انبار و وارث ولیر(لا
تحریمهتمام فمله آب صمع کبیر M/MVM//harrypotter Z.mihanblogy.com neghab6GDyahoo.com کرد / ورمله ت/مرد کوبیسمفعسموت WWW.VO/demOrt: persiang/ig7. COm7 LOrd/g7UIsters OnGDyahoo.com
فصل اول نشتحصر مرموز
فصل دوم دیدار دوستان وفادار
فصل سوم بحینی عمگین
فصل جهارم حمله مرگ خواران
فکصل پنجم کابوس
فصل هقششتم وصیت نامه
فصل نهم بیمارستان سنت مانگو
فصل دهقم بازگشت فلور
________________
رفتن یا نرفتن
سقر
بحنگل سیاه
استاد لرد ولدمورت
کاترین
هقاگوارتز
استاد دفاع در برابر بحادوک سیاه
دزدک از هاگوارتز
پر ققنوس
درخت ریدل
وارت دامبلدور
نابودک بحاودانه ساز
ر.ا.ب
کمک اسلاگ هفوران
بارزه اول
حبس ابد
گودریگ هقالو
پیمانا دو وارت و حقه
عزاک ویزلیوا
بحاودانه ساز
فصل یازدهقمر
فصل دوازدهقمر
فصل سیزدهقم
فصل جهاردهقم
فصل پانزدهقم
فصل شانزدهقم
فصل هقغدهقمر
فصل هیجدهقم
فصل نوزدهقم
فصل بیست و یکم
فصل بیست و دوم
فصل بیست و سوم
فصل بیست و جهارم
فصل بیست و پنجم
فصل بیست و ششم
فصل بیست و هفغتم
فصل بیست و هفشتم
فصل بیست و نهم
فصل سیک
________________
فصل سی و یک مبارزه دومر
فصل سی و دوم پیشگویی... برگشت خانان
فصل سی و سومر مبارزه نهایی
فصل سیک و جهارم وارت ولدمورت
فکصل اولا تقسختصر مرموز
همه جا رو مه و وحشت گرفته بود و قتلها یک زیادک درهمه جا
اتفاق افتاده و پلیس گیج شده بود چون هیچ ردک پیدا نمیکرد و
از همه جا خبر میرسید بعضی مردم مثل اینکه سالها هیج
شادک در اونها نبوده در شعر میگردند مردم دیگر می ترسیدند
تنها به بیرون بروند. مردم جنازه دوستانشون که مرده بودن رو
میدیدند. هرک روک تخت نشسته بود و جاودانه ساز تقلبی در
دست چپش بود و هدیه هاک رون هرمیون و دیگران را که هنوز
باز نکرده بود در گوشه اتاقی روک همر تلمبار شده بود. روزنامه
هاک پیامر امروز بر رویک کف اتاق افتاده بود و متن بعضی انبعها
این گونه بود:"حمله / سمتفمو نومبرمه وزارتخانه را نفسکسمت
روبرو فمد". در روزنامه دیگر: "حمله کرک یک و جنسل بین دیواره
ساز به مدرسه ما کلعا"
"دقیرکا تگزاقی
بابا مساد دانسالت. نا قرار ه امروز ساد
صبح سیاعت به ۱
________________
قربانیت رونا".
هرک نگاهی به ساعتی که خودش با جادو درست کرده بود
انداخت ساعت ۹:۴۵ را نشان میداد و نشون میداد ۱۵ دقیقه
وقت دارد. هرک روزک که با دامبلدور رفته بود دنبال جاودانه
ساز را کامل بیاد می آورد ولی دامبلدور حالا زیر خروارها خاک
مدفون شده بود و اونو با تمومر مشکلات تنها گذاشته بود. آخه
براک چتایی به اسنیپ اعتماد کرده بود. ر.ا.ب چه کسی بود که
توانسته بود جاودانه ساز رو زودتر از اونا پیدا کند. در این باره
هفریک کلی فکر کرده بود اما به تنها نتیجه اک که رسید بود
خانواده سیریوس بودن این همر بدون نتیجه بود هرک نمایی
دانست چند تن از افراد خانواده سیریوس به مرگ خوارها
پیوستند. هرک نگاه یک به اتاق انداخت. یادش امد که هنوز
وسایلش را جمع نکرده است بنابراین جواب جادونش را در اورد
وبا چند تکان تمامر وسایل و هدیه ها رو بدون اینکه باز کند. در
داخلی چحمدون گذاشت. نگاهی به ساعت انداخت ساعت ۵
دقیقه از ۱۰ گذشته بود ولی هنوز خبرک از اقایک ویزلی
نبود . هرک چمدان رو برداشت و به پذیراک برد تا انجا منتظر
بمونه. هرک می دید که دورسلی ها نشستن پیش تلوزیون و با
هیجان به اخبار گویش می دادند. اونا حسابی ترسیده بودند
چون دیگر عمو ورنون به سرکار نمی رفت خاله پتونیا هم دیگر
فضولی نمیکرد و دادلی هم مثل یک خوک بزرگ شده بود و
بیرون هم جرات نمایی کرد برود. هرک روک کاناپه نشسته بود
________________
دوباره به ساعت نگاه گرد ۱۰ دقیقه گذشته بود ولی هیچ
خبرک از اقاک ویزلیکی نبود. هرک شنل نامرکب را بزور از جمدانسش
در اورد و دور از جشمر دورسلیک ها اون رو دور خودش پیچچید و
رفت طرف در و به آرامی در را باز کرد و به بیرون رفت. هواک
بیرون سرد و مه آلود بود هرک به زور جلوک خود را میدید که
صداک او را ترساند فورا جواب دستیدش رو در اورد وبه طرف جاک
صدا گرفته بود. "کی اونجاست؟"هرک کاملا صدایک به هقمر
خوردن دندوناشی که از سرما بود را می شنید "اوه هرک منمر
نترس". هرک کاملا این صدا رو میشناخت. این صداک آقایک ویزلی
بود و بعد از گفتن این حرف از میان مه بیرون امد ."هرک تو
کجائیکی"هرک شنل را از روک خود کنار زد"اه هرک منو
ترسوند ک" با او دست داد" اماده اک ، خوب بریم" هرک کمیکی از
این حرف تعجب کرد ولی گفت: "اقاک ویزلی صبر کنید من برمر
چحمدانمو بیارم"هرک به طرف خونه حرکت کرد.
اقاک ویزلی دنبال هرک حرکت کرد ولی یکدفعه افتاد. همفرک
برگشت گفت "حالتون خوبه؟"
|"
ره حالمر خوبه" این حرف را موقعی که داشت بلند میشد
گفت "راستی هرک توبرو توخونه وسایلت رو بیار من اینجا
مواظب همه چتایی هستم"
و همان محا وایساد و نگاهی باC اطراف کرد
"باشه"هرک دستش روک دستگیره در که ناگهان جیزک یادش
امد برگشت و پرسید "اقاک ویزلی اتفاق یکی افتاده بود که دیر
اومده بودین"؟
"اه خوب خوب....... هرک اللان وقت این حرفا نیست برو وسایلت
بیار بعدا برعت میگم "و دوباره نگاهف یکی از ترس به اطراف انداخت
این اولین بار بود که هرک میدید آقاک ویزلی این گونه از روک
ترسی حرف میزند.
"هرک چرا متوجه نیستی ممکنه هر لحظه مرگ خواران بیان
زود باشی"
هرک با تمامر قدرتی که داشت با شنیدن این حرف فورا به
داخل خونه رفت. هرک اصلا نمیفهمید چرا انقدر باید عجله کند
ولی فهمید باید مسئله مهمی اتفاق افتاده باشد.
هرک از پله ها داشت بالا میرفت که یادش اومد اونا رو توک
پذیراک گذاشته و به طرف پذیراک حرکت کرد. نباید می ذاشت
دست ولدمورت یا یک یکی از پیروانش به او برسد چون بخاطر او تا
حالا خیلی ها جونشون رو از دست داده بودند
هرک جمدونسش رو با یک طلسمر به بیرون برد و وقتی در را باز
کرد اقاک ویزلی هنوز سر جانشی بود ولی پشتش به هرک بود
"من آمادم. نمیریم؟"ولی به جاک جواب کمی چرخید وهرک دید
که یک مرگ خوار درست روبروک او ایستاده است هرک چوب
دستیاش رو به سمت مرگ خوار گرفت
________________
" ایمپد یمنتا"
مرگ خوار به راحتی طلسمر هرک را دفع کرد وقبل از اینکه هرک
بتواند کارک کند طلسم یکی به سینسش خورد و باعث شد هرک
محکمر به در بخورد
اشک از چشمانش اومد وصورتش میسوخت هرک بلند شد ولی
چوب جادویش تو دستش نبود دنبالش گشت . با یک صداک بلند
بنگ دست از جستجو برداشت و به جلو نگاه کرد . مرگ خوار
درست بالاک سر آقایک ویزلی بود و با چوب دستیاش قلبش را
نشانه گرفته بود و هرک هیج کارک نمی توانست بکند
"آواداکداورا" نور سبز رنگی از چوب دستی مرگ خوار بیرون آمد
و به سینه اقایک ویزلی خورد. مرگ خوار بالاک سر هرک اومد اما
هرک فرار نکرد دیگه طاقت نداشت این عمه آدمر بخاطر او
• • • • • • • • • • بمیرند. مرگ خوارچوب دستیاش به طرف هرک گرفت "اواد
فورا براک دفاع از خود سپرک درست کرد و دو طلسمی را که به
طرفش میومدند را دفع کرد و پشت سپعر خود عیب شد.
هرک برگشت و لوپین و تانکس را دید که با عجله به طرفش
عبوoلنل
"هرک حالت خوبه" لوپین در حالی که داشت اطراف را نگاه
میکرد این را پرسید
"ره"
________________
"هرک صبر کن داره از صورتت خون میاد" تانکس چوب جادولش را
روکا صورت هرک گرفت و چیزک زیرلب زمزمه می کرد و سوزش
صورت هرک تمامر شد.
"اونا اقایک ویزلی رو کشت"هفریک جاک که او افتاده را نشان داد
لوپین به جایک که او افتاده بود نگاه کرد
"تانکس برو ببین اونجا چه خبره" تانکس بلند شد و رفت " هرک
تو همر بهتره اشکاتو پاک کنیک "
هرک اشک هاک روکا صورتش را با لباسسش پاک کرد
تانکس اومد"هرک مطمئنیکی... اونجا فقط لباس یه مرگ خوار
است..... در ضمن هرک اینجا جاک خوبی براک صحبت نیست
بهتره بریمر به پناهگاه "این حرف را وقتی اضافه کرد که هرک
دهاندش را باز کرده بود
"پس وسایلم....."
لوپین در حالی که دست هرک را میگرفت گفت "اونا رو بقیه
اعضاک محفل میارن"
"چوب دستیمر چتی"
"اکسیو چوب جادو"
چوب دستی از روک زمین بلند شد وبه طرف لوپین اومد و او آنرا
در هوا گرفت وبه هرک داد
"تانکس به بقیه خبر بده هرک پیش ماست"
تانکس پاتروناسی به شکل یه سگ بوجود اورد
________________
"هرک دستمو بگیر"هرک دستش را گرفت و دوباره همان حس
وحشتناک (مثل اینکه که در یه لوله تنگ قرار گرفته و نفس
کشیدن برانش سخت شده بود) را حس کرد. میتوانست بوک
خاک را احساس کند
هرک چشمانش را باز کرد پناهگاه درست روبرویش بود از روک
زمین بلند شد. لوپین و تانکس هقمر در دو طرفش بودند.
"هرک بریم"
هرک به سوک پناهگاه حرکت کرد. جائی که همیشه در انجا
احساس خوش یکی می کرد ولی الان اصلا دوست نداشت به
انجا برود چطور می تونست به رون" بهترین دوستش بگوید که
پدرش بخاطر او و بدتر جلوک او کشته بود و او کارک نتوانسته
ب9لاد انجام لاهقفل .
هرک صداک "تق تقی" را شنید حواسش را جمع کرد و فهمید
جلوک در خونه هستند اصلا متوجه نشده بود چطور به این
زود کا رسدبلنل
صدایی از پشت در گفت "کیه"
II . ریموس"
|"
سمر عذائی که داد 9لدبیات تا دارک چحیه"
" کوفتc"
________________
در باز شد خانم ویزلی گفت "خودش اومدین دیگه داشتم نگرانتون
می شدم" نگاهسش به هرک افتاد "اوه هرک خیالموت راحت
شد." هرک را بغل کرد
هرک از باللاک شانه خانم ویزلی مردک را دید که سرنش را میان
دو دستش گرفته بود به نظر میومد که بسیار آشفته است
مرد دستانسش را برداشت. از تعجب چشمان سبز هرک گرد شد
اقاک ویزلیک روک یک صندلیکی نشسته بود
فصل دوم دیدار دوستان وفادار
هرک نمی فهمید اگه اقایک ویزل یکی اینجا بود پس کسب یکی که
دنبالسشی اومده بود و مرده بود چه کسی بود
هرک روک صندلیکی نشسته بود هنوز نمی توانست بفهمد چه
اتفاق یک افتاده است حسی عذاب وجدانسش از بین رفته بود و جانشی
رو به حس کنجکاوک داده بود
لوپین و تانکس همر جلوک پنجره نشسته بود و بیرون رو نگاه
میکردند
|"
ما اقا یک ویزلی اونجا بود. اون ال\ن اینجاست... من خودoر
دلیل Cره = ه =
لوپین حرف هرک را قطع کرد" هرک تو اول باید اتفاقی رو که
امروز افتاد براک ما تعریف فکر کنی"لوپین از جلوک پنجره بلند
شد و یکی از صندلی ها رو عقب کشید و نشست.
"چون ما یه نظریه هایی داریم"
"ولی "
لوپین با صدائی کمی بلند گفت "هرک... هرک تو به حرفاک من
توجه نمی کنیکی من فقط ازت خواهش می کنمر تمامر اتفاقاتی
که چند ساعت پیش افتاده بود رو براک ما تعریف کنیکی بعد نشی
من به همه سوالاتت جواب میدم"
هرک تمامر وقایعی که پیش اومده رو تعریف کرد در اخر هرک
نفسی تازه کرد از عجله اک که داشت به نفس حرف زده بود
فقط در اخر حرف هرک ، لوپین گفت "که اینطور... خوب هرک هر
سوالی دارک بپرس"
"اوت کمی بود اومده بود دنبال من" با این سئوال هرک , اقاک
ویزلی بلند شد و به طرف اتاقی خودش رفت بعدش صدا یک گریه
اش امد. خانم ویزلی هم رفت تو اتاق وصدایک جر وبحث آنها
"مال یک من نباید میکی رفتم"
"ارتور اونا براک اینکار از قبل برنامه ریزک کرده بودند"
لوپین مثل اینکه بخواهد توجه هرک را جلب کند. گفت:
"خوب هرک اونطورک که ما فعامیدیمر وقتی ارتور می خواد دنبال
تو بیاد نامه ایک از وزارتخونه دریافت میکنه که میگفت دیوونه
سازها و مرگ خواران به یه محله از ما گلها حمله کردند. ارتور همر
فورا براک کمک میره. اون اصلا نمی فعامه که همه که اینوها یه
________________
کلک است براک اینکه تو را بگیرند. ارتور فکر می کرد جاک تو
اونجا امنه".
هرک با تعجب گفت:"من... اخه اونا باعثت چتی باید دنبال من
باشند و منو بگیرند اون مرگ خوار می خواست منو بکشمه"
"هرک فکر نکنمر اون به مرگ خوار باشه یا حداقل از طرفداران
ولدمورت باشه"
"جر ||"
"براک اینکه اونی که به دنبال تو اومده بود خودش یه مرگ خوار
بود که خودشو به شکل آرتور در اورده بود و مرگ خوارها
همدیگرو نمی کشند"
"تو و تانکس چطور متوجه شدین و اومدین اونجا؟"
"خوب ما یه پیغامر مشکوک برامون اومد که نوشته بود هفرکا در
خطر است وما همر سریع خودمونو رسوندیم"
تانکس که براک اولین باربود بعد از اومدن حرف زده بود گفت:
"ولی من هنوز یه مسئله رو نفهمیدم من مطمئنم دامبلدور
طلسمائیک روک خونه خالت گذاشته ولی وقتی جادوگر یک بمیرد
بعد از مدتی این طلسما خود به خود از بین میروند"
جرو بحثت داخل اتاق تمومر شده بود و خانمر ویزل یکی از اتاق بیرون
اومد
"هرک بیعتره برک تو اتاق رون کمی استراحت کنی"
"ولی من......"
________________
"نه هرک تو باید برک بخوابی بعدا در این باره صحبت میکنیم..."
این دفعه لوپین این حرف را زد و هرک از روک ناچارک از روک
صندلی بلند شد و به سوک اتاقی رونا در طبقه بالا رفت
"راستیک هرمیون هقمر اومده. تو اتاق رونا منتظر تو هستند." هرک
به طبقه بالا رفت.
گوشنشستندو روکا در اتاق گذاشت ولیکی صدائی از اون بیروتا نمایی
آمد دستش را دراز کرد که ناگهان در باز شد. هرمیون روبروک
هرک لحظه اک ایستاد صورتدش کمیک اشفته بود بعد لبخندک
زد و هرک را طورک بغل کرد که نزدیک بود بیفتد ولی با چند
قدم رو به عقب تعادل خود را بدست اورد
"اوه هرک سلامر واقعا از دیدنت خوشحالم"
"اسلامر منمر از دیدنت خوشحالم"
صدائی کاملا غمگین گفت "اسلامر هرک"
هرمیون تا صداک رون رو شنید ازبغل هرک بیرون امد و بدون
کوجکترین حرفی پایین رفت.
"اسلامر روت خوبی "رون سعی کرد لبخندک به هرک بزند ولیکی
رفت روک تخت نشست و گفت "خوابم"
"رون , جیزک شده هفرمیون کجا رفت"هرک پیدناش رولا روکا نخست
• -"= - تا .
"نامیک دونم چتیکی از جونا من جیک میخواد ولمر نمی کنه"
________________
" منظورت هفرمیونه؟"
نه بابا منظورمر "لاوندر"....... ولمر نمیک کنه...... معلومر نیست
چتیکی از جونمر میخواهد"
"مگاه تو با اون با قعر نکرد ک"
"چرا... ولی برامر به هدیه فرستاده" و با دستش یه گردنبند و
نشون داد
"پسر براک همین هفرمیون ناراحت بود؟"
"اره... اون فکر میکنه من هفنوز باهانش رابطه دارم"
"رون , اگه می خوا یک با لاوندر باشی بهتره به هفرمیون بگی"
"هرک جرا گویش نمی کنیکی من واقعا با اون هیج رابطه اک
ندارم"
هرک بعد از اتفاقی که براش افتاده بود اصلا حوصله جر و بحث
رونا و هفرمیون رو نداشت. جیزک که ذهندش را مشغول کرده بود
نکته اک که تانکس در اخر به اون اشاره کرده بود منظورش از
این حرف چتایی بود هرک فکر کرد ولی چیزک او را از این فکر باز
داشت.
حواسدش را جمع کرد فهمید رونا دارد به طرز وحشیانه اک او را
تکان می دهد.
"هرک اصلا به حرفا یک من گویش میکنی"
آره آره.... بسه دیگه رون "هرک با حرکتی سریع دست رونا را
کنار زد و در طول اتاقی قدمر زد.
________________
"هرک بگو ببینم چه اتفاقی برات افتاده مامان و لوپین دارند در
مورد حمله به تو صحبت می کردند." هرک در حالی که قدمر میزد
براک رونا تمامر اتفاق را به همراه تمامر حرفائی که لوپین و
"هرک یعنیک می خواسته چتیک بگه"
یعنی ممکن بود که اون باشه... نه نه هرک فورا این فکر را از
سرش بیرون کرد. هرک ورون چند ساعت یکی در این باره بحث
کردند ولی وقتی به نتیجه دلخواه نرسیدند
هرک گفت "رون نمی خواک با هرمیون آشتی کنی"
|"
ولا من قعر نکردم. دوما تجربه ثابت کرده تا خود هرمیون نخواد
نمیشه باهاش دوست شد منظورمر پارسالا"
"راستیکی هفرمیون کیکی اومد؟"
" بیل وفلور کجان؟"
"رفتن معمونا رو دعوت کنن"
"عروسی کی؟ "
"رون این خبر که ولدمورت به وزارت حمله کرده راسته"
|"
ره راستها... ولیک اونطورک که توک روزنامه نوشته نیست"
"پس چطورک"
"خوب من با گوشاک کشوئی شنیدم که کینگزلی شکلبوت به
مودک می گفت که اونا کاملا در حال شکست بودن اما اتفاقی
عجیبی افتاد و مرگ خوارا فرار می کنن
هیچکس نفعمید اونا باعثت چتی قرار کردند."
وقتیکی هرک براک نزاعهار پایین رفت لوپین و تانکس و اقاک ویزلیکی
بیرون رفته بودند. همه عقربه هایک ساعت روک خطر مرگ قرار
داشتند هرک بین هرمیون و رونا بر روکا میز نشسته بود. در
زدند خانم ویزلیک رفت کنار در پس از چند دقیقه فرد و جورج
اومدن
"اه سلامر هفرک"
TT| الامر هفرک"
هرک جواب اسلامر انوها را داد به ان دو به همه سلامر کردند.
خانم ویزلی به محض نشستن دو قلوها گفت:"خوب بهتره
دیگه غذامون بخوریم..."خانمر ویزلی نگاهی به میز کرد و
Ir • • • • گهٔ • • • "رون • بهٔ کجا
هرک اصلا متوجه جین یکی نشده بود که تا حاللا ندیده بودنش
"من نمایی دونمر مامانت"
مگه من به تو نگفتمر بعسش بگو بیاد"
II من • گذ"
________________
"خوب اون چتایی گفت "
"هیچی.... گفت برو گمشو"
فرد و جرج وهفرمیون خندیدند.
فردگفت "چرا به حرفش گویش نکردک و نرفتی گمر باشی"هرک
همر خودش بزور نگه داشته بود که نخندند ولی هرمیون با
بلندترین صداک ممکن می خندید
"برو دوباره صدانش کن"
"مامان"
"همین که گفتم"روت با عرعراز سر میز بلند شد وبه جاک اینکه
که به طبقه بالا برود به زیر راه پله رفت
"هرک هرک" هرک روبشی برگردوند فرد درحالی که سعی میکرد
جاک رون بشیند گفت "هرک مایه چیز خوب برات پیدا کردیم"
جرج همر کنار فرد نشست گفت "فکر کردیمر شاید به دردت
بخوره"
هرک درحالی که سعی میکرد طورک حرف بزند که هرمیون
"اسمش... "فرد نتوانست جمله شو کامل کنه. صداک دو نفر تو
کل خونه پیچیده بود که داشتند داد میکی زند
"دروعگو برو بیرون..."
من به تو دروغ نمی گم..."
________________
"برو بیرون "صداک بنگ بلندک شد رونا به بیرون پرتاب شد. رون
روک زمین افتاده بود ولی ثابت بدون کوجکترین حرکتیکی هرک
فکر کرد رونا مرده ولی پلکانش روبه همر زد خانمر ویزلی با عجله
بالاک سر رون رفت اشعه اک قرمز رنگ از چوبش بیرون امد و به
روت خورد. رون بلند شد ومثل ربات به جین یکی قحسش میداد
فرد و جرج و هرمیون مدام می خندیدند و این اعصاب رونا را
بیشتر خورد میکرد و به جینی قحسش میداد
ولیک با چشمر غره مادرش ساکت شد.
خانم ویزلی گفت "رون چتایی شد"
رونا داد زد و گفت" می خواستیکی چتی بشه...دختره احمقی منو
طلسمر کرد..."
"بعش گفتی هرک اومده"هرک کمی از این حرف تعجب کرد
مگه جینی نمی دونست که هرک امروز میاد
ره بعش گفتم" صداک رون کمی ارومتر شده بود"ولیکی بعید
میدونمر فعامیده باشه"
خانمر ویزلی مثل کسی که تسلیمر شده باشد" خوب باشه
دیگه نمیشه کاریش کرد "خانم ویزلی به طرف هرک اومد
گفت "خوب هرک عزیزمر فکر کنمر خودت باید برک با جینی
"برا یک چتی... مگه چتایی شده؟"
|"
ز وقتی فعامیده به تو حمله ..."
________________
رونا حرف هرمیون را ادامه داد"دیوونه شده." هرمیون از روک
تنفر به رون نگاهی کرد
هرک بلند شد و به طرف در اطاق رفت و در را زد ولیک جوابی
نشنید. در را به ارامیک باز کرد و سرشو داخل اطاقک اورد. هرک
اصلا نمی توانست چنین تصورک از اطاقی جینی بکند اطاقی
کاملا به هقمر ریخته بود هرک همیشه فکر میکرد اطاقی دخترها
تمیز و قشنگ است. با اینکه اطاق به همر ریخته بود بازمر نشون
میداد که صاحب اطاقی خیلی به زیبائی اهمیت میداد. وارد اتاقی
شد. بزور راهدش را از بین وسایلی که روک زمین ریخته شده بود
پیدا کرد
"جینیکی... جین یکی ... کجائیک "جلوک دید هرک را موهائی ژولیده
قرمز گرفت.
جین یک طورک هرک را بغل کرد که نزدیک بود هرک خفه شود
"جینیکی... جینیکی... دارمر خفه میشمر" با این حرف جین یکی خود را
عقب کشید. چشماک جین یکی کاملا قرمز و متورمر بود
هرک اگه نمی دونست اوجند ساعت بیشتر گریه نکرده است
ممکن بود فکر کند از اول تابستان تا بحال گریه کرده است
"جین یکی اشکات رو پاک کن"جین یکی اشکاک روکا صورتش را با
دست پاک کرد.
"اسلامر هفرک"
"اسلامر "جین یکی خود را کمی نزدیک کرد
________________
"چرا نمیاک غذا بخورک"
جین یک لبخند زنان گفت "اللان میام...اه ... هرک مامان گفت به تو
حمله شده"
هرک مجبور شد اتفاق ان روز را براک جین یکی دوباره تعریف
کند. جینی به هرک نزدیک شد دستش دور گردن هرک
انداخت. صورتش اورد جلوهرک ناخواسته صورت خود را به او
نزدیک کرد. کاملا هرک می تونست نفس داغ جین یکی رو روک
صورتش حس کنه. لباسش را به لب هرک چسباند ...."
بعد از پنج دقیقه هرک و جین یکی او مدرن نهار خوردند. جینی هنوز
کمی ناراحت بود. هریک به بعانه اینکه کمی به خوابه بالا
رفت . بالا روکا تخت خوابید. هر کارک کرد نتوانست بخوابه از روک
تخت بلند شد. نگاهی سریعی به اتاق کرد در گوشه ایک از اتاق
جمدونسش قرار داشت. جمدونا رو باز کرد هدیه ها رو از تودش
دراورد
روک تخت نشست اولی که از طرف لوپین بود رو باز کرد یه
کتاب قدیمی به اسم "وردهاک بیک کلام" بود. هدیه یک اقا و خانمر
ویزلی مثل هر سال بود. هفرمیون هقمر کتاب کلک هاک کوییدیج
گرفته بودهریک به خودش گفت اخه این کتاب به چه درد من
میخوره منکه دیگه به هاگوارتز بر نمیگردم، بهتره بدمش به
جینی. هدیه رون همر شکلات هاک بی خیالی بود. هاگرید همر
یه کیک سفتی مثل سنگ بهش داده بود.
هرک کتاب لوپین رو برداشت. اونو تا شب خوند بعد براک شام
پایین رفت. اقاک ویزلی اومده بود ولیکی از لوپین و تانکس خبرک
نبود
بعد از اینکه همه شامر خوردند. اقاک ویزلی کنار شومینه رفت
و بقیه به جاک دیگه رفتند. هرک بلند شد کنار اقاک ویزلیک ایستاد
"اوه... هفرک بابت اتفاقی که صبح برات..."
"نه اقاک ویزلی... میخواستمر در مورد حرف آخر تانکس باهاتون
صحبت کنم ... میخواین براتون تعریف کنم"
"نه لازمر نیست ریموس برامر همه رو برامر تعریف کرده... می
خواک منظور دقیقی همون حرف تانکس که گفت بعد از مرگ هر
جادوگرک طلسمائی که کرده از بین میره را بفهمی؟"هرک به
نشانه تایید سرسش را تکان داد" خوب منظور تانکسر ... "اقاک
ویزلی مثل کسب یکی که مشغول حل مسئله اک است چند دقیقه
اک قدم زد و گفت "این نشون میده تانکس به حرفاک تو خیلی
خوب گویش کرده... خوب وقتی دامبلدور مرد طلسمانی که روک
خونت گذاشته باید از بین می رفت ولی مثل اینکه از بین
نرفته... خوب حاللا میخواک بدون یکی تانکس چحطور متوجه این نکته
شد. اگه یادت باشه تو گفت یک اون مرگ خوار که خودشو به شکل
من در اورده بود یکدفعه بدون هیچ دلیلی به روک زمین می
افته اونا همچین بیک دلیل روک زمین نیفتاد. او به یه طلسمر
خورده بود"
" یعنیکی ممکنه..."
________________
نه هرک چنین جیزک امکان نداره اوت مرده... براک همین بود که
ریموس نمیکی خواست تو اینا رو بفهمی"
"پس چرا شما گفتین ؟"
"به نظرم من چیز زیاد مهمی نبود"
"هرک یه لحظه میشه بیا یک "جرج اومد و دست هرک را گرفت
به گوشه ایک که خودش و فرد نشسته بودن برد
"هرک نمی خواک بدونی چی گیر آوردیم"
" اه... اصلا به کلی فراموش کرده بودم... خوب حاللا چتی گیر
اوردین؟"
"فرد برو بیاریشی... اما این دفعه مواظب بانش مامان خیلیکی شک
کرده"
فرد رفت طبقه بالا و پس از چند دقیقه اومد. کنار هرک نشست.
"هرک بگیرنشی"فرد جیزک شبیه بطرک به دست هرک داد.
"این جحیه"
"رون به ما گفت که پارسال با کمک فلیکس فلیسیز تونستند
در برابر مرگ خوارا دوومر بیارند... من و جرج هم گفتیمر شاید
دوباره لازمت بشه"
"خیلیکی از توان ممنونم"
بچه ها بهتره برین بخوابین": خانم ویزلی داشت داد میک زد"یالا
عجله کنید"
هرک بدون سر وصدا رفت بالا و خوابید.
________________
صبح روز بعد هرک با صداک جیع بلندک بیدار شد. هرک که
اعصابسش خورد بود گفت "رون دیگه منو اینطورک صدا نکن"
چشمانش را باز کرد. روتا توک تخت نبود. اقتاب بیروت اومده بود
حتما اللان ظهر بود. هرک از تخت بلند شد که با اولین قدمر
محکمر به زمین خورد. بلند شد که دوباره صداک جیع اومد. ایندقعه
هرک صدا رو خیلی بلندتر از دفعه قبل شنید. همون جائی که
افتاده بود رو نگاه کرد.
جین یکی داشت جیغ میزد ولی دیگه صدائیکی از دهنش بیرون
نیومد. دستش به شدت دور گردنش و داشت خودش رو خفه
کرد.وحشت تمام وجود هرکی رو فرا گرفته بود
"جینی... جینی،... چیکار دارک میکنی"داستانش از روک گردنش
برداشت که خودش خفه نکنه. گردنبندک به دور گردنش بود
و فشار به گردنش میوورد رنگ صورتش داشت عوض داشت
میشد. هرک با دست اومد گردنبند و برداره ولی نشد گردنبند
محکمر به گردن جینی فشار میاورد. هرک چوبدستیسش برداشت
روبه گرنبند گرفت "باز شو".تاثیرک نداشت حرکات جینی آرومتر
داشت می شد. طلسمی توک کتاب بود در اینباره بود. کتاب رو
برداشت صفحه ها رو تند تند ورق میزد. تقلاهاک جینی
همینطورک داشت کمتر میشد.وحشت تمام وجود هرکیب رو
گرفته ب9اد داد 9لد البتها ندان:لندند تا جاستیفاگبی ر9 از دلسادستا بدلهقل
________________
"خوب پیداش کردم، ... جینی دستت بردار "جینی دستشو
برنداشت.
"جینیک واقعا متاسفم"دستان جینی را بزور از دور گردنش
برداشت. پاشو روک دستاک جینی گذاشت. چوبدستی روبه
گردنبند گرفت "وروریوس "گردنبند دو تکه شد. جینی سرفه
میکرد. صورتش داشت به حالت عادک برمی گشت
" صبر کن الان میام" بلند شد. صداهائیکی از بیروت داشت
میومد. کنار پنجره رفت بیست مرگ خوار در حال جنگ
بودند. هرک با عجله پایین رفت درو باز کرد. رون و هرمیون با دو
مرگ خوار مبارزه میکی کردند. بیلی همر با گرک بک می جنگید. چند
نفر همر که باید از وزارت خونه باشند درگیر بودند. فلور همر با
دومرگ خوار مبارزه میکرد آنقدر چوبد سیتشو تند تکون میداد که
جیزک جزء اشعه هایک رنگوارنگ دیده نمیشد. دستی روک
شونه هرک فرود اومد. جین یکی کنار هرک وایسباد.
"جین یکی برو تو خونه"هرک رفت کمک فلور چون دیگه داشت با
سه تا مرگ خوار می جنگید.
هرک تمرکز کرد" پتریغیکوس توتالوس " اشعه اک قرمز به
یکی از مرگ خوار خورد. هرک نتونست ببینه چه اتفاقی افتاد
همون موقع طلسمی به سویش میومد جاخالی داد
"پسره رو بگیرین"هرک این صدا رو خوب میشناخت این صداک
بلاتریکس بود. دو مرگ خوار به طرف هرک اومدن. دو طلسمر به
________________
سمتش اومد. براک خود سپرک، درست کرد و طلسمر منحرف
شد به سمت خانه ویزلی و بعد صداک جیع .
|||||||||||| ||||||||||||||||
دو مرگخوار به هرک طورک نزدیک شده بودن طورک که
میتوانستند چوب دستیاش را بگیرند. همه جا سیاه شد هرک
چند قدمر عقب رفت کسی جلوک او وایساده بود. فردک جلویش
بود پشستندش به هرک بود
"برو کنار "این را یکی از مرگ خوارا گفت
"اگه میتونی بیا منو ببرکنار آمیکوسی"این حرف را کسیب زد که
جلوکیا هرکب ایستاده بود.
"باشه"مرگ خوار دیگر این را گفت. چوب دستیسش رو
درآورد"آوادا...."نتونست جمله شو تمومر کنه دیگه صدا از
دهقندش بیروت نمای بیومد.
هرک از این فرصت استفاده کرد و رفت طرف در خونه. به در
خونه رسید برگشت هرسه مرگ خوار با همر داشتند به شدت
مبارزه میکردند. اصلا وقت نداشت مبارزه رو تماشا کند. به داخلی
خونه رفت جینی روک زمین افتاده بود. صورتش سفید سفید بود
هرک دستشو گرفت مثل یخ سرد بود. بدنش منجمد شده بود.
چوب دستی از دستش بیرون اومد. برگشت در چارچوب در
بلاتریکس وایساده بود. "خوب پاتر ... "باقی حرفسش رو نتوانست
بزنه لوپین با شونه بعسشی زد." هرک بچه ها بردار برو"دنبال
چوبدستیاش گشت که نگاهش به لیوان روک میز
افتاد." اوه... نه... "اب داخل لیوان به سرعت یح بست. هوا سرد
شد . سرما تا مغزاستخوان می رفت. دیوونه سازها وارد خونه
شدند "سوروس... خواهش میکنم... جسد سدریک روک زمین
افتاد... برو کناره. نه... آواداکداورا..."همه جارو نور سفید رنگي
"رون چیکارش دارک بذار بخوابه"
"بس شاه یه روز کامل خوابید"
جاش خیلی گرم ونرم بود چشمانش را باز کرد رونا وهرمیون
بالاک سرلش بودن "چتیکی شده... من کجام... مرگ خوارا چتیکی
t"= لن".
"اولا تو خونه یک توییم... بعدش همر مرگ خوارا پنج تا شون
مردن بقیشونت فرار کردن و ده نفراز وزارتخونه» کشته شدن
از اعضای فرقه چند نفر زخمیب شدند."
" منظورت چحیه خونه من"
"هرک ما الان تو خونه گریمولد هستیم"
سوالهاکب زیادک داشت که باید جوابش و میفعمید
پرسید "اونا چه جورک ما رو پیدا کردند؟"
________________
"جی شد... من که حرف بدکی نزدم "نگاهي از روکب شلت به
هفرمیون کرد"حرف بدکیب زدمر؟"
قره یونا با لکنت گفت "نه... اخه... میدونایب فلور، ... فلور )9 مرگ
خوران ... دزدیدند."
"چطورک... مگه اونجا عیر قابل عیب شدن نبود"هرکیب شدیدا
ناراحت شد.
"جرا...اون و اسبه کملت به رون که بیرون از اون محدوده مبارزه
میکرد میره همون موقع که حساب مرگ خوار رون رو میرسه...
یکی از اونا می گیردش و بعد عیب میشه... واسه همین رونا
ناراحتc"
هرک نگاهي به دور تا دور اتاق کرد بعد پرسید "جینی
کجاست؟"
"جینی سنت مانگو... دو تا طلسمر همزمان بعسش خورده"
"حالدش خوبه؟"
"
ره خوب میشه ولی فکر نکنم تا اخر تابستون بتونیمر
"دیوونه سازان لیلهالا جS شدند."
"هرکیب یادت رفته تو پاترنوس درست کردکی وفراریشونت دادکی"
هرکیب با پوزخند"من... چطور گیا... من چوبدستیمر حتیب دستمر
نبود... چطورک می تونستمر پاترنوس درست ظاهفر کنم"
________________
"عجیبه... خیلی عجیبه... ما که بیرون بودیمر وقتیب دیدیمر دیوونه
سازها دور خونه حلقه زدن اومدیمر طرف خونه که نورکیب شدید از
خونه اومد و همه اونا قرار کردند."
"راستیب نگفتیب مرگ خوارا چه جورکیب بیل و فلور رو تعقیب
کردند... مگه عیب نشدند."
"چرا... ولی ما همر هنوز نمیدونیمر چطور اونا رو تعقیب کردن"
"هرمیون یه بار از اولا براک من توضیح بده گیج شدم"
"خوب باشه... من ورون داشتیمر با هم حرف می زدیمر که خانمر
ویزلیب گفت یکی بره هرکیب رو بیدار کنه. تا جینایی میره , بیل
میاد میگه مرگ خوران حمله کردن ما همر میریمر بیرون... دیگه
خودت همه چیز رو دیدگی "
هرمیون از لبه تخت پایین اومد وبه طرف تخت کنارکیب رفت
در موقع راه رفتن هرمیون لنگ میزد"هرمیون پات جدی شده... چرا
"چیزگی نیست" و به طرف در رفت وقتیب به در رسید گفت"هرکیب
جاودانه ساز تقلبی هنوز پیش ماست... در ضمن من و رون
مجبور شدیمر از معجون فلیکس فلیسیز بخوریم"
صبر کن... شما چه جورگی فهمید من فلیکس فلیسیز دارم"
هرمیون در حالی که از اتاق بیرون میرفت گفت "رون دید فرد و
جرج بعات چتیب دادند" و از اتاق بیرون رفت. هرک نگاهیب به اتاقی
کرد. هامون اتاقیب بود که دو سال پیدش بوسش داده بودند هیج
________________
تغیرکیا نکرده بود. هرکیب تا یلت ساعت بعد مشغول جواب دادن به
بقیه بود که حالش خوب است بعد خانمر ویزلی گفت که بهتر
است هرکیب تا شب را استراحت کند ون عارشمر برانش میارند.
همون تو تخت بخوره و به زور هرک توکیب تخت نشست تا شب
مشغول خواندن کتاب وردهاک بالایی کلامر شد. طلسماکیا خوبیب
داشت. رون اومد تو اتاق گفت"هرکیب نمیایی شامر بخورک"
هرکیب همراه رون پایین رفت. فرد و جرج و هرمیوتا و خانمر ویزلیب
تو آشپزخونه بودند هرگی به همه سلامر کرد ونشست که اقایی
ویزلی هم اومد
" مالیب واقعا امروز روز پرکارگی بود"
"ارتور ردگی از فلور پیدا کردین" با این حرف همه کی قیافه ها
ناراحت شد.
اقاکب ویزلیب سرشو انداخت پایین گفت "نه مالیب... هنوز ردگی
پیدا نکردیم"خانمر ویزلی اشلت در چشمانش جمع شد"ولاییب
مالییب نگران نشو... ما داریمر تمامر سعیب مونت رو میکنیم"
"بیچاره پسرمر مي خواست چند روز دیگه» عروسي کنه... ولي
حالا..." باقی حرفسش را نتوانست بزند. از اشپز خونه بیروت رفت
ولییب هرکیا مطمئن بود قبل از اینکه بیرون بره اشکش و دیده بود
اقاکب ویزلی هقمر دنبالسش رفت هرکب و بقیه مجبور شدند شامر رو
بدون اونا بخورند و تا موقعیب که مایب خواستند بخوابند. اونا رو
ندیدند. هر کیا روS با تخت نشسدسسته» بود کتابیب کا لوپین داده ب9اد ر9
________________
"کروشیو" هرکیب داشت به فردکی که روکب زمین دست وپا میزد
نگاه میکرد. محیط کاملا تاریل فقط نور یل شمع اونجا رو روشن
مایی کرد.
"بسمه... بسسه... خواهفدش می کنم"فلور روکیب زمین افتاده بود و
داشت دست و پا میزد. صورتش پر از زخمر بود خون همینطورک
از صورتش میومد و معلومر نبود از کجا خون میومد. هرکیب همقمر
مدامر بعهدش میب خندید. "خوب فکر کنم ادب شده باشیب ... حالا
بگو پاتر کجاست".
فلور که روکیب زمین بود با گریه گفت "نمايي دونم... باور
کن... نمیدونم "هرکب چوبدستیشو بلند کرد" این جواب سوالا من
نبود... کرونشیو" هرکیب دوباره بعسش خندید.
"حالا دیگه مال شماست "ده ها مرگ خوار به طرف فلور رفتند
وجوب دستیشونت بالا گرفتند" کروشیو"وفلور از درد دوباره به
خود پیچید. هرکب خودش روبه روکب یک آینه کثیف ایستاد با
اینکه کثیف بود اما هرکب چشمان سرخ مردملت گربه اکب رو دید.
"نه"هفرکیب داد زده بود
"چتیکی شده هرک... چرا انقدر داد میزنی "رون بالاکی سرنشی
ایستاده بود" باز مر کابوس دیدگی "
هرکب به سرعت جواب نداد"نه... هیچتیکی... برو بخواب "
|||||||||||||||||| |||||||||||||||||||
هرکیا . . .
" تو برو بخواب "رون با کمیاب شلت و تردید به هرکب نگاه کرد به طرف تخت رفت خوابید. هرکیب خوب به کابوسهایی که دیده بود فکر کرد فلور روکیب زمین افتاده بود و مرگ خوارا هر طلسمی که
روت بگه بعد یادش اومد که اون همینطورکیب بابت دزدیده شدنش خودشو ملامت مي کنه دیگه چه بر سه به این که هرکب بهش
خاطر هرکب بود ولدمورت هرکب رو مي خواست. دیگه تحمل این عامه درد و نداشت جینایب بخاطر او سنت مانگو بود ٫ فلور زیر شکنجه
بلاها سرشون اومده بود.اگه اینجا میب موند امکان داشت خیلیب هاکی دیگه بمیرند. بدون سر و صدا از تخت پایین اومد وسایلش را جمع کرد و جاودانه ساز تقلبي همونطورکیب که هرمیون گفته بود تو ته چحمدون بود. وقتیب به طبقه اول رسید نگاهی به انجا کرد
در رفت. مدتی به در نگاه کرد بعد دستشو به طرف در دراز کرد
"هرکیب این وقت شب کجا مایب خواکی برکب "هرکیب بر حسب
عریضه چوب دستیشو در اورد اما با دیدن صاحب صدا اونو
گذاشت کنار ریموس لوپین در وسط سالن ایستاده بود." هرکب
"هیج جا... هغیج جا... ام... میب خواستمر بر مراشپز خونه... اخه
گشنمر شده" و مجبور شد. راهش و به طرف اشپز خونه عوض
کنه. لوپین همر دنبالش اومد. هرکیب مقدار کیا عذا از شامر مونده بود
به زور اونا رو خورد. تمامر مدت لوپین فقط به او نگاه میکرد. هرک
بلند شد که بره لوپین گفت "بشین هرکیب می خواهقمر باهات
صحبت کنم"هرکی روکب صندلیب روبه روکی لوپین
________________
نشست. صورتش شکسته تر از همیشه به نظر میومد"هرکیب تو
امسال به هاگوارتز بر مي گردکی؟"
"نه دیگه به هاگوارتز بر نمیب گردم". هرک کاملا تصمیمش
قطعایب بود.
"به خاطر دامبلدوره؟"
"نه... به خاطر به چیز دیگه نمایی رم"
"همون جایی که قبل از مرگش اونجا رفتین "هرکب با حرکت سر
تایید کرد"... هرک گویش کن... من هنوز نتوانستمر خودمو بخاطر
مرگ پدرت ببخشم... دو تا از بهترین دوستاک دوران بچگي مو از
دست دادم... حالا دیگه نمايي خواهم پسر یکی از بهترین
دوستامو از دست بدم... مایب دو نایب من نتوانستمر به پدرت کملت
کنم. می خوامر به تو کمالت کنم... ولی مثل اینکه تو هقمر میب
خواکی کملت منو رد کنیب"با ناراحتیب سرشو انداخت پایین و از
روکیا صندلیب بلند شد
"لوپین میشه... فکر کنم؟"
|||||||||||||||||
برکبات".
هرکیب به کل یادش رفته بود اصلا باعثت چتیب اومده بود. هرکیب
تمامر خوابیب که دیده بود را به جز این که خودش اون حرفا رو
میزد رو به لوپین گفت.
________________
"لوپین یه چیزه دیگه؟... هرمیون می گفت من پاترونوس ظاهر
کردمر در صورت یکی که جوب دستیکی حتیک دستمر نبود... تو"
لوپین حرف هرک را قطع کرد و گفت "هرک خوب شد. اینو گفتی
من داشتم دیگه به چشماک خودممر شک می کردم... هرک
وقتیکی دیوانه سازهها قرار کردن من فاکز ققنوس دامبلدور رودیدمر
II
شبد مار".
"در ضمن یکی از مرگ خوار از من دفاع کرد تو می دونی اون
کیه".
"نه هرک ما همر نمی دونیمر کیه"
"هفرکب حالا برعتره برکب بالا در ضمن درباره خوابت به جزء با
هرمیون با هیچکس صحبت نکن مخصوصا با روت." هر کیا رفت تو
اتاقی نمایی دونست چرا حرفاکی لوپین انقدر به دلش نشسته بود
ولییب باید با روت و هرمیونت هامر مشورت میکرد...
"هرک... بیدار شو... هرکی "هرکب چشماشو به زور باز
کرد "هر کی... هرمیون به جیزکی در مورد ر.ا.ب پیدا کرده "هرکب تند
از جانشی بلند شد طوریک که رون از تخت به پایین افتاد.
"هرگی چیکار می کنیب معلوما" در حالی که سر خود را میب
مالید.
"چتیب فعمید کا... جیب ... رون بگو"دستاک رون رو گرفته بود و
مدامر تکون میداد" بگو چتي"
________________
"هرکب ولمر کن"هرکب دستاشو برداشت "من گفتم هرمیون به
جیزکی فهمیده نه من... باید صبر کنایب تا خودش بیاد به منمر
جیزک نگفته "هرکب و رونا ده دقیقه صبر کردن ولایب هرمیون
هرکی "من میرمر صدانش.."هنوز جمله کامل از دهقانسش بیرون
نیومده بود که هرمیوتا اومد تو." هرمیون چرا انقدر دیر
اومد کی" هرمیون روکب تخت رونا ، روبه روکب هفرکب و رون
نشست. هرمیون موشو از صورتش کنار زد و گفت "هرگیا فکر کنمر
فهمیدم ر.ا.ب کيب میتونه باشه"
هرکب و رون با هم گفتتند "کیب"
" امروز داشتمر نگاه گوبلین سیریوس می کردم" با گفتن اسمر
سیریوس هرکیب چشمانش خیس شد "اسم ریگولاس بلالت رو
دبلQر
روت "خوب این که شد "راب این که درست نیست"
"رون بذار حرفمر تمومر بشه... بعدلش رفتمر از لوپین پرسیدمر این
کیه گفت برادر کوجلات تر سیریوس اسمر کاملش ریگولاس
اکروتوس بللث... یه چیز دیگه همر هست اون مرگ خوار بوده"
"آره این عالیه "هرکیب با خوشحالی این را گفت "خوب بیاین یه
نتیجه گیرکیب بکنیم...اگه حرف هرمیون درست باشه ما باید
دنبال ریگولاس بگردیمر و ببینیمر کجاها رفته باشه"
________________
"این عالیه "رون به طرف هفرمیون رفت و ارامر لبان او را
بوسید. هرمیون فورا صورتش سرخ شد ولی نسبت به کار رون
اعتراضی نکرد.
"خوب گویش کنید... من دارمر حرف میزنم "رون وهرمیون داشتند
صورتاشون و بعمر نزدیل میکردن "روت...هفرمیون...واقعا که "هفرمیوتا
که دست پاجه شده بود گفت "اه... خب... هرکیب داشتیب میب
رون "هرک بگو ما داشتیمر گویش میب دادیم"
"خب... آره معلومه چقدر به حرفام گویش مي دادین"
"خیله خب..." و نگاهي به ان دو کرد کاملا حواسشون به هرک
بود"بذارین یه نتیجه بگیریمر یکی از جاودانه سازها دست
ریگولاسه { گردنبند} یکی دیگه مار ولدمورت ناجینییب, جامر هافلی
پاف , به جیزک از ریونکلاو یا گریفیندور که فکر کنمر باید مایل
راونکلاو باشه"خاب براک پیدا کردن اولین جاودانه ساز باید
بگردیمر ببینیمر ریگولاس کجا ممکنه رفته باشه..." هرمیون ادامه
"هفرمیون چتیکی شد."
هرمیون جیغمی کشید گفت "فهمیدم...فکر کنمر فهمیدمر جاودانه
ساز کجاست"
هرک و رون با هقمر گفتند" کجا"
"آره راست میگی... ولی ما کل خونه رو گشتیمر چیزک پیدا
نکردیم"
"رون ما اون موقع نمی دونستیمر دنبال چتی می گردیمر ولی
حالا می دونیم ... در ضمن ممکنه اونو قایمر کرده باشه ما باید
کل خونه رو دقیقی بگردیم"هرمیون با انگشت به رون که کنارشی
نشسته بود اشاره کرد" بیشتر منظورمر تویلای رونا درست می
گردیک"
"باشه... من درست می گردم، ... حالا از کای شروع می کنیم"
هرک از جاش بیند شد" پاشین ... پاشین ... از همین الان باید
بگردیم" رونا وهرمیون بلند شدند "خوب هرمیون از کجا شروع
"بهتره اتاقی ریگولاسو پیدا کنیم"
رونا گفت "ما که نمایی دونیمر اتاقی ریگولاس کجاست؟"
هرمیون" خوب میریمر از لوپین مایک پرسیمر اینکه کارک نداره "بلند
شد که هرک گفت "حالا که صحبت لوپین شد. بذارین یه جیزک
بگمر" و هرک تمام گفتگوک بین خودش و لوپین رو تعریف کرد
سعی کرد طورک تعریف کند که اونا نفهمند براک چتیکی پایین
________________
رفته "حالا نظر شما جیها... در مورد جاودانه سازها جیزک بعنش
بگیم؟"
هرمیون گفت "هرک من موافقم... بالاخره اون معلمر دفاع در برابر
جادوک سیاه بوده شاید بتونیمر جیزایی یاد بگیریم"
"رون نظر تو چیه ؟"
"منمر موافقمر"
"خوب شما دوتا موافقین که به لوپین همه چیز و درباره جاودانه
ساز بگیم "هر دو سرشونو به علامت تایید تکون دادند"من میرم
به لوپین همه چیز و میگم"
هرک از اتاق بیرون رفت از کنار تابلو مادر سیریوس رد شد به
طرف اشپز خونه رفت. لوپین اونجا نبود اما به جانش خانم ویزلی
داشت صبحونه رو درست می کرد"خانم ویزلی شما لوپینو
لدلایدلبدل
خانم ویزل یکی در حالی که کارش رو انجام میداد گفت "اه... هرک
تویی لوپین همین چند دقیقه پیش رفت... برو رونا وهرمیون و صدا
کن بیاین نهار بخورند"
"نهار من که صبحونه نخوردم"
" اه... هرک تو انقدر زیاد خوابیدک که اللان ظوره"
هریک ناامیدانه رفت بالا به آنها گفت. "خوب چیکار کنیم"
هرمیون شونه بالا انداخت گفت "من الان دارمر از گشنگی
میمیرمر بریمر نهار بخوریمر بعد یه فکرک می کنیم"هفمشون رفتند
________________
پایین نهار بخورند. فرد و جرج نبودن رفته بودن مغازشون بعد از
نعار رفتند تو اتاق
"خوب هرمیون حالا نهار همر خوردیم... چیکار کنیم"هرک روک
تخت روبه روک رونا وهفرمیون نشست. هرک دقتی کرد اونا کاملا
کنار همدیگه نشسته بودن و باعش شد هرک نسبت به اونا
حدستودک کنه
"خوب تنها کارک که میشه کرد اینه که تمامر اتاق هاک اینجا رو
بگردیم"
رونا که مثل اینکه اولین بار باشد. هرمیون رو می بیند لبخندک
زد و گفت "شوخی میکنی"
"نه روت شوخی نمی کنم"
"چند روز طول میکشه تا ما کل اتاق ها رو بگردیمر اگه دقیق
بگردیمر ممکنه چند هفته طول بکشمه"
هرک از جاش بلند شد"رون اگه نمیکی خواک کمک کنیکی بگو"
رونا که توقع نداشت هرک این حرف
روبزنه"چتیکی... من ... اه... خب ... باشه"
هفرمیون از کنار رون بلند شد "خب بچه ها فکر کنمر بهتره از
همین اتاویگ شروع کنیم"هرک ورونت وهفرمیون تا شب مشغول
گشتن شدن ولی با این حالا که دقیقی گشتند نتوانستند. جیزک
پیدا کنند اونا تا چند روز بعد مشغول پیدا کردن جاودانه» ساز
شدن وهرک همونطور اونت کابوسا رو میدید ولی مجبور بود اونا
________________
رو نادیده بگیره روابط رونا و هرمیون از اون روز به بعد بهتر شده
بود. لوپین هنوز نیومده بود. هرک از خانم ویزلی همیشه می
پرسید لوپین کیکی میاد ولیکی همیشه با یک جواب مواجه وک
شد"عزیزم ریموس در انجام ماموریتی براک فرقه است اگه
کارک دارک من برات انجام میدم".
هرک و رونا وهرمیون تقریبا تمامر اتاقها رو با دقت گشتند ولی
چیزک پیدا کردن رون که خسته شده بود گفت"هرمیون شاید
ما اصلا اشتباه می کنیمر و ریگولاس ر.ا.ب نباشه"
هرکیب هم که تقریبا نامید شده بود گفت "شاید اصلا ریگولاس بر
نداشته باشه"
هرمیون که خودشمر خسته شده بود گفت "اره شاید من
اشتباه کرده باشمر ولی بهتر از اینه که اینجا بشینیمر و نگاه به
درو دیوار بکنیم"
"تق تقی "در باز شد و اقایک ویزلی وارد شد." هرک یا لحظه
میشه بیایک پایین...اگه کارک ندارک"
هرک که مونده بود اقاک ویزلی چیکارش داشته از جانشی بلند
شد.اقا یک ویزلی تا موقعی که اونا به آشپزخونه رسیدند حرفی
به هرک نزد. مودک کینگزلیک تانکسی خانمر ویزلی همه دور میز
نشسته بودن هرک به همه سلام کرد و روک نزدیک ترین
• • • ندلی نشهٔ
مودک که با هر دو چشمش به هرک نگاه می کرد گفت" پاتر
ارتور مطمئن که تو می تونیک ولی به نظر من..."
________________
اقاs ویزلی که کنار هرک ند شبسسته» بود حرف مود که رو قطع کرد
دامبلدور به هرک جیزک گفته باشه"
هرک که از این حرفا جیزک نمیفهمید گفت "ببخشین یکی
میشه به من بگه این جا چه خبره"
اقاک ویزلی روش و به طرف هرک کرد" هرک ما وصیت نامه
دامبلدور رو پیدا کردیم... ما دو روز بعد از خاک سپارک اونو پیدا
کردیمر سعی کردیمر بفاطمیمر چتی نوشته ولی ما جیزک
نفع میدیم برامون خیلی مشکوک بود گفتیمر شاید تو بتونی
بهمون کمک کنیکی... تانکس بعهدنش بده"
تانکس که کنار هرک نشسسته بود کاغذک که از وسط تا خورده
بود رو به هرک داد. هرک کا عذ رو باز کرد
متن کاغذ این گونه بود:
"من آلبوس دامبلدور تمام وسایل و املاک خودم را به
کسی که فاکز بعد از مرگ من پیش او می رود می
بخششم و اون جانشین من در محفل ققنوس است"
هرک با تعجب به نامه نگاه کرد حق با اقایک ویزلی بود نامه
خیلیک مشکوک بود ولیک به نظر هرک مشکلی در کار نبود"هفرک
چیزک فعمید ک"هرک نگاه شو از نامه بلند کرد" خیلی متاسفمر
من نمیکی دونم معنیدش جیه"
مودک "دیدک گفتم این پسره هیچ کمک یک نمی تونها بکنه» ارتور"
"بهتر از هیچتی بود... خیلی بد شد "اقاک ویزلیک با ناراحتی سر
خود را تکون داد
هریک که اصلا از قضیه سر در نمی آورد گفت "مگه جایی شده"
تانکسی گفت"هرک ما نمی دونیمر وارت کیه...اون تمومر وسایل
مربوط اC دامبلدور رو قبل از ما برداشته... در تضoرن به نفر که
ادعا میکنه وارث میگه من حاضر نیستمر به محفل بپیوندم"
|||||||||||||
خوب..."یاد عکس فرقه اول افتاد"شاید برادرش ابروموث وارث
باشیه
"هرک ما این حد سمر میزدیم... ولی برادر دامبلدور مرده... خوب
هرک دیگه می تونی برک پیش رون وهرمیون کار ما با تو تمومر
شد." هرک که فهمید اونا دارن بزور بیروندش میکنن بلند شد رفت
بالا تو اتا9ی که با صحنه عجیبی روبه روشد. رون وهفرمیون به
شدت در حال بوسیدن هم بودن هرک آرامر از اتاق بیرون رفت. در
زد و بعد وارد شد اون دو تا روک دو تا تخت جدا گونه نشسته
بودن. رون پرسید." هرک بابا باهقات جیکار داشت"هرک هقمر تمامر
ماجرا رو براک اونا تعریف کرد.
رونا در حالی که سر خود را می خاراند گفت" فکر میکنین چرا
دامبلدور باید این عامه وصیت نامه شو مشکوک بنویسه"
هرک که اصلا از وصیت نامه سر در نمای اورد گفت" من که
هیچ یکی از این وصیت نامه نفهمیدمر توچتایی هرمیون"
________________
هرمیون "من هم جیزک نفهمیدم، ... اما من می گمر بهتر نیست
دوباره اینجا رو بگردیم"هرک و رون تا شب مشغول گشتن
شد تا ولی فایده اک نداشت. براک شامر پایین رفتند باز مر خانمر
ویزلی تو اشپز خونه تنها بود. زنگ خونه رو زدن خانم ویزلی
ویزلی از آشپزخونه بیرون رفت چند دیقه بعد اقاک ویزلی اومد
به همه سلام کرد. چهره خانمر ویزلی گرفته معلومر بود بازمر
خبرک نبود.آقایک ویزلی کنار هرک نشست. هرک آرومر از آقاک
ویزلی پرسید" ببخشید آقاک ویزلی"
"بله هفرک.... کارک دارک"
"می خواستمر بدونم شما فعمیدین... جه جورک مرگ خوارا ما
رو تو پناهگاه پیدا کردن"
"آه... هریک "در صدا یک اقایک ویزلی بغض بود "آره هرک...اگه یادت
باشه اونا یه بار به وزارتخونه حمله کردن ما بعد از اینکه نگاهی
به پرونده ها کردیمر فهمیدیمر پرونده ها مالا عیب و ظاهر شدن
گم شدن بعد از چند روز فهمیدیم مسئولشمر گم شده..."هرک
که می خواست زود از موضوع سر در بیارد گفت "خوب... یعنی
چتایی اینا"
"معنینشی اینه که اسمشونبر می تونه کسایی که عیب می
شوند رو بدزدد... اما فعلا جاک زیاد نگرانی نیست وزارتخوانه داره
سعی میکنه یه راه براک عیب شدن پیدا کنه"
رونا که بحث هرک بیشتر مشتاقف بود گفت "پس فرد و جرج چه
طورک می یان اینجا"
________________
"فرد و جرج فعلا نمی یان اینجا. تو همون طبقه بالاک مغازه میک
خوابند... نمی خواد نگرانشون باشی وزارتخونه مواظبشون"
" براک چتی"
"اونا دارن براک وزارتخونه پیراهفن هاک ضد طلسمر درست میکی
کنند".
خانم ویزلی شام رو آورد و بعد از این که شامر رو خوردن رونا و
هفرمیون به بهانه خواب از سر میز بلند شدن هرک هقمر چند
دقیقه بعد بلند شد. رفت بخوابه حسابی خسته بود هفرمیون
حساب یکی ازشون کار کشیده بود. صداک جیغ یکی اومد از اتاقی
هرمیون بود رفت کنار در اتاقف گوشش و گذاشت روک در
"هرمیون انقدر جیع نکشی الان هری یکی می فهمه "صداک روت بود
هرک لبخندک زد به طرف اتاق رفت رونا و هفرمیون روابطشونت
خیلی خوب شد هرک از این بابت خوشحال ولی از طرف دیگه
ناراحت بود میک خواست اونمر با جین یکی باشه ولیکی جین یکی
بیمارستان بود هرک تا جایی که مایک تونست سعیک کرد بیدار
بمونه میکی خواست از رون بپرسه» که بیمارستان عیادت جین یکی
نمایک رنا ولی هر چتی صبر کرد هیج خبرک نشد بعد چشمانش
از خستگی سیاهی رفت
"هرک بیدار شو"هرک چشماشو باز کرد روت دارشات لباس می
________________
"چ یکار یک رون"
"زود باسش حاضرشو باید بریم"سریع لباس خود را پوشید"هرک
چرا دارک نگاه می کنیک پاشو دیگه الان همه میران جا میک
مونیکی"
"خه کجا"
رونا از حرکت ایستاد نگاهی به هرک کرد"هرک... آخ... ببخشید
اصلا یادمر رفت به تو بگم ... همسش تقصیر هرمیون بود"
هرک که روک تخت نشسته بود گفت "چتی یادت رفت... چتی
تقصیر هفرمیون بود"
رونا که دیگه کامل آماده شد بود گفت "هرک امروز بالاخره می
تونیمر بریم ملاقات جین یکی... پاشو چرا دارک نگامر میکنی "هرک
اصلا متوجه نبود یعنی مایک تونست بعد از این همه مدت دوباره
جینی رو ببینه از خوشحالی نفهمید چطور آماده شد. همراه
رونا پایین رفت. آقا و خانم ویزلی و کسی که این همه مدت
منتظرش بود ریموس لوپین کنار تانکسی ایستاده و لبخندک بر
روک لب داشت. هرک نمی تونست باور کند لوپین اومده بود و
جینی رو میتوانست ببیند دیگه از این بهتر نمی شد. هرمیون
همر آماده بود همشون لباس هاک ماگلی پوشیده بودن که یکی
از یک یکی بدتر پوشیده بود فقط هرمیون لباس درستی پوشیده
بود. هرک پایین رفت به همه سلامر کرد میک خواست با لوپین
صحبت کند ولی لوپین گفت "هرک الان وقت نداریمر بعد از اینکه
از بیمارستان برگشتیم با همدیگه» صحبت میکنیم"هرک هم
________________
قبول کرد تانکس زود بیرون رفت همه جار و نگاه کرد بعد با
دست علامت داد که خبرک نیست و همه بیروت رفتن. هرک
مونده بود با چتیک میخوان برنا ماشین هاک وزارت خونه اونجا
نبودن، از لوپین که دقیقا مماس با او راه میرفت پرسید" ما با چتی
میخوایمر بریمر اونجا"
"خوب ما دیشب یه پیامر از وارث دامبلدور دریافت کردیمر مبنی بر
این که اگه قراره تو رو جای یکی ببریمر باید به اون بگیمر ما همر
گفتیمر قراره تو رو ببریمر بیرون اوت همر گفت فاکز رو میفرسته
"از کجا مطمئنین که خودش بود... شاید یه مرگ خوار باشه"
لوپین که به هرک نگاه میکرد "چون با فاکز بهمون پیغامر
داد... دامبلدور یه مرگ خوارو وارث خودش نمی کنه... آه... اونجا
رو نگاه کنین "هرک به جایی که لوپین اشاره میکرد نگاه کرد
دقیقا روک شونه هرک رو اشاره میکرد هرک نگاهی کرد اصلا
متوجه نشده بود فاکز روک شوندش بود هنوز همون زیبایی رو
داشت و با وقار خاصی روک شوندش ایستاده بود
همه دور هرک جمع شدن. لوپین گفت "حالا باید بریم... دستتونو
بذارین رو ققنوس" همه دستشونو آوردن جلو اما ققنوس از روک
شونه هرک بلند شد و روک شونه لوپین نشت
رونا گفت" منظورش از این کار چتی بود"هرک همر نمی تونست
بفهمه منظورش از این کار چتیکی بود
لوپین که داشت به ققنوس نگاه میکرد گفت "فکر کنمر منظورش
اینه که اول من برم "بعد از گفتن این حرف لوپین فورا غیب
شد. بعد ازجند ثانیه ققنوس برگشت و روک شانه خانم ویزلی
ظاهر شد. خانم ویزلی هم مثل لوپین عیب شد. هرک نفهمید
چه اتفاق یکی افتاد آقایک ویزلی چوب دستیشو فورا درآورد و روبه
هرک گرفت طلسمر از کنار هرک شد. بعد صداک افتادن جسمی
اومد برگشت یه اینفراک روک زمین افتاده بود از آقایک ویزلی باید
تشکر میکرد وقتی برگشت به جاک رون و هرمیون و آقایک
ویزلی و تانکس.لوپین و خانمر ویزلی جلویش بودن. اون عیب شده
بود ولی اونت حس بد رو نداشت
"هرک حالت خوبه "خانمر ویزلی با نگران یکی داشت نگارش میکرد
هرک سرشو تکون داد. چند ثانیه» بعد بقیه همه اومدن و هرک از
آقایک ویزلی تشکر کرد اما ققنوس روک شونه هرک با وقار
خاص یک ایستاده بود. اونا رفتن تابلو رو خوندان و شماره اتاق
جینی رو از مسئول اونجا گرفتن. بعد از چند دقیقه تونستن اتاق
جین یکی رو پیدا کنن. جین یک تنها توک اتاقی روک تخت نشسته
بود. هرک پشت در بود رویش نمیشد بره داخلی. حالا که رفته بود
پیدش جین یکی نمی تونست بره پیشسش در همین فکر بود که
صدای یکی دلنشین رشته افکارشو پاره کرد. فکر کرد تا ببیند که
این صدا مالا چه کسی دوباره صدا اومد
"هرک... هرک "جین یکی داخل اتاق تنها بودهرک داخل رفت پیش
جین یکی ایستاد
________________
"اسلامر جین یک"
"اسلامر چرا نیومد یک داخلی...اون جیه روک شونت "
"این فاکز ققنوس دامبلدور؟"
"چقدر قشنگ ... میشه نازنش کنم"هرک روک تخت کنار جینی
نشست جینی با دست هاک ریزش فاکز رو ناز کرد ققنوسی با
کمال میلی گذاشت جینی نازش کند
"جینی حالت خوبه؟"
"آره خوبم ولی این شفا دهنده ها میگن باید چند روز دیگه
اینجا بمونم"
" بقیه کجان؟"
جین یکی روک تخت نشسته شد." هرک مثل اینکه حواست اصلا
اینجا نیست...اونا پنج دقیقه پیش رفتن به یکی دیگه سر بزنن"
"جینی واقعا متاسفمر تقصیر من بود اگه؟..."
"هرک اصلا تقصیر تو نبود... تقصیر من بود که به حرفت گویش
نکردمر حاللا هم عیب یکی نداره"
"جینیک من... دوست دارم" با این حرف جینی سرخ شد.
"من مر تو رو دوست دارم"جین یکی داشتشو دور گردن هرک حلقه
کرد و هرک رو به طرف خودش کشید هرک همر بدون کمترین
مقاومت به طرف جین یکی رفت ولبان جین یکی رو بوسید چند دقیقه
اک که براک هرک چندین ثانیه گذشت. هرک لبانسش را از روک
لباک جینی بلند کرد ولی جینی دیگر اونجا نبود نگاهی به دور
________________
و برش کرد سیاه یک مطلق بود" پاتر دو هقفته دیگه یعنیکی اول
سپتامبر آماده باشی" هرک دنبال صاحب صدا بود ولی تاریکی
از بین رفته بود
"هرک حالت خوبه"هرک وقتی نگاه نگران جینی رو دید فقط
سرشو تونست تکون بده هنوز نتوانست بفهمه چه اتفاقی
افتاده.
"هرک چرا همسش به یه جا نگاه میکردک. ترسیدمر نگرانت
شدم"پس هرک اصلا از جانشی تکون نخورده بود ولیکی پس صدا از
کجا اومد
"جینی تو صدایی نشنید ک؟"
"نه من صدایی نشنیدم... براک چتی می پرسی؟"
"هیچیکی... هیچی"
"آه... هرک پیامر امروز و خوندک... خیلی وحشتناک"
هرک که هنوز داشت به صدا فکر میکرد حواسدش رو جمع
کرد"نه... مگه... چتیک نوشته؟"جینی به جاک جواب روزنامه کنار
تختشو برداشت. تیتر روزنامه اینگونه بود"
"فرار زندانیان آزکابان"
"طبق گزارش خبرنگار ما دیروز مرگ خواران از آزکابان فرار کردن
و تمامی نگهبانان توسط مرگ خوران وشیاطین جنون کشته
شدتا. مامورات وزارت خانه و وزیر هیچکدام در این باره صحبت
________________
نمیکنند. براک خواند تا بیشتر درباره این مطلب به صفحات ۱۲
و ۱۴ نگاه کنید"
هرک انتظار فرار مرگ خواران رو داشت." هرک از بابا درباره این
مطلب سئوال کردم این مطلب درستها... میدونی وزارتخونه دیگه»
واقعیت را به مردمر نمیگه"
"خوب بابات چتی گفت؟"
|TT
هرک تو نمی دونیکی"هرک سرشو تکون داد"خوب بابا میگه که
آزکابان خالی شده و بدترین مرگ خوارا همشون فرار کردن و
کسایی که به اشتباه وزارت خونه گرفته بود ٫ شیاطین جنون
ب عاشونا بوسه زدن. بیچاره به استن شان پایک همون مال
اتوبوس شوالیه هم بوسه زدن"
"هرک دیگه باید بریم"رون کنار در وایساده بود. هرک بوسه اک بر
روک گونه جینی گذاشت. همه همانطور که آمده بودن بدون
هیج مشکلی برگشتند. فاکز به محض آوردن تانکس که آخرین
نفر بود عیب شد هرک و بقیه به داخل خانه گریمولد رفتن. ظeر
بود هرک که صبحانه نخورده اشتعا حساب یک براک نهار داشت
همه ناعار خوردن هرک لوپین را به اتاق خود برد و تمامر چیزهایک
در مورد جاودانه ساز را به لوپین گفت
________________
"لوپین نباید درباره این مورد با کسی صحبت کنی... حتی
تانکس"
لوپین لبخندک زد و گفت "ممنونمر که بعمر اعتماد کردک... مطمئن
باش به کسی چیزک نمی گم، ... خوب اگه جیزک نمونده بعمر
بگی من میرمر"
"کجا" امیدوار بود لوپین راهنماییسش کند
"یه ماموریت دارم"وقتی ناراحت هرک رو دید اضافه کرد "اگه
بشه میخوامر در مورد ر.ا.ب هم اگه بشه تحقیقی کنم"هرک تا
نشسب فقط ناشناسبته» بود داشت کتاب وردهاک ابS کلالامر را میخواندل
تا شب مشغول خوندان شد و بعد رفت پایین رونا وهرمیوتا
پایین بودن شامر رو خوردن هرک زود بالا رفت تا بخوابه.
هرک چشماش و باز کرد خوشحالا که با فریاد روت بیدار نشده
بود رولا روکا تخت نبود
"هرک... هریک "نگاه به در کرد
"اسلامر هرمیون"
"اسلامر هرک... بعتره پاشایی بیاک کمک "
"خانم ویزلی گفت چون ما تو این خونه حوصلموت سر نره بعتره
خونه رو پاک سازک کنیم... حالا زود پاشو بیا اول باید صبحونه
بخوریم"هفرمیون از اتاقی بیرون رفت. هرک چند دقیقه اک به
سقف خیره شد. بعد لباس خود را عوض کرد پایین رفت صبحانه
کامل و هرک تا جایی که جا داشت خورد اقاک ویزلی زودتر رفته
بود سرکار، هرک با خانمر ویزلی روتا هفرمیون به یک یکی از اتاق ها
رفتند. همه جاک اتاق پر از داکس یکی بود اونا تمامر وقتشون رو تا
ظهر یه نفس سر اون اتاقی گذاشتن که صدا یک زنگ اومد خانمر
ویزلی از اتاف رفت بیرون. هرک منتظر صداک جیع مادر سیریوس
شد ولی به جانشی صداک جیع خانمر ویزلی اومد. هرک
چوبدستیشو درآورد به طرف پایین رفت. خشکش زد فلور و خانمر
ویزلی به شدت همدیگرو بغل کردن یعنی فلور تونسته بود از
دست ولدمورت فرار کنه و به اینجا پناه بیاره دو صداک جیع دیگه
از پشت سر هرک اومد رونا وهفرمیون با دیدن فلور پایین رفتن و
همدیگه رو بغل کردن هرک با دقت به صورت فلور نگاه کرد این
صورت هیج نوع زخمی در موقعیکی که هرک خواب میدید نداشت
صورتشی کاملا صاف و بدون هیج زخمیک بود و به نظر سر حالا
میومد به طرف هرک اومد"اسلامر هفقی"
"اسلامر ... فلور ... خوبی "{لطفا به جاک حرف ق حرف را قرار دهقید}
"مقسی" بوسسه اک بر روک گونه هرک گذاشت"هقی میشه
بیاک کاقت داقم"هرک با تعجب همراه فلور رفت
"فلور به بیل گفتی اومد ک"خانم ویزلی از خوشحالی نمی
دونست چیکار کنه
"بله مالی به بیل خبق داقمر" دوباره به راه خود که همون اتاقی
که داشتن تمیز میکردن بود هرک رفت داخل فلور درو پشت سر
________________
هرک بست"هقی من اومدم یه پیغامی و دوباقه بهت بدمرولیک یه
سئوال ازت داقمر که اول باید اونو جواب بدکا... تو خوابی د9ی
موقد من دیدک وقتی من گمشدم"
هرک که نمی تونست بفعامه فلور از کجا می دوندست اون
چنین خوابی دیده گفت "خب آره... باعث چی می پرسی؟"
"خوب مثل اینکه درست حدس زد... هرک من اصلا به دست
مقگ خواقان اسیقی نشدم...همه یک اون قویا های یکی که دیدک
همسش دقوغ بود"
"تو از کجا میدونی؟"
"فقط دوی این موقد با هیچکس حقف نزنا" به طرف در
رفت "هرک... یه چیز دیگه درباره ک این مسئله با روت و هرمیون
میکی تونیکی صحبت کنیکی فقط با رون وهفرمیون... اه... یه چیز یادمر
قفت دو هفتاC دیگه بعکنS اول سبتامپقی آماده بانش"و از در بیرون
رفت. هرک می خواست سئوالاک بیشترک بپرسه ولیکی
نتوانست. صدا یک زنگ خونه دوباره اومد صدایک جیع هایک
خوشحالا کننده اک میومد. اما هرک بیشتر فکر میکرد صدایی
که در بیمارستان شنیده اشتباه بوده ولیک مثل اینکه راست بود
اون صدا واقعا هرک شنیده بود. فلور از کجا میدونست که هرک
اوت خواب رو میبینه باید ازش می پرسید از اتاق بیرون رفت
فلور توبغل بیل بود. آقایک ویزلی و تانکس و لوپین و چند نفر که
هرک اونا رو نمیشناخت پایین داشتن شادک میکردن. هرک رفت
پایین همه شاد بودن تا شب جشن و سرورک تو خونه دوازده
________________
گریمولد بود که سابقه نداشت. هرک هنوز وقت نکرده بود از
فلور بپرسه این چیزا رو از کجا میدونه هر موقع از نش سوال
میکرد فلور به جاک جواب مدامر از دست هرک فرار میکرد وقتیکی
لوپین ازنش پرسید" این همه مدت کجا بود ک" یک جواب کاملا
ساده داد"من جیزک یادمر نمایی یاد"همه هامر با خودشون میکی
گفتن حافظشو پاک کردن و دلشون براسش می سوخت فقط
مودک و هرک بهشی شک داشتن. هرک باید با کسی صحبت
میکرد که اونو درک کنه تنها کسی که واقعا اونو داشت
دامبلدور بود که اونم... این باعث شد هرک براک کشتن اسنیپ
مصممر بشه. حالا باید به کمیک میگفت تا راهنماییسش کنه اون
هیچکس و دیگه نداشت... هرک سریع به اتاق خود رفت دوست
نداشت کسب یکی اشکاشو ببینها. روک تخت خوابید اشک
همینطورک از چشمانش پایین میومد. در باز شد هرک فورا روشو
برگردوند کسی که اومده بود تو اتاقف درو بست تخت کمی
تکان خورد احتمالا کسی که وارد شده بود روک تخت نشسته»
بود داستایی هرک رو کمی تکون داد ولی هرک کارک نکرد.
"هرک.... هرک" هرک دوباره بداندش پراز عشق شد این صدا تنها
صدایی بود که هرک رو خوشحال میکرد صدایی که هرک
همیشه دوست داشت صداش کنه. برگشت روبرونشی جینی بود
لبخند ک روک لباسش بود. هرک جین یکی رو بغل کرد در حالی که
جین یکی توقع چنین کارک از هرک نداشت ولیک اونمر محکمر هرک
روبغل کرد" هرک... جیزک شده"
________________
هرک نمایی دونسبت جینی چطور اومده اینجا ولی اصلا برانش
معمر نبود اوت واقعا به جین یکی و عشقش نیاز داشت. بعد ازجند
دقیقه همدیگه رو کمی ولا کردن ولی جینی روک تخت پیش
هرک نشسته بود." هرک چرا دارک گریه میکنی"
پاک کردن اشکانش دیر شده بود. جین یکی اشکاشو با دست ظریف
و کوجکسش پاک کرد هرک صورتشو جلوک صورت جین یکی برد و
لبان جینی را آرومر بوسید. جینی دستشو رو گرفت "بیا بریم
هرک که لبخند روک لباسش بود "جینیکی...تو مگه قرار نبود بعدا
مرخصی بشی جایی شده"
جینای "ناراحتی برگردم...فکر کردمر خوشحالی میشی
برگردم"خودشو ناراحت نشون داد
"نه... نه... خیلی خوشحالم "هرک لبخندک بر پهناک صورت زد
"میدونستمر شوخی کردم... گفتم که حالمر خوابه...وقتی تو
او مدک پیشمر دیگه نتوانستمر اونجا بمونمر به هر زورک بود خودمو
از دست اوت شفا بخشا نجات بدمر تا تو رو ببینم... حالا دیگه بیا
بریمر پایین" هرک با اینکه نمیک خواست اما به اصرار جین یکی رفت
و در جشن برگشت فلور شرکت کرد هرک بعد از جشن خسته
برگشت و تا سرشو گذاشت روک تخت خوابش برد.
________________
هرک با یک صداک گرم دخترونه صبح بیدار شد چشماشو باز
کرد جین یکی داشت صداش میکرد "هرک پاش و... چقدر
میخواب یکی"هرک بلند شد به جین یکی اسلامر کرد و روک تخت
نشست فکر کرد از اولی که از خونه دورسلی ها رفته بود
هیچوقت نتوانسته خودش بیدار بشه و خوشحالا بود کابوسانش
تمومر شده بود."اللان صبحونه دیگه گیرمون نمی یاد"هرک بلند
شد به جینی گفت بره بیرون می خواد لباسشو عوض کنه
جینی بعدش گفت" تو که لباساتو عوض نکردک چتی رو می
خواک عوض کنی بیا بریمر پایین" هرک نگاهی به لباسش کرد از
خستگی دشب یادش رفته بود لباسش و عوض کنه همراه
جینی پایین رفت. لوپین وتانکس پیش همدیگه نشسته
بودن. رون و هرمیون همر کنار همدیگه نشسته بودن طبق
معمولا آقایک ویزلی زود رفته بود سرکار خانم ویزلی سر میز
نشسته بود. هرک نشست جین یکی همر فورا کنارش نشست.
بعد از صبحانه هرک از جینی پرسید" بیل و فلور کجات"
جینی گفت "اونا دوباره رفتن مهمونا رو دعوت کنن... آهان تا یادمر
نرفته بهت بگمر که هفته دیگه عروسیه"
"شما دو تا اونجا چیکار میکنید بیاین کمک "روت داشت
صداشون میزد
"خیله خوب میام"جین یکی با قیضی جواب رونا رو داد. هرک طبق
معمولا مشغول تمیز کردن خونه شد. یک هقته دیگه تا باز شدن
مدرسه مونده بود {منظور اینه که هرک یک هفته تمامر وقت
خانه را تمیز میکرد} فردا هقمر عروسی بود. هرک هنوز تصمیمر
نگرفته بودرون و هرمیون همراه خودش ببره هنوز در مورد صدا و
حرفایی که فلور بهسشی گفته بود به کسی جیزک نگفته
بود. کارها یک خونه دیگه تازه تمومر شده بود و اونا دیگه راحت می
تونستن با هقمر حرف بزنن. هرک ، رون و هفرمیون را به اتاق
خودنش برد تا باهاشون صحبت کنه در اتاق و بست ودرو طورک
طلسمر کرد که کسی نتونه صداشونو بشنوه و روبه روک
جفتشون نشست تا دهنشو باز کرد که حرف بزنه رونا
گفت "هرک ما تا آخرش باهات هستیم"
"روت بذار من حرف بزنم بعدش تو بگو ما هستیم... نگاه کن
من..."هرک در مورد صدایک تو بیمارستان و اخطار فلور رو به اونا
"چرا زودتر به ما نگفتی"
"مثل اینکه یادت رفته من اصلا وقت نداشتم. تمامر مدت داشتمر
اتاقا رو تمیز میکردم... در ضمن اون اتاق آخریک که قرار بود با هم
تمیز کنیمر شما هر دوتاتون به هر بهانه اکا در رفتین اولا
هرمیون بعدش تو"
رون نگاهی به هرک کرد شاید داره این حرفا رو میزنه که هر
طورک شده اونا رو نبره ولی وقتی هرک گفت جواب بدین
فهمید که باید حتما جواب بدن" هرک تو که خودت خوب میدونیکی
من از عنکبوت بدمر میاد باعث همین رفتم"
هرک روش و طرف هرمیون کرد"توچتیکی"
________________
"من... چتایی"
"هرمیونت بگو براک چتایی رفتی پایین"
هرمیون به رون نگاهی کرد" خوب... من... من هیچی... من رفتم
دستشویی"
هرک ابروشو بالا انداخت "واقعا ... تو یک ساعت رفتی
دستشویی... می خواک من باور کنم"
"خوب... خوب..." هرمیون که جواب دیگه اک نداشت بده"هرک تو
واقعا ما رو براک همین کار می خواستیکی بیایمر اینجا"
"خیله خوب جواب نده عیب یکی نداره... من میکی خواستمر به شما
بگمر شما دوتا حاضرین با من بریمر دنبالا جاودانه سازها"
"آره این چه سوالیه"
"اینکه معلوم "هفرمیون که دوباره صحبت کردنشی عادک شده
بود گفت" میخواک چتی بگی... حرف اصلی رو بگو"
" اصلی حرف من اینه که شماها نمیتونید بیاید.... من فرد
منتخبم... من باید برم... تموم شد دیگه جاک حرفی نیست"
رونا که جوش آورده بود"چی چی تموم ... هر کارک می خواک
بکن من و هفرمیون میام"
"حالا تموم شد"هرمیون دستشو به معنایک تموم شدن بالا آورد
"ولی ممکنه شما توک این راه بمیرین"
"عیبی نداره من و رون تمامر این خطراتو قبول داریم"
________________
هرک که میدونسبت بحث کردن با هفرمیون فایده اک نداره
گفت "خیله خوب میریم...ولی جواب پدر ومادرتونو چی میدین؟"
"مامان باباک من فکر میکنن هنوز دارمر مدرسه میرمر"
"توچتی روت... تو چتی می خواک بگی؟"
"خوب... خوب... منمر میگمر دارمر میرمر مدرسه"
هرمیون نگاهی اخمر آلود گرد"رون این چه پیشنهادیه... یکمر فکر
کن بعد نظر بده"
روان "اه... راست میگی،... خوب... خوب... من یه کاریش میکنم، ... اما
تو ما رو همراه خودت میبرک"
هرک نگاهی به قیافه هاک مصمشون انداخت این ها همون قیا
فهه ها یی بود که دنبال هرک همه جا رفته بودند" باشه ولی هفر
چتی من بگمر شما باید گویش کنید... قبولا"
رون و هرمیون باهم گفتن"قبول "
رون "اه... هرک یه چیز فکر کنمر یادت رفت به لوپین در مورد این
صدا جیزک گفتی"
"نه... ولی تا نرفته اللان میرمر بهش میگم "هرک بلند شد از اتاقی
بیروت رفت. لوپین داشت با خانم ویزلی خداحافظیک میکرد
تانکس همر کناریش وایسباده بود
"لوپین ... میشه یه لحظه بیاک" لوپین با نگاهاک مرموز خانمر
ویزلی و تانکس به طرف هرک اومد. هرک فورا درباره اینکه رونا
وهرمیون قراره با اونا بیان گفت فکر کرد لوپین میگه اونا نباید
________________
بیان ولی لوپین با کاملا با این قضیه موافقی بود در مورد صدایی
که تو بیمارستان شنید همر به لوپین گفت ولی در مورد هشدار
فلور جیزک نگفت.
" ریموس بیا بریم دیر میشه"
"صبر کن چند دقیقه دیگه میامر تانکسی" لوپین روش و برگردوند به
طرف هرک" هرک خوب فکر کن ببین اون موقع که این صدا اومد
کس یک دوروبرت نبود"
هرک فکر کرد ولی اون موقع فقط جینی جلویش بود"نه من کسیو
اون دور وبر ندیدم"
لوبین دستی به روک پیشونیش آورد کمی قدم زد
" ریموس باید بریم"
باشه اومد مر...هرک خوشحالمر به من اعتماد کردک و همه چیز و
بعمر گفتی ولی میبینی که وقت ندارمر وقتی برگشتمر مفصل
دربارش صحبت میکنیم... فعلا خداحافظ" با هرک دست داد پیش
تانکس رفت و با همر از در بیرون رفتند. خانم ویزلی درو پشت سر
اونا با چوب جادویشی طلسمر کرد
"هرک صبر کن"هرک ایستاد خانم ویزلی به طرف آشپزخونه
رفت بعد با چند نامه برگشت" اینا نامه هایک هاگوارتز هستن
و... بعدش بیاین پایین می خوایمر نهار بخوریم"
هرک که درست متوجه نشده بود گفت "چتی... هاگوارتز"
________________
"آره عزیزم... چیزک شده... آهان یادمر اومد هاگوارتز باز است و
همه دوباره میتونن برت مدرسه اینو به روت و هفرمیونت و جین یکی
همر بگو باید زودتر بریمر وسایل مدرسه رو بخریمر و به دلایل
امنیتی باید یکمر زودتر برین مدرسه"
هرک که همینطورک خشک شده بود گفت "مگه ما
میریم... هاگواتز؟
"آره عزیزم...البته بعد از عروسی "لبخندک از شادک روک
صورتش ظاهر شد و رفت دوباره تو آشپزخونه. هرک فکر میکرد
لوپین بهشون گفته اما یادش اومد خودش گفت به هیچکس
نگه حالا از این بابت خوش و لعنت میکرد در حال یکی که زیر لب با
خودش زمزمه میکرد به طرف اتاق رفت.
خواست همینجورک وارد اتاقف بشه ولی بهتر بود یکم رعایت
کند. در زد و درو بعد باز کرد.
"هرک جرا در زدک...اون جیه دستت "جینی که روک تخت هرک
نشسته بود اومد و نامه هارواز هرک گرفت. جین یکی نامه هارو
باز کرد لبخندک بر روک لباسش اومد لبخندش بیشتر و بیشتر
میشد هرک فکر کرد تا آخر نامه لبخندش تا بنا گویش برسه "اخ
جون... هاگوارتز باز شد "جین یکی از خوشحالی جیع کشید هرک
روبغل کرد و لبان هرک رو بوسید هرک هقمر به اجبار مجبور شد
لبخندک بزنه ونگاهی به روت و هرمیون کرد جین یکی از اتاق بیرون
رفت
تا جین یکی از اتاقی بیرون رفت هرک هقمر شروع کرد" خوب حالا
چیکار میکنین ... مامانت گفت بعد از عروسی باید بریمر
هاگوارتز؟"
"هرک تو نمیخواد خودتو ناراحت کنیکی... ما خودمون یه راهف یکی پیدا
"باشه... بهتره زودتر پیدا کنین... حالا بیاین بریم نبعهار بخوریم"
رفتن پایین نهار خوردن لوپین و تانکسی بیرون رفته بودن هرک تو
اتاق خودش رفت و مشغول خواندن شد دیگه آخراک کتاب بود
کتاب رو شب تموم کرد. تنها جیزک که توجهش و جلب کرده این
بود که طلسماک نابخشودنی تو کتاب نبود فکر کرد شاید براک
اینکه غیر قانونین در کتاب ننوشته یا اینکه اونا رو کلا باید با
کلام اجرا کند. براک شامر پایین رفت لوپین هنوز نیومده بود باید
صبر میکرد تا لوپین بیاد و بعد برن دنبالا جاودانه سازه زود عذا رو
تمومر کرد رفت بالا خوابید تا موقعی که شامر رو تمومر کرد هنوز
آقاک ویزلی نیومده بود
هرک صبح بیدار شد اولا گیج بود بعد یادش اومد عروسی بیل و
فلور زود لباس پوشید روک تخت کناریش رو نگاه کرد رون
خوابیده بود هرک برای سر و صدا پایین رفت. گرسنه بود رفت
اشپر خونه ولی خانم ویزلیک اونجا نبود روزنامه اک روک میز
بود. هرک بعد از اومدنش به اینجا اولین بار روزنامه میدید عکس
________________
بسیار بزرگی روزنامه بود که کل صفحه رو به خودش اختصاصی
داده بود توجه هرک رو جلب کرد تیتر روزنامه اینگونه بود
کشته شدن مرگ خوار وفادار اسمشونبر طبق گزارش خبرنگار
ما که مصاحبه اک با وزیر داشتن |اسکریمر جیور
گفته: کاراگاههاک ما بعد از جست و جوک سریع و شبانه
روز تونستن لوسیوس مالفوک رو که داشت به یک یکی از خانه ک
ماگل ها حمله میکرد پیدا کنن وقتی او متوجه کاراگاهها میشود
میخواد فرار کنه ولی با اقدامر به موقع کاراگاهها یک ما اون کشته
میشه و در این درگیرک یکی از..."هرک دیگه روزنامه رو ناخوند
خوشحال بود بالاخره مالفوک مرده بود باید میرفت این خبرو به
رونا و هفرمیون میداد رفت بالا رون هنوز خواب بود دوباره اومد
پایین خانم ویزلی تو آشپز خونه نبود اومد بیرون نورک از اتاقی
که قبلا جلسات فرقه در اون تشکیل میشد میومد توجه هرک
رو جلب کرد هرک آرومر ارومر رفت پیش در گوشش و به در
جدستسبوندل
"مینروا شاید چیز زیاد معامیکی نباشه"هرک خوشحالا بود در
طلسمر نشده بود
"نه مالیکی... من اولسش فکر میکردمر معمر نیست ولی تا حالا چند
بار اومده"
"نفهمید یک کیه... شاید اصلا قصد یک نداره... فقط میاد سر میزنه"
"قصدک نداره... یه بار بعمر حمله کرد"
________________
"طوریت که نشد" این صداک لوپین بود و هرک حدس میزد اونت
دو تا صدا یک دیگه باید مگ گونگال و خانمر ویزلی باشه
"نه طوریمر که نشد ولی باید جادوگر ماهرک باشه چون اگه
هاگرید نیومده بود معلومر نبود چه بلایی سرمر میومد"
"مینروا یعنی اون فقط میاد اونجا و بالایک آرامگاه دامبلدور
وایساده و کار دیگه اک نمیکنه... خب چیکار تو داره"
"اره... یعنی اون طورک که من دیدمر فقط وایساده... ولی من
نمیتونمر بذارمر یه مرگ خوار بیاد تو محوطه مدرسه و واسه
خودش بگرده... فقط یه چیز معلومر نیست هیج وقت کلاشو از
روسرش بر نمیداره و نمیشه قیاقشو دید...
"هرک اونجا چیکار میکنی" فورا برگشت. جینی روک راه پله
وایساده بود گوشش و دوباره گذاشت روک در صدا یک پا داشت
میومد با تمام سرعت رفت پیش جینی دستشو گرفت
"هرک چیکار میکنیک "جینی همینطورک با قیافه خواب الودش
داشت به هرک نگاه میکرد که حالا روبه رویش وایساده بود
صداک باز شدن در اومد دست جینی رو انداخت پشت گردنش
و روبه روکا جین یکی ایستاد طورک که هر کسی که اومد منظور
هفرکا روبفرمان
"هرک اگه تو بخواک برک به جنگ اسمشونبر منو با خودت
میبرک"هرک اصلا حوصله این سوالا رو نداشت باید ادامه
________________
حرفشون رو گویش میکرد و میخواست زودتر از دست سوالاک
جینی راحت شود
"باشه... باشه میبرمت"
"ممنون " لبخندک صورت جینی رو پر کرد
صداک در دوباره اومد هرک نگاهی به در کرد در بسته بود رفت
پایین دوباره گوشش و گذاشت روک در ولی دیگه صدایی نیومد
در طلسمر شده بود جین یکی که روک پله همینطورک وایساده بود
داشت به هرک نگاه میکرد.
"هرک تو معلومه چیکار میکنی"
هرک گفت "هیچ ی... چیزک نیست"
"پس چرا پشت در وایساده بود ک"
"هیچتی... تو جرا به این زودک بیدار شد ک"
"گشنمر شده بود... تو باعثت چتیکی او مدرک پایین"
"من مرگش نمر شده بود بریمر یه چیزک بخوریم"هر دو تاشون روانه
آشپر خونه شدن روزنامه هنوز روک میز بود
"چه عجب یه روزنامه توکا این خونه ما دیدیم"جین یک روزنامه رو
برداشت ولی روزنامه از دستش در اومد و در دستان خانم
ویزلی قرار گرفت
"مامان چیکار میکنی... من فقط می خوامر روزنامه بخونمر"خانمر
ویزلی فقط نگاه خشم آلودک به جینی کرد
________________
خانم ویزلی با چوب دستیش صبحانه را جلوک هر دوک آنها
گذاشت در موقع خوردن صبحانه رونا و هرمیون و لوپین همر
اومدن و مشغول شد تا بعد از تمومر کردن صبحانه خانمر ویزلیکی
به همه گفت برن آماده براک عروسی بشن هرک همر بلند شد
برود اماده شود
"هرک میشه چند دقیقه بشینیک کارت دارم"روت که منتظر هرک
بود کنار هرک وایساده بود"روت تو میتونیکی برک با تو کار
ندارم" رون هقمر رفت. هرک و خانمر ویزلی تنها در اشپزخونه
نتشبدسته بود تا .
"هرک تو با فلور دعوا یا حرفت نشده"
هرک که اصلا متوجه نشده بود گفت "من... مگه چتایی شده"
"خب... چطورک بگم ... میدونی فلور تا دیشب هیچ مخالفتی
نداشت نمیدونم چتی شد"
خانمر ویزلی با نگاهی سرشار از عمر و اندوه به هرک نگاهی
کرد "هرک من واقعا متاسفم نمیدونم چه جورک برعت بگمر
فلور... فلور"هرک فکر کرد حتما باید اتفاقی معمای براک فلور
افتاده باشه یا اونو دوباره دزدیده باشند.
"برا یک فلور اتفاقی افتاده"
"نه هرک فلور حالش خوابه... فقط فلور گفته که تو... تو نباید به
عروسیش بیاک"
هرک باورش نمیشد مثل اینکه اب سرد ریخنه باشن روک
سرنشی. براک چتیک فلور نمیخواست اوت به عروسیش بیاد اینها و
صدها سوال دیگه با همدیگه به ذهفن هرک یورش بردند و فقط
هرک تونست بگه "چرا... مگه من چیکار کرده بودم"
"نمیدونمر هرک من واقعا متاسفم ... نمیدونم چتیک شد یکدفعه
دیشب زد به سرنش... بیل هقمر باهاش صحبت کرد ولیک اوت سر
حرفسش بازمر موند...واقعا متاسفم"
"عیبی نداره "هرک بدون اینکه به خانمر ویزلی نگاه کند از جانشی
بلند شد. مطمئن بود تو چشماک خانمر ویزلی اشک جمع شده
است هرک رفت تو اتاقی باک بیک که هیچکی نیاد اونجا هنوز
هقمر جنازه اک بعضی از موشها دیده میشد که باک بیک
نتوانسته بود پیداشونا کنه چند دقیقه بعد صداک فریاد رون که
دنبالش میگشت ولی اونمر بعد از چند دقیقه صدایی دیگه نیومد
فقط فریادهاک هرمیون زود آماده بشه اون صدا همر دیگه قطع
شد. هرک نمیدونست چرا فلور اینکار و کرد شاید از سوالاک
هرک خسته شده بود هرک هر چقدر فکر کرد نتوانست بفعامه
چکار کرده ولی اطمینان داشت که فلور دلیلی براک این کار
دارد از اتاقی اومد بیرون همه رفته بودن هرک تنها به اشپخونه
رفت خودشمر نفعمید براک چتایی به اونجا رفت بیرون اومد
همینطورک بر روک راه پله بالا پایین میرفت اصلا متوجه گذر
زمان نشده بود نگاه به ساعت کرد دو ساعت از رفتنشون
میگذشت رونا و هرمیون داشتن الان بهشون تو جشن خویش
________________
میگذشت. هرک با خودش قرار گذاشت وقتی فلور برگشت باید
همه چیز و از زیر زبونسش بیرون بکشه. صداک زنگ خونه چندین
بار پشت سر همر اومد و انگار نمی خواست قطع بشه هرک
سریع طرف پنجره رفت ولی صداک زنگ قطع شده بود از پشت
پنجره بیرون رو نگاه کرد دو نفر بودن اما پشتشون به هرک بود
هرک تونست رنگ موهاشونو تشخیص بده یکی رنگ قرمز و
دیگرک قهوه اک هرک اولی چیزک به ذهنش رسید رون و
هرمیون بودن ولی داشتن به جای یکی دیگه اک نگاه میکردن هرک
به جاییک اون دوتا داشتن نگاه میکردن نگاه کرد چند مرگ خوار
و چندین دیوانه ساز داشتن بهشون نزیک میشدن هرک جوب
دستیشو بیرون آورد بدون کوچکترین ترسی درو باز کرد مرگ
9) خوارک جلوک روتا و قهرمیونتا بود که داشت با دیوانه سازک
که بعشوت نزدیک میشد رو دور کند. وقتیک فعمید هرک به او
نگاه میکند. رون و هرمیون رو به داخل خونه پرت کرد که باعث
شد. روک هرک بیفتن و چوب دستیکی از دستش جدا بشه
خود شمر وارد خونه شد و در خونه رو با حرکت محکمر چوب
دستیدش بست با حرکت چوبدستی مرگ خوار چوبدستی هرک
از روک زمین بلند شد و در دستان مرگ خوار جا گرفت و به
طرف هرک انداخت
"بگیر پاتر"هرک چوب دستی رو در هوا گرفت رون و هرمیون همر
چوب دستیشونو درآوردند.
"بهتره چوب دستیتونو بگیرین پایین"
________________
صدا کاملا خشن و مردانه بود ولی هیچکومر چوب دستیشونو
پایین نگرفتند فاصله شون خیلی کمر بود
"تو کی هستیکی که به من دستور میدک"هرک اینرا گفت
"به تو ربطی نداره... خوب دیگه فکر کنم وقتشه اینجا دیگه براک
تو امن نیست"
با حرکتی کاملا سریع چوب دستیشو به طرف هرک گرفت و
سه کره به طرفشون پرت شد. به دلیل فاصله کمر و حرکت کاملا
سریع مرگ خوار نتوانست با جادو جلوک کره رو بگیره و یکی از
کره ها به هرک خورد و احساس آشنایک قلابی که انگار به
نافسش وصل شده باشد به هرک دست داد زمین از زیر پایدش
محو شد و حالا در گردابی از رنگ و صدا میچرخید و پرواز میکرد
هکصل سیزدهقمر بحنگلی سیاه
هرک زانوانش سست شده بود ومحکمر به زمین خورد بوک خاک
رو حسی میکرد. به زور تونست روک زانوهاک خودش به ایستد
پاهانش تحمل وزنشو نداشت "رون هرمیون شما اینجایین"
"اره من اینجام" صدایک هفرمیون بود"رون کجایی"
ولیک صدای یکی براک جواب دادن نیومد هرک داشت نگران میشد.
چند بار دیگه رون را صدا زدن ولی جوابی نیومد
"بهتره زیاد منتظر نشیم ... بهتره بریم"
"رون رو چیکار کنیم"
________________
"نمیتوانیم اینجا منتظر باشیم... بریمر بیرون یه کاریش
میکنیم "هرک اینرا گفت
"لوموسی "چوب دستی هرمیون روشن شد هرک هقمر به تقلید از
هرمیون چوب دستی خود را روشن کرد دور تا دور خود را نگاه
کردن ولیک اثرک از رونا نبود"هفرمیون به نظرمر با یه رمز تاز
اومدیم"
هرمیون:"اره... فکر کنم یه رمز تاز بود"
هرک نگاهی به دور و برش کرد دور تا دو رشون درخت هاک
بلندک قرار گرفته بودن بود که در هم تنیده شده بودند که هرک
نمیتوانست بفعامد اللانا روز است یا شب. این درختا هرک رو بیاد
" اصلا معلومر هست ما کجاییم"
"هرک من نمیدونم کجاییم... ولی من زیاد از اینجا خوشمر
نمیاد"هرمیون گفت
"منمر هفمینطور"هرک داشت اطرافش و نگاه میکرد"بهتره بلند
شایی بریمر منمر زیاد خوشم نمیاد"هر دو بلند شدن "حالا از کدومر
طرف بریم"
" یا لحظه کسبر کن... قور پو اینت "چوب داسبتلایی هفرمیوتا کار قطب
نما رو انجامر میداد"... بریمر به طرف شمال شاید به جایی
برسیم"هرک هامر همین کار را کرد
________________
"برا یک چتی بریم شمال "اینرا هرک در حالی که اطرافش و نگاه
میکردک "بهتر نیست بریمر جنوب شاید زود از این جنگل خلاص
"دلیلی نداره... فقط همینطورک گفتم... اینجا مثل جنگل ممنوعه
است نه"
"اره... شایدمر خودش باشه کسی چه میدونه "هرک اینرا گفت و
دور تا دورش رو نگاه یک کرد" خوب بریم" هرک جلو راه افتاد
هرمیون همر دنبالسشی اومد
هرک در حالی که جلوش و نگاه مکرد گفت " هرمیون عروس یکی
بیلی و فلور چتایی شد؟"
هرمیون که با دقت پشت سرش میومد گفت " عروسی خوب
برگزار شد"
"چتی شد که مرگ خواران اومدن دنبال شما دو تا... اصلا برامر
تعریف کن بعد از عروس یک چه اتفاقعهای یکی افتاد"
"خوب ما بعد از اینکه عروس یکی البته به صورت خلاصه برگزار شد
اومدیمر بیرون قرار شد همه با رمز تاز برگردند ولی نمیدونم چتیکی
شد که همه داشتند فرار میکردن میگفتند مرگ خواران حمله
کردن که باباک رون اومد پیش ما و یه رمز تاز به من و رون داد
و گفت زود از اونجا بریمر و زود خودش رفت تا اومدیمر دستمون رو
بذار بریمر یه طلسمر خورد بعسش و از دستمر افتاد. دیگه نتونستیمر
پیداش کنیمر بعد دیدیمر دو مرگ خوار دارند به طرف مونا میان ما
همر فورا اپارات کردیم"
هرک که با احتیاط در شاخه هایک درختا رو کنار میزد" اپارات
کردین"
"اره خوب مجبور شدیمر باید این ریسک رو میکردیمر اما چند
دقیقه بعد که اپارات کردی کمر خوشبختانه» خونه حلومون بود
وهمون مرگ خوار جلوک خونه بود وقتیکی ما رفتیمر نزدیک خونه
اون خودشو عیب کرد من اومدمر و زنگ خونه رو زدم ولی دیگه
نتوانستنمرزنگ بزنم صداک چند تا اپارات رو شنیدم... هرک گویش
"اره... بگو دارمر گویش میدم"
مواظب باشی یه موقع دور خودمون نچرخیم، ... وقتی صدایک اپارات
رو شنیدمر برگشتم"
هرک مثل اینکه تازه به حرفانش گویش میکرد گفت "هرمیون
فهمیدم... چرا ما آپارات نکنیم"
هرمیون که خوشحال به نظر میرسید "راست میگویی چرا به
ذهن من نرسید... حالا به کجا اپارات کنیم... هاگزمید خوبه؟"
"اره به هاگزمید اپارات میکنیم"هرک خوشحال از این که از این
جنگل می تونستن بیرون برن چشماشو بست و سعی کرد
جلوک در هاگوارتز اپارات کند چشماشو باز کرد ولی هنوز
همونجا بودن "چتی شد... جرا ما هنوز اینجاییم"
"هرک دوست ندرامر این حرف رو بزنمر ولی فکر کنمر اینجا غیر
اپارات باشه"قیافه هفرمیون که ناراحت به نظر میرسید
________________
"لعنتیکی"هرک به راه رفتن ادامه داد وهفرمیون همر پشت سرنشی
اومد"هرمیون بقیشو میشه بگی"هرک با تنفر جلوشو نگاه کرد
و گفت "حداقل حوصلمون سر نمیره"
"برگشتمر و دیدمر چند مرگ خوار اومدن طرف ما بعدش تو درو
باز کردک که اون مرگ خوار جلوک ما بود همه اینا خیلیک سریع
اتفاق افتاد... منمر باورمر نمیشه همه اینا با همدیگه پیش اومده
باشه... هرک جیزک میبینی؟"
هرک که شاخه ها مدامر به صورتش خورده بودن برگشت
نگاهی به هرمیون کرد صورتش رخ می شده بود و لباسش هم
کثیف شده بود هرک نگاه یکی به لباسشی کرد وضع خودش بعتر
از هرمیون نبود نگاهی به جلو کرد "هیچ یک فقط سیاهی مطلق
جلومه... معلومر نیست این جنگل ته داره یا نه"
"هرک من خسته شدمر با این کفشا زیاد نمیک تونمر راه
برم"هرک نگاهی به هرمیون کرد روک زمین نشسته بود اصلا
متوجه کفشانش نشده بود کفش پاشنه بلند پوشیده بود
"کفشاتو یه لحظه» بده به من"هرک دستشو داز مکرد هفرمیون با
نگاهی شک دار کفشارو درآور و به هرک داد
"هرک میخوا یک چیکار کنیکی"هرک یه لنگه کفش و گرفت و محکمر
پاشنه کفش و به تنها درخت زد با اونا یکی هقمر همین کارو کرد
وبه هفرمیون داد
" مراسم یکی"هفرمیون کفشار و پوشید دوباره به راه رفتند ادامه
دادن. کمی هوا روشن شده بود و هرک میتوانست فضاک
________________
بیشترک ببیند. صداک زوزه بلندک اومد. هرک وایساد میدونست
این صدا مالت چتیکی بود و از این بابت خوشحال نبود
"هرک این صدایک چتیک بود"
"هفرمیون دوست ندارمر ولی فکر کنم صداک یه
اژدهاست"هرمیون از ترس دستشو روک دهانش گذاشت "بعتره
مسیر مونا و تغییر بدیمر شاید بعهسش برنخوریم
هرمیون چوب جادویش به طرف جلو گرقته بود"هرک
نه... نمیبینی داره هواک جنگل روشن میشه اگه تغییر مسیر
بدیمر ممکنه گمر باشیم... من دیگه نمیتوانمر بیشتر از این راه برمر
اگه تو نمیتونی من حسابش و میرسیم"
"نه هرمیون" هرمیون به طرف جلو دوید هرک هقمر دنبالش دوید
صدا یک غرش هقمر لحظه به لحظه نزدیکتر میشد دیگه داشت به
هرمیون نزدیک میشد فقط چند متر باهاش فاصله داشت بعد از
چند دقیقه به هرمیونت رسید دستشو دراز کرد که هرمیون رو
بگیره ولی هرمیون خودش وایساد هرمیون داشت نفس نفس
میزد و خسته» بود هرک هقمر کنارشی وایساد دستشو روک شونه
هرمیون گذاشت که یه موقع دوباره ندود هرک نگاه کرد ببیند
براک چتیک هرمیون وایسباده است یک اژدها عظیمر الجثه
جلوشون بود که براش خیلی آشنا بود با دقت کسی که انگار
دنبال میکروبی میگردد بررسی کرد هرک به یاد سه سال پیش
افتاد اون دمر شاخ مجارستانی بود. خوابیده بود"هرمیون دیگه
اینکارو نکن... باشه"
________________
"هرمیون که نفسش جا اومده بود گفت" باشه... نگاه کن خوابه
بهتره از کنارشی رد شیم...فکر نکنمر متوجه بشه..." هرمیون
چشمانش رو کمی تنگ کرد نگاهی دقیقی به اژده ها
انداخت "هرک فکر کنمر اینو قبلا جایی دیدم...اره اون..."
"اون دمر شاخ مجاریه "هرک ادامه حرفسش رو گفت
"فکر میکردمر اونو از مجارستان اوردن..." هرمیون از گفتن ادامه
حرفسش باز موند هرک میدونسبت براک چتیکی. اگه دمر شاخ مجارک
اینجا یعنیک اونا هقمر باید در مجارستان باشند." هرک یعنی
واقعا ..."
"هفرمیون فعلا این چیزا معمر نیست باید راهف یک براک بیرون رفتن
از این جنگل نفرین شده پیدا کنیم...اما اول باید از کنار این رد
شیم" به دمر شاخ اشاره کرد که از دماعش دود بیرون می
آمد. هرک دست هرمیون رو گرفت کمی راهش و کج کرد که
بدون اینکه از کنارشی رد بشن بتونند عبور کنند چند مترک که
دور شدن راهشون رو مستقیمر ادامه دادند از اژدها که هنوز در
خواب عمیقی فرو رفته بود به راحتی گذاشتند
"هرک دیدک خیلی راحت بود... هیج جیزک هقمر نشد"
"اره راحت بود... ولی هنوز خیال من هنوز راحت
نشده... ناکس"هرک چوب دستیشو خاموش کرد هرمیونت همر
همین کار را کرد هاواک جنگل روشن تر شده بود اونا دیگه
میتوانستند بدون چوب دستیک ببینند ریشه های یکی از زمین بیرون
زده بود هرک بدون توجه به این که شاخه هاروک صورتدش
________________
خراش به جا میگذاشتند رد میشد صورت هرمیون پر از زخمر
هاک متفاوت بود قرS دوباره سعی کرد عیب شود ولیکی
| ون"
"نه زواحدA"
"هرمیون این صداک چتی بود"هرک ایستاده بود و سعی میکرد
بشنود اما صدایی دیگه نیومد
"هرک چه صدایی... من که صدایی نشنیدم...حتما به خاطر
خستگی زیاد"
"احتما" هرک به راهفسش ادامه داد صدایی همر نیومد.
"هرمیون تموم شد رسیدیم اخر جنگل"هرک میتوانست بیرون
جنگل ببینه اشعه نور خورشید چشماشو اذیت میکرد
فش نش ون"
||||||||||||||||||||| = f * • • • |||||||||||||||||||
هرمیونا تو للان صدایی ندندانیدلاکا
"نه"هفرمیون نگاهی نگران به هرک کرد" هرک جیزک شده"
هرک دور و اطرافش و خوب نگاه کرد مطمئن بود جیزک در اوت
اطراف وجود دارد" هرمیون با تمامر قدرت بدو"هرک دست
هرمیون رو که هنوز کنگ بود رو کشید" بدو"هرک با تمام قوا
میدوید هرمیون هم دنبالش میدوید
"هرک چتی شده"ولی دیگه نیازک به جواب هرک نبود در اخرین
لحظه چندین مار عظیمر الجثه جلوک هرک رو گرفتند هرک دور
تا دور خودش را نگاه کرد صدها مار اوانا رو محاصره کرده بودن
وهیچ راه فرارک نمونده بود مارها داشتند حلقه رو تنگ تر
میکردند.
"هرک به زبون مارها چیزک بهشون بگو... شاید دست از
سرمون برداشتند." هرمیون دست هرک رو محکمر گرفته بود.
"خیله خوب اللان... با ما چیخار حد ارمیون"
مارک که در روبه روک هرک بود و مثل اینکه از همه بزرگتر بود
دهانسش را باز کرد
"آهو زیرگونه ها وریو واحدهای... بولهای فرفهای نهای کلیه قهو او همحدهای آهو مناطق
ها و دیوونه با اجازه با صدای
"بولهای ما ضمشطهیه نهای خدیو فاسقهای هر پای خاور تحفهی ها" مارک که در کنار
اون مار بود از حلقه جدا شد.
و راهی ها غرفهای نهای کلیه فهو النهاونه به کمالاطق ها بایوهطهای فسفراهی
کسی که به مناطق ما او معده کور ضمر
مار با گفتن این جمله به طرف هرک حمله ور شد. هرک چوب
هرک پشت مار را نگاه کرد مارک که هرک راحت میتوانست
________________
به یاد جیزک میک انداخت ونمیتونست باور کند که او الان اینجا
چیکار میکند ولی مطمئن نبود
فصل جهاردهقم استاد لرد ولدمورت
همفرS اون مار 9ل میشناخت ولی یادش ندای اومد
"عسلام رفیق "مارک که هریک رو نجات داده بود اینرا گفت این
کلمه جرقه اک در ذهن هرک زد" مشه نهای خواستی برای برزیل"
"خوشحاله خه هنو میاحد به او همد...هران راه رو خشه خضر حده و به اینجا
او همده و اوون همه خفه حدی صدای خفه میخی از فرزنصداهو و لینها خصه
خانواحده هون کمستنصد"
هرک اون کیه"
هرک حواسش به هفرمیون نبود دستش هنوز تو دستش
بود"نگران نباشی اون دوسسته"
"اره این همون مارک که سال اول از باغ وحش آزادش کردم"
هرمیون نگاه یکی از روک ترسی به مار انداخت "هرک میشه بعسش
بگی ما میتونیمر از اینجا رد شیم"
________________
"باشه"هرک روشو به طرف مار کرد" همیشه بحفاری ها از اینجا
رحد شبیه"
"بله... ولی همیشه اسم تو بهمه باشی"
"اسمه مصری پاتره... همیشه به ها بشی خجاییه"
"بله شها حدر جنخل سیاه هستی حد میتونی حد رحشی حد "مار از جلوک
هرک کنار رفت و راهف یک براک رد شدن دو نفر پدیدار شد هرک
دست هفرمیوتا رو کشید و به راهف یکی که دسته کا مارهها براک او
باز کرده بودن گذشت"پاتر اضه احتیاج به خفهش به حداشتی به هون
خبر بحده" هرک سرک براک مار تکان داد وبالاخره تونستند از
جنگل خارج بشن در بیرون جنگل خورشید در حال غروب بود
کلبه ایک بر روک تپه جلوک جنگل قرار داشت هرک به طرف
خانه حرکت کرد که محکمر به زمین خورد جیزک داشت پاشو
میکشید نگاهی کرد یه شاخه درخت بود صداک جیغی اومد و
هرمیون همر مثل هرک افتاد روکا زمین وداشتند به طرف درخت
بزرگی کشیده میشدند هرمیون چوبدستیشو بلند کردد ولی
شلوارشی از زیر زانو جدا شد و باعث شد که محکمر سرش به
زمین بخورد. هرک نگاهی به جلو کرد داشتند به درخت نزدیکتر
میشدند که شاخه از پاشی جدا شد نگاه به جنگل کرد مارک
________________
بیرون جنگل بود که به طرف جنگل رفت هرک از روک زمین بلند
شد و به هفرمیون هقمر کمک کرد که از جانشی بلند شود ولی با
صحنه اک که از پاک هفرمیون دید ناراحت شد پاشی به نظر
سوخته بود ورنگش سیاه بود
"هفرمیون... هفرمیون... پات... پات... چتیک شده "هرک با ناراحتیکی
کامل اینو گفت هرمیون سعی کرد پاشو قایمر کنه ولی نتوانست
"خوب... هقیچی نیست... باور کن. بریم"
هرک بازوک هرمیون رو گرفت "راستشو بگو ببینم پات چتی
||||||||||||||||||||| O +"
"خیله خوب... باشه... یادته وقتی مرگ خوار ها به پناهگاه حمله
کردند.... من همونت موقع یه طلسمر به پامر خورد هیچکس به جز
رونا نمیدونه پاک من اینطورک شده"
"پس براک همین بود که روت شبا وقتیکی من میخوابیدمر اوت
نامبیومدل
"اره... من تو یه کتاب سعی کردمر پادزهرههش و پیدا کنمر ولی
هیج کدوم تا به حال اثر یک نداشته... از رون خواستمر به کسی
جیزک نگه و اوت هر شب میومد و برامر پمادهاک رو که درست
کرده بودمر امتحان میکرد"
"چرا به من نگفتی "هرک نگاهی دوباره به پاک هرمیون کرد
"خوب نمیخواستمر تو ناراحت باشی... فکر کردمر وقتی بفهمایی
پاک من اینجورک شده دیگه نذارک همرات بیام... حالا چیزک
________________
نشده بریم... هرک نمایی خواک امتحان کنیک ببینی میتونیم
اپارات کنیم؟"
"خودت اپارات کن من که خسته شدم"
هفرمیون چشماش و بست "نه نمیشه"هفرمیون به خانه روبه روک
نگاه کرد که به راحتی میشد دو فرد که جلوک خونه بودن رو
تشخیص بده"هرک به نظرات اونا جادوگرن"
هرک "اره باید جادوگر باشن وگرنه یه ماگل باعث جایی باید اینجا
خونه داشته باشه... بعتره مواظب باشیمر ممکنه مرگ خوار
باشند"هرک و هرمیون چوب دستیشونو بالا گرفتند و خونه رو
دور زدن به پشت خونه که رسیدند ارومر ارومر جلو رفتند تا اینکه
صداک دو نفر رو شنیدند. هرک و هرمیون چسبیده بودند به دیوار
حالا که هرک نزدیک شده بود میتوانست تشخیص بده که اون
دونفر یکیشونت مرد لاغر اندامی بود و دیگرک زن تقریبا فربه اک
ل9لا
"واقعا که خیلی ابله ایک هنوز نمیتونی یاد بگیرک چند تا کره
ساده رو به یه رمز تاز تبدیل کنیک "مرد داشت سر زن فریاد میزد
زن همر سر خود را پایین انداخته بود هرک خوشحال بود که اونا
به زبونت خودشون حرف میزدند و این یعنی اینکه اونا هنوز همر در
کشورشوت بودند
"ولیکی من درست کار کردمر حتما..."
"حتما چتیکی...چتیکی... تو معلومر نیست اونا دو تا رو کجا
فرستادکا... شانس بیار اونا زنده باشن... وگرنه خودت باید
جوابش و بدکا... حالا برو بازمر این دور و بر رو بگرد شاید پیداشون
کرد ک"هرک از دیدک که داشت مرد رو نمیدید ولیک زن رو
میتونست ببیند زن در حالا گریه کردن بود
"من همه جارو گشتمر ندیدمشون "زن در حالی که گریه میکرد
جواب میداد صورتشو بالا اورد نگاهفسش به هرک افتاد
"اون اونجاست...اون اونجاست "مرد روشو برگردوند هرک رو دید
مرد صورت خسته داشت و چین و چروکهای یک در صورتش بود که
هرک نمیتوانست اونا رو بشماره موههاک کاملا سفیدک داشت
با بینی عقابی . لبخند ک روکا صورت زنا اومد
"کجان "اینو پسر مو قرمز یک گفت که از خونه تازه بیرون اومده
بود. رون نگاهی به هرک کرد و جیغ یکی از خوشحالی کشید و
هرک رو بغل کرد و هرک همر دو دستشو دور گردن رون
انداخت "هرک هرمیون کجاست" هرک از رون جدا شد و هفرمیون
که در پشت سر هرک بود رون را بغل کرد هرک به سمت مرد و
زن راه افتاد دو تاشونت داشتند. هرک رو نگاه میکردند و روک
صورت زن لبخندک بود و هرک رو یاد جیزک مینداخت نگاهی به
مرد کرد صورتش کاملا خشک به نظر میرسید و لبخند کمرنگ یکی
روک لباسش بود
"شما جادوگرین" هرک با تردید این را پرسید و چوبدستی رو
محکمر گرفته بود
"بله... هرک عزیزمر ما جادوگر هستیمر و واقعا خوشحالمر که
پیدات کردیم "ساحره این را گفت
________________
جادوگر دهنش رو باز کرد یا جیزک که از دهنش مونده
بود "خوشحالمر که پیدات شد اقاک پاتر... همسش تقصیر
کاترین "نگاهی از خشمر به ساحره کرد" هنوز یاد نگرفته رمز تاز
رو خوب درست کنه"
"شما اسمر منو از کجا میدونین"
"براک اینکه خودمر خواسته بودمر به اینجا بیارنت... حتما میخواک
بپرس یک چرا... البته بهت توضیح میدم ولی بهتره بریمر داخلی
خونه" ساحره که اسمش کاترین بود دستشو به جلو دراز کرد
جادوگر جلو راه افتاد هرک محض اعتیاد که دوباره غافل گیر
نشود چوبش رو آماده نگه داشته بود هرمیون و رون هم به
داخلی خانه امده بود خونه فضایک دلگیر و خفه کننده داشت که
هرک رو یاد اتاق قبلیش در خونه دورسلیکی ها مینداخت در
داخل خانه کمد یک قرار داشت یک میز که در کنارشی دو صندلی
قرار داشت هرک طرف صندلی رفت رونا و هرمیون که کنارشی
بودن همونجا ایستادند
"اقا یک پاتر اینجا"
جادوگر با تکان جح9با دستیک مبل راحتیک مثل مالا دامبلدور که
تو دادگاه برانش ظاهر کرده بود ظاهر کرد هرک روک مبل
نشست و جادوگر براک براک خودش و رونت وهرمیون همر مبل
ظاهر کرد و اونا همر نشستند کاترین نگاهی خشک الودیک به
جادوگر کرد واز کلبه بیرون رفت
"خوب پاتر چه سوالی دارک... که میخواک جوابش و بدون یکی"
________________
هرک ذهنشو ده ها سوالا و میخواست زودتر به جواب همه
برسد"شما کیکی هفستین ... اسب متون جیه"
"فکر کنمر قبلا اسممو شنیده باشیکی... اسمر من نیکلاسری فلاملا"
هرمیون که بعد از اومدن به داخل حرف نزده بود نفسش در
سینه حبس شد هرک همر همینطور، هرمیون گفت "ولی شما
باید مرده باشین ... سنگ شما..."
"بله سنگ من نابود شد به خاطر زیاده خواهی تامر اینطور
شد. ولی همونطورک که میبینی دوشیزه گرنجر، ... بخشید
میتونم شما رو به اسمر کوچک صدا کنم چون تلفظسش برامر
|TT
هرمیون که کمی از خجالت سرخ شده بود گفت "البته"
"خب هفرمیون... من به اندازه کافی معجون ذخیره کردم... حالا
این ها رو ول کنید... پاتر تو باید کارک انجام..."
هرک وسط حرف فلامل پرید جیزک به ذهنش رسیده بود"شما
استاد ولدمورت بودین"
فلامل لبخند یک زد" خوب همونطورک که البوس گفته مثل اینکه
خیلی باهوشی ... بله من استاد تامر بودمر اما فقط به مدت چند
سال من بهسش تعلیمر میدادمر بعدش دیگه... حالا زیاد معمر
نیست"هرک کاملا فهمید که فلامل از گفتن باقی حرفسش
امتناع کرده است
"اما اللان کجاییم" این را هرک پرسید.
________________
"شما در مجارستان هستید"
هرک و هرمیون نفسشونت در سینه حبس شد. رونا مثل اینکه
از قبل اینها رو میدونست چون داشت با دسته مبل بازک میکرد
و حواسدش به حرفاک انها نبود
" پاتر هر چتی سوال دارک بهتر از دوستت بپرسی من تمامر
چیزایی رو که لازمه بدون یکی رو به اون گفتم ... ما الان کار
مهمترک داریم تو باید امسالا به هاگوارتز برگردکا... بذار من
حرف مر تمومر بشه... امسالا به هاگوارتز برمیگردک و شمشیر
گودریگ گریفندور رو از اونجا برمیدارک و به اینجا میارک باید تا
جایک که امکان داره زود اونو بردارک و بیاک اینجا"
" براک چتی اونو باید بردارمر و بعدانش واسه چتایی به تو
بد مشی "هرک اصلا توقع نداشت یکایی که تازه باهاش اشنا شده
بود اینگونه با تحکمر باهاش صحبت کند
فلامل از بالاک انگشتانش به هرک خیره شد " فکر نکنم دوست
داشته باشی اوت دست تامر بیفتد. بعد نشی من اونو براک خودمر
نمیخوام"
"پس براک کیک میخواک"
"بعدا خواهی فعمید فعلا شما باید نامه اک بنویسید و بگید
جاتون امن و بگین الان در کافه سه دسته جارو هستین ...اگه
میشه یه تکه از موهاتونو به من بدهقید"رون فورا چند مو از
سرش کند و بعسش داد هرک و هرمیون فقط نگاه کردند "خوب
شما... او ه نترسین مثل اینکه یادتون رفته من دوست
________________
البوسم...اونا رو فقط براک این میخوامر که سه نفر دیگه رو جاک
شما جا بزنم..."
هرک که دیگه حوصله این همه دستور شنیدن نداشت "برا یک
چتایی میخواکب سه نفر رو جاک ما جا بزنی... چرا ما..."
" براک اینکه ممکنه خطر یک شما رو تهدید کنه... براک همین سه
نفر دیگه تا اول سپتامبر که میخواین برین مدرسه جاک شما
خواهند بود بعدش شما یک روز قبلی حاتونو عوض خواهفیکی
کرد... حالا اگه میشه..." دستشو دراز کرد هرک و هرمیون چند
تکه از موشونو بهسش دادند موها رو در جیبش گذاشت
"صبر کن من اگه اونو از اونجا بیرون بیارمر مشکلی پیش نمیاد"
"نه... فکر نکنمر مشکلی داشته باشه...هفرجتایی باشه تو وراث
گریفیندور هستی"
"من "هرک با تعجب این را گفت
"بله، چون فقط وارت گریفیندور حقی داره شمشیر رو بیرون
"وقتی من شمشیرو میخوام از هاگوارتز بردارمر شما چیکار
میخواین بکنین"
"اما میخوایمر وارث ریونکلاو رو نجات بدیم"
"مگاه اونمر وارث داره"
"بله اون همر وارث داره... ولی اونا همراللان به اندازه تو در خطره
شایدمر بیشتر...تو نمیخواد نگران اوت باشی کار خودتو خوب
از جامر بده"
ببخشید... میشه پاک هرمیون رو خوب کنید." هرک اینرا
گفت. فلامل برگشت نگاهی به پاک هرمیون کرد چوبدستیشو
دراورد طلسم یکی به پاک هرمیون خورد ولیک تغیرک ایجاد نشد
طلسمی دیگر به پاشی خورد بعدش فلامل از جاش بلند شد
"تا فردا پاشی دوباره به حالت عادیک برمیگرده... خوب حالا تنهاتون
میذارم"فلامل از جاش بلند شد و با قدمهاک محکمر از کلبه
بیروت رفت
"رون تو کجا بودک ما دنبالت گشتیمر ولی ندیدیمت"
رون که مستقیمر به صورت هرک نگاه میکرد" همون موقع که اون
کره ها یکیشوت به من خورد اومدمر اینجا... البته تو کلبه منظورمر
نیست بیرون کلبه ظاهر شدمر و بعدش فلامل اومد گفت شما
دو تا کجایین وقتی فهمید شما نیستین عصبانی شد و رفت تو
جنگل دنبال شما.... هرک ما نبویمر تو چیکار میکرد ک"
هرک تمامر اتفاقعهاک اون روز رو گفت کشته شدن لوسیوس
مالفوک رو هقمر گفت بعدش به این همه اتفاقی که برانش افتاده
بود فکر کرد اون وارث گریفیندور بود ولی وارث ریونکلاو کی بود
ایا ولدمورت میخواست مثل هرک اونو همر بکشد. رفت کنار
پنجره نگاه یکی به بیرون کرد فقط کاترین وایسباده بود
________________
فصل پانزدهقم کاترین
هرک بیرون رفت کنار کاترین ایستاد
"اوه هرک تویی... گرسنتونه"
"نه... میخوامر بدونم تو کی هستی"
" یعنی منو نمیشناسی ... مگه البوم عکس پدر و مادرت رو
ندارک"
"چحرا ولی دقیقا یادمر نمیاد"
"خوب من یک یکی از بهترین دوستاک لیلیکی بودم، ... شاید بخواک
بدون یکی این عمه مدت کجا بودم... حقی دارک...اون روز وقتی
ولدمورت به خونه پدر و مادرت رفت من برگشتم ولی دیر شده
بود خواستمر تو رو پیش خودم ببرم، ولیک دامبلدور
نذاشت... بعدش من رفتمر مسافرت دیگه تو نیازک به من
نداشتی دامبلدور بهتر از هر کسی میتوانست مراقبت
باشه...وقتی دامبلدور مرد برگشتم خواستمر تو رو پیش خودم
ببرمر ولیکی نشد... براک همین میخوامر ازت محافظت کنمر کارک رو
که نتوانستمر براک لیلی و جیمز بکنم میخوامر براک پسرش
"تو از کجا برگشتی...مگاه کجا رفته بود ک"
کاترین سرشو با ناراحتیک پایین انداخت قطره هاک اشک
داشت از صورتش پایین میومد"هرک من... من... یه مرگ خوار
بودم...ولی نگران نباشی من بعد از اون اتفاقف دیگه حاضر نشدم
________________
مرگ خوار بشم... حالا همر اومدمر اینجا تا بر علیه او کار
کنم"هرک نمیتوانست باور کنه یک یکی از دوستاک مادرش مرگ
خوار بود چنین جیزک امکان نداشت قیافه کاترین چنان
معصومیتی به خودش گرفته بود که هرک دلش براش سوخت
کاترین اشکاک صورتش و پاک کرد
"خیله خوب هرک بریمر شامر درست کنیم"
"مگاه اینجا اشپز خونه همر داره"
کاترین با تعجب به هرک نگاه کرد"آره ندیدایش... بیا نشونت
بدم" هرک همراه کاترین به داخل خونه رفت رون وهفرمیون روک
صندلی نشسته بودن وهرمیون داشت صحبت میکرد هرک دور
تا دور اتاقی رو خوب نگاه کرد جیزک مثل در ندید
"هرک اینجاست"هرک نگاهی به جلویش کرد کمد باز شده بود
وارد کمد شد جلوتر رفت وارد راهروک بلندک شد. طرف چپ رو
نگاه کرد اشپزخونه بود و کاترین داشت غذا رو اماده میکرد
طرف راست رو نگاه کرد پلکانیکی بود. از پله بالا رفت به بالاک پله
رسید چهار اتاق وجود داشت. روک در اول یکی دید نوشته شده
بود"R" بات زتا 9 بعکل S رقت روکا درش زونشسته ننشده بود" H" درو باز
کرد اتاق تمیز بود تختی در گوشه اتاق قرار داشت اینه اک همر
در گوشه دیوار بود هرک وسایلشو کنار تخت دید رفت روک
تخت دراز کشید از خستگی تا چشماشو بست دیگه نتوانست
باز کند...
________________
هرک چشماشو باز کرد اتاقش پنجره داشت از پنجره به بیرون
نگاهی کرد شب بود و چیزه زیادک نمیتوانست ببیند رفت پایین
کس یکی نبود رفت تو اشپز خونه». اشپزخونه کوجک بود کاترین روک
صندلی کنار میز نشسته بود خواب بود هرک مقدارک غذا
برداشت و مشغول خوردن شد. صداکا در اومد هرک جوباشو از
تو جیبش دراورد
"چتیکی شده هرک"کاترین از خواب بیدار شده بود و به هرک نگاه
میکرد
" صداک در اومد"کاترینی چوبدستیشو دراورد
"هرک تو همینجا بمون "هرک خواست برود با نگاه خشم الود
کاترین مواجه شد. بعدش روک میز نشست ومنتظر شد چند
دقیقه بعد فلامل وارد شد. نگاهی به هرک کرد سلام کرد هرک
جوابش و داد بعد روک صندلی روبه روش نشست و کاترین برانش
عذا گذاشت و اوت همر مشغول خوردن شد
"اقا یک فلامل... فکر کنمر قطار هاگوارتز یکمر زودتر حرکت میکنه"
"نه... پاتر هفمون موقع حرکت میکنه"
"ولی به ما گفتند که..."
"نگران نباش اوت سر وقت همر میره"فلامل سرشو پایین
انداخت دوباره مشغول خوردن شد.
|"
قاک فلامل اگه من شمشیرو بیارمر چتی میشه... مگه اومر
________________
فلامل همونطورک که سرش پایین بود گفت " پاتر فقط همین یه
بار به سوالت جواب میدم... تا وقتی شمشیرو نیوردک دیگه به
هیج کدومر جواب نمیدم" هرک سرشو به علامت تایید تکونت
داد"شمشیر باعث میشه هواداران گودریگ گریفیندور همه یک
جا جمع باشند و دوباره متحد باشند."
اگه گودریگ گریفیندور هوادار داره یعنی ولدمورت همر
ممکنه..."
"اگه گودریگ گریفیندور هوادار داره یعنی ولدمورت همر
ممکنه..."
"نه پاتر... متحدان اسلایترین همه در نبردک کشته شدند اما
اون حالا میتونه مالا هافل پاف رو مال خودش کنه براک هم مین
نباید بذاریمر دستش به شمشیر یا وارت ریونکلاو برسه... سوال
دیگه بسته "از جانشی بلند شد رفت کاترین که دید هرک به تش
زده اومد سرجاک فلامل نشست
"نگران نباشی اون اخلاقشی از وقتی زنش مرده یکمر بد
شده "هرک نگاهی به کاترین انداخت. فکر میکرد کاترین
همسرش است. ولیکی کاترین خیلی جوونت تر بود اصلا بعهدش
نمیومد همسرش باشه
"هرک شامر خوردک"
"اره... خوردم...رون 9 قرoیولا کیجان"
ونا خوابیدن خیلی وقت ... الانمر دیر وقت تو هقمر بهتره برک
بخوابی" از صندلی بلند شد اشپز خونه بیروت رفت. هرک که تازه
از خواب بیدار شده بودن میخواست کمیکی تمرین کند از کمد
گذشت. از کلبه بیرون اومد. کاترین ایستاده بود و به دوردست
خیره ننشده بود.
"چرا نرفتی بخوابی"هرک برگشت. رو به کاترین کرد اونا هنوز
پشتش بهش بود. کاترین برگشت "خوابت نمیبره"
"نه... میخوامر یکمر تمرین کنم" چوبدستیشو بالا اورد
کاترین چوبش و دراورد"پس بعتره تمرین درستیکی
بکنیکی... بیا" کاترین راه افتاد هرک همر دنبالش رفت داشتند به
طرف جنگل سیاه میرفتند کنار درختی ایستادند"خوب... هرک
اول شاید برات سنگین باشه... به نظرمر باید یاد بگیرک که
از خودت دفاع کنی میخوامر طلسمر هاک نابخشودنی استفاده
کنی خوب اول... صبر کن تو میدون یکی طلسمر هاک نابخشودنی
چحیه یا نه"
"اره میدونم "نگاهی به درخت کرد چند جانور رویش به این طرف
و انطرف میرفتند.
"خیلیک خوابه... اول باید از شکنجه استفاده کنیمر شروع
کن" دستشو به طرف جانورها بلند کرد.
"باید روک ازعا امتحان کنم؟!!!!"هرک با شک و تردید. اینرا گفت
"بله باید روک اونا امتحان کنی"
________________
هرکیب با اینکه زیاد خوشش نمیومد چوبدستیشو بالا برد بالاخره
باید این کارو یاد میگرفت" کرونش ..."
" کافی!!!!!!!!!!!!!!"
هرک میخکوب شد برگشت فلامل بود کاترین نگاههای بعسش
انداخت" پاتر برو خونه بخواب "
هرک نگاهی به کاترین انداخت "هرک برو"کاترین این را گفت
هرک ارومر ارومر رفت خونه پشت سرشو نگاه کرد کاترین
سرجاش وایساده بود داشت با نگاهش هرک رو بدرقه میکرد
دیگه به خونه رسیده بود رفت تو از داخل پنجره نگاهی کرد
ولیک جایز به اونصورت زیادک معلومر نبود که بفهمه چیکار دارند
می کنند. رفت تو اتاقش سرشو گذاشت روک تخت فکرک به
روزهاک که گذشته بود کرد کاترین یکی از بهترین دوستاک
مادرش بود که هیچکس راجب اون بهش چیزک نگفته بود به
جاودانه سازها فکر کرد به ولدمورت که یه موقع شاگرد یک یکی از
بهترین دوستاک دامبلدور بوده اصلا متوجه گذر زمان نشد...
اشعه هاک نور خورشید بیدارش کرد چشماش و چند بار باز و
بسته کرد صبح بود باورش نمیشد به این زودک صبح شده
باشد. صدا یک فریاد هایی میومد
"پامر خوب شد... پامر خوب شد "صدایک هفرمیوتا بود هرک لبخندک
از روک خشنودک زد. تخت پایین اومد رفت بیرون صدا از پایین
________________
میومد در داخلی اشپز خونه رونا و هرمیون روک صندلی نشسته
بودند هرک رفت کنارشونت نشست نگاهی به دور و بر کرد
"کاترین کجاست"
"رفته بیرون... هرک پامر خوب شده... نگاه کن"شلوارشو بالا زد
پانش به حالت عادیک برگشته بود رون از کار هرمیون زیاد
خوشش نیومد. هر سه مشغول صبحانه خوردن شدند. هرک
بلند شد بیرون رفت کمیک بیرون خونه مشغول قدم زدن شد.
دور وبر خونه فضاک سرسبزک بود کلبه میان درختان محاصره
شده بود میخواست بفهمه فلامل دیشب به کاترین چتی گفته
رونا وهرمیون همراهش اومدند
"رون فلامل به تو چتایی گفت "هرک هنوز داشت درختاک بزرگ
جنگل رو نگاه میکرد درختی بسیار بلندتر از بقیه قرار داشت
"کی"
"دیروز بعات چتی گفت "
" اهقانا... خوب حرف خاصی نزد فقط بعمر اینا رو داد"رون از تو
جیبش سه تا پر دراورد هرک و هرمیون هرکدام یک پر
برداشتند" گفت شمشیرو که برداشتیمر کافیه این پرها رو اتیش
بزنیم"
"به من چیز دیگه نگفت... گفت همینا کافیه بدونم... تو چیز
جدیدک نفهمید ک"هرک گفتگوک دیشب بین خودشو و فلامل رو
________________
گفت کمی همر دراین باره صحبت کردند ولی به نتیجه که
میخواستند نرسیدند به پیشنهاد هرمیون طلسمر هاک بیک کلام
رو تمرین کردند تا شب تمرین کردند هرک منتظر کاترین شد
ولی کاترین نیومد صبح بیدار شد به اشپز خونه» رفت. کسی با
موههاک قووههاک روک صندلی خوابیده بود فکر کرد هفرمیونه اما
هرمیون دیشب رفت تو تاقش خوابید. فرد تکانیکی به سر خود داد
و سرشو از روک میز بلند کرد کاترین بود
"کاترین... حالت خوبه"هرک با دست کمی ارامر تکونسش داد هرک
دلبستگی به کاترین داشت که نمیدونست چرا ولی نگرانش
بود.
"جیه هرک"کاترین بلند شده بود و داشت هرک رو نگاه میکرد
"حالت خوبه"
"اره... حالمر خوابه... فقط یکمر خستم"هرک هنوز داشت با نگرانی
نگاش میکرد"نگرنت من نباشی" چند دقیقه بعد رون و هرمیون به
اونا ملحق شدند. بعد نش همگی بیرون رفتند و به اصرار هرمیون
مشغول تمرین طلسمر هاک بی کلامر شدند تا چند روزک فقط
مشغول همین کارها شدند و از فلامل هم دیگه خبرک نبود
کاترین هقمر حواستنش تمامر مدت به اونا بود وقتی یک درخت پاک
هرک رو گرفت فورا خودشو رسوند و هرک رو نجات داد
فقط یک روز به باز شدن مدارس بود هرک و روت و هرمیون اماده
شده بودند قرار بود با کاترین بروند در این چند روز هر سه
تونستند با کمک کاترین همه طلسمر ها رو بدون کلامر استفاده
________________
کنند و هرک و هرمیون چند طلسمر پیشرفته رو بدون کلامر
تمرین کردند ولیک روت فقط تونست طلسمر هاک ساده رو بدون
کلامر یاد بگیرد
"خب همه اماده این "کاترین اینو رو به همه گفت هرک براک
تایید سر خود را تکان داد"خب بریم"
"با چتایی میریم "رون این را گفت
"عجله نکن... میفع میک" لبخندک زد و راه افتاد رون و هرمیون
پشت سرلش رفتند هرک همر اخر از همه راه افتاد دنبالسشی
رفت. چند دقیقه اک حرکت کردند
"از تو جنگل که نمیریم" رونا با ترسی داشت نگاه به جنگل میکرد
هرک میدونسبت براک چتایی. هرمیون براک اینکه روت رو اذیت کنه
گفته بود تو جنگل پر عنکبوت بزرگ و غول اسا است
"نه ما از جنگل رد نمیشیم... وزارتخونه راه جدید ک رو براک جا
به جایی درست کرده... ولیکی لازم نیست شما الان از این راه
استفاده کنید"هرک برانش سوالی پیش اومده بود ولیکی
نمیتوانست جلوک روت و هرمیون بعسش بگه "اخب رسیدیم اینا رو
بگیرید"
رون که داشت به پودرک که کاترین گرفته بود نگاه میکرد
گفت "این همون پودر فلور نیست"
"اره... خودنش ولی با کمی تغییرات کافیه فقط اونو پرت کنین
اینطورک " پودر به جلو پرت کرد پودر در هوا شکلی گرفت که یک
نفر میتوانست در ان جا بگیرد و در ان مثل موج دریا در حل تکان
خوردن بود بعد از چند ثانیه ناپدید شد "خب فکر کنمر همتون
بتونین عیب شین... مشکلی پیش نمیاد خوب موفقی
باشی" گونه هرک رو بوسید
"میشه بگ یک کجا باید اپارات کنیم"هرمیون که دست رون رو
گرفته بود اینرا گفت
"باید جلوک در هاگوارتز اپارات کنید"
هرک تعجب کرد هرسه با همر گفتند "چرا اونجا"
" براک اینکه برنامه کمی تغییر کرده اونایی که خودشونو حاک
شما جا زدند مجبور شدند به هاگوارتز برند... بهتره زودتر برید تا
کسی متوجه عیبت شما نشده"
صداک لاد 9 تا اپارات اومد هفرS نگاهی کرد رون وهفرمیون رفته
بودند کاترین نگاهی به هرک کرد" کاترین یه سوال ازت
داشتم...اوت کسب یکی که خودشو جاک من جا زده میخوامر
بالولدر، . . دمبلوندی oرن اخه... جینیکی...اون دوست..." هرک
نمیدونست چطورک بعدش بگه
"خیله خوب بسسه... فهمیدم... نه اون هیج رابطه ایک با دوست
دخترت نداشته حالا برعتره برک" خنده اک کرد
هرک به در جلوک هاگوارتز فکر کرد در اخرین لحظه اشکای یکی از
صورت کاترین پایین میومد احساسی له شدن و خفه شدن بهسش
دست داد
________________
لحظه بعد هاگواتز جلوک دیدگانش بود هیج تغییرک به نظر
نمیومد از بیروت کرده باشد
"هرک چرا انقدر دیر کردک "هرمیون دست رون رو هنوز گرفته
بود وقتی نگاه هرک رو به خودشون دیدند دستشونو جدا کردند
"هیچ یکی... بریم"هر سه به سوک هاگوارتز راه افتادند. بعد از چند
دقیقه به در بزرگ رسیدند رونا در زد. بعدش صداک باز شدن در
اومد و هر سه با سه چوب جادو که مستقیمر اونا رو نشونه
گرفته بودند مواجه شدند به دست محکمر هریک رو به داخلی
کشوند و چوبدستیشو از جیبش محکمر بیرون کشید که جیبش
پاره شد. بعدش صداک اعتراضی رونا وهرمیون رو شنید هرک
حدس میزد چوبدستی هاک اونا روهمرازشون گرفته باشند. مگ
گونگال با چوبدست یکی هرک رو جلو انداخت بود رون وهرمیون رو
همر فیلت ویک و اسپروت گرفته بودند
"چیکار میکنین شما... این جه کاریه "هرمیون براک اینکه فیلت
ویک با نوک چوبدست یکی بعسشی سی خونک میزد اعتراض کرد
مگ گونگال همینطوک ادمه داد هیج جیزک در هاگوارتز تغییر
نکرده بود تا به ناودان سنگی رسیدند هرک خوشحال بود که تو
مسیر کسی ندیده بود شون
"غول خسته "هرک هنوز نمیدونست مدیر هاگوارتز کیه همشون
از روک پله ها رفتند و مگ گونگالا بدون در زدن در رو باز کرد و
رفت پشت میز نشست هرک حدس میزد مدیر جدید باید مگ
گونگال باشد
________________
"خب پاتر براک چتیک رفته بودک بیرون"
"رفته بودمر یکمر بگردم"
"خب این از این جوابت... بذار یه سوال بپرسمر که فقط هرک
واقعی میتونه جواب بده... صبر کن"|مگ گونگال کمیک فکر کرد در
این مدت فیلت ویک و اسپروت چوبشون روبه روک هر سه اونا
گرفته بودند چند دقیه اک گذشت مگ گونگال همینطورک قدمر
میزد به نظر میرسید چیزک یادش نمیاد
"اون موقع تو خونه... منظورمو میفهمی دیگه کدومر خونه"هرک
سرش و تکون داد"تو وقتی داشت یک به حرفاک ما گویش میکردک
پشت در بعدش کجا رفتی... درست توضیح بده وگرنه فکر
میکنمر تو یه مرگ خوارک هستیکی"هرک خوب منظور مگ گونگال
رو میفعمید همه چیز یادش میومد
"خوب من بعد از اینکه صداک پا شنیدمر اومدمر طرف جین یکی و
دستشو انداختمر دور گردنم که هر کی میومد..."
"بسه ممنونم... میشه چوباتونو بیارین پایین... خیله خوب پاتر
میتونی برک فقط دیگه بدون اجازه از مدرسه بیروت نرو... در
ضمن از فردا مدرسه رسما باز میشه و کارگاههاک وزارت خونه در
داخل و بیرون مدرسه مستقر میشبند حواستو جمع کن اونا
رحم نمیکنن و به کسی معلت نمیدند که بی گناهایش و ثابت
کنه... پس رفتارت درست باشه" پس مگ گونگالا بود که در رو
باز کرده بود و هرک و جین یکی رو دیده بود
________________
مگ گونگال چوبدستی هرک رو بهش پس داد فیلت ویک و
اسپروت هم چوبدست یکی ها کا روت و هفرمیونت را به صاحبانشوت
برگردودند هر سه از دفتر مدرسه بیرون اومدند و عرعرهاک رون
دهقادر ششروع نشسد.
"به به... عجب استقبالی فقط شانس اوردیمر ننداختنمونت
زندان "هرک و هفرمیون تا به جلوک بانوک جاق رسیدن به حرفاک
رونا گویش دادند
"رمز عبور"هیچکدوم رمز عبور رو نمیدونستند مجبور شدند صبر
کنند تا کسی پیدایش شود ده دقیقه صبر کردند کسی نیومد
"میگمر شاید کسی غیر از ما اینجا نیست"هرک نگاهی به
بانوک چاقی کرد که خوابیده بود
"نه هرک....حتما چند نفر یک باید اومده باشند."
"اما هفرمیون مدرسه از فردا شروع میشود"
فصل هفغدهقمر استاد دفاع در برابر بحادوک سیاه
"این که دلیل نشد... نگاه کن یکی داره میاد... سلامر لاوندر"
سلام... چرا پشت در ایستادین... پیر خرفت" بانوک چاق اخم یکی
کرد و به کنارک رفت و هر چهار نفر وارد سوراخ شدند سالن
عمومی گریفیندور خلوت بود طورک که هرک حس میکرد کسی
اصلا تودش نیست هیج سر وصدایی هفمر نبود
"للاوندر کس یکی اینجا نیست"
________________
لاوندر خودشو روک مبل رها کرد"نه... براک چتی میپرسی تو که
خود تمر اینجا بودک"لاوندر نگاههای مشکوک به هرک کرد
"هیچیکی... هیچیکی... همینجورک... من میرمر یکمر استراحت کنم" در
واقع اصلا خسته» نبود میخواست از زیر سوالهاک لاوندر در برود
"منمر میام"رون همر دنبالش اومد هر دو رفتند. طرف خوابگاه
وسایل هرک کنار تختنش قرار داشت جمدون رو باز کرد البومر
عکس پدر و مادرش رو دید کاترین کنار مادرش وایساده بود لاعر
و خویش اند امر با قیافه زیبا ولی کاترینی که هرک میشناخت
دیگر اینطور نبود صداک در اومد رون بیرون رفته بود هرک
خودشو روک تخت رها کرد حالا باید فکر میکرد چطورک
میتوانست شمشیر گریفیندور را بردارد اما به نظر هرک چنین
جیزک امکان نداشت چطورک بدون اینکه کسب یکی او را ببیند وارد
اتاقک مدیر شود بلند شد. روک تخت جیزک اذیتسش میکرد چند تا
کتاب بود حتما کتاب هاک مال امسال بود کتابها رو در کنار تخت
قرار داد بلند شد بیرون رفت رونا و هرمیون نبودند لاوندر هم
مثل اینکه رفته بود هرک داخل مدرسه همه جارو گشت ولی
کسی رو نتوانست پیدا کند پیوز هم اذیتسش میکرد مثل اینکه
قرار بود همه فردا بیایند. برگشت رمز عبور رو گفت و وارد شد
مستقیمر به اتاق خودش رفت و خوابید.
طعر بیدار شد کسی تو اتاقف نبود از برج گریفیندور بیرون اومد
صداهاک زیادیک میومد حتما باید دانش آموزها اومده باشند به
هرک نگاه کردند درست حدس زده بود دانش اموزا اومده بودند
چهار میز دوباره از دانش اموزان پرشده بود ولیکی نه مثل پارسال
دانسش اموزان کمتر شده بودند هرک مستقیمر به سمت میز
گریفیندو رفت و کنار جینی نشست
"سلامر هرک دیر رسید ک.... مراسمر گروه بندک رو از دست
دادS"
هرک سرک براک جینی تکون داد به میز اساتید نگاه کرد مگ
گونگال جایک مدیر نشسته بود جاک استاد دفاع در برابر جادوک
سیاه خالی بود حتما مگ گونگال نتوانسته بود معلمی براک این
درس نفرین شده پیدا کند اسلاگهورن سر جاک قبلیش
نشسته بود. روزنامه یک پیامر امروز جلوکا جینی را برداشت متن
روزنامه اینگونه بود
کشفمنه فملات مرک خوار دیکر
وزارت خونه توانست اعتبار از دست داده استش را از بحامعه
بحادوگر ک پس بگیرد طی این هقفته دو مرگ خوار به نام
هقاک لوسیوس مالغوک و نارسیا مالغ وکا کشته شدند
کاراگاهقان در بحستجوک پسر این دو تن دراکو مالغوک
هقستند که به گروه مرگ خواران پیوستند هقستند
اسکریم حیور در این باره میگوید..."
هرک ادامه روزنامه رو ناخوند مالفوک پدر و مادرش رو از دست
داده بود به نظر هرک حقسش بود. کسی که به ولدمورت بپیوندد
همین بلاها سرنش میاید
________________
مگ گونگال از جانشی بلند شد همه ساکت شدند
"خوشحالمر که همه شما دوباره به هاگوارتز برگشتید"نگاهی
به جا یک خالی کرد"ولی همونطورک که متوجه شد این معلمر
دفاع در برابر جادوک سیاه مثل اینکه هنوز نیومدند..."
در سالن باز شد و جادوگر یک قدمر به سالن گذاشت از همونجا
که وایساده بود گفت "کمک... حمله شده"
صداهاک از بیرون میومد هلهله اک در دانش اموزان افتاد مگ
گونگال فورا سر جاک خود ایستاد"سرپرست هاک هر گروه
دانش اموزان رو به برج خودشون ببرند اساتید همر دنبال من
بیایند "رون وهفرمیون از جاشون بلند شدند. همه دانش اموزان
بلند شده بودند هرک بلند شد خواست بیرون برود ببیند چه خبر
است به علت ازدحامر دانش اموزان نتوانست بیرون رود ناچار به
خوابگاه برگشت نیمر ساعت بعد مگ گونگال اومد گفت خطر
برطرف شده و چیز زیاد مهمی نبود و گفت معلمر جدید اومده و
درسا از فردا شروع خواهد شد و بدون کوجکترین توضیح
رفت. هرک به خوابگاه رفت و همونجا خوابید. عصر بیدار شد
یادش اومد که امروز اصلا درسی ندارند کتاب وردهاک بی کلامر رو
برداشت و خوند کتاب اخرانش بود چیز زیادک دیگه از کتاب
نمونده بود مشغول خوندان بود که نویل اومد به هرک سلامر کرد
هرک جوابش را داد
"هرک شنیدک میگن استاد تازه چیکار کرده"
________________
هرک که هیجان زده شده بود روک تخت نشست "چتی شده
مگاه"
"میگن اونت یه ساحره است و یک یکی از مامورین عالی رتبه وزارت
خونه است و یکی از بهترین کاراگاها هست... تنهایی با ۵
مرگ خوارک که دنبالش اومدند جنگیده و تونسته اونا رو
شکست بده... هرک من باید برم" نویل از اتاق بیرون رفت هرک
نشست فکر کرد پس باید امسال معلم خوبی داشته باشند.
بلند شد. از خوابگاه بیروت رفت به سالن عمومی گریفیندور
رسید شلوغ بود هرک برگشت شنل نامرئی رو برداشت
روسرش کشید از خوبگاه بیرون اومد وبه زحمت توانست بدون
اینکه به کسی بخورد از برج گریفیندور بیرون آید نگاهی به دور
وبر کرد خانم نوریس داشت نگاش میکرد هنوز نمیدونست
حیوونا میتوانند اونو زیر شنل ببینند یا نه که خانم نوریس راه شو
کاج کرد و به پایین رفت هرک شنلش و از روسرش برداشت ودر
دست نگه داشت به طرف کتابخونه رفت رون وهرمیون رو
تونست اونجا پیدا کند کنار هقمر نشسته بودند داشتند کتاب ها
رو مطالعه میکردند. هرک نزدیک شسد به چشمهایک رون نگاه
کرد اصلا تکون نمیخورد
"اسلام"
هرمیون که هنوز سرنش پایین بود گفت "اسلامر هرک"
"اسلامر هرک... جه خوب شد او مدرک... میاک شطرنج بازک
کنیم"هرمیون غرولند یک کرد رون کتاب رو بست و کنار گذاشت و
________________
رفت بعد از چند دقیقه شطرنج رو اورد هرک تا شب مشغولا
بازک کردن شد هرمیونت که از دست روت عصبانیکی بود بلند شد
رفت رون و هرک هامر بعد از چند دقیقه بلند شدند بیرون رفتند.
"هرک درباره معلمر جدید شنیدک چیکار کرده"
ره نویل برامر تعریف کرده... اسمش جیه"
"نمیدونم ولی فردا اولین در سمون رو باهاش داریم... خیلی
دوست دارمر ببینمر چیکار میکند... هرک فکرک کردک ببینی
چطورک میشه شمشیر ور برداشت"
"هیج راهی به ذهنمر نرسید... پیر خرفت" بانوک چاقی به کنارک
رفت هرک و رون به خوابگاه رفته بودند نویل فقط تو اتاقی خوابیده
ب9لاد
"پس سیموس و دین کجان "هرک ارومر ازرون پرسید
"اونا نیومدند... بهتره بریمر بخوابیم" رونا خمیازه اک کشید هر دو
لباسشون رو عوض کردند و روک تخت گرم به خوب رفتند
صبح هرک بیدار شد. رون هنوز خواب بود هرک ردایش رو پوشید
و در کمال تعجب متوجه شد. ردا کاملا اندازه و نو هفست حتما
کسایی که خودشونو جاک اونا جا زده بودند مجبور شدند رداک
جدید بخرند اولین درساشون دفاع در برابر جادوک سیاه بود
میخواست زودتر معلم جدید رو ببیند. به طرف میز صبحانه رفت
هرمیون تنها نشسته بود هرک نگاهی به میز اسلایترین کرد
________________
میز خلوت هرک تونست کراب و گویل رو ببیند که داشتند با
اشتعها صبحانه میخوردند. کنار هرمیونت نشست
"اسلام"
"اسلامر هرک"
هرک مشغول صبحانه خوردن شد که رونا همر بعد به اونا
پیوست از سر میز بلند شدند
" کلاس کجاست"
"همونجاک قبلی " هرسه به طرف کلاس رفتند درو باز کردند هفر
سه روک یک نیمکت نشستند. بعد از چند دقیقه همه اومدند.
اتاقی فضایک دلگیر کننده یک داشت. تابلوهایک افرادیک که شکنجه
شده و زخم یکی بودند به دیوار اویخته شده بود و این باعث میکی
شد فضا کمی دلگیر شود
"هرک تو میخواک وقتی فلور رو دیدک چیکار کنیکی"
"من میخوامر بدونمر جرا نذاشت به عروسیسش بیام"
"اگه نگفت... جی"
"با معجون حقیقت از زیر زبوندش بیرون میکشم"
"نمیتونی اینکارو بکنی"
"چرا نمیتونمر هرمیون"
"براک اینکه اون یه نیمه ویلا هست و از نظر اخلاقی همر
• • • .درا تا لب
"کار اوت از نظر اخلاقی درست بود"
"من نگفتم کار اون درسته ... ولی اون با این کارش جونا تو رو
نجات داد ممکن بود تو کشته باشی اونجا در ضمن اوت به خاطر
خوندش معجون حقیقت روش اصلا اثرک نداره "هرک کمیک به
حرفاک هرمیون گویش کرد شاید درست میگفت اما هرک باید از
زبون خود شمر این حرف ها رو میشنید.
در کلاس باز شد. همه برگشتند عقب رو نگاه کردند زنی با
موهاک سیاه چشمان ابیکی و دماغ کوجولویی و لبان یکی درشت
که قیافه یک بسیار زیبایی و جذاب رو درست میکرد به طرف جلو
حرکت کرد همه داشتند. بعدش نگاه میکردند به جلوک کلاس که
رسید گفت "اسلامر بچه ها امیدوارمر حالتون خوب باشه اسم من
الیسی پندلتون قدست معلمر شما در درلدسال دفاع در برابر جادوک
سیاه... بلا"
"این راسته که شما پنج مرگ خوار رو شکست دادین"
"البته کمی قلو میکنند... بله درسته اقاک..."
"لانگ بانم"
"اقاک لانگ باتمر،... شما باید پسر الیس و فرانک باشید درسته"
نویل که سرخ شده بود گفت "بله"
"تا حالا حتما متوجه شدین که دیوانه سازها به ولدمورت
پیوستند "نفس همه در کلاس با شنیدن این اسمر در سینه
حبس شد ولی بدون کوچکترین مکثی ادامه حرف خود را
گرفت "شما همتون باید یاد بگیرید که پاتروناس ظاهر کنید... فکر
________________
کنمر دراین کلاس کسب یکی باشه که بتونه پاترونوس ظاهر
کنه"چشمانش روک هرک ثابت موند "اقاک پاتر بفرمایین"
هرک که اصلا توقع نداشت ازبش بخوان که پاترونوس ظاهر کند.
بلند شد رفت کنار پندلتون ایستاد" اکسپکتو پاترونوم" گوزنی
نقره اک از چوبدستی اش خارج شد و دور کلاس دورک زد و بعد
ناپدید شد
"امتشکرمر اقاک پاتر"هقرک اصلا تعجب نکرد همه اونو راحت
میتوانستند از روک زخمر روکا پیشونیسشی بشناسند. کنار رونا
نشست تا اخر کلاس همه رو اورد و فقط رونا و هرمیون و للاوندر
ونویل تونستند پاترونوس ظاهر کنند بقیه مجبور شدند براک
تکلیف طریقه پاترونوس ظاهر کردند رو یاد بگیرند کلاس تمومر
شد بقیه کلاس ها خوب برگزار شد سر میز همه واسه نعار
اومده بودند و از کلاس دفاع در برابر جادوک سیاه تعریف
میکردند هرک ذهنش هنوز مشغول چگونه برداشتن شمشیر
بود بدون اینکه کسی بفهمد. یک هفته به همین منوال گذشت
اما هیج فایده اک براک هرک نداشت کلاس هاک دفاع در برابر
جادوک سیاه سه روز در هفته شده بود و کلاسشون با
اسلایترین یکی شده بود هرک سر میز نهار با جینی نشسته
ل9لاد
"هرک جیزک شده... خیلی تو خودتای"
"جیزک نیست"
________________
جزک نیست؟!!!... تو هیج کدومر از تکلیفای یک رو که بعت میدان
انجام نمیدک "جینی دستشو روک دست هرک گذاشت"هرک
اگه کمک لازمر دارک در هر مورد همه چیز من حاضر مربعات کمک
کنم"
هرک لبخندک تلخ یک زد"ممنون جینی ولی زیاد معمر نیست
بالاخره خودمر یه کاریسش میکنم" از جانشی بلند شد. کلاس تغییر
شکل داشتند کلاس به بدترین نحو براک هرک گذشت مگ
گونگالا زیر بار سوالا گرفتنش که هرک هامر نتوانست از پس
سوالعها بر بیاد و مجبور شد که دو صفحه مشقی بنویسد اصلا
حوصله این کارها رو نداشت باید کارو تموم میکرد دو هفته
گذشت ولی هیج راهی به ذهنش نرسید صبح سر میز بود
مشغول خوردن شد هرمیوتا روزنامه پیامر امروز رو میخوند
"هفرمیون امروز چه خبره"
"اشنا که نمرده... فقط ماگل ها دوباره کشته شدند"
فصل هقی جادهقمر دزدک ازهقاگوارتز
هرک صبح بیدار شد. رون و نویل نبودند رداش و پوشید و از برج
گریفیندور بیرون امد و به طرف میز صبحانه رفت و مشغول
خورد تا نشسد.
||||||||||||||| \oر"
ر9لا و هرمیون با همر گفتند "سلام"
________________
هریمون مثل روبات شروع کرد به نصیحت کردن هرک که باید
تکلیف اشو انجامر بده
"هرمیون ولمر کن" نگاه یکی به میز راونکلاو کرد جین یکی داشت با
لونا لاوگود صحبت میکرد به محض دیدن هرک اومد و پیشسش
"اسلام"هرک جوابش و داد" حالت خوبه"
"اره خوبم... امروز مسابقه است" در صداک هرک تلختی بود
"اره... خیلی حیف شد که نمیتونی بیاک... خوب من باید برم رونا
میاک "جین یکی بلند شد رفت
"اومدم... موفقی باشمی رفیق "دستیکی به شونه هرک زد و همراه
جینی رفت. هرک هم بلند شد رفت پیش پندلتون. مگ گونگال
مجبورنشی کرده بود که براک جریمه پیدش پندلتون برود به جلوک
در رسید نفسی تازه کرد در زد
| ||||||||||||||||
هرک درو باز کرد این اتاقی رو قبلا هقمر دیده بود اتاقی مثل سال
چهارم درست شده بود پندلتون روک صندلی پشت میز
نشسته بود و داشت پرونده اک رو مطالعه میکرد و روک میز پر
از پروند. ۵ بود
"اسلامر هرک... بشین" این اولین بار بود که به اسمر صدانش
میکرد
________________
"سلامر پرفسور"هرک رو تنها صندلی اتاقی نشست پندلتون
همینطور مشغول خوند تا شد. بعد از چند دقیقه پرونده رو با
"خوب هرک فکر کنم تو رو براک جریمه» پیدش من فرستادند
میدونیکی من کار زیاد معمایی ندارمر فقط اگه میشه این پرونده ها
رو برامر به صورت الفبا بچین" هرک ۳۰ دقیقه اک مشغول به
ترتیب چیدن پرونده ها بود که واقعا کار سخت وکسل کننده اک
ب9لاد
"تمومر شد."
"هرک چرا تکالیفتو درست انجام نمید ک.... دلیلی داره... من
میتونمر بهت کمک کنم" با چشمهاک ابی رنگش مستقیمر به
چشمهایک هرک نگاه کرد
هرک سرش را پایین انداخت "کارک ندارین من برم"
در اتاقی باز شد مگ گونگال در استانه در وایساده بود و قیافه
خیلی نگران یکی داشت "الیس دیوانه سازها به بچه ها تو زمین
کوییدیج حمله کردند"|مگ گونگال اصلا متوجه هرک نشد و از
اتاقی بیرون رفت پندلتون هقمر با عجله بدون توجه به هرک از اتاق
بیروت رفت هرک نمیتوانست باور کند. جینیک و رونا امروز بازک
داشتند باید کمکشون میکرد بلند شد با عجله رفت پایین در
اصلیک باز بود
|"
کسیو اذرخش "بعد از چند ثانیه جاروک پرندش اومد سوارشی
شد و مستقیم به سمت زمین کوییدیج پرواز کرد از بالا داشت
نگاه میکرد صدایک جیغ از همه جا میومد مه همه جا رو پر کرده
بود شاید میتوانست جین یکی رو پیدا کند چند طلسمر به طرفسش
اومد پایین رو نگاه کرد مرگ خوارها همر اومده بودند. دیوانه
سازها هقمر به دنبال بچه ها یی که هنوز با جارو بودند
هرک چوبدستیشو بلند کرد" اکسپکتو پاترونوم" گوزن نقره اک
رنگ از چوبدست یک خارج شد و به پنج دیوانه سازک که دنبال
چند نفر افتاده بودند رفت و اونا رو به هوا پرت کرد هرک چند بار
دیگر اینکارو کرد تا همه دانش امورزان تونستند به مدرسه
برگردند نتوانست جینی یا روان رو پیدا کند
هرک حدس میزد یا بازک تماشاگر نداشته یا اونها فرار کرده
بودند پایین رو نگاه کرد مرگ خوارهها مثل اینکه با اساتید و
کاراگها درگیر شده بودند اما تعداد مرگ خوارها بیشتر بود هرک
با جارو دور زمین دور میزد شاید جینی رو پیدا کند کمرش تیرک
کشید از چوب جارو افتاد روک زمین محکمر افتاد خوشبختانه
هیج جانشی نشکسته بود سر جانش وایساد رو به رویش رو نگاه
کرد مرگ خوارک طلسمش کرده بود مرگ خوار طلسمی
فرستاد
"پروتگو"طلسمر به خود مرگ خوار برگشت چرختی زد طلسمر از
کنارشی گذشت
"آواداکداورا"طلسمر سبز رنگ هوا رو میشکافت و به طرف
هرک میومد هرک چوب دستیشو بلند کرد اما محکمر به زمین
خورد کسی اونو انداخته بود
________________
پندلتون اونو انداخته بود چهرهاش اشفته بود و از دستنش خون
کبودگل
"هرک برگرد به قلعه همین الان" از روک هریک بلند شد و به
جنگ با مرگ خوارک که طلسم رو فرستاده بود رفت هرک از
جانشی بلند شد. صداک جیع اشنایی اومد دخترک با موههاک قرمز
روک زمین افتاده بود وناله میکرد پنج دیوانه ساز دوردش حلقه
زد ۵ بودند.
"جینی" نباید میذاشت به جینی بوسه مرگ رو بزنند جلو رفت
وجودش پر از نفرت شد
"اکسیکتوپاترونوم "فقط دودک نقره ایک رنگ خارج شد باید به
یه چیز شاد کننده فکر میکرد بوسیدن
جینای "اکسپکتوپاترونوم "هاله اک دود نقره ایک رنگ خارج شد.
چوب دستیکی از دستنش بیرون اومد
"خوب پاتر اگه میتونی دوست دخترت رو نجات بده... بذار خودم
کارتو راحت تر کنم" وجود هرک پر از نفرت شد چشمانش
میسوخت تمام بدنش درد میکرد بلاتریکس چوب دستیشو
طرف جینی گرفت "اوا..."طلسمی به سینه بلاتریکس خورد و
به تکفبا پرت نشسل
هرک رفت کنار جین یکی دیوانه» ساز ها دیگه» میخواستند بعسش
بوسسه مرگ رو بزنند نمیدونست چیکار کنه بدون چوبدستی
کارک ازنش بر نمیومد صدایی در درونش میگفت دستور بهشونت
بل-۵
________________
"برین گماشین"هرک این را با حالت کاملا امرانه گفت دیوانه
سازها از دور جین یکی بلند شدند و به دور هرک حلقه زدند
سرمایی تمامر وجودش رو فرا گرفت هرک به جایی که فکر
میکرد باید چشمشون باشد نگاه کرد دیوانه ساز ها بعد از
مدت یک پرواز کردند و رفتند. جینی بیهوشی بود هرک چشمانش
سیاهی رفت تمامر بدنش درد داشت نمیتوانست این در دو
تحمل کند ممکن بود الان زیر این درد بمیرد پوست بدنش درد
میکرد
" پاتر حالت خوبه"هرک چشماشو با تمام زحمت باز کرد یه مرگ
خوار باللاک سرنشی بود نقاب داشت دستشو با تمام قدرت بالا
برد نقابو برداشت طاقتش تمومر شد و چشماشو بست
"میگمر شانس اورد چیزیش نشد"
"ره"
"لوپین میگفت وقتی اومد پیشسش یه مرگ خوار قبلش بالاک
سرش بود"
هرک جشماش و ارومر ارومر باز کرد همه چیز تار بود چند بار
چشماشو باز و بسته کرد رون و هرمیون بالاک سرش بودند
نفس با بود
اه... نگاه کن چشماشو باز کرد... سلام"
"اسلام، ... جینی کجاست"
" بهٔ حالش خوبc"
________________
هرمیون به دست راست هرک اشاره کرد جینی خوابیده بود
خیال هفرکا راحت شد
"مرگ خوارهها چتیک شدند."
|"
ونا... هفمونموقع که دیوانه سازها فرار کردند اونا هقمر فرار
کردند...هیچکس نفهمید اونا واسه چتیک قرار کردند. یه چیز
دیگه؟..."رون سرشو با ناراحتی پایین انداخت هرمیون هم رفت
"چتی شده.... کسی اسیب دیده"
"نه هرک همه حالشتون خوبc"
"پس چتایی شده "هرک روک تخت نیمر خیز شد
"میدونیکی... شمشیر گریفیندور رو دزدیدند... ولی اینو هیچکس
لمیلونه
هرک روک تخت با صداک محکمی گفت:"ک یکی برداشته"
"هنوز کسی نمیدونه...وقتی مرگ خوارها حمله کردند با
کاراگیها درگیر شدند. بعکدلنش معلمر ها هقمر با اونا درگیر میشوند
ماموران وزارت خونه خودشون رو میرسونند و واونا هقمر فرار میکنند
بعد شمر مگ گونگال برمیگرده به دفتر متوجه میشه» که
شمشیر نیست کل مدرسه رو میگردند ولی پیداش نمیکنند"
"منظورت چتیک بود که هیچکس چیزک نمیدونه... پس شما از
کجا میدونین"
________________
"لوپین به ما گفت و گفت به جز تو به هیچکس جیزک
نگیم... حتی وزارت خونه چیزک در این مورد نمیدونه"
"بسه دیگه وقت ملاقات تمومه "هرک تازه متوجه شد که در
درمانگاه مدرسه هستند و این هم صداک خانم پامفرک بود رون
وهرمیون از هرک خداحافظی کردند
"من کیکی مرخص میشمر"
"فردا ظاهر زودتر امکان نداره "خانمر پامفریک با گفتن این جمله
رفت. دور و بر هرک پر بود از گل یادداشت یکیرو برداشت وخوند
"/قیای اتر
" برافتول ارروک رسال مفی میکشمر رسما جوان بجه قخاک من
روی نجات داد. این / روی معممو مطم"هرک یادداشت رو به کنارک زد
هرک نمیتوانست باور کند. دو هفته صبر کرده بود که بتونه
شمشیر رو برداره ولی یکی دیگه برداشته بود ممکن بود یه
مرگ خوار اونو برداشته باشه ولیک هیچ مرگ خوارک نتواست
وارد مدرسه باشه پس چطورک شمشیر رو دزدیده بودند حتما
یک یکی از داخلی مدرسه خیانت کرده بود و اونو برداشته بود شاید
مثل پارسال یکی از دانش اموزا براک ولدمورت اینکارو کرده از
تخت بلند شد رفت روک تخت جینی نششهٔ ت خواب بود با
دستسشی ارومر موهاک روکا صورتش رو کنار زد چقدر ناز خوابیده
بود لستر خود را پایین برد. و کوندش ر9 ب9لدبیل- و رفت روکا نخست
خود خوابید
|TT
زت بابت نجات جونمر ممنونم... ولی دوست ندارمر بخاطر من
جونتو به خطر بندازک خوب هرک من دیگه باید برم"
" کلاحا "
"من دیگه حالمر کاملا خوب شده ... این چند روز همر بخاطر اینکه
تو رو ببینم اینجا موندم"
"مگاه من چند روز اینجام"
"سه روزه... خیلی نگرانت شدیم... هاگرید لوپین همه نگرانت
بودند"هاگرید اصلا حواسش به هاگرید نبود از اول سال تا حالا
نل بیدل ۵ بود لش
"هاگرید براک چتی نیومده بود مدرسه "تازه متوجه شد که
هاگرید رو اصلا ندیده است
جینی موهاک روکا صورتشو کنار زد"هرک دارمر نگرانت میشمر
او نموقع خودم او ممر بهت گفتم براک چتی"
"حاللا یه بار دیگه بگو"
"وزارت خونه میگه درس مراقبت از حیوانات جادویی درس
مزخرفیه و فقط وقت گیره... فعلا خداحافظ"رفت هریک چند دقیقه
________________
اک به سقف خیره شد باید کراب یا گویل اینکار و براک ولدمورت
کرده باشند هر چتی باشه پدر هر دوشون مرگ خوار بوده
پارسال همر از مالفوک استفاده کرده بود از تخت پایین اومد
لباسشو عوض کرد که خانمر پامفرکا جلوشو گرفت و میگفت که
باید به روک تخت برگرده هرک همر رفت تا ظهر صبر کرد
و از درمانگاه خارج شد به سمت سالن رفت خیلیک گرسنه
شده بود درو باز کرد نگاهی به میزها کرد خیلی خلوت تر از
قبل شده بودند رفت روک میز گریفیندور کنار رون وهرمیون
نشست سلام کرد میز اسلایترین رو با دقت نگاه کرد کراب
و گویل نبودند به رون و هرمیون نظرش رو گفت رون موافقی بود
ولیکی هفرمیون مخالف بود کمیک جر و بحث کردند. هردوشون
خسته شدند بحث و عوض کردند
"هرک ظهر میخوایمر بریمر پیش هاگرید... تو میاک"
"اره منمر میام... خیلی وقته ندیدمش... امروز درسی چتایی داریم"
"رون که دست از سر تکه مرغ برداشته بود گفت "الان دفاع در
برابر جادوک سیاه و معجون سازک هرک یادت نره"سرشو
نزدیک گویش هرک اورد"کتاب یادت نره"هرمیون اخمی کرد
"باشه"هرک هقمر مشغول خوردن شد. هر سه با هقمر به کلاس
دفاع در برابر جادوک سیاه رفتند پندلتون حالسش خوب بود اون
همر مثل لوپین بوگارت اورد تا همه طلسمر پاترونوس رو بتونند.
کامل اجرا کنند فقط تعداد اندکی تونستند پاترونوس درست
و حسابی رو درست کنند. بعد نشی کلاس معجون سازکا داشتن
________________
کلاس اسلاگهورن به خوبی برگزار شد شاهزاده کمک خوبی
بود بقیه کلاس ها همر برگزار نشد براک اینکه بقیه معلمر ها
زخمی شده بودند و هنوز خوب نشده بودند ظهر رفتند نهار
خوردند. درستشسوت نمودار نشسده بود
"راستیکی قراره چطورک بریم"
"با اوت میریم" رونا با دستدش به پشت سر هرک اشاره کرد
هرک مسیر انگشت رون رو دنبال کرد هاگرید جلوک در منتظر
وایسباده بود و داشت براشون دست تکون میداد و لبخند یک بر
روک لباسش بود هر سه بلند شدند رفتند پیش هاگرید سلام
کردند
"هرک واقعا خوشحالمر حالت خوبه "دستی به شونه هرک زد که
نزدیک بیفتد وهرک رو بغل کرد که استخوناش نزدیک بود خرد
بشوند "بهتره بریم"
"بریم"هرک چهار نفر به طرف در اصلی رفتند
شما نمیتونین رد شین"کاراگاه قوک هیکلی این رو گفت و با
بدنش جلوشون رو گرفت که براک هرک کمی خنده آور بود چون
نسبت به هاگرید هیکلی نداشت
هاگرید دهنشو باز کرد که جواب بدهد.
"اونا با من هستند. لئو"هرک چرخید پندلتون این حرف و زد کاراگاه
بدون کوچیکترین حرفی کنار رفت هرک حس کرد که کاراگاه از
وک حساب میبرد. هرک دنبال هاگرید رفت پندلتون همر پشت
________________
سرشون اومد تا کلبه» بدون کوجکترین حرفی بینشوتا رد و بدل
نشد. پندلتونت دنبالشوت بود به در کلبه رسیدند.
"اه بچه ها من اینجا منتظرتون میمونم... شما برید"
"الیس نمیاک داخلی" هاگرید با لحن محترمانه اک این را پرسید
که هرک نظیرش رو نشنیده بود
"نه من این دور وبر یکمر میگردمر شما خودش باشین" با این حرف
از اونا جدا شد. هر چهار نفر وارد کلبه شدند. روکا صندلی
نشستند هاگرید همر روک تخت نشست کلبه اش خیلی
قشنگ تر از قبل شده بود
"هاگرید کلبه رو خودت تنهایی درست کردک"هرک داشت کلبه
رو نگاه میکرد محتویات داخلش زیاد تغییر نکرده بود
"نه الیس کمکمر کرد اینجا رو درست کنمر قشنگ شده
نه... دختر خوبیه "هر سه با سر تایید کرد چند دقیقه گذشت و
هاگرید ازنش خواست ماجرا رو براسش تعریف کند هرک همر تعریف
کرد به جز اینکه اون موقع دردیک تمامر وجودش رو گرفته بود و مرگ
خوارک بالاک سرش اومده بود نمیخواست هاگرید رو الکی
نگران کند. هاگرید براشون چایی ریخت وبه همشون داد
"هاگرید متاسفمر که درستو حذف کردند." هرمیون این را گفت
"عیبی نداره خودمر هم دیگه حوصله تدریس نداشتم... از وفتی
دا..." اشک از روکا صورت پیین اومد و در ریشش گمر
شد "متاسفمر بچه ها... ولیک من هنوز باور نمیکنم که اسنیپ
________________
اینکارو کرده باشه" هاگرید اشکاشو پاک کرد هرمیون براک
دلدارک بلند شد و با دست به پشت هاگرید زد
صداک در اومد هاگرید بلند شد کمانسش را برداشت در را باز کرد
پندلتون بود وقتی هاگرید را با کمان دید چند قدمر عقب رفت
هاگرید کمان رو پایین اورد" ببخشید الیس"
"عیب یکی نداره روبیوسی... اومدمر بچه ها رو ببرم، اگه اشکالی نداره
داره شب میشه "خورشید در حال عروب بود
"اره باشه... صبر کن... صبر کن من باید مطمئن بشمر تو یه مرگ
خوار نیستیکی..."
"هاگرید اگه میشه سوالت رو به زبون غولا بپرسی" باق یکی حرفسش
به یه زبون دیگه گفت که هرک هیچ یکی نفهمید نگاهی به روت
و هرمیون کرد اونا هم چیزک نفهمیده بودند کمی با همدیگه
صحبت کردند اخر سر پندلتون گفت" میتونمر بچه ها رو
ببرم"پندلتوت جلو بود و تند تند را میرفت و بقیه دنبالش به در
مدرسه رسیدند. سه بر در زد و در باز شد این دفعه مامور دیگرک
جلوک در وایساده بود
"پندلتون از این به بعد باید زودتر بیاکا..." پندلتون بدون جواب
دادن از کنار مامور رد شد و رفت هرک هقمر وارد شد وبه برج
گریفیندور رفت روبه روک اتش نشستند
"هاگرید چقدر مودب شده بود... فکر میکنی..."
"رون واقعا این فکرت احمقانه است. . . اصلا اونا با هقمر جور
درنمیاند"هرمیون این را گفت و روک مبل کنار روت نشست
هرک همر روبرشوت نشست"فکر میکنین چتایی به همر گفتند که
نخواستند ما بفعمیم"
رون نگاهی به یکی از کلاس اولیها کرد که هنوز در سالن
بود" بدو برو خوابگاه تا جریمت نکردم"سال اولی راهش و گرفت
رفت خوابگاه
"رون اونت چیکار میکرد که ترسوندیدش "هفرمیون به روت چحشمر
غره اک رفت
|||||||||||||||||||||||||| || - ||||||||||||||||||||||||
ل9
"ول کن..." پرک روک دست رون افتاد همه خشکشون زد معلومر
نبود پر از کجا اومده بود
"رون این جیه"هرک بلند شد وروک دسته مبل نشست
"هرک فکر کنم این یه پیغامه... پر ققنوس اگه اشتباه نکنم"
"خوب چه جورک باید پیغامش و شنید"هرکیب هیجان زده شده بود
"خوب اون طورک که من دیدمر اونو باید بندازک تواتسش"
TT |TT
بعکل لنتر
"خوب هرک من بقیه شو نمیدونم مامانمر همین کارو کرد من
ندیدمر کار دیگه بکنه"
"بده به من"هرکیب پر رو گرفت و در اتش انداخت صدایی رسا و
بلند داشت میومد که هرک فکر کرد الان ممکن است همه بیاند
________________
خطاب به پاتر
به محض دریافت پیام فورا پرهقاک خود را اتش بزنید
"خوب چیکار کنیم"هرک صورتشو از روک اتسش بلند کرد
"خوب جیزک رو که این گفت انجامر بدیمر یا نه"
"جایی میگویی هرک ما که جیزک نشنیدیم"روت با تعجب داشت
به هرک نگاه میکرد
"مگه شما نشنیدین"
"ما جیزک نشنیدیمر هرک... تو شنید ک"
"خب اره شنیدمر
رولتا که داشت فکر میکرد گفت "پس بگوجرا معنی ناشفشانید. هر ... هنمارکا
فکر کنمر پیغامر فقط براک تو بود براک همین ما دو تا
نشنیدیم... حالا میشه پیغامر رو بگ یکی"هرک براک ان دو پیغامر رو
گفت و هفرسته رفتند. پرهاک حود را اوردند ولی جتنل- دانش اموز
سال داد SC9 انجا بود رولتا اومد اونا رو بترلسدونا کا هفرمیولنا
مخالفت کرد
"خوب هرمیون ما کجا پرها رو اتش بزنیم"
"دستشویی میرتل،... اونجا نگهبان همر نداره " هرمیون این را
" براSک چتی"
________________
رونا که پوزخند میزد گفت"هرک اخه این سوال داره هر نگهبانی
اونجا بود از دست میرتل با اون گریه هاک وحشتناکش فرار
کرد" هرمیون چشمر قره اک رفت
"خیله خوب بریمر اونجا"هرک بلند شد رفت نقشه غارتگر رو اورد
نگاه یک به نقشه کرد کسیک در مسیرشون نبود بدون مشکل
به دستشوی یک میرتل رسیدند. پرها رو از جیبشونت دراوردند
"اماده این با همدیگه اتش میزنیم"هرک سه چوب دستیشونو
طرف پر در دستشونت گرفتند و پر اتسش گرفت هیج اتفاقی نیفتاد
گرمایی وجود هرک رو در بر گرفت
رونا نگاهی به چوب دستیش کرد" این چسش بود... هرک اون جیه
روک شونت "ققنوس روک شونسش بود
"فکر کنمر باید با فاکز بریم... خوب فاکز بریم"هرک چشماشو
بست دوباره باز کرد کلبه فلامل روبه روشون بود بعد از چند
ثانیه هرمیون و ورن همر اومدند و همگی به طرف خونه فلامل
راه افتادند
تو کلبه نشسته بودند و کاترین و فلامل جلوشون نشسته بودند.
رونا وهرمیون هقمر دو طرفش نشسته بودند پارچه ک درازک
روکا میز بود
"خب پاتر تونستیک شمشیر رو بیارک"
________________
هرک سرشو پایین انداخت "نه... یکی قبل از من برداشته بود"
تغییرک در چهره فلاملی ایجاد نشد و هرک تعجب کرد" پاتر تو
اصلا به حرفاک من گویش نمیکنیکی...اون شمشیر براک ما
اهمیت خیلی یادک داشت"هرک جوابی نداشت بدهد"خوب
این بار شانس اوردک شمشیر پیش ماست"
هرک سرشو بالا اورد فکر کرد فلامل مسخرسش میکند ولیکی
فلامل اصلا صورتش حالت مسخره کردن
نداشت"چطورک....شما خودتون اونو برداشتین اره"
" پاتر من کاراک معمر ترک دارم... کاترین اونو اورد" پارچه رو از روک
میز برداشت وشمشیر گریفیندور بر روک میز خودنمایی کرد
نگاه یکی به کاترین کرد فقط لبخندک روک لباسش بود
"شما... شما... چه جورک "هرک زبوندش بند اومده بود رونا
وهرمیون هم مثل هرک بودند
"همونطرک که گفتم کاترین برامر اورد..."
"ولی هیچکس نتوانست وارد مدرسه بشه "رون این رو گفت وبه
چشماک فلامل خیره شد
"نیازک نبود کاترین وارد مدرسه بشه... شما از کجا مطمئنین که
کاترین داخل مدرسه نبود... خوب فعلا این رو فراموش کن من
یک یکی از جاودانه سازاک ولدمورت رو پیدا کردم"
هر سه نفس در سینشون حبس شد هرک گفت "شما از کجا
معبدولین اون جاودازه ساز داره... و اون کجاست"
________________
لبخندک زد" وارث دامبلدور که یه دوست هست بهم گفت... ولی
تو اونو نمیشناس یکی به زودک خودشو بعت معرفی میکنه اوت به
من گفت که تامر جاودانه ساز ساخته... خوب در این مورد که چه
جورک میدونم تامر قبلا شاگرد من بود اون به جنگل زیاد میرفت
و میومد تا این که بالاخره اون اتفاق افتاد بچه یک زه ساله
ماگلها کشته شد"هرمیون دست روک دهندش گذاشت "بله اون
کشت و حالا میفهممر براک جه... فکر کنمر البوس خاطره ها رو
بهت نشون داده درسسته"هرک سرشو به نشانه تایید تکان
داد"پس بیا این خاطره رو بهت نشون بدمر کاترین میشه قدح
اندیشه رو به من بدک"کاترین بلند شد وبعد از چند دقیقه اورد
فلامل چوبدست یکی رو به طرف شقیقه اش برد و بعد یک رشته
نقره اک رنگ که به چوبدستیش متصل بود را انقدر کشید تا
پاره شد و بعد داخلی قدح اندیشه کرد" هرک اول تو"هرک سرشو
مطیعانه پایین برد احساسی کرد پالش از زمین جدا شد. داخلی
قدح فرو رفت و دور و بر خود را نگاه کرد
"تامر تو این کارو کردک "با این صدا برگشت و پشت سرنش رو
نگاه کرد فلامل همر اومد اوناروک یک تپه بودند. فلامل طرف
راست ایستاده بود هیج تغییرک درسش دیده نمیشد و ولدمورت
همر طرف چپ وایساده بود
ولدمورت چشمانش هنوز مردمک گربه اک یا قرمز نشده بود
صداش بلایی و روح و احساسی بود "اونا به همین درد
میخورند... باید تک تکشونو کشت نباید از اونا کسی باقی
بمونه"
"تامر تو... یعنی بچه نه ساله رو کشتیکی...اون مگه چیکار کرده
بود" صداک فلامل میلرزید.
"فلامل اونا رو ولا کن بیا به کارمون برسیم"
"نه "صدا یک فلامل دیگه لرزش یکی نداشت "من دیگه به تو تعلیمر
II
نمایل oر
"بخاطر اوت بچه نمیخواک به من تعلیمر بد ک"ولدمورت عصبانی
بود چشمانش دیگه قرمز شده بود
ره به خاطر اون بچه میخوامر تعلیمر دادن به تو رو متوقف کنمر
حاللا از اینجا برو... تو یه ادمر کشتی"
"تو باید به من یاد بدک مجبورت میکنم"حالت ولدمورت حالت
تهدید به خود گرفته بود و چوبدستیاش رو دراورده بود بدون
کوچکترین حرف یک بزند ولدمورت طلسم یکی به طرف فلامل پرت
کرد فلامل طلسمو منحرف کرد و طلسمی پرت کرد چند دقیقه
اک نبرد طول کشید تا اینکه فلامل طلسمر قرمز رنگی پرت کرد
و طلسمر به سینه ولدمورت خورد اونو چند متر عقب پرت کرد
بلند شد ونهٔ نا ثر رو تکوند "سبز اک اینکارت J.9 میبینیک"
"تامر من نمیخوامر به تو اسیبی برسونم"
________________
ولدمورت فقط لبخندک زد عیب شد هرک فکر کرد همه چیز
تمومه صدا یک جیغ یکی اومد هرک نگاه کرد صدا از کلبه اک بود که
تا حال\ ندیده بود
"نه "صداک قلامل بود که اوت هقمر خودشو عیب کرد
"بسسه "صدایک فلامل بود که در کنارشی و ایستاده بود بعد روک
صد نلی کنار رونا وهرمیون بود"خب پاتر تامر با این کاریش یه..."
"اون صدا یک جیغ مالی کی بود"
"اونا صدا صداک...دخترمر بود که ولدمورت اونو دزدید و چند روز
بعد... هقمر جسدش و پیدا کردیم... اما همونطورک که داشتمر
میگفتمر اون با این کارش به جاودانه ساز براک خودش
ساخت... بله جنایت... تنها راه ساختن جاودانه ساز حالا
تونستمر جاودانه سازنش رو پیدا کنم یعنی فکر میکنم...اونو در
جنگل قایمر کرده باشه... براک این تو رو اوردم که کمکمر
باشیکی... فردا صبح میریمر تا فردا خودتو اماده کن" از روکا صندلی
بلند شد و از کلبه بیرون رفت
"کاترین تو جیزک در مورد قدرت نواده گریفیندور میدونی "هرک
این را پرسید
کاترین که حواستش جمع شده بود گفت "براک چتایی میپرسی"
هرک تمامر اتفاقی رو که موقع حمله مرگ خوارها افتاده بود و
دستورک رو که به دیوانه سازها داده بود رو و دردک که یکدفعه
تمام وجودش را گرفت را گفت. وقتی حرفش تموم کاترین با
________________
چشماک گرد داشت نگاش میکرد بدون هیچ حرفی مثل برقی
گرفته ها از روک صندلی بلند شد و بیرون رفت
"نیکلاس ... نیکلاس" هرک کنار پنجره رفت کاترین داشت میدوید.
و دنبال فلامل میگشت
"هرک چرا به ما اینا رو نگفتی"رون به نظر میومد دلخور باشد.
"باور کنین فرامونش کردم"راست میگفت واقعا فراموش کرده بود
هرک رفت بیرون تا که کاترین رو پیدا کند تلاش بیهوده اک بود
معلومر نبود کجا رفته بر گشت داخل کلبه و به اتاقی خود رفت
نیمه شب بود چشماشو روک هم گذاشت
صبح با اشعه کب نور خورشید بیدار شد اول گیج بود بعد
حواساسش جمع شد امروز میخواستند بروند اولین جاودانه ساز
رو پیدا کنند پایین رفت رونا وهرمیون داشتند صبحانه میخوردند
کاترین کنار هفرمیون نشسته بود هرک سلامر به همه کرد
نشست صبحانه خورد بعد از صبحانه کاترین بعسشی گفت که بره
بیرون فلامل منتظرنش بود از کلبه خارج شد. فلامل چوبدست یکی
در دستدش راستدش بود
" پاتر میخواستمر در مورد سوالی که دیروز از کاترین پرسیدک
باعت جواب بدم... در مورد قدرت نواده گریفیندور... فقط بدون که
این قدرت مالا نواده گریفیندور نیست... بعتره دیگه از این قدرتت
استفاده نکنی... حالا همر باعتره بریم" مستقیمر به طرف جنگل
رفت هرک همر دوید تا بعسش رسید سعی کرد همراه با او گام
بردارد
________________
"جرا شما همه چیز و به من نمیگید"هرک عصبانی بود
" براک اینکه کارک رو که بعات داده بودمر رو نتونستی انجام
بدکا...وقتی بتونیک کار بعدیت رو انجامر بدک هر سوالی داشته
باش یکی... جواب میدم..."فلامل ایستاد" پاتر باید قسمر بخوراک که
من هر دستورک بعت میدم انجامر بدک حتیک اگه مجبور شدک
باید من رو بکشی...اگه خواستمر بعت اسیبی برسونم"هرک
مخالفت کرد بعد از چند دقیقه جر و بحبت هفرک با اکراه قبول
کرد بالاخره وراد جنگل شدند چند قدمی که رفتند با همون
چیزک که هرک حدس میزد مواجه شدند مارها جلوشونو گرفتند
" پاتر بهشون بگو برند کنار "فلامل این رو در حالی که
چوبدستیشو بالا اورده بود گفت.
همفرکا بهم» مار مستقیمر نگاه کرد" برای حد کفار" مارها از همر فاصله
گرفتند و راه براک اونا باز شد هرک و فلامل از مارها رد شدند
"نکو کهی همسفهای که به ها حد سفهوور هایطهای
"بذار رد. بدنشسوند اونا از دوستاک بلبل- را هستند "مارک که در کنارشی
بود این حرف رو زد
"داشه"
________________
"به بلندترین درخت جنگل میریم" همینطورک داشتند پیش رفتند
فضا تاریک تر میشد هنوز میتوانستند با نور کمر جلوک خود رو
ببینند بالاخره فلامل جلوک درختی ایستاد
"خب پاتر رسیدیم، ... از اینجا به بعد حواستو کاملا جمع
کن"فلامل دور درخت دورک زد
" پاتر مثل اینکه اینجا افسون شده است... باید یه طورک از اینجا
رد بشیم ... پاتر همیشه یادت باشه که ولدمورت میخواست به
همه بگه که نواده اسلایترین است... خب به زبون مارها چیزک
بگو"
هرک به درخت نگاه کرد و تصور کرد که مارک در جلویش قرار
دارد؟ باقر شد و تغییرک در درخت ایجاد نشد فلامل کمی دیگه
قدمی زد
"خب پاتر چوب دستیتو به طرف درخت بگیر و بگو به نام لرد
ولدمورت بهترین جادوگر قرن باز شو"
هرک چوب دستیشو گرفت همه حرفارو گفت بعد از چند لحظه
سوراختی در تنها درخت ایجاد شد که یک نفر بیشتر نمیتوانست
رد شود
"همیشه دوست داشت بهتر از البوس باشه... پاتر پشت سر
شد. فضاک درخت مثل اینکه با جادو بزرگ شده بود ارومر ارومر در
اونجا راه میرفتند. در داخل همه جا با نور سبز رنگیک روننین ب9اد
به یک دیوار سنگی رسیدند فلامل دوباره مشغول معاینه و بعد
قدم زد در داخل دیوار سوارختی بود که انگار باید چیزک رو در
داخلی ان فرو میکردند.
" مثل اینکه جاره اک نیست تامر نمیخواد کسی زنده بتونه تا اخر
بره"نگاهف یکی به هرک کرد هرک نمیفهمید منظورش از این حرفا
چتی بود استین دستشو بالا زد و دستشو را در سوراخ فرو برد
"شما چیکار میکنین "هرک حالا متوجه حرفانش شده بود اون
میخواست خودشو فدا کنه هرک دهانشو باز کرد که چیزک بگه
که دید دیوار داره تغییر رنگ میده و با رنگ قرمز رنگ امیزک
میشه... خون بود خون فلامل داشت از بدنش خارج میشد.
اشک تو چشماک هرک جمع شده بود هنوز دستنشی داخل دیوار
بود صورتش جمع شده بود و فریاد میزد درد زیاد ک رو تحمل
مکرد کل دیوار رنگ قرمز به خودش گرفت دستش ازاد شد بر
روک زمین افتاد هرک دستشو گرفت روک شونش انداخت رنگ
فلامل پریده بود از دستش داشت خون میومد خودش خواست
معالجه کند خودش رو میخواست با چوبدست یکی معالجه کند ولی
هیج فایده اک نداشت هرک چوبدستیشو به طرف دست فلامل
گرفت" ترمیمر شو"خون قطع شد
" برو... برو فقط برو"دیوار کنار رفته بود و راه براک رد شدن پیدا
شده بود هرک در حال که فلامل روک شوندش بود راه میرفت. از
دیوار رد شد و به یک فضاک باز رسید جیزک مثل یک سکو توجه
هرک رو جلب کرد که نور سبز رنگ ازش جدا میشد فلامل ارومر
________________
روک زمین گذاشت با قدمهاک اهسته پیش رفت فلامل بیهوش
شده بود باید زود جاودانه ساز رو برمیداشت و فلامل رو
برمیگردوند به سکو رسید نگاه داخل کرد جامر هافل پاف بود
و معجون سبز رنگی دورش بود. دستشو داخل کرد نمیتوانست
نمیفهمید باید چیکار کنه شاید معجونا رو باید بخورد
"هرک... خوانش میکنم ... جیه:"فلامل بود دوباره بعونش اومده بود
هرک رفت پیش فلامل تمام لباسش رو خون فرا گرفته بود"جام
هاف پاف اونجاست نگران نباشین ... خودم..."
"منو ببر اونجا"هرک ختمر نشاند. داسبت فلامل )9 گرفت و گذاشت
روک شوندش به زور تونست فلامل رو تا پاک سکو ببرد از روک
دستش سر خورد افتاد
"ببخشید"هرک بلند شد به دور وبر سکو نگاه کردهیچ چیز
خاصیکی نبود به جز خاک نگاهی به معجون داخل کرد دستشو
دراز کرد ولیکی نشد.
"هرک... معجون رو بده به من"
"ولی شما حالتون خوب نیست"هرک نگران فلامل بود
"نه... من باید اون معجونا رو بخورم...اون یه معجون تغییر
شکل "خون از دهان فلامل بیرون ریخت (در میان همه این نقطه
ها خون از دهفن فلامل بیرون ریخت)"من... رو... معلومر نیست به
چتی تبدیل کنه... ت. به... محض
اینکه .... معجون... رو... به... من... دادکا... وقت جر و بحث... معجون
________________
رو بده... خواهش
میکنم ... تو... قسم... خوردکا... یادت ... رفت... معجونا
رو...بده"هرک نگاهی به صورت فلامل کرد مثل موقعی بود که
دامبلدور داشت از اسنیپ خواهقش مکیرد ایا هرک انقدر
بدجنسی که اخرین تقاضاک او را نادیده بگیرد جام یکی ظاهر کرد و
به درون قدح زد تمامر قدح خالی شد. هرک دستشو درون قدح
کرد ولی نمیشد باید معجون حتما خورده میشد فلامل معجون
رو از هرک گرفت
" پاتر به محض ... اینکه من... معجونو خوردم، ... تو... از... اینجا
برو... جام، ... نره... بگو... صبر... کمک.... بیاد... با... نابودکا... ولدمورت
"جامر رو بالا گرفت و نوشید جام رو به روک زمین انداخت فریادک
از درد کشید هرک بلند شد دستشو درون قدح فرو برد هنوز
نمیتوانست جامو لمسی کند. فلامل داشت از شدت درد فریاد
میکشید و دلشو با دستش گرفته بود. با فشار دستشو داخل
قدح کرد فقط کمی مونده بود که جامو لمس کند جامو گرفت و
بلند کرد نگاه یکی به فلامل کرد هنوز از درد به خودش میپیچید
سرشو بالا اورد دیگه به شکل انسان نبود صورتش پوزه اک
شده بود هرک قبلا هم یه همچین تغییر شکل یک دیده بود فلامل
داشت به یک گرگینه تبدیل شد جامر دستش بود به طرف دیوار
دوید فلامل دیگه داشت زوزه میکشید از دیوار که داشت بسته
میشد گذشت تنه درخت راهش و رو بسته بود چوبدستی رو
طرف درخت گرفت به ناه لرط اول طهموریکه بهمنقاریان ها حدوگر قرون
________________
باز شهوتنه درخت کنار رفت و راه دوباره باز شد هریک با عجله
بیرون رفت و به طرف کلبه راه افتاد باید کمک میاورد
فصل بیست و یکم وارت دامبلدور
هرک با تمامر قدرت میدوید باید فلامل رو نجات میداد جامر در
دست چپش بود و چوبدستی هقمر در دست راستش بود فضاک
جنگل داشت روشن تر میشد بالاخره کلبه فلامل معلومر شد.
نفسش بند اومده بود دیگه نمیتوانست بدود. به در کلبه رسید
بدون در زدن درو باز کرد هیچکس نبود به اشپزخونه رفت اونجا
همر کسی نبود کل خونه رو گشت کسی نبود صدایک چند
اپارات اومد طرف در رفت نگاهی کرد چند نفر با شنل سیاه
داشتند نزدیک میشدند. هرک باید شمشیر رو برمیداشت و قرار
میکرد "اکسیو شمشیر"چند ثانیه بعد شمشیر دستنشی بود
چوبدست یک در یک دستش و وجام و شمشیر در دست دیگرش
بود باید اپارات میکرد جادوگرها داشتند نزدیک تر میشند نگران
بقیه بود اونا ممکن بود کجا رفته باشند هرک به کمک احتیاج
داشت نمیتوانست از پس اونها بر میاد از پنجره دزدکیک قایمکیکی
نگاه کرد اون ها نقاب مرگ خوارک زده بودند و حدود بیست
نفرکا میشدند داشتند نزدیک میشدند خودشو از جلو پنجره
کنار برد نمیفهمید چیکار باید بکند قلبش داشت تند تند میزد
"فلامل بیا بیبرون "این صداک سرد و بیروحی بود این صدا رو
شنیده بود ولی اوت این جا چیکار میکرد از کنار پنجره نگاه کرد
________________
درست حدس زده بود ولدمورت بود حتما اومده بود انتقامش رو
بگیرد هرک چاره اک نداشت نمیتوانست داخل خونه بموند
جاودانه ساز رو در اتاق خودلنشی زیر کف پویشی چوب یک جا سازک
کرد خواست به طرف در برود که در باز شد در ذهنش
گفت" ایمپد یمنتا"مرگ خوار به بیرون پرتاپ شد رفت طرف در
که صداهاک دیگه اک اومد درو با حرکت چوبدست یک بست از
پنجره دزدکیک نگاهی کرد مرگ خوارها با گروههایی که شنل هاک
قرمز داشتند مبارزه میکردند. مردک با موهاک سفید داشت با
ولدمورت میجنگید باید در این موقعیت فرار میکرد درو باز کرد اما
باز نمیشد چند بار دستگیره رو پیچوند بازمر نشد
"الوهفومورا" بازمر باز نشد با طلسمی پیچیده تر قفل شده بود
زندانی شده بود رفت بیرون رو نگاه کرد چند نفر روک زمین
افتاده بودند تکون نمیخوردند مرگ خوارک داشت با کاترین
مبارزه میکرد نقاب نداشت بلاتریکس بود توجه هرک رو
جادوگرک که ولدمورت داشت مبارزه میکرد جلب کرده بود
خیلی خوب مبارزه میکرد طلسماک ولدمورت رو همنشی دقع
میکرد مرگ خوارها داشتند کمر کمر فرار میکردند تنها جفتی که
داشتند با همر مبارزه میکردند ولدمورت و جادوگرک که هرک
اصلا نمیتوانست قیافسش رو ببیند بودند طلسمی ابی رنگ از
چوبدست یک ولدمورت خارج شد و به سینه مرد خورد به طرف
عقب پرتاب شد و ولدمورت عیب شد هرک به طرف در رفت در
باز شد به بیرون رفت همه به طرفسش برگشتند و
چوبدستیشونو بالا گرفتند هرک هم چوبدستیشو بالا گرفت
"اونا با منه" کاترین دستشو جلوک هرک گرفت صورتش خونیکی
بود فردک که از همه به هرک نزدیکتر بود چشمدش روک دستاکا
هرک قفل شد.
"اون با: لا و TT
هرک مسیر دیدنش رو دنبال کرد" هیچ یکی نیست... مالا خودمر
است"شمشیر روپشت سر خود پنهان کرد "کاترین باید چیزک رو
بهت بگمر فلامل تبدیل به یه..."
"هرک صبر کن... به جیک نگاه میکنی "داشت به جادوگر یک که به
هرک گیر داده بود نگاه میکرد
جادوگر برگشت وبه جمع یاران خودش رفت"هرک چتی
گفتی "کاترین نگاش میکرد
"چتیکی.... اهان فلامل تبدیل به یه گرگینه شده... من اومدم خبر
بدم..."ولی دیگه کاترین به طرف جادوگر سفید مو رفت بعد از
چند ثانیه با هقمر به طرف جنگل راه افتادند
"ببخشید"هرک روشو برگردوند پیرمردک از گروه شنل قرمز ها
اومده بود جلو"ایا شما نواده گودریگ گریفیندور هستید"
هریک با شک و تردید گفت "بله"
________________
جادوگر جلوک هرک زانو زد"من در خدمت شما هستم" بعدش
تک تک گروه جلوک هرک زانو زدند هرک خشکش زده بود
نمیدونسبت باید چیکار کند فقط تونست بگه "شما کی هستید"
جادوگر از روک زمین بلند شد "ما از کسانی هستیمر که جدمان
با گریفیندور پیمان بستند که در موقع خطر به کمک نواداش
بیایمر و الان هقمر در خدمت شما هستیم"
هرک تنها کارک که تونست بکنه این بود که سرشو به احترامر
کمیک پایین بیاورد
| ||||||||||||||||
"بلا"
"اگه بشه ما میخوایمر بریم.... البته اگه شما اجازه بدین... فعلا
خطرک نیست ما میرویمر و اگه دوباره خطرک شما رو تهدید کنه
برمیگردیم... باید همه رو یکجا جمع کنیم"هرک سرک تکان داد و
جادوگرها در همانجا که مانده بودند جسدها رو بغل کردند. عیب
شدند حتما بخاطر تغییر شکل فلامل بود که اونا تونستند. عیب
ششوند.
یادش رفت بپرسد رون و هرمیون کجان دور و بر کلبه دیگه
کسی دیده نمیشد. نگران رون و هرمیون بود به اتاق خودش
رفت و جاودانه ساز رو پیدا کرد روک تخت گذاشت و بعسش نگاه
کرد نمیدونسبت چه جورک میشه نابودنش کند. شمشیر رو همر
کنار خودش گذاشت چند دقیقه اک تماشا کرد بلند شد. نگران
رون و هرمیون بود خبرک از کاترین و جادوگر نبود تا غروب صبر
________________
کرد جادو دانه ساز رو سرجاش گذاشت. از پنجره بیرون رو نگاه
کرد کاترین داشت برمیگشت با سرعت باورنکردنی رفت جلوک
خونه کاترین رنگش پریده بود
"فلامل کجاست"
"نگران اون نباش.... اما ممکن به این زودک ها نبینیمش ... داریم
یه کارک میکنیم یعنی امیدوارم... من بیشتر نگران تو بودم"
"رون و هفرمیون کجان "
"نگران نباشی ما اونا رو به مدرسه برگردوندیم، ... خیلی مقاومت
کردند ولیکی فرستادیمشونا"
هرک خیالش راحت شد "کاترین فلامل به تو نگفت چه جورک
میشه جاودانه ساز رو نابود کرد"
"نه هرک اما باید صبر کنی.... فعلا حالسش اصلا خوب
"کاترین اون پیرمردک که داشت با ولدمورت مبارزه میکرد کیک
بود"
"توضیح دادنسش سخته... یکمر صبر کنیکی خودش میاد و بعت
میگc"
هرک که سوال دیگه اک همر داشت زیاد گیر نداد"جایی شد که
شما اینجا نبودید... من همه جا رو گشتم"
"هرک به ما خیر رسید که ولدمورت میخواد به اینجا حمله
کنه... من روتا وهفرمیوتا رو فرستادم.... بعدلش من رفتم کمک
________________
بیارمر که دیگه باقیش و خودت میدونی....وقتی اومدمر فکر کردم
دیر شده اما خوشحالمر که تو واقعا حالت خوبه.... بهتره بریمر تو
ممکن اومدندش کمی طول بکشه "هرک و کاترین به داخل خانه
رفتند و هرک همه چیز و براک کاترین تعریف کرد شب شده بود
هنوز خبرک از پیرمرد نبود که بالاخره طرف هایک صبح بود که
مردک در حال امدن به کلبه بود هرک به طرف در کلبهه رفت درو
باز کرد پیرمرد سرش رو به پایین بود و داشت نزدیک
هرک نفهمید مرد درباره چه کسی حرف میزند"چتی گفتی"
پیرمرد سر خود را بالا اورد هرک چوبدستیاش رو بالا اورد این
امکان نداشت اون مرده بود
"تو کی هستیک"
"من ابروموث دامبلدور هستمر برادر البوس هستم" قیافسش
خیلیکی شبیه البوس دامبلدور بود
"نه... این امکان نداره اون مرده"
"احتما از البوس شنیدک که من مردم ... من خودم به البوس
گفتمر بگه من مردم چون نمیخواستمر کسی بفهمه من
زندم... حالا اجازه میدک بریمر توک کلبه بقیه حرفامون رو بزنیم"
هرک حواسدش نبود بیرون کلبه هستند. با شک کنار رفت
دامبلدور وارد کلبه شد. هرک همر پشت سرش وارد شد و دور
میزک نشستند کاترین همر اومد و نشست
________________
"نیکلاس چتی شد"کاترین صورتش اشفته بود
"متاسفم ... نتوانستمر کارک برانشی بکنم"
اشک در چشماک کاترین جمع شد و روکا صورتدانش میلغزید
هرک به پیرمرد نگاه کرد کمی فرق کرده بود روک شونسش فاکز
نشسسته بود
"شما وارث دامبلدور هستین"
"بله...وقتی فاکز اومد پیشمر حدس زدمر ممکنه چه اتفاقی
افتاده باشه.... فورا خودمو رسوند مر و بعد نش..." دامبلدور دامه
حرفش رو نگفت
"پس شما بودین که فاکز رو فرستادین تا من برمر بیمارستان
درسته؟!!"دامبلدور سرش رو به نشانه تایید تکان داد" براک چتی
نمیخواستین کسی بدونه شمازنده این ... مگه جایی شده"
"هرک من همر ادممر منمر میخواستمر راحت زندگی کنم...اما
حالا دیگه نمیتونم البوس کشته شده ومن هم براک انتفام
اومدم... حتی ولدمورت همر میدونه من دیگه دارمر باهاشی
میجنگم ... پس دیگه زندگی راحتی نخواهمر داشت... این همه
مدت همر که خودم رو قایمر کردمر بخاطر این بود که زندگی راحت
رو ببیشتر ترجیح میدادم... چرا من باید واسه اینا جون خودمو
الکی به خطر بندازم "هرک شوکه شده بود هیج وقت تصور
نمیکرد طرز فکر دو بردار اون همر بردار دامبلدور اینگونه
باشه"هرک وقتی داشتمر با مرگ خوارها در زمین بازک مبارزه
میکردم جت یکی به دیوانه سازها گفتی که باعث شد اونا برند
کنار "هرک کمی صبر کرد بعد ماجرا رو تعریف کرد دامبلدور
چشماک ابیش رو از هرک برگردوند
"هرک میدون یکی این یعنیکی چتیکی" دامبلدور به صد نلی تکیه داد
"نه " هرک نفعمید منظورش از این حرف جیه
"پس بذار از اولا برات توضیح بدم... میدونی که وقتی ولدمورت
خواست تو رو بکشه فط باعث زخمی روک پیشونت شد.... که
با این کارش باعث شد قدرک از قدرتشش مانند توانای یکی صحبت
کردن با مارهها"هرک همه این جیزا رو میدونست ولی ترجیح داد
بار دیگر بشنود" اما این قدرت همینطورک به تو نرسید. این قدرت
فقط در صورت یکی ممکن بود به تو برسد که تو تکه اک از روح
ولدمورت رو در بدنت داشته باشید"
هرک میخکوب شده بود " یعنیکی... یعنیکی... من... یه.... جاودانه
سازم" صداک هرک لرزش یکی داشت که تا حالا خودش نظیرش رو
نشنیده بود کاترین با دست جلوک دهانش رو گرفت
"نه.... هرک اشتباه نکن... تو جاودانه ساز نیستیکی...اگه جاودانه
ساز بودک ولدمورت کاملا تو رو در اختیار داشت"
"واقعیا"
"بله... کاملا مطمئن باشی"
" براک همین بود که من تونستمر به دیوانه سازها دستور بدمر
در لسسته
________________
"من دو دلیل براک اینکار دارم... یکی اینکه بخاطر اینکه تو در
وجودات نفرت جمع شده بود اونا به حرفت گوش
کردند... میدونی که دیوانه سازها فقط احساسی رو حس میکنند.
حتما اونا فکر کردند که اربابشونا ب عاشون دستور داده
است... دلیل دومر اینه که ممکن اون لحظه روح ولدمورت بدن تو
رو تسخیر کرده باشد و باعث اینکار شده باشه... چون ولدمورت
تکه اک از روحش در بدن تو است"
براک جای شما اومدین کمک من... من چه کمک یکی میتونمر به تونا
بکنم" هرک اشفته شده بود
" بخاطر البوس فقط... میخواست به تو کمک کنم"
هرک بدون توجه به دامبلدور که هنوز داشت نگاش میکرد از
جانشی بلند شد و به طرف اتاق خود رفت از پنجره نگاهی به
جنگل کرد جاییه که فلامل در اون جا زندانی و مرده بود
"هرک" برگشت دید رون و هرمیون هستند
"شما مگه برنگشتین هاگوارتز"
"فکر کردک ما بدون تو جایی میریم"هرمیون این را گفت و روک
"کجا قایمر شده بودین... من کل خونه رو گشتمر پیداتون نکردم"
رون "ما تو جنگل قایمر شدیم.... بیچاره کاترین فکر کرد ما واقعا
||||||||||||
رفتیم
________________
هرک گفت "میشه تنهام بذارین"هر دو جا خوردند و بعدش رفتند
بیرون. هرک روش و برگردوند و از پنجره بیرون رو نگاه کرد خودشمر
نمیدونسبت داره کجا رو نگاه میکنه ولدمورت باعث شده بود یه
نفر دیگه همر رو از دست بده.... اینها همه فقط بخاطر وجود
ولدمورت... هرک از خودش نفرت داشت تکه از روح کسی که
پدر و مادرش رو کشته بود در بدنش نهفته بود... از دست
دامبلدور هقمر ناراحت بود که جرا بدنش نگفته
بود... اخه... چرا... وجودش رو داشت مثل خوره میخورد
"هرک..." کاترین صداش میکرد" دامبلدور گفت اگه جاودانه ساز
رو پیدا کردک بیار پایین تا از بین ببرتسش "وقتیکی جوابی نشنید
اضافه کرد"... خوب... ما... پایین منتظر تیم"هرک هنوز عرق در
افکار خود بود بعد از چند دقیقه فکر کرد کمی ارامر شده بود
جامر رو از زیر کف پویشی در اورد و به طرف پایین رفت همه دور
میز جمع شده بودند جام رو روک میز گذاشت
فصل بیست و دوم نابودک بحاودانه ساز
در دستان دامبلدور شمشیر قرار داشت دستانسش را بالا برد
"چیکار میکنین" هرک تازه متوجه قضیه شد.
" پاتر همونطورک که دیدک من به اندازه البوس قوک
نیستم... من نمیتونمر با ورد اونو از بین ببرم... حالا میذارک "هرک
هنوز نگران شمشیر بود"نگران نباسش شمشیر چیزیش نمیشه
اون توسط جادوهاک باستانی محافظت میشه" دامبلدور
________________
شمشیر رو بلند کرد و محکمر بر سر جامر زد هیچ اتفاقی نیفتاد
که یکدفعه نور سفیدک همه جا رو گرفت و صداک گوشخراش یکی
در فضاک کلبه پیچید و هرک دستشو جلوک چشمانش گرفت
نور بسیار شدید نمیتوانست دامبلدور رو ببیند که چند ثانیه»
گذشت و یکدفعه نور سفید از بین رفت نگاهی به جاودانه ساز
کرد دو نصف شده بود از بین رفته بود شمشیر هنوز در جامر بود
صحنه عجیبی توجه هرک رو جلب کرد دامبلدور روک زمین
افتاده بود و در خون خود عرق بود کاترین خودشو بعسش رسوند
هرک هقمر رفت کنارش فاکز روک شوندش نبود در حالا پرواز به
دور صاحبسش بود در دستانتا کاترین شیشه اک قرار داشت
"بخور، ... بخور، ... این خوبت میکنه" به زور معجون رو به دامبلدور
داد بعد از ده دقیقه حال دامبلدور کمی بیعتر شده بود و خون
ریزک قطع شده بود کاترین بلندش کرد ولیکی دوباره افتاد هرک
همر خواست کمک کند که رونا پیشدستیکی کرد و با کاترین به
طبقه بالا بردندش. هرک نشست
"واقعا اگه یه نفر برا یک نابود کردن یه جاودانه ساز اینطوریک
بشه... خوب من اگه بخوامر اینکارو بکنمر نابود میشمر"هرک این را
"نه هرک...اگه توهمر از این معجون داشته باشی... فکر نکنمر
طوریت بشه "هفرمیون روبه روک هرک نشست
"مگه تو میدون یکی این چه معجونیه"
________________
"اره.... معجون قدرت که با چند تا معجون قوک دیگه مخلوط
شده"
"تو اینا رو از کجا میدونیکی"
"کاترین بعمر گفت.... خود فلاملی اینها رو ساخته که اگه نتوانست
با ورد اونها رو نابود کند. با شمشیر نابود کند بازمر مثل اینکه ادمر
زخمی میشه براک همین باید این معجون رو بخورد... هرک
تعریف کن اونجا چتی شد " هرک با این که حوصله نداشت
تعریف کرد که کاترین و رونا هقمر اومدند و مجبور شد دوباره از
اول تا اخر ماجرا رو تعریف کند خسته شده بود چشمانش تا
حالا روک همدیگه نرفته بود رفت تو تخت خودش و همونجا به
محض افتادن روک تخت به خواب عمیقی فرو رفت
بیدار شد یا صدایی باعث بیدار کردنش شده بود هنوز صبح
نشسال ۵ بود
"هرک بلند شو.... باید بریم"روت باللاک سر هرک ایستاده بود
هرک که هنوز گرمر خواب بود نفهمید منظور رون جیه"چتی
میگی... کجا بریم"
"کاترین میگه باید بریمر یه جا یک دیگه"
"خوب... کجا"
" منمر نمیدونم... حالا بلند شبو من پایین منتظرتم" صداک در اومد.
رون بیرون رفته بودهرک بلند شوابی به صورتش زد تا گرمی
خواب از بین برود پایین رفت در اشپز خونه کسی نبود به بیرون
از کلبه رفت کاترین در حالیکی که کنار دامبلدور ایستاده بود و
لباس سیاه رنگی پوشیده بود. هرک همر رفت کنارشون ایستاد
"هرک شما باید به هاگوارتز برگردید "هر سه اعتراض کردند
کاترین حرف خودرش رو ادامه داد"هرک یا نامه مشکوک به
اونای یکی که خودشوت رو به شکل شما دراوردند رسیده اونا
نمیدونند چیکار کنند و بعتره دیگه شما هقمر برین دیگه دارند. به
اونا شک میکنند."
هفرمیون گفت " چه نامه ایک"
"نمیدونم خودتون برین شاید بفهمین... حالا دیگه برین چون
دیگه الان کسی تو هاگوارتز جاک شما نیست...فاکز شما رو
میبره"
فاکز از روک شونه دامبلدور بلند شد و به روک شونه هرک فرود
امد
"هرک یه چیز دیگه ، فلور میگفت خیلیکی بعسشی گیر میدک اوت
مرگ خوار نیست...اون بار همر من بودمر که اون کارو کردم"
"منمر به زودک میامر پیشتون " لبخندک زد و قبل از اینکه هرک
بتواند منظورش را بف عمد همراه دامبلدور عیب شد
" منظورش چتایی بود"رون پرسید هرک سرشو تکونت داد"هرمیون
تو چی میگی"
هرمیون داشت اطراف را میپایید "این کاترین یکمر مشکوک....اون
میاد مدرسه ولیک ما چطور اوت رو نمیبینیم"
________________
"فعلا بیاین برگردیمر بعدش یه فکرک میکنیم"هرک این را گفت و
یکدفعه چشماشو بست و بعد باز کرد در دستشویی میرتل
گریان بود چند لحظه بعد همر رون و هرمیون همر ظاهر شدند.
هرسه با احتیاط از دستشوی یکی خارج شدند هیچکس نبود فورا
راهشون رو گرفتند به طرف خوابگاه رفتند هرک نقشه غارتگر رو
از جیبش دراورد و با احتیاط کامل از کنار همه کاراگها رد
بیدنشدند.
"هرک فکر کنمر کاترین خودشو به شکل یکی از دانش اموزایا
معلمر دهقا درمیاره"
"اره ممکنه ولی کی"
رون گفت "پندلتون... نظرتون جیه"
"رون اون یه جادوگر قویه..."
"هرک گفت "مودک همر همینطور بود ولی دیدک چه بلایی
سرش اومد"
هرمیون که سر سختانه سر حرف خودش موند"من میگمر
نه... کاترین دیگه کاملا طرف ماست اون دیگه از اینکارا
نمیکنه... شاید خودشو به شکل یک یکی از دانش اموزا در اورده
باشه"
" مثال\ کی"
"چه میدونم "هرمیون این را گفت از همدیگه جدا شدند و هرک
و رون به طرف خوابگاه پسرونه راه افتادند و هرمیون همر رفت
________________
خوابگاه دخترونه هرک تا روک تخت افتاد خوابسش برد متوجه چیز
صبح بیدار شد و همراه رونا به پایین رفتند تا صبححانه بخورند.
دانسش اموزا کمر نشده بودند نویل رفته بود به مادر بزرگش سر
بزنه لاوندر همر رفته بود به خاطر مرگ یک یکی از فامیلاشون در
مراسم خاکسپارک شرکت کند هرک و رونا پیش هرمیون که
زودتر اومده بود نشستند و مشغول خوردن شدند
"هفریک نامه رو دید ک"
هرک"کدومر نامه"
"همون نامه که کاترین گفت "
هرک حالا یادش اومد از خستگی یادش رفته بود دنبال نامه
بگردد "اه... یادمر رفت بعدا میرمر برمیدارم.... الان کلاس چتی
داریم"
هرمیون برنامه اک از تو کیفسش در اورد" خوب...الان کلاس گیاه
شناسی داریم... بعتره بریم، کلاسسا ده دقیقه دیگه نفدر9بع
II
"هر سه بلند شدند و به طرف کلاسی راه افتادند. همه اومد
بودند. کلاسشون با راون کلاو مشترک بود و لونا لاوگود که اصلا
به نظر میرسید اصلا تو کلاس نیست و متوجه کسی که وارد
کلاس شد نشد. هرک چشمانش همینطورک روک نویل مونده
بود خیلی اظطراب داشت
________________
"خب بچه ها همونطورک... که میدونین... من معلمر جدید... شما
هستم" نویل نمیتوانست درست حرف بزند... کلاس به بدترین
نحو ممکن برگزار شد بعضی از بچه ها نویل رو اذیت میکردند
هرک حاللا فعمید بود که نویل چند روزک گیاه شناسی فقط به
سال هفتمیکی یاد میداد و پرفسور اسپروت درسی تغییر شکل
میدهد تا مگ گونگال بتواند کمی کارهایش را درست کند. بعد از
کلاس به طرف کلاس تاریخ جادو که بینز معلمش بود رفتند
هرک از ته دلا میخواست این درس و حذف کنند ولیکی چون در
داخل مدرسه بود وزارت خونه درسش رو حذف نمیکرد بینز مثل
نوار که دکمه play زده باشی حرف میزد همینطورک در مورد
اینکه سالازار اسلایترین قسمر خورد که روزک برمیگرده به
هاگوارتز که هیچوقت نتونست چنین کارک بکنه از همه چیز
عجیب تر این بود که هرمیون همر دیگه یاداشت بردارک نمیکرد
کلاس تمومر شد و همه با بی حوصلگی بلند شدند و به طرف
در رفتند و از اونجا همگی سرازیر شدند به سالن براک خوردن
نهار هرک فورا تکه مرعی براک خودنش برداشت و خودش و
مشغول کرد
"هفرمیون کلاس بعد یک چه موقعیه"
" کلاس" هرمیون برنامه انش رو دراورد نگاهی بعسش کرد" کلاسی
بعد یک نیم ساعت دیگه است. وردهاک جادویی."
________________
"پس من میرمر ببینم نامه رو میتوانمر پیدا کنم یا نه "هرک از
جاش بلند شد و به طرف برج گریفیندور راه افتاد به جلوک
تابلوک بانوک جا9 رسید.
|||||||||||||||||| خونهٔ ک"
"ممنون عزیزم... بفرما" بانوک چاقی با گفتن این کلمه کنار رفت و
هرک وارد برج شد و به طرف خوابگاه خودشون راه افتاد دنبال
نامه گشت و بالاخره تونست ان را زیر تخت پیدا کند تاک کاغذ
را باز کرد متن نامه اینگونه بود
فطارجه به کماری باندر
همان هایبفهواهو بهصوص بزرگ فدرایان وراز لرحد سیاه رو بهصوص بیگه نهای همه
شهاجر تنها به انافقی خعادروورای k بناص برای k هانه الوفها هففظور فکو برای طا خلی
ایو محدون بکهو من ماهیهای برای پنهاون کار حدون الازهر طاره
از طرضص بهینه حدیو سیص به ناکو ورم).وجه
هرک همنوز نامه تو دستنش بود چند بار دیگه همر اون رو خوند
یعنی ر.ا.ب هنوز زندلا ۵ بود ولی تو اونت یکی نامه گفته بود که
مرده نامه رو برداشت و رفت به روتا و هرمیون نشونت داد
هرمیون و رونا هم گفتند." هرک ما هقمر میایم"
"خیله خوب... ولی چون گفته تنها شما با شنل نامریی دنبالمر
بیاین... قبول "هر دو سرشون رو به نشانه تایید تکان دادند و
رفتند به کلاس وردهاک جادوییکی... نیمه شب فرا رسید.
هرک در حال حرکت به سوک اتاق ضروریات بود رون و هرمیون
هقمر زیر شنل دنبالش بودند هرک کمی استرسی داشت چون
وقتی میخواستن بیان لاوندر که تازه برگشته بود بهشون گیر
داده بود از رویک نقشه داشت اطراف رو جک میکرد که به
کاراگاه ها برنخورند بدون هیچ مشکلی به طبقه هفتم رسیدن
هرک سه بار از جلوک دیوار رفت و اومد کرد و میگفت:" من به
جای یک براک پنهان کردن جیزک لازم دارمر "دیوار کنار رفت هرک
وارد شد نگاهی کرد هیج تغییرک از اوت موقعی که کتاب
شاهزاده رو قایمر کرده بود دیده نمی شد رفت کمی دور و
اطراف رو گشت کسی رو پیدا نکرد روک چند تا کتاب که اونجا
بود نشست نیمر ساعتی گذشت ولیک خبرک نشد هرک دیگه
کاملا ناامید شد که دیوار سنگی تکانی خورد
"هفریک کیهاc"
"هیسی "دیگه دیر شده بود دیوار دوباره بسته شد هرک زود از در
بیرون اومد تا فرد را ببیند اما راهرو خالی بود براک هرک خیلی
عجیب بود که به این زودک شخصی عیب شده باشد در ته
راهرو زنی در حال نگهبانی بود به داخل اتاقی رفت
________________
"رون کجایی.... نمیتونی ساکت بمونیکی"
"چتی ننشد. مگاه... در رفت "
"پس چتیکی... میخواستیک بمونه... حالا جرا نمیاین بیرون" هرک
جلویش نگاه کرد رون و هرمیون از زیر شنل در اومدند
"دفعه بعدک که خواستمر بیام، ... شما دو تا رو با خودمر نمیارم"
"هرک دیگه چرا من" هرمیون به هرک نزدیک شد"رون رو نیار اما
من میام"
"اگه قرار باشه تو بیاک منمر میام"
هرمیون دهنسش رو باز کرد که جوابسش را بدهد هرک گفت "بسته
دیگه... خسته شدمر میشه انقدر جر و بحث نکنید"نگاهی به
نقشه غارتگر کرد پندلتون جلوک در جلوک دیوار مشغول قدم
زدن بود "بیا فقط هفمینو کمر داشتیم... حالا باید صبر کنیمر که
بره"هرک سه نشستند نقشه جلوشون بود و خیره نگاه
میکردند انگار که قرار بود با چشماشون اونو دور کنند کسی
دیگه بالا اومد رفت پیشسش و با همر بالاخره پایین رفتند. هر سه
با احتیاط از اتاق بیروت اومدند و بدون هیج مشکلی برگشتند
بانوک چاقی رو بیدار کردن خوشبختانه چون خوابدش میومد عرعر
نکرد هر سه رفتند تو سالن عمومی گریفیندور، هر کدومر روک
مبلی خودشون رو رها کردن
"هرک فکر کنمر اونا از همه میترسسه یا اینکه کسی
دنبالشه"هفرمیون به هرک نگاه یک کرد تا او همر نظرش را بدهد
________________
هرک کمیک فکر کرد "اره... ولیکی از کیک انقدر میترسه» که حتی با
یه صداک کوجولو قرار میکنه... یا شایدمر ولدمورت دنبالشه... ها"
هرمیون "نه هرک...اگه اون تو هاگوارتز باشه منظورمر همین
ر.ا.ب باید از کسی در داخل هاگوارتز بترسه نه بیرون... مثلا یه
مرگ خوار"
" یا شایدم یه کاراگاه مثل پندلتونا... ندیدین امشب چقدر اونجا
وایساده بود حتما منتظر کسی بوده "روت این را گفت و به مبل
کامل تکیه داد
"رون اون نگهبانی داشته" با این حرف هرمیون نیمر نگاه یکی به
هرک انداخت
هرک کمی فکر کرد کاملا حرف هر دوشون منطقی بود" پس ما
هقمر باید حواسمون جمع باشه شاید بخواد بوهمون حمله
کند." هر دو سرشوت رو به نشانه یک تایید تکان دادند و هفرمیون
به طرف خوابگاه رفت رون همر چند دقیقه بعد راه افتاد رفت
هرک هنوز نقشه دستنشی بود دوباره میکی خواست امتحان کند
از جاش بلند شد و از برج گریفیندور که نزدیک بود بانوک چاق
فریاد بکشد. رد شد. البته زیر شنل نامرئی به اتاق ضروریات رفت
در اتاقف ضروریات کمی دور و بر رو نگاه کرد امیدوار بود که کسی
اونجا باشد که صدای یکی او را از جا پراند
"هرک خوشحالمر که اومد یک "هرک با سرعت برگشت و بر
حسب عریضه چوب دستیشو دراورد نگاهی به صاحب صدا کرد
پندلتون بود
________________
"پس تو"
"اره من"
"پس تو پیغامر گذاشتی" پنندلتون سرش رو تکون داد
"حالا چتی رو میخواستی به من بگی"
"هرک من بودمر که راز اونو با ریگولاس کشف کردم"
"چه رازک.... راز کی"
"راز لرد سیاه... جاودانه سازانش (هورکراکس)"
هرک حالا دقیقی تر به جمله پندلتون گویش
کرد"ریگولاسی... منظورت ریگولاس اکروتوس بلک است"
"اره منو اوت با همدیگه دوست بودیمر حتیک تو فرقه مرگ خوارهها
هقمر با همر بودیم"
"تو ... یه مرگخوارک "هرک چوبدست یکی بدست تنها گیر افتاده
بود" پس همه یک اینها به کلک بود نه"
"نه هرک من میخوامر واقعا چیز مهمی رو بیعت بگم ... ولدمورت
جاودانه ساز داره منو و ریگولاس جاودانه سازشو (هورکراکس)
پیدا کردیمر ولی نتوانستیمر اونو نابود کنیم"
"ولی تو چه جورک..."
"خب بذار برات توضیح بدم، ... چند سال پیش ریگولاس یه
ماموریت از طرف لرد سیاه دریافت کرد اومد پیش من و گفت
نمیتونه چنین کارک بکنه و همسش گریه میکرد بالاخره بعد از
________________
چند ساعت تونستمر از زیر زبوندش بکشمر بیرون گفت ماموریت
بعسش دادن که برادرش رو بکشه"
هرک تعجب کرده بود "سیریوس رو"
|"
ره هرک...اوت موقع سیریوس توک انجمنی بود که بر علیه
ولدمورت عمل میکردند. اوت به ریگولاس شک کرده بود فکر
میکرد اون جاسوس براک همین بعسش گفت برادرتو بکسش تا
وفاداریتو ثابت کنیکی... منم اوت موقع میخواستمر از مرگ خوارک
در بیامر طاقت اون همه کشت و کشتار رو نداشتم...وقتی اومد
گفت جیزک فهمیده که ممکنه باعث بشه ولدمورت رو فانی
بکنه منمر قبول کردمر که همراش بیام تا اونو نابود کنیم...وقتیکی
رفتیمر اونجا فهمیدمر که اون خیلی از جادو سیاه سر درمیاره با
همدیگه سوار قایقی شدیم البته خیلی سخت بود"
هرک یاد حرف دامبلدور افتاد"ولیک شما دو تا جادوگر بالغ بودین
چطور تونستین اونجا بشینین"
"ساده هرک... من معجون کوجک کننده خوردمر یعنی معجونیکی
خوردمر که منو به یه دختر شونزده ساله تبدیل کنه... ریگولاس
قبلا چند دور به اونجا رفته بود و از همه اینا سر در میاورد سوار
قایقی که شدیمر رسیدیمر اونور اون جا یه معجون بود اوت خورد
ولیکی نتوانست تا اخر بخوره منم یه کمر خوردم ولی مثل اوت از پا
نیفتادمر همسش احساس تشنگی میکرد اب برانش اوردم که
یکدفعه اینفریک ها از داخل اب بیرون اومدند فورا اونا رو با اتیدش
دور کردمر ریگولاس کمی جون گرفته بود بلندش کردم گذاشتمر
تو قایقی و رفتیمر اونور اما وقتی رسیدیمر اونجا من خواستمر
دستمو ببر مر که ریگولاس چاقو رو در اورد و دستشو برید و خون
پاشید روک دیوار دیوار به کنارک رفت ولیکی هنوز داشت از دست
ریگولاس خون میومد هر طلسمی بلد بودم اجرا کردم تاثیرک
نداشت ریگولاس همونجا در خون خودش غرق شد "اینجا دیگه
پندلتون در صداش بغض بود" و مرد منم جنازشو بیرون اوردمر و
دفنش کردمر این مر جاودانه ساز(هورکراکس) است بردار"پندلتون
دستشو به گوشه اک برد و اویز سالازار اسلایترین دراورد و به
هرک داد
"تو الان کجا میرک"هرک جاودانه ساز رو نگاه کرد نقش و
نگارههاک مارک رویش بود
"من از اینجا میرمر من فقط میخواستمر کاره نیمه تمامر ریگولاسو
تمومر کنمر فکر کنمر تو بتونی به جاک من انجامر بدکا... هرک
نابودنش کن... من میرمر خداحافظ"
"کجا من تازه اومد مر الیسری "هرک اصلا متوجه لاوندر که وارد اتاق
شدبده بود نبود
"لاوندر تو اینجا رو از کجا پیدا کرد ک" للاوندر به جاک جواب فقط
کاغذک رو به طرف هرک پرتاب کرد هرک کاغد رو باز کرد نامه
اک بود که پندلتون بعدش داده بود
پندلتون چوب دستی خود را دراورد چوب دستیکی از دستانش
بیرون اومد و در دستان لاوندر قرار گرفت "مثلا میخواستی
باهاش چیکار کنیکی" لاوندر تغییر شکل داد و قدرنش همینطورک
________________
بیشتر میشد و موهاش به رنگ قهوه اک در میومد تا شکل
واقعیسش رو گرفت کاترین بود
پندلتون پوزخندک زد"تو اشتباه کردک اینجا پر از کاراگاه است
میان میگیرنت"
هرک حالا فهمید کاترین چطور تونست شمشیرو رو
بردارد" کاترین چتی شده مگه"
"هرک تو نباید به اون اعتماد کنیک اون یه مرگ خواره"
"ولایی اون دیگه نیست...اون باC کاراگاه است...اون طرف
ماست"هرک این را گفت ولی در کاترین اثرک نداشت با
چشمانش کینه توزانه به پندلتون مینگریست
"خوب الیس من زیاد وقت ندارمر باید بریم" از جیبش پرک دراورد
و ان را اتش زد و فاکز بر روک شوندش ظاهر شد.
"کجا"پندلتون داشت با وحشت نگاش میکرد و چند قدمر عقب
رفت
"یه جاک خوب... هرک خداحافظ "کاترین دست پندلتون رو گرفت
و هر دو عیب شدند. هرک کمیک از این اتفاقات شوکه شده بود
چند دقیقه به همه اتفاقات فکر کرد چطور وزارت خونه راضی
شده بود یه مرگ خوار رو بذاره کاراگاه بشه
خوشحال بود تونسته بود جاودانه رساز(هورکراکسی) بعد یک رو
بدست بیاورد فقط باید یه طورک اونو نابود میکرد شمشیر
پیشش نبود باید یه فکر دیگه میکرد تازه یادش اومد که باید به
________________
خوابگاه برگردد تا کسی متوجه غیبتش نشود شنل رو برداشت
روک سرش کشید نقشه رو برداشت هیچکس بیرون نبود با
عجله بیرون اومد میدوید تا وقتی به بانوک چاقی رسید به یه
مشکل دیگه رسید میترسید اگه بیدارش کند داد و فریاد راه
بندازد و همه بفهمند در همین افکار بود که تابلو به کنارک رفت
"هرک تو اینجا چیکار میکنی"روت بود
هرک واقعا خوشحال بود که رون بود" هیچ یک بریم، ... فردا برات
توضیح میدم" همراه رونا به طرف خوابگاه راه افتادند
"رون کجا میخواستیکی برک"
"من دنبال تو میگشتم... بیدار شدمر دیدمر نیستی نگران شدم
گفتم شاید دوباره برگشتی اونجا... راستی اونت جیه دستت"
هریک دست چپش رو که جاودانه ساز(هورکراکسی) بود را بال\
اورد" یه جاودانه ساز دیگه"
رون خواب الودگی از سرش پرید چشمانش باز شده
بود"چطورک پیداسش کرد ک"
"رون من واقعا خستمر ... فردا برا کامل توضیح میدم"
رونا با اینکه دلش نمیخواست , قبول کرد. هرک جاودانه
ساز(هورکراکس) رو در جمدونا با هر طلسمی که بلد بود قفل
کرد بعدش سرشو روک بالشت گذاشت به خوابی دوست
داشتنی فرو رفت...
________________
هرک با جینی میرقصید رونا و هرمیون هقمر داشتند می رقصیدن
جینی لباس عروسارو پوشیده بود و هرمیون با ناراحتی نگاهی
به هرک مینداخت...
صبح بیدار شد رداش خاکی بود حتما بخاطر گرد و خاک شب
پیش تو اتاق بود خواست با جادو تمیز کند که رداک تمیز و
براقیک توجعسش جلب کرد ردا رو پوشید رونا و نویل هیچ کدومر
نبودند. هرک با عجله به سمت میز صبحانه رفت هرک خواست
ماجرا را تعریف کند که هرمیون گفت اینجا همه میفهمند چه
میگویند. بعد از اینکه صبحانه را خوردن به یه کلاس خالی رفتند
و هرک در انجا ماجرا رو کاملا براک اونا تعریف کرد رون و هرمیون
هر دو تعجب کرده بودند
"واقعا اون یه مرگ خوار بود و کاترین اونو با خودش برد"
"ره"
"نفعامیدک کجا رفت"
"من اصلا نفهمیدمر چه اتفاقی افتاد وقت نکردمر بگمر جاودانه
ساز(هورکراکس) گیرمر اومده"
بعد نشی رون و هرمیون غار میزدن که چرا اونا رو با خودش
نبرده. هرمیون هقمر تمامر مدت هرک رو نصیحت میکرد. هرک به
حرفانش گویش نمیکرد داشت فکر میکرد چگونه میتونه جاودانه
ساز رو نابود کند
________________
یک روز از ان ماجرا میگذشت و در کل مدرسه وحشتی بود از
دانش اموزان تعدادک زیادک رفته بودن وزارت خونه کاملا مونده بود
باید چیکار کند گمر شدن معلمر دفاع در برابر جادوک سیاه
بدبختی بزرگی برانش محسوب میشد اوت همر موقعی که
بهترین کاراگاه محسوب میشد و تنها سه نفر میدونستند چه
اتفاقی براک معلمشون افتاده بود لاوندر هقمر اومده بود هفرمیون
به هرک گفت که این لاوندر واقعیه و کاترین نیست هرک توک
کتابخونه نشسته بود و داشت با رون شطرنج بازک میکرد
هرمیون همر بیهوده داشت تو کتاب دنبال طلسمر میگشت با
اینکه هرک بعنش گفت چنین جیزک امکان نداره در کتابا وجود
داشته باشد. اونمر همر سر حرف خودش بود که امکان داره
جیزک باشه و هرک همر دیگه کارک باهاشی نداشت
"هرک هنوز فکریک براک این چحیه نکردیک "نگاهی به اطراف
کرد"جاودانه سازه (هورکراکس) رو میگمر"
"نه هیچ یک به ذهنمر نرسید...هفرمیون تو جیزک پیدا کرد ک"
هرمیون کتاب رو بست "نه چیزک نیست"
"من که گفتم... خوب حالا بهتره فکر کنین چه جورک پیغام
بفرستیمر که بفهمن ما اونو پیداش کردیم"
هر سه نشستند فکر کردن ولی هیج راه حل یکی به ذهنشونت
نرسید نمیدونستند چیکار کنند باید هر چه زودتر اون رو نابود
میکرد تا هرک جیزک یادش اومد
"فهمیدم...فهمیدم"هرک با خوشحالی این را گفت مثل اینکه
بلند داد زده بود چون مادامر پینسی داشت میومد طرفسش قبل از
اینکه فرصت هر کارک داشته باشد. هرک وسایلش رو جمع کرد
بیرون رفت و رونا و هرمیون که دیدن اوضاع خوب نیست دنبال
هرک اومدند.
"هرک چتیک فهمید ک"هرمیون هنوز داشت نفس نفس میزد
"ولی فکر نکنمر راضی بشه"
رون و هرمیون با هم گفتند"کی"
"اسلاگ هورن"
"ولی تو گفتی اوت بلد نیست"
"من کی گفتم...اون به ولدمورت گفته بود که دست از سرنشی
برداره... شاید واقعا بدونه... فقط میترسمر نخواد جیزک بعمون
"امتحانش که ضررک نداره "رون گفت و هر سه به طرف دفتر
اسلاگهورن راه افتادند باید متقاعدنش میکردن که بهشون کمک
کنه به دفتر اسلاگهورن رسیدن هرک در زد
"بیا تو"هر سه وارد شدن اسلاگهورن سرشو بلند کرد"اسلام"
هر سه جوابسش را دادن
"هرک چتی شده که بالاخره به من سر زدک"
"ما یه جیزک پیدا کردیم... که فکر کنمر شما بتونین به ما کمک
کنین"
________________
اسلاگهورن انگشتانش رو در همدیگه» قرار داد"من چه کمکی
"من یه... یه..."نگاه یکی به رون و هرمیون کرد اونها سرشون رو
تکونت داد"یه جاودانه ساز(هورکراکسی) ولدمورت رو پیدا کردیم"
چشمها یک اسلاگ هورت گرد شد "چتی گفتی هرک... یعنی تامر
واقعا جاودانه ساز(هورکراکس) ساخته"
"بله وحاللا من به کمک شما احتیاج دارم"
"چه کمکی از من ساخته است"هیجان در صدایک اسلاگهورن
G 9O میزد.
"شما میدونین چه وردک واسه نابود کردن جاودانه
ساز(هورکراکس) وجود دارد؟"
اسلاگهورن چند ثانیه ایک متتوجه سوال هرک نشد و بعد
مشغول راه رفتن در طول اتاق شد هر چهار نفر ایستاده بودن
"هرک حالا یادمر اومد یا ورد پیچیده اک داره ساخته... اصلا
جاودانه ساز(هورکراکس) اینجاست" هر سه سرشون رو تکونا
دادن" خوب تو برو اونو بیار تا من خودم نابودش کنم"
اسلاگهورن لبخندک زد"نه هرک نگران نباش من چیزیمر نمیشه
و اگه یادت باشه من به اون گفتمر جاودانه ساز(هورکراکسی)
جیه و خودمر میخوامر نابودش کنم ... تا یکمر از کارک که کردمر کمر
بشه... حالا برو و بیارنشی"
________________
هر سه از اتاقی خارج شدن و به طرف برج گریفیندور راه افتادن
"هرک فکر میکنی اون بتونه به ما کمک کنه"
هرک کمیکی شک کرد" براک چتیک میپرسی هرمیون"
"خوب تو گفتی اون بلد نیست جاودانه ساز بسازه ... منظورمر تو
خاطراته حالا چطور نابود کردندش رو بلده"
به جاک هرک رونا جوابش رو داد"هفرمیون اینکه دلیل نشد. شاید
به اون دروغ گفته باشه"
هرک خوشحال بود که رون جوابسش را داده بود به جلوک بانوک
چاقی رسیدن
"رمز عبور"
"خودتایی" بانوک چاقی به کنارک رفت و راه باز شد هرسه به
طرف خوابگاه رفتن هرمیون در سالن عمومی منتظرشون موند
رونا هم کنارش نشست هرک خودش تنها به سمت خوابگاه
پسرانه رفت.
هرک هیچوقت اسلاگهورن انقدر راحت قبول کند داخل اتاقی
کسی نبود هرک طلسمر ها رو باطل کرد و بعد جاودانه
ساز(هورکراکس) رو برداشت یکمر دقت کرد اگه کسی اونو با یه
همچین جیزک میدید حتما اتفاقی میفتاد شنل نامرئیک رو همر
برداشت رو خودش کشید و به طرف سالن رفت روت و هرمیون
داشتند با هفمر حرف میزدند. فرکا نزدیکشونت رفت
________________
|||||||||||||||||||| • |- "
روت و هرمیوتا از جا پریدن هرمیون دستشو به جلو دراز
کرد" هرک تو شنل پوشید ک"
"اره... حالا پاشین بریم"هر سه از برج گریفیندور خارج شدن و
به سمت دفتر اسلاگهورن راه افتادن روت و هرمیون در جلو
حرکت میکردن و هرک دنبالش ون هر از گاهی برمیگشتند و
صداش میکردن تا مطمئن شوند که دنبالشونت است هرک
خیلی هیجان داشت حاللا با این یکی جعار تا از جاودانه سازهها
(هورکراکسی)رو نابود کرده بودن و فقط دو جاودانه
ساز(هورکراکسی) دیگه باق یک مونده بود که اونها رو همر باید نابود
میکرد به جلوک دفتر اسلاگهورن رسیدن درز دان و بعد وارد
شدن میز اسلاگهورن ناپدید شده بود و فضاک اتاق کمی باز
شده بود اسلاگهورن دستشو دراز کرد و هرک همر جاودانه
ساز(هورکراکس) رو با تردید. در دستانسش قرار داد. ان را روک
زمین قرار داد.
"بچه ها برید دور"هرک و هرمیون و رون فاصله گرفتن و به دیوار
اسلاگعورت چوبدستیشو بلند کرد وبالاک سر جاودانه
ساز(هورکراکس) ایستاد چوبشونت به طرفش گرفت "رستح
فدورا اسپرشین "نور سیاهی از چوبدستی اسلاگهورن بیرون
اومد و باهانش برخورد کرد صدایک عجیب یک کل فضاک اتاقی رو مثل
صداک جیع پر کرد صدا کاملا گویش خراش بود نور سفید رنگی
________________
همه جارو پر کرد چند ثانیه گذشت صداک افتادن جسمی اومد
و نور سفید کاملا از بین رفت اویز دو نصف شده بود صحنه
عجیبی بود اسلاگهورن روک زمین افتاده بود رنگش پریده بود
هر سه با عجله رفتن بالاک سرش
" پرفسور حالتون خوبه"
"اره حالمر خوابه... فقط کمیکی ضعیف شدم..." اسلاگهورن از جانش
بلند شد ولیکی دوباره افتاد هرک کمکش کرد که روک صندلیک
" پرفسور میخواین برمر کس یکی رو بیارم"
"نه... لازمر نیست...وقتیک یک جاودانه ساز(هورکراکسی) نابود
بشه قدرت زیادک باید مصرف بشه... حالا دیگه یکم راحت ترمر
توسنتمر جاودانه ساز تامر رو نابود کنم ... حالا هرک اگه سوالی
ندارک... میشه تنهام بذارین، باید استراحت کنم"
" پرفسور یک سوال... اگه جاودانه ساز(هورکراکس) یک موجود
زنده باشه چتیکی...مثلا یه مار، چیکار باید کرد؟"
"مار... "اسلاگعورت اه بلندک کشید"من الان نمیتونم جواب تو بدم
اگه میشه یه موقع دیگه... اللان خستمر باید استراحت کنم"
هرک با اینکه با تمام وجود میخواست جوابسش را بگیرد ولی باید
صبر میکرد حالا اسلاگهورن اصلا درست نبود هر سه از اتاق
بیرون رفتند و به برج گریفیندور برگشتند هر سه خوشحال بودن
کار جاودانه ساز(هورکراکس) دیگرک رو تمومر کرده بودن فقط
مار ولدمورت و نثسایی از راون کلاو مونل ۵ بود کا هنوز نمیدوند سستند.
هرک صبح از خواب بیدار شد دست صورتش و شست رونا هنوز
بیدار نشده بود نویل همر زودتر رفته بود خودش تنهایی پایین
رفت و بین جینی و هرمیوتا نشست مشغول صبحانه خوردن
شد. درس اولشونا امروز دفاع در برابر جادوک سیاه بود که معلمر
نداشتند بعد از صبحانه میخواستند پیش اسلاگهورن بروند تا
سوالاتشونت رو درباره جاودانه ساز(هورکراکسی) پبرسند وسط
صبحانه رون هقمر بهشون ملحق شد. جین یکی بعد از صبحانه رفت
سر کلاس تغییر شکل و اونا هم رفتند در دفتر اسلاگهورن.
در زدند.
صدا یک ضعیف گفت "کیه"
" منمر هرک پاتر، قربان"
صدا دوباره با همون ضعف قبلی گفت "بیا تو هرک"
هر سه وارد دفتر شدند اولین جیزک که توجع شونت رو جلب کرد
اسلاگعورت بود که روک صندلیش نشسته بود و در حال خوردن
معجونی بود. با دست اشاره کرد و با حرکت چوبدستی سه
صندلیک جوی یکی ظاهفر کرد که هر سه روش نشستند خوردن
معجون تمامر شد. شیشه را در قفسه کناریش گذاشت چند
________________
دقیقه اک گذشت 9 تص9رات تا رنگ پرابل-O اسلاگهورن کمیک رنگسش
به حالت عادیک برگشت
"هرک دیروز پرسید یک که اگه جاودانه ساز یه مار باشه چه
جورک میشه نابودش کرد... این کار ممکن به دو صورت انجام
بشه... بستگیکی داره کسی که جاودانه ساز(هورکراکسل)ساخته
باشه چه طلسمایی رو جادوانه سازش (هورکراکسی) گذاشته
باشد... ممکن اون با یه طلسم مرگ از بین ببره یا باید از
طلسمر رستج فدورا اسپرشن استفاده کرد"
"اونا اگه جانور باشه... فرقی نداره"
"نه هرمیون فرقی نداره... ولی اگه به یه جاودانه
ساز(هورکراکسی) طلسمر مرگ بفرستین ممکنه که به خودتون
برگرده اون به خاطر اینکه اون حتما طلسمی رویش گذاشتن
و باید از اون یکی طلسمر استفاده کرد که اون صد در صد جواب
میده" اسلاگهورن نگاهی به هرسه شونت کرد
"اگه ادمر جاودانه ساز باشه چای"رون این را حرف زد و نگاهی
به ان دو کرد که داشتند با گلایه نگاش میکردن
"اقایک ویزلی معمولا کسب یکی یه انسان رو جاودانه ساز نمیکنه
چون ممکنه کارک کنه که نابود بشه... ولی خوب اون رو همر
میشه با یه طلسم مرگ نابود کرد چون اون انسانه» ولیکی در
مورد جانور این قضیه کاملا فرق داره "صدایک اسلاگهورن بهتر
شده بود و رنگ صورتش به حالت عادک برگشته بود مثل اینکه
کاملا بهبود پیدا کرده بود هرک نگاه یکی به ان دو کرد که ببیند
________________
اونها سوال دیگه اک ندارند ان دو همر سر خود را تکان دادند و از
دفتر اسلاگهورن بیروت امدند
"هرک یه لحظه صبر کن"هرک برگشت"هرک هیچوقت از این
طلسمر جلوک خود ولدمورت استفاده نکن... چون ممکنه شک
کنه بچه اک به سن تو چه جورک چنین جیزک رو میدونه "هرک
سرک تکان داد و هر سه به طرف کلاس بعدک که تغییر شکل
بود و پرفسور اسپروت تدریس میکرد رفتند
"رون منظورت از اون سوال اخرک که گفتی که به انسان
جاودانه ساز باشه... منظورت چتی بود.... منظورت که من نبودم"
رونا که هول شده بود گفت" منظور خاصی نداشتم... همینجورک
پرسیدمر بهتره یکمر زودتر بریم. دیگه دیرمون میشه" با این حرف
بحث خاتمه پیدا کرد که یکدفعه صدا یک بنگ همه جا رو گرفت
هرک فورا به طرف پنجره رفت وحشتی تمام وجودش روفرا
گرفت چند صد دیوانه ساز به مدرسه حمله ور شدند و در میان
انها مردان یکی با لباس هاک سیاه بودن
"مرگ خواران "هرک به کنارش نگاه کرد پرفسور مگ گونگال بود
با همان سرعتی که اومده بود رفت و همه معلمها را از سر
کلاسها بیرون کشید و همه از مدرسه خارج شدن هرک نبرده
بین معلمها رو نگاه میکرد به شدت درگیر شده بودن و مدام
طلسماک سبز رنگ پرتاب میشد. بچه ها از کلاس ها امده
بودن بیرون که همه طبق حرف مگ گونگال موقع حمله هر گروه
به برج خودش برگردند
________________
بنگ
این صدا هرک رو بخودش اورد چوب دستیشو بالا گرفت
همونطورک که باید حدس میزد"اسکت و سمپرا" طلسمر
مستقیمر به سینه گویل خورد و اوت محکمر به دیوار برخورد کرد و
خون مثل فوراه از بدنش بیرون میزد هرک نگاهی کرد ببیند
گویل چه کسب یک رو طلسمر کرده که دید لونا لاوگوود رو طلسمر
کرده بود هفرمیون پیشسش رفت و طلسم رو باطل کرد لونا بلند
شد. نویل همر پیششون اومد اسلاگهورن امد و وقتی گویل رو
عرقک خودتا دید وحشت کرد و چند ضد طلسمر پشت سر هم
تکرار کرد خون ریزک قطع شد.
لونا که هنوز کمی شوکه بود گفت " پرفسور نباید به اون کمک
میکردین... اوت میخواست منو طلسمر کنه"
اسلاگهورن مثل اینکه منتظر فقط این جمله بود فورا گویل رو با
طناب نامرئی بست و بعد خودش رفت
رونا با اظطراب پرسید." هرک چیکار کنیم"
هرک خودش هقمر نمیدونست چیکار باید بکند دوست داشت
برود و مبارزه کند ولی نمیخواست جوانا دوستاش رو به خطر
بندازد باید فکرک میکرد که اونا رو دور کند.
"بعتره شما برگردین به برج"
هرمیون پرسید." پس تو جی"
خیر
"من میخوامر برمر بیرون بجنگم"
________________
"ما هقمر باهات میام" این را نویل گفت و نگاهی به بقیه کرد که
اونا هامر با سر تایید کردند
"ولی من نمیخوامر جون شما رو به خطر بند ازمر"
نویل گفت"هرک... پس تو هم نرو... بهتره هممون بریم به برج"
هرک که نمیتوانست جون اونها رو به خطر بندازد حرکت کردن به
طرف برج و از جلوک در اصلی گذشتند که کراب رو اونجا دیدن
که داشت با در ور میرفت
هرمیون طلسمش کرد ولی دیگه» دیر شده بود در باز شد و
چندین نفر وارد شد تا مثل اینکه تونسته بودن همه رو شکست
بل را. . .
"اح "دردک شدید هرک رو گرفت دستش محکم روک پیشونیسش
بود هر لحظه ممکن بود سرنشی از این درد منفجر شود روک زانو
افتاد چشماشو نمیتوانست باز کند به زور کمی باز کرد
"اواداکداوارا "طلسمر سبز رنگ از چوبدست یکی هرک خارج شد و
به در خورد که نیم یکی از در خراب شد طلسمی به طرف هرک
اومد که مجبور شد سپهرک بسازد طلسم او نقدر قدرتش زیاد
بود که موهایش سیخ شد زخمر روک پیشونیسشی ارومر شده بود
صداک سرد و بیروحی گفت " پاتر میخواک روک من طلسمر مرگ
اجرا کنیکی"هرک تونست کسب یکی که طلسم فرستاده بود رو ببیند.
کسی نبود جزء لرد ولدمورت
هرک ارومر به رونا که در کنارشی بود گفت "اماده باشین "رون همر
داشت به بقیه میگفت
" پاتر میخواک با من مبارزه کنی" ولدمورت این را گفت چشمانش
کاملا سرح بود
"اره مبارزه میکنم"نفرتی تمام وجودش رو فرا گرفت چشمانش
داشت میسوخت... نه... نباید این اتفاق بیفتد... به روز اولی که
تونست جینی رو ببوسد فکر کرد کمی دردش بهتر شد سوزش
به مرگ خوارههاک کنار ولدمورت نگاه کرد سوروس اسنیپ در
طرف راستش بود که همون پوزخند همیشگی رو داشت
بلاتر کس و گرک بک در پشت سرسش قرار داشت که دهنش
خونی بود
"من باهات دوئل میکنم"
خنده اک بین مرگ خواران قرار گرفت ولدمورت همر لبخند یک کریه
المنظره اک زد" باشه پاتر... من باهات دوئل میکنمر میخوامر ببینمر
دامبلدور به بهترین شاگردش چی یاد داده..."
روت از پشت سیخونکی به هرک زد گفت "هرک ما اماده ایم"
هرک باید کارک میکرد که همه بتوانند فرار کنند به رون ارومر
گفت "هر موقع من گفتمر حالا طلسمر کنید"
"جانشین تو کیه پاتر "اسنیپ این را گفت " نکنه» میخواک گرنجر رو
جانشین خودت کنیکی... حداقل اوت بیعتر از اوت ویزلیکی میتونه
________________
طلسمر کنه "چشماک اسنیپ روک نویل ثابت موند" یا بهتر بگمر
لانگ باتم"نویل چند قدمی عقب رفت
بلاتر کسی اومد جلو و نگاهی به نویل کرد "ارباب اجازه میدین من
حساب این پسره رو برسم"
"صبر کن... بالا... اولا باید حساب پاتر رو برسم..."
"حالا"هرک و بقیه چوبدستیشونو بلند کردن و هر کدومر
طلسمی فرستادن و از راهی که امده بودن برگشتند و درو
پشت سرشون با هر طلسمی که بلد بودن بستند رفتند که در
با صداک بلندک منفجر شد هرک برگشت اسنیپ در رو منفجر
کرده بود و همراه بقیه مرگ خوارا دنبالشون بودن
"سکتو سمپرا"هرک طلسمر به سمت نزدیکترین مرگ خوار
فرستاد طلسمر بعدش خورد خون مثل فواره از بدنش بیرون زد
روک زمین افتاد و مرد همه از تالار خارج شده و بودن هرک
اخرین نفرکا بود که از تالار خواست خارج شود که ولدمورت در
جلویدش ظاهر شد.
"تو ... چطور، ..."
"اوداکداوارا "طلسمر سبز به طرف هرک اومد مجبور شد از جلوک
طلسمر کنار برود بعضی از مرگ خوارهها دنبال بقیه رفته بودن
تعداد اندکی هنوز پیش خود ولدمورت بودن
"برین شمشیرو بیارین "پنج تا از مرگ خواران جدا شدن
________________
هرک باید لفتدش میداد تا کسی پیداسش کند احتیاج به کمک
داشت نمیتوانست تنهایی جلوک این همه رو بگیره محاصره
نشسال ۵ بود
"هرک "نگاهی به در سالن کرد کسی نبود جینی وییزلی که با
قیافه وحشت زده اک به ولدمورت خیره شده بود و از جانش
نمیتوانست تکوانتا بخورد
"اوداکداوارا "طلسمر سبز رنگی از چوبدستی بلاتریکس خارج
شد و به طرف جین یکی هجومر برد طلسمر سبز رنگ راهش و به
طرف جینی پیش گرفت و هر لحظه نزدیکتر میشد طلسمر به
سینه جینی برخورد کرد باعث شد محکمر به دیوار برخورد کند
دردیک تمامر وجودش رو فرا گرفت
نفرتی تمام وجودش رو فرا گرفت... چشمانش میسوخت... تمام
بدنش درد میکرد ... سرش ممکن بود منفجر شود... هرک
میدونسبت معنی این جیه روح ولدمورت بدنش رو تسخیر کرده
ل9لا
هرک از روک زمین بلند شد چشمانش دیگه سبز بادامی نبود
بلکه چشمانش قرمز خونیکی بود با سرعت باورنکردن یکی جوب
دستیشو طرف بالاتریکس گرفت "اواداکداوارا "طلسمر سبز رنگ
________________
طلسمر به سینه بلاتر کسی خورد و اونو چند مترک عقب پرت کرد
و روک زمین افتاد بالاتریکس مرد هرک اونو کشته بود انتقامر
گرفته بود...لذتی تمامر وجودش رو فرا گرفت...لذتی که
هیچوقت تجربه نکرده بود... کمی دردش کمتر شده بود حرکت
جسمی کنار در توجش رو جلب کرد دقت کرد... بنگ
به عقب پرتاب شد برگشت کسی که طلسمش کرده بود
ولدمورت بود که به نظر عصبانیکی بود و اثار تعجب در صورتش
نقش بسته بود هرک حالا پشتش به در بود و مرگ خواران
همه در جلوش قرار داشتند همه مرگ خوان برگشته بودن
هرک چوبدست یک شو بلند کرد
ولدمورت فریاد زد" اواداکداورا"طلمر سبز رنگ اومد به طرف هرک
در اخرین لحظه فاکز جلو امد و طلسمر سبز رنگ را بلعید و اتسش
گرفت
طلسمی از کنار گوشش رد شد و به طرف گرک بگ رفت که
اون همر فورا طلسم رو دفع کرد هرک برگشت کسی که
طلسمر رو فرستاده بود کسی نبود جزء ابروموت دامبلدور که
رداک سیاهی بر تن داشت هرک عقب عقب رفت دامبلدور جلو
اومد و شمشیر گریفیندور رو در دستان هرک قرار داد هرک از
این کارش تعجب کرد ولی وقت جر و بحث نبود ... به طرف
جینی برگشت لباس روک سینه اش پاره شده بود دوباره
بدنش پر از احساس نسبت به جینی شد... بعد از مسابقه
کوییدیج ... بوسه در بیمارستانا... اتاقی جینی...همه اینا سریع از
________________
جلوک پرده چشمانش میگذشت و چشمانش به رنگ سبز
ولدمورت داشت نگاه الفبدعتثبیر هرک میکرد ولیکی همفرS در حال
خودش بود جین یکی رو بغل کرده بود و ارامر از چشمانش اشک
میریخت... هرک احتیاج به کمک داشت... باید انتقامش و از
ولدمورت بگیرد... نگاهی لایه دامبلدور کرد داشت مدلسستقیمار به
ولدمورت نگاه کرد
"دامبلدور اومدیک انتقامر برادرتو بگیرک"
"اره و انتقامش و میگیرم"
بعد نشی با هقمر نبرد کردند. هرک خواست دخالت کند ولی صلاح
دید که هیج نوع دخالت یک نکند تا اینکه خود دامبلدور از او
بخواهد...
صداک چندین اپارات اومد حدود پنجاه مرگ خوار شاید همر
بیشتر پشت ولدمورت قرار داشتند که صدای یکی هرک را بخود
اورد
"اقاک پاتر به کمک ما نیاز داشتین" هرک برکشت طرف در دوباره
همون پیرمرد بود که در کنار کلبه فلامل دیده بود
"میخوامر اونا رو بکشین ... همشونو"پیرمرد نگاهی به هرک کرد
به بقیه دستور داد حمله کنند چند نفرکا در کنار هرک ایستادند
تا مواظبشی باشند... جینی روکا دستانش بود و همینطورک
اشک از چشمانش پایین میو مد... کوچکترین توجعهای به دور و
برش نداشت... انگار از این دنیا جدا بود... کسی که دوستش
داشت مرده بود... به خاطر ولدمورت... دست جینی تکانیکی کمی
خورد هرک چشمانش اشک الود بود... نبض جین یکی رو گرفت
هرک از تعجب خشکش زد نبض جینی هنوز میزد یعنی اون
زنده بود هرک خوشحال بود ولیکی نبضش کاملا ضعیف بود باید
میبردش سنت مانگو جینی روروک دو دستش بلند کرد نگاهی
به صحنه جنگ کرد ولدمورت در اوت میان نبود اوت خودشو عیب
کرده بود چندین جسد روک زمین بود خون روک دیوار پاشیده
بود صحنه کاملا تکان دهنده اک بود افراد هرک همر مثل اینکه
عیب شده بودن و کسی دور و برش نبود
"هرک حالت خوبه"هرک به طرف صاحب صدا برگشت کاترین
که داشت با ناراحتی نگاش میکرد صورتش اشفته بود معلومر
بود از نبرد یک کاملا سختیک بیروت امده است
کاترین به هرک نزدیک شد جینی رو از هرک گرفت و روک زمین
گذاشت و شروع کرد به معاینشش بعدش صورتش رو طرف هرک
گرفت"هرک نا احت نباشی اون خوب میشه... ولی ما باید زودتر
بریم، ... دیگه صلاح نیست تو اینجا بمونیکی"
هرک که صدانش دو رگه بود گفت "ولی من میخوامر همینجا
بمونم..."
"هرک تو باید با ما..."
هرک با صدا یک کاملا محکمر گفت "خفه شو... من همینجا می
مونمر هر کارک که تا حالا کردمر دیگه بسسه... خسته شدم"
________________
کاترین با دهان بسته به هرک خیره شد به نظر ناراحت میرسید
و بعدش راهش و به طرف دامبلدور گرفت و هرک رو با عمش
تنها گذاشت بعد از چند دقیقه رونا و هرمیون لونا و نویل اومدن
رونا با دیدن جینایی که در دستان هقرک بود کاملا شوکه» شد.
رونا به کنار هرک اومد و با صدایی کاملا لرزان
پرسید "جینیکی... جینیکی... چتیک شده"
"رون نگران نباشی اون فقط حالش مساعد نیست... من اونو
میبرم" با این حرف چشمانش سیاهف یک رفت و محکمر به زمین
خورد و دیگه چیزک حالیش نشد فقط در اخرین لحظه جینی رو
آرومر روک زمین گذاشت
چشمانش رو باز کرد اولین چیزک که دید صورت هفرمیون بود که
بالاک سرش بود و داشت طرف دیگرک را نگاه کرد مسیر دیدش
را دنبال کرد داشت به رونا و خانوداه وییزلی که بلاک سر جین یکی
ایستاده بودن نگاه میکرد
"بلاخره بیدار شد ک هرک" لوپین بود اصلا متوجهش نشده بود
لبخندک به لوپین زد هرمیون برگشت و لبخندک بعسش زد که
هرک هقمر جوابسش را داد
"جین یک چطوره... من کجام"
"تو الان در سنت مانگو هستی...اون حالسش خوبه.... در واقع
شانس اورد که رداک فرد و جورج رو پوشیده بود ولی با این حالا
طلسمر ضربه سختی بعسش وارد کرده..."
________________
" منظورت جیه لباس فرد و جورج"
" اه... هرک مگه ... خوب فرد و جرج مثل اینکه لباس هاک خودشون
رو درست کردن و اولین نسب خشو یکی واسه تو فرستادن و
جینی ازشون یکی واسه خودش گرفته بود اونا با کمک تانکس
اینا رو درست کردن ولی هفمونطورک که دیدک با این حال به
جین یکی ضربه سختی وارد شده"
حالا هرک میفعمید وقتیکی طلسم ولدمورت بعسش خورد چرا فقط
اونو پرت کرد و دردک حسی نکرد" خوب میشه"
هرمیون سرشو پایین انداخت هرک نگاهی به لوپین کرد لوپین
همر که دید چاره اک نیست گفت"هرک جینی... جینی خوب
درسته طلسمر درست اثر نکرده ولی یه پیامد ک داشته و اوت
اینه که... اونو... به مرگ تدریج یکی دچار کرده"
انگار پتکی به سر هرک وارد شده باشد وجودش رو عمر و اندوه
فرا گرفت فکر کرد دوباره جینی رو بدست اورده بود ولی یک بار
دیگر از دستش میداد"هیج راهی براک در مونش نیست"
"متاسفمر هرک هیج راهی وجود نداره... ولی ممکن مرگ
تدریجتایی چندین سال طول بکشه... هیچکس نمیدونه... "هفرک
به حرفاک لوپین دیگه گویش نمیکرد نگاهی به تخت جین یک کرد
چشمانش بسته بود چشماک خانم ویزلیکی رو تونست ببیند از
بسی گریه کرده بود قرمز شده بود نمیدونست چیکار باید کند.
دیگه نمیخواست کسی دیگه اسیب ببیند بعد از چند ساعت
همه اومدن بعسشی سر زدن و حالسشی رو پرسیدن شب شد همه
________________
رفته بودن چند نفر یک از اعضایک فرقه همراه با کاراگاهان براک
مراقبت از هرک بیرون در نگهبانی میدادند از تخت بلند شد و بر
سر بالین جینی رفت اشک همینجورک از صورتش پایین میومد
چشماک جینی باز شد
"هرک اسمش و نبر کجاست" از روک تخت بلند شد و واطراف رو
دنبال ولدمورت گشت
هرک ارامر انو روک تخت خوابوند "نگران نباشی اون فرار کرد... تو
حالت خوبه"
جین یکی نگاهی به اطراف کرد "من اره خوبم... کسی دیگه اک
اینجا نیست... چرا تو دارک گریه میکنی"
"همه اومدن نگرانت بودن ولی الان دیگه همه برگشتند
خونه... من نگران تو بودم"
جین یک نگاهی به کل اتاقی کرد که کسی دیگه ایک در اون اتاقی
وجود نداشت"تو چرا اینجایی"
"خوب منمر حالمر خویش نبود...واقعا خوشحالمر که تو
سالمی" هرک دلش میسوخت چرا از بین این عامه ادم جین یکی باید
اینطورک بشه
"هرک پیشمر میخوابی "جینی خیره داشت نگاه میکرد هرک همر
رفت کنارشی خوابید. اما جینی هامر به همین رضایت نداد و دست
هرک رو پشت گردنش انداخت و دست خودشو روک سینه
هرک انداخت هرک سرخ شده بود میخواست جلوشو بگیره
________________
ولی نمیتوانست اینکارو بکنه فکر میکرد اگه خانومر ویرلی اونا رو
اینجورک ببینه چه فکرک در مورد هرک خواهد کرد یادش اومد
خانمر ویرلی قبل از اینکه بره به هرک گفته بود که اونو مقصر
نمیدونه ولی هرک حس بدک داشت... هرک بیدار شد و چیزک
رو روک خودداش حس کرد دست جین یکی بود دست رو کنار زد در
طول اتاقک مشغول قدمر زدن شد دیگه نمیخواست بیشتر از این
کس یکی از بودن او زجر ببیند جرقه اک در ذهندش بوجود امد و
رفت خوابید.
فصل بیست و هقفتم گودریگ هقالو
هرک باید به خونه پدر و مادرش میرفت دور از همه تا هیچکسری
صدمه نبیند دو روز بود که از بیمارستان مرخص شده بود و به
خانه گریمولد برگشته بود و حالا فهمیده بود چرا ولدمورت
تونسته تو مدرسه اپارات کند. مگ گونگال کشته شده بود و
رئیس فرق هقمر مودک بود که هرک تا حالا از کسی نپرسیده
بود. در نبرد بیشتر کارگاهان وزارتخونه کشته یا به شدت
زخمی شده بودن تعدادک از مرگ خواران همر بوسیله افرادیک
نامعلومر کشته شده بودن که هرک ممیدوندست اونا چه کسایی
هستند پیروان گریفیندور بودن که مرگ خوارها رو به دستور
هرک کشته بودن و بعد رفته بودن، شمشیر پیشش نبود حتما
کاترین یا دامبلدور اونو برداشته بود تا جین یکی هم از بیمارستان
مرخص شده بود و به خانه گریمولد برگشته بود هرک هنوز در
حال فکر کردن در مورد اتفاقی دو روز پیش بود "اونا به مرگ
تدریجتایی دچار شده" این جمله همینطورک توکا سرنش میچرخید.
و همنشی قیافه جین یکی جلوکا صورتش بود چیزه تازه اکا فهمیده
بود این بود که هر موقع شمشیر در دستانش باشه و تقاضاک
کمک کنه قورا کمک بعدش میرسه باید از این به بعد شمشیر رو
پیش خودش نگه میداشت هنوز دلش براک جینی میسوخت از
رفتار خودش با کاترین هم ناراحت بود نباید باهاش انطور حرف
میزد اون فقط میخواست کمکسش کنه شب بود تو اتاق خودش
نشسته بود و داشت به همه اینها فکر میکرد جه طور
میتوانست بقیه رو راضی کنه که به مدرسه نره مدرسه همر
موقتا تعطیل شده بود تا به وضعش دوباره رسیدگی شود هیج
یک از دانش اموزان به جزء کراب و گویل اسیب ندیده بودن اونا
هقمر مثل اینکه قرار کرده بودن تعدادک از دانش اموزان همر
برگشته بودن پیش خانوادشون و مدرسه هاگوارتز خلوت تر از
همیشه شده بود اگه قرار بود باز بشه» که احتمال کمی داشت
دیگه نباید به اونجا همر میرفت چون ممکن بود دوباره به اونجا
حمله بشه تنها جاییکی که برانش باقی میموند خانه پدریسش بود
که بعدش رسیده بود وزارتخوانه هامر تونسته بود که عیب و ظاهر
شدن رو به نحوک درست کند و همه دیگه میتوانستند دوباره
غیب شوند لوپین بهش گفته بود که نتوانسته بود چیزک در
مورد ر.ا.ب پیدا کند و هرک همر فقط بعسش گفت که مشکل حل
شده ولیکی بیشتر بهسش توضیح نداد و لوپین همر اصرار نکرده بود
________________
در باز شد و رونا وارد اتاق نشسد و بر روکا تخت افتاد و خوابید
هرک هنوز غرق در افکار خود بود چه جورک باید از اینجا میرفت
ایا بدون خبر میذاشت میرفت... باید نامه میگذاشت... جینی
هنوز نمیدونسبت به مرگ تدریجی دچار شده و کسی حاضر
نبود به خودش بگه... هرک در افکارش عوطه ور بود طوریک که
متوجه کسی که در پشت سرنش بود نشد تا اینکه سرشو روک
شونه اش گذاشت. جینی بود. همیشه به نظر خسته میومد
چند دقیقه اک به همین منوال گذشت و جین یکی رفت هرک همر
روک تخت خوابید خسته نبود ولیکی دلش میخواست یکمر بخوابد
تا بعدا در این مورد فکرک بکند هنوز در این مورد با روتا و
هرمیون حرفی نزده بود ایا باید به اونا میگفت که میخواد بره
خونه پدر و مادرش تا در اونجا زندگی کند...
صبح بیدار شد و لباسشو عوض کرد پایین رفت در اشپز خونه
نشست لوپین و تانکس و خانم ویزلی و رونا و هرمیون و جینی
نشسته بودن هرک کنار جین یکی که صندلی خالی بود نشست
تنها راهی که برانش باقی مایک موند این بود که وقتی همه از
خونه بیرون میرند. اوت بیرون بره و خودشو غیب کنه تنها راه
هفتمین بود
بعد از خوردن صبحانه هرک بلند شد و به بالا رفت و کتابی که
لوپین بعسش داده بود رو برداشت و مشغول حفظ کردن
________________
دو ساعت بعد بلند شد و رفت پایین کمی گشت و فهمید
لوپین و تانکس رفتن بیرون هیچکس جلوک در نبود بهترین موقع
براک رفتن بالا رفت و سریع با چند طلسمر وسایلش رو گذاشت
جمدونو با طلسمر کمی بزرگ کرد و تونست اذرخش و تمامی
وسایل خود را بذارد فقط در اخرین لحظه کاغذک برداشت و
شروع به نوشتن کرد متن نامه چنین بود
اسلام
میدونم که نباید برم و باید هقمینجا بمونم ولیکی دیگه
نمیتونم تحمل کنم که سر شما جه بالایی ممکن است
به خاطر من بیاید دیگه تحمل اینها رو ندارت من میرم
نگران من نباشید من به بحایی مطمئن خواهقم رفت از
تمام زحمات تونا ممنونم
با تشکر از زحمات شما هفرک
هرک جمدوندش رو با طلسمر بلند کرد و با احتیاط کامل به پایین
برد نگاهی به در خروجی کرد کسی در اون اطراف نیست به
طرف در رفت و دستگیره رو گرفت و کشید در با صداک ارومی
باز شد. از در بیروت رفت صداک پاییکی رو شنید کمیکی جلوتر رفت
و جمدون رو تو دستنش گرفته هوا افتابی بود در ذهنش به
گودریگ هالو فکر کرد و دوباره اون احساس بهسش دست داد در
اخرین لحظه دستسش به طرف یکی کشیده شد. چشماشو بست و
وقتیک جش ماشو باز کرد رو به رودش یه تابلو قرار داشت که روک
اتا نوشته بود کودریک هالو
________________
برگشت و کسی که دستش را در اخرین لحظه» کشیده بود را
دبیل
| ||||||||||||||||
قرعببوانا
هرمیون که روک زمین بود از جانشی بلند شد و خودشو تکوند "اه
پس میخواستیکی بیاک اینجا هرک.... حدس میزدم"
"هرمیون تو چه جورک منو دید ک"
"من تمامر مدت دنبالت بودم ولی تو اصلا به پشت سرت نگاه
نکرد ک"
"کسی دیگه همر میدونه من اینجام"
"ام... به جزء رون دیگه هیچکس نمیدونه"
هرک اهای کشید حداقل خوب بود که هرمیون به بقیه نگفته
ل9اد
هرمیون نگاهی به کوچه تاریک کرد" خوب حالا باید کجا بریم"
"باید بگردیمر تا خونه پدر و مادر مو پیا کنیم...فکر کنمر اسوت
باشه پیدا کردندش چون باید ویرانه اک باشه"هر دو در کوچه
تاریک راه افتادن وبه هر دو طرف نگاه میکردن تا اخر کوچه رفتند
ولیک جیزک که میخواستند رو پیدا نکردن
"هرک مطمئنی درست اومدیم... اینجا که همه خونه ها
سالمه"
هرک خودش مر مونده بود"خوب بیا حالا تو یه دور اپارات
کن... ببینیمر درسته میشه یا نه "هرک دست هرمیون رو گرفت و
________________
هرمیون هقمر چشماشو بست هرک همر همین کارو کرد دوباره
همون احساس بد تمام وجودش رو فرا گرفت چشماشو باز کرد
ولی دوباره توک همون کوچه بودن
" یا جایی کار اشکال داره هفرمیون"
کجانشی"
" یا من و تو بلد نیستیمر درست اپارات کنیمر یا اینکه درست
آپارات میکننیم و خونه ما دیگه خرابه نیست و درست شده"
"اره شاید دامبلدور اینکارو کرده باشه... بهتره بریمر سوال
کنیم"هفر دو به طرف خونه اک که در نزدیکی قرار داشت در زدن
بعد از چند دقیقه زنی اومد و درو باز کرد و با لحن تندک
گفت "شما چتی کار دارین"
"ببخشید میشه به ما بگین خونه پاترها کجاست"
زن نگاهی به سرتا پاشون انداخت "باهاشی چیکار دارین... نکنه
پولا ازشون میخواین"
"نه... ما باهاشون کار داریم... یعنی میخوایمر خونشون رو بخریم"
زن نگاهی مشکوکی کرد و با سر به خونه روبرونش اشاره کرد و
درو بست هر دو برگشتند و به پشت سرشون نگاهی انداختند
خونه کاملا قشنگ یکی بود و به نظر نمیومد خرابه باشه هر دو با
تعجب به خونه خیره شده بودند و بعد رفتند طرف خونه و جلوک
در ایستادند
"خوب اماده اک"هرک نگاهی به هرمیون کرد و او با سر تایید
کرد هر دو چوب دستیشونو در اوردن که اگر با چیز عیر عادک
مواجه شدن بتوانند از خودشون دفاع کنند درو باز کردن و به
ارامی وارد خانه شدن از راهرو کوتاهی گذشتند و به پذیرایی
رسیدن و در اونجا دو صندلیکی روبروک شومینه وجود داشت که
روک یکی از انها کسب یکی نشسته بود که شنلش از کنار مبل
بیرولا افتاده ب9ردد.
"حماقت کامل هرک پاتر"هر دو خشکشون زد
فصل بیست و هفدشتم پیمانتا دو وارت و حقه
شخصی شنل پولش از روک صندلی بلند شد.
"کاترین تو اینجا چیکار میکنیکی"
کاترین نگاهی به درو دیوار خونه کرد" اومدم اینجا سر بزنم... دلم
واسه این خونه تنگ شده بود... اینجا منو یاد مادرت میندازه... یاد
وقتی که توک هاگوارتز کسی حاضر نبود با من دوست
بشه... بخاطر اینکه فقط تو اجرا کردن طلسما ضعیف بودم...
ولیک مادرت با من دوست شد اونا مثل بقیه نبود" کاترین داشت
گذشته خودش رو وقتی با لیلی دوست بود رو مرور میکرد...
"هرک براک چتی اینجا اومد ک"کاترین روشو از هرک برگردون و
به نشسومینه خیره ننسل
"خوب من . . . هیچتی . . . نو این خونه رو درست کردیک "
________________
"خیله خوب نمیخواد بگی... در مورد خونه اره من اینجا رو چند
روزک میشه درست کردم... راستیکی یه خبر خوب برات دارمر ما
تونستیمر وارت راون کلاو پیدا کنیم"
"خوب اوت کیه"
"صبر کن قراره ابروموت اونو بیاره... خوب شد تو همر اومدیک
لازمت داشتیم."
" براک چحتی"
"صبر داشته باشی الان ابروموث میاد... بعدش همه چیز و
• • •میفع میک"
کاترین با چوبدستیدش چند تا مبل راحتی ظاهر کرد هرک و
هرمیون روک مبل نشستند و همینطور منتظر شدن
"راستیکی دوستتوت رونالد ویزلی رو نمیبینم...اونت دختره هرک
حالسش خوب شد."
هرک هم تمام ماجرا رو برانش تعریف کرد و درباره مرگ تدریجی
جینی همر گفت اثار عمر بوضوح در چهرش پیدا شد "واقعا
متاسفمر هرک"
هرک همر سرک تکان داد که یکدفعه موجودک نقره ایک رنگ وارد
اتاق شد اول ترسید اما بعدش متوجه شد. اوت پاترونوس است
و به شکل پرنده اک بود به کنار کاترین اومد و بعد عیب شد. از
جانشی بلند شد هرک هقمر همراهقسش رفت و از خونه بیرون اومدن
نگاهی به اول تا اخر کوچه کردن
________________
"هرک نگاه کن داره میاد"
هرک مسیر دست کاترین رو دنبال کرد دو نفر در سیاهی
داشتند حرکت میکردن" دامبلدوره"
"اره...و اونمر باید خودش باشد"
دو نفر نزدیک شدن و هرک توانست قیافه هر دو ان دو را ببیند
دامبلدور بود و دیگرک که کوچکتر بود که هنوز صورتش در
تاریکی قرار داشت کمی جلو امد و وصورتدش در روشنایی قرار
گرفت تونست قیاقشو ببینه باورنش نمیشد به هر کسی فکر
میکرد جزء همین فرد لونا لاوگود
"اسلام"هر دو جوابسش را دادن و بعد هر چهار نفر وارد خانه
شدن هرمیون هم مثل هرک وقتی که اوت دید جا خورد
دامبلدور بدون مقدمه شروع کرد به حرف زدن" هرک فکر کنمر
ایشوت رو بشناسایی... خوب خیلی خوبه» باید زودتر دست به کار
باشیم ... هرک چون همون طور که باید اطلاع داشته باشی
ایشونت وارث راون کلاو هستن و چون ما نمخوایمر کارک کنیمر که
حوندش به خطر بیفته و قدرت تو هقمر بیشتر بشه» باید شما دو تا
با همدیگه پیمان ببندین اینطورک حتی اگه ولدمورت شب یکی راون
کلاو رو پیدا کنه نمیتونه قدرت اونو در دست بگیره و یه چیز
دیگه که بعد از اینکه دوشیزه للاوگود رو بردم یه جاک امن برات
توضیح میدم"
هرک سرک تکان داد"خوب ما باید چه جورک پیمان ببندیم"
________________
"کار زیاد سختی نیست دست همدیگه رو بگیرین"هرک و لونا
دست یکدیگر را گرفتن" خوب حالا دوشیزه لاوگود من هر چتی
میگمر تکرار کن... من لونا لاوگود وارث راوانا راون کلاو تمام یکی
قدرتمر را که جد بزرگمر به من داده است را در اختیار هرک جیمز
پاتر قرار میدمر تا اوتا بتونه از این قدرت در راه درست استفاده
کنه و تمامی هواداران من موظفن از او اطاعت کنند "لونا همه
حرفا رو تکرار کرد بعد از دست هرک شیر دالی بیرون اومد و از
دستان لونا هقمر عقابی بیرون امد و به همدیگه گره خوردن و
بعد ناپدید شدن "اخب هرک تو اللانا تمامر قدرت راون کلاو رو در
اختیار دارک با این کار جون دوشیزه لاوگودرو هامر نجات دادک
خوب فعلا من باید دوشیزه لاوگود رو باید برگردونمر کاترین تو همر
اگه دیدک من تا ده دقیقه دیگه نیومد مربع تره از اینجا برک و
بگردک به خونه من...و یه چیز دیگه کاترین بهتره همه چتایی رو
بعسش بگی"کاترین سرک تکان داد و دامبلدور همراه لونا خاج
شد و به بیرون رفتن واپارات کردن
"هرک بیا بشین"
هرک رفت روک مبل دوباره نشست "کاترین شما جیزک در مورد
جاودانه...
کاترین وسط حرف هرک پرید" هرک اینجا جاک زیاد مناسبی
براک این نوع حرفا نیست بعدا در این باره صحبت میکنیم... خوب
حالا باید منتظر ابروموت باشیمر ببینیمر میاد یا نه"
" منطور دامبلدور از این حرف اخریسش چتایی بود"
________________
کاترین که هولا شده بود کفت"هقیچی ... هقیچی ... منظور خاصی
نداشت "خودش بعتر از همه میدونست که دارد دروع میگوید
کاملا منظور دامبلدور رو گرفته بود
"کاترین راستیکی پندلتون رو کجا برد ک"
" اه... الیس فعلا بردی مسش خونه دامبلدور ما فهمیدیمر که اون
کاملا طرف ما هست و حالسش همر خوب هست نمیخواد نگران
اون باشی"
"راستی کاترین ما تونستیمر یکی از همونا رو نابود کنم"
" منظورت کدوما... اهان فهمیدمر واقعا تونستین چطورک"
"اسلاگهورن کمکون کرد"
"واقعا خوشحالا شدم بعد از اینکه برگشتیمر در این باره بعمر
توضیح بده خوب بیعتره بریمر خودنش بعدا میاد..." صداک در اومد
هرک از جا پرید هر سه چوبدستی خودشونو دراوردن و هرسه
به طرف در راه افتادن هرک رفت طرف در که کاترین مانع شد.
"هرک هیچوقت وقتی نمیدونی کمی پشت دره نرو درو باز کن
ممکنه مرگخوار باشه... پس عقب وایسا"
هرک رفت پیش هرمیون عقب ایستاد کاترین با تکان دادن
چوبدستیدش درو به شدت باز کرد و و شخصی با شنل سیاه و
ریش سفید نقره اک وارد شد هرک چشمانش گشاد شد ان
نشست خاص کس یکی نبود جتزع البوس دامبلدور با هغمولا چشماک ابی
نافذنش که از پشت عینک نگاهش میکرد و با همون نگاه
حمایت کنند نشی و با همون وقار
در صورت کاترین ترسی مشاهده میشد"تو کیک هستیکی"
"من البوس دامبلدور هستم... سلام هرک"
کاترین وسط حرفسش پرید "ولیکی این امکان نداره اوت مرده من
خودمر دیدمر اونو گذاشتن تو ارامگانشی"
"کاترین اون یه کلک بود فقط براک این که به اوت نشون بدیمر که
من مردمر و اون همر حالا گول خورده و حالا من برگشتمر تا به
هریک کمک کنمر حاللا اگه اجازه بدیک..."
"نه تو حقی هیج کارک ندارک البوس دامبلدور مرده"
چوبدستیشو بلند کرد و روبه دامبلدور گرفت" تو کی هستی"
هرک که نمایی فعمید کاترین داره چیکار میکنه" کاترین چیکار
میکنی خوب اونا دامبلدوره"
"نه هرک اوت دامبلدور نیست...اونت یه مرگ خواره"
دامبلدور هنوز با ارامش داشت نگاشون میکرد" خوب از مریه
سوال بپرس تا مطمئن بشی"
هرک کمیکی فکر کرد جیزک یادش اومد " چه مربای یک دوست
داریک"
دامبلدور لبخندک زد" مربایک تمشک... حالا میذارک بیامر داخلی"
________________
فقط دام مبلدور از این موضوع خبر داره"
"نه مطمئن نیستم...اهان صبر کن یادمر اومد پارسال شما به
من چتیکی یاد دادکا..." دامبلدور چوب دستیشو در اورد اما کاترین
زودتر اونو طلسمر کرد و او از خونه به بیروت پرتاپ شد.
هرمیون که نفهمید چه اتفاقی افتاده گفت "چتی شد"کاترین که
داشت به بیرون میرفت گفت "اون بات مرگ خوار بود" و از در بیرون
رفت اما با سرعت باور نکردنی برگشت و به یه طرف خونه رفت
و با طلسمی دیوار رو خراب کرد دست هرک و هرمیون که هنوز
در بعات قرار داشتند رو کشید
"کاترین چیکار..." به بیرون از خونه رفتن هرک در اخرین لحظه
سایه جند نفرکا رو در خانه دید... کاترین اپارات کرد و احساس
بد دوباره اومد
وقتی به روب عروسش نگاه کرد چیزک خاصی دیده نمیشد کاترین
برگه ایک از جیبش در اورد که بعد نشی اتیدش گرفت قصریک در روبه
روشون قرار گرفت
هرمیون گفت "کاترین جایی شد"
"مرگ خوارا حمله کردن قرoیولا براک هفدهمین شما اوردم اینجا"
هرک که از برعت در اومده بود گفت "اون کایی بود که خودش و
شکل دامبلدور دراورده بود"
________________
"سوروس اسنیبپ... میشناسیاش درسته"
"خود خیانتکارش دامبلدور رو کشت حاللا..." هرک نتونست ادامه
حرفسش رو بگوید بغض تو گلویش گیر کرده بود
"بیا بریمر اونا رو فرامونش کنین"
"کاترین تو چه جورک فهمید یک که اون یه مرگ خواره "هرمیون با
حالتی مشکوک این را پرسید
کاترین اول جواب نداد بعد از چند ثانیه جواب هفرمیون رو
داد"خوب ما هممون میدونیمر دامبلدور مرده به همین راحتی.
مرده که نمیتوه زنده باشه" به جلوک خونه رسیدن در رو باز کرد
و همشونا وارد خونه شدند.
کف سالن حالت صیقل یکی داشت و براق بود وسایل همشون
اعیانی بود و چندین لوستر وجود داشت معلومر بود دامبلدور از
خانواده پولدارک بود چندین مبل جلوک شومینه قرار داشت هفر
سه رفتن نشستند کاترین از هرک خواست تا ماجراک نابودک
جاودانه ساز و... هرک همه جریان ور گفت و وقتی تمومر شد.
کاترین گفت "پس اوت موقع باعت جاودانه ساز رو داد... راستی
هرک میدونی چه جورک مرگ خوارا ما رو پیدا کردن "هرک سرک
تکان داد" براک اینکه به احتمال زیاد جاسوسی در بین اعضاک
محفل ققنوس وجود داره..."
"جاسوسی که اسنیبپ بود"
________________
"حتما جاسوس دیگه اک وجود داره هرک وگرنه چه جورک اونا
تونستند ما رو پیدا کنند و بفهمن تو از اونجا بیرون امد ک... یه
چیز دیگه راجب به امنیت اینجا که بهتره بدونی هیچکس
نمیتونه» وارد اینجا بشه البوس دامبلدور قبلا روک اینجا طلسمی
گذاشته که کسی نمیتونه با نیت پلید وارد بشه و طلسمر به
هیج وجه ا یک نابود نمیشه مگه اینکه اینجا وارثی نداشته
باشه"هرک قبلا همچین طلسمی از دامبلدور در سال اولا دیده
بود.
با صداک باز شدن در همه ساکت شدن دامبلدور وارد شد و و
روک مبل کنار هرمیون نشسست"کاترین بگو ببینم چه اتفاقی
افتاده...وقتی برگشتمر اونجا مرگ خوارا اونجا بودن و بعدش همر
اعضاک محفل ققنوس اومدن اونجا... چه خبر بود"
"خوب چند دقیقه بعد از اینکه تو رفتی در زدن درو که باز کردمر
دیدیمر برادرت اونجاست اما بعدانش فعامیدیمر اون سوروس
اسنیب است که تعییر شکل داده بود من اونو با یه طلسم
بیرون کردمر وقتی خواستمر حسابش و برسمر فع میدمر که تنبعها
نیست ده تا مرگ خوار دیگه هم همراهفسش بودن و مجبور شدیم
فرار کنیم"
"خوب خوبه واسبه شما اتفاقی نیفتاده و حالا باید در مورد
جاودانه ساز بعد یک صحبت کنیمر هرک خوشبحتانه راون کلاویه
شب یکی از خودش باقی گذاشته که اون اللان دیگه هیچ ارزش
خاصی نداره و بدبختانه ولدمورت شی راوت کلاو دزدیده... اره
________________
میدونمر یکم ساخته فهمیدندش صبر کن تا بهتر بهت توضیح بدم
ولدمورت وقتیکی میخواست اونو بدزده قلابیشو دزدیده و اوت
ارزش یکی نداره و واقعینش پیش ماست ولیک اونا با همونا جاودانه
ساز ساخته"
هرک خوشحال شد"شما میدونین اوتا کجاست"
"نه هرک هنوز نمیدونمر کجاست فقط همینو تونستمر
بفهممر ... خوب این خونه منه من میرمر یکم استراحت کنم
کاترین اگه میشه اتاقش ونو نشون بده... راستیک هریک یه نامه
براک محفل بفرست و بگو حالت خوبه" دامبلدور از جانشی بلند
شد به طرف پلکان رفت و ناپدید شد.
"خوب هرک بیا بریمر اتاقاتونو نشونتون بدم" هر سه بلند شدن و
از پلکان بالا رفتن و اونجا با تعداد زیادیک اتاقی در دو طرف مواجه
" خوب هرک این مال تو" به اولین اتا9ی اشاره کرد" این هفمر مال
هرمیونه خوب منمر اتاق کنارک شما هستم"هرک رفت تو
اتاقش دید وسایلش اونجا هستن مونده بود چطورک اونا رو
اورده بودن رفت روک تخت دراز کشید چند دقیقه اک استراحت
کرد که در باز شد. هرمیون اومد روک تخت کنار هرک نشسست و
درو با چوبدست یکی بست و طلسمی روک در گذاشت
هرمیون بیک مقدمه شروع به حرف زدن کرد" هرک تو مشکوک
" را کی"
"به کاترین ... نگاه کن تا حالا هر جا که کاترین بوده مرگ خوارا
همر اونجا حاضر شدن"
"خوب شاید اتفاقی باشه... شاید تقصیر اون نباشه"
|"
ین امکان نداره خونه فلامل و بعدش هقمر خونه پدر مادرت من
به این کاترین زیاد اطمینان ندارمر خیلیک کارانش همر مشکوک
میزنه..."
"خوب چیکار کنیم... به دامبلدور بگیم"
"بهتره به دامبلدور بگیمر شاید اون کارک بکنه"
"ولی اون تا حاللا مواظب ما بوده...اون حون ما رو تو اون خونه
نجات داد یادت رفته"
هرمیون کمی فکر کرد و بعدش گفت "خوب... ممکنه بخواد با این
کار اعتماد تو رو به خودنش جلب کنه... دربارش فکر کن"
هرمیون بلند شد و از اتاق بیرون رفت هرک هم لباساکا
خودشو عوض کرد ودر تخت به خواب خوش یک فرو رفت
صبح بیدار شد رفت پایین تازه فعمید که نمیدونه اشپزخونه
کجاست هرمیون از گوشه اک سالن بیرون اومد هرک هقمر
دنبالش رفت و به اشپز خونه رسیدن پندلتون گوشه اک
نشسته بود و روزنامه اکا در جلویش قرار داشت
"اسلامر پرفسور"
________________
"سلام... دیگه چرا منو پرفسور صدا میزنی... من که دیگه معلم
نیستم بهتره منو الیس صدا بزنیک "
"باشه پرفس... ببخشید. الیس" هرمیون کنار هرک نشست
"هرک نامه فرستادک"
|TT
ره صبح که بیدار شدمر اینکار و کردم"روزنامه روک میزو برداشت
و با دیدن تیتر خشکسش زد کل صفحه اول به اون اختصاص داده
نشسده بود
بازگشت مخوف ترین مرگ خوار
طبق گزارش خبرنگار ما که با یکی از کاراگاهان کرده
است که نخواسته نامش فاش شود: نیمه شب گذشته
تعدادیک از مرگ خوارهها به دهکده هاگزمید حمله ور
شدن و در این میان یکی از بدترین مرگ خواران
مشاهده شد این مرگ خوار اسمش کاترین جفرسون
است همه فکر میکردن او مرده چون به مدت ۶ ۱ سال از
این مرگ خوار هیچ نوع خبرک نبود ولی با حضور نیمه
شب گذشته ثابت شد که این مرگ خوار فرارک هنوز
زنده است و به اسمش و نبر پیوسته است و این خطرک
براک جامعه جادوگر یک هست این مرگ خوار به حداک
قوک است که تا حالا هیچکد ومر از کاراگاهها موفق به
گرفتنش نشدن..."
________________
هرک خشکسش زد باورش نمیشد هرمیون روزنامه رو ازش گرفت
حال السرا هرمیولا در نسبت بود اون خیانت کرده ب9د به الیسی نگاه
کرد با کمالا ارامنشی داشت نان برشتوک میخورد" کاترین
کجا به II
هرمیون جیغمایی کوتاهای کشید هرک روزنامه رو از دستش بیرون
کشید تیتر روزنامه اینگونه بود
کشته شدن پرسی ویزلی معاون جدید وزیر
طبق گزارش خبرنگار ما پرسی ویزلی در دفتر خودش کشته
شده است وزیر بیش تر از این اجازه خبر نداده است
هرک ناراحت شد با اینکه زیاد از پرس یک خوشنشی نمیاد اما
دلش براک خانمر ویزلی میسوخت اونا تازه از عمر اتفاقی که
براک جین یکی افتاده بود بیرون اومده بودن ولی باید به عمر دیگرک
فرو میرفتند.
"اسلامر بنجاC دا"
کاترین اومد روک میز روبه روک هرک نشست " کاترین تو
اینجایی"خشکسش زده بود هفرمیون هقمر مونده بود
"اره پس میخواستی کجا باشم"کاترین همر شروع به خوردن
صبحانه کرد و نگاهفسش به روزنامه که هنوز روک میز بود افتاد و
انا را یرداشت و خواند
" اهقانا... خوب هرک احتما بخاطر اتفاقی دیشب اسنیپ خیلی
عصبانیکی شده براک همین خودشو شکل من دراورده و... این
________________
چیزا زیاد عجیب نیست به زودک مطالب بیشترک میخونیکی حالا
بیا صبحونتو بخور باید بریم"
"کجا"
کاترین ابرویی بالا برد"مگه نمیخواک تو مراسم تدفین برادر
دوستت شرکت کنی"
"اره میخوامر ولی مطمئنی میتونیمر بریم"
الیسی که حالا دست از خوردن برداشته بود داشت با
چوبدستیش ظرفها رو شستشو میداد "خود دامبلدور گفته
میتونیکی برک ولی با تغییر شکل به اونجا میریم"
"بهتره یکمر بریمر تمرین کنیمر براک اینکه سه ساعت دیگه
مراسم شروع میشه "کاترین بلند شد و هر دو هامر مجبور شدن
دست از خوردن بردارند و همراهش راه بیفتن به سالن رسیدند
"خوب هرک اولین جیزک که باید یاد بگیرک اینه که چه جورک از
طلسمر پاترونوس به عنوان پیغامر بر استفاده کنیکی... خوب به
جاک اینکه به یه خاطره شاد فکر کنایی باید به پیغامی که
میخواک بفرستی فکر کنیکی... حالا امتحان کنید و به طرف من
هرک در ذهنش تمرکز کرد گفت دامبلدور کجا رفته اما هیج
اتفاقی نیفتاد هفرمیون هقمر مثل هرک بود
"خوب براک دفعه اول شاید پیغامر فرستادندش سخت باشه یکمر
تمرین کنین درست میشه خوب دوباره امتحان کنین" هرک
________________
تمرکز کرد و ایندفعه گوزنی نر از چوبدستیسش خارج شد وبه
سمت کاترین رفت ودر کنارشی محو شد بعد نشی پاترونوس یکی به
شکلی سگ به طرف هرک اومد اولسشی کمی ترسید اما زود به
خودش مسلط شد سگ روک زمین میدوید و بعدش به طرف
هرک هجومر برد که هرک با اینکه سعی کرد وحشت نکند.
نتواسنت جلوک خودش را بگیرد چند قدمی به عقب برداشت و
صدایی در ذهنش جریان گرفت "دامبلدور رفته بیرون کار داره ما
خودمون تنها میریم" صداک کاترین بود
بعد از چند بار کا کردن بالاخره تونستن پیغام رو کامل رو
"خوب هرک اللانا باید طلسمر شکنجه رو امتحان کنیمر، ... خوب
چون اینجا موجودک براک اینکار نمیبینمر خوب چاره اک نیست
روکا مدرن امتحان کنین"
هر دو بهسش خیره شدن "انتر سین بچه ها من به این چیزا دیگه
عادت دارمر چیزیمر نمیشه" دست به سینه ایستاد و به هر
دوشون نگاه کرد
هرمیون چوبدستیشو طرف کاترین گرفت" کروشیو"اما اتفاقی
نیفتاد و طلسم یکی از چوبدست یک هرمیون خارج نشد
"هفرمیون براک اجراک این طلسمر یه سرک قدرت خاص یکی لازمه
اول از همه همر نفرت باید داشته باشی... خب هرک حاللا نوبت
ل9
"کروشیو"طلسم یکی از چوبدست یکی هرک خارج شد و به سینه
کاترین برخورد کرد و این کار باعث شد کاترین خمر شود و
سپس صاف ایستاد. لبخندک زد
"هرک خوب بلد ک. فکر کنم بتونی تمام طلسمهاک نابخشودنی
رو اجرا کنیکی... خوب هفرمیون پس باید یکمر با تو تمرین کنم"هرک
رفت روک مبل نشست و به تمریناتشون نگاه کرد که در اخر
هرمیون تونست طلسم یکی بفرستد
"خوب حالا که کامل یاد گرفتی... باید معجون تغییر شکل رو
بخورین تا اماده رفتن بشیم ... الیسی معجون ها رو بیار" الیس با
دو معجون که از روک انها دود بلند میشد آمد و به هر کدام یکی
داد و هر دو رفتن با اتاقهاک خودشان و معجون ها رو خوردن
و بعد از تغییر شکل رداهاک سیاهای رو که براشون گذاشته
بودن رو پوشیدن هرک تبدیل به یه پسر مو بور با چشمها یک
سیاه شده بود زخماشمر نبود و این خوشحالسشی میکرد از اتاق
بیرون رفت و هرمیون رو مشاهده کرد
او نمر رداک سیاهی تنش بود موهاش رنگ بلوند و چشمهاش
به رنگ سیاه در امده بود صورتش همر سفید بود
به جاک کاترین و الیسی دو پیرزن ایستاده بودن
"کاترین الیس"هر دو لبخندک زدن پیرزن سمت راست گفت "اه
من الیسمر یه موقع اشتباه نگیرک و من مادر بزگ تو هستمر
اسمت همر الکس هست هرمیون کاترین همر مادربزرگ تو
هست و اسم تو هم جنیفر،... هرک خیلی قیاقمر بد شده"
________________
هر دو خندیدن قیافه جفتوشون مسخره شده بود"نه خیلیکی
قشنگ شدین جفتتون"
"دورغ نگو... حالا بهتره راه بیفتیم " هر چهار نفر از خانه خارج
شدن و کمی جلوتر رفتن بعد هر دوک انها هر کدامر دسته هرک
و هرمیون رو گرفتن و اپارات کردن هرک همر دیگه از اپارات
حالش بد نمیشد عادت کرده بود ولی رفت و امد با ققنوس رو
در جایی تقریبا شلوغ ظاهر شدن و مردمر با رداهاک سیاه به
قبرستون هجوم میبردن هرک دست مادربزرگش را گرفت
هرمیون هم همین کار را کرد و به طرف قبرستون رفتن لوپین و
خانوداه ویزلی همر در اونجا حضور داشتند همشون رداک
سیاهفی به تن داشتن ماموران وزارت و نه هقمر در اطراف مردم
ایستاده و مراقب بودن هرک به طرفی کشیده شد داشت راه
رو اشتباه میرفت که مادر بزرگش اونو کشیده بود
مراسم تقریبا شلوعی بود هر چهار تاشون در کنار همدیگه راه
توانست رونا و جینی رو ببیند که در کنار همدیگه ایستاده بودن
و به قبر برادر خود خیره شده بودن چارلیک و بیلی و فلور همر
او نطرف تر ایستاده بودن اقاک ویزلی و خانم ویزلی همر پیش
یکدیگر بودن و خانومر ویزلی در اعونش اقاک ویزلی میگریست
اشویی در دلا هرک بوجود امد اونها رو مثل خانوداه خودش
میدونست تابوت در داخل قبر قرار داشت و بعد از چند دقیقه که
________________
پدر دعاتش تمومر شد. خاک رو رویش ریختن دنبال فرد و جرج
گش تا نوز تا اونا رو کمی دور تر از بقیه که چشماشونا قرمز
شده بود لوپین و کینگزلی و تانکس و بقیه افراد محفلی که هرک
میشناخت همر در جمع حضور داشتند مراسم تدفین دیگه تمومر
شده بود همه کمر کمر داشتند. پخش میشدن و بیرون قبرستان
اپارات میکردن
"هی...هی الکسی... دیگه باید بریم"
هرک برگشت هرمیون بود که صدانش میکرد"جیه"
هرمیون داشت بعسش نگاه میکرد" بریم همه دارن میرن"
"خوب بریم"هرک اخرین نگاه به خانوداه ویزلی که همشون
عزادار بودن انداخت در یه لحظه چشماک هرک و جین یکی با هقمر
تلاقی کرد روشو برگردان و همراه مادر بزرگش از قبرستان خارج
شد در اخرین لحظه تونست حرفهاک بین مودک و لوپین که رد
و بدل میشد رو بشنود
"الستور هنوز نتوانستین خبرگ از هرک گیر بیارین"
صداک خشن مودک گفت "نه معلومر نیست پاتر کجا رفته
امیدوارمر مرگ خوارا نگرفته باشن"
"فکر نکنم چون دیشب یه نامه اومد که میگفت هرک حالش
کاملا خوب..." هرک باقی حرف اشونا رو نتوسنت بشنود چون
مودک داشت با شک بعدش نگاه مکیرد(با چشمر جادوییسش) سر
خودش پایین انداخت به بیرون از قبرستان رسیدن الیسی
________________
دستشو گرفت و همراه همدیگه عیب شدن و چشماشو که باز
کرد جیزک جلویش نبود دوباره کاترین یادداشت را در اورد و کاعذ
اتش گرفت قصر پدیدار شد همه به طرفش راه افتادن
صبح روز بعد کاترین هرک رو بیدار کرد و به شی گفت که باید
کمی باهاش تمرین کند هرک صبحانه» خورد و رفت تو سالن یکی
که به اندازه کافی بزرگ بود
"خوب هرک اولا میخوامر یکمر بستن جمر پس بعتره یه مبارزه اک با
همر داشته باشیم ... خودتو ماده کن با شماره سه... یک
دو... "کاترین زودتر طلسمی به طرفش پرتاب کر فقط تونست
براک خود داشی سپرک زود دست و پا کند. هرک کمیک جا خورده
بود هنوز شماره سه رو نگفته بود"درس اول هیچوقت منتظر
شماره سه در دوئل نشو... حالا حمله کن" هرک چوبدستیشو
گرفت و در ذهنش گفت " سکتومر سمپرا" به راحتی اون طلسم
را دفع کرد و به طرف خودش فرستاد هرک سپعارک دوباره
ساخت و طلسمر منحرف شد و قسمت یکی از دیوار خراب شد.
طلسمی به طرف هرک اومد که اون به طرفی فرستاد و چندین
طلسمر فرستاد که تونست هماش و دفع کند به چوبدستیش
چرخش دایره وارک داد و طلالسمر به هموات صورت به طرف هرک
با شدت بیشتر میومد سپهرک درست کرد ولی طلسم سپهر
رو از بین برد و طلسمر به دستسش اصابت کرد و اونو نة نش بر
________________
زمین کرد لرزشی در بدنش بوجود امد کاترین وردک زمزمه کرد
و لرزش متوقف شد.
"هرک حالت خوبه "کاترین داشت بعدش نزدیک میشد. از جانشی
"حالمر خوبه... این چه طلسمی بود فرستادک"
کاترین لبخندک از روکا رضایت زد" وردش اساس پرزا
هست"هرک چند بارک با کاترین تمرین کرد و طلسماک مختلف
دیگه اک رو ازش یاد گرفت که تونست بعد از گذشت دو هفته
بر روک همه انها مسلط شود چیز عجیب یکی که براشی اتفاق
افتاده بود این بود که کاترین را دوست داشت (منظور رو بد
نگیرید)هرمیون همر با هرک تمرین میکرد حالا هر دو تاشون
خوب یاد گرفته بود هرمیون همر طلسمهاک نابخشودنی رو
راحت اجرا میکردن اخبار هر روز بدتر از روز قبل میشد حمله
هاک مکرر به همه جا ناامنی همه جا بود
هرک روک تخت نشسته بود در باز شد هفرمیون موههاک جلوک
صورتش را کنار زد"هرک بیا بریمر پایین"
"چتی شده مگه"
"دامبلدور اومده... فکر کنمر جیزک در مورد جاودانه ساز ها
فعامیده باشه"هرک به سرعت از جاک خود بلند و همراهفسش به
طرف پایین رفت جلوک شومینه هر سه نفرشون نشسته بودن
هرک و هفرمیون همر در کنار ان دو خود را جا دادن
"خوب هنمارک فکر کنمر بالاخره روزکا کا فکر میکردک رالدابل- - -
تونستمر جاودانه ساز بعد ک رو پیدا کنمر اونا در دهکده اک قایمر
شده باید به اونجا بریم"
"واقعا عالیها... کی میریمر به اونجا"
"شب به اونجا میریمر من و تو وهرمیون و الیسی اگه خودشونت
دلشون بخواد"
کاترین از اینکه نامش برده نشده بود دلگیر شده بود" پس من
چتایی منو یادت رفت"
دامبلدور با خونسردک نگاهی بهش انداخت" تو باید اینجا
بمونیکی"
"برای یک چتیک منمر میخوامر کمک کنم"
دامبلدور کمی عصبی به نظر میرسید" همین که گفتم تو نمایاک
اگه بلایی سر ما اومد تو میرک کمک میارک دیگه تمومر شد
حرفشمر نزن ... خوب شما دوتا برین تمرین کنین و هر طلسمی
که مشکل داشتین از کاترین..." کاترین سریع از جاک خود بلند
شد و رفت"... || || ا... خوب فکر کنم بیعتره از خودمر یا الیسی
بپرسین" با این حرف بلند شدن و وسط سالن ایستادائن به
تمرین کردن هر نوع طلسمی که بلد بودن رو امتحان کردن تا
شب مشغول همین کار بودن رفت کنار اتاق کاترین میخواست
صدانش کند که خداحافظی ازبش بکند جلوک در بود که صدراک
کاترین رو شنید
________________
"تا ابد که اینجا نمیمونیک ولی باید صبر کنیکی اللان موقعیت
همر سر و صدا نکن"
"ولی من حوصلمر سر رفته تا کی من باید اینجا قایمر بشمر منمر
میخوامر انتقام بگیرمر خودت که بهتر میدونی"
"من میدونم تو چتی میگی ولی کسی حرفتو باور نمیکنه"
اون صدا مربوط به یک مرد بود و دیگرک همر صدایک کاترین بود
"هرک اماده اک میخوایمر بریم" صداک هرمیون بود
نمیدونست چرا تو این موقعیتا همسش یکی مزاحمش میشد.
صداک پاک داشت میومد فورا با سرعت تمامر به طرف هرمیون
رفت و اونو کشید و از دید خارج شد صداک در اومد
"هرک چیکار میکنیکی"
"فکر کنمر حقی با تو باشه"نمیدونسبت کاترین در اخرین لحظه
دیده بودنش یا نه
"چتی حق با من باشه"
"در مورد کاترین صداش ونو شنیدم" هر یک تمامر حرفایی که رو که
شینده بود براش میگفت
________________
هرمیون سر خود را تکان داد" بعتره به دامبلدور بگیم "هر دو به
طرف پایین رفتن دامبلدور با آلیس بر روک مبلها نشسسته
بودلتا
دامبلدور لبخندک زد" هرک اماده شد ک؟"
"من باید چیزه معمای رو بهتوت بگم ... اگه میشه تنها"الیسی با
نگاه یکی از سر ناسازگارک از جاک خود بلند شد
"خوب هرک چی رو میخواستی به من بگی"هرک تمام
گفتگویی رو که شنیده بود رو تعریف کرد در کمال تعجب بود
وقتی حرفش تموم شباشد بازمر دامبلدور لبخند ک روکا صورتش
بود.
"شما نمیخواین هیج کارک انجام بدین"
"خوب... جلوشو بگیرین دیگه"
"جلوک چتی رو بگیرم"
"جلوک کاترین میخواد کارک بکنه"
"هفریک مثلا میخواد چیکار کنه بخواد به من حمله کنه یا اینحا رو
لو بده"
هرک کمیکی فکر کرد" خوب شاید همین کارو میخواد انجامر بده"
"براک اینکه مطمئن بش یکی یه بار بعت میگمر اینجا یه رازدار داره
اونمر منم و هیچکس دیگه نمیتونه بدون اجازه وارد بشه یا با
قصد پلید بخواد کارک انجام بده و در مورد بعدیک باید بگم که من
________________
به کاترین کاملا اعتماد دارمر اون جیزک به من گفته که امکان
هیج نوع خیانتیکی رو بعسش نمیده مخصوصا به تو"
هر دو تعجب کردند هردو برادر چطور به دو مرگ خوار اعتماد
میکردن "شما هقمر دارین مثل برادرتون اشتباه میکنین"
چشمان دامبلدور خیس شد. هرک از حرفی که زده بود ناراحت
شد" ببخشید. مننظورک نداشتم"
دامبلدور سرک تکان داد" خوب هریک حالا ماده ایک باید
بریم...الیس باید بریم"الیس دوباره پیداش شد و همگی با همر
به بیرون از خونه رفتن چند مترک جلو رفتن که پاترونوس یکی به
شکلی سگ به طرف هرک اومد ودوباره صداک در ذهن هرک
جان گرفت "امیدوارمر موفقی باشی"الیس دستشو گرت دامبلدور
همر دست هرمیون رو گرفت و بعد از چند لحظه در جایی دیگه
ظاهفر شدن.
همه جا تاریک بود دامبلدور چوبدست یکی خود را روشن کرد همه
هقمر به تقلید از او چوبدست یکی خود را روشن کردن و هرک
تونست با کمک نور ماه دیوارک مستحکمر در جلوک خود را
مشاهد کند. دامبلدور جلو رفت کمی این طرف اون طرف دیوار
رفت و پس از مدتی الیس رو صدا زد بعد تیکه از لباس مربوط به
بازوکا خود را پاره کرد و علامت شومر بر روک داستانش ظاهر
گشت نزدیک دیوار رفت صدا یک فریادش فضا رو فرا گرفت و خون
روک رداش پاشید و بعدش نور سبز رنگی از چوبدستی دامبلدور
________________
خارج شد و الیس نقش بر زمین شد هرک و هرمیون اصلا
هرمیون عصبان یکی به نظر میرسید "چرا اونو کشتیک"
دامبلدور کمی اشفته بود" براک اینکه خودش خواست
بکشمش... میدونسبت چه اتفاقی قراره برانش بیفته اما ترجیح
داد بمیره و چنین اتفاقی براش نیفته...وقتی یه مرگ خوار
علامت شومر از دستسش از بین بره به هر نوع یکی باعث میشه
اون انقدر زجر بکشه تا بمیره من فقط کارک کردمر که مرگ
براسش اسونتر باشه و بدون کوچکترین دارد... حالا زیاد ذهنتو
درگیر این نکن باید حواست به جلوت باشه"هرک تازه نگاه به
جلویش کرد دیگر دیوارک نبود وارد عار شدن نور سبزک همه جا
رو فرا گرفت که معبلومر نبود منبعسش کجاست چندین مترک جلو
که رفتن دامبلدور ایستاد هرک رفت جلو که دستشو هفرمیون
گرفت نگاهی به جلو کرد اعدادک روک دیوار قرار داشتن
"خوب چتیکی شده جرا نمیرین جلوتر"
"هرک حواستو جمع کن این یه تله است... هرمیون فکر کنمر تو
بتونیکی این معما رو حل کنیکی"هفرمیون جلو اومد وجیزک بعد از
گذشت ده دقیقه هنوز داشت به اعداد نگاه میکرد اعدادیک مثل
اعدادک که هرک خوانده بود نبود و حدس میزد باید اعداد
جادویی باشن.
هفرمیون که ساکت بود اخر حرف زد" خوب فکر کنمر باید به صورت
اعداد فرد پیدش بریمر خوب" با چوبدست یکی به یک یکی از اعداد زد و
بعد از مدتی به چند تاک دیگه همر زد که اتفاقی نیفتاد " فکر کنمر
باید طور دیگه اک پیش بریم" دوباره شروع به زدن چوبدستیش
به روک اعداد کرد بعد از جیزک حدود بیست دقیقه بالاخره
هرمیون با چوبدستی ضربه هایی زد که دیوار مثل دیوار ورود به
کوجه دیاگون تکان خورد و جا براک رد شدن یه نفر بوجود امد اول
دامبلدور و بعد هرک و بعد شمر هرمیون از دیوار گذشتن و چیزک
در هوا توجهشون جلب کرد که بالا پایین میرفت گردنبند بود و
هر یک حدس میزد که باید مال راون کلاو باشد به آن نزدیک
شدن دامبلدور دسانتاشو دراز کرد ولیک نمیتوانست لمساسش کند
برگشت و با تفکر همینطورک نگاه کرد هرک و هرمیون همر
ایستاده بودن و به منظره کلنجار رفتن دامبلدور با جاودانه ساز
نگاه میکردن که بالاخره دامبلدور موفق شد هرک همر زودتر از
بقیه دستشو به سوک گردنبند بلند کرد به محض اینکه دستش
به گردنبند برخورد کرد احساس بدک پیدا کرد
"نه هرک "فریاد دامبلدور بود هرک تمامر بدنش درد گرفته بود
روک زمین افتاده بود و جیزک که میخکوبسنش کرده بود این بود که
خودش در کنارشی افتاده بود یکی مثل خودنش هر دو ایستادن و
هرک خیره ماند نمیدونسبت باید چیکار کنه به هرمیون نگاه کرد
که ازنش جیزک بپرسد که دید هردوک اونها چوبدستیشونو به
طرف اونت گرفته بودن خواست چویدسیتشو برداره که متوجه
"چیکار دارین مکینین"
________________
هرمیون که گیج شده نمیدونسبت باید چیکار ککند" کدوم یکیتون
لاغریباC
هر دو هرک با همر گفتن"من هریم"
هرمیون که بدتر گیج شده بود نگاهفی به دامبلدور که از او کمک
بگیرد دامبلدور رو به دو هرک گفت "خوب پاترونوس هرک چه
هر دو هرک با هم گفتن" گوزن نر"
"خوب بذار یه چیز دیگه بپرسم" دامبلدور مشغول فکر کردن شد
هرک نگاهی به شبیه خودش کرد به روک پیشونیش دقت کرد
جاک هیچ نوع زخمی نبود
" صبر کن اونت زخمر نداره "هرک به اونا یکی اشاره کرد دامبلدور
فورا نگاه یکی به پیشونی هر دو انداخت و چوبدستیشو طرف اوت
یکی هرک گرفت "اوداکداورا" در اخرین لحظه که قرار بود طلسم
به هرک بخورد از جلوک طلسمر کنار رفت و چوبدست یکی را
دراورد ... چوبدست یکی خود هرک بود که در دستسش قرار داشت و
طلسمی به طرف دامبلدور فرستاد که دامبلدور اونو دفع کرد و
با همر درگیر شدن هرک خودش و پیش هرمیون رسوند و داشت
به مبارزه نگاه میکرد به نظر میومد که هرک خیلیک قوک باشد.
چون هیچ کدوم از طلسماک دامبلدور بعسش برخورد نمیکرد
حدود ده دقیقه ایک از مبارزه میگذشت دامبلدور داشت
شکست میخورد و خسته شده بود ولیک اوت یکی هرک اصلا به
________________
نظر نمیومد که حتیکی کم یکی خسته باشد و سر حال بود. هرک
چوبدستی هرمیون رو ازش گرفت
"هرک میخواک چیکار کنیکی"هرک اهمیت یک نداد و ارومر ارومر پشت
سر اوت یکی هرک رفت و دقیقا در پشت سرسش قررا داشت
میتوانست طلسمش کند که یکدفعه برگشت و طلسمی به
طرف هرک فرستاد هرک که هول شده بود فقط تونست از
جلوک طلسمر کنار برود دامبلدور دقیقا در همون لحظه
طلسمی فرستاد ولی اوت یکی هرک با سرعت عملیک بالا
دامبلدور رو طلسمر کرد و هر دو طلسمر هقمر به دامبلدور و همر
به هرک برخورد کرد که باعث شد هرک نابود شود ولیکی
دامبلدور بیک حالا روک زمین افتاده بود هرک زودتر جاودانه ساز
رو برداشت دیگه اتفاقی نیفتاد به طرف دامبلدور حرکت کرد
هرمیون همر همراهش اومد دامبلدور رنگش کاملا پریده بود
جاودانه ساز رو از هرک گرفت و با اخرین قدرتی که داشت
چوبدست یکی رو بلند کرد"رستج فدورا اسپرشن " طلسم سیاه
رنگ یکی بیرون امد و به جاودانه ساز برخورد کرد اونو به دو نیمر
تبدیل کرد سر دامبلدور محکمر به زمین برخورد. در سکوت
صداک برخوردنشی زیر دل هرک رو خال یکی کرد... دامبلدور مرده بود.
اونجا نشست اشک تو چشمانش جمع شده بود هرمیون
داشت گریه میکرد هرک سعی کرد خودشو نگهدارد ولی
نتوست در حالی که اشک از چشمانش پایین میومد هرمیون رو
بلند کرد چوبدست یک خودشو برداشت جوادانه ساز رو همر
________________
برداشت و بیرون راه افتادن سس یک دقیقه اک طول کشید بدون
هیج مشکل یکی به بیروت رسیدن هرک قصر دامبلدور رو تصور کرد
و هفر دو ظاهفر شدن اما با منظره اک که از خونه دامبلدور دیدن
خشکشوت زد و اشک در صورتشسوتا خشک شد. علامت لنتومار
باللاک خونه قرار داشت یک جمجمه که مار از دهاندش بیرون زده
فصل سیک و یک مبارزه دوم
هر دو ایستاده بودن نمیدونستن جیکار کنن یعنی کاترین خیانت
کرده بود نمیفهمید علامت شومر اونجا چیکار میکرد کسب یکی به
جزء کاترین در خانه نبود البته به جزء اون فردک که داشت تو
اتاق باهقاشی صحبت میکرد یعنی کاترین مرده بود به نظر میومد
کسی در داخل خانه نیست هیچ نوع صداک نمی آمد
هرمیون دست هرک رو کشید"هرک زود بالش باید بریمر الان
ماموراک وزارت خونه» میان"
"نه هرمیون من باید اولا مطمئن بشمر ببینم کاترین تو خونه
هست یا نه"
"برا یک چتی اخc"
"ابراک اینکه میخوامر بدون مر اون جاسوسسه یا نه "به طرف قصر راه
افتاد هرمیون پس از کمیکی مکثت دنبالش اومد و با هقمر رفتن.
در قصر کاملا باز بود و اثار سوختگی در همه جا یک خونه دیده
میشد و اکثر وسایل قصر با خاک یکسان شده بودن
________________
تمام قصر را گشتن ولی اثرک از کاترین یا جنازه کسی نشد
هرک و هفرمیون هیج کدامر وسایل مربوط به خود را نیافتن معلومر
بود نبرد در هفال اتفاق افتاده چون در طبقه بالا اثار به اون صورت
خرابی دیده نمیشد به اتاق دامبلدور رفتن و در اونجا شمشیر
گریفیندور رو مشاهده کردن و برداشتن زود از خانه خارج شدن
ممکن بود ماموراک وزارت خونه اللان بیان داشت از در خانه بیرون
میامد
اح "روک زمین افتاد و دستنش رو به پیشونیسش برد انچان دردک
احساس میکرد که انگار میخواست منفجر شود بالاخره تونست
با درد زیادک از روک زمین بلند شود که اشعه اک به طرفسش
اومد فورا سپهرک سشاخت و طلسمو دفع کرد بعد شخصی
که طلسمر رو فرستاده بود به همراه بقیه یاران خود از پشت
درختان بیرون امد فردک با شچمایک سرخ همچون خون و قیافه
مار مانندک طلسم رو فرستاده هفرمیون چند قدم یکی از ترسی به
عقب برداشت
"هرک اون ولدمورته"
"اره خودشه عقب وایسا"هرک این را در حالی که خود شمر
مطمئن نبود گفت هرمیون پشت سر هرک قرار داشت منتظر
مامورا بود ولی هیج خبرک نبود... دلهره عجیبی در ذهنش
افتاده بود | گc مامورا اصلا علامت شومر رو ندیده باشان چتیکی... نه
اونا باید حتما دیده باشن... یاد شمشیر افتاد در ذهنش مدام
تکرار کرد من احتیاج به کمک دارمر
" پاتر فرد منتخب به من بپیوند تا تو رو نکشم"
"هرگز"
"واقعا فکر کردک پاتر میتونی منو شکست
بدکا... دامبلدورنتونست منو شکست بده بعدش تو بچه میخواک
این کارو بکنیک "تکانیکی به جویدستیاش داد و طلسمی فرستاد
هرک سپهرک درست کرد و طلسمر به طرف دیگه اک منحرف
شد. صداک چندین اپارات اومد خوشحالیک در چشمان هفرمیوتا
موج میزد بازمر طرفداران هرک بودن و به موقع رسیدن وپیرمرد
جلوتر از همه حرکت میکرد و به محض دیدن علامت شومر و
مرگ خواران منتظر دستور هرک نشد و با مرگ خواران درگیر
"هرک باید بریم"
هرک حواسمش نبود ذهنش و به روک هاگزمید مترکز کرد ولی
نتونست اپارات کند پس باید یه جاک دیگه میرفتن به طرف جلو
حرکت کرد چندین مترک که حرکت کردن طلسم یکی از کنارشون
رد شد هرک برگشت کسی که طلسمو فرستاده بود ولدمورت
بود.
هرک یک یکی از طلسمایی که کاترین بعسش یاد داده بود رو فرستاد
ولدمورت اونو دفع کرد و طلسمی فرستاد که هرک اونو با
سپهرک به طرف دیگرک منحرف کرد ولدمورت چندین طلسمر
دیگرک پرتاب کرد که هرک توانست به زحمت اونا رو دفع کند.
ضعیف شده بود ولدمورت خواست طلسمر دیگرک
________________
بفرستد که از پشت طلسم یکی به طرفش اومد و مجبور شد اونو
منحرف کند و هرک از این فرصت استفاده کرد دست هفرمیوتا رو
گرفت فرار کرد
چندین طلسمر دیگه اک به طرفش اومد و هرک بدون توجه به
اونا به طرف جلو حرکت میکرد دور و برنش همه درخت بودن و
فقط یک مسیر صاف خاک یکی وجود داشت که هرک داشت از
روک اوت عبور میکرد
"خوب باعتره امتحان کنیم"هرمون این را گفت و چشماشو
بست و عیب شد هرک هفمر همین کا را کرد ولی نتوانست
طلسمی به طرفش اومد طلسمو دفع کرد کسب یکی که طلسمو
فرستاده بود ولدمورت بود که هرک حدس میزد طلسمی در این
جا گذاشته که کسی نتواند عیب شود هرک هم پشیمان شد
و اماده نبرد شد.
طلسمی مرگبارک فرستاد ولدمورت اونو به راحتی دفع
کرد"ولمدورت نکنه شمشیرو میخواک... تو خواب میتونیکی
لمساسش کنی" ولدمورت جوابش و با طلسمی فرستاد و پشت
سرش طلسم دیگرک فرستاد هرک یکی از طلسما رو دفع کرد
و دومی بهسش برخورد کرد تمامر بدنش درد شدیدک فرا گرفت
نمیدونسبت چه طلسمی روش به کار بردن اما با صداک سرد و
با یکی روح میخکوب شد "اواداکداوارا"هرک چشماشو باز کرد
ولدمورت چندین متر باهاش فاصله داشت طلسمر سبز رنگ
مستقیمر به طرف هرک اومد جسمی سریع در چندین
________________
میلیمترک هرک طلسمو بلعید فاکز به روک رمین افتاد و به
جوجه چروکیده اک تبدیل شد ولدمورت چوبدستشتیشو بلند
کرد اما هرک زودتر طلسمی به سوینش فرستاد
اما چندین طلسمر همزمان به طرفدش یورش بردن که مجبور
شد. اونها رو دفع کند. هرک هقمر بلند شد فاکز رو بلند کرد و به
طرف جنگل راه افتاد در اخرین لحظه نیمر نگاهی به جایی که
طلسمر فرستاده شده بود کرد افراد فرقه ققنوس بودن که
مودک در بینشونت بود میدوید اصلا به پشت سر خودنش نگاه
نمیکرد وقتی مطمئن شد به اندازه کافیک دور شده است
چشماشو بست و روک هاگزمید متمرکز شد و تونست عیب
شود منظره هاگزمید فرقی چندان یک نکرده بود فقط خالی تر از
قبل شده بود
"هرک" برگشت هرمیون بود که صداش کرد و ناراحت بود"جی
شد. تو چرا انقدر دیر اومد ک"هرک تمامر اتفاقایایی که بعد از رفتن
هرمیون افتاده بود رو تعریف کرد
"تو که خوبی چیزیت نشد"
"نه... ولیک حالا چیکار کنیم "نگاهش و به جلو افتاد دو نفر داشتن
در تاریکی در کنار همدیگر حرکت میکردن یکی قدنش کوتاه بود و
دیگرک کمی بلندتر از او به نظرش کمی مشکوک بود کسی
این وقته شب در هاگزمید بچرخند هرمیون همر نگاه هرک رو
دنبال کرد یک یکی از ان دو برگشت و بهشون نگاهی انداخت
و بعدش چیزک در گوش اوت یکی گفت و هر دو برگشتن
________________
"هرمیون اماده باشی" هرک و هفرمیون چوبدست یکی خود را بیرون
کشید و در دستشونت گرفتن ان دو داشتن زند یک میشدن که
صداک چندین اپارات از پشت سر هرک اومد لوپین و مودک
و تانکس بودن هرک برگشت ولی ان دو نفر دیگر نبودن غیب
شده بودن هنوز به طرز معجزه اساییک شمشیر در دستان
هرک قرار داشت
هرک تو حالت خوبه"
"اره حالمر خوبه» ممنون لوپین"
"صبر کن اول باید مطمئن بشیمر ببینیمر اون واقعا پاتره یا
نه... خوب تو اخرین نامه اک که براک ما نوشت یکی چتیک بود"
هرک به بی حوصلگی تمامر جواب داد" نوشته بودم که حالک
کاملا خو به شما نگران نشید"
خوب حال یعیه سوال همر از اون..."
"بس کن مودک اگه این هریه اون یکیمر هم حتما هرمیونه دیگه
لازمر نیست بپرسی بهتره برگردیمر به قرارگاه و هرک اونجا
برامون همه چتایی رو تعریف کنه"لوپین سرک به نشانه تایید تکان
داد و مودیک همر به ناچار پذیرفت و همه به قرارگاه محفل
ققنوس اپارات کردن خونه روبرشون ظاهر شد و همگی وارد
شد تا هنوز جیزک از خونه رو ندیده بود که موهایی قرمز دور
صورتش افتاد
"اوه... اسلامر جینی"
________________
||||||||||||||||||||
"سلام... تو کجا رفته بودک نمیدونی ما چقدر نگران شدیم
" فعلا وقت این حرفها نیست هرک باید همه چیز و از اول براک ما
تعریف کنه"خانوداه ویزلی همه با فلور که به تازگی عضو
خانوادشون شده بود در اشپزخانه جمع شدن و خانومر ویزلی
لباسی سیاه رنگی بر تن داشت و براک هرک سوپی درست
کرد و جلویش گذاشت هرک همر بسیار گرسنه بود شروع به
خوردن کرد بعد از اینکه کاملا سیر شد تمام ماجرا رو براک اون عها
تعریف کرد خواست در مورد جاودانه ساز ها همر بگه ولی یاد
حرف کاترین افتاد جاسوس یکی در بین اعضاک محفل بود پس
هنوز زود بود که بگه وقت یک ماجرا رو تموم کرد
مودک چحانه خود را خاروند "خوب تو مطمئنی که اون دامبلدور
ب9لا
"اره من کاملا مطمئنم ""
"خوب من نفهمیدمر دامبلدور براک، جتیکی مرد تو یه چیزیو دارک از
"بله من دارمر یا چیزیو مخفی میکنم و نمیتونمر فعلا به شما
چیزک بگمر همین تموم شد"مودک می خواست از زیر زبون
هرک حرف بکشد ولی هرک هیچ رقمه جیزک نگفت هرک همر
تا طرفاک صبح مجبور شد جواب بقیه رو بدهد با خستگی تمومر
بلند شد که برود.
جین یکی اومد طرفسش و به او کمک کرد انقدر خسته بود که اصلا
نفعمید چه جورک به اتاق رسیدن و به محض افتادن روک تخت
به خواب کاملا عمیقی فرو رفت فقط متوجه تکان خوردن تخت
طاهر روز بعد بیدار شد اول درست ندید بعد از اینکه چند بار
چشماشو به هم زد متوجه شد که جین یک روک تخت کنارشی
خوابیده است اول مونده بود که جینی چرا اومده تو اتاقشی. هفر
لحظه ممکن بود رون بیدار بشه... اتاق و خوب مشاهده کرد ولیک
اون اتاق خودش نبود و به احتمال زیاد اتاق جین یکی بود
بیک سرو صدا لباس عوض کرد و از اتاق خارج شد و به طرف
اتاق خودش رفت و در زد بعد وارد شد نگاهی به اتاق کرد رون
بیدار شده بود و حالت ناراحتی داشت او را نگاه میکرد
||||||||||||||||||| | مر روت"
رونا جوابش رو نداد روک تخت خوابید و پتو رو کشید رو
خودش "های رونا بذار برات توضیح بدمر من نمیتوانستمر تو رو با
خودمر ببرم"
"چطور تونستیکی هفرمیون رو ببرک ولی من رو... تو خودت
میدونی اوت با جینی چیکار کرده من میخوامر اتنتقامر بگیرم"
"ولی رونا من هفرمیون رو نبرد مراون خودش به زور همراه من
اومد. برو از خودش بپرسی"
" از اولی که از اینجا رفتی تا اللان رو باید برامر دقیقا تعریف کنیکی
نمیخوامر اون جیزایی که تحویل مودک داد رو تحویل من بدک"
________________
"باشه"هرک کل ماجرا رو براک رون بدون هیچ نوع سانسورک
تعریف کرد و رون همر دیگه اخلاقش کمی بهتر شد و بعدش با
هقمر به پایین رفتن تا صبحانه بخورند.
در اشپز خونه خانومر ویزلی و فلور و بیل و جینی و چارلی و
لوپین و تانکس و هرمیون وجود داشتن هرک هامر کنار جین یکی
نشست لبخند ک روک صورت جین یکی نشست صبحانه را با کمالا
اشتعها خورد بعدش بیشتر افراد از خونه بیرون رفتن فقط هرک
رونا و جین یکی و هفرمیوتا و خانومر ویزلی در خانه باقی ماندن...
هرک در اتاق نشسته بود و رونا و هرمیون هم روبرویش
نشسته بودن جین یکی هم براک کمک به مادرش پایین رفته بود
"هرک تو باید به یکی بگی"
"ولی مگه خودت نشنیدک که کاترین چتی گفت به جاسوس در
محفلی وجود دارد" خوب شاید اوت درست بگه ولی همونطوریکه
هر دومون فهمیدیمر اون به دامبلدور خیانت کرد...اگه خیانت
نکرده بود که باید ما با جنازنش روبه رو میشدیم"
"خوب شاید تو درست بگی... ولی ما که به لوپین گفتیمر دیگه به
کمیک بگیم"
وه... یادمر رفته بود بهتره به مودک بگیم"
"نه هنوز یه جاودانه ساز باقی مونده... مار ولدمورت ناجین یکی اولا
باید اونا نابود کنیم بعدلش میتونیم ولدمورت رو نابود کنیم، ... خوب
بع تره فکر کنیمر ببینیمر جاودانه ساز بعد یک کجا میتونه باشه"
________________
"خونه ریدلا هرک"
"شاید باشه ولیکی... بعیده... دامبلدور حتما اونجا رو زودتر از منو
تو پیدا کرده و گشته... فکر نکنمر اونجا باشه... بهتره بریمر پایین
شام بخوریم
دو هفته اک از اومدن هرک به خونه گریمولد گذشته بود و تیتر
هقمه روزنامه ها همسش قتل هفاک که در همه جا اتفاقی میفتاد
هرک در این روزها حسابی به کاترین فکر کرده بود اون چه
چیزک به دامبلدور گفته بود که اون او نقدر بعسش اعتماد داشته
است... در مورد کاترین چیزک به اعضایک محفل نگفته بود
خودشمر نمیدونست ولیک هیج حرف یکی ازش نزده بود... فاکز هم
دوباره بزرگ شده بود
هنوز به کاترین کمیک اعتماد داشت و نمیتوانست باور کند. او
خیانت کرده باشد ولی کجا رفته بود...اگه اون میخواست
خیانت کنه پس براک چتی تو گودریگ هالو کمکش کرده
بود... میتوانست اونجا رهاش کند تا بدست مرگ خواران کشته
شود... کشتن فرد منتخب حتما مقام بالایی پیش ولدمورت
داشت... از طرفی حرف هرمیون هفمر درست بود باید کاترین رو
پیدا میکرد و حقیقت رو از زیر زبونش بیرون میکشید... یه چیزک
وجود داشت که دامبلدور تا این حد بعسش اعتماد داشت... هنوز
جایی که ولدمورت ناجین یکی رو قایمر کرده باشه رو نتوانسته بود
________________
هنوز پیدا کند... حدس میزد باید جایی پیش خود ولدمورت باشد
بلبلدال جاییک کا ولدمورت پنهان نشسده ب9د. را پیدا میکرد... در افکار
روک تخت خودش نشسته بود و داشت به همر اینها فکر میکرد
باورنش نمیشد خودش به تنهای یکی تونسته بود براک بار ششم از
دستنش فرار کرده باشد اونت هقمر که پنج بارانش در دوئل بود واقعا
شانس داشت در اتاق باز شد
"هرک نمیایک پایین"
"تو برو من الان میامر جینی" چند دقیقه اک فکر کرد بعد نشی بلند
شد و رفت در اشپزخونه مودک و بقیه خانواده ویزلیک و لوپین و
تانکس بودن و براک اولین بار بالاخره هرک اقاک ویزلی رو همر
دید به نظر خسته میومد شام رو سریع خوردن و سه دوست از
جاک خود بلند شدن و به اتاق هرک و رون رفتن
"خوب شما جیزک به ذهنتون نرسید "هر دو سرشون رو به
علامت نفی تکان دادن
راستی هریک یه اتفاقی بد دیگه یک هقمر افتاده"
قلب هرک تند تند میزد"چتی شده... دوباره کسب یک مرده"
هرمیون قصد داشت هرک رو کمیکی ارومر بکنه "نه هرک کسی
نمرده همه سالمن ولی هاگوارتز ... هاگوارتز دیگه براک همیشه
تعطیل شد."
________________
هرک ارومر شد خوب اگه باز همر میشد که من نمیرفتم
دیگه... منو ترسوندک گفتمر حالا چتری شده"
"هرک بهتره به اعضایک محفل بگیمر یا حداقل به مودیک.
اون طورک اگه ناجینی همون ماره پیش ولمدورت باشه اگه اونا
قرار گاهش و پیدا کنند. ما میتونیمر نابودش کنیم"
"نه نمیشه محفل ممکنه جاسوس داشته باشه"
رونا به سخن درامد." هرک ما هیچکدومونا نمیدونیمر ممکنه اونا
کجا باشن...در ضمن در مورد مودک میشه بعسش اعتماد کرد
اون یکی از بهترین کاراگاه هاک وزارت خونه هستش...اون میتونه
بهمون کمک کنه یک یکی از دوستاک خود... دامبلدور، ... هقمر
هرک داشت فکر میکرد به نظر منطقی میومد
"خوب باید فکر کنم" بعدش خوابید و صبح روز بعد بیدار شد
هرمیون بالاک سرنش بود اولسش نفهمید هرمیون چتی داره میگه
و هرمیون مجبور شد دوبار بعسش بگه
"... هرک فکر کرد ک"هرک سرشو به علامت نفی تکان داد"پس
باید سریعتر فکر کنیکی"هرمیون و رون بیرون رفتن هرک هم چند
دقیقه بعد لباسشو عوض کرد یکمر گیج بود بیرون رفت در پایین
با منطره اک عجیب رو به رو شد. پروفسور تریلانی در انجا حضور
داشت خانومر ویزلی با نگاهی حاکی از نارضایتی بعسش خیره
بود "سلامر پرفسور"
"اه سلامر هرک"
هرک در گوشه کنار روت نشست "جایی شده این واسه چتایی
اومده اینجا"
"هرک مثل اینکه اصلا حواست نیست مدرسه تعطیل شده
ولی منم نمیدونم تریلانی جزء اعضاک محفل نیست"
هرمیون ادامه حرفش را گرفت "مودک میگفت دامبلدور خیلی
تاکید داشته که تریلانی نباید از مدرسه بیرون بره و اگه تعطیل
شد باید بیارندشی اینجا"هرک بخوبی میدوسنت به چه دلیل هر
چتایی باشه اون پیشگویی کرده بود و ولدمورت دنبالش میگشت
چهره تریلانی هیچ فرق یک نکرده بود همراه خانومر ویزلیک بیرون
رفت که اتاقش را بهسش نشان بدهد جینی در گوشه اک دور از
بقیه نشسته بود و در حالا تفکر بود هرک بلند شد و کنارشی
"جین یک چتی شده"
"برامر خیلی عجیبه من هر کارک میکنم کسی به مرگیر نمیده
حتی رون همدیگه باهام کارک نداره... نمیدونم چتی شده ولی
حتما یه جیزک هست... هرک تو میدونی جایی شده "جینی
نگاهش و به طرف هرک معطوف کرد
هرک که هول شده بود گفت" من نمیدونم چتی شده"
جینی روشو برگردون هرک نمیفهمید چرا همیشه صورتش
خسته به نظر میرسید. بلند شد به اتاق خودش رفت در اونجا
________________
کاملا موفق شده بود
چیزک ذهنش را مشغول کرده بود مطمئن نبود میشد. ازنش
استفاده کرد یا نه ولی اگه میتوانست کنترلش کند خیلی خوب
میشد ولدمورت با یک یک مثل خوددش روبهرو میشد و اینطورک
احتمال شکست دادنش بیشتر میشد... شمشیر گریفندور همر
رو تختش قرار داشت مجبور شد به بقیه دروغ بگه که اونو
نتونسته از ولدمورت پس بگیره.
درگیر روح ولمدورت که در بدنش قرا داشت شد اگه میتوانست
کنترلسش کند دیگه بهتر از این نمیشد باید کمی تمرین کرد تو
هاگوارتز ازایش تنوسته بود کارک کنه که بلاتریکس رو بکشه
حتما میتوانست کارک کنه که همین بلا سر خود ولدمورت
بیاد... اینطور یممکنه قدرتشمر بیشتر بشه... ممکن بود جسمش
را براک همیشه تسخیر کند ولی ارزش ریسکسش رو
داشت... بدنش پر از نفرت به اسنیب که به دامبلدور خیانت کرد
و پدر و مادرش را به ولدمورت رو لو داد تمرکز کرد که یکدفعه در
باز شد و تریلانی وارد شد. هرک اهای کشید اما تریلان یکی حالت
عادک نداشت صداش خشن بود
"افیایی که قدرت نابود که فرد متسختیب دارد برمیخزد...ورات
لرد بسیاه بر میخیزد === با قدرتی بیشتر به = » از نخوانا نخود فرد
برگزیده که او را نابود کرده است بوجحود هایی اید === او در
ماه بحوال یک بیل نیا میبایل . . . او هبهانه را سخت و اهل کاشفات ابریک
________________
سیاه بحامحکه بحادوگر یک رو فرا نخواهد گرفت. . . هیچکدامر از
|ن دو با وجحود دیگر که نمیتوانین زنده بمانند . . . او دارا یک
قدرت زیاد که هفسفات === هیچکدامر نمیتوانند با حضور دیگر یک
زنده بمانند . . . فرد مفتخت با قدرت نابودی قشری رو به تفرهایی
ندارد. . . او انشعکاسیت میخورد "چشمان پرفسور تریللانی به
حالت عادکا برگشت.
هرک خشکش زده بود نفهمید چه اتفاقی افتاده یعنی ممکن
بود تریلانی این بار همر پیشگوییش درست در اومده باشه
پرفسور تریلانی جیزک گفت و از در بیرون رفت هرک متوجه
نشد چتیکی گفت کاملا شوکه بود از این اتفاقف منظور پیشگویی
رو نفع میده بود... یعنی ولدمورت وارث داشت نمیشد. باور
کرد... داشت پیشگویی رو تو ذهن خودش تجزیه و تحلیل
میکرد... از خون خود فرد برگزیده نمیفهمید جیه
k > k > k > k > k > k >k<
هرک به مدت یک هفته اک در مورد پیشگویی فکر کرد ولی
بازمر عقلش به جایی قد نداد یعنی ممکن بود یک یکی مثل خود
ولدمورت که اونطورک بوجود بیاد خواست برود پایین که صداک
پا اومد و بعد نشی صدایک وارد افکارش شد و تمرکزلش شرو از
دست داد"هرک بیا پایین یه اتفاقی بدک افتاده"
"چتیکی..." اما دیگه رونا نبود وهرک همر با عجله پایین رفت در
سالن همه جمع شده بودن تانکس داشت گریه میکرد و خانومر
________________
ویزلی گرفته بودتش که روک زمین نیفتد هرک کنار جینی
ایستاد کینز گلی همر کنار اقاک ویزلی ایستاده بود
"لوپین با گرک بگ جنگیده"
طپش قلب هرک زیاد شد "حالا حالسش چطوره"
"معلومر نیست فعلا بردنسش سنت مانگو ولی به شدت زخمی
شده.. احتمالا زنده موندندش زیاده ولی زخمهاک خیلیکی بدک
برداشته هر چتی باشه هر دوشون اون شب تغییر شکل داده
بودن و به یه گرگینه کامل تبدیل شده بودن..."جین یکی ادامه
حرفش رو نگفت هرک ترس تمام جودش رو گرفته لوپین و
پیشگویی این دو تا اتفاقی همه در یک روز برانش اتفاق افتاده
ب9لاد
"چتیک شد که باهاش جنگید"
"خوب اونطورک که تانکس میگفت لوپین میخواست انتقام
خودشو ازیش بگیره ولی موقعی که اونو میکشاه به شدت
زخمی میشه و مجبور به فرار میشه بدشانسی چند تا دیگه
همر اونجا بودن و وقتی ماجرا رو میفهمن با لوپین درگیر میشن
و اونمر مجبور میشه از اونجا فرار کنه"
"من باید برمر سنت مانگو"فاکز بر روک شونش ظاهر شد
نگاهی بهش کرد گرمایی در بدنش احساس میکرد "کسی با
من نمیاد... خودمر تنها برم"
________________
"منمر باهات میام"
رون و هرمیون همر گفتند" ما همر میایم"
تانکس از بغل خانومر ویزلی بیروت اومد" برایمر هرک" هر دست
تانکس رو گرفت و رون و هرمیون رو همر دستشون رو به
همدیگه گرفتند "فاکز ما رو ببرر پیش لوپین "نمیدونسبت فاکز
منظورش رو فهمیده یا نه...
که در جایک دیگریک ظاهر شدن در یه اتاقی کاملا سفید بودن
لوپین روک تخت خوابیده بود داشت با تعجب بهشون نگاه
میکرد دو نفر در جلویش قرار داشتن یکیشوت قدش کوتاه بود و
دیگرک کمی بلندتر...
فرد بلند قد برگشت هرک با دیدنش تعجب کرد تانکس
چوبدستیدش رو دراورد لوپین داد زد"نه تانکسی این کاور نکن" قرد
کوتاه قد برگشت کسی نبود جزء دراکو مالفوک
هرک به طرز اتوماتیک وار چوبدستیدش رو دراورد و به طرف
مالفوک گرفت
کاترین که براک دفاع از خودش چوبدستیدش رو در نیاورده بود این
را گفت "نه هرک اینکار و نکن"صورتش را بالا اورد کاملا اشفته
بود" اون طرف ماست هرک "دراکو مالفوک همر چوبدست یکی
خودشو در اورد و به طرفشونت گرفت
"تو مرگ خوار عوضی اینجا چیکار میکنی"
لوپین عصبانیس به نظر میرسید"تانکسی ارومر باش...اون طرف
ماست"
تانکس کمیک ارومر شد و وبا تعجب به لوپین خیره شده بود" براک
چتی ریموس اوت یه مرگ خواره "هنوز چوبدستیاش روک کاترین
متمرکز بود
"براک اینکه من اونو میشناسیمر اونا هر چتایی باشه مادر خوانده
همفرکا
چوبدستی هرک از دستش افتاد خشکسش زده بود رون و
هرمیون هقمر بیک حرکت بودن
"این امکان نداره "پس جیزک که دامبلدور میگفت همین بود
براک همین انقدر بعدش اطمینات داشت
"هرک این حقیقت داره اون مادر خوانده تو است... البته کمتر
کسی میدونه که اون مادر خوانده تو هست" هرک نامفهمید
چیکار باید بکند اگه اون مادر خواندنش پس چرا این همه مدت
دنبالشی نیومده بود... یادش اومد که کاترین قبلا جواب این
سوالسش رو داده. کاترین ادامه صحبت لوپین رو گرفت"هرک من
تو عروس یک مادرت بودمر هیچوقت تا حالا توجه به اوت عکس یکی
که من و پدر ومادرت همراه با سیریوس گرفتین نشد ک... چرا ما
چهار تا کنار همدیگه» عکس گرفتیم...لیلی خواست من مادر
خوانده تو بشم... نمیخواست مثلا جلوکا جیمز کمر بیاره چون
او نمر دوستشو پدر خوانده کرده بود" لبخند احمقانه روکا صورتسش
نقش بست هرک با احساستش درگیر بود اما نفهمید جایی شد
________________
که کاترین رو بغل کرد بالاخره شاید اوت هقمر یه خانواده پیدا میک
فصل سیک و سومر مبارزه نهای یکی
چند روزک از ماجراک بیمارستان میگذشت. بعد از اینکه لوپین
خوب شد. اومد خانه گریمولد و تونست مودیک رو راضی کنه که
کاترین کاملا طرف ماست... مودک میخواست از کاترین قسمر
ناگسستنی بگیره که هرک مداخله کرد و به مودیک اجازه نداد به
خواستنش برسه
هرک قصه مالفوک رو هقمر گویش کرد فهمید که وزارتخونه کاملا
به مردمر دروغ گفته... ولدمورت براک انتقامر از لوسیوس مالفوک
که همه کارهاش رو خراب کرده بعد از شکنجه زیاد اونو کشته
بود.
چند روز بعد که نارسیسا مالفوک (بلک) این قضیه رو میفعامه
میخواد برگرده که با ولدمورت درگیر میشه براک اینکه پسرش
نجات پیدا کنه با ولدمورت مبارزه میکنه و باعث میشه که دراکو
فرار کنه و پیش ابروموت دامبلدور پناه بیاره. اونمر بعد از اینکه
این اتفاقا رو واسش تعریف میکنه تحقیقی میکنه وقتیکی از این
قضیه کاملا مطمئن میشه به اون پناه میده و اونو اون جا قایمر
میکنه تا در امان باشه.
________________
وقتی هرک به اوت خونه» میره اوت مالفوک رو مجبور میکنه» که
خودشو به هرک نشونت نده جوت میترسید انسش انتقامر هرک
باعث بشه بلای یک سر اون بیاد.
به کاترین میتونست به چشم کسی مثل سیریوس نگاه کند
اوت میخواست از نشی حمایت کند و تقریبا این کارو براک هرک
انجام داده بود این کارو در گودریگ هالو انجامر داد در صورتی که با
تحویل دادن هرک میتوانست مقام خیلیکی بالای یکی پیدش ولدمورت
بدست بیاره اما هرگز راضی به اوت کار نشد.
خانومر ویزلی موقع ورود کاترین به خونه گریمولد زیاد از کاترین
خوشش نمیومد ولی وقتیکی علاقه هرک رو نسبت بهسش فهمید
باهاش معربون شد
هرک به دراکو فکر کرد تقریبا مثل خود ه هرک بود یتیم شده و
هر دو از طرف ولمدورت چنین بلایی سرشون اومده بود دراکو
هیچکس رو نداشت اما هرک یه برترک نسبت بهسش داشت اوت
هقمر کاترین بود که مادر خوانده اش بود
کاترین از خاطرههاک خوابسش همراه با لیلی برانش تعریف میکرد
که هرک کاملا از انوها لذت میبرد
لوبین همر خوشحالا ب9لا بالالاخره لوالدسته بود یکیکی از دوستاک
قدیمیسش رو ببینه و همیشه با هم مشغول گفتگو بودن و در
مورد گذشته و اتفاقهایی که افتاده بود حرف میزدن... تانکس
هنوزمر از کاترین خوشش نمیومد و اینو همه در محفل حبس
میکردن لوپین هر جورک میخواست بعدش بفهموند که بین اون
________________
و خودش جزء یه دوستای ساده چیز دیگه اک وجود ندارد او
قبول نمیکرد.
مودک با نارضایت یک تمامر مجبور شد کاترین رو وارد فرقه کند ولیک
در جلسات کاملا محرمانه نمیذاشت اون بیاد هرک با کاترین در
مورد جاداونه ساز صحبت کرد گفت که فلامل و دامبلدور هر
دوشون معتقدنا که هر جا که ولدمورت باشه اونمر باید همونجا
باشه پس باید قرارگاه و انو پیدا میکردن و یک حمله درست و
حسابی میکردن.
مودک هم دیگه از این کشت و کشتار ناراضی به نظر میومد
"بالاخره باید اونم یه جا باشه که بتونه مرگ خوارانش رو در
اونجا نگهدارد و ارتشش رو در اونجا نگعدارک کند"
طعر بود و هرک در اتاقش نشسته بود و همینطورک مشغول
فکر کردن بود تمامر فکر و حواسش به ناجینی اخرین جاودانه
ساز بود اصلا نمیتوانست باور کند زمان انقدر سریع گذشته
باشد.
... دامبلدور و فلامل هر دو مرده بودن و بابت مرگ هر دوشون دو
جاودانه ساز نابود شده بود اسلاگهورن همر یکیشونو نابود کرده
ولیک اون فرصت بازگشت نیرو رو داشت بعضی موقع ها همر
توک خانه گریمولد اونو میدید ودر طی این چندین ملاقات
معجون بازگشت نیرو ازش گرفته بود که باعث میشد نیروک از
لادالستبدست تا رفته فورا برگردد
________________
"هرک یه خبر توپ برات دارم" سر روت داخل اتاقی شده بود ولیکی
بداندنش هنوز بیرونتا بود
هرک که تمامر مدت منتظر یه خبر خوب بود با هیجان گفت "چتیک
اشتبد۵
"بالاخره جاسوسی محفل رو پیدا کردیم" این رو هفرمیون که از
پشت سر رونا بیرون میومد گفت
"کایی... چه جورک"
"تازه عضو شده و من و تو نمیشناسی مسش... دادنش به
وزارت خونه که بفرستدش از کابان"
هفرمیون که کاملا خوشحال بود همراه با رونا وارد اتاق شدن و
روک تخت کنارک نشستند "خوب هرک حالا دیگه جاسوس یکی در
کار نیست حالا هقمر نمیخواک بگی"
"اره هرک بهتره بگی"این رو کاترین گفته بود که درو تازه باز
کرده بود "اونا باید بدونند که ولدمورت یه جاودانه ساز
داره... جاسوس یکی همر دیگه در کار نیست و اینطورک احتمالا
نابود کردنش بیسشتر میشه" کل جمع به هرک چشم دوخته
بورا
هرک دید که در تنگنا قرا گرفته بود و کاملا حق رو با اونا
میدونسبت گفت "خیله خوب باشه میرمر میگم ... اما فقط به
مود ک"همه سرک از روک رضایت تکون دادن
هرک پایین رفت و از اتاقی که معمولا جلسات فرقه» تشکیل
میشد مودک بیروت امد که داشت زیر لب با خودش حرف میزد
" اه... ببخشید پرفسور"
مودک کمی هولا شد و دستش نزدیک چوبدستیسش رفت ولی
وقتی فعمید چه کسی صدانش زده سعی کرد حالت عادک به
خود بگیره "بله پاتر... کارک دارک"
" میخواستمر در مورد موضوع معمایی باهاتون صحبت کنم"
"هر دو چشمر مودک ثابت شد"در مورد چه موضوعی"
"درباره همونجایی که من و پرفسور دامبلدور به اونجا رفتیم"
"واقعا افرین پاتر کار خیلی و خوبی میکنی این به ما کمک
بزرگی میکنه... خوب باعتره بریم به اتاق تو و اونجا باقی صحبت
ها رو بکنیم"مودک از هیجان نمیدونسبت چیکار کنه بالاخره پاتر
میخواست بعسش بگاه
هر دو با همر به اتاقی هرک رفتن وقتی وارد شد. هیچکس داخل
اتاق نبود و این باعث خوشحالی بود مودک با چوبدستیدش یک
مبل براک خودنش ظاهر کرد روبه روک هریک که روک تخت
نشسسته بود
هرک دهفندش باز کرد که حرفی بزند مودک دستشو بالا اورد
چوبدستیدش رو به طرف در گرفت و زیر لب وردک زمزمه کرد
"خوب حاللا حرفت و بزن"
________________
"من 9 پرفسور دامبلدور او نشب رفته بود بCر کا یکیکی از جاودانه
سازهاک ولدمورت رو نابود کنیم"
"جاودانه ساز... جاودانه ساز چحیه"
"به یه شرط به شما میگمر باید وقتی قراراگاه ولدمورت رو پیدا
کردین منو خبر کنین ... قبوله"
مودک چند لحظه اک خیره شد" باشه قبول "
هرک تمامر حرفایی که دامبلدور بعدش گفته بود رو براک مودک
تعریف کرد
"خوب پس با این حساب فقط یک یکی باقیک مونده ممنونمر پاتر
کمک بزرگی کردک"
مودک خوشحال از جانشی بلند شد و با قدم عاک کوتاه و سریع و
به طرف در رفت که هرک گفت:
"این حرفا فقط باید بین منو شما باشه "مودک سرک تکون داد و
از اتاق بیرون رفت.
به نظر خودش کار درستی انجامر داده بود بالاخره اعضاک محفل
جاشو پیدا میکردن و کار ناتمومر دامبلدور تمومر میشد
kkeksik
هنوز خبرک نرسیده بود هر سه دوست کاملا بی حوصله شده
بودند(نویسنده همر همین وضعو داره) که در یکدفعه با شدت
زیادک باز شد و کاترین که لبخندک برلب داشت گفت"هرک
جاشو پیدا کردیم"
________________
"کجا"
"خوب اوت توک یه جزیره قرارگاهش و مشخص کرده من زودتر
اومد مربعات خبر بدمر باید بریمر اونجا بقیه رفتن "هرک سریع
وسایلش را جمع کرد شمشیرو در دستش گرفت و اماده رفتن
شد. در بین راه که میخواست بیرون برود دراکو هقمر با عجله
بیرون اومد مثل اینکه کاترین قبلش به اوت هقمر گفته بود.
در موقع یکی که میخواستند از خانه خارج بشوند فقط جین یکی رو
دیدن که مجبور شدن اونمر رو همر با خودشون ببرت کسی دیگه
اک را ندیدند و این عجیب نبود چون همه محفلی ها باید
میرفتن تا با ولدمورت مبارزه کنند فاکز هم داشت همراه شوت
میومد هرک در پوست خود نمیگنجید میتوانست اخرین جاودانه
ساز ولدمورت رو از بین ببره و اوتا شاید بتونه کاملا از بین ببره
از خونه بیرون اومدن هرک پرسید" بقیه اعضا کجان"
|||||||||||||||||||
همه رفتن به جزیره حتی کل وزات خونه هقمر رفتن"
به بیرون رفتن کاترین دستشون رو گرفت و فاکز روک شونه
هرک نشست و همه زنجیره وار دست همدگیرو گرفتن و بعد از
چند لحظه در جایی حضور پیدا کردن حدود صد نفر در حالا
جنگیدن با غولها و دیوانه ساز ها در انجا حضور داشتن
هرک در ذهنش گفت من به کمک احتیاج دارمر منظره اک رو که
میدید باورنکردن یکی همه در حال جنگ بودن حیوانات سیاهی در
انجا بودن خودتا روک زمین خاک رو سرخ کرده بود صداک چندین
________________
اپارات اومد هرک برگشت از دفعه پیش که اونا رو دیده بود
بیشتر بودن وجند صد گریفین همراهشون بود
"دیوانه ساز ها رو دور کنید" پیرمرد سرک تکان داد و صداک
اکسپکتو پاترونومر همه جارو در برگرفت گریفین ها هم به
حیوانات وحشی ولدمورت حمله ور شده بودن نگاهی به
جلویش کرد قصرک در جلویش وجود داشت اما جیزک جلوتر از
اون جلوک دیدگانسش را گرفت ارتش اینفراک ها داشتن نزدیک
میشدن هرک جوبدستیشو بلند کرد و گفت "همه اتش درست
کنین با این حرف همه جوبدست یکی هاک خودشوتا (کاترین زودتر
چوبد سیتشو دراورده بود) رو به اینفراک ها گرفتن و هر کدام
طلسمر در ذهنشان گفتن به جزء جین یکی که فریاد میزد هرک
خوشحال بود که جینی این طلسمر رو کاملا بلد بود اینفارک ها
پشت سر هم اتیش میگرفتن و به خاکستر تبدیل میشدن
سرما هنوز در اونجا با اینکه اونا اتیدش درست کرده بودن وجود
داشت طرفدارانش خوب دیوانه سازها رو دور میکردن ولیکی بدک
این بود که این طلسمر قدرت زیادیک رو از جادوگر میگرفت به
صحنه نبرد نگاه کرد اعضایک محفل کسانی که هرک دیده
بودشون همه حضور داشتن و با غولها و مرگ خوارها میجنگیدن
ارتش اینفریک ها هقمر کمر کمر داشت از بین میرفت در میان عولها
توانست گروپ روببیند که داشت با یه عول دیگه به سختی
میجنگید. چندین متر اونور تونست هاگرید رو ببینه که مشغول
زدلا مرگ خوارهها ال9لاد
________________
باک بیک با موجودات ولدمورت که حیوانات سیاه عجیبی بودن
که هرک تا بحال ندیده بود در هوا همراه گریفین ها میجنگید
اتش هنوز بر روک اینفرها ادامه داشت جد نفر یک دیگه با شنل
هایی به رنگ آبی بودن که به کمک هرک اومدن اول نفهمید اما
بعد رش متوجه شد که این طا هقمر باید مال راون کلاو باشین با
کمک اونها دیگه داشتن بر اینفراک ها پیروز میشدن
جین یکی با یکی حال روک زمین افتاده بود هرک بالاک سرنش رفت
معلومر بود انرژیک زیادیک مصرف کرده بود از بطرک که اسلاگهورن
بعدش داده بود به جینیک خوراند تا حالسش بهتر شود
بوک گندک فضا رو فرا گرفته بود که نفس کشیدن رو مشکل
میکرد "اکسپکتو پاترونوم "گوزن نقرهاک از چوبدستی خاج شد
و به طرف دیوانه ساز هفایی که به دور چند نفر حلقه کرده بودن
رفت و اونها رو فرارک داد صحنه کاملا وحشتناکی بود همسش
خون خونریزک بود به فاکز که روک شوندش بود گفت "فاکز
همشونو دور کن" فاکز اواک قشنگی از خودش دراورد و به طرف
دیوانه ساز ها رفت و نورک سفید از بدنش بوجود اومد که باعث
شد همه دیوانه ساز ها دور بشن
طلسمی سبز رنگ به طرفش اومد از جلوک طلسمر کنار رفت
اپارات کند مجبور شد پیاده به اون سمت برود
نگاهی به اطراف کرد جینی بلند شده بود و داشت مبارزه
میکرد و مثل بقیه داشت اینفرک ها رو که دیگه خیلی کمر شده
بودند را اتیدش میزد خودش همر مشغول نابود کردن اونا شد
اینفارک ها رو بالاخره تونستند به طور کامل نابود کنند سرمایی
هنوز در وجود هرک وجود داشت و این نشونت میداد که دیوانه
ساز ها هنوز قدرتمند بودن شنل پوشهاک آبی رنگ به جنگ با
غولها رفتن که غولها تقریبا داشتن همه جا رو نابود میکردن و
اعضای یکی زیادک همر از محفلی و وزارت خونه رو کشته بودن.
او تونست قیافه لوپین و و بیل را روک زمین براک لحظه اک ببیند
اما وقتی نداشت. امیدوار بود حالشسون کاملا خوب باشه
"بچه ها بیاین بریمر داخل قصر"روت و هفرمیون که به صحنه نبرد
خیره شده بودن , با حرف هرک طرفسش رفتن و هر سه با عجله
به طرف قصر دویدن به حسابی بعسش میگفت ناجینیک اون تو
منتظرشه فاکز همر تازه اومده بود خوشبختانه در باز بود و هر
چهار نفر وارد قصر شدن دو راه پله رو به بالا بود یکی به طرف
زیر زمین میرفت و دیگرک یک راهفرو به لستبدعت تا جتدبیا ادامه دانشست
"هرمیون و رون شما برین بالا منمر میرم پایین کاترین تو هم برو
سمت جبپ هفر کمی مار رو پیدا کرد با پاترونوسی خبر بده همه در
عرض چند ثانیه به طرف راه مورد نظر خودشون رفتن هرک همر
به طرف زیر زمین راه افتاد هوا سرد و مرطوب بود اهسته از پله
ها پایین اومد جیزک توجعاشو جلب نکرد به اخرین پله رسید
همه جا تاریک بود. چوبدست یکی اش را روشن کرد در دیدک که
داشت فقط چند مونش در حال حرکت بودن دنبال مار بود باید
________________
زودتر پیداش میکرد به انتهاک راهفرو رسید ولی جیزک ندید اما
روکا دیوار نشان کنده کارک نشسده مارک را دبل
"بازشو" به زبون مارها گفت و دیوار از دو طرف فاصله گرفت و
نشان مار از وسط نصف شد و هر کدام به یک طرف رفتن جیزک
داشت در اعماق تاریک دیوار حرکت میکرد هرک چند قدمیک
عقب رفت تا به موقع بتواند در مقابل حمله از خودش محافظت
کند. فاکز هنوز روک شوندش بود و این باعث خوشحالیدش بود با
نور کمی که از چوبدستی هرک تولید میشد ٫ او می توانست
ببیند که مار از سوراخش بیرون می آید
ناجینی هنوز هیج حرکتی نسبت به اینکه بخواد به هرک حمله
کند نداشت این براش یکمر عجیب بود اما مار حتما فکر میکرد
"کروشیو"درد عجیبی تمامر بدنش رو فرا گرفت ممکن بود زیر
این درد بمیرد کسب یکی که طلسمش کرده بود مخواست حتما او
از درد شکنجه بمیرد صداک فریادک اومد دردش تمومر شده بود
هنوز چشماش و باز نکرده بود که در هوا معلقی شده و دوباره
روک زمین برگشت به سرعت چشماشو باز کرد کسی که
طلسمش کرده بود پیتر پتی گرو بود کسی که به پدر و مادرش
خیانت کرده بود و باعث شده بود اونا بمیرند... کسیکی که باعث
شد سیریوس به مدت دوازده سالا ازش دور باشه
________________
فاکز به ناجین یک حمله ور شده بود و داشت با اوت مبارزه میکرد
هرک در ذهنش گفت " سکتو سمپرا"پیتر طلسمش و منحرف کرد
هرک طلسمی دیگر فرستاد پیتر جاخالی داد و طلسمی به
طرفش فرستاد هرک همر فورا سپرک براک خودش درست کرد
که باعث شد طلسمر به سمت خودش باز گردد اونو همر اونو به
طرف دیوار فرستاد که باعث شد قسمت کوجکی از دیوار خراب
شود هرک چوبدستیش رو بلند کرد وایندفعه گفت "کروشیو"
پتی گرو فورا سپرک براک خودش درست کرد هرک همر فورا
طلسمر دیگرک فرستاد پتی گرو مجبور شد جاخالی بدهد
دهندش را باز کرد که طلسم یکی بگوید که هرک فریاد
زد "اواداکداوارا "طلسمر سبز رنگ مستقیم به سینه پتی
گرو برخورد کرد و محکمر سرش با دیوار برخورد پیدا کرد
خشمسش تازه فروکش کرده بود بالاخره تونست انتقامر خیلی ها
رو بگیره به فاکز نگاه کرد از همه جاک مار خون بیرون میریخت و
چشمانش همر دیگه جایی رو نمدید و کور کور مال داشت دمشو
به طرف همه جا میفرستاد
"فاکز بیا" با این صدا فاکز برگشت پیش هرک مار با شنیدن
صداک هرک به طرف جلو حرکت کرد هرک چوبدستیاش رو بالا
برد" راستتاح فدورا اسمیرنشین "نور سیاهی از چوبدستیدش خارج
شد و محکمر به سر مار اصابت کرد صداک گوشخراشی همه
جارو فرا گرفت که هرک گوشاشو مجبور شد بگیرد نور سفیدک
از بدن مار به بیرون پرتاب میشد. بعد از چند ثانیه مار به هزران
________________
تکه تبدیل شد و خونش روک هرک پاشید احساس ضعفهای
بعهدش دست داده بود
"فاکز تو برو به بقیه کمک کن" فاکز اوایی سر داد و بعدانش
ناپدید شد. هرک بطرک رو از جیبدش دراورد و همه مواد رو بالا
هرک مدتی به اتفاقی که افتاده بود فکر کرد بعد یادرش اومد که
باید بقیه رو پیدا کند. پاترونوس یک فرستاد خود شمر هم فورا
حرکت کرد و به در اصلی برگشت پاترونوس یکی دیگرک براک رون
فرستاد اما چند ثانیه اک صبر کرد ولی هیچ پیغامی دریافت
نکرد نگران شده بود نکنه اتفاقی براسش افتاده باشه اگه اینطور
میشد. هرک هیچوقت خودشو نمای بخشید از همونا راهی که
رونا بالا رفته بود رفت به راهروی یکی رسید که به درههاک زیادک راه
داشت. گوشش و به در چسبوند هیچ صدایی بیرون نمیومد
شاید طلسمر روک در گذاشته باشن درها رو به ترتیب باز کرد و
هر چقدر تعداد درها کمتر میشد. طپش قلبش بالاتر میرفت یه
در دیگه باقی مونده بود حدس میزد رون باید داخل باشد
شمشیر رو بیرون اتاق گذاشت که بقیه متوجه بشن
درو ارومر باز کرد و به داخل سرک کشید از صحنه اک که دیده
بود شبکه شد. فردک لاغر اندامر با چشم هایی قرمز رنگ.
ولدمورت درون اتاق حضور داشت و جلوک پایش رون بیهوشی
افتاده بود هریک به نظرش می آمد که اتاقی رو با جادو بزرگ
کرده بودن.
________________
درو با شدت باز کرد و وارد اتاق شد ولدمورت چندان فرقی
صورتش نکرد فقط یه نیمر نگاهی به هرک کرد به نظر میومد
" پاتر بالاخره پیدات شد خوب فکر نکنمر دیگه نیازک به این باشه
"چوبدستیشو به طرف رون گرفت "اواداکداوارا"
"زc|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||| "
نعره هرک در هوا پیچید
طلسمر سبز رنگ به طرف رون رفت " سکتو سمپرا"اصلا
حواسش نبود و طلسمو بلند گفته بود ولدمورت طلسمو
برگردوند و باعث شد قسمتی از دیوار خراب بشه نفرتی در
وجود هرک بوجود امد بیعترین دوستدش مرده بود بازم ولدمورت
اونو کشته بود تمامر اعضاک بدنش درد میکرد روح ولمدورت
داشتت بدنش و تسخیر میکرد روک زانو افتاد خودش از این اتفاقی
راضیکی بود شاید بتونه خود ولدمورت رو با یک یکی مثل خودش
طرف کنه. دردنش کمتر شد از روک زمین بلند شد و دیگه از
چشماک سبز بادامی خبرک نبود جاشو چشماک قرمزک گرفته
بود ولدمورت چوبدستیاش رو بلند کرد طلسمر قرمز رنگی
فرستاد هرک جاخالی داد دیگر در بدنش کوجکترین احساسی
نسبت به کسب یکی نداشت. نمیدونسبت داره چیکار میکنه تنبعها
کنترلی که داشت این بود که باهاش بتونه ولدمورت رو بکشه
طلسمی صورت یک فرستاد که ولدمورت همر دورک زد و از پشت
شنلش طلسمر دیگرک روانش کرد سپهرک درست کرد
ولدمورت چوبدستیدش رو در هوا تکونت داد و مارک به طرف هرک
حمله رو شد که هرک اونو به طریقی دایره وارکا جلوک خودشو
تکون داد و مار رو دور خود زد و یکدفعه طرف صاحبسش پرتاب کرد
که مار هوا رفت و ناپدید شد.
"یه چیزک یاد گرفت یکی پاتر"طلسمی به طرفش فرستاد که باعث
شد به خودش برگردد چون هرک سپعارک براک خودش دست و
پا کرد از پشت سپهر طلسمی فرستاد ولدمورت هقمر طلسمی
همزمان فرستاد که هرک فقط تونست از جلوک طلسمر کنار
برود ولدمورت کار هرک را تکرار کرد
"چیکار با چوبدستیت کردک دیگه اوت اتفاق سه سال پیش
"واقعا که خیلی ابله ا یک پاتر اصلا متوجه نشد یک سازنده
چوبدستی خودش میتوانه تغییراتی روکا چوبدست یک انجام بده
که قدرتش اصلا کمر نشاه" باید حدس میزد که اولیوندر رو براک
همین دزدیده باشن.
طلسمی به طرفش اومد مجبور شد طلسمو دفع کند و طلسم
باعث شد قسمته دیگه از دیوار خراب بشه هرک طلسمی
فرستاد که اینبار ولدمورت اونو به خود هرک برگردوندانش که اونمر
به سمت بالا منحرفش کرد.
طلسمر سبز رنگ یکی به طرفش اومد که اونو با سپهر مدافع قوک
دفع کرد صداک باز شد تا در امد جوبد سبیتدش روبلند کرد اما
ولدمورت فریاد زد "اواداکداوارا" طلسمر سبز رنگ داشت به
________________
طرفش هجومر میاورد جسمی جلوک هرک قرار گرفت و بعدش
در هوا معلقی بود هرک در دلش گفت
|||||||||||||| | = ک • • • = ل |
ولدمورت که هنوز متوجه چیزک نشده بود طلسمر دقیقا به
سیننشی برخورد کرد و خونسش از همه جا بیروت زد انگار با
شمشیر نامرئی ضربه خورده باشد همه این اتفاقات در کمتر از
چند ثانیه افتاده بود
هرک که شوکه بود فورا بلند شد و به طرف جسمی با موهاک
قرمز رفت که خودش و فداک هرک کرده بود.
جستبافی ب9اد
اولین روز که میخواست سوار قطار بشه... تو بارو که از دستدش
فرار کرده بود... تو بیمارستان سنت مانگو... همه خاطره هاک
مربوط به جین یکی مثل نوار فی ملی از جلوک چشمانش رد میشد
چشمانش دیگر به رنگ سبز بادامی برگشته بودن اشک
داشت مثل سیل از چشمانش جارک میشد اما هنوز کارش
تمامر نشده بود باید به کمک بقیه میرفت جین یکی رو به ارامیکی
خواباند بالاک سر ولدمورت رفت اکنون دیگه مرده بود اما این
هرک رو تسکین نمیداد چوبدستیدش رو به طرفش
گرفت "اواداکداوارا "طلسمی سبز رنگ بعسش اصابت کرد
اما هیج تغییرک در ولدمورت بوجود نیامد.
________________
هرک در دلا ارزو میکرد بقیه حالشونت خوب باشه نمیدونست
چحه اتفاقی و اسبه کاترین و هفرمیون و بقیه اعضا افتاده از در
بیروتا رفت
فصل سیک و جهارم وارت ولدمورت
هرک از در بیرون رفت شمشیر رو برداشت و اشکاک روک
صورتش رو پاک کرد به کنار در اصلی رسید هفرمیوتا رو اونجا دید
که صورتش زخم یکی شده بود
"هفرمیون چتایی شده"
"من هیچ یکی با چند تا این فرکا رو به رو شد مر حالمر خوبه... رونا
کجاست"
هرک نمیدونسبت باید چیکار کنه نمیخواست بهش بگه که
ولدمورت و رونا رو جلوک خودش به قتل رسوند
هرمیون که به سکوت هرک شک کرده بود گفت "هرک... اتفاق یکی
واسه رون افتاده"
هرک سرشو به نشونه تایید تکون داد"خوب وقتی من
رفتم..."هرک تمام اتفاق یکی رو که افتاده بود به هرمیون گفت و
اون همر محکمر روک زمین افتاد
"هارمین تو کاترین رو ندید ک"
________________
هرمیون که نشسته بود و داشت اشک از صورتش پایین میومد
سرشو به نشانه منفی تکون داد خیلی براسش عجیب بود دیگه
طاقت نداشت کاترین بمیره تا اللان دو نفر رو از دست داده بود
نگاهی به بیرون از قصر کرد دیگه ظاهر بود و مرگ خوارها
شکست خورده بودن ولی جزک که بیشتر بد بود این بود که
جنازه هاک زیادیک روک زمین تکه پاره شده بودن و افرادک که
بدون هیج احساسی میگشتن.
مسیر کاترین رو در پیش گرفت اماده بود ولی راهرو همینطورک
"هی تو اینجا چتی میخواک اشغال" به طرف صدا برگشت و دید
تصویر درون یک عکسی چنیین حرفی زده با عصبانیت مسیرشو
در پیش گرفت به جایی دایره اک شکلی رسید که به سه در
منتهیک میشد توجهش رو درک که باز بود جلب کرد در را باز کرد
و وارد اتاقی دایره اک شکلی شد. مردک با موهاک چرب گوشه
اک افتاده بود در داخلی وجودش نفرت یک شعله ور شد. چند قدمی
حرکت کرد متوجه روبه روک اسنیپ شد کاترین همر مثل
اسنیپ تکیه به دیوار ثابت به جلویش نگاه میکرد به نظر میومد
هر دو بیهوشی باشن اول رفت طرف کاترین نبض دستشو گرفت
نبضش میزد نگاهی به فضاک اتاقف کرد معلومر بود نبرده سختی
در گرفته چون همه جا سنگ ریخته بود و دیوارها تکه تکه بودن
"کانترین ... کاترین "اما کوجکترین حرکتی نمیتوانست بکنه طلسم
بیهوش یکی رو فرستاد اما هیج تاثیرک نداشت خواست حساب
________________
اسنیپ رو برسد اما کاترین بیشترین از این جیزا ارزش داشت
طلسمر دیگه اک انتخاب کرد و کاترین ایندفعه چشماشو به همر
میزد خوشحالا در وجود هرک بوجود اومد
"کاترین جه اتفاقی افتاده"
کاترین به نظر میومد که هنوز گیج باشد.
گفت "اون... اسنیپ... بکشم"
"چحتی اتفاقی افتاده"
کاترین سرشو چند بار تکونت داد بعدش سریع بلند و حرکت کرد
هرک برگشت اسنیپ دیگه اونجا نبود کاترین بدون توجه به
هرک از در خارج شد. هرک هقمر دنبال کاترین دوید
"کاترین کجا میرک "ولیکی توجه یکی بعسش نکرد و با توان قدرت به
سمت در خروجی میدوید از کنار هرمیون که گیج به نظر
میرسید رد شد و به بیرون نگاه کرد اعضاک محفل مثل اینکه
متوجه اسنیب نشده بودن چون بیشتر توجهشون روک زخمی
ها بود کاترین که دنبال جسمر سیاه رنگی در حال دویدن بود اما
یکدفعه تغییر شکل داد و تبدیل به سگ سیاه رنگی شد و با
سرعت بیشترک به سمت اسنیپ دوید بلاخره به نزدیک یکی
اسنیپ رسید و دوباره تغییر شکل داد طلسم یکی به سمتسش
فرستاد اما اسنیب اونو دفع کرد و دست از فرار برداشت
طلسمی به سمت بالا فرستاد ولی هیج تغییرک ایجاد نشد.
هرک به نزدیکیشوت رسید به طرف کاترین دوید اما مثل اینکه
مشت محکم یکی خورده باشد به عقب پرتاب شد فعمید باید
دیوار نامرئی درست شده باشد لوپین که تازه متوجه اوضاع
شده بود به طرف کاترین دوید ولی اون هقمر مثل هرک به عقب
پرتاب شد.
"کاترین تو از جوانا من چتایی میخواک"
"جونتو، خودت میدونیک واسبه جتیک"
"للابد بخاطر علاقت به اون توله سگ"
"خفه شو"کاترین طلسمی به سمتنش فرستاد اسنیب سپهرک
درست کرد
"تو خودت خوب میدونیکی که من اینجا رو لو دادمر تو حق ندارک
منو بکشی وزارت خونه منو پشتیبانی میکنه"
"براک من هیچ یکی معمر نیست من انتقام خودمو باید از تو
بگیرم"طلسمر قرمز یک فرستاد اسنیپ ایندفعه جا خالی داد و اون
همر طلسمی فرستاد کاترین اونو به طرف بالا دفع کرد هر دو با
همر طلسم یک فرستادن که طلسمر ها با همر برخورد کرد و هر
کدامر به یک طرف پرتاب شدن اسنیپ طلسمی فرستاد کاترین
سپهرک درست کرد اما طلسمر از سپهر رد شد و به کاترین
برخورد کرد به محض افتادن کاترین اسنیپ خودشو عیب کرد و
فرار کرد کاترین عصبانی بود اما وقتیکی چشمش روک هرک افتاد
ارومر شد.
"کاترین چه اتفاقی افتاده ...اون چتی میگفت "
________________
کاترین کمی فکر کرد بعدش گفت"هرک میدونی اسنیپ اینجا
رو به ما محفلی ها و وزارت خونه لو داد"
"ولیک اون که میخواست تو رو بکشه"
"هرک این ربطی به این قضیه نداره من با او کینه شخصی
دارم... میدون یکی فکر کنمر میخواست با لو دادن اینجا کارک رو که
در حقی لیلی و جیمز کرده بود رو جبران کنه یعنی میخواست به
طور عیر مستقیمر به تو کمک نه"
"ولی اوت دامبلدور رو کشت... چطور میخواست به من کمک
کنه تنها کسی که میتوانست به من کمک کنه خود دامبلدور
بود"
"نه هرک اینطور نیست دامبلدور خودش گفته بود اون اینکارو
بکنه ما خاطره دامبلدرو رو اون موقع دیدیم. ابرموت به من نشون
داد دامبلدور خودش گفته بود اصلا من اون خاطره رو دارمر بعدا
بهت نشون میدم..."
هرک گفت "براک همین بود که ابروموث نمیخواست اونو بکشه
اون میخواست از ولدمورت انتقام بگیره درسته"
"اره هرک حالا بهتره بریم"
"حال\ اون کجا رفت"
"نمیدونم... ولی من تا اخر عمرمر دنبالشمر یا من میمیرمر یا
اون" بعدش وقتی نگاه هرک روک خودش دید گفت "البته بعد از
اینکه تو ازدواج کردک و تونستیک روک پاک خودت وایس یکی"
________________
هرک که از این همه اطلاعات داشت منفجر میشد یکدفعه
چشمام سیاهی رفت و محکمر بر روک زمین افتاد
kkk
" براک چتایی بیهوش شد."
"هفرمیون براک اینکه انرژک زیادک رو از دست داده تازه خیلی
دوومر اورده اونمر فکر کنمر بخاطر معجونی که از اسلاگهورن
گرفته درسته پرفسور؟"
"اره من یکی از قوک ترین معجون هامر رو ساختم"
چشمعهاش و ارومر ارومر باز کرد و قیافه چندین اشنا رو در برابر
خود دید ریموس لوپین و بعدش کاترین و هرمیون و اسلاگهورن
" من کجام"
"اه هرک بالاخره بعونش اومدرک فکر نمیکردمر اللانا بعویش
بیاک... تو الان تو خونه پدر و مادرت هستی"
"چند وقته این جام"
" حدود یک هفته"
"از روک تخت بلند شد ولی دستی نیرومند دوباره اونو به تخت
برگردون این دست متعلقی لوپین بود
"رون و جین یک اونا چتی شدن"
هرمیون چشمانش پر از اشک شد "اونارو... چند روز پیش
مراسم تشییع جنازشون بود"
________________
هرک اشک از روک چشمانش جارک شد اسلاگهورن که لباس
ابی پوشیده بود گفت "هرک بهتره بخوابی...تو هنوز خسته
اک" بعدلش متظر جواب هرک نشد و به زور معجون بد مزه اک رو
در حلقش ریخت و دوباره چشمانش سیاهی رفت
kkk
ایندفعه وقتی چشماشو باز کرد فقط کاترین روک یک صندلی
نشسته بود و به نظر خواب میومد جیزک داشت مثل خوره
وجودشو میخورد میخواست خاطره اک رو که کاترین گفته بود رو
ببینه عمر رونا و جینی دیگه عادک شده بود و فقط موقع فکر
کردن عمگین میشد از روک تخت بلند شد و به سمت کاترین
رفت. به محض رسیدنا ، کاترین از خواب پرید"چتایی شده چرا از
روک تخت بلند شد ک"
"میخوامر خاطره اک که گفتی رو ببینم ""
"خوب بعدا برعت نشون میدمر تو الان باید استراحت کنیکی"
"نه"هرک این را با فریاد گفت
"خیله خوب باشه... ارومر باش... دنبالمر بیا" وقتی پایین رفتن وارد
هال شدن روک میزک قدح اندیشه وجود داشت
"کاترین توجه جورک این خاطره رو بدست اوردک"
"دام بدور میدونست که برادرش انتقامش و از اسنیپ میگیره
براک همین این خاطره رو خودش به جا گذاشت که با اسنیپ
کارک نداشته باشه... حاللا اول تو"
________________
هرک سرشو مطیعانه داخل قدح فرو برد پایش از زمین جدا شد
و به محض باز کردن چشمانش در جنگلی سیاه حضور داشتن
کاترین همر در کنارشی قرار داشت در جلوشونت دامبلدرو اسنیب
قرار داشتن و دامبلدور به نظر عصبانی میومد
"سوروس تو باید اگه در موقعیتیکی قرار گرفتی که مجبور بودک
"ولی من نمیتونمر پرفسور ... اصلا اگه برادرتون از این قضیه
اطلاع پیدا کنه منو احتما میکشته و این هیج فایده اک نداره"
"من جیزک واسه اون میذارمر که اگه یه موقع من توسط تو
کشته شد امر اون باهات کارک نداشته باشد."
"ولی من نمیتونمر شما رو بکشم"
" یادته وقتی تو رو اورد مر اینجا گفتمر هر کارک بگمر باید انجام
بدک و تو قبول کرد ک"
"اما..."
"سوروسی"
"یه چیز دیگه من میدونم که وقتی اون موقع اومدمر پیشت
فعامیدک که من جایی رفتم که براک ولدمورت اهمیت زیادک
داره و احتمالا بعدا هقمر مثل حالا بعات احتیاج دارمر پسر باید
بدون یکی ولدمورت جاودانه ساز داره این چیزیه» که باعث میشه
عمرش طولانی و همر فنا ناپذیر باشه"
برقی در چشمان اسنیبپ ب9جتحولاد امد"میشه دقیقی نر بگین اون
"فقط همین قدر بدون یکی کافیه... یه چیز دیگه من به هرک پاتر
همر اینو خواهم گفت و تو باید در این راه بهسش کمک کی"
هرک برق نفرت رو در چشمان سوروس اسنیپ دید "ولی من
نمیتونمر با اون کارک رو انجامر بدم...اون هیچتی بلد نیست"
"سوروس میدونم اون براک اینکار خیلی جوونه ولی بعد از من
اون بنر از هر کسی میتونه این کارو بکنه"هفرک کمیی احساسی
عرور بهسش دست داد
II ||||||||||||||||
لهد9ر9لدر
اسنیب خشم و نفرت در صورتش پیدا بود" باشه"
"هرک بهتره بریم" بعد از چند لحظه روکا صندلی کنار میز
نشسته بود حالا همه چیز و فعمید
"تو سیریوس رو دوست داشتی، درسته؟"
حالا اره مدرن 9اگتی پدرات با مادرت دولت تا لندبال منم از اون
تو وزارتخونه» بخاطر اینکه در اوت مبارزه شرکت داشتمر منو ارور
کردن و اللات در استخدامر وزارتخوانه هستم... راستیک شنیدم تو
هقمر میخواک ارور باشی در سسته"
هرک سرک به نشانه تایید تکان داد کاترین هقمر گفت "ناراحت
نباش تو امسال که قبول شدک فقط..."
________________
"ولی من که امسال فقط چند هفته مدرسه بودم"
"نه هرک اشتباه نکن تو نصف سال اونجا بوک و همه نمره هات
حاکیکی از اینه که تو راحت میتوانست یک امسالو قبول بشی در
ضمن یادت نره تو ولدمورت رو نابود کردک اللانا تیتر همه روزنامه
ها تویی و وزارت خونه مجبور بود واسه تو اینکار و بکنه و یه چیز
دیگه "کاترین سرشو پایین انداخت "رون و جینی هر دو نشان
درجه یک مرلین گرفتن"
هرک بیعتر میدونسبت این هیج دردک رو از اونا کمر نمیکرد
"کاترین من چند روزه بیه شوم"
" بیش از دو هفته هست که تو بیهوش یکی... هرک هفرمیون اللانا
میاد پیشت من میرم وزارتخونه اگه مشکلی داشتی خبرمر
کن"کاترین لبخندک زد و از خونه بیرون رفت به محض باز کردن
هرمیون در جلوک در ظاهر شد بعد از صحبتی با کاترین وارد
خونه شد. لباسی ابلایی و شلوار جین پوشیده بود اما جیزک که
هرک رو اذیت میکرد چشمانش بود که هنوز کم یکی پف داشت
دستشو دراز کرد و با هفرکا دست داد"سلام هرک" بر روک
صندلی کنار هرک نشست
"اسلام... هرمیون خانومر ویزلی اونا حالشون چطوره"
"اونا حالشون خوبه» البته براشون کمی سخت بود اما عادت
کردن... چند بار هقمر اومدن عیادت تو"
"هفرمیون راستیکی تو همر مدرسه قبول شد ک"
________________
ره منمر قبول شدم و مخیو امر یه اورور خوب بشمر براک همین
اومد مر اینجا که کاترین کمکمر کنه"
هرک کمیک فکر کرد و جیزک یا دانش اومد " دراکو مالفوک کجاست
اوت مجتبS شد."
"خوب اوت الان به سن قانونی رسیده و میتونه خودنش زندگیسش
رو اداره کنه و تمام ثروت خانوادگیش بعسش رسیده"
هفرمیون از روکا صندلی بلند شد و به کنا پنجره رفت صبح بود
هرمیون روش و برگردون طرف هرک موشو با حرکت سر تکون داد
وو این کارش باعث شد حالتیک در هرک ایجاد بشه
"هرک میخوامر به حقیقت یکی رو بهت بگم ... خوب گویش کن ممکنه
این حقیقت زندگی جفتمون رو زیر و رو کنه... دراکو از من
خواسته امروز باهانش برمر یکم برگردمر و به عنوان دوست
دخترش باشم"هرک احساس بدک بعسش دست داد"راستش
میخواستمر بدونم... تو... "
هرمیون مثل اینکه دنبال کلمه اک مناسب میگشت... هرک یاد
لبخند کاترین افتاد و بدون اختیار گفت "هرمیون امروز با من میاک
بریمر بیروت... به عنوان..."هرک دیگه نتونست باقیسش رو بگوید
ولیک هرمیون متوجه منظور شده بود
هرمیون لبخندک از روک خوشحالی زد و گونه هرک رو بوسید
و این اغاز دوستای هرک با هرمیون با عنوان دوست پسر و
د9لسددت دختر بود
________________
kkk
بیست سال یکی از ان ماجرا میگذشت هرک بعد از سه سال با
هرمیون ازدواج کرد جشن با شکوهی براک خودشون برگزار
کردن همه مردم هرک رو به عنوان ناجی جادوگران میشناختد
یک ارور خوب در وزارت خونه شده بود صاحب دو تا بچه یک یکی پسر
و دیگرک دختر چشمهاک پسرش قرمز بود نمیدونست چرا
اینجورک شده ولیکی چشمعهاک دخترش مثل خودش سبز بود
اسمر دخترش رو گذاشته بود جولیا و اسمر پسرش و گذاشته بود
الکس
بعد از ازدواج با هرمیون فعمید که هفرمیون از همون اول
دوستدش داشته و فقط وقتی از هرک ناامید شده که در سال
چهارم از اوت دعوت نکرد و گفت از چو خوشش میاید هرمیون
همر از رونا بدنش نمیومد ولی هرک رو ترجیح میداد و شمشیر
گریفیندور هامر به مدرسه یرگردونده شد و در جاک همیشگی
قرار گرفت
کاترین همر بعد از ازدواج از هرک خداحافظی کرد و رفت دنبال
استنیب
کاترین در اون مدت کلی به هرک رسیدگی کرده بود
دخترش ۱۶ سالش بود و پسرش ۱۲ سال هر دو به هاگوارتز
میرفتن هر دو فرزندانش در کمالا تعجب هرک جزء گروه
استلایترین بود نمیفعمید چرا این جورک شده بود اما هرک به یک
________________
چیزک افتخار میکرد... ان دو از قدرت جادوی یکی خوبی برخوردار
بودند.
خانه ایکا در هاگزمید داشت با هرمیون زندگیک کاملا خوبی
داشت تنها جیزک که باعث ترسدش میشد. این بود که اتفاق یکی
براک فرزندانش بیفته چون بعضیکی از طرفداراک ولدمورت زنده
بود لبل- *
هرک هنوزمر عذاب وجدان یکی نسبت به مرگ رون و جینی داشت
دیگه همه چیز تمومر شده بود اون خوشبخت بود... یه خونه...
یه کار درست ... و... یه خانوداه خوب.
هنوز در پیشانیش اثار زخمر صاعقه مانند نشی وجود داشت فکر
میکرد بعد از کشتن ولدمورت زخمر از بین بره ولی هیج اتفاقی
نیفتاده بود
لوپین و تانکس با هقمر ازدواج کردن ولی قرار بر این شد که
هیچوقت بچه دار نشان هرک بعد از ازدواج در مورد پیشگویی به
هرمیون گفت که اونمر گفت خودتو ناراحت نکن اون معمولا
بعضی از پیشگوییاش درست درمیاد
هرک تو دفتر شنشسته بود و داشت به زندگیسش فکر میکرد که
یکدفعه نویل وارد شد وصورتش ناراحت بود صورتش خیس
بود"هرک... هرک"
"چحیه چرا از قدر هفولایی"
"هرمیون... هرمیون" طپش قلب هرک بالا رفت "خونتون"
هرک نویل رو به کنارک زد و بیرون از دفترش ذهفندش در روک
خانه خود در هاگزمید متمرکز کرد و بعد از چند لحظه جلوک
خانه قرار داشت عده یک زیادک درانجا جمع شده بودن وداشتن
بالا رو نگاه میکردن نگاهش و به بالا گرفت علامت شومر ... نه
چنین جیزک امکانا داشت... بعد از بیست سال علامت شومر
مردمر رو دوباره به وحشت انداخته بود... با سرعت به طرف خونه
راه افتاد با تنه مردمر رو کنار زد و بالاخره وارد خانه شد
"هرمیون... هفرمیون" هیج صدایی جواب نداد به طرف اتاقی
خوابشون رفت و در اونجا هفرمیون رو دید که روک زمین افتاده
بود و در چندک عقب تر الکسی با چشماک گریان به مادرش
خیره شده بود و چوبدست یکی اش در کنارشی افتاده بود
"الکس تو حالت خوبه "الکسی سرک به نشانه تایید تکان داد
نبض هرمیون رو گرفت هنوز میزد و این باعث خوشحالیش شد
و هرمیون رو فورا با طلسمی به سنت مانگو فرستاد پیش
الکسی برگشت و دو دستش را گرفت "دقیقا بگو چه اتفاقی
افتاد "
الکس کمی من من کرد بعدش گفت "پدر من نمیخواستمر این
طورک بشه...اون سرمر داد زد و منم عصبانیکی شدمر و
طلسم... طلسمر مرگ رو روش اجرا کردم" این براک هرک خیلی
عجیب بود الکسی خیلی به مادرش وابسته بود امکان نداشت
اون چنین کارک بکنه
________________
"گریه نکن فقط یه لحظه صبر کن" تمرکز کرد و وارد ذهن الکس
الکسی داشت وارد خونه میشد. در و باز کرد صداک دو نفر در
داخل خانه میامد که سر همدیگه فریاد میزدن الکسی به طبقه
"تو حق نداشت یکی این کارو بکنیک اون پسر یک یکی از دوست هاک
من و پدرت بود"
جولیا با چشمعاک سبز به مادرش خیره شد و گفت "خواست
به من دست نزنه... تازه من حافظشو درست کردمر که نفهمه
من طلسمر شکنجه رو روش اجرا کردم"
"اونا هر کارک کرده باشه تو حق نداشتی اینکارو بکنیکی... اللان
به پدرت میگم"
رفت طرف شومینه که یکدفعه دخترش فریاد زد"تو حق ندارک
اینکارو بکنیکی"هرمیون برگشت و نگاه جولیا کرد "من چند ساله
فهمیدمر ایندمر چیه... من قدرت زیادک دارمر من میدونمر پدر با
ولدمورت چیکار کرده ولی نمیتونه اینکار و با من بکنه... من
پیشگویی رو اونموقع که پدر بعات گفت رو شنیدمر وارث لرد
سیاه از خون خود فرد برگزیده برمیخیزد یعنی من... مادر تو همر
بیا با من باشی نمیدونیکی قدرت چه لذت یکی دارد"
"تو چه بلایی سرت اومده" هرمیون اینرا گفت و به طرف جولیا
قدمر برداشت که یکدفعه چشمانش از حالت سبز به رنگ قرمز
تغییر حالت داد"حالت خوبه... دارک کمر کمر منو میترسونیکی"
________________
"اره مادر من میخوامر تو بترسی این چیزیه که من خوشم
میاد... قدرت... همه مردم ازت بترسان... حالا نمیذارمر کسب یکی
مثل تو نقشه هاک منو به همر بریزه... او اداکداوارا "طلسمر سبز
رنگ به هرمیون برخورد کرد که باعث شد روک زمین بیفتد
"جولیا تو چیکار کرک " جولیا برگشت لبخندک شیطانی زد و
یکدفعه همه جا سیاه شد هرک برگشت فور الکسی رو پیش
نویل برد و گفت مواظبش باشد بعدش کمی فکر کرد کجا
میتواند دختریش را پیدا کند که یکدفعه ناخوداگاه به لیتل
هنگلتون اپارات کرد و در اونجا تونست دو نفر را در کنارهم
تشخیص بدهد اول یک جولیا و دومی این امکان نداشت کینگزلی
"پس همه اینکارا زیر سر تو هفست در سسته"
"اره پاتر من همه اینکار و رو براک خودمر کردم...اره من زودتر از تو
معنی پیشگویی رو فهمیدم..."هرک دیگه کوچکترین معلتی
نداد و در عرض چند دققه تونست کینگزلی رو بکشه هرک
خیلی قدرتمند شده بود
"جولیا بیا برگردیم"
جولیا مثل اینکه تحت طلسمر فرمان باسش یکدفعه اشک از
چشمانش فروریخت اما هرک میدوست که جولیا وارث ولدمورت
هست پیشگوی یکی میگفت که اون همر ظلمر خواهد کرد یاد حرف
دامبلدور افتاد هرک پیشگویی اهمیتی نداره...(دقیقا یادمر
نیست)... اوت هر چتیکی باشه دخترشه نمیتوانست اونو به
________________
وزارت خونه» بده تا اونو به از کابان بفرستند اما باید دخترش را
کنترل میکرد باید همیشه زیر نظر خودش باشد از انجا بعد به
خونه خودشون اپارات کرد و دیگر تا موقعی که زنده بود
مواظبدش بود که کار خطایی نکند
از اون روز به بعد دیگه هرک زندگی خوبی داشت و هرمیون همر
صدمه جدک ندیده بود چون جولیا هنوز کاملا بلد نبود طلسمر
مرگ رو اجرا کند از ان پس دیگه هرک کار خطایی از جولیا ندید
ولیک میدونست که باید همیشه کسب یک باید مراقبنشی باشد تا
کار خطایی انجامر ندهد اون فقط به کسی احتیاج داشت که
با قیمتلال هر
لازهر دیدم توضیحاتی را دکار کنم:
۱) در قسمتی از داستان معین و گفته که
گورکنیکی از دست لونا خوارج می شود(فصل
۳/۱) در حالی که نقشبانا ریونکلا و , عقاب اسبتها
و من با اجازه نویسنده آنرا اصلاح کردم
۲( قوای قیاس قافله رنگ اشتفلی یارانا ریونکلا و را تولد
خوانده (فصل ۳۳) در حالی که به رنگ قرنه
________________
متعلق به هافلی به هافلپاف است و رنگ
ریونکلا و آبی است که اینبار هقمر با اجازه
نویسنده , آنرا اصلاح کردم
(امیدوارمر کاسه کار باد لاکا نکرده با نشابهر)
لرد ویلیامر آلفرد گونیستفنسون
تنها نواده مرلین
