ﺳﺎﻟﻦ ﺧﺎﻟﻲ دوﺋﻞ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ‬
‫دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﻓﺖ و دﺳﺘﻮراﺗﻲ را ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ داد و از درون‬
‫ﺟﻌﺒﻪ ﭼﻮﺑﻲ‪ ،‬ﺑﺴﺘﻪ اي را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻮم رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﺗﺎﻗﻲ‬

‫‪279‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻪ در ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ‪ ،‬ﮔﻮدرﻳﻚ و ﻫﻤﺴﺮش را دﻳﺪه ﺑﻮد و ﺷﺎﻫﺪ اﻋﻼم ﺧﻄﺮ‬
‫دﺳﺘﮕﺎه ﺳﻴﺎه ﺳﻨﺞ ﺑﻮد‪ .‬او در ﻳﻚ اﺗﺎق ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺰرگ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻳﻚ ﻛﻤﺪ‬
‫ﭼﻮﺑﻲ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ و ﺑﺰرگ ‪ ،‬ﻳﻚ ﺗﺨﺖ ﺧﻮاب دوﻧﻔﺮه وﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ ‪ ،‬ﻣﻴﺰ ﺗﺤﺮﻳﺮي‬
‫زﻳﺒﺎ ﺑﺎ ﻛﺸﻮﻫﺎي ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎد )ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻪ دﻳﻮار( و ﻳﻚ ﺗﺎﻗﭽﻪ ي ﺷﻴﺸﻪ اي در‬
‫ﺑﺎﻻي ﻣﻴﺰ ﺗﺤﺮﻳﺮ‪ ،‬ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت اﺗﺎق را ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ دادﻧﺪ )دو ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ ي زﻳﺒﺎ‬
‫ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ ﻧﻴﺰدر ﮔﻮﺷﻪ اي از اﺗﺎق ﻗﺮار داﺷﺖ(‪ .‬ﻫﻴﭻ دري در اﺗﺎق ﻧﺒﻮد‬
‫و ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ وارد اﺗﺎق ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ ﺗﺤﺮﻳﺮ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺻﻨﺪوق‬
‫ﺳﻴﺎﻫﻲ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر ﻣﻴﺰ ﺑﻮد و ﺳﺎﻻزار ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰش ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺴﺘﻪ اي ﻛﻪ در دﺳﺖ داﺷﺖ را‬
‫ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺑﻪ آن ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ‪ .‬ﻟﺒﺎﺳﻲ ﺳﻔﻴﺪ و زﻳﺒﺎ ﻛﻪ در ﻋﻴﻦ اﺳﺘﺤﻜﺎم و‬
‫ﻣﻘﺎوﻣﺖ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﭘﺮ ﺳﺒﻚ ﺑﻮد و ﺷﻨﻠﻲ آن ﻫﻢ ﺳﻔﻴﺪ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻃﺮح ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ را ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﺧﻮد داﺷﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﻟﺒﺎس ﻳﻚ ﻫﺪﻳﻪ ﺗﻮﻟﺪ دﺳﺘﻪ‬
‫ﺟﻤﻌﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻪ دوﺳﺖ ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﻤﺴﺮ و اﺳﺘﺎد او‪ ،‬ﻗﺮﻳﺐ ﺑﻪ ﻳﻚ‬
‫ﺳﺎل از وﻗﺖ ﺧﻮد را ﺻﺮف ﺳﺎﺧﺘﻦ اﻳﻦ ﻟﺒﺎس ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﻫﺎ ﺧﻮد‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﻧﻴﺰ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪ آن اﻓﺰوده ﺑﻮد و ﻣﻘﺎوﻣﺖ آن را ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از اﻳﻦ ﻟﺒﺎس رد ﺷﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻟﺒﺎس از‬
‫ﻓﺮق ﺳﺮ ﺗﺎ ﻧﻮك ﭘﺎ را ﻣﻲ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﺑﺪن را ﻋﻮض ﻣﻲ ﻛﺮد و‬
‫ﺣﺘﻲ رﻧﮓ ﭼﺸﻢ را ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲ داد و در ﻳﻚ ﻛﻼم‪ ،‬ﻫﻮﻳﺖ واﻗﻌﻲ ﺷﺨﺺ‬
‫را ﭘﻨﻬﺎن ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻔﺶ ﻫﺎ و ﺳﺎﻳﺮﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را)ﺑﺠﺰ ﻟﺒﺎس زﻳﺮ( در‬
‫آورد و ﻟﺒﺎس ﺳﻔﻴﺪ را ﭘﻮﺷﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﻘﺎب را ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي ﺳﺮش ﻛﺸﻴﺪ‪،‬‬

‫‪280‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺣﺴﺎﺳﻲ ﻋﺠﻴﺐ او را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻗﺪرت ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻫﻤﺘﺎﻳﻲ ﺑﺮاﻳﺶ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻤﺪ ﭼﻮﺑﻲ رﻓﺖ و در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ دور دﺳﺘﮕﻴﺮه آن ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮ روي اﺗﺎﻗﻲ‬
‫ﺧﺎص ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ درب ﻛﻤﺪ را ﺑﺎز ﻛﺮد و وارد ﺷﺪ‪ ،‬ﺧﻮد را در اﺗﺎﻗﻲ‬
‫ﻣﺪور ﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎً از آﻳﻨﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺪود ‪ 10‬دﻗﻴﻘﻪ ﺧﻮدش را در‬
‫آﻳﻨﻪ ﻫﺎ ﺑﺮاﻧﺪاز ﻛﺮد‪ .‬ﻛﺎﻣﻼ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪﻧﻲ ﻋﻀﻼﻧﻲ ‪ ...‬ﻗﺪي ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ از‬
‫رون و ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺳﻴﺎه ﻫﻤﭽﻮن ﺷﺐ ﺗﺎرﻳﻚ‪ .‬اﻳﻦ ﻛﻤﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺗﺎق‬
‫ﺿﺮورﻳﺎت ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﻛﻤﺪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﺧﻮاب اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﻌﻲ‬
‫ﻛﺮد ﻛﻪ ذﻫﻨﺶ را ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺧﺎﻟﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻛﺎرﻫﺎﻳﺶ را آﻏﺎز ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬دﺳﺘﮕﻴﺮي ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ‪ ...‬ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺣﻠﻘﻪ ﻫﺎ ‪ ...‬آﻣﻮزش دوﺳﺘﺎﻧﺶ و ‪...‬‬
‫ﺻﺪاي ﺟﻴﻐﻲ در ﻓﻀﺎ ﻃﻨﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و او را از اﻓﻜﺎرش ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻢ ﮔﺸﻮد‪ ،‬ﻓﻮﻛﺲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ او ﻣﻲ ﭼﺮﺧﺪ و ﺟﻴﻎ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺸﺪ‪ .‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و اﻳﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﭼﻲ ﺷﺪه؟ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟‬‫ﻓﻮﻛﺲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ و ﺗﺼﺎوﻳﺮي را ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻫﺮي‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺑﻪ آزﻛﺎﺑﺎن ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و از ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻲ دﻳﻮاﻧﻪ‬
‫ﺳﺎزﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻬﺮﻣﻨﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻣﺮﮔﺨﻮاران آزاد ﺷﺪه ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺳﺎﻳﺮ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران و دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ‪ ،‬ﺑﺎ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن درﮔﻴﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ در‬
‫ﻣﻴﺎن آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻣﻮدي‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺗﺎﻧﻜﺲ را ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﻬﺮه ﻫﺎي ﺧﻮﻧﻲ و ﺑﺎ‬

‫‪281‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫آﺧﺮﻳﻦ رﻣﻖ ﺧﻮد‪ ،‬ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺤﻞ ﻣﺒﺎرزه ﻧﻴﺰ در ﺗﺎﻻر ورودي اﺻﻠﻲ‬
‫زﻧﺪان ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺑﻮد ﺗﺎ ﻫﻢ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ را ﺑﺪﺳﺖ آورد و ﻫﻢ‬
‫آﻏﺎز ﻛﺎر اﻧﺠﻤﻦ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﻣﺘﺤﺪ را اﻋﻼم ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺒﺎرزه او ﺑﻮد و ﻧﻪ ﻛﺴﻲ‬
‫دﻳﮕﺮ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﻠﻲ ﻛﻪ دﻳﺪه ﺑﻮد ﻓﻜﺮ ﻛﺮد و‪...‬‬
‫***‬
‫اوﺿﺎع ﺧﻴﻠﻲ وﺧﻴﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺮﺗﺮي داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬دﻳﻮاﻧﻪ‬
‫ﺳﺎزﻫﺎ ﻧﻴﺰ روح ﺑﺴﻴﺎري از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن رو ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮدن‪ .‬ﻣﻮدي و‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻛﺎراﮔﺎه دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ اﻓﺮاد ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎﺗﺮﻳﻜﺲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ دو ﻛﺎراﮔﺎه ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ وﻗﺖ زﻳﺎدي رو ﺗﻠﻒ ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬ﻫﻤﻪ رو ﺑﻜﺸﻴﺪ ﺗﺎ زودﺗﺮ از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮﻳﻢ‪.‬‬‫ ﻛﺴﻲ ﻗﺮار ﻧﻴﺴﺖ ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺮه‪.‬‬‫ﺻﺪاﻳﻲ آرام و ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻚ ﺑﺎره ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺷﺨﺼﻲ را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد و ﻧﺸﺎﻧﻲ ﺧﻮرﺷﻴﺪ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي ﺷﻨﻠﺶ داﺷﺖ و درﺳﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ درﻫﺎي ﺑﺰرگ ﺳﺎﻟﻦ ﻗﺮار‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺨﺺ ﺷﻨﻞ ﭘﻮش‪ ،‬ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻪ ﻋﺼﺎي ﺧﻮد داد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻪ‬
‫ﻏﻠﻴﻀﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻧﻘﺮه اي‪ ،‬ورودي را ﻣﺴﺪود ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﻓﺮﻳﺎد‬
‫زد‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺟﺮﺋﺘﻲ اوﻣﺪي اﻳﻨﺠﺎ ﻋﻮﺿﻲ و ﺗﻮي ﻛﺎر ﻣﺎ دﺧﺎﻟﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻮاب ﭘﺲ ﺑﺪي!‬

‫‪282‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﻌﺪ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﺑﻪ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﺣﺪود ﭘﺎﻧﺼﺪ‬
‫دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﺨﺺ ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﺣﻤﻠﻪ ور ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺷﺨﺺ ﺳﻔﻴﺪ‬
‫ﭘﻮش در ﻛﻤﺎل ﺧﻮﻧﺴﺮدي‪ ،‬ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺑﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ داد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺣﺒﺎﺑﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ در اﻃﺮاف دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﻮد‪ .‬ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎدي‬
‫دردآﻟﻮد را ﻣﻲ ﺷﺪ از ﻣﻴﺎن ﺣﺒﺎب ﻧﻮراﻧﻲ ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﻧﻮرﻫﺎﻳﻲ‬
‫ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ درﺧﺸﺎن از ﺣﺒﺎب ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﻲ از آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺪن‬
‫ﻫﺎي ﺑﻲ روﺣﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻌﻀﻲ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ از‬
‫ﻣﻴﺎن دﻳﻮار ﻧﻘﺮه اي ﮔﺬﺷﺘﻪ و از ﺳﺎﻟﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬روح ﻫﺎي دزدﻳﺪه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻪ ﻧﺰد ﻣﺎﻟﻜﺎﻧﺸﺎن ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺸﺘﻨﺪ و دزدﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﺠﺎزات ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫دﻳﮕﺮ ﻧﻮري از ﺣﺒﺎب ﺧﺎرج ﻧﺸﺪ‪ ،‬ﺷﻨﻞ ﭘﻮش‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﺶ را ﺑﺎﻃﻞ ﻛﺮد و‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺣﺒﺎب از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪ .‬در ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎً دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪،‬‬
‫اﻛﻨﻮن ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮده اي ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺑﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ از ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ ﻛﻪ از‬
‫دﻳﺪن اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ آﭘﺎرات ﻛﻨﻨﺪ‬
‫اﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ اﻣﻜﺎﻧﺶ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺳﻌﻲ‬
‫ﻛﺮد از ﻣﻴﺎن ﻣﻪ ﻧﻘﺮه اي ﻋﺒﻮر ﻛﻨﺪ وﻟﻲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻨﮕﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﺑﺎ آراﻣﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻧﻮﺑﺘﻲ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻧﻮﺑﺖ ﺷﻤﺎﻫﺎﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻛﻪ ﺑﺴﻴﺎر ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫‪ -‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر ﺷﺪ‪ ،‬ﺧﻮدم ﻣﻲ ﻛﺸﻤﺖ‪.‬‬

‫‪283‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺳﺒﺰرﻧﮓ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻏﻴﺐ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬دﻳﮕﺮان ﻧﻴﺰ ﺳﻌﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﺒﻌﻴﺖ از او‪ ،‬ﻏﻴﺐ ﺷﻮﻧﺪ اﻣﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺿﺪ آﭘﺎرات‪ ،‬ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻫﻨﻮز ﻓﻌﺎل اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎن آﻣﺪ ﻛﻪ ﺳﺮﺷﺎر از ﺗﻤﺴﺨﺮ ﺑﻮد‪:‬‬
‫ زود ﺑﺎش‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮ از اﻳﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﻣﺒﺎرزه ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫ﭘﺮﺗﻮﻳﻲ ﺳﺮخ رﻧﮓ از ﻋﺼﺎي زن دﻳﻮاﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و درﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺳﻔﻴﺪ‬
‫ﭘﻮش ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و او ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮدش را روي زﻣﻴﻦ ﭘﺮت ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ‬
‫ﺻﺤﻨﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﺳﺎﺣﺮه ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ و ﻫﺮﻛﺪام ﻃﻠﺴﻤﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ او ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺮي ﺳﻔﻴﺪرﻧﮓ را‬
‫ﺗﺸﻜﻴﻞ داد و ﭘﺸﺖ آن ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﻫﺮ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺿﻌﻴﻒ ﻧﻤﻲ ﺷﻮد ﺑﻠﻜﻪ ﺿﺨﻴﻢ ﺗﺮ ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ ﺑﺎزي ﺑﺴﻪ‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﺮﺗﻮﻫﺎي ﻧﻘﺮه اي‪ ،‬اﺗﺎق را ﻓﺮاﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺻﺪاي ﺷﻠﻴﻜﻲ‬
‫ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪ و زﻣﻴﻦ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬ﻓﺮﻳﺎدﻫﺎي دردآﻟﻮدي ﺷﻨﻴﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ از آن‬
‫دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﺼﺎوﻳﺮ واﺿﺢ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﻲ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ در ﻣﻴﺎﻧﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻋﺠﻴﺐ‪ ،‬ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﺷﺪه‬
‫اﻧﺪ و ﻳﻜﻲ از ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻧﻴﺰ در ﮔﻮﺷﻪ اي از دﻳﻮار ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺮﮔﺨﻮار‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺻﺤﻨﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬آوادا‪...‬‬

‫‪284‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻓﻴﺮوﻛﺎرﭘﺲ‬‫ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ورد را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ ﭼﻮن ﺷﻤﺸﻴﺮي ﻧﻘﺮه اي و درﺧﺸﺎن ﺑﻪ‬
‫ﺷﺎﻧﻪ ﺳﻤﺖ راﺳﺘﺶ ﺧﻮرد و او را دﺳﺖ ﻛﻢ ده ﻣﺘﺮ در ﻫﻮا ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ‬
‫دﻳﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻣﻴﺨﻜﻮب ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺮﮔﺨﻮار از ﺷﺪت در ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ‪ .‬از ﺷﺪت درد ﺑﻴﻬﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺗﺎﻧﻜﺲ و ﻣﻮدي زﺧﻤﻲ اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ در‬
‫ﮔﻮﺷﻪ اي از ﺳﺎﻟﻦ‪ ،‬روي زﻣﻴﻦ ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ‬
‫ﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ رو ﻧﺒﺎﻳﺪ از دﺳﺖ داد‪ .‬ﻗﻮل ﺑﺪﻳﻦ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻫﻢ ﻧﺸﻮن‬‫ﺑﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺑﺪون ﻣﻜﺚ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺿﺮﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫اﺟﺘﻤﺎع ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺣﺒﺎﺑﻲ ﻃﻼﻳﻲ در اﻃﺮاف آﻧﻬﺎ ﺗﺸﻜﻴﻞ‬
‫ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪن ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ و ﻓﺮﻳﺎد‪ ،‬رﺷﺘﻪ اي ﻧﻮر ﺳﺮخ رﻧﮓ‪ ،‬از ﻛﺮه‬
‫ﻃﻼﻳﻲ رﻧﮓ ﺧﺎرج ﺷﺪ و وارد ﻋﺼﺎي ﺷﺨﺺ ﺷﻨﻠﭙﻮش ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ رﺷﺘﻪ‬
‫ﺳﺮخ رﻧﮓ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﻃﻠﺴﻤﺶ را ﺷﻜﺴﺖ‪ .‬ﻫﻤﮕﺎن ﺑﺎ‬
‫ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻮده اي ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ وﻟﻲ ﺑﺎ دﻳﺪن‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاراﻧﻲ ﻛﻪ روي زﻣﻴﻦ ﻧﺎﻟﻪ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺗﺮﺳﺸﺎن ﺑﺮﻃﺮف ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ رﻓﺖ و او را از ﺑﻘﻴﻪ ﺟﺪا ﻛﺮد‬
‫ ﺑﻼ ‪ ...‬از اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻚ ﺧﻮن ﻟﺠﻨﻲ ﺷﺪي‪ ،‬ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﻲ داري؟‬‫‪ -‬ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﻋﻮﺿﻲ‪ .‬ﺧﻮن ﻣﻦ ﻳﻜﻲ از اﺻﻴﻞ ﺗﺮﻳﻦ ﻫﺎﺳﺖ‪.‬‬

‫‪285‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻣﺎ ﻣﻦ اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻳﻪ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬ﺗﻮ و‬‫دوﺳﺘﺎي ﻋﻮﺿﻴﺖ‪ ،‬دﻳﮕﻪ ﻫﻴﭻ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﻳﻲ ﻧﺪارﻳﻦ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻛﺮاپ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ آواداﻛﺪاورا‬‫اﻣﺎ ﻫﻴﭻ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﻔﺘﺎد‪ .‬ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﺧﻨﺪي اي ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ ﺳﺮ داد و دو ﻃﻠﺴﻢ‬
‫درﺧﺸﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺣﻠﻘﻪ اي ﺑﻪ رﻧﮓ‬
‫آﺑﻲ در اﻃﺮاف ﺳﺮ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﻮد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪن ﺟﻴﻎ‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‪ ،‬ﻧﺎﻟﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻧﻴﺰ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻪ از ﺳﺮ درد ﺑﻠﻜﻪ از ﻧﺎاﻣﻴﺪي‪.‬‬
‫ ﺑﻼ ﺟﻴﻎ ﺑﻜﺶ‪ .‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻏﺬاﺑﺖ ﻣﻴﺪه وﻟﻲ اﺟﺎزه دﻳﻮاﻧﻪ ﺷﺪن ﻳﺎ‬‫ﺑﻴﻬﻮش ﺷﺪن رو ﺑﻬﺖ ﻧﻤﻲ ده‪ .‬ﺟﻴﻎ ﺑﻜﺶ ‪...‬‬
‫ﺣﺘﻲ ﺳﻨﮕﺪﻟﺘﺮﻳﻦ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻫﻢ از دﻳﺪن اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻣﺘﺎﺛﺮ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ اﻣﺎ‬
‫اﻳﻦ ﺷﻨﻠﭙﻮش‪ ،‬ﺳﻨﮕﻲ واﻗﻌﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻎ ﻫﺎي‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‪ ،‬ﺑﺮاي او ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﻣﻮﺳﻴﻘﻲ ﻣﻼﻳﻢ و آراﻣﺶ ﺑﺨﺶ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻮﻛﻪ ﺗﻮي اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻬﺎرت داﺷﺘﻲ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﺗﻮان‬‫ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ اون رو داري‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﺳﺎﺣﺮه ﻫﻤﭽﻨﺎن روي زﻣﻴﻦ ﻣﻲ ﻏﻠﺘﻴﺪ و ﺟﻴﻎ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر‬
‫ﻫﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ دوﻳﺪن ﻛﺮد اﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻪ دﻳﻮارﻫﺎ و ﻳﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﻧﻘﺮه‬
‫اي و ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﻛﻪ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺷﻨﻴﺪن ﺻﺪاي ﺗﻮ ﺧﻴﻠﻲ ﻟﺬﺗﺒﺨﺸﻪ ‪ ...‬اوه آره ﻫﻤﻴﻨﻪ ‪ ...‬ﺟﻴﻎ ﺑﻜﺶ ‪...‬‬‫ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ‪ ...‬ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ‪.‬‬

‫‪286‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﻴﭽﻜﺲ از ﺷﺪت ﺗﺮس ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻜﺎن ﺑﺨﻮرد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫روﺣﺸﺎن را ﻣﺠﺪداً ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻨﻮز ﮔﻴﺞ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ‪،‬‬
‫ﻛﺎﻣﻼ ﻫﻮﺷﻴﺎر ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﻛﻪ ﺳﺎﺣﺮه اي ﺟﻮان ﺑﻮد‬
‫وﺳﻨﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬از ﺗﺮس ﻧﺎﻟﻪ اي ﻛﺮده و از ﻫﻮش‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﺎﻃﻞ ﻛﺮد و ﺑﺎﻻي ﺳﺮ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ رﻓﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺗﺎزه اوﻟﺶ ﺑﻮد‪ .‬از اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﻣﺎل ﺧﻮدﻣﻲ‪.‬‬‫ﺷﻨﻞ ﭘﻮش‪ ،‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺧﻨﺪه اي ﺟﻨﻮن آﻣﻴﺰش‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺗﻜﺎن داد و‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ آرام اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎ را ﻣﻲ ﻟﺮزاﻧﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺳﺘﺎدم ﻣﻦ رو از ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻛﺮدن ﺷﻤﺎ ﻟﺠﻨﻬﺎ ﻣﻨﻊ ﻛﺮده اﻣﺎ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ‬‫ﺑﺬارم دردﺳﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮي درﺳﺖ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺣﺘﻲ ﻧﺼﻒ ﻧﻴﺮوي ﺟﺎدوﻳﻲ‬
‫اوﻟﻴﻪ رو ﻫﻢ ﻧﺪارﻳﻦ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻛﻤﺘﺮ از ﻓﺸﻔﺸﻪ ﻫﺎ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻮدي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ آراﻣﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻋﻮﺿﻲ ﻫﺎ دﻳﮕﻪ ﺑﻲ ﻣﺼﺮف ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻫﻴﭻ اﺳﺘﻔﺎده اي ﺑﺮاي‬‫ارﺑﺎﺑﺸﻮن ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه اوﻧﺎ رو ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﻲ ﭼﻮن اﮔﻪ دﺳﺖ ارﺑﺎﺑﺸﻮن‬
‫ﺑﻬﺸﻮن ﺑﺮﺳﻪ‪ ،‬ﺑﺪون ﺷﻚ اوﻧﺎ رو ﺑﻪ اﻳﻨﻔﺮي ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﻳﻪ ﺣﻴﻮوﻧﻲ‪ .‬ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺘﻲ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﺎ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﻜﻨﻲ‪.‬‬‫ ﺗﻨﺪ ﻧﺮو ﺗﺎﻧﻜﺲ‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً رﻳﻤﻮس رو‬‫اﻣﺮوز ﻛﺸﺖ‪.‬‬

‫‪287‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﺎز ﻫﻢ دﻟﻴﻞ ﻧﻤﻲ ﺷﻪ‪.‬‬‫ ﻫﻲ رﻳﻤﻮس ﺗﻨﺪ ﻧﺮو‪ .‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻦ اﺟﺎزه ﻧﺪارم ﻛﺴﻲ رو‬‫واﻗﻌﺎً ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻛﻨﻢ ﺗﺎ درد ﺑﻜﺸﻪ‪ .‬ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺷﻤﺎ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺟﻮري اوﻧﻮ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺧﻮدش رو ﺑﺒﻴﻨﻪ ﻛﻪ داره ﺑﻪ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ وﺟﻪ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻣﻲ‬
‫ﺷﻪ‪ .‬ﺟﻴﻎ او از ﺗﺮس ﺑﻮد ﻧﻪ درد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ اﮔﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮام‬
‫رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺪه‪ ،‬درد واﻗﻌﻲ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺶ ﻣﻴﺎد‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮار ﻧﻘﺮه اي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻪ را‬
‫ﺑﺎﻃﻞ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺎراﮔﺎه ﺟﻮاﻧﻲ اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ روﺣﺶ‬
‫را ﺑﺎزﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﮔﻪ ﺟﺎي ﺗﻮ ﺑﻮدم‪ ،‬ﺗﺎ ﻳﻪ ﻣﺎه‪ ،‬ﺳﻪ وﻋﺪه ﺷﻜﻼت ﻣﻲ ﺧﻮردم‪.‬‬‫و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف ﺧﻮدش ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﭼﺮﺧﺸﻲ‪ ،‬ﻏﻴﺐ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﺻﺪاﻳﻲ از ﺑﻴﺮون از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن زﻧﺪان آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺎﻳﻨﺲ ﺳﻮﻻر‪...‬‬‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻮدي ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻛﺎراﮔﺎه دﺳﺘﻮر داد ﻛﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪه را‬
‫ﺑﻪ ﺳﻠﻮﻟﺸﺎن ﺑﺎزﮔﺮداﻧﻨﺪ و ﺟﻮدش ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻛﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ‬
‫درﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻤﻜﺶ؛ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎرج از زﻧﺪان رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫اﻓﺘﺎن و ﺧﻴﺰان ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺸﺎﻧﻲ را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ روز ﻗﺒﻞ‬
‫ﻫﻢ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ ﺻﺪاﻳﺶ را در ﻧﻴﺎورده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دﻳﮕﺮ ﺟﺎي ﭘﻨﻬﺎن‬
‫ﻛﺎري ﻧﺒﻮد‪.‬‬

‫‪288‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ ﭘﺎﻳﺎﻧﻲ ﺑﺮ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻫﺎﺳﺖ‬
‫اﻳﻦ دوﻣﻴﻦ اﺧﻄﺎر اﺳﺖ‬
‫ﻣﻮدي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ زﻳﺮ ﺑﺎزوي رﻳﻤﻮس را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ از ﻏﻢ ﻛﻪ‬
‫ﺣﺘﻲ ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻫﻢ ﺑﻲ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام اﻳﻨﻮ ﺑﮕﻢ اﻣﺎ روي وﺟﺪاﻧﻢ ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ‪ ...‬ﺑﻴﭽﺎره‬‫اﺳﻨﻴﭗ‪.‬‬

‫‪289‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺷﺎﻧﺰدهﻢ«‬
‫ﻣﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟﻲ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎرو؛ ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺴﺘﺸﻮي ﻇﺮﻓﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬آرﺗﻮر ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻴﺶ اﺣﻈﺎر ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و اﺣﻴﺎﻧﺎً ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم‬
‫ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﻲ دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻗﺒﻞ ﻧﻴﺰ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺑﻨﺎﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻤﻜﻲ ﻛﻪ ﻣﻮدي ﺑﺮاﻳﺸﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺑﺎرو را ﺗﺮك ﻛﺮده و او ﻫﻴﭻ ﺧﺒﺮي از آﻧﻬﺎ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﺠﺰ ﺧﻮدش در ﺑﺎرو ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻴﻞ و ﻓﻠﻮر ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ دﻗﺎﻳﻘﻲ ﻗﺒﻞ از راه‬
‫رﺳﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﻫﺎي زﻳﺎدي را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺘﻨﺪ و از ﺷﺪت‬
‫ﺧﺴﺘﮕﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ اﺗﺎق رون ﭘﻨﺎه ﺑﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺣﺘﻲ ﻧﻬﺎر ﻧﻴﺰ ﻧﺨﻮرده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ اﺗﺎق ﺟﻴﻨﻲ را ﻣﺮﺗﺐ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي‬
‫ﺧﺮوﭘﻔﻲ ﺗﻮﺟﻪ او را ﺟﻠﺐ ﻛﺮد ﻛﻪ از ﺳﻤﺖ اﺗﺎق رون ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد و درب اﺗﺎق را ﺑﺎز دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻌﺠﺒﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ‬
‫ﭘﺴﺮ و ﻋﺮوﺳﺶ ﻗﺼﺪ اﻧﺠﺎم ﻛﺎري را داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻻاﻗﻞ ﺑﺎﻳﺪ در را ﻣﻲ ﺑﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ داﺧﻞ اﺗﺎق ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺗﺨﺖ ﻫﺎي‬
‫رون و ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻢ ﭼﺴﺒﻴﺪه اﻧﺪ و ﻋﺮوس و داﻣﺎد در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻢ را ﺳﺨﺖ‬
‫در آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﺻﺪاي ﺧﺮوﭘﻒ ﻧﻴﺰ از‬
‫آن ﺑﻴﻞ ﺑﻮد‪ .‬از ﭼﻬﺮه ﻫﺮدوي آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻛﺎرﻫﺎي زﻳﺎدي را‬
‫اﻧﺠﺎم داده اﻧﺪ و ﺧﺴﺘﮕﻲ زﻳﺎد ﭼﻬﺮه ﻫﺎﻳﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﮔﻮاﻫﻲ ﺑﺮ اﻳﻦ ﻣﺪﻋﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﻞ در اﻧﺠﺎم ﻛﺎرﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ازدواج و‬
‫ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﺮوﺳﻲ‪ ،‬دﺳﺖ ﻛﻤﻚ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﺘﻲ ﭘﺪرش را ﻧﻴﺰ رد ﻛﺮده و ﺗﻤﺎم‬

‫‪290‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﺎرﻫﺎ را ﺧﻮدش و ﻓﻠﻮر ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ اﻧﺠﺎم داده اﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ اﻧﺠﺎم ﺗﻤﺎم اﻳﻦ‬
‫ﻛﺎرﻫﺎ ﺑﻪ آن ﺣﺪ ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ ﺑﻮد ﺗﺎ آن ﺣﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ زوج ﺟﻮان از ﺷﺪت‬
‫ﺧﺴﺘﮕﻲ ﺣﺘﻲ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﻜﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻛﻔﺸﻬﺎﻳﺸﺎن را درآورﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻣﺎﻟﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮﻟﺐ داﺷﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺳﺎﻳﺮ‬
‫ﻛﺎرﻫﺎﻳﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ و در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮات روزﻫﺎي ﻧﺎﻣﺰدﻳﺶ ﺑﺎ آرﺗﻮر‬
‫را ﻣﺮور ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺧﺎﻃﺮه ﺗﻮﻟﺪ اوﻟﻴﻦ ﻓﺮزﻧﺪش‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮه آن روزﻫﺎ را در‬
‫رﺗﺒﻪ دوم ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻪ ﺟﻠﻮي آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﻌﻠﻪ اي‬
‫ﺳﺒﺰ در ﺑﺨﺎري دﻳﻮاري ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ و آرﺗﻮر و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﻣﻮدي و ﺗﺎﻧﻜﺲ‬
‫وارد ﺷﺪﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﺎﻧﻜﺲ‪ ،‬دﺳﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ را دور ﮔﺮدﻧﺶ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫در راه رﻓﺘﻦ ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اوﺿﺎع ﻫﺮﺳﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺤﺮاﻧﻲ ﺑﻮد اﻣﺎ اﻣﻴﺪي‬
‫در دﻳﺪﮔﺎن آﻧﻬﺎ ﻣﻮج ﻣﻲ زد‪.‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ ‪ ...‬آرﺗﻮر اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟!‬‫در ﺟﻮاب اﻳﻦ ﺳﻮال‪ ،‬آرﺗﻮر ﺳﺮش را ﻣﺨﺘﺼﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻮدي ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻮدي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎﻟﻲ ﻫﻤﻪ اﻓﺮاد رو ﺧﺒﺮ ﻛﻦ ﭼﻮن ﻧﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ و ﻧﻪ ﺗﻮاﻧﺶ را دارم‬‫ﻛﻪ ﺑﺮاي دو ﺑﺎر ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﻪ دوﺳﺖ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻗﺼﺮ ﺳﺮخ‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ ﺑﺰرگ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و در ﺣﺎل‬
‫ﺧﻮردن ﻧﻬﺎري ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ داﺑﻲ ﺗﺪارك دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻣﺎر ﻛﻮﭼﻚ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫آﻧﺠﺎ ﻣﻲ آﻣﺪ ﺗﺎ وﻗﺘﺶ را در ﻛﻨﺎر آﻧﻬﺎ ﺑﮕﺬراﻧﺪ اﻣﺎ از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ داروﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬

‫‪291‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮاي ﺑﻬﺒﻮدﻳﺶ ﺑﻪ او ﺧﻮراﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺎ ﺣﺪي ﺗﻠﺦ و ﺑﺪ ﻣﺰه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬از‬
‫آﻣﺪن ﺑﻪ ﻣﺤﺪوده اي در ﺷﻌﺎع ﺻﺪ ﻣﺘﺮي اﺳﻨﻴﭗ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺻﺪاي‬
‫ﺗﻠﻖ و ﺗﻮﻟﻮﻗﻲ را ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﻛﻪ از ﻛﺎرﮔﺎه ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎي اﺳﻨﻴﭗ‬
‫ﻣﻲ آﻣﺪ و ﻧﺸﺎن از وﺟﻮد اﺳﻨﻴﭗ ﻣﻲ ﻛﺮد اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﺧﺒﺮي از ﻫﺮي ﻧﺒﻮد‪ .‬از‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را راﻫﻲ اﺗﺎق ﺧﻮاب ﻋﺠﻴﺒﺸﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻏﻴﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﺧﻮد رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺮ روي‬
‫ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ ﺗﺮﺟﻴﺤﺎً ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ دو ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻼﻓﻲ اﻳﺎم دوري را در آورﻧﺪ اﻣﺎ ﻫﻨﻮز اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ‬
‫ﮔﻔﺖ ﻛﻪ زﻣﺎﻧﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﭙﺮي ﺷﻮد ﺗﺎ ﻫﺮدوي آﻧﻬﺎ آﻣﺎده ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺧﻮاب ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮد را در ﺑﻐﻞ ﻫﻢ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻢ‬
‫اﻛﻨﻮن ﻧﻴﺰ در ﻛﻨﺎر ﻫﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎزوﻫﺎﻳﺸﺎن را در ﻫﻢ ﻗﻼب ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫‪ ...‬اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺮان ﺑﻮد‪.‬‬
‫از ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻪ از ﺧﻮاب ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از در ﻣﺮﻣﻮز ﻋﺒﻮر ﻛﺮده و‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد وﻟﻲ اﺛﺮي از ﻫﺮي ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺳﺎﻳﺮ‬
‫ﻃﺒﻘﺎت ﻗﺼﺮ را ﻧﻴﺰ زﻳﺮ و رو ﻛﺮده ﺑﻮد)ﺑﺠﺰ ﻃﺒﻘﻪ آﺧﺮ( وﻟﻲ ﻫﺮي را ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن را در آﻧﺠﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد؛‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﮔﻮﺷﻲ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮف ﻣﻲ زدﻧﺪ و ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺲ‬
‫از ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ آﻧﺪو ﻧﻴﺰ ﺳﺮاﻳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺎ آﻣﺪن داﺑﻲ و ﺳﺮو ﻛﺮدن ﻧﻬﺎر‪ ،‬اﺿﻄﺮاب رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي‬
‫ﻛﻤﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ از ﺷﺪت ﻧﮕﺮاﻧﻲ‪ ،‬ﻟﺐ ﺑﻪ ﻏﺬا ﻧﺰده ﺑﻮد و در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ را در ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﻓﺮو ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪292‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ از زﻣﺎن ﻧﻬﺎر ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻼﺷﻬﺎي رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و‬
‫داﺑﻲ‪ ،‬ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻪ ﻏﺬا ﺧﻮردن ﺗﺮﻏﻴﺐ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ درب آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫وﻳﻜﻲ وارد ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻧﮕﺮاﻧﻲ را در ﭼﻬﺮه او ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﮕﺎه‬
‫ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺗﻤﺎﻳﻠﻲ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ زدن ﻧﺪارد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي!!‬‫ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ورود ﻫﺮي ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻤﻜﻦ ﺧﻮد را‬
‫ﺑﻪ او رﺳﺎﻧﺪه و آﻏﻮش او را از آن ﺧﻮد ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺣﺴﺎدت وﻳﻜﻲ و ﻣﺎر‬
‫ﺟﻮان را ﻛﻪ از ﻧﺎﻛﺠﺎ آﺑﺎد ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد را ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬آﻧﺪو ﻧﻴﺰ از ﻧﻮازش‬
‫ﻫﺮي ﺳﻬﻤﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺎ ﺣﺪي آرام ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮي را رﻫﺎ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫وﻳﻜﻲ و ﻣﺎر ﺟﻮان‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ رﻓﺘﻨﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺎر ﺧﻮدش را‬
‫روي ﻣﻴﺰ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺸﻤﻲ ﻛﻪ در وﺟﻮد ﻫﺮي ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬آن را ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎرﻛﻨﺘﺮل و ﻣﻬﺎر ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از درﻳﺎﻓﺖ‬
‫آﻏﻮﺷﻲ ﭘﺮﻣﻬﺮ از ﺳﻮي ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﻨﻈﺮه دﺳﺘﺎن ﮔﺮه ﻛﺮده‬
‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﺎد ﺑﺮ ﻟﺒﺎن آﻧﻬﺎ‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ذرات ﺳﻴﺎه را ﻧﻴﺰ ﭘﺎك‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﮕﻲ ﺗﺎ اﻻن ﻛﺠﺎ ﺑﻮدي؟‬‫ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف از ﺳﻮي ﺟﻴﻨﻲ زده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ‬
‫آن را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ دور ﺟﻴﻨﻲ‬

‫‪293‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻗﻼب ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ را ﺑﻪ آراﻣﻲ ﻣﺎﻟﺶ داد و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪،‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﺗﻮ اﻳﻨﻜﺎر رو ﻧﻜﺮدي؟!!‬‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن آروم ﺑﺎش‪ .‬اﺻﻼ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻛﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﺗﻮ ﭼﻴﻪ؟‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي اﺗﻔﺎﻗﺎت آﻧﺮوز را ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮﻛﺪام‬
‫ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ ﻣﺘﻔﺎوت را ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﻔﺲ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺣﺒﺲ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬اﺑﺮوﻫﺎي اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﻄﻲ درآﻣﺪه ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﻴﺰ‬
‫ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ در ﺳﻴﻨﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻓﺮو ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ‪:‬‬
‫ ﺧﻮدت ﺧﻮب ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻦ ﭼﻴﻪ‪ .‬ﺗﻮ دﻗﻴﻘﺎً ﻫﻤﻮن ﻛﺎري‬‫رو ﻛﺮدي ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت و اﻓﺮادش اﻧﺠﺎم ﻣﻲ دﻫﻨﺪ و اﻳﻦ اﺻﻼ ﺧﻮب‬
‫ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻗﻮل داده ﺑﻮدي ﻛﻪ ﻛﺴﻲ رو ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻧﺪي‬
‫ ﻫﻲ ﻫﻲ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﮕﻲ رو ﺑﻬﺶ ﻧﺸﻮن دادم‪.‬‬‫ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻴﻦ؟‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻌﺠﺐ را ﺑﺎ ﺳﻮاﻟﺶ آﻣﻴﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻗﺪم زدن ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ از‬
‫ﻓﻜﺮ ﻛﺮدن ﺑﺮداﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻳﻚ ﻳﻚ ﺑﺎزﭘﺮس‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪294‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ وﻗﺘﻲ اﻳﻦ ﻛﺎر رو اﻧﺠﺎم دادي‪ ،‬ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻬﺖ دﺳﺖ داد؟‬‫ﻫﻴﭻ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ اﺿﺎﻓﻪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﻨﻈﻮر اﺳﻨﻴﭗ ﻛﺎﻣﻼ روﺷﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﺳﻨﻴﭗ ﭼﻴﺴﺖ و ﭼﻪ ﻫﺪﻓﻲ را از ﻃﺮح اﻳﻦ ﺳﻮال دارد‪.‬‬
‫ﺳﻮال اﺳﻨﻴﭗ او را در ﺗﻨﮕﻨﺎي وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﺟﻮاب ﻣﻲ‬
‫داد‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺟﻮاﺑﻬﺎي دﻳﮕﺮي را ﻫﻢ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻣﻜﺚ ﻫﺮي ﺑﻴﺶ از اﻧﺪازه ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ و اﻳﻦ ﻛﺎر ﺟﻴﻨﻲ را واداﺷﺖ ﺗﺎ‬
‫ﻛﺎري ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﻫﺮي را درك ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻫﺮي را‬
‫ﺗﺎ ﺣﺪي آرام ﻛﻨﺪ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ‪ ،‬دﺳﺖ او را در دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺖ ﻏﺎﻓﻞ از‬
‫اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر‪ ،‬ﺗﺎﺛﻴﺮي ﻋﻜﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دارد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ‪،‬‬
‫ﭘﻮﺳﺖ دﺳﺖ ﻫﺮي را ﻟﻤﺲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﺮﻣﺎﻳﻲ ﺷﺪﻳﺪ وارد ﻗﻠﺐ ﻫﺮي ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺳﻴﻨﻪ اش در ﺣﺎل ﻳﺦ ﺑﺴﺘﻦ اﺳﺖ اﻣﺎ او ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ‬
‫ﺗﺤﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬او ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮد و ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲ ﺧﻮرد‪ .‬او اﻧﺘﻈﺎرش را‬
‫اﺷﺖ ﭼﻮن ﭘﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ او اﺧﻄﺎر ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ‬
‫ﺗﻐﻴﻴﺮي در رﻓﺘﺎرش دﻳﺪه ﻧﺸﻮد اﻣﺎ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ‬
‫ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻜﺚ ﻫﺮي‪ ،‬ﺷﻚ اﺳﻨﻴﭗ را ﺑﻪ ﻳﻘﻴﻦ ﺗﺒﺪﻳﻞ‬
‫ﻛﺮده اﺳﺖ ﭼﻮن ﺑﺪون ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺣﺮﻓﻲ‪ ،‬از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬در آﺧﺮﻳﻦ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺮس را در ﺻﻮرت او ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬رون ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎﻟﺖ‬
‫ﺻﻮرت اﺳﻨﻴﭗ ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﻮن درﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﺸﻜﻮﻛﺶ را ﺑﺪرﻗﻪ اﺳﻨﻴﭗ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬

‫‪295‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭼﻪ ﻣﺮﮔﺶ ﺑﻮد؟!‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻫﻨﻮز از ﻛﺎر ﻫﺮي ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮔﻴﺮﻧﺪه رون‪ .‬در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻫﺮي اﺳﺖ ‪ ...‬ﻫﺮي؟!‬‫‪ ...‬ﻫﺮي ﺻﺪاﻣﻮ ﻣﻲ ﺷﻨﻮي؟ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﻜﺎن داد و ﻧﺎﮔﻬﺎن از ﺟﺎي ﺧﻮد ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﻪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻧﻴﺎز دارم‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺮم ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪.‬‬‫ﻫﻤﻪ از اﻳﻦ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻫﺮي ﺷﻮﻛﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ رون ﻳﺎ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ اﻋﺘﺮاض ﻛﺮدن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ و‬
‫ﺑﻴﻦ ﻫﺮي و در ﺧﺮوﺟﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﻫﺮي‪ .‬اﻳﻦ ﭼﻪ ﻛﺎرﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ! ﭼﺮا اﻳﻨﺠﻮري ﺑﺮﺧﻮرد‬‫ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪ .‬راﺳﺘﻲ ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﻧﮕﻔﺘﻲ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ رو ﻛﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻲ‪ .‬در‬
‫ﻣﻮرد اون ﺷﻨﻠﺖ ﻫﻢ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻧﺪاد‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﮕﻮﻳﺪ ﭼﻮن ﺗﻤﺎس ﻟﺒﻬﺎي ﻫﺮي را ﺑﺮ‬
‫ﻟﺒﻬﺎي ﺧﻮد‪ ،‬ﺣﺲ ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻔﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ دم اﻣﺎ ﺑﻌﺪاً ﭼﻮن در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺴﺘﻪ‬‫ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬ﻗﻮل ﻣﻲ دم‪.‬‬
‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ اﻣﺎ ﺑﻲ اﻣﺎ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻧﻴﺎز دارم وﻟﻲ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ‬‫ﺧﻮدﺗﻮن رو آﻣﺎده ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺳﻮروس ﺗﺮﺗﻴﺐ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻣﻲ ده‪.‬‬
‫رون‪:‬‬
‫‪ -‬اﻣﺎ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ ﺑﻪ ﺑﺎرو‪.‬‬

‫‪296‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﻳﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺮاي ﻣﺎدرت ﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﻢ و ﻣﻲ ﮔﻢ ﻛﻪ ﻛﺎرﻣﻮن ﻛﻤﻲ‬‫ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪه‪ .‬ﺧﻮدم از ﭘﺴﺶ ﺑﺮ ﻣﻴ‪Ĥ‬م‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه وﻳﻜﻲ و ﻣﺎر ﺟﻮان از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟‬‫ ﻣﻨﻢ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ اﻣﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬زﻣﺎن ﻫﻤﻪ‬‫ﭼﻴﺰ رو ﺣﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻌﺪ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪ رون ﺗﻜﻴﻪ داد و‬
‫ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺗﺮس ﻫﺎﻳﺶ را از ﺧﻮد دور ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬از ﻣﺎر ﺟﻮان ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﻴﺎت‬
‫ﺑﺮﮔﺮدد و وﻳﻜﻲ را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ دوم ﻓﺮﺳﺘﺎد )ﺗﻮﺿﻴﺢ‪ :‬ﻳﻜﻲ از درﻫﺎي ﻃﺒﻘﻪ‬
‫دوم‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻠﻲ اﻧﺒﻮه ﺧﺘﻢ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻠﮕﺎ اﻳﻦ ﺟﻨﮕﻞ را وﻳﮋه ﺗﻜﺸﺎخ ﻫﺎ و‬
‫ﺳﻨﺎﺗﻮرﻫﺎ ﻃﺮاﺣﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد ﭼﻮن در ﻣﻮرد ﺑﻘﺎي آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻧﮕﺮان ﺑﻮد( و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻧﺰد اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﺳﻮروس ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ اوﻧﺎ ﻗﻮي ﺑﺸﻦ وﻟﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻴﻠﻲ ﻧﻴﺮو‬‫ﻣﺼﺮف ﻛﻨﻨﺪ ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ اﺛﺮش ﻋﻜﺲ ﺑﺎﺷﻪ و اوﻧﺎ رو ﺿﻌﻴﻒ‬
‫ﻛﻨﻪ!‬
‫ ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ .‬ﺧﻮدم ﺗﺮﺗﻴﺒﺶ رو دادم‪ .‬راﺳﺘﻲ ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاي ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻲ ‪...‬‬‫ﺗﺎ ﻛِﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﻨﻲ‪.‬‬

‫‪297‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺷﺮ اون ﻋﻮﺿﻲ رو ﺑﻜﻨﻢ‪.‬‬‫ وﻟﻲ ﺑﻬﺎي اون‪ ،‬زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮدﺗﻪ‪ .‬اون ﺷﻮﻣﻪ‪ ،‬اﻳﻦ رو ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ‬‫ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻛﺠﺎ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﺮي؟‬
‫ ﻣﻲ رم ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﭼﻴﺰو ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪم‪ .‬اﮔﻪ ﻗﺮار ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺮاي ﻣﺎﻟﻲ‬‫ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ و ﻏﻴﺒﺘﻤﻮن رو ﻣﻮﺟﻪ ﻧﺸﻮن ﺑﺪم‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ رو‬
‫اﻧﺠﺎم ﺑﺪم‪ .‬ﻓﻮﻛﺲ!!‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻗﻘﻨﻮﺳﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻫﺎي ورودي ﻣﻲ رﻓﺖ‪،‬‬
‫ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه اﺳﻨﻴﭗ را ﺑﺮ ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﭘﺪرش ﻣﻐﺮور ﺑﻮد‪.‬ﺑﻠﻚ ﻛﻠﻪ ﺷﻖ و ﻳﻪ دﻧﺪه ﺑﻮد و ﻣﺎدرش زﻳﺎدي‬‫ﺷﺠﺎع ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻢ ﻣﺜﻞ اوﻧﺎﺳﺖ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻛﻪ‬
‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ اوﻧﺎ رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻟﺮزﺷﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﺗﺎ ﭘﺎي ﺑﺪن اﺳﻨﻴﭗ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ اﺟﺎزه ﻧﻤﻲ دم‪ .‬او ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ او)‪ (He‬ﻗﻮل‬‫دادم ‪ ...‬ﻟﻌﻨﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻗﺴﻢ ﺧﻮردم‪.‬‬
‫***‬
‫ﻛﺮﻳﭽﺮ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻣﻴﺪان ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻳﻚ‬
‫داﻛﺴﻲ را در اﻧﺒﺎري ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺗﻜﻪ ﺳﻨﮓ ﻛﻮﭼﻜﻲ را ﺑﺎ ﻧﺦ ﺑﻪ ﭘﺎي‬
‫داﻛﺴﻲ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و او را روي ﻣﻴﺰ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺑﻲ ﺣﻮﺻﻠﮕﻲ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺗﻼﺷﻬﺎي ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﻣﻮﺟﻮد آﺑﻲ رﻧﮓ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺮاي ﭘﺮواز ﺗﻼش‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ داﻛﺴﻲ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه و ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ‬
‫اﻓﺘﺎده ﻛﻪ از ﺷﺮ ﻧﺦ ﻣﺰاﺣﻢ راﺣﺖ ﺷﻮد‪ .‬درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ داﻛﺴﻲ ﻛﻮﭼﻚ‬

‫‪298‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻛﻤﻚ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ‪ ،‬ﻧﺦ ﻣﺰاﺣﻢ را ﭘﺎره ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ اي در ﻣﺮﻛﺰ‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ درﺧﺸﻴﺪ و ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﺮﻧﺪه اي زﻳﺒﺎ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ‬
‫اش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬در آﻧﺠﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻦ ﭘﻴﺮ‪ ،‬ﺻﺎﺣﺒﺶ را دﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﻫﺎي او دوﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﺧﻼق داﺑﻲ‪ ،‬در او ﻧﻴﺰ اﺛﺮ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﺎﻫﺎي‬
‫ﻫﺮي را ﺑﻐﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﺷﻚ رﻳﺰان ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻪ ﻛﻪ ارﺑﺎب رو ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻪ‪ .‬او ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ‬‫اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاي ارﺑﺎب ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻴﻔﺘﻪ‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اوﻟﻴﻦ ارﺑﺎﺑﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺮاي ﻛﺮﻳﭽﺮ ﭘﻴﺮ ارزش ﻗﺎﺋﻞ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ آروم ﺑﺎش ﻛﺮﻳﭽﺮ‪ .‬ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻪ‪ .‬از دﺳﺖ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﭼﻪ ﺧﺪﻣﺘﻲ ﺑﺮ ﻣﻴ‪Ĥ‬د؟‬‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ دﺳﺘﺶ ﻇﺮف آﺑﻲ ﺑﺰرگ‪ ،‬در ﺣﺪ و اﻧﺪازه ﻟﻴﻮان‬
‫ﻫﺎي ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻓﻮﻛﺲ ﭘﺪﻳﺪ آورد‪ ،‬در ﺟﻮاب ﻛﺮﻳﭽﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ اﻳﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﻮن رو ﻳﻪ ﮔﺮدﮔﻴﺮي ﻣﺠﺪد ﺑﻜﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ‬‫ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ از ﻋﻬﺪه اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺮ ﺑﻴﺎﻳﻲ اﻣﺎ ﭼﻮن ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮام ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ اﻧﺠﺎم ﺑﺸﻪ‪ ،‬وﻳﻨﻜﻲ و داﺑﻲ رو ﻫﻢ ﻣﻲ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﻢ اﻳﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻗﺴﻤﺖ آﺧﺮ ﺣﺮﻓﺶ)ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺎي ﻛﺮﻳﭽﺮ( را رﺳﺎﺗﺮ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﭘﺮﻏﺮور‬
‫ﮔﻔﺖ و ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﺻﻮرت ﺟﻦ ﭘﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻴﺎن دراز ﻣﺨﻔﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﻫﺮﭼﻲ ارﺑﺎب ﭘﺎﺗﺮ دﺳﺘﻮر دﻫﻨﺪ‪.‬‬

‫‪299‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي‪ ،‬داﺑﻲ و وﻳﻨﻜﻲ رو اﺣﻈﺎر ﻛﺮد و دﺳﺘﻮرات ﻻزم)از ﺟﻤﻠﻪ‪،‬‬
‫ﻣﺨﻔﻲ ﻣﺎﻧﺪن راز ﻗﻠﻌﻪ ﺳﺮخ از ﻛﺮﻳﭽﺮ‪ .‬ﭼﻮن ﻫﻨﻮز اﻋﺘﻤﺎد ﻛﺎﻓﻲ را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬
‫او ﺑﻪ دﺳﺖ ﻧﻴﺎورده ﺑﻮد( رو ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ داد‪ ،‬ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ از ﺟﻤﻠﻪ رازداري)ﺑﻪ‬
‫ﺷﻴﻮه داﻣﺒﻠﺪور( را ﺑﺮ روي ﺧﺎﻧﻪ اﺟﺮا ﻛﺮد و ﺑﻌﻀﻲ از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺮ‬
‫روي ﺧﺎﻧﻪ را ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻓﻮﻛﺲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺼﺪ اﺗﺎق ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬
‫ﻣﺨﻔﻲ ﮔﻮدرﻳﻚ‪ ،‬ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ را ﺗﺮك ﻛﺮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻛﺎﻏﺬي ﺑﻮﺳﺘﻲ را از درون ﻳﻜﻲ از ﻛﺸﻮﻫﺎي‬
‫ﻣﻴﺰش ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﻳﻜﻲ از ﻗﻠﻢ ﻫﺎي ﭘﺮ و ﺟﻮﻫﺮ ﻃﻼﻳﻲ رﻧﮕﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن و رون در روز ﺗﻮﻟﺪش‪ ،‬ﺑﻪ او داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺎﻣﻪ اي را ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻢ‬
‫وﻳﺰﻟﻲ ﻧﻮﺷﺖ‪:‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻋﺰﻳﺰ‬
‫ﺑﺎ ﺳﻼم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﺪ ﻛﻪ ﻛﺎر ﺗﻤﻴﺰﻛﺮدن ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از آﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﺗﺼﻮر ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدﻳﻢ‪ ،‬ﻃﻮل ﻣﻲ ﻛﺸﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ داﺑﻲ‪ ،‬وﻳﻨﻜﻲ و ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﻪ ﻣﺎ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﻛﻤﻚ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻛﺎرﻣﺎن ﻛﻤـﻲ ﺑﻴـﺸﺘﺮ ﻃـﻮل ﺑﻜـﺸﺪ‪ .‬ﺗـﺎ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺪ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬ﻣﺎ در ﺣﺎل دﺳﺖ و ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﻛـﺮدن ﺑـﺎ‬
‫داﻛﺴﻲ ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ درﺿﻤﻦ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ‬
‫ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺮ روي ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﭘﺎﺑﺮﺟﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻫﻴﭻ دﻟﻴﻠﻲ ﺑﺮاي ﻧﮕﺮاﻧﻲ وﺟﻮد‬
‫ﻧﺪارد‪ .‬ﺣﺎل ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺧﻮب اﺳﺖ‪ .‬اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﺑﻪ زودي ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ را ﺑﺒﻴﻨـﻴﻢ‪.‬‬
‫راﺳﺘﻲ ﺷﻜﻞ ﭘﺎﺗﺮوﻧﺎس ﻣﻦ ﻫﻢ ﻳﻚ ﮔﻮزن ﻧﺮ اﺳﺖ‬
‫ارادﺗﻤﻨﺪ ﺷﻤﺎ‬
‫ﻫﺮي‬

‫‪300‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﭘﻮﺳﺘﻲ را ﻟﻮﻟﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺪوﻳﻚ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻐﺪ ﺳﻔﻴﺪ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﭼﻨﺪ روزه‪ ،‬ﺟﺰ ﺧﻮردن و ﺧﻮاﺑﻴﺪن‪ ،‬ﻛﺎر دﻳﮕﺮي ﻧﺪاﺷﺘﻪ؛ از‬
‫ﻓﻜﺮ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﺠﺪد ﺑﺴﻴﺎر ﻫﻴﺠﺎن زده ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ آروم ﺑﺎش ﻫﺪوﻳﻚ‪ .‬اﻳﻦ ﻧﺎﻣﻪ رو ﺑﺒﺮ ﺑﺎرو و ﺑﺪه ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮم وﻳﺰﻟﻲ‪.‬‬‫ﺧﻴﻠﻲ زود ﻫﻢ ﺑﺮﮔﺮد ﺗﻮي ﻣﺴﻴﺮ ﻫﻢ ﺷﻴﻄﻮﻧﻲ ﻧﻜﻦ!‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺑﺴﺘﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ‬
‫ﭘﺎي ﺟﻐﺪ ﺳﻔﻴﺪش‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ را زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻐﺪ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻫﻮﻫﻮﻳﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮار‬
‫رﻓﺖ‪ ،‬دﻳﻮار ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺷﻜﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪ و راه را ﺑﺮاي ﻋﺒﻮر او ﺑﺎز ﻛﺮد و‬
‫ﺳﺮﻳﻌﺎً ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اوﻟﺶ ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ را در ذﻫﻨﺶ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻮد را روي‬
‫ﺗﺨﺖ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﭘﺮت ﻛﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ را ﺗﺮك ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‬
‫ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن درب آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و اﺳﻨﻴﭗ ﭘﺎ ﺑﻪ درون آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﺳﻪ ﺗﺎ‪ .‬ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ‪.‬‬‫رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮ ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﻧﻮازش ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺑﻲ ﺣﻮﺻﻠﮕﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺠﺎ؟‬‫ اوﻟﻴﻦ ﺟﻠﺴﻪ درس‪ ،‬وﻳﺰﻟﻲ‪ .‬وﻗﺖ ﻛﻢ و ﻛﺎر زﻳﺎد‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬‫***‬

‫‪301‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺣﺎﻻ آﻧﻬﺎ در دوﻣﻴﻦ ﺳﺎﻟﻦ دوﺋﻞ ﻃﺒﻘﻪ اول ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي آن را در اﺧﺘﻴﺎر‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﺳﺎﻟﻦ از ﺳﺎﻟﻦ ﻛﻨﺎر آن ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد )ﻫﺮي‬
‫ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺠﻢ اﺗﺎق را ﺳﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد(‪ .‬ﭘﺮده اي ﺑﺰرگ و‬
‫ﺿﺨﻴﻢ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ‪ ،‬در ﻣﻴﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺳﺎﻟﻦ را دو ﻧﻴﻢ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ‬
‫آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه ﺧﻮد را از ﻣﻨﺰﻟﺶ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ اﻧﺘﻘﺎل داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻴﻤﻪ دوم ﺳﺎﻟﻦ‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮص آﻣﻮزش آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬در اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ‪ ،‬ﺳﻪ‬
‫ﻧﻴﻤﻜﺖ ﺑﺰرگ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ روي ﻣﺤﻴﻂ ﻧﻴﻢ داﻳﺮه اي ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ و در‬
‫ﻣﺮﻛﺰ ﻧﻴﻢ داﻳﺮه ﻧﻴﺰ ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺰرگ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻴﺎه ﻣﻮﺟﻮد در‬
‫ﻛﻼﺳﻬﺎي اﺳﻨﻴﭗ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻪ دﻳﻮار‪ ،‬ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻬﺘﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻦ ﻗﺮاره ﺑﻪ ﺷﻤﺎ آﻣﻮزش ﺑﺪﻫﻢ‪.‬‬‫ﻣﻦ ﻳﺎدﺗﻮن ﻣﻲ دم ﻛﻪ ﭼﻄﻮر زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻴﺪ ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻄﻮر آدم ﺑﻜﺸﻴﺪ‬
‫و اﻳﻦ رو ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ‪ .‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ‪ ،‬ﻗﺪرت‬
‫ﺟﺪﻳﺪي ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ رﺳﻴﺪه و او ﻣﻲ ﺧﻮاد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻗﺪرت رو ﺑﻴﻦ ﺷﻤﺎﻫﺎ‬
‫ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻛﻼس دارﻳﻦ و ﻣﻦ ﻫﻤﻪ آﻧﭽﻪ را‬
‫ﻣﻲ داﻧﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻳﺎد ﻣﻲ دﻫﻢ وﻟﻲ ‪ ...‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﺑﻌﻀﻲ از‬
‫زواﻳﺎي ﻋﻠﻮم ﺟﺎدوﻳﻲ از دﺳﺘﺮس ﻣﻦ ﺧﺎرج اﺳﺖ‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻧﻤﻲ داﻧﻢ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ‪ ،‬در ﺑﻌﻀﻲ از روزﻫﺎ ﻣﻦ ﺑﺎ ﭘﺎﺗﺮ ﻛﻼس‬
‫دارم و او اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ رو از ﻃﺮﻳﻖ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻳﺎد ﻣﻲ دﻫﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﻳﻚ ﺳﺮي ﻛﻼﺳﻬﺎي‬
‫ﺳﺮي ﻫﻢ ﺑﺎ دوﺷﻴﺰه وﻳﺰﻟﻲ ﺟﻮان داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺧﻮب ‪ ...‬ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ‬

‫‪302‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﺎ از اون ﺑﻲ ﺑﻬﺮه اﻳﻢ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ وﺟﻮد‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ آﻣﻮزش ﻫﺎ رو ﻫﻢ‬
‫دﺳﺖ ﻛﻢ ﻧﮕﻴﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻧﺎرﺿﺎﻳﺘﻲ ﺧﻮد را ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺮا ﻓﻘﻂ ﺷﻤﺎ و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻫﺮي ﻛﻼس دارﻳﻦ؟!! ﭼﺮا ﻣﻦ و رون‪...‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎ او ﻛﻼس دارم ﭼﻮن در ﻃﻲ ﺳﺎﻟﻴﺎن دراز‪ ،‬در ﺑﺮﺧﻲ از‬‫ﻗﺴﻤﺘﻬﺎي ﺟﺎدو ﻣﻬﺎرت ﭘﻴﺪا ﻛﺮدم‪ .‬ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ ﮔﺮﻳﻨﺠﺮ؟ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﭘﺎﻧﺰده‬
‫ﺳﺎل ﺗﺪرﻳﺲ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ .‬و اﻳﻨﻜﻪ ﭼﺮا دوﺷﻴﺰه وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﭘﺎﺗﺮﻛﻼس‬
‫دارد‪...‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد‪ .‬دﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﭼﺎﻧﻪ اش ﻛﺸﻴﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺗﻔﻜﺮ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺳﻪ ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬار‬‫)ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور‪ ،‬ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف‪ ،‬رﻳﻮﻧﻜﻼو( را ﺑﻪ دﺳﺖ آورد‪ ،‬اﻳﻦ دوﺷﻴﺰه ﺟﻮان‬
‫ﻫﻢ در ﻛﻨﺎرش ﺑﻮده و او ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺪاري از اﻳﻦ ﻗﺪرﺗﻬﺎ را ﻛﺴﺐ ﻛﺮده‪.‬‬
‫ﻣﻦ و وﻳﺰﻟﻲ ﺟﻮان ﻳﻚ ﺳﺮي ﻇﺮﻓﻴﺘﻬﺎ را دارا ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺪارﻳﺪ‬
‫وﻟﻲ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ‪.‬‬
‫ﮔﻮﺷﻪ ﻟﺒﺎن اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺷﺪت ﻫﻴﺠﺎن ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و‬
‫اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﺪ اﻳﻦ ﻇﺮﻓﻴﺖ را ﻛﺴﺐ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﺑﺪﺳﺖ‬‫آوردن آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ زﻣﺎﻧﻲ دراز را ﺑﻪ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺑﭙﺮدازﻳﺪ و وﻗﺘﻲ ﻛﻪ‬
‫زﻣﺎﻧﺶ ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻳﺎد ﻣﻲ دﻫﺪ‪.‬‬

‫‪303‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺎ ﻧﻔﻮذ اﻣﻴﺪ ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﺻﻮرت او ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﻌﻲ‬
‫ﻛﺮد ﺗﺎ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻪ درس اﺳﺘﺎدش ﮔﻮش دﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺷﺨﺼﺎ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ دادم ﻛﻪ اوﻟﻴﻦ درس ﺷﻤﺎ‪ ،‬دﻓﺎع ذﻫﻨﻲ ﺑﺎﺷﻪ‬‫اﻣﺎ ﭘﺎﺗﺮ اﺻﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ از ﺑﺤﺚ دﻓﺎع ذﻫﻨﻲ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ در اﻳﺠﺎد‬
‫ﺳﭙﺮﻫﺎي ﻣﺪاﻓﻊ ﺧﺒﺮه ﺷﻮﻳﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﺷﻜﻞ ﻳﻚ ﺷﺒﻜﻪ ﺗﺎرو ﭘﻮد ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺴﻴﺎر‬
‫ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺻﺎﻓﻲ )ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺗﺎر اﻧﻜﺒﻮت( ﺑﻮد را روي ﺗﺨﺘﻪ رﺳﻢ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻚ ﺳﭙﺮ ﻣﺪاﻓﻊ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﺻﺎﻓﻲ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و ﻣﺎﻧﻊ ﻋﺒﻮر ﺑﺮﺧﻲ‬‫از اﻓﺴﻮن ﻫﺎ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﺪوﻧﻴﺪ )در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎه ﻛﺮد(‪ ،‬اﻓﺴﻮﻧﻬﺎ و ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ‪ ،‬ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻮع و وﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ دارﻧﺪ‪ ،‬ﺳﭙﺮﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ را ﻧﻴﺎز دارﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﻫﻢ ﻧﻤﻲ‬
‫ﺗﻮان ﺑﺎ ﻗﻄﻌﻴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺳﭙﺮ ﻣﺪاﻓﻊ ﺧﺎص‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ‬
‫ﻫﺮ اﻓﺴﻮﻧﻲ را دﻓﻊ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل ﺳﭙﺮي ﻛﻪ ﻗﻮي ﺗﺮﻳﻦ‬
‫اﻓﺴﻮﻧﻬﺎي ﺳﻴﺎه را دﻓﻊ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﻚ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺎده ﺧﻠﻌﻪ ﺳﻼح‪ ،‬ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﻮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻣﻜﺚ دﻳﮕﺮي ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ در اﻓﻜﺎري ﻛﻪ ﺑﻪ زﻣﺎﻧﻬﺎي‬
‫دور ﺗﻌﻠﻖ دارﻧﺪ‪ ،‬ﻓﺮو رﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﻓﻜﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ‬
‫اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻬﺘﺮ درك ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻳﻚ‬‫ﺻﺎﻓﻲ ﺑﺎ ﺳﻮراﺧﻬﺎي درﺷﺖ ﻛﻪ از ﻧﺨﻬﺎي ﻗﻮي ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪،‬‬

‫‪304‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺳﻨﮕﻬﺎي ﺑﺰرگ را ﺑﮕﻴﺮد اﻣﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ذرات ﺷﻦ ﻫﻴﭻ‬
‫ﻛﺎراﻳﻲ ﻧﺪارد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻮع ﻣﺨﺘﻠﻒ از ﺳﭙﺮﻫﺎ‬
‫را ﺑﻴﺎﻣﻮزﻳﺪ اﻣﺎ‪...‬‬
‫ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ اﺳﻨﻴﭗ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ‬
‫ اﻣﺎ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ وﺟﻮد دوﺳﺖ ﻋﺰﻳﺰ ﺷﻤﺎ ؛آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ؛ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﺎ ﺣﻞ ﺷﺪه‪.‬‬‫ﭘﺎﺗﺮ ﻃﻠﺴﻤﻲ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎد داده ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ رو دﻓﻊ ﻣﻲ‬
‫ﻛﻨﻪ‪ .‬اوﻧﺠﻮري ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪ ،‬اﻳﻦ ﺳﭙﺮ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور‬
‫اﺳﺖ و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺟﻠﻮي ﻗﻮي ﺗﺮﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺳﺎﻻزار‬
‫اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ‪ ،‬دوام ﺑﻴﺎورد‪ .‬آﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي‬
‫ﺧﻮد ﮔﻮدرﻳﻚ ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن را در ﻫﻢ ﺑﺪرد ﺑﺠﺰ ﻳﻚ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺣﺠﻮﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ اﺳﺖ و ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮادﮔﺎن ﺧﻮد ﮔﻮدرﻳﻚ‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ آن را اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ‪ .‬دﻟﻴﻞ آن ﻫﻢ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻓﻮق ﻗﺪرت زﻳﺎدي را ﻣﻲ ﻃﻠﺒﺪ و ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﺟﺮا ﺷﺪن‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻧﻴﺮوي‬
‫ﺷﺨﺺ را ﻣﺼﺮف ﻛﺮده و او را ﻣﻲ ﻛﺸﺪ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻓﻜﺮش‬
‫را ﻫﻢ از ﺳﺮ ﺧﻮد ﺑﻴﺮون ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺎﻣﻮزم‪ ،‬ﺑﺮ ﺧﻼف ﺳﺎﻳﺮ ﺳﭙﺮﻫﺎ ﻛﻪ‬‫ﺗﻨﻬﺎ از ﻳﻚ ﻻﻳﻪ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬از ﭼﻨﺪ ﻻﻳﻪ ﺑﺮﺧﻮردارﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ زﺑﺎن‬
‫ﺳﺎده‪ ،‬اﻳﻦ ﺳﭙﺮ از ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺻﺎﻓﻲ ﺑﺎ اﻧﺪازه ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺸﻜﻴﻞ‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ؛ ﺑﻪ ﺣﺪي ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ذرات ﻧﻮر ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي ﻋﺒﻮر از آن‪،‬‬
‫ﻣﺸﻜﻞ دارﻧﺪ‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ﻻﻳﻪ آن ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﻻﻳﻪ ﺑﺎ ﺧﺎﺻﻴﺖ ﺟﺬب‬

‫‪305‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻨﻨﺪﮔﻲ اﺳﺖ ﺗﺎ اﮔﺮ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﺳﺎﻳﺮ ﻻﻳﻪ ﻫﺎ ﺑﮕﺬرد‪،‬‬
‫اﻳﻦ ﻻﻳﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﻋﺒﻮرش ﺷﻮد و آن را ﺟﺬب ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ وﺳﻂ ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ آﺳﻤﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ داﻟﺮن ﭘﺮوﻧﺘﺲ)‪(Dalleren Pruntess‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ از ﻋﺼﺎي اﺳﻨﻴﭗ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ رداﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ‬
‫ﺳﺮش اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬اﻃﺮاف او را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺳﭙﺮ ﺑﺎرﻳﻚ و ﭼﻮﻛﻴﺪه ﺷﺮوع ﺑﻪ‬
‫ﺑﺎد ﺷﺪن ﻛﺮد و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﻪ ﻛﺮه اي ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﺑﺪل ﺷﺪ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ را ﻓﺮا‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﭘﻴﻜﺮ اﺳﻨﻴﭗ را در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﺳﭙﺮ‬
‫ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي اﺳﻨﻴﭗ از ﻣﻴﺎن ﮔﻮي ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺷﻤﺎ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ‪ ...‬ﻗﻮي ﺗﺮﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﺪ رو ﺑﻪ‬‫ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﺪ‪.‬‬
‫اﻳﻦ درﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻟﺤﻦ دﺳﺘﻮر ﻣﺎﻧﺪ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را‬
‫ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و ﻗﺒﻞ از ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﻓﻀﻠﻪ ﺧﻔﺎﺷﻲ ﺧﻮد را اﺟﺮا ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از او ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح را اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ دو ﻃﻠﺴﻢ ﺣﺘﻲ‬
‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬رون ﻛﻪ اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ را‬
‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺖ و ‪...‬‬
‫ ﺳﻜﺘﻮم ﺳﻤﭙﺮا‬‫‪ -‬رون ﻧﻪ!!!!‬

‫‪306‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﺎﻧﻊ ﺷﻮد‪ ،‬رون ﻃﻠﺴﻤﺶ را ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻠﺴﻢ‬
‫ﺳﺮخ رﻧﮓ رون در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ دو ﻃﻠﺴﻢ دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ اﻣﺎ‬
‫ﺑﺎ ﻛﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﭙﺮ ﺑﻠﻌﻴﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ ﻛﺎﻓﻴﻪ‪ .‬ﻋﺼﺎﻫﺎ ﻛﻨﺎر!‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻮد ﻛﻪ از ﻣﻴﺎن ﺳﭙﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﭙﺮ‬
‫ﻛﻤﺮﻧﮓ و ﻛﻤﺮﻧﮓ ﺗﺮ ﺷﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺧﺴﺘﮕﻲ در ﭼﻬﺮه اش ﻣﻮج ﻣﻲ زد‪ ،‬اﻓﺘﺎن و ﺧﻴﺰان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از‬
‫ﻧﻴﻤﻜﺖ ﻫﺎ آﻣﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎي ﺧﻮد‪ ،‬ﺷﻴﺸﻪ اي ﺣﺎوي ﻧﻮﻋﻲ‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﻛﻪ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﻪ ﻋﺴﻞ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻮد؛ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻚ ﭘﻴﺎﻟﻪ ﭘﺪﻳﺪ آورد‪ .‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﻛﻤﻲ از ﻣﻌﺠﻮن را در ﭘﻴﺎﻟﻪ رﻳﺨﺖ و ﺑﻲ درﻧﮓ ﺳﺮ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‬
‫ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺶ ﻣﺴﺎﻋﺪﺗﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺘﻪ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺳﭙﺮ رو اﺟﺮا ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺎرﭼﻪ اي‬‫ﭼﺮوﻛﻴﺪه‪ ،‬دور ﺷﻤﺎ را ﻣﻲ ﮔﻴﺮد و ﺑﻌﺪ از آن‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ‬
‫ﻧﻴﺮوي ﺟﺎدوﻳﻲ ﺧﻮد‪ ،‬ﺑﻪ آن ﺷﻜﻞ دﻫﻴﺪ ‪ ...‬ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ آﻧﺮا‬
‫ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻳﻚ ﻛﺮه در آوردم در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ در ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺳﺎﻻزار‪،‬‬
‫آﻧﺮا ﺗﻨﻬﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﻗﺮار داد‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺑﺴﻴﺎر‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﻳﺎد ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻳﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺳﭙﺮ را از ﻫﻤﺎن آﻏﺎز‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺧﻮد در آورﻳﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺳﺎﺧﺖ اﻳﻦ ﺳﭙﺮ‪ ،‬ﻧﻴﺮوي زﻳﺎدي ﻣﻲ ﻃﻠﺒﺪ و ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺷﺪت‬‫ﺿﻌﻴﻒ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ ﻣﺸﻜﻞ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻳﻦ زﻳﺎد‪ ،‬ﺑﺮﻃﺮف ﻣﻲ‬
‫ﺷﻮد اﻣﺎ ﺗﺎ زﻣﺎن ﻛﺴﺐ ﻣﻬﺎرت‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ از اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن ﻧﻴﺮوﺑﺨﺶ‬

‫‪307‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻴﺪ )ﺑﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ اﺷﺎره ﻛﺮد(‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﺰ اﻳﻦ ﺳﭙﺮ‪،‬‬
‫ﺑﻌﻀﻲ ﺳﭙﺮﻫﺎي ﺳﺎده ﺗﺮ را ﺑﻬﺘﻮن ﻳﺎد ﻣﻲ دم؛ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻮدﺗﻮن‬
‫ﻫﻢ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو ﺑﻠﺪﻳﺪ‪ .‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺷﻨﻴﺪم‪ ،‬ﺗﻮي اون ﻛﻼﺳﻬﺎي‬
‫اﻟﻒ دال‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﭼﻴﺰﻫﺎ رو ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻴﻦ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﻓﺮﺻﺖ‬
‫دارﻳﻦ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ و ﺑﺎﻗﻲ ﺳﭙﺮﻫﺎ‪ ،‬ﻣﻬﺎرت ﻛﺎﻓﻲ را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﺪ و‬
‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺟﺰو اﺳﺮار ﮔﺮوه اﺳﺖ و‬
‫ﻧﺸﺎن روي دﺳﺘﺎﻧﺘﺎن‪ ،‬ﻣﺎﻧﻊ اﻓﺸﺎي رازﻫﺎ ﻣﻲ ﺷﻮد و در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ‬
‫در ﻣﻴﺪان ﻧﺒﺮد‪ ،‬ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ورد را ﺑﺎﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻴﺎن ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﻛﺴﻲ‬
‫ﺻﺪاي ﺷﻤﺎ را ﻧﻤﻲ ﺷﻨﻮد‪ .‬ﻣﺎ ﺑﺮاي ﺳﭙﺮﻫﺎ‪ ،‬ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ وﻗﺖ‬
‫دارﻳﻢ و ﺗﻮي اﻳﻦ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻘﺪﻣﺎت ﺗﺌﻮري دروس دﻓﺎع‬
‫ذﻫﻨﻲ رو ﺑﻬﺘﻮن ﻳﺎد ﻣﻲ دم و ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ رو ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ وﻗﺖ دارﻳﻢ‬
‫ﺗﺎ در ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ و ﻗﺪرﺗﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻣﻬﺎرت‬
‫ﻳﺎﺑﻴﺪ‪ .‬ﻣﺎ ﺣﺪود ﻳﻚ ﻣﺎه ﺗﺎ ﺷﺮوع ﻣﺪارس ﻓﺮﺻﺖ دارﻳﻢ و درس‬
‫اﺻﻠﻲ ﻣﺎ از ﻫﻔﺘﻪ ﺳﻮم آﻏﺎز ﻣﻲ ﺷﻮد و ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎي ﻣﺎ در اﻳﻦ دو‬
‫ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ دارد‪ .‬ﺑﺎ ﺷﺮوع ﻫﻔﺘﻪ ﺳﻮم‪ ،‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ‬
‫ﺗﺮﻳﻎ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻴﻤﻪ اول روز رو ﺑﻪ آﻣﻮزﺷﻬﺎي دﻓﺎﻋﻲ و وﻳﮋه ﺧﻮد‬
‫ﻣﻲ ﭘﺮدازﻳﻢ و ﻧﻴﻤﻪ دوم روز رو ﺑﻪ ﻳﺎدﮔﻴﺮي ﺗﻜﻨﻴﻜﻬﺎي ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﺳﺎزي‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﭘﺮﻏﺮور زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ از ﻣﻮﺿﻮع ﻛﺘﺎب ﻣﻌﺠﻮﻧﺴﺎزي ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﻗﺪﻳﻤﻲ‬‫ﻣﻦ اﻃﻼع دارﻳﺪ و ﺧﻮب ‪ ...‬اون ﺗﻜﻨﻴﻜﻬﺎ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮد ﻫﺴﺘﻨﺪ و از‬

‫‪308‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻣﺎﻳﻞ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﻛﻪ اون اﺳﺮار رو ﺑﺎ ﺧﻮدم‬
‫ﺑﻪ ﮔﻮر ﺑﺒﺮم‪ ،‬اوﻧﺎ رو ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻳﺎد ﻣﻴﺪم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ دﻳﮕﻪ ﺑﻪ ﻛﻼﺳﻬﺎي‬
‫درس اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻧﻴﺎزي ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو ﺑﻬﺘﻮن ﻳﺎد‬
‫ﻣﻲ دم ﻛﻪ ﺣﺘﻲ در دوره ﻛﺎراﮔﺎﻫﻲ و دوره وﻳﮋه وزارت ﺧﻮﻧﻪ ﻫﻢ‬
‫ﺗﺪرﻳﺲ ﻧﻤﻲ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻌﻀﻲ از ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ ﻛﺎﻣﻼ اﺑﺘﻜﺎري ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ‬
‫ﻧﺤﻮي ﻛﻪ اﻣﺜﺎل اوﻧﻬﺎ رو ﺣﺘﻲ در آرﺷﻴﻮ وﻳﮋه دورﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ ﻫﻢ ﻧﻤﻲ‬
‫ﺗﻮﻧﻴﺪ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺻﺤﺒﺘﺶ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻛﻤﻲ دﻳﮕﺮ از ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﻧﻴﺮوﺑﺨﺶ را ﺑﺨﻮرد و ﺑﻪ ﺣﺎﺿﺮان ﻓﺮﺻﺖ دﻫﺪ ﺗﺎ ﻧﻔﺴﺸﺎن را در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‬
‫ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﻴﺪ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﺮوع ﺳﺎل ﺗﺤﺼﻴﻠﻲ‬‫و در ﺳﺮ ﻛﻼﺳﻬﺎﺗﻮن‪ ،‬ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻛﺎري ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻴﻬﺎﺗﻮن‬
‫ﺑﺸﻪ؛ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً در ﻛﻼس ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ‪ .‬ﻧﻜﺘﻪ دﻳﮕﻪ در ﻣﻮرد ﺳﭙﺮ اﺳﺖ و‬
‫اون ﻫﻢ اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﺳﭙﺮ از ﻫﺮدوﻃﺮف ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻔﻮذ اﺳﺖ ﻳﻌﻨﻲ‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺟﺎدوي ﺣﺮﻳﻔﺘﺎن از آن ﻋﺒﻮر ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﻴﺪ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﭙﺮﺗﺎن ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻴﺪ‪ ،‬از ﻣﻴﺎن آن ﻃﻠﺴﻤﻲ‬
‫را ﭘﺮﺗﺎب ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺧﻮب ﺣﺎﻻ ﺷﺮوع ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺗﻲ در ﻣﻮرد ﭼﻨﺪ ﺳﭙﺮ دﻳﮕﺮ ﻫﻢ داد‪ .‬ﺳﭙﺲ آﻧﻬﺎ ﺷﺮوع ﺑﻪ‬
‫ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎن ﺟﻠﺴﻪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ اﻛﺜﺮ ﺳﭙﺮﻫﺎ‬
‫را ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ اﺟﺮا ﻛﻨﻨﺪ )اﺳﻨﻴﭗ اﻳﻦ اﺳﺘﻌﺪاد ﺟﺪﻳﺪ آﻧﻬﺎ را ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻧﺸﺎن‬
‫روي دﺳﺘﺸﺎن و اﻧﺘﻘﺎل ﻗﺪرﺗﻲ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ در ﻫﻨﮕﺎم ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻧﺸﺎن‪،‬‬

‫‪309‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫از ﻫﺮي ﺑﻪ آﻧﻬﺎ رخ داده اﺳﺖ( و ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻼﺷﺸﺎن ﺑﺮاي اﺟﺮاي‬
‫ﺳﭙﺮ ﺧﺎص‪ ،‬ﺑﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬و از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﭼﻮن ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ را ﺑﺪون ﺻﺪا اﺟﺮا ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻓﺮﻳﺎدﻫﺎي دﻳﻮاﻧﻪ وار‬
‫اﺳﻨﻴﭗ را ﻛﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ و روي آﻧﻬﺎ ﻧﺎزل ﻣﻲ ﺷﺪ را ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم اوﻟﻴﻦ ﺟﻠﺴﻪ ﻛﻼﺳﺸﺎن‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ از اﺗﺎق ﺧﺎرج‬
‫ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻫﺮﻛﺪام از آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻳﻚ ﺷﻴﺸﻪ ﺑﺰرگ ﻣﻌﺠﻮن ﻧﻴﺮوﺑﺨﺶ داد و‬
‫ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ راس ﺳﺎﻋﺖ ‪ 6‬ﺑﺎﻳﺪ در ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺎﻟﻦ ﺣﺎﻇﺮ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ از ﻛﻼس ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻮا ﺗﺎرﻳﻚ ﺷﺪه‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮ ﺳﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺧﺴﺘﻪ و ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺪام‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ از ﻫﻮش روﻧﺪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﭙﺮ را ﺑﺮاي ﭘﻨﺞ ﺛﺎﻧﻴﻪ‬
‫ﻧﮕﺎه دارﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ ﭘﺮ‬
‫از ﻏﺬا ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ آﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪه‪ .‬ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوﻟﻴﻦ ﺟﻠﺴﻪ ﭼﻄﻮر ﺑﻮد؟‬‫ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد رﻓﻴﻖ‪ .‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً اون ﺳﭙﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ دو ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻧﮕﻬﺶ‬‫داﺷﺘﻢ‪.‬‬
‫ ﻧﻖ ﻧﺰن وﻳﺰﻟﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﭘﻴﺎﭘﻲ‪ .‬ﻧﮕﻔﺘﻢ ﻳﻪ ﺷﺒﻪ‪.‬‬‫ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻋﻤﻠﻲ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺨﺘﻪ‪.‬‬‫ ﻣﻨﻢ ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪.‬‬‫‪ -‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪.‬‬

‫‪310‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻫﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ از ﺟﺎي ﺧﻮد ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ‬
‫آﻣﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﻴﻨﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را دور او ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮد و ﺑﺎ‬
‫دﺳﺖ راﺳﺘﺶ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻼ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻛﺮه اي ﺳﻔﻴﺪ و ﻧﻮراﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ زﺧﻴﻤﺘﺮ و ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﻛﺮه اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻮد را ﭘﺪﻳﺪار ﻛﺮد‪.‬ﻛﺮه آﻧﻘﺪر‬
‫ﺑﺰرگ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻛﺜﺮ ﻓﻀﺎي آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ را ﺑﻪ راﺣﺘﻲ در ﺧﻮد ﺟﺎي داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻣﻤﻜﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮدن ﺳﭙﺮ‪ ،‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ رون ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺎﻣﻼ ﺣﻘﻴﻘﻲ اﺳﺖ‪ .‬ﺗﺎزه دارم ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﺪون ﻋﺼﺎ‬‫اﻧﺠﺎﻣﺶ ﺑﺪم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺑﺸﻴﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﻏﺬا ﺑﺨﻮرﻳﻢ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﻫﺮي ﻧﮕﻔﺘﻲ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ رو ﭼﻴﻜﺎرش ﻛﺮدي‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻟﺤﻨﺶ ﻋﺎدي ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف را زده‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻓﻌﻼ ﺗﻮ ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎ زﻧﺪوﻧﻴﺶ ﻛﺮدم و اﺗﺎق رو ﺟﻮري ﻃﻠﺴﻢ ﻛﺮدم‬‫ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻪ ﺗﻮي آزﻛﺎﺑﺎﻧﻪ و دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﻧﻴﺰ از او ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‪ ،‬ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز را زﻳﺮ و رو ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴ‪Ĥ‬د ﻛﻪ ﺣﺴﺎﺑﻲ ﮔﺮد وﺧﺎك ﻛﺮدي‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭼﺮا ﻣﻨﻮ اﻳﻨﺠﻮري‬‫ﻛﺸﺘﻲ؟‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم اﻳﻨﺠﻮري ﺗﺎﺛﻴﺮ ﮔﺬارﺗﺮه‪.‬‬‫ ﺷﻤﺎ از ﭼﻲ ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﻴﺪ؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ روزﻧﺎﻣﻪ رو ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن داد و ﺑﺎ ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪311‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻓﻘﻂ ﻏﺶ ﻧﻜﻨﻲ‪.‬‬‫ﺷﻤﺎره وﻳﮋه‬

‫ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ دﻳﮕﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ‬

‫در ﻃﻲ دو روز ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺷﺎﻫﺪ اﺗﻔﺎﻗﺎت زﻳﺎدي ﺑﻮده‪ .‬ﺻﺒﺢ‬
‫دﻳﺮوز‪ ،‬در ﻳﻜﻲ از ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺎﮔﻞ ﻧﺸﻴﻦ ﺷﻤﺎل ﻛﺸﻮر‪ ،‬ﻋﻼﻣﺘﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻋﺠﻴﺐ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮوﻫﻲ از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن زﺑﺪه وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺗﺼﻮر اﻳﻨﻜﻪ ﻧﺸﺎن‬
‫ﻓﻮق‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﻧﺸﺎن ﺷﻮم اﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ اﻋﺰام ﺷﺪﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻧﺘﻈﺎر‬
‫دﻳﺪن ﻳﻚ ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻣﺸﻨﮕﻲ را از ﺳﻮي ﻧﻴﺮوﻫﺎ "اﺳﻤﺶ را ﻧﺒﺮ" را‬
‫داﺷﺘﻨﺪ وﻟﻲ در ﻛﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺎ ﺻﺤﻨﻪ ﻋﺠﻴﺒﻲ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ و آن ﻫﻢ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﻧﺸﺎن ﻓﻮق ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺷﺒﺎﺣﺘﻲ ﺑﻪ ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه ﻧﺪارد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﮔﺮوه ﻓﻮق‬
‫وارد ﻣﻨﺰﻟﻲ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ در زﻳﺮ ﻧﺸﺎن ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻓﻮق ﺑﺮ‬
‫ﺧﻼف ﺳﺎﻳﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻛﻪ ﻣﺎﮔﻠﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪ ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ‪ .‬درﺳﺖ در وﺳﻂ ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﻳﺎ ﻫﻤﺎن اﺗﺎق اﺻﻠﻲ‪ ،‬ﺟﺴﺪ ﻳﻜﻲ از ﻣﺸﻬﻮرﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﮔﺨﻮاران اﺳﻤﺶ را ﻧﺒﺮ‬
‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪" .‬ﺳﻮروس اﺳﻨﻴﭗ"‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻲ ﻗﺒﻞ‪ ،‬آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور‪،‬‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺮن اﺧﻴﺮ را ﻛﺸﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻇﺎﻫﺮي ﺑﺴﻴﺎر وﺣﺸﺘﻨﺎك ﻛﻪ‬
‫ﻧﺸﺎن از ﺷﻜﻨﺠﻪ ﺑﺴﻴﺎر داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺑﺎز در وﺳﻂ اﺗﺎق اﻓﺘﺎده ﺑﻮد در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﺒﻮدي ﻫﺎ و زﺧﻤﻬﺎي ﻓﺮاوان را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ و اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎي او‬
‫ﻧﻴﺰ‪ ،‬ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻫﻤﻴﺖ ﻣﻮﺿﻮع ﺗﺎ آن ﺣﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ‪،‬‬
‫اﺟﺎزه درج اﻳﻦ ﺧﺒﺮ را ﺑﻪ ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز ﻧﺪاده ﺑﻮد ﭼﻮن اﻳﻦ اﺣﺘﻤﺎل وﺟﻮد‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﺪﺗﺮ از "اﺳﻤﺶ را ﻧﺒﺮ" ﻇﻬﻮر ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪312‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻣﺎ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﻇﻬﺮ اﻣﺮوز اﻓﺘﺎد‪ ،‬وزارت ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺮ آن داﺷﺖ ﺗﺎ ﺣﻘﺎﻳﻘﻲ را‬
‫اﻓﺸﺎ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺘﺮ آﻧﻬﺎ را ﺟﺰو اﺳﻨﺎد ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪي ﺷﺪه و ﻓﻮق ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﻗﺮار‬
‫داده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﻮاﻟﻲ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 12‬ﻇﻬﺮ اﻣﺮوز‪ ،‬ﺣﺴﮕﺮﻫﺎ و ردﻳﺎﺑﻬﺎي ﺟﺎدوي‬
‫ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﻮﺟﻮد در ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار وزارت ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدو‪ ،‬اﻳﺠﺎد ﻧﻮﻋﻲ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻋﺠﻴﺐ را اﻋﻼم ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺑﺮرﺳﻲ ﻫﺎي ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﻮرد‬
‫ﻧﻈﺮ‪ ،‬ﺟﺎﻳﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ زﻧﺪان آزﻛﺎﺑﺎن واﻗﻊ در درﻳﺎي ﺷﻤﺎل‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺗﻴﻢ ورزﻳﺪه اي از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤﻞ اﻋﺰام ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﺸﺎن‬
‫ﻣﺮﻣﻮز)ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ( را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﺑﺎر ﺑﺮ ﺑﺎﻻي زﻧﺪان آزﻛﺎﺑﺎن‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﺗﺎﻻر اﺻﻠﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن و ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن‬
‫زﻧﺪان‪ ،‬ﺧﺴﺘﻪ و زﺧﻤﻲ اﻣﺎ زﻧﺪه؛ روي زﻣﻴﻦ و در ﻛﻨﺎر دﻳﻮارﻫﺎ اﻓﺘﺎده اﻧﺪ و در‬
‫ﻣﺮﻛﺰ ﺳﺎﻟﻦ‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎي زﻧﺪاﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ در ﺣﺎدﺛﻪ ﺳﺎزﻣﺎن‬
‫اﺳﺮار‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ داﻣﺒﻠﺪور دﺳﺘﮕﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻋﺪه اي دﻳﮕﺮ از‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي آﻟﺴﺘﻮر ﻣﻮدي ؛ﻳﻜﻲ‬
‫از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن زﺑﺪه وزارت ﺧﺎﻧﻪ؛ ﻛﻪ در زﻣﺎن ﺣﺎدﺛﻪ در ﻣﺤﻞ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ‪،‬‬
‫ﮔﺮوﻫﻲ از ﻣﺮﮔﺨﻮاران و ﺟﻤﻊ ﻛﺜﻴﺮي از ﺷﻴﺎﻃﻴﻦ ﺟﻨﻮن ﺑﻪ رﻫﺒﺮي‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻟﺴﺘﺮاﻧﺞ ﺑﻪ زﻧﺪان ﻳﻮرش ﺑﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﻢ ﻗﻄﺎران ﺧﻮد را آزاد ﺳﺎزﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم اﻣﻴﺪﻫﺎ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺨﺼﻲ ﺑﺪون ﻫﻮﻳﺖ و ﭘﻮﺷﻴﺪه در‬
‫ﺷﻨﻠﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ وارد ﻣﻲ ﺷﻮد و در ﻋﺮض ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﻧﻴﺮوﻫﺎي‬
‫ﺳﻴﺎه را ﻳﻚ ﺗﻨﻪ ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲ دﻫﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎ ﺑﻪ اﺿﻬﺎرات ﺷﺎﻫﺪان ﻋﻴﻨﻲ‪،‬‬
‫ﺷﺨﺺ ﻣﺮﻣﻮز در اوﻟﻴﻦ ﮔﺎم ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‪ ،‬راﻫﻬﺎي ﺧﺮوﺟﻲ را‬
‫ﻣﺴﺪود ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و ﺳﭙﺲ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺪ و ﺑﺎ‬

‫‪313‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻤﻚ آن‪ ،‬روح اﻧﺴﺎن ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ اﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮدات ﻣﻜﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫را آزاد ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪادي از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﻣﻮﺟﻮد در ﻣﺤﻞ ﻛﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ اﻳﻦ‬
‫ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺧﻮد ﺑﺎز ﻣﻲ‬
‫ﮔﺮدﻧﺪ و در ﻧﻬﺎﻳﺖ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ از ﺷﻴﺎﻃﻴﻦ ﺟﻨﻮن ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻣﺸﺘﻲ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﻦ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ‪ ،‬ﻃﻲ ﻳﻚ ﺣﺎدﺛﻪ‬
‫ﻋﺠﻴﺐ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺣﺎدﺛﻪ زﻧﺪان‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﻴﺎﻃﻴﻦ ﺟﻨﻮن‬
‫ﺻﺪﻣﻪ دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و در ﻳﻜﻲ از ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎي ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﻧﮕﻬﺪاري ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻼﻣﺘﻲ ﺧﻮد را ﺑﺎز ﻳﺎﻓﺘﻪ اﻧﺪ‪ .‬ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ از دادن ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ‬
‫ﺗﻮﺿﻴﺢ اﺿﺎﻓﻲ ﺧﻮدداري ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮﺻﻮرت‪ ،‬ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﻲ ﺗﻮان راﺑﻄﻪ‬
‫اي را ﻣﻴﺎن اﻳﻦ دو ﻣﻮﺿﻮع ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻃﺒﻖ اﻇﻬﺎرات ﺷﺎﻫﺪﻳﻦ وﻗﺎﻳﻊ زﻧﺪان آزﻛﺎﺑﺎن‪ ،‬ﺷﺨﺺ ﻣﺮﻣﻮز ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ‬
‫از ﻧﺎﺑﻮدي دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ را ﺑﺮ روي ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻣﻮﺟﻮد در‬
‫ﻣﺤﻞ‪ ،‬اﺟﺮا ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﺑﻌﺪ از اﺟﺮاي ﻧﻮﻋﻲ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﺮ روي‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﺮ روي ﻣﺮﮔﺨﻮاري دﻳﮕﺮ‪،‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ را ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﺑﻌﺪ از ﺑﻪ وﺟﻮد آوردن ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻳﻜﻲ از ﻣﻨﺎﺑﻊ آﮔﺎه ﻣﺎ در ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ اﺟﺮا ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻧﻴﺮوي ﺟﺎدوﻳﻲ آﻧﻬﺎ را رﺑﻮده و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ‬
‫اﻓﺮادي در ﺣﺪ ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮﻳﻦ ﻓﺸﻔﺸﻪ ﻫﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‬
‫درﻣﺎﻧﮕﺮان ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ اﻧﺪ اﺛﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻳﻜﻲ از‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران اﺟﺮا ﺷﺪه را درﻣﺎن ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﻴﺎن داﺷﺘﻪ اﻧﺪ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﻮق ﺑﺎ‬
‫داﺷﺘﻦ ﺗﺎﺛﻴﺮي ﻋﺠﻴﺐ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻓﻮق‪ ،‬ﻫﺮ ﻣﺎه ﻳﻚ ﺑﺎر و‬

‫‪314‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫آن ﻫﻢ در زﻣﺎن ﻣﺎه ﻛﺎﻣﻞ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺪت ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﺤﺖ ﻧﻮﻋﻲ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺷﻜﻨﺠﻪ آن ﻫﻢ در ﻣﺤﻞ زﺧﻤﺶ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد ﻛﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮ آن ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﻛﻤﺘﺮ از‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻴﺎه ﻛﺮوﺷﻴﻮ اﺳﺖ و در اﻳﻦ ﻣﻮاﻓﻖ‪ ،‬زﺧﻢ ﻣﻮﺟﻮد در ﻣﺤﻞ ﺑﺮﺧﻮرد‬
‫ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬دﻫﺎن ﮔﺸﻮده و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺮﻳﺰي ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻃﺮﻳﻘﻲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ اﻳﻢ اﻃﻼع دﻗﻴﻘﻲ از ﻫﻮﻳﺖ ﺷﺨﺺ ﻣﺮﻣﻮز ﭘﻴﺪا‬
‫ﻛﻨﻴﻢ اﻣﺎ ﻳﻜﻲ از ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﻦ ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار وزارت ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدو )ﻧﮕﻮ و‬
‫ﻧﭙﺮس( ﻛﻪ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﻓﺎش ﺷﻮد اﻋﻼم ﻛﺮده اﺳﺖ ﻛﻪ وي ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ‬
‫اﺳﺖ؛ ﺗﺎﺛﻴﺮات ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي اﺟﺮاﻳﻲ از ﺳﻮي ﺷﺨﺺ ﻣﺮﻣﻮز و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‬
‫ﻧﺸﺎن ﺣﻚ ﺷﺪه در ﭘﺸﺖ ﺷﻨﻞ او را در ﻳﻜﻲ از اﺳﻨﺎد ﻗﺪﻳﻤﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻗﺪﻣﺖ اﻳﻦ ﺳﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺮور زﻣﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻛﺎﻣﻞ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪،‬‬
‫ﺑﻪ زﻣﺎن ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻣﻲ رﺳﺪ و ﻣﺘﻦ آن در ﻣﻮرد اﻧﺠﻤﻨﻲ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ و‬
‫ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه ﺑﻪ ﻧﺎم "اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ" اﺳﺖ‪ .‬از ﺷﻮاﺣﺪ و ﻗﺮاﻋﻦ ﭘﻴﺪاﺳﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺷﺨﺺ ﻣﺮﻣﻮز‪ ،‬از ﻧﻮادﮔﺎن ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺑﻮده و ﻗﺼﺪ ﻧﺎﺑﻮدي اﺳﻤﺶ را ﻧﺒﺮ را دارد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﺪ ﻛﻪ ﻓﺮد ﺑﺮﮔﺰﻳﺪه ﻛﻪ ﭘﺲ از ﻣﺮگ داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺣﺎﻣﻲ‬
‫ﺧﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد؛ دﻳﮕﺮ در راه ﺧﻮد ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬در اداﻣﻪ‪...‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬رون و ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮﺷﺎن را از روي ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮدﻧﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻇﺎﻫﺮ ﺟﺴﺪ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﮕﻲ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮرده ﺑﻮدﻧﺪ را اﺳﺘﻔﺮاغ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪315‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻌﻨﺎدار را ﺑﺎ اﺳﻨﻴﭗ رد و ﺑﺪل ﻣﻲ ﻛﺮد )اﺳﻨﻴﭗ‬
‫ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻪ ﻟﺒﺮﻳﺰ از ﻏﺮور و اﻓﺘﺨﺎر ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد(‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﻣﺨﺘﺼﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻌﺪ!‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﻪ دوﺳﺖ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻫﻴﺠﺎن زده‪ ،‬ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻌﺪ روزﻧﺎﻣﻪ ﻧﮕﺎه‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎدي از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻠﻚ ‪ ...‬ﻳﻚ ﺑﻴﮕﻨﺎه‬
‫ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﻣﺎ‪ ،‬ﺻﺒﺢ اﻣﺮوز‪ ،‬ﭘﺮﺳﻲ وﻳﺰﻟﻲ ﻣﻌﺎون اول وزﻳﺮ در‬
‫ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺑﺎ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﻣﺎ‪ ،‬ﻣﻄﻠﺒﻲ را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد ﻛﻪ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﻣﺪت‬
‫ﺳﻪ ﺳﺎل ﺗﻤﺎم ﺑﺮ ﺣﻘﺎﻧﻴﺖ آن ﭘﺎﻓﺸﺎري ﻣﻲ ﻛﺮد و آن ﻫﻢ ﺑﻴﮕﻨﺎﻫﻲ‬
‫ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ او را ﮔﻨﺎﻫﻜﺎر ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫آري ‪ ...‬ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻠﻚ ‪ ...‬ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎي ﺟﻮاﻧﻲ ﺧﻮد را در آزﻛﺎﺑﺎن ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮ ﺑﺮد و ﻋﻨﻮان اوﻟﻴﻦ ﻓﺮاري از آزﻛﺎﺑﺎن را از آن ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺖ ‪...‬‬
‫و در ﭘﺎﻳﺎن ﻣﻘﺎﻟﻪ آﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫وزارت ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدوي ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ‪ ،‬در ﺟﻬﺖ ﺗﻘﺪﻳﺮ از روﺣﻴﻪ ﻣﻘﺎوم و ﺧﺴﺘﮕﻲ‬
‫ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ اﻳﻦ اﻧﺴﺎن ﺑﺰرگ ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮد را در راه ﻧﺎﺑﻮدي ﻇﻠﻢ و ﺳﻴﺎﻫﻲ‬
‫ﻧﺜﺎرﻛﺮده‪ ،‬ﺗﻤﺴﺎﻟﻲ ﺑﺰرگ از او را در ﺑﺨﺶ ﻣﺮدان ﺑﺰرگ دﻧﻴﺎي ﺟﺎدو ﻗﺮار ﻣﻲ‬
‫دﻫﺪ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬ﻣﺪال ﻣﺮﻟﻴﻦ درﺟﻪ ﻳﻜﻲ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮔﺮاﻣﻴﺪاﺷﺖ ﻧﺎم او و‬
‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺟﺒﺮان ﻗﺴﻤﺘﻲ از اﺷﺘﺒﺎه وﺣﺸﺘﻨﺎك وزارت ﺧﺎﻧﻪ در ﻣﻮرد‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﺎم او‬

‫‪316‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻪ ﺛﺒﺖ رﺳﺎﻧﺪه ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪه او ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺴﺮﺧﻮاﻧﺪه اش ‪،‬ﻫﺮي‬
‫ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬داده ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺟﻌﺒﻪ اي ﭼﻮﺑﻲ را در ﺑﺮاﺑﺮ آﻧﻬﺎ ﻗﺮار داد ﻛﻪ در آن ﻳﻚ‬
‫ﻧﺸﺎن ﻣﺮﻟﻴﻦ درﺟﻪ ﻳﻚ ﺑﺎ ﻋﻨﻮان "ﺑﻪ ﺳﺮﻳﻮس ﺑﻠﻚ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﺳﺘﻘﺎﻣﺖ در‬
‫راه ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺗﺎرﻳﻜﻲ" وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﺎن ﺳﺮﺷﺎن را از ﻧﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻼش او ﺑﺮاي ﻣﻬﺎر اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ‪ ،‬ﻧﺎﻛﺎم ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺘﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻗﻄﺮات اﺷﻚ در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮ ﭼﻬﺎر دوﺳﺖ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻢ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﺗﻼش ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ را ﻣﺨﻔﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺑﮕﻢ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﻪ راﺑﻄﻪ ﺑﻴﻦ ﻣﻦ و ﺑﻠﻚ‪ ،‬ﮔﺮدو ﺧﺎﻛﻲ ﺑﻮد ‪...‬‬‫ﺑﺎﻳﺪ اﻋﺘﺮاف ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪي ﺑﻬﺶ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﺗﺎ ﺣﺪي‬
‫‪ ...‬ﻧﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺣﺮف اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪي ﻫﺮي را آرام‬
‫ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ و ﻧﻴﻤﻪ ﺟﺎن ﺑﺮ ﻟﺒﺎن ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﻛﺎري ﺑﻮد ﻛﻪ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ ﻣﻲ‬‫ﺗﻮﻧﺴﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪه ‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺧﻮب ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﺎ‬
‫اﻳﻦ ﻛﺎرش ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺎ ﺣﺪي آﺑﺮوي ﺧﺎﻧﻮاده ﺳﻴﺎﻫﺶ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻣﻌﺮوف ﺑﻮده اﻧﺪ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ آﺧﺮ را ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﭘﺮ از اﻓﺘﺨﺎر ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻏﻢ و‬
‫اﻧﺪوﻫﺶ را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ در زﻳﺮ آن ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫‪317‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫***‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺮي ﭼﻴﺰي را ﺑﻪ ﻳﺎد آورد ﻛﻪ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ راﺳﺘﻲ ‪ ...‬ﺟﻮاب ﻧﺎﻣﻪ اي ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮدم‪ ،‬اوﻣﺪ‬‫و او و ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻪ ﻣﺎ اﺟﺎزه داده اﻧﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺗﺎ‬
‫ﻣﺪارس رو در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺷﺮط ﻛﻪ ﻣﻦ ﻫﺮ روز ﺑﺮاﺷﻮن‬
‫ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻨﻮﻳﺴﻢ‪ .‬ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع ﻣﺪرﺳﻪ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﺑﺎرو ﺗﺎ‬
‫ﺑﺮاي ﺧﺮﻳﺪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ دﻳﺎﮔﻮن ﺑﺮﻳﻢ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻳﻚ ﻋﺮوﺳﻲ ﻫﻢ در‬
‫ﭘﻴﺶ دارﻳﻢ‪.‬‬
‫رون ﻛﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم از ﺷُﻚ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رﻓﻴﻖ ‪ ...‬ﻛﺎرﻫﺎت ﺷﺒﻴﻪ ﻣﻌﺠﺰه ﻫﺴﺖ‪ .‬اﻳﻦ از اون ﻣﺒﺎرزه ‪ ...‬اﻳﻦ از‬‫ﻣﺪال ﻣﺮﻟﻴﻦ‪ .‬از ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮ‪ ،‬راﺿﻲ ﻛﺮدن ﻣﺎدر ﻣﻦ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻦ رون در ﻣﻮرد ﻛﺎر آﺧﺮ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺳﻜﻮﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﻓﻀﺎ ﺣﺎﻛﻢ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﺣﺎﺿﺮﻳﻦ )ﺣﺘﻲ اﺳﻨﻴﭗ( ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﻤﮕﻲ‪ ،‬ﺧﺴﺘﻪ ازﻛﺎر روزاﻧﻪ ﺧﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﺧﺘﺨﻮاب ﺷﺎن رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ وارد اﺗﺎق ﻣﺨﻔﻲ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﺧﻮاب ﻗﺮﻣﺰرﻧﮓ‬
‫رﻓﺖ‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﺮي در آﺳﺘﺎﻧﻪ در اﻳﺴﺘﺎده و در ﻇﺎﻫﺮ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او رﻓﺖ و دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﻫﺪاﻳﺖ‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي از ﻓﻜﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪ و دﻳﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻟﺒﺎس ﺧﻮاب‬
‫ﺳﻔﻴﺪ و ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻛﻮﺗﺎه ﺑﻪ ﺗﻦ دارد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﺳﺮﺧﺶ روي زﻣﻴﻨﻪ‬

‫‪318‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﻔﻴﺪ‪ ،‬ﺟﻠﻮه اي ﺧﻮاص دارد‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﻋﺘﺮاﺿﻲ‬
‫را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ اﻣﺸﺐ ﻫﻴﭻ ﻛﺎر ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻢ ﻛﺎر ﺧﺎﺻﻲ اﻧﺠﺎم‬‫ﻧﺪادﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮدن رو از دﻳﮕﺮي درﻳﻎ ﻧﻜﺮدﻧﺪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ‬
‫اﻧﺘﻈﺎر رو از ﺗﻮ دارم‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي در ﻟﺒﺎس ﺧﻮاب ﺳﻔﻴﺪي ﻛﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ او داده ﺑﻮدﻧﺪ و اﻛﻨﻮن ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ آﺑﻲ روﺷﻦ ﺑﺎ رﮔﻪ ﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ در آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در زﻳﺮ رﺧﺘﺨﻮاب ﺑﻮد و ﺑﻪ‬
‫ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺳﺮخ ﻣﻮﻳﻲ ﻛﻪ در آﻏﻮش ﺧﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺪﻧﻲ ﻛﻮﭼﻚ‬
‫ﻛﻪ در ﻣﻴﺎن ﺑﺎزوان ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ او اﺣﺴﺎس اﻣﻨﻴﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ اﻳﻦ‬
‫ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺣﺘﻲ در ﺧﻮاب ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ روزي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻧﺴﺎﻧﻴﺖ و‬
‫اﺛﺒﺎت ﻳﮕﺎﻧﮕﻲ و ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻮدن ﻗﺪرت ﺧﺪاوﻧﺪ‪ ،‬ﻋﺸﻖ ﺧﻮد را ﺑﻜﺸﺪ‪ .‬اﻳﻦ‬
‫ﻓﺮﺷﺘﻪ اﮔﺮ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ دﻟﻴﻞ آﻣﻮزﺷﻬﺎي ﺧﺼﻮﺻﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﺮي در‬
‫ﭘﻴﺶ ﻣﻲ داﺷﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﻫﺮي ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ و او را ﺑﻜﺸﺪ‪،‬‬
‫ﭼﻪ ﺗﺼﻤﻴﻤﻲ ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ؟‬
‫آﻳﺎ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻋﺸﻖ ﻛﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻗﺪرت اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ و ﻫﺪﻳﻪ اي از‬
‫ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﻲ آﻣﺪ‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫ﺷﻤﺎر ﻣﻲ آﻣﺪ؟‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﺟﻴﻨﻲ را ﻧﻮازش ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ او‬
‫را ﻣﻲ ﺑﻮﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻧﻴﺰ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺑﺎر‬
‫ﭘﺸﻴﻤﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ او اﺧﻄﺎر ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪319‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي اﻧﺘﺨﺎﺑﺶ را ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬اﮔﺮ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺷﻮد‪ ،‬ﭘﺲ ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ‬
‫داد ﻛﻪ ﻣﺮﮔﺶ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻋﺸﻘﺶ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻋﺸﻘﻲ ﻛﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ او ﺑﻪ ﺷﻤﺎر‬
‫ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬اﮔﺮ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪه ﻛﻪ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﻣﺮﮔﺶ ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ‬
‫اﻓﺴﺎﻧﻪ اي ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫دﺳﺖ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﭼﻴﺰي را ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ رﻗﻢ زده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻪ او و ﻧﻪ ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻳﻚ‬
‫از آن اﻃﻼﻋﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‬
‫آﻳﺎ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺳﺮخ ﻣﻮﻳﻲ دﻳﮕﺮ ﻛﻪ از ﺟﺎﻧﺐ ﺗﺎرﻳﻜﻲ زﺧﻢ ﺧﻮرده‬
‫اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻋﺸﻖ او ﻣﻲ آﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﻴﻞ و ﻧﻴﺎز اﻧﺘﻘﺎم ﺟﻮﻳﻴﺶ را از‬
‫ﻃﺮﻳﻖ ﻋﺸﻖ او ارﺿﺎ ﻛﻨﺪ؟‬
‫ﺑﻪ راﺳﺘﻲ ﻛﻪ زﻣﺎن ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬روزي ﻛﻪ ﻳﻚ ﻓﺮﺷﺘﻪ‪،‬‬
‫ﺧﻮد را ﻓﺪاي دﻳﮕﺮي ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻋﺸﻘﺶ را ﺟﺎودان ﻛﻨﺪ ‪ ...‬ﺗﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ‪...‬‬
‫ﺗﺎ اﺑﺪ ‪ ...‬ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻋﺸﻖ ﺣﻘﻴﻘﻲ را ﻣﻲ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﺗﺎ آن زﻣﺎن ‪...‬‬
‫***‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ از ﺧﻮاﺑﻴﺪن ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي از اﻓﻜﺎرش‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن را درك ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﺶ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ آراﻣﻲ و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ را از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﻛﻨﺪ‪ ،‬از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‬
‫و ﭘﺲ از ﻛﻤﻲ ﺟﺴﺘﺠﻮ‪ ،‬ﻋﺼﺎي ﺟﻴﻨﻲ را در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮاغ رداﻳﻲ ﻛﻪ ﻓﻠﻮر ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ ،‬رﻓﺖ‪ .‬رداﻳﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ ﺗﻴﺮه ﺑﺎ‬
‫ﺳﺘﺎره ﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ردا را ﭘﻮﺷﻴﺪ‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻋﺠﻴﺒﻲ ﺑﻪ او دﺳﺖ داد‬
‫‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮدن‪ .‬در اﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻫﺎي ﺧﻮدش و ﺟﻴﻨﻲ را در‬

‫‪320‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰﺗﺤﺮﻳﺮش رﻓﺖ و ﻛﻴﺴﻪ اي ﺳﻔﻴﺪ را از ﻳﻜﻲ از‬
‫ﻛﺸﻮﻫﺎي آن ﺧﺎرج ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ‬‫ﭘﺮﻧﺪه اي ﺑﻪ رﻧﮓ آﺗﺶ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮدت ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻲ! ﺗﻮي اﻳﻦ ﻣﺪت ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ از‬‫اوﻧﺎ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﻳﻦ را ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻗﻘﻨﻮس زﻳﺒﺎ‪ ،‬آوازي دل اﻧﮕﻴﺰ ﺧﻮاﻧﺪ و‬
‫ﺳﭙﺲ آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﻏﻴﺐ ﺷﺪ و ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ اي در‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ زﻣﻴﻦ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي درﺧﺸﻴﺪ و دو ﻋﺼﺎ را در آﻧﺠﺎ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دو ﻋﺼﺎ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻋﺼﺎي ﺧﻮدش و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در اﺗﺎق رﻓﺖ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻛﺎرﮔﺎه ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎي‬
‫اﺳﻨﻴﭗ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺎرﮔﺎه ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ در ﻧﻴﻤﻪ دوم ﺳﺎﻟﻦ دوﺋﻞ رﺳﻴﺪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ را دﻳﺪ‬
‫ﻛﻪ در ﺣﺎل زﻳﺮ و رو ﻛﺮدن دﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي ﻣﺎدرش اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‬
‫ﺑﻪ دﻧﺒﺎل راﻫﻲ ﺑﺮاي اﻓﺰاﻳﺶ اﺛﺮ ﻣﻌﺠﻮن ﻧﻴﺮوﺑﺨﺶ ﻣﻲ ﮔﺸﺖ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ دﻳﺪن ﻇﺎﻫﺮ او‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺎﻣﻌﻨﺎﻳﻲ زد و ﺑﺎ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﺠﺪد ﺑﻪ دو ﻋﺼﺎ و ﻛﻴﺴﻪ اي ﻛﻪ در دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺪون ﻓﻮت‬
‫وﻗﺖ‪ ،‬ﺳﻪ ﻋﺼﺎ را از زﻳﺮ ﺷﻨﻠﺶ ﺑﻴﺮون آورد و ﺑﻪ ﻫﺮي داد و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ‬
‫دﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﺰرﮔﻲ اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ در اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق ﻗﺮار داﺷﺖ و‬
‫ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺗﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ آب و ﺑﺪون رﻧﮓ ﺑﻮد‪ .‬در ﻛﻨﺎر آن ﻧﻴﺰ‪ ،‬ﭘﺎﺗﻴﻠﻲ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺗﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﻴﺮ ﺳﻴﺎه ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺪون درﻧﮓ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻫﺎي‬

‫‪321‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﻮدش و ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺳﻪ ﻋﺼﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﻮروس ﺑﻪ او داده ﺑﻮد را ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه دو ﻋﺼﺎي دﻳﮕﺮ ﻛﻪ ﺧﺮاﺷﻬﺎﻳﻲ را ﺑﺮﺧﻮد داﺷﺘﻨﺪ را ﺑﻪ درون ﭘﺎﺗﻴﻞ‬
‫ﺑﺰرگ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را در ﺑﺎﻻي ﭘﺎﺗﻴﻞ ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮاﻧﺪن ﻳﻚ ورد‪ ،‬ﺳﻪ ﻋﺼﺎي ﻗﺪﻳﻤﻲ را ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﺨﻲ ﻃﻼﻳﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد را از ﻛﻴﺴﻪ ﺧﺎرج ﻛﺮد و ﺑﻪ درون ﭘﺎﺗﻴﻞ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺧﻮرﺷﻴﺪ از آﺳﻤﺎن ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪه و وارد ﭘﺎﺗﻴﻞ‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻮدش را روي زﻣﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻛﻼه ﺷﻨﻠﺶ‬
‫را ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪ اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻧﻮر‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺑﺎز ﺑﻪ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻃﻠﺴﻤﺶ را اداﻣﻪ ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﺰرگ ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺟﺰ ‪ 7‬ﻋﺼﺎ‪ ،‬ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي در آن وﺟﻮد‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺳﻪ ﻋﺼﺎﻳﻲ ﻛﻪ از اﺳﻨﻴﭗ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد را ﺑﻪ او ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺮﻧﺪه اي زﻳﺒﺎ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻟﻄﻔﺎً اﻳﻨﻬﺎ رو ﺑﺮﮔﺮدون‪.‬‬‫ﻫﺮي دو ﻋﺼﺎي دﻳﮕﺮ را ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻓﺎﻗﺪ ﻫﺮ ﺧﺮاﺷﻲ ﺑﻮدﻧﺪ را ﺑﻪ ﻗﻘﻨﻮﺳﺶ داد‬
‫و ﻓﻮﻛﺲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻌﻠﻪ اي‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ از رﻓﺘﻦ ﻗﻘﻨﻮﺳﺶ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﭙﺮ ﺳﻔﻴﺪ و ﻛﺮوي را‬
‫دور ﺧﻮدش و ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻛﻮﭼﻚ ﺗﺸﻜﻴﻞ داد و ﺳﭙﺲ ﻋﺼﺎي ﺧﻮدش و ﺟﻴﻨﻲ‬
‫را درون ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻛﻮﭼﻚ اﻧﺪاﺧﺖ و ﭘﺲ از ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﻴﻤﻲ از ورد‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﻲ‬
‫ﻗﺪﻳﻤﻲ و ﺑﺴﻴﺎر ﺳﻨﮕﻴﻦ را در ﭘﺎﺗﻴﻞ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ﺳﻪ‬

‫‪322‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻛﻮﭼﻚ ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و در ﺗﻪ ﻇﺮف ﺗﻨﻬﺎ دو‬
‫ﻋﺼﺎي ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﭙﺮ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﺮي را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﻨﺪ ﻛﻪ دو‬
‫ﻋﺼﺎ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﺗﻴﺮه ﺑﺎ رﮔﻪ ﻫﺎي ﻧﻘﺮه را در دﺳﺖ داﺷﺖ‪ .‬رﮔﻪ ﻫﺎي ﻧﻘﺮه‬
‫اي ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎري ﺑﻪ دور ﻋﺼﺎﻫﺎ ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ ﭘﺲ ﻗﺮار ﺷﺪ ﻛﻪ ﻓﺮدا ﻗﺒﻞ از ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺗﺌﻮري ﺑﺮي‬‫و ﺑﻌﺪاز ﻇﻬﺮ و ﺷﺐ رو ﺑﺮاي ﺳﭙﺮﻫﺎ ﺻﺮف ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ آره‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻴﺎن ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺗﺌﻮري ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺳﻪ روز‬‫وﻗﺖ ﺑﻄﻠﺒﺪ!‬
‫ ﭘﺲ ﭼﺮا ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ دادي‬‫ﻫﺮي درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬اﻳﻦ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت در ﺗﻨﮕﻨﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻮرد ﺗﻮ اورژاﻧﺴﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﻟﺮد‬‫ﺳﻴﺎه وﺟﻮدﺗﻮ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ وﻟﺪﻣﻮرت‪.‬‬‫ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮي‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ را از ﺟﺎ ﭘﺮاﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ آﺳﺘﻴﻦ رداي اﺳﻨﻴﭗ‬
‫را ﺑﺎﻻ ﻣﻲ زد‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺎﻟﻪ اي ﻛﻤﺮﻧﮓ‬
‫از ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻦ!! اون ﻋﻮﺿﻲ دﻳﮕﻪ ارﺑﺎب ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎن اﻳﻦ ﻫﻔﺘﻪ‪،‬‬‫ﻧﺸﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻣﺤﻮ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ؟ ﺗﻮ دﻳﮕﻪ آزادي!!‬

‫‪323‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻛﻤﺮﻧﮓ ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫آراﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي از اﺳﺘﺎد ﺳﺎﺑﻘﺶ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬
‫ﻋﺼﺎي ﺟﻴﻨﻲ را در ﺟﺎي ﻗﺒﻠﻲ اش ﮔﺬاﺷﺖ و ﻋﺼﺎي ﺧﻮد را ﻧﻴﺰ در ﻛﻨﺎر‬
‫ﻛﺘﺎب دﺳﺘﻨﻮﻳﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻛﺎدوي ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻗﺮار داد‪ .‬او ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﻓﺮﺻﺖ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻛﺘﺎب رﺳﻴﺪﮔﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﻟﺒﺎس ﺧﻮاﺑﺶ را ﭘﻮﺷﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺠﺪداً ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و او را‬
‫در آﻏﻮش ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎل دﻳﺪن روﻳﺎﻳﻲ‬
‫زﻳﺒﺎﺳﺖ ﭼﻮن ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﺣﺴﺎس ﺗﻤﺎس ﺑﺪن ﻫﺮي ﺑﺎ ﭘﺸﺘﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮدن دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ دور ﮔﺮدن ﻫﺮي‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﻪ‬
‫آراﻣﻲ روي ﺳﻴﻨﻪ او ﻛﺸﺎﻧﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺧﻮاب آرام ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﺑﻴﺶ از‬
‫ﭘﻴﺶ وارد ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺗﻤﺎم ﺳﺎﻛﻨﻴﻦ ﻗﻠﻌﻪ ﺳﺮخ در ﺧﻮاب ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ﻧﻔﺮ آﻧﻬﺎ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد آﻧﭽﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ را در ﻳﻜﻲ از دﺳﺘﻨﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي ﻣﺎدرش‬
‫ﺑﻴﺎﺑﺪ و ﺧﻮﺷﺤﺎل از ﻳﺎﻓﺘﻦ آن و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﭼﺸﻴﺪن ﻃﻌﻢ ﺷﻴﺮﻳﻦ آزادي‪ ،‬در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﺪرت ﻋﺼﺎي ﺟﺪﻳﺪش را در زﻳﺮ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ در روﻳﺎﻳﻲ آرام ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲ ﺑﺮدﻧﺪ و ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫آﻏﺎز ﻓﺎﺟﻌﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺎﺟﻌﻪ اي ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد در آﻳﺪه ﮔﺮﻳﺒﺎن ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ را‬
‫ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ از ﺧﻮاب‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺪت ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ را‬
‫در ﻟﺒﺎن ﻫﺮي ﻗﻔﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺒﺰ او ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ‬

‫‪324‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﻴﺰي ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬رﮔﻪ ﻫﺎي ﺳﺮخ رﻧﮕﻲ ﻛﻪ ﺧﻮد را در ﭘﺸﺖ ﻧﻘﺎب ﺳﺒﺰ رﻧﮓ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﻣﺨﻔﻲ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻗﺪرت ﻫﺮي‪ ،‬روح ﻣﺮده را ﻧﻴﺮو ﺑﺨﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻓﺘﻨﻪ در ﺣﺎل ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻮد‬

‫‪325‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ هﻔﺪهﻢ«‬
‫اﺗﺎق ﺗﺎرﻳﻚ ﺑﻮد‪ .‬در ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق‪ ،‬ﺳﺎﻳﻪ اي ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ‪ ،‬ﺧﻮدش را ﮔﻠﻮﻟﻪ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬از ﭼﻬﺮه زن ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﻛﻪ روزﮔﺎري زﻳﺒـﺎ ﺑـﻮده اﺳـﺖ‪ .‬ﺣـﺴﺎب‬
‫زﻣﺎن از دﺳﺘﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد وﻟﻲ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ زﻣـﺎن زﻳـﺎدي را در‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﮔﺬراﻧﺪه‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن دري در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ و او ﺗﻮاﻧﺴﺖ در آﺳـﺘﺎﻧﻪ در‪،‬‬
‫ﺷﺨﺼﻲ را ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ رداﻳﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ ﺑﺎ ﺳﺘﺎره ﻫﺎي ﻧﻘـﺮه اي‪ ،‬ﺑـﺮ ﺗـﻦ‬
‫دارد‪ .‬ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آورد ﻛﻪ ﻛـﻪ او را‪ ،‬ﭘـﺲ از ﺷﻜـﺴﺖ ﻣﻔﺘـﻀﺤﺎﻧﻪ اي ﻛـﻪ‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬از زﻧﺪان آزﻛﺎﺑﺎن ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ را‬
‫ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎﻧﺶ اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻧﺸﺎﻧﻲ ﻛـﻪ روزﮔـﺎري ﺑـﻪ وﺿـﻮح ﺑـﺮ روي‬
‫دﺳﺘﺶ ﻣﻲ درﺧﺸﻴﺪ‪ ،‬دﻳﮕﺮ وﺟـﻮد ﻧﺪاﺷـﺖ‪ .‬ﻧـﺸﺎﻧﻲ ﻛـﻪ روزﮔـﺎري‪ ،‬ﻣﺎﻳـﻪ‬
‫ﻏﺮورش ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻛﻤﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺷﺮارت از‬
‫وﺟﻮدش رﺧﺖ ﺑﺮﺑﺴﺘﻪ‪ .‬ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﻮد‪ .‬از ارﺑﺎﺑﻲ ﻛﻪ ﺟﻮاﻧﻴﺶ را زﻳـﺮ ﭘـﺎي او‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺮا ارﺑﺎﺑﺶ او را ﻧﺠﺎت ﻧﻤﻲ داد؟ ﻣﮕﺮ او ﺑﻬﺘﺮﻳﻨﺶ ﻧﺒﻮد؟!‬
‫آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎري ﻛﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺴﺮ ﻋﻤـﻮﻳﺶ‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬دﻋﻮت او را رد ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﻤـﺮاه ﻳـﻚ دﺧﺘـﺮ ﻫﺎﻓﻠﭙـﺎﻓﻲ ﺑـﻪ‬
‫ﮔﺮدش ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﺑـﻪ ﻃـﻮر ﺣـﺘﻢ‪ ،‬او و ﺧـﻮاﻫﺮش ﻧﺎرﺳﻴـﺴﺎ‪ ،‬ﺟـﺰو‬
‫زﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ دﺧﺘﺮان اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ او از‬
‫ﺧﻮد ﺑﭙﺮﺳﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬آن دﺧﺘﺮ ﺳﻴﺎه ﭼﺸﻢ را ﺑﻪ او ﺗﺮﺟﻴﺢ داده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه زﻣﺎﻧﻲ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور در زﻧﺪان ﺑـﻪ ﻣﻼﻗـﺎﺗﺶ آﻣـﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺮف ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ آورد ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪326‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ارﺑﺎب ﺗﻮ‪ ،‬روزﮔﺎري ﺷﺎﮔﺮد ﻣﻦ ﺑﻮد‪ .‬او دوﺳﺖ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫـﺪ ‪ ...‬ﺧـﺎدم‬‫ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ و ﺑﺮاي ﻫﻴﭻ ﻛﺴﻲ‪ ،‬ﭘﺸﻴﺰي ارزش ﻗﺎﺋﻞ ﻧﻴﺴﺖ‪...‬‬
‫اﻣﺎ او در ﺟﻮاب ﺳﺨﻨﺎن ﭘﻴﺮﻣﺮد‪ ،‬اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را در ﮔﻮش ﻓﺮو ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻓﺮﻳﺎد‬
‫ﻣﻲ زد‪:‬‬
‫ ﻧﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻪ ‪ ...‬ﺗﻮ دروغ ﻣﻲ ﮔﻲ ‪ ...‬او ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮده و ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘـﺎداش‬‫ﻣﻲ ده ‪ ...‬ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﭘﻴﺮ ﺧﺮﻓﺖ ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﺻﺪاﺗﻮ ﺑﺸﻨﻮم ‪ ...‬ﻧﻬﻬﻬﻬﻪ!!!‬
‫ ﭼﺮا ﺟﻴﻎ ﻣﻲ زﻧﻲ ﺑﻼ؟ ‪ ...‬ﻫﻨﻮز ﻛﻪ ﺑﺎﻫﺎت ﻛﺎري ﻧﻜﺮدم‪.‬‬‫ﺑﻪ زﻣﺎن ﺣﺎل ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬از ﻛﺴﻲ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ و اﻳﻦ ﺑﻪ‬
‫ﻧﺪرت ﭘﻴﺶ ﻣﻲ آﻣﺪ ﻛﻪ او از ﻛﺴﻲ ﺑﺘﺮﺳﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻓﻘﻂ ﻛﻤﻲ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ‪،‬‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﺗﺎرﻳﻜﻲ از ﭼﻬﺮه اش ﻛﻨﺎر ﻣﻲ رﻓﺖ و او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻬـﺮه اش را‬
‫ﺑﺒﻴﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺷﺨﺺ ﻗﺪﻣﻲ ﭘﻴﺶ ﻧﻬﺎد ‪ ...‬اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاﺷﺖ!!! ﭘﺴﺮي ﻛـﻪ او‬
‫را در وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺷﻜﺴﺖ داده ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺴﺮي ﻛﻪ ﺑﺮاي ‪ 15‬ﺳﺎل او را ﺑﻪ زﻧـﺪان‬
‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻨﺠﺎ ‪ ...‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﻗﺪرت!!!!‬
‫ﭼﻬﺮه ﭘﺴﺮك‪ ،‬ﻗﺪرت و ﺟﻨﮕﺎوري را ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛـﻪ‬
‫ﭘﺴﺮك ﺧﻮدش را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﺮده ﺗﺎ ﺧﺸﻤﺶ را ﻛﻪ ﻫﺮ ﭼﻴﺰي را ﻣﻲ ﺳﻮزاﻧﺪ را‬
‫ﺑﻴﺮون ﻧﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ؟!!!‬‫ﭘﺴﺮك دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و او ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻗﺒﻞ از ﻫﺮﭼﻴﺰ‪ ،‬ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ اون اﻓﺴﻮن ﻫﺎي ردﻳﺎب و ﭘﻴﻤﺎن‬‫ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﻲ و ﻫﺰارﺗﺎ ﻛﻮﻓﺖ و زﻫﺮ ﻣﺎر دﻳﮕﻪ رو از روي دﺳـﺘﺖ ﭘـﺎك‬

‫‪327‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﺮدم ﭘﺲ اﻃﻤﻴﻨﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎش ﻛﻪ ﺑـﺮاي ﻳـﻚ ﻣـﺪت ﻃـﻮﻻﻧﻲ‪،‬‬
‫ﻣﻬﻤﻮن ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬دوم اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻗﺎﻧﻮن وﺟـﻮد داره‪ .‬اول‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﺳﻮال ﻣﻲ ﻛﻨﻢ و دوم اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺟﻮاب ﻣﻲ دي‬
‫روﺷﻦ ﺷﺪ؟‬
‫ ﺑﺮو ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ دورﮔﻪ ي ‪ ...‬آخ‪.‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻦ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام اﻳﻨﺠﻮري ﺑﺸﻪ ﭘـﺲ ﺑﻬﺘـﺮه ﻫﻤﻜـﺎري ﻛﻨـﻲ‪.‬‬‫ﻗﺒﻮﻟﻪ؟‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮي ﺑﻴﻨﻲ ﺷﻜﺴﺘﻪ و ﺧﻮﻧﺮﻳﺰاﻧﺶ ﻧﮕﻪ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻜﺎن‬
‫داد‪.‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ﺑﻼ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴ‪Ĥ‬د ﻛﻪ دﺧﺘﺮ ﺳﺮ ﺑﻪ راه و زﺑـﻮن ﻓﻬﻤـﻲ ﻫـﺴﺘﻲ ‪...‬‬‫ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ دردي ﻛﻪ در ﺑﻴﻨﻲ و ﭘﻬﻠﻮﻳﺶ)ﺑـﺮ اﺛـﺮ اﺻـﺎﺑﺖ(‬
‫اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﺧﻮﻧﺮﻳﺰي ﺑﻴﻨﻲ اش ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﻴﻨﻲ ﺳﺎﻟﻤﺶ دﺳﺖ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬دﻫـﺎﻧﺶ را ﺑـﺎز ﻛـﺮد ﺗـﺎ‬
‫ﺑﭙﺮﺳﺪ ﻛﻪ "ﭼﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ؟" ﻛﻪ ﺑﺎ دﻳﺪن اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑـﻪ ﻧـﺸﺎﻧﻪ‬
‫ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺗﻜﺎن ﻣﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺳﻮال اول‪ .‬اﻳﻨﻮ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻲ؟‬‫ﻫﺮي دﺳﺖ در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ دﻓﺘﺮﭼﻪ اي ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻛـﻪ ﺣﻔـﺮه‬
‫اي ﺑﺎ اﺛﺮ ﺳﻮﺧﺘﮕﻲ در وﺳﻄﺶ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد را ﺟﻠﻮي ﭘـﺎي ﺑﻼﺗـﺮﻳﻜﺲ‬

‫‪328‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺧﻮن در رﮔﻬﺎي ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻣﻨﺠﻤﺪ‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﭘﺮﺳﻴﺪم ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻴﺶ؟‬‫اﻣﺎ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ دﻓﺘﺮﭼﻪ ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و در دﻟﺶ ﺑﻪ ﻟﻮﺳـﻴﻮس‬
‫دري وري ﻣﻴﮕﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻦ ﺑﻼ ‪ ...‬ﺑﮕﺬار ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ .‬ﻣﻦ اﻳﻦ دوﻫﻔﺘﻪ رو ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣـﻞ‬‫ﺑﻪ ﺗﻮ وﻗﺖ دادم ﺗﺎ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻲ و ﻧﺬاﺷﺘﻢ ﻛﺴﻲ ﻣﺰاﺣﻤـﺖ ﺑـﺸﻪ‪ .‬ﺣـﺎﻻ‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮام ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﮕﻴﺮم‪ .‬ﻳﻜﺒﺎر دﻳﮕﻪ ﻣﻲ ﭘﺮﺳﻢ‪ .‬اﻳﻨﻮ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻲ؟‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻼ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﺎ اﻧﺰﺟﺎر ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﮕﻪ ﻓﺮﻗﻲ ﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ؟ ﺗﻮ ﻛﻪ آﺧﺮش ﻣﻨﻮ ﻣﻲ ﻛﺸﻲ‪ .‬ﻓﻜـﺮ ﻣـﻲ‬‫ﻛﻨﻲ ﻣﻦ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪم ﺗﻮي اﻳﻦ دو ﻫﻔﺘﻪ‪ ،‬ﺳﺮم زﻳﺮ و رو ﺷﺪه! ﺗﻮ ﺗﻤـﺎم‬
‫ﺧﺎﻃﺮات ﻣﻨﻮ دﻳﺪي اﻣﺎ ﻧﻪ اﺻﻠﻲ ﻫﺎ رو‪...‬‬
‫ﺑﻨﮓ!‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﻪ ﭘﺮواز در آﻣﺪ و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﻪ دﻳـﻮار ﭘـﺸﺖ ﺳـﺮش‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺳﻮال ﻣﻲ ﻛﻨﻢ و ﺗﻮ ﺟﻮاب ﻣﻲ دي‪ .‬اﻳﻦ ﻳﻪ ﻗﺎﻧﻮﻧﻪ و ﺗﺨﻄﻲ از‬‫ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺠﺎزات داره‪ .‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﺑﺬار ﻛﺎرت رو ﺳﺎده ﺗﺮ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺗﻮ اوﻧﻮ ﺑـﻪ‬
‫ﻟﻮﺳﻴﻮس دادي؟‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺣـﺴﺎﺑﻲ ﺗﺮﺳـﻴﺪه اﺳـﺖ ﭼـﻮن ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‬
‫ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬

‫‪329‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ! ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮي دوﺳﺘﺎﻧﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻛﻪ‬‫ارﺑﺎﺑﺖ در اﻳﻦ دﻓﺘﺮﭼﻪ‪ ،‬ﭼﻴﺰ ﺧﺎﺻﻲ را ﻣﺨﻔﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد؟‬
‫ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي آﻫﻲ از ﺳﺮ اﻓﺴﻮس ﻛﺸﻴﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﻣـﻲ آورد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ وﻟﻲ ﺧﻮدش اﻳﻨﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ‪...‬‬‫ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﺑﺎور ﻛﻦ ‪ ...‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪا‪.‬‬‫ ﻛﺎرﻧﺲ ﻣﻴﻮﻧﺲ!!‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪن ﻛﺮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﺳـﻒ‬
‫ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲ رﺳﺪ ﻛﻪ ﻣﻜﺎﻟﻤﻪ ﭼﻨﺪان دوﺳﺘﺎﻧﻪ اي را ﭘﻴﺶ رو داﺷﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﻴﻢ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ اي ﮔﺮﻓﺘﻪ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ و اﺳﻨﻴﭗ را آﻧﺠﺎ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻴﻨﻲ‬
‫در ﻣﻴﺎن دو اﺑﺮوﻳﺶ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﭼﻪ ﻗﻴﺎﻓﻪ اﻳﻪ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدت درﺳـﺖ ﻛـﺮدي‪ .‬ﻛـﺸﺘﻲ ﻫـﺎت‬‫ﻏﺮق ﺷﺪه‪.‬‬
‫ ﭼﻴﺰ ﻣﻬﻤﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺳﺮي ﻣﺸﻜﻞ ﺑﺎ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫اﺧﻢ اﺳﻨﻴﭗ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻣـﻲ داﻧـﺴﺖ ﻛـﻪ ﻫـﺮي ﺑـﻪ ﺧـﺎﻃﺮ ﺳـﻔﺎرش‬
‫آﻟﺒﻮس‪ ،‬ﻛﺴﻲ را ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ دﺳﺖ او در اﺳﺘﻔﺎده از ﺣﻠﻘﻪ ﻫـﺎي‬

‫‪330‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ذﻫﻨﻲ و ﺧﺎﻃﺮات ﻗﻼﺑﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺎز ﺑﻮد)ﻛﭙﻲ راﻳﺖ‪ :‬ﺳﻨﮕﻬﺎي ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ(‪ .‬ﺑـﻪ‬
‫ﻃﻮر ﺣﺘﻢ او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ را ﺑﻪ ﺣﺮف آورد‪.‬‬
‫ ﭼﻴﺰي ﻫﻢ دﺳﺘﮕﻴﺮت ﺷﺪ؟‬‫ ﻳﻪ ﭼﻴﺰاﻳﻲ رو ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ .‬ﺗﺎ اوﻧﺠـﺎﻳﻲ ﻛـﻪ اون ﮔﻔـﺖ‪ ،‬وﻟـﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻳـﻪ‬‫دﻓﺘﺮﭼﻪ و ﻳﻪ ﻧﻘﺎب رو ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻮﻗﺖ ﺑـﻪ ﺑﻼﺗـﺮﻳﻜﺲ داده‪ .‬دﻓﺘﺮﭼـﻪ رو‬
‫ﻟﻮﺳﻴﻮس ﺑﻪ زور از ﺑﻼ ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﻘﺎب‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ و اﺳﻨﻴﭗ را ﻣﺠﺒﻮر ﺳﺎﺧﺖ ﻛﻪ‬
‫او را ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب؟‬‫ از ﻧﺸﺎﻧﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻼ در ﻣﻮرد ﻧﻘﺎب ﺑﻪ ﻣﻦ داد‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ اﻳـﻦ‬‫ﻧﻘﺎب‪ ،‬ﻫﻤﻮن ﻧﻘﺎب ﻣﺮﻣﻮز رﻳﻮﻧﻜﻼو اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن اﺳﻨﻴﭗ از ﺣﻴﺮت ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻮن ﻧﻘﺎﺑﻲ ﻛﻪ ﺿﺎﻳﻌﺎت ذﻫﻦ و ﻣﻐﺰ رو درﻣﺎن ﻣﻲ ﻛﻨﺪ؟ ﻧﮕﻔـﺖ‬‫ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ در ﻣﻮرد ﻣﻜﺎﻧﺶ ﻳﻪ ﺣﺪس ﻫﺎﻳﻲ ﻣﻲ زﻧﻢ ‪ ...‬اﻳﻨﺠﻮري ﻫﻢ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎه‬‫ﻧﻜﻦ ‪ ...‬ﺗﺎ ﻳﻘﻴﻦ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻜﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻬﺖ ﻧﻤﻲ ﮔﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻠﻴﺢ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺣﺪﺳﻢ اﺷﺘﺒﺎه از آب در ﺑﻴﺎد‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ اﻣﺎ ﺑﻼ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑـﻪ ﺣﺎﻟـﺖ‬
‫ﻗﺒﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪:‬‬

‫‪331‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻨﻢ ﺑﺎ ﻧﻈﺮت ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ آدم ﻗﺪﻣﻬﺎﺷﻮ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺮداره‪ .‬راﺳﺘﻲ‬‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺣﺎﻟﺶ ﭼﻄﻮره؟ زﻧﺪه اﺳﺖ؟‬
‫ ﻓﻌﻼ ﺳﺎﻟﻤﻪ‪ .‬ﺑﻪ داﺑﻲ ﺳﭙﺮدم ﻛﻪ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﺮاش ﺑﺒﺮه ﺗﺎ ﻛﻮﻓﺖ ﻛﻨـﻪ‪.‬‬‫راﺳﺘﻲ ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮر ﭘﻴﺶ ﻣﻲ روﻳﺪ؟ ﻣﻲ دوﻧـﻲ ﻛـﻪ وﻗـﺖ زﻳـﺎدي‬
‫ﻧﺪارﻳﻢ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻲ ﻣﺰه ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ ﺧﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﺮﺗﺒﻪ‪ .‬ﻣﻬﺎرت اوﻧﺎ در ذﻫﻦ روﺑﻲ و ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ ﺧﻴﻠﻲ‬‫زﻳﺎد ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺟﺮات ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ از وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ ﺑﻴـﺸﺘﺮ‬
‫ﺷﺪه‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﻣﭻ دوﺳﺖ دﺧﺘﺮت رو زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ در ﺣـﺎل‬
‫ﺑﺮرﺳﻲ ﺧﺎﻃﺮاﺗﻢ ﺑﻮد را ﺑﮕﻴﺮم‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻫﺮي ﭼﻴﺰي را ﺑﻪ ﻳﺎد آورد‪.‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ ‪ ...‬درﺳﻬﺎي ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزﻳﺖ ﭼﻄﻮر ﭘﻴﺶ ﻣﻲ ره؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ آﻫﻲ از ﺣﺴﺮت ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ اﮔﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ اوﻧﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻣﺎدرم ﺑﻬﻢ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬‫اون ﺳﻪ ﺗﺎ وروﺟﻚ ﺣﺘﻲ ﺑﻌﻀﻲ روﺷﻬﺎي ﻣﻦ رو ﻫﻢ ﺗﻐﻴﻴﺮ داده اﻧـﺪ‬
‫و اﺛﺮش ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﻮده‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎورت ﻧـﺸﻪ وﻟـﻲ روﻧﺎﻟـﺪ ﺗﻮاﻧـﺴﺘﻪ‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﮔﺮگ ﺧﻔﻪ ﻛﻦ رو در ﻳﻚ ﭼﻬﺎرم ﻣﻮﻋﺪ ﻣﻘﺮر ﺑﺴﺎزد‪ .‬ﺑﻪ ﺷﺨـﺼﻪ‬
‫از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از ﺷﺶ ﺳﺎل دوﺳﺘﻲ ﺑﺎ وﻳﺰﻟﻲ‬
‫ﻫﺎ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺗﺎﺛﻴﺮ روﺷﻮن ﮔﺬاﺷﺘﻲ‪ .‬اﻳﻨﻮ ﺑﺒﻴﻦ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ از ﺟﺎي ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻋﺼﺎي ﺧﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻪ درﺧﺘﻲ را ﻇﺎﻫﺮ ﻛـﺮد‪.‬‬
‫ﻋﺼﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﺧﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ‪...‬‬

‫‪332‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺳﻜﺘﻮم ﺳﻤﭙﺮا!‬‫ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻃﻠﺴﻢ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻗﺪرت ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻪ درﺧﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﺧـﺮاش‬
‫ﺳﻄﺤﻲ ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﺧﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ‬
‫ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ و ﺑﺪون ﺗﻤﺮﻛﺰي آﻧﭽﻨﺎﻧﻲ ‪،‬ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﺗﻤﺮﻛـﺰش ﺑـﺮاي اﺟـﺮاي‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺒﻠﻲ‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﺳﻜﺘﻮم ﺳﻴﻼﻣﻮس‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺗﻨﻪ درﺧﺖ را در دﺳﺘﮕﺎه ﭼﻮب ﺑﺮي ﻗﺮار داده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ در ﻛﻨﺎر ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻠﻴﺢ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دوﺳﺘﺖ رون‪ ،‬ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑ‪‬ﺮﻧﺪه ﻣﻦ رو ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪه و اون ﻫﻢ‬‫ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﻜﻞ ﻣﻤﻜﻦ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻳﻢ ﭼﻨـﺪﻳﻦ‬
‫ﺳﭙﺮ ﻗﻮي در اﻃﺮاﻓﺶ درﺳﺖ ﻛﻨﻴﻢ ﭼﻮن ﮔﺮاﻧﺠﺮ اﻳﻨﻘﺪر ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑـﻮد‬
‫ﻛﻪ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺗﺮﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻠﺪ ﺑﻮد رو ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﭘﺮﺗـﺎب‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺣﺘﻲ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ زﻳﺎد دوام ﺑﻴﺎرم و اﮔﻪ ﺧﻮاﻫﺮ رون ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻣﻌﻠﻮم‬‫ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻣﻮن ﻣﻲ اوﻣﺪ ‪...‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬ﺣﺮف اﺳﺘﺎد ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎﻳﺶ را ﻗﻄـﻊ‬
‫ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻪ رون ﻋﻼﻗﻪ داره و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻢ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺴﺖ‬‫ﻛﻪ ﺑﻪ رون اﺟﺎزه ﺑﺪه ﺗﺎ ﺟـﺎدوي ﺳـﻴﺎه رو ﻳـﺎد ﺑﮕﻴـﺮه‪ .‬راﺳـﺘﻲ ﺧـﻮد‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭼﻲ؟‬

‫‪333‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺷﺨﺼﺎً ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دم ﻛﻪ دﻳﮕﻪ ﺑﻬﺶ ﭼﻴـﺰي ﻳـﺎد ﻧـﺪم ﭼـﻮن ﻛـﺎر و‬‫ﻛﺎﺳﺒﻲ ﺧﻮدم رو ﻛﺴﺎد ﻣﻲ ﻛﻨﻪ!‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دو ﻣﺮد دﺳﺖ از ﺧﻨﺪﻳﺪن ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي رو ﺑـﻪ اﺳـﻨﻴﭗ ﻛـﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻢ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ ﭼﻴﺰ زﻳﺎدي ﻣﻮﻧﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻳﺎدم ﻣﻲ آﻳﺪ‪،‬‬‫ﺑﺠﺰ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ وﻳﮋه‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺟﺎﻧﻮر ﺷﺪن رو در ﭘﻴﺶ دارﻧﺪ‪.‬‬
‫ اوه آره و ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺘﺶ ﺧﻴﻠﻲ ﺟﺬاب ﺑﺸﻪ!‬‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫ ﺧﻮدت ﺑﻌﺪاً ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ‪ .‬راﺳﺘﻲ ﺗﻮ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﺮدي؟‬‫ﻫﺮي ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ رو ﺑﺪون ﻋـﺼﺎ ﺑﻔﺮﺳـﺘﻢ ﺑﺠـﺰ ﭼﻴـﺰي‬‫ﺣﺪود ﺑﻴﺴﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻛﻪ دارم روﺷـﻮن ﻛـﺎر ﻣـﻲ ﻛـﻨﻢ و ﺗـﺎ ﻗﺒـﻞ از‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﺑﺎرو)دو ﻫﻔﺘﻪ و ﻧﻴﻢ(‪ ،‬ﻣﺸﻜﻠﻢ رو ﺣـﻞ ﻣـﻲ ﻛـﻨﻢ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺗﻘﻮﻳﺖ اﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻜﻞ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺷﺪه ي ﺟﺎدوي ﺳـﻴﺎه رو‬
‫ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎرم‪.‬‬
‫ ﻧﻜﻨﻪ ﻣﻨﻈﻮرت‪ ،‬ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺳﺎ؟‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬داﺑﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﻣﺎﻧﻊ اداﻣﻪ ﺳﻮال اﺳﻨﻴﭗ ﺷﺪ‪ .‬داﺑـﻲ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﻛﺎﻏـﺬ ﻣﭽﺎﻟـﻪ ﺷـﺪه‪ ،‬در ﻫـﻢ ﻓـﺮو رﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﺗﻌﻈﻴﻤﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ داﺑﻲ ﻛﺎري ﻛﻪ ارﺑﺎب ﺧﻮاﺳـﺘﻪ ﺑـﻮد را ﺗﻤـﺎم ﻛـﺮد‪ .‬اﻣـﺮ دﻳﮕـﻪ اي‬‫ﻧﺪارﻳﺪ؟‬

‫‪334‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻧﺎراﺣﺘﻲ داﺑﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺮ‬
‫دوﺷــﺶ ﮔﺬاﺷــﺘﻪ و آﻧﻬــﻢ ﻏــﺬا دادن ﺑــﻪ ﺑﻼﺗــﺮﻳﻜﺲ اﺳــﺖ‪ .‬ﺑــﺎ اﻳﻨﻜــﻪ‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ از ﻧﻈﺮ ﺟﺴﻤﻲ ﻛﺎﻣﻼ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد اﻣﺎ از ﻧﻈﺮ روﺣﻲ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر در ﻫﻢ ﺑﻮد‬
‫ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ ﺣﺘﻲ از ﺳﺎﻳﻪ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي‪ ،‬ﻣـﺮگ او‬
‫را ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت او ﻧﻴﺎز داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ داﺑﻲ را ﻣﺴﺌﻮل ﻣﺮاﻗﺒﺖ از او ﻗﺮار دﻫﺪ‪ .‬او ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ داﺑـﻲ‪،‬‬
‫آزار زﻳﺎدي را از ﺳﻮي ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‪ ،‬در ﻗﺼﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮﻳﻬـﺎ دﻳـﺪه اﺳـﺖ و از ﺑـﻼ‬
‫ﻣﺘﻨﻔﺮ اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﺎره دﻳﮕﺮي وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ و ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬داﺑـﻲ ﻫـﻢ ﻗـﺎﻧﻊ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮن داﺑﻲ و در ﺿﻤﻦ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ اون زن ﻏﺬا دادي‪ ،‬ﻣﻤﻨـﻮﻧﻢ‪.‬‬‫ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺣﺎﻟﺶ ﭼﻄﻮره؟‬
‫داﺑﻲ ﺑﺎ ﺻﺪاﻗﺖ ﺗﻤﺎم‪ ،‬ﺑﻴﺎن ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ زﻧﺪه و ﺳﺎﻟﻢ اﺳﺖ‪.‬‬‫ ﺧﻮﺑﻪ داﺑﻲ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﮔﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ‪ ،‬ﭼﻨﺪﺗﺎ ﺑﻄﺮي ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﺑﺮاﻣﻮن ﺑﻴﺎر‪.‬‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ آﺷﻨﺎ‪ ،‬ﻳﻜﺒﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﺮ روي ﺻﻮرت داﺑﻲ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ اﻃﺎﻋﺖ ﻣﻲ ﺷﻪ ارﺑﺎب‪.‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﺷﻴـﺸﻪ ﺷـﺮﺑﺖ ﻋـﺴﻠﻲ در دﺳـﺖ‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ داﺑﻲ رﻓﺖ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ درب ﺑﻄﺮي را ﺑﺎز ﻣﻲ ﻛـﺮد‪ ،‬رو‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻤﺎت ﭼﻲ؟ ﺑﺮاش ﻓﻜﺮي ﻛﺮدي؟‬

‫‪335‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ آره‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ از اون ﺷﻜﻞ‪،‬‬‫ﺑﻴﺰارم‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻬﺶ ﻧﻴﺎز دارم‪.‬‬
‫ اﻳﻨﺒﺎر رو ﺑﻬﺖ ﺣﻖ ﻣﻲ دم‪ .‬ﻣﻨﻢ دﻟﻢ ﻧﻤﻴﺨﻮاد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﻴﻮوﻧﻲ ﺗﺒـﺪﻳﻞ‬‫ﺑﺸﻢ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺑﺎر ﻗﺼﺪ ﺟﻮﻧﻢ رو داﺷﺘﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻳﻪ ﻗﻠﭗ از ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ اش را ﺧﻮرد‪ .‬ﺳﭙﺲ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﻨﺮوا ﺑﻬﻢ داده رو ﺗﺎزه ﺗﻤﻮم ﻛﺮدم‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﻓﻬﻤﻴﺪم‪...‬‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻮﻗﻊ درب آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺳـﻪ دوﺳـﺖ ﻫـﺮي‪ ،‬وارد ﺷـﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﺎي ﺧﻮدش در ﻛﻨﺎر ﻫﺮي را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد و رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ‬
‫در ﻛﻨﺎر ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺎﻟﻪ اي از ﻗﺪرت‬
‫را در اﻃﺮاف ﻫﺮﺳﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﻨﺪ و اﻟﺒﺘﻪ اﻳـﻦ ﺣﺎﻟـﻪ در اﻃـﺮاف ﺟﻴﻨـﻲ‪،‬‬
‫ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ وﻳﮋﮔﻲ ﺑﺎرز‪ ،‬ﺑـﻪ ﻗـﺪرﺗﻬﺎي ﺧـﺎص‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺮﺑﻮط ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬
‫رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ درب ﻳﻜﻲ از ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎ را ﺑﺎز ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي‪ ،‬در ﻣﻮرد ﭼﻲ ﺣﺮف ﻣﻲ زدﻳﻦ‪.‬‬‫ اوه رون ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ ﺟﻴﻨﻲ را ﻧﻮازش ﻣﻲ ﻛـﺮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﻫﺴﺖ ‪ ...‬وﻟﻲ ﻧﻪ ﺗﺎ اون ﺣﺪ ﻛﻪ ﻧﺸﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺖ‪.‬‬‫‪ -‬دﻳﮕﻪ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺳﺮﻣﻮن ﺑﻴﺎري‪ .‬ﻫﺮي!‬

‫‪336‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ را ﺑﺎ ﻟﺤﻨـﻲ ﺧـﺴﺘﻪ و‬
‫ﻛﺴﻞ ﺑﻴﺎن ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را ﻣﻨﺎﺳﺐ دﻳﺪ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺷﻴﻄﻨﺖ آﻣﻴﺰ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻲ ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗـﻮ ﭼﻨـﺪ ﺑـﺎر ﻗـﺼﺪ‬‫داﺷﺘﻲ ﻓﻀﻮﻟﻲ ﻛﻨﻲ!‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه از دﻫـﺎن اﺳـﻨﻴﭗ و‬
‫ﭘﺲ از او‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮﺧﻴﺰد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه‪ ،‬ﻓﺮو ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻪ رﻧﮓ ﺟﺪﻳﺖ در آن‬
‫ﻏﻠﻴﻆ ﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻗﺼﺪ ﺑﺪي ﻧﺪاﺷﺘﻲ اﻣﺎ ﺧﻴﻠـﻲ از ﻣﺎﻫـﺎ ﻧﻤـﻲ‬‫ﺧﻮاﻫﻴﻢ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﺧﻠﻮت ذﻫﻦ و ﺧﺎﻃﺮات ﻣﺎ ﻧﻔـﻮذ ﻛﻨـﺪ)در اﻳـﻦ‬
‫ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﻌﻨﺎ دار ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ اﻧﺪاﺧﺖ و اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﻛـﻪ ﻣﻌﻨـﻲ‬
‫اﻳﻦ ﻧﮕﺎه را ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ‬
‫اش ﻣﺸﻐﻮل ﻛﻨﺪ(‪ .‬اﻳﻦ رو ﻫﻢ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ اﻧﺠﺎم ذﻫﻦ روﺑﻲ ﺑـﺪون در‬
‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺷﺨﺺ‪ ،‬از ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‪ ،‬ﻛﺎري ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺪ و زﺷﺖ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﮕـﺮ در‬
‫ﻣﻮارد ﺧﺎص و اﺿﻄﺮاري‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ روي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو دوﺳﺖ دﻳﮕﺮش ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬ﻗﺪرت ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻧﻴـﺰ ﻫـﺴﺖ‪ .‬ﻟﻄﻔـﺎً ﻧـﺸﺎن‬‫ﺑﺪﻫﻴﺪ ﻛﻪ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻻزم را دارا ﻫﺴﺘﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﻜﻮﺗﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻮن ﺧﻮره‪ ،‬ﭘﻮﺳﺖ را ﻣﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺣﺎﻛﻢ ﺷـﺪ‬
‫ﻛﻪ در اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪337‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻪ ﻋﻼوه ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﻛﻤﻲ اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬او‬
‫ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻴﺰان ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﺎﮔﺮداﻧﺶ را ﺑﻪ اﻃﻼع ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳـﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﭘﻴﺪاﻳﺶ ﻛﺪورﺗﻲ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﺳﺮﻳﻌﺎً ﻣﻬﺎر ﺳـﺨﻦ را ﺑـﻪ‬
‫دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻲ ‪ ...‬ﻫﻲ ‪ ...‬ﭘﺎﺗﺮ ﭼﺮا ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻣﻲ ﺷﻲ‪ .‬ﻛﺎر وﻳﺰﻟﻲ ﻧـﻪ ﺗﻨﻬـﺎ ﻣﻨـﻮ‬‫ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻜﺮد ﺑﻠﻜﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﺮد‪ .‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻳﺎدﻣﻪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫دوﻧﻔﺮ در ﻛﻞ ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ اﻧﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻪ ذﻫـﻦ ﻣـﻦ ﻧﻔـﻮذ‬
‫ﻛﻨﻨﺪ و ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻨﻮ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﺘﺮ ﻛﺮد ‪ ...‬راﺳﺘﻲ ﺗﻮ ﻣـﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻲ ﻳﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺖ ﺑﮕﻮﻳﻲ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻲ؟‬
‫ﻫﻤﻪ از اﺳﻨﻴﭗ ﻣﺘﺸﻜﺮ ﺑﻮدﻧـﺪ ﻛـﻪ ﺳـﻜﻮت را ﺷﻜـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد‪ .‬اﻳـﻦ ﺣـﺲ‬
‫ﻗﺪرداﻧﻲ را ﻣﻲ ﺷﺪ از ﻧﮕﺎﻫﺸﺎن ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ آﻏﺎز ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﻣﻮﺿﻮع ﭼﻴﻪ؟ ﺗﻮ ﭼﻴﺰي رو ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﮕﻲ؟‬‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﻃﻲ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﻴﭗ داﺷﺘﻢ‪،‬‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻪ ﻛﻪ دوره آﻣﻮزﺷﻲ ﺷﻤﺎ‪ ،‬ﻛﻤﺘﺮ از اون ﭼﻴـﺰي ﻃـﻮل‬
‫ﻣﻲ ﻛﺸﻪ ﻛﻪ ﻣﺪ ﻧﻈﺮم ﺑﻮد‪ .‬در ﻃﻲ‪ ‬اﻳﻦ دو ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻮﻧـﺪه‪ ،‬ﺷـﻤﺎ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻛﻼﺳﻬﺎي ﻣﻌﻤﻮﻟﺘﻮن‪ ،‬ﻳﻪ ﻛﻼس دﻳﮕﻪ ﻫﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‬
‫و ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻌﻲ ﺧﻮدﺗـﻮن رو ﺑﻜﻨﻴـﺪ ﻛـﻪ ﺗـﺎ آﺧـﺮ ﻫﻔﺘـﻪ ﺑﻌـﺪ‪ ،‬ﺗﻤـﺎم‬
‫ﻛﻼﺳﻬﺎﺗﻮن ﺑﺎ ﺳﻮروس رو ﺗﻤﻮم ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ زﻣﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رﺳﻴﺪﻳﻢ‪ ،‬ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻋﻼوه ﺑﺮ دروس ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ اﻟﻒ دال رو‬

‫‪338‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻛﻨﻴﺪ و ﺗﻮ ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﺗﻮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻛﻼس اﺿـﺎﻓﻪ ﻫـﻢ ﺑـﺎ ﻣـﻦ‬
‫ﺧﻮاﻫﻲ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي اﻳﻦ درس ﺟﺪﻳﺪﻣﻮن ﭼﻴﻪ؟‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ درﺟﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ اي ﺧﻄﺮﻧﺎك رﺳﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ اﺧﺘﻴﺎري ﺑﻪ ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﻧﻴﺰ اﺷﻴﺎء‪.‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎدﻫﺎي ﺷﺎد‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﻗﺼﺮ ﺳﺮخ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ﺣﻜﻢ ﻓﺮﻣﺎ ﺑﻮد‪ ،‬در ﺑﺎرو ﻗﺼﻪ اي دﻳﮕﺮ‬
‫در ﺟﺮﻳﺎن ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﺎﻟﻲ آروم ﺑﺎش‪ .‬ﺑﺎ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي درﺳﺖ ﻧﻤﻲ ﺷﻪ‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺣﻖ ﺣﻖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﮕﻪ روزﻧﺎﻣﻪ رو ﻧﺨﻮﻧﺪي! ﺗﺎ دﻳﺮوز ﻛﻪ اﺳﻤﺶ رو ﻧﺒﺮ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ‬‫دﻳﮕﻪ‪...‬‬
‫ﺑﺎ آﻣﺪن ﻳﻚ ﻧﺴﺨﻪ ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺑﺎرو‪ ،‬دردﺳﺮ آﻏﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭘـﺲ از آن‪،‬‬
‫ﮔﺮﻳﻪ ﭘﺸﺖ ﮔﺮﻳﻪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻳﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺑﻨﻮﻳﺲ‪ .‬ﺑﮕﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﻦ اﻣﺮوز ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫ اﻣﺎ ﻣﺎﻟﻲ ﻫﻨﻮز دو ﻫﻔﺘﻪ‪...‬‬‫آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ ﭼﻮن ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺑـﺎ ﺧـﺸﻤﻲ‬
‫ﺑﻲ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺗﺸﺮي زد‪:‬‬

‫‪339‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اوﻧﺎ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ آرﺗﻮر؟!!! ﺣﺎﻻ!!!‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟﻲ در اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺗﻮان ﻣﻘﺎوﻣﺖ‬
‫و ﺟﺮات ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ او را در ﺧﻮد ﻧﻤﻲ دﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺎ ﻫﻴﭻ راﻫﻲ ﺑﺮاي ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ اوﻧﺎ ﻧﺪارﻳﻢ‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬
‫ﻣﻮدي را دﻳﺪ ﻛﻪ در ورودي ﭘﻠﻪ ﻫﺎ‪ ،‬اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ‪ ،‬آﻟﺴﺘﻮر؟‬‫ﻣﻮدي ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺿﻄﺮاﺑﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺣﺎﻛﻢ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻮﻣﺎﻧﻴﻨﻪ و آراﻣﺶ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ زﻫﻮار دررﻓﺘﻪ آﻣﺪ و ﺧﻮدش را ﺑﺮ روي ﻳﻜـﻲ از ﺻـﻨﺪﻟﻲ ﻫـﺎ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ آدرس ﻣﻨﺰل ﻫﺮي در ﻟﻨﺪن‪ ،‬از ذﻫﻦ ﻣﺎ ﭘﺎك ﺷﺪه‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺎد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻃﻠﺴﻢ رازداري را ﻣﺠﺪداً اﺟﺮا ﻛﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره! ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ اﻳﻨﻜﺎر رو ﺑﻜﻨﻪ؟‬‫ ﻫﺮي!‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺣﺮﻓﻲ ﻧﺰده ﺑﻮد‪ .‬آرﺗﻮر ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﭼﻴﺰي در اﻳﻦ ﺑﺎره ﻣﻲ دوﻧﻲ؟ اﮔﻪ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﮕﻮ‪.‬‬‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﮕﻪ‪.‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ ﻧﮕﺎه ﻫﻤﻪ و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﻣﺎﻟﻲ را ﺑﺮ ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﺮﻳﻌﺎً‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪340‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اون روزي ﻛﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ دﺳﺘﺘﻮن رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻦ و ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻫﻢ اﻳﻨﺠﺎ‬‫ﺑﻮدﻳﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﺎزه از ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﻣﺮﺧﺺ ﺷﺪه ﺑﻮدم‪ .‬ﻳﺎدت ﻣﻴ‪Ĥ‬ﻳﺪ؟‬
‫ ﻫﻤﻮن ﻧﺎﻣﻪ اي ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺨﻮﻧﻤﺶ‪.‬‬‫ ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ ﻣﺎﻟﻲ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺗﻮ اون ﻧﺎﻣﻪ رو ﺑﺮاﻣﻮن ﺧﻮﻧﺪي‪ ،‬ﺗـﺎﻧﻜﺲ‬‫ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﻚ ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﻣﻨﺰل ﺧﺎرج ﺷﺪﻳﻢ‪ ،‬ﺗﺎﻧﻜﺲ از ﻣﻦ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ وزارت ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺮﻳﻢ‪ .‬در اوﻧﺠـﺎ ﻣـﻦ و ﺗـﺎﻧﻜﺲ ﺑـﻪ ﻧـﺰد‬
‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ رﻓﺘـﻴﻢ و ﺗـﺎﻧﻜﺲ ﻣﻮﺿـﻮع ﻧﺎﻣـﻪ و ﺷـﻚ ﺧـﻮدش رو ﺑـﻪ‬
‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫در اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ او ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ اداﻣـﻪ‬
‫ﻛﻼم را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ رﻳﻤﻮس ﮔﻔـﺖ‪ ،‬ﺗـﺎﻧﻜﺲ ﻣـﻦ رو ﻣﻄﻠـﻊ ﻛـﺮد‪ .‬ﻣـﺎ ﻫـﻢ‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ ردﻳﺎب ﻫﺎي وزارﺗﺨﺎﻧﻪ رﻓﺘﻴﻢ‪ .‬از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛـﻪ راز‬
‫دار ﻗﺒﻠﻲ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﻳﻌﻨﻲ داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬آدرس ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﻪ ﻣﺎ داده ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﻣﺎ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺗﺎ ﺣﺪي ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ ﻛﻪ اوﺿﺎع از ﭼﻪ ﻗﺮاره‪ .‬ﻣﺎ ﻓﻬﻤﻴـﺪﻳﻢ ﻛـﻪ‬
‫ﻫﺮي ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي آﻟﺒﻮس رو اﺣﻴﺎ ﻛﻨﻪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘـﺲ از‬
‫ﻣﺮگ آﻟﺒﻮس‪ ،‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻪ ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﻳﻦ ‪ ...‬ﺧﻮﺑﻪ ﻳﺎ ﺑﺪه‪.‬‬‫ﻣﻮدي ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬اﻳﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﭽـﻪ ﻫـﺎ در اﻣﻨﻴـﺖ‬‫ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲ ﺑﺮﻧﺪ و در ﻣﻮرد ﻛﺎر ﻫﺮي‪...‬‬

‫‪341‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻮدي اﺧﻤﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺗﺮﺳﻨﺎﻛﺘﺮ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﺎ اﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ‪ ،‬ﺣﺘـﻲ آﻟﺒـﻮس ﻫـﻢ ﻧﻤـﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻳﻚ ﻣﺮده را اﺣﻴﺎ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻛﻼﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﭼﻄﻮر ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮن ﺗﻤﺎس ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ؟‬‫اﺧﻢ ﻣﻮدي ﺑﺎز ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ ﺑﻪ آﻟﺒﻮس ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺘﻪ و ﻫﺮي اوﻧﻬﺎ رو اﺣﻴـﺎ‬‫ﻛﺮده‪ ،‬ﭘﺲ ﻓﻘﻂ دو راه ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﺑﺮاي ﻣﺎ وﺟﻮد داره‬
‫ و اوﻧﺎ ﭼﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬‫ ﺟﻐﺪ ﻫﺮي و ﻗﻘﻨﻮس داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي ﺑﺰﻧﺪ ﻛﻪ ﭼـﺎرﻟﻲ ﺑـﺮ او ﭘﻴـﺸﺪﺳﺘﻲ‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫ اﻳﻨﻘﺪر ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪ ،‬ﻣﺎدر‪ .‬ﺧﻮدت ﻛﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ و رﻳﻤﻮس رو‬‫ﺷﻨﻴﺪي‪ .‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬اﻣﻨﻴﺖ اوﻧﺎ از ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮه‪ .‬ﺗـﺎزه ﻓﺮاﻣـﻮش‬
‫ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻳﻚ ﻋﺮوﺳﻲ ﻫﻢ در ﭘﻴﺶ دارﻳﻢ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ‪ ...‬آره اِ ‪ ...‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬‫در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاي در ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫در رﻓﺖ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺳﻮال و ﺟﻮاب‪ ،‬در را ﺑﺎز ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻴﻞ و ﻓﻠﻮر وارد ﺷﺪﻧﺪ و در ﭘﺸﺖ ﺳﺮ آﻧﻬﺎ‪ ،‬دو ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ وارد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺟﻌﺒﻪ ﺑﺰرگ را ﺣﻤﻞ ﻣﻴﻜﺮدﻧﺪ و ارﺗﻔـﺎع ﺟﻌﺒـﻪ ﻫـﺎ‪ ،‬ﺻـﻮرت آﻧﻬـﺎ را‬
‫ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻣﺎﻧﻊ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪن آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑـﻪ ﺳـﺮﻋﺖ و‬

‫‪342‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺳﺮﺧﻲ ﺣﺎﺻﻞ از ﮔﺮﻳـﻪ را‬
‫از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﭘﺎك ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻠﻨﺪ ﺷـﺪ و ﭘـﺴﺮ و ﻋﺮوﺳـﺶ را در آﻏـﻮش‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ اوه ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ ...‬ﭼﺮا دﻳﺮ اوﻣﺪﻳﻦ‪.‬‬‫ﺑﻴﻞ ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﺑﺎﻧﺪ ﭘﻴﭽﻲ ﺷﺪه )ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﭘﻮﺷﺎﻧﺪن زﺧﻢ ﻫﺎ(‪ ،‬در ﺣـﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ دﺳﺖ ﻓﻠﻮر را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﺐ راﺳﺘﺶ ﻛﻤﻲ ﺧﺮﻳﺪﻣﻮن ﻃﻮل ﻛﺸﺪ ‪ ...‬وﻟﻲ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻤﻮم ﺷﺪ‪.‬‬‫ ﻫﻲ داداﺷﻲ‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻛﺴﻲ ﺗﺤﻮﻳﻠﻤﻮن ﺑﮕﻴـﺮه‪.‬‬‫ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﻳﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻢ ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬آﻗﺎ ﻛﺮاﻳﻪ ﻣﺎ رو ﺑﺪه ﺗﺎ ﻣﺎ ﺑﺮﻳﻢ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺻﺪا از آن دو ﻧﺎﺷﻨﺎس ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاﻳﻲ ﺑﺴﻴﺎر آﺷﻨﺎ ﻛﻪ ﻫﻮﻳﺖ آﻧﻬﺎ را ﻟـﻮ‬
‫ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ ﻓﺮد! ‪ ...‬ﺟﺮج! اوه ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪...‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دوﻗﻠﻮﻫـﺎ‪ ،‬ﺑـﺴﺘﻪ ﻫـﺎ را ﺑـﺮ زﻣـﻴﻦ ﮔﺬاﺷـﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺧـﻮد را در آﻏـﻮش‬
‫ﻣﺎدرﺷﺎن ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺎدرﺷﺎن آﻧﺪو را رﻫﺎ ﻛﺮد‪ ،‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺴﺮاﻧﺶ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻴﺪ؟‬‫ﻓﻠﻮر ﺑﺮ ﺷﻮﻫﺮش ﭘﻴﺸﺪﺳﺘﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻳﻢ ﺑﻪ دﻳﺎﮔﻮن و ﺧﻮب ‪ ...‬ﺧﺮﻳـﺪﻣﻮن زﻳـﺎد ﺑـﻮد و دوﻗﻠﻮﻫـﺎ‬‫ﻟﻄﻒ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬اوه ﻗﺎﺑﻠﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬

‫‪343‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ دوﺳﺖ دارﻳﻢ ﻛﻪ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻣﮕﻪ ﻧﻪ داداﺷﻲ!‬‫ او ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬ﻣﺎ ﺧﻴﺮﻣﻮن ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻲ رﺳﻪ‪ .‬ﭼﺮا ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪ؟‬‫اﻋﺘﺮاض ﻓﺮد در ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ﺣﺎﺿﺮان ﮔﻢ ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﻨﺪه ﻫﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪،‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻛﺎر دﻳﮕﻪ ﻣﻮﻧﺪه ﻛﻪ ﻣﻦ و آرﺗﻮر ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎﻣﺶ ﺑﺪﻳﻢ‬‫ ﻛﺪوم ﻛﺎر؟‬‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﺘﻌﺠﺒﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﻓﺮاﻧﺴﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ اون ﻧﻴﻢ ﺗﺎج ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﺳـﺎز رو از‬‫ﺧﺎﻟﻪ ﻣﻮرﻳﻦ ﻗـﺮض ﺑﮕﻴـﺮم و ﺑـﺮاي ﻋﺮوﺳـﻲ ﻫـﻢ دﻋـﻮﺗﺶ ﻛـﻨﻢ‪.‬‬
‫اﺷﻜﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﺪاره؟‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺑﻪ ﺑﻴﻞ و ﻓﻠﻮر ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻓﻠﻮر ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑـﻪ ﺑﻴـﻞ زد و‬
‫ﺑﻴﻞ ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﺻﻮرت ﺑﺎﻧﺪﭘﻴﭽﻲ ﺷﺪه‪ ،‬ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ او ﻧﻪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﻴﺸﻴﻢ‪.‬‬‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺑﺎز ﺷﺪن ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﺻـﻮرت ﻣـﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟـﻲ‪ ،‬ﺻـﻮرت آﻗـﺎي‬
‫وﻳﺰﻟﻲ در ﻫﻢ ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬او ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮش ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﺣﺘﻢ‪ ،‬اﻳﻦ زﻣﺎن‪ ،‬اﮔﺮ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﺎﻟﻲ ‪ ...‬ﻋﺰﻳﺰم‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻢ دﻳﮕﻪ ﻻزم ﺑﺎﺷﻲ ﺑﺮي ﻓﺮاﻧﺴﻪ‪.‬‬‫ اﻣﺎ آرﺗﻮر‪...‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺻـﺤﻨﻪ ﻣﻘـﺎﺑﻠﺶ‪ ،‬اداﻣـﻪ‬
‫ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد‪.‬‬

‫‪344‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﺎﺟﻲ ﻇﺮﻳﻒ و زﻳﺒﺎ‪ ،‬از ﻧﻘﺮه ﺧﺎﻟﺺ و درﺧﺸﺎن ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﻮاﻫﺮات ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎدي‬
‫ﺑﻪ رﻧﮕﻬﺎي ﺳﺒﺰ و ﺳﺮخ و آﺑﻲ‪ ،‬ﺗﺰﻳﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﻒ دﺳﺖ ﻫﻤﺴﺮش ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﻗﻄﻌﺎت رﻳﺰ و درﺷﺖ اﻟﻤﺎس و ﻧﻮار ﺑﺎرﻳﻜﻲ از ﺟﻨﺲ ﻃﻼ ﻛﻪ ﺑﺮ دور‬
‫ﺗﺎج‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬زﻳﺒﺎﻳﻴﺶ را دوﭼﻨﺪان ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬دﻫﺎن ﻫﻤﻪ ﺣﺎﺿﺮان از‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﺗﺎج ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻻﻳﻖ ﻣﻮﻫﺎي ﻓﻠﻮر ﺑﻮد‪ .‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻗﺘﻲ ﭘﺮﺳﻲ اﻳﻨﻮ ﺑﺮام آورد‪ ،‬ﻣﻨﻢ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻳﺦ زدم‪.‬‬‫ﺑﺎ ذﻛﺮ ﻧﺎم ﭘﺮﺳﻲ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺣﺎﻇﺮﻳﻦ ﭼﻴﻨﻲ ﺑـﻪ ﭘﻴـﺸﺎﻧﻲ اﻧﺪاﺧﺘﻨـﺪ و ﻟﺒﺨﻨـﺪ ﺑـﺮ‬
‫ﺻﻮرت آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ ﺧﺸﻜﻴﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬واﻛﻨﺶ دوﻗﻠﻮﻫﺎ از ﻫﻤـﻪ ﺑـﺪﺗﺮ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اون ﻓﻀﻠﻪ ﻣﻮش ﻋﻮﺿﻲ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ ﻳﻪ ﻗﻔﺴﻪ رو ﺗﻮي ﺳﺮش ﺧﻮرد‬‫ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻢ ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬از ﻫﻴﭽﻲ ﺑﻬﺘﺮه‪.‬‬‫ ﻓﺮد! ﺟﺮج! ﻣﻮدب ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ .‬اون ﺑﺮادرﺗﻮﻧﻪ‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ رﺳﺎ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺮﺳﻲ از ﻛﺎر ﺧﻮدش ﭘﺸﻴﻤﻮﻧﻪ‪ .‬اون ﺑﻪ دﻓﺘﺮ ﻣﻦ اوﻣﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ از ﻣﻦ‬‫ﻋﺬرﺧﻮاﻫﻲ ﻛﻨﻪ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ از ﻫﺮي ﻫﻢ ﻋﺬرﺧﻮاﻫﻲ ﻛـﺮده‪ .‬او‬
‫ﭘﺸﻴﻤﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬ﮔﻮﻳﻲ ﺗﺎﻳﻴﺪ آﻧـﺪو را ﺑـﺮاي‬
‫ﺑﺨﺸﻴﺪن ﭘﺮﺳﻲ‪ ،‬ﻻزم ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻓﺮد ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫در ﮔﻮش ﺟﺮج‪ ،‬ﭼﻴﺰي را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪345‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﺸﻪ اوﻧﻮ ﺑﺨﺸﻴﺪ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻓﺮد‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي زدﻧﺪ و اﺷﻚ در ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎﻟﻲ ﺣﻠﻘﻪ زد‪.‬‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از اون وﺳﺎﻳﻠﻤﻮن رو ﺑﺮاش ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ‪.‬‬‫ﻫﻤﻪ ‪،‬ﺣﺘﻲ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﻛﺎر‬
‫از دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﺑﻌﻴﺪ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﻨﺪه ﻫﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ ،‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟـﻲ اداﻣـﻪ‬
‫داد‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻮﻧﻤﻮﻗﻊ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻋﺮوﺳﻲ رو ﺑﻬﺶ ﮔﻔـﺘﻢ و ﻧﺎﺧﻮاﺳـﺘﻪ‪،‬‬‫ﻣﻮﺿﻮع اﻳﻦ ﺗﺎج رو‪ .‬اواﺧﺮ ﻫﻤﻮن ﺷﺐ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدم‪،‬‬
‫ﭘﺮﺳﻲ ﺑﻪ دﻓﺘﺮم اوﻣﺪ و اﻳﻦ رو ﺑﻪ ﻣﻦ داد‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺧﺎﻟﻪ‬
‫ﻣﻮرﻳﻦ رو ﻫﻢ ﺑﺮاي ﻋﺮوﺳﻲ دﻋﻮت ﻛﺮده و اون ﻫﻢ ﺑﺎ ﻛﻤﺎل ﻣﻴـﻞ‬
‫ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ از ﺧﻨﺪه ﻓﺎرق ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ اﻣﺎ او ﭼﺠﻮري ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﺮه و ﺑﺮﮔﺮده؟‬‫ ﻧﻔﻮذ ﺳﻴﺎﺳـﻲ‪ ،‬رﻳﻤـﻮس‪ .‬ﻓﺮاﻣـﻮش ﻧﻜـﻦ ﻛـﻪ ﭘﺮﺳـﻲ در اﺑﺘـﺪاي‬‫ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﺶ‪ ،‬در ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﻤﻜﺎرﻳﻬﺎي ﺑﻴﻦ اﻟﻤﻠﻠﻲ ﺟـﺎدوﮔﺮان ﺑـﻮده و‬
‫اﻳﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ اﻓـﺮاد ﺑـﺎﻧﻔﻮذي رو ﻣـﻲ ﺷﻨﺎﺳـﻪ و از‬
‫ﻃﺮف دﻳﮕﻪ‪ ،‬او دﺳﺘﻴﺎر ﺑﺎرﺗﻲ ﻛﺮوچ ﺑﻮده ﻛﻪ ﭼﻴﺰ ﻛﻤﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻛـﺎري‬
‫ﻛﻪ او ﻛﺮده‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﻋﺠﻴﺐ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اﮔﻪ از ﭘﺲ اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺮ ﻧﻤـﻲ‬
‫اوﻣﺪ‪ ،‬ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اوه ﭘﺪر ﻛﻮﺗﺎه ﺑﻴﺎ‪ .‬دﻳﮕﻪ داري زﻳﺎدي ﻗﺎﻗﺎ ﺑﻪ ﻟﻴﻠﻴﺶ ﻣﻲ ذاره‪.‬‬‫آرﺗﻮر ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪346‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ اﻫﻞ ﺗﻤﺠﻴﺪ ﻛﺮدن ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺟﺮج‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺺ ﺑﺮاي ﺑﭽﻪ ﻫﺎي ﺧـﻮدم؛‬‫اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ اﻋﺘﺮاف ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﭘﺮﺳﻲ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻣﺪار ﺧـﺎﻧﻮاده وﻳﺰﻟـﻲ‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﮔﺮﺳﻨﻤﻪ ﻣﺎﻣﺎن‬‫ﭼﺎرﻟﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﺪاي رون را ﺑﻪ زﻳﺒﺎﻳﻲ ﺗﻘﻠﻴـﺪ ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪ ،‬ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫ﺷﺎدي و ﺧﻨﺪه را ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺎورد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي در وﺳﻂ ﺳﺎﻟﻦ دوﺋﻞ ﺧﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺧـﻮدش از آن اﺳـﺘﻔﺎده ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪،‬‬
‫اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬دو روز ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻧﺎﻣﻪ اي را ﺑﺮاي وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ زودي و ﻗﺒﻞ از ﻣﻮﻋﺪ ﻣﻘﺮر ﺑﻪ ﺑﺎرو ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدﻧـﺪ و آﻧﻬـﺎ ﻧﻴـﺰ‬
‫ﺟﻮاب داده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻲ ﺻﺒﺮاﻧﻪ در اﻧﺘﻈﺎر دﻳﺪﻧﺸﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﻣﺎ ﺗﺎ ﻳﻚ روز دﻳﮕﻪ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﺑﺮﻣﻲ ﮔـﺮدﻳﻢ‪ .‬ﺷـﻤﺎ ﻫـﺎ در‬‫ﻃﻮل اﻳﻦ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ آﻣﻮزش دﻳﺪه اﻳﺪ و ﺣـﺎﻻ‬
‫زﻣﺎن اون رﺳﻴﺪه ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺣﻴﻮان و ﻳﻚ ﺷﻲء ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺸﻮﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺑﺪن اﻧﺴﺎن ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﺮ اﻧﺴﺎن ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻲ‬‫ﺗﻮاﻧﺪ ﻳﻚ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺟﺎﻧﻮر و ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺗﻐﻴﻴـﺮ ﺷـﻜﻞ‬
‫ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺷﻲء را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ در ﺑﻌﻀﻲ ﻣﻮارد اﺳﺘﺜﻨﺎﻫﺎﻳﻲ وﺟﻮد‬
‫دارد‪ .‬ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل ﺧﻮد ﺷﻤﺎﻫﺎ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺮﺧﻼف ﺳﺎﻳﺮ اﻧـﺴﺎﻧﻬﺎ‪،‬‬
‫دو ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ را اﻧﺘﺨﻮاب ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻳﻜـﻲ از اوﻧﻬـﺎ را ﺑـﻪ ﺛﺒـﺖ ﻣـﻲ‬
‫رﺳﺎﻧﻴﺪ و دﻳﮕﺮي ﻛﻪ ﺟﺰو اﺳﺮار ﮔﺮوه اﺳﺖ و ﭼﻨﺎﻧﭽـﻪ زﻣـﺎﻧﻲ ﻧـﺸﺎن‬

‫‪347‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫روي دﺳﺘﺘﺎن از ﺑﻴﻦ ﺑﺮود‪ ،‬دوﻣﻴﻦ ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮري ﺷﻤﺎ ﻧﻴـﺰ از ﺑـﻴﻦ‬
‫ﻣﻲ رود‪ .‬و ﻧﻴﺰ در ﻣﻮرد ﺟﻴﻨﻲ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻧـﺪاﺧﺖ و زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﺗـﺮس را در ﭼﻬـﺮه او دﻳـﺪ‪،‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي دﻟﮕﺮم ﻛﻨﻨﺪه ﺑﻪ او زد‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ‪ ،‬او در ﻫﻨﮕﺎم ورود ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮه ﺟﺪم‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑـﻮد‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ‪ ،‬او ﻳﻚ ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮري دﻳﮕﺮ را ﺑﻴـﺸﺘﺮ از ﺷـﻤﺎ دارد‪.‬‬
‫ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﻴـﺪ ﻛـﻪ اﻳـﻦ ﺷـﻜﻞ‪ ،‬از آن او ﻧﻴـﺴﺖ ﺑﻠﻜـﻪ ﻣﺘﻌﻠـﻖ ﺑـﻪ‬
‫ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬاران اﺳﺖ و اﻳﻦ ﺷﻜﻞ ﺑﻪ او اﺟﺎزه ﻣﻲ دﻫﺪ ﻛـﻪ در ﻗـﺪرت‬
‫آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻦ ﺷﺮﻳﻚ ﺷﻮد‪ .‬و اﻣﺎ ﻣﻦ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺳﺎﻻزار رو ﻫﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ آوردم‬‫و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ‪ ،‬ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮري او را ﻫﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ آوردم‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ رون ﺣﺮف ﻫﺮي را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺮا ﺷﻤﺎ ﺷﻜﻞ ﻫﺎﺗﻮن ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻣﺎﺳﺖ؟‬‫ رون اﻳﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻴﺴﺖ ‪ ...‬اﺟﺒﺎر اﺳﺖ‪ .‬ﺷﻜﻞ اﺿـﺎﻓﻲ ﻛـﻪ ﺟﻴﻨـﻲ‬‫داره و ﻧﻴﺰ دو ﺷﻜﻞ ﻣﻦ‪ ،‬ﺗﺎﻳﻴﺪي ﺑﺮ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﻣﺎﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮاي ﻣﺜـﺎل‪،‬‬
‫اﮔﺮ ﻣﻦ ﻧﺘﻮاﻧﻢ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ ﻛﻪ از آن ﺳﺎﻻزار ﺑﻮده در آﻳـﻢ‪،‬‬
‫ﺑﺪﻧﻢ ﺗﺤﻤﻞ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧـﻮاﻫﻢ اﺟـﺮا ﻛـﻨﻢ را ﻧﺨﻮاﻫـﺪ‬
‫داﺷﺖ و ﻣﻦ در اﺟﺮاي ﺑﺮﺧﻲ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ ﻧﺎﺗﻮان ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮد ﻓﺮاﻣـﻮش‬
‫ﻧﻜﻦ رون‪ ،‬ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻜﻞ ﺧﺎﺻﺶ‪ ،‬ﻣﺎرزﺑﺎن ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﻳﻘﻴﻦ داﺷﺘﻪ ﺑﺎش ﻛﻪ اﮔﺮ ﺑﻪ اﻧﺘﺨﻮاب ﺧﻮدم ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ‬

‫‪348‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻧﻤﻲ ﺷﺪم‪ .‬اﻳﻦ رو ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش‪ .‬ﻣﻦ ﺗﺎﺟﺎﻳﻲ ﻛـﻪ ﺑﺘـﻮﻧﻢ‪،‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ از ﺷﻜﻞ اﺧﺘﻴﺎري و ﺣﺎﻟﺖ ﻗﻘﻨﻮﺳـﻢ اﺳـﺘﻔﺎده ﻣـﻲ ﻛـﻨﻢ ﭼـﻮن‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﭘﻴﺎﭘﻲ از ﺷﻜﻞ ﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوت‪ ،‬ﺿﻌﻒ ﻣﻦ رو ﺑﻴـﺸﺘﺮ ﻣـﻲ‬
‫ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ رون ﻗﺎﻧﻊ ﺷﺪه‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ .‬ﺷﻜﻞ اوﻟﺘﻮن ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺛﺒـﺘﺶ ﺑﺮﺳـﻮﻧﻴﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ اﺧﺘﻴـﺎر‬‫ﺧﻮدﺗﻮن اﺳﺖ وﻟﻲ در ﻣﻮرد ﺳﺎﻳﺮ اﺷﻜﺎل‪ ،‬ﻣﺠﺎز ﺑﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﺷﻜﻞ ﮔﺮوﻫﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ در ﺣﻤﻠﻪ ﻫـﺎ‬‫از اون اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻴﻢ و اون‪ ،‬ﺷﻴﺮدال اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻮﺟﻮدي ﻛﻪ ﻫﻢ ﻗﺪرت‬
‫دارد‪ ،‬ﻫﻢ ﺳﺮﻋﺖ دارد‪ ،‬ﻫﻢ ﺑﺎﻫﻮش اﺳﺖ و ﻫﻢ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﭘﺮواز ﺳـﺮﻳﻊ‬
‫در ﻣﺴﺎﻓﺘﻬﺎي ﻃﻮﻻﻧﻲ را دارا اﺳﺖ و اﻳﻦ ﺑﻪ درد ﻛﺎر ﻣﺎ ﻣﻲ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ‪ ،‬ﻫﻠﮕﺎ و روﻳﻨﺎ‪ ،‬ﺷـﻜﻞ ﻗﻘﻨـﻮس رو ﺑـﺮاي ﻣـﺎ‬‫ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺲ در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﻣﺎ اﻳﻦ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ را دارﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﻘﻨﻮس‬
‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮﻳﻢ‪ .‬ﺧﻮب ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﻃﻮل اﻳﻦ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﺘﺎﺑﻲ را ﻛﻪ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺑﻪ او‬
‫داده ﺑﻮد را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ و ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﺷﻜﻞ ﺧﻮد ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮد‪ .‬او‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪه را ﺻﺮف آﻣﻮزش دوﺳﺘﺎﻧﺶ و ﻧﻴﺰ ﻣﻬﺎرت‬
‫ﻳﺎﻓﺘﻦ در ﺟﺎدوي دﺳﺘﻲ ﺑﻜﻨﺪ‪.‬‬

‫‪349‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺪن ﻫﺮي در آﺗﺸﻲ ﻣﻬﻴﺐ ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬ﺳﻪ دوﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﺑﺎ ﺗﺮس ﺑﻪ ﻃﺮف او دوﻳﺪﻧﺪ و ﻋﺼﺎﻫﺎي ﺧﻮد را درآوردﻧـﺪ ﺗـﺎ ﺑـﺮ روي او آب‬
‫ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻨﻜﻪ ﺑﻪ او رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬آﺗﺶ ﻓﺮوﻧﺸﺴﺖ و آﻧﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻗﻘﻨﻮﺳﻲ‬
‫زﻳﺒﺎ را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ و ﻃﻼﻳﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻗﻘﻨﻮس ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺮﻳﺪ و ﺳﺮش را ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ي او ﻣﺎﻟﻴﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﭘﺮ‬
‫ﻛﺸﻴﺪ و ﭘﺲ از ﭘﺪﻳﺪ آوردن ﺷﻌﻠﻪ اي دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اوﻟﺶ در آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي اﻳﻦ ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺒﻴﻨﻢ ‪ ...‬ﻧﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻳﺎد ﺑﺪي؟‬‫ ﺑﺎور ﻛﻦ اﮔﻪ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎً اﻳﻨﻜﺎر رو ﻣﻲ ﻛﺮدم‪.‬‬‫ ﭘﺲ ﭼﻄﻮر ﺧﻮدﺗﻮ ﺗﻐﻴﻴﺮ دادي؟‬‫ ﻧﻤﻴﺪوﻧﻢ رون‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﺋﻪ ﺟﻴﻨﻲ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛـﺮد‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ‪ ،‬اﻃﺮاف ﺑﺪﻧﺶ را ﮔﺮﻓﺖ اﻣﺎ او ﺗﻤﺮﻛﺰش را ﺣﻔﻆ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﭘﻮﺳﺘﺶ در آﺗﺶ ﺣﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ دردي را ﺣﺲ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﺳﺒﻜﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺳﺒﻜﻲ‪ ،‬ﻗﺪرت و ﺳﻔﻴﺪي در او‬
‫ﺟﻮﻻن ﻣﻲ دﻫﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﻴﻨﻪ و دﺷﻤﻨﻴﻲ را ﺣـﺲ ﻧﻤـﻲ ﻛـﺮد‪ .‬ﺳـﻴﺎﻫﻲ از او‬
‫رﺧﺖ ﺑﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺗﻤﺎم دﻧﻴﺎ در ﺑﺮاﺑـﺮ او‬
‫ﭼﻨﺪﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪه‪ .‬در ﻃﻮل ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ اي ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﺮي و اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻼس داﺷﺖ‪،‬‬
‫آﻧﺪو ﺗﻤﺎم ﺣﺎﻻت ﻣﻤﻜﻦ را ﺷﺮح داده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺤﺎﺳﻦ و ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻫﺮ ﺣﻴﻮاﻧﻲ‬
‫را ﺑﻴﺎن ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آورد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻫﻤﻪ ﺷﺮاﻳﻄﻲ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‬
‫در آن ﻗﺮار ﮔﻴﺮد را ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪350‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫از ﭼﻨﺪ و ﭼﻮن آﮔﺎه ﻧﺒﻮد اﻣﺎ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻄﻮر ﭘﺮواز ﻛﻨﺪ ‪...‬‬
‫ﭼﻄﻮر ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ ﺷﻮد ‪ ...‬ﭼﻄﻮر ﻏﻴﺐ و ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮد و ﭼﻄﻮر ﺣﺎﻻت دروﻧﻲ اش و ﻧﻴﺰ‬
‫اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻲ ﻛﻪ در ﻣﺤﻴﻂ اﻃﺮاﻓﺶ ﺟﺮﻳﺎن دارد را ﺑﺎ ﺧﻮاﻧﺪن آواز ﺑﻪ دﻳﮕـﺮان‬
‫اﻧﺘﻘﺎل دﻫﺪ‪ .‬ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ زد و ﭘﺮﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﻧﺸـﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ را در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﻏﺮور را در ﺻـﻮرت رون و‬
‫ﻫﺮي ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ از ﻋﺼﺎﻳﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻮرد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻮن زﻧﺠﻴﺮي ﺳﻔﻴﺪ ﺑـﻪ دور‬
‫ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻲ ﭼﺮﺧﻴﺪ‪ ،‬ﺟﺬب ﺑﺪﻧﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ از روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ او‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اوﻟﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴـﻮن او‬
‫را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﻲ ﻧﻈﻴﺮي ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﺑﺘﻮﻧﻲ ‪ ...‬ﻣﻨﻈـﻮرم در اوﻟـﻴﺶ‬‫ﺗﻼش اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﺮاي ﺧﻮد ﻣﻦ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ‬‫ﺗﻜﺮار ﻛﺮده ﺑﻮدم‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن او را رﻫﺎ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﭘﺎس داد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﺻﺪاي رون ﺳﺮﺷﺎر از ﻏﺮور ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺻﻮرت ﻛﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑـﺮ‬
‫روي ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد‪ ،‬از ﻫﺮي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮﺷﻜﻞ ﺳﺎﻻزار رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪي؟‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﭼﺸﻤﺎن و ﺻﻮرت ﺧﻨﺪان ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺟﻴﻨﻲ را رﻫﺎ ﻛﺮد و ﺑﻪ وﺳﻂ ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺖ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن دودي ﺑﻪ‬

‫‪351‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رﻧﮓ ﺳﺒﺰ‪ ،‬او را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻛـﻪ دود ﻧﺎﭘﺪﻳـﺪ ﺷـﺪ‪ ،‬آﻧﻬـﺎ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻣﺎري ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ درﺧﺸﺎن را در ﻣﻘﺎﺑـﻞ‬
‫ﺧﻮد ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻮﺟﻮدي ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺖ ﻛﻢ دوﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺎر ﺑﺰرﮔﻲ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ در ﺣﻴﺎت ﻗﺼﺮ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈـﻪ ﻛـﻪ ﻣـﺎر ﺑـﻪ آﻧﻬـﺎ و‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دود ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم‪ ،‬ﻣﺎر را در ﺑـﺮ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ‪ ،‬از ﻣﻴـﺎن دود‬
‫ﺑﻴﺮون آﻣﺪ و ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺻﻮرت ﺳﻪ دوﺳﺘﺶ از ﺗـﺮس ﺳـﻔﻴﺪ ﺷـﺪه‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﻲ ‪ ...‬ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮﻧﻪ؟ ﺟﻴﻨﻲ؟! ﻫﺮﻣﻴﻮن؟! ﻫﻲ رﻓﻴـﻖ ﺗـﻮ دﻳﮕـﻪ ﭼـﻪ‬‫ﻣﺮﮔﺘﻪ؟‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺳﻪ دوﺳﺖ ﻫﺮي ﻻل ﺷﺪه اﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬رون ﺑﻪ ﺣﺮف‬
‫آﻣﺪ‪.‬‬
‫ اﮔﻪ راﺳﺖ ﻣﻲ ﮔﻲ‪ ،‬ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﺎ اون ﺷﻜﻞ‪ ،‬ﺗﻮي آﻳﻨﻪ ﺑﺒﻴﻦ‪.‬‬‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ دﻳﺪم‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴـﻞ ﺑﻬـﺖ ﮔﻔـﺘﻢ اﻳـﻦ وﻳﮋﮔـﻲ ﻳـﻚ‬‫ﻣﻮﻫﺒﺖ ﻧﻴﺴﺖ!‬
‫ ﻧﻈﺮم ﻋﻮض ﺷﺪ ﻫﺮي‪ .‬ﻳﻜﻴﺶ ﻫﻢ از ﺳﺮﻣﻮن زﻳـﺎده ﭼـﻪ ﺑﺮﺳـﻪ ﺑـﻪ‬‫دوﺗﺎ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﻤﮕﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺮ ﺗﺮﺳﺸﺎن ﻏﻠﺒﻪ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﺶ و‬
‫ﻗﻮﺳﻲ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺶ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪352‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم اﺳﺘﺨﻮﻧﺎم ﺧﻮرد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣـﻦ واﻗﻌـﺎ ﻧﻤـﻲ‬‫دوﻧﻢ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار ﭼﻄﻮري اﻳﻦ وﺿﻊ رو ﺗﺤﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﺮد! ﺷﺨﺼﺎً ﻗﻘﻨﻮس‬
‫رو ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دم‪.‬‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮه‪ .‬ﻣﻨﻢ وﻗﺘﻲ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻗﻘﻨﻮس دراوﻣﺪم‪ ،‬اﺣـﺴﺎس ﺧﻴﻠـﻲ‬‫ﺧﻮﺑﻲ داﺷﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ آﭘﺎرات ﻛﺮدن رو ﺑﻬﺖ ﻳﺎد داده؟‬‫ او آره وﻟﻲ ﻏﻴﺐ ﺷﺪن ﻣﺜﻞ ﻗﻘﻨﻮس ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ﺗﺮه!‬‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺪن ﺟﻴﻨﻲ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ و ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﻇـﺎﻫﺮ ﺷـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻫﻤﻮن روش ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻏﻴﺐ ﺑﺸﻲ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ اﻋﺘﺮاض ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﭼﺮا؟‬‫ ﭼﻮن در ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻗﻘﻨﻮس ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺸﻪ و ﻣﺎ‬‫دوﻧﻔﺮ ﻫﻢ اﻳﻦ رو ﻣﺪﻳﻮن ﺳﻪ ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬار ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ .‬اﮔﻪ وزارت ﺧﻮﻧـﻪ ﺑـﻪ‬
‫اﻳﻦ راز ﻣﺎ دوﺗﺎ ﭘﻲ ﺑﺒﺮه‪ ،‬ﺑﻲ ﺑﺮو ﺑﺮﮔﺮد‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻗﺪرﺗﻤﻮن رو از ﺑﺪﻧﻤﻮن‬
‫ﺑﻴﺮون ﻣﻲ ﻛـﺸﻪ و ﭘـﺦ ﭘـﺦ) ﻫـﺮي اﻧﮕـﺸﺘﺶ را از ﻳـﻚ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﮔﺮدﻧﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻣﻌﻨﻲ اﻳـﻦ ﻋﻼﻣـﺖ رو ﻣـﻲ‬
‫دوﻧﻴﺪ(‪.‬‬
‫‪ -‬اﻣﺎ آﺧﻪ ‪...‬‬

‫‪353‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺟﻴﻨﻲ! اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﭼﻮن وﺟﻮدﻣﻮن ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻪ‪ .‬ﺷﻜﻞ ﻗﻘﻨﻮس‬‫ﻣﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻮروﺛﻲ ﭘﺲ از ﻣﺎ ﺑﻪ ﻓﺮزﻧـﺪاﻧﻤﻮن ﻣـﻲ رﺳـﻪ و اﮔـﺮ‬
‫ﻓﺮزﻧﺪﻣﻮن‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺑﺮه‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺎﺗﺤﻪ دﻧﻴﺎ رو ﺧﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻗﺪري ﺟﻮ ﺣﺎﻛﻢ را آرام ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي آروم ﺑﺎش ‪ ...‬اﻳﻨﻘﺪر ﺗﻨﺪ ﻧﺮو‪ .‬اﻳﻨﻘﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﺪ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫ آره رﻓﻴﻖ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻴﺎ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﻛﺎرﻣﻮن ﺑﺮﺳﻴﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﻔﺴﺶ را ﺑﻴﺮون داد و ﮔﻮﻧﻪ ﺟﻴﻨﻲ رو ﺑﻮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻳﻪ ذره ﺗﻨﺪ رﻓﺘﻢ‪ .‬ﻣﻨـﻮ ﺑـﺒﺨﺶ‬‫ﺟﻴﻨﻲ!‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺮف ﻫﺮي را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﺳـﺮﻳﻌﺎً‬
‫ﺑﻪ ﺟﺎﻳﺶ ﺧﻮدش در ﻛﻨﺎر ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﺑﻪ ﺷﻴﺮدال و ﻧﻴﺰ ﺟﺎﻧﻮر اﻧﺘﺨﺎﺑﻴﻤﻮن‬‫ﺑﺪل ﺑﺸﻴﻢ و ﻛﺎرﻣﻮن رو از ﻫﻤﻴﻦ اﻣﺮوز ﺷﺮوع ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻓﺮاﻣـﻮش‬
‫ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻧﻮع ﺗﻐﻴﻴﺮ رو ﺑﻪ ﻧﻮﻳﻞ و ﻟﻮﻧﺎ ﻫﻢ آﻣـﻮزش ﺑﺪﻫﻴـﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻗﺒﻠﺶ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﺪاﻧﻢ ﻛﻪ ﺷـﻤﺎ ﭼـﻪ ﺷـﻜﻠﻲ رو ﺑـﺮاي ﺗﻐﻴﻴـﺮ‬
‫اﺧﺘﻴﺎري ﺧﻮد اﻧﺘﺨﻮاب ﻛﺮدﻳﻦ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﺟﺎﻧﻮرش ﺧﻴﻠﻲ ﻗﻮي ﻧﺒﺎﺷـﻪ‬
‫ﭼﻮن ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ ﺷﻴﺮدال‪ ،‬ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ از ﺷﻤﺎ ﻗـﺪرت ﻛـﻢ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫***‬

‫ﺳﻪ روز ﺑﻌﺪ‬
‫‪ -‬ﺷﺮوع ﻛﻨﻴﺪ‬

‫‪354‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ رون‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ و ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺗﻐﻴﻴﺮﺷﻜﻞ دادﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﻣﻘﺎﺑـﻞ‬
‫ﺧﻮد ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎً دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺳﻪ ﺷﻴﺮ ﺑﺰرگ‬
‫ﺑﺎ ﻳﺎﻟﻬﺎي زﻳﺒﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺳﻪ ﺟﺎﻧﻮر زﻳﺒﺎ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪي ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻫـﻢ ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ‬
‫ﻣﻲ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻟﻬﺎي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺷﺎن را ﺑﺎز ﻛﺮدﻧﺪ و در اﻃﺮاف ﺳﺎﻟﻦ ﺑﻪ ﭘـﺮواز‬
‫درآﻣﺪﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﻓﺮود آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ او اﺟﺎزه دادﻧﺪ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را‬
‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي از ﺻﺤﻴﺢ اﺟـﺮا ﺷـﺪن ﺗﻤـﺎﻣﻲ ﻣﺮاﺣـﻞ ﻛـﺎر‪،‬‬
‫اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻛﺮد‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻔﻴﺪ و درﺧﺸﺎﻧﻲ را ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮ روي ﺟﻴﻨـﻲ‬
‫اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد را ﺑﺮ روي آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ از آﻧﻬـﺎ ﺧﻮاﺳـﺖ ﻛـﻪ ﺑـﻪ‬
‫ﺷﻜﻞ ﺷﻲء ﻣﻮرد ﻧﻈﺮﺷﺎن درآﻳﻨﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺮﺳﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛـﺮد و ﻫﺮﺳـﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺳﻪ ﺳﻨﮓ ﺳﻴﺎد و ﻛﺞ و ﻛﻮﻟﻪ در آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺑـﻪ‬
‫ﺷﻜﻞ اﻧﺴﺎن درآﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب ﺑﻮد ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ .‬واﻗﻌﺎً ﺗﺤﺴﻴﻦ ﺑﺮاﻧﮕﻴـﺰ ﺑـﻮد‪ .‬ﺣـﺎﻻ وﻗـﺖ اون‬‫رﺳﻴﺪه ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺣﺴﻦ ﺧﻄﺎم‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻜﻞ دﻟﺨﻮاه ﺧﻮدﺗﻮن در ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺷﻜﻠﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺰﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬واﻗﻌﺎً ﺗﺤﺴﻴﻦ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺰ ﺑـﻮد‪ .‬رون‬
‫ﺑﻪ ﻳﻚ ﺗﺴﺘﺮال ﺗﻤﺎم ﻋﻴﺎر ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼـﺸﻤﺎن ﺳـﻔﻴﺪ و ﺗﻮﺧـﺎﻟﻲ‬
‫اش‪ ،‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ وﺣﺸﺖ ﻣـﻲ اﻧـﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴـﻮن ﻧﻴـﺰ ﻳـﻚ ﻋﻘـﺎب‬
‫ﺳﺮﺳﻔﻴﺪ ﺑﺎ ﭘﺮﻫﺎي ﻗﻬﻮه اي را ﺑﺮﮔﺰﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻳﻚ ﮔﻮزن زﻳﺒﺎ ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ ﻗﻬﻮه اي روﺷﻦ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻔﻴﺪ را‬
‫ﺑﺮ روي ﻫﺮ ﺳﻪ اﺟﺮا ﻛﺮد‪ ،‬دﺳﺘﻲ ﺑﺮ روي ﺑﺪن زﻳﺒﺎي ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﺷـﻤﺎ ﺗﻤـﺎم ﺧـﻮاص ﺣﻴﻮاﻧـﺎﺗﻲ ﻛـﻪ‬‫اﻧﺘﺨﻮاب ﻛﺮدﻳﺪ را دارا ﻫﺴﺘﻴﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل رون رو ﻓﻘﻂ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻣـﻲ ﺑﻴﻨﻨـﺪ‬

‫‪355‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻪ ﻣﺮگ را دﻳﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﺮ روي ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻏﻴـﺮ ﺟـﺎدوﻳﻲ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳـﺪ ﺑﻌـﻀﻲ از ﻗﺎﺑﻠﻴـﺖ ﻫـﺎ ي ﺧﻮدﺗـﻮن رو‬
‫ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﺷﻜﻞ ﺧﻮدت رو ﭼﻲ اﻧﺘﺨﻮاب ﻛﺮدي؟‬‫ آره ﻫﺮي زود ﺑﺎش‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻳﻦ درﺧﻮاﺳﺖ را ﻛﺮده ﺑﻮد و رون ﻧﻴﺰ او را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ده‬
‫دﻗﻴﻘﻪ از ﭘﺎﻳﺎن ﺗﻤﺮﻳﻨﺸﺎن ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ و آﻧﻬﺎ ﭘﺲ از ‪ 7‬ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻤﺮﻳﻦ و‬
‫ﻛﻼس ﺑﻲ وﻗﻔﻪ‪ ،‬ﺑﺮاي ﺧﻮردن ﺷﺎم‪ ،‬ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﻫﺮي دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﺷﻜﻞ ﺗﻮ ﭼﻴﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ ﭘﺎﺗﺮ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮم ﺳﺮ ﻳﻜﻲ از دﺳﺘﻬﺎم ﺑﺎﻫﺎت ﺷﺮط ﺑﺒﻨﺪم‪.‬‬‫اﺑﺮوان ﻫﺮي ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻳﻚ ﺧﻂ در آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﻣﻨﺘﻈﺮم‪ .‬ﺑﮕﻮ!‬‫ ﮔﻮزن!‬‫ ﭼﻲ!‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﺪت ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﺷﻮد‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﻧﻮﺷـﻴﺪﻧﻲ را ﭘـﺎﻳﻴﻦ ﻣـﻲ آورد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪356‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭼﺮا اﻳﻨﺠﻮري ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟! ﭘﺪرت ﮔـﻮزن ﺑـﻮد ‪ ...‬ﻧـﺸﺎن‬‫ﺧﺎﻧﺪاﻧﺘﻮن‪ ،‬ﺷﻴﺮ و ﮔﻮزﻧﻪ ‪ ...‬دوﺳﺖ دﺧﺘﺮت ﻫﻢ ﮔﻮزﻧﻪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﮔﻮﻳﻞ ﻫﻢ‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺧﻨﮕﻲ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻫﺮي ‪ ...‬دﺳﺘﺖ رو ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ زود ﺑﺎش ﻧﺸﻮﻧﻤﻮن ﺑﺪه‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻟﻌﻨﺘﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﻪ وﺳـﻂ آﺷـﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓـﺖ‪ .‬ﻧﮕـﺎﻫﻲ ﺑـﻪ دوﺳـﺘﺎﻧﺶ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ دادن ﻛﺮد‪ .‬ﭼﻨﺪي ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺗﻤﺠﻴﺪي از‬
‫ﺳﻮي ﺣﺎﺿﺮان ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ‬
‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﻜﺎن ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳـﻨﻴﭗ رﻓـﺖ و ﺑـﺎ‬
‫ﻟﺤﻨﻲ ﻃﻼﻓﻲ ﺟﻮﻳﺎﻧﻪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﻮن ﺑﺪﻫﻴﺪ ﻛﻪ ﭼـﻪ ﺷـﻜﻠﻲ‬‫ﺑﺮاي ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮدﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺗﻴﺮ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﺪف اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮده‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛـﻪ‬
‫دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را روي ﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻦ ﺷﻜﻠﻲ ﻛﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ دارﻳﻦ‪ .‬ﺷﻴﺮ ﺑﺎﻟﺪار‪.‬‬‫ ﻣﻨﻈﻮرم اون ﺷﻜﻠﻲ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﺪ ﺑﻪ ﺛﺒﺖ ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﺪ‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻫﻮا را از ﺑﻴﻨﻴﺶ ﺧﺎرج ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻣﻴﺎﻧﻪ ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺖ و ﺗﻐﻴﻴﺮ‬
‫ﺷﻜﻞ داد‪.‬‬
‫‪ -‬ﭼﻲ؟!‬

‫‪357‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ دﻳﮕﺮان ﻧﻴﺰ دﺳﺖ ﻛﻤﻲ از او‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬در ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎً اﺳﻨﻴﭗ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﭘﻠﻨﮕﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه و ﺑـﺎ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺮخ‪ ،‬ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺑﻪ ﻫﺮي ﭼﺸﻢ ﻏﺮه ﻣﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻧﻮع ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ رو ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎد داد‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ‬‫ﺧﻮام ﺑﺮم ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻦ ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻣﻦ ﻳﻪ ﻫﻔﺘﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ درﺳﺖ و ﺣﺴﺎﺑﻲ ﻧﺨﻮاﺑﻴﺪم ﭘـﺲ‬‫ﻟﻄﻔﺎً ﺑﻲ ﺧﻴﺎل ﻣﻦ ﺷﻮ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭼﻴﻜﺎر داري؟‬
‫ ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮدي ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻬﺖ ﻳﺎد داده؟‬‫ ﺧﻮب ﺗﻮ از ﻣﻦ ﻧﭙﺮﺳﻴﺪي!‬‫ ﺣﺎﻻ ازت ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﮕﻲ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻻ‪.‬‬‫در زﻳﺮ ﺻﺪاي آرام ﻫﺮي‪ ،‬ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺧﻔﺘﻪ ﺑﻮد و اﺳﻨﻴﭗ اﻳﻦ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﻪ ﻣﻦ ﻳﺎد داد‪ .‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺧـﻮدش ﻫـﻢ‬‫ﻫﻤﻮن زﻣﺎن ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺷﻜﻠﻲ؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮدت ﭼﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟!‬‫ﻫﺮي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻓﻜﺮ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪358‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻟﻌﻨﺖ ‪ ...‬ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ‪ .‬ﺧﻮدم ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺪث ﻣﻲ زدم‪.‬‬‫ دﻗﻴﻘﺎً ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬او ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺑﺮاي ﺑﻬﺮه ﺑﺮدن از ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ‬‫ﺣﺎﻟﺖ ﻧﻴﺎز داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻓﻜﺶ را ﺟﻤﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺴﻲ ﻫﻢ از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﻃﻼع داره؟‬‫ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه و داﻣﺒﻠﺪور‪ .‬در ﺿﻤﻦ در ﻣﻴـﺎن ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫـﺎ‪ ،‬ﻓﻘـﻂ‬‫ﻣﻦ و ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺟﺎﻧﻮرﻧﻤﺎ ﺑﻮدﻳﻢ‪ .‬ﺷﺐ ﻫﻤﮕﻲ ﺑﺨﻴﺮ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ اﻳﻦ ﺣﺮف را زد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺷﺐ ﺧﻮش‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 6‬ﺗﻮي آﺷـﭙﺰﺧﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷـﻴﺪ‪.‬‬‫ﺣﺎﺿﺮ و آﻣﺎده‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬رون‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺪو ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑـﺎ ﺗﺎﺳـﻒ ﺳـﺮش را ﺗﻜـﺎن داد و ﺑـﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﺧﺮ اﻳﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﭼﻲ ﻣﻴـﺸﻪ؟ ﺳـﻨﺖ ﻣـﺎﻧﮕﻮ ﻛﻨـﺎر واﻟـﺪﻳﻦ ﻧﻮﻳـﻞ؟‬‫ﻗﺒﺮﺳﺘﻮن؟ ﻛﺒﺎب ﺷﺪن ﺗﻮي آﺗﻴﺶ؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻇﻠﻢ و ﭘﻠﻴﺪي ﻫﻤﻮاره ﻣﺤﻜﻮم ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮدﻳﻪ و اﻳﻨﻪ ﻛـﻪ ﻣﻬﻤـﻪ‪ .‬ﺣـﺎﻻ ﭼـﻪ‬‫اﻫﻤﻴﺘﻲ داره ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ و ﺗﻮ‪ ،‬ﺑﺴﻮزﻧﺪ ‪ ...‬ﺑﻤﻴﺮن ‪ ...‬دﻳﻮوﻧـﻪ‬
‫ﺑﺸﻦ ﻳﺎ ﻛﺒﺎب ﺑﺸﻦ‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻬﻤﻪ‪ ،‬ﻫﺪﻓﻪ و ﻧـﻪ راه رﺳـﻴﺪن ﺑـﻪ‬
‫اون‪.‬‬
‫رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ او را در دﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬

‫‪359‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻋﺰﻳﺰم‪ .‬ﺑﻌﻀﻲ وﻗﺘﻬﺎ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑـﻪ ﻫـﺪﻓﺖ ﻧﺮﺳـﻲ ﺗـﺎ‬‫اﻳﻨﻜﻪ از ﺑﻌﻀﻲ راﻫﻬﺎ ﺑﻪ اون ﺑﺮﺳﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﺣﺮف او را ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬در ﭼﺸﻤﺎن او ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﻟﺒﺶ را‬
‫ﮔﺰﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﻪ‪ .‬اﻣﻴﺪوارم‪ ،‬ﻛﻪ ﺳﻴﺎﻫﻲ در ﻣﻦ اﺛﺮ ﻧﻜﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﺧﻮاﺑﻴﺪن ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ اﺗﺎﻗـﺸﺎن در ﻃﺒﻘـﻪ‬
‫ﭼﻬﺎرم رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺎري ﻋﺠﻴﺐ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﻆ رﺳﻴﺪن ﺑـﻪ ﻃﺒﻘـﻪ دوم ﺧﺎﻧـﻪ‪،‬‬
‫دﺳﺖ ﻫﺮي را ﻛﺸﻴﺪ و او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺧﺮﻳﻦ درب ﺑﺮد‪ .‬او داﺷﺖ ﻫﺮي را‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﻣﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﺑﺮد ﻛﻪ ﻫﻠﮕﺎ آﻧﺮا ﺑﻪ ﻛﻤﻚ روﻳﻨﺎ ﺑـﺮاي ﺗﻜـﺸﺎخ ﻫـﺎ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬دﺷﺘﻲ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫ﭘﻮﺷﻴﺪه از ﮔﻠﻬﺎي رﻧﮕﺎرﻧﮓ و ﻋﻠﻒ ﻫـﺎي ﻛـﻢ ﭘـﺸﺖ ﺑـﻮد و اﻃـﺮاﻓﺶ را‬
‫ﺟﻨﮕﻠﻲ از درﺧﺘﻬﺎي ﻛﺎج و ﺑﻠﻮط ﻣﺤﺎﺻﺮه ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬رودي آرام ﻧﻴﺰ در ﻳـﻚ‬
‫ﺳﻤﺖ آن ﻗﺎﺑﻞ روﻳﺖ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ ﭼﻪ ﻛﺎرﻳﻪ؟‬‫ ﭼﻴﺰي ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ آﺧﺮﻳﻦ ﺷﺐ رو ﺑﺠﺎي رﺧﺘﺨﻮاب و‬‫ﺗﻮي اون ﻛﻠﺒﻪ ﻛﻨﺎر درﻳﺎ‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻴﻮن ﺟﻨﮕﻞ ﺑﺨﻮاﺑﻴﻢ ‪ ...‬ﻣﻦ و ﺗﻮ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ داد‪ .‬ﮔﻮزﻧﻲ)ﻣﺎده( زﻳﺒﺎ ﻛﻪ رﻧﮕﺶ ﭼﻴﺰي ﻣﺎﺑﻴﻦ‬
‫ﻗﻬﻮه اي و ﺳﺮخ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻧﺪاﻣﻬﺎﻳﻲ ﻇﺮﻳﻒ و ﻛﺸﻴﺪه‪ ،‬ﺟﺴﺖ و ﺧﻴﺰ ﻛﻨـﺎن ﺑـﻪ‬
‫ﺟﻠﻮ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد و روي ﻳﻚ دﺳﺘﻪ ﻋﻠﻒ ﻧﺮم ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬

‫‪360‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬دو ﮔﻮزن زﻳﺒﺎ‪ ،‬در ﻛﻨﺎر ﻫﻢ ﺑـﻪ ﺧـﻮاب رﻓﺘـﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬و آرزوي‬
‫روزي را ﻣﻲ دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬

‫‪361‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ هﺠﺪهﻢ«‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم آﺧﺮﻳﻦ روز اﻗﺎﻣﺖ آﻧﻬﺎ در ﻗﻠﻌﻪ‪ ،‬ﻓﺮا رﺳﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﻫﻤـﻪ ﺑـﺮاي‬
‫ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫـﺮي ﺑﺮﮔـﻪ ﻫـﺎﻳﻲ را ﺑـﻪ دﺳـﺖ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ داد ﺗﺎ ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮر ﺧﻮد را در آن ﻣﺸﺨﺺ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬او ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ‬
‫در اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ‪ ،‬اﻳﻦ اوراق را از ﻃﺮﻳﻖ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪ ،‬ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﺷـﻮﻣﻴﻨﻪ رﻓـﺖ‪ .‬در ﻫﻤـﻴﻦ‬
‫زﻣﺎن درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و اﺳﻨﻴﭗ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﭘﺎﺗﺮ‬‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮوي‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰي را ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﻳﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ و از آﻧﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻣـﺪﺗﻲ ﻣﻨﺘﻈـﺮ او‬
‫ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق او رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد‬
‫اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ در اﺗﺎق را ﻗﻔﻞ ﻛﺮد و ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻜﻮت را ﺑﺮﻗﺮار ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻨﺠﺎ رو ﺗـﺮك ﻛﻨـﻲ‪ ،‬ﭼﻴـﺰي رو‬‫ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ وﻟﻲ دﻳﺸﺐ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدم‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را در ﻫﻢ ﻓﺮو ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ در ﻣﻮرد ﺣﻠﻘﻪ ﻫﺎي ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‪ ،‬ﻧﻴـﺎزي‬‫ﺑﻪ ﺣﻠﻘﻪ دوم ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اون ﺣﻠﻘﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﺮوي ﺗﻮ و وﻳﺰﻟﻲ ﻛـﻪ در ﻣﺮﻛـﺰ‬
‫ﻗﺮار دارﻳﺪ رو ﺗﺤﻴﻞ ﻣﻲ ده‪.‬‬
‫‪ -‬ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺷﻤﺎ ﭼﻴﻪ؟‬

‫‪362‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺎﻓﻴﻪ‪ .‬از ﻃﺮﻓﻲ‪ ،‬ﻣﻦ ﺷﻚ دارم ﻛﻪ اﻋﻀﺎء ﺣﻠﻘـﻪ دوم‬‫ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺷﺮاﻳﻂ را ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺷﻚ و ﺗﺮدﻳﺪ ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺷﻤﺎ ﻧﻤﻲ ﺷﻮم!‬‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده اﺳﺖ ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺣﻠﻘﻪ‪ ،‬ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻲ ﺷـﻪ ﻛـﻪ روح اوﻧـﺎ از‬‫ﺑﺪﻧﺸﻮن ﺧﺎرج ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺗﺼﻮرش رو ﺑﻜﻦ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از اوﻧﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻟـﺮد‬
‫ﺳﻴﺎه ﺑﻴﻔﺘﺪ و او ﺑﻪ راز آﻧﻬﺎ ﭘﻲ ﺑﺒﺮد‪ .‬اوﻧﻮﻗﺖ اون ﺑﻴﭽﺎره ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣـﻲ‬
‫ﺷﻪ ﺑﻪ ﻳﻪ ﺟﻮر ﺳﺮﮔﺮﻣﻲ ﺷﺨﺼﻲ ﺑﺮاي ﻟـﺮد ﺳـﻴﺎه‪ .‬ﻣﻨﻈـﻮرم رو ﻣـﻲ‬
‫ﻓﻬﻤﻲ؟ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﺨﺼﻪ‪ ،‬ﻣﺮگ رو ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دم‪.‬‬
‫ آﻳﺎ ﻧﻈﺮي داري؟‬‫ در ﺣﻘﻴﻘﺖ دو ﻧﻈﺮ‪...‬‬‫ﭘﺲ از ﻳﻚ ﻣﺒﺎﺣﺜﻪ ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻌﻘﻮل رﺳﻴﺪﻧﺪ و آﻧﻬﻢ‬
‫اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ‪...‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي وارد اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﺷﺪ‪ ،‬دوﺳﺘﺎﻧﺶ را در ﺣـﺎﻟﻲ ﻳﺎﻓـﺖ ﻛـﻪ‬
‫ﻣﻨﺘﻈﺮ او ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎش ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻢ ﻓﻘﻂ زﻳﺎد ﻟﻔﺘﺶ ﻧﺪه‪.‬‬‫ ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪم‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺘﻮن ﻣﻴ‪Ĥ‬ﻳﻢ‪ .‬ﻓﻌﻼ ﺧﺪا ﺣﺎﻓﻆ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﻲ روﻳﻢ ﺑﻪ ﻛﻮﭼﻪ دﻳﺎﮔﻮن‪.‬‬‫‪ -‬اوﻧﺠﺎ ﭼﺮا؟ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﺑﻪ ﺑﺎرو‪.‬‬

‫‪363‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻌﺪاً ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ رون‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻧﺒﺎﻟﻢ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﭘﺲ از اﻳﻦ ﺣﺮﻓﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺨﺎري ﺑﺰرگ رﻓﺖ و ﻣﻘﺪاري از ﭘﻮدر‬
‫ﭘﺮواز را درون اﺟﺎق رﻳﺨﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﺳﺒﺰ رﻓﺖ و‪...‬‬
‫ ﻛﻮﭼﻪ دﻳﺎﮔﻮن‪.‬‬‫درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ او را در ﻛﺎم ﺧﻮد ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﮕﺮاﻧﻲ را‬
‫ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ﺳﺎﻟﺨﻮرده اﺳﻨﻴﭗ ﻣـﺸﺎﻫﺪه ﻛﻨـﺪ‪ .‬او دﻟﻴـﻞ اﻳـﻦ ﻧﮕﺮاﻧـﻲ را ﻣـﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي آن روز را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ آورد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ آن ﺧﺎﻃﺮه ﻣﺨﻔﻲ را از اﺳﻨﻴﭗ ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬ﺧﺎﻃﺮه اي از ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ .‬از روزي ﻛـﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻣﻨﺰل آﻧﻬﺎ در ﮔﻮدرﻳﻚ ﻫﺎﻟﻮ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺑﺎﻻي ﺟﺴﺪ ﺑﻲ ﺟﺎن ﺟﻴﻤﺰ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬اﻳﻦ ﻗﻮل‬
‫را ﺑﻪ ﺧﻮد داده ﺑﻮد‪ .‬ﻗﻮل داده ﺑﻮد ﻛﻪ از ﻓﺮزﻧﺪ آﻧﻬﺎ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از‬
‫ﻛﻨﺎر ﺟﺴﺪ ﺑﻴﺠﺎن ﻟﻴﻠﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﺧﻨﺪان از ﺳﻼﻣﺖ ﻛﻮدﻛﺶ‪ ،‬در ﺣﻴﺎت‬
‫ﺧﺎﻧﻪ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬اﻳﻦ ﻗﻮل را ﺑﻪ ﺧﻮد داده ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﻧﮕﺮان ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻧﻜﻨﺪ در اﻳﻦ ﭼﻨﺪ روز ﻛﻪ ﻫﺮي از او دور اﺳﺖ‪ ،‬آﺳﻴﺒﻲ ﺑـﻪ او ﺑﺮﺳـﺪ‪ .‬ﺑـﺎ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ از ﻣﻴﺰان ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺎي ﻫﺮي اﻃﻼع داﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻧﮕﺮان ﺑﻮد‪.‬‬
‫در اﻳﻦ زﻣﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي از اﻓﻜﺎرش ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺧﻮد را در ﮔﺮﻣﺎي ﺷـﻌﻠﻪ‬
‫ﻫﺎي ﺳﺒﺰرﻧﮓ ﻏﺮق ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﻧﻮﺟﻮان در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﻟﺒﺎﺳﺸﺎن را ﻣﻲ ﺗﻜﺎﻧﺪﻧـﺪ‪،‬‬
‫از ﭘﺎﺗﻴﻞ درزدارﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻛﻮﭼﻪ دﻳﺎﮔﻮن ﺧﺎﻟﻲ از ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه اي ﺑـﻮد و‬

‫‪364‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻛﺜﺮ ﻣﻐﺎزه ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺗﻌﻄﻴﻞ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي از ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻐﺎزه اﻟﻴﻮاﻧﺪر ﻋﺒﻮر‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﻲ زد‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺘﮕﻮي ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ را ﻣﺠﺪداً ﺑﺎ ﺑﻼ اﻧﺠـﺎم ﻣـﻲ‬
‫داد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮔﺮﻳﻨﮕﻮﺗﺰ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻮﻗﻔﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﺪﻳﻪ اي رو از ﻃﺮف ﺧـﻮدم و ﺟﻴﻨـﻲ‪ ،‬ﺑـﺮاي ﻋﺮوﺳـﻲ ﮔـﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬‫ﻫﻤﻮن روزي ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ رﻓﺘﻢ‪ .‬رون‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴـﻮن ﺑـﺮو و ﻫﺪﻳـﻪ‬
‫ﺧﻮدﺗﻮن رو ﺑﮕﻴﺮ‪ .‬ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ‪ ،‬ﻣﺎ ﻛﺎرﻫﺎﻣﻮن رو اﻧﺠﺎم دادﻳﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ‬
‫ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﺑﺮاي ﺧﺮﻳﺪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮوﻳﻢ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻣﺎ ﻣﺎ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ دوﻧﻴﻢ ﭼﻪ ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺮﻳﻢ؟‬‫ﻫﺮي ﭘﺎﻛﺘﻲ ﺑﺰرگ از ﺟﻴﺒﺶ در آورد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ آﻧﺮا در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻـﻮرت‬
‫ﺑﻬﺖ زده ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺗﻜﺎن ﻣﻲ داد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻛﻪ دو ﮔﻮﺷﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﻲ‬
‫رﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻳﻚ ﻧـﺴﺨﻪ از اﻳـﻦ رو ﺑـﺮاي ﻣـﻦ از دﻓﺘـﺮ ﻣـﻚ‬‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺑﻴﺎره؛ ﺣﺎﻻ زودﺗﺮ ﺑﺮﻳﻦ و ﻛﺎدوﺗﻮن رو ﺑﺨﺮﻳﺪ ﭼﻮن اﮔﻪ دﻳﺮﻛﻨﻴﻢ‪،‬‬
‫ﻛﻠﻜﻤﻮن ﻛﻨﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺎﺟﺮا ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ دﻻﻳﻠـﻲ ﻧﻤـﻲ ﺧﻮاﺳـﺖ ﻛـﻪ در ﻫﻨﮕـﺎم‬
‫ﺣﻀﻮرش در ﺻﻨﺪوق داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ او ﻫﻤﺮاه ﺑﺎﺷـﺪ ﭼـﻮن‬
‫اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ او ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ را از اﻳﻦ راز ﻣﻄﻠﻊ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ اﺣﺘﻤﺎل را ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﻣﺎﺟﺮا ﻣﺸﻜﻮك ﺷﻮد)ﺗﻮﺿﻴﺢ‬

‫‪365‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‪ :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮدم ﻫﻢ ﻫﺮي دﻟﻴﻞ ﺑﻬﺘـﺮي رو ﻣـﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ اﻧﺘﺨـﺎب‬
‫ﻛﻨﺪ(‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠـﻲ از ﺧـﻮد ﻧـﺸﺎن ﺑﺪﻫـﺪ و ﻳـﺎ‬
‫اﻋﺘﺮاﺿﻲ ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬رون دﺳﺘﺶ را ﻛﺸﻴﺪ و از آﻧﻬﺎ دور ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻧﻚ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر دارﻳﻢ‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﺧﻮدم و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ از ﺳﻴﺮﻳﻮس‬‫و داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻬﻢ رﺳﻴﺪه)ﻛﭙﻲ راﻳﺖ‪ :‬ﺳـﻨﮕﻬﺎي ﺷـﺸﮕﺎﻧﻪ(‪ ،‬رﺳـﻴﺪﮔﻲ‬
‫ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻃﻮل ﻣﻲ ﻛﺸﻪ!‬‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪ .‬ﻳﻪ ﻛﺎرﻳﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻧﻚ ﺑﺮود‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺖ او را ﻛﺸﻴﺪ ﺗـﺎ‬
‫ﻣﺴﻴﺮ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺪﺳﺖ آورد‪.‬‬
‫ دﻓﻌﻪ دﻳﮕﻪ ﻛﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻲ دﻟﻴﻠﻲ ﺑﺮاي ﻛﺎرﻫﺎت ﺑﻴـﺎري‪ ،‬ﺑـﺎ ﻣـﻦ ﻳـﻪ‬‫ﻣﺸﻮرﺗﻲ ﺑﻜﻦ‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ رون ﻧﻔﻬﻤﻪ ﭼﻮن اﻻﻏﻪ وﻟﻲ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺣﺘﻤـﺎً‬
‫ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻪ و اﻳﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ اﻣـﺸﺐ ﻛﻠـﻲ ﻣـﻦ رو‬
‫ﺳﻴﻢ ﺟﻴﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ ﻫﺮي را ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﻫﻮا را ﺑﺎ ﺷﺪت از ﺑﻴﻨﻲ اش ﺧﺎرج‬
‫ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻛﺸﻴﺪن ﻫﻮﻓﻔﻲ‪ ،‬وارد ﺑﺎﻧﻚ ﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﺑـﻴﻦ‪ ،‬ﻫـﺮي در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﺑﺮﮔﻪ در دﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﻫﺎ رﻓﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻲ ﺑﺨﺸﻴﺪ ﻗﺮﺑﺎن‪...‬‬

‫‪366‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻠﻪ؟‬‫ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﺟﻮان ﻛﻪ ﭼﻴﻦ و ﭼﺮوك ﺻﻮرﺗﺶ در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ دﻳﮕﺮ اﺟﻨﻪ‪ ،‬ﻛﻤﺘﺮ ﺑﻮد؛‬
‫درﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺮ روي دﻓﺘﺮ ﻗﻄﻮري ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﻮاس ﭘﺮﺗﻲ‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﺳﺨﻨﻲ‪ ،‬دﺳﺘﻪ ﻛﺎﻏﺬش را در ﻣﺴﻴﺮ‬
‫ﻧﮕﺎه ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﻗﺮار داد‪ .‬ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﻛﺎﻏﺬ ﺧﻴـﺮه ﺷـﺪ و ﭘـﺲ از ﭼﻨـﺪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﻨﺪرج ﺑﺮ روي ﻛﺎﻏﺬ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ از ﺟـﺎ ﺟـﺴﺖ و در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻟﻜﻨﺖ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ اﻻن ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدم‬‫ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﺟﻮان ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﺑﺎﻧﻚ رﻓﺖ و از دري داﺧﻞ ﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮ درﻫﺎ‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد ﮔﺬﺷـﺖ‪.‬ﭼﻨـﺪ ﻟﺤﻈـﻪ ﺑﻌـﺪ او ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه‬
‫ﮔﺎﺑﻠﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺳﻨﺶ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ از او ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬از راه رﺳﻴﺪ‪) .‬ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‪:‬‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﺳﻢ ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﭘﻴﺮ رو ﺑﺬارم "ﮔﻠﺪ ﻓﻴﻨﮕﺮ)ﺟﻴﻤﺰ ﺑﺎﻧﺪ(" ﻛﻪ دﻳـﺪم‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﺿﺎﻳﺢ اﺳﺖ ﭘﺲ ﺗﺮﺟﻴﺢ دادم ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﺬارم و ﻫﻤـﻮن "ﮔـﺎﺑﻠﻴﻦ‬
‫ﭘﻴﺮ" ﺻﺪاش ﻛﻨﻢ(‬
‫ از دﻳﺪن ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻢ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺴﺌﻮل و ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺷﻴﻔﺖ‬‫اﻳﻦ ﺳﺎﻋﺖ از ﺑﺎﻧﻚ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫ اوه ﻣﻦ ﻫﻢ از ﻣﻼﻗﺎت ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻢ‪.‬‬‫ ﻟﻄﻔﺎً از اﻳﻦ ﻃﺮف آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‬‫ﺳﭙﺲ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﻤﺎن درﻫﺎي‬
‫ﭼﻮﺑﻲ ﺑﺰرگ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﻋﺒﻮر از ﭼﻨﺪ راﻫﺮو ﻃـﻮﻻﻧﻲ‪ ،‬ﺳـﺮاﻧﺠﺎم ﺑـﻪ‬
‫دﻓﺘﺮ ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﭘﻴﺮ آﻧﻬـﺎ را ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬

‫‪367‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﺒﻞ ﺷﻴﻜﻲ ﻛﻪ در ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق و ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻴﺰ ﻛﺎرش ﺑـﻮد‪ ،‬راﻫﻨﻤـﺎﻳﻲ ﻛـﺮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺮﮔﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﻮد را ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺲ از ﻛﻤﻲ ﺟﺴﺘﺠﻮ‬
‫در ﻣﻴﺰش‪ ،‬ﺗﻜﻪ ﻛﺎﻏﺬ ﭘﻮﺳﺘﻲ را ﺑﻴﺮون آورد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻛﻠﻴـﺪي ﻛﻮﭼـﻚ و‬
‫ﻃﻼﻳﻲ رﻧﮓ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ از ﻛﻠﻴﺪ ﺻﻨﺪوق ﺳﺎﺑﻖ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد را ﺑﻪ دﺳﺖ‬
‫ﻫﺮي داد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻛﺎﻏﺬﻫﺎ را ﺑﺮ روي ﻛﺎﻏﺬ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﻗـﺮار داد و ﻛﻠﻴـﺪ‬
‫ﻛﻮﭼﻚ را ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي آن ﻗﺮار داد‪ .‬ﺳﭙﺲ از ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑـﺎ‬
‫او‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻲ را ﺑﺮ روي ﻛﺎﻏﺬ اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﭘﻴﺮ و ﻫﺮي‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﺸﺎن را ﺑﺮ روي ﻛﺎﻏﺬ اﺟﺮا ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻧﻮر‬
‫ﺷﺪﻳﺪ آﺗﺶ‪ ،‬ﻛﺎﻏﺬ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﻛﺎﻏﺬ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ و ﺳﭙﺲ ﻛﺎﻏﺬ در ﻣﻴﺎن‬
‫ﻧﻮر‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻴﻤﻲ از ﻧﻮر ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي و ﻧﻴﻤﻪ دﻳﮕـﺮ آن ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ رﻓﺖ و ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﺟﺰ ﻣﻘﺪاري ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ از آن دﺳﺘﻪ ﻛﺎﻏﺬ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻧﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬از اﻳﻦ ﭘﺲ‪ ،‬ﺻﻨﺪوق ‪ 1903‬ﻛﻪ ﺗﺎ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﻧﺎم ﭘﺪر و ﻣﺎدر‬‫ﺷﻤﺎ ﺑﻮده و ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان ﺻﻨﺪوق رﺳﻤﻲ ﺧﺎﻧﺪان ﺷﻤﺎ ﺑﻮده‪ ،‬ﺑﻪ ﻧـﺎم‬
‫ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺛﺒﺖ رﺳﻴﺪه اﺳﺖ و ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺗﻤﺎم ﻣﻮﺟـﻮدي ﺧـﻮد و‬
‫ﻧﻴﺰ ارﺛﻴﻪ اي ﻛﻪ ﺑـﻪ ﺷـﻤﺎ رﺳـﻴﺪه را در اﻳـﻦ ﺻـﻨﺪوق ﻗـﺮار دﻫﻴـﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ در ﺻﻮرت ﻣـﺮگ ﺷـﻤﺎ‪ ،‬ﭼﻨﺎﻧﭽـﻪ ﺻـﺎﺣﺐ ﻓﺮزﻧـﺪي ﺑﺎﺷـﻴﺪ‪،‬‬
‫ﻣﻮﺟﻮدي ﺣﺴﺎب ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪ ﺷﻤﺎ ﻣﻲ رﺳﺪ زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﻓﺮزﻧـﺪﺗﺎن ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻦ ‪ 17‬ﺳﺎﻟﮕﻲ ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﺎم او ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻟﻄﻔـﺎً دﻧﺒـﺎل ﻣـﻦ‬
‫ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ!‬
‫ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ آﻧﭽﻨﺎن راﺣﺖ از ﻣﺮگ ﻫﺮي ﺳﺨﻦ ﺑﻪ ﻣﻴﺎن آورده ﺑـﻮد ﻛـﻪ اﻧﮕـﺎر‬
‫ﻣﺴﺌﻠﻪ اي روزﻣﺮه اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻴﺴﺖ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌـﺪ‪ ،‬او و ﺟﻴﻨـﻲ‪ ،‬ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه ﺳـﻪ‬

‫‪368‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﻛﻪ ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﺷﺎﻣﻞ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ دري درﺧـﺸﺎن‬
‫ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻪ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻣﻮﺟﻮدي ﺣﺴﺎب ﺳﻴﺮﻳﻮس و واﻟﺪﻳﻨﺶ ﻳﻜـﻲ‬
‫ﺷﺪه و در ﺻﻨﺪوﻗﺶ ﻗـﺮار ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ ﻛـﻪ اﻛﺜﺮﻳـﺖ ﻣﻮﺟـﻮدي ﺻـﻨﺪوق‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬وﺳﺎﻳﻞ و اﺑﺰار وﻳﮋه ﺟﺎدوي ﺳـﻴﺎه ﺑـﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘـﻪ ﻫـﺮي ﺑﻌـﻀﻲ از‬
‫وﺳﺎﻳﻞ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ در آﻧﺠﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ و او ﻧﻴـﺰ ﺑـﻪ آﻧﻬـﺎ اﺣﺘﻴـﺎﺟﻲ ﻣﺒـﺮم‬
‫داﺷﺖ را در ﻛﻴﺴﻪ ﺳﻴﺎه رﻧﮕﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد آورده ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﭘﻴﺮ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﻮي ﺧﻄﺮ ﻣﻲ داد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﺧﻄﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻓﻘﻂ در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ وارث داﻣﺒﻠﺪور ﻫﺴﺘﻴﺪ‪،‬‬‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﺪ از دﻳﻮار رد ﺷﻮﻳﺪ‪ .‬در ﻏﻴﺮ اﻳﻨـﺼﻮرت‪ ،‬ﺑـﻪ درون در ﻛـﺸﻴﺪه‬
‫ﻣﻲ ﺷﻮﻳﺪ و ﺟﺴﻤﺘﻮن ﻣﺘﻼﺷﻲ ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬اﻳﻦ ﺟﺰو ﺧﻮاص اﻳـﻦ در‬
‫اﺳﺖ ﺗﺎزه ﻣﺎ از ﺟﺎدوﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ داﺧﻞ اﺗﺎق‪ ،‬ﻫﻴﭻ اﻃﻼﻋﻲ ﻧﺪارﻳﻢ!‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن ﭼﻴﻪ؟‬‫ ﺑﺎﻧﻮي ﺟﻮان‪ ،‬اﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﺑﻌﺪ از اﻧﺘﻘﺎل ﺟﻌﺒﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻣـﺎ رو‬‫از اﺗﺎق ﺑﻴﺮون ﻛﺮد و ﺧﻮدش ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ در اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻲ داﻧـﺴﺖ ﭼـﻪ ﻃﻠـﺴﻤﻲ ﺑـﺮ روي درب ﻗـﺮار دارد‪ .‬ﺣﺘـﻲ ﻣـﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ وﺟﻮد ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي داﺧﻞ اﺗﺎق را ﻧﻴﺰ ﺣﺲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬واﻗﻌﺎً ﻗﻮي و ﻣﻮﺛﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨـﻲ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮم‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮن!‬‫ ﻧﻪ‪.‬‬‫‪ -‬ﻣﻲ ﺑﺨﺸﻴﺪ؟‬

‫‪369‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و زﻣﺰﻣﻪ وار ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ ﮔﺎﺑﻠﻴﻨﻬﺎ ﻧـﺸﻨﻮﻧﺪ‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﮕﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ دﻳﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻧﺎم ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﻣـﻦ ﺑـﻪ ﭘـﺎﺗﺮ‬‫ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻪ؟!‬
‫ اﮔﻪ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻴﻢ!!‬‫ ﭼﺮﻧﺪه!‬‫ ﺧﻮب؟‬‫ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺴﺎب‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﻖ ﻣﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﺪوﻧﻢ اوﻧﺠﺎ ﭼﻲ وﺟﻮد داره‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺗـﻮ‬‫ﻫﺮﭼﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﮕﻮ‪.‬‬
‫ﺟﻮاب ﺻﺮﻳﺢ ﺟﻴﻨﻲ و ﺣﺎﻟﺖ ﻗﺎﻃﻊ ﺻﻮرﺗﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي اﻳﻦ ﻧﻮﻳﺪ را ﻣـﻲ داد‬
‫ﻛﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﺶ‪ ،‬ﺑﻲ ﻓﺎﻳﺪه اﺳﺖ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻗﻠﺐ ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻧﻈﺮ ﻣﻮاﻓﻖ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻴﭽﺎره ﻫﺮي ‪ ...‬اﮔﺮ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺳﺮخ ﻣﻮ‪ ،‬ﭼﻘﺪر ﺳﺨﺖ‬
‫ﻣﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮدش را ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻣﻲ داد و ﻳﺎ ﺑﺎ دﺳﺖ و ﭘﺎي ﺑﺴﺘﻪ؛‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﻴﺪ ﻛﺘﻚ زن ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ ﺟﻴﻨـﻲ را ﮔﺮﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ وار ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺣﺪ و اﻧﺪازه ﻧﺪاره‪ ،‬ﺣﻤﺎﻗﺖ اﻧﺴﺎﻧﻪ)ت‪.‬ن‪ :‬اﻳﻨﻮ ﻳـﻪ ﺟـﺎ‬‫ﺧﻮﻧﺪم وﻟﻲ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻛﺠﺎ(‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ دﺳﺖ دﻳﮕﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﺮد ﺗﺎ آن را ﻟﻤﺲ ﻛﻨـﺪ‪ .‬ﺑـﻪ ﻣﺤـﻆ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ دﺳﺘﺶ در را ﻟﻤﺲ ﻛﺮد‪ ،‬در ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪370‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ او و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬اﺗﺎق ﺑﺰرگ ﻣﻤﻠﻮء از ﺟﻌﺒﻪ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻗﺮار داﺷـﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ از دروازه ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ در ﻣﺮﻣﻮز ﻇـﺎﻫﺮ ﺷـﺪ و‬
‫دروازه را ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ از اﻳﻦ واﻗﻌﻪ‪ ،‬ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ داره ﻣﻲ اﻓﺘﻪ؟‬‫ آروم ﺑﺎش ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬آروم‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺷﺪﻳﺪ داد و ﻫﻤﺰﻣـﺎن ﺑـﺮ روي ﻳﻜـﻲ از اﺗـﺎق‬
‫ﻫﺎي ﻗﺼﺮ‪ ،‬ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻲ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﻃﻮﻻﻧﻲ‪ ،‬ﺑـﺎر دﻳﮕـﺮ دروازه ﻧﺎﭘﺪﻳـﺪ ﺷـﺪ و ﻫـﺮي و‬
‫ﺟﻴﻨﻲ از آﻧﺠﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺮد ﺟﻮان ‪ ...‬اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﻧﻴﻔﺘﺎد؟‬‫ اوه ﻧﻪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﺮﺗﺒﻪ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي داﻣﺒﻠـﺪور را‬‫ﭘﺎك ﻛﺮدم‪ .‬ﺻﻨﺪوق ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ﮔﺎﺑﻠﻴﻦ ﭘﻴﺮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻻزم ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور اﻳﻦ ﺳﺮداﺑﻪ رو ﺑﺎ ﺳـﺮداﺑﻪ‬‫‪ 713‬ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺘﺮ از آن اﻳﺸﺎن ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻌﻮﻳﺾ ﻛﺮدﻧـﺪ‪ ،‬ﺑﻨـﺎﺑﺮاﻳﻦ اﺧﺘﻴـﺎر‬
‫اﻳﻦ ﺳﺮداﺑﻪ اﻣﻨﻴﺘﻲ‪ ،‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﻫﻲ ﺷﻤﺎ ﻛﺠﺎ ﺑﻮدﻳﺪ؟ ﻣﺎ اﻻن ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪.‬‬‫ ﺳﺨﺖ ﻧﮕﻴﺮ رون‪ .‬ﻛﺎرﻣﻮن ﻛﻤﻲ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻛﻪ ﭼـﻲ‬‫ﺧﺮﻳﺪﻳﺪ؟‬

‫‪371‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رون ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻧﺪاﺧﺖ و ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨـﺪ رون را ﺑـﺮ‬
‫ﻣﻲ ﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬از ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ‪ ،‬ﺑﺴﺘﻪ اي ﻛﻮﭼﻚ را ﺧﺎرج ﻛﺮد و از درون آن‪،‬‬
‫دو ﻳﺎﻗﻮت ﺧﻮﻧﻲ در آورد)ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي ﺑﺎ ﻧﮕﻴﻦ ﻳﺎﻗﻮت( و ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺮي داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺻﻮﺗﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻴﻠﻲ ﮔﺮون ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ؟‬‫ آره ﻫﺮي‪ 500 .‬ﮔﺎﻟﻴﻮن ﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﺼﻒ اوﻧﻮ ﻣﻦ دادم و ﻧﺼﻔﺸﻮ رون‪.‬‬‫ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﺗﺸﻜﺮ از دوﻗﻠﻮﻫﺎ‪.‬‬‫رون وﻗﺘﻲ اﻳﻦ ﺣﺮف را ﻣﻲ زد‪ ،‬ﺑﻪ رﻧﮓ آﻟﺒﺎﻟﻮ در آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴـﻮن ﻛـﻪ‬
‫ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺟﻮ را ﻋﻮض ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺪﻳﻪ ﺷﻤﺎ ﭼﻴﻪ؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ اﺑﺮوﻳﻲ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﻛﺮﻳﺴﺘﺎﻟﻲ ﻣﻜﻌﺒﻲ را از‬
‫ﺟﻴﺒﺶ ﺧﺎرج ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬درﺧـﺸﺶ زﻣﺮّدﻫـﺎ را ﺑﺒﻴﻨﻨـﺪ ﻛـﻪ ﺑـﺮ‬
‫ﻧﮕﻴﻦ دو اﻧﮕﺸﺘﺮﻣﻲ درﺧﺸﻴﺪﻧﺪ)اﻧﮕﺸﺘﺮﻫﺎ در درون ﺟﻬﺒﻪ ﻛﺮﻳـﺴﺘﺎل ﻣﺎﻧﻨـﺪ‬
‫ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ(‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ روﻳﺎﻳﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﻗﺸﻨﮕﻦ و ‪...‬‬‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻮرﺗﺶ ﻋﻮض ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ اﻳﻦ زﻣﺮّدا رو از ﻛﺠﺎ اوردي؟ زﻣﺮد ﭼﻴﺰي ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ‬‫راﺣﺘﻲ ﭘﻴﺪا ﺑﺸﻪ‪ .‬اوﻧﻢ ﺑﺎ اﻳﻦ اﻧﺪازه!‬
‫ ﺳﺎﻻزار‪.‬‬‫‪ -‬ﭼﻲ؟‬

‫‪372‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪش را در ﺻﻮرت ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن)ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘـﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد ﭼـﻮن‬
‫ﭼﻴﺰي وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ او از آن ﺑﻲ اﻃﻼع ﺑﻮد( ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪي ﻫﺎي ﺳﺎﻻزار اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ﺑـﻪ ﭼﻬـﺎر دﺳـﺘﻪ ﺗﻘـﺴﻴﻢ ﻣـﻲ‬‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﻣﺎر‪ ،‬زﻣﺮد و ﺷﻜﺴﺘﻦ دﻣﺎغ ﮔﻮدرﻳـﻚ ﮔﺮﻳﻔﻨـﺪور‪.‬‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﻣﻲ ﻛﻨﻴـﺪ اﮔـﻪ ﺑﮕـﻢ ﻛـﻪ ﺳـﺎﻻزار‪ ،‬ﻳـﻪ ﻛﻠﻜـﺴﻴﻮن ﺑـﺰرگ از‬
‫زﻣﺮدﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن داﺷﺘﻪ و اوﻧﺎ رو ﺣﺘﻲ از ﺑﭽـﻪ ﻫـﺎي ﺧـﻮدش ﻫـﻢ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﻣﻴﺪوارم ﻛـﻪ از اﻳـﻦ دﺳـﺘﺒﺮد ﻣـﻦ ﺑـﻪ‬
‫ﻛﻠﻜﺴﻴﻮن ﺷﺨﺼﻴﺶ‪ ،‬ﺑﻮﻳﻲ ﻧﺒﺮده ﺑﺎﺷﻪ ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻨﻪ زﻧﺪه ﺑﺸﻪ و ﺑﻴﺎد‬
‫ﺗﻮي ﺧﻮاب ﺧﻔﻢ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ؛ﺣﺘﻲ ﺧﻮد ﻫﺮي؛ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫـﺮي ﻣـﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪﻧـﺪ ﺗـﺎ‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﺧﻮدﺷﻮن رو ﻣﺨﻔﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮ ﺧﻨﺪه ﺧﻮد ﻏﻠﺒﻪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻛﻠﻜﺴﻴﻮﻧﺶ ﭼﻘﺪره؟‬‫ ﻳﻪ اﺗﺎق ﺑﻪ اﻧﺪازه آﺷﭙﺰﺧﻮﻧﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻴﺪان ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ‪.‬‬‫ﺣﺎﻟﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ را ﺗﺪاﻋﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻳﻚ ﭼﻜﺶ ﺑـﻪ ﺳـﺮش‬
‫اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬رون ﻛﻪ ﻧﮕﺮان ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن در ﺣﺎﻟﺖ ﮔﻴﺠﻲ ﺧﻮدش ﺳﻴﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻣﻤﻜﻦ ﻧﻴﺴﺖ!‬‫ اوه ﭼﺮاً ﻣﻤﻜﻨﻪ‪ .‬اﮔﻪ درﺳﺖ ﻳﺎدم ﻣﻮﻧﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬زﻳـﺎده روي ﺳـﺎﻻزار در‬‫ﺟﻤﻊ آوري زﻣﺮّد ﺑﻪ ﺣﺪي رﺳﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮش ﻣﺠﺒﻮر ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺷﺒﻬﺎ ﺟﻴﺒﺶ رو ﺧﺎﻟﻲ ﻛﻨﻪ ﺗﺎ ﻧﺘﻮﻧﻪ ﺑـﺮه زﻣـﺮد ﺑﺨـﺮه‪ .‬اوﻧﺠـﻮري ﻛـﻪ از‬

‫‪373‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﺑﻪ ﻳﺎد دارم‪ ،‬ﻳﻪ ﺑﺎر ﺳﺎﻻزار ﻳﻪ ﻧﻔﺮ رو ﺑﺪﺟﻮري ﻃﻠـﺴﻢ ﻛـﺮده‬
‫ﺑﻮد ﺗﺎ زﻣﺮدﺷﻮ ﺑﺮداره ﻛﻪ ﻗﻀﻴﻪ ﺑـﻴﺦ ﭘﻴـﺪا ﻣـﻲ ﻛﻨـﻪ و اﮔـﻪ وﺻـﺎﺗﺖ‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﻧﺒﻮد‪ ،‬اوﺿﺎح ﺣﺴﺎﺑﻲ ﺷﻴﺮ ﺗﻮ ﺷﻴﺮ ﻣـﻲ ﺷـﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘـﻪ ﺑﻌـﺪش‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ ﭼﻨﺪﺗﺎ ارﺑﺪه ﺷﻴﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ رو ﺗﻮ ﺳﺮ ﺳﺎﻻزار ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻳـﻨﻢ‬
‫ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار‪ 70 ،‬ﺳﺎل از ‪ 97‬ﺳﺎل ﻋﻤﺮش رو ﺑـﻪ ﺟﻤـﻊ آوري و‬
‫ﺧﺮﻳﺪ و ‪) ...‬ت‪.‬ن‪ :‬ﻧﻤﻲ ﮔﻢ دزدي ﭼﻮن ﺧﻴﻠﻲ ﺿﺎﻳﻊ اﺳـﺖ( زﻣـﺮّد‪،‬‬
‫آن ﻫﻢ ﺑﻪ ﺷﻴﻮه ﺣﺮﻓﻪ اي‪ ،‬ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﻣﻴﺸﻪ ﻣﻨﻢ اون اﺗﺎﻗﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ؟‬‫اﻟﺘﻤﺎس از ﺻﻮرت و ﺻﺪاي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲ ﺑﺎرﻳﺪ و اﻳﻦ ﻫﺮي را ﺑﺮاي ﻳﻚ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺷﻚ اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ ﻧﻜﻨﺪ ﺷﻬﻮت زﻣﺮّدي ﺳـﺎﻻزار ﺑـﻪ ﻫﺮﻣﻴـﻮن ﻫـﻢ‬
‫اﻧﺘﻘﺎل ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ!‬
‫ ﺑﻌﺪاً ﺷﺎﻳﺪ‪ .‬وﻟﻲ ﻫﻴﭻ ﻗﻮﻟﻲ ﻧﻤﻲ دم‪.‬‬‫ ﻫﻲ رﻓﻴﻖ؛ ﻣﻦ ﻳﻪ اﺣﺴﺎس ﻋﺠﻴﺐ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ زﻣﺮدﻫـﺎي روي‬‫اﻧﮕﺸﺘﺮ دارم‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲ آد ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻋﺎﻣﻞ زﻳﺒﺎﻳﻲ ﻧﮕﻴﻦ‪،‬‬
‫ﻋﻤﻞ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ دوﺗﺎ زﻣﺮد‪ ،‬دوﺗﺎ ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ و از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛـﻪ‬‫زﻣﺮدﻫﺎ‪ ،‬ﺟﺎدوﻫﺎ رو ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺟﺎودان ﺣﻔﻆ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ)ت‪.‬ن‪ :‬اﺛﺮ ﺟـﺎدو‬
‫ﻫﻴﭻ ﮔﺎه از ﺑﻴﻦ ﻧﻤﻲ رود(‪ ،‬ﻣﻦ اوﻧﻬﺎ رو اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮدم‪.‬‬
‫ ﭼﺮا ﭘﻮرﺗﻜﻲ؟ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻲ ﭼﻄﻮر ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﺑﺴﺎزي‪ ،‬دﻟﻴﻞ ﻧﻤـﻲ‬‫ﺷﻪ ﻛﻪ در ﻫﺮ ﻗﺪم ﻛﻪ راه ﻣﻲ ري‪ ،‬ﻳﻪ ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﺑﺴﺎزي‪.‬‬

‫‪374‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد و ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ ﺧﻨـﺪه‬
‫وا داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪه دﻳﮕﻪ‪ .‬ﺑﻴﻞ و ﻓﻠﻮر اول زﻧﺪﮔﻴﺸﻮﻧﻪ و ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺗـﺎ‬‫اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ‪ ،‬از ﺧﻄﺮ دور ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ رو ﻫﻢ ﺑﺪوﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﻣـﻦ ﻗـﺼﺪ‬
‫دارم ﺑﻪ ﻃﺮق ﻣﺨﺘﻠﻒ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﻛﺪام از ﻧﺰدﻳﻜﺎﻧﻢ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺪم‪.‬‬
‫ ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﺪوﻧﻴﻢ ﭼﺮا‪ .‬از اﻳﻨﻬﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﻧﮕﻔﺘﻲ ﻛـﻪ ﻣﺤـﻞ ﭘـﻴﺶ‬‫ﺑﻴﻨﻲ ﺷﺪه ﺑﺮاي ﺣﻀﻮر اون زﻣﺮد ﻫﺎ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ اﻻن ﻧﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ ﻧﻪ‪.‬اِ ‪ ...‬ﮔﻴﺮﻧﺪه ﻫﺎ‪.‬اﻳﻨﻢ از ﻓﻠﻮرﻳﺶ و ﺑﻼﺗﺰ‪.‬‬‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ را ﻛﺸﻴﺪ‬
‫و او را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ درون ﻛﺘﺎﺑﻔﺮوﺷﻲ ﺑﺮد‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﻫﺮي!‬‫ دﻳﮕﻪ ﭼﻲ ﺷﺪه ﻫﺮﻣﻴﻮن؟‬‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎي ﻣﺪرﺳـﻪ رو ﻧﺨـﺮﻳﻢ ﻳـﺎ ﺣـﺪاﻗﻞ از‬‫اوﻣﺪﻧﻤﻮن ﺑﻪ دﻳﺎﮔﻮن‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﻧﮕﻴﻢ!‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻗﻔﺴﻪ ﻣﺤﺘﻮي ﻛﺘﺐ ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي را زﻳﺮ و رو ﻣـﻲ‬
‫ﻛﺮد ﺗﺎ ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻛﻪ اﺳﻤﺶ را از اﺳﻨﻴﭗ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﺪوﻧﻢ ﭼﺮا؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺳﺎﻳﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻮن اﮔﻪ ﺑﻔﻬﻤﻦ ﺑﺪون ﻣﺤﺎﻓﻆ اوﻣﺪﻳﻢ دﻳﺎﮔﻮن‪ ،‬ﺳﺮﻣﻮن ﺑﺎﻻي داره!‬‫ﺻﺪاي دﻧﺪان ﻗﺮوﭼﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻓﻴﻠﻲ را ز‪‬ﻫﺮِه ﺗﺮَك ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫رون ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺤﺚ را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪375‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﺑﺎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد دوم ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﭼﻴﻪ ﻫﺮي؟‬‫ ﻣﻨﻢ ﻣﻮاﻓﻘﻢ ‪ ...‬اِ ‪ ...‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﮕﻴﻢ ﻛـﻪ اﻳـﻦ ﻛﺘﺎﺑﻬـﺎ رو ﺳـﻴﺮﻳﻮس‬‫ﺑﺮاﻣﻮن ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪ .‬ﺑﺮاي ﺧﺮﻳﺪ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎي ﻣﺪرﺳﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺳـﺎﻳﺮﻳﻦ‬
‫ﻣﻴ‪Ĥ‬ﻳﻴﻢ‪ .‬ﻗﺒﻮﻟﻪ؟‬
‫ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻫﺮي و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﻳﻜـﻲ از ﻗﻔـﺴﻪ ﻫـﺎ‬
‫رﻓﺘﻨﺪ و ﺟﻴﻨﻲ و رون ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﻓﺮوﺷﮕﺎه‪ .‬رون در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﻧـﺎ‬
‫اﻣﻴﺪاﻧﻪ ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻢ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻫﺮي ﻫﻢ ﻛِﺮم ﻛﺘﺎب)ﺧﻮره ﻛﺘﺎب( ﺷﺪه‪.‬‬‫ده دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺑﺎ دﺳﺘﺎﻧﻲ ﭘﺮ‪ ،‬از ﻛﺘﺎﺑﻔﺮوﺷـﻲ ﺧـﺎرج ﺷـﺪﻧﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘـﻪ آﻧﻬـﺎ‪،‬‬
‫ﺑﻌﻀﻲ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎ را ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻮن ﻳﻘﻴﻨﺎً دﻳﮕﺮان اﻳﻦ اﺟﺎزه را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫ﻧﻤﻲ دادﻧﺪ ﻛﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ را ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮي ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺧـﺎص‬
‫را از ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻗﺼﺮ آورده ﺑﻮد و ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﻛـﻪ اﻳـﻦ ﻛﺘـﺎب را ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه‬
‫ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻛﻪ از ﻛﺘﺎﺑﻔﺮوﺷﻲ ﺧﺮﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺪﺛﺶ ﺑﻪ ﻳﻘﻴﻦ‬
‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ .‬دﺳﺖ ﻫﻢ رو ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﻳﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﺣﺘﻴﺎط‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﻲ‪ ،‬دﺳﺖ ﻫﻢ را ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺑﺎرو ﻓﻜﺮ ﻛﺮدﻧﺪ و ‪ ...‬ﭘﺎق‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺎﻳﻞ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ‪ ،‬ﻣﺮدي ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺳـﺮخ ﺑـﺮ روي ﺻـﻨﺪﻟﻲ ﺧـﻮد‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و در اﻓﻜﺎرش ﻗﻮﻃﻪ ور ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭘﺲ از‬
‫ﻣﺮگ داﻣﺒﻠﺪور اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﺷﻴﺮﻳﻨﻲ ﻣﺮگ داﻣﺒﻠﺪور را ﻛﺎﻣﻼ ﺣﺲ ﻧﻜﺮده‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ را ﻣﺮده ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻧﻴﺰ ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪،‬‬
‫ﺑﻼ ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻲ )ﻣﺜﻞ اﺳﻨﻴﭗ( داﺷﺖ‪ .‬او دﺷﻤﻨﺎن ﺑـﺴﻴﺎري‬

‫‪376‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫را ﺑﺮاي ﺧﻮدش درﺳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬از دور ﺧﺎرج ﻛﺮدن ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻦ ﻫﺎ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از‬
‫ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎ‪ ،‬در ﻣﻴﺎن ﺻﺪﻫﺎ ﻫﻨﺮ او ﺑﻮد‪.‬‬
‫از ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺗﺮ‪ ،‬آن ﺷﺐ ﻛﺰاﻳﻲ ﺑﻮد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﻴﺰي از ذﻫـﻨﺶ‬
‫ﭘﺎك ﺷﺪه اﻣﺎ ﻧﻤﻲ داﻧـﺴﺖ ﭼـﻪ ﭼﻴـﺰي‪ .‬در ﻫﻤـﻴﻦ ﻓﻜـﺮ ﺑـﻮد ﻛـﻪ درب‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ و‪...‬‬
‫***‬
‫ اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﺮﺗﺐ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ ﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻴﻢ ارﺑﺎب‪.‬‬‫ ﺑﺮاي ﺧﻮدﺗﻮن ﻫﻢ ﻛﻪ ﺷﺪه‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬دﻳـﺮوز ﻛـﻪ ﮔﻨـﺪ‬‫زدﻳﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮﻳﺪ‪ .‬دو ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮﺗـﻮن ﻫـﺴﺘﻢ‪ .‬ﻓﻘـﻂ ﺑـﻪ ﻣﻮﻗـﻊ‬
‫ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﭼﻮن اﮔﻪ دﻳﺮ ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺪا ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺘﻮن‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻪ ارﺑﺎب‬‫دﺳﺘﻪ ﺳﻴﺎﻫﭙﻮﺷﺎن ﻟﺮزان ﭘﺲ از ﺑﻮﺳﻴﺪن ﻣﻘﺎﺑﻞ رداﻳﺶ‪ ،‬ﺧﺎرج ﺷـﺪﻧﺪ‪ .‬در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺮوج آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪ ،‬ﺣﺮﻛﺘـﻲ را در ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﻪ ﺷﻚ داﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ دﻳﻮاره ذﻫﻨﺶ را ﺑﺮرﺳﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺳﺮ ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﺧﺴﺘﮕﻲ‪ ،‬او را ﺧﻴﺎﻻﺗﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن ﻣﻲ داد‪ ،‬از اﺗﺎق ﻣﺪور ﺧﺎرج ﺷﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﻲ در اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺖ‪ .‬ﻧﻴﺎز داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺨﻮاﺑﺪ ﺗﺎ اﻓﻜﺎرش‬
‫را ﻧﻈﻢ ﺑﺨﺸﺪ‪.‬‬
‫آﻫﺴﺘﻪ در ﺧﻮاب ﻓﺮو ﻣﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬

‫‪377‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﻬﺎر دوﺳﺖ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎرو ﻇـﺎﻫﺮ ﺷـﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻧـﻪ اي را ﻣـﺸﺎﻫﺪه‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ آذﻳﻦ ﺑﻨﺪي ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻳﺒﺎ و ﺣﻴﺮت آور‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ!! رون!!‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﮔﺮﻳﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ‬
‫دوﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺟﺰ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ و ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﻮدي ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻛﻤﻚ‬
‫ﻛﻨﻨﺪ)در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮاي ﻛﻨﺘﺮل اﻣﻨﻴـﺖ ﺑـﻪ آﻧﺠـﺎ آﻣـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ(‪ ،‬ﭼﻨـﺪ ﻧﻔـﺮ از‬
‫ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﻓﻠﻮر )اﻛﺜﺮا دﺧﺘﺮان زﻳﺒﺎ و ﻧﻴﻢ وﻳﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﻢ ﺳﻦ او ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬از دوﺳﺘﺎن و ﻧﺰدﻳﻜﺎن ﻓﻠﻮر ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ و ﭼﻨﺪ دﺧﺘﺮ ﻛﻪ از‬
‫دوﺳﺘﺎن ﮔﺎﺑﺮﻳﻞ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪ ﻣﺮد ﺟﻮان دﻳﮕﺮ ﻛﻪ از دوﺳﺘﺎن و ﻫﻤﻜﺎران‬
‫ﺑﻴﻞ ﺑﻮدﻧﺪ( ﻧﻴﺰ در ﺑﺎرو ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻮ ﺣﺎﻛﻢ ﺑﻪ ﻗﺪري ﺷﺎد ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣـﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻤﺎﻣﻲ ارﺗﺶ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎﻧﻪ ﺟـﺬب‬
‫ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻮرد اﺳﺘﻘﺒﺎل ﺑﻲ ﺳﺎﺑﻘﻪ اي ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫دوﻗﻠﻮﻫﺎ از دﻳﺪن رون آﻧﻘﺪر ذوق زده ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻳﻜﺒـﺎره‪ ،‬ﻣـﺸﺘﻲ‬
‫ﺷﻜﻼت را در دﻫﺎن او اﻧﺪاﺧﺘﻨـﺪ و او را ﺑـﻪ ﻗﻨـﺎري‪ ،‬وزغ ﻧﻮﻳـﻞ و اﺷـﻜﺎل‬
‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮدﻧﺪ و در آﺧﺮ‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ از دﺳﺖ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ و ﺻﺪ‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ِ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ‪ ،‬ﻓﺮار ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺲ از ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬آﻧﻬﺎ از آﻏﻮش ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺳﻮال و ﺟﻮاﺑﻬﺎي‬
‫ﻣﻮدي‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻫﺎي ﮔﺎﺑﺮﻳﻞ ﺑﻪ ﻫﺮي و ﺻﺪﻫﺎ و ﺻﺪﻫﺎ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮ ﺧﻼص ﺷﺪﻧﺪ‬
‫و ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ اﻃﻤﻴﻨﺎن دادﻧﺪ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﺳـﻮء ﺗﻐﺬﻳـﻪ دﭼـﺎر‬

‫‪378‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﺸﺪﻧﺪ و داﺑﻲ و ﻛﺮﻳﭽﺮ در اﻳﻦ ﻣﺪت ﺣﺴﺎﺑﻲ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ رﺳـﻴﺪﮔﻲ ﻛـﺮده اﻧـﺪ‪،‬‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻧﻔﺲ راﺣﺘﻲ ﺑﻜﺸﻨﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺳﺎﻳﺮ دﺧﺘﺮﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻨـﺎ‬
‫ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﻓﻠﻮر و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺣﻴﺎط ﭘﺸﺖ ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ و ﻣﺮدﻫﺎ‬
‫و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ از دﺧﺘﺮان ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﻴﻞ‪ ،‬از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﻛـﺎري را‬
‫ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ)‪ .(Top Secret‬رون و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه ﻣـﻮدي و‬
‫دوﻗﻠﻮﻫﺎ‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ آﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﻮاﻻت در ﺣﺎل‬
‫ﺷﻜﻞ ﮔﻴﺮي ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺗﻮ اﻳﻦ ﻣﺪت ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﻦ؟‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﺟﺮج ﻛﻪ اﻳﻦ ﺳﻮال را ﭘﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﺳﺮو ﮔﻮش ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪﻳﻢ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ‪.‬‬‫ ﻓﻘﻂ ﻧﻈﺎﻓﺖ؟‬‫ اوه آره‪ .‬اوﻧﺠﺎ داﻛﺴﻲ ﺑﺎزار ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺳﻮاﻻت ﺑﻴـﺸﺘﺮي در راه اﺳـﺖ ﺑﻨـﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻫـﺮي ﺑـﺮ‬
‫ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﭘﻴﺸﺪﺳﺘﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻮدي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ راﺳﺘﻲ ‪ ...‬اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ آزﻛﺎﺑـﺎن ﻧﻮﺷـﺘﻪ اﻧـﺪ؛‬‫ﻣﻨﻈﻮرم اون ﺳﻔﻴﺪﭘﻮﺷﻪ؛ ﺣﻘﻴﻘﺖ داره؟‬
‫ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺳﻜﻮﺗﻲ ﺑﺮ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻛﻮﭼﻚ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪ و ﻫﻤﮕﺎن ﻧﮕـﺎه‬
‫ﻫﺎﻳﻲ ﻧﮕﺮان رد و ﺑﺪل ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ اﻧﺘﻈﺎر اﻳﻦ ﺳﻮال را از ﻫﺮي داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ اوﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮدي ﭘﺎﺗﺮ؛ ﻛﻪ ﺑﺒﻴﻨﻲ‪ .‬ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ او ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻓﻮق اﻟﻌـﺎده‬‫ﻋﺠﻴﺐ و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز رو ﺧﻮﻧـﺪي‬

‫‪379‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭘﺲ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻧﻤﻲ دم‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ رو ﺑﺪون ﻛـﻪ ﻫﻤـﻪ ﻣﻄﺎﻟـﺐ‬
‫ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز ﺑﻼ اﺳﺘﺜﻨﺎ درﺳﺖ اﺳﺖ ﻫﺮﭼﻨـﺪ ﻛـﻪ ﺗﻨﻬـﺎ ﻳـﻚ درﺻـﺪ از‬
‫واﻗﻌﻴﺖ ﻫﺎي اون ﻧﺒﺮد رو ﭼﺎپ ﻛﺮده اﻧﺪ‪...‬‬
‫ و اﺳﻨﻴﭗ؟!‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي رون ﺑﻮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺳﺮ ﻣﻮدي ﺑﺎ ﺳـﺮﻋﺖ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ او‬
‫ﺑﭽﺮﺧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ ﺻﺪاي ﺗﻠﻖ و ﺗﻮﻟﻮق اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎي ﮔﺮدﻧﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ درﺳﺘﻪ وﻳﺰﻟﻲ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ از اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺪم ﻣﻲ اوﻣـﺪ وﻟـﻲ ﺑﻼﻳـﻲ ﻛـﻪ‬‫ﺳﺮش اوﻣﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺷﺨﺼﺎً ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲ دادم ﻛﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻟﺴﺘﺮاﻧﺞ رو‬
‫ﺗﻮي اون وﺿﻌﻴﺖ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺳﻜﻮﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ﺣﺮف ﻣﻮدي اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻨﺪان دواﻣﻲ ﻧﻴﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺷﻌﻠﻪ اي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ در ﺑﺨﺎري ﭘﺪﻳﺪ آﻣﺪ و ﺳﺮ ژوﻟﻴﺪه ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‬
‫در آﺗﺶ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻮدي!! ﺑﻪ ﻣﺤﻠﻪ ﮔﺮاﻧـﺪ اﺳـﺘﻮن ﺣﻤﻠـﻪ ﺷـﺪه‪ .‬ﻫﺪﻓـﺸﻮن ﻟﻮدﮔﻮدﻫـﺎ‬‫ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ اﻣﺎ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﺗﻮ و ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻫﻢ اﺣﺘﻴﺎج دارﻳﻢ‪.‬‬
‫زودﺗﺮ ﺧﻮدﺗﻮﻧﻮ ﺑﺮﺳﻮﻧﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪن ﺳﺮ ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‪ ،‬ﻣﻮدي از ﺟﺎ ﺟﺴﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻓﺮﻳﺎد‬
‫زد‪:‬‬
‫ ﻳﻪ ﭘﻴﻐﺎم ﺑﺮاي آرﺗﻮر ﺑﻔﺮﺳﺖ‪ .‬ﺧﻮدت ﻫﻢ ﺑﺮو‪.‬‬‫ﻣﻐﺰ ﻫﺮي از ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬او ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛـﻪ ﻫـﺪف وﻟـﺪﻣﻮرت از‬
‫اﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﭼﻴﺴﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﻟﻮﻧﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺪرﻳﻚ ﻛﺸﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬اوﺿﺎع ﺑﺮاي‬
‫ﻫﺮي ﺧﻴﻠﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪380‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﺎ ﭼﻲ!‬‫ﻣﻮدي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﺗﺸﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوﻧﺠﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻄﺮﻳﻪ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻴﺪ‪.‬‬‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ او و ﺗﺎﻧﻜﺲ دوان دوان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺘﻨـﺪ)در ﻫﻤـﻴﻦ ﻫـﻴﻦ‪،‬‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﭘﻴﻜﺎن ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ‪ ،‬از ﻧﻮك ﻋﺼﺎي ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺧـﺎرج ﺷـﺪ(‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﺳﺖ رون را ﺟﻠﻮ ﻛﺸﻴﺪ و ﻧﺸﺎﻧﺶ را ﻟﻤﺲ ﻛـﺮد‪ .‬ﭘـﺲ از ﭼﻨـﺪ‬
‫ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ ﺑﻪ آن دو ﭘﻴﻮﺳﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم‪ .‬اوﻧﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻦ ﺟﻠﻮﺷﻮ ﺑﮕﻴﺮن و اﻳﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨـﻲ‬‫اﺳﺖ ﻛﻪ ﻟﻮﻧﺎ ﻣﻲ ﻣﻴﺮه‪.‬‬
‫ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﻴﺎﻳﻴﻢ‪.‬‬‫ ﻧﻪ ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻫﻨﻮز ﻛﺎﻣﻼ آﻣﺎده ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ‪.‬‬‫ وﻟﻲ‪...‬‬‫ اﻳﻦ ﻳﻪ دﺳﺘﻮره‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ روﻳـﺪ ﺑـﻪ اﺗـﺎق رون و ﻏﻴﺒـﺖ ﻣـﻦ رو از‬‫دﻳﮕﺮان ﻣﺨﻔﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻣﻔﻬﻮم ﺑﻮد؟‬
‫ﻟﺤﻦ ﺻﺪاي ﻫﺮي ﻃﻮري ﺑﻮد ﻛﻪ ﻗﺪرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ را از آﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬ﻫـﺮ‬
‫ﺳﻪ ﺑﺎ ﻧﺎ راﺣﺘﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن دادﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﺟﻴﻨﻲ!‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﻋﻠﺖ اﻳﻦ ﺣﺮف او‬
‫را ﺑﻔﻬﻤﺪ اﻣﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻮﺳﻪ اي را ﺑﺮ روي ﻟﺒﺎﻧﺶ و ﺣﻠﻘﻪ دﺳـﺘﺎن ﻫـﺮي را‬
‫دور ﻛﻤﺮش ﺣﺲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔـﺮدن او را در ﻣﻴـﺎن ﺣﻠﻘـﻪ ﺑـﺎزوان ﺧـﻮد‬

‫‪381‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم آﻧﻬﺎ از ﻫﻢ ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ و ﻫﺮي ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ‬
‫ﺧﻮدش را در آﻏﻮش ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻟﻮﻧﺎ از ﭘﺸﺖ ﭘﻨﺠﺮه اﺗﺎﻗﺶ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑـﻮد و ﻣﻴـﺪان ﺟﻨـﮓ را ﺑـﺎ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺮﻳﺎﻧﺶ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﭘـﺲ از ﻣـﺮگ ﻣـﺎدرش‪ ،‬ﺧﻴﻠـﻲ ﺑـﻪ‬
‫ﭘﺪرش واﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﺗﻨﻬﺎ اﻣﻴﺪش را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﻴﺎه ﭘﻮﺷﺎن ﻧﻘﺎﺑﺪار ﺑﻪ ﻣﻨﺰل آﻧﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺪرش او را‬
‫ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻪ ﺣ‪‬ﻞ داده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺑﺴﺘﻦ در‪ ،‬ﺣﻔﺎﻇﻬﺎي ﺧﺎﻧﻪ را ﻓﻌﺎل ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزه ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻟﻮﻧﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﭘﺪرش‪ ،‬درﺧﻮاﺳـﺖ‬
‫ﻛﻤﻜﻲ را ﺑﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد اﻣﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﭘﻨﺠﺮه رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﻮرت ﻣﺘﻼﺷﻲ ﺷﺪه ﭘﺪرش ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﭘﺪرش‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻴﺰ ﺿﻌﻴﻒ‬
‫ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻮن ﺳﻴﺎه ﭘﻮﺷﺎن ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬درب ﻛﻮﭼﻚ ﺣﻴﺎط را‬
‫ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ‪ .‬دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ اﻣﻴﺪي ﻧﺒﻮد‪ .‬او ﻣﻲ ﻣﺮد و اﺳﺮارش ﻧﻴﺰ ﺑﺎ او دﻓﻦ ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺪاي ﭼﻨﺪ آﭘـﺎرات ﺑـﻪ ﮔـﻮش رﺳـﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ در آﻧﺠﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﮔﺮوﻫﻲ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ‪ .‬در ﻣﻴﺎن آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭘﺮوﻓﺴﻮرﻟﻮﭘﻴﻦ و ﭘﺮوﻓـﺴﻮرﻣﻮدي را‬
‫ﺑﺒﻴﻨﺪ و زن ﺟﻮاﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻣﻲ ﺟﻨﮕﻴﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺧﻮب ﻣـﻲ ﺟﻨﮕﻴﺪﻧـﺪ‬
‫اﻣﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻗﻮي ﺗﺮ و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻨﮕﺎم ﺑﻮد ﻛﻪ ‪...‬‬
‫***‬

‫‪382‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻲ ﭘﺎره ﭘﺎره)ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﺠـﺰ ﺻـﻮرﺗﺶ( ﻧﻘـﺶ زﻣـﻴﻦ ﺷـﺪه ﺑـﻮد و‬
‫ﻧﻔﺴﻬﺎي آرام و ﺻﺪاداري ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬اﻛﺜﺮ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﻧﻘﺶ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻮدي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ دﺳﺘّﺶ را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑـﺎ ﭼﻬـﺎر ﻧﻔـﺮ‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻣﻲ ﺟﻨﮕﻴﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﺗـﺎﻧﻜﺲ زﺧﻤـﻲ‪ ،‬ﺧـﻮدش را ﺑـﺮ روي‬
‫زﻣﻴﻦ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺮود‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ او رﺳـﻴﺪ‪،‬‬
‫ﺧﻮدش را ﺑﺮ روي ﺳﻴﻨﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﺟﻴﻎ زدن‪.‬‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻛﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ آﻧﻬﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻜﻨﺠﻪ را ﻗﻄـﻊ ﻛـﺮد و ﺑـﺎ‬
‫ﻟﺤﻦ ﻛﺸﺪاري ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ‪ ...‬ﭼﻘﺪر روﻣﺎﻧﺘﻴﻚ‪ .‬اﮔـﻪ در ﻣﻮﻗﻌﻴـﺖ ﺑﻬﺘـﺮي ﺑـﻮدم‪ ،‬ﺣﺘﻤـﺎً ﻣـﻲ‬‫اﻳﺴﺘﺎدم و ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﻲ ﻛﺮدم‪ .‬ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ‪.‬ﺣـﺪاﻗﻠﺶ ﺑـﺎ ﻫـﻢ ﻣـﻲ‬
‫ﻣﻴﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮ ﻟﻮﭘﻴﻦ را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ زﻣﺰﻣـﻪ اي ﻛـﻪ‬
‫ﺗﻨﻔﺮش را ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﻲ ﻣﻴﺮي ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ .‬اﻣﺎ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻗﺮاره ﻫﻤﺮاﻫﻴﺖ ﻛﻨﻪ‪ ،‬اون‬‫ارﺑﺎب ﻛﺜﺎﻓﺘﺘﻪ‪ .‬ﺗﻮ و اون دورﮔﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻲ روﻳﺪ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ‪.‬‬
‫ دﺧﺘﺮه ﻋﻮض ﺧﻴﻠﻲ زﻳﺎده روي ﻛﺮدي‪ .‬آواداﻛﺪاورا!!‬‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻧﻮر ﺳﺒﺰ رﻧﮓ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺸﻘﺶ‬
‫را در آﻏﻮش داﺷﺖ‪ ،‬آﻣﺎده ﻣﺮگ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﮔﺬﺷﺖ اﻣﺎ او ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ درد زﺧﻢ ﻫﺎﻳﺶ را اﺣﺴﺎس‬
‫ﻛﻨﺪ و اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ اﻳﻨﻜﻪ او زﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬رﺷﺘﻪ اﻓﻜﺎر او‪ ،‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑـﺎ ﺑﻠﻨﺪﺷـﺪن‬

‫‪383‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ ،‬ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﺎد ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ ﻛـﺴﻲ؛ ﺣﺘـﻲ‬
‫ﻳﻚ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ در زﻣﺎن اوﻟﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻠﺶ؛ اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن از ﺗﺮس ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﻟﻮﭘﻴﻦ را دﻳﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻏﺮﻳﺰه‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ‬
‫و در ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎً ﻣﺎﻟﻔﻮي ِ ﭘﺪر ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺣﺒﺎﺑﻲ ﻧﻮراﻧﻲ را دﻳﺪ‪ .‬ﺳـﺎﻳﻪ‬
‫اي ﻣﺤﻮ از ﻟﻮﺳﻴﻮس در ﻣﺮﻛﺰ ﺣﺒﺎب ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻎ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ و دﺳﺖ‬
‫و ﭘﺎ ﻣﻲ زد ﺗﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﻤﻴﺮد و از اﻳﻦ درد ﺧﻼص ﺷﻮد‪ .‬دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺎزي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻋﻠﺖ ﺑﮕﺮدد‪.‬‬
‫ﻧﻮرﻫﺎﻳﻲ ﺳﺮخ رﻧﮓ را ﻛﻪ از ﺣﺒﺎب ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ را دﻧﺒﺎل ﻛﺮد و ﺑـﻪ ﻣـﺮد‬
‫ﺳﻔﻴﺪﭘﻮﺷﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ اﻗﺘﺪار ﺗﻤﺎم اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﻧﻮرﻫﺎي ﺳﺮخ‬
‫رﻧﮓ را ﺟﺎرو ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻓﺮد ﻣﺮﻣﻮز ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﭘـﺎﻳﻴﻦ آورد و ﺣﺒـﺎب‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﻣﺮﻣﻮز ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻴﭽﺎره ﻟﻮﺳﻴﻮس‪ .‬ﻣﻦ از ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ را ﺑﻪ ﺗﻤﺴﺨﺮ‬‫ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﻲ آﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴ‪Ĥ‬ﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ آﺧﺮ ﺧﻂ رﺳﻴﺪي ﻋﻮﺿﻲ‪.‬‬‫ اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺻﺪا ﺑﺴﻴﺎر آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاﻳﻲ ﺳﺮد و ﺑﻲ روح؛ ﻛﻪ ﺣﻜﺎﻳﺖ از ﻧﺒﻮد ﻗﻠﺐ‬
‫در ﺳﻴﻨﻪ ﺻﺎﺣﺒﺶ داﺷﺖ؛ اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ از دﻫﺎن ﻳـﻚ‬

‫‪384‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺷﻴﻄﺎن ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑـﻮد و ﺣﺘـﻲ ﺳـﻨﮓ ﻓـﺮش ﺧﻴﺎﺑـﺎن را ﻧﻴـﺰ در ﺗـﺮس و‬
‫وﺣﺸﺘﺶ ذوب ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺮدد‪ ،‬ﺳﭙﺮي ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ را ﺑﺮاي‬
‫ﺧﻮدش ﺳﺎﺧﺖ و ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭼﻮن در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻧﻔﺮﻳﻨﻲ ﺑﻪ رﻧـﮓ ﺳـﺒﺰ‪،‬‬
‫ﺻﻔﻴﺮ ﻛﺸﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او آﻣﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻧﺪ‬
‫ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺷﻤﺎر زﻳﺎدي از دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ اﻳﺴﺘﺎده و ﺑـﻪ ﻣﻨﻈـﺮه ﻣﻘـﺎﺑﻠﺶ‬
‫ﭼﺸﻢ ﻏﺮه ﻣﻲ رود‪.‬‬
‫ ﺗﺎم‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺟﺮات داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﻲ‪.‬‬‫ ﺗﻮ ﺣﻖ ﻧﺪاري ﻣﻦ را ﺑﻪ اﻳﻦ اﺳﻢ ﺻﺪا ﻛﻨﻲ‪.‬اﻳﻦ ﺣﺮف ﺑﺮات ﮔﺮون‬‫ﺗﻤﻮم ﻣﻲ ﺷﻪ ﻋﻮﺿﻲ‪ .‬ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﻴﺪ!!‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ارﺗﺶ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺣﺎﺿﺮﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮدﻧﺪ و ﻫﻤﺰﻣـﺎن‪،‬‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد ِ "اﻛﺴﭙﻜﺘﻮ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮم" ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻃﻮري ﻛﻪ ﻣﺤﻮﻃـﻪ‬
‫ﺟﻨﮓ از اﻧﻮار ﻧﻘﺮه اي روﺷﻦ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺣـﺎﻇﺮﻳﻦ در ﻣﺤـﻞ‪،‬‬
‫ﺗﻮان ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ دﻳﻤﻨﺘﻮرﻫﺎ را دارﻧﺪ)ﺣﺘﻲ ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ وﺟﻮد زﺧﻤﻬﺎي ﺑﺴﻴﺎر‪،‬‬
‫ﺳﭙﺮ ﻣﺪاﻓﻌﺶ را؛ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻧﻴﻤﻪ ﻛﺎره و ﺿﻌﻴﻒ؛ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد( ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴـﻞ‪،‬‬
‫ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش ﺗﻮﺟﻬﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﻂ وﻟـﺪﻣﻮرت ﺑﺮﮔﺮداﻧـﺪ و ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ او ﮔـﺎم‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﻲ آﻣﺪ‪ ،‬دﻓﻊ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ اﻳﻨﻘﺪر ﺷﺠﺎﻋﺖ از ﺧﻮدت ﻧﺸﻮن ﺑﺪي ﺗﺎم‪ .‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ‬‫ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﺷﺠﺎﻋﺘﻲ در ﺧﻮن ﺗﻮ وﺟﻮد ﻧﺪاره‪.‬‬

‫‪385‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدي ﺧﻮدت ﭼﻲ ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬ﻗﻬﺮﻣﺎن؟ ﭼﺮا ﻧﻘﺎﺑﺖ رو ﺑﺮﻧﻤﻲ داري‬‫ﺗﺮﺳﻮ!‬
‫ ﺗﻨﺪ ﻧﺮو رﻳﺪل! و در ﻣﻮرد ﺗﺮﺳﻮ ﺑﻮدن‪ ،‬ﻣﻦ ﻳﻚ ﺗﻨﻪ ﻣﻲ ﺟـﻨﮕﻢ و ﺑـﻪ‬‫دﺷﻤﻨﻢ ﭘﺸﺖ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ و در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻛﻪ اﻓﺮادت رو ﺳـﭙﺮ ﺑـﻼ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺷﺪت ﺗﺮﺳﻢ ﻛﻤﺘﺮه‪.‬‬
‫ﻣﺒﺎرزه دو ﺣﺮﻳﻒ ﺷﺪت ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ وﻟﻲ ﻗﺪرﺗﻬﺎ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ دو ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ از اﻳﻦ اﺳﺖ اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺣـﺎﻇﺮ ﻧﺒـﻮد ﻛـﻪ‬
‫اﺳﺮارش را اﻓﺸﺎ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﺮ ﺷﺪت ﺳﺮﻣﺎ اﻓﺰوده ﻣﻲ ﺷﺪ و اﻳﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳـﭙﺎه‬
‫دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ در ﺣﺎل ﭘﻴﺮوزي اﺳﺖ‪ .‬در ﻛﻤﺘـﺮ از ﭼﻨـﺪ ﺛﺎﻧﻴـﻪ رخ داد‪ .‬ﺳـﻔﻴﺪ‬
‫ﭘﻮش ﺑﺎ ﺳﭙﺮي ﻋﺠﻴﺐ‪ ،‬ﺑﻴﻦ ﺧﻮدش و وﻟﺪﻣﻮرت را ﻛـﻪ دﻳﻮاﻧـﻪ وار ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬ﻣﺎﻧﻌﻲ اﻳﺠﺎد ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻮج ﻋﻈﻴﻢ‬
‫دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﮔﺮﻓﺖ‪...‬‬
‫ اﻛﺴﭙﻜﺘﻮ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮم‬‫ﮔﻮزﻧﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ از ﻧﻮك ﻋﺼﺎﻳﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف ﺳـﺎﻳﺮ ﺳـﭙﺮﻫﺎ‪ ،‬از‬
‫ﺟﻨﺲ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﻓﺮوزان آﺗﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻮﺟﻮد آﺗﺸﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ رﻓﺖ و در ﻛﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ آﻧﻬﺎ‪ ،‬زﻣﻴﻦ را ﻟﺮزاﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺪت ﺻﺪا ﺑﻪ ﺣﺪي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴـﺰ دﺳـﺘﺎﻧﺶ را ﺑـﺮ دوﻃـﺮف‬
‫ﺳﺮش و روي ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬از ﻣﺒﺎرزه ﻗﺎﻓﻞ ﺷﺪ و‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮاي ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻧﻘـﺸﻪ ﺧـﻮدش را ﻋﻤﻠـﻲ‬
‫ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫‪386‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش ﻛﻪ ﺗﺎ اﻻن ﺗﻨﻬﺎ از ﺧﻮد دﻓﺎع ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪ ،‬ﺳـﭙﺮش را ﺷﻜـﺴﺖ و‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ درﺧﺸﺎن ﺑﻪ رﻧﮓ ﻃﻼﻳﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻃﻠﺴﻢ‬
‫درﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ او ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد و او را ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺘﺮ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮد‪ .‬ﺑـﺎ ﺑـﻪ‬
‫زﻣﻴﻦ ﺧﻮردن وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﺧﻠﺴﻪ اي ﺑﺮ ﻣﻴﺪان ﺳﺎﻳﻪ اﻓﻜﻨﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ از ﺧﻮد‬
‫ﻣﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺮده؟ ﺳـﻔﻴﺪ ﭘـﻮش ﻧﮕـﺮان ﺑـﻮد ﻛـﻪ آﻳـﺎ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﺶ اﺛﺮ ﻛﺮده ﻳﺎ ﻧﻪ؟ و ﺻﺪﻫﺎ ﺳﻮال دﻳﮕﺮ‪ .‬ذﻫﻨﻬﺎ آﻧﻘﺪر درﮔﻴﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛـﻪ‬
‫دﻳﮕﺮ ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ را ﻧﻤﻲ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﮕﺎن ﺑﻪ ﺑﺪن ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ‬
‫ارﺑﺎب ﺗﺎرﻳﻜﻴﻬﺎ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ روي ﻛﻒ ﺳﻨﮕﻲ ﻣﻴﺪان اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و‪...‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ دﻟﻬﺮه آور‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﺲ از ﺳﻜﻮن ﻃـﻮﻻﻧﻲ‪ ،‬از‬
‫روي زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﻠﻮﺗﻠﻮ ﻣﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳـﻔﻴﺪﭘﻮش‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي ﺑﭽﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻲ‪ .‬اﻳـﻦ‬‫رو ﺑﺪان ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮدم‪.‬‬
‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ رﻓﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﺧﻠﺴﻪ اي ﻛﻪ ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ ،‬از ﺑـﻴﻦ رﻓـﺖ و‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺎ ﺟﻴﻎ و داد ﻓﺮاوان‪ ،‬ﺑﻪ ﭘﻴﺮوي از ارﺑﺎﺑﺸﺎن‪ ،‬ﻏﻴﺐ ﺷﺪﻧﺪ اﻣﺎ ﭼﻨﺪ‬
‫ﻧﻔﺮ از آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دام اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش ﺑﻲ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ‪ ،‬در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﺑـﺎ آراﻣـﺶ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻣﻲ آﻣﺪ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﻟﻮﺳﻴﻮس را ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ آﻧﻬﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬اﻳﺴﺘﺎد و ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫‪ -‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻪ ﻛﻪ اون ﻋﻮﺿﻲ زﻳﺎدي ﺳﺨﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪.‬‬

‫‪387‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ دﺳﺘﺶ‪ ،‬ﺗﺎﻧﻜﺲ را از روي ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻨﺎر زد و ﻛﻨﺎر ﺑـﺪن ﻟـﻮﭘﻴﻦِ‬
‫زاﻧﻮ زد‪.‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﻫﺴﺘﻲ ﻛﻪ روﺣﺖ ﻫﻨﻮز ﺳﺮﺟﺎﺷﻪ‬‫ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻮﺟﺪاري ﺑﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬زﺧﻤﻬﺎي او و ﺗـﺎﻧﻜﺲ را ﺗـﺎ ﺣـﺪ زﻳـﺎدي‬
‫ﺗﺮﻣﻴﻢ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﻫﻴﭻ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻮدي رﻓﺖ‬
‫ﻛﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ دﻳﻮار رﺳﺎﻧﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮدي ﺑﺎ دﻳﺪن او‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛـﺮد ﻛـﻪ از‬
‫ﺧﻮدش دﻓﺎع ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺿﻌﻒ ﺑﺮ او ﭼﻴﺮه ﺷﺪ و از ﻫﻮش رﻓﺖ‪ .‬ﻫـﺮي ﻧﮕـﺎﻫﻲ‬
‫دﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺑﻪ ﻣﻮدي اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻧﻴﺎز داﺷﺖ ﺗـﺎ ﻧﮕـﺎﻫﻲ اﺟﻤـﺎﻟﻲ ﺑـﻪ ﺟـﺰوات‬
‫دﺳﺘﻨﻮﻳﺲ ﻣﻮﺟﻮد در ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ روﻳﻨﺎ ﺑﻴﻨﺪازد اﻣﺎ در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪...‬‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺖ دﻳﮕﺮي داد و ﺗﺎ اﻧﺪازه اي‪ ،‬اﺳﺘﺨﻮان دﺳﺖ ﻣـﻮدي را‬
‫ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺨﺴﺘﺶ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ)ﻓﻘﻂ ﺗﺎ ﺣﺪي ﻛﻪ دﺳﺘﺶ از ﻛـﺎر ﻧﻴﻔﺘـﺪ( و ﺣﺎﻟـﻪ‬
‫اي ﺑﻠﻮر ﻣﺎﻧﻨﺪ را در اﻃﺮاف اﺳﺘﺨﻮان ﺗﺮﻣﻴﻢ ﻳﺎﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺑـﻪ وﺟـﻮد آورد‪ .‬وﺿـﻌﻴﺖ‬
‫ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺧﻮب ﺑﻮد‪ .‬آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻛﻴﻨﮕﺰﻟـﻲ و داوﻟـﻴﺶ ﻧﻴـﺰ در‬
‫ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ ﺧﻴﺎﺑﺎن اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ از ﺧﻮد ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﺟﺰ ﭼﻨﺪ ﺟﺮاﺣﺖ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﻛﺎري‪ ،‬ﻣﺸﻜﻞ دﻳﮕﺮي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﻫﻴﭻ آﺳﻴﺒﻲ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻧﺰده ﺑﻮدﻧـﺪ و اﻳـﻦ ﺑـﻪ ﺧـﺎﻃﺮ‬
‫ﺳﭙﺮ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻫﺮي ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي آﻣﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻟﻮﻧﺎ ﺑﺮود ﻛﻪ ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ رﺳﻴﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻛـﺎر‬
‫ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬

‫‪388‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﻣﻮدي‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺗﺎﻧﻜﺲ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎن وﺣﺸﺖ‬
‫زده ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن وزارت ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ دري‬
‫ﻛﻮﭼﻚ ﻛﻪ ﻣﺎﺑﻴﻦ دو ﺧﺎﻧﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ رﻓﺖ و وردي را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ‪ .‬در را ﺑﺎز ﻛﺮد و داﺧﻞ ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‪ ،‬ﻃﻠـﺴﻤﻬﺎي ﺧﺎﻧـﻪ را‬
‫ﺑﺮﻗﺮار ﺳﺎﺧﺖ و ﺧﺎﻧﻪ را از ﭼﺸﻢ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻣﺨﻔﻲ ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﻮروس اﺳﻨﻴﭗ در داﺧﻞ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و درﺣـﺎل ﺧـﻮردن ﺳـﻮپ‬
‫ﻣﺨﺼﻮص داﺑﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻌﺮﻳﻔﺶ را ﭘﻴﺸﺘﺮ از ﻟﻮﺳﻴﻮس ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬داﺷﺖ از‬
‫ﻏﺬاﻳﺶ ﻟﺬت ﻣﻲ ﺑﺮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬اﻧﺘﻈﺎر ﻫﺮﭼﻴﺰي را داﺷﺖ ﺑﺠﺰ‪...‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر؛ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﺷﻤﺎ اﺣﺘﻴﺎج دارم‪.‬‬‫ﻫﺮي در ﻟﺒﺎس رزم ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮕﺶ)ﺑﺪون ﻧﻘﺎب( در ﭼﻬﺎرﭼﻮب در اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ از ﻋﺮق ﺧﻴﺲ ﺑﻮد و ﭼﻴﺰي ﻣﺎﺑﻴﻦ ﺗﺮس و ﺧـﺸﻢ‪ ،‬در‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪون اﺗﻼف وﻗﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي رﻓﺖ‪.‬‬
‫ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟!!‬‫ ﻟﻄﻔﺎً دﻧﺒﺎﻟﻢ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راه ﭘﻠـﻪ ﻫـﺎ رﻓـﺖ و اﺳـﻨﻴﭗ‬
‫ﺑﻬﺖ زده ﻧﻴﺰ او را دﻧﺒﺎل ﻛﺮد‪ .‬آﻧﻬﺎ از ﻃﺮﻳﻖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻮم رﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ از‬
‫آن رﻳﻮﻧﻜﻼو ﺑﻮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دري ﺳـﻔﻴﺪ رﻧـﮓ در اﻧﺘﻬـﺎي ﺳـﺎﻟﻦ‬
‫رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫‪389‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫)ﺗﻮﺿﻴﺢ‪ :‬روﻳﻨﺎ رﻳﻮﻧﻜﻼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ درﻣﺎﻧﮕﺮ زﻣﺎن‪ ،‬اﻳﻦ اﺗﺎق ﺑـﺰرگ‬
‫ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺳﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﺎﻟﻦ ﻫﺎي دوﺋﻞ اﺳﺖ را ﺳـﺎﺧﺘﻪ ﺑـﻮد‪ .‬اﻳـﻦ اوﻟـﻴﻦ‬
‫درﻣﺎﻧﮕــﺎه )ﻣﺨﻔــﻲ( ﺟــﺎدوﮔﺮان ﺑــﻮد و او از اﻳــﻦ ﻣﻜــﺎن ﺑــﺮاي ﻣــﺪاواي‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ؛ ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﮔﻮدرﻳﻚ و ﺳﺎﻻزار؛ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬او ﺑﻌـﺪﻫﺎ‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﻛﻤﻚ دوﺳﺘﺎﻧﺶ و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺳﺎﻻزار‪ ،‬ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ را ﺑﻪ ﻃﻮر رﺳﻤﻲ ﭘﺎﻳﻪ‬
‫ﮔﺬاري ﻛﺮد‪(.‬‬
‫آﻧﻬﺎ وارد اﺗـﺎﻗﻲ ﺑـﺴﻴﺎر ﺑـﺰرگ و ﺳـﻔﻴﺪ رﻧـﮓ ﺷـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﻳـﻚ ﺳـﻤﺖ‬
‫اﺗﺎق)ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ‪ 2/3‬ﺣﺠﻢ اﺗﺎق(‪ ،‬ﭘﺮ ﺑﻮد از ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺣﺎوي وﺳﺎﻳﻞ ﻣﻮرد‬
‫ﻧﻴﺎز درﻣﺎﻧﮕﺮان ﺑﻮد‪ .‬اﻋﻢ از ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺳﻢ ﻣﺎر‪ ،‬ﻣﻮي ﺗﻜـﺸﺎخ و ﻫـﺰاران ﭼﻴـﺰ‬
‫دﻳﮕﺮ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻛﻤﻚ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آورده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻗﻲ ﻓﻀﺎي اﺗـﺎق ﻧﻴـﺰ‬
‫ﺷﺎﻣﻞ ﭼﻨﺪﻳﻦ ردﻳﻒ از ﺗﺨﺘﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠـﻒ ﺑـﺎ ﻃـﺮح و رﻧـﮓ و اﻧـﺪازه ﻫـﺎي‬
‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺨﺘﻬﺎي درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﭼﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دري ﻧﻴﺰ‬
‫در ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺑﺎز ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺷـﺎﻣﻞ ﺟـﺰوات‬
‫دﺳﺘﻨﻮﻳﺲ روﻳﻨﺎ و ﺳﺎﻳﺮ درﻣﺎﻧﮕﺮا ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻬﺎر ﺗﺨﺖ ردﻳﻒ آﺧﺮ ﺗﻮﺳﻂ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ اﺷﻐﺎل ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬـﺎ رﻓـﺖ و زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ آﻧﻬـﺎ را ﺷـﻨﺎﺧﺖ و‬
‫وﺿﻌﻴﺘﺸﺎن را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳـﺮﻋﺖ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﻫـﺮي ﺑﺮﮔـﺸﺖ و ﺑـﺎ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ در ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮدن ﺗﺮﺳﺶ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟ ﻣﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﺸﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﻧﺮي؟!‬‫ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺒﻮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺗﻤﺎم ﺣﻔﺎﻇﻬﺎ رو از ﺑﻴﻦ ﺑﺮده ﺑـﻮد‪ .‬اﮔـﻪ‬‫ﻧﻤﻲ رﻓﺘﻢ‪ ،‬ﺣﺪاﻗﻠﺶ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻟﻮﻧﺎ رو از دﺳﺖ ﻣﻲ دادﻳﻢ‪.‬‬

‫‪390‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻳﻦ ﺟﻮاب ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﻨﺪه اي ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻧﺒﻮد!!‬‫ﻫﺮي دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺷﻴﻮه ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﻫﻮا ﺗﻜﺎن داد‬
‫ ﺑﻲ ﺧﻴﺎل ﺳﻮروس‪ .‬ﻧﻴﻤﻪ ﭘﺮ ﻟﻴﻮان رو ﻫﻢ ﺑﺒﻴﻦ‪ .‬ﺣﺎﻻ از ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮ ﻓﻘﻂ‬‫ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه‪ .‬در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﻬﻢ‪ ،‬درﻣـﺎن اﻳـﻦ ﭼﻨـﺪ‬
‫ﻧﻔﺮه‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺘﻬﺎ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﻴﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻛﻪ درﻣﺎﻧﮕﺮ ﻧﻴﺴﺘﻢ‬‫ وﻟﻲ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻛﻤﻚ ﻛﺮدي ﺗﺎ دﺳﺘﺶ رو درﻣﺎن ﻛﻨﺪ‬‫ وﻟﻲ اﻳﻨﻬﺎ ﻓﺮق داره‬‫ﻧﮕﺎﻫﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﭼﻬﺎرﻧﻔﺮه آش و ﻻش اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﺑﻪ ﻛﻤﻚ اﺣﺘﻴﺎج دارم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺑﻪ درب اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ اﺷﺎره ﻛﺮد و در ﺑﺎز ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻛﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ ﻧﺴﺨﻪ ﻫﺎي درﻣﺎﻧﻲ ﻣﻮﺟﻮد‪ .‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻛﻪ ﻣـﻦ ﻣـﻲ‬‫دوﻧﻢ‪ ،‬از ﻟﺤﺎظ ﻣﻮاد اوﻟﻴﻪ ﻫﻢ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻮﻓﻲ از ﺳﺮ ﻧﺎرﺿﺎﻳﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ دﺳـﺖ ﻣﻨﺠﻤـﺪ ﻣـﻮدي و‬
‫دﺳﺘﺎن ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻟﻮﻧﺎ اﺷﺎره ﻛﺮد‪.‬‬
‫ اﻳﻦ دوﺗﺎ ﻛﻪ ﺗﻮي ﺟﻬﻨﻢ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻮدﻧﺪ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﻬﻨﻢ؟ ﺑﺪﺗﺮ!‬‫‪ -‬ﭼﻲ؟‬

‫‪391‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﺟﺮاﺣﺎت اوﻧﺎ رو ﺗﺎ ﺣﺪي ﻛﻢ ﻛﺮدم ‪ ...‬وﻟﻲ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒـﺖ‬‫ﻧﻴﺎز دارﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ رم ﺑﻪ ﺑﺎرو و اﮔﺮ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺷﺐ ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدم‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ درﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎش ﻛﻪ وﻗﺘﻲ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺗـﻮ را ﻧﺒﻴﻨﻨـﺪ‪ .‬ﺑـﺎ‬‫اﻳﻨﻜﻪ ﺧﺴﺘﻪ و ﺿﻌﻴﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﭘﺎي ﭼﻮﺑﻲ ﻣﻮدي‬
‫را در ﭼﺸﻤﺖ ﻓﺮو ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻴﺞ و ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ را ﺗﺮك ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ!!‬‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎرو ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻬﺎ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﻪ دوﺳﺖ ﻧﮕﺮاﻧﺶ را‬
‫در اﺗﺎق رون دﻳﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻘﻨﻮس زﻳﺒﺎﻳﺶ ﻧﮕـﺎﻫﻲ اﻧـﺪاﺧﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻪ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﺮﺗﺒﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮو ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻃﻼع ﺑـﺪه ﻛـﻪ‬‫ﻣﻦ اﻳﻦ ﺑﻴﺮوﻧﻢ؛ ﻓﻘﻂ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎش ﻛﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺷﻌﻠﻪ اي ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ و ﭘﺮﻧﺪه ﺳﺮخ رﻧﮓ را در ﺧﻮد ﺑﻠﻌﻴﺪ‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﭘﺮﻧﺪه ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺒﺎر ﺟﺎروي وﻳﺰﻟـﻲ ﻫـﺎ رﻓـﺖ‪ .‬ﻣـﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻃﻮل ﻣﻲ ﻛﺸﺪ ﺗﺎ ﺟﻴﻨـﻲ ﺑﺘﻮاﻧـﺪ ﻫﺮﻣﻴـﻮن و رون را‬
‫دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻛﻨﺪ و اﻳﻦ زﻣﺎن ﺑﺮاي او ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد ﺗﺎ در اﻓﻜـﺎرش ﻏﻮﻃـﻪ ور‬
‫ﺷﻮد‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻬﺒﻮد ﻣﻲ ﻳﺎﺑﻨﺪ اﻣﺎ ﻓﻜﺮ اﻳﻨﻜﻪ اﮔﺮ دﻳﺮ ﺑﻪ‬
‫آﻧﺠﺎ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ و ‪...‬‬
‫‪ -‬ﻧﻪ‬

‫‪392‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻳﻦ را زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻓﻜﺮش را ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻜﻨﺪ‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻣﺮده ﺑﻮد و ﺣﺎل ﺗﺎﻧﻜﺲ و ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪان ﻣﺴﺎﻋﺪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﻮدي و ﻟﻮﻧـﺎ ﻧﻴـﺰ‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً دﺳﺘﺎﻧﺸﺎن را ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ از دﺳﺖ داده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛـﻪ ﺣﺘـﻲ‬
‫ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﻌﻠﻪ اي در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ و ﺟﻴﻨﻲ از ﻣﻴﺎن‬
‫آن ﺑﻴﺮون آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻣﺤﻆ دﻳﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﺧﻮد را در آﻏﻮش او رﻫﺎ ﻛﺮد‪ .‬ﺻﻮرت‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺤﻜﻢ ﻣﻲ ﻧﻤﻮد و از اﺣﺴﺎﺳﺎت دﺧﺘﺮاﻧﻪ او دﻳﮕﺮ ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد)ﻫﺮي او‬
‫را ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﺒﺎرز ﺣﻘﻴﻘﻲ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛـﺮده ﺑـﻮد(؛ اﻣـﺎ او ﻫﻤﭽﻨـﺎن ﺑـﺮاي ﻫـﺮي‬
‫اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻲ ﻣﻲ ﻧﻤﻮد و ﻋﺸﻖ ﻫـﺮي‪ ،‬ﺳـﻴﻨﻪ اش را در آﺗـﺶ ﺧـﻮد ﻣـﻲ‬
‫ﺳﻮزاﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ روﺑﺮاﻫﻪ؟ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﺶ ﻧﻴﺎﻣﺪ؟!‬‫ اول ﺑﮕﻮ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﭼﻄﻮر دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺮﺷﻮن ﻛﺮدي؟!!‬‫ ﻫﻴﭽﻲ‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ اوﻣﺪن ﺗﻮ ﻃﻮل ﺑﻜﺸﻪ و ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ از‬‫ﺧﻮدت ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه از وﻗﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻢ و‬
‫ﻳﻪ دوش ﺑﮕﻴﺮم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﺑﮕﻮ؛ ﭼﺮا اﻳﻨﻘﺪر دﻳﺮ ﻛﺮدي؟ ﻣﻦ ﻛﻪ داﺷﺘﻢ از‬
‫ﻧﮕﺮاﻧﻲ‪...‬‬
‫ﻫﺮي اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﻟﺒﻬـﺎي ﺟﻴﻨـﻲ ﻗـﺮار داد ﺗـﺎ او را ﺳـﺎﻛﺖ ﻛﻨـﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺗﻤﺎم ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺮاي او ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را!‬
‫ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﭼﺮا؟! وﻟﻲ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ اﻳﻨﻬﺎ رو اول ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻢ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﻜﻮت ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪393‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﺑﻬﺖ ﺣﻖ ﻣﻲ دم‪ .‬راﺳﺖ ﻫﻨﻮز ﻧﮕﻔﺘـﻲ ﻛـﻪ ﻣـﻲ ﺧـﻮاﻫﻲ ﺑـﺎ‬‫ﻟﻮﺳﻴﻮس و ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻲ؟‬
‫اﻳﻨﺒﺎر ﻧﻮﺑﺖ ﻫﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻜﺚ ﻛﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﻢ ﻣﻜﺜﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ!!‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺟﻴﻦ‪ .‬ﻫﻨﻮز وﻗﺘﺶ ﻧﺮﺳﻴﺪه‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪاً ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺷﻴﻮه ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺟﻤﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ اوه ﺟﻴﻨﻲ!! ﺗﻮ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮو ﺗﺎ ﻛﺴﻲ ﺷﻚ ﻧﻜﻨﻪ‪ .‬ﻣﻨﻢ‬‫ﺗﺎ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ دﻳﮕﻪ ﻣﻴ‪Ĥ‬م ﺑﺎﻻ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ ﺗﺎ ﺑﺮ روي ﺣﻤﺎم ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﻨﺪ ﺳـﭙﺲ در ﺣﻠﻘـﻪ‬
‫اي از آﺗﺶ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘـﻴﺶ‪ ،‬ﺟﻴﻨـﻲ‬
‫اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً او را ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد و از ﻫﻤـﻪ ﺑـﺪﺗﺮ‪،‬‬
‫ﻗﺪرﺗﺶ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻃﺮز وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ زﻳﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ او ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲ ﺧـﻮرد‪،‬‬
‫ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﭼﻴﺮه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد و از اﻧﺒﺎر‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ اي در ﻣﻘﺎﺑﻞ در ﻣﻜﺚ ﻛﺮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛـﻪ از ورود ﺟﻴﻨـﻲ ﺑـﻪ‬
‫اﺗﺎق رون ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﺗﺎق رون آﭘﺎرات ﻛﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺗﻤﻮن رو ﺷﺮوع ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬‫ ﻣﮕﻪ ﺗﺎ اﻻن ﺑﺎزي ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﻢ؟!‬‫ اﻳﻦ ﺷﻮﺧﻲ ﻧﻴﺴﺖ رون‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً اﻣﺮوز ﺳﺮ ﻣﻨﻮ ﭘﺮاﻧﺪه ﺑﻮد‬‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺣﻮﻟﻪ ﺧﺸﻚ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪394‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ وﻟﻲ ﺗﻮ ﻗﺪرت ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬاران رو داري ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟!‬‫ ﺑﻬﺘﺮه ﻳﺎدآوري ﻛﻨﻢ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﺲ از ﻛﺸﺘﻦ ﻫﭙﺰﻳﺒﺎ اﺳـﻤﻴﺖ و‬‫ﺗﺮك ﺷﻐﻠﺶ‪ ،‬ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب؟‬‫ ﻳﻘﻴﻨﺎً در اﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل‪ ،‬وﻗﺘﺶ رو ﺻﺮف ﺑﺎزي ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﻧﻜﺮده)ت‪.‬ن‪:‬‬‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻨﻮﻳﺴﻢ"آﺗﺎري ﺑﺎزي ﻧﻤﻲ ﻛﺮده" ﻛـﻪ دﻳـﺪم ﺿـﺎﻳﻊ‬
‫اﺳﺖ(‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻗﺎﻧﻊ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺠﺎﺟﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﺗﻮ ﻗﺪرت ﭼﻬﺎر ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬار را داري و اﻳﻦ ﭼﻴﺰ ﻛﻤﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺑﺎ‬‫اﻳﻨﺤﺎل ﺗﻮ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻲ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت از ﺗﻮ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮده؟‬
‫ در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﺟﻮاﺑﻲ ﻧﺪارم و از ﻃﺮﻓﻲ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻴـﺸﺘﺮ از اﻳـﻦ‪،‬‬‫اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﻛِﺶ ﺑﺪﻫﻢ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ ﺟﻴﻨﻲ؛ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﻬﻤﺘﺮي ﻧﻴﺰ وﺟﻮد دارد‪ .‬در ﻣﻮرد اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع‪ ،‬ﺑﻌﺪاً ﻧﻴﺰ‬‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﻗﺎﻧﻊ ﺷﺪه اﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﻫﺮي ﻛﻴﺴﻪ ﺳـﻴﺎه‬
‫رﻧﮓ را از ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﺧﺎرج ﻛﺮد و ﻳﻜﻲ از ﻛﺘﺎﺑﻬﺎﻳﻲ را ﻛﻪ از ﻓﻠـﻮرﻳﺶ و‬
‫ﺑﻼﺗﺰ ﺧﺮﻳﺪه ﺑﻮد را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﺴﺘﻪ اي ﺣﺠﻴﻢ‪ ،‬از آن ﺧﺎرج ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴـﻮن‬
‫داد‪.‬‬
‫***‬

‫‪395‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺧﻮب ﮔﻮش ﻛﻦ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬ﻣﺎ وﻗﺖ زﻳﺎدي ﻧﺪارﻳﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از ﺷـﺮوع‬‫ﺳﺎل ﺗﺤﺼﻴﻠﻲ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام اوﻧﻮ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ از ﻫﻤﻴﻦ اﻣﺮوز‬
‫ﺷﺮوع ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻣﻔﻬﻮم ﺑﻮد؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رون از اﺗﺎق ﺧـﺎرج‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻢ ﺟﻠﻮي اون دوﺗﺎ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻢ وﻟﻲ ﺑﻪ ﻳﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ‬‫اﺣﺘﻴﺎج دارم‪.‬‬
‫ ﺧﻮب؟‬‫ ﭼﺮا ﺳﭙﺮ ﻣﺪاﻓﻊ ﺗﻮ‪ ،‬آﺗﺸﻴﻦ ﺑﻮد؟‬‫ ﻣﮕﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻬﺘﻮن ﻧﮕﻔﺘﻪ؟‬‫ ﻧﻪ؟‬‫ﻫﺮي ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﺷﺮوع ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮده ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ‪ .‬ﻗﺒﻞ از ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ و‬‫ﺣﺘﻲ ﻗﺒﻞ از ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺮﻟﻴﻦ‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮان دﻧﻴﺎي ﺳـﻴﺎه‬
‫ﺑﻪ ﻧﺎم ﮔﺮاﻧﻴﺎن‪ ،‬ﺑﺎ دوﺳﺘﺶ ﻛﻪ او ﻧﻴﺰ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑـﺰرگ ﺑـﻮد‪ ،‬ﺑـﺮ روي‬
‫ﺳﺎﺧﺖ ﻣﻮﺟﻮدي اﻫﺮﻳﻤﻨﻲ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣـﻲ ﻛﺮدﻧـﺪ‪ .‬آزﻣﺎﻳـﺸﺎت آﻧﻬـﺎ‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺨﺶ ﺑﻮد و آﻧﻬﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺖ ﻧﻮﻋﻲ ﻣﻌﺠـﻮن ﺷـﺪﻧﺪ‬
‫اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻧﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺸﻜﻠﻲ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛـﻪ‬
‫ﻫﻴﭻ ﻳﻚ از آﻧﺪو ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ آن را ﺣﻞ ﻛﻨﻨﺪ و آن ﻫـﻢ ﺳـﺎﺧﺘﺎر‬
‫دروﻧﻲ و ﻗﺪرت روح رﺑﺎي ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮد‪ .‬در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬اﻳﺪه اي ﺑﻪ ذﻫﻦ‬
‫ﮔﺮاﻧﻴﺎن رﺳﻴﺪ‪ .‬او ﻣﻌﺠﻮن را ﺗﻐﻴﻴﺮ داد و آن را ﺑـﻪ ﻃـﻮر ﻣﺨﻔﻴﺎﻧـﻪ ﺑـﻪ‬

‫‪396‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دوﺳﺖ ﺧﻮد ﺧﻮراﻧﺪ و دوﺳﺘﺶ در ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬ﺗﻐﻴﻴـﺮ ﺷـﻜﻞ‬
‫درد آﻟﻮدي را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻣﻮﺟﻮدي ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ ﻛـﻪ ﻣـﺎ‪ ،‬ﺑـﻪ اون‬
‫دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻴﻢ‪ .‬ﮔﺮاﻧﻴﺎن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﺧﻮد ﺷﺪ و ﺑـﺮ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ اﺳﺎس‪ ،‬دوﺳﺖ ﺧﻮد را در ﻗﻔﺴﻲ زﻧﺪاﻧﻲ ﻛﺮد و در ﭘﻲ ﻳﺎﻓﺘﻦ‬
‫راه درﻣﺎن ﺑﺮآﻣﺪ و ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﻳﺠﻲ دﺳﺖ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزي‬
‫ﻛﻪ در ﺑﻨﺪ او ﺑﻮد‪ ،‬ﻣـﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ اﻧـﺴﺎﻧﻬﺎ را ﺗﻨﻬـﺎ ﺑـﺎ ﺑﻮﺳـﻴﺪن‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﻣﻮﺟﻮدي ﻣﺜﻞ ﺧﻮد ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﻨﺪ ﻳﻌﻨﻲ ﻫﻤﺎن ﻛﺎري ﻛـﻪ ﮔﺮﮔﻴﻨـﻪ ﻫـﺎ‬
‫اﻧﺠﺎم ﻣﻲ دﻫﻨﺪ‪ .‬او ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻳﻦ وﻳﮋﮔﻲ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﻓﻮق را از ﺑـﻴﻦ‬
‫ﺑﺒﺮد و ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛـﻪ روش درﻣـﺎن دوﺳـﺘﺶ‪ ،‬ﻣﻘﺎﺑﻠـﻪ و در‬
‫ﻧﻬﺎﻳﺖ‪ ،‬ﻧﺎﺑﻮدي او را ﺑﻴﺎﺑﺪ وﻟﻲ‪...‬‬
‫ﻫﺮي از ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ از درد ﭘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟـﻪ‬
‫ﺣﺎل ﻫﺮي ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ آراﻣﻲ دﺳﺖ او را در ﻣﻴﺎن دﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑـﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن او ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ اداﻣﻪ ﺑﺪه‬‫ﻫﺮي آه دردآﻟﻮدي ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ او راﻫﻬﺎ را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد وﻟﻲ از اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﻏﺎﻓﻞ ﻣﺎﻧـﺪه ﺑـﻮد ﻛـﻪ ﻧﻴـﺮوي‬‫دوﺳﺘﺶ‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺮوي ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬دوﺳﺖ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻳﺎ ﻫﻤﺎن‬
‫دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺮ ﻗﻔﺲ را از ﺑﻴﻦ‬
‫ﺑﺒﺮد و ﺧﻮد را آزاد ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﮔﺮاﻧﻴﺎن ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠـﻲ‬
‫از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد و ﭘﺲ از ﺑﻮﺳﻴﺪن او‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻫﺎ ﻣﺘﻮاﻟﻲ ﺷﺪ‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ اﻃﺮاﻓﻴـﺎن ﮔﺮاﻧﻴـﺎن‪،‬‬

‫‪397‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻨﺎزه او را ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻜﺘﻪ اي ﺷﺪﻧﺪ و آﻧﻬﻢ اﻳﻨﻜـﻪ ﮔﺮاﻧﻴـﺎن‬
‫ﻗﺒﻞ از ﻣﺮﮔﺶ‪ ،‬ﭼﻴﺰي را ﺑﺎ ﺧﻮن ﺧﻮد ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ و اون ﭼﻲ ﺑﻮد؟‬‫ "اﻛﺴﭙﻜﺘﻮ ﭘﺎﺗﺮوﻧﻮم"‪ .‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﻘﺮﻳﺒﻲ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﺳـﺮﻳﻌﺘﺮﻳﻦ و‬‫در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮﻳﻦ راﻫﻬﺎي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ را ﺷـﺮح‬
‫داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻲ‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﺜـﻞ ﻛﺮدﻧـﺪ و دﻧﻴـﺎي‬‫ﺟﺎدوﻳﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﻲ دﻓﺎع ﺑﻮد ﺑﻪ وردي ﻛﻪ ﮔﺮاﻧﻴﺎن ﺳﺎﺧﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻨﺎه آوردﻧﺪ اﻣﺎ ﻧﻜﺘﻪ اي ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛـﻪ در‬
‫ﻣﻮﻗﻊ اداي ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ روي ﭼﻴﺰي ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد ﻛﻪ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز از آن‬
‫ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮده و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻃﺒﻴﻌﻲ‪ ،‬آن را از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺳﺮدرﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻢ ﻫﺮي! ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده اﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﺗﻮ ﺣﻈﻮر دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز را ﭼﮕﻮﻧـﻪ ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﻣـﻲ‬‫ﺷﻮي؟‬
‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ رو ﺳﺮﻣﺎ ﻓﺮا ﻣﻲ ﮔﻴﺮه‬‫ دﻗﻴﻘﺎً‪ .‬ﮔﺮﻣﺎ و ﺣﺮارت ﻫﻤﻮن ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ از اون ﺗﻨﻔﺮ دارﻧﺪ‪.‬‬‫اوﻧﻬﺎ در ﺟﺎﻫﺎي ﺗﺎرﻳﻚ‪ ،‬ﺳﺮد و ﻣﺮﻃﻮب زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻧﻔﻬﻤﻴﺪم‪.‬‬

‫‪398‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭼﺮا ﺧﻨﮓ ﺑﺎزي در ﻣﻴﺎري‪ .‬ﻛﺎﻓﻴﻪ ﻛﻪ در زﻣـﺎن اﺟـﺮاي ﻃﻠـﺴﻢ ﺳـﭙﺮ‬‫ﻣﺪاﻓﻊ‪ ،‬ﺑﺠﺎي ﺧﺎﻃﺮه ﺧﻮش‪ ،‬ﺑﺮ روي آﺗﺶ و ﮔﺮﻣـﺎ و ﻧـﻮر ِ آن ﺗﻤﺮﻛـﺰ‬
‫ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ دﻳﮕﺮي را در ذﻫﻨﺶ ﻣﺮور ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و اون ﺣﺒﺎب ﻧﻮراﻧﻲ؟‬‫ اون ﺣﺒﺎب‪ ،‬ﻫﻤﺎن راه درﻣﺎﻧﻲ ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه اي ﺑﻮد ﻛـﻪ ﮔﺮاﻧﻴـﺎن‬‫ﻛﺸﻒ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﭘﺲ از ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﺮرﺳﻲ‪ ،‬آن را ﻣﺠﺪداً‬
‫اﺣﻴﺎ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از درﻣﺎن را در اﻳﻦ روش ﻧﻤـﻲ ﺑﻴـﻨﻢ؛ ﺣـﺪاﻗﻞ‬‫ﺑﺮاي ﺧﻮد دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎش ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ آﻟﺒﺎﻟﻮ درآﻣﺪ و ﺳﻜﻮت اﺧﺘﻴﺎر ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻃﺒﻖ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ‪ ،‬اﮔﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﺘﻮاﻧﺪ دوﺳـﺖ ﮔﺮاﻧﻴـﺎن ﻳـﺎ ﺑـﻪ ﻋﺒـﺎرﺗﻲ‬‫ﻫﻤﻮن دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ و اﻳـﻦ ﻃﻠـﺴﻢ را ﺑـﺮ روي او‬
‫اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪ ،‬او آزاد ﺷﺪه و ﺗﻤﺎﻣﻲ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﺎﺑﻮد ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ وﻟﻲ‪...‬‬‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ‪ 15‬دﻗﻴﻘﻪ ﻣﻼﻟﺖ آور‪ ،‬ﺳﻮاﻻت ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻤـﺎم ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد و او ﺧﻮد را آﻣﺎده ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﻮﺿﻮع دﻳﮕﺮي را ﻣﻄﺮح ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺻـﺪاي‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ آﭘﺎرات از ﺑﻴﺮون ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺣﻴﺎط ﺑﺎرو‬

‫‪399‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬وزﻳﺮ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻲ‪ ،‬ﭼﺎرﻟﻲ و ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‬
‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ دوان دوان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎرو ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫‪ 10‬دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﮔﺸﺘﻨﺪ)ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﻓﻠﻮر و ﺳﺎﻳﺮ‬
‫دﺧﺘﺮﻫﺎ‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ در ﺣﻴﺎط ﭘﺸﺘﻲ ﺑﺎرو ﺑﻮدﻧﺪ و از ﻗﻀﺎﻳﺎ ﺑﻲ اﻃﻼع ﺑﻮدﻧﺪ(‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﺮﻳﺎن را ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬او ﺳﻌﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻃﺒﻴﻌـﻲ‬
‫رﻓﺘﺎر ﻛﻨﺪ و آﻧﻘﺪر داد و ﻓﺮﻳﺎد ﺑﻪ راه اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼـﺎرﻟﻲ ﺑﺎﻻﺟﺒـﺎر‪ ،‬ﺑـﺮ روي‬
‫ﻫﺮي ﺷﻴﺮﺟﻪ زده ﺑﻮد ﺗﺎ از ﻓﺮو رﻓﺘﻦ ﻣﻼﻗﻪ ﭼﻮﺑﻲ در ﭼﺸﻢ وزﻳﺮ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﻧﻘﺶ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺎزي ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و رون ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﭘﺮ از درد‪ ،‬ﺧﻮاﻫﺮ و دوﺳـﺖ دﺧﺘـﺮ ﮔﺮﻳـﺎن ﺧـﻮد را‪ ،‬در‬
‫آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ از ﻓﺮو رﻳﺨﺘﻦ اﺷـﻜﻬﺎﻳﺶ‬
‫ﺟﻠﻮ ﮔﻴﺮي ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮاً آرام ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬وزﻳﺮ ﻧﻔﺲ راﺣﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﺰﻫﺎي دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ وﺟﻮد دارﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪاﻧﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛـﻪ اﻃﺮاﻓﻴـﺎن‬‫ﺷﻤﺎ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮدﻧﺪ)ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ اﻧﺪاﺧﺖ(‪ ،‬وﻟـﻲ ﻧﻈـﺮ‬
‫ﻣﻦ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﻠﻊ ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬
‫ﻧﻔﺴﻲ ﺗﺎزه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوﻟﻴﻦ ﭼﻴﺰ در ﻣﻮرد ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم دراﻛـﻮ ﻣـﺎﻟﻔﻮي اﺳـﺖ‪ .‬ﻣـﺎ اوﻧـﻮ‬‫دﺳﺘﮕﻴﺮ ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﺗﻮ ﻛﻪ او را ﻣﺴﺌﻮل اﺗﻔﺎﻗﺎت ﭼﻨﺪ ﻣـﺎه‬

‫‪400‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻗﺒﻞ ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻲ؛ از او ﺑﺎزﺟﻮﻳﻲ ﻛﺮدﻳﻢ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻳﻢ ﻛـﻪ او ﺑـﻲ‬
‫ﮔﻨﺎه اﺳﺖ و اﻣﺴﺎل ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ در ﺻﻮرت ﺗﻤﺎﻳﻞ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮﮔﺮدد!‬
‫ ﭼﻲ؟؟؟!!!‬‫اﻳﻦ ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮي‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﻧﻘﺶ ﺑﺎزي ﻛﺮدن ﻧﺒﻮد و ﻓﺮﻳﺎد ﺣﻘﻴﻘﻲ و از ﺗـﻪ ﮔﻠـﻮ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﻲ دﺧﺘﺮﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﮔﺮﻳﻪ ﺧﻮد را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ آرام ﺑﺎش آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻣﺎ ذﻫﻦ اوﻧﻮ ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮدﻳﻢ و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛـﻪ‬‫ﻳﺎﻓﺘﻴﻢ‪ ،‬ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﻲ از ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎن ﺑﻮده و ﺑﺲ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره‪ .‬ﻣﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎن رو ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻢ و اﺛﺮ اوﻧﻮ ﭼﻨـﺪ‬‫ﺑﺎر دﻳﺪم‪ .‬دراﻛﻮ ﺗﺤﺖ اﺧﺘﻴﺎر ﺧﻮدش ﺗﻤﺎم اون ﻛﺎرﻫﺎ رو اﻧﺠﺎم داد‬
‫اﻳﻨﺒﺎر ﭘﺮﺳﻲ ﺑﻪ ﺟﺎي اﺳﻜﺮﻳﻢ ﺟﻴﻮر ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ ﻣﺎ از ﻗﻮي ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎي ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﻴﺰ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬ﻣﺎﻫﺮﺗﺮﻳﻦ‬‫ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن ذﻫﻨﻲ رو ﺑﻪ ﺧـﺪﻣﺖ ﮔـﺮﻓﺘﻴﻢ اﻣـﺎ ﻫـﻴﭻ ﭼﻴـﺰي رو ﭘﻴـﺪا‬
‫ﻧﻜﺮدﻳﻢ‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻫﺎي ذﻫﻨﻲ ﭼﻲ؟‬‫ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻫﺎي ﭼﻲ؟‬‫ﻫﺮي در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺣﻴﺮت ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﻣﻲ ﺷﻮد ﻗﺴﻤﺘﻲ را در ذﻫﻦ ﻓﺮد اﻳﺠﺎد‬‫ﻛﺮد و ﻓﺮد ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮﺧﻲ اﻓﻜﺎر ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش را در آن ﻗﺮار دﻫﺪ و ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺧﻮد ﺷﺨﺺ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ دﺳﺘﺮﺳﻲ ﭘﻴـﺪا ﻛﻨـﺪ‪).‬ت‪.‬ن‪:‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي اﻳﺠﺎد ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑـﻮده و ﺑـﺎ وﺟـﻮد ﻛـﺎراﻳﻲ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮش‪ ،‬ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه ﻧﺒﻮده اﺳﺖ(‬

‫‪401‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫وزﻳﺮ آﻫﻲ درد آﻟﻮد ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻢ از ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﺎ دل ﺧﻮﺷﻲ ﻧﺪارم؛ ﭘـﺎﺗﺮ‪ .‬ﻫﺠـﺪه ﺳـﺎل ﻗﺒـﻞ‪،‬‬‫ﻟﻮﺳﻴﻮس ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ دوﺳﺖ ﻣﻦ رو ﻛﺸﺖ و ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﮔـﺎه ﻧﺘﻮاﻧـﺴﺘﻢ‬
‫اﺛﺒﺎت ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫وزﻳﺮ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ از اون ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﺛﺒﺖ ﻧﺮﺳﻴﺪه و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ‬‫دﻟﻴﻞ‪ ،‬اﻋﺘﺒﺎر ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ ﻧﺪارد‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﭼﻪ ﻣﻨﻈـﻮري داري و ﻣـﻦ‬
‫ﻫﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻮاﻓﻘﻢ وﻟﻲ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺸﺨﺺ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﻫﺮي!!‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻪ زﻳﺮ اﻧﺪاﺧﺖ ﭼﻮن ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ روﻓﻮس اﺳﺖ‬
‫و ﻛﺎري از دﺳﺖ ﻛﺴﻲ ﺑﺮ ﻧﻤﻲ آﻳﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ را ﻣﻲ داﻧﺴﺖ و آﻧﻬـﻢ‬
‫اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي اﻣﺴﺎل ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺗﻘﺎص ﺷﺶ ﺳـﺎل ﮔﺬﺷـﺘﻪ را‬
‫ﭘﺲ دﻫﺪ‪ .‬اﻳﻦ دﻳﮕﺮ ﻳﻚ ﻣـﺴﺌﻠﻪ ﺷﺨـﺼﻲ ﺑـﻮد و ﺑـﻪ دﻧﻴـﺎي ﺟـﺎدوﮔﺮي‬
‫ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ و اﻣﺎ دوﻣﻴﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ‪ .‬ﻣﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻳﻢ ﻛـﻪ اﺳـﻤﺶ را ﻧﺒـﺮ‪ ،‬ﻗﺒـﻞ از‬‫ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﮔﺮاﻧﺪ اﺳﺘﻮن‪ ،‬ﺣﻤﻠﻪ دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ داﺷﺘﻪ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻛﺠﺎ؟‬‫ ﻣﺠﺎرﺳﺘﺎن‪ .‬ﺟﻨﮕﻠﻬﺎي ﻣﻨﺪورﻳﺎ!‬‫ اﺣﻴﺎﻧﺎً ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن ﻛﻪ زادﮔﺎه ﻛﻨﺖ دراﻛﻮﻻ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫ ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ دوﺷﻴﺰه ﮔﺮﻳﻨﺠﺮ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕـﻢ ﻛـﻪ ﺗﻤـﺎم اون ﺟﻨﮕـﻞ ﺑـﻪ‬‫ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه‪.‬‬

‫‪402‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻫﻤﮕﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻜﺘﻪ اي ﺷـﺪﻧﺪ و آن ﻫـﻢ اﻳﻨﻜـﻪ ﺻـﻮرت‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﻮرت ارواح‪ ،‬ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﺮس او ﺑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺪل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎل دﻳﮕﺮ دﻟﻴﻞ ﻗﺪرت وﻟﺪﻣﻮرت ﺑـﺮ او‬
‫ﭘﻮﺷﻴﺪه ﻧﺒﻮد‪ .‬در اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﻨﺪورﻳﺎ ﻣﻲ رﻓﺖ ﺗﺎ ﻋﻤﻖ ﻓﺎﺟﻌـﻪ را‬
‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از آن ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ وﺿﻌﻴﺖ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮي ﻛـﻪ در ﻗـﺼﺮ ﺳـﺮخ‬
‫ﺑﺴﺘﺮي ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬رﺳﻴﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻓﺮدا ﺑﺮاي او روز ﺳﺨﺘﻲ ﻣﻲ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪403‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدهﻢ«‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ اي از رﻓﺘﻦ وزﻳﺮ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﭘﺮﺳﻲ و وزﻳﺮ ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﭼﺎرﻟﻲ و آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺣـﺎﻇﺮﻳﻦ آﺷـﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬رون‪،‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻪ اﺗﺎق رون رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎي ﻋﻘﺐ اﻓﺘﺎده ﺧـﻮد ﺑﺮﺳـﻨﺪ‪.‬‬
‫وزﻳﺮ ﻗﺒﻞ از ﺗﺮك ﺑﺎرو‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ او و رون ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻋﺼﺮ روز ﺑﻌﺪ ﺑﺮاي‬
‫دادن اﻣﺘﺤﺎن آﭘﺎرات ﺑﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ را در ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﻓﺮوﺑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎﻟﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوﻧﺠﻮري ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴـﺪم‪ ،‬اون ﺳـﻔﻴﺪ ﭘـﻮش ﺑﻼﻫـﺎي وﺣـﺸﺘﻨﺎﻛﻲ رو ﺑـﻪ ﺳـﺮ‬‫ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎﻧﺶ ﻣﻴﺎورد‪ .‬اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﺣﺎل دوﺳﺘﺎﻧﻤﻮن ﺧﻮب ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ اﻳﻨﻄﻮر ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻫﺮي و ﭼﺎرﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑـﻪ‬
‫آراﻣﻲ در ﻓﻀﺎي ﻛﻮﭼﻚ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﻗﺪم زدن ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم اﻳﺴﺘﺎد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ دارم‪ ،‬او ﺟﻮن رﻳﻤﻮس و ﺗﺎﻧﻜﺲ رو ﻧﺠـﺎت داد‪.‬‬‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺟﺎن ﻫﻤﻪ ﻣﺎ را ﻧﺠﺎت داده‪ .‬ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ او ﻛﺸﺘﻪ ﺷـﺪﻧﺪ ﻳـﺎ‬
‫آﺳﻴﺐ دﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﺎً از ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﻴﺎه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﻠﻴﺪ و ﺑﺪ ذات!‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو ﺟﻮان ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻛﻪ ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺣﺎل ﻫﺮ ﺳﻪ اوﻧﺎ ﺧﻮﺑﻪ و ﺑﻪ زودي ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ اوﻧﺎ رو ﺑﺒﻴﻨـﻴﻢ‪ .‬ﺻـﺤﻴﺢ و‬‫ﺳﺎﻟﻢ!‬
‫***‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ‪ 7‬ﺑﻮد و ﻫﻮا رو ﺑﻪ ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رون و ﺟﻴﻨـﻲ‪،‬‬
‫در اﺗﺎق رون ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ اﺗﺎق دوﻗﻠﻮﻫﺎ ﻛﻪ در ﺣـﺎل ﺣﺎﺿـﺮ‬

‫‪404‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻮد؛ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬او ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮ روي ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ او داده ﺑـﻮد‪ ،‬ﻛـﺎر‬
‫ﻛﻨﺪ و ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺴﻲ ﻣﺰاﺣﻤﺶ ﺷﻮد‪ .‬رون ﻧﻴﺰ ﻣﺸﻐﻮل دﻳـﺪ زدن‬
‫ﻛﺘﺎب ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ از ﻛﺘﺎﺑﻔﺮوﺷﻲ ﺧﺮﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺗﻼﺷـﻬﺎي‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮاي ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﻛﺮدن رون ﺑﻪ ﻣﺒﺤﺚ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ و ﺑﻪ وﻳﮋه ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎي ﺳـﻴﺎه‪،‬‬
‫ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ آﻣﻴﺰ ﺑﻮده و او اﻛﻨﻮن ﻣﺸﻐﻮل ﺗﻐﻴﻴـﺮ در ﺳـﺎﺧﺘﺎر ﻣﻌﺠـﻮن ﺷـﺎﻧﺲ ﺑـﺮاي‬
‫اﻓﺰاﻳﺶ زﻣﺎن اﺛﺮ آن ﺑﻮد و ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﭘﺮي ﻛﻪ از ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮﺧﻲ از دﺳﺘﻮرات‬
‫را ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ‪ ،‬ﻣﺸﻐﻮل ﺗﻤﺮﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ از ﺳﻪ روز ﺗﻤـﺮﻳﻦ‪،‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﻌﻠﻪ آﺗﺸﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺳﻴﺎه را در دﺳﺘﺶ ﺑﻪ‬
‫وﺟﻮد آورد و ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻛﻨﺘﺮﻟﺶ ﻛﻨﺪ؛ ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ از ﻋﺼﺎﻳﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ‬
‫ﻣﻴﺎن ﻛﻪ ﻫﺮﻛﺲ ﺑﻪ ﻛﺎري ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺳﺨﺖ در ﻓﻜﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫از ﻳﻚ ﻃﺮف ﻣﺎﻟﻔﻮي و ﺑﺎزﮔﺸﺖ او‪ .‬اﮔﺮ وﻟﺪﻣﻮرت از ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻫﺎي ذﻫﻨـﻲ اﺳـﺘﻔﺎده‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻣﻌﻨﻲ داﺷﺖ و آﻧﻬﻢ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ وﺟﻮد دراﻛﻮ ﺑﺮاي او ارزﺷـﻤﻨﺪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آورد‪ ،‬ﺳﺎﻻزار ﺟﻮان ﭘﺲ از اﺟﺮاي اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬ﺳـﻪ‬
‫روز در رﺧﺘﺨﻮاب ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﻴﭽﺎره دراﻛﻮ! ﺑﻪ ﻧﻔﻌﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ زﻳﺮ ﺷـﻜﻨﺠﻪ ارﺑﺎﺑـﺖ ﻣـﻲ ﻣـﺮدي وﻟـﻲ ﺗـﻮ‬‫ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﻲ‪ .‬ﺗﻮ ﺻﺤﻴﺢ و ﺳﺎﻟﻢ‪ ،‬ﻣﻲ آﻳﻲ ﺗﻮي ِدﺳﺘﺎي ﻣﻦ‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺒﺎن ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ اﻣﺎ ﺑﺎ ﻳﺎد آوري ِﻣﺎﺟﺮاي ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻨﺪورﻳﺎ‪ ،‬ﻟﺮزه ﺑﺮ اﻧﺪاﻣﺶ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﺷﺎﻳﻌﺎت‪ ،‬وارﺛﺎن دراﻛﻮﻻ ﺑـﺮ آﻧﺠـﺎ ﺣﻜﻮﻣـﺖ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و از ﻗﺪرﺗﻲ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﺮﺻﺘﻲ ﺑﺮاي از دﺳﺖ دادن‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻣﻲ رﻓﺖ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از‬
‫روي ﺗﺨﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم‪.‬‬

‫‪405‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻛﺠﺎ؟‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ رم ﻗﻠﻌﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ وﺿﻊ اون ﭼﻬﺎرﺗﺎ رﺳﻴﺪﮔﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺷﺐ رو ﻫﻢ اوﻧﺠـﺎ ﻣـﻲ‬‫ﻣﻮﻧﻢ ﺗﺎ اﮔﺮ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﺣﺎﻇﺮ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن رو ﻫﻢ ﻣﻄﻠﻊ ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺴﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ از رﻓﺘﻦ ﻣﻦ ﻣﻄﻠﻊ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻗﺒﻮﻟﻪ!‬‫رون ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي ﺳﺮﺷﺎر از اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ‪ ،‬ﺳـﺮش را ﺑـﻪ ﻧـﺸﺎﻧﻪ ﺗﺎﻳﻴـﺪ ﺣﺮﻓﻬـﺎي‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫ﭼﻬﺮه ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺑﺮاي ﻫﺮي‪ ،‬در آن ﻣـﻮج ﻣـﻲ زد‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫درب اﺗﺎق را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از‬
‫ﻛﻨﺎر اﺗﺎق ﻫﺮﻣﻴﻮن رد ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬وﺟﻮد ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺿﺪ ﺷﻨﻮد را ﺑﺮ روي درب اﺗـﺎق‬
‫ﺣﺲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ وﺟﻮد ﻗﺪرت ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺑﺸﻨﻮد ﻛﻪ ﺑـﺎ‬
‫ﺻﺪاي ﻋﺠﻴﺐ و ﻏﺮﻳﺒﻲ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ را ﺑﺮ روي ﻛﺘﺎﺑﻬﺎ اﺟﺮا ﻣـﻲ ﻛـﺮد ﺗـﺎ‬
‫ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻣﺘﻦ آﻧﻬﺎ را ﺑﺨﻮاﻧﺪ و رﻣﺰﺷﺎن را ﻛﺸﻒ ﻛﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﺳﻴﺪ‪،‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ و ﻓﻠﻮر را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﺎرﻟﻲ و آرﺗﻮر‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫اﻧﺪ‪ .‬اﻳﻨﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻲ و ﻓﻠﻮر ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﻲ‪ ،‬از ﻣﺎﺟﺮاي ﮔﺮاﻧـﺪ اﺳـﺘﻮن‬
‫ﻣﻄﻠﻊ ﺷﺪه اﻧﺪ و ﺑﻪ ﺟﻤﻊ اﻓﺮادي ﻛﻪ دﻟﺸﻮره داﺷﺘﻨﺪ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ‪ .‬اوﺿﺎع ﺑـﺪﺗﺮ از‬
‫آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي‪ ،‬اﺟﺎزه ﺧﺮوج از ﻣﻨﺰل را ﺑﺪﻫﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎﻳـﺪ ﻧﻘـﺸﻪ اي‬
‫ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ را ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ اﻳﺪه اي ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﺮ روي داﺑـﻲ‬
‫در ﻗﺼﺮ‪ ،‬ﻛﺮﻳﭽﺮ در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ و در ﻧﻬﺎﻳﺖ‪ ،‬رون؛ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد و ﻋـﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛـﺖ داد و‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﺳﻪ ﭘﻴﻜﺎن ﺑﻪ رﻧﮓ ﻧﻘﺮه اي از ﻧﻮك ﻋﺼﺎﻳﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮر ﻫﺮي ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬او ﻣﺠﺒـﻮر ﺷـﺪ ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻳـﻚ ﺳـﺮﻓﻪ‪،‬‬
‫ﺣﻀﻮرش را اﻋﻼم ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﭼﺮﺧﻴﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟـﻲ اوﻟـﻴﻦ‬

‫‪406‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫـﺮي ﭼﺮﺧﻴـﺪ و در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ‬
‫اﺷﻚ ﻫﺎﻳﺶ را ﭘﺎك ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوه ﻫﺮي ‪ ...‬اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟ ﻫﺮ زﻣﺎن ﻛـﻪ ﺷـﺎم ﺣﺎﺿـﺮ ﺷـﺪ‪ ،‬ﺧـﻮدم‬‫ﺧﺒﺮﺗﻮن ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ روي ﻣﻴﺰ ﺑﺎزي ﻣﻲ ﻛـﺮد‪ ،‬ﺧﻄـﺎب ﺑـﻪ ﻣـﺎدرش‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎﻣﺎن‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﻣﻲ دوﻧﻪ!‬‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﺎرﻟﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﭼﻄﻮر؟!‬‫ وزﻳﺮ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺘﻪ‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺖ و ﺑﺎ ﺗﺸﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻣﺎ اﻳﻦ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ‪...‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﻜﻮت ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻧﮕﺮان ﻛﻪ دﻳﮕﺮ اﺛﺮي از ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﮕـﻲ را در ﺧـﻮد‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً در اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻫـﺮي ﺑﺨﻮاﻫـﺪ‬
‫ﻣﺜﻞ ﻣﺎﺟﺮاي ﺳﻴﺮﻳﻮس )رﻓﺘﻦ ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﺮاي ﻳـﺎﻓﺘﻦ ﺳـﻴﺮﻳﻮس(‪ ،‬ﺑﺨﻮاﻫـﺪ ﺑـﻪ‬
‫دﻧﺒﺎل ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﺮود‪.‬‬
‫ﺳﻜﻮت ﺑﺪي ﺑﺮ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻛﻮﭼﻚ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺣﻜﻢ ﻓﺮﻣﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛـﺲ ﻧﻤـﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺳﻜﻮت ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ اي ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻨﻮال ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﭼﺎرﻟﻲ ﺳﻜﻮت را ﺷﻜﺴﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﻫﺮي ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﮕﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﭼﻜﺎر داﺷﺘﻲ؟‬‫ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ‪.‬‬‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ روﻳﺖ ﺗﺮس در دﻳﺪﮔﺎن ﻣﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺳﻮاﻟﻲ از ﺳﻮي آﻗﺎي وﻳﺰﻟـﻲ‬
‫ﻣﻄﺮح ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮي‪ ،‬ﻏﻴﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮه ﻧﺒﻮد‪.‬‬

‫‪407‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺗﻮي اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ؟‬‫ ﻣﻦ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ زارم‪ .‬ﺑﻴﺮون ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻪ‪.‬‬‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ وارد ﻣﻌﺮﻛﻪ ﺷﺪه و ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻫﻤﻴـﺸﻪ‪ ،‬ﺑـﺪون ﺷـﻨﻴﺪن و در ﻧﻈـﺮ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻦ دﻻﻳﻞ ﻫﺮي و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺻﺮف دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ او‪ ،‬ﻧﻈﺮ ﻧﻬﺎﻳﻲ را داده ﺑﻮد‪ .‬اﻣـﺎ‬
‫اﻳﻨﺒﺎر ﻫﺮي ﻳﻚ ﺣﺎﻣﻲ داﺷﺖ ‪ ...‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪.‬‬
‫ ﻣﺎﻟﻲ آروم ﺑﺎش‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻛﺎر ﻫﺮي ﻣﻬﻢ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺳﻮال ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را ﺧﻮب دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﭘﻴﻐﺎﻣﻲ از ﻃﺮف داﺑﻲ ﺑﺮام رﺳﻴﺪ ﻛـﻪ ﺗـﻮي اون ﻧﻮﺷـﺘﻪ‬‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ او و ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺟﻌﺒﻪ اي رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮده و ﻧﻴﺰ ﻧﺎﻣﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس ﻛﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫اون ﺑﻮده و روي اون ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺎﻣﻪ و ﺟﻌﺒﻪ رو ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻦ ﺑﺎز ﻛـﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺮم ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻛﻪ اوﻧﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﭼﺎرﻟﻲ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺪرش ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺪر! ﺑﻪ ﻧﻈﺮت‪ ،‬اﻳﻦ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﻲ داره؟‬‫ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺟﺰو ﻣﻴﺮاث ﺑﻠﻚ ﻫﺎ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ از ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ‬‫رﺳﻪ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﺪ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻴﺪ؟‬‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ دﺳﺘﻲ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻛﻢ ﻣـﻮي ﺧـﻮد ﻛـﺸﻴﺪ‪ ،‬در‬
‫ﺟﻮاب ﻫﻤﺴﺮش ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوﻧﺠﺎ ﺧﻮﻧﻪ ﻫﺮي اﺳﺖ و اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺮود‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧـﺪ ﻣـﺎﻧﻊ او‬‫ﺷﻮد‬
‫‪ -‬وﻟﻲ ‪...‬‬

‫‪408‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻫﻨﻮز ﺣﺮﻓﻢ ﺗﻤﻮم ﻧﺸﺪه؛ ﻣﺎﻟﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺎ او ﻣﻲ روم ﺗـﺎ از اﻣﻨﻴـﺖ ﻫـﺮي‬‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم‪.‬‬
‫ﻓﻠﻮر ﻛﻪ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﺣﺮف ﻣﻲ زد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻣﺎ ﻣﻤﻜﻨﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ و اري ﺑﻲ اوﻓﺘﻪ!‬‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﻋﺮوس آﻳﻨﺪه اش ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ زود ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدﻳﻢ‪ .‬ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﻧﮕﺮان ﺑﺎﺷﻴﺪ‪.‬‬‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ ﻣﺎﻟﻲ‪ ،‬ﻣﺎ زود ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدﻳﻢ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﺷﺪه‪ .‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟـﻲ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﭼـﺎرﻟﻲ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮه اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﻲ‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﻪ وﺟﻮدت ﻧﻴﺎز ﺑﺸﻪ‪ .‬اﮔﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﻗﺒﻞ از‬‫ﻫﺮﻛﺎري‪ ،‬ﻳﻪ ﭘﻴﻐﺎم ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑﻔﺮﺳﺖ‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺧﻼف ﻣﻴﻠﺶ‪ ،‬دﺳﺘﻮر ﭘﺪرش را ﺑﺪون ﻫﻴﭻ اﻋﺘﺮاﺿﻲ ﭘـﺬﻳﺮﻓﺖ‪ .‬آﻗـﺎي‬
‫وﻳﺰﻟﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﺎﻧﻪ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻃﻮري ﻛﻪ اﻧﮕﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺮﻧﻤﻲ ﮔـﺮدد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ رداي ﻛﻬﻨﻪ اش را ﺑﺎﻻ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺑﺨﺎري دﻳﻮاري رﻓﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻇﺮف ﺣﺎوي ﭘـﻮدر ﭘـﺮواز ﺑﺮﺳـﺪ‪،‬‬
‫ﺻﺪاي ﻫﺮي او را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﺪ!!!‬‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ و ﺳﻮال ﮔﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭼﺮﺧﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ وﻟﻲ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎي اوﻧﺠﺎ رو ﻣﺴﺪود ﻛﺮدم ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﮕـﻮﻳﻢ ﻛـﻪ‬‫ﻃﻠﺴﻢ داﻣﺒﻠﺪور اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻛﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻗﺴﻤﺖ دوم ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺎ دﻳﺪن ﺳـﻮاﻻﺗﻲ ﺑﻴـﺸﻤﺎر در ﭼـﺸﻤﺎن ﺣﺎﺿـﺮﻳﻦ‪،‬‬
‫اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪409‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺎره اي ﺟﺰ آﭘﺎرات ﻛﺮدن ﻧﺪارﻳﻢ ﭼﻮن ﻣﻦ ﻣﺠﻮز ﺳﺎﺧﺖ ﭘﻮرﺗﻜﻲ رو ﻧﺪارم‬‫‪ ...‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻛﻪ آدرس اوﻧﺠﺎ رو ﻧﺪارم؟!‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ را ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮﻳﻌﺎً اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ آﭘﺎرات ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺷـﻤﺎ ﻛﺎﻓﻴـﻪ ﻓﻘـﻂ دﺳـﺖ ﻣﻨـﻮ‬‫ﺑﮕﻴﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﺗﻮ ﻛﻪ ﻣﺠﻮز ﻧﺪاري؟‬‫ درﺳﺘﻪ ‪ ...‬وﻟﻲ ﺗﺎ ﺣﺪي ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر‪ ،‬ﻋﺎدت ﻛﺮدم‪.‬‬‫ﺻﻮرت آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﭼﻬﺮه ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ و ﻫﺮﻣﻴـﻮن)زﻣـﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻧﻘﺾ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ را ﻣﻲ دﻳﺪﻧﺪ( ﺷﺪ اﻣﺎ ﺳﺮﻳﻌﺎً ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﭼﺎره دﻳﮕﻪ اي ﻧﺪارﻳﻢ‪ .‬از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﻳـﻦ ﺧﻮﻧـﻪ ﻃﻠـﺴﻢ ﺿـﺪ‬‫ﻏﻴﺐ و ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن داره‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﺗﻮي ﺣﻴﺎط‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫـﺮي و آﻗـﺎي‬
‫وﻳﺰﻟﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎن ﻧﮕﺮان ﻓﻠﻮر‪ ،‬ﭼﺎرﻟﻲ و ﻣﺎﻟﻲ‪ ،‬در ﺧﺎرج از ﺑﺎرو‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺑﻲ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻴﺪان ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺣﺎﺿﺮ و آﻣﺎده ﺑـﺮاي ورود‬
‫ارﺑﺎب ﺑﻮد‪.‬ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﭘﻴﻐﺎﻣﻲ از ﻫﺮي ﺑﺮاي او رﺳﻴﺪه ﺑﻮد و ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻌﺪ از‬
‫آن‪ ،‬داﺑﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻌﺒﻪ ﭼﻮﺑﻲ ﻛﻬﻨﻪ و رﻧﮓ و رو رﻓﺘﻪ اي ﺑـﻪ آﻧﺠـﺎ آﻣـﺪه ﺑـﻮد و‬
‫ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ را ﺑﺎ او ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ اﻓﻜﺎر ﺑﻮد ﻛﻪ دو ﺻﺪاي آﭘﺎرات را از‬
‫راﻫﺮوي اﺻﻠﻲ ﻣﻨﺰل ﺷﻨﻴﺪ و ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ارﺑﺎﺑﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭘﺪر اون ﻣﻮﻗﺮﻣﺰﻫـﺎ‪،‬‬
‫وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻛﺮﻳﭽﺮ و داﺑﻲ ﻫﺮ دو در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﺧﻢ ﺷﺪﻧﺪ و ﻫﺮدوي آﻧﻬـﺎ‪،‬‬
‫ﺑﻪ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ اﺣﺘﺮام ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ)ﻛﺮﻳﭽﺮ از ﺳﻮي ﻫـﺮي دﺳـﺘﻮر ﻣـﺴﺘﻘﻴﻢ داﺷـﺖ و‬
‫داﺑﻲ ﻧﻴﺰ ﭼﻮن ﺷﺨﺺ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ‪ ،‬ﭘﺪر دوﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ ﻛﺎر را اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد(‪.‬‬

‫‪410‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ داﺑﻲ! اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟ ﭼﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻳﺪ؟‬‫داﺑﻲ ﺗﻌﻈﻴﻢ دﻳﮕﺮي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ داﺑﻲ و ﻛﺮﻳﭽﺮ داﺷﺘﻨﺪ اﺗﺎﻗﻬﺎي ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪه رو ﻃﺒﻖ دﺳـﺘﻮر ﺷـﻤﺎ‪ ،‬ﺗﻤﻴـﺰ ﻣـﻲ‬‫ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺟﻌﺒﻪ اي ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻛﻪ در ﭘﺎرﭼﻪ اي ﻣﺨﻤﻠﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺷﺪه ﺑـﻮد و ﻧﺎﻣـﻪ اي‬
‫ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ؛ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺮي داد‪ .‬ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺎﺟﺮا اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي اﻳـﻦ‬
‫ﺟﻌﺒﻪ را ﻣﺪﺗﻲ ﻗﺒﻞ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد و از ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت آن و ﻧﻴﺰ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﻤـﺮاﻫﺶ‪ ،‬ﻣﻄﻠـﻊ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ اﻣﺸﺐ ﻧﻴﺎز داﺷﺖ ﺗﺎ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ را دﻧﺒﺎل ﻧﺨﻮد ﺳﻴﺎه ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺖ ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ ،‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﺪ و ﺟﻌﺒﻪ را از دﺳﺖ‬
‫او ﻗﺎﭘﻴﺪ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﺎﻣﻪ‪ ،‬ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﻗﺮار داد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﭼﻨـﺪ ﻃﻠـﺴﻢ ﺑـﺮ روي آن‬
‫اﺟﺮا ﻛﺮد و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﻴﺶ را ﭘﺎك ﻣﻲ ﻛـﺮد‪ ،‬ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮ ﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻫﻴﭻ ﻃﻠﺴﻢ ﺷـﻮﻣﻲ رو ﭘﻴـﺪا ﻛـﻨﻢ‪ .‬ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ ﻣـﻲ رﺳـﻪ ﻛـﻪ‬‫ﺑﺎزﻛﺮدﻧﺶ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﺧﻄﺮي ﻧﺪاره‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﻳﻢ ﺑـﺎرو و اوﻧﺠـﺎ ﺑـﺎزش‬
‫ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ وﻟﻲ ﻗﺒﻠﺶ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺎز ﻛﻨﻢ‪ .‬اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣـﻲ ﮔﻮﻳـﺪ ﻛـﻪ‬‫اﻳﻦ ﻛﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﻢ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﻋﺘﺮاﺿﻲ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺧﻢ ﺷﺪ و ﻧﺎﻣﻪ‬
‫را از روي زﻣﻴﻦ ﺑﺮ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺮ روي ﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد "ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ دﺳـﺖ ﻫـﺮي‬
‫ﭘﺎﺗﺮ"‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﻣﺘﻦ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ و آن را ﺑـﺎ ﺻـﺪاي ﺑﻠﻨـﺪ‬
‫ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬

‫‪411‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫"ﻫﺮي ﻋﺰﻳﺰم‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻓﺮزﻧﺪي ﻧﺪاﺷﺘﻢ اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﮔﺎه ﻏﺼﻪ ﻧﺨﻮردم‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻮ را داﺷﺘﻢ و اﻳﻦ از ﻫﺮﭼﻴﺰي‬
‫ﺑﺮاﻳﻢ ﺑﺎ ارزﺷﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﻲ‪ ،‬ﻣﻦ دل ﺧﻮﺷﻲ از ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ و‬
‫ﻧﺪارم‪ .‬ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﻦ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺼﻴﺒﺖ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺲ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﺳﺮت را ﺑﻪ درد‬
‫آورم ﭘﺲ ﻣﻲ روم ﺳﺮ اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻤﻜـﻦ اﺳـﺖ اﻃـﻼع داﺷـﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬ﻣﻦ وﺻﻴﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮدم را ﻧﻮﺷﺘﻪ ام و در آن‪ ،‬ﺗﻮ را وارث ﺧﻮد ﻗﺮار داده ام ‪...‬‬
‫وارث ﺑﻠﻚ ﻫﺎ‪.‬‬
‫داراﻳﻴﻬﺎي ﺧﺎﻧﺪان ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎد و ﺑﺎ ارزش اﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺮاي ﻣﻦ‪ ،‬اﻫﻤﻴﺖ ﭼﻨﺪاﻧﻲ‬
‫ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﻳﻚ اﺳﺘﺜﻨﺎء وﺟﻮد دارد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ داراﻳﻲ ﺧﺎﻧﺪان ﻣـﻦ ﻛـﻪ ﺑـﺮاي‬
‫ﻣﻦ ارزﺷﻤﻨﺪ اﺳﺖ‪ ،‬در درون ﺟﻌﺒﻪ اي ﻗﺮار دارد ﻛﻪ ﻫﻤﺮاه اﻳﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺗـﻮ‬
‫رﺳﻴﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻨﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﻴـﺰ زﻳـﺎدي از آن ﺑﻔﻬﻤـﻢ و ﺗـﺎ آﻧﺠـﺎ ﻛـﻪ ﻓﻬﻤﻴـﺪم‪،‬‬
‫ﭘﻴﺸﻴﻨﻴﺎن ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰ زﻳﺎدي از آن ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻧﺪ‪ .‬آﻧﺮوز ﻛﻪ ﭘﺪرم اﻳﻦ ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫داد‪ ،‬از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ از آن ﺑﻪ دﻗﺖ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي ﭘﺪرم‪ ،‬اﻳﻦ‬
‫ﺟﻌﺒﻪ ﻧﺴﻞ در ﻧﺴﻞ در ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺎ ﮔﺸﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ او رﺳﻴﺪه‪.‬‬
‫ﺑﺮ ﻃﺒﻖ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ‪ ،‬اﻣﭙﺮاﺗﻮر ﺗﺎﻳﺘﻮس‪ ،‬اﻳﻦ ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﻪ اوﻟﻴﻦ ﺑﻠﻚ ﻫﺪﻳـﻪ داد و از او‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ از آن ﺑﻪ دﻗﺖ ﻣﺮاﻗﺒـﺖ ﻛﻨـﺪ و ﺑﻌـﺪ از ﺧـﻮدش‪ ،‬آن را ﺑـﻪ ﻓﺮزﻧـﺪ‬
‫ارﺷﺪش ﺑﺴﭙﺎرد و از ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﺑـﻮد ﻛـﻪ‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﮕﻮﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻦ اﻳﻦ را ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻲ دﻫﻢ و ﻫﻤﺎن ﻗﻮﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﺸﻴﻨﻴﺎن ﻣﻦ از ﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﻨـﺪ را از‬
‫ﺗﻮ ﻣﻲ ﺳﺘﺎﻧﻢ‪ .‬از اﻳﻦ ﺟﻌﺒﻪ و ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺗﺶ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻛﻦ و زﻣﺎﻧﻲ آن را ﺑﺎز ﻛﻦ ﻛﻪ‬
‫در ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲ ﺑﺮي‪.‬‬
‫ﻫﻤﻴﺸﻪ در ﻗﻠﺐ ﻣﻨﻲ‪.‬‬
‫س‪.‬ا‪.‬ﺑﻼك‬

‫‪412‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي ﭘﺲ از ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﺎﻣﻪ‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻧﮕﺎه ﻛـﺮد ﻛـﻪ ﺑـﺎ‬
‫ﺻﻮرﺗﻲ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮﺻﺖ را از دﺳﺖ ﻧﺪاد و ﺿﺮﺑﻪ ﻧﻬﺎﻳﻲ را وارد‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫ﻫﺮي ﻧﺎﻣﻪ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻﻮرت ﺷﺎﻛﻲ ِ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮدﺗﻮن ﻛﻪ ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ اوﻧﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎزﻛﻨﻢ و ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻛﺎرم زﻳﺎد‬‫ﻃﻮل ﺑﻜﺸﻪ‪ .‬اﮔﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻴﺪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﺪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ ﺗﺎ ﻛﺎر ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪.‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻪ در ﺗﻨﮕﻨﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﻲ ﻣﻦ ﻗﻮل دادم ﻛﻪ ﺳﺮﻳﻊ ﺑﺮﮔﺮدم‪.‬‬‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﻳﻪ ﭘﻴﻐﺎم ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﺪ‪ .‬ﻫﺪوﻳﻚ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬‫ﻣﺮد ﺳﺮخ ﻣﻮ ﺑﺎ درﻣﺎﻧﺪﮔﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺑﺮاي ﻣﺎﻟﻲ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﻳﻪ ارﺗﺶ ﻣﻴ‪Ĥ‬د اﻳﻨﺠﺎ‪ .‬ﻣﻦ اﻃﻤﻴﻨﺎن دارم‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺴﺮم ‪ ...‬اﻳﻦ ﻛﺎر ِ ﺗﻮ‪ ،‬ﭼﻘﺪر ﻃﻮل ﻣﻲ ﻛﺸﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺪﻓﺶ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭘﻴﺮوزي را ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ دﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻗﻮل ﻣﻲ دم ﻛﻪ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺑﺮﮔﺮدم‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﻴﺪ‪ ،‬ﺣﻔﺎظ ﻫـﺎي‬‫اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﺎي ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪ و ﭘﺲ از ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺎﻳﻴﺪﻳﻪ ﻫﺎي ﻓﺮاوان از ﻫـﺮي‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﺑﺰرگ رﻓﺖ ﺗﺎ از آﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﺑﺮود)ت‪.‬ن‪ :‬ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ از ﺧﺎرج ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮان ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻪ آﻣﺪ وﻟﻲ از‬
‫ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻣﻨﺰل ﻣﻲ ﺗﻮان ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﻣﻨﺰل رﻓﺖ(‪.‬‬

‫‪413‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻌﺒﻪ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺟﻌﺒﻪ و ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﻪ اﺗـﺎق‬
‫ﭘﻨﻬﺎﻧﺶ در ﻗﺼﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬وﻗﺖ زﻳﺎدي ﺑﺮاي ﺗﻠﻒ ﻛﺮدن ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻓﺮدا ﻳﻜﺸﻨﺒﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ روز ﻋﺮوﺳﻲ ﺑﻮد و ﺷﻨﺒﻪ ﻧﻴﺰ روز رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ و او ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻪ روز )ﭼﻬﺎرﺷﻨﺒﻪ‬
‫– ﭘﻨﭻ ﺷﻨﺒﻪ ‪ -‬ﺟﻤﻌﻪ( در اﺧﺘﻴﺎر داﺷﺖ ﺗﺎ ﻳﻜﻲ از ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ‪ ...‬ﻓﻌﻼ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻛﺎري ﻧﺪارم‪.‬‬‫ ﻫﺮﭼﻲ ارﺑﺎب دﺳﺘﻮر ﺑﺪه‪.‬‬‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺗﻌﻈﻴﻤﻲ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ‪ ،‬داﻛﺴﻲ روي ﻣﻴﺰ ) ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد از‬
‫ﺷﺮ ﻧﺦ و ﺳﻨﮓ ِ ﻣﺰاﺣﻢ ﺧﻼص ﺷﻮد( را ﻗﺎﭘﻴﺪ و ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ داﺑﻲ‪ ،‬ﺑﺮو ﺑﻪ ﻗﺼﺮ‪.‬‬‫داﺑﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪ .‬اوﻟﻴﻦ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ و اﻃﻼع‬
‫ﻳﺎﻓﺘﻦ از وﺿﻌﻴﺖ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﻲ ﺑﻮد و ﭘﺲ از آن ‪ ...‬ﻣﻨﺪورﻳﺎ‪.‬‬
‫***‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺎﻳﻞ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ‪ ،‬در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻗﺼﺮ ﺳﺮخ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﭘـﺲ از ﺳـﺎﻋﺘﻬﺎ ﺗـﻼش‪،‬‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﺎرش را؛ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً؛ ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺮاب ﻧﺒﻮد و ﻳﻚ‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎده‪ ،‬ﺣﺎل او را ﺑﻬﺒﻮد ﺑﺨﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺖ ﻣﻮدي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﻃﻠﺴﻢ ﻳﺨـﻲ‬
‫ِﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻬﺒﻮد ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮاي درﻣﺎن ﻧﻬﺎﻳﻲ دﺳﺖ ﻣﻮدي‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﺧﺎص و روان را در ﻛﻴﺴﻪ اي ﭼﺮﻣﻲ ﺑﺮﻳﺰد و دﺳـﺖ ﻣـﻮدي را در‬
‫آن ﻗﺮار دﻫﺪ و اﺟﺎزه دﻫﺪ ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻲ ﺣﺮﻛـﺖ ﺑﻤﺎﻧـﺪ ﺗـﺎ ﻳـﺦ ﻣﻮﺟـﻮد در اﻃـﺮاف‬
‫اﺳﺘﺨﻮان‪ ،‬ﻗﺴﻤﺘﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ را ﭘﺪﻳﺪ آورد‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﻗﺪري وﺧـﻴﻢ ﺗـﺮ ﺑـﻮد و‬
‫اﺳﻨﻴﭗ را ﻣﺠﺒﻮر ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮاغ آرﺷﻴﻮ درﻣﺎﻧﮕـﺎه ﺑـﺮود اﻣـﺎ وﺿـﻌﻴﺖ ﻟﻮﻧـﺎ‪،‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ را ﻛﺎﻣﻼً درﻣﺎﻧﺪه ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﻧﺘﻮاﻧـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد‬
‫راه درﻣﺎﻧﻲ را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ .‬ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪن ﻟﻮﻧﺎ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي در آﻣﺪه ﺑﻮد و ﻛﺒﻮدي‬
‫ﻫﺎﻳﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي آن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺠﺰ ﻟﻮﻧﺎ‪ ،‬ﺳﻪ ﺑﻴﻤﺎر دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً درﻣـﺎن ﻳﺎﻓﺘـﻪ‬

‫‪414‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﭘﺲ از ﻳﻚ ﺷﺐ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﻨﻨﺪ وﻟﻲ وﺿﻌﻴﺖ‬
‫ﻟﻮﻧﺎ واﻗﻌﺎً ﺑﺤﺮاﻧﻲ ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ در اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮ اﺳـﺖ ﭘﻴـﺎﻣﻲ ﺑـﺮاي ﭘـﺎﺗﺮ‬
‫ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ﭼﻮن ﺣﺘﻲ ﺑﺎﻳﮕﺎﻧﻲ دﺳﺘﻨﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي رﻳﻮﻧﻜﻼو ﻧﻴﺰ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑـﻮد ﻣﻔﻴـﺪ واﻗـﻊ‬
‫ﺷﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﻛﻤﻚ ﻧﻤﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ ﻣﻲ ﻣﺮد!‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ! اﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﭼﻪ ﻃﻠﺴﻤﻲ اﺳﺖ‪ .‬ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﺎﺗﺮ! ﭼﺮا ﻫﺮ وﻗـﺖ‬‫ﺑﻬﺖ ﻧﻴﺎزه‪ ،‬ﻏﻴﺒﺖ ﻣﻲ زﻧﻪ؟!‬
‫ داد ﻧﺰن‪ .‬ﻣﻦ اﻳﻨﺠﺎم‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻫﺮي را در ﭼﻬﺎرﭼﻮب در دﻳﺪ‪ .‬اﻣﻴﺪ ﺑﻪ ﻗﻠﺒﺶ‬
‫ﺑﺎز ﮔﺸﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻟﻮﻧﺎ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﭼﻬﺮه ﻟﻮﻧﺎ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈـﻮر او‬
‫ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﻟﻮﻧﺎ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﻴﭻ ﻛﺎري ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻜﻨﻢ‪.‬‬‫ ﺣﺪس ﻣﻲ زدم‬‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﺎﺧﻴﺮ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪم‪ .‬ﺗﻮي اﻳﻦ ﻣﺪت ﻛـﻪ ﻛﺎراﮔﺎﻫـﺎن و ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫـﺎ‬‫ﻣﺸﻐﻮل ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺴﻴﺮ ﺑﺎرﻳﻜﻲ را ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﺎز ﻛﻨﺪ و ﻃﻠﺴﻤﻲ را ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‪ .‬ﻣﺴﻴﺮ ﺑﺎرﻳﻚ ﺑﻮد و ﺑـﻪ ﻫﻤـﻴﻦ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ وارد ﻧﺸﺪه ﺑﻮد وﻟﻲ اﺛﺮ ﺗﺨﺮﻳﺒﻲ ﺧﻮدش رو‪ ،‬ﻫﺮﭼﻨﺪ‬
‫ﻛﻢ‪ ،‬ﺑﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻪ ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻛﻤﻲ اﺧﻢ ﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ اﻣﺎ ﭼﻄﻮر ﻃﻠﺴﻤﻲ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺗﺎﺛﻴﺮاﺗﻲ رو ﺑﻪ دﻧﺒﺎل دارد‬‫‪ -‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم "ﻣﺮﺳﻮرﻳﺎس" ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ در اﺧﺘﻴﺎر ﺳﺎﻻزار ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪415‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺳﭙﺲ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻴﻨﻪ ﻟﻮﻧﺎ ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ را ﺑﻪ زﺑﺎن ﻣﺎرﻫﺎ‬
‫ادا ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺮﺳﻮرﻳﺎ ‪ ...‬ﺳﻮروﻧﺎ ‪ ...‬اﻳﻨﺪارﺳﻮرا ‪ ...‬ﻣﻮرﺗﻮرا ‪...‬‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اداي ﺟﻤﻼت از زﺑﺎن ﻫﺮي‪ ،‬ﺣﺎل ﻟﻮﻧﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻬﺒﻮد ﻣﻲ ﻳ‪Ĥ‬ﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ ﭘﻠﻚ ﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد اﻣﺎ ﻗﺒـﻞ از اﻳﻨﻜـﻪ ﻛـﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻜﻨﺪ‪...‬‬
‫ اﺳﺘﻮﭘﻴﻔﺎي‬‫ اﻳﻦ ﭼﻪ ﻛﺎري ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺎﺗﺮ!‬‫ﻫﺮي‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺑﻴﻬﻮش ﺷﺪن ﻟﻮﻧﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ اﺳـﻨﻴﭗ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮاي ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮﺷﻮن ﺣﻴﺎﺗﻲ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ از ﻣﻌﺠـﻮن‬‫ﺧﻮاب آور ﻗﻮي اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ ﺳﭙﺲ ﻫﻮا را ﺑﺎ ﺷﺪت از ﺑﻴﻨﻲ ﺧﻮد ﺑﻴﺮون داد‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در اﺗﺎق رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ اول رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﻧﻘﺎب ﺳﻔﻴﺪش را‬
‫ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬رو ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﺗﺎ زﻣﺎن ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﻢ‪ ،‬اوﻧﺎ ﺑﻬﻮش ﻧﻴﺎن‪.‬‬‫ ﺑﺎ اون ﻣﻘﺪار ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻮاب ﺑﺪون روﻳﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮردﺷﻮن دادي‪ ،‬ﺷـﻚ دارم‬‫ﻛﻪ اﺻﻼً ﺑﻬﻮش ﺑﻴﺎن‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭼﻘﺪر ﻃﻮل ﻣﻲ ﻛﺸﻪ ﺗﺎ ﺑﺮﮔﺮدي‪.‬‬
‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ‪ .‬ﺑﺴﺘﮕﻲ داره!‬‫‪ -‬ﺑﻪ ﭼﻲ؟!‬

‫‪416‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ اون رﻳﺪل ﻋﻮﺿﻲ ﭼﻘﺪر ﮔﻨﺪ زده ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﻛﻪ از آن اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ راﺳﺘﻲ ﺧﺒﺮ داﺷﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺗﺒﺮﺋﻪ ﺷﺪه؟‬‫ ﻧﻪ!‬‫ﻫﺮي در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﻬﺮه ﻣﺘﻌﺠﺐ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﺑﻴﭽﺎره دﻗﻴﻘﺎً اﻓﺘﺎده ﺗﻮي دﺳﺘﺎي ﻣﻦ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اي ﺑﺮاش ﻧﺪارم‪.‬‬‫ وﻟﻲ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺶ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺣﺮف اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﻘﺎﺑﺶ را در آورد و ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﺣﺘﻲ اﮔﺮ داﻣﺒﻠﺪور رو ﺑﺨﻮام ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن رو ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻢ؟ ﻫﺎﮔﺮﻳـﺪ ‪...‬‬‫وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ‪ ...‬ﻧﻮﻳﻞ و ﻫﺰاران ﻧﻔﺮي ﻛﻪ از ﻟﻮﺳﻴﻮس و اون دردوﻧﻪ ﻋﻮﺿـﻴﺶ‬
‫ﺻﺪﻣﻪ دﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي رو از اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ اﺷﻚ ﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻣﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﺑﺎر ﻛﻪ اون ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻋﻮﺿﻲ‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺮﻓﺎش‪ ،‬زﺧﻤﻲ ﺑـﺮ‬‫دل ﻳﻜﻲ از دوﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬اﻳﻦ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘـﺎره ﻣـﻲ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﺎﮔﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﺠﺎ دﻳﮕﻪ ﺧﻮدم ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻣﻲ ﮔﻴﺮم‪ .‬ﻧﻪ ﺗﻮ ‪ ...‬ﻧﻪ داﻣﺒﻠـﺪور و ﻧـﻪ ﻫـﻴﭻ ﻛـﺲ‬‫دﻳﮕﻪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﺎ و ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‪ ،‬ﻣﺎل ﺧﻮدم ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣـﻦ دﻳﮕـﻪ‬
‫دارم ﻣﻲ رم‪ .‬ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻗﻠﺒﻲ زﺧﻤﻲ و آﻛﻨﺪه از درد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در اﺻﻠﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ‪...‬‬
‫ ﻫﺮي‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺧﺸﻜﺶ زد‪.‬‬

‫‪417‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﻳﻦ ﺻﺪاي اﺳﺘﺎد ﻣﻐﺮور و ﻳﺨﻲ ِﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎﻳﺶ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬
‫ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر‪ ،‬ﭼﻴﺰي را دﻳﺪ ﻛﻪ اﻧﺘﻈﺎرش را ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺻـﻮرت اﺳـﻨﻴﭗ ﻫﻤﭽﻨـﺎن‬
‫ﺳﺮد و ﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﺤﺎل‪ ،‬ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ از ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﺘﻲ از ﺑ‪‬ﻬﺖ و ﺣﻴﺮت‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ! ‪ ...‬ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟!‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ ﺑﺮ ﺻﻮرت اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻢ ﻛﻪ ﭼﺮا وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺣﺮﻳﻔﺶ اﻧﺘﺨـﺎب ﻛـﺮد‪ .‬ﺗـﻮ‬‫ﻫﻢ ﻳﻚ ﻋﻮﺿﻲ ﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﻫﺴﺘﻲ ﻣﺜﻞ اون‪.‬‬
‫ ﭼﻲ؟؟!!‬‫ ﻫﻤﻮن ﻛﻪ ﺷﻨﻴﺪي‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻛﻪ در ﺧﺸﻢ دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﻲ زد‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﻗﻠـﺐ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ از آن ﺧﻮدش ﻧﺒﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻋﻮﺿﻲ ﻫﺴﺘﻢ ﻳﺎ ﺗﻮ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺷﻴﺮﻳﻨﻲ ﻧﺰد اون ارﺑـﺎب ﻋﻮﺿـﻴﺖ‪،‬‬‫ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻣﻨﻮ ﻓﺮوﺧﺘﻲ و ﻣﻨﻮ ﻳﺘﻴﻢ ﻛﺮدي و اوﻧﻘﺪر ﭘﺮ رو ﻫـﺴﺘﻲ ﻛـﻪ ﺗـﻮي‬
‫ﭼﺸﻤﺎي ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﮔـﻲ ﻋﻮﺿـﻲ‪ .‬او ‪ ...‬آره‪ .‬ﻣـﻦ‬
‫ﻣﺜﻞ رﻳﺪل ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬اﮔﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ رو ﺑﻪ او ﻣﻲ زدي‪ ،‬ﭼﻜﺎرت ﻣﻲ ﻛﺮد؟‬
‫ﺑﺮ ﺧﻼف اﻧﺘﻈﺎر ﻫﺮي‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺪون ذره اي ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ از ﻗـﺪرت وﻳﺮاﻧﮕـﺮي‬
‫ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻮد و ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ او را از ﻣﺮگ دور ﻛﻨﺪ و در ﺷـﻜﻨﺠﻪ اﺑـﺪي رﻫـﺎ‬
‫ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ‪ ،‬ﻟﻮﺳﻴﻮس و ﺻﺪﻫﺎ اﺣﻤﻖ دﻳﮕﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻫﺎ رﻓﺘﻴﻢ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ‬‫ﺧﻮدﻣﻮن رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬ﻣﺎ رﻓﺘﻴﻢ ﭼﻮن ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد ﺗﺎ ﺟﻠـﻮي ﻣـﺎ رو ﺑﮕﻴـﺮه‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ دﺳﺖ روي دﺳـﺖ ﮔﺬاﺷـﺘﻨﺪ و ﺗﻨﻬـﺎ ﺗﻤﺎﺷـﺎ ﻛﺮدﻧـﺪ‪ ،‬ﻧـﺎﺑﻮدي ﻣـﺎ رو‪.‬‬
‫ﺧﻮدﺳﻮزي ﻣﺎ رو‪ .‬اوﻧﺸﺐ ﻛﻪ ﻧﺎرﺳﻴﺴﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮاﻫﺮش‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ اﻟﺘﻤﺎس‬

‫‪418‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ دﻟﻴﻞ داﺷﺖ‪ .‬اون ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﺳﻘﻮط‪ ،‬ﺑﻘﻮل‬
‫ﺗﻮ‪ ،‬دردوﻧﺶ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬دﺳﺘﻮر ارﺑﺎب‪ ،‬ﻣﺮگ داﻣﺒﻠﺪور ﻳﺎ ﻣﻦ‪ ،‬ﺳﻘﻮط دﻧﻴﺎي ﺟﺎدو‪.‬‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺻﺒﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﻢ ﺗﺎ دراﻛﻮ ﺧﻮدش رو ﺑـﺴﻮزوﻧﻪ و‬
‫در ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻏﺮق ﻛﻨﻪ و ﺑﻌﺪ از اون‪ ،‬ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدﻳﺶ ﺑﺴﻴﺞ ﻣﻲ ﺷﺪﻳﻢ وﻟـﻲ‬
‫ﻣﺎدر دراﻛﻮ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺖ‪ .‬او ﺑﻪ ﻧﺰد ﻣﻦ اوﻣﺪ ﭼﻮن ﻫﻨﻮز ﻳﻚ ﭘ‪‬ﻞ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ‬
‫دراﻛﻮ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﺮاب ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬اون ﭘ‪‬ﻞ ﺗﻮ ﺑﻮدي ﻫﺮي؛ ﻧﻪ ﻣﻦ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﻔﺴﺶ را ﺟﻤﻊ ﻛﺮد و ﺑﺎ داد و ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮ ﺳﺮ ﻫﺮي‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻢ ﺗﻮ ﻳﻚ ﻋﻮﺿﻲ ﻫـﺴﺘﻲ‪ .‬ﺗـﻮ ﺣﺘـﻲ ﺑـﻪ‬‫اﻧﺪازه ﻫﻤﺴﺮ ﻳﻚ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻧﻴﺰ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻧﺪاري‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﭘﺸﺖ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﺶ ﺑﺮود ﻛﻪ‪...‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‪...‬‬‫ﺻﺪاي ﻫﺮي ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﺧﺸﻤﻲ در ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻨﻢ وﻟﻲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗـﻮ‪ ،‬ﻳـﻪ ﺷـﺎﻧﺲ‬‫دﻳﮕﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ دراﻛﻮ ﻣﻲ دم‪ .‬دﻓﻌﻪ دوﻣﻲ وﺟﻮد ﻧﺪاره‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮردن در ﭘﺸﺖ ﺳﺮ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺧﺮوج ﻫﺮي را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﮔﺮ ﻫﺮي‬
‫ﻗﺪري ﺻﺒﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎي اﺳﻨﻴﭗ را ﺑﺸﻨﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻐﺾ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﻟﻪ اي ﻛﻪ در ﺳﻴﻨﻪ اش ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺪﻫﺎ را ﺷﻜﺴﺖ‪ .‬اﺷـﻚ‬
‫ﺷﺎدي از اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ از ﻧﻔﺮﻳﻨﻲ اﺑﺪي ﻧﺠﺎت ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ‪ .‬ﻧﻔﺮﻳﻨﻲ ﻛـﻪ او را‬
‫در ﻛﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ او ﻓﺮﺻﺖ دوﺑﺎره داده ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﻓﺮﺻـﺖ را ﺑـﻪ‬
‫دراﻛﻮ ﻣﻲ دﻫﺪ‪ .‬ﻓﺮﺻﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ داده ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬

‫‪419‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﻴﺶ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺻﺤﺒﺘﻬﺎي اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬او را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮده ﺑـﻮد‪ .‬از ﻣﻴـﺎن‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﭘﺮاﻛﻨﺪه روﺳﺘﺎﻳﻲ ﻛﻪ در دره ﮔﻮردرﻳﻚ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺑﻲ ﻫﺪف راه‬
‫ﻣﻲ ﭘﻴﻤﻮد‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ داﻣﺒﻠﺪور اﻳﻦ ﺷﺎﻧﺲ را ﺑﻪ اﺳـﻨﻴﭗ داده ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﭼﺮا او اﻳﻦ را ﺑﻪ دراﻛﻮ ﻧﻤﻲ داد‪.‬‬
‫ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻦ!‬‫اﻳﻦ ﺻﺪا از ﻗﻠﺒﺶ ﺑﻴﺮون آﻣﺪه ﺑﻮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻋﻘﻠﺶ ﭘﺎﺳﺦ داد‪.‬‬
‫ اﺣﻤﻖ ﻧﺸﻮ‪ .‬ﭘﺪر و ﻣﺎدرت را ﻫﻤﻴﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻲ ﺟﺎ‪ ،‬ﻛﺸﺖ‪.‬‬‫ ارزﺷﺶ را دارد‪.‬‬‫ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ارزش زﻧﺪﮔﻲ را ﻧﺪارد‪.‬‬‫ ﭘﺲ ﻧﺠﺎت ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﭼﻲ؟‬‫ دراﻛﻮ راﻫﺶ رو اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮده‪ .‬او ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻛﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﺑﺸﻪ‪.‬‬‫ اﻳﻦ درﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺧﻮدت ﻫﻢ ﻣﻲ دوﻧﻲ‪ .‬دراﻛﻮ در ﺟﻮاب داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ‬‫ﻛﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه‪.‬‬
‫ دروغ ﮔﻔﺘﻪ‬‫ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮده‪.‬‬‫ اﻳﻦ ﻳﻪ رﻳﺴﻚ ﺑﺰرﮔﻪ‬‫ ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دي رﻳﺴﻚ ﻛﻨﻲ ﻳﺎ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ اﺣﻤـﻖ ﺗﺮﺳـﻮ‪ ،‬ﺧـﻮدت رو ﻳـﻚ‬‫ﮔﻮﺷﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﻲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻛﻪ از ﺧﻄﺮ ﻛﺮدن ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻲ؟‬
‫ﺑﺤﺚ و ﺟﺪال ﺑﻴﻦ ﻗﻠﺐ و ﻋﻘﻞ ﻫﺮي اداﻣـﻪ ﻳﺎﻓـﺖ‪ .‬دل ﻣﻮاﻓـﻖ دادن ﺷـﺎﻧﺲ‬
‫دوﺑﺎره ﺑﻪ دراﻛﻮ ﺑﻮد وﻟﻲ ﻋﻘﻞ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮد و دﻟﻴﻞ ﭘﺸﺖ دﻟﻴﻞ ﻣﻲ آورد‪ .‬ﺳـﺮاﻧﺠﺎم‬
‫ﻫﺮي ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﺪ‪ .‬روي دو زاﻧﻮ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻛﻒ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺮ روي ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫‪ -‬ﻛﺎﻓﻴﻪ!!!! ﺧﻔﻪ ﺷﻴﺪ!!!! ﻫﺮ دوﺗﻮن‪ .‬دﻳﻮوﻧﻪ ﺷﺪم‪.‬‬

‫‪420‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﻣﺎ ﺻﺪاﻫﺎ ﺧﺎﻣﻮش ﻧﻤﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﻳﻚ ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ دﻳﮕﺮي را ﻣﻐﻠﻮب ﻛﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ‪...‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ از ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ زﻣﺎن را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي!‬‫ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﺻﺪا آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮدش ﺑﻮد!‬
‫ ﺗﻮ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻲ؟‬‫ وﺟﺪان ﺗﻮ! اون ﻗﺴﻤﺖ از وﺟﻮدت ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺗﻮﺳﻂ دﻻﻳﻞ ﻣـﺴﺨﺮه ﺗـﻮ‪ ،‬ﻗـﺎﻧﻊ‬‫ﻧﺸﺪه و ﺑﻴﺪار ﻣﻮﻧﺪه‪.‬‬
‫ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﮕﻪ وﺟﺪان ﻫﻢ ﺑﺎ اﻧﺴﺎن ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﻪ‪.‬‬‫ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻧﻪ وﻟﻲ ﻣﻮرد ﺗﻮ ﻓﺮق ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺗﻮ داري اﻳﻤﺎن ﺧﻮدت رو از دﺳـﺖ‬‫ﻣﻲ دي‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻛﻪ داري ﺣﺮف اون دوﺗﺎ رو ﻣﻲ زﻧﻲ؟!‬‫ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻜﻦ ﻫﺮي‪ .‬ﺣﺮف ﻣﻦ ﺧﻮب و ﺑﺪ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬از اﻧﺘﺨﺎﺑﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﺣﻖ اﻧﺘﺨـﺎب‬‫داري‪.‬‬
‫ ﺳﺨﺘﻪ!‬‫ وﻟﻲ اﻣﻜﺎن ﭘﺬﻳﺮه‪ .‬ﺑﻬﺖ اﺧﻄﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻫﺮ اﻧﺘﺨﺎﺑﻲ‪ ،‬ﻧﺘﺎﻳﺠﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داره‪.‬‬‫اﮔﺮ اﺷﺘﺒﺎه اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺮگ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺖ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ ،‬ﻋﺬاب ﻣـﻲ‬
‫ﻛﺸﻲ‪.‬‬
‫ ﺗﻮﺳﻂ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ؟‬‫ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻦ‪ ،‬ﻫﺮي‪ .‬ﻋﺬاب وﺟﺪان‪ ،‬ﻗﻮي ﺗـﺮﻳﻦ ﻫـﺎ را ﻧﻘـﺶ زﻣـﻴﻦ ﻛـﺮده‪.‬‬‫ﭼﻴﺰي ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﻲ‪ ،‬ﻓﺮاﻣﻮش ﺑﺸﻪ‬
‫‪ -‬ﭼﻜﺎر ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﻢ؟‬

‫‪421‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺗﻤﺎم ﺟﻮاﻧﺐ رو در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮ و اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻦ‪ .‬ﻫﺮ زﻣﺎن ﻛﻪ ﻣـﻦ ﺑـﻪ ﺳـﺮاﻏﺖ‬‫آﻣﺪم‪ ،‬ﺑﺮاﻳﻢ دﻻﻳﻞ ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﻨﺪه اي داﺷﺘﻪ ﺑـﺎش‪ .‬ﺑـﺪون دﻟﻴـﻞ و ﺑﺮﻫـﺎن‪،‬‬
‫ﻣﺴﺘﻮﺟﺐ ﻋﺬاﺑﻲ‪.‬‬
‫ﺻﺪا ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﻜﻮن ﻛﺎﻣﻞ در ﺟﺮﻳﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﮔﺬر ﻋﻤﺮش را اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺛﺎﻧﻴﻪ‬
‫ﻫﺎ را ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬ﻣﻮﺳﻴﻘﻲ زﻳﺒﺎﻳﻲ ﻛﻪ از ﻗﻠﺒﺶ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ و ﻋﻘﻠﺶ ﻧﻴـﺰ آن را‬
‫ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫او ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺎز داﺷﺖ ﺗﺎ اﺣﺴﺎس آراﻣﺶ ﻛﻨﺪ ﻳﺎ ﺣﺪاﻗﻞ‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ او را ﺑـﻪ ﻳـﺎد‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻴﻨﺪازد‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد‪ ،‬ﭘﺮﻧﺪه اي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ و ﻃﻼﻳﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه‪ .‬اﻳﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﺻﺪا و ﺣـﻀﻮر ﻗﻘﻨـﻮس‪ ،‬او را‬
‫ﺑﻪ ﻳﺎد ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻗﻘﻨﻮس اﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل‬
‫او آﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻗﻘﻨﻮس ‪ ...‬اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ آﻓﺮﻳﺪه ﺟﺎوﻳﺪان ِﺧﺪاوﻧﺪ در زﻣﻴﻦ‪ .‬ﻣﻮﺟﻮدي آﺗﺸﻴﻦ ﻛﻪ ﻋﺸﻖ‬
‫ِﻧﺴﻞ ﻫﺎ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ‪ ،‬اﻳﻨﻚ ﻋﺸﻖ ِﻫﺮي را ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﻬﻴﺎ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑـﻪ او‬
‫آراﻣﺶ و ﻗﺪرت ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﭘﺮﻧﺪه ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎورت ﻣﻲ ﺷﻪ؟ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز وﺟﺪان دارم‪ .‬ﺗﺎزه ﺑﺎ اون ﺻﺤﺒﺖ ﻫﻢ ﻛﺮدم!‬‫ﭘﺮﻧﺪه ﺳﺮخ در ﺑﺮاﺑﺮ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻜﻮت ﻛﺮد و ﻛﻤﻲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد‬
‫ ﭼﻴﻪ؟ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻣﻦ دﻳﻮاﻧﻪ ﺷﺪم؟! ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ اﮔﻪ ﻣﻦ ﻫـﻢ ﺟـﺎي ﺗـﻮ‬‫ﺑﻮدم‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻜﺮ رو ﻣﻲ ﻛﺮدم‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم آرام ﺷﺪ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻓﻮﻛﺲ را ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﺣﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﭘﺮﻧﺪه ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪422‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ آﻳﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﺑﺎ اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ روﺑﺮو ﺷﺪ؟‬‫ﭘﺮﻧﺪه زﻳﺒﺎ‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ‪ ،‬ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﻧﻴﺎي ﻣﺎ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﺳﻄﻞ ﭘﺮ از ﻟﺠﻦ و ﻛﺜﺎﻓﺘﻪ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻻﻳﻪ ﻋـﺴﻞ‪ ،‬روﺷـﻮ‬‫ﭘﻮﺷﻮﻧﺪه‪ .‬ﻣﺎﻫﺎ ﺗﺎ ﮔﺮدن ﺗﻮي ﻟﺠﻦ ﻫﺴﺘﻴﻢ و ﻓﻘﻂ ﻋﺴﻞ رو ﻣـﻲ ﺑﻴﻨـﻴﻢ‪ .‬ﻧـﻪ‬
‫ﻣﻦ و ﻧﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ دﻳﮕﻪ ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻟﺠﻦ ﻫﺎ رو ﺑﻴـﺮون ﺑﺮﻳـﺰه ‪ ...‬ﭼـﻮن‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺴﻞ ﻫﺎ رو ﺑﺮداره ﻛﻪ در اﻳﻦ ﺻﻮرت‪ ،‬ﻟﺠﻦ ﻫﺎ ﻫﻮﻳﺪا ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻓﻮﻛﺲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺑﻴﻨﺶ ﺟﺪﻳﺪ و ﻣﻦ در آوردي ِ ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﺨـﺎﻟﻒ‬
‫اﺳﺖ ﭼﻮن ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ ﺻـﺤﻨﻪ‪ ،‬آه‬
‫ﻣﺠﺪدي ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮه‪ .‬دﻧﻴﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻋﺸﻖ ﻫﺎ رو در ﺧﻮدش داره‪ ،‬ﻧﻤـﻲ‬‫ﺗﻮﻧﻪ ﻣﻤﻠﻮ از ﻛﺜﺎﻓﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اوه آره ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﻲ ﺑﺮ ﭘﺮﻫﺎي ﻃﻼﻳﻲ ﺳﺮ ﻗﻘﻨﻮس ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ اﻣﺸﺐ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮوم ﺑﻪ ﻳﻚ ﺟﺎي ﺧﻄﺮﻧﺎك‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ رﻳﺴﻚ ﻛﻨﻢ و ﺗﻮ رو‬‫ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺑﺒﺮم ‪ ...‬ﮔﻔﺘﻢ ﻧﻪ ‪ ...‬اﻳﻨﺠﻮري ﻣﺜﻞ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻧﻜﻦ ‪ ...‬ﮔﻔـﺘﻢ ﻧـﻪ‪.‬‬
‫ﻧﻪ!!! ﺑﺮﮔﺮد ﭘﻴﺶ ﻟﻮﻧﺎ و ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ‪ ،‬ﻛﻤﻜﺶ ﻛـﻦ ‪ ...‬آروﻣـﺶ‬
‫ﻛﻦ ‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﻗﻘﻨﻮس زﻳﺒﺎ‪ ،‬ﺑﺮ ﺧﻼف ﻣـﻴﻠﺶ‪ ،‬او را ﺗـﺮك ﻛـﺮد و در ﺗـﻮده اي از آﺗـﺶ‪،‬‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ رﻓﺘﻦ ﻗﻘﻨﻮس‪ ،‬آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬اﻣﺎ او اﻳﻨﺒﺎر ﭼﻴﺰي را ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه داﺷـﺖ ﻛـﻪ ﺑـﻪ او‬
‫ﻗﺪرت ﻣﻲ داد‪ .‬اﻳﻨﺒﺎر او ﺑﺎور داﺷﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻨﺪورﻳﺎ ‪ ...‬ﻣﻦ دارم ﻣﻴ‪Ĥ‬م‪.‬‬

‫‪423‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﺮد ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ و در ﻣﻴﺎن ﺗﻮده اي ﻣﻬﻴﺐ از آﺗـﺶ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳـﺪ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺰاران ﻣﺎﻳﻞ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ در ﻣﻴﺎن ﺟﻨﮕﻠﻲ اﻧﺒﻮه‪ ،‬ﺷﺨﺼﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از ﺳﺮﻣﺎي ﻫﻮا ﻛﻤﻲ ﺑﺮ ﺧـﻮد ﻣـﻲ ﻟﺮزﻳـﺪ‪ ،‬ﻧﮕـﺎﻫﻲ ﺑـﻪ اﻃـﺮاف‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺟﻨﮕﻠﻲ ﻛﻪ در آن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر اﻧﺒﻮه ﺑﻮد اﻣﺎ او ﻫﻨـﻮز در اﺑﺘـﺪاي‬
‫ﻣﺴﻴﺮ ﺑﻮد و ﺑﻪ اﻋﻤﺎق ﻧﻔﻮذ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻮر ﻣﺎه )ﻣﺎه‬
‫ﻛﺎﻣﻞ ﻧﺒﻮد( را ﻛﻪ از ﻣﻴﺎن ﺷﺎخ و ﺑﺮگ درﺧﺘﺎن ﻋﺒﻮر ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ‬
‫ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ اﺳﺘﻨﺎد ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد و آﻧﻬﻢ در ﺟﻬﺘﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺑﺮاﻳﺶ‬
‫آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﻛﻪ ﭘﻴﺶ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﺟﻨﮕﻞ اﻧﺒﻮه ﺗﺮ و ﻓﺸﺎر درﺧﺘـﺎن ﻧﻴـﺰ ﺑﻴـﺸﺘﺮ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﻧﺴﺨﻪ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ‪ ،‬ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﻛﻨﺖ دراﻛـﻮﻻ‪ ،‬ﻓﺮزﻧـﺪان او از‬
‫ﺗﺮاﻧﺴﻴﻠﻮاﻧﻴﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮت ﻛﺮدﻧﺪ و اﻳﻨﺠﺎ را ﻣﺎﻣﻦ ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و از آن زﻣﺎن ﺗـﺎ‬
‫ﻛﻨﻮن‪ ،‬اﻳﻦ ﺟﻨﮕﻞ ﺗﺤﺖ اﺧﺘﻴﺎر ﻛﺎﻣﻞ آﻧﻬﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﺘﻲ وزارت ﺳﺤﺮ‬
‫و ﺟﺎدوي ﻣﺠﺎرﺳﺘﺎن ﻧﻴﺰ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﻛﻨﺘﺮﻟﻲ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺟﻨﮕﻞ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻣﺸﻨﮓ‬
‫ﻫﺎ ﻧﻴﺰ اﻳﻨﺠﺎ را ﻧﺤﺲ و ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺷﺪه ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮ ﻃﺒﻖ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻣﻴﺎن‬
‫ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ رواج ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬روﺣﻲ ﺧﺒﻴﺲ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن را ﺑﻪ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﺧﻮد درآورده ﺑـﻮد‪.‬‬
‫اﻓﺮاد ﺑﺴﻴﺎري وارد ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ اﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎز ﻧﻤﻲ ﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬در ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻮارد ﻧﻴـﺰ‬
‫ﺟﻨﺎزه ﻫﺎﻳﻲ در ﻛﻨﺎر ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در ﮔﺰارﺷﺎت ﭘﻠﻴﺲ در ﻣﻮرد اﻳﻦ‬
‫اﻓﺮاد‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﻋﺠﻴﺐ اﺷﺎره ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻗﻄﺮه ﺧﻮن ﻧﻴﺰ در ﺑﺪن آﻧﻬﺎ‬
‫ﻳﺎﻓﺖ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﺧﺶ ﺧﺸﻲ از ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺰدﻳﻚ‪ ،‬ﺷـﻨﻴﺪه‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻴﺰ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد و از ﻧﻮر آن ﺑﺮاي اداﻣـﻪ ﻣـﺴﻴﺮ‬
‫ﺑﻬﺮه ﻣﻲ ﺑﺮد‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺖ اﻣﺎ ﭼﻴﺰي را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﻜﺮد‪ .‬ﺗﺎرﻳﻜﻲ‬
‫اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﺑﺎ ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻫﺎي ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد و اﻳـﻦ ﻧﻤـﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺑـﻲ‬

‫‪424‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫دﻟﻴﻞ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﺮ روي ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻤﺎي ﻗﻘﻨﻮﺳـﺶ ﺗﻤﺮﻛـﺰ‬
‫ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﻴﺎﻫﺮﻧﮓ ﻗﻘﻨﻮس ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣـﺎن ﺑـﺎ ﮔـﺮم ﺷـﺪن‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ و اﺣﺴﺎس ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ در ﺳﺮش‪ ،‬دﻳﺪش ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺮاﺑـﺮ ﺷـﺪ‪ .‬ﺑـﺎ وﺟـﻮد‬
‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﻄﻠﻖ ﻣﺤﻴﻂ‪ ،‬او ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ رﻧﮕﻬﺎ را ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﺪ )ﻋـﺼﺎﻳﺶ‬
‫را ﻗﻼف ﻛﺮده ﺑﻮد(‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﺑـﺎ‬
‫ﺷﺮاره ﻫﺎي آﺗﺸﻴﻦ ِﻗﻘﻨﻮس داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻳﻜﺒﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ اﻣﺎ ﺑﺎزﻫﻢ ﭼﻴﺰي ﻧﺪﻳﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﺣﺪي ﻗﺎﻧﻊ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺻﺪا‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺪاي ﺑﺎد ﺑﻮده اﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن‪ ،‬ﺣﺮارت ﺳـﺮش ﺷـﺪﻳﺪﺗﺮ‬
‫ﺷﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺻﺪاﻫﺎﻳﻲ را از اﻋﻤـﺎق ﺟﻨﮕـﻞ ﺷـﻨﻴﺪ ‪ ...‬ﻛـﺴﻲ ﻧﺎﻟـﻪ ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﺷﻮﻣﻲ ﺑﻪ او ﻫﺠﻮم آورد ‪...‬‬
‫ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﺻﺪا ﺗﺎ او‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎد اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﺗـﺼﻤﻴﻢ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﭘﺎرات ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺸﻴﻤﺎن ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي‬
‫در آﻧﺠﺎ در اﻧﺘﻈﺎرش اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﻳﻚ راه دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ آن‪ ،‬ﺳﺮﻳﻌﺎً ﺧﻮد را ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن‬
‫ﺷﻌﻠﻪ اي او را درﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻗﻘﻨﻮس درآﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻤﺎم ﺗﺮ از ﻣﻴـﺎن‬
‫درﺧﺘﺎن ﻋﺒﻮر ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺪود ‪ 30‬دﻗﻴﻘﻪ از آﻏﺎز ﭘﺮوازش ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ ﻛﻪ ‪...‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي درآﻣﺪ‪ .‬ﻣﻨﻈﺮه اي ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻗﺮار داﺷـﺖ‪ ،‬آﻧﭽﻨـﺎن‬
‫وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد ﻛﻪ او را در ﺟﺎ ﺧﺸﻚ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧـﺸﺎن ﻣـﻲ‬
‫داد‪ ،‬ﺧﻮن ﺑﻮد و ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ‪ .‬در ﻫﺮ ﻃﺮف‪ ،‬ﺟﻨﺎزه اي اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﻛـﻪ ﻗـﺴﻤﺘﻲ از ﺑـﺪﻧﺶ‬
‫ﻣﺘﻼﺷﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮي دﻫﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎﻻ ﻧﻴﺎورد‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫اداﻣﻪ ﻣﺴﻴﺮش از ﻣﻴﺎن اﻳﻦ ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ ﭘﺮداﺧﺖ‪ .‬ﺻﺪاي ﻧﺎﻟﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻗﺒـﻞ‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ راﻫﺶ را از ﻣﻴﺎن ﺑﺪﻧﻬﺎي ﺗﻜﻪ ﭘﺎره اداﻣﻪ ﻣـﻲ داد‪،‬‬

‫‪425‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻪ ورودي ﻳﻚ ﻏﺎر رﺳﻴﺪ‪ .‬درﺳﺖ در ﻛﻨﺎر ورودي‪ ،‬ﺗﻮده اي ﻋﻈﻴﻢ از ﺷﺎخ و ﺑﺮگ ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ و ﺻﺪاي ﻧﺎﻟﻪ از ﻣﻴﺎن ِآن ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻴﺮون ﻛـﺸﻴﺪ و ﺑـﺎ ﭼﻨـﺪ‬
‫ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺑﺮﮔﻬﺎ را ﺑﻪ ﻛﻨﺎري راﻧﺪ و ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑـﻪ دﻧﺒـﺎﻟﺶ ﺑـﻮد را‬
‫ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ .‬ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ اي ﺣﺪوداً ﻫﺸﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ ﺳﺎﻟﻪ‪ ،‬ﺳﺮخ ﻣﻮ‪ ،‬در ﻣﻴﺎن ﺑﺮﮔﻬﺎ ﻗـﻮز ﻛـﺮده‬
‫ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﺎ دﺳﺘﺎﻧﺶ‪ ،‬زﺧﻢ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﭘﺎﻳﺶ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫را ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬زﺧﻤﻬﺎي ﺑﻴﺸﻤﺎري ﺑﺮ ﺑﺪن ﭘـﺴﺮك ﻧﻘـﺶ ﺑـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد و ﻫـﺮي از اﻳـﻦ‬
‫ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﭽﻪ‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺷﺪت ﺧﻮﻧﺮﻳﺰي‪ ،‬ﭼﻄﻮر زﻧـﺪه ﻣﺎﻧـﺪه اﺳـﺖ‪ .‬ﺑﺎﻳـﺪ‬
‫ﻛﺎري اﻧﺠﺎم ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﺴﺮك ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ‪ ،‬ﺧﺶ و ﺧﺶ ﺑﺮﮔﻬﺎ در زﻳﺮ ﭘﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷـﺪ ﻛـﻪ‬
‫ﭘﺴﺮك ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺑﺮﮔﺮدد‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺮس را در ﺻﻮرت او ﺑﺒﻴﻨـﺪ‪ .‬ﭘـﺴﺮك در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دو دﻧﺪان ﻧﻴﺶ ﺑﻠﻨﺪش را آﺷﻜﺎر ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد)دﻧـﺪاﻧﻬﺎي او در اﺑﺘـﺪا‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ او ﺑﺎ اراده ﺧﻮد‪ ،‬دو دﻧﺪان ﻧﻴﺸﺶ را ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﻛﺮد(‪ ،‬ﻧﺎ اﻣﻴﺪاﻧـﻪ‬
‫ﺑﺮﮔﻬﺎ را ﻣﺸﺖ ﻣﺸﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭘﺮﺗﺎب ﻣﻲ ﻛـﺮد ﺗـﺎ او را از ﺧـﻮد دور ﻛﻨـﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻗﻘﻨﻮﺳﺶ در آﻣﺪ و آواز‬
‫زﻳﺒﺎﻳﻲ را ﺳﺮداد‪ .‬اﻳﻦ اوﻟﻴﻦ ﺑﺎري ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ ﻣـﻲ‬
‫رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻮﺛﺮ واﻗﻊ ﺷﺪه اﺳﺖ ﭼﻮن ﺗﺮﺳﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻗﺒﻞ‪ ،‬در ﭼﻬـﺮه ﭘـﺴﺮك‬
‫دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻗﺒﻠﻲ اش در آﻣـﺪ و‬
‫درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻴﺮون آورده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﭘﻴﻜﺮ ﻧﺤﻴﻒ و ﺑـﻪ ﺷـﺪت ﺿـﻌﻴﻒ‬
‫ﭘﺴﺮ رﻓﺖ و در ﻛﻨﺎ او و روي زﻣﻴﻦ‪ ،‬زاﻧﻮ زد‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﺧﻢ ﭘﺎي ﭘﺴﺮك‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺲ از ﻛﻤﻲ ﺗﻼش‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺖ زﺧﻢ را ﺑﺒﻨﺪد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﺳـﺎﻳﺮ زﺧـﻢ‬
‫ﻫﺎي او رﻓﺖ ﻛﻪ ﻛﺎر ﻛﻤﺘﺮي ﻣﻲ ﻃﻠﺒﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﭘﺴﺮك ﺧﻴﺮه ﺷـﺪ و‬
‫ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ؟ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟ ﺑﻘﻴﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ات ﻛﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬

‫‪426‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﻣﺎ ﭘﺴﺮك در ﺟﻮاب ﺣﺮف ﻫﺎي ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮش را اﻧﺪﻛﻲ ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ دﺳﺖ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻏﺎر و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﺟﻨﮕﻞ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﭘﺲ از آن‪ ،‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را ﻧﻴـﺰ‬
‫ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺶ‪ ،‬ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ رﺳﻢ ﻛﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل‪ ،‬ذﻫﻦ ﻳﻚ ﺧﻮن آﺷﺎم را ﺑﺮرﺳـﻲ ﻧﻜـﺮده ﺑـﻮد و از ﻃـﺮف‬
‫دﻳﮕﺮ‪ ،‬اﻣﻴﺪي ﺑﻪ راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﭘﺴﺮك ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬از ﺟﺎي ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ورودي‬
‫ﻏﺎر رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ورودي رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و‬
‫ اﻛﺴﭙﻜﺘﻮ ﭘﺎﺗﺮو‪...‬‬‫اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ اداﻣﻪ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻳﺎ ﻛـﺎري اﻧﺠـﺎم دﻫـﺪ‪ ،‬ﺿـﺮﺑﻪ اي از‬
‫ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﺳﺮش وارد و دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰي ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﻘﻔﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه را در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ دﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺟـﺎ‬
‫ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ در آﻣﺪ‪ .‬او ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﻲ ﻣﺠﻠﻞ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳـﺮخ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ در آن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه ﺑﻮد‪ .‬ﻫـﻴﭻ ﭘﻨﺠـﺮه اي در‬
‫اﺗﺎق ﻗﺮار ﻧﺪاﺷﺖ و ﭼﻨﺪ ﺷﻤﻊ ﻛﻮﭼﻚ‪ ،‬اﺗﺎق را ﺗﺎ ﺣﺪي روﺷﻦ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دري ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ ﺳﻴﺎه در ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ اﺗﺎق ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑـﺮ روي دﻳﻮارﻫـﺎ ﻧﻴـﺰ ﭼﻨـﺪﻳﻦ ﺗـﺎﺑﻠﻮ‬
‫ﻋﻜﺲ ﺛﺎﺑﺖ و ﻣﺘﺤﺮك ﻧﻴﺰ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد و آن ﻫﻢ اﻳﻨﻜـﻪ ﻫـﺮي در ﻗﻠـﺐ آﺷـﻴﺎﻧﻪ ﺧﻮﻧﺎﺷـﺎﻣﺎن ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ اﻣﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮد‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﺮا ﻫﺮي زﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻛـﺴﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﺿﺮﺑﻪ اي ﺑﺎ آن ﺷﺪت را ﺑﻪ ﺳﺮ او وارد ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻗﺼﺪ ﻛﺸﺘﻦ او را داﺷﺖ‪ .‬ﻳﺎ‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻧﻪ؟‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ درب اﺗﺎق ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻗﻴﮋ ِ آراﻣﻲ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺷﺨﺼﻲ وارد ﺷﺪ و‬
‫ﺑﺎ ورود ﺧﻮد ﺑﻪ اﺗﺎق‪ ،‬ﻧﻔﺲ ﻫﺮي را در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﻛﺮد‪ .‬دﺧﺘﺮي ﺑﻪ ﺳﻔﻴﺪي ﺑـﺮف و‬
‫ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ از ﻣﻮﻫﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﭘﺮرﻧﮓ ﺗﺮ ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺑﻪ‬

‫‪427‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫رﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﻫﻤﭽﻮن ﻫﺮي‪ ،‬در آﺳﺘﺎﻧﻪ در اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺒﺎﺳـﻲ ﻛـﻪ ﺑـﺮ ﺗـﻦ داﺷـﺖ‬
‫ﻳﻜﺪﺳﺖ ﺳﻴﺎه ﺑﻮد و ﺷﺎﻣﻞ ﻳﻚ ﺗﺎپ ﭼـﺴﺒﺎن ﺳـﻴﺎه و ﺷـﻠﻮارك ﺳـﻴﺎه ﭼـﺴﺒﺎن‬
‫ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﺎ زﻳﺮ زاﻧﻮان او آﻣﺪه ﺑﻮد و ﺷـﻜﻢ او و ﭘﺎﻫـﺎي او را ﻧﻤﺎﻳـﺎن‬
‫ﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬زﻳﺒﺎﻳﻲ او و ﻧﻴﺰ وﺟﻮد رﻧﮕﻬﺎي ﻣﺘﻀﺎد)ﺳﺮخ ‪ .‬ﺳﻔﻴﺪ ‪ .‬ﺳﻴﺎه( در ﺳﺎﺧﺘﺎر ِاو‪،‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮ ﭘﺴﺮي را ﻧﻮازش ﻣﻲ داد‪ .‬دﺧﺘﺮك در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﻤﺖ ﻫـﺮي ﻣـﻲ‬
‫آﻣﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ راﻧﺪ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي زﻳﺒﺎ ﻛﻪ ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷـﺖ‪،‬‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ! ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ رو ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف دﺧﺘﺮك‪ ،‬ﻫﺮي دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻳﺎد ﺿﺮﺑﻪ اي ﻛﻪ ﻧﻮش ﺟﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد اﻓﺘـﺎد و‬
‫دﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻛﺸﻴﺪ اﻣﺎ ﻫﻴﭻ درد ﻳﺎ اﺛﺮ زﺧﻤﻲ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﻜـﺮد‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪ ،‬دﺧﺘﺮ ﺳﺮخ ﻣﻮ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر او روي ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫و ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﺪوﻧﻢ اﻳﻨﺠﺎ ﻛﺠﺎﺳﺖ و ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻦ اوﻣﺪه؟‬‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ از ﺻﻮرت زﻳﺒﺎي دﺧﺘﺮك ﭘﺮ زد و ﺣﺎﻟـﻪ اي از ﻏـﻢ‪ ،‬ﺟـﺎي‬
‫آن را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﻳﻨﻄﻮر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﺻـﺤﻨﻪ اي را ﺑـﺮاي او‬
‫زﻧﺪه ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از وﺿﻊ ﭘﻴﺶ آﻣﺪه ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد و ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﺗﺎ ﺟﻮ ﺣﺎﻛﻢ را ﻋﻮض ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻨﻈﻮري ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪...‬‬‫ اﺷﻜﺎﻟﻲ ﻧﺪاره‪ .‬دﻳﺮ ﻳﺎ زود ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﺪوﻧﻲ‪ .‬اﻣﺎ ﺧﻮاﻫﺸﺎً ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬‫ﺣﺮﻓﻢ ﺗﻤﻮم ﻧﺸﺪه ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻮ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮ‪ ،‬ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ داد‪ ،‬دﺧﺘﺮك ﺷﺮوع ﻛﺮد‪.‬‬
‫ اﺳﻢ ﻣﻦ راﺷﻠﻪ ‪ .‬راﺷﻞ ادوارد ﺳﻨﮕﻮﻳﻴﻨﻲ‪ .‬ﺗﻮ ﭘﺪر ﻣﻦ رو دﻳﺪي‪ .‬در ﻳﻜـﻲ‬‫از ﻣﻴﻬﻤﺎﻧﻲ ﻫﺎي اﺳﻼﮔﻬﻮرن در ﻣﺪرﺳﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﺗﻮ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ‬

‫‪428‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺧﻮﻧﺎﺷﺎم ﻫﺴﺘﻴﻢ اﻣﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻧـﺪوﻧﻲ‪ ،‬اﺻـﺎﻟﺖ ﻣﺎﺳـﺖ‪ .‬ﻗﺒـﻞ از‬
‫ﻫﺮﭼﻴﺰ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ اون ﺿﺮﺑﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮت وارد ﺷﺪ‪ ،‬ﻛﺎر ﻣﻦ ﺑﻮد و از اﻳـﻦ‬
‫ﺑﺎﺑﺖ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد و درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﺷﻚ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺣﻠﻘﻪ زده ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﻦ رو ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺠﺰ ﻣﻦ و ﺑﺮادرم‪ ،‬ﻫﻤـﻪ ﻛـﺸﺘﻪ‬‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ از ﺣﻤﻠـﻪ‪ ،‬ﭘـﺪرم ﻣـﻦ رو ﺑـﺮاي اﻧﺠـﺎم ﻛـﺎري‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﻗﺴﻤﺘﻬﺎي ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺟﻨﮕﻞ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﺠﺎت ﭘﻴﺪا‬
‫ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺧﺠﻠﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻗﺘﻲ ﻣﻦ‪ ،‬ﺗﻮ رو ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﺮادرم دﻳﺪم‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻳﻚ ﻣﺮﮔﺨـﻮار ﻫـﺴﺘﻲ‪.‬‬‫ﻣﻦ واﻗﻌﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪.‬‬
‫ اوه ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻗﻀﻴﻪ رو ﻛﺎﻣﻼ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدم‪.‬‬‫ﺑﻪ دﻻﻳﻠﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻧﺎ آﺷﻨﺎ و ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻏﻢ و ﻧﺎراﺣﺘﻲ‬
‫را در ﺻﻮرت اﻳﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﺒﻴﻨﺪ ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻛﻪ از اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫـﺮي‪ ،‬ﺗـﺎ ﺣـﺪي دﻟﮕـﺮم ﺷـﺪه ﺑـﻮد و ﻏـﻢ و اﻧـﺪوﻫﺶ را‬
‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻟﻄﻔﺎً دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫ ﻫﺮي!‬‫ ﺑﻠﻪ؟‬‫ ﻣﻦ رو ﻫﺮي ﺻﺪا ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬‫ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر‪ ،‬ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي دﺧﺘﺮك ﮔُﻞ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻣﻨﻮ راﺷﻞ ﺻﺪا ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬

‫‪429‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑـﻪ دﻧﺒـﺎل او از در ﺧـﺎرج‬
‫ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از درﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬وارد راﻫﺮوﻳﻲ ﺷﺪن ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺳﻴﺎه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨـﺪ‬
‫اﺗﺎق‪ ،‬ﺑﺎ ﺷﻤﻊ ﻫﺎي ﻛﻮﭼﻚ و ﻣﺘﻌﺪدي ﻛﻪ ﺑﺮ روي دﻳﻮار ﻧﺼﺐ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬روﺷـﻦ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬در دو ﻃﺮف راﻫﺮو‪ ،‬در ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻗﺪم‪ ،‬دري ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﻫـﺮي ﺑـﻪ‬
‫راﺷﻞ رﺳﻴﺪ و ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎي او ﺷﺪ‪ ،‬راﺷﻞ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﻫـﺮي ﻧـﻴﻢ ﻧﮕـﺎﻫﻲ ﻧﮕـﺎﻫﻲ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﻪ ﻗﻘﻨﻮس ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺸﻲ؟‬‫ ﭼﻄﻮر ﻣﮕﻪ؟‬‫ آﺧﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﻴﭻ ﺟﺎدوﮔﺮي ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻗﻘﻨﻮس ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺸﻪ! ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﻛـﺴﻲ‬‫ﻛﻪ در ﻫﺴﺘﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ از ﻋﺼﺎره ﭼﺸﻢ ﻳﻚ ﺷﺎه ﻣﺎر اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﺮ ﻛﻨﺠﻜﺎوﻳﺶ ﻏﻠﺒﻪ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺎﺳﺦ داد‪:‬‬
‫ در ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬اﻳﻦ ﺷﻜﻞ از آن ﺧﻮدم ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﺗﻮ از ﻛﺠﺎ ﻣﻲ دوﻧﻲ‬‫ﻛﻪ ﻋﺼﺎي ﻣﻦ از ﭼﻪ ﺟﻨﺴﻲ اﺳﺖ؟‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬راﺷـﻞ اﻳـﺴﺘﺎد و ﺑـﻪ ﭼـﺸﻤﺎن ﻫـﺮي ﺧﻴـﺮه ﺷـﺪ‪ .‬ﺳـﭙﺲ ﺑـﺎ‬
‫ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﻲ‪ ،‬ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ وﻗﺘﻲ ﺗﻮ رو ﻛﻨﺎر ﺑﺮادرم دﻳﺪم‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻳﻚ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻫﺴﺘﻲ‬‫و ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﻼﻓﻲ ﻣﺮگ ﺧﺎﻧﻮاده ام رو ﺳﺮ ِ ﺗﻮ در ﺑﻴﺎرم ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮه‪،‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻴﻬﻮﺷﺖ ﻛﺮدم‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺗﻴﻜﻪ ﭘﺎره ات ﻛـﻨﻢ ﻛـﻪ ﺑـﺮادرم‬
‫ﺟﻠﻮي ﻣﻨﻮ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﺑﺮادرم ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻨﺲ ﻋﺼﺎﺗﻮ ﺗﺸﺨﻴﺺ داد‪ .‬ﻣﻦ‬
‫‪ ...‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از اﺣﺴﺎس او ﻣﻄﻠﻊ ﺷﻮد‪ .‬اﻳﻦ دﺧﺘﺮ ﻳﻚ ﺧﻮن آﺷﺎم‬
‫ﺑﻮد وﻟﻲ ﻗﻠﺒﺶ ﭘﺎك ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ آراﻣﻲ‪ ،‬دﺳﺘﺶ را زﻳﺮ ﭼﺎﻧﻪ راﺷﻞ ﻗﺮار داد و ﺳـﺮ ِاو را‬
‫ﺑﺎﻻ آورد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﭼﺸﻤﺎن او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪430‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﻣﻦ ﻣﺴﺘﺤﻖ ﻣﺮﮔﻢ؟‬‫راﺷﻞ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻮاﺑﻲ ﺑﺪﻫﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺣـﺮف دﻳﮕـﺮي ﭘـﻴﺶ‬
‫آﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از درﻫﺎ را ﮔﺸﻮد و وارد اﺗﺎﻗﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﻳﻦ اﺗﺎق ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻳﺮ اﺗﺎﻗﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻴﺎﻫﺮﻧﮓ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺷﻤﻊ روﺷﻦ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬در اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق‪ ،‬دري ﺑﺰرگ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف ﻣﺤﻴﻂ آﻧﺠﺎ‪ ،‬ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳـﻔﻴﺪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ در رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬راﺷﻞ رو ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﮔﺮ ﺣﺪس ﻣﻦ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻲ اﻳﻦ در رو ﺑﺎز ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫ ﭼﺮا ﻣﻦ؟‬‫راﺷﻞ ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺣﻞ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻌﺪاً ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﺳﺘﮕﻴﺮه رو ﺑﭽﺮﺧﻮن‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻛﻪ از درﻳﺎﻓﺖ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ ،‬ﻧﺎ اﻣﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫـﻮﻓﻲ ﻛـﺸﻴﺪ و دﺳـﺘﺶ را ﺑـﺮ‬
‫روي دﺳﺘﮕﻴﺮه در ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﮕﻴﺮه را ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺠﺎي اﻳﻨﻜﻪ در ﺑﺎز ﺷـﻮد‪،‬‬
‫ﺣﺮوﻓﻲ از ﺟﻨﺲ آﺗﺶ ﺑﺮ روي در ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺣﺮوف ﺑﻪ‬
‫زﺑﺎن ارﺑﺎب ﻣﺎر اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ راﺷﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ او ﺑﺎﻳﺪ در را ﺑـﺎز ﻛﻨـﺪ‬
‫ﭼﻮن ﺧﻮدش ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺘﻦ را ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮ روي در ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪:‬‬
‫"ﺑﮕﻮ ﺑﺎز ﺷﻮ و وارد ﺷﻮ اﻣﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺖ را ﺑﺒﻨﺪ ﺗﺎ آﺳﻴﺒﻲ ﻧﺒﻴﻨﻲ‪ .‬ﺧﻄﺮ در ﭘﻴﺶ‬
‫اﺳﺖ"‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ ﻣﺘﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و راﺷﻞ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﻧﮕﺎه او‬
‫را درﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ در ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺎز ﻧﺸﺪه‪ .‬ﭘﺪرم ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻣﺎر زﺑﺎن ﻣـﻲ‬‫ﺗﻮاﻧﺪ اﻳﻦ در را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدم ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﺣﺮف او ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ وﻟﻲ‪...‬‬

‫‪431‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﻜﻮت ﻛﺮد‪ .‬اﮔﺮ ﺣﺪﺳﺶ درﺳﺖ ﻣﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎن راﺷﻞ در ﺧﻄﺮ ﻣﻲ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫او ﻫﻨﻮز راﺷﻞ را درﺳﺖ ﻧﻤﻲ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر او‬
‫را دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻗﻠﺒﺶ را ﻓﺸﺮده اﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﺑـﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ از ﺳﻮي راﺷﻞ‪ ،‬ﺑﻪ او اﻋﺘﻤﺎد ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬راﺷﻞ ﻛﻪ از اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺑﻲ ﺗﺎﺑﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﻲ ﭼﻲ؟‬‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را از در ﺟﺪا ﻛﺮد و ﻛﻠﻤﺎت ﻧﻴﺰ ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳـﺪ ﺷـﺪﻧﺪ‪ .‬ﻋـﺼﺎﻳﺶ را‬
‫ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺷﻌﻠﻪ اي در دﺳﺘﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و از ﻣﻴﺎن ﺷﻌﻠﻪ‪ ،‬ﺷﻴﺸﻪ اي‬
‫ﺣﺎوي ﻣﺎﻳﻌﻲ ﻃﻼﻳﻲ رﻧﮓ‪ ،‬ﻛﻒ دﺳﺖ او اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻴـﺸﻪ را ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮه از اﻳﻦ رو ﺑﺮﻳﺰي ﺗﻮي ﭼﺸﻤﺎت‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑـﺮاي ﭼﻨـﺪ‬‫ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬دﻳﺪت رو از دﺳﺖ ﺑﺪي‪ .‬اﻣﺎ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﭼﺮا؟‬‫ ﭼﻮن روي درب ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺧﻄﺮ!‬‫ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻢ‪ .‬اﻳﻦ ﭼﻪ رﺑﻄﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ داره؟‬‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻛﻼﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﻤﺮده و آرام ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ اﺧﻄﺎر ﺑﻪ زﺑﺎن ﻣﺎر ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ‪ ،‬ﭘﺸﺖ اﻳﻦ در‪ ،‬ﻳـﻪ ﻛـﻮه ﻣـﺎر‬‫ﺧﻮاﺑﻴﺪه و ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﻴﻦ اوﻧﺎ‪ ،‬ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻪ و اﮔﻪ ﺗـﻮ اون ﻣﻌﺠـﻮن رو‬
‫ﺗﻮي ﭼﺸﻤﺎت ﻧﺮﻳﺰي‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎي ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ ﺗﻮ رو ﻣﻲ ﻛﺸﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻓﻬﻤﻴﺪي‬
‫ﭼﺮا؟‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ راﺷﻞ‪ ،‬ﺣﺮف ﻫﺮي را ﻛﺎﻣﻼ درك ﻛﺮده ﭼﻮن ﺑﺪون اﺗﻼف وﻗﺖ‪،‬‬
‫ﻫﻤﺎن ﻛﺎري را ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﺮي از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛـﻪ دﻳـﺪ ِراﺷـﻞ ﺑﺮﮔـﺸﺖ‪،‬‬

‫‪432‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ و دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي دﺳﺘﮕﻴﺮه در ﻗﺮار داد‪.‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﺷﺪن ﻧﻮﺷﺘﻪ آﺗﺸﻴﻦ‪ ،‬ﻫﺮي ﺧﻄﺎب ﺑﻪ در و ﺑﻪ زﺑﺎن ﻣﺎرﻫﺎ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎز ﺷﻮ‬‫ﻗﻔﻞ ِدر ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﻘﻲ ﺑﺎز ﺷﺪ اﻣﺎ در ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ اﻳﻨﺒﺎر دﻳﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ‬
‫درب ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ درب را ﺑـﺎز ﻛﻨـﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﭘﺸﺖ در ﭼﻴﻪ؟ اﺻﻼً ﻣﻦ ﺣﻖ دارم وارد ﺑﺸﻢ؟‬‫راﺷﻞ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ‪ ،‬ﭘﺸﺖ اﻳﻦ در‪ ،‬ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﻣـﺎ ﻗـﺮار داره و‬‫ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز از اون ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﺮده و در ﻣﻮرد اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺎﻳـﺪ‬
‫از در رد ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻛﺴﻲ اﻳﻦ ﺣﻖ رو داره ﻛﻪ در رو ﺑﺎز ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧـﺎﻃﺮ ﺑـﻮد‬
‫ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ راﺷﻞ ﺗﻤﺎﻳﻠﻲ ﺑﺮاي اداﻣﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻧﺪارد ﺑﻨـﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻫـﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ در ﺑﺮﮔﺸﺖ و آن را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ‪ ،‬اﺗﺎﻗﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻮﭼﻚ ﻗﺮار داﺷﺖ‬
‫ﻛﻪ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ از اﻧﺒﺎر ﺟﺎروﻫﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ راﺷﻞ وارد ﺷﺪ و در را ﭘـﺸﺖ‬
‫ﺳﺮش ﺑﺴﺖ‪ ،‬درب ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬راﺷﻞ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻫﺮي ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟ ‪ ...‬اﻳﻦ ﺻﺪاﻫﺎ ﭼﻴﻪ؟‬‫ﺣﻖ ﺑﺎ راﺷﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺗﺎرﻳﻚ ﺷﺪن اﺗﺎق‪ ،‬ﺻﺪاﻫﺎﻳﻲ ﺧﺶ ﺧﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑـﻪ‬
‫ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﭘﺲ از آن‪ ،‬ﺻﺪاﻫﺎي ﮔﻔﺘﮕﻮﻳﻲ ﻓﺶ ﻓـﺶ ﻣﺎﻧﻨـﺪ‪ .‬ﺣـﺪس ﻫـﺮي‬
‫درﺳﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ورود آﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﺗﺎق ﻛﻮﭼﻚ‪ ،‬درب ﭘﺸﺖ ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و دﻳﻮار‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ و ﻧﻴﺰ دو دﻳﻮار در ﻃﺮﻓﻴﻦ آﻧﻬﺎ ﺟﺬب زﻣﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬـﺎ در ﺣﻘﻴﻘـﺖ وارد‬
‫ﻳﻚ اﺗﺎق ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ وارد ﻳﻚ ﻏﺎر ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛـﻪ در اﺗﻨﻬـﺎي ﺧـﻮد‪ ،‬ﻣﻴـﺮاث‬

‫‪433‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺧﻮﻧﺎﺷﺎﻣﺎن را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﻮد داﺷﺖ‪ .‬دري ﻛﻪ از آن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ ﻳـﻚ اﺗـﺎق‬
‫ﻛﻮﭼﻚ وارد ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ دﻳﻮارﻫﺎﻳﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺗﺎرﻳﻚ ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﻲ دﻳﺪ‪ .‬ﻗﻘﻨﻮس درون او‪ ،‬ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻫـﺎ را ﺑﺎﻃـﻞ ﻣـﻲ‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻳﻚ ﻏﺎر ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻃﻮﻳﻞ ﻛﻪ ﺑﺮ دﻳﻮاره ﻫﺎي ﺧﻮد‪ ،‬ﺳﻮراﺧﻬﺎي ﻓﺮاواﻧـﻲ داﺷـﺖ و از ﻫـﺮ‬
‫ﺳﻮراخ‪ ،‬ﺳﺮ ﻣﺎري ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد‪ .‬در اﻧﻮاع و اﻧﺪازه ﻫـﺎي ﻣﺨﺘﻠـﻒ‪ .‬از اﻓﻌـﻲ ﻫـﺎي‬
‫ﻛﻮﭼﻚ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺷﺎه ﻣﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺟـﺴ‪‬ﻪ اي ﺳـﻪ ﺑﺮاﺑـﺮ ﻳـﻚ ﺑﺎﺳﻴﻠﻴـﺴﻚ ﺑـﺎﻟﻎ را‬
‫داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﻣﻦ رو رﻫﺎ ﻧﻜﻦ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ رو ﺑﺎز ﻧﻜﻦ‪.‬‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ راﺷﻞ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪ ،‬ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺷﺮوع ﺑـﻪ ﺣﺮﻛـﺖ ﻛـﺮد و‬
‫درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از زﻳﺮ ﭼﺸﻤﺎن ﺗﻴﺰ ﺑﻴﻦ و در ﻣﻮاردي؛ درﺧﺸﺎن ﻣﺎرﻫﺎ ﻋﺒﻮر ﻣﻲ ﻛﺮدﻧـﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮕﻲ ﻛﻪ در ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﻏﺎر ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻳﻚ ارﺑﺎب ﻣﺎر اﺳﺖ و ﻣﺎرﻫﺎ ﺑﻪ او آﺳﻴﺒﻲ ﻧﻤﻲ رﺳﺎﻧﻨﺪ اﻣﺎ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ِاﺻـﻠﻲ اش‬
‫از ﺟﺎﻧﺐ ِراﺷﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ آﺳﻴﺐ ﺟﺪي ﺑﺒﻴﻨﺪ و ﻳﺎ ﺣﺘـﻲ‬
‫ﺑﻤﻴﺮد ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ‪ ،‬ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد‪ ،‬او را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪ .‬ﺳﻜﻮت و‬
‫آراﻣﺶ ﻣﺎرﻫﺎ‪ ،‬ﻏﻴﺮ ﻋﺎدي ﺑﻮد و اﻳﻦ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﻧﻮﻳـﺪ ﻳـﻚ آراﻣـﺶ ﻗﺒـﻞ از‬
‫ﻃﻮﻓﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ وﺳﻂ ﻏﺎر رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺻـﺪاي ﻛـﺸﻴﺪه ﺷـﺪن ﺟـﺴﻤﻲ ﺑـﺮ روي‬
‫زﻣﻴﻦ ﺳﻨﮕﻲ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮاره ﭼﭙﻲ ِﻏﺎرﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﻳﻚ ﺷـﺎه ﻣـﺎر‬
‫ﻏﻮل آﺳﺎ از ﻳﻜﻲ از ﺳﻮراﺧﻬﺎ ﺑﻴﺮون آﻣﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ آدﻣﻴﺰاد اﺣﻤﻖ! ﺑﺎ ﭘـﺎ ﮔﺬاﺷـﺘﻦ ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﻣﻜـﺎن‪ ،‬ﻣـﺮگ را ﺑـﺮاي ﺧـﻮد و‬‫ﻫﻤﺮاﻫﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮدي‪.‬‬

‫‪434‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ و ﺳﻤﺖ ﻫﺮي و راﺷﻞ ﻳﻮرش ﺑﺮد اﻣﺎ ﻫﺮي آﻣﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨـﺪ دﻓﻌـﻪ‬
‫ﻗﺒﻞ‪ ،‬دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﻛﺎر ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻣﺎر ﻏﻮل ﭘﻴﻜﺮ ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻣﺤﻜـﻢ ﺑـﻪ‬
‫دﻳﻮار ﺑﺮ ﺧﻮرد ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻪ اوﺿﺎع را ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻲ دﻳﺪ‪ ،‬رو ﺑﻪ ﻣﺎر ِﮔﻴﺞ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻳﻚ ﻣﺎر ﭘﻴﺮ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﻚ ارﺑﺎب ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﺎرﻫﺎ‪ ،‬ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺮس را از درون ﻣﺮدﻣﻚ‬
‫ﻋﻤﻮدي ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎن ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺷُﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ارﺑﺎب ﻣﺮده! ﺳﺎﻻزار ﻣﺮده!‬‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬ﺳﺎﻻزار ﻣﺮده وﻟـﻲ او آﺧـﺮﻳﻦ ارﺑـﺎب ﻧﺒـﻮده‪ .‬ﺣـﺎﻻ اﮔـﺮ ﺑـﻪ‬‫ﺳﻼﻣﺘﻲ ﺧﻮدﺗﻮن ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﻫﺴﺘﻴﺪ‪ ،‬از ﺳﺮ راه ﻣﺎ ﺑﺮوﻳﺪ ﻛﻨﺎر‪.‬‬
‫ﻣﺎر ﺑﺰرگ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺎرﻫﺎ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺑـﻪ ﺣﻔـﺮه ﻫﺎﻳـﺸﺎن‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ارﺑﺎب ‪ ...‬ﻣﻦ رو ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻲ از اﻳﻨﺠﺎ وﻇﻴﻔﻪ ﻣﻦ اﺳﺖ و ﻣﻦ ﻣـﻮﻇﻔﻢ‬‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﻴﻤﺘﻲ‪ ،‬ﺟﻠﻮي ورود ﻣﺘﺠﺎوزﻳﻦ را ﺑﮕﻴﺮم‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻗﺎﻣﺖ ﻣﺎر ﭘﻴﺮ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ وﻇﻴﻔﻪ ﺷﻨﺎﺳﻲ رو دوﺳﺖ دارم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺗـﻮﻧﻲ ﺑـﻪ‬‫ﺧﺎﻧﻪ ات ﺑﺮﮔﺮدي‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺎر ﺑﺰرگ در ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﺣﻔﺮه ﻣﺤﻞ زﻧﺪﮔﻲ اش‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮي و راﺷﻞ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﻏﺎر راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﻏﺎر رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ذﻫﻦ‬
‫ﻫﺮي رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺖ داد و دري ﻣﺎﻧﻨﺪ دري ﻛﻪ در ﺗﺎﻻر اﺳﺮار دﻳﺪه ﺑﻮد را‬
‫در ﻛﻨﺎر در ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪ .‬او ﻗﺼﺪ داﺷﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﺑﺮﮔـﺸﺖ‪ ،‬ﻧﻴﻤـﻪ‬
‫دوم در را ﻛﺎﻣﻞ ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫‪435‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﺳﺘﮕﻴﺮه در ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺮد و آن را ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﺳﻪ‬
‫دﻳﻮار دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ اﻃﺮاف آﻧﻬﺎ را ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﻮر ﺑﻪ ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺎزﮔـﺸﺖ و ﺻـﺪاي ﺗﻠﻘـﻲ از در‬
‫ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ راﺷﻞ را از ﺧﻮد ﺟﺪا ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺧﻄﺮي ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﭼﺸﻤﺎﺗﻮ ﺑﺎز ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻫﺮي ﺣﺪس ﻣﻲ زد‪ ،‬اوﻟﻴﻦ ﺳﻮاﻟﻲ ﻛﻪ راﺷﻞ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﻮد‪:‬‬
‫ اوﻧﺠﺎ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎد؟‬‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪاً ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ وﻟﻲ اﻻ ﻛﺎرﻫﺎي دﻳﮕﺮي دارﻳﻢ‪.‬‬‫ﻇﺎﻫﺮاً راﺷﻞ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺑﺤﺚ ﻛﺮدن را ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻮن ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮش‪ ،‬ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي در را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬وارد اﺗﺎﻗﻲ ﺷﺪ )ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺗﺎﻗﻲ ﻛـﻪ ﭘﻴـﺸﺘﺮ‪ ،‬از آن وارد‬
‫ﻏﺎر ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ( ﺳﻴﺎه ﺑﻮد و ﻣﻨﺒﻊ ﻧﻮرش ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪ ﺷﻤﻊ ﻛﻮﭼﻚ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق‪،‬‬
‫ﻟﻮﺣﻲ ﺳﻨﮕﻲ ﺑﻪ دﻳﻮار ﺗﻜﻴﻪ داده ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮ روي آن ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺘﻦ ﻟﻮح‪ ،‬ﺑﻪ زﺑﺎن ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﺧﻮﻧﺎﺷﺎﻣﺎن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﺰو ِﻳﻜـﻲ از زﺑﺎﻧﻬـﺎي‬
‫ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺧﻮاﻧﺪن آن‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺸﻜﻞ و وﻗﺖ ﮔﻴﺮ ﺑـﻮد‪ .‬در ﺳـﻤﺖ دﻳﮕـﺮ‬
‫اﺗﺎق ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻛﻮﭼﻚ ﺑﺮ روي ﻳﻚ ﭘﺎﻳﻪ ﺳﻨﮕﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺳﻨﮕﻲ را ﺑـﺮ‬
‫دﻫﺎﻧﻪ ﺧﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻣﻴﺮاث ﺧـﻮن ‪،‬ﺷـﺎﻣﺎن در اﻳﻨﺠـﺎ ﭘﻨﻬـﺎن ﺷـﺪه ﺑـﻮد و از ﻃـﺮف دﻳﮕـﺮ‪،‬‬
‫اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ وﺟﻮد دارﻧﺪ ﻛﻪ راﺷﻞ آﻧﻬـﺎ را ﺑـﻪ او‬
‫ﻧﮕﻔﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫و‪...‬‬

‫‪436‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺘﻢ«‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻟﻮح ﺳﻨﮕﻲ ﻛﻪ دو ﺑﺮاﺑﺮ ﻗﺪ ﺧﻮدش ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪،‬‬
‫ﺧﻄﺎب ﺑﻪ راﺷﻞ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﺮﺳﻲ آﻣﻴﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن‪ ،‬ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ راﺷﻞ! ‪ ...‬ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اﻳﻦ ﺧﻂ را ﺑﺨﻮﻧﻲ؟‬‫راﺷﻞ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻛﻮﭼﻚ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي رﻓﺖ‪ .‬در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺮ روي ﻟﻮح ﻣﻲ ﻟﻐﺰاﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﻮدش زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺧﻂ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ از آن ﺧﻮﻧﺎﺷﺎم ﻫﺎﺳﺖ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ‪ ،‬زﺑﺎن ﻣﺮدم روﻣﺎﻧﻲ‬‫و ﺑﻪ وﻳﮋه ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺗﺮاﻧﺴﻴﻠﻮاﻧﻴﺎ در ‪ 3000‬ﺳﺎل ﭘﻴﺶ‪) .‬ت‪.‬ن‪ :‬ﻳﻪ ﺟﺎ ﺧﻮﻧـﺪم ﻛـﻪ‬
‫ﺗﺮاﻧﺴﻴﻠﻮاﻧﻴﺎي ﻗﺪﻳﻢ‪ ،‬ﺟﺰﺋﻲ از ﺧﺎك روﻣﺎﻧﻲ ﺑﻮده‪ .‬اﮔﺮ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻦ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ(‪.‬‬
‫ و ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﺨﻮﻧﻴﺶ! درﺳﺘﻪ؟‬‫راﺷﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻨﻢ ﻳﺎ ﻧﻪ‪.‬‬‫ ﺑﻠﻪ؟‬‫ﻫﺮي ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪ ،‬دﻟﻴﻠﻲ ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ ﻋﺪم اﻋﺘﻤﺎد از ﺧﻮدش‬
‫ﻧﺸﺎن ﻧﺪاده ﺑﻮد‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬راﺷﻞ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻪ در ﺳﺮ ﻫـﺮي ﻣـﻲ‬
‫ﮔﺬرد‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻲ رو در ﺗﻮ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻫﺮي‪ .‬اﻣـﺎ ﻫﻤﻜﻴـﺸﺎن ﺟـﺎدوﮔﺮ ﺗـﻮ‪،‬‬‫آﻧﭽﻨﺎن ﻫﻢ ﺧﻮب ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل ﻫﻤﻴﻦ وﻟﺪﻣﻮرت‪...‬‬
‫ﻫﺮي اﺟﺎزه ﻧﺪاد ﻛﻪ راﺷﻞ ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ دﻫﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻫﻤﻪ ﻣﺜﻞ او ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫‪437‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﭼﻲ؟ ﻳﺎ ﻣﺤﻔﻞ؟ ﻳﺎ ﻫﺮ ﺟﺎدوﮔﺮ و ﻏﻴـﺮ ﺟـﺎدوﮔﺮ دﻳﮕـﻪ اي؟ دﻧﻴـﺎي‬‫اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺑﺮﺧﻮرد ﺧﻮﺑﻲ رو ﺑﺎ ﻣﺎﻫﺎ ﻧﺪاﺷﺘﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ روﻳﺶ را از ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ او ﺑﻮد‪ .‬دﻳﮕﺮان ﺑﻪ اﻣﺜﺎل او‪ ،‬ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎﺑﻲ‬
‫ﻧﺪاده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻗﺪﻣﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺑﺮداﺷﺖ و دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ او ﮔﺬاﺷـﺖ‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫دﺧﺘﺮك ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺧـﻮﺑﻲ ﺑﺒﻴﻨـﺪ ﻛـﻪ اﺷـﻚ در ﭼـﺸﻤﺎن‬
‫ﺳﺮﺧﺶ ﺣﻠﻘﻪ زده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ و ﻣﻦ ﭼﻴﺰي ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺪارم اﻣـﺎ اﮔـﻪ ﺑﺨـﻮاﻫﻴﻢ ﺑـﻪ ﻫـﻢ‬‫ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﻢ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻋﻼرﻗﻢ ﺑﺮﺧﻮرد آرام ﻫﺮي‪ ،‬راﺷﻞ ﺑﺮآﺷﻔﺖ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ‪ ،‬ﺣﺎﻟـﺖ اﻧـﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي از دﺳﺖ داد‪ .‬او ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻧﻴﺎز ﻧﺪارم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ ﺑﺮ ﻋﻜﺲ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ اﺣﺘﻴﺎج داري ﭼﻮن در ﻏﻴﺮ اﻳﻨﺼﻮرت‪ ،‬ﻣﻨﻮ ﻫﻤﻮن‬‫اول ﻣﻲ ﻛﺸﺘﻲ‪ .‬ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدي ﻛﻪ ﭼﻄﻮر ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﺪون ﻛﻤﻚ‬
‫ﻣﻦ از او ﺟﻬﻨﻢ ﻣﺎرﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﻴﺮون اﻳﻦ درﻫﺎ اﺳﺖ ‪ ،‬ﻋﺒﻮر ﻛﻨﻲ؟‬
‫اﻳﻨﺒﺎر راﺷﻞ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﻜﻮت ﻛﺮد‪ .‬اﺣﺴﺎﺳﻲ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ ﭘـﺴﺮ داﺷـﺖ‬
‫ﻛﻪ ﺑﺮاﻳﺶ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻮد و ﺗﺎزﮔﻲ داﺷﺖ و از ﻃﺮﻓـﻲ‪ ،‬او و ﺑـﺮادرش ﺗﻨﻬـﺎ ﺑﻮدﻧـﺪ و ﺑـﻪ‬
‫ﻛﻤﻚ ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻨﺪ و ﻫﺮي ﺟﺰو اوﻟﻴﻦ اﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎي او ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺪرش ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ در‬
‫ﺻﻮرت رخ دادن ﻫﺮ ﺣﺎدﺛﻪ اي ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻮاده‪ ،‬او و ﺑﺮادرش ﺑﺎﻳﺪ ﺑـﻪ ﻧـﺰد داﻣﺒﻠـﺪور‬
‫ﺑﺮوﻧﺪ و ﺣﺎﻻ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﺮزﻧـﺪ داﻣﺒﻠـﺪور‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬اﻧﺘﺨﺎب اول راﺷﻞ ﺑﻮد‪.‬‬
‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد‪:‬‬

‫‪438‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻣﺎ ﺧﻮﻧﺎﺷﺎﻣﻴﻢ‪ .‬ﺧﻮن ﻣﻲ ﻧﻮﺷﻴﻢ‪ ،‬ﻣﻲ آﺷﺎﻣﻴﻢ وﻟﻲ ﻧﻤﻲ ﻣﻜﻴﻢ‪ .‬ﻣﺎ اﻋـﻀﺎء‬‫ﺧﺎﻧﺪان ﺳﻠﻄﻨﺘﻲ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ .‬ﭘﺪر ﻣﻦ ﺗﻮﺳﻂ رواﺑﻂ ﻏﻴﺮ ﺟﺎدوﮔﺮي ﻛـﻪ در اﺧﺘﻴـﺎر‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬ﺧﻮن ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز ﻣﺎﻫﺎ رو ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻣﻲ ﻛﺮد و اﻳـﻦ در ﻃـﻮل ﺗـﺎرﻳﺦ و از‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ دور اداﻣﻪ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬در ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن ﻗﺒﺮﺳـﺘﺎﻧﻬﺎ و ﺟـﻼدان و‬
‫اﻣﺮوزه‪ ،‬ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﻦ ﻣﺮاﻛﺰي ﻛﻪ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ‪ ،‬ﺧﻮن ﺧﻮد را در آﻧﺠﺎ ﻧﮕﻪ ﻣﻲ دارﻧـﺪ؛‬
‫ﻣﺴﺌﻮل ﺗﺎﻣﻴﻦ ﺧﻮن ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫او اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ درﺳﺖ ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﻮر ﻣﺠﺪد وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺸﻜﻼت آﻏﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺪرم ﺑﻪ ﻣﻦ‬‫دﺳﺘﻮر اﻛﻴﺪ داده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺟﺎزه دﻫﻴﻢ ﻛﻪ دﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اﻳﻦ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ‬
‫ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي ﭘﺪرم‪ ،‬ﺷﺨﺼﻲ ﻣﻲ آﻳﺪ ﻛﻪ اﻳـﻦ اﻣﺎﻧـﺖ را ﺗﺤﻮﻳـﻞ‬
‫ﻣﻲ ﮔﻴﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﭘﺪرم ﺑﻪ ﻣﻦ داده ﺑﻮد‪ ،‬آن ﺷﺨﺺ ﺗﻮ‬
‫ﻫﺴﺘﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺘﻴﺒﻪ ﺳﻨﮕﻲ ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ در ﻳﻜﻲ از ﺷﻬﺮﻫﺎي ﺑﺰرگ دﻧﻴﺎي ﻗﺪﻳﻢ ﺑﻪ ﻧـﺎم ﺗﺮاﻧـﺴﻴﻠﻮاﻧﻴﺎ‪ ،‬در‬‫ﺧﺎﻧﻮاده اي ﺟﻨﮕﺠﻮ‪ ،‬ﭘﺴﺮي ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ ﻛﻪ او را ﻟﺌﻮﻧﺎرد ﻧﺎم ﻧﻬﺎدﻧﺪ‪ .‬ﻋﻼﻗﻪ ﭘـﺴﺮ‬
‫ﺑﻪ ﻓﻨﻮن ﺟﻨﮕﻲ از ﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪا ﺑﺮ ﻫﻤﻪ روﺷﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن‪ ،‬ﻗـﺪرت‬
‫ﭘﺴﺮ و ﻧﻴﺰ ﻣﻬﺎرت او در ﻓﻨﻮن ﺟﻨﮕﻲ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺗـﺎ ﺟﺎﻳﻴﻜـﻪ در‬
‫اوان ﺟﻮاﻧﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮداري ﻟﺸﮕﺮش رﺳـﻴﺪ و ﭘﻠـﻪ ﻫـﺎي ﺗﺮﻗـﻲ در ﺑﺮاﺑـﺮ او‬
‫ﻫﻤﭽﻮن راﻫﻲ ﻫﻤﻮار ﺑﻮد‪ .‬در ﻳﻜﻲ از ﺟﻨﮕﻬﺎ‪ ،‬ﻟﺌﻮﻧﺎرد ﺑﺎ دﺧﺘﺮي آﺷﻨﺎ ﻣﻲ ﺷﻮد‬
‫و او را ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮي ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺰﻳﻨﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﺻﻞ اﻳـﻦ ازدواج‪،‬‬
‫دو ﭘﺴﺮ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﺎم ﻫﺎي اﺳﺘﻦ و اﻟﻮﻛﺎرد ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻧﻴﺮوي ﻣﺎدر و‬
‫ﻗﺪرت ﭘﺪر را ﺑﻪ ارث ﺑﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ آن دو ﺗﻔﺎوت ﻫﺎﻳﻲ داﺷـﺘﻨﺪ و اﻳـﻦ‬
‫ﺗﻔﺎوت ﻫﺎ‪ ،‬در ﻋﻼﻳﻖ آﻧﻬﺎ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎﻳﻞ اﺳﺘﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ‬

‫‪439‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﺎزي و ﺟﺎدوﻫﺎي ﺷﻴﻄﻨﺖ آﻣﻴﺰ ﺑـﻮد در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ اﻟﻮﻛـﺎرد ﺑـﻪ ﺳـﻴﺎﻫﻲ و‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻴﺎه ﮔﺮاﻳﺶ داﺷﺖ‪ .‬ﻟﺌﻮﻧﺎرد‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻤﺮ ﺧـﻮد را در ﺳـﻔﺮ و ﺟﻨـﮓ‬
‫ﻣﻲ ﮔﺬراﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ‪ ،‬ﺗﺎ ﺣﺪي از ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد ﻏﺎﻓﻞ ﻣﺎﻧﺪ و‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ او‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ رﺧﺪاد ﻳﻚ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ اﻟﻮﻛـﺎرد‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ را ﻛﺸﻒ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ آن و ﻧﻮع ﺧﺎﺻﻲ از ﺟﺎدو‪ ،‬ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫ﻧﻮع ﺧﺎﺻﻲ از ﻣﺨﻠﻮﻗﺎت را ﺑﻪ وﺟﻮد آورد‪ .‬اﻟﻮﻛﺎرد ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻳﻚ ﺧـﻮن آﺷـﺎم‬
‫ﺑﺪل ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮﺟﻮدي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻛﻪ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻗﺪرﺗﺶ در ﻧﻮﺷـﻴﺪن ﺧـﻮن‬
‫ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﻗﺮار داﺷﺖ اﻣﺎ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻔﻲ ﻧﻴﺰ داﺷـﺖ‪ .‬ﻧـﻮر‬
‫ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ را ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻫﺴﺖ و ﻧﻴﺴﺖ ارزاﻧﻲ ﻣﻲ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺮاي‬
‫او ﻣﺮگ آور ﺑﻮد‪ .‬اﻟﻮﻛﺎرد ﻣﺤﻜﻮم ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎ اﺑﺪ‪ ،‬ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواي ﺗﺎرﻳﻜﻲ و ﻣﺨﻠـﻮق‬
‫ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ او ﺑﺮاي ﻣﺮﮔﺶ ﻧﻴﺰ ﭼﺎره اي اﻧﺪﻳﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺪرت اﻟﻮﻛﺎرد‬
‫ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﺟﺎدوي ﺧﺎﺻﻲ ﻛﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎوداﻧﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ او در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﻮر ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ آﻓﺘﺎب ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺑﺠﺰ اﺳﺘﺨﻮان ﺟﻤﺠﻤﻪ اش ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﺑـﺎﻗﻲ ﻣـﻲ‬
‫ﻣﺎﻧﺪ و اﮔﺮ ﻛﺴﻲ ﻳﻚ ﻗﻄﺮه ﺧﻮن را ﺑﺮ روي دو دﻧـﺪان ﻧـﻴﺶ ﻣﺘـﺼﻞ ﺑـﻪ‬
‫ﺟﻤﺠﻪ ﻣﻲ رﻳﺨﺖ‪ ،‬ﺑﺪن اﻟﻮﻛﺎرد ﺑﺎزﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲ ﺷﺪ و او از ﻧﻮ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣـﻲ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫اﻟﻮﻛﺎرد؛ ﭘﻠﻴﺪﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮدي ﻛﻪ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻗﺪم ﻧﻬﺎده ﺑﻮد؛ ﺧﻮد را ﺟﺎوداﻧﻪ ﻛـﺮده‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻧﻔﺴﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻟﺌﻮﻧﺎرد از اﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﻣﻄﻠﻊ ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﭘﺴﺮش ﻛـﻪ ﻧـﺎم‬‫ﺧﻮد را از اﻟﻮﻛـﺎرد)‪ (Alucared‬ﺑـﻪ دراﻛـﻮﻻ)‪ (deraculA‬ﺗﻐﻴﻴـﺮ داده‬
‫ﺑﻮد)ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺎم "ﺗﺎم ﻣﺎروﻟﻮ رﻳﺪل" ﺑﻪ "ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت"(‪ ،‬ﻣﺒﺎرزه ﻛﻨﺪ‬
‫ﭼﻮن ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭘﺴﺮش ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ و در اﻳﻦ راه‪ ،‬از ﻫـﻴﭻ‬

‫‪440‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺟﻨﺎﻳﺘﻲ درﻳﻎ ﻧﻤﻲ ورزد‪ .‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر‪ ،‬ﻟﺌﻮﻧﺎرد‪ ،‬ﭘﺴﺮ دﻳﮕﺮش اﺳﺘﻦ)ﻧﺎﻣﺶ‬
‫را ﺑﻪ ﺗﺎﻳﺘﻮس ﺗﻐﻴﻴﺮ داده ﺑﻮد( را ﻛﻪ ﺑﺠﺰ ﺑـﺎزي و ﺷـﻴﻄﻨﺖ‪ ،‬دﻏﺪﻏـﻪ دﻳﮕـﺮي‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ را ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ دراﻛﻮﻻ ﮔﻤﺎرد‪ .‬ﻧﺒﺮد اﻣﭙﺮاﺗﻮر ﺗﺎﻳﺘﻮس؛ﺧﺪاي ﺑﺎزﻳﻬـﺎي‬
‫روم ﺑﺎﺳﺘﺎن و ﻣﺨﺘﺮع ﻫﺰارﺗﻮ؛ و ﻛﻨﺖ دراﻛﻮﻻ؛ﺷﺮﻳﺮ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮدي ﻛﻪ ﮔﺎم ﺑـﺮ‬
‫زﻣﻴﻦ ﻧﻬﺎده ﺑﻮد؛ ﺑﺴﻴﺎر ﺗﻮﻻﻧﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﺗﺎﻳﺘﻮس ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺑـﺮادرش را‬
‫ﺑﻜﺸﺪ و آﻧﻬﻢ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻳﻜﻲ از ﺑﺎزﻳﻬﺎي ﺳﺎﺧﺘﻪ دﺳﺖ ﺧﻮدش‪ .‬او دراﻛﻮﻻ‬
‫را در ﻫﺰارﺗﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد رﻫﺎ ﻛﺮد و ﻧﺒﻮد ﺧﻮن‪ ،‬دراﻛﻮﻻ را ﺿﻌﻴﻒ ﻛﺮد و ﺑﺎ‬
‫ﺗﺎﺑﺎﻧﺪن ﻧﻮر ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺪن او را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﺪ‪ .‬او ﺳﭙﺲ ﺟﻤﺠﻤﻪ‬
‫ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه از ﺑﺮادرش را در آﺗـﺸﻲ ﻣﻬﻴـﺐ و ﺟـﺎدوﻳﻲ ﻛـﻪ از اﺧﺘﺮاﻋـﺎت‬
‫ﻣﺎدرش ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺑﺪل ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﭘﺎﻳﺎن ﻳﺎﻓﺘﻪ‬
‫ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﺎﻳﺘﻮس‪ ،‬ﻳﻚ ﺷـﺐ در ﻋـﺎﻟﻢ ﺧـﻮاب‪ ،‬ﻣﺒـﺎرزه ﺧـﻮد و ﺑـﺮادرش را‬
‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد و در آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻜﺎت ﻣﺒﻬﻤﻲ ﭘﻲ ﺑﺮد‪ .‬او ﺳﺎﻟﻬﺎي ﺳـﺎل‬
‫ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ و ﺟﺴﺘﺠﻮ ﭘﺮداﺧﺖ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﭘﻲ ﺑﺒﺮد‪ .‬ﻃﺒـﻖ‬
‫ﻣﺪارﻛﻲ ﻛﻪ او ﺑﺪﺳﺖ آورده ﺑـﻮد‪ ،‬دراﻛـﻮﻻ ﻛـﻪ از ﺗـﺼﻤﻴﻢ ﭘـﺪر و ﻫـﻮش و‬
‫ذﻛﺎوت ﺑﺮادرش ﻣﻄﻠﻊ ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻘﺸﻪ اي ﻃﺮح ﻛﺮد ﺗـﺎ ﺑـﻪ وﺳـﻴﻠﻪ آن‪ ،‬اﻓـﺴﺎﻧﻪ‬
‫ﻛﻨﺖ دراﻛﻮﻻ را ﺟﺎودان ﻛﻨﺪ‪ .‬او ﻣﻌﺠﻮن اﻟﻴﻨﻮس و ﻳﺎ ﻫﻤﺎن ﻣﻌﺠﻮن ﻗﺪرت را‬
‫ﺗﺪارك دﻳﺪ و اﻛﺜﺮ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺎﻳﺶ را در آن ﻗﺮار داد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗـﺎﻳﺘﻮس در‬
‫ﺟﺴﺘﺠﻮي ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻘﺸﻪ اي را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد و آن را راﻫﻨﻤﺎي ﺧﻮد ﻗﺮار داد‪.‬‬
‫او ﺑﺮ ﻗﺎﻳﻖ ﻛﻮﭼﻜﺶ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻪ ﺣﺮﻛـﺖ در آﻣـﺪ‪ .‬او ﭘـﺲ از ﮔﺬﺷـﺘﻦ از‬
‫آﺑﻬﺎي ﺳﻬﻤﮕﻴﻦ ﺗﻨﮕﻪ ﺗﺮﻧﻮري و رودﺧﺎﻧﻪ آﻣﻮراس و ﻧﻴﺰ درﻳﺎﭼﻪ ﻫﺎي ﻳﺦ زده‬
‫ﻣﻮرﺗﺎرﻳﻮس‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ اي ﺑﺰرگ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ رﺳـﻴﺪ‪ .‬ﻗﻠﻌـﻪ ﺑﻠـﺴﻴﺎ)‪.(belsia‬‬
‫دﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد و اﮔﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺗـﺎﻳﺘﻮس‪،‬‬
‫ﻋﺎزم اﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﻫﻼك ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﻔﺎظ ﻫـﺎي اﻃـﺮاف‬

‫‪441‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎد و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در اﺑﺘﺪا‪ ،‬ﺣﻔﺎظ ﻫـﺎي ﻃﺒﻴﻌـﻲ ﻛـﻪ ﺷـﺎﻣﻞ‬
‫ﻳﺨﭽﺎل ﻫﺎ‪ ،‬ﺗﻴﻐﻪ ﻫﺎي ﻳﺨﻲ ِﻣﺘﺤﺮك‪ ،‬ﺑﻮران ﺷﺪﻳﺪ و‪ ...‬ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻗـﺮار داﺷـﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎﻳﺘﻮس ﺑﺎ ﺗﻼش ﺑﺴﻴﺎر در ﻇﺮف ﻣﺪت ﺳﻪ روز ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﻣﻮاﻧﻊ ﻋﺒﻮر ﻛﻨﺪ و‬
‫ﺑﻪ دروازه ﻫﺎي ﺑﻠﺴﻴﺎ ﺑﺮﺳﺪ و زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ از دروازه ﻫـﺎ ﮔﺬﺷـﺖ‪ ،‬ﺧـﻮد را در‬
‫اﺳﺎرت ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﻳﺎﻓﺖ اﻣﺎ از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻟﺌﻮﻧﺎرد ﻳﻌﻨﻲ ﭘﺪرش‪ ،‬راه ﻣﻘﺎﺑﻠـﻪ ﺑـﺎ‬
‫اﻳﻦ ﺗﻠﻪ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ را ﺑﻪ او آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﺑـﺮد و ﺑـﻪ آﺧـﺮﻳﻦ‬
‫اﺗﺎق ﻗﻠﻌﻪ رﺳﻴﺪ‪ .‬در آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ راز ﺑﺮادرش ﭘﻲ ﺑﺮد‪ .‬او ﻣﻌﺠﻮن ﻗﺪرت را‬
‫ﭘﻴﺪا ﻛﺮد و از ﻗﺼﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬او ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن آورد ﺗﺎ آن را ﻧـﺎﺑﻮد‬
‫ﻛﻨﺪ اﻣﺎ از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ از ﺧﺒﺎﺛﺖ وﺟﻮد ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮادرش آﮔﺎﻫﻲ داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﻌﺠﻮن را در‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﻗﺮار داد ﺗﺎ در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺮادرش ﻫﻨﻮز ﻫـﻢ زﻧـﺪه ﺑﺎﺷـﺪ‪ ،‬ﺷﺨـﺼﻲ ﺑـﻪ‬
‫ﻛﻤﻚ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن‪ ،‬او را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﺪ‪ .‬او ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻳﻚ ﺳﺮي از ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺎي‬
‫ﺧﻮدش را ﺑﻪ آن اﻓـﺰود و در ﻣﻘﺎﺑـﻞ‪ ،‬ﻗـﺪرت ﺟـﺎوداﻧﮕﻲ دراﻛـﻮﻻ را ﻛـﻪ در‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﻗﺮار داﺷﺖ را ﺣﺬف ﻛﺮد و ﺑﻪ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﺟﺎوداﻧﮕﻲ و اﺳﺎرت روح ِﻛﻨﺖ‬
‫دراﻛﻮﻻ ﭘﺎﻳﺎن ﺑﺨﺸﻴﺪ‪ .‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭘـﺴﺮ دراﻛـﻮﻻ‪ ،‬ﺑـﺎ وﺟـﻮد دارا ﺑـﻮدن‬
‫اﻛﺜﺮﻳﺖ ﻗﺪرت ﻫﺎي ﭘﺪرش‪ ،‬ﺑﻮﻳﻲ از ﺧﺒﺎﺛﺖ ﭘـﺪر ﻧﺒـﺮده ﺑـﻮد و ﺑﻴـﺸﺘﺮ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﭘﺪرش ﺗﻤﺎﻳﻞ داﺷﺖ‪ ،‬ﺗﺎﻳﺘﻮس او را در اﻳﻦ ﻣﺤﻞ ﺳﺎﻛﻦ ﻛﺮد ﺗﺎ از‬
‫اﻳﻦ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﻨﺪ و ‪...‬‬
‫در اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬راﺷﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻫﻲ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ ﻛﻪ او ﺑﻪ ﻧﺰد ﭘﺪرم آﻣﺪ و از او‬‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻗﺪرت ﻫﺎي دراﻛﻮﻻ را در اﺧﺘﻴﺎرش ﺑﮕﺬارد وﻟﻲ ﭘﺪرم ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ‬
‫ﻛﻪ راه ورودي ﺑﻪ ﺗﺎﻻر ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﻣﺼﺪود ﺷﺪه و ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ آن را ﺑﺎز‬
‫ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد وﻟﻲ‪...‬‬

‫‪442‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﺷﻚ در ﭼﺸﻤﺎن راﺷﻞ دوﻳﺪ و ﻗﺪرت ﺗﻜﻠـﻢ را از او ﮔﺮﻓـﺖ‪ .‬ﻫـﺮي ﻛـﻪ از اﻳـﻦ‬
‫وﺿﻌﻴﺖ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ راﺿﻲ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ راﺷﻞ را ﺑﻪ اداﻣﻪ ﺑﺤﺚ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﻨﺪ‬
‫و ﺗﺎ ﺣﺪي ﻫﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ‪ .‬راﺷﻞ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﺎ ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺘﻴﻢ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ دراﻛﻮﻻ‪ ،‬ﻗـﺴﻤﺘﻲ از ﻧﻴﺮوﻫـﺎﻳﺶ را‬‫ﻧﻴﺰ در ﺟﺎﻳﻲ ﻏﻴﺮ از ﺑﻠﺴﻴﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد و وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴﺰ در ﻫﻤﺎن روزي ﻛﻪ‬
‫از ﭘﻴﺶ ﭘﺪرم رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻣﻜﺎﻧﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﻛﻪ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ دوم در آن ﻣﺨﻔﻲ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎﻳﻲ در درﻳﺎي ﺷﻤﺎل و درﺳﺖ در زﻳﺮ ﭘﺎﻳﻪ ﻫﺎي زﻧﺪان آزﻛﺎﺑﺎن‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﮕﻮ ﭼﺮا ﻣﺎﻟﻔﻮي آزاد ﺷﺪه ﺑﻮد؟!‬‫ ﺣﺪﺳﺖ درﺳﺘﻪ‪ ،‬ﻫﺮي‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاي ﺑﺪﺳﺖ آوردن ﮔﻨﺠﻴﻨـﻪ‪ ،‬ﺑـﻪ ﻛﻤـﻚ‬‫ﺷﺨﺼﻲ در درون زﻧﺪان ﻧﻴﺎز داﺷﺖ و ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻬﺘﺮ از ﺧﺪﻣﺘﻜﺎر ﭘﻠﻴﺪش ﻛﻪ‬
‫در ﺷﺮارت‪ ،‬دﺳﺖ ﻛﻤﻲ از ﺧﻮدش ﻧﺪارد‪ .‬او ﺑـﺎ ﻟﻮﺳـﻴﻮس ﻣـﺎﻟﻔﻮي ﻛـﻪ از‬
‫ﻗﻀﺎي روزﮔﺎر‪ ،‬در ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﺳﻴﺎه ﭼﺎل از ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﺗـﺎﻻر زﻧـﺪان ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬ﺗﻤﺎس ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ دادن وﻋﺪه آزادي و ﻗـﺪرت ﺑـﻪ او‪ ،‬از وﺟـﻮد او‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد و ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ را ﺑﺪﺳﺖ آورد وﻟﻲ ﺗﻤﻊ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ دوم ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺘﻴﺒﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم‪ ،‬دﻳﮕـﺮ ﻧﮕـﺎﻫﻲ ﺑـﻪ آن‬
‫ﺑﻴﺎﻧﺪازد و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻛﻮﭼﻜﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ در ﺳﻤﺖ دﻳﮕـﺮ اﺗـﺎق ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﻨﮓ را از روي ﭘﺎﺗﻴـﻞ ﺑﺮداﺷـﺖ و ﺑـﻪ درون آن ﻧﮕـﺎه ﻛـﺮد‪،‬‬
‫ﺑﻠﻮري ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ ﺧﻮﻧﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ در ﻣﻴﺎن ﺗﻮده اي از ﮔﺎز ﻣـﺎﻳﻊ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻃـﻮر‬
‫ﻳﻘﻴﻦ‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮات را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺷﻨﺎور ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎ ﺑﻲ اﺣﺘﻴﺎﻃﻲ‬
‫ﺗﻤﺎم ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻠﻮر ﺑﺮد‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت ﭘﺎﺗﻴﻞ‪ ،‬ﺟﺬب دﺳﺖ ﻫﺮي ﺷﺪ و ﭘﺎﺗﻴـﻞ و‬
‫ﺗﻤﺎم ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت آن‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑـﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧـﺪه ﺑـﻮد‪ ،‬ﺑﻠـﻮر ﺧـﻮﻧﻲ‬
‫رﻧﮕﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻛﻒ دﺳﺖ ﻫﺮي ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﺎﻻ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬راﺷﻞ را‬

‫‪443‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﻠﻮر ﺧﻴﺮه ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻓﻜﺮي‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ دراز‬
‫ﻛﺮد و راﺷﻞ ﻧﻴﺰ آن را از ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ آن ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺳـﺮش را ﺑـﺎﻻ‬
‫آورد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﻫﺮي وﻟﻲ اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ راﻫﻪ‪...‬‬‫و ﺑﻠﻮر را در دﻫﺎن ﺧﻮد ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﭼﻬﺮه راﺷﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻮﻫﺎ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه درآﻣﺪ و دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﻧﻴﺸﺶ ﻧﻴﺰ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﺑﺘﻮاﻧﺪ‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ را از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬راﺷﻞ ﺧـﻮد را ﺑـﺮ روي او اﻧـﺪاﺧﺖ و‬
‫دﻧﺪان ﻫﺎي ﻧﻴﺸﺶ را در ﮔﺮدن او ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ ﭘﻠﻜﻬﺎﻳﺶ و ﮔﺮﻣـﺎي ﺑـﺪن‬
‫راﺷﻞ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻪ او ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ‪ .‬ﺳﺮش ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻫـﻴﭻ‬
‫دردي رااﺣﺴﺎس ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺮده ﺑﻮد وﻟﻲ اﮔﺮ ﻣﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺲ ﭼـﺮا ﻫﻤـﻪ ﺟـﺎ‬
‫ﺳﻴﺎه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﮕﺮ ﻧﻤﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻧﻮر ﺳﻔﻴﺪي را ﻣﻲ دﻳﺪ؟ ﺷﺎﻳﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﺶ اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ در ﺟﻬﻨﻢ ﺑﺴﻮزد! وﻟﻲ او ﻛﻪ ﻛﺎر ﺧﻄﺎﻳﻲ را ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد! در ﺗﻤﺎم ﻃـﻮل‬
‫زﻧﺪﮔﻴﺶ و از آن ﻫﻨﮕﺎم ﻛﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻫﺪ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت دﻳﮕﺮان ﺑﻮد و‬
‫ﺑﺲ‪.‬‬
‫ﻛﻢ ﻛﻢ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻮر را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎرﻳﻜﻪ اي از ﻧﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃـﻮر ﻳﻘـﻴﻦ از ﻣـﺎﺑﻴﻦ ﭘﻠـﻚ‬
‫ﻫﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﺗﺎﺑﻴﺪ و اﻳﻦ ﺑﻪ او ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ زﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ را‬
‫ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﻳﺎﻓﺖ؛ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ راﺷﻞ ﻧﻴﺰ در ﻛﻨﺎر ﺑـﺪن او اﻓﺘـﺎده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﺳﺮخ رﻧﮓ ﻗﺒﻞ درآﻣﺪه ﺑـﻮد و اﺛـﺮي از دﻧـﺪاﻧﻬﺎي‬
‫ﺑﻠﻨﺪش ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد‪...‬‬
‫راﺷﻞ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را در ﮔﺮدن او ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺧﻮن او را ﺑﻤﻜﺪ‪ ...‬ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻧـﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻲ اﺧﺘﻴﺎر از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺘﻴﺒﻪ ﺳـﻨﮕﻲ رﻓـﺖ‪ .‬ﺣـﺎﻻ ﻣـﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬

‫‪444‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺟﻤﻼت را ﺑﺨﻮاﻧﺪ و ﻣﻌﻨﻲ ﻣﺘﻮن را ﺑﻔﻬﻤﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ راﺷﻞ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺑﻪ‬
‫او ﻧﮕﻔﺘﻪ و اﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻣﮕﺮ دو ﺧﻂ آﺧﺮ ﭘﺎﻳﺎﻧﻲ ﻛﺘﻴﺒﻪ‪.‬‬
‫ اي ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻗﺪرت دﺳﺖ ﻣﻲ ﻳـﺎﺑﻲ‪ ،‬از آن درﺳـﺖ اﺳـﺘﻔﺎده‬‫ﻛﻦ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺑﻮدن ﻳﻚ وارث دراﻛﻮﻻ‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﺠﺎزي ﻛﻪ از اﻳﻦ ﻗﺪرﺗﻬﺎ اﺳـﺘﻔﺎده‬
‫ﻛﻨﻲ‪...‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ دوﻳﺪ‪ .‬او ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﻣﺮد‪ .‬او ﺑﺮاي ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﻫﺮي‪ ،‬زﻧﺪﮔﻲ‬
‫ﺧﻮد را رﻳﺴﻚ ﻛﺮده ﺑﻮد و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﻧﻴﺮوﻳﻲ در اﺧﺘﻴﺎر ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬او را ﺑﺮ روي دﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در دوﻳﺪ و ﭘﺲ از ﮔﺬر از ﺗﺎﻻر و‬
‫ﻛﻤﻲ ﺳﺮو ﻛﻠﻪ زدن ﺑﺎ ﻣﺎرﻫﺎ‪ ،‬وارد اﺗﺎق ﺳﻴﺎه ﺷﺪ و از آﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗـﺎﻗﻲ رﻓـﺖ‬
‫ﻛﻪ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎر‪ ،‬راﺷﻞ را در آﻧﺠﺎ دﻳﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫او را ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪ و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﻮرت او ﮔﺮﻓـﺖ و اورادي ﻛـﻪ‬
‫ﻫﻴﭻ ﮔﺎه ﻧﺸﻨﻴﺪه ﺑﻮد را ﺑﻪ زﺑﺎن اورد‪ .‬ﺗﻠﻔﻴﻘﻲ از ﺟﺎدوﻫـﺎي ﺳـﻴﺎه ﺳـﺎﻻزار و ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﻫﺎي اﺑﺪاﻋﻲ ﻛﻨﺖ دراﻛﻮﻻ ﻛﻪ ﺧﻮﻧﺶ اﻳﻨﻚ در رﮔﻬﺎي ﻫﺮي ﺟﺎري ﺑـﻮد‪ .‬ﻛـﻢ ﻛـﻢ‬
‫وﺿﻌﻴﺖ راﺷﻞ ﺑﻬﺒﻮد ﻳﺎﻓﺖ و از ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺧﻄﺮ‪ ،‬دور ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﭼﺮا اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻛﺮدي؟‬‫ راه دﻳﮕﻪ اي ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫راﺷﻞ ﺑﺮ ﻟﺒﻪ ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﻪ در ﻣﻴﺎﻧﻪ اﺗـﺎق راه‬
‫ﻣﻲ رﻓﺖ و ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺴﻴﺎر ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ راﺷﻞ ﺑﺪون اﻃﻼع او‪ ،‬ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎري را اﻧﺠﺎم داده‪ .‬راﺷﻞ ﻛﻪ درﻣﺎﻧﺪه ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﻧﺎاﻣﻴﺪاﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮدت ﻛﻪ دﻳﺪي! ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻫﻤﺨﻮن دراﻛﻮﻻ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﻧﻴﺮو را ﺑﻪ ﺗﻮ‬‫ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬

‫‪445‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﻨﺪه ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫راﺷﻞ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي رﻓﺖ و دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و درﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ دﻟﻴﻞ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر داﺷﺘﻢ و ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﺮاﻳﻢ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﭼﻪ‬‫ﻋﻮاﻗﺒﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم او آرام ﺷﺪه اﺳـﺖ‪.‬‬
‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﻪ ﺧﻄﺮاﺗﻲ را ﺑﺮاي اﻳﻦ دﺧﺘـﺮ ﺑـﻪ وﺟـﻮد آورده‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻤﻼﺗﺶ را ﺑﻴﺎﺑﺪ‪ .‬او ﺗﺼﻤﻴﻤﺶ را ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬راﺷـﻞ و‬
‫ﺑﺮادرش ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ و در ﺧﻄﺮ ‪ ...‬ﺧﻄﺮي ﺑﺰرگ از ﺟﺎﻧﺐ وﻟﺪﻣﻮرت‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﻬﺖ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎدي ﺑﺪم ﻛﻪ ﻗﺒﻮل اون ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﻪ وﻟـﻲ ﻗﺒـﻞ از‬‫ﺟﻮاب دادن ﺑﻪ اون‪ ،‬ﺧﻮب ﻓﻜﺮ ﻛﻦ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﻪ ﺑﺮادرت ﻫﻢ ﺑﮕﻲ ﺑﻴﺎد‪ .‬ﺑﺪان‬
‫روح ﺳﻔﻴﺪت ﻣﻦ را ﻗﺎﻧﻊ ﻛﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﻧﺸﺎﻧﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ ﺑﺮ دﺳﺖ راﺷﻞ و رودوﻟـﻒ)ت‪.‬ن‪ :‬رودوﻟـﻒ‪ ،‬ﺑـﺮادر‬
‫راﺷﻞ اﺳﺖ‪ (.‬ﺣﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﻤﺎم اﺳﺮار ﮔﺮوه وارد ذﻫـﻦ آﻧـﺪو ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﺮادر‬
‫راﺷﻞ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻴﺰي در ﮔﻮش ﺧﻮاﻫﺮش ﮔﻔﺖ و ﭘﺲ از ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺎﻳﻴﺪﻳﻪ از ﺳﻮي‬
‫او‪ ،‬از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻴﺰ راﺷـﻞ را رﺳـﻤﺎً ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان ﻫﻔﺘﻤـﻴﻦ رازدار ﮔـﺮوه‬
‫اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻢ ﻣﺸﻜﻞ ﺗﻮ ﭼﻴﻪ؟‬‫ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻦ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻗﺪرﺗﻬﺎ‪ ،‬ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛـﻪ ﺑـﺪن ﻣـﻦ ‪ ...‬ﭼﻄـﻮر‬‫ﺑﮕﻢ؟! ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻤﻴﺮم‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﺻﻮرت راﺷﻞ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬

‫‪446‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫راﺷﻞ از ﻛﻨﺎر ﻫﺮي ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ وﺳﻂ اﺗﺎق رﻓﺖ و ﭘـﺲ از ﻗـﺪري ﺗﺎﻣـﻞ‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﭼﻨﺪ ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺧﻮردي‪ ،‬ﺟﺰو ﺳﺮي ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎي اﻟﻴﻨﻮس ﺑﻮدﻧـﺪ و ﺗـﺎ‬‫اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ‪" ،‬ﻣﺮاﻧﻮس اﻟﻴﻨﻮس"‪ ،‬ﻳﻚ ﻧﻴﻤﻪ ﺧـﻮن آﺷـﺎم‬
‫ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ‪ ،‬اﮔﺮ ﻃﻠﺴﻤﻲ در اون ﺑﻠﻮر ﻣﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮ روي ﻛﻞ‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎي ﻫﻢ ﺧﺎﻧﻮاده اش اﺛﺮ ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب‪ ،‬ﻛﻪ ﭼﻲ؟‬‫ ﺑﺮ ﻃﺒﻖ اون ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﭘﺎﻳﺎن ﻛﺘﻴﺒﻪ ﺳﻨﮕﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺲ از ﻧـﺎﺑﻮدي‬‫وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻗﺪرﺗﻬﺎي ذاﺗﻲ و ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺎي ذﻫﻨﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ‬
‫رﺳﻴﺪه‪ ،‬از ﺗﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد و ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ در وﺟﻮد ﺗﻮ ﻗﺮار دارﻧﺪ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻲ ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ دﺳﺘﺮﺳﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ و ﺗﺎ زﻣﺎن ﻇﻬﻮر ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎه ﺑﻌﺪي‪ ،‬اﻳﻦ ﻗﺪرﺗﻬﺎ‬
‫در ﺧﺎﻧﺪان ﺗﻮ دﺳﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ و ﺑﺎ ﻇﻬﻮر ﺟﺎدوﮔﺮي از دﻧﻴﺎي ﺳﻴﺎه‪،‬‬
‫اﻧﺠﻤﻦ اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ‪ ،‬ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ ﺷﻮد و اﻳﻦ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻴﻬﺎ در ﺿﻤﻴﺮ‬
‫ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻧﺴﻞ ﺑﻌﺪي ﻇﻬﻮر ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬ﭘﺲ از ﻧﺎﺑﻮدي وﻟﺪﻣﻮرت‪،‬‬
‫ﻧﺸﺎن ﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در دﺳﺘﺎن ﻣﺎ ﻣﺤﻮ ﻣﻲ ﺷﻮد و ﺑﻪ آﻧﺪﺳﺘﻪ از ﻓﺮزﻧﺪان ﻣـﺎ‬
‫ﻛﻪ از ﭘﻠﻴﺪي ﺑﻪ دور ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻲ رﺳﻨﺪ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻲ ﻗـﺪرت‬
‫دروﻧﺖ رو آزاد ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟ ﻣﻦ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻣﺘﻦ او ﻛﺘﻴﺒﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ زﺑﺎن ﺷﻤﺎ ﺑﻮد رو ﺑﺨﻮاﻧﻢ‪.‬‬‫ اﻳﻦ ﻓﻘﻂ ﺟﺰء ﻛﻮﭼﻜﻲ از اوﻧﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺮاي ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن ﺑﺎﻗﻲ ﻗـﺪرﺗﺖ‪ ،‬ﺑـﻪ‬‫ﻛﻠﻴﺪي اﺣﺘﻴﺎج داري ﻛﻪ‪...‬‬

‫‪447‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ ﭼﻮن در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷـﺪ و ﺑـﺮادر‬
‫ﻛﻮﭼﻚ راﺷﻞ ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ او داراي ﻣﻮﻫﺎ و ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ ﺑﻮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫دو ﺑﻄﺮي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ ﻛﻪ ﺑﻲ ﺷﻚ ﺣﺎوي ﺧﻮن ﺑﻮد را در دﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬وارد ﺷﺪ و‬
‫راﺷﻞ و ﻫﺮي را واداﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺤﺚ ﺧﻮد را ﻧﻴﻤﻪ ﻛﺎره رﻫﺎ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎ را ﺑﻪ ﺧﻮاﻫﺮش ﻣﻲ داد‪ ،‬ﺑﻪ زﺑﺎن ﺧﻮدﺷﺎن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺟﺰو آﺧﺮﻳﻦ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬دﻳﮕﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﺪارﻳﻢ‪.‬‬‫و ﺑﺎ ﺗﺼﻮر اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﺑﺮ زﺑﺎن آﻧﻬﺎ آﮔﺎﻫﻲ ﻧﺪارد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺧﻮاي ﭼﻜﺎرﻛﻨﻲ؟ ﺑﺎﻫﺎش ﺑﺮﻳﻢ ﻳﺎ ﻧﻪ؟‬‫وﻟﻲ ﺑﻪ ﺟﺎي راﺷﻞ‪ ،‬ﻫﺮي ﭘﺎﺳﺦ داد و آﻧﻬﻢ ﺑﻪ زﺑﺎن آﻧﻬﺎ‪...‬‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ ﻣﺮد ﺟﻮان‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻲ آﻳﻴﺪ‪.‬‬‫ وﻟﻲ ﺗﻮ ﭼﻄﻮر ﺑﻪ زﺑﺎن ﻣﺎ‪...‬‬‫ﺑﺮادر راﺷﻞ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ ﭼﻮن راﺷﻞ ﺣﺮف او را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﻲ ﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ اﻳﻨﺠﺎ رو رﻫﺎ ﻛﻨـﻴﻢ! اﻳـﻦ ﻣﺤـﻞ ﺑـﺮاي ﺳـﺎل ﻫـﺎي‬‫ﻣﺘﻤﺎدي‪ ،‬ﺟﺎﻳﮕﺎه ﻣﺎ ﺑﻮده!‬
‫ ﻗﺮار ﻧﻴﺴﺖ ﻛﺴﻲ اﻳﻨﺠﺎ رو ﺗﺮك ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺣﻔﺎظ ﻫﺎﻳﻢ را ﺑﺮ روي اﻳﻦ ﻣﺤﻞ‬‫ﻣﻲ ﮔﺬارم و ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﺪ ﭘﺲ از ﭘﺎﻳﺎن اﻳﻦ ﻣﺎﺟﺮا و رﻓﻊ ﺧﻄﺮ‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ‬
‫ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ‪ .‬اوﻧﺠﺎ ﻫﺮ ﺳﻮاﻟﻲ داﺷﺘﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺑﭙﺮﺳﻴﺪ‪ 10 .‬دﻗﻴﻘﻪ‬‫ﻓﺮﺻﺖ دارﻳﻦ ﺗﺎ ﻫﺮ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ اﺣﺘﻴﺎج دارﻳﺪ را ﺑﺮدارﻳﻦ ﭼﻮن ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻﻫﺎ ﺑﻪ‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮﻧﻤﻲ ﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮادر راﺷﻞ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از در ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎزوي راﺷـﻞ را ﮔﺮﻓـﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪448‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻢ ﺟﻠﻮي رودوﻟﻒ ﭼﻴﺰي ﺑﭙﺮﺳﻢ وﻟﻲ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ رﺳﻴﺪﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴـﺰ‬‫رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻲ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﻣﺪت زﻣﺎن ده دﻗﻴﻘﻪ ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ ،‬راﺷﻞ و ﺑﺮادرش در ﺟﻠﻮي ورودي‬
‫ﻏﺎر ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎه آﻧﻬﺎ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﭘﻴﻮﺳﺘﻨﺪ و در اﻳﻦ ﻣـﺪت‪ ،‬ﻫـﺮي‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﻓﺴﻮن رازداري اش را ﺑﺮ روي ﻣﻜﺎن ﻗﺮار دﻫﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛـﻪ راﺷـﻞ و‬
‫ﺑﺮادرش ﺑﺎ ﻛﻮﻟﻪ اي ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﻫﺮي رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ راﺷﻞ رو ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﻤﺎ آدرس اوﻧﺠﺎ رو دارﻳﻦ وﻟﻲ ﺑﺮاي ﺑﺎر اول‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﺒﺮﻣﺘﻮن اوﻧﺠﺎ‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ دﺳﺖ ﻣﻨﻮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫دو ﺧﻮن آﺷﺎم ﺟﻮان‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﻧﮕﺎه را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ اﺟﺪادي ﺧـﻮد اﻧﺪاﺧﺘﻨـﺪ و ﺳـﭙﺲ‬
‫دﺳﺖ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺰاران ﻣﺎﻳﻞ دورﺗﺮ‪ ،‬در ﺧﺎﻧﻪ ﻛﻮﭼﻚ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ‪ ،‬ﺳـﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺮﻣﻴـﻮن ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺑـﺮ راز‬
‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻏﻠﺒﻪ ﻛﻨﺪ و ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آن ﺑﻮد را ﺑﻴﺎﺑـﺪ‪ .‬ﻣـﺘﻦ ﻣـﻮرد ﻧﻈـﺮ‪،‬‬
‫ﻣﺘﻨﻲ ﺗﺎرﻳﺨﻲ و ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ زﻣﺎﻧﻬﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘـﻪ ﻫـﺮي‪ ،‬ﻣـﺮﻟﻴﻦ اﻳـﻦ‬
‫ﻛﺘﺎب را در ﻣﻴﺎن وﺳﺎﻳﻞ ﺧﻮد ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد وﻟﻲ ﻫﻴﭽﮕﺎه ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد‬
‫ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺘﺎب را از ﻛﺠﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ آورده اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴـﺪه ﺑـﻮد‪ ،‬اﻳـﻦ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺘﻦ ﻛﺘﺎب ﺑﻪ ﺧﻂ ﺧﻮدش ﺑﻮد وﻟﻲ ﺑﻪ زﺑﺎﻧﻲ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي از‬
‫آﻧﺮا ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﻲ آورد وﻟﻲ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد راز آن را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﻧﺸﺎﻧﺶ را ﻓﺸﺎر دﻫﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮي اﻃـﻼع دﻫـﺪ ‪...‬‬
‫وﻟﻲ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ او ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻫﺮي‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ از اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﻠﻊ‬
‫ﺷﻮد و آن ﻫﻢ در ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳـﺮاغ ﻛﺘـﺎﺑﻲ‬
‫ﺑﺮود ﻛﻪ ﻫﺮي از ﻓﻠﻮرﻳﺶ ﺧﺮﻳﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ او داده ﺑﻮد ﺗﺎ آﻧﺮا ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻳﻘﻴﻦ‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ راز ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻣﺠﻬﻮل وﻟـﺪﻣﻮرت در درون اﻳـﻦ ﻛﺘـﺎب ﻣـﺪﻓﻮن‬
‫ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬آﻧﺮوز ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺑـﻪ ﻛﺘﺎﺑﻔﺮوﺷـﻲ رﻓﺘـﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬ﻫـﺮي اﻳـﻦ ﻛﺘـﺎب را از‬

‫‪449‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻓﺮوﺷﻨﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺎﻇﺮﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮد در ﻣﺤﻞ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬ذﻫـﻦ‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻐﺎزه را ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﺗﻐﻴﻴﺮ داده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﺮوش ﺑﺮﺧﻲ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎ را ﺑﻪ ﻛﻞ ﻓﺮاﻣﻮش‬
‫ﻛﻨﺪ و در ﻣﻮرد ﺳﺎﻳﺮ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎ‪ ،‬اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺳﻔﺎرش و ﺑﻬـﺎي آﻧﻬـﺎ را از ﻃﺮﻳـﻖ‬
‫ﭘﺴﺖ ﺟﻐﺪي درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده و ﺗﻮﺳﻂ ﻫﻤﺎن ﺟﻐﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ارﺳﺎل ﻛﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺑﻮد ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻛﻪ در ﻣﻮرد ﻃﺒﺎﺑﺖ و ﺷﻔﺎﮔﺮي در دﻧﻴﺎي ﻗﺪﻳﻢ ﺑﻪ اﺧﺘﺼﺎر ﺗﻮﺿﻴﺢ‬
‫داده ﺑﻮد‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺮي‪ ،‬او ﺑﺎﻳﺪ در ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻘﺪﻣﻪ و ﺗﻮﺿﻴﺤﺎت‪ ،‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻧﻜﺎﺗﻲ‬
‫ﻣﻲ ﮔﺸﺖ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي ﺷﻚ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺰ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬او ﺧﻴﻠـﻲ ﺳـﻌﻲ ﻛـﺮده ﺑـﻮد ﺗـﺎ‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎي ﺑﻴﺸﺘﺮي را از زﻳﺮ زﺑﺎن ﻫﺮي ﺑﻴﺮون ﺑﻜﺸﺪ وﻟﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻛﺘﺎب رﻓﺖ‪ ،‬ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻮﺿﻴﺤﺎت ﻛﺘﺎب واﻗﻌﺎً ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻛﺘﺎب ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ داد ﻛﻪ درﻣﺎﻧﮕﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ راز دردﻫﺎ ﭘﻲ ﻣﻲ ﺑﺮدﻧﺪ ﺑﺎ‬
‫روﺷﻬﺎي اﺑﺘﻜﺎري ﺧﻮد‪ ،‬آﻧﻬﺎ را درﻣﺎن ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﻛﺘـﺎب‪،‬‬
‫ﺗﻮﺟﻪ او را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﻛﺮد‪.‬‬
‫" روﻳﻨﺎ رﻳﻮﻧﻜﻼو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻜﻲ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ درﻣﺎﻧﮕﺮان زﻣﺎن ﺧﻮد و ﻋﻀﻮ اﺻـﻠﻲ‬
‫ﻫﻴﺌﺖ ﻣﻮﺳﺴﺎن ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﭘﺲ از ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺗﻼش‪ ،‬اﺑﺪاء ﺑﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﺧـﻮد را‬
‫ﻛﺎﻣﻞ ﻛﻨﺪ ‪"...‬‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اداﻣﻪ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻣﺘﻦ‪ ،‬ﭼـﺸﻤﺎن ﻫﺮﻣﻴـﻮن ﮔـﺸﺎدﺗﺮ ﻣـﻲ ﺷـﺪ و ﺑـﻪ ﻃـﻮر‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﺗﺮس ﻧﻴﺰ ﺑﻪ وﺟﻮد او راه ﻣﻲ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬اﮔﺮ اﻳـﻦ ﻣﻄﺎﻟـﺐ ﺻـﺤﺖ داﺷـﺖ‪،‬‬
‫ﻛﺎرﺷﺎن ﺑﺴﻴﺎر ﺳﺨﺖ ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ‪ .‬درﺳﺘﻪ ‪ ...‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻫﻤﻴﻨﻄﻮره! ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻣﺠﻬـﻮل ﺑﺎﻳـﺪ ﻫـﻢ اﻳـﻦ‬‫ﺑﺎﺷﻪ ﭼﻮن ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻣﺤﺎﻓﻈﻲ ﻧﻴﺎز ﻧﺪاره‪ .‬ﻧﻘﺎب ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺗﺎ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﻨـﺪ و‬
‫ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺗﺶ ﻫﻤﺎﻧﺎ روح وﻟﺪﻣﻮرت اﺳﺖ‪ ...‬رون!‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﻠﻤﺎت را زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ ﻧﺸﺎﻧﺶ ﻛﺸﻴﺪ‬
‫و رون را ﻣﻄﻠﻊ ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﮔﺬﺷﺖ و رون ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬وارد اﺗـﺎق ﺷـﺪه‬

‫‪450‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ آﺑﻲ رﻧﮓ را ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻳـﻚ‬
‫دﺳﺘﻜﺶ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻛﻨﺪ و دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮي از ﺟﻨﺲ آﺗﺶ ﺑﺪل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬او‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺟﺎدوﻳﺶ را ﻛﺎﻣﻞ ﻛﻨﺪ و ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺗﺶ را از آن ﺧﻮد ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن؟! اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رون ‪ ...‬ﻣﻦ ﭘﻴﺪاش ﻛﺮدم! ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻣﺠﻬﻮل رو ﻳﺎﻓﺘﻢ‬‫ اﻳﻦ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻪ‬‫ ﻫﻨﻮز ﺣﺮﻓﻢ ﺗﻤﻮم ﻧﺸﺪه‪ .‬ﻣﺸﻜﻞ اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﻛﻪ‪...‬‬‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اداﻣﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﭼﻬﺮه رون ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪ و ﻟﺒﻬﺎي ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‬
‫ ﺧﺪا ﺑﻪ داد ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺑﺮﺳﻪ ﭼﻮن او ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻪ‪.‬‬‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دو ﻫﻤﺮاﻫﺶ در اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎري را از ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻ ﺑﺸﻨﻮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ آﻧﺪو را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬـﺎ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﺻﺪا ﻓﻜﺮ ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ در وﺳﻂ ﺑﻴﻤﺎرﺳـﺘﺎن ﻇـﺎﻫﺮ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﭘﺸﺖ ﺳﭙﺮش ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﻧـﺎ و ﻣـﻮدي‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﺸﺎن واﻗﻌﺎً وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اﻛﺴﭙﻠﻲ آرﻣﻮس‬‫ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﻛﻪ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﭙﺮش ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﻫﺮي را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﭼﻬﺎر ﻋﺼﺎ را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻮدي اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ‪ .‬ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه ﭘﺎﺗﺮ؟ ﺗﻮ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺧﺎﺋﻦ ﺗﻮي اﻳﻦ ﺧﺮاب ﺷﺪه ﭼﻪ ﻏﻠﺘﻲ ﻣـﻲ‬‫ﻛﻨﻴﻦ‬

‫‪451‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه آروم ﺑﺎﺷﻴﺪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ .‬ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﭼﻴﺰي درﺳﺖ ﻧﻤﻲ ﺷﻪ‪.‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻮ را آرام ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪي ﻫﺮي و ﻟﻄﻔﺎً ﺣﻘﻴﻘﺖ رو ﺑﮕﻮ‬‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﭘﺮ از اﻧﺰﺟﺎر ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ اﻧﺪاﺧﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ‬
‫ﻣﻲ ﺳﺎﻳﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و ﺗﻮ ‪ ...‬ﺗﻮ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻲ‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ ﺟﻮاب ﻟﻮﭘﻴﻦ را ﺑﺪﻫﺪ ﻛﻪ ﺑـﺎ ﻧﮕـﺎه ﻫـﺮي از‬
‫ﻛﺎرش ﻣﻨﺼﺮف ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪:‬‬
‫ ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﻴﭗ ﺧﺎﺋﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻴﻦ؟ اﻳﻦ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻫﺮي!‬‫ آروم ﺑﺎش ﺗﺎﻧﻜﺲ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜـﻪ ﭼﻴـﺰ ﺑﻴـﺸﺘﺮي ﺑﮕـﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﺬارﻳﻦ ﺗـﺎ‬‫ﻃﻠﺴﻤﻲ رو روي ﺷﻤﺎ اﺟﺮا ﻛﻨﻢ و ﭘﺲ از اون‪ ،‬ﺑﻬﺘﻮن ﻳﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻲ دم‪.‬‬
‫اﮔﻪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻴﻦ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ و اﮔﻪ ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻴﻦ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ دﻳﺪﻳﺪ ﻳﺎ ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ‬
‫رو ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﻲ ﻛﻨﻴﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﻣﻲ ﺷﻮﻳﺪ‪ ،‬ﺧﻮد را ﻣﻘﺎﺑـﻞ‬
‫ﺑﺎرو ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺖ و ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﮔﺮوه ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﻠﻘﻪ اي ﺷﺎﻣﻞ ﻫﻔﺖ رازدار)رون‬
‫– ﻫﺮﻣﻴﻮن – ﻟﻮﭘﻴﻦ – ﻣﻮدي – ﺗﺎﻧﻜﺲ – اﺳﻨﻴﭗ – راﺷﻞ( و در ﻣﺮﻛـﺰ ﺣﻠﻘـﻪ‪،‬‬
‫ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ‪.‬‬
‫ وﻟﻲ ﻫﻨﻮز ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﻣﻮﻧﺪه!‬‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ اﺳﺖ رﻳﻤﻮس‪ .‬اون ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ‬‫اﺳﺖ او را ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﮕﺬارﻳﻢ‪.‬‬

‫‪452‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺰرگ ﻣﻨﺰل ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺪون اﻳﻨﻜـﻪ‬
‫ﻛﺴﻲ ﺑﻔﻬﻤﺪ‪ ،‬دﺳﺖ ﻟﻮﻧﺎ را ﻟﻤﺲ ﻛﺮد و ﺑﻪ راﺷﻞ ﺧﺒﺮ داد ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از ورود آﻧﻬـﺎ ﺑـﻪ‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺮود‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬راﺷﻞ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدن ﻛﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ آﻧﻬﺎ اﻳﺴﺘﺎده‬
‫اﺳﺖ و ﻟﺒﺎﺳﻲ زﻳﺒﺎ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺗﻴﺮه را ﺑﻪ ﺗﻦ دارد‪ .‬آﻧﻘﺪر زﻳﺒﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻟﻮﻧﺎ و‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻧﻴﺰ ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫آﺷﻨﺎﻳﻲ ﻫﺎي اوﻟﻴﻪ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ﺑـﻮد و ﻫﻤﮕـﻲ در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﺷﻴـﺸﻪ اي ﺣـﺎوي‬
‫ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻛﺮه اي در دﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺸﻐﻮل ﺻﺤﺒﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻟﻮﻧﺎ و راﺷﻞ از ﻫﻤﺎن‬
‫اﺑﺘﺪا ﺑﺎ ﻫﻢ اُﺧﺖ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ؛ ﺟﻮري ﻛﻪ اﻧﮕﺎر ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ را ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ‬
‫و ﺗﺎ ﺣﺪي ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻏﻢ ﻋﺰﻳﺰاﻧﺸﺎن را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﺮﻋﻪ‬
‫اي ﻣﻲ ﻧﻮﺷﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﻣﺮگ اﺳﻨﻴﭗ ﻳﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﺳﺎزي ﺑﻮد؟!‬‫ ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ‬‫ و ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ و ﻟﻮﺳﻴﻮس؟‬‫ اوﻧﻬﺎ زﻧﺪه اﻧﺪ‬‫ﻣﻮدي ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮي ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻛﻪ اوﻧﺎ رو ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻧﻜﺮدي؟‬‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﻪ‪ ،‬وﻟﻲ ﻳﻪ ﻛﻢ ﺑﺎ ذﻫﻨﺸﻮن ﺑﺎزي ﻛﺮدم‪.‬‬‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده اﺳﺖ! اون دوﺗﺎ ﻋﻮﺿﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳـﺎزﻫﺎ‬‫دوره ﺷﺪه اﻧﺪ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻳـﺪ ذﻛـﺮ ﻛـﻨﻢ ﻛـﻪ ﺧـﺎﻃﺮات ﺑﻼﺗـﺮﻳﻜﺲ از‬
‫آزﻛﺎﺑﺎن ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻤﻜﻢ ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪453‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﺑﺤﺚ ﻛﺮدن ﺑﺎ ﻫﺮي‪ ،‬اوﺿﺎع را ﺑﺪﺗﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺳـﻌﻲ ﻛـﺮد‬
‫ﺑﺤﺚ را ﻋﻮض ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟‬‫ ﻫﻴﭽﻲ‪ .‬ﻣﻲ روﻳﺪ ﺑﻪ ﻋﺮوﺳﻲ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ و ﺑﻌﺪش ﻫﻢ دﻧﺒﺎل ﻛﺎرِ ﺧﻮدﺗﻮن‪.‬‬‫ وﻟﻲ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮري ﻧﻤﻲ ﺷﻪ ﻫﻤﻪ رو دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻛﻠﻲ ﺳﻮال و ﺟـﻮاب‬‫ﻛﻪ ﻓﻜﺮش ﻫﻢ ﺗﻨﻤﻮ ﻣﻲ ﻟﺮزوﻧﻪ!‬
‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﻣﻮدي‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻳﻪ ﭼﻴﺰاﻳﻲ ﺳﺮ ﻫﻢ ﻛﺮدم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻲ ﺑﺨﻮاﺑﻴﻢ‬‫و ﺑﻌﺪش ﺷﻤﺎ و راﺷﻞ ﻣﻲ روﻳﺪ ﺑﻪ وزارﺗﺨﻮﻧﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺟﺪا از ﻫﻢ‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً وزﻳـﺮ از‬
‫دﻳﺪن ﻳﻜﻲ از اﻗﻮام دورش ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣـﻲ ﺷـﻮد‪ .‬ﻣـﻦ ﻫـﻢ ﻣـﻲ روم ﺑـﻪ‬
‫ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺗﺎ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺑﺮوم ﺑﺎرو‪ .‬اوﻧﺠﺎ ﻫﻤﺘﻮن رو ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ‪ .‬ﻳﻘﻴﻦ دارم‬
‫ﻛﻪ وزﻳﺮ‪ ،‬ﺷﺨﺼﺎً ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻣﻲ آﻳﺪ ﺗﺎ راﺷﻞ را ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻣﻦ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ وﻟﻲ ﻳﻪ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻫﺴﺖ‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ را ﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻪ ﻣﺸﻜﻠﻲ؟‬‫ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﻫﺮي! وزﻳﺮ ﻧﻴﻤﻪ ﺧﻮن آﺷﺎﻣﻪ وﻟﻲ ﺧﻮن ﻣﻦ ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺧﻮن آﺷـﺎﻣﻪ و‬‫ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﻣﻨﻮ ﻣﻲ ﻛﺸﻪ‪.‬‬
‫ ﻧﮕﺮان اون ﻧﺒﺎش‪ .‬اوﻧﺶ ﺑﺎ ﻣﻦ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮوﻳﻢ‪.‬‬‫ﻟﻮﻧﺎ ﻛﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را ﻣﻨﺎﺳﺐ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ وزﻳﺮ ﺧﻮن آﺷﺎﻣﻪ‪ .‬اي ﻛﺎش ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﻨﺪه ﻫﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ از ﺟﺎي ﺧﻮد ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫـﺮي‬
‫ﺑﺮاﻳﺸﺎن آﻣﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﺮوﻧﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ از در ﺑﻴﺮون روﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻳﻜﻲ از ﺷﻴﺸﻪ‬
‫ﻫﺎي ﺧﻮن را ﻛﻪ ﺑﺮادر راﺷﻞ ﺑﻪ او داده ﺑﻮد را ﺑﻪ ﻫﻤـﺮاه ﻳـﻚ ﻛﺎﻏـﺬ ﭘﻮﺳـﺘﻲ ﺑـﻪ‬

‫‪454‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﺳﻨﻴﭗ داد و ﭼﻴﺰي را در ﮔﻮش او زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳـﺮي ﺑﺮاﻳﻬﻤـﻪ‬
‫ﺗﻜﺎن داد و آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ اﻣﺸﺐ رو ﺗﻮي ﺑﺎغ ﺑﺨﻮاﺑﻴﻦ‪ .‬رودوﻟﻒ ﻫﻢ ﻣﻴـ‪Ĥ‬د‬‫ﺗﻮي اﺗﺎق ﻣﻦ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻛﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺑﺎغ )ت‪.‬ن‪ :‬ﺟﻨﮕﻠﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺷﺐ را ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﮔﻮزن در‬
‫آﻧﺠﺎ ﮔﺬراﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ( را دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﺧﻮﺑﻪ!‬‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻟﻮﻧﺎ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻟﻮﻧﺎ ﻫﻢ ﺑﻴﺎد ﭘﻴﺶ ﻣﻦ؟ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻛﻠﻲ ﺣـﺮف ﺑـﺎ ﻫـﻢ داﺷـﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﻴﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻢ‪ .‬اﮔﻪ ﺧﻮد ﻟﻮﻧﺎ ﻫﻢ ﺑﺨﻮاد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﻛـﻪ‬‫ﺧﻮن آﺷﺎﻣﻬﺎي ﺑﻴﺸﺘﺮي رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ‬
‫ اوه ‪ ...‬ﺧﻴﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ دﺳﺖ ﻟﻮﻧﺎ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﮔُﻞ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد را ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ راه ﭘﻠـﻪ ﻫـﺎ‬
‫دوﻳﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ ذﻫﻦ او ﻧﻔﻮذ ﻛﺮد و ﻗﺼﺪ او را ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬راﺷﻞ ﺑﻪ ﻫﺮي‬
‫ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ از ﻃﺮﻳﻖ ﻟﻮﻧﺎ‪ ،‬اﻃﻼﻋـﺎﺗﻲ رو در ﻣـﻮرد ﻫـﺮي و‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺪﺳﺖ آورد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ اﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺪاﺷﺖ وﻟﻲ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒـﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻧﻈﺮ ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دو دﺧﺘﺮ در ﭘﻴﭻ ﭘﻠـﻪ ﻫـﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳـﺪ ﺷـﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺻﺤﺒﺘﻲ ﺑﺎ او داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در زد و‬
‫ﺻﺪاي اﺳﻨﻴﭗ را ﺷﻨﻴﺪ‪ ،‬وارد ﺷﺪ و او را در ﭘﺸﺖ ﻳﻜﻲ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻫﺎ دﻳﺪ‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﭘﺎﺗﻴﻞ از ﭘﺎﺗﻴﻠﻲ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت درون آن ﺟﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﻴﺰ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ!‬

‫‪455‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻦ ﺳﻮروس‪ .‬وﻗﺘﻲ اوﻧﺎ ﺧﻮن ﻣﻲ ﺧﻮرﻧـﺪ‪ ،‬ﻗـﺪرﺗﻲ ﻣـﻮﻗﺘﻲ‬‫ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ و ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻲ‪ ،‬ﻣﺠﺪداً ﺗﺸﻨﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ‪...‬‬
‫ ‪ ...‬و اﻳﻦ ﻛﺎﻓﻴﻪ‪ .‬اﻳﻦ روش اوﻧﻬﺎ ﺑﺮاي ﻫﺰاران ﺳﺎل ﺑﻮده و اوﻧﻬﺎ رو راﺿـﻲ‬‫ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ‪ .‬وﻟﻲ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن ‪...‬‬
‫ ‪ ...‬اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن ﭼﻲ؟ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن ﻫﻤﻮن ﺧﻮﻧﻪ‪ .‬دﻗﺖ ﻛﻦ ﺳـﻮروس‪ .‬اﮔـﺮ‬‫اوﻧﺎ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن رو ﺑﺨﻮرﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد دﻓﻌﺎت ﺗﺸﻨﮕﻲ اوﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻛﻤﺘـﺮ ﻣـﻲ ﺷـﻪ و‬
‫ﻣﻬﻤﺘﺮ از ﻫﻤﻪ‪ ،‬ﺧﻮرﺷﻴﺪ دﻳﮕﻪ ﺑﺮاﺷﻮن ﺑﻲ ﺧﻄﺮه‪.‬‬
‫ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره؟!‬‫ ﻛﺎﻣﻼ ﻫﻢ اﻣﻜﺎن ﭘﺬﻳﺮه‪ .‬ﻣﺸﻜﻞ اوﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﺑﻪ ﺧـﺎﻃﺮ ﺧﻮﻧﻴـﻪ ﻛـﻪ ﻣـﻲ‬‫ﺧﻮرﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﻧﻤﺎد ﭘﺎﻛﻲ و آﺷﺎﻣﻴﺪن ﺧﻮن‪ ،‬ﻧﻤﺎد ﻛﺎﻣﻠﻲ از ﺗﻴﺮﮔﻲ اﺳﺖ و‬
‫اﻳﻦ دو ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻀﺎد دارﻧﺪ و ﭼﻮن ﻗﺪرت ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﺑﻴـﺸﺘﺮه‪ ،‬اوﻧﻬـﺎ ﻧـﺎﺑﻮد ﻣـﻲ‬
‫ﺷﻮﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﺧﻮن آﻧﻬﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ در ﺟﻮاب اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اي ﻛﺎش ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي رو ﻳﺎد ﻧﻤـﻲ دادم‪ .‬آﺧـﺮش ﺑـﺮاي ﺧـﻮدت‬‫دردﺳﺮ درﺳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ رﻓﺖ و ﻣﻘﺪاري از ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت ﻳـﻚ ﺷﻴـﺸﻪ ﻛـﻪ‬
‫ﺣﺎوي ﮔﻮﻳﻬﺎي ﺳﺮخ رﻧﮓ ﻛﻪ از ﺧﺎرﻫﺎي زرد ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ را ﺑﺎ دﻗﺖ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از آﻧﻬﺎ را درون ﭘﺎﺗﻴﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛـﻪ‬
‫ﺣﺒﺎﺑﻬﺎﻳﻲ ﺑﺮ روي ﺳﻄﺢ ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ آراﻣﻲ ﻣﻲ ﺗﺮﻛﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻄﺮي ﺧﻮن را درون آن ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮد و رﻧﮓ ﻣﻌﺠﻮن از ﺳﺒﺰ روﺷﻦ ﺑﻪ ﺳـﺮخ‬
‫ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﻛﻪ درون ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻓﺮﻗﻲ ﺑﺎ ﺧﻮن ﻣﻌﻤـﻮﻟﻲ ﻧﺪاﺷـﺖ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ آن را درون ﭼﻨﺪ ﺗُﻨﮓ ﺷﻴﺸﻪ اي ﺑﺰرگ ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮد و ﭘـﺲ از اﺳـﺘﻔﺎده از‬
‫ﺟﺎدوي ﻛﻮﭼﻚ ﺷﻮﻧﺪه‪ ،‬آﻧﻬﺎ را درون ﻗﻔﺴﻪ ﺟﺎي داد‪ .‬در اﻳﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﻫـﺮي ﺑـﺎﻗﻲ‬

‫‪456‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﻌﺠﻮن را درون ‪ 5‬ﺑﻄﺮي ﺧﺎﻟﻲ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻛﺮه اي رﻳﺨﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺳﻪ‬
‫ﺗﺎي آﻧﻬﺎ را ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﻳﻜﻲ را ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ داد و آﺧﺮﻳﻦ ﺷﻴﺸﻪ را در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ‬
‫ﻗﺮار داد‪.‬‬
‫ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ در زﻣﺎن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از اﻳﻦ ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎ رو ﺑﻪ‬‫راﺷﻞ ﺑﺪي‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺳﺮي ﺑﺮاي اﺳﻨﻴﭗ ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﻘﺶ رﻓﺖ‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ وارد‬
‫اﺗﺎق ﺷﺪ‪ ،‬رودوﻟﻒ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺧﻮدش را ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﻣﭽﺎﻟـﻪ ﻛـﺮده و ﻣـﻲ‬
‫ﻟﺮزد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او رﻓﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ دﻳﺪن دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﻧﻴﺶ او ﻛـﻪ دراز‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬دﺳﺘﺶ را زﻳﺮ ﺳـﺮ او ﻗـﺮار داد و ﺑﻄـﺮي ﺧـﻮن را در‬
‫دﻫﺎﻧﺶ رﻳﺨﺖ‪ .‬رودوﻟﻒ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺸﻨﻪ اي ﻛﻪ ﺑﻪ آب دﺳﺖ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻄـﺮي‬
‫را ﺗﺎ ﺗﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮن آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﻣﻨﻮ ﻫﺮي ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻦ و اﻳﻨﻜﻪ ﺑـﻪ زﺑـﻮن ﺧﻮدﺗـﻮن‬‫ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻦ‪.‬‬
‫ ﭼﺮا؟‬‫ ﭼﻮن اﻧﮕﻠﻴﺴﻴﺖ اﻓﺘﻀﺎﺣﻪ‬‫ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﭼﺸﻤﻜﻲ ﺑﻪ رودوﻟﻒ زد و ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺣﺮﻓﺶ را از ﺑﻴﻦ‬
‫ﺑﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪ را ﺑﺮ ﺻﻮرت ﻛﻮدك ﺑﺎزﻧﺸﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ راﺑﻄﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ رودوﻟﻒ‬
‫ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﻓﻮﻛﺲ را ﺻﺪا ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﻤـﺮاه او ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ اﺗـﺎق‬
‫اﻧﺘﻘﺎل رﻓﺖ و از آﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از راﻫﺮو ﻣـﻲ ﮔﺬﺷـﺖ‪ ،‬ﺻـﺪاي‬
‫ﺧﺮوﭘﻮف ﻣﺎدر ﺳﻴﺮﻳﻮس را ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻲ رﺳﻴﺪ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه رون‪،‬‬

‫‪457‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻛﺮﻳﺴﻤﺲ را در آﻧﺠﺎ ﻣﻲ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺘـﻲ ﻟﺒﺎﺳـﻬﺎﻳﺶ را ﻫـﻢ‬
‫ﻋﻮض ﻧﻜﺮد‪.‬‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ دو ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛـﺴﻲ او را ﺗﻜـﺎن ﻣـﻲ دﻫـﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻢ ﮔﺸﻮد‪ ،‬ﻓﻮﻛﺲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺳﻴﻨﻪ او‪ ،‬ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ ﭘﺮﻳـﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ اﻣﺮوز ﭼﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اي دارد‪ .‬ﺳﺮﻳﻊ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﻓﻮﻛﺲ ﻧﻴﺰ‬
‫ﺑﺎ ﺗﻴﺰﻫﻮﺷﻲ از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻓﻮﻛﺲ‪ .‬اﻣﺮوز ﺧﻴﻠﻲ ﻛﺎر دارم‪ .‬داﺑﻲ!! ‪ ...‬ﻛﺮﻳﭽﺮ!!‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دو ﺟﻦ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮي ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ داﺑﻲ ‪ ...‬ﺑﺮو ﻗﺼﺮ و ﻫﻤﻪ رو ﺑﻴﺪار ﻛﻦ و ﺑﺎ ﻛﻤﻚ وﻳﻨﻜﻲ‪ ،‬ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ رو ﺣﺎﻇﺮ ﻛﻦ‬‫و ﺑﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻢ ﺑﮕﻮ ﻛﻪ اﻣﺎﻧﺘﻲ ﻣﻦ رو ﺑﻪ راﺷﻞ ﺑﺪه‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ داﺑﻲ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻋﺠﻠﻪ دارم ﻛﺮﻳﭽﺮ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﮔﺮﺳﻨﻤﻪ‪ .‬ﻟﻄﻔﺎً ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﺮام ﻏﺬاﻳﻲ رو‬‫آﻣﺎده ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻛﻪ از اﺟﺮاي دﺳﺘﻮر ارﺑﺎﺑﺶ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻪ ﻛﻪ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ ﭼﻮن ﻫﺮي ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻧﺎﻟﻪ وار‪ ،‬ﺣﺮف او را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد‬
‫و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ‪ .‬ﻟﻄﻔﺎً ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﺪه ﻣﻦ ﺑﺨﻮرم ﺗﺎ ﻣﻨﻢ ﺧﻮﺷـﺤﺎل‬‫ﺑﺸﻢ‪ .‬ﻣﺮدم از ﮔﺸﻨﮕﻲ‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻛﺮﻳﭽﺮ وﺳﻴﻊ ﺗﺮ ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪ 20 .‬دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ از آن‪ ،‬ﻫﺮي ﻏﺬاﻳﺶ‬
‫را ﺧﻮرده ﺑﻮد و آﻣﺎده ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﺮود ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﻳﺎد ﺟﻌﺒﻪ اي‬
‫اﻓﺘﺎد ﻛﻪ آن را ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻓﺮار از ﺑﺎرو ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪ .‬ﻋـﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘـﻲ داد و ﺟﻌﺒـﻪ در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬درب ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت آن ﺧﻴﺮه ﺷـﺪ‪ .‬ﺻـﻔﺤﻪ اي‬

‫‪458‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫داﻳﺮه اي ﺷﻜﻞ از ﺟﻨﺲ ﻃﻼ ﻛﻪ ﺑﺮ روي آن‪ ،‬ﻳﻚ ﻛﻬﺮﺑﺎي ﺑﻨﻔﺶ‪ ،‬ﻳـﻚ ﻳـﺎﻗﻮت‬
‫ﺧﻮﻧﻲ و ﻳﻚ زﻣﺮد ﺳﺒﺰرﻧﮓ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑـﻮد‪ .‬زﻧﺠﻴـﺮي ﻧﻘـﺮه اي ﻧﻴـﺰ ﺑـﻪ ﺑـﺎﻻي آن‬
‫ﻣﺘﺼﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد و از آن‪ ،‬ﻳﻚ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ زﻳﺒﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي وﺳﻮﺳﻪ ﺷﺪﻳﺪي را در‬
‫دروﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻴﺎزي ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ را ﺑﻪ ﮔﺮدﻧﺶ ﺑﻲ اﻧﺪازد‪.‬‬
‫ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻧﺎﻣﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس را ﺑﺮداﺷﺖ و ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﺠﺪد ﺑﻪ آن اﻧﺪاﺧﺖ و ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫را ﺑﺮ ﻧﺘﻄﻪ اي ﻗﻔﻞ ﻛﺮد "ﺑﺮ ﻃﺒﻖ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ‪ ،‬اﻣﭙﺮاﺗﻮر ﺗﺎﻳﺘﻮس‪ ،‬اﻳـﻦ ﺟﻌﺒـﻪ را ﺑـﻪ‬
‫اوﻟﻴﻦ ﺑﻠﻚ ﻫﺪﻳﻪ داد و ‪ ."...‬او ﺗﺎﻳﺘﻮس را ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ .‬ﻓﺮزﻧﺪ ارﺷﺪ ﻟﺌﻮﻧﺎرد و ﺑﺮادر‬
‫دراﻛﻮﻻ ﻛﻪ ﻧﺎﻣﺶ را از اﺳﺘﻦ ﺑﻪ ﺗﺎﻳﺘﻮس ﺗﻐﻴﻴﺮ داده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه ﺳﺨﻦ راﺷﻞ را ﺑﻪ‬
‫ﻳﺎد آورد "ﺗﻮ ﺑﻪ ﻛﻠﻴﺪي ﻧﻴﺎز داري ﺗﺎ ﻗﺪرﺗﻬﺎﻳﺖ را آزاد ﻛﻨﻲ"‪.‬‬
‫ﺑﺪون ﻓﻮت وﻗﺖ‪ ،‬ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ را ﺑﻪ ﮔﺮدﻧﺶ آوﻳﺨﺖ و ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺣـﺴﺎس ﻛـﺮد ﻛـﻪ زﻳـﺮ‬
‫ﭘﺎﻳﺶ ﺧﺎﻟﻲ ﺷﺪه و ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﺮد ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ او ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻜـﺎن ﻧـﺪاده‬
‫ﺑﻮد و ﻫﻨﻮز در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﻠﻚ ﻫﺎ ﻗﺮار داﺷـﺖ‪ .‬ﺑـﻪ ﻃـﻮر ﺣـﺘﻢ‪ ،‬اﻳـﻦ ﻳـﻚ ﮔﺮدﻧﺒﻨـﺪ‬
‫ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺑﻮده و ﻛﻠﻴﺪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻧﺒﺎﻳﺪ وﻗﺖ را ﻃﻠﻒ ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪ .‬ﺑﺎﻳـﺪ ﻫﺮﭼـﻪ‬
‫ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﺑـﺮد ﺗـﺎ آن را درآورد و در‬
‫ﺟﻌﺒﻪ ﻗﺮار دﻫﺪ‪ .‬در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻮﺗﺎ‪ ،‬دﺳﺘﺶ ﺑﺎ ﻳﻜﻲ از ﺟﻮاﻫﺮات ﻣﻤـﺎس ﺷـﺪ و‪ ...‬از‬
‫اﻳﻦ اﺣﺴﺎس ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻏﻴﺐ ﺷﺪن ﻗﻘﻨﻮس را ﺑﻪ آﭘﺎرات ﺧﺎﻟﻲ‪ ،‬ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻴﺰي را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎور ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪...‬‬
‫***‬
‫ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﭘﻠﻚ زد ﺗﺎ دﻳﺪش ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬او ﺧﺎﻃﺮات ﺗﺎﻳﺘﻮس و ﺑﺮﺧﻲ از‬
‫ﺧﺎﻃﺮات دراﻛﻮﻻ را دﻳﺪه ﺑﻮد و ﻗﺪرﺗﻬﺎي آﻧﻬﺎ را ﻧﻴﺰ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ او ﺳـﺮﻳﻌﺘﺮ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬زﻣﺎن ﺑﺮاي او ﻛﻤﻲ آﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ از ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد)ﻓﻘﻂ ﻛﻤﻲ(‪ ،‬ﻗﺪرت‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﺶ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻮد و در آﺧﺮ‪ ،‬ﻫﺪﻳﻪ ﺗﺎﻳﺘﻮس‪ :‬اﺳـﺘﺨﻮاﻧﺒﻨﺪي ﺑـﺪن او‬
‫ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﻬﻮي ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﻧﻤـﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ آن را از ﺑـﻴﻦ ﺑﺒـﺮد‬

‫‪459‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫)ﺗﺎﻳﺘﻮس اﻳﻦ وﻳﮋﮔـﻲ را از اﺳـﺘﺨﻮان ﺟﻤﺠﻤـﻪ ﺑـﺮادرش ﺑـﻪ دﺳـﺖ آورده ﺑـﻮد(‪.‬‬
‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪن او ﺑﻪ ﻫﺪي ﻣﻘﺎوم ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺠﺰ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﺎص‪ ،‬ﭼﻴﺰي‬
‫در آن ﻧﻔﻮذ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻫـﺸﺖ ﺑـﻮد و او ﺑﺎﻳـﺪ‬
‫ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ را از ﮔﺮدن درآورد و آﻧﺮا در ﺟﻌﺒﻪ ﮔﺬاﺷﺖ و‬
‫ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬اﻳﻦ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﺟﺰ ﻳﻚ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ و ﻫﻤﭽﻨـﻴﻦ‬
‫ﻳﺎدﮔﺎر ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ رﻓﺖ و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﻮدر ﭘﺮواز‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﺎرو رﻓﺖ‪ .‬در‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد ﺟﺰ‪ ...‬ﺟﻴﻨﻲ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮر ﻫﺮي ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻤﺎم ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او رﻓـﺖ و او را‬
‫در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻨﻢ دﻟﻢ ﺑﺮاي ﺗﻮ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه! ﺣﺎﻻ ﻟﻄﻔﺎً ﻣﻨﻮ رﻫﺎ ﻛﻦ‪.‬‬‫ ﭼﺮا دﻳﺸﺐ ﻧﻴﻮﻣﺪي؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را در ﺳﻴﻨﻪ ﻫﺮي ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﺧﻮد را از ﻫﺮي ﺟﺪا ﻛﺮد و ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﻋﻘﺐ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﭼـﺸﻤﺎن او ﺧﻴـﺮه ﺷـﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ ﺳـﻤﻂ ﻣﻴـﺰ وﺳـﻂ آﺷـﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓـﺖ و روي آن‬
‫ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ را در ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﮔﻪ ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﺑﺎورت ﻧﻤﻲ ﺷﻪ!‬‫ اﻣﺘﺤﺎن ﻛﻦ!‬‫ﺟﻴﻨﻲ درﺳﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ و اﻳﻦ ﺣﺮف را زد‪ .‬ﻫﺮي ﻣـﺪﺗﻲ ﻣﻜـﺚ ﻛـﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را در ﺟﻤﻊ ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮه ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﻨﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻢ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ‪ .‬ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ؟‬‫ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﭘﺲ از ورود ﺑﻪ ﺑﺎرو‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮد ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻪ رﻓﺘﻨﺪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ‪.‬‬‫‪ -‬اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟‬

‫‪460‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺑﻲ ﮔﻨﺎه‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﺎﻧﻜﺲ‪ ،‬ﻣﻮدي و ﻟﻮﭘﻴﻦ ﭘﻴﺪا ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫و در ﺟﻮاب ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﺮي‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ اون ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش‪ ،‬اوﻧﻘﺪرﻫﺎﻫﻢ ﺑﺪ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮدو زدﻧﺪ زﻳﺮ ﺧﻨﺪه‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛـﻪ دﺳـﺖ از ﺧﻨﺪﻳـﺪن ﺑﺮداﺷـﺘﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺪود ‪ 10‬دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﻳﻪ ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎد و اﻃـﻼع داد ﻛـﻪ ﮔﻤـﺸﺪه‬‫ﻫﺎﻣﻮن در ﺻﺤﺖ و ﺳﻼﻣﺖ ﻛﺎﻣﻞ وﻟﻲ ﮔﻴﺞ و ﻣﻨﮓ‪ ،‬در وﺳﻂ ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﻲ‬
‫وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در اﻓﻜﺎر ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺷﺪت ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮد و از اداﻣﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي ﺟﻴﻨﻲ ﭼﻴـﺰي‬
‫ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮدن ﻓﻜﺮ ﻫﺮي ﺷـﺪه ﺑـﻮد‬
‫ﭼﻮن ﺳﻜﻮت اﺧﺘﻴﺎر ﻛﺮد و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﻣﺰاﺣﻢ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدن ﻫﺮي ﻧﺸﻮد‪ .‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﺑﻪ ﺗﻤﺮﻳﻦ اﺟﺮاي ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺗﺶ ﭘﺮداﺧـﺖ‪ .‬ﻣـﻲ ﺧﻮاﺳـﺖ ﻫـﺮي را از ﻛـﺸﻔﻴﺎت‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻄﻠﻊ ﻛﻨﺪ وﻟﻲ اﻳﻦ را ﺣﻖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺟﺴﺖ و ﺧﻴﺰ ﻛﻨﺎن‪،‬‬
‫اﻃﻼﻋﺎت را ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﻳﻨﺶ ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻫﺮي ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ ﻛﻪ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﺳـﺒﺰ در ﺷـﻮﻣﻴﻨﻪ‬
‫ﺧﺮوﺷﻴﺪ و اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻳﻜﻲ ﻳﻜﻲ وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي را دﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫زدﻧﺪ و ﻧﮕﺎﻫﻬﺎي اﻣﻴﺪواري را رد و ﺑﺪل ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫـﺮي را‬
‫در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬از او و ﺟﻴﻨﻲ و رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﮔﻔﺖ ﻛﻪ‬
‫رون ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺑﺮاي او ﺑﺎزﮔﻮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﺤﻮ را ﻧﺜـﺎر‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﺮد و ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﻋﻼرﻗﻢ ﺣﺎﻟﺖ ﮔﻴﺞ و ﺧـﺴﺘﻪ اش‪ ،‬ﭼـﺸﻤﻜﻲ ﭘﻨﻬـﺎن را ﺑـﻪ‬
‫ﻫﺮي زد‪.‬‬

‫‪461‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﺗﺎق رون رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻫﻤـﻪ ﭼﻴـﺰ را ﺑـﺎزﮔﻮ ﻛـﺮد و دوﺳـﺘﺎﻧﺶ را در‬
‫ﺟﺮﻳﺎن ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨـﻲ ﺑـﻮد‪ .‬در درﺟـﻪ اول‪،‬‬
‫ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺘﻪ و ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻧﻔـﺮادي ﻋﻤـﻞ ﻛـﺮده‪،‬‬
‫ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬رون ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ و ﺟﻴﻨﻲ ﻏﻤﮕـﻴﻦ)ﺑﻴـﺸﺘﺮ ﺑـﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ وﺟﻮد راﺷﻞ(‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ! ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ دﻳﮕﻪ اﻧﻔﺮادي ﻋﻤـﻞ ﻧﻤـﻲ‬‫ﻛﻨﻢ‪...‬ﻗﻮل ﻣﻲ دم‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﻮ ﺗﺎ ﺣﺪي آرام ﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و از‬
‫اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﺎ اﺑﺮو ﺑﻪ ﻫﺮي ﻋﻼﻣﺖ داد ﻛﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ .‬از آﻧﺠـﺎ ﻛـﻪ ﻛـﺴﻲ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺷﺎره ﻫﺎي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﭼﻨـﺪ دﻗﻴﻘـﻪ ﺑﻌـﺪ از رﻓـﺘﻦ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﺑﺮود ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﺴﻲ را ﺟﻠﺐ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي وارد اﺗﺎق ﺟﺮج ﺷﺪ و در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫او آﻣﺪ و ﻛﺘﺎﺑﭽﻪ دﺳﺘﻨﻮﻳﺲ ﻣﺮﻟﻴﻦ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﺑﺎزﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ در ﻣﻮرد ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻣـﻦ ﻫـﻢ ﺑـﺎ ﻧﻈـﺮ ﺗـﻮ ﻣـﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬ﺗﻨﻬـﺎ ارﺛﻴـﻪ‬‫ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎي رﻳﻮﻧﻜﻼو‪ ،‬ﻧﻘﺎﺑﻲ اﺳﺖ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﺎﺻـﻴﺖ درﻣـﺎﻧﻲ دارد و اﮔـﺮ‬
‫ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﺻﺪﻣﻪ ﻣﻐﺰي و ذﻫﻨﻲ دﭼﺎر ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ و آن را ﺑﺮ ﺻﻮرت ﺑﮕﺬارد‪،‬‬
‫ﻗﺪرت ﻧﻘﺎب آن ﺻﺪﻣﻪ را درﻣﺎن ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻪ‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺟﻮاب ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺷﺎد ﻫﺮي‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ ﺑﺮ ﻟﺐ آورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻗﺴﻤﺖ ﺳﺨﺘﺶ ﻫﻨﻮز ﻣﻮﻧﺪه‪ .‬ﻧﻘـﺎب ﻋـﻼوه ﺑـﺮ ﺧﺎﺻـﻴﺖ درﻣـﺎﻧﻲ‪ ،‬ﻧـﻮﻋﻲ‬‫ﺧﺎﺻﻴﺖ دﻓﺎﻋﻲ ﻧﻴﺰ دارد و در ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﺣﻤﻼت اﺣﺘﻤـﺎﻟﻲ‪ ،‬از ذﻫـﻦ و روح‬
‫ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ آﻧﺮا ﺑﺮ ﺻﻮرت ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪ ،‬دﻓـﺎع ﻣـﻲ ﻛﻨـﺪ و از آﻧﺠـﺎﻳﻲ ﻛـﻪ روح‬

‫‪462‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت در ﻧﻘﺎب ﻗﺮار دارد‪ ،‬ﻧﻘﺎب ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد از آن دﻓـﺎع ﻣـﻲ ﻛﻨـﺪ و‬
‫اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ ﻓﺎﺟﻌﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد و ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﮔﻪ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺻﺪﻣﻪ اي‪ ،‬روح رو از ﻧﻘﺎب ﺧﺎرج ﻛﻨﻴﻢ ﭼﻲ؟‬‫ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮ ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻢ؟!‬‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﻲ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻤﻴﺮد‪ ،‬اون ﺗﻜﻪ روح‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﻲ از‬‫ﻧﻘﺎب ﺧﺎرج ﺷﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ اداﻣﻪ زﻧﺪﮔﻲ وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﻴـﺮد و اﻳـﻦ‬
‫ﻫﻤﻮن ﻛﺎرﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ وﻟﺪﻣﻮرت رو ﺑﻜﺸﻴﻢ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺳﺮاغ اون ﺗﻜﻪ روح ﺑﺮوﻳﻢ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻛﻼﻓﮕﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ! ﻛﺎري ﻛﻪ ﻣﺎ اﻧﺠﺎم ﻣﻲ دم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ روح اﺟـﺎزه ﻣـﻲ دﻫـﻴﻢ ﺗـﺎ وﺟـﻮد‬‫ﺷﺨﺼﻲ را ﺑﻪ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﺧﻮد درآورد)ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻘﺎب را ﺑـﺮ ﺻـﻮرت ﺑﮕـﺬارد( و‬
‫ﺳﭙﺲ از ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ وﻟﺪﻣﻮرت اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ و اوﻧﻮ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﻢ‪.‬‬
‫ و ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫ ﻋﺸﻖ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺷﺪت در ﻓﻜﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺻﺪاي ﻫﺮي‪ ،‬او را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺧﻮد‬
‫آورد‪.‬‬
‫ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﻫﻢ ﻣﻮﻧﺪه؟‬‫ اوه آره‪ .‬ﻣﻦ اﻳﻦ ﻛﺘﺎب رو رﻣﺰ ﮔﺸﺎﻳﻲ ﻛﺮدم‪.‬‬‫ﺷﺎدي ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﻫﺮي را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﭼﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدي‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ از ﺷﺪت ﻫﻴﺠﺎن ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﺷﺮوع ﻛﺮد‪:‬‬

‫‪463‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻣﺎ ﻣﻲ دوﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺗﻮﺳﻂ ﭼﻬﺎر ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬار ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه وﻟﻲ ﭼﻴﺰي ﻛـﻪ‬‫ﻧﻤﻲ دوﻧﻴﻢ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮ روي ﺑﻘﺎﻳﺎي ﻣﺪرﺳﻪ اي دﻳﮕﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ‪ .‬اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻃﺮات اون ‪ 6‬ﻧﻔـﺮ رو دارم و‬‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰي ﻧﺪﻳﺪم‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻛﻪ اﻧﮕﺎر ﺑﺮاي ﻳﻚ ﺷﺎﮔﺮد ﺳﺎل اوﻟﻲ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ دﻫﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻦ ﺗﻮي اون ﻛﺘﺎب ﺧﻮﻧﺪم ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑـﻮد‪ .‬ﻣـﺮﻟﻴﻦ ﺑـﺮادر‬‫دوﻗﻠﻮﻳﻲ داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺮﺧﻼف او‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻋﻼﻗﻪ داﺷﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ اﺳﻢ‬
‫ﺑﺮادر ﻣﺮﻟﻴﻦ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻢ وﻟﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ او داراي ﭼﻬﺎر ﭘﺴﺮ ﺑﻮده ﻛﻪ آﻧﻬـﺎ‬
‫ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺪرﺷﺎن ﺑﻪ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻋﺸﻖ ﻣﻲ ورزﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﻔﺎوت اﻳﻦ ﭼﻬﺎر ﭘﺴﺮ ﺑـﺎ‬
‫ﭘﺪرﺷﺎن در اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺪر آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه را دوﺳـﺖ داﺷـﺖ و آن را‬
‫ﺑﺮاي ﺧﻮد ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ وﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻛﺎري ﻧﺪاﺷﺖ وﻟﻲ ﭼﻬﺎر ﭘﺴﺮ ﺑـﺮ‬
‫ﺧﻼف ﭘﺪر‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه ﻓﺮاﮔﻴﺮ ﺷـﻮد و در اﻳـﻦ راه از ﻫـﻴﭻ‬
‫ﭼﻴﺰي ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻳﻚ آﻛﺎدﻣﻲ ﺗﺎﺳﻴﺲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﻋﻼﻗﻪ‬
‫ﻣﻨﺪان ﺑﻪ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎ رو در اوﻧﺠﺎ دور ﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اﺳﻢ اﻳـﻦ آﻛـﺎدﻣﻲ‪،‬‬
‫"آﻛﺎدﻣﻲ ﻗﺪرﺗﻬﺎي آﺑﻲ" ﺑﻮد‪.‬‬
‫ آﺑﻲ؟ ﻣﮕﻪ اوﻧﻬﺎ ﺧﻮاﻫﺎن ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻧﺒﻮدﻧﺪ؟! ﭘﺲ ﭼﺮا آﺑﻲ رو اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮدﻧﺪ؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد وﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ ،‬در اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻮاده‪ ،‬آﺳﻤﺎن داراي ﻗﺪاﺳـﺖ وﻳـﮋه اي‬‫ﺑﻮده و ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﻛﻴﻬﺎﻧﻲ ﻣﻘﺪس ﺷﻤﺮده ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ ﺗـﺎ ﺣـﺪي ﻛـﻪ ﺳـﻤﺒﻞ‬
‫اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻮاده‪ ،‬ﺗﺮﻛﻴﺒﻲ از ﭼﻨﺪ ﺳﻬﺎﺑﻲ ﺑﻮده‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺲ از درك ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻜﺴﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ ﻛـﻪ ﻫﺮﻣﻴـﻮن در‬
‫ﻻﺑﻼي ﺟﻠﺪ ﻛﺘﺎب ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪464‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻳﻦ ﻧﺸﺎن ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺸﺎن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻮﺟـﻮد‬
‫در ﻧﺸﺎن‪ ،‬ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺮ ﭘﻠﻴﺪي ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻤﺠﻤﻪ ﻣﺮگ‪ ،‬ﻣﻮش ﭘﻠﻴﺪ‪ ،‬ﻣـﺎر ﺳـﻤﻲ‪ ،‬ﻣـﺸﺖ‬
‫ﻧﻔﺮت‪ .‬در اﻳﻦ ﻫﻨﮕﺎم‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن اداﻣﻪ ﺑﺤﺚ را از ﺳﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺎرﻫﺎي اﻳﻦ ﮔﺮوه ﺑﻪ ﺣﺪي رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛـﺴﻲ‬‫ﻛﻪ ﺟﺮات و ﻗﺪرت ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﮔﺮوه را داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺟﻮان ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫‪ 20‬ﺳﺎل داﺷﺖ‪ .‬در ﺟﺮﻳﺎن ﺟﻨﮕﻲ ﺳﻬﻤﮕﻴﻦ‪ ،‬ﻣﺪرﺳﻪ وﻳـﺮان ﺷـﺪ و ﺗﻤـﺎم‬
‫ﺳﺎﻛﻨﺎن آن‪ ،‬ﺑﺪون اﺳﺘﺜﻨﺎء ﻛـﺸﺘﻪ ﺷـﺪﻧﺪ و ﺗﻤـﺎﻣﻲ اﺧﺘﺮاﻋـﺎت و دﺳـﺖ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻫﺎي آن ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ و اﻓﺮادﺷﺎن ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺮﻟﻴﻦ ﻧﺎﺑﻮد ﺷـﺪ‪ .‬ﻣـﺮﻟﻴﻦ‬
‫ﻳﻚ ﺗﻨﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ دﻧﻴﺎﻳﻲ از ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮﻧﺪه ﺷـﺪ اﻣـﺎ در آﺧـﺮﻳﻦ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﻲ‬
‫اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﭘﺴﺮﻫﺎ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از ﻣـﺮﮔﺶ‪ ،‬ﻃﻠـﺴﻤﻲ ﻣﺮﮔﺒـﺎر را ﺳـﺎﺧﺖ و ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻣﺮﻟﻴﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻣﺮﻟﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺑـﺮاي دﻓـﺎع از ﺧـﻮد‪ ،‬در آﺧـﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈـﻪ‬

‫‪465‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﭙﺮي را ﺑﺴﺎزد وﻟﻲ ﺳﭙﺮ ﻛﺎﻣﻞ ﻧﺒـﻮد و ﺑـﻪ ﻫﻤـﻴﻦ دﻟﻴـﻞ ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮي ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺑﺮﺧـﻮرد‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺪرت او را ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺑﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ رﻣﻘﻲ در وﺟـﻮد‬
‫او ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺿﺮﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺣﺪي ﻗﻮي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺮگ را ﺑﺮ او ﻗﻄﻌﻲ ﻛـﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺟﻮان ﻛﻪ ﻫﻴﭻ اﻣﻴﺪي ﺑﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﻧﺪاﺷـﺖ‪ ،‬در آﺧـﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈـﺎت‬
‫زﻧﺪﮔﻴﺶ‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ را در اﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﻧﻮﺷﺖ و آن ﻫﻢ ﺑﻪ زﺑﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﺧﻮدش از آن آﮔﺎﻫﻲ داﺷﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ اﻳـﻦ ﺑـﻮد ﻛـﻪ او زﻧـﺪه‬
‫ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ .‬ﻓﺮﺻﺘﻲ ﻣﺠﺪد ﺑﻪ ﻣﺮﻟﻴﻦ داده ﺷﺪ و ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺟﻮان از ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ زاده ﺷﺪ‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ اﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﺑﺮاﻳﺶ ﺑﻲ ﻣﻌﻨﻲ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫـﻴﭻ ﭼﻴـﺰ را از‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺣﺘﻲ اﺳﻤﺶ را‪ .‬او ﻧﺎم ﺧﻮد را ﻣﺮﻟﻴﻦ ﻧﻬﺎد‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ رﺷﺪ و ﻧﻤﻮ ﻛﺮد و ﺑﻪ درﺟﺎت ﺑﺎﻻﻳﻲ ﻛﻪ اﺳﺘﺤﻘﺎﻗﺶ را داﺷﺖ رﺳـﻴﺪ‪.‬‬
‫او ﺳﺎل ﻫﺎ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻮان ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻧﺎﻣﺰد دﺧﺘـﺮش ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﻛﻤﻚ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻣﺪرﺳﻪ اي ﺑﺴﺎزﻧﺪ ﻗﺎﻓﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺤﻞ ﺑﻨﺎي ﻣﺪرﺳﻪ ﺑـﺮ روي‬
‫ﺑﻘﺎﻳﺎي ﻫﻤﺎن آﻛﺎدﻣﻲ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ ﻗﺮار داده ﺷﺪ ﻛﻪ روزي ﺑﻪ دﺳـﺖ ﺧـﻮد او‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﻳﻜﻲ از ﭼﻬﺎر ﭘـﺴﺮ ﻛـﻪ ﻧـﺸﺎن ﻣـﺎر‬
‫ﺳﻤﻲ را از آن ﺧﻮد داﺷﺖ‪ ،‬در زﻳﺮ ﺧﺮاﺑﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﺳـﺎﻟﻢ ﻣﺎﻧـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬در ﻫﻤـﻴﻦ‬
‫ﺑﻴﻦ)زﻣﺎن ﺳﺎﺧﺖ ﭘﺎﻳﻪ ﻫﺎي ﻣﺪرﺳﻪ(‪ ،‬ﺳـﺎﻻزار اﺳـﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ﻛـﻪ ﻣـﺴﺌﻮﻟﻴﺖ‬
‫اﻳﺠﺎد اﺳﺘﺤﻜﺎﻣﺎت زﻳﺮزﻣﻴﻨﻲ و ﭘﺎﻳﻪ ﻫﺎي ﻣﺪرﺳـﻪ را ﺑـﺮ ﻋﻬـﺪه ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻗﺪرت ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺗﻜﻠﻢ و ﺳﺎﺧﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ زﺑﺎن ﻣﺎرﻫﺎ ﺑﻮد‪،‬‬
‫دﺳﺖ ﻳﺎﺑﺪ و ﻗﺪرﺗﺶ در ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻴﺎ‪ ،‬ﺑﻴﺶ از ﭘﻴﺶ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪466‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ اون ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ از اﻳﻦ ﻛﺘﺎب و ﭼﻨﺪ ﻣﻨﺒﻊ دﻳﮕﻪ ﭘﻴﺪاﻛﺮدم و ﺑﻪ‬‫ﻫﻢ رﺑﻄﺸﻮن دادم وﻟﻲ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﭼﻪ رﺑﻄﻲ ﺑـﻪ ﺟﺎوداﻧـﻪ‬
‫ﺳﺎزﻫﺎ و وﻟﺪﻣﻮرت داره؟‬
‫ رﺑﻄﺶ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻣﻲ دوﻧﻴﻢ ﻛﻪ از ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﭼﻬﺎر ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻜـﻲ از آﻧﻬـﺎ‬‫ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﻻزار رﺳﻴﺪ و اﻻن در اﺧﺘﻴﺎر ﻣﻨﻪ و ﺳـﻪ ﺗـﺎي دﻳﮕـﺮ‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﺼﻮرش را ﺑﻜﻦ ﻛﻪ ﺳﺎﻳﺮ ﻗﺪرﺗﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮي را درك ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺮ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از ﻛﺠﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ ﻛﻪ ﺳﻪ ﻗﺪرت دﻳﮕﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه اﻧﺪ؟ ﺷﺎﻳﺪ وﻟـﺪﻣﻮرت ﺑـﺮاي‬‫ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻴﺮوﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻘﺎﺿﺎي ﺗﺪرﻳﺲ درس دﻓﺎع‬
‫در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه رو ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور داده ﺑﻮد؟!‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻋﻜﺲ اﻧﺪاﺧﺖ و زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﭼﻮن اﮔﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺳﺎﻻزار اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻲ آورد و ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬‫ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ اﺣﺴﺎس ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻴﻦ ﻗﺪرﺗﻬﺎﻳﻲ از ﺳﻮي ﺳـﺎﻻزار ﺑـﻪ ﻣـﻦ‬
‫ﻧﺮﺳﻴﺪه‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻧﺪاﺧﺖ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ اﺳﻢ اون ﭘﺴﺮي ﻛﻪ ﻣﺮﻟﻴﻦ رو ﻛﺸﺖ رو ﻣﻲ دوﻧـﻢ‪ .‬ﺳـﺎزﻧﺪه ﻃﻠـﺴﻢ‬‫ﻧﻔﺮت‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﻫﻤﻮن ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار روي ﭘﺴﺮش اﺟـﺮا ﻛـﺮد؟ ﻫﺎﻛـﺎرت؟‬‫آﺑﻠﻮﻛﺎﻳﺘﻮس؟‬
‫ ﻃﻠﺴﻢ رو درﺳﺖ ﮔﻔﺘﻲ وﻟﻲ اﺳﻢ اون ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﻫﺎﻛﺎرت ﻧﺒﻮد‪ .‬اﺳﻢ واﻗﻌﻲ او‪،‬‬‫ﻫﺮﻛﻮرت ﺑﻮد و ﺳﺎﻻزار اوﻧﻮ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎً ﻫﺎﻛﺎرت ﻧﺎﻣﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ اﻳﻨﻬﺎ رو از ﻛﺠﺎ ﻣﻲ دوﻧﻲ؟‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪467‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻓﻌﻼ اﻳﻦ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي رو از ﻛﺠﺎ ﻣﻲ دوﻧﻢ‪ .‬ﺑﻴﺎ ﺑـﺮﻳﻢ ﻧـﺰد‬‫ﺑﻘﻴﻪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق رون رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي ﻫﺮي را ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺴﺎب‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز رو ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻛﺮدﻳﺪ‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب رون‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ‪ .‬ﻗﺎب آوﻳﺰ ﺳﺎﻻزار‪ ،‬ﻓﻨﺠﺎن ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف‪ ،‬ﻧﻘﺎب رﻳﻮﻧﻜﻼ و ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ‪.‬‬‫ و ﻣﻜﺎﻧﺸﻮن؟‬‫در ﺟﻮاب اﻳﻦ ﺣﺮف ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ در ﻣﻮرد ﻗﺎب آوﻳﺰ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺣﺪس رو ﻣﻲ زﻧﻢ‪ .‬ﻧـﺎﺟﻴﻨﻲ ﻫـﻢ ﻧـﺰد وﻟـﺪﻣﻮرت‬‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫ و دوﺗﺎي آﺧﺮ؟‬‫ ﺻﺒﺮ داﺷﺘﻪ ﺑـﺎش‪ ،‬رون‪ .‬در ﻣـﻮرد دوﺗـﺎي آﺧـﺮ‪ ،‬اﻣﻴـﺪوارم ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻛﻤـﻚ‬‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ و ﻟﻮﺳﻴﻮس‪ ،‬ﺑﺘﻮﻧﻢ ﻳﻜﻲ از اوﻧﻬﺎ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻓﺮدا ﺑﻪ ﻗـﺼﺮ ﻣـﻲ‬
‫روم و از اون دوﺗﺎ ﻋﻮﺿﻲ ﺑﺎزﺟﻮﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ و ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ ﻋﺮوﺳﻲ و روزي‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮوﻳﻢ ﻣﺪرﺳﻪ ﻛﻪ ﺳﻪ روز اﺳﺖ رو ﺑﻪ ﻳﺎﻓﺘﻦ و اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧـﺎﺑﻮدي اون‬
‫اﺧﺘﺼﺎص ﻣﻲ دم‪ .‬ﭼﻄﻮره؟‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي اوﻧﺎ‪ ،‬ﻓﻜﺮي ﻛﺮدي؟‬‫ در ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﻣﻮرد‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ روح رو از ﻇﺮﻓﺶ ﺟﺪا ﻛﻨﻢ و از ﻃﺮﻓﻲ‪ ،‬ﺑﺎ ﻛـﺸﺘﻦ ﻣـﺎر‪،‬‬‫روح دروﻧﺶ ﻧﻴﺰ ﻧﺎﺑﻮد ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﭼﻄﻮر ﻣﻲ ﺧﻮاي ﺟﺪاﺷﻮن ﻛﻨﻲ؟‬

‫‪468‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ در اﻳﻦ ﻣﻮرد‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﻧﻈﺮي ﻧﺪارم وﻟﻲ ﺑﻪ زودي‪ ،‬راﻫﻲ رو ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي راه ﺣﻞ را در اﺧﺘﻴﺎر داﺷﺖ اﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ آﻧﺮا ﺑﻪ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﭼﻮن ﻳﻘﻴﻨﺎً ﺑﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ آﻧﻬﺎ و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﻲ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﺻﺪاﻳﻲ از ﭘﺸﺖ در ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ در ﺑﺎز ﺷـﺪ و ﺧـﺎﻧﻢ‬
‫وﻳﺰﻟﻲ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ)ﻗﺒﻞ از ورود‪ ،‬در زد!!!(‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ وﺿﻮح‪ ،‬ﻏﻢ را ﻧﺸﺎن ﻣـﻲ‬
‫داد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﻴﺎﻳﻲ ﭘﺎﻳﻴﻦ؟ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﻣﻲ ﺧﻮاد ﺗﻮ رو ﺑﺒﻴﻨﻪ!‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﻬﺎر دوﺳﺖ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬اﺳﻜﺮﻳﻤﺠﻴﻮر را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ‬
‫و در ﻛﻨﺎر آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﺻﻮرﺗﺶ‪ ،‬ﭘﻴﺮ و ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﺪه اﺳـﺖ و در ﻛﻨـﺎر او‪،‬‬
‫دﺧﺘﺮ و ﭘﺴﺮي ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي ﻳﻜﺪﺳﺖ ﺳﻴﺎه ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫وزﻳﺮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ راﺷﻞ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺣﺎﺿﺮﻳﻦ اﻋﻼم ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﭘﺪر راﺷﻞ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ دوﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﺑﻮده و ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ دوﺳـﺖ داﺷـﺘﻢ ﻛـﻪ‬‫راﺷﻞ و رودوﻟﻒ‪ ،‬ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ وﻟﻲ‪...‬‬
‫وزﻳﺮ آﻫﻲ دردآﻟﻮد ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﭘﺪرﺷﻮن ﺗﺎﻛﻴﺪ ﻛﺮده ﻛﻪ ﭘﺲ از ﻣﺮﮔﺶ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑـﻪ ﻧـﺰد داﻣﺒﻠـﺪور ﺑﺮوﻧـﺪ‬‫وﻟﻲ ﭼﻮن دﻳﮕﻪ داﻣﺒﻠﺪور در ﺑﻴﻦ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي‪ .‬ﻣﻲ دوﻧـﻢ ﻛـﻪ درﺧﻮاﺳـﺖ‬‫زﻳﺎدﻳﻪ وﻟﻲ ﺑﻌﺪ از داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺗﻮ و وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ اﻋﺘﻤﺎد دارم‪ .‬ﺗﺮﺗﻴﺒﻲ‬
‫دادم ﻛﻪ راﺷﻞ و رودوﻟﻒ‪ ،‬اﻣﺴﺎل ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ‪ .‬اوﻧﺎ ﻣﻲ دوﻧﻦ ﭼﻄﻮر از‬
‫ﭘﺲ ﻛﺎرﻫﺎﺷﻮن ﺑﺮﺑﻴﺎن ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻛﺎر زﻳﺎدي اﻧﺠـﺎم ﺑـﺪي‪.‬‬

‫‪469‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﻦ ﻓﻘﻂ از ﺗﻮ و دوﺳﺘﺎت ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ اوﻧﺎ رو ‪ ...‬ﭼﻄﻮر ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﺗﻮي ﺟﻤﻌﺘـﻮن‬
‫راه ﺑﺪﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﻪ ﺗﻤﻨﺎ از آن ﺟﺎري ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي‪ ،‬رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨـﻲ ﻧﮕـﺎه ﻛـﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻟﻄﻔﺎً درﺧﻮاﺳﺘﻢ رو رد ﻧﻜﻨﻴﺪ!‬‫***‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺘﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ وزﻳﺮ‪ ،‬ﺑﺎرو را ﺗﺮك ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻗﺮار ﺑـﺮ‬
‫اﻳﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد راﺷﻞ و رودوﻟﻒ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻮﻗﺖ در ﺧﺎﻧﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ‪ .‬از آﻧﺠـﺎﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ؛ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻫﺮي؛ ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﺮوﺳﻲ در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺑﺮﮔﺬار ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬راﺷﻞ و رودوﻟﻒ‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺗﻤﺎم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﺳﻪ روز آﺧﺮ را در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻣﻲ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ و از آﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳـﻪ‬
‫ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﻗﺮاري ﻛﻪ وزﻳﺮ ﺑﺎ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ؛ ﻗﺒﻞ از ﺗﺮك ﺑﺎرو ﮔﺬاﺷـﺘﻪ ﺑـﻮد‪،‬‬
‫رون و ﻫﺮي ﻗﺮار ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮاي دادن اﻣﺘﺤﺎن آﭘﺎرات‪ ،‬ﻋﺼﺮ اﻣﺮوز ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﺮوﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻘﺮﺑﻴﺎً ‪ 3‬ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي و رون و آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬از ﻃﺮﻳﻖ ﻳﻜـﻲ از‬
‫ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ‪ ،‬وارد وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ و ﭘﺲ از ﺑﺎزرﺳﻲ ﻫﺎي اوﻟﻴـﻪ‪ ،‬از ﻃﺮﻳـﻖ ﻳﻜـﻲ از‬
‫آﺳﺎﻧﺴﻮرﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ اي رﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ﻫﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ در آن ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻗﺴﻤﺖ آﭘﺎرات‪ ،‬ﭘﻮدر ﭘـﺮواز و ﭼﻨـﺪ ﻗـﺴﻤﺖ دﻳﮕـﺮ ﻣـﻲ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺘﺤﺎن ﺑﺴﻴﺎر ﺳﺎده ﺑﻮد و ﻫﺮدو ﻧﻔﺮ‪ ،‬ﻗﺒﻮل ﺷﺪﻧﺪ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ رون ﻛﻤﻲ ﻣﻀﻄﺮب ﻣﻴﺰد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﺪرك ﻗﺒﻮﻟﻲ و ﻣﺠﻮز آﭘﺎرات ﺳﺎﻟﻢ ﺧـﻮد را‬
‫در دﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﻮرد اﺳﺘﻘﺒﺎل وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ راﺷﻞ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و از ﻃـﺮف‬
‫دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺗﺒﺮﻳﻚ وﻳﮋه اي را ﻧﻴﺰ از دوﺳﺖ دﺧﺘﺮﻫﺎﻳﺸﺎن درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﺑـﻴﻦ‪،‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد داد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﺶ در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺑﺮود ﺗﺎ آﻧﺠﺎ را ﻛﻤﻲ ﺳﺮ و ﺳﺎﻣﺎن دﻫﺪ‬
‫و ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ ﻧﻴﺰ؛ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺮوﻧﺪ‪ .‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻋﺮوﺳﻲ در ﭘﻴﺶ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺣﺘﻲ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﻢ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻲ ﻧﻜﺮد و ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑـﺪون ﻫـﻴﭻ دردﺳـﺮي و از‬

‫‪470‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻃﺮﻳﻖ ﺷﺒﻜﻪ ﭘﻮدر ﭘﺮواز ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﺶ در ﻟﻨﺪن ﺑﺮود‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻛﺮﻳﭽﺮ‪،‬‬
‫داﺑﻲ و وﻳﻨﻜﻲ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﻛﺮد و ﭘﺲ از ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺑﺮاي ورود وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ)ﺑﻌـﺪ‬
‫از ﺳﺎﻋﺖ ‪ 9‬ﺻﺒﺢ(‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺼﺮ آﭘﺎرات ﻛﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﺧـﻮدش را ﮔﻮﺷـﻪ اي ﮔﻠﻮﻟـﻪ ﻛـﺮده ﺑـﻮد و ﺑـﻪ‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﺎﻃﺮه ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﺮ روي زﻣـﻴﻦ‬
‫ﭘﻴﭻ و ﺗﺎب ﻣﻲ ﺧﻮرد و ﺟﻴﻎ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﭘﺎﻳﻴﻦ‬
‫آورد‪ ،‬ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎي ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻧﻴﺰ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻣﻦ ﻛﻢ ﻛﻢ داره ﺗﻤﻮم ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬اون اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ رو ﻛﻪ ﻧﻴﺎزدارم ﺑﻬﻢ ﺑﺪه‬‫ﺗﺎ ﺗﻤﺎم اﻳﻦ دردﺳﺮﻫﺎ ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻟﻮﺳﻴﻮس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻤﺴﺨﺮ آﻣﻴﺰ را ﻧﺜﺎر ﻫـﺮي‬
‫ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﻲ ﻣﻴﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻣﺎدر ﻛﺜﺎﻓﺘﺖ‪.‬‬‫ﺗﻮﻫﻴﻦ ﺑﻪ ﻣﺎدرش‪ ،‬ذﻫﻨﺶ را ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره از ﻛﺎر اﻧﺪاﺧﺖ و ﺗﻤﺎم ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور‬
‫و دﻳﮕﺮان را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮد و ﺷﻜﻨﺠﻪ واﻗﻌﻲ را ﺑﻪ ﺟﺎن ﻟﻮﺳﻴﻮس اﻧﺪاﺧﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻮراﺷﻴﻮ‪...‬‬‫اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ از اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﺳﺎﻻزار ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮد را دﻳﻮاﻧﻪ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد و ﺻﺪﻣﺎت ﺑـﺪﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫اﻳﺠﺎد ﻣﻲ ﺷﺪ را ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻲ از ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻧﻴﺎزي ﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﻛﺰ و ﺣﺮﻛـﺖ‬
‫داﺋﻢ ﻋﺼﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﭘﺎﻳﻴﻦ آورد و ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﺑﻼﺗـﺮﻳﻜﺲ ﺑﺮﮔـﺸﺖ و‬
‫درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﻴﻎ ﻫﺎي ﻟﻮﺳﻴﻮس اﻋﺘﻨﺎﻳﻲ ﻧﻜﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﮔﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮام رو ﺑﺪي ﻛﻪ ﻫﻴﭻ وﮔﺮﻧﻪ ﺑﻬﺘﺮه آرزوي ﻣﺮگ ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻻل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﻳﺪن ﭼﻬﺮه ﻫﺮي ﺑﻪ ﺣﺪي دﻟﻬﺮه آور ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫـﺮ ﻛـﺴﻲ‬
‫ﺟﺎي او ﺑﻮد‪ ،‬از ﺗﺮس ﻣﻲ ﻣﺮد‪ .‬ﺧﻮﻧﺎﺷﺎم دروﻧﻲ ﻫﺮي ﺑﺎ ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺳﻴﺎﻫﺶ ﺗﺮﻛﻴـﺐ‬

‫‪471‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﻮﺳﺘﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮدﮔﺎن‪ ،‬ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﻜﺎف ﮔﺮﺑـﻪ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و دو دﻧﺪان ﻧﻴﺸﺶ ﻧﻴﺰ از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ از ﻳﻚ ﻃﺮف و ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻣﻲ آﻣﺪ)داﺋﻤﺎً ﺧﻮن ﺑﺎﻻ‬
‫ﻣﻲ آورد‪...‬زﺧﻤﻬﺎ و ﻛﻮﻓﺘﮕﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑـﺮ روي ﺑـﺪﻧﺶ ﻇـﺎﻫﺮ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪...‬ﺻﺪاي ﺷﻜﺴﺘﻦ اﺳـﺘﺨﻮاﻧﻬﺎﻳﺶ ﻛـﻪ ﻫﺮﭼﻨـﺪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ(‪ ،‬ﺑﻼ را ﻗﺎﻧﻊ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ آورد‪...‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‪ .‬ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﻢ‪.‬‬‫ﻫــﺮي ﻧﻔــﺴﺶ را ﺑــﺎ ﺧــﺸﻢ ﺑﻴــﺮون داد و ﻃﻠــﺴﻢ روي ﻟﻮﺳــﻴﻮس را ﺑﺮداﺷــﺖ و‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش ﻧﻴﺰ ﻋﺎدي ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﺘﻈﺮم!‬‫ ارﺑﺎب ﻳﻪ ﻛﺘﺎب رو ﺑﻪ ﻣﻦ و ﻳﻪ ﻧﻘﺎب رو ﺑﻪ ﻟﻮﺳﻴﻮس داد و ازﻣﻮن ﺧﻮاﺳﺖ‬‫ﻛﻪ ﻫﻤﺮاه او ﺑﺮوﻳﻢ‪ .‬ﻣﻘﺼﺪ ﭘﺮورﺷﮕﺎﻫﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ارﺑﺎب‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻲ رو در اوﻧﺠﺎ‬
‫زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ روز ﻗﺒﻞ‪ ،‬از ﻃﺮﻳـﻖ ﺧـﻮاﻫﺮم ﻓﻬﻤﻴـﺪم ﻛـﻪ ﻟﻮﺳـﻴﻮس‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﭘﺮورﺷﮕﺎه رو ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﮔﺰاﻓﻲ ﺧﺮﻳﺪه و ذﻫﻦ ﺻﺎﺣﺐ اوﻧﺠﺎ رو ﻫـﻢ‬
‫دﺳﺘﻜﺎري ﻛﺮده ﺗﺎ ﻟﻮﺳﻴﻮس رو ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﻪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن رﻓﺘﻴﻢ‪ .‬ارﺑﺎب از ﻣـﻦ ﺧﻮاﺳـﺖ ﻛـﻪ اوﻧﺠـﺎ‬
‫ﺑﻤﻮﻧﻢ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﺳﻴﻮس از ﻃﺮﻳﻖ دري ﻛﻪ ﻛﻒ زﻣﻴﻦ ﻗﺮار داﺷـﺖ وارد‬
‫ﺟﺎﻳﻲ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻗﺒﻼ درﺳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬اوﻧﺎ ﺑﻴﺮون‬
‫اوﻣﺪﻧﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از اوﻧﺠﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪﻳﻢ‪ ،‬ارﺑﺎب ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﻲ‪ ،‬ﻛﻞ ﺳـﺎﺧﺘﻤﻮن‬
‫رو ﺑﻪ ﺧﺮاﺑﻪ اي ﺑﺪل ﻛـﺮد‪ .‬ﻫﻤـﻮن ﻣﻮﻗـﻊ ﺑـﻮد ﻛـﻪ دو ﺻـﺪاي آﭘـﺎرات رو‬
‫ﺷﻨﻴﺪﻳﻢ‪ .‬ارﺑﺎب ﻣﻨﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﻛﻪ اوﻧﺎ ﻛﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻓﻬﻤﻴـﺪم ﻛـﻪ‬
‫اون دوﺻﺪاي آﭘﺎرات از آن ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ ﻫﺎ ﺑﻮده‪.‬‬
‫‪ -‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ اوﻧﻘﺪر ﺷﻜﻨﺠﺸﻮن ﻛﺮدي ﺗﺎ دﻳﻮوﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ؟‬

‫‪472‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ ﭼﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ دارﻧﺪ وﻟﻲ اﺣﺴﺎﺳﺶ اوﻧﻘـﺪر‬‫ﺧﻮب ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي‪ ،‬ﻛﻨﺘﺮﻟﻢ رو از دﺳﺖ دادم و زﻣـﺎﻧﻲ ﺑـﻪ ﺧـﻮدم‬
‫اوﻣﺪم ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻛﺎراﮔﺎﻫﻬﺎ ﻣﺤﺎﺻﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻳﻢ و اون دوﺗﺎ ﻫﻢ دﻳﻮاﻧـﻪ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ رو ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﺑﻼﺗـﺮﻳﻜﺲ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﭘﺸﻴﻤﺎن ﺷﺪي‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﻬﺖ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﭘﺲ‬‫ﺑﻬﺖ ﻳﻪ ﻫﺪﻳﻪ ﻣﻲ دم!‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﺎ ﺗﺮس ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻲ؟!‬‫ از روح ﺗﻮ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﺗﺎ ﺻﺪﻣﺎت روﺣﻲ وارد ﺷﺪه ﺑﻪ ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ ﻫﺎ رو‬‫ﺟﺒﺮان ﻛﻨﻢ و اوﻧﺎ رو ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻢ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑـﺮات ﮔﺮﻳـﻪ ﻧﻤـﻲ‬
‫ﻛﻨﻪ‪.‬‬

‫ ﻧﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻪ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!‬‫اﻣﺎ دﻳﮕﺮ دﻳﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه)ﻧﻮر اﻃﺮاﻓﺶ را ﻣﻲ ﺑﻠﻌﻴـﺪ( از ﻛـﻒ‬
‫دﺳﺖ ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺧﻮرد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ)ت‪.‬ن‪ :‬ﺑـﻼ ﭼﻴـﺰي را‬
‫اﺣﺴﺎس ﻧﻜﺮد ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ‪ ،‬ﻓﺮﺻﺖ ﻧﻜﺮد(‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﻒ دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ اﻣﺎ دﻳﮕـﺮ‬
‫ﺳﻴﺎه ﻧﺒﻮد ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ)ﺧﻮن( درآﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻴﺰي را زﻣﺰﻣﻪ‬
‫ﻛﺮد و ﻧﻮري ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را اﻫﺎﻃﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد را در ﻛﻒ دﺳﺘﺶ ﺟﻤﻊ ﻛـﺮد و آن را ﺑـﺎ‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴﺖ داد‪ .‬در ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺑﻼﺗـﺮﻳﻜﺲ ﺧـﻮدش را‬
‫ﺟﻤﻊ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺸﺘﻲ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد)ﻛﭙﻲ راﻳﺖ‪ :‬ﻣﻌﺠﻮن ﻣﺮگ( ﻛـﻪ‬
‫از آن دود ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‪ ،‬دو ﮔﻮي ﺳﺮﺧﺮﻧﮓ ﻛﺮﻳﺴﺘﺎل ﻣﺎﻧﻨـﺪ را در‬
‫ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﻮﺳﻴﻮس وﺣﺸﺘﺰده ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪473‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ دو راه در ﻣﻘﺎﺑﻠﺖ ﻗﺮار داره‪ .‬اوﻟﻴﻦ راه اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧـﻮام رو‬‫ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻲ و ﻣﻦ ﺑﻌﺪ از ﭘﺎك ﻛﺮدن ﺣﺎﻓﻈﻪ ات‪ ،‬ﻗﺪرﺗﻬﺎﺗﻮ ﻣﻲ ﮔﻴـﺮم و ﻣـﻲ‬
‫دﻣﺖ دﺳﺖ اورورﻫﺎ اﻣﺎ راه دوم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻫﻴﭽﻲ ﻧﮕﻲ و ﻣﻦ ﺑـﻪ زور اون از‬
‫ﺗﻮي ﺳﺮت ﺑﻴﺮون ﺑﻜﺸﻢ و ﺑﻌﺪش ﻫﻢ دﺧﻠﺖ رو ﺑﻴﺎرم‪ .‬ﺣﺎﻻ اﻧﺘﺨـﺎب ﻛـﻦ‬
‫آﻗﺎي ﻣﺎﻟﻔﻮي‪.‬‬
‫ﻟﻮﺳﻴﻮس ﭼﺎره اي ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را ﻛﻪ در درون آن ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه ﻛﻪ ﺧﻮدش‬
‫ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد را دﻳﺪه و ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد را ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺣﺎﻻ ﻳﻜﻲ دﻳﮕﺮ از ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﭘﻴﺪا ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳـﺎز دﻳﮕـﺮ ﺑـﺎﻗﻲ‬
‫ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻣﺠﻠﺲ ﻋﺮوﺳﻲ‪ ،‬ﺳﻪ روز ﻓﺮﺻﺖ داﺷﺖ ﺗﺎ آن را ﭘﻴﺪا و ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﺪ‬
‫و اﻳﻦ ﻣﻘﺪار زﻣﺎن‪ ،‬ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪474‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﯾﮑﻢ«‬
‫ﻫﺮي درب اﺗﺎق را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ و ﻟﻮﺳﻴﻮس را ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮد ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻧﺒﺎﻳﺪ‬
‫ﻋﺠﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﮔﺮ ﻗﺮار ﺑﻮد دراﻛﻮ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش ﺑﻜﺸﺪ‪ ،‬ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻼﻳـﻲ ﺑـﻪ ﺳـﺮ‬
‫ﭘﺪرش ﻣﻲ آورد‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ دﻳﺪ ﻛﻪ ﻓﻌﻼ او را ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮد رﻫﺎ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻋﺬاب وﺟﺪان داﺷﺖ‬
‫ﻛﻪ ﻟﻮﺳﻴﻮس را ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬او ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺴﺘﺤﻖ ﭼﻨﻴﻦ ﻋـﺬاﺑﻲ ﻧﺒـﻮد‪ .‬ﻧﺒﺎﻳـﺪ‬
‫اﺧﺘﻴﺎرش را از دﺳﺖ ﻣﻲ داد‪ .‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻛﻴﻨﻪ او از ﻟﻮﺳﻴﻮس ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻼﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ در‬
‫ﺳﺎل دوم ﺗﺤﺼﻴﻠﺶ و در ﺣﺎدﺛﻪ ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﺑﺮ ﺳﺮ ﺟﻴﻨﻲ و دﻳﮕﺮ دوﺳﺘﺎﻧﺶ آﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﺮد ﺑﺮاي رﺳﻴﺪن ﺑﻪ اﻫﺪاﻓﺶ از ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي درﻳﻎ ﻧﻤﻲ ورزد‬
‫ﺣﺘﻲ ﻛﺸﺘﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺴﺮش‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﻳﻜﻲ از ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎي اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﻟﻮﺳﻴﻮس ﺗـﺎ‬
‫ﺣﺪ زﻳﺎدي ﻣﺪاوا ﺷﺪه ﺑﻮد و ذﻫﻨﺶ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﺗﻐﻴﻴﺮ داده ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛـﻪ ﭼﻴـﺰي از‬
‫ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺮ ﺳﺮ او و ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ آورده ﺑﻮد را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻧﻤﻲ آورد‪.‬‬
‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل رﻓﺖ و از آﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﭘﻮدر ﭘﺮواز ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟـﺪ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ ﺗﺎ ﻛﻤﻲ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد‪ .‬او ﻃﻠﺴﻢ را ﺑـﻪ‬
‫ﻣﺪت ‪ 15‬ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﺮ روي ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻃﺒﻖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي ﺳـﺎﻻزار‪ ،‬اﻳـﻦ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﭘﺲ از ‪ 20‬ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻳﻚ ﻏﻮل ﻏﺎر ﻧﺸﻴﻦ را از ﭘﺎ درآورد‪ .‬ﻣﺘﻌﺠﺐ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﺮا ﻟﻮﺳﻴﻮس ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ آورد‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ را اﺟﺮا ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬وﺟﻮدش ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ ﻧﻔﺮت ﺑﻮد‪ .‬اﻓﻜﺎرش ﺑـﺎ ﺻـﺪاي ﭘـﺎق‬
‫ﺑﻠﻨﺪي در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺰدﻳﻚ‪ ،‬در ﻫﻢ ﺷﻜﺴﺖ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﻣﺎغ ﻛﺮﻳﭽﺮ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ‬
‫ﺗﻌﻈﻴﻢ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﻛﺸﻴﺪه ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﭘﻴﺮ در ﺧﺪﻣﺖ اﺳﺖ‪ .‬آﻳﺎ ارﺑﺎب اﻣﺮي ﺑﺎ ﻛﺮﻳﭽﺮ دارﻧﺪ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺗﻜﺎﻧﻲ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻧﻪ‪ .‬وﻟﻲ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ اوﻣﺪي‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﺗﺸﻨﻤﻪ! ﭼﻴﺰي ﺑﺮام داري؟‬

‫‪475‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺟﻦ ﭘﻴﺮ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ‪ ،‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺎﻟﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻣﺨﺼﻮص‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻚ ﺑﻄﺮي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ آﺗﺸﻴﻦ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و آن را ﺑﻪ ﻫﺮي داد‪ .‬ﻫﺮي اﺑﺘﺪا ﺑﺎ ﺗﺮدﻳﺪ‪ ،‬ﻛﻤﻲ آن را ﻣﺰه ﻛﺮد و زﻣـﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻃﻌﻢ آن ﺷﺪ‪ ،‬آﻧﺮا ﻳﻜﺠﺎ ﺳﺮﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ رو ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ رو از ﻛﺠﺎ آوردي؟‬‫ اﻳﻦ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ‪ ،‬ﻫﻤﻮن ﻣﻌﺠﻮن آﺗﺸﻴﻦ اﺳﺖ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﺳـﺒﻚ وﻳـﮋه ﺑﻠﻜﻬـﺎ‬‫درﺳﺖ ﺷﺪه و دﺳﺘﻮرش ﺗﻨﻬﺎ در اﺧﺘﻴﺎر اﺟﻨﻪ ﺗﺤﺖ ﻓﺮﻣﺎن ﺑﻠﻚ ﻫﺎ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﭘﺮ ﺣﺴﺮت ﺑﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﺧﺎﻟﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﻣﺎﻟﻲ ﺑﺮاي ﻛﺸﺘﻦ او‪ ،‬ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ‬
‫ﻓﻜﺮ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و رو ﺑﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻳﺎد ﺑﺪي ﻛﻪ اﻳﻦ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ رو ﭼﻄﻮر درﺳﺖ ﻛﻨﻢ؟‬‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد و ﺑﻌﺪ از ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ‪ 10‬دﻗﻴﻘـﻪ ﺧﻴـﺮه ﺷـﺪن ﺑـﻪ ﺷﻴـﺸﻪ‬
‫ﺧﺎﻟﻲ درون دﺳﺘﺎن ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮش‪ ،‬ﻣﻮاﻓﻘﺘﺶ را اﻋﻼم ﻛﺮد‪ .‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻓﻮق‪ ،‬آﻧﻘﺪر ﻗﻮي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮاب را از ﺳﺮ ﻫﺮي ﭘﺮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﺮﻳﭽﺮ‪ ،‬ﻫـﺮي را‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮد و از ﻃﺮﻳﻖ دري ﻣﺨﻔﻲ‪ ،‬ﺑﻪ اﻧﺒﺎر زﻳﺮ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬اﺗـﺎﻗﻲ‬
‫ﺑﺰرگ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﺧﻮد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻮد ﻛﺮﻳﭽﺮ‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮص ﺗﻬﻴـﻪ و در ﻣـﻮاردي‪،‬‬
‫اﻧﺒﺎر ﻛﺮدن ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎ و ﻏﺬاﻫﺎي اﺧﺘـﺼﺎﺻﻲ ﺑﻠﻜﻬـﺎ ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﺎ راﻫﻨﻤـﺎﻳﻲ ﻛﺮﻳﭽـﺮ‪،‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق رﻗﺘﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ‪ ،‬ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻫﺎي ﺑﺰرگ‪ ،‬ﺻـﺎﻓﻲ ﻫـﺎ و‬
‫ﻃﺒﻖ ﻫﺎي ﭼﻮﺑﻲ)ﻧﻮﻋﻲ ﭼﻮب ﻧﻴﻤﻪ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻪ رﻧـﮓ ﻗﻬـﻮه اي( ﻣﺨـﺼﻮﺻﻲ ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ از ﻧﻮﻋﻲ ﭼﻮب ﻣﺨﺼﻮص و ﻣﻌﻄﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ‪ ،‬ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎ را از‬
‫ﻃﺒﻖ ﻫﺎ ﻋﺒﻮر ﻣﻲ دادﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻮ و اﺣﻴﺎﻧﺎً ﻃﻌﻢ ﺑﺪ آﻧﻬـﺎ ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺷـﻮد و ﻋﻄـﺮ ﭼـﻮب وارد‬
‫ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﺷﻮد و آن را ﺑﻬﺘﺮ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻫﺸﺖ ﺻﺒﺢ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ‬

‫‪476‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اوﻟﻴﻦ ﭘﺎﺗﻴﻠﺶ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻛﻮﭼﻚ ﺑﻮد را ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ آﻣﺎده ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻃﻌﻤﺶ ﻋﺎﻟﻲ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﺑﻪ راﺳﺘﻲ‪ ،‬ﺧﻮاب را از ﺳﺮ ﻣﻲ ﭘﺮاﻧﺪ‪ .‬ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت دﻳﮓ را در ﭼﻨﺪ ﺑﻄﺮي ﺧـﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻛﺮﭼﺮ ﺳﭙﺮد ﻛﻪ ﺑﺮاي ﭼﺸﻦ ﻋﺮوﺳﻲ‪ ،‬ﻣﻘـﺪار‬
‫زﻳﺎدي از اﻳﻦ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ را آﻣﺎده ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﻬﺎر ﺷﻴـﺸﻪ را ﺑـﻪ ﺟـﺎدو‬
‫روي ﻫﻮا ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬از ﻃﺮﻳﻖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ رﺳﻴﺪ و وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ .‬درﺳﺖ‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺑﻄﺮي ﻫﺎ را ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ در ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ ﻓﺮﺳﺘﺎد ‪ ،‬ﺻـﺪاي‬
‫ﺗﻠﻖ و ﺗﻮﻟﻮق در ورودي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد زﻳـﺎدي ﻣـﻮ‬
‫ﻗﺮﻣﺰ و ﻣﻮ ﻃﻼﻳﻲ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﻫﺎي زﻳـﺎدي ﺑـﻪ دﺳـﺖ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ)ﺳﺎﻋﺖ از ‪ 9‬ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد(‪.‬‬
‫وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از دوﺳﺘﺎن و اﻗﻮام ﻓﻠﻮر ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻘﺪﻣﺎت‬
‫ﺟﺸﻦ و ﺷﺎدي را ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎدي ﻛﻪ ﭘﺲ از ﻣﺮگ ﻣﺪﻳﺮ‪ ،‬از آن ﻣﺤـﺮوم ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮد را زودﺗﺮ از ﺟﻴﻨـﻲ‪ ،‬ﺑـﻪ ﻫـﺮي رﺳـﺎﻧﺪ و‬
‫ﭘﺲ از اﻃﻤﻴﻨﺎن از ﺳﻼﻣﺖ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﺤﻴﻂ اﻃﺮاف ﭘﺮداﺧﺖ ﺗـﺎ ﺑـﻪ ﺧﻴـﺎل‬
‫ﺧﻮدش‪ ،‬ﻣﻜﺎﻧﻬﺎﻳﻲ را ﻛﻪ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﻧﻈﺎﻓﺖ داﺷﺘﻨﺪ را ﺑﻴﺎﺑﺪ اﻣﺎ ﻫﺮي ﻛـﺎرش را ﺧـﻮب‬
‫ﺑﻠﺪ ﺑﻮد و ﺣﺘﻲ ﻛﻮﭼﻚ ﺗﺮﻳﻦ ﻟﻜﻪ اي را ﻧﻴﺰ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪.‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﺎﻧـﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺎﻓﺖ و ﮔﺮدﮔﻴﺮي ﻧﻴﺎزي ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ آﻧﻬﺎ ﻛﻤﻲ ﺟﻠﻮ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤـﻴﻦ‬
‫ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻲ‪ ،‬دوﻗﻠﻮﻫﺎ را ﻣﺎﻣﻮر ﻛﺮد ﺗﺎ ﻛﺘﺎب ﻫﺎ و ﻟﻮازم ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز ﺑﭽﻪ ﻫﺎ را از دﻳﺎﮔﻮن‬
‫ﺑﺨﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﻜﺎري ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﻜﻞ ﻣﻤﻜﻨﺶ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم روز ﻣﻮﻋﻮد ﻓﺮا رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺟﺸﻨﻲ ﺑﺎﺷﻜﻮه ﻛﻪ در ﺧﺎﻃﺮه ﻫﺎ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻫﺮﭼـﻪ‬
‫در ﺗﻮان داﺷﺖ را اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﮔﻮﺷﻪ اي از ﻣﺤﺒﺖ وﻳﺰﻟﻲ ﻫـﺎ را ﻛـﻪ در‬
‫ﺣﻖ او روا داﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ را ﺟﺒﺮان ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻓﺮاد زﻳﺎدي دﻋﻮت ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ وزﻳﺮ ﻧﻴﺰ‬
‫ﺑﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‪ ،‬داوﻟﻴﺶ و ﭘﺮﺳﻲ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪477‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻣﺒﺪل و در ﻧﻘﺶ ﻳﻜﻲ از دوﺳﺘﺎن دور ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد‬
‫و داﺋﻤﺎً ﺗﻼش ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ اش ﺑﺎ ﻣﻮدي ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻛﻨﻪ ﺑﻪ او ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑـﻮد را‬
‫ﺣﻔﻆ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد و زﺧﻢ ﻫﺎي ﺻﻮرت ﺑﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي درﻣﺎن ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و اﻣﺎ ﻓﻠﻮر‪...‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻓﻠﻮر و ﺑﻴﻞ‪ ،‬ﺑﺎزو در ﺑﺎزوي ﻫﻢ وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺳﺎﻟﻦ ﺳـﺎﻛﺖ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫زﻳﺒﺎﻳﻲ ﻓﻠﻮر‪ ،‬ﻫﻤﻪ را ﺧﻔﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺗﺎ آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪ ،‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ از‬
‫آن وﻳﻼﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎﺟﻲ ﻇﺮﻳﻒ و زﻳﺒﺎ‪ ،‬از ﻧﻘﺮه ﺧﺎﻟﺺ و درﺧﺸﺎن ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﻮاﻫﺮات ﺑﺴﻴﺎر‬
‫زﻳﺎدي ﺑﻪ رﻧﮕﻬﺎي ﺳﺒﺰ و ﺳﺮخ و آﺑﻲ‪ ،‬ﺗﺰﻳﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮ روي ﻣﻮﻫﺎي زﻳﺒﺎي ﻓﻠﻮر‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎ زﻳﺒﺎﻳﻲ ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻤﺎﻣﺘﺮ ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻗـﺮار داﺷـﺖ‪ .‬ﻗﻄﻌـﺎت رﻳـﺰ و درﺷـﺖ‬
‫اﻟﻤﺎس و ﻧﻮار ﺑﺎرﻳﻜﻲ از ﺟﻨﺲ ﻃﻼ ﻛﻪ ﺑﺮ دور ﺗـﺎج‪ ،‬ﺣﻠﻘـﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ ،‬زﻳﺒـﺎﻳﻴﺶ را‬
‫دوﭼﻨﺪان ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺠﻠﺴﻲ ﻛﻪ از اواﺳﻂ ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ آﻏﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ اﺗﻤﺎم رﺳﻴﺪ و ﻣﻬﻤﺎن ﻫﺎ‬
‫ﻧﻴﺰ اﻧﺪك اﻧﺪك‪ ،‬آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﺪ و ﺑﺮاي ﻋﺮوس و‬
‫داﻣﺎد‪ ،‬آرزوي ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ در ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬اﻗـﻮام‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﻋﺮوس و داﻣﺎد ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ‪ ،‬ﻗﺼﺪ ﻧﺪارﻧﺪ ﻣﺠﻠﺲ‬
‫رﻗﺺ و ﻣﻴﺰ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎ را رﻫﺎ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺑﻪ ﺧﺼﻮص‪ ،‬ﺑـﻪ دﻟﻴـﻞ وﺟـﻮد‬
‫ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎي ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻪ؛ ﺣﺘﻲ ﻣﻮدي را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ وﺟـﺪ آورده ﺑـﻮد‪ .‬ﺳـﺎﻋﺖ‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ‪ 2/5‬ﺑﺎﻣﺪاد ﺑﻮد ﻛﻪ آراﻣﺶ ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻮﻗﺮﻣﺰﻫﺎ ﺑﺠـﺰ رون و ﺟﻴﻨـﻲ‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﺑﺎرو رﻓﺘﻨﺪ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮي از ﻧﺰدﻳﻜﺎن ﻓﻠﻮر ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺗﺎ آن زﻣـﺎن‪ ،‬در ﻣﺠﻠـﺲ ﺟـﺸﻦ‬
‫ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ و ﻣﻮدي)ﻣﻮدي و ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‪ ،‬آﻧـﺸﺐ در وزارت‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﻛﺸﻴﻚ ﺑﻮدﻧﺪ( ﺑﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ وزﻳﺮ‬
‫ﻧﻴﺰ ﻗﺒﻞ از ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داوﻟﻴﺶ‪ ،‬ﺑﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬راﺷﻞ و ﻧﻴـﺰ ﻟﻮﻧـﺎ)ﺑـﻪ دﻟﻴـﻞ ﻧﺪاﺷـﺘﻦ ﺧﻮﻳـﺸﺎوﻧﺪ ﻧﺰدﻳـﻚ‪،‬‬

‫‪478‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﻲ اش ﺑﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ واﮔﺬار ﺷﺪه ﺑﻮد و وزﻳﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ اﻗﺎﻣـﺖ ﭼﻨـﺪ روزه او در‬
‫ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد(؛ ﻃﺒﻖ ﻗﺮار ﻗﺒﻠﻲ ﻛﻪ ﺑـﺎ وﻳﺰﻟـﻲ ﻫـﺎ ﮔﺬاﺷـﺘﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬در‬
‫ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻧﻴﺰ ﺑـﻪ درﺧﻮاﺳـﺖ ﺧـﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟـﻲ و ﺑـﻪ ﺟﻬـﺖ‬
‫ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ ،‬در آﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ و رودوﻟﻒ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ وﺟﻮد اﺗﺎﻗﻬﺎي ﺑﻴﺸﻤﺎر ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻣﺸﻜﻞ اﺗﺎق و ﺟﺎي ﺧـﻮاب ﻧﺪاﺷـﺖ‪.‬‬
‫ﺳﻜﻮت ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪،‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺧﻮاب ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﻛـﺪام‬
‫از آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻓﻜﺮﺷﺎن ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮد و اﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺑﻲ ﺧﻮاﺑﻲ ﺑﻮد‪ .‬رون‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ در ﻣﻴﺎن دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ و در‬
‫ﻛﻨﺎرﻫﻢ ﻣﻲ رﻗﺼﻴﺪﻧﺪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬آﻧﺪو ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺧﻮد ﻣﺮزﻫﺎﻳﻲ ﻣﻲ دﻳﺪﻧﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ‪ ،‬زﻳﺎده روي ﻧﻤﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫـﺮي ﺑـﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣـﻪ ﻫـﺎﻳﻲ ﻛـﻪ در ﭘـﻴﺶ‬
‫داﺷﺖ و ﮔﻔﺘﮕﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ از ﭘﺎﻳﺎن ﺟﺸﻦ ﺑﺎ اﺳﻨﻴﭗ داﺷﺖ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬راﺷﻞ‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮي ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺳـﻌﻲ در ﺷـﻨﺎﺧﺖ ﺷﺨـﺼﻴﺖ او داﺷـﺖ و ﻫﻤﭽﻨـﻴﻦ ﺑـﻪ‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ از ﺟﺎﻧﺐ ﻫﺮي و ﻗﺒﻞ از آﻣﺪن ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺑـﻪ او داده ﺑـﻮد و‬
‫ﻣﺪت زﻣﺎن اﺛﺮش ﺑﺴﻴﺎر ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺧﻮن ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪ .‬اﻣـﺸﺐ ﻛـﻪ‬
‫ﻓﺮﺻﺘﺶ ﭘﻴﺶ ﻧﻴﺎﻣﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ در اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي را دﻳـﺪ‪ ،‬در‬
‫اﻳﻦ ﻣﻮرد از او ﺳﻮال ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ رون‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﺸﻘﺶ ﻛﻪ در آﻏﻮﺷﺶ ﺑﻮد‬
‫ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ و اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ آراﻣﺶ رﺳﻴﺪه اﺳﺖ‪ .‬و اﻣﺎ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻧﻴﺰ ﻧﺎآرام ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﺳﺎﻟﻬﺎ‪ ،‬او از زﻧﺪﮔﻲ اش راﺿﻲ ﺑﻮد‪ .‬از ﻧﻈﺮ او‪ ،‬ارﺑﺎب ﺟﺪﻳﺪش‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑـﻮد‬
‫و ﻫﻤﻴﻦ او را آزار ﻣﻲ داد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﺮﺧـﻮرد را ﺑـﺎ او داﺷـﺖ و او در ﻣﻘﺎﺑـﻞ‪،‬‬
‫دوﺳﺘﺎن او را ﻣﺴﺨﺮه ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻣﺮگ ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه او ﻧﻴﺰ ﻛﻤﻚ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ارﺑـﺎب‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬ﺑﺎ او ﺑﺮﺧﻮرد ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪاﺷﺖ اﻣﺎ‪ ...‬ﺟﻦ ﭘﻴـﺮ ﺑـﺮ روي ﺗﺨـﺖ ﻛـﻮﭼﻜﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در آﻧﺠﺎ و ﺑﺮاي او ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮ ﻣﻲ ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﺳﻌﻲ ﻣـﻲ ﻛـﺮد ﺑـﻪ‬
‫اﺣﺴﺎس از درون ﺳﻮﺧﺘﻨﺶ اﻫﻤﻴﺖ ﻧﺪﻫﺪ و‪...‬‬

‫‪479‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫***‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ اي از ﺑﻴﺪار ﺷﺪن ﻫـﺮي ﻣـﻲ ﮔﺬﺷـﺖ و در ﺣـﺎل ﺣﺎﺿـﺮ‪ ،‬او ﻣـﺸﻐﻮل‬
‫ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ اي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﺪارك دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻏﻢ و ﻧﺎراﺣﺘﻲ را‬
‫در ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻦ ﭘﻴﺮ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻲ ﮔﻔﺖ ﭼﻮن ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛـﻪ‬
‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﻜﻠﺶ را ﺧﻮدش ﺣﻞ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑـﻲ ﺗﻔـﺎوت ﺑﺎﺷـﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻨﻬﺎي ﺧﺎﻧﮕﻲ‪ ،‬ﻣﻮﺟـﻮداﺗﻲ ﻣﻔﻠـﻮك و ﺑﻴﭽـﺎره اﻧـﺪ و او‬
‫اﻛﻨﻮن ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﻓﻼﻛﺖ را در ﭼﺸﻤﺎن ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬آﻫﻲ ﻛـﺸﻴﺪ و ﺗﺮﺟﻴـﻪ‬
‫داد ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻮﻳﺪ ﺗﺎ زﻣﺎن ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺣﻞ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺐ ﻗﺒﻞ را ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﺎ دﻳﺮ وﻗﺖ ﺑﻴﺪار ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺗﻨﻬـﺎ ‪2‬‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺻﺒﺢ زود از ﺧﻮاب ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﺮاغ اﺗﺎق ﻛـﺎرش رﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ‪ 8‬ﺻﺒﺢ ﺑﻮد ﻛﻪ درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﺧﻤﻴـﺎزه‬
‫ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬وارد ﺷﺪ‪.‬‬
‫*ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ*‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺎﺳﻲ ﺳﻴﺎﻫﺮﻧﮓ و ﺗﻨﮓ را ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬او اﻳـﻦ ﻟﺒـﺎس را درون ﺻـﻨﺪوﻗﭽﻪ‬
‫ﺳﺎﻻزار ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد و آﻧﺮا ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻚ دﺳﺘﻮر اﻟﻌﻤﻞ ﺧﺎص‪ ،‬ﺑـﻪ اﺳـﻨﻴﭗ داده ﺑـﻮد‪.‬‬
‫آﻣﺎده ﺳﺎزي ﻟﺒﺎس ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﻴﺪه ﺑﻮد و در ﺣـﺎل ﺣﺎﺿـﺮ‪،‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﻬﻴ‪‬ﺎي رﻓﺘﻦ ﻫﺮي ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺒﺎس ﻓﻮق‪ ،‬ﺑﺠﺰ ﺳﺮ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺑﺪن او را ﻣﻲ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺘﻲ ﮔﺮدن و ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺎن دﺳﺖ و ﭘﺎي او را‪ .‬ﻫﺮي ﭘـﺲ از اﻳﻨﻜـﻪ ﺧـﻮد را در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻳﻨﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺮاﻧﺪاز ﻛﺮد و از ﻫﻤـﻪ ﻧﻈـﺮ‪ ،‬ﻣﻄﻤـﺌﻦ ﺷـﺪ‪ ،‬ﻳـﻚ دﺳـﺖ ﻟﺒـﺎس‬
‫ﻣﺸﻨﮕﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﺷﻴﻚ را از روي آﻧﻬﺎ ﭘﻮﺷﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺖ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻧﮕﺮاﻧﻴﺶ را ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﺪ و ﭼﻬﺮه اش ﻫﻤﭽﻨـﺎن‬
‫ﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪480‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﺮي؟‬‫ ﻣﺎ اﻳﻦ ﺑﺤﺚ رو ﻗﺒﻼ ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﻪ ﻫﻢ ﻣﻲ ﮔﻢ ﻛﻪ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ اوﻣﺪن‬‫ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻲ رم اوﻧﺠﺎ و ﻧﻘـﺎب رو ﺑﺮﻣـﻲ دارم و ﺑﺮﻣـﻲ ﮔـﺮدم‪.‬‬
‫ﻫﻤﻴﻦ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮد و اﻳﻦ اﺿﻄﺮاب اﺿﺎﻓﻲ او‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﻣﺸﻜﻮك ﺑـﻮد‪ .‬از‬
‫ﻫﻤﺎن روزي ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ را ﻋﻀﻮ ﮔﺮوه ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻲ داﻧـﺴﺖ ﻛـﻪ رازي در ﻣﻴـﺎن‬
‫اﺳﺖ و از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ راز در ﻗﻠﺐ اﺳﻨﻴﭗ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺧﻮاﻧﺪن ذﻫﻦ او‪ ،‬ﺑـﻲ‬
‫ﻓﺎﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎن ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ دﻳﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮم‪ .‬ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﺗﺎ ‪ 5‬ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮدم‪ .‬ﻓﻮﻛﺲ!!!‬‫ﭘﺮﻧﺪه زﻳﺒﺎ در ﻣﻴﺎن ﺷﻌﻠﻪ اي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎد‪ ،‬دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﻧﻴﺎ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻮدم ﺻﺪات ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻓﻬﻤﻴﺪي؟‬‫ﭘﺮﻧﺪه ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ از اﻳﻦ وﺿﻊ راﺿﻲ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣـﺎل ﻗﺒـﻮل ﻛـﺮد و ﺳـﺮش را ﺑـﻪ‬
‫ﻋﻼﻣﺖ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﻓﻮﻛﺲ از اﻳﻦ وﺿﻊ ﻧﺎراﺿﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ او ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻤﺎﻧﺪ وﻟﻲ اﻳﻦ او را راﺿﻲ ﻧﻤـﻲ ﻛـﺮد‪ .‬داﻣﺒﻠـﺪور او را‬
‫ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﻲ ﺑﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ در ﺗﺎرﻳﻜﺘﺮﻳﻦ ﻣﻜﺎﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ آﻧﺪو ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ او‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﺻﺪﻣﻪ ﻋﻤﻴﻘﻲ‪ ،‬او را از ﭘﺎي در ﻧﻤﻲ آورد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬اﻳـﻦ را‬
‫ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ دﻧﻴﺎي ﺳﻴﺎه‪ ،‬وﺳﻴﻊ ﺗﺮ از آن اﺳﺖ ﻛﻪ در ﺗﺼﻮر ﻫﺮ ﻣﺨﻠﻮﻗﻲ‪ ،‬ﺣﺘﻲ‬
‫او‪ ،‬ﺑﮕﻨﺠﺪ‪ .‬او ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻧﻔﺮﻳﻨﻲ ﺳﻴﺎه وﺟﻮد داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﻛـﻪ‬
‫ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺟﺎوداﻧﮕﻲ او ﭘﺎﻳﺎن دﻫﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬او ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﻣﺨﻠﻮق ﺑﻮد و ﺟـﺎوداﻧﮕﻲ‬
‫ﻣﻄﻠﻖ از آن ِﺧﺎﻟﻘﺶ ﺑﻮد و ﻫﺮي اﻳﻦ را ﺑﻬﺘﺮ از ﻫـﺮ ﻛـﺴﻲ ﻣـﻲ داﻧـﺴﺖ و ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ‪ ،‬او را در ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻫﻤﺮاه ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺎل ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺣﺴﺎس‬
‫دوﺳﺘﺎن ﻫﺮي و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص آن دﺧﺘﺮ)ﺟﻴﻨﻲ( را درك ﻛﻨﺪ‪.‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ‬

‫‪481‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ روﻏﻨﻲ ﺷﺪن ﭘﺮﻫﺎﻳﺶ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑـﻪ ﻫـﺮي ﻧﮕـﺎه‬
‫ﻛﺮد ﻛﻪ در ﻣﻴﺎن ﺷﻌﻠﻪ اي ﻣﻬﻴﺐ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺎﻳﻞ آﻧﻄﺮﻓﺘﺮ‪ ،‬در ﻛﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ درﻳﺎ و ﺑﺎﻻي ﻳﻚ ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻨﮓ ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ اي‬
‫درﺧﺸﻴﺪ و ﻫﺮي از درون آﺗﺶ ﺑﻴﺮون آﻣﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﻗﺒﻞ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ آورد ﻛـﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺒﺎﻳﺪ وﻗﺖ را ﺗﻠﻒ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻳﺎ در اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ‬
‫ﻗﻮﻃﻪ ور ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﺒﻪ ﺻﺨﺮه ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد ﻛﻪ‪...‬‬
‫ ﻛﺠﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻋﺠﻠﻪ؟!‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺟﻴﻨﻲ را در ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻲ ﺧﻮد دﻳﺪ ﻛﻪ ﻟﺒﺎﺳﻲ ﺳﻴﺎه و ﻳـﻚ‬
‫ﺗﻜﻪ ﻣﺜﻞ ﺧﻮدش ﺑﺮ ﺗﻦ دارد و ﺷﻌﻠﻪ اي از آﺗﺶ آﺑﻲ دور دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد)ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻤﺸﻴﺮ( و ﻋﺼﺎﻳﺶ ﻧﻴﺰ در دﺳﺖ دﻳﮕﺮش ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻛـﻪ ﻣﺘﻌﺠـﺐ ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟! اﻳﻦ ﻟﺒﺎس رو از ﻛﺠﺎ آوردي؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﭼﻬﺮه اش از ﺧﺸﻢ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻟﺒﺎس رو از دﻓﺘﺮ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮداﺷﺘﻢ و در ﻣﻮرد اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ‬‫ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﭼﻮن دوﺳﺖ ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﻳﻪ ﻣﻐﺮور ِﺑﺪﻗﻮل ِ‪...‬‬
‫ ﻛﺎﻓﻴﻪ‪.‬‬‫ ﻫﻨﻮز ﻛﺠﺎﺷﻮ دﻳﺪي‪.‬‬‫ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﺎﻓﻴﻪ دﻳﮕﻪ! ﺗﻮ ﺣﺮف ﺗﻮي اون ﻛﻠـﻪ ﭘﻮﻛـﺖ ﻧﻤـﻲ ره؟ ﻫـﻴﭻ ﭘـﻴﺶ‬‫ﺧﻮدت ﻓﻜﺮ ﻛﺮدي ﻛﻪ وﻗﺘﻲ ﻣﻦ ﺗﻮ رو ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻧﻴﺎوردم‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎً دﻟﻴﻞ داﺷﺘﻢ؟!‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻮي ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪ‪:‬‬
‫ دﻟﻴﻞ؟! ﺗﻮ ﻗﻮل دادي‪ .‬دﻳﮕﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺮاي دﻟﻴﻞ آوردن ﻧﻤﻮﻧـﺪه‪ .‬اﻣـﺎ ﻧـﻪ‪...‬‬‫ﺑﺬار دﻟﻴﻠﺖ رو ﺑﺸﻨﻮم‪ .‬اوﻧﺠﻮري ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﺛﺎﺑﺖ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﭼﻘـﺪر دﻟﻴـﻞ‬
‫ﻫﺎت ﺑﭽﮕﺎﻧﻪ و ﻣﺴﺨﺮه اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪482‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫و ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬اﻧﻌﻜﺎس ﺻﺪاي ﺟﻴﻨﻲ در ﻣﻴﺎن ﺻﺨﺮه ﻫﺎ‪ ،‬ﺑـﺎ ﺻـﺪاي اﻣـﻮاج‬
‫ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺷﺪت ﺧﺸﻢ او را ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻪ از اﻳﻦ ﺑﺮﺧﻮرد ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﺷُﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ آرام ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوﻟﻴﺶ اﻳﻨﻜﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ آﻣﻮزش ﻧﻴﺎز داري‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛـﻪ ﺗﻤـﺎم‬‫ﺗﻌﻠﻴﻤﺎت ﺷﻤﺎ ﺗﻮي اﻳﻦ ﻣـﺪت ﺑـﺮ ﻋﻬـﺪه اﺳـﻨﻴﭗ ﺑـﻮده و ﻣﻌﻠﻮﻣـﺎت و‬
‫ﺗﻮاﻧﺎﻳﻴﻬﺎي اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ‪ ،‬ﻛﻤﺘﺮ از وﻟﺪﻣﻮرﺗﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺸﻜﻨﻲ زد و ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺗﺶ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳـﻴﺪه ﺑـﻮد‬
‫وﻟﻲ ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ داد؛ ﻃﻮري ﻛـﻪ اﻧﮕـﺎر ﻫـﻴﭻ اﺗﻔـﺎﻗﻲ ﻧﻴﻔﺘـﺎده‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫ و دﻟﻴﻞ دوﻣﻢ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ در اداﻣﻪ اﻳـﻦ ﺳـﻔﺮ‪ ،‬ﭼـﻲ در‬‫اﻧﺘﻈﺎرﻣﻪ و روي ﺣﺮﻓﻬﺎ و اﻓﻜﺎر ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺧﻴﻠﻲ ﺣﺴﺎب ﻛـﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ‪ ،‬اﻳﻦ دﻻﻳﻞ‪ ،‬ﻣﺴﺨﺮه اﺳﺖ؟‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺗﺸﺶ‪ ،‬ﻗﻮي ﺗﺮﻳﻦ ﻃﻠﺴﻤﺶ ﺑـﻮد و‬
‫اﮔﺮ ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻳﻚ ﺑﺸﻜﻦ‪ ،‬آن را از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻣﻌﻨﻲ داﺷـﺖ‪.‬‬
‫او ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻣﻐﺮور ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻪ از اﻓﻜﺎر ﺟﻴﻨﻲ آﮔﺎه ﺑـﻮد‪ ،‬ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ او آﻣـﺪ و‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ دور او ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮد‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺳﺮخ ﻣﻮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﻄـﺮات اﺷـﻜﺶ را ﺑـﺮ‬
‫روي ﺳﻴﻨﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ رﻳﺨﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻛﻤﻜﺖ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺗﻮ رو ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺬارم‪.‬‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪ ،‬ﻛﻨﺎر ﮔﻮﺷﺶ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ آﻣﺎدﮔﻴﺸﻮ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻣﻲ ﺑﺮﻣﺖ‪ .‬اﻳﻨﻮ ﻗﻮل ﻣﻲ‬‫دم‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺟﻴﻨﻲ را از ﺧﻮدش ﺟﺪا ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪483‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ و اﻣﺎ ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻲ آﻳﻲ و ﻫﺮ ﻛـﺎري ﻛـﻪ ﮔﻔـﺘﻢ رو اﻧﺠـﺎم ﻣـﻲ دي‪.‬‬‫ﻗﺒﻮﻟﻪ؟‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ‪ ،‬ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﻫﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻟﺒﻪ ﺳﺨﺮه رﻓﺖ؛ اﻣﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از ﺣﺎﻻ‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ اﻳﻦ ﻟﺒﺎس رو ﺑﭙﻮش‬‫و از ﻓﺮورﻓﺘﮕﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر ﺳﺨﺮه اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘـﺎﻳﻴﻦ رﻓـﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨـﻲ ﻛـﻪ در‬
‫اﺑﺘﺪا‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺮف ﻫﺮي ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺧـﻮدش اﻧـﺪاﺧﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‪ ،‬ﮔﻮﻧـﻪ‬
‫ﻫﺎﻳﺶ ﮔُﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪ و ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا ﻫﺮي ﺑﺎ اون ﺷﺪت ﺑﻐﻠﺶ ﻛـﺮده‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻫﺮي از ﺳﺨﺮه ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﻋﻮﺿﻲ‪ ،‬ﻳﻪ ﺷﻴﻄﻮﻧﻪ‬‫ﺑﻪ ﻣﺪد وﺟﻮد آﻓﺘﺎب‪ ،‬دﻫﺎﻧﻪ ﻏﺎر ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ از ﻳﻚ ﺷﻨﺎي ﻧﻪ‬
‫ﭼﻨﺪان دﻟﭽﺴﺐ در آب ﻫﺎي ﺳﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻧﺎآﺷﻨﺎ ﺑﻮدن ﺟﻴﻨﻲ از ﻓﻨـﻮن ﺷـﻨﺎ‪،‬‬
‫دﻟﭽﺴﺒﺘﺮ ﻫﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد)ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﻫﺮي ﺳﻮار ﺑـﻮد(‪ ،‬ﺳـﺮاﻧﺠﺎم ﺑـﻪ اﻧﺘﻬـﺎي ﻏـﺎر‬
‫رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي آﻧﻬﺎ‪ ،‬آب را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﺬب ﻧﻜﺮده ﺑﻮد و در ﻧﺘﻴﺠـﻪ‪ ،‬ﺷـﻨﺎ‬
‫ﺳﺎده ﺗﺮ و ﺳﺮﻣﺎ)ﺟﺮﻳﺎن ﺑﺎد در درون ﺗﻮﻧﻞ( ﻧﻴﺰ ﻛﻤﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑـﺎ‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺪون ذره اي ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ؟ ﻣﮕﺮ ﺷﻤﺎ ﻗﺒﻼ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﻮﻣﺪﻳﺪ؟!‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﻓﻌﻪ ﻗﺒﻞ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ اوﻣﺪﻳﻢ‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﺑﻮد و او ﺑﻪ روش وﻟـﺪﻣﻮرت‬‫آﺷﻨﺎ ﺑﻮد و در ﻳﺎﻓﺘﻦ رد ﺟﺎدوي او‪ ،‬ﺑﻪ دردﺳﺮي ﺑﺮ ﻧﻤﻲ ﺧﻮرد ﭼﻮﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﺧﻮدش‪ ،‬ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت درس داده ﺑﻮد و ﺑﻪ روﺷﻬﺎي او آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ .‬وﻟـﻲ ﻣـﻦ‬
‫ﻧﻪ‪.‬‬

‫‪484‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ از ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻫﺮي‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻧﻔﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛـﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ اوﻣﺪم ﺗﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي او را ﺑﺒﻴـﻨﻢ‪ .‬اﻳـﻦ ﻛـﺎر در‬‫ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎي ﺑﻌﺪي و ﻧﻴﺰ در ﻳﺎﻓﺘﻦ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻋﺼﺎﻳﺶ را در آورد و ﺑﻪ ﻛﻤﻚ دﺳﺘﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ دﻳـﻮاره ﻏـﺎر ﭘﺮداﺧـﺖ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﺣﺪود ‪ 15‬دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬دﺳﺖ از ﻛﺎر ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨـﺪي از ﺳـﺮ رﺿـﺎﻳﺖ‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ داﺧﻞ ﻏﺎر‪.‬‬‫ ﻧﻪ!!!‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﭘﺮﻳﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ زارم دﺳﺘﺘﻮ ﺑﺒﺮي‪.‬‬‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﭼﺎره دﻳﮕﻪ اي ﻧﺪارﻳﻢ ‪ ...‬دارﻳﻢ!!!‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮار رﻓﺖ‪ .‬اﻳـﻦ ﻓﻘـﻂ ﻳـﻚ اﺣﺘﻤـﺎل ﺑـﻮد اﻣـﺎ ارزش‬
‫اﻣﺘﺤﺎن ﻛﺮدن را داﺷﺖ‪ .‬رو ﺑﻪ دﻳﻮار و ﺑﻪ زﺑﺎن ﻣﺎرﻫﺎ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎزﺷﻮ‬‫ﻃﺮح ﻃﺎق ﻣﺎﻧﻨﺪي ﺑﺎ ﭘﺮﺗﻮﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ در دﻳﻮار ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬دﻳﻮار‬
‫ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ اﺷﺘﺒﺎه ﭘﻴﺮﻣﺮد‪.‬‬‫ﻣﻨﻈﺮه ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﻣﻨﻈﺮه اي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي در ﻛﺎﺑﻮس ﻫﺎﻳﺶ ﻣﻲ دﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﭘﺎﺗﻮ ﺗﻮي آب ﻧﺬاري‬‫***‬

‫‪485‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﭘﺲ از ﺣﺪود ‪ 10‬دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد زﻧﺠﻴﺮ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ را ﺑﻴﺎﺑﺪ و در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬او و‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﻮار ﺑﺮ ﻗﺎﻳﻖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮﻛﺰ درﻳﺎﭼﻪ ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﺟﺰﻳـﺮه ﺳـﻨﮕﻲ‬
‫رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﻗﺪح ﺳﻨﮕﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﭘﺎﻳـﻪ اي اﺳـﺘﻮار ﺑـﻮد رﺳـﻴﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺒﺰرﻧﮓ ﺗﻤﺎم ﻗﺪح را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘـﻲ‬
‫داد و ﻳﻚ ﺑﻄﺮي و ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺟﺎم را ﭘﺪﻳـﺪ آورد‪ .‬ﺳـﭙﺲ ﺟـﺎم را در ﻗـﺪح ﻓـﺮو ﻛـﺮد و‬
‫ﻣﻘﺪاري از ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت ﻗﺪح را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﺳﻄﺢ ﻣﻌﺠﻮن در ﻗﺪح ﺑﻪ وﺿﻮح ﭘـﺎﻳﻴﻦ رﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮد وﻟﻲ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﺎم را در ﺑﻄﺮي ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳـﻄﺢ ﻣﻌﺠـﻮن در ﻗـﺪح‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ اوﻟﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮدن ﺟﺎم‪ ،‬ﭼﻮب ﭘﻨﺒﻪ اي را ﺑﺮ در‬
‫ﺑﻄﺮي ﻗﺮار داد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻄﺮي را در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻣـﻲ ﮔﺬاﺷـﺖ‪ ،‬زﻳـﺮ ﻟـﺐ‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﺟﺎدوي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ‪ .‬رﻳﺪل ﻳﻪ ﻧﺎﺑﻘﻪ اﺳﺖ وﻟﻲ از ﻧﻮع ﻛﺜﻴﻔﺶ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﻮ ﺑﺮاي ﭼﻲ ﺑﺮداﺷﺘﻲ؟‬‫ ﻣﻦ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن رو ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻢ وﻟـﻲ ﺗـﺎﺛﻴﺮش روي داﻣﺒﻠـﺪور‪ ،‬ﺑـﺎ ﺗـﺎﺛﻴﺮ‬‫ﻣﻌﺠﻮن اﺻﻠﻲ‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﻣﺘﻔﺎوﺗﻪ‪ .‬ﻣـﻲ ﺧـﻮام ﺑـﺪوﻧﻢ ﻛـﻪ اون ﻋﻮﺿـﻲ‪ ،‬ﭼـﻪ‬
‫ﺗﻐﻴﻴﺮي را در دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ اﺻﻠﻲ داده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻄﺮي را در ﺟﻴﺒﺶ ﻗﺮار داد‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ ﺳـﻮار ﺑـﺮ ﻗـﺎﻳﻖ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﺣﻞ ﻛﻨﺎر درﻳﺎﭼﻪ رﻓﺘﻨﺪ اﻣﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﺧﺮوﺟﻲ ﺑﺮوﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺎي ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮ روي ﻛﻒ ﺳﻨﮕﻲ ﻟﻴﺰ ﺧﻮرد‪ .‬او ﺧﻮدش را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﺮد اﻣﺎ‬
‫ﻛﻒ ﭘﺎﻳﺶ ﺑﺎ ﺳﻄﺢ آب ﺗﻤﺎس ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻄﺢ آب دﻳﮕﺮ ﻣﺜـﻞ آﻳﻨـﻪ ﻧﺒـﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺮﻫﺎ و دﺳﺘﻬﺎي ﺳﻔﻴﺪ‪ ،‬از آب ﺳﻴﺎه ﺑﻴﺮون ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺮدا‪ ،‬زﻧﺎن و ﺣﺘﻲ ﻛﻮدﻛﺎن‪،‬‬
‫ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻬﺎي اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ و ﻟﺰج‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻣﺎت و ﮔﻮدرﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﻲ ﻣﻨﺪرس و ﺧﻴﺲ‬
‫و ﺻﻮرﺗﻬﺎﻳﻲ ﮔﻮدرﻓﺘﻪ و ﮔﺮﺳﻨﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫‪486‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬آﺗﻴﺶ درﺳﺖ ﻛﻦ!‬‫ ﻧﻪ!!‬‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﺶ را اﻋﻼم ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﮔﻴﺞ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﺼﻤﻢ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ زﻳﺮ ﺳﭙﺮ ﺳﻔﻴﺪت ﭘﻨﺎه ﺑﮕﻴﺮ‪.‬‬‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻦ!!!!!!!!!!!!!!!!!!‬‫اﻳﻨﻔﺮي ﻫﺎ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻪ آﻧﻬﺎ رﺳﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﭼﺎره دﻳﮕﺮي ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ داﻟﺮن ﭘﺮوﻧﺘﺲ!!‬‫درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي در زﻳﺮ ﺳﭙﺮش ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺠﻮم ﮔﺮﻣـﺎ را اﺣـﺴﺎس ﻛـﺮد و‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬زﻣﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻟﺮزﻳﺪن ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺮارت ﺑﻪ ﺣﺪي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي اﺣـﺴﺎس‬
‫ﻛﺮد ﻛﻪ ﺳﭙﺮش ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ از ﺑﻴﻦ ﺑﺮود و از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻗﺪرت ﻛﺎﻓﻲ‬
‫ﺑﺮاي ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻦ ﺳﭙﺮ را ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﻧﻮك ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ وﺻﻞ ﻛﺮد و ﺑﻪ اﻳـﻦ‬
‫ﺗﺮﺗﻴﺐ‪ ،‬ﺳﭙﺮ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺠﺎي اﻳﻨﻜﻪ از ﻫﺮي ﻧﻴﺮو ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬از زﻣﻴﻦ ﻧﻴﺮو ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺳﭙﺮ‪ ،‬اوﻟﻴﻦ ﻫﺠﻮم ﻧﻴﺮو را از زﻣـﻴﻦ درﻳﺎﻓـﺖ ﻛـﺮد‪ ،‬ﺳـﻨﮕﻬﺎي ﺳـﻴﺎه‪ ،‬ﺑـﻪ رﻧـﮓ‬
‫ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي درآﻣﺪﻧﺪ و ﺗﺮﻛﻬﺎﻳﻲ در آﻧﻬﺎ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ زﻣﻴﻦ ﻧﻴـﺰ ﺗﺤﻤـﻞ اﻳـﻦ‬
‫ﺣﺠﻢ ﻧﻴﺮو را ﻧﺪاﺷﺖ و ﺑﻪ زودي ﺳﭙﺮ از ﻫﻢ ﻣﻲ ﭘﺎﺷﻴﺪ و ﺣـﺮارت ﺑﻴـﺮون‪ ،‬ﻫـﺮي را‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫دﻳﮕﺮ ﻛﺎﻣﻼ ﻗﻄﻊ اﻣﻴﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮔﺮﻣﺎ از ﺑﻴﻦ رﻓـﺖ ﻫـﺮي ﻧﻴـﺰ ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‪،‬‬
‫ﺳﭙﺮش را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻴﭻ آﺑﻲ در درﻳﺎﭼﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد و دﻳﻮارﻫـﺎ‬
‫ﺗﻤﺎﻣﺎً دودزده ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﻪ اﺛﺮي از اﻳﻨﻔﺮي ﻫﺎ ﺑﻮد و ﻧﻪ اﺛﺮي از ﺟﺎدوﻫﺎي ﻣﻮﺟـﻮد‬
‫در ﻣﺤﻴﻂ‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺗﺶ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻛﺎر ﺧﻮدش را ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪487‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮي ﻫﺮي‪ ،‬روي دو زاﻧﻮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑـﻮد در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﻫـﻴﭻ اﺛـﺮي از‬
‫ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺣﺮارت ﻣﻮﺟﻮد ﺣﺘﻲ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي او را ﻧﻴﺰ ﺳـﻮزاﻧﺪه ﺑـﻮد اﻣـﺎ ﺑـﺪﻧﺶ‬
‫ﺻﺤﻴﺢ و ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد و ﺣﺘﻲ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ اﺛﺮي از ﺳﻮﺧﺘﮕﻲ در ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﻧﻴﺰ دﻳﺪه ﻧﻤﻲ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺪون ﻫﻴﭻ اﺧﺘﺎر ﻗﺒﻠﻲ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ از ﺟﺎي ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي آﺑﻲ‬
‫رﻧﮓ ﻫﻨﻮز ﺑﺮ روي دﺳﺘﺶ ﻣﻲ رﻗﺼﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎه ﺧﺮﻳﺪار ﻫﺮي را ﺑﺮ ﺧـﻮدش ﻳﺎﻓـﺖ و‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ وﺿﻌﻴﺘﺶ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺑـﺪﻧﺶ ﻗﺮﻣـﺰ ﺷـﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ ﺑـﺎ ﺣﺮﻛـﺖ‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﭼﻨﺪ دﺳﺖ از ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ را اﺣﻈﺎر ﻛﺮد و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺗﻦ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي درﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻬﺖ زده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺎرت ﺣﺮف ﻧﺪاره‪ .‬ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﻟﺒﺨﻨﺪ زﻧﺎن‪ ،‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را دور ﮔﺮدن ﻫﺮي ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدن ﺗﻮ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‪.‬‬‫و ﻫﺮ دو ﺗﺎ ﺑﻨﺎﮔﻮش ﺳﺮخ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣـﻲ ﺧﻮاﺳـﺖ ﺑﺤـﺚ را ﻋـﻮض‬
‫ﻛﻨﺪ)و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ!!!!!!!!!!!!!(‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رﻳﺪل ﺣﺴﺎﺑﻲ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻣﻲ ﺷﻪ! ﺑﺒﻴﻦ ﺑﺎ ﻏﺎرش ﭼﻜﺎر ﻛـﺮدي؟ ﺣـﺎﻻ ﺑﺎﻳـﺪ‬‫ﺑﺮوﻳﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻﺷﻢ ﺧﻴﻠﻲ ﺗﺎﺧﻴﺮ داﺷﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ درﻳﺎﭼﻪ ﺧﺎﻟﻲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻟﺒﺨﻨﺪي‪ ،‬آﻫﺴﺘﻪ ﺑﺮ ﺻـﻮرﺗﺶ ﺷـﻜﻞ‬
‫ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻳﻪ ﻧﻘﺸﻪ دارم‪.‬‬‫ ﻧﻪ‪.‬‬‫ ﭼﻲ؟‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﺧﻤﻲ ﺑﺮ ﭼﻬﺮه داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬اوﻧﻘﺪرﻫﺎ ﻫﺎ در ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ اﺳﺘﺎد ﻧﻴﺴﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻲ ﺟﻠﻮي ﻣﻦ رو ﺑﮕﻴﺮي‪.‬‬

‫‪488‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺟﻤﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﻲ ﻣﻦ دﻟﻴﻞ دارم‪.‬‬‫ و ﻣﻲ ﺷﻪ اون دﻟﻴﻞ ﻛﺬاﻳﻲ رو ﺑﺪوﻧﻢ‬‫ ﭼﺮا ﻛﻪ ﻧﻪ! ﺧﻮدت ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﻮم ﺷﺪن اﻳﻦ ﻣﺎﺟﺮاﻫﺎ‪ ،‬ﻗﺼﺮ ﻧﺎﭘﺪﻳـﺪ ﻣـﻲ‬‫ﺷﻪ و از دﺳﺖ ﻣﺎ ﻣﻲ ره‪ .‬ﭼﺮا اﻳﻨﺠﺎ رو ﺑﺮاي ﺧﻮدﻣﻮن ﻧﮕﻪ ﻧﺪارﻳﻢ؟ ﺣـﺎﻻ ﻛـﻪ‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ؟!‬
‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﻗﺼﺮ رو از دﺳﺖ ﻧﺪادﻳﻢ ﭼﻮن از اوﻟﺶ ﻫﻢ ﻣﺎل ﻣﺎ ﻧﺒﻮده‪...‬‬‫ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﻲ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ‪ .‬اون ﻫﻢ در اﻳﻦ ﻣﺪت ﻣﺤﺪود‪.‬‬‫ ﭼﺮﻧﺪ ﻧﮕﻮ‪ .‬اون ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ در ﻣﺪت ﺳﻪ ﻣﺎه ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را ﺑﺴﺎزﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ‬‫ﺣﺎل ﻛﻪ ﻗﺪرت ﻣﺎ دوﺗﺎ از اوﻧﻬﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮه‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﻲ ﮔﻲ ﻧﻤﻲ ﺷﻪ ﻳﻚ اﺗـﺎق رو‬
‫ﻇﺮف ﻣﺪت دو ﺳﺎﻋﺖ ﺳﺎﺧﺖ؟!‬
‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ ﻫﺮي ﻗﺒﻮل ﻛﻦ ‪ ...‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ از آﺧﺮﻳﻦ ﺣﺮﺑﻪ اش اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻫﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻫﻲ ﺑﻜﺸﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮدو‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺸﺎن را ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭘﺎك ﻛﺮدن دوده ﻫﺎ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﺮاي دﺳﺘﺮﺳﻲ‬
‫ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎي ﺑﺎﻻﺗﺮ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺷﻴﺮدال در ﻣﻲ آﻣﺪ و ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﺧـﻮد‬
‫ﻣﻲ ﻧﺸﺎﻧﺪ‪ .‬در آﺧﺮ ﻧﻴﺰ ﻫﺮي ﺑﺎ ﻛﻤﻚ ﺟﺎدو‪ ،‬ﻧﻮر را ﺑﻪ درون ﻏﺎر ﻓﺮﺳﺘﺎد و در آن ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ ،‬ﺷﮕﻔﺘﻲ ﻏﺎر را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ‪ 2‬ﺳﺎﻋﺖ از آﻏـﺎز ﺳـﻔﺮ آﻧﻬـﺎ و ﺗـﺮك‬
‫ﻗﺼﺮ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ ﻛﻪ ﻛﺎر آﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﻓﻀﺎي ﻏﺎر‪ ،‬ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻛﺮوي داﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﻛﻤﻚ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬اﺗﺎﻗﻜﻲ ﺑﺰرگ و ﺷﻴﺸﻪ اي ﻛﻪ ﺣﺠﻤﻲ در ﺣﺪود دوﺑﺮاﺑﺮ ﺳﺎﻟﻦ دوﺋـﻞ‬
‫ﻗﺼﺮ داﺷﺖ را در ﻛﻒ درﻳﺎﭼﻪ درﺳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و آب درﻳﺎ را ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻃﻠـﺴﻢ دروازه‬

‫‪489‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اي‪ ،‬وارد آﻧﺠﺎ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و درﻳﺎﭼﻪ را ﭘﺮ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ راه رﻓﺘﻦ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻚ زﻳـﺮ درﻳﺎﭼـﻪ‪،‬‬
‫اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﻨﺎﻛﻨﺎن ﺑﻪ ﺟﺰﻳﺮه ﺳﻨﮕﻲ در ﻣﺮﻛﺰ درﻳﺎﭼﻪ ﺑﺮوي)دﻳﮕـﺮ اﺛـﺮي از ﻗـﺪح‬
‫ﺳﻨﮕﻲ ﻧﺒﻮد( و دﺳﺘﺖ را ﺑﺮ روي ﺳﺘﻮﻧﻲ اﺳﺘﻮاﻧﻪ اي ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﭘﺎﻫﺎي ﻫﺮي)از‬
‫ﻧﻈﺮ ارﺗﻔﺎع( ﺑﻮد ﺑﮕﺬاري و واژه رﻣﺰ را ﻛﻪ ﻫﻤﺎن اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ ﺑﻮد را ﺑﮕﻮﻳﻲ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﺑﺎ اﻧﺘﻘﺎﻟﻲ ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻚ ﻣﻲ رﻓﺘﻲ و ﺑﺮاي ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ از‬
‫ﺳﺘﻮﻧﻲ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻛﻪ در اﺗﺎﻗﻚ ﻗﺮار داﺷﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻣـﻲ ﻛـﺮدي‪ .‬ﻫـﺮي ﺑـﻪ ﻛﻤـﻚ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬در ورودي ﻏﺎر را ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺴﺪود ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ در آﻧﺠﺎ ﻗﺮار‬
‫دادﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ اﻓﺮادي ﻛﻪ ﻧﺸﺎن اﻧﺠﻤﻦ را ﺑﺮ دﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ و ﻳﺎ از ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣـﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺮ ﻛﻨﺎره درﻳﺎﭼﻪ آﭘﺎرات ﻛﻨﻨﺪ و از آﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺮﻛﺰ ﺷﻨﺎ ﻛﻨﻨﺪ و ‪...‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‪ ،‬ﺷﻜﺎف ﻣﻮﺟﻮد در ﺳﺨﺮه را ﻣﻲ ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﺎدم ﺑﻨﺪاز ﻛﻪ اون دوﺗﺎ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺮ ِﺷﻴﺮ را ﻛﻪ ﺗﻮي ﻗﺼﺮ ﺧﺎك ﻣﻲ ﺧـﻮرد رو‬‫ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎورم‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺑﺰارﻳﻤﺸﻮن روي اون ﺳﺘﻮن ﻫﺎ‪.‬‬
‫ اﻳﺪه ﺧﻮﺑﻴﻪ!‬‫***‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺎﻳﻞ آﻧﻄﺮﻓﺘﺮ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻲ ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺨﺮوب‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ اي ﻧﺎﮔﻬـﺎﻧﻲ ﺑـﻪ‬
‫وﺟﻮد آﻣﺪ و از ﻣﻴﺎن آن‪ ،‬ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻴﺮون ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﭘﺮورﺷـﮕﺎه ﻣﺨﺮوﺑـﻪ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ از اﻳﻨﺠﺎ ﺗﻜﺎن ﻧﻤﻲ ﺧﻮري ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮدم‪ .‬اﮔـﺮ ﺗـﺎ ﻳـﻚ ﺳـﺎﻋﺖ دﻳﮕـﻪ‬‫ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻢ‪ ،‬ﻳﻪ ﭘﻴﻐﺎم ﺑﺮاي ﺳﻮروس ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﻲ‪ .‬ﺗﻜﺮار ﻣﻲ ﻛﻨﻢ؛ ﺧﻮدت ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻴﭻ وﺟﻪ وارد ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻧﻤﻲ ﺷﻮي‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻜـﺎن داد‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دري ﻛﻪ از ﻳﻚ ﻟﻮﻻﻳﺶ آوﻳﺰان ﻣﻲ ﺑﻮد ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ‬

‫‪490‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﭼﻴﺰ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد و آﻧﻬﻢ ﺷﻴﻮه ﻧﺎﺑﻮدي ﻧﻘﺎب ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮاي اﻳـﻦ ﻛـﺎر‪ ،‬ﻣـﻲ ﺑﺎﻳـﺴﺖ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ‪ ،‬ﻣﻴﻬﻤﺎن وﻟـﺪﻣﻮرت ﻣـﻲ ﺑـﻮد‪ .‬ﻧـﺎﺑﻮدي ﻧﻘـﺎب‪ ،‬ﻧـﺴﺒﺖ ﺑـﻪ ﺳـﺎﻳﺮ‬
‫ﻫﻮرﻛﺮاﻛﺴﻬﺎ‪ ،‬ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﻳﺘﻴﻢ ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ در ﺧﺎﻃﺮه داﻣﺒﻠﺪور دﻳﺪه ﺑﻮد و ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﻛـﻪ در‬
‫ﻓﻜﺮ ﻟﻮﺳﻴﻮس دﻳﺪه ﺑﻮد ﻧﻴﺰ آن را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺣﻮاﺳﻲ ﻛﺎﻣﻼ ﺟﻤﻊ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺖ و وارد اﺗﺎﻗﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎً ﺑﻪ ﺧـﺎﻧﻢ ﻛـﻮل‪ ،‬ﻣـﺪﻳﺮ ﻳﺘـﻴﻢ ﺧﺎﻧـﻪ‪،‬‬
‫ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻏﺎر دﻳﺪه ﺑﻮد و ﺷﻴﻮه وﻟﺪﻣﻮرت در‬
‫اﻳﺠﺎد ﻃﻠﺴﻢ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻛﻪ از ﻟﻮﺳﻴﻮس ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬در ﻛﻤﺘﺮ از‬
‫ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ورودي ﻣﺨﻔﻲ ﻛﻪ در ﻛﻒ اﺗﺎق ﺑﻮد را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﻳﻪ ﻧﮕـﺎه ﻓﻬﻤﻴـﺪ ﻛـﻪ‬
‫اﻳﻦ در ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ در ﻏﺎر اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ روي آن ﺧﻮن رﻳﺨﺖ ﺗﺎ ﺑـﺎز ﺷـﻮد ‪ ...‬اﻣـﺎ ﻧـﻪ‬
‫ﺑﺮاي وﻟﺪﻣﻮرت‪.‬‬
‫ ﺑﺎز ﺷﻮ‬‫ﺣﻖ ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪ .‬ﺣﻤﻠﻪ ﻋﺠﻮﻻﻧﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻫﺮي و اﻋﻄﺎي ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺧﺎﺻـﺶ‬
‫ﺑﻪ او‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﻋﻤﺮش ﺑﻮد‪ .‬او ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺗﻜﻪ از روﻫﺶ را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮده ﺑـﻮد‬
‫ﺑﻠﻜﻪ ﻗﺪرت ﻧﻮادﮔﻲ اش را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﺮي واﮔﺬار ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي‪ ،‬ﻳﻚ راه ﭘﻠﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺗﺎرﻳﻚ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﻣﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻟﻮﻣﻮس‬‫ﺑﻲ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎدوﻳﻲ در آن ﻣﺤﻞ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﻧﻮر را ﻣﻲ ﺑﻠﻌﻴـﺪ)ﻫﻤﺎﻧﻨـﺪ ﻳـﻚ‬
‫ﺳﻴﺎه ﭼﺎﻟﻪ(‪ .‬اﻳﻦ دوﻣﻴﻦ دام وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺟﺰ ﻫﺮي‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از‬
‫آن ﻋﺒﻮر ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺟـﺎ را‬
‫واﺿﺢ ﻣﻲ دﻳﺪ و اﻳﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ وﺟﻮد آﺗﺶ ﻗﻘﻨﻮس در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻮد)ت‪.‬ن‪ :‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ‬
‫ﻛﺎري ﻛﻪ در ﻣﻨﺪورﻳﺎ اﻧﺠﺎم داده ﺑـﻮد(‪ .‬راه ﭘﻠـﻪ ﺑـﺴﻴﺎر ﻃـﻮﻻﻧﻲ ﺑـﻮد و ﻫﻤﺎﻧﻨـﺪ ﻏـﺎر‪،‬‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ در آن وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﺗﺮس را ﺑﻪ درون اﻧـﺴﺎن وارد ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪ .‬اﻣـﺎ‬

‫‪491‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ و ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻋﺎدي ﻧﺒﻮد‪ .‬در ﻃﻮل ﻣﺴﻴﺮ‪ ،‬ﻣﻮاﻧﻌﻲ ﻧـﻪ‬
‫ﭼﻨﺪان ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻧﻴﺰ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺸﻜﻞ ﺳﺎز ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ از آﻧﺠﺎﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي در اﻳﻦ ﻣﺤﻴﻂ از ﻗﺪرت ﺑﻴﻨﺎﻳﻲ ﺑﻬﺮﻣﻨﺪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ راﺣﺘﻲ آﻧﻬـﺎ را ﭘـﺸﺖ ﺳـﺮ‬
‫ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﺳﻴﺪ و ﭘﺎي ﺧﻮد را ﺑﺮ روي آﺧﺮﻳﻦ ﭘﻠﻪ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﺤﻴﻂ از ﺑـﻴﻦ رﻓـﺖ و ﻫـﺮي ﺗﻮاﻧـﺴﺖ دروازه اي ﻓﻠـﺰي را در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬دروازه از ﺟﻨﺲ ﻓﻠﺰ ﮔﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺣﺮارﺗﻲ ﻛﻪ از ﺧﻮد ﻣﺘﺼﺎﻋﺪ ﻣـﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻴﺰي را در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻳﻚ ﻣﺘﺮي ﺧﻮد را ذوب ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑـﻪ ﻃـﻮر ﺣـﺘﻢ‪ ،‬ﻳـﻚ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﻣﺎﻧﻊ را از ﺳﺮ راه ﺑﺮ دارد‪ .‬در آﻏﺎز‪ ،‬ﻫﺮي ﺳﻌﻲ‬
‫ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﺎ رﻳﺨﺘﻦ آب و ﻳﺎ اﻳﺠﺎد ﻳﺦ‪ ،‬ﺣﺮارت را ﻛﻢ ﻛﻨﺪ وﻟﻲ ﻓﺎﻳﺪه اي ﻧﺪاﺷـﺖ‪ .‬ﺑـﻪ‬
‫ﻧﺎﮔﺎه‪ ،‬ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ﺳﺮ ﻫﺮي ﺧﻄﻮر ﻛﺮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ راه ﺳﺮد ﻛﺮدن درب‪ ،‬ﻗﻄـﻊ ﻛـﺮدن ارﺗﺒـﺎط‬
‫درب ﺑﺎ ﺣﺮارﺗﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ زﻣﻴﻦ ﻣـﻲ ﮔﺮﻓـﺖ‪ .‬ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑـﺴﺖ و ﺑـﻪ ﻗﻘﻨـﻮس‬
‫دروﻧﺶ ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﺣﺴﺎس ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ ﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪ در ﺳﺮش‪ ،‬دﻳﺪش ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﻣﺤﻴﻂ ﭘﻴﺮاﻣﻮﻧﺶ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺣـﺮارت اﺟـﺴﺎم‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺟﺴﺘﺠﻮ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺖ رد ﮔﺮﻣﺎ را ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﻧﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ را ﺑﺮ زﺑﺎن آورد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﻏﺒﺎري ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ‪،‬‬
‫او را ﻓﺮا ﮔﻴﺮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﺎر‪ ،‬درب ﺳﺮد ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺣﺎﻟـﺖ ﻋـﺎدي درآﻣـﺪ و‬
‫ﺳﺮﻣﺎي ﻣﺤﻴﻂ ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ در ﺳﻴﺎه ﺑﻮد ﻛـﻪ ﺑـﺮﺧﻼف اﻧﺘﻈـﺎر‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﺷﻴﺸﻪ اي ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻪ ﻋـﺼﺎﻳﺶ داد و درب ﺑـﺰرگ از ﺟـﺎﻳﺶ در‬
‫آﻣﺪ و ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﺎﻫﺎي ﻫﺮي اﻓﺘﺎد و ﺑﺮ اﺛﺮ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑـﺮ روﻳـﺶ اﺟـﺮا ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﻣﺘﻼﺷﻲ ﺷﺪ‪ .‬در ﻣﻴﺎن ﻗﻄﻌﺎت در‪ ،‬رﮔﻪ ﻫﺎﻳﻲ از ﻳﺎﻗﻮت ﺳﺮخ دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ )ت‪.‬ن‪:‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﻳﺎﻗﻮﺗﻬﺎ اﺟﺮا ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪن ﻳﻚ ﻣﻨﺒﻊ ﮔﺮﻣﺎ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻓﻌﺎل‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺣﺮارت زﻣﻴﻦ را ﺗﺎ ﺷﻌﺎل ﭼﻨﺪ ﻣﺘـﺮي‪ ،‬ﺟـﺬب در ﻣـﻲ ﻛـﺮد(‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺮ روي ﻳﺎﻗﻮﺗﻬﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد و ﭘﺲ از آن‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺧﻮد‬

‫‪492‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد)ﻧﻮﻋﻲ ﺧﻼء ﺑﺮاي اﻳﺠﺎد ﻋﺎﻳﻖ در ﺑﺮاﺑـﺮ ﻋﺒـﻮر ﮔﺮﻣـﺎ( را ﺑﺎﻃـﻞ ﻛـﺮد‪ .‬ﺑـﺎ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻦ از دروازه‪ ،‬اﺗﺎﻗﻲ ﺑﺰرگ و ﻣﺴﻄﺢ ﺑﺎ ﺳﻘﻔﻲ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻧﻴﻢ ﻛـﺮده را ﻣـﺸﺎﻫﺪه‬
‫ﻛﺮد‪ .‬در ﻣﺮﻛﺰ اﺗﺎق‪ ،‬ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﻪ اﻓﻌﻲ ﺑﺎ ﮔﺮدﻧﻲ اﻓﺮاﺷﺘﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺳﺮ ﺳﻪ اﻓﻌﻲ‪،‬‬
‫ﺑﺮ روي ﻣﺤﻴﻂ ﻳﻚ داﻳﺮه ﻗﺮار داﺷﺖ و ﭼﺸﻤﺎن آﻧﻬﺎ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﻣﺮﻛـﺰ داﻳـﺮه ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ در آﻧﺠﺎ‪ ،‬ﻧﻘﺎﺑﻲ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ و ﺑﻪ رﻧﮓ ﻧﻘﺮه اي‪ ،‬در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد و ﺑـﻪ دور‬
‫ﺧﻮد ﻣﻲ ﭼﺮﺧﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﻣﺤﻞ را ﭘﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬را اﺣـﺴﺎس‬
‫ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت در آﻏﺎز ﺑﻪ ﻗـﺪرت رﺳـﻴﺪﻧﺶ‪ ،‬ﺣـﺪود ‪500‬‬
‫دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮده ﺑﻮد و دﻟﻴﻞ آن را ﻧﻴﺰ‪ ،‬اﻳﺠﺎد ﺗﺮس ﺑﺮاي اﻃﺎﻋﺖ ﺑﻲ ﭼﻮن‬
‫و ﭼﺮاي آﻧﻬﺎ اﻋﻼم ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺣﺎﻻ‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ آن ‪ 500‬دﻳﻮاﻧـﻪ ﺳـﺎز‬
‫ﺑﻪ ﭼﻪ دﻟﻴﻞ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه اﻧﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻋﺼﺎره درون آﻧﻬﺎ را ﻛﻪ ﺧﺎﺻﻴﺖ روح رﺑـﺎﻳﻲ‬
‫داﺷﺖ را ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺤﻞ آورده ﺑﻮد و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ‪ ،‬اﮔﺮ ﻛﺴﻲ وارد اﻳﻦ اﺗﺎق ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬روﺣﺶ از ﻫﻢ ﻣﻲ ﭘﺎﺷﻴﺪ ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ‪...‬‬
‫ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﻣﻘﺪﻣﻪ اي‪ ،‬ﭘﺎ ﺑﻪ درون اﺗﺎق ﮔﺬاﺷـﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‪ ،‬دردي را در ﺗﻤـﺎم‬
‫ﺑﺪﻧﺶ ﺣﺲ ﻛﺮد اﻣﺎ درد ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪ .‬او دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﻧﺪاﺷـﺖ و‬
‫اﻳﻦ را ﻣﺪﻳﻮن دراﻛﻮﻻ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺪاﻳﻲ را از ﭘﺸﺖ‬
‫ﺳﺮش ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ را در دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﻬـﺎرﭼﻮب درب‬
‫ﺗﻜﻴﻪ داده و ﻧﻴﻤﻲ از ﺑﺪﻧﺶ ﻧﻴﺰ ﺳﻮﺧﺘﻪ اﺳﺖ و ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ اﻟﺘﻤﺎس آﻣﻴﺰ‪ ،‬ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻮراﺷﻴﻮ‪...‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و از درد ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪ‪ .‬ﺟﻴﻐﻬﺎي او ﺑﺮاي ﻫـﺮي‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﻻﻻﻳﻲ زﻳﺒﺎ ﺑﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ و داد ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻟﺒﺮﻳﺰ از ﻟﺬﺗﻲ‬
‫ﺣﻴﻮاﻧﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﻘﺎب ﭘﻴﺶ رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻘﺎب رﺳﻴﺪ‪ ،‬دﺳﺘﺶ‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن دراز ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺗﻤﺎس دﺳﺘﺶ ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻪ ﻧﻘﺎب‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻢ‬

‫‪493‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﻣﺤﻞ‪ ،‬ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪﻧﺪ و ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ دﻧﻴﺎ ﺑﺮ ﺳﺮش ﺧﺮاب ﺷﺪه‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد دوﻳﺪ اﻣـﺎ ﺗﻨﻬـﺎ ﭼﻴـﺰي ﻛـﻪ‬
‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﻨﮕﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﮕﺎه ﺑﻪ‬
‫ﺳﻘﻒ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺎي ﺧﺎﻟﻲ ﺳﻨﮓ را در ﺳﻘﻒ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﻣﻦ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم‪.‬‬‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﻘﺎب را ﺑﻪ دﺳـﺖ آورده ﺑـﻮد‪ ،‬ﻣـﻲ ﮔﺬﺷـﺖ و در ﺣـﺎل‬
‫ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬او در ﻛﻨﺎر ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮ روي ﻳﻜﻲ از ﻣﺒﻞ ﻫﺎي راﺣﺘﻲ درون ﻗﺼﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﺟﻮاب اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ اﮔﺮ وارد اون اﺗﺎق ﺷﻮم‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ‬‫ﺑﺮ ﺳﺮم ﻣﻲ آﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ از ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻛـﻪ ﺗﺤـﺖ ﻫـﻴﭻ ﻋﻨـﻮان‪،‬‬
‫دﻧﺒﺎﻟﻢ ﻧﻴﺎﻳﺪ و ﺑﺮاي اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ ،‬دﻳﻮاره اي ﻣﺤﺎﻓﻆ را در ﻣـﺴﻴﺮ ﭘﻠـﻪ ﻫـﺎ‬
‫اﻳﺠﺎد ﻛﺮدم‪ .‬ﺑﺎ ورودم ﺑﻪ اﺗﺎق‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻛﺮدم ﻛﻪ از درون ﻣﺘﻼﺷﻲ ﻣﻲ ﺷﻮم‬
‫ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻣﺤﻴﻂ ﺷﺪم‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ روح ﺷﺪي؟‬‫ ﻧﻪ‪ .‬ﺳﻴﺎه ﺷﺪم و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ رو ﭘﺸﺖ ﺳﺮم دﻳﺪم‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ‬‫ﻧﻴﺴﺘﻲ و ﻳﻚ ﺗﻮﻫﻢ اﺳﺖ‪ ،‬اون ﺑﻼ رو ﺑـﻪ ﺳـﺮت آوردم و ﺗﻘﺮﻳﺒـﺎً ﺷـﺎﻧﺲ‬
‫آوردم‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ دﻟﺨﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﮕﻲ ﭼﺮا ﺷﺎﻧﺲ آوردي؟‬‫ ﭼﻮن اﮔﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻮ ﻣﻲ اوﻣﺪم‪ ،‬اون ﺳﻨﮓ ﻣﻨﻮ ﻟﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬‫‪ -‬اوه‬

‫‪494‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﻀﻴﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻣﻮﺿﻮع را ﻋﻮض ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﭼﻄﻮري ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﻧﺎ ﺑﻮدش ﻛﻨﻲ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻧﻘﺎﺑﻲ ﻛﻪ در دﺳﺘﺶ ﺑﻮد ﻛﺮد ﺳﭙﺲ دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎن ﺳﻮروس‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺳﺮي ﺑﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﻜﺎن داد و ﺗﺮﺟﻴﻪ داد ﺗﺎ ﺑـﻪ ﺻـﺤﻨﻪ ﻫـﺎﻳﻲ ﻛـﻪ ﻫـﺮي‬
‫ﻧﺸﺎﻧﺶ داده ﺑﻮد ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬وارد ﻳﻜﻲ از ﺳﺎﻟﻦ ﻫﺎي ﺧﺎﻟﻲ دوﺋﻞ ﺷـﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫـﺮي ﺑـﺮ‬
‫روي زﻣﻴﻦ ﺧﻮاﺑﻴﺪ و ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ روﺣﺶ از ﺑﺪن ﻣﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬درون ﻳﻪ ﺳﭙﺮ ﻧﻮرﺣﺒﺴﺶ ﻛـﻦ ﺗـﺎ‬‫ﻧﺎﺑﻮدش ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ ﭼﺮا ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻲ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﮔﺮﻳﺎن ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ ﺑﺮ ﻟﺐ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻮن ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﻜﻨﻢ و زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻢ‪.‬‬‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ از ﭘﺴﺶ ﺑﺮ ﻣﻲ آﻳﻲ‪.‬‬‫و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﻧﻘﺎب را ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬در آﻏﺎز ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ‬
‫ﻋﺎدي ﺑﻮد و اﻳﻨﻄﻮر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺮي ﺷﻜﺴﺖ ﺧـﻮرده اﻣـﺎ ﻧﺎﮔﻬـﺎن‬
‫ﻧﻘﺎب ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ درآﻣﺪ و ﻫﺮي آﻧﺮا ﺑﻪ ﻛﻨﺎري اﻧﺪاﺧﺖ و ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﺟﻴﻎ زدن‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺗﺮس ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﺸﻤﺎن ﻣـﺎر ﺷـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬ﻧﮕـﺎه ﻛـﺮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﺗﺮﺳﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪ‪ .‬او دﺳﺖ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫و از ﻣﺤﻞ ﺗﻤﺎس دو دﺳﺖ‪ ،‬دود ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﭘﻮﺳﺖ دﺳﺖ‬

‫‪495‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎل ﺳﻮﺧﺘﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻪ ﻛﻨﺎري‬
‫ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ از آن ﺧﻮدش ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻣﻨﻮ رﻫﺎ ﻛﻦ ﺧﺎﺋﻦ ِﻛﺜﺎﻓﺖ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺣﻘﻴﻘﺖ از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻢ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺬﺷﺖ‬
‫و ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻜﺚ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻫﺮي ﺧﻮد را از دﺳﺘﺎن ﺟﻴﻨﻲ رﻫﺎ ﻛﻨﺪ وﻟﻲ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻴﻠﻲ زود ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و ﭘﺎﻫﺎي او را ﮔﺮﻓﺖ و او را ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﻛﺮد‪ .‬ﺧﻮدش‬
‫را ﺑﺮ روي ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ و دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺮ دو ﻃﺮف ﺻﻮرت او ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ و ﻟﺒﺎﻧﺶ را ﺑﺮ‬
‫ﻟﺒﺎن او ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻋﺸﻘﻲ ﻛﻪ ﻣﺎﺑﻴﻨﺸﺎن ﺑﻮد ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺗﻘـﻼي ﺑـﺴﻴﺎري‬
‫ﻛﺮد ﺗﺎ ﺧﻮد را آزاد ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻗﻴﻤﺘﻲ او را رﻫﺎ ﻧﻜﺮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫـﺮي آرام‬
‫ﺷﺪ و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ او را رﻫﺎ ﻛﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﺷﻚ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺎري ﺑﻮد‪ ،‬ﺑـﻪ ﺑـﺪن‬
‫ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﻔﺲ ﻧﻤﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬اﺣـﺴﺎس ﻛـﺮد ﻛـﻪ دﻳﮕـﺮ‬
‫ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﺪ زﻧﺪه ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن‪...‬‬
‫ﺑﺨﺎري ﺑﻪ رﻧﮓ ﺗﻴﺮه از دﻫﺎن ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛـﺮد از ﺟﻴﻨـﻲ دور ﺷـﻮد اﻣـﺎ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛـﺮد و ﻃﻠـﺴﻤﻲ ﺑـﻪ رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﻴﺪ را ﺑﺎ ﻛﻒ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روح ﺧﺒﻴﺚ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻗﻔﺲ ﻧﻮراﻧﻲ روح‬
‫را اﺣﺎﻃﻪ ﻛﺮد‪ ،‬ﺻﺪاي ﺟﻴﻐﻲ از او ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﺎن ﺻﺪاي ﺟﻴﻐﻲ ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻧـﺎﺑﻮدي‬
‫روح رﻳﺪل در ﺗﺎﻻر اﺳﺮار‪ ،‬در ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻗﻔﺲ ﻛﻮﭼـﻚ و ﻛـﻮﭼﻜﺘﺮ ﻣـﻲ‬
‫ﺷﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ و روح را ﻧﻴﺰ ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮد‪.‬‬
‫ آه ‪....‬‬‫ﻧﺎﻟﻪ اي ﺧﻔﻴﻒ ﻛﻪ از دﻫﺎن ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻪ زﻧﺪﮔﻲ اﻣﻴـﺪوار ﻛـﺮد‪.‬‬
‫دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫‪ -‬ﻳﻜﻲ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻪ!!!!!!!!!!!!!‬

‫‪496‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و اﺳﻨﻴﭗ ﺧﻮد را ﺑﻪ درون اﺗﺎق ﭘﺮت ﻛﺮد و ﺑـﺎ دﻳـﺪن‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ‪ ،‬ﻧﻔﺴﺶ را در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ را ﻛﻨﺎر زد و ﺑﺎ ﻧﻴﺮوﻳﻲ ﻣﺜـﺎل‬
‫زدﻧﻲ‪ ،‬ﻫﺮي را را از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و دوان دوان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻣﺎﻧﮕـﺎه ﺑـﺮد‪ .‬ﺟﻴﻨـﻲ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻘﺎب ﺧﺎﻟﻲ را در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ روي زﻣﻴﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑـﻮد و‬
‫ﻫﻴﭻ ﺗﻼﺷﻲ ﺑﺮاي ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮدن رﻳﺰش اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ ﻧﻤﻲ ﻛـﺮد‪ .‬در ﻫﻤـﻴﻦ ﻟﺤﻈـﻪ‪،‬‬
‫درب اﺗﺎق ﺑﺮاي دوﻣﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﺎز ﺷﺪ و رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و راﺷﻞ ﺑﻪ داﺧﻞ اﺗﺎق ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ‬
‫و از دﻳﺪن ﺟﻴﻨﻲ و ﻟﻜﻪ ﺧﻮﻧﻲ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﺑـﺮ روي زﻣـﻴﻦ ﭘﺨـﺶ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﻧﻔﺴﺸﺎن را در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ دوﻳﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ او را دﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻐﻀﻲ ﻛﻪ در ﮔﻠﻮﻳﺶ‬
‫ﮔﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺮﻛﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺮﺳـﻴﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻧﮕـﺎﻫﻲ درﻣﺎﻧـﺪه ﺑـﻪ رون و‬
‫راﺷﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ آروم ﺑﺎش‪ .‬ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟‬‫ ﻫﺮي‪...‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻤﻴﻦ را ﺑﮕﻮﻳﺪ و ﭼﻮن ﺑﺎر دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﻐﻀﺶ ﺗﺮﻛﻴـﺪ‪ .‬اﻳﻨﺒـﺎر دﻳﮕـﺮ‬
‫ﻫﻤﻪ ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺻﻮرت ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺒﻬـﺎي رون ﻣـﻲ ﻟﺮزﻳـﺪ اﻣـﺎ‬
‫راﺷﻞ‪...‬‬
‫راﺷﻞ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ آﻣﺪ و ﻛﻨﺎر او ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪه ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون اﻻن ﻛﺠﺎﺳﺖ؟ ﻫﺮي ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬‫اﻣﺎ ﺟﻮاﺑﻲ از ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺸﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﮔﻔﺘﻢ اون ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬‫ﻓﺮﻳﺎد راﺷﻞ ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎﻻ را ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑـﺎ دﻳـﺪن ﭼﻬـﺮه راﺷـﻞ‪،‬‬
‫ﻧﻔﺴﺶ را ﺣﺒﺲ ﻛﺮد‪ .‬ﭘﻮﺳﺖ ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮدﮔﺎن زﻳﺮ آب‪ ،‬ﺳﻔﻴﺪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد و‬

‫‪497‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﻴﺰ ﻛﺎﻣﻼ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دو دﻧﺪان ﻧﻴﺶ ﺑﻠﻨﺪش ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﺑـﺎ‬
‫ﻛﺴﻲ ﺷﻮﺧﻲ ﻧﺪارد‪.‬‬
‫ درﻣﺎﻧﮕﺎه!‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻤﻴﻦ را ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ .‬راﺷﻞ و رون ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ درﻣﺎﻧﮕـﺎه‬
‫رﻓﺘﻨﺪ اﻣﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬آﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪ و ﺟﻴﻨﻲ را در آﻏﻮش ﺧﻮد ﻧﮕﻪ داﺷﺖ‪.‬‬
‫وﺿﻌﻴﺖ ﻫﺮي‪ ،‬واﻗﻌﺎً ﺑﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻮﺧﺘﮕﻲ ﻫﺎ و زﺧﻤﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺮاﺳﺮ ﺑﺪن او را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬او را درﻣﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد وﻟﻲ درﻣﺎن ﺑﺮﺧﻲ از‬
‫ﺧﺴﺎرﺗﻬﺎي وارد ﺷﺪه ﺑﻪ ﻫﺮي‪ ،‬از ﻋﻬﺪه او ﺧﺎرج ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﺣﻴﻦ‪ ،‬درب درﻣﺎﻧﮕﺎه‬
‫ﺑﺎز ﺷﺪ و رون و راﺷﻞ وارد ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ ﮔﺮﻳﺎن ﻧﻴﺰ‬
‫ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از ﺷﺪت ﺧﺸﻢ‪ ،‬ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮد را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻨﺪ‪ ،‬رو ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻢ ﭼﺮا اﻳﻦ ﺑﻼ ﺳﺮ ﻫﺮي اوﻣﺪه‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻧﻘﺎب از روح ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣـﻲ ﻛﻨـﻪ و ﺗﻨﻬـﺎ راه ﺑـﺮاي‬‫ﻧﺎﺑﻮدي روح اﻳﻨﻪ ﻛﻪ روح رو از ﻧﻘﺎب ﺧﺎرج ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﺎر ﺑﺎﻳﺪ ﻳـﻚ ﻧﻔـﺮ‬
‫ﻧﻘﺎب رو روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺬاره ﺗﺎ روح اوﻧﻮ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻬﺶ اﺻﺮار‬
‫ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺑﺬاره ﻣﻦ اﻳﻨﻜﺎر رو ﺑﻜﻨﻢ وﻟﻲ او اﺟﺎزه ﻧﺪاد و از ﻣﻦ ﻗﻮل ﮔﺮﻓـﺖ‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺎري ﻛﻪ ﮔﻔﺖ رو اﻧﺠﺎم دﻫﻢ‪.‬‬
‫ﺑﻐﺾ ﺟﻴﻨﻲ ﻳﻜﺒﺎر دﻳﮕﺮ ﺗﺮﻛﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻤﺎن ﻛﺎري را ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﺑﺎ اﺳﻨﻴﭗ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ اﻧﺪﻛﻲ آرام ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اداﻣﻪ ﻣﺎﺟﺮا را ﺑـﺎزﮔﻮ ﻛـﺮد و در‬
‫آﺧﺮ ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ او ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺧﻮدش اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﺎ ﻛﻮﺋﻴﺮل اﻧﺠﺎم داده‪ .‬وﻟﻲ از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ او‬‫از ﻛﻮﺋﻴﺮل‪ ،‬ﻗﻮي ﺗﺮه و ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻛﻤﺘﺮي داره‪ ،‬زﻧﺪه ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻪ‪.‬‬

‫‪498‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺳﻜﻮﺗﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺑﺮﻗﺮار ﺷـﺪ‪ .‬اﺳـﻨﻴﭗ اوﻟـﻴﻦ ﻛـﺴﻲ ﺑـﻮد ﻛـﻪ ﺳـﻜﻮت را‬
‫ﺷﻜﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﻛﺎر ﺑﻴﺸﺘﺮي رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪم‪ .‬ﻓﻘـﻂ ﻳـﻚ ﻧﻔـﺮ ﻣـﻲ ﺗﻮﻧـﻪ اوﻧـﻮ‬‫ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻪ و اوﻧﻢ ﺧﻮدﺷﻪ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ در ﺟﻮاب ﺳﻮال رون‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ اﻳﻦ زﺧﻤﻬﺎ رو ﻣﺪاوا ﻛﻨﻪ رو ﻓﻘﻂ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻠﺪه‪ .‬ﻓﻘـﻂ ﻳـﻚ‬‫ﻧﻔﺮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ وارد ذﻫﻦ او ﺑﺸﻪ و ﻃﻠﺴﻢ رو ﺑﺒﻴﻨﻪ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﻛـﻪ ﭘـﺎﺗﺮ ﺑـﻴﺶ از‬
‫ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ او اﻃﻤﻴﻨﺎن داره و او ﻛﺴﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﺟﺰ‪...‬‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺘﻲ از ورود ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻫﺮي ﻣـﻲ ﮔﺬﺷـﺖ‪ .‬او ﺑـﻪ راﺣﺘـﻲ از دﻳـﻮاره‬
‫دﻓﺎﻋﻲ ذﻫﻦ ﻫﺮي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد وﻟﻲ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻳـﺎﻓﺘﻦ‬
‫ﺳﻮزﻧﻲ در اﻧﺒﺎر ﻛﺎه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ‪ .‬اﻣﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﻮد را‬
‫ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره دو دﺳﺘﺶ را از را از روي ﺳﺮ ﻫﺮي ﺑﺮداﺷـﺖ و ﻋـﺼﺎﻳﺶ را ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺳﻴﻨﻪ ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ و در ذﻫﻨﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻤﭙﺎرﻳﻮﻛﻮس‪.‬‬‫ﻧﻮري آﺑﻲ رﻧﮓ اﻃﺮاف زﺧﻤﻬﺎ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و زﺧﻤﻬﺎ و ﺳـﻴﺎﻫﻴﻬﺎ را از ﺑـﻴﻦ ﺑـﺮد‪ .‬ﺑـﺎ‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪن آﺧﺮﻳﻦ ﻟﻜﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻓﺮﻳﺎد ﺑﻠﻨﺪي زد و از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺣﺎل ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ‪ ،‬ﻣﺴﺎﻋﺪﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭘـﺲ از ﭼﻨـﺪ ﺳـﺎﻋﺖ ﺧـﻮاب راﺣـﺖ‪،‬‬
‫ﻛﺎﻣﻼ ﺳﺮﺣﺎل و ﻗﺒﺮاق ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻫﻤﮕﻲ دور ﻣﻴﺰ ﺑﺰرگ آﺷـﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸـﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي ﻫﺮي ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﻳـﻚ ﻗﻠـﭗ از‬
‫ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ اش ﻣﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬و اون ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ وﻳﺰﻟﻲ روي ﺗﻮ اﺟﺮا ﻛﺮد؟‬

‫‪499‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﻲ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺣﻀﻮر ﺟﻴﻨﻲ رو اﺣﺴﺎس ﻛﺮدم و ﻃﻠﺴﻢ رو ﺑﻬﺶ رﺳﻮﻧﺪم‪ .‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ‪،‬‬‫ﺑﺎﻃﻞ ﻛﻨﻨﺪه اﺛﺮ ﻳﻚ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻴﺎه اﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﺎم اﻧﺠﻤﺎد ﺳﻴﺎه ﻳﻌﻨـﻲ ﻫﻤـﻮن‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ روي دﺳﺖ ﻣﺪﻳﺮ اﺟﺮا ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺎرت ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺨﺼﺎً ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﻲ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﻘﻴﻪ ﻛﺠﺎﻳﻨﺪ؟‬‫ ﺑﻠﻪ؟‬‫ ﻟﻮﻧﺎ‪ ،‬ﺗﺎﻧﻜﺲ و ﻟﻮﭘﻴﻦ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻴﻪ و اوﻧﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻠﻮي دﺳـﺖ و ﭘـﺎﻣﻮﻧﻮ‬‫ﻣﻲ ﮔﻴﺮن ﺗﺎ ﻛﻤﻜﻤﻮن ﻛﻨﻦ‪ .‬ﻟﻮﻧﺎ رو ﺑﺎ ﺣﺮف ﻗﺎﻧﻊ ﻛـﺮدﻳﻢ وﻟـﻲ رﻳﻤـﻮس و‬
‫ﻧﻴﻤﻔﺎدورا ‪ ...‬اِ ‪ ...‬ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ ﺑﻴﺪار ﻣﻲ ﺷﻦ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ رون و راﺷﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و آﻧﺪو ﻧﻴﺰ ﻣﺜﻞ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﻪ رﻧـﮓ ﺗﺮوﭘﭽـﻪ‬
‫درآﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ‪ ،‬ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻮروس! ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ وﻗﺘﺸﻪ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اوﻧﺎ رو ﺑﻴﺎري‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻫﺮﻛﺪام از آﻧﻬﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد‪ ،‬ﺷﻨﻞ و ﻟﺒﺎﺳﻲ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻟﺒﺎس رزم ﻫﺮي‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ ﺳﺮخ‪ ،‬ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ رﻧﮓ ﺳـﻔﻴﺪ ﺑـﺮ ﭘـﺸﺖ ﺷﻨﻠـﺸﺎن‬
‫ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد)ﻟﺒﺎس ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻟﺒـﺎس ﻫـﺮي ﺑـﻮد(‪ .‬از آﻧﺠـﺎﻳﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﻫﻤﮕﻲ‪ ،‬ﻣﺤﻮ ﻟﺒﺎس ﺟﺪﻳﺪﺷﺎن ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺳﻜﻮت را ﺷﻜﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪500‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺳﻌﻲ ﻛﺮدﻳﻢ ﺗﺎ ﺣﺪ اﻣﻜﺎن‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻟﺒﺎس ﺧﻮدم ﺑﺎﺷﻪ و ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر‪ ،‬از اون‬‫زره و ﻛﻼﻫﺨﻮدي ﻛﻪ ﺑﻴﻞ در روز ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﻢ داده ﺑﻮد ﻫﻢ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدم‪ .‬اﮔـﻪ از‬
‫ﻟﺒﺎس ﺧﻮدم ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﺪﺗﺮ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اﺳﺖ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺣﺮف رون ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺷﺪت اﺑﺮاز اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺑﺎﻻ ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬ﻫـﺮي ﻧﮕـﺎﻫﻲ ﺑـﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ او اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﻬﺎ ﻫﻢ ﻟﺒﺎس ﻫﺎي رﻳﻤﻮس و ﻣﻮدي و ﻧﻴﻤﻔﺎدوراﺳﺖ‪ .‬در اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ‪،‬‬‫اوﻧﺎ رو ﺑﺪه ﺑﻬﺸﻮن‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ رو ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﻦ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ آﻣﻮزش ﻧﻮﻳﻞ و و ﻟﻮﻧﺎ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ آﻣﻮزش ﺷﻤﺎ‪ ،‬در‬‫اﻳﻦ ﻣﺪت اﻧﺠﺎم ﺷﻮد ﻛﻪ ﻧﺸﺪ‪ .‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺟﺪﻳﺪ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ در ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺑﺎﻳـﺪ‬
‫ﺑﺎ ﻟﻮﻧﺎ و ﻧﻮﻳﻞ ﻛﺎر ﻛﻨﻴﻦ و اوﻧﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻦ ﺑﻪ اﻟﻒ دال ﺑﺮﺳـﻦ‪ .‬ﺗـﺎ ﭼﻨـﺪ روز‬
‫دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﻣﻲ رﻳﻢ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ و راﺷﻞ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﻲ آﻳﺪ‪ .‬ﻛﺎر دوﻣـﻲ ﻛـﻪ ﺑﺎﻳـﺪ‬
‫اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻴﻢ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ روز در ﻫﻔﺘﻪ‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻣـﻲ آﻳـﻴﻢ ﺗـﺎ ﻳـﻚ ﺳـﺮي‬
‫ﻛﻼﺳﻬﺎ رو ﺑﺎ ﻫﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ .‬ﺣـﺎﻻ دﻳﮕـﻪ ﺑﻬﺘـﺮه آﻣـﺎده ﺑـﺸﻮﻳﻢ ﺗـﺎ ﺑـﺮﻳﻢ‬
‫ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ‪ .‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻘﻠﻴـﺪ از اﻳـﻦ ﻟﺒﺎﺳـﻬﺎ‪ ،‬ﻧـﻮﻋﻲ ﺟﻠﻴﻘـﻪ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻢ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎي اﻟﻒ دال ﻣﻲ دﻫﻢ‪.‬‬
‫در واﻗﻊ‪ ،‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي‪ ،‬آﻧﻬﺎ را از آن ﻣﻄﻠﻊ ﻧﻜﺮده ﺑـﻮد و‬
‫آن ﻫﻢ آﻣﻮزﺷﻬﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ و راﺷﻞ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ‬
‫در ﺣﺎل آﻣﺎده ﺷﺪن ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻪ اﺗﺎق‬
‫راﺷﻞ رﻓﺖ و ﻛﺘﺎب ﻗﻄﻮري ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ را ﻛﻪ از ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻪ او رﺳﻴﺪه ﺑﻮد را ﺑـﻪ‬
‫او داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪501‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺗﻮي اﻳﻦ ﺳﻪ روز ﻛﻪ ﺗﺎ ﺷﺮوع ﻣﺪارس ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻮﻧﺪه‪ ،‬ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻛﺘﺎب‬‫رو ﺗﻤﻮم ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ اﮔﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ‪ ،‬اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻛﻪ در زﻣﻴﻨﻪ ﺟﺎدوي ﺳـﻴﺎه ﻳـﺎ ﻫـﺮ‬‫ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﺮاي ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬داري؛ اوﻧـﺎ رو ﺑـﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ ﻳﺎد ﺑﺪﻫﻲ‪ .‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اﻳﻦ ﺳﻪ روزﺗﻮن رو ﺧﻮدﺗﻮن ﻧﺘﻈﻴﻢ ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻﻳﻲ ﻗﺼﺮ رﻓﺖ و ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛـﻪ ﺑـﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ اﺣﺘﻴﺎج داﺷﺖ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﻘﺎﺑﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ ،‬در ﻛﻴﻒ‬
‫ﺳﻴﺎه رﻧﮕﻲ ﮔﺬاﺷﺖ و آن را در ﺟﻴﺒﺶ ﻧﻬﺎد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ را دﻳﺪ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر ﺑﺨﺎري ﺑﺰرگ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ دﻳﮕﻪ ﺳﻔﺎرش ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪه‪ .‬در اوﻟـﻴﻦ ﻓﺮﺻـﺖ‬‫ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدم‪ .‬ﺧﻮب دﻳﮕﻪ ‪ ...‬ﺣﺮﻛﺖ ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﻤﮕﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺨﺎري رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻜﺎن دادﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺑﺨﺎري ﻣﻮﺟﻮد در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ رﻳﻤﻮس و ﺗـﺎﻧﻜﺲ‬
‫ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ و ﻟﻮﻧﺎي ﻏﻤﮕﻴﻦ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ و اﮔﺮ وﺳﺎﺗﻂ ﻫﺮي ﻧﺒﻮد‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﻴـﻮن‬
‫ﺑﻪ دردﺳﺮ ﺑﺪي دﭼﺎر ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﻣﺎﺟﺮا را ﺑـﺮاي آن‬
‫ﺳﻪ ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﺮد و ﺑﺎ دﻻﻳﻠﺶ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﻂ ﺑﺮ ﻣﻨﻄﻖ رﻳﻤﻮس ﻏﻠﺒﻪ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻤﮕﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫اﺗﺎق ﻫﺎي ﺧﻮد رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﻫﺮي دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ را ﮔﺮﻓﺖ و او را ﺑﻪ ﻛﻨﺎري‬
‫ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻧﻘﺎب رﻳﻮﻧﻜﻼو را ﺑﻪ او داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ رو ﺗﺤﺖ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮان‪ ،‬از ﺧﻮدت دور ﻧﻜﻦ و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪا‪ ،‬ﻧﮕـﺬار ﻛـﺴﻲ‬‫اوﻧﻮ ﺑﺒﻴﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻘﺎب زﻳﺒﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪502‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ اﻣﺎ ‪ ...‬ﭼﺮا؟‬‫ ﺑﺬارش روي ﺻﻮرﺗﺖ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻲ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺷﻚ و ﺗﺮدﻳﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻧﻘﺎب اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ ﻧﻘﺎب‬
‫را ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ ﮔﺬاﺷﺖ اﻣﺎ ﺳﺮﻳﻌﺎً آﻧﺮا ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻔﺴﺶ ﺑﻨﺪ آﻣﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ‪...‬‬‫ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻲ ذﻫﻨﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ در اﻃﺮاﻓﺖ ﺑﻮد رو ﺣﺲ ﻛﻨﻲ؛ اﻟﺒﺘـﻪ ﺑﺠـﺰ ذﻫـﻦ‬‫ﻣﻦ‪ .‬درﺳﺘﻪ؟‬
‫ﻫﺮي اﻳﻦ را ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮش‪ ،‬آﻧﺮا ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﮔﻪ ﻛﻪ در آﻳﻨﺪه ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﻴﺎز ﭘﻴﺪا ﺧـﻮاﻫﻲ ﻛـﺮد‪ .‬ﺣـﺎﻻ‬‫ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﺑﺮوي ﻧﺰد راﺷﻞ و ﺗﻤﺎم وﻗﺘﺘﻮن رو ﺑﺬارﻳﻦ روي اون ﻛﺘﺎب‪.‬‬
‫اراده اي ﻗﻮي در ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻮج ﻣﻲ زد‪ .‬ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺰدﻳـﻚ ﺷـﺪ و‬
‫ﺑﻮﺳﻪ اي آرام را ﺑﺮ ﻟﺒﺎن او ﻧﺸﺎﻧﺪ و ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺣﺮﻓـﻲ‪ ،‬ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫اﺗﺎق ﻣﺸﺘﺮﻛﺶ ﺑﺎ راﺷﻞ رﻓﺖ‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً اﮔﺮ ﻛﻤـﻲ ﺻـﺒﺮ ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪ ،‬ﻣـﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫اﺷﻜﻬﺎي ﻫﺮي را ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ از ﺻﻮرت او‪ ،‬ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﺷﺐ اﻗﺎﻣﺖ آﻧﻬﺎ در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻓـﺮا رﺳـﻴﺪ و ﻫﻤـﻪ در ﺣـﺎل آﻣـﺎده‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻦ وﺳﺎﻳﻞ ﺧﻮد ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻓﺮدا ﺑﻪ اﻳـﺴﮕﺎه ﻛﻴﻨﮕﺰﻛـﺮاس ﺑﺮوﻧـﺪ‪ .‬از آﻧﺠـﺎﻳﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺗﺎﻧﻜﺲ در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ اﻗﺎﻣﺖ داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟﻲ آﻧﻬﺎ را راﺣـﺖ ﮔﺬاﺷـﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد و ﻗﺮار ﺑﺮ اﻳﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺒﺢ روز ﺷﻨﺒﻪ و ﻳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ از ﺣﺮﻛﺖ‪ ،‬وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ‬
‫و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﺗﺎ آﻧﻬﺎ را ﺗﺎ اﻳﺴﺘﮕﺎه ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي داﺑﻲ و ﻛﺮﻳﭽﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻨﺪ ﺗـﺎ ﺷـﺎم ﺑﺨﻮرﻧـﺪ‪ ،‬ﻣـﺸﺎﻫﺪه‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻏﺬاﻳﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﺮده و در ﺣﺎل ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪن از ﺳﺮ ﻣﻴﺰ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﻣﺸﻜﻮك ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﻠﻮي ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪503‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻛﺠﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻋﺠﻠﻪ؟ ﭼﺮا ﺻﺒﺮ ﻧﻜﺮدي ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺷﺎم ﺑﺨﻮرﻳﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي در ﻣﻘﺎﺑﻞ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮوم ﺑﻪ ﻗﺼﺮ‪.‬‬‫ اﻻن‪.‬‬‫ ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ‪ .‬رﻓﻴﻖ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﭼﻬﺮه اش ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﻛﻪ ﻣﻴﺪان را ﺧﺎﻟﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﺪوﻧﻢ ‪ ...‬ﻳﻌﻨﻲ ﺑﺪوﻧﻴﻢ ‪ ...‬ﭼﺮا؟‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﺗﺎ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدم‪ .‬اوﻧﻮﻗـﺖ ﻫﻤـﻪ ﭼﻴـﺰ رو ﻣـﻲ‬‫ﻓﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ دﺳﺖ ﺑﺮدار ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﻳﻪ ﮔﺮوﻫﻴﻢ ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟! ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﺪوﻧﻴﻢ ﺗﺎ اﮔﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎد‪...‬‬‫ ﭼﺮا ﺟﻮش ﻣﻲ ﻳﺎري‪ .‬ﺧﻄﺮي ﻣﻨﻮ ﺗﺤﺪﻳﺪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬اﻳﻨﻮ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش‪ .‬ﭘﺲ‬‫ﺗﺎ ﺑﻌﺪ‪...‬‬
‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬رون ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻫﺮﻣﻴﻮن را آرام ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ او ﻣﻲ دوﻧﻪ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﺪ‬‫***‬
‫ﺳﻮروس روي ﻳﻜﻲ از ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ ﻫﺎ‪ ،‬وﻟﻮ ﺷﺪه ﺑﻮد و در ﺣﺎل ﺧﻮاﻧـﺪن ﻳﻜـﻲ از ﻛﺘـﺎب‬
‫ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﭘﻴﺶ ﺧﺮﻳﺪه ﺑﻮد وﻟﻲ ﻫﻴﭽﮕﺎه ﻓﺮﺻﺘﻲ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻴﺎورده ﺑـﻮد ﻛـﻪ‬
‫آن را ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﻨﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻫﺮي وارد ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺗﻮ ﺑﻠﺪ ﻧﻴﺴﺘﻲ در ﺑﺰﻧﻲ ﭘﺎﺗﺮ؟!‬

‫‪504‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ و ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد‪ ،‬ﭘﺪرﻣﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﻳﻪ ﻋﻮﺿﻲ ﺑﻮد ﻛـﻪ ﺑـﺪون در زدن وارد‬‫ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻫﺮي ﭼﺸﻢ ﻏﺮه اي رﻓﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺗﻮي اﻳﻦ ﻳﻪ ﻣﻮرد‪ ،‬ﺷﻌﻮرش از ﺗﻮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺻـﺒﺮ ﻛـﻦ ﺑﺒﻴـﻨﻢ‪...‬‬‫ﻣﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻓﺮدا ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮﻳﻦ‪ .‬اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ اوه ﺧﺪاي ﺑﺰرگ‪ .‬ﺳﻮروس ﺗﻮ دﻳﮕﻪ اﺳﺘﺎد ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﻴﺴﺘﻲ‪ .‬ﺑﻴﺨﻴﺎل ﺷﻮ‪.‬‬‫ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﺳﻮروس ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد‪ ،‬ﻫﺮي ﻧﻔﺲ آراﻣﻲ ﻛـﺸﻴﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻳﻪ ﺳﺮي از وﺳﺎﻳﻠﻢ رو ﺑﺒﺮم ﻣﺪرﺳﻪ و اﺗﺎق ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫـﺎ رو ﻫـﻢ‬‫آﻣﺎده ﻛﻨﻢ وﻟﻲ ﻗﺒﻠﺶ ﻳﻪ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم دارم‪.‬‬
‫ اﻣﺎ اﻻن ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﺮي اوﻧﺠﺎ‪ .‬دﻳﻮاره دﻓﺎﻋﻲ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور اﻳﺠﺎد ﻛﺮده‪ ،‬ﻫﻨﻮز‬‫ﺑﺮﻗﺮاره و ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑﺪون اﺟﺎزه ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ وارد ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ ﺑﺠﺰ ﻣﻦ‪.‬‬‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟!‬‫ دﻧﺒﺎﻟﻢ ﺑﻴﺎ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻲ‪.‬‬‫و ﺑﺪون ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠـﻪ ﻫـﺎ رﻓـﺖ‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻃﺒﻘـﻪ آﺧـﺮ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺧﺮﻳﻦ درب رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻣﻘﺎﺑـﻞ در‬
‫رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ داﺧﻞ اﻳﻦ اﺗﺎق‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ اوﻧﻄﻮري ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺎد ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﺑﻲ وزﻧﻲ اﻋﺠﺎب اﻧﮕﻴﺰي را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬آب‬
‫و آﺗﺶ‪ ،‬ﻧﻮر ﺧﺎﻟﺺ‪ ،‬ﺟﺮﻳﺎن زﻧﺪﮔﻲ‪ .‬در ﻳﻚ ﻛﻼم‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ اﻋﺠـﺎز آﻓـﺮﻳﻨﺶ را‬
‫ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ‪ .‬در وﺳﻂ اﻳﻦ ﻓﻀﺎي ﺑﻲ اﻧﺘﻬﺎ و ﺑﺮ روي ﭘﺎﻳـﻪ اي ﺳـﻨﮕﻲ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﺷـﻜﻞ‬
‫زﻳﺒﺎﻳﻲ ﺣﻜﺎﻛﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺎز ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎذﺑـﻪ اي ﻛـﻪ در اﻃـﺮاف‬

‫‪505‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻛﺘﺎب ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﻣﻴﺰ ﺳﻨﮕﻲ‬
‫رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻗﺪرت ﺣﻘﻴﻘﻲ را اﺣﺴﺎس ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻗﺪرﺗﻲ ﻛـﻪ از ﻃﺒﻴﻌـﺖ ﺳﺮﭼـﺸﻤﻪ ﻣـﻲ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻧﻴﺮوﻳﻲ ﻛﻪ از ﻗﻠﺐ آدﻣﻴﺎن ﻣﻲ ﺗﺮاوﻳﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ آﻓـﺮﻳﻨﺶ ﻣﻌﻨـﺎ ﻣـﻲ داد‪.‬‬
‫ﻋﺸﻖ و ﻧﻔﺮﺗﻲ ﻛﻪ در ﻗﻠﺐ اﻧﺴﺎن وﺟﻮد دارد‪ ،‬ﻛﻮﻫﻬﺎ را ﺑـﻪ ﺣﺮﻛـﺖ در ﻣـﻲ آورد ‪...‬‬
‫درﻳﺎﻫﺎ را ﻣﻲ ﺷﻜﺎﻓﺪ ‪...‬‬
‫ﻫﺮ دو ﺑﻪ روي ﻛﺘﺎب ﺧﻢ ﺷﺪﻧﺪ و ﻛﺘﺎب را ﻣﺎﻧﻨﺪ درﻳﭽﻪ اي ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ در وراي آن‪،‬‬
‫ﺷﮕﻔﺘﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺣﺮﻛـﺖ ﺳـﻴﺎرات‪ ،‬ﺳـﺘﺎرﮔﺎن‪ ،‬ﺻـﻮر‬
‫ﻓﻠﻜﻲ و ﺟﻬﺎن ﺑﻲ اﻧﺘﻬﺎ‪ .‬اﺣﺴﺎﺳﻲ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮاﺳـﺘﻦ و‬
‫رﻫﺎ ﺷﺪن ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ رو ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﻤﻮن "ﻛﺘﺎب ﺻﻠﺢ" اﺳﺖ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑﻪ درﺳـﺘﻲ‬‫ﻧﻤﻲ داﻧﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺘﺎب از ﻛﺠﺎ آﻣﺪه و ﺗﺎرﻳﺨﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي ﭘﻴـﺪاﻳﺶ آن در‬
‫دﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻛﺘﺎب ﺻﻠﺢ‪ ،‬دو ﻧﺴﺨﻪ دارد ﻛﻪ ﻣﻜﻤﻞ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻫﺮﻛـﺪام‪،‬‬
‫در ﻳﻚ ﺑ‪‬ﻌﺪ ﺟﻬﺎن ﻗﺮار دارﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫ ﺑﻪ ﺧﻮدت ﻧﮕﺎه ﻛﻦ ﺳﻮروس! ﻣﺎ دﻳﮕﻪ ﺟﺴﻢ ﻧﺪارﻳﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﺟﺴﻤﻤﻮن رو ﭘﺸﺖ‬‫ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻴﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ‪ .‬اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻌﺪ دوﻣﻪ‪ .‬ﺧﺎك ﻟﻴﺎﻏﺖ ورود ﺑﻪ اﻳﻨﺠـﺎ رو‬
‫ﻧﺪاره‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﺧﻮدش و ﻫﺮي و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ‬
‫دوي آﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ ﻧﻮر ﺑﻮدﻧﺪ و در ﻓﺎﺻﻠﻪ اي ﺑـﺴﻴﺎر دور‪ ،‬ﺟـﺴﻢ آﻧﻬـﺎ در ﻣﻴـﺎن‬
‫ﻓﻀﺎي ﻧﺎﻣﺘﻨﺎﻫﻲ‪ ،‬ﺷﻨﺎور ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻛﺘﺎب‪ ،‬ﻧﺴﺨﻪ دوﻣـﻪ ﻛﺘـﺎب ﺻـﻠﺢ اﺳـﺖ‪ .‬ﻧـﺴﺨﻪ اول آن‪ ،‬در اﺗـﺎﻗﻲ‬‫درﺑﺴﺘﻪ و در ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﻗﺮار دارد‪ .‬ﺳﺎﻻزار اﺳـﻠﻴﺘﺮﻳﻦ‪ ،‬در آﺧـﺮﻳﻦ اﻗـﺪام‬
‫ﺑﺮاي ﭘﺎك ﻛﺮدن ﭘﺮوﻧﺪه ﺳﻴﺎه ﺧﻮدش و درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﻧﺘﻘﺎل ﻗﺪرﺗﺶ ﺑـﻪ‬

‫‪506‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﻌﺠﻮن اﻟﻴﻨﻮس‪ ،‬دروازه اي ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑ‪‬ﻌﺪ ﮔﺸﻮد و ﻧـﺴﺨﻪ اول را ﺑـﻪ زﻣـﻴﻦ‬
‫آورد و در اﻣﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﺟﺎي دﻧﻴﺎ ﻗﺮار داد‪ .‬ﻗﻮي ﺗـﺮﻳﻦ ﻧﻴـﺮوي ﻋـﺎﻟﻢ از اون‬
‫اﺗﺎق ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻧﻴﺮوﻳﻲ ﻛﻪ ﺟﻬﺎن ﺑﺎ آن ﭘﺎﻳﻪ رﻳﺰي ﺷـﺪه اﺳـﺖ‪.‬‬
‫ﻧﻴﺮوﻳﻲ ﻛﻪ در درون ﻫﻤﻪ ﻣﺎ وﺟﻮد دارد و ﻣﺎ را ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ اﻣـﺎ ﻣـﺎ ﺑـﻪ‬
‫آن ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨـﺪ‪ .‬ﻧﻴﺮوﻳـﻲ ﻛـﻪ ﺧﺪاوﻧـﺪ در درون ﻣـﺎ ﻗـﺮار داد ﺗـﺎ راه را‬
‫ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﻴﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺳﻜﻮت ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪ و ﺳﭙﺲ ﻫﺮي اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ اﻳﻨﻮ ﺑﺪوﻧﻲ‪ .‬ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻛﻪ در زﻣﻴﻦ ﻗﺮار دارد‪ ،‬ﺑـﺮﺧﻼف‬‫ﭼﻴﺰي ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺎ ﻗﺮار دارد‪ ،‬ﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻣﻲ رﺳﺪ ﻛﻪ ﺳـﻴﺎﻫﻲ‬
‫ﺗﻤﺎم ﺟﻬﺎن را ﻣﻲ ﮔﻴﺮد و ﻗﺪرﺗﻲ ﺧﺎﻟﺺ‪ ،‬ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮدي ﭼﻴـﺰي ﻣـﻲ‬
‫ﮔﻴﺮد ﻛﻪ ﻣﺎ آﻧﺮا "ﻫﺴﺖ" ﻣﻲ ﻧﺎﻣﻴﻢ‪ .‬در آن زﻣـﺎن‪ ،‬ﺗـﻮ ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﻪ اﺗـﺎق‬
‫درﺑﺴﺘﻪ ﺑﺮوي و ﻛﺘﺎب را ﺑﺎزﻛﻨﻲ و ﺟﻤﻠﻪ اي ﻛﻪ در اﺑﺘـﺪاي آن اﺳـﺖ را‬
‫ﺑﺨﻮاﻧﻲ‪ .‬اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ راه ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮب ‪ ...‬وﻗﺖ ﻣﺎ دﻳﮕـﻪ ﺗﻤـﻮم ﺷـﺪه‪ .‬ﺣـﺎﻻ‬
‫دﻳﮕﻪ ﺑﺎﻳﺪ از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮﻳﻢ ﭼﻮن ﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺗﻌﻠﻖ ﻧﺪارﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻧﻴﺮوﻳﻲ ﻋﺠﻴﺐ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺴﻤﺸﺎن ﻛﻪ در ﻣﻴﺎن ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ‪ ،‬ﺳـﺎﻛﻦ ﺑﻮدﻧـﺪ‬
‫ﭘﻴﺶ ﻣﻲ ﺑﺮد‪ .‬ﻓﺸﺎري ﻛﻪ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﻧﻘﺎت ﺑﺪﻧﺸﺎن وارد ﻣـﻲ ﺷـﺪ و‪ ...‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﭼﺸﻢ ﺑﺎز ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ)در آﺧﺮﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ ﻗﺼﺮ( و در ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﻫﻤـﺎن در‬
‫دﻳﺪﻧﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺮا اﻳﻨﺎ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻲ‪.‬‬‫ ﭼﻮن ﺗﻮ دوﺑﺎره ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدي‪ .‬ذات ﭘﻠﻴﺪ ﺗﻮ ﻫﻤﺎن زﻣﺎن ﺑـﻪ ﺑـﺮ ﺑـﺎﻻي‬‫ﺟﺴﺪ ﭘﺪر ﻣﻦ اﺷﻚ ﻣﻲ رﻳﺨﺘﻲ‪ ،‬ﻣ‪‬ﺮد‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﭼﻲ دﻳﺪي‪.‬‬
‫‪ -‬ﻛﺠﺎ ﻣﻲ ﺧﻮاي ﺑﺮي؟‬

‫‪507‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﺳﺮ ﺑﺮم ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ رو ﻳﻪ ﺑﺮرﺳﻲ ﺑﻜﻨﻢ و ﻳﻪ ﺳﺮي ﻫﻢ ﺑـﻪ اﺗـﺎق‬‫ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎ ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬اﻣﺴﺎل ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺠﻨﮕﻴﻢ‪.‬‬
‫و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻗﺪم از اﺳﻨﻴﭗ دور ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﺴﺘﺎد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﻖ زﻧﺪﮔﻲ دارﻧﺪ‪ .‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﮔﻨﺎﻫﻲ ﻧﺪارﻧـﺪ‪ .‬ﻣـﺎ‬‫ﺑﺮاي اوﻧﺎ ﻣﻲ ﺟﻨﮕﻴﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ رم ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ‪ .‬اﮔﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻲ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﻴﺎﻳﻲ و ﻛﻤﻜﻢ ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ دور ﺷﺪن ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛـﻪ دﻳـﺪه ﺑـﻮد و ﺷـﻨﻴﺪه ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻀﻤﺸﺎن ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻫﺮي‬
‫رﻓﺖ‪ .‬در آﺳﺘﺎﻧﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي رﺳﻴﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺣﺪود ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ وﻗﺖ‬
‫ﺻﺮف ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ وﺳﺎﺋﻞ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﻫﺮي را از ﻃﺮﻳﻖ درب ﻣﻮﺟﻮد در ﻃﺒﻘﻪ آﺧﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﺎﻻر‬
‫اﺳﺮار ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺒﺮﻧﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ وﻟﻲ ﻫﺮي ﺗﻌﺪادي از ﺟﻌﺒﻪ‬
‫ﻫﺎ را از ﻃﺮﻳﻖ ﻳﻜﻲ از درﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در آﺧﺮ ﺗﺎﻻر ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﺠـﺴﻤﻪ ﺑﺎرﻧﺎﺑـﺎس‬
‫ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﺗﺎق ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎ ﺑﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ رﻓـﺖ و از آﻧﺠـﺎ ﺑـﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟـﺪ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ رون ﺷﺮﻳﻚ ﺑﻮد‪ ،‬رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻣـﻲ داﻧـﺴﺖ‪،‬‬
‫رون ﺷﺐ را ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲ ﮔﺬراﻧﺪ‪ .‬در اﺗﺎﻗﺶ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮد و ﺻﺪاي ﺧﺮوﭘﻮف ﻓﻴﻨﻴﺎس‬
‫ﻧﺎﻳﺠﻠﻮس را ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﻗﺎب ﺧﺎﻟﻲ ﺑﺸﻨﻮد‪ .‬او وارث ﺑﻠﻚ ﻫﺎ ﺑﻮد و ﻓﻴﻨﻴﺎس‬
‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻧﻮري را از ﺑﻴﻦ ﭘﻠﻚ ﻫﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﻧﻮازش ﻣﻲ داد‪ .‬ﻧـﻮري‬
‫ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ و ﻃﻼﻳﻲ‪ .‬ﺑﻮي ﻋﻄﺮي آﺷﻨﺎ‪ ،‬ﻣﺸﺎﻣﺶ را ﭘﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﺟﻴﻨﻲ‪...‬‬

‫‪508‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ ،‬اﻳﻦ را زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‪ ،‬دﺳـﺘﻲ‬
‫ﮔﺮم و ﻛﻮﭼﻚ را ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ را‬
‫در دﻳﺪ ﻛﻪ ﻛﻨﺎرش روي ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﺎ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﻗﻄﺎر ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‬‫ ﭼﻲ؟! ﭼﺮا ﺑﻴﺪارم ﻧﻜﺮدﻳﻦ؟‬‫ آﺧﻪ دﻟﻢ ﻧﻴﻮﻣﺪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻧﺎز ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮدي‪.‬‬‫ﻗﻠﺐ ﻫﺮي از ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد و زﺑﺎﻧﺶ ﻣﺜﻞ ﺳـﻨﮓ‪،‬‬
‫ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ او ﺑﻮد و ﺧﺪا را ﺷﻜﺮ ﻣـﻲ ﻛـﺮد ﻛـﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ دﻓﺎع از ﺧﻮد را دارد‪ ،‬ﺣﺘـﻲ در ﻣﻘﺎﺑـﻞ او‪ .‬ﺟﻴﻨـﻲ ﻟﺒﺨﻨـﺪي ﺑـﺮ ﻟـﺐ‬
‫داﺷﺖ و ﻣﻮﻫﺎي او را ﻧﻮازش ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ‪...‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه دﻳﮕﻪ اﻳﻨﻜﺎر رو ﻧﻜﻨﻲ‪.‬‬‫ﻫﺮ دو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﻫﺮﻣﻴﻮن را در آﺳﺘﺎﻧﻪ در دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻗﺎب در ﺗﻜﻴﻪ داده و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻲ زﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﺮا؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺟﻮاب ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻮن رون ﭘﺮرو ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻨـﻮز ﺻـﺒﺤﺎﻧﻪ ﻫـﻢ‬‫ﻧﺨﻮردي‪.‬‬
‫***‬
‫‪ 10‬دﻗﻴﻘﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻤﻪ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ درب ﺑﺎز ﺷﺪ و وﻳﺰﻟـﻲ‬
‫ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﻮدي‪ ،‬وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻮدي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕـﺎه ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪،‬‬
‫ﻟﻨﮕﻪ ﻛﻔﺸﻲ ﻛﻬﻨﻪ را ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻏﺮﻳﺪ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﻗﺒﻼ از ﭘﻮرﺗﻜﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدﻳﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ آﻣﺎده ‪ ...‬ﺑﺎ ﺷﻤﺎره ﺳﻪ ‪1 ...‬‬‫‪3 ... 2 ...‬‬

‫‪509‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﭘﺲ از ﭼﺮﺧﺸﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ در ﮔﺮداﺑﻲ از رﻧﮓ ﻫﺎ‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺎﻳﺸﺎن ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺳﺨﺖ‬
‫رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﻫﻤﻬﻤﻪ اي ﮔﻮﺷﺸﺎن را ﭘﺮﻛﺮد و ﻗﻄﺎري ﺳﺮﺧﺮﻧﮓ آﺷـﻨﺎ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑـﻞ‬
‫آﻧﻬﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺑﻪ ﻗﻄﺎري ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ دوﻣﺸﺎن ﻣﻲ ﺑﺮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﺑﻠﻨﺪﻗﺪ و ﻣﻮ ﺑﻮري ﻧﮕﺎه ﻣـﻲ ﻛـﺮد ﻛـﻪ ﻛـﻼه‬
‫ﺷﻨﻠﺶ را ﺑﺮ ﺳﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﺪون ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ دﻳﮕﺮان‪ ،‬ﺳﻮار ﻗﻄﺎر‬
‫ﺷﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﻲ دﻳﺪ ‪ ...‬او ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪.‬‬

‫‪510‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و دوم«‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ دراﻛﻮ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و از ﻣﺤﻴﻂ اﻃﺮاﻓﺶ‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼ ﻏﺎﻓﻞ ﻣﺎﻧـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻳﻜـﻲ از‬
‫ﻣﺎﻣﻮران وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻛﻤﻲ از او‪ ،‬ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻫـﺮ دو ﻧﻔـﺮ‪ ،‬اﻳـﻦ ﻛـﺎر را‬
‫آﻧﭽﻨﺎن ﻃﺒﻴﻌﻲ اﻧﺠﺎم ﻣﻲ دادﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻮﺟﻪ اﺣﺪي‪ ،‬ﺟﻠﺐ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻋﻼ رﻗـﻢ ﻓﺎﺻـﻠﻪ‬
‫اي ﻛﻪ ﻣﺎﺑﻴﻦ ﻫﺮي و دراﻛﻮ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻫﺎي ذﻫﻨﻲ‬
‫دراﻛﻮ را اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻫﺎ ﺑﺴﻴﺎر ﻗﻮي ﺑﻮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ اﻫﻤﻴـﺖ ﺣـﻀﻮر‬
‫دراﻛﻮ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ؛ ﺑﺮاي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻛـﺴﻲ ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﻏﻔﻠـﺖ ﻫـﺮي از‬
‫اﻃﺮاف ﺧﻮد‪ ،‬ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﮕﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲ روﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﺟـﺎﻳﻲ ﻛـﻪ دراﻛـﻮ را دﻳـﺪه ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ وﻟﻲ دﻳﮕﺮ دراﻛﻮ آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻗﻔﺲ ﻫﺪوﻳﻚ‬
‫و ﭼﻤﺪاﻧﺶ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ داد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﻳﻦ و ﻳﻚ ﻛﻮﭘﻪ ﺧﺎﻟﻲ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺳﻌﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ آﺧﺮﻳﻦ ﻛﻮﭘـﻪ‬
‫ﺧﺎﻟﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻟﻮﻧﺎ رو ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮي و ﻧﻮﻳﻞ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻲ و اوﻧﻮ ﺑﻴﺎري ﭘﻴﺶ ﻣﺎ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ‪:‬‬
‫ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاي ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻲ؟‬
‫ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬ﻳﻪ دوﺳﺖ ﻗﺪﻳﻤﻲ!‬
‫و ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺮﻓﻲ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﺮد و دوﺳﺘﺎﻧﺶ را در ﺷﻚ و ﺷﺒﻬﻪ ﻗﺮار‬
‫داد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮﺷﻪ اي از اﻳﺴﺘﮕﺎه رﻓﺖ ﺗﺎ در دﻳـﺪرس ﻛـﺴﻲ ﻧﺒﺎﺷـﺪ‪ .‬ﺳـﭙﺲ‬
‫ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﻴﺶ را ﺑﺮ روي ﺧـﻮد اﻧـﺪاﺧﺖ‪ .‬او ﻃﻠـﺴﻤﻲ ﻛـﻪ داﻣﺒﻠـﺪور ﺗﻮﺳـﻂ آن‬
‫ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ را ﻣﻲ داﻧﺴﺖ وﻟﻲ اﺳﺘﻔﺎده درﺳـﺖ از اﻳـﻦ ﻃﻠـﺴﻢ‪ ،‬ﻧﻴﺎزﻣﻨـﺪ‬

‫‪511‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﻬﺎرت ﺑﻮد؛ ﻧﻪ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﻳﻲ‪ .‬ﻣﻬﺎرت ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻲ آﻣﺪ ﻛﻪ ﺧﻮد‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﺻﺮف زﻣﺎن اﺣﺘﻴﺎج داﺷﺖ و ﻫﺮي‪ ،‬زﻣﺎن زﻳﺎدي را ﺑﺮاي ﺗﻤـﺮﻳﻦ اﻳـﻦ ﻃﻠـﺴﻢ‪،‬‬
‫ﺻﺮف ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط‪ ،‬از ﻣﻴﺎن ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻋﺒﻮر ﻛﺮد و ﺑﻪ آﺧﺮﻳﻦ واﮔﻦ ﻗﻄﺎر رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫واﮔﻦ آﺧﺮ‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮص ﺣﻤﻞ ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﻮد و ﻓﺎﻗﺪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻛﻮﭘﻪ اي ﺑﻮد‪ .‬در واﮔـﻦ ﺑﻌـﺪي‬
‫ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎم ﻛﻮﭘﻪ ﻫﺎ ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻮد ﺑﺠﺰ ﻳﻜﻲ‪ .‬دراﻛﻮ ﻛﻼه ﺷﻨﻠﺶ را ﺑﺮداﺷـﺘﻪ ﺑـﻮد و ﺳـﻌﻲ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد ﻧﮕﺎه ﺳﻨﮕﻴﻦ داوﻟﻴﺶ را ﺑﺮﺧﻮد‪ ،‬ﻧﺎدﻳﺪه ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬ﻛﺎراﮔﺎه ﺧﺸﻦ وزارت ﺧﺎﻧﻪ در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ دراﻛﻮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻗﺮار ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎن ﺳﻔﺮ‪ ،‬او را ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻛﻨـﺪ و او را ﺑـﻪ‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺗﺤﻮﻳﻞ دﻫﺪ‪ .‬دراﻛﻮ ﺳﺮش را ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺑﺎزي ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﻨﺪ روز ﻗﺒﻞ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬دﺳـﺘﻮراﺗﻲ ﻛـﻪ ﺑـﻪ او‬
‫داده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬واﻗﻌﺎً وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﺘﺮ و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﺳﺨﺖ ﺗﺮ از ﻓﺮﻣﺎن‬
‫ﻛﺸﺘﻦ داﻣﺒﻠﺪور‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺪاي ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺟﺮﻳﺎن ﻫـﻮا ﻛـﻪ از ﻣﻴـﺎن‬
‫ﺷﻜﺎﻓﻲ ﻋﺒﻮر ﻣﻲ ﻛﻨﺪ را ﺷﻨﻴﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻻ را ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬داوﻟﻴﺶ را دﻳﺪ ﻛـﻪ ﺑـﺎ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻣﺎت ﺑﻪ او زل زده ﺑﻮد‪ .‬ﻛﻢ ﻛـﻢ‪ ،‬ﻫﻤـﻪ ﭼﻴـﺰ ﺳـﻨﮕﻴﻦ ﺷـﺪ و ﺳـﻴﺎﻫﻲ و‬
‫ﺧﺴﺘﮕﻲ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺧﺮوﭘﻮف داوﻟﻴﺶ‬
‫ﺑﻮد و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ‪ .‬ﻫﺮ دو ﻣﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺘﻲ از ﺧﻠﺴﻪ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب‬
‫ﻛﻮﭘﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺳﺮﺷﺎر از ﺗﻨﻔﺮ ﺑﻪ دراﻛﻮ ﻛﻪ اﻛﻨﻮن در ﻛﻒ ﻛﻮﭘﻪ ﺑﻴﻬـﻮش‬
‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫او ﻓﺮﺳﺘﺎد ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎري ﺑﻪ دور او ﭘﻴﭽﻴﺪ و ﺟﺬب ﺑﺪﻧﺶ ﺷـﺪ‪ .‬ﺳـﭙﺲ ﺑـﺎ ﺣﺮﻛـﺖ‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬او را ﺑﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ اش ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﻗﺒﻞ از ﺧﺮوج از ﻛﻮﭘﻪ‪ ،‬ﻃﻠـﺴﻤﻲ را‬
‫ﺑﺮ روي ﻫﺮ دو ﻧﻔﺮ اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﺠﺪد ﺑﻪ درون ﻛﻮﭘﻪ اﻧﺪاﺧﺖ و از آﻧﺠﺎ دور ﺷﺪ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻮﭘﻪ ﻫﺎي ﺧﺎﻟﻲ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺣﻀﻮر اﻧﺪك داﻧﺶ آﻣﻮزان ﻣﺪرﺳـﻪ‬
‫را در ﻣﻲ ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬

‫‪512‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ داوﻟﻴﺶ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﺎﮔﻬـﺎﻧﻲ‪ ،‬ﺑـﻪ ﺣﺎﻟـﺖ ﻋـﺎدي ﺑﺮﮔـﺸﺖ‪ ،‬دراﻛـﻮ را در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﻳﺎﻓﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آراﻣﻲ در ﺧﻮاب ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ در ﺣﺎﻟـﺖ ﻋـﺎدي‬
‫اش ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺘﻦ از ﭼﻨﺪ ﻛﻮﭘﻪ ﺧﺎﻟﻲ‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﻛﻮﭘﻪ اي رﺳﻴﺪ ﻛـﻪ دوﺳـﺘﺎﻧﺶ در‬
‫آن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺣﺠﻢ ﻛﻮﭘﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﺳﺎﻳﺮ ﻛﻮﭘﻪ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ‪ ،‬ﺟﺎدوي ﺟﻴﻨﻲ را ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫـﺪ‪ .‬ﺑﺠـﺰ رون و ﻫﺮﻣﻴـﻮن ﻛـﻪ ﺑـﻪ‬
‫اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد‪ ،‬در ﻛﻮﭘﻪ ارﺷﺪﻫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬راﺷﻞ‪ ،‬رودوﻟﻒ‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ‪ ،‬ﻧﻮﻳﻞ و رﻳﻤﻮس‪ ،‬در‬
‫ﻛﻮﭘﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ‪ ،‬ﺑﻪ درون ﻛﻮﭘﻪ رﻓﺖ و ﭘﺲ از ﺧﻮش و‬
‫ﺑﺶ ﺑﺎ ﻫﻤﮕﻲ)ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺮاي ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﻣﺮاﻗﺒﻴﻦ‪ ،‬از ﻛﻮﭘﻪ ﺧﺎرج ﺷـﺪ ﺗـﺎ ﺑـﻪ‬
‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪد(‪ ،‬رو ﺑﻪ ﻧﻮﻳﻞ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮام ﻳﻪ ﺳﺮي ﻣﻄﺎﻟﺐ رو ﺑﺎﻫﺎت درﻣﻴﺎن ﺑﺬارم‪ .‬ﻟﻄﻔﺎ ﺗﺎ ﺣﺮﻓﻢ ﺗﻤﻮم ﻧﺸﺪه‪،‬‬
‫ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻮ‬
‫ﻧﻮﻳﻞ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻜﺎن دادن ﺳﺮش ﺑﺴﻨﺪه ﻛﺮد‪ .‬ﻳﻚ رﺑﻊ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﺮي در ﻃـﻲ‬
‫اﻳﻦ ﻣﺪت‪ ،‬ﻧﻮﻳﻞ را ﺑﺎ ﺳﺎز و ﻛﺎر ﮔﺮوه آﺷﻨﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑـﻮد و ﺗﻤـﺎم آﻧﭽـﻪ را ﻛـﻪ ﻣـﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﻳﺪ را ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﻮﻳﻞ‪ ،‬ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺸﺒﻴﻨﻲ ﺑﻮد ﺑﺎ‬
‫اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬درﺧﻮاﺳﺖ ﻫﺮي را ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﮔﺮوه ﭘﻴﻮﺳﺖ‪ .‬ﺣـﺎﻻ او ﻧﻴـﺰ ﻧـﺸﺎﻧﻲ ﺑـﺮ‬
‫دﺳﺘﺶ داﺷﺖ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮاراﻧﺪن آن ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫـﺎي‬
‫ﻫﺮي ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻢ ‪ ...‬ﻧﻮﻳﻞ ﺣﻮاﺳﺖ ﻛﺠﺎﺳﺖ!!‬
‫ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ و ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺣﺘﻲ‬
‫ﺧﻮد ﻫﺮي ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻨﺪه اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺧﻮب ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﺎﻓﻴﻪ‪.‬‬

‫‪513‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﻧﻮﻳﻞ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺟﺰو ﺣﻠﻘﻪ اﺻﻠﻲ ﻧﻴﺴﺘﻲ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ رودوﻟﻒ‪،‬‬
‫ﺑﻌﻀﻲ از اﻃﻼﻋﺎت ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪي ﺷﺪه از دﺳﺘﺮﺳﺖ ﺧﺎرج اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻧﻮﻳﻞ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ اﻋﺘﺮاض ﻛﻨﺪ ﺑـﻪ ﻫﻤـﻴﻦ ﺧـﺎﻃﺮ‪ ،‬ﻫـﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫اﻳﻦ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺧﻮدﺗﻪ ‪ ...‬اﻋﺘﻤﺎد ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﻧﻮﻳﻞ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪ‪‬ي ﻗﺎﻧﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﻜﻮت اﺧﺘﻴﺎر ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻧﻴﺮوي دﻓﺎﻋﻲ در داﺧﻞ ﻗﻠﻌﻪ ﻧﻴﺎزدارﻳﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ اﻟﻒ دال‬
‫رو ﻛﻪ ﺑﻪ دﻻﻳﻠﻲ‪ ،‬ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮﻗﺮار ﻧﺒﻮد رو اﻣﺴﺎل ﻣﺠﺪداً ﺑﺮﭘﺎ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب ﻛﻮﭘﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻛﺮوﻛـﺸﺎﻧﻚ )ﻛـﻪ در‬
‫اﻳﻦ ﻣﺪت‪ ،‬در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ و ﻧﺰد ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﻮده(‪ ،‬وارد ﺷـﺪﻧﺪ‪ .‬رون ﺧـﻮدش را ﻛﻨـﺎر ﻫـﺮي‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺟﺎي ﺷﻜﺮش ﺑﺎﻗﻴﻪ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮﻳﻲ در ﻛﺎر ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫وﻟﻲ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮ ﺧﻼف رون‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي ﮔﺮﻓﺘﻪ و در ﻫﻢ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫وﻟﻲ ﻳﻚ ﮔﺎو ﺑﻲ ﺧﺎﺻﻴﺖ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮد ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺷﺎخ درﺑﻴﺎره‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ دﻳﺪن ﺗﺮس در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي‪ ،‬ﺳﺮﻳﻌﺎً اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﻴﻠﻲ زود‪ ،‬ﺧﻮدش رو ﻛﻨﺘﺮل ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻟﻪ‬
‫و ﻟﻮرده ﺷﺪ‪.‬‬
‫و دﺳﺘﺶ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد و رد اﻧﮕﺸﺘﺎن ﻫﺮﻣﻴـﻮن ﺑـﺮ آن ﺑـﻮد را ﺑـﺎﻻ‬
‫آورد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ دﻳﺪن دﺳﺖ رون‪ ،‬دﺳﺖ رون را در ﻣﻴﺎن دو دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓـﺖ و‬
‫ﺳﺮش را ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ او ﮔﺬاﺷﺖ وﻟﻲ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ او ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ارﺷﺪ ﭘﺴﺮﻫﺎ ﻫﻢ ﻛﺴﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﺟﺰ‪...‬‬
‫زاﺑﻴﻨﻲ‪.‬‬

‫‪514‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫رون ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻮ از ﻛﺠﺎ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻲ؟!‬
‫ﺣﺪس ﻣﻲ زدم‪ .‬ﺑﺎ وﺟﻮد اﺳﻼﮔﻬﻮرن‪ ،‬ارﺷﺪ ﺷﺪن زاﺑﻴﻨﻲ‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻋﺠﻴﺐ و دور از‬
‫اﻧﺘﻈﺎر ﻧﻴﺴﺖ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن دﺳﺖ رون را ﻧﻮازش ﻣﻲ ﻛﺮد و از ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ دﺳﺖ او‬
‫آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاي ﺑﮕﻲ ﻛﻪ ﻛﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدي؟!‬
‫ﻫﺮي ﺻـﻮرﺗﺶ را در ﻫـﻢ ﻛـﺸﻴﺪ و ﭘـﺲ از آﻫـﻲ درد آﻟـﻮد‪ ،‬ﺟﺮﻳـﺎن ﻣـﺎﻟﻔﻮي و‬
‫ﺑﺎزﮔﺸﺖ او ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ را ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﺮد‪ .‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻫﻤﻪ‪ ،‬ﻗﺎﺑﻞ ﭘـﻴﺶ ﺑﻴﻨـﻲ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي‪ ،‬ﺣﺮﻓﻬﺎي اﺳﻜﺮﻳﻢ ﺟﻴﻮر و ﻋﺪم ﺗﻮاﻧـﺎﻳﻲ او در‬
‫اﺛﺒﺎت ﺟﺮم دراﻛﻮ را ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ روﺷﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪،‬‬
‫ﻫﺮي ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﺶ را اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫اون ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺪف ﻳﺎب‪ ،‬ﺣﺘﻲ در اﺗﺎق ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﻓﻌﺎل ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑـﻮد‪ .‬اون‬
‫ﺑﻴﭽﺎره ﺑﺎ ﭘﺎي ﺧﻮش اوﻣﺪه داﺧﻞ ﻗﻔﺲ‪ .‬ﻗﻔﺴﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ راه ﮔﺮﻳﺰي ﻧﺪاره‪.‬‬
‫ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻪ اي داري؟‬
‫ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ اوﻧﻮ ﺑﻜﺸﻮﻧﻢ ﻃﺮف ﺧﻮدﻣﻮن و اﮔﺮ ﻧﺸﺪ ‪...‬‬
‫ﻫﺮي اداﻣﻪ ﻧﺪاد وﻟﻲ ﻟﺤﻨﺶ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد و اﻳﻨﻜـﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔـﺖ دراﻛـﻮ‬
‫ﺑﺎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻫﺮي‪ ،‬ﭼﻪ ﻋﻮاﻗﺒﻲ را ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ‪ .‬رون ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺤـﺚ را‬
‫ﻋﻮض ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﮕﺬرﻳﻢ‪ .‬راﺳﺘﻲ ﺑﺤﺜﺘﻮن ﺑﺎ ﻧﻮﻳﻞ‪ ،‬ﺳﺮ ﭼﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﻫﻤﭽﻮن ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﻛـﻪ ﺑﺤـﺚ ﻋـﻮض ﺷـﺪه و ﻓـﺸﺎر وارد ﺑـﺮ‬
‫ذﻫﻨﺸﺎن‪ ،‬از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪515‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ اوﻣﺪﻳﻦ ﭼﻮن داﺷﺘﻴﻢ در ﻣﻮرد اﻟﻒ دال ﺣﺮف ﻣﻲ زدﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن و رون‪ ،‬ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺟﺬب ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺳﺮاﭘﺎ ﮔﻮش ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬اﻟﻒ دال ﺑﺎﻳﺪ اﻣﺴﺎل ﺑﺮﭘﺎ ﺑـﺸﻪ و اﻳـﻦ وﻇﻴﻔـﻪ ﺷـﻤﺎ‬
‫اﺳﺖ ﻛﻪ اﻳﻨﻜﺎر رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻴﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻌﻀﻲ ﻣﻮاﻗﻊ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﻠﺴﺎت ﻣـﻲ‬
‫آﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻟﻮﻧﺎ و ﻧﻮﻳﻞ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ و ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اوﻧﺎ آﻣﺎده ﺑﺸﻦ‪ ،‬ﺷﻤﺎ دوﺗـﺎ‪،‬‬
‫اﻟﻒ دال رو ﻣﻲ ﭼﺮﺧﻮﻧﻴﺪ و ﭘﺲ از اون‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ و ﻧﻮﻳﻞ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻛﻤـﻚ ﻣـﻲ‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ‪ ،‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮ اوﻧﭽﻪ ﺗﻮي اﻳﻦ ﻣﺪت ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻴﻦ رو ﺑﻪ اوﻧﺎ ﻳﺎد‬
‫ﺑﺪﻳﻦ و ﺻﺪاﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ در ﻣﻮرد اون ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻋﻀﺎي اﻟﻒ دال ﻳﺎد ﻣـﻲ‬
‫دﻳﺪ‪ ،‬دﻗﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ .‬ﻣﺎرﻳﺘﺎ رو ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ او از ﺗﺮس ﻣﺎدرش‬
‫اﻳﻨﻜﺎر رو ﻛﺮد وﻟﻲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻮاﺳﻤﻮن رو ﺟﻤﻊ ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻟﻮﻧﺎ ﻛﻪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺎﻛﺖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﻳﻞ ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﭼﺮا اﻳﻦ ﻋﻼﻣﺖ رو روي دﺳﺖ اوﻧﺎ ﻫـﻢ ﺣـﻚ ﻧﻤـﻲ ﻛﻨﻴـﺪ ﺗـﺎ ﻛـﺴﻲ ﻧﺘﻮﻧـﻪ‬
‫ﺟﺎﺳﻮﺳﻲ ﻛﻨﻪ؟!‬
‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ‪ ،‬ﻳﻚ اﻧﺠﻤﻦ ﺳﺮي ﺑﻮده و از ﻃﺮﻓﻲ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻣﺪت‬
‫ﭼﻨﺪ ﻫﺰار ﺳﺎل‪ ،‬ﻏﻴﺮ ﻓﻌﺎل ﺑﻮده و از ﻃﺮف دﻳﮕـﻪ‪ ،‬ﻫـﺮ ﻳـﻚ از اﻋـﻀﺎي اﻧﺠﻤـﻦ‪،‬‬
‫دﻻﻳﻞ ﻣﺤﻜﻤﻲ رو ﺑﺮاي ﺣﻀﻮرﺷﻮن در اﻳﻨﺠﺎ دارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ دﺳﺘﺎن ﮔﺮه ﺷﺪه رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﺮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن و وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ راﺷﻞ و رودوﻟﻒ اﻧﺪاﺧﺖ‪...‬‬

‫‪516‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫راﺷﻞ و ﺑﺮادرش‪ ،‬وارﺛﻴﻦ دراﻛﻮﻻ ﻫﺴﺘﻨﺪ و از ﻗﺪرت و دراﻳﺖ ﺑـﺎﻻﻳﻲ ﺑﺮﺧـﻮردار‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ و‪...‬‬
‫اﻳﻨﺒﺎر ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺧﺎﻟﻲ رﻳﻤﻮس اﻧﺪاﺧﺖ‪...‬‬
‫از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻗﺪرت ﻳﻚ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ‪ ،‬دﺳﺖ ﻛﻤﻲ از ﻳﻚ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻧﺪارد‪ ،‬وﺟـﻮد‬
‫رﻳﻤﻮس ﻧﻴﺰ ﻻزم اﺳﺖ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﻧﻴﺎز ﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻖ ﺑﻲ رﻗﻴﺐ و ﺷﻜـﺴﺖ‬
‫ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ رﻳﻤﻮس و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر ﺣﻴﺎﺗﻲ اﺳﺖ‪ .‬و ﺗﻮ‪...‬‬
‫اﻳﻨﺒﺎر ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﻮﻧﺎ ﺑﺮﮔﺸﺖ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪه رﻳﻮﻧﻜﻼو ﻛﻪ وﺟﻮدش در ﻛﻨﺎر ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﻗﺪرت ﮔـﺮوه‬
‫ﻣﻲ ﺷﻪ و از ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺴﺎب‪ ،‬وﺟﻮد ﻣﻦ در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬زﻳﺎدي اﺳﺖ ﭼـﻮن ﻣـﻦ؛ ﻧـﻪ ﻗـﺪرت‬
‫دارم‪ ،‬ﻧﻪ ﻫﻮش و ﻧﻪ ﭘﻴﺸﻴﻨﻪ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ از ﺻﻮرت ﻫﺮي ﭘﺮﻳﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﻧﻮﻳﻞ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻧﻔـﺲ ﻫﻤـﻪ‬
‫ﺣﺒﺲ و رﻧﮓ ﭼﻬﺮه ﻧﻮﻳﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﭻ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻳﺎدم ﻣﻲ آد‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ رو ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﻣﻐﺮورت ﻛﻨﻢ وﻟﻲ ﻓﺮزﻧﺪ ﺳﺎﻻزار‪ ،‬ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﻋﺎدي و ﺑﺪرد ﻧﺨﻮر رو ﺑﻪ‬
‫ﻋﻨﻮان ﻫﺪف ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ و ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻦ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از اﻧﺘﺨﺎب ﻫـﺎي‬
‫او ﺑﻮدي و اﻳﻦ ﭼﻴﺰ ﻛﻤﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﻛـﻼه‪ ،‬ﺗـﻮ رو در ﮔﺮﻳﻔﻨـﺪور‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻮ ﺗﺮﺳﻮ ﻧﻴﺴﺘﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ ﻫﺮي را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺗﻮ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﮔﺮوه ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور در ﺳﺎل اول ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻣﺎ‪ ،‬ﻗﻬﺮﻣﺎن ﮔﺮوه‬
‫ﻫﺎ ﺷﻮد‪ .‬اون ده اﻣﺘﻴﺎزي ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ داد رو ﻛـﻪ ﻳـﺎدت‬
‫ﻧﺮﻓﺘﻪ؟!!!‬

‫‪517‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺻﻮرت ﮔﺮد ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﺮخ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻮﻳﻞ‪،‬‬
‫ﻛﻤﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ ﭼﻮن ﺑﺮاي ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺣﺮف ﻫﺎي ﻫﺮي‪ ،‬ﺳـﺮش را ﺑـﻪ ﻧـﺸﺎﻧﻪ‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪن ﻣﻮﺿﻮع‪ ،‬ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫ﻫﻮا رو ﺑﻪ ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻧﻬﺎده ﺑﻮد و اﻳﻦ ﻧﻮﻳﺪ را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﺳـﻔﺮ ﺧـﻮد‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪه اﻧﺪ‪ .‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬آﻧﻬﺎ از ﻣﻴﺎن دﺷﺘﻲ ﺻﺎف و ﺑﺪون ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﭘﺴﺘﻲ و‬
‫ﺑﻠﻨﺪي ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﺎ دور دﺳﺘﻬﺎ اداﻣﻪ داﺷﺖ و اﺛﺮي از ﻫﻴﭻ درﺧﺘـﻲ در آن‬
‫ﻳﺎﻓﺖ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪.‬ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﺎﻳﺶ را ﺗﻐﻴﻴﺮ داده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﭘﻨﺠﺮه آﻣﺪه ﺑﻮد و در ﺣـﺎل‬
‫ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ داراي ﻋﻠﻤﻲ ﺑﻮدﻧـﺪ ﺑـﻪ ﻧـﺎم ﻫﻴﭙﻨـﻮﺗﻴﺰم و‬
‫ﻳﻜﻲ از راﻫﻬﺎي رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﺗﻤﺮﻛﺰ را‪ ،‬ﺧﻴﺮه ﺷﺪن ﺑﻪ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ و ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮدن ذﻫﻦ‬
‫از اﻓﻜﺎر ﻣﺰاﺣﻢ‪ ،‬ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺷﻴﻮه ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاي اﺳﺘﺎدان ﻓﻦ‪ ،‬ﻛـﺎرﺑﺮد‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬وﻟﻲ ﺷﻴﻮه اي ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮد و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي ﺟﺪا ﺷﺪن از ﻣﺤﻴﻂ اﻃﺮاﻓﺶ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫اﻳﻦ روش ﭘﻨﺎه ﺑﺮده ﺑﻮد‪).‬ت‪.‬ن‪ :‬دوﺳﺘﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺰم و ﻋﻠـﻮم ذﻫﻨـﻲ ﻋﻼﻗـﻪ‬
‫دارﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺗﺎﻟﻴﻔﺎت "دﻛﺘﺮ ﺻﻤﺪ وﻟﻴﺰاده" و دﻳﮕـﺮ ﻋﺰﻳـﺰان اﻳـﻦ ﻓـﻦ‪،‬‬
‫ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻛﻨﻨﺪ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺎﻫﺮ ﻧـﺸﺪﻳﺪ‪ ،‬دﺳـﺖ ﺑـﻪ‬
‫ﻋﻤﻞ ﻧﺰﻧﻴﺪ ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﺮاﺗـﻮن ﺧﻄﺮﻧـﺎك ﺑﺎﺷـﻪ و ﻧﺘﻮﻧﻴـﺪ ﺑﻴـﺮون ﺑﻴﺎﻳﻴـﺪ(‪ .‬در‬
‫اﻓﻜﺎرش ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻗﻄﺎر ﺑﺎ ﺗﻜﺎﻧﻲ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ اﻳﺴﺘﺎد و ﻫﺮي ﺑﻪ دﻧﻴﺎي ﺣﻘﻴﻘﻲ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻧﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﺻـﺪاﻫﺎي ﺗﻠـﻖ و ﺗﻮﻟـﻮق ﺣﺎﺻـﻞ از‬
‫اﻓﺘﺎدن ﭼﻤﺪاﻧﻬﺎ و ﺟﻴﻎ و داد اﻓﺮاد‪ ،‬ذﻫﻦ ﻫﺮي را اﺷﻐﺎل ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻓﻬﻤﻴـﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻳﻚ ﺟﺎي ﻛﺎر‪ ،‬ﻣﻲ ﻟﻨﮕﺪ‪ .‬ﻫﻮا ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﺮد ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎﻳﻲ از‬
‫اﻧﺘﻬﺎي دﺷﺖ و ﺧﻂ اﻓﻖ دﻳﺪ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻫﻨﻮز ﻛﺴﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻋﻤﻖ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‪ .‬رو ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻫﺮ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎد‪ ،‬از ﻛﻮﭘﻪ ﺑﻴﺮون ﻧﻴﺎﻳﻴﺪ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺻﺪاﺗﻮن ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫اﻣﺎ‪...‬‬

‫‪518‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي ﺣﺮف رون را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺗﻨﮓ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اﻳﻦ ﻳﻪ دﺳﺘﻮره‪ .‬ﺗﻜﻮن ﻧﺨﻮرﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺸﺎن روي دﺳﺘﺎن آﻧﻬﺎ داغ ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺷﺒﻴﻪ ﻗﻔﻞ ﺑـﺪن‪ ،‬ﺑـﺮ روي‬
‫آﻧﻬﺎ اﺟﺮا ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﻛﻮﭘﻪ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻣﻲ ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻜﻲ ﺑﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ زد و زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬اﻳﻦ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺧﻮدﺗﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﺮ روي در ﮔﺬاﺷﺖ و از آﻧﺠﺎ دور ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻟﻮﭘﻴﻦ را ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺑـﻪ او‬
‫ﺧﺒﺮ ﻣﻲ داد‪ .‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ از آن "واﻟﺮﻳﺎن" ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺎﺣﺐ ﺟﻤﺠﻤﻪ ﻣﺮگ و ﻳﻜـﻲ از‬
‫ﻣﻮﺳﺴﻴﻦ آﻛﺎدﻣﻲ ﻗﺪرﺗﻬﺎي آﺑﻲ‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻐﻴﻴـﺮ ﺷـﻜﻞ‬
‫ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻪ اراده ﻳﻚ ﻧﻔﺮ واﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﻪ ﻧـﻮر ﻣـﺎه‪ .‬ﺣـﺪس زدن اﻳﻨﻜـﻪ اﻳـﻦ‬
‫ﺷﺨﺺ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪان دﺷﻮار ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﻣﻴﺎن ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻛﺎراﮔﺎه ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺳﺮﻳﻊ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﻧـﺸﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم او را دﻳﺪ‪ .‬دوان دوان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺎﺑﻴﻦ راﻧﻨـﺪه ﻟﻮﻛﻮﻣﻮﺗﻴـﻮ ﻣـﻲ رﻓﺘﻨـﺪ‪ .‬در‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ در ﻛﺎﺑﻴﻦ ﺑﺎز ﺷﺪ و دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺪون ﻫﻴﭻ‬
‫اﺗﻼف وﻗﺘﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﭘﺮﻳﺪ و دﺳﺖ او را ﭼﻨﮓ زد و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻛـﺴﻲ‬
‫ﭼﻴﺰي ﺑﻔﻬﻤﺪ‪ ،‬ﺣﺒﺎب ﻧﻮراﻧﻲ را ﺑﻪ دور دﻳﻮاﻧﻪ ﺳـﺎز ﺗـﺸﻜﻴﻞ داد و ﺑـﻪ ﺑﻴـﺮون ﻗﻄـﺎر‬
‫آﭘﺎرات ﻛﺮد‪ .‬رﻳﻤﻮس ﻛﻪ ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﺮﺧﻴﺪ‬
‫و ﻫﺮي را دﻳﺪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻛﻠﻤﻪ اي از دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺑﭙﺮد‪ ،‬ﻫﺮي دﺳﺘﺶ‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻲ ﮔﺮﻓﺖ و ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫اوﻧﺠﺎ رو ﺑﺒﻴﻦ!‬
‫ﺻﺤﻨﻪ اي ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺸﻜﺮي از ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎ و دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬـﺎ‬
‫ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺣﺎﻇﺮﻳﻦ درون ﻗﻄﺎر ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺷﺪه اﻧـﺪ‬

‫‪519‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﭼﻮن ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ و داد از درون ﻗﻄﺎر ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ‬
‫و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﻦ ﺟﻠﻮي اوﻧﺎ رو ﻣﻲ ﮔﻴﺮم وﻟﻲ اﮔﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از اوﻧﺎ ﺗﻮﻧﺴﺘﻨﺪ از ﻣـﻦ رد ﺷـﻮﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻠﻮﺷﻮﻧﻮ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮو داﺧﻞ ﻗﻄﺎر‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﻗﻄﺎر ﺧﺎرج ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﺑﻪ داوﻟﻴﺶ ﺑﮕﻮ ﻛﻪ وﻇﻴﻔﻪ اش ﻣﻬﻤﺘﺮه‪.‬‬
‫ﻟﺤﻦ ﺻﺪا و ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺮاي ﺑﺤﺚ ﻧﻤﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬رﻳﻤﻮس ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺷﻌﻠﻪ اي در ﻛﻨﺎر ﻫﺮي درﺧﺸﻴﺪ و ﺟﻴﻨﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺗﺶ‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻟﺒﺎس و ﺷﻨﻞ ﺳـﺮﺧﺶ را ﭘﻮﺷـﻴﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ از ﺳﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺎس ﺳﻔﻴﺪ ﺧـﻮدش را ﻧﻴـﺰ ﻇـﺎﻫﺮ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫در ﻣﻮرد ﮔﺮﮔﻬﺎ‪ ،‬ﻛﺎﻓﻴﻪ ﻛﻪ اﺛﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎدرﻳﺎن رو ﺧﻨﺜـﻲ ﻛﻨـﻴﻢ)ارﺗﺒﺎﻃـﺸﻮن رو ﺑـﺎ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ اﺻﻠﻲ ﻗﻄﻊ ﻛﻨﻴﻢ( و ﭼﻮن ﻧﻮر ﻣﺎه ﻛﺎﻣﻞ در ﻛﺎر ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺧﻄﺮ اوﻧـﺎ از ﺑـﻴﻦ‬
‫ﻣﻲ ره‪.‬‬
‫و دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ؟!‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ﻫﺮي ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺗﺎ دﻟﻤﻮن ﻣﻲ ﺧﻮاد‪ ،‬ﺗﻔﺮﻳﺢ ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻧﺒﺮد ﺷﺮوع ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮ ﻛﺪام در ﻳﻚ ﺳﻤﺖ ﻗﻄﺎر‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﺮﻳﺮ درﮔﻴﺮ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺧﻮد را ﻛﻪ ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ ﺑﺎ ﺧﻄﻮط ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮدﻧﺪ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺮﮔﻬﺎ‬
‫و ﮔﻮي ﻫﺎي ﻧﻮراﻧﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ‬
‫ﮔﺮﮔﻬﺎ ﻣﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اوﻟﺸﺎن ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﻄﻊ ارﺗﺒﺎط ﺑـﺎ ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫اﺻﻠﻲ‪ ،‬از ﺷﺪت درد ﺑﻴﻬﻮش ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪاد ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﺮﻳﺮ ﺑﻪ ﺣﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪ‬
‫اي ﻛﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺗﻌﺪادﺷﺎن زﻳﺎد ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺻـﺪاي‬
‫ﺟﻴﻎ از درون ﻗﻄﺎر ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ رﻳﻤﻮس ﻣـﻲ رﻓـﺖ وﻟـﻲ‬

‫‪520‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺣﻤﻠﻪ از ﺑﻴﺮون ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﺑﻮد و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ از ﭘﺲ آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻧﻤﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﭼﺎره اي‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒـﺎس‬
‫ﺳﺮﺧﺶ را ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺮﻓﻲ‪ ،‬ﺟﺎي ﻫﺮي را در ﻧﺒﺮد ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ درون ﻗﻄﺎر رﻓﺖ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﺟﻤﻠﻪ رﻳﻤﻮس را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﮔﺮﮔﻴﻨـﻪ‬
‫اي ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ)ﻋﺮض راﻫﺮو ﻗﻄﺎر ﺑﻪ ﻃﺮز ﺟﺎدوﻳﻲ‪ ،‬ﺑﻴـﺸﺘﺮ ﺷـﺪه ﺑـﻮد(‪ .‬ﮔﺮﮔﻴﻨـﻪ‬
‫ﺑﺴﻴﺎر ﻗﻮي و ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﺳﺎﻳﺮ ﮔﺮﮔﻬﺎ ﺑﻮد و ﻫﺮي ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﮕﺎه ﺗﻮاﻧـﺴﺖ او را ﺑـﺸﻨﺎﺳﺪ‪.‬‬
‫ﻓﻨﺮﻳﺮ ﭘﺸﺖ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد و ﺑﻪ زودي‪ ،‬ﭘﻴـﺮوز‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎدرﻳﺎن را در او اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ او را‬
‫ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲ داد‪ ،‬ﺳﺎﻳﺮ ﮔﺮﮔﻬﺎ ﻧﻴـﺰ ﺷﻜـﺴﺖ ﻣـﻲ ﺧﻮردﻧـﺪ ﭼـﻮن ﻃﻠـﺴﻢ اﺻـﻠﻲ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬در وﺟﻮد او ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﻫﻤﻪ را از اﻃﺮاف ﮔﺮگ ﺑﻪ ﻛﻨﺎري‬
‫ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮد‪ .‬ﮔﺮگ ﺑﺰرگ ﺑﺎ دﻳﺪن او‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ آﻣﺪ وﻟـﻲ ﻫـﺮي ﺳـﺮﻳﻌﺎً ﻋﻜـﺲ‬
‫اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن داد و ﮔﺮگ را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ زرد‬
‫را ﺑﺎ دﺳﺘﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻓﺮﺳﺘﺎد وﻟﻲ ﮔﺮگ ﺟﺎﺧﺎﻟﻲ داد‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻤﭽﻨـﺎن ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﮔﺮگ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻣﻲ ﭘﺮﻳﺪ وﻟﻲ ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي زرد‬
‫رﻧﮓ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺪف ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ دور ﺑﺪن ﮔﺮگ ﻣﻲ ﭘﻴﭽﻴـﺪ و او از ﺷـﺪت درد‪،‬‬
‫دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﻲ زد و زوزه ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ وﻟﻲ ﻫﺮي ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻛﺎرش را اداﻣـﻪ داد‪ .‬ﺑـﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻪ درون ﺑﺪن او رﺳﻮخ ﻛﻨﺪ و ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﺎر‪ ،‬ﻫﺮ‬
‫ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺳﺮ راﻫﺶ ﺑﺎﺷﺪ را ﻣﻲ ﺳﻮزاﻧﺪ‪ .‬در ﻛﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺪ و‬
‫ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد و زوزه ﮔﺮﮔﻬﺎ از ﺑﻴﺮون‪ ،‬ﺣﺪس ﻫﺮي را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﺎﻳﺮ ﮔﺮﮔﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ‬
‫اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ وﻟﻲ ﮔﺮي ﺑﻚ ﻫﻨﻮز ﻳﻚ ﮔﺮگ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮﭼﻨـﺪ ﻳـﻚ ﮔـﺮگ‬
‫ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ و ﻧﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺰرگ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او رﻓﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﻮدرﻳـﻚ‬
‫را در دﺳﺘﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺣﺎﻇﺮان در ﻗﻄﺎر‪ ،‬ﭼﻪ آﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻛﻮﭘﻪ ﻫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼـﻪ‬
‫ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ وﻟﻮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﻪ راﻧﻨﺪه اي ﻛﻪ روﺣﺶ را ﺑﺎزﻳﺎﻓﺘـﻪ‬

‫‪521‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻛﻨﺎر در ﻛﻮﭘﻪ ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘـﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ و از ﺗـﺮس ﻣـﻲ‬
‫ﻟﺮزﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ وﺟﻮد ﻣﺮد ﻏﺮﻳﺒﻪ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﻬﺎ آراﻣﺶ ﻣﻲ داد‪ .‬ﻏﺮﻳﺒﻪ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﮔﺮگ‬
‫زﺧﻤﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ ﺧﻨﺪه اي ﻛﻪ ﺧﻮن را در رﮔﻬﺎ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ اﻃﻼع داري ﻳﺎ ﻧﻪ؟!‬
‫دﺳﺘﻲ ﺑﺮ روي ﺷﻤﺸﻴﺮش ﻛﺸﻴﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﻮد ﺗـﺎ ﻛـﺴﻲ ﺷﻤـﺸﻴﺮ را‬
‫ﻧﺒﻴﻨﺪ)ﭼﻮن ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور در اﺧﺘﻴﺎر ﻫﺮي اﺳـﺖ(‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫در ﺳﺎﺧﺖ اﻳﻦ ﺷﻤﺸﻴﺮ‪ ،‬از ﻧﻘﺮه اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﮔﺮگ اﻧﺪاﺧﺖ و زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺮگ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻛﻦ‪ .‬ﻋﻮﺿﻲ!‬
‫و ﺷﻤﺸﻴﺮ را در ﻗﻠﺐ ﮔﺮگ ﭘﻠﻴﺪ ﻓﺮو ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﮔﺮگ ﺑﻪ اﻧـﺴﺎن‪،‬‬
‫زوزه ﻫﺎي او ﺑﻪ ﺟﻴﻎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬رﮔﻬﺎي ﺑﺪﻧﺶ ورم ﻛﺮده ﺑﻮدﻧـﺪ و رﻧﮕـﺸﺎن ﻧﻴـﺰ‬
‫ﺳﻴﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻘﺮه‪ ،‬ﺧﻮن او را ﻧﺎﺑﻮد ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﺮ ﺗﺸﻨﺞ‪ ،‬ﺑﺪن ﻓﻨﺮﻳﺮ‪،‬‬
‫ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺪﻧﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻨﮓ ﺳﻔﺖ ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﻪ ﻳﻜﺒـﺎره‪ ،‬ﻫـﺮي ﺑـﻪ ﻳـﺎد‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ اﻓﺘﺎد و ﺑﻪ ﺧﺎرج ﻗﻄﺎر آﭘﺎرات ﻛﺮد‪.‬‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ او‪ ،‬ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧـﺪ‬
‫وﻟﻲ ﻳﻚ ﺟﺎي ﻛﺎر ﻟﻨﮓ ﻣﻲ زد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺮ روي ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺧـﻢ ﺷـﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ‪ .‬اﺛﺮ ﺟﺎي دو دﻧﺪان ﻧﻴﺶ ﺑﺮ روي ﮔﺮدن آﻧﻬﺎ ﺑﻮد و اﻳﻨﻜﻪ دﻳﮕﺮ ﺧﻮﻧﻲ در‬
‫ﺑﺪن آﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد درد آﻟﻮدي را ﺷﻨﻴﺪ و ﺑﻪ آن ﺳﻤﺖ رﻓﺖ‪ .‬در‬
‫آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻴﻬﻮش ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬راﺷﻞ او را ﺑﻴﻬﻮش‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﻛﺎرش ﻧﺸﻮد‪ .‬ﺟﻨﺎزه ﻫﺎ را دﻧﺒﺎل ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ رﺳـﻴﺪ ﻛـﻪ ﺻـﺪا را‬
‫ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪن راﺷﻞ‪ ،‬ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭼﻨﺪاﻧﻲ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ دو ﺑﺎل ﺧﻔﺎش ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺰرگ‪،‬‬
‫از ﭘﺸﺖ او ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد‪ .‬در ﻣﻴﺎن زﻣﻴﻦ و ﻫﻮا‪ ،‬ﺧﻮدش را ﺑﺎ ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﺶ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ‬

‫‪522‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ دﺳﺘﺎﻧﺶ‪ ،‬ﮔﺮدن ﻣﺮدي را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺧﻮﻧﺶ را از ﺷـﺎﻫﺮگ ﮔـﺮدﻧﺶ ﻣـﻲ‬
‫ﻣﻜﻴﺪ‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ او‪ ،‬ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑـﻪ‬
‫ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎن ﺑﻌﺪي راﺷﻞ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ راﺷﻞ‪ ،‬ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮﻧﻲ در ﺑـﺪن‬
‫ﻣﺮد ﺑﻴﭽﺎره ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ ،‬او را روي زﻣﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺷﻴﺮﺟﻪ زد وﻟﻲ‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن‪ ،‬در ﻣﻴﺎن ﻫﻮا ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺑﺎل ﻫﺎﻳﻲ ﻗﻔﻞ ﺷﺪه‪ ،‬ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺑﺎ ﺧﺸﻢ‬
‫ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از دو دﻧﺪان ﻧﻴﺸﺶ ﺧﻮن ﻣﻲ‬
‫ﭼﻜﻴﺪ ﺟﻴﻎ زد‪:‬‬
‫ﭼﺮا اﻳﻨﻜﺎر رو ﻛﺮدي؟‬
‫ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ اﻋﻀﺎء ﺧﺎﻧﻮاده ﺳﻠﻄﻨﺘﻲ‪ ،‬ﺧﻮد را آﻧﻘﺪر ﺧﻮار و ﺧﻔﻴﻒ ﻛﻨﻨﺪ ﻛـﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻣﻜﻴﺪن ﺧﻮن ﺟﺎﻧﺪاران روي آورﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻦ ﻫﺮي ﺳﺮد ﺑﻮد‪ .‬راﺷﻞ در ﻣﻘﺎﺑﻞ‪ ،‬ﺧﻨﺪه اي ﺗﻠﺦ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫دﻳﮕﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ﺳﻠﻄﻨﺘﻲ وﺟﻮد ﻧﺪاره‪ .‬اﻳﻦ ﻋﻮﺿﻴﺎ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻧﺰدﻳﻜﺎن ﻣﻨﻮ ﺗﻴﻜـﻪ ﺗﻴﻜـﻪ‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ راﺷﻞ ﺑﻮد وﻟﻲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪...‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ زﻧﺪﮔﻲ رو ﺑﮕﻴﺮه‪ ،‬ﻫﻤـﻮن ﻛـﺴﻴﻪ ﻛـﻪ زﻧـﺪﮔﻲ رو داده‪.‬‬
‫ﺣﻴﺎت اوﻧﺎ از آن ﺧﺪاﺳﺖ و ﻣﻦ و ﺗﻮ‪ ،‬ﺣﻖ ﻧﺪارﻳﻢ ﻛﻪ اون رو ازﺷﻮن ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ‪.‬‬
‫وﻟﻲ اوﻧﺎ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻛﺮدﻧﺪ‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ رﻓﺖ و ﻛﻨﺎر او زاﻧﻮ زد و ﺑﺎ ﭘـﺸﺖ دﺳـﺘﺶ‪ ،‬اﺷـﻜﻬﺎي او را‬
‫ﭘﺎك ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن او ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﺑﺎ آرام ﺗﺮﻳﻦ ﻟﺤﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻓﺮق ﻣﺎ ﺑﺎ اوﻧﻬﺎ در ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻜﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺪي رو ﺑﺎ ﺑﺪي ﺟﻮاب ﻧﻤﻲ دن‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن راﺷﻞ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﺎري ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻣـﺪﺗﻬﺎ از آن دوري ﻛـﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﻧﮕﻔﺖ و راﺷﻞ را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ و اﺟـﺎزه داد ﻛـﻪ ﺑـﺮ روي‬
‫ﺷﺎﻧﻪ اش ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫‪523‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫***‬
‫ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره‪ ،‬ﻣﺮدﻣﻚ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻛﺴﻲ ﺟﻨﺎزه ﻫﺎ را ﻣـﻲ دﻳـﺪ‪ ،‬ﻫﻮﻳـﺖ‬
‫راﺷﻞ و ﺑﺎﻟﻄﺒﻊ‪ ،‬ﻫﻮﻳﺖ ﻫﺮي اﻓﺸﺎ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬راﺷﻞ را از ﺧﻮدش ﺟﺪا ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ رو ﺑﺮدار و ﺳﺮﻳﻌﺎ ﺑﻪ ﻗﻄﺎر ﺑﺮﮔﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﺑﺎﻟﻬﺎ رو ﻫﻢ ﻣﺨﻔﻲ ﻛﻦ‪ .‬ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻦ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻛﻪ ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ دوﻳﺪ)ﻫﻤﺰﻣﺎن‪،‬‬
‫ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﺶ ﺑﻪ دورش ﺑﻴﭽﻴﺪﻧﺪ و ﺟﺬب ﺑﺪﻧﺶ ﺷﺪﻧﺪ( و دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ راﺷﻞ ﻏﻴﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺮوﻫﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز زﻧﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ رﻓﺖ و ﺣﺎﻓﻈﻪ آﻧﻬﺎ را اﺻﻼح ﻛﺮد و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺟﻠﻮي ﻗﻄـﺎر اﻧﺘﻘـﺎل داد‪ .‬ﺳـﭙﺲ‬
‫ﻗﻘﻨﻮﺳﺶ را ﺻﺪا زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻤﺎم ﺟﻨﺎزه ﻫﺎ رو ﺑﺴﻮزان‪ .‬ﻫﻤﻪ رو ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﻛﻦ ﺗﺎ ﻛﺴﻲ ﻧﺘﻮﻧﻪ ﺑﻪ اﺳﺮارﻣﻮن ﭘﻲ‬
‫ﺑﺒﺮه‪ .‬ﻣﻨﻢ ﻛﻤﻜﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺑﺎﻻي ﻗﻄﺎر را ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪:‬‬
‫ﻣﺎﻳﻨﺲ ﺳﻮﻻر!!‬
‫***‬
‫‪ 15‬دﻗﻴﻘﻪ از ﻇﻬﺮ ﻧﺸﺎن ﺳﺮخ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ در ﻗﻄﺎر ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﻣﺪرﺳـﻪ‬
‫ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از درﻳﺎﻓﺖ ﺗﻘﺎﺿﺎي ﻛﻤﻚ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﺠﺎ‬
‫آﻣﺪﻧﺪ وﻟﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﺪﺳﺖ آوردﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻣﺮد ﺑﻴﻬﻮش ﺑﻮد و ﺣﺠـﻢ ﻋﻈﻴﻤـﻲ از‬
‫ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﻛﻪ در ﻛﻞ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﭘﺮاﻛﻨﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن در ﻛﻮﭘﻪ اي ﻛﻪ ﻫـﺮي و‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ در آن ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬داﺳﺘﺎن دﻳﮕﺮي در ﺣﺎل رخ دادن ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ راﺷـﻞ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد رﺿﺎﻳﺖ ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻪ دﺳﺖ آورد و ﻧﺎراﺣﺘﻲ او را ﺑﺮﻃﺮف ﻛﻨﺪ وﻟﻲ رون و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻳﻦ ﻟﻄﻒ را در ﺣﻖ ﻫﺮي ﻧﻜﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮﺟﺎﻳﻲ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻏﻴـﺮ‬
‫از ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻪ ﺣﺎﻻ واﻗﻌﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪524‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﻳﻦ ﻗﺮار ﻣﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮﭼﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ رو ﻋﻤـﻞ ﻛﻨﻴـﺪ‪ .‬ﺷـﻤﺎﻫﺎ ﻫﻨـﻮز آﻣـﺎده‬
‫ﻧﺒﻮدﻳﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻓﻜﺮﺷﻮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺑﺮدن ﺟﻴﻨﻲ و راﺷﻞ ﻫﻢ ﭼﻴـﺰي ﺟـﺰ ﺣﻤﺎﻗـﺖ‬
‫ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﺮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﻓﻬﻤﻴﺪ و آﻧﻬﻢ اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و‬
‫راﺷﻞ‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﺮ روي او ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮده و ﻗـﺼﺪ ﺧﻔـﻪ ﻛـﺮدن او را دارﻧـﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷـﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪،‬‬
‫ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ و ورود ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ رﻳﻤﻮس‪ ،‬ﮔﺮدن ﻫﺮي را ﻧﺠﺎت داد‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﻣﻨﻄﻖ رﻳﻤﻮس‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮔﻨﺎه ﻫﺮي ﻛﻤﻲ ﺑﺨﺸﻴﺪه ﺷﻮد‪ .‬ﻃﺒﻖ آﻧﭽﻴـﺰي‬
‫ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺣﻤﻠﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻫﺪف داﺷـﺘﻪ‪ .‬ﮔـﺮﻓﺘﻦ ﻫـﺮي‪ .‬اﻓـﺰاﻳﺶ ﺗـﺮس و‬
‫وﺣﺸﺖ‪ ،‬ﺑﻲ اﻋﺘﻤﺎدي ﻣﺮدم و ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎً‪ ،‬ﺧﺎﻟﻲ ﻣﺎﻧﺪن ﻣﺪرﺳﻪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻛﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺮﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﻛﺎري ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮد اﻣﺎ در ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ‬
‫اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﻛﻪ اﻣﺮوز اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻫﺮي ﭼﻴﺰي را ﺑﻪ ﻳﺎد‬
‫آورد و ﺑﻪ راﺷﻞ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ او ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد)ﺣﺘﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ دﻳﺪن‬
‫وﺿﻌﻴﺖ راﺷﻞ‪ ،‬دﻟﺶ ﺑﻪ ﺣﺎل او ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ او و ﻫﺮي‪ ،‬اﺟﺎزه اﻳﻦ را داده ﺑﻮد(‪،‬‬
‫رو ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻳﺎدم اوﻣﺪ‪ ،‬ﭼﺮا ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺗﻮ‪ ،‬ﻧﺎﻗﺼﻪ؟‬
‫راﺷﻞ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺳﺮش را از روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﻔﺎﺷﻪ و ﺧﻔﺎﺷﻬﺎ‪ ،‬ﭼﻨﺪان زﻳﺒﺎ ﻧﻴـﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬زﻧﻬـﺎي‬
‫ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺎ‪ ،‬ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دﻫﻨﺪ ﻛﻪ ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻤﺎ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﻧﺴﻞ‪،‬‬
‫اﻳﻦ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻳﻚ رﺳﻢ درآوﻣﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻫﻴﭻ ﻣﺎﻧﻌﻲ ﺑﺮاي ﻣﺎ وﺟـﻮد ﻧـﺪاره ﻛـﻪ‬
‫ﺑﺨـﻮاﻫﻴﻢ اﻳـﻦ ﻛــﺎر رو ﺑﻜﻨـﻴﻢ‪ .‬از اوﻧﺠــﺎﻳﻲ ﻛـﻪ ﻣـﻦ زﻳﺒــﺎﺗﺮﻳﻦ دﺧﺘـﺮ ﺧــﺎﻧﻮاده‬
‫ﺑﻮدم)اﺧﻤﻲ ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ﺳﻪ دﺧﺘﺮ دﻳﮕﺮ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻣـﻲ داﻧـﺴﺘﻨﺪ ﺣـﻖ ﺑـﺎ‬

‫‪525‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اوﺳﺖ(‪ ،‬واﻟﺪﻳﻨﻢ ﻣﻦ رو ﻣﻨﻊ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ وﻟﻲ ﻣﻦ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ‬
‫ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺑﺪم‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺣﺮف او را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫وﻟﻲ ﭼﻮن روش درﺳﺘﺸﻮ ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺘﻲ‪ ،‬ﺗﻐﻴﻴﺮت ﻛﺎﻣﻞ ﻧﺒﻮد‪ .‬درﺳﺘﻪ؟‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ راﺷﻞ ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻮ ﺗﻐﺮﻳﺒﺎً ﺗﻤﺎم ﻣﺮاﺣﻞ رو رﻓﺘﻲ و اﺷﻜﺎل ﻛـﺎرت‪ ،‬ﻓﻘـﻂ در ﺗﻤﺮﻛـﺰت و ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫دﮔﺮﮔﻮﻧﻴﺖ ﺑﻮده‪ .‬ﺧﻮدﻣﻮن درﺳﺘﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را ﻣﻨﺎﺳﺐ دﻳﺪه ﺑﻮد و ﻫﻨـﻮز ﻫـﺮي را ﻧﺒﺨـﺸﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﮕﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻛﻲ آﻣﺎده ﻣﻲ ﺷﻮﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ! ﻣﻤﻜﻨﻪ اون ﻛﺘﺎب رو ﺑﺪي‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺑﺎ ﺟﻠﺪ ﺳﻔﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺳﻪ روز ﻗﺒﻞ ﺑﻪ او و راﺷﻞ داده ﺑﻮد را‬
‫از ﻛﻴﻔﺶ درآورد و ﺑﻪ ﻫﺮي داد‪ .‬آﻧﺪو در اﻳﻦ ﺳﻪ روز‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛـﻪ ﻛﺘـﺎب را‬
‫ﺗﻤﺎم ﻛﻨﻨﺪ و راﺷﻞ ﻧﻴﺰ ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در اﻧﺤﺼﺎر ﺧﻮن آﺷﺎﻣﺎن ﺑﻮدﻧﺪ و ﻋﻤﺪﺗﺎ ﺟﺎدوي‬
‫ﺳﻴﺎه ﺑﻮدﻧﺪ)ﺑﺪون اﻃﻼع ﻫﺮي( را ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰﻫـﺎﻳﻲ ﻛـﻪ اﮔـﺮ ﺟﻴﻨـﻲ‬
‫ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ‪ ،‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻧﺒﺮد اﻣﺮوز ﺑـﺮاﻳﺶ ﺳـﻨﮕﻴﻦ ﻣـﻲ ﺷـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي ﻛﺘـﺎب را ﺑـﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻓﻌﻼ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻛﺘﺎب رو ﺗﻤﻮم ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ و راﺷﻞ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻛﺮدﻧﺪ و ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ‬
‫ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮ اﺷﻜﺎﻟﻲ ﻫﻢ داﺷﺘﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ از رﻳﻤﻮس ﺑﭙﺮﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﮕﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ اﻣﺴﺎل ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﻲ آﻳﻴﺪ؟!‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﮕﺎه ﺑﺪي ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪526‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻠﻪ‪ .‬ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪ ،‬ﻣﻦ درس ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ رو ﺑﺮداﺷـﺘﻢ و آﻟـﺴﺘﻮر‬
‫ﻫﻢ دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه‪ .‬ﻫﺮي! دﻳﮕﻪ ﺣﻖ ﻧﺪاري ذﻫﻦ ﻣﻨﻮ ﺑﺨﻮﻧﻲ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺳﺮخ ﺷﺪ و ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه از ﻛﻮﭘﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ‪ .‬ﻗﻠﻌـﻪ اي ﺑﺮاﻓﺮاﺷـﺘﻪ و ﺑﺎﺳـﺘﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﺳـﺮ ﺑـﻪ‬
‫آﺳﻤﺎن ﺳﺎﻳﻴﺪه ﺑﻮد و ﻫﻤﭽﻮن ﻗﻠﻤﻲ‪ ،‬ﺗﺎرﻳﺨﺶ را ﺑﺮ ﺻـﻔﺤﻪ ﺳـﻴﺎه آﺳـﻤﺎن ﻣـﻲ‬
‫ﻧﮕﺎﺷﺖ‪ .‬ﺗﺎرﻳﺨﻲ ﭘﺮﺷﻜﻮه ﻛﻪ ﻣﺎﻻﻣﺎل از ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻮد و ﺑﺪي‪ ،‬ﺧﻮﺷﻲ ﻫﺎ و ﻏﻢ ﻫﺎ‪ ،‬درد‬
‫ﻫﺎ‪ ،‬اﺷﻜﻬﺎ و ﻟﺒﺨﻨﺪﻫﺎ‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎدﻫﺎي رﻧﺞ آﻟﻮد و ﺷﺎد و ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ذﻫﻦ ﻫﻴﭻ اﻧﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﻧﻤﻲ ﮔﻨﺠﻴﺪ‪ .‬ﻣﺜﻠﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻨﺎﻧﺎﭘﺬﻳﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ آﻳﻨﺪه ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎرﻳﺦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫و ﮔﺬﺷﺘﻪ را در ﺣﺎل و آﻳﻨﺪه ﻣﻲ دﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﺧﺒﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻗﻄﺎر‪ ،‬ﻣﺮگ ﮔﺮي ﺑﻚ و ﻇﻬﻮر ﻣﺠﺪد ﻣـﺮد ﻣﺮﻣـﻮز و ﻧـﺸﺎن‬
‫ﺳﺮخ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد و اﻗﺪاﻣﺎت اﻣﻨﻴﺘﻲ ﻧﻴﺰ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑـﻪ‬
‫اﻳﺴﺘﮕﺎه رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ در آﻧﺠﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻗـﺼﺪ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ را از ﻃﺮﻳﻖ ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺒﺮﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﺳﺎل اوﻟﻲ ﻫﺎ را‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬دراﻛﻮ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داوﻟﻴﺶ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷـﺪ‪ .‬در ﻫﻤـﻴﻦ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ آﻣﺪ در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﺣﻠﻘـﻪ زﻧـﮓ زده اي را در دﺳـﺖ‬
‫داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ آﻣﺎده ‪ ...‬ﺑﺎ ﺷﻤﺎرش ﻣﻦ ‪1 ... 2 ... 3 ...‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺎﻳﺸﺎن از زﻣﻴﻦ ﺟﺪا ﺷﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬در ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬـﺎي ﻗـﺼﺮ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻜﺎﻧﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ و ﻫﻢ اﻧﺪازه ﺳﺮﺳﺮاي ورودي ﻛﻪ دو ﺳـﺎل ﻗﺒـﻞ‪،‬‬
‫ﻛﻼس درس ﭘﻴﺸﮕﻮي آﻧﻬﺎ در آن ﺑﺮﮔﺰار ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب اﺗـﺎق‬
‫ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي‪ ،‬ﭘﺎ ﺑﻪ درون اﺗﺎق ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺪﺗﻲ‬
‫ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ از ﺳﻼﻣﺖ ﻫﻤﻪ‪ ،‬اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﺑـﻴﻦ ﻛـﻪ ﭘـﺎﻣﻔﺮي‬

‫‪527‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺮرﺳﻲ وﺿﻌﻴﺖ دوﻧﻔﺮ از ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫـﺮي ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺻـﺪاي ﮔﻔﺘﮕـﻮي‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ را ﺑﺸﻨﻮد ﻛﻪ‪...‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ‪:‬‬
‫ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ‪ ،‬اوﻧﺎ دﻧﺒﺎل ﻫﺮي ﺑﻮدﻧﺪ وﻟﻲ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻣﻮﻓﻖ ﻧـﺸﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﺑﺎ اوﻧﻬﺎ ﺑﺠﻨﮕﻪ وﻟﻲ ﮔﺮﻳﻨﺠﺮ ﺑﻴﻬﻮﺷﺶ ﻛﺮده‪.‬‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪:‬‬
‫ﺟﺎي ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻴﻪ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻋﺎﻗﻞ ﻣﻴﻮن اوﻧﻬﺎ ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬ﺑـﻪ ﻗـﺪر ﻛـﺎﻓﻲ‪ ،‬دردﺳـﺮ‬
‫دارﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺎ داﻧﺶ آﻣﻮزﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻲ؟‬
‫ﺳﻨﮕﻮﻳﻴﻨﻲ ﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺮوﻫﺒﻨﺪي ﺷﻮﻧﺪ و ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳـﺎد‪ ،‬در اﺳـﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ﻣـﻲ‬
‫اﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫و ﻣﺎﻟﻔﻮي؟!‬
‫ﺧﻮدم ﻫﻢ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ‪ .‬ﻣﺸﻜﻞ اﺻﻠﻲ ﻣﺎ‪ ،‬ﮔﺮﻳﻔﻨﺪوري ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺮان ﻫﺮي ﻧﺒﺎش‪ .‬اوﻧﺮوزي ﻛﻪ وزﻳﺮ ﺑﻪ ﺑﺎرو اوﻣـﺪه ﺑـﻮد‪ ،‬ﻫﻤـﻪ ﭼﻴـﺰ رو ﺑﻬـﺶ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮي ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭘﺎﻳﻪ ﻣﻴﺰ رو ﺗﻮي ﺳﺮ وزﻳﺮ ﺧﻮرد ﻛﻨﻪ وﻟﻲ ﺑﺎﻻﺧﺮه‪،‬‬
‫آروم ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﻳﮕﺮ ﮔﻮش ﻧﻤﻲ داد‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺑﻮد‪ .‬راﺷﻞ و رودوﻟﻒ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‬
‫در اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ﻣﻲ اﻓﺘﺎدﻧﺪ و اﻳﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻴﺎﻫﻲ دروﻧﻲ ﺧﻮن آﺷﺎﻣﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺪﺑﻴﺮي ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﻲ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻃـﺮف‬
‫ﺗﺎﻻر اﺻﻠﻲ ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ ،‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﺎﻻر ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور ﺑﺮوم‬
‫وﻟﻲ ﻣﺮاﺳﻢ ﮔﺮوﻫﺒﻨﺪي! و ﺷﺎم ‪...‬‬
‫ﻛﻤﻲ ﻛﺴﺎﻟﺖ دارم‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ وﺟﻮد دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ اﺳﺖ‬

‫‪528‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﻧﮕﺮان ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﺑﺮوي ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ اﻳﻦ ﭘﺎ و آن ﭘﺎ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اوه ‪ ...‬ﻧﻪ! ﻓﻘﻂ ﻛﻤﻲ ﺧﺴﺘﻪ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب ﻣـﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔـﻞ ﺑﻤﺎﻧـﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ ﺳـﺮﻋﺖ از در ﺧـﺎرج ﺷـﺪ و‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎن ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺮ دﺳﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ‬
‫داد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از دﻳﺪرس ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ و در ﻛﻤﺘﺮ از‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻓﻠﻴﺖ وﻳﻚ ﻛﻮﺗﺎه ﻗﺎﻣﺖ‪ ،‬دوان دوان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي راه رو ﻣﻲ رﻓﺖ در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻛﻼﻫﻲ ﻗﺪﻳﻤﻲ را در دﺳﺖ داﺷﺖ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﺧﺴﺘﮕﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺧﻮاب‬
‫در او ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ و ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺤﻤـﻞ ﻛﻨـﺪ و ﻧﻘـﺶ‬
‫زﻣﻴﻦ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻼه رﻓﺖ و آن را ﺑﺮ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﺻﺪاﻳﻲ در‬
‫ذﻫﻨﺶ ﭘﻴﭽﻴﺪ‪:‬‬
‫ﺑﺎز ﻫﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻲ ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬اﻳﻨﺪﻓﻌﻪ دﻳﮕﻪ ﭼﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ؟‬
‫در ﻣﻮرد دو ﻧﻔﺮ از دوﺳﺘﺎﻣﻪ‪.‬‬
‫اداﻣﻪ ﻧﺪه‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻢ ﭼﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ وﻟﻲ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﭘﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻲ؟! ﺗﻮ اﻳﻨﻜﺎر رو ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻧﺠﺎم دادي‪.‬‬
‫ﺗﻮ ﻓﺮق ﻣﻲ ﻛﺮدي‪ .‬ﺳﺎزﻧﺪه ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺘﻮر اﻛﻴﺪ داده ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳـﻦ ﻛـﺎر رو‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﺗﻮ اﻧﺠﺎم ﺑﺪم‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﻓﺮزﻧﺪش او‪ ،‬اﻳﻦ رو از ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ‪ .‬ﺗﻮ ﻛـﻪ ﻗـﺎﻧﻮن ﻗـﺪﻳﻤﻲ رو ﻣـﻲ‬
‫دوﻧﻲ‪ .‬ﺗﻮ دﺳﺘﻮر داري ﻛﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻫﺎي رﺋﻴﺲ اﻧﺠﻤﻦ رو ﺑﺮآورده ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﻛﻼه ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ‪ .‬رﻧﺠﺶ در ﺻﺪاي ﻛﻼه ﻣﻮج ﻣﻲ زد‪.‬‬

‫‪529‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻗﺒﻮﻟﻪ‪ .‬ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ اون روزي ﻛﻪ ﻣﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪم‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺧـﻮاد ﺑﮕـﻲ ﻛـﻪ‬
‫اﻳﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺧﻮدم ﻣﻲ دوﻧﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي‪ ،‬ﻛﻼه را از ﺳﺮ ﺑﺮداﺷﺖ و آن را ﻛﻨﺎر ﻓﻠﻴﺖ وﻳﻚ ﮔﺬاﺷﺖ و ﭘـﺲ‬
‫از اﺟﺮاي ﻃﻠﺴﻤﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﻲ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور آﭘﺎرات ﻛﺮد‪.‬ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ ﺗـﺎ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ از راه ﺑﺮﺳـﻨﺪ‪ .‬ﺑـﺮ روي ﻣﺒـﻞ و در ﻣﻘﺎﺑـﻞ آﺗـﺶ ﻧﺸـﺴﺖ‪ .‬اﺣـﺴﺎس‬
‫ﮔﺮﺳﻨﮕﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺑﻪ رون و اﻳﻨﻜﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻏﺬا ﻣﻲ ﺧﻮرد‪،‬‬
‫ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﻛﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺎ او در ﻳﻚ ﮔﺮوه ﻣﻲ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷـﺤﺎل ﺑـﻮد‬
‫ﻛﻪ دو ﺧﻮن آﺷﺎم در اﻧﺠﻤﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﺧﻮن آﺷﺎم ‪ ...‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﻓﻜﺮي ﺑـﻪ ذﻫـﻨﺶ‬
‫رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮاﺑﮕﺎﻫﺸﺎن رﻓﺖ و ﭘﺲ از ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ‪ ،‬وارد اﺗﺎﻗـﺸﺎن ﻛـﻪ ﺑـﺮ‬
‫ﺑﺎﻻي آن‪ ،‬ﻋﺪد ‪ 7‬ﻧﺼﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺪ‪ .‬درب ﭼﻤﺪاﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﻳﻜﻲ از ﺷﻴﺸﻪ‬
‫ﻫﺎي ﺧﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي راﺷﻞ آورده ﺑﻮد را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﺮدﻳﺪ‪ ،‬دﻫﺎﻧﻪ آن را ﺑﻪ‬
‫ﻟﺒﺶ ﻧﺰدﻳﻚ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره‪ ،‬دﻟﺶ را ﺑﻪ درﻳﺎ زد و ﻗﻠﭙـﻲ از آن را ﻧﻮﺷـﻴﺪ‪ .‬ﺑـﺎ آن‬
‫ﭼﻴﺰي ﻛﻪ در ذﻫﻨﺶ داﺷﺖ‪ ،‬زﻣﻴﻦ ﺗﺎ آﺳﻤﺎن ﻓﺮق داﺷﺖ‪ .‬ﻃﻌﻢ ﺧﻮﺑﻲ داﺷﺖ و‬
‫اﺣﺴﺎس ﺳﻴﺮي را ﺑﻪ او ﻣﻲ داد‪ .‬ﺷﻴﺸﻪ را ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺳﺮ ﻛﺸﻴﺪ و ﺷﻴﺸﻪ ﺧـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ در‬
‫ﺣﺎل ﭘﺮ ﺷﺪن ﺑﻮد را در ﭼﻤﺪاﻧﺶ ﻗﺮار داد‪ .‬ﻣﺰه ﺧﻮن‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﺑـﺮاي او ﺷـﻮر و ﺑـﺪﻣﺰه‬
‫ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺖ و ﺑﺮ روي ﻣﺒﻞ ﻣﻘﺎﺑﻞ آﺗﺶ ﻟﻢ داد‪ .‬ﺧﺴﺘﻪ ﺑـﻮد وﻟـﻲ دﻳﮕـﺮ‬
‫ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺧﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ او ﻧﻴﺮو ﻣﻲ داد وﻟﻲ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر‬
‫را ﺟﺰ در ﺷﺮاﻳﻂ اﺿﻄﺮاري‪ ،‬ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺴﺎﻧﻴﺖ دروﻧﺶ را ﺣﻔﻆ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي!!! ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎﻳﻲ؟!‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬از ﺧﻮاب ﭘﺮﻳﺪ و ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛـﺮد‪ .‬ﺑـﺎ دﻳـﺪن راﺷـﻞ و‬
‫رودوﻟﻒ در ﻣﻴﺎن دوﺳﺘﺎﻧﺶ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﺤﻮ زد‪ .‬ﻛﻼه ﻛﺎرش را اﻧﺠـﺎم داده ﺑـﻮد‪ .‬ﻫﻤـﻪ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ از دﻳﺪن او‪ ،‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدﻧﺪ وﻟﻲ اﻳﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺑـﻴﺶ از اﻧـﺪازه آﻧﻬـﺎ‪،‬‬

‫‪530‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻛﻤﻲ ﻏﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و دوﺳﺘﺎﻧﺶ )دﻳﻦ‪ ،‬ﺳـﻴﻤﻮس و ‪ (...‬را‬
‫ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ رون رو ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮب ﻧﺒﻮد‪ .‬اون دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎي ﻋﻮﺿﻲ‪ ،‬ﺣﺘﻲ از اون ﻓﺎﺻـﻠﻪ ﻫـﻢ ﺗـﺎﺛﻴﺮ‬
‫ﻣﻲ ﮔﺬارﻧﺪ‪.‬‬
‫واﻗﻌﺎً؟؟!!‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ِﺷﺎﻛﻲ‪ ،‬ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻜﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫او ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ؟‬
‫ﺑﺠﺰ دردﺳﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮي و ﻣﺸﻜﻞ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ‪ ،‬اﺗﻔﺎق ﺧﺎﺻﻲ ﻧﻴﻔﺘﺎد‪ .‬اﻟﺒﺘـﻪ زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫راﺷﻞ و رودوﻟﻒ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﮔﺮوﻫﺒﻨﺪي ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻟﺤﻦ ﻛﻼه ﻳﻪ ﺟﻮري ﺷﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ از ﭼﻴﺰي ﻧﺎراﺣﺖ و ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻛﻼه رو وﻟﺶ ﻛﻦ ﭼﻮن ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ ،‬ﻋﺠﻴﺐ و ﻏﺮﻳﺐ ﺑﻮده‪ .‬ﻣﺎﻟﻔﻮي رو ﺑﮕﻮ‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﺑﺎر ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺮوع ﻛﺮد‪:‬‬
‫ﺧﻮب‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ اﻋﻼم ﻛﺮد ﻛﻪ دراﻛﻮ رو ﺑﻴﮕﻨﺎه دوﻧﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺷـﺎﻛﻲ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و ﻳﻜﻲ از ﺑﭽﻪ ﻫﺎي ﻫﺎﻓﻠﭙﺎﻓﻲ ﻛـﻪ اﺣﺘﻤـﺎﻻ‪ ،‬ارﻧـﻲ ﺑـﻮد‪ ،‬ﻃﻠـﺴﻤﻲ رو ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻣﺎﻟﻔﻮي اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ ﻣﻮدي از ﻧﺎﻛﺠﺎ ﭘﻴﺪاش ﺷـﺪ و اوﻧـﻮ دﻓـﻊ ﻛـﺮد‪ .‬ﻳـﻪ‬
‫ﺑﻠﻮﺷﻮي ﺣﺴﺎﺑﻲ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻫﻢ ﻛﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻣـﻲ ﺧﻮاﺳـﺖ اﻋﺘـﺮاض‬
‫ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﻣﻮدي ﻳﻜﻲ ﻣﺤﻜﻢ زد ﺗﻮ ﺳﺮش و ﻓﺮﻳﺎد زد ﻛﻪ ﺑـﺮه و ﺑﺘﻤﺮﮔـﻪ ﺳـﺮ ﺟـﺎش‪.‬‬
‫ﻓﺮﻳﺎدش اوﻧﻘﺪر ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره‪ ،‬ﺣﺮف ﺟﻴﻨﻲ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻪ دردوﻧﺖ ﺑﮕﻮ ﻛﻪ در ﻣﻮردش ﭼﻲ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑـﺎ راﺷـﻞ‪ ،‬ﻧﮕـﺎه ﺑـﺪي ﺑـﻪ ﻫﺮﻣﻴـﻮن اﻧﺪاﺧﺘﻨـﺪ و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪531‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﻳﻨﺎ ﭼﻲ ﻣﻲ ﮔﻦ؟‬
‫ﭼﻴﺰ ﻣﻬﻤﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫رون!!! ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫رون آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻲ ﮔﻢ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺗﻮ رو ﻧﺪﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺎﻫﺎ رو ﺳﻮال ﭘﻴﭻ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﭼﺮا ﺗﻮ‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺘﻲ ﻛﻪ ﻳﻜﺪﻓﻌﻪ ﺻﺪاﻳﻲ از ﻣﻴﺰ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن رو ﻛﻪ‬
‫ﻳﺎدﺗﻪ‪ ،‬از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ دراﻛﻮ ﺟﻮﻧﺶ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﻴـﺸﺶ‪ ،‬ﺧﻮﺷـﺤﺎل ﺑـﻮد و ﻣـﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺰه ﺑﭙﺮو‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺣﺮف رون را ﭘﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اون ﮔﺎو ﮔﻨﺪه ﻓﺮﻳﺎد زد ﻛﻪ ﭘﺎﺗﺮ ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻴﺎد ﻣﺪرﺳـﻪ و اﻳﻨﻜـﻪ از ﺗـﺮس‪ ،‬ﺳـﻮراخ‬
‫ﻣﻮش ﺧﺮﻳﺪه‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺗﻤﺎم‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻌﺪش؟‬
‫رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺳﺮﺷﺎر از اﻓﺘﺨﺎر ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﻛﻪ آﺧـﺮش ﻫـﻢ ﻣـﺸﺨﺺ ﻧـﺸﺪ ﻛـﻲ ﺑـﻮده‪ ،‬ﻣﻴـﺰ اﺳـﻠﻴﺘﺮﻳﻦ رو ﺗـﻮي‬
‫ﺻﻮرﺗﺸﻮن ﭘﻮدر ﻛﺮد و ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از ﻛﻒ ﭘﻮﺷﻬﺎ رو ﻫﻢ ﺗﻮي ﺳﺮ ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن ﺧﻮرد ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺗﺤﺴﻴﻦ آﻣﻴﺰ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎه ﻛـﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ رون ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اون اﻻن ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ در درﻣﺎﻧﮕﺎه‪.‬‬
‫ﭼﺮا ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ؟!‬
‫ﺑﺠﺎي رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ﺑﺠﺎي ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﺑﺮدﻧﺶ ﺗﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن‪.‬‬

‫‪532‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﺷﻠﻴﻚ ﺧﻨﺪه‪ ،‬ﺑﺮج ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور را ﻟﺮزاﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﻨـﺪه ﻫـﺎ ﭘﺎﻳـﺎن ﻳﺎﻓـﺖ‪،‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﺮاي ﺗﻮ ﻛﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﻔﺘﺎد؟!‬
‫ﺑﺠﺎي راﺷﻞ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ﺑﺮاي اون ﻛﻪ ﻫﻴﭽﻲ وﻟﻲ ﺑﺮاي ‪ 90‬درﺻﺪ ﭘﺴﺮاي ﻗﻠﻌﻪ ﻛـﻪ ﻣﺤـﻮ ﺧـﺎﻧﻢ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻳﻪ اﺗﻔﺎق ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪن راﺷﻞ‪ ،‬ﺧﻨﺪه ﻫﺎ را ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻛﺮد‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻜﺘﻪ اي ﺷـﺪ‪.‬‬
‫رون در اﺑﺘﺪا‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ اﺷﺎره ﻛﺮده ﺑﻮد وﻟﻲ ﻫﺮي ﻣﺤﻮ داﺳﺘﺎن ﻣﺎﻟﻔﻮي‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﺗﻮ ﭼﻴﺰي در ﻣﻮرد ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﮔﻔﺘﻲ؟‬
‫رون آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اﻣﺴﺎل ﻛﻮﻳﻴﺪﻳﭻ ﻧﺪارﻳﻢ‪.‬‬
‫ﭼﻲ؟!‬
‫رون در ﺟﻮاب ﻟﺤﻦ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻫﺮي‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻣﻨﻴﺖ ﺧﻮدﻣﻮن‪ ،‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ اﻳﻦ دﺳﺘﻮر رو داده!‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ در ﻇﺎﻫﺮ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد‪ ،‬در اﻋﻤﺎق ﻗﻠﺒﺶ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﭼﻮن ﻫﻢ وﻗـﺖ‬
‫آزاد ﺑﻴﺸﺘﺮي در اﺧﺘﻴﺎر داﺷﺖ و ﻫﻢ اﻣﻨﻴﺖ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮاﺑﮕﺎﻫﺸﺎن ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي رﻓـﺖ و‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻮ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻧﻴﺴﺘﻲ؟ ﺑﺮاي ﺷﺎم ﻫﻢ ﻛﻪ ﻧﻴﻮﻣﺪي؟!‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺧﺎﺻﻲ ﺑﺮ ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺎﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﺑﻴﺎ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﻛﻨﺎر ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ‪.‬‬
‫ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻪ اي داري؟‬

‫‪533‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻳﻪ ﮔﺮدش ﺷﺒﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻳﻪ ﻛﻢ از اﻳﻦ ور‪ ،‬ﻛﻤﻲ از اون ور‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫـﻢ ﻳـﻪ ﺳـﺮ رﻓﺘـﻴﻢ‬
‫ﭘﻴﺶ داﺑﻲ! ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ اون ﻟﺒﺎس ﻣﺸﻜﻴﺖ رو ﺑﭙﻮﺷﻲ)در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪،‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه(‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ اوﻣﺪﻧﺖ ﺑـﺸﻪ؛ ﻣﺨـﺼﻮﺻﺎً‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬ﻗﺒﻮﻟﻪ؟‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻛﻪ ﺑﺮ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﺷﺐ ﺧﻮﺑﻲ را در ﭘﻴﺶ دارﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ وﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎي ﭘﺪرش در او ﺑﻴﺪار ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻛﻤﺘﺮ از ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻛﻨﻴﻦ ﺑﺮج ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور‪ ،‬ﺧﻮاب ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻴﺰ‬
‫ﺑﺮ روي ﺗﺨﺘﺶ دراز ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد و در ﻇﺎﻫﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻓـﺮو رﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬ﻧﻤـﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ از ﻗﺼﺪ او‪ ،‬آﮔﺎه ﺷﻮد‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺣﺮﻛﺘـﻲ داد و ﻧﻘـﺸﻪ ﻏـﺎرﺗﮕﺮ و‬
‫ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ اش ﻣﻌﻠﻖ در ﻫﻮا و درﺳﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎل‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪن از ﭘﻠﻪ ﻫﺎي ﺧﻮاﺑﮕﺎﻫﺸﺎن ﺑﻮد و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ در ﺧﻮاﺑﮕﺎه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻧﻈـﺮ‬
‫ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺧﻮاب اﺳﺖ‪ .‬ﺷﻨﻞ را ﺑﺮ روي ﺧﻮدش ﻛـﺸﻴﺪ و ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﺳـﺎﻟﻦ‬
‫اﺻﻠﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﺗﺶ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻫﺮي ﺑـﻮد‪ .‬ﻧﮕـﺎﻫﺶ ﺑـﺮ‬
‫آﺗﺶ ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ آﺗﺶ‪ ،‬ﻣﻮﺟﻮدي زﻧﺪه اﺳـﺖ‪ .‬او اﻳـﻦ را‬
‫اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺪون اﻳﻨﻜـﻪ ﺑﺨﻮاﻫـﺪ‪ ،‬ﺷـﻌﻠﻪ اي از آﺗـﺶ درون ﺑﺨـﺎري‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﺶ آﻣﺪ و ﺑﻪ دور دﺳﺘﺶ ﺣﻠﻘﻪ زد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي زﻳﺒﺎ‬
‫ﺑﺮ روي ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺮﻫﻨﻪ اش ﻣﻲ رﻗﺼﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ و ﺷﺨـﺼﻲ‬
‫او رااز ﭘﺸﺖ ﺑﻐﻞ ﻛﺮد و در ﺣﺎل ﻛﻪ او را ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ ﻓﺸﺮد و ﺳﻌﻲ داﺷـﺖ‬
‫ﺗﺎ ﺗﻤﺎم ﺑﺪن او را از آن ﺧﻮد ﻛﻨﺪ‪ ،‬در ﮔﻮﺷﺶ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ﻗﺮار ﻧﺒﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺟﻠﻮي ﻫﻤﻪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪ .‬ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺒﻴﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آراﻣﻲ‪ ،‬ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮﺳﻴﺪن ﮔﺮدن او ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از وﺿﻌﻴﺘﺶ‬
‫راﺿﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﻲ ﺳﺎﺧﺘﮕﻲ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻫﺮي ﺿﺪ ﺣﺎل ﻧﺒﺎش‪ .‬اﺣﺴﺎس ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻲ داره‪.‬‬

‫‪534‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﭘﺲ ﻣﻦ ﻳﻪ رﻗﻴﺐ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدم‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻮد را رﻫﺎ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﻳﻘﻪ رداﻳـﺶ را ﮔﺮﻓـﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫از اون ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪ ﺗﺮي‪ .‬اﻳﻦ ﭼﻪ ﺣﺮﻓﻴﻪ ﻛﻪ ﻣﻲ زﻧﻲ؟!‬
‫ﻫﺮي اﺑﺮوﻳﻲ ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ ﺳﭙﺲ دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻛﻨﺞ ﻟـﺒﺶ‪ ،‬در‬
‫ﺧﺎرج ﻗﻠﻌﻪ و درون ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ از اﻳﻦ ﺷﻴﻮه ﺗﻐﻴﻴـﺮ ﻣﻜـﺎن‬
‫ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻴﺎﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻋﺘﺮاض ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﻦ اﺻﻼ از اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﻲ آد‪ .‬ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻲ ﺑﺎ آﺗﺶ‪ ،‬ﭼﻪ ﻋﻴﺒﻲ داره ﻛﻪ‬
‫ﺗﻮ آﭘﺎرات ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟!‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻴﺮ ﻧﺪه‪ .‬ﺑﺎﺷﻪ ﻗﺒﻮﻟﻪ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻌﺬرت ﻣﻲ ﺧﻮام‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻧﺒـﺎﻟﻢ‬
‫ﺑﻴﺎ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬دو ﮔﻮزن زﻳﺒﺎ‪ ،‬ﺑﻪ آراﻣﻲ از ﻛﻨﺎر ﻛﻠﺒﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و وارد ﺟﻨﮕﻞ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫در ﻃﻮل ﻣﺴﻴﺮ‪ ،‬از ﻛﻨﺎر ﭼﻨﺪ ﺳﻨﺎﺗﻮر ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺳﻨﺎﺗﻮر ﻫﺎ در اﺑﺘﺪا ﺑﺮ روي آﻧﻬﺎ‬
‫ﻛﻤﺎن ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ وﻟﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ دﻳﺪن دو ﮔـﻮزن ﺟـﻮان‪ ،‬ﻛﻤﺎﻧﻬﺎﻳـﺸﺎن را ﭘـﺎﻳﻴﻦ‬
‫آوردﻧﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻳﻜﻲ از ﺳﻨﺎﺗﻮرﻫﺎ ﻛﻪ ﻛﻪ ﺟﻮاﻧﺘﺮ از ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺑﻮد و ﻇﺎﻫﺮش ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻳـﻚ‬
‫زن ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ آﻣﺪ و ﺳﺮ آﻧﺪو را ﻧﻮازش ﻛﺮد‪ .‬ﮔﺮدش ﺷـﺒﺎﻧﻪ آﻧﻬـﺎ‪ ،‬ﻣـﺪت‬
‫زﻳﺎدي ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻫﺮي ﻣﺴﻴﺮش را ﺗﻐﻴﻴﺮ داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻲ رﻓﺖ ﻛـﻪ ﺑـﻪ‬
‫ﻻﻧﻪ ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻬﺎ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑـﻪ ﺣﺎﻟـﺖ اوﻟـﺶ ﺑﺮﮔـﺸﺖ و ﺟﻴﻨـﻲ ﻧﻴـﺰ از او‬
‫ﺗﺒﻌﻴﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اﻳﻨﺠﺎ دﻳﮕﻪ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟ ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﺑﺪي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ دارم‪.‬‬
‫ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ ﺟﻴﻦ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ وﻟﻲ‪...‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﻣﺪﺗﻲ آﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎدﻧﺪ و ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﺮي را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪535‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫وﻟﻲ او ﻓﻘﻂ آراﮔﻮگ رو ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ و ﺑﺎﻫﺎش دﺷﻤﻦ ﺑﻮده‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫او ﺑﺎ آراﮔﻮگ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻠﻜﻪ آراﮔﻮگ ﺑﺎ او ﻣﺸﻜﻞ داﺷﺘﻪ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕـﻢ‬
‫ﺑﺎ ﺷﻜﻞ او‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻛﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﻢ‪ .‬ﻛﻴﻨﻪ ارﮔﻮگ ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﻫﻢ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪه و اﻳﻦ ﺑـﺮاي اون‬
‫ﻳﻪ ﻣﺸﻜﻠﻪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﻛﻠﻴﺪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻛﻤﻜﺶ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫او اﻳﻦ ﻛﻠﻴﺪ رو داره‪ .‬ﺳﻴﺎﻫﻲ ذاﺗﻲ آﻧﻬﺎ‪.‬‬
‫وﻟﻲ‪...‬‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳـﺖ ﻛـﻪ ﺑـﻪ اﻧﺘﻬـﺎي‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﭘﺮواز ﻛﻨﺪ و ﺑﻪ ﻛﻮﻫﻬﺎي ﺳﻔﻴﺪ اﻧﺘﻬﺎي ﺟﻨﮕﻞ ﺑﺮﺳﺪ وﻟﻲ ﻫـﺮي ﺑـﻪ ﺷـﺪت‬
‫ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺎ دادن ﻗﻮل ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻣﺠﺪد ﺑﻪ آﻧﺠﺎ و ﻳﻚ ﮔـﺮدش ﺷـﺒﺎﻧﻪ دﻳﮕـﺮ و ﻳـﺎ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده از زﻣﺎن ﮔﺮدش ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪ ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ را راﺿﻲ ﻛﺮد ﻛـﻪ ﺑـﻪ‬
‫ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺮﮔﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﺮدا اوﻟﻴﻦ روز ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻮد و ﻫﺮي ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻛﺎرش را ﺷﺮوع ﻛﻨـﺪ‪.‬‬
‫ﻛﻼﺳﻬﺎي درس‪ ،‬اﻟﻒ دال‪ ،‬ﻛﻼﺳﻬﺎﻳﺶ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ و راﺷﻞ و ﻫﺰاران ﻛﺎر دﻳﮕﺮ ﻛﻪ ﺑﺮ‬
‫ﺳﺮش ﺧﺮاب ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻜﺎﻧﻬﺎي ﺷﺪﻳﺪي از ﺟﺎﻧﺐ رون‪ ،‬ﺑﻴﺪار ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻪ ﺧﺒﺮﺗﻪ!‬
‫ﻣﻲ دوﻧﻲ ﺳﺎﻋﺖ ﭼﻨﺪه؟! ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ رو ﻛﻪ از دﺳﺖ دادي‪ .‬ﻛﻼﺳﻬﺎ رو ﻫـﻢ ﻣـﻲ‬
‫ﺧﻮاﻫﻲ از دﺳﺖ ﺑﺪي؟‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻜﻤﺶ را ﻣﻲ ﻣﺎﻟﻴﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺎس ﭘﻮﺷﻴﺪ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رون ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫اوﻟﻴﻦ ﻛﻼﺳﺸﺎن رﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻮدي ﺑﻮد‪ .‬ﻃﺒﻖ آن ﭼﻴﺰي ﻛﻪ رون ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﻠﻴﺖ‬
‫وﻳﻚ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺗﺪرﻳﺲ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ‪ ،‬ﻣﻌﺎون ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮدي ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬

‫‪536‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﺪرس درس دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه و ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ و ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﻲ دﻳﺮ‬
‫ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﻛﻪ ﻛﺎراﮔﺎه ﭘﻴﺮ در ﻛﻼس ﻣﻲ ﮔﻔـﺖ‪ ،‬واﻗﻌـﺎً‬
‫ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮدﻧﺪ وﻟﻲ ﻧﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮي و دوﺳﺘﺎﻧﺶ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ واﻧﻤﻮد ﻣﻲ ﻛﺮدﻧـﺪ‬
‫ﻛﻪ در اﺟﺮاي آﻧﻬﺎ ﻣﺸﻜﻞ دارﻧﺪ‪ .‬ﻃﺒﻖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اي ﻛﻪ ﻫﺮي در دﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬آﻧﻬـﺎ‬
‫دوروز در ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ و ﻳﻚ ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ‪ ،‬آزاد ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫـﻴﭻ ﻛﻼﺳـﻲ ﻧﺪاﺷـﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﺣـﺪ زﻳـﺎدي ﺑـﺎ او ﻫﻤﺎﻫﻨـﮓ ﺑـﻮد و از اﻳـﻦ ﺑﺎﺑـﺖ‬
‫ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻛﻼﺳﻬﺎي آن ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﮔﺬﺷﺖ و ﺗﻨﻬـﺎ ﻣـﺸﻜﻠﻲ ﻛـﻪ در‬
‫ﻃﻮل آن ﻫﻔﺘﻪ ﭘﻴﺶ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬درﮔﻴﺮي ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن ﺑـﻮد‪ .‬ﭘﺎرﻛﻴﻨـﺴﻮن‬
‫ﻛﻪ از ﻛﺎر ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺑﻮد و ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬در ﺳﺮ راه او ﻛﻤﻴﻦ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد و او را از ﭘﺸﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬وﻟﻲ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗـﺎ ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﺷﻨﻜﺠﻪ ﮔﺮ را ﺑﺮ روي او اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪ ،‬رون از ﻧﺎﻛﺠﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻃﻠـﺴﻢ او را ﻣﻨﺤـﺮف‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن را در ﺣﺎﻟﻲ در ﺟﻠﻮي درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮش‪ ،‬ﻣﻮ در آورده ﺑﻮد و داﺋﻤﺎً ﺣﻠﺰون ﺑﺎﻻ ﻣﻲ آورد و دو ﺷﺎخ ﮔـﺎو‬
‫ﻧﻴﺰ روي ﺳﺮش ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻠﻔﻴﻘﻲ از ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻛـﻪ اﺛـﺮش ﺑـﻪ‬
‫اﻳﻦ زودي ﻫﺎ از ﺑﻴﻦ ﻧﻤﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫آﻧﺮوز‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻛﻼﺳﻲ ﻧﺪاﺷـﺘﻨﺪ و در ﺣـﺎﻟﺨﻮردن ﺻـﺒﺤﺎﻧﻪ در ﺳﺮﺳـﺮاي ﻣﺪرﺳـﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن ﻫﻨﻮز ﻫﻢ در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛـﻪ اﻳـﻦ اﺗﻔـﺎق‬
‫ﭼﮕﻮﻧﻪ رخ داده اﺳﺖ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺑﺎ ﺑﺮرﺳﻲ ﺣﺎﻓﻈﻪ او ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰي را درﻧﻴﺎﻓﺘﻨـﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴـﻮن در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ رون ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ذﻫﻨﺶ رو ﻋﻮض ﻛﺮدﻳﻢ و در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﻳﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ﭼﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻦ؟‬
‫رون ﺟﻮاب داد‪:‬‬

‫‪537‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﻳﻦ رو ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ ﻛﻪ دراﻛﻮ دﻳﮕﻪ ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺴﻲ ﺣﺮف ﻧﻤﻲ زﻧﻪ و ﺑﻪ ﺟﺰ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻛﻼس داره‪ ،‬ﺧﻮدش رو ﺗﻮي اﺗﺎﻗﺶ ﺣﺒﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺣﻘﺸﻪ!‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎرش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﺧﻤﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اﻳﻨﻘﺪر ﺳﻨﮕﺪل ﻧﺒﺎش ﺟﻴﻦ!‬
‫ﺗﻮ داري ﻃﺮف اوﻧﻮ ﻣﻲ ﮔﻴﺮي؟! ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدي ﻛﻪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﺮده ﺑﻮد؟!‬
‫زود ﻗﻀﺎوت ﻧﻜﻦ رون‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﻧﻤﻲ دوﻧﻴﺪ‪ .‬ﺗﺼﻮر ﻛﻦ ﻛـﻪ ﭘـﺪرت‬
‫ﻳﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮاره و ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﺪاﻧﺘﻮن‪ ،‬ﻋﻘﺎﻳﺪي ﻣﺴﺨﺮه در ﺳﺮ دارﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻋﺸﻖ‬
‫ﻣﻲ ورزﻧﺪ‪ .‬آﻳﺎ ﺗﻮ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎﺑﻲ داري؟‬
‫‪...‬‬
‫ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﻪ دراﻛﻮ ﻳﻪ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﺪم‪ .‬ﻫﻤﻮن ﻛﺎري ﻛﻪ داﻣﺒﻠـﺪور ﺑـﺮاي‬
‫اﺳﻨﻴﭗ اﻧﺠﺎم داد‪.‬‬
‫و ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﻴﺰ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻣﺎﻟﻔﻮي در ﺣﺎل ﺑﺎزي ﻛﺮدن ﺑﺎ ﻏـﺬاﻳﺶ‬
‫ﺑﻮد و اﻓﻜﺎرش در ﻣﻌﻤﻮرﻳﺘﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ارﺑﺎﺑﺶ ﺑﻪ او واﮔﺬار ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬او ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﺑﻪ دﺳﺘﻮرات وﻟﺪﻣﻮرت ﻋﻤﻞ ﻛﻨﺪ‪ .‬او ﻃﺮﻓﺪار ﺧﻮن اﺻـﻴﻞ ﺑـﻮد و از ﻣـﺸﻨﮕﺰاده ﻫـﺎ‬
‫ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﻲ آﻣﺪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺪ ﻛﻪ ﮔﺮﻧﺠﺮ را دﺳﺖ ﺑﻴﻨﺪازد و ﺳﻮﻫﺎن‬
‫روح وﻳﺰﻟﻲ و ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻗﺎﻧﻊ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ اﮔﺮ دﺳﺖ ﺧﻮدش ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر را ﻫﻢ‬
‫ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬ارﺑﺎﺑﺶ از او ﻣﻲ ﺧﻮاﺳـﺖ ﻛـﻪ آدم ﺑﻜـﺸﺪ وﻟـﻲ او ﻧﻤـﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‪.‬‬
‫ارﺑﺎﺑﺶ از او ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻛﻨﺪ وﻟﻲ او ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ .‬اﻳﻨﻬﺎ در ﺧﻮن او‬
‫ﺑﻮد وﻟﻲ ﺑﺎ روﺣﻴﺎت او ﺳﺎزﮔﺎري ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻫﻴﭻ اﺣﻤﻘﻲ‪ ،‬ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن را ﺑﻪ ﮔﺮﻧﺠﺮ‬
‫ﻳﺎ آن دﺧﺘﺮ ﺗﺎزه وارد و ﻳﺎ ﺣﺘﻲ آن وﻳﺰﻟﻲ ﺟﻮان‪ ،‬ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻧﻤﻲ داد‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ اﮔـﺮ ﺑـﻪ او‬
‫ﻓﺮﺻﺘﻲ ﻣﻲ دادﻧﺪ ﺗﺎ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﺪ ‪ ...‬ﻫﺮي از اﻓﻜﺎر دراﻛﻮ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻛـﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﻲ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ دﺳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺮف اﺳﻨﻴﭗ و‬

‫‪538‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻧﻈﺮﻳﻪ داﻣﺒﻠﺪور را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب دراﻛﻮ ﻧﻴـﺰ ﺗـﺎﺛﻴﺮ ﮔـﺬار ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬او را از اﻓﻜﺎرش ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ‪:‬‬
‫ﺑﺮاي اﻟﻒ دال‪ ،‬ﻓﻜﺮي ﻛﺮدي؟‬
‫ﺷﻤﺎ اون ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﻬﺘﻮن دادم رو ﺗﻤﻮم ﻛﺮدﻳﺪ؟‬
‫اﻳﻦ ﭼﻪ رﺑﻄﻲ ﺑﻪ اﻟﻒ دال داره؟‬
‫رﺑﻄﺶ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ و رون ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻼﺳﻬﺎ رو ﺑﺮﮔﺬار ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮب ﻣﺎ ﻳﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو ﺧﻮﻧﺪﻳﻢ‪.‬‬
‫دﻗﻴﻘﺎً ﭼﻘﺪر‪.‬‬
‫ﺣﺪود ‪ 50‬ﺻﻔﺤﻪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻴﻦ؟!!!‬
‫ﺑﺠﺎي ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬رون ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫اون ﻳﻪ ﻛﺘﺎب ﺟﺎدوﻳﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ‪ 5000‬ﺻﻔﺤﻪ ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ داره‪ .‬ﺑﻌﻀﻲ‬
‫وﻗﺘﻬﺎ ﻫﻢ ﻳﻪ ﻃﻠﺴﻢ رو ﺑﻪ دو ﺻﻮرت ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻴﻢ‪ .‬ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑـﻪ ﻳـﻚ ﺻـﻮرت و‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻢ ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ زودي ﻫﺎ ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬ﺧﻮدش و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺎﻳﻲ داﺷﺘﻨﺪ و اﻛﺜﺮ‬
‫ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻛﺘﺎب را ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ و راﺷﻞ ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺟـﺎدوﮔﺮ ﻣﻌﻤـﻮﻟﻲ ﻧﺒـﻮد‪.‬‬
‫وﻟﻲ اﻳﻦ در ﻣﻮرد رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﭼﻨﺪان ﻫﻢ ﺻﺎدق ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﭼﻬﺮه در ﻫﻢ ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد ﻛـﻪ در ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﻳـﻚ ﻛﺘـﺎب‪ ،‬ﻛـﻢ آورده‪ .‬او‬
‫ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺳﺎﻋﺘﻬﺎي ﺑﻴﻜﺎرﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رون در ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻣﻲ ﮔﺬراﻧﺪ وﻟﻲ ﺑﺎ اﻳـﻦ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﺗﻮﻓﻴﻖ ﭼﺸﻢ ﮔﻴﺮي ﺑﻪ دﺳﺖ ﻧﻴﺎورده ﺑـﻮد‪ .‬ﻫـﺮي ذﻫـﻨﺶ را ﻣﺘﻤﺮﻛـﺰ ﻛـﺮد و‬
‫ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﺮاي اﻣﺮوز ﻋﺼﺮ‪ ،‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ رو ﺟﻤﻊ ﻛﻦ‪ .‬ﺑﻪ اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت اﻟﻒ دال ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻴـﺪ‪ .‬در‬
‫ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﻣﺎﺟﺮاي ﻣﺎرﻳﺘﺎ دوﺑﺎره ﺗﻜﺮار ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻓﻬﻤﻴﺪي؟!‬

‫‪539‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻪ ﺗﻼﺷﺖ اداﻣﻪ ﺑﺪه و ﻧﺎاﻣﻴﺪ ﻧﺸﻮ‪.‬‬
‫و ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺣﺮﻓﻲ‪ ،‬از آﻧﺠﺎ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣﺘﺎﺟﺐ ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﺰ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬او در‬
‫آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﻫﺮي را در ذﻫﻨﺶ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪No Pain , No Gain‬‬
‫****‬
‫ﻧﻴﺎز داﺷﺖ ﺗﺎ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﺎرﻧﺎﺑﺎس رﻓﺖ و از در ﻣﺨﻔﻲ‬
‫ﭘﺸﺖ آن‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﺎﻻر اﺳﺮار رﻓﺖ‪ .‬ﺳﺎﻻزار‪ ،‬آﻧﺠﺎ را دﻗﻴﻘﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﺒﻘﻪ آﺧـﺮ ﻗـﺼﺮ درﺳـﺖ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ﺟﺎﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ‪ ،‬ﺗﻮﻧﻠﻬﺎي اﻧﺸﻌﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺗﺎﻻر ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬دﻳﻮارﻫـﺎﻳﻲ‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از دﻳﻮارﻫﺎ رﻓﺖ و ﺑـﻲ ﺗﻮﺟـﻪ ﺑـﻪ دﻳـﻮار‪ ،‬از آن‬
‫ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬اﺗﺎﻗﻲ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ اﺗﺎق ﺧﻮاﺑﺶ در ﻗﺼﺮ وﻟﻲ ﺑﺎ دﻛﻮراﺳﻴﻮن ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ﺳﺎﻻزار‬
‫ﻛﻪ ﻛﻪ در ﻧﻮرﻫﺎي ﺳﺒﺰ و اﺷﻜﺎل ﻣﺎر ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ رﻓﺖ و‬
‫ﺧﻮد را ﺑﺮ روي آن اﻧﺪاﺧﺖ و ﻃﻮﻟﻲ ﻧﻜﺸﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺪﻧﺶ ﮔﺮم‪ ،‬ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ و اﻧﻌﻄﺎف ﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮد‪ .‬او در ﻣﻴﺎن ﻣﻴﻠﻪ ﻫﺎي ﻓﻠﺰي و درﺧﺸﺎن از‬
‫ﻣﻴﺎن ﻓﻀﺎي ﺗﺎرﻳﻚ و ﺳﻨﮕﻲ ﺟﻠﻮ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬روي زﻣﻴﻦ وﻟﻮ ﺷﺪ و روي ﺷﻜﻢ ﺳﺮ‬
‫ﺧﻮرد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺗﺎرﻳﻚ ﺑﻮد وﻟﻲ او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺷﻴﺎي ﭘﻴﺮاﻣﻮﻧﺶ ﻛﻪ ﺑـﺎ رﻧﮕﻬـﺎي‬
‫ﻋﺠﻴﺐ و زﻧﺪه ﻣﻲ درﺧﺸﻴﺪﻧﺪ را ﺑﺒﻴﺪ‪ .‬راﻫـﺮوي ﺗﺎرﻳـﻚ‪ ،‬ﺧـﺎﻟﻲ ﺑـﻮد وﻟـﻲ ﺻـﺪاي‬
‫ﺧﺮوﭘﻮف ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد‪ .‬او ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺮد را ﺑﺒﻴﻨﺪ وﻟﻲ ﺑﻮﻳﺶ را ﺣﺲ ﻣـﻲ‬
‫ﻛﺮد و ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ ﻛﻪ از او ﻣﺘﺴﺎﻋﺪ ﻣﻲ ﺷﺪ را ﻧﻴﺰ ﻣﻲ دﻳﺪ‪ .‬ﺑﺮ ﻣﻴﻞ ﺷﺪﻳﺪ دروﻧﻲ اش‬
‫ﺑﺮاي ﻗﻮرت دادن ﻧﮕﻬﺒﺎن‪ ،‬ﻏﻠﺒﻪ ﻛﺮد و ﺑﻪ آراﻣﻲ از ﻛﻨﺎر ﻛﺎراﮔﺎﻫﻲ ﻛﻪ در زﻳﺮ ﺷﻨﻞ‬
‫ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬رد ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ درب ﺳﻴﺎه رﺳﻴﺪ و وارد اﺗﺎﻗﻲ داﻳﺮه اي ﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺸﻌﻞ ﻫﺎﻳﻲ آﺑﻲ ﻣﻲ درﺧﺸﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﭼﺮﺧﺶ اﺗﺎق ﺑـﻪ ﭘﺎﻳـﺎن‬
‫رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از درﻫﺎ رﻓﺖ و ﺑﺮ روي اﺗﺎق اﺳﺮار ﻓﻜﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﺎﮔـﺎه‪ ،‬ﺗﻤـﺎم‬

‫‪540‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫درﻫﺎ درﺧﺸﻴﺪﻧﺪ وﻟﻲ دري ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺳﻴﺎه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫دم ﺑﻠﻨﺪش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﺮد وﻟﻲ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺗﻤﺎس دﻣﺶ ﺑﺎ در‪ ،‬ﻧﻴﺮوﻳﻲ ﺑﺴﻴﺎر‬
‫ﻗﻮي‪ ،‬او را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮد و درﺧﺸﺶ درﻫﺎ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬اﺗﺎق ﻟﺮزﻳﺪ‬
‫و ﺻﺪاي آژﻳﺮي‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و‪...‬‬
‫ﻫﺮي!‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﺧﻮاب ﭘﺮﻳﺪ و ﺟﻴﻨﻲ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد دﻳـﺪ‪ .‬ﺑـﺎزﻫﻢ ﻳـﻚ ﻏﻴـﺐ ﺑﻴﻨـﻲ‬
‫داﺷﺖ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎل داﺷﺖ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ راز ﻛﺘﺎب ﭘﻲ ﺑﺮده ﺑﺎﺷﺪ و ﻳﺎ اﻳﻨﻜـﻪ ﻓﻘـﻂ‬
‫ﻳﻚ ﺣﺲ ﻛﻨﺠﻜﺎوي ﺳﺎده ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻬﻢ ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﺎي ﻛﺘﺎب‪،‬‬
‫اﻣﻦ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎﻳﻲ؟! ﻛﻞ ﻣﺪرﺳﻪ رو دﻧﺒﺎﻟـﺖ ﮔـﺸﺘﻢ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴـﻮن ﻫﻤـﻪ رو ﺗـﻮي اﺗـﺎق‬
‫ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎ ﺟﻤﻊ ﻛﺮده‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫از ﻛﺠﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪي ﻣﻦ اﻳﻨﺠﺎم؟‬
‫ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺣﺪس زدم‬
‫ﻫﺮي از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﻛﺶ و ﻗﻮﺳﻲ ﺑﻪ ﺧﻮدش داد و ﭘـﺲ از ﭼﻨـﺪ ﺧﻤﻴـﺎزه‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ از دﻳﻮار ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬اﻳﻦ دﻳﻮار ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻴﺸﻪ ورودي اي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮاي‬
‫رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ‪ ،‬از آن ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ دري ﻛﻪ ﭘﺸﺖ‬
‫ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﺎرﻧﺎﺑﺎس ﺑﺎز ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺷﻨﻠﺶ را در آورد ﺗﺎ ﺑﺮ روي ﺧﻮدش و‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻜﺸﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﭼﺮا ﺧﻮدت رو ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻲ؟‬
‫ﭼﻮن ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ‪ ،‬ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻧﻜﺮدم‪.‬‬
‫از ﻫﻤﻴﻦ اﻻن ﺷﺮوع ﻛﻦ‪.‬‬
‫آﺧﻪ‪...‬‬
‫آﺧﻪ ﺑﻲ آﺧﻪ‪ .‬اﮔﻪ اﻻن اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻧﻜﻨﻲ‪ ،‬دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻲ‪.‬‬

‫‪541‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد و ﻫﺮي ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷـﺪ‪ .‬ﻃﻠـﺴﻤﻲ را زﻳـﺮ‬
‫ﻟﺐ ﮔﻔﺖ و اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ ﺟﺮﻳﺎن ﻫﻮاﻳﻲ از درون ﺑﺪﻧﺶ ﻋﺒﻮر ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و ﻣﺤﻴﻂ‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ ﺗﺎ ﺣﺪي ﺧﻨﻚ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ‬
‫ﺑﺪﻧﺶ ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي ﺷﻔﺎف ﺷﺪه وﻟﻲ اﮔﺮ ﻛﺴﻲ از ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻪ او ﻧﮕـﺎه ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪،‬‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ او را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻟﺒﺨﻨـﺪ او‪ ،‬دﻟﮕـﺮم‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺧﻮب‪ .‬ﭼﻄﻮر ﺑﻮد؟‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻬﺘﺮ از اوﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ‪ .‬ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮدت رو ﺑﺎور داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛـﻪ‬
‫ﺑﺮاي اﻣﺮوز دﻳﮕﻪ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺷﻨﻞ را از دﺳﺖ ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ و ﺑـﺮ روي ﺳﺮﺷـﺎن اﻧـﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺳـﭙﺲ ﺑـﻪ‬
‫آراﻣﻲ در را ﺑﺎز ﻛﺮدﻧﺪ و در ﺳﺎﻳﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨـﺪ‪ .‬ﻫـﻴﭻ ﻛـﺲ در راﻫـﺮو‬
‫ﻧﺒﻮد)ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﻧﻘﺸﻪ ﻏﺎرﺗﮕﺮ( و اﻳﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد ﻛﻪ ﻫﻤﻪ در اﺗﺎق ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﻨﻞ و‬
‫ﻧﻘﺸﻪ را در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و دﺳـﺖ در دﺳـﺖ ﺟﻴﻨـﻲ‪ ،‬ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ دﻳـﻮار‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد اﺗﺎق ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ‪ 25‬ﻧﻔﺮ را در آﻧﺠﺎ دﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ وﻟﻲ ﻫﺮي ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ وارد ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از‬
‫ورود آﻧﻬﺎ‪ ،‬در ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي‪ ،‬ﭼﻬﺮه ﻫﺎي آﺷﻨﺎي ﺑﺴﻴﺎري ﻗﺮار داﺷـﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ از اﻋﻀﺎي ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ در ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻣـﺸﻐﻮل ﻧﺒﻮدﻧـﺪ‬
‫ﻧﻴﺰ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دوﺳﺘﺎن ﻗﺪﻳﻤﻲ ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻬﺎ‪ ،‬ﻫﻢ را دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺧﺎﻃﺮات‬
‫را ﺗﺎزه ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ از ﻧﻈﺮ زﻣﺎن‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺎه از آﺧﺮﻳﻦ دﻳﺪار آﻧﻬـﺎ ﻣـﻲ ﮔﺬﺷـﺖ‬
‫وﻟﻲ ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻳﻚ ﻋﻤﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﻪ ﭼﻮ ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻨﺪ و‬

‫‪542‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﮔﻮﺷﻬﺎي زاﺧﺎﻳﺎر را ﺑﺎز ﻧﻜﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﺠﻠﻴﻨﺎ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه آﻟﻴﺸﻴﺎ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‪،‬‬
‫رو ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ رو دوﺑﺎره ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ .‬اوﻧﻢ اﻳﻨﺠﺎ!‬
‫آﻟﻴﺸﻴﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺳﻜﻪ اي ﻛﻪ دو ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ آﻧﻬـﺎ داده ﺑـﻮد را ﺑـﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻧﺸﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻮ ﻣﺎ رو اﺣﻈﺎر ﻛﺮدي و ﻣﺎ ﻫﻢ اوﻣﺪﻳﻢ‪ .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﻗﺒﻞ و در ﺣﺎدﺛـﻪ اون‬
‫ﺷﺐ ﻛﺬاﻳﻲ‪ ،‬اﻳﻦ ﺳﻜﻪ ﻫﻤﺮاﻫﻤﻮن ﻧﺒﻮد و‪...‬‬
‫رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ از ﺻﻮرت آﻟﻴﺸﻴﺎ ﻣﺤﻮ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺻﺪاﻳﺶ ﻧﻴﺰ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ ﻣـﻲ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻪ ﺷﺮاﻳﻂ را ﻣﺴﺎﻋﺪ دﻳﺪه ﺑﻮد و ﻧﻤـﻲ ﺧﻮاﺳـﺖ ﻛـﻪ آن را از دﺳـﺖ‬
‫ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬دﺳﺘﻲ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ آﻟﻴﺸﻴﺎ ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺧﻮدت رو ﻧﮕﺮان ﻧﻜﻦ‪ .‬اﻣﺴﺎل ﺟﺒﺮان ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻫﻤﻤﻮن‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺳﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺑﺮﺧﻲ دﻻﻳﻞ ﺑﭽﮕﺎﻧﻪ‪ ،‬ﮔﺮوه ﻣﺎ از ﻫﻢ ﭘﺎﺷﻴﺪ ‪...‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﭼﻮ اﻓﺘﺎد و ﻟﺒﺨﻨﺪ از ﺻﻮرت ﭼﻮ ﭘﺮ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬او اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻬﻢ اﺳﺖ‪ ،‬آﻳﻨﺪه اﺳﺖ و ﺑﺲ‪ .‬ﻣـﻦ اﻣـﺮوز ﺑـﻪ‬
‫اﻳﻨﺠﺎ اوﻣﺪم ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ اﺗﻤﺎم ﺣﺠﺖ ﻛﻨﻢ‪ .‬اﻳﻦ ﺧﻄﺮ ﻧﻴﺴﺖ ‪ ...‬اﻳﻦ ﻣـﺮگ ‪ %100‬و‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﭼﻴﺰي ﺑﻴﺸﺘﺮ از آن ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎ رو ﻧﺘﺮﺳﻮن ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﭼﻲ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدي؟ ﺑﭽﻪ ﮔﻴﺮ آوردي؟! اﮔﻪ ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ و ﻻوﮔـﻮد‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺘﻦ در درﮔﻴﺮي ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﭘﻴﺶ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﭼﺮا ﻣﺎ ﻧﺘﻮﻧﻴﻢ؟! ﻣﻦ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻗﻀﻴﻪ رو ﺑﺰرﮔﺶ ﻛﺮدي و‪...‬‬
‫اﺳﻤﻴﺖ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻫﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد و ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪن‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺪون اﺳﺘﻔﺎده از ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬اﻓﻜﺎري را وارد ذﻫﻦ او ﻛﺮده ﺑﻮد؛ اﻓﻜﺎر ﺧﻮدش را‪.‬‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻔﺲ ﻧﻤﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬درد ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﻗﻄﻊ ﺷﺪ و زاﺧﺎﻳﺎر در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺣﻖ ﺣﻖ‬

‫‪543‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﻲ ﮔﺮﻳﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﺮس ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻛﻼس ﻃﻮري ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕـﺎه ﻣـﻲ‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ اﻧﮕﺎر‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎﺳﺖ‪ .‬ﺻﻮرت دﺧﺘﺮﻫﺎ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻟﺐ‬
‫ﻫﺎي ﭘﺴﺮﻫﺎ‪ ،‬ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﻛﻤﺎل آراﻣﺶ‪ ،‬رو ﺑﻪ اﺳﻤﻴﺖ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﺎﻃﺮه رو ﺑﻬﺖ ﻧﺸﻮن دادم‪ .‬ﺧﺎﻃﺮاﺗﻲ ﻛﻪ در اوﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺷﺨـﺼﻲ ﺑـﻪ‬
‫ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻣﻦ ﻳﺎ ﻋﺰﻳﺰاﻧﻢ ﻣﻲ ﭘﺮداﺧﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻗﺒﻮﻟﻮﻧﺪم ﻛﻪ در اون ﻟﺤﻈﻪ‪،‬‬
‫در ﺟﺎي ﻣﻦ ﻗﺮار داري‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻏﺮﻳﺪ‪:‬‬
‫ﺷﻤﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﻚ ﺧﻴﺎل‪ ،‬اﻳﻨﻘﺪر ﺿﻌﻴﻒ ﻫﺴﺘﻴﺪ و ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﺪ ﺑﺎ ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺳﻴﺎه‬
‫ﺑﺠﻨﮕﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻤﻴﺖ رﻓﺖ و دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او دراز ﻛﺮد اﻣﺎ زاﺧﺎﻳﺎر ﻛﻪ ﺑـﺮ روي‬
‫زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺪري ﻋﻘﺐ رﻓﺖ ﺗﺎ از ﻫـﺮي دور ﺑﺎﺷـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ از‬
‫ﻛﺎرش‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﺷﺮﻣﮕﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫دﻟﻴﻠﻲ ﺑﺮاي ﺗﺮس از ﻣﻦ وﺟﻮد ﻧﺪاره‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﻗـﻮي ﺑـﺸﻮﻳﺪ و‬
‫ﺑﺎ اون ﻋﻮﺿﻴﻬﺎ ﺑﺠﻨﮕﻴﺪ و ﻫﺮ ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﺪ را ﺑﻪ ﺳﺮﺷﺎن ﺑﻴﺎورﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زاﺧﺎﻳﺎر دراز ﻛﺮد و اﻳـﻦ ﺑـﺎر‪ ،‬اﺳـﻤﻴﺖ ﭘـﺲ از‬
‫ﻛﻤﻲ ﺗﻌﻠﻞ‪ ،‬دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي رو ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﻦ راه ﻫﺎ رو ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺸﻮن ﻣﻲ دم وﻟﻲ اﻧﺘﺨﺎب اﻳﻨﻜﻪ از ﻛﺪوم را ﺑﺮوﻳـﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﻋﻬﺪه ﺧﻮدﺗﻮﻧﻪ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﺷﺮاﻓﺘﻤﻨﺪاﻧﻪ ﺑﺠﻨﮕﻴﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﺪ ﭘﻠﻴﺪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﺪ‬
‫ﺗﺮﺳﻮ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﻴﻮه ﻣﻦ ﻣﻮاﻓﻖ ﻧﻴﺴﺖ و ﻳﺎ ﺗﺤﻤﻞ درد و رﻧﺞ‬
‫ﺧﻮدش ﻳﺎ ﻋﺰﻳﺰاﻧﺶ رو ﻧﺪاره‪ ،‬از اﺗﺎق ﺑﺮه ﺑﻴﺮون‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤـﻲ ﺧـﻮام ﻣﺠﺒﻮرﺗـﻮن‬
‫ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ اراده ﺧﻮدﺗﻮن‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ و ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺧﻮاﺳـﺖ ﺧﻮدﺗـﻮن‪.‬‬
‫اﻧﺘﻈﺎري ﻛﻪ ﺧﻮدﺗﻮن از ﺧﻮدﺗﻮن دارﻳﻦ و ﻧﻪ اﻧﺘﻈﺎري ﻛﻪ دﻳﮕﺮان از ﺷﻤﺎ دارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ آزاداﻧﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬

‫‪544‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و اﺗﺎق ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺎرﻳﻚ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻃﻮري ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛـﺲ‬
‫ﻗﺎدر ﻧﺒﻮد‪ ،‬دﻳﮕﺮي را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻧﻮر ﺑﻴﺮون‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺎ ﭼﻬﺎر ﭼﻮب در ﻣﻲ‬
‫آﻳﺪ و از آن ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻧﻤﻲ رود‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﻛﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاد ﺑﺮه‪ ،‬اﻻن وﻗﺘﺸﻪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻬﺶ ﺧﻮرده ﻧﻤﻲ‬
‫ﮔﻴﺮه و ﺗﺮﺳﻮ ﻫﻢ ﺧﻄﺎﺑﺶ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب اﺗﺎق ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ و ﻧﻮر ﺑﻪ اﺗﺎق ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ‬
‫ﺗﻤﺎم‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﻧﺸﺪه و ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﭼﻬﺮه ﻫﺎﻳﻲ ﻣﻄﻤﺌﻦ‪،‬‬
‫ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺳﻜﻪ ﻫﺎي ﻗﺒﻠﻲ آﻧﻬﺎ را ﺟﻤﻊ آوري ﻛﺮد و ﺳﻜﻪ ﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪي را ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ داد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﻜﻪ ﻫﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻗﺎﻓﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از ﻟﻤﺲ ﺳﻜﻪ ﻫﺎ‪،‬‬
‫ﺟﺎدوي ﻣﻮﺟﻮد در ﺳﻜﻪ‪ ،‬وارد ﺑﺪن آﻧﻬﺎ ﺷﺪه و ﻋﻼﻣﺘﻲ را ﺑﺮ ﻛﻒ دﺳﺖ آﻧﻬـﺎ ﺣـﻚ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻗﺎﺑﻞ روﻳﺖ ﺑﻮد و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن را‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫‪545‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﻳﻦ ﻋﻼﻣﺖ ﺑﺎ ﻧﺸﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ دﺳﺖ اﻋﻀﺎي اﻧﺠﻤﻦ ﻫﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮق داﺷﺖ و‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻛﻤﻲ ﺷﺒﻴﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ اﺻﻠﻲ ﺧﻮدش ﺑﻮد‪ .‬اﺗﺎق اﻣﻦ اﻋﻀﺎي اﻧﺠﻤﻦ در ﻗﺼﺮ ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ وﻟﻲ اﺗﺎق اﻣﻦ اﻋﻀﺎي اﻟﻒ دال‪ ،‬در ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎي ﻣﻨﺘﻬـﻲ ﺑـﻪ ﺗـﺎﻻر‬
‫اﺳﺮار ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﺮده ﺑﻮد و آﻧﺮا ﺗﺎ ﺣﺪي‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﻚ‬
‫درﻣﺎﻧﮕﺎه و اﺳﺘﺮاﺣﺘﮕﺎه ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻋﻼوه ﺑﺮ ورودي آن ﺑﻪ ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺑﺮاي اﻋﻀﺎي اﻧﺠﻤﻦ ﻓﻌﺎل ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﺴﻴﺮ ﺧﺮوﺟﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي اﺗﺎق‪ ،‬درﺳﺖ در ﻛﻨﺎر‬
‫در اﺗﺎق ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎ ﻗﺮار داده ﺑﻮد و ﺑﻪ اﻋـﻀﺎي ﮔـﺮوه ﮔﻔﺘـﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد ﻛـﻪ ﺑﺎﻳـﺪ‬
‫دﺳﺘﺸﺎن را ﺑﺮ روي دﻳﻮار ﺑﻜﺸﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺴﻴﺮﺷﺎن ﺑﻪ درون اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷـﻮد و ﭘـﺲ از‬
‫آن‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ از دﻳﻮار ﻋﺒﻮر ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬او ﺑﻪ آﻧﻬـﺎ ﮔﻔﺘـﻪ ﺑـﻮد ﻛـﻪ اﻳـﻦ‬
‫ﻣﺴﻴﺮ و اﺗﺎق را ﺟﺪﻳﺪاً ﭘﻴﺪا ﻛﺮده‪ .‬ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺎﺟﺮا اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ﺗﻤﺎس ﻋﻼﻣﺖ‬
‫ﻛﻒ دﺳﺘﺸﺎن ﺑﺎ دﻳﻮار ﻛﻪ درﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬دﻳﻮار ﻧﺒﻮد‪ ،‬ورودي ﺑﺎز ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺗﻨﻬﺎ اﻓـﺮادي‬
‫ﻛﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻧﺸﺎن ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ وارد ﺷﻮﻧﺪ و ﻧﻴﺰ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﻛـﻪ ﺑـﺮ روي‬
‫ورودي ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺳﺮي ﺳﻪ ﺗﺎﻳﻲ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻓﺮﻣﺎن و ﭘﻨﺞ ﻧﻮع ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه)ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺮي( ﻣﻌﺠﻮن ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ را از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ﺑﺮد و ﻛـﺴﻲ ﻛـﻪ ﻣﻌﺠـﻮن ﺗﻐﻴﻴـﺮ‬
‫ﺷﻜﻞ را ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺎ زﻣﺎن ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اﺻﻠﻲ اش‪ ،‬درون ﻣﺴﻴﺮ ورودي و‬
‫درون ﻳﻜﻲ از ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎي ﻓﺎﺿﻼب زﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺪرﺳﻪ ﻛﻪ ﭘﺲ از ﺗﻐﻴﻴـﺮ ﺷـﻜﻞ‬
‫ﺗﺎﻻر اﺳﺮار‪ ،‬ﺑﻼ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ‪ ،‬ﺣﺒﺲ ﻣﻲ ﺷـﺪ و ﺗـﺎ زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﻫـﺮي ﻣـﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫در آن ﺟﻠﺴﻪ‪ ،‬ﻫﺮي وﻇﺎﻳﻒ ﻫﻤﻪ را ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﺮ اﺳﺎس ﺑﺮﻧﺎﻣـﻪ ﻛﻼﺳـﻲ‬
‫آﻧﻬﺎ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﭼﻨﺪ دﺳﺘﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد و آﻣﻮزش آﻧﻬﺎ را در ﺳﺎﻋﺘﻬﺎي ﻣﺸﺨﺼﻲ ﻗـﺮار داده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ در ﺧﻮاﺑﮕﺎﻫﻬﺎي ﺧﻮد و در زﻳﺮ ﭘﺘﻮي ﮔﺮم و ﻧﺮﻣﺸﺎن ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫وﻟﻲ ﭘﻨﺞ دوﺳﺖ‪ ،‬در در ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﻲ ﻛـﻪ در ﺑﺮاﺑﺮﺷـﺎن‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﻲ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﻮﺿﻮع ﮔﺮدش ﺷﺒﺎﻧﻪ اش ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ را‬

‫‪546‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺪف آن را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺪف اﺻﻠﻲ او‪ ،‬اﻳﻦ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر ﺟﻴﻨﻲ و ﺑﺪور از ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺰاﺣﻤﺖ اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ﺑـﻪ ﺳـﺮ ﺑﺒـﺮد‪ .‬وﻟـﻲ ﻫـﺪف‬
‫دﻳﮕﺮي ﻫﻢ داﺷﺖ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ‪ ،‬دو ﻫﺪف و ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺑﻪ رﻳﻤﻮس ﻣﺮﺑﻮط ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻣﺮگ ﮔﺮي ﺑﻚ‪ ،‬دري ﺑﺮ روي ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻃﺒﻴﻌﺖ‪،‬‬
‫ﺗﻌﺎدﻟﺶ را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد و ﻫﺮي آن را ﺑـﻪ ﺣﺎﻟـﺖ اوﻟـﺶ ﺑﺮﮔﺮداﻧـﺪه ﺑـﻮد و‬
‫ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﻪ ﭘﺎس اﻳﻦ ﺧﺪﻣﺖ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑـﻪ او ﭘﺎداﺷـﻲ داده ﺑـﻮد‪ .‬ﻫـﺮي ﻧﻴـﺰ ﻣـﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ آن را در ﻏﺎﻟﺐ ﻳﻚ ﺷﺎﻧﺲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺑﺎ ﻳـﻚ‬
‫ﺗﻴﺮ‪ ،‬دو ﻧﺸﺎن ﻣﻲ زد‪ .‬ﻳﻜﻲ را ﻧﺎﺑﻮد و دﻳﮕﺮي را آزاد ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪547‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﺳﻮم«‬
‫روزﻫﺎ ﻳﻜﻲ ﭘﺲ از دﻳﮕﺮي‪ ،‬ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ و ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ و زﻣﺎن اﺟﺮاي ﻧﻘـﺸﻪ ﻫـﺮي‬
‫ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺸﺐ ﻣﺎه ﻛﺎﻣﻞ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮاي اﻧﺠـﺎم اﻳـﻦ‬
‫ﻛﺎر‪.‬‬
‫آﻧﺮوز‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﺟﻠﺴﻪ درس ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺑﻮد و ﻫﻤﮕﻲ ﭘﺲ از ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ و ﻧﻴﻢ ﺳﺮ‬
‫و ﻛﻠﻪ زدن ﺑﺎ ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﺳﻌﻲ داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از دﻳﮕﺮي‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﺮﺳﺮاي اﺻـﻠﻲ‬
‫ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺧﻮد ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ از درس آﻧﺮوز ﻛﻼﻓﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﻪ ﺣﺮﻛـﺖ درآوردن‬
‫ﻣﻮﺟﻮداﺗﻲ ﻛﻪ از ﺳﻨﮓ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و اﻋﻤﺎل اراده ﺷﺨﺺ ﺟﺎدوﮔﺮ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‪ .‬ﺗـﺎ‬
‫ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑـﻪ اﻧـﺪازه داﻣﺒﻠـﺪور در اﻳـﻦ ﻃﻠـﺴﻢ ﻣﻬـﺎرت‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ در ﺣﺎدﺛﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ و در ﺷﺐ ﻣﺮگ ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬اﻳﻦ ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫را ﺑﺮ روي ﭼﻬﺎر ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻓﺮاﻣﻴﻦ ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫داده ﺑﻮد آﻧﻬﻢ در ﺷﺮاﻳﻄﻲ ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﻧﺒﺮد ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ اﻣﺮوز ﺑﻪ او ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ را‬
‫ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺣﺘﻲ ﺑﻬﺘﺮ از داﻣﺒﻠﺪور اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪ .‬او ﺑﻪ ﻫﺮ ﻧﻔﺮ‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﻮش ﺳﻨﮕﻲ داده ﺑﻮد‬
‫و از آﻧﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎ ﺟﺎي ﻣﻤﻜﻦ‪ ،‬ﺑﻪ آن ﺣﺮﻛﺖ دﻫﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ‪،‬‬
‫اﻣﻴﺪي ﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻛﺴﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴـﻮن ﺑﺘﻮاﻧـﺪ ﻳﻜـﻲ از‬
‫اﻧﮕﺸﺘﺎن ﻣﻮش ﺳﻨﮕﻲ را ﺗﻜﺎن دﻫﺪ‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﺧﺎﻃﺮش ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮدش ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﻳﻚ ﺳﺎل ﭘﺲ از ﻓﺎرغ اﻟﺘﺤﺼﻴﻠﻲ از ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑـﻪ‬
‫ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ اﺟﺮا ﻛﻨﺪ و آن ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ روﺷﻬﺎي اﺑﺪاﻋﻲ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺨﺼﺎً ﺑﻪ او‬
‫آﻣﻮزش داده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻛﺎﻓﻲ اﺳﺖ و ﻧﻴـﺎزي ﺑـﻪ‬
‫اداﻣﻪ ﻛﺎر ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻳﻜﻲ از ﻣﻮﺷﻬﺎ زﻧﺪه ﺷﺪ و ﺑﻪ وﺳﻂ ﻛﻼس ﭘﺮﻳـﺪ‪ .‬ﭼﻨـﺪ‬
‫ﻧﻔﺮ ﺟﻴﻎ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻮش ﻗﺮار داﺷﺖ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ ‪...‬‬

‫‪548‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻛﺮده ﺑﻮد؛ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﻬﺘﺮ از داﻣﺒﻠﺪور‪ .‬او‪ ،‬دﻟﻴﻞ اﻳﻦ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺟﺪﻳﺪ‬
‫ﻫﺮي را ﻣﻲ داﻧﺴﺖ اﻣﺎ اﻳﻦ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻳﻚ راز ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﻧﻤﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﺮا ﻫﺮي اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺣﻤﺎﻗﺘﻲ را ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬در ﻧﻬﺎﻳـﺖ‪ ،‬ﺑـﻪ ﻫـﺮ‬
‫ﺗﺮﺗﻴﺒﻲ ﻛﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﻀﻴﻪ را ﺑﻪ ﻧﺤﻮي‪ ،‬ﻻﭘﻮﺷﻮﻧﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪاً ﺑﺎﻳﺪ ﺑـﺎ ﻫـﺮي‪ ،‬ﻣﻔـﺼﻼ‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻫﺎ را در ﺟﻌﺒﻪ اي در ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق ﻗﺮار داده ﺑﻮد و ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑـﻪ ﺳـﺮاغ‬
‫ﺟﻌﺒﻪ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎﻳﺶ ﺑﺮود‪ .‬اﻣﺸﺐ ﻣﺎه ﻛﺎﻣﻞ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﭼﻨـﺪ ﺳـﺎﻋﺘﻲ ﺗـﺎ زﻣـﺎن‬
‫ﻧﻮراﻓﺸﺎﻧﻲ ﻛﺎﻣﻞ ﻣﺎه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﭘـﺲ از ﺧـﻮردن ﻣﻌﺠـﻮﻧﺶ‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎ در ﻃﺒﻘﺎت ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺧﻮدش را در آﻧﺠﺎ ﺣﺒﺲ ﻛﻨـﺪ واﻳـﻦ‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﺣﺘﻴﺎط ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻫﺮي را در ﭼﻬﺎرﭼﻮب در دﻳﺪ‬
‫وﻟﻲ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺷﺮوع ﻛﺮده ﺑﻮد‪:‬‬
‫ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻲ‪ .‬ﺧﻮدم ﻣﻲ دوﻧﻢ‪.‬‬‫اﺑﺮوﻫﺎي رﻳﻤﻮس ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻄﻲ در ﺑـﺎﻻي ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﻤـﻊ ﺷـﺪﻧﺪ اﻣـﺎ ﭼﻴـﺰي‬
‫ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﻫﺮي از اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﻗﺼﺮ‬‫***‬
‫ده دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ در ﻗﺼﺮ ﺳـﺮخ ﺑﻮدﻧـﺪ و ﻫـﺮي ﻣـﻲ ﺧﻮاﺳـﺖ ﺑﺮﻧﺎﻣـﻪ اش را ﺑـﺎ‬
‫رﻳﻤﻮس در ﻣﻴﺎن ﺑﮕﺬارد‪ .‬او از ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻗﺒﻞ‪ ،‬اﻳﻦ ﻧﻘﺸﻪ را ﻃـﺮح ﻛـﺮده ﺑـﻮد و زﻣـﺎن‬
‫زﻳﺎدي را ﺑﺮاي ﻗﺎﻧﻊ ﻛﺮدن اﺳﻨﻴﭗ ﺻﺮف ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ زﻣﺎن ﻋﻤـﻞ ﻓـﺮا رﺳـﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬او ﻧﻘﺸﻪ اش را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺮاي رﻳﻤﻮس ﺗﻮﺿﻴﺢ داد‪.‬‬
‫رﻳﻤﻮس ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪي ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره‪ .‬ﻫﻴﭻ درﻣﺎﻧﻲ ﺑﺮاي درﻣﺎن ﮔﺎز ﻳﻚ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ وﺟﻮد ﻧﺪاره‪.‬‬

‫‪549‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﭼﺮا رﻳﻤﻮس ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ‪ ،‬ﺧﻨﮓ ﺑﺎزي در ﻣﻲ آورد؟!‬
‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻛﻪ ﺑﻬﺖ ﺗﻮﺿﻴﺢ دادم‪ .‬ﻣﺎ ﻗﺮار ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ اوﻧﻮ درﻣﺎن ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺑﺬار ﻳﻪ ﺟـﻮر‬‫دﻳﮕﻪ ﺑﮕﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﺎري ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ رو از ﻣﺼﺮف ﻣﻌﺠﻮن ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ‬
‫ﻛﺶ ﺑﻲ ﻧﻴﺎز ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫رﻳﻤﻮس ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ‪...‬‬‫ ‪ ...‬ﻳﻌﻨﻲ ﻛﺎري ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ در زﻣﺎن ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻠﺖ‪ ،‬ﻛﻨﺘﺮل ﺧﻮدت رو داﺷـﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬روﺷﻨﻪ؟!‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻴﻦ ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﻫﺮي اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺧﻮب‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪ ،‬اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻤﺎ ﺑﺸﻲ‪.‬‬‫ اﻣﻜﺎﻧﺶ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫ ﺑﻠﻪ؟‬‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ دور اﺗﺎق ﻣﻲ ﭼﺮﺧﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره اﻳﺴﺘﺎد و ﺑﻪ ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه اش ﻧﮕﺎه ﻛـﺮد‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را در ﻣﻴﺎن دﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻤﺰ‪ ،‬ﺳﻴﺮﻳﻮس و اون ﭘﻴﺘﺮ ﻋﻮﺿـﻲ‪ ،‬ﻣـﻲ ﺧﻮاﺳـﺘﻦ ﺟـﺎﻧﻮر ﻧﻤـﺎ‬‫ﺑﺸﻦ‪ ،‬ﻣﻨﻢ ﺗﻼﺷﻤﻮ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﮔﺮگ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻤﺎ‪ ،‬ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺸﻢ وﻟﻲ ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ در دﻧﺪان ﻫﺎي ﻳﻚ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ وﺟﻮد داره و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﺨﺼﻲ رو ﮔـﺎز‬
‫ﻣﻲ ﮔﻴﺮه‪ ،‬او ﻃﻠﺴﻢ رو ﺑﻪ دﻧﺪان ﻫﺎي اون ﺷﺨﺺ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و ﻋﻼوه‬
‫ﺑﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺷﺨﺺ در ﻣﺎه ﻛﺎﻣﻞ‪ ،‬اوﻧﻮ ﻧﺎﻗﻞ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ دﻧﺪان ﻫﺎﻳﺶ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ روي دﻧﺪوﻧﺎي ﻣﻨﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﻣـﻲ ﺷـﻪ ﻛـﻪ ﻃﻠـﺴﻢ ﭘﻴﻮﺳـﺘﮕﻲ‬‫ﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ اﻧﺠﺎم ﻣﻲ ﺷﻪ‪ ،‬روي ﻣﻦ ﺑﻲ اﺛﺮ ﺑﺸﻪ‪.‬‬

‫‪550‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺮي ﭘﻴﺶ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﻛﻨﺎر ﭘﺪرﺧﻮاﻧـﺪه‬
‫اش ﻧﺸﺴﺖ و دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ رﻳﻤـﻮس‪ ،‬ﺳـﺮش را ﺑـﺎﻻ آورد و ﺑـﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮي اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﮔﺮي ﺑﻚ‪ ،‬اون ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ ﺷﺪه و ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗـﻮاﻧﻢ اوﻧـﻮ‬‫ﻛﺎﻣﻼ از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮم‪.‬‬
‫***‬
‫ﺣﺎﻻ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رﻳﻤﻮس در ﻳﻜﻲ از اﺗﺎق ﻫﺎي آﺧﺮﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ ﻗﺼﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﺗﺎﻗﻲ‬
‫ﻛﺎﻣﻼ ﺳﻴﺎه ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎً ﺗﻮﺳﻂ ﺳﺎﻻزار ﺑﺮاي ﭘﺮورش ﻧﻮﻋﻲ ﭘﻴﭽﻚ ﺧﻮﻧﺨﻮار ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻳﻜﻲ از ﺟﻌﺒﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛـﻪ از ﺻـﻨﺪوق داﻣﺒﻠـﺪور آورده ﺑـﻮد و‬
‫ﻣﺤﺘﻮي ﮔﻮﻳﻬﺎي ﻛﺮﻳﺴﺘﺎﻟﻲ ﻛﻪ در درون ﺧﻮد‪ ،‬اﺑﺮي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ داﺷﺘﻨﺪ؛ ﺑﻮد را ﺑﺎز‬
‫ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﻳﻤﻮس ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺑـﻪ ﻧﺤـﻮي ﻛـﻪ ﮔﻮﻳﻬـﺎ‪،‬‬
‫رﻳﻤﻮس را اﺣﺎﻃﻪ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ آﻣﺎده اي؟‬‫ﭼﻬﺮه رﻳﻤﻮس از ﻣﻴﺎن ﺣﻔﺎظ ﺷﻴﺸﻪ اي ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮد اﻣﺎ ﻫﺮي ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺣﺮﻛـﺖ‬
‫ﺳﺮ او را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ آورد‪...‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﻫﺮي‪.‬‬‫ ﭘﻮﻓﻔﻔﻔﻒ‪ .‬اﻳﻦ دﻓﻌﻪ ﭼﻬﺎرﻣﻪ و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﻛﻪ دﻓﻌﻪ ﭘﻨﺠﻤﻲ وﺟﻮد ﻧﺨﻮاﻫـﺪ‬‫داﺷﺖ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﭼﻬﺎر ﺑﺎر از دﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺮار ﻛﺮدم‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﭘﺎﻳﻴﻦ آورد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ اﻳﻦ دﻓﻌﻪ دﻳﮕﻪ ﭼﻲ ﺷﺪه؟!‬‫ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ‪ ...‬ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﻄﻤﺌﻨﻲ؟‬‫ﻫﺮي ﻛﺎﻣﻼً ﻛﻼﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻌﺠﺐ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭘﺪر و ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه اش‪ ،‬ﭼﮕﻮﻧـﻪ ﺣـﺎﻇﺮ‬
‫ﺷﺪه اﻧﺪ ﻛﻪ او را ﻳﻚ ﻏﺎرﺗﮕﺮ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﺟـﻮاﺑﻲ ﺑـﻪ رﻳﻤـﻮس ﻧﺪﻫـﺪ‪.‬‬

‫‪551‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺣﺮف و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬درﻳﭽﻪ اي ﻛﻪ روي ﺳﻘﻒ اﺗﺎق ﻗﺮار داﺷـﺖ‬
‫را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﻧﻮر ﻣﺎه ﻛﺎﻣﻞ‪ ،‬ﺑﺮ روي داﻳﺮه اي اﻓﺘﺎد ﻛﻪ در ﻣﺮﻛﺰ اﺗﺎق ﻗـﺮار داﺷـﺖ و‬
‫رﻳﻤﻮس ﺑﺮ روي آن اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد دردآﻟﻮدي ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‪ .‬ﺑﺪن ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﻣﻌﺮض ﻧـﻮر ﻧﻘـﺮه اي‬
‫ﻣﺎه ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﭘﻴﺶ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﻫـﺮي ﺷﻜـﺴﺖ‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻣﻲ ﻣﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد ﺗﺎ از ﺷﺮ اﻓﻜﺎر ﻣﺰاﺣﻢ راﺣﺖ ﺷﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﻳﻚ ﮔﺮﮔﻴﻨـﻪ‪،‬‬
‫اوﻟﻴﻦ ﻧﻘﻄﻪ اي در ﺑﺪن او ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻧﻮري ﻛﻪ از ﭼﺸﻤﺎن رﻳﻤـﻮس‬
‫ﻣﺘﺼﺎﻋﺪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻮﻳﺪ اﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﻲ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺪن ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺷﺮوع ﺑـﻪ‬
‫ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮﻳﻬﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﻗﺪرﺗﺶ ﭘﺲ از ﻋﺒﻮر از ﮔﻮﻳﻬﺎ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و رﻧﮕﺶ ﻧﻴﺰ از ﺳﻔﻴﺪ ﺑـﻪ ﺳـﺮخ‬
‫ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬رﻳﻤﻮس را اﺣﺎﻃﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛـﻪ ﻗـﺪرت ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﺷﻮم‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮز ﭼﺸﻢ ﮔﻴﺮي ﻛﻤﺘﺮ ﺷﺪه و دروازه اي ﺑﺮاي ورود ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻬﺎﻳﻲ در ﺣﺎل‬
‫ﺑﺎز ﺷﺪن اﺳﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﺪت ﻧﻮر ﺑﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺣﺪ ﺧﻮد رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬وﺟﻮد دروازه‬
‫را اﺣﺴﺎس ﻛﺮد و ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻬﺎﻳﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟـﻮﭘﻴﻦ ﻓﺮﺳـﺘﺎد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‪ ،‬ﺗﻤـﺎﻣﻲ‬
‫ﻛﺮﻳﺴﺘﺎﻟﻬﺎ‪ ،‬ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﻮج اﻧﻔﺠﺎر ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ ﺷﺪت ﺑﻪ دﻳـﻮار ﭘـﺸﺖ‬
‫ﺳﺮش ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﻨﺪ و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ‪...‬‬
‫***‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﻴـﺰي ﭘـﺸﻤﺎﻟﻮ ﺑـﻪ ﺻـﻮرﺗﺶ ﻛـﺸﻴﺪه ﻣـﻲ ﺷـﻮد‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺗﺮﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻋﻤﺮش را دﻳﺪ‪ .‬ﭘﻮزه ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﮔﺮﮔـﻲ‬
‫ﻛﻪ در ﻃﻮل ﻋﻤﺮش دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در ﻓﺎﺻﻠﻪ ‪ 3‬ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ‬
‫ﺑﻪ رﻧﮓ زرد‪ ،‬ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻗﺪرت ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﮔـﺮگ ﺑـﺰرگ‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺳﻪ ﺑﺮاﺑﺮ او ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪552‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ رﻳﻤﻮس ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دوﺳﺘﺎﻧﺶ‪ ،‬ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ اﺳـﺘﻔﺎده‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و رﻳﻤﻮس آﻧﻬﺎ را ﻛﺎﻣﻞ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻛﺎﻣﻞ ﻧﺸﺪن دﭼﺎر ﺗﻐﻴﻴـﺮ و‬
‫ﺗﺤﻮل ﺷﺪه اﻧﺪ و ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺑﺪن ﻟﻮﭘﻴﻦ وﻓﻖ داده اﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻫﻴﭽﮕﺎه اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮي را‬
‫در ﺧﻮاب ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻲ دﻳﺪ‪ .‬ﻧﺸﺎن ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺮ دﺳﺖ رﻳﻤﻮس ﻧﻴﺰ ﻣﺰﻳﺪ ﺑﺮ ﻋﻠﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﮔﺮﮔﻲ ﻛﻪ اﻳﻨﻚ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً دو ﺑﺮاﺑﺮ اوﻟﻴﻦ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد‬
‫و ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ‪ ،‬ﻫﺮي را ﻗﻮرت دﻫﺪ‪ .‬ﮔﺮگ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫـﺮي ﺧﻴـﺮه‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و آب دﻫﺎﻧﺶ از روي دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺑﻠﻨﺪ و ﺗﻴﺰش ﺷﺮه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﮔﺮگ ﻫـﻴﭻ‬
‫ﺣﺮﻛﺘﻲ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻧﺪاده ﺑﻮد و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ در دوراﻫﻲ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﻴﺮي ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﮔﺮ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬رﻳﻤﻮس ﺑﻪ ﻳﻚ ﮔﺮگ داﺋﻤﻲ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﻫﺮي ﻣﻲ‬
‫ﺑﺎﻳﺴﺖ او را ﺑﻜﺸﺪ و اﮔﺮ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪...‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﭼﻴﺰي را دﻳﺪ ﻛﻪ از ﻳﻚ ﻃﺮف‪ ،‬اﻧﺘﻈﺎرش را ﻧﺪاﺷﺖ و از ﻃﺮف‬
‫دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﮔﺮﻣﺎ را ﺑﻪ ﻗﻠﺒﺶ داده ﺑﻮد‪ .‬ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ از ﭼﺸﻢ ﮔﺮگ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣـﻲ آﻣـﺪ‪ .‬او‬
‫ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه او ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ آزاد ﺷﺪه ﺑﻮد و اﻣﻴﺪ آزادي ﺑﺮاي ﺳﺎﻳﺮ‬
‫ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﻓﺮاﻫﻢ آﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب اﺗﺎق ﺑﺎ ﺷﺪت ﺑﺎز ﺷﺪ و اﺳﻨﻴﭗ در آﺳﺘﺎﻧﻪ در ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﮔﺮگ‬
‫ﺑﺰرگ ﺑﺎ دﻳﺪن اﺳﻨﻴﭗ ﭼﻨﺪ ﻗﺪم از ﻫﺮي ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﻳﻦ دوﻣﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﻛـﻪ ﺑـﺎ‬
‫اﻳﻦ ﻫﻴﺒﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺳﻨﻴﭗ ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﮔـﺮد ﺷـﺪه؛ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺮگ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و وردﻫﺎي ﺳﻴﺎه ﺿﺪ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎ را در‬
‫ذﻫﻨﺶ ﻣﺮور ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ اﺣﺘﻴﺎط ﻛﺎﻣﻞ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ‪ ...‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟!‬‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﺟﻮاب ﻧﻤﻲ داد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ اﺗﺎق ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺗﻌﺠﺒـﻲ‬
‫آﻣﻴﺨﺘﻪ ﺑﺎ اﻓﺘﺨﺎر ﭘﻴﺮوزي در ﻧﮕﺎﻫﺶ دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻫﺮي را‬
‫دﻧﺒﺎل ﻛﺮد‪...‬‬

‫‪553‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﮔﺮﮔﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اﻧﺴﺎﻧﻲ اش ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدد‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﻫﻴﺒﺖ ﻳﻚ اﻧﺴﺎن روي دو زاﻧﻮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﺎه ﻛﺎﻣﻠﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺑﺎﻻي‬
‫ﺳﺮش ﻧﻮراﻓﺸﺎﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻮر ﻣﺎه در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣـﻲ‬
‫درﺧﺸﻴﺪ و ﻗﻄﺮات اﺷﻜﻲ ﻛﻪ از ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ آﻣﺪ را درﺧﺸﺎن ﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ‪،‬‬
‫ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ روﻳﺎ ﮔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﺎه ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ زﻳﺒﺎﺳﺖ‬‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﻫﻮش رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ رﻳﻤﻮس در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻗﺼﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎﻧﻜﺲ‬
‫ﻧﻴﺰ در ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ او و ﺑﺮ روي ﻳﻚ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‪ ،‬رﻳﻤﻮس را‬
‫ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه اﻧﺘﻘﺎل ﻣﻲ داد‪ ،‬ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻧﺸﺎن دﺳﺖ او را ﻟﻤﺲ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺗﺎﻧﻜﺲ‬
‫ﻧﻴﺰ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ارﺗﺒﺎط ﻧﺰدﻳﻜﺶ ﺑﺎ رﻳﻤﻮس‪ ،‬ﮔﺮﻣـﺎي ﻧـﺸﺎﻧﺶ را ﺣـﺲ ﻛـﺮده ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻗﺼﺮ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ رﻳﻤﻮس ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اوﻟﺶ ﺑﺮﮔـﺸﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اول اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻨﺪ رﮔﻪ زرد رﻧﮓ در ﭼﺸﻤﺎن ﭘـﺪر‬
‫ﺧﻮاﻧﺪه اش ﻣﺎﻧﺪه‪ .‬دوم‪ ،‬وﺿﻌﻴﺖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻮد‪ .‬او دﻳﮕﺮ آن اﻧﺴﺎن ﺿﻌﻴﻒ‬
‫ﺑﺎ ﺻﻮرت زﺧﻤﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻗﺪش ﻛﻤﻲ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻓﺰاﻳﺶ ﺣﺠـﻢ ﻋـﻀﻼﻧﻲ در او‬
‫ﻛﺎﻣﻼً ﻣﺸﻬﻮد ﺑﻮد و اﺣﺘﻤﺎﻻ ﭼﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ دﻳﮕﺮ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ آﻧﻬﺎ‬
‫ﺷﻮد و او را ﺑﻪ وﺟﺪ ﻣﻲ آورد )ت‪.‬ن‪ :‬ﻓﻜﺮﺗﻮن ﺟﺎي ﺑﺪ ﻧﺮه‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرم ﻳـﻪ ﭼﻴـﺰ دﻳﮕـﻪ‬
‫اﺳﺖ(‪ .‬ﻫﺮ از ﭼﻨﺪ ﮔﺎﻫﻲ ﻧﻴﺰ ﺻﺪاي ﺗﻠﻖ و ﺗﻮﻟﻮﻗﻲ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل‬
‫زﻳﺎد‪ ،‬ﺑﺪن ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﺣﺎل ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺧﻮدش ﺑﻮد و اﻳﻦ ﺻﺪا ﻧﻴـﺰ از‬
‫اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎي ﺳﻴﻨﻪ او ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ اﻣﻴﺪ ﻫﺮي ﺑﺮاي ﺗﺼﻠﺖ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺑﺮ ﺳﭙﺎه ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎي‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬

‫‪554‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺎرﭼﻮب در ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻟـﻮﭘﻴﻦ ﻧﮕـﺎه ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪،‬‬
‫ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ دﻳﻮاﻧﻪ اي‪ .‬ﭘﺪرت ﺗﻨﻬﺎ دﻳﻮﻧﻪ اي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺎﻇﺮ ﺷﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ دوﺳﺖ‬‫ﺑﺸﻪ و ﺣﺎﻻ ﭘﺴﺮش راه اوﻧﻮ دﻧﺒﺎل ﻛﺮده‪.‬‬
‫ ﻛﻮﺗﺎه ﺑﻴﺎ ﺳﻮروس‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﻏﺮﻳﺪ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ دﻳﻮوﻧﻪ ﻋﻮﺿﻲ‪ ،‬ﺧﻮدت رو ﺑﺎ ﻳﻚ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ در ﺣﺎل ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻛﻪ ﻣﻌﺠـﻮن‬‫ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻛﺶ ﻫﻢ ﻧﺨﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻮي ﻳﻚ اﺗﺎق ﺣﺒﺲ ﻛﺮدي‪ .‬ﻣﺮﻳﻢ ﻣﻘـﺪس!‬
‫اﺗﺎﻗﺶ اوﻧﻘﺪر ﻛﻮﭼﻴﻚ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻓﺮﺻﺖ ﻓﺮار ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻲ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛـﻪ ﺑـﺎ‬
‫اﻳﻦ ﺟﺴﻪ ﺟﺪﻳﺪش‪ ،‬ﻓﺮار ﻫﻢ ﻓﺎﻳﺪه اي ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺷـﻚ ﻧـﺪارم ﻛـﻪ ﺑـﺎ دوﺗـﺎ‬
‫ﭘﺮش ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻛﻞ درﻳﺎﭼﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رو ﻃﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻛﺎر ﺑﻮده‪ .‬ﻗﺒﻮل دارم ﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﻛﻢ ﺑﻮد وﻟـﻲ‬‫ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل‪ ،‬ﺑﻪ اﻣﺘﺤﺎن ﻛﺮدﻧﺶ ﻣﻲ ارزﻳﺪ‪.‬‬
‫ آره ﺟﻮن ﺧﻮدت‪ .‬اﮔﺮ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻋﻜﺲ داﺷﺖ ﭼﻲ؟!! ﺣﺎﺿـﺮ ﻣـﻲ ﺷـﺪي اوﻧـﻮ‬‫ﺑﻜﺸﻲ؟!‬
‫ﻟﺮزﺷﻲ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺤﺴﻮس ﺳﺮاﭘﺎي ﻫﺮي را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬رو ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺣﺮﻓﻲ ﻧﺰﻧﻴﻢ‪.‬‬‫و ﺑﻪ ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ رﻳﻤﻮس را ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺖ ﻧﻮازش ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬در اﻳـﻦ‬
‫ﻫﻨﮕﺎم‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﺮﺳﻨﺎﻛﻲ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاد ﻛﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ دوﺳﺖ دﺧﺘﺮت رو ﺑﻌـﺪ از ﺷـﻨﻴﺪن‬‫ﺧﺒﺮ ﺷﺎﻫﻜﺎر ﺗﻮ‪ ،‬ﺑﺒﻴﻨﻢ‪.‬‬

‫‪555‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮﮔﺸﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺷﻜﺎﻓﻲ ﺳﺮخ‬
‫در زﻣﻴﻨﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﻧﻴﺸﺶ ﻧﻴﺰ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﭘﻮزﺧﻨـﺪ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ را ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و اﻳﻦ دﻗﻴﻘﺎً ﻫﻤﻮن ﻛﺎرﻳﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺮﮔﺸﺖ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻﻮرت وﺣﺸﺖ زده اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺧﻨﺪﻳﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﺷﻪ ﺷﻮﺧﻲ ﻛﺮدم‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ وﻗﺘﻲ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻲ‪ ،‬ﭼﻘـﺪر ﺑـﺎ ﻣـﺰه ﻣـﻲ‬‫ﺷﻲ!‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻮا را ﺑﻪ ﺷﺪت از ﺑﻴﻨﻲ اش ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺗﺮﺳﻴﺪم؟‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻮاب اﺳﻨﻴﭗ را ﺑﺪﻫـﺪ‪ ،‬ﻓـﻮﻛﺲ از ﻣﻴـﺎن‬
‫ﺷﻌﻠﻪ اي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻗﻘﻨـﻮس اﻧـﺪاﺧﺖ و‬
‫ﺧﻄﺎب ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم‪ .‬ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدم‪ .‬اﻣﻴﺪوارم ﻛـﻪ رﻳﻤـﻮس ﺗـﺎ‬‫اون ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻪ ﻫﻤﻮش اوﻣﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﻓﻮﻛﺲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ ﻛﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮي؟!‬‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺎﻳﻞ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ‪ ،‬در ﻣﻴﺎن ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ و در ﻧﺰدﻳﻚ ﻻﻧﻪ ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻬﺎ‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ‬
‫اي درﺧﺸﻴﺪ و ﺷﺨﺼﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪه در ﻟﺒﺎس و ﺷﻨﻞ ﺳﻔﻴﺪ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﺮﻧﺪه‬
‫اي زﻳﺒﺎ و ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ‪ ،‬روي ﺷﺎﻧﻪ اش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑـﺎ ﭼـﺸﻤﺎن آﺗـﺸﻴﻨﺶ ﻛـﻪ‬
‫ﻫﻤﭽﻮن ﮔﺪازه ﻣﻲ ﺳﻮزاﻧﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را در‬

‫‪556‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﻲ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺴﻴﺮي آﺷﻨﺎ را در ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺴﻴﺮي ﻛـﻪ ﭘـﻨﺞ ﺳـﺎل‬
‫ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رون‪ ،‬آن را ﭘﻴﻤﻮده ﺑﻮد و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬ﻣﺪﺗﻲ ﭘﻴﺶ ﻧﻴـﺰ ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه‬
‫ﺟﻴﻨﻲ از آن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ورودي ﻏﺎري ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻮد‪ ،‬رﻓﺖ‪ .‬ﺣﺮﻛﺎﺗﻲ ﻛﻪ در ﺳﺎﻳﻪ ﻫـﺎ ﺑـﻮد را‬
‫ﻣﻲ دﻳﺪ و ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ او دوﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد را اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻮﻳﻲ‬
‫ﻋﺠﻴﺐ و ﭼﻨﺪش آور‪ ،‬ﻫﻮا را ﭘﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻮي ﮔﻮﺷﺖ ﮔﻨﺪﻳﺪه اﻧﺴﺎن و ﮔﺮﺳﻨﮕﻲ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻗﺎر و ﻗﻮر‪ ‬ﺷﻜﻢ ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻬﺎي ﮔﺮﺳﻨﻪ را ﻣﻲ ﺷﺪ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً‬
‫ﺑﺎ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﺧﻄﺮ را ﺑﭙﺬﻳﺮد ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﻗﻠﻌـﻪ ﺑـﺎﺧﺒﺮ‬
‫ﺷﻮﻧﺪ ‪ ...‬او ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻧﻴﺎز داﺷﺖ و ‪ ...‬ﭼﺮا ﻛﻪ ﻧﻪ! ﺑﺎ ﻳﻚ ﺗﻴﺮ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دو ﻧـﺸﺎن‬
‫را ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﻫﻢ دﻟﻲ از ﻋﺬا در ﻣﻲ آوردﻧﺪ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ‬
‫را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﭘﻴﻜﺎﻧﻲ ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ از آن ﺧﺎرج ﺷﺪ ﻛﻪ در دل ﺷﺐ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﻏﺎر ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺑﺎز و ﺷـﻌﻠﻪ ور ﺑـﻪ دﻧﺒـﺎل رد ﺟـﺎدو؛ ﻫﻤﺎﻧﻨـﺪ رد‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ در ﻏﺎر ﻛﻨﺎر درﻳﺎ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔـﺸﺖ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﺠـﺎ و ﻧﺰدﻳـﻚ ورودي اﻳـﺴﺘﺎد و‬
‫ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﻛﺮدن آن را ﺑﻴﺎﺑﺪ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم آﻧﺮا ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﻣﺤﻠﻲ در اﻧﺘﻬﺎي‬
‫ﻣﺴﻴﺮ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن از اﺟﺮاي ﺟﺎدوﻳﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را ﺑﺮ ﺧﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﭼﻴﺰي در ﺟﺎي ﺧﻮدش ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻳـﻚ ﺟـﺎي‬
‫ﻛﺎر اﺷﻜﺎل داﺷﺖ ‪ ...‬ﻧﻪ! ‪ ...‬دو ﺟﺎي ﻛﺎر اﺷﻜﺎل داﺷﺖ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاﻳﻲ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‬
‫و در ﻛﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬در ﻣﺤﺎﺻﺮه ارﺗﺸﻲ از ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻬﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓـﺖ اﻣـﺎ ﻛـﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﺣﺮﻛﺖ ﻳﺎ ﻋﻼﻣﺘﻲ ﻧﺎﺷﻲ از ﺗﺮس در ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻧـﺪاد‪ .‬اﮔـﺮ ﻣـﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧـﺪ ﻛـﻪ او‬
‫ﺗﺮﺳﻴﺪه‪ ،‬ﻏﺎر را ﺗﻮي ﺳﺮش ﺧﺮاب ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاﻳﻲ ﺑـﻪ ﮔـﻮش‬
‫رﺳﻴﺪ‪:‬‬

‫‪557‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺟﺮﺋﺘﻲ وارد اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﺷﺪي‪ .‬ﻧﺘﺮﺳﻴﺪي ﻛﻪ زﻧﺪه زﻧـﺪه‪ ،‬ﭘﻮﺳـﺘﺖ رو‬‫ﺑﻜﻨﻴﻢ؟‬
‫ دﻟﻴﻠﻲ ﺑﺮاي ﺗﺮس ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻢ‪ .‬اوﻧﻢ از ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﺸﻤﺎﻟﻮي ﺑﻲ ﺧﺎﺻﻴﺖ ﻣﺜﻞ‬‫ﺷﻤﺎﻫﺎ‪.‬‬
‫ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻋـﺼﺎﻳﺶ را ﻛـﺸﻴﺪ و ﭼـﻪ ﺑـﻪ ﻣﻮﻗـﻊ ﭼـﻮن‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از اﻳﻦ ﺣﺮﻓﺶ‪ ،‬ﺗﻮده اي ﺳﻢ از دﻫﺎن ﭼﻨﺪ ﻋﻨﻜﺒﻮت ﺑﺰرگ ﺧﺎرج ﺷﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ‪ .‬از ﭘﺸﺖ ﺳﭙﺮش‪ ،‬ﻣـﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺣـﺮارت و ﺧﻮرﻧـﺪﮔﻲ‬
‫اﺳﻴﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻢ ﺳﺒﺰ و ﺳﻔﻴﺪ را ﺑﺒﻴﻨﺪ و ﺣﺲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻧﻴﻢ ﻛـﺮه اي از ﺟـﻨﺲ دود و ﺑـﻪ‬
‫رﻧﮓ ﺳﺒﺰ‪ ،‬از او ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﻢ از روي ﺳﭙﺮ ﺳﺒﺰ و دود ﻣﺎﻧﻨﺪش ﺷـﺮه ﻣـﻲ‬
‫ﻛﺮد و روي زﻣﻴﻦ ﻣﻲ رﻳﺨﺖ و ﺻﺪاي ﺟﻠﺰ و وﻟﺰي را اﻳﺠﺎد ﻣﻲ ﻛـﺮد‪ .‬ﻃﻠـﺴﻢ را از‬
‫ﺑﻴﻦ ﺑﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﻤﺎﻫﺎ واﻗﻌﺎً ﭘﺨﻤﻪ ﻫﺴﺘﻴﻦ‪ .‬ﻧﻤـﻲ دوﻧـﻢ ﭼـﺮا ﺷـﻤﺎ رو ﺗـﻮي رده ﺟـﺎﻧﻮران‬‫ﺧﻄﺮﻧﺎك ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ ﺧﺸﻢ در دﻫﺎن ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻫﺎ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪.‬‬

‫ دﺧﻠﺸﻮ ﺑﻴﺎرﻳﻦ!!!‬‫ﺗﻮده اي ﻟﺸﮕﺮ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻳﻮرش ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺼﻠﻪ ﻧﺒﺮد آﻏﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﺷـﻌﻠﻪ‬
‫اي آﺗﺸﻴﻦ را در اﻃﺮاف ﺧﻮد ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮد و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ‪ ،‬ﺣﻤﻠﻪ ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻬﺎي ﺟﻮاﻧﺘﺮ‬
‫را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد‪ .‬ﺑﺎراﻧﻲ از ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻮج ﺳﻴﺎه رﻧـﮓ ﻓﺮﺳـﺘﺎد و‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺣﺠﻢ ﻋﻈﻴﻤﻲ از ﻣﻮج‪ ،‬ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺑﺪل ﺷﻮﻧﺪ و ﻳـﺎ‬
‫ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻋﺪه اﻧﻜﺒﻮﺗﻬﺎ ﺧﻴﻠﻲ زﻳﺎد ﺑﻮد و ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺗﻮده اي از ﺳﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ‬
‫ﭘﺎﺷﻴﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﺸﻮﻧﻪ ﮔﻴﺮﻳﺸﻮن ﺣﺮف ﻧﺪاره‬‫ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف از ذﻫﻨﺶ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﻛﻤﻚ از راه رﺳﻴﺪ‪.‬‬

‫‪558‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫***‬
‫ﺣﻠﻘﻪ اي ﺗﺎرﻳﻚ ﻛﻪ ﻧﻮر اﻃﺮاﻓﺶ را در ﺧﻮد ﻣﻲ ﺑﻠﻌﻴﺪ‪ ،‬در ﻛﻨـﺎر ﻫـﺮي ﻇـﺎﻫﺮ ﺷـﺪ و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﺷﺎه ﻣﺎر ﺑﺰرﮔﻲ ﻛﻪ ﻗﺒﻼً در ﻏﺎر ﻣﻴﺎﻧﻲ دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬از درون ﺣﻠﻘﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ دﻳﺪن ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش‪ ،‬ﺗﻌﻈﻴﻤﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﭘﻴﻐﺎﻣﺖ رو ﺷﻨﻴﺪﻳﻢ و آﻣﺪﻳﻢ‪ .‬ﺣﻤﻠﻪ!!!!‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﺗﺮﻛﻴﺪ و ﻫﺰاران ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ ﺑﺎ دﻫﺎن ﺑـﺎز‪ ،‬ﺑـﻪ درون ﻏـﺎر‬
‫ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﻗﺎر و ﻗﻮر ﺷﻜﻢ آﻧﻬﺎ از ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ آﻧﻬـﺎ‪،‬‬
‫ﺷﺎه ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺎر ﭘﻴﺮ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻧﻴﻤﻲ از ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻏﺎر‬
‫ﻣﻴﺎﻧﻲ)ت‪.‬ن‪ :‬ﻏﺎري ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه راﺷﻞ‪ ،‬ﺑﺮاي ﺑﺪﺳﺖ آوردن ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﺧﻮن‬
‫آﺷﺎم ﻫﺎ از آن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ – ﻓﺼﻞ ‪ (19‬را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه آورده ﺑﻮد‪ .‬ﺿﻴﺎﻓﺖ آﻏﺎز ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬

‫ ﻳﻴﻴﻴﻴﻴﻴﻴﻴﻴﻴﻴﻴﻲ ﻫﺎاااااااااااااااااا!!!!‬‫ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻜﻲ ﻛﻪ آﺧﺮ از ﻫﻤﻪ از ﺣﻠﻘﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑـﻮد و ﺟـﺴﻪ اش ﻧﻴـﺰ ﻧـﺴﺒﺖ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ را ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺪﻓﺶ ﺷﻴﺮﺟﻪ زد ‪ ...‬اﻳﻦ آﺧﺮ‬
‫ﻫﻴﺠﺎن ﺑﻮد)ت‪.‬ن‪ :‬ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻛﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻤﺎ رو دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ(‪.‬‬
‫***‬
‫دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از اﻧﻜﺒﻮت ﻫﺎ ﻧﺒﻮد و ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻜﻬﺎ ﻧﻴﺰ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ ﺧﻮرده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎدي ﺑﻪ ﺳﻮﺳـﻴﺲ ﭘﻴـﺪا ﻛـﺮده ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬ﺑـﺎ ﺗﻮﺟـﻪ ﺑـﻪ وزن‬
‫زﻳﺎدﺷﺎن‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﺸﻘﺖ ﻓﺮاوان ﺳﻌﻲ داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي اﻳﺠﺎد‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ‪ .‬ﻣﺎر ﺑﺰرگ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ درون ﻏﺎر اﻧﺪاﺧﺖ و ﭘﺲ از اﻃﻤﻴﻨﺎن‬
‫از ﻧﺒﻮد ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻲ در آﻧﺠﺎ‪ ،‬ﺳﺮي ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺣﻠﻘﻪ رﻓﺖ و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪559‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي آﻫﻲ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﻏﺎر رﻓـﺖ‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﺑـﻪ‬
‫ﻣﻜﺎن ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷـﺪ‪ .‬اﺣـﺴﺎس ﻋﺠﻴﺒـﻲ داﺷـﺖ‪ .‬دﻳـﻮار ﺳـﻴﺎﻫﻲ در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺨﺮه اي ﻣﺤﻜﻢ ﻣﻲ ﻧﻤﻮد‪ .‬اﻳﻦ دﻳﻮار ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ دﻳـﻮار ﻏـﺎر ﻛﻨـﺎر‬
‫درﻳﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻴﺲ ﻫﻴﺲ ﻋﺠﻴﺒﻲ از دﻫﺎن ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪ و دﻳﻮار از ﻣﻴﺎن ﺷﻜﺎﻓﺖ‪ .‬در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻮده اي ﮔﺎز ﺑﻪ رﻧﮓ ﻃﻼﻳﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ اش را در ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ‬
‫ﺳﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﮔﺎز ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﻣﺴﻴﺮ ﻣﺎرﭘﻴﭻ ﻣﺎﻧﻨﺪ از ﻣﻴﺎن ﺳﻴﺎﻫﻲ راه ﻣـﻲ‬
‫ﭘﻴﻤﻮد و در ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭘﺎي ﻫﺮي ﻧﻴﺰ دره اي دﻫﺎن ﺑﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ اﻧﺘﻬـﺎﻳﺶ ﻣﻌﻠـﻮم‬
‫ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ از درون ﮔﺎز و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺳﺮوﺗﻪ از روي ﺳﻘﻒ‪ ،‬ﻣـﺴﻴﺮ را ﻣـﻲ‬
‫ﭘﻴﻤﻮد و اﮔﺮ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎً از ﻣﺴﻴﺮ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ درون دره ﺳﻘﻮط ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﻫﺮي‬
‫ﻳﻚ ﺑﺮگ ﺑﺮﻧﺪه داﺷﺖ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻗﻘﻨﻮﺳﻲ ﺗﺒـﺪﻳﻞ ﺷـﺪ‪ .‬ﭘـﺲ از‬
‫ﻃﻲ ﻣﺴﻴﺮي ﻃﻮﻻﻧﻲ و ﺣﺮﻛﺖ از ﻣﻴﺎن ﻣﺎﭘﻴﭽﻬﺎ‪ ،‬ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻲ ﺑﺰرگ و ﺳﻨﮕﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬در‬
‫ﻣﺮﻛﺰ اﺗﺎق و ﺑﺮ روي ﭘﺎﻳﻪ اي ﺳﻨﮕﻲ‪ ،‬ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي ﻃﻼﻳﻲ ﺑﺎ ﻧﮕﻴﻨﻲ زﻣﺮد ﻧﺸﺎن ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻣﺤﺎﻓﻈﻲ در ﻛﺎر ﻧﺒﻮد و اﻳﻦ ﻣﺸﻜﻮك ﺑـﻮد‪ .‬ﻫـﺮي ﺑـﻪ ﺷـﻜﻞ اوﻟـﺶ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮﻛﺰ ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺖ‪ .‬اﺛﺮ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻫﺎ را ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در‬
‫ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬از ورودي اﺗﺎق ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ اﻃﺮاف ﭘﺎﻳﻪ ﺳﻨﮕﻲ‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺟﻠـﻮ ﺑـﺮد و‪...‬‬
‫ﻫﻤﻴﻨﻜﻪ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ را ﻟﻤﺲ ﻛﺮد‪ ،‬رﻧﮓ از رﺧﺶ ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬

‫ ﻧﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻪ!!!!!!!!!!!!!!!‬‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺲ از ﻧﺎﺑﻮدي ﻏﺎر ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‪،‬‬
‫از ﻏﺎر ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻬﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﺨﻤﻬـﺎي ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻬـﺎ در اﻋﻤـﺎق زﻣـﻴﻦ‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ و در اﻧﺘﻈﺎر ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ روزي‪ ،‬اﻧﺘﻘﺎم اﺟﺪادﺷﺎن را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪ .‬ﭼـﺮا ﻫﻤﻴـﺸﻪ ﺗﻤـﺎم‬
‫ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﻲ ﻫﺎي دﻧﻴﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺼﻴﺐ او ﻣﻲ ﺷﺪ؟! از ﻫﻤﻪ ﻃﺮف‪.‬‬

‫‪560‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻲ ﻫﺪف در ﺟﻨﮕﻞ ﻗﺪم ﻣﻲ زد‪ .‬آﻧﻘﺪر در اﻓﻜﺎرش ﻏﺮق ﺑﻮد ﻛـﻪ ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﺣﺮﻛـﺎت‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﺸﺪ و ﺗﻨﻬﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ ﻛـﻪ ﺗﻴـﺮي در ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﭘـﺎﻳﺶ ﺑـﺮ زﻣـﻴﻦ‬
‫ﻧﺸﺴﺖ و او را از ﺟﺎ ﭘﺮاﻧﺪ‪ .‬ﺳﻨﺎﺗﻮري ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﻣﻴﺎن دو ﭼﺸﻢ او را ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ِﺑﻦ ﻏﺮﻳﺪ‪:‬‬
‫ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻲ و ﺑﻪ ﭼﻪ ﺟﺮﺋﺘﻲ وارد ﺟﻨﮕﻞ ﻣﺎ ﺷﺪي‪.‬‬‫ﻫﺮي ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﻨﮕﻞ ﺷﻤﺎ؟!‬‫ ﺑﻠﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﻣﺎ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻚ ﺳﻮراخ ﺳﻮراخ ﺑﺸﻲ‪ ،‬ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﻢ رو ﺑﺪه‪.‬‬‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ وﻟﻲ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻗﺼﺪ ﻧﺪارم ﺳﻮراخ ﺳﻮراخ ﺑـﺸﻢ و از ﻃـﺮف دﻳﮕـﻪ‪،‬‬‫ﻓﺮﺻﺖ اﻳﻦ رو ﻧﺪارم ﻛﻪ ﺑﺎ ﻳﺎﺑﻮي ﻋﻮﺿﻴﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬ﺑﺤﺚ ﻛـﻨﻢ‪ .‬راه رو‬
‫ﺑﺎز ﻛﻦ ﻛﻪ اﻋﺼﺎﺑﻢ ﺣﺴﺎﺑﻲ ﺧﻂ ﺧﻄﻲ ﻫﺴﺖ و ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ اون ﻛﻤﺎﻧـﺖ رو‬
‫ﺗﻮي ﺣﻠﻘﺖ ﺑﺘﺮﻛﻮﻧﻢ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻪ ﺗﺮس ﺑﺮ ﺑﺪن ﺳﻨﺎﺗﻮرﻫﺎ رﻋﺸﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺻﺪاي ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش‪،‬‬
‫ﺧﻮن را در رﮔﻬﺎﻳﺸﺎن ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺻﺪاي دﻳﮕﺮي از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺳﻔﻴﺪ ﭘـﻮش‬
‫ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻦ ﺗﻮﻫﻴﻦ‪ ،‬ﻣﻲ ﻣﻴﺮي‪.‬‬‫ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺷﺨﺺ ﺷﺠﺎع ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﻴﺮوي‬
‫اراده او اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ‪ ،‬اﺳﺘﺎد درس ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻲ در ﻏﻴﺎب ﺗﺮﻻوﻧﻲ ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺲ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬‬
‫در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﺳﺮ ﻫﺮي را ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺠﺎع ﺗﺮﻳﻦ ﺳﻨﺎﺗﻮر ﻛﻪ از ﺧﺎﻧﻮاده اش ﻃﺮد‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﺮاي ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﻮﻋﺎﻧﺶ‪ ،‬ﺧﻄﺮ را ﺑﻪ ﺟﺎن ﺧﺮﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃـﻮر ﺣـﺘﻢ‪،‬‬

‫‪561‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ورود ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺤﻞ را در ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺘﺎره ﻫﺎ دﻳﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻫـﺮي ﻧﻘـﺎﺑﺶ را‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻲ؟! دوﺳﺖ ﻗﺪﻳﻤﻲ!‬‫دﺳﺖ ﺳﻨﺎﺗﻮر ﺷﺠﺎع‪ ،‬ﺷﻞ ﺷﺪ و ﻛﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي؟!‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻧﻮري ﺷﺪﻳﺪ و ﺑﻪ رﻧـﮓ ﺳـﺮخ‪ ،‬ﺗﺎﺑﻴـﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ ﺗﻤـﺎم ﺳـﻨﺎﺗﻮرﻫﺎ‬
‫ﺑﻴﻬﻮش ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ رﻓﺖ و ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﺮ روي او‬
‫اﺟﺮا ﺳﺎﺧﺖ و ﺧﺎﻃﺮه اي ﻧﻴﺰ وارد ذﻫﻨﺶ ﻛﺮد‪ .‬ﺳـﭙﺲ ﺗـﺼﻮﻳﺮ ﺧـﻮدش را از ذﻫـﻦ‬
‫ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﭘﺎك ﻛﺮد و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻫﺪف اﺻﻠﻲ اش ﻣﺤﻘﻖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺪاﻗﻞ ﻳﻚ‬
‫ﻛﺎر را اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻗﺼﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن اﺳﺘﻴﻚ‬
‫ﺧﺎم اﺳﺖ وﻟﻲ دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺑﺰرﮔﺶ ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﺸﻜﻞ ﺳﺎز ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻳﺎ ﮔﻮﺷﻪ ﻟﺒﺶ‬
‫را ﻣﻲ ﺑﺮﻳﺪﻧﺪ و ﻳﺎ دﺳﺘﺎن ﺧﻮدش و ﺗﺎﻧﻜﺲ را زﺧﻤﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ)وﻳﺮوس از ﺑـﻴﻦ‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﺎﻧﻜﺲ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ(‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﺑـﻪ آﻧﻬـﺎ ﻣﻠﺤـﻖ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﻗﺒﻮل ﻛﻦ ﻛﻪ ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮدي‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻧﮕـﺎه ﻣـﻲ ﻛـﺮد ﻏﻴـﺮ از ﺻـﻮرت‬
‫ﺧﻨﺪان و ﺷﻴﻄﻨﺖ آﻣﻴﺰ ﻫﺮي‪ ،‬ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺗﻮي ﺑﺪﺗﺮ از اﻳﻨﻬﺎش ﻫﻢ ﺑﻮدم و ﻧﺘﺮﺳﻴﺪم‪.‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺠﺎي ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﺑﺤـﺚ ﻣـﺴﺨﺮه‪ ،‬ﺑﺤـﺚ‬
‫اﺻﻠﻲ را در ﭘﻴﺶ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎﺻﺪاﻳﻲ ﻗﻮي ﺗﺮ از ﻣﻌﻤﻮل ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪562‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻫﺮﭼﻲ‪ .‬ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ ﻛﻪ ﻧﺒﻮد؟!‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﺟﺪﻳﺪش ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي در ﺟﻮاب‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﭼﺰي ﻧﮕﻔﺖ وﻟﻲ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي ﻃﻼﻳـﻲ ﻛـﻪ ﻧﮕﻴﻨـﻲ ﺑـﺰرگ از ﺟـﻨﺲ زﻣـﺮد‬
‫داﺷﺖ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﻗِﻞ داد و ﻣﺸﻐﻮل ﻇﺮف ﺳﻮﭘﺶ ﺷﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﭘﺲ از‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﺮ روي ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ اﻣﺘﺤﺎن ﻛﺮد‪ ،‬آن را ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﭘـﺎس داد و‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﺎﻟﻴﻪ! ﭘﺲ روﺣﺶ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬‫ درون ﺟﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت‪.‬‬‫ ﭼﻲ؟!‬‫اﻳﻨﺒﺎر ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ دو ﺷﺎخ را از ﺷﺪت ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺮ روي ﺳـﺮش ﺣـﺲ ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻣﻦ ﺣﻤﻠـﻪ ﻛـﺮد‪ ،‬ﻃﻠـﺴﻤﺶ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﺧـﻮدش‬‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و او را ﻛﺸﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ روح درون ﻳﻜﻲ از ﺟﺎوداﻧـﻪ ﺳـﺎزﻫﺎﻳﺶ آزاد‬
‫ﺷﺪ و زﻧﺪﮔﻲ او را اداﻣﻪ داد‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﮔﺮدﻧﺒﻨـﺪي ﻛـﻪ در ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﺷﻤﺎﺳـﺖ‪.‬‬
‫ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي ﻛﻪ ﺣﺎوي ﻧﮕﻴﻦ زﻣﺮدي اﺳﺖ و اﺷﺎره ﺑﻪ ﻋﻼﻗﻪ ﺳﺎﻻزار ﺑﻪ زﻣـﺮد‬
‫دارد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﺠﺪد ﺑﻪ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي ﻛﻪ در دﺳﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻮد اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺎر ﺧﺎﺻﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﻴﻢ‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬اوﺿﺎع ﺗﻮ ﭼﻄﻮره؟‬

‫‪563‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻢ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ درد را در دﺳﺘﻢ)ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﮔﺮي ﺑﻚ ﮔـﺎز ﮔﺮﻓﺘـﻪ‬‫ﺑﻮد( اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي از ﺳﺮ رﺿﺎﻳﺖ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ روز‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮدد و ﺣﺘـﻲ اون ﺟـﺎي‬‫زﺧﻢ ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ رود‪ .‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ‪ ،‬ﺷﻤﺎ در ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷـﻜﻞ‪ ،‬اﺧﺘﻴـﺎر‬
‫ﺧﻮد را از دﺳﺖ ﻧﻤﻲ دﻫﻴﺪ‪ .‬و ﺑﺮاي ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺑﺎ اراده ﺧﻮدﺗﻮن ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺮاﺣﻞ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻤﺎ ﺷﺪن ﺷﻤﺎ‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﺑﺎ ﺗـﺎﺧﻴﺮ ﺻـﻮرت ﮔﺮﻓﺘـﻪ‪،‬‬‫ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ‪...‬‬
‫ﻣﻜﺚ ﻫﺮي ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي را ﺑﻪ اداﻣﻪ ﺑﺤﺚ ﺗﺮﻏﻴﺐ ﻛﻨـﺪ‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﻪ ﭼﻲ؟‬‫ ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﻓﻌﻼً ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﻛﻨﻴﺪ ﭼﻮن ﻧﻤﻲ دوﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﭼﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮي داره‪.‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد)دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ ﻛﺎﻣﻼً ﺑﻴﺮون زدﻧﺪ( و در ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﺻـﻮرت ﺗﺮﺳـﻴﺪه‬
‫ﻫﺮي و اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻴﺮﻳﻮس ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻧﻤﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ اﻻن اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد‬‫ﺗﺎ ﺣﺎﻟﺸﻮ ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺣﺎل ﺷﻤﺎ دو ﺗﺎ رو ﻛﻪ ﺣﺴﺎﺑﻲ ﮔﺮﻓﺘﻢ‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺗﺎﻧﻜﺲ اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪ او ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎﻧﻜﺲ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ از او ﻧﻤﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺑـﺎ دﻳـﺪن ﺧـﺎﻃﺮه اﺳـﻨﻴﭗ و وﺿـﻌﻴﺖ‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ در زﻣﺎن ﺗﻐﻴﻴﺮش‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ دﻳﮕﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم‪ .‬ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺧﻴﻠﻲ ﺗﺎﺧﻴﺮ ﻛﺮدم‪.‬‬

‫‪564‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ اﺳﻨﻴﭗ را ﻣﻲ ﻛـﺸﻴﺪ‪ ،‬از‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ در ﺑﺴﺘﻪ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑـﺎ ﻳـﻚ ﺣﺮﻛـﺖ‪،‬‬
‫ﺗﺎﻧﻜﺲ را ﻣﺤﻜﻢ در آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاد ﺑﺒﻮﺳﻤﺖ وﻟﻲ دﻧﺪوﻧﺎم ﻧﻤﻲ ذارن‪.‬‬‫ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻧﻴﺰ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از ﻣﺤﻞ ﻛﻨﻮﻧﻲ اش راﺿﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‬
‫و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﺎرﻫﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﻜﻨﻲ‪ .‬ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﺟـﺎﻳﻲ ﺑـﺮﻳﻢ ﮔـﺮگ ﻣـﻦ‪.‬‬‫ﻫﺮي رﻓﺘﻪ ﻗﻠﻌﻪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻢ ﺧﻮاﺑﻴﺪه‬
‫ﺑﺮﻗﻲ ﻛﻪ در ﭼﺸﻤﺎن ﺗـﺎﻧﻜﺲ ﺑـﻮد‪ ،‬ﻛـﺎر ﺧـﻮدش را ﻛـﺮد‪ .‬در ﻛﻤﺘـﺮ از ﭼﻨـﺪ ﺛﺎﻧﻴـﻪ‪،‬‬
‫اﻧﮕﺸﺘﺎن ﺗﻴﺰ ﺷﺪه ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي او را ﺗﻤﺎﻣﺎً درﻳﺪ و‪) ...‬ت‪.‬ن‪ :‬ﺧﻮاﻧﺪن اداﻣﻪ ﺧﻂ‬
‫را ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ذﻫﻦ ﺷﻤﺎ ﻣﻴﮕﺬارم‪ .‬ﺷﺮﻣﻨﺪه!(‬
‫***‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﺳﻨﻴﭗ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬اﺳـﻨﻴﭗ ﭘﻮزﺧﻨـﺪي زد و ﺑـﺮ‬
‫ﻫﺮي ﭘﻴﺸﺪﺳﺘﻲ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﺧﻮدم ﻣﻲ دوﻧﻢ‪ .‬دﻳﻮاره ذﻫﻨﻲ اون دوﺗﺎ اﻓﺘﻀﺎﺣﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب اﻳﻦ ﺣﺮف اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺳﻄﺤﻲ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون دوﺗﺎ‪ ،‬اﺳﺘﺤﻘﺎﻗﺸﻮ دارن‪ .‬ﻣﺪت زﻳﺎدي ﺑﻮد ﻛـﻪ رﻧـﮓ ﺷـﺎدي رو ﻧﺪﻳـﺪه‬‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ دﻟﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ازدواﺟﺸﻮن رو ﺑﺎ ﺑﻴﻞ و ﻓﻠﻮر ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ وﻟﻲ‬
‫ﺧﻮدﺷﻮن ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از اﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻣﺎﺟﺮاﻫﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ دﺳﺘﻲ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻳﻪ ﻧﻔﺮ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻪ‪.‬‬‫‪ -‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﺎش‪.‬‬

‫‪565‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل رﻓـﺖ‪ .‬ﭼﻨـﺪ دﻗﻴﻘـﻪ‬
‫ﺑﻌﺪ‪ ،‬او در ﻣﻴﺎن ﺣﻠﻘﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻠﺴﻪ اﻟﻒ دال ﺗﺎزه ﺗﻤـﺎم ﺷـﺪه ﺑـﻮد و ﻫـﻢ‬
‫اﻛﻨﻮن‪ ،‬آن دﺳﺘﻪ از دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻛﻪ ﻋﻀﻮ ﺣﻠﻘﻪ اﺻﻠﻲ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه ﻫـﺮي در‬
‫ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎي ﻣﻨﺘﻬﻲ ﺑﻪ ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻫﺮي ﮔﻮش ﻣﻲ‬
‫دادﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي دﺳﺖ از ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﺳـﺎﻳﻪ اي ﺑـﺮ‬
‫ﭼﻬﺮه اش اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و رﮔﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺳﺮخ در زﻣﻴﻨﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ دﻳـﺪه ﻣـﻲ ﺷـﺪ‪،‬‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺗﻴﺮت ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﺧﻮرد‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ! ﻳﺎد ﻣﻲ ﮔﻴﺮي دﻓﻌـﻪ دﻳﮕـﻪ ﻣـﺎ رو ﻏـﺎل‬‫ﻧﺬاري‪.‬‬
‫ ﺷﻤﺎ آﻣﺎده ﻧﺒﻮدﻳﺪ‪.‬‬‫ ﺟﻔﻨﮕﻪ!‬‫ﻧﻌﺮه ﺷﻴﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ رون‪ ،‬ﻫﺮي را ﺑﻪ ﻛﻠﻲ از ﺟﺎ ﭘﺮاﻧﺪ‪ .‬رد ﭘﻨﺠﻪ اي ﺑﺮ روي ﮔـﺮدن رون‬
‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺸﺎن از ﺗﻤﺮﻳﻦ او ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن داﺷـﺖ‪ .‬راﺷـﻞ در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﻣـﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻮ را آرام ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه آروم ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ .‬ﺟﺮو ﺑﺤﺚ ﻫﻴﭻ ﻛﻤﻜﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻗﻀﻴﻪ اون ﺳﻨﺎﺗﻮر ﭼﻴﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺗﻴﺰش را ﺑﺮ روي ﻫﻢ ﻣﻲ ﺳﺎﻳﻴﺪ و ﻫﻤﺰﻣـﺎن ﺳـﻌﻲ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﻪ رون ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻠﮕﺎ ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف ﻳﻪ اﺗﺎق ﻳـﺎ ﺑﻬﺘـﺮه ﺑﮕـﻢ ﻳـﻪ ﺟﻨﮕـﻞ ﻣﺨـﺼﻮص ﺗﻜـﺸﺎﺧﻬﺎ و‬‫ﺳﻨﺎﺗﻮرﻫﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺗﺎ ﻧﺴﻞ اوﻧﺎ رو از اﻧﻘﺮاض ﻧﺠﺎت ﺑﺪه‪ .‬ﻣﻨﻢ اﻳﻦ وﻇﻴﻔﻪ رو ﺑﻪ‬
‫ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ ﻣﺤﻮل ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺧﻮدش رو ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از ﻫﻢ ﻧﻮﻋﺎﻧﺶ و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ‬

‫‪566‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﭼﻨﺪ ﺟﻔﺖ ﺗﻜﺸﺎخ‪ ،‬ﺑﻪ اون اﺗﺎق ﺑﻴﺎره‪ .‬ﻳﻪ دروازه رو ﻫـﻢ ﺑـﺮاش ﺑـﺎز ﻛـﺮدم‪.‬‬
‫ﻫﻤﻴﻦ‪.‬‬
‫ و ﻟﻮﭘﻴﻦ؟‬‫ در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﻧﻈﺮ ﻗﻄﻌﻲ رو ﺑﺪم‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪ روزي رو ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﻢ‬‫رون ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ ﻃﺎﻗﺖ ﻧﻴﺎورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ ﮔﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻳـﻚ ﮔـﺎو ﻧﻔﻬـﻢ ﻫـﺴﺘﻲ‪ .‬آﺧـﻪ اﻻغ ‪ ...‬اول‬‫اﻃﻤﻴﻨﺎن ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﺮدي ﺑﻌﺪ ﻛﺎرﺗﻮ ﻣـﻲ ﻛـﺮدي‪ .‬ﺧﻴـﺮ ﺳـﺮت ﺗﻨﻬـﺎ اﻣﻴـﺪ‬
‫ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬رﻓﻴﻖ‬
‫اﺑﺮوان ﻫﺮي ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪:‬‬
‫ ﮔﺎو؟ ﻣﻦ ﭼﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮي ﺑﺎﻳﺪ از اﻳﻦ ﺣﺮﻓﺖ ﺑﻜﻨﻢ؟‬‫ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﭼﻬﺮه رون ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﺗﺴﺘﺮال ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ‪ ،‬ﻧﻌﺮه اي زد و ﻣﻴﺰ را ﺑﻪ دو ﻧـﻴﻢ‬
‫ﻛﺮد و در ﻛﺴﺮي از ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﻫﺮي را ﺑﻪ دﻳﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮش دوﺧـﺖ‪ .‬او را ﺑـﻪ ﺳـﻤﺘﻲ‬
‫ﭘﺮت ﻛﺮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻋﺎدي اش در آﻣﺪه ﺑﻮد و اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ روان ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﻴﺪي ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ اون روزي ﻛﻪ ﺗﻮي ﻗﻄﺎر ﺑﺎﻫﺎت آﺷﻨﺎ ﺷﺪم‪ .‬ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ اون روزي‬‫ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ اون روزي ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺗـﻮ رو ﺑـﻪ‬
‫ﻋﻨﻮان ﺑﺮادر ﻧﺪاﺷﺘﻪ اش ﺑﻪ ﺣﺴﺎب آورد‪ .‬ﺑﻬﺖ ﻣﻲ ﮔﻢ ﮔـﺎو ﭼـﻮن ﻧﻤـﻲ‬
‫دوﻧﻲ ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻴﺖ ﻓﻘﻂ ﻣﺎل ﺧﻮدت ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺮ روي دو زاﻧﻮ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺳﺮش را ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﮔﺬاﺷﺖ و زد زﻳﺮ ﮔﺮﻳـﻪ‪ .‬ﻫﻤـﻪ‬
‫ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ و اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﺶ‪ ،‬ﻗﺪرت ﺣﺮﻛﺖ را از ﻫﻤﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون دوﻳﺪ و ﻛﻨﺎر او زاﻧﻮ زد‪.‬‬
‫ رون؟!‬‫رون در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺑﻐﺾ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪567‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ اﮔﻪ اون ﺑﻤﻴﺮه‪ ،‬ﻣﻨﻢ ﻣﻲ ﻣﻴﺮم‪ .‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﺑﻤﻴﺮم‪ .‬ﻣﻦ ﺗﺎزه ﺗﻮ رو‬‫ﭘﻴﺪا ﻛﺮدم‪ .‬ﺗﺎزه ﻣﺰه زﻧﺪه ﺑﻮدن رو ﭼﺸﻴﺪم‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻴﭻ ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬زﻳﺮ ﺑﻘﻞ رون را ﮔﺮﻓﺖ و او را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﺳـﭙﺲ ﻧﮕـﺎﻫﻲ ﺑـﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺑﺮﻣﺶ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪن ﺣـﺎﻟﺶ‬‫ﺧﻮب ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫و ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رون از دﻳﻮار ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻛﺎﻣﻼ ﺷﻜﻪ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﻳﺰي او ﻏﻠﻂ از آب در آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻘﺸﻪ او ﻧﻴﺰ ﻫﻤـﺎن اﺷـﻜﺎل ﻧﻘـﺸﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور را داﺷﺖ‪ .‬او ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ از آﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻬـﺎ دﻫـﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫آﺳﻮدﮔﻲ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻬﺎ ﻣﻲ داد‪ .‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ رون در ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﻫـﺮي‪ ،‬ﻫﻤـﺎن‬
‫ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﭘﺲ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ از وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ دﻓﺘﺮ داﻣﺒـﺪور‪ ،‬در‬
‫ﺷﺐ ﻣﺮگ ﺳﻴﺮﻳﻮس اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺟﻴﻨﻲ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮدش‬
‫دﻳﺪ‪ .‬آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻗﻬﺮي؟‬‫ﺻﻮرت ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺪﻛﻲ ﻧﺮﻣﺘﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻢ ﻧﺎراﺣﺘﻴﻢ‪ .‬ﺳﻼﻣﺘﻲ ﺗﻮ ﺑﻴﺸﺘﺮ از آن ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻓﻜـﺮش رو‬‫ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﺑﺮاﻣﻮن اﻫﻤﻴﺖ داره‪.‬‬
‫در ﻗﻠﺒﺶ اﺣﺴﺎس ﺳﺮﻣﺎ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻛـﻪ ﻣﺎﻳـﻪ اﻣﻴـﺪ او ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬اﻳﻨﮕﻮﻧـﻪ‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﭼﻪ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ دﺷﻤﻨﺎن‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﺷﻴﺸﻪ اي را‬
‫در دﺳﺘﺶ ﭘﺪﻳﺪ آورد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺧﺎﻃﺮه اي را در آن رﻳﺨـﺖ‪ .‬ﺧـﺎﻃﺮه اي ﻣﺮﺑـﻮط ﺑـﻪ‬
‫ﻣﺸﺎﺟﺮه اي ﻛﻪ در دﻓﺘﺮ داﻣﺒﻠﺪور داﺷﺖ ‪ ...‬ﭘﺲ از ﻣـﺮگ ﺳـﻴﺮﻳﻮس و ﻧﻴـﺰ ﺧـﺎﻃﺮه‬
‫درﮔﻴﺮي ﻏﺎر اﻧﻜﺒﻮﺗﻬﺎ‪ .‬ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ و راﺷﻞ ﻛﻪ از ﺗﺮس ﺑﺮ ﺟﺎ ﻣﻴﺨﻜﻮب‬

‫‪568‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻲ ﻛﻪ از ﭘﺎرﮔﻲ دﺳﺘﺶ ﺷﺮه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﻜﺮد‪.‬‬
‫ﺷﻴﺸﻪ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﭘﺮت ﻛﺮد و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮه رو ﺑﺒﻴﻨﻴﻦ‪ .‬اوﻧﻮﻗﺖ از رون ﺑﭙﺮس ﻛﻪ ﮔﺎو ﻣﻨﻢ ﻳﺎ اون‪.‬‬‫و ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫دو روز از اﻳﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ و اﺛﺮي از ﻫﺮي ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﻤـﻪ ﺟـﺎ را زﻳـﺮ و رو ﻛـﺮده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر‪ ،‬راﺷﻞ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﭼﻬﺎرم ﻗﺼﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد وﻟﻲ ﺳـﺎﻛﻨﺎن آﻧﺠـﺎ ﻧﻴـﺰ از‬
‫ﻫﺮي ﺑﻲ ﺧﺒﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻨﺪ ﺳﻨﺎﺗﻮر و ﭼﻨﺪ ﺟﻔﺖ ﺗـﻚ ﺷـﺎخ ﺑـﻪ‬
‫ﻗﺼﺮ آﻣﺪه ﺑﻮد ﻧﻴﺰاﻃﻼﻋﻲ از ﻫﺮي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺣﺎل رون از ﻫﻤـﻪ ﺑـﺪﺗﺮ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬او ﭘﺲ از دﻳﺪن ﺧﺎﻃﺮه‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺧﻮد را ﻣﻘﺼﺮ اﺻﻠﻲ ﻣﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ وﺟﻮد ﻣﺤﻔﻞ و ﺷﺨﺺ وزﻳﺮ‪ ،‬ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي از ﻏﻴﺒـﺖ ﻫـﺮي ﻣﻄﻠـﻊ‬
‫ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدﺷﻴﺮﻳﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﺎران ﺧـﻮد ﺧﻴﺎﻧـﺖ‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺟﺎﺳﻮﺳﺎن وﻟﺪﻣﻮرت در ﻣﺤﻔﻞ و ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬او را از ﻏﻴﺒﺖ ﻫﺮي آﮔﺎه ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫وﻟﻲ ﺣﺘﻲ او ﻧﻴﺰ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ او را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ او ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﻫـﺎﻳﻲ را ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ‪ .‬ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎﻳﻲ زﻧﺠﻴﺮوار ﻛﻪ اﮔﺮ ﻳﻜﻲ ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬دﻳﮕـﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬اﻣﺸﺐ زﻣﺎن اﺟﺮا ﻧﻘﺸﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻗﺼﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑـﺎ ﻇـﺮف ﻏـﺬاي ﺧـﻮد‬
‫ﺑﺎزي ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ از ﻏﻴﺒﺖ ﻫﺮي ﻣﻲ ﮔﺬﺷـﺖ و ‪ ...‬ﻫـﻴﭽﻜﺲ‪ ،‬رون ﻳـﺎ‬
‫ﺳﺎﻳﺮ دوﺳﺘﺎن ﻫﺮي را ﻣﻘﺼﺮ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ اﻣﺎ اﻳﻦ در ﻣﻮرد ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﻣﺎﻟﻲ ﺻﺎدق‬
‫ﻧﺒﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺎﻟﻲ آﻧﭽﻨﺎن ﺟﻴﻐﻲ ﺑﺮ ﺳﺮ رون ﻛﺸﻴﺪه‬

‫‪569‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ در ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﺶ ﺻﺪاي زﻧﮓ ﻣﻲ ﺷـﻨﻴﺪ و ﻟـﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴـﺰ ﻳﻜـﻲ از دﻳﻮارﻫـﺎي‬
‫ﻛﻼس ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاﻳﻲ از ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻﻳﻲ ﻗﺼﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬اﺳـﻨﻴﭗ و ﻟـﻮﭘﻴﻦ‬
‫ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮق ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻫﺎ از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪﻧـﺪ و ﺑـﻪ ﺳـﺮﻋﺖ از در ﺧـﺎرج ﺷـﺪﻧﺪ‪ .‬ﻟـﻮﭘﻴﻦ ﻛـﻪ‬
‫اﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ داد و ﭘﻠﻪ ﻫﺎ را ‪ 5‬ﺗﺎ ﻳﻜﻲ ﻃﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ در ﻃﺒﻘﻪ آﺧﺮ ﻗـﺼﺮ ﺑـﻪ او ﭘﻴﻮﺳـﺖ‪ .‬ﺗـﺮس در ﭼـﺸﻤﺎن‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻣﺸﻬﻮد ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪا از ﭘﺸﺖ دري ﻣﻲ آﻣﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﻌـﺪ دوم ﺑـﺎز ﻣـﻲ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﺟﺎﻳﮕﺎه ﻛﺘﺎب ﺻﻠﺢ‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺎ دﻳﺪن ﭼﻬﺮه ﺳﻔﻴﺪ از ﺗﺮس اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ در ﺑﻪ ﻛﺠﺎ ﺑﺎز ﻣﻲ ﺷﻪ؟‬‫ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ دوم‪.‬‬‫ ﺟﺪي ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﮔﻲ؟!‬‫ ﭘﺎﺗﺮ ﻳﻜﺒﺎر ﻣﻨﻮ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﺮد و ازم ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ اﮔﺮ روزي اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاش اﻓﺘﺎد و‬‫ﻳﺎ ﻳﻪ ﭼﻨﺪﺗﺎ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ ﻛﻪ اﻻن ﻳﺎدم ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ اﺗﺎق ﺑﻴﺎم‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟‬‫اﻣﺎ اﺳﻨﻴﭗ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﻜﺮد ﻛﻪ ﺟﻮاب ﻟﻮﭘﻴﻦ را ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷـﺪ و ﻫـﺮي در‬
‫آﺳﺘﺎﻧﻪ در ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ‪ .‬در ﭘﺸﺖ ﺳﺮش‪ ،‬ﻓﻀﺎﻳﻲ ﻧﻮراﻧﻲ و ﺑﻲ اﻧﺘﻬـﺎ وﺟـﻮد داﺷـﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺪون ﻫﻴﭻ اﺧﻄﺎر ﻗﺒﻠﻲ‪ ،‬ﻫﺮي ﻓﺮﻳﺎدي ﻛﺸﻴﺪ و از ﻫﻮش رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻌﺪ از دوﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪه ﺑﻮد وﻟﻲ اﺟﺎزه ﻧﺪاده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛـﺴﻲ‬
‫را ﺧﺒﺮ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﮔﻔﺘﮕﻮي ﻣﺨﺘﺼﺮي ﺑﺎ ﺗﺎﺑﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور ﻛﻪ در اﺗﺎق ﺷﺨﺼﻲ اش وﺟـﻮد‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد و ﭘﺲ از اﻳﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮ‪ ،‬از ﻧﻈﺮ روﺣﻲ‪ ،‬ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ او ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن ﺳﻮپ داﻏﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ داﺑﻲ ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﻬﻴﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫و ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه ﻟﻮﭘﻴﻦ و اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﺧﻮد‪ ،‬ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬او ﻗﺒﻼ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ‬

‫‪570‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ دﻟﻴﻞ ﻏﻴﺒﺘﺶ را ﻣﺘﺬﻛﺮ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد وﻟﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ را ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ رﻓﺘﻦ او و ﻏﻴﺒﺘﺶ‪ ،‬اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮده و ﺑﻪ دﻋـﻮاي او و رون‪،‬‬
‫ﻫﻴﭻ ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ اﻋﺘﺮاض ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺷﻌﻠﻪ‬
‫اي درﺧﺸﻴﺪ و ﻓﻮﻛﺲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻟﺘﺶ ﺑﺴﻴﺎر آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮد و از ﻳﻚ‬
‫ﺑﺎﻟﺶ‪ ،‬ﺧﻮن ﺟﺎري ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷـﺪ و ﭘـﺲ از ﭼﻨـﺪ ﺛﺎﻧﻴـﻪ آﺗـﺶ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ و ﺟﻮﺟﻪ ﻗﻘﻨﻮس را ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺑﻪ اﺗـﺎﻗﺶ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﻛﻠﻤﻪ اي‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل رﻓﺖ‪ .‬ﻟـﻮﭘﻴﻦ و اﺳـﻨﻴﭗ‬
‫ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺑﻮي ﺧﻄﺮ را اﺣﺴﺎس ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او دوﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﻫﺮي درب‬
‫اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ دو ﻧﻔﺮ در ﻣﺮﻛﺰ اﺗﺎق‪ ،‬روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ رﻓﺖ و ‪...‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ ‪ ...‬دادﻟﻲ! ‪ ...‬ﺧﺎﻧﻢ ﻓﻴﮓ!‬‫ﻫﺮ دو‪ ،‬زﺧﻤﻲ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺣﺎل ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ اﻣﺎ زﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در دﺳﺖ ﻫﺮ ﻛﺪام‪ ،‬ﺳﻨﮕﻲ‬
‫ﻛﻮﭼﻚ و ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺑﺮاي ﺗﻠﻒ ﻛﺮدن ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫دو ﻧﻔﺮ ﺣﺎﻇﺮ در اﺗﺎق ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﺷﺘﺎﺑﺎن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻮروس‪ ،‬ﺑﻪ وﺿﻌﻴﺖ اﻳﻦ دوﺗﺎ رﺳﻴﺪﮔﻲ ﻛﻦ‪ .‬رﻳﻤﻮس‪ ،‬ﺗـﻮ ﻫـﻢ ﻳـﻪ ﭘﻴـﺎم‬‫ﺑﺮاي ﻣﻮدي ﺑﻔﺮﺳﺖ و ﺑﮕﻮ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺟﻤـﻊ ﻛﻨـﻪ ﺑﻴـﺎره ﭘﺮﻳـﻮت‬
‫دراﻳﻮ؛ ﻣﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻮﻧﻢ‪ .‬ﺧﻮدت ﻫﻢ از اﻳﻨﺠﺎ ﺟﻢ ﻧﻤﻲ ﺧﻮري‪.‬‬
‫ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﭼﻲ؟‬‫ ﻫﺮ ﻏﻠﻄﻲ دﻟﺸﻮن ﻣﻲ ﺧﻮاد ﺑﻜﻨﻦ‪ .‬ﺣﻔﻆ اﻣﻨﻴﺖ اوﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻬـﺪه ﺧﻮدﺷـﻮﻧﻪ‪.‬‬‫ﻓﻘﻂ ﺷﻨﻠﻬﺎﺷﻮﻧﻮ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬اوﻧﻘﺪر ﺣﻮل ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد ﻣﻲ ﺗﻮﻧـﻪ ﺗﻤـﺎم‬
‫اﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎ رو ﺑﺎ ﻓﺸﺮدن ﻧﺸﺎن روي دﺳﺖ اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪.‬‬
‫***‬

‫‪571‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ورﻧﻮن دورﺳﻠﻲ ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﺧﻮﻧﻲ‪ ،‬در ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق‪ ،‬ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد و ﭘﺘﻮﻧﻴـﺎ ﻧﻴـﺰ در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺮدي ﺑﺎ ﺻﻮرت ﻣﺎر ﻣﺎﻧﻨﺪ‪ ،‬روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘـﺎده ﺑـﻮد و از درد ﺑـﻪ ﺧـﻮد ﻣـﻲ‬
‫ﭘﻴﭽﻴﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺧﻮن ﺑﺎﻻ آورده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻳﻘﻪ ﻟﺒﺎس ﺳﻔﻴﺪش‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼ ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮن‬
‫ﺧﻮاﻫﺮش در رﮔﻬﺎي او ﺟﺮﻳﺎن داﺷﺖ و ﻫﻤﻴﻦ ﺧﻮن ﻣﺤﺎﻓﻆ‪ ،‬ﻣـﺎﻧﻊ ورود ﺑـﺪون درد‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ذﻫﻦ او ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﺳـﻒ ﺗﻜـﺎن ﻣـﻲ داد‪ ،‬ﺑـﺎ‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ ﺳﺮد و ﺑﻲ روح ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﭼﻪ ﻛﺎرﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ‪ .‬ﺟﻮاب ﺳﻮال ﻣﻨﻮ ﺑﺪه ﺗﺎ ﻣﻨﻢ اﻳﻦ ﻛﺎرﻣﻮ‬‫ﺗﻤﻮم ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ اﻃﻼع داري ﻳﺎ ﻧﻪ‪ .‬وﻟﻲ ﻣﻦ از اﻳﻦ ﻛﺎر ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺷﻢ‬
‫ﻣﻲ آد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮام رو ﺑﻬﻢ ﻣﻲ ﮔﻲ ﻳﺎ ﻧﻪ‪.‬‬
‫ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ رﻣﻘﻲ ﺑﺮاﻳﺶ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ در اﺷﺘﺒﺎﻫﻲ‪ .‬ﺧﻮاﻫﺮ ﻣﻦ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﺸﺪ‪ .‬ﻣﻨﻢ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻲ ﺷﻢ‪.‬‬‫ ﻛﺮوﺷﻴﻮ‬‫ﺟﻴﻎ ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﺑﻪ ﻫﻮا رﻓﺖ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺗﻚ ﺗﻚ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎي ﺑﺪﻧﺶ را ﺟـﺪا‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ و درآﺗﺶ ﻣﻲ اﻧﺪازﻧﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎدي ﺑﻪ ﮔـﻮش رﺳـﻴﺪ‪ .‬ﭘﻨﺠـﺮه‬
‫ﻫﺎي دوﻃﺮف ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺷﻜﺴﺖ و دو ﻧﻔﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮار‪ ،‬از ﭘﻨﺠﺮه ﺑﻪ داﺧﻞ ﭘـﺮت ﺷـﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﻪ ﻗﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻫﻤﻴﻦ ﻏﻔﻠﺖ او‪ ،‬ﻓﺮﺻﺖ را ﺑـﻪ‬
‫ﻫﺮي داد و‪...‬‬
‫ ﺳﻜﺘﻮم ﺳﻤﭙﺮا‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺳﭙﺮي ﺳﺎﺧﺖ وﻟﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻨـﺪ اﺷـﻜﺎل ﺷـﺪ‪ .‬اول‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﻣﻲ رﻓﺖ؛ دوم اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺨـﺼﻲ ﻛـﻪ ﻃﻠـﺴﻢ را اﺟـﺮا‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮد و ﺳﻮم اﻳﻨﻜﻪ ﻗﺪرت ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻢ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪572‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺮي ﺷﺪ وﻟﻲ ﺧﻴﻠﻲ دﻳﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺑﺎزوي ﭘﺘﻮﻧﻴـﺎ ﺧـﻮرد و‬
‫ﺧﻮن از آن ﻓﻮاره ﻛﺮد و ﻣﺴﻴﺮ آن‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﻮرت وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬ﺧـﻮن ﻟﻴﻠـﻲ‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺪت ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎل از ﻓﺮزﻧﺪش ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد و در رﮔﻬﺎي ﺧﻮاﻫﺮش‬
‫ﺟﺮﻳﺎن داﺷﺖ‪ ،‬اﻳﻨﻚ ﺑـﺮ روي ﺻـﻮرت ﻟـﺮد ﺳـﻴﺎه رﻳﺨﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ ﺻـﻮرت‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺳﻴﺎه ﺷﺪ و از آن دود ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺧﻮن ﻣﺤـﺎﻓﻆ‪ ،‬ﮔﻮﺷـﺖ ﺳـﻴﺎه او را ﻣـﻲ‬
‫ﺳﻮزاﻧﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺟﻴﻎ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑـﺮاي‬
‫ﻫﺮي ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ورﻧﻮن را ﻏﻴﺐ ﻛـﺮد و ﻗﺒـﻞ از اﻳﻨﻜـﻪ ﻛـﺴﻲ‬
‫ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬دﺳﺖ ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ را ﮔﺮﻓﺖ و ﻏﻴﺐ ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺻـﺪاي ﭼﻨـﺪﻳﻦ‬
‫آﭘﺎرات ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﻛﻪ دﺳﺖ و ﭘﺎي ﺧﻮد را ﮔﻢ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬ﺑـﺎ‬
‫آﻣﺪن ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﻋﻀﺎي وزارﺗﺨﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻪ وﺣﺸﺖ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﻲ‪ ،‬دردش را ﺗـﺴﻜﻴﻦ دﻫـﺪ‪ ،‬از‬
‫ﺟﺎي ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﺮ ﺳﺮ اﻓﺮادش ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﻲ ﻫﺴﺘﻴﻦ ﻋﻮﺿﻴﻬﺎ‪ ،‬ﻫﻤﺸﻮﻧﻮ ﺑﻜﺸﻴﺪ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ دﺳﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮاري را ﻟﻤﺲ ﻛﺮد و در ﻛﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﺳـﺎﻳﺮ ﻟـﺸﮕﺮش ﺑـﺎ‬
‫ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت ﺑﻪ ﭘﺮﻳﻮت دراﻳﻮ ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ده دﻗﻴﻘﻪ از ﻧﺒﺮد ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﻣﻮدي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﺮﮔﺨﻮار را ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي از ﺳﺮ ﭘﻴﺮوزي زد و در دﻟﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﺗﺒﺮﻳﻚ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺧﻮب‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ اﻓﺮاد وﻟﺪﻣﻮرت را ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﻛﻨﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻜـﺮ ﺑـﻮد ﻛـﻪ ﻧﺎﮔﻬـﺎن ﺻـﺪاي‬
‫اﻧﻔﺠﺎري ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﻟﺸﮕﺮي از ﻣﺮﮔﺨﻮاران و ﻣﻮﺟﻮدات ﺷـﺮﻳﺮ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻠـﺸﺎن‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺗﻤﺎم ﻟﻴﺘﻞ وﻳﻨـﮓ را ﻗﺘـﻞ‬
‫ﻋﺎم ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ درﺧﻮاﺳـﺖ ﻛﻤـﻚ ﻣﺠـﺪدي را ﻓﺮﺳـﺘﺎد و ﻣـﺸﻐﻮل ﻧﺒـﺮد ﺷـﺪ‪.‬‬

‫‪573‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﻣﻮﺟﻮدات ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻔﺎش ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺪن اﻧﺴﺎن ﺑـﺎ ﺳـﺮ ﺧﻔـﺎش و دو ﺑـﺎل‬
‫ﺑﺰرگ‪ .‬ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺳﻴﺎه ﻛﻪ اﻛﺜﺮ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ را ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻘﺎوم ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ وﻟﻲ ﻧﻴﺮوي ﺳﻴﺎه ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ از اﻓـﺮاد‬
‫وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺧﻔﺎش ﻣـﺸﻐﻮل ﻣﻜﻴـﺪن ﺧـﻮن آﻧﻬـﺎ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﮔﺰﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ ﻧﻴﺰ در ﻛﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﺑﻪ اﻧـﺴﺎﻧﻬﺎي ﺧﻔـﺎش‬
‫ﻧﻤﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎدي از ﻋﻘﺐ ﺑﻪ ﮔـﻮش رﺳـﻴﺪ‪ .‬ﺑـﺎ ﻧﮕـﺎﻫﻲ ﺑـﻪ‬
‫ﻋﻘﺐ‪ ،‬درﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﮔﺮوﻫﻲ از ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﺮﻳﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﺎﮔﻠﻲ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻫﻤﻪ ﻧﺎاﻣﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ ﻛـﻪ ﻧﺎﮔﻬـﺎن ﺷـﻌﻠﻪ اي درﺧـﺸﻴﺪ و ﭘـﻨﺞ ﻧﻔـﺮ)رون‪،‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬راﺷﻞ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ( ﭘﻮﺷﻴﺪه در ﺷﻨﻞ و ﻟﺒﺎس ﺳﺮخ ﻛﻪ ﻧﺸﺎﻧﻲ ﻋﺠﻴﺐ‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ در ﭘﺸﺖ ﺷﻨﻠﺸﺎن ﺣﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﻧﺒـﺮد‬
‫ﺣﻘﻴﻘﻲ آﻏﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬دو ﻧﻔﺮ‪ ،‬اﻳﻦ ﺟﻤﻊ ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮي را ﺗﺮك ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ‬
‫را آﺗﺸﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ ﺗﻴﺮه‪ ،‬ﻓﺮاﮔﺮﻓﺖ و دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻛﺮد و ﺑﻪ‬
‫ﺧﻔﺎﺷﻲ ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در آﺗﺸﻲ ﻣﻬﻴﺐ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﺧﻴﺎﺑﺎن دوﻳﺪ و‬
‫ﺑﺎ ﮔﺮوﻫﻲ ﻛﻪ در آﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪ ،‬درﮔﻴﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻛﻪ ﻫﻴﭻ دﻓـﺎﻋﻲ در ﻣﻘﺎﺑـﻞ آﺗـﺶ‬
‫ﺳﻴﺎه او ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ وﻟﻲ ﭘﺮﻧﺪه ﻫﺎ ﺑـﺴﻴﺎر ﻣﻘـﺎوم ﺑﻮدﻧـﺪ و‬
‫زﻣﺎن ﺑﻴﺸﺘﺮي را ﻣﻲ ﻃﻠﺒﻴﺪﻧﺪ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬راﺷﻞ در ﻣﻴﺎن زﻣﻴﻦ و ﻫﻮا‪ ،‬ﺑﺎ آﻧﻬـﺎ‬
‫درﮔﻴﺮ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻗـﺪرت ﺑﻴـﺸﺘﺮ او‪ ،‬ﻛﻔـﻪ ﺗـﺮازو را ﺑـﻪ ﻧﻔـﻊ او‬
‫ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮدي ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮد ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ آن ﭘﺮﻧﺪه‪ ،‬ﮔﺰﻳـﺪه ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي و ﺷﻜﻞ اﺳﺎﻧﻲ ﺧﻮد ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ راﺷـﻞ و ﺟﻴﻨـﻲ‪،‬‬
‫ﭘﺮﻧﺪه ﻫﺎ را از اﻧﺴﺎﻧﻬﺎي ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﺷﺪه ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻣﻲ دادﻧﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻜﺎر ﻧﺒﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﭘﺮﺗﺎب ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﺸﺎن‪ ،‬ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ را زﻣـﻴﻦ ﮔﻴـﺮ ﻛـﺮده ﺑﻮدﻧـﺪ‪.‬‬

‫‪574‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫ﭘﺎﻳﻲ ﻗﻄﻊ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﻴﻨﻪ اي ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬رﻳﺸﻪ ﻫﺎﻳﻲ از زﻣـﻴﻦ ﺑﻴـﺮون ﻣـﻲ‬
‫آﻣﺪﻧﺪ و ﺷﺨﺼﻲ را ﺗﻜﻪ ﺗﻜﻪ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﻳﺎ زﻧﺪه ﺑﻪ ﮔﻮر ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ‪...‬‬
‫و در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻣﻮﮔﻞ ﻫﺎي ﺑﻴﭽﺎره‪ ،‬در ﭘﺸﺖ ﭘﻨﺠـﺮه اﺗﺎﻗﻬﺎﻳـﺸﺎن‪ ،‬ﺷـﺎﻫﺪ ﺧـﻮﻧﻴﻦ‬
‫ﺗﺮﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ در ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮن ﻫﻢ ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎري ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و دﻳﻮار ﺧﺎﻧﻪ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ و دو‬
‫ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﻮد و دﻳﮕﺮي‪ ،‬ﻫﺮي ﺑـﻮد ﻛـﻪ در‬
‫ﻟﺒﺎس ﺳﻔﻴﺪش‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﺪت ﻋﺮق ﻣﻲ رﻳﺨﺖ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻏﺮﻳﺪ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ وﻟﻲ ﺣﺮﻳﻒ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺷﻲ‪.‬‬‫ وﻟﻲ اﻓﺮادت ﻛﻪ ﻋﻘﻴﺪه دﻳﮕﺮي دارﻧﺪ‪.‬‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺧﻴﺎﺑﺎن اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻴﻤـﻲ از ﻟـﺸﮕﺮش‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﺎره اي ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴﻨﻲ ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪ .‬ﻃﻠـﺴﻤﻲ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷـﺪ‪ .‬ﻣـﺮگ ﺧـﻮاران ﻧﻴـﺰ ﺑـﺎ دﻳـﺪن ﻓـﺮار‬
‫ارﺑﺎﺑﺸﺎن‪ ،‬ﻳﻜﻲ ﻳﻜﻲ ﻏﻴﺐ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻤﻪ اﻋـﻀﺎي ﻣﺤﻔـﻞ‪ ،‬در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟـﺪ ﺟﻤـﻊ ﺷـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ و‬
‫دوﺳﺘﺎن ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه او ﺑﻪ ﻗﺼﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﮔﻔﺘﮕﻮي ﺧﺼﻮﺻﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ‬
‫رون و دوﺳﺘﺎﻧﺶ داﺷﺖ‪ ،‬اﺧﺘﻼﻓﺎت را ﺑﺮﻃﺮف ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﮔﻔﺘﻤﺎن‬
‫ﺧﺼﻮﺻﻲ‪ ،‬ﻛﻞ وﺳﺎﻳﻞ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ و ﻗﺴﻤﺖ ﻋﻈﻴﻤﻲ از دﻳﻮار‪ ،‬ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ﺑـﻮد و ﻛـﺎر‬
‫ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻗﺼﺮ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻪ از ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺣﺎﺻﻞ‪ ،‬راﺿﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻣﺴﺎﺋﻞ زﻳﺎي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ روﺷﻦ ﻣﻲ ﺷﺪ و اوﻟﻴﻦ آﻧﻬﺎ‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﺮا دوﺳـﺘﺎن‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺮگ ﺧـﻮاران ﺧـﺎﻟﻲ ﻛـﺮده ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﻛﺎﻏﺬي ﻛﻪ ﻣﻮدي ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪575‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬
‫‪-1‬‬

‫‪17‬ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻛﺎﻣﻞ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺷﺪه اﻧﺪ‬

‫‪-2‬‬

‫‪ 5‬ﻧﻔﺮ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣﻲ ﺳﻮزﻧﺪ )آﺗﺸﻲ داﺋﻤﻲ(‬

‫‪-3‬‬

‫‪ 20‬ﻧﻔﺮ ﻗﻄﻌﻪ ﻗﻄﻌﻪ ﺷﺪﻧﺪ‬

‫‪-4‬‬

‫‪ 3‬ﻧﻔﺮ اﺳﺘﻴﻚ ﺷﺪه اﻧﺪ‬

‫‪-5‬‬

‫‪ 7‬ﻧﻔﺮ روح ﺧﻮد را از دﺳﺖ داده اﻧﺪ‬

‫‪-6‬‬

‫‪...‬‬

‫ﻫﺮي اداﻣﻪ ﻟﻴﺴﺖ را ﻧﺨﻮاﻧﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﭙﺮد ﻛـﻪ‬
‫در اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ‪ ،‬از دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺨﻮاﻫﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻓﺮدا ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺸﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ ﻣـﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔـﻞ آﻣـﺎده‬
‫ﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻮدي و ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﻫﺮ ﻳﻚ‬
‫ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ را ﺑﺮاي ﻏﻴﺒﺖ او‪ ،‬در ذﻫﻦ داﺷﺘﻨﺪ اﻣﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺧﻮد ﻫﺮي ﻣﻲ‬
‫ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺎ ﻣﺪﻳﺮه ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ روﺑﺮو ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪576‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﭼﻬﺎرم«‬
‫ورﻧﻮن دورﺳﻠﻲ در زﻳﺮ درﺧﺖ ﺑﻴﺪ‪ ،‬روي ﭼﻤﻦ ﻫﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ اﻧﻌﻜﺎس‬
‫ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺧﻮدش و درﺧﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آن ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد‪ ،‬درآب‪ ،‬ﻣﻲ ﻧﮕﺮﻳﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻳﻚ ﻣﺎه از اﻗﺎﻣﺖ آﻧﻬﺎ در اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺰرگ و ﭼﻬﺎر ﻃﺒﻘﻪ ﻣﻲ‬
‫ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﺪت ﻳﻚ ﻣﺎه‪ ،‬او ﭼﻴﺰﻫﺎي زﻳﺎدي در ﻣﻮرد دﻧﻴﺎي ﻣﺨﻔﻲ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮان ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﻣﻮرد ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺴﺎﺋﻞ‪ ،‬ﻧﻈﺮش ﺑﻪ ﻛﻠﻲ ﻋﻮض ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﻋﻘﻴﺪه اش در ﻣﻮرد ﺑﺎﻗﻲ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ‪ ،‬ﻣﺤﻜﻢ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮ روز‪ ،‬ﻳﻪ ﻧﺴﺨﻪ از روزﻧﺎﻣﻪ ﺗﺎﻳﻤﺰ و ﻳﻚ روزﻧﺎﻣﻪ ﻋﺠﻴﺐ و ﻏﺮﻳﺐ‬
‫ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬اﺧﺒﺎر دﺳﺖ اول را در اﺧﺘﻴﺎر‬
‫داﺷﺖ‪ .‬در آﻏﺎز‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ روزﻧﺎﻣﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ دﺳﺖ ﻧﺰﻧﺪ وﻟﻲ ‪...‬‬
‫ﻣﻴﻞ او ﺑﻪ داﻧﺴﺘﻦ ﺣﻘﺎﻳﻖ‪ ،‬ﺑﺮ ﻧﻔﺮت او از ﺟﺎدو و ﺟﺎدوﮔﺮي‪ ،‬ﻏﻠﺒﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﺑﺎ واژه ﻫﺎﻳﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ‪ ...‬ﻣﺮﮔﺨﻮاران ‪ ...‬ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻛﻮدﻛﺎن ‪...‬‬
‫ﮔﺮگ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ و ﺧﻴﻠﻲ ﭼﻴﺰﻫﺎي دﻳﮕﺮ‪ ،‬آﺷﻨﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻛﻴﺴﺖ‪ ،‬ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﺨﺼﻴﺘﻲ دارد و ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ اﻧﺠﺎم ﭼﻪ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ را دارد‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﺮا ﻫﺮي و دار و دﺳﺘﻪ ﺑﻪ اﺻﻄﻼح ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﭼﻪ دﻟﻴﻠﻲ ﻣﺒﺎرزه ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ و از ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ دﻓﺎع ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺟﺎن و آزادي‬
‫اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب ورودي ﻗﺼﺮ ﺑﺎز ﺷﺪ و دو ﻧﻴﻢ اﻧﺴﺎن‪ ،‬ﻧﻴﻢ اﺳﺐ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ ﻫﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وارد ﺑﺎغ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﻓﺎﻳﺮﻧﺰ‬

‫‪577‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻮد)ﻧﺎﻣﺶ را از ﻻﺑﻼي ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻫﺮي ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد( و ﻫﻤﺮاه او ﻛﻪ ﻇﺎﻫﺮي‬
‫زﻳﺒﺎ و زﻧﺎﻧﻪ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺪﻧﻲ ﻛﺎﻣﻼ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ داﺷﺖ‪ .‬ﻳﻚ ﺳﻨﺎﺗﻮر ﺳﻔﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ آن روز ﺷﻮم ‪...‬‬
‫****‬
‫ورﻧﻮن دورﺳﻠﻲ آن روز در ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺷﺮﻛﺘﺶ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺮﺟﻴﻪ‬
‫داده ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮن و ﺑﺮ روي ﻣﺒﻞ راﺣﺘﻲ ﻟﻢ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺮﻛﺖ ﺑﺮود و ﺟﻮاب ارﺑﺎب رﺟﻮع ﻫﺎ را ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ دل اﻧﮕﻴﺰي ﺑﻮد و ﻏﺮوب زﻳﺒﺎﻳﻲ را ﻧﻮﻳﺪ ﻣﻲ داد‪ .‬اﻣﺎ در ﻳﻚ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﭘﻴﻜﺎﻧﻬﺎ در ﻳﻚ ﺟﻬﺖ ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد و ﭘﻴﻜﺎن آﺳﺎﻳﺶ ﻧﻴﺰ ﺟﻬﺘﺶ‬
‫را از ﺳﻮي ﺧﺎﻧﻪ ﺷﻤﺎره ‪ 4‬ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ورﻧﻮن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮن ﺑﻮد و دادﻟﻲ ﻧﻴﺰ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﺨﭽﺎل ﻟﻨﮕﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد و ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﺸﻐﻮل ﺗﺪارك ﺷﺎم ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ درون اﺗﺎق ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﻪ ﺳﺎﻛﻦ ﻣﻨﺰل‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﺮس ﻓﺮاوان‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ورودي ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ ﻓﻴﻨﮓ را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي ﺧﻮﻧﻲ‪ ،‬ﻛﻒ اﺗﺎق ﭘﻬﻦ ﺷﺪه و‬
‫ﺻﺪاﻫﺎﻳﻲ ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﺮون ﻣﻨﺰل ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﻛﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﻣﻨﺠﻤﺪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﺷﺶ ﭼﺸﻢ ﺣﺎﺿﺮ در ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﭘﻴﺮ زن دوﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮدش را‬
‫ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﭘﻴﺮزن رﺳﺎﻧﺪ و ﺳﺮ او را از روي زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﺧﺎﻧﻢ ﻓﻴﻨﮓ ‪ ...‬آراﺑﻼ)ت‪.‬ن‪ :‬آراﺑﻼ دورﻳﻦ ﻓﻴﮓ( ‪! ...‬‬

‫‪578‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﺎﻧﻢ ﻓﻴﮓ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و زﻣﺰﻣﻪ وار ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ‪ ...‬اﻳﻨﺠﺎ ‪ ...‬ﻓﺮار ‪...‬‬‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻮن ﺑﺎﻻ آورد‪ .‬ﺻﻮرت ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ از ﺗﺮس ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ او اﺧﻄﺎر‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻤﻚ ﺧﺒﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺑﺎ ارزش ﺗﺮﻳﻦ داراﻳﻲ اش را ﻧﻴﺰ ﻧﺠﺎت‬
‫ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ دادﻟﻲ ‪ ...‬ﺑﻴﺎ اﻳﻨﺠﺎ!‬‫اﻳﻦ را ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻟﺮزان‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎد زد‪ .‬دادﻟﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﺑﻴﺪ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪،‬‬
‫ﻛﻨﺎر ﻣﺎدرش آﻣﺪ و ﻛﻨﺎر ﺑﺪن ﻧﻴﻤﻪ ﺟﺎن ﭘﻴﺮزن زاﻧﻮ زد‪ .‬ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ دﺳﺖ در‬
‫ﺟﻴﺐ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﻛﺮد و ﺳﻨﮓ ﺳﻔﻴﺪ ﻛﻮﭼﻜﻲ را ﺑﻴﺮون آورد‪ .‬آن را در دﺳﺖ‬
‫دادﻟﻲ ﭼﭙﺎﻧﺪ و دﺳﺖ دﻳﮕﺮش را ﺑﻪ دور ﻣﭻ ﺧﻮن آﻟﻮد ﺧﺎﻧﻢ ﻓﻴﮓ ﮔﺮه زد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ ﺳﻪ ﺑﺸﻤﺎر و اوﻧﺎ رو ﺧﺒﺮ ﻛﻦ‪.‬‬‫دادﻟﻲ ﻛﻪ ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاﻳﻲ زوزه‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ از دﻳﻮارﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﻟﺮزﺷﻲ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻧﻴﺰ اﺣﺴﺎس ﺷﺪ‪ .‬دﻳﮕﺮ‬
‫ﻓﺮﺻﺘﻲ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﺟﻴﻎ زد‪:‬‬
‫ ﺑﺮو اﺣﻤﻖ!!!‬‫دادﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل‪ ،‬ﻣﺎدرش را ﺑﻪ اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ‬
‫ﻟﺮزان ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ‪ ... 3 ... 2 ... 1‬ﺑﻨﮓ!!‬‫ﻣﻘﺪاري ﺧﻮن ﺑﺮ روي ﺻﻮرت ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ ﭘﺎﺷﺪ و او و ورﻧﻮن ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دادﻟﻲ ﻏﻴﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪579‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﺤﺎﻓﻆ آﻧﻘﺪر ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻤﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻋﺒﻮر ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺧﺪا‬
‫ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﭼﻪ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ دادﻟﻲ ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاي‬
‫زوزه ﺷﺪﻳﺪﺗﺮي ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﻴﺎه ﭘﻮش ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻪ رﻳﺨﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ورﻧﻮن ﺑﺎ ﺗﻜﺎﻧﻲ ﺷﺪﻳﺪ از ﻋﺎﻟﻢ ﺧﻴﺎل ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬اداﻣﻪ داﺳﺘﺎن و دﻳﺪن‬
‫ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻫﻤﺴﺮش‪ ،‬اﺻﻼ ﺧﻮش آﻳﻨﺪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺳﻪ روز ﻛﺎﻣﻞ در ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎل دادﻟﻲ و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺧﺎﻧﻢ‬
‫ﻓﻴﻨﮓ از ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ وﺧﻴﻢ ﺗﺮ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺧﺎﻧﻢ ﻓﻴﻨﮓ‪ .‬او ﻛﻪ آﻣﺪن‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران را دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ دوﻳﺪه ﺑﻮد و ﺧﻮد را ﺑﻪ‬
‫درون ﺣﻔﺎظ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ وارد ﺣﻔﺎظ ﺷﻮد‪،‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ ﻛﻤﺮش اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﺪت ﻳﻚ ﻣﺎه‪ ،‬اﺗﻔﺎﻗﺎت‬
‫زﻳﺎدي اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ ﺳﻨﺎﺗﻮرﻫﺎ و دﻋﻮاي ورﻧﻮن ﺑﺎ اﺳﻨﻴﭗ)ورﻧﻮن‪،‬‬
‫ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ و دادﻟﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺪت ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﺖ ﺳﺮ و ﺗﻪ ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ دادﺷﺎن رﺳﻴﺪه ﺑﻮد و ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ دﻣﺎغ اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ‬
‫ﻳﻚ ﻣﺎﻫﻴﺘﺎﺑﻪ از ﺳﻮي ﭘﺘﻮﻧﻴﺎ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ (.‬از ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ ﺑﻮد‬
‫اﻣﺎ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ اﺗﻔﺎق ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ دردﻧﺎﻛﺘﺮﻳﻦ آﻧﻬﺎ‪ ،‬دو روز ﻗﺒﻞ رخ داد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي در وﺳﻂ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﺶ از ‪ 30‬ﻧﻔﺮ را‬
‫ﻛﻪ ﺑﻴﻬﻮش ﺑﻮدﻧﺪ و ﺻﺪﻣﺎت زﻳﺎدي را ﻣﺘﺤﻤﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫داﺷﺖ و دﺳﺖ ﻣﺮدي زﺧﻤﻲ را ﻧﻴﺰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﺮدي ﺑﻪ ﻧﺎم وﻳﻜﺘﻮر ﻛﺮوم‪.‬‬
‫****‬
‫ﻧﻮري ﻛﻪ از ﻣﻴﺎن دو ﭘﻠﻜﺶ وارد ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬آراﻣﺸﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺗﺎ ﺣﺪي ﺑﺎز ﻛﺮد و ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﭘﻠﻚ زد‪.‬‬

‫‪580‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻳﻦ ﭘﻨﺠﺮه ﭼﺮا ﺑﺎزه؟! ‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﺧﻮاﺑﻢ ﻣﻲ آد‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻛﺶ و ﻗﻮﺳﻲ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺶ داد و ﺧﻮد را ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﺮا ﺷﺐ ﻗﺒﻞ‪،‬‬
‫ﭘﺮده ﺟﻠﻮي ﭘﻨﺠﺮه را ﻧﻜﺸﻴﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺷﺐ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺟﻠﺴﻪ اﻟﻒ دال ﺑﻮد و آﻧﻬﺎ ﺗﺎ ‪ 2‬و ﻧﻴﻢ ﺻﺒﺢ‪ ،‬در آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺮوز‬
‫اوﻟﻴﻦ ﻛﻼﺳﺶ را ﺑﺎ ﻣﻮدي داﺷﺖ و ﻣﻮدي ﻧﻴﺰ ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺗﺎﺧﻴﺮ را‬
‫ﺑﭙﺬﻳﺮد ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬او ﻫﻨﻮز ﺧﻮاﺑﺶ ﻣﻲ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺧﻮدﺗﻪ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻲ دﺳﺖ از اﻳﻦ ﺷﺐ ﮔﺮدي ﻫﺎي‬‫ﻣﺴﺨﺮت ﺑﺮداري!‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و رون را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺗﺨﺘﺶ‬
‫ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮ دراز ﻛﺸﻴﺪه و دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﻴﻪ ﮔﺎه ﺳﺮش ﻛﺮده و ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟!‬‫رون ﺗﻐﻴﻴﺮ وﺿﻌﻴﺖ داد و ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻧِﺸَﺴﺘﻪ درآﻣﺪ‪ .‬آﻧﮕﺎه در ﺟﻮاب ﻫﺮي‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرم ﻗﺒﻞ از ﺟﻠﺴﻪ اﻟﻒ دال ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺗﻌﻄﻴﻠﻲ ﻛﻼس ﻣﻌﺠﻮن‬‫ﻫﺎ ﺗﺎ ﺷﺮوع ﺟﻠﺴﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺘﻮ را روي ﺳﺮش ﺑﻜﺸﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﮔﻨﺪي ﻛﻪ ﺷﻤﺎ زده ﺑﻮدﻳﻦ رو درﺳﺖ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ و ‪...‬‬‫ و اون ‪ 5‬ﺗﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﺪﺑﺨﺘﻲ رو ﻛﻪ ﺗﻮي ﻃﻠﺴﻢ آﺗﺶ داﺋﻤﻲ اﺳﻴﺮ‬‫ﻛﺮده ﺑﻮدﻳﻦ رو راﺣﺖ ﻛﻨﻢ‪.‬‬

‫‪581‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را از زﻳﺮ ﭘﺘﻮ ﺑﻴﺮون آورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ راﺳﺘﻲ ﻛﺎر ﻛﺪوﻣﺘﻮن ﺑﻮد؟‬‫رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭘﻠﻴﺪي زد و ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺮا ﻧﻤﻲ ري ﺧﻮدت ﺟﻮاﺑﺘﻮ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻲ؟‬‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن وﺟﻮد ﻫﺮي را در ﺳﺮش اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ او را ﭘﺲ ﺑﺰﻧﺪ اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ‪ .‬ﺣﺘﻲ از ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻴﺎه ﻧﻴﺰ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد اﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫ﺑﺮاي ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺟﻮاﺑﺶ‪ ،‬ﺳﺮ او را زﻳﺮ و رو ﻣﻲ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﻫﺮي ذﻫﻦ او را اﺷﻐﺎل ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﻨﻮز دﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺎري ﻧﺰده ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن‬
‫ﺻﺪاي ﻫﺮي را در اﻋﻤﺎق ذﻫﻨﺶ ﺷﻨﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﻫﻨﻮزم از ﻣﻦ ﻧﺎراﺣﺘﻲ؟ رون؟‬‫و ﻧﺎﮔﻬﺎن ذﻫﻨﺶ آزاد ﺷﺪ‪ .‬ﺧﺸﻤﮕﻴﻨﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭼﺮﺧﻴﺪ اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن‬
‫ﭼﻬﺮه اﻓﺴﺮده ﻫﺮي‪ ،‬آﺗﺸﺶ ﺳﺮد ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺮ ﮔﻮﺷﻪ ﻟﺒﺶ داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﺎدم ﻣﻴﺎد ﻛﻪ ﺑﺮاي رﺳﻴﺪن ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﺟﺎدو‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺧﻮدت رو‬‫ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﻛﺮدي و ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﺗﺎ ﻗﻠﺐ ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار دﻧﺒﺎﻟﻢ اوﻣﺪي‪ .‬ﺗﻮ‬
‫ﻫﻤﻮن رون ﻫﺴﺘﻲ؟ ﻧﻜﻨﻪ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻛﻪ ﻳﺎدت دادم‪ ،‬ذﻫﻨﺖ‬
‫رو ﺧﻮرده؟ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ اون ﻛﻠﻪ ﭘﻮﻛﺖ ﻛﭙﻚ زده؟‬
‫رون ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺧﻴﺮه ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﺮد‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﺸﺴﺖ و‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪ‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اودرازﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪582‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﭙﻚ زدم‬‫ﻫﺮي ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻧﻴﻤﻪ ﻛﺎره زد و ﺑﺎ ﮔﺮﻓﺘﻦ دﺳﺖ رون‪ ،‬از ﺟﺎ‬
‫ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ رون ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﻢ ﻛﻢ داري راه ﻣﻲ اﻓﺘﻲ رﻓﻴﻖ‪ .‬ﻫﻤﻮن ﺧﺮﻓﺘﻲ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺖ‬‫ﻧﻮك دﻣﺎﻏﺶ رو ﺗﻤﻴﺰ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫رون ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﻤﺎﻳﺸﻲ‪ ،‬اﺧﻤﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ‪ -‬ﺗﻮ ﻫﻢ اﺧﻼق ﻫﺮﻣﻴﻮن رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮدي! ﺑﻪ ﻧﻔﻌﺖ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪،‬‬‫ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ رو ﻛﻪ از دﺳﺖ دادي وﻟﻲ اﮔﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاي ﺳﺮت رو از‬
‫دﺳﺖ ﺑﺪي‪ ،‬ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻦ‪ .‬اﮔﻪ ﻳﻪ ﺑﺎر دﻳﮕﻪ ﺗﺎﺧﻴﺮ ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻣﻮدي دﺧﻠﺖ رو‬
‫ﻣﻴﺎره‪ .‬ﺟﻠﺴﻪ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺳﺮ ﻛﻼس ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ﭘﺪرش ﻫﻢ اﻳﻨﻘﺪر‬
‫آواﻧﺲ ﻧﺪاده!‬
‫دو ﺟﻮان در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻼس دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي‬
‫ﺳﻴﺎه رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﻠﺴﻪ آﻧﺮوز‪ ،‬در ﻣﻮرد ﺷﻴﻮه ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﻳﻨﻔﺮي ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻴﻤﻲ از‬
‫وﻗﺖ ﻛﻼس‪ ،‬ﺻﺮف ﺗﻮﺿﻴﺤﺎت ﻣﻮدي ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻣﻮدي از ﻫﻤﻪ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﻛﻪ در ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ ﻛﻼس ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻣﻴﺰﻫﺎ و ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻫﺎ را‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻓﻀﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎ وﺳﻴﻊ در ﻣﻮﻛﺰ ﻛﻼس اﻳﺠﺎد ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪ ،‬اﻳﻨﻔﺮي ﻫﺎ‪ ،‬اﻧﻮاع ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ دارﻧﺪ و از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬‫ﺳﺎﺧﺖ اﻳﻨﻔﺮي‪ ،‬ﻏﻴﺮﻗﺎﻧﻮﻧﻲ اﺳﺖ‪ ،‬وزارت ﺧﻮﻧﻪ ﺑﻤﺎ اﺟﺎزه داده ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫از ﻧﻮع اﻳﻨﻔﺮي ﻫﺎي ﺣﻴﻮاﻧﻲ – ﺣﻴﻮاﻧﺎت اﺣﻠﻲ و ﻓﺎﻗﺪ ﻧﻴﺶ و ﭘﻨﺠﻪ –‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬

‫‪583‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﭙﺲ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺮده اي ﻛﻪ در ﮔﻮﺷﻪ ﻛﻼس ﺑﻮد ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ‬
‫ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ﭘﺮده‪ ،‬ﮔﻮزﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﺎﺧﻬﺎﻳﺶ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬از زﻳﺮ ﭘﺮده ﺑﻴﺮون آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻣﺎت و ﺳﻔﻴﺪ‪ ،‬ﭘﻮﺳﺘﻲ ﻛﺶ آﻣﺪه و ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮدﮔﺎن زﻳﺮ آب و‪...‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻮدي‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﺳﺮزﻧﺶ آﻣﻴﺰ و ﮔﺎه ﺳﺮﺷﺎر ازﺗﻨﻔﺮ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ را ﺑﺮ ﺧﻮد‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ آرام ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻧﻜﺸﺘﻤﺶ‪ .‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﮔﺮدﻧﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺟﺎي‬‫ﻧﻴﺸﻲ را ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد از آن آﻛﺮوﻣﺎﻧﺘﻴﻮﻻ اﺳﺖ‪...‬‬
‫ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ زﻣﺰﻣﻪ ﻫﺎﻳﻲ از ﺳﻮي ﺳﻨﺎﺗﻮرﻫﺎي ﺳﺎﻛﻦ در ﺟﻨﮕﻞ‬‫ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪن ﺑﺪون دﻟﻴﻞ ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻬﺎ ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪه ‪...‬‬
‫اﻣﺎ اداﻣﻪ ﻧﺪاد‪ .‬ﻣﻮﺟﻲ از ﮔﺮﻣﺎ را ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎﻧﺶ ﺣﺲ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻓﻬﻤﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ اداﻣﻪ دﻫﺪ‪ .‬ﺳﺮﻓﻪ اي ﺳﺎﺧﺘﮕﻲ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮدات ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻄﺮﻧﺎك اﻧﺪ و ﻫﻤﻴﻦ ﮔﻮزن در ﻇﺎﻫﺮ ﺑﻲ آزار‪،‬‬‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﻛﺸﻨﺪه ﺑﺎﺷﺪ و ‪...‬‬
‫اﺷﺎره اي ﺑﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ ﻛﺮد و ﮔﻮزن ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﻪ دﻳﻮار ﻛﻼس‬
‫ﻛﻮﺑﺎﻧﺪ و ﺗﺮﻛﻲ ﻋﻤﻴﻖ در دﻳﻮار اﻳﺠﺎد ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻫﻤﻪ در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ و‬
‫ﻣﻮدي از ﻓﺮﺻﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد‪ .‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ اﻧﺪ و ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺗﻤﺎس ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ‬‫ﻣﺮگ آور ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﺤﻆ دﻳﺪه ﺷﺪن‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﻮﻳﻞ رﻓﺖ و ﻏﺮﻳﺪ‪:‬‬
‫‪ -‬راه ﻧﺎﺑﻮدي ﻳﻚ اﻳﻨﻔﺮي رو ﻣﻲ دوﻧﻲ؟‬

‫‪584‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻮﻳﻞ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻮدي‪ ،‬ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮔﺮﻣﺎ و ﻧﻮر و ﻫﺮ اون ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺗﺎرﻳﻜﻲ و ﺳﺮﻣﺎ رو از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ﺑﺮد‬‫ﻣﻮدي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺗﺤﺴﻴﻦ آﻣﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﻮﻳﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺎﺳﺨﻲ ﻛﺎﻣﻞ‪ 50 .‬اﻣﺘﻴﺎز ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ و ﺑﺎﻻﺧﺺ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪوري ﻫﺎي ﺧﻨﺪان ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺎﺳﺦ ﺧﻼﺻﻪ ﺗﺮاﻳﻨﻪ ‪ ...‬آﺗﺶ‪.‬‬‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﺮ زﺑﺎن آورد و ﮔﻮزن ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ آﺧﺮ ﻛﻼس ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺑﻴﺎن و ﻣﺮور اﻧﻮاع ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﮔﺮﻣﺎزا و ﺷﻌﻠﻪ‬
‫اﻓﻜﻦ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﻛﻼس ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻧﻮﻳﻞ اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ‬
‫دﺳﺖ ﻟﻮﻧﺎ را در دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻪ ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه‬‫ﻧﻮﻳﻞ ﻧﻴﺰ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺗﺸﻜﺮ آﻣﻴﺰ ﺑﻪ رون اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﻤﻚ دﻳﮕﺮان ﺑﻮد وﮔﺮﻧﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ‬‫رون ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻜﺎن دادن دﺳﺘﺶ اﻛﺘﻔﺎ ﻛﺮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺳﺮﺳﺮا ﻧﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺻﺪاي وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﺷﺒﻴﻪ ﺻﺪاي ﺗﺮك‬
‫ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﺻﻔﺤﺎت ﻋﻈﻴﻢ ﻳﺨﻲ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﭘﺲ از آن‪ ،‬ﺟﻴﻎ و داد‬
‫ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪدي از ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺧﺎرج ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻫﺮي و ﻫﻤﺮاﻫﺎﻧﺶ‪،‬‬
‫ﺑﺪون ﻓﻮت وﻗﺖ‪ ،‬از ﭘﻠﻪ ﻫﺎي ﻣﺮﻣﺮي ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ و از درﻫﺎي ورودي‬
‫ﻗﻠﻌﻪ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫‪585‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ درﻳﺎﭼﻪ رو ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻴﺪ!‬‫ﭘﺴﺮي از ﮔﺮوه رﻳﻮﻧﻜﻼو اﻳﻦ را ﻓﺮﻳﺎد زد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺎه ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫درﻳﺎﭼﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﻛﺸﺘﻲ ﻓﺮﺳﻮده اي در ﻛﻨﺎره درﻳﺎﭼﻪ ﻟﻨﮕﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ‬
‫ﻛﺸﺘﻲ ﺣﺪود ﺳﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﻧﻴﺰ در ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻜﺎن اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ ﻧﻪ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻛﺸﺘﻲ دورﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ ﻧﻴﺴﺖ؟!‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﺟﻴﻨﻲ و ﻟﻮﻧﺎ را دﻳﺪ‪ .‬در ﺟﻮاب آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ ‪ ...‬از اون ﻛﻮﭼﻜﺘﺮه‪.‬‬‫ﺗﺎ اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ‪ ،‬ﺣﺮﻛﺘﻲ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻧﺪاده ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺣﺮﻛﺘﻬﺎﻳﻲ ﺑﺮ روي ﻋﺮﺷﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ و ﺷﺨﺼﻲ ﺑﺎ ﻟﺒﺎس‬
‫ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺮ ﻛﻨﺎره ﻛﺸﺘﻲ ﺧﻢ ﺷﺪ و در آب ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻌﻠﻞ ﻧﻜﺮد‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺸﺘﻲ دوﻳﺪ و ﻣﺪﻳﺮه و اﺳﺎﺗﻴﺪ ﻣﺪرﺳﻪ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ از‬
‫درﻫﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺸﺘﻲ دوﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻤﭽﻨﺎن‬
‫ﻣﻲ دوﻳﺪ و ﺑﻪ ﻓﺮﻳﺎدﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻣﻲ آﻣﺪ‪ ،‬ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ و ﺧﻄﺮ را اﺣﺴﺎس ﻧﻤﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ در آب اﻓﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺒﺎس ﻗﺮﻣﺰ ﻧﭙﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮﻧﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎﻻﻳﺶ‪ ،‬در ﻛﻤﺘﺮ از‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﻨﺎر درﻳﺎﭼﻪ رﺳﻴﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺣﺒﺎﺑﻲ ﺑﺮ روي ﺳﺮش اﻳﺠﺎد‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ درون آب ﭘﺮﻳﺪ ﻛﻪ از ﺧﻮن‪ ،‬ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻚ‬
‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر درﻳﺎﭼﻪ رﺳﻴﺪﻧﺪ)ﻣﻮدي ﻛﻪ ﭘﺎي ﭼﻮﺑﻲ‬
‫داﺷﺖ و اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻫﻢ ﻛﻪ ﭼﺎق ﺑﻮد و در ﻣﻴﺎﻧﻪ راه ﺑﻮدﻧﺪ(‪ ،‬ﺳﺮ ﻫﺮي‪ ،‬آب‬
‫درﻳﺎﭼﻪ را ﺷﻜﺎﻓﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺪﻧﻲ ﻧﻴﻤﻪ ﺟﺎن و زﺧﻤﻲ را ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺧﻮد‬
‫ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺷﻨﺎﻛﻨﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﺣﻞ آﻣﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﺣﻞ رﺳﻴﺪ‪،‬‬

‫‪586‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭘﺴﺮك را ﺑﻪ دﺳﺘﺎن ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺳﭙﺮد و ﺗﺎزه اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻬﺮه ﻧﮕﺮان ﻣﻚ‬
‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ را دﻳﺪ‪ .‬او ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻫﺮي رﺳﺎﻧﺪ و ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺳﺮ‬
‫ﭘﺎ ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻃﻮﻟﻲ ﻧﻜﺸﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ داد‪.‬‬
‫ ﭘﺴﺮه اﺣﻤﻖ! ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮد ﺧﻮدت رو ﺑﻪ ﻛﺸﺘﻦ ﺑﺪي‪ .‬ﻣﮕﻪ ﻧﮕﻔﺘﻢ‬‫ﺑﺎﻳﺴﺖ؟!‬
‫اﻣﺎ ﺣﻮاس ﻫﺮي ﺟﺎي دﻳﮕﺮي ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺑﺴﻴﺎر وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺗﺮ از ﺻﻮرت‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ را در ذﻫﻦ ﭘﺴﺮك ﻣﻲ دﻳﺪ‪ .‬ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ‬
‫آورد ﻛﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﻣﻬﻤﺎﻧﻲ ﺷﺐ‬
‫اول‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﭘﺴﺮك ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻟﺒﺎﺳﺶ ﻏﺬا رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد و ﺧﺸﻢ ﻛﺎرﻛﺎروف‬
‫را ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ .‬ﻣﻦ ﻋﺬر ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ‪.‬‬‫و ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﻛﻠﻤﻪ دﻳﮕﺮي‪ ،‬از ﺻﻮرت ﻣﺘﻌﺠﺐ و ﻧﮕﺮان ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ رو‬
‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ وﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻠﻌﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﻪ ﻧﺸﺎن روي دﺳﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ‬
‫ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﺷﺪ و ﭼﻴﺰي را زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫****‬
‫ده دﻗﻴﻘﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ‪ 5‬ﻧﻔﺮ در ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎي ﻣﻨﺘﻬﻲ ﺑﻪ ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﺟﻤﻊ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﺑﻴﺎن ﺣﺮف ﻫﺎي ﻫﺮي ﻛﻪ ﭼﻨﺪان زﻳﺎد ﻫﻢ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻴﻦ؟!‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ ﻓﺮﺻﺖ داﺷﺘﻢ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻧﺠﺎت اون ﺑﻴﭽﺎره‬‫ﻫﻢ ﻣﻲ ﺑﻮدم‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺪر ﻫﻢ ﻛﻪ دﻳﺪم‪ ،‬ﺷﺎﻫﻜﺎر ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪587‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‬
‫ دﻳﻮاره ذﻫﻨﻴﺶ ﻣﻌﺮﻛﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬رﻳﻤﻮس از ﻣﻴﺎن دﻳﻮار ﮔﺬﺷﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ رﮔﻪ ﻫﺎﻳﻲ‬
‫ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪ و ﺧﻮدش را‬
‫روي ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ رﻫﺎ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و دﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ اي ﻛﻪ‬
‫روﻳﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ از ﺳﺒﺰ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﻲ اوﻣﺪ‬‫ رﻳﻤﻮس!!‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻳﺎدم ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻣﺒﻞ ﺳﺒﺰ ﺑﺮاي ﺗﻮﻟﺪت ﻫﺪﻳﻪ ﻧﺪم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻟﻄﻔﺎ ﺑﮕﻮ‬‫اون ﺑﺎﻻ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟‬
‫رﻳﻤﻮس ﺧﺮﺧﺮي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ ،‬اﺳﻤﺶ ﭘﻮﻟﻴﺎﻛﻒ و ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻛﻤﻚ‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ‬‫اوﻣﺪه‪.‬‬
‫ ﻛﻤﻚ؟!‬‫رﻳﻤﻮس در ﺟﻮاب ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از ﺣﺮﻓﻬﺎش ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده‪ .‬اﻳﻦ ﭘﺴﺮ ﺑﻪ‬‫ﻫﻤﺮاه ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﺟﻤﻠﻪ وﻳﻜﺘﻮر ﻛﺮوم‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺨﻔﻴﮕﺎﻫﻲ در زﻳﺮ ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫رﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻛﺎرﻛﺎروف ﺑﻪ ﺑﻨﺎي ﻣﺪرﺳﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه و آدرﺳﺶ رو‬
‫ﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﻛﺎرﻛﺎروف و ﻛﺮوم ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻦ‪.‬‬

‫‪588‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻛﺮوم!‬‫ﻫﺮي اﻳﻦ را ﮔﻔﺖ و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ رﻳﻤﻮس ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و ﺑﻘﻴﻪ؟‬‫ ﺧﻴﻠﻲ از ﺷﺎﮔﺮدﻫﺎ و ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻛﻞ ﻛﺎدر اﺳﺎﺗﻴﺪ‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ از‬‫ﻣﺪرﺳﻪ دﻓﺎع ﻛﻨﻨﺪ ﺟﻮﻧﺸﻮن رو از دﺳﺖ دادﻧﺪ‪.‬‬
‫و دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه آﺷﻔﺘﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ اي ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻳﻦ؟‬‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﻪ‪ .‬ﭘﺴﺮه ﺑﻴﻬﻮش ﺷﺪ و ﭘﺎﭘﻲ ﻫﻢ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻮش‬‫آوردﻧﺶ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻪ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ‪ ،‬دﻳﻮاره ذﻫﻨﻴﺶ اوﻧﻘﺪر ﻗﻮي ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﺣﺘﻲ اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻫﻢ ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻧﻔﻮذ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﺣﺮﻓﻲ ﻧﺰد‪ .‬ﻫﻤﻪ در اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﺪ و دﻳﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﺣﻔﺎﻇﻬﺎي‬
‫ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه ﺗﺎ ﻛﻲ دوام ﻣﻲ آورﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺮي ﺳﻜﻮت را ﺷﻜﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ وارد ذﻫﻨﺶ ﺑﺸﻢ وﻟﻲ ﺣﻀﻮر ﻣﻚ‬‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺎرم اداﻣﻪ دﻫﻢ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎوي در ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺣﺪ ﻓﻮران رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻫﺮي اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ ،‬ﻛﺎرﻛﺎروف‪ ،‬ﺗﻤﺎم اﺳﺮارش رو ﺑﻪ ﻛﺮوم ﻣﻲ‬‫ﮔﻔﺘﻪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻛﺮوم‪ ،‬دﻟﻴﻞ ﺣﻤﻠﻪ رو ﻣﻲ دوﻧﻪ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ‪ ،‬ﺳﻪ ﻧﻔﺮ را ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﻣﺪرﺳﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ و ﺑﻪ ﻣﻦ‬

‫‪589‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﺒﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﻧﻔﺮﺷﻮن و اون ﻫﻢ ﺑﺎ ﻓﺪاﻛﺎري او‬
‫دوﺗﺎ‪ ،‬زﻧﺪه ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ رﺳﻴﺪه‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻣﺎ ﭼﺮا ﺗﻮ؟‬‫ﻫﺮي اﺧﻤﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ ﭼﺮا وﻟﻲ ﺣﺘﻢ دارم ﻛﻪ وﻳﻜﺘﻮر ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﻢ رو ﻣﻲ‬‫دوﻧﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ‪ ،‬راﺷﻞ و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﺑﺮوﻳﺪ و اوﻧﺠﺎ رو ﺗﺮك ﻧﻜﻨﻴﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ رو در‬‫ﺟﺮﻳﺎن ﺑﺬارﻳﻦ ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﻪ ﻛﻤﻜﺶ ﻧﻴﺎز ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬درﻣﺎﻧﮕﺎه‬
‫ﻗﺼﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺎﻣﻼ آﻣﺎده ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫رو ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﺑﻪ اﺣﺴﺎﺳﻢ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻛﻨﻢ ﻳﺎ ﻧﻪ وﻟﻲ اﻣﺸﺐ ﻣﺎه ﻛﺎﻣﻠﻪ و‬‫اﮔﺮ اﺣﺴﺎﺳﻢ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﻤﻜﺖ ﻧﻴﺎز ﻣﻲ ﺷﻪ ‪ ...‬در ﻫﺮ ﺻﻮرت‪،‬‬
‫ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮن و آﻣﺎده ﺑﺎش و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪا‪ ،‬ﻧﺬارﻳﻦ ﻛﻪ وزارت ﺧﻮﻧﻪ‬
‫ﺑﻮﻳﻲ ﺑﺒﺮه‪ .‬ﻣﻮدي ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻛﻤﻜﺖ ﻛﻨﻪ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻏﻴﺒﺖ‬
‫ﻣﺎﻫﺎ‪ ،‬ﻳﻪ دﻟﻴﻞ ﻣﻮﺟﻪ ﺟﻮر ﻛﻦ ﭼﻮن دﻳﮕﻪ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ رو‬
‫ﻧﺪارم‪.‬‬
‫رو ﺑﻪ ﻧﻮﻳﻞ و ﻟﻮﻧﺎ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻤﻪ‪ ،‬وﻟﻲ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ اﻟﻒ دال‬‫آﻣﺎده ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬

‫‪590‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮار ﺧﺮوﺟﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﺻﺪاي رون‬
‫او را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﻣﻦ ﭼﻲ؟‬‫ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ دﻳﺪن ﭼﻬﺮه ﺑﻪ ﺷﺪت ﺷﺎﻛﻲ ِ رون‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﻠﻐﺎرﺳﺘﺎن ﻣﻲ آﻳﻲ‪.‬‬‫اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻗﺪم از ﻗﺪم ﺑﺮدارد‪ ،‬ﭼﻴﺰي را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫رﻳﻤﻮس ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﻲ ﻣﻦ ﻛﻪ ﻣﻜﺎن ﻣﺪرﺳﻪ رو ﺑﻠﺪ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ .‬ﭘﺴﺮه ﻛﻪ ﺑﻴﻬﻮﺷﻪ‪ .‬اون‬‫ﻗﺎﻳﻖ ﻓﻜﺴﺘﻨﻲ ﻫﻢ ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﺟﻨﺎزه اش ﻣﻮﻧﺪه‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬رﻳﻤﻮس ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪،‬‬
‫ﻣﻜﺎن ﻣﺪرﺳﻪ دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ ﻣﺨﻔﻲ ﺑﻮد و ﺳﺎﻛﻨﺎن آن‪ ،‬ﻋﻼﻗﻪ زﻳﺎدي ﺑﻪ‬
‫ﻣﻴﻬﻤﺎن ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور از ﻣﻜﺎن ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫ﻣﻄﻠﻊ ﺑﻮد وﻟﻲ آﻧﻬﺎ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور دﺳﺘﺮﺳﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫وزﻳﺮ وﻗﺖ ﻧﻴﺰ از ﻣﺤﻞ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﻄﻠﻊ ﺑﻮد و ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﺧﻮﻧﻲ راﺷﻞ ﺑﻪ اﺳﻜﺮﻳﻢ‬
‫ﺟﻴﻮر ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ اﻳﻦ رﻳﺴﻚ را‬
‫ﺑﻜﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎي آﻧﻬﺎ ﻣﺸﻜﻮك ﺷﻮد‪ .‬اﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎي زﻳﺎدي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻫﻤﻪ را از ﻓﻜﺮ ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬او ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻫﺮي‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺟﺎﺷﻮ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮي‪ .‬ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ رو ﻳﺎدت ﻣﻴﺎد؟‬‫رﻗﺺ ﻛﺮﻳﺴﻤﺲ؟ وﻳﻜﺘﻮر ﻣﺸﺨﺼﺎﺗﻲ از اﻃﺮاف ﻣﺪرﺳﻪ رو ﺑﻪ ﻣﻦ‬

‫‪591‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻳﻘﻴﻨﺎً ﺗﻮ ﻫﻢ ﺷﻨﻴﺪي‪ .‬ﻳﺎدﻣﻪ ﻛﻪ اﮔﺮ ﻛﺎرﻛﺎروف ﻣﺎﻧﻌﺶ ﻧﺸﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﺷﻤﺎره اﺗﺎﻗﺶ رو ﻫﻢ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ‪ ...‬ﻫﺮي؟ ‪ ...‬ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺎ‬
‫ﻣﻨﻪ؟‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي از وﺣﺸﺖ ﮔﺮد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬او ﺧﺎﻃﺮه ﺷﺎم ﻗﺒﻞ از رﻗﺺ را ﺑﻪ ﻳﺎد‬
‫آورد ‪ ...‬درﻳﺎﭼﻪ ‪ ...‬ﻛﻮﻫﺴﺘﺎن ‪ ...‬ﻣﺤﻮﻃﻪ اي ﺻﺎف و وﺳﻴﻊ‪.‬‬
‫ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ اوﻧﺠﺎ رو ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪ .‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺳﺎﻻزار‪ ،‬ﻗﺮار ﺑﻮد‬‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻨﺎ ﺑﺸﻪ اﻣﺎ ﮔﻮدرﻳﻚ اﻳﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد رو رد ﻛﺮد و اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن رو‬
‫ﺗﺮﺟﻴﺢ داد‪ .‬زادﮔﺎه اﺳﺘﺎدش‪ ،‬ﻣﺮﻟﻴﻦ‪ .‬اﮔﻪ ﺣﺪﺳﻢ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‬
‫ﺗﻮي ﺧﻄﺮ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرﮔﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪:‬‬
‫ اوﻧﻬﺎ ﺗﻮي ﺧﻄﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺧﻄﺮي ﺑﺰرﮔﺘﺮ از وﻟﺪﻣﻮرت‪ .‬ﻣﺪرﺳﻪ روي‬‫ﺑﻘﺎﻳﺎي ﺷﻬﺮي ﺑﻨﺎ ﺷﺪه ﻛﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎه و آراﻣﮕﺎه اﺟﺪاد ﺳﺎﻻزار ﺑﻮده ‪...‬‬
‫ﺷﻬﺮ آﺗﺶ و ﻧﮕﻬﺒﺎن دروازه ﺗﺎرﻳﻜﻲ‪ .‬ﻣﺰوﻣﺎ)ﻣﺰﻣﻮزا( ‪ ...‬ﺟﺎﻳﮕﺎه‬
‫ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن ﺳﻪ ﺳﺮ‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ راﺷﻞ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن داد‪ .‬اﻳﻦ ﻧﺎم را ﻗﺒﻼ ﻫﻢ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‬
‫و ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮي را ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ در اون ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺳﺎﺧﺘﻪ دﺳﺖ ﻛﺎرﻛﺎروف ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫اوﻧﺠﺎ ورودي ﺳﺮدآﺑﻪ اﺻﻠﻲ اﺳﺖ و ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﻲ دوﻧﻪ ﻛﻪ ﻛﺎرﻛﺎروف‬

‫‪592‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﻄﻮر اوﻧﺠﺎ رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮده‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎن ورودي ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاي ﻳﻚ ارﺑﺎب ﻣﺎر‬
‫اﺟﺎزه ﻋﺒﻮر ﻣﻲ دﻫﺪ و اﮔﺮ ﻳﻜﻲ از ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﻧﺎﺧﺎﺳﺘﻪ ﻗﻔﻞ ورودي رو‬
‫ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻪ و ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﺼﻮ‪‬ر ﻛﻪ راﻫﻲ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ ،‬اوﻧﻮ ﻓﻌﺎل‬
‫ﻛﻨﻪ‪.....‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﺮزﺷﻲ در ﺻﺪاﻳﺶ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺮﻳﻢ ﻣﻘﺪس ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ دادش ﺑﺮﺳﻪ‪.‬‬‫ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻤﻪ آﻣﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﺪرﺳﻪ را ﺗﺮك ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم‬
‫ﮔﻔﺘﻨﻲ ﻫﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ و ﻫﻤﮕﻲ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺠﺎب ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﻮﻳﻞ و ﻟﻮﻧﺎ‪ ،‬از ﻃﺮﻳﻖ‬
‫دروازه ﭘﺸﺖ ﺑﺎرﻧﺎﺑﺎس ﺑﻲ ﻋﻘﻞ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ورودي اﺗﺎق ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎ‬
‫رﻓﺘﻨﺪ و ﺳﺎﻳﺮ اﻋﻀﺎي اﻟﻒ دال ﻧﻴﺰ ﻓﺮاﺧﻮان ﻫﺮي را درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ و راﺷﻞ ﻧﻴﺰ از ﻃﺮﻳﻖ در ﻣﻮﺟﻮد در اﻧﺘﻬﺎي ﺗﺎﻻر اﺳﺮار‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻃﺒﻘﻪ آﺧﺮ ﻗﺼﺮ رﻓﺘﻨﺪ و رﻳﻤﻮس ﻧﻴﺰ از ﻃﺮﻳﻖ دري ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪،‬‬
‫راﻫﻲ ﻛﻠﺒﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺷﺪ)ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺗﺎﺑﻠﻮي‬
‫داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﻋﻀﻮ اﻟﻒ دال ﺷﺪه ﺑﻮد(‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻓﻘﻂ ﻫﺮي ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و رون‪.‬‬
‫ﻫﺮي رو ﺑﻪ رون ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻬﺖ اﺧﺘﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز آﻣﺎده ﻧﻴﺴﺘﻲ وﻟﻲ از اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬‫ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻠﻪ ﺷﻖ ﻫﺴﺘﻲ‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻣﻲ ﺑﺮﻣﺖ ﺗﺎ ﻧﺘﻴﺠﺸﻮ ﺑﺒﻴﻨﻲ‪.‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﻲ‪.‬‬‫رون اﻳﻦ ﺣﺮف را در ﺣﺎﻟﻲ زد ﻛﻪ ﺗﺮﺳﺶ را در ﭘﺸﺖ ﻧﻘﺎﺑﻲ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ را اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ او آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ در دروﻧﺶ داﺳﺘﺎاﻧﻲ دﻳﮕﺮ در‬
‫ﺣﺎل اﺟﺮا ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ،‬اﺧﺘﺎرﮔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪593‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ رﺳﻴﺪﻳﻢ‪ ،‬ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻬﺖ ﻣﻲ ﮔﻢ رو ﻣﻮ ﺑﻪ ﻣﻮ ﺑﺎﻳﺪ اﺟﺮا‬‫ﻛﻨﻲ و اﮔﻪ دﺳﺖ از ﭘﺎ ﺧﻄﺎ ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﺑﺎور ﻛﻦ ﻛﻪ ﺧﻮدم دﺧﻠﺖ رو ﻣﻴ‪Ĥ‬رم‪.‬‬
‫روﺷﻨﻪ؟!‬
‫رون ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻜﺎن دادن ﺳﺮش اﻛﺘﻔﺎ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺗﺒﻌﻴﺖ از ﻫﺮي‪ ،‬ﻧﻘﺎﺑﺶ را‬
‫روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﺎرﺷﻮ ﺟﺪي ﮔﺮﻓﺘﻪ!‬‫اﻳﻦ از ذﻫﻨﺶ ﮔﺬﺷﺖ و دﻗﻴﻘﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﻮﻛﺲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﺳﻮروس اﺳﻨﻴﭗ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻗﺼﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و در ﺣﺎل ﺧﻮردن ﻗﺎرچ ﻫﺎﻳﻲ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ در ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻮم ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ در اﺗﺎﻗﻬﺎﻳﺸﺎن‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻛﻢ ﻛﻢ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺣﻖ ﻣﻲ داد و ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ‪ 17‬ﺳﺎل ﺑﺎ‬
‫آﻧﻬﺎ زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ درب آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺧﻔﺎﺷﻲ‬
‫ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اﻧﺴﺎﻧﻲ اش ﺑﻮد‪ ،‬در ﻗﺎب در ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﻴﭗ ‪ ...‬ﺑﻪ ﻛﻤﻜﺘﻮن ﻧﻴﺎز دارﻳﻢ‪.‬‬‫ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و آﻧﻬﺎ ﻫﻨﻮز ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در اﺑﺘﺪا‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ از اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﻫﺮي و رون ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ اﻧﺪ‪ ،‬از ﻛﻮره در رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ‬
‫ﭼﻨﺪ ﻓﺤﺶ ﻗﻠﻤﺒﻪ ﺳﻠﻤﺒﻪ را ﻧﺜﺎر روح ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻫﺮي ﺑﻜﻨﺪ ﻛﻪ دﻳﺪن ﻣﻨﻈﺮه‬
‫دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺗﻴﺰ راﺷﻞ و ﭼﺸﻤﺎن ﺷﻌﻠﻪ ور ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬او را از اﻳﻦ ﻛﺎر ﻣﻨﺼﺮف‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ و ﻓﺮﻳﺎد دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ از ﻃﺒﻘﺎت‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ ‪ ...‬از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‪.‬‬
‫****‬

‫‪594‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﭘﺮﺗﻮﻫﺎي آﻓﺘﺎب ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻣﻲ رﺳﻴﺪﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﺎد ﺳﺮدي ﻛﻪ ﻣﻲ‬
‫وزﻳﺪ‪ ،‬آن را ﺑﻲ اﺛﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻗﻠﻌﻪ اي ﺳﻨﮕﻲ‪ ،‬ﺳﻴﺎه و ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﺑﺰرگ ﻛﻪ‬
‫ﻣﺪﺗﻬﺎي ﻣﺪﻳﺪي از دوران ﺷﻜﻮﻫﺶ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﻛﺎر ﺧﻮد‬
‫رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ و ﻓﺮﻳﺎد ﻛﻤﻚ از ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً‬
‫‪ 50‬ﻧﻔﺮ از ﺳﺎﻛﻨﺎن ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻪ رﻫﺒﺮي ﻳﻜﻲ از ارﺷﺪﻫﺎ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ از ﺧﻄﺮ‬
‫ﺑﮕﺮﻳﺰﻧﺪ اﻣﺎ ﺻﺪاي دوﺳﺘﺎﻧﺸﺎن و ﻓﺮﻳﺎدﻫﺎي دردآﻟﻮد آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﺎن در‬
‫ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﺸﺎن وزوز ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫وﻳﻜﺘﻮر ﺑﻪ ﺷﺪت ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ ،‬زﺧﻤﻴﺎن و اﻓﺮاد‬
‫وﺣﺸﺖ زده را ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﺟﺎﻧﺸﺎن ﻓﺮار ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ را ﺑﻪ اﻳﻦ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه‬
‫آورده ﺑﻮد‪ .‬روي زﻣﻴﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﻮﻫﺎي اﻣﻴﻠﻴﺎ را ﻧﻮازش ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ‬
‫دﺧﺘﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﺮ روي ﭘﺎﻫﺎي او ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻗﻠﺐ ﮔﺮﻳﻨﺠﺮ از آن ﻛﺴﻲ دﻳﮕﺮ اﺳﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﻮﺟﻪ ﺧﻮد را ﺑﺮ‬
‫روي اﻣﻴﻠﻴﺎ ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﻴﻠﻴﺎ او را دوﺳﺖ داﺷﺖ‪...‬از ﺗﻪ ﻗﻠﺐ دوﺳﺖ‬
‫داﺷﺖ و در اﻳﻦ ﺷﻜﻲ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫وﺟﻮد اﻣﻴﻠﻴﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺠﺎت ﺷﻤﺎر زﻳﺎدي از زﺧﻤﻲ ﻫﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ‬
‫ﺟﺎﻧﺸﺎن را از دﺳﺖ داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬واﻟﺪﻳﻦ اﻣﻴﻠﻲ‪ ،‬درﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺷﺨﺼﺎً ﺑﻪ‬
‫ﻓﺮزﻧﺪﺷﺎن ﺗﻌﻠﻴﻢ داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻋﻠﻤﻲ ﻛﻪ از اﺟﺪادﺷﺎن ﺑﻪ ارث ﺑﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻛﺎرﻛﺎروف اﻳﻦ ﻣﻜﺎن را ﺑﻪ او ﻧﺸﺎن‬
‫داده ﺑﻮد و ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ اﮔﺮ روزي ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻇﻬﻮر ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد‪،‬‬
‫از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﻨﺎه ﮔﺎه اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ او اﺳﺮاري را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد و‬

‫‪595‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﺎﻛﻴﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ )ﻛﺎرﻛﺎروف( ﺑﻪ دﺳﺖ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻛﺸﺘﻪ‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬او)وﻳﻜﺘﻮر(ﺣﻖ دارد اﻳﻦ اﺳﺮار را ﻓﺎش ﻛﻨﺪ و آن ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬
‫او از ﻣﺪرﺳﻪ ﻓﺎرق اﻟﺘﺤﺼﻴﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﺮاي دﻳﺪن ﭼﻨﺪ ﺗﻦ از دوﺳﺘﺎن و‬
‫ﻧﻴﺰ اﺳﺎﺗﻴﺪش‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ روﺑﺮاي ﺑﻮد ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺪود ﭼﻬﺎر‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺟﻴﻐﻲ از ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون‬
‫ﻗﻌﻠﻪ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ارﺗﺸﻲ از ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎ را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ در روز روﺷﻦ )ﻛﻪ اﺛﺮي از ﻧﻮر‬
‫ﻣﺎه ﻧﻴﺴﺖ( در ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﺻﻒ آراﻳﻲ ﻛﺮده اﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﺎﺗﻴﺪ و داﻧﺶ‬
‫آﻣﻮزان ﺑﺰرﮔﺘﺮ‪ ،‬ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺒﺎرزه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬او ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﻣﻴﻠﻴﺎ‪ ،‬ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻫﺎ و ﻛﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺟﻨﮕﻴﺪن ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ را ﺑﻪ ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه آوردﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از اﻣﻨﻴﺖ‬
‫آﻧﻬﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺟﻨﺎزه دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻛﻪ ﺗﻜﻪ‬
‫ﭘﺎره ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻗﻠﺒﺶ ﻓﺸﺮده ﺷﺪ وﻫﻤﺰﻣﺎن‪،‬‬
‫ﺧﻮن در رﮔﻬﺎﻳﺶ ﺟﻮﺷﻴﺪ‪ .‬ﺟﻨﮓ ﺑﻪ داﺧﻞ ﻗﻠﻌﻪ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﺒﻘﺎت‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺗﺮ رﻓﺖ و ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﮔﺮﮔﻬﺎ آﻣﺪه اﻧﺪ‬
‫و دوﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺳﻼﺧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﻣﻌﺮﻛﻪ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ‪،‬‬
‫دﻫﻬﺎ ﺳﻴﺎﭘﻮش را را زﻣﻴﻦ ﮔﻴﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﭘﺮﺗﺎب ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬واﻗﻌﺎً‬
‫وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻛﺴﻲ رﺣﻢ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮﮔﻬﺎ و اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻗﻄﻌﻪ ﻗﻄﻌﻪ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ دﻳﺪ‪ ،‬ﺧﻮن ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻎ‬
‫ﻫﺎي دردآﻟﻮدي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮاﻳﺶ ﻟﺬت ﺑﺨﺶ ﺑﻮد و ﺑﻪ او ﻗﺪرت ﻣﻲ داد ‪...‬‬
‫ﻛﺎﻣﻼ ﺧﻮد را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ورودي ﭘﺎﻛﺴﺎزي ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ارﺗﺸﻲ ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﻣﺨﻮف ﺗﺮ‪ ،‬در راه ﺑﻮد و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻗﻠﻌﻪ ﻣﻲ آﻣﺪ‪.‬‬

‫‪596‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻪ ﺳﻪ ﺗﻦ از دوﺳﺘﺎﻧﺶ‪ ،‬دﺳﺘﻮر داد ﻛﻪ ﺑﺎ ﻗﺎﻳﻖ ﻫﺎي درون درﻳﺎﭼﻪ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮوﻧﺪ و ﻛﻤﻚ ﺑﻴﺎورﻧﺪ)ﺣﻤﻠﻪ اي ﺑﺎ اﻳﻦ ﻋﻀﻤﺖ‪ ،‬ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه اﻳﻦ‬
‫ﻧﻜﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ وزارت ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدوي ﻛﺸﻮرش ﺳﻘﻮط ﻛﺮده(‪ .‬دو ﺗﻦ از آن ﺳﻪ‬
‫ﺗﻦ‪ ،‬ﺑﺎ وﺟﻮد ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ وﻳﻜﺘﻮر ﺑﺮاي ﺣﻤﺎﻳﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬در‬
‫ﻣﻴﺎﻧﻪ راه درﻳﺎﭼﻪ‪ ،‬ﺑﻠﻌﻴﺪه ﺷﺪﻧﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ‬
‫ﻛﺸﺘﻲ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ و او ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻛﺸﺘﻲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﻮد‪ ،‬ﻫﺪف‬
‫ده ﻫﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﻄﻊ‪ ،‬ﭘﻮﻟﻴﺎﻛﻒ ﻫﻢ ﻣﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺣﻤﻠﻪ اﻳﻨﺒﺎر‪ ،‬ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺠﺰ ﮔﺮﮔﻬﺎ ﻛﻪ ﺗﻌﺪادﺷﺎن دو ﺑﺮاﺑﺮ ﻗﺒﻞ ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ‬
‫و ﻧﻮﻋﻲ ﺧﻔﺎش ﻗﻮل ﭘﻴﻜﺮ ﻧﻴﺰ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﺳ‪‬ﺪ دﻓﺎﻋﻲ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ورودي‬
‫اﻳﺠﺎد ﻛﺮد و ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ را ﺑﺎ ﻛﻤﻚ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺑﻪ درون‬
‫ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬دﻳﻮاره ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬ﻣﺎﻧﻊ‬
‫ورودﺷﺎن ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻋﺖ از آن زﻣﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻢ اﻛﻨﻮن آﻧﻬﺎ در ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در‬
‫اﻳﻦ ﻣﺪت ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬دو ﻧﻔﺮ از ﻫﻤﺮاﻫﺎﻧﺸﺎن از ﺷﺪت ﺧﻮن رﻳﺰي ﻣﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫اﮔﺮ ﻛﻤﻚ ﻧﻤﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﻛﻪ‪...‬‬
‫اﻣﻴﺪي ﺑﻪ زﻧﺪه ﺑﻮدن ﭘﻮﻟﻴﺎﻛﻒ ﻧﺪاﺷﺖ اﻣﺎ اﻳﻦ اﺣﺘﻤﺎل وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺳﺎﻛﻨﺎن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻛﺸﺘﻲ و اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺟﺴﺪ ﭘﻮﻟﻴﺎﻛﻒ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﺸﻮﻧﺪ‬
‫و ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻛﻤﻚ ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش‬
‫ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬درﻳﭽﻪ اي ﻛﻪ از آن وارد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺨﻔﻲ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫﺎي ﻣﺮﮔﺨﻮاران و زوزه ﮔﺮﮔﻬﺎ را ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ اﺟﺴﺎد‬

‫‪597‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻮﺟﻮد در ﻗﻠﻌﻪ‪ ،‬ﺟﺸﻦ ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و در ﺣﺎل ﭘﺬﻳﺮاﻳﻲ از ﺧﻮد ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮﻣﺎي‬
‫ﻣﻮﺟﻮد ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺣﺎل اﻣﻴﻠﻲ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪان ﺧﻮب ﻧﺒﻮد و زﺧﻢ روي دﺳﺘﺶ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺧﻮﻧﺮﻳﺰي‬
‫داﺷﺖ‪ .‬زﺧﻤﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﻳﻚ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ اﻳﺠﺎد ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﻮدش‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ورودي درﮔﻴﺮ ﺑﻮد را ﺑﻪ ﻳﺎد آورد‪...‬‬
‫****‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ دﻳﻮاره دﻓﺎﻋﻲ را اﻳﺠﺎد ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از زﺧﻤﻲ‬
‫ﻫﺎ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮي ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺳﺮ ﭘﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﺒﻌﻴﺖ از او‪ ،‬ﺳﻌﻲ‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﻧﻴﺮوﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاﻳﺸﺎن ﻣﺎﻧﺪه‪ ،‬زﺧﻤﻲ ﻫﺎ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻗﻄﻊ‪ ،‬وﻳﻜﺘﻮر ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺠﺎ ﻣﻲ رود‪ .‬آﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﻮﺷﺒﻴﻦ ﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ اﻓﺘﺎدﻧﺪ ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ وﻳﻜﺘﻮر دروازه ﻓﺮاري را در ﻧﻈﺮ دارد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ وارد ﻳﻜﻲ از راﻫﺮوﻫﺎ در ﻃﺒﻘﺎت زﻳﺮﻳﻦ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫راﻫﺮوﻳﻲ ﻛﻪ در ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي‪ ،‬ﻛﻤﺘﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ آن ﺳﺮ ﻣﻲ زد‪ .‬اﻧﺘﻬﺎي اﻳﻦ‬
‫راﻫﺮو ﺗﺎرﻳﻚ‪ ،‬ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﻪ دﻻﻳﻠﻲ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم‪ ،‬ﻃﻨﺎﺑﻲ در اﺑﺘﺪاي راﻫﺮو‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ و ﻣﺎﻧﻊ ورود اﻓﺮاد ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬وﻳﻜﺘﻮر از روي ﻃﻨﺎب ﻋﺒﻮر ﻛﺮد و‬
‫ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ وارد ﻧﺸﻮﻳﺪ‪ ،‬وارد راﻫﺮو ﺷﺪ و دﻳﮕﺮان ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺗﺒﻌﻴﺖ از‬
‫او‪ ،‬وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬زﺧﻤﻲ ﻫﺎ را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺳﭙﺲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮه ﺧﻮن را ﺑﺮ روي ﻳﻜﻲ از ﺳﻨﮓ ﻫﺎ ﭼﻜﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﺧﺮﻳﻦ ﻧﻔﺮ ﻫﻢ از درﻳﭽﻪ وارد ﺷﺪ‪ ،‬وﻳﻜﺘﻮر ﺑﻪ ﻳﺎد اﻣﻴﻠﻲ‬
‫اﻓﺘﺎد‪.‬‬

‫‪598‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻛﺴﻲ اﻣﻴﻠﻲ رو ﻧﺪﻳﺪه؟‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎري ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ وﻟﻲ ﻧﻪ از ﺳﻤﺖ ورودي‬
‫ﺑﻠﻜﻪ از ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻﺗﺮ‪ .‬وﻳﻜﺘﻮر ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه ﺧﺎرج ﺷﺪ و درﻳﭽﻪ را ﭘﺸﺖ‬
‫ﺳﺮش ﺑﺴﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﻣﺨﻔﻲ ﺑﻮدن درﻳﭽﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راه‬
‫ﭘﻠﻪ دوﻳﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﮕﺎه ﺑﻪ ورودي‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ دﻳﻮاره ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ ﺷﺪه‬
‫وﻟﻲ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻊ ورود ﺳﭙﺎه ﺳﻴﺎه اﺳﺖ)ت‪.‬ن‪ :‬ﻛﺮوم اوﻧﻘﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﻗﻮي‬
‫ﻧﺒﻮد ﻛﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻣﺤﺎﻓﻈﻲ ﺑﺴﺎزه‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد‪ ،‬اﺗﺼﺎل دﻳﻮاره‬
‫ﺑﻪ ﺣﻔﺎظ ﻫﺎي ورودي ﺧﻮد ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻮد(‪.‬‬
‫ﺑﺎ رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻮم‪ ،‬ﺟﺴﺪ دو ﮔﺮگ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد دﻳﺪ‪ .‬ﮔﺮﮔﻬﺎ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﻣﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي‬
‫ﻓﺮﻳﺎدي از اﻧﺘﻬﺎي راﻫﺮو‪ ،‬او را از اﻓﻜﺎر ﺧﻮد ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺻﺪا دوﻳﺪ و ‪...‬‬
‫اﻣﻴﻠﻲ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و از زﺧﻢ روي دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺧﻮن ﻣﻲ‬
‫آﻣﺪ‪ .‬ﺟﺴﺪ ﭼﻨﺪ ﮔﺮگ در اﻃﺮاف او اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﻳﻜﻲ ﻫﻢ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﺑﻮد و‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﻄﻊ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﭘﺪﻳﺪ آﻣﺪن آن زﺧﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎﻻي ﺳﺮ او ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﮔﺮاﻧﻴﻮس‪...‬‬‫ﮔﺮگ ﺑﺰرگ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮي ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﮔﺮدن اﻣﻴﻠﻲ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ وﻳﻜﺘﻮر او را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد و ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ‬
‫ﺟﻴﻎ و زوزه ﻛﺸﻴﺪن‪ .‬ﺗﻘﻼﻫﺎي او ﺧﻴﻠﻲ زود ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻣﻘﺪاري ﺧﻮن از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬در ﻣﻴﺎن ﺧﻮﻧﻬﺎ‪ ،‬ذرات ﻧﻘﺮه ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ‬

‫‪599‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ وﻳﻜﺘﻮر ﺑﺮ روي ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴﺖ دروﻧﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﻧﻘﺮه را در ﺧﻮن او رﻫﺎ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ اﻣﻴﻠﻲ را ﺑﺮ روي دﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻳﭽﻪ دوﻳﺪ و در‬
‫دل آرزو ﻛﺮد ﻛﻪ دﻳﻮاره ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻫﻨﻮز ﭘﺎﺑﺮﺟﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ درﻳﭽﻪ را‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎري ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﺳﭙﺎه ﺳﻴﺎه ﺑﻪ درون‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫اﻣﻴﻠﻲ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ وﺿﻌﻴﺖ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮاران از ﺣﻔﺮه‬
‫اي ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺳﻘﻒ ﺑﻮده‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدﻧﺪ و ﮔﺮگ ﻫﺎ را وارد ﻛﺮدﻧﺪ و او ﻧﻴﺰ‬
‫ﺟﻠﻮي آﻧﻬﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻳﻜﻲ از ﮔﺮگ ﻫﺎ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﻪ او‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪه ﺑﻮد وﻟﻲ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ از‬
‫ﻫﻮش ﺑﺮود‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از زﺧﻤﻲ ﻫﺎ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺸﺎن از ﺑﻘﻴﻪ ﺧﺮاﺑﺘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺎ ﺣﺪي‬
‫رﺳﻴﺪﮔﻲ ﻛﺮد و‪...‬‬
‫****‬
‫ﺻﺪاﻫﺎي ﻗﺪم ﻫﺎي ﺷﺘﺎب زده اي ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ اﻣﺎ وﻳﻜﺘﻮر ﺟﺮات‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ درﻳﭽﻪ را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮ اﻣﻴﻠﻲ را ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﻗﺮار داد و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ درﻳﭽﻪ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺻﺪاﻫﺎ را ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﻨﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪ‪،‬‬
‫ﭼﻨﺪان ﺟﺎﻟﺐ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺻﺪاﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﺪت وﺣﺸﺖ زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺟﻠﻮﺷﻮﻧﻮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬‫ ﭘﺲ اون ﮔﺮﮔﻬﺎي ﻋﻮﺿﻲ ﭼﻪ ﻏﻠﺘﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻦ‪.‬‬‫ ﻫﻤﻮن ﻟﺤﻈﻪ اول ﻟﺖ و ﭘﺎر ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻮن ﺧﻮدت رو ﻧﺠﺎت‬‫ﺑﺪي‪.‬‬

‫‪600‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫﺎي ﺷﺘﺎب زده اي ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ دور ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﻜﻮت ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪ وﺑﻌﺪ از آن ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫﺎي ﺷﺘﺎﺑﺰده‪ ،‬ﺑﺎر دﻳﮕﺮ‬
‫ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﺑﻌﺪ ﻏﺮرﺷﻲ آﻫﺴﺘﻪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ و‪...‬‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﺮس را ﺗﺎ ﻣﻐﺰ اﺳﺘﺨﻮان ﻣﻲ ﺑﺮد ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‬
‫ ﻫﻴﭻ ﻛﺴﻲ ﻓﺮار ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‬‫ﺻﺪاي ﻏﺮﺷﻲ ﮔﺮگ و ‪...‬‬
‫ﺻﺪاي ﻧﻌﺮه اي ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﭘﺲ از آن‪...‬‬
‫ اوﻛﺎوﻧﻜﻮ!‬‫ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ از ﻣﻴﺎن ﺷﻜﺎف ﻫﺎي زﻣﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﻋﺒﻮر ﻛﺮد و ﺑﻪ ﭼﺸﻢ‬
‫وﻳﻜﺘﻮر رﺳﻴﺪ ‪ ...‬ﺑﻨﮓ! ﻟﺮزش و ﺷﻮﻛﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﻮر ﺳﻔﻴﺪ ﻫﻤﺮاه ﺑﻮد‪ ،‬آﻧﻘﺪر ﺷﺪﻳﺪ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ وﻳﻜﺘﻮر ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﺷﺪ و ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن را‬
‫ﻟﺮزاﻧﺪ‪.‬‬
‫ درﻳﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬وﻳﻜﺘﻮر ﻛﻪ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﻣﻤﻜﻦ‪ ،‬ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ورودي ﮔﺮﻓﺖ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﻓﺮﺻﺖ اﻧﺠﺎم ﻫﺮ ﻛﺎري را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﻫﻴﺲ ﻫﻴﺴﻲ ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪ و‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن درﻳﭽﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺷﺨﺼﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪه در ﻟﺒﺎس ﺳﻔﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺮ روي ورودي ﺧﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ اوﺧﻴﺮه‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬از ﺷﺪت ﺗﺮس‪ ،‬ﺑﺮ ﺟﺎ ﻣﻴﺨﻜﻮب ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﻤﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻜﻨﺪ‪ .‬از ﻛﻨﺎر ورودي‪ ،‬ﺑﺎرﻳﻜﻪ ﺧﻮﻧﻲ ﺑﻪ درون ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮﻳﻊ از درﻳﭽﻪ‬

‫‪601‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رد ﺷﺪ و ﻛﻒ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﭙﺲ ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺑﺎ‬
‫ﺷﻜﺎف ﺳﺮخ‪ ،‬دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﻪ از آﻧﻬﺎ ﺧﻮن ﻣﻲ ﭼﻜﻴﺪ و ﭼﻬﺮه اي ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻛﺴﻲ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ اﺣﺘﻴﺎج ﻧﺪاره؟!‬‫****‬
‫در ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮي دﻳﻮار اﻃﺮاف ﻗﻠﻌﻪ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﻘﺎﻳﺎي دﻳﻮار ﻗﻠﻌﻪ‪ ،‬در‬
‫ﭘﺸﺖ ﻳﻚ درﺧﺖ ﻧﻴﻢ ﺳﻮﺧﺘﻪ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف‪ ،‬اوﺿﺎع را‬
‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬دﻳﻮار اﻃﺮاف ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻓﺮو رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد و اﺛﺮي از‬
‫ﺣﻔﺎﻇﻬﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬رون رو ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ دﻳﺮ رﺳﻴﺪﻳﻢ!‬‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫رون ﻧﻘﺎﺑﺶ رو ﺑﺮداﺷﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮده ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻣﺪرﺳﻪ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﻗﻮﻟﺘﺸﻦ ﻫﺎي ﭘﺸﻤﺎﻟﻮي ﻧﺎزﻧﺎزي رو ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﭼﻄﻮر از‬‫ﺧﻮدﺷﻮن ﭘﺬﻳﺮاﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻦ‪ .‬ﺷﻚ دارم ﻛﻪ ﺗﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻫﻢ اﻳﻨﻘﺪر‬
‫ﺑﻪ ﻣﺎ ﻏﺬا ﺑﺪن‪.‬‬
‫ﺣﻖ ﺑﺎ رون ﺑﻮد‪ .‬در ﻣﺤﻮﻃﻪ اﻃﺮاف ﻗﻠﻌﻪ‪ ،‬ﺑﻴﺶ از ﺻﺪ ﮔﺮگ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ و در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ و ﻛﻮل ﻫﻢ ﻣﻲ ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻌﻲ داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻴﻬﺘﺮﻳﻦ ﻫﺎ را‬
‫ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺑﺮدارﻧﺪ‪ .‬ﺟﻨﺎزه ﺟﻮاﻧﺘﺮﻫﺎ ﺑﺎ ﮔﻮﺷﺘﻲ ﻧﺮم ﺗﺮ و ﺗﺎزه ﺗﺮ‪) ...‬ت‪.‬ن‪:‬‬
‫ﮔﻨﺪش ﺑﺰﻧﻪ‪ .‬ﺣﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮرد‪ .‬ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‬

‫‪602‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﻮﺳﻂ ﮔﺮگ ﻫﺎ رو ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺳﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ رو ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﻳﻜﻲ از‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﻢ ﺣﺬف ﻛﺮدم(‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ داﺷﺖ ﺑﺎﻻ ﻧﻴﺎورد‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﺳﻘﻒ ﻃﺒﻘﻪ ﭼﻬﺎرم ﻓﺮو رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد و ﺣﻔﺮه اي ﻧﻪ‬
‫ﭼﻨﺪان ﺑﺰرگ در آﻧﺠﺎ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬از روزﻧﻪ ﻫﺎ و ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎ‪ ،‬دود ﺑﻴﺮون ﻣﻲ‬
‫زد‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺧﻄﺎب ﺑﻪ رون ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ داﺧﻞ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻧﻪ ﮔﺮﮔﻬﺎ و ﻧﻪ‬‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻦ ﺟﺎي اوﻧﺎ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ‬
‫ﮔﻪ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮي اون داﺧﻞ‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻛﻤﻚ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫رون ﭘﻮﻓﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و‪....‬‬‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟!‬‫ ﻣﻨﻈﻮرم اون ﺧﻮﺷﻜﻞ ﻫﺎي ﭘﺸﻤﺎﻟﻮ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻓﻜﺮي ﺑﺮاﺷﻮن داري؟‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ روي ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺑﺸﻪ ﺑﺮاﺷﻮن ﻳﻪ ﻛﺎري ﻛﺮد‪.‬‬‫ ﭼﻪ ﻓﻜﺮي ﺗﻮ ﺳﺮﺗﻪ رﻓﻴﻖ؟‬‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻛﻮﺗﺎه درﺧﺸﻴﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آراﻣﻲ دﺳﺘﺶ را‬
‫دراز ﻛﺮد و دﺳﺖ رون را ﻟﻤﺲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ رﻳﻤﻮس ﺑﻪ ﻛﻠﺒﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺑﻪ در ﻛﻮﺑﻴﺪ وﻟﻲ ﻛﺴﻲ‬
‫ﺟﻮاب ﻧﺪاد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﻼده ﻓﻨﮓ را در ﻳﻚ‬

‫‪603‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دﺳﺖ و ﻛﻤﺎﻧﺶ را در دﺳﺖ دﻳﮕﺮش داﺷﺖ‪ ،‬از ﭘﺸﺖ ﻛﻠﺒﻪ ﺑﻴﺮون آﻣﺪ و‬
‫ﺑﺎ دﻳﺪن ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﻧﻔﺴﻲ از ﺳﺮ راﺣﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ‪ ...‬ﻛﺠﺎ ﺑﻮدي؟‬‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﭘﺲ از ﻣﻜﺜﻲ ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﺑﻪ ورودي ﻳﻪ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬‫ ورودي؟‬‫ اوه آره‪ .‬ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﮔﺮوب‪ ،‬ﻳﻪ ﺣﺼﺎر ﺳﺎﺧﺘﻴﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﺟﻠﻮي ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﺎ رو‬‫ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺳﻨﺎﺗﻮر ﻫﺎ ﻫﻢ ﻛﻤﻜﻤﻮن ﻛﺮدن‪ .‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎي آراﮔﻮگ دﻳﮕﻪ‬
‫ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻛﻨﺘﺮل ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺳﻨﺎﺗﻮر ﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ و ﺑﺮادرت ﻛﻨﺎر ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ‪.‬‬‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮه‪ .‬در ﺷﺮاﻳﻂ ﻋﺎدي ﻣﻤﻜﻦ ﻧﻴﺴﺖ وﻟﻲ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ اﻣﻨﻴﺖ‬‫ﺧﻮدﺷﻮن ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻓﺘﺎده‪...‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﻛﻪ ﺣﺮف ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪ .‬ﺳﺮﻳﻌﺎً ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺮاي او ﺑﺎزﮔﻮ‬
‫ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﻤﺖ وﻟﻲ ﺑﺮاي ﻫﺮ ﭼﻴﺰي آﻣﺎده ﺑﺎش‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ را در ﻛﻨﺎر ﻛﻠﺒﻪ اش ﺗﺮك ﻛﺮد‪ ،‬دوان دوان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻗﻠﻌﻪ رﻓﺖ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاﻳﻲ او را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ﻫﺎي‬
‫ورودي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺗﺎﻧﻜﺲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻣﻲ آﻳﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ را در دﺳﺘﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻛﻤﻚ او‬
‫اﺣﺘﻴﺎج داﺷﺖ‪ .‬از ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ اﺗﺎق او ﺑﺮود و ﻣﻨﺘﻈﺮش ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬

‫‪604‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺮ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎﻧﺶ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻗﻼﺑﻲ ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ و اﺣﺴﺎس ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﭘﻮرﺗﻜﻲ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻛﺮد و ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ ﺟﻠﻮﺗﺮ‪ ،‬ﻫﺮي و رون را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﭘﻴﺶ اوﻣﺪه؟ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻦ ﺗﻮي ﻣﺪرﺳﻪ‬‫ﺑﻤﻮﻧﻢ؟!‬
‫ﻫﺮي ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺤﻮﻃﻪ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﺸﻜﻞ ﺑﺮﺧﻮردﻳﻢ!‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻫﺮي را دﻧﺒﺎل ﻛﺮد‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺎ اﻧﺰﺟﺎر ﺟﻤﻊ ﻛﺮد و‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺳﺎﻳﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮔﺮﮔﻬﺎ؟! اﻳﻦ دوﺳﺎل ﻣﻦ اوﻧﺠﺎ ﭼﻪ ﻏﻠﺘﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدم؟!‬‫ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ از اون ﮔﺮﮔﻬﺎ‪ ،‬ﺑﻪ‬‫وﻟﺪﻣﻮرت وﻓﺎدار ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﺑﻪ اﻣﺮوز‪ ،‬از ﺗﺮس وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬دور او ﺟﻤﻊ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و از ﮔﺮي ﺑﻚ اﻃﺎﻋﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ اﻣﺎ اﻣﺮوز‪...‬‬
‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻃﻠﺴﻤﻲ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﻪ ﺗﺎم وﺻﻞ ﻛﺮده و اوﻧﻬﺎ اﮔﺮ ﺣﺘﻲ ﻓﻜﺮ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﺑﻪ‬‫ﺳﺮﺷﻮن ﺑﺰﻧﻪ‪ ،‬ﺷﻜﻤﺸﻮن ﺳﻔﺮه ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺮ روي ﺿﻌﻴﻒ‬
‫ﺗﺮ ﻫﺎ‪ ،‬ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎن رو داره و‪...‬‬
‫رون ﺣﺮف ﻫﺮي را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﺷﺒﻴﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺎ ﻗﻄﺎر ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰه‪ .‬ﻫﻤﻮن روزي ﻛﻪ ﮔﺮي ﺑﻚ‬‫ﻣﺮد‪.‬‬

‫‪605‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻮن ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ اون ﮔﺮﮔﻬﺎ واﻗﻌﺎ ﺑﻪ‬‫وﻟﺪﻣﻮرت وﻓﺎدار ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻣﻦ ﺗﺎﺛﻴﺮات ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎن رو ﻣﻲ‬
‫ﺑﻴﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺗﺎﺛﻴﺮ اون ﻃﻠﺴﻢ رو از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ﺑﺮم و ﺑﺎﻟﻄﺒﻊ‪ ،‬ﮔﺮﮔﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬‫ﻣﺪﻧﻈﺮ ﻣﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ آزاد ﺷﺪن از ﺑﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﺎم‪ ،‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﻓﺮار‬
‫ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﺎﻳﺮ ﮔﺮﮔﻬﺎ و ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ ﻟﺖ و ﭘﺎر ﻣﻲ‬
‫ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻮ وارد ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﺷﻮي‪.‬‬
‫ ﻣﻦ؟!‬‫ ﺑﻠﻪ ﺗﻮ‪ .‬ﺑﺎ اون ﺟﺴﻪ اي ﻛﻪ ﺗﻮ داري‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﺣﺘﻲ ﺑﻬﺖ ﻧﺰدﻳﻚ ﻫﻢ‬‫ﻧﻤﻲ ﺷﻪ‪ .‬اوﻧﺎ رو در ﭘﻨﺎه ﺧﻮدت ﻣﻲ ﮔﻴﺮي و ﺗﺤﺖ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﻦ و‬
‫رون‪ ،‬ﻳﻪ ﺟﺎ ﺟﻤﻌﺸﻮن ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﺗﺎ ﻳﻪ ﺳﭙﺮ دورﺷﻮن ﺑﻜﺸﻴﻢ‪.‬‬
‫ و ﺑﻌﺪ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻛﻪ ﺑﺮ ﺻﻮرت داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و ﺑﻌﺪ ﺑﺎزي ﺷﺮوع ﻣﻲ ﺷﻪ‬‫****‬
‫ﺑﻴﺶ از ﺻﺪ ﮔﺮگ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﭘﺮﺳﻪ ﻣﻲ زدﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﺴﻴﻢ ﻣﻼﻳﻤﻲ ﺷﺮوع‬
‫ﺑﻪ وزﻳﺪن ﻛﺮد‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ ﺣﺘﻲ آﻧﺮا اﺣﺴﺎس ﻫﻢ ﻧﻜﺮدﻧﺪ اﻣﺎ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ آﻧﺮا‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﺮدﻧﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺧﻮد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﻲ ﻫﺎ دﺳﺖ از ﺧﺮاﺷﻴﺪن‬
‫دﻳﻮارﻫﺎ و ﻛﻨﺪن زﻣﻴﻦ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﻲ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺟﻨﺎزه ﻫﺎي ﺑﻲ ﺟﺎﻧﻲ ﻛﻪ در‬
‫ﺣﺎل ﺳﻼﺧﻴﺸﺎن ﺑﻮدﻧﺪ را رﻫﺎ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻﻳﻲ ﻧﻴﺰ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ اي ﻛﻪ در‬

‫‪606‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺣﺎل ﺑﻪ ﻫﻤﺮﻳﺨﺘﻦ وﺳﺎﻳﻞ ﻳﻚ اﺗﺎق ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺖ از ﻛﺎر ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ در درون ﻗﻠﻌﻪ‪ ،‬ﻧﺴﻴﻢ را اﺣﺴﺎس ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ آﺣﺴﺘﮕﻲ از ﻗﻠﻌﻪ ﺧﺎرج‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و ﭼﻨﺪ ﺗﻦ دﻳﮕﺮ را ﻫﻢ دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ وﺿﻌﻴﺖ ﻣﺸﺎﺑﻪ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻮي آزادي‬
‫را اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ دﻳﮕﺮ ﻓﺮﺻﺘﻲ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﭘﻴﺶ ﻧﻤﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻳﻜﺒﺎره ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻘﺎﻳﺎي دﻳﻮارﻫﺎي ﻗﺼﺮ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻳﻜﻲ از ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎ ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﻟﻴﺲ زدن اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﻛﺮد و اﻳﻦ ﺣﺮﻛﺖ را دﻳﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺮ ﺧﻼف دﺳﺘﻮر ارﺑﺎب ﺑﻮد و‪ ...‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺮ‬
‫ﺻﻮرت ﻛﺮﻳﻬﺶ ﺧﺸﻚ ﺷﺪ‪ .‬اﺛﺮي از ﻃﻠﺴﻢ ارﺑﺎب در وﺟﻮدش ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻏﺮرﺷﻲ ﻛﺮد و ﺳﺎﻳﺮ وﻓﺎداران ﺑﻪ ارﺑﺎب را ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬در ﻛﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪،‬‬
‫راه ﺧﻴﺎﻧﺘﻜﺎران را ﺻﺪ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺻﺪا را ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎرج از ﻗﻠﻌﻪ آﻣﺪﻧﺪ و ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻃﻮل ﻧﻜﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ دﻟﻴﻠﻲ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و‪...‬‬
‫راﻫﺸﺎن ﺳﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬از ﺟﻠﻮ ﮔﺮﮔﻬﺎ و از ﻋﻘﺐ ﻧﻴﺰ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‪ .‬درون ﺑﺪ‬
‫ﻣﺨﻤﺼﻪ اي ﮔﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﮔﺮﮔﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﭘﺮﻳﺪ و ﺑﺎ‬
‫ﭘﻨﺠﻪ ﻫﺎي ﺗﻴﺰش‪ ،‬ﮔﻠﻮي دو ﻧﻔﺮ از ﻣﺮﮔﺨﻮاران را ﻛﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫را درﻳﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﺷﺪ‪ .‬دﺳﺖ ﭼﭙﺶ از ﺑﺪﻧﺶ ﺟﺪا ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫و ﺧﻮﻧﺶ ﻓﻮاره ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺻﺪاي ﻏﺮﺷﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرﮔﺘﺮ و ﻣﻬﻴﺐ ﺗﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش‬
‫رﺳﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬ﮔﺮﮔﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺰرگ را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ آﻳﺪ‪ .‬ﮔﺮگ ﺑﺰرگ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ ﮔﺮﮔﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت وﻓﺎدار ﺑﻮدﻧﺪ را ﻧﺸﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪607‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﻬﺎر ﺛﺎﻧﻴﻪ و ﻧﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ .‬ﺑﻴﺴﺖ ﺟﻨﺎزه ﮔﺮگ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ‬
‫اﺻﻠﻲ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬ﺳﺎﻳﺮ ﮔﺮﮔﻬﺎ ﻛﻪ اﻳﻦ وﺿﻊ را دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﮔﺮگ ﺑﺰرگ و ﮔﺮوه ﻣﺤﺎﺻﺮه ﺷﺪه ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮدﻧﺪ وﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻧﻴﺰ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻗﻠﻌﻪ ﻣﻲ دوﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺣﻠﻘﻪ ﻣﺤﺎﺻﺮه ﺷﺪه ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻲ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻬﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ زرد ﻣﺎﺑﻴﻦ ﮔﺮﮔﻬﺎ و ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺗﺸﻜﻴﻞ‬
‫ﺷﺪ و ﺗﻤﺎم ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ را ﺟﺬب ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺣﺪود ﭼﻬﻞ ﮔﺮگ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﭘﺎﺑﺮﺟﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺳﻲ ﻣﺮﮔﺨﻮار‪ ،‬ﺑﻪ درون ﻗﻠﻌﻪ‬
‫ﻓﺮار ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻪ ﻣﻪ زرد رﻧﮓ ﻫﻢ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﮔﺮگ ﻫﺎ ﺑﻪ اﻃﺎف ﺧﻮد ﻧﮕﺎه‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮔﺮگ ﺑﺰرگ‪ ،‬ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش و ﺳﺮخ ﭘﻮش ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺮﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮگ ﺑﺰرگ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪ و ﺑﻪ ﺷﻜﻞ‬
‫اﺻﻠﻲ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻨﻞ و ﻧﻘﺎﺑﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ ﺑﺮ ﺗﻦ‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﻣﺴﻴﺮ ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺮگ زﺧﻤﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﻳﺮ ﮔﺮﮔﻬﺎ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫اﻳﻦ اﻣﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ از ﻫﻢ ﻧﻮع ﺧﻮد دﻓﺎع ﻛﻨﻨﺪ و او را در ﺣﻠﻘﻪ‬
‫اي ﻣﺎﺑﻴﻦ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﮔﺮﮔﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﻄﺎر‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ آﻣﺪه‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ ﻣﻨﻈﺮه‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﻧﮕﺎه‬
‫او را درﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺮﮔﻬﺎ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮﻳﻦ ﻛﻨﺎر‪ .‬ﻛﺎري ﺑﺎﻫﺎش ﻧﺪاره‪.‬‬‫آﻧﻬﺎ اﻳﻦ ﺻﺪا را ﻗﺒﻼ ﻧﻴﺰ ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺘﻦ ﻛﺠﺎ‪ ،‬اﻣﺎ ﻛﻨﺎر‬
‫رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺮگ ﺑﺰرگ رﻓﺖ و ﻛﻨﺎر او روي زﻣﻴﻦ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ دﺳﺖ او اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎي زﺧﻢ‬

‫‪608‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺎده اي ژﻟﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ و ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﻛﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ زﻳﺎدي ﺑﻪ ﻟﺨﺘﻪ ﺧﻮن‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬دور زﺧﻢ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﻘﻼﻫﺎي ﮔﺮگ ﻧﻴﺰ ﻛﻤﺘﺮ ﺷﺪ و ﻧﺸﺎﻧﻪ‬
‫ﻛﻢ ﺷﺪن دردش ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻌﻼ ﺟﻠﻮي ﺧﻮﻧﺮﻳﺰي و ﻋﻔﻮﻧﺖ رو ﻣﻲ ﮔﻴﺮه ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ درﻣﺎﻧﺶ‬‫ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻣﻬﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ را ﺑﻪ دور ﮔﺮﮔﻬﺎ ﻛﺸﻴﺪ و ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﻋﻮﺿﻴﺎ رو ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﻢ ﻳﻪ ﺟﺎي اﻣﻦ وﻟﻲ اﺧﻄﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ اﮔﻪ‬‫دﺳﺖ از ﭘﺎ ﺧﻄﺎ ﻛﻨﻴﺪ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد اﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﻨﻈﻮرش را ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺗﺎﺛﻴﺮ‬
‫ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﺶ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ از اوﻧﺠﺎ ﺗﻜﻮن ﻧﻤﻲ ﺧﻮرﻳﻦ ﺗﺎ ﻣﺎ ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ‪ .‬ﻣﻔﻬﻮم ﺑﻮد؟‬‫ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺻﺪاﻳﻲ از ﻛﺴﻲ در ﻧﻴﺎﻣﺪ‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺖ رون و ﻟﻮﭘﻴﻦ را ﮔﺮﻓﺖ‬
‫و ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﻣﻪ آﭘﺎرات ﻛﺮد‪ .‬رون ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻣﺸﻜﻮك‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺮا آﭘﺎرات ﻛﺮدﻳﻢ؟!‬‫ ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ از اون ﻣﻪ رد ﺑﺸﻪ ﻳﺎ ﺣﺘﻲ اوﻧﺠﺎ آﭘﺎرات ﻛﻨﻪ‬‫ﻫﺮي ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻜﻮت )ﻣﺎﻓﻠﻴﺎﺗﻮ( را ﻧﻴﺰ روي آﻧﻬﺎ‬
‫اﺟﺮا ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻌﺪي ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﺣﻔﺮه روي ﺳﻘﻒ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رﻳﻤﻮس‪ ،‬ﺗﻮ از اون ﺣﻔﺮه داﺧﻞ ﺷﻮ وﻟﻲ ﻛﺎري ﻧﻜﻦ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺣﻤﻠﻪ رو‬‫ﺷﺮوع ﻛﻨﻢ‪ .‬رون‪ ،‬ﺗﻮﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ از ﭘﺸﺖ ﻗﻠﻌﻪ و دروازه اي ﻛﻪ در زﻳﺮ‬
‫آب ﻗﺮار دارد وارد ﺷﻮي‪ .‬ﻫﺮ دوﺗﻮن در ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻗﺮار‬

‫‪609‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﮕﻴﺮﻳﻦ ﺗﺎ ﻣﻦ ﻣﻦ ﺣﻤﻠﻪ رو ﺷﺮوع ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ راه‪ ،‬ﺣﻤﻠﻪ ﮔﺎزاﻧﺒﺮي‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ اون ﻋﻮﺿﻲ ﻫﺎ رو ﻗﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﻛﻨﻴﻢ‬
‫ﻫﺮي ﺟﻤﻠﻪ آﺧﺮ را در ذﻫﻦ ﮔﻔﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ورودي رﻓﺖ‪ .‬رﻳﻤﻮس ﻧﻴﺰ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﻳﻴﺪ و ﺑﻪ ﮔﺮﮔﻲ ﺑﺰرگ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ و ﺑﺎ‬
‫ﺟﺴﺖ و ﺧﻴﺰ ﻓﺮاوان‪ ،‬ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ از دﻳﻮار ﻗﻠﻌﻪ ﺷﺪ‪ .‬رون ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ‬
‫ﺷﺪن ﺑﻪ ﺗﺴﺘﺮال‪ ،‬از ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ ﻗﻠﻌﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻫﻮا‬
‫و رﻧﮓ ﺳﻴﺎه ﺗﺴﺘﺮال‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ اﺳﺘﺘﺎر ﺑﺮاي رون ﺑﻮد‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻧﻮر ﻣﺎه‬
‫ﻛﺎﻣﻞ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﭼﺎﻻﻛﻲ و ﻗﺪرت ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ ﭘﻨﺠﻪ‬
‫ﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ راﺣﺘﻲ در ﺳﻨﮕﻬﺎ ﻓﺮو ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ و او را از دﻳﻮار راﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻣﻲ‬
‫ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻪ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ ﺗﺎ ﻫﺮ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ در ﺟﺎﻫﺎي ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪه ﻣﺴﺘﻘﺮ‬
‫ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ از دﻫﺎﻧﻪ ﺣﻔﺮه ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭘﺮﻳﺪ‪ ،‬ﺟﻨﺎزه ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻛﻪ ﺑﺪون ﺷﻚ‪،‬‬
‫ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﺑﻮدﻧﺪ را در اﻃﺮاف ﺧﻮد دﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺷﻜﻞ اﺻﻠﻲ ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﺸﺎن روي ﺳﺎﻋﺪش‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و وردي ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ او آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﺮﻣﺎ را در‬
‫دﺳﺘﺶ ﺣﺲ ﻛﺮد و اﻳﻨﻜﻪ ﺟﺮﻳﺎن ﺳﺮد ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﻧﻔﻮذ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﮔﺮگ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ و در ﺗﺎرﻳﻜﺘﺮﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ راﻫﺮو ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ آﻓﺘﺎب ﭘﺮﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ رﻧﮓ ﻣﺤﻴﻂ در آﻣﺪه ﺑﻮد و او را‬

‫‪610‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ روﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ ﺧﺮ ﺧﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪،‬‬
‫ﺳﺎﻋﺪش را ﻟﻤﺲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮي اﻋﻼم آﻣﺎدﮔﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ رون ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮاﻧﺴﺖ از دﺳﺖ ﻳﻚ ﺗﺴﺘﺮال دﻳﮕﺮ ﻓﺮار ﻛﻨﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺎﻧﺎل آب رﻓﺖ و ﭘﺲ از ﻳﻚ ﻧﻔﺲ‬
‫ﻋﻤﻴﻖ‪ ،‬ﺑﻪ درون آب ﺷﻴﺮﺟﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﭘﺲ از ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ ﺳﺮدرﮔﻤﻲ در ﻣﻴﺎن‬
‫آب ﻫﺎي ﺗﺎرﻳﻚ‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم دروازه زﻳﺮ آب را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد و وارد ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻟﻤﺲ ﻧﺸﺎﻧﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي اﻋﻼم آﻣﺎدﮔﻲ‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ورودي اﺻﻠﻲ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺮاي آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎر ﻋﺼﺎﻳﺶ‬
‫را ﺗﻜﺎن داد و آﺧﺮﻳﻦ ﺷﻌﻠﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاراﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ در درون ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺤﺖ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮاﻧﻲ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻓﺮار ﻛﻨﻨﺪ و ﻳﺎ‬
‫درﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دوﻣﻴﻦ ﻫﺠﻮم ﮔﺮﻣﺎ را در ﻗﻠﺒﺶ اﺣﺴﺎس‬
‫ﻛﺮد و ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ رون ﻧﻴﺰ در ﺟﺎي ﺧﻮد ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ‬
‫ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﺑﺎزي ﺷﺮوع ﺷﺪه!‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ در ورودي از ﺟﺎ ﻛﻨﺪه ﺷﺪ و ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش در ﻗﺎب در ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ اﻣﺎ‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ روي زﻣﻴﻦ ﺷﻴﺮﺟﻪ زد ﺗﺎ از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﻲ‬
‫آﻣﺪ‪ ،‬در اﻣﺎن ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﻏﺮرﺷﻲ از ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻﻳﻲ و‬
‫ﭼﻨﺪ ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎر و ﻓﺮﻳﺎد ﻧﻴﺰ از ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫از ﺳﻪ ﻃﺮف ﻣﺤﺎﺻﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻴﭻ راه ﻓﺮاري ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺗﻮان‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ را ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﮔﺮگ ﺑﺰرگ ﻛﻪ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﻟﻜﻪ ﻫﺎي ﺧﻮﻧﻲ‬

‫‪611‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻪ روي ﺑﺪﻧﺶ رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺎ ﺣﺪي ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻲ‬
‫ﺗﺎﺧﺖ و ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺳﺪ راﻫﺶ ﻣﻲ ﺷﺪ را ﺑﻪ دوﻧﻴﻢ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬رون ﻧﻴﺰ ﻛﻪ‬
‫ﻫﻨﻮز از دﺳﺖ ﻫﺮي ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺘﺶ را ﺑﺮ ﺳﺮ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺧﺎﻟﻲ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ از دﺳﺘﺶ ﻓﺮار ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺟﺮ و‬
‫ﺑﺤﺚ ﺑﺎ ﻫﺮي را ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت اﺧﻼﻗﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺧﻴﻠﻲ‬
‫زﺟﺮﺷﺎن ﻧﺪﻫﺪ و ﺳﺮﻳﻌﺎً ﻛﻠﻜﺸﺎن را ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫از ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﻫﺮي ﺑﻮد‪ .‬او ﻛﻪ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺮ ﺳﺮ اﻫﺎﻟﻲ‬
‫دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ آورده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺮز اﻧﻔﺠﺎر رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬راﻫﻬﺎي وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ را ﺑﻪ‬
‫ﻛﺎر ﻣﻲ ﺑﺮد‪ .‬زﻣﻴﻦ ﺷﻜﺎف ﺑﺮﻣﻲ داﺷﺖ و ﻋﺪه اي را زﻧﺪه زﻧﺪه دﻓﻦ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﺳﻨﮕﻬﺎ ﻋﺪه اي را در آﻏﻮش ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ و ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻲ‪ ،‬ﺟﻴﻎ ﻫﺎي‬
‫آﻧﻬﺎ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬رﻳﺸﻪ ﻫﺎي ﺧﻮن ﺧﻮاري از ﻧﺎﻛﺠﺎ آﺑﺎد ﺑﻴﺮون‬
‫ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ و ﺑﻪ دور ﺑﺪن ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎن ﺧﻮد ﻣﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮ ﻧﺤﻮي‪ ،‬راه ﺧﻮد‬
‫را ﺑﻪ درون ﺑﺪن ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎﻧﺸﺎن ﺑﺎز ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و‪) ...‬ت‪.‬ن‪ :‬ﻳﻜﻲ از دوﺳﺘﺎﻧﻢ‬
‫ﻣﻦ رو ﺗﺤﺪﻳﺪ ﻛﺮده ﻛﻪ اﮔﺮ ﺑﻪ ﺑﻴﺎن ﺟﺰﺋﻴﺎت ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﭙﺮدازم‪ ،‬دﺧﻠﻢ رو ﻣﻴﺎره‬
‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻘﻴﺸﻮ ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﺧﻮدﺗﻮن ﻣﻲ زارم(‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻋﻄﺸﻲ وﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﺷﺪ ﻛﻪ در ﮔﻮﺷﻪ اي ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده و ﻣﻲ ﻟﺮزد‪ .‬وزوزي‬
‫ﻛﻪ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬در ﺳﺮش ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬واﺿﺢ ﺗﺮ ﺷﺪ و ﻫﺮي‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي داﻣﺒﻠﺪور را ﻛﻪ از ﺗﻪ ﭼﺎه ﻣﻲ آﻣﺪ را ﺑﺸﻨﻮد‪:‬‬
‫ ﻧﺎاﻣﻴﺪم ﻛﺮدي ﻫﺮي‪ .‬ﻣﮕﻪ ازت ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم ﻛﻪ در ﻫﻨﮕﺎم‬‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ‪ ،‬از ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺳﺎﻻزار ﺑﭙﺮﻫﻴﺰي؟!‬

‫‪612‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﭘﻠﻚ زد‪ .‬دﻳﮕﺮ ﺧﻴﻠﻲ دﻳﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻔﺴﻲ‬
‫ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و‪...‬‬
‫ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ دﻳﺮ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ ﺑﻪ ﺳﺎﻻزار ﻣﻲ زد را ﺑﻪ ﻳﺎد آورد‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﻘﺎﺑﺶ را از ﺻﻮرﺗﺶ ﺟﺪا ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻮاﻧﻲ ﺑﻮد ﺑﻴﺴﺖ و‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﻛﻪ از ﺷﺪت ﺗﺮس‪ ،‬ﺧﻮدش را ﺧﻴﺲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ذﻫﻦ ﺟﻮان را‬
‫ﺧﻮاﻧﺪ و ذﻫﻨﺶ روﺷﻦ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬آﺳﺘﻴﻦ رداي ﺟﻮان را ﭘﺎره‬
‫ﻛﺮد و‪...‬‬
‫دﻳﮕﺮ اﺛﺮي از ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺟﻮان ﻧﺰدﻳﻚ‬
‫ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﺠﻮري ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﻳﻪ ﺣﻴﻮون ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﺳﺰاي‬‫دردﻫﺎﻳﻲ رو ﻛﻪ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﺑﻴﭽﺎره ﻫﺎ اﻳﺠﺎد ﻛﺮدﻧﺪ رو ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫و ﺑﻪ ﺟﺴﺪي اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ ﻟﺒﺎس داﻧﺶ آﻣﻮزان دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ را ﺑﺮ ﺗﻦ‬
‫داﺷﺖ و ﺑﺪﻧﺶ از ﺷﻜﻢ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ‪ ،‬ﻣﻮﺟﻮد ﻧﺒﻮد و ﻳﻚ دﺳﺘﺶ ﻫﻢ از ﺑﺎزو‬
‫ﻛﻨﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ اﻣﺎ ﺗﻮ اﻣﺮوز ﻛﺎري ﻧﻜﺮدي‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺗﻮ آزادي "اﺳﺘﻔﺎن ﻣﻚ ﮔﺮه ﮔﻮر"‪.‬‬‫ﺑﺮو و ﭘﺸﺖ ﺳﺮت رو ﻫﻢ ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻦ‪ .‬ﺑﺮاي ﺧﻮدت زﻧﺪﮔﻲ ﻛﻦ‪ .‬ﺑﺮاي‬
‫ﺧﻮدت و ﻧﺎﻣﺰدت ﮔﺮﻳﺲ)‪.(Greise‬‬
‫ﻓﻜﺮ ﻧﻜﺮد‪ .‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﺑﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ ،‬از ﻣﻴﺎن ﺟﻨﺎزه ﻫﺎ و ﻻﺷﻪ ﻫﺎ ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻘﺎﻳﺎي دﻳﻮار‬
‫ﺧﺮوﺟﻲ رﻓﺖ‪.‬‬

‫‪613‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ در ﺿﻤﻦ ﻟﺒﺎﺳﺖ رو ﻫﻢ ﻋﻮض ﻛﻦ‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي اﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ را ﻓﺮﻳﺎد زد‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎن ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻳﻚ ﻫﻴﭻ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻣﻦ‪.‬‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاﻳﻲ را از ﺳﻤﺖ ﭼﭙﺶ ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬راﻫﺮوﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ رﻓﺖ را دﻧﺒﺎل ﻛﺮد و‪ ...‬ﮔﺮگ ﺑﺰرﮔﻲ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻣﻴﻠﻪ‬
‫ﻫﺎي ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻳﻜﻲ از ورودي ﻫﺎي ﻛﺎﻧﺎل ﻫﻮا را ﺑﻜﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻓﺮار ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﮔﺮگ ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﻧﺪاﻧﻬﺎي‬
‫ﺧﻮن آﻟﻮد او و ﻧﻴﺰ ﺗﺎرﻫﺎي ﮔﻮﺷﺘﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﺎن دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺗﻴﺰش ﺑﻮد را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻔﺮت ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره دﻳﺪﮔﺎﻧﺶ ﺗﺎر ﺷﺪ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ‬
‫را ﺑﺎﻻ آورد و‪...‬‬
‫ اوﻛﺎوﻧﻜﻮ‬‫ﻧﻮك ﻋﺼﺎي ﻫﺮي ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ و ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺷﺪت ﺿﺮﻓﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺣﺪي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي را دﺳﺖ ﻛﻢ ﺳﻪ ﻣﺘﺮ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ‬
‫ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺑﺪن ﮔﺮگ ﻫﻢ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻧﺮﺳﻴﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﮔﺎﻣﻬﺎﻳﻲ ﺷﺘﺎﺑﺎن ﺑﻪ ﮔﻮش‬
‫ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي‪...‬‬‫ﺻﺪاي رون ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد او را از زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺳﻨﮓ دﻳﻮارﻫﺎ ﺳﻮﺧﺘﻪ و ﭘﻮدر ﺷﺪه‬

‫‪614‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻳﻘﻴﻦ‪ ،‬ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ دﻳﮕﺮ‪ ،‬راﻫﺮو ﻓﺮو ﻣﻲ رﻳﺨﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫دﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ درﻳﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻛﻪ اﻛﻨﻮن ﺗﺎ ﺣﺪي ﺗﻌﺎدﻟﺶ را ﺑﺪﺳﺖ آورده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﻛﺸﻴﺪ و ﺗﻠﻮﺗﻠﻮ ﺧﻮران ﺑﻪ ﭘﻴﺶ رﻓﺖ‪ .‬ﻣﺸﻐﻮل ورد ﺧﻮاﻧﺪن ﺷﺪ‬
‫و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درﻳﭽﻪ ﻣﺨﻔﻲ را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد )ت‪.‬ن‪ :‬درﻳﭽﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ورودي‬
‫ﻏﺎري ﺑﻮد ﻛﻪ ﻗﺎب آوﻳﺰ در آﻧﺠﺎ ﻣﺨﻔﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد و در ﺷﺐ ﻣﺮگ داﻣﺒﻠﺪور‪،‬‬
‫ﻫﺮي و داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ(‪ .‬ﻫﻴﺲ ﻫﻴﺴﻲ ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ درﻳﭽﻪ‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮﻳﻊ از درﻳﭽﻪ‬
‫رد ﺷﺪ و ﻛﻒ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻧﻘﺎﺑﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺑﺎ‬
‫ﺷﻜﺎف ﺳﺮخ‪ ،‬دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﻪ از آﻧﻬﺎ ﺧﻮن ﻣﻲ ﭼﻜﻴﺪ و ﭼﻬﺮه اي ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﻛﺴﻲ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ اﺣﺘﻴﺎج ﻧﺪاره؟!‬

‫‪615‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺠﻢ«‬
‫ﻛﺮوم در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﺮ ﺗﻌﺠﺒﺶ ﻏﻠﺒﻪ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي؟!‬‫ﻫﺮي ﻧﻴﺸﺨﻨﺪي زد وﻟﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ روي دو زاﻧﻮ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ آﺧﺮ‪،‬‬
‫ﻧﻴﺮوي زﻳﺎدي را از او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻳﻚ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻫﻢ از ﺣﻔﺮه‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭘﺮﻳﺪ و ﺗﻌﺠﺐ ﻛﺮوم ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ وﻳﺰﻟﻲ؟؟ ‪ ...‬اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟‬‫ ﻛﺮوم‪ .‬ﻫﻨﻮز ده دﻗﻴﻘﻪ ﻧﺸﺪه ﻛﻪ ﺧﻄﺮ رو از ﺳﺮﺗﻮن ﭘﺮوﻧﺪﻳﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻟﻄﻔﺎً ﺧﻔﻪ‬‫ﺧﻮن ﺑﮕﻴﺮ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي رون ﺳﺮﺷﺎر از ﻧﻔﺮت ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﻧﺎﻣﻪ ﻧﮕﺎري دارد؟ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ اﻓﻜﺎرش ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺟﻔﻨﮕﻴﺎت‬
‫ﻣﺤﻆ اﺳﺖ اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﺎﻃﺮات ﻛﺮﻳﺴﻤﺲ ﺳﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‬
‫را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺧﻄﺎب ﺑﻪ رون ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ اﻳﻨﺎ رو ﻣﻲ ﺑﺮم‪ .‬ﺗﻮ و ﻣﻬﺘﺎﺑﻲ ﻫﻢ ﺑﺮﻳﻦ و ﻳﻪ ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ﺣﺎل‬‫ﺟﻨﺎزه ﻫﺎ ﺑﻜﻨﻴﻦ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﭼﻴﻜﺎر؟‬‫ ﮔﺮﮔﻬﺎ و ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ رو ﺑﺴﻮزوﻧﻴﺪ‪.‬‬‫ و ﺑﻘﻴﻪ؟ ﻣﻨﻈﻮرم اﻫﺎﻟﻲ دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮕﻪ!‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﻪ زور ﺑﺎز ﻧﮕﻪ ﻣﻲ داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪616‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻪ رﻳﻤﻮس ﺑﮕﻮ ﻳﻪ ﭘﻴﺎم ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻔﺮﺳﺘﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ دﺧﺎﻟﺖ وزارت‬‫ﺧﻮﻧﻪ ﺿﺮري ﻧﺪاره‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬اﻳﻦ درﻳﭽﻪ رو ﻫﻢ ﺑﺒﻨﺪﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ ﻛﺮوم ﻣﺘﻌﺠﺐ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را رو ﺑﻪ‬
‫ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪،‬‬
‫ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻗﺼﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راه ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﻫﺠﻮم‬
‫ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ دﺳﺖ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ را در‬
‫دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻴﻬﻮش ﻛﻒ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻗﺪم آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﻧﻴﺰ‬
‫ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي زﺧﻤﻲ و ﻣﺠﺮوح ﻛﻪ ﻧﺸﺎن دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ را ﺑﺮ روي‬
‫ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺸﺎن داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺨﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ از ﺷﺪت‬
‫ﺗﺮس‪ ،‬ﺑﻪ دﻳﻮار ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ‬
‫ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﺗﻤﺎم زﺧﻤﻲ ﻫﺎ را روي ﺑﺮاﻧﻜﺎردﻫﺎﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺮار داد و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي رﻓﺖ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و رون وارد ﺷﺪ‪ .‬رون ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف‬
‫ﻛﺮد و ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﮕﺎﻫﺶ روي ﻫﺮي ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻦ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﻢ ﻣﺪرﺳﻪ‪.‬‬‫ اﻣﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ وﺟﻮدم ﻧﻴﺎز دارﻧﺪ‪.‬‬‫رون ﻛﻪ از آﻏﺎز ورودش ﺑﻪ وﻳﺮاﻧﻪ ﻫﺎي دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ‪ ،‬اﻋﺼﺎﺑﺶ ﻛﺎﻣﻼ‬
‫ﻛﺸﻤﺸﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺸﺮ زد‪:‬‬

‫‪617‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻳﻜﻲ ﺑﻪ دو ﻧﻜﻦ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﻪ وزارت ﺧﻮﻧﻪ اﻃﻼع دادﻳﻢ و اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ‬‫ﺑﻌﺪ از ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ و اون ﻛﺎﻏﺬ ﺑﺎزﻳﻬﺎي ﻣﺴﺨﺮه‪ ،‬راﻫﻲ اوﻧﺠﺎ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ‬
‫اﺻﻄﻼح ﺧﻮدﺷﻮن‪ ،‬ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﭘﻴﻤﺎن ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي دوﺳﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻛﻤﻚ‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم اورورﻫﺎ رو ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ وﺟﻮد‬
‫دارد‪ .‬ﻣﺤﻔﻞ ﻓﺮاﺧﻮان داده‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻪ زﺑﻮن ﺧﻮش ﻣﻲ آﻳﻲ ﻳﺎ ﺑﺎ‬
‫اوردﻧﮕﻲ ﺑﺒﺮﻣﺖ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﮔﺮد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬رون اوﻧﻘﺪر ﺳﺮﻳﻊ ﺣﺮف زده ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻳﻘﻴﻨﺎً ﺧﻮدش ﻫﻢ ﭼﻴﺰي از ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ زده ﺑﻮد رو ﻧﻔﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز در ﺣﺎﻟﺖ ﺷﻚ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رون‪...‬‬‫اﻣﺎ رون ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﻛﻪ او ﻫﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻟﺘﻤﺎس ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪا‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬اﻣﺸﺐ اوﻧﻘﺪر ﺧﻮن و ﺟﻨﺎزه و اﺳﺘﺨﻮن دﻳﺪم‬‫ﻛﻪ ﺣﺎﻟﻢ داره از ﺧﻮدم ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮره‪ .‬ﺗﻮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻬﺖ ﻧﻴﺎزه‪ .‬ﻋﺠﻠﻪ‬
‫ﻛ ﻦ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي و زﺧﻤﻲ ﻫﺎ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ ﺳﺮي ﺑﺮاي راﺷﻞ‬
‫و ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻜﺎم داد و ﺧﻄﺎب ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ دارم ﻣﻲ رم‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از رﺳﻴﺪن دﺳﺘﺶ ﺑﻪ دﺳﺘﮕﻴﺮه در‪،‬‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺷﻨﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬رون ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد اﻣﺎ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﺟﺮا ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﺎرﻳﻜﻪ اي ﺧﻮن از زﻳﺮ ﺑﺪن رون ﺟﺎري ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪618‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ رون!!‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﻮدش را ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﺳﺮﻋﺘﻲ ﺑﻪ رون رﺳﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻲ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﻪ‬
‫آﭘﺎرات ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻟﺒﺎس ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ رون‪ ،‬ﻗﺮﻣﺰﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫آﻧﺮا ﻛﻨﺎر زد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ زﺧﻢ ﻋﻤﻴﻖ ﺑﺮ روي ﭘﻬﻠﻮ و ﻛﻤﺮ رون ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺒﺎس‬
‫رون ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﺮﻣﻴﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ زﺧﻤﻬﺎ ﻧﺸﺪه‬
‫ﺑﻮد و رون ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰي را ﺑﺮوز ﻧﺪاده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ روان ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻛﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رون ﺑﻴﺨﻮدي ﺳﺮ ﻣﻦ داد ﻧﻤﻲ زﻧﻪ‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً اوﺿﺎع ﺑﺪﺗﺮ از اون ﭼﻴﺰﻳﻪ‬‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ رﻓﺖ‪ .‬دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻟﺮزان ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رون ﺑﺎارزش ﺗﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ ﺗﻮي اﻳﻦ دﻧﻴﺎ دارم‪ .‬ﻣﺮاﻗﺒﺶ ﺑﺎش‪.‬‬‫و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺴﻲ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻳﺎ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﮔﺮﻳﺎن‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻃﺒﻘﻪ ﭼﻬﺎرم دوﻳﺪ ﺗﺎ از ﻃﺮﻳﻖ دروازه اﻧﺘﻬﺎي ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺑﺮود‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﺻﺪاي ﮔﺎﻣﻬﺎي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪ ،‬راﺷﻞ ﺑﺮاﻧﻜﺎردي ﺑﺮاي‬
‫رون ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد و اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي دوﻳﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ رو ﻛﻨﺎر زد و ﻟﺒﺎس‬
‫ﻫﺮي رو از ﺗﻨﺶ در آورد و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻧﻔﺲ راﺣﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻴﭻ آﺳﻴﺒﻲ ﻧﺪﻳﺪه و ﺗﻨﻬﺎ ﻛﻤﻲ ﺿﻌﻒ ﻛﺮده‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺎر‬‫ﺑﺮده‪ ،‬ﻧﻴﺮوﺷﻮ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺑﺮده‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻪ‪.‬‬

‫‪619‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﻫﻤﻪ دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻗﻄﺮه اﺷﻚ از‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪه اﺳﺖ‪ .‬آﺳﺘﻴﻦ ﻟﺒﺎس ﺧﻮدش را ﻛﻨﺎر زد و دﺳﺖ‬
‫ﻫﺮي را ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎن ﺧﻮدش ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ در اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ‪ ،‬ﺧﻮدم رو ﺳﺮﻳﻌﺎً ﻣﻲ رﺳﻮﻧﻢ درﻣﻮﻧﮕﺎه‪.‬‬‫و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﻏﻴﺐ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ راﺷﻞ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻦ دﺧﺘﺮ‪ .‬ﺑﻴﺎرش درﻣﻮﻧﮕﺎه‪ .‬ﻧﺸﺎﻧﺖ رو ﻟﻤﺲ ﻛﻦ‬‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎﻟﻤﺲ ﻧﺸﺎن روي دﺳﺖ ﺧﻮدش‪ ،‬ﺧﻮدش و ﻫﻤﻪ ﺑﺮاﻧﻜﺎردﻫﺎ را‬
‫ﻏﻴﺐ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻓﻘﻂ راﺷﻞ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و رون ﻛﻪ روي ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﺶ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‬
‫زﻣﻴﻦ و ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ رون ﻛﺸﻴﺪ و ﺳﺮﻣﺎ را‬
‫ﺣﺲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن ﺻﺪاي ﻧﻔﺲ زدن ﻫﺎﻳﻲ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺣﻀﻮر دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﻮش ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻛﺠﻲ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از اﻳﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎت زﻳﺎد ﭘﻴﺶ ﻣﻲ آد‪ .‬اﻳﻦ ﺑﻼﻫﺎ ﺳﺮ ﻣﺎ ﻣﻲ آد ﺗﺎ ﺷﻤﺎ‬‫ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ ﺗﻮي ﺧﻮﻧﻪ ﻫﺎ ﺗﻮن ﺟﻠﻮي ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮن روي ﻣﺒﻞ ﻟﻢ ﺑﺪﻳﻦ و‬
‫ﺑﺪي آب و ﻫﻮار و ﮔﺮدن ﻫﻢ ﺑﻨﺪازﻳﺪ‪.‬‬
‫و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن از در ورودي ﺑﻪ ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﺻﺪاﻳﻲ را ﺷﻨﻴﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻲ ﺷﻚ ﺻﺪاي اﺳﺘﻔﺮاغ ﻛﺮدن ﺑﻮد)ت‪.‬ن‪ :‬ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ!(‪ .‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺻﺪا رﻓﺖ‬
‫و وارد ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎ ﺷﺪ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر اﺗﺎق ﺟﻠﺴﺎت اﻟﻒ دال ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﮔﺮگ ﺑﺰرﮔﻲ ﺑﺮ روي ﺳﻨﮓ ﺗﻮاﻟﺖ ﺧﻢ ﺷﺪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬در‬

‫‪620‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﮔﺮگ ﺑﺮ روي دو زاﻧﻮ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ‬
‫ﻗﺒﻠﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮدش را ﺑﻪ او رﺳﺎﻧﺪ و ﻛﻤﻜﺶ ﻛﺮد‬
‫ﺗﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﺜﻞ ﮔﭻ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻣﮕﻪ رون ﺑﻬﺖ ﺧﺒﺮ ﻧﺪاده‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ اﻻن‬‫ﺗﻮي دﻳﺮ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬دﺳﺘﻪ ﺳﻴﻔﻮن ﺑﺎﻻي ﺳﻨﮓ را ﻛﺸﻴﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد از ﺟﺎ‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد اﻣﺎ ﺗﻌﺎدﻟﺶ را از دﺳﺖ داد و اﮔﺮ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻨﺎرش ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﺨﺘﻲ ﺑﺎ زﻣﻴﻦ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﺳﻔﻴﺪي ﺻﻮرﺗﺶ دﺳﺖ‬
‫ﻛﻤﻲ از ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر! ﺣﺎﻟﺘﻮن ﺧﻮﺑﻪ؟! ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده‪.‬‬‫در ﺗﻼش دوم و ﺑﺎ ﻛﻤﻚ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮ روي دو ﭘﺎﻳﺶ‬
‫ﻗﺮار ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ وﻟﻲ ﻫﻴﭻ دﻟﻢ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاد ﺑﻪ اون ﺻﺤﻨﻪ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ زودي‬‫ﺧﻮدت ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ! ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ‪ ،‬ﺑﺘﻮﻧﻢ ﭼﻴﺰي ﺑﺨﻮرم‪ .‬ﺣﺎﻻ‬‫ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮي ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن دﻳﺮ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور‪ .‬ﻣﻨﻢ ﺑﺎﻫﺎت ﻣﻴﺎم‪ .‬ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻦ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺑﺎﻧﻮي ﭼﺎق ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎي اﻟﻒ‬
‫دال ﻫﻨﻮز ﺑﻴﺪارﻧﺪ‪ .‬ﻟﻮﻧﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن دوﻳﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪621‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ رون اوﻣﺪ ﺗﻮي اﺗﺎق و ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن دﻳﺮ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮ‬‫ﺑﻤﻮﻧﻴﻢ‪ .‬ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺷﺪه‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺠﺎي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ رو دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪي ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻣﻲ‬‫دوﻧﻢ ﻛﻪ از ﻗﺒﻞ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻛﺮدﻳﻦ و آﻣﺎده ﺷﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻮن ﻛﺎراﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﻮن ﺳﭙﺮدن رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ رم ﺑﻴﺮون ﭘﻴﺶ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ .‬اﻣﻴﺪوارم ﺳﻨﺎﺗﻮرﻫﺎ رو ﺧﺒﺮ ﻛﺮده‬‫ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﺗﻠﻮﺗﻠﻮﺧﻮران از آﻧﺠﺎ دور ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫آﻧﺸﺐ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺻﺒﺢ‪ ،‬داﻧﺶ آﻣﻮزان ﻋﻀﻮ اﻟﻒ دال‪ ،‬در راﻫﺮوﻫﺎ ﻛﺸﻴﻚ دادﻧﺪ‬
‫و رﻳﻤﻮس ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﺳﻨﺎﺗﻮرﻫﺎ‪ ،‬ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻗﻠﻌﻪ را زﻳﺮ ﻧﻈﺮ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﮔﺮوپ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﻋﻤﺎق ﺟﻨﮕﻞ و ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﺮزﻫﺎي ﻗﻠﻌﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ اﻣﻜﺎن آﭘﺎرات ﻓﺮاﻫﻢ ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ آﻧﺸﺐ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﻔﺘﺎد‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮي را ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮدش آورود‪ ،‬ﻟﺒﺎس ﻫﺎي او را از ﺗﻨﺶ‬
‫درآورد‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﻛﺸﻴﺪ و وﺟﺐ ﺑﻪ وﺟﺐ ﺑﺪن او را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺑﺮاي زﺧﻢ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺮاي وﺟﻮد ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي ﻧﻬﻔﺘﻪ و ﺳﻴﺎه اﻣﺎ ﻫﺮي ﻫﻴﭻ‬
‫ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺪاﺷﺖ و ﺑﺮ ﺧﻼف رون‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد از ﺗﻤﺎم ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺗﺶ اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ را ﻛﻪ از اﺳﻨﻴﭗ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و در ﻛﻤﺪ ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ‬

‫‪622‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن را ﻣﻲ ﺧﻮرد اﻣﺎ ﻧﻤﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﺮي را ﺑﻴﺪار ﻛﻨﺪ ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﻦ‪ ،‬ﺷﻴﺸﻪ ﻣﻌﺠﻮن را زﻳﺮ ﺑﻴﻨﻲ ﻫﺮي‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ آرام داد‪ .‬روﺷﻲ ﺟﺪﻳﺪ ﻛﻪ اﺧﺘﺮاع ﺧﻮدش ﺑﻮد و‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮاص ﻣﻌﺠﻮن را ﺣﻔﻆ ﻛﻨﺪ‪ .‬رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﺳﻄﺢ ﻣﺎﻳﻊ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺖ‬
‫ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺒﺎس ﺧﻮاب ﺳﻔﻴﺪي ﻛﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻫﺪﻳﻪ‬
‫ﺷﺐ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻪ ﻫﺮي داده ﺑﻮدﻧﺪ را ﺑﺮ ﺗﻦ او ﻛﺮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ‬
‫او داﺷﺖ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻧﺼﻔﻪ و ﻧﻴﻤﻪ زد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻣﺎﻧﮕﺎه رﻓﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮف و آﻧﻄﺮف ﻣﻲ‬
‫رﻓﺖ و ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﻪ آﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺸﺎن وﺧﻴﻢ ﺗﺮ ﺑﻮد‬
‫رﺳﻴﺪﮔﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮي ﻫﻢ ﻛﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ ﻫﺎﻳﻲ از ﺑﺪﻧﺸﺎن ﺑﺎﻧﺪ ﭘﻴﭽﻲ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻮاب ﺑﺪون روﻳﺎ ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ در ﺧﻮاب ﺧﺮوﭘﻮف‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻗﻀﻴﻪ رون ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﺑﻮد‪ .‬دو ﺑﻄﺮي ﺑﺰرگ ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻮن‬
‫ﺳﺎز ﻛﻪ ﺣﺎﻻ ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺮ روي ﻣﻴﺰ ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ رون ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬راﺷﻞ او را‬
‫ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪه ﺑﻮد و ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮ زﺧﻢ ﻫﺎي ﭘﺸﺖ ﻛﻤﺮ او ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‬
‫و ﻫﺮ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺧﻮﻧﻲ ﻛﻪ در دﻫﺎﻧﺶ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد را در ﺳﻄﻠﻲ ﻛﻪ ﻛﻨﺎر ﭘﺎﻳﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻣﻲ رﻳﺨﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر‬
‫راﺷﻞ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﺗﺮس ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟! ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺳﺮش اوﻣﺪه؟‬‫راﺷﻞ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪623‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻳﻦ اﺛﺮ ﭘﻨﺠﻪ ﻳﻪ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ وﻳﺮوس اﺻﻠﻲ در‬‫دﻧﺪوﻧﻬﺎي ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎ ﻗﺮار دارد اﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺧﻄﺮ ﻛﻨﻢ و ﺑﺰارم ﻛﻪ‬
‫ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و زﺧﻢ ﺗﺎ ﺣﺪي ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ زد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ‪ ،‬ﺗﻼﺷﻤﻮ ﻛﺮدم‪ .‬ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ ﻛﺎري از‬‫دﺳﺘﻢ ﺑﺮ ﻧﻤﻲ آد‪ .‬اﻣﺎ اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﻛﻤﻪ ﻛﻪ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪش ﻣﺤﻮ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﺎﻣﻼ ﺟﺪي اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﺎ اون ﻫﻤﻪ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﻛﻪ دﻳﺪه‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﻗﺒﻮل ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﻪ‬‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻧﺒﻮده‪.‬‬
‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻤﻜﻢ ﻛﻨﻲ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﺑﺮﺳﻴﻢ‪ .‬ﺳﻮروس ﻳﻪ ﻧﻔﺮي ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ‬‫ﻫﻤﺸﻮن ﺑﺮﺳﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻧﮕﺎه ﻧﮕﺮان ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ رون ﻛﺮد‪ ،‬دﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻗﺮار داد و اوا ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺎر دﻳﮕﻪ از دﺳﺖ ﻣﺎ ﺑﺮ ﻧﻤﻲ آد‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﺑﺮﺳﻴﻢ‪.‬‬‫اﻣﺎ راﺷﻞ ﻫﻨﻮز ﻳﻚ ﺑﺮگ ﺑﺮﻧﺪه داﺷﺖ و ﺗﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ ،‬از آن اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﻛﻨﺎر اﺳﻨﻴﭗ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و در ﻫﺮ‬
‫دﺳﺘﺶ ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺷﻴﺸﻪ ﭘﺮ از ﻣﺎﻳﻌﻲ ﺳﺒﺰ‪ -‬آﺑﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻛﻨﺎر آﻧﻬﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ دو ﺷﻴﺸﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ او داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪624‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ روﺷﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺮاي وﻳﺰﻟﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدي‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ وﻗﺖ ﮔﻴﺮه‪ .‬اﻳﻦ‬‫ﻣﻌﺠﻮن ﻫﻢ ﻫﻤﻮن ﻛﺎر رو اﻧﺠﺎم ﻣﻲ ده‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ اﺛﺮش ﻛﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ‬
‫وﻟﻲ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮه‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻋﺪه اي اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ در ردﻳﻒ آﺧﺮ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ و ﺧﻄﺎب ﺑﻪ‬
‫راﺷﻞ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از آﺧﺮ ﺷﺮوع ﻣﻲ ﻛﻨﻲ و ﺟﻠﻮ ﻣﻴﺎﻳﻲ‪ .‬روش ﻛﺎر رو ﻫﻢ ﺑﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻳﺎد‬‫ﻣﻲ دي‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎن ﺧﻴﻠﻲ ﻣﻬﻤﻪ‪.‬‬
‫ﺣﺪود ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ وﺿﻊ ﻫﻤﻪ رﺳﻴﺪﮔﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از ﺗﺨﺖ ﻫﺎ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻫﻤﻪ ﺧﻮاب ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ‬
‫ﻫﻨﻮز ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺑﻴﺪار ﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش اﻧﺪاﺧﺖ و راﺷﻞ و اﺳﻨﻴﭗ‬
‫را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ رون اﻳﺴﺘﺎده اﻧﺪ و ﻣﺸﻐﻮل ﭘﺎﻧﺴﻤﺎن ﻛﻤﺮ و ﭘﻬﻠﻮي‬
‫رون ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻛﺮوم در ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ اﻣﻴﻠﻲ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ او را در دﺳﺖ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺻﻮرت او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﺧﻢ او ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ اﻳﻦ زﺧﻢ‪،‬‬
‫ﻳﻚ زﺧﻢ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬زﺧﻢ ﻳﻚ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﺎﻧﺪ ﭘﻴﭻ‬
‫ﺷﺪه ﻛﺮوم اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻗﻠﺒﺖ رو واﮔﺬار ﻛﺮدي ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن؟‬‫وﻳﻜﺘﻮر ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻫﻢ ﺑﺮﻧﮕﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻗﻠﺒﺸﻮ واﮔﺬار ﻛﺮده‪ ،‬داداش ﻋﺰﻳﺰﺗﻪ‪ .‬از ﻫﻤﻮن اوﻟﺶ‬‫ﻫﻢ ﻣﻲ دوﻧﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻫﺮ‪ -‬ﻣﻲ‪-‬اون‪ ،‬ﻛﺲ دﻳﮕﻪ اي رو دوﺳﺖ‬
‫دارد ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ﻛﻨﺎر ﻛﺸﻴﺪم‪.‬‬

‫‪625‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ وﻟﻲ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻜﺎﺗﺒﻪ داﺷﺘﻴﻦ!‬‫ راﺑﻄﻪ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ رو دوﺳﺘﻲ ﻣﻲ ﮔﻦ ﻧﻪ ﻋﺸﻘﻮﻻﻧﻪ‪ .‬ﻋﺸﻖ ﻣﻦ اﻻن‬‫ﺟﻠﻮم ﺧﻮاﺑﻴﺪه و ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ دوﺑﺎره ﭼﺸﻤﺎﺷﻮ ﺑﺎز ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ﻳﺎ‬
‫ﻧﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻛﺮوم ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺟﻴﻨﻲ ﺣﺮف دﻳﮕﻪ‬
‫اي ﻧﺰد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ رﻓﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺑﺎﻻي ﺳﺮ رون‬
‫اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر آﻧﻬﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻜﺎﻟﻤﻪ اي ﻛﻪ‬
‫ﻣﺎﺑﻴﻨﺸﺎن در ﺟﺮﻳﺎن ﺑﻮد را ﻧﻴﻤﻪ ﻛﺎره رﻫﺎ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ از ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻨﻬﺎن ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫از اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻔﻲ ﻛﻪ در دروﻧﺶ ﻣﻮج ﻣﻲ زد‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد‪ .‬ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ را‬
‫اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﭘﻠﻚ زد ﺗﺎ دﻳﺪش ﻧﺴﺒﺖ‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻴﻂ واﺿﺢ ﺗﺮ ﺷﻮد‪ .‬ﻟﺒﺎس ﺧﻮاب ﺳﻔﻴﺪي ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ و در ﺗﺨﺖ‬
‫ﺧﻮاب درون اﺗﺎﻗﺶ در ﻳﻜﻲ از ﻃﺒﻘﺎت ﻗﺼﺮ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻋﻠﺖ ﮔﺮﻣﺎ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺎﺳﻲ ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺷﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬در ﻛﻨﺎر او ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و زﻣﺎن‬
‫ﻧﻴﺰ از دﺳﺘﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺻﺪاي ﺟﻴﺮﺟﻴﺮي از ﻛﻨﺎر ﮔﻮﺷﺶ‪ ،‬او‬
‫را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﻣﻨﻘﺎري را در ﺳﻪ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮي‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ دﻳﺪ‪ .‬ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮد ﻛﻪ از ﺗﺮس‪ ،‬ﺟﻴﻎ ﺑﻜﺸﺪ ﻛﻪ ﻣﻨﻘﺎر ﺑﺎﻻﺗﺮ رﻓﺖ و او‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻤﺎﻳﻲ ﻛﺎﻣﻞ از ﺻﻮرت ﻓﻮﻛﺲ را ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ او و ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﭘﺮﻧﺪه ﻣﻨﻘﺎرش را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻣﺎﻟﻴﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺟﺎي‬

‫‪626‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﻮدش در ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ آراﻣﻲ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﻧﻤﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻴﺪار ﻛﻨﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق ﻣﻲ رﻓﺖ‪،‬‬
‫ﺑﺸﻜﻨﻲ زد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﭘﻴﺮاﻫﻦ ﻣﺸﻜﻲ و ﺷﻠﻮار ﺟﻴﻦ آﺑﻲ رﻧﮕﻲ‪ ،‬ﺟﺎي‬
‫ﻟﺒﺎس ﺧﻮاب ﺳﻔﻴﺪ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ اﺷﺎره اي ﺑﻪ ﻓﻮﻛﺲ ﻛﺮد و ﭘﺮﻧﺪه ﺑﺮ‬
‫روي ﺷﺎﻧﻪ او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ‬
‫ﻛﺮد ﻛﻪ ﻛﺎراﻳﻲ ﻗﻘﻨﻮﺳﻬﺎ در ﺑﻴﺪار ﻛﺮدن اﻓﺮاد‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﻬﺘﺮ از ﺳﺎﻋﺖ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻣﺎﻧﮕﺎه رﻓﺖ ﻛﻪ در ﺗﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫وارد درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻫﻤﮕﻲ ﺧﻮاب ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ‬
‫ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ راﺷﻞ ﺷﺪ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر ﻳﻜﻲ از ﺗﺨﺖ ﻫﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ و در ﻫﻤﺎن‬
‫ﺣﺎﻟﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﻗﻠﺒﺶ از ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد‬
‫ﺑﻪ ﺟﺰ رون و از روي ﺑﺎﻧﺪاژي ﻛﻪ دور ﻛﻤﺮش ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻲ ﺷﺪ‬
‫ﺣﺪس زد اوﺿﺎﻋﺶ ﺧﻴﻠﻲ وﺧﻴﻢ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ رون رﻓﺖ و‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﺑﻪ دو ﻣﺘﺮي ﺗﺨﺖ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن راﺷﻞ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺳﺮش ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ او ﭼﺮﺧﻴﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از ﺧﻮاب آﻟﻮدﮔﻲ در او دﻳﺪه ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ ﺣﺎل ﺑﻘﻴﻪ ﺧﻮﺑﻪ ﭼﻮن ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ‪ ،‬زﻫﺮ ﮔﺮگ رو از ﺑﺪﻧﺸﻮن ﺧﺎرج ﻛﺮدﻳﻢ اﻣﺎ‬‫رون‪...‬‬
‫ رون ﭼﻲ؟؟‬‫راﺷﻞ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻈﻄﺮب ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪627‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺎﻫﺎت رو راﺳﺖ ﺑﺎﺷﻢ ﻫﺮي‪ .‬ﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ دور ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻳﻢ و‬‫ﻋﻤﻖ زﺧﻢ رون ﻫﻢ ﺧﻴﻠﻲ زﻳﺎد ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﻫﺮﻛﺎري ﻛﻪ از دﺳﺘﻢ ﺑﺮ ﻣﻲ‬
‫اوﻣﺪ رو اﻧﺠﺎم دادم وﻟﻲ‪...‬‬
‫راﺷﻞ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺑﺮرﺳﻲ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﻲ‬
‫اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪.‬‬
‫ دﻳﺸﺐ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺧﻄﺮ از ﺳﺮ رون ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ‬‫زﺧﻤﺶ رو ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ‪ ...‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻴﭻ ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺸﺒﻴﻨﻲ ﺑﻮد‪ .‬اول ﻛﻪ‬
‫ﺑﻴﻞ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻫﻢ رون‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻲ ﮔﻲ ﻫﻴﭻ راﻫﻲ ﻧﻴﺴﺖ؟‬‫راﺷﻞ اﺑﺘﺪا ﻫﻴﭻ ﻧﮕﻔﺖ اﻣﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در ﻣﺎﻧﺪﮔﻲ را در ﻧﮕﺎه ﻫﺮي دﻳﺪ‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻪ راه ﻫﺴﺖ وﻟﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻪ‪.‬‬‫ ﻛﺪوم راه؟‬‫ ﻫﻤﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﭘﺪرﺧﻮﻧﺪت اﻧﺠﺎم دادي‪.‬‬‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﮔﺮد ﺷﺪ‪.‬‬
‫ رون ﺣﺎﻻ ﻳﻚ ﺟﺎﻧﻮر دروﻧﻲ داره‪ .‬ﻳﻪ ﺗﺴﺘﺮال‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ اﺗﺤﺎد روش اﻧﺠﺎم‬‫ﺷﺪه‪ .‬اﻧﺠﺎم ﻣﺠﺪد اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻳﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ در اون‪ ،‬ﻣﺴﺎوي ﺑﺎ ﻣﺮگ‬
‫ﺣﺘﻤﻲ اﺳﺖ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪628‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﻲ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ دﻧﺪاﻧﻬﺎي‬‫ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﺑﻪ او ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪه رو ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺿﻌﻴﻒ ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬راﺷﻞ و اﺳﻨﻴﭗ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬راﺷﻞ ﻧﻘﺸﻪ اش را ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت ﻧﺎراﺣﺖ و ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎش ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره‪ .‬ﻣﻦ اﺟﺎزه ﻧﻤﻲ دم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن را آرام ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ راه دﻳﮕﻪ اي ﻧﺪارﻳﻢ‪ .‬رون ﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻳﻪ ﺧﻮن آﺷﺎم ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺸﻪ در‬‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﻨﺘﺮل ﺣﺮﻛﺎت ﺧﻮدش رو داره و ﻳﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﮔﺮگ درﻧﺪه ﺧﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﻮدش را ﻫﻢ ﺗﻴﻜﻪ ﭘﺎره ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺶ اداﻣﻪ دﻫﺪ‪ .‬ﭼﻮن در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ درب‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻟﺒﺎس زﻳﺮ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ‪ ،‬وارد‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺷﻨﻴﺪم‪ .‬ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪.‬‬‫دﻫﺎن ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎز ﺷﺪ اﻣﺎ راﺷﻞ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺗﺎ زﻣﺎن ﻛﺎﻣﻞ ﺷﺪن ﺑﻌﺪي ﻣﺎه ﻳﻌﻨﻲ‬‫ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ﻳﻚ ﻣﺎه‪ ،‬ﻣﺎ وﻗﺖ دارﻳﻢ‪.‬‬
‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﻫﺎن ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻪ اوﺿﺎع را ﻣﺴﺎﻋﺪ دﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﻳﻚ ﮔﻔﺘﮕﻮي دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺑﺎ آﻗﺎي ﻛﺮوم داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪.‬‬‫ﺷﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﺑﺨﻮاد ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﮕﻪ‪.‬‬

‫‪629‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ و ﮔﺮﮔﻬﺎ‪.‬‬‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮه رون‪.‬‬‫ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻮن از ﮔﺮﮔﻬﺎ ﭼﻴﻪ؟‬‫ﻫﺮي ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ راﺷﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ ﻫﺎﻳﻲ رو ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎﺷﻨﺪ رو‬‫ﺑﺎ ﺧﻮدﻣﻮن آوردﻳﻢ‪ .‬اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﺑﻴﺎرﻳﻤﺸﻮن ﻃﺮف ﺧﻮدﻣﻮن‪.‬‬
‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ ﺧﻴﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻴﻜﻨﻢ‪ .‬اوﻧﺎ ﻧﻪ‬‫ﻣﻨﻮ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻦ و ﻧﻪ ﻣﻲ دوﻧﻦ ﻛﻪ ﻛﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ رون ﻛﻤﻚ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﺮﺧﻴﺰد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﻳﻢ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﭘﻴﺶ ﻛﺮوم‪.‬‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﻳﺸﺐ ﻛﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﻔﺘﺎد؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ دﻳﮕﺮ رون را روي ﮔﺮدﻧﺶ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬در ﺟﻮاب ﺳﻮال ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﺷﺐ رو ﻛﺸﻴﻚ دادﻳﻢ وﻟﻲ ﻫﻴﭻ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﻔﺘﺎد‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﻔﺲ راﺣﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺣﺪس ﻣﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد و وﻟﺪي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻏﻴﺒﺖ ﻣﺎﻣﻮران‬‫وزارت ﺧﻮﻧﻪ ﻧﺸﺪه‪ .‬اﻳﻦ روزﻫﺎ ﺧﻴﻠﻲ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و اﻳﻦ ﺑﺎﺑﺖ‬
‫ﺗﺎﺳﻔﻪ!‬
‫‪ -‬ﺗﺎﺳﻒ؟!‬

‫‪630‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ آره رون‪ .‬ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺎﺳﻔﻪ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺷﺎﮔﺮد داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎﺷﻪ و اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻜﻨﻪ‪.‬‬‫و دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺘﻨﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬رون ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﺑﺖ دﻳﺸﺐ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬از ﻳﻪ ﻃﺮف زﺧﻢ ﻛﻤﺮم و از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﺧﻄﺮي‬‫ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﻛﻪ ﺣﺮﻓﺶ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪ .‬دﺳﺘﺶ را دور ﮔﺮدن رون‬
‫ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮد و او را ﺑﻪ ﻃﺮف دﻳﻮار ﺣﻞ داد و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﺑﺎ دﺳﺖ دﻳﮕﺮش‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮي اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺮود و آﻧﻬﺎ را ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارد‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻴﺰ در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه راﺷﻞ‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫درﻣﺎﻧﮕﺎه رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺠﺰ دو ﻧﻔﺮ‪،‬‬
‫ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ در ﺧﻮاب ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲ ﺑﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻳﻜﺘﻮر در ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ اﻣﻴﻠﻲ ﻛﻪ ﺗﺎزه ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ او ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و راﺷﻞ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫آﻧﻬﺎ ﻣﻲ آﻳﻨﺪ‪ ،‬ﺻﺤﺒﺘﺶ را ﺑﺎ اﻣﻴﻠﻲ ﻧﻴﻤﻪ ﻛﺎره رﻫﺎ ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﻛﻨﺎر آﻧﻬﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ دﺧﺘﺮي ﻛﻪ روي ﺗﺨﺖ ﺑﻮد اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻳﻜﺘﻮر ‪ ...‬ﻣﻲ ﺧﻮام اﮔﺮ ﻣﻤﻜﻨﻪ‪ ،‬ﺻﺤﺒﺘﻲ رو ﺑﺎ ﻫﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪.‬‬‫وﻳﻜﺘﻮر ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻣﻴﻠﻲ اﺗﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺣﺮﻓﺖ رو ﺑﺰﻧﻲ‪ .‬ﻏﺮﻳﺒﻪ اي اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺪارم‪ .‬وﻟﻲ آﻳﺎ ﺧﻮدت ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اﻣﻨﻴﺖ اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻢ‬‫زﻳﺒﺎ رو ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻛﻨﻲ؟ اﻳﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻫﻔﺘﺎد درﺻﺪ‬
‫ﺳﺎﻛﻨﻴﻦ ﻣﺪرﺳﺘﻮن ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﺑﺸﻦ‪ .‬اﻣﻴﺪوارم اﻫﻤﻴﺖ ﻣﻮﺿﻮع رو‬
‫درك ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬

‫‪631‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫وﻳﻜﺘﻮر ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ اﻣﻴﻠﻲ ﻣﺎﻧﻊ او ﺷﺪ‪ .‬او ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮش را‬
‫ﺗﻜﺎن داد وﻟﻲ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻜﺎن ﺟﺰﺋﻲ‪ ،‬وﻳﻜﺘﻮر را وادار ﺳﺎﺧﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ درﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﻫﺮي ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﻨﺪ‪ .‬از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﺎ راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق‬
‫ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻛﻪ در اﻧﺘﻬﺎي درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﻮد رﻓﺖ‪ .‬اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ دﻗﻴﻘﺎً ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺗﺎق‬
‫اﺳﻨﺎد ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬راﺷﻞ در‬
‫را ﺑﺴﺖ و ﺳﻪ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻛﻪ در ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق ﺧﺎك ﻣﻲ ﺧﻮردﻧﺪ را ﺟﻠﻮ ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب وﻳﻜﺘﻮر‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻳﻪ ﺳﺮي ﻣﺴﺎﺋﻞ اﻳﻦ وﺳﻂ وﺟﻮد دارد ﻛﻪ‬‫ﻗﺪري ﻣﺒﻬﻢ ﻣﻮﻧﺪه و اﻳﻦ اﺻﻼ ﺟﺎﻟﺐ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﺎ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻴﻢ؟‬
‫ﻛﺮوم ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي و راﺷﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ در ﭼﻪ ﻣﻮرد؟‬‫ ﭼﺮا وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد؟ ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﮔﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﻪ‬‫ﻛﺎرﻛﺎروف ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ و ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﻲ دوﻧﻲ!‬
‫ﭼﻬﺮه ﻛﺮوم ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺮﺳﻴﺪه ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻣﺴﻠﻂ‬
‫ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﻛﺎراﻛﺎروف اون ورودي رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﻮن داد و‬‫ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻪ ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه ازش اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ و ﭼﺮا؟‬‫ﻟﺮزﺷﻲ ﺳﺮاﭘﺎي ﻛﺮوم را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪632‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اون روز ﻣﻦ ﺗﻮي دﻓﺘﺮ ﻛﺎرﻛﺎروف ﺑﻮدم ﻛﻪ درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻳﻪ‬‫ﺟﻦ ﺧﻮﻧﮕﻲ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ‬
‫ ﻳﻪ ﺟﻦ ﺧﻮﻧﮕﻲ؟!‬‫ آره ﻳﻪ ﺟﻦ ﺧﻮﻧﮕﻲ‪ .‬ﺑﻌﺪش اﻳﮕﻮر ﻣﻨﻮ از اﺗﺎق ﺑﻴﺮون ﻛﺮد و ﻧﻴﻢ‬‫ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪش ﻛﻪ ﺻﺪام ﻛﺮد و رﻓﺘﻢ داﺧﻞ‪ ،‬ﻣﺎﺟﺮاي ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه رو ﺑﻬﻢ‬
‫ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻬﺮه اش را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﻗﻴﺎﻓﻪ اون ﺟﻦ رو ﺑﺮام ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻛﻨﻲ؟‬‫وﻳﻜﺘﻮر ﻣﺪﺗﻲ را ﺻﺮف ﺧﻮاراﻧﺪن ﺳﺮش اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﭘﻴﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻮﺷﻬﺎش ﻣﺜﻞ ﺧﻔﺎش ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺰرگ و اﻓﺘﺎده‪ .‬ﭘﻮﺳﺖ‬‫ﺑﺪﻧﺶ ﻫﻢ ﺧﻴﻠﻲ ﭼﺮوك ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺰرﮔﻲ رو ﺑﺮاش‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دﻣﺎﻏﺶ ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﻳﻪ ﭘﻮزه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي! ‪ ...‬ﻫﺮي؟!‬
‫ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟‬
‫راﺷﻞ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ﻫﺮي ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ روﺑﺮو ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪون‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ راﺷﻞ ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ رم ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺻﺤﺒﺘﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ‬‫ﺑﻤﻮﻧﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ وﻳﻜﺘﻮر ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬اﮔﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ اي ﻫﻢ ﻳﺎدت اوﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻪ راﺷﻞ ﺑﮕﻮ‪.‬‬

‫‪633‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ اﺗﺎق را ﺗﺮك ﻛﺮد‪ .‬از ﻛﻨﺎر رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ دﻳﻮار‬
‫ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ اول رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل رﻓﺖ ﺗﺎ‬
‫ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺑﺮود ﻛﻪ‪...‬‬
‫ ﻫﺮي!‬‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش اﻧﺪاﺧﺖ و ﺟﻴﻨﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ در ﭼﻬﺎرﭼﻮب در‬
‫اﻳﺴﺘﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ آزرده‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺮا ﻣﻨﻮ ﺑﻴﺪار ﻧﻜﺮدي؟‬‫ ﺗﻮ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ داﺷﺘﻲ‪.‬‬‫ ﻣﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﺒﻮد از ﻛﺮوم ﺑﺎزﺟﻮﻳﻲ ﻛﻨﻴﻢ؟!‬‫ ﺑﺎزﺟﻮﻳﻲ؟؟!! ﻫﻴﭻ ﺑﺎزﺟﻮﻳﻲ در ﻛﺎرﻧﺒﻮد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﮔﻔﺘﮕﻮي دوﺳﺘﺎﻧﻪ‪.‬‬‫ ﭼﺮا رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻳﺎ اون دﺧﺘﺮه راﺷﻞ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻦ وﻟﻲ ﻣﻦ ﻧﻪ؟‬‫ﻫﺮي ﻫﻮا را ﺑﺎ ﺷﺪت از ﺑﻴﻨﻲ ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن اوﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪.‬‬‫ ﻛﻪ ﭼﻲ؟ راﺷﻞ ﻛﻪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ دﻟﻢ ﻧﻴﻮﻣﺪ ﺑﻴﺪارت ﻛﻨﻢ و ﺗﻮ ‪...‬‬‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ دارم ﻣﻲ رم ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ‪ .‬اﮔﻪ دﻟﺖ ﻣﻲ ﺧﻮاد‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﺎ ﻣﻦ‬‫ﺑﻴﺎﻳﻲ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﻛﺸﻤﻜﺶ اداﻣﻪ دﻫﺪ‬
‫اﻣﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي رﻓﺖ‪.‬‬

‫‪634‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫****‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻪ را در ذﻫﻦ ﻣﺠﺴﻢ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫دري ﺳﻴﺎه رﻧﮓ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻣﺤﻆ‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪن ﻫﺮي‪ ،‬در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﺻﺪاﻫﺎﻳﻲ از ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲ‬
‫آﻣﺪ ﻛﻪ ﺑﻲ ﺷﻚ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﺑﻮد و ﻏﺮﻏﺮﻫﺎي ﻣﻮدي ﻧﻴﺰ ﺗﺎﻳﻴﺪي‬
‫ﺑﺮ آن ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺳﻜﻮت ﺑﺮ روي ﺑﻴﻨﻲ ﻗﺮار داد و در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎي ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻜﻮﺗﻲ ﺑﺮ روي اﺗﺎق ﻗﺮار داد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺗﻤﺎم ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻛﺮوم ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد را ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ!‬‫ﺟﻦ ﭘﻴﺮ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﺎﻗﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ارﺑﺎب اﻣﺮي داﺷﺖ‪.‬‬‫دﺳﺖ ﻫﺮي ﻛﻪ ﻫﻢ اﻛﻨﻮن در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺟﺰﺋﻲ ﻛﺮد‬
‫و ﻃﻠﻤﺴﻲ ﺑﺮ ﻛﻒ اﺗﺎق ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫ ﻳﻪ ﺳﻮال ازت داﺷﺘﻢ ﻛﺮﻳﭽﺮ‪ .‬ﺑﻪ دﻗﺖ ﮔﻮش ﻛﻦ و ﺟﻮاﺑﻢ رو ﺑﺪه‪ .‬آﻳﺎ‬‫ﺗﻮ ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم اﻳﮕﻮر ﻛﺎرﻛﺎروف رو ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻲ؟ رﺋﻴﺲ ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ رو ﻣﻲ ﮔﻢ‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎن ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﻪ ﺷﻜﻠﻲ ﻧﺎﻣﺤﺴﻮس ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه‬
‫ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻣﻨﻈﻮر ارﺑﺎب رو ﻧﻤﻲ دوﻧﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﻳﻚ ﻗﺪم ﺑﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪635‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ دروغ ﻣﻲ ﮔﻲ؟ ﻣﻦ ﻳﻪ ﺳﻮال ازت ﭘﺮﺳﻴﺪم‪ .‬اﻳﻦ ﻳﻪ‬‫دﺳﺘﻮر ﻧﻴﺴﺖ و ﻣﻦ ﺑﻬﺖ دﺳﺘﻮر ﻧﻤﻲ دم‪.‬‬
‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ‪ .‬ﻛﺮﻳﭽﺮ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻧﺪاري؟‬‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد‪ .‬اﺷﻚ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺣﻠﻘﻪ زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﻪ ارﺑﺎب اﻃﻤﻴﻨﺎن داره‪ .‬ارﺑﺎب ﺑﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫ﻛﺮﻳﭽﺮ اﻣﻴﺪواره!‬
‫دﺳﺘﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﺳﻨﮕﻲ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ را در ﻛﻒ دﺳﺘﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد‪.‬‬
‫آن را ﺑﻪ ﻫﺮي داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ارﺑﺎب ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻤﺎره‪.‬‬‫وﻟﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺸﻖ زﻣﻴﻦ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺗﺮﺳﺎن‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻪ ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ دادي ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﻲ دوﻧﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﻛﺠﺎ ﻣﻲ ﺑﺮه‬‫وﻟﻲ ﻫﻨﻮز ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﻢ رو ﻧﺪادي‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻲ‬
‫ﻏﻴﺐ ﺑﺸﻲ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﻢ رو ﺑﺪه‪.‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻫﻤﻴﻨﻜﺎر رو ﻛﺮد‪ .‬ارﺑﺎب ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﺸﻮ ﻣﻲ ﮔﻴﺮه‪ .‬ارﺑﺎب ﺑﻪ‬‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻗﻮل داده ﻛﻪ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﻜﻨﻪ‪ .‬ﻛﺮﻳﭽﺮ اﮔﻪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ ﻣﻲ ﻣﻴﺮه‪ .‬ﻛﺮﻳﭽﺮ‬
‫ﺑﺪﺑﺨﺖ‪ ،‬ﻗﺴﻢ ﺧﻮرده‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪636‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﮔﻮش ﻛﻦ ﻫﺮي‪ .‬ﻛﺮﻳﭽﺮ ﭘﻴﻤﺎن ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﻲ ﺧﻮرده ﻛﻪ ﺣﺮف ﻧﺰﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ‬‫ﻃﻠﺴﻢ رو ﺣﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺑﻬﺘﺮه از ﭘﻮرﺗﻜﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫اوﻧﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدﻣﻮن ﻣﻲ ﺑﺮﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻦ ﭘﻴﺮ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ از ﭘﻮرﺗﻜﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﻲ آﻳﻲ‪.‬‬‫ ارﺑﺎب ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻏﻴﺐ ﺑﺸﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را دراز ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﻲ آﻳﻲ‪ .‬ﻧﮕﻔﺘﻢ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻣﻲ‬‫ري‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺎﻳﺶ را ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﺳﺎﻟﻨﻲ‬
‫را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ اﺛﺮي از ﻣﻴﺰ وﺳﻂ اﺗﺎق ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻛﺮﻳﭽﺮ‬
‫ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ از ﭘﻮرﺗﻜﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺎﻟﻪ اي ﻛﺮد و از روي زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ دﻳﮕﻪ از ﺳﻨﮓ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ارﺑﺎب ﺑﺎﻳﺪ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﺑﻴﺎد‪.‬‬‫در اﻧﺘﻬﺎي ﺗﺎﻻر‪ ،‬دري ﻗﺮار داﺷﺖ و در ﻛﻨﺎر آن‪ ،‬راه ﭘﻠﻪ اي ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻣﻲ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﻛﺮﻳﭽﺮ درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ در ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﻪ ارﺑﺎب اﻋﺘﻤﺎد داﺷﺖ‪ .‬ﺣﺘﻲ ارﺑﺎب ﻗﺒﻠﻲ ﻫﻢ اﻳﻨﺠﺎ رو ﺑﻠﺪ‬‫ﻧﺒﻮد‪ .‬اﻳﻦ دﺳﺘﻮر ﺑﺎﻧﻮي ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪637‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و در را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻛﺮﻳﭽﺮ از ارﺑﺎب ﻗﺒﻠﻲ‪ ،‬ﺳﻴﺮﻳﻮس‬
‫ﺑﻮده و ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدن ﻧﻘﺶ ﻛﺮﻳﭽﺮ در ﻗﺘﻞ ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬ﻛﺎر ﺳﺨﺘﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺗﺨﺘﻲ را در آﻧﺠﺎ دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﻮر ﺳﺒﺰي‪ ،‬اﻃﺮاﻓﺶ را‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬روي ﺗﺨﺖ ﻧﻴﺰ ﺑﺪن ﻣﺮدي ﻗﺮار داﺷﺖ و در ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪ‬
‫ﺷﻴﺸﻪ ﺧﺎﻟﻲ از ﻣﻌﺠﻮن روي ﻫﻢ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ‬
‫رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺗﻌﺠﺐ ﮔﺮد ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﻴﺮﻳﻮس؟!‬‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ وﻟﻲ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ‬
‫دوﺧﺖ وﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ارﺑﺎب اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬اﻳﻦ ارﺑﺎب ﻗﺒﻠﻲ ﻛﺮﻳﭽﺮه‪ .‬رﻳﮕﻠﻮس ﺑﻠﻚ‪.‬‬‫****‬
‫ﻫﺮي ﻫﻨﻮز از ﺷُﻚ ﺧﺒﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﺧﺎرج ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي ﺳﻴﺮﻳﻮس‪،‬‬
‫رﻳﮕﻠﻮس ﺑﻪ دﺳﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻳﻜﻲ ﺑﮕﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟!‬‫ﺻﺪاي ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺧﻮدش آورد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻳﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻫﻜﺎري؛ ﻛﺮﻳﭽﺮ‪.‬‬‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺻﻮرت رﻳﮕﻠﻮس ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭼﺮﺧﻴﺪ‪.‬‬
‫ اﮔﻪ ارﺑﺎب ﻗﻮل ﺑﺪه ﻛﻪ ارﺑﺎب رﻳﮕﻠﻮس رو ﻧﺠﺎت ﺑﺪه‪ ،‬ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ‬‫رو ﻣﻲ ﮔﻪ‪.‬‬

‫‪638‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﻣﺪﺗﻲ ﻣﻜﺚ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ وارد ذﻫﻦ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺷﻮد و ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را‬
‫ﺑﻔﻬﻤﺪ اﻣﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﺟﻦ را ﻧﻴﺎز داﺷﺖ‪ .‬ﺟﻦ ﭘﻴﺮ ﺛﺎﺑﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ اﺳﺮار‬
‫زﻳﺎدي دارد‪.‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻢ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاش اﻓﺘﺎده ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﻛﻤﻜﺶ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻲ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻧﻤﻲ دوﻧﻪ ﭼﺮا وﻟﻲ ﺑﻪ ارﺑﺎب اﻋﺘﻤﺎد ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ از اون‬‫روزي ﺷﺮوع ﺷﺪ ﻛﻪ ارﺑﺎب از ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻫﻤﺮاﻫﺶ ﺑﺮه و ﻛﺎري‬
‫رو ﺑﺮاش اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪ .‬ارﺑﺎب ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﻏﺎري ﻛﻨﺎر درﻳﺎ ﺑ‪‬ﺮد‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ!‬‫ﻫﺮي ﻛﺮﻳﭽﺮ را از اداﻣﻪ ﺑﺤﺚ ﻣﻨﻊ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ!‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺮﻧﺪه ﺳﺮخ رﻧﮓ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮي دﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ‬
‫ﭘﺮﻧﺪه ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﺎﻓﻆ اﺣﺘﻴﺎج دارﻳﻢ‪ .‬ﺟﺎﺷﻮ ﻛﻪ ﺑﻠﺪي؟!‬‫ﭘﺮﻧﺪه ﺟﻴﺮﺟﻴﺮي ﻛﺮد و ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ اي در‬
‫ﻫﻮا اﻳﺠﺎد ﺷﺪ و ﭘﺮي ﺳﺮخ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺮ را ﻗﺎﭘﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﺳﺖ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ را ﮔﺮﻓﺖ و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻨﮓ!!‬
‫ﺣﺎﻻ آﻧﻬﺎ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎﻳﻲ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬اﻳﻨﺠﺎ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎﺳﺖ؟‬

‫‪639‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺘﺤﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اداﻣﻪ ﺑﺪي‪.‬‬‫ ﻣﺎ وارد اﻳﻦ ﻏﺎر ﺷﺪﻳﻢ و ارﺑﺎب اون ﻣﻌﺠﻮن رو ﺧﻮرد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ آﺧﺮش‬‫ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﺑﻪ ﺧﻮردش ﺑﺪم‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻟﺮزﻳﺪ و ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ او را ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﻨﺪ‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ او از ﺗﻮ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻌﺠﻮن رو ﺑﻪ ﺧﻮردش ﺑﺪي‪ .‬ﻛﺴﻲ‬‫ﺗﻮ رو ﻣﻘﺼﺮ ﻧﻤﻲ دوﻧﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ اداﻣﻪ ﺑﺪه‪.‬‬
‫ﺟﻦ ﭘﻴﺮ‪ ،‬ﻗﻄﺮات اﺷﻜﻲ ﻛﻪ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ آﻣﺪ را ﭘﺎك ﻛﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ارﺑﺎب آب ﺑﺮﺳﻮﻧﻢ ﻛﻪ اون ﺣﻴﻮﻻﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻪ‬‫ﺳﻤﺖ ﻣﺎ اوﻣﺪن‪ .‬ﻣﻦ ارﺑﺎب رو از اوﻧﺠﺎ ﻧﺠﺎت دادم‪ .‬ﭼﺰي ﻛﻪ ارﺑﺎب‬
‫ﺑﻪ ﻣﻦ داده ﺑﻮد رو ﺑﺎ ﺟﻮاﻫﺮي ﻛﻪ ﺗﻮي ﻇﺮف ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﻮض ﻛﺮدم و‬
‫ارﺑﺎب رو ﺑﺮدم ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺣﺎل ارﺑﺎب ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﻲ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﺮﺗﻴﺒﻲ ﻛﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻨﻦ ﻛﻤﻜﺶ‬‫ﻛﺮدم‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ از ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ ﺑﻠﺪ ﺑﻮدم و ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺳﻢ رو از ﺑﺪن ارﺑﺎب‬
‫ﺧﺎرج ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ و ﻛﺎرﻛﺎروف؟‬‫ ارﺑﺎب ﺳﻴﺎه‪ ،‬دﺳﺘﻮر ﻣﺮگ ارﺑﺎب رﻳﮕﻠﻮس رو ﺑﻪ ﻛﺎرﻛﺎروف داده ﺑﻮد‬‫وﻟﻲ ﻛﺎرﻛﺎروف‪ ،‬دوﺳﺖ ارﺑﺎب رﻳﮕﻠﻮس ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮگ اون رو ﺻﺤﻨﻪ‬

‫‪640‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺎزي ﻛﺮد و ﺗﺎ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﺑﺎ ﻳﻜﻲ از ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻨﮕﻬﺎ‪ ،‬ﺑﻪ دﻳﺪن‬
‫ارﺑﺎب ﻣﻲ اوﻣﺪ‪.‬‬
‫ و اون دود ﺳﺒﺰ؟‬‫ اون رو ﻛﺎرﻛﺎروف ﻗﺮار داد‪ .‬او ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻄﻮر ﺑﻪ ارﺑﺎب ﻛﻤﻚ‬‫ﻛﻨﻪ و ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﻜﻨﻪ‪ ،‬ﺳﺎﺧﺖ اون دود ﺑﻮد ﺗﺎ ارﺑﺎب رو‬
‫زﻧﺪه ﻧﮕﻬﺪاره‪.‬‬
‫****‬
‫ﺣﺎﻻ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻛﺮﻳﭽﺮ و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ رﻳﮕﻠﻮس ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺪن ي ﺣﺮﻛﺖ رﻳﮕﻠﻮس ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ و ﺧﻄﺎب ﺑﻪ‬
‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ارﺑﺎﺑﺖ رو ﻧﺠﺎت ﺑﺪم وﻟﻲ دو ﺗﺎ ﺷﺮط دارم‪.‬‬‫ ﻫﺮﭼﻲ ﺑﺎﺷﻪ ﻗﺒﻮﻟﻪ‪.‬‬‫ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺟﺪي ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوﻟﻴﻦ ﺷﺮط ﻣﻦ‪ ،‬اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺗﻮ و رﻳﮕﻠﻮس‬‫ﺗﻮي اون ﻏﺎر رخ داد و در ﻛﻞ ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻗﻀﺎﻳﺎ‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻋﻨﻮان ﻳﻪ راز‪ ،‬ﭘﻴﺶ ﺧﻮدت ﻧﮕﻪ داري‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ اوﻧﺎ رو ﺑﺎ ﺧﻮدت‬
‫ﺑﻪ ﮔﻮر ﺑﺒﺮي‪ .‬ﻣﻔﻬﻮم ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﺪون ﺣﺮﻛﺖ رﻳﮕﻠﻮس اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﺮش را ﺑﻪ‬
‫ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬

‫‪641‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺷﺮط دوﻣﻢ اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ اون ﭼﻴﺰي ﻛﻪ از درون درﻳﺎﭼﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدت‬‫آوردي رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪي‪.‬‬
‫اﻳﻨﺒﺎر ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻃﺎﻗﺖ ﻧﻴﺎورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ارﺑﺎب رﻳﮕﻠﻮس ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ اوﻧﻮ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻗﻴﻤﺘﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ از دﺳﺖ ﺑﺪم‪.‬‬‫ ﺧﻮب ﮔﻮش ﻛﻦ ﻛﺮﻳﭽﺮ‪ .‬اون ﺟﻮاﻫﺮ‪ ،‬ﻳﻪ ﺗﻜﻪ از روح وﻟﺪﻣﻮرﺗﻪ‪ .‬ارﺑﺎﺑﺖ‬‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ اون رو ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻪ و ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻫﻤﻴﻨﻜﺎر رو‬
‫ﺑﻜﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺻﻮرت ﻛﺮﻳﭽﺮ از ﺗﺮس ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﺑﺸﻜﻨﻲ‪ ،‬ﺟﻮاﻫﺮ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش را‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد و اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ اﺗﺎق ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از ﭘﺎﻫﺎي‬
‫ﻫﺮي را ﺑﻐﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﮔﺮﻳﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ارﺑﺎب ﺳﻴﺎه ﻣﻨﻮ ﻣﻲ ﻛﺸﻪ‪ .‬ارﺑﺎب رﻳﮕﻠﻮس رو ﻣﻲ ﻛﺸﻪ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻗﻮل‬‫دادﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻴﻦ‪.‬‬
‫ ﻛﺮﻳﭽﺮ!‬‫آراﻣﺶ ﺻﺪاي ﻫﺮي ﻛﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ زﻳﺎدي ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ را‬
‫ﻗﻄﻊ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺳﺮ ﻗﻮﻟﻢ ﻫﺴﺘﻢ و ﻫﻤﻴﻦ اﻧﺘﻈﺎر رو از ﺗﻮ ﻫﻢ دارم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ‬‫ﺑﺮي‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﺮاﻗﺐ رﻳﮕﻠﻮس ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫****‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﺎب آوﻳﺰ را در دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و آن را اﻳﻨﻮر و آﻧﻮر‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻲ؟ واﻗﻌﺎً ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﻧﺠﺎﺗﺶ ﺑﺪي؟!‬

‫‪642‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻣﻴﺪوارم‪ .‬ﻓﻮﻛﺲ!‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺷﻌﻠﻪ اي درﺧﺸﻴﺪ و ﻗﻘﻨﻮﺳﻲ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ‪ ،‬ﺗﻮ و رﻳﮕﻠﻮس رو ﻣﻲ ﺑﺮه ﺑﻪ ﻗﺼﺮ‪ .‬ﻧﺒﺎﻳﺪ اوﻧﻮ ﺑﺒﺮي درﻣﺎﻧﮕﺎه‬‫ﭼﻮن ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﺮوم ﻳﺎ ﻛﺲ دﻳﮕﻪ اي‪ ،‬اوﻧﻮ ﺑﺸﻨﺎﺳﻪ‪ .‬ﺑﺎ اﺳﻨﻴﭗ‬
‫ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﻛﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ در اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺧﻮدم رو ﻣﻲ رﺳﻮﻧﻢ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رﻳﮕﻠﻮس‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ ﻓﻮﻛﺲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي از‬
‫اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎي ﻛﻨﺎر در رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﭘﻠﻪ‬
‫ﻫﺎ رﺳﻴﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﺧﻮد را در اﺗﺎق زﻳﺮ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬اﻧﺒﺎر‬
‫ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎ‪ .‬دري ﻛﻪ از آن وارد ﺷﺪه ﺑﻮد را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ و‬
‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ در ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺨﻔﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﻲ‬
‫رﻓﺖ ﻛﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺑﺰرگ ﺟﺪ ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬ﻓﻴﻨﻴﺎس ﻧﺎﻳﺠﻠﻮس‪ ،‬در آن ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻓﻴﻨﻴﺎس ‪ ...‬ﻓﻴﻨﻴﺎس‬‫ ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﭘﺴﺮ ﺧﺎﻟﺘﻢ ﻛﻪ اﻳﻨﺠﻮري ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬‫ ﻣﻦ واﻗﻌﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪.‬‬‫ ﻛﺎﻓﻴﻪ‪ .‬ﺑﮕﻮ ﭼﺮا ﻣﻨﻮ از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﻛﺮدي داﺷﺘﻢ زاغ ﺳﻴﺎه ﻣﻚ‬‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ رو ﭼﻮب ﻣﻲ زدم‪.‬‬
‫ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫اﺑﺮوﻫﺎي ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﻄﻲ در آﻣﺪ‪.‬‬

‫‪643‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻌﻤﻮﻻ از ﻛﺴﻲ دﺳﺘﻮر ﻧﻤﻲ ﮔﻴﺮم وﻟﻲ ﺗﻮ وارث ﺑﻠﻚ ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻲ و‬‫ﻳﻪ ﺟﻮراﻳﻲ‪ ،‬ﺑﻠﻚ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﻲ آﻳﻲ‪ .‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﻮن‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻗﺎﺑﺶ را ﺗﺮك ﻛﺮد‪ .‬در ﻛﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﻗﺎب ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ‪ ،‬ﭘﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫وﻟﻲ ﻧﻪ ﺑﺎ ﭘﻴﻜﺮ ﻓﻴﻨﻴﺎس ﻧﺎﻳﺠﻠﻮس‪.‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪.‬‬‫ ﺳﻼم ﻫﺮي‪ .‬ﻣﺪت زﻳﺎدي از آﺧﺮﻳﻦ دﻳﺪارﻣﻮن ﻣﻲ ﮔﺬرد‪.‬‬‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬ﺗﻮي اﻳﻦ ﻣﺪت ﺣﺴﺎﺑﻲ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺑﻮدم‪ .‬ﺷﺎﮔﺮد ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺗﻮن‪،‬‬‫ﺣﺴﺎﺑﻲ دردﺳﺮ ﺳﺎز ﺷﺪه‪ .‬ﺷﻴﻄﻨﺖ ﻫﺎش ﻳﻪ ﺟﻮراﻳﻲ از ﺣﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮو ﺳﺮ اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ ﻫﺮي‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻤﻲ ﺑﻮده ﻛﻪ ﻓﻴﻨﻴﺎس‬‫رو دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎدي‪ .‬درﺳﺖ ﻧﻤﻲ ﮔﻢ؟‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﭼﻴﺰي ﻛﻪ درون دﺳﺘﺶ ﺑﻮد را ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺗﻤﺎم اﺗﻔﺎﻗﺎت اﻋﻢ از ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ ﺗﺎ ﻳﺎﻓﺘﻦ‬
‫ﻣﺤﻞ اﺧﺘﻔﺎي رﻳﮕﻠﻮس را ﺑﺮاي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﺮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺤﻈﻪ‬
‫اي درﺧﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺒﺮﻳﻚ ﻣﻲ ﮔﻢ ﻫﺮي‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدﻳﺶ ﭼﻪ ﻓﻜﺮي داري؟‬‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﭘﺲ از اﻧﺪﻛﻲ ﺗﻔﻜﺮ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ارزش ﺟﺎدوﻳﻲ اﻳﻦ ﻗﺎب‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ از اون ﭼﻴﺰي ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﻓﻜﺮش رو‬‫ﻣﻲ ﻛﺮدم‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ روش وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﻋﻼرﻗﻢ ﻧﺎﺑﻮدي روح‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺎب‬
‫ﻧﻴﺰ ﺻﺪﻣﻪ ﻧﻤﻲ زﻧﺪ‪.‬‬

‫‪644‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺧﻤﻲ ﺑﺮ روي ﺻﻮرت داﻣﺒﻠﺪور ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ اﻳﻦ روش را ﺑﺮ روي ﺣﻠﻘﻪ ﺳﺎﻻزار اﻣﺘﺤﺎن ﻛﺮدم وﻟﻲ اﺛﺮ ﻧﻜﺮد‪.‬‬‫ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﻢ اﺛﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اون ﺣﻠﻘﻪ ﻳﻚ ﻛﻠﻴﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ‬‫ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻪ ﻧﻜﺮدﻳﺪ؟!‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ روي ﺻﻮرت داﻣﺒﻠﺪور ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ دﻳﮕﻪ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻳﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺧﺮﻓﺖ ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬‫ﺻﻮرت ﻫﺮي ﭘﺮ از درد ﺷﺪ و ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را‬
‫ﺑﺎﻻ آورد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺧﻴﺲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻟﻄﻔﺎً اﻳﻦ واژه رو ﺑﻪ ﻛﺎر ﻧﺒﺮﻳﺪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ .‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺳﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر‪،‬‬‫ﺟﻮﻧﺶ رو ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ‪ ...‬ﺗﻮ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﺮدي؟‬‫ﺻﻮرت داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺎرﻳﻚ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﻲ ﺑﺮ‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ داﺷﺖ و ﺑﺎ آﺳﺘﻴﻦ رداﻳﺶ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را ﭘﺎك ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻚ ﻛﺎر ﺑﺪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪ‪.‬‬‫ وﻟﻲ ﺗﻮ ﻗﻮل دادي‪ .‬ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ و ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﺎﻻزار‪ .‬ﻗﻮل دادي ﻛﻪ‬‫ﻛﻨﺘﺮﻟﺶ ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻣﺤﻜﻢ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻋﺰﻳﺰان ﻣﻦ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺑﻪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ‪.‬‬‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﻗﺪﻣﻲ ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻫﺮي! ﺻﺒﺮﻛﻦ‪ .‬ﺗﻮ ﻧﺒﺎﻳﺪ‪...‬‬

‫‪645‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻓﺮدي اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺠﻲ روح ﻣﻦ‬‫اﻫﺎﻧﺖ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺧﺮدﻣﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي‪.‬‬‫اﻳﻨﺒﺎر داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد ﻛﻪ اﺷﻚ ﻣﻲ رﻳﺨﺖ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ‪ ،‬ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ از‬
‫ﺧﺸﻢ ﻣﻲ ﺳﻮﺧﺖ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد او را از ﻣﺴﻴﺮ‬
‫ﭘﻠﻜﺎن ﻣﺎﭘﻴﭻ ﺑﺸﻨﻮد‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﺟﻨﮕﻪ‪.‬‬‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ‪ ،‬ﺧﻮد را‬
‫ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻮم ﻗﺼﺮ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻴﺎﻣﻲ ﺑﺮاي او ﻓﺮﺳﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد و ﺑﻪ او اﻃﻼع داده ﺑﻮد ﻛﻪ رﻳﮕﻠﻮس را در ﻛﺠﺎ ﺑﺴﺘﺮي ﻛﺮده اﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ از در اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺗﺎق ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و راﺷﻞ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﺳﻨﻴﭗ را در‬
‫اﺗﺎق دﻳﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‪ ،‬در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ‪ ،‬دﻳﮕﺮان ﻣﺘﻮﺟﻪ ورود او ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ وﺿﻌﻴﺘﺶ ﭼﻄﻮره؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺎرﻛﺎروف ﺧﻴﻠﻲ اﺣﻤﻖ ﺑﻮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ را ﻧﺎﻗﺺ اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺮط ﻣﻲ‬‫ﺑﻨﺪم ﻛﻪ ﺑﺎر اوﻟﺶ ﺑﻮده‪.‬‬
‫‪ -‬و‪...‬‬

‫‪646‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺳﻨﻴﭗ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ اش را ﻧﺜﺎر ﻫﺮي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﺎدوي اون ﺟﻦ ﺧﻮﻧﮕﻲ ﻧﺠﺎﺗﺶ داد‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮده ﻛﻪ‬‫ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺑﻪ ﻛﺎرﻛﺎروف اﻋﺘﻤﺎد ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ رﻳﮕﻠﻮس اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ در ﺟﺎﻣﻌﻲ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﻮاب‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ ﺑﻪ ﻫﻮش ﺑﻴﺎد وﻟﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻴﺪارش ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬‫و ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﻜﻮت را‬
‫ﺷﻜﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي! ﺗﺎ اﻻن ﻛﺠﺎ ﺑﻮدي؟‬‫ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﭘﻴﺶ ﺗﺎﺑﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬‫رون ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻧﺪاﺧﺖ و ﭘﺲ از درﻳﺎﻓﺖ ﺗﺎﻳﻴﺪ او‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻗﺎب آوﻳﺰ رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮدي‬‫ اوه آره‪...‬‬‫در اﻳﻦ زﻣﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻏﻴﺒﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬‫ درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ ﺑﻴﺎﻳﻲ‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ رو ﺗﺮك ﻛﺮد‪.‬‬‫ ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻲ؟‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﺳﻮال ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ را دور ﮔﺮدن رون اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫و از ﭘﺸﺖ ﺑﻪ او آوﻳﺰان ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬اﮔﻪ ﻣﻨﻈﻮرت ﻫﻮرﻛﺮاﻛﺴﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﻳﻪ ﻓﻜﺮﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮاش دارم‪.‬‬

‫‪647‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬رون را رﻫﺎ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪ و ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﻓﻌﻪ ﻗﺒﻞ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻣﺮده ﺑﻮدي‪ .‬ﻣﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻲ دم ﻛﻪ اﻳﻦ دﻓﻌﻪ‪،‬‬‫ﻳﻜﻲ از ﻣﺎﻫﺎ اﻳﻨﻜﺎر رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪.‬‬
‫ ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ اﻣﻜﺎﻧﺶ ﻧﻴﺴﺖ‬‫و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﺤﺚ را اداﻣﻪ دﻫﺪ‪ ،‬او را ﻛﻨﺎر زد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫رون رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻄﻮره‪.‬‬‫ ﻓﻌﻼ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮم‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﻳﻪ ﻋﺬرﺧﻮاﻫﻲ ﺑﻬﺖ ﺑﺪﻫﻜﺎرم‪.‬‬‫ ﺑﺮاي ﭼﻲ؟‬‫رون ﻣﻦ ﻣﻨﻲ ﻛﺮد وﻟﻲ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺠﺎي او ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ آﻣﺎده ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ وﻟﻲ رون ﻗﺒﻮل ﻧﻜﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻟﺞ‬‫ﺑﺎزي داﺷﺖ ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﺟﻮﻧﺶ ﺗﻤﻮم ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ دوﺳﺘﺶ را ﺷﺮﻣﻨﺪه ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬دﺳﺘﻲ روي ﺷﺎﻧﻪ رون‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﻲ دﻗﺘﻲ و ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ اﺣﺴﺎﺳﺶ ﻛﺮدم‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﻫﻢ ﻣﻐﺮور‬‫ﺷﺪه ﺑﻮدي‪.‬‬
‫ ﻣﻦ‪...‬‬‫ ﺗﻮ آﻣﺎده ﺑﻮدي رون‪ .‬از ﺧﻴﻠﻲ وﻗﺖ ﭘﻴﺶ‪ ،‬اﻳﻦ رو در ﺗﻮ ﻣﻲ دﻳﺪم‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ ﻫﻨﻮز ﺟﻮاب ﻣﻨﻮ ﻧﺪادي‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪648‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ از رون ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻛﻨﻲ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮر ﻛﻪ اﮔﺮ رون ﺟﺎي ﺗﻮ ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ‬‫ﻛﺎر رو ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻬﻤﺘﺮ از ﻧﺎﺑﻮدي ﻫﻮرﻛﺮاﻛﺴﻪ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺲ‬
‫ﺑﻪ وﻇﻴﻔﻪ اﺻﻠﻴﺶ ﺑﺮﺳﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ راﺷﻞ اﻓﺘﺎد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از ﻛﺮوم ﭼﻪ ﺧﺒﺮ؟‬‫راﺷﻞ ﺳﺮي ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻧﮕﻔﺖ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﭼﻴﺰ ﺑﺪرد ﺑﺨﻮري ﻧﮕﻔﺖ‪.‬‬‫ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻛﻪ در اﺧﺘﻴﺎرﻣﻮن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ‬‫ﻛﻤﻜﻤﻮن ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ اﻓﻜﺎرش را ﻛﻤﻲ ﻧﻈﻢ دﻫﺪ‪ .‬ﺑﻪ راﺷﻞ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻴﺎرش ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﻮﻧﻪ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻤﻲ ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬‫و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺖ‪ .‬در زد و وارد‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻨﺎر ﭘﻨﺠﺮه اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﻪ دوردﺳﺘﻬﺎ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻛﺴﻲ ﺑﺠﺰ ﺧﻮدت ﺑﻪ وﺟﻮدﺷﺎن‬‫ﭘﻲ ﺑﺒﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ اﻳﻨﺠﺎم‪ .‬ﺣﺮﻓﺖ رو ﺑﺰن‪.‬‬‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه روي دﺳﺘﻢ ﺣﻚ ﺷﺪ رو ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ‬‫آرم‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رﻳﮕﻠﻮس و اﻳﮕﻮر‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ ﻟﻮﺳﻴﻮس و ﻳﻚ‬
‫ﭘﻮرﺗﻜﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤﻠﻲ در ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رﻓﺘﻴﻢ‪ .‬اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ‬

‫‪649‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﺎ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه آﺷﻨﺎ ﺷﺪﻳﻢ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﭼﻬﺮه اش ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻜﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻗﺸﻨﮕﻲ ﻣﻲ زد‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﺧﻮش آﻳﻨﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ﻣﺎ را ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻫﻤﺮاه ﻛﺮد ‪ ...‬ﻓﺮﻳﺒﻤﺎن داد‪.‬‬
‫ دﻟﻴﻠﻲ ﻧﺪاره ﻛﻪ اﺳﺮارت رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻲ‪.‬‬‫ﺳﻮروس ﺧﻨﺪﻳﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺑﻪ ﮔﻮر ﺑﺒﺮم‪.‬‬‫ ﻧﺨﻮاﻫﻲ ﺑﺮد‪.‬‬‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﻲ‪.‬‬‫ ﻣﻦ رو ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ دﻋﻮت ﻛﺮدي ﻛﻪ اﻳﻨﻬﺎ رو ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻲ؟‬‫ ﻫﻢ آره و ﻫﻢ ﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻪ اي داري وﻟﻲ ﺑﺎﻳﺪ‬‫ﺑﺪوﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ راﺣﺘﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻬﺮه ﻫﺮي در ﻫﻢ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻨﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﻛﻤﻜﻢ ﻛﻨﻲ ﻳﺎ ﻧﻪ؟‬‫ ﻳﻪ ﭼﻴﺰي رو ﺑﺮات روﺷﻦ ﻛﻨﻢ ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬از ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‪ ،‬در ﺣﻤﺎﻗﺖ و ﻛﻠﻪ‬‫ﺷﻘﻲ‪ ،‬دﺳﺖ ﻛﻤﻲ از ﭘﺪرت ﻧﺪاري‪ .‬اوﻧﻘﺪر ﺟﺴﺎرت در وﺟﻮدش‬
‫ﻣﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم دﻧﻴﺎ ﻳﻚ ﺗﻨﻪ ﻣﻮاﺟﻪ ﺑﺸﻪ‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ اﻳﻦ ﺑﺪه؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺰدﻳﻚ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دو ﺗﺎ ﻛﺸﺘﻪ و ﻳﻪ ﺑﭽﻪ ﻳﺘﻴﻢ‪ .‬ﻧﺘﻴﺠﻪ اي ﺑﻬﺘﺮ از اﻳﻦ رو ﻧﻤﻲ ﺷﻪ از ﻳﻪ‬‫ﮔﺮﻳﻔﻨﺪوري اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪650‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻤﺖ‪ .‬دﻳﺮ ﻧﻜﻨﻲ!‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ او را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻛﺮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش‬
‫ﺑﺴﺖ‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻢ و ﭘﺮوﻓﺴﻮر اﺳﻨﻴﭗ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در اﺗﺎق رﻓﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن روي ﻧﺸﺎن دﺳﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ و ﻳﻚ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ وﻳﺰﻟﻲ در اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎً ﺑﻪ‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ و ﻫﻤﺴﺮش ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﻚ ﺗﺎﺑﻠﻮ اﻳﺴﺘﺎد ﺑﻮد و ﺑﺎ‬
‫ﺷﺨﺺ درون ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻫﺮي ﻧﻴﺰ از وﺟﻮد اﻳﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮ اﻃﻼع‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﻛﻤﻪ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ ﺣﺪس و‬‫ﮔﻤﺎن ﻛﺎري ﺑﻜﻨﻢ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﺠﺒﻮري‪ .‬ﺣﺘﻲ اﮔﻪ ﻳﻚ درﺻﺪ ﻫﻢ اﺣﺘﻤﺎل داﺷﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ‬‫اﻗﺪام ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺣﺮﻓﻲ ﻧﺰد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ اﺻﺮار ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﺧﻮاد اﺳﻢ ﺧﻮدش رو ﭘﺎك ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫ وﻟﻲ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻴﻦ ﻛﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﺗﺎ ﻫﺮي رو آروم ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺳﺎﻻزار ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺪرﺗﺶ ﺑﻠﻜﻪ ﻳﻪ‬‫ﺗﻴﻜﻪ از روﻫﺶ رو ﺑﻪ ﻫﺮي داده‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﻫﺮ دو از ﻳﻚ ﻧﻮع‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ اوﻧﻮ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻪ و اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ ﻓﺎﺟﻌﻪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﻴﺲ از اﺷﻚ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪651‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ رو ﺑﺒﺨﺶ ﻓﺮزﻧﺪم‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﭼﻪ ﻛﺎر ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻨﻲ رو ازت ﻣﻲ‬‫ﺧﻮاﻫﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و داﻣﺒﻠﺪور ﺳﻜﻮت ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﭼﺸﻢ از ﻫﺮي ﺑﺮ ﻧﻤﻲ دارم‪ .‬ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺶ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮد‪.‬‬‫و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﻳﻨﺪه ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫****‬
‫ﺣﺴﺎب زﻣﺎن از دﺳﺘﺸﺎن ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن‬
‫اﻧﺘﻘﺎل داد‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ‬
‫ﻣﺪت ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ .‬اﺗﺎﻗﻲ ﺑﻮد ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﺸﻌﻞ ﺑﺎ ﻧﻮرﻫﺎي ﺳﺒﺰ و ﺑﻌﻀﺎً‬
‫آﺑﻲ ﺑﺮ روي دﻳﻮارﻫﺎ‪ ،‬آن را روﺷﻦ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬در اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و دو ﻧﻔﺮ وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﭼﻬﺮه ﻫﺮ دو ﻧﻔﺮ در‬
‫ﻗﺴﻤﺖ ﺗﺎرﻳﻚ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ در اﺗﺎق ﺑﻮدﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ‪ ،‬ﻛﻒ‬
‫اﺗﺎق ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ ﺑﻪ آن دو ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﻜﻮﺗﻲ اﻳﺠﺎد‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺗﻮان ﺷﻜﺴﺘﻦ آن را ﻧﺪاﺷﺖ ﻳﺎ اﮔﺮ ﻫﻢ داﺷﺖ‪،‬‬
‫ﺗﻤﺎﻳﻠﺶ ﺑﻪ ﺑﻘﺎي ﺳﻜﻮت‪ ،‬ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از آن دو ﻧﻔﺮ‪ ،‬ﻗﺪﻣﻲ ﺟﻠﻮ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ و ‪...‬‬
‫ رﻳﻤﻮس؟!‬‫ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﻣﻴﺎن ﺟﻤﻊ‪ ،‬اﻳﻦ را ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ او را ﻣﻲ‬
‫ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ و ﻫﺪﻓﺶ را ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ او ﻫﻤﺮاه‬
‫ﺷﻮﻧﺪ اﻣﺎ ﺗﺮس از ﮔﺮي ﺑﻚ و وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻫﻢ ﻛﻪ‬

‫‪652‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﮔﺮي ﺑﻚ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت آﻧﻬﺎ را ﺗﺤﺖ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻗﺮار داده ﺑﻮد ﺗﺎ‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﻨﺪ از ﻓﺮاﻣﻴﻦ او ﺳﺮﭘﻴﭽﻲ ﻛﻨﻨﺪ و آﻧﻬﺎ را ﺑﺮده داﺋﻤﻲ آﻧﻬﺎ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫رﻳﻤﻮس ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ زﻣﺰﻣﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﺟﻤﻌﻴﺖ را ﺷﻜﺎﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮدي‬
‫رﻓﺖ ﻛﻪ روي زﻣﻴﻦ دراز ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد و ﻧﺎﻟﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻳﻜﻲ از دﺳﺘﻬﺎي ﻣﺮد‪،‬‬
‫ﻗﻄﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﺧﻮﻧﺮﻳﺰي اش ﻗﻄﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬رﻳﻤﻮس ﻛﻨﺎر ﻣﺮد زاﻧﻮزد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﻤﺎﻗﺘﺖ ﻛﻢ ﻧﺸﺪه ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ‪ ،‬زﻳﺎدﺗﺮ ﻫﻢ ﺷﺪه‪.‬‬‫ﻣﺮد ﻧﺎﻟﻴﺪ‪:‬‬
‫ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﻲ آورم‪ .‬ﺧﺎﻃﺮاﺗﻢ ﺗﺎرﻳﻜﻪ‪.‬‬‫ اﻫﻢ ‪ ...‬اﻫﻢ‪.‬‬‫ﺳﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب اﺗﺎق و ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻣﺠﻬﻮل اﻟﻬﻮﻳﻪ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﺷﺨﺺ ﻗﺪﻣﻲ ﺟﻠﻮ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻫﻤﻪ ﺑﺎ دﻳﺪن ﭼﻬﺮه او‪ ،‬ﻧﻔﺲ ﺧﻮد را‬
‫در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ آﻗﺎﻳﻮن ‪ ...‬ﺑﺮاﺗﻮن ﻳﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد دارم‪.‬‬‫****‬
‫ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره‪ .‬ﻳﻪ اﺷﺘﺒﺎه رو دوﺑﺎر ﺗﻜﺮار ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ از دﻫﺎن ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ اي ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را از دﺳﺖ داده‬
‫ﺑﻮد وﻟﻲ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﻫﺮي‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺟﺪﻳﺪاً ﺑﺪﺳﺖ آورده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ دﺳﺖ‬
‫ﺟﺪﻳﺪش ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻣﻞ اﺳﺘﺨﻮان و ﻻﻳﻪ اي ﻧﺎزك از ﭘﻮﺳﺖ ﺑﻮد و ﻫﻢ اﻛﻨﻮن‬
‫ﺗﻮﺳﻂ ﻛﻴﺴﻪ اي ﭘﻼﺳﺘﻴﻜﻲ ﻛﻪ ﺣﺎوي ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﺳﺮخ رﻧﮓ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺖ ﻣﺠﺪد ﺑﺎﻓﺘﻬﺎ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺮد اداﻣﻪ داد‪:‬‬

‫‪653‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه رﻓﺘﻢ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ‬‫ﻛﻤﻜﻢ ﻛﻨﻪ‪ .‬از ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺗﺮد ﺷﺪه ﺑﻮدم و ﻫﻴﭻ اﻣﻴﺪي ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدم ﻛﻪ از اﻳﻦ ﺑﺪﺗﺮ اﻣﻜﺎن ﭘﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴﺖ اﻣﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﻟﺮد‬
‫ﺳﻴﺎه روي دﺳﺘﻢ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ اوﺿﺎع ﺳﺎﺑﻘﻢ ﭼﻘﺪر ﺧﻮب‬
‫ﺑﻮده‪ .‬ﺣﺪاﻗﻞ آزاد ﺑﻮدم‪.‬‬
‫ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺮده ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻲ ﺷﻢ‪ .‬دﻳﮕﻪ ﻧﻪ‪.‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻛﻦ! ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﻣﻦ ﺑﺮده ﻛﺴ‪‬ﻲ ﻫﺴﺘﻢ؟! اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﺎ‬‫ﺑﭙﻴﻮﻧﺪﻳﺪ‪ ،‬زﻧﺪﮔﻲ ﻋﺎدي ﺗﻮن رو ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻲ آورﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد‬
‫ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬از اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎ در زﻧﺪﮔﻲ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺑﺎر ﭘﻴﺶ ﻣﻲ آد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﺮي از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و آﻧﻬﺎ را در اﻓﻜﺎرﺷﺎن رﻫﺎ ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫رﻳﻤﻮس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﻤﻲ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﻛﺎرﻣﻮن درﺳﺘﻪ؟‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺧﻴﺮه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ارﺗﺶ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺗﻜﻤﻴﻞ ﺷﺪه و ﻣﺎ ﭼﺎره اي ﻧﺪارﻳﻢ‬‫ وﻟﻲ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺻﻮرت ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻟﻮﭘﻴﻦ اﻳﺴﺘﺎد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻣﻦ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﻣﺎرﻫﺎ رو ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻫﻤﺮاه ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ راﺷﻞ ﺑﺘﻮﻧﻪ‬‫ﺧﻔﺎﺷﻬﺎ و ﺳﺎﻳﺮ ﺧﻮن آﺷﺎﻣﻬﺎ رو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ ﺑﻴﺎره وﻟﻲ اﻳﻦ ﻛﺎﻓﻲ‬
‫ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﻪ اون ﮔﺮﮔﻬﺎ ﻧﻴﺎز دارﻳﻢ‪ .‬ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ؟ ﻧﻴﺎزﻣﻮن ﺣﻴﺎﺗﻴﻪ‪.‬‬

‫‪654‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻪ راﻫﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻓﺘﺮ اﺳﻨﻴﭗ اداﻣﻪ داد و ﻟﻮﭘﻴﻦ را ﻏﺮق در اﻓﻜﺎرش‪،‬‬
‫ﺗﺮك ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻛﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر‬
‫دﻳﮓ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ اﻳﺴﺘﺎده و ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎي اﺳﻨﻴﭗ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺮد و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺮﻓﻲ از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﻮد‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﻬﺶ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﭘﺲ ﻛﻼﻏﻪ ﺧﺒﺮ رﺳﻮﻧﺪه‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﭘﻮزﺧﻨﺪ آﺷﻨﺎي ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ اش را ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻫﺮي داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻫﻢ ﻳﻜﻲ از ﻣﻀّﺮات ﻋﺸﻘﻪ‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻪ ﻧﻜﺮدي؟! اون ﻣﻲ‬‫ﺗﻮﻧﻪ ذﻫﻨﺖ رو ﺑﺨﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ درﺳﺖ ﻣﻲ ﮔﻪ؟‬‫ﺧﺸﻢ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺣﺪي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴﻨﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺷﻬﺎﻣﺖ ﻛﺎﻣﻞ‪ ،‬در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ذل زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي رو از ﻣﻦ ﻣﺨﻔﻲ ﻛﻨﻲ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر رو‬‫ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ‪...‬‬‫ﻫﺮي اوﻧﻘﺪر ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻤﻲ دوﻧﺴﺖ ﭼﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻪ‪ .‬ﻻﻳﻪ اي از ﺧﺸﻢ‪،‬‬
‫ﺑﺪﻧﺶ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻛﺒﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﺮخ‬
‫ﻧﺒﻮد ﺑﻠﻜﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﻲ دﻳﻮارﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﺧﻮد را‬
‫ﻋﻘﺐ ﺑﻜﺸﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ دﺧﺘﺮ ﺳﺮخ ﻣﻮ ﻛﻪ ﻟﺒﺎﺳﻲ ﻫﻢ رﻧﮓ ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺗﻦ‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬در ﻛﻤﺎل آراﻣﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪655‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﺑﻬﺖ اﺟﺎزه ﻧﻤﻲ دم ﺧﻮدت رو ﺑﻪ ﻛﺸﺘﻦ ﺑﺪي‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد‪ .‬در ﺑﺎﻃﻦ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻣﻮش ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‬
‫ﻛﻪ دﺳﺖ ﺑﻪ رﻳﺴﻚ ﺑﺰرﮔﻲ زده‪ .‬او ﺑﻬﺘﺮ از ﻫﺮ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي‪ ،‬ﺟﺎﻳﮕﺎه ﺣﻘﻴﻘﻲ‬
‫ﻫﺮي را ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ اﻧﺠﺎﻣﺸﺎن‬
‫را داﺷﺖ ﺑﺮ ﻛﺴﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﻧﺒﻮد ﭼﻪ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ او‪ .‬اﻣﺎ او ﻣﺎﻣﻮرﻳﺘﻲ داﺷﺖ و‬
‫ﺣﻖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺨﻮرد‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺮز ﺟﻨﻮن رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺖ و ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﺗﻤﺎم ﮔﺮﻣﺎ و ﺷﺎدي ﻣﺤﻴﻂ را ﺟﺬب ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و‬
‫ﺗﺮس و ﻧﻴﺴﺘﻲ ﭘﺨﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻌﺠﻮن آﻣﺎده اﺳﺖ؟‬‫ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮي ﻟﺮزه ﺑﺮ اﻧﺪام اﺳﻨﻴﭗ اﻧﺪاﺧﺖ اﻣﺎ او ﺑﻴﺪي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺑﺎدﻫﺎ‬
‫ﺑﻠﺮزد‪ .‬او ﻣﺪﺗﻬﺎ‪ ،‬وﺟﻮد وﻟﺪﻣﻮرت را ﺗﺤﻤﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻛﻨﻮﻧﻲ‬
‫ﻫﺮي ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺎر ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺮﺳﺶ را ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺧﻮدش را آرام ﻛﻨﺪ و ﺗﺎ ﺣﺪي‬
‫ﻫﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﻣﺎي اﺗﺎق ﺑﻪ ﻣﻘﺪار ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎدي ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﺮو ﺑﻴﺮون اﺳﻨﻴﭗ‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺪ ﻛﺎﻓﻲ ﺷﺮاﻳﻂ را ﺗﺤﻤﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬از اﻳﻦ درﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﻫﺮي اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺧﻮدش را ﺑﻪ اوﻟﻴﻦ‬
‫دﺳﺘﺸﻮﻳﻲ رﺳﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮرده ﺑﻮد را ﺑﺎﻻ ﺑﻴﺎورد‪.‬‬
‫****‬

‫‪656‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دﺳﺖ در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻛﺮد و ﻗﺎب آوﻳﺰ را ﺑﻴﺮون آورد و ﺑﺪون ﻟﺤﻈﻪ اي‬
‫ﻣﻜﺚ‪ ،‬آن را درون ﭘﺎﺗﻴﻞ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺷﻴﺸﻪ اي را از ﺟﻴﺒﺶ در آورد و روي‬
‫ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺳﺮوﺗﻪ ﻛﺮد‪ .‬از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ دﻓﺘﺮﭼﻪ ﺧﺎﻃﺮات رﻳﺪل ﺑﻪ‬
‫واﺳﻄﻪ زﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮد در دﻧﺪان ﺑﺎﺳﻴﻠﻴﺴﻚ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ‬
‫رﺳﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت در ﻣﻘﺎﺑﻞ زﻫﺮ ﺷﺎه ﻣﺎرﻫﺎ آﺳﻴﺐ‬
‫ﭘﺬﻳﺮ اﻧﺪ و ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت اﻳﻦ ﺷﻴﺸﻪ ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻣﮕﺮ ﻋﺼﺎره اي ﻛﻪ از زﻫﺮ‬
‫ﭼﻨﺪ ﻧﻮع ﻣﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ دﻳﺪن ﭼﻬﺮه‬
‫ﺗﺮﺳﻴﺪه او‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﺮﮔﺒﺎري زد و ﻛﻒ دو دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻪ ﺑﺎﺗﻴﻞ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫از ﺷﺪت ﺣﺮارت ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ در ﺣﺎل ذوب ﺷﺪن و ﻓﺮو رﻳﺨﺘﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻮي ﮔﻮﺷﺖ‬
‫ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻓﻀﺎي اﺗﺎق را ﭘﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺟﻴﻨﻲ از ﺷﺪت ﺗﺮس‪ ،‬در ﺟﺎ ﻣﻴﺨﻜﻮب‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻫﻤﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ را ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ‬
‫ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﻦ‬‫دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺻﺪاي ﻓﺶ و ﻓﺸﻲ از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و‪...‬‬

‫ﺑﻨﮓ!!‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ و ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬ﻟﺮزﺷﻲ‬
‫ﺷﺪﻳﺪ ﺗﻤﺎم اﺗﺎق را ﭘﺮﻛﺮد و در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺨﺎر ﺗﻴﺮه‬
‫رﻧﮕﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﻣﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻴﻬﻮش ﺑﻮد و ﻛﺎري ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻜﻨﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺧﻮدش دﺳﺖ ﺑﻪ‬
‫ﻛﺎر ﺷﺪ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺨﺎر ﮔﺮﻓﺖ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻗﻔﺴﻲ ﻧﻮراﻧﻲ‬
‫دور آن را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﺟﻴﻐﻲ دردﻧﺎك و ﻫﻮل اﻧﮕﻴﺰ اﻳﺠﺎد ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬

‫‪657‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻟﺮزﺷﻲ ﻛﻪ ﻣﺤﻴﻂ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﺑﻪ زاﻧﻮ در آورد‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ ﻣﻲ ﻛﺮد اﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‬
‫ﻛﻪ اﮔﺮ ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺨﻮرد‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺮي ﺑﻠﻜﻪ ﺗﻤﺎم دﻧﻴﺎ از دﺳﺖ ﻣﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻮوووووووم!!!‬
‫اﻧﻔﺠﺎري ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﻗﻮي ﺗﺮ از ﺗﺮﻛﻴﺪن ﭘﺎﺗﻴﻞ رخ داد و ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻴﺮه و ﺗﺎر ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪658‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﺷﺸﻢ«‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻧﺎﻟﻪ ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و در ﻛﺴﺮي از ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺑﻪ ﻳﺎد‬
‫آورد‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزي را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﺪ ‪ ...‬ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ ‪...‬‬
‫روح ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪ ‪ ...‬روح وﻟﺪﻣﻮرت درﺳﺖ ﺟﻠﻮي ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ و‪...‬‬
‫ ﻫﺮي!!!!!!‬‫دود ﺳﻴﺎه رﻧﮕﻲ در ﻓﻀﺎي اﺗﺎق دور ﻣﻲ زد و ﮔﺮد وﻏﺒﺎر ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را‬
‫ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ او ﻳﻚ ﺟﺴﺘﺠﻮﮔﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻚ ﺳﻴﻜﺮ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺑﺪن‬
‫ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه ﻫﺮي در اﻳﻦ اﺗﺎق ﻣﺤﺪود‪ ،‬راﺣﺖ ﺗﺮ از ﻳﺎﻓﺘﻦ ﮔﻮي زرﻳﻦ در‬
‫ﻓﻀﺎي ﻧﺎﻣﺤﺪود ﺑﻮد و او ﻫﻴﭽﮕﺎه ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺨﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﮕﺮ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي‪ .‬و‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺪﻓﺶ را دﻳﺪ و ‪...‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي دوﻳﺪ‪ .‬ﺳﻘﻒ و دﻳﻮارﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻴﭻ ﺧﺴﺎرت ﺟﺪي ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ دﻳﻮارﻫﺎ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻧﺸﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد ﻛﻪ رﻳﺰش آوار‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺑﺮ ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ آورد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺎﻻي ﺳﺮ ﻫﺮي رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻧﻔﺴﺶ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﺟﺎي او ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﻠﺒﺶ از ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ اﻳﺴﺘﺎد و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ‬
‫ﻗﺪﻣﻲ اﻳﺴﺖ ﻗﻠﺒﻲ ﭘﻴﺶ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬دو دﺳﺖ ﻫﺮي ﻛﺎﻣﻼ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و از‬
‫ﺳﺎﻋﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ‪ ،‬ﺑﺠﺰ اﺳﺘﺨﻮان و رﺑﺎﺗﻬﺎ‪ ،‬ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﺳﺎﻳﺮ ﻧﻘﺎط‬
‫ﺑﺪﻧﺶ ﻧﻴﺰ ﺳﻮﺧﺘﮕﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ اﮔﺮ ﻟﺒﺎس‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺶ را ﻧﭙﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺠﺰ ﻣﺸﺘﻲ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ‪ ،‬ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي از او ﺑﺮ ﺟﺎي‬
‫ﻧﻤﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺧﻮرد ﺷﺪﻳﺪش ﺑﺎ دﻳﻮار و ﺳﻘﻮط ﺑﺮ روي‬

‫‪659‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫زﻣﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺟﺮاﺣﺎت او اﻓﺰوده اﺳﺖ و ﺑﺎرﻳﻜﻪ ﺧﻮﻧﻲ ﻛﻪ از زﻳﺮ ﻣﻮﻫﺎي‬
‫ﺳﻴﺎﻫﺶ ﺑﺮ روي ﭘﻴﺸﺎﻧﻴﺶ ﻣﻲ رﻳﺨﺖ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﻳﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي!‬‫ﺻﺪاي ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ و اﻓﻜﺎر و ﺑﻌﻀﺎً ﺗﺼﺎوﻳﺮ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ از ﺟﻠﻮي‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ رد ﻣﻲ ﺷﺪ اﻣﺎ ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺗﻜﺎﻧﻬﺎي ﺧﻔﻴﻔﻲ از ﺳﻮي ﭘﻠﻚ ﻫﺎي‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ از ذﻫﻨﺶ ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺑﺎز ﺷﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﮕﺎه او‬
‫ﺑﺮ روي ﺻﻮرت ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﻔﻴﺪ ﺟﻴﻨﻲ ﻗﻔﻞ ﺷﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻤﺴﺨﺮ آﻣﻴﺰ ﺑﺮ‬
‫روي ﻟﺒﻬﺎي ﭘﺎره اش ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ دﻳﺪي ﭼﻄﻮر دﺧﻠﺸﻮ آوردم‬‫ ﺑﻬﺘﺮه ﻧﻴﺴﺖ ﺑﮕﻲ دﺧﻞ ﺧﻮدت رو آوردي؟!‬‫ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻴﺲ از اﺷﻚ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه زﻧﺪﮔﻲ در ﺻﻮرت ﻫﺮي‪ ،‬ﻗﺪري‬
‫آرام ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻟﺮزاﻧﺶ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪ و ﻗﻄﺮات اﺷﻚ‬
‫ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ ﺳﺮازﻳﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻗﻴﺎﻓﺖ ﻣﺴﺨﺮه ﺷﺪه‪.‬‬‫وﻟﻲ ﻫﺮي در ﻣﻘﺎﺑﻞ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت‬
‫ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺮا ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟ ﻫﻨﻮز ﻛﻪ ﻧﻤﺮدم‪.‬‬‫ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﻋﻮﺿﻲ‪.‬‬‫ﺣﺘﻲ ﺗﺼﻮر ﻣﺮگ ﻫﺮي ﻧﻴﺰ در ذﻫﻨﺶ ﻧﻤﻲ ﮔﻨﺠﻴﺪ و اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت از ﻛﻮره در ﺑﺮود‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ درب اﺗﺎق از ﺟﺎ ﻛﻨﺪه‬

‫‪660‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺷﺪ و اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺳﻪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ درون اﺗﺎق رﻳﺨﺘﻨﺪ‪ .‬دود و ﮔﺮد و ﻏﺒﺎر‬
‫ﻓﺮاوان‪ ،‬در اﺑﺘﺪا ﻣﺎﻧﻊ اﻳﻦ ﺷﺪ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ اﻣﺎ‪...‬‬
‫ اوه‪،‬ﭘﺴﺮ‪.‬‬‫ﺻﺪاي اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺎه ﻫﺎ را ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از اﺗﺎق ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و رون‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ دور ﻛﻤﺮ دو دﺧﺘﺮ ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮد و ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭼﻮن ﻫﺮ دو‬
‫ﺑﺎ دﻳﺪن وﺿﻌﻴﺖ ﻫﺮي‪ ،‬از ﺣﺎل رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ وﺿﻌﻴﺖ‬
‫ﺑﻬﺘﺮي ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬در ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از در ﻛﻪ‬
‫ﺳﺎﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد ﺗﺎ ﻧﻴﻔﺘﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ‪ ،‬ﻧﻴﻢ ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد و ﻣﻘﺪاري ﺧﻮن ﺑﺎﻻ آورد و در‬
‫ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ارﺗﺶ داﻣﺒﻠﺪور رو ﺑﺒﻴﻦ‪ .‬ﺑﻬﺘﻮن اﻓﺘﺨﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫و ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ دﻳﮕﺮان از درد او ﻣﻄﻠﻊ ﺷﻮﻧﺪ اﻣﺎ‬
‫اوﺿﺎﻋﺶ آﻧﻘﺪر ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺑﺮو اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ ﭼﻬﺮه ﻫﺎﻳﺸﺎن از ﺗﺮس ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و در ﺗﺎرﻳﻜﻲ‬
‫ﻓﺮو رﻓﺖ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﺮي در درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻗﺼﺮ ﺑﺴﺘﺮي ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﺑﺪﻧﺶ ﻛﻪ ﺑﺎﻧﺪﭘﻴﭽﻲ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺣﻔﺮه ﺑﻴﻨﻲ و ﻳﻜﻲ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻮد و‬
‫ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﺴﻴﺎري ﺑﻪ ﻣﻮﻣﻴﺎﻳﻲ ﻫﺎي ﻣﺼﺮي ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻨﺒﺎر ﻧﻴﺰ ﺟﻴﻨﻲ‬
‫وارد ذﻫﻨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎر ﻗﺒﻞ‪ ،‬در ﺗﺸﺨﻴﺺ راه درﻣﺎن ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ‬

‫‪661‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻤﻚ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن داد ﻛﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﺮﻃﺮف‬
‫ﺷﺪه‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻧﻔﺴﻲ از ﺳﺮ راﺣﺘﻲ ﺑﻜﺸﻨﺪ‪.‬‬
‫*ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪*.‬‬
‫ﻫﻤﻪ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و راﺷﻞ ﻧﻴﺰ ﺣﺪود ‪ 10‬دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺟﻤﻌﺸﺎن اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺤﺜﻲ ﻣﺸﺘﺮك و‬
‫دﺳﺖ ﺟﻤﻌﻲ در ﺟﺮﻳﺎن ﺑﻮد و راﺷﻞ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﺑﺤﺚ ﺷﺮﻛﺖ‬
‫ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺧﻢ ﺷﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺘﻲ ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪ .‬اﮔﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ‪ ،‬ﭘﻴﺶ‬‫ﻫﺮي ﺑﻤﻮن‪.‬‬
‫و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﺴﻲ را ﺟﻠﺐ ﻛﻨﺪ‪ ،‬از اﺗﺎق ﺑﻴﺮون رﻓﺖ‪ .‬او ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ‬
‫ﻗﺼﺪ ﺧﻮاﺑﻴﺪن ﻧﺪاﺷﺖ و اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ راﺳﺘﻲ‪ ،‬ﻛﺮوم و ﺑﻘﻴﻪ ﻛﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬‫ﺻﺪاي رون‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮي ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎي ﻃﺒﻘﻪ اول ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﻫﺮي ﺑﻪ‬‫ﻫﻮش ﺑﻴﺎد و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮه ﻛﻪ ﭼﻜﺎر ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را ﻣﻨﺎﺳﺐ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬رو ﺑﻪ راﺷﻞ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﺿﻌﻴﺖ رﻳﮕﻠﻮس ﭼﻄﻮره؟‬‫ ﺣﺪود ‪ 20‬دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﻪ ﻫﻮش اوﻣﺪ و ﻛﻢ ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﺮ ﻣﻨﻮ‬‫ﺑﭙﺮوﻧﻪ ﻛﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻛﺮد و ﺗﺎ ﺣﺪي ﺗﻮﻧﺴﺖ آروﻣﺶ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﭼﻴﺰي ﻫﻢ ﮔﻔﺖ؟‬

‫‪662‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﻪ‪ .‬ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ رو ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﻪ و ﺑﺮاي‬‫ﻏﻴﺒﺖ ﻣﺎ‪ ،‬ﻳﻪ ﺑﻬﻮﻧﻪ اي ﺑﺘﺮاﺷﻪ‪ .‬اﻣﺎ دﻳﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﺑﺮﻳﻢ ﻣﺪرﺳﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر! اﮔﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻣﺮاﻗﺐ ﻫﺮي ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ و رون و راﺷﻞ‬‫ﺑﺮﻳﻢ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻫﺮي رو ﺗﻨﻬﺎ رﻫﺎ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ ﭘﺲ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ‬
‫ﻛﻪ ﺧﺒﺮش ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻦ ﺑﺎﻫﺎش ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﻛﻨﻴﻦ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻪ ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﻣﻴﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﺮاﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻦ ﺑﺮﻳﻦ و اﮔﻪ ﺧﺒﺮي ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﻮن اﻃﻼع‬‫ﻣﻲ دم‪.‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮب ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﻳﻢ‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬راﺷﻞ دﺳﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻓﻌﻼ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺎم‬‫‪ -‬ﭼﻲ؟‬

‫‪663‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫راﺷﻞ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﻛﺎري رو ﺑﺮاش اﻧﺠﺎم ﺑﺪم‪ .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اﺑﺮوﻳﻲ ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﻜﻮت ﻛﺮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ‬
‫و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪاً ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻤﺖ‪.‬‬‫و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ زﻳﺮ ﺑﻐﻞ رون را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و در راه رﻓﺘﻦ ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ دﻓﺘﺮ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺮوﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر‬
‫ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺸﺎن دﺳﺘﺶ راﻟﻤﺲ ﻛﺮد و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫اﺣﺴﺎس ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ در دﺳﺘﺶ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رون ﭘﺎ درون آﺗﺶ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ و ﻳﻚ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﺎﺑﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور اﻳﺴﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد و ﺗﺎ اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺗﻤﺎم اﺗﻔﺎﻗﺎت اﺗﺎق را ﻣﻮ ﺑﻪ ﻣﻮ ﺑﺮاي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎزﮔﻮ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ از درد ﻛﺸﻴﺪن ﻟﺬت ﻣﻲ ﺑﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ اﺳﺘﺨﻮان‬‫دﺳﺘﺶ ﻫﻢ ﻛﺒﺎب ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﻴﺮﻣﺮد دﺳﺘﻲ ﺑﻪ رﻳﺸﺶ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و ﺗﻮ اوﻧﺠﺎ ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﺮدي؟! ﻣﺜﻼ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﻲ ﺗﺎ‬‫ﺧﻮدش رو ﺑﻪ ﻛﺸﺘﻦ ﻧﺪه‪ .‬ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻴﺎﻳﻲ اﻳﻨﺠﺎ و ﺑﺮام ﺷﺮح ﺑﺪي ﻛﻪ‬
‫ﭼﻄﻮري ﺧﻮدﺷﻮ ﺗﺎ ﻳﻚ ﻗﺪﻣﻲ ﻣﺮگ ﺑﺮده و ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪664‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﻢ رو ﻛﺮدم ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ .‬اﻣﺎ اوﻧﻘﺪر ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺣﺘﻲ‬‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ‪...‬‬
‫دﻳﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ اداﻣﻪ دﻫﺪ‪ .‬اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻐﻀﻲ ﻛﻪ در‬
‫ﮔﻠﻮﻳﺶ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺮﻛﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺻﻮرت داﻣﺒﻠﺪور ﭘﺮ از درد ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ را آرام ﻣﻲ ﻛﺮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ رو ﺑﺒﺨﺶ ﻓﺮزﻧﺪم‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﺑﺎر ﺳﻨﮕﻴﻨﻲ رو روي دوﺷﺖ‬‫اﻧﺪاﺧﺘﻢ اﻣﺎ ﺑﺎور ﻛﻦ ﻛﻪ اﻧﺘﺨﺎب دﻳﮕﻪ اي ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﺗﻮ از ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻧﺰدﻳﻚ ﺗﺮ ﻫﺴﺘﻲ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﺑﻬﺘﺮ از ﻫﺮ ﻛﺲ دﻳﮕﻪ اي‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ازش ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺧﻮدت ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي از درد‬
‫ﻛﺸﻴﺪن ﻟﺬت ﻣﻲ ﺑ‪‬ﺮد‪ .‬اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ؟!‬
‫ ﻣﻦ‪...‬‬‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻦ دﺧﺘﺮم‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻦ و ﺑﺒﻴﻦ ﻛﻪ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﻛﺲ‬‫دﻳﮕﺮي از درد ﻛﺸﻴﺪن ﻫﺮي ﻟﺬت ﻣﻲ ﺑﺮه؟ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ از ﺧﻮدت‬
‫ﭘﺮﺳﻴﺪي ﻛﻪ ﭼﺮا در ﻫﺮ دو ﺑﺎر ﻧﺎﺑﻮدي ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‪ ،‬روح آزاد ﺷﺪه ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺟﺬب ﺷﺪه؟ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺎ ﺷﺪت ﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوت‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲ از ﺣﻴﺮت ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺗﺮس ﺑﻪ دروﻧﺶ راه ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺣﺎﻟﺖ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﻲ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮو ﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﺑﺮو و ﻣﺮاﻗﺒﺶ ﺑﺎش‪ .‬ازش ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﻦ ﺣﺘﻲ اﮔﺮ ﻣﺠﺒﻮر‬‫ﺷﺪي‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮدش ازش ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻛﻦ‪.‬‬

‫‪665‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ ﻛﻪ ﺻﺪاي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎر دﻳﮕﺮ از‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮدن ﺑﺸﻲ‪ .‬ﻧﺬار ﻗﻠﺒﺖ ﻓﺮﻳﺒﺖ ﺑﺪه‪ .‬ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ‬‫ﻫﻢ ﻓﻜﺮ ﻛﻦ‪ .‬اوﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺣﻖ زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮدن دارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ از اﻳﻦ ﺻﺒﺮ ﻧﻜﺮد‪ .‬ﺣﺮﻓﻬﺎي داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﻗﻠﺐ ﻛﻮﭼﻜﺶ را ﺑﻪ درد‬
‫آورده ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮدش ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر ﻫﺮي ﺑﺎﺷﺪ و ﺣﺎﻻ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﺮ‬
‫ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي اش ﻧﻴﺎز داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﻣﺎﻧﮕﺎه رﻓﺖ و‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬راﺷﻞ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ‪ ،‬ﺳﺮ ﻫﺮي را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮده و‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ را در دﻫﺎن او ﻣﻲ رﻳﺰد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن دو اﺣﺴﺎس ﺑﻪ او ﻫﺠﻮم آورد‪.‬‬
‫ﺣﺴﺎدت و اﻣﻴﺪ‪ .‬ﻛﺸﻤﻜﺶ ﻣﺎﺑﻴﻦ دو ﺣﺲ اداﻣﻪ ﻳﺎﻓﺖ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻋﻘﻞ‬
‫ﻧﻴﺰ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻛﺮد و ﻧﺒﺮد درون ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﭘﻴﺮوزي ﻳﻜﻲ از ﻃﺮﻓﻴﻦ ﭘﺎﻳﺎن ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻗﺪم ﻫﺎي ﺷﻤﺮده‪ ،‬ﻋﻘﺐ رﻓﺖ و در را ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫اﺗﺎق ﻣﺸﺘﺮﻛﺶ ﺑﺎ ﻫﺮي رﻓﺖ و ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻛﻪ در ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق ﺑﻮد‬
‫ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬اﻫﻞ ﺧﺎﻃﺮه ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻧﺒﻮد اﻣﺎ او از ﻣﺴﺎﺋﻠﻲ آﮔﺎه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺴﻴﺎر‬
‫ﺣﻴﺎﺗﻲ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺎ ﮔﻮر ﺑﺒﺮد‪ .‬دﻓﺘﺮﭼﻪ ﺳﻴﺎﻫﺮﻧﮕﻲ ﺑﺎ‬
‫ﺟﻠﺪ ﭼﺮﻣﻲ را از ﻛﺸﻮي ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ و آن را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺷﺮوع ﺑﻪ‬
‫ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ در اﻳﻦ دﻓﺘﺮﭼﻪ ﻣﻲ ﻧﻮﺷﺖ‪ .‬ﺗﻤﺎم اﺗﻔﺎﻗﺎت را از‬
‫اﺑﺘﺪاي اﻳﻦ ﺳﺎل و درﺳﺖ از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻗﺪرت ﺑﻪ ﻫﺮي رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺣﺘﻲ در ﺑﻌﻀﻲ ﻣﻮاﻗﻊ‪ ،‬ﺣﺪﺳﻬﺎ و ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮي ﻫﺎي ﺷﺨﺼﻲ اش را ﻧﻴﺰ ﻣﻲ‬
‫ﻧﻮﺷﺖ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ رﺳﻴﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺨﻮاﻧﻲ داﺷﺖ و در ﻣﻮﻗﻊ ﻧﻴﺎز ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ‬

‫‪666‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻗﺒﻞ از آن‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ از ﺣﺮﻓﻬﺎي ﭼﻨﺪ‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻴﺶ او ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد و ﺣﻮﺻﻠﻪ ﭼﺮت و ﭘﺮﺗﻬﺎي او را ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ‬
‫وﺟﻮد‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﺑﻬﺘﺮ از او در دﺳﺘﺮس ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ داﻣﺒﻠﺪور را راﺿﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﭘﻴﺮﻣﺮد‬
‫ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺎ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮد اﻣﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬دﻻﻳﻞ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ او‬
‫را راﺿﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺧﺮﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ رﻓﺖ و در ﺑﻴﻦ‬
‫راه‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﺗﻴﺮي ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ از آن ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ آﺧﺮ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺧﺮﻳﻦ در رﻓﺖ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ آن اﻳﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ‪ 10‬دﻗﻴﻘﻪ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ راﺷﻞ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻣﺤﻴﻂ اﻃﺮاف ﺧﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻛﺎري داﺷﺘﻲ ﺟﻴﻨﻲ؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ اﻣﺎ ﺳﺮﻳﻌﺎً ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪ و ﺗﺼﻤﻴﻤﺶ‬
‫را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻳﻪ درﺧﻮاﺳﺖ از ﺗﻮ دارم وﻟﻲ ﻗﺒﻠﺶ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻳﻪ ﺳﻮال از‬‫ﺗﻮ ﺑﭙﺮﺳﻢ‪ .‬ﻗﺒﻠﺶ ﺧﻮب ﻓﻜﺮ ﻛﻦ و ﺑﻌﺪ ﺟﻮاب ﺑﺪه‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ از ﺗﻌﺠﺐ در ﺻﻮرﺗﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﺑﺎ اﻧﺪﻛﻲ ﺗﻌﻠﻞ‪،‬‬
‫ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫‪ -‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻋﻼﻗﻪ داري؟‬

‫‪667‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رﻧﮓ از ﺻﻮرت راﺷﻞ ﭘﺮﻳﺪ و ﺻﻮرت ﺳﻔﻴﺪش را ﺳﻔﻴﺪﺗﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﻮال ﺟﻴﻨﻲ‬
‫آﻧﭽﻨﺎن ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺮ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ را از او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻬﺮه‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻟﻄﻒ ﻛﻦ و ﺳﺮﻳﻌﺎ ﺟﻮاﺑﻤﻮ ﺑﺪه‪.‬‬‫ ﻣﻦ‪...‬‬‫راﺷﻞ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ‪ ،‬اﻧﺘﻈﺎر ﭼﻴﺰي ﻣﺜﻞ اﻳﻦ را ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ وﺿﻮح از او ﻗﻮي ﺗﺮ اﺳﺖ و ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ در ﻋﺮض ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬او را ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﺼﻤﻴﻤﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻠﻪ‪ .‬اﮔﺮ اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻳﻪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﺪاﻧﻲ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ‬‫دوﺳﺘﺶ دارم‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﺗﺼﻮر ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ ور ﻣﻲ ﺷﻮد اﻣﺎ‬
‫ﺑﺮ ﺧﻼف ﺗﺼﻮر او‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻮزﻳﺎﻧﻪ ﺑﺮ ﺻﻮرت ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و اﻳﻦ ﻋﻼﻗﻪ اوﻧﻘﺪر ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﺣﺎﻇﺮ ﺑﺸﻲ ﺟﻮﻧﺘﻮ ﺑﺮاش ﺑﻪ ﺧﻄﺮ‬‫ﺑﻴﺎﻧﺪاري؟‬
‫ﻣﻐﺰ راﺷﻞ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺸﻐﻮل ﻛﺎر ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺟﻴﻨﻲ ﺣﺎﻇﺮ‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺮاي ﻫﻢ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ اﻣﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ ﺳﻮال را از او ﻧﻴﺰ ﻛﺮده ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ‪.‬‬‫ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ اﻃﻤﻴﻨﺎن داري؟‬‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم راﺷﻞ از ﻛﻮره در رﻓﺖ و ﭘﺮﺧﺎﺷﻜﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬آره ﻟﻌﻨﺘﻲ‪ .‬ﺣﺎﻇﺮم‪.‬‬

‫‪668‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﺳﺘﺘﻮ ﺑﻴﺎر ﺟﻠﻮ‪.‬‬‫و ﻛﻒ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﻚ و‬
‫ﺗﺮدﻳﺪ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص‪ ،‬دﺳﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻲ؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎرﻳﻚ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﮕﻪ ﻧﮕﻔﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻋﻼﻗﻪ داري؟‬‫ اﻳﻦ ﭼﻪ رﺑﻄﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع داره؟‬‫ رﺑﻄﺶ رو ﺑﻌﺪا ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ‪.‬‬‫و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ راﺷﻞ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬ﺟﻠﻮ ﭘﺮﻳﺪ و‬
‫دﺳﺖ او را ﮔﺮﻓﺖ و دﺳﺖ دﻳﮕﺮش را ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎن روي دﺳﺖ راﺷﻞ‬
‫ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‪ .‬راﺷﻞ ﻓﺮﻳﺎدي از درد ﻛﺸﻴﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ دﺳﺘﺶ را آزاد ﻛﻨﺪ اﻣﺎ‬
‫دﺳﺘﺎن ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻮﻻد ﺑﻮدﻧﺪ و راﺷﻞ را ﻧﺎﻛﺎم ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم‬
‫ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺖ راﺷﻞ را رﻫﺎ ﻛﺮد و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ راﺷﻞ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﻮد‪ ،‬زﻳﺮ‬
‫ﺑﻐﻞ او را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺶ وﻟﻲ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻻزم ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻫﺮي از ﻃﺮﻳﻖ‬‫ﻧﺸﺎن ﺑﺮ روي ﺗﻮ ﻛﻤﺘﺮه و اون ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻖ ﺑﻪ ﺗﻮ دﺳﺘﻮر‬
‫ﺑﺪه‪.‬‬
‫و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻛﻠﻤﻪ اي از دﻫﺎن راﺷﻞ ﺧﺎرج ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﻮك ﻛﻔﺸﺶ ﺿﺮﺑﻪ‬
‫اي ﺑﻪ درب ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ زد و در ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺧﻮد ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻢ از دﻳﺪن ﻣﻨﻈﺮه‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﮔﻴﺞ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪669‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻳﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ‪ ...‬ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬اﻳﻨﺠﺎ ‪...‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ راﺷﻞ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺪاد ﺗﺎ اداﻣﻪ دﻫﺪ و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ دﺳﺘﺶ‪ ،‬در را ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ دروازه ورود ﺑﻪ ﺑ‪‬ﻌﺪ دوم اﺳﺖ‪ .‬ﺑ‪‬ﻌﺪ ﻏﻴﺮ ﻣﺎدي ﻳﺎ ﻫﺮﭼﻲ ﻛﻪ دﻟﺖ‬‫ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻨﺎﻣﻲ‪ .‬اﻳﻨﺠﺎ رو ﻫﺮي ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺸﻮن داد و او‬
‫ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ و ﻫﺮ ﻛﺪام از آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﺑﺮاي ﻛﺎرﺷﺎن دﻟﻴﻞ ﺧﻮﺑﻲ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻜﺚ ﻛﺮد‪ .‬اﮔﺮ راه دﻳﮕﺮي وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎً آن را اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد اﻣﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﺗﻤﺎم ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد و ﻧﻴﺰ‬
‫ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﻛﻪ در ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻣﺨﻔﻲ ﺳﺎﻻزار دﻳﺪه ﺑﻮد را ﺑﻪ راﺷﻞ ﮔﻔﺖ‪ .‬راﺷﻞ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪﺑﻴﻦ ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﻳﻲ ﻣﺎدر ﻫﺮي‬‫اﻋﺘﻤﺎد دارم‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻮﻓﻲ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ اﻟﺘﻤﺎس آﻣﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪا ﻓﻜﺮ ﻛﻦ‪ .‬اﮔﻪ او اﺷﺘﺒﺎه ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻪ؟ اﮔﻪ ﻃﻠﺴﻤﺶ‬‫ﻧﺎﻗﺺ ﺑﺎﺷﻪ؟ اﮔﻪ ﻃﻠﺴﻢ رو اﺷﺘﺒﺎه ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ اوﻧﻮﻗﺖ ﻳﻚ ﺑﻠﻴﻂ ﻳﻚ ﻃﺮﻓﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﻤﻮن ﻣﻲ رﺳﻪ‪.‬‬‫ ﺑﻪ ﻛﺠﺎ؟‬‫ ﻗﺒﺮﺳﺘﻮن‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺟﻤﻠﻪ آﺧﺮش رو ﻓﺮﻳﺎد زد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﺷﻚ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﻲ‬
‫درﺧﺸﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪670‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﻤﻴﺮم‪ .‬اﮔﻪ ﻣﺮدم‪ ،‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺎر رو ﺗﻤﻮم ﻛﻨﻲ‪ .‬ﮔﻔﺘﻲ ﻛﻪ‬‫ﻫﺮي رو دوﺳﺖ داري‪ .‬اﮔﻪ ﻻزم ﺷﺪ‪...‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ اداﻣﻪ دﻫﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﮔﺮ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻐﻀﺶ ﻣﻲ‬
‫ﺗﺮﻛﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﺗﺮﺟﻴﻪ داد ﻛﻪ ﺳﻜﻮت ﺑﻜﻨﺪ‪ .‬راﺷﻞ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺟﻴﻨﻲ را‬
‫دﻳﺪ‪ ،‬دﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ او ﻗﺮار داد‪ .‬ﺧﻮدش ﻳﻚ دﺧﺘﺮ ﺑﻮد و ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‬
‫ﻛﻪ ﻳﻚ دﺧﺘﺮ‪ ،‬ﻋﺸﻘﺶ را ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺎدﮔﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺣﺮﻳﻒ ﭘﺎس ﻧﻤﻲ دﻫﺪ و‬
‫ﺣﺘﻲ ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻛﻪ ﻗﻠﺒﺶ را ﺑﺎ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﻛﻠﻤﺎﺗﻲ را ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻗﻠﺒﺶ را از درون ﭘﺎره ﭘﺎره ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي از آن ﺗﻮ ﺑﻮده و ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﻫﺮ ﻛﺎري ﻛﻪ از دﺳﺘﻢ ﺑﺮ ﺑﻴﺎﻳﺪ‬‫را درﻳﻎ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻬﺎ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ﺧﺴﺘﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺸﺴﺖ و ﭘﺲ از آن‪ ،‬دو دﺧﺘﺮ‬
‫ﻛﻪ اﺷﻚ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎن ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در آﻏﻮش ﻫﻢ ﻓﺮو رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را رﻫﺎ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه راﺷﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي‬
‫ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻛﺸﻴﺪ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ راﺷﻞ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻋﻜﺲ‬
‫اﻟﻌﻤﻠﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬ﻓﻮاره اي از آب را از ﻧﻮك ﭼﻮﺑﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺟﻴﻨﻲ!‬

‫‪671‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫راﺷﻞ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﭼﻬﺮه اش‪ ،‬اﺛﺮي از‬
‫ﻃﻨﺰ ﻳﺎ ﺧﻨﺪه ﻳﺎ ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ آن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﻤﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮدت رو ﺧﺸﻚ ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً دﺳﺘﻬﺎت‪ .‬ﺑﻌﺪاً دﻟﻴﻠﺶ رو ﻣﻲ‬‫ﻓﻬﻤﻲ‪.‬‬
‫و ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺧﻤﻴﺪﮔﻲ دﻳﻮار رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ‬
‫ﻧﻮك ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺧﺮاﺷﻲ ﺑﺮ روي دﺳﺘﺶ اﻳﺠﺎد ﻛﺮد و ﻣﻘﺪاري ﺧﻮن را ﺑﺮ‬
‫روي ﺷﻜﺎف ﺑﺎرﻳﻚ و ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي دﻳﻮار ﺑﻮد و ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﮔﺮد و ﻏﺒﺎر‪،‬‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻣﺤﻮ و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد رﻳﺨﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از دﻳﻮار ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺎ ﺷﺪت از دﻳﻮار ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬دو دﺧﺘﺮ دﺳﺖ ﻫﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺟﻠﻮ ﻗﺪم ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﺪت ﻧﻮر ﻛﻢ ﺷﺪ و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﭼﺸﻤﺎن‬
‫ﺧﻮد را ﺑﺎز ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺧﻮد را ﻣﻌﻠﻖ دﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻛﺎﻣﻼ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ‬
‫اﺛﺮي از ﺳﻄﺤﻲ ﺳﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﺘﻮان ﺑﺮ روي آن اﻳﺴﺘﺎد ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﻤﻲ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫ﻣﻨﺒﻌﻲ ﺑﻲ اﻧﺘﻬﺎ از ﺳﻔﻴﺪي اﻃﺮاﻓﺸﺎن را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و آن دو در ﻣﻴﺎن آن‬
‫ﺷﻨﺎور ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ راﺷﻞ ﭼﻴﺰي را دﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻦ‪ .‬اوﻧﺠﺎ رو ﺑﺒﻴﻦ‪.‬‬‫ﻧﻘﻄﻪ اي ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ در زﻣﻴﻨﻪ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪي از‬
‫ﺳﺮ رﺿﺎﻳﺖ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب‪ .‬اﻳﻦ ﻫﻤﻮن ﭼﻴﺰي اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮش اﻳﻨﺠﺎ آﻣﺪﻳﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ‬‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮوﻳﻢ ﺑﻪ اوﻧﻄﺮف‪.‬‬
‫ ﭼﻄﻮري؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﻓﻜﺮي ﻛﻪ در ذﻫﻨﺶ ﺑﻮد را ﺑﻪ زﺑﺎن آورد‬

‫‪672‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺗﻨﻬﺎ راه ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻲ در اﻳﻦ ﻣﺤﻴﻂ‪ ،‬ﭘﺮواز ﻛﺮدﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﻗﻘﻨﻮس‬‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺸﻢ وﻟﻲ در اﻳﻦ ﻣﺤﻴﻂ اﻣﻜﺎﻧﺶ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ ﺟﺎدو ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻗﺪرت‬‫ﺟﺎدوﻳﻲ ﻧﺪارﻳﻢ‪ .‬وﻟﻲ ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت رو ﻧﻤﻲ ﻓﻬﻤﻢ‪.‬‬‫ ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻤﺎي ﻣﻦ‪ ،‬در ﺧﻮﻧﻢ ﻧﺒﻮده و ﻣﻦ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻋﻠﻢ‬‫ﺟﺎدوﮔﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اوﻧﻮ ﻛﺴﺐ ﻛﻨﻢ وﻟﻲ ﺗﻮ ﻳﻚ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺎص رو در‬
‫ﺧﻮن ﺧﻮدت داري‪.‬‬
‫ وﻟﻲ‪...‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻛﻼﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺲ ﻛﻦ راﺷﻞ‪ .‬ﻫﺸﺖ ﺳﺎﻟﮕﻴﺖ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻴﺎور‪ .‬وﻗﺘﻲ از اون‬‫ارﺗﻔﺎع ﭘﺮت ﺷﺪي‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ دﻳﻮاره ذﻫﻨﻴﺖ رو ﻗﻮي ﺗﺮ‬
‫ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫راﺷﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻧﻔﻮذ ﻛﻨﺪ ﺧﻴﻠﻲ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﺎﻃﺮه اي در ذﻫﻨﺶ زﻧﺪه ﺷﺪ و ﻧﺎراﺣﺘﻲ‬
‫از ذﻫﻨﺶ ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ‪ 8‬ﺳﺎل ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ دﻳﺪن ﻳﻜﻲ از‬
‫اﻗﻮاﻣﺸﺎن در ﻳﻜﻲ از ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﻫﺎي ﺟﻨﻮﺑﻲ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در اوﻟﻴﻦ روز‬
‫اﻗﺎﻣﺖ آﻧﻬﺎ در ﻗﺼﺮ ﻣﺤﻞ اﻗﺎﻣﺘﺸﺎن ﻛﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺑﺎن آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺎدﺛﻪ‬
‫اي ﺑﺮاي او رخ داد و او ﺗﺼﺎدﻓﺎً از ﻳﻜﻲ از ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻﻳﻲ ﻗﺼﺮ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ‬

‫‪673‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭘﺮت ﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ زﻣﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﻛﻤﺮش ﺷﻜﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪ و دو ﺑﺎل‬
‫ﺧﻔﺎش ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و او ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﺮﻳﺰي‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﺎل زدن ﻛﺮد و ﺑﻪ‬
‫آراﻣﻲ ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬او اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻜﻲ از اﺟﺪاد ﻣﺎدري اش در ﺳﻦ ﻛﻮدﻛﻲ ﺑﻪ‬
‫اﻳﻦ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺧﻮد دﺳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﻳﺮ ﺧﻮن آﺷﺎﻣﺎن ﻳﻚ در ﺳﻨﻴﻦ‬
‫ﺟﻮاﻧﻲ ﺑﻪ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺧﻮد دﺳﺖ ﻣﻲ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ و ﻳﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ‪ ،‬اﻳﻦ ﻗﺪرﺗﺸﺎن را ﺑﻴﺪار ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد‬
‫اﻧﺠﻤﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ او را ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻧﺎﻗﺺ ﺑﺮداﺷﺖ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد و ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد ﺗﺎ از اﻓﻜﺎرش ﺧﺎرج ﺷﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫اﺣﺴﺎس ﺳﻮزﺷﻲ را در ﻛﻤﺮش اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬ﻓﺮﻳﺎد دردﻧﺎك او‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‬
‫ﺗﺎ ﺻﺪاي ﺣﺒﺲ ﺷﺪن ﻧﻔﺲ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ از ﺷﺪت ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﻨﻴﺪه ﻧﺸﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﭼﻨﺪ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻬﺘﺮ از ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﻧﺸﺪ‪ .‬ﺑﺪﻧﺶ‪ ،‬ﺷﻜﻞ اﻧﺴﺎﻧﻲ اش را داﺷﺖ اﻣﺎ دو ﺑﺎل ﻧﻴﺰ از ﭘﺸﺘﺶ‬
‫ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد‪ .‬اﻧﺪازه ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﺶ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫اﻳﻦ ﺑﻲ ﺷﻚ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ و ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎي ﻫﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻛﺎﻣﻞ‬
‫ﺷﺪن ﺷﻜﻞ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻤﺎﻳﻲ اش ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ .‬درﺳﺖ ﻫﻤﺎن اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺮاي ﻟﻮﭘﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺷﻜﻞ ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ اش را ﺳﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺖ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ ﻋﺠﻴﺐ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻧﻘﻄﻪ آﺑﻲ رﻧﮓ رﻓﺖ‪ .‬ﻧﻘﻄﻪ ﻛﻢ ﻛﻢ ﺑﺰرگ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ‪...‬‬

‫‪674‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻛﺮه اي ﺗﻮ ﭘﺮ و آﺑﻲ رﻧﮓ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺟﻨﺲ دﻳﻮاره ﻛﺮه و‬
‫ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺗﺶ‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﺎً آب ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻳﻜﺒﺎر‪ ،‬ﻣﻮﺟﻲ در ﺑﺎﻻي ﻛﺮه‬
‫ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ ﺷﺪ و در ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ در ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ ﻛﺮده‪ ،‬ﭘﺎﻳﺎن ﻣﻲ‬
‫ﻳﺎﻓﺖ اﻣﺎ ﭼﻴﺰي ﻋﺠﻴﺐ ﺗﺮ در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ ﺑﻮد و آﻧﻬﻢ ﺷﻌﻠﻪ اي ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫درﺳﺖ در وﺳﻂ ﻛﺮده ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬وﺳﻂ آﺑﻬﺎ‪ ،‬و رﻧﮕﺶ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻦ ﺳﺮخ و‬
‫ﻃﻼﻳﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬راﺷﻞ ﭘﻴﺶ ﺧﻮد زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﻧﻮر ﺣﻘﻴﻘﺘﻪ‪ .‬آب و آﺗﺶ‪ .‬ﭘﺲ اﻳﻨﺠﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﺻﺪاي ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬او را ﺑﻪ ﺧﻮدش آورد‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﻣﺪرﺳﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺧﻮش آﻣﺪي‪.‬‬‫ وﻟﻲ ‪...‬‬‫راﺷﻞ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن در وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻗﺮار دارد‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﻌﻀﻲ وﻗﺘﻬﺎ ﺷﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار واﻗﻌﺎً از ﮔﻮدرﻳﻚ ﺷﻜﺴﺖ‬‫ﺧﻮرده! اون ﻋﻮﺿﻲ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ راﺷﻞ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ اون ﭼﻬﺎرﻧﻔﺮ ﻗﻠﻌﻪ رو ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺮﻟﻴﻦ اﻳﻦ ﮔﻮي رو در‬‫اﻳﻨﺠﺎ ﻗﺮار داد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻫﻴﭻ ﮔﺎه ﻧﮕﻔﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ رو از ﻛﺠﺎ آورده‪ .‬اوﻧﺎ‬
‫ورودي اﻳﻨﺠﺎ رو ﻣﻬﺮ و ﻣﻮم ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ دﺳﺖ ﻫﻴﭻ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ‬
‫وﺳﻴﻠﻪ ﻧﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬وﺳﻴﻠﻪ؟! وﻟﻲ ﻣﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ‪...‬‬

‫‪675‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻜﻦ راﺷﻞ‪ .‬درﺳﺘﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن‪ ،‬ﻗﻠﺐ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﺳﺖ اﻣﺎ‬‫ﻗﺪرت ﺟﺎدوﻳﻲ ﻣﺪرﺳﻪ از اﻳﻨﺠﺎ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻧﻤﻲ ﮔﻴﺮد‪ .‬ﻗﺪرت ﻣﺪرﺳﻪ از‬
‫وﺟﻮد ﺗﻚ ﺗﻚ ﻣﻮﺟﻮداﺗﻲ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻣﻲ ﮔﻴﺮد ﻛﻪ در ﻣﺤﺪوده ﻣﺪرﺳﻪ‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻫﻢ در ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻳﺎ در ﺧﺎرج‬
‫ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺎﺷﺪ و آﻧﺠﺎ را ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﺑﺪاﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺪرﺳﻪ ﭘﺎﺑﺮﺟﺎ ﺧﻮاﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺒﺴﻤﻲ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻓﻴﻠﭻ و ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ ،‬ﻫﻴﭽﮕﺎه ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻣﺪرﺳﻪ رو ﺗﺮك ﻧﻜﺮدﻧﺪ و در ﻫﺮ‬‫ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺣﺪاﻗﻞ ﻳﻜﻲ از آن دو در درون ﻣﺮزﻫﺎي ﻣﺪرﺳﻪ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺑﻮده اﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر اﺷﺘﻐﺎل داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻗﺮار‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻤﻮﻧﻪ اﻣﺎ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺎﻻزار ﻳﻚ‬
‫ورودي رو ﺑﺎز ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺎﺟﺮا ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﻣﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﻤﻲ زد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ رو ﺑﺮاي روز ﻣﺒﺎدا ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ او زﻣﺎن ﻓﺮا رﺳﻴﺪه‪.‬‬‫ﻫﺮ ﻛﺪام در ﻳﻚ ﺳﻤﺖ ﮔﻮي اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺷﻌﻠﻪ‬
‫دوﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺪف ﻣﻦ‪ ،‬او ﺷﻌﻠﻪ اﺳﺖ و ﻫﺪف ﺗﻮ‪ ،‬آب اﻃﺮاﻓﺶ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮ دو‬‫دﺳﺘﺖ رو وارد ﺣﺒﺎب ﻛﻦ‪.‬‬
‫ و ﺑﻌﺪ؟‬‫‪ -‬اﺣﺴﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺗﻮ رو راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬

‫‪676‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫راﺷﻞ دﺳﺘﺎن ﺧﻴﺴﺶ را وارد ﮔﻮي ﭘﺮ از آب ﻛﺮد اﻣﺎ در ﻛﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ‪،‬‬
‫ﺗﻤﺎم آب اﻃﺮاف دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ورود ﺑﻪ ﮔﻮي‪ ،‬از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ و آب ﻣﻮﺟﻮد‬
‫در ﮔﻮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﻧﭽﺴﺒﻴﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ دﺳﺘﻜﺸﻲ‬
‫ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ ﺑﺮ دﺳﺘﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﺮوع ﺷﺪ‪ .‬آب ﺟﺬب دﺳﺘﺶ ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪ و ﭼﻨﺪ ﺑﺎرﻳﻜﻪ آب ﻧﻴﺰ ﻛﻪ از از ﮔﻮي ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬از ﻃﺮﻳﻖ دﺳﺘﺎن‬
‫او‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻲ رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ و ﺟﺬب ﻧﻘﺎط ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ وﺿﻌﻴﺖ ﻣﺸﺎﺑﻬﻲ داﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺎن ﺷﻌﻠﻪ ورش‬
‫را از ﻣﺮز ﻧﺎﺣﻴﻪ آب ﮔﺬراﻧﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ دور ﮔﻠﻮﻟﻪ آﺗﺶ ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬آﺗﺶ‬
‫ﺟﺬب دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ را ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﺳﺮخ و‬
‫ﻃﻼﻳﻲ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫*ده دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ*‬
‫دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از ﮔﻮي آب و ﺷﻌﻠﻪ ﻣﻴﺎن آن ﻧﺒﻮد‪ .‬در دﺳﺖ ﻫﺮ ﻛﺪام از‬
‫دو دوﺧﺘﺮ‪ ،‬دو ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﺰرگ وﺑﻠﻨﺪ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف ﻇﺎﻫﺮﺷﺎن‪ ،‬ﻫﻴﭻ‬
‫وزﻧﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬از ﺟﻨﺲ آﺗﺶ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮي ﻃﻼﻳﻲ ﻛﻪ آﺗﺸﻲ ﺳﺮخ ﺑﺮ روي آن ﻣﻲ رﻗﺼﻴﺪ و در‬
‫دﺳﺘﺎن راﺷﻞ ﻧﻴﺰ دو ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻣﺸﺎﺑﻪ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ از ﺟﻨﺲ آب ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫دو ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ ﻛﻪ از اﻃﺮاﻓﺸﺎن‪ ،‬ﻗﻄﺮات آب ﭼﻜﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ دو ﺷﻤﺸﻴﺮ را از زﻳﺮ آب ﺑﻴﺮون آورده ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬
‫اﻳﻦ دو ﺷﻤﺸﻴﺮ از روح ﺻﺎﺣﺒﺎﻧﺸﺎن ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺗﺎ زﻣﺎن ﻣﺮگ ﺑﺎ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ارث ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬دو دﺧﺘﺮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﺨﺎر‬

‫‪677‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه و ﺟﺬب دﺳﺘﺸﺎن ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺨﺎري ﺳﺮخ و ﻃﻼﻳﻲ و ﺑﺨﺎري ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ آﺑﻲ ﺗﻴﺮه و روﺷﻦ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ذﻫﻦ راﺷﻞ را ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد ﭼﻮن اﺧﻤﻲ ﻛﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻴﭻ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﭼﻬﺎرﮔﺎﻧﻪ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻛﻨﺘﺮل ﻣﺤﻆ ﭘﻴﺪا‬‫ﻛﻨﺪ و دﻟﻴﻠﺶ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺪن ﻣﺎ از ﺗﺮﻛﻴﺐ اﻳﻦ ﭼﻬﺎر ﻋﻨﺼﺮ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه‪ .‬ﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﭼﻴﺰي را ﻛﻪ از آن ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻳﻢ را ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ‪ ،‬ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻜﻦ راﺷﻞ‪ .‬اﻳﻦ ﻗﺪرت ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ اﻣﺎﻧﺖ در دﺳﺖ ﻣﺎﺳﺖ و‬‫ﺣﻖ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺨﺼﻲ از آن را ﻧﺪارﻳﻢ‪ .‬وﻗﺘﻲ زﻣﺎﻧﺶ ﺑﺮﺳﻪ ﺧﻮدت‬
‫ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ ‪...‬‬
‫****‬
‫ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ از ﺑﻴﺪار ﺷﺪن ﻫﺮي ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻟﻄﻒ‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎي اﺳﻨﻴﭗ و ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻫﺎي ﺗﻤﺎم وﻗﺖ راﺷﻞ و ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﭘﺲ از ﻳﻚ‬
‫ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪه ﺑﻮد و اﻛﻨﻮن ﺳﻼﻣﺘﻲ ﻛﺎﻣﻠﺶ را ﺑﺪﺳﺖ آورده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺻﺤﺒﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻛﺮوم داﺷﺖ‪ ،‬از او دوﺳﺘﺶ ﻗﻮل ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ اﺳﺮار‬
‫ﻫﺮي را ﻟﻮ ﻧﺪﻫﺪ و ذﻫﻦ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ را ﺗﺎ ﺣﺪي ﺗﻐﻴﻴﺮ داده ﺑﻮد و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻳﻚ‬
‫ﭘﻮرﺗﻜﻲ‪ ،‬ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺣﺎل او در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﮔﻮش ﻛﺮوﻛﺸﺎﻧﻚ را‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاراﻧﺪ‪ ،‬ﺣﺮﻓﻬﺎي رﻳﮕﻠﻮس را ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪ‪.‬‬

‫‪678‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻳﮕﻮر ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﻣﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ‬‫اﻳﮕﻮر ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﻤﻚ ﻛﺮده‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ‪ ،‬اوﻧﻮ ﻛﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺴﺎب‪ ،‬ﭘﻴﺪا ﻛﺮدن دﻟﻴﻞ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻪ دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ‬‫ﻫﻢ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪان ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ؟‬
‫رﻳﮕﻠﻮس ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ اﺣﺘﻤﺎﻻ‪ ،‬اﻳﮕﻮر زﻳﺮ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه ﻛﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو ﺑﮕﻪ و ﺑﻲ ﺷﻚ‪،‬‬‫راﺑﻄﻪ او ﺑﺎ ﻛﺮوم ﻫﻢ ﻳﻜﻲ از اﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺑﻮده‪ .‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه از رﻳﺴﻚ‬
‫ﻛﺮدن ﺑﺪش ﻣﻲ آد‪.‬‬
‫و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬ﺳﻜﻮت او ﻗﺪري ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺷﺪ و ﻫﻤﻴﻦ ﻫﺮي را ﻣﺠﺒﻮر‬
‫ﺳﺎﺧﺖ ﺗﺎ او را ﺑﻪ اداﻣﻪ ﺑﺤﺚ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﻧﻤﺎﻧﺪه؟ ﺧﻮب ﻓﻜﺮ ﻛﻦ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﻧﻴﺰ ﻣﻲ‬‫ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫رﻳﮕﻠﻮس‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺧﻂ ﺧﻄﻲ ﻣﻴﺰ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﭼﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮي رو ﺑﻪ ﻳﺎد ﻧﻤﻴ‪Ĥ‬ورم‪ .‬وﻟﻲ ﻧﻪ‪...‬‬‫ﭼﺸﻤﺎن رﻳﮕﻠﻮس ﺑﻪ ﺷﺪت ﮔﺸﺎد ﺷﺪ و ‪...‬‬
‫ ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ از اون اﺗﻔﺎق‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻗﺮارﮔﺎه رو ﺗﺮك ﻛﺮد و ﭼﻨﺪ‬‫ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪش‪ ،‬وﺳﻂ ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻻﻳﻪ‬
‫ﺿﺨﻴﻤﻲ از ﺑﺮف و ﻳﺦ‪ ،‬اوﻧﻮ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻳﺎدﻣﻪ ﺗﺎ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ‪ ،‬اوﻧﻘﺪر‬
‫ﻋﻄﺴﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬و‪...‬‬

‫‪679‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺷﻨﻴﺪه ﻫﺎي ﺧﻮد را ﺗﺠﺰﻳﻪ و ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻛﻨﺪ‪،‬‬
‫رﻳﮕﻠﻮس را ﺑﻪ اداﻣﻪ ﺑﺤﺚ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﺪﻧﺶ ﭘﺮ از ﺧﺮاش و ﺷﻴﺎر ﺑﻮد‪ .‬از ﻳﻜﻲ از اﻓﺮاد ﺷﻨﻴﺪم ﻛﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‬‫ﺳﻪ ﺗﺎ ﺷﻴﺸﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻮن ﺳﺎز ﺑﻪ ﺧﻮردش داده‪ .‬ﻫﺮ وﻗﺖ ازش ﻣﻲ‬
‫ﭘﺮﺳﻴﺪﻳﻢ ﻛﻪ اوﻧﺮوز ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﺮاش اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﻣﻲ زد و ﻣﻲ‬
‫ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻓﻀﻮﻟﻲ ﻧﻜﻨﻴﻢ‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ درب اﺗﺎق ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ داﺧﻞ اﺗﺎق ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي‪ .‬ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻦ‪.‬‬‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻘﻪ رداي ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ روان ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ زﺧﻢ رون ﺧﻮﻧﺮﻳﺰي ﻛﺮده‪ .‬ﻫﺮ ﻛﺎري ﻛﺮدﻳﻢ ﺑﻨﺪ ﻧﻴﻮﻣﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ‬‫ﻛﻪ ﺗﻮ رو ﺧﺒﺮ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬رون داره ﻣﻲ ﻣﻴﺮه‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻳﻦ را ﮔﻔﺖ و ﺳﺮش را در ﺳﻴﻨﻪ ﻫﺮي ﻓﺮو ﺑﺮد ﺗﺎ ﺻﺪاي ﻧﺎﻟﻪ اش‬
‫را ﺧﻔﻪ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ از ﺗﺮس ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ‬
‫رﻳﮕﻠﻮس ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮم‪ .‬ﻛﺮﻳﭽﺮ!‬‫ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮي ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ارﺑﺎب ﺑﺎ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻛﺎري داﺷﺖ؟‬‫ رﻳﮕﻠﻮس رو ﺑﺒﺮ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ ﺗﺎ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻪ‪.‬‬‫و ﺑﻌﺪ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ و ﭘﺲ از آن‪ ،‬ﻧﻪ اﺛﺮي از او ﺑﻮد و‬
‫ﻧﻪ از ﻫﺮﻣﻴﻮن‪.‬‬
‫‪ -‬ارﺑﺎب رﻳﮕﻠﻮس‪ .‬ارﺑﺎب ﺑﺰرگ دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ ﺑﺮوﻳﻢ‪.‬‬

‫‪680‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رﻳﮕﻠﻮس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را از ﺟﻠﻮي ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ آورد‪،‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﻦ ارﺑﺎب ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻲ‪ .‬ﺑﺮادرم ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﭘﺎﺗﺮ‬‫ﺑﺨﺸﻴﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم!‬
‫اﻣﺎ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﺮا ﻛﺮﻳﭽﺮ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬در ﻣﻴﺎن ﺗﻤﺎم ﺑﻠﻚ ﻫﺎ‪،‬‬
‫او ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬روزﻫﺎي ﻛﻮدﻛﻲ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻳﺎد‬
‫ﻣﻲ آورد ﻛﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﺒﺎزي او ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻦ ﭘﻴﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﮕﺮ ﻗﺮار ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﻣﺮاﻗﺐ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻲ؟‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ اﻣﻴﺪ ﺑﺮ روي ﺻﻮرت ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﺴﺖ و ﺧﻴﺰ ﻛﻨﺎن‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﻳﮕﻠﻮس رﻓﺖ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را در زﺧﻢ رون ﻓﺮوﻛﺮده ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ‬
‫رگ ﭘﺎره ﺷﺪه را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ زﻣﻴﻦ و زﻣﺎن ﻓﺤﺶ ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ ﻳﻪ ﻣﺸﺖ ﺑﺪرد ﻧﺨﻮر دور ﻣﻨﻮ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺗﻮي اﻳﻦ ﻳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﭼﻪ‬‫ﻏﻠﻄﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﻦ؟‬
‫ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬از ﺷﺪت‬
‫ﺗﺮس‪ ،‬در ﺟﺎي ﺧﻮد ﻣﻴﺨﻜﻮب ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻲ ﺻﺪا‬
‫اﺷﻚ ﻣﻲ رﻳﺨﺖ‪ ،‬ﺳﻜﻮت را ﺷﻜﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬او ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم از ﻣﺎ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪ .‬اوﻧﻘﺪر ﻧﮕﺮان ﺗﻮ ﺑﻮد ﻛﻪ‪...‬‬

‫‪681‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻣﺎ ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮي او را ﺧﻔﻪ ﻛﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را دوار ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ داد‪،‬‬
‫ﻟﺨﺘﻪ ﺧﻮن ﺑﺰرگ و ﺳﻴﺎﻫﻲ را از زﺧﻢ رون ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ و ﺟﻠﻮي ﭘﺎي‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻧﺪاﺧﺖ و ﻏﺮﻳﺪ‪:‬‬
‫ اﮔﻪ اﻳﻦ ﺑﻪ ﻗﻠﺒﺶ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد اﻻن اون دﻧﻴﺎ ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺑﺎﺑﺎي ﻣﻦ‬‫ﺷﻄﺮﻧﺞ ﺑﺎزي ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺗﻮ ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﭼﺴﺐ ﺑﻬﺶ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮدي ﭼﺮا‬
‫ﻫﻴﭽﻜﺎر ﻧﻜﺮدي؟!‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ راﺷﻞ ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‬
‫ﺗﺎ ﺧﻮدش را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺖ اﺣﺘﻴﺎج دارم‪.‬‬‫راﺷﻞ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﻲ رون ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮه‪ .‬ﺧﻄﺮش ﺧﻴﻠﻲ زﻳﺎده و ﻣﻤﻜﻨﻪ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮي ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺳﺎﻟﻦ را ﻟﺮزاﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬او را ﺧﻔﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﺎ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ‪ ،‬رون ﭼﻴﺰي ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻳﻪ ﺟﻨﺎزه ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫درﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻠﺪم‪ ،‬ﺑﻪ زﻣﺎن اﺣﺘﻴﺎج داره وﻟﻲ زﺧﻤﺶ ﻋﻔﻮﻧﺖ‬
‫ﻛﺮده و ﻫﻤﻴﻦ ﭼﺮك ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ درﻣﺎن ﺳﻨﺘﻲ رو اﺟﺮا‬
‫ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪا ‪ ...‬ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻦ‪.‬‬
‫ وﻟﻲ ‪ ...‬آخ‪.‬‬‫راﺷﻞ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺳﻌﻲ داﺷﺖ ﺗﺎ ﻫﺮي را راﺿﻲ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﻋﺼﺎي ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت ﺑﺎﻻ آﻣﺪ و روﺑﺮوي ﺻﻮرت راﺷﻞ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻳﻜﻲ از دﻧﺪاﻧﻬﺎي‬
‫ﻧﻴﺶ او ﻛﻨﺪه ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي رﻓﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻓﺮﻳﺎدي از درد و‬
‫ﺣﺠﻤﻲ از ﺧﻮن از دﻫﺎن راﺷﻞ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬در ﻛﻤﺘﺮ از ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬دﻧﺪان‬

‫‪682‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﺪﻳﺪي ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻣﻲ ﺷﺪ اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ از دردش ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﻲ‬
‫ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺑﺨﻮرد‪ ،‬او‬
‫را روي ﻫﻮا ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻴﺰ دﻧﺪاﻧﻲ ﻛﻪ در دﺳﺖ داﺷﺖ را در ﻣﻴﺎن‬
‫ﭘﺎرﮔﻲ زﺧﻢ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻃﻼﻳﻲ را ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آن ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎدي ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ در ﻛﻤﺮ رون ﺗﺮﻛﻴﺪ و‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ وﻟﻲ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺎ دﻳﻮار ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺗﻮﺳﻂ اﺳﻨﻴﭗ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬در ﻣﻴﺎن ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻬﺖ زده ﻫﻤﻪ‪ ،‬زﺧﻢ ﭘﺸﺖ ﻛﻤﺮ‬
‫رون ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ و ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻧﺎﻟﻪ اي ﺧﻔﻴﻒ از ﻫﻮش رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫زﺣﻤﺖ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮ ﻛﺎري از دﺳﺘﻢ ﺑﺮ ﻣﻲ اوﻣﺪ اﻧﺠﺎم دادم‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺧﻮدﺷﻪ و‬‫ﺧﻮدش‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ .‬ﺑﻴﺮون‪ .‬ﺣﺎﻻ‪.‬‬
‫دو دﺧﺘﺮ ﻛﻪ ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دادﻧﺪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻫﺮي ﻧﮕﺬارﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از درﻣﺎﻧﮕﺎه‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮﮔﺸﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را‬
‫ﺑﺮ روي ﻫﻢ ﻣﻲ ﺳﺎﻳﻴﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم رو از دﺳﺖ دادم‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﺑﺮادرم رو ﻫﻢ از دﺳﺖ ﺑﺪم‪.‬‬‫ﺣﺎﻻ ازت ﻣﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﻣﻮﻫﺎت رو ﺑﻨﺪازي ﭘﺸﺖ ﮔﻮﺷﺖ و اﻧﮕﺸﺘﺖ‬
‫رو از ﺗﻮي دﻣﺎﻏﺖ در ﺑﻴﺎري و ﭼﻬﺎرﭼﺸﻤﻲ ﻣﺮاﻗﺒﺶ ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﺧﺪا ﻣﺮاﻗﺒﺶ ﺑﺎش‪.‬‬

‫‪683‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ اﻣﺎ ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﺑﻴﺸﺘﺮ‬
‫ﺑﺮﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮ روي زاﻧﻮاﻧﺶ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ در آﺧﺮ اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻧﻴﺮوي زﻳﺎدي را از او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي!‬‫ﺑﺎ ﻛﻤﻚ دو دﺳﺖ دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و اﺟﺎزه داد ﺗﺎ ﺗﺎ او را ﺑﺮ روي ﻳﻜﻲ از‬
‫ﺗﺨﺘﻬﺎ ﺑﻨﺸﺎﻧﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد‪ ،‬ﺻﻮرت ﺧﻴﺲ از اﺷﻚ راﺷﻞ و‬
‫ﺑﺎرﻳﻜﻪ ﺧﻮﻧﻲ ﻛﻪ ازﮔﻮﺷﻪ ﻟﺒﺶ روان ﺑﻮد را دﻳﺪ‪ .‬دﺳﺘﻲ ﺑﻪ زﻳﺮ ﭼﺎﻧﻪ دﺧﺘﺮك‬
‫ﻛﺸﻴﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺧﻮن را از روي ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎك ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ‬
‫ﺿﻌﻴﻒ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﭼﻜﺎر ﻛﺮدم؟ ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺶ‪.‬‬‫راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺧﻨﺪه اش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ را ﭘﺎك ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﺠﺎت ﺟﺎن ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﺑﻬﻴﻨﻪ از اﻣﻜﺎﻧﺎت ﻣﻮﺟﻮد)دﻧﺪان ﻣﻦ(‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﻜﺴﺘﻪ و ﻧﻴﻤﻪ ﻛﺎره ﺑﺮ‬
‫روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ در ﭼﺸﻤﺎن راﺷﻞ ﻗﻔﻞ‬
‫ﺷﺪ و در آﻧﻬﺎ رﺳﻮخ ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻛﺎر ﻫﺮي‪ ،‬اﺣﺴﺎﺳﻲ را در راﺷﻞ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ او را از درون ﻣﻲ ﺳﻮزاﻧﺪ‪ .‬راﺷﻞ ﻛﺎري را ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را دو ﻃﺮف ﺻﻮرت ﺧﺴﺘﻪ ﻫﺮي ﻗﺮار داد و ﻟﺒﺎﻧﺶ را‬
‫ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﺮ روي ﻟﺒﻬﺎي ﻫﺮي ﻗﺮار داد‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﻫﺮي ﺟﺪاﺷﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي‬
‫ﻛﻤﻚ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﺮﺧﻴﺰد‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و اﺳﻨﻴﭗ را در ﻛﻨﺎر‬

‫‪684‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﺨﺖ رون ﻳﺎﻓﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺪو ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻴﻤﻲ از وزﻧﺶ را ﺑﺮ دوش راﺷﻞ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ رو ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ .‬رون ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻤﻴﺮه‪ .‬ﻫﺮ ﻛﺎري از دﺳﺘﺘﻮن ﺑﺮ‬‫ﻣﻲ آﻳﺪ را اﻧﺠﺎم دﻫﻴﺪ‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن ﻣﺨﺘﺼﺮي داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون رﻓﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﭘﻴﺶ ﺧﻮد زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﭼﻘﺪر از ﺑﻲ ﻓﻜﺮي ﭘﺪرش را ﺑﻪ ارث‬
‫ﺑﺮده اﺳﺖ؟‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه راﺷﻞ از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ را‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد دﻳﺪﻧﺪ‪ .‬دو دﺧﺘﺮ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﻗﺪﻣﻲ ﻋﻘﺐ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي‬
‫ﺑﺎ دﻳﺪن دو دﺧﺘﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﺪت اﺣﺴﺎس ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺗﺮس از دﺳﺖ دادن‬
‫رون‪ ،‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ او را دﻳﻮاﻧﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺎﺧﻴﺮ را ﺟﺎﻳﺰ ﻧﺪاﻧﺴﺖ و ﺧﻮد را در آﻏﻮش ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺧﻮدش‪ ،‬ﻫﺮي و راﺷﻞ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻛﺮد‬
‫و ﻫﺮي را از زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪.‬اوﻟﻴﻦ ﺣﺮف از دﻫﺎن ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﺎرج ﺷﺪ‪...‬‬
‫ رون ﭼﻄﻮره؟‬‫ﻫﺮي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﮔﺮ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺴﻪ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ اﮔﺮ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻪ ﻫﻢ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﺗﺮﺳﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬اﮔﺮ زﻧﺪه ﺑﻤﺎﻧﺪ ﭼﻲ؟‬

‫‪685‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﺰدﻳﻚ ﻛﺮد و در ﺳﻪ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮي‬
‫دﻣﺎغ او ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺬار ﺑﺎﻫﺎت رو راﺳﺖ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬در ﻛﻞ ﺗﺎرﻳﺦ ﺟﺎدوﮔﺮي‪ ،‬ﻫﻴﭻ اﺣﻤﻘﻲ‬‫ﻣﺜﻞ رون‪ ،‬ﺑﺎ دﺳﺖ ﺧﺎﻟﻲ ﻧﭙﺮﻳﺪ وﺳﻂ ﺻﺪ ﺗﺎ ﮔﺮگ ﮔﺮﺳﻨﻪ و از اون‬
‫ﺑﺪﺗﺮ‪ ،‬ﻫﻴﭻ دﻳﻮاﻧﻪ اي ﻣﺜﻞ ﻣﻦ‪ ،‬اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻃﻠﺴﻲ رو ﺑﻪ اﻳﻦ ﺻﻮرت‬
‫اﺟﺮا ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﻲ دوﻧﻪ ﻛﻪ رون ﺑﻪ ﭼﻲ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ‬
‫ﺷﻪ)ت‪.‬ن‪ :‬دﻳﻮاﻧﻪ ﻛﺒﻴﺮ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‪ ،‬آدم ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻲ ﻛﻠﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ‬
‫اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ رﻳﺴﻜﻲ رو ﻗﺒﻮل ﻛﻨﻪ(‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻳﻚ اﻧﺴﺎن‪ ،‬ﻳﻪ ﻳﻚ‬
‫ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ و ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﺧﻮﻧﺎﺷﺎم ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺑﺪﺗﺮ ‪ ...‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ ﺷﺎﻫﺪ‬
‫ﻳﻚ دﮔﺮﮔﻮﻧﻲ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﻪ اون ﻳﻘﻴﻦ دارم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‬
‫رون دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﻗﺒﻠﻴﺶ رو ﺑﺪﺳﺖ ﺑﻴﺎره‪ .‬ﺷﺨﺼﺎً آرزو‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﺜﻞ ﻛﺎﻛﺘﻮس ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫و ﺑﻪ راﻫﺶ اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ وﻟﻲ‪...‬‬‫ﻫﺮي روﻳﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﻣﺎﻧﻊ اداﻣﻪ ﺣﺮف ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺷﺪ‪:.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﺧﻄﺎر ﻛﺮده ﺑﻮدم اﻣﺎ ﺧﻮدﺗﺎن ﺧﻮاﺳﺘﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﺮاه‬‫ﺷﻮﻳﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﺧﻄﺮ ﻛﺎر ﻣﻦ از ﻣﺮگ ﺑﺪﺗﺮه وﻟﻲ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻓﻘﻂ‬
‫ﺣﺮف ﺧﻮﺗﺎن را ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ رون‪ ،‬ﻣﺼﺪاق ﺑﺎرز ﺣﺮف ﻣﻨﻪ‪.‬‬
‫دﺳﺘﺶ را از دور ﮔﺮدن راﺷﻞ ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي اﻳﺴﺘﺎد وﻟﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﺑﺮﻧﮕﺸﺖ‪.‬‬

‫‪686‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﺬارﻳﻦ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻪ و ‪ ...‬دﻋﺎ ﻛﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ دردش ﻛﻤﺘﺮ ﺑﺸﻪ‪.‬‬‫ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻜﺎن رﻓﺖ و ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺷُﻚ ﺑﺎﻗﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬راﺷﻞ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﺴﻴﺮ ﻫﺮي را ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬رو ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﺎاﻣﻴﺪ ﻧﺸﻮ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻲ دوﻧﻪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻪ ﺗﺎزه اﺳﻨﻴﭗ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ‬‫ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﻣﺎ ﺑﺮوﻳﻢ ﻛﻨﺎر رون‪.‬‬
‫و ﻳﻚ دﺳﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺳﺮش ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻋﻼﻣﺘﻲ داد ﻛﻪ‬
‫از ﭼﺸﻢ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭘﻨﻬﺎن ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر او را درﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺖ‬
‫دﻳﮕﺮ ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻫﺮي وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ و ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ داﺑﻲ را اﺣﻈﺎر ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ او دﺳﺘﻮر داد‬
‫ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺷﻴﺸﻪ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﺑﺮاي او ﺑﻴﺎورد‪ .‬ﻫﻨﻮز در ﺷُﻚ ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ دﻳﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﺧﻢ رون ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد و وﺿﻌﻴﺖ او را وﺧﻴﻢ ﺗﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮش را در‬
‫ﻣﻴﺎن دو دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﻴﺰي ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﺪ اﻣﺎ‬
‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ .‬رون ﺑﺮاي او‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻓﺮاﺗﺮ از ﻳﻚ دوﺳﺖ و ﻫﻤﻜﻼﺳﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮان ﺣﺎﻇﺮ ﻧﺒﻮد او را از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻌﻠﻪ اي در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ درﺧﺸﻴﺪ و ﭘﺮ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮕﻲ روي ﻣﻴﺰ‬
‫اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺑﺎ ﺷﻚ و ﺗﺮدﻳﺪ‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺮ دراز ﻛﺮد اﻣﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫اﻧﮕﺸﺘﺶ‪ ،‬ﭘﺮ را ﻟﻤﺲ ﻛﺮد‪ ،‬ذﻫﻨﺶ در ﻣﻌﺮض ﻫﺠﻮم ﺗﺼﺎوﻳﺮ ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ ﻗﺮار‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و از در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون رﻓﺖ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺷﺪ ﻛﻪ درب اﺗﺎﻗﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد و در ﺣﺎل ورود ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ‬

‫‪687‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻮد‪ .‬در اﺑﺘﺪا ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ اﻗﺪام ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ را دﻳﺪه‬
‫ﺑﻮد‪...‬‬
‫ ﺳﻮروس ‪ ...‬ﺳﻮروس ‪...‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻴﻤﻲ از ﺑﺪﻧﺶ در داﺧﻞ اﺗﺎق و ﻧﻴﻤﻲ از ﺑﺪﻧﺶ در‬
‫ﺧﺎرج آن ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪ .‬اﻧﮕﺸﺘﻢ ﺗﻮي دﻣﺎﻏﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ در ﺷُﻚ ﺣﺮف اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻮد اﻣﺎ ﺳﺮﻳﻌﺎً ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻣﺴﻠﻂ‬
‫ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎم ﺑﻪ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده‪.‬‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻣﺘﻌﺠﺐ و ﻧﻴﻤﻪ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﺮي‪.‬‬‫ﻫﺮي اﺧﻤﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻧﺘﻈﺎر دﻳﮕﻪ اي داري؟!‬‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ روح ﮔﻮدرﻳﻚ زﻳﺎدي ﻗﻠﻘﻠﻜﺖ داده‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدي ﻛﻪ‬‫ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻪ دام ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫ﻫﺮي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد‪ ،‬دﻧﺒﺎل ﺑﭽﻪ ﻫﺎي دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮕﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬‫و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮام ﺑﺮم اوﻧﺠﺎ و ﻛﺴﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰي ﺑﻔﻬﻤﻪ‪ .‬اﮔﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻲ‬‫ارﺑﺎب ﻗﺪﻳﻤﻴﺖ رو ﺑﺒﻴﻨﻲ‪ ،‬دﻗﻴﻘﺎً ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ وﻗﺖ داري و ﻧﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪.‬‬

‫‪688‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﺳﺦ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل دوﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺣﺪس ﻣﻲ زد‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ راس زﻣﺎن ﻣﻘﺮر و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻨﻞ‬
‫اﻧﺠﻤﻦ را ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺖ‪ ،‬وارد اﺗﺎق ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫در ﺧﺎرج از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﭙﺮﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮاي‬
‫دﻓﺎع از ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻴﺎه ﭘﻮﺷﺎن ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪاد‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن وزارت ﺧﻨﻪ ﺑﻮد و در ﻛﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﻫﺮي‪ ،‬اﺛﺮي‬
‫از ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎي اﻃﺮاف ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﻪ ﻛﻠﻲ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺒﺎرزه آﻏﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺒﺎرزه اﺳﻨﻴﭗ ﺣﺮف ﻧﺪاﺷﺖ و اﻳﻦ ﺷﻴﻮه ﻋﺎﻟﻲ‬
‫ﻣﺒﺎرزه‪ ،‬ﻫﺮي را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺷﻜﺴﺘﺶ در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺳﻨﻴﭗ در ﺷﺐ ﻣﺮگ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و اﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي را ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻛﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ‪ ،‬ﻫﺮي را‬
‫ﻛﻤﻲ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫****‬
‫آﻣﺪن دو ﺷﻨﻞ ﭘﻮش‪ ،‬ﻛﻔﻪ ﺗﺮازو را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﻴﺮوﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﻴﻬﻮش ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫ﺷﻤﺎر زﻳﺎدي ﻧﻴﺰ ﻣﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ آواداﻛﺪاورا‬‫ﻫﺮي ﺳﭙﺮي در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻛﺎراﮔﺎه ﺟﻮان ﺑﻴﻬﻮش اﻳﺠﺎد ﻛﺮد و ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﮔﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻣﻲ رﻓﺖ را ﻣﻨﺤﺮف ﻛﺮد‪ .‬دو ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻛﻪ ﻛﺎراﮔﺎه ﺟﻮاﻧﻲ را‬
‫ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺸﻐﻮل ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻛﺮدن او ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎي‬

‫‪689‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي‪ ،‬از ﺟﺎ ﻛﻨﺪه ﺷﺪﻧﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ دو ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﮔﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﻣﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫*******زﻣﺎن زﻳﺎدي را از دﺳﺖ داده ﺑﻮدﻧﺪ*******‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺮوﻫﻲ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﻬﻮش ﺑﻮدﻧﺪ و ﻳﺎ‬
‫ﺗﻮﺳﻂ ﻃﻠﺴﻢ ﺿﺪ آﭘﺎرات ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺒﺎﺑﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻃﻼﻳﻲ در‬
‫اﻃﺮاف ﻫﺮ ﻛﺪام از آﻧﻬﺎ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ رﺷﺘﻪ اي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ‬
‫ﻛﻪ ﻫﻤﺎن ﻧﻴﺮوي ﺟﺎدوﻳﻲ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد از ﮔﻮي ﺧﺎرج ﺷﺪ و وارد ﭼﻮب ﺳﻔﻴﺪ‬
‫ﭘﻮش ﺷﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺗﺒﻌﻴﺖ از ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر را ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ از ﭘﺲ‬
‫ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﺮ ﺑﻴﺎﻳﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻋﻼﻣﺖ داد ﺗﺎ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮوﻧﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت در ﻣﻴﺎﻧﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ درﮔﻴﺮ ﺑﻮد و ﻣﺎﻧﻊ ﭘﻴﺸﺮوي‬
‫ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ اﻓﺮادش ﻓﺮﺻﺖ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ‬
‫ﻛﺎرﺷﺎن را اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻞ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن را ﺑﮕﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ درﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد را ﺧﻮدت اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪.‬‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬دو ﻧﻔﺮ از ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ زد و ﻗﺒﻞ‬
‫از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻜﻨﻨﺪ‪ ،‬دودي ﺳﻴﺎﻫﺮﻧﮓ از زﻣﻴﻦ ﺑﻴﺮون آﻣﺪ و ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاي ﻣﻜﺶ ﺗﻬﻮع آوري ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﻴﻎ دو ﻛﺎرآﮔﺎه ﻫﻤﺮاه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺪن‬
‫آﻧﻬﺎ را از اﺳﺘﺨﻮان ﺟﺪا ﻛﺮد‪ .‬دو ﻛﺎراﮔﺎه ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ از ﺟﺎن ﺧﻮدﺷﺎن دﻓﺎع ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ زودي ﺑﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻲ ﺑﺪﺗﺮ‬

‫‪690‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫از دوﺳﺘﺎﻧﺸﺎن دﭼﺎر ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﻬﻘﻬﻪ ﻣﻲ زد‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻫﺎي اﺧﺘﺮاﻋﻴﺶ را ﺑﺮ روي ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ دﻳﺪ اﺟﺮا ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬از ﻃﺮف‬
‫دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺳﭙﺎه ﻧﻴﻤﻪ ﺧﻔﺎش او ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دﻳﻮﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ‪ ،‬ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ دروازه ورودي ﻓﺮو رﻳﺨﺖ و دو ﻧﻔﺮ ﺑﻪ داﺧﻞ‬
‫ﭘﺮت ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ!!‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻫﺮي وﻗﺖ را ﺗﻠﻒ ﻧﻜﺮد و ﺳﺮﻳﻌﺎً‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻮده اي از دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ در ﮔﻮﺷﻪ و ﻛﻨﺎر‬
‫ﺳﺎﻟﻦ‪ ،‬در ﺣﺎل رﺑﻮدن روح اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺒﺎب ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ در‬
‫اﻃﺮاف دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ ﺷﺪ و روح ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ دزدﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ را از‬
‫آﻧﻬﺎ ﭘﺲ ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎري ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﺶ ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬از ﺧﻮد دﻓﺎع ﻛﻨﺪ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮي را ﻧﻴﺰ ﻃﻠﺴﻢ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ در‬
‫ﻧﻬﺎﻳﺖ ﭘﺲ از ﺳﻪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﺷﺮ ﺗﻤﺎم دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ را ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ‬
‫ﺣﺮﻓﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﻟﺪﻣﻮرت رﻓﺖ و ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ او ﺷﺪ و اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺣﺒﺎب ﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ را از ﻧﻮك ﻋﺼﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﻨﺪ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز‬
‫ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺳﺮﻳﻊ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻋﺠﻮزه ﻧﻴﻤﻪ ﺧﻔﺎش را ﻛﻠﻪ ﭘﺎ‬
‫ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راه ﭘﻠﻪ رﻓﺖ‪ .‬در ﻃﻮل ﻣﺴﻴﺮ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎري ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ‬
‫ﻣﺒﺎرزه ﺷﺪ و دﺧﻞ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ از دوﺳﺘﺎن ﺳﺎﺑﻘﺶ را ﻧﻴﺰ آورده‪ .‬از ﻛﻨﺎر دري‬
‫ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺎز ﻋﺒﻮر ﻛﺮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﺟﻴﻐﻲ را ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬ﺗﺎﺑﻠﻮي ﻛﻨﺎر در دو‬
‫ﻟﻨﮕﻪ‪ ،‬ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺨﺶ آﺳﻴﺐ ﻫﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ و داد ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ و ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ و‪ ...‬درب اﺗﺎق را ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ‬

‫‪691‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻋﺼﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﻛﻨﺎري اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ‪ .‬دو ﻧﻴﻤﻪ ﺧﻔﺎش ﻛﻪ‬
‫ﻳﻜﻲ ﺑﺰرﮔﺘﺮ از دﻳﮕﺮي ﺑﻮد‪ ،‬در اﺗﺎق ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ‬
‫ﭘﺮﺳﺘﺎر ﺟﻮاﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻲ زﺧﻤﻲ‪ ،‬ﺧﻮد را ﻛﻨﺎر دﻳﻮار ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬در ﻫﻮا‬
‫ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد‪ .‬و دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ ﮔﺮدن ﻣﺮدي را ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺧﻮﻧﻲ ﻛﻪ از ﺷﻜﺎف‬
‫روي ﮔﺮدن او روان ﺑﻮد را ﺑﺎ وﻟﻊ ﺗﻤﺎم‪ ،‬ﻣﻲ ﻧﻮﺷﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﻳﺠﺎد ﺻﺪاي ﺑﻨﮕﻲ‪ ،‬ﻧﻴﻤﻪ ﺧﻔﺎش ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ‬
‫ﺑﻪ ﻛﻨﺎري ﭘﺮت ﺷﺪ و ﺗﻮﺟﻪ دﻳﮕﺮي را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﻛﺮد‪ .‬آﻧﻜﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺖ و‪...‬‬
‫ ﺳﻜﺘﻮم ﺳﻴﻼﻣﻮس‬‫ﻋﺠﻮزه ﺑﺎﻟﺪار ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻲ ﭘﺎره ﭘﺎره ﺑﻪ ﻛﻨﺎري اﻓﺘﺎد و دﻳﮕﺮ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﻜﺮد‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺮﻧﺪه دوم ﮔﺮﻓﺖ اﻣﺎ در ﻛﻤﺎل ﻋﺠﺐ‪ ،‬دﻳﺪ ﻛﻪ ﭘﺮﻧﺪه‬
‫ﻓﻮق در ﺣﺎل ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ اﺳﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او‪ ،‬ﻣﺮدي ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺳﺎﺑﻘﺎً اﺳﺘﺎد دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻴﻠﺪوري ﻻﻛﻬﺎرت ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺮﻫﻨﻪ‪،‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺧﺮاش و اﺛﺮ دو ﺳﻮراخ را ﺑﺮ روي ﮔﺮدﻧﺶ داﺷﺖ‪،‬‬
‫ﺑﻴﻬﻮش ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻻﻛﻬﺎرت ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺮﺳﺘﺎر زﺧﻤﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺳﻼﻣﺖ او اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ او دﻳﮕﺮ ﺧﻄﺮي ﻧﺪارد‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﻪ وﺿﻌﺶ رﺳﻴﺪﮔﻲ ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو ﺗﺨﺘﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ در اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺑﻪ دو‬
‫ﻛﺎراﮔﺎه ﺳﺎﺑﻖ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ‪ .‬ﻓﺮاﻧﻚ و آﻟﻴﺲ ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ‪.‬‬
‫****‬

‫‪692‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت را دﻓﻊ ﻛﺮد و در ﺣﺮﻛﺖ دوﻣﺶ‪ ،‬ﺑﺪن دو‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻣﺮده را ﺳﭙﺮ ﺧﻮد ﻗﺮار داد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬دو ﺟﺴﺪ را ﺑﻪ آﺗﺶ‬
‫ﻛﺸﻴﺪ و در ﻛﺴﺮي از ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺑﺪل ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﻧﻮر ﺣﺎﺻﻞ از‬
‫ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي‪ ،‬ﺳﺮش را ﺧﻢ ﻛﻨﺪ و ﻫﺮي‬
‫ﻧﻴﺰ از اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ‪ ،‬ﻧﻬﺎﻳﺖ اﺳﺘﻔﺎده را ﻛﺮد و ﻃﻠﺴﻢ دﻳﮕﺮي را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫زﻣﻴﻦ زﻳﺮ ﭘﺎﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻛﻒ ﺳﻨﮕﻲ ﺳﺎﻟﻦ از ﻫﻢ ﮔﺴﻴﺨﺖ و‬
‫ﺗﻜﻪ ﺳﻨﮕﻬﺎي ﻧﻮك ﺗﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬دﺧﻞ رﻳﺪل آﻣﺪه ﺑﻮد‬
‫اﻣﺎ او ﭼﻨﺎن ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﺳﺮﻳﻌﻲ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻧﻴﺰ‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺰ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﻪ او رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﮔﺮد و ﻏﺒﺎر ﺣﺎﺻﻞ از ﺧﺮده‬
‫ﺳﻨﮕﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻳﻨﺒﺎر ﻧﻮﺑﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را ﺑﺎ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻤﻜﻦ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ ،‬اﻳﺠﺎد ﺳﭙﺮﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ و در ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻮارد‪ ،‬ﺟﺎﺧﺎﻟﻲ دادن در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ اوﺿﺎع ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻮرت اداﻣﻪ ﻣﻲ ﻳﺎﻓﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪،‬‬
‫ﻧﺘﻴﺠﻪ را واﮔﺬار ﻣﻲ ﻛﺮد و در اﻳﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ‪ ،‬ﻣﺪال ﻧﻘﺮه اي ﺑﺮاي ﻧﻔﺮ دوم‬
‫وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﻛﻪ ﺣﺮﻳﻔﺶ را زﻣﻴﻦ ﮔﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﻟﺪﻣﻮرت اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﻲ‬
‫رﻓﺖ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻃﻠﺴﻢ را ﻛﻪ از ﭘﺸﺖ ﺑﻪ او ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪ را اﺣﺴﺎس‬
‫ﻛﺮد و ﺑﻪ راﺣﺘﻲ آن را دﻓﻊ ﻛﺮد اﻣﺎ ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ از ﻫﺮي ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪ و‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪693‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻨﮓ!!‬
‫ﺑﺰﮔﺘﺮﻳﻦ ﻟﻮﺳﺘﺮ ﻣﻮﺟﻮد در ﺳﺎﻟﻦ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺳﺎﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و درﺳﺖ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﻬﻴﺒﻲ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ و ﺑﺎراﻧﻲ از ﺧﺮده ﺷﻴﺸﻪ‬
‫ﻫﺎي رﻧﮕﺎرﻧﮓ ﺑﺮ ﺳﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺮود آﻣﺪ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن دو ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻴﺰ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از‬
‫ﺳﻤﺖ ﻫﺮي و ﻳﻜﻲ ﻫﻢ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او آﻣﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﻋﻜﺲ‬
‫اﻟﻌﻤﻞ ﺳﺮﻳﻌﻲ ﻛﻪ داﺷﺖ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺖ دو ﻃﻠﺴﻢ را ﺗﻮﺳﻂ ﺳﭙﺮﻫﺎﻳﺶ ﺟﺬب‬
‫ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ از ﺷﺮ ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎ ﺧﻼص ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﻪ ﻫﻮا رﻓﺖ و ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ارﺗﺶ ﺳﻴﺎه را ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ارﺑﺎﺑﺶ ﺳﺎﺧﺖ و ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﭼﻨﺪ ﺑﺮﺗﺮي ﺑﺮاي ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻧﻴﻤﻲ از ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ او ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮده و ﭘﻮﺳﺖ او را از ﻧﻘﺎط ﻣﺨﺘﻠﻒ‬
‫درﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﮔﺬﺷﺖ و دﻳﮕﺮ اﺛﺮي از وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮ ﺟﺎي ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‬
‫و ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻟﻜﻪ ﺳﺮخ‪ ،‬ﺟﺎي او را ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﻧﻴﺰ ﻛﻪ‬
‫ﺷﻜﺴﺖ ارﺑﺎﺑﺸﺎن و ﻓﺮار او را دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از آﻧﺠﺎ ﮔﺮﻳﺨﺘﻨﺪ اﻣﺎ‬
‫ﻋﺠﻮزه ﻫﺎي ﺧﻔﺎش ﻧﻤﺎ اﻳﻨﻘﺪرﻫﺎ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻲ ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ دوم از آن ﻣﺤﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ را دﻳﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را در دﺳﺘﺶ‬
‫ﻣﻲ ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ و در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻊ از ﻓﺮار ﻋﺠﻮزه ﻫﺎ ﺷﺪه و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ‬
‫زﻣﻴﻦ ﻣﻴﺨﻜﻮب ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را از اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و در ﻣﻴﺎن دﺳﺘﮕﻴﺮ‬
‫ﺷﺪه ﻫﺎ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ دﻳﺪن اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺧﻴﺎﻟﺶ از ﺑﺎﺑﺖ ﻛﺮوم راﺣﺖ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪694‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﻮد را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬دو ﻧﻴﻤﻪ‬
‫ﺧﻔﺎش را ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺟﺴﻪ اي ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ اﻣﺎ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺗﻴﺮه ﺗﺮ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ راﻣﻴﺎن زﻣﻴﻦ و ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﻧﮕﻪ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬دو ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺸﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ آﻧﺪو‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺮﺧﺸﺎن ﮔﺸﺎد ﺷﺪ و ﭘﺲ از آن‪،‬‬
‫ﺑﺪﻧﺸﺎن ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺑﻪ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ و روي زﻣﻴﻦ رﻳﺨﺖ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺻﺪاي‬
‫ﺟﻴﻎ و داد ﺳﺎﻳﺮ ﻧﻴﻤﻪ ﺧﻔﺎﺷﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻮا رﻓﺖ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎن ﺣﻴﺮت زده‬
‫ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن‪ ،‬ﺑﺪدﻧﺸﺎن ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻛﺮد و ﺑﻪ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎي ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ‬
‫ﺑﺪل ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬از ﻛﺎرﻣﻨﺪان ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي‬
‫ﻣﺸﻨﮕﻲ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻫﻨﮕﺎم‪ ،‬ﻫﻤﮕﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ دو ﻧﻜﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻳﻜﻲ اﻳﻨﻜﻪ دﺧﺘﺮي در ﻟﺒﺎس ﺷﻔﺎدﻫﻨﺪه ﻫﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و‬
‫دﻳﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ اﺛﺮي از دو ﺷﻨﻞ ﭘﻮش ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﻤﻲ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي و اﺳﻨﻴﭗ در اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﻗﺼﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻳﻜﻲ از دﻳﻮارﻫﺎ رﻓﺖ و ﺑﻪ آن ﺗﻜﻴﻪ داد و از ﻓﺮط ﺧﺴﺘﮕﻲ‪ ،‬آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب‪ .‬ﺑﮕﻮ ﺑﺎ ﻛﺮوم ﭼﻜﺎر ﻛﺮدي‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺟﺎﺷﻮن اﻣﻦ ﻫﺴﺖ؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﻬﺘﺮ از ﻫﺮي ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺗﺎﻗﺸﻮن ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻮد‪.‬‬‫‪ -‬ﭼﻲ؟‬

‫‪695‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﻛﻪ ﺑﻪ دﻳﻮار ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﻃﻮري ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻧﮕﺎه‬
‫ﻛﺮد ﻛﻪ اﻧﮕﺎر او ﻳﻚ دﻳﻮاﻧﻪ ﻓﺮاري اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از دﻳﻮار ﺟﺪا ﺷﺪ و‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺑﻮي ﺧﻄﺮ را اﺣﺴﺎس ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻣﺎ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺑﺪوﻧﻢ اﻻن ﻛﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد و ﺣﺮوﻓﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﺳﺎزد را‬
‫ﻛﻤﻲ ﻣﺰه ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ رد ﺟﺎدوي ﻣﻮدي رو اوﻧﺠﺎ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه اي رﻓﺖ و ﺳﭙﺲ ﻫﻮا را ﺑﻪ ﺷﺪت از‬
‫ﺑﻴﻨﻲ ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎن ﻣﻮدي‪ ،‬از او ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﺎ‬
‫ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﺮ در ﻗﺼﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﻣﻮدي و ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﻳﻚ ﻃﺮف ﻣﻴﺰ و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻓﻮﻛﺲ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ اش ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﻣﻴﺰ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ در اﻳﻦ ﺟﻤﻊ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺣﻀﻮر ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻗﺒﻞ‪ ،‬او‬
‫از ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﺎﻃﺮه ﺧﻮدش و او؛ از ﻣﺒﺎرزه اﻣﺮوزﺷﺎن را ﺑﻪ‬
‫رﻳﮕﻠﻮس ﻧﺸﺎن دﻫﺪ و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﺎ اﻛﺮاه ﻓﺮاوان ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ‬
‫ﻫﺮي ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻮدي ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮﻳﻊ ﭼﺸﻢ‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ ﻣﻮدي‪ ،‬ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻣﻮدي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ از ﺷﻤﺎ ﻳﻪ ﺳﻮال دارم و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮدﺗﻮن ﻫﻢ ﻛﻪ ﺷﺪه‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ‬‫ﺟﻮاﺑﻤﻮ درﺳﺖ ﺑﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫‪ -‬اﺗﻔﺎﻗﺎً ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻢ‪.‬‬

‫‪696‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ و از اﻳﻨﻜﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺎراﮔﺎه ﭘﻴﺮ را ﻗﻄﻊ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺮ‬
‫ﺧﻮد ﻟﻌﻨﺖ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﻣﺎ ‪ ...‬ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻦ و ﺳﻮروس ‪ ...‬اﻣﺮوز ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﺑﻪ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ‬‫رﻓﺘﻴﻢ و ﺧﻮب ‪ ...‬اﺛﺮي از ﻛﺮوم ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدﻳﻢ‪ .‬ﺗﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ و ‪...‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻫﺮي ﻗﺼﺪ اداﻣﻪ ﺻﺤﺒﺖ را ﻧﺪارد‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ او را‬
‫ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎه اﺧﻤﺎﻟﻮدي ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﺮد و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻣﻮدي‬
‫ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺸﻜﻞ اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﻛﻪ رد ﺟﺎدوي ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﻮدي در اون اﺗﺎق روﻳﺖ‬‫ﺷﺪه‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻟﻄﻔﺎً ﻳﻜﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪه‪.‬‬
‫ﻣﻮدي و ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻫﺮاﺳﺎن رد و ﺑﺪل ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ از ﻫﺮي ﻣﺨﻔﻲ ﻧﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻮدي را درﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ‪ ...‬راﺳﺘﺶ ﺣﺪود ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﻳﻪ ﭘﻴﻐﺎم ﻧﺎﺷﻨﺎس ﺑﻪ‬‫دﺳﺘﻤﻮن رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻳﻚ اﺧﺘﺎر ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ اﻳﻨﻜﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻗﺼﺪ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ را دارد‪ .‬ﻣﺎ ﺣﺪس ﻣﻲ زدﻳﻢ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ او از ﺣﻀﻮر ﻛﺮوم‬
‫و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از داﻧﺶ آﻣﻮزان دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ در اوﻧﺠﺎ ﻣﻄﻠﻊ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ و‬
‫ﻫﺪﻓﺶ از اﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ‪ ،‬ﮔﺮﻓﺘﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﻣﻦ و‬
‫آﻟﺴﺘﻮر و آرﺗﻮر‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ رﻓﺘﻴﻢ و ﻃﺒﻖ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﻛﻪ از‬
‫ﻗﺒﻞ ﺑﺎ وزﻳﺮ اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮدﻳﻢ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺎ ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎي‬
‫زﻳﺮﻳﻦ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﺮدﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي اداﻣﻪ داد‪:‬‬

‫‪697‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺎ ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ و ﺧﻮدﻣﻮن ﺑﻪ ﻣﻘﺮ ﻣﺤﻔﻞ‬‫ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ وﻟﻲ درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اوﻧﻬﺎ رو ﻓﺮﺳﺘﺎدﻳﻢ‪ ،‬درب اﺗﺎق ﻣﻨﻔﺠﺮ‬
‫ﺷﺪ ﭼﻬﺎر ﺳﻴﺎه ﭘﻮش وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدﻳﻢ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ از‬
‫رﺳﻴﺪن ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ‪ ،‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ رو ﺑﻪ ﺟﺎي اﻣﻨﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮدﻳﻢ اﻣﺎ‬
‫ﺳﺎﻳﺮ ﺳﺎﻛﻨﻴﻦ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن در ﺧﻄﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻢ از ﻓﻮﻛﺲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﻛﻤﻚ ﺑﻴﺎره و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬ﻳﻪ ﭘﻴﺎم ﻛﻤﻚ ﺑﺮاي وزﻳﺮ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎدﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻛﻪ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻫﺮي اﺟﺎزه اداﻣﻪ ﺑﺤﺚ را ﻧﺪاد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺷﺎﻛﻲ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺮا ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﻧﻜﺮدﻳﻦ؟‬‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺻﻮرت ﻣﻮدي در ﻫﻢ رﻓﺖ و ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻗﺮار دارد‪ .‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ راﺳﺘﻲ ﺗﻮ اوﻧﺠﺎ ﭼﻪ ﻏﻠﻄﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدي؟ ﻣﺜﻼً ﻗﺮار ﺑﻮد ﻛﻪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ‬‫ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻓﻮﻛﺲ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻪ ﺗﺎ ﻛﭙﻪ‬
‫ﻣﺮﮔﺖ رو ﺑﺰاري‪.‬‬
‫ﭼﻬﺮه ﻫﺮي ﺑﻪ وﺿﻮح ﻧﺮﻣﺘﺮ ﺷﺪ دﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﭘﺮﻫﺎي ﻓﻮﻛﺲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﻚ دارم ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺧﻮد رﻳﻮﻧﻜﻼو ﻫﻢ ﻫﻮش اﻳﻦ ﭘﺮﻧﺪه رو داﺷﺖ‪.‬‬‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﻦ ﻛﻪ وﺟﻮد ﻣﻦ اوﻧﺠﺎ ﺿﺮوري ﺑﻮده در ﻏﻴﺮ اﻳﻨﺼﻮرت‪،‬‬
‫ﻓﻮﻛﺲ ﺳﺮاغ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ اوﻣﺪ‪ .‬اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ؟‬
‫ﭘﺮﻧﺪه ﺳﺮخ رﻧﮓ در ﺟﻮاب اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﻴﻜﻲ ﻛﺮد و ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ‬
‫ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺣﺮﻛﺖ داد‪ .‬ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬

‫‪698‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻟﻄﻔﺎً اداﻣﻪ ﺑﺪه‪.‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ راﻫﻤﻮن رو ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﺎز ﻛﺮدﻳﻢ و ﭼﻮن اﺣﺘﻤﺎل ﻣﻲ‬‫دادﻳﻢ ﻛﻪ اون ﻋﻮﺿﻲ ﻫﺎ از ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻜﺎن ﻛﺮوم ﻣﻄﻠﻊ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪،‬‬
‫ﻣﺤﻔﻞ رو ﺑﻪ وزارت ﺧﻮﻧﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻳﻢ و ﺧﻮدﻣﻮن ﻫﻢ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ رﻓﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ ورودي ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻳﻢ و ‪...‬‬
‫ﺻﻮرت ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ و ﻣﻮدي اداﻣﻪ داﺳﺘﺎن را از ﺳﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻳﺪﻳﻢ‪ ،‬دود ﺑﻮد و ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ‪ .‬ﺣﺪود ﺳﻲ ﻣﺮﮔﺨﻮار در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﻲ ﭼﺮﺧﻴﺪﻧﺪ و ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﺑﻪ آﺗﺶ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﻧﻤﺎﻧﻪ ﻛﻪ ﺗﻌﺪادي ﻧﻴﺰ در ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎي اﻃﺮاف‪ ،‬ﻣﺸﻐﻮل ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻣﺎﮔﻠﻬﺎ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮﻳﻊ ﺑﺮاي ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻳﻚ ﭘﻴﻐﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎدﻳﻢ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اوﻧﻬﺎ‬
‫رﻓﺘﻴﻢ اﻣﺎ اون ﻋﻮﺿﻴﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﻆ دﻳﺪن ﻣﺎ‪ ،‬ﻓﺮار ﻛﺮدﻧﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ دو‬
‫ﻧﻔﺮ از اوﻧﻬﺎ رو ﺑﻪ دام ﺑﻨﺪازﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﻧﻔﺴﻲ ﺗﺎزه ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺟﺎي ﻛﺮوم و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ اﻣﻦ ﺑﻮد و ﺗﻠﻔﺎت ﻧﻴﺰ اوﻧﻘﺪرﻫﺎ زﻳﺎد ﻧﺒﻮد ﻛﻪ‬‫ﻧﺸﻪ ﺑﺮاش ﻳﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺟﻮر ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ ،‬ﺗﺮﻛﻴﺪن ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز رو ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﻢ ﻛﻪ ﻛﺎرﻣﻮن ﺧﻴﻠﻲ درﺳﺘﻪ اﻣﺎ وﻗﺘﻲ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻴﻢ‪ ،‬ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﮔﻮل ﺧﻮرده ﺑﻮدﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻐﺰ ﻫﺮي داغ ﺷﺪ و ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻪ ﻛﻠﻤﻪ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻛﺴﻲ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه؟‬

‫‪699‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ ﺻﺪاﻳﺶ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وزﻳﺮ روﻓﻮس اﺳﻜﺮﻳﻢ ﺟﻴﻮر‪.‬‬‫ ﭼﻲ؟‬‫ﺳﻴﻨﻪ ﻫﺮي ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪ و ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻧﻔﺲ ﻛﺸﻴﺪن را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻮري ﺑﻪ ﻣﻮدي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ﻛﻪ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮد او‬
‫ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻟﻮﭘﻴﻦ را ﺗﻜﺬﻳﺐ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﻮدي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮ دو ﺣﻤﻠﻪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ و ﭼﻪ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ‪ ،‬اﻧﺤﺮاﻓﻲ ﺑﻮده‪ .‬اوﻧﻬﺎ‬‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺤﻔﻞ و ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن‪ ،‬دور وزﻳﺮ رو ﺧﺎﻟﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ‬
‫اﻳﻦ دو ﺣﻤﻠﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺪﻓﺸﻮن رﺳﻴﺪﻧﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اوﺿﺎع ﺑﻪ ﻫﻢ رﻳﺨﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﺎر ﺧﻮد را اﻧﺠﺎم دادﻧﺪ‪ .‬از ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮ‪ ،‬اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻧﻤﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش اﺳﺮار آﻣﻴﺰ‪ ،‬ﻣﺰاﺣﻢ اﺟﺮاي ﻧﻘﺸﻪ ﺷﺎن ﺑﺸﻮد‪.‬‬
‫ﺣﻀﻮر اﺳﻤﺸﻮﻧﺒﺮ در ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻮ از وزﻳﺮ دور‬
‫ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﻣﺸﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮ ﻫﻢ ﻣﻲ‬
‫ﺳﺎﻳﻴﺪ‪ ،‬از ﻣﻴﺎن ﺷﻜﺎف دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﻋﻮﺿﻲ ﻓﻜﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ اوﻧﻮ دﺳﺖ ﻛﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ و‬‫ﺑﻬﺎﺷﻮ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﭘﺮداﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻣﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﻨﻮز ﺗﻤﻮم ﻧﺸﺪه‬‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺗﺮس را در ﭼﻬﺮه ﻟﻮﭘﻴﻦ دﻳﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺟﺴﺪ وزﻳﺮ در دﻓﺘﺮش ﭘﻴﺪا ﺷﺪه و ﭘﺮﺳﻲ رو ﻫﻢ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ دورﺗﺮ‪.‬‬

‫‪700‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ زﻧﺪه اﺳﺖ؟‬‫ﺻﺪاي ﻫﺮي ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬ﭘﺮﺳﻲ ﻳﻚ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻮد و ﺟﺪﻳﺪاً رواﺑﻂ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺎ‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮﻗﺮار ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ او ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه وزﻳﺮ‪ ،‬ﻛﺎدوﻳﻲ‬
‫ﻣﺸﺘﺮك ﺑﺮاي ﺗﻮﻟﺪش ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﻣﻮدي‪ ،‬ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪.‬‬
‫ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ زﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ وزﻳﺮ‬‫ﺣﻤﻠﻪ ﺷﺪه‪ ،‬او ﺑﺎ وزﻳﺮ ﺑﻮده و ﺧﻮب ‪ ...‬او ﻗﺎﺗﻞ رو دﻳﺪه ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﻛﻪ‬
‫ﻣﺎ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ ﺑﺎ ﺑﺮرﺳﻲ ذﻫﻨﺶ‪ ،‬ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻗﺎﺗﻞ رو ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﺷﺘﻴﺎﻗﻲ ﻏﻴﺮ ﻋﺎدي ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ اون ﻋﻮﺿﻲ ﻛﻴﻪ؟ ﺷﺮط ﻣﻲ ﺑﻨﺪم ﻓﺎﻣﻴﻠﻴﺶ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺎﺷﻪ ﻳﺎ ﻳﻪ‬‫ﻫﻤﭽﻴﻦ ﭼﻴﺰاﻳﻲ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﺷﻴﺸﻪ اي ﻛﻮﭼﻚ ﻛﻪ ﺣﺎوي ﺧﺎﻃﺮه اي‬
‫ﺑﻮد را از ﺟﻴﺒﺶ ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﻴﺰي را‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻣﻬﻲ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ و ﻏﻠﻴﻆ از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﭘﺲ‬
‫از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻي ﺳﺮﺷﺎن را ﭘﻮﺷﺶ داد‪ .‬ﻣﻮدي از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‬
‫و ﺷﻴﺸﻪ ﺣﺎوي ﺧﺎﻃﺮه را در ﻣﻴﺎن ﻣﻪ ﻓﺮو ﺑﺮد و آن را ﺳﺮوﺗﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫)ت‪.‬ن‪ :‬ﺧﺎﻃﺮه رو ﺑﺎ رﻧﮓ آﺑﻲ ﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﻢ(‬
‫ﭘﺮﺳﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه وزﻳﺮ در اﺗﺎق وزﻳﺮ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ و وﺿﻌﻴﺖ را ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻪ دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﺣﺪود ﺻﺪ ﻛﺎراﮔﺎه را راﻫﻲ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺮﺳﻲ‬
‫ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻫﺮي؟! اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻴﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬

‫‪701‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺳﻜﺮﻳﻢ ﺟﻴﻮر در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻪ داﻧﺶ آﻣﻮز ﺧﺎرج از ﻣﺪرﺳﻪ اون ﻫﻢ وﺳﻂ ﻳﻪ ﺣﻤﻠﻪ! ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‬‫ﭼﻪ ﻏﻠﺘﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ؟!‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﻲ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮش ﮔﺮدون ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻌﺪاً ﺑﺎ اون ﭘﻴﺮزن ﺑﺪرد ﻧﺨﻮر ﻳﻪ ﮔﭙﻲ‬‫ﻣﻲ زﻧﻢ‪.‬‬
‫ﭘﺮﺳﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ وﻟﻲ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻋﺼﺎي ﻫﺮي ﻛﻪ او را ﻫﺪف‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬در ﺟﺎ ﺧﺸﻜﺶ زد ‪ ...‬وﻟﻲ ﻧﻪ‪ .‬او واﻗﻌﺎً ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻴﭻ‬
‫ﺣﺮﻛﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻜﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻜﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ داد‪ ،‬او ﺑﻪ‬
‫ﮔﻮﺷﻪ اي ﭘﺮت ﺷﺪ و ﺗﻮﺟﻪ اﺳﻜﺮﻳﻢ ﺟﻴﻮر را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﻛﺮد‪ .‬او ﺑﻪ ﻋﻘﺐ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ اﻣﺎ‪...‬‬
‫ آواداﻛﺪاورا‬‫وزﻳﺮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺗﺎ ﻧﻴﻤﻪ از ﻏﻼف ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ‬
‫ﺑﺎز ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰش ﺳﻘﻮط ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﻮزﻳﺎﻧﻪ ﺑﺮ ﻟﺐ‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺮﺳﻲ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﺎﻧﻮاده ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺧﻮب ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻦ ﻫﻢ در ﺟﻮاب ﻛﺎر اوﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺗﻮ رو زﻧﺪه‬‫ﻣﻲ ﮔﺬارم اﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻢ اﺟﺎزه دﻫﻢ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻴﺎوري‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﭘﺮﺳﻲ دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي را ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬

‫‪702‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ آورد و ﺑﻪ ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه و اﺳﺘﺎدش ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻋﺮق‬
‫ﺳﺮدي‪ ،‬ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ذﻫﻨﺶ رو ﭘﺎك ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ ﻣﺎ ﺗﻮﻧﺴﺘﻴﻢ اوﻧﻮ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻴﻢ و اﻳﻦ‬‫ﻳﻌﻨﻲ اﻳﻨﻜﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻳﻚ ﻣﺒﺘﺪي اﻧﺠﺎم داده‪ .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻗﺒﻞ از‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﺮﺳﻢ‪ ،‬ﻧﻴﻤﻲ از ﺻﺤﻨﻪ رو دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻦ ﻧﻤﻲ‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻛﺎري ﺑﻜﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﮕﺮاﻧﻲ در ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻣﻮج ﻣﻲ زد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺪود ‪ 20‬دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﻛﺎﺑﻴﻨﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪ و ﻓﺎج ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم‬‫ﻗﺪرت رو در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﺗﺮﺳﺶ را از ﻳﺎد ﺑﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ذﻫﻦ‬
‫ﺧﻮدش را زﻳﺮ و رو ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ و اﻳﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ‪...‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي را ﻛﺎﻣﻞ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻣﺪرﺳﻪ رو ﺑﻪ دﺳﺖ‬‫ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬ﻣﻦ‪ ،‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ و ﺗﺮﻻوﻧﻲ ﻫﻢ اﺧﺮاج ﺷﺪﻳﻢ و اﮔﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻲ ﻫﻴﺌﺖ ﻣﺪﻳﺮه ﻣﺪرﺳﻪ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻣﻴﻨﺮوا ﻫﻢ اﺧﺮاج ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ‬
‫او ﻣﺪرس درس ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻠﻪ و ﮔﺮاﺑﻠﻲ ﺑﻼﻧﮓ ﻫﻢ ﺟﺎي ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ رو‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬دوﺗﺎ ﻛﺎراﮔﺎه ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﻤﺎم وﻗﺖ در ﻣﺪرﺳﻪ ﺣﻀﻮر دارﻧﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺗﺎق ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎ و دﻳﮕﺮي ﻫﻢ در دﻳﺮ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور‪ .‬ﺑﺎز ﻫﻢ‬
‫ﺟﺎي ﺷﻜﺮش ﺑﺎﻗﻴﻪ ﻛﻪ ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ رو ﻣﺎﻣﻮر ﻣﺮاﻗﺒﺖ از دﻳﺮ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪703‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻣﻴﺎن دﺳﺘﺎﻧﺶ ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﻛﻪ اﻧﺘﻘﺎﻣﺶ رو از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﮕﻴﺮه و اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺑﺮاي ﺳﺮ‬‫ﻣﻦ ﻫﻢ ﺟﺎﻳﺰه ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺒﻠﻐﺶ ﭼﻘﺪره؟‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺧﻨﺪه ﺗﻠﺨﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ .‬راه ﺳﻴﺮﻳﻮس رو اداﻣﻪ دادي‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻪ ﻏﺎرﺗﮕﺮ‪،‬‬‫ﺑﻬﺖ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻮدي ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﭼﻪ وﻗﺖ ﺷﻮﺧﻴﻪ‪ .‬ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﺑﻪ ﻣﺤﻆ دﻳﺪﻧﺖ‪ ،‬ﺣﻖ دارن ﻛﻪ ﺗﻮ رو‬‫ﺑﻜﺸﻦ‪ .‬ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ؟ ﺗﺎ ﻳﻪ ﻣﺪت ﻧﺒﺎﻳﺪ آﻓﺘﺎﺑﻲ ﺑﺸﻲ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﺎ ﻫﻢ‬
‫ﺑﻴﻜﺎر ﻧﻨﺸﺴﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﺟﻮاب ﺣﺮف ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﻋﻀﺎي دﻳﻮان ﻋﺎﻟﻲ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدﻳﻢ و ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ‬‫ﻛﻪ وﺟﻮد ﺗﺎﺑﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﻓﻴﻨﻴﺎس ﻧﺎﻳﺠﻠﻮس ﻫﻢ ﻣﻔﻴﺪ‬
‫ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻧﺎﻳﺠﻠﻮس؟‬‫ﻣﻮدي ﻧﻴﺶ ﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﺒﻮدي ﻛﻪ ﺑﺒﻴﻨﻲ ﭼﻄﻮر ﺑﺮ ﺳﺮ ﻓﺎج داد ﻣﻴﺰد‪ .‬ﻣﻲ ﮔﻔﺖ اﮔﻪ ﺳﻌﻲ‬‫ﻛﻨﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ آﺳﻴﺒﻲ ﺑﺮﺳﻮﻧﻦ‪ ،‬ﻫﺮ ﻃﻮر ﺑﺎﺷﻪ از اون دﻧﻴﺎ ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮده و‬
‫دﺧﻠﺸﻮﻧﻮ ﻣﻴ‪Ĥ‬ره‪ .‬اون ﻳﻪ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻨﻲ ﺑﻪ ﺷﺪت اﺻﻴﻞ و ﺟﺰو ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ‬

‫‪704‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎﺳﺖ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻣﺮده و ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ازش ﻣﻮﻧﺪه‪ ،‬ﺑﺎز ﻫﻢ‬
‫روي ﺣﺮﻓﺶ ﺣﺴﺎب ﺑﺎز ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ اوﺿﺎع ﺧﺮاﺑﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﻮﻓﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻘﺪر دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﻲ ‪ ...‬ﭼﻘﺪر رﻣﺎﻧﺘﻴﻚ‪ .‬اﮔﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎً از‬‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﭘﺲ ﻣﻲ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﭼﺮا رﻓﺘﻴﻦ ﺳﺮاغ واﻳﺰﻧﮕﺎﻣﻮت؟‬‫ ﻣﺎ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ داﻣﺒﻠﺪور ‪ ...‬داﻣﺒﻠﺪور ﻳﻪ ﻓﺮﺿﻴﻪ داﺷﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣﻲ‬‫دوﻧﺴﺘﻴﻢ ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺪﻧﺶ رو ﺑﺪﺳﺖ آورد‪ ،‬از‬
‫ﺧﻮن ﺗﻮ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد و در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﺧﻮن ﺗﻮ در رﮔﻬﺎش ﺟﺮﻳﺎن داره‪.‬‬
‫اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻤﻪ وﻟﻲ داﻣﺒﻠﺪور ﻋﻘﻴﺪه داﺷﺖ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺧﻮن ﺗﻮ رو از ﺑﺪن ﺧﻮدش ﺧﺎرج ﻛﻨﻪ و ‪ ...‬ﺑﺎ ﻳﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﻣﺮﻛﺐ‬
‫ﭘﻴﭽﻴﺪه‪ ،‬ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع‬
‫رو ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﻋﻀﺎء ﺧﺎص واﻳﺰﻧﮕﺎﻣﻮت ﻣﻲ دوﻧﻦ‪ .‬ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ واﺳﻄﻪ دوﺳﺘﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﻳﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ از اون رو در ﺧﺎﻧﻪ و‬
‫ﻣﺤﻞ ﻛﺎر ﺧﻮد دارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا اﻳﻨﻘﺪر راﺣﺖ ﺑﺎ ﻣﺎﺟﺮا ﻛﻨﺎر آﻣﺪه‪ .‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬او ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫اﻧﺪازه وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻨﻔﻮر ﺑﻮد و ﻫﻤﻪ ﺣﺎﻇﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮاي ﻛﺸﺘﻦ او ﺑﺎ ﻫﻢ رﻏﺎﺑﺖ‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﺧﻤﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪705‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻮد وﻟﺪﻣﻮرت وزﻳﺮ رو ﻛﺸﺘﻪ‪ .‬ﭘﺮﺳﻲ رو ﻫﻢ زﻧﺪه ﮔﺬاﺷﺘﻪ و ﻣﻄﻤﺌﻦ‬‫ﺷﺪه ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ اش دﺳﺘﺮﺳﻲ ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻳﻨﻄﻮري ﻫﻢ از دﺳﺖ‬
‫ﻣﻦ ﺧﻼص ﺷﺪه و ﻫﻢ وزﻳﺮ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﻳﻦ ﻣﺬاﻛﺮاﺗﺘﻮن‪ ،‬ﻧﺘﻴﺠﻪ اي ﻫﻢ داﺷﺘﻪ؟‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ آﻫﻲ دردﻧﺎك ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻓﺎج رو راﺿﻲ ﻛﺮده ﺑﻮدﻳﻢ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ رو ﻣﺴﺌﻮل ﺗﺤﻘﻴﻖ در اﻳﻦ‬‫ﻣﻮرد ﺑﻜﻨﻪ ﻛﻪ ﻳﻪ دﻓﻌﻪ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﭘﺮﻳﺪ وﺳﻂ و ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺧﺮاب ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻤﻮﻣﻪ؟‬‫ ﻧﻪ!‬‫ﻣﻮدي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻴﻦ ﺗﻜﺎن ﻣﻲ داد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ داﻣﺒﻠﺪور داره روي ﻣﺎﺟﺮا ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻪ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ روي ﻣﺦ ﻓﺎج و‬‫ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﻋﻀﺎي ارﺷﺪ واﻳﺰﻧﮕﺎﻣﻮت‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﻛﻤﻪ وﻟﻲ ﺷﺎﻳﺪ‬
‫ﺑﻬﺖ اﺟﺎزه دادﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻮي دادﮔﺎه از ﺧﻮدت دﻓﺎع ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ ﻳﻪ دادﮔﺎه دﻳﮕﻪ؟ اﻳﻦ ﻣﻌﺮﻛﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻧﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ و ﻧﻪ از‬‫ﻗﺪرﺗﻬﺎم ﺑﺮاي دﻓﺎع از ﺧﻮدم اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺜﻞ ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ ،‬ﻛﻮه‬
‫ﻧﺸﻴﻦ ﺷﺪم ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮش ﻧﻤﻲ ﺧﻮرم‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ درب آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﺪا در آﻣﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ‬
‫و رﻳﮕﻠﻮس وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دو ﮔﺮوه ﺑﻪ ﺷﺪت از دﻳﺪن ﻫﻢ ﺗﻌﺠﺐ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ‪،‬‬
‫ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ را ﺑﺮاي ﺗﺠﺪﻳﺪ دﻳﺪار اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دﻫﺎن ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ‬
‫و ﻣﻮدي ﻧﻴﺰ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺖ و رﻳﮕﻠﻮس ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻣﺜﻞ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﺎﻗﻲ‪ ،‬ﻛﺮﻳﭽﺮ ﻧﻴﺰ در ﻣﻘﺎﺑﻞ رﻳﮕﻠﻮس ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و دو‬
‫دﺳﺘﺶ را از ﻫﻢ ﺑﺎز ﻛﺮد ﺗﺎ از او دﻓﺎع ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫‪706‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ رﻳﮕﻠﻮس؟!‬‫ رﻳﻤﻮس!‬‫ﺻﺪاي ﻟﻮﭘﻴﻦ و رﻳﮕﻠﻮس ﺳﺮﺷﺎر از ﻧﻔﺮت ﺑﻮد‪ .‬درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ اﺳﻨﻴﭗ و‬
‫ﺳﻴﺮﻳﻮس‪ .‬ﻫﺮي دو ﺳﺎل ﻗﺒﻞ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎ ﻧﺎﻣﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ آﻣﺪه ﺑﻮد و درس ﭼﻔﺖ ﺷﺪﮔﻲ را ﺑﻪ دروس ﻫﺮي‬
‫اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را آرام ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ دو ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‪،‬‬
‫ﺑﻴﻦ دو ﻧﻔﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﺮﻳﭽﺮ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را از ﻫﻢ دور ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬آﻗﺎﻳﻮن‪ .‬ﻟﻄﻔﺎً آروم ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ دم ‪...‬‬

‫ﻫﻲ!! ‪ ...‬ﮔﻔﺘﻢ ﻛﺎﻓﻴﻪ!‬
‫ﻫﺮي ﻗﺴﻤﺖ دوم ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎد ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﻴﺎورد اﻣﺎ ﻫﻨﻮز آن را در دﺳﺘﺶ ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪ .‬رﻳﮕﻠﻮس‬
‫ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻛﻤﻚ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬آرام ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻛﺮﻳﭽﺮ را ﻣﺮﺧﺺ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮدي ﻧﻴﺰ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺣﻤﻘﻬﺎ‪ ،‬ﺑﺎ ﻳﻚ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺑﺎ ﭼﺸﻢ دﻳﮕﺮش ﺑﻪ رﻳﮕﻠﻮس ﺑﻼك‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮادر ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﺳﻴﺮﻳﻮس ﻛﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻣﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ اﺳﻨﻴﭗ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﭘﻴﺶ اوﻣﺪه؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً دو ﻣﺸﻜﻞ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ روزﻧﺎﻣﻪ اي از ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﺑﻴﺮون آورد و ﺑﻪ ﻫﺮي داد‪:‬‬

‫‪707‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻳﻦ اوﻟﻴﺶ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻠﻚ ﺑﻬﺖ اﻓﺘﺨﺎر ﻛﻨﻪ‪ .‬ﻧﻈﺮي در‬‫ﻣﻮردش ﻧﺪاري؟‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺗﻴﺘﺮ روزﻧﺎﻣﻪ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻋﻨﺎوﻳﻦ ﺻﻔﺤﻪ اول را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪ‪.‬‬
‫*ﻗﺘﻞ وزﻳﺮ ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدو ﺑﺪﺳﺖ ﭘﺴﺮ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪه*‬
‫*ﻛﺮﻧﻠﻴﻮس ﻓﺎج‪ ،‬ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ روﻓﻮس اﺳﻜﺮﻳﻢ ﺟﻴﻮر*‬
‫*ﺗﻐﻴﻴﺮ در ﻛﺎدر ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ*‬
‫*ﻋﻮاﻗﺐ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه*‬

‫‪...‬‬
‫‪...‬‬
‫آن را روي ﻣﻴﺰ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ رﻳﻤﻮس ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺮف رو ﻣﻲ زد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ اﻣﻴﺪي ﻫﺴﺖ‪.‬‬‫از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﻴﺎل ﺧﻮﻛﺸﻲ ﻧﺪارم‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺗﻤﺎم ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ زده ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ دﻳﺪه ﺑﻮد را ﺑﻪ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﮔﻔﺖ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﻴﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ اي اﺳﺖ‪ .‬ﺷﺨﺼﺎً ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻳﻪ ﺗﻨﻪ ﻣﻲ ﭘﺮي‬‫وﺳﻂ ﻣﻴﺪان ﺗﺎ ﻗﺎﺗﻞ وزﻳﺮ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي او ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﺸﺎن ﻧﺪﻫﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻮدي‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪708‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻢ؟‬‫ﻣﻮدي ﭼﺎﻧﻪ اش را ﺧﻮاراﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻛﻪ در دﺳﺖ آﻣﺒﺮﻳﺠﻪ و ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ اﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﭘﺲ ﻓﻜﺮ‬‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رو از ﺳﺮت ﺑﻴﺮون ﻛﻦ‪ .‬ﺑﺎرو ﻫﻢ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﻣﺪاوﻣﻪ‬
‫ﭘﺲ اون ﻫﻢ ﻫﻴﭻ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﻣﻮﻧﻪ ﻣﻨﺰﻟﺖ در ﻣﻴﺪان ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ‪ .‬ﻣﻲ‬
‫ﺗﻮﻧﻲ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﻲ‪ .‬در ﺿﻤﻦ آرﺗﻮر ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ اﮔﺮ اﺟﺎزه ﺑﺪي‪،‬‬
‫ﻣﺎﻟﻲ و ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﭼﻮن ﺑﺎرو دﻳﮕﻪ اﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ و ﺣﻀﻮر‬
‫ﻛﺎراﮔﺎﻫﻬﺎ ﻫﻢ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﺷﺪه‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻢ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﻲ ﺷﻮم‪.‬‬‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ اي ﻧﻤﻮﻧﺪه‪ .‬ﺳﻌﻲ ﻛﻦ از ﺧﻄﺮ دور ﺑﻤﻮﻧﻲ و ﺧﻮدﺗﻮ ﺗﻮي‬‫دردﺳﺮ ﻧﻴﻨﺪازي‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﻣﻮدي‪ ،‬ﻗﺼﺮ را ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺗﺮك ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬او‪ ،‬آﻧﺪو را ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﻓﻮﻛﺲ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد و ﻗﺮار ﺑﺮ‬
‫اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎ اﻃﻼع ﺛﺎﻧﻮي‪ ،‬ﺗﻤﺎم آﻣﺪ و ﺷﺪﻫﺎ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ‪ ،‬از ﻃﺮﻳﻖ ﻓﻮﻛﺲ ﻳﺎ‬
‫ﻧﺸﺎن ﮔﺮوه اﻧﺠﺎم ﺷﻮد ﺗﺎ اﻣﻜﺎن ﻣﺴﻴﺮﻳﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﮕﻴﻦ ﭼﺮا وﺳﻂ ﺟﻠﺴﻪ‪ ،‬ﺳﺮﺗﻮﻧﻮ اﻧﺪاﺧﺘﻴﻦ ﭘﺎﻳﻴﻦ و اوﻣﺪﻳﻦ‬‫داﺧﻞ؟‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﻛﻤﻲ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ اش ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪709‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ دوﻣﻴﻦ ﻣﻄﻠﺒﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ ﺑﮕﻴﻢ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ رﻳﮕﻠﻮس اﻧﺪاﺧﺖ و رﻳﮕﻠﻮس اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﭼﻄﻮري ﺑﮕﻢ ‪ ...‬ﻣﻦ ‪ ...‬ﻳﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ دارم ‪ ...‬ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﻳﻪ ﺣﺪس‪.‬‬‫ﺣﺪﺳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺧﺎﻃﺮه ﻣﺒﺎرزه اﻣﺮوز ﺷﻤﺎ‪ ،‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﻪ ﻳﻘﻴﻦ ﺗﺒﺪﻳﻞ‬
‫ﺷﺪه‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺷﻜﻠﻜﻲ ﺑﺮاي اﺳﻨﻴﭗ درآورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻪ ﺧﺒﺮ ﺧﻮب؟! اﻣﺮوز ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ اﺧﺒﺎر دﻟﭽﺴﺐ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده‬‫ﺑﻮدﻳﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺗﻮن ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺒﻮده؟!!‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﮔﻪ ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﻣﺤﻞ ﺟﺎم ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬راز ﻗﺪرت وﻟﺪﻣﻮرت رو‬‫ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺮام ﺷﻜﻠﻚ در ﻣﻲ آوري؟‬
‫و ﺑﺎ دﻳﺪن ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻫﺮي‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي از ﺳﺮ رﺿﺎﻳﺖ زد‪ .‬رﻳﮕﻠﻮس ﻛﻪ‬
‫ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را ﻣﻨﺎﺳﺐ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﻓﺮزﻧﺪ دراﻛﻮﻻ‪ ،‬ﻋﻀﻮ اﻧﺠﻤﻦ‬‫ﻫﺴﺖ و ﺑﻪ ﺗﻮ ﺳﻮﮔﻨﺪ وﻓﺎداري ﺧﻮرده و اﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻛﻨﺘﺮل ﻛﺎﻣﻞ ﺗﻮ‬
‫ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﺧﻔﺎﺷﻬﺎ و در ﻳﻚ ﻛﻼم‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺟﺎﻧﺪاران ﺧﻮن آﺷﺎم ﻣﻲ‬
‫ﺷﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ دو ﺧﺎﻃﺮه و ﺷﻴﻮه ﻋﻤﻞ اون ﻧﻴﻤﻪ ﺧﻔﺎﺷﻬﺎ‪،‬‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻜﺘﻪ اي ﺷﺪم‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و اون ﻧﻜﺘﻪ ﭼﻴﻪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻓﻬﻤﻴﺪي و ﻣﻦ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪم؟‬‫رﻳﮕﻠﻮس ﻟﺒﺨﻨﺪي ﭘﺮ ﻏﺮور زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪710‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﺎ ﺑﻠﻜﻬﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺮاﺛﻲ را در ﺧﺎﻧﻮاده ﺧﻮدﻣﺎن داﺷﺘﻴﻢ و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد از آن‬‫ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي ﻛﻪ از ﺳﻮي اﻣﭙﺮاﺗﻮر ﺗﺎﻳﺘﻮس ﺑﻪ‬
‫ﻳﻜﻲ از اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده اﻫﺪا ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ راز اون‬
‫ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ دﺳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻲ و ﺑﺪون ﺷﻚ ﺑﻪ اون ﻏﺎر ﭘﺮ از ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن رﻓﺘﻲ‪،‬‬
‫اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ؟! ﻫﻴﭻ از ﺧﻮدت ﭘﺮﺳﻴﺪي ﻛﻪ ﭼﺮا ﺗﺎﻳﺘﻮس‪ ،‬ﺑﺠﺎي‬
‫ﻧﺎﺑﻮدي ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺮادرش‪ ،‬ﻧﻴﻤﻲ از ﻗﺪرﺗﻬﺎي او را ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد؟‬
‫ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺗﻤﺎم آﺛﺎر وﺟﻮدي اون رو ﭘﺎك ﻛﻨﻪ ﺗﺎ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ زﺣﻤﺖ اﻳﻨﻜﺎر رو ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺑﺪه و ﺑﺎ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدن ﻫﻤﺴﺮ دراﻛﻮﻻ‪،‬‬
‫ﻓﺮزﻧﺪان او را ﻣﺤﺎﻓﻆ اﻳﻦ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﻗﺮار دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﮔﺸﺎد ﺷﺪ و اﻳﻦ از ﻧﮕﺎه رﻳﮕﻠﻮس ﻣﺨﻔﻲ ﻧﻤﺎﻧﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻲ‬
‫رﻣﻖ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻨﻮ ﻓﻬﻤﻴﺪي‪ .‬ﻫﻤﻮن روزي ﻛﻪ ارﺑﺎﺑﻢ ﺑﺎ اون‬‫ﺳﺮ و وﺿﻊ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪم ﻛﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﻳﺨﻲ رو ﭘﻴﺪا ﻛﺮده‬
‫اﻳﻨﺒﺎر اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺤﺚ را اداﻣﻪ ﻣﻲ داد‪:‬‬
‫ او ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻗﻠﻌﻪ را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ وﻟﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ وارد آن ﺷﻮد ﺗﺎ‬‫اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ از اون ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدي و ورودي ﺑﺎز ﺷﺪ و‪...‬‬
‫ﻫﺮي از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ رﻓﺖ و ﺑﻪ‬
‫ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻟﻴﻞ ﻫﻤﻪ اﻳﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎت را ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﮔﻤﺸﺪه ﻗﺪرت دراﻛﻮﻻ دﺳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد و اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را‬
‫ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺟﺮﻗﻪ اي در ذﻫﻨﺶ زده ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫رﻳﮕﻠﻮس ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬

‫‪711‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ و ﺷﻤﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺗﺎم‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎﻳﺶ را در ﻗﻠﻌﻪ‬‫ﻳﺨﻲ ﻗﺮار داده‪ .‬اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ؟‬
‫رﻳﮕﻠﻮس آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮره‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﻪ‪ ،‬ورودي ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم ﻫﻢ‬‫ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه و اﻳﻦ‪ ،‬ﻛﺎر رو ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ ﻫﻴﭻ راﻫﻲ ﺑﺮاي ﺑﺎز ﻛﺮدن ورودي ﻧﻴﺴﺖ؟‬‫اﺳﻨﻴﭗ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ رﻳﮕﻠﻮس ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﻛﻤﻪ وﻟﻲ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ راﺷﻞ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻗﺪري ﺗﺎﻣﻞ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻬﺘﺮه ﺑﻴﻦ ﺧﻮدﻣﻮن ﺑﻤﻮﻧﻪ‪ .‬راﺳﺘﻲ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻛﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬‫ رون ﻫﻨﻮز ﺧﻮاﺑﻴﺪه‪ .‬ﺑﻘﻴﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ اﺻﺮار‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺒﺮﻳﺞ‪ ،‬ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﺪﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻣﺎﻧﮕﺎه رﻓﺖ ﺗﺎ‬
‫رون را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ رون ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻴﻬﻮش ﺑﻮد‪ .‬ده دﻗﻴﻘﻪ‬
‫اي را در ﻛﻨﺎر او ﺑﻮد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎﻗﺶ رﻓﺖ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻲ را ﺑﺨﻮاﺑﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻌﺪاً ﺑﻪ دردﺳﺮﻫﺎﻳﺶ‬
‫ﺑﻴﺎﻧﺪﻳﺸﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺮ ﻫﻢ ﮔﺬاﺷﺖ و دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰي اﺣﺴﺎس ﻧﻜﺮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﻛﻼﺳﻬﺎي اﻣﺮوز ﻫﻢ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﺮاي ﺻﺮف ﺷﺎم ﺑﻪ ﺳﺮﺳﺮا ﻣﻲ‬
‫رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮي اﻋﻼﻧﺎت‬
‫ﻧﻴﻔﺘﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن رﻓﺖ و زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬

‫‪712‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻫﻴﭻ ﺧﺒﺮي ﻧﺪاري؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﺴﻲ ﺻﺪاﻳﺸﺎن را ﻧﺸﻨﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻌﻼً ﻛﻪ ﻫﻴﭽﻲ‪ .‬اﻻن دو روزه ﻛﻪ اﻳﻦ ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن اﺣﻤﻖ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺳﺎﻳﻪ‬‫دﻧﺒﺎﻟﻤﻪ‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﺗﺎ ﻛﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻢ ﺑﻼﻳﻲ‬
‫ﺳﺮش ﺑﻴﺎرم‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﺳﺮﺳﺮا ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺻﺤﺒﺘﺸﺎن را ﻗﻄﻊ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﻣﻴﺰ‬
‫ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور رﻓﺘﻨﺪ و دو ﻃﺮف راﺷﻞ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﭼﻲ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ را از راﺷﻞ ﭘﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد وﻟﻲ راﺷﻞ ﻫﻴﭻ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ ﻧﺸﺎن‬
‫ﻧﺪاد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮ روي ﻫﻢ ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻴﺰ اﺳﺎﺗﻴﺪ ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮ روي آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺳﺎﻛﻦ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ اﻳﻦ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ او را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ ﺑﺎ آﻣﺒﺮﻳﺞ‪.‬‬‫و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻌﺠﺐ را در ﭼﻬﺮه ﺟﻴﻨﻲ دﻳﺪ‪ ،‬اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ‪ ،‬او راﺷﻞ را ﺑﻪ دﻓﺘﺮش اﺣﻀﺎر ﻛﺮد ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﻮال از او‬‫ﺑﭙﺮﺳﺪ‪...‬‬
‫ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره راﺷﻞ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و از آن ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻠﺴﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺣﺮف ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﻛﺎﻣﻞ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ از ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺟﺎي ﻫﺮي رو ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ‬‫ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ وﻟﻲ او وزغ ﻋﻮﺿﻲ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺑﻬﻢ ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺪه‪.‬‬

‫‪713‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ و‪...‬‬‫راﺷﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻳﻚ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدي؟‬‫ ﺧﻮب ﻛﻪ ﭼﻲ؟‬‫ ورﻳﺘﺎ ﺳﺮوم ﺑﺮ روي وﻳﻼﻫﺎ و ﺧﻮﻧ‪Ĥ‬ﺷﺎم ﻫﺎ ﺗﺎﺛﻴﺮي ﻧﺪارد‪.‬‬‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﻌﺪش اون ﻋﻮﺿﻲ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد وارد ذﻫﻨﻢ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻗﺒﻠﺶ ﻣﻲ‬‫ﺧﻮاﺳﺖ از ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻜﻨﺠﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻪ وﻟﻲ اون ﻛﺎراﮔﺎه ﺳﻴﺎه‬
‫ﭘﻮﺳﺖ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ اﻣﺮوز و ﻓﺮدا‪ ،‬دﻧﺒﺎل ﺷﻤﺎ ﻫﻢ‬
‫ﻣﻲ آﻳﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻗﻮل ﺧﻮدش‪ ،‬ﻳﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮي دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺳﺎده رو داﺷﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﺷﻴﺮ و ﭼﺎي‪.‬‬
‫ وارد ذﻫﻨﺖ ﺷﺪ؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺑﻴﻦ ﺗﺮس و ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد‪ .‬راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺧﻨﺪه اي ﻛﻮﭼﻚ‪ ،‬ﺑﺮ ﮔﻮﺷﻪ ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﺎﻧﻊ ﺷﺪ و ﻃﻠﺴﻤﺶ را ﺑﺮﮔﺮدوﻧﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮاي‬‫ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ اﺣﺴﺎس ﻛﺮدم ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻫﻤﻮن ﻛﺎراﮔﺎه ﺳﻴﺎه ﭘﻮﺳﺖ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﻣﺸﻜﻞ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ اﺑﺮوﻫﺎﻳﺶ را ﭼﻴﻨﻲ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻛﻪ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻢ!‬‫اﻳﻨﺒﺎر ﻫﺮﻣﻴﻮن دﺧﺎﻟﺖ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬راﺷﻞ ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ وارد ذﻫﻦ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺷﺪه و ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ رو دﻳﺪه‪.‬‬

‫‪714‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻧﺎراﺣﺖ و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺑﻪ راﺷﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﮕﻔﺘﻪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﻳﻲ‪ .‬ﺧﻮدت ﻣﻲ داﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﭼﻴﺰي را‬‫از ﻣﻦ ﻣﺨﻔﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫اﺻﺮار ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻃﻼﻋﺎت را ﺑﺮاي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺒﺮد‪ .‬اﻣﺎ دﻟﻴﻞ‬
‫دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ داﺷﺖ‪ .‬ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ اﻃﻼﻋﺎت‪ ،‬ﻫﺮي را در ﺧﻄﺮ ﺑﻲ‬
‫اﻧﺪازد و ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ را ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻇﺮف ﻏﺬاي‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻦ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺪارم‪ .‬وﻟﻲ از درﺳﺘﻲ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ دﻳﺪم‪،‬‬‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ‪ ،‬ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دﻫﻢ ﻛﻪ اول آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ‬
‫ﻫﺮي در ﻣﻴﺎن ﺑﮕﺬارم‪.‬‬
‫در ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬راﺷﻞ ﺻﺤﻨﻪ ﻳﻚ ﺗﻌﻘﻴﺐ را دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬او آﻣﺒﺮﻳﺞ را دﻳﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﻳﻚ ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻲ ﻛﺮد و از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﻣﻲ داد اﻳﻦ ﻣﻮ‬
‫ﻗﺮﻣﺰ‪ ،‬ﻧﺴﺒﺘﻲ ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ را ﻧﮕﺮان ﻛﻨﺪ‪ .‬در‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ را در دﺳﺘﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد و ﺻﺪاي ﻫﺮي را ﻧﻴﺰ در‬
‫ذﻫﻨﺶ ﺷﻨﻴﺪ ﻛﻪ از او ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ درﺳﺖ در ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﻪ‬
‫ﭘﺸﺖ ﻛﻠﺒﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ و اﻳﻨﻜﻪ ﺗﺤﺖ ﻫﻴﭻ ﺷﺮاﻳﻄﻲ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺴﻲ ﺣﺘﻲ‬

‫‪715‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬از ﺧﺮوج او ﻣﻄﻠﻊ ﻧﺸﻮد‪ .‬ﺑﺎور ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ اﺣﻤﻖ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺧﻄﺮي ﺑﻜﻨﺪ و ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪ ،‬دﻳﺪ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮع‬
‫ﺷﺪه اﻧﺪ و ﺑﻪ دﺳﺖ او ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ زودي‪ ،‬اﻧﺒﻮﻫﻲ‬
‫از ﺳﻮاﻻت ﺑﺮ ﺳﺮش ﻧﺎزل ﻣﻲ ﺷﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻏﺬاﻳﺶ را ﻧﻴﻤﻪ ﻛﺎره رﻫﺎ ﻛﺮد‬
‫و ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﺴﺘﻪ اﺳﺖ و ﺑﻴﺸﺘﺮ از اﻳﻦ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻏﺬا ﺑﺨﻮرد‪ ،‬آﻧﺠﺎ را‬
‫ﺗﺮك ﻛﺮد و ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﺮ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭼﻨﺪ‬
‫ﻣﻴﺎن ﺑﺮ‪ ،‬ﻛﺎراﮔﺎﻫﻲ ﻛﻪ او را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻲ ﻛﺮد را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاﺑﮕﺎه دﺧﺘﺮان وارد ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﻤﺪاﻧﺶ‬
‫رﻓﺖ و ﻟﺒﺎس ﺳﻴﺎه رﻧﮕﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻗﺒﻞ از ﺗﺮك ﻗﺼﺮ ﺑﻪ او داده ﺑﻮد را‬
‫ﭘﻮﺷﻴﺪ و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي ﻣﻌﻤﻮﻟﺶ را از روي آن ﺑﻪ ﺗﻦ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻳﻚ ﺷﻴﺸﻪ‬
‫ﺧﻮن ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﺎدو ﻛﻮﭼﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد را در ﺟﻴﺒﺶ ﻗﺮار داد و ﺑﻪ درون ﺗﺨﺘﺶ‬
‫ﺧﺰﻳﺪ و ﭘﺘﻮ را ﺗﺎ روي ﺳﺮش ﺑﺎﻻ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ او را رﻫﺎ‬
‫ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻋﻼﻗﻪ دارد و ﻧﮕﺮان اوﺳﺖ و‬
‫ﻫﺰاران ﻓﻜﺮ و اﻣﺎ و اﮔﺮ دﻳﮕﺮ ﻛﻪ ذﻫﻦ او را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﺸﻐﻮل ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺪود‬
‫ده دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺻﺪاي داﻧﺶ آﻣﻮزاﻧﻲ را ﻛﻪ ﺑﻪ دﻳﺮ وارد ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ را ﺷﻨﻴﺪ‬
‫و ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻮاب زد‪ .‬ﺗﺨﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن درﺳﺖ در ﻛﻨﺎر او ﻗﺮار داﺷﺖ وﻟﻲ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﻧﺎ و ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺷﺸﻤﻲ دﻳﮕﺮ‪ ،‬در ﺧﻮاﺑﮕﺎه ﻛﻨﺎري اﻗﺎﻣﺖ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎه ﺷﺨﺼﻲ را ﺑﺮ ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد اﻣﺎ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ‬
‫ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد‪ .‬ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﺻﺪاي‬
‫ﻓﻨﺮﻫﺎي ﺗﺨﺖ ﻛﻨﺎرش ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭼﻴﺰي را‬

‫‪716‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻔﻬﻤﻴﺪه‪ .‬ﺗﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﭘﻴﺶ ﻧﻴﺎﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ وارد ﺧﻮاﺑﮕﺎه‬
‫ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ﻧﻪ و ﻧﻴﻢ ﺑﻮد و ﻫﻨﻮز دو ﺳﺎﻋﺖ و‬
‫ﻧﻴﻢ دﻳﮕﺮ وﻗﺖ داﺷﺖ‪ .‬ﺗﺮﺟﻴﻪ داد ﺗﺎ ﻗﺪري اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫ذﻫﻦ روﺑﻲ ﺟﻴﻨﻲ از او ﻗﻮي ﺗﺮ اﺳﺖ اﻣﺎ ﭘﻴﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺮاي او ﻓﺮﺳﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد را ﺑﺎ ذﻫﻦ روﺑﻲ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ ﺑﺪﺳﺖ آورد‪ .‬در ﻏﻴﺮ اﻳﻨﺼﻮرت‪ ،‬دﺧﻞ او آﻣﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﺳﺎﻋﺖ دﻗﻴﻘﺎً ده دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻪ دوازده ﺑﻮد و وﻗﺖ رﻓﺘﻦ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ آراﻣﻲ‬
‫از زﻳﺮ ﻣﻠﺤﻔﻪ ﺑﻴﺮون آورد و ﺑﺎ ﺗﻜﺎن ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺑﻪ آن‪ ،‬ﺣﺎﻟﻪ اي ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ ﺑﺠﺰ ﺧﻮدش ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ ﺑﻮد را دور ﺗﺨﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﮔﺮ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬اﻃﺮاﻓﺶ را ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﻣﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ‬
‫درﺳﺖ در ﻟﺤﻈﻪ اﺟﺮاي ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻮده اﺳﺖ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻳﻚ ﺗﺼﻮﻳﺮ‬
‫ﻣﺠﺎزي‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ آراﻣﻲ از ﺑﺴﺘﺮش ﺑﻴﺮون ﺧﺰﻳﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در‬
‫رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در را ﺑﺎز ﻛﺮد ‪ ...‬اﺣﺴﺎس ﺑﺪي‪ ،‬وﺟﻮدش را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﻮاي اﻃﺮاﻓﺶ ﻛﻤﻲ ﺳﻨﮕﻴﻦ اﺳﺖ اﻣﺎ اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫در ﺣﺪ ﻳﻚ اﺣﺴﺎس ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻳﺎد ﺣﺮف ﻫﺮي اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﻳﻚ ﺑﺎر ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪:‬‬

‫»ﭼﺸﻢ آن ﭼﻴﺰي را ﻣﻲ ﺑﻴﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﺪ و ﮔﻮش ﻧﻴﺰ آن‬
‫ﭼﻴﺰي را ﻣﻲ ﺷﻨﻮد ﻛﻪ ﺑﺮاي او از ﻗﺒﻞ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﺮده اﻧﺪ‪ .‬ﮔﺎﻫﻲ‬
‫اوﻗﺎت ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭼﻴﺰي ﺟﺰ اﺣﺴﺎﺳﺎت اﻋﺘﻤﺎد ﻛﺮد«‪.‬‬
‫‪717‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ داغ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮارت را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﺮه روﺑﺮوﻳﺶ ﺧﻴﺮه‬
‫ﺷﺪ‪ .‬اﺑﺮي ﺻﻮرﺗﻲ رﻧﮓ‪ ،‬ﻗﺎب ورودي را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد و رﮔﻪ ﻫﺎﻳﻲ از اﻧﺮژي‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ‪ ،‬از آن ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮاﺑﮕﺎه ﻛﻨﺎري ﻣﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ!‬‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ اﮔﺮ ﺑﺎ اﻳﻦ اﺑﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻄﻠﻊ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ‬
‫زﺣﻤﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮد را از ﻣﺎﻧﻊ ﻋﺒﻮر داد و ﺳﭙﺲ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺮﺧﻮردﮔﻲ را ﺑﺮ‬
‫روي ﺧﻮدش اﺟﺮا ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ده دﻗﻴﻘﻪ ﻛﻠﻨﺠﺎر رﻓﺘﻦ ﺑﺎ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن‪ ،‬ﻓﻴﻠﭻ‪ ،‬روح ﻫﺎ‪ ،‬ﻓﻴﻠﭻ و ﺑﺎز ﻫﻢ ﻓﻴﻠﭻ‬
‫و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﻧﻮرﻳﺲ‪ ،‬ﺧﻮد را در ﺧﺎرج از ﻗﻠﻌﻪ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻛﻠﺒﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ‪ ،‬ﻧﺸﺎﻧﺶ را ﻓﺸﺮد و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺷﻌﻠﻪ اي در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻳﻠﻬﺎ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ در ﺟﺎﻳﻲ ﻧﻤﻮر و اﻃﺎﻗﻲ ﺗﺎرﻳﻚ ﻛﻪ ﺑﻲ ﺷﻚ در زﻳﺮ زﻣﻴﻦ‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﺑﻪ ﻧﺎم رودوﻟﻔﻮس ﻟﺴﺘﺮاﻧﺞ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻧﺴﺒﺘﺎ‬
‫ﺑﺰرﮔﻲ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺟﻌﺒﻪ اي ﭼﻮﺑﻲ و ﻛﻬﻨﻪ را در دﺳﺖ‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ درون ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻓﺮو ﺑﺮد و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻣﺎﻳﻊ درون‬
‫آن ﺑﻪ ﺟﻮش آﻣﺪ‪ .‬دﺳﺖ در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻛﺮد و اﻧﮕﺸﺘﺮي ﻃﻼﻳﻲ و‬
‫ﺳﻨﮕﻴﻦ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﺑﻠﻚ ﻫﺎ را ﺑﺮ ﺧﻮد داﺷﺖ را ﺑﻴﺮون آورد‪ .‬دو ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﻤﺴﺮش و ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﻧﺎرﺳﻴﺴﺎ‪ ،‬اﻳﻦ اﻧﮕﺸﺘﺮ ﻛﻪ ﺣﺪود ﺑﻴﺴﺖ‬
‫ﺳﺎل ﭘﻴﺶ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻠﻚ ﻫﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ ﻛﺮﻳﭽﺮ از آﻧﺠﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪه‬

‫‪718‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و اﻻن در دﺳﺖ او ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﻲ ﺑﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪ ،‬از ﺷﺪت ﺷﺎدي‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺮز ﺟﻨﻮن ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻧﮕﺸﺘﺮ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ آن را در دﻳﮓ ﺑﺰرگ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪،‬‬
‫ﺟﺮﻗﻪ ﻫﺎي ﺳﺮخ رﻧﮕﻲ از ﻣﺎﻳﻊ ﻛﻒ آﻟﻮد درون ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺎ اﻳﻨﺠﺎ‬
‫درﺳﺖ ﭘﻴﺶ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬درب ﺟﻌﺒﻪ ﭼﻮﺑﻲ را ﺑﺎز ﻛﺮد و آن را روي ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺳﺮ‬
‫و ﺗﻪ ﻛﺮد و‪...‬‬
‫ اﺳﺘﺨﻮان ﭘﺪر ‪ ...‬زﻧﺪه ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻓﺮزﻧﺪ را‪...‬‬‫ﻣﺎﻳﻊ درون ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﻪ ﺗﻼﺗﻢ در آﻣﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻓﻮران ﺟﺮﻗﻪ ﻫﺎي ﺑﻴﺸﻤﺎر‪،‬‬
‫ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ در آﻣﺪ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﭻ دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺳﺎﻳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻗﺒﻮﻻﻧﺪ ﻛﻪ او‬
‫ارﺑﺎﺑﺶ اﺳﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎدي دردﻧﺎك‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺮﻳﺪ و درون ﭘﺎﺗﻴﻞ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻟﺮزان ﻛﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ ﻣﻲ رﻓﺖ‪...‬‬
‫ ﮔﻮﺷﺖ ﺧﺎدم ‪ ...‬زﻧﺪه ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ارﺑﺎب را‪...‬‬‫ﻣﺎﻳﻊ درون ﭘﺎﺗﻴﻞ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺧﻮن در آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﻗﺴﻤﺖ دﻳﮕﺮ‬
‫ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺖ ﺳﺎﻟﻤﺶ را در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻛﺮد و ﺗﻜﻪ ﻛﺎﻏﺬي را ﺑﻴﺮون‬
‫آورد‪ .‬ﻧﻮري ﻛﻪ از ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي روي ﻛﺎﻏﺬ را روﺷﻦ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﭘﺴﺮي ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﺮﻳﻤﻪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮن ﺧﻮد ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫»ﻣﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ دروغ ﺑﮕﻮﻳﻢ«‬
‫ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﻛﺮدن ﺑﻪ دﻳﻮار‪ ،‬از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻛﺎﻏﺬ را درون ﻇﺮف اﻧﺪاﺧﺖ و‪...‬‬

‫‪719‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺧﻮن دﺷﻤﻦ ‪ ...‬زﻧﺪه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ دﺷﻤﻦ ﺧﻮﻧﻴﺖ را‪...‬‬‫ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ ﻛﻮر ﻛﻨﻨﺪه اي در آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺮﻏﻪ ﻫﺎﻳﻲ روﺷﻦ و‬
‫اﻟﻤﺎس ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ وﻓﻮر از ﺳﻄﺢ ﻣﺎﻳﻊ ﺟﺪا ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﺤﻴﻂ را از‬
‫ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺟﺮﻏﻪ ﻫﺎ ﻓﺮوﻛﺶ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﺨﺎر ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ و‬
‫ﻏﻠﻴﻈﻲ ﻓﻀﺎ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮد از ﺷﺪت ﺿﻌﻒ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ از ﻫﻮش ﺑﺮود‪ ،‬ﭘﻴﻜﺮ‬
‫ﻋﺮﻳﺎن زﻧﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ از ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﻴﺮون آﻣﺪ و ﺑﺎ دﻳﺪن او‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﺶ دوﻳﺪ‪ .‬ﺻﻮرت زﻳﺒﺎي او را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ آورد ‪ ...‬زﻳﺒﺎﻳﻲ ﻛﻪ آزﻛﺎﺑﺎن‬
‫از او دزدﻳﺪه ﺑﻮد وﻟﻲ ﺣﺎﻻ او ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪،‬‬
‫دﺳﺘﺎن زن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه دﺳﺘﺶ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺻﻮرﺗﺶ‬
‫ﻛﺸﻴﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺗﻜﺎﻧﻬﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ او را ﺑﻪ ﻫﻮش ﻧﮕﻪ دارد‬
‫و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ‪ ...‬ﺗﺎرﻳﻜﻲ او را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫‪720‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و هﻔﺘﻢ«‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑـﺮ روي ﻧـﺸﺎﻧﺶ ﻗـﺮار داد‪ ،‬ﺷـﻌﻠﻪ اي در ﺑﺮاﺑـﺮش‬
‫ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﮔﻮﻳﻲ آﺗﺸﻴﻦ ﻛﻪ در ﻣﻴﺎن آن‪ ،‬ﭘﺮﻧﺪه اي ﺑﻪ رﻧـﮓ ﺳـﺮخ و‬
‫ﻃﻼﻳﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑـﻪ درون آﺗـﺶ ﻛـﺸﻴﺪه ﺷـﺪ‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻃﺮاﻓﺶ را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺧﻮد را در ﺳﺎﺣﻞ درﻳﺎ دﻳﺪ‪ .‬ﻫﻮا ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﺮد ﺑﻮد‪.‬‬
‫ راﺷﻞ‬‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑـﺪون ﻛـﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺻـﺪاﻳﻲ در‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اوﻟﻴﻦ ﻧﮕﺎه‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﻟﺒﺎﺳﻲ‬
‫ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه ﺑﻪ ﺗﻦ دارد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﺮ روي ﺑﺪن ﻫﺮي ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﻲ ﺷﺪ و‪...‬‬
‫ ﺣﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﻨﻪ؟‬‫ﺻﺪاي ﻫﺮي او را از اﻓﻜﺎرش ﻛﻪ ﭼﻨﺪان ﻫـﻢ زﻳﺒـﺎ ﻧﺒﻮدﻧـﺪ ﺧـﺎرج ﺳـﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را ﻛﻪ از ﻗﺒﻞ آﻣﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد را ﺑﻪ زﺑﺎن آورد‪:‬‬
‫ ﻣﻌﻨﻲ اﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎ ﭼﻴﻪ؟‬‫ ﻛﺪوم ﻛﺎرﻫﺎ؟!‬‫راﺷﻞ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺧﻮدش را ﻋﺼﺒﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﺎدﺛﻪ وزارت ﺧﻮﻧﻪ ‪ ...‬ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ و ‪ ...‬اﺻﻼ ﭼﺮا ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم‬‫از ﻣﺎﻫﺎ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺘﻲ؟ ﺟﻴﻨﻲ رو ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ وﻟﻲ ﻫﺮﻣﻴـﻮن ﮔﻔﺘـﻪ در‬
‫اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ‪ ،‬ﮔﺮدﻧﺖ را ﺧﺮد ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪودي‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﺤﺚ را ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪721‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺷﺮاﻳﻂ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﺪ‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ رون ﺧﺮاب ﺑﻮد ‪ ...‬وﺿﻌﻴﺖ روﺣﻲ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪،‬‬‫از اون ﻫﻢ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮد و ﻫﺰار دﻟﻴﻞ دﻳﮕﻪ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻮاب ﻫﺮي را ﺑﺪﻫﺪ اﻣﺎ ﻣﻨﺼﺮف ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓـﺖ‬
‫ﻛﻪ اﻳﻦ را ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﻮﻛﻮل ﻛﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﻢ در ﻛﻨـﺎرش‬
‫ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ دﺧﻞ ﻫﺮي را ﺑﻴﺎورﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺟﺰﻳﺮه اي ﻛﻮﭼﻚ اﻳﺴﺘﺎده ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺟﺰﻳﺮه اي ﻛﻪ در ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬ﺻـﺨﺮه‬
‫اي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﺮ از ﻣﻴﺎن آب ﺳﺮد و ﺳﻴﺎه ﺑﻴﺮون آورده ﺑﻮد و ﻻﻳﻪ ﻧـﺎزﻛﻲ از‬
‫ﻳﺦ‪ ،‬ﺳﻄﺢ آن را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎ ﻓﺮار اﻣﺸﺐ‪ ،‬اﮔﺮ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻣﻨﻮ ﻧﻜﺸﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ اﻳﻦ ﻛﺎر رو اﻧﺠـﺎم ﻣـﻲ‬‫ده‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺷﻪ ﺑﮕﻲ اﻳﻨﺠﺎ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ روي ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑـﺎ دﺳـﺖ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺘﻲ‬
‫اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﻳﺨﻲ ﺧﻮش آﻣﺪي اي ﻓﺮزﻧﺪ دراﻛﻮﻻ‪.‬‬‫راﺷﻞ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﺪت ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻲ اﺷﺎره ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﭼﻴﺰي را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ در روﻳﺎﻳﻲ دﻳـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬درﺳـﺖ ﻫﻤـﺎن‬
‫ﺷﺒﻲ ﻛﻪ ﻗﺪرت ﺟﺪش را ﺑﻪ ﻫﺮي داده ﺑﻮد و ﺑـﺮاي ﭼﻨـﺪ ﻟﺤﻈـﻪ از ﻫـﻮش‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺗﻮده اي از ﻧﻮر ﺳـﻔﻴﺪ ﻗـﺮار داﺷـﺖ ﻛـﻪ در ﺣﻘﻴﻘـﺖ‪،‬‬
‫ورودي ﺟﺰﻳﺮه اي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺮ روي آن ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬اﻳﻨﺠﺎ درﻳﺎي آﻣﻮن‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪722‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رو ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ؟ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ؟‬‫ﻫﺮي ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ورودي اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ اﻳﻨﺠﺎﻳﻴﻢ ﺗﺎ ﻳﻜـﻲ از ﺟﺎوداﻧـﻪ ﺳـﺎزﻫﺎي ﺗـﺎم رو ﭘﻴـﺪا ﻛﻨـﻴﻢ‪ .‬ﺟـﺎم‬‫ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف‪.‬‬
‫ و ﻣﻦ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺮاي ورود ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﺗﻮ ﻧﻴﺎز دارم‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺗﻤﺎم ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺎﺑﻴﻦ او‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ و رﻳﮕﻠﻮس رد و ﺑﺪل ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫را ﺑﺮاي راﺷﻞ ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﺮد‪ .‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺷﻨﺎ ﻛﺮدن در ﭼﻨـﻴﻦ آب ﺳـﺮدي‪،‬‬

‫‪723‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺣﻤﺎﻗﺖ ﻣﺤﻆ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي از راﺷﻞ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷـﻜﻞ ﺟـﺎﻧﻮر ﻧﻤـﺎﻳﺶ در‬
‫ﺑﻴﺎﻳﺪ و ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻗﻘﻨﻮﺳﻲ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ وﺟﻮد ﺟﺮﻳﺎن ﺷﺪﻳﺪ ﺑـﺎد‪،‬‬
‫ﭘﺮواز ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ اي آﻧﺪو ﺑﻪ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﻛﻠﻨﺠﺎر رﻓﺘﻦ ﺑـﺎ ﻫـﻮا ﺗﺒـﺪﻳﻞ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺨﺮه اي ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﭼﻨﺪي ﭘﻴﺶ ﺑﺮ روي آن ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑـﺮ روي ﻣﺤـﻴﻂ‬
‫داﻳﺮه اي ﻓﺮﺿﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﻗﻠﻌـﻪ در ﻣﺮﻛـﺰ آن ﺑـﻮد و در درون اﻳـﻦ‬
‫داﻳﺮه‪ ،‬اﻣﻜﺎن اﺳﺘﻔﺎده از آﭘﺎرات ﻳﺎ ﭘﻮرﺗﻜﻲ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺣﺘـﻲ ﻗﻘﻨﻮﺳـﻬﺎ‬
‫ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ در اﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻏﻴﺐ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺲ از ﻧﻴﻢ ﺳـﺎﻋﺖ‬
‫ﻛﻠﻨﺠﺎر رﻓﺘﻦ ﺑﺎ ﻫﻮا‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻮده اي ﻳﺨﻲ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﻤﺮﺑﻨﺪي ﺑﻪ دور ﺟﺰﻳﺮه‬
‫ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اوﻟﻴﻪ ﺧﻮد در آﻣﺪﻧﺪ و ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﻣﺮﻛـﺰ‬
‫ﺟﺰﻳﺮه رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﭼﻴﺰي ﻛﻪ در ﻃﻮل ﻣﺴﻴﺮﺷﺎن دﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻣﻞ ﺳـﺨﺮه‪ ،‬ﻳـﺦ‪،‬‬
‫ﭘﺮﺗﮕﺎه و ﺑﺎز ﻫﻢ ﻳﺦ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از ﻣﻮاﻧﻌﻲ ﻛـﻪ ﻫـﺮي در ﺧـﺎﻃﺮات‬
‫اﺳﺘﻦ دﻳﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﻤﻲ ﺧﻮرد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت راه را ﺗﺎ‬
‫ﺣﺪي ﺑﺮاي ﺧﻮدش را ﺑﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ اﻳﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ اون ﻣﺎر‬
‫ﭘﺴﺖ‪ ،‬ﻣﻮاﻧﻊ ﺧﻮدش را در آﻧﺠﺎ ﻗﺮار داده اﺳﺖ و اﻳﻦ ﭼﻴﺰي را ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻤﻲ‬
‫داد‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻴﺎده روي در ﻣﻴﺎن ﻛﻮران ﺑﺮف‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ اي رﺳﻴﺪﻧﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ‪ ،‬ﺟﻨﮕﻞ ﺑﻮد اﻣﺎ ﺟﻨﮕﻠﻲ ﻛﻪ درﺧﺘـﺎﻧﺶ از ﺟـﻨﺲ ﻳـﺦ ﺑﻮدﻧـﺪ‪.‬‬
‫اوﻟﻴﻦ ﺗﻠﻪ‪ .‬دزدان ﺣﺮارت‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ از آن ﻋﺒﻮر ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻮد ﺑﺪاﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﭼﮕﻮﻧﻪ از اﻳﻨﺠﺎ ﻋﺒﻮر ﻛﺮده اﺳﺖ؟ رو ﺑﻪ راﺷﻞ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪724‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻳﻦ درﺧﺘﻬﺎ‪ ،‬دﻣﺎي اﻃﺮاﻓﺸﻮن را ﺑﻪ ﺷﺪت ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ آورﻧـﺪ و ﻫـﺮ‬‫ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه را در ﻣﺪت ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻪ ﻳﺦ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ دﺳﺘﺶ‪ ،‬ﺳـﻴﺒﻲ ﻗﺮﻣـﺰ رﻧـﮓ را در ﻛـﻒ دﺳـﺘﺶ ﭘﺪﻳـﺪ آورد و‬
‫ﺳﭙﺲ آن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮﻳﻦ درﺧﺖ ﭘﺮت ﻛﺮد اﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻛﻨﺎر درﺧﺖ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺗﻜﻪ اي ﻳﺦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫـﻴﭻ ﺷـﺒﺎﻫﺘﻲ ﺑـﻪ ﺳـﻴﺐ ﻧﺪاﺷـﺖ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺣﻴﺮت زده ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ‪ ،‬اﻣﻜﺎن ﮔﺬﺷﺘﻦ از اﻳﻦ ﻣﺎﻧﻊ وﺟﻮد ﻧﺪارد‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﻧﻮك درﺧﺘـﺎن‬
‫اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﭼﺮا ﭘﺮواز ﻧﻜﻨﻴﻢ؟ ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ ﻣﻲ ﺗـﻮاﻧﻴﻢ از ﺑـﺎﻻي درﺧﺘـﺎن ﻋﺒـﻮر‬‫ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد و ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺘﻲ اﺷـﺎره ﻛـﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻜﻲ از ﭘﺴﺮان دراﻛﻮﻻ ﻛﻪ ﻫﻤﺮاه اﺳﺘﻦ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺎﻧﺶ را‬‫ﺑﺮ ﺳﺮ اﺛﺒﺎت ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﮔﺬاﺷﺖ‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ راﺷﻞ‪ ،‬ﻣﺴﻴﺮ دﺳﺖ ﻫﺮي را دﻧﺒﺎل ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻳﺨﻲ اﻧﺴﺎﻧﻲ را‬
‫دﻳﺪ ﻛﻪ دو ﺑﺎل ﺑﺰرگ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دارد‪.‬‬
‫ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮد ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ در اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﭘﺮواز ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻳﻚ ﻧﻴﻤﻪ ﺧـﻮن‬‫آﺷﺎم ﻋﺠﻮزه ﻛﻪ زﻣﺎﻧﻲ ﻣﺤﺎﻓﻆ اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﺑﻮده و در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﺟﺰﺋﻲ‬
‫از ارﺗﺶ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﻲ آﻳﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﭘﺲ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟‬

‫‪725‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﻗﺮار ﻧﻴﺴﺖ ﻛﺎري ﺑﻜﻨﻢ‬‫ﺻﺪاي ﻫﺮي را از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺷﻨﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺿﺮﺑﻪ اي ﺑﻪ ﻛﻤﺮش وارد‬
‫ﺷﺪ و او را ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﻜﺮد ﻛﻪ ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﻮرت ﺑـﻪ‬
‫درون ﺑﺮﻓﻬﺎ ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛـﻪ ﺑﺎﻳـﺪ ﺑﺘﺮﺳـﺪ ﻳـﺎ ﻧـﻪ‪ .‬ﺑـﻪ آراﻣـﻲ‬
‫اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را ﺣﺮﻛﺖ داد و ‪ ...‬ﻫﻨﻮز ﻳﺦ ﻧـﺰده ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﺎ اﺣﺘﻴـﺎط ﻛﺎﻣـﻞ از ﺟـﺎ‬
‫ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﺮﻓﻬﺎ را از روي ﻣﻮﻫﺎﻳﺶ ﺗﻜﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ‪ ،‬ﺧـﻮد را‬
‫در ﻻﺑﻼي درﺧﺘﺎن دﻳﺪ و ﭘﺲ از ﻛﻤﻲ ﺟﺴﺘﺠﻮ‪ ،‬ﻫﺮي را ﭘﻴﺪا ﻛـﺮد ﻛـﻪ دور از‬
‫ﻣﺮز درﺧﺘﺎن اﻳﺴﺘﺎده و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻴﺸﺶ را ﺗﺎ ﺑﻨﺎﮔﻮش ﺑﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ او‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬از ﻣﻴﺎن درﺧﺘﺎن ﻋﺒﻮر ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي رﻓﺖ ﺗﺎ ﻣﺸﺘﺶ‬
‫را در وﺳﻂ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻓﺮو ﺑﺒﺮد ﻛﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻫﺮي‪ ،‬آﺗﺶ او را ﺳﺮد ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ از اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬ﺟﻮن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﺑﺒﺮي‬‫راﺷﻞ اﻳﺴﺘﺎد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺮﺟﻴﻪ داد ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻮﻳﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮي اﺟـﺎزه‬
‫اداﻣﻪ ﺻﺤﺒﺘﺶ را ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از اﻳﻨﺠﺎ ﻋﺒﻮر ﻛﻨﺪ و آن ﻫـﻢ ﻛـﺴﻲ ﻧﺒـﻮد‬‫ﻣﮕﺮ ﻫﻤﺴﺮ دراﻛﻮﻻ‪ .‬دراﻛﻮﻻ ﺑﻪ او ﺑﺴﻴﺎر ﻋﻼﻗـﻪ داﺷـﺖ و ﺑـﻪ ﻫﻤـﻴﻦ‬
‫دﻟﻴﻞ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ را از روي او ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻮ‬
‫ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﻫﺴﺘﻲ‪ .‬ﻫﺮ ﺻـﺪ ﺳـﺎل ﻳﻜﺒـﺎر‪ ،‬ﻳﻜـﻲ از دﺧﺘـﺮان ﺧـﺎﻧﻮاده‬
‫ﺧﻮﻧ‪Ĥ‬ﺷﺎﻣﻬﺎ اﻳـﻦ ﺗﻮاﻧـﺎﻳﻲ را ﺑﺪﺳـﺖ ﻣـﻲ آورﻧـﺪ‪ .‬ﺗﻮاﻧـﺎﻳﻲ ﻫـﺎي‬
‫اﺟﺪادش را‪ .‬ﮔﺬر از اﻳﻦ ﺗﻮﻧﻞ ﻣﺮﮔﺒﺎر‪.‬‬
‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫‪ -‬ﺗﻮ در ﻫﺸﺖ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﺖ را ﺑﺪﺳﺖ آوردي‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داري؟‬

‫‪726‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺘﻌﺠﺐ راﺷﻞ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ از ﻫﻤﺎن اول ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم اﻣﺎ ﭼﻮن زﻣﺎﻧﺶ ﻓﺮا ﻧﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑـﻪ‬‫ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻳﻚ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻧﺎﻗﺺ اﺳﺖ‪.‬‬
‫****‬
‫ده دﻗﻴﻘﻪ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﻫﺮي ﺗﻤﺎم ﻧﻘﺸﻪ اش را ﺑﺎ راﺷﻞ در ﻣﻴﺎن ﺑﮕﺬارد‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮوي‪ .‬وﻗﺖ زﻳﺎدي را از دﺳﺖ دادﻳﻢ‪.‬‬‫راﺷﻞ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﻜﺎن داد و ﻣﺴﻴﺮي را ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑـﻪ او‬
‫ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮد را در ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﺳﺮﻣﺎﻳﻲ را اﺣﺴﺎس ﻧﻤﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬داﻧﻪ ﻫﺎي ﺑﺮﻓﻲ ﻛﻪ از آﺳﻤﺎن ﻓﺮو ﻣﻲ رﻳﺨﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤـﻆ اﻳﻨﻜـﻪ ﺑـﻪ او‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬در ﻫﻮا ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در واﻗﻊ‪ ،‬اﻳﻦ داﻧﻪ ﻫﺎي ﺑـﺮف‪،‬‬
‫وﺟﻮد ﺧﺎرﺟﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ و ﺟﺰﺋﻲ از ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻮﺟﻮد در ﻣﺤﻴﻂ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﻳﻚ راﻫﭙﻴﻤﺎﻳﻲ ﺑﻴﺴﺖ دﻗﻴﻘﻪ اي و اﺳﺘﻔﺎده از ﻃﻠﺴﻢ ﺟﻬﺖ ﻳﺎﺑﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ او آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم از ﺟﻨﮕﻞ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﺮاي اوﻟـﻴﻦ ﺑـﺎر‪،‬‬
‫ﻗﻠﻌﻪ ﻳﺨﻲ را دﻳﺪ‪.‬‬
‫اﺳﺘﻮاﻧﻪ اي ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻛﻪ زﻣﻴﻦ را ﺷﻜﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﺎ اﻋﻤﺎق زﻣـﻴﻦ ﭘـﻴﺶ‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬از ﺳﻨﮓ ﺳﻴﺎه ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه و ﭘﻮﺷﻴﺪه از ﺑﺮف ﺑﻮد و اﻧﺘﻬـﺎي آن در‬
‫ﭘﺸﺖ اﺑﺮﻫﺎي ﺳﻴﺎه ﭘﻨﻬﺎن ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻧﻴـﺴﺘﻲ و ﭘﻠﻴـﺪي از ﺗﻤـﺎم ذرات‬
‫وﺟﻮدي ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﺗﺮاوش ﻣﻲ ﻛﺮد و ﻣـﺮگ را در وﺟـﻮد ﻫـﺮ ﺟﺎﻧـﺪاري‬
‫ﭘﺮاﻛﻨﺪه ﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪن ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ‪ ،‬ﺣﺲ ﻧﻮﻣﻴـﺪي و ﻳـﺎس در‬
‫وﺟﻮدش ﮔﺴﺘﺮش ﻣﻲ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ ﻛـﻪ ﺑﻴـﺸﺘﺮ از آن ﻧﻤـﻲ‬
‫ﺗﻮاﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﺮود‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ورودي ﻗﻠﻌـﻪ را ﺗـﺸﺨﻴﺺ‬

‫‪727‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دﻫﺪ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺟﺎﻳﻲ را ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد در ﻗﻠﻌﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ و ﺗﺼﻮﻳﺮي ﻣﺤﻮ از آن را دﻳﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﮔﻮﺷـﻪ ﻟـﺒﺶ را ﮔﺰﻳـﺪ و ﺳـﭙﺲ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻮ و ﻣﺰه ﺧﻮن را در دﻫﺎﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ آﻻﻫﺎﻣﻮرا‬‫ﺟﺮﻳﺎﻧﻲ ﺷﺪﻳﺪ و ﻧﺎدﻳﺪﻧﻲ از ﻋﺼﺎﻳﺶ ﺧﺎرج ﺷـﺪ و ﻣـﺴﻴﺮش را ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﻫﺪﻓﺶ ﮔﺸﻮد‪ .‬ﻫﻮا را ﺷﻜﺎﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺳﺘﻮاﻧﻪ ﭘﻴﺶ رﻓﺖ و‪ ...‬ﻛﻠﻴﻚ!‬
‫ﺻﺪاي ﺑﺎز ﺷﺪن دري ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره‪ ،‬ﺷﻜﺎﻓﻲ ﻋﻈﻴﻢ در ﺑﺪﻧـﻪ‬
‫اﺳﺘﻮاﻧﻪ اﻳﺠﺎد ﺷﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﭘﺎﻳﻲ را از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺷـﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﻧﻪ اﺛﺮي از درﺧﺘﻬﺎ ﻫﺴﺖ و ﻧـﻪ ﺑﺮﻓﻬـﺎ‪.‬‬
‫زﻣﻴﻨﻲ ﺳﻴﺎه و ﺳﻨﮕﻲ در زﻳﺮ ﭘﺎﻳﺶ ﺑﻮد‪ .‬از دور‪ ،‬ﻫﺮي را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او‬
‫ﻣﻲ دوﻳﺪ و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲ زد‪:‬‬
‫ دو دﻗﻴﻘﻪ ﻓﺮﺻﺖ دارﻳﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺪو‪...‬‬‫و از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﻣﻜﺎن ﻏﻴﺐ ﺷﺪن ﻳﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻲ دوﻳﺪﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻠﻌﻪ و ﺷﻜﺎﻓﻲ دوﻳﺪ ﻛﻪ ﺑـﻪ ﺗـﺪرﻳﺞ در ﺣـﺎل ﺑـﺴﺘﻪ ﺷـﺪن ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺪﻧﺶ داغ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺷﺪت ﻋﺮق ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮﻋﺘﺶ ﻛﻢ ﺑﻮد و ﻳﻘﻴﻨﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻪ آن ﻧﻤﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﺮاي دوﻣﻴﻦ ﺑﺎر در آن روز‪ ،‬ﺿﺮﺑﻪ اي ﺑﻪ ﻛﻤﺮش‬
‫وارد ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻳﻚ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ در دﻫﺎﻧـﻪ ﻳـﻚ‬
‫ﺗﻮپ ﺑﺎﺷﻲ و ﺗﻮپ ﺷﻠﻴﻚ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﮕﻴﺮد و ﺟﻴﻎ ﺑﻜﺸﺪ‪ .‬در ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ زدﻧﻲ‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﺷﻜﺎف رﺳﻴﺪ و از آن ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮﻳﻊ روي دو ﭘﺎ ﻓﺮود آﻣـﺪ‪.‬‬

‫‪728‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻫﺮي را دﻳﺪ ﻛـﻪ در آﺧـﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈـﻪ و‬
‫درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن ﻣﺴﻴﺮ‪ ،‬ﺑﻪ درون ﭘﺮﻳﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ روي زﻣﻴﻦ وﻟﻮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺳﺮﻓﻪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﻛﻪ ﺑﺪ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ راﺷﻞ ﺗـﻮﺟﻬﻲ‬
‫ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ وﻗﺖ آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اوﻟﻴﻦ اﻗﺪام‪ ،‬ﻣﺤﻴﻂ را ﺑﺮرﺳـﻲ ﻛﻨﻨـﺪ‪.‬‬
‫آﻧﻬﺎ در اﺑﺘﺪاي راﻫﺮوﻳﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ از زﻣﻴﻦ ﺗﺎ ﺳﻘﻒ‪ ،‬از ﺳﻨﮓ ﺳﻴﺎه ﺳـﺎﺧﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در روي دﻳﻮار دو ﻃﺮف‪ ،‬در ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ‪ ،‬ﺣﻔﺮه اي وﺟﻮد داﺷـﺖ ﻛـﻪ‬
‫آﺗﺸﻲ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ در آن ﻣﻲ ﺳﻮﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟‬‫ ﺗﻮ ﻗﺮار ﻧﻴﺴﺖ ﻛﺎري ﺑﻜﻨﻲ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ راﺷﻞ ﻓﺮﺻﺖ ﺣﺮف زدن ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻛﺎر ﺧﻮدت رو اﻧﺠﺎم دادي و ورودي رو ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑﺎز ﻛﺮدي‪ .‬ﺗﺎ اﻳﻨﺠﺎ‬‫ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺗﻠﻪ ﻫﺎي ﺟﺪت ﺳﺮ و ﻛﺎر داﺷﺘﻴﻢ و ﻃﺒﻴﻌﺘﺎً‪ ،‬ﺗﻮ در اﻣﺎن ﺑـﻮدﻳﻢ‬
‫اﻣﺎ از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﭘﺎي وﻟﺪﻣﻮرت ﻫﻢ ﺑﻪ وﺳﻂ ﻣﻲ آﻳﺪ و اﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ‬
‫را ﻛﻤﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪه ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬از ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻨﺠـﺎ ﺑﻤـﺎﻧﻲ و ﺗـﺎ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﻣﻦ‪ ،‬ﻗﺪم از ﻗﺪم ﺑﺮ ﻧﺪاري‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻧﮕﺎﻫﺶ را روي ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻧﮕﻪ داﺷﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﻟﺒﺨﻨـﺪي‬
‫ﻣﺴﺨﺮه آﻣﻴﺰ ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و اﻧﺘﻈﺎر داري ﻛﻪ ﺣﺮﻓﺖ رو ﻗﺒﻮل ﻛﻨﻢ؟‬‫‪ -‬ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺑﮕﻮﻳﻢ‪ .‬ﻧﻪ!‬

‫‪729‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻟﺒﺨﻨﺪ از روي ﺻﻮرت راﺷﻞ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ ﻛﻪ اﻳﻨﺠـﺎ ﺧﺎﻧـﻪ‬‫ﻣﻦ اﺳﺖ و ﻣﻦ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ اﺟﺎزه ﻧﻤﻲ دﻫﻢ ﻛﻪ ﺑﺪون ﺣﻀﻮر ﻣﻦ در‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ام ﻗﺪم ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺎره اي ﻧﺪارم‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺣـﺪ ﻧـﺪاره‪ ،‬ﺣﻤﺎﻗﺘـﻪ‪ .‬ﻓﺮاﻣـﻮش ﻧﻜـﻦ ﻛـﻪ‬‫ﻫﺮﻛﺎري ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ رو ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪ .‬روﺷﻨﻪ؟‬
‫ ﻛﺎﻣﻼً‬‫ اﮔﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻨﻮ ﺑﺬار و ﻓﺮار ﻛﻦ‪...‬‬‫ ﻧﻜﻨﻪ ﺗﻮﻗﻊ داري ﻛﻪ ﺟﻮﻧﻢ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﻴﺎﻧﺪازم؟‬‫راﺷﻞ اﻳﻦ ﺣﺮف را ﺑﺎ ﻟﺤﻨـﻲ ﻣﺘﻌﺠـﺐ ﺑـﺮ زﺑـﺎن آورده ﺑـﻮد اﻣـﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﺻﻮرت ﻫﺮ دو ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ اوﻧﻘﺪر اﺣﻤﻖ ﻫﺴﺘﻲ ﻛﻪ اﻳﻨﻜﺎر رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﻣـﺴﻴﺮ‬
‫ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﭘﺲ از ﻣـﺪﺗﻲ ﻧـﻪ‬
‫ﭼﻨﺪان ﻃﻮﻻﻧﻲ‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ آﻧﺘﻬﺎي ﻣﺴﻴﺮ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻚ ﭘﺮﺗﮕـﺎه‪ .‬راﺷـﻞ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻛﺮد و ﭼﻴﺰي ﺟﺰ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻧﺪﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﭼﻲ؟‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ راﺷﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳـﺮش را ﺗﻜـﺎن ﻣـﻲ داد‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪730‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﭘﺲ اﺳﻨﻴﭗ ﭼﻲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻳﺎد داده؟!‬‫راﺷﻞ ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﻫـﺮي‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ اﻣﺎن دارد ﻛﻪ ﺑﮕﻮﻳﻲ ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟!‬‫اﺑﺮوﻫﺎي راﺷﻞ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺧﻄﻲ در آﻣﺪه ﺑﻮد و ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ را ﺑﺮاي ﻫﺮي‬
‫ﺗﺪاﻋﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻮ اﻳﻦ ﭘﺮﺗﮕﺎه رو ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻲ؟‬‫ﻫﺮي ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﺑﺪون اﺧﺘﺎر ﻗﺒﻠﻲ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬راﺷـﻞ ﻣـﻲ ﺧﻮاﺳـﺖ‬
‫ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺰﻧﺪ وﻟﻲ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻣﻨﻈﺮه ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﻫـﺮي در ﻣﻴـﺎن ﻫـﻮا‬
‫اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫ ﭘﺮﺗﮕﺎه ﺟﻠﻮﺗﺮه و ﺧﺎرج از ﻣﺴﻴﺮ ﻣﺎﺳﺖ‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺗﻮ ﻣـﻲ ﺑﻴﻨـﻲ‪ ،‬ﻳـﻪ‬‫ﻧﻮﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬آﮔﻮاﻣﻨﺘﻲ!‬
‫ﺟﺮﻳﺎن آﺑﻲ از ﻋﺼﺎي ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪ و درﺳﺖ ﺟﻠﻮي ﭘﺎﻳﺶ ﺑـﻪ زﻣﻴﻨـﻲ‬
‫ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي آن اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد و از ﻫﻤﻪ ﻃـﺮف ﮔـﺴﺘﺮش‬
‫ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ راﺷﻞ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺴﻴﺮ را در ذﻫﻨﺶ ﻣﺠﺴﻢ ﻛﻨـﺪ‪ .‬راﻫﺮوﻳـﻲ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻮد و ﺣﺘﻲ ﻓﺎﺻﻠﻪ دﻳﻮارﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد و راﺷﻞ اﻳـﻦ را از ﺑـﺎﻻ‬
‫آﻣﺪن آب در ﻛﻨﺎره ﻫﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻫﺮ دو در ﻛﻨﺎر ﻫﻢ راه ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ و ﭼﻮب ﻫـﺮي ﻫﻤﭽﻨـﺎن آب ﺑـﺮ روي‬
‫زﻣﻴﻦ ﻣﻲ رﻳﺨﺖ‪ .‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ زﻣﻴﻦ ﻛﻤـﻲ ﺷـﻴﺐ ﺑـﻮد‪ ،‬آب در ﻣـﺴﻴﺮ‬
‫راﻫﺮو ﺟﺎري ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ رﺳﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﭘﺮﺗﮕﺎه ﺧﻴﺎﻟﻲ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‬
‫و راﺷﻞ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اداﻣﻪ راﻫﺮو را ﺑﺒﻴﻨﺪ اﻣﺎ ﻫﺮي او را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ‬

‫‪731‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺷﺎره ﻛﺮد‪ .‬ﺟﺮﻳﺎن آب‪ ،‬از دﻳﻮار ﻋﺒﻮر ﻣﻲ ﻛﺮد و در ﻛﻒ ﺳﻨﮕﻲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣـﻲ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻴﺸﻪ آن ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ‪ ،‬آن ﭼﻴـﺰي ﻧﻴـﺴﺖ ﻛـﻪ ﺣﻘﻴﻘﺘـﺎً‬‫ﻫﺴﺖ‪.‬‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺳﺖ رﻓﺖ و راﻫﭙﻴﻤﺎﻳﻲ آﻧﻬﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن اداﻣﻪ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﺴﻴﺮ‬
‫ﺳﺮ ﺑﺎﻻﻳﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﻫﺮي‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﭘﻴﺶ آﻣﺪه؟‬‫راﺷﻞ ﭘﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد زﻣﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻮﺑﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﻣﺴﺨﺮه اﺳﺖ‪ .‬ﭼﺮا ﻣﻦ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻢ وﻟﻲ ﺗـﻮ ﻣـﻲ‬‫ﺑﻴﻨﻲ؟‬
‫ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎز ﻛـﺮد‪ ،‬راﺷـﻞ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺳـﺒﺰي ﭼـﺸﻤﺎن او ﺑـﻪ رﻧـﮓ ﺳـﻴﺎه در آﻣـﺪه و از اﻃـﺮاف‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﻴﺰ دود ﺑﻴﺮون ﻣﻲ زﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ او را ﺑﻪ ﻳﺎد ﭼﺸﻤﺎن ﻓﻮﻛﺲ ﻣـﻲ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎن راﺷﻞ ﻗﺮار داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺸﻤﺎﺗﻮ ﺑﺒﻨﺪ و از درﻳﭽﻪ ﭼﺸﻤﺎي ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻛﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﺪاﻳﺘﺖ ﻣـﻲ‬‫ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ راﺷﻞ ﮔﺬاﺷﺖ و درﺧﺘـﺮ ﺑﻬـﺖ زده را ﻛـﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد را ﺑﻪ ﺟﻠﻮ راﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ راﺷـﻞ ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑـﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻴﺰي را دﻳﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﻲ دﻳﺪ‪ .‬راﻫﺮوﻳﻲ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻗﺒـﻞ ﺑـﺎ اﻳـﻦ‬

‫‪732‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ از ﺟﻨﺲ آﺗﺶ ﺑﻮد‪ .‬آﺗﺸﻲ ﺑـﻪ رﻧـﮓ ﺳـﺮخ‪ .‬راﻫـﺮو از‬
‫ﺟﻨﺲ آﺗﺶ ﺑﻮد و در ﺳﻤﺖ ﭼﭗ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﭘﺮﺗﮕﺎﻫﻲ ﻋﻤﻴﻖ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ در‬
‫اﻧﺘﻬﺎي آن‪ ،‬ﺗﻴﻐﻪ ﻫﺎي ﺗﻴﺰ و ﺑﺰرگ ﻳﺨﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ ﻧـﺸﺎﻧﻪ رﻓﺘـﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ‬
‫ﮔﻮﻳﻲ ﻣﻨﺘﻈﺮﻧﺪ ﺗﺎ زه ﻛﻤﺎﻧﺸﺎن ﻛﺸﻴﺪه ﺷﻮد و آﻧﻬﺎ را ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ دو ﻏﺮﻳﺒـﻪ‬
‫ﭘﺮﺗﺎب ﻛﻨﺪ‪ .‬در ﻃﻮل ﻣﺴﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺣﻔﺮه ﺑﺮ ﻛﻒ زﻣﻴﻦ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﭘﺮﺗﮕﺎه و ﺗﻴﻎ ﻫﺎ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ از ﺟﻨﺲ آﺗﺸﻲ ﺑﻮد‪ .‬آﺗﺸﻲ ﺑـﻪ‬
‫رﻧﮓ ﺳﺮخ‪ .‬ﭘﺮﻧﺪه آﺗﺶ‪ ،‬دﻳﺪي آﺗﺸﻴﻦ داﺷﺖ‪.‬‬
‫****‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻮﻫﻢ زاي وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳـﻴﺪ و آﻧﻬـﺎ ﺑـﻪ اﻧﺘﻬـﺎي‬
‫ﻣﺴﻴﺮ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬اﺗﺎﻗﻲ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ داﻳﺮه ﺑﻮد و ﺳﻘﻔﻲ ﻧﺪاﺷـﺖ‪.‬‬
‫آﻧﻬﺎ در ﻧﻮك اﺳﺘﻮاﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻳﻌﻨﻲ ﺑﺎﻻﺗﺮﻳﻦ ﺟﺎي ﻗﻠﻌﻪ ﻳﺨﻲ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﺑـﻪ‬
‫اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬اﺑﺮﻫﺎي ﺳﻴﺎﻫﻲ را دﻳﺪﻧﺪ ﻛـﻪ درﺳـﺖ زﻳـﺮ ﭘـﺎي آﻧﻬـﺎ‪،‬‬
‫اﺳﺘﻮاﻧﻪ را اﺣﺎﻃﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ﻣﺮﻛﺰ اﺗﺎق ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻛﻨﻪ و ﻛﻮﭼـﻚ ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﭘﺎﺗﻴﻠﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‪ ،‬در ﻏﺎر ﻣﺎرﻫﺎ دﻳﺪه ﺑـﻮد‪ .‬درون ﭘﺎﺗﻴـﻞ ﻧﻴـﺰ‬
‫ﻓﻨﺠﺎﻧﻲ ﻃﻼﻳﻲ در ﻣﻴﺎن ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﻗﺮار داﺷـﺖ‪ .‬اﻳـﻦ ﻧـﻮر‪ ،‬ﺑـﺪون‬
‫ﺷﻚ‪ ،‬ﻣﻨﺒﻊ ﻫﻤﺎن ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻣﺤﻮﻃـﻪ ﺟﻨﮕـﻞ ﻳﺨـﻲ اﻃـﺮاف‬
‫اﺳﺘﻮاﻧﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﻴﻞ و ﻣﺤﺘﻮﻳـﺎت آن ﺧﻴـﺮه ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ ،‬ﺑـﺎ ﻟﺤﻨـﻲ‬
‫ﻏﻤﮕﻴﻦ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻢ ﻛﻪ اون ﻋﻮﺿﻲ ﭼﺮا ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪733‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ رﻓﺖ و دﺳﺘﺎن او را‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ وﻟﻲ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬ﻫـﺪف وﻟـﺪﻣﻮرت از ﺣﻤﻠـﻪ‪،‬‬‫ﻛﺸﺘﻦ ﺗﻮ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮن ﻓﻘﻂ ﺗﻮ و ﺧﻮدش ﻣـﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺘﻴﺪ‪ ،‬ورودي اﻳـﻦ‬
‫ﻗﻠﻌﻪ ﻳﺨﻲ را ﺑﺎز ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و دﺳﺘﺎن راﺷﻞ را رﻫﺎ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﺗﻴﻞ رﻓﺖ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻛﻨﺎر آن رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﺗﺶ ﻣﻦ آﻧﻘﺪر ﻗﻮي ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﻳﻦ ﺳﺮﻣﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮد‪.‬‬‫ﺷﺎﻳﺪ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ .‬اﺳـﺘﻌﺪادش روي ﻃﻠـﺴﻢ آﺗـﺶ واﻗﻌـﺎً‬
‫ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰ اﺳﺖ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺗﺶ را در اﺧﺘﻴﺎر دارد ﻛﻪ ﺑـﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ آورد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻳﻚ راز اﺳﺖ و ﻫﺮي ﻧﺒﺎﻳـﺪ ﭼﻴـﺰي ﺑﺪاﻧـﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬـﺎن راه‬
‫ﺣﻠﻲ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ وارد ﺷﺪ اﻣﺎ ﻣﺸﻜﻞ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﻛـﻪ ﻫـﺮي ﻧﻤـﻲ ﺑﺎﻳـﺴﺖ‬
‫ﭼﻴﺰي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻢ‬‫ ﭼﻲ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﭼﺮﺧﻴﺪ و اﻳﻦ را ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ واﻗﻌﺎً ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻲ اﻳﻦ ﻣﺎﻧﻊ را ﺑﺮداري؟‬‫ آره وﻟﻲ ﻳﻪ ﺷﺮﻃﻲ داره‪.‬‬‫ ﭼﻪ ﺷﺮﻃﻲ؟‬‫‪ -‬ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻬﻮش ﺑﺸﻲ‪.‬‬

‫‪734‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺑﺮوﻫﺎي ﻫﺮي از ﺷﺪت ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬آﻧﻘﺪر ﺑـﺎﻻ رﻓﺘﻨـﺪ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻛﻨـﺎر ﻣﻮﻫـﺎﻳﺶ‬
‫رﺳﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ و ‪ ...‬ﭼﺮا ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻨﻜﺎر رو ﺑﻜﻨﻢ؟‬‫ اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬ﻳﻚ راز ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ اﺳـﺖ و اﮔـﺮ ﻣـﻦ اﻳـﻦ ﻃﻠـﺴﻢ را‬‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻮاﺟﺮا ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻗﻠﺒﻢ از ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ اﻳﺴﺘﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ راﺷﻞ ﺧﻴﺮه ﺷﺪ اﻣﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮ وﺳﻮﺳﻪ ورود ﺑﻪ ذﻫـﻦ او‬
‫ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮره ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻏﻠﺒﻪ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻓﻲ‪ ،‬روي زﻣﻴﻦ‬
‫دراز ﻛﺸﻴﺪ و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻴﻨﻪ اش ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ را ﺟﻤﻊ ﻛﺮد‬
‫و‪...‬‬
‫ اﺳﺘﻮﭘﻴﻔﺎ‪...‬‬‫ﺣﺘﻲ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﻜﺮد ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ را ﻛﺎﻣﻞ ادا ﻛﻨﺪ‪ .‬ذﻫﻨﺶ از زﺑﺎﻧﺶ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﻮد و‬
‫ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ اﻗﺪام ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻮري ﺳﺮخ رﻧﮓ ﺑـﺮاي ﻟﺤﻈـﻪ اي‪ ،‬دور ﺳـﻴﻨﻪ اش‬
‫درﺧﺸﻴﺪ و او را ﺑﻪ ﺧﻮاﺑﻲ آرام ﻓﺮو ﺑﺮد‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﭘﺎﺗﻴـﻞ رﻓـﺖ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‬
‫ﺷﻤﺸﻴﺮ آب در دﺳﺘﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻳﻚ ﻓﺮﺿﻴﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ اﮔـﺮ ﺷﻜـﺴﺖ‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮرد‪ ،‬ﻣﺮﮔﺶ ﺣﺘﻤﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ‪ ،‬ﺷﻤﺸﻴﺮ را ﺑﻪ ﺳـﻄﺢ‬
‫ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﻛﻮﺑﺎﻧﺪ‪ .‬ﺷﻜﻲ ﺷﺪﻳﺪ ﺑـﻪ او وارد ﺷـﺪ و ﻟـﺮزش دﺳـﺘﺶ ﻧﻴـﺰ ﺑـﺎ‬
‫روﻧﺪي ﺻﻌﻮدي‪ ،‬ﺷﺮوع ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﺮاي او ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳـﺎل‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﻄﺢ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ رﻓﺖ و ﻟﺮزش دﺳﺘﺶ ﻧﻴﺰ ﺷـﺪﻳﺪﺗﺮ ﻣـﻲ‬
‫ﺷﺪ و ‪...‬‬

‫‪735‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﻛﺎر ﺗﻤﺎم ﺷﺪ و او از ﺷﺪت ﺿﻌﻒ‪ ،‬ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪،‬‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻜﺘﻪ اي ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎن وزن اﻧﺪك ﺷﻤﺸﻴﺮﻫﺎ ﻧﻴﺰ از ﺑـﻴﻦ رﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد و‬
‫ﻧﻮري ﻛﻪ از ﺑﺪﻧﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﺘﺼﺎﻋﺪ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻳﻚ‬
‫ﻣﺰﻳﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻧﻪ!‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻫﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ و‪...‬‬
‫ رﻳﻨﺮوﻳﺖ‬‫و ﻫﺮي را ﺑﻪ ﻫﻮش آورد‪ .‬ﻫﺮي ﭼﻨﺪ ﺑﺎري ﭘﻠﻚ زد و ﺳـﭙﺲ ﺑـﺎ ﻧﮕـﺎﻫﺶ‪،‬‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ را ﻛﺎوﻳﺪ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺪﻓﺶ را ﭘﻴﺪا ﻛـﺮد‪ .‬ﺑـﻪ ﺳـﺮﻋﺖ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫راﺷﻞ دوﻳﺪ و ﻛﻨﺎر او زاﻧﻮ زد‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟‬‫راﺷﻞ ﺧﻨﺪه ﺗﻠﺦ و ﻛﺠﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻ ﻫﺎ از دﺳﺖ ﻣﻦ ﺧﻼص ﻧﻤﻲ ﺷﻲ؟‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﭘﺎﺗﻴﻞ اﺷﺎره ﻛﺮد و در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭘﺎﻳﻪ ﺳﻨﮕﻲ‬
‫زﻳﺮ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﺒﻴﻪ اﻳﻦ ﭘﺎﻳﻪ را ﻗﺒﻼ دﻳـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬در درﻳﺎﭼـﻪ ﺳـﻴﺎه و ﭘـﺮ از‬
‫اﻳﻨﻔﺮي‪ .‬ﻗﺪح ﺣﺎوي ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي ﭘﺎﻳﻪ اي ﺷﺒﻴﻪ ﺑـﻪ اﻳـﻦ‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬دﺳﺖ درون ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻛﺮد و ﺟﺎم ﻃﻼﻳﻲ را ﺑﺮداﺷـﺖ و در ﺟﻴـﺐ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮه ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬راه زﻳﺎدي در ﭘﻴﺶ دارﻳﻢ‪.‬‬‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫راﺷﻞ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و دﺳﺖ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﺗـﻮده اي از ﻫـﻮاي‬
‫ﺳﺮد‪ ،‬دور آﻧﻬﺎ را ﮔﺮﻓﺖ و‪...‬‬

‫‪736‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﻳﻚ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﺴﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕـﺎه ﻛـﺮد‪،‬‬
‫ﺧﻮد را ﺑﺮ روي ﻫﻤﺎن ﺟﺰﻳﺮه ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻳﺎﻓﺖ ﻛـﻪ در اﺑﺘـﺪاي ﻛـﺎر‪ ،‬راﺷـﻞ را‬
‫ﺗﻮﺳﻂ ﻓﻮﻛﺲ روي آن ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﻧﻴﺰ راﺷـﻞ در ﻛﻨـﺎر او ﺑـﻮد و ‪...‬‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻨﺎر او ﺑﻮد ﺗﺎ ﺣﺪي ﻛﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ را دور ﮔﺮدن او اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ‬
‫ﺑﻪ دﺳﺘﺎن راﺷﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ ﭼﺸﻢ در ﭼﺸﻢ او ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﻪ؟ در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻳﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻛﻠﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻫﻜﺎري‪.‬‬‫ ﻗﺒﻠﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﻢ ﺗﺒﺮﻳﻚ ﺑﮕﻲ‪.‬‬‫ ﭼﺮا؟‬‫راﺷﻞ ﻫﺮي را رﻫﺎ ﻛﺮد و ﻳﻚ ﻗﺪم ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮداﺷﺖ و ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﭘﺎي ﺧﻮد‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻄﺢ آب ﻧﺰدﻳﻚ ﻛﺮد‪ ،‬ﻻﻳﻪ اي از ﻳﺦ ﺑﺮ روي آب ﺗـﺸﻜﻴﻞ ﺷـﺪ ﻛـﻪ‬
‫رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺿﺨﻴﻢ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﭘﺮﻧﺲ ﺑﺮ روي‬
‫ﻳﺦ ﻫﺎ ﻗﺪم ﺑﺮﻣﻲ داﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﻋﻮﺿﻲ‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ داراﻳﻲ دراﻛﻮﻻ رو ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﻓﻈـﺖ از روﺣـﺶ‬‫ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﻣﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‬‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻲ ﻣﻠﻜﻪ ﺳـﺮﻣﺎ‪ .‬در ﺿـﻤﻦ اون‬‫ﺟﺰﻳﺮه و ﻗﻠﻌﻪ داﺧﻠﺶ ﻫﻢ ﺣﺎﻻ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺳﺖ‬
‫ﻫﺮي ﻗﺪم ﺑﺮ روي ﻳﺦ ﻫﺎ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻮ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ ﺳﺮدي؟‬‫ ﺑﺴﺘﮕﻲ داره‪.‬‬‫‪ -‬ﺑﻪ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ؟‬

‫‪737‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻪ ﺗﻮ‪.‬‬‫راﺷﻞ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻴﺎن ﺧﻮدش ﺑﺎ ﻫـﺮي را ﭘﻴﻤـﻮد و ﺣـﺎﻻ‬
‫آﻧﺪو در ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮي ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬راﺷﻞ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ و ﻟﺒـﺎﻳﺶ‬
‫را ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎي ﻫﺮي ﻧﺰدﻳﻚ ﻛﺮد اﻣـﺎ ﺑـﺎ اﺣـﺴﺎس اﻧﮕـﺸﺖ ﻫـﺮي ﺑـﺮ روي‬
‫ﻟﺒﺎﻧﺶ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و‪...‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪.‬‬‫ﺻﻮرت راﺷﻞ در ﻫﻢ رﻓﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﻢ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد اﺷـﻜﺶ در ﺑﻴﺎﻳـﺪ‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻛﻲ ﺳﺮده؟‬‫ﻫﺮي رو از او ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺨﺮه رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﮔﻴﺞ ﺷﺪم‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ ﺣﺪي‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﭼﻜـﺎر ﻛـﻨﻢ ﻳـﺎ ﻛـﺪوم ﻛـﺎر‬‫ﺑﻬﺘﺮه‪.‬‬
‫ ﻗﻠﺒﺖ ﭼﻲ ﻣﻲ ﮔﻪ؟‬‫راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﻫﺮي رﺳـﻨﺪه ﺑـﻮد‪ ،‬اﻳـﻦ را ﺑـﺎ ﻟﺤـﻦ‬
‫ﺧﺎﺻﻲ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره‪ ،‬ﺑﺪن ﻫﺮي ﻟﺮزﻳﺪ ‪...‬ﻟﺮزﺷﻲ ﺷﺪﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺑﺮﮔﺸﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻻﻳـﻪ اي از اﻧـﺪوه‪ ،‬ﺻـﻮرﺗﺶ را‬
‫ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ وﺟﻮد وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ وﻗﺘﻪ ﻛﻪ اﺣﺴﺎﺳﺶ ﻧﻜﺮدم‪.‬‬‫از راﺷﻞ رو ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و از ﺳﺮ درد ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪ‪:‬‬
‫‪ -‬اون ﻋﻮﺿﻲ‪ ،‬ﻗﻠﺒﻤﻮ ازم ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫‪738‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ روان ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻗﺴﻢ ﻣﻲ ﺧﻮرم ﻛﻪ ﻗﻠﺒـﺸﻮ از ﺳـﻴﻨﻪ اش ﺑﻴـﺮون ﺑﻜـﺸﻢ‪ .‬ﺑـﺎ دو ﺗـﺎ‬‫دﺳﺘﻬﺎم‪.‬‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﻄـﺮات اﺷـﻚ از ﭼﻬـﺮه اش‬
‫روان ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اي ﻧﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻗﻄﺮات اﺷﻚ‪،‬‬
‫از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺻﻮرﺗﺶ ﻫﻤﺎﻧﻨـﺪ ﺗﻜـﻪ اي ﺳـﻨﮓ ﺑـﻮد و‬
‫ﻧﻤﻲ ﺷﺪ ﭼﻴﺰي را از آن ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اﺳﻨﻴﭗ را ﺗﺪاﻋﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﮔﺮدي ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻲ ﺗﺎ ﺻـﺒﺢ ﻣﺎﻧـﺪه و ﻣـﻲ‬‫ﺗﻮاﻧﻲ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ را ﺑﺨﻮاﺑﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻮﻛﺲ را ﻣـﺎﻣﻮر ﻛـﺮدم ﺗـﺎ ﻣـﺎﻧﻊ‬
‫ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ دﻳﮕﺮان ﺑﻪ ﻏﻴﺒﺖ ﺗﻮ ﺷﻮد ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﻬﺘـﺮ اﺳـﺖ ﻛـﻪ‬
‫ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﭼﻲ؟‬‫ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ اﺳﻨﻴﭗ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮوي‪.‬‬‫ وﻟﻲ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‪...‬‬‫ اﻳﻦ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻦ اﺳﺖ و ﺧﻮدم از ﭘﺲ آن ﺑﺮ ﻣﻲ آﻳﻢ‪.‬‬‫راﺷﻞ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺎ ﺧـﻮدش ﻛﻠﻨﺠـﺎر ﻣـﻲ رﻓـﺖ‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺗﻮ را ﻧﺎراﺣﺖ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﻤﻲ ﺑﺎز ﺷـﺪه ﺑـﻮد و ﺧـﺸﻜﻲ‬
‫ﺳﺎﺑﻖ را ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪739‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻬﺘﺮه ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻛﺎري را اﻧﺠﺎم ﻧﺪادي ﻛﻪ ﺳﺰاوار ﻋـﺬرﺧﻮاﻫﻲ‬‫ﺑﺎﺷﻲ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮه ﻋﺠﻠﻪ ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ راﺷﻞ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧـﺪ اﻣـﺎ ﺗﺮﺟﻴـﻪ داد ﭼﻴـﺰي‬
‫ﻧﮕﻮﻳﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﺮﻳﺎﻧﻲ ﺳﺮد‪ ،‬وﺟﻮدش را درﻧﻮردﻳـﺪ و‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‪ ،‬او دﻳﮕﺮ آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﺑﺪون اﻳﺠﺎد ﻫﻴﭻ ﺻﺪاﻳﻲ‪ ،‬در ﺳﺎﻟﻦ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ‪،‬‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ‪...‬‬
‫ ﻣﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻜﻮت رو ﻗﺮار دادم‬‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺟﻴﻨﻲ را دﻳـﺪ ﻛـﻪ روي ﻣﺒﻠـﻲ ﻣﻘﺎﺑـﻞ آﺗـﺶ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﺑﻪ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬راﺷﻞ ﺑﺎ دﻳـﺪن ﺟﻴﻨـﻲ‪ ،‬ﺗـﺎ ﺣـﺪي‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﭼﻄﻮر ﻓﻬﻤﻴﺪي؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﭼﺸﻢ در ﭼﺸﻢ راﺷﻞ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ راﺣﺖ‪ .‬اون ﻃﻠﺴﻢ رو در ﭼﻬﺎرﭼﻮب در ﻗﺮار دادم ﺗـﺎ ﺗـﻮ رو ﺑـﻪ‬‫ﺧﻮدش ﻣﺸﻐﻮل ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اون‪ ،‬اوﻣﺪم اﻳﻨﺠﺎ ‪ ...‬روي ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎﻧﺎﭘﻪ‪.‬‬
‫اﻳﻦ روزﻫﺎ‪ ،‬ﻫﺮي دﻳﮕﻪ ﺑﻪ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﻋﻴﺶ و ﺻﺪاﻟﺒﺘﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﻏـﺎرﺗﮕﺮ‬
‫اﻫﻤﻴﺘﻲ ﻧﻤﻲ ده‪ .‬ﺗﺎ ﺟﻠﻮي ﻛﻠﺒﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ دﻧﺒﺎﻟﺖ اوﻣﺪم وﻟﻲ ﻣﺜـﻞ‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي دﺳﺘﻤﻮ ﺧﻮﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻟﺒﺨﻨﺪي زورﻛﻲ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺗﺎ ﺣﺪي درﺳﺖ ﮔﻔﺘﻲ وﻟﻲ ﺧﻴﻠﻲ ﺟﺎﻫﺎ ﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﻛﺮدي‪.‬‬

‫‪740‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ؟‬‫راﺷﻞ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﻛﺎﻧﺎﭘـﻪ درب و داﻏـﻮن ﻛﻨـﺎر آﺗـﺶ رﻓـﺖ و روي آن‬
‫ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮدم ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻳﻪ ﺳﺮي از ﻣﻄﺎﻟﺐ را ﺑﺮاﻳﺖ ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫اﻳﻨﺒﺎر ﻧﻮﺑﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻌﺠﺐ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ و ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻨﻜﺎر رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻲ؟‬‫ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره‪ ،‬ﺷﻤﺸﻴﺮ آب در دﺳﺘﺎن راﺷﻞ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ‪...‬‬
‫ ﻣﺎ ﻳﻪ ﺗﻴﻢ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻪ ﻧﻜﺮدي؟!‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺷﻴﺎرﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪي اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺑﺪﻧـﻪ ﺷﻤـﺸﻴﺮ‬
‫اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ!‬‫****‬
‫ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ده دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ ﺗﺎ راﺷﻞ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و ﺣﺎﻻ؟‬‫ ﺣﺎﻻ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪي‪ ،‬اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺻـﺒﺮ ﻛﻨـﻲ ﺗـﺎ‬‫ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻮ و ﻫﺮﻣﻴﻮن رو اﺣﻀﺎر ﻛﻨﺪ‪ .‬او ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﭼﻴﺰي را از ﺗﻮ ﭘﻨﻬﺎن‬
‫ﻛﻨﺪ و ذﻫﻦ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰي ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑـﻪ ﻫﻤـﻴﻦ راﺣﺘـﻲ ﭘﻴـﺪا‬
‫ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ اﺧﻤﻲ ﻛﺮد و زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫‪ -‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻪ ﻛﻪ ﭼﻪ ﺧﻄﺮي ﺗﻬﺪﻳﺪش ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬

‫‪741‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷـﺎد ﺑـﺮ روي ﻟـﺒﺶ ﺷـﻜﻞ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺖ ﺗﺒﺮﻳﻚ ﺑﮕﻢ ‪ ...‬ﻣﻠﻜﻪ ﺑﺮﻓﻲ و ﻣﺎﻟﻚ ﻗﺼﺮ ﻳﺨﻲ‬‫‪ ...‬ﻳﻪ ﻛﻢ ﻋﺠﻴﺒﻪ‪ .‬اﻳﻨﻄـﻮر ﻧﻴـﺴﺖ؟ در ﺿـﻤﻦ‪ ،‬ﺗـﻮ ﻛـﻪ ﺗﻮﻗـﻊ ﻧـﺪاري‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺖ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻛﻨﻢ؟‬
‫راﺷﻞ ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻲ ﻣﺰه اي‪.‬‬‫اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻨﺪه از روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺣﺎﻟـﺖ‬
‫ﺳﺮﻳﻊ او ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﺰي ﺷﺪه؟ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟‬‫راﺷﻞ ﺧﻴﻠﻲ آرام ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن‪ ،‬ﭼﻴﺰي رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آوردم‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬اﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪه ﻫﺮي ﺑﻮد‪.‬‬‫ اداﻣﻪ ﺑﺪه‪.‬‬‫راﺷﻞ ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﺣﺪس ﻣﻲ زد ﻛﻪ ﺑﺠﺰ اﻳـﻦ ﻃﻠـﺴﻢ ﻛـﻪ اﻻن در اﺧﺘﻴـﺎر ﻣـﻦ‬‫ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﭼﻴﺰﻫﺎي دﻳﮕﺮي ﻫﻢ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ‪ .‬ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ دراﻛﻮﻻ ﺑﺮاي‬
‫ﻣﻦ ﺑﺎﻗﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ آﻧﻬﺎ‪ ،‬اﻧﺘﻘﺎم او را ﺑﮕﻴﺮم و ﻫﻤﻪ دﻧﻴﺎ‬
‫را ﺑﺮده ﺧﻮدم ﺑﻜﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪارم‬‫راﺷﻞ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪742‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻫﺮي ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت آﻧﻬـﺎ را از آن ﺧـﻮد ﻛـﺮده و اﻳـﻦ‬‫ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ ﺑﺎﻗﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﻮن ﭼﻴﺰي از آن ﻧﻤـﻲ‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪ و از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺑﺮاي ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزش ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺑﮕﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺪه!‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﮔﺮ داﻣﺒﻠﺪور اﻳﻨﺠـﺎ ﺑـﻮد‪ ،‬اون ﻣـﺎر ﻋﻮﺿـﻲ‪ ،‬ﺟـﺮات ﻧﻤـﻲ ﻛـﺮد ﻛـﻪ‬‫ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻛﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت اﻳﻨﻪ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور از ﻫﺮي ﻫﻢ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮده؟‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﺑﺎ دﻳـﺪن ﻧﮕـﺎه ﻣﺘﻌﺠـﺐ او‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨـﺪي زد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﭘﻴﺮﻣﺮد‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻣﺎﻓﻮق ﺗﺼﻮر ﻣﻦ و ﺗﻮ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑـﻪ‬‫ﺧﻮاﺑﮕﺎه ﺑﺮوﻳﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﺷﺐ ﺳﺨﺘﻲ داﺷﺘﻲ و ﻓﻜﺮ ﻧﻤـﻲ ﻛـﻨﻢ ﻛـﻪ ﻣـﻚ‬
‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪ ،‬از اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ‪ ،‬ﺳﺮ ﻛﻼﺳﺶ ﺧﻮاب ﺑﺎﺷﻲ‪ ،‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﻮد‪.‬‬
‫دو دﺧﺘﺮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راه ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫دو ﻫﻔﺘﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و دﻧﻴﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي‪ ،‬آراﻣﺸﻲ ﻧﺴﺒﻲ را ﺑﻪ دﺳﺖ آورده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ از ﻣﺮگ وزﻳﺮ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت ﺣﻤﻠﻪ اي آﻧﭽﻨﺎﻧﻲ را ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻧﺪاده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻲ را ﺑﻪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ‬
‫ﺑﭙﺮدازد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را از ﺳﺮ راه ﻛﻨﺎر زده ﺑﻮد‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﻣﺎﻧﻌﻲ ﺑﺮ ﺳـﺮ‬
‫راﻫﺶ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪743‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻟﺮد ﺳﻴﺎه در ﺟﺮﻳﺎن ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﺪت ﺻﺪﻣﻪ دﻳﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑـﻪ ﻟﻄـﻒ‬
‫وﺟﻮد ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ از اﻓﺮادش و ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از ﻣﺮﮔﺶ ﺑﺮاي‬
‫او ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬وﺿﻌﻴﺘﺶ ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي‪ ،‬ﺑﻬﺒﻮد ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻫـﺮي‬
‫ﻧﻴﺰ در اﻳﻦ دو ﻫﻔﺘﻪ‪ ،‬ﻣﻮﻓﻘﻴﺘﻲ آﻧﭽﻨﺎﻧﻲ را ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻴﺎورده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎرﻫـﺎ و ﺑﺎرﻫـﺎ‬
‫اﻗﺪام ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮدي ﺟﺎم ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﺮ ﺑﺎر ﭘﺲ از ﺷﻜﺴﺘﻲ ﻣﻔﺘﻀﺤﺎﻧﻪ‪ ،‬راﻫﻲ‬
‫درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻗﺼﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻗﻄﻌﺎت ﺑﺪﻧﺶ را ﺳﺮ ﺟﺎي ﺧﻮد ﻗﺮار‬
‫دﻫﺪ‪ .‬ﭼﻴﺰي در اﻳﻦ ﺟﺎم وﺟﻮد داﺷﺖ ﻛﻪ در ﺳﺎﻳﺮ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎي وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫دﻳﺪه ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺘﻲ! ﻣﻦ دﻳﮕﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮد و ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻧﺪ ﭘﻴﭽﻲ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف را زد و ﺟﺎم ﻃﻼﻳﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮار ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﭘﺮﺗﺎب ﻛـﺮد‪.‬‬
‫آﺧﺮﻳﻦ ﺗﻼﺷﺶ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﺟﺎم‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻤـﺎم ﺑـﺪﻧﺶ ﺑـﻪ‬
‫آﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﻮد و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺻﻮرت درآﻳﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺧﻢ ﻣـﻲ‬
‫ﺷﺪ ﺗﺎ ﺟﺎم را از روي ﻣﻴﺰ ﺑﺮدارد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﺎي ﺗﻮ ﺑﻮدم‪ ،‬ﻛﻤﺘﺮ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدم‪.‬‬‫و ﺟﺎم را روي ﻣﻴﺰ و ﻛﻨﺎر ﻫﺮي ﻗﺮار داد‪ .‬ﻣﻘﺪاري از ﻣﻌﺠﻮن ﺧﻮاب ﺑﺪون روﻳﺎ‬
‫را درون ﻟﻴﻮاﻧﻲ رﻳﺨﺖ و ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺮي داد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ رو ﺑﺨﻮر‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﺮدن را ﻧﺪارد‪ ،‬ﻟﻴـﻮان را ﺑـﺎﻻ‬
‫آورد و ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت آن را از ﻃﺮﻳﻖ ﺷﻜﺎﻓﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺑﺎﻧﺪاژ ﺻـﻮرﺗﺶ ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬ﻣﻮﺷﻴﺪ‪.‬‬

‫‪744‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ داﺑﻲ!‬‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﺎﻗﻲ‪ ،‬ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﻲ ﭘﻴﺮي در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺳﻨﻴﭗ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬اﺳﻨﻴﭗ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ ﻣﺮاﻗﺐ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺷﻴﺸﻪ اي اﺷﺎره ﻛﺮد ﻛﻪ روي ﻣﻴﺰ ﻗﺮار داﺷـﺖ‪ .‬ﺷﻴـﺸﻪ ﺣـﺎوي‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﺑﻲ رﻧﮓ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ آب اﻣﺎ ﻏﻠﻴﻆ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ژﻟﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﻛﻨﺎر ﺷﻴﺸﻪ ﻧﻴـﺰ‬
‫ﻳﻚ ﻟﻴﻮان ﺷﻴﺸﻪ اي ﻛﻮﭼﻚ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬ﻳﻚ ﻟﻴﻮان از اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻬﺶ ﻣـﻲ دﻫـﻲ‪ .‬اﮔـﺮ‬‫ﺑﻴﺪار ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺎري ﻛﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﺨﻮاﺑﻪ‪ .‬اﻳﻦ ﺧﻴﻠـﻲ ﻣﻬﻤـﻪ ﻛـﻪ ﺗﻤـﺎم‬
‫ﻣﺪت ﺧﻮاب ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺗﺨﺖ رون ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮاي وﻳﺰﻟﻲ ﻫﻢ ﻫﻤﺎن ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ دﻓﻌﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ را ﺑﺎﻳـﺪ‬‫اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ و داﺑﻲ ﻧﮕﺮان را ﺑﺎ ﻫﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷـﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﺶ ﺑﺮود ‪ .‬اﮔﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ راه ﺑﺮاي ﻧـﺎﺑﻮدي ﺟـﺎم وﺟـﻮد‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬او ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ آن را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻴﺎﻳﺪ راﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ آورد‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﺳﺎل اوﻟﻲ‪.‬‬
‫****‬
‫در ﺣﺎل ﻗﺮار دادن ﻛﺘﺎﺑﻬﺎﻳﺶ در ﭼﻤﺪاﻧﺶ ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺸﺐ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻛﻤﻲ‬
‫زودﺗﺮ ﺑﻪ رﺧﺖ ﺧﻮاب ﻣﻲ رﻓﺖ ﭼﻮن ﻓﺮدا ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮد را ﺑﻪ اﻳﺴﺘﮕﺎه ﻗﻄﺎر ﻣﻲ‬
‫رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﻓﺮدا اوﻟﻴﻦ روز ﺑﻮد و او ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ آن را ﺧﺮاب ﻛﻨـﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻔﺘـﻪ‬

‫‪745‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎي درﺳﻴﺶ‪ ،‬دو ﻛﺘﺎب دﻳﮕﺮ ﻧﻴـﺰ درون ﻛـﻴﻔﺶ ﻗـﺮار‬
‫داده ﺑﻮد‪ .‬دو ﻛﺘﺎب دﺳﺖ ﻧﻮﻳﺲ ﻛﻪ از ﻣﺎدرش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ دو ﻛﺘـﺎب در‬
‫زﻣﻴﻨﻪ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻜﻲ در زﻣﻴﻨﻪ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ و دﻳﮕﺮي ﻓﻘﻂ ﻃﻠﺴﻢ ﺑـﻮد و‬
‫ﻃﻠﺴﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﺎدرش ﻗﻮل داده ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑـﻪ ﻫـﻴﭻ ﻛـﺴﻲ‬
‫ﻧﻤﻲ ﮔﻮﻳﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاﻳﻲ را از ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا‬
‫اﻣﺎ اﻳﻦ ﺻﺪا‪ ،‬ﺣﺲ ﻛﻨﺠﻜﺎوي او را ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬از اﺗﺎﻗﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑـﻪ‬
‫آراﻣﻲ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺖ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﺳﺮوﺻﺪاﻳﻲ را ﺗﻮﻟﻴـﺪ‬
‫ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬درب اﺗﺎق ﻣﺎدرش ﺗﺎ ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺎز ﺑﻮد و ﻧﻮري از درون اﺗﺎق ﺑـﻪ ﺑﻴـﺮون‬
‫ﻣﻲ ﺗﺎﺑﻴﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﺎدر او ﻛﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺒﻮد! ﻣﺎدرش ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﺑﻪ اﺗﺎق‬
‫او آﻣﺪه ﺑﻮد و ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﻛﺎري ﺑﻴﺮون ﻣﻲ رود و ﺗﺎ ﺷـﺐ ﺑـﺎز‬
‫ﻧﻤﻲ ﮔﺮدد و از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ در اﻳﻦ ﻣﺪت‪ ،‬ﭼﻤﺪاﻧﺶ را ﻣﺮﺗﺐ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻧﻴﻤﻪ ﺑﺎز رﻓﺖ و درﺳﺖ در ﻛﻨﺎر آن اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﺳﺮش را ﻛﻤﻲ ﺟﻠﻮ‬
‫ﺑﺮد و ﻣﺎدرش را دﻳﺪ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر دﻳﻮار و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺣﻔﺮه اي اﻳﺴﺘﺎده اﺳـﺖ‪.‬‬
‫ﺧﻮدش ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ اﺗﺎق آﻣﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﻪ ﻳﺎد ﻧﻤﻲ آورد ﻛﻪ ﺗـﺎ ﺑـﻪ ﺣـﺎل‬
‫اﻳﻦ ﺣﻔﺮه را دﻳﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺮ ﻣﺎدرش ﻳﻪ ﺳﻤﺖ در ﭼﺮﺧﻴـﺪ و او‬
‫ﺳﺮﻳﻌﺎً ﺧﻮد را ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪ و ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺗﻮﺟﻪ او را ﺟﻠﺐ ﻧﻜﺮد‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻣﺎدرش ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻗﻄﻮر ﺑـﻪ رﻧـﮓ ﺳـﻴﺎه را از ﻛـﺸﻮي ﻣﻴـﺰي در آن‬
‫ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﺧﺎرج ﻛﺮد و آن را درون ﺣﻔـﺮه ﻗـﺮار داد‪ .‬ﺳـﭙﺲ ﻋـﺼﺎﻳﺶ را ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺣﻔﺮه ﮔﺮﻓﺖ و آن را ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻗﺒﻞ درآورد‪.‬‬

‫‪746‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﻮروس ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ اﺗـﺎﻗﺶ رﻓـﺖ‪.‬‬
‫درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻛﺘﺎب از ﻛﺸﻮ ﺑﻴﺮون آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬او ﺗﻮاﻧـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد ﻋﻨـﻮان‬
‫ﻛﺘﺎب را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪.‬‬
‫◊‪◊Blood magic‬‬
‫‪Randolph Grindelvald‬‬
‫ﻳﻜﺒﺎر اﻳﻦ ﻛﺘﺎب را در اﺗﺎق ﻣﺎدرش دﻳﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ آن‬
‫را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺎدرش ﺳﺮ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد و او را از اﺗﺎق ﺑﻴﺮون اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑـﻮد و ﮔﻔﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﻫﻴﭻ ﺷﺮاﻳﻄﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺳﺮاق اﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﺑﺮود‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺑﺎري ﻧﻴﺰ ﻛﻪ در‬
‫ﻣﻮرد اﻳﻦ ﻛﺘﺎب از ﻣﺎدرش ﺳﻮال ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ درﻳﺎﻓـﺖ ﻛـﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻬﺮه در ﻫﻢ رﻓﺘﻪ ﻣﺎدرش و در ﭼﻨﺪ ﻣﻮرد ﻧﻴﺰ رﻓﺘﻦ ﺑـﻪ رﺧﺘﺨـﻮاب ﺑـﺪون‬
‫ﺧﻮردن ﺷﺎم ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ وارد ﻫﺎﮔﻮراﺗﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‬
‫آﻧﺠﺎ و ﺣﺘﻲ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ‪ ،‬ﺑﻪ راز ﺟﺎدوي ﺧﻮن دﺳﺖ ﻳﺎﺑﺪ اﻣﺎ ﭼﻴﺰي ﭘﻴﺪا‬
‫ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﺑﺎر از اﺳﻼﮔﻬﻮرن در ﻣﻮرد اﻳﻦ واژه ﺳﻮال ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻛﻪ رﻧﮕﺶ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬آﻧﭽﻨﺎن ﻓﺮﻳﺎدي ﺑﺮ ﺳﺮ او ﻛﺸﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻧﺼﻒ ﻗﻠﻌﻪ آن را ﺑﻪ وﺿﻮح ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻧﻴـﺰ ﻛـﻪ در‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﺳﺘﺨﺪام ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از داﻣﺒﻠﺪور در ﻣﻮرد آن ﺳﻮال ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻨﺒﺎر ﻧﻴﺰ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﺧﻤﻬﺎي در ﻫﻢ رﻓﺘﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪ .‬ﭘﻴﺮﻣﺮد‪،‬‬

‫‪747‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫او را ﺑﻪ ﺷﺪت از اﻳﻦ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﻨﻊ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﻲ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻧﻴﺰ‬
‫در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﭘﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﭘﺎﺳﺦ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪:‬‬
‫ دﻣﺎﻏﺘﻮ از ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﺮﺑﻮط ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻴﺮون ﺑﻜﺶ‪.‬‬‫اﻣﺮوز او ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﻮﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺎدرش داده ﺑﻮد را زﻳﺮ ﭘﺎ ﺑﮕـﺬارد و ﺑـﻪ‬
‫ﺳﺮاق آن ﻛﺘﺎب ﺑﺮود‪.‬‬
‫****‬
‫درﺳﺖ در ﻫﻤﺎن اﺗﺎق ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮار ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ورد‬
‫ﺳﺎده‪ ،‬ﺣﻔﺮه را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﻛﺘﺎب را ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬اوﻟﻴﻦ ﭼﻴﺰي ﻛـﻪ ﺗﻮﺟـﻪ او را‬
‫ﺟﻠﺐ ﻛﺮد‪ ،‬ﻛﺎﻏﺬي ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻣﻴﺎن ﺻﻔﺤﺎت ﻛﺘﺎب ﻗﺮار داده ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ .‬آن‬
‫را ﺑﻴﺮون آورد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﺳﺖ ﺧﻂ ﻣﺎدرش را ﺗﺸﺨﻴﺺ داد‪:‬‬
‫ﻓﺮزﻧﺪ ﻋﺰﻳﺰم ﺳﻮروس‪...‬‬
‫از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺗﻮ اﻳﻦ ﻧﺎﻣﻪ را ﻣﻲ ﺧﻮاﻧﻲ‪ ،‬ﻳﻘﻴﻦ دارم ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺘﺎب دﺳﺖ ﭘﻴﺪا‬
‫ﻛﺮدي‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ را ﺑﺪاﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﻴﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫در ﺗﻤﺎم ﻟﺤﻈﺎت زﻧﺪﮔﻲ‪ ،‬اﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻣﻦ ﺑـﻮد‪ .‬ﻣـﻦ ﻧـﻪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻧﮕﺮان ﺑﻮدم‪ ،‬ﺑﻠﻜﻪ ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪم‪ .‬ﺗﺮس از اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ‬
‫دﺳﺖ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺗﻮ‪ .‬ﺗﻮﺿﻴﺤﻲ ﻣﺨﺘﺼﺮ در ﻣﻮرد ﻛﺘﺎب ﻣﻲ دﻫـﻢ‬
‫ﺗﺎ ﻣﺒﺎدا ﺗﻮ وﺳﻮﺳﻪ ﺷﻮي ﺑﻪ ﺳﺮاغ آن ﺑﺮوي‪.‬‬
‫ﺟﺎدوي ﺧﻮن‪ ،‬ﻛﺜﻴﻒ ﺗﺮﻳﻦ ﻧﻮع ﺟﺎدوﺳﺖ ﻛﻪ اﻧﺴﺎن دوﭘـﺎ ﺑـﻪ آن دﺳـﺖ‬
‫ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻧﻤﻲ داﻧﻢ ﻛﺪام اﺑﻠﻬﻲ آن را ﻛﺸﻒ ﻛﺮد اﻣـﺎ ﮔﺮﻳﻨـﺪل واﻟـﺪ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻤﺎم ﻣﻨﺎﺑﻊ آن را در ﻳﻚ ﺟﺎ ﺟﻤﻊ آوري ﻛﻨﺪ ﻳﻌﻨﻲ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺘﺎﺑﻲ‬

‫‪748‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛـﻪ داﻣﺒﻠـﺪور ﺟﻠـﻮي او را ﮔﺮﻓـﺖ در ﻏﻴـﺮ‬
‫اﻳﻨﺼﻮرت دﻳﮕﺮ دﻧﻴﺎﻳﻲ ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﻲ ﻧﻤﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﺟـﻮاﻧﺘﺮ ﺑـﻮدم‪،‬‬
‫ﺑﺮاي ﻓﺮاﮔﻴﺮي ﻓﻨﻮن ﻣﺨﻔﻲ ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي‪ ،‬ﻫﺮ از ﭼﻨـﺪ ﮔـﺎﻫﻲ ﺑـﻪ ﻣﻨـﺰل‬
‫ﮔﺮﻳﻨﺪل واﻟﺪ ﻣﻲ رﻓﺘﻢ‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ﻣﻼﻗﺎت ﻣﺎ‪ ،‬دﻗﻴﻘﺎً ﻳﻚ روز ﻗﺒﻞ از ﻣـﺮگ او‬
‫ﺑﻪ دﺳﺖ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪ .‬او ﺧﻴﻠﻲ آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻛﺘـﺎب را ﺑـﻪ ﻣـﻦ داد و‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ آن را ﭘﻨﻬﺎن ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ اﺛﺮش ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻓﻜﺮ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻢ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از دﻻﻳﻞ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﮔﺮﻳﻨﺪﻟﻮاﻟﺪ‪،‬‬
‫ﻧﺎﺑﻮدي اﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺳﻮروس ‪ ...‬ﺑﻪ ﺗﻮ اﺧﻄﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬اﻳﻦ را ﺑﺪان ﻛﻪ اﺟﺮاي اﻳﻦ ﻧﻮع از ﺟﺎدو‪،‬‬
‫روح اﻧﺴﺎن را ﻧﺎﺑﻮد ﻣﻲ ﻛﻨﺪ وﺟﺪاﻧﺶ را ﻣﻲ ﻛﺸﺪ و ذات ﻧﻴﻜﺶ را ﻣـﻲ‬
‫درد‪ .‬اﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﻧﻤﻲ ﺷﻮد در ﻏﻴﺮ اﻳﻦ ﺻﻮرت‪ ،‬ﺧﻮدم اﻳﻦ‬
‫ﻛﺎر را اﻧﺠﺎم ﻣﻲ دادم‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻲ‪ ،‬ﻣﺮاﻗﺒﺖ از‬
‫اﻳﻦ ﻛﺘﺎب اﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﺒﺎدا ﺑﻪ دﺳﺖ اﻧﺴﺎن ﺑﻲ ﮔﻨﺎﻫﻲ ﺑﻴﻔﺘﺪ‪ .‬اﻳـﻦ ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻣﻦ از ﺗﻮ اﺳﺖ‬
‫دوﺳﺘﺖ دارم‪.‬‬
‫ﻣﺎدرت‪.‬‬
‫ﺳﻮروس ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﻧﺎﻣﻪ را ﺧﻮاﻧﺪ ﺗـﺎ ﻣﻨﻈـﻮر ﻣـﺎدرش را ﻓﻬﻤﻴـﺪ‪ .‬ﺣـﺎﻻ دﻟﻴـﻞ‬
‫ﺑﺮﺧﻮردﻫﺎي ﻳﻜﺴﺎن را ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ راز‬
‫ﺟﺎوداﻧﮕﻲ اش ﭘﻲ ﺑﺒﺮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ او ﺑـﺎ دﺷـﻤﻦ ﻗـﺪﻳﻤﻲ‬
‫اش ﻫﻢ دﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ و اﺳﻼﮔﻬﻮرن ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از اﻋﻀﺎء ﻛﻠﻮﭘﺶ‪،‬‬

‫‪749‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﻮدش را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره‪ ،‬ﻛﺘﺎب را رﻫﺎ ﻛﺮد اﻣﺎ ﻛﺘﺎب ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ‬
‫زﻣﻴﻦ ﺑﺮﺳﺪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ و در دﺳﺘﺎن او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اوه ﻧﻪ‪.‬‬‫دردﺳﺮﻫﺎي او ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ زﻳﺎد ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻢ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻳﻚ‬
‫ﻛﺘﺎب ﺳﻪ ﻛﻴﻠﻮﻳﻲ‪ ،‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﺴﺐ دوﻗﻠﻮ ﺑﻪ او ﺑﭽﺴﺒﺪ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ دﻳﺪ ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ‬
‫ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﺑﺮﮔﺮدد‪ .‬ﻧﺎﻣﻪ ﻣﺎدرش او را ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺮﺳـﺎﻧﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺳـﻌﻲ ﻛـﺮد ﺗـﺎ‬
‫ﻛﺘﺎب را ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻮﭼﻚ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ اﺛﺮ ﻧﺪاﺷـﺖ‪ .‬ﺑـﻪ ﻧﺎﭼـﺎر ﻛﺘـﺎب را زﻳـﺮ‬
‫رداﻳﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻗﺼﺮ آﭘﺎرات ﻛﺮد‪ .‬از اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺧﻮدش را‬
‫ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰش ﻧﺸﺴﺖ و ﻛﺘﺎب را ﺑﺎز ﻛﺮد و‪...‬‬
‫ﺧﻴﻠﻲ زود ﺑﻪ آﻧﭽﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ رﺳﻴﺪ اﻣﺎ اﻳﻦ اﺻﻼً ﺧﻮب ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻃﺒـﻖ آن‬
‫ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ دﻳﺪ‪ ،‬ﺳﺎﺧﺖ ﻫﻮرﻛﺮاﻛﺲ ﻳﻜﻲ از اﺑﺘﺪاﻳﻲ ﺗـﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰﻫـﺎﻳﻲ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ در اﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﻣﻄﺮح ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬آﻧﭽﻨﺎن ﭘﻴﺶ ﭘﺎ اﻓﺘﺎده ﻣﻲ ﻧﻤﻮد ﻛﻪ‬
‫در ﻓﺼﻮل ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻛﺘﺎب ﺑﻪ آن ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﻪ ﻫـﻴﭻ وﺟـﻪ ﻧﻤـﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪاﻧﺪ ﻛﻪ در ﻓﺼﻠﻬﺎي ﭘﺎﻳﺎﻧﻲ ﻛﺘﺎب‪ ،‬ﭼﻪ ﭼﻴـﺰي را ﺷـﺮح داده اﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﻳﻚ ﻓﺼﻞ ﻛﺎﻣﻞ در ﻣﻮرد ﻫﻮرﻛﺮاﻛﺲ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ دﻳﺪ را ﺑﺎور ﻧﻤـﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻔﺖ روش ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮاي ﺳﺎﺧﺖ ﻫﻮرﻛﺮاﻛﺲ ﺗﻮﺿﻴﺢ داده ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫روش ﻛﺸﺘﻦ ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﺑـﺮاي ﺗﻜـﻪ ﻛـﺮدن روح‪ ،‬اﻧـﺴﺎﻧﻲ ﺗـﺮﻳﻦ آﻧﻬـﺎ‬
‫ﺑﻮد)ت‪.‬ن‪ :‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺷﺶ روش دﻳﮕﺮ را ﻫـﻢ ﻧـﺎم ﺑﺒـﺮم وﻟـﻲ ﺣـﺎﻟﻢ‬
‫داﺷﺖ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮرد‪ .‬ﺷﺮﻣﻨﺪه(‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم آﻧﭽﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﻪ دﻧﺒـﺎﻟﺶ ﺑـﻮد را‬
‫ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ دو ﺻﻮرت ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻟﺖ اول آن‪ ،‬ﺿـﻌﻴﻒ‬
‫ﺗﺮ ﺑﻮد و در ﻛﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ‪ ،‬اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد ﻛﻪ ﻫﺮي اﻳﻦ ﻧﻮع را ﺑـﺮاي‬

‫‪750‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﺎﺑﻮدي ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ دﺳـﺘﻮر ﺳـﺎﺧﺖ ﻣﻌﺠـﻮن‪،‬‬
‫ﺣﺪﺳﺶ ﺑﻪ ﻳﻘﻴﻦ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ ﭼﻮن ﺧﻮدش آن را ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫در روش دوم‪ ،‬ﻣﻌﺠﻮن ﻛﻤﻲ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮد و اﮔﺮ ﻫﺮي از اﻳﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻳﻘﻴﻨﺎً ﺧﻄﺮي ﺑﺮاﻳﺶ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻛﺎﻓﻲ ﺑـﻮد ﻛـﻪ ﺟـﺎم را در‬
‫ﻣﻌﺠﻮن در ﺣﺎل ﺟﻮﺷﻴﺪن ﻗﺮار دﻫﻴﻢ و ﺧﻮد ﻣﻌﺠﻮن‪ ،‬ﻛﺎر روح را ﻳﻚ ﺳﺮه ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد اﻣﺎ ﻳﻚ ﻣﺸﻜﻞ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬اوﻟﻴﻦ ﻣﺸﻜﻞ‪ ،‬زﻣﺎن ﻻزم ﺑﺮاي آﻣﺎده‬
‫ﺷﺪن ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺪود ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ و ﻧﻪ ﻛﺎﻣﻞ‪.‬‬
‫دوﻣﻴﻦ ﻣﺸﻜﻞ‪ ،‬ﻣﺎده اي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﺠـﻮن اﻓـﺰوده‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﺎره دﻳﮕﺮي ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ دﻳﻨﺶ را ادا ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪ .‬دﺳـﺘﻮر را ﺑـﺮ‬
‫روي ﻛﺎﻏﺬي ﻧﻮﺷﺖ و ﻛﺘﺎب را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻛﺎﻏﺬي دﻳﮕﺮ را ﺟﻠﻮ ﻛﺸﻴﺪ و‬
‫ﭼﻴﺰي را ﻧﻮﺷﺖ‪ .‬ﻧﺎﻣﻪ اي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻃﻮﻻﻧﻲ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻤﺪش رﻓﺖ و‬
‫ﺟﻌﺒﻪ اي ﺧﺎك ﮔﺮﻓﺘﻪ را از آن ﺑﻴﺮون آورد‪ .‬ﻛﺘﺎب را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮدش‬
‫و ﻧﻴﺰ ﻧﺎﻣﻪ ﻣﺎدرش‪ ،‬درون ﺟﻌﺒﻪ ﻗﺮار داد‪.‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ‬‫ﺷﻌﻠﻪ اي درﺧﺸﻴﺪ و ﭘﺮﻧﺪه درﺳﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن اﺳﻨﻴﭗ‬
‫ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻲ داﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي را از ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ‪ .‬اﻳﻦ ﺟﻌﺒﻪ را زﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ‬‫او ﺑﺪه ﻛﻪ آﻣﺎدﮔﻲ ﭘﺬﻳﺮﺷﺶ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﻪ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ زودﺗﺮ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻧﺪه ﺟﻴﺮ ﺟﻴﺮ آراﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ روي ﺟﻌﺒـﻪ ﭘﺮﻳـﺪ و ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه ﺟﻌﺒـﻪ‪ ،‬در‬
‫آﺗﺸﻲ ﺑﺰرگ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬آﺗﺸﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي را ﻧﻤـﻲ ﺳـﻮزاﻧﺪ و ﻋﻼرﻗـﻢ‬

‫‪751‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﺑﺎ دﻣﺎغ اﺳﻨﻴﭗ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ‪ ،‬ﻫـﻴﭻ ﻣـﺸﻜﻠﻲ‬
‫ﺑﺮاي او اﻳﺠﺎد ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﻮروس آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺎرﮔـﺎﻫﺶ رﻓـﺖ‪ .‬ﺑﺎﻳـﺪ ﻫﺮﭼـﻪ ﺳـﺮﻳﻌﺘﺮ‪،‬‬
‫ﻣﻌﺠﻮن را آﻣﺎده ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫****‬
‫دو روز ﺗﺎ ﻛﺮﻳﺴﻤﺲ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻣﺪرﺳﻪ در ﺣﺎل آﻣﺎده ﻛﺮدن ﺧﻮدش ﺑﺮاي‬
‫ﺳﺎل ﻧﻮ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻓﻴﻠﭻ ﻣﺴﺌﻮل آوردن درﺧﺘﻬﺎي ﻛﺮﻳﺴﻤﺲ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ او ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ از ﻋﻬﺪه اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺮ ﻧﻤﻲ آﻣﺪ‪ ،‬ﻣﻚ‬
‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ از ﻧﻮﻳﻞ و ﺳﻴﻤﻮس ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ در اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑـﻪ او ﻛﻤـﻚ‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﻪ راه ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﻣﺸﻜﻠﻲ در ﻫﻴﭻ ﻧﻘﻄـﻪ اي دﻳـﺪه ﻧﻤـﻲ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺰﺋﻴﻨﺎت ﻛﺮﻳﺴﻤﺲ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﻜﻞ ﻣﻤﻜـﻦ در ﺟﺎﻫـﺎي ﺧـﻮد ﻗـﺮار‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ دﻻﻳﻠﻲ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم‪ ،‬آﻣﺒﺮﻳﺞ‪ ،‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ را ﻣﺴﺌﻮل ﺗﺰﺋﻴﻨـﺎت‬
‫ﻣﺪرﺳﻪ ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ دﻳﺪن ﻇـﺎﻫﺮ ﺟﺪﻳـﺪ ﻣﺪرﺳـﻪ‪،‬‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬وﺟـﻮد آﻣﺒـﺮﻳﺞ را ﻓﺮاﻣـﻮش ﻛﻨﻨـﺪ‪.‬‬
‫ﻛﺮﻳﺴﻤﺲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد روح ﺗﺎزه اي ﺑﻪ ﺳﺎﻛﻨﺎن ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺒﺨﺸﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻨﺪان ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻏﺬاﻳﺶ ﺑﺎزي ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬در ﻣﻴـﺎن اﻓﻜـﺎرش‬
‫ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻓﻜـﺎري ﻛـﻪ ﭼﻨـﺪان ﻫـﻢ ﺷـﻴﺮﻳﻦ ﻧﺒﻮدﻧـﺪ‪ .‬ارﺑـﺎﺑﺶ از او‬
‫ﻧﺎراﺿﻲ ﺑﻮد و در آﺧﺮﻳﻦ ﻣﻼﻗﺎﺗﺸﺎن‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﻪ وﺿﻮح او را ﺗﺤﺪﻳﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫و ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ اﮔـﺮ ﺷﻜـﺴﺖ ﺑﺨـﻮرد‪ ،‬ﻣـﺎدرش ﺑﻬـﺎي آن را ﻣـﻲ ﭘـﺮدازد‪.‬‬
‫ﺗﺤﺪﻳﺪي ﻣﺸﺎﺑﻪ اﻳﻦ‪ ،‬او را وادار ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻘﺸﻪ ورود ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ را اﺟﺮا‬

‫‪752‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺮگ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻨﺘﺤﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ روز ﭘﺲ از ورود ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ و‬
‫ﺷﺮوع ﺳﺎل ﺟﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﺗﺎق ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪي ﻫﺎ رﻓﺘﻪ ﺑـﻮد و ﻛﻤـﺪ ﻣـﻮرد ﻧﻈـﺮش را‬
‫ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﻪ ﺟﺰ ﺧﺎك اره از آن ﺑﺎﻗﻲ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬اوﻟـﻴﻦ‬
‫ﻧﻘﺸﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ راه ورودي ﻧﻴﺰ ﺑـﺴﺘﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ وﺳﻴﻠﻪ اي ﻛﻪ ارﺑﺎﺑﺶ در اﺧﺘﻴـﺎر او‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ داده ﺑﻮد‪ ،‬درب ﺗﺎﻻر اﺳﺮار را ﺑﺎزﻛﻨﺪ اﻣﺎ در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻲ از‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮده و او را ﺑﻴﻬﻮش ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻮش آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮد را در ﻫﻤﺎن ﻧﻘﻄـﻪ ﻳﺎﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد و وﺳـﻴﻠﻪ اي ﻧﻴـﺰ ﻛـﻪ‬
‫ارﺑﺎﺑﺶ ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ ،‬در ﻣﻘـﺎﺑﻠﺶ ﺑـﻮد در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﻧﻴﻤـﻲ از آن ﺑـﻪ‬
‫ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻧﻴﻤﻪ دﻳﮕﺮ آن ﻧﻴﺰ ﺑـﻪ ﺷـﺪت ﺳـﻴﺎه ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫دوﻣﻴﻦ ﻧﻘﺸﻪ ﻧﻴﺰ ﻧﺎﻓﺮﺟﺎم ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﺪام در ﺣﺎل ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺷـﺪن اﺳـﺖ و‬
‫ﻧﮕﺎه ﺷﺨﺺ ﻳﺎ اﺷﺨﺎﺻـﻲ را ﺑـﺮ روي ﺧـﻮد اﺣـﺴﺎس ﻣـﻲ ﻛـﺮد‪ .‬ﺣﺘـﻲ در‬
‫ﺧﻮاﺑﮕﺎﻫﺶ در دﻳﺮ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ و در ﻫﻨﮕﺎم ﺧﻮاب‪ .‬ﭼﻨﺪ روز ﭘﻴﺶ ﻧﻴﺰ ﭘﻴـﺎﻣﻲ‬
‫ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ ﺣﻤﻠﻪ ارﺑﺎﺑﺶ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛـﻪ ﻳـﻚ روز ﻗﺒـﻞ از‬
‫ﻛﺮﻳﺴﻤﺲ ﺻﻮرت ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬در ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬اﻳﻦ ﻧﺎﻣﻪ را ﻣﺎدرش ﺑـﺮاي او‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد و از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﻫﻴﭻ ﺷﺮاﻳﻄﻲ‪ ،‬ﻗﻠﻌﻪ را ﺗﺮك ﻧﻜﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪن ﻇﺮوف ﺣﺎوي دﺳﺮ از ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ‪ ،‬از اﻓﻜﺎرش ﺧـﺎرج ﺷـﺪ و ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﺳﺎﻳﺮ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻨﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺮوﺟﻲ ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪،‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﻣﻴﺰ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور اﻓﺘﺎد و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮕﺎه ﺧﻴﺮه ﮔﺮﻳﻨﺠﺮ ﺑﺮ ﺧﻮد ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺮش را‬
‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺗﺮﺟﻴﻪ داد ﻛﻪ ﻓﻜﺮش را ﻣﺸﻐﻮل ﻧﻜﻨﺪ‪.‬‬

‫‪753‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫****‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ روي ﻣﺒﻠﻲ درﺳﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﻴﻨﻲ و راﺷﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﺎدرش ﺑﻬﺶ ﺧﺒﺮ داده ﺑﻮد‪.‬‬‫راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را در ﻫﻢ ﮔﺮه زده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﺮدا ﻫﻢ ﻛﻪ ﮔﺮدش ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪه و‪...‬‬‫ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ زﻣﺎن ﺑﺮاي ﺣﻤﻠﻪ‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺣﺮف او را ﺗﻤﺎم ﻛﺮد‪ .‬در ﻃﻮل ﻫﻔﺘﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎرﻫﺎ ﺳﻌﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻗﺼﺮ ﺑﺮود وﻟﻲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮﺿﻮع اﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ‪ ،‬از ﻳﻚ ﻃﺮف او را ﺧﻮﺷﺤﺎل‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد ﭼﻮن ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻼﻓﻲ ﻛﺎرﻫﺎي ﻫﺮي را ﺳﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاران در آورد‬
‫اﻣﺎ از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻧﮕﺮان ﺳﻼﻣﺘﻲ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺣﺮﻓـﻲ را زد‬
‫ﻛﻪ در ذﻫﻦ ﻫﺮﻣﻴﻮن و راﺷﻞ ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﭼﺮﺧﻴﺪ‪.‬‬
‫ اي ﻛﺎش ﻫﺮي اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﺟﻴﻨﻲ آﻣﺪ و دﺳﺘﺶ را دور ﺷﺎﻧﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﻛﻪ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻧﻴـﺎز داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻴﻢ‪،‬‬‫ﻫﺮي ﺧﻮدش را ﻣﻲ رﺳﺎﻧﺪ‬
‫ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﺧﺒﺮ ﺑﺪﻳﻢ؟‬‫اﻳﻦ را راﺷﻞ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن داد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ را ﺑﻪ ﺧﻮدﻣﺎن ﻣﺸﻜﻮك ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺣـﺎﻻ ﺑﻬﺘـﺮ‬‫اﺳﺖ ﺑﺮوﻳﻢ ﺑﻪ دﻳﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺴﺘﻪ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻧﻴﺰ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫****‬

‫‪754‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم روز ﮔﺮدش ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪ ﻓﺮا رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺟﺰ ﻋﺪه ﻣﻌﺪودي‪ ،‬ﺳﺎﻳﺮ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ ﮔﺮدش ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺧﻮﺷﺤﺎل و ﺷﺎد ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻲ ﺧﺒﺮ از ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﺗـﺎ ﭼﻨـﺪ‬
‫ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﺮ ﺑﺮ ﺳﺮﺷﺎن ﻧﺎزل ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬دراﻛﻮ ﻧﻴﺰ ﻋﻼرﻗﻢ اﺧﻄﺎر ﻣﺎدرش‪ ،‬ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻜﺮش آﻧﻘـﺪر ﻣـﺸﻐﻮل ﺑـﻮد ﻛـﻪ اﮔـﺮ‬
‫ﭘﺎرﻛﻴﻨﺴﻮن ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ دﺳﺘﺶ را رﻫﺎ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﺮ ﺑﻪ دﻳـﻮار ﺑﺮﺧـﻮرد‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﭼﻨﺪﻳﻦ آﭘﺎرات ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از‬
‫آن‪ ،‬ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ و ﻓﺮﻳﺎد ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﻴﺎه ﭘﻮﺷـﺎن در دو ﻃـﺮف روﺳـﺘﺎ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻛﺎراﮔﺎﻫﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي اﻣﻨﻴﺖ روﺳﺘﺎ در آﻧﺠﺎ ﺣﻈﻮر داﺷﺘﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺎر ﺷﺪﻧﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮاران درﮔﻴﺮ ﺷـﻮﻧﺪ‪ .‬در‬
‫اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺗﻤﺎم اﻋﻀﺎي ارﺗﺶ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ اﺣﺴﺎس ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ در ﺟﻴﺒـﺸﺎن‬
‫ﻛﻪ ﻧﺎﺷﻲ از ﺳﻜﻪ ﻫﺎي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪﻧـﺪ‪ .‬درﺳـﺖ زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﭘﻮﺳﺖ دﺳﺘﺸﺎن‪ ،‬ﺳﻜﻪ ﻫﺎ را ﻟﻤﺲ ﻛﺮد‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻳﻚ اﺳﺘﺮاﺗﮋي‬
‫و ﻧﻘﺸﻪ ﺟﻬﺖ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮاران در ذﻫﻨﺸﺎن ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ اﺳـﺖ‪ .‬ارﻧـﻲ‬
‫اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧـﺸﺎن داد‪ .‬ﻋـﺼﺎﻳﺶ را ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫دﻳﻮاري در ﻫﻤﺎن ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬دﻳـﻮار ﺑـﺮ ﺳـﺮ دو ﻣﺮﮔﺨـﻮاري‬
‫ﺧﺮاب ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻳﻜﻲ از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ زﻧﮓ ﺧﻄﺮي‬
‫ﺑﻮد ﺑﺮاي ﻣﺮﮔﺨﻮاران‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻫﺪف ﺣﻤﻠﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن‪ ،‬داﻧﺶ آﻣﻮزان‬
‫ﻧﻴﺰ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ دﺳﺘﻮر داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣـﻲ ﺗﻮاﻧﻨـﺪ‪ ،‬داﻧـﺶ آﻣـﻮزان‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮي را ﮔﺮوﮔﺎن ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ اﻣﺎ ﻛﺸﺘﻦ ﭼﻨﺪ ﺑﭽﻪ ﻣﺰاﺣﻢ‪ ،‬ﻫـﻴﭻ دردﺳـﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬

‫‪755‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ آواداﻛﺪاورا‬‫ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﻳﻜﻲ از ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﻪ ﺳﺖ ارﻧﻲ رﻓﺖ و او ﻧﻴﺰ آن را ﺑـﻪ‬
‫ﺳﺨﺘﻲ ﻣﻨﺤﺮف ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﺟﻨﮓ ﻳﻚ ﻃﺮﻓﻪ ﺷﺪه ﺑـﻮد و داﻧـﺶ آﻣـﻮزان‬
‫ﺗﻨﻬﺎ دﻓﺎع ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ درب ﻓﺮوﺷﮕﺎه دوﻛﻬﺎي ﻋﺴﻠﻲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي از ﺟﺎ ﻛﻨﺪه‬
‫ﺷﺪ و ﺳﺎﻳﺮ اﻓﺮاد اﻟﻒ دال ﻛﻪ در ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﻤﻠﻪ!‬‫اﻳﻦ ﻓﺮﻳﺎد ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻠﻮدار دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﻳﻦ ﻓﺮﻳﺎد‪ ،‬ﺳﻴﻞ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ ﻛﻪ ﻋﻤﻮﻣﺎً ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺎرﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺗﻔﺎق‬
‫ﻋﺠﻴﺒﻲ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻬﺎ ﻗﺒﻞ از رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﻫﺪف‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﺎً از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ و ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ ﻫﺪﻓﻬﺎﻳـﺸﺎن رﺳـﻴﺪﻧﺪ و زﺧﻤﻬـﺎ و‬
‫ﺷﻜﺴﺘﮕﻲ ﻫﺎﻳﻲ را ﺑﻪ وﺟﻮد آوردﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺰ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺻﺪاﻳﻲ ﺳﺮد ﻛﻪ ﺧﻮن را در رﮔﻬﺎ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد‪ .‬ﻟـﺮد‬
‫ﺳﻴﺎه ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ از ﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪا در آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر داﺷـﺘﻪ اﻣـﺎ‬
‫ﺗﺮﺟﻴﻪ داده ﺗﺎ ﺗﻼش دﻳﮕﺮان را ﻧﻈﺎره ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑـﺮ روي ﻧﻮﻳـﻞ ﺛﺎﺑـﺖ‬
‫ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎ دﻳﺪن ﺷﺠﺎﻋﺖ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪوري او‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷـﻴﻄﺎﻧﻲ ﺑـﺮ ﻟـﺒﺶ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻳﻚ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪوري‪ .‬ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻘـﺪﻳﺲ اﺳـﺖ‪ .‬وﻟـﻲ ﻣﺘﺎﺳـﻔﺎﻧﻪ‪،‬‬‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ زﻧﺪﮔﻲ ﺗﻮ را ﻧﺠﺎت دﻫﺪ‪.‬‬

‫‪756‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ داد و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻗﻮي و ﺳﻴﺎه رﻧﮓ را ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﻧﻮﻳـﻞ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻮﻳﻞ ﻳﻜﻲ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻨﻬﺎي اﻟﻒ دال ﺑـﻮد اﻣـﺎ ﻃﻠـﺴﻢ ﻟـﺮد‬
‫ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﻳﻚ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻮﻳﻞ ﺧﻮدش را ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﭘﺮت ﻛﺮد اﻣﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻴﺰ ﺑـﻪ ﻃـﻮر ﻫﻤﺰﻣـﺎن‪،‬‬
‫ﻣﺴﻴﺮش را ﻋﻮض ﻛﺮد‪ .‬درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎ ﺻﻮرت ﻧﻮﻳﻞ ﺑﺮﺧﻮرد‬
‫ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻬﻲ ﺷﻔﺎف و ﺑﻪ رﻧﮓ ﻧﻴﻠﻲ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ آن رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺳﺮﻫﺎ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﭼﺮﺧﻴﺪﻧـﺪ ﺗـﺎ‬
‫اﻳﻦ ﻧﺎﺟﻲ ﺑﺰرگ را ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ اﻣﺎ اﻳﻦ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﻃـﻮل ﻧﻴﻨﺠﺎﻣﻴـﺪ‪ .‬دراﻛـﻮ‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ ﺑﺎ ﻧﻮﻳﻞ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ و ﺑﺎ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﻧﻮﻳﻞ را ﻫـﺪف‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺻﻮرت ﻣﺎر ﻣﺎﻧﻨﺪ وﻟﺪﻣﻮرت در ﻫﻢ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺰرﮔﻲ ﻛـﺮدي دراﻛـﻮ‪ .‬ﺑﺎﻳـﺪ اﻋﺘـﺮاف ﻛـﻨﻢ ﻛـﻪ از ﺗﻨﻬـﺎ ﭘـﺴﺮ‬‫ﻟﻮﺳﻴﻮس‪ ،‬اﻧﺘﻈﺎري ﺑﻴﺸﺘﺮ از اﻳﻦ را داﺷﺘﻢ وﻟﻲ ﺗﻮ ﻧﺎاﻣﻴﺪم ﻛﺮدي‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻣﻜﺚ ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ ﻛـﻪ‬
‫ﻫﻴﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﻲ ﺑﺎورﻧﻜﺮدﻧﻲ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﻳﻜﻲ از ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﮔﺮﻓﺖ و ‪...‬‬
‫ ﻟﻮﻧﺎ!!!!!‬‫اﻳﻦ ﻓﺮﻳﺎد دردﻧﺎك ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﻟﻮﻧﺎ از ﺟﺎ ﻛﻨﺪه ﺷـﺪ و درﺳـﺖ ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﭘـﺎي‬
‫دراﻛﻮ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﻮرت وارد ﺑﺮﻓﻬﺎ ﺷﺪ‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﻗﺼﺪ ﻣﺪاﺧﻠﻪ داﺷﺖ اﻣﺎ‬
‫ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ ﻳﻜﻲ از ﺳﻴﺎه ﭘﻮﺷﺎن‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﻨﺎري ﭘﺮت ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫وﺳﻴﻊ ﺗﺮ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪757‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻳﻚ ﻓﺮﺻﺖ و ﻧﻪ ﺑﻴـﺸﺘﺮ‪ .‬ﻣـﻲ ﺗـﻮاﻧﻲ زﻧـﺪﮔﻲ ﺧـﻮدت و ﻫﻤﭽﻨـﻴﻦ‬‫ﻣﺎدرت را ﻧﺠﺎت دﻫﻲ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎﻓﻴﺴﺖ ﻛﻪ وﻓﺎدارﻳﺖ را ﺑﻪ ﻣﻦ اﺛﺒﺎت‬
‫ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺑﺪن ﻟﺮزان ﻟﻮﻧﺎ و ﺳﭙﺲ ﺻﻮرت ﺗﺮﺳﻴﺪه ﻧﻮﻳـﻞ اﻧـﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر‪ ،‬در ﭼﺸﻤﺎن وﻟﺪﻣﻮرت ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻳﻚ اﺷﺘﺒﺎه را دوﺑﺎر ﺗﻜﺮار ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ ﭘﺴﺮك ﻗﺪر ﻧﺸﻨﺎس‪ .‬آواداﻛﺪاورا!!!!‬‫ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺒﺰ ﺑﺎ رﮔﻪ ﻫﺎي ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﻫﻮا را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻲ ﺷﻜﺎﻓﺖ و راﻫﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻗﻠﺐ ﺟﻮان ﻣﻮ ﺑﻮر ﺑﺎز ﻣﻲ ﻛـﺮد‪ .‬ﻃﻠـﺴﻤﻲ ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﺧـﺸﻢ و ﻧﻔـﺮت‬
‫ﺧﺎﻟﺺ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﺘﻲ ﺧﻮد وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴﺰ ﻧﻤـﻲ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫آن را ﻣﻨﺤﺮف ﻛﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬دراﻛﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﺷﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ آزادي ﺑﺎﺷﺪ ‪ ...‬راﺣﺘﻲ‪.‬‬‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ اﻣﺎ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ دﺳﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ‪ ،‬ﭼـﻪ ﭼﻴـﺰي را‬
‫ﺑﺮاي او رﻗﻢ زده اﺳﺖ‪ .‬ﺻﺪاي آﭘﺎراﺗﻲ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﮔـﻮش‬
‫رﺳﻴﺪ و ﻳﻜﻲ از ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ درﺳﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ دراﻛﻮ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻃﻠـﺴﻢ ﻣـﺮگ‬
‫درﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد اﻣﺎ ﺷﺪت ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺣﺪي ﺑـﻮد ﻛـﻪ او را ﺑـﻪ‬
‫ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬ﺟﺴﺪ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﻪ دراﻛﻮ رﺳﻴﺪ و او را ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮه ﻳﻜﻲ از ﻣﻐـﺎزه‬
‫ﻫﺎ ﻛﻪ درﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﻮد ﻛﻮﺑﺎﻧﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻜـﺴﺘﻦ ﺷﻴـﺸﻪ‬
‫اي‪ ،‬ﻫﺮ دو از ﻧﻈﺮ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاﻳﻲ ﺷـﺒﻴﻪ زوزه آﺗـﺶ‬
‫اژدﻫﺎ از ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ دﻫﻜﺪه ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪ و ﻣﺮدي ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼً ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ ﭘﺎﻳﺶ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﻲ ﻟﻨﮕﻴﺪ‪ ،‬در آﻧﺠﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪758‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺟﻮان در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺗﻜﻪ ﺷﻴﺸﻪ در ﭘﺸﺘﺶ‬
‫ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﺮاي دﻳﺪن ﭼﻬﺮه ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺧﻮد را ﻓﺪاي‬
‫او ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻘﺎب او را ﺑﺮداﺷﺖ اﻣﺎ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر ﻧﺒﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎر ﻣـﻮي‬
‫ﻃﻼﻳﻲ از زﻳﺮ ﻧﻘﺎب ﺑﻴﺮون آﻣﺪه ﺑﻮد و ‪ ...‬دراﻛﻮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﺷُﻜﻲ ﺑﺰرگ‬
‫ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻛﻪ رﮔﻪ ﻫﺎﻳﻲ از ﻟﺮزش در آن ﻣﺨﻔﻲ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎدر؟!‬‫****‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ از درﻳﭽﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻓﻮﻛﺲ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴـﺰ را ﻣـﺸﺎﻫﺪه ﻛـﺮد‪،‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﻓﺖ و ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺑﻪ وﺿﻌﻴﺖ ﭘﺎﻳﺶ ﻧﻜﺮد‪ .‬درﺳﺖ‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در آﻧﺠﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ ،‬دو ﻧﻔﺮ را دﻳﺪ ﻛﻪ از ﺷﻴﺸﻪ ﻳﻜﻲ از ﻓﺮوﺷﮕﺎه ﻫﺎ‬
‫ﺑﻪ داﺧﻞ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻓﺮﺻﺖ اﻳﻦ را ﻧﺪاﺷـﺖ ﻛـﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴـﺖ را ﺑـﻪ ﻃـﻮر‬
‫آﻧﭽﻨﺎﻧﻲ ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﻛﺮد‪ ،‬ﻓﺮﺳـﺘﺎدن ﻃﻠـﺴﻤﻲ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﭘﺲ از ورود او‪ ،‬ﺗﻌـﺪادي از ﻛﺎراﮔﺎﻫـﺎن‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﻧﻴﺰ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﻤﻚ آﻧﻬﺎ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﺒﺮد ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن‪ ،‬اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از اﺳﺎﺗﻴﺪ و اﻟﻒ دال در ﻳﻚ ﻃﺮف‬
‫و ﻣﺮﮔﺨﻮاراﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮ ﺗﻌﺪادﺷﺎن اﻓﺰوده ﻣﻲ ﺷﺪ در ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪.‬‬
‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ اﻳﻦ ﺑﺎر اﺛﺮي از دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ و ﻳﺎ ﻋﺠﻮزه ﻫﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﻤﻲ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫ﻣﺒﺎرزه ﻫﺮي ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻧﺒﺮد ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻃﻮل‬
‫اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ ﻫﺮي ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺪ ﺑﻮد و اﮔﺮ ﺑﻪ واﺳـﻄﻪ ﺷـﻨﻠﺶ ﻧﺒـﻮد‪ ،‬او‬
‫ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﭘﻴﺶ ﺗﺮ از اﻳﻨﻬﺎ ﻛﺸﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟـﻪ‬

‫‪759‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺿﻌﻒ رﻏﻴﺒﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺗﻮاﻧﺶ ﺿـﺮﺑﻪ ﻣـﻲ زد‪ .‬در ﻳـﻚ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت از ﻏﻔﻠﺖ ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻫﺮي اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد و او را ﺑﻪ ﻋﻘـﺐ‬
‫ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮد‪ .‬ﻟﻜﻪ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺑﺮ روي ﺳﻴﻨﻪ ﻫﺮي اﻳﺠـﺎد ﺷـﺪه ﺑـﻮد و ﺑـﻮي‬
‫ﺳﻮﺧﺘﻦ اﻟﻴﺎف ﻟﺒﺎس‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﭘﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺳﻪ آﭘﺎرات ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﺳﻪ ﺳﺮخ ﭘـﻮش‬
‫در آﻧﺠﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ و وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴﺰ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﭙﺮي ﺑﺮاي ﺧﻮدش اﻳﺠـﺎد‬
‫ﻛﺮد‪ .‬دو ﻧﻔﺮ از ﺗﺎزه واردﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮاران رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﻔﺮ ﺳﻮم ﻛﻪ‬
‫ﺟﺴﻪ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮي داﺷﺖ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﻫـﺮي ﻣـﻲ آﻣـﺪ و‬
‫درﺳﺖ ﭘﺲ از ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن‪ ،‬ﺳﻴﻞ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫رواﻧﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺪرﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﻛﻤﺘﺮ از وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد اﻣﺎ ﺳـﺮﻋﺖ‬
‫ﻋﻤﻠﻲ ﻣﺜﺎل زدﻧﻲ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺮﺻﺖ ﺣﻤﻠﻪ اي را‬
‫ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻤﻲ آورد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻧﺒﺮد دو در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﻚ ﺑﻮد ‪.‬در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي‬
‫ﻳﻜﻲ از ﻣﻌﺪود ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ آﻧﻬـﺎ‬
‫ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺸﺖ داد ‪.‬وﻟﺪﻣﻮرت ﻋﻜـﺲ اﻟﻌﻤﻠـﻲ‬
‫ﻧﺸﺎن داد اﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ دﻳﺮ ‪.‬ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺑﺎزوي ﭼﭙﺶ‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﻨﺪ ‪.‬ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد ﻟـﺮد ﺳـﻴﺎه‪ ،‬ﻫﻤـﻪ را ﺑـﻪ ﺧـﻮد آورد ‪.‬ﻳﻜـﻲ از‬
‫دﺳﺘﺎن او ﻗﻄﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺧﻮن ﺑﺎ ﺷﺪت از آن ﺑﻴﺮون ﻣﻲ زد‪.‬‬
‫ ﻫﻨﻮز ﺗﻤﺎم ﻧﺸﺪه‪.‬‬‫ﻣﺮد ﻳﻚ دﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺑﺪﻧﺶ ﻧﻴﺰ ﭘﺮ از ﺧﺮاش ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ‬
‫اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ اﻣﺎ ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي از اﻓﺮادش اﺳﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و دو‬

‫‪760‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺮخ ﭘﻮش ﻧﻴﺰ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ رﺣﻢ و ﺷﻔﻘﺘﻲ‪ ،‬ﺑـﻪ ﺳـﺮﻋﺖ‪ ،‬ﻗـﺪرت ﻫـﺎي‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ را از آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮد رﻫﺎ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ده دﻗﻴﻘﻪ از رﻓﺘﻦ وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺪاي ﭼﻨﺪ آﭘﺎرات ﺷﻨﻴﺪه‬
‫ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻓﺎج ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه‬
‫آﻣﺒﺮﻳﺞ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪.‬ﻓﺎج ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑـﻪ ﺷـﻨﻞ‬
‫ﭘﻮﺷﻬﺎ و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن رﻓﺖ ﻛﻪ ﻛﻨﺎر دﻳـﻮاري‬
‫ﻧﻴﻤﻪ ﻛﺎره و روي ﺟﻨﺎزه ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗـﺎ ﺑـﺎ‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬زﺧﻢ دﺳﺘﺶ را ﺑﺒﻨﺪد‪.‬‬
‫ اﻟﻴﻮت!‬‫ ﺟﻨﺎب وزﻳﺮ‬‫ﻛﺎراﮔﺎه ﺟﻮان ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮد را ﻣﺪﻳﻮن ﺣﺮﻛﺖ ﺑـﻪ ﻣﻮﻗـﻊ ارﻧـﻲ ﻣـﻚ‬
‫ﻣﻴﻼن ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ دﻳﺪن ﻓﺎج از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ‪.‬ﻛﺎراﮔﺎه ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﻮ ﻛـﺮدن‬
‫ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺮاي ﻓﺎج ﻛﺮد و ﻓﺎج ﻧﻴﺰ ﻫﺮ از ﭼﻨﺪ ﮔﺎﻫﻲ‪ ،‬ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻜﻮن ﻧﺨﻮر‪.‬‬‫ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد آﻣﺒﺮﻳﺞ‪ ،‬ﻫﻤﻪ را از ﺟﺎ ﭘﺮاﻧﺪ ‪.‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و‬
‫دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻋﺼﺎي ﻛﻮﺗﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ‪.‬ﺑﺎ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻛﺮدن ﻣﺴﻴﺮ‬
‫ﻋﺼﺎي او‪ ،‬دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺟﺴﺪ ﻣﺮﮔﺨـﻮاري را روي دﺳـﺖ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ و در ﺣﺎل ﺧﺮوج از ﻣﻐﺎزه اﺳﺖ ‪.‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ او ﺻـﺪاي‬
‫آﻣﺒﺮﻳﺞ را ﻧﺸﻨﻴﺪه اﺳﺖ ‪.‬ﻧﻮري ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ از ﻋﺼﺎي آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺧﺎرج ﺷﺪ‬

‫‪761‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دراﻛﻮ رﻓﺖ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ او ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ ﺳﭙﺮي ﻛﻪ‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ ‪.‬آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻪ اﻃﺮاف‬
‫ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﻮﻳﻞ را ﺑﺎ ﻋﺼﺎي ﻛﺸﻴﺪه دﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﭘﺴﺮك ﺑﻲ ﺷﻌﻮر ‪.‬ﺗﻮ در ﻛﺎر ﻣﻌﺎون اول وزﻳﺮ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻛﺮدي‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ دﺳﺘﮕﻴﺮش ﻛﻦ‪.‬‬‫اﻣﺎ ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد دﻳﮕﺮي ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‬
‫ ﻛﺎﻓﻴﻪ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﺧﺸﻦ و دورﮔﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد ‪.‬در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﻲ ﻟﻨﮕﻴﺪ و ردي ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ را ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺎ‬
‫ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ آﻣﺪ ‪.‬ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻮﺗﺎه ﺑﻪ دراﻛﻮ‬
‫ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻓﺎج ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫آﻗﺎي ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻲ ﮔﻨﺎه اﺳﺖ و اﻣﺮوز اﻳﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ اﺛﺒﺎت‬‫ﺷﺪ ‪.‬اﻳﺸﻮن ﺑﺎ دﺳﺘﻮر ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺟﺎن ﻧﻮﻳﻞ‬
‫ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ را ﻧﺠﺎت دادﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻨﺎزه روي دﺳﺖ ﻣﺎﻟﻔﻮي اﻧﺪاﺧﺖ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺣﺘﻲ ﺑﺮاي ﺣﻔﻆ ﺟﺎن ﻣﺎدرش ﻫﻢ ﺣﺎﻇﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﻜﺎري ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت‬‫ﻧﺸﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻛﻪ از ﺣﺮﻛﺖ ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗـﺎ ﺣـﺪي ﻧﻴـﺰ ﻛﻨـﺎر‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺗﻮ ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺟﺮﺋﺘﻲ در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ و ﺷﺨﺺ وزﻳﺮ ﺑﻪ ﺧﻮدت اﺟﺎزه‬

‫‪762‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻲ دﻫﻲ ﻛﻪ ﺻﺤﺒﺖ ‪...‬‬
‫ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ آﻣﺒﺮﻳﺞ‪.‬ﻓﻘﻂ دو ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻃﻮل ﻣـﻲ ﻛـﺸﻪ ﺗـﺎ ﺑـﺮاي ﺗﻤـﺎم‬‫ﻋﻤﺮت ﺑﻪ وزغ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺸﻲ‪.‬‬
‫ﻓﺮﻳﺎد ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش‪ ،‬ﺧﻮن را در اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎ ﺧﺸﻚ ﻣﻲ ﻛﺮد ‪.‬ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺳﺮﺷﺎر از رﺿﺎﻳﺖ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه آﻣﺒﺮﻳﺞ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫دراﻛﻮ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﺎدرت ﺧﻮدش رو ﺑﻪ ﺧـﺎﻃﺮ ﺗـﻮ ﻓـﺪا ﻛـﺮد و ﻧﺎﺧﻮاﺳـﺘﻪ ﻃﻠـﺴﻤﻲ‬‫ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ رو اﺟﺮا ﻛﺮد ﻛﻪ از ﺗﻮ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﻛﻨـﺪ ﻫﺮﭼﻨـﺪ اﺟـﺮاي‬
‫ﭼﻨﻴﻦ ﻃﻠﺴﻲ از ﻳﻚ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻨﻲ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮش رو ﺑﺎ ﻟﻮﺳﻴﻮس‬
‫زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮده ﺑﻌﻴﺪه‪.‬‬
‫ ﺗﻮ‪...‬‬‫ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﺣﺮف ﻣﺎﻟﻔﻮي رو ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ او ﺧﻴـﺮه‬
‫ﺷﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ زﻣﺎن اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮدن اﺳﺖ ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮاي ﺗﻮ ‪.‬ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‬‫ﻛﻪ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﻲ‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻪ ﺷﻨﻞ ﭘﻮش دﻳﮕﺮ رﻓﺖ ‪.‬‬
‫ﻓﺎج ﻛﻪ ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ او دوﻳـﺪ وﻟـﻲ در‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺳﻪ ﺳﺮخ ﭘﻮش و رﻫﺒﺮﺷﺎن‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎدي از ﺳﺮ درد ﻛـﺸﻴﺪﻧﺪ ‪.‬‬
‫ﻃﻮري روي زﻣﻴﻦ دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﻲ زﻧﺪن ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﺗﺤﺖ ﺷـﺪﻳﺪﺗﺮﻳﻦ‬
‫ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻫﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ‪.‬‬

‫‪763‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﻣﻮدي و ﺗﺎﻧﻜﺲ در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ در آﻧﺠﺎ ﺣﻈﻮر ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‬
‫و ﻧﻮﻳﻞ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﻧﺎ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ‪.‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺮ ﭼﻬـﺎر ﻧﻔـﺮ‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻫﺮي زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ را در اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﺑـﺮ‬
‫روي ﭘﺎ اﻳﺴﺘﺎد و ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ رﺳﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳـﺎﻳﺮﻳﻦ ﺑـﻪ او‬
‫ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎن او ﻗﺮار داد و ﭼﻴﺰي را زﻳـﺮ ﻟـﺐ‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻟﺮزش ﻫﺮ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‬
‫در آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ و ﻫﻤﻪ ﺑﻲ ﺣﺎل ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻧـﺪ ‪.‬ﺗـﺎ ﺑـﻪ‬
‫اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺠﺰ ﺧﻮدش ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﺛﺮ ﻧﺸﺎن اﻧﺠﻤﻦ‬
‫را ﺧﻨﺜﻲ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ اﺳﻨﻴﭗ را دﺳﺖ ﻛﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑـﻮد ‪.‬ﺑـﻪ ﺟـﺰ‬
‫اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎﺷﺪ‬
‫ دو رﮔﻪ اﺣﻤﻖ ‪.‬ﻣﻌﻠﻮم ﻧﻴﺴﺖ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺧﻮدش آورده‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در اﺗﺎق اﺳﻨﻴﭗ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪ وﻟـﻲ ﻛـﺴﻲ را در اﺗـﺎق‬
‫ﻧﺪﻳﺪ ‪.‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻛﺎﻏﺬي ﺷﺪ ﻛﻪ درﺳﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ درب ﻛﺎرﮔﺎه‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎزي اﺳﻨﻴﭗ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪.‬ﺑﺸﻜﻨﻲ زد و ﻛﺎﻏﺬ در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﺷﺪ و‪...‬‬
‫ ﻧﻪ!!!!!!!!!!!!‬‫ﻫﺮي اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن را ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺧﺖ ‪.‬ﻳﻜﻲ از اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﮔﺮﻳﻨﺪل واﻟﺪ در‬
‫زﻣﻴﻨﻪ ﺟﺎدوي ﺧﻮن ‪.‬ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻛﺎﻣﻞ ﺷﺪن‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮن ﻣﻌﺠـﻮن‬
‫ﺳﺎز‬

‫‪764‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻴﺎز دارد ‪.‬ﺗﻤﺎم ﺧﻮن ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎز‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻓﺮﻳﺎدي از ﺳﺮ ﺧﺸﻢ ﺳﺮ داد و ﺑﺎ ﺣﺮﻛـﺖ دﺳـﺘﺶ‪ ،‬درب ﻛﺎرﮔـﺎه‬
‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮد ‪.‬ﺗﻤﺎم دﻳﻮارﻫﺎ ﺳﻴﺎه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و در وﺳﻂ اﺗﺎق ﻧﻴـﺰ‬
‫ﺣﻔﺮه اي دو ﻣﺘﺮي اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻘﺎﻳﺎي ﭘﺎﺗﻴﻠﻲ ﻛﻪ اﺣﺘﻤـﺎﻻ ﻣﻨﻔﺠـﺮ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﻴﺰ در اﻃﺮاف ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ ‪.‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﻮد‬
‫را ﻳﺎﻓﺖ ‪.‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮﺷﻪ ﺗﺎرﻳﻜﻲ از اﺗﺎق رﻓﺖ و ﺑﺪن ﻣﺮدي ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ‪.‬ﻟﺐ ﻫﺎي اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳـﻔﻴﺪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و اﺛﺮ دو ﺑﺮﻳﺪﮔﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي ﻣﭻ دو دﺳـﺘﺶ )ﻣﺤـﻞ‬
‫ﻋﺒﻮر ﺷﺎﻫﺮگ( دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻟﺒﺎﻧﺶ ﻟﺮزﻳﺪ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ‪ ...‬دﻳﻨﻢ رو ﻋﺪا ﻛﺮدم ‪.‬ﻛﺮﻳﺴﻤﺲ ﻣﺒﺎرك‪.‬‬‫و دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪.‬‬
‫ﺟﺎم ﺣﺎﻓﭙﺎف ﻛﻪ ﻧﻴﻤﻲ از آن ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﻤﻲ از آن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮد‪،‬‬
‫در دﺳﺖ ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬درﺧﺸﺸﻲ ﻋﺠﻴﺐ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ ‪.‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺗﺼﻮر اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ وﺿﻌﻴﺘﻲ‬
‫را ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ‪.‬ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺣﺮﻓﻲ را زد ﻛﻪ اي ﻛﺎش ﭘﻴﺶ ﺗﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺗﻮ را ﺑﺨﺸﻴﺪم ‪.‬ﻳﻘﻴﻦ دارم ﻛﻪ ﭘﺪرم ﻫﻢ ﺗﻮ را ﺑﺨﺸﻴﺪه‪.‬‬‫و اﻳﻦ ﺑﻮد ﭘﺎﻳﺎن ﻛﺎر ﺷﺎﻫﺰاده‪...‬‬

‫‪765‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و هﺸﺘﻢ«‬
‫درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن‬
‫ﻣﻨﻈﺮه داﺧﻞ اﺗﺎق ﻳﻜﺴﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﻫﺮي رﺳﺎﻧﺪ و ﺑﺎ‬
‫دﻳﺪن ﺑﺪن اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‬
‫ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺑﺎز اﺳﻨﻴﭗ ﻧﮕﺎه ﻧﻜﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي! اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟‬‫ﻫﺮي ﺑﻲ ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻓﻲ‪ ،‬دﺳﺖ اﺳﻨﻴﭗ را ﺑﺎﻻ آورد و ﺟﺎم ﻧﻴﻤﻪ ﺳﻮﺧﺘﻪ را در‬
‫ﻣﻌﺮض دﻳﺪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻗﺮار داد‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺟﺴﺘﻲ زد و ﺟﺎم را از ﻣﻴﺎن اﻧﮕﺸﺘﺎن‬
‫اﺳﻨﻴﭗ ﺧﺎرج ﻛﺮد و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪...‬‬
‫ ﻫﻴﭻ روﺣﻲ در اﻳﻦ ﺟﺎم وﺟﻮد ﻧﺪارد!‬‫ﺣﺎل‪ ،‬ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺳﺮ اﺳﻨﻴﭗ را روي‬
‫زﻣﻴﻦ ﻗﺮار داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ‪ .‬ﺑﺒﺮش ﺑﻪ ﺑﺎغ‪.‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺪن اﺳﻨﻴﭗ ﺗﻮﺳﻂ آﺗﺸﻲ ﺑﺰرگ ﺑﻠﻌﻴﺪه ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺣﺎﻇﺮان در اﺗﺎق ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬در ﻧﮕﺎه اول‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﻬﺮه ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ‬
‫ﺧﺮاش ﺳﻄﺤﻲ ﺑﺮ روي ﺻﻮرﺗﺶ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﺎه ﺟﻴﻨﻲ از روي ﺻﻮرت‬
‫ﻫﺮي ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ رﻓﺘﻦ ﻛﺮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ زاﻧﻮﻫﺎي او رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﻲ‬
‫در دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺷﻨﻞ ﻫﺮي ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ و ﺑﺪن ﻧﻴﻤﻪ‬
‫ﻋﺮﻳﺎن ﻫﺮي ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و راﺷﻞ‪ ،‬ﻧﻔﺲ ﺧﻮد را ﺣﺒﺲ‬

‫‪766‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﺮدﻧﺪ و ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ﭘﻮﺳﺖ ﻫﺮي ﭘﺮ ﺑﻮد از زﺧﻤﻬﺎي و‬
‫ﺧﻮن ﻣﺮدﮔﻲ ﻫﺎ‪ .‬اﺳﺘﺨﻮان ﭘﺎي ﭼﭙﺶ ﻧﻴﺰ در وﺿﻌﻲ ﻧﺎﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ و ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎرج اﻧﺤﻨﺎ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي‬
‫آﻣﺪ و او را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻐﺾ آﻟﻮدي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﺮا اﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎ را اﻧﺠﺎم ﻣﻲ دﻫﻲ‪ .‬ﭼﺮا اﻳﻦ ﺑﻼﻫﺎ را ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮدت ﻣﻲ‬‫آوري‪.‬‬
‫ ﻣﺎ ﻗﺒﻼ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدﻳﻢ‪.‬‬‫ ﻧﻪ اﻳﻦ درﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدت‬‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻣﻲ ﮔﻴﺮي‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺣﻖ دارم‪ .‬ﺗﻮ ﻣﺎل ﻣﻨﻲ‪ .‬ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ؟‬
‫و ﺿﺮﺑﺎت ﻣﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺧﻮﻧﻲ ﻫﺮي ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫وﺿﻌﻴﺖ روﺣﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و او را از ﻫﺮي ﺟﺪا ﻛﺮد و اﺟﺎزه داد‬
‫ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ اش ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﺪ راﺷﻞ ﻧﻴﺰ ﺗﺮﺟﻴﻪ داد ﺗﺎ ﻣﻮﻗﺘﺎً ﺳﺎﻛﺖ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺴﻠﻤﺎً‪ ،‬دﺧﺘﺮ ﺳﺮخ ﻣﻮ آﻣﺎده ﺑﻮد ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ را ﻗﻴﻤﻪ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي‬
‫درﮔﻴﺮي اﻣﺮوز و ﺑﻼﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاران آورده ﺑﻮد را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ‬
‫در ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺖ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺻﺪاي ﻫﺮي را ﺷﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ از دراﻛﻮ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ؟‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺟﻮاب ﻫﺮي را داد‬
‫ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ‪ .‬ﺟﺴﺪ ﻣﺎدرش را ﻫﻢ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪه اﻧﺪ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ‬‫ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺷﺎن‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ ،‬اوﻧﺠﺎ دﻳﮕﻪ ﺑﻪ دراﻛﻮ ﺗﻌﻠﻖ داره‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﻏﻴﺮ از ﺟﻴﻨﻲ ﮔﺮﻳﺎن‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬و آﻣﺒﺮﻳﺞ؟‬

‫‪767‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ رﻓﺘﻲ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد دردﺳﺮ درﺳﺖ ﻛﻨﻪ و ﻣﺎﻧﻊ رﻓﺘﻦ‬‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺸﻪ وﻟﻲ ﻓﺎج اﺟﺎزه ﻧﺪاد‪.‬‬
‫ ﻓﺎج؟!‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﻠﺦ و زورﻛﻲ ﺗﺤﻮﻳﻞ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻓﺎج ﻛﻪ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻓﺎج دو ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﺮ روز ﺑﻪ‬‫ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﻲ آﻳﺪ و ﺑﺎ ﺗﺎﺑﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور ﺣﺮف ﻣﻲ زﻧﺪ‪.‬‬
‫ وﻟﻲ دﻓﺘﺮ ﻣﺪﻳﺮ‪...‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي را ﺑﺮﻳﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪ .‬درب دﻓﺘﺮ ﻣﺪﻳﺮ ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ ﻣﺪرﺳﻪ را ﺗﺮك ﻛﺮدي‪،‬‬‫ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه و ﺣﺘﻲ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻫﻢ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ آن را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻓﺎج ﺑﺎ‬
‫ﻳﻜﻲ از ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎي ﻣﺪﻳﺮ ﻛﻪ در ﻛﻠﺒﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻗﺮار دارد ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ﻫﺮي را دﻳﺪ‪ ،‬اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﺑﺮ ﻃﺒﻖ وﺻﻴﺖ ﻧﺎﻣﻪ داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺪﻳﺮ از ﺧﻮدش ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‬‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ داده ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺧﻮدت ﻛﻪ از وﺿﻌﻴﺖ روﺣﻲ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‬
‫ﻣﻄﻠﻊ ﻫﺴﺘﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﻜﻮت ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ زودي‪ ،‬ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﻲ آﻳﺪ‪ .‬از او ﺑﺨﻮاﻫﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻦ‬‫ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮدم ﻫﻤﻪ ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺮاﻳﺶ ﺑﺎزﮔﻮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫و ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺮف دﻳﮕﺮي‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﭘﺎي ﺷﻜﺴﺘﻪ‪ ،‬ﻟﻨﮕﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در‬
‫رﻓﺖ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬

‫‪768‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫****‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ورود ﻫﺮي‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ را ﺑﻐﻞ ﻛﺮده و از ﻃﺮﻳﻖ ورودي ﻓﺮوﺷﮕﺎه دوﻛﻬﺎي‬
‫ﻋﺴﻠﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬درﺳﺖ در ﻣﻴﺎﻧﻪ ﻣﺴﻴﺮ‪ ،‬ﻏﺒﺎري ﺗﻴﺮه‬
‫رﻧﮓ‪ ،‬ﻣﺴﻴﺮ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻋﻀﺎي اﻧﺠﻤﻦ و اﻟﻒ دال ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ از آن‬
‫ﻋﺒﻮر ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﺮاي ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﺎﻧﻊ ﻗﻮي ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺑﺮاي‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﭘﻮرﺗﻜﻲ‪ .‬در آن ﻓﻀﺎي ﺗﺎرﻳﻚ‪ ،‬ﻏﺒﺎر ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ دﻳﺪه‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ و اﮔﺮ ﻳﻜﻲ از ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﻪ آن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از‬
‫ﺧﺸﻚ ﺗﺮﻳﻦ ﻧﻘﺎط زﻣﻴﻦ ﭘﻮرت ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺻﺤﺮاي آﻓﺮﻳﻘﺎ‪ .‬ﻫﺮي‪ ،‬اﻳﻦ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﺮ روي ﺗﻤﺎم ورودي ﻫﺎي ﻣﺨﻔﻲ اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ورودي‬
‫ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻧﻘﺸﻪ ﻏﺎرﺗﮕﺮ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﻣﺴﻴﺮ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺧﺮوﺟﻲ را ﺑﺎز‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬دردي ﺷﺪﻳﺪ را اﺣﺴﺎس ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم وﺟﻮدﺷﺎن را در ﻣﻲ ﻧﻮردﻳﺪ‪.‬‬
‫آﻧﻘﺪر ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪﻧﺪ و ﻓﺮﻳﺎدﺷﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬دروﻧﺸﺎن از‬
‫ﻫﻢ درﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ و ‪ ...‬درد ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﭼﻲ ﺑﻮد؟‬‫ﻟﻮﻧﺎ ﻛﻪ ﺑﺴﻴﺎر ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد و زﻳﺮ ﭼﺸﻤﺶ ﻧﻴﺰ ﺳﻴﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ را ﭘﺮﺳﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻮﻳﻞ ﺑﺎ ﺳﺮدرﮔﻤﻲ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﺮوﻳﻢ‪.‬‬‫و دﺳﺖ ﻟﻮﻧﺎ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺮوﺟﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻟﻮﻧﺎ را ﺑﻪ‬
‫ﻧﺰد ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي ﺑﺮد و ﺗﻨﻬﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺳﻼﻣﺘﻲ او ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺮ روي‬
‫ﻳﻚ ﺻﻨﺪﻟﻲ درﺳﺖ ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﻟﻮﻧﺎ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ اي در اﻳﻦ‬

‫‪769‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫وﺿﻌﻴﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺣﺴﺎس ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ در دﺳﺘﺶ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻟﻮﻧﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن در ﺧﻮاب اﺳﺖ و ﺑﺠﺰ ﺧﻮدش‪،‬‬
‫ﻛﺲ دﻳﮕﺮي در آﻧﺠﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺑﺮاي دوﻣﻴﻦ ﺑﺎر دﺳﺘﺶ‬
‫ﮔﺮم ﺷﺪ و اﻳﻦ ﺑﺎر ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاﻳﻲ را در ذﻫﻨﺶ ﺑﺸﻨﻮد‪ .‬ﺻﺪا ﭼﻨﺪان واﺿﺢ‬
‫ﻧﺒﻮد و ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﻂ ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﺪ ﻛﻪ ﺻﺪاي ﭼﻪ ﻛﺴﻲ اﺳﺖ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪،‬‬
‫ﻣﻨﻈﻮر ﺻﺎﺣﺐ ﺻﺪا را درك ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻟﻮﻧﺎ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺪون ﻫﻴﭻ‬
‫ﺳﺮو ﺻﺪاﻳﻲ از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺮش ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺮ ﺧﻮردﮔﻲ را اﺟﺮا ﻛﺮد و ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭼﻮن در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد‬
‫زﻳﺎدي از زﺧﻤﻴﻬﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﻣﺤﻔﻠﻴﻬﺎ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬از‬
‫آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﻓﻌﻼ در دﺳﺖ ﺗﻌﻤﻴﺮ ﺑﻮد و ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭘﺎﺳﺦ‬
‫ﮔﻮي ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي از آﺳﻴﺐ دﻳﺪﮔﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻮﻗﺖ از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮاي ﻣﺪاواي ﻣﺠﺮوﺣﺎن ﺟﻨﮕﻲ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﻫﻔﺘﻢ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ‬
‫ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﺎرﻧﺎﺑﺎس ﺑﻲ ﻋﻘﻞ اﻳﺴﺘﺎد و دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﻧﺸﺎﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‬
‫و ﺑﺎرﻧﺎﺑﺎس و ﺗﺮوﻟﻬﺎي ﺳﻨﮕﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺤﻮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﻮﻳﻞ درﺑﻲ ﻛﻪ ﻇﺎﻫﺮ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد را ﺑﺎز ﻛﺮد و وارد ﺷﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در را ﺑﺴﺖ‪ ،‬ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ‬
‫ﺑﺎره ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﻌﻠﻢ ﺑﺎﻟﻪ ﺧﻮد را ﺳﺮ و ﺗﻪ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در اﻧﺘﻬﺎي ﺗﺎﻻر رﻓﺖ و آن را ﺑﺎز ﻛﺮد و وارد ﻃﺒﻘﻪ آﺧﺮ ﻗﺼﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺴﻴﺮ را اداﻣﻪ داد ﺗﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﺳﻴﺪ‪.‬‬

‫‪770‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در را ﺑﺎز ﻛﺮد و وارد ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺠﺰ ﻫﺮي و رون‪ ،‬ﻫﻤﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ را در‬
‫آﻧﺠﺎ دﻳﺪ‪ .‬راﺷﻞ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬ﻣﻮدي و ﺗﺎﻧﻜﺲ‪ .‬ﻛﻤﻲ ﻛﻪ دﻗﺖ‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻏﻴﺒﺖ اﺳﻨﻴﭗ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﻲ‪ .‬ﺳﻼم‬‫ﻧﮕﺎه ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻫﺮ ﻛﺪام ﺑﻪ ﺷﻴﻮه ﺧﻮدش‪ ،‬ﺟﻮاب او را‬
‫داد‪ .‬ﻫﺮ ﻛﺪام از ﺣﺎﺿﺮﻳﻦ در اﺗﺎق‪ ،‬ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از ﻧﺒﺮد اﻣﺮوز را ﺑﺮ ﺧﻮد داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺻﺪﻣﻪ دﺳﺖ ﺑﺎﻧﺪﭘﻴﭽﻲ ﺷﺪه ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﺮدﻧﺶ آوﻳﺠﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺧﺮاش ﺳﻄﺤﻲ ﺑﺮ دﺳﺖ ﭼﭗ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ اي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻨﻮز ﺧﺒﺮي از ﻫﺮي ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﺑﺎر ﻛﻪ ﻧﻮﻳﻞ‬
‫ﺳﻮاﻟﻲ ﻣﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺟﻮاب درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻲ ﺗﺎ ﻫﺮي ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ .‬او ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ دﻫﺪ‬‫و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺮي ﺑﺎ ﭘﺎﻳﻲ ﺑﺎﻧﺪﭘﻴﭽﻲ ﺷﺪه‪ ،‬ﻟﻨﮕﺎن از راه رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺸﺨﺺ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ را ﺻﺮف ﻣﺪاواي ﺧﻮدش ﻛﺮده‪.‬‬
‫ ﺑﺠﺰ ﻧﻮﻳﻞ‪ ،‬ﺑﻘﻴﻪ ﺑﻴﺮون‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ورود ﺑﻪ اﺗﺎق‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف را زد و ﺑﻪ در اﺷﺎره ﻛﺮد‪ .‬ﺗﻤﺎم ﭼﻬﺮه ﻫﺎ‬
‫در ﻫﻢ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ اﻋﺘﺮاض ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ‬
‫آورد و ﻣﺎﻧﻊ او ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺴﺎﺋﻠﻲ ﻛﻪ ﻣﻄﺮح ﻣﻲ ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺮاي ﻧﻮﻳﻞ ﺟﻨﺒﻪ ﺷﺨﺼﻲ دارد‪ .‬ﻣﻲ‬‫ﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻌﺪاً از ﺧﻮدش ﺳﻮال ﻛﻨﻴﺪ و اﮔﺮ ﺗﻤﺎﻳﻞ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺮاﻳﺘﺎن ﺑﺎزﮔﻮ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫‪771‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﺮﻛﺖ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺲ ﻛﻨﺠﻜﺎوي آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻣﺮز ﺟﻨﻮن رﺳﺎﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﻫﺮﻳﻪ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮوﻳﻢ ﺑﻴﺮون‪.‬‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺧﺎﺗﻤﻪ داد و ﻫﻤﻪ را از اﺗﺎق ﺑﻴﺮون ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ ﺑﺰرگ آﻣﺪ و درﺳﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﻮﻳﻞ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﻜﻮت ﻫﺮي ﻃﻮﻻﻧﻲ و ﺗﺎ ﺣﺪي ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﻳﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻧﻮﻳﻞ آن را‬
‫ﺷﻜﺴﺖ‪.‬‬
‫ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻧﻮﻳﻞ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺟﻌﺒﻪ اي ﺳﻴﺎه‬
‫رﻧﮓ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﻮﻳﻞ ﭘﺪﻳﺪ آورد‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﭼﻴﻪ؟‬‫ ﺑﺎزش ﻛﻦ‪ .‬ﺧﻮدت ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻲ‪.‬‬‫ﻧﻮﻳﻞ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺷﻚ و ﺗﺮدﻳﺪ‪ ،‬درب ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪.‬‬
‫در درون ﺟﻌﺒﻪ‪ ،‬دو ﺷﻴﺸﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻲ رﻧﮓ ﻫﻤﭽﻮن آب و دو ﮔﻮي ﻛﻮﭼﻚ‬
‫ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﻧﻮﻳﻞ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي از ﻣﺎﺟﺮا را درك ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮاي‬
‫درﻳﺎﻓﺖ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻗﺒﻞ از ﻫﺮ ﭼﻴﺰ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺪوﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﻣﺮده‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ‬‫ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺗﻮ و ﻟﻮﻧﺎ ﻫﻢ اون درد رو اﺣﺴﺎس ﻛﺮدﻳﻦ‪.‬‬
‫ﻧﻮﻳﻞ ﻛﻪ ﺧﺸﻜﺶ زده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺮش را اﻧﺪﻛﻲ ﺗﻜﺎن دﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﻮروس ﺟﺰو ﺣﻠﻘﻪ دروﻧﻲ ﺑﻮد و ﺣﻠﻘﻪ اﺻﻠﻲ‪ ،‬از زﻧﺪﮔﻲ اﻋﻀﺎي ﺧﻮد‬‫ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﻪ دﻻﻳﻠﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدم ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم‬

‫‪772‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺳﺖ‪ ،‬ﺗﺎﺛﻴﺮ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮ ﺳﻮروس از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ‪ ...‬ﺧﻮب ‪...‬‬
‫اون ﻣﺮد‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻴﻦ؟!‬‫ﭼﺸﻤﺎن ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻪ راﺳﺘﻲ از ﺣﺪﻗﻪ ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﺴﺘﻲ؟ اون ﻣﺮده‪.‬‬‫ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﺗﻜﺮار ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺧﻮدﻣﻢ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎﻫﺎش ﻛﻨﺎر ﺑﻴﺎم‪ .‬اﻣﺎ‬‫ﻣﺴﺌﻠﻪ اﺻﻠﻲ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي اﺳﺖ‪.‬‬
‫و ﺑﻪ ﺟﻌﺒﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﻮﻳﻞ اﺷﺎره ﻛﺮد‪.‬‬
‫ اون دو ﻣﻌﺠﻮن‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎي اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮاي ﺗﻮ اﺳﺖ‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ‬‫ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ از ﻣﺮگ ﺳﺎﺧﺘﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻛﻤﻚ اﻳﻦ ﻣﻌﺠﻮن و آن‬
‫ﮔﻮﻳﻬﺎي ﻗﺮﻣﺰ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻲ واﻟﺪﻳﻨﺖ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﻲ‪.‬‬
‫ ﭼﻲ؟!‬‫ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻲ‬
‫ﺗﻔﺎوت ﻃﻮري ﻛﻪ اﻧﮕﺎر اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﻔﺘﺎده و وﻗﻔﻪ اي در ﻣﻴﺎن ﻛﻼﻣﺶ اﻳﺠﺎد‬
‫ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ اﮔﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺑﺮ روي ﻛﺴﻲ اﺟﺮا ﺷﻮد‪،‬‬‫ذﻫﻦ ﺷﺨﺺ ﺑﺮاي ﻓﺮار از آﺳﻴﺐ دﻳﺪﮔﻲ‪ ،‬در ﻳﻚ ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺴﺘﻪ ﻓﺮو‬
‫ﻣﻲ رود و ارﺗﺒﺎﻃﺶ را ﺑﺎ ﺟﺴﻢ و ﻣﺤﻴﻂ ﺧﺎرج ﻗﻄﻊ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻧﻮﻋﻲ‬
‫ﻓﻀﺎي ﺧﺎﻟﻲ‪ .‬اﻳﻦ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮاي واﻟﺪﻳﻦ ﺗﻮ رخ داده‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬و ﺗﻮ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪...‬‬

‫‪773‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬در اوﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻪ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﺑﺮو‬‫و از اﻳﻦ ﺟﻌﺒﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻦ‪ .‬ﮔﻮي ﻗﺮﻣﺰ را درون ﻣﻌﺠﻮن ﺑﻴﺎﻧﺪاز و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﻪ واﻟﺪﻳﻨﺖ ﺑﺨﻮران‪ .‬اﮔﺮ ﺣﺘﻲ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻜﺚ‬
‫ﻛﻨﻲ‪ ،‬اﺛﺮش از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ رود‪.‬‬
‫ﻧﻮﻳﻞ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد ﺗﺎ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺮاﻳﺶ ﻫﻀﻢ ﺷﻮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺟﻌﺒﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎورش ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ واﻟﺪﻳﻨﺶ ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ و اﻳﻦ دو ﮔﻮي ﻗﺮﻣﺰ؟‬‫ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻋﻮض ﺷﺪ و ﺧﻨﺪه اي وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺳﺮداد‪.‬‬
‫ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪه روح ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺴﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻔﺮﺳﺘﻤﺶ اون دﻧﻴﺎ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺮ ﺧﻮاﺳﺖ و ﻣﻴﺰ را دور زد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﻮﻳﻞ رﻓﺖ ﻛﻪ از ﭘﺸﺖ ﺑﺮ‬
‫زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او دراز ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻻزم ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺮاش دﻟﺴﻮزي ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ دﻟﺖ ﻣﻲ ﺧﻮاد ﺧﺎﻃﺮه اون‬‫ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ واﻟﺪﻳﻨﺖ آورد را ﺑﻬﺖ ﻧﺸﻮن ﺑﺪم‪.‬‬
‫ﻧﻮﻳﻞ ﺑﺎ ﭼﺎﺑﻜﻲ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﻪ او ﻣﻬﻠﺖ ﻧﺪاد‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﮔﻮﻳﻬﺎ را ﺑﺮداﺷﺖ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻﻮرت‬
‫ﻧﻮﻳﻞ ﮔﺮﻓﺖ و ﻓﺮﻳﺎد زد‪.‬‬
‫ اون ﻋﻮﺿﻲ اﻳﻨﺎ رو از روح ﭘﺪر و ﻣﺎدرت دزدﻳﺪه‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ اوﻧﺎ رو‬‫ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﻪ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اون ﺑﺪﺧﺘﻬﺎ رو‬
‫ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻲ ‪ ...‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ اﻳﻦ ﺟﻌﺒﻪ رو ﺑﻨﺪازي ﺗﻮي آﺗﻴﺶ‪.‬‬

‫‪774‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﮔﻮي را درون ﺟﻌﺒﻪ اﻧﺪاﺧﺖ و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي اﺗﺎق‬
‫را ﺗﺮك ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﻪ دﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﻫﻤﺴﺮش وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎ‬
‫دﻳﺪن ﭼﻬﺮه ﻧﻮﻳﻞ ﻛﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ وا رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻧﻮﻳﻞ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ اﻓﺮادي را داﺷﺖ ﻛﻪ از آن دﻧﻴﺎ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪه ﺷﺪه اﻧﺪ‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺷﺎﻧﻪ‬
‫ﻫﺎي ﻧﻮﻳﻞ را ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟ ﻧﻮﻳﻞ؟ ﺻﺪاﻣﻮ ﻣﻲ ﺷﻨﻮي؟‬‫ ﻫﺮي ﻳﻚ ﻛﺎﺑﻮﺳﻪ‪.‬‬‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ را ﻛﻨﺎر زد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻮﻳﻞ را ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت ﺗﻜﺎن ﻣﻲ داد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻫﺎت ﭼﻴﻜﺎر ﻛﺮد؟ ﭼﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺳﺮت آورده؟ ﭼﻴﺰي از ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻳﺎد‬‫ﻣﻲ آوري؟‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺣﺮف ﻣﻲ زد اﻣﺎ ﻧﻮﻳﻞ ﻫﻴﭻ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺑﻪ او ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ذﻫﻨﺶ‬
‫درﮔﻴﺮ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﻣﻬﻤﺘﺮ از ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره از ﺟﺎ‬
‫ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺟﻌﺒﻪ را از دﺳﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻗﺎﭘﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر! ﻣﻦ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﺷﻤﺎ اﺣﺘﻴﺎج دارم‪.‬‬‫****‬
‫ده دﻗﻴﻘﻪ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﻟﻮﭘﻴﻦ را ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ او را ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﺒﺮد‪ .‬ﻧﻪ‬
‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻧﺰد ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﺶ ﺑﺮود و ﻧﻪ ﻫﺪﻓﺶ از رﻓﺘﻦ را ﺑﻪ دﻳﮕﺮان‬
‫ﺑﮕﻮﻳﺪ ﭼﻮن در ﻫﺮ دو ﺻﻮرت ﻣﺎﻧﻊ ﻛﺎرش ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ از‬
‫ﻛﺎرش راﺿﻲ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪775‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻗﺒﻮﻟﻪ‪ .‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﻫﻤﺮاﻫﻴﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﺮداﺷﺐ ﺟﻠﺴﻪ اﻇﻄﺮاري ﻣﺤﻔﻞ در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬ﻣﻚ‬‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻛﻪ ﻫﺮي ﻫﻢ اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺗﺎق را ﺗﺮك ﻛﺮد‪ ،‬دوﺳﺘﺎﻧﺶ را دﻳﺪ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎر درب اﺗﺎق‬
‫اﻳﺴﺘﺎده اﻧﺪ و ﺧﻮد را آﻣﺎده ﻛﺮده اﻧﺪ ﺗﺎ ﺟﻨﺎزه ﻧﻮﻳﻞ را ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪ .‬ﺑﺪون‬
‫ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﻓﺖ و در آﺗﺸﻲ ﺳﺮخ رﻧﮓ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره از ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬رون ﺑﺮ ﻟﺒﻪ ﺗﺨﺘﺶ‬
‫ﺗﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ رون؟!‬‫رون ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ دوﻳﺪ‪ .‬دو‬
‫دوﺳﺖ ﺑﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﻢ دوﻳﺪﻧﺪ و ﻫﻢ را درآﻏﻮش‬
‫ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ رون اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪي‪.‬‬‫ اوه آره‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﺪار ﺷﺪم‬‫ﺳﭙﺲ ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ داﺋﻢ ﻛﺎﺑﻮس ﻣﻲ دﻳﺪم‪ .‬راﺳﺘﻲ ﻣﻦ ﭼﻘﺪر ﺧﻮاﺑﻴﺪم؟ اون اﺳﻨﻴﭗ‬‫ﭘﻴﺮ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﻳﺪ و در ﺻﻮرت رون ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‬

‫‪776‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺳﺮي ﻣﻄﺎﻟﺐ را ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮاﻳﺖ ﺷﺮح دﻫﻢ‬‫****‬
‫ﺣﺎﻻ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رون‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬راﺷﻞ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و رﻳﮕﻠﻮس‪ ،‬در ﺑﺎﻏﻲ زﻳﺒﺎ‬
‫اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ورودي آن در ﻃﺒﻘﻪ اول و ﻣﻘﺎﺑﻞ درب آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎً ﺷﺶ ﺳﻨﮓ ﻗﺒﺮ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ را در ﺧﻮد ﺟﺎي داده ﺑﻮد اﻣﺎ ﺣﺎﻻ‬
‫ﻳﻚ ﺳﻨﮓ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ‬
‫دﻳﺪن رون‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﺳﺮﻋﺘﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﭘﺮت ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ رون را‬
‫ﺑﺎ دﻳﻮار ﻳﻜﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ زﻳﺮ ﺑﻐﻞ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ او ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻛﻤﻲ ﺑﻪ ﭘﺎي‬
‫ﺧﻮد اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻓﻜﺮش رو ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرم اﻳﻨﻪ ﻛﻪ‬‫اﻳﻦ ﻛﺎر از ﻳﻪ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻨﻲ ﺑﻌﻴﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﭼﻨﺪان ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻋﻘﻴﺪه ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ .‬ﺳﺎﻻزار ﻫﻢ ﻳﻪ ﻛﺎري ﻣﺜﻞ اﻳﻦ رو‬‫اﻧﺠﺎم داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را ﻻﺑﻼي ﻣﻮﻫﺎي ﺳﺮخ ﺟﻴﻨﻲ ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد‪،‬‬
‫اﻳﻦ را ﮔﻔﺖ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺳﺎل اوﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اوﻣﺪم‪ ،‬از ﻛﻼه ﮔﺮوﻫﺒﻨﺪي ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﻨﻮ‬‫در ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور ﻗﺮار ﺑﺪه ﭼﻮن ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ و ﭘﻴﺮواﻧﺶ‬
‫ﻳﻚ ﻣﺸﺖ ﻋﻮﺿﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫‪ -‬اﻻن ﻛﻪ ﻓﻜﺮش رو ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ ﻛﻪ ﻋﺠﻮﻻﻧﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬

‫‪777‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ را اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﻲ؟!‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻛﻪ وﺿﻌﻴﺘﻲ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮدش داﺷﺖ و ﺑﻪ‬
‫ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﺎﻳﺪ آره ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻧﻪ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻛﻪ اوﻧﻘﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﻣﺼﻤﻢ ﻧﺒﻮدم‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ‬‫اﻧﺘﺨﺎب رو ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﻛﻼه ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻗﺒﺮ اﺳﻨﻴﭗ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﺮوﻳﻢ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﺎ‪ ،‬آراﻣﺸﺸﺎن را ﺑﺮ‬‫ﻫﻢ ﻣﻲ زﻧﺪ‪.‬‬
‫و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دوﺳﺘﺎﻧﺶ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﺮد‪.‬‬
‫****‬
‫از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ اﺳﻨﻴﭗ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ اداﻣﻪ‬
‫ﻛﺎر اﺳﻨﻴﭗ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺷﻴﻮه ﺧﻮدش‪ ،‬رون را ﻧﻴﺰ ﻣﺠﺒﻮر ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه او ﺑﻪ اﺗﺎق ﺳﺎﺑﻖ اﺳﻨﻴﭗ ﻧﻘﻞ ﻣﻜﺎن ﻛﻨﺪ و در ﺳﺎﺧﺖ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻛﺘﺎﺑﻬﺎ و دﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎي‬
‫ﺧﻮدش و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﺎدرش را ﺑﺮاي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد)ت‪.‬ن‪ :‬ﻣﻨﻈﻮرم‬
‫ﻛﺘﺎب ﺟﺎدوي ﺧﻮن ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻛﺘﺎب ﻣﺬﻛﻮر در اﺧﺘﻴﺎر ﻓﻮﻛﺲ اﺳﺖ(‪ .‬ﻓﺮداي آن‬
‫ﺷﺐ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺗﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺑﺮوﻧﺪ و ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﺟﻠﺴﻪ ﻣﺤﻔﻞ آﻣﺎده‬
‫ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬آﻧﺸﺐ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻬﺎ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻛﻤﻲ آﺳﻮده ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ‬
‫رون ﻛﻨﺎر او ﺑﻮد و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﺳﺎﻟﻢ‪ .‬ﺣﺪاﻗﻞ ﻇﺎﻫﺮش ﻛﻪ اﻳﻨﻄﻮر ﻧﺸﺎن ﻣﻲ‬
‫داد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺳﺮ ﻣﻴﺰ ﺷﺎم در ﻛﻨﺎر رون ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و در اﻓﻜﺎرش ﻏﺮق‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮدش آﻣﺪ‪.‬‬

‫‪778‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ رون ‪ ...‬ﻣﻦ ﭼﻨﺪﺗﺎ ﺳﻮال از ﺗﻮ داﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ و ﺣﺎﻻ ﻫﺮي از ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و از ﺗﻪ‬
‫ﮔﻠﻮ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ ﻛﻪ درد زﺧﻤﺖ رو ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدي؟!‬‫رون ﻛﻪ اوﺿﺎع را ﻧﺎﻣﺴﺎﻋﺪ ﻣﻲ دﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ آرام ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﺿﻌﻴﺖ ﺗﻮ ﺧﻮب ﻧﺒﻮد و ‪ ...‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﻣﻦ ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮي او را ﺳﺎﻛﺖ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﺪﻓﻤﻮن رو ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮدي؟ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ آوري ﻛﻪ ﭼﺮا ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ‬‫اوﻣﺪﻳﻢ؟ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ از دﺳﺖ دادﻳﻢ رو ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آوري؟ ﻣﺜﻼً ﻗﺮاره‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ اون ﻓﻠﻚ زده ﻫﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺟﻨﺎزه ﺗﻮ ﻫﻴﭻ ﻛﻤﻜﻲ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ‬
‫ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ دوﺳﺖ ﻣﻦ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي‪ .‬آروم ﺑﺎش‪.‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ زﻣﺰﻣﻪ وار اﻳﻦ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﻪ ﻛﻪ آروم ﺑﺎﺷﻢ؟ ﻣﻦ آروﻣﻢ‪ .‬اوه آره ‪ ...‬ﻣﻦ آروﻣﻢ‪.‬‬‫ ﮔﻔﺘﻢ آروم ﺑﺎش‪.‬‬‫ ﻣﻦ آروم ‪...‬‬‫ﺷﭙﻠﻖ!!!!‬
‫ﺷﺪت ﺳﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﺣﺪي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻋﻴﻨﻚ ﻫﺮي را از ﺻﻮرﺗﺶ ﺟﺪا ﻛﺮد و آن را‬
‫ﺑﻪ دﻳﻮار ﻛﻮﺑﺎﻧﺪ و ﻃﺒﻴﻌﺘﺎً‪ ،‬آن را ﻟﻪ و ﻟﻮرده ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻫﺮﻣﻴﻮن و راﺷﻞ در‬
‫ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ و رﻧﮓ از ﺻﻮرت رون ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬

‫‪779‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي را ﻛﻤﻲ آرام ﻛﻨﺪ اﻣﺎ در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ در دﺳﺘﺮس ﻧﺒﻮد و ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﻮد‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ رون‪ ،‬او را ﻛﺎﻣﻼ ﻋﺼﺒﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ‬
‫آراﻣﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪن ﻣﻮﺿﻮع‬
‫ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﺻﻮرت ﺟﻴﻨﻲ ﺳﻔﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰي را ﻧﺸﺎن ﻧﻤﻲ داد‪.‬‬
‫ ﻳﻪ ﻧﮕﺎه ﺑﻪ ﺧﻮدت اﻧﺪاﺧﺘﻲ؟ ﻣﺜﻼ ﻗﺮاره ﻳﻪ ﺗﻴﻢ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ .‬وﻇﻴﻔﻪ ﻣﺎ اﻳﻦ‬‫ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻳﻜﺒﺎر‪ ،‬ﺑﺪن ﺗﻮ رو از ﮔﻮﺷﻪ و ﻛﻨﺎر اﺗﺎق ﺟﻤﻊ‬
‫ﻛﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻴﻢ ﺳﺮﻫﻤﺶ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬اﮔﻪ ﻛﺴﻲ ﻗﺮار ﺑﺎﺷﻪ داد ﺑﺰﻧﻪ‪ ،‬اون‬
‫ﻣﻨﻢ و ﻧﻪ ﺗﻮ‪ .‬دﻳﮕﻪ از اﻳﻦ دﻳﻮوﻧﻪ ﺑﺎزﻳﻬﺎ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم‪ .‬ﻣﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻋﻼﻗﻪ‬
‫دارﻳﻢ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺣﺎﻇﺮ ﺷﺪﻳﻢ ﺟﻮﻧﻤﻮن رو ﻛﻒ دﺳﺘﻤﻮن ﺑﺬارﻳﻢ و‬
‫دﻧﺒﺎﻟﺖ ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﺣﻖ ﻧﺪاري ﺑﺎ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻣﺎ ﺑﺎزي ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ ﺗﺎ ﻫﺮي ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻣﻨﻈﻮر ﺟﻴﻨﻲ را درك ﻛﻨﺪ‪ .‬ﭼﻴﻨﻬﺎي‬
‫وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﺮوع ﺑﺤﺚ در ﺻﻮرﺗﺶ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ و‬
‫ﭼﻬﺮه اش‪ ،‬ﺣﺎﻟﺖ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺧﻮد را ﺑﺎز ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻛﻠﻤﻪ ﻫﻢ ﺣﺮف ﻧﺰد و‬
‫ﺑﻪ آراﻣﻲ اﺗﺎق را ﺗﺮك ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺻﻮرت ﺟﻴﻨﻲ از ﻫﻢ وا رﻓﺖ و ﺗﺎزه‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﻜﺎر ﻛﺮده و ‪...‬ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ ،‬وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﮔَﻨﺪ ﻣﻲ زد‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ‪ ...‬ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ‪...‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ رون ﻛﻤﻚ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ‬
‫آورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪780‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻛﻤﻲ ﻋﺠﻠﻪ ﻛﺮدي و ﺧﻮب ‪ ...‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻲ‪ ،‬اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺣﺎل‬‫ﺧﻮدش ﺑﺬاري‪ .‬زﻣﺎن ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو درﺳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ راﺷﻞ اﻧﺪاﺧﺖ و راﺷﻞ ﻧﻴﺰ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ‬
‫ﺗﻜﺎن داد‪ .‬ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮار رﻓﺖ و ﻋﻴﻨﻚ ﻫﺮي را از روي زﻣﻴﻦ‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ دﺳﺘﺶ‪ ،‬آﻧﺮا ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اول در آورد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﺷﻌﻠﻪ اي در ﻣﻴﺎﻧﻪ اﺗﺎق درﺧﺸﻴﺪ و ﻫﺮي از ﻣﻴﺎن آن ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺗﺨﺖ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ رﻓﺖ و ﺧﻮد را ﺑﺮ روي آن ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪ و درد ﻣﺨﺘﺼﺮي را اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺗﺎزﮔﻲ از ﺧﻮاب ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪ و ﮔﺬر زﻣﺎن‬
‫را از دﺳﺖ داد‪ .‬ذﻫﻨﺶ در ﺣﺎل ﻛﻨﺎر ﻫﻢ ﻗﺮار دادن ﻗﻄﻌﺎت ﺑﻪ ﻫﻢ رﻳﺨﺘﻪ‬
‫ﭘﺎزل ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي!‬‫ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺟﻴﻨﻲ را در اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق دﻳﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻜﺎف دﻳﻮار‬
‫در ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﺑﻪ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ درآﻣﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻨﺪ‬
‫ﻗﺪﻣﻲ را ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﺳﭙﺲ اﻳﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻣﻲ ﻛﺮدم‪.‬‬

‫‪781‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻳﻦ از ﺣﺮ ﺗﻬﻤﻞ ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﻧﻴﺮوﻳﻲ از اﻃﺮاف ﺑﻪ ﺑﺪن ﺟﻴﻨﻲ‬
‫وارد ﺷﺪ و او را ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫او را ﺑﻪ ﺷﺪت در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ و ‪...‬‬
‫ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻮ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮد را از او ﺟﺪا ﻛﺮد ﺗﺎ ﻧﻔﺲ ﺑﻜﺸﺪ و اﻳﻦ ﺟﻤﻼت را‬
‫ادا ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ او را ﻣﺤﻜﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻓﺸﺮد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬دردي را در‬
‫ﺳﻴﻨﻪ اش اﺣﺴﺎس ﻛﺮد و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻫﺠﻮم ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ و دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰي ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺳﻴﺎه ﺷﺪ و او از ﻫﻮش رﻓﺖ‪.‬‬
‫****‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺟﻴﻨﻲ را در آﻏﻮش ﺧﻮد دﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺧﻮد را از او‬
‫ﺟﺪا ﻛﺮد و ﻳﻘﻪ ﭘﻴﺮاﻫﻨﺶ ﻛﻪ ﻛﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد را درﺳﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ در آن رداي‬
‫ﺳﻴﺎه رﻧﮓ‪ ،‬واﻗﻌﺎً زﻳﺒﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺗﺎر ﻣﻮ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ اش ﻟﻐﺰﻳﺪه‬
‫ﺑﻮد را ﺑﻪ آراﻣﻲ ﻛﻨﺎر زد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ‬
‫روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻟﻐﺰﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺪود ﺳﺎﻋﺖ ﭼﻬﺎر ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﺗﺎ ﺷﺮوع ﺟﻠﺴﻪ‪ ،‬دو ﺳﺎﻋﺖ‬
‫زﻣﺎن داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ رﻳﮕﻠﻮس آﻧﻬﺎ را ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد و در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺻﺮار ﻫﺮي‪ ،‬ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ آن ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮات ﺑﺪي را ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﺪاﻋﻲ‬
‫ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ اﺻﺮار ﻧﻜﺮده ﺑﻮد و او را در ﻗﺼﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫و از ﻛﺮﻳﭽﺮ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ او را رﻫﺎ ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻛﻤﻚ داﺑﻲ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻛﺎرﻫﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ و ﺣﺎﻻ ﺧﺎﻧﻪ آﻣﺪه ورود اﻋﻀﺎء ﻣﺤﻔﻞ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪782‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﭘﺎﺗﺮوﻧﺎس وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ و ‪ ...‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ دﻳﺪن‬
‫ﻫﺮي ﻳﻜﺴﺎن ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺮدﻫﺎ ﻓﺮﻳﺎدي از ﺳﺮ ﺷﺎدي ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ و زﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ او و‬
‫ﺑﭽﻪ ﻫﺎ را ﺑﻐﻞ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟﻲ آﻧﭽﻨﺎن ﻫﺮي و ﺳﺎﻳﺮ ﺑﭽﻪ را در‬
‫آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪ و ﺻﺪاي ﺗﺮق و ﺗﻮروق اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎي آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻮا رﻓﺖ ﺗﺎ آﻧﺠﺎ‬
‫ﻛﻪ آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﺑﻴﻞ و ﭼﺎرﻟﻲ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ آﻧﻬﺎ ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﻧﮕﺎه ﻫﺮي ﺑﺮ روي ﺷﺨﺼﻲ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﻮي ﺗﻮﺗﻮن ﭘﻴﭗ ﻣﻲ‬
‫داد‪ .‬ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس ﻓﻠﭽﺮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﭘﺎ و آن ﭘﺎ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‬
‫ﺗﺎ ﺟﻮدش را ﭘﺸﺖ ﻣﻮدي ﻣﺨﻔﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم داﻧﮓ!!‬‫ﻟﺤﻦ ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻴﺰ و ﺑﺮﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻛﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را درك ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻫﺮي آﻣﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺗﻮﺟﻪ او را از ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس ﻣﻨﺤﺮف ﻛﻨﺪ و ﺑﻪ ﻣﻮدي‬
‫ﻓﺮﺻﺖ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻬﺪ ﻛﻪ او را از ﺟﻠﻮي دﻳﺪ ﻫﺮي دور ﻛﻨﺪ‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻫﺮي ‪ ...‬رﻳﻤﻮس رو ﻧﺪﻳﺪي؟‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻏﻀﺐ آﻟﻮد ﺑﻪ ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﻪ‪ .‬از دﻳﺮوز ﻋﺼﺮ‪ ،‬ﻧﺪﻳﺪﻣﺶ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺣﺴﺎﺑﻢ رو ﺑﺎ او دزد ﻋﻮﺿﻲ ﺗﺼﻮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راه ﭘﻠﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع ﺟﻠﺴﻪ‪ ،‬ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻛﺎري را اﻧﺠﺎم‬
‫دﻫﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ او را ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫****‬

‫‪783‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺟﻠﺴﻪ ﺷﺮوع ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻮﺿﻮع اﺻﻠﻲ ﺟﻠﺴﻪ ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮد و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ‬
‫ﻗﺼﺪ ذﻫﻦ روﺑﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ دو ﻧﻔﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮ دو را‬
‫ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺧﺖ و وﺟﻮد ﻫﺮ دو ﻧﻔﺮ در اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬اﻣﺮي ﻏﻴﺮ ﻋﺎدي ﻣﻲ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺗﺮﺟﻴﺢ‬
‫داد ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و‬
‫ﺷﺮوع ﻛﺮد‬
‫ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺻﺤﻴﺢ و ﺳﺎﻟﻢ ﻫﺴﺘﻴﺪ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮوﻳﻢ ﺳﺮ ﺑﺤﺚ اﺻﻠﻲ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻛﻨﺎرش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﺷﺎره ﻛﺮد و او ﻧﻴﺰ ﻛﻼه ﺷﻨﻠﺶ را‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ و‪...‬‬
‫ اﻛﺴﭙﻠﻴﺎرﻣﻮس‬‫ﻋﺼﺎي رون از دﺳﺘﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و در دﺳﺘﺎن ﻫﺮي ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺣﺮﻛﺖ رون‬
‫ﺑﻪ ﻗﺪري ﺳﺮﻳﻊ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﻫﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺛﺎﻧﻴﻪ‬
‫دﻳﺮ ﺗﺮ اﻗﺪام ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد‪ ،‬ﺳﺮ دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي از ﺑﺪﻧﺶ ﺟﺪا ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎه ﻫﻤﻪ و ﺣﺘﻲ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪ ،‬ﻣﺎﺑﻴﻦ رون و ﻫﺮي در رﻓﺖ و آﻣﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫رون ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت از ﺣﺮﻛﺖ ﻫﺮي ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻋﺼﺎي ﻣﻨﻮ ﭘﺲ ﺑﺪه ﻫﺮي‪.‬‬‫ ﻛﺎﻓﻴﻪ رون‬‫ﺻﺪاي ﻫﺮي آرام ﺑﻮد اﻣﺎ ﭼﻴﺰي را در درون ﺧﻮد ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﺷﺪ رون ﺳﻜﻮت اﺧﺘﻴﺎر ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي‪ ،‬ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ دراﻛﻮ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه ﭘﺮوﻓﺴﻮر؟ ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﻣﺎﺟﺮاي آن ﺷﺐ و ﻧﻘﺶ اﻳﻦ‬‫ﭘﺴﺮ را ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻧﻜﺮده ﺑﻮدم؟!‬

‫‪784‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪي وﺳﻴﻊ ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ دوﻳﺪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را آﺷﻜﺎر ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دراﻛﻮ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻴﺸﻪ ﺑﺪوﻧﻢ داﺧﻞ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻏﻠﻄﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬‫ ﺧﻴﻠﻲ ﺷﺠﺎع ﺷﺪي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻧﻜﻨﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﻣﻦ را ﻫﻢ ﻣﺜﻞ وزﻳﺮ‬‫ﺑﻜﺸﻲ!‬
‫ ﻳﻪ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻬﻢ ﺑﺪه‪.‬‬‫ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻛﻪ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺎر ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﺎﻓﻴﻪ آﻗﺎﻳﻮن‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ رو ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﻗﺎي ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮدﺷﻮن‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﭘﻴﻮﺳﺘﻨﺪ و ﺣﺘﻲ‬‫ﺣﺎﻇﺮ ﺷﺪه اﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﭘﻴﻤﺎن ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﻲ ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ وﻓﺎدار‬
‫ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي رو ﻋﻮض ﻣﻲ ﻛﻨﻪ؟ داﻣﺒﻠﺪور رو ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮدوﻧﻪ؟!‬‫ﻫﺮي ﻛﺎﻣﻼ آرام اﻣﺎ در زﻳﺮ ﺻﻮرت آراﻣﺶ‪ ،‬ﻏﻮﻏﺎﻳﻲ ﺑﺮﭘﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺣﺮف ﻫﺮي را ﻧﺸﻨﻴﺪه ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ آﻗﺎي ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ را در اﺧﺘﻴﺎر ﻣﺎ ﻗﺮار ﺑﺪﻫﻨﺪ‪.‬‬‫اﻳﺸﻮن ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ اﻃﻼﻋﺎت را ﺗﻨﻬﺎ در اﺧﺘﻴﺎر ﺷﻤﺎ ﻗﺮار ﻣﻲ دﻫﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻳﻜﻲ از اﻋﻀﺎ دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺣﺮﻓﺶ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﭼﻪ دﻟﻴﻠﻲ ﺑﺮ درﺳﺘﻲ ﮔﻔﺘﺎر او وﺟﻮد دارد؟ ﻣﻦ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﺮﮔﺨﻮار‬‫اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺪارم‪.‬‬

‫‪785‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي اﺟﺎزه ﻧﺪاد و ﺑﺎ ﻟﺤﻦ‬
‫ﻛﺶ دار ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ ﺧﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪ ،‬ﻣﺎدرت زﻧﺪه اﺳﺖ؟‬‫ﻣﺤﻔﻠﻲ ﺻﻮرت ﺧﻮد را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﺗﻮ رﺑﻄﻲ ﻧﺪاره‪.‬‬‫ اوه ﭼﺮا ‪ ...‬ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ‪ .‬ﭼﻮن ﻣﻦ دﻳﮕﻪ ﻣﺎدر ﻧﺪارم‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻲ ﭼﺮا؟‬‫ﻣﺎدر ﻣﻦ‪ ،‬ﺧﻮدش رو ﻓﺪا ﻛﺮد ﺗﺎ ﻣﻦ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻢ‬
‫ﺳﭙﺲ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﻛﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺗﻦ ﻫﻴﭻ ﻛﺪوم از ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬از ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‪ ،‬ﻫﻤﻪ‬‫ﺷﻤﺎﻫﺎ ﻳﺎ اﻛﺜﺮﺗﻮن‪ ،‬ﺧﺎﺋﻦ ﺑﻪ اﺻﻞ و ﻧﺴﺐ ﻫﺴﺘﻴﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮام ﻛﻪ از ﻟﺮد ﺳﻴﺎه اﻧﺘﻘﺎم ﺑﮕﻴﺮم و ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ راﻫﻲ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬از ﻃﺮﻓﻲ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻪ ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﻛﺮده ﺑﻮد و از ﻃﺮف‬
‫دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﻨﺒﻊ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻣﻔﻴﺪ را در اﺧﺘﻴﺎر آﻧﻬﺎ ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ‬
‫ اﻳﻦ ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻋﻮﺿﻲ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ‪ ،‬ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮﺑﻲ اﺳﺖ‪.‬‬‫ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻧﺰن ﻟﺠﻦ ﻋﻮﺿﻲ‬‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ اﻣﺎ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ و‬
‫ﻣﻮدي‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﻣﻨﺤﺮف ﻛﺮدﻧﺪ‬
‫‪ -‬دﻳﮕﻪ ﻛﺎﻓﻴﻪ!!!‬

‫‪786‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎد ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻫﺎي رون‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬دوﻗﻠﻮﻫﺎ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ و راﺷﻞ)!!!!( از‬
‫دﺳﺘﺸﺎن ﺧﺎرج ﺷﺪ و در دﺳﺖ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻛﻪ‬
‫ﻫﻤﭽﻨﺎن آﻣﺎده ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺣﻤﻠﻪ اي از ﺳﻮي ﺣﺎﺿﺮان ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﺟﺎﻳﻲ ﻧﻤﻲ رﺳﻴﻢ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎي آﻗﺎي‬‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﮔﻮش ﺑﺪﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻛﻪ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻛﻴﻨﻪ ﺗﻮزاﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و‬
‫ﭘﺸﺖ ﻣﻴﺰ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻧﻴﺰ ﻧﻔﺲ راﺣﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺎ‬
‫آرﻧﺠﺶ ﺑﻪ دراﻛﻮ ﺿﺮﺑﻪ اي آﻫﺴﺘﻪ زد‪ .‬دراﻛﻮ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺧﻴﺮه ﺑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ‬
‫و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﮔﻮش ﻛﻦ ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﻣﺤﻞ ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه ﻟﺮد ﺳﻴﺎه رو‬‫ﺑﻬﺖ ﺑﺪم اﻣﺎ اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎش ﻛﻪ ﺧﻮدم رو ﺳﭙﺮ ﺑﻼي ﺗﻮ ﻳﺎ‬
‫دوﺳﺘﺎت ﺑﻜﻨﻢ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﺮات ﻛﺎﻓﻴﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ دﺳﺖ در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻛﺮد و ﻳﻚ ﺑﻄﺮي ﺣﺎوي ﺧﺎﻃﺮه را ﺑﻴﺮون‬
‫آورد و روي ﻣﻴﺰ ﻗﺮار داد‪ .‬ﻣﻮدي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻄﺮي رﻓﺖ اﻣﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫دﺳﺘﺶ ﺑﻪ آن رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ ﺟﺮﻳﺎن اﻟﻜﺘﺮﻳﺴﻴﺘﻪ‬
‫ﺑﺮ روي ﺑﺪن او ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺎ دﻳﺪن اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ‪ ،‬ﭘﻮزﺧﻨﺪي‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮ ﻟﺐ آورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮔﻔﺘﻢ ﭘﺎﺗﺮ و ﻧﻪ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي‪.‬‬‫ ﻧﻪ!‬‫ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺳﺮخ ﻣﻮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎزوي ﻫﺮي را‬
‫ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺳﺮﺷﺎر از ﻧﻔﺮت ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪787‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ ﺑﻪ اون ﻋﻮﺿﻲ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻧﺪارم‪.‬‬‫ ﻋﻘﻴﺪه ﺗﻮ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ‪ .‬در ﻫﺮ ﺻﻮرت‪ ،‬ﻣﻦ‬‫ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روز دﻳﮕﻪ اﻳﻦ ﻛﺸﻮر رو ﺗﺮك ﻣﻲ ﻛﻨﻢ وﻟﻲ ﻣﻲ ﺧﻮام ﻣﻄﻤﺌﻦ‬
‫ﺑﺸﻢ ﻛﻪ ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮدم رو ﺑﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻣﻲ زﻧﻢ‪.‬‬
‫رون ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮﻫﻴﻦ دراﻛﻮ ﺑﻪ ﺧﻮاﻫﺮش‪ ،‬ﺗﺮش ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ دراﻛﻮ ﺑﭙﺮد اﻣﺎ ﻫﺮي او را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻛﻪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ ﻣﻦ رو ﭘﺲ ﺑﺪﻳﻦ!‬‫ﻣﺎﻟﻲ ﭼﻮﺑﺪﺳﺖ ﻫﺮي را ﺑﺎ اﻛﺮاه ﺑﻪ او داد اﻣﺎ از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ از ﻋﺪم ﻛﻨﺘﺮل‬
‫اﺣﺴﺎﺳﺎت در ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ آﮔﺎه ﺑﻮد و ﻧﮕﺎه راﺷﻞ ﺑﻪ دراﻛﻮ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪان دوﺳﺖ‬
‫داﺷﺘﻨﻲ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺗﺮﺟﻴﻪ داد ﺗﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﻋﺼﺎﻫﺎ را ﻧﺰد ﺧﻮد ﻧﮕﻪ دارد‪ .‬ﻫﺮي ﻋﺼﺎﻳﺶ‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻴﺸﻪ ﺧﺎﻃﺮه ﮔﺮﻓﺖ و ﺷﻴﺸﻪ از آن ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻫﺮي آﻣﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﻮدي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻳﻪ ﺧﺎﻃﺮه رو ﻧﺪﻳﺪم‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ﻣﻮدي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻪ‪ ،‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ وﺟﻪ‬
‫ﻣﻤﻜﻦ‪ ،‬ﻧﻘﺶ ﺑﺎزي ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﻮك ﻋﺼﺎﻳﺖ را وارد ﺧﺎﻃﺮه ﻛﻦ و اوﻧﻮ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﺳﺮت وﺻﻞ ﻛﻦ‪.‬‬‫و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﺎر را ﻛﺮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ و ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺎم‬
‫در زﻳﺮ ﻗﺼﺮ رﻳﺪل ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪788‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻠﺴﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎي ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﻗﺮار ﺑﺮ اﻳﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ او ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دوﺳﺘﺎﻧﺶ و ﺻﺪاﻟﺒﺘﻪ ﺧﺎﻧﻢ و‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬اﻣﺸﺐ را در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺳﭙﺮي ﻛﻨﻨﺪ و ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻪ‬
‫آﻧﺠﺎ ﻣﻲ آﻳﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪ را ﺗﺮك ﻧﻜﻨﻨﺪ‪ .‬ﻓﺮدا ﻧﻴﺰ روز ﻛﺮﻳﺴﻤﺲ ﺑﻮد و ﻗﺮار ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاﻳﻲ را از ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎ ﺷﻨﻴﺪ‪ .‬درب اﺗﺎق را ﺑﺎز ﻛﺮد و‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس را دﻳﺪ ﻛﻪ در ﺣﺎل زﻳﺮ و رو ﻛﺮدن ﻳﻜﻲ از ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎﺳﺖ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم‬
‫دﺳﺖ ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس ﺑﺎﻻ آﻣﺪ و ﻗﺎب آوﻳﺰي ﻃﻼﻳﻲ در دﺳﺘﺶ ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﺪس ﻣﻦ درﺳﺖ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي‪ ،‬رﻧﮓ از رﺧﺴﺎرش ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻗﺎب آوﻳﺰ را در ﺟﻴﺒﺶ ﻓﺮو ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻟﺮزان‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﺗﻮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻴﺴﺘﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﻓﺮﻳﺎ ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﺎﻧﻊ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ دﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ دزد ﻛﺜﻴﻒ‪ .‬ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﻫﻢ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ اوﻣﺪي ﺗﺎ اﻳﻦ رو ﭘﻴﺪا‬‫ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻮد ﻛﻠﻲ از وﺳﺎﻳﻞ ﺳﻴﺮﻳﻮس رو ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮدي‪.‬‬
‫ ﻫﺮي!‬‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮي را ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﻛﻤﺘﺮ از ﻳﻚ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس ﺟﻠﻮ ﭘﺮﻳﺪ و ﺑﺎ ﻳﻚ دﺳﺖ ﮔﺮدن ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ و او را ﺳﭙﺮ‬
‫ﺧﻮدش ﻛﺮد و ﺑﺎ دﺳﺖ دﻳﮕﺮش ﻛﻪ ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻋﺼﺎ و ﻗﺎب آوﻳﺰ را ﻧﮕﻪ‬

‫‪789‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را زﻳﺮ ﮔﺮدن ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﻮدي‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ و ﻳﻚ ﻏﺮﻳﺒﻪ وارد اﺗﺎق ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎ‬
‫دﻳﺪن ﺻﺤﻨﻪ روﺑﺮو‪ ،‬ﻋﺼﺎﻫﺎي ﺧﻮد را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس؟! ﭼﻪ ﻏﻠﺘﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬‫ ﻛﺴﻲ ﺗﻜﻮن ﻧﺨﻮره وﮔﺮ ﻧﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﻲ ﺷﻢ ﺑﻼﻳﻲ ﺳﺮ ﻫﺮي ﺑﻴﺎرم‪.‬‬‫ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺧﻮدش را ﭘﺸﺖ ﻫﺮي ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف‬
‫را در ﺟﻮاب ﻟﻮﭘﻴﻦ زد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي!‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺎدرش ﻣﺎﻧﻊ او ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻛﺴﻲ ﻛﺎر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اي اﻧﺠﺎم ﻧﻤﻲ ده ﺗﺎ ﻣﻦ و ﻫﺮي اﻳﻨﺠﺎ رو ﺗﺮك‬‫ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﻳﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮاري داﻧﮓ‪ .‬اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ؟ ﺣﺘﻤﺎً ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﻫﺮي را‬‫ﺑﺮاي وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﺎدو ﺑﺒﺮي‪ .‬ﻛﺎدوي ﺷﺐ ﻛﺮﻳﺴﻤﺲ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﺮدي ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ راﺣﺘﻲ اﺳﺖ؟‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس‪ ،‬ﺧﻨﺪه اي ﻋﺼﺒﻲ ﺳﺮ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻫﺮي ﻛﺎري ﻧﺪارم‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﻆ اﻳﻨﻜﻪ از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻢ‪ ،‬اوﻧﻮ رﻫﺎ‬‫ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻗﺎب آوﻳﺰ را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪790‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻳﻦ ﺳﻨﺪ آزادي ﻣﻨﻪ‪ .‬از ﻳﻚ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ﻛﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﻛﺎرﻛﺎراوف رو‬‫ﭘﻴﺪا ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺶ آورد‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﺎﻣﻮر ﺷﺪم ﺗﺎ اﻳﻦ رو ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻢ‪ .‬اﮔﻪ‬
‫اﻳﻨﻮ ﺑﺮاش ﺑﺒﺮم‪ ،‬ﻧﺸﺎﻧﻢ رو ﭘﺎك ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و ﻣﻦ دﻳﮕﻪ آزاد ﻣﻲ ﺷﻮم‪.‬‬
‫ ﺑﻪ او اﻋﺘﻤﺎد داري؟‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻮد ﻛﻪ در ﭼﻬﺎرﭼﻮب در اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬داﻧﮓ ﺑﺮآﺷﻔﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮام ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ آزادﻳﻤﻮ ﻣﻲ ﺧﻮام‪.‬‬‫دراﻛﻮ ﺧﻨﺪه اي ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آزادي در ﻛﺎر ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺧﺪﻣﺖ ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻳﺎ ﻣﺮگ‪ .‬ﻓﺮﻗﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻪ‬‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮدت ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻲ ﻳﺎ ﺑﻪ زور و اﺟﺒﺎر‪.‬‬
‫ﺻﻮرت ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس از ﺷﺪت ﺧﺸﻢ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪ و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻨﮓ!!‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺎ دﻳﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد و روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﭼﻮب ﻛﺸﻴﺪه ﻳﻜﻲ از ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﺗﻮﺟﻪ ﻛﺴﻲ را ﺟﻠﺐ ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺸﻜﻨﻲ آﻫﺴﺘﻪ زد و ﻗﺎب آوﻳﺰ ﺗﻘﻠﺒﻲ را ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻮدي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‪ ،‬داﻧﮓ را ﻃﻨﺎب ﭘﻴﭻ ﻛﺮد و او را ﺑﻪ ﻫﻮش آورد‪.‬‬
‫ ﺳﮓ ﻛﺜﻴﻒ‪ .‬ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺘﻲ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻛﻨﻲ؟!‬‫ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ‪...‬‬‫‪ -‬ﺧﻔﻪ ﺷﻮ‪.‬‬

‫‪791‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻫﻤﺎن ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ او را ﻃﻠﺴﻢ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و آﺳﺘﻴﻦ‬
‫رداﻳﺶ را ﺑﺎﻻ زد‪ .‬ﻃﺮح ﻣﺤﻮي از ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه ﺑﺮ روي دﺳﺘﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ‬
‫وﻟﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻢ رﻧﮓ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻋﻼﻣﺖ ﺳﻴﺎﻫﻪ وﻟﻲ ‪...‬‬‫ﺧﻮدش ﺣﺮف ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس را ﻛﺎﻣﻞ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ داره ﭘﺎك ﻣﻲ ﺷﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻳﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﺑﻮدم وﻟﻲ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ .‬وﻗﺘﻲ‬‫اﻳﻦ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻬﻢ داده ﺷﺪ‪ ،‬ازش اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدم وﻟﻲ ﺗﻮ‪...‬‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس دﻳﮕﺮ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً در ﺣﺎل ﮔﺮﻳﺴﺘﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮدي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺳﺮﺷﺎر از ﻧﻔﺮت‬
‫ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد ‪...‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‪.‬‬‫ﺻﺪاي ﻫﺮي‪ ،‬او را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس ﺑﺮﮔﺸﺖ‪:‬‬
‫ ﻳﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺑﺎﻫﺎت ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻳﻪ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻬﺖ ﻣﻲ دم‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻴﻦ‬‫ﻳﻚ ﺑﺎر‪.‬‬
‫ ﻗﺒﻮﻟﻪ‪.‬‬‫ﻣﻮدي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس ﺑﺮﮔﺸﺖ‬
‫و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻫﺮي ﭘﻴﻤﺎن ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﻲ ﺑﺒﻨﺪي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﻤﻲ‬‫ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻣﺎ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روز دﻳﮕﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه وﻟﺪﻣﻮرت ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﻳﻲ‪ .‬ﻣﻔﻬﻮم ﺑﻮد؟‬
‫‪ -‬ﺑﻠﻪ‪.‬‬

‫‪792‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻴﺰي ﺣﺪود ده دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻣﺎﻧﺪاﮔﺎس‬
‫وﺣﺸﺖ زده‪ ،‬دوان دوان از آﻧﺠﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺧﺎﻧﻪ را ﺗﺮك ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮد ﻏﺮﻳﺒﻪ رﻓﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از ﺷﻤﺎ ﻣﺘﺸﻜﺮم آﻗﺎي‪...‬‬‫ ﻣﻚ ﮔﺮه ﮔﻮر‪ .‬اﺳﺘﻔﺎن ﻣﻚ ﮔﺮه ﮔﻮر‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ﻣﻤﻜﻨﻪ‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎن‬‫ﺻﺪام ﻛﻨﻴﺪ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و دﺳﺖ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎن ﻧﻬﺎد و ﺧﻄﺎب ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺳﺘﻔﺎن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﺎﻣﺰدش ﮔﺮﻳﺲ‪ ،‬ﭼﻨﺪ روز ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﭘﻴﻮﺳﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﻤﺮﻛﺰ‪ ،‬او را ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻛﻪ از ﻗﺎﻋﻠﻪ‬
‫دارﻣﺴﺘﺮاﻧﮓ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮدش او را آزاد ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ اﺳﺘﻔﺎن راﻫﺶ را اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬راه درﺳﺖ‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﺣﺎﻇﺮﻳﻦ‪ ،‬اﺗﺎق را ﺗﺮك ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ اﺷﺎره‬
‫ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ دﺳﺖ او را ﻣﺤﻜﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬در اﺗﺎق ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﭘﺲ‬
‫از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ وارد ﺷﺪ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي‬
‫ﺳﻮاﻟﻲ ﺑﭙﺮﺳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺧﻮب ﭘﻴﺶ رﻓﺖ‪.‬‬‫ و ﻧﻮﻳﻞ؟‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﺻﻮرت ﺧﺴﺘﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ دوﻳﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪793‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ زﻣﺎن اﺣﺘﻴﺎج داره‪.‬‬‫****‬
‫ﺳﻪ روز ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﺬﺷﺖ و ﻛﺮﻳﺴﻤﺴﻲ دﻳﮕﺮ را در ذﻫﻦ ﻫﺮي ﺑﺮ ﺟﺎي‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﺒﻮد ﺳﻮروس و ﺟﺎي ﺧﺎﻟﻲ او و ﺑﻪ وﻳﮋه‪ ،‬ﮔﻮﺷﻪ و ﻛﻨﺎﻳﻪ‬
‫ﻫﺎي او ﺑﻪ راﺣﺘﻲ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﻛﺮﻳﻤﺲ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ‬
‫ﮔﺬﺷﺖ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم زﻣﺎن ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺮ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺮا رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺟﺎوداﻧﻪ‬
‫ﺳﺎز ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ‪ .‬و ﭘﺲ از آن‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت دﻳﮕﺮ ﻳﻚ اﻧﺴﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻗﺮار ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺪون اﻃﻼع وزارت ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺼﺮ رﻳﺪل ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ‬
‫ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ از ﻛﺎراﮔﺎن وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻛﻪ ﻣﻮرد اﻋﺘﻤﺎد ﻣﺤﻔﻞ و از دوﺳﺘﺎن‬
‫ﻣﻮدي ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﻴﺰ در اﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺠﺰ ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻛﻪ از ﻧﺎﺣﻴﻪ‬
‫دﺳﺖ ﻣﺠﺮوح ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ در ﺣﻤﻠﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و‬
‫اﻳﻦ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺷﺎﻣﻞ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ‬
‫ﻫﻢ ﻣﺮاﻗﺐ ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي و ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ ،‬آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك‬
‫ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻨﺪ و ﺑﻘﻮل ﺧﻮدش‪ ،‬در ﻛﺎرﻫﺎي ﺑﺰرﮔﺘﺮﻫﺎ دﺧﺎﻟﺖ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ‪ 8‬ﺻﺒﺢ ﺑﻮد و ﺑﭽﻪ ﻫﺎ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﮕﺎه ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ را ﺑﺮ ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺎﻳﺮ اﻋﻀﺎي‬
‫ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و‪...‬‬
‫‪ -‬ﺟﺎﻳﻲ ﻣﻲ رﻓﺘﻲ ﻋﺰﻳﺰم؟‬

‫‪794‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺻﺪاي ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻘﺸﻪ اي ﻛﻪ‬
‫ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻃﺮح ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ را در ذﻫﻦ ﻣﺮور ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ‬
‫ﺧﺴﺘﮕﻲ و اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺧﻮاب ﺑﻴﺸﺘﺮ دارد‪ ،‬آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﺮد و ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺶ‬
‫رﻓﺖ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬رون ﻧﻴﺰ ﺑﻪ او ﭘﻴﻮﺳﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ اي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫و دو ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ آﻣﺎده ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻃﺒﻖ ﻧﻘﺸﻪ‪ ،‬ﻫﺮي و رون‬
‫ﺑﺎﻳﺪ از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺮاي ﺳﺮﻛﺸﻲ‬
‫ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‪ ،‬آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ را ﺗﺮك ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬دﺧﺘﺮﻫﺎ در ﻓﻨﺠﺎن او‪ ،‬ﭘﻮدر ﺧﻮاب آور‬
‫ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﭘﻮدر را ﭼﻨﺪ روز ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن از ﻃﺮﻳﻖ ﻳﻜﻲ از دوﺳﺘﺎن‬
‫ﻣﺸﻨﮕﺶ و از ﻳﻚ داروﺧﺎﻧﻪ ﺗﻬﻴﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ اﺛﺮ ﺟﺎدوﻳﻲ در آن ﻧﺒﻮد و‬
‫ﺷﺨﺺ ﻣﻲ ﭘﻨﺪاﺷﺖ ﻛﻪ از ﺷﺪت ﺧﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻓﺮو رﻓﺘﻪ‪.‬‬
‫درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻫﺮي از ﻓﻜﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و راﺷﻞ وارد اﺗﺎق‬
‫ﺷﺪﻧﺪ وﻟﻲ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ دﻳﺪن آﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺟﻮاﺑﺶ را ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ اي درﺧﺸﻴﺪ و ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻫﻢ ﺧﻮاﺑﻴﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻛﻒ دو دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺎﻟﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﻣﺤﻔﻞ وارد ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﺷﻮد و اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ اﻳﻨﻜﻪ‬‫ﻣﺎ ﻛﻤﺘﺮ از ‪ 30‬دﻗﻴﻘﻪ زﻣﺎن دارﻳﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه رﺧﻨﻪ ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد‪ ،‬ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ اوﻧﺠﺎﺳﺖ و ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ‬
‫را از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﻢ‪.‬‬

‫‪795‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رون دﺳﺘﻲ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش رﻓﻴﻖ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ درﺳﺖ ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬‫ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻣﻦ ﻫﻢ از ﻫﻤﻴﻨﻪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ زﻳﺎدي درﺳﺘﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي اﻳﻦ را ﮔﻔﺖ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ در اﺗﺎق ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫در ﺧﺎرج از ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻗﺼﺮ رﻳﺪل و دور از دﻳﺪ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ اي درﺧﺸﻴﺪ‬
‫و ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ از درون آن ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺷﻨﻠﻲ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺘﻨﺪ و ﺻﻮرت‬
‫و ﺑﺪﻧﺸﺎن ﻧﻴﺰ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﻳﻚ دﺳﺖ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮد و ﭘﺮﻧﺪه‬
‫اي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ اش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺑﻪ رﻧﮓ‬
‫ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮي ﺑﺮاي ﻓﻮﻛﺲ ﺗﻜﺎن داد و ﭘﺮﻧﺪه در ﺷﻌﻠﻪ اي ﻛﻮﭼﻚ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﻮار ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺷﻜﺎﻓﻲ‬
‫ﻛﻪ در ﺑﺪﻧﻪ دﻳﻮار ﺑﻮد را ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دوﺳﺘﺎﻧﺶ از آن ﻋﺒﻮر ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻗﺼﺮي در ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻣﺨﺮوﺑﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻛﻠﺒﻪ ﻛﻮﭼﻜﻲ‬
‫ﻛﻪ در ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮي آﻧﻬﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻧﻴﺰ وﺿﻌﻴﺘﻲ ﻣﺸﺎﺑﻪ داﺷﺖ‪ .‬ﻋﻠﻔﻬﺎي ﻫﺮز‬
‫و ﭘﻴﭽﻚ ﻫﺎي ﻣﺰاﺣﻢ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻨﻄﻘﻪ اي ﻣﺘﺮوﻛﻪ ﻛﻪ ﺗﻮﺟﻪ‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺲ را ﺟﻠﺐ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد اﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﺮﻟﻴﻦ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ در زﻳﺮ اﻳﻦ‬
‫ﻋﻠﻔﻬﺎ و در ﻋﻤﻖ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻣﺘﺮي‪ ،‬ﭼﻪ ﻛﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ واﻗﻌﻴﺖ ﺑﺪل ﻧﻤﻲ‬
‫ﺷﻮﻧﺪ و ﭼﻪ ﻫﻴﻮﻻﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﺧﻮاب ﺧﺮﻧﺎﺳﻪ ﻧﻤﻲ ﻛﺸﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﺤﻴﻂ ﻋﻤﺎرت ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ اﻣﺎ درﻳﻎ‬
‫از ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي‪ .‬ده دﻗﻴﻘﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و آﻧﻬﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ راه‬

‫‪796‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ورودي را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ رد ﺿﻌﻴﻔﻲ از ﺟﺎدو را ﺑﺮ‬
‫روي درب ﻛﻠﺒﻪ ﻛﻮﭼﻚ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ دﻳﮕﺮان ﻋﻼﻣﺖ داد و‬
‫ﻫﻤﮕﻲ ﺑﻪ آن ﺳﻤﺖ آﻣﺪﻧﺪ و ﻛﻠﺒﻪ ﻛﻮﭼﻚ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎً ﺑﻪ ﻓﺮاﻧﻚ ﺑﺮاﻳﺲ‬
‫ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ را ﻣﺤﺎﺻﺮه ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و درب ﻛﻠﺒﻪ‬
‫ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﻛﻠﺒﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺮش‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ دﻳﺪ‪ ،‬اﻧﺮژي ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﻮد را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ درون ﻛﻠﺒﻪ ﺧﻮاﻧﺪ و درب ﻛﻠﺒﻪ را‬
‫ﺑﺴﺖ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬آن را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﻫﻤﻪ از ﺣﻴﺮت اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻛﻠﺒﻪ اي ﻛﻪ وارد آن ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻳﻚ ﻛﻠﺒﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻧﺒﻮد و در‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﻚ اﻧﺘﻘﺎل دﻫﻨﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﻣﻜﺎﻧﻴﺰﻣﻲ ﺷﺒﻴﻪ ﻛﻤﺪي ﻛﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‪،‬‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺗﻮﺳﻂ آن وارد ﻣﺪرﺳﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬آﻧﻬﺎ در زﻳﺮ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻋﻤﺎرت ارﺑﺎﺑﻲ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻣﺮدك ﻋﻮﺿﻲ!! زﻳﺮ ﺗﻤﺎم ﺗﭙﻪ رو ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮده‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﻗﺖ ﻛﻨﻴﺪ و ﺣﻮاﺳﺘﻮن رو ﺟﻤﻊ ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ‬‫ﺷﻮد ﻛﻪ اون ﻋﻮﺿﻲ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﺎ ﭘﻲ ﺑﺒﺮد و اﻳﻦ ﻣﺴﺎوي ﺑﺎﻣﺮﮔﻪ‪.‬‬
‫ﺧﺪا ﻣﻲ دوﻧﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﺤﻞ داراي ﭼﻨﺪ راه ﻓﺮاره‪ .‬دﻳﮕﻪ ﺗﻜﺮار ﻧﻤﻲ‬
‫ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺎر ﺧﻮدش رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪.‬‬
‫و از ﻫﻢ ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ در ﺳﺎﻟﻨﻲ ﻧﻴﻢ ﻛﺮه ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺳﻪ راه‬
‫ﺧﺮوج داﺷﺖ‪ .‬ﻣﺤﻴﻂ ﺳﺎﻟﻦ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﻌﻠﻪ اي ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﻛﻪ در ﺑﺎﻻﺗﺮﻳﻦ‬

‫‪797‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻘﻄﻪ‪ ،‬در ﻣﻴﺎن ﺣﺼﺎري ﻓﻠﺰي ﺣﺒﺲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬روﺷﻦ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن و‬
‫ﺟﻴﻨﻲ از راه ﺳﻤﺖ ﭼﭗ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬راﺷﻞ و رون از راه وﺳﻄﻲ و ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ از راه ﺳﻤﺖ راﺳﺖ‪.‬‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ او‪ ،‬راه ﭘﻠﻪ اي ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ‬
‫ﻣﺎﻳﻞ ﻧﺒﻮد ﺑﺪاﻧﺪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت در اﻋﻤﺎق اﻳﻦ ﺗﭙﻪ ﭼﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﺴﻴﺮ ﺑﺎ‬
‫ﻧﻮري ﺳﺒﺰ رﻧﮓ روﺷﻦ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻨﺒﻌﺶ ﺧﻮد دﻳﻮارﻫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬رﮔﻪ ﻫﺎﻳﻲ‬
‫از ﻓﺴﻔﺮ ﻛﻪ در ﻣﻴﺎن ﺳﻨﮕﻬﺎي ﺳﻴﺎه ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﻧﻮر ﺧﻮد را ﺑﻪ اﻃﺮاف‬
‫ﭘﺮاﻛﻨﺪه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﺳﻴﺪ و ﭘﺎﻳﺶ را روي زﻣﻴﻦ‬
‫ﻧﺮم ﻗﺮار داد‪ .‬ﺗﺎﻻري ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎﻻر ﻗﺒﻠﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ راه ﺧﺮوﺟﻲ ﻧﺪاﺷﺖ و ﭘﻠﻪ‬
‫ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ از آﻧﻬﺎ وارد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺴﻴﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺷﻮم ﺑﻪ او‬
‫دﺳﺖ داد و ﺳﭙﺮي ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﺳﺎﺧﺖ و ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﺶ ﻣﻲ آﻣﺪ را دﻓﻊ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻲ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ از آﻧﺠﺎ آﻣﺪه‬
‫ﺑﻮد ﺑﺮﮔﺸﺖ و وﻟﺪﻣﻮرت را دﻳﺪ ﻛﻪ در آﺳﺘﺎﻧﻪ دري ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺎز ﻗﺮار دارد‪ .‬دري‬
‫ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﻴﺶ‪ ،‬وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ و ﺟﺰﺋﻲ از دﻳﻮار ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل ﻣﻦ ﺧﻮش آﻣﺪي‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ از ﻣﻴﻬﻤﺎن ﻧﺎﺧﻮاﻧﺪه ﺧﻮﺷﻢ‬‫ﻧﻤﻲ آﻳﺪ اﻣﺎ ﺗﻮ ﻳﻚ اﺳﺘﺜﻨﺎء ﻫﺴﺘﻲ‪.‬‬
‫و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺳﺒﺰرﻧﮓ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻃﻠﺴﻢ را‬
‫دﻓﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻘﺪر دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﻲ‪ .‬اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ از ﻣﻴﻬﻤﺎﻧﻬﺎﻳﺖ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬‫و ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﺜﻞ ﻛﺮد‪ .‬وﻟﺪﻣﻮرت از ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻃﻠﺴﻢ ﻛﻨﺎر رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻢ ‪ ...‬ﺗﻮ ﺑﺎ ﺑﻘﻴﻪ ﻓﺮق داري‪.‬‬

‫‪798‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ وارد راه ﺳﻤﺖ ﭼﭙﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬راﻫﺮوﻳﻲ را در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺨﻮد دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ ﻃﻮل داﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي آن‬
‫رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺴﻴﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت داﻳﺮه وار ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﻲ‬
‫رود‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﺎري ﺑﻪ دور ﻳﻚ درﺧﺖ ﺣﻠﻘﻪ زده ﺑﺎﺷﺪ و آﻧﺪو‪ ،‬ﻃﻮل‬
‫ﺑﺪن ﻣﺎر را ﻃﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ‪ .‬راﻫﻲ ﺑﻮد ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺎﻧﺰده دﻗﻴﻘﻪ از وﻗﺖ آﻧﻬﺎ را‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﻣﺴﻴﺮ رﺳﻴﺪﻧﺪ ‪...‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ!!‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ دﻳﺪن ﻣﻨﻈﺮه ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد‪ ،‬اﻳﺴﺘﺎد و ﺟﻴﻨﻲ را ﻧﻴﺰ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ‬
‫ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﺎﻟﻨﻲ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﺗﺎﻻر ورودي در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ و ﺻﺪﻫﺎ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻫﺰارﻫﺎ ﺗﺨﻢ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي و ﮔِﺮد ﺑﺎ ارﺗﻔﺎﻋﻲ ﺣﺪود ‪2‬‬
‫ﻣﺘﺮ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺳﺎﻟﻦ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬روي زﻣﻴﻦ ‪ ...‬آوﻳﺨﺘﻪ از ﺳﻘﻒ و ﺣﺘﻲ‬
‫ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻪ دﻳﻮارﻫﺎ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ راه ﻋﺒﻮر ﻛﻮﭼﻚ از ﻣﻴﺎن ﺗﺨﻤﻬﺎ ﺑﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ‬
‫اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺎﻟﻦ ﻣﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺪون ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﻗﺒﻠﻲ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از ﺗﺨﻤﻬﺎ‬
‫ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ‪ ،‬ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﺑﻮد ﮔﺮﻓﺖ و ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ داد‪.‬‬
‫ﺳﻄﺢ ﺗﺨﻢ ﺗﺮك ﺑﺮداﺷﺖ و ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت آن ﺑﻴﺮون رﻳﺨﺖ‪ .‬ﺟﻮﺟﻪ اي ﻧﺎرس ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ ﻛﺪر در ﻣﻴﺎن ﻟﺠﻦ ﺳﺒﺰ و ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻧﻴﻤﻪ ﺧﻔﺎش ﻋﺠﻮزه اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ دﻳﺪن ﻇﺎﻫﺮ ﺑﻲ‬
‫رﻳﺨﺖ ﺟﻮﺟﻪ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺑﺎﻻ‬
‫ﻧﻴﺎورد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪799‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺣﺎﻻ ﭼﻲ؟‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﺗﺨﻤﻬﺎي ﺑﺰرگ ﻛﻪ رﻧﮕﺶ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺳﻴﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺗﻜﺎﻧﻲ ﺧﻮرد و ﺳﻄﺤﺶ ﺗﺮك ﺑﺮداﺷﺖ و ﻣﻮﺟﻮدي ﻛﺎﻣﻞ از آن ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ ﺑﻪ ﺑﻴﺶ از ‪ 200‬ﺗﻦ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد و‬
‫ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ دو ﻗﺮﻣﺰ ﭘﻮش ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻋﺼﺒﻲ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟!‬‫ اوﻧﻬﺎ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ ‪ ...‬ﺗﺸﻨﻪ‪ .‬ﻟﺒﺎس ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ رﻧﮓ‬‫ﺧﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﻏﻼف ﻛﺮد و ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﭙﺮ ﺳﻔﻴﺪت را دور ﺧﻮدت ﺑﻜﺶ و ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻣﺘﺼﻠﺶ ﻛﻦ ﺗﺎ‬‫ﻧﻴﺮوي ﺧﻮدت را ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻧﺒﺮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ راه ﺑﺎرﻳﻚ اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻛﻒ اون راه‪ ،‬رد ﺣﺮﻛﺖ ﻣﺎر را ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ‪ .‬دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﺮو و ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎش‪.‬‬‫ وﻟﻲ‪...‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ اﻋﺘﺮاض ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﻋﺠﻮزه ﻫﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﺷﻴﺮﺟﻪ زد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺪن ﺟﻴﻨﻲ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ‪ .‬ﺷﻌﻠﻪ اي ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ ﺳﺮخ و ﻃﻼﻳﻲ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﭼﻪ ﻗﺼﺪي دارد و ﻗﺒﻼً‬
‫ﻧﻴﺰ ﻳﻜﺒﺎر در درﻳﺎﭼﻪ ﺳﻴﺎه و در ﺣﻀﻮر ﻫﺮي‪ ،‬اﻳﻦ ﻛﺎر را اﻧﺠﺎم داده‪ ،‬ﻣﻌﻄﻞ ﻧﻜﺮد‬
‫و ﺳﭙﺮ ﺳﻔﻴﺪش را ﺑﻪ دور ﺧﻮد ﻛﺸﻴﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﻫﺠﻮم ﮔﺮﻣﺎ را‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﭙﺮش را ﻃﺒﻖ ﺳﻔﺎرش ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﻣﺘﺼﻞ‬

‫‪800‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﺮد‪ ،‬زﻣﻴﻦ زﻳﺮ ﭘﺎﻳﺶ ﭘﻮﺷﻴﺪه از ﺗَﺮَك ﻫﺎي رﻳﺰ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﺻﺪاي‬
‫ﺟﻴﻐﻬﺎي دردآﻟﻮدي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ در ﻣﻴﺎن زوزه ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي‬
‫آﺗﺶ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺠﻮم ﮔﺮﻣﺎ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪،‬‬
‫ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ را در دﺳﺘﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﭙﺮ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻳﺪ‪ ،‬ﻻﻳﻪ اي ﻧﻴﻢ ﻣﺘﺮي از‬
‫ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻛﻒ ﻏﺎر را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ‬
‫و ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬از دﻳﺪن ﺑﺪن ﺑﺮﻫﻨﻪ او‪ ،‬ﺷﻜﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﺷﻨﻠﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﻴﺰ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮔﺮﻣﺎي آﺗﺶ ﺟﻴﻨﻲ دوام ﻧﻴﺎورده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او‬
‫دوﻳﺪ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﻮد‪ ،‬او را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺒﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻫﺮي‬
‫اﻃﻼع دﻫﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ اﻧﺮژي زﻳﺎدي را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻳﺎد آورد ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫از ﻓﻮﻛﺲ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺗﺎ در ﻣﻮارد اﺿﻄﺮاري ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ‪.‬‬‫ﺷﻌﻠﻪ اي ﻛﻮﭼﻚ درﺧﺸﻴﺪ و ﭘﺮﻧﺪه اي ﺳﺮخ رﻧﮓ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﺒﺮ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ‪.‬‬‫و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﺮﻧﺪه ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺗﻴﺮي‬
‫ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ ﻛﻪ ﺣﺎوي ﭘﻴﺎﻣﻲ ﺑﺮاي داﺑﻲ ﺑﻮد را ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬او از داﺑﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ زﻣﺎن ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﻣﺮاﻗﺐ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﭼﻴﺰ‬
‫دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ ذﻫﻦ او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮد ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ و آن‪ ،‬دﻳﺪن ﺑﺪن ﺑﺮﻫﻨﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد‪ .‬دﺧﺘﺮك ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ ﺑﻮد و اﻳﻦ ﭼﻴﺰ ﻛﻤﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ‬
‫ﻫﺮي ﭼﮕﻮﻧﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪاً ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﺻﺤﺒﺘﻲ‬

‫‪801‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ از ﻓﻜﺮي ﻛﻪ در ذﻫﻨﺶ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬او رون‬
‫را داﺷﺖ و اﻳﻦ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ واي ﺑﻪ ﺣﺎل ﻫﺮي‬‫اﻣﺎ ﺻﺪاي ﻫﻴﺲ ﻫﻴﺴﻲ از ﺟﺎﻳﻲ در ﻫﻤﺎن ﻧﺰدﻳﻜﻲ‪ ،‬ﻣﺎﻧﻊ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ‬
‫ﻛﺎﻣﻞ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻚ ﺑﺎره‪ ،‬ﺗﺮس ﺟﺎي آن اﺣﺴﺎس ﺷﻴﺮﻳﻦ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺎري‬
‫ﺑﺰرگ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ و ﺳﻴﺎه و ﺻﺪاﻟﺒﺘﻪ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ‪ ،‬از ﻫﻤﺎن ﻣﺴﻴﺮي ﻛﻪ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺸﺎﻧﺶ داده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬دﻳﺪن اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺣﻴﻮاﻧﻲ ﺑﻪ‬
‫اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻮد اﻣﺎ دﻟﻴﻞ ﺗﺮس ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ‬
‫ﻣﺎر‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﺗﻜﻪ از روح وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ و ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻣﺎر در‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﻓﻜﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺎر ﺑﺰرگ را دﻳﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺧﻮد را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻨﺮ ﺟﻤﻊ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎري ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﺪ‪،‬‬
‫ﺟﺎﺧﺎﻟﻲ دادن ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﻮﺳﺖ ﻣﺎر ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﺮ روي آن اﺛﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻧﺎﮔﺎه ﺑﻪ ﻳﺎد ﺳﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﻫﺮي در ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺳﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ و در ﻣﺮﺣﻠﻪ‬
‫اول ﺑﺎ ﻳﻚ اژدﻫﺎ روﺑﺮو ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در آﻧﺠﺎ ﻧﻴﺰ ﻫﺮي ﺑﺎ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﻣﺸﻜﻠﻲ‬
‫ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ‪ ...‬ﺣﺮف ﺳﻴﺮﻳﻮس را ﺑﻪ ﻳﺎد آورد ﻛﻪ راه ﺣﻞ ﺳﺎده ﺗﺮي را‬
‫در ﻧﻈﺮ داﺷﺖ و‪ ...‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮﻗﻲ زد و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺮ ﻣﺎر‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ اﺳﺘﻮﭘﻴﻔﺎي‬‫دو ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺮخ رﻧﮓ از ﻋﺼﺎي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﺎرج ﺷﺪ و در ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎر ﻓﺮو‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺑﺪن ﺳﻨﮕﻴﻦ ﻣﺎر ﺑﺮ زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻓﺮﻳﺎدي از‬

‫‪802‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﺮ ﺷﺎدي ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ آن را ﻃﻨﺎب ﭘﻴﭻ ﻛﺮد و ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎي ﻃﺒﻘﻪ آﺧﺮ ﻗﺼﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﻣﻜﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﻦ‬
‫ﻣﻨﻈﻮر آﻣﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺳﺎﻟﻦ ﻛﻤﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ .‬اﺗﺼﺎل ﺳﭙﺮ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ‪ ،‬دﻳﻮاره ﻫﺎ را ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت ﺿﻌﻴﻒ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺧﺎك ﺑﺎﻻي ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﺳﺴﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﺸﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﻴﺰي را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ آن را ﺑﺎ دﺳﺘﺶ‬
‫ﻟﻤﺲ ﻛﺮد و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫رون و راﺷﻞ وارد ﻣﺴﻴﺮ وﺳﻄﻲ ﺷﺪﻧﺪ و ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ‬
‫رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎﻫﻲ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد آﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ اﻣﺎ‬
‫داﻧﺶ و ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺗﺸﺎن در زﻣﻴﻨﻪ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه در آن ﺣﺪ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ از ﭘﺲ‬
‫آن ﺑﺮ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﺮي ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ راه را ﺑﺎز ﻛﻨﺪ‬
‫ اون ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻋﻮﺿﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﻲ اوﻣﺪ‪ .‬ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه اﻻن ﻣﻔﻴﺪ‬‫واﻗﻊ ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﻧﻴﺎﻣﺪه و ﻣﺎ ﻫﻢ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺟﻠﻮ ﺑﺮوﻳﻢ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ‬‫ﺑﺮﮔﺮدﻳﻢ‪.‬‬
‫راﺷﻞ اﻳﻦ ﺣﺮف را زد و رون را ﻣﺠﺒﻮر ﻛﺮد ﺗﺎ دﺳﺖ از ﺳﺮ دﻳﻮار و ﺧﺮاﺷﻴﺪن‬
‫آن ﺑﺮدارد‪ .‬ﻣﺴﻴﺮ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﻻر اﺻﻠﻲ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﻫﺮ ﻛﺪام‬
‫از ﻳﻜﻲ از دو در ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪه وارد ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻛﻤﻜﺸﺎن ﻧﻴﺎز ﻣﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﺗﺎﻻر اﺻﻠﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي ﮔﺮﮔﻴﻨﻪ را در آﻧﺠﺎ دﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ راﺷﻞ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬رون ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬

‫‪803‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻧﻪ!!‬‫و ﺗﻮﺟﻪ ﮔﺮﮔﻬﺎ را ﺟﻠﺐ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﭘﺴﺮه دﻳﻮوﻧﻪ‪ .‬ﭼﻪ ﻏﻠﻄﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫ ﺑﺮو ﭘﻴﺶ ﻫﺮي‪ .‬ﻣﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ اﻳﻨﻬﺎ رو ﻣﻲ دم‪.‬‬‫راﺷﻞ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﺗﻤﺴﺨﺮ آﻣﻴﺰ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آره ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻮن دﻓﻌﻪ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ رون‪ ،‬ﻧﻈﺮش ﻋﻮض ﺷﺪ‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ رون‪ ،‬ﻳﻚ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺑﻮد و او ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻋﻀﻮي از ﺧﺎﻧﻮاده ﺳﻠﻄﻨﺘﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ‬
‫او را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﺷﺮاﻳﻂ ﻓﺮق ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺸﺖ ﺑﻪ رون ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راه‬
‫ﺳﻤﺖ راﺳﺖ دوﻳﺪ و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ زوزه ﻫﺎ و ﻏﺮﺷﻬﺎي رون ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﻜﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي را در ﺟﺮﻳﺎن ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻣﺒﺎرزه ﻫﺮي و وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﻤﻲ ﺑﻴﺶ از دﻓﻌﺎت ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي زد و ﺧﻮرد ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺎ ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ از ﺑﺎﻻي ﺳﺮﺷﺎن ﺑﻪ ﮔﻮش‬
‫ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻗﺪرت ﻫﺮ دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻮد و اﻳﻦ ﻧﺒﺮد ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﻪ ﻃﻮل‬
‫اﻧﺠﺎﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻨﮓ!!‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ از ﺳﻤﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ‪ ،‬ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد و او را ﺑﻪ ﻛﻨﺎري ﭘﺮت‬
‫ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ آن ﺳﻤﺖ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬راﺷﻞ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫آﻧﻬﺎ ﻣﻲ آﻳﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﭙﺮي ﺳﺎﺧﺖ و ﺣﻤﻠﻪ وﻟﺪﻣﻮرت را دﻓﻊ ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪804‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺣﺎﻻ ﻣﺒﺎرزه ﻳﻚ ﻃﺮﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و وﻟﺪﻣﻮرت ﺗﻨﻬﺎ دﻓﺎع ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻳﻲ‬
‫ﻛﻪ راﺷﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺗﺎزﮔﻲ داﺷﺖ و ﺗﻤﺎم آﻧﻬﺎ ﻗﻮي ﺗﺮ‬
‫از ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي ﻫﺮي ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻼ اﺳﺘﺜﻨﺎ‪ ،‬ﮔﺮﻣﺎي ﻣﺤﻴﻂ را از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ﺑﺮدﻧﺪ و‬
‫دﻣﺎ را ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي ﭘﺎﻳﻴﻦ آورده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻳﻜﻲ از ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي راﺷﻞ‪،‬‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﭙﺮ وﻟﺪﻣﻮرت را از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮي‪ ،‬زﻣﺎن ﻛﺎﻓﻲ را ﺑﺪﻫﺪ و‪...‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻲ ﺧﻮﻧﻴﻦ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻳﻚ دﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ﺗﺎم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻴﻨﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﻃﻠﺴﻢ در‬
‫ﻣﻴﺎﻧﻪ راه ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻲ؟!‬‫ﻳﻚ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻏﻔﻠﺖ و ﺳﺮدرﮔﻤﻲ و دﻳﮕﺮ اﺛﺮي از وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺒﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﻜﻪ اي ﺧﻮن ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﻓﺮاوان ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻲ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﭙﺮ ﻣﺪاﻓﻊ از آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬داﻻﻫﻮف ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻛﺮﻳﻪ ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد و از ﻛﺎر ﺧﻮد ﻛﺎﻣﻼً راﺿﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻋﻮﺿﻲ ﺑﻲ ﺷﻌﻮر!! اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺰرﮔﻲ ﺑﻮد‪.‬‬‫ ﻧﻪ ﺗﻮ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ارﺑﺎﺑﻢ ﻛﻤﻚ ﻛﺮدم و ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً او ﺑﻪ‬‫ﻣﻦ ﭘﺎداش ﻣﻲ دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺴﻴﺎر ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺮ وﻟﺪﻣﻮرت را ﻛﻢ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫اﻳﻦ ﻣﺮدك ﻣﺰاﺣﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد ﺗﺎ ﻧﻔﺮﻳﻨﻲ وﺣﺸﺘﻨﺎك را ﺑﻪ‬
‫او ﺑﺰﻧﺪ ﻛﻪ ﺳﺎﻳﻪ اي از ﺑﺎﻻي ﺳﺮﺷﺎن ﮔﺬﺷﺖ و در ﻛﺴﺮي از ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬دل و‬

‫‪805‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫روده داﻻﻫﻮف ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺣﺠﻢ ﻋﻈﻴﻤﻲ از ﺧﻮن‪ ،‬ﺑﻪ ﺻﻮرت او و راﺷﻞ ﭘﺎﺷﻴﺪه‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮ دو ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﺗﻤﺎم‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﺑﻮد و‬
‫ﺧُﺮﺧُﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺳﻴﺎه و دو ﺑﺎل ﺧﻔﺎش ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺰرگ‪ .‬ﺗﻤﺎم‬
‫ﺑﺪﻧﺶ را ﻓﻠﺲ ﻫﺎي رﻳﺰ و ﺳﻴﺎه ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻳﻘﻴﻦ‪ ،‬ﻣﻲ ﺷﺪ‬
‫ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻧﻔﻮذ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﺸﻴﺪه و دو دﻧﺪان ﺑﺰرگ ﻛﻪ از‬
‫دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﮕﺎﻟﻬﺎﻳﺶ ﻧﻴﺰ ﺗﻴﺰ ﺗﺮ و ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﻫﺮ ﮔﺮﮔﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﻫﺮي دﻳﺪه ﺑﻮد و ﺣﺘﻲ ﺑﺪﺗﺮ از رﻳﻤﻮس‪.‬‬
‫ رون؟!‬‫ﻣﻮﺟﻮد ﺳﻴﺎه رﻧﮓ‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎدي ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ دردش وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻪ‪ .‬ﺑﺎور ﻛﻦ رﻓﻴﻖ‪.‬‬‫ ﺗﻮ ﻳﻚ دوﮔﺎﻧﻪ ﺷﺪي؟‬‫ﻫﺮي آﻧﭽﻨﺎن در ﺷُﻚ وﺿﻌﻴﺖ رون ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ او ﺑﻪ ﺳﺮ‬
‫داﻻﻫﻮف آورد را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬رون ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ‬
‫ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ دردش را ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﻲ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬در واﻗﻊ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﺑﺪه‪.‬‬‫راﺷﻞ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺳﻘﻒ ﺑﺎﻻي ﺳﺮﺷﺎن ﻟﺮزﻳﺪ و‬
‫ﻣﻮﺟﻲ از ﮔﺮﻣﺎ از دروﻧﺸﺎن ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬درﺳﺖ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻗﺒﻞ از ﻓﺮورﻳﺨﺘﻦ ﺗﭙﻪ‪،‬‬
‫ﻫﺮي ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﺎ دو دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻘﻒ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻮدش و دﻳﮕﺮان را ﻏﻴﺐ ﻛﺮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي اﺟﺮا‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻮﻋﻲ ﭘﻮرﺗﻜﻲ را ﺑﺮاي ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ روي ﺗﭙﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ آورد‬

‫‪806‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ روﺳﺘﺎ اﻧﺘﻘﺎل ﻣﻲ داد اﻣﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ وﺟﻮد‬
‫ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه ﺑﺮ روي دﺳﺖ ﻣﺮﮔﺨﻮاران و ﻃﻠﺴﻢ ﭘﻮرﺗﻜﻲ اﺧﺘﺼﺎﺻﻲ ﻟﺮد‬
‫ﺳﻴﺎه ﻛﻪ در آن ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺮ روي ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﻲ اﺛﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﻗﺼﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻃﺒﻘﻪ آﺧﺮ رﻓﺘﻨﺪ و در آﻧﺠﺎ‪،‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﻜﻲ از درﻫﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺷﻨﻠﺶ را ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ رﻧﮓ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﻤﺎﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺧﻮد را آوﻳﺰان ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺒﺎﺳﻲ‬
‫ﻳﻜﺪﺳﺖ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻗﺮار ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو دﻳﮕﻪ اﻧﺠﺎم ﻧﺪي‪.‬‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف را ﻣﻲ زد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺖ و او را در‬
‫آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﭼﻨﺪ روزه‪ ،‬راﺑﻄﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﻛﻪ از وﺿﻌﻴﺘﺶ راﺷﻲ ﺑﻮد و ﺧﻮد را ﻛﺎﻣﻼً رﻫﺎ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﻨﺎر ﮔﻮش ﻫﺮي‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ وﻗﺘﻲ داﺧﻞ اون اﺗﺎق رو ﺑﺒﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻧﺎراﺣﺘﻴﺖ ﺑﺮﻃﺮف ﻣﻲ ﺷﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و او را ﺑﻪ ﻧﺰد ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫درب اﺗﺎق را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺑﺎ دﻳﺪن ﻣﻨﻈﺮه ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ‪ ،‬از ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬دﺷﺘﻲ‬
‫ﺻﺎف و ﻫﻤﻮار ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻠﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎً اﻧﺒﻮه ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﻜﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف ﺑﺮاي ﺗﻚ ﺷﺎﺧﻬﺎ و ﺳﻨﺎﺗﻮرﻫﺎ اﻳﺠﺎد ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ‬
‫اﻳﻦ ﻣﻜﺎن ﻣﺨﺼﻮص ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮي ﻫﺮي‪،‬‬
‫ﺗﻌﺪادي ﺑﻴﺸﻤﺎر از ﻣﺎرﻫﺎي رﻳﺰ و درﺷﺖ دور ﭼﻴﺰي ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺗﺠﻤﻊ‬

‫‪807‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫آﻧﻘﺪر زﻳﺎد ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﺼﻮص را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﻲ‬
‫ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و وارد ﺷﺪ و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎرﻫﺎ‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪن ﻫﺮي‪ ،‬او را اﺣﺴﺎس ﻛﺮدﻧﺪ و راه را ﺑﺮاي ارﺑﺎب ﺑﺎز‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﺎري ﺑﺰرگ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه ﻛﻪ رﮔﻪ ﻫﺎﻳﻲ از رﻧﮓ‬
‫ﺳﺒﺰ درون ﻓﻠﺼﻬﺎﻳﺶ دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﻘﻼً ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺳﻌﻲ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺧﻮدش را از ﺷﺮ ﻃﻨﺎﺑﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫دورش ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و او را اﺳﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬رﻫﺎ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ! اﻧﺘﻈﺎر دﻳﺪﻧﺘﻮ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪.‬‬‫ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎر ﺑﺮ روي ﻫﺮي ﭼﺮﺧﻴﺪ و ﺻﻮرت ﺑﺰرﮔﺶ از ﺷﺪت ﻧﻔﺮت در ﻫﻢ‬
‫رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﭘﺴﺖ ﻋﻮﺿﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي از ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ‬‫وﻟﻲ ﻣﻦ ﺑﻪ ارﺑﺎﺑﻢ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ روي ﺻﻮرت ﻫﺮي دوﻳﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ وﻟﻲ ﺗﻮ آن ﻛﺎري را اﻧﺠﺎم ﻣﻲ دﻫﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ‬‫و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﻃﻨﺎﺑﻬﺎ را ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﻛﻪ ﺧﻮد را آزاد ﻣﻲ دﻳﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﺎﻻ‬
‫آﻣﺪ و ﻧﺸﺎن ﻛﻒ دﺳﺘﺶ در ﻣﻌﺮض دﻳﺪ ﻣﺎر ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺎر ﻧﻴﺰ ﺧﻮد را ﺑﻪ‬
‫ﻛﻨﺎري ﭘﺮت ﻛﺮد و ﺳﺎﻳﺮ ﺧﺰﻧﺪﮔﺎن ﻣﻮﺟﻮد در دﺷﺖ ﻧﻴﺰ در اوﻟﻴﻦ ﺣﻔﺮه اي‬
‫ﻛﻪ ﻣﻲ دﻳﺪﻧﺪ ﭘﻨﻬﺎن ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻋﻼﻣﺖ ارﺑﺎب ﻣﺎر در ﻛﻒ دﺳﺖ ﻫﺮي‬
‫ﻣﻲ درﺧﺸﻴﺪ‪ .‬ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ‬
‫ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻫﺮي ﺣﻔﻆ ﻛﻨﺪ و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﻫﻢ ﻧﮕﺎه‬

‫‪808‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻜﻨﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼً ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم دﺷﺖ‬
‫ﻣﻲ ﻟﺮزد‪ .‬ﺑﺎد ﺳﺮدي ﻣﻲ وزﻳﺪ و اﺑﺮﻫﺎي ﺳﻴﺎﻫﻲ آﺳﻤﺎن را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎر ﺑﺰرگ رﻓﺖ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد و دوﺳﺘﺎن ﻫﺮي ﻧﻴﺰ‬
‫ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﻧﺸﺎن روي دﺳﺘﺸﺎن‪ ،‬ﺣﺮﻓﻬﺎي او را ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﻫﻤﻮن ﺷﺒﻲ ﻛﻪ ارﺑﺎﺑﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﻫﻤﻮن‬‫ﺷﺒﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻲ ﻣﻦ رو زﻧﺪه زﻧﺪه ﺑﺨﻮري‪ .‬ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ‬
‫آوري؟‬
‫ﺳﻜﻮت ﻣﺮگ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و ﻣﺎر‬
‫ﺑﺰرگ در ﻫﻮا ﭼﺮﺧﻲ زد و درﺳﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﺎي ﻫﺮي اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻫﺮي روي او ﺧﻢ‬
‫ﺷﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪه و در ﻋﻮض‪ ،‬آزادﻳﺖ را ﺑﺪﺳﺖ‬‫ﻣﻲ آوري‪.‬‬
‫ﻣﺎر ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره‪ ،‬ﻏﺒﺎري ﺗﻴﺮه رﻧﮓ از‬
‫ﺳﻄﺢ ﺑﺪن ﻣﺎر ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺗﻴﺮﮔﻲ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﻧﻴﺰ ﻛﻤﺘﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ روح‬
‫ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﺷﻜﻞ ﺧﺎﺻﻲ را ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ اﺷﺎره ﻫﺮي‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﻗﻔﺴﻲ ﻧﻮراﻧﻲ را ﺑﻪ دور ﻏﺒﺎر ﺗﻴﺮه رﻧﮓ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬اﻣﺎ اﺷﻜﺎﻟﻲ در ﻛﺎر‬
‫ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﺗﻜﻪ روح‪ ،‬ﺑﺎ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻛﻪ در ﺑﺪن ﻣﺎر ﺑﻮد ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫و از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺎر ﺷﺪ‬
‫و ﺗﻌﺎدﻟﺶ را از دﺳﺖ داد اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺑﺨﻮرد‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن زﻳﺮ‬
‫ﺑﻐﻞ او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ دﺳﺘﺎن ﺧﻮد را ﺑﺮ روي ﻋﺼﺎي او ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫‪809‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻴﺮوﻳﻲ ﻋﻈﻴﻢ از ﺑﺪن آﻧﻬﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪ و درﺧﺸﺶ ﻗﻔﺲ ﭼﻨﺪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺻﺪاي‬
‫ﺟﻴﻐﻲ ﻛﺮ ﻛﻨﻨﺪه‪ ،‬ﺳﻜﻮت دﺷﺖ را در ﻫﻢ ﺷﻜﺴﺖ و ‪...‬‬
‫****‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻣﺮگ آور‪ ،‬ﻫﻤﻪ وارد ﻃﺒﻘﻪ آﺧﺮ ﻗﺼﺮ ﺷﺪﻧﺪ‬
‫و در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺧﻮد ﺑﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﮕﻲ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺎ اﻳﻦ وﺟﻮد‪ ،‬از ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻛﺎر‬
‫راﺿﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻛﻪ ﺑﺮ ﺻﻮرت ﺧﺴﺘﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺸﺎن‬
‫دﻫﻨﺪه اﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ روح از ﺑﺪﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از‬
‫ﻫﻮش رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﻲ‬
‫آورد‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آورد‪ ،‬ﺻﺤﻨﻪ ﻣﺮگ ﻓﺮاﻧﻚ ﺑﺮاﻳﺲ ﺑﻮد و‬
‫دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ‪ .‬ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺣﺎل او رو ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮد ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ روح ﻧﺎﺑﻮد‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎر رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻜﺘﻪ اي ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻇﺎﻫﺮ ﻣﺎر‬
‫ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد و ‪...‬‬
‫ ﺗﻮ؟!!!!‬‫ آره ﻫﺮي‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺮزﻳﻞ ﺑﺮوم‬‫ﻫﺮي زﻣﺎﻧﻲ را ﺑﻪ ﻳﺎدآورد ﻛﻪ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دورﺳﻠﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺑﺎغ‬
‫وﺣﺶ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬او ﻧﺎﺧﺎﺳﺘﻪ و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺟﺎدوي دروﻧﺶ‪ ،‬ﺷﻴﺸﻪ ﻣﺤﻔﻈﻪ‬
‫ﻣﺎر را ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد و او را آزاد ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﺑﺪاﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫اﻳﻦ ﻣﺎر ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت آﺷﻨﺎ ﺷﺪه اﺳﺖ اﻣﺎ ﻣﺎر ﺑﻪ ﺷﺪت ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬او را ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﺎ ﻛﻤﻲ اﺻﺮار ﺗﻮاﻧﺴﺖ داﺑﻲ را راﺿﻲ ﻛﻨﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺮاﻗﺐ او ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻣﻲ رﻓﺖ‪.‬‬

‫‪810‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ و ﺣﺎﻻ ﺣﺎل ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ روﺑﻪ راه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ‬
‫از درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ او‪ ،‬ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻛﻤﻲ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻧﻴﺎز‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺎ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﻪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ و ﺗﺎﻧﻜﺲ ﺑﻴﺪار ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬‫اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد‪ ،‬ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ اﻧﺪ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺮوﻳﻢ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺤﻨﻪ اي ﻋﺠﻴﺐ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻟﻮﭘﻴﻦ‬
‫ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﻲ ﺧﻮﻧﻴﻦ و ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻛﻪ از اﺷﻚ ﺧﻴﺲ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬
‫آﻧﻬﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺟﻨﺎزه ﺧﻮﻧﻴﻦ ﻣﺮدي را روي دﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮدي‬
‫ﻛﻮﺗﺎه ﻗﺎﻣﺪ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻓﻠﺰي ﺑﻮد و دﺳﺖ دﻳﮕﺮش ﻓﺎﻗﺪ ﻳﻚ‬
‫اﻧﮕﺸﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮدي ﺑﻪ ﻧﺎم ﭘﻴﺘﺮ ﭘﺘﻲ ﮔﺮو‪.‬‬

‫‪811‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺴﺖ و ﻧﻬﻢ«‬
‫ﭼﻨﺪ روز از ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻟﻴﺘﻞ ﻫﻨﮕﻠﺘﻮن ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺮار‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ آﻧﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ آﺧﺮﻳﻦ ﻫﺮﻛﺮاﻛﺲ را ﻧﻴﺰ ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺣﺎل‬
‫ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ رو ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮد ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬روز ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺗﻮﺿﻴﺤﻲ‪،‬‬
‫ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ را از ﻗﺼﺮ ﺧﺎرج ﻛﺮده ﺑﻮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاﻫﺶ ﻧﺒﻮد‪ .‬دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻼش ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ از زﻳﺮ زﺑﺎن او ﺣﺮف‬
‫ﺑﻜﺸﻨﺪ‪ ،‬ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻪ اي از اﺑﻬﺎم ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻃﻲ ﭼﻨﺪ ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي ﺑﺴﻴﺎري را از درﻳﭽﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺒﻴﻨﺪ و اﻳﻦ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه ﺧﺸﻢ ﺑﻲ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﺣﺪي ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ اﮔﺮ در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻳﻨﻪ ﻣﻲ اﻳﺴﺘﺎد‪،‬‬
‫آﻳﻨﻪ ﻣﻲ ﺷﻜﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي ﻟﻮﭘﻴﻦ‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﺒﺮد در روي ﺗﭙﻪ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪،‬‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران اﻧﻬﺎ را ﻣﺤﺎﺻﺮه ﻛﺮده و از ﻫﻤﻪ ﻃﺮف ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻫﺠﻮم آوردﻧﺪ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر‬
‫ﻛﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺣﺪس زد‪ ،‬ﻣﺮﮔﺨﻮاران از راﻫﻬﺎي ﺧﺮوج ﻣﺘﻌﺪدي ﻛﻪ در اﻃﺮاف‬
‫ﺗﭙﻪ ﺑﻮد اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻤﻪ را ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم در آن واﺣﺪ ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﻣﺒﺎرزه ﻛﻨﻢ‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻣﻜﺚ ﻛﺮد و ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻲ از ﺻﻮرﺗﺶ ﺟﺎري ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اوﻧﻬﺎ ﻣﻦ رو ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻛﺎر ﻣﻦ ﺗﻤﻮم ﺑﻮد وﻟﻲ ﭘﻴﺘﺮ ﺧﻮدش رو‬‫ﭘﺮت ﻛﺮد ﺟﻠﻮي ﻣﻦ‪.‬‬

‫‪812‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺘﻲ ﻛﻪ در ﻛﻨﺎرش ﺑﻮد ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﻪ ﺟﻨﺎزه‬
‫دوﺳﺖ دوران ﻣﺪرﺳﻪ اش ﻛﻪ ﺣﺎﻻ اﺛﺮي از ﺧﻮن ﺑﺮ روي آن ﻧﺒﻮد ﻧﮕﺎﻫﻲ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اول اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﭘﻴﺘﺮ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺑﺪن ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ او ﻧﮕﺎﻫﻲ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﺎﻳﺪ ﺣﻖ ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺎﺷﻢ ﻳﺎ‬‫ﺧﻮﺷﺤﺎل‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﻳﻤﻮس ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﻨﺎزه اش ﭼﻲ؟‬‫ ﻫﻨﻮز ﻓﻜﺮي ﺑﺮاش ﻧﻜﺮدم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎه دﻳﮕﺮي ﺑﻪ ﺑﺪن ﭘﻴﺘﺮ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻧﺘﻬﺎي ﻫﻤﻴﻦ دره‪ ،‬ﻳﻪ دﻫﻜﺪه ﻛﻮﭼﻴﻜﻪ‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﻜﺎر ﺑﺎﻳﺪ‬‫ﺑﻜﻨﻲ‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻣﺎ ﻣﻲ روﻳﻢ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي؟!‬‫ اون ﺑﻪ واﻟﺪﻳﻦ ﻣﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﺑﻪ ﻣﻦ و ﺳﺪرﻳﻚ و ﺧﻴﻠﻲ‬‫ﻫﺎي دﻳﮕﻪ‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﺎر دﻳﻨﺶ رو ﺑﻪ ﺗﻮ و ﻏﺎرﺗﮕﺮان ادا ﻛﺮده‬
‫ﺑﺎﺷﻪ وﻟﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻪ‪ .‬اون ﻳﻪ ﺗﺮﺳﻮ ﺑﻮد و ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ وﺟﻮدش ﺑﻪ‬
‫ﻓﺮاﻣﻮﺷﻲ ﺳﭙﺮده ﺑﺸﻪ‬
‫و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و رﻳﻤﻮس را در ﺷُﻚ ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﺶ ﺑﺎﻗﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺶ وارد ﻣﻨﺰل ﺑﻠﻚ ﻫﺎ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ و ﺗﺎﻧﻜﺲ‬
‫ﻫﻨﻮز ﺧﻮاب ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺳﺎﻳﺮ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻧﻴﺰ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫‪813‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫****‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﺎن ﺗﺴﺘﺶ ﮔﺎز ﻣﻲ زد‪ ،‬ﻣﻘﺎﻟﻪ ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز را ﻧﻴﺰ از‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﮔﺬراﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن!‬‫ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﺎ اﻻن ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻲ ﺷﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ اون ﺻﻔﺤﻪ ﺧﻴﺮه ﺷﺪي‪.‬‬‫ اون ﺻﻔﺤﻪ ﻫﻨﻮز ﺳﺎﻟﻤﻪ؟ ﻧﺴﻮﺧﺘﻪ؟!‬‫رون ﺣﺮف ﻫﺮي را ﻛﺎﻣﻞ ﻛﺮد و ﻫﺮ دو ﭘﺴﺮ زدﻧﺪ زﻳﺮ ﺧﻨﺪه‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎرﻳﻚ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ ﺳﺮ و ﻛﻠﻪ‬
‫زدن ﺑﺎ اﻳﻦ دو ﭘﺴﺮ‪ ،‬ﻛﺎر ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ اي اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ؟! ﻫﻮا را ﺑﻪ ﺷﺪت از‬
‫دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ و آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ را ﺗﺮك ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺖ‬
‫ﺗﺎ وﻗﺘﺶ را ﺑﺎ او و راﺷﻞ ﺑﮕﺬراﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دو ﭘﺴﺮ دﺳﺖ از ﺧﻨﺪﻳﺪن ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬رون رو ﺑﻪ ﻫﺮي‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت رﻓﺘﺎر ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻤﻲ ﻋﺠﻴﺐ ﻧﺸﺪه؟‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را در ﻫﻢ ﻗﻼب ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻪ زﻳﺮ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ رون ﻧﺘﻮاﻧﺪ دودﻟﻲ را در ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ‬
‫ﭼﺮا ﻣﻮﺿﻮع دﻣﺒﺎرﻳﻚ را از ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻣﺨﻔﻲ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ‪ .‬ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﻛﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ‬
‫ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﺴﺪ ﭘﻴﺘﺮ را در ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﻣﺎﮔﻠﻲ‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ دره ﮔﻮدرﻳﻚ دﻓﻦ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ وﺟﻮد ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ روي‬

‫‪814‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دﻫﻜﺪه و در ﻳﻚ ﻛﻼم‪ ،‬ﻣﻨﻄﻘﻪ اﻃﺮاف ﻗﺼﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎﻫﻲ ﻧﻤﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي!‬‫ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺘﻌﺠﺐ رون را دﻳﺪ‪ .‬ﺑﺮاي اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺤﺚ را‬
‫ﻋﻮض ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ در اﻳﻦ ﭼﻨﺪ روزه‪ ،‬ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺸﺪ ﺗﺎ در ﻣﻮرد وﺿﻌﻴﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺗﻮ ﺻﺤﺒﺖ‬‫ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮر؟!‬‫رون ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺒﻮد‪ .‬از ﻳﻚ ﻃﺮف‪ ،‬ﻫﺮي از ﺟﻮاب دادن ﺑﻪ او‬
‫ﺗﻔﺮه رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ اﺷﺎره ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ اﺻﻼً‬
‫ﺧﻮﺷ‪Ĥ‬ﻳﻨﺪ او ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت رون ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرم ﻫﻤﻮن ﺑﻼﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﺮ داﻻﻫﻮف و اون ﮔﺮﮔﻬﺎ آوردي‪.‬‬‫ ﭘﺲ راﺷﻞ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﮔﻔﺘﻪ‬‫ﻫﺮي ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ دور و اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﺑﻪ او‬
‫اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ را ﻣﻲ داد ﺗﺎ ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﺶ را ﻣﺮﺗﺐ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮدت ﺧﻮب ﻣﻲ داﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﺗﻮ ﻳﺎ ﻫﺮ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي را‬‫ﻣﺤﺪود ﻧﻜﺮدم‪ .‬ﺗﺤﺖ ﻫﻴﭻ ﺷﺮاﻳﻄﻲ‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ را ﺑﺪان ﻛﻪ اﺟﺎزه ﻧﻤﻲ‬
‫دﻫﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدت ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻲ‬
‫رون ﻛﻪ ﮔﻮﺷﻬﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻴﺴﺘﻲ‪ .‬ﻣﻦ‪...‬‬‫دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﺎﻻ آﻣﺪ و رون ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪815‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺗﻮﻳﻲ‪ .‬ﻧﻪ ﻣﻦ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ رﻓﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ‬
‫ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻗﺘﻲ ﺑﻪ اون ﻫﻴﻮﻻ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﺷﻮي‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻲ ﺧﻮدت را ﻛﻨﺘﺮل‬‫ﻛﻨﻲ‪ .‬ﺑﻄﻮر ﻳﻘﻴﻦ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﮕﻮﻳﻢ‪ ،‬دﻟﻴﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ داﻻﻫﻮف ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﻛﺮدي‪ ،‬اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ او ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد وﻟﻲ ﻣﻦ و راﺷﻞ دو ﻧﻔﺮ و ﺑﺎ‬
‫ﻗﺪرت ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ .‬ﺗﻮ ﮔﺰﻳﻨﻪ اي را اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮدي ﻛﻪ ﺷﺎﻧﺲ ﭘﻴﺮوزي‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮي را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ‪.‬‬
‫رون ﻣﺸﺖ ﮔﺮه ﻛﺮده اش را ﺑﺮ روي ﻣﻴﺰ ﻛﻮﺑﺎﻧﺪ و ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ اﻳﻦ درﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﺗﻮ اﺷﺘﺒﺎه‪...‬‬‫اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺻﺤﻨﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ‪ ،‬دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﻣﻬﻲ ﺷﻔﺎف از ﻋﺼﺎي‬
‫ﻫﺮي ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ و دﻳﻮار روﺑﺮو را ﻛﺎﻣﻼً ﻣﻲ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻻﻳﻪ ﻣﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺿﺨﻴﻢ ﺗﺮﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮد رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻣﻮﺟﻮدي ﻛﺮﻳﻪ اﻟﻤﻨﻈﺮ در ﻣﻴﺎن آن‬
‫ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺳﺮ داﻻﻫﻮف ﭘﺮﻳﺪ و در ﻛﺴﺮي از ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬او را از ﻫﻢ‬
‫درﻳﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺑﺎ رﺿﺎﻳﺖ ﺗﻤﺎم ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﻔﻴﺪ رون ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺻﻼً زﻳﺒﺎ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬از ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻴﻮﻻﻳﻲ‪ ،‬اﻧﺘﻈﺎر دﻳﮕﺮي ﻫﻢ ﻧﻤﻲ رود‪.‬‬‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون آﻣﺪ و دو ﻃﺮف ﺻﻮرﺗﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در‬
‫ﭼﺸﻤﺎن او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪816‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻛﻨﺘﺮﻟﺶ ﻛﻦ ﻳﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﺎﺑﻮدت ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺟﺴﻢ ﺗﻮ‪ ،‬اوﻧﻮ ﻣﺤﺪود ﻛﺮده و‬‫او ﻫﺮ ﺗﻼﺷﻲ را ﺑﺮاي آزاد ﺷﺪن اﻧﺠﺎم ﻣﻲ دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ او را رﻫﺎ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺗﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ ﻣﻦ و ﻧﻪ راﺷﻞ‪ ،‬ﭼﻴﺰي در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﻔﺘﻴﻢ‪.‬‬‫ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﭼﻴﺰي ﻧﺪاﻧﻨﺪ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ درب آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺧﻨﺪان وارد ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ دﻳﺪن‬
‫ﻫﺮي و رون‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﻼم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪ .‬ﺑﻘﻴﻪ ﻛﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬‫رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻘﺎﺑﻲ از ﺧﻨﺪه ﺑﺮ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﺎرﻟﻲ ﺑﻪ ﺑﺎرو رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻓﻠﻮر ﻫﻢ ﺑﻴﻞ رو ﻓﺮﺳﺘﺎد‬‫ﻓﺮاﻧﺴﻪ و ﺧﻮدش ﻫﻢ رﻓﺖ ﺑﺎرو‪ .‬ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﻮدي رﻓﺖ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪.‬‬
‫ دراﻛﻮ ﻫﻢ رﻓﺖ ﻗﺒﺮﺳﺘﻮن‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺣﺮف رون را ﻛﺎﻣﻞ ﻛﺮد اﻣﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﻬﺮه ﻟﻮﭘﻴﻦ را دﻳﺪ‪ ،‬اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻬﻤﺎن ﺑﺮاي او ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ .‬اﻣﺮوز ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺎدرش‬‫را دﻓﻦ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮي را درك ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﭼﺮا ﺷﻤﺎ ﻫﻤﺮاﻫﺶ ﻧﺮﻓﺘﻴﺪ؟‬‫رون ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪817‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻬﺶ ﻫﻤﻴﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد رو دادﻳﻢ وﻟﻲ او ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺣﻀﻮر ﻧﻴﻤﻪ اﺻﻴﻠﻲ‬‫ﻣﺜﻞ ﻫﺮي و ﺧﺎﺋﻨﻲ ﺑﻪ اﺻﻞ و ﻧﺴﺐ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﻲ روح‬
‫ﻣﺎدرش ﻣﻲ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻛﺮد و دو ﺟﻮان ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬زدﻧﺪ زﻳﺮ ﺧﻨﺪه‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻛﻠﻨﺠﺎر ﻣﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﺑﺨﻨﺪد ﻳﺎ ﻧﺨﻨﺪد‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺟﻮ‪ ‬ﺧﻨﺪان ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﻳﺎن دﻫﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺳﺎﻛﺖ ﺷﺪ‪ ،‬ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻪ رون ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺮﺳﻲ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﻴﺶ از ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻣﺮﺧﺺ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ‬‫ﻣﺎدرت را در ﺟﺮﻳﺎن ﺑﮕﺬارم‪ .‬در ﺿﻤﻦ‪ ،‬ﻣﺎ اﻟﻴﻮاﻧﺪر را ﻫﻢ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺷﺪت ﺿﻌﻴﻒ وﻟﻲ زﻧﺪه‪.‬‬
‫ اﻟﻴﻮاﻧﺪر؟ وﻟﻲ ﭼﻄﻮري؟‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻗﺘﻲ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻟﻴﺘﻞ ﻫﻨﮕﻠﺘﻮن ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮدﻳﻢ‪ ،‬ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻮل‬‫ﻣﺮاﻗﺒﺖ از او ﺑﻮده‪ ،‬ﭘﺴﺘﺶ رو ﺗﺮك ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و اﻟﻴﻮاﻧﺪر ﻫﻢ ﻓﺮار ﻣﻲ‬
‫ﻛﻨﻪ و از ﻃﺮﻳﻖ ﻳﻜﻲ از راﻫﻬﺎي ﻓﺮار ﻛﻪ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻳﻚ ﻣﻨﺰل‬
‫ﻣﺸﻨﮕﻲ در آﻧﻄﺮف ﺗﭙﻪ ﺑﺎز ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺧﻮدش رو ﺧﺎرج ﻣﻲ ﻛﻨﻪ و‬
‫درﺳﺖ وﺳﻂ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻲ ﺷﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﺷﻌﻠﻪ‬
‫اي در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ و ﻓﻮﻛﺲ ﺑﺎ ﭘﺮ و ﺑﺎﻟﻲ ﺳﻮﺧﺘﻪ‪ ،‬درﺳﺖ ﺟﻠﻮي‬
‫ﭘﺎي ﻫﺮي اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ او را ﻗﺎپ زد و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ در ﻣﻴﺎن‬

‫‪818‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻮﺗﺎه‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺳﻴﺎه او ﺧﻴﺮه ﺷﺪ‬
‫و ‪...‬‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪن ﻗﻘﻨﻮس‪ ،‬ﻟﺒﺎﺳﻲ ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ ﺳﻔﻴﺪ‪ ،‬ﺳﺮاﭘﺎي ﻫﺮي‬
‫را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو ﻣﺮد ﮔﻴﺞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﺣﻤﻠﻪ ﺷﺪه‪ .‬ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﺪﻳﻦ‪.‬‬‫ وﻟﻲ ﺑﺎرو ﻃﻠﺴﻢ رازداري داره‪.‬‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﻟﻮﭘﻴﻦ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻣﺜﻞ ردﻳﺎب رو روي ﭘﺮﺳﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬‫ﻫﻤﻮﻧﺮوزي ﻛﻪ وزﻳﺮ رو ﻛﺸﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ وﻗﺘﻲ ﻛﻪ او داﺧﻞ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن‬
‫ﺑﻮده‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻏﻴﺐ ﺷﻮد‪ ،‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ رون ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻣﻦ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻜﻦ‪.‬‬‫و ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎرو ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺟﻨﮓ ﺳﺨﺘﻲ در ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ از درون ﺧﺎﻧﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ و ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﺮون‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺸﻐﻮل دﻓﺎع ﺑﻮدﻧﺪ را ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫در ﻳﻚ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ زدن‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﺑﺎ ﻳﻜﻲ از‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺒﺎرزه ﺑﻮد و از ﺑﺪن زﺧﻤﻲ ﺷﻮﻫﺮش دﻓﺎع ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻳﻜﺒﺎره ﻗﻠﺐ ﻫﺮي از ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ درﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺎﻟﻲ ﻇﺎﻫﺮ‬

‫‪819‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺷﺪ و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻠﺐ او ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻣﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﻮدش او را ﻛﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ آواداﻛﺪاورا‬‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺳﺒﺰرﻧﮓ از ﻋﺼﺎي ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﻟﻲ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﻣﺎﻟﻲ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ اﻣﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺑﺘﻮاﻧﺪ‬
‫از ﻣﻘﺎﺑﻞ آن ﻛﻨﺎر ﺑﺮود‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬دوﻣﻴﻦ ﺷُﻚ ﺑﻪ ﻫﺮي وارد ﺷﺪ‪ .‬ﭘﻨﺠﺮه‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮي ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺷﻜﺴﺖ و‬
‫ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ ‪ ...‬ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺒﺰرﻧﮓ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻫﺮي دﻳﺪ‪،‬‬
‫ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ او ﺑﻮد و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!‬‫ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮي‪ ،‬ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﻧﺼﻒ ﺑﻴﺸﺘﺮ‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن او‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻏﻴﺐ ﺷﺪﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‪...‬‬
‫ﺳﻮﻣﻴﻦ ﺷُﻚ ﺑﻪ ﺑﻼ وارد ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ دﻳﺪن ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش‪ ،‬ﻗﺴﻤﺘﻲ از ذﻫﻨﺶ ﻛﻪ‬
‫از ﻛﻨﺘﺮل او ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﭼﻴﺰي ﻣﺎﺑﻴﻦ ﺗﻌﺠﺐ و ﺷﺎدي ﻣﻔﺮط‪،‬‬
‫ﺻﻮرت زﻳﺒﺎ و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﭘﻠﻴﺪ او را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ؟!‬‫اﻳﻦ را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻛﺎري ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻓﻠﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻮده اي ﻣﻮي ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻮﻗﺮﻣﺰﻫﺎ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻮاده او ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﻨﺒﻪ ﺑﺪ ﻗﻀﻴﻪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫در ﭼﻬﺮه ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺎﻳﻪ اي ﺑﻮد از ﭼﻬﺮه ﻣﺮدي ﻛﻪ ﻫﺮي او را‬

‫‪820‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﺪﺗﻬﺎ ﭘﻴﺶ دﻳﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬در ﻳﻚ ﻋﻜﺲ‪ .‬ﻋﻜﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻮدي ﺑﻪ او ﻧﺸﺎن‬
‫داده ﺑﻮد و ﻓﺮد ﻣﺬﻛﻮر را اﺑﺮﻓﻮرث داﻣﺒﻠﺪور ﻧﺎﻣﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺟﻮر در ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﺎ ﻛﺸﺘﻦ اﺑﺮﻓﻮرث‪ ،‬ﻳﻚ‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز درﺳﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد و راز ﺳﺎﺧﺖ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﻧﻴﺰ ﺑﺪون ﺷَﻚ‪ ،‬ﻫﺪﻳﻪ‬
‫اي ﺑﻮد از ﻃﺮف ارﺑﺎﺑﺶ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﺑﻼ ﺑﻮد‪ .‬او ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮد ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ دوﻳﺪ و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭼﻨﺪﻳﻦ‬
‫ﻧﻔﺮ را ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﻣﺎﻟﻲ ﺑﺮ‬
‫روي زﻣﻴﻦ زاﻧﻮ زده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﺑﺎز ﭘﺮﺳﻲ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ‬
‫ﻫﻤﻪ دور او ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺳﺮش را اﻧﺪﻛﻲ ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﺎ دﻳﺪن‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻲ ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه در ﻛﻨﺎر دﻳﻮار‪ ،‬از درد ﻧﺎﻟﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﻮي او رﻓﺖ‪ .‬در دل آرزو ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ او زﻧﺪه ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣﺜﻼً اﻣﺮوز ﻗﺮار ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺳﻼﻣﺘﻲ ﻣﺠﺪد ﭘﺮﺳﻲ را ﺟﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪ .‬اﻣﺮوز ‪ ،‬او ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ را ﺑﻪ ﭘﺮﺳﻲ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻧﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮگ او ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺮد ﺳﺮخ ﻣﻮ ﻛﻪ ﺳﺮش ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺗﺎس ﺷﺪه ﺑﻮد رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ او ﺑﻪ ﺟﺰ ﭼﻨﺪ زﺧﻢ ﺳﻄﺤﻲ و ﺷﻜﺴﺘﮕﻲ ﭼﻨﺪ اﺳﺘﺨﻮان‪ ،‬آﺳﻴﺐ دﻳﮕﺮي‬
‫ﻧﺪﻳﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻓﺴﺘﺎد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺮد ﭘﺲ از‬
‫ﭼﻨﺪ ﺗﻜﺎن ﺟﺰﺋﻲ‪ ،‬ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﭼﻨﺪ آﭘﺎرات ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﻤﺎم ﭼﻮﺑﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ و راﺷﻞ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻟﻮﭘﻴﻦ ﺑﻪ‬
‫آﻧﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺣﺎﻟﺖ ﺗﺪاﻓﻌﻲ ﺧﻮد را از دﺳﺖ دادﻧﺪ‪ .‬رون اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ‬

‫‪821‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﺮﻛﺰ داﻳﺮه ﺗﺠﻤﻊ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن رﺳﺎﻧﺪ و ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﺴﺪ‬
‫ﺑﺮادرش‪ ،‬رﻧﮓ از رﺧﺴﺎرش ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺮﺳﻲ؟‬‫ﺳﺮش را ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺗﻜﺎن داد ﺗﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻫﺪﻓﺶ را ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ روي‬
‫ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش اﻓﺘﺎد ﻛﻪ زﻳﺮ ﺑﻐﻞ ﭘﺪرش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ او را ﺳﺮﭘﺎ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي‬
‫ﻧﻴﺰ ﻧﮕﺎه رون را ﺑﺮ روي ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ آراﻣﻲ‪ ،‬آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ را ﻛﻪ ﺗﺎ‬
‫ﺣﺪي ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد را ﺑﻪ دﻳﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺗﻜﻴﻪ داد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ روﺑﺮوﻳﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﭼﻨﺪ‬
‫دﻗﻴﻘﻪ ﻗﺒﻞ ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪ .‬ﭘﺮﺳﻲ ﺧﻮدش را ﻓﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﺎدرش زﻧﺪه‬
‫ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮد را ﺟﺒﺮان ﻛﻨﺪ و ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ‬
‫ﻳﻚ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻏﻴﺮ ارادي ﺑﻮد ﻛﻪ از ﻋﺸﻖ ﻓﺮزﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎدر ﻧﺸﻌﺖ ﻣﻲ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ درب آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي از ﺟﺎي ﺧﻮد ﻛﻨﺪه‬
‫ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﻬﻴﺒﻲ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و رون را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺳﺎﻳﺮ اﻋﻀﺎي ﺣﻠﻘﻪ اﺻﻠﻲ در‬
‫آﻧﺠﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﻔﻴﺪ و ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺷﺪت ﮔﺮﻳﻪ ﺳﺮخ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪ و ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺮادر ﻣﻦ رو ﻛﺸﺖ؟ ﺗﻮ اوﻧﺠﺎ ﭼﻪ ﻏﻠﻄﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدي؟‬‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﻄﺮات اﺷﻜﻲ ﻛﻪ از ﭼﺸﻤﺎن رون روان ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺎ آراﻣﺘﺮﻳﻦ ﻟﺤﻦ ﻣﻤﻜﻦ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪822‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﺎ ﻳﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ دارﻳﻢ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ زﻧﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ دردي ﺷﺪﻳﺪ را در ﺳﻴﻨﻪ اش اﺣﺴﺎس ﻛﺮد و ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎدي‬
‫ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ وﺿﻌﻴﺘﻲ ﻣﺸﺎﺑﻪ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬از ﻧﺸﺎن روي‬
‫دﺳﺘﺸﺎن ﺑﺨﺎر ﺑﻴﺮون ﻣﻲ زد و ﺑﻮي ﮔﻮﺷﺖ ﺳﻮﺧﺘﻪ از آن ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم درد ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ اوﻟﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ روي دو ﭘﺎ‬
‫ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ‪ .‬اﻓﺘﺎن و ﺧﻴﺰان ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪ و ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ دﻳﻮار‬
‫ﺗﻜﻴﻪ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﻔﺴﻲ ﻋﻤﻴﻖ ﻛﺸﻴﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺳﺮﻓﻪ ﭘﻴﺎﭘﻲ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻃﻠﺴﻢ رازداري از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ و ﺑﻪ ﻟﻄﻒ وﺟﻮد ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‪ ،‬ﻫﻮﻳﺖ ﻣﻦ‬‫ﻧﺰد وﻟﺪﻣﻮرت ﻓﺎش ﺷﺪه‪.‬‬
‫****‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ ﺗﺎ ﻫﺮي ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺗﻤﺎم ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﺑﺎزﮔﻮ‬
‫ﻛﻨﺪ و رون را ﺗﺎ ﺣﺪي آرام ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﻣﺮگ اﺳﻨﻴﭗ‪ ،‬ﺷﻜﺎﻓﻲ در ﺣﻠﻘﻪ‬
‫اﺻﻠﻲ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻀﻌﻴﻒ ﻃﻠﺴﻢ رازداري ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺣﺎﻓﻈﻪ اش ﻏﻠﺒﻪ ﻛﻨﺪ و ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ را ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻴﺎورد‪.‬‬
‫وﺿﻌﻴﺖ ﺑﺤﺮاﻧﻲ ﺑﻮد و ﻫﺮي ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ اﻗﺪاﻣﺎت ﻻزم را اﻧﺠﺎم ﻣﻲ داد‪.‬‬
‫در اوﻟﻴﻦ ﮔﺎم‪ ،‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺑﻪ ﺷﻬﺮك ﻣﺸﻨﮓ ﻧﺸﻴﻨﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﻛﻪ‬
‫واﻟﺪﻳﻦ ﻫﺮﻣﻴﻮن در آن ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬از ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺳﺎﻳﺮ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ را ﺑﻪ‬

‫‪823‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺑﺒﺮد و اﮔﺮ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻲ از زور ﻧﻴﺰ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه راﺷﻞ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﺳﺮخ رﻓﺖ‪.‬‬
‫****‬
‫رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻓﺮداي آﻧﺮوز ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و اﺟﺮاي ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ آﻣﻴﺰ ﻧﻘﺸﻪ‬
‫ﻫﺮي در ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺷﻬﺮك ﻣﺸﻨﮕﻲ را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ در آن ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻔﺴﻲ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﻲ ﺑﻜﺸﺪ‪ .‬ﻋﺼﺮ ﻫﻤﺎن روز ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺴﺪ ﭘﺮﺳﻲ را دﻓﻦ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫دﻻﻳﻞ اﻣﻨﻴﺘﻲ‪ ،‬ﭘﺮﺳﻲ را در ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻠﻚ ﻫﺎ ﻛﻪ در ﭘﺸﺖ ﺧﺎﻧﻪ و‬
‫در ﻳﻚ ﺣﻴﺎط ﺟﺎدوﻳﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬دﻓﻦ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻫﺮي را ﺑﻪ ﻳﺎد‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻣﻲ اﻧﺪاﺧﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﺴﺪ ﺳﺪرﻳﻚ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫آﻗﺎي وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻪ ﺷﺪت ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد اﻣﺎ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻗﺒﺮي ﻛﻪ‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﺎﻳﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺷﻜﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺘﻲ‬
‫ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدن را ﻧﻴﺰ از ﻳﺎد ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ‪ ،‬ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ او‬
‫ﻓﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد و اﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ آن ﻛﻨﺎر ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺳﺮش‬
‫را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﺗﻚ ﺗﻚ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﻫﺮي رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻴﺰي را در ﭼﺸﻤﺎن او ﻣﻲ دﻳﺪ ﻛﻪ ﻗﺒﻼً ﻧﻴﺰ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻟﻮﻟﻮ ﺧﺮﺧﺮه اي‬
‫ﻛﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺟﻨﺎزه ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ در ﻣﻲ آورد‪.‬‬
‫ﻓﺮداي آن روز‪ ،‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رﻓﺘﻨﺪ و ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﭘﻴﻦ و ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ در‬
‫ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻲ از رﻓﺘﻦ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ ﻛﻪ ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ ﻫﺮي رﺳﻴﺪ و او را ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ ﭘﺮﺳﻲ و‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﺑﺎ ﺗﻴﺘﺮ درﺷﺘﻲ ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ ﺗﻘﺪﻳﺮ از‬

‫‪824‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﺎﻧﻮاده وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﻣﺪال ﻣﺮﻟﻴﻦ درﺟﻪ ﺳﻮﻣﻲ را ﺑﻪ ﻧﺎم ﭘﺮﺳﻲ ﺑﻪ ﺛﺒﺖ رﺳﺎﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي روزﻧﺎﻣﻪ را ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎ از ﻓﺎج ﺑﻌﻴﺪه‪ .‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﻫﻤﻮن ﻓﺎج ﻗﺪﻳﻤﻲ رو ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ‬‫ﭘﺴﻨﺪم‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻫﺮي را ﻧﺸﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻴﭽﺎره آرﺗﻮر!‬‫ ﺑﻴﭽﺎره ﻣﺎﻟﻲ!‬‫ﺻﺪاي ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ ،‬آﻧﺪو را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ ﻣﻴﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ دﺳﺘﻤﺎﻟﻲ‪ ،‬اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ را ﭘﺎك ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ او ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ در‬
‫ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ در ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻣﻌﺠﻮﻧﻬﺎي ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي در ﺧﻮاﺑﻲ‬
‫ﺑﺪون روﻳﺎ و ﻛﺎﺑﻮس ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺿﺮﺑﻪ روﺣﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ او وارد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺪﻳﺪ‬
‫ﺗﺮ از آن ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻛﻨﺎر ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ .‬آري ‪ ...‬ﻣﺎﻟﻲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻘﺒﻮﻻﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫ﭘﺮﺳﻲ ﻣﺮده ﺗﺎ او زﻧﺪه ﺑﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻓﻜﺮي در ذﻫﻦ ﻫﺮي ﺑﻮد و ﻧﻴﺎز داﺷﺖ ﺗﺎ آن را ﺑﺎ ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﻣﻴﺎن ﺑﮕﺬارد‪.‬‬
‫ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ .‬ﭼﺮا ﻧﻤﻲ روي ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻲ را ﺑﺨﻮاﺑﻲ؟ ﺗﻮ دﻳﺸﺐ ﻫﻢ‬‫ﻧﺨﻮاﺑﻴﺪي!‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﺎ آن ﺻﻮرت ﭘﻒ ﻛﺮده و ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺮﺧﺶ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﻛﻤﻲ ﺗﻜﺎن ﻣﻲ داد‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و‬

‫‪825‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻓﺘﺎن و ﺧﻴﺰان از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ﺧﺮوج ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ‪ ،‬ﻫﺮي رو ﺑﻪ ﻟﻮﭘﻴﻦ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﻚ ﻧﺪارم ﻛﻪ ﺑﻼ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ رو ﺑﻪ ﺗﺎم ﮔﻔﺘﻪ‪.‬‬‫ و ﺑﻘﻴﻪ؟‬‫ ﻧﻪ! ﺗﺎم ﺑﺮاي ﺣﻔﻆ ﻗﺪرت ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻛﻪ ﺷﺪه‪ ،‬راز ﻣﻨﻮﻧﮕﻪ ﻣﻲ داره‪.‬‬‫ﺗﺮس ﻣﻦ از ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي اﺳﺖ‪ .‬اون ﻋﻮﺿﻲ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﺳﮓ‬
‫ﺣﺎره و اﻳﻦ ﺷﺮاﻳﻂ رو ﺑﺪﺗﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﺷﺨﺼﻪ‪ ،‬ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دادم ﺑﺎ‬
‫ﻳﻚ روﺋﻴﻦ ﺗﻦ دوﺋﻞ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ ﭼﻪ ﻓﻜﺮي در ﺳﺮ داري؟‬‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺣﺪي زﻳﺎدي ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ اﺧﻤﻬﺎﻳﺶ را در ﻫﻢ ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ آراﻣﺶ ﻗﺒﻞ از ﺗﻮﻓﺎﻧﻪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ وﻗﺘﺶ رﺳﻴﺪه ﻛﻪ ﺑﺎ ﻟﻮﺳﻴﻮس‬‫ﻳﻚ ﮔﻔﺘﮕﻮي ﻣﺨﺘﺼﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻳﻚ ﻣﺎه از ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ و آراﻣﺸﻲ ﻧﺴﺒﻲ ﺑﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ‬
‫اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه در ﻃﻮل اﻳﻦ ﻣﺪت‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻨﺰل‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ آﻣﺪه ﺑﻮد و آﻧﺠﺎ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻘﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﺿﻌﻴﺖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻴﺶ رو ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮد ﺑﻮد اﻣﺎ وﺿﻌﻴﺖ روﺣﻲ اش‪ ،‬روز ﺑﻪ روز ﺑﺪﺗﺮ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎ‪ ،‬زﻳﺮ ﺳﺮ ﻫﺮي ﺑﻮده‪ .‬ﻣﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزي ﻧﺪارد و اﻳﻦ را ﻧﻴﺰ ﻣﺪﻳﻮن ﻫﺮي ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﺷﺎﮔﺮد داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬

‫‪826‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻣﺎ اﻳﻦ ﺟﻨﺒﻪ ﺑﺪ ﻗﻀﻴﻪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ روز ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﺳﻌﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزي‬
‫ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺑﺴﺎزد اﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺣﻔﺎﻇﻲ ﻗﻮي‪،‬‬
‫روح او را ﻣﺤﺼﻮر ﻛﺮده ﺑﻮد و اﻳﻦ اﺟﺎزه را ﺑﻪ او ﻧﻤﻲ داد ﻛﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ رااز آن‬
‫ﺟﺪا ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺛﺮ ﺟﺎدوي ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺎاااااااﺗﺮرررررررررررررر!!!!!!!!!!!!!!!!!!!‬‫ﻓﺮﻳﺎدي از ﺳﺮ ﺧﺸﻢ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ راه ﺑﺮاي او ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﺮگ‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬اﺛﺮ ﻃﻠﺴﻤﺶ ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ رﻓﺖ و او ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺎوداﻧﻪ‬
‫ﺳﺎزﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪي را ﺑﺴﺎزد‪ .‬اﻣﺎ ﻛﺸﺘﻦ ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺎدﮔﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻳﻚ راه ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮدي ﭘﺎﺗﺮ وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻛﻼس ﮔﻴﺎه ﺷﻨﺎﺳﻲ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﻴﺪه ﺑﻮد و ﻫﻤﻪ داﻧﺶ آﻣﻮزان ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺸﺘﻨﺪ و ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺣﻤﺎم‬
‫ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎ از ﺷﺮ ﺷﻴﺮه ﭼﺴﺒﻨﺎﻛﻲ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﺳﻄﺢ ﺑﺪﻧﺸﺎن را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫راﺣﺖ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻟﺮزﺷﻲ ﺷﺪﻳﺪ‪ ،‬زﻣﻴﻦ زﻳﺮ ﭘﺎي آﻧﻬﺎ را ﺗﻜﺎﻧﻲ داد و ﻫﻤﻪ را ﻧﻘﺶ‬
‫زﻣﻴﻦ ﻛﺮد‪ .‬رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻫﺮﻣﻴﻮن از روي زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺖ‪ .‬اﻳﻦ دﻳﮕﻪ ﭼﻲ ﺑﻮد؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺟﻮاب رون را ﺑﺪﻫﺪ اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ‬
‫دﻳﺪ‪ ،‬او را ﻻل ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺒﺎﺑﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﻲ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻗﻠﻌﻪ و‬
‫دﺷﺘﺎﻃﺮاﻓﺶ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و‬

‫‪827‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﺸﺎن رو دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ و‬
‫ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺎ ﻫﺮي ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫و ﺑﺎ ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ﻫﺎ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﻪ اون وزغ ﭘﻴﺮ ﺧﺒﺮ ﺑﺪﻳﻢ‪.‬‬‫****‬
‫ﻫﺮ از ﭼﻨﺪ ﮔﺎﻫﻲ‪ ،‬ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎري ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ و ﻣﻮﺟﻲ ﺷﺪﻳﺪ‪،‬‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻗﻠﻌﻪ را ﻣﻲ ﻟﺮزاﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻛﻨﺎن ﻗﻠﻌﻪ اﻋﻢ از ﻣﻌﻠﻤﻬﺎ‪ ،‬ﺷﺎﮔﺮدان‬
‫و ﺣﺘﻲ روح ﻫﺎ‪ ،‬در ﺳﺮﺳﺮاي اﺻﻠﻲ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﻔﺎﻇﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ‬
‫ﻗﺒﻞ ﺗﻮﺳﻂ داﻣﺒﻠﺪور ﻃﺮاﺣﻲ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬در اﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬ﺟﻠﻮي ورود‬
‫ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺳﻴﺎه را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ اﻳﻦ ﺣﻔﺎﻇﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻓﺮو ﻣﻲ رﻳﺨﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫آﺗﺶ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ از ﻛﺎر اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺣﺘﻲ درب اﻧﺘﻬﺎي ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻃﺒﻘﻪ آﺧﺮ ﻗﺼﺮ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻧﻴﺰ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻫﻤﻪ و ﺑﻪ‬
‫ﺧﺼﻮص رون را ﻋﺼﺒﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﺒﺮ‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ را ﺑﻪ او داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬در ﻛﻤﺎل ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﺟﺎي ﻫﻴﭻ ﻧﮕﺮاﻧﻲ ﻧﻴﺴﺖ و وزارﺗﺨﺎﻧﻪ اﻣﻨﻴﺖ ﻣﺪرﺳﻪ را ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻛﺮده‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮ روي ﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﻋﻮﺿﻲ ﺗﻤﺎم راه ﻫﺎي ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﺑﺎ ﺧﺎرج را ﻗﻄﻊ ﻛﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -‬ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟‬

‫‪828‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ در ﺟﻮاب ﺣﺮف راﺷﻞ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﺒﺮ ﺑﺪﻫﻴﻢ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ را ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ‪.‬‬‫ ﻣﻨﻈﻮرت اﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از ﻣﺎ‪...‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﺣﺮف رون را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ! ﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﻗﻠﻌﻪ را ﺗﺮك ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻣﺎ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ‬‫ﺗﺎ در ﺻﻮرت ﻧﺎﺑﻮدي ﺣﻔﺎﻇﻬﺎ‪ ،‬ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ ﺟﻠﻮي ورود آﻧﻬﺎ را ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ‪ .‬اﻣﺎ‬
‫ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ را ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻧﮕﺎه ﺟﻴﻨﻲ را دﻧﺒﺎل ﻛﺮد و ﺑﺎ دﻳﺪن ﺑﺮادرش رودوﻟﻒ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﺒﻮد‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺣﺘﻲ ﺑﻬﺶ ﻓﻜﺮ ﻫﻢ ﻧﻜﻦ‪ .‬اون آﺧﺮﻳﻦ ﻛﺴﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮاﻳﻢ ﻣﺎﻧﺪه‪.‬‬‫آﺧﺮﻳﻦ ﻋﻀﻮ ﺧﺎﻧﻮاده ام‪.‬‬
‫ ﭘﺮﺳﻲ ﺑﺮادر ﻣﻦ ﻧﺒﻮد؟ اﺳﻨﻴﭗ ﭼﻲ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت او ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﻨﺪ‬‫ﺳﺎل ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻔﺲ ﺑﻜﺸﻪ؟ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ از ﺟﻮش ﺳﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد؟؟!‬
‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﻛﻪ راﺷﻞ ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ دﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ ﺧﻮام ﺑﺮادرت را ﻣﺠﺒﻮر ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﻬﺶ‬‫ﻣﻲ دم‪ .‬ﻳﻪ ﺧﻮاﻫﺶ و ﻧﻪ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﻪ اي‪.‬‬
‫و ﻗﺒﻼز اﻳﻨﻜﻪ راﺷﻞ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رودوﻟﻒ‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ده دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ در ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﻲ ﮔﺮوه ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻳﻘﻴﻦ‪ ،‬اﮔﺮ ﭼﺎره دﻳﮕﺮي داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ‬
‫اﻳﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ را ﻧﻤﻲ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻗﺮار ﺑﺮ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ رودوﻟﻒ را از ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ‬

‫‪829‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻴﺮون ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﻨﻨﺪ و او ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ و ﺧﺒﺮ ﺣﻤﻠﻪ را ﺑﻪ ﻫﺮي و‬
‫در ﺻﻮرت اﻣﻜﺎن‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤﻔﻞ اﻃﻼع دﻫﺪ‪ .‬راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ‬
‫ﺟﺎري ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮادرش را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻃﻮري ﻛﻪ اﮔﺮ‬
‫ﻛﺴﻲ آﻧﺪو را ﻣﻲ دﻳﺪ‪ ،‬ﻣﻲ ﭘﻨﺪاﺷﺖ ﻛﻪ رودوﻟﻒ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎه‬
‫ﺑﺮود‪ .‬رودوﻟﻒ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺧﻮدش را از دﺳﺖ ﺧﻮاﻫﺮش ﺟﺪا ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﻳﮕﻪ ﺷﻮرﺷﻮ درآوردي‪ .‬ﻣﻦ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﺮوم‪ .‬ﺑﺎ‬‫ﻫﺮي ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮدم‪.‬‬
‫و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ راﺷﻞ اﻋﺘﺮاﺿﻲ ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬از او دور ﺷﺪ‪ .‬راﺷﻞ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‬
‫و رون‪ ،‬دﺳﺘﺎن ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻳﻚ ﺣﻠﻘﻪ را ﺑﻪ دور رودوﻟﻒ ﺗﺸﻜﻴﻞ‬
‫داده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺎ ﺷﻤﺎره ‪.3‬‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻮد و ﺳﻪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ او‪ ،‬ﭘﻠﻜﻬﺎي ﺧﻮد را‬
‫ﺑﺮ روي ﻫﻢ ﻓﺸﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪﺷﺎن ﻓﻜﺮ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ آﭘﺎرات‬
‫ﻛﺮدن ﺑﻮد ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺷﺨﺺ دﻳﮕﺮي را ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﻨﺪ و آن‬
‫ﻫﻢ از ﻣﻴﺎن ﺣﻔﺎﻇﻲ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﻫﺎ را ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻘﺪار‬
‫اﻧﺮژي ﻛﻪ از ﺑﺪن ﻫﺮ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ و ‪...‬‬
‫ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺑﺪن رودوﻟﻒ را ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪرﻧﮓ در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و ‪ ...‬او دﻳﮕﺮ‬
‫آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد و ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ از ﺷﺪت ﺿﻌﻒ‪ ،‬ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﻮر از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪ ،‬ﺧﻮد را در ﺷﻴﻮن آوارﮔﺎن ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ‬
‫رﺳﻴﺪ ﻛﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ در ﻛﺎر ﺧﻮد ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از‬

‫‪830‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎي ﺗﺨﺘﻪ ﻛﻮب ﺷﺪه رﻓﺖ و ﺑﺎ ﺷﻜﺴﺘﻦ ﺗﺨﺘﻪ ﻫﺎ‪ ،‬راه ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺑﻴﺮون‬
‫ﺑﺎز ﻛﺮد‪ .‬از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن در ﻣﺤﺪوده زﻣﻴﻦ ﻫﺎي ﻗﻠﻌﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬او‬
‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در آﻧﺠﺎ آﭘﺎرات ﻛﻨﺪ و ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻴﺰ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﻣﻮﺟﻮد در ﻧﺸﺎن او را ﻏﻴﺮ ﻓﻌﺎل ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺟﺎده ﺑﻪ راه‬
‫اﻓﺘﺎد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺪوده روﺳﺘﺎي ﻫﺎﮔﺰﻣﻴﺪ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل ﻗﻠﻌﻪ‬
‫آﭘﺎرات ﻛﺮد ﻏﺎﻓﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻛﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ او ﻣﺘﺼﻞ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻧﻴﺰ‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ او ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﺷﻴﻮن آوارﮔﺎن را از‬
‫ﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪا‪ ،‬زﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي در ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻮم و در ﻳﻜﻲ از ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ اﺣﺴﺎس‬
‫ﺷﻮﻣﻲ ﺑﻪ او ﻫﺠﻮم آورد و ﺳﺮﻣﺎﻳﻲ را در ﺳﻴﻨﻪ اش اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮﮔﻬﺎي‬
‫ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮕﻲ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﭼﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از دﺳﺘﺶ رﻫﺎ ﺷﺪ و ﺑﺮ زﻣﻴﻦ‬
‫رﻳﺨﺖ‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ ﻗﺼﺪ ورود ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ را داﺷﺖ و اﻳﻦ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﭼﻴﺰ ﺧﻮﺑﻲ‬
‫ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﺼﻮﻳﺮي ﻧﻪ ﭼﻨﺪان واﺿﺢ در ذﻫﻨﺶ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ و‪...‬‬
‫****‬
‫رودوﻟﻒ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺷﺮ ﻓﺸﺎر آﭘﺎرات ﺧﻼص ﺷﺪ‪ ،‬ﺧﻮد را در ﻣﻘﺎﺑﻞ درﻫﺎي‬
‫ورودي و درون ﻣﺤﻮﻃﻪ اﻃﺮاف ﻗﻠﻌﻪ دﻳﺪ‪ .‬او ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ درون ﻗﺼﺮ ﺑﺮود‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ اي درﺧﺸﻴﺪ و او را از اﻓﻜﺎرش ﺧﺎرج ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﻆ‬
‫دﻳﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او دوﻳﺪ و‪...‬‬
‫ ﻫﺮي‪ .‬اوﻧﺎ‪...‬‬‫‪ -‬ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎش!!!!!‬

‫‪831‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻣﺎ دﻳﮕﺮ دﻳﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ از ﭘﺸﺖ ﺑﻪ او اﺻﺎﺑﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬روح را‬
‫از ﺑﺪن او ﺧﺎرج ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻲ ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻢ آﻣﺪه ﺑﻮد‬
‫ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﻮم‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﻨﺎزه رودوﻟﻒ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﮕﺎه ﺑﻼ ﺑﺎ او ﺗﻼﻗﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪش وﺳﻴﻊ ﺗﺮ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ!‬‫ﺑﻼ ﺳﻌﻲ ﻛﺮد آﭘﺎرات ﻛﻨﺪ اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﻫﺮي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻧﻪ ﭼﻨﺪان زﻳﺒﺎ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ را ﺷﻴﻔﺘﻪ ﺧﻮد ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﺮدي ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺳﺎدﮔﻲ ﻛﻪ اوﻣﺪي‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻲ ﺑﺮي؟‬‫و ﺑﺎ دﻳﺪن ﺗﺮس در ﭼﻬﺮه زﻳﺒﺎي ﺑﻼ‪ ،‬ﻣﻴﻠﻲ ﭘﻠﻴﺪ و ﻏﻴﺮ ﻣﻘﺪس در وﺟﻮدش‬
‫ﺑﻴﺪار ﺷﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺧﻨﺪه اي وﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﺳﺮ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ اﻣﺮوز ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻘﺎص ﭘﺲ ﺑﺪي ‪ ...‬ﭘﺮﺳﻲ وﻳﺰﻟﻲ ‪ ...‬اﻳﻦ ﭘﺴﺮ‪.‬‬‫ﺑﻼ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭘﺮت ﻛﺮد اﻣﺎ ﻫﺮي آن را ﺑﻪ‬
‫راﺣﺘﻲ دﻓﻊ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ اﻣﺮوز ﻳﻚ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ را ﻫﻢ از ﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﻲ‪ .‬ﺷﺨﺼﺎً ﺗﺮﺟﻴﻪ ﻣﻲ دﻫﻢ‬‫ﻛﻪ ﺳﺮت را در ﺳﻴﻨﻲ ﺑﺮاي وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ اﻣﺎ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ اﻳﻨﺠﺎ‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ‪ ،‬ﺣﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮي دارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺼﻠﻪ درب ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﭘﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ‬
‫ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺣﻘﻴﻘﻲ ﺗﺮس‪ ،‬آن را اﺣﺴﺎس ﻛﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﺣﺪي ﻛﻪ‬
‫اﮔﺮ از اﻳﻨﺠﺎ ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﻣﻲ ﺑﺮد‪ ،‬ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻟﺒﺎس زﻳﺮش را ﻋﻮض‬
‫ﻛﻨﺪ‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﺳﻪ ﻧﻔﺮ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻮاده ﻛﻮﭼﻚ ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ ﻫﺎ ﻛﻪ‬
‫ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ دﺳﺖ او ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎي ﺗﻌﻠﻞ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺳﭙﺮي ﻣﺎ ﺑﻴﻦ‬

‫‪832‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﻮدش و آن ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﺗﺸﻜﻴﻞ داد و ﺳﻤﺖ دروازه ﭘﺮﻳﺪ اﻣﺎ ﻫﻨﻮز دو ﻗﺪم ﺑﺮ‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑ‪‬ﺮﻧﺪه‪ ،‬ﭘﺎي ﭼﭙﺶ را از زاﻧﻮ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و‬
‫ﻓﺮﻳﺎد او را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﻪ اﻧﺴﺎن ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ را ﺑﺎﻻي ﺳﺮ ﺧﻮد ﺑﺒﻴﻨﺪ و ﻧﻮﻳﻞ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺎ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬او را ﻫﺪف ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻮش ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ‪ ،‬ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ ﻛﻪ از ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟!‬‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﺑﻼ‪ ،‬ﻓﺮاﻧﻚ را از ﻛﻮره در ﺑﺮد اﻣﺎ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﺮي‪،‬‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺑﻼ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از درﺧﺘﻬﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﺑﺎغ ﺑﻪ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ‬
‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟؟؟؟؟!!!!!!!‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب اورور ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ‪ ،‬ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎزي ﺷﺮوع ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﺪاﻧﻢ ﻛﻪ ﭼﺮا رودوﻟﻒ‬‫ﻣﺪرﺳﻪ را ﺗﺮك ﻛﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺮو ﺑﻤﻴﺮ ﭘﺎﺗﺮ‬‫ﻫﺮي ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﺳﺮش را ﺑﻪ ﭼﭗ و راﺳﺖ ﺗﻜﺎن داد‬
‫ ﻟﻪ ﺟﻲ ﻟﻴﻤﻨﺲ!‬‫ﺣﻤﻠﻪ اي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻛﻪ ذﻫﻦ ﺑﻼ را در ﻫﻢ ﻛﻮﺑﻴﺪ و دﻳﻮاره اي ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮد‪ .‬ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ ﻫﺎي ﺑﻼ‪ ،‬ﺗﺎ آﺳﻤﺎن ﺑﺎﻻ‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺣﺘﻲ ﻣﻮﺟﻮداﺗﻲ ﻛﻪ در ﺟﻨﮕﻞ ﭘﺸﺖ ﻗﺼﺮ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﻧﻴﺰ‬
‫آن را ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻟﻌﻨﺖ! اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﻮﻛﺲ!‬

‫‪833‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن ﻗﻘﻨﻮس‪ ،‬رو ﺑﻪ واﻟﺪﻳﻦ ﻧﻮﻳﻞ ﻛﺮد و از آﻧﻬﺎ ﺧﻮاﺳﺖ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻓﻮﻛﺲ‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻴﻮن آوارﮔﺎن ﺑﺮوﻧﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺑﺮج ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور‪.‬‬
‫آﻧﻬﺎ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﻼ را رﻫﺎ ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻓﺮاﻧﻚ‪،‬‬
‫ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ اﺳﻨﻴﭗ در ﺣﻠﻘﻪ اﺻﻠﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ دﺳﺘﻮر ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ‬
‫ﻫﺮي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻛﻨﺪ‪ .‬دﺳﺖ ﻫﻤﺴﺮش را ﻛﻪ از ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑﻪ ﻣﺮز اﻧﻔﺠﺎر‬
‫رﺳﻴﺪه ﺑﻮد را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ دﺳﺖ دﻳﮕﺮش‪ ،‬دو ﭘﺮﻧﺪه و ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﻮﻳﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻛﻴﺴﻪ‬
‫اي ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه‪ ،‬روي زﻣﻴﻦ ﮔﺮه ﺧﻮرده ﺑﻮد و از ﺷﺪت درد ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ‬
‫ﭘﻴﭽﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ ﺑﺮاش ﭼﻪ ﻧﻘﺸﻪ اي داري اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮ ﻛﻪ‬‫ﺑﻌﺪش ﺑﺎ وﺟﺪاﻧﺖ ﻛﻞ ﻛﻞ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻲ‬
‫و ﺑﻪ ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ ﭘﺸﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻮﻳﻞ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﻔﺮت ﺗﻤﺎم ﺑﻪ ﺑﻼ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻓﻜﺮي ﻛﻪ در ذﻫﻦ داﺷﺖ را ﺑﻪ اﻋﻤﺎق ذﻫﻦ راﻧﺪ و ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﻛﻢ ﻛﻢ‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ آورد اﻣﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻛﺜﻴﻒ ﻛﻪ درد ﺳﺮش ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي ﻛﻤﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و‬
‫ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ را ﻣﻨﺎﺳﺐ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را از روي زﻣﻴﻦ ﻗﺎﭘﻴﺪ و آﻧﺮا ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ‬
‫ آوادا‪...‬‬‫ ﻛﺎرﻳﻨﻜﻮ‪.‬‬‫ﻧﻮﻳﻞ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻼ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﻛﺎرش ﺑﺸﻮد‪ ،‬ﻓﻜﺮش را از اﻋﻤﺎق‬
‫ذﻫﻦ ﻓﺮا ﺧﻮاﻧﺪ و‪...‬‬

‫‪834‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻎ ﺑﻼ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪﻣﻴﻦ ﺑﺎر در ﻃﻮل آﻧﺮوز ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ اﻣﺎ ﺷﺪﺗﺶ ﺑﻪ ﺣﺪي ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻫﺮي ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از آن ﺻﺮف ﻧﻈﺮ ﺑﻜﻨﺪ‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺳﻴﺎه ﺑﻪ ﻧﺎم زﻧﺪه‬
‫ﺳﻮزي ﻛﻪ ﺷﺨﺺ را زﻧﺪه زﻧﺪه ﻣﻲ ﺳﻮزاﻧﺪ و ﻫﻴﭻ راه دﻓﺎﻋﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬از‬
‫درون ﻣﻲ ﺳﻮزاﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ دوﻳﺪ اﻣﺎ دﻳﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ‬
‫ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ اﺟﺮا ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻣﺎﻏﺶ را ﺑﺎ دو اﻧﮕﺸﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ‬
‫ﺑﻮي ﮔﻮﺷﺖ ﻛﺒﺎب ﺷﺪه را اﺣﺴﺎس ﻧﻜﻨﺪ‪ ،‬در ﻣﻴﺎن ﺟﻴﻎ ﻫﺎي ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‪،‬‬
‫ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﺮدم ﻛﻪ ‪ ...‬اﺻﻼً اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ رو از ﻛﺪوم ﮔﻮري ﻳﺎد‬‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدي؟!‬
‫ﻧﻮﻳﻞ‪ ،‬ﺟﻌﺒﻪ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ را از ﺟﻴﺒﺶ ﺧﺎرج ﻛﺮد و آن را ﺟﻠﻮي ﭘﺎي ﻫﺮي‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﺼﺮ دوﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد ﭼﻮن ﺑﻪ‬
‫ﻫﻴﭻ وﺟﻪ اﻧﺘﻈﺎر اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ اﺛﺮي را از ﻃﻠﺴﻢ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آن را اﺟﺮا‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺮﻛﺖ ﺟﺮﻳﺎن ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه را از دروﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﺮده ﺑﻮد و‪...‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﻌﺒﻪ اي ﻛﻪ ﺧﻮدش‪ ،‬ﻣﺪﺗﻲ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻧﻮﻳﻞ داده ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ‪ ،‬اﺑﻠﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺟﻌﺒﻪ اي‬
‫ﺣﺎوي داروي درﻣﺎن ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ ﻫﺎ ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺑﺮاي ﻧﻮﻳﻞ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫وردي ﻛﻪ ﻧﻮﻳﻞ اﺟﺮا ﻛﺮده ﺑﻮد ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻧﺎم ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ ﺑﺮ ﻛﻒ ﺟﻌﺒﻪ‬
‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﺳﺖ ﺧﻂ اﺳﻨﻴﭗ را‬
‫ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺟﺎدوي ﺧﻮن‪.‬‬

‫‪835‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﺑﺪن ﺳﻴﺎﻫﺮﻧﮕﻲ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ و در ﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻳﻚ ﻣﺘﺮي از ﺳﻄﺢ زﻣﻴﻦ‪ ،‬روي ﻫﻮا دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﻲ زد ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﭼﺮﺑﻲ‬
‫ﺑﺪن ﻛﺎﻣﻼً آب ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از ﭘﻮﺳﺖ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﺎﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻮﺷﺖ و اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻫﻴﭻ اﺛﺮي از آن ﺑﺮ‬
‫ﺟﺎي ﻧﻤﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﻧﻴﺮوي ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬ﻣﻐﺰ و اﻋﺼﺎب ﺣﺴﻲ را ﺗﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺳﺎﻟﻢ ﻧﮕﻪ ﻣﻲ داﺷﺖ و اﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﺟﻬﻨﻢ روي زﻣﻴﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻠﻮي ﺑﻼ‬
‫آب ﺷﺪه ﺑﻮد و او ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻴﻎ ﺑﺰﻧﺪ و از ﻫﻤﻴﻦ رو‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺑﺪﻧﺶ را ﺗﻜﺎن ﺑﺪﻫﺪ اﻣﺎ اﺛﺮي ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﻗﻮي ﺗﺮﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﻛﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻼ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﻃﻠﺴﻢ در ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮي ﺑﺪن ﻣﺘﺸﻨﺞ‪ ،‬از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﻴﭻ راه‬
‫ﻓﺮاري ﻧﺒﻮد و ﺑﻼ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ درد ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﻣﺮﮔﻲ ﻛﻪ ﺣﺪود ﺷﺶ‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﻮل ﻣﻲ اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ و ‪...‬‬
‫آﺗﺸﻲ ﻛﻪ دﻳﮕﺮان‪ ،‬ﻧﻪ ﻣﻲ دﻳﺪﻧﺪ و ﻧﻪ ﺣﺲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺟﺰ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ‪ ،‬ﺑﺮ‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي اﺛﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي‪ ،‬ﻟﻌﻨﺘﻲ ﺑﺮ اﺳﻨﻴﭗ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﻗﺼﺮ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد و ﺑﻼ را ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮد رﻫﺎ ﻛﺮد ﭼﻮن ﻛﺎر دﻳﮕﺮي از دﺳﺘﺶ ﺑﺮ‬
‫ﻧﻤﻲ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ورود ﺑﻪ ﻗﺼﺮ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق اﻧﺘﻘﺎل رﻓﺖ و ﺑﺎ دﻳﺪن ﻧﻮﻳﻞ‪ ،‬ﺑﺪون‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﻜﺜﻲ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺣﺎﻓﻈﻪ را ﺑﺮ روي او اﺟﺮا ﻛﺮد ﺗﺎ ورد ﺳﻴﺎه و ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺮ ﺳﺮ ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ آﻣﺪه ﺑﻮد را از ذﻫﻦ او ﭘﺎك ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ او را ﻛﻪ ﻛﻤﻲ‬
‫ﮔﻴﺞ ﺑﻮد را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺑﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻳﻚ ﺷﻴﺸﻪ ﭘﺮ از ﻣﻌﺠﻮن‬
‫ﺧﻮاب ﺑﺪون روﻳﺎ را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ داﺑﻲ داد‪ .‬ﺑﻪ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻧﻮﻳﻞ‬

‫‪836‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫از آﻧﺠﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺧﻮدش و رﻗﻴﺒﺶ ﻓﻜﺮ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ آﺧﺮﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﻴﻦ او و اﺳﻨﻴﭗ رد و ﺑﺪل ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد را ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻲ آورد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻢ ﻛﻨﺘﺮﻟﺶ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ و اﮔﺮ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻲ؟ ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ رو ﻣﻲ دوﻧﻲ‪" :‬‬‫اهﺮﻳﻤﻦ ﮐﻬﻦ ﺑﺎزﻣﯽ ﮔﺮدد‪ .‬ﭘﺎﻳﻪ هﺎ ﻓﺮو ﻣﯽ رﻳﺰﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﻣﺮگ ﻟﺮد ﺳﻴﺎﻩ‪ ،‬راﻩ هﺎ از هﻢ ﺟﺪا ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ و‪"...‬‬
‫ ﻛﺎﻓﻴﻪ! اﻳﻦ دﻓﻌﻪ ﻫﺰارﻣﻪ ﻛﻪ داري اوﻧﻮ ﻣﻲ ﮔﻲ‪.‬‬‫ اﻳﻦ ﺷﻮﺧﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫ ﺧﻮدم ﻣﻲ دوﻧﻢ‪.‬‬‫ ﭘﺲ ﻋﻮاﻗﺐ اون رو ﻫﻢ ﻣﻲ دوﻧﻲ‪ .‬ﺗﻮ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻲ و ﻳﻚ روز‬‫ﺑﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﺖ ﭘﻲ ﻣﻲ ﺑﺮي‪ .‬اون روز آرزو ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻛﻪ اي ﻛﺎش‬
‫ﻫﻴﭻ ﮔﺎه از ﻣﺎدر زاده ﻧﻤﻲ ﺷﺪي‬
‫ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﻋﻮﺿﻲ‪ .‬ﻣﻦ ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب دارم‬‫ ﭘﺲ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻦ و ﻧﺎﺑﻮدي رو ﺑﺮاي ﺧﻮدت و اﻃﺮاﻓﻴﺎﻧﺖ ﺑﺮدار‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و از ﻓﻜﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ او در ﻃﺒﻘﻪ آﺧﺮ ﺑﻮد و ﻣﻲ‬
‫ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻳﺎراﻧﺶ را ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ارﺗﺸﻲ ﻛﻪ رﻫﺒﺮي آن ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮدش‪ ،‬رﻳﻤﻮس و راﺷﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ اﻳﻦ آﺧﺮﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﻣﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ‬
‫ﻛﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺳﻮروس ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬

‫‪837‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﻤﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻌﻠﻤﻴﻦ ﻧﻴﺰ اﺻﺮار داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ داﻧﺶ آﻣﻮزان را‬
‫ﺑﻪ ﻧﻘﺎط اﻣﻦ اﻧﺘﻘﺎل دﻫﻨﺪ اﻣﺎ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ از‬
‫داﻧﺶ آﻣﻮزان اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻫﻤﻪ را در ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﻲ ﺟﻤﻊ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻳﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ‪ ،‬زﻧﺪاﻧﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب ﺳﺮﺳﺮا ﻛﻨﺪه ﺷﺪ و‬
‫ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮ ﻛﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎي ﻳﻚ دﺳﺖ ﺳﺮخ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬وارد آﻧﺠﺎ ﺷﺪﻧﺪ و از‬
‫ﻫﻤﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺧﺎرج از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺮوﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺳﻌﻲ در ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ از اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﻛﺎر داﺷﺖ اﻣﺎ ﻗﺪرت او و ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ‬
‫اﺳﻠﻴﺘﺮﻳﻨﻲ ﻛﺎري از ﭘﻴﺶ ﻧﻤﻲ ﺑﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﺣﻴﺎط اﺻﻠﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫داﻳﺮه اي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه و ﻗﻄﺮ دو ﻣﺘﺮ را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻧﺘﻲ‬
‫ﻣﺘﺮي زﻣﻴﻦ در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد‪ .‬داﻳﺮه اي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻛﻪ ﺣﺎﺷﻴﻪ‬
‫آن‪ ،‬از ﺟﻨﺲ دود ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮﻓﺘﺮ در ﻣﺮﻛﺰ ﺷﻬﺮ ﻟﻨﺪن و در‬
‫اﻋﻤﺎق زﻣﻴﻦ‪ ،‬ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ وزارت ﺟﺎدو در آن ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬درﺳﺖ در ﻛﻨﺎر‬
‫ﺣﻮض ﺑﺮادران ﺟﺎدوﻳﻲ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ اي ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﻪ ﺣﻠﻘﻪ درون ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬اﻳﺠﺎد ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﭘﺪﻳﺪ آﻣﺪن ﺣﻠﻘﻪ‪ ،‬آژﻳﺮﻫﺎي ﺧﻄﺮ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﺪا در آﻣﺪﻧﺪ‬
‫و ‪...‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﺑﻴﺸﺘﺮ از دو ﺳﻪ ﻧﻔﺮ از دروازه ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺣﻔﺎﻇﻬﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ ﻣﻬﻴﺐ ﻓﺮو رﻳﺨﺘﻨﺪ و ﻟﺸﮕﺮ ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺪرﺳﻪ ﻫﺠﻮم ﺑﺮدﻧﺪ اﻣﺎ‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻣﺎﺑﻴﻦ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ و ﺳﭙﺎه‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ و ﺷﺨﺼﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪه در ﻟﺒﺎﺳﻲ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫ارﺗﺸﻲ ﺑﺰرگ ﻣﺘﺸﻜﻞ از ﻣﺎرﻫﺎ‪ ،‬ﮔﺮﮔﻬﺎ و ﺧﻔﺎﺷﻬﺎ‪ ،‬وارد ﻣﻴﺪان ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﺎﻳﺮ‬
‫ﺳﺮخ ﭘﻮﺷﻬﺎ از وﻗﻔﻪ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه‪ ،‬ﻧﻬﺎﻳﺖ اﺳﺘﻔﺎده را ﺑﺮدﻧﺪ و ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻛﻨﺎن ﻗﻠﻌﻪ‬

‫‪838‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫را ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ دروازه را ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻓﺎج ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه آﻣﺒﺮﻳﺞ و ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻧﻔﺮ از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن‪ ،‬وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻣﺤﺎﺟﻤﻴﻦ اﺻﻠﻲ‪ ،‬اﻋﻀﺎي اﻧﺠﻤﻦ اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ ﻫﺴﺘﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن دو‬
‫روﻳﺎروﻳﻲ ﺑﺰرگ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻌﻠﻤﻴﻦ و اﻋﻀﺎي‬
‫اﻟﻒ دال رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬دو روﻳﺎروﻳﻲ ﺑﺰرگ‪ .‬ﻳﻜﻲ روي زﻣﻴﻦ و دﻳﮕﺮي در‬
‫آﺳﻤﺎن‪ .‬در ﻳﻚ ﻃﺮف‪ ،‬ﻣﺎرﻫﺎ‪ ،‬ﮔﺮﮔﻬﺎ‪ ،‬ﺧﻔﺎﺷﻬﺎ‪ ،‬اﻋﻀﺎي اﻟﻒ دال‪ ،‬ﻣﺤﻔﻞ و‬
‫ﻣﻌﻠﻢ ﻫﺎي ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﻔﺮ ﻛﺎرآﮔﺎه و در ﻃﺮف دﻳﮕﺮ‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪ‬
‫ﺳﺎزﻫﺎ‪ ،‬ﻋﺠﻮزه ﻫﺎ‪ ،‬ﮔﺮﮔﻬﺎ و ﺗﻌﺪاد ﺑﻴﺸﻤﺎري ﻣﺮﮔﺨﻮار ﻛﻪ آﻣﺎده ﻛﺸﺘﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬و‬
‫در آﺳﻤﺎن‪ ...‬ﺧﻮرﺷﻴﺪي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ ﻛﻪ ﺳﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺧﺎﻟﻲ در آن وﺟﻮد‬
‫داﺷﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺳﻜﻠﺘﻲ ﺳﺒﺰرﻧﮓ ﻛﻪ ﻣﺎري از دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﺒﺮد ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ آﻏﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﺳﻜﻮت ﺳﺮدي ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ﻛﺲ اﻳﻦ ﻗﺪرت را‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﻪ آن را ﺑﺸﻜﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﻛﺪام از ﻃﺮﻓﻴﻦ درﮔﻴﺮي‪ ،‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻃﺮف‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ‪ ،‬ﻧﺒﺮد را ﺷﺮوع ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻳﻜﻲ از اﻋﻀﺎي اﻟﻒ دال‪ ،‬ﭘﺎﺗﺮوﻧﺎﺳﻲ‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﻜﻲ از دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﻛﻪ از ﺻﻒ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد ﻓﺮﺳﺘﺎد‬
‫و ﺧﻠﺴﻪ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه‪ ،‬ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺒﺮد ﺷﺮوع ﺷﺪه ﺑﻮد و دو ﻃﺮف ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ‬
‫ﻣﺸﻐﻮل ﭘﺎره ﻛﺮدن ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﻳﻚ اﺳﺘﺜﻨﺎء وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫در وﺳﻂ ﻣﻴﺪان‪ ،‬دو ﻧﻔﺮ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﻢ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺑﻪ‬
‫ﻧﺒﺮدي ﻛﻪ در اﻃﺮاﻓﺸﺎن وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﺎﻟﺐ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‬
‫ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﻳﻦ دو ﻧﻔﺮ ﺑﻲ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪839‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻣﺮوز ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬دﻳﮕﻪ راه ﻓﺮاري ﻧﺪاري‪.‬‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي ﺧﻨﺪﻳﺪ و ﭘﺎﺳﺦ داد‪:‬‬
‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ اﻣﺮوز آﺧﺮﻳﻦ روز زﻧﺪﮔﻲ ﺗﻮ ﺧﻮاﻫﺪ‬‫ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ!‬
‫ ﺣﺪس ﻣﻲ زدم ﻛﻪ ﺑﻼ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‬‫ اوه آره‪ .‬او ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ وﻓﺎدار اﺳﺖ‪.‬‬‫ وﻓﺎدار ﺑﻮد‪.‬‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺮي را درك ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭘﺮﺗﺎب ﻛﺮد و ﻧﺒﺮد ﻣﺎ ﺑﻴﻦ آﻧﺪو ﻧﻴﺰ آﻏﺎز ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﮔﺮﮔﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺮو ﻛﻮل ﻫﻢ ﻣﻲ ﭘﺮﻳﺪﻧﺪ و ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﭘﺎره ﭘﺎره ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺟﺰ‬
‫ﺑﻮي ﺧﻮن و ﻓﺮﻳﺎدﻫﺎي دردآﻟﻮد‪ ،‬ﻧﻪ ﭼﻴﺰي ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ و ﻧﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ از آن ﮔﺮگ ﺑﺰرگ و ﺳﻔﻴﺪي ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﻫﻴﻜﻠﻲ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺳﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺟﺎﻧﻮر ﻧﻤﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮي‬
‫ﺣﻴﻮاﻧﻴﺶ‪ ،‬ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻤﺎم زﻧﺪﮔﻲ اش در اﻳﻦ ﺧﻼﺻﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻨﻮﻋﺎن ﻣﻬﺎﺟﻤﺶ را از روي ﺑﻮ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻛﺮده و ﻧﺎﺑﻮدﺷﺎن‬
‫ﺳﺎزد‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬اﮔﺮ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻧﻴﺰ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺮاي ﺗﻨﻮع‬
‫ﻫﻢ ﻛﻪ ﺷﺪه‪ ،‬ﻗﻠﺒﺶ را از ﺳﻴﻨﻪ ﺑﻴﺮون ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ و در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺰ ﭘﻨﺠﻪ‬
‫ﻫﺎي ﺗﻴﺰش را ﺑﻪ آراﻣﻲ در ﺳﻴﻨﻪ ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد و در ﻣﻴﺎن‬
‫ﺗﻘﻼﻫﺎي او‪ ،‬ﺳﻌﻲ داﺷﺖ ﺗﺎ ﻗﻠﺒﺶ را ﻛﺎﻣﻼ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎورد‪.‬‬

‫‪840‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫در ﻗﺴﻤﺘﻲ دﻳﮕﺮ از ﺻﺤﻨﻪ ﻧﺒﺮد‪ ،‬ﻫﺰاران ﺧﻔﺎش ﺳﻴﺎه ﺑﺰرگ و ﻛﻮﭼﻚ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫رﻫﺒﺮي ﻳﻜﻲ از ﺳﺮخ ﭘﻮﺷﻬﺎ ﻛﻪ دو ﺑﺎل ﺑﺰرگ داﺷﺖ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺰارﻫﺎ‬
‫ﻋﺠﻮزه ﺗﺸﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﻮن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﻔﺎﺷﻬﺎ در دﺳﺘﻪ ﻫﺎي ﺑﻴﺴﺖ ﺗﺎﻳﻲ‬
‫ﺑﻪ ﻋﺠﻮزه ﻫﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﻛﻪ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدن از‬
‫ﭼﻨﮕﺎﻟﻬﺎي ﺗﻴﺰ آﻧﻬﺎ دوري ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬زﺧﻤﻬﺎﻳﻲ ﻋﻤﻴﻖ را روي ﺑﺪن آﻧﻬﺎ اﻳﺠﺎد‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬راﺷﻞ ﻧﻴﺰ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻬﺎي ﺑﺮﻧﺪه را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ ،‬ﺑﺎ دﺳﺖ دﻳﮕﺮش‪ ،‬ﺟﺮﻳﺎﻧﻬﺎﻳﻲ ﺳﺮد و ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﺸﺎن ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻆ ﺑﺮﺧﻮرد‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺟﻨﮕﻞ ﻳﺨﻲ را ﺗﺮك ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻆ از روي آﻧﻬﺎ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬آﻧﻬﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﻴﺮوي‬
‫راﺷﻞ‪ ،‬آﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎرﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ و ﮔﺮواپ‪،‬‬
‫ﻣﺎﻧﻊ ﭘﻴﺸﺮوي ﻏﻮﻟﻬﺎ و ﻋﻨﻜﺒﻮﺗﻬﺎﻳﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﺧﻮد آورده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻪ از ﺳﻤﺖ ﺟﻨﮕﻞ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﻮﻳﺪ اﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬رون‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻣﻌﻠﻤﺎن‪ ،‬ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬ﻛﺎرآﮔﺎﻫﺎن و‬
‫اﻟﻒ دال ﻣﻲ ﺷﺪ ﻧﻴﺰ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺮﮔﺨﻮاران و دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺒﺮد ﻫﺮي و وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺎﻫﺎي ﺑﺎرﻳﻜﻲ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺮﺗﺮي‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﺎﻣﻼً ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﺪت ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻗﺴﻤﺘﻬﺎي‬
‫زﻳﺎدي از ﻟﺒﺎﺳﺶ ﻧﻴﺰ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ ﺑﻠﻨﺪي‬
‫ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫****‬

‫‪841‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﻳﮕﺮ ﻛﻪ وزﻳﺮ و ﭼﻨﺪ ﻛﺎراﮔﺎه را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬از ﺑﻘﻴﻪ ﺟﺪا ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺗﻮﺳﻂ ﮔﺮوﻫﻲ از دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ‪ ،‬ﻣﺤﺎﺻﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﺪت ﺳﺮﻣﺎ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎد ﺑﻮد و ﻣﻪ ﻏﻠﻴﻈﻲ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫آﻣﺒﺮﻳﺞ و ﻳﻜﻲ از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن ﻛﻪ از ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺟﻮاﻧﺘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﺟﻴﻎ ﻣﻲ زدﻧﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻪ ﺧﺎﻃﺮات ﺗﻠﺨﻲ را ﺑﻪ ﻳﺎد‬
‫ﻣﻲ آوردﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﭼﻴﺰي را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل‬
‫آن ﺑﻮد و ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي راﺷﻞ‪ ،‬وﻟﺪﻣﻮرت آن را از ﻏﻨﺎﺋﻢ ﺑﺮج ﻳﺨﻲ ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ آورده ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻣﻴﺎن ﻟﺸﮕﺮ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ‪ ،‬ﭘﻴﺮﻣﺮدي اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﻲ ﭘﺎره و ﺑﻪ‬
‫ﺷﺪت ﭘﻮﺳﻴﺪه ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ‪ .‬ﻣﻮﻫﺎﻳﻲ ژوﻟﻴﺪه و ﭘﺮ از ﺗﺮﻛﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ‬
‫داﺷﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ در ﭼﻬﺮه او‪ ،‬ﺑﻴﺶ از ﻫﺮ ﭼﻴﺰ دﻳﮕﺮي ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن ﺳﻔﻴﺪ و ﺣﻔﺮه اي ﺳﻴﺎه در ﺟﺎي دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﻔﺮه اي ﻛﻪ روح‬
‫اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ را از ﻃﺮﻳﻖ آن ﻣﻲ ﻣﻜﻴﺪ‪ .‬او اوﻟﻴﻦ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﻮد و اﮔﺮ ﺣﺪس‬
‫ﻫﺮي درﺳﺖ از آب در ﻣﻲ آﻣﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮدي او‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻧﮋاد دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ از‬
‫ﺑﻴﻦ ﻣﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬دو دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ و ﺟﺮﻳﺎﻧﻲ از آﺗﺶ روان از ﻛﻒ‬
‫دﺳﺘﻬﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﭘﺮت ﺷﺪ و ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي از دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮد‪.‬‬
‫اﻳﻦ آﺧﺮﻳﻦ ﻫﺮﺑﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ دوﻳﺪ و ﺑﻲ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻓﺮﻳﺎدﻫﺎي ﻓﺎج‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻴﺮﻣﺮد رﻓﺖ‪ .‬ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﺎ دﻳﺪن ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﻧﻴﺮوﻳﻲ‬
‫ﺷﻮم از آن ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺣﺪي ﺷﻮم ﻛﻪ ﺣﺘﻲ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﻧﻴﺰ از او ﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ اﻣﺎ آﺗﺶ ﻣﻘﺪس ﻛﻪ در ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺗﺶ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬از ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ‬

‫‪842‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮد ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ او ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠﺴﻤﻲ را از ﺗﻪ دل اﺟﺮا ﻛﺮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﭘﻴﺮﻣﺮد‬
‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬ﮔﻮﻳﻲ ﻧﻮراﻧﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ و ﺑﺎ رﮔﻪ‬
‫ﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ‪ ،‬او را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ ﻛﺮ ﻛﻨﻨﺪه اي ﺑﻪ ﮔﻮش‬
‫رﺳﻴﺪ و ﺟﺮﻳﺎﻧﻲ ﺷﺪﻳﺪ از ﻧﻮر آﺑﻲ رﻧﮓ‪ ،‬از ﺳﻄﺢ ﮔﻮي ﺧﺎرج ﺷﺪ روح‬
‫اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ از آﻧﻬﺎ دزدﻳﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻗﺮﻧﻬﺎ ﭘﻴﺶ ﻣﺮده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و در ﺑﺮزخ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل روح ﮔﻢ ﺷﺪه ﺧﻮد ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫دﻳﮕﺮ ﻧﻪ اﺛﺮي از ﭘﻴﺮﻣﺮد ﺑﻮد و ﻧﻪ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺑﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪه از ﻟﺸﮕﺮ‬
‫ﻋﻈﻴﻢ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ‪ ،‬ﺧﺎﻛﺴﺘﺮﻫﺎﻳﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ در ﻛﻒ دﺷﺖ ﺑﺎ وزش ﺑﺎد ﺟﺎﺑﺠﺎ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ اﻣﺎ اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻣﺤﺪود ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ .‬در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن‪ ،‬دوران‬
‫وﺣﺸﺖ دﻳﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﺮ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺟﻴﻐﻲ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ از‬
‫ﻧﺒﺮد ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻨﮓ!!!!‬
‫ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﺷﺪ و روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬زﺧﻤﻲ ﻋﻤﻴﻖ روي ﺳﻴﻨﻪ‬
‫اش ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺷﺪت از آن ﺧﻮن ﻣﻲ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﻣﻨﻮ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮﺳﻮن‬‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﮔﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﻧﻪ‬
‫ﻟﺒﺎﺳﻲ داﺷﺖ ﻛﻪ از او دﻓﺎع ﻛﻨﺪ و ﻧﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را و از ﺳﻮي دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺿﻌﻴﻒ‬
‫ﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺟﺎدو ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﺮﮔﺶ ﺣﺘﻤﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻣﺮگ او‪ ،‬ﺗﻤﺎم‬

‫‪843‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺗﻼﺷﻬﺎي ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﭘﻴﺮوزي او‪ ،‬ﺟﺎن ﺧﻮد را از دﺳﺖ داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻲ‬
‫ﺛﻤﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻃﻮل ﻛﺸﻴﺪ و‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﮔﺎه ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺮﺳﻴﺪ و در ﻋﻮض‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﺨﺎر ﺳﺒﺰ رﻧﮕﻲ‬
‫ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد ﻛﻪ درﺳﺖ ﻳﻚ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻗﺒﻞ‪ ،‬از زﺧﻢ ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!‬‫اﻳﻦ ﻓﺮﻳﺎد وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬او روح ﺟﺪش را ﺗﺸﺨﻴﺺ داده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻜﻪ روﺣﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺳﺎﻻزار‪ ،‬در ﻣﻌﺠﻮن ﻗﺪرت ﺧﻮد ﻗﺮار داده ﺑﻮد و آن را ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺑﻪ ارث‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ در ﭼﻨﻴﻦ روزي‪ ،‬او را ﻧﺠﺎت دﻫﺪ‪ .‬ﺳﺎﻻزار‪ ،‬دﻳﻨﺶ را ﺑﻪ ﻫﺮي‬
‫ادا ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬روح را دﻳﺪه ﺑﻮد و ﻣﺎﻫﻴﺖ آن را اﺣﺴﺎس ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ ﺧﻴﻠﻲ‬
‫دﻳﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻛﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ‪ ،‬ﺑﻪ روح‬
‫ﺧﻮرده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺼﻠﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﺎ ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﺻﺪا ﻣﻤﻜﻦ‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ اﻣﺎ وﻟﺪﻣﻮرت آﻣﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺎاﻣﻴﺪ و ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ‪ .‬ﺑﺴﻴﺎر‬
‫ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ‪ .‬ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ از ﺟﺪش‪ .‬ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮدي روح‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ از ﺳﻮي‬
‫ﺳﺎﻻزار ﺑﻪ او رﺳﻴﺪه ﺑﻮد را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﻔﺮﺗﻲ ﻛﻪ از ﺳﻮي‬
‫ﺟﺪش ﺑﻪ او ارث رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫دﻳﮕﺮ ﻓﺮﻗﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺳﺎﻻزار ﺟﺒﻬﻪ ﺧﻮد را ﻋﻮض ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد ﻳﺎ ﻧﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺴﻴﺮ رﻓﺘﻪ را ﺑﺮﮔﺮدد‪ .‬ﻫﺪف‬
‫او‪ ،‬ﺗﻤﺎم زﻧﺪﮔﻲ او ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﻪ از آﻏﺎز ﻛﺎر‪ ،‬ﻫﺪﻓﺶ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت ﺑﻨﺎ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﻫﺪﻓﺶ ﺑﻮد و ﻫﺪف او‪ ،‬ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ او ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪844‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺣﺎﻻ اراده اش ﺣﺘﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اوﻟﻴﻦ ﻫﻮرﻛﺮاﻛﺴﺶ را ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻜﻢ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و اﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻫﺮي ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻳﺶ را ﺑﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺳﺮﻋﺖ و ﻗﺪرت ﻣﻤﻜﻦ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد و‬
‫ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ آﻧﻬﺎ را ﻧﻴﺰ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ ﺑﺮاﻳﺶ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﭼﻪ رخ‬
‫ﻣﻲ دﻫﺪ و ﻳﺎ ﺣﺘﻲ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻫﺮي ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻨﮓ!!!!‬
‫اﻳﻨﺒﺎر ﻧﻮﺑﺖ وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺮت ﺷﻮد‪ .‬دو ﻃﻠﺴﻢ از ﻛﻨﺎر ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد و ﭘﻬﻠﻮي او را درﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺳﺮﮔﺮم ﻧﺒﺮد ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ دو ﻧﻔﺮ در زﻳﺮ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي و وﻟﺪﻣﻮرت‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫ﻟﺮد ﺳﻴﺎه در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﻣﺎﻟﻔﻮي‬
‫ﭘﺪر و ﭘﺴﺮ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻫﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮ‬
‫ﻛﺮدن او‪ ،‬ﻛﺎر ﻫﺮﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد اﻣﺎ ﻣﺎﻟﻔﻮﻳﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ از‬
‫ﺳﺎﺑﻘﻪ آﻧﻬﺎ در ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه آﮔﺎه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺎرﺳﻴﺴﺎ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺻﺪاي ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ و اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ ﺟﺎري ﺑﻮد‪ .‬او ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‬
‫ﻳﻌﻨﻲ ﻛﺎري ﻛﻪ از ﺳﻪ ﺳﺎﻟﮕﻲ اﻧﺠﺎم ﻧﺪاده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ دراﻛﻮ ‪...‬‬
‫ﺑﺮ ﻋﻜﺲ ﭘﺪرش‪ ،‬او ﻟﺒﺨﻨﺪي از ﺳﺮ رﺿﺎﻳﺖ ﻛﻪ ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ ﻟﺬت ﭘﻴﺮوزي ﺑﻮد را‬
‫ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪845‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻗﺒﻞ از ﻣﻦ آﻟﺒﻮس رو ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ‪ .‬اوه! ‪ ...‬ﻧﻪ! ‪...‬‬‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﻣﻲ روي ﭘﺲ ﺧﻮدم‪ ،‬ﺳﻼﻣﺘﻮ‬
‫ﺑﻬﺶ ﻣﻲ رﺳﻮﻧﻢ وﻟﻲ ﻧﻪ اﻻن‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ را در ﻣﻴﺎن دو دﺳﺘﺶ اﻳﺠﺎد ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي وﺣﺸﺘﻨﺎك زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﻬﺎﺷﻮ ﻣﻲ ﭘﺮدازي ﻫﺮي‪.‬‬‫ اوﻛﺎوﻧﻜﻮ‬‫ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺎ ﺷﺪت ﺗﻤﺎم درﺧﺸﻴﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎ ﺗﺎر ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺮزﺷﻲ ﺷﺪﻳﺪ‪ ،‬ﻣﺤﻮﻃﻪ را ﻟﺮزاﻧﺪ و ﭘﺲ از آن‪ ،‬ﻣﻮج ﺷﺪﻳﺪ ﺣﺎﺻﻞ از اﻧﻔﺠﺎر‪،‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮﻳﻬﺎ و ﻫﺮ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي را ﻛﻪ در ﺷﻌﺎع ده ﻣﺘﺮي ﻫﺮي ﺑﻮد را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ‬
‫ﭘﺮت ﻛﺮد‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﮔﺮد و ﺧﺎك ﻓﺮو ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬درﺳﺖ در ﻣﻴﺎﻧﻪ ﻣﻴﺪان‪ ،‬ﺟﺴﺪ ﺗﻜﻪ ﭘﺎره‬
‫ﺷﺪه وﻟﺪﻣﻮرت در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮي ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﻛﻪ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫و ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫راﺷﻞ روي زﻣﻴﻦ ﻓﺮود آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي دوﻳﺪﻧﺪ‬
‫اﻣﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟!‬‫ ﻳﻚ ﺟﺎي ﻛﺎر‪ ،‬اﻳﺮاد داره‪.‬‬‫‪ -‬دﻳﻮاﻧﻪ ﺷﺪي؟ وﻟﺪﻣﻮرت ﻣﺮده‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻤﻮم ﺷﺪه‪.‬‬

‫‪846‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ دﺳﺘﺶ‪ ،‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎ ﻣﺮگ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺸﺎن ﻣﺎ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه ﻣﺮﮔﺨﻮارﻫﺎ‪،‬‬‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺷﺪ اﻣﺎ‪...‬‬
‫ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮي ﻛﻪ ﺑﻪ آراﻣﻲ از زﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ ﻧﺪاد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺗﻜﻪ ﻫﺎي ﺑﺪن وﻟﺪﻣﻮرت اﻧﺪاﺧﺖ و ﺧﻨﺪه اي از ﺗﻪ دل‬
‫ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺟﻴﻨﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﻲ؟!‬‫ﻫﺮي ﻧﻘﺎﺑﺶ را از روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﺎر‪ ،‬ﻧﻔﺲ ﺟﻤﻌﻴﺖ در‬
‫ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ زﻣﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻌﺪاد دﻳﮕﺮي از ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن‬
‫وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه اﻋﻀﺎي دﻳﻮان ﻋﺎﻟﻲ ﺗﻮﺳﻂ ﭘﻮرﺗﻜﻲ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ آﻣﺪﻧﺪ و‬
‫ﻫﻤﭽﻮن ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‪ ،‬در ﺷُﻚ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﺮي ﺑﺎ‬
‫دﻳﺪن ﭼﻬﺮه ﻫﺎي اﻃﺮاﻓﺶ‪ ،‬وﺳﻴﻊ ﺗﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﺳﺘﺶ را ﺣﺮﻛﺘﻲ داد و‬
‫ﻧﻘﺎﺑﻬﺎي دوﺳﺘﺎﻧﺶ را ﻧﻴﺰ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﻜﻮت ﻣﺮگ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﮔﺴﺘﺮده ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎورش ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﺑﭽﻪ‪ ،‬ﻣﺴﺌﻮل ﺗﻤﺎم اﺗﻔﺎﻗﺎت اﺧﻴﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎورش ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ رﻓﺘﻪ و آن ﻫﻢ ﺑﻪ دﺳﺖ‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺎورﻫﺎي ﺳﺨﺖ دﻳﮕﺮ‪ ...‬اﻣﺎ ﭼﺮا ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﻫﺮي را ﻫﺪف‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد؟‬

‫‪847‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﭼﻬﺮه ﻫﺎي ﮔﻴﺞ و ﺷﮕﻔﺖ زده ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺣﻘﻴﻘﺘﻲ ﺗﻠﺦ را ﺑﺮ‬
‫زﺑﺎن آورد‬
‫ ﺗﻮ ﺧﻮاﻫﻲ ﻣﺮد رﻳﺪل‪.‬‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺮ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺧﺸﻜﻴﺪ و رﻧﮓ از ﺻﻮرت ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎ ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﻛﻢ ﻛﻢ ﺗﻐﻴﺮ ﻛﺮدﻧﺪ و ﺣﺎﻻ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺳﺮخ‬
‫ﺑﺎ ﻣﺮدﻣﻚ ﻋﻤﻮدي ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮ را دﺳﺖ ﻛﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺑﺎﻫﻮﺷﻲ ﻫﺴﺘﻲ اﻣﺎ ﻧﻪ ﺑﻪ‬‫اﻧﺪازه ﻣﻦ‪.‬‬
‫ آﻧﻘﺪر ﺑﺎﻫﻮش ﺑﻮدم ﻛﻪ از ﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪا‪ ،‬ﺑﻔﻬﻤﻢ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از ﺟﺎوداﻧﻪ‬‫ﺳﺎزﻫﺎ در ﺑﺪن ﻫﺮي اﺳﺖ وﻟﻲ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ اﺳﺖ ﭼﻮن ﻣﻦ‬
‫ﺑﺎﻫﻮﺷﺘﺮﻳﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪ .‬ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ از ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺮﺗﺮ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻳﺎ ﻫﻤﺎن وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻣﺴﺨﺮه ﻛﻨﻨﺪه‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و او ﻛﻴﺴﺖ؟‬‫ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ راز ﻛﻮﭼﻚ ﺗﻮ را ﻛﺸﻒ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻬﺎن‪.‬‬‫آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺖ!!!!‬‫ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻛﺎﻣﻼً ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺮﻳﻔﺶ ﻧﻴﺰ از ﻫﻤﺎن ﺣﺮﺑﻪ اي‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي در ﺗﺎﻻر اﺳﺮار و در ﻣﻘﺎﺑﻞ رﻳﺪل ‪ 17‬ﺳﺎﻟﻪ اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ او ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺗﺮ از آﻧﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎﻳﺶ را‬
‫ﺑﻪ ﻳﺎد آورد‪.‬‬

‫‪848‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻒ دو دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﺰدﻳﻚ ﻛﺮد و ﮔﻮﻳﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه از ﺟﻨﺲ دود‬
‫ﻏﻠﻴﻆ در ﺑﻴﻦ دو دﺳﺘﺶ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره دو دﺳﺘﺶ را در ﻛﺮه ﻛﻪ‬
‫در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﺷﻜﻠﻲ ﺟﺎﻣﺪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻓﺮو ﻛﺮد و ﺷﻤﺸﻴﺮي ﺑﺰرگ ﺑﻪ‬
‫رﻧﮓ ﺳﻴﺎه ﻛﻪ از آن ﺷﻴﻄﺎن ﺑﻮد و او آن را در ﺑﺮزخ ﻗﺮار داده ﺑﻮد را ﺑﻴﺮون‬
‫ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﻣﺎﻳﻠﻬﺎ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ در اﻋﻤﺎق وزارﺗﺨﺎﻧﻪ و در ﻗﻠﺐ ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار‪ ،‬ﻧﺴﺨﻪ‬
‫دوم ﻛﺘﺎب ﺻﻠﺢ ﻟﺮزﻳﺪ و درب ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ‬
‫را از ﺑﺮزخ ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺗﻮان اﻳﺴﺘﺎدﮔﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ آن را‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬ﻛﺘﺎب ﺻﻠﺢ ﺑﻮد و‪...‬‬
‫ﻓﺮﻳﺎدي ﻛﺸﻴﺪ و ﺷﻤﺸﻴﺮ را ﺑﺮ زﻣﻴﻦ زد و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﺻﺪاي اﻧﻔﺠﺎري از‬
‫ﺳﻤﺖ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺮج ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور ﻛﺎﻣﻼً ﻓﺮو رﻳﺨﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺻﺪاي ﻫﺮي ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ ﺧﻮد‬
‫آورد‪.‬‬
‫ ﺑﺎزي ﺗﺎزه ﺷﺮوع ﺷﺪه‪.‬‬‫و ﺧﻨﺪه اي وﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﺳﺮ داد‪ .‬ذﻫﻦ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺎﻻ زﻣﺎن‬
‫اﺟﺮاي ﻧﻘﺸﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻘﺸﻪ اي ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻃﺮح ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎز ﻫﻢ داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬
‫ﺷﻌﻠﻪ اي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ و ﻃﻼﻳﻲ‪ ،‬دو دﺳﺘﺶ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ و ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺗﺶ ﻛﻪ‬
‫ﻛﻤﻲ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ از ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻫﺮي ﺑﻮد و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﺿﻌﻴﻔﺘﺮ‪ ،‬در ﻣﻴﺎن دو دﺳﺘﺶ‬
‫ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪ‪ .‬اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻳﻦ‪ ،‬ﺑﺮاي راﺷﻞ ﻧﻴﺰ اﻓﺘﺎد و ﺣﺎﻻ ﻫﺮي ﺗﺎ‬
‫ﺣﺪي ﺗﺮﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮﻫﺎي دوﻗﻠﻮ‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻧﺒﻮد ﻛﻪ ﺑﺘﻮان آن را ﻧﺎدﻳﺪه‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ از روح ﻛﺘﺎب ﺻﻠﺢ ﻛﻪ ﺑﺎ روح زﻧﺪﮔﻲ در ارﺗﺒﺎط‬
‫ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺷﻤﺸﻴﺮش را در زﻣﻴﻦ ﻓﺮوﺑﺮد و ﻓﺮﻳﺎد زد‪:‬‬

‫‪849‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻃﻠﺴﻢ ﺿﺪ آﭘﺎرات از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ‪ .‬ﻓﺮار ﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﺟﻮﻧﺘﻮن رو ﻧﺠﺎت ﺑﺪﻳﻦ‪.‬‬‫ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن ﺻﺪاي ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪﻧﺪ و آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ‬
‫و ﻣﻮدي ﻧﻴﺰ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ را ﺑﻪ زور ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮدﻧﺪ و ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﻣﺎﻟﻲ را از آﻧﺠﺎ دور ﻛﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺷﻤﺸﻴﺮش را ﺑﻴﺮون‬
‫ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﮕﺸﺖ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﺎزي ﻛﻨﻲ؟ ﻣﻮﻗﺮﻣﺰ ﻛﻮﭼﻮﻟﻮ!‬‫ﺟﻴﻨﻲ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﺑﺎﻻ ﭘﺮﻳﺪ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ او‪ ،‬راﺷﻞ ﻧﻴﺰ ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي از آن ﻣﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻬﻢ ﺑﺮش ﮔﺮدان‪.‬‬‫ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ ﻛﻪ ﺻﺪا از آن ﻛﺪام دﺧﺘﺮ اﺳﺖ اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دردي را در ﺳﻴﻨﻪ‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻴﺪار ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺮاي رﻫﺎﻳﻲ ﺧﻮد ﺗﻘﻼ ﻣﻲ ﻛﺮد و‬
‫اﻳﻦ اﺻﻼً ﺧﻮش آﻳﻨﺪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ‪ ،‬ﺣﻤﻠﻪ دو ﺣﺮﻳﻒ ﺳﻤﺠﺶ را‬
‫دﻓﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ آﺧﺮﻳﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﻮدم‪ .‬در اﻳﻦ ‪ 16‬ﺳﺎل‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را دﻳﺪم و‬‫ﺷﻨﻴﺪم‪ .‬ﻣﻲ دوﻧﻢ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﭼﻪ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻛﺮده و اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ دﻳﮕﻪ‬
‫ﺟﺎوداﻧﻪ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﺮي وﺳﻴﻊ ﺗﺮ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻣﺎ دﻳﮕﻪ ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻧﺪارم‪ .‬ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺑﺪن ﺟﺪﻳﺪم آﻧﻘﺪر زﻳﺎد‬‫اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻦ را ﺗﺎ اﺑﺪ زﻧﺪه ﻧﮕﻪ ﻣﻲ دارد‪ .‬ﻗﺪرﺗﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ اون اﺣﻤﻖ‬
‫ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪ از آﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫‪850‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ زﻧﺪﮔﻲ اﺑﺪي در ﺟﻬﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺑﺪي ﻧﻴﺴﺖ؟ اﻳﻦ ﺧﻼف ﻗﺎﻧﻮﻧﻪ‪،‬‬‫ﻋﻮﺿﻲ‪.‬‬
‫ﺻﻮرت ﻫﺮي در ﻫﻢ رﻓﺖ‪ .‬ﺣﺮف راﺷﻞ او را ﺣﺴﺎﺑﻲ ﻋﺼﺒﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ‬
‫زﻣﺎن ﺣﻤﻠﻪ او ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﭘﺮﻳﺪ و‪...‬‬
‫ راﺷﻞ!!!‬‫اﻳﻦ ﻓﺮﻳﺎد از ﺳﻤﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ آﻣﺪ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ راﺷﻞ ﺑﺮﺳﺪ‪،‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ او ﺧﻮرد و او را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﮔﻴﺞ و ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﻛﺮد و ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪه دﻳﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ از‬
‫ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻣﺘﺮي ﻫﻢ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺗﻨﻔﺮش را دﻳﺪ‪ ،‬از ﺟﺎ ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﻟﺠﻦ ﭘﺴﺖ ﻋﻮﺿﻲ! ﺑﻪ ﻧﻔﻌﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﻘﻴﻪ او ﺗﺮﺳﻮﻫﺎي ﺑﺰدل‪ ،‬ﻓﺮار‬‫ﻣﻲ ﻛﺮدي‪.‬‬
‫ﺻﻮرت ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﺎﻣﻼ ﺟﺪي ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺷﺎﻧﺴﻲ ﻧﺪارد و‬
‫ﺗﺮس ﻣﻮﺟﻮد در ﻧﮕﺎه راﺷﻞ و ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ را ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻣﺎ‬
‫او ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دوﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺗﻨﻬﺎ رﻫﺎ ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺟﻴﻨﻲ را‪ .‬ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻳﻚ ﺑﺎر ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺷﻴﻄﺎن روﺑﺮو ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﻣﻦ اﺻﻴﻞ ﻧﺒﺎﺷﻢ اﻣﺎ ﻳﻘﻴﻦ دارم ﻛﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺑﻪ ﻫﻢ‬‫ﻋﻼﻗﻪ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﻮ ﭼﻲ؟ اﺣﻴﺎﻧﺎً ﻣﺎدر ﻣﺘﻘﻠﺒﺖ از ﻣﻌﺠﻮن ﻋﺸﻖ اﺳﺘﻔﺎده‬
‫ﻧﻜﺮده؟‬
‫ﻫﺮي ﺳﻜﻮت ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺳﻌﻲ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺧﺸﻢ ﺳﻮزاﻧﻲ را ﻛﻪ در دروﻧﺶ‬
‫اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﺳﺘﺶ ﻫﺪاﻳﺖ ﻛﻨﺪ ‪ ...‬و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫دﺳﺘﻜﺶ ﺳﻔﻴﺪي ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﺟﺰﻋﻲ از ردا ﺑﻮد‪ ،‬از ﻫﻢ‬

‫‪851‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫درﻳﺪه ﺷﺪ و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺳﻴﺎه ﻫﻤﭽﻮن ﺷﺐ ﻛﻪ از ﺧﺸﻢ و ﻧﻔﺮت اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﻴﺮو‬
‫ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﭘﻮﺳﺖ دﺳﺘﺶ را ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ دﺳﺘﻜﺸﺶ ﺷﻜﺎﻓﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺎ ﻗﻄﺮات ﺧﻮﻧﺶ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺧﻨﺪان رﻓﺖ و او را‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺘﺮ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن!!!‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺳﻜﻮت را ﺷﻜﺴﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻓﻘﻂ او و راﺷﻞ و ﻫﺮي‬
‫ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ‪ ،‬ﻟﺮد ﺳﻴﺎه‪ ،‬در ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺗﺎ ﺷﻌﺎع ﭼﻨﺪ ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮي‪ ،‬ﻫﻴﭻ‬
‫ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه اي وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ زﻣﺎن ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﻴﺮي ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎن دو‬
‫راﻫﻲ ﻛﻪ ﻟﻲ ﻟﻲ ﭘﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ در ﻣﻘﺎﺑﻞ آن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﺎه ﺟﻴﻨﻲ در‬
‫ﻛﺴﺮي از ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬در ﭼﺸﻤﺎن راﺷﻞ ﻧﻔﻮذ ﻛﺮد و راﺷﻞ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﻣﻨﻈﻮر او را درك‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﻼرﻗﻢ ﻣﻴﻞ ﺑﺎﺗﻨﻲ‪ ،‬ﺳﺮي ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﻜﺎن داد و در ﻳﻚ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﺮﺳﻮي ﻋﻮﺿﻲ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ و ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻴﻢ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻫﺮي ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اﻣﺮوز ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻤﺎم ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻗﺼﻪ آﻏﺎز ﺷﺪ‪.‬‬‫اﻳﻦ را ﺟﻴﻨﻲ ﮔﻔﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺒﺮد آﻏﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻧﺒﺮد ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻤﺎم‬
‫ﺑﺪن ﺟﻴﻨﻲ را ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺣﻔﺎﻇﻲ ﺑﻮد در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﻴﺮوي ﺳﻴﺎه ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻫﺮي‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬اﮔﺮ وﻟﺪﻣﻮرت از ﻫﻤﺎن‬
‫اﺑﺘﺪاي ﻛﺎر و ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع ﻧﺒﺮد‪ ،‬ﭼﻴﺰي در ﻣﻮرد ﺷﻤﺸﻴﺮﻫﺎي دوﻗﻠﻮ ﻣﻲ‬

‫‪852‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫داﻧﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻲ ﺷَﻚ‪ ،‬در ﺻﺪد ﺗﺼﺎﺣﺐ آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺎدﮔﻲ‪،‬‬
‫اﺟﺎزه ﻧﻤﻲ داد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺮﺗﺮ از او ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ذﻫﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ زﻧﺪه ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﺮي را ﺑﺒﻴﻨﺪ؟ ﻫﺮيِ‬
‫ﺧﻮدش را‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ آﻳﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺟﻴﻨﻲ و راﺷﻞ‬
‫را ﺑﺪﺳﺖ آورد‪.‬‬
‫و ﻫﺮي ‪ ...‬ﻫﺮي ﻛﻪ در ﭼﻨﺒﺮه ﻣﻮﺟﻮدي اﺳﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎ درد‪ ،‬ﺑﻪ آن ﻣﻮﺟﻮد‬
‫ﭘﻴﻮﻧﺪ ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ دوﺑﺎره آزاد ﻣﻲ ﺷﻮد؟‬
‫ﻓﻜﺮي ﺑﻪ ذﻫﻦ وﻟﺪﻣﻮرت رﺳﻴﺪ و ‪...‬‬
‫ﺷﺒﻬﻲ ﺳﻴﺎه)روح ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ( از ﺳﻴﻨﻪ ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ دور ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﭘﻴﭽﻴﺪ و اﺟﺎزه ﺣﺮﻛﺖ را از او ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻛﺮﻳﻪ ﺑﺮ ﺻﻮرت ﻫﺮي دوﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺣﺘﻲ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﭘﻠﻚ زدن را‬
‫ﻧﻴﺰ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﺰرگ را ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﺣﺎﻟﻪ دودي در اﻃﺮاف آن ﻧﺒﻮد را ﺑﺎﻻ‬
‫ﺑﺮد و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت در ﺳﻴﻨﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻓﺮو ﺑﺮد‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﺰرگ ﺑﺎ ﺻﺪاي‬
‫ﻣﻬﻴﺒﻲ‪ ،‬ﺣﺎﻟﻪ آﺗﺶ را ﺷﻜﺎﻓﺖ و در ﻗﻠﺐ دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ‬
‫ﻓﺮﻳﺎدي از درد ﻛﺸﻴﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻣﻘﺪار زﻳﺎدي ﺧﻮن‪ ،‬از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اﻳﻦ ﻫﻢ از اﻳﻦ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﻛﻴﺴﺖ؟‬‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻫﺮي‪ ،‬دوام ﭼﻨﺪاﻧﻲ ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻮن در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬راﺷﻞ در ﺗﺎﻻر‬
‫اﺳﺮار وزارﺗﺨﺎﻧﻪ و در ﻛﻨﺎر ﻧﺴﺨﻪ دوم ﻛﺘﺎب ﺻﻠﺢ ﺑﻮد و آن را ﺑﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬

‫‪853‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ درب اﺗﺎق را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺤﻴﻄﻲ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺎرﻳﻚ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد‬
‫دﻳﺪ‪ .‬اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ دﻳﻮارﻫﺎﻳﺶ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﻜﺎﻧﻲ ﻛﻪ در ﻗﺼﺮ‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ‬
‫او ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮد ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ ﺑﺠﺎي ﺳﻔﻴﺪي و ﺗﺼﺎوﻳﺮ ﺳﺘﺎرﮔﺎن و‬
‫ﺻﻮرﺗﻬﺎي ﻓﻠﻜﻲ‪ ،‬ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﺑﻴﻜﺮاﻧﻲ‪ ،‬روح او را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ‬
‫ﻛﺘﺎب رﺳﻴﺪ ﻛﻪ در آن ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻣﻄﻠﻖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﻲ درﺧﺸﻴﺪ‪ .‬ﺑﺮ روي ﺟﻠﺪ‬
‫ﻛﺘﺎب‪ ،‬ﻛﻠﻤﺎﺗﻲ ﺣﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫*****‬
‫هﺮ ﭼﻴﺰ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺟﻬﺎن اﺳﺖ‪ ،‬از ﺁن ﺧﺪاﺳﺖ‬
‫هﻤﻪ ﻓﺎﻧﯽ اﻧﺪ و ﺗﻨﻬﺎ اوﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ‬
‫*****‬

‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ راﺷﻞ‪ ،‬ﻛﻠﻤﺎت را ﺧﻮاﻧﺪ‪ ،‬ﻛﺘﺎب ﺑﺎز ﺷﺪ و اﻧﻔﺠﺎري از ﻧﻮر ﭘﺪﻳﺪ آﻣﺪ‬
‫و ﺷﻬﺎﺑﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺎ رﮔﻪ ﻫﺎي ﻃﻼﻳﻲ از آن ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﻛﺘﺎب ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ و راﺷﻞ ﺧﻮد را در ﻫﻤﺎن اﺗﺎق ﻣﺪور ﻛﻪ ورودي اﺗﺎﻗﻬﺎي‬
‫ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻛﺘﺎب ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﺗﺎ در زﻣﺎﻧﻬﺎي ﺑﻌﺪ ‪ ...‬ﺳﺎﻟﻬﺎ ‪ ...‬ﻗﺮﻧﻬﺎ و ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻫﺰارﻫﺎ ‪...‬‬
‫ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ را از ﺷﺮ ﭘﻠﻴﺪي ﻣﻄﻠﻖ ﻧﺠﺎت دﻫﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻫﻨﻮز ﺧﻨﺪه ﻫﺮي ﻛﺎﻣﻞ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ آﺳﻤﺎن آﺑﻲ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش از ﻫﻢ‬
‫ﺷﻜﺎﻓﺖ و ﺷﻬﺎﺑﻲ ﻧﻮراﻧﻲ از دل آن ﭘﺎﻳﻴﻦ آﻣﺪ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي‬
‫ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد و ﻓﺮﻳﺎد ﻫﺮي ‪ ...‬ﻓﺮﻳﺎد‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت درآﻣﺪ‪ .‬زﺧﻢ ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ ﻫﺮي ﺷﻜﺎﻓﺖ و ﻏﺒﺎري ﺳﻴﺎه رﻧﮓ از آن‬

‫‪854‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻲ رﻣﻖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺮاي آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎر ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺑﺎ دﻳﺪن روح‬
‫ﭘﻠﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ ﻫﺮي ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﺮ ﺻﻮرت ﺧﻮﻧﻴﻨﺶ‬
‫دوﻳﺪ‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﺑﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﻧﻴﺮوﻳﺶ‪ ،‬ﺣﺼﺎر ﻧﻮراﻧﻲ را ﺑﻪ دور روح‬
‫ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺟﻴﻎ ﻫﺎي روح ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دﻓﻌﺎت ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎر ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ‬
‫ﻳﻚ ﻗﺎﻧﻮن ﺑﻮد ﻛﻪ اﮔﺮ ﻛﺴﻲ در راه ﺟﺎوداﻧﮕﻲ ﻗﺪم ﺑﺮﻣﻲ داﺷﺖ‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﺣﻘﻴﻘﻲ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻧﻮع آن ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪﻳﻦ‬
‫ﺛﺎﻧﻴﻪ دﻟﻬﺮه آور ﻧﻴﺰ ﮔﺬﺷﺖ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪...‬‬
‫****‬
‫ﻫﺮي ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﭘﻠﻚ زد ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ در ﺑﺮاﺑﺮ دﻳﺪﮔﺎﻧﺶ ﺷﻜﻞ ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ‬
‫او‪ ،‬ﺟﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺳﻴﻨﻪ اي ﺷﻜﺎﻓﺘﻪ و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺑﺎز‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﺎد‬
‫ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ‪ ،‬روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻪ اﺛﺮي از‬
‫ﺷﻨﻞ ﻫﺎ ﺑﻮد و ﻧﻪ ﻧﺸﺎﻧﻬﺎ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه‪.‬‬
‫ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه ﻣﺮﮔﺨﻮاران‪ ،‬ﭘﻴﻤﺎن وﻓﺎداري آﻧﻬﺎ ﺑﻮد ﺑﻪ ارﺑﺎﺑﺸﺎن‪ .‬ﭘﻴﻤﺎن‬
‫ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﻲ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ارﺑﺎﺑﺸﺎن در راه ﺣﻔﻆ ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه و ﻗﺪرت ارﺑﺎﺑﺸﺎن‪.‬‬
‫ﻣﺮگ ارﺑﺎب ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﭘﻴﻤﺎن ﺧﻮد ﻋﻤﻞ ﻧﻜﺮده اﻧﺪ و ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺮﮔﺨﻮاران درﺳﺖ در ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺎﺑﻮدي آﺧﺮﻳﻦ روح‪،‬‬
‫ﺟﺎن داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻪ آﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﻲ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻃﻨﺎب ﭘﻴﭻ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻪ آﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻓﺮار ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﻪ آﻣﺒﺮﻳﺞ‪.‬‬
‫دوﻟﻮروس ﺟﻴﻦ آﻣﺒﺮﻳﺞ‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه وزﻳﺮ‪ ،‬ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن و ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺤﻔﻠﻲ‬
‫ﻫﺎ ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ وزﻳﺮ را از ﭘﺸﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد و او را ﺑﺎ ﻃﻨﺎﺑﻬﺎي ﺿﺪ آﭘﺎرات ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ‬

‫‪855‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻪ وارد ذﻫﻦ او ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ راز ﻗﺘﻞ اﺳﻜﺮﻳﻢ ﺟﻴﻮر ﭘﻲ ﺑﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻣﺒﺮﻳﺞ‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺧﻮن وﻟﺪﻣﻮرت)ﺧﻮن ﻫﺮي(‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻫﺮي در آﻣﺪه‬
‫ﺑﻮد و وزﻳﺮ را ﻛﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﺷُﻚ وارد ﺷﺪه ﺑﻪ ﻓﺎج و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻛﺎﻣﻞ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن‪ ،‬ﻧﺸﺎن‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻗﻠﺐ آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ از ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي!‬‫اﻳﻦ را ﻓﺎج زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ و ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺗﺒﻌﻴﺖ از او‪،‬‬
‫ﻏﻴﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﻨﺎر ﺟﻴﻨﻲ زاﻧﻮ زده ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻠﻌﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻓﻴﻠﻤﻲ را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺮداﻧﻲ و ‪...‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺑﺮج ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮاي آﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎر‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻴﻨﻲ و‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻟﺒﻬﺎي ﺳﺮد ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﻮﺳﻴﺪ‬
‫ ﺑﻪ زودي ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻤﺖ‪ .‬ﺧﻴﻠﻲ زود‪.‬‬‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاﻳﻲ از ﭘﺸﺖ دروازه ﻫﺎ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي‬
‫از ﺟﺎدوﮔﺮان وارد ﻣﺪرﺳﻪ ﺷﺪﻧﺪ و ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ آﻧﻬﺎ‪ ،‬راﺷﻞ و ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ و‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻓﺎج و ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺑﻮد‪ .‬آﺧﺮﻳﻦ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻳﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫ﺑﻮد در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﻲ در دﺳﺖ داﺷﺖ و ﻗﻘﻨﻮﺳﻲ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ اش‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ‪...‬‬
‫‪ -‬ﻓﻮﻛﺲ‪.‬‬

‫‪856‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دﻳﮕﺮ ﻫﺮي در آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺟﺴﺪ ﻫﺮﻣﻴﻮن و‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي از آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﻮن ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ رون ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن را در ﻛﻤﺎل ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﻛﺸﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻲ‬
‫ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﻗﻠﺐ ﺗﻨﻬﺎ دﺧﺘﺮش را ﺑﺎ ﻛﻤﺎل ﺑﻲ رﺣﻤﻲ‪ ،‬درﻳﺪه اﺳﺖ و ﻫﺰاران‬
‫ﻛﺎر دﻳﮕﺮ ﻛﻪ ﻗﺪرت اﻧﺠﺎﻣﺸﺎن را ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت رﻓﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﺮي ‪...‬‬

‫‪857‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫»ﻓﺼﻞ ﺳﯽ)ﺁﺧﺮ(«‬
‫ﺻﺪاي ﭘﺎﻗﻲ ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪ و ﭘﺴﺮي ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻮر در ﻣﻘﺎﺑﻞ دروازه ﻋﻤﺎرﺗﻲ‬
‫ﺑﺎﺷﻜﻮه ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را زﻳﺮ ﻟﺐ‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ﺑﺰرگ رﻓﺖ و از آن ﮔﺬﺷﺖ ﮔﻮﻳﻲ ﻛﻪ‬
‫اﺻﻼ دروازه اي وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬از ﻣﺴﻴﺮ ﻣﻴﺎﻧﻲ ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﺎﺷﻜﻮﻫﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎً از ﻣﺮﻣﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ‬
‫اﺻﻴﻞ زاده اي ﻫﻤﭽﻮن ﻳﻚ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم از ﭘﻠﻪ ﻫﺎي ﺳﻨﮕﻲ ﻧﻴﺰ‬
‫ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ در دو ﻟﻨﮕﻪ اي رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻧﻘﺶ ﭼﻨﺪ ﻛﺒﺮاي در ﻫﻢ‬
‫ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺷﺪه را ﺑﺮ ﺧﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫ دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﺧﺮﻳﻦ ﻛﻠﻤﻪ از دﻫﺎن ﭘﺴﺮ ﺟﻮان ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺎرﻫﺎي روي در ﺑﻪ‬
‫ﻧﺎﮔﺎه ﺟﺎن ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ و ﻫﺮ ﻛﺪام ﺑﺮ روي ﻳﻜﻲ از ﻟﻨﮕﻪ‬
‫ﻫﺎ ﺧﺰﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد اﻣﺎرت ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از‬
‫اوﻟﻴﻦ راه ﭘﻠﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و وارد اﺗﺎﻗﺶ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻳﻚ اﺗﺎق‬
‫ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ‪ ،‬در ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻﺗﺮي ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﺧﻮاب ﺑﺰرﮔﻲ ﻛﻪ در‬
‫اﻧﺘﻬﺎي اﺗﺎق ﺑﻮد رﻓﺖ و ﺧﻮد را ﺑﺮ روي آن اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬در ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺘﺶ ﻣﻴﺰ‬
‫ﻛﻮﭼﻜﻲ از ﭼﻮب ﺑﻠﻮط ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺑﺮ روي آن‪ ،‬ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻗﻄﻮر و ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺰرگ‬

‫‪858‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺎ ﺟﻠﺪي از ﺟﻨﺲ ﭼﺮم ﺳﻴﺎه ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺮ روي ﺟﻠﺪ ﻛﺘﺎب ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺎن‬
‫اﻧﺠﻤﻦ اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬

‫ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬‫دراﻛﻮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﺟﻠﺪ ﻛﺘﺎب ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﻧﺎم را‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﺳﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ دﺧﺘﺮ‬
‫آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ را ﻛﺸﺖ و ﺳﭙﺲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫****ﺳﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ****‬
‫دراﻛﻮ در اﺗﺎﻗﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي ﺗﺎ ﺧﻮدش را ﺑﺎ‬
‫ﺷﺮاﻳﻂ ﺟﺪﻳﺪ‪ ،‬وﻓﻖ دﻫﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه‬
‫زﻳﺮزﻣﻴﻨﻲ اش از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﺧﻴﺎﻧﺖ او ﺑﻪ ارﺑﺎب ﺳﺎﺑﻘﺶ آﺷﻜﺎر‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﺮوج از ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻛﺎر ﭼﻨﺪان ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ اي ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاﻳﻲ از ﭘﺸﺖ درب اﺗﺎق ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﻳﻚ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ درب ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺎز ﺷﻮد‪ ،‬دراﻛﻮ ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﻛﺸﻴﺪ و‬

‫‪859‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻃﻠﺴﻤﻲ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺒﻞ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻪ ﻫﺪف‪،‬‬
‫ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪ و ﻗﺴﻤﺘﻲ از دﻳﻮار را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺳﻴﺎه ﻛﺮد‪.‬‬
‫ دراﻛﻮ‪ .‬ﭼﻪ ﻏﻠﻄﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟!‬‫دراﻛﻮ ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﺻﺪاي ﭘﺪرش را ﺷﻨﺎﺧﺖ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﭘﺪرش ﺑﺎ ﻋﺼﺎي ﻛﺸﻴﺪه وارد اﺗﺎق ﺷﺪ‪ ،‬ذﻫﻨﺶ از ﺣﺮﻛﺖ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬ﺑﺎورش‬
‫ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭘﺪرش را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﻣﻲ ﺑﻴﻨﺪ‪ .‬ﭘﺪري ﻛﻪ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ ﺷﻮاﻟﻴﻪ ﺳﻔﻴﺪﭘﻮش ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺪرش‬
‫ﺑﺮود ﻛﻪ دوﻣﻴﻦ ﻧﻔﺮ ﻧﻴﺰ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ و ﻋﺼﺎي دراﻛﻮ ﺑﺮاي دوﻣﻴﻦ ﺑﺎر در‬
‫آن روز ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ ﺳﺮاﭘﺎ ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺑﻮد و ﻧﺸﺎﻧﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ‬
‫ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﭘﺸﺖ رداﻳﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎر‪ ،‬ارﺑﺎﺑﺶ را ﺑﻪ‬
‫زاﻧﻮ در آورده ﺑﻮد و ﺗﺮﺳﻲ ﺑﺰرگ ﺑﺮاي ﻫﺮ ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﺑﻮد‬
‫ دراﻛﻮ‬‫ﺻﺪاي ﭘﺪرش‪ ،‬او را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮد‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺪرش دوﻳﺪ و او را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﭘﻠﻚ‬
‫ﻫﺎﻳﺶ داغ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از ﭘﺪرش ﺟﺪا ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺪر ‪ ...‬ﻣﻦ‪...‬‬‫اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺣﻠﻘﻪ ﻃﻼﻳﻲ ﻛﻪ در اﻧﮕﺸﺖ ﭘﺪرش ﺑﻮد‪ ،‬اداﻣﻪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد‪.‬‬
‫ﻣﺪﺗﻲ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ اي ﻧﻈﻴﺮ ﻫﻤﻴﻦ را از اﻧﮕﺸﺖ ﻣﺎدرش ﺧﺎرج ﻛﺮده ﺑﻮد؛‬
‫درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ او را دﻓﻦ ﻛﻨﺪ و ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﺨﻮرد ﻛﻪ از ﻟﺮد ﺳﻴﺎه اﻧﺘﻘﺎم‬
‫ﺑﮕﻴﺮد‪ .‬در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ ﻧﻴﺰ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ ﻓﻮق در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ و دﺳﺖ‬
‫دراﻛﻮ ﺑﻪ دور آن ﮔﺮه ﺧﻮرده ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪860‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻛﻦ ﭘﺴﺮ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﻲ داﻧﻢ‪.‬‬‫ﻟﻮﺳﻴﻮس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﻄﺮات اﺷﻚ از ﺻﻮرﺗﺶ ﺟﺎري ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺘﺶ را‬
‫ﺑﺎﻻ آورده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺣﻠﻘﻪ اي ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻧﺎرﺳﻴﺴﺎ آن را در اﻧﮕﺸﺘﺶ ﻓﺮو‬
‫ﺑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻟﺮزﺷﻲ ﺷﺪﻳﺪ ﺑﺪن ﻟﻮﺳﻴﻮس را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دراﻛﻮ دراز ﻛﺮد و او ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻫﻤﻴﻦ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ اي ﻛﻪ در ﺟﻴﺒﺶ ﺑﻮد را در ﻛﻒ دﺳﺖ ﭘﺪرش ﻗﺮار داد‪.‬‬
‫ﻟﻮﺳﻴﻮس در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮ دو ﺣﻠﻘﻪ را در ﻛﻨﺎر‬
‫ﻫﻢ ﻗﺮار داد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ درﺧﺸﺸﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ‪ ،‬دو ﺣﻠﻘﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ اﺣﻤﻖ ﺑﻮدم وﻟﻲ ﻫﻤﺴﺮم ﺑﻬﺎي آن را ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬‬‫ ﻛﺎﻓﻴﻪ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دراﻛﻮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺑﺮﮔﺸﺖ و او را‬
‫ﺑﺪون ﻧﻘﺎﺑﺶ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد‪ ،‬ﻗﻠﺒﺶ ﻳﺦ زد‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻪ اﻳﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎت ‪ ...‬ﺗﻮ ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺣﺮف دراﻛﻮ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻛﺎرﻫﺎي ﻣﻬﻤﺘﺮي ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم دارﻳﻢ‪.‬‬‫****‬
‫ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه روي دﺳﺖ دراﻛﻮ‪ ،‬ﻛﺎﻣﻼ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻜﻪ ﻛﺎﻏﺬي ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﺑﺮاي ﻣﺪت ﭼﻨﺪ‬
‫ﺳﺎل ﺑﺮ روي دﺳﺖ آﻧﻬﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ و ﻣﺎﻧﻊ از رﺳﻴﺪن ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﺑﻪ‬
‫ﭘﻮﺳﺖ ﻣﻲ ﺷﺪ و در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬آن ﻗﺴﻤﺖ از ﭘﻮﺳﺖ‪ ،‬روﺷﻦ ﺗﺮ از ﺳﺎﻳﺮ‬

‫‪861‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻘﺎط اﻃﺮاﻓﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﻟﻜﻪ اي روﺷﻦ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻧﺸﺎن وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﺮ روي‬
‫دﺳﺖ آﻧﻬﺎ ﺣﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺧﺒﺎﺛﺘﻲ ﻛﻪ از ﻗﻠﺒﺸﺎن ﭘﺎك ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ارﺗﺶ ﻋﺠﻴﺐ و ﻏﺮﻳﺒﺶ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮود‪ ،‬او و‬
‫ﭘﺪرش را ﺑﻪ ﺷﻴﻮن آوارﮔﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﻋﻴﺶ را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ داد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از زﻳﺮ ﺑﻴﺪ ﻛﺘﻚ زن ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺟﺰ ﭼﻨﺪ ﺷﺎﺧﻪ‬
‫ﻛﻮﭼﻚ‪ ،‬ﺳﺎﻳﺮ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻳﺶ ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻮد؛ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬از دﻳﺪن ﻣﻨﻈﺮه‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﻨﺎزه ﭘﺸﺖ ﺟﻨﺎزه‪ .‬ﺧﻮن ﺗﻤﺎم زﻣﻴﻦ اﻃﺮاف‬
‫را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺪت درﮔﻴﺮي ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺎﻻ ﺑﻮد‪ .‬از درون ﺟﻨﮕﻞ ﻧﻴﺰ ﺻﺪاﻫﺎي‬
‫ﻣﺮﻣﻮزي ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ ﺧﻮد را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ داد‬
‫و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﭘﺲ از ﻏﻴﺐ ﺷﺪن ﻫﺮي اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﺠﻴﺐ ﺗﺮ و در ﻋﻴﻦ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﺗﺮﺳﻨﺎﻛﺘﺮ از ﻫﺮ داﺳﺘﺎﻧﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ او ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺒﺮدي ﺑﺴﻴﺎر وﺣﺸﺘﻨﺎك‬
‫و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﺑﺰرگ ﻛﻪ ﺗﺎرﻳﺦ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﺪﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﺮد ﺳﻴﺎه در‬
‫ﻣﻴﺎﻧﻪ ﻣﻴﺪان ﺑﻪ دور ﺧﻮد ﻣﻲ ﭘﺮﺧﻴﺪﻧﺪ و ﻣﺒﺎرزه اي ﺑﺎﺷﻜﻮه را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ‬
‫ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ از اﻳﻦ ﻧﺒﺮد ﺟﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در‬
‫ﻣﻲ ﺑﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮه اﻳﻦ روز را ﺑﺮاي ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد ﺑﻪ ارث ﻣﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ ‪ ...‬ﺑﻪ‬
‫ﻋﻨﻮان ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ و ارزﺷﻤﻨﺪﺗﺮﻳﻦ ﻣﻴﺮاث ﺧﺎﻧﻮادﮔﻴﺸﺎن‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭘﺪرش در زﻳﺮ ﺷﻨﻞ ﻫﺮي ﺑﻮدﻧﺪ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ دور از‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﻧﺒﺮد ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﻴﻤﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎن را‬
‫ﺑﺮ روي ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﺛﺎﺑﺖ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻓﺮﺻﺘﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﺧﻮد را‬
‫ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬ﻣﺴﻴﺮﺷﺎن را ﻋﻮض ﻛﺮدﻧﺪ و در‬

‫‪862‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺣﻤﻼت ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺟﺎﺧﺎﻟﻲ ﻣﻲ دادﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻨﺎره‬
‫ﻣﻴﺪان ﻣﺘﻤﺎﻳﻞ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮﻳﻬﺎ در ﻣﺤﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺷﺪﻧﺪ و آﻣﺎده ﺗﺎ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻣﺸﺘﺮك را‬
‫ﺣﻮاﻟﻪ ارﺑﺎب ﺳﺎﺑﻘﺸﺎن ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﭘﺲ از آن اﻓﺘﺎد‪ ،‬آﻧﻬﺎ را ﺗﺎ ﻣﺮز‬
‫ﺟﻨﻮن ﭘﻴﺶ راﻧﺪ‪ .‬ارﺑﺎب آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺟﺪ ﺧﻮدش را ﻛﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻟﻮﺳﻴﻮس ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ روح ﺳﺎﻻزار را اﺣﺴﺎس ﻛﺮده ﺑﻮد و ‪ ...‬ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻛﻪ از ﺧﻮد ﺑﻲ ﺧﻮد ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﻨﻞ را از ﺳﺮ ﺑﺮداﺷﺖ و ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ارﺑﺎﺑﺶ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد و ‪...‬‬
‫****‬
‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪ اﻣﺎ درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ‬
‫ﺷﺎدي ﺑﭙﺮدازﻧﺪ‪ ،‬ﺷﺎدﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﻣﺎﺗﻢ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ از اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻛﻪ‬
‫ﺷﺨﺺ ﻣﺮﻣﻮز ﻫﻤﺎن ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺳﺖ ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ وﻳﺰﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ دﺧﺘﺮ آرﺗﻮر وﻳﺰﻟﻲ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﻘﻴﻘﺖ وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ را اﻓﺸﺎ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻛﺎﺑﻮس آﻧﻬﺎ را‪.‬‬
‫ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪.‬‬
‫دراﻛﻮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭘﺪرش از درب دادﮔﺎه ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻧﻪ ﻧﺸﺎﻧﻲ ﺑﺮ دﺳﺘﺸﺎن ﺑﻮد و ﻧﻪ ﻟﻜﻪ ﻧﻨﮕﻲ ﺑﺮ ﻧﺎﻣﺸﺎن‪ .‬ﺑﺎ رون وﻳﺰﻟﻲ‬
‫ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ ﻫﻤﻜﺎري ﻟﻮﺳﻴﻮس و ﻧﻴﺰ ﺷﻬﺎدت ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ ﻛﻤﻚ دراﻛﻮ در‬
‫ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺮ وﻟﺪﻣﻮرت در روﺳﺘﺎي ﻟﻴﺘﻞ ﻫﻨﮕﻠﺘﻮن‪ ،‬دراﻛﻮ و ﭘﺪرش ﺑﺎ راي‬
‫اﻛﺜﺮﻳﺖ اﻋﻀﺎي وﻳﺰﻧﮕﺎﻣﻮت‪ ،‬ﺗﺒﺮﺋﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ آﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﻪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﻠﻜﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ وﻳﺰﻟﻲ و ﻫﺮﻣﻴﻮن‬

‫‪863‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﭘﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ ﻓﺮار ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺳﺎﻳﺮ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن‪ ،‬ﻣﺤﻔﻠﻲ ﻫﺎ و ﻣﺮﮔﺨﻮاران‬
‫دﺳﺘﮕﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در‬
‫آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از ﺳﺮﺧﭙﻮﺷﺎن ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد ﺟﺰ روﻧﺎﻟﺪ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺣﻘﻴﻘﺖ را‬
‫ﺑﺮاي ﻫﻤﮕﺎن ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﻘﻴﻘﺖ اﻳﻨﻜﻪ وﻟﺪﻣﻮرت ﻧﻤﺮده ﺑﻮد و در ﺣﺎل‬
‫ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﺑﺪن ﻫﺮي را از آن ﺧﻮد ﻛﺮده و ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ او ﺑﻪ راﺳﺘﻲ‪ ،‬ﻗﻮي ﺗﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺟﻬﺎن ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪ ...........................................‬ﺗﺮس ‪.................................................‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬روﻧﺎﻟﺪ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎدي دردﻧﺎك‪ ،‬از‬
‫ﻫﻮش رﻓﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺷﻔﺎدﻫﻨﺪه اي ﻛﻪ در وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ او ﺷﺘﺎﻓﺘﻨﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ او را ﺑﻪ ﻫﻮش ﺑﻴﺎورﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ اﻧﻔﺠﺎري ﭘﺪﻳﺪ آﻣﺪ و اﺧﮕﺮي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه از ﺳﻴﻨﻪ رون‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ رﻧﮕﻲ ﻧﺪاﺷﺖ و ﻧﻮر اﻃﺮاف را ﻧﻴﺰ در ﺧﻮد ﻣﻲ ﺑﻠﻌﻴﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ‬
‫اﻓﺮاد ﺧﻮد را از ﻣﻘﺎﺑﻞ آن ﻛﻨﺎر ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﻛﻪ از ﺳﻴﻨﻪ رون ﺧﺎرج ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ دﻳﻮار ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد و دﻳﻮار ﺿﺨﻴﻢ را ﻣﻨﻬﺪم ﻛﺮد‪ .‬رون در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي را از دور ﮔﺮدﻧﺶ و زﻳﺮ ﻟﺒﺎﺳﺶ‬
‫ﺑﻴﺮون آورد‪ .‬ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺳﻴﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻗﺴﻤﺘﻲ از زﻧﺠﻴﺮ آن‬
‫ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺳﺎﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد ﻛﻪ روزي‪ ،‬رﻧﮓ آن ﻃﻼﻳﻲ ﺑﻮده‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻫﺮﻣﻴﻮن!‬

‫‪864‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﺷﻚ از ﭼﺸﻤﺎن رون ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪ و ﺳﻜﻮت ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﻴﭽﻜﺲ‬
‫ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﻜﻮت را ﺑﺸﻜﻨﺪ‪ .‬دﻗﺎﻳﻖ ﭘﺮ اﻟﺘﻬﺎب ﺳﭙﺮي ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي آژﻳﺮ ﺧﻄﺮ ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﺑﻪ ﺻﺪا در آﻣﺪ و ﻫﻤﻪ را از ﺧﻠﺴﻪ‬
‫ﺧﺎرج ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﭘﺲ از آن‪ ،‬دراﻛﻮ‪ ،‬ﺧﺎرﺷﻲ را در دﺳﺘﺶ‬
‫اﺣﺴﺎس ﻛﺮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﺪرش ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﭘﺪرش‪ ،‬ﺑﺪون‬
‫اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻲ اﺧﺘﻴﺎر اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺮ روي ﺳﺎﻋﺪش ﻣﻲ ﻛﺸﺪ‪ .‬در‬
‫ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﻮرت ﻣﺮﮔﺨﻮاران در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪ و ﻳﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﺮﻫﺎي آﻧﻬﺎ ﺑﺮ‬
‫روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﺸﺎن اﻓﺘﺎد‪ .‬اﻳﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﻪ ﻗﺪري ﺳﺮﻳﻊ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﺟﺰ‬
‫دراﻛﻮ و ﭘﺪرش ﻣﺘﻮﺟﻪ آن ﻧﺸﺪﻧﺪ اﻣﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﺪﻧﻲ‬
‫ﻃﻨﺎب ﭘﻴﭻ ﺷﺪه در ﻛﻨﺎر ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﻣﺸﺖ ﻛﺮد و‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮ ﻫﻢ ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪ ،‬ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫اﺗﻔﺎﻗﻲ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎن آﻧﻬﺎ رخ داده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﺑﺪن ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻪ ﺑﻴﻨﻲ ﺧﻮد‬
‫داد و ﺑﻲ اﺧﺘﻴﺎر دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮ ﺑﺮد و آﺳﺘﻴﻦ رداي او را ﺑﺎﻻ زد‪ .‬ﻧﺸﺎن ﺳﻴﺎه‬
‫ﺑﺮ رو دﺳﺖ آﻣﺒﺮﻳﺞ ﺧﻮد ﻧﻤﺎﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺑﻮي زﻧﻨﺪه اي از آن ﺑﻪ ﻣﺸﺎم‬
‫ﻣﻲ رﺳﻴﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺠﺰ آﻣﺒﺮﻳﺞ‪ ،‬ﺗﻤﺎم‬
‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران و ﭼﻨﺪ ﻛﺎراﮔﺎن ﻧﻴﺰ ﻣﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻤﺎم ﻧﮕﺎه ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو ﻣﺮﮔﺨﻮاري ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺳﺮﭘﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫دراﻛﻮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﮕﺎه ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد ﺣﺎﻇﺮ در ﺳﺎﻟﻦ را ﺑﺮ روي ﺧﻮد اﺣﺴﺎس‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬آﺳﺘﻴﻦ رداﻳﺶ را ﺑﺎﻻ زد و ﻧﻔﺲ ﻫﻤﮕﺎن را در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪865‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻟﻜﻪ ﺳﻔﻴﺪرﻧﮕﻲ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻧﺸﺎن رﻳﺎه ﺑﺮ روي دﺳﺘﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ و از‬
‫ﺧﺮاﺷﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﺑﺎﻻي ﻧﺸﺎن و درﺳﺖ در ﻣﺤﻞ دﻧﺪان ﻣﺎر اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺧﻮن ﻗﻄﺮه ﻗﻄﺮه ﺧﺎرج ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺪرش ﻧﻴﺰ وﺿﻌﻴﺘﻲ ﻣﺸﺎﺑﻪ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه ﻣﺮده‪.‬‬‫دراﻛﻮ اﻳﻦ را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد اﻣﺎ ﺻﺪاﻳﺶ ﺑﻪ ﻃﺮزي ﺳﺤﺮآﻣﻴﺰ در ﻫﻤﻪ ﺟﺎي‬
‫ﺳﺎﻟﻦ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪ .‬آري ‪ ...‬ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬دﺷﻤﻦ ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎي آزاد‪ ،‬از‬
‫روي زﻣﻴﻦ ﻣﺤﻮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻗﻴﻤﺘﻲ؟!‬
‫****‬
‫ ﺟﻴﻨﻲ ‪ ...‬ﻫﺮي‬‫اﻳﻦ ﺻﺪاي ﻣﺎﻟﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ از ﻛﻨﺎر رون ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪.‬‬‫رون ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از ﻣﺎدرش ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﻲ ﻫﺴﺘﻴﺪ؟! ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮوﻳﻢ‬‫ﻏﺮش ﻣﻮدي‪ ،‬ﻫﻤﻪ را از ﺟﺎ ﭘﺮاﻧﺪ‪ .‬ﻛﺎراﮔﺎه ﭘﻴﺮ زودﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ دﻻﻳﻠﻲ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ از ﺑﻴﻦ‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟﻲ و رون‪ ،‬از ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺟﻠﻮي دروازه ﻫﺎي ﻣﺪرﺳﻪ آﭘﺎرات ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از دروازه ﻫﺎي ﻧﻴﻤﻪ اﻳﺴﺘﺎده ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻴﺰي را دﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ‪...‬‬
‫‪ -‬ﻧﻪ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!‬

‫‪866‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺟﻴﻨﻲ و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و اﺛﺮي از راﺷﻞ ﻧﺒﻮد‪ .‬در‬
‫آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي را دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ دﻳﮕﺮ اﺛﺮي از‬
‫رداي ﺳﻔﻴﺪ ﺑﺮ ﺗﻨﺶ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫آﺧﺮﻳﻦ اﺗﻔﺎق ﻋﺠﻴﺐ آﻧﺮوز ﺗﻮﺳﻂ ﻟﻮﺳﻴﻮس ﻣﺎﻟﻔﻮي رﻗﻢ ﺧﻮرد‪ .‬ﻣﺎﻟﻮي ﭘﺪر‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وزﻳﺮ رﻓﺖ و ﻋﺼﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ او ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻛﺮد اﻣﺎ ﻓﻮج ﻫﻨﻮز ﻫﻢ در‬
‫ﺷُﻚ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ رخ داده ﺑﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻳﻦ ﺣﺘﻲ‬
‫ﻳﻚ ﻛﻠﻤﻪ از ﺣﺮﻓﻬﺎي ﻟﻮﺳﻴﻮس را ﻧﺸﻨﻴﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻣﻮدي ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و ﺑﺎ‬
‫اﺷﺎره دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﻋﻼﻣﺖ داد و او ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﻮﺳﻴﻮس‬
‫آﻣﺪ و ﻋﺼﺎي او را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻪ ﻫﺮاه ﭘﺪرش‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ واﻳﺰﻧﮕﺎﻣﻮت ﺣﺎﻇﺮ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎي ﺧﻮد اﻋﺘﺮاف ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ اﮔﺮ اﻳﻦ ﻛﺎر را در زﻣﺎن‬
‫وزارت اﺳﻜﺮﻳﻢ ﺟﻴﻮر و ﻳﺎ ﺑﺎرﺗﻴﻤﻮس ﻛﺮوج اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺣﻜﻢ ﻣﺮﮔﺸﺎن‬
‫اﻣﻀﺎ ﻣﻲ ﺷﺪ اﻣﺎ ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺗﺒﺮﻋﻪ ﺷﺪﻧﺪ و آن ﻫﻢ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ وﺟﻮد ﻣﺤﻔﻞ‬
‫ﻗﻘﻨﻮس؟!‬
‫اﻣﺎ اﻧﮕﺎر ﻛﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﻋﺠﻴﺐ‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻓﺮداي آﻧﺮوز‪ ،‬روز ﻧﺎﻣﻪ ﭘﻴﺎم‬
‫اﻣﺮوز ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺟﻨﺠﺎﻟﻲ از رﻳﺘﺎ اﺳﻜﻴﺘﺮ در ﺻﻔﺤﻪ اول آن‪،‬‬
‫ﺧﺸﻢ ﻫﻤﻪ را ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬رﻳﺘﺎ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻔﺮت ﺧﻮد را از ﻫﺮي و ﺑﺎﻻﺧﺺ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬در ﺗﻤﺎم ﻛﻠﻤﺎﺗﺶ ﮔﻨﺠﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ از ﻟﻐﺎﺗﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﮔﻨﺪزاده‬
‫ﻛﺜﻴﻒ‪ ،‬ﻣﻨﺠﻲ ﻧﺎﺑﻜﺎر و ‪ ...‬اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻤﺎم زﻧﺪﮔﻲ ﻫﺮي و ﻫﺮﻣﻴﻮن را‬
‫ﺑﻪ ﺑﺎد اﻧﺘﻘﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ادﻋﺎ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺎﻫﺪان ﻋﻴﻨﻲ‪،‬‬

‫‪867‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ در ﻣﺮگ ﺟﻴﻨﻲ دﺳﺖ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬او ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ‬
‫ﻋﻤﻠﻜﺮد ﻫﺮي ﺑﺎ وﻟﺪﻣﻮرت و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه اش‪ ،‬ﺳﻴﺮﻳﻮس ﺑﻼك‪ ،‬او را‬
‫ﻓﺮدي ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد و وزارﺗﺨﺎﻧﻪ را ﻣﻮﺿﻒ داﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ‬
‫اﻳﻦ ﺟﺎﻧﻲ ﺧﻄﺮﻧﺎك را ﺷﻜﺎر ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬رﻳﺘﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﻋﻤﺮش‬
‫را ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫*ﻣﻴﺪان ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ – ﻣﻨﺰل ﺑﻠﻜﻬﺎ – ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﺲ از اﻧﺘﺸﺎر روزﻧﺎﻣﻪ*‬
‫ﻫﻤﻪ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﻣﺎﺗﻢ زده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺤﻔﻠﻲ‬
‫ﻫﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮرده‪ .‬ﻟﺬت ﭘﻴﺮوزي ﺑﻪ ﻛﺎﻣﺸﺎن زﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و اﻧﺘﺸﺎر روزﻧﺎﻣﻪ‬
‫ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻧﻤﻜﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺮ زﺧﻤﻬﺎﻳﺸﺎن ﭘﺎﺷﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ‪،‬‬
‫ﺟﺴﺪ ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ را در ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎي ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ ﻗﺮار داده ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫رون ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ راﺷﻞ ﺑﻴﻬﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در ﻳﻜﻲ دﻳﮕﺮ از اﺗﺎﻗﻬﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻧﺘﺸﺎر ﻣﻘﺎﻟﻪ رﻳﺘﺎ اﺳﻜﻴﺘﺮ‪ ،‬رون را از ﺧﻮد ﺑﻴﺨﻮد ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻧﻴﺰ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻴﻮﻻي دروﻧﺶ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺗﺎ رﻳﺘﺎ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺷﺎم ﺳﺮو‬
‫ﻛﻨﺪ ﻛﻪ راﺷﻞ او را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭼﻮن ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﺘﻲ‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻧﻴﺰ از ﭘﺲ او ﺑﺮ ﻧﻴﺎﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻲ وﻳﺰﻟﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎل ﭘﻴﺮﺗﺮ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻻﻏﺮﺗﺮ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﻜﻮت را ﺷﻜﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪868‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺟﻴﻨﻲ ﺗﻮﺳﻂ وﻟﺪﻣﻮرت ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬او ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ از ﻫﺮي اﻧﺘﻘﺎم‬‫ﺑﮕﻴﺮه‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻴﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮي را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﻼﻳﻲ ﺳﺮ ﺧﻮدش ﺑﻴﺎره‪ .‬او ﮔﻨﺎﻫﻲ‬‫ﻧﻜﺮده‪ .‬ﻫﺮي ‪ ...‬ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ‪...‬‬
‫اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺰﻧﺪ و ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدن‪ .‬ﻣﺪت‬
‫زﻳﺎدي ﺑﻮد ﻛﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻧﻜﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺮﺳﻲ ﻣﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﺟﻴﻨﻲ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﻫﺮي از دﺳﺖ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و رون‪...‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬درب آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﻴﻤﻲ از‬
‫ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﺶ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬در آﺳﺘﺎﻧﻪ در ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ‬
‫روان ﺑﻮد و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل‪ ،‬ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن ‪ ...‬او زﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬داره ﻧﻔﺲ ﻣﻲ ﻛﺸﻪ‪.‬‬‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راه ﭘﻠﻪ ﺷﻴﺮﺟﻪ زد‪ .‬دﻳﮕﺮان ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ او دﻳﻮاﻧﻪ‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬از ﺗﺮس اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺒﺎدا ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻳﺎ دﻳﮕﺮان آﺳﻴﺒﻲ ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او دوﻳﺪﻧﺪ‪ .‬درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ رون ﻗﺼﺪ ورود ﺑﻪ اﺗﺎﻗﻲ ﻛﻪ‬
‫اﺟﺴﺎد ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺟﻴﻨﻲ در آن ﺑﻮد را داﺷﺖ‪ ،‬راﺷﻞ در ﺷﻤﺎﻳﻞ اﻧﺴﺎن‪-‬‬
‫ﺧﻔﺎﺷﻲ ﻋﻈﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺮ روي او ﺷﻴﺮﺟﻪ زد و ﺳﭙﺲ ﻋﺼﺎﻳﺶ را در آورد ﺗﺎ او را ﺑﺎر‬
‫دﻳﮕﺮ ﺑﻴﻬﻮش ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺿﺮﺑﻪ اي ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﺷﺪ‪ .‬ﻏﺮﺷﻲ ﻛﺮد و ﺑﺮ روي‬
‫دو ﭘﺎ ﭘﺮﻳﺪ اﻣﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد‪ ،‬ﻋﺠﻴﺐ ﺗﺮﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻋﻤﺮش را‬
‫دﻳﺪ‪.‬‬

‫‪869‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺣﺎﻟﻪ اي از آﺗﺶ اﺣﺎﻃﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺷﻤﺸﻴﺮ‬
‫ﺳﺮخ و ﻃﻼﻳﻲ آﺗﺶ را در دﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺎﻻي ﺳﺮ رون اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺷﻤﺸﻴﺮ و ﻣﺤﺎﻓﻈﻲ ﻛﻪ روزي در دﺳﺖ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ دﻳﮕﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻧﻜﻦ‪.‬‬‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن!‬‫راﺷﻞ ﺑﻲ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻦ ﮔﻔﺘﺎر ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ آﻣﻴﺰه اي از ﺧﺸﻢ و ﺷﺮارت ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻓﺮﻳﺎدي از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻛﺸﻴﺪه ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ او دوﻳﺪ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ او ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺣﺮﻛﺘﻲ ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬او را ﻣﺤﻜﻢ در آﻏﻮش‬
‫ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻫﻤﻪ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﺟﻤﻊ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ از ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺷﺎد ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫اﻣﺎ وﺿﻌﻴﺖ رون ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻓﺮق ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ دور‬
‫ﻛﻤﺮ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻗﻼب ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ او ﻗﺮار داده ﺑﻮد و ﻫﺮ از‬
‫ﭼﻨﺪ ﮔﺎﻫﻲ‪ ،‬ﺧﻨﺪه اي ﻋﺼﺒﻲ ﺳﺮ ﻣﻲ داد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻳﻜﺒﺎر ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن او را آرام ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را در ﻣﻴﺎن ﻣﻮﻫﺎي رون ﻣﻴﻠﻐﺰاﻧﺪ و ﺳﺮ او‬
‫را ﻧﻮازش ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﺗﺼﻮر ﻛﺮدﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﺮده ام اﻣﺎ ﻣﻦ زﻧﺪه ﺑﻮدم ﭼﻮن ﻗﺮار ﻧﺒﻮد‬‫ﻛﻪ ﺑﻤﻴﺮم‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﻋﻼﻣﺘﻲ از ﺣﻴﺎت در وﺟﻮد ﺗﻮ ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدﻳﻢ‬‫‪ -‬ﭼﻮن روﺣﻢ از ﺑﺪﻧﻢ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‬

‫‪870‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ راﺷﻞ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻲ زد‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﺷﻤﺸﻴﺮ آﺗﺶ‬
‫را در دﺳﺘﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺟﺎﻳﻲ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺗﻮ ﻗﺒﻼً ﺑﺎ ﺟﻴﻨﻲ رﻓﺘﻲ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺴﺘﻪ‬‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ .‬ﻣﻦ رﻓﺘﻢ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺷﻤﺸﻴﺮ را از ﺟﻴﻨﻲ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺑﮕﻴﺮم‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ در ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻣﻲ ﻣﺮدم اﻣﺎ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻦ را‬‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﻣﺤﺎﻓﻈﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﺮدن رون ﺑﻮد را ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ از رون ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد ﺑﻠﻜﻪ از ﻣﻦ‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي ﻛﻪ ﻟﻨﮕﻪ دوﻣﺶ ﺑﺮ ﮔﺮدن ﻣﻦ ﺑﻮد و‬
‫اﮔﺮ ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از اﻳﻦ دو ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ‪ ،‬ﺻﺎﺣﺒﺎن آﻧﻬﺎ‪ ،‬اﺻﺎﺑﺖ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﺟﺬب ﻣﻲ ﺷﺪ و از ﻧﻤﻮﻧﻪ دوﻣﺶ ﺧﺎرج ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي ﺳﻴﺎه ﺷﺪه را از ﮔﺮدﻧﺶ در آورد و روي ﻣﻴﺰ ﻗﺮار داد‪ .‬رون‬
‫ﻧﻴﺰ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﺑﻴﻨﻲ اش را در ﻣﻴﺎن ﻣﻮﻫﺎي وزوزي و ﻗﻬﻮه اي‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﺗﻪ رﻧﮕﻲ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ داد‪ ،‬ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪي‬
‫ﺷﺒﻴﻪ ﻧﺴﺨﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن را از ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﺧﺎرج ﺳﺎﺧﺖ و روي ﻣﻴﺰ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دو زﻧﺠﻴﺮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻤﺎس ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻮري ﺿﻌﻴﻒ‪ ،‬دو ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ را در ﺑﺮ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و آﻧﺪو ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اول ﺧﻮد ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬دو ﺻﻠﻴﺐ ﻃﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ زﻧﺠﻴﺮي‬
‫ﻃﻼﻳﻲ ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺻﻠﻴﺐ اول‪ ،‬ﻛﻤﻲ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد و ﻃﺮح ﺻﻠﻴﺐ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ‬
‫ﻧﻴﺰ در ﻣﺮﻛﺰ آن ﺧﺎﻟﻲ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ دو ﺻﻠﻴﺐ در ﻫﻢ ﭼﻔﺖ ﻣﻲ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در ﭼﻬﺎرﺳﻮي ﺻﻠﻴﺒﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﭼﻬﺎر زﻣﺮد ﻛﻮﭼﻚ و زﻳﺒﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪871‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻳﻌﻨﻲ دﺧﺘﺮ ﻣﻦ‪...‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺣﺮف ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ آرام ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺮدد‪ .‬او ﺗﺮﺟﻴﻪ داد ﺗﺎ‬‫راﻫﺶ را اداﻣﻪ دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻟﻪ اي از ﺷﺎدي ﻛﻪ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻮﺗﺎه ﺑﺮ ﺻﻮرت ﭘﻴﺮزن دوﻳﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻌﺪ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮي ﻣﻦ را ﻃﻠﺴﻢ ﻛﺮد‪ ،‬ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎد؟‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ و ﭼﺮا ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻲ ﺑﻪ رون ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻲ؟‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪ از ﺻﻮرت راﺷﻞ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺎﺟﺮا و ﺷﺎﻫﻜﺎر رﻳﺘﺎ‪ ،‬ﭼﻪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻣﻲ دﻫﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ داﺳﺘﺎﻧﻲ را ﺳﺮﻫﻢ ﻛﻨﺪ و ذﻫﻦ ﻫﺮﻣﻴﻮن را از اﺻﻞ ﻣﺎﺟﺮا‬
‫دور ﻛﻨﺪ ﻛﻪ‪...‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻢ رﻳﺘﺎ اﺳﻜﻴﺘﺮ را ﺑﻜﺸﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد‪ .‬رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺻﻮرﺗﻬﺎي ﺗﺮﺳﻴﺪه و ﺑﻌﻀﺎً ﻧﺎاﻣﻴﺪ دﻳﮕﺮان ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮداﻧﺪ‪ ،‬ﺗﻜﻪ‬
‫روزﻧﺎﻣﻪ ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه اي را از ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﺑﻴﺮون آورد و ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫داد‪.‬‬

‫‪872‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭼﻬﺮه ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﺧﻮاﻧﺪن ﻫﺮ ﺳﻄﺮ‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ در ﻫﻢ ﻣﻲ رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺘﻦ‬
‫را ﺗﻤﺎم ﻛﺮد و ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺷﻌﻠﻪ آﺗﺸﻲ ﻛﻪ در‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ اون ﻋﻮﺿﻲ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮش ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺳﻮﺳﻚ ﺑﺎﻗﻲ‬‫ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ وﻟﻲ اﻳﻨﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻪ‪ ،‬ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻛﻪ راه‬
‫دردﻧﺎﻛﺘﺮ رو اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﻪ‬
‫ ﻫﺮﻣﻴﻮن؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻢ وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ‪ .‬ﻓﻌﻼً ﻛﺎري ﺑﺎﻫﺎش ﻧﺪارم‪.‬‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﻲ ﺳﺮﺷﺎن را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﻜﺎن دادﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن رو ﺑﻪ‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮي را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻦ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪،‬‬‫ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻫﺮي وﺿﻌﻴﺖ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪارد و ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﻮدش‬
‫ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻫﻴﭻ ﻧﻈﺮي در اﻳﻨﺒﺎره ﻧﺪارﻳﺪ؟‬
‫ﻟﻮﭘﻴﻦ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻨﻢ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﻮد ﻫﺮي ﺗﻤﺎﻳﻠﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ او‬‫را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﺟﻴﻤﺰ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ‪.‬‬‫ﻫﻤﻪ ﺳﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﻣﻴﺰ ﭼﺮﺧﻴﺪ‪ .‬ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺣﻠﻘﻪ اي‬
‫ﻛﻪ از ﮔﻮﺷﺶ آوﻳﺰان ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎزي ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪873‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻴﻢ از داﻣﺒﻠﺪور ﻛﻤﻚ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ‪ .‬ﺗﺎ آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻦ‬‫ﻓﻬﻤﻴﺪم‪ ،‬ﻫﺮي ﻗﺒﻞ از ﺗﺮك ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬ﺗﺎﺑﻠﻮي آﻟﺒﻮس را از ﻛﻠﺒﻪ‬
‫ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﺑﺮداﺷﺘﻪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻫﺮ ﺟﺎ ﻛﻪ او ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ و ‪ ...‬ﺧﻮب‬
‫‪ ...‬ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ ﻫﻢ ﺧﻴﻠﻲ از اﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﻗﺴﻤﺖ آﺧﺮ ﺣﺮﻓﺶ را ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺘﻲ زﻣﺰﻣﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺖ وﻟﻲ ﻫﻤﻪ‬
‫ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ و ﺗﺼﻮر ﻳﻚ ﻧﻴﻤﻪ ﻏﻮل ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﻛﺎر ﭼﻨﺪان ﺳﺨﺘﻲ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺗﺮﺗﻴﺒﺶ را ﻣﻲ دﻫﻢ‬‫ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ‪ ،‬ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ رﻓﺖ و‬
‫ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﻮدر ﭘﺮواز‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رﻓﺖ‪.‬‬
‫****‬
‫آﻧﺸﺐ ﺳﭙﺮي ﺷﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﭼﻪ دﻳﮕﺮ وﻟﺪﻣﻮرﺗﻲ ﻧﺒﻮد ﺗﺎ آراﻣﺶ ﺷﺐ را ﺑﺮ ﻫﻢ‬
‫ﺑﺰﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺨﻮاﺑﺪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻫﺮي در ذﻫﻦ ﻫﻤﻪ رﺳﻮخ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺧﻮاب را از ﺳﺮ ﻫﻤﻪ ﺑﻴﺮون ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺮان ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫اﻣﺎ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ رون را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫و ﺑﺎ ﮔﺮﻣﺎي دروﻧﺶ‪ ،‬ﭘﺴﺮ ﻧﺎآرام را ﺑﻪ ﺧﻮاﺑﻲ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ‬
‫ﻣﻲ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﻘﺪر در ﻣﻮرد رون اﺷﺘﺒﺎه ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ ﻫﺴﺘﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ دور ﺷﻌﻠﻪ ﻃﻼﻳﻲ ﺣﻠﻘﻪ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺼﻮﻳﺮ رون را در ﻣﻴﺎن ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ دﻳﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻋﺸﻘﻲ ﻛﻪ رون در‬
‫ﻗﻠﺐ ﺧﻮد ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او داﺷﺖ‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ را داﻏﺘﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻗﺪرت ﺳﻪ‬
‫ﺷﻌﻠﻪ را ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻌﻨﻲ ﺷﻤﺸﻴﺮي ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺳﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ‬

‫‪874‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ را ﻣﻐﻠﻮب ﻛﻨﺪ‪ .‬آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﻪ رون ﺣﻘﻴﻘﻲ را‬
‫دﻳﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ او را ﺗﻨﮓ در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺒﺎن او را ﺑﻮﺳﻴﺪ و ﺧﻮش ﻧﻴﺰ در‬
‫ﺧﻮاﺑﻲ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬روز ﺑﻌﺪ درﺳﺖ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن‬
‫ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ‬
‫ارواح ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎﻧﻜﺲ ﻛﻪ اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ او را دﻳﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫او دوﻳﺪ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻘﺶ زﻣﻴﻦ ﺷﻮد‪ ،‬او را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ او ﻛﻤﻚ ﻛﺮد ﺗﺎ‬
‫ﺑﺮ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وﺿﻌﻴﺖ او ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ و ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺤﺒﺖ‬
‫ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻤﮕﺎن ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺷﺐ ﻗﺒﻞ‪ ،‬اﺗﻔﺎﻗﺎت ﻋﺠﻴﺒﻲ رخ داده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺮج ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺮي از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اول ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﺪاﻳﺶ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻤﺎم ﻃﻮل ﺷﺐ‪ ،‬ﺻﺪاﻫﺎي ﻋﺠﻴﺒﻲ از ﺳﻤﺖ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲ‬‫رﺳﻴﺪ‪ .‬اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از دﻓﺘﺮ ﻣﺪﻳﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪم‪ ،‬ﻣﻮﺿﻮع را‬
‫ﻓﻬﻤﻴﺪم‪.‬‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻢ ﻛﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻣﻲ داﻧﺪ اﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺧﻮاﻫﺪ‬‫ﭼﻴﺰي ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﺑﺎر ﻛﻪ ﺳﻮاﻟﻲ ﻣﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪم‪ ،‬ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ زﻣﺎن‬
‫ﺟﻮاب ﺗﻤﺎم ﺳﻮﻻت را ﻣﻲ دﻫﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬و ﺑﺮج ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور؟‬

‫‪875‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﺎز ﻫﻢ ﭼﻴﺰي ﻧﮕﻔﺖ اﻣﺎ در اﻳﻦ ﻣﻮرد‪ ،‬آﻟﺒﻮس ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد ﻛﻪ‬‫ﻣﻄﻠﻊ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬روح ﻫﺎي ﻗﻠﻌﻪ از ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻄﻠﻊ ﻫﺴﺘﻨﺪ اﻣﺎ‬
‫آﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻲ ﮔﻮﻳﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺷﺮوع ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﺗﺎق ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺟﻨﺎزه ﺟﻴﻨﻲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﻋﻼﺋﻢ ﺟﺎدوﻳﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻧﻴﺰ‬
‫در اﻃﺮاف ﺗﺨﺖ وﺟﻮد دارد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﮔﻴﺞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ وﺿﻌﻴﺖ ﻣﺎﻟﻲ از ﻫﻤﻪ‬
‫ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫دو روز ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از ﻗﺴﻤﺘﻬﺎي ﺳﺎزﻣﺎن‬
‫اﺳﺮار وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻛﻪ ﻣﺨﺼﻮص ﻧﮕﻬﺪاري اﺳﻨﺎد ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺑﻮد دﺳﺘﺒﺮد زده و‬
‫ﺗﻌﺪادي از اﺳﻨﺎد ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ را رﺑﻮده ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻨﺎدي ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ زﺑﺎﻧﻲ‬
‫ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫**ﭼﻨﺪ روز ﺑﻌﺪ**‬
‫ﺻﺪاي آﭘﺎراﺗﻲ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ آﻫﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺳﻜﻮت ﻣﻴﺪان ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ را ﺑﺮ ﻫﻢ زد و ﻟﺤﻈﻪ‬
‫اي ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺷﺨﺼﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪه در ﺷﻨﻠﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ‪ ،‬در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺎﺑﻴﻦ ﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﻫﺎي ‪ 11‬و ‪ 13‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ راﺷﻞ وارد آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ در ﺣﺎل‬
‫ﺧﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻳﺎد آورد ﻛﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل‬
‫ﺟﺪﻳﺪﺷﺎن ﻧﻘﻞ ﻣﻜﺎن ﻛﺮده اﻧﺪ‪ .‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻨﺰل آﻧﻬﺎ در ﺣﻤﻠﻪ‬

‫‪876‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬وزﻳﺮ در اﻗﺪاﻣﻲ ﺑﻲ ﺳﺎﺑﻘﻪ‪ ،‬ﻣﻨﺰﻟﻲ ﺑﺰرگ در ﺣﻮﻣﻪ‬
‫ﻟﻨﺪن را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ راﺷﻞ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ رو از دﺳﺖ ﻣﻲ دﻫﻲ‬‫راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ ﻣﻲ آﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ اﻳﻦ‬
‫ﺣﺮف را زده ﺑﻮد رﻓﺖ و ﻧﺴﺨﻪ اي از ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز را ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ دﻳﺪن ﻋﻨﻮان ﺑﺰرﮔﻲ ﻛﻪ در ﺻﻔﺤﻪ اول ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﺮد ﺷﺪ و ﻗﺎﺷﻖ از دﺳﺘﺶ رﻫﺎ ﺷﺪ‪.‬‬

‫*ﭘﺎرﻳﺲ در وﺣﺸﺖ*‬
‫ﺑﻪ ﮔﺬارش ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﻣﺎ‪ ،‬ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﭘﺎرﻳﺲ در وﺣﺸﺘﯽ ﺑﯽ‬
‫ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﺮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﮐﺸﺘﺎرﯼ ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧﻪ ﮐﻪ در ﻃﻮل‬
‫ﺗﺎرﻳﺦ ﮐﺸﻮر ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﯽ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﻧﮑﺘﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ‬
‫اﻳﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎن از اﻋﻀﺎﯼ دﺳﺘﻪ هﺎﯼ واﺑﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻧﻴﺮوهﺎﯼ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﻮدﻩ اﻧﺪ‪ .‬ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﻴﺎهﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺸﺎن هﻢ‬
‫ردﻳﻒ ﻧﺎم ﻟﺮد وﻟﺪﻣﻮرت ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬در ﻣﻴﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎن‪ ،‬ﻧﺎم‬
‫اﺳﺘﻴﻮ ﮔﺮﻳﻨﺪل واﻟﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮزﻧﺪ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرگ‪ ،‬رﻧﺪوﻟﻒ ﮔﺮﻳﻨﺪل واﻟﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁﻟﺒﻮس‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎن ﺣﻮادث ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ‬
‫ﭘﺎرﻳﺲ ﺗﻤﺎﻣ ًﺎ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﻴﺎهﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺪاد ﺑﻴﺸﻤﺎرﯼ‬
‫ﻗﺘﻞ‪ ،‬ﺷﮑﻨﺠﻪ و اﻋﻤﺎل ﻏﻴﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ دﻳﮕﺮﯼ را در ﮐﺎرﻧﺎﻣﻪ‬
‫ﺧﻮد داﺷﺘﻨﺪ و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺁﻧﻬﺎ‪ ،‬از ﺳﻮﯼ وزارت ﺟﺎدوﯼ ﻓﺮاﻧﺴﻪ‬
‫ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻘﻴﺐ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اداﻣﻪ در‪...‬‬

‫‪877‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ ﭼﻲ؟‬‫راﺷﻞ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮﻣﻴﻮن روي ﻣﻴﺰ ﻧﺸﺴﺖ و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺳﺮش را روي‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻗﺮار ﻣﻲ داد‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﻳﻌﻨﻲ دردﺳﺮ‬‫ﺣﻖ ﺑﺎ راﺷﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﻗﺘﻠﻬﺎ و ﻛﺸﺘﺎرﻫﺎ اداﻣﻪ ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬در ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻛﺸﻮر ﻫﺎي‬
‫ﺟﻬﺎن‪ ،‬ﮔﺮوﻫﻬﺎي ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﻴﺎه ﺑﻪ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ وﺟﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﻧﺎﺑﻮد ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ و‬
‫ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻋﺎﻣﻞ ﻳﺎ ﻋﺎﻣﻠﻴﻦ اﻳﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﭼﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻳﻚ اﻧﺘﻘﺎم ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻴﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ رﻳﺘﺎ اﺳﻜﻴﺘﺮ‪ ،‬ﻣﻘﺎﻟﻪ اي دﻳﮕﺮ در ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز ﺑﻪ ﭼﺎپ‬
‫رﺳﺎﻧﺪ و ﺣﻜﻢ ﻣﺮگ ﺧﻮدش را اﻣﻀﺎ ﻛﺮد‪.‬‬
‫روز ﺑﻌﺪ از اﻧﺘﺸﺎر ﻣﻘﺎﻟﻪ رﻳﺘﺎ‪ ،‬ﭘﻴﺎم اﻣﺮوز ﺧﺒﺮ از ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪن او داد‪.‬‬
‫**ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ**‬
‫ﺑﺪن ﻋﺮﻳﺎن رﻳﺘﺎ در ﻣﻴﺎن زﻣﻴﻦ و ﻫﻮا ﺷﻨﺎور ﺑﻮد و ﺳﻮﺧﺘﮕﻲ ﻫﺎي‬
‫وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﻲ در ﺳﺮاﺳﺮ ﺑﺪن و ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﻮراخ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺟﺎي ﺟﺎي ﺑﺪﻧﺶ ﻛﻪ‬
‫ﻧﺸﺎن از ﮔﺎز زدﻧﻬﺎي راﺷﻞ داﺷﺖ‪ ،‬دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺪﻧﺶ دﻳﮕﺮ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ‬
‫اﻧﺴﺎن ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﻛﻨﺎر رﻳﺘﺎ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و دﺳﺖ آﺗﺸﻴﻨﺶ را ﺑﺮ ﺑﺪن‬
‫او ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺟﻴﻎ ﻫﺎي او و ﺑﻮي ﮔﻮﺷﺖ ﺳﻮﺧﺘﻪ اي ﻛﻪ از زﻳﺮ دﺳﺘﺶ‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﺮد‪ .‬راﺷﻞ ﻧﻴﺰ ﻛﻨﺎر درب اﺗﺎق اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد و در‬
‫ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﻧﻴﺸﺶ از دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻴﺮون زده ﺑﻮد ﺑﺎ ﻟﺬت ﺑﺴﻴﺎر ﺑﻪ‬

‫‪878‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺻﺤﻨﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر در ﺗﻤﺎم ﻃﻮل زﻧﺪﮔﻲ اش‪،‬‬
‫ﻧﻴﻤﻪ ﺳﻴﺎه وﺟﻮدش را آزاد ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ را ﺗﺤﻘﻴﺮ ﻛﺮدي ‪ ...‬ﺑﺮ ﺿﺪ ﻫﺮي ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻮﺷﺘﻲ ‪ ...‬ﺑﻪ واﻟﺪﻳﻦ‬‫ﻣﻦ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻫﺮ ﺑﺎر ﻛﻪ ﻣﻜﺚ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﺑﺪن رﻳﺘﺎ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺸﻴﺪ و ﺟﻴﻎ او را ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﺑﺮاي رون و ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﻲ؟!‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬از ﻛﻮره در رﻓﺖ و ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺪن رﻳﺘﺎ را ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻪ آﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﭼﺸﻤﺎن رﻳﺘﺎ در ﻣﻴﺎن ﺻﻮرت ﺳﻴﺎه‬
‫ﺷﺪه اش ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ و ﺗﺮس ﺑﺮ راﺷﻞ ﭼﻴﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﺮﻳﺎن ﻫﻮاﻳﻲ‬
‫ﺳﺮد‪ ،‬ﺑﺪن او را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﭙﺲ ﺧﻮد را ﺑﺮ روي ﺑﺪن ﺷﻌﻠﻪ ور ﭘﺮت ﻛﺮد‬
‫و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺪن از ﺑﻴﻦ ﺑﺮود‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺧﻮن درون ﺑﺪﻧﺶ را ﻣﻜﻴﺪ‪.‬‬
‫راﺷﻞ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻴﺸﻪ اي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺰرگ را در دﺳﺘﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺧﻮﻧﻲ را ﻛﻪ در دﻫﺎن داﺷﺖ را در ﺷﻴﺸﻪ رﻳﺨﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺧﻮن را ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ در ﻇﺮف ﺑﻪ ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪،‬‬
‫ﻣﻘﺪاري ﮔﺎز ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ ﺧﺎﻃﺮه ﺑﻮد ﻛﻪ رﻧﮕﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺳﻴﺎه ﺑﻮد ﺗﺎ ﻧﻘﺮه اي‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن روي‬
‫زﻣﻴﻦ و ﺑﺮ روي دو زاﻧﻮ اﻓﺘﺎده و اﺷﻜﻬﺎﻳﺶ ﺑﻲ ﺻﺪا از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺎري‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺟﺪﻳﺪ رﻳﺘﺎ ﻛﻪ وﻳﺰﻟﻲ ﻫﺎ را ﻫﻤﺪﺳﺖ ﻫﺮي ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد و ﻣﺒﺎرزه‬
‫ﺟﻴﻨﻲ و ﻫﺮي را ﻣﺒﺎرزه اي ﺑﺮاي ﻗﺪرت ﻧﺎﻣﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬او را از ﺧﻮد ﺑﻲ ﺧﻮد‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎزوي ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﻳﺨﻲ ﻧﻘﻞ ﻣﻜﺎن‬

‫‪879‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﺮد‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻤﻲ آرام ﺷﺪه ﺑﻮد و راﺷﻞ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﺧﺎﻃﺮه را ﺑﺎ او در ﻣﻴﺎن ﻧﻬﺎده ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺧﺎﻃﺮه را در ﻗﺪح اﻧﺪﻳﺸﻪ‬
‫اي ﻛﻪ راﺷﻞ در ﻃﺒﻘﺎت ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻗﻠﻌﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬رﻳﺨﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺰ ﺳﻴﺎﻫﻲ‬
‫ﻣﻄﻠﻖ ﭼﻴﺰي ﻧﺪﻳﺪﻧﺪ )ت‪.‬ن‪:‬ﺑﺎ ﻣﺮگ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬آن ﻗﺴﻤﺖ از ﻣﻴﺮاث‬
‫دراﻛﻮﻻ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ او از ﻗﻠﻌﻪ دزدﻳﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﻜﺎن اوﻟﻴﻪ ﺧﻮد‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ(‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻗﺮﻣﺰ و ﻧﻤﻨﺎك ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر اﺳﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺧﺎﻃﺮه را ﺑﻪ اﻳﻦ ﺷﻜﻞ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ‬‫ﻧﻈﺮ ﺗﻮ‪ ،‬اﻳﻦ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﻲ دارد؟‬
‫ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﻣﻌﻨﻲ‪ .‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻛﺸﺘﻲ‪ ،‬رﻳﺘﺎ اﺳﻜﻴﺘﺮ ﻧﺒﻮد و رﻳﺘﺎي‬‫ﺣﻘﻴﻘﻲ‪ ،‬ﻣﺪﺗﻲ ﻗﺒﻞ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ وﻟﻲ او‪...‬‬‫ او ﻳﻚ "روح ﻣﺠﺴﻢ" ﺑﻮد‬‫ﺻﻮرت ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭘﺮ از ﺗﺮس ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻣﺎه ﻗﺒﻞ در ﻳﻜﻲ از ﻣﻌﺪود‬
‫ﻛﺘﺎﺑﻬﺎي ﺗﺎرﻳﺦ ﺟﺎدو ﻛﻪ در ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﻫﺮي در ﻗﺼﺮ ﺳﺮخ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ در ﻣﻮرد‬
‫ارواح ﻣﺠﺴﻢ ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﻨﺞ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎه ﻛﻪ در ﺟﻨﮕﻲ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ‬
‫روح آﻧﻬﺎ از ﺟﻬﻨﻢ ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي ﻛﺘﺎب‪ ،‬ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ارواح آﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﺑﺎزﻧﻤﻲ ﮔﺸﺖ‪ ،‬آراﻣﺶ ﺑﺮ دﻧﻴﺎي ﻣﺮدﮔﺎن ﺣﻜﻢ ﻓﺮﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪ .‬در‬
‫ﻫﻤﺎن زﻣﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ دو دﺧﺘﺮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﭘﻴﻤﺎن ﺑﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﺎ زﻣﺎن ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻫﺮي‪،‬‬
‫اﺗﻔﺎﻗﺎت آﻧﺮوز و ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ رﻳﺘﺎ آورده اﻧﺪ را ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ راز ﺳﺮ ﺑﻪ‬
‫ﻣﻬ‪‬ﺮ‪ ،‬در ﺳﻴﻨﻪ ﺣﻔﻆ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫‪880‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫*دو ﺳﺎل ﺑﻌﺪ*‬
‫درب اﺗﺎق ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و رون وﻳﺰﻟﻲ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ از اﺗﺎق ﺧﺎرج‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭘﻴﺎﻣﻲ ﺑﺮاي او ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد و ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺗﺎق ﭘﺪرش رد ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻳﻚ‬
‫رادﻳﻮي ﻛﻬﻨﻪ ﻛﻪ آﻧﺘﻨﺶ را ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ داد و ﭘﺪرش ﻧﻴﺰ ﺑﺎ‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ از ﺧﻮد دﻓﺎع ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﻳﻜﻲ از ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺸﺘﻲ ﭘﻮدر ﭘﺮواز در آن رﻳﺨﺖ و‪...‬‬
‫ دره ﮔﻮدرﻳﻚ‬‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺷﻮﻣﻴﻨﻪ ﺳﻨﮕﻲ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﻴﻮن را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻧﻮزادي ﺑﺎ‬
‫ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ را در آﻏﻮش دارد و در ﻛﻨﺎر او ﻧﻴﺰ راﺷﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬از دو ﺳﺎل‬
‫ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ دره ﮔﻮدرﻳﻚ ﻧﻘﻞ ﻣﻜﺎن ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن در‬
‫ﻫﻤﺎن روزﻫﺎ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﻢ ازدواج ﻛﺮده و ﺧﺎﻧﻪ اي را درﺳﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻛﻠﺒﻪ ﻫﺮي‬
‫ﺧﺮﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻛﻠﺒﻪ اي ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺸﺎن ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺎي ﻗﺼﺮ ﺑﺰرگ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻛﻠﺒﻪ اي ﻛﻪ روزﮔﺎري‪ ،‬ﺟﻴﻤﺰ و ﻟﻴﻠﻲ ﺑﺎ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﭘﺴﺮﺷﺎن ﻫﺮي‪ ،‬در آن زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ ﻧﻴﺰ‪ ،‬راﺷﻞ ﺑﻪ‬
‫ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ در آن ﺳﺎﻛﻦ ﺑﻮد‪ .‬او ﻧﺎﻣﻪ اي را در اﺗﺎﻗﺶ در ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده‬
‫ﺑﻮد ﻛﻪ در آن‪ ،‬ﻫﺮي‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد در دره ﮔﻮدرﻳﻚ را ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫رون در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو زن ﻣﻲ رﻓﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﻲ اﻓﺘﺎده؟‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻮزاد را ﺑﻪ رون ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬ﻟﺒﻬﺎي او را ﺑﻮﺳﻴﺪ‬
‫و ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪881‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻳﻚ اﺗﻔﺎق ﻋﺠﻴﺐ اﻓﺘﺎده‬‫و ﺑﻪ راﺷﻞ اﺷﺎره ﻛﺮد‪ .‬راﺷﻞ ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﻣﻨﺘﻈﺮ اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد‪ ،‬از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و‬
‫ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻗﻄﻮر ﺑﺎ ﺟﻠﺪي ﭼﺮﻣﻲ و ﺳﻴﺎه رﻧﮓ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬رون‪،‬‬
‫ﻧﻮزادش را ﺑﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﻛﺘﺎب را از دﺳﺖ راﺷﻞ ﮔﺮﻓﺖ و آن را‬
‫ﺑﺎز ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺗﻤﺎم ﺻﻔﺤﺎت ﻛﺘﺎب‪ ،‬ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ در ﺻﻔﺤﻪ اول ﻛﺘﺎب‪ ،‬ﻣﺘﻨﻲ ﻗﺮار‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪:‬‬
‫اﮔﺮ ﻗﻠﺒﯽ ﺑﺰرگ و ﻧﻴﺘﯽ ﺁرام دارﻳﺪ‪ ،‬ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻳﺎد ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﻧﺎم‬
‫ﺧﻮن و ﺁﺗﺶ ﺗﺎ راز ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺁﺷﮑﺎر ﺷﻮد‪ .‬ﺑﺪاﻧﻴﺪ ﮐﻪ اﻳﻦ راز‬
‫ﺳﺮخ از ﺁن اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻳﯽ اﺳﺖ ﺑﺎ ارادﻩ ﺁهﻨﻴﻦ ﭘﺲ اﮔﺮ ﺳﻮﮔﻨﺪ‬
‫ﺧﻮردﻳﺪ‪ ،‬ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﻪ اﻧﺠﻤﻦ اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ وﻓﺎدار ﺧﻮاهﻴﺪ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﺑﻨﺎم ﺧﻮن و ﺁﺗﺶ‪ ،‬ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻳﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ وﻓﺎدار‬
‫ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻗﻄﺮﻩ ﺧﻮن و ﺑﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻌﻠﻪ زﻧﺪﮔﯽ ام‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﻳﮑﺘﺎ‬
‫رون ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ دو زن ﻛﺮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﭘﺎﺳﺦ‬
‫ﻣﺜﺒﺖ ﺗﻜﺎن داد‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﺻﻔﺤﻪ اول ﻛﺘﺎب ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﻮن و آﺗﺶ‪ ،‬ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻣﻲ ﺧﻮرم ﻛﻪ وﻓﺎدار ﺑﺎﺷﻢ ﺗﺎ آﺧﺮﻳﻦ‬‫ﻗﻄﺮه ﺧﻮن و ﺑﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﺷﻌﻠﻪ زﻧﺪﮔﻲ‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺣﺮارﺗﻲ را در دﺳﺘﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺪ دﺳﺘﺶ‬
‫ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﻧﺸﺎﻧﻲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺮي ﺑﺮ روي دﺳﺘﺶ‬
‫اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺘﺎب ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﻧﺸﺎن را ﺑﺮ روي ﺟﻠﺪ‬
‫ﻛﺘﺎب دﻳﺪ و ﺻﻔﺤﺎت ﻛﺘﺎب ‪...‬‬

‫‪882‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫رون ﺻﻔﺤﺎت را ﻳﻜﻲ ﻳﻜﻲ ورق ﻣﻲ زد و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﻛﺘﺎب رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ ‪-‬اﻳﻦ‪...‬‬‫ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﺗﻤﺎم آﻣﻮزﺷﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي و اﺳﻨﻴﭗ ﺑﻪ ﻣﺎ‬‫داده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫راﺷﻞ ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ اﻳﻦ ﻛﺘﺎب رو از ﻓﻠﻮرﻳﺶ و ﺑﻼﺗﺰ ﺧﺮﻳﺪم‪.‬‬‫دﺳﺘﺎن رون ﻟﺮزﻳﺪ و ﻛﺘﺎب از دﺳﺘﺶ رﻫﺎ ﺷﺪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ‬
‫ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ و در دﺳﺘﺶ رﻫﺎ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻲ؟!‬‫راﺷﻞ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺠﺰ ﺗﻤﺎﻣﻲ آﻣﻮزﺷﻬﺎ‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻧﺒﺮد ﻫﺮي و وﻟﺪﻣﻮرت و ﺧﻴﻠﻲ‬‫ﭼﻴﺰﻫﺎي دﻳﮕﺮ ﻫﻢ در ﻛﺘﺎب آﻣﺪه‪.‬‬
‫ وﻟﻲ ﻫﺮي ﻧﻤﻲ ﺗﻮﻧﻪ‪ .‬اﻳﻨﻜﺎر‪...‬‬‫اﻳﻨﺒﺎر ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺣﺮف رون را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ وﻟﻲ ﺗﺎ ﻛﺴﻲ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻧﺨﻮرد‪ ،‬ﻛﺘﺎب ﺑﺮاي او ﺑﻼاﺳﺘﻔﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﻳﻚ‬‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎه اﮔﺮ اﻳﻦ ﺳﻮﮔﻨﺪ را ﺑﺨﻮرد‪ ،‬ﻗﻠﺒﺶ از ﻫﻢ ﻣﻲ ﭘﺎﺷﺪ‪ .‬اﻳﻦ‬
‫ﺳﻮﮔﻨﺪ‪ ،‬ﻗﻠﺒﻲ آﻫﻨﻴﻦ و ﻧﻴﺘﻲ ﭘﺎك ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ‪.‬‬
‫رون ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﺎر ﺧﻮد‪ ،‬ﺟﺎدو‬
‫و ﺟﺎدوﮔﺮي را ﻣﺘﺤﻮل ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ او را ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ اﻳﻦ ﻛﺘﺎب را ﭼﺎپ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ؟‬‫‪ -‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ‬

‫‪883‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺘﺎب ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻜﺜﻴﺮ ﺷﻮ‪.‬‬‫ﻧﻮري ﻃﻼﻳﻲ رﻧﮓ‪ ،‬ﻛﺘﺎب را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ دو ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ‬
‫دو ﻛﺘﺎب در دﺳﺖ رون ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻳﻜﻲ ﻛﺘﺎب ﺧﻮدش و دﻳﮕﺮي‪ ،‬ﻛﺘﺎﺑﻲ‬
‫ﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﺻﻔﺤﺎﺗﺶ ﺳﻔﻴﺪ ﺑﻮد‪ .‬رون ﻫﺮ دو ﻛﺘﺎب را ﺑﺮ روي ﻣﻴﺰ ﻗﺮار داد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺳﺎﻟﻲ!‬‫و ﻗﻘﻨﻮس آﺗﺸﻴﻦ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺪود ﻳﻚ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺟﻌﺒﻪ اي را‬
‫در اﺗﺎﻗﺶ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺎوي ﻳﻚ ﺗﺨﻢ ﺑﻴﻀﻲ ﺷﻜﻞ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ ﺑﺎ‬
‫رﮔﻪ ﻫﺎي ارﻏﻮاﻧﻲ و ﻳﻚ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﻧﺎﻣﻪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻧﺎﻣﻲ از ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﺑﺮده‬
‫ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺗﻮﺿﻴﺢ داده ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺨﻢ را در آﺗﺸﻲ‬
‫ﺟﺎدوﻳﻲ ﻗﺮار داد و دﻳﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻣﻮﺟﻮد درون آن ﺑﺎ رون اﺳﺖ‪.‬‬
‫رون ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﺗﺨﻢ را در آﺗﺸﻲ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻗﺮار داد و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ رﮔﻪ‬
‫ﻫﺎي ارﻏﻮاﻧﻲ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﺳﻄﺢ آن را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺨﻢ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ و از درون آن‪،‬‬
‫ﻗﻘﻨﻮﺳﻲ ﻛﻮﭼﻚ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و رون ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه و ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻗﺒﻠﻲ‪ ،‬او‬
‫را ﺳﺎﻟﻲ ﺧﻄﺎب ﻛﺮد و ﭘﺮﻧﺪه ﻧﻴﺰ ﺟﻴﻐﻲ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺷﺎدي ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬از آن روز‪،‬‬
‫ﺳﺎﻟﻲ‪ ،‬ﺑﺎ آﻧﻬﺎ زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد و در ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ ﻧﻴﺰ آﻧﻬﺎ و ﺑﻪ‬
‫ﺧﺼﻮص رون را از ﺧﻄﺮات ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺣﻔﻆ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ اﻛﺜﺮ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﺶ‪،‬‬
‫رﺳﺎﻧﺪن ﭘﻴﺎﻣﻬﺎﻳﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن ﺑﺮاي ﻫﻢ داﺷﺘﻨﺪ و ﺳﺎﻳﺮ اوﻗﺎﺗﺶ‬
‫را ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ادي ﻣﻲ ﮔﺬراﻧﺪ‪ .‬ادي ﻳﺎ ادوارد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮزﻧﺪ رون ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪884‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻧﻮﻳﻞ و ﻟﻮﻧﺎ رو ﺑﻴﺎر اﻳﻨﺠﺎ‬‫ﻗﻘﻨﻮس آواز ﺷﺎدي ﺳﺮود و در ﻣﻴﺎن ﺷﻌﻠﻪ اي ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ده دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ‪،‬‬
‫ﻧﻮﻳﻞ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﻮﻧﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﺎﻟﻲ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ‬
‫ﻧﻮﻳﻞ و ﻟﻮﻧﺎ ﭘﺲ از ﻧﺎﺑﻮدي وﻟﺪﻣﻮرت درﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ رون و ﻫﺮﻣﻴﻮن‬
‫ازدواج ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ آﻧﺪو ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺎزﻧﮕﺮدد‪ ،‬اﻳﻦ‬
‫ﻛﺎر را ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻨﺪ و در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎﻣﺰد ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ در ﻛﻨﺎر رون‬
‫و ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﻗﺴﻤﺖ ﻛﺎراﮔﺎﻫﺎن وزارﺗﺨﺎﻧﻪ‪ ،‬زﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﻮدي ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺎﻧﺰده دﻗﻴﻘﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺣﺮﻓﻬﺎ رد و ﺑﺪل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻮﻳﻞ در ﺣﺎﻟﻲ‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻛﻪ در دﺳﺘﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ده دﻗﻴﻘﻪ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺎﻟﻲ ﻣﺎ را ﺧﺒﺮ ﻛﻨﺪ‪ ،‬واﻳﺰﻧﮕﺎﻣﻮت ﺗﺸﻜﻴﻞ‬‫ﺟﻠﺴﻪ داده ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﻛﺘﺎب را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد ﺟﺎدوي رازداري ﻛﺘﺎب را از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻛﻤﻲ ﻏﻴﺮﻋﺎدي‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﻗﺪرت اﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ‪ ،‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ از آن ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﻫﻢ ﭼﻴﺰي ﻣﺎﻓﻮق ﺗﺼﻮر ﺑﻮد‪ .‬ﻛﺴﻲ ﻛﻪ دو ﺑﺎر از ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻳﻚ‬‫ﺷﻴﻄﺎن ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ را ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﻛﻪ اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ‬
‫ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻬﺎﻳﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫رون ﺣﺮف ﻟﻮﻧﺎ را ﻗﻄﻊ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻌﻼ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺎ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ رازداري ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮي را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﻢ‪ .‬او‬‫ﺗﻤﺎم داﻧﺶ اﻧﺠﻤﻦ را ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاي ﺧﻨﺪه در ﻳﻚ ﻛﺘﺎب اراﺋﻪ ﻧﻜﺮده‬
‫اﺳﺖ‪...‬‬
‫‪ -‬ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ‪.‬‬

‫‪885‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ ،‬دراﻛﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي را در ﭼﻬﺎرﭼﻮب در‬
‫دﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺻﺪاي در زدﻧﺖ را ﻧﺸﻨﻴﺪم‪.‬‬‫دراﻛﻮ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﮔﺮ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻲ در ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬آدرس اﻳﻨﺠﺎ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﻲ دادي‪.‬‬‫ﺣﺎﻟﺖ ﺟﺪي ﻛﻪ روي ﺻﻮرت ﺣﺎﻇﺮﻳﻦ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ ﺟﺎي ﺧﻮد را‬
‫ﺑﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪ داد و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﻟﺒﺨﺪي ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ‪ .‬رون ﺑﻪ ﻳﻚ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺧﺎﻟﻲ‬
‫اﺷﺎره ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﻳﺮ ﻛﺮدي‪ .‬ﻣﻦ ‪ 15‬دﻗﻴﻘﻪ ﻗﺒﻞ ﺧﺒﺮت ﻛﺮدم‪.‬‬‫دراﻛﻮ ﺑﺎ ﺑﻲ ﺣﺎﻟﻲ‪ ،‬دﺳﺘﺶ را در ﻫﻮا ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻤﻜﻨﻪ دﻳﺮ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻢ اﻣﺎ ﺧﺒﺮﻫﺎي ﺟﺎﻟﺒﻲ دارم‪.‬‬‫و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻛﺘﺎب ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﻮﻳﻞ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﭼﻬﺮه در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ رﺳﻴﺪه‪.‬‬‫رون ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ وزارﺗﺨﺎﻧﻪ و اون ﻓﺎج ﭘﻴﺮ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ اﻣﻴﺪي ﻧﻴﺴﺖ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻛﻪ ﭼﻴﺰي‬‫ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻳﻢ‪ .‬اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ ﺗﻮ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﺎ ارزﺷﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ وﻟﺪﻣﻮرت‪ ،‬اﺗﻔﺎﻗﺎت ﻋﺠﻴﺒﻲ رخ داده ﺑﻮد و ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪن راﺑﻄﻪ‬
‫ﻣﻴﺎن دراﻛﻮ و رون ﻧﻴﺰ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دوﺳﺘﺎن ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ در ﻛﻨﺎر ﻣﺤﻔﻞ‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮي ﻫﺮي ﺑﭙﺮدازﻧﺪ‪ ،‬دراﻛﻮ ﻫﻢ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ‬

‫‪886‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻮد و ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻮدش‪ ،‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﭘﺸﺖ ﭘﺮده و ﻣﺨﻔﻲ و رواﺑﻂ‬
‫ﭘﺪرش‪ ،‬در اﻳﻦ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﭘﺪر ﻣﻦ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻳﻜﻲ از دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻛﻪ در ﻛﺎر ردﻳﺎﺑﻲ‬‫ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﻣﺤﻞ ﻳﻚ ﺟﺎدوي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ رازداري را‬
‫ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺟﺎدوﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ در ﮔﻮدرﻳﻚ‬
‫ﻫﺎﻟﻮ اﺟﺮا ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻛﻨﺠﻜﺎو ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ در ﻛﺠﺎ؟‬‫دراﻛﻮ ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺗﻮ ﺑﺘﻮاﻧﻲ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻲ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺟﺎ ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ادي را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ ﻓﺸﺮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ و ﭼﺮا ﻣﻦ ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻛﺎر را ﺑﻜﻨﻢ؟‬‫ﭘﻮزﺧﻨﺪ دراﻛﻮ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻮن ﺷﻤﺎ ‪ 7‬ﺳﺎل ﺑﺎ ﭘﺎﺗﺮ زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮدﻳﺪ و از آدات و ﺗﻤﺎﻳﻼت او‬‫ﺑﻴﺶ از ﻫﺮ ﻛﺲ دﻳﮕﺮي ﻣﻄﻠﻊ ﻫﺴﺘﻴﺪ‪ .‬ﻣﮕﺮ ﺧﻮد او ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﮕﻔﺖ‬
‫ﻛﻪ ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎي ﺑﺴﻴﺎري ﺑﺎ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه دارد‬
‫رون ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ از ﻣﻌﻤﺎ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﻲ آﻳﺪ‬‫ﭘﻮزﺧﻨﺪ دراﻛﻮ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬وﻟﻲ ﻣﻦ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﻣﻌﻤﺎ ﻋﻼﻗﻪ دارم‪.‬‬

‫‪887‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ او آره‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ اﺳﺘﻴﻚ ﻗﻠﻮه ﺑﺎ ﺳﻴﺐ زﻣﻴﻨﻲ ﺳﺮخ ﻛﺮده ﻋﻼﻗﻪ‬‫دارم وﻟﻲ ﻫﻨﻮز ﻧﻬﺎر ﻧﺨﻮردم‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻛﻪ ﺣﺮﻓﺖ رو ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﺰﻧﻲ‪.‬‬
‫ آروم ﺑﺎش رون‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﭻ دﺳﺖ رون را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف را ﺑﺎ ﻛﻤﻲ‬
‫ﺗﺤﻜّﻢ ﺑﺮ زﺑﺎن آورد‪ .‬دراﻛﻮ ﭘﻮﻓﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻟﺮد ﺳﻴﺎه از ﻳﻚ ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻪ ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ‬‫ﻛﺠﺎ ﻓﺮار ﻛﺮد؟ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺷﺪت ﺧﺸﻢ و ﻧﺎراﺣﺘﻲ در ﻣﺮز دﻳﻮاﻧﮕﻲ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻛﺠﺎ ﮔﺮﻳﺨﺖ؟‬
‫ آﻟﺒﺎﻧﻲ؟!‬‫اﻳﻦ ﺣﺮف ﻟﻮﻧﺎ ﺑﻮد‪ .‬دراﻛﻮ ﻧﻴﻢ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻮش رﻳﻮﻧﻜﻼو ﺗﺤﺴﻴﻦ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺰه‪ .‬ﻛﺎﻣﻼ درﺳﺘﻪ‪ .‬دوﺳﺖ ﭘﺪرم ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ‬‫رد ﺟﺎدو را در درون ﻣﺮزﻫﺎي آﻟﺒﺎﻧﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ وﻟﻲ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻣﻜﺎن‬
‫دﻗﻴﻘﺶ ﺑﻪ ﻛﻤﻲ زﻣﺎن ﻧﻴﺎز دارد‪.‬‬
‫ﺳﻜﻮت ﺑﺮ ﺟﻤﻊ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎل ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻲ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﺮي‬
‫ﺧﻮد را زﻧﺪاﻧﻲ ﻛﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻴﻢ؟‬‫ ﺻﺒﺮ‪.‬‬‫*** ﻳﻚ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ***‬
‫دراﻛﻮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ روي ﺗﺨﺘﺶ دراز ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬از ﺧﺎﻃﺮات ﮔﺬﺷﺘﻪ دﺳﺖ‬
‫ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ زﻣﺎن ﺣﺎل ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻧﺎﻣﻪ اي از ﻃﺮف‬
‫دوﺳﺖ ﭘﺪرش درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ در آن‪ ،‬ﻣﺤﻞ ﺟﺎدوي رازداري را ﺑﺎ‬

‫‪888‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ دﻗﺖ ﻣﻤﻜﻦ ذﻛﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬داﻳﺮه اي ﺑﻪ ﺷﻌﺎع ﺳﻪ ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ در ﻣﺮز‬
‫ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺟﻨﮕﻠﻲ آﻟﺒﺎﻧﻲ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬دﻣﺎي اﺗﺎق ﺑﻪ ﺷﺪت ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺖ و ﺗﻮده اي ﭘﺮﺧﺎن از‬
‫ﺟﻨﺲ ﺑﺮف در ﻣﻴﺎن اﺗﺎق ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪ‪ .‬دو ﻧﻔﺮ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن و راﺷﻞ‪ .‬دراﻛﻮ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ آﻧﺪو ﻛﺮد و ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻓﻲ‪ ،‬ﻧﺎﻣﻪ را ﺑﻪ‬
‫راﺷﻞ داد‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮن دراﻛﻮ‪.‬‬‫دراﻛﻮ ﺳﺮش را ﺗﻜﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ را در آﻧﺠﺎ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﭘﻴﺶ آﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻬﻢ ﺧﺒﺮ‬‫ﺑﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﻫﺮ دو دﺧﺘﺮ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن دادﻧﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دراﻛﻮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫زﻳﺮ ﭘﺘﻮ ﻣﻲ ﺧﺰﻳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﭼﻘﺪر از ﺷﻴﻮه ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻲ راﺷﻞ‬
‫ﺑﻴﺰار اﺳﺖ‪.‬‬
‫در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬در ﻧﻘﻄﻪ اي دﻳﮕﺮ در ﺑﻴﺮون ﻣﺮزﻫﺎي ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ در ﻣﺮﻛﺰ ﻳﻚ‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﺑﺰرگ‪ ،‬ﻣﻨﻄﻘﻪ اي ﺑﻪ ﺷﻌﺎع ﭼﻨﺪﻣﺘﺮ ﺧﺎﻟﻲ از درﺧﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد و درﺳﺖ‬
‫در ﻣﺮﻛﺰ آن‪ ،‬ﻳﻚ ﻛﻠﺒﻪ ﭼﻮﺑﻲ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﻨﺰل ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫در ﻛﻨﺎر ﻛﻠﺒﻪ‪ ،‬ﻣﻘﺪار زﻳﺎدي ﭼﻮب ﺷﻜﺴﺘﻪ روي ﻫﻢ ﭼﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد و از‬
‫دودﻛﺶ ﻛﻠﺒﻪ دود ﻣﺨﺘﺼﺮي ﺑﻴﺮون ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ از ﺟﺎﻳﻲ در‬
‫اﻋﻤﺎق ﺟﻨﮕﻞ‪ ،‬ﺻﺪاي ﭘﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﭘﺴﺮي‬
‫ﺣﺪوداً ‪ 20‬ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎً از ﭘﻮﺳﺖ ﺣﻴﻮاﻧﺎت درﺳﺖ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ از راه رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮي ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻛﻤﺮش آوﻳﺰان ﺑﻮد و ﻳﻚ ﺧﻨﺠﺮ‬

‫‪889‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻮﭼﻚ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻚ ﺗﺒﺮ ﻛﻮﭼﻚ )ﺷﺒﻴﻪ ﺗﺒﺮﻫﺎي ﺳﺮﺧﭙﻮﺳﺘﻲ( ﺑﻪ ﻛﻤﺮﺑﻨﺪ‬
‫ﭼﺮﻣﻲ اش ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﻻﺷﻪ ﮔﻮزﻧﻲ را ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ اش اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲ آﻣﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﺰدﻳﻚ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﻴﺪ‪...‬‬
‫ ﻫﺮي!‬‫ﻻﺷﻪ را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﭼﺮﺧﻴﺪ‪ .‬راﺷﻞ در ﻣﻘﺎﺑﻞ او‬
‫اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ‪.‬‬‫آﻧﺪو ﻣﺪﺗﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻴﺮه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﺮا؟‬‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﺳﻮال راﺷﻞ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻻﺷﻪ ﮔﻮزن رﻓﺖ و آن را ﺑﺮداﺷﺖ‬
‫و ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪ .‬راﺷﻞ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ دوﻳﺪ و وارد آن ﺷﺪ‪.‬‬
‫در ﻳﻚ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ و درون اﺟﺎﻗﻲ ﻛﻮﭼﻚ‪ ،‬آﺗﺸﻲ زﻳﺒﺎ در زﻳﺮ ﭘﺎﺗﻴﻞ ﻣﻲ‬
‫درﺧﺸﻴﺪ و ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت درون آن را ﮔﺮم ﻧﮕﻪ ﻣﻲ داﺷﺖ‪ .‬در ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ‬
‫اﺗﺎق ﻧﻴﺰ ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﻲ ﺳﺎده ﻗﺮار داﺷﺖ و درﺳﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ راﺷﻞ‪ ،‬ﻣﻴﺰ‬
‫ﭼﻮﺑﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﻻﺷﻪ ﮔﻮزن ﺟﻮاﻧﻲ ﺑﺮ روي آن ﺑﻮد و‬
‫ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ آن را ﺑﺎ دﺷﻨﻪ اش ﺗﻜﻪ ﺗﻜﻪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬‫ﺻﺪاي ﻫﺮي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ راﺷﻞ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻠﺮزد‪ .‬ﻫﺮي ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻤﺎم‬
‫ﻣﺤﻴﻂ ﺧﺎﻧﻪ ‪ ...‬ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ و ﻃﺮز زﻧﺪﮔﻲ اش‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﮔﺮدي‬‫‪ -‬ﺑﺎﻳﺪ؟! ﻫﻴﭻ ﺑﺎﻳﺪي در ﻛﺎر ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬

‫‪890‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي اﻳﻦ را ﮔﻔﺖ و ﺳﭙﺲ دﺷﻨﻪ را ﺑﺎ ﻛﻨﺎر ﻟﺒﺎﺳﺶ ﭘﺎك ﻛﺮد و آن را ﺑﻪ‬
‫ﻛﻤﺮش اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و راﺷﻞ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﺸﻤﺎن او را‬
‫ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن ﺳﺒﺰ او‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻛﺎﻣﻼً ﺳﻴﺎه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻃﺮح ﺳﻴﺎه در زﻣﻴﻨﻪ ﺳﻔﻴﺪ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ راﺷﻞ از او رو ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ زﻧﺪه اي‪ .‬ﺗﻮ ﻛﺎر درﺳﺘﻲ اﻧﺠﺎم دادي ﻛﻪ ﻓﺮار ﻛﺮدي‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﻓﺮار ﻧﻜﺮدم‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﺗﻮ را ﻣﻼﻣﺖ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺟﻴﻨﻲ و ﻫﺮﻣﻴﻮن و ﺧﻴﻠﻲ ﻫﺎي‬‫دﻳﮕﻪ رو ﻛﺸﺘﻢ‪ .‬اﮔﻪ اون روز ﻧﻤﻲ رﻓﺘﻲ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺣﺎﻻ ﻫﻤﺮاه‬
‫ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻮدي‪.‬‬
‫ ﻛﺴﻲ در ﻣﻮرد ﻣﻦ ﭼﻴﺰي ﮔﻔﺖ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺎ دﻳﺪن ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻧﻔﺲ راﺣﺘﻲ ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ زﻧﺪه اي؟ ﭘﺲ ﺟﻴﻨﻲ ﻣﻦ رو ﺷﻜﺴﺖ داد‪ .‬اون ﻓﻜﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ رو‬‫ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻛﺎﻣﻼً درﺳﺘﻪ‪ .‬ﺣﺘﻲ اﻳﻦ اﺣﺘﻤﺎل را ﻫﻢ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻮ دﻳﻮاﻧﻪ‬‫اﺣﻤﻖ ﻋﻮﺿﻲ ﻣﻤﻜﻨﻪ ﺑﻪ ﺳﺮت ﺑﺰﻧﻪ و ﺧﻮدت را ﮔﻢ و ﮔﻮر ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ رﻓﺖ و روي آن ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻟﻄﻔﺎً اﻳﻨﺠﺎ را ﺗﺮك ﻛﻨﻴﺪ و ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ را دﻳﺪه اﻳﺪ‬‫ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﺪاره‪ .‬ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ‪ ،‬ﻋﻘﻠﺖ را از ﺑﻴﻦ ﺑﺮده اﺳﺖ‪.‬‬‫‪ -‬ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪.‬‬

‫‪891‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫و دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ زد و ﺳﺮ ﻣﺎري ﺑﺰرگ از زﻳﺮ ﺗﺨﺖ ﺑﻴﺮون آﻣﺪ و‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن‪ ،‬ﻗﻘﻨﻮﺳﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮ دو دﺧﺘﺮ ﺑﺎ دﻳﺪن ﻣﺎر‬
‫ﺑﺰرگ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻲ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ رﻓﺘﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ او را ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ و ‪...‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ؟ ‪ ...‬ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ؟!!!‬‫ﻫﺮي دﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﺎر ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ دﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻢ وﻟﻲ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﺎﻧﺪه‬‫و ﻣﻦ را ﺗﺮك ﻧﻜﺮده‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺑﺪن ﻗﻘﻨﻮس ﻣﺎﻟﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻔﺎرش داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻦ را ﺗﺮك ﻧﻜﺮده‪ .‬اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ‬‫اﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﻛﺎﻣﻼً درﺳﺘﻪ ﭘﺴﺮم‪ .‬ﺳﻼم ﺑﭽﻪ ﻫﺎ‪.‬‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن و راﺷﻞ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﭼﻮب ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر‬
‫دﻓﻊ ﺧﻄﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮدﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﺎ دﻳﺪن ﺗﺎﺑﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور‪ ،‬ﻋﺼﺎي ﺧﻮد را ﭘﺎﻳﻴﻦ‬
‫آوردﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻫﺮي ﻣﻲ دزدﻳﺪ‪ ،‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﺮدم ﻛﻪ اﻳﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮ را ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺮﻳﺪ داده ﺑﻮدﻳﺪ؟!‬‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ وﻟﻲ ﻣﻦ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﻲ ﺗﻘﺼﻴﺮم‪.‬‬‫ ﺷﻤﺎ ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺳﻪ ﺳﺎل ﺑﺎ ﻫﺮي ﺑﻮدﻳﻦ وﻟﻲ ‪...‬‬‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺣﺮﻓﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد در ﺳﺮش زﻧﮓ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫او ﭼﺮﺧﻴﺪ ﻛﻪ ﺳﺮ ﻣﺎر را ﻧﻮازش ﻣﻲ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻣﻨﻈﻮرت از اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻲ ﺑﺎ ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻲ ﭼﻲ ﺑﻮد؟‬

‫‪892‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﻳﻚ ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺴﺘﻢ و ﻓﺎﻗﺪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻗﺪرت ﺟﺎدوﻳﻲ‪ .‬ﺗﻤﺎم‬‫اﺳﺮار دﻧﻴﺎي ﺟﺎدو از ذﻫﻦ ﻣﻦ ﭘﺎك ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻌﺠﺐ و ﺗﺮس‪ ،‬ﺻﻮرت ﻫﺮ دو دﺧﺘﺮ را ﻓﺮاﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و‬
‫اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻫﻴﭻ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺷﺮاﻓﺘﻤﻨﺪي ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﺸﻨﮓ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮ دو دﺧﺘﺮ ﺧﺸﻜﺸﺎن زده ﺑﻮد و اﺷﻚ از ﭼﺸﻤﺎن ﭘﻴﺮﻣﺮد درون ﺗﺎﺑﻠﻮ روان‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ وﻟﻲ‪...‬‬‫ ﮔﻮش ﺑﺪه و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺴﭙﺎر‪.‬‬‫***************‬
‫***ﺳﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ***‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﻲ را زﻳﺮ ﺑﻐﻠﺶ زده ﺑﻮد‪ ،‬در ﻛﻨﺎر ﻛﻠﺒﻪ ﭼﻮﺑﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﻛﻠﺒﻪ را ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي‪.‬‬‫ﺑﻲ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺎر ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻠﺒﻪ رﻓﺖ و ﺳﭙﺲ وارد ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺎﺑﻠﻮ را ﺑﺮ‬
‫روي ﻣﻴﺰ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺧﻮدش را ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺟﻴﻨﻲ و ﻫﺮﻣﻴﻮن را ﻛﺸﺘﻪ ﺑﻮد و ‪ ...‬ﺑﺮج ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور‪.‬‬
‫او ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد را ﺧﺮاب ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ اﻳﻦ ﺗﻤﺎم ﻣﺎﺟﺮا ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ روح‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت از او ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬آزادي ﻋﻤﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد و‬
‫ﻗﺪرﺗﺶ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ آزاد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ او ﻳﻚ اَﺑ‪‬ﺮ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪893‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫اﻧﺴﺎﻧﻲ آرﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻗﺪرﺗﺶ ﺗﻨﻬﺎ در ﺣﻮزه اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻣﻲ ﮔﻨﺠﻴﺪ‪ .‬اﻧﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﺑﺴﻴﺎر ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻳﻔﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اراده و ﻋﻤﻠﺶ ﻳﻜﻲ ﺑﻮد‪ .‬اﻧﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﻛﻪ اﮔﺮ اداﻋﺎي ﺧﺪاﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﻛﺴﻲ ﺟﻠﻮدارش ﻧﻤﻲ ﺷﺪ و اﻳﻦ ﻫﻤﺎن‬
‫روﻳﺎي ﺷﻴﻄﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻴﻄﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺟﺎدو را ﺑﻪ وﺟﻮد آورده ﺑﻮد و آن را در‬
‫اﺧﺘﻴﺎر اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻗﺮار داده ﺑﻮد اﻣﺎ ﻋﺸﻘﻲ ﻛﻪ ﺧﺪا در وﺟﻮد اﻧﺴﺎن ﻗﺮار داده ﺑﻮد‪،‬‬
‫اﻧﺴﺎﻧﻴﺖ اﻧﺴﺎن را ﺣﻔﻆ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻋﺸﻖ درون اﻧﺴﺎن‪ ،‬ﺧﻨﺪه ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻮد ﺑﻪ‬
‫ﺗﻼش ﻣﺬﺑﻮﺣﺎﻧﻪ ﺷﻴﻄﺎن‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮي دﻳﮕﺮ ﻋﺸﻘﻲ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ او ﻣﺤﻜﻮم ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮدي ﺑﻮد‪ .‬او ﻣﺎﻧﻨﺪ‬
‫ﻃﺎﻋﻮﻧﻲ ﺑﻮد ﺑﺮاي ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه‪.‬‬
‫ ﻫﻨﻮز ﻧﻪ‪.‬‬‫اﻳﻦ ﺣﺮف را زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد و ﺧﻮاب او را در ﺧﻮد ﻓﺮو ﺑﺮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﭘﺮﺗﻮ ﻧﻮري ﻛﻪ ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﻲ ﺗﺎﺑﻴﺪ‪ ،‬او را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻛﺮد‪ ،‬ﻓﻮﻛﺲ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ ﻟﺒﻪ ﺗﺨﺖ ﺧﻮاﺑﻴﺪه و ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ‬
‫ﺧﻮدش را ﻛﻒ ﻛﻠﺒﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺪون ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﺻﺪاﻳﻲ‪ ،‬از ﻛﻠﺒﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‪ ،‬او در ورودي ﺳﺎزﻣﺎن اﺳﺮار ﺑﻮد‪.‬‬
‫او ﺑﻪ ﻃﺮح ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﮔﻮدرﻳﻚ از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﻬﻴﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻧﻴﺎز‬
‫داﺷﺖ‪ .‬وارد اﺗﺎق داﻳﺮه ﺷﻜﻞ ﺷﺪ و ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﭼﺮﺧﺶ ﭘﻴﺎﭘﻲ‪ ،‬درب‬
‫ﻳﻜﻲ از اﺗﺎﻗﻬﺎ را ﺑﺎز ﻛﺮد و وارد اﺗﺎﻗﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺳﻴﺮﻳﻮس را در آن از دﺳﺖ‬
‫داده ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ از ﻋﺒﻮر از ﭼﻨﺪ درب دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ را ﭘﻴﺪا‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎﻻر ﮔﻮﻳﻬﺎي ﺷﻴﺸﻪ اي ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺎي ﮔﻮي‬

‫‪894‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ‪ ،‬اوراﻗﻲ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻗﺪﻳﻤﻲ در ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم‬
‫ﻃﺮح ﺑﺮج ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور و ﺟﺎدوﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در آن ﺑﻜﺎر رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪ .‬در‬
‫ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﭼﻴﺰي ﺗﻮﺟﻪ او را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﻛﺮد‪ .‬ﭘﻮﺷﻪ اي ﻛﻪ درﺳﺖ زﻳﺮ‬
‫ﻃﺮاﺣﻲ ﻫﺎي ﺑﻨﺎي ﻣﺪرﺳﻪ ﻗﺮار داده ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻴﭻ ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﺑﺎ ﻧﻈﻢ ﺑﻨﺪي‬
‫اﺳﻨﺎد آن ﻃﺒﻘﻪ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺷﺨﺼﻲ‪ ،‬آن را در آﻧﺠﺎ رﻫﺎ‬
‫ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﭘﻮﺷﻪ اي ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي آن ﻻﻳﻪ اي ﺿﺨﻴﻢ از ﺧﺎك‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻧﺎم آن ﺣﺘﻲ از ﭘﺸﺖ ﻳﻚ دﻳﻮار ﺧﺎك ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ روﻳﺖ ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﻗﻮم ﺳﺎﻳﻪ هﺎ و اﻧﺠﻤﻦ ﺳﺎﻳﻪ هﺎ‬
‫ﭼﻴﺰي در ذﻫﻨﺶ زﻧﮓ زد و ﭘﻴﭽﺸﻲ در ﺷﻜﻤﺶ اﺣﺴﺎس ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻪ دﻻﻳﻠﻲ‬
‫ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم‪ ،‬ﺗﻤﺎﻳﻞ ﻋﺠﻴﺒﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت ﭘﻮﺷﻪ در ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻮﺷﻪ ﻗﻬﻮه اي رﻧﮓ ﮔﺮﻓﺖ و آن را ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫****‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻛﺎر ﺗﻌﻤﻴﺮ ﺑﺮج ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي اﺗﺎق ﻣﻚ‬
‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ ﻗﺮار داده ﺑﻮد را ﺑﺎﻃﻞ ﻛﺮد‪ .‬ﺳﺮي ﺑﺮاي ﻧﻴﻚ ﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪه و ﺑﺎرون‬
‫ﺧﻮن آﻟﻮد ﺗﻜﺎن داد و ﺳﭙﺲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬در اﺗﺎﻗﺶ در ﻣﻨﺰل ﻣﻴﺪان‬
‫ﮔﺮﻳﻤﻮﻟﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺘﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ را ﺑﺮ روي آن ﻗﺮار داده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﺟﻮد او را اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬روح ﺟﻴﻨﻲ ﺟﺎﻳﻲ در ﻫﻤﻴﻦ ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﻫﺎ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫آﻫﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺪن او را در آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪ و در‬
‫ﺷﻌﻠﻪ اي ﺳﻴﺎه ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ او در دره ﮔﻮدرﻳﻚ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬راه ورود ﺑﻪ‬

‫‪895‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻗﺼﺮ را ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮ ﻧﺤﻮي ﺑﻮد‪ ،‬وارد ﺑﺎﻏﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ‪ 7‬ﻣﻘﺒﺮه را در ﺧﻮد‬
‫داﺷﺖ‪ .‬از آﻧﻬﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ و ﻛﻤﻲ دورﺗﺮ‪...‬‬
‫****‬
‫ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﺳﻔﻴﺪي ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻋﺸﻘﺶ را در ﺧﻮد ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬دروﻧﺶ‬
‫در ﺗﻼﺗﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﺮا ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻠﺒﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺣﺮﻓﻲ‪ ،‬ﺧﻮد را ﺑﺮ‬
‫روي ﺗﺨﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺣﺘﻲ ﭘﺮوﻧﺪه اي ﻛﻪ‬
‫در وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮد را ﻧﻴﺰ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺷﺒﻴﻪ ﻓﺸﺮدﮔﻲ آﭘﺎرات ﺑﻪ او دﺳﺖ داد‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را‬
‫ﺑﺎز ﻛﺮد و ﻧﻮر ﺳﺒﺰي ﻛﻪ در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮي او ﺑﻮد را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻧﻮرﻫﺎي دﻳﮕﺮي ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ اﻣﺎ او آﻧﻬﺎ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫اﻃﺮاف او را ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪ .‬ﻧﻮرﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ رﻧﮓ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﺎ ﺳﻴﺎﻫﻲ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻧﻮرﻫﺎ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﺑﻠﻜﻪ اﻧﺮژي ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻧﺮژي ﻣﺨﺮﺑﻲ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﻧﺎﺑﻮدي اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻛﺎر ﻫﺮي ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﻋﻤﻞ ﻏﻴﺮ ارادي ﺑﻮد و‬
‫ﺣﺘﻲ ﺧﻮدش ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ از ﺧﻮد دﻓﺎع ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻋﺎﻟﻲ ﺑﻮد آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﻮرﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در اﻃﺮاف ﻫﺮي ﺑﺮ روي ﻫﻮا ﺷﻨﺎور ﺑﻮدﻧﺪ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻨﺪ‬
‫و روﺷﻨﺎﻳﻲ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻃﺮاف ﺧﻮد را‬
‫ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﺳﺎﻟﻨﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه ﺑﻮد و در ﻣﻘﺎﺑﻞ او‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ اﻳﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻬﺎر‬

‫‪896‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﻲ ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ ﺳﻴﺎه ﻛﻪ رداي وﻟﺪﻣﻮرت را ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺗﺪاﻋﻲ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻀﻮ ﺟﺪﻳﺪ ﮔﺮوه ﺧﻮش آﻣﺪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻢ‪.‬‬‫ ﻋﻀﻮ ﺟﺪﻳﺪ؟!‬‫ﻫﺮي اﻳﻦ ﺣﺮف را در ﺟﻮاب ﺣﺮف ﻳﻜﻲ از ﺳﻴﺎه ﭘﻮﺷﺎن ﻛﻪ ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮي‬
‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دﻳﮕﺮان داﺷﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﻳﻜﻲ از اﻋﻀﺎي ﮔﺮوه را ﻛﺸﺘﻴﺪ و ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﮔﺮوه‪ ،‬ﺟﺎﻳﮕﺎه‬‫او را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻲ آورﻳﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ وﻓﺎداري ﺧﻮد را اﺛﺒﺎت ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻛﺴﻲ را ﻛﺸﺘﻢ؟‬‫ ﺗﺎم رﻳﺪل‪.‬‬‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻋﻜﺲ اﻟﻌﻤﻠﻲ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬اﺣﺴﺎس آﭘﺎرات ﻏﻴﺮ‬
‫ارادي ﺑﺮاي دوﻣﻴﻦ ﺑﺎر او را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬او ﺑﻪ ﻛﻠﺒﻪ اش ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫در آﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﺻﺪاي ﻓﺮﻳﺎد ﺧﺸﻢ ﻣﺮد را ﺷﻨﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫ﺑﺮاي اﻣﺸﺐ دﻳﮕﺮ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮ روي ﭘﺎ ﺟﺴﺖ و ﻃﻠﺴﻤﻲ را ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ دﻳﻮار ﻛﻠﺒﻪ ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ اﺣﺴﺎس‬
‫ﻛﺮد ﻛﻪ ﺧﻮن در رﮔﻬﺎﻳﺶ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺣﺮﻛﺖ از او ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎد و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻌﻤﻮﻻ از اﻳﻦ روش اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻮده اي از دود رﻗﻴﻖ در ﻣﻴﺎن ﻫﻮا ﺷﻨﺎور ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﻜﻞ‬
‫ﻳﻚ اﻧﺴﺎن را ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬آﺗﺸﻲ ﺳﻴﺎه ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺷﻌﻠﻪ اي ﻛﻪ ﻫﺮي‬

‫‪897‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺑﺮاي ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻲ از آن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺪن ﻣﺮد دودي را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪ ،‬اﻧﺴﺎﻧﻲ ﭘﻮﺷﻴﺪه در رداﻳﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﻬﻮه اي‬
‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﺮد ﻋﺎدي ﺑﻮد ﺑﻪ ﺟﺰ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‪ .‬ﺗﻮده‬
‫اي ﺳﻴﺎه در زﻣﻴﻨﻪ اي ﺳﻔﻴﺪ‪ .‬ﺳﻴﺎﻫﻲ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺮد‪ ،‬ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻗﻠﺐ‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت را ﺷﺮﻣﻨﺪه ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﺗﺎق ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﻗﺪرت ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﻴﺰي داري ﻫﺮي اﻣﺎ اﻳﻦ ﻗﺪرت ﺑﺮ ﻣﻦ ﺗﺎﺛﻴﺮ‬‫ﻧﺪارد‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻗﺼﺪ ﺻﺪﻣﻪ زدن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ را ﻧﺪارم و ﻫﺪﻓﻢ از آﻣﺪن ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ‬‫ﻳﻚ ﻣﻜﺎﻟﻤﻪ دوﺳﺘﺎﻧﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﺑﺪن ﻫﺮي از روي زﻣﻴﻦ ﺑﻪ ﭘﺮواز در آﻣﺪ و ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺮ‬
‫روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﻴﺮوﻳﻲ ﻛﻪ او را ﺑﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬از ﺑﻴﻦ‬
‫رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻲ‬‫اﻳﻦ اوﻟﻴﻦ ﺳﻮاﻟﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ از دﻫﺎن ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﻣﻲ ﭘﺮﺳﻴﺪي ﻛﻪ ﻣﻦ ﭼﻲ ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻳﻚ ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺴﺘﻢ‬‫آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬وﻟﻲ در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﻫﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ‬
‫ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﭘﻮﺷﻪ اي ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻣﻴﺰ ﻗﺮار داﺷﺖ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺳﺮش را ﺑﺎ‬
‫ﺗﺎﺳﻒ ﺗﻜﺎن داد‪.‬‬

‫‪898‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﻣﻴﺪوار ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﮔﺮدو ﺧﺎك روي ﺟﻠﺪش را ﭘﺎك ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻲ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﺮ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﺳﺎده اي ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﻛﺮده ﺑﻮد‬
‫ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﻧﻴﺎي ﻣﺎ از ﺷﻤﺎ ﺟﺪاﺳﺖ‪ .‬ﻣﺎ ﺟﺴﻢ ﻧﺪارﻳﻢ و ﺣﺘﻲ روح ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ‪.‬‬‫ﻧﻮع ﺟﺪﻳﺪي از ﻣﺨﻠﻮﻗﺎت ﻛﻪ وﻳﮋﮔﻴﻬﺎي ﺧﺎص ﺧﻮدﻣﺎن را دارﻳﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺰاران ﺳﺎل ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد راﻫﻲ ﺑﺮاي‬
‫ورود ﺑﻪ دﻧﻴﺎي ﺷﻤﺎ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﻲ را ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺷﺪ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻬﺎي آن را ﺗﻤﺎم ﻧﺴﻞ ﻣﺎ ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﻣﻜﺜﻲ ﻛﺮد و از درون ﭘﻮﺷﻪ‪ ،‬ﻛﺎﻏﺬي را ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺳﻪ ﮔﻮي ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻛﻪ در ﻣﺮﻛﺰ ﻫﺮ ﻛﺪام‪ ،‬ﻧﻮري ﺑﻪ رﻧﮓ آﺑﻲ‬
‫ﺗﻴﺮه‪ ،‬ﺳﺒﺰ ﺗﻴﺮه و ﺳﺮخ ﺗﻴﺮه ﻣﻲ درﺧﺸﻴﺪ‪ .‬او اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ او در دﻧﻴﺎي ﺷﻤﺎ‪ ،‬ﺑﺎ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻣﻼﻗﺎت ﻛﺮد‪ .‬ﺟﺎدوﮔﺮي ﺳﻴﺎه ﺑﻪ ﻧﺎم‬‫ﻛﻨﺖ وﻳﻠﻴﺎم ادوارد وﻟﻒ‪.‬‬
‫ ﻫﻴﻮﻻي آﺗﺶ‪ .‬او ﻣﺮده‪ .‬ﺟﺪ ﻣﻦ‪ ،‬ﻣﺮﻟﻴﻦ ﺑﺰرگ او را ﻛﺸﺖ‪.‬‬‫ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺼﻮر ﺑﻮدﻳﻢ ﻛﻪ او ﻣﺮده اﻣﺎ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲ ﻛﺮدﻳﻢ‪ .‬او‬‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺎﻳﻪ ﻣﺬﻛﻮر را ﻓﺮﻳﺐ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ او را ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺑﻪ دﻧﻴﺎي ﻣﺎ‬
‫ﺑﻴﺎورد اﻣﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ دﻧﻴﺎي ﻣﺎ رﺳﻴﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺳﻪ ﮔﻮﻫﺮ را دزدﻳﺪ‪ .‬از‬
‫آن زﻣﺎن‪ ،‬او‪ ،‬ﻛﻨﺘﺮل دﻧﻴﺎي ﻣﺎ را در دﺳﺖ دارد‪.‬‬
‫ ﭼﺮا اﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ زﻧﻲ؟‬‫ ﭼﻮن ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﻪ او ﺑﭙﻴﻮﻧﺪي‪.‬‬‫‪ -‬ﭼﻲ؟!‬

‫‪899‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﺮد از روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻗﺪم زدن در ﻃﻮل اﺗﺎق ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺗﺎم رﻳﺪل‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﻣﺪرﺳﻪ ﻓﺎرق‬‫اﻟﺘﺤﺼﻴﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد و در ﻃﻮل ﻳﻜﻲ از ﺳﻔﺮﻫﺎﻳﺶ‪ ،‬ﺑﺎ اﻧﺠﻤﻨﻲ آﺷﻨﺎ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬اﻧﺠﻤﻨﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺗﻮﺳﻂ ﻳﻚ ﻧﻴﻤﻪ اﻧﺴﺎن‪-‬ﻧﻴﻤﻪ‬
‫ﺳﺎﻳﻪ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد و او ﻛﺴﻲ ﻧﺒﻮد ﻣﮕﺮ ﻛﻨﺖ وﻟﻒ‪ .‬رﻳﺪل ﺑﻪ واﺳﻄﻪ‬
‫ﻗﺎﺑﻠﻴﺘﻬﺎﻳﺶ در ﺟﺎدوي ﺳﻴﺎه و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﭘﻠﻴﺪي ذاﺗﻲ اش‪ ،‬در‬
‫اﻧﺠﻤﻦ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﺗﻮ او را ﻛﺸﺘﻲ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺎﻳﮕﺎه او را در اﺧﺘﻴﺎر‬
‫ﺑﮕﻴﺮي و ﻗﺴﻤﺘﻲ از روح ﺧﻮدت را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺿﻤﺎﻧﺖ وﻓﺎداري‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﺪﻫﻲ‪.‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺘﻲ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻣﺸﺘﺶ را ﺑﺮ روي ﻣﻴﺰ ﻛﻮﺑﻴﺪ و ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻗﺒﻞ اﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ‬
‫ﺑﻪ درون آن ﺳﺎﻟﻦ ﺳﻴﺎه ﺑﺮده ﺷﺪه ﺑﻮد و آن اﺷﺨﺎص را ﻣﻼﻗﺎت ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ﻣﺮد ﻟﺒﺨﻨﺪي زد ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﺑﺪي را ﺑﻪ ﻫﺮي اﻟﻘﺎ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ ﭼﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ اي؟‬‫ آزادي در ﻗﺒﺎل آزادي‪.‬‬‫و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺘﻲ از ﻋﺪم درك را در ﭼﻬﺮه ﻫﺮي دﻳﺪ‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﻲ ﺷﻚ آﻧﻬﺎ ﺗﻮ را رﻫﺎ ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ و در‬‫ﻋﻮض‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﮔﻮﻫﺮ ﻫﺎ را ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮداﻧﻲ ﻳﻌﻨﻲ آزادي ﻣﺎ را‪.‬‬

‫‪900‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺣﻘﻴﻘﻲ ﻛﺎرﻫﺎي‬
‫وﻟﺪﻣﻮرت ﭘﻲ ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎم رﻳﺪل در ﺣﻘﻴﻘﺖ‪ ،‬زﻣﻴﻨﻪ را ﺑﺮاي ﺣﻜﻮﻣﺖ‬
‫ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ ﺑﺲ ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻣﻬﻴﺎ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬دو راه ﭘﻴﺶ رو داﺷﺖ‪ .‬راه اول‬
‫ﭘﺬﻳﺮش ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺑﻮد و اﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ دردﺳﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮد اﻣﺎ در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻫﻤﻪ‬
‫ﺑﻪ آﺳﺎﻳﺶ ﻣﻲ رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ او ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬راه دوم‪ ،‬رد‬
‫ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺑﻮد ﻛﻪ ﺧﻮد ﺷﺎﻣﻞ دو ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻳﺎ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ ارﺑﺎب‬
‫ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪد و ﻳﺎ ﺧﻮدش را ﺑﻜﺸﺪ‪.‬‬
‫ ﻗﺒﻮل ﻣﻲ ﻛﻨﻢ‪.‬‬‫ﻣﺮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻛﺎﻏﺪ دﻳﮕﺮي را از درون‬
‫ﭘﻮﺷﻪ ﺑﻴﺮون آورد‪.‬‬
‫ اﻧﺠﻤﻦ ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ‪ ،‬ﺷﺎﻣﻞ ‪ 12‬ﻧﻔﺮ اﺳﺖ‪ 5 .‬ﻧﻔﺮ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﻇﺮ‬‫ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه وﻳﻠﻴﺎم وﻟﻒ‪ .‬در ﻣﻮرد ‪ 6‬ﻧﻔﺮ‬
‫دﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰي ﻧﻤﻲ داﻧﻴﻢ ﺟﺰ اﻳﻨﻜﻪ آﻧﻬﺎ اﻧﺴﺎن ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﻮ آن ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ‬
‫را دﻳﺪه اي و ﺑﺎ ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ ﺣﺮف زده اي‪ .‬اﺳﺘﻴﻮ ﮔﺮﻳﻨﺪل واﻟﺪ‪.‬‬
‫ ﮔﺮﻳﻨﺪل واﻟﺪ؟!‬‫ درﺳﺖ ﺣﺪس زدي‪ .‬اﺳﺘﻴﻮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮزﻧﺪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎه رﻧﺪوﻟﻒ ﮔﺮﻳﻨﺪل‬‫واﻟﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ و ﺑﻘﻴﻪ؟‬‫ﻣﺮد دﺳﺘﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻧﻤﻲ دوﻧﻢ وﻟﻲ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻢ ﻛﻪ اﺳﺘﻴﻮ ﻣﻲ داﻧﺪ‪.‬‬

‫‪901‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﺑﺎزي‪ .‬اﻳﻨﻄﻮر ﻧﻴﺴﺖ؟ ﺑﺎ ﭘﻴﺪا ﻛﺮدن ﻫﺮ ﻛﻠﻴﺪ و ﻫﺮ‬‫ﻗﺴﻤﺖ ﻧﻘﺸﻪ‪ ،‬ﺗﻜﻪ ﺑﻌﺪي ﻧﻴﺰ وﺟﻮد ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮ روي ﻫﻢ ﻣﻲ ﺳﺎﻳﻴﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺣﺮف را زده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮد ﺑﺎ ﻛﻤﺎل آراﻣﺶ‪ ،‬ﻛﺎﻏﺬي از ﺟﻴﺒﺶ ﺧﺎرج ﻛﺮد و آن را ﺟﻠﻮي‬
‫ﻫﺮي ﻗﺮار داد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮدي‪.‬‬‫و در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﺣﺎﻟﻪ اي از دود ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻛﺎر ﻫﺮي از ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﺷﺮوع ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻘﺎط ﻣﺨﺘﻠﻒ دﻧﻴﺎ ﺳﻔﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻛﺎرش را ﺑﺎ ﭘﺎرﻳﺲ آﻏﺎز ﻛﺮده ﺑﻮد و ﺧﺸﻢ ﻣﻬﺎرﻧﺎﭘﺬﻳﺮش را ﺑﺮ ﺳﺮ ﺟﺎدوﮔﺮان‬
‫ﺳﻴﺎه ﻓﺮو رﻳﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﺎرﻳﺲ رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤﻠﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي‬
‫ﻛﺎﻏﺬ‪ ،‬آدرس داده ﺑﻮد رﻓﺖ‪ .‬ﺟﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﺪﺗﺮ از ﻧﺎﻛﺘﺮن‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش را ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ را ﻧﻴﺰ زﻧﺪه ﻧﮕﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ دﻳﮕﺮان و ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﻣﺸﻨﮕﻬﺎ اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬در‬
‫ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻼﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺮ ﺳﺮ آﻧﻬﺎ آورده ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﺑﻮد‪.‬‬
‫و ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪه ﺧﺎﻧﺪان ﻣﺎرﻫﺎي ﺳﻴﺎه ‪ ...‬اﺳﺘﻴﻮ ﮔﺮﻳﻨﺪل واﻟﺪ‪.‬‬
‫ﻧﺒﺮد آﻧﻬﺎ ﻛﻮﺗﺎه ﺑﻮد و ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﻴﺎه ﻫﻴﭻ ﺷﺎﻧﺴﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﺘﻴﻮ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﺟﺎﻧﻲ در ﺑﺪﻧﺶ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺎ‬
‫دﻳﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻃﻨﺎﺑﻬﺎي ﺟﺎدوﻳﻲ او را ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ‬
‫دﻳﻮار ﺑﺴﺖ و ﺑﺎ ﺑﺪﺗﺮي روﺷﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ ،‬اﻃﻼﻋﺎت را از ذﻫﻦ او‬
‫ﺧﺎرج ﻛﺮد‪ .‬در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﻨﺎﻳﺘﻜﺎري ﻫﻤﭽﻮن او‪ ،‬ﻫﻴﭻ رﺣﻢ و ﻣﺮوﺗﻲ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬

‫‪902‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻳﻚ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺖ و ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ دﻳﮕﺮ را ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻓﺮﻗﻪ وﻓﺎدار‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ را ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ و اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻮرد ﻧﻴﺎزش را از ذﻫﻦ آﻧﻬﺎ ﺧﺎرج ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻳﻚ‬
‫ژاﭘﻨﻲ‪ ،‬ﻳﻚ ﻫﻨﺪي و ﻳﻚ ﺟﺎدوﮔﺮ آﻓﺮﻳﻘﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﭼﻬﺮه ﻛﻴﻨﮕﺰﻟﻲ ﺷﻜﻠﺒﻮﻟﺖ را‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺗﺪاﻋﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺲ از اﻳﻨﻜﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ را ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻲ آورد‪ ،‬ذﻫﻦ آﻧﻬﺎ را اﺻﻼح ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﺮه اي‬
‫ﻗﻼﺑﻲ‪ ،‬آﻧﻬﺎ را رﻫﺎ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﺳﺘﻴﻮ ﻳﻚ اﺳﺘﺜﻨﺎء ﺑﻮد و ﺑﺮﺧﻮرد ﺷﺪﻳﺪ ﻫﺮي ﺑﺎ او‬
‫و ﻣﺮگ وﺣﺸﺘﻨﺎﻛﺶ‪ ،‬ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻮﻫﻴﻨﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺜﺎر داﻣﺒﻠﺪور ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫آﻧﺸﺐ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻠﺒﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻮري ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ از زﻳﺮ درب‬
‫ﻛﻠﺒﻪ ﺑﻪ ﺑﻴﺮون ﻣﻲ ﺗﺎﺑﻴﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ را ﻧﻴﺰ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‬
‫ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را در ﻣﻮرد ﻫﻮﻳﺖ ﺷﺶ ﻋﻀﻮ دﻳﮕﺮ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺗﻤﺎم ﻛﻠﺒﻪ را در‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﻣﻲ دﻳﺪ‪ .‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ در آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ‬‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺳﭙﺮي ﺳﺎﺧﺖ اﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﺣﻤﻠﻪ اي در‬
‫ﻛﺎر ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎن ﻣﺮدي ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻛﻠﺒﻪ اش آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﻣﺮد وارد ﻛﻠﺒﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻤﺎم اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﻣﺪت اﻓﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد را ﺑﺮاي ﻣﻬﻤﺎﻧﺶ ﺑﺎزﮔﻮ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺮد در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ اش ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ‪ 2‬ﺷﺒﺢ و ‪ 4‬روح ﻣﺠﺴﻢ‪ .‬ﺑﺎ ارواح ﻛﻪ ﻣﺸﻜﻠﻲ ﻧﺨﻮاﻫﻲ داﺷﺖ‪ .‬ﺗﻮ‬‫ﺳﻼح ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﻣﺎ را از ﺑﺮزخ ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪي‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ را‪.‬‬

‫‪903‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ و اﺷﺒﺎح؟‬‫ﻣﺮد ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﺮﻛﻴﺒﻲ از ﻧﺒﻮغ ارﺑﺎب ﺳﺎﻳﻪ و ﺗﻘﻠﻴﺪي وﻳﻮاﻧﻪ وار از ﻧﮋاد ﻣﺎ‪ .‬ﻳﻚ‬‫اﻧﺴﺎن ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺣﺮﻳﻒ ﻳﻚ ﺳﺎﻳﻪ ﺑﺸﻮد ﻣﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻳﻚ‬
‫ﺳﺎﻳﻪ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﭼﻲ؟؟!!‬‫ﻣﺮد ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﻫﺮي آﻧﺠﺎ‬
‫ﺣﻀﻮر ﻧﺪارد‪.‬‬
‫ ﻣﺎ ﻳﻜﺒﺎر ﺑﻪ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﻛﺮدﻳﻢ و ﺑﻨﺪه آﻧﻬﺎ ﺷﺪﻳﻢ‪ .‬ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻴﻢ‬‫ﻳﻜﺒﺎر دﻳﮕﺮ اﻳﻦ ﺧﻄﺮ را ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢ‪.‬‬
‫و آﻧﮕﺎه ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره ﻧﻮر اﺗﺎق ﺑﻪ ﺷﺪت ﻛﻢ ﺷﺪ و ﺻﺪاﻳﻲ ﻫﻤﭽﻮن ﺻﺪاي‬
‫ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪن اﻧﮕﺸﺖ ﺑﺮ ﺗﺨﺘﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪:‬‬
‫ اﻳﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﺗﻮ اﺳﺖ‪ .‬ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻦ "ﺳﻴﺰر"‪.‬‬‫و ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺮ ﮔﺸﺖ‪ .‬ﻣﺮد ﻳﺎ ﻫﻤﺎن ﺳﻴﺰر‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد‬
‫و در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺮادر ﻣﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﻼ را ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺎ آورد‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ و ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻲ را زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﺗﻮده اي دود ﺳﻴﺎه رﻧﮓ در اﻃﺮاف دﺳﺘﺶ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻣﺘﺮاﻛﻢ‬
‫ﺷﺪن ﻛﺮد ﺗﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﮔﻮي ﺳﻴﺎه رﻧﮕﻲ را ﺗﺸﻜﻴﻞ داد ﻛﻪ در ﻣﺮﻛﺰش‪،‬‬
‫ﭘﺮﺗﻮﻳﻲ ﺳﻔﻴﺪرﻧﮓ ﺳﻮﺳﻮ ﻣﻲ زد‪ .‬ﺳﻴﺰر در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺻﺪاﻳﺶ ﻣﻲ ﻟﺮزﻳﺪ و‬
‫ﺑﻪ ﮔﻮي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪904‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ اﮔﺮ راه دﻳﮕﺮي داﺷﺘﻢ‪ ،‬ﻫﻴﭽﮕﺎه اﻳﻦ را اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﻲ ﻛﺮدم‪ .‬اﻳﻦ‬‫آﺧﺮﻳﻦ ﮔﻮﻫﺮ ﻧﮋاد ﻣﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﺳﺘﺎره آزون‪ .‬اﻳﻦ ﮔﻮي ﻣﺎ را در‬
‫ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻳﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ از ﻧﺎﺑﻮدي ﺣﻔﻆ ﻛﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺳﭙﺲ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻋﺘﻤﺎد ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و اﻣﻴﺪوارم ﻛﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻜﺮده‬‫ﺑﺎﺷﻢ‬
‫و ﺑﺪون اﻃﻼع ﻗﺒﻠﻲ‪ ،‬ﮔﻮي را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭘﺮت ﻛﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻏﺮﻳﺰي‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد ﺗﺎ از ﺻﻮرﺗﺶ دﻓﺎع ﻛﻨﺪ و ﮔﻮي در ﻛﻒ دﺳﺖ‬
‫راﺳﺘﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫****‬
‫ﻓﺮﻳﺎدي ﻛﺸﻴﺪ و دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن داد اﻣﺎ ﮔﻮي ﺑﻪ دﺳﺖ او ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد و‬
‫دﺳﺘﺶ را ﻣﻲ ﺳﻮزاﻧﺪ‪ .‬آﺗﺸﻲ ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻛﻪ از اﻋﻤﺎق زﻣﻴﻦ آﻣﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﻛﻒ ﭼﻮﺑﻲ ﻛﻠﺒﻪ را از ﻫﻢ درﻳﺪ و ﻫﺮي را در آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﮔﺬﺷﺖ و ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺳﺮﻋﺘﻲ ﻛﻪ ﺷﺮوع ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﭘﺎﻳﺎن رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺳﻴﺰر در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﺮس را ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر در ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش‬
‫اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺮدي ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ روي دو زاﻧﻪ ﺑﺮ زﻣﻴﻦ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﺮش را ﭘﺎﻳﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﺳﻴﺰر ﻧﮕﺎه ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ ﭼﺸﻤﺎن او ﻧﻴﺰ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻴﺎﻫﻲ ﺷﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ‪ ...‬ﻳﻚ ﻧﻴﻤﻪ ﺳﺎﻳﻪ‪ .‬ﺑﺮ روي دو ﭘﺎ اﻳﺴﺘﺎد‪ .‬دﺳﺖ‬
‫راﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ آﺗﺸﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه‪ ،‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫ﻛﺎﻣﻞ‪ ،‬از ﺷﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺎن ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪ .‬ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﻮك دﺳﺘﺶ‬

‫‪905‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮدﻧﺪ و در ﻛﻒ دﺳﺘﺶ ﻣﺘﻤﺮ ﻛﺰ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎره‪ ،‬ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ از‬
‫دﺳﺘﺶ ﺑﻴﺮون ﺟﻬﻴﺪﻧﺪ و ‪ ...‬ﺷﻤﺸﻴﺮي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه در دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﻮد و‬
‫ﺳﺘﺎره آزون ﺑﻪ ﻣﭻ دﺳﺘﺶ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﻤﺎن‪.‬‬‫ﻫﺮي‪ ،‬اﻳﻦ را ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺳﻴﺰر ﮔﻔﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ او در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺰرﮔﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻛﻪ از ﺳﻨﮕﻬﺎي ﺑﺰرگ و ﺳﻴﺎه‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﻳﻚ دﺳﺘﺶ‪ ،‬ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ و در دﺳﺖ دﻳﮕﺮش‪،‬‬
‫ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﻮدرﻳﻚ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬اﻛﺲ ﻛﺎﻟﻴﺒﺮ‪.‬‬
‫اﻳﻨﺠﺎ دﻳﮕﺮ از ﺟﺎدو ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﺑﻮد و اراده‪.‬‬
‫****ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ****‬
‫ﺳﻪ اﺛﺮ ﺳﻮﺧﺘﮕﻲ ﺑﺰرگ در ﻛﻒ ﺗﺎﻻر‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﺑﻮد ﻛﻪ از ارواح ﺧﺒﻴﺚ ﻣﺎﻧﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬زره ﻫﺎي ﻓﻮﻻدي ﻛﻪ دﺷﻤﻨﺎن ﻧﺎدﻳﺪﻧﻲ را در ﺧﻮد ﺟﺎي داده ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬
‫اﻛﻨﻮن ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و روي زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ اﺛﺮي از روح ﭼﻬﺎرم‬
‫ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺻﺪاي ﻗﺪﻣﻬﺎﻳﻲ از ﺳﻤﺖ دﻳﮕﺮ ﺗﺎﻻر ﺷﻨﻴﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ روي زﻣﻴﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از ﺑﻴﺸﻤﺎر ﺳﻄﻮن ﺗﺎﻻر‬
‫ﺗﻜﻴﻪ داده ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻪ زﺧﻤﻲ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‬
‫اﻣﺎ ﻧﻴﺮوي زﻳﺎدي را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاي ﻗﺪﻣﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚ و ﻧﺰدﻳﻜﺘﺮ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ اﻳﻨﻜﻪ در دﻳﺪرس ﻫﺮي ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫دو زن در ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻳﻲ ﺗﻮر ﻣﺎﻧﻨﺪ و ﺳﻔﻴﺪ ﻛﻪ زﻳﺒﺎﻳﻲ آﻧﻬﺎ را ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻮﻫﺎ و ﭼﺸﻤﺎن آﻧﻬﺎ ﻫﺮ دو ﺳﻴﺎه ﺑﻮد و ﺑﺮ ﭘﻮﺳﺖ ﺳﻔﻴﺪ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺟﻠﻮه‬

‫‪906‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫زﻳﺒﺎﻳﻲ داﺷﺖ‪ .‬ﻣﺨﻠﻮﻗﺎت ﻛﻨﺖ وﻳﻠﻴﺎم وﻟﻒ‪ .‬ﺑﺮاي رﺳﻴﺪن ﺑﻪ وﻳﻠﻴﺎم‪ ،‬ﻣﻲ‬
‫ﺑﺎﻳﺴﺖ از ﺳﺪ اﻳﻦ دو ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ و اﮔﺮ ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲ ﺧﻮرد ‪...‬‬
‫اﺷﺒﺎح ﺳﺎﺧﺘﻪ دﺳﺖ وﻳﻠﻴﺎم‪ ،‬در ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎن ﺧﻮد ﺗﺨﻢ رﻳﺰي ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻳﻚ ﺗﺨﻢ رﻳﺰ در ﻫﺮ ﭼﺸﻢ و اﻳﻦ ﻛﺎر را ﺑﻪ ﻛﻤﻚ زﺑﺎن ﺧﻮد اﻧﺠﺎم ﻣﻲ دادﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ دو ﺗﺨﻢ ﺑﺸﻜﻨﻨﺪ و راه ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻐﺰ‬
‫ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﺑﺎز ﻛﻨﻨﺪ ﺗﺎ از ﻣﻐﺰ او ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬اﻳﻦ دو زن ﺑﺎ آن ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﺑﻴﭽﺎره ﭼﻪ‬
‫ﻫﺎ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ زﻳﺒﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﭼﻬﺮه دو ﺷﺒﺢ ﺑﻮد‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﺮ روي ﭘﺎ اﻳﺴﺘﺎد و دو‬
‫ﺷﻤﺸﻴﺮ را ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺿﺮﺑﺪري ﻧﮕﻪ داﺷﺖ‪ ،‬از ﺻﻮرﺗﺸﺎن ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﻧﺒﺮد واﻗﻌﺎً زﻳﺎد ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﻛﺪام از آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺷﻤﺸﻴﺮي ﻫﻤﭽﻮن ﺷﻤﺸﻴﺮ‬
‫ﻫﺮي وﻟﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻧﺎزﻛﺘﺮ‪ ،‬در اﺧﺘﻴﺎر داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬در ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﻧﻴﺮوي‬
‫ﺟﺎدوﻳﺶ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﻛﺮد و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺗﻮان‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫دﻳﮕﺮي ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮد‪ .‬ﺣﺮﻛﺘﺶ ﺑﻪ ﺣﺪي ﺳﺮﻳﻊ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﺮﻳﻔﺶ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ آن‬
‫را دﻓﻊ ﻛﻨﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺣﺮﻛﺖ ﺷﻤﺸﻴﺮﻫﺎي ﻫﺮﻳﺎز دو ﺟﻬﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ‪ ،‬ﺳﺮ‬
‫او را از ﺗﻦ ﺟﺪا ﻛﺮد‪ .‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺻﺪاي ﺟﻴﻐﻲ ﻛﺮ ﻛﻨﻨﺪه ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬دوﻣﻴﻦ ﺣﺮﻳﻔﺶ را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ روي‬
‫زﻣﻴﻦ اﻓﺘﺎده و ﺧﻂ ﻧﻮر ﺳﺒﺰرﻧﮕﻲ‪ ،‬دور ﺗﺎ دور ﮔﺮدن او را ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ‬
‫اي ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺳﺮ او ﻧﻴﺰ از ﺗﻨﺶ ﺟﺪا ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﻲ ﻛﻪ آﻧﺪو را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺘﺼﻞ‬
‫ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻗﺪرﺗﺸﺎن را ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻌﺎﻳﺒﻲ داﺷﺖ ﻛﻪ‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ آن‪ ،‬اﺷﺘﺮاﻛﻲ ﺑﻮدن زﻧﺪﮔﻲ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد و ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻴﺐ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺮگ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻣﺮگ آﻧﻬﺎ‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﺳﻴﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬آزاد ﻣﻲ‬

‫‪907‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﺷﺪﻧﺪ و ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎن ﺗﺨﻢ رﻳﺰي ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮدي ﺗﺨﻢ‬
‫ﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻴﻨﺎﻳﻲ ﺧﻮد را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻲ آوردﻧﺪ‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ از درﺑﻲ ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ رد ﺷﻮد‪ ،‬ﺻﺪاي‬
‫ﻗﺪﻣﻬﺎﻳﻲ را ﺷﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎرج ﻣﻲ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫****‬
‫راﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻي ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﻳﻦ ﺑﺮج ﺑﺎز ﻛﺮد و ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﺣﺮﻳﻔﺶ‬
‫را دﻳﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ‪...‬‬‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ او‪ ،‬ﺗﺎم رﻳﺪل ‪ 17‬ﺳﺎﻟﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﻫﺮي‪ .‬ﺑﻪ ﺷﺨﺼﻪ اﻳﻦ ﻗﻴﺎﻓﻪ را ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ ﭘﺴﻨﺪم‪.‬‬‫ ﺗﻮ ﻣﺮدي‪.‬‬‫رﻳﺪل ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون اﺣﻤﻖ ﻫﺎ ﻗﺴﻤﺘﻲ از روح ﻣﻦ را ﺑﺎﺑﺖ ﺿﻤﺎﻧﺖ وﻓﺎداري از‬‫ﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ روح ﻣﻦ ﻃﺎﻟﺐ ﻗﺪرت ﺑﻮد و اﻳﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﻴﺰي ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ وﻳﻠﻴﺎم ﻧﻴﺰ در ﭘﻲ آن ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﭼﻜﺎر ﻛﺮدي اﻧﺴﺎن ﻧﺎدان‪.‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻬﺮه ﺗﺎم ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮد‪ .‬ﻗﺪش ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ وﻫﻴﻜﻠﺶ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫وﻳﻠﻴﺎم وﻟﻒ ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻛﻠﻔﺖ و ﺧﺸﻦ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ او ﻛﺎري ﻧﻜﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻦ ﺑﻮدم ﻛﻪ روح او را ﺑﺎ روح ﺧﻮدم ﺗﺮﻛﻴﺐ ﻛﺮدم‪.‬‬‫‪ -‬ﺗﻮ زﻣﺎﻧﻲ ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﺑﻮدي؟ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎور ﻛﻨﻢ؟!‬

‫‪908‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﺑﻪ ﻳﺎد ﺑﻴﺎور ﻫﺮي‪ .‬ﻫﻴﭻ ﺧﻮب و ﺑﺪي ﻧﻴﺴﺖ و ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺪرت اﺳﺖ ﻛﻪ‬‫ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ آن را ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻲ آورﻧﺪ و ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﺎﺑﻮد‬
‫ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﻗﺪرت را در ﺗﻮ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ وﻟﻲ ﺗﻮ از آن اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻲ‬
‫ﻛﻨﻲ‪ .‬ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ‪ .‬از آن ﻣﻦ ﻣﻲ ﺷﻮد‬
‫ ﺧﻴﻠﻲ اﻃﻤﻴﻨﺎن داري! ﻗﺪرت ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ آن را اﺣﺴﺎس‬‫ﻛﺮدم‪ .‬ﻣﻦ ﺷﻴﻄﺎن را دﻳﺪم و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ دو راﻫﻲ را‪ .‬ﻣﻦ اﻧﺘﺨﺎﺑﻢ را‬
‫ﻛﺮده ام‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﺠﻨﮓ و ﺑﻤﻴﺮ‪.‬‬‫ اول ﺷﻤﺎ‪.‬‬‫ﻧﺒﺮد آﻏﺎز ﺷﺪ اﻣﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ از ﻫﻤﻴﻦ اﺑﺘﺪا ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ زﺧﻢ‬
‫ﻫﺎي ﺑﻴﺸﻤﺎري ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻮد؟! رﻫﺒﺮ اﻧﺠﻤﻦ اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ ‪ ...‬ﻳﻚ اﺑﺮ ﺟﺎدوﮔﺮ ‪ ...‬ﻧﻮاده‬‫ﻣﺮﻟﻴﻦ‪ ...‬ﻣﺮﻟﻴﻦ از ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻲ ﺟﻨﮕﻴﺪ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻲ ﻣﻦ را‬
‫ﺷﻜﺴﺖ ﺑﺪي ﻫﺮي اﻣﺎ از ﻗﺪرﺗﻲ ﻛﻪ داري‪ ،‬ﻣﻲ ﺗﺮﺳﻴﺪي‪ .‬ﻗﺪرت‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﺑﺮﺳﺪ ﻛﻪ ﻟﻴﺎﻗﺘﺶ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻦ‪.‬‬
‫و در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮش را ﺑﺎﻻي ﺳﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎن اﻳﺴﺘﺎد ‪ ...‬ﻣﻐﺰ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﺪت ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬او از ﺗﻤﺎم ﺗﻮاﻧﺶ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬وﻳﻠﻴﺎم ﻳﻚ ﺧﺎﻃﺮه ﺑﻮد و او ﻧﻤﻲ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮش‪ ،‬ﻳﻚ ﺧﺎﻃﺮه را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﺪ ‪ ...‬ﺧﺎﻃﺮه ‪ ...‬ﮔﺬﺷﺘﻪ ‪...‬‬
‫ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ از ﭼﻨﮕﺎل وﻟﺪﻣﻮرت رﻫﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﻬﺎب ﻧﻮراﻧﻲ ﺑﻪ او ﺧﻮرده ﺑﻮد ‪ ...‬ﺣﺼﺎري ﻧﻮراﻧﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ ﺑﻪ‬

‫‪909‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫دور روح ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻗﻔﺲ ﻧﻮر ‪ ...‬ﻗﺪرﺗﻲ ﻛﻪ وﻳﻠﻴﺎم ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﺑﻮد ‪ ...‬او‬
‫وﻳﻠﻴﺎم ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺷﻤﺸﻴﺮﻫﺎ را اﻧﺪاﺧﺖ و دو دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﻳﻠﻴﺎم ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﮔﻮاﻧﻴﮕﻮ‬‫ﻧﻮري ﺑﺴﻴﺎر ﺷﺪﻳﺪ از دﺳﺖ ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ وﻳﻠﻴﺎم ﺑﺮﺧﻮرد ﻛﺮد و‬
‫ﻫﻤﺎن ﻛﺎري را ﺑﺎ او ﻛﺮد ﻛﻪ ﺷﻬﺎب ﻧﻮراﻧﻲ ﺑﺎ ﻫﺮي ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬وﻳﻠﻴﺎم ﻧﻘﺶ‬
‫ﺑﺮ زﻣﻴﻦ ﺷﺪ و ﺗﻮده اي ﻏﺒﺎر ﺳﻴﺎه رﻧﮓ از ﺑﺪﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و اﻳﻨﺒﺎر ﻫﺮي ﺑﻮد‬
‫ﻛﻪ ﻗﻔﺲ ﻧﻮراﻧﻲ را ﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬از آﻧﺠﺎﻳﻲ ﻛﻪ وﻳﻠﻴﺎم‪ ،‬روح ﺗﺎم را ﺑﺎ روح‬
‫ﺧﻮدش ﺗﺮﻛﻴﺐ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﺮوج روح ﺗﺎم‪ ،‬روح او ﻧﻴﺰ از ﺑﺪﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫و روﺣﻲ ﻛﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬روح ﻫﺮدوي آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻜﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن آﺗﺸﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ و ﻃﻼﻳﻲ‪ ،‬ﺑﺪن‬
‫وﻳﻠﻴﺎم را در ﺧﻮد ﻓﺮو ﺑﺮد‪ .‬ﺷﺪت ﺣﺮارت ﺑﻪ ﺣﺪي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي را ﻣﺠﺒﻮر ﻛﺮد ﺗﺎ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﺮاي ﻛﺎﻫﺶ دﻣﺎ در اﻃﺮاف ﺧﻮد اﺟﺮا ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﻳﺎن ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎﻳﻲ رﻓﺖ ﻛﻪ ﺟﻨﺎزه‬
‫وﻳﻠﻴﺎم ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰي ﻛﻪ دﻳﺪ‪ ،‬ﺗﻮده اي ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺳﻪ‬
‫ﮔﻮي ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﻪ اي از ﻧﻮر را در ﻣﻴﺎن ﺧﻮد داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬اﻳﻨﺒﺎر ﻣﻲ‬
‫داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﺪ‪ .‬رداﻳﺶ را از ﺗﻦ ﺧﺎرج ﻛﺮد و در ﻛﻨﺎر ﮔﻮﻳﻬﺎ ﻗﺮار داد‬
‫و ﺑﺎ ﺿﺮﺑﻪ ﻧﻮك ﻛﻔﺸﺶ‪ ،‬ﺳﻪ ﮔﻮي را ﺑﺮ روي آن ﻟﻐﺰاﻧﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮﻫﺎ را ﺑﺮ دارد‪ ،‬درﺳﺖ در ﻛﻨﺎر ﺷﻤﺸﻴﺮ‬
‫ﮔﻮدرﻳﻚ‪ ،‬ﭼﻬﺎرﻣﻴﻦ ﮔﻮي را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ و‬
‫ﺳﭙﺲ آن را ﻧﻴﺰ در ﻛﻨﺎر ﺳﻪ ﮔﻮﻫﺮ دﻳﮕﺮ ﻗﺮار داد‪.‬‬

‫‪910‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻃﻠﺴﻤﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﻳﻪ ﻫﺎي ﻗﻠﻌﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻓﺮو‬
‫ﺑﺮﻳﺰد‪ ،‬ﻏﻴﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﻛﻠﺒﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺳﻴﺰر را دﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺳﻴﺎه رﻧﮕﺶ‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ اﺳﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ اوﺳﺖ‪ .‬رداﻳﺶ را ﺑﺮ روي ﻣﻴﺰ ﭘﻬﻦ ﻛﺮد و ﺳﻌﻲ ﻛﺮد‬
‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻨﺪه ﺳﻴﺰر ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻧﻜﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﺪﻳﻮﻧﻴﻢ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬‫ﺳﻴﺰر ﭘﺲ از ﮔﻔﺘﻦ اﻳﻦ ﺣﺮف‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﻜﻞ اﺻﻠﻲ اش ﻛﻪ از دود ﺑﻮد در آﻣﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺳﻨﮕﻬﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫****ﺳﻪ ﻣﺎه ﺑﻌﺪ****‬
‫ﻫﺮي در ﻛﻠﺒﻪ اش ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻛﺘﺎﺑﻲ ﻗﻄﻮر ﺑﺎ ﺟﻠﺪي ﭼﺮﻣﻴﻦ‬
‫ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه در دﺳﺘﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮ روي ﺟﻠﺪ ﻛﺘﺎب ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺎن اﻧﺠﻤﻦ اﺗﺤﺎد‬
‫ﺳﺮخ ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻓﻮﻛﺲ‪.‬‬‫ﺷﻌﻠﻪ اي در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي درﺧﺸﻴﺪ و ﻗﻘﻨﻮس زﻳﺒﺎ از ﻣﻴﺎن آن ﺑﻴﺮون آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻛﺘﺎب را ﺑﺎﻻ آورد و ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﭘﺮﻧﺪه‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻲ داﻧﻲ ﻛﻪ ﭼﻜﺎر ﻛﻨﻲ؟‬‫ﭘﺮﻧﺪه‪ ،‬آوازي ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻳﻚ ﭘﺎﻳﺶ را ﺑﺮ روي ﻛﺘﺎب‬
‫ﻗﺮار داد و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻛﺘﺎب در آﺗﺸﻲ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي از ﺟﺎ ﺑﺮ ﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻣﻴﺰ رﻓﺖ‪ .‬ﺟﻌﺒﻪ اي ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻛﻪ در ﺗﺎﻻر اﺳﺮار ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮ روي‬
‫ﻣﻴﺰ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬در ﻛﻨﺎر آن ﻧﻴﺰ ﭘﻨﺞ ﺟﻠﺪ ﻛﺘﺎب ﻗﻄﻮر ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻳﻚ ﺷﻴﺸﻪ‬
‫ﺑﺰرگ ﺣﺎوي ﻣﻌﺠﻮﻧﻲ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﻟﺠﻨﻲ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬درب ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺎز ﻛﺮد و‬

‫‪911‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﭘﻨﺞ ﺟﻠﺪ ﻛﺘﺎب را در آن ﻗﺮار داد‪ .‬ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺑﺎ ﺟﻠﺪ ﺳﻴﺎه ﻛﻪ از ﺳﺎﻻزار ﺑﻪ او‬
‫رﺳﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺑﺎ ﺟﻠﺪ ﺳﻔﻴﺪ ﻛﻪ ﺳﻪ ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬار ﺑﺮاﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬
‫ﻛﺘﺎب ﻛﻬﻨﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻜﻞ ﺑﺎ ﺟﻠﺪ ﻗﻬﻮه اي ﻛﻪ ﻣﻚ ﮔﻮﻧﺎﮔﻞ در روز ﺗﻮﻟﺪ ‪17‬‬
‫ﺳﺎﻟﮕﻲ اش ﺑﻪ او داده ﺑﻮد‪ ،‬ﻛﺘﺎب ﺟﺎدوي ﺧﻮن ﻛﻪ اﺳﻨﻴﭗ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﻮﻛﺲ‬
‫ﺑﺮاي او ﺑﺎﻗﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻛﺘﺎب ﻧﻴﺰ ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻃﺮح اﻧﺠﻤﻦ‬
‫را ﺑﺮ ﺧﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﻋﻲ ﻛﻨﻨﺪه اش را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﭼﻮب‬
‫دﺳﺘﻲ اش در ﺟﻌﺒﻪ ﮔﺬاﺷﺖ و درب ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺸﻜﻨﻲ زد و ﺟﻌﺒﻪ و ﺷﻴﺸﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬از‬
‫ﻛﻠﺒﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻨﮕﻞ رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺶ ﻣﻲ رﻓﺖ‪،‬‬
‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ اﻣﺎ ﭼﺸﻤﺎن آﺗﺸﻴﻦ او‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻲ‬
‫دﻳﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﻮﺟﻮداﺗﻲ ﻛﻪ در ﺟﻨﮕﻞ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮر او ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺪت زﻳﺎدي ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫﺮي در ﻛﻨﺎر آﻧﻬﺎ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻗﺪرت‬
‫ﻓﻮق ﺑﺸﺮي داﺷﺖ‪ ،‬ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ آﺳﻴﺒﻲ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﺰده ﺑﻮد و اﻳﻦ ﺑﺎﻋﺚ‬
‫ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ وﺣﺸﻲ ﺗﺮﻳﻦ و ﺳﻴﺎه ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮداﺗﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ در دل اﻳﻦ‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻲ زﻳﺴﺘﻨﺪ ﻧﻴﺰ ﺳﺮ ﺧﻮد را در ﻣﻘﺎﺑﻞ او ﺧﻢ ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮ اﻧﺠﺎم ﺑﻪ ﻣﺮﻛﺰ ﺟﻨﮕﻞ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺗﺨﺘﻪ ﺳـﻨﮕﻲ ﺑـﺰرگ در ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﻫـﺮي ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻃﺮﻓﺶ ﻛﺎﻣﻼً ﺻﺎف ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺳﻤﺖ رﻓﺖ و ﻛﻒ‬
‫دو دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻨﮓ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳـﻨﮓ ﺗـﺮك ﺑﺮداﺷـﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻦ اﻳﻦ ورودي‪ ،‬ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ و ﺣﺎﻻ ﻫﺮي ﺧﻮﺷـﺤﺎل ﺑـﻮد‬
‫ﻛﻪ درﺳﺖ ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﺪ‪ .‬از راﻫﻲ ﻛﻪ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد رد ﺷﺪ و وارد اﺗﺎﻗﻲ ﺷﺪ‬
‫ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﻴﻨﻲ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﺎن ﻏـﺎري ﻛـﻪ داﻣﺒﻠـﺪور‪،‬‬

‫‪912‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫آن ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺒﺰ رﻧﮓ را ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ ﻗﺮار داد و ﺷﻴﺸﻪ‬
‫ﻣﻌﺠﻮن را ﻧﻴﺰ ﺑﺮ روي ﭘﺎﻳﻪ ﺳﻨﮕﻲ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬از راﻫﻲ ﻛـﻪ اﻳﺠـﺎد ﻛـﺮده ﺑـﻮد‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﻜﺎف ﺳﻨﮕﻲ از ﺑﻴﻦ رﻓﺖ‪ ،‬ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮔﻮدرﻳﻚ را ﺑـﺎﻻ‬
‫ﺑﺮد و در ﺳﻴﻨﻪ ﺳﻨﮓ ﻓﺮو ﺑﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺻﺪاﻳﻲ ﺷﺒﻴﻪ ﺻـﺪاي ﺻـﺎﻋﻘﻪ ﺑـﻪ‬
‫ﮔﻮش رﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻛﻪ ﺗﺎ ﻧﻴﻤﻪ در ﺳﻨﮓ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﻲ ﻧﮕﺮﻳﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﻠﮕﺎ ﻫﺎﻓﻠﭙﺎف ﺑﺮاي ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮدن ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه‬
‫ﺑﻪ او ﺑﺨﺸﻴﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺷﻤﺸﻴﺮ و ﺑﺎ ﺻﺪاﻳﻲ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺤـﻮي ﻛـﻪ‬
‫ﺗﻤﺎم ﻣﻮﺟﻮدات ﺟﻨﮕﻞ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻓﺮزﻧﺪ ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﺎﻳﺪ‪ ،‬ﺗﻮ از آن او ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ‬‫ﺗﺎ آن روز از اﻳﻦ دروازه ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺷﻮد‪.‬‬
‫و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﻛﻨﺎر ﻛﻠﺒﻪ رﻓﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ وارد ﻛﻠﺒﻪ ﺷـﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ دﻳـﻮار‬
‫ﻣﻘﺎﺑﻞ رﻓﺖ و ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﺰرﮔﻲ ﻛـﻪ ﺳـﺎﺧﺘﻪ ﺑـﻮد را ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه دﺷـﻨﻪ و ﺗﺒـﺮ‬
‫ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻛﻪ آﻧﻬﺎ را ﻧﻴﺰ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از دﺳﺖ ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﻫـﺎي درون ﻗـﺼﺮ ﺳـﺮخ‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺮ روي ﻣﻴﺰ ﻗﺮار داد‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺎﻻي آﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺖ‬
‫و آﺧﺮﻳﻦ ﺟﺎدوﻳﺶ را ﻧﻴﺰ ﺑﻜﺎر ﺑﺮد‪ .‬ﺣﺎل دﻳﮕﺮ اﻳﻦ ﺳﻼح ﻫﺎ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺗﻴﺰ و ﺑﺮﻧﺪه‬
‫ﻣﻲ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬اﻳﻨﻬﺎ‪ ،‬آﺧﺮﻳﻦ ﻳﺎدﮔﺎرﻳﻬﺎي او از دﻧﻴﺎي ﺟﺎدو ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻼه ﻫﺎ را ﺑﺮ روي دﻳﻮار ﻗﺮار داد و ﺳﭙﺲ از ﻛﻠﺒﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ!‬‫ﺻﺪاي ﻓﺶ ﻓﺸﻲ از دﻫﺎن ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻣـﺎر ﺑـﺰرگ از‬
‫ﭘﺸﺖ ﻛﻠﺒﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او آﻣﺪ‪.‬‬

‫‪913‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ ﻣﻦ اﻣﺮوز اﻳﻨﺠﺎ را ﺗﺮك ﻣﻲ ﻛﻨﻢ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬دﻳﮕﺮ ﺟـﺎدوﮔﺮ‬‫ﻧﻴﺴﺘﻢ و ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻢ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ‪...‬‬‫ از اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮو ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ‪ .‬ﺗﻮ آزاد ﺧﻮاﻫﻲ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﻠﺒﻪ ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠﺴﻢ رازداري را ﻛﻪ ﺑـﺮ روي‬
‫آن و ﻣﺤﻴﻂ اﻃﺮاﻓﺶ ﻗﺮار داده ﺑﻮد را ﺑﻪ زﻣﻴﻦ وﺻﻞ ﻛﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬در ﻛﻨﺎر ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺒﺰ رﻧﮓ و درون اﺗﺎﻗﻚ زﻳﺮ آب ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻗﻮي ﺑﺎش ﻣﺮد‪.‬‬‫اﻳﻦ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﻬﻴﺐ زد و دﺳﺘﺎﻧﺶ را دو ﺳﻤﺖ ﺷﻴﺸﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ اﻳﻦ ﻛﺎر رو ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻲ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﺳﻴﺰر؟! ﺗﻮ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻜﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻲ؟‬‫ آﻣﺪه ام ﺗﺎ زﻧﺪﮔﻲ ﺗﻮ را ﻧﺠﺎت ﺑﺪﻫﻢ‪ .‬اﮔـﺮ ﻃﻠـﺴﻢ رو اﺟـﺮا ﻛﻨـﻲ‪ ،‬دو‬‫ﺳﺎﻋﺖ ﻫﻢ دوام ﻧﻤﻲ آوري‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺗﺼﻤﻴﻤﻢ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ام‪.‬‬‫ ﺗﻮ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻲ ﻧﻴﺮوي ﺟﺎدوي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻌﺠﻮن ﻣﻨﺘﻘـﻞ ﻛﻨـﻲ‪ .‬ﻻزم‬‫ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر‪ ،‬زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮدت را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﻲ‪.‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﻴﺴﺖ؟‬‫ﺳﻴﺰر ﻗﺪﻣﻲ ﺟﻠﻮ ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﻛﻪ دﻳﻨﻢ را ﺑﻪ ﺗﻮ ادا ﻛﻨﻢ‪ .‬آﻳﺎ از ﺗﺼﻤﻴﻤﻲ ﻛﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬‫اي‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻲ؟‬

‫‪914‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﻳﺶ را ﺑﺮ روي ﻫﻢ ﻣﻲ ﺳﺎﻳﻴﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوﻟﻴﻦ ﻧﻔﺮي ﻧﻴﺴﺘﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺳﻮال را از ﻣﻦ ﻣﻲ ﭘﺮﺳﻲ‪.‬‬‫ﺳﻴﺰر ﺻﻮرﺗﺶ را در ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ و ﻳﻚ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻴﺸﻪ ﻣﻌﺠﻮن و‬
‫دﺳﺖ دﻳﮕﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ اﺷﻨﺮوس ﺳﺎرو‬‫ﮔﺮﻣﺎﻳﻲ ﺷﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺑﺪن ﻫﺮي را در ﻧﻮردﻳﺪ و اﻣﻮاﺟﻲ ﻧﻮراﻧﻲ از ﺑﺪن ﻫﺮي ﺧﺎرج‬
‫ﺷﺪ و ﺑﻪ درون ﻣﻌﺠﻮن رﻓﺖ‬
‫ اﺷﻨﺮوس راﺗﻮ‬‫ﺳﺮﻋﺖ ﺧﺮوج اﻣﻮاج ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪ و ﮔﺮﻣﺎ ﺑﻪ ﺣﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪ اي زﻳﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ اﺷﻨﺮوس ﺑﺎرو‬‫ﺣﺎﻻ دﻳﮕﺮ درد ﻫﻢ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﻓﺰوده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻮي ﮔﻮﺷـﺖ ﺳـﻮﺧﺘﻪ ﺑـﺪﻧﺶ را‬
‫اﺳﺘﺸﻤﺎم ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ رﻳﺘﻮ ﺑﺎﻣﺒﻮ‬‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ از ذﻫﻦ او ﭘﺎك ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮد‪ ،‬ﺳﻴﺰر را دﻳﺪ ﻛﻪ ﮔﻮﻫﺮي ﺳﻴﺎه رﻧﮓ ﻛﻪ ﻧﻮري ﺳﻔﻴﺪ در‬
‫دروﻧﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ را ﺑﻪ درون ﻣﻌﺠﻮن ﻛﻪ ﺣـﺎﻻ دﻳﮕـﺮ ﻃﻼﻳـﻲ رﻧـﮓ ﺑـﻮد‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺪﻳﻪ ﻗﻮم ﻣﻦ‪.‬‬‫ﺻﺪاي ﺳﻴﺰر در ﮔﻮﺷﺶ ﻧﺠﻮا ﻛﺮد و دﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ‪ .‬ﺻـﺒﺢ روز ﺑﻌـﺪ ﻛـﻪ از‬
‫ﺧﻮاب ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬ﺧﻮد را درون ﻛﻠﺒﻪ اش ﻳﺎﻓﺖ در ﺣـﺎﻟﻲ ﻛـﻪ ﻓـﻮﻛﺲ ﺑـﺮ‬

‫‪915‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫روي ﺳﻴﻨﻪ اش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺻﻮرت ﺑﺰرگ ﻧـﺎﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴـﺰ در ﭼﻨـﺪ ﺳـﺎﻧﺘﻲ‬
‫ﻣﺘﺮي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ دو ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ او را ﺗﺮك ﻧﻜﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺟﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬دﻳﮕﺮ ﻗﺪرت و ﻧﻴﺮوي ﺳﺎﺑﻖ را ﻧﺪاﺷﺖ و ﻓـﺶ‬
‫ﻓﺸﻬﺎي ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم ﻧﺎﺟﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ او را آزار ﻣﻲ داد‪ .‬دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ زﻳﺮ ﺗﺨﺘﺶ ﺑﺮد‬
‫و ﻗﺎب ﻋﻜﺴﻲ را ﻛﻪ درون ﭘﺎرﭼﻪ ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺑﻮد را ﺑﺎز ﻛﺮد و آن را ﺑﺮ روي دﻳﻮار‬
‫آوﻳﺨﺖ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬‫ ﻫﺮي؟!!‪...‬‬‫***************‬
‫زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﺮي ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﻛﺮد و ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد‪ ،‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛـﻪ‬
‫ﭼﺸﻤﺎن دو دﺧﺘﺮ از ﺷﺪت ﮔﺮﻳﻪ ﺳﺮخ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﭼﺮا ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺎﻳﻢ‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺣﻖ ﻣﻲ دم اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ دﻟﻴﻞ ﻧﻤﻲ ﺷـﻪ‪ .‬ﺧـﻮاﻫﺶ ﻣـﻲ‬‫ﻛﻨﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻓﻜﺮ ﻛﻦ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ دوﺳﺘﺖ دارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺮف را زده ﺑﻮد ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻳﻚ ﻗﺎﺗﻞ دﻳﻮاﻧﻪ ام ﻛﻪ ﻗﺼﺪ ﻓﺮﻳﺐ دﻳﮕﺮان را دارم‪ .‬ﻳﺎدت ﻣﻲ‬‫آﻳﺪ؟‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب ﻛﻠﺒﻪ رﻓﺖ‬
‫ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺷﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬دﻳﮕﻪ ﭼﻴﻪ؟‬

‫‪916‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫راﺷﻞ دﺳﺖ در ﺟﻴﺐ رداﻳﺶ ﻛﺮد و دﻓﺘﺮﭼﻪ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻛﻪ ﺟﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺧـﺎﻃﺮاﺗﺶ‬
‫را در آن ﻣﻲ ﻧﻮﺷﺖ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭘﺮت ﻛﺮد‪.‬‬
‫ اﮔﻪ ﺟﻴﻨﻲ از ﺗﻮ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺮدي‪ ،‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﺟﻮاب ﻣﻨﻔﻲ ﻣﻲ دﻫﻲ؟‬‫دﻫﺎن ﻫﺮي ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﺳﻪ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ‪ ،‬ﻳﻜﻲ از روزﻫﺎي ﭘﺮﻛﺎر ﺧﻮد را ﺷﺮوع ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ‬
‫در ﺟﻨﺐ و ﺟﻮش ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒـﻞ‪ ،‬ﭘـﺲ از ﭘﺎﻳـﺎن ﻳـﻚ ﻣـﺴﺎﺑﻘﻪ‬
‫ﻛﻮﺋﻴﺪﻳﭻ ﻣﻴﺎن ﭼﺎدﻟﻲ ﻛﺎﻧﻮﻧﺰ و ﺷﺎﻫﻴﻦ ﻫﺎي ﺳﻴﺎه‪ ،‬درﮔﻴﺮي ﺷﺪﻳﺪي ﻣﺎﺑﻴﻦ‬
‫ﺗﺮﻓﺪاران دو ﺗﻴﻢ در ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﺑﻴﻤﺎرﺳـﺘﺎن ﭘـﺮ ﺷـﺪه ﺑـﻮد از آﺳـﻴﺐ‬
‫دﻳﺪﮔﺎن‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ دو ﻧﻔﺮ وارد ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬از ﻛﻨﺎر ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻋﺒﻮر ﻣﻲ‬
‫ﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ اﺣﺘﺮام ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﺧﻢ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻳـﻚ‬
‫اﻧﺴﺎن ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻧﺒﻮد‪ .‬او ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻧﺴﺎﻧﻴﺖ‪ ،‬ﺧﻴﻠﻲ ﻛﺎرﻫﺎ اﻧﺠﺎم داده ﺑـﻮد و از‬
‫ﺧﻴﻠﻲ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫درب اﺗﺎق ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه رون‪ ،‬وارد ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﻧﻬﺎ‪ ،‬راﺷﻞ‬
‫ﺑﺮ روي ﺗﺨﺘﻲ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﻴﻮن‪ ،‬ﻧﻮﻳﻞ‪ ،‬ﻟﻮﻧﺎ‪ ،‬ﺗـﺎﻧﻜﺲ‪ ،‬ﻣـﺎﻟﻲ و ﺧﻴﻠـﻲ‬
‫ﻫﺎي دﻳﮕﺮ در ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﻛﻨﺎر ﺗﺨﺖ راﺷـﻞ‪ ،‬ﮔﻬـﻮاره ﻛـﻮﭼﻜﻲ ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ ﻛﻪ ﻛﻮدﻛﻲ زﻳﺒﺎ در درون آن ﺑﻪ ﺧﻮاﺑﻲ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﺑـﺎ‬
‫ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪن ﻫﺮي‪ ،‬ﻛﻮدك از ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮد اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ‬

‫‪917‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻛﻪ در آﻏﻮش ﭘﺪر ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬آرام ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻛﻮدك را در ﺟﺎي ﺧـﻮدش‬
‫ﻗﺮار داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﻤﺴﺮش رﻓﺖ و ﻟﺒﺎن او را ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﻮﺳﻴﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺮاﺷﻮن اﺳﻤﻲ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮدي؟‬‫راﺷﻞ در ﺟﻮاب ﺣﺮف ﻫﺮي‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ دﻳﮕﺮان اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻧﻈﺮﻣﻮن ﻳﻜﻲ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ دو ﮔﻬﻮاره ﻛﺮد و زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ اﺳﺘﻔﺎن ‪ ...‬اﺳﻢ ﭘﺴﺮ ﮔﻮدرﻳﻚ‪.‬‬‫و ﺳﭙﺲ زﻳﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮد‪:‬‬
‫ ﺗﻨﻬﺎ وارث ﻣﻦ‪.‬‬‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ‪-‬ﻗﺒﻮل ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻛﻪ ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه ﻓﺮزﻧﺪ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻲ؟‬‫رون ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻜﺚ ﻛﺮد و ﺳﭙﺲ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﮔﻬـﻮاره رﻓـﺖ و ﻛـﻮدك را‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺘﺨﺎره‪.‬‬‫ ﭘﺪر ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﺒﻴﻨﻢ‪.‬‬‫ ادي!‬‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﭼﺸﻢ ﻏﺮه اي ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﻛﻮﭼﻜﺶ رﻓﺖ اﻣﺎ رون ﺑﺮ ﺧﻼف او‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي‬
‫زد و ﻛﻮدك را ﭘﺎﻳﻴﻦ آورد‪.‬‬
‫‪ -‬اﻳﻦ اﺳﺘﻔﺎﻧﻪ‪ .‬ﺑﻬﺶ ﺳﻼم ﻛﻦ‪.‬‬

‫‪918‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ادي در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﺎدي ﺗﻤﺎم ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﻮزاد ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد‪ ،‬ﺑﺮ وﺳﻮﺳﻪ‬
‫ﻓﺮو ﻛﺮدن اﻧﮕﺸﺘﺶ در ﺑﻴﻨﻲ ﻧـﻮزاد ﻏﻠﺒـﻪ ﻛـﺮد و ﺻـﺪاﻟﺒﺘﻪ وﺟـﻮد ﻣـﺎدري‬
‫ﻫﻤﭽﻮن ﻫﺮﻣﻴﻮن ﻧﻴﺰ ﻣﺰﻳﺪ ﺑﺮ ﻋﻠﺖ ﺑﻮد‪.‬‬
‫****‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ در ﻃﻮل زﻧﺪﮔﻲ اش‪ ،‬ﺳﺨﺘﻲ ﺑﺴﻴﺎر دﻳﺪه ﺑﻮد و درد ﺑﺴﻴﺎر ﻛـﺸﻴﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ زﻣﺎن آﺳﺎﻳﺸﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ‪ ،‬اﺣﺘﺮام ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎدي ﺑـﺮاي‬
‫او و دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻗﺎﺋﻞ ﻣﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺘﻲ ﻣﻐﺮورﺗﺮﻳﻦ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻣﺸﻨﮓ ﻫﺎ‬
‫و ﻣﺸﻨﮓ زادﮔﺎن‪ ،‬ﺣﺘﻲ ﺣﻖ زﻧﺪﮔﻲ ﻫﻢ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﻤﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮي‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺸﻨﮓ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﭼﺎي را ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷـﻜﻞ ﺑﺪﻫـﺪ‪،‬‬
‫ﺧﻢ و راﺳﺖ ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫و اﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﻮد ‪...‬‬
‫****‬
‫‪ 100‬ﺳﺎل ﺑﻌﺪ‬
‫ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﻳﻲ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن در وﺣﺸﺘﻲ ﺑﻲ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲ ﺑﺮد‪ .‬وﺣـﺸﺘﻲ‬
‫ﻛﻪ در اﻳﻦ ﺻﺪ ﺻﺎل‪ ،‬دﻳﺪه ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬ارﺑﺎب ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕـﺮ‪ ،‬ﺳـﺎﻳﻪ‬
‫ﺗﺎرﻳﻚ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ ﮔﺴﺘﺮده ﺑﻮد و ﺑﺠﺰ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ‬
‫ﺑﺎ او را ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬او‪ ،‬اﻧﺴﺎﻧﻬﺎي را ﻛﺸﺘﻪ ﺑﻮد و ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎي ﺑﺴﻴﺎري را از ﻫﻢ‬
‫ﻣﺘﻼﺷﻲ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻳﻜﻲ از اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻮاده ﺳﺎﻣﺮز ﺑﻮد‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﻟﺸﻜﺮ ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل آﻧﻬﺎ در ﮔﻮدرﻳﻚ ﻫﺎﻟﻮ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﺮده ﺑـﻮد‪ ،‬ﻫـﻴﭻ ﻛـﺲ‬
‫زﻧﺪه ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺑﺠﺰ اﺳﻜﺎت ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻟﻪ‪ .‬ﻣﺎدر اﺳﻜﺎت ﻛﻪ ﺗﻨﻬـﺎ ﻓـﺮد ﺑـﺎﻗﻲ‬
‫ﻣﺎﻧﺪه از ﻧﺴﻞ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮش‪ ،‬ارﺗﺶ ﺳﻴﺎه را ﺑـﻪ ﺧـﻮد‬

‫‪919‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻣﺸﻐﻮل ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬از ﻓﺮﺻﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮده و اﺳﻜﺎت را در ﻳﻜﻲ از ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه‬
‫ﻫﺎي درون ﻣﻨﺰل ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻜﺎت ﻛﻮﭼﻚ ﺑﻨﺎ ﺑـﺮ ﺳـﻔﺎرش ﻣـﺎدر‪،‬‬
‫دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺣﺘﻲ زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺻﺪاي ﺟﻴﻎ ﻫﺎي ﻣـﺎدرش و ﺧﻨـﺪه‬
‫ﻫﺎي ﺟﻨﻮن آﻣﻴﺰ ﺧﺎدﻣﺎن ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﻓﻀﺎي اﺗﺎق را ﻟﺮزاﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﻪ اﺷﻚ رﻳﺨﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد و ﻧﻪ ﺻﺪاﻳﻲ از ﺧﻮد ﺑﻴﺮون داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ از رﻓﺘﻦ ﺧﺎدﻣﺎن ﺳﻴﺎه ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ ﻛﻪ ﺻﺪاﻳﻲ از ﺳﻤﺖ ﺑـﺎﻻ‬
‫ﺷﻨﻴﺪه ﺷﺪ و درب ﻣﺨﻔﻴﮕﺎه ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺟﻮاﻧﻲ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺑـﻮر ﺑـﺎ ﭼـﺎﺑﻜﻲ‬
‫ﺧﺎﺻﻲ ﺑﻪ داﺧﻞ اﺗﺎق ﭘﺮﻳﺪ‪.‬‬
‫ اﺳﻜﺎت؟‬‫ ﻟﻮﺳﻲ؟‬‫اﺳﻜﺎت‪ ،‬ﻟﻮﺳﻲ را ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ .‬ﻟﻮﺳﻲ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ دوﺳﺖ ﻣـﺎدرش ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻮرش ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻣﺎﻟﻔﻮي اﺳﺖ اﻣـﺎ دو دﻧـﺪان‬
‫ﺟﻠﻮﻳﺶ ﻛﻪ ﻛﻤﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد و ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﻫﻮش ﺳﺮﺷـﺎرش‪ ،‬ﻧـﺴﺒﺖ او را ﺑـﺎ‬
‫ﻫﺮﻣﻴﻮن ﮔﺮاﻧﺠﺮ‪ ،‬ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه دﻧﻴﺎي ﺟﺎدو ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮ ﺟﻮان ﺣﺪوداً ‪ 20‬ﺳﺎل داﺷﺖ اﻣﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ اش از ﺑـﺴﻴﺎري از ارورﻫـﺎي‬
‫وزارﺗﺨﺎﻧﻪ ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮد‪ .‬اﺳﻜﺎت ﮔﺮﻳﺎن‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او دوﻳﺪ و ﻟﻮﺳﻲ او را در‬
‫آﻏﻮش ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ او ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺎﻣﻲ اﺳﻜﺎت ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣـﺴﺌﻮﻟﻴﺘﺶ ﻋﻤـﻞ‬
‫ﻣﻲ ﻛﺮد‪ .‬وﺿﻴﻔﻪ اي ﻛﻪ ﭘﺪرش ﺑـﻪ او داده ﺑـﻮد و ﭘـﺪر او ﻧﻴـﺰاز ﭘـﺪرش و‬
‫ﭘﺪرش ﻧﻴﺰ از ‪ ...‬و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺗﻮﺳﻂ روﻧﺎﻟﺪ وﻳﺰﻟﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫـﺮي ﭘـﺎﺗﺮ رﺳـﻴﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﺎن وﺿﻴﻔﻪ اي ﻛﻪ ﻗﺮﻧﻬﺎ ﺑﺮ دوش ﺧﺎﻧﺪان داﻣﺒﻠﺪورﻫﺎ ﻧﻬﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺻﺪ ﺳﺎل‪ ،‬ﻓﺮد ﺑﺮﮔﺰﻳﺪه ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ ﻇﻬﻮر ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫‪920‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫***ﺳﻪ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ***‬
‫ارﺗﺸﻲ ﺑﺰرگ از ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﺳﻴﺎه‪ ،‬ﻣﺪرﺳﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را ﻣﺤﺎﺻﺮه ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻗﺼﺪ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺿﻤﻦ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬ﺗﻤـﺎﻣﻲ ﻣﻮﺟـﻮدات زﻧـﺪه اي را ﻛـﻪ ﺑـﻪ‬
‫دﺳﺘﺸﺎن ﻣﻲ رﺳﺪ را ﺳﻼﺧﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬دروازه ﻫﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺷﻜﺴﺘﻨﺪ و ﻫﺠﻮم ﻣﻮج‬
‫ﺳﻴﺎه ﺑﻪ درون ﻣﺤﻮﻃﻪ رﻳﺨﺖ اﻣﺎ ‪...‬‬
‫ﺷﻌﻠﻪ اي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺮخ و ﻃﻼﻳﻲ درﺧـﺸﻴﺪ و ﻫـﺸﺖ ﻧﻔـﺮ در ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﻣـﻮج‬
‫ﺳﻴﺎﻫﺮﻧﮓ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮ ﺳﺮخ ﭘﻮش و ﻳﻚ ﻧﻔﺮ در رداﻳﻲ ﺳﻔﻴﺪ ﻛﻪ در‬
‫ﻳﻚ دﺳﺘﺶ‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﻲ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺒﺎ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﻴﺎه و ﺑﺎ رﮔﻪ ﻫﺎي ﺳﺒﺰ‪ ،‬ﻃﻼﻳﻲ و‬
‫ﻧﻘﺮه اي و در دﺳﺖ دﻳﮕﺮش ﻧﻴﺰ ﺷﻤﺸﻴﺮي ﻧﻘﺮه اي ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺷﻤﺸﻴﺮ و‬
‫ﻋﺼﺎﻳﻲ ﻛﻪ روزﮔﺎري از آن ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮد ‪ ...‬دوﺳﺖ ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﺷﺎﻫﺪ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﺠﺪد اﻧﺠﻤﻦ اﺗﺤﺎد ﺳﺮخ ﺑﻮدﻧـﺪ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮش ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻮن ذﻏﺎل ﮔﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮ روي‬
‫ﻳﻜﻲ از ﺧﺎدﻣﺎن ﺳﻴﺎه ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮ روي زﻧﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم اﻣﻴﻠﻲ ﮔـﺮﻳﻦ‬
‫وود‪ .‬ﺳﻪ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورد‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ زن ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻛﻤﺎل آراﻣـﺶ‪،‬‬
‫ﻣﺎدرش را ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺟﺎي او را ﻟﻮ ﺑﺪﻫﺪ و زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ‬
‫ﻣﺎدرش اﻣﺘﻨﺎ ﻛﺮده ﺑﻮد‪ ،‬او را زﻧﺪه زﻧﺪه ﺑﻪ آﺗﺶ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬آﺗﺶ ‪...‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﻮم ﺑﺮ ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ و ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﻜﻪ ﺧﻠـﺴﻪ ﻣﻮﺟـﻮد در ﻣﺤـﻴﻂ از‬
‫ﺑﻴﻦ ﺑﺮود‪ ،‬ﻋﺼﺎﻳﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮد و وردي را در ذﻫﻨﺶ ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻛﺎرﻳﻨﻜﻮ‪...‬‬

‫‪921‬‬

‫‪Writing by william‬‬

‫هﺮی ﭘﺎﺗﺮ و ﺗﻨﻬﺎ وارث‬

‫ﻧﻔﺮﻳﻦ زﻧﺪه ﺳﻮزي ﻛﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻗﺒﻞ‪ ،‬ﺑﺮ زﻧﺪﮔﻲ ﻋﻔﺮﻳﺘﻪ اي ﺑﻪ ﻧﺎم ﺑﻼﺗﺮﻳﻜﺲ‬
‫ﻟﺴﺘﺮاﻧﺞ ﭘﺎﻳﺎن داده ﺑﻮد‪ ،‬ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ اﺟﺮا ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ زﻧﺪﮔﻲ ﺷﺨﺼﻲ ﭘﻠﻴﺪ‬
‫ﻫﻤﭽﻮن ﻫﻤﭽﻮن او را ﻧﺎﺑﻮد ﻛﻨﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﻣﺎﻳﻨﺲ ﺳﻮﻻر‪.‬‬

‫ﺟﻴﻎ ﻫﺎي اﻣﻴﻠﻲ و ﻧﺸﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺑﺎﻻي ﺳـﺮ او ﻗـﺮار ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ ،‬ﺧﻠـﺴﻪ را‬
‫ﺷﻜﺴﺖ و ﻧﺒﺮد آﻏﺎز ﺷﺪ‪.‬‬
‫آري ‪ ...‬ﻧﺒﺮد آﻏﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻗﻘﻨﻮس آﺗﺸﻴﻦ ﻳﻜﺒﺎر دﻳﮕﺮ در ﻓﻀﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺑﻪ ﭘﺮواز در آﻣﺪه ﺑﻮد و ﺗﺮاﻧﻪ ﺳﺮاﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد‪.‬‬
‫ﻧﺒﺮد ﻣﺎﺑﻴﻦ ﺧﻴﺮ و ﺷﺮ‪ ،‬ﻫﻴﭻ ﮔﺎه ﭘﺎﻳﺎن ﻧﻤﻲ ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫و ﻳﻚ ﺑﺎر دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻓﺮزﻧﺪان ﮔﻮدرﻳﻚ ﮔﺮﻳﻔﻨﺪور ﺑﻪ دﻧﻴﺎي ﺳـﻴﺎه اﻋـﻼن ﺟﻨـﮓ‬
‫داده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬آﻳﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ از ﻫﻤﻴﻦ اﺑﺘﺪا‪ ،‬ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد؟‬
‫ﭘﺎﻳﺎن‪.‬‬

‫‪922‬‬

‫‪Writing by william‬‬

