‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻓﺼﻞ اول‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮر ﺷﻤﻌﯽ ﻧﺼﻔﻪ اﻃﺎق را روﺷﻦ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑـﻮد‪ .‬ﺗـﺼﻮﯾﺮ ﺧﻄـﻮط و ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﻫـﺎ روي‬
‫ﺷﯿﺸﻪ ي ﻋﯿﻨﮑﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ دﯾﺪه ﻧﻤـﯽ ﺷـﺪ‪ .‬ﺳـﺮش آرام ﺗﮑـﺎن ﻣـﯽ‬
‫ﺧﻮرد و ﺧﻂ ﻫﺎ را ﺳﻄﺮ ﺑﻪ ﺳﻄﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬دو ﻫﻔﺘﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻏﺬاﯾﺶ ﮐﻢ ﺗﺮ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫در ﺻﻮرت ﻟﺰوم از اﻃﺎﻗﺶ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي روز را ﺑﺪﻗﺖ ﻣـﯽ ﺧﻮاﻧـﺪ و ﮔـﺎﻫﯽ‬
‫ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺖ و ﯾﺎدداﺷﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻮﺗﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﮐﻨـﻮن ﻫـﻢ ﻃﺒـﻖ روال ﻫﻤﯿـﺸﮕﯽ‬
‫ﺗﻮي اﻃﺎﻗﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻏﺮق ﮐﺘﺎب روﺑﺮوﯾﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﮐﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد از ﺑﺲ‬
‫ﮐﻪ ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ ي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮐﻢ ﺷﺪن ﻧﻮر ﺷﺪ و ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ زﻣـﺎﻧﺶ رﺳـﯿﺪه‪.‬‬
‫ﺑﯽ ﺗﺮدﯾﺪ ﺷﻮﻫﺮ ﺧﺎﻟﻪ و ﺧﺎﻟﻪ و ﭘﺴﺮ ﺧﺎﻟﻪ اش ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﺑـﻪ ﺳـﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕـﺎه اﻧـﺪاﺧﺖ‬
‫ﺳﺎﻋﺖ از ﻧﯿﻤﻪ ﻫﻢ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد آرام ﮐﺘﺎب را ﻣﯿﺎن ﭼﻤﺪاﻧﺶ ﮔﺬاﺷـﺖ و ﭼـﻮب ﺟـﺎدوﯾﺶ را‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺑﻪ آن داد و از اﻃﺎق ﺑﯿﺮون رﻓﺖ ﻗﻔـﺲ ﺟﻐـﺪش را ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه دﺳـﺘﻪ ي‬
‫ﺟﺎروﯾﺶ ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ آرام ﻗﺪم ﺑـﺮدارد ﺗـﺎ ﺧـﺎﻧﻮاده ي دورﺳـﻠﯽ ﺑﯿـﺪار‬
‫ﻧﺸﻮﻧﺪ و وﻟﺒﺸﻮ را ﻧﯿﺎﻓﺘﺪ‪ .‬در ﺧﺎﻧﻪ آرام ﺑﺎز ﺷﺪ و از آن ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻮا ﺳﻮز ﻋﺠﯿﺒﯽ داﺷـﺖ و‬
‫ﺳﺮﻣﺎ ﺗﺎ ﻣﻐﺰ اﺳﺘﺨﻮاﻧﺶ ﻫﻢ ﻧﻔﻮذ ﻣﯽ ﮐﺮد از ﺣﯿﺎط ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮون رﻓﺖ و ﮐﻤـﯽ در ﮐﻮﭼـﻪ ي‬
‫ﺗﺎرﯾﮏ ﻗﺪم زد و ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪ .‬ده ﻣﺎﯾﻞ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ در ﺣﺎل رخ دادن ﺑﻮد!‬
‫ زﯾﺘﺎ اﻓﺰرﯾﻠﻮس‪.‬‬‫اﺧﮕﺮي ﺳﺮخ از ﭼﻮب ﻣﺮدي ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﺷﻨﻞ ﺳﯿﺎه و ﻧﻘﺎب ﺧﺎرج ﺷﺪ و در ﺧﺎﻧﻪ را ﺟﺎ ﺑﺠـﺎ‬
‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﯾﻨﮑﺎر او ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﻣﺸﺎﺑﻪ او ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﺷﻨﻞ ﺳﯿﺎه و ﻧﻘﺎب ﭘﺸﺘﺶ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﯽ درﻧﮓ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﮔﺎه ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﮔﺸﻮده ﺷﺪه ﺑﻮد ﻗﺪم ﺑﺮداﺷـﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷـﺨﺺ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻨﻨﺪه ﭼﻮﺑﺶ را روﺷﻦ ﮐﺮد و وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ ﻫﻤﺮاﻫﺎﻧﺶ ﻫﻢ ﻫﻤﺰﻣـﺎن ﭘـﺸﺘﺶ وارد‬
‫ﺷﺪﻧﺪ ﻫﺮﯾﮏ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي از اﻃﺎق ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد و ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺑﺮﺧـﻮرد ﺑـﺎ‬
‫دﯾﻮارﻫﺎي اﻃﺎق ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﻪ آﺗﺶ زدن آن ﻗﺴﻤﺖ‪ .‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﺗﺪاﺑﯿﺮ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺎر ﺧﻮد‬
‫)‪(1‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫را ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﮐﻪ ﻣﺮدان ﺳﯿﺎه ﻣﺸﻐﻮل ﻣﺒﺎرزه ﺑـﺎ اﯾـﻦ ﺗـﺪاﺑﯿﺮ ﺑﻮدﻧـﺪ ﻣـﺮدي‬
‫ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﻟﺒﺎس ﺳﺒﺰ وارد ﺻﺤﻨﻪ ﺷﺪ و ﺗﻨﺪ و ﺗﻨﺪ ﭼﻮﺑﺶ را ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬ﭼﻮب ﻫﺎي ﮐـﻒ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ در ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣـﺮدان ﺳـﯿﺎه ﻣـﯽ رﻓﺘﻨـﺪ ﯾﮑـﯽ از آﻧﻬـﺎ ﺳـﻌﯽ ﮐـﺮد‬
‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻃﺮف او ﭘﺮﺗﺎب ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﻣﺮد ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﻟﺒﺎس ﺳﺒﺰ ﺑﺎ ﻃﻠـﺴﻤﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨـﺪ اوﻧـﻮ ﺑـﻪ‬
‫دﯾﻮار ﻣﯿﺨﮑﻮب ﮐﺮد در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ زﻧﯽ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻻﻏﺮ اﻧﺪام ﻫﻢ وارد ﺷﺪ و ﺷـﺮوع ﮐـﺮد ﺑـﻪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎدن ﺑﻪ اﯾﻨﻮر و آﻧﻮر ﻣﺮد ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﮐﻤﯽ ﺑﺎﻻ ﭘﺮﯾﺪ و ﻟﮕﺪي ﺑﻪ ﺻـﻮرت ﯾﮑـﯽ از‬
‫ﻣﺮدان ﺳﯿﺎه ﮐﻮﺑﯿﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ اون دو ﺳﻪ دور ﺑﻪ ﭼﺮﺧﺪ و ﻣﺤﮑﻢ زﻣﯿﻦ ﺑﺨﻮرد‪ .‬اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﻗﺪم از ﻗﺪم ﺑﺮدارد ﺻﺪاﯾﯽ ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻮ ﺑﺮ ﺗﻨﺶ ﺳﯿﺦ ﮐﺮد!‬
‫ آوادا ﮐﺪ آورا‪.‬‬‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﺪن ﺑﯽ ﺟﺎن ﻫﻤﺴﺮش را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﮏ ﮐﻒ ﭼﻮﺑﯿﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪ .‬ﭼـﻮﺑﺶ را‬
‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد ﭼﻮﺑﺶ در ﻣﺴﯿﺮ ﺣﺮﮐﺘﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻃﺮف ﻣﻮرد ﻧﻈـﺮ‬
‫ﻫﻮا را ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻣﯽ ﺷﮑﺎﻓﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ﻣﺪاﻓﻊ ﻣﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﻗـﺪ ﮐـﻪ ﻧﻘـﺎب‬
‫روي ﺻﻮرﺗﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﺧﻮرد‪ .‬ﻣﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ ﺧﻨﺪه ي ﮐﺮﯾﻬﯽ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻟﯿﻮ ﭼﺎﻧﮓ! ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ از ﭘﺲ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺮ ﺑﯿﺎﯾﯽ‪.‬‬‫ ﺗﻤﺎم ﺳﻌﯿﻢ را ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﺮد ‪ ....‬ﺳﻮروس اﺳﻨﭗ!‬‫اﺧﮕﺮي ﺳﺮخ از ﻣﯿﺎن آﻧﻬﺎ ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﻧﯽ و ﻣﺎﻟﯽ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘـﺎده‬
‫ﺑﻮد و داﺷﺖ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ ﺧﻮرد و اوﻧﻮ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﭘﺮت ﮐﺮد‪ .‬ﻟﯿﻮ ﭼﺎﻧـﮓ‬
‫ﻣﺴﯿﺮ اﺧﮕﺮ را ﻟﺤﻈﻪ ي ﺳﺮﯾﻊ دﻧﺒﺎل ﮐﺮد!‬
‫ ﻧﻪ ﭼﻮ ﻓﺮار ﮐﻦ! ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ‪.‬‬‫ﺳﻮروس اﺳﻨﭗ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮد ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻣﺮد درﻣﺎﻧﺪه ﻃﻠﺴﻢ را دﻓﻊ ﮐﺮد‪ .‬در ﻫﻤـﺎن‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ! ﭼﻨﺪﯾﻦ اﺧﮕﺮ ﺳﺒﺰ در آن واﺣﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮد رﻓﺖ اﻣﺎ‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ او ﺑﺨﻮرﻧﺪ او ﻣﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﺧﮕﺮ ﻫﺎ از او رد ﺷﺪﻧﺪ و ﻧﯿﻤـﯽ از دﯾـﻮار را وﯾـﺮان‬
‫)‪(2‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻮ ﮐﻪ ﺑﺎور ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﻧﻮاده اش ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ اﺳﺖ ﻣﺮده اﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از اﻃـﺎق‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬اﺧﮕﺮي درﺳﺖ ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﯾﮏ ﻣﺘﺮي او ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ را روي دﯾﻮار ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﺮد!‬
‫ ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم را ﺳﺎﺧﺘﻢ ﺳﻮروس ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑـﺮوﯾﻢ اﻻن اﺳـﺖ ﮐـﻪ ﻣـﺎﻣﻮران‬‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﯾﺰﻧﺪ اﯾﻨﺠﺎ!‬
‫ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ آوري ﻫﻨﻮز ﮐﺎرﻣﺎن ﺗﻤﻮم ﻧﺸﺪه! ﻣﺎﻣﻮرﯾـﺖ ﻣـﺎ ﻧـﺎﺑﻮدي ﻫﻤـﻪ ﺧـﺎﻧﻮاده ي‬‫ﭼﺎﻧﮓ اﺳﺖ‪ ....‬ﭼﻮ‪ ...‬ﭼﻮ دﺧﺘﺮه ي ﮐﻮﭼﻠﻮ ﺑﯿﺎ ﺑﯿﺮون‪ ...‬ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ راﺣﺘﺖ ﮐـﻨﻢ‪ .‬ﻣـﯽ‬
‫ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻔﺮﺳﺘﻤﺖ ﭘﯿﺶ ﺧﺎﻧﻮاده ات‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش دردي اﺣﺴﺎس ﻧﺨﻮاﻫﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﭼـﻮ‬
‫در ﯾﮑﯽ از اﻃﺎق ﻫﺎ ﮐﻤﯿﻦ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺼﻮرت آﻣﺎده ﺑﺎش روي در اﻃـﺎق‬
‫ﺛﺎﺑﺖ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﯿﺶ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻃﻠﺴﻢ ﺿﺪ آﭘـﺎرات را از روي‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷﺎن ﺑﺮدارد اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﺤﺴﻮس ﻣﯽ ﻟﺮزﯾـﺪ ﺻـﺪاي ﻧﻔـﺲ‬
‫ﻧﻔﺴﺶ آﻧﻘﺪر ﺷﺪﯾﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯽ ﺷﮏ ﻫﻤﻪ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﮑﺎﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد اﺧﺘﯿـﺎري روي‬
‫ﺣﺮﮐﺎت ﻋﺼﺒﯽ اش ﻧﺪاﺷﺖ و ﺑﻐﺾ در ﮔﻠﻮﯾﺶ ﮔﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد و راه ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن را‬
‫ﺑﺮاﯾﺶ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ آﻣﺪ ﮐـﻪ ﻧﺰدﯾـﮏ ﺗـﺮ ﻣـﯽ ﺷـﺪ و‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻧﻮر از زﯾﺮ ﭘﺎ دري واﺿﺢ ﺗﺮ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺻﺪاﻫﺎي ﻓﺮﯾـﺎد‬
‫و ﺑﺮﺧﻮردﻫﺎﯾﯽ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ از اﻃﺎق ﺣﺎل آﻣﺪ‪ .‬ﺻـﺪاﯾﯽ دورﮔـﻪ و ﺟـﻮان ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ و دو اﻟﯽ ﺳﻪ ﻣﺮگ ﺧﻮار ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ را ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ!‬
‫ ﻟﻌﻨﺘﯽ اﯾﻦ دﯾﮕﻪ ﮐﯽ ﺑﻮد!‬‫اﺳﻨﭗ اﯾﺴﺘﺎد و ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫﺎﯾﺶ دور ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ! ﭼﻮ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد اﺳﻨﭗ از اوﻧﺠـﺎ دور‬
‫ﺷﺪه ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ در اﻃﺎق را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﺻﺪاي ﺟﻮان دورﮔﻪ ﻣﯽ آﻣﺪ اﻣﺎ ﺻﺪاي ﻣﺮگ ﺧـﻮار‬
‫دﯾﮕﺮي ﺷﻨﯿﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اﺳﻨﭗ!! ﭼﻪ ﻣﻨﻈﺮه ي ﺟﺎﻟﺒﯽ ‪ ....‬اﻣﺸﺐ ﺷﺐ ﺑﯿﺎد ﻣﺎﻧﺪﻧﯽ اي ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﭼﻮ ﮐﻪ ﺑﺸﺪت ﮐﻨﺘﺮل ﺑﺪﻧﺶ را داﺷﺖ ﻓﻘﻂ از ﮔﻮﺷﻪ ي دﯾﻮار ﺻﺤﻨﻪ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫)‪(3‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﺟﻮاﻧﯽ ﻫﻔﺪه ﻫﺠﺪه ﺳﺎﻟﻪ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و زﯾﺮ ﻧﻮر اﻧﺪك اﺧﮕﺮ ﻫﺎﯾﺶ ﻋﯿﻨﮏ داﯾﺮه‬
‫اي ﺷﮑﻠﺶ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻮد ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﭘﺎي ﭼﭙﺶ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺠﺮوح ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺣﺘﯽ‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﮐﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد! اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺗﺎب ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ!! ﺗﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ! ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اﮔﻪ ﮐﻤﯽ ﻣﻨﺘﻈـﺮ ﻣـﯽ ﻣﻮﻧـﺪي ﺧﻮدﻣـﺎن‬‫ﺳﺮاﻏﺖ ﻣﯿﺎﻣﺪﯾﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ اﻧﺘﻈﺎر را دوﺳﺖ ﻧﺪارم ﺳﻮروس‪ .‬اﻣﺸﺐ ﺑـﺎ ﻧﻮﺷـﯿﺪن ﯾـﮏ ﻟﯿـﻮان ﭘـﺮ از ﺧﻮﻧـﺖ‬‫ﺧﻮاﻫﻢ ﺧﻮاﺑﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﺮدي! وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ زﯾﺎد ﺣﺮف ﻣﯿﺰﻧﯽ‪.‬‬‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﯽ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻮرد و ﭼﻮﺑﺶ را از دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﮐـﺮد ﻫﻤﺰﻣـﺎن درد ﺗﻤـﺎم‬
‫ﺑﺪﻧﺶ را ﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬دﻧﯿﺎي دورش ﺗﯿﺮه ﺗﺮ و ﺗﯿﺮه ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ! ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎ اوﻧﻮ ﺑـﻪ دﻧﯿـﺎي‬
‫اوﻫﺎم ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬درد اﻣﺎﻧﺶ را ﺑﺮﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻋﻘﻼﻧﯿﺖ ﮐﻢ ﮐﻢ ازش دور ﻣـﯽ ﺷـﺪ و ﺗـﺼﺎوﯾﺮ‬
‫ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﺮ و ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺻﺪاﯾﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﻫﺰار ﺑﺎر در ذﻫـﻨﺶ ﻣـﯽ ﮔﻔـﺖ ﮐـﻪ اﮔـﺮ‬
‫ﺷﻨﻠﻢ را ﺑﺒﻮﺳﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺮگ ﺳﺎده اي را ﺑﺮاﯾﺖ ﺗﺮﺗﯿـﺐ ﺑـﺪﻫﻢ درد را ﭘﺎﯾـﺎﻧﯽ‬
‫ﻧﺒﻮد و ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺖ ﻗﺒﻮل ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬آرام ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻗﺪم ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ زاﻧﻮ زد‪ .‬ﮔﻮﺷـﻪ ي‬
‫رداﯾﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ ﺻﻮرت ﺗﯿﺮه ي ﻣﺮدي را ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ دوﻣﯿﻦ ﻧﻔـﺮي‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ ازش ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد‪ .‬اﺣﺴﺎﺳﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ در وﺟﻮدش ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ و ﻗﻮي ﺗﺮ ﺷﺪ دﯾـﺪش‬
‫روﺷﻦ ﺗﺮ ﺷﺪ و ﭼﻬﺮه ي رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ي اﺳﻨﭗ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺗـﻨﮕﺶ را ﮔـﺸﺎد ﺗـﺮ‬
‫ﮐﺮده ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ در ﺣﺎل رخ دادن اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑـﻪ ﭼـﻮﺑﺶ ﺑﺮﺳـﺪ‪.‬‬
‫ذﻫﻨﺶ ﭼﻮن ﻃﻮﻓﺎن ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ‪ .‬در ﯾﮑﯽ از ﮐﺘﺎب ﻫﺎ ﺧﻮﻧﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐـﺮدن‬
‫روي ﯾﮏ ﺷﯽ ﮐﻤﯽ آﻧﺮا ﺑﺪون ﭼﻮب ﺟﺎدو ﺗﮑﺎن داد اﻣﺎ ﻫـﯿﭻ وﻗـﺖ اﯾـﻦ ﮐـﺎر را اﻣﺘﺤـﺎن‬
‫ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎرﻫﺎ دﯾﺪه ﺑﻮد ﺟﺎدوﮔﺮاﻧﯽ ﻣﺜﻞ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺪون ﭼﻮﺑﺸﺎن ﻃﻠﺴﻢ ﻫـﺎﯾﯽ را اﻧﺠـﺎم‬
‫)‪(4‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻣﯽ دﻫﻨﺪ اﻣﺎ ﺧﻮد ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﻣﺘﺤﺎن ﻧﮑﺮده ﺑﻮد و ﯾﺎ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ اﯾﻨﮑﺎر اﺣﺴﺎس ﻧﮑـﺮده ﺑـﻮد‪.‬‬
‫دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﻮﺑﺶ در ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق ﮔﺮﻓﺖ و در ﻟﺤﻈﻪ اي ﻋﺠﯿﺐ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫اﺳﻨﭗ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻣﮋه اش را ﺑﺮ ﻫﻢ ﺑﮕﺬارد از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﻪ در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ روي ﺷﮑﻢ اﺳﻨﭗ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه ﺑﺎ ﺷﺪت دو ﺳﻪ ﻣﺘـﺮ ﻋﻘـﺐ ﭘـﺮت‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﻮ ﻟﻨﮕﺎن ﻟﻨﮕﺎن ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﭼﻮ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﯽ ﻟﺮزﯾـﺪ و داﺷـﺖ‬
‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ دﯾﻮار ﺗﮑﻪ داده ﺑﻮد ﯾﮑﻮر ﺻﺤﻨﻪ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اوﻧﻬﺎ اوﻧﺎ ‪ ...‬اوﻧﻬﺎ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﻨﻮ ﮐﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﺶ ﮔﺮﻓﺖ و زﯾﺮ ﻟﺐ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﭘـﺎﯾﺶ‬
‫ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﭼﻮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺷﺪت ﻋﺮق ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﻗﻄـﺮه ﻋـﺮق آرام‬
‫از ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﻫﺮي روي ﺷﯿﺸﻪ ي ﻋﯿﻨﮑﺶ اﻓﺘـﺎد‪ .‬ﻫـﺮي ﺳـﺮش را ﺑـﻪ ﻧـﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﯾﯿـﺪ آرام‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ﻣﺎل ﻣﻦ را ﻫﻢ!‬‫ ﺳﮑﺘﻮم ﺳﯿﻔﻮرا‬‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻣﺮﮔﺒﺎر ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ اي ﻣﯿﻠﯽ ﻣﺘﺮي از ﮐﻨﺎر ﮔﻮش ﻫﺮي ﮔﺬﺷﺖ و ﺑـﻪ دﯾـﻮار ﺑﺮﺧـﻮرد‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻫﺠﻮم ﻧﯿﺮوي ﺷﻮم ﻃﻠﺴﻢ را ﻣﺤﺴﻮس اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻃﻠـﺴﻤﯽ را ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه ﮐﻪ داﺷﺖ ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮد ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﻮن ﺟﺎدوﮔﺮ از ﺧﺎﻧـﻪ‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد ﻫﺮي ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ دوﯾﺪ و از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ اﻓﺴﻮن‬
‫ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻧﯿﻤﯽ از ﮐﻮﭼﻪ را ﻃﯽ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ آﭘﺎرات ﮐﺮد ﻫﺮي ﻣـﺎﻣﻮران وزارت‬
‫ﺧﺎﻧﻪ را ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮﮔﺮدد و ﭼﻮ را ﺑﯿـﺮون ﺑﯿـﺎورد ﮐـﻪ‬
‫ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ او ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﻨﻪ زد و از درﮔﺎه ﺧﺎرج ﺷﺪ ﻫﺮي از روي ﺣﻔﺎظ ﭘﻠﮑﺎن ﺧﺎﻧـﻪ ﭘـﺮت‬
‫ﺷﺪ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﮐﻪ داﺷﺖ ﭘﺮت ﻣﯽ ﺷﺪ دﯾـﺪ ﺷﺨـﺼﯽ ﭘـﺸﺖ ﺳـﺮش ﻏﯿـﺐ ﺷـﺪ و ﺻـﺪاي‬
‫آﭘﺎراﺗﺶ را ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬داﺷﺖ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﺳﻘﻮط ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﺳﺮ ﺧﻮرد روي زﻣﯿﻦ ﺧﯿﺲ و ﮔﻞ آﻟﻮد‬
‫)‪(5‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫دور ﺧﺎﻧﻪ‪ .‬ﺳﺮش را ﮐﻤﯽ ﺑﺎﻻ آورد ﻣﺎﻣﻮرﯾﻦ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺰدﯾﮏ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺗـﺮ ﻣـﯽ ﺷـﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫دﯾﮕﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﮐﻢ رﻧﮓ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮدي زاﻧﻮ زده ﺑﻮد‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻮد و ﻣﻮﻫﺎي ﭼﺮﺑﺶ ﻣﺎﻧﻊ دﯾﺪن ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﺳﻮروس ﭼﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯽ ﺑﺎ آﻧﻬﻤﻪ ﮐﻤﮏ از ﭘﺲ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑـﺮ‬‫آﯾﯽ؟‬
‫ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﺮد و رﻋﺐ آور ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ اﯾﻨﻬﺎ را ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ارﺑﺎب ﻣﺎري و ﻟﯿﻮ ﭼﺎﻧﮓ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ اﻣـﺎ وﻗﺘـﯽ ﻣـﯽ ﺧﻮاﺳـﺘﯿﻢ دﺧﺘﺮﺷـﺎن را ﻫـﻢ‬‫ﺑﮑﺸﯿﻢ ﯾﮏ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺳﻮروس‪.‬‬‫ ﭼﻪ ﻃﻮر ﺑﮕﻮﯾﻢ ارﺑﺎب ‪ ...‬ﻫﺮي ‪ ...‬ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ از راه رﺳﯿﺪ‪.‬‬‫ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ! ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﺗﻮ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯽ از ﻋﻬﺪه ي اون ﺑﺮآﯾﯽ‪ .‬ﻟﻌﻨﺖ ﺑـﻪ ﺗـﻮ‬‫اون ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﭽﻪ اﺳﺖ ﭼﻪ ﻃﻮر ﺗﻮﻧﺴﺖ از ﻋﻬﺪه ي ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﺮده ﺧﻮر ﻣﻦ ﺑﺮ آﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﻗﺮﺑﺎن ﺷﺎﯾﺪ اون ﺑﭽﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ دﯾﮕﺮ ﺿﻌﯿﻒ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐـﺮدم‬‫دﯾﺪم ﮐﻪ ﭼﻪ ﻃﻮر ‪ 4‬ﺗﺎ از ﻣﺮده ﺧﻮرﻫﺎﯾﻤﺎن را ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘـﯽ‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻠﻊ ﺳﻼﺣﺶ ﮐﺮدم و ﺑﺮ روﯾﺶ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮔﺮ اﺟﺮا ﮐـﺮدم در ﻣﻘﺎﺑـﻞ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﺮد و ‪. ...‬‬
‫ و ﭼﯽ اﺳﻨﭗ ! دﯾﮕﻪ داره ﻃﺎﻗﺘﻢ ﺗﻤﻮم ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬‫ و اون ‪ ...‬ﭼﻪ ﻃﻮر ﺑﮕﻮﯾﻢ اون ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻓﺮاﻣـﻮش ﺷـﺪه را اﺟـﺮا‬‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮاﺧﻮاﻧﯽ رو ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ اﻧﺠﺎم داد‪ ،‬ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﺎدم ﻣﯽ آﯾﺪ ﺑﯿـﺸﺘﺮ‬

‫)‪(6‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫از ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ در ﮐﻞ اﯾﻨﮕﻠﻨﺪ وﺟﻮد ﻧﺪارﻧﺪ ﮐﻪ ﻣـﯽ ﺗﻮﻧﻨـﺪ اﯾﻨﮑﺎرﻫـﺎ رو اﻧﺠـﺎم ﺑﺪﻫﻨـﺪ و‬
‫آﺧﺮﯾﻨﺸﺎن ﻫﻢ آﻟﺒﻮس د‪...‬‬
‫ ﺧﻮدم ﻣﯽ داﻧﻢ ﺳﻮروس‪ .‬ﭘﺲ ﻧﮕﻮ‪ .‬اﻣﺸﺐ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﮐـﺮدي و ﺗﻌـﺪاد زﯾـﺎدي از‬‫ﻣﺮده ﺧﻮرﻫﺎﯾﻢ را ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺘﯽ و ﻓﺮار ﮐﺮدي‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺗﻨﺒﯿﻬﯽ ﺑﺮاﯾﺖ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ‬
‫ﻫﻢ زود از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﮔﻤﺸﻮ و ﺑﻘﯿﻪ را ﺻﺪا ﮐـﻦ‪ .‬ﺑﺎﯾـﺪ آﻣـﺎده ﺑـﺮاي ﺣﻤﻠـﻪ ي‬
‫ﺑﻌﺪي ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬
‫ﺗﺼﻮﯾﺮ واﺿﺢ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﻘﻔﯽ ﭼﻮﺑﯿﻦ را ﺑﺼﻮرت ﺗﺎر ﺑﺒﯿﻨـﺪ‪ .‬ﺑـﯽ اﺧﺘﯿـﺎر ﺑـﺎ‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ دﻧﺒﺎل ﻋﯿﻨﮑﺶ دور و ورش ﮔﺸﺖ‪.‬ﻋﯿﻨﮑﺶ رو ﯾﮏ ﮐﺘﺎب روي ﻣﯿﺰ ﮐﻨـﺎر ﺗﺨـﺘﺶ‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ ﺧﻢ ﺷﺪ و ﻋﯿﻨﮑﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ زدن ﻋﯿﻨﮏ ﺗﺼﻮﯾﺮ اﻃﺎق واﺿﺢ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ در ﻣﻮرد اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اون اﻃﺎق را ﻧﺪﯾﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﭘﺘـﻮ رو‬
‫ﺑﺎ ﺷﺪت از روي ﺧﻮدش ﭘﺮت ﮐﺮد و از ﺗﺨﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﺮﯾﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺳـﺮش ﺗﯿـﺮ ﮐـﺸﯿﺪ و‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را از درد ﺑﺒﻨـﺪد‪ .‬اﯾـﺴﺘﺎد و ﺑـﻪ دور ﺗـﺎ دور اﻃـﺎق ﻧﮕـﺎه ﮐـﺮد‪ .‬ﭼـﻮب‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي اش ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي اﻧﺪﮐﯽ از ﮐﺘﺎب ﻗﺮار داﺷﺖ آﻧﺮا ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻟﺒﺎس‬
‫و ﺳﺮ وﺿﻌﺶ از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﮐﺠﺎ ﮐﻪ ﺑﻮد ﺧﺎﻧﻪ ي ﺗﺮ و ﺗﻤﯿـﺰي ﺑـﻮد ﺑﯿـﺸﺘﺮ ﺷـﺒﯿﻪ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﺎﮔﻠﯽ ﺑﻮد و ﮐﻤﺘﺮ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ وﺳﺎﯾﻠﯽ ﺟﺎدوﮔﺮي در آن ﺑﺒﯿﻨـﺪ‪ .‬راﻫـﺮوي‬
‫ﺑﺰرگ و ﺳﻨﮓ ﮐﺮده اي داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﻗﺮار دادن ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ روي ﺳﻨﮓ ﻫﺎي ﺳـﺮد ﻣﺮﻣـﺮ ﻣﺎﻧﻨـﺪ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﺗﺐ دارد‪ .‬از ﭘﻠﮑﺎن اﻧﺘﻬﺎي راﻫﺮو ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪ‪ .‬در اﻃﺎق ﮐﻒ ﮐـﻪ اﻃـﺎﻗﯽ‬
‫ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺰرگ و داﯾﺮه ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻮد ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﺨﺼﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ روزﻧﺎﻣﻪ را ﺑـﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘـﻪ و‬
‫در ﺣﺎل ﺧﻮاﻧﺪن آن اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ‪.‬‬‫)‪(7‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﺷﺨﺺ روزﻧﺎﻣﻪ اش را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺟﻮاﻧﯽ ﺑﯿﺴﺖ اﻟـﯽ ﺑﯿـﺴﺖ و‬
‫دو ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ اﺑﺮواﻧﯽ ﭘﺮ ﭘﺸﺖ و ﺻﻮرﺗﯽ ﺻﺎف و ﺳﻔﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي‪ .‬ﺑﻬﻮش آﻣﺪي‪.‬‬‫ ﺑﻠﻪ دﻗﺎﯾﻘﯽ ﻣﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﻬﻮش آﻣﺪم‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺠﺎﺳﺖ و ﺷﻤﺎ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ؟‬‫ ﺧﻮب ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﻮﻟﯽ ﭘﺴﺮ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن اﻣﻦ وزارت ﺧﺎﻧﻪ اﺳـﺖ و ﻣـﻦ‬‫ﺳﺎرا اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫ اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور!! دﺧﺘﺮ روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور‪.‬‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﻧﮕﺎه ﺳﺮدي ﺑﻪ او ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻪ و ﻣﻤﻨﻮن ﻣﯽ ﺷﻮم اﮔﺮ ﭘﺪرم را ﺟﻨﺎب اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﺻـﺪا ﮐﻨﯿـﺪ‪ .‬در ﻫـﺮ ﺻـﻮرت‬‫اﯾﺸﻮن وزﯾﺮ ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدوﮔﺮي ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎ ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﺎل ﺷﻤﺎﺳﺖ؟‬‫ ﺧﻮﻧﻪ را ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﺪ؟‬‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ! ﺣﺘﻤﺎ ﭼﯿﺰي در ﻣﻮرد ﺧﺎﻧﻪ ي اﻣﻦ وزارت ﻧﺸﻨﯿﺪه ﺑﻮدﯾﺪ‪ .‬ﺧﻮب ﺑﮕﺬارﯾـﺪ ﺗﻮﺿـﯿﺢ‬‫ﺑﺪﻫﻢ ﻫﺮ ﮐﺲ وزﯾﺮ ﺳﺤﺮ و ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺳـﻼﻣﺖ او و ﺧـﺎﻧﻮاده اش‬
‫ﺗﻀﻤﯿﻦ ﺷﻮد اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ را ﻣﯽ ﮔﯿﺮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﺳﺮاري در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﭼﻪ ﺟﻮر اﺳﺮاري؟‬‫ ﺧﻮب! ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ!‬‫ﻫﺮي ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻨﻬﺎ در واﻗﻊ در اون اﻃﺎق ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ روﯾﺪ؟‬‫)‪(8‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﺑﯿﺮون!‬‫ و ﻣﻨﻈﻮر ﺷﻤﺎ از ﺑﯿﺮون ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻣﻦ ﺣﻮﺻﻠﻪ و وﻗﺖ ﺷﻮﺧﯽ و ﻣـﺰاح را ﻧـﺪارم ﭘـﺲ ﻟﻄﻔـﺎ ﺑـﻪ ﻣـﻦ ﺑﮕﻮﯾﯿـﺪ در‬‫ﺧﺮوﺟﯽ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ در ﺧﺮوﺟﯽ؟ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ اﺳﺮاري در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺴﺖ! ﭘﺲ ﻻزم ﺷـﺪ ﮐـﻪ ﺑﺪاﻧﯿـﺪ‬‫اﯾﻨﺠﺎ در ﺧﺮوﺟﯽ ﻧﺪارد‪ .‬ﺗﻮﻧﻠﯽ زﯾﺮ زﻣﯿﻨﯽ دارد درﺳﺖ ﺑﻪ زﯾﺮ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وزارت ﺧﺎﻧﻪ‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﭼﯽ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ اﮔﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮوم ﺑﯿﺮون ﺑﺎﯾـﺪ از ﺗـﻮ وزارت ﺧﻮﻧـﻪ‬‫ﺳﺮ در ﺑﯿﺎورم‪.‬‬
‫ ﻻﺟﺮم ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫ ﮐﯽ ﻣﻨﻮ اﯾﻨﺠﺎ آورده! ﭼﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﭼﻮ آﻣﺪ؟ ﭼﻨﺪ ﻣﺪﺗﻪ ﺑﯿﻬﻮﺷﻢ‪.‬‬‫ ﻫﺮي‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺻﻮرت آﻣﺎده ﺑﺎش ﻃﺮف ﻣﻨﺒﻊ ﺻﺪا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي درﻧـﮓ‬
‫ﮐﺮد وﻟﯽ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﻮن ﭼﻮ او را ﺑﻐﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﭼﻮ! ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮب اﺳﺖ؟‬‫ آره ﻫﺮي‪ .‬ﺧﻮﺑﻢ‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ‪ .‬ﭼﻬﺎر روزه ﮐﻪ ﺑﯿﻬﻮﺷﯽ داﺷﺘﯿﻢ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﺷـﺪﯾﻢ‪.‬‬‫درﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ دﯾﮕﻪ ﺑﻬﻮش ﻧﯿـﺎﯾﯽ‪ .‬ﻣـﯽ ﮔﻔـﺖ ﺑـﻪ ﻣﻐـﺰت‬
‫ﺿﺮﺑﻪ وارد ﺷﺪه و از ﺣﯿﻄﻪ ي ﻋﻠﻢ ﺧﺎرج اﺳﺖ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﯾﺎ ﻋﺪم ﺑﺎزﮔﺸﺖ‬
‫ﺗﻮ‪.‬‬
‫ درﺳﺘﻪ‪ .‬وﻟﯽ ﭼﺮا ﻣﻨﻮ اﯾﻨﺠﺎ آوردﻧﺪ‪ .‬ﻣﮕﻪ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﭼﺶ ﺑﻮد؟‬‫ ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ دﯾﮕﺮ اﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ﺳﺎرا ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫)‪(9‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫‬‫‬‫‬‫‬‫‬‫‪-‬‬

‫‬‫‬‫‬‫‬‫‬‫‬‫‬‫‪-‬‬

‫ﭼﻪ ﻃﻮر اﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ؟ ﺣﻤﻠﻪ اي ﺷﺪه؟‬
‫ﻧﻪ ﻫﺮي زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺗﻮ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدي دو ﺑﺎر ﺳﻮء ﻗﺼﺪ ﺑﺮاي ﺟﺎن ﺗـﻮ ﺷـﺪ ﺗـﺎ اﯾﻨﮑـﻪ ﺑـﺎ‬
‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﺗﻮ را ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ آوردﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ؟‬
‫ﺧﻮب آره دﯾﮕﻪ! اوﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ اﻵن داري‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ ﺑﻪ اون ﻫﺎ ﭼﻪ رﺑﻄﯽ دارد‪.‬‬
‫ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮي ﻫﯿﭻ ﺧﺎﻧﻮاده اي وﻗﺘﯽ ﮐﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﺗـﻮ را دﯾﺪﻧـﺪ ﻗﺒـﻮل ﻧﮑـﺮد ﺗـﺎ از ﺗـﻮ‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﺪ و ﺗﻮ را ﺑﻌﻨﻮان ﻋﻀﻮي از ﺧﻮد ﻗﺒﻮل ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﺟـﺰ ﺧـﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟـﯽ‪.‬‬
‫ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﻣﺮدم ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﺎﻧﻮن ﺧﺎﻧﻮاده ي ﺷﺎن ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﮐﻪ ﻟﺒﺎس ﻫﺎﯾﻢ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ﺑﺮاي ﭼﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ؟‬
‫ﺧﻮب ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﺮوم ﺑﯿﺮون‪ .‬دﻧﺒﺎل زﻧﺪﮔﯽ ام‪.‬‬
‫ﻓﻌﻼ ﻧﻤﯿﺸﻪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ دﺳﺘﻮر ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫وﻟﻢ ﮐﻦ! ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﮐﺎره ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻢ دﺳﺘﻮر ﺑﯿﺎﯾﺪ‪ .‬ﻟﻄﻔﺎ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﻟﺒـﺎس ﻫـﺎﯾﻢ‬
‫ﮐﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﯽ‪ .‬وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﻣﯽ آﯾﻨﺪ‪ .‬ﻣـﯽ ﺧﻮاﻫﻨـﺪ ﺟـﺸﻦ‬
‫ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮاﯾﺖ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪.‬‬
‫ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻮ! ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﺑﭽﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ و ﻟﺰوﻣﯽ ﺑﺮ ﻧﮕﻬﺪاري ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺑﯿﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮدت ﻣﻐﺮور ﺷﺪي ﻫﺮي؟‬
‫)‪(10‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﻣﻐﺮور! ﻣﻨﻈﻮرت را ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ‪ .‬آﯾﺎ ﺑﯽ ﻫﻮش ﺑﻮدن ﺑﺮاي ﭼﻬـﺎر روز و دور ﻣﺎﻧـﺪن از‬‫ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ و اﺳﯿﺮ دو دﺧﺘﺮ زﯾﺒﺎ رو ﺷﺪن ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﮔﺬارﻧـﺪ ﻣـﻦ ﺑـﺮوم ﺑﯿـﺮون ﻧـﺸﺎن‬
‫ﻣﻐﺮور ﺑﻮدن ﻣﻦ دارد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ‪ .‬ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺶ‪ .‬ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻦ‪.‬‬‫ ﻟﻄﻔﺎ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﻟﺒﺎس ﻫﺎﯾﻢ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬‫ ﻧﻤﯿﺸﻪ‪ .‬ﻟﻄﻔﺎ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﺘﺎن ﺑﺮوﯾﺪ و ﺗﺎ ﻇﻬﺮ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﯽ آﯾﻨﺪ ﮐﻤﯽ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺸﻪ؟؟ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ!!‪.‬‬‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ و اﺧﮕﺮي از آن ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﺟﻬﺖ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ اه ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮدم‪.‬‬‫ﺳﺎرا اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ دﯾﮕﺮ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﻮن ﻟﺒـﺎس ﻫـﺎ ي ﻫـﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﻟﻮازﻣﺶ ﺟﻠﻮي ﭘﺎﯾﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي اﺑﺮواﻧﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ اﻃﺎﻗﺶ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻟﺒﺎس ﻫﺎﯾﺶ را ﻋﻮض ﮐﺮد و ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﻮد اﻣﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ي ﮐﺘﺎب روي ﻣﯿﺰ‬
‫ﺷﺪ ﮐﻪ ﺻﺒﺢ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪه ﺑﻮد دﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺘـﺎب را ﺑﺮداﺷـﺖ و ﮐﻠﻤـﺎت روي‬
‫ﺟﻠﺪ ﻗﺪﯾﻤﯽ اش را ﺧﻮاﻧﺪ‪ }} .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ {{ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد وﻟﯽ ﮐﺘﺎب ﺑﻮي ﺑﺸﺪت‬
‫آﺷﻨﺎﯾﯽ ﻣﯽ داد‪ .‬ﺑﻮي ﯾﮏ ﺷﺨﺺ اﻣﺎ ﻫﺮي ﻫﺮ ﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠـﻪ اي ﻣـﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ‪ .‬ﮐﺘﺎب را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه وﺳﺎﯾﻠﺶ دوﺑﺎره ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ از ﺑﺎﺑﺖ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻤﻨﻮن و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮوم ﯾﮏ ﺳﻮال داﺷـﺘﻢ! اﯾـﻦ ﮐﺘـﺎب ﻣـﺎل‬‫ﺷﻤﺎﺳﺖ‪ .‬ﺳﺎرا ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و روي ﺟﻠﺪ ﮐﺘﺎب را ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﮔﻤﺎن ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ!‬‫‪ -‬ﭘﺲ آﯾﺎ ﮐﺴﯽ اﯾﻨﺮا ﺗﻮي اﻃﺎق ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻪ؟‬

‫)‪(11‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﻧﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ از دو روز ﭘﯿﺶ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ آﻣﺪﯾﺪ ﺣﻖ ورود ﺑﻪ اﻃﺎق ﺷﻤﺎ را ﻧﺪاﺷﺖ ﻣﮕﺮ‬‫ﺑﺎ ﻧﻈﺎرت ﭘﺪر ﻣﻦ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﺘﺎب را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻮ ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻦ ﺑﻮ را ﻫﺮﭼﻨﺪ اﻧﺪك اﻣﺎ ﺑﺎرﻫـﺎ در‬
‫ﻫﺎﮔﻮارت اﺳﺘﺸﻤﺎم ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﺎ ﻃﻠـﺴﻤﯽ اﻓـﺴﻮﻧﯽ ﭼﯿـﺰي ﺧـﺎﻃﺮاﺗﺶ را‬
‫ﻣﺮور ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ راه ﺧﺮوج؟‬‫ راه ﺧﺮوج ﭼﯽ؟‬‫ اي ﺑﺎﺑﺎ ﻋﺠﺐ ﮔﯿﺮي ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﻦ از زﺣﻤﺎت ﺷـﻤﺎ ﮐﻤـﺎل ﺗـﺸﮑﺮ را دارم و ﺣﺘﻤـﺎ ﺑـﻪ‬‫ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﯿﺮون ﺑﺮوم ﻣﺮاﺗﺐ ﺗﺸﮑﺮم را ﺑﻪ ﮔﻮش ﺟﻨﺎب وزﯾﺮ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﻢ‬
‫اﻣﺎ ﮐﺎرﻫﺎي ﻣﻬﻢ ﺗﺮي دارم ﮐﻪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻢ‪.‬‬
‫ﺳﺎرا ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﻔﻬﻮم داري ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺎره اي ﻧﺪارﯾﻢ‪.‬‬‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺮدد ﺻﺪاﯾﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﯿﺘﻔﺮﮐﻮس ﺗﻮ ﺗﺎﻟﻮس‪.‬‬‫ﺑﺪن ﻫﺮي ﮐﺮخ ﺷﺪ و ﺑﯽ ﺣﺲ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬‬

‫)‪(12‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻓﺼﻞ دوم‬
‫ ﻫﺮي‪ ...‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﻫﺮي‪.‬‬‫دردي در ﻗﻔﺴﻪ ي ﺳﯿﻨﻪ اش اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫـﺎﯾﺶ را ﺑـﺎز ﮐـﺮد و ﻋﯿـﻨﮑﺶ را روي ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ‬
‫ﯾﺎﻓﺖ‪ .‬رو ﺗﺨﺖ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻣﺘﮑﺎﯾﯽ ﭘﺸﺘﺶ ﻗﺮار داده ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑـﻮد و دور ﺗـﺎ دورش ﺟـﺎدوﮔﺮاﻧﯽ آﺷـﻨﺎ‬
‫اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬رون وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺶ ﮐﯿﮑﯽ دو ﻃﺒﻘﻪ را ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﺣﻤﻞ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد و ﮐﯿﮏ را آرام ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻮﻟﺪت ﻣﺒﺎرك ﺑﺎﺷﻪ ﻫﺮي‪.‬‬‫ ﺳﻼم رون‪.‬‬‫ آه ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﭘﺴﺮ اﺻﻼ ﯾﺎدم رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ...‬از ﺑﺲ ﮐﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮت ﻣﯽ آﻣﺪﯾﻢ و ﺗﻮ ﺑﯽ ﻫـﻮش ﺑـﻮدي‬‫ﺑﻪ ﮐﻠﯽ ﯾﺎدم رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫رون ﻟﺤﻈﻪ اي ﻫﺮي را آرام در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺧﻮب ﻫﺮي‪ ...‬دﯾﮕﻪ وﻗﺘﺸﻪ وﻗﺘﺸﻪ ﮐﻪ ﮐﯿﮏ رو ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﻨﯽ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﮐﺮد‪ .‬ﻋﻘﺮﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 11,30‬دﻗﯿﻘﻪ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد و اﯾﻦ ﺑﺪان ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫـﺮي‬
‫ﮐﻤﺘﺮ از دو دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ ﺑﺪﻧﯿﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ دور ورش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﻣﯿﻨﺮوا ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﻣـﺪ آي ﻣـﻮدي ﮐﯿﻨﮕـﺴﻠﯽ ﺷـﮑﻞ ﺑـﻮت‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮔﺮاﻧﺠﺮ و ﺧﺎﻧﻮاده ي ﭘﺮ ﺟﻤﻌﯿﺖ وﯾﺰﻟﯽ و ﻋﻀﻮ ﺟﺪﯾﺪش ﻓﻠﻮر دﻻﮐﻮر دورﺗﺎ دور اﻃﺎق ﺑﻮدﻧﺪ ﻫﺮي‬
‫ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ي آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﺎ ﮐﻢ روﯾﯽ ﺳﻼم ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﯾﺎﻻ ﻫﺮي ﻣﺮدﯾﻢ از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺟﻠﻮ ﺗﺮ آﻣﺪ‪ .‬ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻗﯿﺎﻓﻪ ي ﺟﺎﻟﺐ و دﻗﯿﻘﺶ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و‬
‫دﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﺟﯿﻨﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را در آورد و ﻟﺤﻈﻪ اي ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺗﮑﺎن داد و ﮐﯿﮏ ﺑﻪ ﻗﻄﻌﺎت ﻣﺴﺎوي ﺗﻘﺴﯿﻢ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور و ﺧﺎﻧﻮاده اش اواﺳﻂ ﺟﺸﻦ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺳﺎرا ﻧﺰدﯾﮏ آﻣﺪ ﻫﺮي آرام در ﮔﻮﺷﺶ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﮐﺎر ﺧﻮدت را ﮐﺮدي؟‬‫ﺳﺎرا ﺳﺮي ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق رﻓﺖ و ﺑﺎ دﺧﺘﺮ ﻫﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﺻﺤﺒﺖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫)‪(13‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫ رون؟‬‫ ﺑﻠﻪ ﻫﺮي؟‬‫ ﭼﻮ اﻻن ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟‬‫ واﻻ ﺧﻮدم ﻫﻢ ﻧﻤﯽ داﻧﻢ‪ .‬ﺑﯿﭽﺎره ﺿﺮﺑﻪ ي ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺪﯾﺪي ﯾﮏ ﺷﺒﻪ ﺧﻮرده‪ .‬ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺗـﺼﻮر‬‫ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﺪﺗﯽ اون ﭘﯿﺶ ﺧﺎﻧﻮاده ي اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺗﺎ آب ﻫﺎ از آﺳﯿﺎب ﺑﯿﺎﻓﺘـﺪ و‬
‫ﺑﻌﺪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﺬب ﯾﮏ ﮐﺎري ﺑﺸﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ اوﻧﻮ رﻫﺎ ﮐﻦ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻮ ﭼﻄﻮر از اوﻧﺠﺎ ﺳﺮ در آوردي؟‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪ ي ﻏﻤﮕﯿﻦ ﭼﻮ ﮐﻪ آرام ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق ﮐﺰ ﮐﺮده ﺑـﻮد و داﺷـﺖ ﺑـﻪ دﺧﺘـﺮ ﻫـﺎي‬
‫ﺧﻨﺪان ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﯽ ﮔﻔﺖ ﭼﯽ؟‬
‫ ﺑﮕﻮ ﺗﻮي اون ﺟﻬﻨﻢ ﭼﻄﻮر ﺳﺮ در آوردي؟‬‫ ﺧﻮب‪ ...‬داﺷﺘﻢ ‪ ...‬داﺷﺘﻢ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ي ﺟﺎرو ﺗﺎ ﺑـﺮاي ﯾـﮏ ﺷـﺐ اﻃـﺎق ﮐﺮاﯾـﻪ ﮐـﻨﻢ و‬‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ي اون ﻋﻼﻣﺖ ﺷﻮم ﺷﺪم‪ .‬ﯾﮑﯽ را وﺳﻂ راه دﯾﺪم و ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮه آرورﻫﺎ رو ﺧﺒـﺮ ﮐﻨـﻪ و‬
‫ﺧﻮدم ﻫﻢ آﻣﺪم ﯾﮏ ﺳﺮﮐﯽ ﺑﮑﺸﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺖ از ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﻣﺪ آي ﻣﻮدي و ﻟﻮﭘﯿﻦ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ي ﭘﯿﺶ ﮔـﺮم ﺻـﺤﺒﺖ ﺑـﺎ ﻫـﻢ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﺧﯿﺮه داﺷﺘﻨﺪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ او و رون ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي روي ﺗﺨﺖ ﮐﻤﯽ ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟـﺎ‬
‫ﺷﺪ ﺗﺎ ﺟﺎ ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﺑﺎز ﮐﻨﺪ ﺗﺎ روي ﺗﺨﺖ ﺑﻨﺸﯿﻨﻨﺪ و ﺻﺤﺒﺖ را ﺑﺼﻮرت ﮔﺮوﻫﯽ اداﻣـﻪ دﻫﻨـﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨـﺪ‬
‫اﺻﻼ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺤﺚ را اداﻣﻪ دﻫﺪ اﻣﺎ ﺑﯽ ادﺑﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ از آﻧﻬﺎ دﻋﻮت ﻧﮑﻨﺪ‪ .‬ﻣﺪ آي و ﻟـﻮﭘﯿﻦ آرام‬
‫روي ﻟﺒﻪ ي ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﺷﺠﺎﻋﺖ ﭘﺪرت ﺗﻮي رگ ﻫﺎﯾﺖ رﺳﻮخ ﮐﺮده و ﺗﺎ ﭼﻪ اﻧﺪازه ﺑﯽ ﮐﻠﻪ اي‬‫اﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﺑﯽ ﻫﻮا ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﯿﺎﻧﺪازي‪.‬‬
‫ درﺳﺘﻪ ﻫﺮي ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺎ رﯾﻤﻮس ﻣﻮاﻓﻘﻢ‪ .‬ﺧﺪا آدم ﻫﺎي ﺷﺠﺎع را دوﺳﺖ داره اﻣﺎ اﯾﻦ دﻟﯿـﻞ ﻧﻤﯿـﺸﻪ‬‫ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﻗﺴﺮ دري ﺑﺮي و ﺷﺎﻧﺲ ﺑﯿﺎوري‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤـﯽ ﺑـﻪ ﮐﺎرﻫﺎﯾـﺖ ﻧﻈـﻢ و ﻋﻘﻼﻧﯿـﺖ‬
‫ﺑﺪﻫﯽ‪.‬‬
‫ ﻗﺒﻮل دارم ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ ...‬ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﮐﻪ ﻫﻨﻮزه ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﻓﮑﺎرم را ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ‪ .‬در ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣـﯽ‬‫ﺗﻮاﻧﻢ اﻓﺴﻮن ﻫﺎي ﺑﯽ ﺻﺪا را ﺑﮑﺎر ﺑﺒﺮم اﻣﺎ در ﺣﻤﻠﻪ ﻫﺎﯾﯽ آﻧﭽﻨﺎﻧﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻓﮑﺮ ﻧﺪارم‪ ...‬اﮔﺮ ﺣﻤﻠﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺸﻮد ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺣﻤﻼت را دﻓﻊ ﮐﻨﻢ اﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺳﺎل ﻗﺒـﻞ اﺳـﻨﭗ‬
‫)‪(14‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫وﻗﺘﯽ داﺷﺖ ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮد وﻗﺘﯽ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮔﺮ را روي ﻣﻦ اﺟﺮا ﮐﺮد ﮔﻔﺖ ﮐـﻪ ﺗـﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑـﻪ‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﻢ ﺟﻠﻮي ذﻫﻦ و زﺑﺎﻧﻢ را ﺑﮕﯿﺮم ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﯿﻦ اﻧﺪﮐﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اون ﻣﺪ آي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﮐﺎﻣﻼ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺳﻮروس اﺳﻨﭗ ﺑﻮده‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻤﻪ ﮐﻪ ﯾﮏ آرور ﺑﺘﻮاﻧـﺪ ﺟﻠـﻮي ذﻫـﻨﺶ را‬‫ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻣﺮده ﺧﻮرﻫﺎي ﺣﺮﻓﻪ اي و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪي ﻣﺜﻞ اﺳﻨﭗ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﻨﯿـﺪ ﺑﺎﯾـﺪ‬
‫ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻫﺎ را ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﮐﻨﯽ و ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺖ را ﺣﺪاﻻﻣﮑﺎن ﻟﻮ ﻧﺪﻫﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي از درون ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﺪ‪ .‬رون ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎ ﺑﻪ ﻫﺮي ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻢ درﺳﺖ آﭘﺎرات ﮐﻨﻢ و ﯾﺎ درﺳﺖ ورد ﺑﯽ ﮐﻼم ادا ﮐﻨﻢ‪ .‬رﯾﻤﻮس ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨـﯽ‬‫ﭼﮑﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﻢ؟‬
‫ رون ﻋﺰﯾﺰ! ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ را ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽ آورد ﻣﮕـﺮ اﯾﻨﮑـﻪ ﺗـﻼش ﮐﻨـﺪ‪ .‬ﺗـﻼش ﺗـﻼش و‬‫ﺗﻼش‪ .‬در اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺳﺘﻌﺪاد دارﻧﺪ اﻣﺎ ﺗـﻼش ﻧﻤـﯽ ﮐﻨﻨـﺪ ﻫـﯿﭻ ﺟﺎﯾﮕـﺎﻫﯽ ﻧﺨﻮاﻫﻨـﺪ‬
‫داﺷﺖ‪.‬‬
‫رون ﺑﻪ ﺷﺪت در اﻓﮑﺎرش ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ي ﻣﺴﺎﻟﻪ اي ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﺳﺖ در ﺟﯿـﺐ رداﯾـﺶ‬
‫ﮐﻪ ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺘﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ ﮐﺮد و ﮐﺘﺎب ﻗﻄﻮر و ﻗﺪﯾﻤﯽ را ﺑﯿﺮون آورد و ﺑﻪ دﺳﺖ آﻻﺳﺘﻮر داد‪.‬‬
‫ ﻧﻈﺮت ﭼﯿﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر؟ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭼﻄﻮر از اﯾﻨﺠﺎ ﺳﺮ در آورده؟‬‫آﻻﺳﺘﻮر ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﮔﺮداﻧﺶ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و آﻧﺮا ﺗﻮرق ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻃﺒﯿﻌﯽ اش رو ﻫﺮي ﺛﺎﺑﺖ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮي‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺪت زﯾﺎدي ﺗﻮ ﻫﺎﮔﻮارت ﻣﻌﻠﻢ ﺷﻤﺎ ﻧﺒﻮدم ﭘﺲ ﻟﻄﻒ ﮐﻦ و ﻣﻨﻮ آﻻﺳـﺘﻮر ﯾـﺎ ﻣـﺪ‬‫آي ﺻﺪا ﺑﺰن اﯾﻨﻄﻮري راﺣﺖ ﺗﺮم‪.‬‬
‫ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر در ﻣﻮرد ﻣﻦ ﻫﺮي! ﺗﻮ و دوﺳﺘﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﺳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ رﺳﯿﺪه اﯾﺪ ﭘﺲ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌـﺪ ﻣـﯽ‬‫ﺗﻮاﻧﯿﺪ ﻣﻦ و ﻫﻢ رﯾﻤﻮس ﺻﺪا ﺑﺰﻧﯿﺪ‪.‬‬
‫از ﻫﺮدوﺗﺎﺗﻮن ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪.‬‬
‫ آره‪ ...‬ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ؟ اﯾﻦ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﻧﺪارد‪.‬‬‫ ﭼﯽ آﻻﺳﺘﻮر؟‬‫ ﻣﻦ ﯾﮏ ﻧﻤﻮﻧﻪ از اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﮕـﻮﯾﻢ زﻣـﺎﻧﯽ ﮐـﻪ ﺑﭽـﻪ ﻣﺪرﺳـﻪ اي ﺑـﻮدم از‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ آﻧﺰﻣﺎن ﻣﻌﻠﻢ دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﻣﺎ ﺑﻮد ﻗﺮض ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ اﯾـﻦ‬
‫)‪(15‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫ﮐﺘﺎب ﯾﮑﯽ از ﻧﺎدر ﺗﺮﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﻣﺤﻔﻮظ ﺗﻮي ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ي ﻫﺎﮔﻮارت اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﺴﺨﻪ ي‬
‫ﮐﭙﯽ از آن وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﯿﻦ ﮐﺘﺎب را از او ﮔﺮﻓﺖ و او ﻫﻢ ﯾﮏ ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ دﻗﯿﻖ ﺑﮕﻮ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدي؟‬‫ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﻮش آﻣﺪم‪ ...‬درﺳﺖ اوﻧﺠﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ و ﻋﯿﻨﮑﻢ ﻫﻢ روش ﺑﻮد‪.‬‬‫ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﯿﺒﻪ‪ .‬ﭼﻪ ﮐﺴﯽ دوﺳﺖ داره ﺗﻮ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﺑﺒﯿﻨﯽ و ﯾﺎ اﺣﯿﺎﻧﺎ ﺑﺨﻮﻧﯽ؟‬‫ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﻧﻈﺮي در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﻧﺪارم اﻣﺎ ﮔﻤﺎن ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺟﺎدوﻫـﺎﯾﯽ ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﮐـﻪ‬‫اﻓﺮادي ﮐﻢ ﺳﻦ و ﺳﺎل ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺑﺘﻮﻧﻨﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻨﺪ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﻣﻦ اﯾﻨﻄﻮر ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ؟‬‫ ﭼﯽ؟ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﯿﺴﺖ رﯾﻤﻮس؟‬‫ ﺑﺒﯿﻦ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ در ﻣﻮرد ﻗﺪرت ﻫﺎي دروﻧﯽ و ﻣﺨﻔﯽ ﻫﺮي ﻣـﯽ ﮔﻔـﺖ‪ .‬ﻗـﺪرت‬‫ﻫﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ ﻣﺎرﻫﺎ و ﻣﺎر زﺑﺎن ﻫﺎ و ﯾﺎد ﻗﺪرت دﻓﺎع در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟـﺎدوي ﺳـﯿﺎه ﺑـﯽ‬
‫ﻧﻈﯿﺮش ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﻧﻈﯿﺮش در ﻫﺎﮔﻮارت دﯾﺪه ﺷﺪه و ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎرﻫﺎ از ﺧﻄﺮ ﻣـﺮگ ﺑـﻪ ﻧﺤـﻮي در‬
‫رﻓﺘﻪ و ‪...‬‬
‫ اﻣﺎ رﯾﻤﻮس ﺑﮕﺬار ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪﻫﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ از ﻗﺪرت ﻫﺎي ﻋﯿﺠﺒﯽ ﮐـﻪ اﺣﯿﺎﻧـﺎ داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻢ‬‫اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﺮدم‪ .‬ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﺎﻧﺴﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮده‪.‬‬
‫ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﺎور ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺷﺎﻧﺲ ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ دور از ذﻫﻨﻪ اﻣﺎ در ﻫﺮ ﺻﻮرت داﻣﺒﻠـﺪور ﯾـﮏ ﺑـﺎر ﺑـﻪ ﻣـﮏ‬‫ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻫﺮي در آﯾﻨﺪه ﻣﺴﯿﺮ ﺗﺎم رﯾﺪل را ﻃﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ‬
‫ﻣﻨﻈﻮر او ﭼﯿﺴﺖ و ﭼﺮا اﯾﻨﺮا ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ و ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﮐﻪ ﻫﻨﻮزه ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم‪.‬‬
‫رون ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﯾﮑﯽ از دوﺳﺘﺎن ﻫﺮي اﯾﻨﺮا اﯾﻨﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﯾﺎ دﺷﻤﻨﺎﻧﺶ؟‬‫ ﻓﮑﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻦ دﺷﻤﻦ ﻫﺮي ﯾﮑﻢ دور از ذﻫﻦ اﺳﺖ ﭼﻮن دﺷﻤﻨﯽ ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪه‬‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ او را ﻫﻢ ﺑﮑﺸﺪ اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﯿﻢ و ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﮐﯽ اﯾﻨﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل و روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور رﻓﺖ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ رﯾﻤﻮس ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ از آﻧﻬﺎ دور ﺷﺪ ﻫﺮي از ﻣﻮدي ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ آﻻﺳﺘﻮر ﻣﯿﺸﻪ ﯾﮏ ﺳﻮال ﺑﭙﺮﺳﻢ؟‬‫)‪(16‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫ ﺑﮕﻮ ﻫﺮي‪.‬‬‫ ﻓﺮﻗﻪ اﻻن ﭼﻪ وﺿﻌﯿﺘﯽ داره؟‬‫ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺟﻮاﺑﺖ را ﺑﺪﻫﻢ ﻫﺮي‪) ...‬ﻫﺮي ﺳﺮي از روي ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﺗﮑﺎن داد( اﻣﺎ ﻧﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑـﻪ‬‫ﺗﻮ ﻫﻨﻮز ﺑﭽﻪ اي ﯾﺎ از اﯾﻦ ﭼﺮت و ﭘﺮت ﻫﺎ‪ .‬ﺑﺨﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدم ﻫﻢ ﻧﻤﯽ داﻧﻢ‪ .‬ﻗﺮار ﺑﺮ اﯾـﻦ ﺑـﻮد‬
‫ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ داﻣﺒﻠﺪور ﻗﻘﻨﻮﺳﺶ ﻧﻔﺮ ﺑﻌﺪي را اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﺎﯾﺪ ﺑﻌﻨﻮان ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ي ﻓﺮﻗﻪ اﻣﺎ ﻫﻨـﻮز‬
‫ﮐﻪ ﻫﻨﻮزه ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺸﺪه‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ اﯾﻦ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟؟ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺗﻮي ﺷـﺮاﯾﻂ ﺑﺤﺮاﻧـﯽ اي‬‫ﻣﺜﻞ اﻵن‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ‪ ...‬ﭼﻄﻮر ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐـﻪ ﺑﻼﺧـﺮه ﺧﻮدﺗـﻮن ﻣـﯽ ﺗﻮﻧﯿـﺪ ﯾﮑـﯽ از‬
‫ﺧﻮدﺗﺎن را ﺑﻌﻨﻮان ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﯿﺪ؟ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﯿﺪ؟‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﯿﻢ ﻫﺮي‪ .‬اﻣﺎ اﮔﺮ ﮐﻤﯽ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﻬﺘﺮه‪ .‬آﺧﻪ ﺑﻼﺧﺮه داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻬﺘﺮ از ﻫﺮ ﮐـﺲ‬‫دﯾﮕﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻧﻔﺮ ﺑﻌﺪ از ﺧﻮدش را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﺪ و ﻣﺎ ﻫﻢ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ روي ﺣﺮف داﻣﺒﻠﺪور ﭼـﻪ‬
‫زﻧﺪه و ﭼﻪ ﻣﺮده ﺣﺮف ﻧﺨﻮاﻫﯿﻢ آورد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اﮔﺮ ﻣﺤﻔﻠﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﻮد ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﻋﻀﻮ آن ﺑﺎﺷﻢ دﯾﮕﻪ ﻫﺎ؟‬‫ ﻧﻪ! ﮔﻤﺎن ﻧﮑﻨﻢ‪ .‬ﭼﻮن ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮوي‪.‬‬‫ ﺑﺎﯾﺪ؟ اﮔﺮ ﻣﺪرﺳﻪ ﻧﺮوم ﭼﯽ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﻟﺰوﻣﯽ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رﻓﺘﻦ را ﻧﺒﯿﻨﻢ‪.‬‬‫ ﺧﻮب اﯾﻦ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﻓﮑﺮي اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﮑﻨﯽ‪.‬‬‫ ﺷﺎﯾﺪ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ وﻟﯽ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺳﺎل دﯾﮕﺮ اﻧﮕﯿﺰه ﻣـﯽ ﺧﻮاﻫـﺪ و ﻣـﻦ‬‫اﻧﮕﯿﺰه ي اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻧﺪارم‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ درس ﻫﺎﯾﻢ را ﺧﺎرج از ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺨﻮاﻧﻢ و اﻣﺘﺤـﺎن‬
‫ﺑﺪﻫﻢ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ اﯾﻨﮑﺎر را ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻧﻈﺮي ﻧﺪارم‪ !...‬اﮔﺮ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﮔﺮ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﻣﺤﻔﻞ را اﻣﻀﺎ ﮐﻨﯽ رﺳﻤﺎ و ﻗﺎﻧﻮﻧـﺎً ﻣـﯽ‬‫ﺗﻮاﻧﯽ در ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس ﻋﻀﻮ ﺷﻮي‪.‬‬
‫ﺗﻪ دل ﻫﺮي ﻋﻠﯽ رﻏﻢ دﻟﺸﻮره ي ﻋﺠﯿﺐ و ﻣﺮﻣﻮز و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ اي ﮐﻪ داﺷﺖ ﺧﻮﺷـﺤﺎل ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﻢ ﺷﺪ و در ﺣﺎل ﺗﮑﺎن دادن ﮔﺮد و ﺧﺎك روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻣﻮدي ﺑـﻮد ﮐـﻪ ﻟـﻮﭘﯿﻦ ﮐﺘـﺎب ﺑـﻪ دﺳـﺖ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫)‪(17‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺷﮑﻞ ﺑﻮت و اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﻫﺮ ﮐﺪام ﺟﺪا ﮔﺎﻧﻪ اوﻧﻮ ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﻄﻤـﺌﻦ ﺷـﺪﻧﺪ‬‫ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﯿﺎﻫﯽ روي اون ﻗﺮار ﻧﺪاره و ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﮐﺘﺎب ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﻣـﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔـﺎل‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرد اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﺑﺎرﻫﺎ ﺗﻮ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ي ﻣﺨﺼﻮص ﻫﺎﮔﻮارت دﯾﺪه ﺑﻮده و ﺣﺘﯽ‬
‫ﭼﻨﺪ ﺑﺎر وﺳﻮﺳﻪ ﺷﺪه ﺑﻮده ﮐﻪ آﻧﺮا ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪ .‬ﻣﯿﻨﺮوا اﻵن رﻓـﺖ ﺗـﺎ ﺑـﺎ ﺧـﺎﻧﻢ ﭘﯿـﻨﺲ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧـﻪ دار‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ و ﭼﻨﺪ و ﭼﻮن ﮐﺎر را در ﺑﯿﺎورد‪ .‬ﺳﻮال اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮي اﯾﻦ ﮐﺘـﺎب را ﺑﺒﯿﻨـﺪ و‬
‫ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي آرام ﮐﺘﺎب را ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺖ و دو و ﺑﺮش را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ آﻫﺎ!‬‫ﭼﻮﺑﺶ را ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﻪ ﮐﺘﺎب ﺿﺮﺑﻪ اي زد‪ .‬ﮐﺘﺎب از وﺳﻂ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺻﻮرﺗﯽ ﻣﯿﺎن ﮐﺘـﺎب‬
‫ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺻﻮرﺗﯽ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ‪ .‬در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺻﻮرت داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬
‫ آه ﺳﻼم ﻫﺮي ﻋﺰﯾﺰ‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ اﯾﻦ راز ﮐﻮﭼﯿﮏ را ﺣـﻞ ﮐﻨـﯽ و ﻣﺘﺎﺳـﻔﻢ از اﯾﻨﮑـﻪ‬‫ﺧﻮدم ﻓﺮﺻﺖ ﻧﮑﺮدم اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﺑﺘﻮ ﺑﺪﻫﻢ و ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﺑﺎ واﺳـﻄﻪ ﺑﺪﺳـﺘﺖ ﺑﺮﺳـﺎﻧﻢ‪ .‬در ﻫـﺮ‬
‫ﺻﻮرت ﺑﻬﺘﺮه دﻧﺒﺎل اون ﺷﺨﺺ ﻧﮕﺮدي و ﺑﺠﺎي اﯾﻨﮑﻪ وﻗﺖ و زﻣﺎﻧﺖ را از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﯽ ﺑﭽﺴﺒﯽ‬
‫ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ي اﯾﻦ ﮐﺘﺎب‪ .‬ذﻫﻦ و روان ﺗﻮ اﮐﻨﻮن ﮐﺎﻣﻼ آﻣﺎده اﺳﺖ‪ ...‬ﺳﺎل ﭘﻨﺠﻢ اﮔﻪ درﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻢ ﺗﻮ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺗﻮ آﺧﺮﯾﻦ ﭘﻞ ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﯿﻦ ﺧﻮدت و وﻟﺪه ﻣـﻮرت را ﺑـﺮاي ﻫﻤﯿـﺸﻪ از ﺑـﯿﻦ‬
‫ﺑﺮدي و اﮐﻨﻮن زﻣﺎن آﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﺑﻌﺎد ﺟـﺎدوﮔﺮي ﺧـﻮدت را ﻗـﻮي ﮐﻨـﯽ‪ .‬ﭼـﻮن در ﻫـﺮ ﺻـﻮرت‬
‫ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ را ﻣﯽ داﻧﯽ و آﻧﻘﺪر ﺑﺎﻟﻎ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدت را آﻣـﺎده ﮐﻨـﯽ‪ .‬ﺷـﺎﯾﺪ ﺑﭙﺮﺳـﯽ ﭼـﺮا ﮐﺘـﺎب‬
‫ﺟﺎدوﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ؟و ﭼﺮا اﯾﻦ ﺳﻄﺢ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ از ﺟﺎدوﮔﺮي؟ در ﺟﻮاﺑﺖ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ را ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ‬
‫ﺑﮕﻮﯾﻢ و آن اﯾﻨﮑﻪ ﯾﺎدﮔﯿﺮي اﯾﻦ ﻓﻨﻮن در ﺟﻮاﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ ﺑﺴﯿﺎري در ﺑـﺎﻻ ﺑـﺮدن ﺗﻤﺮﮐـﺰ و‬
‫ﻗﺪرت ذﻫﻨﯿﻢ ام ﮐﺮد‪ .‬و ﭼﻮن ﻣﯽ داﻧﻢ ﺗﻮ ﺟﻮان ﭘﺮ اﻧﺮژي و ﮐﻢ دﻗﺘﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑـﺎ‬
‫ﺧﻮاﻧﺪن دﻗﯿﻖ و ﺧﻂ ﺑﻪ ﺧﻂ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ذﻫﻨﺖ را آﻣﺎده ي ﭘﺬﯾﺮش ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﺨﺖ و ﭘﯿﭽـﺪه ي‬
‫ﮐﺘﺎب ﮐﻨﯽ‪ .‬در آﺧﺮ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻫـﺎ ﺳـﺨﺖ ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﮔـﺎﻫﯽ ﻏﯿـﺮ‬
‫ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آﯾﻨﺪ اﻣﺎ اﮔﺮ ﻣﻤﺎرﺳﺖ و ﺗﻤﺮﯾﻦ زﯾﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪ .‬و اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ‬
‫ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﯽ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ را ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ اﻧﺠﺎم دﻫﯽ ﺷﺮاﯾﻂ اﺟﺒﺎر اﺳﺖ‪ .‬راﺳـﺘﯽ ﻓﮑـﺮ‬
‫ﮐﻨﻢ دوﺷﯿﺰه ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﻫﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﻮﻧﺪ اﮔﺮ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻌﺪ از ﺷﻤﺎ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ‪ .‬و در‬
‫)‪(18‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫اﺧﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﮕﺮان ﺧﺎﻧﻢ ﭘﯿﻨﺲ ﻧﺒﺎش ﻣﻦ ﺑﺎ اون ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدم و ﮐﺘﺎب را ﺑﺮاي ﻣﺪت ﻧﺎ ﻣﺤـﺪودي‬
‫از اﯾﺸﺎن ﻗﺮض ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺗﺼﻮﯾﺮ داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻢ رﻧﮓ ﺷﺪ و ﮐﺘﺎب آرام ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ‪ ،‬رون ‪ ،‬رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ و ﻣﺪ آي‬
‫ﻣﻮدي داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب و ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﻃﺮف داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ؟ ﺧﻮب اﮔﺮ اﯾﻨﻄﻮره اون ﯾـﮏ‬‫ﻧﻔﺮ ﮐﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫ ازون ﻣﻬﻢ ﺗﺮ آﻻﺳﺘﻮر ﻣﮑﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور داﺷﺖ از اوﻧﺠﺎ اﯾﻦ ﺣـﺮف ﻫـﺎ رو ﻣـﯽ زد‪ .‬ﺧﯿﻠـﯽ‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮام آﺷﻨﺎ ﻣﯽ آﯾﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ داﻧﻢ ﮐﯽ و ﮐﺠﺎ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدم وﻟﯽ ﺻﺪ در ﺻﺪ ﻣﻦ ﻗﺒﻼ اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐـﻪ‬
‫اون ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻮدم‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ دﺳﺘﺶ را روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش ﮔﺬاﺷﺖ و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را از ﺷﺪت ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﭼﻘﺪر ﮐﻢ ﺣﻮاس ﺷﺪم ﻣﻦ‪ .‬آﻻﺳﺘﻮر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ آﺷﻨﺎ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫ ﭼﺮا‪ .‬اﻣﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺗﻮ ﺑﯿﺎد ﻧﻤﯽ آوري ﻣﻦ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﯽ‪.‬‬‫ﺑﺎﯾﺪ از ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ذﻫﻨﻢ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﯾﺎدم آﻣﺪ‪.‬‬
‫رون‪:‬‬
‫ ﭼﺮا اون ﻣﮑﺎن ﺑﺮاﯾﺘﺎن اﯾﻨﻘﺪر ﻣﻬﻢ اﺳﺖ؟‬‫ ﺧﻮب ﺷﺎﯾﺪ اون ﻣﮑﺎن ﻣﻬﻢ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ .‬از ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻣﻬﻢ اﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﻘـﺪر روي آن‬‫ﺗﺎﮐﯿﺪ ﮐﺮده و ﺑﻪ ﻫﺮي داده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﺘﺎب را ﮐﻪ روي ﺗﺨﺖ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد دو دﺳﺘﯽ ﺑﺮداﺷﺖ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺲ دﯾﮕﺮي ﺑﺨﻮاﻫﺪ آﻧﺮا ﺑﺮدارد‬
‫و ﺻﻔﺤﻪ ي ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ آن را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬رون ﮐﻨﺎر ﻫﺮي ﺗﮑﯿﻪ داد و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد از ﻫﻤﺎن ﺟـﺎ ﮐﺘـﺎب را ﺑﺨﻮاﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﻟﻮﭘﯿﻦ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ دﺳﺖ ﻣﻮدي را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﭘﯿﺶ ﺗﺎﻧﮑﺲ و ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل و ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺮدش‪ .‬از ﻗﺮار ﻣﻌﻠـﻮم‬
‫داﺷﺘﻨﺪ روي ﻣﺴﺎﯾﻞ ﻣﻬﻤﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ،‬ﺳﺎرا و ﭼﻮ داﺷﺘﻨﺪ ﻧـﻮع ﺧﺎﺻـﯽ از ﮐـﺎرت‬
‫ﺑﺎزي ﺟﺎدوﯾﯽ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دادﻧﺪ‪ .‬ﺟﻮرج و ﻓﺮد و ﭼﺎرﻟﯽ ﯾﮏ ﻣﯿﺰ ﺧﺎﻟﯽ ﮔﯿﺮ آورده ﺑﻮدﻧـﺪ و ﺻـﺤﻨﻪ ي ﺟﻨـﮓ‬
‫ﻣﺠﺎزي روﯾﺶ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺮﺳﯽ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﻣﺦ ﮔﯿﺮ آورده ﺑﻮد و‬
‫داﺷﺖ وراﺟﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﭼﻨﺪان ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﺒﻮد اﻣﺎ ﻟﺒﺨﻨـﺪي روي‬
‫ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ .‬آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﻓﻠﻮ و ﺑﯿﻞ ﻫﻢ داﺷﺘﻨﺪ ﺟﺪا ﮔﺎﻧﻪ در درﮔﺎه ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اي‬
‫)‪(19‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫را اﻣﺘﺤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬رون ﮐﻪ اﻧﺪﮐﯽ از ﮐﺘﺎب را ﺧﻮاﻧﺪ ﺧﺴﺘﻪ ﺷـﺪ و ﺧﻤﯿـﺎزه اي ﮐـﺸﯿﺪ و از ﮐﻨـﺎر ﺗﺨـﺖ‬
‫ﻫﺮي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬دﺳﺖ در ﺟﯿﺒﺶ ﮐﺮد و ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﮐﺎرت ﺑﯿﺮون آورد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ آﯾﯽ ﻫﺮي؟ ﯾﮏ دﺳﺖ ﺧﻔﻦ اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﻫﺎ رو ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪﻫﯿﻢ روﺷﻮن ﮐﻢ ﺑﺸﻪ‪.‬‬‫ ﺗﻮ ﺑﺮو ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﻣﯽ آﯾﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻏﺮق ﮐﺘﺎب ﺑﻮد اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ را ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺮش را از ﮐﺘﺎب ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎورد ﮔﻔﺖ و ﺻـﻔﺤﻪ ي دوم را‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﯾﻌﻨﯽ درﺳﺖ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 2,30‬دﻗﯿﻘﻪ ي ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ داﺷﺖ ﻫﻤـﻪ را از اﻃـﺎق ﻫـﺮي‬
‫ﺑﯿﺮون ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ و ﺑﺎ او دﺳﺖ ﻣﯽ دادﻧﺪ و آرزوي ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ و ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺮاﯾﺶ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﺮاي آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر ﺟﺸﻦ ﺑﻠﻮﻏﺶ را ﺗﺒﺮﯾﮏ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪ .‬رون ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮود ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﺮدا از ﻣﺎﻣﺎن اﺟﺎزه ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮوﯾﻢ اﻣﺘﺤﺎن آﭘﺎرات ﺑﺪﻫﯿﻢ‪ .‬ﻧﻈﺮت ﭼﯿﻪ؟‬‫ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺎﻟﯿﻪ‪ .‬ﺻﺒﺢ اول وﻗﺖ ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻢ‪.‬‬‫ ﺣﺎﻻ ﮐﯽ ﺣﺎل داره ﺻﺒﺢ ﮐﻠﻪ ﺳﺤﺮ ﺑﯿﺪار ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻧﺰدﯾﮏ ﻇﻬﺮ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ‪.‬‬‫ ﺑﺎﺷﻪ ﺗﻨﺒﻞ وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ آﯾﻢ ﺳﺮاﻏﺖ‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ده و ﻧﯿﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮم ﺑﺎش‪.‬‬‫رون ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺎدرش اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون اﻃﺎق ﻫﻞ داد‪ .‬وﻗﺘﯽ رون ﻫﻢ از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷـﺪ‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﻫﺮي را ﺑﻮﺳﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻋﺰﯾﺰم ﻫﺪﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺖ دوﺳﺘﺎﻧﺖ ﺧﺮﯾﺪه اﻧﺪ اوﻧﺠﺎ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﯾﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪا ﺧﻮدت‬‫ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮو ﺑﺎزﺷﻮن ﮐﻦ‪ .‬ﻓﺮدا ﺑﻌﺪ از اﻣﺘﺤﺎن ﺑﺎ رون ﯾﮏ راﺳﺖ ﺑﯿﺎﯾﯿـﺪ ﺑـﺎرو‪ .‬ﺑﺎﯾـﺪ ﺧﻮﻧـﻪ را ﺑـﺎ‬
‫ﮐﻤﮏ ﺗﻮ آﻣﺎده ﮐﻨﯿﻢ ﺑﺮاي ﻣﺮاﺳﻢ ازدواج ﺑﯿﻞ و ﻓﻠﻮر‪ ...‬ﺧﻮب ﮐﺎري ﻧﺪاري؟‬
‫ ﻧﻪ ﻣﻮﻟﯽ و ﺑﺎﺑﺖ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻤﻨﻮن‪.‬‬‫ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺷﺐ ﺑﺨﯿﺮ‪.‬‬‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ آرام از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و وﻗﺘﯽ درب را ﺑﺴﺖ ﺳﮑﻮت ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺗﻤﺎم اﻃﺎق را ﭘـﺮ ﮐـﺮد‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫ﮐﺘﺎﺑﺶ را ﺑﺴﺖ و اوﻧﻮ ﺟﻠﻮﯾﺶ ﻗﺮار داد‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮاي ﭘﻨﺠﺎﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎر اوﻟﯿﻦ ﻃﻠـﺴﻤﯽ را ﮐـﻪ از ﮐﺘـﺎب‬
‫ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد ﺑﺪون ﭼﻮب اﺟﺮا ﮐﻨﺪ‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را راﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﺘﺎب دراز ﮐﺮد و ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﯿﺶ از اﻧـﺪازه‬
‫ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد آﻧﻘﺪر ﮐﻪ ﺻﺪاي ﻓﺸﺮدﮔﯽ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ روي ﻫﻢ را ﺑﺨﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺘﯽ!! ﻟﻌﻨﺘﯽ!! ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻨﮕﻢ‪ .‬اﺻﻼ ﻧﻤﯿﺸﻪ‪ .‬اﻣﺎ اوﻧﺸﺐ ﻣﻦ اﯾﻨﮑـﺎر را ﭼﻄـﻮر در ﺑﺮاﺑـﺮ اﺳـﻨﭗ‬‫ﺗﻮي اون ﺷﺮاﯾﻂ ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﻌﺠﺰه ﺑﻮده‪ ....‬ﻧﻪ ﻧﻪ ﭼﺮا ﭼﺮت ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ‪ ...‬ﭘﺲ ﭼﯽ؟‬
‫)‪(20‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫ آﻫﺎن‪ ...‬آره ﭼﺮا زودﺗﺮ ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ ﻧﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪ‬‫ﮐﻪ در ﺷﺮاﯾﻂ اﺟﺒﺎر و در ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ را ﺑﺮاي ﺧﻮدت درﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺗﻤﺮﮐـﺰ ﺑﯿـﺸﺘﺮ‬
‫ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬آره ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺟﻮاﺑﺶ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺷﺮاﯾﻂ را درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻧﭽﻪ ﮐﻪ در آﻧﺸﺐ ﺑﺮاﯾﺶ ﭘﯿﺶ آﻣﺪه ﺑﻮد ﺗﺼﻮر ﮐـﺮد‪ .‬ﯾـﮏ ﻧﻔـﺮت ﻋﻤﯿـﻖ و‬
‫اﺳﺘﯿﺼﺎل در رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﻧﻪ ﮐﺘﺎﺑﺶ‪ .‬ذﻫﻨﺶ را ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد و دﺳﺘﺶ‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﺘﺎب ﺗﮑﺎن داد‪ .‬اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ اﻓﺘﺎد آﻧﻘﺪر ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷـﺪ دﻫـﺎن ﻫـﺮي از ﺗﻌﺠـﺐ ﺑـﺎز‬
‫ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺎز ﮐﻨﺪ ﮐﺘﺎب ﭘﺮوازش را ﺷﺮوع ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺠﺮﺑـﻪ ي ﺟﺎﻟـﺐ و ﻟـﺬت‬
‫ﺑﺨﺸﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﺧﺮه ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد اوﻟﯿﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑـﺎ ﻣﻮﻓﻘﯿـﺖ اﻧﺠـﺎم دﻫـﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﺑﻪ ﺧﻮدش اﻣﯿﺪوار ﺗﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﮐﺘﺎب را ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﺴﺖ و روي ﻣﯿﺰ ﮐﻨـﺎرش ﮔﺬاﺷـﺖ‪ .‬آﻧﻘـﺪر ﺧـﺴﺘﻪ و‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﺎدش رﻓﺖ ﻋﯿﻨﮑﺶ را ﻫﻢ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ در آورد‪.‬‬
‫روز ﺑﻌﺪ ﻧﺰدﯾﮏ ﻫﺎي ﺳﺤﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻤﺘﺮ از ‪ 3‬ﺳﺎﻋﺖ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻫـﯿﭻ‬
‫ﺧﺴﺘﮕﯽ در ذﻫﻦ و رواﻧﺶ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﯿﺪار ﮐﻪ ﺷﺪ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﺷﻤﻊ ﻫـﺎي اﻃـﺎق را ﺧـﺎﻣﻮش‬
‫ﻧﮑﺮده ﺑﻮده‪ .‬ﺑﺎ ﻓﮑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﺮج روﻓﻮس را ﺑﯿـﺸﺘﺮ ﮐـﺮده ﺑـﻮده ﻟﺒﺨﻨـﺪي زد و از ﺗﺨـﺘﺶ ﺑﻌـﺪ از ﭘـﻨﺞ روز‬
‫اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺒﺎس ﻫﺎﯾﺶ را ﻋﻮض ﮐﺮد و ﮐﺘﺎﺑﺶ را در رداﯾﺶ ﻗﺮار داد‪ .‬ﮐﻤﯽ روي ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺖ و‬
‫ﺑﺎ ﺧﻮدش اﻧﺪﮐﯽ در ﻣﻮرد روزي ﮐﻪ در ﭘﯿﺶ داﺷﺖ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و آرام ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ي ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺤﺮ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻣﺎﯾﻪ ي ﺗﻌﺠﺐ ﻫﺮي ﺧـﺎﻧﻮاده ي اﺳـﮑﺮﯾﻢ ژور دور ﻣﯿـﺰ ﺻـﺒﺤﺎﻧﻪ ﻧﺸـﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ و‬
‫داﺷﺘﻨﺪ در آراﻣﺶ ﭼﺎي ﻣﯽ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ آه ﻫﺮي‪ .‬ﺻﺒﺢ ﺑﺨﯿﺮ‪ .‬ﺑﯿﺎ ﺑﺸﯿﻦ‪ .‬ﺗﻮﻗﻊ داﺷﺘﻢ ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﻪ ﺑﯿﺪار ﺷﻮي ﺑـﻪ ﻫﻤـﯿﻦ ﺧـﺎﻃﺮ‬‫ﺻﺪاﯾﺖ ﻧﮑﺮدﯾﻢ‪.‬‬
‫ رز ﻟﻄﻔﺎً ﯾﮏ ﭼﺎي دﯾﮕﺮ ﺑﺮاي ﻫﺮي درﺳﺖ ﮐﻦ‪.‬‬‫ﻫﻤﺴﺮ اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﯾﻌﻨﯽ رز ﮐﻪ زن ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷـﺪ و ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ آﺷـﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﺮا از ﻃﻠﺴﻢ ﯾﺎ اﻓﺴﻮﻧﯽ ﺑـﺮاي اﯾﻨﮑـﺎر اﺳـﺘﻔﺎده ﻧﮑـﺮد اﻣـﺎ ﻗﺒـﻞ از اون‬
‫ﺟﻮاﺑﺶ را ﺳﺎرا داد‪.‬‬
‫ ﻣﺎدرم دوﺳﺖ دارد ﮐﻪ ﮐﺎرﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺪون ﺳﺤﺮ و اﻓﺴﻮن اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨـﯽ‬‫اﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﻫﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﺎﮔﻠﯽ اﺳﺖ‪.‬‬
‫)‪(21‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫ ﮐﺎر ﺟﺎﻟﺐ و ارزﺷﻤﻨﺪي ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬آره در ﻧﮕﺎه اول ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻤﯿﺰي ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﺧﺎﻧـﻪ ﮐـﻪ ﯾـﺎد آور‬‫ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﺎﮔﻠﯽ ﺑﻮد ﺷﺪم‪ .‬ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺮدﯾﺪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم ﮐﻪ آﯾﺎ ﻫﻨﻮز ﺗﻮ ﺧﻮﻧـﻪ ي دورﺳـﻠﯽ‬
‫ﻫﺎم ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬
‫روﻓﻮس در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻓﻨﺠﺎن ﭼﺎﯾﺶ را ﻣﯽ ﺧﻮرد ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﻣﺮﺑﺎ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺗﻌﺎرف ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺣﺮﮐﺖ اون ﺷﺒﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﺗﻮ را ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻣـﯽ ﮐـﻨﻢ ﻫـﺮي‪ .‬ﺗـﻮ واﻗﻌـﺎ‬‫ﺷﺎﮔﺮد ﺧﻮب داﻣﺒﻠﺪور ﻫﺴﺘﯽ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮن ﺟﻨﺎب وزﯾﺮ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ در ﻣﻮرد ﻋﻮاﻗﺐ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﺻﻼ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮدم و ﻏﺮﯾـﻀﯽ ﮐـﺸﯿﺪه‬‫ﺷﺪم ﺑﻪ ﻃﺮف اوﻧﺠﺎ وﮔﺮﻧﻪ ﺷﺎﯾﺪ اﮔﺮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم و ﻧﻤﯽ رﻓﺘﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻫﺮي‪ .‬ﮔﺎﻫﯽ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮدن را در ﺑﻌﻀﯽ از ﻣﻮاﻗﻊ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣـﯽ دﻫـﻢ ﺑـﻪ ﻓﮑـﺮ‬‫ﮐﺮدن و ﺗﺰﻟﺰل‪ .‬آدم ﺑﻬﺘﺮه ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ از اوﻗﺎت ﻓﻄﺮﺗﺶ را ﺑﺎز ﺑﮕﺬارد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ اﯾـﻦ ﺟـﻮر ﻣـﺴﺎﯾﻞ‬
‫دﯾﮕﻪ اﻵن ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه و ﮐﻤﺘﺮ در ﻣـﻮردش ﺣـﺮف ﻣـﯽ زﻧﻨـﺪ و ﻣﻬـﻢ ﺗـﺮ از اون در وﺟـﻮد و‬
‫اﺛﺒﺎﺗﺸﺎن ﺷﮏ وﺟﻮد داره‪.‬‬
‫رز ﭼﺎي ﻫﺮي را ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻗﺮار داد و ﻧﺸﺴﺖ و ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ اش را اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺸﮑﺮم‪.‬‬‫رز ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ﻫﺮي ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﭼﻘﺪر ﮐﻢ ﺣﺮف و ﺑﺎ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ اﻣﺮوز ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ دوﺳﺘﻢ رووﻣﻦ )ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻗﻨﺪ از دﻫﺎن ﻫﺮي اﻓﺘﺎد( ﺑﺒﺨـﺸﯿﺪ دوﺳـﺘﻢ‬‫رون ﺑﻪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺎﯾﯿﻢ ﺗﺎ اﻣﺘﺤﺎن آﭘﺎرات ﮐﺮدن را ﺑﺪﻫﯿﻢ‪ ....‬راﺳﺘﯽ از آﻧﻄﺮف ﻫﻢ ﺑﻪ ﺑﺎرو ﻣﯽ‬
‫روم و دﯾﮕﺮ ﻣﺰاﺣﻢ ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮم‪ .‬ﺑﺎﺑﺖ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻫﺎﯾﺘﺎن در اﯾﻦ ﭼﻨﺪ روز ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﻫﺮي ﺻﺪاي ﻫﻤﺴﺮ روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور را ﺷﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﺧﻮدت ﺳﺨﺖ ﻧﮕﯿﺮ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ را ﻫﻢ ﺧﺎﻧﻪ ي ﺧﻮدت ﺣﺴﺎب ﮐﻦ‪.‬‬‫ ﻣﻤﻨﻮن از ﻟﻄﻒ ﺷﻤﺎ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻼﺧﺮه ﻣﻦ ﯾﮏ روز اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻦ ﺑﻠﻮغ رﺳﯿﺪم و ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮه‬‫ﺧﻮدم روي ﭘﺎي ﺧﻮدم ﺑﯿﺎﯾﺴﺘﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﺧﻮدم را ﺑﮑﻨﻢ ﮐﻪ اﯾﻨﻄﻮر ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮي وزارت ﺧﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ ﻫﺮي‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﯾﮏ ﺳﺮي ﺑﻪ اﻃﺎق ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺰن ﯾﮑﻢ ﮐﺎرت دارم‪.‬‬‫اﺷﮑﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﺪاره‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﺑﻪ روﻓﻮس ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮔﻤﺎن ﻧﮑﻨﻢ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺘﻤﺎً ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ!‬‫)‪(22‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫روﻓﻮس ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬و دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ي ﻫﺮي زد و ﺷﻨﻠﺶ را روي دوﺷﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ رز‪ ،‬ﺳﺎرا ﺑﺎﺑﺖ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻣﻤﻨﻮن‪ .‬اﻣﺮوز روز ﺳﺨﺘﯽ در ﭘﯿﺶ دارم و ‪ ....‬و آﻫـﺎن ﺳـﺎرا ﻟﻄﻔـﺎ اﻣـﺮوز‬‫وﻗﺘﯽ ﭼﻮ ﺑﯿﺪار ﺷﺪ و ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ اش را ﺧﻮرد ﺑﯿﺮون ﺑﺒﺮ و ﯾﮏ ﻫﻮاﯾﯽ ﺑﺨﻮرﯾﺪ؟؟‬
‫ ﭼﺸﻢ ﭘﺪر‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ‪.‬‬‫روﻓﻮس ﺟﻠﻮي ﺗﺎﺑﻠﻮي ﭘﯿﺮﻣﺮدي رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺪر ﮐﺎروﻟﯿﻦ ﻟﻄﻔﺎ در را ﺑﺎز ﮐﻦ‪.‬‬‫ آه روﻓﻮس ﻋﺰﯾﺰ‪ .‬ﺑﻠﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ‪.‬‬‫ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﻮﭼﮏ ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﺶ آﻣﺪ و ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ زﻣﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ دري از وﺳﻂ ﺑـﺎز‬
‫ﺷﺪ و روﻓﻮس ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ وﻗﺘﯽ ﻫﺮي ﺳﯿﺮ و ﭘﺮ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ اش را ﺧﻮرد ﺑﻠﻨﺪ ﺷـﺪ و رو ﺑـﻪ ﺧـﺎﻧﻮاده ي اﺳـﮑﺮﯾﻢ ژور‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮوم‪ .‬ﺑﺎﺑﺖ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻤﻨﻮن و از ﻃﺮف ﻣﻦ از ﭼﻮ ﻫﻢ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ اﻻن ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ زوده‪ .‬ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻨﺴﺘﯽ ﻫﺮي!‬‫ ﻣﻤﻨﻮن ﺳﺎرا ﯾﮑﻢ ﮐﺎر دارم ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﻗﺒﻞ از ﻇﻬﺮ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻢ‪.‬‬‫ ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎش ﭘﺴﺮم‪.‬‬‫ ﻣﻤﻨﻮن ﺧﺎﻧﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﺑﻠﻮ راه اﻓﺘﺎد و از ﺧﺎﻧﻪ ي اﻣﻦ وزارت ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫وازرت ﺧﺎﻧﻪ ﻫﯿﭻ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﺨﺼﻮﺻﯽ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻮن ﺷﻠﻮﻏﯽ و ﻫﻤﻮن ﮐﺎرﻣﻨﺪ ﻫﺎي ﻋﺠﻮل ﮐﻪ داﯾﻢ اﯾﻨﻮر و‬
‫اوﻧﻮر ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي؟؟؟ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎﺷﯽ؟‬‫ ﺑﻠﻪ آﻗﺎ درﺳﺘﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺟﻠﻮي ﻣﺮد ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺟﻠﻮي وزارت ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ و دﺳﺘﺶ را ﮐﻪ دراز ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﮔﺮﻣﯽ ﻓﺸﺮد‪.‬‬
‫ آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮدي ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻪ ‪ ...‬ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻪ ﺑﮑﺎر ﺑﺮدن ﺟﺎدوي زﯾـﺮ ﺳـﻦ ﻗـﺎﻧﻮﻧﯽ‬‫ﺷﺪه ﺑﻮدي درﺳﺘﻪ؟‬
‫ ﺑﻠﻪ و ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﯾﺎدم ﻣﯽ آﯾﺪ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﻼﻗﻪ داﺷﺘﯿﺪ ﭼﻮﺑﻢ را ﺑﻬﻢ ﺑﺮ ﻧﮕﺮداﻧﯿﺪ‪.‬‬‫ﻣﺮد اﻧﺪﮐﯽ ﺳﺮخ ﺷﺪ و ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ آرام ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫)‪(23‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺎﻫﺎ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻫﻢ رﻧﮓ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ دﯾﮕﺮان ﺗﻮ را ﻣﻘـﺼﺮ و ﻓﺮﯾﺒﮑـﺎر ﻣـﯽ‬‫دوﻧﺴﺘﻨﺪ ﺧﻮب ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺪم ﻧﻤﯽ آﻣﺪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮت ﺑﮕﺬارم‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ﯾﮏ راﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻫﺎي ﺧﺮوﺟﯽ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺳﻮار ﺟﺎروﯾﺶ داﺷﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﻟﻮازﻣﺶ را ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ﺟﺎرو ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑـﻮد و‬
‫راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﻫﺎي ﻻزم را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﺣﺮف ﻫﺎي راﻫﻨﻤﺎ درﺳﺖ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ دو دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﻣﺤﻠﻪ‬
‫ي ﻣﺘﺮوك و وﯾﻼﯾﯽ ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫﺎل را ﻣﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﻣﻪ ﻣﯿﺪان دﯾﺪش را ﮐﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد اﻣـﺎ رودﺧﺎﻧـﻪ ي آﺑـﯽ را‬
‫ﮐﻪ از ﺑﺎﻻﯾﺶ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ دﯾﺪ و اﯾﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﮐﻪ ﻣﺴﯿﺮ را درﺳﺖ ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﮐﻤـﯽ ارﺗﻔـﺎﻋﺶ را ﮐـﻢ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ زﻣﯿﻦ ﻫﻢ ﮐﻤﯽ ارﺗﻔﺎع ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ ﮐﻪ روي ارﺗﻔﺎﻋﺎت ﻗﺮار دارد اﯾﻦ ﻣﺤﻠﻪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﺧﺮه ﻧﻮك ﺳﯿﺎه درﺧﺘﺎن و ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎي ﻋﺮﯾﺎﻧﺸﺎن را دﯾﺪ و ﻣﺼﻤﻢ ﺗﺮ ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪ .‬واﻗﻌﺎ ﻣﺤﻠﻪ ي ﻣﺘـﺮوك‬
‫و رﻋﺐ آوري ﺑﻮد‪ .‬اوﻟﯿﻦ ﺧﺎﻧﻪ ي وﯾﻼﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﻠﺒﻪ اي ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑـﺰرگ وﺳـﻄﺶ ﻗـﺮار داﺷـﺖ و ﺣـﺼﺎرﻫﺎﯾﯽ‬
‫ﺳﻨﮕﯽ دورﺗﺎ دورش ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد و روي ﺻﻨﺪوق ﭘﺴﺘﯽ اش ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ و دو ﺗـﺎ دورش‬
‫ﺑﺮ ﺧﻼف ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي دﯾﮕﺮ درﺧﺘﺎن ﮐﻮﭼﮏ و ﺳﺒﺰ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬آﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺳـﯿﺮﯾﻮس و‬
‫ﺑﻘﯿﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﺎﻧﻪ ي وﯾﺮاﻧﻪ و ﻣﺨﺮوﺑﻪ را ﻣﯽ دﯾﺪ‪ .‬اﻣﺎ روﺑﺮوﯾﺶ ﺧﺎﻧﻪ اي ﺳﺎﻟﻢ و ﺗﻨﺪرﺳـﺖ و ﺣﺘـﯽ‬
‫ﻋﺠﯿﺐ ﺗﺮ از آن دودي ﺑﻮد ﮐﻪ از دودﮐﺶ ﺧﺎﻧﻪ آرام ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎي ﺑﺨﺎر ﮐﺮده ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد‬
‫ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪون ﺗﺮدﯾﺪ ﮐﺴﯽ در ﺧﺎﻧﻪ اﻧﺘﻈﺎر را ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﺟﻠﻮ در ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﺧﻮاﺳﺖ در ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ در ﺧﻮد ﺑـﻪ‬
‫ﺧﻮد ﺑﺎز ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﯿﺎ ﺗﻮ ﻫﺮي ﻋﺰﯾﺰ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮت ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎور ﮐﻦ‪ .‬اون‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ اون ﺑﻮد‪ .‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ ﭼﻮﺑﺶ را در آورد و وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫روي ﯾﮏ راﺣﺘﯽ درﺳﺖ وﺳﻂ اﻃﺎق ﻣﺮﮐﺰ ﮐﻠﺒﻪ ﺟﻮاﻧﯽ ﺑﺎ ﻋﻈﻤﺖ و ﺷﮑﻮه ﺑﺎ رﯾﺶ و ﻣﻮﻫﺎﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ و ﺳﯿﺎه و‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﺠﺬوب ﮐﻨﻨﺪه ي آﺑﯽ و ﭘﺮ ﻓﺮوغ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻗﻘﻨﻮﺳﯽ زﯾﺒـﺎ ﮐﻨـﺎرش ﻧﺸـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد و‬
‫روزﻧﺎﻣﻪ در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﺷﻤﺎ؟ ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور؟‬

‫)‪(24‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬
‫ﻓﺼﻞ ﺳﻮم‬

‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور؟‬‫ﻫﺮي اﻧﺪﮐﯽ ﭼﻮﺑﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ﺑﺎ ﺷﮏ و ﺗﺮدﯾﺪ ﺑﻪ ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ روﺑﺮوﯾﺶ آرام ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬آن ﻣﺮد آرام ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮐﻮﭼﮏ و ﮔﺮم روزﻧﺎﻣﻪ را ﺗﺎ ﮐـﺮد و روي ﻣﯿـﺰ‬
‫ﻗﺮار داد‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻣﺘﺎﻧﺖ ﺗﻤﺎم از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻄﺮف ﻫﺮي آﻣﺪ‪.‬‬
‫ آه ﻫﺮي‪ .‬ﭘﺴﺮم‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم‪.‬‬‫و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﮐﻼﻣﯽ ﺑﮕﻮﯾﺪ او را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺗـﻨﺶ ﻫﻤـﺎن ﺑـﻮي ﺗـﻦ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور را ﻣﯽ داد‪ .‬ﮔﺮﻣﺎ و اﺣﺴﺎس ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ وﺟﻮد ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮاي اوﻟـﯿﻦ‬
‫ﺑﺎر در آﻏﻮش ﯾﮏ ﻧﻔﺮ اﯾﻨﻘﺪر اﺣﺴﺎس ﻗﺪرت و آراﻣﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻤﺎم اﺑﻬﺎﻣﺎت و ﺳﻮاﻻت از‬
‫ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره رﺧﺖ ﺑﺴﺖ و آن ﺷﺨﺺ را ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺑـﻮد ﻗﺒـﻮل ﮐـﺮد ﺑـﺪون اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ ﺳﻮاﻟﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﭼﻄﻮر اﻣﮑﺎن دارد‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ! ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﮐﻪ ﺧﻮاب ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ!‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر اﺷﮑﯽ از ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﯿﺮون ﻣـﯽ آﻣـﺪ ﮔﻔـﺖ‪ .‬اﺷـﮏ‬
‫ﻣﺴﯿﺮ ﺧﻮدش را ﻃﯽ ﮐﺮد و از ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﻔﺴﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪ و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻫﺮي در آﻏﻮﺷﺶ ﺑﻮد دﺳﺖ ﻧﻮازﺷﯽ ﺑﺮ ﺳـﺮ او‬
‫ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮي اﯾﻦ ﻣﺪت ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪي ﻓﺮزﻧﺪم‪ .‬ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﯾﮏ ﻣﺮد ﺷﺪه اي‪.‬‬‫ ﻣﻦ ‪...‬‬‫ آرام ﺑﺎش ﻫﺮي و ﺑﮕﺬار ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﺑﺮاﯾﺖ از اﺑﺘﺪا ﺑﮕﻮﯾﻢ‪.‬‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻮان اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و آرام ﻫﺮي را رﻫﺎ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ي ﺑﺰرگ ﮐﻠﺒﻪ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ آرام ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ و ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﻧﺎرﻧﺠﯽ ﻗﺸﻨﮕﯽ را ﺑﯿﺮون ﻣـﯽ داد‪ .‬ﺑـﺎﻻي ﺷـﻮﻣﯿﻨﻪ‬
‫)‪(25‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﯾﮏ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﮐﺸﯿﺪه و زﯾﺒﺎ و ﺟﻮاﻫﺮ ﮐﺎري ﺷﺪه ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺑﺎﻻي ﺷﻤﺸﯿﺮ ﻋﮑﺲ ﻣـﺮدي‬
‫ﺟﻮان و ﺧﻮش ﺗﯿﭗ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬زﯾﺮ ﻋﮑﺲ ﺑﺎ ﺧﻄﯽ زﯾﺒﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺟﯿﻤﺰ اﻟﮑﺲ ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻫﺮي ﺑﻬﺘﺮه از ﻫﻤﺎن ﺷﺐ ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑـﺮج ﺳـﺘﺎره ﺷﻨﺎﺳـﯽ‬‫رﻓﺘﯿﻢ و ﺗﻮ ﻣﺎﻣﻮر ﺷﺪي ﺗﺎ ﺑﺮوي و اﺳﻨﭗ را ﺧﺒﺮ ﮐﻨـﯽ‪ .‬ﺷـﺎﯾﺪ ﺗـﺎ ﺑﺤـﺎل ﻣﺘﻮﺟـﻪ‬
‫ﻧﺸﺪي ﮐﻪ ﭼﺮا ﻣﻦ ﺗﻮ را ﻣﯿﺨﮑﻮب ﮐﺮدم و ﺷﺎﻧﺲ ﻃﻠـﺴﻢ ﮐـﺮدن ﻣـﺎﻟﻔﻮي را از‬
‫دﺳﺖ دادم؟ ‪...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺳﭙﺲ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺧﻮب در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺘﯽ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻠﻪ اي ﮐﻪ در‬‫آن ﻗﺮار داﺷﺘﯿﻢ ﺷﺪم‪ .‬از ﻃﺮﻓﯽ ﺗﻮي ﺗﻠﻪ اي ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻤﺎن ﭘﻬﻦ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧـﺪ‬
‫و ﺑﺮاي ﮐﺸﺘﻦ ﻣﻦ ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد از ﻃﺮﻓﯽ ﺗﻮ داﺷﺘﯽ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ اﻃـﺎق‬
‫اﺳﻨﭗ ﻣﯽ رﻓﺘﯽ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﻃﺮز ﺗﻔﮑﺮ ﮐﻪ اﮔﺮ ﮐﻤﮏ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ‪ .‬اﮔـﺮ ﻧـﻪ ﻫﻤﺎﻧﺠـﺎ‬
‫دﺧﻠﺶ را ﺑﯿﺎوري و ﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ اﮔﺮ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣـﺮده ﺧﻮرﻫـﺎ رو ﺑـﺮو ﺷـﻮي‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﯽ ﺑﺮاي ﻣﺪت زﯾﺎدي ﺧﻮدت را ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﯽ و ﺑﯿﺮون ﻣـﯽ آﯾـﯽ و ﺳـﻌﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ﻣﻨﻮ ﻧﺠﺎت ﺑﺪﻫﯽ و اﯾﻦ ﭼﯿـﺰي ﺑـﻮد ﮐـﻪ ﻣـﻦ ﻧﻤـﯽ ﺧﻮاﺳـﺘﻢ‪ .‬ﻣـﻦ‬
‫ﺗﺼﻤﯿﻤﺎﺗﯽ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ در ذﻫﻨﻢ داﺷﺘﻢ‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐـﺴﯽ ﺑـﻪ ﺳـﺮاغ‬
‫اﺳﻨﭗ ﺑﺮود ﺗﻮ ﺑﺮوي‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي را ﺑﺮﮔﺮداﻧﻢ ﮐﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪم‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﺣﺮف داﻣﺒﻠﺪور ﭘﺮﯾﺪ‪:‬‬
‫ ﮐﺪوم ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ!!‬‫ﻫﺮي از ﻟﺤﻦ ﺧﻮدش ﻣﻨﺰﺟﺮ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ .‬اﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻫﻨﻮز ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ام‪.‬‬‫ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﻫﺮي‪ .‬ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﭼﻮن ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻪ راﺳـﺘﯽ ﺑﺮﮔـﺸﺘﻪ‪ .‬ﮔـﺎﻫﯽ‬‫ﻣﻮاﻗﻊ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺮاﺗﺮ از ﻇﻮاﻫﺮ را ﻧﮕﺎه ﮐﻨـﯽ! ﺷـﺎﯾﺪ ﺗـﻮ اﻧﺘﻈـﺎر داﺷـﺘﯽ ﮐـﻪ ﻣـﺎﻟﻔﻮي‬
‫)‪(26‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮده ﺧﻮرﻫﺎ ﺑﮕﯿﺮد و ﺗﮏ ﺑﻪ ﺗﮏ را ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﮐﻨـﺪ و ﻓـﺮار‬
‫ﻧﮑﻨﺪ و ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ اﮔﺮ ﺗﻮ ﺑﻮدي ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮدي اﻣـﺎ ﻫـﺮي‪ .‬او ﭘـﺴﺮ ﻟﻮﺳـﯿﻮس‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي و ﻧﺎرﺳﯿـﺴﺎ ﺑﻠـﮏ اﺳـﺖ‪ .‬ﭘـﺪرش ﯾـﮏ ﻣـﺮده ﺧـﻮر و ﻣـﺎدرش ﯾﮑـﯽ از‬
‫ﺳﺮﺳﺨﺘﺎن ﺷﺪﯾﺪ ﺧﻮن اﺻﯿﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬در رگ ﻫﺎي اون ﺧﻮن اﺳـﻠﯿﺘﺮﯾﻦ ﺟﺮﯾـﺎن‬
‫دارد ﭘﺲ ﺷﺨﺼﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ آﻧﻘﺪر از ﺧﻮد ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﺧﺮج دﻫﺪ ﺗﺎ ﯾﮏ‬
‫ﺗﻨﻪ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ي ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎ روﺑﺮو ﺷﻮد‪ .‬ﻣﺜﻞ ﺗﻮ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﺣﺮف ﻫﺎي آﻧﺸﺐ ﻣﻦ ﺗﺎﺛﯿﺮي ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ را روي دراﮐﻮ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻫﻤﺎن‬‫ﺷﺐ ﻣﻦ ﺳﺮاﻏﺸﺎن رﻓﺘﻢ و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ اﻣﻦ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮدم‪... .‬‬
‫ اﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮم‪ .‬ﺷﻤﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ‪...‬‬‫ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﻫﺮي‪ .‬ﮐﻤﯽ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﯽ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ‪.‬‬‫ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﭘﺮﻓﺴﻮر‪ .‬ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ‪.‬‬‫داﻣﺒﻠﺪور آرام ﻣﺴﯿﺮش را ﻋﻮض ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ و ﻗﻘﻨﻮس ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﭙﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ! و اون ﻋﮑﺲ ﺗﻮي ﺗﺎﺑﻠﻮي ﻣـﻦ ﺗـﻮي دﻓﺘـﺮ‬‫ﻣﺪﯾﺮه ي ﻣﺪرﺳﻪ ﭼﯽ ﺑﻮد و اﺻﻼ ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﻧﻤﺮده ﺑﻮدم؟ ﺟﻮاب اﯾﻦ ﺳﻮال ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫ﺳﺎده وﻟﯽ ﭘﯿﭽﺪه اﺳﺖ! ﯾﻌﻨﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ اﯾـﻦ ﻣﻮﺿـﻮع را ﻧﺪاﻧـﺪ و اﮔـﺮ ﻫـﻢ‬
‫ﺑﺪاﻧﺪ ﯾﺎدش ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ وﻟﺪه ﻣﻮرت‪ .‬ﮐﻪ ﻫﺮ ﻗﻘﻨﻮﺳﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑـﺮاي ﯾـﮏ ﺑـﺎر‬
‫ﭘﯿﮑﺮ ﯾﮏ ﻣﻮﺟﻮد دﯾﮕﺮ را ﺑﺎزﺳﺎزي ﮐﻨﺪ و ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﺎر‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻓـﺎﮐﺰ در‬
‫ﺣﻘﻢ ﮐﺮد‪..‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺧﯿﻠﯽ آرام ﭘﺮﻫﺎي زﯾﺒﺎي ﻓﺎﮐﺲ را ﻧﻮازش ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ اﺳﺖ؟‬

‫)‪(27‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﺑﻠﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭘﯿﺮ و از ﮐﺎر اﻓﺘﺎده ﺷﺪه ﺑﻮدم‪ .‬اﯾﻦ ﻣﻮﺿـﻮع را‬‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ اﮔﺮ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻤﯿﺮم ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻓﺎﮐﺲ اﮔﺮ ﻫﻢ ﺧﻮدم و ﻫـﻢ‬
‫او ﺑﺨﻮاﻫﺪ دوﺑﺎره ﭘﯿﮑﺮم را ﺑﺮاي ﻣﺪت ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺑﺴﺎزم‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﺗﺤـﺖ ﺷـﺮاﯾﻄﯽ‬
‫اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﯿﺪه ﺑﺎﺷـﻢ‪ .‬ﯾﻌﻨـﯽ ﭘﯿﺎﻣـﺪ ﻣـﺮگ‬
‫ﺑﺮاﯾﻢ رﻗﻢ ﻧﺨﻮرده ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ اﯾﺪه اي ﻣﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷـﺪم ﺗـﺎ ﺷﺨـﺼﯽ ﻣـﻦ را‬
‫ﺑﮑﺸﺪ ﺗﺎ ﻫﻢ اﻫﺪاف ﺑﻌﺪي ام اﺟﺮا ﺷﻮﻧﺪ و ﻫﻢ ﺑﺎ ﻓﺮﺿﯽ ﺑﻬﺘﺮ اﮔـﺮ اﻣﮑـﺎن ﭘـﺬﯾﺮ‬
‫ﺑﻮد ﭘﯿﮑﺮي ﺟﺪﯾﺪ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب دﻗﯿﻖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم‪ .‬ﺷﻤﺎ از اون ﭘﻨﺠﺮه ﭘﺮت ﺷـﺪﯾﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘـﻪ ﺑﻌـﺪا از ﺧـﻮدم‬‫ﭘﺮﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﭼﻄﻮر‪..‬؟‬
‫ ﭼﻄﻮر ﻫﯿﭻ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﺑﺪﻧﻢ ﻧﯿﺎﻣﺪه؟ ﺧﻮب ﺧﻮدم ﻫﻢ ﻧﻤﯽ داﻧﻢ ﭼﻮن آﻧﺰﻣﺎن ﻣـﻦ‬‫در ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ ﻫﻮﺷﯿﺎري داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﯽ ﺷﮏ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﮐﺎر ﻓﺎﮐﺰ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ اﮔﺮ ﭼﻨﯿﻦ اﺳﺖ ﭘﺲ ﻓﺎﮐﺲ ﺷﻤﺎ را از ﻣﯿﺎن ﻫﻮا و زﻣﯿﻦ ﮔﺮﻓﺖ و آن ﮐﺎر را ﮐـﺮد‬‫ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺎزﮔﺮدﯾﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﯾﮏ ﺳﻮال اون ﻧﻮﺷﺘﻪ از ﻃﺮف ر آ ب ﭼﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ دﻗﯿﻘـﺎ‬
‫اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺖ در ﺟﯿﺐ ﺷﻠﻮارش ﮐﺮد و ﮐﺎﻏﺬ ﭼﺮوﮐﯿﺪه اي را در ﻣﯿﺎن دﺳﺘﺎن داﻣﺒﻠـﺪور ﻗـﺮار‬
‫داد‪.‬‬
‫ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻻ اﻗﻞ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﻫﺮي! آﯾﺎ دﺳﺖ ﺧﻂ ﻣﻦ ﺑﺮاﯾﺖ آﺷﻨﺎ ﻧﺒﻮد؟‬‫ دﺳﺖ ﺧﻂ ﺷﻤﺎ؟‬‫ﻫﺮي ﮐﺎﻏﺬ را ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺖ و دﻗﯿﻖ ﺑﻪ آن ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫)‪(28‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﭘﺲ ﻫﻤﻪ ي اون ﮐﺎرﻫـﺎ ﻧﻘـﺸﻪ ي ﺷـﻤﺎ ﺑـﻮد‪ .‬ﺷـﻤﺎ ﺑﻌـﺪ از اﯾﻨﮑـﻪ از ﭘﯿﮑﺮﺗـﺎن‬‫ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﯿﺪ اون ﻧﻮﺷﺘﻪ را ﮔﺬاﺷﺘﯿﺪ و ﻫﻮرك راس اﺻﻠﯽ را ﺑﺎ ﻫﻮرك راس ﺗﻘﻠﺒـﯽ‬
‫ﺟﺎﺑﺠﺎ ﮐﺮدﯾﺪ‪.‬‬
‫ دﻗﯿﻘﺎً اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﮐﺎري اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﺮدم‪.‬‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي زﯾﺒﺎ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و روي ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﻧﺸﺴﺖ و دو ﻇﺮف ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اﻻن اون ﻫﻮرك راس را ﭼﻪ ﮐﺎر ﮐﺮدﯾﺪ؟ از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدﯾﺪ؟‬‫ ﺑﻠﻪ ﻫﺮي‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ اون ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺤﺎﻓﻈﺶ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪ از ﺑﯿﻦ ﺑـﺮدن‬‫ﺧﻮد ﻫﻮرك راس ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ زﻣﺰﻣﻪ ي ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ ﺑﯽ ﺣﺪ و ﺣﺼﺮي ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﺷﻤﺎ آﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻣﻦ ﺣﺪس ﻣﯽ زﻧﻢ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺮاي ﻣـﺪﺗﯽ از اذﻫـﺎن و‬‫دﯾﺪﮔﺎن ﻣﺨﻔﯽ ﺑﻤﺎﻧﯿﺪ؟‬
‫ ﮐﺎﻣﻼ‪.‬‬‫ و اﺳﻨﭗ! اون ﭼﯽ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﯽ اﻧﺪازه ﺑﯽ ﺻﺒﺮ ﺑﻮد ﺑﺮاي ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﻬﺎﯾﺶ‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ در ﻣﻮرد اﺳﻨﭗ ﻣﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم‪ .‬اﺳﻨﭗ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻣﺘﺰﻟﺰﻟﯽ داﺷـﺖ‪.‬‬‫اون ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺮز ﺧﻮﺑﯽ و ﺑﺪي را ﺑـﺸﻨﺎﺳﺪ و ﺑـﺎري ﮐـﻪ ﺑـﺮ دوﺷـﺶ ﺑـﻮد‬
‫ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺗﺮ از اون ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ آﻧﺮا ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﺪ‪ .‬او از ﻫﻤﺎن ﮐـﻮدﮐﯽ ﺑﻠـﺪ‬
‫ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﭼﻪ ﮔﻮﻧﻪ رﻓﺘﺎر ﮐﻨﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮب ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ ﻫﻤﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻣﻦ اوﻧﻮ از ﺟﺎدوﻫـﺎي ﺳـﯿﺎه و ﺟـﺎدوﮔﺮان ﺳـﯿﺎه دور‬
‫ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ ﺗﺎ اون ذات اﺻﻠﯽ ﺧﻮد را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﻧﺸﺪ! در ﻫﺮ ﺻﻮرت دﯾﮕـﺮ‬
‫اﻣﯿﺪي ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ اون ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﭼﻮن زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ اﻧﺴﺎن دﺳـﺘﺶ ﺑـﻪ ﺧـﻮن اﻓـﺮادي‬
‫)‪(29‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫‬‫‬‫‬‫‪-‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫آﻟﻮده ﻣﯽ ﺷﻮد و اﯾﻦ ﺟﻨﺎﯾﺎت را در ﮐﻤﺎل اﺧﺘﯿﺎر ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ دﯾﮕﺮ ﻣﯿﻞ ﭘﻠﯿـﺪي در‬
‫آن از ﺑﯿﻦ ﻧﺨﻮاﻫﺪ رﻓﺖ‪ ...‬اﻣﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ دراﮐﻮ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫دراﮐﻮ! راﺳﺘﯽ دراﮐﻮ اﻻن ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ‪ .‬در ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻣﺎدرش‪.‬‬
‫اﯾﻨﺠﺎ! ﺧﺎﻧﻪ ي ﭘﺪري ﻣﻦ؟‬
‫آه ﻫﺮي‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﯾـﮏ ﻣﻌـﺬرت ﺧـﻮاﻫﯽ از ﺷـﻤﺎ ﺑﮑـﻨﻢ ﮐـﻪ ﺑـﺪون اﺟـﺎزه‬
‫اﯾﻨﮑﺎرﻫﺎ را ﮐﺮدم و وارد ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷﻤﺎ ﺷﺪم اﻣﺎ ﻣﯽ داﻧﯽ ﺧﺎﻧـﻪ ي ﻟﯿﻠـﯽ و ﺟﯿﻤـﺰ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﻧﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ آﻧﺮا دوﺳﺖ دارم‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ اﻧﺴﺎن آراﻣﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮي‬
‫را اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﻓﺮاﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ي اﯾﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺗﻮﻗﻊ ﻧﺪارد ﮐﺴﯽ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ! ﭼﻮن دﯾﺮ ﯾﺎ زود دوﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟـﻪ‬
‫ﻏﯿﺒﺘﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ و دﻧﺒﺎﻟﻢ ﻣﯽ ﮔﺮدﻧﺪ و ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ و ﺧﺎﻧﻮاده ي آﻧﻬﺎ اﺷﮑﺎﻟﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ از وﺟﻮد‬
‫ﻣﻦ ﺧﺒﺮي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﺑﻼﺧﺮه دﯾﺮ زﻣﺎﻧﯽ اﺳـﺖ ﮐـﻪ ﻣﺤﻔـﻞ ﮐـﺎرش را ﻋﻘـﺐ‬
‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ و ﺑﺎﯾﺪ از اﺑﺘﺪا ﺷﺮوع ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻦ در ﻣﻮرد ﻫﻮرك راس ﻫﺎي ﺑﻌﺪي ﺧﯿﻠﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻧﺮﺳﯿﺪم‪.‬‬
‫ﮐﯽ ﺳﺮاغ ﺑﻌﺪي ﻫﺎ ﻣﯽ روﯾﻢ؟‬
‫از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﻦ و ﺗﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ را ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ و در ارﺗﺒﺎط ﺑـﺎ ﻫـﻢ ﻫـﺴﺘﯿﻢ‬
‫ﭘﺲ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪ .‬در ﺿﻤﻦ اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﯽ ﻓﺮﻗﻪ ي ﻗﻘﻨﻮس ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﭘﺬﯾﺮاي ﯾﮏ‬
‫ﺟﻮان ﭘﺮ اﻧﺮژي دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺘﻤﺎً ﺣﺘﻤﺎً‪) .‬ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﺑﺎ ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ ﮔﻔﺖ(‪ .‬اﻣﺴﺎل ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﯿـﺴﺖ ﻣـﻦ ﺑـﻪ‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮم ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﺗﻤﺎم وﻗﺖ در ﺧﺪﻣﺖ ﻓﺮﻗﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬

‫)‪(30‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ اي ﮔﺮﻓﺘﯽ ﻫﺮي‪) .‬ﻫﺮي ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻋﻠﯽ رﻏـﻢ‬‫ﻫﻤﻪ ي اﻓﺮاد ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻫﺮي را ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﻣـﯽ داﻧـﺴﺖ(‪ .‬در ﻫـﺮ ﺻـﻮرت ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫رﻓﺘﻦ در ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻄﯽ اﺻﻼ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ! ﻣﺎ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﺑـﻪ ﻣﺮاﺗـﺐ ﻣﻬـﻢ ﺗـﺮ‬
‫دارﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم دﻫﯿﻢ‪ .‬اﯾﻨﻄﻮر ﻧﯿﺴﺖ؟‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺟﻠﻮي ﺳﺮور و ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ اش را ﺑﮕﯿﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ از ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﻦ ﻣﻄﯿـﻊ ﻓﺮﻣـﺎن ﻓﺮﻗـﻪ ي ﻗﻘﻨـﻮس و رﻫﺒـﺮ ﻓﻘﯿـﻪ آن‬‫آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﻓﺎﮐﺲ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﺎﮐﺲ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪ ﺑﮑﻨﯽ!‬‫ﻓﺎﮐﺲ از روي ﻣﯿﺰ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬اﻧﺪﮐﯽ ﺟﯿﻎ و داد ﮐـﺮد و ﺑﻌـﺪ‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ اﻵن دﻗﯿﻘﺎ ﻓﺎﮐﺲ ﭼﻪ ﮐﺎر ﮐﺮد؟‬‫ ﺧﻮب اون ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻋﻀﻮ ﺟﺪﯾﺪ ﻓﺮﻗﻪ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ و ﺛﺒﺖ ﮐﺮد‪ .‬از اﯾﻦ ﺑـﻪ ﺑﻌـﺪ‬‫ﺗﻮ ﺑﻌﻨﻮان ﯾﮏ ﻋﻀﻮ ﻓﺮﻗﻪ ﻣﺤﺴﻮب ﻣـﯽ ﺷـﻮي و در ﺟﺮﯾـﺎن اﻣـﻮر ﻓﺮﻗـﻪ ﻗـﺮار‬
‫ﺧﻮاﻫﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﯿﺸﻪ ﯾﮏ ﺳﻮال از ﺷﻤﺎ ﺑﭙﺮﺳﻢ؟‬‫ ﺑﮕﻮ ﻫﺮي‪.‬‬‫ﻫﺮي اﻧﺪﮐﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﮐﻢ روﯾﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﻓﺮزﻧﺪ ﺧﻮاﻧﺪه ي ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻤﯿﺸﻪ آرزوي ﻣﻦ ﺑﻮده ﺗﺎ ﻓﺮزﻧﺪي ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﻫﺮي‪.‬‬‫)‪(31‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫اﻧﮕﺎر دﻧﯿﺎ ﺑﻌﺪ از ﺣﺪود دو ﻫﻔﺘﻪ دوﺑﺎره ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ زﯾﺒـﺎ ﺗـﺮ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎل ﻗﺸﻨﮓ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺒﯿﻨﺪ و ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ ﮐﻪ اﺻﻼ ﺑﺮاي ﭼﻪ آﻧﺠﺎ ﺑـﻮده‬
‫و آﻧﺠﺎ ﮐﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ و ﺷﻠﻨﮓ اﻧﺪازان ﮐﻞ ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و از اﻃﺎﻗﯽ ﺑﻪ اﻃـﺎﻗﯽ دﯾﮕـﺮ ﻣـﯽ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﮐﻠﺒﻪ ي ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻐﯿﺮ از اﻃﺎق اﺻﻠﯽ ﯾﮏ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ دو اﻃﺎق ﺧـﻮاب و ﯾـﮏ‬
‫ﺣﯿﺎط ﺟﺎدوﯾﯽ داﺷﺖ‪ .‬ﺣﯿﺎط ﺟﺎدوﯾﯽ ﻃﻮري ﻃﺮاﺣﯽ و ﺳـﺎﺧﺘﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد ﮐـﻪ آﺳـﻤﺎن آن‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ آﻓﺘﺎﺑﯽ و دﻟﭙﺬﯾﺮ ﺑﻮد و درﺧﺘﺎن و ﮔﯿﺎﻫﺎن و ﮔﻞ ﻫﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗـﺎزه وﺳﺮﻣـﺴﺖ ﮐﻨﻨـﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﮐﻠﺒﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ دﯾﮕﺮي ﮐﻨﺎر ﮐﻠﺒﻪ ي اﺻﻠﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن رﻓﺖ‪ .‬از ﺷﯿﺸﻪ‬
‫ﭘﻨﺠﺮه ﮐﻠﺒﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ داﺧﻞ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻣﺎﻟﻔﻮي آرام روي ﮐﺎﻧﺎﭘـﻪ ﺧﻮاﺑﯿـﺪه ﺑـﻮد! ﭘﺎﻫـﺎﯾﺶ را‬
‫ﺗﻮي ﺗﻨﺶ ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﮐﻤﯽ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﻧﺎرﺳﯿﺴﺎ ﺑﻠﮏ ﭘﺸﺖ ﯾﮏ ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑـﻮد و در‬
‫ﺣﺎل ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ي ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﺻﻼ دوﺳـﺖ ﻧﺪاﺷـﺖ ﺗـﺎ در ﻣﻠـﮏ ﭘـﺪري اش‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ اﻣﺎ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮﯾﻊ ﻣﺴﯿﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ را ﺑﻪ ﮐﻠﺒﻪ ي اﺻﻠﯽ ﻃﯽ ﮐﺮد و وارد اﻃﺎق ﺷﺪ‪ .‬داﻣﺒﻠـﺪور ﭘـﺸﺖ ﯾـﮏ‬
‫ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و داﺷﺖ ﻣﻄﻠﺒﯽ را ﺑﺮ روي ﮐﺎﻏﺬي ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮوم ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ .‬اﻣﺮوز ﻗﺮار اﺳﺖ ﺑﺎ رون وﯾﺰﻟﯽ دوﺳـﺘﻢ اﻣﺘﺤـﺎن آﭘـﺎرات‬‫ﮐﺮدن را ﺑﺪﻫﯿﻢ‪.‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﻋﺎﻟﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﺎن ﻣﺮﺣﻠﻪ ي اول ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﯽ‪ .‬ﺗﻮ ﯾﮑﺒـﺎر ﻣﻮﻓﻘﯿـﺖ‬‫آﻣﯿﺰ از ﻋﻬﺪه ي اﯾﻨﮑﺎر اون ﻫﻢ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺮ آﻣﺪي‪.‬‬
‫ اﻣﺮي ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﻦ ﺑﺮوم؟‬‫ ﻧﻪ ﻫﺮي ﺑﺮو‪ .‬و ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎش‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺗﺎ ﺑﺎرو آﭘﺎرات ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣـﻦ ﻫـﻢ دارم از‬‫اﻋﻀﺎي ﻓﺮﻗﻪ ي ﻗﻘﻨﻮس ﻣﯽ ﺧﻮام ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎ ﺟﻤﻊ ﺑﺸﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻋﺎﻟﯿﻪ! ﭘﺲ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ‬‫)‪(32‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﺧﺪا ﻧﮕﻬﺪارت ﻫﺮي‪.‬‬‫ﻫﺮي از اﻃﺎق و ﮐﻠﺒﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻏﯿﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﺑﺎر ﺳﻮم ﯾﺎ ﭼﻬﺎرم ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﺎن اﺣﺴﺎس دﻟﻬﺮه و ﻓﺸﺮدﮔﯽ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺶ ﻣﯽ آﻣـﺪ‪ .‬ﺑـﻪ‬
‫ﻣﺮاﺗﺐ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﺗﺮ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻧﮕﺮان ﺷﻮد ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد و رﻧﮓ ﻫﺎ و اﺷﯿﺎء‬
‫ﺳﺮ ﺟﺎي ﺧﻮدﺷﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎرو ﺧﺎﻧﻪ ي ﻗﺪﯾﻤﯽ و ﮐﺞ و ﻣﻌـﻮج وﯾﺰﻟـﯽ ﻫـﺎ ﻋﻠـﯽ‬
‫رﻏﻢ ﺳﺮﻣﺎي اﻃﺮاﻓﺶ ﮔﺮﻣﯽ ﺧﺎﺻﯽ را ﺑﻪ ﯾﺎد ﻫﺮي ﻣﯽ آورد‪ .‬ﮔﺎم زدن در ﻣﺴﯿﺮ ﺑـﺎغ ﺑـﺎرو‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺗﺎزﮔﯽ و ﺟﺬاﺑﯿﺖ داﺷﺖ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺣـﺎﻻ ﮐـﻪ درﺧﺘـﺎن ﺗﺎﺑـﺴﺘﺎن ﻧﺪﯾـﺪه در‬
‫ﻣﺼﺎف ﺑﺎ ﺑﺎد ﺳﺮد و ﺳﻮزﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺴﯿﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ورودي ﺑﺎرو اداﻣﻪ داد و دﺳـﺖ‬
‫ﭼﭙﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد ﺗﺎ در ﺑﺰﻧﺪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از آن در ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬رون دوﺳﺘﺶ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳـﻌﯽ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد ﺷﺎﻟﺶ را ﻗﺸﻨﮓ دور ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﭙﯿﭽﺪ ﺑﺎ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﺳﺮ ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اه ‪ ...‬ﺑﺎﺷﻪ ﺟﯿﻨﯽ‪ .‬ﺑﺎﺷﻪ! ﺧﺴﺘﻢ ﮐﺮدي‪) ...‬ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ي ﻫـﺮي ﺷـﺪ( اا ﻫـﺮي ﺗـﻮ‬‫اﯾﻨﺠﺎﯾﯽ‪.‬‬
‫رون اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺷﻨﻠﺶ را ﻣﺤﮑﻢ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬اﻣﺘﺪاد ﺷﻨﻠﺶ از دﺳﺘﺎن ﺟﯿﻨﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺟﯿﻨـﯽ‬
‫ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺮد ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺳـﺮﻋﺖ ﺑﺮﮔـﺸﺖ و در را ﺑـﺴﺖ‪ .‬از‬
‫ﻗﺮار ﻣﻌﻠﻮم ﭼﯿﺰ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻤﯽ از رون ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻨﯽ ﭼﺶ ﺑﻮد؟ ﭼﺮا اﯾﻨﻄﻮري رﻓﺘﺎر ﮐﺮد؟‬‫ ﻫﯿﭽﯽ ﺑﺎﺑﺎ‪ ...‬وﻟﺶ ﮐﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ از ﮐـﺎر دو ﻧﻔـﺮ ﺳـﺮ در ﻧﯿـﺎوردم‪ .‬ﯾﮑـﯿﺶ‬‫ﻫﻤﯿﻦ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﺮدي ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ‪.‬‬
‫اﯾﻨﺮا رون ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب و ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮ از ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ اﻣﯿﺪوارم ﻗﺒﻮل ﺑﺸﻢ‪.‬‬‫ اﯾﻦ ﭼﻪ ﺣﺮﻓﯿﻪ ﭘﺴﺮ! ﺗﻮ ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﻫﻢ ﺗﻮ ﻫﺎﮔﻮارت ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﯽ‪.‬‬‫)‪(33‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫رون اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﮐﻼه ﮐﺎﻣﻮاﯾﯽ راه راﻫﺶ را روي ﺳﺮش ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﯽ ﮐـﺮد ﯾـﮏ‬
‫ﺿﺮﺑﻪ ي آﻫﺴﺘﻪ ﺑﺎ ﺷﺎﻧﻪ اش ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪ ي ﻫﺮي زد‪.‬‬
‫ در ﻫﺮ ﺻﻮرت ﻣﻦ ﯾﮑﻢ ﻧﮕﺮاﻧﻢ! وﻟﯽ اﺻﻼ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﻫﻢ ﻗﺒﻮل ﻧـﺸﺪم ﮐـﻪ‬‫ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﭼﻮب اﯾﻨﻮر و اوﻧﻮر ﺑﺮوم‪.‬‬
‫رون در ﺟﻮاب ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ اﻣﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻮﭼﮑﯽ زد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر دﻧﺒﺎل رون راه اﻓﺘﺎد ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻪ وزارت ﺧﺎﻧـﻪ‬
‫ﺑﺮوﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﺑﺎ ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮه وزارت ﺧﻮﻧﻪ ﭘﻮرت ﮐﯽ ﺗﻮي ﺑﺎغ را ﺑﺮاﻣـﻮن آﻣـﺎده‬‫ﮐﺮد ﺗﺎ ﯾﮏ راﺳﺖ ﻣﺎ رو ﺑﻪ اﻃﺎق اﻣﺘﺤﺎﻧﺎت ﺑﺒﺮه‪.‬‬
‫رون ﭼﻮﺑﺶ را در آورد و ﯾﮏ اﻧﮕﺸﺘﺶ را روي ﯾﮏ ﭼﮑﻤﻪ ي ﺑﯽ اﻧﺪازه ﮐﻬﻨﻪ و زﻫﻮار در‬
‫رﻓﺘﻪ ﺗﻮي ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻻي ﺧﺎك و ﺧﻞ ﻫﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب آﻣﺎده اي ﻫﺮي؟‬‫ ﭘﻮرت ﮐﯽ؟‬‫ آره‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﺧﻄﻮط ﻓﻠﻮ اﺻﻼ اﻣﻦ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ! ﻣﺎﻣﺎن ﮐـﻪ داﺷـﺖ دغ‬‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽ ﮔﻔﺖ اﯾﮑﺎش زودﺗﺮ ﺑﺎ ﺟﻮاز ﻗﺒﻮﻟﯽ آﭘﺎرات ﺑﯿﺎﯾﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﺗﺎ ﯾﮏ ﻧﻔـﺲ‬
‫راﺣﺖ ﺑﮑﺸﻪ!‬
‫ﻫﺮي آرام و ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎره ي دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را روي ﭼﮑﻤﻪ ي ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫رون در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺶ روي ﭼﮑﻤﻪ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪:‬‬
‫ ﺑﺎ ﺷﻤﺎرش ‪ .‬ﺳﻪ – دو – ﯾﮏ‪.‬‬‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺎﻫﺎي و اﻧﺪام ﻫﺎي ﻫﺮي از زﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪه ﺷـﺪﻧﺪ و ﺷـﺮوع ﺑـﻪ ﺳـﺮﻋﺖ ﮔـﺮﻓﺘﻦ و‬
‫ﭼﺮﺧﯿﺪن ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ اﺣﺴﺎس درد ﻧـﺴﺒﺘﺎ ﺷـﺪﯾﺪي را در ﻧﺎﺣﯿـﻪ ﭘﯿـﺸﺎﻧﯽ و ﮐـﻒ‬
‫)‪(34‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ دﻗﯿﻖ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﺑـﻪ ﮐـﻒ ﭼـﻮﺑﯿﻦ وزارت‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮرده و دﺳﺘﺶ زﯾﺮ ﭘﺎي رون ﻣﺎﻧﺪه‪ .‬اﺻﻼ ﺣﺎﻟﺖ ﺟﺎﻟﺒﯽ ﻧﺒﻮد ﻣﺨـﺼﻮﺻﺎ در ﻣﯿـﺎن ده‬
‫ﻫﺎ ﮐﺎرﻣﻨﺪ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﺮه ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﺳﺮﯾﻊ از ﺻﺤﻨﻪ دور ﻣـﯽ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﺎش ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﯾﮏ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﻢ اﻣـﺎ ﻗﺒـﻞ از اون دﺳـﺘﯽ را‬
‫روﺑﺮوﯾﺶ دﯾﺪ‪ .‬رون دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﻫﺮي را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را داد‬
‫و ﺑﺎ ﮐﻤﮏ رون ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﻋﻬﺪ ﺑﺴﺖ ﮐﻪ دﻓﻌﻪ ي ﺑﻌﺪ ﻣﻮﻗﻊ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘـﻮرت ﮐـﯽ‬
‫ﺣﻮاﺳﺶ را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺸﺎن ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬روﺑﺮوﯾﺸﺎن دري ﺑﻮد ﮐـﻪ روﯾـﺶ‬
‫ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ ﺟﺎدوﯾﯽ و ﻣﺘﺤﺮك ﻧﺼﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺣﺮوف ﺳﺒﺰ رﻧﮕﯽ روﯾﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‬
‫اﻃﺎق اﻣﺘﺤﺎﻧﺎت‪ .‬ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ وارد ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺳﺮﯾﻊ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﻫﺮدوﺷـﺎن ﺗﻨـﻪ زد از‬
‫اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ دوﯾﺪ‪.‬‬
‫ اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره اﻟﮑﺲ‪ ...‬اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره‪ ...‬ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ‪. ...‬‬‫ ﭼﯽ اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره ﻣﻮﻧﺎ‪ .‬اه ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ!! ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ دارم اﻣﺘﺤﺎن ﻣﯽ دم‪...‬‬‫رون ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻗﻮرت داد و ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﻔﻬﻮم داري ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﮐﻪ در اﺳﺘﻔﺎده ي ﭼﻮب ﺑﺠﺎي آﭘﺎرت ﻫﯿﭻ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧـﺪارم رون ﺗـﻮ ﺑﺎﯾـﺪ ﺑـﻪ‬‫ﻓﮑﺮ ﺧﻮدت ﺑﺎﺷﯽ!‬
‫ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اﮔﻪ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﮑﺸﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺸﻮم ﺗﺎ ﯾﮑﯽ دو ﺳﻪ ﺳﺎل‬‫ﺑﺎ ﭼﻮب ﺟﺎرو اﯾﻨﻮر و اوﻧﻮر ﺑﺮوم‪.‬‬
‫اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و آرام در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺳﺮك ﮐﺸﺎن از ﻻي در ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز اﻃﺎق ﺗـﻮش را‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ ﻧﺰدﯾﮏ دﺳﺘﮕﯿﺮه ي در ﺷﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ دﺳﺘﮕﯿﺮه را ﺑﭽﺴﺒﺪ در ﺑﺴﺘﻪ ﺷـﺪ و‬
‫ﮐﻠﻤﺎت ﺟﺎدوﯾﯽ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺧﻮردﻧﺪ و ﺣﺮوف ﻣﺮﺗﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪:‬‬
‫))در ﺳﺎﻋﺎت اداري‪ ،‬ﺑﺮاي ورد ﺣﺘﻤﺎ در ﺑﺰﻧﯿﺪ((‬
‫)‪(35‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﻣﯽ زد در را ﮐﻮﻓﺖ و ﺻﺪاﯾﺶ را ﺻﺎف ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ‪.‬‬‫در اﻃﺎق ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ وارد اﻃﺎق ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺮدي ﮐﭽﻞ و ﺳﯿﺎه ﺳﻮﺧﺘﻪ ﭘﺸﺖ ﯾﮏ‬
‫ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ داﺷﺖ روي ﮐﺎﻏﺬ ﻫﺎﯾﯽ ﻣﻄـﺎﻟﺒﯽ‬
‫را ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺖ ﯾﺎ ﺧﻂ ﻣﯽ زد و ﯾﺎ ﭘﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد از آﻧﻬﺎ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﮐﺎرﺗﻮن؟‬‫ ام‪ ....‬ﻣﺎ ‪ ....‬ام ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ‪.‬‬‫ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ اﻣﺘﺤﺎن آﭘﺎرات ﮐﺮدن را ﺑﺪﻫﯿﻢ‪.‬‬‫اﯾﻨﺮا ﻫﺮي در ﭘﺎﯾﺎن ام زدن ﻫﺎي رون ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮي و رون ﮔﺬرا ﻧﮕﺎه ﮐـﺮد و دوﺑـﺎره روي ورﻗـﻪ‬
‫اش ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪ‪ .‬ام اﯾﻨﺒﺎر دﯾﮕﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺗﻨﺪ و ﺗﻨـﺪ اﯾﻨـﻮر و اوﻧـﻮر ﻧﻤـﯽ ﺷـﺪ‪ .‬در ﺣﻘﯿﻘـﺖ‬
‫اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﺸﻤﺶ را دوﺑﺎره ﺑﺎﻻ آورد و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ‬
‫ﮐﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اوﻧﺠﺎﺳﺖ‪.‬اﺑﺮواﻧﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻟﺒﺎﻧﺶ را ﻣﻔﻬﻮم دار ﮐﺞ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ ﺑﻨﺸﯿﻨﯿﺪ ﻟﻄﻔﺎً ﮐﻤﺘﺮ از دو دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﮐﺎرﻣﻮن را ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ﻣﺮد دوﺑﺎره ﻣﺸﻐﻮل ورﻗﻪ ﻫﺎ ﺷﺪ‪ .‬دو دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﯾﮑﯽ از ورﻗﻪ ﻫـﺎ را از وﺳـﻂ ﺟـﺮ‬
‫ﻣﯽ داد و ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺶ ﻣﯽ ﺳﻮزاﻧﺪ ﺑﻪ رون و ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب آﻗﺎﯾﻮن!ﻣﻦ ﭘﯿﺘﺮ ﻫﺎﻧﺎ ﻫﺴﺘﻢ و ﺷﻤﺎ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و دوﺳﺘﺘﻮن‪ ..‬ام؟‬‫ رون وﯾﺰﻟﯽ آﻗﺎ‪.‬‬‫ اووو ‪ ...‬ﭘﺴﺮ آرﺗﻮر‪ ...‬آه ﺧﺪاي ﻣﻦ ﺗﻮ ﭘﺴﺮ آﺧﺮ آرﺗﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﯽ درﺳﺘﻪ؟ ﯾـﺎ آرﺗـﻮر‬‫ﭘﺴﺮ دﯾﮕﻪ اي ﻫﻢ داره؟‬
‫رون ﮐﻤﯽ ﺳﺮخ ﺷﺪ و در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﺟﻮاب ﻣﻨﻔﯽ را داد‪.‬‬
‫)‪(36‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﭘﺴﺮﻫﺎ!! اﻣﺘﺤﺎن ﺳﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ داره! اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺮاﺣﻞ ﻣﻦ ﯾﮑﻢ ﺑﺎ ﻫﻤﮑﺎرم ﮐﻪ اﻣـﺮوز ﺑـﻪ‬‫ﺷﺪت ﻣﺮﯾﺾ ﺑﻮدﻧﺪ و ﮐﺎرﺷﻮن رو ﻣﻦ ﺑﻌﻬﺪه ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻓﺮق ﻣﯽ ﮐﻨﻪ! اﺻﻼ ﻧﮕـﺮان‬
‫ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ‪ .‬ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻧﯿﺴﺖ و ﺗﺎ ده دﻗﯿﻘﻪ ﻓﺮﺻﺖ دارﯾﺪ‪ .‬ﻣﺮﺣﻠﻪ اول ﺑﺎﯾـﺪ ﺑـﻪ ﯾـﮏ‬
‫ﻗﺴﻤﺖ از وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺧﻮدﺗﺎن آﭘﺎرات ﮐﻨﯿـﺪ! اﮔـﻪ اﯾـﻦ ﻣﺮﺣﻠـﻪ را ﺑـﻪ‬
‫درﺳﺘﯽ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﮕﺬارﯾﺪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ي ﺑﻌﺪي را ﺑﺮاﯾﺘﺎن ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺧـﻮاﻫﻢ داد‪ .‬و اﮔـﺮ‬
‫ﻧﻪ ﯾﮏ راﺳﺖ ﻣﺮﺧﺼﯿﺪ ﺗﺎ روز ﺑﻌﺪي ﮐﻪ آﻣﺎده ي اﻣﺘﺤـﺎن دادن ﺷـﺪﯾﺪ‪ .‬ﺳـﻮاﻟﯽ‬
‫ﻫﺴﺖ؟‬
‫ ﻧﻪ ‪.‬‬‫ ﻧﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ‪.‬‬‫ ﺧﻮب ﻣﮑﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ آﭘﺎرات ﮐﻨﯿﺪ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ و ﺑﻌﺪ ﮐﺎرﺗـﺎن را‬‫ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻓﻮاره ي وﺳﻂ وزارت ﺧﺎﻧﻪ‬‫ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﮐﻪ رون ﮔﻔﺖ‪.‬‬‫ ﺧﻮب ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ! از ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ‪ 4‬دﻗﯿﻘﻪ ﻓﺮﺻﺖ دارﯾﺪ ﺗﺎ آﭘـﺎرات ﮐﻨﯿـﺪ‪ .‬اﺻـﻼ‬‫ﺣﻮل ﻧﺸﻮﯾﺪ و ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ اﺻﻼ اﻣﺘﺤﺎﻧﯽ وﺟﻮد ﻧﺪارد‪.‬‬
‫رون ﺳﺮﯾﻊ و ﺷﺘﺎﺑﺎن ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺖ و ﭼﻬﺮه اش ﺗﻮ ﻫﻢ رﻓﺖ‪ .‬ﻫـﺮي ﺑـﻪ رون ﻧﮕـﺎه‬
‫ﮐﺮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﮑﺎن ﻓﻌﻠﯽ ‪ .‬ﻣﺴﯿﺮ ﺑﯿﻦ راه و ﺑﻌﺪ ﻣﻘﺼﺪش ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫـﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﭘﯿﺘﺮ ﮐﻪ داﺷﺖ دو ﭼﺸﻤﯽ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﮕﺎه ﮐـﺮد‪ .‬ﻟﺤﻈـﻪ اي ﺗﻤﺮﮐـﺰش‬
‫ﺑﻬﻢ ﺧﻮرد و ﺑﻌﺪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬در ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ رون آﭘـﺎرات ﮐـﺮده ﺑـﻮد‪ .‬ﺣـﺎل‬
‫ﻣﻮﻓﻖ ﯾﺎ ﻧﺎ ﻣﻮﻓﻖ را ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از آﭘﺎرات ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻧـﺎ‬
‫ﺧﻮد آﮔﺎه ﺻﺤﻨﻪ اي را ﻣﺠﺴﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﯿﺎن ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧـﺪ ﺑـﺎ‬
‫)‪(37‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﯾﮏ آﭘﺎرات ﺳﺎده از آﻧﺠﺎ و از آن ﻣﻬﻠﮑﻪ ﻓﺮار ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ اﺻﻼ دﻗﯿﻖ ﻣﺮاﺣﻞ را ﻣﺮور‬
‫ﮐﻨﺪ ﻏﯿﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬رون دﺳﺘﺶ را روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐـﺮد اﻧـﺪﮐﯽ‬
‫ﺗﻌﺎدل از دﺳﺖ رﻓﺘﻪ اش را ﺑﺪﺳﺖ آورد‪.‬‬
‫ اوﻫﻮو ﻫﺮي‪ .‬آﻓﺮﯾﻦ‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯿﺸﯽ!‬‫ ﺧﻮب آﻗﺎﯾﻮن ﻣﺮﺣﻠﻪ ي اول را ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب و ﺑﺎﯾـﺪ ﺑﮕـﻮﯾﻢ ﻧـﺴﺒﺘﺎ ﺳـﺮﯾﻊ اﻧﺠـﺎم‬‫دادﯾﺪ‪ .‬ﺧﻮب ﻣﺮﺣﻠﻪ ي دوم ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻫـﺮ دوﺗـﺎون ﺑـﻪ‬
‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ آﭘﺎرات ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﮕﺬارﯾﺪ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ .‬اووم آﻫﺎ! ﺑﻪ رﺳﺘﻮران ﺳﻪ دﺳـﺘﻪ‬
‫ي ﺟﺎرو ﺗﻮ ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ آﭘﺎرات ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ‪ 4‬دﻗﯿﻘﻪ از ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﺮﺻﺖ دارﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎر دﯾﮕﺮ رون ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺖ و اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﻏﯿﺐ ﺷـﺪ‪ .‬اﻣـﺎ ﻗﺒـﻞ از اون‬
‫ﻫﺮي روﺑﺮوي ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ي ﺟﺎرو ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از آﻧﻬﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد آرام ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪ و در ﻫﻤـﯿﻦ ﺣـﺎل ﺷـﻨﻠﺶ را‬
‫ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ دور ﺧﻮدش ﭘﯿﭽﯿﺪ! ﭼﻮن ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎد ﺳﺮدي از ﻃﺮف ﺷﺮق وزﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺧﻮب ﺧﻮب! اﻣﺮوز ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﮐـﺎر ﻣـﻦ ﺧﯿﻠـﯽ ﺧﯿﻠـﯽ راﺣـﺖ ﺷـﺪه‪).‬رون‬‫ﺻﺮاﺣﺘﺎ ﺧﻨﺪﯾﺪ( آﺧﺮﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ! ﻣﯽ رﺳﯿﻢ ﺑﻪ ﺳـﺨﺖ ﺗـﺮﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠـﻪ ي اﻣﺘﺤـﺎن‪.‬‬
‫ﺷﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ در اﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﺑﺮوﯾﺪ! ﻓﻘﻂ ﮐﺎﻓﯽ اﺳـﺖ ﮐـﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿـﺪ‪ .‬ﻫـﺮ دو ﺑـﻪ واﺣـﺪ ﺗﺤﺮﯾﺮﯾـﻪ ي‬
‫روزﻧﺎﻣﻪ ي ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﻓﺮدا آﭘﺎرات ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﭼﻬﺎر دﻗﯿﻘﻪ!‬
‫رون اﯾﻨﺒﺎر ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺷـﺮوع‬
‫ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺮدي از ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ي ﺟﺎرو ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﮐﻼﻫﯽ ﺳﯿﺎه ﺑﺮ روي ﺳﺮش و ﯾﻘﻪ ﻫـﺎﯾﯽ‬
‫ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ و ﺑﺎﻻ زده‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﭘﯿﺖ! ﺷﺐ ﺗﻮ ﮐﻠﻪ ﺧﻮك ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ‪.‬‬‫ ﺳﻼم ﻣﺎﯾﮏ‪ .‬ﺗﺎ ﺷﺐ‪.‬‬‫)‪(38‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ي ﭘﯿﺘﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ داﺷﺖ ﻣﺴﯿﺮ رﻓﺘﻦ ﻣـﺮد را ﻧﮕـﺎه ﻣـﯽ ﮐـﺮد و از اﯾـﻦ ﻓﺮﺻـﺖ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد و آرام دﺳﺖ رون را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪ .‬آﻧﻘﺪر آرام ﮐﻪ ﻧﻔﻬﻤﺪ اﻣﺎ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎﺷـﺪ‪ .‬آﭘـﺎرات‬
‫ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪ و آﻧﻬﺎ در ﻣﮑﺎﻧﯽ ﺷﻠﻮغ و ﭘﺮ ﺳﺮ و ﺻﺪا ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮاﻧﯽ ﺗﻨﺪ و ﺗﻨﺪ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ و ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ و درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﯾﮏ ﻃﺒﻖ ﮐﺎﻏﺬ روي دﺳﺘﺸﺎن ﺑﻮد‬
‫زﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﺧﻮردﻧﺪ و ﺧﻼﺻﻪ ﻫﯽ در رﻓﺖ و آﻣﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫رون ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را دوﺑﺎره ﺑﺒﻨﺪد ﮐـﻪ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ آﭘﺎرات ﮐﺮدم؟ ﭘﺲ ﭼﺮا ﺧﻮدم ﻫﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم؟‬‫ ﺑﺎﺑﺎ ﮐﻮﺗﺎه ﺑﯿﺎ! ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﺑﮕﯽ اﯾﻨﻘﺪر ﺣﺮﻓﻪ اي ﺷﺪي رون؟‬‫ ﻧﻪ رﻓﯿﻖ‪ ...‬اﻣﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﻻن داﺷﺘﻢ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم اﯾـﻦ ﺑـﻮد ﮐـﻪ‬‫ﻣﺴﯿﺮ ﻣﺎ ﺑﯿﻦ اﯾﻦ دو ﻧﻘﻄﻪ را ﭼﻄﻮر ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ اﻣـﺎ ﻣﺜـﻞ اﯾﻨﮑـﻪ ﺧـﻮد ﺑـﻪ ﺧـﻮد‬
‫آﭘﺎرات رخ داده‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ!‬
‫ﻣﺮد ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي زﻣﺎﻧﯽ اﻧﺪك ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ‪ ...‬ﮐﺎرﺗﻮن ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮ ﮔﺮدﯾﺪ ﺑﻪ اﻃﺎق ﻣﻦ ﺗﺎ ﻣﺠﻮزﺗـﺎن را اﻣـﻀﺎ‬‫ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﺎﻧﯿﺪ ‪ 5‬دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﺑﻬﺘﻮن ﻣﻠﺤﻖ ﻣﯽ ﺷﻮم‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از رون ﻏﯿﺐ ﺷﺪ و در آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ دﯾﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺘﺮ ﺑﺎ زﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺮي ﺻـﺪاﯾﺶ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد داﺷﺖ ﺣﺮف ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫ﻫﺮي روي ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬و رون ﻫﻢ اوﺗﻮﻣﺎﺗﯿﮏ وار اﯾﻨﮑﺎر را ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﯽ رﻓﯿﻖ!! واي ﭼﻪ ﻋﺎﻟﯽ ﺷﺪ‪ ....‬اﻻن ﻣﯽ آد و ﻣﺠﻮزﻣﻮن رو اﻣﻀﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ! واي‬‫ﻣﺮﻟﯿﻦ‪ .‬ﻧﻈﺮت ﭼﯿﻪ ﻫﺮي؟‬

‫)‪(39‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﻋﺎﻟﯿﻪ رون! ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬راﺳﺘﯽ رون ﯾﺎدم ﺑﯿﺎﻧـﺪاز ﺑﻌـﺪ از اﯾﻨﮑـﻪ از اﯾﻨﺠـﺎ رﻓﺘـﯿﻢ‬‫ﺑﯿﺮون ﯾﮏ ﺧﺒﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻢ را ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ!‬
‫ ﺧﺒﺮ؟ ﺧﻮب ﭼﺮا ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﯽ؟‬‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻧﯿﺸﺶ ﺗﺎ ﺑﻨﺎﮔﻮﺷﺶ ﺑﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﺎي ﺧﻠﻮت ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪.‬‬‫ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﭼﯿﻪ رﻓﯿﻖ‪ .‬از ﺻﺒﺢ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷـﺤﺎﻟﯽ‪ .‬ﻣـﯽ دوﻧـﯽ ﯾـﻮاش ﯾـﻮاش‬‫دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﮕﺮان ﺑﺸﻢ‪ .‬اﺻﻼ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮم و ﻣﺴﺎﯾﻞ ﺑﺮاﯾﻢ ﺟﻮر در ﻧﻤﯽ آﯾﻨـﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻄﻮر ﻣـﯽ ﺗـﻮﻧﯽ ﺧﻮﺷـﺤﺎل ﺑﺎﺷـﯽ‪ ....‬ﯾﻌﻨـﯽ اﯾﻨﮑـﻪ اﺷـﮑﺎﻟﯽ ﻧـﺪاره ﮐـﻪ‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺎﺷﯽ اﻣﺎ ﺧﻮدت ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺎﺷﯽ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻄﻮر ﺑﮕﻢ‪.‬‬
‫ ﻫﯿﭽﯽ ﻓﻌﻼ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ و زﯾﺎد ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻦ ﺧﻮدم ﺑﺮاﯾﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺗﻮﺿﯿﺢ‬‫ﻣﯽ دﻫﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ از روي ﺻـﻨﺪﻟﯽ اش ﭘﺮﯾـﺪ و ﺑـﻪ ﯾـﮏ ﺳـﻤﺖ دﯾﮕـﺮ اﻃـﺎق‬
‫ﮔﯿﺮﯾﺨﺖ‪ .‬ﺗﻈﺎﻫﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮي ﯾﮏ ﺳﺎﺣﺮه ﮐﻪ در ﺣﺎل ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪن ﺑﺮ ﺳﺮ ﺑﭽـﻪ ﻫـﺎي‬
‫ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﻣﻮﭼﻮﻟﻮ ﺑﻮد ﺑﺮاﯾﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺪﻧﯽ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﻮف ﭘﯿﺘﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﯾﮏ راﺳﺖ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﻣﯿـﺰ ﮐـﺎرش رﻓـﺖ و ﭘـﺸﺘﺶ ﻗـﺮار‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب آﻗﺎﯾﻮن ﻣﺤﺘﺮم‪ .‬ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ اﯾﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺣﮑـﻢ ﺷـﻤﺎ را اﻣـﻀﺎ ﮐـﻨﻢ و ﺑﻬﺘـﺎن‬‫ﺗﺤﻮﯾﻞ دﻫﻢ‪.‬‬
‫رون و ﻫﺮي ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﭘﯿﺘﺮ ﺑﻪ ﻫﺮﮐﺪام از آﻧﻬﺎ ﯾﮏ ﻓﺮم داد ﺗﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎت ﺧﻮدﺷـﺎن‬
‫را ﭘﺮ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﺎل ﻫﺮي ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ زود ﭘﺮ ﺷﺪ ﭼﻮن ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻧﺼﻒ ﺳﻮاﻟﻬﺎي ﻓﺮم ﺑﯽ ﺟﻮاب ﺑـﻮد‬
‫ﺑﺮاﯾﺶ‪ .‬ﺳﻮاﻟﻬﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﺷﻐﻞ ﭘﺪر ﺷﻐﻞ ﻣﺎدر وﺿﻌﯿﺖ ﭘﺪر و ﻣﺎدر و ﯾﺎ ﺗﻌﺪاد اﻋﻀﺎي ﺧـﺎﻧﻮاده‬
‫)‪(40‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫و اﺳﺎﻣﯽ آﻧﻬﺎ و ﻏﯿﺮه و ﻏﯿﺮه ﮐﻪ اﮐﺜﺮا ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده و اﻗﻮام ﺷﺨﺺ ﻣﺮﺑﻮط ﻣـﯽ ﺷـﺪ و ﻫـﺮي‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺮﮔﻪ اش را ﺗﺤﻮﯾﻞ داد و ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭼﮏ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ اﺷﮑﺎﻟﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ‪ .‬ﭘﯿﺘـﺮ‬
‫ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ ﻣﺪال از ﮐﺸﻮي ﻣﯿﺰش در آورد و ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺶ روي ﻣﻬﺮي ﻃﻠﺴﻤﯽ اﯾﺠﺎد ﮐﺮد و‬
‫ﻣﻬﺮ را ﺑﺮ روي ﻣﺪال داﯾﺮه ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ .‬اﯾﻨﮑﺎرش ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗـﺼﻮﯾﺮي ﺧـﺎص روي ﻣـﺪال‬
‫ﺷﮑﻞ ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﺗﺼﻮﯾﺮ دو ﺣﺮف ‪ . hp‬ﻣﺪال را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﺗﺤﻮﯾﻞ داد‪ .‬ﻫﺮي ﻣـﺪال‬
‫را ﺑﺎ دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﮔﺮﻓﺖ و در ﺟﻮاب دﺳﺖ دراز ﺷﺪه ي ﻣﺮد اﺑﺘﺪا ﭼـﻮب ﺟـﺎدوﮔﺮي اش را‬
‫روي ﻣﯿﺰ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻫﺎش دﺳﺖ داد‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻮﻗﻊ رون ﻫـﻢ ﻓـﺮﻣﺶ را ﺗﺤﻮﯾـﻞ داد و‬
‫ﺑﺎ ﺳﺮﻣﺴﺘﯽ ﻣﺪاﻟﺶ را ﺗﺤﻮﯾﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ رون ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﺗﻮ و ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻫﺮ ﺳﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﻗﺎﻧﻮﻧﺎ آﭘﺎرات ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ آره ﻋﺎﻟﯽ ﺷﺪ‪ .‬راﺳﺘﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﺠﺎ ﺑﺮوﯾﻢ؟‬‫ آﻫﺎن ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﯾﮏ ﻣﻄﻠﺒﯽ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﯽ؟ ﺧﻮب ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ دﯾﮕﻪ‪.‬‬‫ ﻧﻪ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﯿﺸﻪ ﮔﻔﺖ‪ ...‬آﺧﻪ ﻣﯽ دوﻧﯽ اﯾﻨﺠﺎ ﭘﺮ از ﮔﻮش اﺳﺖ‪ .‬اﺻـﻼ دﻟـﻢ ﻧﻤـﯽ‬‫ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﻐﯿﺮ از ﻣﻨﻮ و ﺗﻮ و آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐـﻪ ﺑﺎﯾـﺪ ﺑﺪاﻧﻨـﺪ ﮐـﺴﯽ ﭼﯿـﺰي از اﯾـﻦ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد‪ .‬راﺳﺘﯽ ﺟﯿﻨﯽ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از ﺗﻮ دم ﺻﺒﺤﯽ؟‬
‫ ﻫﯿﭽﯽ ﺑﺎﺑﺎ! دﯾﻮوﻧﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺧﻮدت ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮي‪.‬‬‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ ﺧﻔﻪ ي زﻧﯽ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﺻﺪاي ﭼﯽ ﺑﻮد؟ ‪ ...‬از ﮐﺪوم ﺳﻤﺖ ﺑﻮد؟‬‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﻫﺮي‪.‬‬‫ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﺻﺪا آﭘﺎرات ﮐﻦ‪.‬‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻏﯿﺐ ﺷﺪ‪ .‬رون ﻫﺎج و واج ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﭼﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻌـﺪ‬
‫از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ي ﺣﺮﻓﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد‪.‬‬
‫)‪(41‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫زﻧﯽ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻣـﯽ ﭘﯿﭽﯿـﺪ‪ .‬ﭼﻨـﺪ ﻣﺘـﺮ آﻧﻄـﺮف ﺗـﺮ ﭼـﻮب‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي اش اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬دو ﺟﺎدوﮔﺮ ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﺷﻨﻞ وزارت ﺧﺎﻧـﻪ ﭼـﻮب ﻫﺎﯾـﺸﺎن را ﺑـﻪ‬
‫ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زن ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و اﻓﺴﻮن ﻣﺠﺎزات ﮐﻨﻨﺪه را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﻠﯿﺪ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ؟‬‫زن از ﻣﯿﺎن دﻧﺪان ﻫﺎي ﺑﻬﻢ ﻓﺸﺮده اش ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺮوﻧﺪ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ‪ .‬ﯾﮑﯽ از آﻧﻬـﺎ ﭼـﻮﺑﺶ را‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ اﻓﺴﻮﻧﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي وارد ﻣﺎﺟﺮا ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘـﻮف‬
‫وﺳﻂ اﻃﺎق ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮ دو ﺳﺎﺣﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺗﺎزه وارد ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺣﺘﯽ ﻓﺮﺻﺖ ارزﯾﺎﺑﯽ ﺻﺤﻨﻪ را ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮد ﮐـﻪ دو اﻓـﺴﻮن ﺧﯿـﺮه ﮐﻨﻨـﺪه ﺑـﻪ ﺳـﻤﺘﺶ‬
‫آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺎﺧﺎﻟﯽ دﻫﺪ و ﺑﮕﺬارد ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﮐﻒ اﻃﺎق را ﻣﻨﻔﺠﺮ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﯿﺎ ﺑﯿﺮون ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬اﻣﺮوز ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺸﻦ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪ .‬ﻫﯽ زوﻻﺗﺎ ﻧﻈﺮت ﭼﯿﻪ؟‬‫ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ از اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺸﻪ ﻧﮑﻠﺮ‪.‬‬‫ذﻫﻦ ﻫﺮي ﺗﻨﺪ و ﺗﻨﺪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﯽ ﺷﮏ اﮔﺮ رون ﻫﻤﺰﻣﺎن آﭘﺎرات ﻣﯽ ﮐﺮد اوﻧﻬﻢ ﺗـﻮي‬
‫ﺧﻄﺮ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد‪ .‬در ﺿﻤﻦ اﻻن دو ﻣﺮده ﺧﻮر ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺸﻮﻧﻮ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﺟـﺎﯾﯽ ﮐـﻪ ﺑـﻮد‬
‫ﻣﺘﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي درﻣﺎﻧﺪه دور ﺗﺎ دور اﻃـﺎق را ﻧﮕـﺎه‬
‫ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ روﺑﺮوﯾﺶ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﮐﻤﯽ از زﻣﯿﻦ ﯾﮏ آﯾﻨﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ دﯾﺪ‪ .‬ﻣـﯽ ﺗﻮﻧـﺴﺖ‬
‫دو ﺟﺎدوﮔﺮ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﯾﻨﻪ ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠـﺴﻤﯽ ﺷـﻮم‬
‫ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻌﺪ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ آﯾﻨﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه ﭘﯿﺶ رﻓـﺖ‪.‬‬
‫در ﻣﺪت زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﺸﻐﻮل دﻓﻊ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻮدﻧﺪ ﻫﺮي درﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷـﺎن ﻇـﺎﻫﺮ ﺷـﺪ و‬
‫ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭼﻮن ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ رون درﺳﺖ روﺑﺮوي دو ﺟﺎدوﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺑﯿﭽـﺎره‬
‫داﺷﺖ ﻫﺎج و واج ﺑﻪ ﻣﻨﻈﺮه ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﮑﯽ از ﺟﺎدوﮔﺮان ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﺪ‬
‫ﮐﻪ ﻫﺮي ﻗﺒﻞ از اون از ﭘﺸﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﯾﺎد زد‪ :‬ﭘﯿﺘﺮﻓﯿﮑﻮس ﺗﻮﺗﺎﻟﻮس‪ .‬و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ زﯾـﺎد ﺑـﻪ‬
‫)‪(42‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ دوﯾﺪ‪ .‬ﺟﺎدوﮔﺮ اول ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد اﻣـﺎ دوﻣـﯽ ﭼـﻮﺑﺶ را ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﯽ ﺻﺪا ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺷﻮم ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻓﺮﺻﺖ داﺷﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺳـﭙﺮ‬
‫ﻣﺪاﻓﻊ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺰﺋﯽ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ و ﺳﭙﺮش ﺑﻌﺪ از ﺑﺮﺧﻮرد ﺳﺨﺖ ﺑﺎ اﺧﮕﺮ ﺳﺮخ ﻣﺮد ﻣﺮده ﺧـﻮر‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻨﮕﯽ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪ .‬رون ﻓﺮﯾﺎد زد‪ :‬اﮐﺴﭙﻠﯽ آراﻣﻮس‪ .‬اﻣﺎ ﻗﺒـﻞ از آن ﻣـﺮد ﺧـﻮد را‬
‫ﻏﯿﺐ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر ﭼﻮﺑﺶ را دور ﺗﺎ دور اﻃﺎق ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ اوﻟﯿﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪن را‬
‫ﺑﺪون ﭘﺎﺳﺦ ﻧﮕﺬارد‪ .‬اﻣﺎ ﭘﻨﺞ ﺷﺶ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﻔﺘﺎد ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻫﻤﺮاه ﺑـﺎ رون‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﺣﺮه اي ﮐﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد رﻓـﺖ‪ .‬ﺑـﺪﻧﺶ ﺣﺮﮐـﺎت ﻧـﺎﺧﻮد آﮔـﺎه و ﻏﯿـﺮ‬
‫ﻃﺒﯿﻌﯽ اي ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﻢ ﻫﺮي و ﻫﻢ رون ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﯿﮑﺮ زن ﮔﺮﻓﺖ و ﺿﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻮم را ﺑﺮ روﯾﺶ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺑـﺪن زن آرام آرام ﺳـﺎﮐﺖ‬
‫ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ دﯾﮕﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺟﺰ ﺣﺮﮐﺖ ﺗﻨﻔﺲ و ﻗﻔﺴﻪ ي ﺳﯿﻨﻪ اش ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ ي رون ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺗـﺶ دان دوﯾـﺪ‪ .‬ﯾـﮏ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪ ﮐﻨﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﻮدر ﻓﻠﻮي روي آﺗـﺶ دان را ﺑﺮداﺷـﺖ و‬
‫ﺑﯽ ﻣﻬﺎﺑﺎ داﺧﻞ آﺗﺶ رﯾﺨﺖ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﻮن آﺗﺶ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ از آﺗﺶ دان ﻫﻢ‬
‫ﺑﯿﺮون زد‪.‬‬
‫ اﻃﺎق وزﯾﺮ‪.‬‬‫آﺗﺶ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﺮي ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﺮش را داﺧﻞ آﺗﺶ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺟﻨﺎب وزﯾﺮ؟ آﻗﺎي اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور‪ .‬ﻫﯽ!‬‫اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﯾﮏ اﻃﺎق ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﺰرگ و ﺷﻠﻮغ و ﺑﻬﻢ رﯾﺨﺘﻪ داﺷﺖ ﺑـﺎ ﭘـﻨﺞ اﻟـﯽ‬
‫ﺷﺶ ﺟﺎدوﮔﺮ آرام ﭘﭻ ﭘﭻ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺮﮔﺸﺖ و از ﺑﺎﻻي ﺷﺎﻧﻪ ي ﯾﮑﯽ از ﺟﺎدوﮔﺮان ﺷـﻮﻣﯿﻨﻪ‬
‫را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ! ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم‪ .‬اﻣﺎ ‪ ...‬ﻫﺮي ﻧﻪ اﯾﻨﻄﻮري‪.‬‬‫)‪(43‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ وﺿﻌﯿﺖ ﻓﺮق ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﯾﮏ ﺣﻤﻠﻪ ﯾﮏ ﺷﺪه‪ .‬ﻓﻌﻼ ﻓﺮار ﮐﺮدﻧﺪ اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﻌﯿـﺪ‬‫ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﮐﺎري ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻤﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ و ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﺻﻒ ﭘﻨﺞ ﺷﺶ ﻧﻔﺮه را ﭘﺎره ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺗـﺶ‬
‫دان دوﯾﺪ‪.‬‬
‫ دﺳﺘﺖ را ﺑﺪه ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﺮي‪.‬‬‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﻫﻢ وارد آﺗﺶ ﮐﺮد و از آﻧﻄﺮف روﻓﻮس دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﺣـﺴﺎس ﺗﻨـﮓ‬
‫ﻧﺎﯾﯽ ﺑﻬﺶ دﺳﺖ داد وﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﺳﺮش را از آﺗﺶ ﺑﯿـﺮون آورده ﺑـﻮد‪ .‬ﻗﺒـﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﻪ ﺷﺪه دﯾﺪ ﮐﻪ اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور وﺳﻂ اﻃﺎق اﺳﺖ و داره وﺿﻌﯿﺖ زن را ﭼﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ آﺗﺶ دان ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت داغ ﺑﻮد ﺗﮑﯿﻪ داد و ﺑﻠﻨﺪ ﺷـﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤـﺌﻦ ﺑـﻮد ﮐـﻪ‬
‫ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺗﺎول زده‪.‬‬
‫ ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺣﻤﻠﻪ ﺷﺪ؟‬‫ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن! ﺳﯽ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻧﻤﯿﺸﻪ‪.‬‬‫ ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮر ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪﯾﺪ؟‬‫روﻓﻮس اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﭘﺮﺳﺶ ﮔﺮاﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻧﮕﺎه ﺗﯿﺰي داﺷﺖ‪.‬‬
‫ اﻣﺘﺤﺎن آﭘﺎرات ﮐﺮدﻧﻤﺎن را داده ﺑﻮدﯾﻢ وداﺷﺘﯿﻢ ﻣﯽ رﻓﺘﯿﻢ ﺧﺎﻧﻪ‪ .‬اﺻﻼ ﯾﺎدم ﻧﺒـﻮد‬‫ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﯾﺪ ﺑﺎ ﻫﺎم ﮐﺎر دارﯾﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﯾﮏ ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ ﺷﻨﯿﺪﯾﻢ‪ .‬ﭼﻮن‬
‫ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺻﺪا از ﮐﺠﺎﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺻﺪا آﭘﺎرات ﮐﺮدﯾﻢ‪ ...‬دو ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻣﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪم داﺷﺘﻨﺪ ﭼﯿﺰي در ﻣﻮرد ﮐﻠﯿـﺪ ﯾـﺎ ﻫﻤﭽـﯿﻦ ﭼﯿـﺰي ﻣـﯽ‬
‫ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺮي ﺗﻤﺎم ﺷﺪ و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ دﯾـﻮار ﺗﮑﯿـﻪ داده ﺑـﻮد داﺷـﺖ ﺑـﻪ رون ﮐـﻪ ﻫﻨـﻮز‬
‫دﻫﻨﺶ ﻫﺎج و واج ﺑﺎز ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻮد و روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫)‪(44‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﮐﺎرﺗﻮن ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد آﻗﺎﯾﻮن‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺎﻟﯽ‪ .‬اﮔﺮ اﻣﺮوز اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻟـﻮ ﻣـﯽ رﻓـﺖ‬‫ﻓﻘﻂ ﺧﺪا ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﻣﺎ ﭼﻪ ﻣـﯽ ﺷـﺪ‪ .‬و اﻣـﺎ ﻣـﺴﺌﻠﻪ ي دوم‪ .‬ﺗـﻮي‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ﭘﯿﺎم ﻓﻮري ﺑـﻪ ﻣـﺴﺌﻮﻻن ذي رﺑـﻂ ﺑﻔﺮﺳـﺘﯿﺪ ﻻزم‬
‫ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ از ﭘﻮدر ﻓﻠﻮ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﺪ ﻓﻘﻂ ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗـﺎﺑﻠﻮ ﮐـﻪ ﻫﻤـﻪ‬
‫ﺟﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺼﺐ اﺳﺖ اﺷﺎره ﮐﻨﯿﺪ و ﭘﯿﺎﻣﺘـﺎن را در ذﻫﻨﺘـﺎن ﻣـﺮور ﮐﻨﯿـﺪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺎم ﺷﻤﺎ از اﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﻪ ﻣﻦ و آرور ﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻣﯽ رﺳﻪ‪.‬‬
‫روﻓﻮس ﺧﻮدش اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﺣﺮه ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ .‬از ﺟﯿﺐ رداﯾﺶ ﻣﻌﺠـﻮﻧﯽ‬
‫در آورد و در دﻫﺎن ﺳﺎﺣﺮه رﯾﺨﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ دﻗﯿﻘﺎ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺪوم ﺑﺨﺶ از وزارت ﺧﺎﻧﻪ اﺳﺖ؟‬‫روﻓﻮس ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﺗﯿﺰي ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻫﺮي داد و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺳﺮ ﻋﻼﻣﺖ ﻣﻨﻔﯽ ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ ﻫﺮي‪.‬‬‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮ ﺧﻮرده ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون رﻓﺖ و دﺳﺘﯽ ﺑـﺮ ﺷـﺎﻧﻪ اش زد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﯿﺎ رﻓﯿﻖ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺗﺎ ﻣﺎدرت ﻧﮕـﺮان ﻧـﺸﺪه ﺑـﺮ ﮔـﺮدﯾﻢ‪ .‬اون ﺳـﺎﻋﺘﻪ اﺣﺘﻤـﺎﻻ اﻻن‬‫ﺗﺮﮐﯿﺪه‪.‬‬
‫رون ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و ﺑﺪ ﺟﻮري ﺑﻪ روﻓﻮس ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﺑﻪ او و ﺑﻬﺘـﺮﯾﻦ ﮐـﺴﺶ ﺑـﯽ اﺣﺘﺮاﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﺮﯾﻢ‪.‬‬‫از اﻃﺎق ﮐﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ ﺻﺪاي ده ﻫﺎ آﭘﺎرات ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﺪ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ درﻫـﺎي اﻃـﺎق‬
‫داﺷﺖ ﺻﻮرت ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و روي در اﻃﺎق را ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬
‫ رﺋﯿﺲ ﺑﺨﺶ ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ و ﺑﺎرﺑﺮي ﺟﺎدوﯾﯽ و ﮐﻠﯿﺪ داري وزارت ﺧﺎﻧﻪ‪.‬‬‫)‪(45‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ اوووم‪ .‬ﺑﻪ ﮐﺎه دون زده ﺑﻮدﻧﺪ اﯾﻦ ﺑﺎر‪ .‬ﻫﺮﭼﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮاﺷﻮن‬‫ﻣﻬﻢ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ از ﺑﺎﺑﺎ ﺑﭙﺮﺳﯿﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﺎﻫﺎ ﺑﮕﻮﯾﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺟﻮرج و ﻓﺮد‬‫ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ‪...‬‬
‫ ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ ﭼﯽ؟‬‫ ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اون ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﻬﺎﻣﻮن را ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪.‬‬‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﯿﻪ ﻫﺮي اﺻﻼ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺠﺎي ﭘﺎﺳﺦ دادن ﻓﻘﻂ دﺳﺖ رون را ﺑﺎ دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﻟﻤﺲ ﮐﺮد و ﺑﻌـﺪ از ﭼﻨـﺪ ﺛﺎﻧﯿـﻪ‬
‫ﻓﺸﺎر و ﺗﺤﻤﻞ اﺣﺴﺎس ﺧﻔﮕﯽ ﻫﺮ دو روﺑﺮوي ﯾﮏ ﻗﻬﻮه ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷﯿﮏ ﻣﺎﮔﻠﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ اي ﻟﻌﻨﺘﯽ‪) ...‬رون ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره آﭘﺎرات ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻌﺪ از ﭼﻨـﺪ ﺛﺎﻧﯿـﻪ ﺟـﺪال ﺳـﻌﯽ‬‫ﮐﺮد ﺗﻌﺎدل ﺧﻮدش را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ( اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ ﺗﻨﻬﺎ ﻗﻬﻮه ﺧﺎﻧﻪ ي ﻣﺎﮔﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ‪ .‬ﻧﮕﺎه ﮐـﻦ از ﺧﺎﻧـﻪ ي ﺧﺎﻟـﻪ و ﺷـﻮﻫﺮ‬‫ﺧﺎﻟﻪ ام ﻓﻘﻂ دو ﮐﻮﭼﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ داره‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ اﻧﺰﺟﺎر ﺑﻪ ﻣﺴﯿﺮ اﺷﺎره ي ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب رﻓﯿﻖ ﺑﺮاي ﭼﯽ اوﻣﺪﯾﻢ اﯾﻨﺠﺎ! ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﺮاي ﺧﺮﯾﺪ ﻫﺪﯾﻪ و ﺧﻮردن ﯾﮏ‬‫ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﯾﮏ ﻣﻐﺎزه ي ﺟﺎدوﮔﺮ‪....‬‬
‫ ﻫﯿﺲ رون! اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯿﺎن ﻣﺎﮔﻞ ﻫﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻫﺎ؟‬‫ اووه ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪ .‬اﺻﻼ ﺣﻮاﺳﻢ ﻧﺒﻮد‪.‬‬‫)‪(46‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﯾﮑﯽ از رﻫﮕﺬران ﮐﻪ از ﮐﻨﺎر آﻧﻬﺎ رد ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد اﻣﺎ آﻧﻘﺪر ﻫﻮا ﺳﺮد ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﻧﺎﭼﺎر ﺑﻮد ﮐﺎﭘﺸﻨﺶ را ﺑﯿﺸﺘﺮ دور ﺧﻮدش ﺑﭙﯿﭽﺪ و ﺳﺮش ﺑﻪ ﮐﺎر ﺧﻮدش ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ آوردﻣﺖ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ ﻫﻢ ﯾﮏ ﭼﺎﯾﯽ ﺗﻮ آراﻣﺶ ﺑﺨـﻮرﯾﻢ ﻫـﻢ اون ﻣﻮﺿـﻮع ﻣﻬـﻢ را‬‫ﺑﺮاﯾﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ .‬آﺧﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اﮔﻪ ﯾﮏ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع روﺑـﺮو ﺷـﻮي ﺑﺮاﯾـﺖ‬
‫ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ اﯾﻮل رﻓﯿﻖ‪ ...‬ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﺧﻮب ﺑﺮﯾﻢ ﺗﻮ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮده‪.‬‬‫ﻫﺮ دو وارد ﮐﺎﻓﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻮاي ﮐﺎﻓﻪ ﮔﺮم و ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻧﮕﺎر ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺎﻓﻪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳـﯿﺪ ﯾـﮏ‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ﭘﻨﺠﺮه ﯾﺎ در را ﺑﺎز ﺑﮕﺬارد‪ .‬دور اوﻟﯿﻦ ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ و ﻫﺮي ﺷـﺮوع ﮐـﺮد‪ .‬ﻣـﺎﺟﺮا آﻧـﺮوز‬
‫ﺻﺒﺢ را از اﺑﺘﺪا ﺗﺎ اﻧﺘﻬﺎ ﺑﺮاي رون ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﮐﺎﻓﻪ ﭼﯽ آﻣﺪه ﺑﻮد ﺟﻠﻮي ﻣﯿﺰ آﻧﻬﺎ و ﻣﻨﻮ را ﺑﻪ ﻫﺮي داد‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎور ﮐـﻨﻢ! ﺑـﺎور ﮐـﻨﻢ ﮐـﻪ داﻣﺒﻠـﺪور زﻧـﺪه‬‫اﺳﺖ؟‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ رون‪) ...‬ﻫﺮي داﺷﺖ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ روي ﻣﻨﻮ را ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪(.‬‬‫ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭘﻮل ﺗﻮ ﺟﯿﺒﯽ اﻧﺪﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ ﭼﻬﺎر ﺳﺎل از دورﺳﻠﯽ ﻫﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫـﯿﭻ‬
‫وﻗﺖ ﻓﺮﺻﺖ ﺧﺮج ﮐﺮدﻧﺸﺎن را ﻧﺪاﺷﺖ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دو ﺗﺎ ﭼﺎﯾﯽ ﺳﻔﺎرش دﻫﺪ‪.‬‬
‫ دو ﻋﺪد ﭼﺎي داغ ﻟﻄﻔﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﻣﺨﺼﻮص ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻮﺷﺘﯿﺪ‪.‬‬‫ ﭼﺸﻢ و ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ؟‬‫ ﻧﻪ ﮔﻤﺎن ﻧﮑﻨﻢ‪ .‬ﻧﻪ ﻣﻤﻨﻮن‪.‬‬‫ﺷﺎﮔﺮد ﮐﺎﻓﻪ ﭼﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ دور ﺷﺪ ﺗﺎ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ را ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺑﯿﺎورد‪.‬‬
‫‪ -‬ﭘﺲ ﺑﮕﻮ ﺗﻮ ﺑﺮاي ﭼﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدي‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‪.‬‬

‫)‪(47‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ آره‪ ...‬وﻟﯽ ﯾﮏ ﭼﯿﺰي ﻣﻨﻮ ﻧﺎراﺣﺖ ﻫﻢ ﮐﺮد رون‪ .‬ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﻢ ﺗﻮي ﺧﻮﻧﻪ ي ﻣـﻦ‬‫ﺗﻮ ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫﺎل اﺳﺖ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ اون و ﻣﺎدرش ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ ﺗﺎ ﯾـﮏ‬
‫ﭼﺸﻤﺶ ﻫﻤﯿﺸﻪ روي آﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﻪ و ﻣﺮاﻗﺒﺸﻮن ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﻫﺮي!!! اه ه ه ‪.‬‬‫رون اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و زﺑﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻧﺸﺎن از ﺗﻬﻮع ﺑﯿﺮون آورد‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻌﺪ از اون ﻣﺎﺟﺮاي اﺳﻨﭗ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﺎ اﯾﻨﺒـﺎر‬‫اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﺪ؟‬
‫ ﻧﻪ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻪ ﻧﻪ رون! ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﻓﻘﻂ زﻧﺪه ﻧﮕﻬﺸﺎن ﻣﯽ دارد‪.‬‬‫ ﭘﺲ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺴﺎب داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ و ﺗﻮي ﺧﺎﻧﻪ ي ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﺎ‬‫و اﻻن ﺗﻮ ﻋﻀﻮي از ﻓﺮﻗﻪ ي ﻗﻘﻨﻮس ﻫﺴﺘﯽ و ‪...‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﺑﻨﮓ آراﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ و ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎﻧـﺸﺎن وﺳـﻂ‬
‫ﻣﯿﺰ ﻏﺒﺎري ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮓ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﭘﺮ ﻗﻘﻨﻮﺳﯽ ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ روي ﻣﯿﺰ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺷﺎﮔﺮد ﮐﺎﻓﻪ ﭼﯽ داﺷﺖ ﺑﺎ ﺣﯿﺮت در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﯿﻨﯽ ﭼﺎي در دﺳﺘﺶ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﯾﮏ ﻃﺮدﺳﺘﯽ ﺑﻮد!‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﭘﺮ و ﻧﺎﻣﻪ زﯾﺮ آﻧﺮا ﻗﺎﭘﯿﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﭼﺎي و ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﻫﺎ رو ﺟﻠﻮي ﻫﺮي و رون ﮔﺬاﺷﺖ و ﺳﺮﯾﻊ دور ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬

‫)‪(48‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻓﺮﻗﻪ ي ﻗﻘﻨﻮس اﻣﺮوز ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﺟﻠﺴﻪ داره ﻫﺮي! ﺳﺎﻋﺖ ‪ 3‬ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ‪.‬‬

‫ﺗﺎ آن ﻣﻮﻗﻊ ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺑﺮو و ﺑﺮاي ﺳﺎﻋﺖ ‪ 3‬ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻓﻌﻠﯽ ﮔﺮد ﻫـﻢ‬
‫آﯾﯽ اﻋﻀﺎي ﻓﺮﻗﻪ ﺑﯿﺎ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور‬

‫ﻫﺮي ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻧﺎﻣﻪ را آرام ﺑﺮاي رون و ﺧﻮدش ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻌﺪ رون ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ﻣﺤﻞ ﮔﺮد ﻫﻢ آﯾﯽ؟ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ ﻫﻤﻮن ﺧﻮﻧﻪ ي ﭘﺪري ﻣﻦ ﻓﻌﻼ!‬‫ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﮐﻪ اﻻن اﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ ي اﻋﻀﺎي ﻓﺮﻗﻪ رﻓﺘﻪ؟‬‫ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﻪ اﻋﻀﺎ دﻋﻮت ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬‫ ﭘﺲ ﺑﺎﺑﺎ و ﻣﺎﻣﺎن ﻫﻢ اﻣﺮوز اوﻧﺠﺎﯾﻨﺪ‪.‬‬‫ ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ‪.‬‬‫ ﮐﯽ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻋﻀﻮ ﻓﺮﻗﻪ ﺑﺸﻮم؟‬‫ ﺑﺎﯾﺪ از ﺧﻮد داﻣﺒﻠﺪور ﺑﭙﺮﺳﯽ!‬‫ اي ﺑﺎﺑﺎ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻣﺎﻣﺎن ﺑﮕﺬاره‪ ...‬ﻟﻌﻨﺘﯽ‪ .‬ﺑﺒـﯿﻦ رﻓﯿـﻖ ﻫﺮﭼﯿـﺰي ﮐـﻪ ﺗـﻮ ﻓﺮﻗـﻪ‬‫ﺷﻨﯿﺪي ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﻫﺎ؟‬
‫ ﺑﺎﺷﻪ رون ﻋﺰﯾﺰ‪.‬‬‫ﭼﺎي و ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎن را در آراﻣﺶ ﺧﻮردﻧﺪ و از ﮐﺎﻓﻪ زدﻧﺪ ﺑﯿﺮون‪ .‬رون ﻣـﯽ ﮔﻔـﺖ ﮐـﻪ‬
‫ﻣﻐﺎزه ي دوك ﻋﺴﻠﯽ ﮐﺎري دارد ﭘﺲ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻏﯿﺐ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﻐﺎزه ي دوك ﻋﺴﻠﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫)‪(49‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻓﺼﻞ ﭼﻬﺎرم ‪ :‬ﻟﻮﻧﺎ ﻻوﮔﻮد‬
‫ ﻧﻪ رون! ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﺒﯿﻨﻢ و در ﻣـﻮرد اﺗﻔـﺎق اﻣـﺮوز وازرت ﺧﻮﻧـﻪ‬‫ﺑﺎﻫﺎش ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻤﻪ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از ﻫﺮ ﮐﺲ دﯾﮕـﻪ داﻣﺒﻠـﺪور از ﻣـﺎﺟﺮا ﺑـﺎ‬
‫ﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﻪ ﻣﺎ ﻣﯿﺎﯾﯿﻢ ﺧﻮﻧﻪ ي ﺗﻮ‪ .‬ﺑﻼﺧﺮه داﻣﺒﻠﺪور اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺗـﺎ ﺣـﺎﻻ‬‫ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ اﻋﻀﺎي ﻓﺮﻗﻪ داده دﯾﮕﻪ؟‬
‫رون ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ اﯾﻨﺮا از ﻫﺮي ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ اﺣﺘﻤﺎﻻ! ﺧﻮب رﻓﯿﻖ! روز ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺘﯿﻢ‪ .‬ﻫﺮدوﺗﺎﻣﻮن" ﻓﻌﻼ‪. ...‬‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﮐﻤﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ آﭘﺎرات ﮐﺮد‪ .‬رون ﭼﻨـﺪ ﻟﺤﻈـﻪ ﺑـﻪ ﻏﺒـﺎر ﺑﺠـﺎي‬
‫ﻣﺎﻧﺪه ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺧﻮدش ﻫﻢ آﭘﺎرات ﮐﺮد‪.‬‬
‫از ﻗﺮار ﻣﻌﻠﻮم ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از اﻋﻀﺎي ﻓﺮﻗﻪ ﻫﻨﻮز ﻧﯿﺎﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﻫﺮ ﺷﺎﻧﺲ اﯾﻨﺮا داﺷـﺖ ﺗـﺎ‬
‫ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور ﯾﮏ ﻣﺪﺗﯽ ﺑﺼﻮرت ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺧﺎﻧﻪ دوﯾـﺪ و در‬
‫را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ از ﺧﻮﻧﺸﻮن ﺧﻮﺷﺶ آﻣﺪه ﺑﻮد ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ وﻗﺘﯽ ﻫﯿﭻ آﺛﺎر ﮐﻬﻨﮕﯽ و ﺧﺮاﺑـﯽ‬
‫در آن وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ و ﻫﻤﻪ اﯾﻨﻬﺎ را ﻫـﺮي ﻣـﺪﯾﻮن داﻣﺒﻠـﺪور ﺑـﻮد‪ .‬وﻗﺘـﯽ وارد اﻃـﺎق ﺷـﺪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور داﺷﺖ ﮐﺘﺎﺑﯽ را ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺗﻌﺠﺐ آور ﺑـﻮد‪ .‬ﭼـﻮن اﮔـﺮ ﮐـﺴﯽ ﺑـﺎ آن‬
‫ﺷﺘﺎب وارد اﻃﺎق ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﯽ ﺷﮏ ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور آرام ﻧﮕﺎﻫﺶ را‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد وﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪي ﻫﺮي؟‬‫ ﺑﻠﻪ!‬‫ﻫﺮي ﺑﻌﺪش ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺷﺪ‪ .‬ﮔﻔﺖ ﮐﺎش ﯾﮑﻢ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﻮﻧﺪم و ﯾﮑﻤﺮﺗﺒﻪ ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺘﻢ‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺎﻟﯿﻪ ﻫﺮي‪ .‬ﺑﯿﺎ ﺑﺸﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ روز ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه اي داﺷﺘﻪ ﺑﻮدي!‬‫)‪(50‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه؟ ﻧﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ دوﻧﺴﺘﻢ ﺗﺎ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﻄـﺮح‬‫ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﺒﺎر ﮐﺘﺎب را ﺑﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﯿﺎ ﺑﻨﺸﯿﻨﯿﻢ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ اﻋﻀﺎي دﯾﮕﺮ ﻓﺮﻗﻪ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺮرﺳـﯽ‬‫ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺷﺘﺎﺑﺰده و ﻧﺎﺧﻮد آﮔﺎه ﯾﮑﯽ از ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎ را ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮد ﮐـﺸﯿﺪ و ﺧـﻮدش‬
‫را روﯾﺶ ﭘﺮت ﮐﺮد و ﺷﺮوع ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اﻣﺮوز اﻣﺘﺤﺎﻧﻤﻮن رو ﺑﺎ ﭘﯿﺖ ﺗﻤﻮم ﮐﺮده ﺑﻮدﯾﻢ و داﺷﺘﯿﻢ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﯿﻢ ﮐﻪ ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد ﭼﻮن داﻣﺒﻠﺪور ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺮد ﺑـﻪ ﻧـﺸﺎن‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺮﻓﯽ دارد‪.‬‬
‫ ﭘﯿﺖ؟ ﭘﯿﺘﺮ ﭼﯽ؟‬‫ اﺳﻤﺶ ﭘﯿﺘﺮ ﺑﻮد و ﻓﺎﻣﯿﻠﯿﺶ ‪ ...‬ام‪ ..‬ﺻﺒﺮ ﮐﻦ آﻫﺎ ﭘﯿﺘﺮ ﻫﺎﻧﺎ!‬‫ ﭘﯿﺘﺮ ﻫﺎﻧﺎ؟‬‫ ﺑﻠﻪ‪ .‬ﭘﯿﺘﺮ ﻫﺎﻧﺎ‪ .‬ﮔﻤﻮن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﺳﻤﺶ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد‪ ...‬ﭼﻄﻮر ﺷﻤﺎ اوﻧﻮ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﯿﺪ؟‬‫ آه ﻫﺮي ﻋﺰﯾﺰ‪ ...‬ﺑﻠﻪ‪ .‬ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻤﺶ‪ ...‬او ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺮ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از ﮐﺎرﻣﻨﺪان ﺑﺨﺶ اﺳﺮار‬‫ﺑﻮد و از اوﻧﻬﺎﯾﯽ ﺑﻮده ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ آﻧﻬﺎ را ﺑﺒﯿﻨﺪ و ﻫﺮ روز ﺗﺤﺖ ﻧﻈـﺮ‬
‫و ﺑﺎزرﺳﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﭼﺮا اون در ﺑﺨﺶ اﻣﺘﺤﺎﻧﺎت ﺑﻮده‪.‬‬
‫ ﺧﻮب آره ﻋﺠﯿﺒﻪ وﻟﯽ اﯾﻦ اﺻﻼ اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪارد‪ .‬ﻣﻬﻢ ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﺑﻌـﺪش اﺗﻔـﺎق اﻓﺘـﺎد‪.‬‬‫اوﻫﻮم‪ .‬داﺷﺘﻢ ﻣﯿﮕﻔﺘﻢ‪ .‬ﻣﺎ اﻣﺘﺤﺎﻧﻤﻮن را داده ﺑﻮدﯾﻢ و داﺷﺘﯿﻢ ﺑﺎ رون ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﯿﻢ‪.‬‬
‫ﺗﻮي ﻃﺒﻘﻪ ي ﻫﻢ ﮐﻒ ﺑﻮدﯾﻢ و داﺷﺘﯿﻢ از ﯾﮏ راﻫﺮوي ﺑﺎرﯾﮏ رد ﻣـﯽ ﺷـﺪﯾﻢ ﮐـﻪ‬
‫ﯾﮏ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ زﻧﯽ را ﺷﻨﯿﺪﯾﻢ‪ .‬ﻧﺎ ﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺣﺎدﺛﻪ آﭘﺎرات ﮐـﺮدﯾﻢ و‬
‫)‪(51‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫اوﻧﺠﺎ دﯾﺪﯾﻢ دو ﺗﺎ ﻣﺮده ﺧﻮر ﮐﻪ اﺳﻢ ﻫﺎﺷﻮن ﻧﮑﻠﺮ ‪ ...‬و اوﻧﯿﮑـﯽ ﮔﻤـﺎن ﮐـﻨﻢ زوﻟﺘـﺎ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ داﺷﺘﻨﺪ روي ﯾﮏ ﺳﺎﺣﺮه ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺮوﺷﻮ اﺟﺮا ﻣﯿﮑﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺗﻮ ﻣﺎﯾـﻪ ﻫـﺎي‬
‫ﮐﻠﯿﺪ را از دﺳﺖ اون ﺳﺎﺣﺮه ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯿﮑـﻪ ﻣـﺎ ﺳـﺮ رﺳـﯿﺪﯾﻢ اون‬
‫ﭘﯿﺮزن ﭼﯿﺰي ﺑﻬﺸﻮن ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮑﯽ از اوﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﮐﺪوﻣﺸﻮن ﺑﻮد رو ﺧﻠﻊ‬
‫ﺳﻼح ﮐﺮدم اﻣﺎ اوﻧﯿﮑﯽ ﺑﺎ دﺧﺎﻟﺖ رون ﻓﺮار ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ اﺳـﮑﺮﯾﻢ ژور را ﺻـﺪا ﮐـﺮدم و‬
‫ازش ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻬﻤﺎن ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ اوﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ اﻣﺎ اون ﺑﺠﺎي اﯾﻨﮑـﻪ ﭼﯿـﺰي‬
‫ﺑﮕﻮﯾﺪ ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﯾﺎوه در ﻣﻮرد ﺣﺮﮐﺖ ﺧﻮﺑﻤﻮن ﺑﻬﻤﺎن ﺗﺤﻮﯾﻞ داد‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺨﻨﺮاﻧﯿﺶ را ﺗﻤﺎم ﮐﺮد و ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑـﻪ ﺣـﺮف آﺧـﺮ ﻫـﺮي‬
‫ﯾﮏ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زد و داﺷﺖ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ دﺳﺖ ﻣﺤﺎﺳـﻨﺶ را دﺳـﺖ ﻣـﯽ ﮐـﺸﯿﺪ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻘﻒ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺮدﻣﻨﺪاﻧﻪ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اﻣﺮوز دو ﺗﺎ ﺧﺒﺮ ﻋﺎﻟﯽ و ﻣﻬﻢ ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺒﺮ ﺗﻮ ﺑﻮد‪ .‬اوﻟـﯿﺶ در ﻣـﻮرد ﭘﯿﺘـﺮ و‬‫دوﻣﯿﺶ اون ﺑﺨﺶ!‬
‫ اوه آره اﺳﻢ اون ﺑﺨﺶ ﮐﻠﯿﺪ داري و رﯾﺎﺳﺖ ﻧﻘﻞ و اﻧﺘﻘﺎﻻت ﺑﻮد‪.‬‬‫ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺣﺪس زد‪!...‬‬‫ اﻣﺎ ‪ ...‬ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺳﻮاﻟﻪ‪ .‬ﭘﯿﺘﺮ ﺑﺮاي ﭼﻪ ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ اﯾﻨﻘﺪر ﻣﻬﻤﻪ؟‬‫داﻣﺒﻠﺪور اﺑﺮواﻧﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را آرام روي ﻣﯿﺰ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬دﯾﮕﻪ ﻋﻼﻣﺘـﯽ‬
‫از ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ روي دﺳﺘﺶ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮي‪ .‬ﭘﯿﺘﺮ ﻫﺎﻧﺎ از اوﻧﻬﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗـﺖ ﻋﻘﯿـﺪه ﻫـﺎﯾﯽ درﺳـﺖ در ﻣـﻮرد‬‫ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اﺳﺎﺳﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ آن زﻣـﺎن از ﻧﻔـﻮذم‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدم و ﺑﺎ ﻗﻮل ﺣﻘﻮق ﺑﯿﺸﺘﺮ اوﻧـﻮ ﺗـﻮي ﻗـﺴﻤﺖ اﺳـﺮار ﮔﺬاﺷـﺘﻢ ﺗـﺎ ﺗـﻮي‬
‫ﮐﺎرﻫﺎي وزارت ﺧﻮﻧﻪ زﯾﺎد دﺧﺎﻟﺖ ﻧﮑﻨﻪ‪ .‬ﻫﻨﻮز از ﯾـﺎدم ﻧﺮﻓﺘـﻪ اون روزي رو ﮐـﻪ ﺑـﻪ‬
‫اﺻﺮار اون ﺳـﻪ ﺗـﺎ از ﻣﺎﮔـﻞ زاده ﻫـﺎي وزارت ﺧﻮﻧـﻪ رو ﺑـﻪ ﭼﻨﮕـﺎل وﻟـﺪه ﻣـﻮرت‬
‫)‪(52‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻓﺮﺳﺘﺎدﯾﻢ و دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﺪﯾﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎز ﮔﺮدﻧﺪ‪ .‬اون ﯾﮏ ﻣﺘﻌﺼﺐ ﺧﻮن اﺻﯿﻞ ﺑﺎ‬
‫اﻓﮑﺎر ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﺟﺎﻟﺐ اﺳﺖ ﻫﺮي! اﮔﺮ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑـﻪ از دﺳـﺖ دادن اﻓـﺮاد ﺑﺎﺷـﺪ اون‬
‫ﻣﺎﮔﻞ زاده ﻫﺎ را ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دﻫﺪ ﺑﻪ ﺧﻮن اﺻﯿﻞ ﻫﺎ‪ .‬و اﯾﻦ وﺧﺎﻣﺖ ﻣﺎﺟﺮا را اﺣﺘﻤـﺎﻻ‬
‫ﺑﺮاي ﺗﻮ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺟﻮاﺑﯽ ﻧﺪاد اﻣﺎ داﻣﺒﻠﺪور از ﻧﻔﺮﺗﯽ ﮐﻪ در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﺮي ﻣﻮج ﻣﯽ زد ﺗﺎﯾﯿـﺪ او را‬
‫ﻓﻬﻤﯿﺪ‪.‬‬
‫ ام ‪ ...‬اون ﭼﺮا؟‬‫ ﺧﻮب ﻫﺮي اﻻن ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﻣﻬﻢ ﺗﺮي ﻣﻄﺮح اﺳﺖ و اون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﭼـﻪ زودﺗـﺮ‬‫ﯾﮑﯽ را ﻣﺴﺌﻮل رﺳﯿﺪﮔﯽ و ﺗﻌﻘﯿﺐ ﭘﯿﺘﺮ ﻫﺎﻧﺎ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ اول اوﻧـﻮ ﭘﯿـﺪا ﮐﻨـﯿﻢ و ﺑﻌـﺪ‬
‫دﻧﺒﺎﻟﺶ ﮐﻨﯿﻢ و اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ اي ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ اﺳﺖ‪ ..‬ﭼﻮن ﺑﻪ ﺳـﺨﺘﯽ ﻣﯿـﺸﻮد‬
‫ﮐﺎرﻣﻨﺪان ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺨﺶ اﺳﺮار را ﮔﯿﺮ آورد‪.‬‬
‫ ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ ‪ ...‬اﻣﺮوز ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺷﺐ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ ﺗﻮي ﮐﻠﻪ ي ﺧﻮك ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﺎﯾـﮏ‬‫ﻗﺮار داره‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ از اوﻧﺠﺎ اوﻧﻮ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪.‬‬
‫ زﻧﺪه ﺑﺎد‪. ...‬‬‫ ﻗﺮﺑﺎن اﮔﺮ اﺟﺎزه ﺑﺪﻫﯿﺪ اﻣﺸﺐ اﯾﻦ وﻇﯿﻔﻪ را ﻣﻦ ﺑﻌﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮم؟‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻤﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب‪ .‬ﭘﺲ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ات را داﺋﻤﺎ ﺑﭙﻮش ﭼﻮن ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ زﯾﺎد ﺟﺎﻟـﺐ ﺑﺎﺷـﻪ‬‫اون ﺗﻮ رو ﺑﺼﻮرت ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺒﯿﻨﻪ! ﺗﻮي اﯾﻦ ﻣﺪت ﻣﻦ ﻣـﯽ ﺗـﻮﻧﻢ اﻋـﻀﺎي ﻓﺮﻗـﻪ ي‬
‫ﻗﻘﻨﻮس را ﻫﻢ ﺗﻮﺟﯿﻪ و دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪي ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﺑﯿﺎ ﺗﻮ ﻣﯿﻨﺮوا‪.‬‬

‫)‪(53‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و از ﺑﺎﻻي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻫﺮي ﺑﻪ در ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺮﮔـﺸﺖ و ﻧﮕـﺎه ﮐـﺮد‬
‫ﮐﻪ در ﺧﺎﻧﻪ آرام ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻣﯿﻨﺮوا ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﭼـﻮب ﺑـﻪ دﺳـﺖ ﻫﻤـﻪ ﺟـﺎ ﺑـﻪ‬
‫ﺧﺼﻮص ﻣﮑﺎن ﻫﺮي و داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد وارد اﻃﺎق ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل‪.‬‬‫ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل اﺻﻼ ﺑﻪ ﻫﺮي اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاد و ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ آﻟﺒﻮس؟ اﯾﻦ ﺧﻮدﺗﯽ؟‬‫ ﺑﻠﻪ ﻣﯿﻨﺮوا‪ ..‬ﮔﻤﻮن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺳﻼم ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬‫اﻣﺎ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ و ﺑﺠﺎي آن ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور و دﻗﯿﻖ ﺑﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور واﻗﻌﯽ اﯾﻨﻄﻮر ﺑﯽ ﺗﻔـﺎوت در ﺑﺮاﺑـﺮ ﭼـﻮب ﮐـﺸﯿﺪه‬‫ﺷﺪه ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻧﻤﯽ اﯾﺴﺘﺪ‪ .‬ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺑﺰرگ‪ !...‬ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟ ﻣﻦ ﺑﺎﯾـﺪ ﺑـﺎور ﮐـﻨﻢ ﮐـﻪ ﺗـﻮ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ؟؟ اﻣﺎ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺗﻮ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﻣـﯽ آﻣـﺪم ﺗـﻮي اﻃـﺎق ﻣـﻦ‬
‫داﺷﺖ در ﻣﻮرد ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﻧﺎﻣﻪ ﻣﺰه ﻣﯽ ﭘﺮوﻧﺪ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﻃﺎﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ ..‬اﺟﺎزه ﻫﺴﺖ ﻣﻦ زودﺗﺮ ﺑﺮوم؟‬‫ آه‪ ...‬ﺣﺘﻤﺎ ﻫﺮي‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎش و ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﮔﻤﺸﺎن ﮐﺮدي زود ﺑﺮﮔـﺮد‬‫ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ و ﮔﺰارش ﺑﺪه‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ ...‬ﻫﺮي ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺸﺪ ﺗﺎ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺷﺮوع ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﺑﺤﺚ ﮐﺮدن در ﻣـﻮرد اﯾﻨﮑـﻪ ﻫـﺮي ﺑﭽـﻪ‬
‫اﺳﺖ و از اﯾﻦ ﺟﻮر ﯾﺎوه ﮔﻮﯾﯽ ﻫﺎ و دﺳﺘﮕﯿﺮه ي در را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺧﻮد را ﺑﯿﺮون ﭘﺮﺗﺎب ﮐـﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ آﭘﺎرات ﮐﺮد‪.‬‬
‫)‪(54‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫درﺳﺖ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ دو ﻫﻔﺘﻪ ي ﻗﺒﻞ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﺎﺗﻮان را آﻧﺠﺎ آﭘـﺎرات ﮐـﺮده ﺑـﻮد‪ .‬ﭼﻨـﺪ‬
‫ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﯿﺶ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﻤـﺮاﻫﺶ ﺑـﻮد‪ .‬ﭘـﺲ ﺷـﻨﻠﺶ را در آورد و در ﻣﯿـﺎن‬
‫ﻫﻤﺎن ﺳﺎﯾﻪ ﺷﻨﻞ را روي دوﺷﺶ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻣﺎﯾﻪ ي ﺑﺴﯽ ﺗﻌﺠـﺐ ﻫـﺮي رﺳـﺘﻮران ﮐﻠـﻪ ي‬
‫ﺧﻮك ﺑﺴﯿﺎر ﺷﻠﻮغ و دود زده و ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﯿﺶ از ﺻﺪ ﻧﻔﺮ اﯾـﺴﺘﺎده ﻧﺸـﺴﺘﻪ ﯾـﺎ در‬
‫ﺣﺎل رﻓﺖ و آﻣﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﺎي ﺑﺮاي ﺳﻮزن اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ وﺟﻮد ﺷﻨﻞ ﺑـﻪ ﺳـﺨﺘﯽ از‬
‫ﻣﯿﺎن ﻣﺮدم ﻣﯽ ﻟﻮﻟﯿﺪ و زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺧﻮد آﮔﺎه ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻣـﯽ ﺧـﻮرد ﻗﺒـﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ آن‬
‫ﺷﺨﺺ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺷﻨﻞ از روي ﺳﺮش ﺑﮑﺸﺪ ﻓﺮار ﻣﯿﮑﺮد‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑـﻪ ﺑـﺼﻮرت ﮐـﺎﻣﻼ ﻣﻌﺠـﺰه‬
‫آﺳﺎ ﺗﻮﻧﺴﺖ اوﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺘﺮ ﺳﯿﮕﺎر ﺑﺮﮔﯽ را در دﻫﺎﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﺗﻨﺪ و ﺗﻨﺪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻣﺎﯾﮏ‬
‫ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ژﺳﺖ ﻣﺨﻮﻓﺶ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎن دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﺑﺮ روي ﻣﯿﺰ ﮐﻮﭼـﮏ ﺿـﺮب‬
‫ﻣﯽ زد ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي ﭘﯿﺮ ﮔﻮش ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي آرام ﮐﻨﺎر آﻧﻬﺎ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑـﻪ‬
‫ﯾﮏ ﺳﺘﻮن ﺗﮑﯿﻪ دﻫﺪ اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﺸﺎن ﮔﻮش ﮐﺮد‪ .‬ﺻﺪاﯾﺸﺎن ﺧﯿﻠﯽ آرام ﺑـﻮد اﻣـﺎ‬
‫ﻫﺮي ﺗﺼﺎدﻓﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ را روز ﻗﺒﻞ ﺑﺮاي ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺻﺪا ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ آرام وردش را ﺧﻮاﻧـﺪ‬
‫و ﮔﻮش ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ‪ ...‬و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻌﺪ از داﻣﺒﻠﺪور ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻫﯿﭻ ﺣﺮﯾﻔﯽ ﺑﺮاي اوﻧﯿﮑﻪ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﯽ‬‫ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﻣﻮﻧﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺎﺷﻪ ﯾﮑﻢ ﺗﻐﯿﺮ ﻋﻘﯿﺪه ﺑﺪﻫﯿﻢ‪ .‬ﺗﺎ دﯾﺮ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﯾـﺪ‬
‫ﮐﺎري ﺑﮑﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﻈﺮ ﺑﯿﺎد‪ ..‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ دﯾﮕﻪ؟‬
‫ آره ‪ ...‬وﻟﯽ ﭘﯿﺖ ﺗﻮ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ رو ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدي‪ ...‬ﻟﺮد ﺳـﯿﺎه ﻓﮑـﺮ ﮐـﻨﻢ ﺑـﻪ ﻫﻤـﺎن‬‫اﻧﺪازه ﮐﻪ از داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽ ﺗﺮﺳﺪ از ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻫﻢ ﺑﺘﺮﺳﺪ‪. ...‬‬
‫ ﭼﺮت ﻧﮕﻮ!! ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﯾﮏ ﺑﭽﻪ اﺳﺖ‪ ...‬ﻫﻤﯿﻦ اﻣﺮوز ﺧـﻮدم ازش اﻣﺘﺤـﺎن ﮔـﺮﻓﺘﻢ‪...‬‬‫اون اﺻﻼ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪارد‪ .‬اﻣﺎ ﯾﮏ ﻧﮑﺘﻪ واﻗﻌﺎ ﻣﻨﻮ ﺷـﮕﻔﺖ زده ﮐـﺮد‪ .‬ﺑـﺎ‬
‫ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺳﻨﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﭘﺎﯾﻨﻪ اﻣﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﺣﺎﻟﺖ آﻣﺎده ﺑﺎش ﺑـﻮد‪ .‬ﺣﺘـﯽ‬
‫)‪(55‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻣﻮﻗﻌﯿﮑﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ دﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﺑﺎ اﮐﺮاه ﭼﻮﺑﺶ را روي ﻣﯿـﺰ ﮔﺬاﺷـﺖ‪ .‬اﻣـﺎ‬
‫اﯾﻦ ﭼﯿﺰي رو ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ!‬
‫ ﻣﯽ دوﻧﯿﮑﻪ ﺷﺎﯾﻌﺎت رو‪ ...‬ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﭘﯿﺶ ﮔﻮﯾﯽ وﺟﻮد دارد ﮐﻪ اون ﮐﺴﯽ اﺳﺖ ﮐـﻪ‬‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻫﻤﺘﺎي ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﺎﺷﺪ‪...‬‬
‫ﭘﯿﺘﺮ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ دور ور را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و آرام ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﯾﮕﻪ اﺳﻤﺶ را اﯾﻨﻄﻮر ﺻﺪا ﻧﮑﻦ‪ ...‬ﺑﻮ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ ﻫﺎ!‬‫ﻣﺎﯾﮏ ﻫﻢ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ دور و ور را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺻـﻮرﺗﺶ را ﻧﺰدﯾـﮏ ﺗـﺮ ﺑـﺮد و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﮐﺎرﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎدي ﮐﺮده ﮐﻪ ﻫـﯿﭻ ﺑﭽـﻪ ي ﻣﻌﻤـﻮﻟﯽ ﺗـﻮي‬‫زﻧﺪﮔﯽ اش اﻧﺠﺎم ﻧﺪاده و ﻧﺨﻮاﻫﺪ داد‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اﯾﻨﻬﺎ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﮐـﻪ ﭼـﯽ؟ ﻣـﯽ ﮔـﻮﯾﯽ ﺑﺨـﺎﻃﺮ ﯾـﮏ ﭘـﺴﺮه ي اﺣﻤـﻖ ﻣـﺎ ﭘـﺸﺖ ﮐﻨـﯿﻢ ﺑـﻪ‬‫اﻋﺘﻘﺎداﺗﻤﻮن؟‬
‫)ﻣﺮد ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻪ و دوﺑﺎره ﺻﺪاﯾﺶ را آورد ﭘﺎﯾﯿﻦ(‬
‫ ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻄﻮره ﯾﮏ ﮐﺎري ﺑﮑﻨﯿﻢ ﮐﻪ ‪. ...‬‬‫اﯾﻨﺒﺎر ﺳﺮش را ﮐﺎﻣﻼ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﺎﯾﮏ و آرام و ﺑﺼﻮرت زﻣﺰﻣﻪ ﮔﻮن ﯾﮏ ﭼﯿﺰي‬
‫در ﮔﻮﺷﺶ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﺎز ﻣﺎﯾﮏ را دﯾﺪ دﺳـﺘﺶ را ﺑـﻪ ﻋﻼﻣـﺖ ﺳـﮑﻮت ﺑـﺎﻻ ﺑـﺮد و‬
‫دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و اوﻧﻮ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻢ زﻣﺎن ﺑﺎ آﻧﻬﺎ از اﻃـﺎق ﺧـﺎرج ﺷـﺪ و اﺻـﻼ‬
‫دﯾﮕﻪ اﻫﻤﯿﺖ ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺎن ﺗﻨﻪ ﻣﯽ زد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬از ﻣﻐﺎزه ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﭘﯿﺘﺮ و ﻣﺎﯾﮏ‬
‫ﺟﻠﻮي ﻣﻐﺎزه دور از ﻧﻮر اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫)‪(56‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﺑﺒﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﻫﺎت دﻗﯿﻖ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮاﯾﺖ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪﻫﻢ‪ ..‬ﺑـﺮﯾﻢ ﺧﻮﻧـﻪ‬‫ي ﻣﺎ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ دﺳﺘﺶ را آرام ﮔﺮﻓﺖ و ﻏﯿﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻢ ﺳﺮﯾﻊ ﺷﻨﻞ را از روي ﺳﺮش ﮐﺸﯿﺪ و ﻏﯿﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫آﻧﻄﺮف در ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺎز ﮐﺮد و داﺧﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ اﮐﺜﺮ اﻋﻀﺎي ﻓﺮﻗﻪ ي ﻗﻘﻨـﻮس ﺣﺎﺿـﺮ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ورود ﻫﺮي ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪ ..‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﯿﺶ از ‪ 15‬ﭼﺸﻢ!‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﺮي ﻋﺰﯾﺰ‪ ...‬رون ﺟﯿﻨﯽ و ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺗﻮي اﻃﺎق ﮐﻨﺎر ﻫﺴﺘﻨﺪ و‬
‫ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮو ﭘﯿﺸﺸﻮن‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﺻﻼ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻧﮑﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺖ و آرام ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﺒﺮ ﻫـﺎي‬
‫ﺟﺎﻟﺒﯽ دارم ﻗﺮﺑﺎن‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮔﯿﺞ ﺷﺪم ﺗﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ‪. ...‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺧﻮب ﻫﺮي ﺑﮕﺬار ﺗﺎ ﺟﻠﺴﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد و ﺑﻌﺪ ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﻮﺿـﯿﺢ ﺑـﺪه‪ .‬ﻓﻘـﻂ ﺳـﻪ‬
‫دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ وﻗﺖ ﺑﺪه و ﺑﻌﺪ ﻣﻦ در ﺧﺪﻣﺘﻢ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدن‪ .‬ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ﺳﻪ دﻗﯿﻘﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد و‬
‫از ﻣﻮاردي ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﻋﻀﺎي ﻓﺮﻗﻪ رﻋﺎﯾﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺳﻪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌـﺪ ﻫﻤـﺮاه ﻫـﺮي ﺑـﻪ ﺑـﺎغ‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﺣﺎل راه رﻓﺘﻦ ﺗﻤﺎم ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺮاي داﻣﺒﻠﺪور ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻧﻈﺮﺗﻮن ﭼﯿﻪ ﻗﺮﺑﺎن؟‬‫ ﻫﻨﻮز ﺧﯿﻠﯽ زوده ﻫﺮي‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ زوده ﮐﻪ ﺑﺸﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ اﻣﺎ ﮔﻤﺎن ﻣـﯽ ﮐـﻨﻢ آﻧﻬـﺎ ﻣـﯽ‬‫ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﺮده ﺧﻮرﻫﺎ ﺑﭙﯿﻮﻧﺪﻧﺪ ‪ ...‬اﮔﺮ دﻗﯿﻘـﺎ ﻫﻤـﺎﻧﻄﻮري ﮐـﻪ اﺗﻔـﺎق اﻓﺘـﺎده ﺑﺎﺷـﻪ‬
‫ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﯽ‪) .‬اﯾﻨﺮا داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ اﺳﺘﻔﻬﺎم ﭘﺮﺳﯿﺪ‪(.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺷﮏ از ﺑﯿﻦ ﺑﺮو ﮔﻔﺖ‪ :‬دﻗﯿﻘﺎ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﭼﯽ‬
‫ﺑﻪ ﻣﺎﯾﮏ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮد؟‬
‫)‪(57‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﮔﻔﺖ‪ ...‬اﺻﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻫـﺮ ﭼـﻪ زودﺗـﺮ ﻣﺘﻮﺟـﻪ اﯾـﻦ ﻣﻮﺿـﻮع‬‫ﺷﻮﯾﻢ‪ .‬ﺧﻮب ﻫﺮي ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺎري ﮐـﻪ ﺑﻬـﺖ ﻣﺤـﻮل ﮐـﺮدم را درﺳـﺖ اﻧﺠـﺎم‬
‫دادي‪ ...‬ﻣﻤﻨﻮن از ﮐﻤﮑﺖ و ‪ ...‬و ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﯾﻢ ﭘﯿﺶ اﻋﻀﺎي ﻓﺮﻗﻪ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ‬
‫ﺗﻮ رو ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﻢ و ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺖ ﻫﻢ ﺑﻬﺘـﺮه ﯾـﮏ ﺳـﻼم ﻋﻠﯿﮑـﯽ‬
‫ﺑﮑﻨﯽ!‬
‫ آه ﺑﻠﻪ ﺑﺮوﯾﻢ‪.‬‬‫***‬
‫ آه ﻫﺮي‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻫﻢ اﺟﺎزه ﻣﯽ دﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﻀﻮ ﻓﺮﻗﻪ ﺷﻮﯾﻢ؟‬‫ ﮔﻤﺎن ﻧﮑﻨﻢ رون‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻨﻮز ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رﻓﺘﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪.‬‬‫ ﮐﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮود‪ .‬ﻣﻦ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ اﻣﺴﺎل ﻧﻤﯽ روم‪ ،‬ﻣﺎ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﯿﻢ‬‫ﻫﺮي؟ ﻣﮕﻪ ﻧﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ؟‬
‫رون ﺑﺎ اﺳﺘﻔﻬﺎم ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻧﮕﺎه ﺳﺮدي داﺷﺖ و ﺑﻪ رون ﺧﯿﺮه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ ﺑﺮاﯾﺶ ﻧﮕﺮان ﺷﻮد اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ‬
‫ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻼﺧﺮه ﻫﺮﻣﯿﻮن زﺑﺎﻧﺶ را ﮔﺸﻮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻧﻪ رون! ﻧﻪ ﻣﻦ و ﻧﻪ ﺗﻮ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را رﻫﺎ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺗـﻮ ﮐـﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ ﭘـﺪر و ﻣـﺎدرت‬‫اﺟﺎزه ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ داد و ﻣﻦ ﻫﻢ دوﺳﺖ ﻧﺪارم ﯾﮏ ﺳﺎل ﻋﻘﺐ ﺑﯿﺎﻓﺘﻢ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﻏﯿﺮ ﺣﻀﻮري درس ﻫﺎﯾﻤﺎن را ﭘﺎس ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ ﻟﺰوﻣﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﺎر ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ‪.‬‬‫‪ -‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﺳﺖ رون‪.‬‬

‫)‪(58‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﺗﻮ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﻫﺮي و ﺑﮕﺬار ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﯽ ﺷﺪه‪ .‬ﻣﺎ اﻻن دارﯾﻢ در ﻣﻮرد ﻧﺮﻓﺘﻦ ﺑـﻪ ﻣﺪرﺳـﻪ‬‫و ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻫﺮي و ﻓﺮﻗﻪ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﯿﻢ و ﺗﻮ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﮐﻪ ‪ ...‬اﺻﻼ ﻗﺎﺑـﻞ‬
‫درك ﺑﺮاﯾﻢ ﻧﯿﺴﺖ؟ واﻗﻌﺎ اﯾﻦ ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ رو ﻣﯽ زﻧﯽ؟‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣـﺪﺗﯽ ﺑـﻮد ﮐـﻪ ﻣﺘﻮﺟـﻪ اﯾـﻦ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬رون ﻫﻨﻮز ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ داﺷﺖ ﺑﻪ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ ي ﺧﺎﻟﯽ اﺗﺎق ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫و ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﺳﺎﮐﺖ روي ﯾـﮏ ﺻـﻨﺪﻟﯽ ﮔﻮﺷـﻪ اﺗـﺎق ﻧﺸـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد ﺳـﮑﻮت را‬
‫ﺷﮑﺴﺖ‪ :‬ﺧﻮب ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﻫﺮي را ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارﯾﻢ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ وﻗﺘـﻪ ﻣـﺎ‬
‫ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮﯾﻢ ﮐﭙﻪ ي ﻣﺮﮔﻤﻮن را ﺑﮕﺬارﯾﻢ ﺗﺎ ﻏﺮﻏﺮ ﻫﺎي ﻣﺎﻣﺎن ﻣﻮﻟﯽ ﺷﺮوع ﻧﺸﺪه‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﮐﺪوم از اوﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﮐﻠﻤـﻪ ﺑﻠﻨـﺪ ﺷـﺪﻧﺪ و از‬
‫اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ رون زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧـﺎرج ﺑـﺸﻮد در ﻣﯿﺎﻧـﻪ ي در ﻣﺎﻧـﺪ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮي‪ ،‬رﻓﯿﻖ ﻣﻦ‪ ،‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺗﻮي ﮐﻠﻪ ي اون دﺧﺘﺮ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﺬرد اﻣـﺎ ﻣـﻦ ﺗـﺎ‬‫آﺧﺮ راه ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫در ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ و ﺳﮑﻮت ﻫﺠﻮم وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ي ﺧﻮد را آﻏﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻋﺠﯿـﺐ ﻣـﯽ‬
‫ﺳﻮﺧﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫دو ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ! ﮐﻤﺎﮐﺎن ﮐﻠﺒﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ و زﯾﺒﺎي ﭘﺎﺗﺮ ﻫﺎ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي‪ .‬ﺑﯿﺪار ﺷﻮ!‬‫ﺧﯿﻠﯽ آرام ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬اﻧﺪﮐﯽ اﺧﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻧﺪﮐﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ ﭼﻬﺮه واﺿـﺢ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻬﺮه ي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد‪ .‬ﻋﯿﻨﮑﺶ را از ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻮاب ﺑﺮﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑـﻮد و ﺑـﺎ‬
‫ﮐﻔﺶ ﺗﻮي رﺧﺖ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ ﻣﻠﺤﻔﻪ را ﮐﻨﺎر زد و اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﭼﻨـﺪ ﺳـﺎﻧﺘﯽ‬
‫ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﻫﻢ ﻗﺪ داﻣﺒﻠﺪور ﺷﻮد‪.‬‬
‫)‪(59‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﭘﻠﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر؟‬‫ ﮔﻤﺎن ﮐﻨﻢ ﺑﺮاي ﺷﺐ اول ﻋﻀﻮ ﻓﺮﻗﻪ ﺑﻮدن ﯾﮑﻢ ﺑﺮاﯾﺖ ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺷـﺪ اﯾﻨﺠـﻮر ﺑﯿـﺪار‬‫ﺷﺪن ﻫﺎ اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺧﻮدت درك ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪) .‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد(‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻋﻼﻣﺖ ﺳﺮ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻻزﻣﻪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﺑـﻪ ﭘـﯿﺶ رﻓـﻮس اﺳـﮑﺮﯾﻢ ژور ﺑـﺮود و درﺧﻮاﺳـﺖ‬‫ﻧﯿﺮوي ﮐﻤﮑﯽ ﺑﺮاي ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻧﯿﺮوي ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺑﺎﻧﮏ ﮔﺮﯾﻦ ﮔﺎﺗﺰ ﺑﮑﻨﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﭘـﯿﺶ‬
‫ﺧﺒﺮ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ از ﺳﻪ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﻗﺮاره ﺑﻪ ﺑﺎﻧـﮏ ﮔـﺮﯾﻦ ﮔـﺎﺗﺰ ﺣﻤﻠـﻪ ي‬
‫ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﺸﻪ‪ .‬اﮔﺮ اﻃﻼﻋﺎﺗﻢ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺮار ﺑﺮ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺮﯾـﺴﺘﺎل ﻫـﺎي ﻓـﻮق‬
‫ﺧﺎﻟﺺ‪ ،‬ﮐﻪ ﻫﻢ اﮐﻨﻮن ﺗﺤﺖ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺷﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ را ﺑﺪزدﻧﺪ‪.‬‬
‫ روﻓﻮس را ﮐﺠﺎ ﻣﯿﺸﻪ ﮔﯿﺮ آورد؟‬‫ دﻓﺘﺮش در وزارت ﺧﻮﻧﻪ‪.‬‬‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻼﻣﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب اﻃﺎق دوﯾﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻓﺎﮐﺰ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ‪.‬‬‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب ﺧﺮوﺟﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ دوﯾﺪ ﻓﺎﮐﺰ از روي ﻣﯿﻠﻪ ي اي ﮐـﻪ‬
‫روي آن در ﺣﺎل ﭼﺮت زدن ﺑﻮد ﺑﻪ ﻫﻮا ﭘﺮﯾﺪ و ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻫﺮي از ﺧﺎﻧـﻪ ﺧـﺎرج ﺷـﺪ‪ .‬ﺑـﺎد‬
‫ﺳﺮد ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺑﻪ ﺻﻮرت داغ ﻫﺮي ﺧﻮرد و ﺑﺎﻋﺚ ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯽ در او ﺷـﺪ‪ ،‬ﻟﺤﻈـﻪ اي‬
‫ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از روي ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﮕﺬرد ﺷﻨﻠﺶ زﯾﺮ ﭘﺎﯾﺶ ﮔﯿﺮ ﮐﺮد و ﺑﺎﻋﺚ در آﺧﺮﯾﻦ ﭘﻠﻪ‬
‫ﺑﻠﻐﺰد و ﺑﺎ زاﻧﻮ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺑﺨﻮرد ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ از زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻨﺪﻫﺎي ﺷـﻨﻠﺶ را ﺷـﻞ‬
‫ﮐﺮد و ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ روي زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﺳﺒﮏ ﺗـﺮ اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﻪ دور ور‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻨﻈﺮه ي ﺗﺎرﯾﮏ و ﺗﺮﺳﺎﻧﮑﯽ دور ور ﮐﻮﭼﻪ ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫـﺎل ﺑـﻮد‪ .‬ﻗـﺮص ﻣـﺎه‬
‫ﮐﺎﻣﻞ و درﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﭼﻨﺪ درﺧﺖ ﺧﺸﮏ و ﻋﺮﯾﺎن ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿـﺐ و ﺟـﺎدوﯾﯽ اي ﻧـﻮر‬
‫)‪(60‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻧﻘﺮه اي ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺗﯿﺰي ﭼﻨﮕﺎل ﻓﺎﮐﺰ را روي ﺷـﺎﻧﻪ اش اﺣـﺴﺎس‬
‫ﮐﺮد ﺧﻮد را ﻏﯿﺐ ﮐﺮد‪.‬‬
‫اوﻟﯿﻦ ﻣﻨﻈﺮه اي ﮐﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد اﻃﺎق ﺗﻤﺎم ﻓﻠﺰي و زرد رﻧﮓ ﺑﺎ ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺳﺒﺰ ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﺟﻠﻮي در ورودي ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وزارت ﺧﺎﻧﻪ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ آه ﻧﻪ! اﯾﻨﻮ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻃﺎﻗﮏ دوﯾﺪ‪ .‬ﺷﺨﺺ داﺧﻞ اﻃﺎﻗﮏ ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﻌﯽ ﮐﺮد از ﺗﻮده ي ﻓﺸﺮده ي ﻫﻮاي ﺳﺪ راه ﺑﮕﺬرد اﻣﺎ ﺗﻮده ي ﻓـﺸﺮده ي ﻫـﻮا‬
‫ﺳﺨﺖ ﺗﺮ از ﺳﻨﮓ و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﭘﺮ ﺑﻮد و ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻧﺮم ﺗﺮ‪.‬‬
‫ ﻫﯽ آﻗﺎ‪ .‬آﻗﺎ!‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا را روﺑﺮوي ﭘﻨﺠﺮه ي اﻃﺎق ﺑﻪ ﻣﺮد ﺧﺴﺘﻪ و ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر دﺳـﺘﺶ‬
‫را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺮ روي ﺳﻄﺢ اﻃﺎق ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ -) .‬ﻫﯽ ﻣﺮد( ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرش ﻫﻢ ﮐﻒ دﺳـﺘﺶ ذوق‬
‫ذوق ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻫﻢ ﮐﺸﮏ زاﻧﻮش در ﺣﺎل ﭘﻮﺳﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﺑﻮد‪ .‬در ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻟﯿﮑـﻪ ﺳـﻌﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد اﺷﮑﺶ ﺑﯿﺮون ﻧﯿﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺮدي ﮐﻪ در اﻃﺎﻗﮏ ﺑﻮد و ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷـﺖ ﺑﯿـﺪار ﻣـﯽ‬
‫ﺷﺪ ﭘﺮﺧﺎش ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﺗﻮ وﻇﯿﻔﻪ داري ﺑﺨﻮاﺑﯽ؟‬‫ آه ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪ ،‬اﺻﻼ ﺣﻮاﺳﻢ ﻧﺒﻮد ‪ ...‬آه ﻟﻌﻨﺘﯽ ‪ ...‬و ﺷﻤﺎ؟ ‪ ...‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺗﻮ؟‬‫ اه ﮔﻨﺪت ﺑﺰﻧﻨﺪ ﻣﺮد‪ .‬ول ﮐﻦ اﯾﻦ ﺣـﺮف ﻫـﺎ رو‪ .‬ﻣـﻦ ﻫﻤـﯿﻦ اﻻن ﺑﺎﯾـﺪ روﻓـﻮس را‬‫ﺑﺒﯿﻨﻢ؟‬
‫ﻣﺮد در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺠﺎي اﻋﺘﻨﺎ ﺑﻪ او داﺷﺖ ﺑﻪ ﻗﻘﻨﻮس روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻫﺮي ﻧﮕـﺎه ﻣـﯽ ﮐـﺮد‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻨﻈﻮرت ﺟﻨﺎب وزﯾﺮ اﺳﺖ؟ اوﻧﻬﻢ اﯾﻦ وﻗﺖ ﺷﺐ‪.‬‬‫)‪(61‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ اي درﻣﺎﻧﺪه ﺷﺪه ﺑﻮدﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ دور ور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﯾﮑﺒـﺎره ﭼـﺸﻤﺶ‬
‫ﺑﻪ ﻗﺎب ﺧﺎﻟﯽ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺮد اﻓﺘﺎد ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﺎب ﮐﻪ درﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺮد ﺑﻮد‬
‫ﮔﺮﻓﺖ )ﻣﺮد ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺮﺳﯿﺪ و ﺟﺎ ﺧﻮرد( و ﮔﻔﺖ‪ :‬روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور‪ ،‬اﻃﺎق وزﯾﺮ‪.‬‬
‫اﺧﮕﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﺎب رﻓﺖ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﯿﺰي ﺷﻮد ﺻﺤﻨﻪ ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﻧﻈﺮش آﻣﺪ در ﺣﺎل ﻣﺸﺎﻫﺪه ي اﻃﺎﻗﯽ زﯾﺒﺎ و ﻣﺠﻠﻞ ﮐﻪ ﻫﻤﺎن روز ﻗﺒﻞ دﯾﺪه ﺑـﻮد‬
‫اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺗﺎرﯾﮏ و ﺳﺎﮐﺖ ﺗﺮ‪ .‬ﻣﺮدي آرام ﭘﺸﺖ ﯾﮏ ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ورﻗﻪ ﻫﺎ را ﭘﺸﺖ‬
‫ﺳﺮ ﻫﻢ ورق ﻣﯽ زد‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ رو ﻻي ﺑﻌﻀﯽ ﭘﻮﺷﻪ ﻫﺎ و ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ را ﭘﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺟﻨﺎب وزﯾﺮ‪ ....‬ﻫﻮي روﻓﻮس‪.‬‬‫روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره از ﺟﺎﯾﺶ ﭘﺮﯾﺪ و ﺑﻪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺻﻨﺪﻟﯽ را ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﯽ ﭘﺮت ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﺑﻠﻮ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ؟ ﭼﯽ ﺗﻮ رو اﯾﻦ وﻗﺖ ﺷﺐ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﻮﻧﺪه؟‬‫ اﯾﻦ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ اﻣﺎ اﮔﺮ ﺗﺎ ﮐﻤﺘﺮ از ﺑﯿﺴﺖ ﺛﺎﻧﯿﻪ دﯾﮕﻪ ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را ﻧﺒﯿﻨﻢ و اﯾﻦ ﻧﮕﻬﺒﺎن‬‫اﺣﻤﻖ ﺷﻤﺎ ﻣﻨﻮ اﯾﻨﻄﻮري ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺗﻤﺎم ﻣﻌﺎدن ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﺧـﺎﻟﺺ ﺧـﻮد را از‬
‫دﺳﺖ ﻣﯽ دﻫﯿﺪ‪.‬‬
‫اﺧﻢ ﻫﺎي روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور در ﻫﻢ رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺪون ﺣﺘﯽ ﻟﺤﻈـﻪ اي درﻧـﮓ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫آﺗﺶ دان رﻓﺖ و ﭘﻮدر ﻓﻠﻮ را روي ﺟﺮﻗﻪ ﻫﺎي ﮐﻢ ﺳﻮي آﺗـﺶ رﯾﺨـﺖ و داﺧـﻞ آﺗـﺶ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﮐﻪ ﻫﺮي دﯾﺪ ﻫﻤﺎن ﻗﯿﺎﻓﻪ ي اﺣﻤﻖ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺧﻮاب آﻟﻮد ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻨـﻮز‬
‫ﻫﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﭘﻒ داﺷﺖ‪ .‬ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪم ﻫﺎﯾﯽ از ﭘﺸﺖ اﻃﺎق ﻧﮕﻬﺒـﺎﻧﯽ ﻣـﯽ آﻣـﺪ‪،‬‬
‫ﺑﺴﯿﺎر ﺗﻨﺪ و ﻏﯿﺮ رﯾﺘﻤﯿﮏ‪ .‬از ﻣﯿﺎن ﺗﻮده ي ﻓﺸﺮده ي ﻫﻮا ﻣﺮدي ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ ﻗﺒـﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻓﺮﺻﺖ ﮐﻨﺪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ را ارزﯾﺎﺑﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﯿﺮون ﭘﺮﯾﺪ و ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﻮرد و ﺑﺎﻋـﺚ‬
‫ﺷﺪ ﺳﮑﻨﺪري ﺑﺨﻮرد و روي زﻣﯿﻦ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‪ .‬روﻓـﻮس دﺳـﺘﺶ را دراز ﮐـﺮد و ﻫـﺮي را از‬
‫ﺟﺎﯾﺶ روي زﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫)‪(62‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﮐﯽ ﭼﻨﯿﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪي ﺷﺪه اي ﺑﻪ ﺗﻮ از ﯾﮑﯽ از ﻣﻬـﻢ ﺗـﺮﯾﻦ ﻣﻨـﺎﺑﻊ ﻓـﻮق‬‫ﺳﺮي ﻣﺎ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد اﻧﮕﺸﺘﺎن دﺳﺖ ﻫﻢ از آن ﺧﺒﺮ ﻧﺪارﻧﺪ داده؟‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﮔﯿﺞ ﺑﻮد دﺳﺖ روﻓﻮس را ﮔﺮﻓﺖ و اوﻧﻮ ﮐﻨـﺎر ﻓـﻮاره ﻫـﺎي وزارت ﺧﺎﻧـﻪ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯿﺸﻪ راﺣﺖ ﺗﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد‪ .‬اول اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻬﻢ ﻧﯿـﺴﺖ ﮐـﻪ ﮐـﯽ ﺑـﻪ ﻣـﻦ‬‫ﭼﻨﯿﻦ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ را داده و ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﺎﻣﻮر ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑـﻮد‪ .‬ﺷـﻤﺎ ﺳـﺮﯾﻌﺎ ﻧﯿـﺎز‬
‫دارﯾﺪ ﺗﺎ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن ﺑﺎﻧﮏ را ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﻨﯿﺪ از ﻗﺮار ﺷﻤﺎر ﻣﻬﺎﺟﻤﯿﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ و اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫‪ ...‬و اﯾﻨﮑﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﻫﻢ ﺣﻤﻠﻪ ﺷﺮوع ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫روﻓﻮس ﮐﻪ اﺻﻼ ﮔﯿﺞ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﺳﺮﯾﻊ از ﺟﯿﺐ رداﯾﺶ ﺷـﺌﯽ اي ﮐـﻪ ﻣـﺬﻫﺐ‬
‫ﺷﺪه و زﯾﺒﺎ در آورد و ﺳﻨﮓ ﻋﻘﯿﻖ وﺳﻂ آﻧﺮا ﻓﺸﺎر داد‪:‬‬
‫ ﮔﺮوه ﻣﺪاﻓﻊ ﺷﻤﺎره ي ﺳﻪ‪ .‬ﺑﺪون ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻌﻠﻞ ﺑﺎﻧﮏ ﮔـﺮﯾﻦ ﮔـﺎﺗﺰ اﻃـﺎق ﭼﻬـﻞ و‬‫ﻫﺸﺘﻢ داﻻن ﻓﺮﻋﯽ ﭘﺸﺖ درب ﻫﺎي ﺳﺮداب ﺣﺎﻟﺖ دﻓﺎﻋﯽ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي روﻓﻮس ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ﭼﻮن وﺳﯿﻠﻪ را درون ﺟﯿﺒﺶ ﻗﺮار داد‪.‬‬
‫ ﺷﺐ ﺳﺮدﯾﻪ ﭼﺮا ﺷﻨﻞ ﻫﻤﺮاﻫﺖ ﻧﯿﺴﺖ؟‬‫ وﻗﺖ ﻧﮑﺮدم ﺗﻦ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ زﯾﺎد ﺑﯿﺮون ﻧﻤﻮن‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻓﺮﺻﺖ ﻧﮑﺮدم ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﺑﮕﻮﯾﺪ‪ .‬روﻓﻮس ﺧﻮد را ﻏﯿﺐ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫او وﻇﯿﻔﻪ اش را اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد و از ﻧﻔﻮذش ﺑﺮاي ﺧﺒﺮ دادن ﺳـﺮﯾﻊ و اﻟـﺴﯿﺮ ﺑـﻪ وزﯾـﺮ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﮐﻨﻮن ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭘﯿﺶ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽ رﻓﺖ و ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﺑـﺎ او در ﻣﯿـﺎن‬
‫ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬

‫)‪(63‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻣﺮدي ﺳﯿﻪ ﭼﺮده ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﯽ ﻋﻀﻼﻧﯽ و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ آﺑﯽ و ﭘﻮﺷـﯿﺪه در ﻟﺒﺎﺳـﯽ ﺳـﯿﺎه و‬
‫ﻣﺨﺼﻮص ﺗﻮي ﺧﺎﻧﻪ اش ﻣﻨﺘﻈﺮش ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻗﯿﺎﻓﻪ ي ﺟﺪﯾﺪﺗﻮن ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻟﺐ اﺳﺖ ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور؟‬‫ ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺮﮐﯽ ﻫﺮي! ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ از ﮐﺠﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪي؟‬‫ ﺷﺎﯾﺪ ﮐﺎر ﺷﻤﺎ ﻧﻘﺼﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﻤﻪ را ﮔﻮل ﺑﺰﻧﺪ اﻣﺎ ﻣﻦ را ﻧﻪ! ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺷﻤﺎ‬‫ﺗﻮي ﻫﺮ ﻇﺎﻫﺮي ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﯿﺺ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ آه درﺳﺘﻪ‪ .‬ﺧﻮب ﭼﯽ ﺷﺪ؟‬‫ ﺧﺒﺮ را دادم! اﻣﯿﺪوارم دﯾﺮ ﻧﮑﺮده ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬‫ ﻧﻪ ﻫﺮي‪ .‬ﻧﻪ دﯾﺮ ﻧﺸﺪه‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﻣﺎﻧﺪه‪.‬‬‫ و اﯾﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﯾﻠﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ آرورﻫﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﺪ؟‬‫ ﺑﻠﻪ ‪ ...‬اﮔﺮ‪.‬‬‫ اﻃﺎق ﭼﻬﻞ و ﻫﺸﺘﻢ داﻻن ﻓﺮﻋﯽ ﭘﺸﺖ درب ﻫﺎي ﺳﺮداب ﺣﺎﻟـﺖ دﻓـﺎﻋﯽ ﺗـﺸﮑﯿﻞ‬‫داده اﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺒﺨﻨﺪ زﯾﺒﺎﯾﯽ زد‪.‬‬
‫ و ‪...‬‬‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ داﻣﺒﻠﺪور دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﻃﺮف ﺻﻮرت ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑـﻮد و‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺮاي ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي اﺣـﺴﺎس ﻗﻠﻘﻠﮑـﯽ زﯾـﺮ ﭘﻮﺳـﺖ ﺻـﻮرﺗﺶ‬
‫اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪ -‬اﮔﺮ ﮐﻤﯽ ﻋﺠﻠﻪ ﮐﻨﯽ در ﭘﻮﺷﯿﺪن اﯾﻦ ﻟﺒﺎس ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺒﺎرزه را از دﺳﺖ ﻧﺪﻫﯿﻢ‪.‬‬

‫)‪(64‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫***‬
‫آرورﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ آﻧﻘﺪر ﺑﻪ ﺷﺪت در ﻻك دﻓﺎﻋﯽ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣـﻀﻮر‬
‫دو ﭼﻬﺮه ي ﺟﺪﯾﺪ و اﺿﺎﻓﯽ در ﻣﯿﺎن ﺧﻮد ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ و ﺷﻮﻣﯽ از ﭘﺎﯾﯿﻦ و ﺑﺎﻻي ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن اﻣﻦ ﺑﺎﻧﮏ ﻣـﯽ آﻣـﺪ‪.‬اﻧﻔﺠـﺎر‪ ،‬ﺻـﻔﯿﺮ‬
‫اﺧﮕﺮ ﻫﺎي ﺑﯽ ﻫﺪف و ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎي درد‪.‬‬
‫***‬
‫ﮐﻤﯽ اﺣﺴﺎس درد ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺒﺶ ﭘﺎره ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ اﺣـﺴﺎس ﮐﻨـﺪ‬
‫ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ درد در ﺑﺪﻧﺶ ﭘﺨﺶ و ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ ﺑﺮ او ﻣﺴﻠﻂ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﭘـﺮ آﺗـﺸﺶ‬
‫ﺳﻮزان اﻣﺎ ﺧﻮاب آﻟﻮد ﺑﻮد‪ .‬روﺑﺮوﯾﺶ ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ در ﺣﺎل ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ي ﺳﺎﯾﻪ‬
‫ﻫﺎ از روزﻧﻪ ي ﻧﻮري ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و دﯾﻮاره ي ﺗﺎرﯾﮑﯽ از ﺑﺎﻻ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻓﺘـﺎدن ﮐـﺮد‪.‬‬
‫ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺖ و در آراﻣﺶ ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻓﺮو رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﻣﺮدي ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ ﺑﺎ ﭘﺎﻟﺘﻮﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ و ﺳﯿﺎه رﻧﮓ ﺑﺎ ﭼﮑﻤﻪ ﻫـﺎﯾﯽ ﭼـﺮﻣﯿﻦ ﺑـﺎ ﺳـﺮﻋﺘﯽ ﺧﯿـﺮه‬
‫ﮐﻨﻨﺪه در ﺣﺎل دوﯾﺪن ﺑﻮد‪ .‬از روي ﺑﻘﺎﯾﺎي ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﺎي وﯾـﺮان ﺷـﺪه و ﺟﻨـﺎزه ﻫـﺎي‬
‫ﻣﺎﮔﻞ ﻫﺎ و ﭘﻠﯿﺲ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﻬﺎرت ﺗﻤﺎم ﻣﯽ ﭘﺮﯾﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ي ﻓﻠﺰي ﯾﮑـﯽ از ﺧﺎﻧـﻪ‬
‫ﻫﺎ دوﯾﺪ و ﺑﺎ ﺷﺎﻧﻪ ﺑـﻪ آن ﮐﻮﺑﯿـﺪ‪ .‬دروازه ﺟـﺎ در ﺟـﺎ ﮐﻨـﺪ ﺷـﺪ‪ .‬ﺑـﻪ ﺳـﺮﻋﺖ از ﺟـﺎﯾﺶ‬
‫ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ورودي ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺎز و ﻧﯿﻤﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﯽ دود‪ .‬از‬
‫آن ﻣﯽ ﮔﺬرد و وارد اﻃﺎق ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﺰرگ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﺧﻮن ﻫﻤﻪ ﺟﺎي ﺧﺎﻧﻪ را ﭘﺮ ﮐـﺮده‬
‫اﺳﺖ‪ .‬دﯾﻮارﻫﺎ‪ .‬ﻟﻮازم ﺧﺎﻧﻪ و ﻫﻤﻪ ﺟﺎي آن ﯾﺎ ﺑﺎ ﺧﻮن و ﯾﺎ ﺑﺎ ﺑﻘﺎﯾﺎي ﺑﺪن ﻣﺮدﮔﺎن آزﯾـﻦ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬وﺳﻂ ﺧﺎﻧﻪ دو ﻣﻮﺟﻮد اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ در ﺣﺎل ﺗﮑﻪ ﭘﺎره ﮐﺮدن ﺟﺴﺪي ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﯿﺮِ ﻧﻘﺮه‪.‬‬‫)‪(65‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﺻﺪاﯾﯽ زﻣﺨﺖ و ﺳﻮﻫﺎن ﺧﻮرده داﺷﺖ‪ .‬اﺳﻠﺤﻪ اي ﮐﻮﭼـﮏ و ﺗـﺰﺋﯿﻦ ﺷـﺪه از ﯾﮑـﯽ از‬
‫ﺟﯿﺐ ﻫﺎي ﭘﺎﻟﺘﻮﯾﺶ در آورد و ﺧـﺸﺎﺑﺶ را در آورد و ﺧـﺸﺎﺑﯽ دﯾﮕـﺮ وارد آن ﮐـﺮد‪ .‬ﺑـﺎ‬
‫ﺻﺪاي ﺗﻖ وارد ﮐﺮدن ﺧﺸﺎب ﺗﻮﺟﻪ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﻪ او ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‪ .‬از ﺟﺎﯾـﺸﺎن ﮐﻨـﺪه‬
‫ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﯿﻤﯽ از راه ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ده ﺗﯿـﺮ در‬
‫ﺑﺪن ﻫﺮﯾﮏ از آﻧﻬﺎ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪن ﺑﯽ ﺟﺎن ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ روﺑﺮو ﻣـﺮد اﻓﺘـﺎد‪ .‬ﺑـﺎ ﺗﻤـﺎم‬
‫ﻗﺪرت ﻟﮕﺪي ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ وارد ﮐﺮد‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺑـﺪن ﻫـﺮ دو ﮔـﺮگ اﻧـﺴﺎن‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻐﯿﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﮐﻨﻮن روﺑﺮوي ﻣﺮد ﺑﻮد ﭘﯿﮑﺮ ﺑﯽ ﺟـﺎن دو ﻧﻮﺟـﻮان ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﯾﮑﯽ ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﯽ ﺧﻮﻧﯽ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﺮد ﮐﻨﺘﺮل ﻋﺼﺒﯽ ﺧـﻮد را از دﺳـﺖ داد و ﺳـﮑﻨﺪري رﻓـﺖ‪ .‬ﺑـﻮي ﺧـﻮن و‬
‫ﺟﻨﺎﯾﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ در دﻣﺎغ ﻣﺮد ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ راه ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑـﻮد‪ .‬از در ﺧـﺎرج ﻣـﯽ‬
‫ﺷﺪ اﻣﺎ ﺻﺪاي ﻫﻖ ﻫﻖ ﯾﮏ دﺧﺘﺮ و ﺻﺪاي از ﭘﻠﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪن را از ﭘـﺸﺖ ﺳـﺮش ﻣـﯽ‬
‫ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ راﻫﺶ اداﻣﻪ داد و از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻏﺮوﺑﯽ دﻟﮕﯿﺮ ﺑﻮد‪ .‬آﺳﻤﺎن ﭘﺮﺧـﻮن ﻣﺜـﻞ‬
‫ﻫﻤﺎن روز ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺷﺪه‪ .‬وارد ﮐﻮﭼﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ را آرام ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﺎ ﮔﻮﺷـﻪ ي ﭼـﺸﻢ‬
‫ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﮐﻮﭼﻪ ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺳﻪ ﻫﯿﮑﻞ ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﺷﻨﻞ ﻫﺎي ﺳـﯿﺎه و ﻧﻘـﺎب اﻧﺘﻬـﺎي‬
‫دﯾﮕﺮ ﮐﻮﭼﻪ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻮب ﻫﺎي اﻓﺴﻮﻧﮕﺮﯾﺸﺎن ﻣﻐﺮوراﻧﻪ در دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺸﺎن‪.‬‬
‫***‬
‫ ﻟﻮﻧﺎ ﻋﺰﯾﺰم درو ﺑﺎز ﮐﻦ!‬‫ﺷﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد و اﻧﺪﮐﯽ ﺳﻮز ﻫﻢ در ﻫﻮا وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﻣﺮد ﻣﺠﺮوح در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑـﻪ ﺷـﺪت‬
‫ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ ﺳﺮش را ﺑﻪ دﯾﻮار ﺗﮑﯿﻪ داده ﺑﻮد و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاي ﺑﺎز ﺷﺪن‬
‫در آﻣﺪ و دﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻮﭼﮏ و ﻧﺮم دﺳﺘﺎن ﺧﺸﮏ‪ ،‬زﻣﺨﺖ و ﺑـﺰرگ او را ﮔﺮﻓـﺖ‪ .‬ﺻـﺪاي‬
‫ﻧﺎزك ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭘﺪر ﺑﺰرگ؟ دوﺑﺎره ﺗﻨﻬﺎ رﻓﺘﯿﺪ؟‬‫)‪(66‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﭘﯿﺮﻣﺮد آرام ﭼﺸﻢ ﻫﺎي را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﭼﻬﺮه ي ﻧﻮه ي دﻟﺒﻨﺪش را دﯾﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد و‬
‫ﺑﺎ راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﻧﻮه اش وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ي ﻻوﮔﻮدﻫﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﺎدآور ﺧﺎﻃﺮه ﻫﺎي ﺧﻮش ﺑﺮاي او ﺑﻮد ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﻓﻘﺪان دﺧﺘﺮ‬
‫ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺶ‪ .‬روي ﻣﯿﺰ ﻏﺬا ﺧﻮري آﻗﺎي ﻻوﮔﻮد ﺑﺎ دﯾﺪن ﭘﯿﺮﻣﺮد از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨـﺪ ﺷـﺪ و ﺑـﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ي ﺧﻮدﺗﻮن ﺧﻮش آﻣﺪﯾﺪ‪.‬‬‫ ﻣﺘﺸﮑﺮم ﭘﺴﺮم‪ .‬ﻟﻄﻔﺎً ﮐﻤﮑﻢ ﮐﻦ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ‪.‬‬‫آرام روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻪ ﻏﺬاﻫﺎي روي ﻣﯿﺰ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ زﺧﻢ ﻫﺎي ﺑﺪي ﺑﺮداﺷﺘﻪ اﯾﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ آﻧﻬﺎ را درﻣﺎن ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﺧﻢ ﻫﺎ ﮔﺮﻓﺖ و زﯾﺮ ﻟﺐ اورادي را ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮ ﭘﯿـﺮ ﻣـﺮد ﭘـﺎﯾﯿﻦ‬
‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫روي ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ و ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق ﺟﻤﻠﻪ اي ﺑﺎ ﺟﻮﻫﺮ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻫﻤﻪ ي ﻣﺘﻦ‪ ،‬ﺗﺎزه ﻧﻮﺷﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪:‬‬
‫))زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻫﻤﻪ ي ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎن ﺧﻮاﺑﻨﺪ‪ ،‬ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﯽ دﯾﮕﺮ از ﺧﻮاب ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد((‬
‫ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﻣﺎل آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﮔﺸﻮد‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ ﮐـﺴﯽ او را ﺑﯿـﺪار‬
‫ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫)‪(67‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻓﺼﻞ ﭘﻨﺠﻢ‪ :‬ﺟﻨﺎﯾﺖ‬
‫ﻋﯿﻨﮏ داﯾﺮه اي ﺷﮑﻞ ﺑﺼﻮرت ﻣﻮرب روي دﻣﺎﻏﺶ ﻗـﺮار ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬اﺣـﺴﺎس ﺳـﻮزش‬
‫ﺑﺴﯿﺎر ﺷﺪﯾﺪي در ﮐﻨﺎر ﻟﺒﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬زﺧﻢ روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش اﻣﺎﻧﺶ رو ﺑﺮﯾﺪه ﺑـﻮد و ﺣﺘـﯽ‬
‫ﻧﻔﺲ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬در ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻓﺎﻗﺪ ﻧﻮر ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺳﮑﻮت ﻣﺮﮔﺒﺎر ﺣـﺎﮐﻢ ﺑـﺮ‬
‫اﻃﺎق ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ اوﻧﻮ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ را ارزﯾـﺎﺑﯽ ﮐﻨـﺪ‪ .‬در‬
‫ﻃﻮل اﻃﺎق ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻗﺪم زدن ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻗـﺪﻣﯽ ﮐـﻪ ﺑـﺮ ﻣـﯽ داﺷـﺖ ﻫﺠـﻮم اﻓﮑـﺎر و‬
‫ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﻣﻮﻫﻮم دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﺼﺎوﯾﺮي وﺣﺸﺘﻨﺎك و دردآور از ﭼﯿـﺰي‪ ...‬ﭼﯿـﺰي‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻨﮓ!‬
‫ﺟﻨﺎزه ﻫﺎ ﻫﺮ ﻃﺮف ﺑﻮدﻧﺪ‪ ...‬ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﻗﺎﯾﻢ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ اﻧﺪام ﻫﺎﯾﺸﺎن را از دﺳـﺖ‬
‫داده ﺑﻮدﻧﺪ و در ﺣﺎل ﺟﺎن دادن ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺑﺪون ﻫﺮاس ﻣﯽ ﮐﺸﺪﻧﺪ! ﺳﺮش ﺗﯿﺮ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺸﯿﺪ و ﻫﺠﻮم اﻓﮑﺎر را ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻫﺮ دو دﺳﺖ ﺳﺮش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺎ زاﻧﻮ روي ﮐﻒ‬
‫ﺳﻨﮕﯽ و ﻧﻢ دار و ﺑﺸﺪت ﺳﻔﺖ اﻃﺎق اﻓﺘﺎد‪ -) .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﻣﺤﮑﻢ ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد و ﺳـﻌﯽ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد ﮐﻪ ﻟﺮزش دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺸﻮد ﻫﺪﻓﺶ ﺧﻄﺎ رود‪ .‬ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻗﻠـﺐ ﯾـﮏ زن ﺟـﺎدوﮔﺮ‬
‫ﻫﺪف ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻔﺮت ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬زﻣﯿﻦ زﯾﺮ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ‪ .‬دﯾـﻮاره‬
‫ي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﺮﺗﻌﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺮارت از ﭘﻮﺳـﺘﺶ ﺑﯿـﺮون ﻣﯿـﺰد‪ .‬ﺑﺎﯾـﺪ اورا ﻣـﯽ ﮐـﺸﺪ‪-.‬‬
‫آواداﮐﺪ آورا‪ .‬ﺑﯽ ﺣﺎل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻮر ﺳﺒﺰي را ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐـﻪ از ﭼـﻮﺑﺶ ﺧـﺎرج ﺷـﺪه و ﺑـﻪ‬
‫ﻃﺮف زن ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رود اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﮐﺎر را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﭼﻮن روي زاﻧﻮاﻧﺶ اﻓﺘـﺎد‪ .‬و ﺑـﺎ‬
‫ﺻﻮرت ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﻮرد‪(-.‬‬
‫ﻋﺮق ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻤﺎم ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺧﯿﺲ و ﺑﻪ ﺗﻨﺶ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻮي ﺧﺎك روي ﮐﻒ ﭘـﻮش را‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻗﻠﺒﺶ ﺗﻨﺪ و ﺗﻨﺪ ﻣﯽ زد‪ .‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬اﻣـﺎ ﻫـﯿﭻ اﺗﻔـﺎﻗﯽ ﻧﯿﺎﻓﺘـﺎد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﯾﮏ ﺣﻤﻠﻪ ي ﮐﻮﺗﺎه ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻮده ﺳـﻌﯽ ﮐـﺮد ﺑﻠﻨـﺪ ﺷـﻮد‪ .‬ﺑـﻪ ﺳـﺨﺘﯽ‬
‫اﯾﺴﺘﺎدن روي ﺳﻮزن ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ درد ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻋﻠـﺖ را در ﺧـﺎﻃﺮاﺗﺶ‬
‫)‪(68‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﺑﯿﺎﺑﺪ‪ .‬ذﻫﻨﺶ ﺧﺎﻟﯽ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪ .‬دﯾﺮ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻌﺪ از ﺑﻬﻮش آﻣﺪن ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﯿـﺎد آورد ﮐـﻪ‬
‫ﭼﻪ ﺷﺪه اﻣﺎ ﻫﯿﭻ! ﮐﺎﻣﻞ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻤﺎم ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺧﻮدش را ﺟﻠﻮ ﺑﺒـﺮد‬
‫ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ را ارزﯾﺎﺑﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮي ﺟﻠﻮ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﻧﻮري ﺑﺸﺪت‬
‫ﮐﻮر ﮐﻨﻨﺪه ﺗﻤﺎم اﻃﺎق را روﺷﻦ ﮐﺮد‪ .‬ﺣﻤﻠﻪ ي ﻋﺼﺒﯽ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺷﺮوع ﺷﺪ‪.‬‬
‫)‪ -‬اﺧﮕﺮي ﺑﻪ ﺷﺪت ﮐﻮر ﮐﻨﻨﺪه در ﻃﻮل ﺳﺎﻟﻦ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﺪ ﺟﺎﯾﯽ را ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﺸﻨﻮد ﮐﻪ ﺗﻨﺪ و ﺗﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧـﺪ‪ .‬ﺳـﻌﯽ‬
‫ﮐﺮد ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ و زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺑﯿﻨﺎﯾﯽ اش ﻋﺎدي ﺷﺪ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻣﺤـﻞ ﻣﺒـﺎرزه‬
‫ﺑﺎز ﮔﺮدد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻮد را ﻋﻘﺐ ﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﺪ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻏﯿﺮ از ﺳـﻔﯿﺪي ﺟﻠـﻮ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺻﺪاﻫﺎي ﻓﺮﯾﺎد ﻫﺎي آرور ﻫﺎ و ﺻﺪاﻫﺎي درد ﮐـﺸﯿﺪن ﻫـﺎ در ﺗﻤـﺎم ﻃـﻮل‬
‫ﺳﺮداب ﭘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﺧﺮه ﭘﺸﺘﺶ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﺘﻮن ﺑﺮﺧﻮرد ﮐـﺮد ﺳـﻌﯽ ﮐـﺮد در ﭘـﺸﺖ آن‬
‫ﭘﻨﻬﺎن ﺷﻮد‪ .‬ﺗﺮس ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﻮن ﺣﺘﯽ ﺻﺪاي داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ دﯾﮕـﺮ ﻧﻤـﯽ‬
‫آﻣﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ را ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺸﻨﻮد‪ .‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﺗﺼﺎوﯾﺮ و رﻧﮓ ﻫـﺎ در ﺣـﺎل‬
‫ﺑﺎزﮔﺸﺘﻦ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎ را ﺑﺒﯿﻨﻪ‪ .‬ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﯾﮏ روزﻧـﻪ ي ﻧـﻮر ﺧـﺎرج‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دﯾﻮاره ي ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻓﺘﺎد و ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯾﺶ روي ﻫﻢ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫اﻣﭙﺮﯾﻮس!‬
‫در ﻃﻮل ﺳﺮداب ﻣﯽ دوﯾﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺷﺪت اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ و درﻣﺎﻧﺪﮔﯽ و ﺑﺪﺧﺘﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ‬
‫اداﻣﻪ ﻣﯽ داد‪ .‬ﭼﯿﺰي در ذﻫﻨﺶ داﺋﻢ ﺗﮑﺮار ﻣﯽ ﮐﺮد‪) .‬ﻫﺮ آﻧﮑﺴﯽ را ﺗﻮاﻧﺴﺘﯽ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮐـﻦ!‬
‫ﻫﺮ آﻧﮑﺲ از دﺷﻤﻨﺎن را ﺑﮑﺶ( ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﯿﻨﻬﺎﯾﺖ ﺳﺮد و ﺑﯿﻨﻬﺎﯾﺖ آﺷـﻨﺎ‪ .‬ﺑﻼﺧـﺮه ﺑـﻪ ﻣﺤـﻞ‬
‫ﻣﺒﺎرزه رﺳﯿﺪ‪ .‬دو ﺷﺨﺺ در ﻟﺒﺎس ﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﻣـﺮگ ﺧـﻮاران ﮐـﻪ اﺣﺘﻤـﺎﻻ ﯾﮑـﯽ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور و دﯾﮕﺮي وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﻬﻨﻤﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ ﮐـﺮده ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﻣـﺮگ ﺧـﻮاران دﯾﮕـﺮ و‬
‫ﻣﺎﻣﻮران ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس و وزارت ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺮ ﻫﻢ آﺗﺶ ﻣـﯽ ﮐﺮدﻧـﺪ‪ .‬ﺻـﺤﻨﻪ ي‬
‫ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﻣﺰ ﻫﻤﭽﻮن ﺧﻮن وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺮﺧﻮرد ﮐـﺮد‪.‬‬
‫)‪(69‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻫﺠﻮم اﻓﮑﺎر ﺷﺮوع ﺷﺪ‪ -) .‬ﺑﯿﮑﺎر ﻧﺎﯾﺴﺖ(‪ .‬ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﺎ ﻫﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﯾﮑﯽ‬
‫از ﻣﺎﻣﻮران وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﯾﺎ ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ را از ﭘﺎي در ﻣﯽ آورد‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺗﻮان ﻣﻘﺎوﻣـﺖ در‬
‫ﺑﺮاﺑﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺷﻮم و ﺑﺸﺪت ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺣﺘـﯽ ﻣـﺮگ ﺧـﻮاران ﻫـﻢ‬
‫ﺧﻮد را ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ﻫﺎي ﺳﺮد و ﺑﯽ روح ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺗﻤﺎم ﺳﺮداب‬
‫را ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬دﭼﺎر ﺗﺮدﯾﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ‪ .‬ﭼـﻮﺑﺶ را ﻣﺤﮑـﻢ ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد و‬
‫ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻟﺮزش دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺸﻮد ﻫﺪﻓﺶ ﺧﻄﺎ رود‪ .‬ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﯾـﮏ زن‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﻫﺪف ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻔﺮت ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑـﻮد‪ .‬زﻣـﯿﻦ زﯾـﺮ ﭘﺎﻫـﺎﯾﺶ ﻣـﯽ‬
‫ﻟﺮزﯾﺪ‪ .‬دﯾﻮاره ي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﺮﺗﻌﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺣﺮارت از ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺑﯿﺮون ﻣﯿﺰد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ اورا ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺸﺪ‪ -.‬آواداﮐﺪ آورا‪ .‬ﺑﯽ ﺣﺎل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻮر ﺳﺒﺰي را ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪه و‬
‫ﺑﻪ ﻃﺮف زن ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رود اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﮐﺎر را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﭼﻮن روي زاﻧـﻮاﻧﺶ اﻓﺘـﺎد‪ .‬و‬
‫ﺑﺎ ﺻﻮرت ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﻮرد‪(-.‬‬
‫ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﮐﻢ ﮐﻢ رﻧﮓ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻃﺎق ﺳﺮد و ﻣﺮﻃﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘـﻪ ﭘـﯿﺶ در آن ﻗـﺮار‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد اﻻن روﺷﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق زﻧﺠﯿﺮ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ دﯾـﻮار ﺑـﺴﺘﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻋﻠـﺖ‬
‫ﺧﯿﺴﯽ ﮐﻒ ﺳﻨﮓ ﭘﻮش را اﮐﻨـﻮن ﻣـﯽ ﻓﻬﻤﯿـﺪ‪ .‬او در ﯾـﮏ ﺳـﻠﻮل زﻧـﺪان ﻗـﺮار داﺷـﺖ!‬
‫روﺑﺮوﯾﺶ دﯾﻮاره اي ﺗﻤﺎم ﻓﻠﺰي و ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻌﻨﻮان درب ﺳـﻠﻮل ﻗـﺮار داﺷـﺖ‪ .‬دﻧﺒـﺎل ﭼـﻮب‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي اش ﮔﺸﺖ اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮد‪ .‬دور ﺗﺎ دور ﺳﻠﻮل را ﻫﻢ ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد ﻫﯿﭻ! ﺑﺎﯾـﺪ‬
‫ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺳﻠﻮل رﻓﺖ و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺧﺎرج آﻧﺮا ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺑﺎ ﻧﺰدﯾـﮏ ﺷـﺪن ﺑـﻪ‬
‫درب ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺧﺎرج ﺳﻠﻮل ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ داﺧﻞ ﺳﻠﻮل را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﻧﻤـﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻗﺎﻧﻊ ﮐﻨﻨﺪه اي ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ؟ ﭼﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد؟ ﭼﺮا زﻧﺪاﻧﯽ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد؟ ﻣﮕﺮ ﺟﻨﺎﯾﺘﯽ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد؟‬
‫آره‪ ،‬اون ﺧﺎﻃﺮات ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ او ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ را ﮐﺸﺘﻪ و ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻣـﺎ ﭼـﺮا؟ ﻫـﯿﭻ‬
‫ذﻫﻨﯿﺘﯽ در ﻣﻮرد دﻟﯿﻞ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و ﺣﺘﯽ ﺧﺎﻃﺮه اي ﻧﺪاﺷـﺖ و ﺗﻨﻬـﺎ ﻫﻤـﺎن‬
‫)‪(70‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﺧﻮاب ﯾﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻋﺼﺒﯽ! ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﺎﯾﺖ ﮐـﺮده‪ .‬در ﺣﺎﻟﯿﮑـﻪ دﺳـﺘﺎﻧﺶ را‬
‫روي ﻣﯿﻠﻪ ﻫﺎي ﺳﻠﻮل ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ﯾﮑﯽ ﻣﻨﻮ ﺑﯿﺎره ﺑﯿﺮون!‬
‫ﺻﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور در اﻃﺎق رﺋﯿﺲ زﻧﺪان آزﮐﺎﺑﺎن ﺑـﻪ ﻃﻨـﯿﻦ ﺻـﺪاي‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﮔﻮش ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﺳﮑﻮت ﻃﻮﻻﻧﯽ ﮐﻮﺗﺎه و ﻣﺘﻘﺎﻃﻊ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻬﻮش آﻣﺪه‪.‬‬‫ ﺑﻠﻪ ﺟﻨﺎب وزﯾﺮ ‪ 15‬دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ ﺧﺒﺮ دادﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﻮش آﻣﺪه‪.‬‬‫ ﭼﻪ ﺑﺪ! اﯾﮑﺎش ﻣﯽ ﻣﺮد‪.‬‬‫ ﺟﻨﺎب وزﯾﺮ؟ اﺟﺎزه ﻫﺴﺖ ﺳﻮاﻟﯽ ﺑﭙﺮﺳﻢ؟‬‫ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻓﺮﺻﺘﻢ ﮐﻤﻪ اﻣﺎ ﺑﭙﺮﺳﻢ آرﺗﻮر‪.‬‬‫ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺗﺤﺖ ﻃﻠﺴﻢ اﯾﻤﭙﺮﯾﻮس اﯾﻨﮑـﺎرو ﮐـﺮده ﺑﺎﺷـﻪ؟ ﯾﻌﻨـﯽ‬‫اﯾﻨﮑﻪ آﺧﻪ اﺻﻼ ﺟﻮر در ﻧﻤﯽ آﯾﺪ ﭼﻨﯿﻦ ﺟﻨﺎﯾﺎﺗﯽ ﺑﺎ ﻫﺮي ﭘـﺎﺗﺮ؟ آﺧـﻪ ﭼـﺮا؟ ﺑـﻪ ﭼـﻪ‬
‫دﻟﯿﻞ؟‬
‫ ﻧﻪ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاره‪ .‬ﺧﻮدت ﺑﻮدي وﻗﺘﯽ ﺗﺴﺖ ﺟﺎدوي ﺗﯿﺮه را روش اﻧﺠﺎم دادﯾﻢ! ﻧﺘﯿﺠـﻪ‬‫ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﻫﯿﭻ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻧﺒﻮده‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻮده و ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺤﻈﻪ ي آﺧﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاره‪ .‬ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﮐﺴﯽ را ﺳﺮاغ داري ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺶ ﭼﻨﯿﻦ اﺗﻔـﺎﻗﯽ اﻓﺘـﺎده ﺑﺎﺷـﺪ ؟‬‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ از زﯾﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺧﺎرج ﺷﻮد‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ!‬
‫ اﻣﺎ ‪...‬‬‫ ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮوم آرﺗﻮر‪ .‬ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮش ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ و ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺷـﯿﻮه‬‫اي ﮐﻪ ﺷﺪه از زﯾﺮ زﺑﺎﻧﺶ ﺑﮑﺸﯿﺪ ﺑﺮاي ﭼﻪ ﺳﻪ ﺗﺎ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﺎﻣﻮران ﻣﺎ را ﮐﺸﺘﻪ؟‬
‫ ﺑﻠﻪ ﻗﺮﺑﺎن‪.‬‬‫)‪(71‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫***‬
‫آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻤﯽ ﺗﺎﻣﻞ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺗﻤﺎم اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس ﺳﺮﺟﺎﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﻨـﺸﯿﻨﻨﺪ‬
‫و ﺑﻌﺪ ﺷﺮوع ﮐﺮد‪:‬‬
‫ دوﺳﺘﺎن‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﯿﺪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را ﺑﻪ ﺟـﺮم اﺳـﺘﻔﺎده از ﻫـﺮ ﺳـﻪ ﻃﻠـﺴﻢ‬‫ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ درﺳﺖ روﺑﺮوي ﻣﺎﻣﻮران وزارت ﺟﺎدوﮔﺮي دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐـﺮده اﻧـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي اﻻن‬
‫ﺗﻮي ﯾﮑﯽ از ﺳﺮي ﺗﺮﯾﻦ و اﻣﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻠﻮل ﻫـﺎي زﻧـﺪان آزﮐﺎﺑـﺎن زﻧـﺪاﻧﯽ ﺷـﺪه و‬
‫ﻗﺮاره ﺗﺎ ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ي دﯾﮕﻪ دادﮔﺎه ﻣﺠﺎزاﺗﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺑﺪﻫﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤـﻪ ي ﺷـﻤﺎﻫﺎ‬
‫ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﯿﺪ و ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪه اﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ‬
‫ﻫﺮي ﺗﺤﺖ ﻃﻠﺴﻢ اﻣﭙﺮﯾﻮس ﺑﻮده‪ .‬اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﮐﺎر ﻣﺎ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳـﺨﺖ‬
‫و ﻋﻤﻼ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺷﻮد اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻨﻄﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﻪ ﻫﺮي در ﻟﺤﻈـﻪ ي‬
‫آﺧﺮي ﮐﻪ از ﻫﻮش ﻣﯽ رود از ﻃﻠﺴﻢ اﻣﭙﺮﯾﻮس ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬درﺳﺖ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﮐـﻪ‬
‫اون دود وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺗﻤﺎم اﻃﺎق رو ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣـﺎﻣﻮران وزارت ﺧﺎﻧـﻪ ﺑـﺎﻻي ﺳـﺮ‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﮐﻪ دوﯾﺴﺖ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد رﺳﯿﺪﻧﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷـﺪﻧﺪ ﮐـﻪ اﺣـﻮاﻟﺶ‬
‫ﮐﺎﻣﻼ ﻃﺒﯿﻌﯽ اﺳﺖ و ﺗﺤﺖ ﻫﯿﭻ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﺮﻣﺎﻧﯽ ﻗﺮار ﻧﺪارد‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﯾـﮏ ﻧﮑﺘـﻪ وﺟـﻮد‬
‫داره و اون اﯾﻨﮑﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺗﺮﺟﯿﺢ داده ﺑﺠﺎي اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را ﺑﮑـﺸﺪ ﻧـﺎم او را‬
‫ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﺪ و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﮐﺎﻣﻼ ﻣﻮﻓﻖ ﻫﻢ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ در دادﮔﺎه ﻣﺠﺎزاﺗﯽ‬
‫ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ي ﺑﻌﺪ از ﻟﺤﺎظ ﻗﺎﻧﻮن ﻫﯿﭻ ﺷﺎﻧﺴﯽ ﻧﺪارد و اﮔﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺎ ﻫﻢ‬
‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او ﻧﺒﻮد ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﺎور ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻫﺮي اﯾﻦ ﮐـﺎر را ﻣﺮﺗﮑـﺐ ﺷـﺪه‪ .‬ﺣـﺎل‬
‫ﮐﺎري ﮐﻪ ﻓﺮﻗﻪ ي ﻗﻘﻨﻮس ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭘـﺎس ﺗﻤـﺎم زﺣﻤـﺎت ﻫـﺮي ﭘـﺎﺗﺮ ﺑـﻪ ﺟﺎﻣﻌـﻪ ي‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ﭼﯿﺴﺖ؟ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺰرگ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﺎ ﮐﻼﻓﮕﯽ ﻧﻔـﺴﺶ را‬
‫ﺑﯿﺮون داد و اداﻣﻪ داد‪ :‬اﺑﺘﺪا ﺑﺎﯾﺪ اوﻧﻮ ﻓﺮاري ﺑﺪﻫﯿﻢ‪ .‬ﺑﻌـﺪ ﺑﺘـﻮاﻧﯿﻢ ﺑـﯽ ﮔﻨـﺎﻫﯽ اوﻧـﻮ‬
‫ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﯿﻢ! اﯾﻨﮑﺎر آﻧﻘﺪر ﻣﻬﻢ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕـﻮﯾﻢ از زﻧـﺪﮔﯽ ﺗﻤـﺎم ﻣﺎﻫـﺎ‬
‫)‪(72‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ارزش داره‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺮاي ﻫﺰارﻣﯿﻦ ﺑﺎر ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻠﯿـﺪ رﻫـﺎﯾﯽ ﺟﺎﻣﻌـﻪ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي از ﭼﻨﮓ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺳﻮال ﻣـﯽ ﻣﺎﻧـﺪ؟ ﭼـﺮا ﻟـﺮد‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را ﺑﮑﺸﺪ و ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ اﯾﻨﮑﺎر ﺷﺪ؟‬
‫ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ و ﻧﺨﻮاﺳﺖ آﻟﺒﻮس؟‬‫ ﻧﻪ ﻣﯿﻨﺮواي ﻋﺰﯾﺰ ﻧﻪ! ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﺪه ﺳـﻌﯽ ﻣـﯽ ﮐﻨـﺪ ﻫـﺮي‬‫ﭘﺎﺗﺮ را ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻧﯿﻤﯽ از ﺧﻮدش را در ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷـﺖ! وﺟـﻮد ﻫـﺮي‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﻧﻮﻋﯽ ﺷﮑﻨﺠﻪ ي داﺋﻤﯽ ﺑﺮاي اوﺳﺖ‪ .‬اﻻن اون ﻓﺮﺻﺘﯽ ﭘﯿﺪا ﮐـﺮده‪ .‬داره ﻧﻔـﺲ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺸﻪ‪ .‬ﭼﻮن ﻣﻄﻤﺌﻨﻪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮي وﺟﻮد ﻧﺪاره ﺗﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﮐﺎرﻫﺎﯾﺶ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈـﺮ‬
‫ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ راﻫﯽ ﮐﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻪ ﻓﮑﺮش ﻣﯽ رﺳﯿﺪه ﺑﺮاي رﻫﺎﯾﯽ از ﺷﺮ ﻫـﺮي ﭘـﺎﺗﺮ‬
‫ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮده ﮐﻪ اﻧﺠﺎم داده‪.‬‬
‫ اﻣﺎ آﻟﺒﻮس ﯾﮏ ﺳﻮال وﺟﻮد داره و اون اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﭼﻄﻮر ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ از زﯾﺮ ﻃﻠـﺴﻢ‬‫اﯾﻤﭙﺮﯾﻮس ﺧﺎرج ﺑﺸﻪ؟‬
‫ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ اﯾﻨﮑﺎر رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪه رﯾﻤﻮس‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﯾﯿﺪ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم از ﺳﺮ ﮐﻼﻓﮕﯽ ﻧﻔﺴﯽ ﺑﯿﺮون داد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻨﻮ ﺑﮕﻮﯾﻢ اﻣﺎ ﺑﺪون ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ روزﻫﺎي ﺗﯿﺮه اي ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬‫ اﻣﺎ آﻟﺒﻮس ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ داري زﯾﺎده روي ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨـﻪ ﮐـﻪ آﺧـﻪ‬‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﯾﮏ ﺑﭽﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ از دﺳﺖ ﯾﮏ ﺑﭽﻪ اي ﻣﺜﻞ اون ﻣﺜﻼ ﭼﻪ‬
‫ﮐﺎري ﺑﺮ ﻣﯽ آﯾﺪ ﮐﻪ از دﺳﺖ ﻣﺎﻫﺎ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ آﯾﺪ‪.‬‬
‫ آه ﻧﯿﻤﻔﺮوداي ﻋﺰﯾﺰ‪ ،‬روزﻫﺎﯾﯽ را ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﯽ آورم ﮐـﻪ ﺟـﺎدوﮔﺮان ﺟـﺮات ﻧﺪاﺷـﺘﻨﺪ از‬‫ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺸﺎن ﺧﺎرج ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬روزﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻫﺮ روز ﺳـﻪ ﯾـﺎ ﭼﻬـﺎر ﺗـﺎ از‬
‫آرورﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﻪ ﻃﺮز ﻓﺠﯿﻌﯽ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬روزﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ آرورﻫـﺎ ﺑـﻪ‬
‫)‪(73‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﺗﻌﺪاد اﻧﮕﺸﺘﺎن دﺳﺖ رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬روزﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻣﯿﺪ در دل ﻣﺮدﻣﺎن ﯾﺦ ﺑـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﮔﻤﺎن ﻣﯽ رﻓﺖ ﺧﺪا ﻫﻢ ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺶ را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬اﻣـﺎ ﯾـﮏ اﺗﻔـﺎق‬
‫ﺳﺎده ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻮرﺳﻮﯾﯽ از اﻣﯿﺪ در دل ﻣﺎ ﺑﻮﺟﻮد آﯾﺪ‪ .‬ﯾﮏ راه ﺣﻞ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮏ اﻣﯿﺪ‬
‫ﮐﻮﭼﮏ‪ .‬ﮐﻮدﮐﯽ ﮐﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺳﮑﻮت ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ اداﻣﻪ ي ﺣﺮف ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪:‬‬
‫ ﺷﺎﻧﺰده ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ اﻣﯿﺪي ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ روﺷﻦ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺷـﺎﻧﺰده‬‫ﺳﺎل ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ي ﺟﺎدوﮔﺮان زﻧﺪﮔﯽ آزاد ﺑﺨﺸﯿﺪ‪ .‬ﺷﺎﻧﺰده ﺳﺎل ﺑﺎ ﺣـﻀﻮرش در ﻣﯿـﺎن‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮان آﻧﻬﺎ را ﺣﻔﻆ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﻣﯿﺪ ﺑﺨﺸﯿﺪ‪ .‬آﻧﻬـﺎ را در ﺑﺮاﺑـﺮ ﺷـﯿﻄﺎن ﺻـﻔﺖ‬
‫ﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺗﺎرﯾﺦ ﺣﻔﻆ ﮐﺮد‪ .‬ﺧﻮد را ﻓﺪا ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺸﮑﻼت را ﺑﻪ ﺟﺎن ﺧﺮﯾﺪ‪ .‬ﺑﺪ ﺗﺮﯾﻦ‬
‫و دردﻧﺎك ﺗﺮﯾﻦ ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ از ﺑﺮ ﯾـﮏ ﺑـﺸﺮ وارد ﺷـﻮد ﺗﺤﻤـﻞ ﮐـﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺪوش ﮐﺸﯿﺪ و آﻧﺮا ﺣﻤﻞ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﯽ ﭘﺪر‪ ،‬ﺑﯽ ﻣﺎدر‪ ،‬ﺑﯽ ﺧﺎﻧﻮاده‪ ،‬ﺑـﯽ ﻣﺤﺒـﺖ و اﮐﻨـﻮن‬
‫ﺑﯽ ﯾﺎر! آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ دوﺳﺘﺸﺎن داﺷﺖ ﯾﮏ ﺑﻪ ﯾﮏ از ﭘﯿﺸﺶ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ! ﺣﺎل آﻧﻬﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ دوﺳﺘﺶ داﺷﺘﻨﺪ ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬از اﻣﺮوز ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﻔـﺮﯾﻦ ﻃﺒﯿﻌـﺖ ﺑﺨـﺎﻃﺮ‬
‫ﺳﻬﻞ اﻧﮕﺎرﯾﻤﺎن در ﺑﺮاﺑﺮ ﯾﮏ ﻧﻌﻤﺘﺶ ﺑﺎﺷﯿﻢ! او ﯾﮏ ﻧﻌﻤﺖ اﺳﺖ‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺸﻐﻮل ﺻﺤﺒﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻋﻀﺎي‬
‫ﻣﺤﻔﻞ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬اﺷﮏ در ﭼﺸﻤﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮ آﻧﻬﺎ ﺣﻠﻘﻪ زده ﺑﻮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻫـﺮ آﻧﭽـﻪ را ﮐـﻪ در‬
‫اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﺪﯾﻮن ﯾﮏ ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ ي ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻣﺘﻮﺟـﻪ اﯾـﻦ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ اﮐﻨﻮن ﻣﻮﻗﻊ ﺟﺒﺮان اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻘﺸﻪ اي دارم ﮔﻮش ﮐﻨﯿﺪ‪:‬‬‫***‬
‫ﺳﻠﻮل ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫)‪(74‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮده اﻧﺪ؟ ﭼﯽ ﻣـﯽ ﮔـﻮﯾﯽ ﺗـﻮ ﺟﻨﺎﯾﺘﮑـﺎري! ﺟﻨﺎﯾﺘﮑـﺎرم؟‬‫اوﻧﻬﺎ ﺗﻮ رو ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده اﻧﺪ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﯾﮏ ﺟﻨﺎﯾﺘﮑﺎر را دوﺳﺖ ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﯿﭻ دوﺳـﺘﯽ‬
‫ﻧﺪاري! ﻧﻪ در ﻣﯿﺎن آﻧﻬﺎ و در ﻣﯿﺎن اﯾﻨﻬﺎ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎي ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ‪ .‬در ﮐﻨﺞ اﯾﻦ ﺳﻠﻮل ﺧـﻮاﻫﯽ‬
‫ﻣﺮد‪ .‬اﻓﺴﺎﻧﻪ ي ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ از اذﻫﺎن و ﮐﺘﺐ ﭘﺎك ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﺮدي!‬
‫ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺳﻠﻮل ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺻﺪاي ﮔﺮﯾﻪ ﻫـﺎي ﺳـﻮزﻧﺎك ﯾـﮏ ﮐـﻮدك را ﻣـﯽ‬
‫ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﯾـﮏ ﺳـﻤﻔﻮﻧﯽ ﺑـﺎ ﻣﻌﻨـﺎ‪ .‬ﮔـﺎﻫﯽ ﻫـﻖ ﻫـﻖ در‬
‫ﮔﻠﻮﯾﺶ ﺧﻔﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻗﻬﺮﻣﺎن اﻓﺴﺎﻧﻪ اي ﺟﺎدوﮔﺮان ﻫﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐـﺮد‪.‬‬
‫ﭘﯿﺶ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﺷﺎﯾﺪ اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺮﯾـﻪ ﻫـﺎي او را ﻣـﯽ ﺷـﻨﻮد‪ .‬دوﺳـﺖ‬
‫داﺷﺖ ﭘﯿﺸﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ و در آﻏﻮﺷﺶ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬او ﻓﻘـﻂ ﯾـﮏ‬
‫ﻧﻮﺟﻮان ﺑﻮد! ﯾﮏ ﺑﭽﻪ‪.‬‬
‫ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ – ﺳﻠﻮل اﺧﺘﺼﺎﺻﯽ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‬
‫آرام ﮔﻮﺷﻪ ي ﺳﻠﻮل ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺧﺎﻟﯽ از روح‪ ،‬درﺳﺖ ﺑﻪ روﺑﺮوﯾﺶ ﻧﮕـﺎه ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺳﻠﻮل ﺑﺎ دﯾﺪن او وﺣﺸﺖ ﮐﺮد‪ ،‬ﻫﺮﮐﺲ او را ﻣﯽ دﯾﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﮔﻤـﺎن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺮد ﮐﻪ او ﻣﺮده‪ .‬اﻣﺎ آرام ﭘﻠـﮏ ﻣـﯽ زد‪ ،‬ﻟﺤﻈـﻪ اي ﺑـﺎ دﺳـﺖ راﺳـﺘﺶ زﺧـﻢ روي‬
‫ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش را ﺧﺎراﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫آﻧﻘﺪر ﻧﮕﺎه اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ ﻧﺎﻓﺬ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻋﻤﻖ ﺟﺎن ﻣﺮد ﺧﻨﺠﺮ وارد ﻣﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﭼـﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد؟ ﻫﯿﭻ دﻟﯿﻞ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻓﮑﺮ و ﺧﯿﺎﻻﺗﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬از ﺑﺲ ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾـﻦ‬
‫ﺳﻠﻮل ﻫﺎي ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﺎ زﻧﺪاﻧﯽ ﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ ﺳﺮ و ﮐﺎر داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳـﺮﯾﻌﺘﺮ ﻃﺒـﻖ‬
‫دﺳﺘﻮر ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را دﺳﺖ و ﭘﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻣﺠﺮﻣﯿﻦ ﺧﻄﺮﻧﺎك در ﺷـﻌﺒﻪ ي‬
‫دوم ﺳﺮداب ﻣﺠﺎزاﺗﯽ ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬‬

‫)‪(75‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻧﮕﻬﺒﺎن دوم وارد ﺳﻠﻮل ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺑﯽ رﺣﻤﯽ دﺳﺖ و ﭘﺎي ﻫﺮي را ﺑﺎ زﻧﺠﯿـﺮ ﻫـﺎ ﻣﺤﮑـﻢ‬
‫ﺑﺴﺖ‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎن اول ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺻﺤﻨﻪ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر‬
‫ﺑﻪ داﺧﻞ ﺳﻠﻮل ﻫﺪف ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد در ﺣﺎل ﻣﺸﺎﻫﺪه ي ﺻﺤﻨﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺟﻨﺎب آﻗﺎي ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ارﺑﺎب ﺑﺰرگ ﻟﻄﻔﺎً اون ﻧﯿﻢ ﺗﻨـﻪ ي ﮔﻨـﺪﺗﻮن رو ﺗﮑـﻮن‬‫ﺑﺪﻫﯿﺪ و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﺒﻨﯿﻢ ﻗﺮار ﭼﻪ ﺧﺎﮐﯽ ﺗﻮ ﺳﺮت ﺑﺮﯾﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﻬﺒﺎن دوم اﯾﻨﻬﺎ را ﺑﺎ ﺑﯽ رﺣﻤﯽ ﺗﻤﺎم ﮔﻔﺖ‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎن دوم ﯾﮏ ﺟﻮان ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺎ ﻋﯿﻨﮏ‬
‫ﺷﺎﺧﺪار ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﻨﺸﯽ وزﯾﺮ ﮐﺮﻧﻮﻟﯿـﻮس ﻓـﺎج ﺑـﻮد اﻣـﺎ اﮐﻨـﻮن در ﮐﺎﺑﯿﻨـﻪ ي‬
‫اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﺑﺮاي ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻧﮕﻬﺒﺎن زﻧﺪان ﻫﺎي آزﮐﺎﺑﺎن ﻧﻤﯽ ارزﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﺎه ﻃﻠﺒﯽ ﺗﻮ رو ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﯽ وﯾﺰﻟﯽ!‬‫ﺻﺪاي دورﮔﻪ‪ ،‬ﺧﺸﻦ و ﺳﻮﻫﺎن ﻧﺨﻮرده ي ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ از زﯾـﺮ ﻟـﺐ ﻫـﺎي ﺧـﺸﮑﯿﺪه اش‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﺑﻪ‪ .‬ارﺑﺎب ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻼﺧﺮه دﻫﻦ ﮔﻨﺪﺷﻮن رو ﺑﺎز ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﻮب ﺑﻠﺒﻠﯽ ﻣـﯽ ﮐﻨـﯽ ﻫـﺮي‬‫ﭘﺎﺗﺮ؟‬
‫اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﺎ ﺑﯽ رﺣﻤﯽ ﺗﻤﺎم ﻣﺸﺘﯽ ﺑﻪ دﻫﺎن ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﺳﻪ ﯾﺎ ﭼﻬﺎر دﻧﺪان ﻫﺮي ﺧﺮد ﺷﺪ‪ .‬اول آﻧﻬﺎ را ﺗﻒ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺧﻮن ﺑﺎر ﺑـﻪ ﭘﺮﺳـﯽ‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﭘﺮﺳﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻼﻓﯿﺸﻮ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ!‬‫ ﻣﺜﻼ ﭼﻄﻮري؟‬‫ﻣﺸﺘﺶ را ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد اﻣﺎ اﯾﻨﺒﺎر ﻧﮕﻬﺒﺎن اول ﻣﺸﺘﺶ در ﻣﯿﺎن ﻫﻮا ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ رﺋﯿﺲ زﻧﺪان ﮔﺬارش ﺑﺪﻫﻢ؟‬‫ ﭼﯿﻪ؟ از ﯾﮏ زﻧﺪاﻧﯽ ﺣﺒﺲ اﺑﺪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯽ؟ ﺑﯽ ﺧﯿﺎل‪ .‬اﯾﻦ دﯾﮕـﻪ ﻏﯿـﺮ از ﯾـﮏ ﺗﮑـﻪ‬‫ﮔﻮﺷﺖ ارزﺷﯽ ﻧﺪاره! وﮔﺮﻧﻪ ﺣﺪ اﻗﻞ ﺗﻮي اون ﯾﻮرش ﺳﻪ روز ﭘـﯿﺶ ﻣـﺮگ ﺧـﻮاران‬
‫)‪(76‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ي زﻧﺪاﻧﯽ ﻫﺎ را آزاد ﮐﺮدﻧﺪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻨﺪ اﯾﻨﻮ ﻫﻢ آزاد ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣـﯽ ﺑﯿﻨـﯽ ﮐـﻪ‬
‫ﺑﺮاي ﻫﯿﭻ ﮐﺲ اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ارزش ﻧﺪاره‪.‬‬
‫ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ اﻣﺎ ﺑﺮاي ﻣﻦ داره‪ .‬ﭘﺲ ﺗﺎ اون دﻫﻦ ﮔﻨـﺪﺗﻮ ﺧـﺮد‬‫ﻧﮑﺮدم ﭘﺎﺷﻮ ﮔﻮرﺗﻮ ﮔﻢ ﮐﻦ از ﺟﻠﻮ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ دور ﺷﻮ‪.‬‬
‫ ﺑﺮوي ﭼﺸﻢ آﻗﺎي ﻟﯿﻨﺪوود‪ .‬ﺑﺮو ﭼﺸﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺪون ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑـﻪ ﻣـﻦ اﻣـﺮ و ﻧﻬـﯽ‬‫ﮐﻨﯽ!‬
‫ ﺑﺮو ﮔﻤﺸﻮ!‬‫ﭘﺮﺳﯽ وﯾﺰﻟﯽ از ﺳﻠﻮل ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻐﺮور‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻫﻤﺎن ﺳﺮ ﺑﺮ اﻓﺮاﺷﺘﻪ ﺑﺎﻻ را داﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﺟﻨﺎب ﭘﺎﺗﺮ؟ ﮐﺎري ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از رﻓﺘﻦ ﺑﻪ دادﮔـﺎه ﺑﺮاﯾـﺖ‬‫اﻧﺠﺎم دﻫﻢ؟ ﻣﺜﻼ ﯾﮏ ﻟﺒﺎس ﺗﻤﯿﺰ ﯾﺎ دوش ﯾﺎ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي؟‬
‫ ﻧﻪ دوﺳﺖ ﻣﻦ‪ .‬ﻧﯿﺎز ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ﻫﺮي دﺳﺖ ﻫﺎي ﺑﺴﺘﻪ اش را ﺑﻪ ﻟﺒﺎس ﻫﺎي ﮐﺜﯿﻔﺶ اﺷﺎره ﮐـﺮد‪ .‬ﺑـﻪ ﯾﮑﺒـﺎره ﻟﺒﺎﺳـﻬﺎﯾﺶ‬
‫ﺗﻤﯿﺰ و ﭘﺎك ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺮوﯾﻢ‪.‬‬‫ﻟﯿﻨﺪوود ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﺷﺪت ﻗﻮرت داد و ﺑﻌﺪ ﺟﻠﻮ‬
‫راه اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻫﻤﺎن داﻻن دراز ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﻤﺎن ﺳﺮداﺑﯽ ﮐﻪ دو ﺳﺎل ﻗﺒـﻞ در آن دادﮔـﺎه داﺷـﺖ! ﻫﻤـﺎن‬
‫اﻃﺎق ﻣﺘﺮوك واﯾﺰن ﮔﺎﻣﻮت ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﻄﻮر رﺳـﻤﯽ در آن دادﮔـﺎه ﻣﺠـﺎزاﺗﯽ ﺗـﺸﮑﯿﻞ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺮﺳﯽ وﯾﺰﻟﯽ روﺑﺮوي در ﺑﺴﺘﻪ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﺤﺾ آﻣﺪن آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ آﻧﻬـﺎ‬
‫دوﯾﺪ و ﺳﺮ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اوﻧﻮ ﺑﺎ ﺳﺨﺘﯽ و ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ در دادﮔـﺎه ﻫـﻞ داد و در را‬
‫ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺑﺎز ﮐﺮدن در ﻫﺮي ﻫﺠﻮم ﯾﮑﺒﺎره ي ﺷﺎﯾﺪ ﻫﺰاران ﻧﮕـﺎه را روي ﺧـﻮدش ﺣـﺲ‬
‫)‪(77‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﮐﺮد‪ .‬ﭘﺮﺳﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻪ ﻃﺮزي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺣﺎﻟﺖ ﺗﺤﻘﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪه را داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻪ‬
‫زﻧﺠﯿﺮ را در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ درو ﺳﺮ ﻫﺮي ﭘﯿﭽﺎﻧﺪه ﺑﻮد اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺰ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺠﺮم ﺟﻨﺎﯾﺘﮑﺎر را آوردﯾﻢ!‬‫اوﻟﯿﻮور ﻟﯿﻨﺪوود ﺑﻬﺖ زده و ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ وارد ﺗﺎﻻر ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻪ اﻣـﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻌﮑﻮس ﻋﻠﯿﻪ ﺧﻮدش ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻋـﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﻨـﺎر‬
‫ﺳﺘﻮن ﮐﻨﺎر در اﯾﺴﺘﺎد و ﯾﮑﯽ از ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ دﯾﻮار ﺗﮑﯿﻪ داد و ﺑﻪ ﺻﺤﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺮﺳﯽ ﻣﺤﮑﻢ ﻫﺮي را ول ﮐﺮد ﺑﻪ ﻃﻮرﯾﮑﻪ ﺳﺮ او ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺳﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﮑﻮم ﺑﺪان ﺑـﺴﺘﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪ .‬زﺧﻤﯽ ﻋﻤﯿﻖ در ﻗﻠﺐ ﻫﺮي اﯾﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه و ﮔﺮﯾـﻪ در‬
‫ﻫﻢ ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ زوزه ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ از ﻋـﺰا ﺑﻌـﻀﯽ ﻫـﺎ ﺑـﯽ روح ﻣـﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺮﻣﻦ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺟﻠﻮي دﯾﺪه ﻫﺎﯾﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﺮش ﺗﮑـﺎﻧﯽ داد و ﻣﻮﻫـﺎﯾﺶ را ﺑـﺎﻻ‬
‫رﯾﺨﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺤﻦ ﻗﻀﺎت ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺗﻮﻗﻌﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻓﮑـﺮ اداي ﺣﻘـﻮق‬
‫ﻣﺤﮑﻮﻣﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻓﺎج‪ ،‬اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور و ده ﯾﺎ دوازده ﺟﺎدوﮔﺮ ﻧﺎ آﺷﻨﺎي دﯾﮕﻪ در ﺻﺤﻦ اﺻﻠﯽ‬
‫ﻗﻀﺎت ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت در ﺣﺎل ﻣﺸﺎﻫﺪه ي ﻣﻨﻈﺮه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺗﻔﺎوﺗﯽ در ﺣﺎل ورق زدن ﺳﺮ ﺳﺮي ﭼﻨﺪ ورﻗـﻪ ي روي ﻣﯿـﺰ‬
‫ﺑﻮد ﺷﺮوع ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺎ آﻣﺪن ﻣﺘﻬﻢ ﺟﻠﺴﻪ را رﺳﻤﺎ ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺧﻮب در اﺑﺘـﺪاي اﻣـﺮ‬‫ﻗﺮار ﺑﻮد ﻫﯿﭻ دادﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﺣﻀﻮر ﻣﺘﻬﻢ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻧﺸﻮد اﻣﺎ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﺷـﮑﺎﯾﺖ ﺑﻌـﻀﯽ از‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺗﻨﻔﺮ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﮐﺎﻣﻞ در ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﮕﺎه ﮐـﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﯿـﻮن‬
‫ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﻫﻢ در ﻣﯿﺎن آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﯾﻢ ﺗﺎ )ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﺴﺨﺮه( ﺑﺮاي اﺣﻘﺎق ﺣﻘﻮق ﻣﺠﺮﻣﯿﻦ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘـﺎﺗﺮ را‬‫در ﯾﮏ ﺟﻠﺴﻪ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫)‪(78‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ اﯾﻨﺠﺎﻧﺐ ﮐﻮرﻧﻮﻟﯿﻮس ﻓﺎج ﺑﻌﻨﻮان وزﯾﺮ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻬﻤـﺮاه ﺟﻤﻌـﯽ از‬‫ﺑﺰرﮔﺎن واﯾﺰن ﮔﺎﻣﻮت اﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ را ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ي ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺟـﺮم اﺳـﺘﻔﺎده از ﻫـﺮ‬
‫ﺳﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ آﻧﻬﻢ ﺑﻪ دﻓﻌﺎت در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺎﻣﻮران وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺗـﺸﮑﯿﻞ داده اﯾـﻢ‪.‬‬
‫اﻋﻀﺎي ﻫﯿﺎت ﻣﻨﺼﻔﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻧﺪارﻧﺪ ﭼﻮن ﻫﻤﻪ ي آﻧﻬﺎ از ﭼﻬﺮه ﻫﺎي آﺷﻨﺎي‬
‫دﻧﯿﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﯿﭻ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﻗﺒﻮل وﮐﺎﻟﺖ ﺷـﻤﺎ‬
‫ﻧﺸﺪﻧﺪ؟ )روﻓﻮس ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﺑﻪ دور و ورش ﻧﮕﺎه ﮐـﺮد( ﺷـﻤﺎ ﻣﺠﺒﻮرﯾـﺪ ﺧﻮدﺗـﺎن از‬
‫ﺧﻮدﺗﺎن دﻓﺎع ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬آﯾﺎ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺮاي دﻓﺎع از ﺧﻮد دارﯾﺪ؟‬
‫روﻓﻮس ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﺻﻼ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﻣﺘﻬﻢ ﻧﺪاﺷﺖ آرام در ﮔﻮش ﻓﺎج ﭘﭻ ﭘﭻ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﺻﺎف ﮐﺮد و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑـﻪ دورﺗـﺎ دور ﮐـﺮد‪ .‬زﯾـﺮ ﭘـﺎﯾﺶ ﺧـﺎﻟﯽ‬
‫ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﻣﺤﺴﻮس ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ اﻣﺎ ﺗﻮي اﯾﻦ ﭼﻨـﺪ ﻣـﺪت ﺧـﻮدش را ﺑـﺮاي اﯾﻨـﺮوز‬
‫آﻣﺎده ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ ﺷﺮاﯾﻂ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﺪ و ﭼﻄﻮر‪ .‬ﭘـﺲ‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺧﻮد را ﺑﺎز ﯾﺎﺑﺪ‪.‬‬
‫ اﻫﻢ‪ ...‬ﺧﻮب ﺟﻨﺎب ﺑﻪ اﺻﻄﻼح وزﯾﺮ ﺟﺎدوﮔﺮان‪ .‬آﻗﺎي روﻓـﻮس اﺳـﮑﺮﯾﻢ ژور! ﻓﮑـﺮ‬‫ﮐﻨﻢ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﯽ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ از ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ اي ﺑﻪ اﯾﻦ رﺳﻤﯽ اي دارﯾﺪ ﮐﻪ در ﺣﺎل ﮔﻔـﺘﻦ‬
‫آن ﺑﺎ آﻗﺎي ﻓﺎج ﻫﺴﺘﯿﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﻣﺰاﺣﻤﺘﻮن ﺣﺮف ﻫـﺎﯾﺘﻮن ﻧﻤـﯽ ﺷـﻮم و ﺳـﺮﯾﻊ ﺳـﺮاغ‬
‫اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ روم‪ .‬ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺟﻨﺎﯾﺘﯽ را ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻧﺸﺪه ام!‬
‫ ﺷﻤﺎ در ﺣﺎل اﻧﺠﺎم ﺟﻨﺎﯾﺖ دﯾﺪه ﺷﺪه اﯾﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺗﺴﺖ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه ﻫﻢ از ﺷﻤﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬‫ﺷﺪ و ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﻨﻔﯽ ﺑﻮده ﭘﺲ ﺷﮑﯽ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﺤﺖ اﺧﺘﯿﺎر ﮐﺎﻣـﻞ اﯾﻨﮑـﺎر را‬
‫اﻧﺠﺎم داده اﯾﺪ‪ .‬و اﯾﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺟﻮاب دﻧﺪان ﺷﮑﻨﯽ ﺑﻪ اون ﻃﺮﻓـﺪارﻫﺎي دو آﺷـﺘﻪ ي‬
‫ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺷﻤﺎ ﺗﺤﺖ ﻃﻠﺴﻢ اﻣﭙﺮﯾﻮس ﺑـﻮده اﯾـﺪ‪ .‬ﺟـﻮاﺑﯽ ﺑـﺮاي‬
‫اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع دارﯾﺪ؟‬
‫)‪(79‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺧﻮب اول ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﺎﻣﻼ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ! ﻣﻦ ﺗﺤـﺖ ﻫـﯿﭻ ﻃﻠـﺴﻢ ﺷـﻮﻣﯽ‬‫ﻧﺒﻮدم‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻫﻮﯾﯽ از ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻊ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﺟﺎدوﮔﺮان ﻫﯿﺎﻫﻮﯾﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟـﺎدوﮔﺮ‬
‫ﺑﺎ ﮐﻮﺑﯿﺪن ﭼﮑﺶ ﺑﺮ روي ﻣﯿﺰ ﻧﻈﻢ را ﺑﻪ دادﮔﺎه ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﻗﺒﻮل دارﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺟﻨﺎﯾﺖ ﺷﺪه اﯾﺪ؟ ﺧﻮﺑﻪ اﯾﻨﮑﺎر ﮐـﺎر ﺷـﻤﺎ را راﺣﺘـﺮ‬‫ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﻫﺮﮔﺰ‪.‬‬‫ ﭘﺲ ﭼﯽ؟‬‫ ﺧﻮب ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت )ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﮑﻮت ﮐﺮد ﺗﺎ ﺳﮑﻮت ﻣﺮﮔﺒﺎر ﺗﺮ ﺷﻮد( ﻫﻢ ﺷﺨﺼﺎ‬‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﻨﻮ ﺗﺤﺖ ﻃﻠﺴﻢ اﻣﭙﺮﯾﻮس ﻗﺮار دﻫﺪ اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ و ‪...‬‬
‫ ﻣﺴﺨﺮه اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه اداﻣﻪ ﻧﺪﻫﯽ‪.‬‬‫ اﻣﺎ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺷﺮوع ﻧﮑﺮدم‪.‬‬‫ ﻗﺮاﯾﻦ ﮐﺎﻣﻼ واﺿﺢ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬دﻋﺎوي ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﯽ اﺳﺎس و ﻓﻘﻂ ﺳـﺒﺐ ﮔـﺮﻓﺘﻦ وﻗـﺖ‬‫دادﮔﺎه ﻣﯽ ﺷﻮد‪) .‬ﺻﺪاي ﺧﺮوش از ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺣﻀﺎر ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﻓﺎج ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑـﺎ‬
‫ﮐﻮﺑﯿﺪن ﭼﮑﺶ ﺧﻮد ﺑﺮ روي ﻣﯿﺰ و ﮔﻔﺘﻦ ﺧـﺸﻦ ‪ :‬ﺳـﺎﮐﺖ‪ .‬ﺟـﻮ دادﮔـﺎه را ﺧـﺎﻣﻮش‬
‫ﮐﺮد(‪ .‬ﻃﺒﻖ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺷﻮراي ﺧﻮش ﻗﻠﺐ واﯾﺰن ﮔﺎﻣﻮت ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻦ ﮐﻢ ﺷﻤﺎ و اﻟﺒﺘﻪ‬
‫ﺑﺨﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﻋﻤﻼ وارد ﺳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺷﺪه اﯾﺪ ﭘﺲ ﺑﺪون ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﺮدﯾﺪ ﻣﺤﮑﻮم‬
‫ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺣﺒﺲ اﺑﺪ ﻣﺤﮑﻮم ﮔﺮدﯾﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﺧـﺎﻃﺮ ﺧـﻮش ﻗﻠﺒـﯽ ﻫﯿـﺖ‬
‫ﻣﻨﺼﻔﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺷـﺪ ﮐـﻪ‪) :‬روﻓـﻮس ﻧﮕـﺎﻫﯽ دﻗﯿـﻖ ﺑـﻪ ﺻـﻔﺤﻪ از ﻧﺰدﯾـﮏ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ(‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺎس ﺧﺪﻣﺎت ﺑﺴﯿﺎر ﮔﺴﺘﺮده ي ﺷﻤﺎ در ﻗﺒﺎل ﺟﺎﻣﻌـﻪ ي ﺟـﺎدوﮔﺮي‪.‬‬
‫روﻓﺲ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﻣﺪت ﺑﻪ ‪ 35‬ﺳﺎل ﺣﺒﺲ ﺑـﺪون ﺗﺠﺪﯾـﺪ ﻧﻈـﺮ‬
‫)‪(80‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﺗﻐﯿﺮ ﯾﺎﺑﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎ از ﻫﻢ اﮐﻨﻮن ﻣﺤﮑﻮم ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﺪ و ﺣﮑﻢ در ﺑﺎره ي ﺷﻤﺎ اﺟـﺮا‬
‫ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﺣﺮف آﺧﺮ؟‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ دور ور اﻧﺪاﺧﺖ اﻻن زﻣﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺮﺳﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻧﮕﻬﺒـﺎن ﻫـﺮي ﮐـﺎﻣﻼ‬
‫ﺣﻮاﺳﺶ ﭘﺮت ﺑﻮد‪ .‬داﺷﺖ ﺑﺎ ﺑﯽ دﻗﺘﯽ ﮐﻔﺸﺶ را ﺑﺎ ﯾﮏ ﭘﺎرﭼﻪ ﺑﺮق ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﭼـﻮب‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي اش را ﺑﺎ ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﯽ روي زﻣﯿﻦ رﻫﺎ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﭼﻮب ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﺑﯽ ﺗﻔﺎوﺗﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻠﻪ‪ ،‬اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ و ﻓﺎج ﭼﯿﺰي ﺟﺰ دو ﺑﺸﮑﻪ ﭘﻬﻦ ﻧﯿﺴﺘﯿﺪ!‬‫ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺎ اﻧﻔﺠﺎر ﺧﻨﺪه ﺷﺮوع ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﻮب روي زﻣـﯿﻦ دراز ﮐـﺮد‬
‫ﭼﻮب ﺑﺎ ﺷﺘﺎب در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬آﻧﺮا ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و زﻧﺠﯿﺮ ﻫﺎي دور دﺳﺘﺶ را ﭘـﺎره ﮐـﺮد‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﺳﻪ ﺛﺎﻧﯿﻪ از اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮا ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﻔﺠﺎري زﯾﺮ ﻣﯿﺰ ﻣﺘﻬﻢ رخ داد و آﻧـﺮا ﺑـﻪ ﻫـﻮا‬
‫ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪ .‬ﻓﺎج و روﻓﻮس ﺗﺎزه ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ از ﺟﺎﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮﻧﺪ ﮐـﻪ دو ﺑﻠـﻮك دود و‬
‫آﺗﺶ ﺑﻪ ﻣﻮازات ﻣﺴﯿﺮ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﻓﻀﺎ اﯾﺠﺎد ﺷﺪ‪ .‬در وﺳﻂ ﻫﺎي راه ﺑـﻮد ﮐـﻪ ﺻـﻔﯿﺮ‬
‫اﺧﮕﺮ را ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﻪ درﮔﺎه رﺳﯿﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ در درﮔﺎه اﯾﺴﺘﺎده ﺑـﻮد ﻧﮕﻬﺒـﺎن ﺳـﻠﻮﻟﺶ‬
‫اوﻟﯿﻮر ﻟﯿﻨﺪوود ﺑﻮد‪ .‬اوﻟﯿﻮر ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ اﺷﺎره ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از اﻃﺎق ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از اﻃﺎق‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺧﻮد را ﻏﯿﺐ ﮐﺮد‪ .‬اوﻟﯿﻮر ﺧﻮد را روي زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺷـﺮوع ﮐـﺮد ﺑـﻪ ﺳـﺮﻓﻪ‬
‫ﮐﺮدن و درﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭼﻮن ﻣﺎﻣﻮران و ﺟﺎدوﮔﺮان در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ از ﻣﯿـﺎن دود و آﺗـﺶ‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫روﻓﻮس در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زد ﺑﻪ اوﻟﯿﻮر روي زﻣﯿﻦ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ؟ ﻫﺮ ﺟﻮر ﺷﺪه ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ اﮐﺜﺮ اﻋﻀﺎي ﻓﺮﻗﻪ ي ﻗﻘﻨﻮس دور ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺳﯿﻪ ﭼﺮده ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي‬
‫آﺑﯽ و ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻄﻮر اﯾﻦ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد آﻟﺒﻮس؟‬‫)‪(81‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ اول ﺗﺎ ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ دﺳﺘﻮر داﺷﺖ ﺗﺎ ﻫﻤﯿـﺸﻪ ﯾـﮏ ﮐﺘـﺎب ﺟﯿﺒـﯽ و ﻗـﺪﯾﻤﯽ ﺑﻨـﺎم ﺟﺎدوﻫـﺎي‬‫ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ او در ﺷﺐ ﺗﻮﻟﺪش ﻫﺪﯾﻪ داده ﺷﺪه ﺑـﻮد ﻫﻤﯿـﺸﻪ در ﺷـﻨﻠﺶ ﻧﮕـﻪ‬
‫دارد‪ .‬ﯾﮏ ﮐﺘﺎب ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ارزش ﺗﻮﻗﯿﻒ ﺷـﺪن ﺗﻮﺳـﻂ ﻣـﺎﻣﻮران وزارت ﺧﺎﻧـﻪ را‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ!‬
‫ ﺣﺎﻻ ﺗﮑﻠﯿﻒ ﭼﯿﻪ؟ ﭼﮑﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﯿﻢ؟‬‫ ﻫﯿﭽﯽ‪ ،‬ﻫﺮي وﻇﯿﻔﻪ ي ﻣﺎ را ﮐﻢ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ اوﻧـﻮ ﭘﯿـﺪا ﮐﻨـﯿﻢ ﻗﺒـﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ دوﺑـﺎره‬‫دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺑﺸﻪ‪.‬‬

‫)‪(82‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ‪ :‬ﺳﺮداب روح‬
‫ﻏﺮوب دﻟﮕﯿﺮي ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻣﻐﺮوراﻧﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻏـﺼﻪ ﻫـﺎي دﻧﯿـﺎ را در دﻟﻬـﺎ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺎﺷﺖ‪ .‬درﯾﺎﭼﻪ ي ﻣﺎﺗﻢ زده ﯾﺎد آور ﻫﺮآﻧﭽﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ از دﺳﺖ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮج آرام‬
‫ﺑﺮ ﺷﻦ ﻫﺎي ﺳﺎﺣﻞ ﻣﯽ ﮐﻮﻓﺖ‪ .‬ﻏﺒﺎر ﻣﺎﺳﻪ و ذرات آب ﺗـﻨﻔﺲ را ﺳـﺨﺖ ﮐـﺮده ﺑـﻮد و‬
‫ﻫﻮاي ﻋﺠﯿﺒﯽ را اﯾﺠﺎد ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﭘﯿﺮﻫﻨﺶ ﺟﺎي ﺑﻪ ﺟﺎي ﭘـﺎره ﺷـﺪه‪ ،‬ﺷـﻨﻠﺶ ﮐﺜﯿـﻒ و‬
‫ﺧﺎﮐﯽ‪ ،‬ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﺎﭼﻪ ي راﺳﺖ ﺷﻠﻮارش ﮐﺎﻣﻞ ﺟﺮ ﺧﻮرده و ﮐﻔﺶ ﻫـﺎﯾﺶ از رﻧـﮓ و رو‬
‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺟﺎ روي ﺻﻮرﺗﺶ اﺣﺴﺎس ﺳﻮزش ﺷﺪﯾﺪي ﻣﯽ ﮐﺮد و از آﺳـﺘﯿﻦ دﺳـﺖ‬
‫راﺳﺘﺶ آرام ﻗﻄﺮات ﺧﻮن ﺑﯿﺮون ﻣﯽ ﭼﮑﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﺪن ﻫﻮا ﻣﻨﻈﺮه ي ﺗﯿﺮه اي از ﯾﮏ ﻗﻠﻌﻪ ي ﺑﺰرگ و ﺳﺮد ﭘـﺸﺖ‬
‫ﺳﺮش ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ‪ .‬ﭼﺮاغ ﻫﺎي ﻗﻠﻌﻪ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي روﺷﻦ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻓﺮا رﺳﯿﺪن‬
‫ﺷﺐ ﺳﻮز وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ در ﻫﻮا ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪ و ﺗﺤﻤﻞ را دﺷﻮار ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺸﺘﯽ از ﺷﻦ ﻫﺎي‬
‫ﺳﺎﺣﻞ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ درﯾﺎ ﭘﺎﺷﯿﺪ‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﺎﺗﻢ زده ي ﺧـﻮد را ﺑـﻪ آن اﻧـﺪاﺧﺖ و‬
‫راﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﺰرگ اداﻣﻪ داد‪ .‬ﻫﻮا ﮐﺎﻣﻼ ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﺪه ﺑﻮد و دﯾﮕﻪ ﺑﯿﻤﯽ از‬
‫ﺑﺎﺑﺖ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮدن ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺟﺎي ﺑﻪ ﺟﺎي ﻣﯽ ﻟﻨﮕﯿـﺪ ﺑـﺎ ﻫـﺮ ﻗـﺪم درد از‬
‫ﮐﻒ ﭘﺎ ﺗﺎ ﻧﻮك ﺳﺮش را ﻣﯽ ﭘﯿﻤﻮد‪ .‬ﻣﺪت ﻫﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮﯾﻀﯽ ﺳﺨﺘﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑـﻮد‪ .‬ﺳـﯿﻨﻪ‬
‫اش از درون ﭼﺮك ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﮔﺎﻫﯽ ﺷﺐ ﻫﺎ ﺧﻮن ﺑﺎﻻ ﻣﯽ آورد و ﺑﯿﺸﺘﺮ اوﻗﺎت ﮔﺮﺳـﻨﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﯿﺪ‪ .‬راﻫﺶ را ﺑﺮاي ﺳﻮﻣﯿﻦ ﺑﺎر ﮐﺞ ﮐﺮد‪ .‬از دور ﻧﻤﺎي درﺧﺖ ﺑﯿﺪ ﻣﺠﻨـﻮﻧﯽ ﮐـﻢ‬
‫رﻧﮓ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﺎي درﺧﺖ ﺗﺎر و روﺷﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﮔﺎﻫﯽ آﻧﻘﺪر ﺗﺎر ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺠﺒـﻮر‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ‪ .‬ﮐﻤﯽ ﮐﻪ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ دردﻣﻨﺪاﻧﻪ زوزه اي ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺗﺮك‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮرد و ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﮔﻮزﻧﯽ ﻧﺤﯿﻒ روي ﭼﻤﻦ ﻫﺎ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﮔﻮزن ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺧﻮد را‬
‫ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﯿﺪ ﻣﺠﻨﻮن ﮐﻪ آرام ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد رﻓﺖ‪.‬‬
‫)‪(1‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫داﺧﻞ ﻗﻠﻌﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﻠﻮغ ﺑﻮد‪ .‬داﻧﺶ آﻣﻮزان از آﺧﺮﯾﻦ ﮐـﻼس ﻫـﺎي ﺑﻌـﺪ از‬
‫ﻇﻬﺮ ﺧﻮد ﻓﺎرغ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺮﮐﺪام ﻣﺴﯿﺮي را ﻣﯽ ﭘﯿﻤﻮد‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻗﺒﻞ‬
‫از ﺷﺎم ﮐﻤﯽ در اﻃﺎﻗﻬﺎﯾﺸﺎن اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌـﻀﯽ ﻫـﺎ ﺟـﺎﯾﯽ را ﮔﯿـﺮ آورده ﺑﻮدﻧـﺪ و‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﯾﺎ ﺑﺎزي ﻫﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬روﻧﺎﻟﺪ وﯾﺰﻟـﯽ ﺧـﻮاﻫﺮش ﺟﯿﻨـﯽ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ و دوﺳﺘﺶ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮔﺮاﻧﺠﺮ آرام و ﺧﺴﺘﻪ از آﺧﺮﯾﻦ ﮐﻼس ﺧﻮد ﮐﻪ ﮔﯿﺎه ﺷﻨﺎﺳﯽ‬
‫ﺑﻮد ﺑﻪ داﺧﻞ ﺳﺎﻟﻦ ﻗﺪم زدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻮي ﺳﺎﻟﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﺸﻦ وﻟﻨﺘﺎﯾﻦ ﺷـﻮر و ﺷـﻮق زﯾـﺎدي‬
‫ﺑﻮد‪ .‬از ﻓﺮدا ﺗﺎ ﺳﻪ روز ﮐﻼس ﺳﻮﻣﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ اﺟﺎزه داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺰﻣﯿـﺪ ﺑﺮوﻧـﺪ‪ .‬ﭘـﺴﺮ‬
‫ﻫﺎي ﺳﺎل ﻫﻔﺘﻤﯽ ﯾﺎ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ اي ﮐﺎدو ﺑﻪ دﺳﺖ ﮐﻤﯿﻦ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧـﺪ و ﯾـﺎ ﺑـﯽ ﺧﯿـﺎل‬
‫ﭘﺎﻫﺎﺷﻮن رو روي ﻫﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و داﺷﺘﻨﺪ ﺧﻤﺎر ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺳﺎﻟﻦ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﮕـﺎه ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺳﻪ دوﺳﺖ روي ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﺻـﻨﺪﻟﯽ ﺧـﺎﻟﯽ ﮔﺮﯾﻔﯿﻨـﺪور ﻧﺸـﺴﺘﻨﺪ رون‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﺪس ﺑﺰن ﭼﯽ ﺑﺮاﯾﺖ ﺧﺮﯾﺪم ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ؟‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮاي ﻣﻦ رون؟ ﭼﯽ؟‬‫رون ﭼﺸﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ زد و ﺟﯿﻨـﯽ ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ از ﮐـﯿﻔﺶ ﺟـﺴﻤﯽ ﺑـﺰرگ‬
‫ﺑﯿﺮون آورد‪ .‬ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ ي ﯾﮏ ﺟﻌﺒﻪ ي ﻓﻠﺰي ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭼﯽ ﺑﺎﺷﻪ؟‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﺑﻪ ﺟﺴﻢ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﯾﺎﻻ ﺟﯿﻨﯽ‪ .‬اﻣﺘﺤﺎﻧﺶ ﮐﻦ‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ زﻧﺎن ﺟﺴﻢ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺳﻨﮕﯿﻦ را روي زﻣﯿﻦ ﮔﺬاﺷـﺖ و دﮐﻤـﻪ اي‬
‫روي آﻧﺮا ﻣﺤﮑﻢ ﻓﺸﺮد و ﺧﻮدﺷﻮ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﮐﺮد و درﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﻗـﻊ ﭼـﻮن‬
‫ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره از اون ﺟﺴﻢ ﻫﺰار ﺟﻮر ﺑﻨﺪ و ﺑﺴﺎط ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿـﻪ‬
‫)‪(2‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﺗﻐﯿﺮ و ﺗﺤﻮل ﯾﮏ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ي ﻓﻠـﺰي و ﻧﻘـﺮه اي رﻧـﮓ ﺑـﺎ ﻫـﺸﺖ ﻗﻔـﺴﻪ‬
‫روﺑﺮوﯾﺸﺎن ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫رون در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ آن اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ي ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻤﻞ‪ ،‬ﮐﺘﺎب ﻫﺎﯾﺖ را ﺗﻮش ﺑﮕﺬار و ﺑﻌﺪ اون دﮐﻤـﻪ را‬‫ﯾﮑﺒﺎر دﯾﮕﻪ ﺑﺰن‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ دﯾﺪي ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ و ﺑـﻪ ﻫﻤـﻮن‬
‫اﻧﺪازه و وزن در ﻣﯽ آﯾﻨﺪ‪ .‬اﯾﻨﻄﻮري دﯾﮕﻪ ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ از ﮐﺘﺎب ﻫﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ دوﺳﺘﺸﻮن داري دور ﺑﻤﻮﻧﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﮔﺮد و ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻪ آن ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻟﺤﻈـﻪ اي آب‬
‫دﻫﺎﻧﺶ را ﻗﻮرت داد و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ رون ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﻮ ﺧﻮدت ﺧﺮﯾﺪي رون؟ )ﻟﺤﻈﻪ اي دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را از ﺷﺎدي ﺑﻪ‬‫ﻫﻢ ﮐﻮﺑﯿﺪ و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ‪ ( :‬ﭼﻘﺪر ﺗﻮ ﺧﻮﺑﯽ رون‪.‬‬
‫رون ﺳﺮش را در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺮاﯾـﺖ ﻋﯿﻨـﮏ ﺑﺨـﺮم اﻣـﺎ اون ورﻗـﻪ ي ﻣﺸﺨـﺼﺎت‬‫ﭼﺸﻤﺖ را ﮐﻪ دﯾﺮوز ﯾﻮاﺷﮑﯽ ازت ﮐﺶ رﻓﺘﻪ ﺑـﻮدم رو ﺧـﻮدم ﻫـﻢ ﮔـﻢ‬
‫ﮐﺮدم ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﻮ ﺧﺮﯾﺪم‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺟﯿﻨﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﭘﺮﯾﺪ و ﺳﺮ رون را آرام ﺑﻮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ازت ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ!‬‫ﺟﯿﻨﯽ اوﻓﯽ ﮐﺮد و ﮐﻠﺸﻮ اﻧﺪاﺧﺖ اوﻧﻮر‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺳﮑﻮت ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ ﻋﺠﯿﺐ ﻧﯿﺴﺖ؟ اﻻن ﺳﻪ ﻣﺎه اﺳﺖ ﮐﻪ از ﺷﺮوع ﻣﺪرﺳـﻪ ﻣـﯽ ﮔـﺬره اﻣـﺎ‬‫ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺣﻤﻠﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ ﻫﻢ در ﻫﺰارﻣﺎﯾﻠﯽ ﻗﻠﻌﻪ رخ ﻧـﺪاده؟ ﺳـﻪ ﻣـﺎه‬
‫)‪(3‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫دارﯾﻢ ﺧﻮش ﻣﯽ ﮔﺬروﻧﯿﻢ! ﻣﻦ ﮐـﻪ ﺗﺎﺑﺤـﺎل ﻫـﯿﭻ وﻗـﺖ اﯾﻨﻘـﺪر ﺗـﻮي‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺧﻮش ﻧﺒﻮدم‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﺟﻮاب دﻫﺪ ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ ﺟﻐﺪي را ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ و ﺣﺘـﯽ ﻗﺒـﻞ‬
‫از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻨﺪ ﺳﻪ ﮐﺎدو ﺑـﻪ ﺗﺮﺗﯿـﺐ ﺗـﻮي ﺳـﺮ ﻫـﺮ ﮐﺪوﻣـﺸﻮن‬
‫ﺧﻮرد‪ .‬روي ﻫﺮ ﮐﺎدو ﺑﺎ دﺳﺘﺨﻄﯽ ﺧﺮﭼﻨـﮓ ﻏﻮرﺑﺎﻗـﻪ اﺳـﻢ ﺻـﺎﺣﺐ ﮐـﺎدو‬
‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﺟﺎﺑﺠﺎﯾﯽ ﮐﺎدوﯾﯽ ﻫﺮ ﮐـﺪام ﺑـﻪ ﺗﺮﺗﯿـﺐ ﺷـﺮوع‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺑﺎز ﮐﺮدن ﮐﺎدوﻫﺎﯾﺸﺎن ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﺪ ﺳﻠﯿﻘﻪ ﺑـﺴﺘﻪ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎل داﺷﺖ ﮐﺎدوﻫـﺎي ﺟﺪﯾـﺪ را ﺑـﺎز ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺗﻮن از ﻃﺮف ﮐﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟ ﻫﺮ ﮐﯽ ﻫـﺴﺖ از ﻃـﺮف ﯾﮑﯿـﻪ‬‫ﭼﻮن ﺧﻄﺶ ﯾﮑﺠﻮره‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ دل ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻮري رﯾﺨﺖ! اﺣﺴﺎس ﺑﺪي داﺷﺖ‪ .‬اﺣـﺴﺎس‬
‫ﮔﻨﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﮐﺎدو از ﻃﺮف ﮐﯿﻪ‪ .‬دﺳﺖ ﺧﻂ اﯾـﻦ ﭘـﺴﺮ را‬
‫ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ﻃﺮﻓﺪار ﭘﺮو ﭘﺎ ﻗﺮﺻﺶ ﺑﻮد ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ .‬ﺳﺎل ﭘـﯿﺶ اﯾﻨﻘـﺪر‬
‫ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﻮي ﻋﺮق ﺑﺮاﯾﺶ آﺷﻨﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬دﺳﺖ ﻫـﺎش ﻣﯿﻠﺮزﯾـﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﺎز ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫رون ﮐﺎدوي ﺧﻮد را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻮي ﮐﺎدو ﺑﻄﺮي ﺑﺰرﮔﯽ ﭘﺮ از ﻣﻌﺠﻮن ﺧـﻮش‬
‫ﺷﺎﻧﺴﯽ ﺑﻮد زﯾﺮش ﻫﻤﺎن دﺳﺖ ﺧﻂ ﺑﺪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ :‬ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﻢ‪.‬‬
‫اﻣﯿﺪوارم درﺳﺖ ازش اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪ .‬رون ﮐﻤﯽ ﺗﻮي ﻓﮑﺮ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻢ زﻣﺎن ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﺎدوي ﺧﻮد را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﻋﯿﻨﮑﯽ داﯾﺮه اي ﺷﮑﻞ ﺑﺎ ﻗـﺎب‬
‫ﻧﻘﺮه اي و دﺳﺘﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺗﺰﺋﯿﻦ ﺷﺪه ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ‪ .‬زﯾﺮ ﻋﯿﻨﮏ ﮐﺎﻏﺬي ﮐﻪ دﮐﺘـﺮ‬
‫)‪(4‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﭼﺸﻢ ﭘﺰﺷﮏ ﻣﺸﺨﺼﺎت ﭼﺸﻤﺶ را ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﮐﺎﻏﺬ ﺗﺎ ﺧﻮرده‬
‫ﺗﺮ ﮐﻬﻨﻪ ﺗﺮ و ﮔﻮﺷﻪ اش ﺟﺎي ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮه ﺧﻮن ﺑﻮد‪ .‬رون و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﻔﻬﻮم دار اﻣﺎ ﮔﻨﮕﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ دو ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﻨـﻮز‬
‫ﻧﺼﻒ ﮐﺎدوﯾﺶ را ﻫﻢ ﺑﺎز ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﺎ ﺑﺎز ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻮي ﮐﺎدوي ﺟﯿﻨﯽ ﮔﺮدن ﺑﻨﺪي از ﺟﻨﺲ ﻃﻼ ﺑﻮد ﮐﻪ وﺳﻄﺶ ﻃﺮح ﻋﯿﺴﯽ‬
‫ﻣﺴﯿﺢ ﺑﺮ روي ﺻﻠﯿﺐ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ دﺳﺖ ﻫﺎي ﻟﺮزان ﮐﺎﻏﺬ زﯾﺮ آﻧـﺮا‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ و روي آﻧﺮا ﺧﻮاﻧﺪ‪:‬‬
‫ﻋﺬاب ﺳﺨﺖ اﺳﺖ! ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ دﯾﮕﺮان در آراﻣﺶ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﺳﻪ ي آﻧﻬﺎ ﺑﻌﺪ از ﮔﺬﺷﺖ ﭼﯿﺰي ﻧﺰدﯾﮏ ﺳﻪ ﻣﺎه ﯾﺎد ﯾـﮏ اﺳـﻢ ﻏﺮﯾـﺐ‬
‫اﻣﺎ آﺷﻨﺎ اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪ :‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬
‫رون ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﺻﻠﯿﺐ‪.‬‬
‫ ﻫﺮ ﺳﻪ ﮐﺎدو از ﻃﺮف ﯾﮏ ﻧﻔﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﮐﺎﻏﺬ ﻋﯿﻨﮏ ﻫـﺮ ﮐﺠـﺎ ﮔـﻢ ﺷـﺪه‬‫ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺧﺎرج ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺖ ﻣﻦ ﻫـﻢ ﯾـﮏ ﻧﻔـﺮ‬
‫ﺑﺸﺘﺮ ﻧﯿﺴﺖ!‬
‫رون اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻋﯿﻨﮏ داﯾﺮه اي‪) .‬و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﺷﮏ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺣﻠﻘﻪ زده ﺑﻮد ﻋﯿﻨﮏ‬‫را ﺑﺎﻻ آورد(‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻓﻘﻂ آرام ﭘﯿﺶ ﺧﻮدش زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ دﯾﮕﺮان در آراﻣﺶ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬‫ﺳﮑﻮت ﻣﺮﮔﺒﺎري ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺗﺎﻻر داﺷﺘﻨﺪ ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﺧـﻮردن ﺷـﺎم ﺣﺎﺿـﺮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻣﻌﻠﻢ ﻫﺎ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي ﺳﺮ ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﺸﺎن ﻗﺮار ﻣـﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨـﺪ‬
‫)‪(5‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫اﻣﺎ ﻣﯿﺎن آن ﺳﻪ دوﺳﺖ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑـﻮد‪ .‬ﻫﺮﮐـﺪام در ﺣـﺎل‬
‫دﺳﺖ و ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﮐﺮدن ﺑﺎ اﻓﮑﺎر ﺟﻮرواﺟﻮر ﺧﻮد ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬـﺎن ﮐـﺮوك‬
‫ﺷﻨﮑﺲ ﮔﺮﺑﻪ ي ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﻪ زور ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺑـﺪ ﺧﻠﻘـﯽ از دﺳـﺘﺎن ﻫﺮﻣﯿـﻮن‬
‫ﺧﺎرج ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎرج ﺳﺎﻟﻦ دوﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺮﮔﺮد اﯾﻨﺠﺎ!‬‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺳﺮﯾﻊ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮔﺮﺑﻪ اش رﻓﺖ ﺑـﻪ دﻧﺒـﺎل اون رون و‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻢ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ و راه اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﺎﯾﯽ ﮔﻮﺷﻪ ي ﺣﯿﺎط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮐﻨﺎر درﺧـﺖ ﺑﯿـﺪ ﻣﺠﻨـﻮن ﻻﺷـﻪ ي ﯾـﮏ‬
‫ﮔﻮزن ﻻﻏﺮ اﻓﺘﺎده ﺑﻮده‪ .‬ﮐﺮوﮐﺸﻨﮑﺲ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن ﻻﺷـﻪ رﻓـﺖ و‬
‫ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﻪ ﺑﺪن ﮔﻮزن ﻣﯽ ﻣﺎﻟﯿﺪ‪ .‬ﺧﻮدﺷﻮ ﭘﻮش ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻧﺎﻟﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺳﻪ‬
‫دوﺳﺖ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ از دور درﺧﺖ ﺑﺎ اون اوﺿﺎع دﯾﺪﻧﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ اﺗﻔـﺎﻗﯽ‬
‫ﻋﺠﯿﺐ در ﺣﺎل رخ دادن اﺳﺖ‪ .‬ﮔﺮﺑﻪ ي ﻫﺮﻣﯿـﻮن ﺗﻨﻬـﺎ ﺣﯿـﻮاﻧﯽ ﻧﺒـﻮد ﮐـﻪ‬
‫اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮد ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ در ﻗﻠﻌﻪ ﺑـﻮد دور اون ﻻﺷـﻪ ﺟﻤـﻊ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ درﺳﺖ زﯾﺮ درﺧﺖ ﺑﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎﻻي ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﺗﻮي آﺳﻤﺎن ﺷﺎﯾﺪ ﻫﺰاران ﺟﻐﺪ‬
‫در ﻫﻮا ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪﻧﺪ‪ .‬آﺳﻤﺎن ﻣﻬﺘﺎﺑﯽ ﺷﺐ را ﺗﯿﺮه ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻃـﺮز‬
‫ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻧﺎﻟﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ ﻫﻤﻪ ي ﻣﻮﺟﻮدات ﺟﺎدوﯾﯽ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧـﺪ‬
‫ﭼﯿﺰي را ﻧﺸﺎن ﺑﺪﻫﻨﺪ‪ .‬ﺳﻪ دوﺳﺖ ﺳﺮﻋﺘﺸﻮن را ﮐﻢ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ اﻣـﺎ ﺟﯿﻨـﯽ‬
‫ﻣﯽ دوﯾﺪ‪ .‬ﺧﻮدش را ﭘﺮت ﮐﺮد ﮐﻨﺎر ﮔﻮزن‪ .‬ﺳﺮ ﮔﻮزن را در داﻣﻨﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫روي ﺻﻮرت ﮔﻮزن ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﺗﻤﺎﻣﯽ زﺧﻢ ﻫﺎي ﻋﻤﯿﻖ زﺧﻤـﯽ ﻋﺠﯿـﺐ ﺗـﺮ‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬درﺳﺖ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺸﻪ ﮔﻔﺖ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش‪ .‬زﺧﻤـﯽ ﺻـﺎﻋﻘﻪ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ‪ .‬رون و ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻓﻘﻂ ﺻﺪاي زوزه ي دﺧﺘﺮاﻧﻪ اي ﻣﯿﺎن اﻧﻮاع ﺻـﺪاﻫﺎ‬
‫ﺗﺸﺨﯿﺺ دادﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺣﺎدﺛﻪ رﺳﯿﺪﻧﺪ ﭘﯿﮑﺮ ﻻﻏﺮ ﭘـﺴﺮي را دﯾﺪﻧـﺪ‬
‫)‪(6‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﮐﻪ ﺑﯿﻬﻮش روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺟﯿﻨﯽ ﺳﺮش را در داﻣﻨﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﺗﻨﺪ و ﺗﻨﺪ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻧﺒﻀﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺿﻌﯿﻔﻪ‪ .‬اﻣﺎ ‪...‬‬‫رون ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ و ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ اون زﻧﺪه اﺳﺖ!! ﻫﻨﻮز زﻧﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﮔﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﺟﻮدات ﺟﺎدوﯾﯽ دﻟﺪاري ﻣﯽ داد‪ .‬ﺟﻐﺪ ﻫﺎ در ﻫﻮا ﭼﺮﺧﯽ زدﻧـﺪ و‬
‫ﻫﺮﮐﺪام ﺑﻪ ﺳﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ رﻓﺖ ﭘﺮاﮐﻨﺪه ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮدي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ ﺑﺎ ﺧﺮﻣﻨﯽ از ﻣﻮ ﻫﺎي ﭼﺮب ﮐـﻪ ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﭘـﺮده اي ﺑﻠﻨـﺪ‬
‫ﺟﻠﻮي ﺻﻮرت و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد اﻧﺪﮐﯽ ﺧﻢ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺣﺎﺿﺮه ارﺑﺎب‪.‬‬‫ﺳﻪ ﻣﺘﺮ ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻣﺮد‪ ،‬ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ ﺗﺮ‪ ،‬ﺑـﺎ ﺻـﻮرت و ﻫﯿﺒﺘـﯽ اﺳـﮑﻠﺖ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰرﮔﯽ زد و ﺑﻌﺪ از ﮐﻤﯽ ﺑﺎزي ﺑﺎ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش ﺑﺮﮔـﺸﺖ‬
‫و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﺪﻣﺘﮕﺬارش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ﺳﻮروس‪ .‬ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬اﻣﺸﺐ! )ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ ﮐﺮد( ﺗـﻮ ﻓﺮﺻـﺖ اﯾﻨـﻮ داري‬‫ﮐﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻗﺒﻠﯽ ﺧﻮدت را ﺟﺒﺮان ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻧﺎ اﻣﯿﺪﺗﺎن ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﮐﺮد‪.‬‬‫ ﻧﺨﻮاﻫﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﭼﻮن ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﻮاﻫﻢ آﻣﺪ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﺳﮑﻮت‪.‬‬
‫ ﮔﺮي ﺑﮏ ﻫﻢ ﺧﻮدﺷﻮ آﻣﺎده ﮐﺮده؟‬‫ ﺑﻠﻪ ارﺑﺎب اﻻن از ﭘﯿﺶ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ آﻣﺪم‪.‬‬‫)‪(7‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ آﻣﺎﻧﺪا و ﮔﺮدون؟‬‫ آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻗﻮل دادﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﻪ دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ارﺑﺎب‪.‬‬‫ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﺧﻮﺑﻪ‪.‬‬‫ ‪...‬‬‫ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺳﻮروس اﺳـﻨﭗ ﻧﮕـﺎه ﮐـﺮد‪،‬‬
‫ﮐﻤﯽ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ در ﻫﻢ رﻓﺖ و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﻧﮕـﺎﻫﺶ ﮐﻨـﺪ‪ .‬و اداﻣـﻪ‬
‫داد‪:‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﭘﺴﺮه دﺧﺎﻟﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ اﻣﯿﺪوارم ﮐﻪ اﯾﻨﻄﻮر ﺷﻮد‪.‬‬‫ﻟﺮد ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺑﺎ ﺟﺎه ﻃﻠﺒﯽ و ﺳﺮﺧﻮﺷﯽ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑـﺼﻮرت ﻋـﺼﺒﯽ ﺑـﻪ ﮐـﻒ‬
‫دﺳﺘﺶ ﻣﯽ ﮐﻮﺑﯿﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ از ﻧﮕﺎه اﺳﻨﭗ دور ﻧﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ده ﻫﺎ آﭘﺎرات ﮐﺮدن ﺧﻔﯿﻒ آﻣﺪ و ﭘﺸﺖ ﺳـﺮ آﻧﻬـﺎ ﺑﯿـﺸﺘﺮ از ﺑﯿـﺴﺖ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ در رداﻫﺎي ﺳﯿﺎه و ﺑﺎ ﻧﻘﺎب ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ي آﻧﻬﺎ زاﻧﻮ زده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ دﺳﺘﻮر ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰش روي ﺗﮏ ﺗﮏ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و آﻧﻬـﺎ را ﺑﺮرﺳـﯽ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﺴﯽ ﮐﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺷﺮوع ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﺑﯿﺸﺘﺮ از دو ﻫﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ و ﻧﻘﺸﻪ را ﻫﺰاران ﺑـﺎر‬‫ﻣﺮور ﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﻧﮑﺎت ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدي را ﮔﻮﺷﺰد ﮐﺮدم و ﺗﻤـﺎم ﺗـﻮان ﺧـﻮد را‬
‫ﺟﻤﻊ ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﭘﺲ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﭼﻘﺪر ﻣﻬﻤﻪ ﮐﻪ اﯾـﻦ ﻋﻤﻠﯿـﺎت‬
‫ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﺗﻤﻮم ﺑـﺸﻪ‪ .‬ﻫﺮﮔﺰ‪ ،‬و ﺗﮑـﺮار ﻣـﯽ ﮐـﻨﻢ ﻫﺮﮔـﺰ‪ ،‬ﻫـﯿﭻ ﮔﻮﻧـﻪ‬
‫اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ را اﻣﺸﺐ ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﺑﺨﺸﯿﺪ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺗﺤﺖ ﻫﯿﭻ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﺣـﻖ‬
‫ﻓﺮار ﻧﺪارد ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزه دﻫﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻫـﯿﭻ وﺟـﻪ اﺟـﺎزه ﻧﻤـﯽ دﻫﯿـﺪ‬
‫)‪(8‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﮐﺴﯽ از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺧﺎرج ﺷﻮد‪ .‬ﮔﺮدون! وﻇﯿﻔـﻪ ي ﻧﮕﻬﺒـﺎﻧﯽ از دروازه ي‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﺟﻐﺪي ﻧﺒﺎﯾﺪ از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺧﺎرج ﺷﻮد‪ .‬وﻇﯿﻔـﻪ ي‬
‫اﯾﻨﮑﺎر ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ آﻣﺎﻧﺪا‪ .‬ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮي ﺟﻐﺪ ﺧﻮﻧﻪ ي ﻗﻠﻌـﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﯽ و اوﻧﺠﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻪ ﺧﺒـﺮ را ﺑـﻪ ﺧـﺎرج از‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻟﻮ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ از اﻋـﻀﺎي ﺳـﺎﺑﻖ ﻓﺮﻗـﻪ ي ﻗﻘﻨـﻮس‬
‫ﻧﺪارﯾﻢ ﭼﻮن ﻓﺮﺳﺘﺎدﯾﻤﺸﻮن ﺳﺮاغ ﻧﺨﻮد ﺳﯿﺎه‪ .‬ﭘﺲ ﻫﯿﭻ دﺷﻤﻨﯽ ﻣﻘﺎﺑـﻞ‬
‫ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﻣﻌﻠﻤﺎن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮐـﻪ ﺑﺎﯾـﺪ دوﻧـﻪ ﺑـﻪ دوﻧـﻪ ﺗـﻮي اﻃـﺎق‬
‫ﻫﺎﺷﻮن ﮐﺸﺘﻪ ﺑﺸﻮﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺻﺪاﯾﯽ از ﮐﺴﯽ ﺧﺎرج ﺑـﺸﻪ‪.‬‬
‫اﮔﺮ اوﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺑﺮاﺗﻮن ﺗﻮﺿـﯿﺢ دادم رﻓﺘـﺎر ﮐﻨﯿـﺪ ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ ﻫـﯿﭻ داﻧـﺶ‬
‫آﻣﻮزي ﺻﺪ دﻓﺎﻋﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻧﺨﻮاﻫﺪ داد‪ .‬ﭘﺲ ﻗﻠﻌـﻪ ﺗﻤﺎﻣـﺎ در اﺧﺘﯿـﺎر ﻣـﺎ‬
‫ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﺰار ﮔﺮوﮔﺎن ﺗﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ دارﯾﻢ و ﻣﻦ ﻓﺮﺻﺖ‬
‫آﻧﺮا ﺧﻮاﻫﻢ داﺷﺖ ﺗﺎ اﻫﺪاﻓﻢ را ﺑﺎ ﻓﺮﺻـﺖ ﭘﯿـﺎده ﮐـﻨﻢ‪ .‬ﻣﻄﻤـﺌﻦ ﺑﺎﺷـﯿﺪ‬
‫اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻋﻤﻠﯿﺎت را ﻟﻮ دﻫﺪ ﺷﺨﺼﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻦ ﮐﺸﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺳﮑﻮﺗﯽ ﮐﺮد و ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻫﺎي ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺗﺮﺳـﯿﺪه ي‬
‫ﻣﺮگ ﺧﻮاراﻧﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺳﻮاﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ؟‬‫ﺳﮑﻮت ﻣﺮﮔﺒﺎري ﻣﯿﺎن ﺣﻠﻘﻪ ي ﻣﺮگ ﺧﻮاران در ﺣﺎﺷﯿﻪ ي ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ‬
‫وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺳﻮروس!‬‫ ﺑﻠﻪ ارﺑﺎب‪.‬‬‫ اﮔﺮ اﺧﮕﺮ ﻗﺮﻣﺰ را دﯾﺪي ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﮔﺮدي و ﮔـﺮوه ﮔـﺮي ﺑـﮏ را‬‫ﺧﺒﺮ ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫)‪(9‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ ﺣﺘﻤﺎً‪.‬‬‫ ﺧﻮب‪ .‬ﺣﻤﻠﻪ ﻃﺒﻖ ﻧﻘﺸﻪ دو ﺳـﺎﻋﺖ دﯾﮕـﻪ ﯾﻌﻨـﯽ ﯾـﮏ ﺳـﺎﻋﺖ ﺑﻌـﺪ از‬‫ﺳﺎﻋﺖ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﺳﺮاﺳﺮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺷﺮوع ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﺟﻮاﻧﯽ ﻻﻏﺮ اﻧـﺪام آرام روي ﺗﺨﺘـﯽ ﮐﻬﻨـﻪ دراز ﮐـﺸﯿﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺷـﻤﻌﯽ‬
‫ﮐﻮﭼﮏ و ﮐﻢ ﻧﻮر ﮔﻮﺷﻪ ي ﮐﻮري از اﻃﺎق روﺷﻦ ﺑـﻮد‪ .‬ﺷـﻮﻣﯿﻨﻪ ي ﮔﻮﺷـﻪ‬
‫ي اﻃﺎق ﺧﺎﻣﻮش ﺑﻮد‪ .‬اﻃﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿـﺸﻪ ﭘـﺮ از ﻓـﻀﻮﻻت و ﮐﺜﺎﻓـﺖ ﺑـﻮد‬
‫اﮐﻨﻮن ﺗﻤﯿﺰ و ﻣﺮﺗﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻨﺪ دﺳﺖ ﻟﺒﺎس ﻧﻮ ﮐﻨـﺎر ﺗﺨـﺘﺶ ﻗـﺮار داﺷـﺖ و‬
‫ﻟﺒﺎس ﻫﺎي ﭘﺎره و ﮐﺜﯿﻔﺶ ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﻫﺎﯾﯽ ﺗﻤﯿﺰ و ﻧﻮ ﻋﻮض ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ .‬اﻧـﻮاع‬
‫ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ از ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎ و داروﻫﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ ﺳـﺎﻋﺎﺗﯽ ﭘـﯿﺶ از درﻣﺎﻧﮕـﺎه‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ اﮐﻨـﻮن روي ﻣﯿـﺰي ﭼـﻮﺑﯽ و ﻗـﺪﯾﻤﯽ ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎي ﮐﻠﺒﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﮑﺴﺘﻪ و ﺧﺮاب ﺑﻮدﻧـﺪ اﮐﻨـﻮن‬
‫ﺳﺎﻟﻢ ﺳﺮ ﺟﺎﻫﺎﺷﻮن ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ و از ﻧﻔﻮذ ﮐـﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺳـﺮﻣﺎﯾﯽ ﺑـﻪ داﺧـﻞ‬
‫ﺧﻮدداري ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﻧﻮﺟﻮان ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ روي ﮐﻒ ﭼﻮﺑﯿﻦ‬
‫زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺳﺮش را روي ﮔﻮﺷﻪ ي ﺗﺨﺖ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻮاب رﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاي زوزه ي ﺷﻮم ﮔﺮﮔﯽ ﭘﺴﺮ ﺟﻮان را ﺑﯿﺪار ﮐﺮد‪ .‬ﺑـﻪ ﯾﮑﺒـﺎره از ﺟـﺎﯾﺶ‬
‫ﭘﺮﯾﺪ و ﺑﻪ اﻃﺮاف دﻗﯿﻖ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬اوﻟﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ آن ﺷﺪ ﺳﺮ دﺧﺘـﺮ‬
‫ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮد ﮐﻪ درﺳﺖ ﮐﻨﺎرش روي ﺗﺨﺖ آرام ﺑﺎ ﻧﺎﻟـﻪ اي دﺧﺘﺮاﻧـﻪ ﺗﮑـﺎن‬
‫ﺧﻮرد و ﻫﻨﻮز ﺧﻮاب ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﺣﻮاﺳﺶ ﺳـﺮ ﺟـﺎﯾﺶ ﻧﯿﺎﻣـﺪه ﺑـﻮد و داﺷـﺖ‬
‫دﻗﯿﻖ ﺷﺮاﯾﻂ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳﻌﯽ ﺧﻮد آرام ﻣﻠﺤﻔـﻪ ي ﺗﻤﯿـﺰ‬
‫را ﮐﻨﺎري زد و از ﺗﺨﺖ ﺑﯿﺮون رﻓﺖ‪ .‬ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش ﺑﻪ ﻃـﺮز ﻣـﺴﺨﺮه‬
‫)‪(10‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫اي ﻣﻨﻈﻢ ﮐﻨﺎر آﯾﻨﻪ اي ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﻗـﺮار ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬آﻧـﺮا‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ و ﺷـﻨﻞ ﻧـﺎﻣﺮﺋﯽ اش را آرام روي ﺗﺨـﺖ درﺳـﺖ روﺑـﺮوي ﺟﯿﻨـﯽ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﻗﺮار داد‪ .‬از ﭘﻠﻪ ﻫﺎي ﮐﻠﺒﻪ ي ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺶ ﭘـﺎﯾﯿﻦ رﻓـﺖ و ﻫـﻢ زﻣـﺎن‬
‫ﺧﻮد را ﺑﻪ ﯾﮏ ﮔﻮزن ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮد‪ .‬اﺣـﺴﺎس ﺷـﺎدﻣﺎﻧﯽ اي از درون داﺷـﺖ‪.‬‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﺶ او را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺮاﻗﺒﺶ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ! ﺑﻌﺪ از‬
‫ﻣﺎه ﻫﺎ ﻣﺮﯾﻀﯽ اﺣﺴﺎس ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷـﺪ ﺷـﺎداب در‬
‫ﺣﯿﺎط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺪود‪ .‬دوﯾﺪن ﺑﺼﻮرت ﯾﮏ ﮔﻮزن ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﻟﺬت ﺑﺨﺶ ﺗﺮ و‬
‫راﺣﺘﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﮐﻪ ﻫﻮاي ﺳﺮد ﺑﯿﺮون اﻧﺪﮐﯽ از ﮔﺮﻣﺎي دروﻧﺶ را ﮐﻢ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫درﺳﺖ رو ﺑﺮوي درﻫﺎي ﻗﻠﻌﻪ ي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺧﻮد را ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫آه ﻣﺪرﺳﻪ ي ﻣﺤﺒﻮﺑﺶ! ﻗﻠﻌﻪ اي ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ در آن درس داده ﺑﻮد و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ‬
‫آﻧﺮا داﺷﺖ‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ در آن ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﺟﺎي دﯾﮕﺮ دﻧﯿﺎ اﺣﺴﺎس آراﻣـﺶ و‬
‫ﻣﻔﯿﺪ ﺑـﻮدن ﻣـﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﭼـﻮﺑﺶ را اﻧـﺪﮐﯽ ﺗﮑـﺎن داد و دروازه ﻫـﺎي ﺑﻠﻨـﺪ‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ آرام وﺑﯽ ﺻﺪا اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎزه وارد ﺷـﺪه ﺑـﻮد و ﻫﻨـﻮز ﭼﻨـﺪ‬
‫ﻗﺪﻣﯽ ﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﺷﺨﺼﯽ در ﺷﻨﻞ ﺳﯿﺎه در ﺣﺎل دوﯾـﺪن‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ﻫﺎي ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ اﺳـﺖ‪ ،‬اﻣـﺎ آن ﺷـﺨﺺ داﺷـﺖ ﺑـﻪ ﺟـﺎي‬
‫دﯾﮕﺮي ﻏﯿﺮ از ﻣﮑﺎن او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺎﺣﺮه اي ﺳﻮار ﺑﺮ ﺟـﺎرو ﮐـﻪ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ در ﺣﺎل رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻠﻌﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد‪ .‬ﮐﻤﺘﺮ از ﭼﻬﺎر ﻣﺘﺮ ﺑـﺎ آن‬
‫ﺷﺨﺺ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟـﻪ ي‬
‫او ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻮاﻧﯽ ﺑﺎ رﯾﺶ ﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ و ﻋﯿﻨﮑﯽ ﻧﯿﻢ ﺣﻼﻟﯽ روي ﺑﯿﻨـﯽ اش ﮐـﻪ‬
‫در ﻧﻮر اﻧﺪك ﻣﺎه ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﭼﻮﺑﺶ را آﻣـﺎده ﮐﻨـﺪ‬
‫)‪(11‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ اوﻧﻮ از ﺟﺎﯾﺶ ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ ﺷﺘﺎب در ﻫﻮا اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه‬
‫ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﻠﻨﺪي او را ﺑﻪ دروازه ﮐﻮﺑﺎﻧـﺪ و ﻗﺒـﻞ از‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ زﻣﯿﻦ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ ﺑﻪ ﻫﻤـﺎن دروازه ﻫـﺎ ﺑـﺎ ﻃﻠـﺴﻢ ﻫـﺎﯾﯽ ﻋﺠﯿـﺐ‬
‫زﻧﺠﯿﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻮان ﺑﺎ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﺳﺎﺣﺮه رود اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻗﺪﻣﯽ ﺑﺮدارد ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻮا رﻓـﺖ و ﺳـﺎﺣﺮه‬
‫را از روي ﭼﻮﺑﺶ ﭘﺮت ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿـﺰي ﮐـﻪ ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺑﺒﯿﻨـﺪ ﺳـﻘﻮط‬
‫ﺳﺎﺣﺮه ﺑﻮد ﭼﻮن ﺳﻄﺢ زﻣﯿﻦ از آن ﻓﺎﺻﻠﻪ دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭘـﺲ ﺷـﺮوع ﺑـﻪ‬
‫دوﯾﺪن ﮐﺮد‪ .‬ﻫﻨﻮز اﻧﺪﮐﯽ از ﻣﺴﯿﺮ را ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻠﻘﻪ ي ﺑﺰرﮔﯽ از‬
‫ﻣــــﺮگ ﺧــــﻮاران ﺷــــﺪ ﮐــــﻪ ﺑــــﻪ آن ﺳــــﻤﺖ ﻣــــﯽ آﻣﺪﻧــــﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﭼﯽ ﺷﺪ؟‬‫واﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ي ﺳﻘﻮط ﺳﺎﺣﺮه از روي ﭼﻮب ﭘﺮوازش از دﯾﮕـﺮان‬
‫ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ‪:‬‬
‫ ﺳﻮروس ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎ‪ .‬ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﻟﻮﺳﯿﻮس ﻣـﺎﻟﻔﻮي ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬‫دروازه ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪.‬‬
‫ﺳﻮروس ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑـﻪ ﺳـﻤﺘﯽ و ﺑﻘﯿـﻪ ي ﺣﻠﻘـﻪ ي ﻣـﺮگ‬
‫ﺧﻮاران ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﯾﮕﺮي رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﻧﯿﻤﯽ از راه را ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﻘﻨﻮﺳـﯽ ﻧـﺴﺒﺘﺎ ﺑـﺰرگ و ﺑـﺎ ﻫﯿﺒـﺖ از‬
‫ﺳﻤﺖ دروازه ﻫﺎي ﺧﺮوﺟﯽ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻪ آﺳـﻤﺎن اوج ﮔﺮﻓـﺖ و درﺳـﺖ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫)‪(12‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﺑﺮاي ﺳﻮروس اﺳﻨﭗ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺎي ﻟـﺮد وﻟـﺪه ﻣـﻮرت ﺑﺮﺳـﺪ‪ .‬ﺑـﯽ‬
‫ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳﺮﯾﻊ و ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻣﯽ دوﯾﺪ‪ .‬اﻓﺘﻀﺎح ﺷﺪه ﺑـﻮد ﮔـﺮوه ﻣـﺮگ ﺧـﻮاران‬
‫اﻋﺰاﻣﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻪ ﺷﺪت و ﺑـﺎ ﺳـﺮو ﺻـﺪاي ﺑـﺴﯿﺎر‬
‫زﯾﺎد در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﯾﮏ ﺳﺎﺣﺮه ﮐﻪ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺗﺸﺨﯿﺺ داد ﻣﯿﻨـﺮوا‬
‫ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺑﺎﺷﺪ وﯾﮏ ﻧﯿﻤﻪ ﻏﻮل ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﺑﺎﺷﺪ و دو ﻧﻔـﺮ‬
‫دﯾﮕﺮ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً داﻧﺶ آﻣﻮز ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎً آﻧﻬـﺎ ﻫـﯿﭻ ﺷﺎﻧـﺴﯽ ﻧﺨﻮاﻫﻨـﺪ‬
‫داﺷﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺮگ ﺧﻮاران و ﺻﺪ درﺻﺪ ﺟﻨﮓ ﺑﻪ داﺧﻞ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮐـﺸﯿﺪه‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ و اﯾﻦ ﺑﺮاي ﻟﺮد واﻟﺪه ﻣﻮرت در آن ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺎﯾﻪ ي ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﺣﺪود ﺻﺪ ﻣﺘﺮ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺟﺎدوﮔﺮي ﻻﻏـﺮ‬
‫اﻧﺪام اﯾﺴﺘﺎده و ﻣﻨﺘﻈﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫دو ﺻﺪا ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪:‬‬
‫ آواداﮐﺪ آورا‪.‬‬‫اﺧﮕﺮ ﻫﺎي ﺳﺒﺰ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﯿﺮه ﮐﻨﻨﺪه اي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭘـﺎﺗﺮ ﺟـﻮان ﻣـﯽ‬
‫رﻓﺘﻨﺪ و او ﻣﺘﺤﯿﺮ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد در ﺣـﺎل‬
‫ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ ﻣﻌﺠﺰه‪ ،‬آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ اﺧﮕﺮي دﯾﮕﺮ ﻣـﺴﯿﺮ ﻫـﺮ دو‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ را ﻋﻮض ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ و ﺣﯿﺮت دور ورش را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﺟـﺎﯾﯽ ﻣﯿـﺎن ﺳـﺎﯾﻪ ﻫـﺎ‬
‫ﻫﯿﺒﺖ ﺟﻮاﻧﯽ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش ﻫﻨﻮز ﻣـﺮﺗﻌﺶ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ؟‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻮان ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي رﻓﺖ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ اﯾﻦ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاره!‬‫)‪(13‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻋﻀﺐ ﻧﺎك ﺑـﻪ دﺳـﺘﯿﺎر ﮐﻨـﺎرش ﺳـﻮروس اﺳـﻨﭗ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ در آن ﺷﺮاﯾﻂ ﺗﻮﻗﻊ دارد ﺗﺎ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻮﺿـﯿﺢ دﻫـﺪ‪ .‬ﺳـﻮروس‬
‫اﺳﻨﭗ رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ﻓﻘﻂ از زﯾﺮ ﺧﺮﻣﻦ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ي روﺑﺮوﯾﺶ ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺎ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﯿﻦ ﺗﮑـﺎن داد‪ .‬ﺳـﻌﯽ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد ﻣﻨﻄﻘﺶ را ﮐﻤﮏ ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﻫﺰاران اﻣﺎ و اﮔﺮ ﻫﺎ را ﺑﺮرﺳـﯽ ﮐﻨـﺪ و ﺷـﺶ‬
‫داﻧﮓ ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﻪ ﻧﻘﺸﻪ اش و ﭘﯿﺸﺒﺮد ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ آﻣﯿﺰ آن ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﭼﻄﻮر؟ ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ اﯾﻨﮑﺎرو ﺑﮑﻨﯽ؟‬‫ ﻫﻤﯿﺸﻪ راه ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮاي ﺑﺎزﮔﺸﺖ وﺟﻮد داره ﺗﺎم! اﻟﺒﺘـﻪ اﮔـﺮ ﮐـﺴﯽ رﻓﺘـﻪ‬‫ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ اﮔﺮ ﮐﺴﯽ رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟‬‫ﺑﻌﺪ ﺑﺎ از ﯾﮏ ﻧﮕﺎه ﺧﻮﻧﯿﻦ ﺑﻪ ﺳﻮروس اﺳﻨﭗ و ﺑﻌﺪ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﻣﺠﺪد ﻧﮕـﺎﻫﺶ‬
‫ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ي روﺑﺮو ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻣﻦ ﺧﻮدم ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ ذﻫﻦ ﺳـﻮروس رو ﺑﺮرﺳـﯽ ﮐـﺮدم‪ .‬ﺟـﺎي‬‫ﺷﮑﯽ ﻧﺪارم ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ اوﻧﺸﺐ روي ﺗـﻮ اﺟـﺮا ﺷـﺪ ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﻣﺮگ ﺑﻮده‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺣﺘﯽ ﭼﻮﺑﺶ را ﻫﻢ آﻣﺎده ﺑﺎش ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ را ﭘـﺸﺘﺶ‬
‫ﮔﺮه ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺧﻮﻧﺴﺮد و ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ ﻣـﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺷﺎﯾﺪ اﺻﻼً درﺳﺖ ﺑﺮرﺳﯽ ﻧﮑﺮدي‪.‬‬‫)‪(14‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاره! ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﯿﺎن ﺣﺮﻓﺶ ﭘﺮﯾﺪ و ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ اﯾﻦ ﺟﻤﻼت را ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺗﺎﻣﯽ‪ .‬ﭘﺴﺮك ﺑﯿﻨﻮا ﭘﺲ ﺣﻀﻮر اﻻن ﻣﻨﻮ ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗـﻮﻧﯽ ﺗﻮﺟﯿـﻪ‬‫ﮐﻨﯽ؟ ﯾﺎ ﺑﮕﺬار ﺑﺮات ﯾﮏ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﺧﺎﻃﺮه ﮐﻨﻢ‪ .‬اون روز ﺗﻮي وزارت ﺧﻮﻧﻪ‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑـﺎ ﺗـﻮ ﻣﺒـﺎرزه ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد؟‬
‫از وراي ﺻﻮرت آرام وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺧﺸﻤﯽ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎد در ﺣﺎل ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷـﺪن‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﺶ ﺑﺮ آراﻣﺶ و ﮐﻨﺘﺮل ﺧـﻮد و ﺧﯿﻠـﯽ زود ﺗﻮﻧـﺴﺖ اﯾﻨﮑـﺎرو‬
‫ﺑﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫ در ﻫﺮ ﺻﻮرت‪ .‬اﻣﺸﺐ ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﯿﺎﻣﺪم ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي ﺗﻮ ﯾﺎ ﻫﺮ ﮐﺲ‬‫دﯾﮕﺮي ﮔﻮش ﺑﺪم‪ .‬اﻣﺸﺐ ﻣﻦ ﺑﺮاي ﭘﯿﺮوزي آﻣﺪم و اﮔﺮ اﯾـﻦ ﭘﯿـﺮوزي‬
‫ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﮐﺸﺘﻦ ﺗﻮ و ﻫﺮ ﮐﺲ دﯾﮕﺮي ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﻣﯿﻞ اﻧﺠـﺎﻣﺶ ﻣـﯽ‬
‫دﻫﻢ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﮔﺮه دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺎز ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﮐﺶ و ﻗـﻮس‬
‫ﻣﯽ داد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺳﻌﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﮔﻤﺎن ﻧﮑﻨﻢ ﻣـﻦ ﻫـﻢ ﺑﺨـﻮاﻫﻢ ﺷﮑـﺴﺖ‬‫ﺑﺨﻮرم ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺑﯽ رﺣﻢ ﺗﺮ از اون ﺑﻤﯿﺮم‪.‬‬
‫دو ﭼﻮب در دو ﺳﻤﺖ آرام ﺑﺎﻻ آﻣﺪ و ﺑﺼﻮرت آﻣﺎده ﺑﺎش ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ‪ ... .‬ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬آﻟﺒﻮس ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ اﯾﻦ ﺟﻨـﮓ ﻫـﯿﭻ ﻓﺎﯾـﺪه اي‬‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻪ‪ .‬ﺟﻨﮓ اﺻـﻠﯽ ﻣﯿـﺎن ﻣﻨـﻮ و‬
‫اوﻧﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﺟﻨﮓ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﻦ ﺷﺮوع ﺷـﺪه و اداﻣـﻪ‬
‫داﺷﺘﻪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﻣﺸﺐ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ اون ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺑﺪﻫﻢ‪.‬‬
‫)‪(15‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و آرام از ﭘﺸﺖ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺟﻠﻮ آﻣﺪ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻮان اﻧﺪﮐﯽ‬
‫ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﻣﻮدﺑﺎﻧﻪ ﮐﻨﺎر رﻓﺖ‪ .‬ﻧﯿﺎزي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﮔﻔﺘـﻪ ﺷـﻮد ﭼـﻮن‬
‫ﺳﻮروس اﺳﻨﭗ از ﻧﮕﺎه ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻧﺎﻓﺬ دو ﺷﺨﺺ ﯾﻌﻨﯽ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠـﺪور و‬
‫ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ او ﻫﻢ در اون ﺻﺤﻨﻪ زﯾـﺎدي اﺳـﺖ ﭘـﺲ ﮐﻨـﺎر‬
‫ﮐﺸﯿﺪ ﺧﻮدﺷﻮ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﭼﺮا؟ وﻟﯽ اﻣﺸﺐ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺟﻮاﺑﺶ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و اﺧﮕﺮي ﺑﺰرگ ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﻫـﯿﭻ ﮐﻠﻤـﻪ اي از‬
‫ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬اﺧﮕﺮ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻨﮕـﯽ ﺑـﻪ ﺳـﭙﺮ دﻓـﺎﻋﯽ ﻫـﺮي ﺧـﻮرد و‬
‫ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪ‪ .‬ﻗﺪرت آن ﺑﻪ اﻧﺪازه اي زﯾﺎد ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي را ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ ﻋﻘﺐ ﺗـﺮ‬
‫ﺗﻠﻮ داد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻌﺎدل ﺧﻮد را ﺣﻔﻆ ﮐﻨـﺪ ﮐـﻪ اﺧﮕـﺮ دوم و ﺳـﻮم‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻬﺘـﺮ دﯾـﺪ ﮐـﻪ ﺟـﺎ ﺧـﺎﻟﯽ دﻫـﺪ ﭘـﺲ‬
‫ﺷﯿﺠﺮه اي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﻣﯿﻦ رﻓﺖ و ﻓﺮﯾﺎد زد‪ :‬اﮐﺴﭙﻠﯽ آراﻣﻮس‪.‬‬
‫دو اﺧﮕﺮ از ﺑﺎﻻي ﺳﺮ ﻫﺮي ﺑﯿﻬﻮده ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ اﻣﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺮي ﺑﺎ ﺳـﺮﻋﺖ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑـﺎ ﺗﻨﺒﻠـﯽ ﻓﻘـﻂ ﯾـﮏ ﺳـﭙﺮ دﻓـﺎﻋﯽ‬
‫ﺗﺸﮑﯿﻞ داد اﻣﺎ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﭙﺮ دﻓﺎﻋﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ اﻧﻔﺠﺎر در‬
‫ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪ و ﻏﺒﺎري ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎد ﺗﻤﺎم ﺻﺤﻨﻪ را ﭘﺮ ﮐﺮد‪ .‬ذﻫﻦ ﻫﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﺷﺪت ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﺎ ﯾـﮏ ﺣﺮﮐـﺖ ﺗﻤـﺎﻣﯽ ﻏﺒﺎرﻫـﺎ را‬
‫ﺟﻤﻊ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮ ﻣﻨﺘﻘﻞ داد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺻﺤﻨﻪ ﺻـﺎف و ﻗﺎﺑـﻞ روﺋﯿـﺖ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭘﯿﮑﺮ ﻣﺮدي را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ده ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف‬
‫ﺗﺮ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ زﺣﻤﺖ از ﻣﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد‪ .‬ﺳـﻌﯽ ﮐـﺮد اﻣـﺎﻧﺶ‬
‫ﻧﺪﻫﺪ و ﻃﻠﺴﻤﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ اﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ ﭼـﻮن ﮔﻮﯾـﺎ ﭼﻨـﺪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﻗﺒﻞ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﮑﻮت ﺑﻪ او ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ ذﻫﻨﺶ را ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐـﺮد ﺗـﺎ‬
‫)‪(16‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫اﻓﺴﻮن ﺑﯽ ﺻﺪا ادا ﮐﻨﺪ و ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ اﻣﺎ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﮐﺎﻣﻼ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و‬
‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ دﯾﺪ ﻗﺎﺑﻞ درك ﻧﺒﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ زﺑﺎﻧﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ ﺟﺎﯾﯽ‬
‫دورش را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﮔـﺎم ﺑﺮﻣـﯽ داﺷـﺖ‪ .‬ﺑـﻪ زﺑـﺎن‬
‫ﻣﺎرﻫﺎ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺎﯾﺪ ازت ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻗﺪرﺗﻢ را آزاد ﮐﺮدي‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑـﻮد‪ ،‬ﭼـﻮن اون ﺻـﺪاي ﻏﯿـﺮ اﻧـﺴﺎﻧﯽ ﺳـﺮد ﺗـﺮ از‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﺮز وﺣﺸﺖ آوري ﻗﺪرت در ﺻﺪاﯾﺶ ﻣﻮج ﻣﯽ‬
‫زد‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﺗﻔﺎﻗﺎت را ﻫﻀﻢ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﯽ اﻧﺪازه ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑـﻪ‬
‫ﺑﺪﻧﺶ ﺧﻮرد‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ در ﻫﻤﺎن ﺿﺮﺑﻪ ي اول ﺑـﺪﻧﺶ را ﺧـﻮرد ﮐـﺮد و ﺑـﺪن‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﭘﺮواز در آﻣﺪ و ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯿﺎن ﻫـﻮا اﯾـﺴﺘﺎد‪ .‬درد در ﺣـﺪ‬
‫ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎي ﺑﺪﻧﺶ را دردي ﻏﯿـﺮ ﻗﺎﺑـﻞ درك ﺑﺮداﺷـﺘﻪ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﺣﻮاﺳﺶ ﮐﺎﻣﻼ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﯿﭻ ﻧﯿﺮوﯾﯽ در ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺣﻮاس در ﺧـﻮد‬
‫ﻧﻤﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ اﯾﻦ ﻋﺬاب ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎن آﯾﺎ ﭘﺎﯾـﺎﻧﯽ‬
‫دارد ﯾﺎ ﻧﻪ؟ ﮔﻮﯾﺎ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﺪ از ﺑﯿﻦ رود‪ .‬ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺑـﻪ ﺷـﺪت و ﺑـﺎ‬
‫ﺳﺮﻋﺖ در ذﻫﻨﺶ ﻋﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ از ﺳﺎل اول ﺗﺎ ﺳـﺎل ﺷـﺸﻢ در ذﻫـﻨﺶ‬
‫ﻣﺮور ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ زﻣﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ دادﻟﯽ ﺗﻮي راه دﺑﺴﺘﺎن او را دﻧﺒﺎل ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮده و ﺳﻨﮓ ﻣﯿﺰده‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐـﻪ ﺟـﺎدوﮔﺮ اﺳـﺖ‪ .‬وﻟـﺪه‬
‫ﻣﻮرت در آﯾﻨﻪ ي آﯾﺰاردز ازش ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ او ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻪ ﺗـﺎ ﭘـﺪر و‬
‫ﻣﺎدرش را ﺑﺮﮔﺮدوﻧﻪ‪ .‬ﺗﺎم رﯾﺪل ﭼﻮﺑﺶ را ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ او ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد و ﻣـﯽ‬
‫ﺧﻨﺪﯾﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﻧﻌﮑﺎس ﺻﺪاﯾﺶ در ﺗـﺎﻻر اﺳـﺮاي ﻣـﯽ ﭘﯿﭽﯿـﺪ‪ .‬ﺻـﺪﻫﺎ‬
‫ﺷﯿﻄﺎن ﺟﻨﻮن دور ﻣﺮدي ﻻﻏﺮ اﻧﺪام را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و او را ﺑﻪ ﻏﻨﯿﻤـﺖ ﻣـﯽ‬
‫)‪(17‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺪرﯾﮏ دﯾﮕﻮري ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯿﺎن او و ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت روي زﻣﯿﻦ ﻣـﺮده‬
‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﯿﺮﯾﻮس از ﻣﯿﺎن ﭘﺮده ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧـﻪ اراده ﺑـﺮاي‬
‫ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺿﻌﯿﻒ روي زﻣﯿﻦ ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را‬
‫ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺮﯾﺎدي ﺑﻠﻨﺪ در ذﻫﻦ ﻫـﺮي ﮐﻮﺑﯿـﺪ و ﺳـﻌﯽ ﮐـﺮد ﺑـﻪ ﻋﻘـﺐ‬
‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﻣﺎﻧﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت اﯾﻨﺒﺎر از ﺷﺪت‬
‫ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ و دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮده ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮﯾﺮي ﺳﯿﺎه را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬درد آﻧﻘﺪر اﺿـﺎﻓﻪ ﺷـﺪ ﮐـﻪ ﭼـﻮب‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي از دﺳﺖ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز در ﻣﯿﺎن ﻫﻮا ﺷـﻨﺎور ﺑـﻮد اﻓﺘـﺎد‪ .‬اﻣـﺎ‬
‫اﯾﻨﺒﺎر ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﺮي ﺑﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺎ ﺗﻘﻼ داﺷـﺖ ﺑـﻪ اﯾﻨـﻮر و‬
‫اوﻧﻮرش ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣـﺎ ذﻫـﻨﺶ ﺧـﺎﻟﯽ ﺧـﺎﻟﯽ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫دﺳﺘﺶ ﻫﻢ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪ .‬در ذﻫﻨﺶ ﻓﺮﯾﺎد زد ﭘﺮوﺗﻮﮔﻮ‪.‬‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﺷﺪ اﻣﺎ دﯾﮕـﺮ دﯾـﺮ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد ﭼﻮن ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻗﻄﻊ ﺷﻮد ﻗﻄﻊ ﻧﺸﺪ‪ .‬و ﻣﻌﮑﻮس اداﻣـﻪ‬
‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﻫﺮي روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐـﺰ ﺑـﻪ ﭘﯿﮑـﺮ در ﺣـﺎل‬
‫ﻣﺒﺎرزه ي وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺣﻮاس ﺧﻮد را ﺟﻤﻊ ﮐـﺮد‪ .‬ﻧﻔـﺮت‬
‫در دروﻧﺶ ﻣﻮج ﻣﯽ زد و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ دردي ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﯿـﺮ ﻣﻨﻄﻘـﯽ‬
‫در ﻟﺮد ﺳﯿﺎه اﯾﺠﺎد ﺷﻮد‪ .‬ﻟﺰوم ﻟﯿﮕﻤﻨﺴﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﻮد و اﯾـﻦ ﺑـﺎ ﺧـﺸﻢ ﻫـﺮي‬
‫اﺻﻼ ﺟﻮر در ﻧﻤﯽ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎل اول ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﻪ ي داﻧﺶ آﻣﻮزان ﺳﺮ ﺟﺎﻫﺎﺷـﻮن ﻧﺸـﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ و اون‬
‫ﮔﻮﺷﻪ اي ﺑﺪون ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ دوﺳﺖ و ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬـﺎ ﭼﻬـﺮه ي‬
‫آﺷﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ دﯾﺪ ﭼﻬﺮه ي آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﻮان و ﻣـﻮ ﺧﺮﻣـﺎﯾﯽ‬
‫ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯿﺎن ﺻﻒ ﻣﯿﺰ ﻣﻌﻠﻤﺎن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫)‪(18‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﮔﺮﯾﻔﯿﻨﺪوري ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ ﺗﺎم ﺑﯽ رﯾﺸﻪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﻋـﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑـﻮد‬
‫ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮد را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑـﻮد و ﺑـﺪون‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ اﻓﺴﻮﻧﯽ را ﺑﻪ او ﺗﺎزوﻧﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﻣﺤﮑـﻢ ﺑـﻪ دﯾـﻮار ﺳـﺎﻟﻦ‬
‫ﺧﻮرد‪ .‬ﺳﺎل دوم ﺑﻮد و اﯾﻨﺒﺎر دور ﺗﺎم رﯾﺪل ﭘﺮ ﺑﻮد از دوﺳﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳـﻌﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺧﻮد را ﺑﻪ او ﺑﭽﺴﺒﻮﻧﻨﺪ و ﺧﻮد ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ اﻟﮑـﯽ از ﺧـﻮد در ﮐﻨﻨـﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎه ﺗﺎم ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ رﻗﯿﺐ ﮔﺮﯾﻔﯿﻨـﺪوري ﺧـﻮد ﺑـﻮد‪ .‬اﻟﮑـﺲ ﭘـﺎﺗﺮ‪ .‬ﭘـﺴﺮي ﮐـﻪ‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ اون رﻗﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ‪ .‬او ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﻮي ﭼﻨﺪ ﻣﻮرد اوﻧـﻮ ﺷﮑـﺴﺖ‬
‫ﺑﺪﻫﺪ و ﺑﺮاي اون اﺻﻼ ﻗﺎﺑﻞ درك ﮐﺮدن ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺳﺎل ﺷـﺸﻢ ﺑـﻮد و رازي ﺑـﺰرگ را ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬او ﻧـﻮاده ي ﺳـﺎﻻز‬
‫اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ ﺑﺰرگ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ آﻧﻘﺪر ﺑﺮاﯾﺶ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺑﻮد ﮐـﻪ روزﻫـﺎ ﺑـﯽ‬
‫ﻫﺪف ﻓﻘﻂ ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻫﻀﻤﺶ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎل ﻫﻔﺘﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﻋﺘﯽ ﻗﺒﻞ اوﻟﯿﻦ ﻫﻮرك راس ﮐﻪ اوﻟﯿﻦ ﺗﮑـﻪ ي روﺣـﺶ‬
‫ﺑﻮد را ﺳـﺎﺧﺘﻪ ﺑـﻮد‪ .‬ﺧﯿﻠـﯽ ﺧﯿﻠـﯽ ﺧﻮﺷـﺤﺎل ﺑـﻮد و دﻓﺘﺮﭼـﻪ ي ﺟـﺎدوﯾﯽ‬
‫ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ را در ﺟﯿﺐ رداﯾﺶ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ ﺗـﺎ در اوﻟـﯿﻦ ﻓﺮﺻـﺖ در ﺟـﺎﯾﯽ‬
‫ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ آرام ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑـﻮد ﺗـﺎ‬
‫ﺑﻪ دﻋﻮت ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻦ او ﮔﻮش ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬دﺳﺘﺶ روي ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﺶ ﺑـﻮد و ﺑـﯽ‬
‫ﻧﻬﺎﯾﺖ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﺗﺎ آﻧﺮا ﺑﯿﺮون ﺑﮑﺸﺪ و ﺑﺮاي ﻫﻤﯿـﺸﻪ ﮐـﺎر داﻣﺒﻠـﺪور را‬
‫ﯾﮑﺴﺮه ﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﻣﺎﻧﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺗﯿﺮه ﺷﺪ اﻣﺎ ﺑـﺎ ﯾـﮏ‬
‫ﺗﻘﻼ ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎز ﺗﺼﺎوﯾﺮ را ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻧﺤﯿﻒ و ﺟﻨﯿﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد آﺧﺮﯾﻦ ﻫﻮرك راس ﺧﻮد را‬
‫ﺑﺴﺎزد‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻗﺒﻞ ورم ﺗﯿﻞ را ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد دﻧﺒﺎل ﻧﺨﻮد ﺳﯿﺎه و اﮐﻨـﻮن ﺑـﺎ‬
‫)‪(19‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﻧﺎﺟﯿﻨﯽ ﻣﺎر ﺧﻮد ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﮐﺎﻣﻼ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر دﯾـﺪ ﻫـﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺗﻮاﻧﺴﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﻟﻨﮓ ﻣﯽ زﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي‬
‫ﺑﺎ اﻓﺴﻮن ﻓﺮاﺧـﻮاﻧﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﭼـﻮﺑﺶ را ﺑـﻪ ﭘـﺮواز در آورد و آﻧـﺮا ﺑﮕﯿـﺮد‪،‬‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﻧﻔﺮﯾﻨﯽ را آﻣﺎده ﮐﻨﺪ‪ .‬اﺧﮕﺮ ﺳﺮﺧﯽ را دﯾﺪ ﮐـﻪ ﺑـﻪ آﺳـﻤﺎن‬
‫رﻓﺖ و دﯾﺪ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﺿﺨﯿﻤﯽ از اﺧﮕﺮ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﯽ آﯾﻨﺪ‪ .‬دود آﺗـﺶ‬
‫و ﻃﻠﺴﻢ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺳﺎﯾﻪ اي ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺳﻌﯽ داﺷـﺖ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺑﺮود‪ .‬وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻧﺎﭘﺪﯾـﺪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد و ﻫـﺮي ﻫﻨـﻮز درﮔﯿـﺮ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ از ﭘﺲ ﻫﻤﺸﻮن ﺑﺮ آﻣﺪه ﺑﻮد دﯾﮕـﻪ دﯾـﺮ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻮن وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻓﺮار ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬ﻗﻔﺴﻪ ي ﺳﯿﻨﻪ اش ﺑـﻪ ﻃـﺮز ﻋﺠﯿﺒـﯽ درد‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻧﻔﺴﺶ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧـﺲ ﺧـﺲ ﺑﯿـﺮون ﻣـﯽ آﻣـﺪ‪ .‬ﺧﻮاﺳـﺖ ﺗـﺎ‬
‫دﻧﺒﺎﻟﺸﺎن ﺑﺮود اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ و روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺑﯽ ﺣﺎل ﺑﻪ دور ور ﻧﮕﺎه ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ اوﻟﯿﻦ ﭼﻬﺮه ي آﺷﻨﺎ را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﺻﺪاﯾﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي‪.‬‬‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﻫﺮﭼﻘﺪر دور و ﺑﺮش را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﮐﺴﯽ را ﻧﺪﯾﺪ‪ .‬اﻣـﺎ ﺻـﺪا را ﻣـﯽ‬
‫ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺧﺶ ﺧﺸﯽ آﻣﺪ و ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻀﻄﺮب دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﺪ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﻫﯿﺠﺎن ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زد ﮐﻨﺎر ﻫﺮي اﻓﺘﺎد و دﺳﺘﺎن ﻫـﺮي را‬
‫ﺑﺎ دﺳﺖ ﻫﺎش ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﭼﮑﺎر ﮐﺮدي ﻫﺮي؟ ﺗﻮ‪ ...‬ﺗﻮ ول ‪ ...‬وﻟﺪه ﻣﻮرت رو ﻓﺮاري دادي؟‬‫ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎري ﮐﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻧﺠـﺎم دﻫـﺪ اﻧـﺪﮐﯽ ﻟﺒﺨﻨـﺪ ﻣـﺼﻨﻮﻋﯽ و‬
‫ﺗﮑﺎن دادن ﺳﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﻧﯿﻤﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ي ﺟﯿﻨﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﺷﻨﻞ‬
‫)‪(20‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد‪ .‬ﺑـﺎ ﮐﻤـﮏ ﺟﯿﻨـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺑـﺮ‬
‫ﺧﯿﺰد و روي ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﺧﺪا ﻫﺮي؟ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاﯾﺖ اﻓﺘﺎده؟ ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪي؟‬‫ﻫﺮي ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﺪﻫﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ورودي ﻗﻠﻌﻪ دوﯾﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺪاﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ در آن ﺷﺮاﯾﻂ و ﺑﺎ آن اﻋﺼﺎب ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺷﺪه ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺸﻨﻮد ﺻـﺪاي‬
‫ﺧﺲ ﺧﺲ ﺧﻮد و ﻧﻔﺲ زدن ﻫﺎي ﺟﯿﻨﯽ در ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎي او ﺑﺪود‪ .‬ﺳﻪ ﭼﻬﺎر ﻣﺘﺮي دروازه ي ﺑـﺰرگ ورودي ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺮدي ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﺷﻨﻞ ﺳﯿﺎه از ﭼﻬـﺎرﭼﻮب‬
‫در ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺑﺨﻮرد ﺗﻮﺳﻂ اﻓﺴﻮن‬
‫ﻫﺎي ﻫﺮي در ﻣﯿﺎن ﻫﻮا دﺳﺘﮕﯿﺮ و ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي از دﯾـﻮار ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ زﻧﺠﯿـﺮ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺷﻨﻞ ﺟﯿﻨﯽ‪ .‬ﺷﻨﻞ را روي ﺳﺮت ﺑﮑﺶ‪.‬‬‫و ﺑﻌﺪ وارد ﺗﺎﻻر ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻨﻈﺮه ي وﺣﺸﺘﺎﻧﮑﯽ ﺑﻮد‪ .‬درﺳﺖ وﺳﻂ ﺗـﺎﻻر ﮔـﺮواپ‬
‫اﺳﯿﺮ ده ﻫﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﯿﺨﮑﻮب ﮐﻨﻨﺪه ي ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳـﯿﺎﻫﯽ ﮐـﻪ اﺣﺎﻃـﻪ اش‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﻫﺮﻣﯿـﻮن ﮔﺮاﻧﺠـﺮ و رون ﻫـﺮ‬
‫ﮐﺪام در ﻗﺴﻤﺘﯽ ﻣﺘﻔﺎوت ﺳﺨﺖ در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﭘﯿﮑـﺮ ﭼﻨـﺪ ﻧﻔـﺮ از‬
‫ﻣﻌﻠﻤﺎن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ و ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺟـﺎي ﺑـﻪ ﺟـﺎي ﺻـﺤﻨﻪ ي وﺳـﻂ ﺗـﺎﻻر‬
‫ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻧﻌﺮه ي ﮔﺮواپ ﻫﺮي اوﻟﯿﻦ ﺣﺮﮐﺘﺶ را ﺷـﺮوع‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﻫﺮ ﺣﺮﮐـﺖ ﭼـﻮﺑﺶ ﯾﮑـﯽ از ﻣـﺮده ﺧﻮرﻫـﺎي وﻟـﺪه‬
‫ﻣﻮرت را ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ دﻟﯿـﻞ ﻗـﺪرﺗﯽ ﮐـﻪ ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﻫﺎي ﻫﺮي داﺷﺖ و اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ از اﻣﺘﯿﺎز ﺣﻤﻠﻪ ي ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺑﻬﺮه ﻣـﯽ‬
‫ﺑﺮد ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از ﻣﺮده ﺧﻮرﻫﺎ ﺣﺘﯽ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻫﻢ ﭘﯿـﺪا ﻧﻤـﯽ ﮐﺮدﻧـﺪ‪.‬‬
‫)‪(21‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ ﻫﺎي ﺟﯿﻨﯽ را ﺑﺸﻨﻮد ﮐﻪ از زﯾﺮ ﺷﻨﻞ ﻧﺎ ﻣﺮﺋﯽ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪاي دورﮔﻪ ي رون ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺧﻔﻪ ﺷﺪ و ﻫـﺮي‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ رون رو ﺑﺒﯿﻨﻪ ﮐﻪ زﯾﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮔـﺮ ﯾـﮏ ﻣـﺮده ﺧـﻮر در‬
‫ﺣﺎل ﺗﻘﻼ ﮐﺮدن و ﺑﻪ ﺧﻮد ﭘﯿﭽﯿﺪن اﺳﺖ‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾـﺪ‬
‫اﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﭼﻮﺑﺶ را ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و ﺑﺎ اﯾﻨﮑﺎرش ﻣﺮده ﺧﻮر در ﺿـﺮب ﻣﯿﺨﮑـﻮب‬
‫ﺷﺪ و ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ روي ﺳﻨﮓ ﻓﺮش ﺳـﺮ ﺧـﻮرد‪ .‬رون ﺑﻌـﺪ از ﭼﻨـﺪ‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺗﻘﻼي ﺑﯽ ﺟﺎ ﺑﺎ ﻫﻮاي اﻃﺮاﻓﺶ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ از دﺳﺖ ﻃﻠﺴﻢ رﻫﺎﯾﯽ‬
‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮده‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ ﭼﻮﺑﺶ را از روي زﻣﯿﻦ ﻗﺎﭘﯿﺪ و در ﺣﺎﻟﯿﮑـﻪ ﺑـﺎ ﮔﻮﺷـﻪ ي‬
‫رداﯾﺶ ﮐﻒ ﻫﺎي ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺒﺶ را ﭘﺎك ﻣﯽ ﮐـﺮد ﺑـﻪ روﺑـﺮوﯾﺶ ﻧﮕـﺎﻫﯽ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺷﺨﺼﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ زاﻧﻮ از ﮐﻤﺮ ﺧﻢ ﺷﺪه ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎورد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺤﻨﻪ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد ﺗـﺎ ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﻣﺮاﺗـﺐ‬
‫ﮐﺎر ﺷﻮد‪ .‬ﺻﺪاي ﺷﻮم ﮔﺮگ ﻫﺎﯾﯽ از ﺳﻤﺖ ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺑﻪ ﮔـﻮش ﻣـﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ده و ﺷﺎﯾﺪ ﺻـﺪﻫﺎ ﮔـﺮگ اﻧـﺴﺎن! ﻫـﺮاس در ﻧﻘﻄـﻪ ﻧﻘﻄـﻪ ي‬
‫ﺻﻮرت رون ﭼﻨﮓ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و در ﺟﺎﯾﺶ ﻣﯿﺨﮑﻮب ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﻫﻤـﻪ‬
‫ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎرو رو ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪ دروازه ﻫﺎي ﺗـﺎﻻر ﻧﮕـﺎه ﻣﯿﮑﺮدﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺘﯽ ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﻫﻢ دﺳﺖ از ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ اﻋـﻀﺎي ﻣﺤﻔـﻞ ﮐـﻪ ﺑـﻪ دﺳـﺘﻮر‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺣـﻀﻮر ﭘﯿـﺪا ﮐـﺮده ﺑﻮدﻧـﺪ ﺑﺮداﺷـﺘﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﭘﺎي ده ﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮد اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗـﺮ ﻣـﯽ ﺷـﺪ‪ .‬زﻣـﯿﻦ‬
‫ﻗﻠﻌﻪ اﻧﺪك ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ‪ .‬رون وﯾﺰﻟﯽ درﻣﺎﻧﺪه ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺑﺮاي ﯾﺎﻓﺘﻦ ﭘﺎﺳﺦ ﻧﮕﺎه‬
‫ﮐﺮد و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﺘﺤﺮك ﻣﯽ دﯾﺪ ﻫﻤﺎن ﻣﺮد ﺧﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣـﺮد دوﻻ‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺳﺮش را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﻪ دروازه ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره اﯾﺴﺘﺎد و ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ در ﻣﯽ دوﯾﺪ ﭼﻮﺑﺶ را در ﻫﻮا ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﺰرگ ﻗﻠﻌﻪ‬
‫)‪(22‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬درﻫﺎي ورودي ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧﻮردﻧﺪ و ﺷـﺮوع ﺑـﻪ ﺑـﺴﺘﻪ‬
‫ﺷﺪن ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ‪ ،‬ﺷﯿﺮﺟﻪ اي رﻓﺖ و درﺳﺖ روﺑﺮوي درﻫـﺎي‬
‫ﻗﻠﻌﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻓﺘﺎد ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ درﻫﺎ ﺑﻬﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ دﺳﺘﻪ ي ﮔـﺮگ اﻧـﺴﺎن ﻫـﺎ‬
‫ﺧﻮد را ﺑﻪ آن ﮐﻮﺑﯿﺪﻧﺪ و ﺟﺎ درﺟﺎ ﺑـﺎزش ﮐﺮدﻧـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي روي وﺳـﻂ زﻣـﯿﻦ‬
‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﺼﻮرت درازﮐﺶ و ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫـﺎ ﺑـﺎ ﺳـﺮﻋﺖ از روﯾـﺶ ﻣـﯽ‬
‫ﭘﺮﯾﺪﻧﺪ و وارد ﻗﻠﻌﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬ﺳﻌﯽ ﮐـﺮد ﺑﯿﺎﺳـﺘﺪ اﻣـﺎ ﻗﺒـﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ روي‬
‫ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺑﺼﻮرت ﻧﺼﻔﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﯿﺎﺳﺘﺪ ﻣﻮﺟﻮد ﭘﻠﯿﺪي ﺑﻬـﺶ ﺿـﺮﺑﻪ زد و اوﻧـﻮ‬
‫ﯾﮑﺪور ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬ﻗﺪرﺗﺶ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑـﻮد و ﭘﺎﻫـﺎﯾﺶ ﺳـﺴﺖ در ﺣـﺎل ﺧـﺎﻟﯽ‬
‫ﺷﺪن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﺟﯿﻐﯽ اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺧـﻮدش آورد‪ .‬ﻟﺤﻈـﻪ اي ﺑﺮﮔـﺸﺖ اﻣـﺎ‬
‫دﯾﮕﻪ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮑﯽ از ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﺎ ﭼﻨﮕﺎل ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﮐﻮﺑﯿـﺪ و‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺑﺨﻮرد اوﻧﻮ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﯾﻐﻤﺎ ﺑﺮد‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺗﻨﺪ و‬
‫ﺗﻨﺪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش اﻓﺴﻮن ﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ دﯾﮕﻪ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑـﻮد و ﮔـﺮگ‬
‫اﻧﺴﺎن ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن روي ﺳﺎﻋﺪش ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺷﺪت درد ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺧﯿﻠﯽ از ﻋﻀﻠﻪ ﻫﺎي دﺳﺘﺶ ﭘﺎره ﺷﺪه ﺑﻮد و اﻻن ﻓﻘﻂ از درد ﭼـﺸﻢ‬
‫ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎز ﺑﻮد و ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﮔﺮگ ﻧﻤﺎ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اوﻧﻮ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻐﻞ ﮐﺮده ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ دروازه ﻫﺎي ﺧﺮوﺟﯽ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﯽ رود‪ .‬ﺑﯽ ﺣﺎل دروازه را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺎر ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ و زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ ﺑـﯽ ﻫـﻮش‬
‫ﻣﯽ ﺷﻮد اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻣﻬﯿﺒﯽ ﺗﻤﺎم ﻣﺤﻮﻃﻪ را ﭘﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻮي دود ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﻫـﺮي را ﭘـﺮ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ اﯾﺴﺘﺪ‪ .‬روﺑﺮوﯾﺶ ﻣﺮدي در ﺷﻨﻞ ﺑﻠﻨﺪ و ﭼﮑﻤﻪ ﻫﺎي‬
‫ﭼﺮﻣﯿﻦ و ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﺰرگ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﮐﻼﻫﯽ ﺑﺎ وﻗﺎر ﮔﻮﺷﻪ ي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻮد و‬
‫)‪(23‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﺮاق و درﺧﺸﺎن ﻫﺮي را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﮐﻨـﺎر دﺳـﺖ ﻫـﺮي‬
‫ﮔﺮگ ﻧﻤﺎ ﻏﺮق در ﺧﻮن اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﺣﺴﺎﺳﯽ ﺳﻌﯽ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد ﺳﺮ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺮدد و ﻫﺮي ﻫﻢ ﺳـﺮش را آرام آرام ﺑـﯽ اﺧﺘﯿـﺎر ﺑـﺮ ﻣـﯽ‬
‫ﮔﺮداﻧﺪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﭘﻠﮑﺶ را ﺑﺎز ﮐﻨﺪ دﺳﺘﺎن ﻣﺮد ﺟﻠـﻮي دﯾـﺪﮔﺎﻧﺶ را‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﭘﺴﺮ! ﺑﻪ ﻣﺎه ﻧﮕﺎه ﻧﮑﻦ‪.‬‬‫ﻣﺮد ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺳﺮ ﻫﺮي را ﺑﺮﮔﺪاﻧﺪ و ﺧﻮدش ﻫﻢ در ﻃﺮف ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻧﻮر ﻣﺎه‬
‫روﺑﺮوي ﻫﺮي ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﺗﻮ رو ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬اﮔﺮ دﯾﺮ ﺑﺠﻨﺒﯿﻢ ﯾﺎ ﺑﻪ ﻣﺎه ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯽ دﯾﮕﻪ‬‫ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻤﻮم ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻣﺮد زﻫﺮ ﺧﻨﺪي زد و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﯾﺎ ﭼﯿـﺰي را‬
‫درك ﮐﻨﺪ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﺧﻢ ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠﺴﻤﯽ زﯾﺮ ﻟﺐ ﺧﻮاﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮن ﺑﺎ ﺷﺪت از دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﯿﺮون ﻣﯽ زد‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻓﻮاره ي ﮐﻮﭼـﮏ‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻠﻮي اﯾﻨﮑﺎر رو ﺑﮕﯿﺮه اﻣﺎ ﻗﺒـﻞ از اون ﻣـﺮد ﺑـﻪ‬
‫ﺣﺮف آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﮑﻨﻪ درد ﺑﮕﯿﺮه‪ .‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﯿﻬﻮش ﺑﺸﯽ اﻣﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ ﺗﺒـﺪﯾﻞ ﺑـﻪ اون‬‫ﻣﻮﺟﻮد ﭘﻠﯿﺪ ﻧﺸﯽ‪ .‬ﭘﺲ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻦ و آروم ﺑﺸﯿﻦ‪.‬‬
‫اﮔﺮ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﻢ ﮐﺎري ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﮑﻨﻪ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐـﺮد ﮐـﻪ‬
‫ﻫﻮﺷﯿﺎري آرام آرام از ﺳﺮش ﻣﯽ رود‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﯾﺦ ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻟﺮزﺷـﯽ از‬
‫درون اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮش اوﻣﺪ ﮐﻪ ﺳﺒﮏ ﺷﺪه و دﯾﮕـﻪ ﭼﯿـﺰي را‬
‫ﻧﻤﯽ دﯾﺪ‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺣﺲ ﮐﻪ درد دﯾﮕﺮي در ﺑـﺎزو دﯾﮕـﺮش ﺑـﻮد و‬
‫ﺑﻌﺪ ﺗﺎرﯾﮑﯽ‪.‬‬
‫)‪(24‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫***‬
‫ﮔﺮﻣﺎي ﺷﺪﯾﺪي روي ﺻﻮرﺗﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺷﺎﯾﺪ ﺑـﻪ ﻫﻤـﯿﻦ ﺧـﺎﻃﺮ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯿﺪار ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺼﻮﯾﺮ اﻃﺎق ﺑﺼﻮرت وﺣﺸﺘﺎﻧﮑﯽ دور ﺳﺮش ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿـﺪ‪.‬‬
‫اﻃﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد ﮐﺠﺎ ﻫﺴﺖ اﻣﺎ ﻫﺮﺟﺎ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﺪور و ﻗﺮﻣـﺰ رﻧـﮓ‬
‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ‪ .‬ﻗﺮﻣﺰ ﻣﺜﻞ آﺟﺮ ﭘﺨﺘـﻪ‪ .‬اﻧﮕـﺎر ﺣﺘـﯽ‬
‫رﻧﮓ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ اﺣﺴﺎس ﮔﺮﻣﺎ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﯾﮏ زﯾـﺮ‬
‫ﭘﻮش ﺗﻨﺶ ﻧﺒﻮد اﻣﺎ ﻋﺮق ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻫﻤﺎن زﯾﺮﭘﻮش ﺧﯿﺲ ﻋﺮق ﺑﻪ ﺗـﻨﺶ‬
‫ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد اﻣﺎ در آن ﻫﻮاي ﮔﺮم و ﭘﺮ ﺑﺨﺎر ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻫﺮي را‬
‫ﯾﺎد اﻃﺎق ﺗﺮﯾﻼواﻧﯽ و ﯾﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﺪ ﺗـﺮ از اون ﻣـﯽ اﻧـﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻫـﺮي ﺧـﻮﺑﯽ‬
‫داﺷﺖ‪ .‬ﻧﻈﺮش ﻣﯽ آﻣﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺣﺎﻟﺶ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻣـﯽ‬
‫آﯾﺪ و ﻗﺪرت ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ در رگ ﻫﺎﯾﺶ ﺟﺮﯾﺎن ﻣـﯽ ﯾﺎﺑـﺪ‪ .‬وﻗﺘـﯽ ﮐـﻪ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ دﯾﮕﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺧﻮدش ﺑﺪون ﮐﻤﮏ ﺳﺮﭘﺎ ﺑﻪ اﯾـﺴﺘﻪ ﺑﻠﻨـﺪ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﺳﺘﮕﯿﺮه ي در ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻗﺮﻣـﺰ دﯾـﺪه ﻣـﯽ ﺷـﺪ ﺑـﺮود‪.‬‬
‫دﺳﺘﮕﯿﺮه را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و در را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﺎﮔـﺎه ﺳـﺮﻣﺎ ﺑـﻪ ﺑـﺪﻧﺶ وارد ﺷـﺪ‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﻟﺮزش ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ دوﺑﺎره ﺑﻪ اﻃﺎق ﺑﺮﮔﺮدد اﻣﺎ ﺑﻬﺘـﺮ دﯾـﺪ‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻣﺎ ﻋﺎدت ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺣﺪ اﻗﻞ رﻧﮓ اﻃﺎق ﻋـﺎدي ﺑـﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘـﻪ ﮔﺮﻣـﺎﯾﺶ ﻫـﻢ‬
‫ﻋﺎدي ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﺪن ﻫﺮي ﻋﺎدت ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻬﻢ ﮔﺮه ﮐﺮده ﺑـﻮد‬
‫و ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ ﭼـﻪ ﮐـﺴﯽ و ﮐـﯽ‬
‫روي ﺷﺎﻧﻪ اش ﭘﺘﻮ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﻼﺧﺮه ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪي ﻫﺎ؟ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﺑﺸﯿﻦ ﻟﻄﻔـﺎً ﺗـﺎ اﻧـﺮژي ات ﺗﺤﻠﯿـﻞ‬‫ﻧﺮﻓﺘﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﯾﻦ دﻋﻮت را از ﻏﺮﯾﺒﻪ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺗﺸﺨﯿﺺ داد و ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫)‪(25‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻓﺘﺎد؟‬‫ واي دوﺳﺖ ﺟﻮان ﻣﻦ‪ .‬ﭼﻘﺪر ﻋﺠﻠﻪ داري‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺷﮕﻔﺖ زده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮن ﺧﻮد ﻣﺮد زﯾﺎد از او ﺳﻨﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺒﻮد وﻟﯽ‬
‫اوﻧﻮ ﺑﻪ دوﺳﺖ ﺟﻮان ﻧﺎم ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺳﻨﺶ زﯾﺎد ﺑﻮده و اﺳﺘﺎد ﺗﻐﯿﺮ ﭼﻬﺮه‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪه ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﻣﻨﻮ ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﺠﺎت دادﯾﺪ؟‬‫ ﺑﻠﻪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ دو ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ‪.‬‬‫ دو ﺷﺐ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ دو روزه ﺑﯿﻮﺷﻢ؟‬‫ ﯾﮏ روز ﺗﻤﺎم و ﻧﯿﻢ روز ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺴﺎب ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺸﻪ ﮔﻔﺖ ‪ 35‬ﺳﺎﻋﺖ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻬﺖ زده ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗـﺎ ﻣـﺮد ﺧـﻮدش ﺷـﺮوع‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻫﺮي ﻋﺰﯾﺰ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را از اول ﺑﺮاﯾﺖ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻢ‪ .‬اﺳﻢ ﻣﻦ‬‫ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻫﯿﺰاردز اﺳﺖ‪ .‬ﻧﺎم ﺣﻘﯿﻘﯽ ام ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻫﯿﺰاردز اﻣﺎ ﺗﻮي اﯾﻦ ﺳـﺎﻟﻬﺎ‬
‫ﻧﺎم ﻫﺎي ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎدي ﺑﻪ ﻣﻦ دادﻧﺪ‪ .‬آﻟﻔﺮد ﺟﺎﻧﯽ‪ .‬ﺳـﺎﯾﻪ ي ﺷـﺐ‪ .‬ﻗﺎﺗـﻞ‬
‫ﺧﻮن آﺷﺎم‪ .‬ﺷﯿﻄﺎن ﺳﻔﯿﺪ و ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻣﺮدم ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿـﺸﺘﺮ‬
‫ﻣﻨﻮ ﺑﺎ ﻧﺎم ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ‪ .‬اوه آره‪ .‬دﻻﯾﻞ ﺧﺎص ﺧﻮدﺷـﻮ داره‬
‫وﻟﯽ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺗﻮي ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﻋﻤﺮ ﻣـﻦ ﮔﺬﺷـﺘﻪ ﻣـﻦ‬
‫روﺷﯽ ﻧﺼﺒﺘﺎً ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي درﻣﺎن ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺘﮕﯽ ﮔﺮگ ﻧﻤﺎ ﻫﺎ ﭘﯿﺪا ﮐـﺮدم‪.‬‬
‫ﻣﯽ دوﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اوﻧﯿﮑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﻨﯽ ﻣﻦ ﮔﺮگ ﻧﻤﺎ دﯾﺪم و اﻟﺒﺘﻪ ﮐﺸﺘﻢ‪ .‬ﺗﻮي ﺗﻤﺎم اﯾـﻦ ﺳـﺎﻟﻬﺎ ﻋﺰﯾـﺰان‬

‫)‪(26‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫‬‫‬‫‬‫‬‫‬‫‪-‬‬

‫زﯾﺎدي را از دﺳﺖ دادم و ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎري آﻣﻮﺧﺘﻢ‪ .‬روش درﻣـﺎن ﮔـﺎز‬
‫ﮔﺮﻓﺘﮕﯽ ﮔﺮگ ﻧﻤﺎ ﻫﺎ ﻫﻢ ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ اﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮم‪ .‬ﻣﮕﺮ ﺷﻤﺎ ﭼﻘﺪر ﺳﻦ دارﯾﺪ؟‬
‫آه ﭘﺴﺮم‪ .‬ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﻢ ﻧﮕﺎه ﻧﮑﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻨﯽ ﮐـﻪ ﻣـﯽ‬
‫ﺑﯿﻨﯽ ﺳﻦ دارم‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﭘﻨﺞ ﻗﺮن‪.‬‬
‫ﭘﻨﺞ ﻗﺮن؟‬
‫ﺑﻠﻪ اﻟﺒﺘﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺘﻮﻟﺪ ‪ 1443‬ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ‪ 550‬ﺳﺎل ﻋﻤﺮ دارم‪.‬‬
‫اﻣﺎ؟‬
‫اﻣﺎ ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﺟﻮﻧﻢ؟ ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﺳﻦ ﮐﺮدم؟ ﺧﻮب ﺟـﻮاب اﯾـﻦ ﺳـﻮاﻟﻬﺎ‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺧﻮدم ﻫﻢ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻧﻤﯽ دوﻧـﻢ‪ .‬ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮم‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻔﺮي ﮐﻪ از ﮔﺬﺷﺘﻪ ي ﻣﻦ ﺧﺒـﺮ داﺷـﺖ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳـﺖ ﮐـﻪ ﻣـﺮده‪.‬‬
‫اﺳﻤﺶ ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺮاﯾـﺖ اﺳـﻤﺶ آﺷﻨﺎﺳـﺖ‪ .‬زﻣـﺎﻧﯽ اون‬
‫ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺧﻮن آﺷﺎم و ﯾﮑﯽ از ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽ آﻣـﺪ ﭼـﻪ ﺑـﺮاي‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮان و ﭼﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮد دﯾﮕﺮ‪ .‬ﺗـﺎ اﯾﻨﮑـﻪ ﺑﻼﺧـﺮه ﭘﺮوﻧـﺪه اش‬
‫ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻦ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺖ دواي زد ﮔﺮگ ﻧﻤﺎ ﺷﺪن را ﺑﺴﺎزد‪ .‬اون ﻣﻘﺪاري از ﺧﻮن ﻧﺎﭘـﺎك‬
‫ﺧﻮد را ﻫﻢ در اون ﻣﻌﺠﻮن ﻋﺠﯿﺒﺶ ﻣﯽ رﯾﺨﺖ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺶ ﻫـﻢ‬
‫دﯾﮕﻪ راز اﯾﻦ ﺳﺮش ﺑـﺮاي ﻫﻤﯿـﺸﻪ از ﺑـﯿﻦ رﻓـﺖ‪ .‬ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ ﻣـﻦ ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﺷﺨﺼﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ از اول ﺗـﺎرﯾﺦ ﺑـﻪ وﺳـﯿﻠﻪ ي اﯾـﻦ دارو ﺗﻮﻧـﺴﺘﻢ ﺑـﻪ‬
‫دﻧﯿﺎي آدم ﻫﺎ ﺑﺮﮔﺮدم‪ .‬ﻣﻦ ﻃﯽ اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎي ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﮔﺮگ ﻧﻤـﺎ ﻫـﺎ راه‬
‫ﺣﻠﯽ ﻧﺼﻔﻪ و ﻧﯿﻤﻪ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﺼﺪوم ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺘﻪ‬

‫)‪(27‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﺎه ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ ﺧـﻮﻧﺶ را ﻋـﻮض و ﺗﻤﯿـﺰ ﮐﻨـﺪ‬
‫دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﮔﺮگ ﻧﻤﺎ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺧﻮن ﻧﺎﻗﻞ ﮔﺮگ ﻧﻤﺎﻫـﺎ ﻓﻘـﻂ و‬
‫ﻓﻘﻂ در ﺻﻮرﺗﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﻮر ﻣﺎه ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯽ ﻓﻌﺎل ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺳﮑﻮﺗﯽ اﻧﺪك در ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ اﻻن ﻫﻢ اﮔﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﺎه ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ ﮔﺮگ ﻧﻤﺎ ﻣﯽ ﺷﻮم؟‬‫ ﻧﻪ اﺣﻤﻖ ﺟﺎن‪ .‬ﻣﻦ دﯾﺸﺐ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺗﻤﺎم ﺧﻮن ﺗﻮ رو ﺑﺎ ﺧﻮن ﺧﻮدم ﻋﻮض‬‫ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﻦ در ﺧﻮﻧﻢ ﭘﺎدﺗﻨﯽ اﺑﺪي ﺑﺮاي ﺿﺪ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﺷﺪن دارم‪ .‬ﺑـﻪ‬
‫اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺧﻮﻧﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮن ﺗﻮ وارد رگ ﻫﺎﯾﻢ ﺷـﻮد ﺑـﻪ زودي‬
‫ﺗﺼﻔﯿﻪ و ﭘﺎك ﻣﯿﺸﻮد‪ .‬ﯾﮑﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﺑﮕﺬار ﺑﺮات راﺣﺖ ﺗﺮ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫اﻻن ﺗﻮ ﻧﯿﻤﯽ از ﺧﻮن ﺧﻮدت و ﻧﯿﻤﯽ از ﺧﻮن ﻣﻨﻮ در رگ ﻫﺎﯾﺖ داري‪ .‬اﯾﻦ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﯾﮏ ﺟﻮر ﻣﺼﻮﻧﯿﺖ در ﺗﻮ ﻣﯿﺸﻪ‪ .‬ﺗﻮي اﯾﻦ ﯾﮏ ﺷﺐ و ﻧﺼﻒ ﮔﺬﺷـﺘﻪ‬
‫ﺗﻮ در ﻋﺎﻟﻢ روﯾﺎ و در ﺣﺎﻟﺖ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﻧﺎﭘـﺎك‬
‫دروﻧﯽ ﻣﺒﺎرزه ﮐﺮدي‪ .‬اﮐﻨﻮن ﺧﻮن ﺗـﻮي رگ ﻫـﺎي ﺗـﻮ ﭘـﺎك و ﻣﺜـﻞ ﻣـﻦ‬
‫ﻣﺼﻮن ﻫﺴﺘﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣﺜﻞ اﺣﻤﻖ ﻫﺎ ﺑﻪ ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ آه ﺑﮕﺬرﯾﻢ ﻫﺮي‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻻزﻣﻪ ﺑﺪوﻧﯿﮑﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ دوﻣﯿﻦ ﻧﻔـﺮي ﻫـﺴﺘﯽ ﮐـﻪ‬‫ﻧﺠﺎت ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻣﺮدم ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ ﻣـﻦ ﺑـﺎﻻي ﺳﺮﺷـﻮن‬
‫ﺑﺮﺳﻢ ﺑﻪ ﻣﺎه ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ اوﻟﯿﻦ ﻧﻔﺮ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد؟‬‫ ﺑﮕﺬرﯾﻢ ﻫﺮي‪ .‬ﺑﮕﺬرﯾﻢ‪.‬‬‫ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﻣﺤﺰون ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ اداﻣﻪ دﻫﺪ اﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮ دﯾﺪ ﻣﻮﺿﻮع ﺻﺤﺒﺖ را ﻋﻮض ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫)‪(28‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮر ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اوﻣﺪﯾﺪ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﺮا؟‬‫ ﺧﻮب ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﯾﮑﯽ از وﻇﺎﯾﻒ ﻣﻦ اﯾﺠﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ دﻧﺒـﺎل‬‫ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﻫﺮﮐﺠﺎي دﻧﯿﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ روﻧﺪ و ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اوﻧﺸﺐ ﻫﻢ‬
‫ردﺷﻮن را ﺗﺎ اون ﻗﻠﻌﻪ دﻧﺒﺎل ﮐﺮدم‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﺳﮑﻮت دﯾﮕﺮ ﻫﺮي اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺷﻤﺎ از وﺿﻌﯿﺖ ﻗﻠﻌﻪ ﺧﺒﺮي دارﯾﺪ؟‬‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺑﻌﺪ از اون ﮐﺎر آﻧﻘﺪر ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﮐﺎري ﺟـﺰ‬‫اﻧﺘﻘﺎل ﺗﻮ و ﺧﻮدم ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻢ‪ .‬اﻣﺎ اﻣﺮوز ﺗﺼﻤﯿﻢ داﺷﺘﻢ اﮔﺮ ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻮش آﻣﺪي ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﺮوﯾﻢ‪.‬‬
‫***‬
‫دور ورش ﭘﺮ از ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز و اﮐﺜﺮا ﮐﻬﻨﻪ و ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺮده ﻫـﺎي‬
‫اﻃﺎﻗﺶ را ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد و از ﻧﻮر ﺿﻌﯿﻒ ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﮐﻪ از وراي ﭘﺮده ﻫﺎي ﻗﻬﻮه‬
‫اي رﻧﮓ ﺑﻪ داﺧﻞ اﻃﺎق ﻣﯽ ﺗﺎﺑﯿﺪ و ﻧﻮر اﻧـﺪك ﺷـﻤﻌﯽ ﮐـﻪ درﺳـﺖ ﭘـﺸﺖ‬
‫ﺳﺮش ﺑﻮد ﮐﺘﺎب ﻫﺎ را ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬اﻧﺪﮐﯽ ﻋﯿﻨـﮏ ﻧﻤـﯽ ﺣﻼﻟـﯽ روي ﺑﯿﻨـﯽ‬
‫اش را ﺑﺎﻻ داد و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻫﻢ ﻧﺒﻮده‪ .‬ﭘﺲ آﻧﺮا در ﻗـﺴﻤﺖ‬
‫ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﺪه اش ﮔﺬاﺷﺖ و ﺳـﺮاغ آﺧـﺮﯾﻦ ﮐﺘـﺎب رﻓـﺖ‪ .‬ﺗﯿﺘـﺮ‬
‫ﮐﺘﺎب اوﻧﻮ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ﭘﻨﺠﺎه ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﺮد )ﻧﺎم ﮐﺘﺎب ﻫـﺴﺖ‪ :‬ﻗـﺪرت‬
‫روح در ﻣﻘﺎم اﻧﺴﺎن( ‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را دﯾﺪه ﺑﻮد و ﮐﻠﯽ‬
‫ﭘﻮل ﺑﺮاﯾﺶ داده ﺑﻮد و ﻇﺮف ﮐﻤﺘﺮ از دو روز ﺗﻤﺎﻣﺶ را ﺟﺰ ﺑـﻪ ﺟـﺰ ﺣﻔـﻆ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻻن از ﮔﺬر اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺰﺋﯿﺎت ﮐﺘﺎب را از ﯾﺎد ﺑﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ‬
‫ﺑﺎ ﻫﺮ ورﻗﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺰد ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اي ﮐﻪ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﯾـﺎد‬
‫ﻣﯽ آورد‪ .‬اﮔﺮ ﺣﺴﺎﺑﺶ درﺳﺖ از آب در ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺗﻮي ﯾﮑـﯽ از ﻓـﺼﻞ ﻫـﺎ ﮐـﻪ‬
‫)‪(29‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫ﻋﮑﺲ ﯾﮏ ﻧﺎﻧﺪو ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﺻﻔﺤﻪ ي ﺑﻌﺪش در ﻣﻮرد ﭼﯿﺰي ﮐـﻪ اﻻن در‬
‫ﻣﻮردش ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ اﺣﺴﺎس ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑـﻮد ﮐـﻪ ﺑﻌـﺪ از اﯾـﻦ‬
‫ﻫﻤﻪ ﺳﺎل ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﯾﺎدش ﺑﻮد ﮐﺠﺎ و درﺳﺖ ﮐﺪوم ﺻﻔﺤﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﭘﺲ وﻗﺘﯽ ﺻﻔﺤﻪ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺪن ﮐﺘﺎب‪.‬‬
‫ﺳﺮداب روح‬
‫ﺳﺮداب روح ﯾﮏ اﺻﻄﻼح ﺑﺴﯿﺎر دور اﻓﺘﺎده ﻣﯿﺎن ﺟـﺎدوﮔﺮان اﺳـﺖ‪ .‬ﺷـﺎﯾﺪ‬
‫ﻧﺸﻮد اوﻧﻮ دﻗﯿﻖ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ﻣﯿﺸﻪ ﺑـﺎ ﯾـﮏ ﯾـﺎ ﭼﻨـﺪ ﻣﺜـﺎل ﺗﻮﺿـﯿﺢ داد‪:‬‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن اﻧـﺴﺎن دﯾﮕـﺮي را ﻣـﯽ ﮐـﺸﺪ روح ﻣﻘﺘـﻮل ﺿـﺮﺑﻪ ي‬
‫ﺳﻬﻤﮕﯿﻨﯽ ﺑﻪ روح ﻗﺎﺗﻞ وارد ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ ﮐﻪ ﻣـﯽ ﮔﻮﯾﻨـﺪ روح‬
‫ﻗﺎﺗﻞ را ﻣﯽ ﺷﮑﻨﺪ‪ .‬ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻗﺎﺗﻞ از آن ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺑﻌـﺪ رﻓﺘـﺎر اون‬
‫ﺷﺨﺺ ﺗﻐﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از ﻗﺘﻞ اﺣﺴﺎﺳﺎت را در ﺧـﻮد ﮐـﺸﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻨﺪ روﺣﺸﻮن از ﺑﯿﻦ ﻧﺨﻮاﻫﺪ رﻓﺖ و ﺗﺎﺛﯿﺮي ﺟﺰ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ‪.‬‬
‫روح اﯾﻦ اﻓﺮاد ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﯿﺸﻪ اﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺰار ﺗﺮك ﺑﺮ ﻣﯽ دارد اﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺧـﺮد‬
‫ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺟﻮر اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﺑﺰرگ در ﻫﻢ ﻧﺨﻮاﻫﻨﺪ رﯾﺨﺖ‪ .‬اﯾﻨﻬـﺎ ﺑـﻪ‬
‫ﮐﻤﮏ ﺧﺮد و ﻓﺮزاﻧﮕﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ روح ﺧﻮد را در اﺧﺘﯿﺎر ﺧﻮد در ﺑﯿﺎورﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ‬
‫ﻣﺎ روح را ﻫﻤﺎن اﺣﺴﺎس در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ اﯾﻨﺠﻮر اﻓﺮاد ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒـﻞ از اوﻟـﯿﻦ‬
‫ﻗﺘﻞ ﺧﻮد روﺣﺸﻮن را زﻧﺪاﻧﯽ ﺑﺪﻧﺸﺎن ﮐﺮده اﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﮐﻪ روح اﯾﻦ اﻓﺮاد‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ از ﭘﯿﮑﺮﺷﻮن ﺧﺎرج ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ﺟﺎدوﮔﺮاﻧﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺎ‬
‫زﻧﺪاﻧﯽ ﮐﺮدن روﺣﺸﻮن در ﯾﮏ ﻣﮑﺎن اﻣﻦ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺟﻮر ﻋﻤـﺮ زﯾـﺎد و ﺷـﺎﯾﺪ‬
‫ﻓﻨﺎ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮي ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ دﺳﺖ ﯾﺎﺑﻨـﺪ اﻣـﺎ ﻫـﯿﭻ ﯾـﮏ ﻣﻮﻓـﻖ ﻧـﺸﺪﻧﺪ‪ .‬ﭼـﻮن‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻣﯽ ﻣﺮدﻧﺪ روح اﺳﯿﺮ آﻧﻬﺎ ﻗﺪرت آزاد ﮐـﺮدن ﺧـﻮد را ﻧﺪاﺷـﺖ‪ .‬روح‬
‫)‪(30‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪه ي ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ )ﺳﺮداب روح(‬

‫آﻧﻬﺎ ﺗﺎ اﺑﺪ در ﻫﻤﺎن ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ اﺳﯿﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﻣﺎﻧـﺪ و ﻫﻨـﻮز‬
‫ﻫﻢ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻣﺎﻧﺪه‪ .‬ﻋﺪه اي دﯾﮕﺮ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ اﻓﺴﻮن ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻪ‬
‫روﺣﺸﻮن اﺟﺎزه ي آزاد ﺷﺪن ﺑﺪﻫﺪ ﻣﺎداﻣﯿﮑﻪ ﺑﺪن اوﻟﺸﻮن از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‬
‫و ﻋﺠﯿﺐ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﺟﺎدوﯾﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﻣﻮﻓﻖ واﻗﻊ ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺑـﺪن آﻧﻬـﺎ از‬
‫ﺑﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺖ ﺗﮑﻪ ﻫﺎي روح ﻫﺎي ﺑﻌﺪي )ﻫﻮرك راس ﻫﺎ دﯾﮕـﺮ( آزاد ﻣـﯽ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ اﻣﺎ ﻣﺸﮑﻞ آﻧﻬﺎ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑـﺪﻧﯽ ﮔﯿـﺮ ﺑﯿﺎورﻧـﺪ و ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ وارد ﺳﺮداب روح ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮداب روح اﯾﻨﺠﺎ ﻣﻌﻨﯽ ﭘﯿﺪا ﻣـﯽ‬
‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﯾﮏ روح ﭘﻠﯿﺪ و ﺷﮑﺴﺘﻪ و ﺗﯿﺮه در ﻓﻀﺎﯾﯽ ﻣﺎدي ﺑـﺪون‬
‫ﺗﺠﺴﻢ و ﺟﺴﻢ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮد ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺳﺮدي ﻧﻪ‪.‬‬
‫ﯾﻌﻨﯽ ﯾﮑﺠﻮر ﻋﺬاب اﺑﺪي ﮐﻪ از آن رﻫﺎﯾﯽ وﺟﻮد ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ ﻣﮕـﺮ ﭘﯿـﺪا‬
‫ﮐﺮدن ﯾﮏ ﺟﺴﻢ ﺑﺮاي ﺣﻠﻮل در آن‪ .‬روﺣﯽ ﮐﻪ در ﺳﺮداب روح ﻗﺮار ﺑﮕﯿـﺮد‬
‫ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﻠﺞ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد آﻧﻘﺪر ﻓﻠﺞ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﯿـﻞ ﺑـﻪ ﺑﺎزﮔـﺸﺖ در او‬
‫ﺧﻮاﻫــﺪ ﻣــﺮد‪ .‬در ﭼﻨــﯿﻦ ﺷ ـﺮاﯾﻄﯽ اﺳــﺖ ﮐــﻪ دﯾﮕــﻪ آن ﺗﮑــﻪ روح ﻫﺮﮔــﺰ‬
‫ﺑﺎزﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮔﺸﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ي ﻋﻠﻤﯽ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺗﺎرﯾﺦ و ﺷﻮاﻫﺪ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﺮﮔﺰ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﻨﯿﺪ روﺣﺘﺎن را‬
‫دﭼﺎر اﯾﻦ ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺑﮑﻨﯿﺪ‪ .‬ﻫﺮﮔﺰ آﻧﺮا ﺧﺮد ﻧﮑﻨﯿـﺪ ﻣﮕـﺮ اﯾﻨﮑـﻪ ﻣﻄﻤـﺌﻦ ﺷـﻮﯾﺪ‬
‫راﻫﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﮔﯿﺮ آورده اﯾﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮش را از ﮐﺘﺎب ﺑﺎﻻ آورد‪ .‬او دﻧﺒـﺎل ﻫﻤـﯿﻦ ﻣﻌﻨـﯽ ﻣـﯽ ﮔـﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺮداب روح‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﻌﻨﯽ اش از ﺧﺎﻃﺮش رﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬و اﻻن ﺗﻮاﻧـﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد آﻧﺮا ﺑﻔﻬﻤﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺎﯾﺎن ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ‬
‫)‪(31‬‬
‫‪All Right Reserved By Http://www.albusandharry.mihanblog.com © 2005‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري از ﺣﻮادث و وﻗﺎﯾﻊ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ اﺧﻼﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺘﻢ‪ :‬اﻧﻘﻼب درون‬
‫ﻣﺮدي در رداي ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﻧﺤﻮي در را ﺑﺒﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺮ و ﺻﺪاﯾﯽ‬
‫اﯾﺠﺎد ﻧﺸﻮد و ﺷﺨﺼﯽ از ﺧﻮاب ﺑﯿﺪار ﻧﺸﻮد در را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺗﻼش ﻣـﯽ ﮐـﺮد آرام ﺗـﺮ ﻗـﺪم‬
‫ﺑﺮدارد ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ و ﮐﻤﯽ ﺳﺮو ﺻﺪا ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺻﺪاي آرام ﻧﺎﻟﻪ ي زﻧﺎﻧﻪ اي را ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ از ﺗﻨﻬﺎ‬
‫ﻣﻨﺒﻊ روﺷﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﺻﺪاي دﯾﮕﺮي ﻫﻤﺮاﻫﯿﺶ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﭘﺲ اﺣﺘﻤﺎل داد ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷـﺪ‪ .‬ﺑـﺎ‬
‫ﺻﺪاي ﻗﯿﮋي ﮐﻪ ﮐﻔﺸﺶ ﻟﺤﻈﻪ اي اﯾﺠﺎد ﮐﺮد اﯾﺴﺘﺎد ﺗﺎ اﺛﺮ ﺻﺪا را ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﺪﻫﺪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ‬
‫ﺷﺪ ﻧﻈﺮ ﮐﺴﯽ را ﺟﻠﺐ ﻧﮑﺮده آرام ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺘﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻠﻮ اداﻣﻪ داد‪ .‬آﻧﺮوز ﺗﻮي روزﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮاﻧـﺪه‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺣﻤﻠﻪ ي اﺳﻤﺶ و ﻧﺒﺮ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﯾﮑﯽ از داﻧﺶ آﻣﻮزان دزدﯾﺪه ﺷﺪه و واﻟﺪه ﻣﻮرت در‬
‫ازاي ﺟﺎن آن ﺷﺨﺺ ﺗﻘﺎﺿﺎﻫﺎي ﺧﻮد را ﻣﻄﺮح ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻘﺎﺿﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻻﯾﻠﯽ در روزﻧﺎﻣـﻪ‬
‫ﻫﺎ ﭼﺎپ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ دزدﯾﺪه ﺷﺪه ﮐﯿـﺴﺖ و وﻟـﺪه‬
‫ﻣﻮرت ﭼﻪ ﺗﻘﺎﺿﺎﯾﯽ دارد ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﺳﺮي اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ در اذﻫﺎن ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﯿﺎن ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ اﻋﻀﺎي ﻓﺮﻗﻪ ي ﻗﻘﻨﻮﺳﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ و ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﭘﯿﺪاﯾـﺸﺎن ﮐﻨـﺪ‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﻧﻮاده ي او‪ .‬ﺧﺎﻧﻮاده اي ﮐﻪ او را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮑﯽ از ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد‬
‫ﻗﺒﻮل ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ دﯾﻮار ﭘﺸﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد را ﺑﭽﺴﺒﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺗﺎزه داﺷﺖ ﺟﺮاﺋﺘﺶ ﺑﺮاي دﯾﺪ اﻧـﺪاﺧﺘﻦ ﺑـﻪ‬
‫داﺧﻞ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ زﯾﺎد ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺻﺪاي ﻣﺮدي را از داﺧﻞ اﻃﺎق ﺷﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻮﻟﯽ‪ .‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ازت‪ .‬ﺑﺎ ﻗﺼﻪ ﺧﻮردن ﭼﯿﺰي درﺳﺖ ﻧﻤﯿـﺸﻪ و ﮐـﺎري ﺣـﻞ‬‫ﻧﻤﯿﺸﻪ‪ .‬ﻣﻨﻢ ﮐﻢ ﮐﻢ داره ﮔﺮﯾﻪ ام ﻣﯿﮕﯿﺮه‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻣﺮد ﻫﻢ اﻧﺪﮐﯽ ﻟﺮزﯾﺪ و ﻣﺮﺗﻌﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﮑﻮﺗﯽ اﻧﺪك ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻫﻖ ﻫﻖ ﻣﻮﻟﯽ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﺑﺎﯾﺪ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﯿﻢ آرﺗﻮ؟؟ ﭘﺴﺮ رره رووو ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺗﻨﯿﻢ ﭘﺪا ﮐﻨﯿﻤﻢ م م؟‬‫ﻣﻮﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت ﺷﮑﺴﺘﻪ و ﺑﻐﺾ آﻟﻮد را ﮔﻔﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺳﮑﻮت ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﭘﻮﺷﯿﺪه در رداي ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي و ﺧﯿﺲ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ آرام ﺑﻪ دﯾﻮار ﭘﺸﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺗﮑﯿـﻪ داده ﺑـﻮد‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﮑﻨﻪ ﯾﮑﯽ از اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻮد؟ رون؟ ﻧـﻪ!!!! ﺑﺎﯾـﺪ ﺻـﺒﺮ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﻋﺰﯾﺰم‪ .‬ﻫﯿﭽﯽ ﺑﻪ ﺧﺪا ﻫﯿﭽﯽ‪ .‬ﻫﯿﭽﯽ ﮐﺎري از دﺳـﺘﻤﻮن ﺑـﺮ ﻧﻤـﯽ‬‫آﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﯾﺪ دﺳﺖ روي دﺳﺖ ﺑﮕﺬارﯾﻢ ﺗﺎ اون ﺷﯿﻄﺎن دﺧﺘﺮ ﻣﻨﻮ ﺑﮑﺸﻪ؟‬‫ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺷﯿﻬﻪ ي ﻣﻮﻟﯽ ﻗﻠﺐ ﻫﺮي از ﺟﺎ ﮐﻨﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻟﻮازم‬
‫اﻃﺎق در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﻄﺎﻟﺐ را درك ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫‪b1a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ ﺧﻮب ﻧﻪ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﻪ ﺧﺪا ﮐﻪ ﻫﯿﭻ راﻫﯽ ﻧﺪارﯾﻢ ﺑﮑﻨﯿﻢ‪ .‬ﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ و ﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ‪ .‬ﻫـﺮي‬‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎي ﺧﻮدﻣﻮن ﺑﺮاﻣﻮن ﻋﺰﯾﺰه‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﮐـﻪ اوﻧـﻮ ﺑﺪﺳـﺖ اون ﻻﺷـﺨﻮرﻫﺎي‬
‫ﮐﺜﯿﻒ ﺑﺪﻫﯿﻢ‪ ...‬ﺑﺪﻫﯿﻢ ﺗﺎ دﺧﺘﺮﻣﻮن را آزاد ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ اﯾﻨﮑﺎر رو ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؟؟؟ ﻓﮑﺮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺟﯿﻨﯽ را زﻧﺪه ﻣﯽ ﮔﺬارﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮ ﻓﺮض ﻫﻢ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺷﻮد ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﻫـﺮي‬
‫را ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎورﯾﻢ؟ ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ازش ﺑﺨﻮاﻫﯿﻢ ﮐﻪ ﺧﻮدﺷﻮ ﻓﺪا ﮐﻨﻪ؟ ﻧﻪ ﻣﻮﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﻤـﯽ‬
‫ﺧﻮاﻫﻢ ﻫﺮي را ﻫﻢ از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﯿﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ )ﺟﯿﻎ ﻋﺼﺒﯽ و ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﻠﻨﺪي ﮐﺸﯿﺪ(‪ .‬ﻣﻦ ﻓﻘـﻂ ﻣـﯽ ﺧـﻮاﻫﻢ دﺧﺘـﺮم زﻧـﺪه‬‫ﺑﻤﻮﻧﻪ‪ .‬ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﺷﺪه ﺑﻪ ﭘﺎي ﻫﺮي ﻫﻢ ﻣﯽ اﻓﺘﻢ و ازش ﻣﯽ ﺧـﻮاﻫﻢ اﯾﻨﮑـﺎر رو ﺑﺮاﯾﻤـﻮن‬
‫ﺑﮑﻨﻪ‪ .‬اﮔﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺟﻮن ﻣﻨﻮ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﻣﯿﻞ ﻣﯽ دادم‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﻣﻮﻟﯽ ‪ ...‬ﻣﻮﻟﯽ ﺗﻮ ﻗﺒﻮل ﮐﺮدي ﮐـﻪ ﻫـﺮي را ﻣﺜـﻞ ﭘـﺴﺮﻣﻮن دوﺳـﺖ داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﯿﻢ‪.‬‬‫ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدي؟‬
‫ﻣﻮﻟﯽ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﻘﻂ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮد و از ﻣﯿﺎن ﮔﺮﯾﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ‪ ....‬ﻫﺮي ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻓﺮزﻧﺪي اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮ از‬‫رون اﻣﺎ اون ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﯾﮏ ‪ .....‬ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﺑﭽﻪ ي آدم ﺷﯿﺮﯾﻦ و دوﺳـﺖ‬
‫داﺷﺘﻨﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻎ ﻣﻮﻟﯽ ﺑﺎﻻ و ﺑﺎﻻ ﺗﺮ ﻣﯽ رﻓﺖ و ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺻﺪاي آرﺗﻮر وﯾﺰﻟﯽ را ﺑﺸﻨﻮد ﮐﻪ از ﺳـﺮ‬
‫ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ او دﻟﺪاري ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫دﯾﮕﻪ ﺟﺎي اون آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد‪ .‬دﻧﯿﺎ دور ﺳﺮش ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﺗﺎر و در ﺣﺎل ﻓﺮو رﯾﺨـﺘﻦ‬
‫ﻣﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﻨﺎن ﮔﯿﺞ ﺧﻮرد ﮐﻪ روي ﻣﯿﺰ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ ﻫـﺎي ﻣـﻮﻟﯽ اون‬
‫ﺳﺮ و ﺻﺪا را ﻣﺤﻮ ﮐﺮده ﺑﻮد ﭘﺲ ﻫﻤﭽﻨﺎن در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﻏﺮﯾﺐ و دﺷﻮار ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ در ﺧﺎﻧـﻪ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﺳﺴﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ دو روز اﺳﺘﺮاﺣﺖ آﻣﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺧﺒﺮ ﺳﻼﻣﺖ ﺧﻮد را ﺑـﻪ ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ي ﺧﻮد ‪ ....‬ﺧﺎﻧﻮاده؟ ‪ ...‬آه ﮐﻪ زﻧﺪﮔﯽ او ﯾﮏ ﺗﺮاژدي ﻏﻢ ﻧﺎك اﺳﺖ‪ .‬او ﻫـﯿﭻ ﮐـﺲ را‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ او را ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﯽ ﻧﺎﻣﯿﺪ‪ ،‬ﺳﯿﺮﯾﻮس ﭼﻨﺪ ﺳﺎل اﺳـﺖ ﮐـﻪ ﻣـﺮده و او اﻻن‬
‫ﯾﺘﯿﻢ ﺗﺮ از روز ﻗﺒﻞ ﺑﻮد‪ .‬او دﯾﮕﻪ ﺣﺘﯽ ﻣﺎدر ﻫﻢ ﻧﺪاﺷـﺖ‪ .‬ﻣـﺎدري ﮐـﻪ ﺗـﺎ دﯾـﺮوز ﺑـﺎ دﯾـﺪن او‬
‫آﻏﻮﺷﺶ ﺑﺎز ﻣﯽ ﺷﺪ اﻣﺮوز دﻧﺒﺎل ﻓﺮزﻧﺪان واﻗﻌﯽ اش ﺑﻮد‪.‬‬
‫در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﻋﻤﺮ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺧﻮدش را ﺑﺎرون ﺳﭙﺎرد‪ .‬ﺷـﻼق‬
‫ﺑﺎرون ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ درد دروﻧﺶ ﮐﻢ ﺷﻮد‪ .‬ﺳﺮش ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳـﻨﮓ ﺳـﻨﮕﯿﻨﯽ از ﯾﮑـﻮر ﺑـﻪ ﻃـﺮف‬
‫دﯾﮕﺮي ﻣﯽ ﻟﻐﺰﯾﺪ و ﺗﻌﺎدﻟﺶ را ﺑﻪ زور ﻧﮕﻪ ﻣﯽ داﺷﺖ‪ .‬اون ﺑﻼﺧﺮه ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮐﺎﺑﻮس ﻫﺮي‬
‫را ﻣﺤﻘﻖ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮐﺎﺑﻮﺳﺶ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ را ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺷـﮑﻨﺠﻪ‬

‫‪b2a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻌﺪ از ﺳﺎل دوم ﻫﺮ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﯾﮑﺒﺎر زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ اﺣﺴﺎس ﻣـﯽ ﮐـﺮد ﺑـﻪ او زﯾـﺎدي‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪه اﯾﻦ ﺧﻮاب ﻫﺎ و ﮐﺎﺑﻮس ﻫﺎ ﺳﺮاﻏﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﺷﻠﭗ ﺷﻠﭗ ﮐﻨﺎن در ﺣﺎﻟﯿﻪ در ﮔﻞ و ﺑﺎرون ﺣﯿﺎط ﺑﺎرو ﻗﺪم ﻣﯽ زد و از آن ﺧـﺎرج ﻣـﯽ ﺷـﺪ ﻧـﺎ‬
‫ﻣﺘﻌﺎدل ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﯾﮑﺒﺎر ﺳﮑﻨﺪري ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺻﺪاﯾﯽ ﺷﻨﯿﺪ و زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدش‬
‫آﻣﺪ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﺪﻫﺪ اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻣﺤﮑﻢ وارد ﮔـﻞ و‬
‫ﻻي ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮد اﻓﮑﺎر و اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ را ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﻪ ﺷﺪه‪ .‬ﭼـﻮﺑﺶ دﯾﮕـﺮ در دﺳـﺘﺎﻧﺶ‬
‫ﻧﺒﻮد و ﺑﻪ ﭘﺸﺖ داﺧﻞ ﮔﻞ و ﻻي ﺣﯿﺎط وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد و ﻫﻨـﻮز اﻧـﺪﮐﯽ‬
‫ﮐﻤﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺎ ﺗﻪ ﮐﻔﺸﺶ ﺑﻪ ﻗﻔﺴﻪ ي ﺳﯿﻨﻪ اش ﮐﻮﺑﯿﺪ و اوﻧﻮ ﺑﻪ‬
‫زﻣﯿﻦ ﻣﯿﺦ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﺑﻪ‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻗﻬﺮﻣﺎن‪ .‬داﺷﺘﯿﻢ دﻧﺒﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﯿﻢ ﻗﻬﺮﻣﺎن ﺣﺎﻻ ﺧﻮدت ﺑﻮدي و ﺧﻮدﺗﻮ‬‫ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﻮن ﻧﻤﯽ دادي؟‬
‫ درون ﻫﺮي ﺧﺸﻢ ﺷﻌﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ درك ﮐﻨﺪ ﭼﺮا‪ .‬او از ﭘﺮﺳﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻣﺘﻨﻔﺮ‬‫ﺑﻮد‪ .‬و ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﮐﺎرﯾﺶ ﺑﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮوﯾﻢ ﺧﺎﻧﻪ‪ .‬ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺑﮕﺬار ﻓﮑﺮ ﮐـﻨﻢ زﻧـﺪان؟ آﻫـﺎ آره ﺧﻮﻧـﺖ ﮐـﻪ‬‫زﻧﺪاﻧﻪ‪ .‬وﻟﯽ ﯾﮏ ﮐﺎر ﺑﻬﺘﺮ؟ ﻫﺎ؟ دﻓﻌﻪ ي ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﻣﻮران اﺳﻤﺶ را ﻧﺒﺮ آﻣﺪﻧـﺪ ﻓﮑـﺮ ﮐـﻨﻢ‬
‫ﺑﻬﺘﺮه ﭘﯿﺸﮑﺶ ﻣﺎ رو ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﻮن ﺑﺒﺮﻧﺪ؟ آره‪ .‬آره وﻗﺘﺸﻪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺧﺪﻣﺘﯽ ﺑﻪ اﺳﻤﺶ و ﻧﺒـﺮ‬
‫ﮐﺮده ﺑﺎﺷﯿﻢ‪ .‬و ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ رو ﺑﻬﺶ ﺑﺪﻫﯿﻢ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣـﺮدﻧﺶ‬
‫ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ؟ﻫﺎ؟ راﺳﺘﺶ رو ﺑﮕﻮ ﻫﺮي‪ .‬ﮐﺴﯽ ﺑﺮات ﮔﺮﯾﻪ ﻣـﯽ ﮐﻨـﻪ؟ ﻓﮑـﺮ ﻧﮑـﻨﻢ‬
‫ﻣﺎﻣﺎن ﻫﻢ زﯾﺎد ﺑﺮاﯾﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﻧﻪ‪ .‬ﻧﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از دو ﺳﻪ دﻗﯿﻘﻪ و ﺑﻌﺪ در آﻏـﻮش ﺑﺎﺑـﺎ آروم‬
‫ﻣﯿﺸﻪ و دﯾﮕﻪ اﺻﻼ ﺑﻪ ﯾﺎدت ﻧﻤﯽ آره‪ .‬ﻫﺎ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﯽ؟ ﻫﺎ؟ د ﺧـﻮب ﯾـﮏ ﭼﯿـﺰي ﺑﮕـﻮ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ؟ ﻗﻬﺮﻣﺎن‪) .‬ﭘﺮﺳﯽ ﺧﻢ ﺷﺪ و ﻧﺸﺴﺖ ﺗﺎ از ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻫﺮي را ﻧﮕـﺎه ﮐﻨـﺪ( ﻫـﺮي‬
‫ﭘﺎﺗﺮ ﻗﻬﺮﻣﺎن ﺑﺎ اون زﺧﻢ ﻣﺴﺨﺮه‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد و روي زﺧﻢ ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬دﯾﮕـﺮ ﻧﺘﻮاﻧـﺴﺖ درك‬
‫ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﯿﺰ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺻﺎﻋﻘﻪ اي ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﭘﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ و از ﮐـﻮر ﺳـﻮﯾﯽ ﮐـﻪ‬
‫ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد ﮐﺠﺎ ﺻﺪاي ﺧﻔﻪ ي ﺧﻨﺪه اي ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ و ﻣﺪور ﻣﺪور رد ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي در ﺳﺮداب ﻗﺮار داﺷﺖ و در ﺣﺎﻟﯿﮑـﻪ‬
‫ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي ﮐﺸﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ راﻣﯽ ﻣﺎﻟﯿﺪ ﺻﺪاي داﻣﺒﻠﺪور را ﻣـﯽ ﺷـﻨﯿﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺗﻨﺪ و ﺗﻨﺪ ورد ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺻﺤﻨﻪ رد ﺷﺪ و ﺗﻮاﻧﺴﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ اﻓﺴﻮﻧﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ‬
‫ﺑﻪ او ﺗﺎﺧﺖ و او ﺗﺴﻠﯿﻢ اﻓﺴﻮن ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬درد ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪.‬‬

‫‪b3a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺻﺤﻨﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ورق ﺧﻮرد و ﺧﻮد را دﯾﺪ ﮐﻪ در ﺳﺮداب ﻣﯽ دود‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﭘـﯿﺶ ﻟـﺮد وﻟـﺪه‬
‫ﻣﻮرت ﺑﻌﺪ از ﺷﮑﺴﺖ در ﮐﺸﺘﻨﺶ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﻄﻮر ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ اوﻧﻮ ﺑﮑﺸﻪ و ﻫﻨﻮز ﻫـﻢ ﺟـﺎي‬
‫دﺳﺘﻪ ي ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ را ﮐﻪ از ﻻي ﺧﺮﻣﻦ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﮐﻨﺪه ﺑﻮد درد ﻣﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﺑـﻪ ﺗـﻪ‬
‫ﺳﺎﻟﻦ ﻧﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺧﻮرد زﻣﯿﻦ و ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎر دﯾﮕـﺮ ﺑﺮﺧﻮاﺳـﺘﻪ ﺑـﻮد اﻣـﺎ اﯾﻨﺒـﺎر اﺣـﺴﺎﺳﺎﺗﯽ‬
‫ﻣﺘﻔﺎوت داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺪﻧﺶ ﻫﻤﺎن ﺑﻮد اﻣﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﮑﺸﺪ‪ .‬ﻫﺮﮐﺴﯽ را ﮐـﻪ ﻣـﯽ دﯾـﺪ‪ .‬ﺟـﺎي‬
‫روي زﺧﻤﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ درﺳﺖ روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ را از ﭘﺎي‬
‫در آورد آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭼﻬﺮه ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮاﯾﺶ آﺷﻨﺎ ﺑﻮد و آﻧﻬﺎ را زﻣﺎﻧﯽ دوﺳﺖ ﺻﺪا ﻣـﯽ ﮐـﺮد وﻟـﯽ‬
‫ﺣﺎﻻ ﺑﺮ اﺛﺮ ﻣﯿﻠﯽ ﻏﺮﯾﺐ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ آﻧﻬﺎ را ﺑﮑﺸﺪ و ﯾﮏ ﺑﻪ ﯾﮏ راﺣـﺖ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺸﺪ‪ .‬ﻣﺒﺎرزه ي ﻣﯿﺎن ﻟﺮد ﺳﯿﺎه و ﺟﻮان ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ ﺳﯿﺎه ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻗﻄﻊ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻮان ﺳﯿﺎه ﭘﻮﺳﺖ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد دور ﺗﺎ دور دﻧﺒﺎل ﮐﺴﯽ ﺑﮕﺮدد ﺗﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه‬
‫ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺳﺮد اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﮐﺎرﺗﻮ ﺧﻮب اﻧﺠﺎم دادي آﻧﺘﻮﻧﯽ ﮔﻮرﮐﻮف‪ .‬آرور ﺑﺎ ﻟﯿﺎﻗﺖ وزارت ﺧﺎﻧﻪ‪ .‬ﮐﯽ ﻣﯽ دوﻧـﻪ ﺷـﺎﯾﺪ‬‫ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬آواداﮐﺪ آورا‪.‬‬
‫ﺻﺎﻋﻘﻪ ي ﺳﺒﺰ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ و ﺣﻔﺮه اي در ﺗﻨﺶ اﯾﺠﺎد ﮐﺮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ از درد و ﺗﺮس‬
‫اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﻤﯿﺮد دودي ﻋﺠﯿﺐ ﻫﻤﻪ ي ﺳﺮﺳﺮا و ﺳﺮداب را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺻﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻬﻮش آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺧﻮد را ﺑﻠﻨـﺪ ﮐـﺮد و ﺳـﻌﯽ‬
‫ﮐﺮد ﺑﺒﯿﻨﺪ ﭼﻪ ﺷﺪه‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻮد ﮐـﻪ ﺑـﻪ ﻋﻠﺘـﯽ ﻏﺮﯾـﺐ‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد اوﻧﻮ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻨﻪ و ﻫﺮي ﻓﺮار ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺳﺮﯾﻊ ﮔﺬﺷﺖ و وﻟﺪه ﻣﻮرت را دﯾﺪ ﮐـﻪ‬
‫ﺳﺮﯾﻊ از ﮐﻨﺎرش ﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬
‫ اﻗﺎﻣﺖ ﺧﻮﺑﯽ را در آزﮐﺎﺑﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻗﻬﺮﻣﺎن‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻓﻘﻂ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺮد ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﮕﯿـﺮد اﻣـﺎ ﻗﺒـﻞ از ا ﯾﻨﮑـﻪ ﻃﻠـﺴﻤﯽ‬
‫ﺑﺨﻮاﻧﺪ ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺸﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﯿﺨﮑﻮب ﮐﻨﻨﺪه ﺗﻨﺶ را ﺧﺮد ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺼﺎوﯾﺮ رﻓﺖ و ﺑﺎ درد در ﻗﻔﺴﻪ ي ﺳﯿﻨﻪ از ﻫﺠﻮم اﻓﮑﺎر رﻫـﺎﯾﯽ ﯾﺎﻓـﺖ‪ .‬ﻫﻨـﻮز ﭘﺮﺳـﯽ وﯾﺰﻟـﯽ‬
‫ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﺑﻮد و ﺑﺎرون ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ روي ﺷﯿﺸﻪ ي ﮔﻠﯽ ﻋﯿﻨﮏ ﻫﺮي و ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎﯾﺶ ﺳـﻮزن‬
‫ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫ ﭼﯿﻪ ﺧﯿﻠﯽ درد ﮔﺮﻓﺖ؟ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ زﺧﻤﺖ دﺳﺖ ﻣﯽ زدم؟ آﺧﻪ ﻃﻔﻠﮑـﯽ‪ .‬وﻟـﯽ ﭼـﻪ اﻫﻤﯿﺘـﯽ‬‫داره‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس اﻧﻔﺠﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد از درون‪ .‬اﯾﻦ ﻫﻤﻪ درد ﺳﺮ را ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻫﻀﻢ ﮐﻨﺪ و ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨـﺪ‪.‬‬
‫در دروﻧﺶ ﭼﻨﺪﯾﻦ اﻧﻔﺠﺎر ﻋﻈﯿﻢ رخ داد و ﻧﺘﯿﺠﻪ آﻧﺮا ﭘﺮﺳـﯽ وﯾﺰﻟـﯽ اﺣﻤـﻖ ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ در‬

‫‪b4a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻟﻬﯿﺐ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر وﺣﺸﺖ آور ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻟﺮزه اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻋﻤﻠﯽ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﺧﻮد اﻧﺠﺎم دﻫﺪ ﻫﺮي ﺑﺎ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻣﺤﮑﻢ ﺑـﻪ ﮐﻤـﺮش‬
‫ﮐﻮﺑﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺮﺳﯽ ﺑﺎ ﺳﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ وارد ﮔﻞ ﺷﺪ و ﺑﯿﻬﻮش روي زﻣـﯿﻦ اﻓﺘـﺎد‪ .‬ﻫـﺮي ﭘﺮﺳـﯽ را‬
‫ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و روي ﭘﺸﺘﺶ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻪ رﻧﮓ زرد ﭼﯿﺰي ﻧﻮﺷﺖ وﺑﻌﺪ ﯾﻘﻪ ي ﭘﺮﺳﯽ را ﮔﺮﻓـﺖ و‬
‫ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ روي ﻫﻮا ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺷﻮﻫﺮش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻋﻠـﯽ رﻏـﻢ ﺗـﻮاﻧﺶ ﺑـﻪ اﻃـﺎق‬
‫ﺧﻮاب ﺑﺮوﻧﺪ ﺷﺎﯾﺪ ﺧﻮاب دردش را ﺗﺴﮑﯿﻦ ﺑﺪﻫﺪ و ﺧﺎﻃﺮات ﺑﺪ را از ﯾﺎدش ﺑﺒﺮد‪ .‬از ﻣﯿﺎن اﻃﺎق‬
‫ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و آرﺗﻮر ﺑﺎ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش اﻃﺎق ﺗﺎرﯾﮏ ﺧﻮاﺑﺸﺎن را روﺷﻦ ﮐﺮد اﻣـﺎ ﻗﺒـﻞ از‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ وارد اﻃﺎق ﺑﺸﻮﻧﺪ در ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷﺎن ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺷﻮم و ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﺪه ﺷﺪ و ﺷﺨـﺼﯽ‬
‫ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ ﮔﻮﻟﻪ ﺷﺪه و ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺮت ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎﻟﯽ دﺳﺘﺎﻧﺶ را از دﺳﺘﺎن آرﺗﻮر در‬
‫آورد و ﮐﻨﺎر ﮔﻮش ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺟﯿﻎ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﺑﯽ ﺧﻮد و ﺑﯽ ﺟﻬﺖ وﻟﯽ ﺟﯿﻎ ﮐـﺸﯿﺪ‪ .‬آرﺗـﻮر‬
‫ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در رﻓﺖ اﻣﺎ ﮐﺴﯽ را ﺑﯿﺮون ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ ﺑـﻪ ﻃـﺮف ﭘـﺴﺮش رﻓـﺖ و‬
‫وﻗﺘﯽ ﺑﺮش ﮔﺮداﻧﺪ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺗﺸﺨﯿﺼﺶ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬روي ﺷﻨﻠﺶ درﺳﺖ ﭘﺸﺘﺶ ﺑﺎ رﻧﮓ زرد ﻧﻮﺷـﺘﻪ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪:‬‬
‫ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬دﺧﺘﺮﺗﻮن را ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮدوﻧﻢ‪.‬‬

‫***‬
‫ﺳﻪ روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻮاده ي اﻓﺴﺮده ي وﯾﺰﻟﯽ ﺳﺨﺘﺮﯾﻦ روزﻫﺎي زﻧﺪﮔﯽ ﺷﺎن را ﺑـﺴﺮ ﻣـﯽ‬
‫ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻫﯿﭻ اﻃﻼﻋﯽ از ﺗﻨﻬﺎ دﺧﺘﺮﺷﺎن ﻧﺒﻮد در آن ﺷﺮاﯾﻂ ﺣﺘﯽ ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ دﺧﺘﺮﺷﺎن ﻫـﻢ‬
‫ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺑﻬﺘﺮ از ﺑﻼﺗﮑﻠﯿﻔﯽ و ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﺪاوم ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺎﻟﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﯾﻮاﻧﻪ ﻫﺎ ﺷﺪه و‬
‫ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﭘﺮﯾﺸﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﺻﻮرت ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺸﺎش و ﻓﺮﺑﻪ اش اﮐﻨﻮن ﮐﻤﯽ ﻻﻏﺮ و ﮔﻮد اﻓﺘﺎده ﺑـﻮد‪.‬‬
‫آرﺗﻮر وﯾﺰﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از اﯾﻦ ﺳﻪ روز را ﺑﻪ ﺳﺮ ﮐﺎر ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و اﺻﻼ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از ﻓﺮاﺧـﻮان‬
‫ﻫﺎي ﻓﻮري وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺟﻮاب ﻧﺪاده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﮔﻮﺷﻪ اي از ﺑﺎرو ﻧﺸـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد و ﻣﺎﻧﻨـﺪ اﻧـﺴﺎن‬
‫ﻫﺎي از درون ﺗﻬﯽ ﺑﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬دوﻗﻮﻟﻮ ﻫﺎي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﻨﺪان وﯾﺰﻟﯽ ﻃﯽ اﯾﻦ ﺳـﻪ‬
‫روز ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺨﻨﺪﯾﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﻢ ﺑﻪ زور ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬روﻧﺎﻟﺪ وﯾﺰﻟﯽ اﻏﻠﺐ اوﻗـﺎﺗﺶ را‬
‫ﺗﻮي اﻃﺎﻗﺶ ﮐﻨﺎر ﭘﻨﺠﺮه ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻪ دور دﺳﺖ ﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﻣـﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﮔـﺎﻫﯽ وﻗﺘـﯽ ﺑـﺮاي‬
‫ﻫﺪوﯾﮏ در ﻗﻔﺴﺶ دوﻧﻪ و ﮐﺮم ﻣﯿﺮﯾﺨﺖ ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر اﺷﮏ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺎري ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬روﻧﺎﻟﺪ‬
‫وﯾﺰﻟﯽ از ﻫﻤﻪ دردﻣﻨﺪ ﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ در ﻗﻠﺒﺶ ﭼﻪ آﺗﺸﯽ ﺑﺮﭘﺎﺳـﺖ‪.‬‬
‫از ﻃﺮﻓﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮاﻫﺮش در ﭼﻨﮕﺎل ﺑﯽ رﺣﻢ ﺗﺮﯾﻦ اﻧـﺴﺎن روي زﻣـﯿﻦ ﺑـﻮد و از ﻃﺮﻓـﯽ دﯾﮕـﺮ‬
‫ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺶ ﮐﻪ از ﯾﮏ ﺑﺮادر ﺑﺮاﯾﺶ ﻋﺰﯾﺰﺗﺮ و ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﺗﺮ ﺑـﻮد ﺳـﻪ روز ﺑـﻮد ﮐـﻪ در راه‬

‫‪b5a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﮔﺎم ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬راه ﺑﯽ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﺪن‪ .‬ﺑﯽ ﺷـﮏ ﺑﺎﯾـﺪ ﯾﮑـﯽ از آﻧﻬـﺎ را از‬
‫دﺳﺖ ﻣﯽ داد‪ .‬ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﺮ دو‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ اﺷﮏ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﯾﺨﺖ و دﯾﻮاره ي اﺷﮏ ﺑﺎﻋـﺚ ﺷـﺪ دﻧﯿـﺎ ﺗـﺎر‬
‫ﺷﻮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور‪:‬‬
‫ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺤﻨﻪ ي ﻏﺮﯾﺒﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻬﻢ رﯾﺨﺘﻪ ﺑـﻮد‪ .‬درﺧـﺖ ﻫـﺎ از رﯾـﺸﻪ‬
‫ﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﯿﺮون آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬روي زﻣﯿﻦ ﺟﺎي ﮔﻮدال ﻫﺎي ﺑﺰرگ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﻮن‪ ،‬ﺗﮑـﻪ ﻫـﺎي ﺑـﺪن‪،‬‬
‫اﺳﺘﺨﻮان و ﺗﮑﻪ ﻫﺎي ﻟﺒﺎس ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﭘﺨﺶ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯽ ﺷﮏ ﻣﯿﺪان ﻣﺒﺎرزه اي ﺷﻮم اوﻧﺠـﺎ ﺑـﻮده‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﺳﻮال ﻣﻬﻢ اﯾﻦ ﺑﻮد‪ :‬ﺑﯿﻦ ﮐﯽ و ﮐﯽ؟‬
‫ﮐﻤﯽ ﺟﻠﻮﺗﺮ رﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ دﻓﺖ اﻃﺮاﻓﺶ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﮔﺮ ﺟﻨﺎزه اي ﻣﯽ دﯾﺪ ﺑﺎ ﻧﻮك ﭘـﺎﯾﺶ‬
‫ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺗﻨﺶ ﺿﺮﺑﻪ ﻣﯽ زد ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ زﻧﺪه اﺳﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ؟ ﻫﻤﻪ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﺷﻨﻞ ﻫـﺎي‬
‫ﺳﯿﺎه‪.‬‬
‫ﮔﺮدون ﮔﻨﺰو‪ ،‬اﺳﺘﯿﻮن دﯾﭗ‪ ،‬ﺳﻮزاﻧﺎ ﻫﻨﺮﯾﺶ‪ ،‬ﺗﻮﻣـﺎس ﻫـﺪر و ‪ ...‬و ‪ ...‬و ‪ . ...‬داﻣﺒﻠـﺪور اﯾـﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫ﭼﻮن ﺷﺨﺺ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﮐﻪ آﻧﺮا ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧﻮرد و ﻫﻨﻮز زﻧـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺷـﺨﺺ ﻏﺮﯾﺒـﻪ‬
‫دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺻﻮرت روي زﻣـﯿﻦ اﻓﺘـﺎده ﺑـﻮد و درد ﻣـﯽ ﮐـﺸﯿﺪ‪ .‬ﺑـﻪ‬
‫ﺳﺨﺘﯽ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎي زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد را ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش را ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﺻـﻮرﺗﺶ ﮔﺮﻓـﺖ و ﭼﯿـﺰي‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺮد ﺧﺴﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﻣﯿﺎن ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺴﺘﻪ ي ﺧﻮد ﻧﻮري ﮐﻮر ﮐﻨﻨـﺪه‬
‫را ﺑﺒﯿﻨﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ دﻧﯿﺎي اوﻫﺎم رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ و ﻧﯿﻤﻔﺮودا ﺗﺎﻧﮑﺲ آرام وارد ﺧﺎﻧـﻪ ﺷـﺪﻧﺪ و در را ﭘـﺸﺖ ﺳﺮﺷـﺎن ﺑـﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟـﻮ‬
‫ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ در ﺧﺎﻧﻪ ي وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﻮد‪ .‬آرﺗﻮر ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﻪ ﺳﻼم آﻧﻬﺎ ﺟﻮاب داد ﻣـﻮﻟﯽ ﮐـﻪ‬
‫اﺻﻼ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮد‪ .‬ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻫﻢ اﺻﻼ ﺑﺮوي ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﯿﺎوردﻧﺪ ﺷﺨﺼﯽ ﺗﺎزه وارد ﺧﺎﻧـﻪ ﺷـﺪه‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﭼﺎرﻟﯽ در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي راه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺮود ﺑﺎ ﻟﻮﭘﯿﻦ و ﺗـﺎﻧﮑﺲ ﺳـﻼم ﮐﻨـﺪ ﮐـﻪ اﺗﻔـﺎق اﻓﺘـﺎد‪.‬‬
‫اﻧﻔﺠﺎري ﺳﺒﺰ در ﻣﯿﺎن اﻃﺎق رخ داد و ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﻪ داﺧﻞ آﺷـﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﭘـﺮت ﺷـﺪ‪ .‬رون و‬
‫دوﻗﻮﻟﻮ ﻫﺎ و ﻣﺎدرﺷﺎن ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره از ﺟﺎﯾﺸﺎن ﭘﺮﯾﺪﻧﺪ و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺸﺎن ﮔﺮد ﺷﺪ‪ .‬ﻟﻮﭘﯿﻦ و ﺗـﺎﻧﮑﺲ‬
‫ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر روي زﻣﯿﻦ ﭘﺮﯾﺪﻧﺪ و آرﺗﻮر ﻫﻢ ﺑﻪ دﯾﻮار ﭼﺴﺒﯿﺪ‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯿﺎن اﻃﺎق درﺳﺖ وﺳﻂ ﻫـﻮا‬
‫اﺗﻔﺎﻗﺎت ﻋﺠﯿﺒﯽ در ﺣﺎل رخ دادن ﺑﻮد‪ .‬اﺧﮕﺮﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮف ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﺮﻗﻪ ﻫﺎي ﺳﺒﺰ‬
‫ﭘﻬﻦ و ﻣﺪور دورﻫﻢ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه ﺑﺴﻂ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾـﮏ ﺣﺒـﺎب ﺑـﺰرگ‪ .‬درﺳـﺖ‬
‫ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯿﺎن ﺣﺒﺎب دﺧﺘﺮي ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ آرام ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻨﮑﻪ روي ﺗﺨﺘﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ دراز ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺒﺎب‬

‫‪b6a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺑﺰرگ آرام ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺳﺮ ﺟﯿﻨﯽ روي زﻣﯿﻦ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﻣﺤـﻮ ﺷـﺪ‪،‬‬
‫دود ﺷﺪ و از ﺳﻘﻒ ﺧﺎﻧﻪ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ي ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ آرام دراز ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد و ﺳﯿﻨﻪ اش آرام ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺖ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺻﻮرﺗﺶ ﮔﻮﯾﯽ اﻧﺪﮐﯽ در ﻫﻢ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ و در ﺣﺎل دﯾﺪن ﺧـﻮاب ﻫـﺎي ﺗﺮﺳـﻨﺎك اﺳـﺖ‪.‬‬
‫ﺷﻨﻠﺶ ﺧﯿﺲ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻧﻪ از آب ﺑﻠﮑﻪ از ﺧﻮن‪ .‬روي ﺻﻮرت ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻢ ﻗﻄﺮات ﺧﻮن ﭘﺎﺷﯿﺪه ﺷﺪ‬
‫ﺑﻮد و اﯾﻦ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﻤﻪ را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻣـﺎﻟﯽ ﺧـﻮد را ﭼﮕﻮﻧـﻪ از ﺗـﻪ‬
‫اﻃﺎق ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﺎﻧﺪ وﻟﯽ اوﻟﯿﻦ ﻧﻔﺮي ﺑﻮد ﮐﻨﺎر دﺧﺘﺮش ﺑﻮد‪ .‬اوﻧﻮ ﺗﻨﮓ در ﺑﻐﻠﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺳـﯿﻞ‬
‫اﺷﮏ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬آرﺗﻮر وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ اوﻟﯿﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﺶ را ﻃﯽ‬
‫اﯾﻦ ﭼﻨﺪ رو زد‪ .‬ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﻫﻨﻮز اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬رون ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻃﺒﻘـﻪ ي ﺑـﺎﻻ‬
‫رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﯽ ﺧﺒﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺟﯿﻨﯽ را ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺗﻦ ﮔﻮﻟﻪ ﮐﺮده اش را از وﺳﻂ‬
‫آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮون آورد و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﭼﻬﺎر دﺳﺘﻮ ﭘﺎ راه ﻣﯽ رﻓـﺖ ﺑـﻪ درون اﻃـﺎق و اﺗﻔﺎﻗـﺎت‬
‫داﺧﻠﺶ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺻﺪ ﻣﺎﯾﻞ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ‪ .‬درﺟﻨﮕﻠﯽ اﻧﺒﻮه و ﺳﯿﺎه‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺧﺴﺘﻪ درﻣﺎﻧﺪه و ﺷـﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘـﺮه ﺑﮕـﻮﯾﻢ‬
‫ﻣﺮده ﺑﯽ رﻣﻖ روي دو ﭘﺎﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و دور ورش را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬دور ﺗﺎ دورش ﮔﻠـﻪ اي‬
‫ﺑﺰرگ از ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﻫﻤﻪ دور دﯾﻮار ﺑﺰرﮔﯽ از آﺗﺶ ﮐﻪ ﻫﺮي دور ﺧﻮد ﮐـﺸﯿﺪه ﺑـﻮد‬
‫اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ﺗﺎ اﺛﺮ ﺟﺎدوي ﻫﺮي ﻓﺮوﮐﺶ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺧﺮﺧﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ‬
‫ﮐﻤﯽ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﭘﺮﯾﺪﻧﺪ و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ از دﯾﻮاره ي آﺗﺶ رد ﺷﻮﻧﺪ اﻣﺎ ﻫﻨﻮز زﺑﺎﻧﻪ ﻫﺎي آﺗـﺶ‬
‫آﻧﻘﺪر ﻗﺪرت داﺷﺖ ﻧﮕﺬارد ﻫﯿﭻ ﮐﺪام ﺑﻪ داﺧﻞ ﺑﭙﺮﻧﺪ‪ .‬دﻗـﺎﯾﻘﯽ ﻗﺒـﻞ ﻫـﺮي در اوج ﻧـﺎ اﻣﯿـﺪي‬
‫ﺟﺎروﯾﺶ را اﺣﻀﺎر ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ اﯾﻦ دﯾﻮاره ي آﺗﺶ را اﯾﺠﺎد ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﮐﻨـﻮن ﻫـﺮ ﻟﺤﻈـﻪ‬
‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺷﺎﯾﺪ ﺟﺎدوﯾﺶ ﻫﺪر ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﺟﺎروﯾﺶ ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺿﻌﯿﻒ و درﻣﺎﻧﺪه ﺑـﻮد ﮐـﻪ‬
‫ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﭘﺎرات ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ذﻫﻨﺶ را ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﺪ و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ آﺗﺶ را‬
‫اﺣﯿﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاﻫﺎي ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﺟﺎدوﮔﺮاﻧﯽ ﺳﯿﺎه ﻫﻢ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫـﺎ‬
‫ﭘﯿﻮﺳﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﭼﻮب ﻫﺎي ﺟﺎدوﮔﺮﯾﺸﺎن ﺷﺮوع ﺑﻪ آب رﯾﺨﺘﻦ روي آﺗﺶ ﮐﺮدﻧـﺪ ﻫـﺮي‬
‫ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زد و ﺑﻪ زﺣﻤﺖ آﺗﺸﯽ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ در ﺣﺎل ﻓﺮوﮐﺶ ﺑﻮد را زﻧﺪه ﻧﮕﺎه ﻣﯽ داﺷـﺖ‪ .‬روي‬
‫ﺻﻮرت ده ﻫﺎ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه ﺗﺎزه ﻧﻔﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و اﯾـﻦ ﺗـﻪ دل ﻫـﺮي ﺧـﺎﻟﯽ‬
‫ﻣﯿﮑﺮد‪ .‬ﺑﯽ ﺷﮏ ﭘﺎﯾﺎن ﮐﺎرش ﻓﺮا رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ دﺳـﺘﺎن ﻫـﺮي از زور ﺧـﺴﺘﮕﯽ‬
‫ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻓﺘﺎد و اﺧﮕﺮ آﺗﺸﺶ ﻓﺮو ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬آﺗﺶ دورش ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد و دود ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را‬
‫ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺑﻪ ﻫﻮا ﭘﺮﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤـﯿﻦ ﻟﺤﻈـﻪ ﻫـﺮي ﺻـﻔﯿﺮ ﮐـﺮ‬
‫ﮐﻨﻨﺪه ي ﺟﺎروي ﭘﺮوازش را ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻟﺤﻈـﻪ‬

‫‪b7a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫اي زﻣﺎن اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬ﺣﯿﺮت آور ﺑﻮد ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ در ﻣﯿﺎﻧـﻪ ي راﻫـﺸﺎن در ﻫـﻮا ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫ﺷﯿﺮﺟﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺟﺎروي اش ﻓﺎﯾﺮ ﺑﻮﻟﺖ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ رﺳﯿﺪ ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ ﺣﺎﻟـﺖ ﻋـﺎدي‬
‫رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻫﻤﻪ روي ﻫﻢ اﻓﺘﺎدﻧﺪ و ﻫﺮي در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫـﺎي ﻫـﻮا ﺑـﻮد‪ .‬ﺳـﯿﻞ‬
‫اﺧﮕﺮ ﻫﺎي ﺳﺒﺰ ﭘﺸﺘﺶ راﻫﯽ ﺷﺪ اﻣﺎ او ﻓﺮار ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ﻟﺤﻈﻪ اي ﺧﻄﯿﺮ و ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ‪.‬‬
‫***‬
‫دﺧﺘﺮ! ﺑﻪ آﻏﻮش ﮔﺮم ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻌﺪ از ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺳﻪ روز اﻓﺴﺮدﮔﯽ ﺷﺪﯾﺪ و دل ﻣﺮدﮔﯽ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻏﯿـﺮ اﻧـﺴﺎﻧﯽ‬
‫اي ﺧﻮﺷﺤﺎل‪ ،‬ﮔﻮﯾﯽ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻫﺪﯾﻪ ي دﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﺗﮏ ﺗﮏ اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ داده ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬در اﯾﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﺎد رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ‪ .‬ﻣﺪ آد ﻣﻮدي‪ ،‬ﻣﯿﻨﺮوا ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔـﺎل‪ ،‬ﻧﯿﻤﻔـﺮودا ﺗـﺎﻧﮑﺲ‪،‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮔﺮاﻧﺠﺮ و ﺧﺎﻧﻢ و آﻗﺎي دﯾﮕﻮري ﻫﻢ ﺣﻀﻮر داﺷـﺘﻨﺪ‪ .‬داﻣﺒﻠـﺪور ﺑـﻪ دﻻﯾﻠـﯽ از ﻗﺒـﻮل‬
‫ﻣﯿﻬﻤﺎﻧﯽ ﺳﺮ ﺑﺎز زده ﺑﻮد و رﯾﻤﻮس در ﺟﻮاب ﺳﻮال ﻣﻮﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اون ﺑﻌﻨﻮان رﺋﯿﺲ ﮐﻞ ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدي در دﺳﺖ اﻗﺪام و در ﺳﺮ دارد‪ .‬ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺧـﺮده‬‫ﮔﺮﻓﺖ ﻣﻮﻟﯽ‪.‬‬
‫و ﺑﻪ ﺷﮑﺮاﻧﻪ ي ﺳﻼﻣﺖ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺟﺎم ﺷﺮاﺑﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد‪.‬‬
‫در ﺑﺎرو ﻫﺮ ﮐﺴﯽ در ﮔﻮﺷﻪ اي از اﻃﺎق ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﮐﻮﭼﮏ در ﺣﺎل ﮐﺎري ﺑﻮد‪ .‬روﻧﺎﻟـﺪ وﯾﺰﻟـﯽ در‬
‫ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﻧﻬﺎﯾﺖ دﻗﺖ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﭼﻮﺑﺶ ﮐﺜﺎﻓﺎت زﯾﺮ ﻧﺎﺧﻨﺶ را ﺗﻤﯿﺰ ﮐﻨﺪ از ﺟﯿﻨﯽ‬
‫ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺟﯿﻨﯽ ﻧﮕﻔﺘﯽ ﭼﻄﻮر ﻓﺮار ﮐﺮدي؟ ﻫﺎ؟‬‫ﺟﻮ ﺷﺎد و ﭘﺮ ﺳﺮو ﺻﺪاي ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎره ﺳﮑﻮت ﻣﺮﮔﺒﺎري ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﺪون ﻫﺮ ﺣﺮﻓـﯽ ﺑـﺎ‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﺧﯿﺮه ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﭘﯿﺶ در ﺣﺎل ﮐﺮﮐﺮ و ﺧﻨﺪه ﺑﺎ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﺑﻮد ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺧﺸﮏ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺻﻼ اﻧﺘﻈﺎر اﯾﻦ ﺳﻮال ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ را از رون ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻧﮕﺎه زﻫﺮ آﮔﯿﻨﯽ ﺑﻪ رون ﮐـﻪ ﻫﻨـﻮز ﻣﺘﻮﺟـﻪ‬
‫ﻧﺎﺧﻦ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﮑﻮت ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻮﻟﯽ ﺧﻮاﺳﺖ دﺧﺎﻟﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ اﻻن وﻗﺖ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺎﺷﻪ رون ﺑﺮاي ‪...‬‬‫ ﻧﻪ ﻣﺎﻣﺎن! ﺑﻼﺧﺮه ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ دﯾﮕﻪ؟!‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻫﺎي ﻣﺸﺘﺎق ﺣﺎﺿﺮان ﮐﻪ ﻧﺎ ﺧﻮد آﮔﺎه اﻧﺪﮐﯽ ﺳﺮﺷـﺎن را ﺑـﻪ ﻧـﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﯾﯿـﺪ‬
‫ﺗﮑﺎن ﻣﯽ دادﻧﺪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ﺳﻪ روز ﭘﯿﺶ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﻣﻨﻮ اون ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه ﮔﺮوﮔﺎن ﮔﺮﻓﺖ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ درﺳﺖ در وﺳﻂ‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺑﺮد‪) .‬ﺟﯿﻨﯽ اﺻﻼ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺨﺶ ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﻣﺮده ﺧﻮر ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑـﻮد‬
‫ﮐﻪ او ﻣﺎﻣﻮر ﺑﻮده ﺗﺎ ﺗﻨﻬﺎ او را ﺑﺪزدد را در ﺣﻀﻮر ﺧـﺎﻧﻮاده اش و ﺣﺎﺿـﺮان ﺑﮕﻮﯾـﺪ ﭘـﺲ از آن‬

‫‪b8a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻃﻔﺮه رﻓﺖ( دو روز اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدم‪ .‬روي در و دﯾﻮار ﺳﻠﻮﻟﻢ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﮑﻮت زده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﻬﻢ آب‬
‫دادﻧﺪ ﺗﺎ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻢ‪ .‬ﺷﺐ دوم ﯾﮑﯽ از ﻣﺮده ﺧﻮرﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺗﺤﻮﯾﻞ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﭘﺴﺖ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻣﻦ‬
‫آﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ دوﺳﺘﺶ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺮﯾﺾ ﺷـﺪه و ﺑﻬﺘـﺮه ﭘـﺴﺮه دﯾﺮﺗـﺮ ﺑﯿﺎﯾـﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه دﺳﺘﻮر داده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺣﺘﻤﺎً ﻣﻨﻮ زﻧﺪه ﻧﮕﻪ دارﻧﺪ و ﮐﺎري ﻧﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋـﺚ ﺑـﺸﻪ‬
‫ﻣﻦ از دﺳﺖ ﺑﺮوم‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻫﻨﻮز ﮐﻪ ﻫﻨﻮزه دﻟﯿﻞ اﯾـﻦ ﺣـﺮف ﻟـﺮد ﺳـﯿﺎه را ﻧﻔﻬﻤﯿـﺪم و ﭼـﺮا اون‬
‫ﺷﯿﻄﺎن دﻟﺶ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ رﺣﻢ آﻣﺪه و ﯾﺎ اﺻﻼ؟ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪ !.‬در ﻫﺮ ﺻﻮرت ﺳﻮﻣﯿﻦ ﺷـﺐ‬
‫وﻗﺘﯽ ﺗﺎزه ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪون ﺧﻮردن ﻏﺬا ﺑﺨﻮاﺑﻢ ﺳﺮ و ﺻﺪاﻫﺎي ﺑﺪي ﺷﻨﯿﺪم ‪...‬‬
‫"""‬
‫ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﮔﻮﺷﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ ﺳﻠﻮل ﻧﻢ زده و ﺧﯿﺴﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﻪ دﻟﯿـﻞ اﯾﻨﮑـﻪ ﻣـﺮگ‬
‫ﺧﻮاران ﺑﻪ او اﺟﺎزه ي ﺧﺮوج از ﺳﻠﻮل را ﺑﺮاي رﻓﻊ ﺣﺎﺟﺖ ﻧﻤﯽ دادﻧﺪ و ﭼﻮب ﺟـﺎدوﮔﺮي ﻫـﻢ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻮي ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺘﻌﻔﻦ و ﮔﻨﺪي ﺳﻠﻮل ﭼﻨﺪ وﺟﺒﯽ اش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻋﻠـﯽ رﻏـﻢ اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫ﺗﻨﻔﺲ ﺑﺮاﯾﺶ ﺳﺨﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد ﭼﻨﺪ روز دﯾﮕﺮ و ﺷﺎﯾﺪ ﭼﻨـﺪ ﺳـﺎﻋﺖ دﯾﮕـﺮ ﻣـﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺪ دوام ﺑﯿﺎورد ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻻاﻗﻞ ﺑﺨﻮاﺑﺪ‪ .‬ﯾﻮاش ﯾﻮاش داﺷﺖ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺮم ﻣﯽ ﺷـﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺻﺪاﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺒﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ و دﻗﺖ ﮐﻤﯽ از ﺣﺮف ﻫﺎ و ﻣﺎﺟﺮاﻫﺎي‬
‫در ﺣﺎل رخ دادن ﺑﯿﺮون را ﺑﺸﻨﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻦ اﻻن از ﻣﮑﺎن ‪ ....‬ﻣﯽ آم )ﺻﺪاي ﺷﺨﺺ ﺑﺮﯾﺪه ﺑﺮﯾﺪه و ﻧﻔﺲ ﻧﻔـﺲ زﻧـﺎن ﺑـﻮد( ﻫـﺮ‬‫ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﯿﺎد و ‪ ....‬ﮔﻔﺘﻪ ﺗﺎ ﻧﯿﺮو ﻫﺎي ‪ .....‬ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﻢ و ‪ ....‬ﮔـﺮوه‬
‫ﻟﻮﺳﯿﻮس ‪. ....‬‬
‫ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺗﺎزه ﻧﻔﺲ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻠﻮل دوﯾﺪ و در آﻧﺮا ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺟﯿﻨﯽ را در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﻧﯿﻢ‬
‫ﺧﯿﺰ ﺑﺮاي ﮔﻮش اﯾﺴﺘﺎدن ﯾﺎﻓﺖ‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ و ﺑﺪون ﻫـﺮ ﮐﻼﻣـﯽ دﺳـﺘﺎﻧﺶ را ﻣﺤﮑـﻢ ﮔﺮﻓـﺖ و از‬
‫ﺳﻠﻮل ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ از ﺣﻔﺮه اي ﮐﻪ ﺳﻠﻮل در آن ﺑﻮد ﺧـﺎرج ﺷـﺪﻧﺪ ﻧﮕﻬﺒـﺎن ﮐـﻪ ﻫﻨـﻮز‬
‫ﺟﯿﻨﯽ را ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﻣﺮده ﺧﻮر دﯾﮕﺮ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺼﻮرت ﯾﮑﻮر و ﺑﯽ ﺣﺮﮐـﺖ روي زﻣـﯿﻦ اﻓﺘـﺎده‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺣﺘﯽ ﻣﮋه ﺑﺰﻧﺪ ﻓﺮﯾﺎدي ﺷﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ اﮐﺴﭙﻠﯽ آراﻣﻮس‪.‬‬‫اﺧﮕﺮي ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻫﺮ دوي آﻧﻬﺎ ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ و ﻣﺮده ﺧﻮر را از ﺟﺎ ﮐﻨـﺪ و ﭼﻨـﺪ ﻣﺘـﺮ‬
‫آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﭘﺮت ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي دﺳﺖ ﭘﺎﭼﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ذﻫﻨﺶ را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﻨـﺪ‪ .‬از‬
‫ﻃﺮﻓﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺗﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ دﯾﮕﺮ ﻣﺎﻣﻮران ﺗﺎزه ﻧﻔﺲ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑـﻪ آﻧﺠـﺎ ﺧﻮاﻫﻨـﺪ رﯾﺨـﺖ و‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﻦ اﻵن‪ .‬و از ﻃﺮﻓﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﯿﻬﻮش ﺷـﺪه اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﻪ ﺳـﻤﺘﺶ‬
‫دوﯾﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺮﺳـﺎﻧﺪ ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ او را‬
‫آﭘﺎرات ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﻮك ﭘﺎ ﻧﯿﻤﻪ ﻻﺷﻪ ي ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ي ﻣﺮده ﺧﻮر را از روي ﺗﻦ ﺟﯿﻨـﯽ رد ﮐـﺮد‪.‬‬

‫‪b9a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫دﺳﺘﺶ را روي دﺳﺖ ﺟﯿﻨﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﺎزه ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻤﺮﮐﺰ را ﺷﺮوع ﮐﻨـﺪ ﮐـﻪ ﺿـﺮﺑﻪ‬
‫ﻣﻬﻠﮑﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ وارد ﺷﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن در آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي ﻗﺼﺪ آﭘـﺎرات‬
‫ﮐﺮدن را داﺷﺘﻪ ﺟﻬﯿﺪه ﺑﻮد و ﭘﻨﺠﻪ ﻫﺎي ﺗﯿﺰش را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﮐﻮﺑﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺪت ﺿﺮﺑﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻗﺪري ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﭼﺮﺧﯽ در ﻫﻮا زد و ﺑﺎ ﺻﻮرت ﺧﻮﻧﯽ روي ﺳﺮ ﺟﯿﻨﯽ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮاي ﻏﻔﻠﺖ و ﺑﭽﻪ ﻧﻨﻪ ﺑﺎزي و درد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫـﺪ ﺛﺎﻧﯿـﻪ اي ﺑﮕـﺬارد‬
‫ﺟﻬﯿﺪ و ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﭼﻮﺑﺶ و ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ داﯾﺮه اي دﯾﻮاره ﻫﺎي ﺑﺰرﮔﯽ از آﺗﺶ را ﺑﻮﺟﻮد آورد‪.‬‬
‫رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﭘﺸﺖ دﯾﻮاره ي آﺗﺶ اﻓﺰوده ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ده ﻫﺎ ﮔﺮگ‬
‫اﻧﺴﺎن ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ از آﺗﺶ ﺑﻪ درون ﺑﺠﻬﻨﺪ‪ .‬در ﮐﻮر ﺳﻮي ﻧﺎ اﻣﯿـﺪي ﻓﮑـﺮي ﺑـﻪ ذﻫـﻨﺶ‬
‫رﺳﯿﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﭼﻮﺑﺶ دﯾﻮاره ي آﺗﺶ را ﭘﺎ ﺑﺮﺟﺎ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮش ﺑﻪ‬
‫ﺟﯿﻨﯽ اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬زﯾﺮ ﻟﺐ ﭼﯿـﺰي را آرام زﻣﺰﻣـﻪ ﮐـﺮد و ﺑـﺪن ﺟﯿﻨـﯽ وﯾﺰﻟـﯽ ﺷـﺮوع ﺑـﻪ‬
‫درﺧﺸﯿﺪن ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ و ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﮐﻮﭼﮏ آﺑﯽ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد اﻣﺎ ﻗﺒـﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﭘﺎﺳﺨﯽ ﺑﮕﯿﺮد اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ اون دﯾﮕﺮ آﻧﺠﺎ‬
‫ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎ ﺧﯿﺎل راﺣﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را از زﻣﯿﻦ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺟﻮ ﻣﻮﺣﺶ و وﺣﺸﺖ آور دور ورش‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﺻﺪاي زوزه ﻫﺎي وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ي ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻫﻤﻪ ي ﺟﻨﮕﻞ را ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫"""""‬
‫ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ دﻗﺖ ﮔﻮش ﻣﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و اﮐﻨﻮن ﭘﺮ از ﺳﻮال ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﯿﭻ‬
‫ﮐﺲ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺳﻮاﻟﺶ را ﺑﭙﺮﺳﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﻫﻢ رون ﺟﻮ را ﺷﮑﺴﺖ‪:‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﺑﻌﺪ از اون ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻫﺮي ﭼﯿﺰي دﯾﮕﺮ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪي؟‬‫ ﻧﻪ ‪ ...‬ﻧﻪ‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﮐﻔﺶ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﺳﺮش را ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺑـﻪ ﻧـﺸﺎﻧﻪ‬
‫ي ﻧﻔﯽ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ اﻣﺎ اون ﭼﻪ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﻫﺮي روي ﺟﯿﻨﯽ ﺑﮑﺎر ﺑﺮده ﮐﻪ اوﻧـﻮ ﺑـﻪ اﯾﻨﺠـﺎ‬‫آورده؟ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﺲ دﯾﮕﺮي را آﭘﺎرات ﮐﻨﻪ ﺑﻪ ﺟﺎي دﯾﮕﻪ وﻟﯽ ﺧﻮدش در آن ﻣﮑـﺎن‬
‫ﺣﻀﻮر ﭘﯿﺪا ﻧﮑﻨﻪ؟ ﯾﺎ ﻧﮑﻨﻪ ﻫﺮي ﻣﺨﻔﯽ ﺑﻮده؟‬
‫رﯾﻤﻮس ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ در ﻣﻮرد آﭘﺎرات ﮐﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺷﺨﺺ ﺑﻪ ﻣﮑـﺎﻧﯽ آﭘـﺎرات‬‫ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻫﻤﺮاﻫﯽ را ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮد و ﻋﮑﺲ آن ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿـﺴﺖ‪ .‬ﻣﮕـﺮ اﯾﻨﮑـﻪ‪...‬‬
‫ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﻃﻠﺴﻢ ﭘﻮرت ﮐﯽ را در ﻣﻮرد ﺟﯿﻨﯽ ﺑﮑﺎر ﺑﺮده ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫‪ -‬ﭘﻮرت ﮐﯽ؟‬

‫‪b10a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل اﯾﻨﺮا ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﭘﺮﺳﯿﺪ و ﻧﮕﺎه ﻋﺎﻗﻞ اﻧﺪر ﺳﻔﯿﻬﯽ ﺑﻪ رﯾﻤﻮس اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻪ ﭘﻮرت ﮐﯽ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺴﯿﺎر ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺎدر‪ .‬درﺳﺘﻪ درﺳﺘﻪ‪ .‬اون ﺷـﻌﻠﻪ ﻫـﺎي آﺑـﯽ ﺑـﺎ‬‫ﻧﻮرﻫﺎي ﺳﺒﺰ‪ .‬اون اﻧﻔﺠﺎر! ﺑﻠﻪ ﻫﺮي ﺟﯿﻨﯽ را ﺑﻪ ﯾﮏ ﭘﻮرت ﮐﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐـﺮده ﺑـﻮد‪ .‬ﭘـﻮرت‬
‫ﮐﯽ اي ﮐﻪ ﻃﯽ ﯾﮏ ﻣﺪت ﻣﻌﯿﻦ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﺗﻮي اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺟﯿﻨﯽ ﺧﻮد‬
‫ﭘﻮرت ﮐﯽ ﺑﻮده‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ در ﺣﺎل ﺑﺮرﺳﯽ اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﺳﺨﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﭼﺮا؟ ﭼﺮا ﻫﺮي ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ آﭘﺎرات ﮐﻨﻪ؟ او ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﻪ ﻣﺎ در ﻣـﻮردش ﭼﮕﻮﻧـﻪ‬‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﻣﺎ اوﻧﻮ ﻣﺜﻞ ﺑﺮادر ﺧﻮدﻣﻮن ﻣﯽ دوﻧﯿﻢ و ﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺮادر ﻧﮕـﺎه‬
‫ﺳﻮ ﻇﻨﺎﻧﻪ ﻧﺪارﯾﻢ‪ .‬ﻣﮕﻪ اون ﺧﻮدﺷﻮ ﺟﺰﺋﯽ از ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﻪ؟‬
‫رون ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺗﻨﻬﺎ روي ﺻﻮرت دو ﻧﻔﺮ ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺟـﻮاب ﺧـﻮدش را ﺑﺒﯿﻨـﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺪرش ﮐﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎ اﻓﺴﻮس ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد و ﻣﺎدرش ﮐﻪ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﺟﻠـﻮي‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﮐﺎري ﮐﺮدﯾﺪ؟ ﭼﯿﺰي ﮔﻔﺘﯿﺪ؟ ﺷﻤﺎ ﺑﻮدﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺘﯿﺪ؟‬‫رون از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎش ﺑﺮ ﺳﺮ ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬‬
‫ ﭼﯽ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﯿﺪ؟‬‫ ﻣﺎ ﻫﯿﭽﯽ رون‪ .‬اون ﺧﻮدش ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺷﻨﯿﺪه؟‬‫ ﭼﯽ رو ﺷﻨﯿﺪه؟‬‫ اون ﺷﺐ ﻣﺎدرت ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد‪ .‬او ﻫﻀﯿﺎن ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﭼﺮت و ﭘﺮت ﻣﯽ ﮔﻔـﺖ‪ .‬آﻧﻘـﺪر‬‫ﺑﺮاي ﺟﯿﻨﯽ ﻧﮕﺮان ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ‪ .‬ﺑـﻪ ﻫﻤـﯿﻦ ﺧـﺎﻃﺮ در ﻣﯿـﺎن ﺣـﺮف‬
‫ﻫﺎﯾﺶ در ﺟﻮاب ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻓﺮزﻧﺪ دﯾﮕﺮي‪ ،‬ﻓﺮزﻧﺪ ﺧﻮد آدم ﻧﻤﯿـﺸﻪ و ﺣﺎﺿـﺮه ﺑـﻪ ﭘـﺎي‬
‫ﻫﺮي ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ ﺗﺎ ‪. ...‬‬
‫رون ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﯾﺎن ﺣﺮف ﻫﺎﯾﺸﺎن ﻧﺸﺪ و در ﮐﻤﺎل ﺑﯽ ﺷﺮﻣﯽ وﺳـﻂ اﻃـﺎق ﺗﻔـﯽ اﻧـﺪاﺧﺖ و از‬
‫ﭘﻠﮑﺎن ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ ﺗﺎ در اﻃﺎﻗﺶ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎدر رون دﯾﮕﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﻃﺎﻗﺖ ﺑﯿﺎورد و زد زﯾﺮ ﮔﺮﯾﻪ‪ .‬ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﺪ ﺑﺨﺘﯽ ﻫـﺎﯾﺶ‪ .‬ﺑﺨـﺎﻃﺮ ﺧـﻮد‬
‫ﺧﻮاﻫﯽ ﻫﺎﯾﺶ‪ .‬ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﻪ ي ﺧﻮي ﻫﺎي ﻏﯿﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ اش‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫـﻢ ﻧﮕـﺎه ﻫـﺎي ﭘﺮﺳـﺶ‬
‫ﮔﺮاﻧﻪ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ ‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر رﯾﻤﻮس ﺳﮑﻮت را ﺷﮑﺴﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﯾﮏ ﭼﯿﺰ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮم‪ .‬ﭼﺮا؟ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت اﯾﻨﻘﺪر ﺿﻌﯿﻒ ﺑﺎﺷﺪ‬‫و ﺑﻪ ﻗﻮل ﺟﯿﻨﯽ ﻣﺮده ﺧﻮره ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﺮﯾﺾ ﺷﺪه‪ .‬ﺑﺮاي ﭼﯽ؟‬
‫‪ -‬ﺳﺮداب روح رﯾﻤﻮس!!!‬

‫‪b11a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻫﻤﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﺧﺴﺘﻪ ي داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻮان ﮐﻪ در آﺳﺘﺎﻧﻪ ي در ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‬
‫ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﺮداب روح؟‬‫داﻣﺒﻠﺪور در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺷﻨﻞ ﺧﯿﺴﺶ را ﺗﮑﺎن ﺑﺪﻫﺪ روي اوﻟﯿﻦ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸـﺴﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻠﻪ ﺳﺮداب روح ﻣﺮﯾﻀﯽ اوﺳﺖ‪.‬‬‫ اﻣﺎ ﺳﺮداب روح دﯾﮕﻪ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﺳﺮداب روح ﻣﺮﯾﻀﯽ اوﺳﺖ؟‬‫ ﺳﺮداب روح ﯾﮏ اﺻﻄﻼح ﺑﺴﯿﺎر ﻗﺪﯾﻤﯽ و ﮐﻢ ﮐﺎرﺑﺮد اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﻪ ﻧـﻮﻋﯽ ﺑﯿﻤـﺎري روﺣـﯽ‬‫اﻃﻼق ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ در آن ﺑﯿﻤﺎر دﭼﺎر ﻧﻮﻋﯽ ﺷﮑﻨﺠﻪ ي ﻣﺪوام ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮر ﺗﮑـﻪ‬
‫ﺗﮑﻪ ﮐﺮدن ﺗﺪرﯾﺠﯽ ﯾﮏ ﺷﺨﺺ‪ .‬اﯾﻦ روﻧﺪ در ﻣﻮرد روح ﯾﮏ ﻧﻔﺮ آﻧﻘﺪر اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺪ ﮐﻪ‬
‫روح ﮐﻪ ﻧﻤﺎد ﺷﺨﺼﯿﺖ آن ﻃﺮف اﺳﺖ وارد ﺳﺮداب روح ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺸﻪ ﮔﻔـﺖ‬
‫ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ي ﻓﺮﯾﺰ ﯾﺎ ﯾـﺦ در اﯾـﻦ اﺻـﻄﻼح ﺑﺮﺳـﺪ‬
‫اﻣﯿﺪي ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺘﺶ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﺎي ﺟﻤﻊ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﯾـﮏ ﻧﻔـﺮ از آﻧﻬـﺎ ﻫـﻢ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر او ﻧﺸﺪه و ﭘﯽ ﺑﺮد ﺑﺮاي ﭼﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اي ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد اﯾﻦ اﺻـﻄﻼح را‬
‫ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ و ﻣﻮدﺑﺎﻧﻪ ﯾﮑﯽ از ﺟﺎم ﻫﺎي روي ﻣﯿﺰ را ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻓﺮﺿﺎً ﮐﻪ اﯾﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬آﯾﺎ واﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ از اﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ي ﻓﺮﯾـﺰ‬‫ﺑﮕﺮﯾﺰه؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور آرام ﺟﺎﻣﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻫﻤﻪ ي ﺟﻮاﻧﺐ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﻮاب اﯾﻦ ﺳﻮال را دﯾﮕﺮ ﺑﺎﯾﺪ در ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد‪.‬‬‫دﺧﺘﺮ ﺑﻪ آﻏﻮش ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد ‪...‬‬

‫‪b12a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﭘﺴﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﺑﺎرون ﺷﺪت ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﮐﻮﭼﻪ اي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺎز و ﺑﻪ ﺷﺪت ﮐﺜﯿﻒ ﺑﻮد‪ .‬دور ﺗﺎ دورش ﺧﺎﻧـﻪ ﻫـﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﻮﭼﮏ ﭘﺮاﮐﻨﺪه و ﺑﺴﯿﺎر ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﯿﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﮔﺎﻫﺎ ﻧﯽ زارﻫﺎﯾﯽ ﮐﻢ ﭘﺸﺖ ﻗـﺮار داﺷـﺖ‪.‬‬
‫رودﺧﺎﻧﻪ اي ﮐﻮﭼﮏ از آب ﻫﺎي ﻓﺎﺿﻼب از ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد از ﮐﺠﺎ ﺷﺮوع ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑـﻪ‬
‫ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد از وﺳﻂ ﮐﻮﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺧﻠﻮت‪ ،‬ﮔﻞ و ﻟﺠـﻦ‬
‫زده و ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺘﻌﻔﻦ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت دﯾﮕﺮ اﯾﻦ ﮐﻮﭼﻪ ي ﺗﻨﻔﺮ اﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺠﺮوح و ﻓﻠﮏ زده ﺑﺎ ﺻـﻮرت ﯾﮑـﻮري ﺗـﻮي ﮔـﻞ و ﻻي رﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬ﺟـﺎروي‬
‫ﭘﺮوازش ده ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ از ﺧﻮدش در ﻣﺠﺮاي ﻓﺎﺿﻼب اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺟﺮﯾﺎن آب آﻧﺮا ﺑﺎ ﺧـﻮد‬
‫ﻣﯽ ﺑﺮد‪ .‬ﻗﻄﺮات ﺑﺰرگ و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺷﺪﯾﺪ ﺑﺎران ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﯿﺮ ﺑﻪ ﭘﺸﺘﺶ ﻣﯽ ﺧﻮرد و ﺑﺪن ﻧﺎﺗﻮان‬
‫او را ﻧﺎﺗﻮان ﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬او زﻧﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬اﻣﺎ ﻗﺪرﺗﯽ ﺑﺮاي ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﻦ در ﺧﻮد ﻧﻤﯽ دﯾﺪ‪ .‬در ﻫﻤﺎن‬
‫ﺣﺎل ﺑﺎ آن ﺷﺮاﯾﻂ ﮐﺜﯿﻒ و ﺗﺮﺣﻢ آور او ﺗﻨﻬﺎ در ﯾﮑﯽ از ﮐﺜﯿﻒ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ دﻧﯿﺎ ﺑﺮ ﺧﻼف ﻫﻤﻪ‬
‫ي ﻣﺮدم اﯾﻦ ﮔﯿﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ و زﻧﺪﮔﯽ اش ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻨﮑﻪ در اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي‬
‫ﺑﺮاي او ﻣﻬﻢ ﺑﻮد و ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﺗﺎ ﺑﺤﺎل او را زﻧﺪه ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻪ‪ .‬ﻋﺸﻖ ﯾـﺎ ﻧﻔـﺮت؟ ﺑﯿﻬـﻮدﮔﯽ ﯾـﺎ‬
‫ﺳﻮداي ﻣﺘﻌﺎﻟﯽ؟‬
‫او وﻗﺖ زﯾﺎد داﺷﺖ ﭘﺲ اﻧﺪﮐﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺗﺎ ﺑﺤﺎل دﺳﺖ او را در زﻧﺪﮔﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد؟ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ آﻏﻮﺷﺶ را ﺑﺮاي ﮔﺮﯾﻪ ﻫـﺎﯾﺶ‬
‫ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد؟ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻋﺸﻖ واﻻ و ﻏﯿﺮ ﻣﺎدي را ﺑﻪ او ﻫﺪﯾﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد؟ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐـﻪ در‬
‫زﻧﺪﮔﯽ اش ﺑﻪ او ﺗﮑﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد؟ ﮐﺪام ﺧﺎﻧﻮاده اي او را ﺟﺰﺋﯽ از ﺧﻮد ﻣﯽ داﻧﺴﺖ؟ ﭼـﻪ ﮐـﺴﯽ‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﻤﯿﺮد؟ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﺟﺎﻧﺶ ﺟﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ؟ ﭼﻪ‬
‫ﮐﺴﯽ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮﮔﺶ ﺑﺮاي او ﻣﯽ ﮔﺮﯾﺴﺖ؟ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ‪ .‬در زﻧﺪﮔﯽ آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑـﻮد ﮐـﻪ‬
‫ﻋﺸﻖ ﭘﺪر و ﻣﺎدر‪ ،‬ﻫﻤﺴﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮ‪ ،‬دوﺳﺖ ﺑﻪ دوﺳﺖ و ﻫﻤـﻪ و ﻫﻤـﻪ ﺑﺨـﺎﻃﺮ ﺧـﻮد ﺷـﺨﺺ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﺮاي دﯾﮕﺮي ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺒﻮد دوﺳﺘﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎﯾﯽ ﻋﺸﻖ را اﺣﺴﺎس ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ راه ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﺧﻮد را ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم زﻧﺪﮔﯽ اش ﭘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد از ﻋﺸﻖ ﺑﻪ دﯾﮕﺮان‪.‬‬
‫آن زﻣﺎن ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﺧﻮد ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻋﺎﺷﻖ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻃﻌﻢ ﺗﻠﺦ ﺷﮑﺴﺖ ﮐـﺎﻣﺶ‬
‫را زﻫﺮ آﮔﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬رﻓﺘﻦ ﺳﯿﺮﯾﻮس‪ ،‬ﺟﺪاﯾﯽ از دوﺳﺘﺎن ﺧﺎﻧﻮاده ﺟﺎﻣﻌﻪ و دﺷـﻤﻨﯽ و ﻧﻔـﺮت‪.‬‬
‫ﻧﻔﺮت ﻧﻔﺮت و ﮐﯿﻨﻪ‪ .‬ﻗﻠﺒﺶ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﺷﮑﺴﺖ ﻫﺎ ﺗﻨﺒﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮاي او ﺑﻮدﻧﺪ‬
‫و ﺧﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﮔﺎﻫﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد آﻧﻬﺎ ﮐﻪ درﻫﺎي ﻗﻠﺒﺸﻮن را ﺑﻪ ﮐـﺴﯽ ﺑـﺎز ﻧﻤـﯽ ﮐﻨﻨـﺪ‬
‫اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﺧﻮﺷﺨﺘﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺪت ﻫﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ دو راﻫﯽ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﺧﻮاب ﻫﺎﯾﺶ‬
‫در روﯾﺎﻫﺎي روزاﻧﻪ اش و در اﻓﮑﺎرش‪.‬‬
‫دو راﻫﯽ )‪ (1‬ﻋﺸﻖ )‪ (2‬آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬

‫‪b13a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﯿﺎز ﻧﯿﺴﺖ ﻫﻤﺎن ﺷﺐ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ي ﺳﻮاﻻت ذﻫﻨﺶ ﭘﺎﺳﺦ دﻫﺪ‪ .‬او ﻫﻨـﻮز زﻧـﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ زودي ﺑﺎﯾﺪ راﻫﺶ را از اﯾﻦ دو راﻫﯽ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﭘﺲ ﺗﺎ آن‬
‫ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺎﯾﺪ زﻧﺪه ﻣﯽ ﺑﻮد و ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺳﺮش را آرام از ﻣﯿﺎن ﮔﻞ و ﻟﺠﻦ ﺑﯿﺮون آورد‪ .‬در دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒـﯽ ﭼـﻮب‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي اش ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد و ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻬﺎر دﺳﺖ و ﭘﺎ و ﺑﺎ زﺣﻤﺖ ﺧﻮدش‬
‫را ﺑﻪ ﮐﻨﺎر دﯾﻮار ﮐﻮﭼﻪ ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ دﯾﻮار ﺗﮑﯿﻪ داد و ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﺳﺮش ﻣﺴﯿﺮ ﺧﻮد را ﺑﯿﺎﺑﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ‬
‫ﻫﺎﯾﺶ از ﭘﺸﺖ ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎي ﮐﺜﯿﻒ و ﮔﻠﯽ ﻋﯿﻨﮑﺶ آﺳﻤﺎن ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﺐ را ﻣﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬـﺎ ﭼﯿـﺰ‬
‫روﺷﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ درﺧﺸﺶ ﻋﺠﯿﺐ ﯾﮏ ﺳﺘﺎره ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺳـﺘﺎره ي ﻗﻄﺒـﯽ و‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ از ﻫﺰاران ﺳﺘﺎره ي دﯾﮕﺮ‪ .‬اﻣﺎ اون ﺳﺘﺎره ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺘﺎره اي ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ‬
‫ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺎﻣﺶ را ﻧﻔﻬﻤﺪ و ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺎﻣﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ اﻣﺎ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻣﻬﻢ‬
‫ﺑﻮد و آن اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻘﻂ او ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ‪.‬‬

‫ﭘﺴﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮد ‪...‬‬

‫‪b14a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ از ﻣﯿﺎن ﺷﮑﺎف ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻫﯿﺒﺖ ﺑﺰرگ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﻤﺎ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ؟‬‫ ﻣﻦ آﻟﺒﻮس داﻣﻠﺒﻠﺪور ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﭼﯿﺰﯾﯽ ﮐﻪ اﻵن ﻣﻬﻤﻪ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﮐﯽ‬‫ﻫﺴﺘﯿﺪ و اوﻧﺠﺎ ﭼﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﺪ؟ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎﯾﺪ آﺷﻨﺎﯾﯽ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ و ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﺪاﻧﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ و اﯾﻨﮑﻪ او اﮐﻨﻮن ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ ﭼﻪ دﻟﯿﻠﯽ وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ؟‬‫ﻣﺮد ﺧﻮﻧﯽ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﺪن ﻣﺠﺮوﺣﺶ را روي ﮐﻒ زﻣﯿﻦ اﻧﺪﮐﯽ ﻏﻠﻄﺎﻧﺪ و ﭼﺸﻢ‬
‫ﻫﺎﯾﺶ را ﮐﻪ از زور درد ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﺠﺪد ﺑﺎز ﻧﻤﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور اﻧﺪﮐﯽ ﺗﺎﻣﻞ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺗﺒﺴﻢ ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ ﺑﺮﺷﻤﺮد‪:‬‬
‫ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﻫﺴﺘﯿﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آﻧﭽﻪ را‬‫ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻪ روش ﻫﺎي دﯾﮕﺮي از ﺷﻤﺎ ﺑﯿﺮون آورم وﻟﯽ اﯾﻨﻄﻮر ﻧﮑﺮدم‪ .‬در ﻫﺮ‬
‫ﺻﻮرت ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺷﻤﺎ ﺟﺰﺋﯽ از ﻣﺎ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺑﺎﺷﯿﺪ؟‬
‫ ﭼﺮا اﯾﻨﻄﻮر ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬‫ ﺧﻮب ﺳﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﭼﻮن از زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ آﺷﻨﺎ ﺷﺪﯾﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯽ اﻃﻼع ﺗﺮ از اوﻧﯿﮑﻪ‬‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﯾﻞ دﻧﯿﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي‪.‬‬
‫ ﺷﺎﯾﺪ‪) .‬ﻣﺮد آﻫﯽ از درد ﮐﺸﯿﺪ و ﻏﻠﻄﯽ دﯾﮕﺮ زد( و ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻧﻪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از آﻧﭽﯿﺰي ﮐﻪ ﺗﺼﻮرش را ﺑﮑﻨﯽ ﺳﻦ دارم و ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از آﻧﮑﻪ در‬
‫ذﻫﻦ ﻫﺮﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﮕﻨﺠﺪ داﻧﺶ ﺟﺎدوﮔﺮي و ﻏﯿﺮ ﺟﺎدوﮔﺮي دارم‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ اﺣﺘﺮام اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎور ﻧﮑﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﭘﺲ اﻣﮑﺎن داره ﮐﻪ ﻣﻦ اﺳﻢ ﺷﻤﺎ را ﺑﭙﺮﺳﻢ و ﺑﺪاﻧﻢ ﮐﻪ ﭼﺮا ﻣﻦ ﺗﺎ ﺑﺤﺎل اﻓﺘﺨﺎر‬‫آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ را ﻧﺪاﺷﺘﻢ؟‬
‫ﻣﺮد ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ و داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ از ﺣﺎل رﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﭘﺲ او را ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮد رﻫﺎ ﮐﺮد و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد اﻗﺪاﻣﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻻزم اﺳﺖ را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﻣﺮد ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﻟﺒﺎﺳﯽ ﺳﻔﯿﺪ ﻫﻢ رﻧﮓ ﺻﻮرت رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه اش‪ .‬روي‬
‫ﺗﺨﺘﯽ ﺑﺰرگ و ﺗﻤﯿﺰ دراز ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬در اﻃﺎﻗﯽ ﻣﺪور ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺳﻘﻒ اﻃﺎق ﺑﻪ ﻃﺮز‬
‫اﺳﺮار آﻣﯿﺰي ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﺷﺎﯾﺪ دو اﻟﯽ ﺳﻪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور ﭘﺸﺖ‬
‫ﻣﯿﺰ ﺗﺤﺮﯾﺮ ﺧﻮد ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و در ﺣﺎل ﺗﻮرق ﮐﺘﺎﺑﻬﺎي ﻗﺪﯾﻤﯽ اي ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺘﺎب ﻫﺎﯾﯽ آن‬
‫ﭼﻨﺎن ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮐﻪ آن ﻣﺮد اﺣﺘﻤﺎل داد ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ دوره ﻫﺎي دوران ﮐﻮدﮐﯽ ﺧﻮد ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪b15a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ ﺑﻬﻮش آﻣﺪﯾﺪ ﺟﻨﺎب ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ؟‬‫داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺳﺮش را ﺻﺪ و ﻫﺸﺘﺎد درﺟﻪ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯿﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ آن‬
‫ﻣﺮد را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﯽ دﯾﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎور ﻧﺒﻮد‪ .‬ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﮐﻪ ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﯿﺶ ﺟﻮاﻧﯽ‬
‫‪ 28‬اﻟﯽ ‪ 29‬ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ اﮐﻨﻮن ﺑﯿﺸﺘﺮ از ‪ 80‬ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎﻣﯽ‬
‫ﻣﻮﻫﺎي ﺳﺮش ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﻮﺳﺘﺶ ﭼﺮوﮐﯿﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺗﻨﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺗﻨﺪي از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮد رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ اﻓﺘﺎده؟‬‫ اون اﻧﮕﺸﺘﺮ‪ .‬آه ﺑﻠﻪ‪ .‬ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ آن اﻧﮕﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ در ﻣﻮرد ﮐﺪام اﻧﮕﺸﺘﺮ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﯿﺪ؟ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﭙﺮﺳﻢ‪.‬‬‫ﻣﺮد ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ و ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي از اﻃﺎق ﺗﺎﻣﻞ ﮐﻨﺎن ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺮﺳﯿﺪن ﺑﻠﻪ‪ .‬ﺑﻠﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ اﻣﺎ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺪﻫﻢ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ از ﮐﺠﺎ‬‫ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ؟ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﺧﻮدت ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﺑﺒﯿﻨﯽ‪ .‬آره اﯾﻨﻄﻮري راﺣﺖ ﺗﺮم‪.‬‬

‫‪b16a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺧﺎﻃﺮات ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫آﻏﺎز و ﭘﺎﯾﺎن ﯾﮏ اﺳﻄﻮره‪.‬‬
‫ﺳﺎل ‪ 1903‬ﺑﻌﺪ از ﻣﯿﻼد ﻣﺴﯿﺢ‪.‬‬
‫ﻟﻨﺪن – ﯾﮑﯽ از ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎي ﻓﻘﯿﺮ ﻧﺸﯿﻦ و ﮐﺜﯿﻒ‪ .‬ﻣﺤﻘﺮ ﺗﺮﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺤﻠﻪ‪:‬‬
‫آه ﺧﺪاي ﻣﻦ‪ .‬آﻗﺎي ﻫﯿﺰاردز ﺷﻤﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮوﯾﺪ ﺑﯿﺮون‪ .‬اﯾﻨﻄﻮري ﺑﻬﺘﺮه و ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ‬
‫ﮐﺎرﻫﺎﻣﻮن را ﺑﻬﺘﺮ و راﺣﺘﺮ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﯿﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻮﻣﺘﻮن ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﯾﮑﯽ از ﭼﻨﺪ ﺧﻮاﻫﺮ روﺣﺎﻧﯽ اي ﮐﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ي ﭘﯿﺶ ﺷـﺘﺎﺑﺎن ﺑـﺮاي ﮐﻤـﮏ ﺑـﻪ اون و‬
‫ﺧﺎﻧﻤﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ اش آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ اﯾﻨﺮا ﺑﻪ ﮔﻔﺖ و او را از ﺧﺎﻧـﻪ ي ﺧـﻮد ﺑـﻪ ﺑﯿـﺮون از آن‬
‫راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺗﺎم ﻫﯿﺰاردز ﮐﺎرﮔﺮ ﺟﺰ ﯾﮏ ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ ي ورﺷﮑﺴﺘﻪ در ﻟﻨﺪن ﺑﻮد و زﻣﺎن درازي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑـﺪ‬
‫ﻣﯽ آورد‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺪ ﺷﺎﻧﺴﯽ او ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ و ﻧﺎ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻓﺮزﻧﺪش ﺑـﻮد ﮐـﻪ در ﺑـﺪﺗﺮﯾﻦ‬
‫اوﻗﺎت زﻧﺪﮔﯽ اش ﮐﻪ ﺣﺘﯽ آه ﻫﻢ در ﺑﺴﺎط ﻧﺪاﺷﺖ در ﺣﺎل رخ دادن ﺑﻮد‪ .‬او ﻫﻨـﻮز ﻧﻤـﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺮزﻧﺪش ﭼﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬دﺧﺘﺮ و ﯾﺎ ﭘﺴﺮ و ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﻫﻢ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻔﺎوت ﭼﻨﺪاﻧﯽ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ آرزوي دﯾﺮﯾﻨﻪ اي ﮐﻪ داﺷﺖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻓﺮزﻧﺪش را ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ‬
‫ﮐﻨﺪ و اﯾﻦ آرزو در ﺷﺮاﯾﻂ ﮐﻨﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻫﺪف ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد و اﯾﻦ اﻋﻤﺎق ﻗﻠـﺒﺶ‬
‫را ﺑﻪ درد ﻣﯽ آورد‪ .‬ﻓﺮزﻧﺪ ﻣﻠﯿﻨﺎي زﯾﺒﺎي او ﺑﯽ ﺷﮏ ﻫﯿﺒﺖ و ﺳﯿﻤﺎي زﯾﺒﺎي ﻣﺎدرﺷﺎن را ﺑﻪ‬
‫ارث ﻣﯽ ﺑﺮد و اﯾﮑﺎش‪ ،‬اﯾﮑﺎش ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺣﻤﺎﻗﺖ را از ﭘﺪرﺷﺎن ﺑﻪ ارث ﻧﻤﯽ ﺑﺮد‪ .‬ﺗـﺎم‬
‫اﯾﻨﺮا ﺑﺎ ﺻﻤﯿﻢ ﻗﻠﺐ در دﻟﺶ آرزو ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ از ﺧﻢ ﮐﻮﭼﻪ ي ﮐﺜﯿﻒ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎﯾـﺪ ﺗـﻼش‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﭘﻮﻟﯽ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﯿﺎورد و ﻫﯿﭻ راه درﺳﺘﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﻧﻤﯽ ﯾﺎﻓﺖ‪ .‬در آن ﮐـﺸﻮر‬
‫ﻓﻘﺮ ﻣﺴﺎوي ﺑﻮد ﺑﺎ ﻣﺮگ و ﯾﺎ دزدي‪.‬‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ اﻓﮑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺮ و ﺻﺪاﯾﯽ ﻋﺠﯿﺐ و ﻫﻮﻟﻨﺎك او را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧـﻮد‬
‫آﻣﺪ ﮐﻪ دﯾﺪ ﺷﺨﺼﯽ ﻣﺤﮑﻢ ﺧﻮد را ﺑﻪ او ﮐﻮﺑﯿﺪه ﺑﻮد و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ اﺻﻼ ﺷﺨﺺ‬
‫ﯾﺎ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﯿﻔﯽ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺧﻮد و اوﻧﻮ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﭘـﺮت ﮐـﺮد‪.‬‬
‫ﺳﺮ و ﺻﺪاﻫﺎ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗـﺎ اﯾﻨﮑـﻪ درﺳـﺖ ﺑـﺎﻻي ﺳـﺮش‬
‫رﺳﯿﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﻨﺪ و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ي ﺣﺼﺎر ﻣﺤﮑﻤﯽ‬
‫از ﻣﺮدم ﺷﺪ ﮐﻪ دور ﺗﺎ دورش ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﺎﻧﻢ؟ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﯿﻔﺘﻮن را ﻗﺎﭘﯿﺪ؟‬‫زﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺣﺼﺎر ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻮد ﺧﻮدش را از ﻣﯿﺎن آﻧﻬﺎ رد ﮐـﺮد و ﻗﺒـﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ اﺻـﻼ‬
‫ﺻﻮرت ﺗﺎم و ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﮐﯿﻒ ﺧﻮد را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ ﺟﯿﻐﻮﯾﺶ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﻠﻪ ﺑﻠﻪ‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ دزد ﮐﺜﯿﻒ ﺑﻮد‪ .‬اي ﺑﯽ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ‪.‬‬

‫‪b17a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫و ﺗﻔﯽ روي ﺻﻮرت ﺗﺎم از ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺗﺎم ﻣﺎت و ﻣﺒﻬﻮت از ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ و ﻫﻤﻪ‬
‫ي اﺗﻔﺎﻗﺎت ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ اﻣﻮرات واﻗﻒ ﺷﺪ و ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐـﻪ ﻣـﺎﻣﻮران دوﻟـﺖ ﻫـﻢ از راه‬
‫رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و داﺷﺘﻨﺪ او را ﺑﻪ ﺑﺎزداﺷﺘﮕﺎه ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﻣﻠﯿﻨﺎي ﻋﺰﯾﺰ‪ .‬ﯾﮏ ﭘﺴﺮ‪ .‬اوﻧﻬﻢ ﭼﻪ ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺷﮕﻠﯽ‪.‬‬‫ﺧﻮاﻫﺮ روﺣﺎﻧﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﮔﻮﺷﻪ ي آﺳﺘﯿﻦ ﻟﺒﺎس ﺧﻮد ﻋﺮق روي ﭘﯿـﺸﺎﻧﯽ اش را ﭘـﺎك‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮش ﭘﺴﺮي ﺑﺮﻫﻨﻪ و ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ زﯾﺒـﺎ را در ﻫـﻮا ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد اﯾﻨـﺮا‬
‫ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺎدر ﺧﺴﺘﻪ و ﺑﯽ ﺣﺎل ﮐﻪ ﺧﻮن زﯾﺎدي ازش رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺿﻌﯿﻔﯽ زد و آرام زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ﺗﺎم دوﺳﺖ داﺷﺖ اﺳﻤﺶ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮاﻫﺮ روﺣﺎﻧﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻫﻨﻮز ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ ﭘﺴﺮ را اﻧﺪﮐﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و از ﺑـﺎﻻي‬
‫ﺳﺮش ﺑﻪ ﻣﺎدرش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﯽ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ؟‬‫اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ دﯾﺪ ﻗﻠﺒﺶ را ﺑﻪ درد آورد‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺧﺴﺘﻪ ي ﻣﻠﯿﻨﺎ آرام ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ و ﻗﻔﺴﻪ‬
‫ﺳﯿﻨﻪ اش از ﺣﺮﮐﺖ اﯾﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫***‬
‫ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻫﯿﺰاردز داﻧﺶ آﻣـﻮز ﺳـﺎل آﺧـﺮ دوره ي ﻣﺘﻮﺳـﻄﻪ ي ﻣﺪرﺳـﻪ ي ﻧﻤﻮﻧـﻪ دوﻟﺘـﯽ‬
‫ﺗﯿﺰﻫﻮﺷﺎن ﺳﻨﺖ ﭘﯿﺮ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺮﮔﻪ ي ﻗﺒﻮﻟﯽ ﮐﺎﻟﺞ ﺧﻮد را در دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﮐﯿﻔﻪ‬
‫ﮐﻬﻨﻪ و رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه و ﻣﻨﺪرﺳﺶ ﺑﺮ دوﺷﺶ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺻـﻮرﺗﯽ ﺧﻮﺷـﺤﺎل و ﻟﺒـﯽ ﺧﻨـﺪان ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ آﺧﺮﻫﺎي ﻫﻔﺘﻪ ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮ ﻣﺰار ﻣﺎدرش‪ .‬ﺻﻠﯿﺒﯽ ﭼﻮﺑﯿﻦ و ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺤﻘﺮ ﮔﻮﺷﻪ ي ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﺑﺮاي او ﺑﺴﯿﺎر آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺻﻠﯿﺒﯽ ﮐﻪ روﯾﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﻠﯿﻨﺎ ﻫﯿﺰاردز‪ .‬ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و زاﻧﻮ زد‪.‬‬
‫ ﻣﺎدر‪ .‬ﻣﺪت درازي اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭘﯿﺸﺖ ﻧﯿﺎﻣﺪه ﺑﻮدم‪ .‬آﺧﻪ ﺧﺎﻟﻪ ﺑﺘﯽ ﻫﺮ وﻗـﺖ ﮐـﻪ ﺑـﻪ‬‫ﮐﻠﯿﺴﺎ ﻣﯽ روم و ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻪ ﺑﻬﻢ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺑـﻪ اﯾﻨﺠـﺎ ﻧﯿـﺎم‪ .‬ﻣﯿﮕـﻪ ﺑﺎﻋـﺚ‬
‫ﻣﯿﺸﻪ از ﻋﺎﻟﻢ زﻧﺪه ﻫﺎ و اﻣﻮرات آن ﻏﺎﻓﻞ ﺑﺸﻮم‪ .‬اﻣﺮوز آﻣﺪم ﺗﺎ ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺷـﺤﺎل ﮐﻨﻨـﺪه‬
‫اي را ﺑﻬﺖ ﺑﺪﻫﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻌﻨﻮان داﻧﺶ آﻣﻮز ﻧﻤﻮﻧﻪ در ﺳﺮي آزﻣﻮن ﻫـﺎي ورودي ﮐـﺎﻟﺞ‬
‫ﻗﺒﻮل ﺷﺪم‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﭘﻮل ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺑﺮاﯾﺖ ﮔﻞ ﺑﺨﺮم و ﮐﻨﺎر ﻣﺰارت ﺑﮑﺎرم ‪ .‬دﯾﮕـﻪ روم‬
‫ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺧﺎﻟﻪ ﺑﺘﯽ ﺑﺮوم و ازش ﭘﻮل ﺑﺨﻮاﻫﻢ‪ .‬آﺧﻪ ﻣﯽ دوﻧـﯽ ﺧﺎﻟـﻪ ﺑﺘـﯽ‬
‫ﺑﻌﻨﻮان ﯾﮏ ﺧﻮاﻫﺮ روﺣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﻘﻮق ﭼﻨﺪاﻧﯽ در ﻧﻤﯽ آورد و ﻣﻦ روﯾﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد ﮐـﻪ‬
‫ﻫﻤﯿﻦ اﻧﺪك درآﻣﺪي ﮐﻪ در ﻣﯿﺂورد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﭼﻮن ﻫﯿﭻ ﮔﻠﯽ ﻧﺘﻮﻧـﺴﺘﻢ ﺑﺨـﺮم‬

‫‪b18a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻓﻘﻂ اﯾﻦ ورﻗﻪ ي ﻗﺒﻮﻟﯽ ام را ﮐﻨﺎر ﻗﺒﺮت ﻣﯽ ﮔﺬارم ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ روﺣﺖ در آن دﻧﯿﺎ ﻫﻤﺮاه‬
‫ﺑﺎ ﭘﺪر ﺷﺎدﻣﺎن ﺑﺨﺮﻣﺎد‪ .‬آه ﻣﺎدر ﺧﻮدت ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﻦ از دروﻧﻢ آﮔـﺎﻫﯽ ﮐـﻪ ﺧﯿﻠـﯽ دﻟـﻢ‬
‫ﺑﺮاﯾﺖ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه‪ .‬ﺑﻪ اﻣﯿﺪ روزي ﮐﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ را در دﻧﯿﺎي دﯾﮕﺮ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ از روي زﻣﯿﻦ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﻧﻮك زاﻧﻮي ﮐﻬﻨﻪ و ﻣﻨﺪرﺳﺶ را ﮐـﻪ ﺧـﺎﮐﯽ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ راﻫﺶ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻬﺮ اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫***‬
‫ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ‪ .‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر!!! ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﻧﺎﻣﻪ اي از ﻟﻨﺪن ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺑﯿﺎ ﺗﻮ آﻟﻔﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺴﺮي ﮐﻮﺗﺎه ﻗﺪ ﺑﺸﺎش و ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﭘﺮ اﻧﺮژي وارد ﮐﻼس درﺳﯽ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﺷﺪ و ﻧﺎﻣـﻪ را‬
‫ﺑﻪ دﺳﺖ اﯾﺸﻮن دارد‪.‬‬
‫ ﺑﺎ ﻣﻦ اﻣﺮي ﻧﺪارﯾﺪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر؟‬‫ ﻧﻪ ﻋﺰﯾﺰم‪ .‬زﺣﻤﺖ ﮐﺸﯿﺪي و ﻣﺘﺸﮑﺮ‪.‬‬‫آﻟﻔﺮد ﺧﻮﺷﺤﺎل و ﺧﻨﺪان ﺗﻌﻈﯿﻤـﯽ ﮐـﺮد و از ﮐـﻼس ﺧـﺎرج ﺷـﺪ‪ .‬ﺑـﯽ ﺷـﮏ اﺳـﺘﺎد ون‬
‫ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﯾﮑﯽ از ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺗﺮﯾﻦ اﻧﺴﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾـﮏ ﺷـﺨﺺ در زﻧـﺪﮔﯽ اش ﻣـﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ او روﺑﺮو ﺷﻮد‪ .‬ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ اﻧﺴﺎن از ﻣﺼﺎﺣﺒﺖ ﺑﺎ او اﺻﻼ ﺧﺴﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ و اﮔﺮ‬
‫اﮐﻨﻮن ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﮐﻼس ﻫﺎﯾﺶ ﻧﺒﻮد ﭘﯿﺸﺶ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ و از درﯾﺎي ﺑﯽ ﮐﺮان ﻋﻠﻢ و داﻧﺶ‬
‫اﺳﺘﺎد ﺑﻬﺮه ﻣﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻫﯿﺰاردز ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺎم ﺧﻮد را ﺗﻐﯿﺮ داده ﺑﻮد و ﺑﺮاي ﺧﻮد ﻧـﺎم ون ﻫﻠـﺴﯿﻨﮓ را‬
‫اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﮐﻨﻮن ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺎم واﻗﻌـﯽ او را ﻣـﯽ داﻧـﺴﺖ و ﺷـﺎﯾﺪ ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺧﺎﻟﻪ ي ﻧﺎﺗﻨﯽ اش ﺑﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮاﻫﺮ روﺣﺎﻧﯽ ﯾﮑﯽ از ﮐﻠﯿﺴﺎ ﻫـﺎي‬
‫ﻟﻨﺪن ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺧﯿﻠﯽ آرام ﻧﺎﻣﻪ را ﮔﺸﻮد‪ .‬ﺗﻮي ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺧﻄﯽ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪:‬‬
‫ﭘﺮوﻓﺴﻮر ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﻋﺰﯾﺰ‪:‬‬
‫ﻣﻦ ﯾﮑﯽ از داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﺳﺎﺑﻖ ﺷﻤﺎ در ﮐﺎﻟﺞ ﺳﻨﺖ آﻧﺘﻮان ﺑﻮدم‪ .‬ﻧـﺎم ﻣـﻦ ﺟﺎﻧﺎﺗـﺎن ﻫـﺎرﮐﺮ‬
‫اﺳﺖ و ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺳﻪ ﺳﺎل ﺑﺎ ﺷﻤﺎ درس داﺷﺘﻢ‪ .‬ﻣﯽ روم ﺳﺮاغ اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ و آن اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ‬
‫ﻣﻄﻠﻊ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺷﻤﺎ اﺧﯿﺮا ﻣﻘﺎﻻت ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدي در ﻣﻮرد ﺧﻮن آﺷﺎﻣﺎن و اﻧـﺴﺎن ﻫـﺎ و ﯾـﺎ‬
‫ﻣﻮﺟﻮدات ﺧﻮن آﺷﺎم داده اﯾﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑـﻪ ﺷـﻨﺎﺧﺖ اﻧـﺪك اﻣـﺎ ﮐـﺎﻣﻠﯽ ﮐـﻪ ﺑـﻪ داﻣﻨـﻪ و‬
‫ﮔﺴﺘﺮدﮔﯽ ﻋﻠﻤﯽ ﺷﻤﺎ دارم و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺮاﯾﻂ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﮐـﻪ اﮐﻨـﻮن ﻗـﺼﺪ دارم ﺑﺮاﯾﺘـﻮن‬
‫ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪﻫﻢ از ﺷﻤﺎ درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ در ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺬﮐﻮر ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬

‫‪b19a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻣﻦ اﮐﻨﻮن در ﯾﮑﯽ از ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎي ﺑﺰرگ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺳﺎزي و ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ي ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﮐﺎر ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻢ‪ .‬ﮐﻤﺘﺮ از ‪ 6‬ﻣﺎه ﭘﯿﺶ درﺧﻮاﺳﺘﯽ ﻓﻮق ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺎ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻨﺎم ﮐﻨـﺖ‬
‫دراﮐﻮﻻ از ﻣﺎ ﺑﻌﻨﻮان ﯾﮏ ﺑﻨﮕﺎه ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺗﻘﺎﺿﺎي ﻋﺠﯿﺐ اﺟﺎره ي ﯾﮏ اﻣـﺎرت‬
‫در ﮐﻨﺎر ﯾﮑﯽ از ﮐﻠﯿﺴﺎ ﻫﺎي ﺷﻬﺮ ﻟﻨﺪن ﮐﺮد‪ .‬ﺳﺨﻦ را ﺑﻪ درازا ﻧﻤﯽ ﮐـﺸﺎﻧﻢ و ﺑﮕـﻮﯾﻢ ﮐـﻪ‬
‫ﻣﻦ از ﻃﺮف ﻫﺌﯿﺖ ﺷﺮﮐﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﻮش دﻫﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﯾﻨﺴﯿﻞ واﻧﯿﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎده‬
‫ﺷﺪم‪ .‬در اوﻧﺠﺎ ﻣﻦ ﺑﺎ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ روﺑﺮو ﺷﺪم‪ .‬اﯾﻦ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از‪:‬‬
‫‪...‬‬
‫ﭘﺮوﻓﻮﺳﻮر ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﺑﺎ ﺧﻮاﻧﺪن ﻫﺮ ﺳﻄﺮ از آن ﻧﺎﻣﻪ ي ﺑﻠﻨﺪ و ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﺬب‬
‫آن ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎﺟﺮاﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ داد ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﻫﺎرﮐﺮ ﺗﻮﺳﻂ ﮐﻨﺖ دراﮐـﻮﻻ‬
‫دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و اﯾﻨﮑﻪ او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم اﺳﺖ و از‬
‫ﻗﺼﺮ ﺑﺰرگ او ﻓﺮار ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ي ذﮐﺮ ﺷﺪه در ﻧﺎﻣﻪ اﯾـﻦ ﺑـﻮد ﮐـﻪ او ﻣـﯽ‬
‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ را ﭼﻨﺪ ﺷﺐ ﭘﯿﺶ در ﻟﻨﺪن دﯾـﺪه ﺑـﻮد و اﮐﻨـﻮن ﯾﮑـﯽ از ﺑﻬﺘـﺮﯾﻦ‬
‫دوﺳﺘﺎن ﻫﻤﺴﺮش ﻣﯿﻨﺎ ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪ ي ﻫﻤﯿﻦ ﺧﻮن آﺷﺎم واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑـﻮد و اﮐﻨـﻮن ﺳـﺨﺖ‬
‫ﺑﯿﻤﺎر ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن از او ﺑﻌﻨﻮان ﯾﮑﯽ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ اﺷﺨﺎﺻﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﻘﺎﺿﺎي ﮐﻤـﮏ‬
‫ﺳﺮﯾﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ داﻧﺶ ﺟﻮﯾﺎن وارد ﮐﻼس درس ﻣﯽ ﺷـﺪﻧﺪ اﺛـﺮي از اﺳـﺘﺎد ﺧـﻮد ﮐـﻪ‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻗﺒﻞ از داﻧﺶ ﺟﻮﯾﺎن در ﮐﻼس ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد ﻧﺪﯾﺪﻧﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐـﻪ روي ﻣﯿـﺰش‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ ﺗﮑﻪ ﻫﺎي ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺷﺪه ي اﺣﺘﻤﺎﻻ ﯾﮏ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﺷﻌﺎع ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﭘﺸﺖ ﮐﻮه ﻫﺎ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪ‪ .‬ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﺷﻤﺸﯿﺮ آﺧﺘﻪ ي ﺧﻮد را ﮐﻪ‬
‫ﺑﺎ آب ﻣﻘﺪس آﻧﺮا ﺗﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻋﻘﺐ ﺑﺮد و وارد ﻗﻠﺐ ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻي ﻓﻨﺎ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﮐﻨﺖ‬
‫ﻓﺮﯾﺎدي ﮐﺸﯿﺪ و ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺷﻤﺸﯿﺮ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺻـﻮرت ﻏﯿـﺮ اﻧـﺴﺎﻧﯽ او ﻫـﺮ ﻟﺤﻈـﻪ‬
‫اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﮐﺎﻣﻞ ﻏﺮوب‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد اﯾﻦ ﻣﺮگ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯿﻨﺎ ﻫﻤﺴﺮ ﮔﺰﯾـﺪه ﺷـﺪه ي ﺟﺎﻧﺎﺗـﺎن ﺑـﻪ‬
‫ﯾﮑﺒﺎره آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎن ﻧﺎ ﺑﺎور ﻫﻤﺴﺮ ﺧﻮد از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫واﺗﯿﮑﺎن – روم‬
‫ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﻫﺎرﮐﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﯾﮑﯽ از دوﺳﺘﺎن ﺧﻮد زﯾﺮ ﺑﻘﻞ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎ ﻫﯿﺒﺖ ﺑﺰرﮔﯽ را ﮔﺮﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و او را ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﻠﯿﺴﺎي ﺑﺰرگ وارد ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﯾﮑﯽ از ﻃﻠﺒﻪ ﻫﺎي ﮐﻠﯿﺴﺎ ﺳﺮﯾﻊ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪ و ﺷﺮاﯾﻂ را ﺟﻮﯾﺎ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪b20a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ اﯾﻦ ﺷﺨﺺ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﭘﺎپ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨـﯿﻢ‪ .‬ﻟﻄﻔـﺎ ﻫـﺮ ﭼـﻪ‬‫ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ اوﻧﻮ ﺻﺪا ﮐﻨﯿﺪ وﮔﺮﻧﻪ او از دﺳﺖ ﺧﻮاﻫﺪ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺟﻠﺴﻪ ي ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺑﯿﻦ ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﺑﯿﻤﺎر ﮐﻪ ﭼﻨﺪ روزي ﺑﻮد ﺑﻪ ﻋﺎﻟﻢ‬
‫دﯾﻮاﻧﮕﺎن رﻓﺘﻪ و ﭘﺎپ واﺗﯿﮑﺎن و ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ اﺳﺘﺮس و اﺿﻄﺮاب ﺑـﺮاي ﺟﺎﻧﺎﺗـﺎن ﻫـﺎرﮐﺮ و‬
‫دوﺳﺖ ﻫﻤﺮاﻫﺶ ﺑﻼﺧﺮه ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ از اﻃﺎق اﻋﺘﺮاف ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮ ﺣﺎل زﻧﺪه‪ .‬ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ درﺧﺸﺎن و ﮔﯿﺮﻧﺪه ﺗﺮ از ﻫﻤﯿﺸﻪ و ﻫﻤﻪ وﻗﺖ‪ .‬اﺻـﻼ ﺑـﺴﯿﺎر‬
‫ﺟﻮان ﺗﺮ از اوﻧﯿﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﻨﺶ ﻧﺸﺎن ﻣﯿﺪاد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺟﺎن وﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺖ دﻗﺖ ﮐﻨـﺪ‬
‫اﻣﺎ اﮐﻨﻮن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ روي اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎره ي دﺳـﺖ ﭼـﭗ ون ﻫﻠـﺴﯿﻨﮓ اﻧﮕـﺸﺘﺮي ﺑـﺎ‬
‫ﺳﻨﮕﯽ درﺷﺖ و ﺑﯿﻀﯽ ﺷﮑﻞ ﮐﻪ روﯾﺶ ﺷﻤﺎﯾﻞ ﯾﮏ ﻣﺎر ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﯿﺼﺪ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﺗﺮﯾﻨﺴﯿﻞ واﻧﯿﺎ – ﻗﺼﺮ ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ‪.‬‬
‫ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ را ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﮐﺸﺖ و اﻧﮕﺸﺘﺮ او را ﺑﻪ دﺳـﺖ‬
‫ﮐﺮد ﺻﺎﺣﺐ ﻗﺪرﺗﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺷﺪ‪ .‬ﻗﺪرﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ او ﺳﻨﯽ ﺑﯽ ﭘﺎﯾـﺎن و ﯾـﺎ ﻃـﻮﻻﻧﯽ ﻣـﯽ داد‪.‬‬
‫ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ﮐﻪ ﺑﺎ دﻧﯿﺎي ﺟﺎدوﮔﺮان آﺷﻨﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ اﻧﮕﺸﺘﺮ روي ﺧﻮد‬
‫ﺳﻨﮓ ﺟﺎدو ﯾﺎ ﺳﻨﮓ ﻋﻤﺮ را ﺑﺎ ﺧﻮد دارد ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ آﻧﺮا ﻋﻤـﺮ ﻃـﻮﻻﻧﯽ ﻣـﯽ ﺑﺨـﺸﺪ اﻣـﺎ‬
‫ﻋﺠﯿﺐ ﺗﺮﯾﻦ اﺗﻔﺎق اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ي ﺧﻮد را از واﺗﯿﮑـﺎن‬
‫روم ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﯿﺎد ﺑﯿﺎورد‪ .‬اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺎﻣﺶ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭼﻪ ﺑﻮده‪ .‬آﯾﺎ ﺧﺎﻧﻮاده اي داﺷﺘﻪ و ﯾﺎ ﻧﻪ و در‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﻪ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﺮده اﺳﺖ؟ او ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺳﯿﺼﺪ ﺳﺎل ﺑﻮد ﮐـﻪ در ﺧـﺪﻣﺖ ﮐﻠﯿـﺴﺎ ﻫـﺎ و‬
‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواﯾﺎن آن ﺑﻮد و ﻫﺮﺟﺎي دﻧﯿﺎ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮدي ﭘﻠﯿﺪ و ﺷﺮور ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮐﺸﺖ و ﮐﺸﺘﺎر ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﭼﻮن ﯾﮏ ﺳﺎﯾﻪ ي ﺷﻮم دﻧﺒﺎﻟﺶ راه ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ﺗﺎ او را از ﺑﯿﻦ ﻣـﯽ ﺑـﺮد‪.‬‬
‫اﮐﻨﻮن ﺑﻌﺪ از ﺳﯿﺼﺪ ﺳﺎل ﮐﻠﯿﺴﺎي روم ﺑﻪ او ﺧﺒﺮ داده ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮدي ﺷـﺮﯾﺮ و ﺧـﻮن‬
‫آﺷﺎم در ﺗﺮﯾﻨﺴﯿﻞ واﻧﯿﺎ ﺑﻨﺎم ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ و ﻣـﺮدم اﯾـﻦ ﮐـﺸﻮر و ﺷـﻬﺮ را ﻋـﺎﺟﺰ‬
‫ﮐﺮده‪ .‬ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﺑﺪون ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺧﺎﻃﺮات ﮔﺬﺷﺘﻪ اش ﺑﻪ ﺗﺮﯾﻨﺴﯿﻞ واﻧﯿﺎ ﻣـﯽ‬
‫رود آﻧﺠﺎ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﻮاﻟﯿﻪ اي ﺑﻨﺎم ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻫﯿﺰاردز ﺳﯿﺼﺪ ﺳـﺎل‬
‫ﭘﯿﺶ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺪر ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ ﮐﻪ ﻣﺮدي ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻘﺪس ﺑﻮد ﺑﻪ واﺗﯿﮑﺎن ﻣﯽ رود و‬
‫ﺳﯽ روز ﻣﻌﺘﮑﻒ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﻌﺪ از ﺳﯽ روز از ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺗﺎ ﺑـﻪ ﮐﻨـﺖ ﻋﻤـﺮ دوﺑـﺎره‬
‫ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﺧﺪاوﻧﺪ اﯾﻦ دﻋﺎي او را ﻧﻤﯽ ﭘﺬﯾﺮد اﻣﺎ ﺷﯿﻄﺎن اﯾﻦ ﻗﺪرت را از ﺧﺪا ﻣـﯽ ﮔﯿـﺮد‪ .‬ﺑـﻪ‬
‫دارﮐﻮﻻ ﻋﻤﺮ ﻣﺠﺪد ﻣﯽ دﻫﺪ ﺑﻪ ﺷﺮط اﯾﻨﮑﻪ اﮔﺮ ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻧﺴﻞ ﺑﻌﺪ ﺧـﻮﻧﯽ ﺧـﻮد را از ﺑـﯿﻦ‬
‫ﻧﺒﺮد ﻋﻤﺮ ﺟﺎوﯾﺪان ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ و اﮔﺮ اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﺷﺮط اﻧﺠـﺎم ﮐـﺎر ﮔﺬﺷـﺘﻪ اش‬
‫ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻮن آﺷﺎﻣﯽ ﻋﻤﺮي اﺑﺪي ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪b21a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ در ﻣﺎﺟﺮاي ﺗﻌﻘﯿﺐ و ﮔﺮﯾﺰ دراﮐﻮﻻ ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮏ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن زﺧﻤﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد‬
‫و اﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ي ﻧﻮر ﻣﺎه ﺑﻪ ﯾﮏ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻣﺒﺪل ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ‪ .‬در دروﻧـﺶ ﺗـﺐ‬
‫ﻋﺠﯿﺒﯽ اﺳﺖ و رگ ﻫﺎ و ﭘﻮﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ در ﺣﺎل ورم ﮐﺮدن اﺳﺖ‪ .‬ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ از ﮔﻮﺷـﻪ‬
‫ي ﻗﺼﺮ داره ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻣﯽ آﯾﺪ‪.‬‬
‫ اوه ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ‪ .‬ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ‪ .‬ﭘﺴﺮ ﺑﺪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي اﯾﻦ ﻧﯿﺮﻧﮓ ﺻﻠﯿﺐ ﻧﻘﺮه آب ﻣﻘﺪس و ﺧﻨﺠـﺮ‬‫در ﻗﻠﺐ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﮐﺎرﮔﺮه؟ اوه ﮐﻮﭼﻮﻟﻮي ﺑﯿﭽﺎره ي ﻣﻦ‪ .‬ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺘﺮﺳﯽ اﯾﻦ ﺗﺤﺴﯿﻦ‬
‫ﺑﺮ اﻧﮕﯿﺰه‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷـﻮم ﻣـﯽ ﺗـﻮاﻧﻢ ﺻـﺪاي ﺿـﺮﺑﺎن‬
‫ﻗﻠﺒﺶ را از ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮي اش ﺑﺸﻨﻮم اﻣﺎ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ در ﻣﻮرد ﺗﻮ اﯾﻨﻄﻮر ﻧﯿـﺴﺖ‪ .‬ﮔﺎﺑﺮﯾـﻞ‬
‫اﮔﺮ ﺗﻮ ﻗﻮل ﺑﺪﻫﯽ اون اﻧﮕﺸﺘﺮ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﯽ و از ﻣﻦ اﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش‬
‫ﺑﺎﻫﺎت ﮐﺎري ﻧﺪارم و ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﺧﺎﻃﺮات ﻧﻨﮕﯿﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ات را ﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﻢ‪.‬‬
‫ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﺑﻪ اﻧﮕﺸﺘﺮ روي دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧـﺪاﺧﺖ‪ .‬اﻧﮕـﺸﺘﺮي ﮐـﻪ ﻫﺮﮔـﺰ ﻧﻤـﯽ‬
‫داﻧﺴﺖ از ﮐﺠﺎ آﻣﺪه و اﯾﻦ اﺳﻢ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮاﯾﺶ آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﻌﻀﯽ ﺧﺎﻃﺮات ﺑﻬﺘﺮه ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﯿﺎد آدم ﻧﯿﺎد‪.‬‬‫ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ از ﻣﺨﻔﯽ ﮔﺎﻫﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﯿﺮﻫﻨﺶ را درﯾﺪ و در زﯾﺮ‬
‫ﻧﻮر ﻣﺎه ﺑﻪ ﯾﮏ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪ .‬در ﺻﻮرت ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ ﺗﺮس ﻣﻮج ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫ اوه ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ‪ .‬ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮدي ﮐﻪ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﺷﺪه اي‪ .‬ﺑﺒﯿﻦ‪) .‬ﮐﻨﺖ دﺳﺖ در رداﯾﺶ ﮐﺮد(‬‫ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ دارو ﻣﺪاواي ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ را دارم‪ .‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪﻫﻢ ﺗﺎ درﻣﺎن‬
‫ﺑﺸﻮي ﮐﺎﻓﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﯾﯽ‪.‬‬
‫وﻟﯽ ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه ﺑﻮد ﭼﻮن ﮔﻤﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن وﺣﺸﯽ ﺗﺮ از آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ‬
‫اﺻﻼ ﮐﻼم او را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺸﻮد‪ .‬ﮐﻨﺖ ﻫﻢ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺧﻔﺎش ﺑﺰرگ و ﺗـﺮس آور ﺗﺒـﺪﯾﻞ ﺷـﺪ و‬
‫ﺟﻨﮓ ﺧﻮﻧﯿﻦ ﺷﺮوع ﺷﺪ‪.‬‬
‫دو ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﭘﺎﯾﺎن ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻔﺮﯾﻦ ﮐﻨﺖ دارﮐﻮﻻ ﭘﺎﯾﺎن ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑـﻮد و ﭘـﯿﺶ‬
‫ﮔﻮﯾﯽ ﻫﺎي ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮏ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻣﺤﻘﻖ ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﺧﺴﺘﻪ و‬
‫درﻣﺎﻧﺪه ﺑﺪون ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻟﺒﺎس ﺑﺮ ﺗﻦ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪن ﻣﺎه زﯾﺮ اﺑﺮﻫـﺎ ﻫﯿﺒﺘـﯽ‬
‫اﻧﺴﺎﻧﯽ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﯿﻢ ﻻﺷﻪ ي ﮐﻨـﺖ دراﮐـﻮﻻ ﻗـﺪم ﻣـﯽ زد‪ .‬از ﺟﯿـﺐ رداي او‬
‫ﻣﻌﺠﻮن را ﺑﯿﺮون آورد و آﺷﺎﻣﯿﺪ‪.‬‬
‫دوﯾﺴﺖ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ‪ .‬ﻗﻠﻌﻪ ي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪.‬‬
‫ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻦ ﻣﺠﺪد ﮐﻨﺖ دراﮐﻮﻻ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﮐﻠﯿﺴﺎ رﻓﺖ و اﻋﺘﺮاﻓﺎت ﺧـﻮد‬
‫را ﺗﺴﻠﯿﻢ ﮐﺮد‪ .‬او اﮐﻨﻮن ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺎ روﺣﯽ آزاد از ﮔﻨﺎه ﺑـﻪ ﺳـﺮاغ دﻧﯿـﺎي وﺣـﺸﯽ رﻓـﺖ و‬
‫اﻓﺘﺨﺎر آﻓﺮﯾﻨﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪b22a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺳﺎﻟﻬﺎ و ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻧﺎم ﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ از او در ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻪ او ﻣﯽ دادﻧﺪ‪ .‬او اﮐﻨـﻮن‬
‫رد ﯾﮏ ﮔﻠﻪ ي ﺑﺰرگ از ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ را در ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﻣﺎدري ﺧﻮد ﯾﻌﻨﯽ اﻧﮕﻠـﺴﺘﺎن ﻣـﯽ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﺑﺰرگ و ﻣﺨﻮﻓﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ راه ﺧﺮوج از آن ﭼﻨﺪان ﺳﺨﺖ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﮔﻠﻪ ي ﺑﺰرگ ﮔـﺮگ‬
‫اﻧﺴﺎن ﻫﺎ در ﻫﺮ ﻣﺴﯿﺮي از ﺟﻨﮕﻞ ﮐﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ آﻧﺠﺎ را ﺻﺎف و ردي ﻋﻈﯿﻢ از ﺧـﻮد ﺑـﻪ‬
‫ﺟﺎي ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و اﯾﻦ ﺑﺮاي ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ در آن ﺟﻨﮕـﻞ ﻣـﺴﯿﺮ ﺧـﻮد را ﮔـﻢ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد ﺧﻮب ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎزه از ﺟﻨﮕﻞ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮد ﻗﺼﺮي ﺑﺰرگ و ﺟﺎدوﯾﯽ‬
‫ﻣﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﺑﯽ ﺷﮏ اﯾﻨﺠﺎ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﻓﺴﺎﻧﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﻣـﻮرد آن ﭼﯿﺰﻫـﺎﯾﯽ ﻣـﯽ‬
‫ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﮐﻨﺪ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎﻧﯽ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﭘﺴﺮ ﺟﻮاﻧﯽ را ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ او ﻣﯽ آﯾﺪ‪ .‬اﺳﻠﺤﻪ اش را ﺑﺎ آراﻣﺶ از ﺟﯿﺒﺶ ﺑﯿﺮون آورد‪ .‬ﮔﻠﻮﻟﻪ اي ﻧﻘﺮه اي در آن‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ و ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻣـﯽ ﺧﻮاﺳـﺖ ﺑـﺮ ﺳـﺮ او ﭘـﺮد‬
‫ﺷﻠﯿﮏ ﮐﺮد‪ .‬و ﻫﯿﺒﺖ ﺑﺰرگ روي زﻣﯿﻦ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺴﺮ ﺟﻮان ﺧﻮﻧﯽ آﻟﻮد ﺑﺎ ﺑﺎزوي درﯾـﺪه‬
‫ﺷﺪه‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﯿﺎﺳﺘﺪ اﻣﺎ دوﺑﺎره اﻓﺘﺎد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻃﺮف ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﮔﺮﻓﺖ اﻣـﺎ‬
‫دﯾﮕﺮ ﻧﺎﯾﯽ در ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﭘﺲ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﺪ‪ .‬ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﺟﻠﻮي دﯾﺪﮔﺎن او را ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﻧﻮر ﻣﺎه ﮔﺮﻓﺖ و ﺷﺮوع ﮐﺮد ‪...‬‬
‫***‬
‫ﺳﻪ روز ﺑﻌﺪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ دوﺑﺎره ﺳﺮاغ دوﺳﺖ ﺟﺪﯾﺪ ﺧﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮم را در ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮدات اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﺑﻮدم و ﮔﻤﺎن ﻧﮑﻨﻢ اﯾﻦ دﺷﻤﻦ ﺗﻮ ﯾﻌﻨﯽ‬‫ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺪﺗﺮ از آﻧﻬﺎ دﯾﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﺪﺗﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ‪ .‬ﻣﯽ داﻧﻢ ﮐﻪ دارم ازت ﺗﻘﺎﺿﺎي ﻏﯿـﺮ ﻣﻌﻘـﻮﻟﯽ ﻣـﯽ‬‫ﮐﻨﻢ و ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻨﻮ ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷـﻨﺎﺧﺘﯽ‬
‫ﮐﻪ از ﺗﻮ دارم و ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ي دل ﭘﺎﮐﺖ از ﺗﻮ درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ ﮐﻨـﯽ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﯿﺶ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻣﺨﻔﯽ ﮔﺎه ﺟﯿﻨﯽ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ‪ .‬اﻣﺎ ﯾـﮏ ﻣـﺸﮑﻞ وﺟـﻮد‬
‫داره و اون اﯾﻨﮑﻪ اﮔﺮ ﻣﻦ ﺗﺎ ﺳﻪ اﻟﯽ ﭼﻬﺎر دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻟﺮد وﻟـﺪه ﻣـﻮرت‬
‫ﺗﻌﯿﻦ ﮐﺮده ﻧﺮوم ﺟﯿﻨﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﻣﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﭼﻨﺪان ﻧـﺪارم دوﺳـﺖ ﻣـﻦ اﮔـﻪ ﻣـﯽ‬
‫ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﻤﮑﯽ ﮐﻨﯽ دﺳﺖ ﻣﻨﻮ ﺑﮕﯿﺮ‪.‬‬

‫‪b23a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻌﺒﻪ ي ﮐﻮﭼـﮏ و دراز روي ﻃﺎﻗﭽـﻪ ي ﺧﺎﻧـﻪ اش‬
‫رﻓﺖ و از آن ﭼﻮب ﺳﺎﺣﺮي ﺧﻮد را ﺑﯿﺮون آورد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﮐﻪ از او داﺷﺖ‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﻧﮑﺮد‪ .‬ون ﺑﺎ ﮔﺮﻓﺘﻦ دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ دور دﺳﺖ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ او آﭘﺎرات ﮐﺮد‪.‬‬
‫دور ﺗﺎ دور آﻧﻬﺎ را ﺳﺎﺣﺮه ﻫﺎﯾﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﻟﺒﺎس ﺳﯿﺎه و ﻣﻮﺟﻮدات اﻫﺮﯾﻤﻨـﯽ ﭼـﻮن ﻗـﻮل‬
‫ﻫﺎي ﮐﻮﻫﺴﺘﺎن و ﺟﻦ ﻫﺎي ﺷﺮور ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در اﻧﺘﻬﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺧﺴﺘﻪ در‬
‫رداي ﺳﯿﺎه ﺧﻮد اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﻼﺧﺮه آﻣﺪي ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ؟‬‫ ﺧﻮب ﺣﺘﻤﺎ ﺗﻮﻗﻊ داري در ازاي ﺟﻮن ﺗﻮ اون دوﺳﺖ دﺧﺘﺮت رو آزاد ﮐﻨﻢ ﻫـﺎ؟ ﺧـﻮب‬‫ﻧﻪ‪ .‬ﻣﻦ اﯾﻨﮑﺎر رو ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﭼﺮا؟ اول ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﻣﻦ اﺻﻼ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑـﻪ ﻗـﻮل‬
‫ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ دﻫﻢ وﻓﺎدار ﻧﯿﺴﺘﻢ دوم ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ او ﺧﺎﻧﻮاده اش ﺧﻮاه ﻧﺎﺧﻮاه ﺑـﻪ‬
‫زودي ﮐﺸﺘﻪ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ و ﺳﻮم ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ دوﺳﺖ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬در ﻣﻮرد اوﻣﺪﻧﺖ ﺑـﻪ‬
‫اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ اوج ﺣﻤﺎﻗﺘﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮو ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧـﻮدت آوردي‬
‫ﻫﺎ؟‬
‫ ﭘﺲ اون ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت اﺣﻤﻘﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﯽ؟ اﻣـﺎ ﻫـﺮي اﯾـﻦ ﮐـﻪ‬‫ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﻔﺮت اﻧﮕﯿﺰ ﺗﺮ و ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺮﺣﻢ ﺗﺮ از اوﻧﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ‪.‬‬
‫ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﮔﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ آﻧﻘﺪر ﭼﺎﺑﮑﯽ داﺷﺖ ﮐـﻪ ﻫﻤـﻪ ي ﺣﺎﺿـﺮان اﻧﮕـﺸﺖ ﺑـﻪ دﻫـﻦ‬
‫ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬در آن واﺣﺪ ﻫﻢ ﭼﻮﺑﺶ و ﻫﻢ اﺳﻠﺤﻪ اي ﻋﺠﯿﺐ از ﺟﯿﺒﺶ ﺑﯿﺮون آورد ﺑـﺎ ﭼـﻮب‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي اش ﻃﻠﺴﻢ را ﻟﺮزاد و ﻣﺴﯿﺮش را ﻣﻨﺤﺮف ﮐﺮد و ﺑﺎ ﯾﮏ ﭼﺮﺧﺶ ﺑﺎ ﻣﺴﻠﺴﻞ ﺧﻮد‬
‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮔﺸﺘﻦ و ﺷﻠﯿﮏ ﮐﺮدن ﮐﺮد‪ .‬از زﯾﺮ دﻧﺪان ﻫﺎي ﺑﻬﻢ ﻓﺸﺮده اش ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﺗﻮ ﺑﺮو! ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﺑﺮو‪.‬‬‫ﺑﺎ ﭼﺮخ ﺑﻌﺪي ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ دﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﻏﯿﺐ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺳﯿﻞ ﻣﻮﺟﻮدات اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ او ﺳﺮازﯾﺮ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ در ﺣﺎل ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﺪن ﺑﻮد و داﻣﺒﻠﺪور ﺣﺪس زد ﮐﻪ زﻣﺎن ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ اﺳﺖ و‬
‫ﭼﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ! زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ از ﺧﺎﻃﺮات ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺑﺎ ﭘﯿﮑﺮ ﺿـﻌﯿﻒ و ﺑـﯽ ﺣﺮﮐـﺖ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد روﺑﺮو ﺷﺪ‪ .‬روي ﺻﻮرت آرام ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻧﻮﻋﯽ از ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗـﺸﮑﯿﻞ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻟﺒﺨﻨـﺪي‬
‫ﺟﻨﺘﻠﻤﻨﺪاﻧﻪ و ﻧﺠﯿﺐ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي زﯾﺒﺎ ﺑﺪرﻗﻪ ي ﻣﺮد ﻣﺮده ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﺘﺎﺑﯽ‬
‫ﮐﻮﭼﮏ ﮐﻪ روي ﺷﯿﺮازه ي آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﮑﺘﻮب را از ﺟﯿﺐ رداﯾـﺶ ﺑﯿـﺮون آورد و‬
‫اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺻﻔﺤﻪ اي از آﻧﺮا ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن ﮐﺮد‪:‬‬

‫‪b24a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ آري ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﻣﺮدان ﺧﺪا اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ زﻧﺪﮔﯽ را ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﻣﻘﺎم واﻻ ﺗﺮك ﻣـﯽ ﮔﻮﯾﻨـﺪ‪ .‬ﺑـﺎ‬‫ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺐ و ﺧﺎﻃﺮاﺗﯽ ﻧﯿﮑﻮ‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ از ﻧﻮادر ﻣﻮاﻗﻌﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور اﺷﮏ ﻣﯽ رﯾﺨﺖ‪ .‬ﺟﻠﻮ رﻓﺖ دﺳـﺘﺎﻧﺶ را ﺑـﺎز‬
‫ﮐﺮد و ﭘﯿﮑﺮ ﭼﺮوﮐﯿﺪه و ﻧﺤﯿﻒ ﭘﯿﺮﻣﺮد را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮد‪.‬‬
‫***‬
‫دو ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ .‬ﺟﺸﻦ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ در ﺑﺎرو‬
‫ﺳﮑﻮت ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺣﺎﮐﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در ﻫﻤﯿﻦ ﺣﯿﻦ آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠـﺪور آروم در را ﺑـﺎز ﮐـﺮد و وارد‬
‫اﻃﺎق ﺷﺪ‪ .‬ﺷﻨﻠﺶ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺧﯿﺲ ﺑﻮد و از ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﻗﻄﺮات ﺑﺎران ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﭼﻮﺑﯿﻦ ﮐﻒ ﺑﺎرو ﻣﯽ‬
‫ﭼﮑﯿﺪ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﺳﮑﻮت را ﺷﮑﺴﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﯾﮏ ﭼﯿﺰ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮم‪ .‬ﭼﺮا؟ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت اﯾﻨﻘﺪر ﺿﻌﯿﻒ ﺑﺎﺷﺪ‬‫و ﺑﻪ ﻗﻮل ﺟﯿﻨﯽ ﻣﺮده ﺧﻮره ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﺮﯾﺾ ﺷﺪه‪ .‬ﺑﺮاي ﭼﯽ؟‬
‫ ﺳﺮداب روح رﯾﻤﻮس!!!‬‫ﻫﻤﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﺧﺴﺘﻪ ي داﻣﺒﻠﺪور ﺟﻮان ﮐﻪ در آﺳﺘﺎﻧﻪ ي در ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‬
‫ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﺮداب روح؟‬‫داﻣﺒﻠﺪور در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺷﻨﻞ ﺧﯿﺴﺶ را ﺗﮑﺎن ﺑﺪﻫﺪ روي اوﻟﯿﻦ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸـﺴﺖ و‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻠﻪ ﺳﺮداب روح ﻣﺮﯾﻀﯽ اوﺳﺖ‪.‬‬‫ اﻣﺎ ﺳﺮداب روح دﯾﮕﻪ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﺳﺮداب روح ﻣﺮﯾﻀﯽ اوﺳﺖ؟‬‫ ﺳﺮداب روح ﯾﮏ اﺻﻄﻼح ﺑﺴﯿﺎر ﻗﺪﯾﻤﯽ و ﮐﻢ ﮐﺎرﺑﺮد اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﻪ ﻧـﻮﻋﯽ ﺑﯿﻤـﺎري روﺣـﯽ‬‫اﻃﻼق ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ در آن ﺑﯿﻤﺎر دﭼﺎر ﻧﻮﻋﯽ ﺷﮑﻨﺠﻪ ي ﻣﺪوام ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮر ﺗﮑـﻪ‬
‫ﺗﮑﻪ ﮐﺮدن ﺗﺪرﯾﺠﯽ ﯾﮏ ﺷﺨﺺ‪ .‬اﯾﻦ روﻧﺪ در ﻣﻮرد روح ﯾﮏ ﻧﻔﺮ آﻧﻘﺪر اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺪ ﮐﻪ‬
‫روح ﮐﻪ ﻧﻤﺎد ﺷﺨﺼﯿﺖ آن ﻃﺮف اﺳﺖ وارد ﺳﺮداب روح ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺸﻪ ﮔﻔـﺖ‬
‫ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ي ﻓﺮﯾﺰ ﯾﺎ ﯾـﺦ در اﯾـﻦ اﺻـﻄﻼح ﺑﺮﺳـﺪ‬
‫اﻣﯿﺪي ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺘﺶ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﺎي ﺟﻤﻊ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﯾـﮏ ﻧﻔـﺮ از آﻧﻬـﺎ ﻫـﻢ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮر او ﻧﺸﺪه و ﭘﯽ ﺑﺮد ﺑﺮاي ﭼﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اي ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد اﯾﻦ اﺻـﻄﻼح را‬
‫ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪﻫﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ و ﻣﻮدﺑﺎﻧﻪ ﯾﮑﯽ از ﺟﺎم ﻫﺎي روي ﻣﯿﺰ را ﺑﺮداﺷﺖ‪.‬‬

‫‪b25a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ ﻓﺮﺿﺎً ﮐﻪ اﯾﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬آﯾﺎ واﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ از اﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ي ﻓﺮﯾـﺰ‬‫ﺑﮕﺮﯾﺰه؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور آرام ﺟﺎﻣﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻫﻤﻪ ي ﺟﻮاﻧﺐ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺟﻮاب اﯾﻦ ﺳﻮال را دﯾﮕﺮ ﺑﺎﯾﺪ در ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد‪.‬‬‫ اﻣﺎ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد؟ ﻣـﺎ ﺗـﺎ ﮐـﯽ ﺑﺎﯾـﺪ دﻧﺒـﺎل ﻫـﺮي ﭘـﺎﺗﺮي‬‫ﺑﮕﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ و ﻫﺮ ﻣﮑﺎن ﺳﻌﯽ داره ﺧﻮدش رو از ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ ﻫﺎ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻨﻪ؟‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺟﺎم ﻣﺸﺮوﺑﺶ را ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ﺑﻪ ﻣﺸﺮوب داﺧﻠﺶ ﻧﮕﺎه اﻧـﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺻـﻮرﺗﺶ ﻏﻤﻨـﺎك‬
‫درﻫﻢ رﻓﺖ و ﻟﺐ ﻫﺎي را ورﭼﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺧﻮدش را از ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎﻫﺎ دور ﮐﻨﻪ؟ ﻫﺎ؟‬‫ﻟﺤﻦ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺻﺒﻮر ﮐﻤﯽ زﻣﺨﺖ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ؟‬
‫ ﺧﻮب ﺑﮕﺬارﯾﺪ راﻫﻨﻤﺎﯾﯿﺘﻮن ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻫﺮﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ او ﻣﯿـﺸﺪه از ﺑـﯿﻦ رﻓﺘـﻪ‪ .‬ﭘـﺪر و‬‫ﻣﺎدرش‪ .‬آﯾﻨﺪه اش‪ .‬ﺳﯿﺮﯾﻮس ﭘﺪرﺧﻮاﻧﺪه اش‪ .‬ﻋﺸﻘﺶ و ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﯿﺶ ﯾﮑﯽ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ‬
‫دوﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺮم وﻓﺎدار ﻣﺎﻧﺪن ﺑﻪ او ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ از ﺟﻤﻊ ﻓﻨﺎ ﻧﺎﭘـﺬﯾﺮان ﺧـﺎرج‬
‫ﺷﺪ و زﻧﺪﮔﯽ را ﺑﺪرود ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺧﻮب ﺳﻮال اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﺮا اون ﺧﻮدش رو از ﻣﺎ دور ﻣﯽ ﮐﻨـﻪ؟‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﭼﻮن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻫﺮﮐﺲ ﺑﺎ او ﺑﺎﺷﻪ دﭼﺎر اﯾﻦ ﻧﻔﺮﯾﻦ ﮔﺮه‬
‫ﺧﻮرده در زﻧﺪﮔﯽ اش ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﮑﻮت ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮ ﺧﻮد و ﻟﺤﻨﺶ ﺗﺴﻠﻂ ﯾﺎﺑﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ در ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﯿﻢ ﺟﻮاب اﯾﻦ ﺳﻮال رو؟ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺿـﺎرب روح‬‫ﮐﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ در ﮐﻞ ﺟﻬﺎن ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ اوﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺿﺎرب روح! اوه ﺧﺪاي ﻣﻦ ﯾﻌﻨﯽ او ﯾﮏ ﺿﺎرب روح اﺳﺖ؟‬‫ﺗﺎﻧﮑﺲ در ﻣﯿﺎن ﺟﯿﻎ ﺟﯿﻎ ﻫﺎﯾﺶ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺑﻠﻪ ﻧﯿﻤﻔﺮودا‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ ذاﺗﯽ و ﻣﻮروﺛﯽ‪ .‬ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣـﯽ آورم‬‫ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﻣﺎه اﺳﺖ ﮐﻪ اون اﯾﻦ ﻗﺪرت را ﺑﻪ دﺳﺖ آورده و اﮔـﺮ اﯾـﻦ ﻗـﺪرﺗﺶ ﻫﺮﭼـﻪ‬
‫ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﮐﻨﺘﺮل ﻧﺸﻮد‪...‬‬
‫ﺳﮑﻮت ﻣﺮﮔﺒﺎري ﮐﻞ ﺧﺎﻧﻪ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ و اﯾﻦ ﺿﺎرب روح ﭼﯿﺴﺖ و ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﺪ اﮔﺮ‪ ...‬اﮔـﺮ ﺳـﺮﯾﻌﺘﺮ ‪ ...‬ﭼـﯽ آﻫـﺎ ﮐﻨﺘـﺮل‬‫ﻧﺸﻮد؟‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺟﻮﯾﺪه ﺟﻮﯾﺪه اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت را ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور از ﭘﺎﺳﺦ دادن ﻃﻔﺮه رﻓﺖ و ﺑﻪ ﺟﺎﯾﺶ رﯾﻤﻮس آرام ﭘﺎﺳﺦ داد‪.‬‬

‫‪b26a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ ﺿﺎرب روح ﺷﺨﺼﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ در ﻣﻮاﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﻞ دارد ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ و ﺟﺎدو ﻫﺎﯾﺶ‬‫را ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺗﺮﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﺸﺮي ﻣﺨﻠﻮط ﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﺷﺨﺺ ﺿﺎرب‬
‫ﻗﺪرت اﯾﻨﺮا ﻣﯽ دﻫﺪ ﺗﺎ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ روح ﺧﻮد را از ﺟﺴﻢ ﺟﺪا ﮐﻨﺪ و ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺗﻠﻔﯿﻘﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺗﺮﯾﻦ ﺿﺮﺑﻪ را ﺑﻪ ﯾﮏ ﺷﺨﺺ وارد ﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺿﺮﺑﻪ ي روح آﻧﻘﺪر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ‬
‫ﻣﻬﻠﮏ و ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﮑﺮ ﺷﺨﺺ ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪ را ﻣﺘﻼﺷﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﺲ اون ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﻫﻮﻟﻨﺎﮐﯽ ﮐﻪ ﻋﻠﯿﻪ وﻟﺪه ﻣـﻮرت ﺑﮑـﺎر ﺑـﺮد و ﯾـﺎ ﻃﻠـﺴﻢ ﺧﻠـﻊ‬‫ﺳﻼﺣﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اون ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻣﺮده ﺧﻮر و ﻣﻦ را از ﺟﺎ ﮐﻨﺪ از ﻫﻤﯿﻦ ﻧﻮع ﺑﻮده اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻫﺎ؟‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ و دور ﺗﺎ دور ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﮔﺮدﯾﺪ‪.‬‬
‫ﻓﻘﻂ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺳﺮ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﺶ را ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن اﻋﺘﺮاض ﮐﻨﺎن ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ اﻣﺎ ﻫﻤﻪ ي اﯾﻨﻬﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﻋﺎﻟﯿﻪ‪ .‬ﮐﯿﻪ ﮐﻪ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺗﺎ اﯾـﻦ‬‫ﺣﺪ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻪ؟‬
‫ ﻧﻪ ﻫﺮﮔﺰ )رﯾﻤﻮس ﻓﺮﯾﺎد زد( ﺗﻤﺎم ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ از اﯾﻦ ﻗﺪرت ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻏﯿﺮ ﻣـﻮروﺛﯽ و ﻏﯿـﺮ‬‫ﻣﺎدر زادي ﺑﻬﺮه ﻣﻨﺪ ﺷﺪه اﻧﺪ و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ اﯾﻦ ﻧﯿﺮو را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﺮده‬
‫اﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ اﻃﻼع ﭼﻨﺪاﻧﯽ در ﻣﻮرد ﻧﺪارم اﻣﺎ ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﻫـﺮ ﺑـﺎر ﺧـﺎرج و وارد‬
‫ﺷﺪن روح ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ دﻫﻢ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺻﻮرت ﻣﯿﮕﯿﺮه ﭼﻨﺎن ﺿﺮﺑﻪ ي ﻣﻬﻠﮑﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ‬
‫ﺷﺨﺺ ﺿﺎرب وارد ﻣﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ اوﻧﻮ از ﭘﺎي در ﻣﯿﺎره‪ .‬و ﺑﺎ اﯾﻦ اوﺻﺎف اﺻـﻼ ﻣﺘﻮﺟـﻪ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺷﻮم ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﯾﮏ ﻣﺎه ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﯾـﻦ ﻗـﺪرت را ﭘﯿـﺪا ﮐـﺮده‬
‫ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﻨﻮز زﻧﺪه ﺑﺎﺷﺪ؟‬
‫ اون ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ اون ﺷﺐ ﺗﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯿﺰي از ﻣﺮده ﻫﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬‫ﻫﻤﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪ .‬رون وﯾﺰﻟﯽ داﺷﺖ آرام از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ آﻣﺪ‪ .‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻤﺎم ﻣـﺪت ﺑـﺎﻻي‬
‫ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮده و ﺣﺮف ﻫﺎ را ﮔﻮش ﻣﯽ ﮐﺮده‪.‬‬
‫ اﻣﺎ اﯾﻦ ﻫﻨﻮز ﺟﻮاب ﺳﻮال ﻣﻦ ﻧﺸﺪ؟ آﻟﺒﻮس؟ ﺗﻮ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ؟‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬اﻧﻘﻼب درون‪.1‬‬

‫‪ -1‬اﻧﻘﻼب درون زﻣﺎﻧﯽ رخ ﻣﯽ دﻫﺪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺷﺨﺺ رﻣﯿﺪه از ﻫﺮﺟﺎ و ﻫﺮﮐﺲ‪ ،‬ﺑﯽ ﻋﺸﻖ ﺑﯽ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﯽ ﻧﻔﺮت و ﮐﯿﻨﻪ و ﻓﻘﻂ و‬
‫ﻓﻘﻂ ﺧﺸﻢ و ﺧﺸﻢ دﻧﺒﺎل ﻫﺪف ﻣﺸﺨﺼﯽ ﻣﯽ رود‪ .‬در درون اﯾﻦ ﺷﺨﺺ ﺗﻬﯽ ﺷﺪه ﻣﺎده اي ﺗﺮﺷﺢ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ او را ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ ﺗﺮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫‪b27a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﺸﺘﻢ‪ :‬دو ﻫﺪﯾﻪ‬
‫ﺻﺪاي زوزه ي ﺑﺎد‪ ،‬ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺎران و ﻣﻬﺘﺎب در آﺳﻤﺎن ﺟﻮي ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮﺟﻮد آورده ﺑﻮد‪ .‬دو‬
‫ﺳﺎﯾﻪ‪ ،‬دو ﻣﺮد در ﺣﺎل ﻗﺪم زدن در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﮐﻮﭼﻪ اي ﻣﺘﺮوك ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﺎﻫﯽ از ﺳﺮﻣﺎ ﻣﯽ‬
‫ﻧﺎﻟﯿﺪﻧﺪ و ﮔﺎﻫﯽ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﯽ ﻣﻀﻄﺮﺑﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد رد و ﺑﺪل ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﮕﯽ ﻻﻏﺮ اﻧﺪام و‬
‫ﺳﯿﺎه در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﯿﺲ ﮐﻮﭼﻪ را ﺑﻮ ﻣﯽ ﮐـﺸﯿﺪ ﺑـﯽ ﻫـﺪف دﻧﺒـﺎل آن دو ﻣـﺮد راه‬
‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﮐﻪ ﻧﻘﺸﻪ ات ﻋﻤﻠﯽ اﺳﺖ و ﺟﻮاب ﻣﯽ ده؟‬‫ﻣﺮد ﮐﻮﺗﺎه ﻗﺪ ﻏﺮوﻟﻨﺪي ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺨﺎر دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﯿﺮون داد‪:‬‬
‫ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﺰار ﺑﺎر ﭘﺮﺳﯿﺪي و از ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻦ ﭘﺎﺳﺦ را ﺷﻨﯿﺪي‪ .‬آره‪ .‬آره‪ .‬ﺣﺘﻤﺎ ﻋﻤﻠﯽ‬‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﭘﯿﺘﺮ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ در ذﻫـﻦ ﻟـﺮد ﺳـﯿﺎه ﭼـﻪ ﻣـﯽ‬‫ﮔﺬرد‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻫﺮ ﻋﻤﻠﯽ ﺧﺎرج از ﻓﺮﻣﺎن اون ﻣﻤﮑﻨـﻪ ﻋﻮاﻗـﺐ ﺑـﺪي داﺷـﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﻫﺮ ﮐﺎري‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎٌ از اﯾﻦ دو ﺗﺎ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯽ آﯾﺪ‪.‬‬‫ اﻣﺎ اﮔﻪ ﺧﻮدش ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﮑﻨﻪ؟ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ دﻟﯿﻠﯽ وﺟﻮد داره‪.‬‬‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻣﺎﯾﮏ! ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺳﺮش آﻧﻘﺪر ﺷـﻠﻮغ اﺳـﺖ ﮐـﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ ﻣـﻮاردي اﯾﻨﻘـﺪر‬‫ﮐﻮﭼﮏ را اﺻﻼ در ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ آورد‪ .‬اﻣﺎ‪ .‬اﻣﺎ اﮔﺮ ﻣـﺎ اﯾـﻦ ﻧﻘـﺸﻪ را ﻋﻤﻠـﯽ ﮐﻨـﯿﻢ‬
‫اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺑﻬﺘﺮي در ذﻫﻦ او ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﭼﻄﻮر ﺑﮕﻢ‪ .‬ﯾﻪ ﻧﻮع ﭘﯿﺸﮑﺶ ﯾﻪ‬
‫ﻧﻮع ﻫﺪﯾﻪ‪ .‬ﻫﺎ؟‬
‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪.‬‬‫ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ درﺳﺖ ﻣﯿﺸﻪ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻬـﺖ ﻣـﯽ ﮔـﻮﯾﻢ را‬‫اﻧﺠﺎم ﺑﺪه‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ و ﻣﺮﻣﻮز ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻪ راﻫﺸﺎن اداﻣﻪ دادﻧﺪ‪.‬‬
‫ اﻻن دارﯾﻢ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ رﯾﻢ؟‬‫ دﯾﮕﻪ زﯾﺎد دور ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﯿﺴﺖ ﻣﺘﺮ دﯾﮕـﻪ‪ ....‬اوه آره‪ .‬ﺗـﻮ ﻫﻤـﻮن ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن‬‫روﺑﺮوﯾﯽ‪.‬‬

‫‪b 1a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻣﺎﯾﮏ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ روﺑﺮو اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﺎﺧﺘﻨﻤﺎﻧﯽ وﯾﺮان و ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﺰرگ را دﯾﺪ‪.‬‬
‫ اوﻧﺠﺎ ﻗﺮاره ﭼﯽ رو ﯾﺎ ﮐﯽ رو ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ؟‬‫ ﻫﯿﭽﯽ اﺣﻤﻖ ﺟﺎن‪ .‬ﻣﻦ اوﻧﺠﺎ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻢ را ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮدم‪ .‬ﭼﯿـﺰي ﮐـﻪ‬‫ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ از ﺷﻨﯿﺪﻧﺶ ﺳﺮازﭘﺎ ﻧﺨﻮاﻫﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭼﯽ؟ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي؟‬‫ ﯾﮏ ﮐﻠﯿﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺎص‪.‬‬‫ ﯾﮏ ﮐﻠﯿﺪ؟؟؟‬‫ آه ‪ ....‬آره ﺧﻨﮕﻪ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﻫﯿﭽﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﻧﻤﯽ آﯾﺪ؟‬‫ ﻧﻪ ‪ ....‬ﻧﻢ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ‪ ...‬آﺧﺦ ﺧﻪ ﮐﻠﯿﺪ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟‬‫ ﯾﺎدت رﻓﺖ ﺳﻪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﻌﺪ از اون اﻓﺘﻀﺎح ﺗﻮي ﺟـﺎم ﺟﻬـﺎﻧﯽ و ﺑﻌـﺪ ﻣـﺮدن‬‫ﺑﺎرﺗﯽ ﮐﺮوچ ﯾﮑﯽ ﺷﺎه ﮐﻠﯿﺪ اﻃﺎق اﺳﺮار را دزدﯾﺪ؟‬
‫ ﺧﻮب آﻫﺎ ‪ ...‬آره آره‪ .‬ﻧﮑﻨﻪ ﺗﻮ اوﻧﻮ ﮐﺶ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدي ﻫﺎ؟‬‫ ﺧﻮب ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ‪ .‬وﻗﺘﯽ اوﻧﺮوز ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﯾﻌﻨﯽ درﺳﺖ روز آﺧﺮﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ي ﺗﺮي‬‫وﯾﺰاردز در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻓﺎج رو ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ و ﻫﻮﻟﻨﺎك دﯾﺪم ﮐﻪ وارد ﻗﺴﻤﺖ اﺳﺮار ﺷﺪ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪم ﮐﻪ ﻗﺼﺪ داره ﭼﯿﺰي رو ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﻪ‪ .‬اون آﻧﻘﺪر ﭘﺮﯾـﺸﻮن ﺑـﻮد ﮐـﻪ‬
‫اﺻﻼ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﻧﺸﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ رﻓﺖ ﻣﻦ رﻓﺘﻢ ﺳـﺮاغ ﺷـﺎه ﮐﻠﯿـﺪ و اوﻧـﻮ‬
‫ﺑﺮداﺷﺘﻢ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺑﺰرگ و ﭘﺮ ﻃﻠﺴﻢ و ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﯾﮏ ﺟﺎﯾﯽ اوﻧﻮ‬
‫ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ ﻧﺮﺳﻪ‪ .‬ﭘﺲ آوردﻣﺶ اﯾﻨﺠﺎ‪ .‬درﺳﺖ اوﻧﺠـﺎ‪ .‬آه‬
‫آره درﺳﺖ زﯾﺮ ﻫﻤﻮن ﺳﺘﻮن ﻣﺨﻔﯽ اش ﮐﺮدم‪.‬‬
‫اوﻧﻬﺎ وارد ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺨﺮوﺑﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن و ﻣـﺼﺎﻟﺢ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ روي ﻫـﻢ‬
‫ﺗﻠﻨﺒﺎر ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﺎﻫﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﭙﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻو ﮔﺎﻫﯽ ﭘـﺎﯾﯿﻦ ﻓـﺮو ﻣـﯽ رﻓﺘﻨـﺪ ﺗـﺎ‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه ﺑﻪ زﯾﺮ ﺳﺘﻮن ﻗﺪﯾﻤﯽ و ﻧﯿﻤﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﯽ دوﻧﯽ اﯾﻦ ﮐﻠﯿﺪ ﮐﺎرش ﭼﯿﻪ؟‬‫ ﭼﯽ؟ اوه ‪ ....‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﺧﻮب ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﻧﻪ‪.‬‬‫و در ﺟﻮاب ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻪ ي ﻣﺎﯾﮏ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪b 2a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ اﻣﺎ ﻫﺮﭼﯿﺰ ﻫﺴﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﺰي ﻣﻬﻢ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ اوﻧﺮوز ﻓﺎج ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺷـﺎﯾﻊ ﺑﺎزﮔـﺸﺖ‬‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه اوﻧﻮ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻧﯿﺎز اﺳﺖ ﺗﺎ ﻟﺮد ﺳـﯿﺎه دﺳـﺘﺶ ﺑـﻪ آن‬
‫ﻧﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﻣﺮﻣﻮز ﮐﻤﯽ ﺟﻮاﻧﺐ ﮐﺎر را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﭘﺎﺳﺦ داد‪:‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭼﺮا ﻣﺎ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن واﺣﺪ اﺳﺮار ﺑﻮدﯾﻢ ﻧﺒﺎﯾـﺪ در ﻣـﻮرد اﯾـﻦ‬‫ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺒﺮ ﻣﯽ داﺷﺘﯿﻢ؟‬
‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ وﻟﯽ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ زﯾﺮ ﺳـﺮ اون داﻣﺒﻠـﺪور ﮐﺜﯿـﻒ ﺑـﻮده‪ .‬اون‬‫ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ ﻣﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﺮد و ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﺎﯾـﺪ ﺑـﺪوﻧﯿﻢ ﻣﻄﻠـﻊ‬
‫ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﺳﺮ ﺧﻮردن ﺗﮑﻪ ﺳﻨﮕﯽ ﭘﺸﺖ ﺳـﺮ آﻧﻬـﺎ آﻣـﺪ و دو ﻣـﺮد ﺑـﻪ ﯾﮑﺒـﺎره‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﭼﻮب ﻫﺎي ﻧﻮراﻧﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻃـﺮف ﭘـﺸﺖ ﺧـﻮد روي ﺗﻠﻨﺒـﺎر ﺳـﻨﮓ و‬
‫ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ وﺳﻂ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻨﺪ ﻫﯿﺒﺖ ﯾﮏ ﺳـﮓ ﻻﻏـﺮ و‬
‫ﻧﺤﯿﻒ را ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ اﺳﺘﺨﻮان در دﻫﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در‬
‫ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ و ﻣﻨﺒﻊ ﻧﻮر آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﺧﯿـﺮه و ﺗﺤﺮﯾـﮏ ﺷـﺪه‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺎﯾﮏ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺴﻮس ﻧﻔﺴﯽ از راﺣﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺮام ﺟﻬﻨﻢ ﺷﺪه‪ .‬ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻘﯿﺒﻢ‪.‬‬‫ آره‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر‪ .‬در ﻫﺮ ﺻﻮرت اﯾﻦ ﮐﺎري اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑـﺮاي ﻣـﺎ ﺗﺮﺗﯿـﺐ‬‫دادي‪ .‬ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﭼﯽ ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ و ﻣﺮﻣﻮز ﺑﺎ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺘﺮ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ داد و دوﺑﺎره ﺧﻮدش و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟـﺎﯾﯽ ﮐـﻪ ﺳـﮓ‬
‫ﻗﺮار داﺷﺖ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﺠﺎﯾﺶ ﺑﻬﺖ و ﺗﻌﺠﺐ ﻣﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﯾﮏ ﺑﺎ دﻧﺒﺎل ﮐﺮدن ﻣﺴﯿﺮ‬
‫دﯾﺪ او ﻣﺘﻮﺟﻪ آن ﺷﺪ‪ .‬ﺳﮕﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﯿﺶ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد اﮐﻨﻮن ﻏﯿﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ اﺻﻼ از اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯽ آﯾﺪ‪.‬‬‫ ﺑﯽ ﺧﯿﺎل‪ .‬زﯾﺎد ﺳﺨﺖ ﻧﮕﯿﺮ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﺸﺎر وﺿﻌﯿﺖ اﺳﺖ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﺗـﻮﻫﻢ‬‫ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬

‫‪b 3a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﭘﯿﺘﺮ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﻌﺪ رو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺘﻮن ﻧﯿﻤﻪ ﻣﺨﺮوﺑﻪ ﭼـﻮﺑﺶ را ﮔﺮﻓـﺖ و اورادي‬
‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ زﻣﯿﻦ زﯾﺮ ﭘﺎﻫﺎﯾﺸﺎن ﻟﺮزﯾﺪ و ﺑﻌﺪ از ﻣﯿﺎن ﺧﺎك دو ﻋﻤﻮد ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻮا رﻓﺘﻨﺪ و ﻫﻤﺮاه ﺧﻮد ﺧﺎك را دور ﺗﺎ دور ﭘﺮ ﮐﺮدﻧﺪ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ دو ﻣـﺮد ﺗﻮاﻧـﺴﺘﻨﺪ ﺑـﺎ‬
‫ﮐﻤﮏ ﭼﻮب ﻫﺎﯾﺸﺎن ﮔﺮد و ﺧﺎك ﺑﺮﺧﻮاﺳﺘﻪ را ﮐﻤﯽ آرام ﮐﻨﻨﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﯾﮏ ﺟﻌﺒـﻪ‬
‫ي ﺑﺰرگ و ﻫﺰار ﻗﻔﻞ و ﯾﮏ ﮐﻠﯿﺪ ﻃﻼﯾﯽ رﻧﮓ را در ﻣﯿﺎن ﻫﻮا ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﮐـﻪ آرام آرام‬
‫ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ و ﮐﻨﺎر ﭘﺎي دو ﻣﺮد ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮه‪.‬‬‫ﻣﺎﯾﮏ اﯾﻨﺮا ﮔﻔـﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻـﻠﻪ زاﻧـﻮ زد و دﺳـﺘﺎن ﺳـﻔﯿﺪش ﺑـﺎ اﻧﮕـﺸﺘﺎن ﻻﻏـﺮ و‬
‫اﺳﺘﺨﻮاﻧﯽ ﺷﮑﻠﺶ را روي ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﻈﺮت رو ﺟﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠـﯽ از اﯾـﻦ ﻫﺪﯾـﻪ‬‫ﺷﺎدﻣﺎن ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻣﺮد دوم اﺻﻼ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي ﭘﯿﺘﺮ ﮔﻮش ﻧﻤـﯽ ﮐـﺮد ﻓﻘـﻂ ﮔـﻮش ﻫـﺎﯾﺶ را روي‬
‫ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و اﻧﮕﺎر ﺗﻮﻗﻊ داﺷﺖ ﺻﺪاﯾﯽ ﭼﯿﺰي از دروﻧﺶ ﺑﺸﻨﻮد ﺑﺎ ﺧـﻮد‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﯾﮏ ﺻﻨﺪوق ﭘﺮ از اﺳﺮار ﮐﻬـﻦ‪ ،‬اﺳـﺮار ﻣـﺪﻓﻮن‪ ،‬ﻃﻠـﺴﻢ ﻫـﺎي ﻣﻤﻨﻮﻋـﻪ و ﻫـﺮ‬‫آﻧﭽﯿﺰي ﮐﻪ ﺧﻮاﺑﺶ را ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺸﻪ دﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺻﺪاﯾﺶ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد و رو ﺑﻪ ﭘﯿﺘﺮ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﺑﯿﺎ اﻣﺘﺤﺎﻧﺶ ﮐﻨﯿﻢ ﭘﯿﺘﺮ‪.‬‬‫ﭘﯿﺘﺮ ﻣﻀﻄﺮب ﺟﻠﻮ ﭘﺮﯾﺪ و ﻣﺎﯾﮏ را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﯽ ﭘﺮت ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ‪ .‬ﻋﻘﻠﺖ را از دﺳﺖ دادي؟‬‫ ﭼﺮا؟ ﻣﮕﻪ ﭼﯽ ﻣﯿﺸﻪ؟ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﯾﮏ اﻣﺘﺤﺎﻧﯽ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ ﺑـﻪ ﻟـﺮد‬‫ﺳﯿﺎه ﺑﺪﻫﯿﻤﺶ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺘﺮ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺧﻤﺎر و وﺳﻮﺳﻪ ﺷﺪه ﺑﻪ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺖ و‬
‫ﺑﻌﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﯿﻦ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد‪ ،‬ﮔﻮﯾﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳـﺖ اﻓﮑـﺎر را از‬
‫ﺳﺮش ﺑﯿﺮون ﮐﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪b 4a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ اﺟﻨﺎس ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ داﻧﺶ ﻓـﻮق ﺑـﺸﺮي ﻣـﯽ ﺧﻮاﻫـﺪ‪ .‬ﻣـﺎ ‪ ....‬ﮔﻤـﺎن ﻧﮑـﻨﻢ‬‫ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ اﯾﻨﺮا داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﯿﻢ آﻧﺮا ﮐﺸﻒ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻤﮑﻨـﻪ‬
‫ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮﻣﺎن ﺑﯿﺎورد‪.‬‬
‫ﭘﯿﺘﺮ ﻫﻨﻮز داﺷﺖ ﺑﻪ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ دوﺳﺘﺶ ﻧﺸﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﺎﯾﮏ‬
‫ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ اوﻧﻮ ﮐﻨﺎري ﭘﺮت ﮐﺮد ﮐﻠﯿﺪ را از روي زﻣﯿﻦ ﭼﻨﮓ زد و آﻧﺮا در ﯾﮑـﯽ‬
‫از ﺣﻔﺮه ﻫﺎ ﻓﺮو ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﭼﮑﺎﻧﺪن ﮐﻠﯿﺪ در ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺘﺎب ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺎز ﺷـﺪ و‬
‫ﻓﻮاران ﻧﻮر رخ داد‪ .‬آﻧﻘﺪر ﻧﻮر ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن را در آن ﺷﺐ ﺗﺎرﯾﮏ روﺷﻦ ﮐـﺮده‬
‫ﺑﻮد و اﺣﯿﺎﻧﺎ ﺗﺎ ﻣﺎﯾﻞ ﻫﺎ دور ﺗﺮ اﯾﻦ ﻧﻮر ﺑﺨﻮﺑﯽ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷـﺪ‪ .‬ﭘﯿﺘـﺮ ﻓﻘـﻂ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫دﺳﺘﺶ را ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﮕﯿﺮد اﻣﺎ دﯾﮕﺮ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﺣـﺴﺎس زﻧﻨـﺪه ي ﺗﮑـﻪ‬
‫ﺗﮑﻪ ﺷﺪن ﺗﻤﺎم ﺳﻠﻮل ﻫﺎي ﺑﺪﻧﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و ﮐﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑـﺎ ﯾـﮏ اﺣـﺴﺎس‬
‫ﻣﮑﺶ ﺷﺪﯾﺪ وارد ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺷـﺪن در ﺻـﻨﺪوﻗﭽﻪ ﻧـﻮر ﻫـﻢ ﺑـﻪ‬
‫ﯾﮑﺒﺎره از ﺻﺤﻨﻪ ي ﺗﺎرﯾﮏ ﭘﺮ ﮐﺸﯿﺪ و در ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﺑـﺴﺘﻪ ﺷـﺪ و‬
‫ﮐﻠﯿﺪ در آن ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﻗﻔﻞ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻌﺒﻪ اي ﺑﯽ ﺻﺪا و ﺻﺪاي زوزه ي ﺑﺎد‪.‬‬
‫ﺳﮓ ﺳﯿﺎه از ﻣﯿﺎن ﻣﺨﺮوﺑﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در آن ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﺻﺤﻨﻪ اي ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﺤﻞ اﺣﺪاث اﻧﻮاع اﺳﺮار ﺑﻮد ﻣـﯽ رﻓـﺖ‪ .‬در ﻣﯿﺎﻧـﻪ‬
‫ﻫﺎي راه ﺑﺪﻧﺶ درﯾﺪه ﺷﺪ‪ .‬اﻧﺪام ﻫﺎﯾﺶ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻮ و ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺑـﻪ ﻟﺒـﺎس ﺗﻐﯿـﺮ‬
‫ﺷﮑﻞ داد و ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﯿﺒﺖ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺟﻮان‪ .‬ﻻﻏﺮ اﻧﺪام و ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣـﺮﯾﺾ‬
‫در ﻣﯿﺎﻧﻪ ي راه ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ ﭼﻮن ﮔـﭻ ﺳـﻔﯿﺪ ﺑـﻮد و ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎي ﻫﻤﯿـﺸﻪ‬
‫ﺳﺒﺰش اﮐﻨﻮن ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮﻫـﺎي ﻫﻤﯿـﺸﻪ ﺳﺮﮐـﺸﺶ و ﺳـﯿﺎﻫﺶ‬
‫اﮐﻨﻮن ﻣﺸﻮش ﮐﺜﯿﻒ و ﮔﺎﻫﺎ داراي رﮔﻪ ﻫﺎﯾﯽ از ﺗـﺎر ﻣﻮﻫـﺎي ﺳـﻔﯿﺪ ﺑـﻮد‪ .‬ﺻـﻮرت‬
‫ﮐﻮﭼﮏ و ﺑﭽﮕﺎﻧﻪ اش ﻏﻢ زده اﻣﺎ ﺑﺴﯿﺎر ﺧﺸﻦ و ﺟﺪي ﺑﻮد‪ .‬ﭼـﻮﺑﺶ را ﺑـﻪ ﺻـﻮرت‬
‫آﻣﺎده ﺑﺎش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻮان ﻧﺪاﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ ﭘﺲ‬
‫روي دو زاﻧﻮ ﻓﺮو اﻓﺘﺎد‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﯽ ﺣﺎل روي ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ روي‬
‫ﺑﺮﺟﺴﺘﮕﯽ ﻫﺎ و ﻣﺬﻫﺐ ﮐﺎري ﻫﺎي روي ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﻣﯽ ﻟﻐﺰﯾـﺪ ﮐـﻪ ﻧﺎﮔـﺎه اﯾـﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﺿﻄﺮاب ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗـﺮس‬

‫‪b 5a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫در اﻋﻤﺎق ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﻮج ﻣﯽ زد‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﮐﺎري ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﺧـﻮد‬
‫ﺑﮑﻨﺪ ﭼﯿﺰي او را از دﺳﺖ ﺑﻪ درون ﺻﻨﺪوق ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﻫـﯿﭻ ﭼﯿـﺰي را ﻧﻤـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺟﺰ وزش ﺷﺪﯾﺪ ﺑﺎد ﮐﻪ درﮔﻮش ﻫﺎﯾﺶ وز وز ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺷﺘﺎب در ﺣﺎل ﭘﯿﺶ‬
‫رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ ﮔﻮﯾﺎ ﮐﻪ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﺎﺑﻮس‬
‫وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ .‬دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﻫﻨﻮز ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﺧﻮدش ﺑـﻮد و ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﻓـﺸﺎري ﮐـﻪ‬
‫دﺳﺘﺶ را ﻣﯽ ﮐﺸﺪ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﺣﺴﺎس درد ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ دﯾﻮاره اي ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﭘﻬﻨﺎي ﺻﻮرت‪ .‬ﺷـﮑﻢ‬
‫و ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺟﺴﻤﯽ ﺻﺎف ﺧﻮرده ﺑﻮد و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺑﺒﯿﻨـﺪ ﺑـﻪ ﭼـﻪ ﭼﯿـﺰي و‬
‫ﭼﻄﻮر ﻫﻨﻮز زﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﮐﻪ ﺑﺎز ﮐﺮد آﻧﻘـﺪر ﺗﺮﺳـﯿﺪ ﮐـﻪ دوﺑـﺎره آﻧﻬـﺎ را‬
‫ﺑﺴﺖ‪.‬او اﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﺳﻘﻒ آﺳﻤﺎن ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ اﺑﺮﻫﺎ‪ .‬ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻨﮑﻪ روي ﻣﺎﻧﯿﺘﻮري ﻏﻮل‬
‫آﺳﺎ ﮐﻪ در آن اﺑﺮﻫﺎي آﺑﯽ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي و ﺑﺎراﻧﯽ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﮕﺎه‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻫﺰار ﻣﺘﺮ زﯾﺮ ﺧﻮد زﻣﯿﻦ را ﻣﯽ دﯾﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﮕﺎر دوﺳﺖ داﺷﺖ‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﺑﻪ ﺳﻘﻒ آﺳﻤﺎن ﺑﭽﺴﺒﺪ‪ .‬اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد اﯾـﻦ ﺟـﺴﻢ ﺻـﺎف را‬
‫ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ﺑﭽﺴﺒﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ده ﻫـﺎ ﺳـﺎﻋﺖ اﺳـﺖ ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد و از ﺗﺮس ﺧﻮاﺑﺶ ﺑﺮده ﺑـﻮد‪ .‬ﺗـﻪ دﻟـﺶ ﺧـﺎﻟﯽ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫اﯾﮑﺎش ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﯾﮏ ﮐﺎﺑﻮس ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﯾﮏ روﯾـﺎ! اﻣـﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ ﯾـﮏ روﯾـﺎ اﯾﻨﻘـﺪر‬
‫ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ اﻣﯿﺪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﻤﮑﯽ از ﻫﯿﭻ ﺟﺎ ﭘﯿﺪا ﻧﯿﺎﻓﺖ ﺷﺮوع ﮐﺮد‪ .‬اﺑﺘﺪا ﭘﺎي‬
‫راﺳﺘﺶ را ﮐﻤﯽ آزاد ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ آزاد ﮐﺮدن ﭘﺎي راﺳﺘﺶ ﭘﺎي راﺳﺘﺶ ﻣـﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪه ﺷﻮد و ﺑﯿﺎﻓﺘـﺪ‪ .‬ﭘـﺲ دوﺑـﺎره‬
‫ﭘﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﻘﻒ آﺳﻤﺎن ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ و ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﻓﮑﺮش دﯾﮕـﺮ از ﺣﺮﮐـﺖ اﯾـﺴﺘﺎده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﮔﺰ در ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻣﺴﺨﺮه اي ﻗﺮار ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺑﺮاي‬
‫اﻧﺠﺎم دادن ﻧﺮﺳﺪ ﻣﮕﺮ ﭼﺴﺒﯿﺪن ﺑﻪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﺻﻼ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﯿﺴﺖ‪ .‬زﻣـﺎﻧﯽ رﺳـﯿﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺟﺮﺋﺖ در رگ ﻫﺎﯾﺶ ﺟﺮﯾﺎن ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ‪ .‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﺗﺮس از ارﺗﻔـﺎع و ﺳـﻘﻮط از دﻟـﺶ‬
‫ﺑﯿﺮون ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﭘﺲ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ از ﮐﺎري ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﮑﻨـﺪ ﺑـﻪ ﯾﮑﺒـﺎره‬
‫ﯾﮏ ﻓﺸﺎر ﺑﺎ دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ دﯾﻮاره آورد و از آن ﮐﻨﺪه ﺷﺪ‪ .‬داﺷﺖ ﺳﻘﻮط ﻣﯽ ﮐﺮد و دﺳـﺖ‬
‫ﻫﺎ و ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ در ﻫﻮا ﺑﻮدﻧﺪ و ﺧﻮدش ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﻣﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ دورﺗﺮ ﻣﯽ‬

‫‪b 6a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺷﺪ ﮐﺸﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺑﺮاي او ﺑﺎز ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺧﻮد را ﻧﺠﺎت دﻫﺪ‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺷﻨﺎور ﺑﻮد و ﻫﺠﻮم اﻓﮑﺎر ﻣﺨﺘﻠـﻒ‪ .‬ﻫـﺰاران ﻓﮑـﺮ‪ .‬ﻫـﺰاران اﺣﺘﻤـﺎل و‬
‫ﻫﺰاران ﻧﻈﺮﯾﻪ ي ﻋﻠﻤﯽ‪ .‬ﺟﻠﻮي ﭘﺮده ﻫﺎي ﭼﺸﻤﺶ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮر ﻓﺮﻣﻮل ﻫﺎي رﯾﺎﺿـﯽ‬
‫و ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﮐﺸﻒ و ﺛﺒﺖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﻈﺮﯾـﻪ ﻫـﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ از وﺟﻮد آﻧﻬﺎ ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ را ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻣﯽ ﺳﭙﺮد و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﺑﻨـﺪي‬
‫ﮐﺮد‪ .‬اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اﺳﺖ وﻟﯽ در ﻫﻤﺎن ﺷﺮاﯾﻂ ﺳﻘﻮط‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه راز ﭘﺮواز را ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را از ﻫﻢ ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﺣﺮﮐﺎﺗﯽ اﻧﺠﺎم داد‪ .‬ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮاﻧـﺪن اورادي در‬
‫ﻫﻮا ﺳﺎﮐﻦ ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ي ﻗﻄﻌﯽ اوﻟﯿﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ اش را دﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻐﺮور ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﻣﯿﻦ ﺷﯿﺮﺟﻪ رﻓﺖ و ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ زﯾﺒﺎ روي زﻣـﯿﻦ ﻧﺸـﺴﺖ‪ .‬ﺑـﺎ ﻗـﺮار دادن‬
‫ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ روي زﻣﯿﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻬﻮع ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻮد روي زﻣﯿﻦ راه‬
‫ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻟﺮزش زاﻧﻮان ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﻪ راه رﻓﺘﻦ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬زﻣﯿﻦ ﻏـﻢ‬
‫ﻧﺎك ﺗﺮ از آﺳﻤﺎن ﺑﻮد‪ .‬آﺳﻤﺎن اﺑﺮي و ﺗﺎرﯾﮏ ﮐﻪ در آن رﻋﺪ و ﺑﺮق ﻫﺎي رﻋﺐ آور دﯾﺪه‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ از اﯾﻨﺠﺎ واﻗﻌﯽ ﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪ .‬درﺧﺘﺎن ﻣﯿﻨﯿﺎﺗﻮري و ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﻫﻮاي‬
‫اﻃﺮاف اﻧﮕﺎر ﺟﻮﻫﺮي ﺑﻨﻔﺶ و ﻏﻠﯿﻆ ﭘﺨﺶ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑـﻮي ﮔﻨـﺪي ﺗﻤـﺎم ﻣﺤـﯿﻂ را‬
‫ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻗﺪﻣﯽ از ﻗﺪم ﺑﺮﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﮑﺎﻧﯽ درﺧـﺸﺎن از ﻧـﺎ ﮐﺠـﺎ آﻣـﺪ و‬
‫روﺑﺮوي ﭼﺸﻤﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫روي ﭘﯿﮑﺎن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ :‬ﻧﺨﻮاﻫﯽ ﻣﺮد‪ .‬ﻋﺬاب ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬راه ﻧﺠﺎت را‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮدت ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺎﺑﯽ‪.‬‬
‫ﭘﯿﮑﺎن اول ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻗﺪﻣﯽ از ﻗﺪم ﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑـﻮد ﮐـﻪ ﭘﯿﮑـﺎﻧﯽ ﺗﻨـﺪ رو ﺗـﺮ ﺟﻠـﻮ‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﭘﺮﯾﺪ آﻧﻘﺪر ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮه ﮐﻪ ﺳﺮش را اﻧﺪﮐﯽ ﻋﻘﺐ ﭘﺮاﻧﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ذﻫﻦ ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬ذﻫﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮدن آﻧﺮا ﻧﺪاﺷﺘﯽ‪.‬‬
‫ﺣﺎل از اﯾﻦ زﻣﺎن ﺗﺎ اﺑﺪﯾﺖ ﻓﺮﺻﺖ ﺧﻮاﻫﯽ داﺷﺖ‪ .‬ﻓﺮﺻﺖ ﺗـﺎ ذﻫﻨـﺖ را‬
‫ﺳﺎﻣﺎن ﺑﺒﺨﺸﯽ و راه ﻧﺠﺎت ذﻫﻨﯽ ات را ﺑﯿﺎﺑﯽ‪.‬‬
‫روﺑﺮوﯾﺶ ﺗﺼﻮﯾﺮي ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﯿﺶ ﺟﻠﻮي ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑـﻮد ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ .‬آﺳﻤﺎن ﺷﺐ ﺑﻮد و ﻣﺎﻫﯽ زﯾﺒﺎ اﻣﺎ ﻧﺎرﻧﺠﯽ رﻧﮓ در آﺳﻤﺎن ﺷﺐ ﮐﻪ ﺑﺎ اﺑﺮي ﺗﯿـﺮه‬
‫ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻠﺒﻪ ي ﺗﻨﻬﺎ در وﺳﻂ درﺧﺘﺎن ﺗﯿﺮه و ﻣﺸﻮش ﻗﺪم زد‪.‬‬

‫‪b 7a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ او ﻣﯽ دﯾﺪ ﺗﻨﻔﺮ را در ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ اوج رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺷﺪﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺼﻮﯾﺮ‬
‫ﺗﺎر و ﺗﺎر ﺗﺮ ﺷﻮد‪ .‬زﻣﯿﻦ ﭘﺮ از ﺧﺎر و ﮔﯿﺎﻫﺎن ﻋﺠﯿﺐ و ﻏﺮﯾﺐ ﺷﻮد‪ .‬ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﮐﺸﯿﺪه ﺷـﻮد‬
‫اﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺗﺼﺎوﯾﺮ اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ي ﮐﺮﯾﻬﯽ ﺑﺮ روي ﻟﺐ‬
‫ﺟﻨﺎزه ي ﻣﺮدي را در اﻣﺘﺪاد ﮐﻮﭼﻪ ي ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن اﺷـﮏ ﺑـﺮ روي‬
‫ﭼﻬﺮه ي ﻫﺮي ﺑﺎران ﻫﺎﯾﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ از ﻧﺎ ﮐﺠﺎ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﺎرﯾﺪن ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‬
‫و اﺧﮕﺮي ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺟﻮ را ﺷﮑﺎﻓﺖ‪ .‬ﻫﻮا را ﻣﯽ ﺷﮑﺎﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟـﺮد ﺳـﯿﺎه‬
‫ﻣﯽ رﻓﺖ اﻣﺎ از ﻣﯿﺎن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻧﻮر در ﺻـﻔﺤﻪ ي ﺗﻠﻮزﯾـﻮن ﮔـﻢ ﺷـﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﯽ را ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬او اﮐﻨﻮن ﺻﺪاي ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﯽ ﻣـﺎدرش را ﻣـﯽ ﺷـﻨﯿﺪ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺖ‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎز ﮐﺮد او را دﯾﺪ‪ .‬ﮐﻮدﮐﯽ ‪،‬‬
‫ﭘﺴﺮي ﯾﮏ ﯾﺎ دوﺳﺎﻟﻪ در ﺑﻐﻠﺶ و درﺳﺖ روي ﻗﻠﺒﺶ ﻣﯽ ﻓـﺸﺮد‪ .‬ﺗـﺮس ﺗﻤـﺎم ﭘﻬﻨـﺎي‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻃﺎق ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﻮد و او ﮔﻮﺷﻪ اي از ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺰ ﮐﺮده ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﺪون‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي‪ .‬ﺑﺪون ﺣﻀﻮر ذﻫﻦ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺐ ﺑـﻮد و ﺻـﺪاي ﺗـﻨﻔﺲ‪.‬‬
‫ﺷﺪﯾﺪﺗﺮ و ﺷﺪﯾﺪﺗﺮ‪ .‬در ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺎﮔﺎه ﮐﻨﺪه ﺷﺪ و ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ آن ﺟﻨﺎزه ي ﻣﺮدي ﺑﻪ داﺧﻞ ﻓﺮو‬
‫اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺟﻨﺎزه درﺳﺖ روي ﻣﯿﺰي اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﭘﺎﺗﺮ ﭘﺸﺖ آن ﻣﺨﻔﯽ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻣﯿـﺰ در‬
‫ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺖ و ﻟﯿﻠﯽ ﭘﺎﺗﺮ از ﺟﺎﯾﺶ ﭘﺮﯾﺪ‪ .‬ﻗﻠﺒﺶ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬـﺎ ﮐـﺴﯽ ﺑـﺮاﯾﺶ‬
‫اﻫﻤﯿﺖ داﺷﺖ اﮐﻨﻮن ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ‪ .‬ﺑﺪون اون وﻗﺎر ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ‪ .‬ﺑﺪون‬
‫اون ﻟﺐ ﻫﺎي ﻫﻤﭽﻮن ﻗﻨﺪش و ﺑﺪون ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ و آراﻣﺸﯽ ﮐـﻪ ﻫﻤﯿـﺸﻪ در وراي‬
‫ﺑﺪن زﻣﺨﺘﺶ ﺑﺮاي او ارﻣﻘﺎن ﻣﯽ آﻣﺪ‪ .‬زاﻧﻮ زد‪ .‬ﺑﺎ ﯾﮏ دﺳﺘﺶ ﺳﺮ ﺷـﻮﻫﺮش را ﮔﺮﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮد و ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮش ﻧﻮزداش را ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ در آﻏﻮﺷﺶ ﻣﯽ ﻓﺸﺮد‪.‬‬
‫ﺳﺎﯾﻪ اي از ﭘﺸﺖ در ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ و ﻧﻮر ﻣﺎﻫﺘﺎب ﻫﻤﭽﻮن ﺧﻮن ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪ‪ .‬ﻣﺮد‬
‫داﺧﻞ ﺷﺪ و ﻫﻤﺮاه داﺧﻞ ﺷﺪن در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﮐﻼه ﺷﻨﻠﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﺳﺮ ﺗﺎس و ﺻﻮرت ﺟﻤﺠﻤﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ و اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ اش ﺑﯿﺮون آﻣـﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ و ﺗﻤﺴﺨﺮ ﺑﻪ اﯾﻨﻮر و اﻧﻮر ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺣﯿﻒ ﺷﺪ‪ .‬واﻗﻌﺎ ﺟﺎدوﮔﺮي ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﭘﯿﻮﺳﺖ ‪ ...‬ﮐﯽ ﻣـﯽ دوﻧـﻪ‬‫ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺸﺎور ارﺷﺪم ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬و ‪ ...‬و ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﻫﺴﻤﺮ ﻣﺸﺎور ارﺷﺪ ﻣـﻦ‬
‫ﺑﺎﺷﯽ‪ .‬ﻫﻤﺴﺮ وزﯾﺮ ﺟﻨﮓ ﻣﻦ‪ .‬ﭘﻮف‪.‬‬

‫‪b 8a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت روي ﺻﻨﺪﻟﯽ اي ﻧﺸﺴﺖ و ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ را روي ﻧﻮك ﻣﯿﺰ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﻤﭽﻮن ﺧﻮﻧﺶ ﺑﻪ ﻟﯿﻠﯽ و ﺟﻨﺎزه و ﻓﺮزﻧﺪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اﻣﺸﺐ ﻣﻦ آﻣﺪه ﺑﻮدم‪ ...‬ﺧﻮب آﻣﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ از ﭘﺎﺗﺮ ﻫﺎ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒـﺮم‪.‬‬‫ﯾﻌﻨﯽ ﻓﺮزﻧﺪ ﺷﻤﺎ‪ .‬واﻗﻌﺎ ﺣﯿﻒ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ ﯾـﮏ اﺳـﺘﻌﺪاد ﻧـﺎب ﺑـﻪ ﻧﯿـﺴﺘﯽ‬
‫ﺑﭙﯿﻮﻧﺪد و دو ﭼﻨﺪان ﺣﯿﻒ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﯿﻠﯽ ﭘﺎﺗﺮ او اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﻇﺮﯾـﻒ و اﻟﺒﺘـﻪ ﯾـﮏ‬
‫ﻣﺎﮔﻞ زاده ي ﮐﺜﯿﻒ ﻫﻢ ﺑﻤﯿﺮد‪ .‬ﺧﻮب ﺧﻮب‪ .‬ﺗـﻮ اﮐﻨـﻮن ﺑـﺪون دﻓـﺎع و ﺑـﺪون‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻫﻮﺷﯿﺎري در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ اي‪ .‬ﻣﻦ‪ ...‬ﻣﻦ ﯾـﮏ ﭘﯿـﺸﻨﻬﺎد ﺳـﺨﺎوت‬
‫ﻣﻨﺪاﻧﻪ ﺑﺮاﯾﺖ دارم‪ .‬ﭘﺴﺮت را ﺑﺪه و زﻧﺪه ﺑﻤﻮن‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ات ذﮐﺮ ﺷﻮد ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﺑﭙﯿﻮﻧﺪي‪.‬‬
‫ﻣﺎدر از ﺟﺎﯾﺶ ﻟﺮزان و ﺑﯽ ﺣﺎل ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﮕﺮ ﺑﭽﻪ ﻣﻦ ﮐﯿﻪ؟ ﻣﮕﺮ اون ﭼﮑﺎر ﮐﺮده ﺷﯿﻄﺎن؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮت ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻧـﺪاره ﮐـﻪ‬‫ﯾﮏ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻢ ﭘﺰ اﻓﺎده ﻣﺜﻞ ﺗﻮ دﻧﺒﺎل ﯾﮏ ﺑﭽﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ؟‬
‫ ﺧﻮب ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ‪ .‬ﻟﯿﻠﯽ ﻋﺰﯾﺰ‪ .‬ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ‪ .‬ﯾﮏ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﮔﻤﺸﺪه ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ‬‫ﭘﺴﺮ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻫﻤﺘﺎي ﻣﻦ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﯽ ﺷﮏ اﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ از ﻻﻧﮓ ﺑـﺎﺗﻢ‬
‫ﻫﺎ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اه آره‪ .‬ﻧﻪ اﺻﻼ ﺟﻮر در ﻧﻤﯽ آﯾﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺎﺷـﻪ‪ .‬ﯾـﮏ ﭘـﺎﺗﺮ‬
‫ﻧﯿﻤﻪ اﺻﯿﻞ‪ .‬آه آره‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬
‫ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﯽ ﺑﺸﺎش و ﺳﺮ زﻧﺪه و ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ درﺧﺸﺎن ﺑﻪ ﮐﻮدك در‬
‫آﻏﻮش ﻣﺎدر ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﭘﺲ آرزوي رﺳﺎﻧﺪن دﺳﺖ ﻫﺎي ﮐﺜﯿﻔﺖ را ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺴﺮم ﺑﺎ ﺧﻮدت ﺑﻪ ﮔـﻮر ﻣـﯽ‬‫ﺑﺮي‪.‬‬
‫ﻟﯿﻠﯽ ﭘﺎﺗﺮ روي ﭘﺎﺷﻨﻪ ﭼﺮﺧﯿﺪو ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻃﺎق ﻣﺠﺎور ﮐﺸﺎﻧﺪ‪ .‬دﺳـﺖ‬
‫آزادش روي دﺳﺘﮕﯿﺮه ي در ﺑﻮد ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه اوﻧﻮ روي ﭘﺎﺷﻨﻪ ي ﭘﺎ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ آرﻧﺞ دو دﺳﺖ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻋﺠﯿﺐ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﻮدك ﺻـﺒﻮراﻧﻪ در آﻏـﻮش‬
‫ﻣﺎدر ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﺎد‪ .‬ﺑﯽ ﺗﺮدﯾﺪ ﻫﺮ دو آرﻧﺞ ﻣﺎدر ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﻓﺴﻮن ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﭘﺎﺷﻨﻪ‬
‫اش را ﻫﻢ ﭘﯿﭻ داده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ داﺧﻞ اﻃـﺎق اﻧـﺪاﺧﺖ‪ .‬اﮔـﺮ در را‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺑﺴﺖ ﺗﻤﺎم ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻘﯿﻪ اش ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﺎﺳـﺘﺎﻧﯽ ﮐﻠﺒـﻪ ي ﺟـﺎدوﯾﯽ ﺑـﻮد‪.‬‬

‫‪b 9a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮد ﮐﻪ از ﺟﺎ ﮐﻨﺪه ﺷﺪ و ﻣﺤﮑـﻢ ﺑـﻪ ﺻـﻮرت ﻣـﺎدر‬
‫زﺧﻤﯽ ﺧﻮرد‪ .‬ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت وارد آﺳﺘﺎﻧﻪ ي در ﺷﺪ‪ .‬ﻟﯿﻠﯽ ﭘﺎﺗﺮ را دﯾﺪ ﺧـﻮن از روي‬
‫ﺻﻮرت و ﺑﺪﻧﺶ روي ﮐﻒ ﭘﻮش ﭼﻮﺑﯿﻦ ﺳﺮازﯾﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻮزاد ﻫﻤﭽﻨﺎن در ﺑﻘﻠﺶ ﺑﻮد و‬
‫ﻫﺮﮔﺰ ﮔﺮﯾﻪ را آﻏﺎز ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺮد ﺟﻠﻮ رﻓﺖ‪ .‬ﻣﻮﻫﺎي ﻟﯿﻠﯽ را ﮐﺸﯿﺪ و ﺳـﺮش را ﺑـﻪ‬
‫ﺻﻮرت ﺧﻮﻧﯽ ﻟﯿﻠﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻓﺮﻣﺎﻧﺒﺮداري و ﺗﻘﺪﯾﻢ ﻓﺮزﻧﺪ را ﻣﯽ ﭘﺴﻨﺪي ﯾﺎ ﭼﻬﺮه ي ﮐﺮﯾﻪ ﻣﺮگ ﻫﺮ دو؟‬‫ﻣﺎدر زﯾﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﺗﻮ اﺣﻤﻖ ﺗﺮ از آﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬دﺳﺘﺎن ﮐﺜﯿﻒ ﺗﻮ ﻫﺮﮔـﺰ ﺑـﻪ ﻫـﺮي‬‫ﻧﻤﯿﺮﺳﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﺟﻬﻨﻢ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ‪.‬‬
‫ﻟﯿﻠﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺷﺮوع ﮐﺮد زﯾﺮ ﻟﺐ اورادي را ﺧﻮاﻧﺪن‪ .‬آﻧﻘﺪر آرام ﮐﻪ ﺣﺘـﯽ ﻟـﺮد‬
‫ﺳﯿﺎه ﻫﻢ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺎ ﯾـﮏ ﭼـﻮب ﺑـﻪ ﺳـﺮش و ﺑـﺎ دﺳـﺖ دﯾﮕـﺮش‬
‫ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ را ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ اوراد ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ زود‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ دردﻧﺎك‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﻫﻮرك راس ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺷـﺪ و‬‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻓﻨﺎ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮﺗﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬آواداﮐﺪ آورا‪.‬‬
‫اﺧﮕﺮي ﺳﺒﺰ و ﺑﺎرﯾﮏ از ﭼﻮب ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬از ﭘﺸﺖ ﻟﯿﻠﯽ وارد ﺑﺪﻧﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﻗﻠﺒﺶ رﺳﯿﺪ و در آن ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻮري ﺳﺮخ از ﺗﻤﺎم ﭘﯿﮑﺮ ﻟﯿﻠﯽ وارد ﺑﺪن ﻓﺮزﻧـﺪش‬
‫ﮐﻪ در زﯾﺮش ﻗﺮار داﺷﺖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﻮﻫﺎي ﻟﯿﻠﯽ در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮد او را ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي از ﺧﺎﻧـﻪ‬
‫ﭘﺮت ﮐﺮد‪ .‬ﮐﻮدك را از ﻣﯿﺎن دﺳﺘﺎﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺟﻠﻮ ﺻﻮرﺗﺶ آورد‪.‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ﻫﻤﺘﺎي ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻮدك ﺳﺎده اﺳﺖ؟ آه آره‪ .‬ﻫﻤﯿﺸﻪ اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﺑـﺰرگ‬‫ﻇﺎﻫﺮي ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ و ﺳﺎده دارﻧﺪ‪ .‬ﺣﯿﻒ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﺸﻤﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﻫﺮي ﮐﻮدك ﮔﺮﻓﺖ و زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫آوادا ﮐﺪ آورا‪.‬‬
‫اﺧﮕﺮ ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﻫﺮي رﻓﺖ در ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش ﻓﺮو رﻓﺖ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﯽ دﯾﺪ‬
‫ﮐﻪ ﮐﻮدك ﻫﻨﻮز ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ‪ .‬روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش ﻋﻼﻣﺘﯽ رﻋﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ‬
‫ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪه و ﻫﻨﻮز زﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب و ﺷﺘﺎب ﺑﻪ‬

‫‪b10a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺳﻤﺖ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ‪) .‬دﻧﯿﺎي ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻓﺸﺎر ﻋـﺼﺒﯽ وارد ﺑـﻪ ﻫـﺮي ﺗﺎرﯾـﮏ و‬
‫ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ (.‬اورادي زﯾﺮ ﻟﺐ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ و ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎي اوراد ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻮر ﺳﺒﺰ‬
‫از ﺷﮑﺎف ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﻫﺮي ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﭘﯿﮑﺮ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺧﻮرد‪ .‬آﻧﺮا ﺗـﺎ ﮐـﺮد و از ﻫـﻢ‬
‫درﯾﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ درد ﻋﺼﺒﯽ ﺑﺮﻃﺮف ﺷﺪه ﺑﻮد ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻻﺷﻪ ﻫـﺎي ﻟـﺮد‬
‫ﺳﯿﺎه را ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ درﺳﺖ وﺳﻂ اﻃﺎق‪ .‬ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺗﺎ ﺣـﺪودي ﺑﺮﻃـﺮف ﺷـﺪه ﺑـﻮد و اﻃـﺎق‬
‫روﺷﻦ ﺗﺮ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر روز ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﮔﺬﺷـﺘﻪ ﺑـﻮد‪ .‬ﮐـﻮدك روي‬
‫زﻣﯿﻦ ﻗﺮار داﺷﺖ و ﺑﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﭘﯿﮑﺮي ﺑﺰرگ و ﻏﻮل ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑـﺎ ﮔﻮﻧـﻪ‬
‫ﻫﺎﯾﯽ ﺗﺮ و ﭘﺮ اﺷﮏ در آﺳﺘﺎﻧﻪ در ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ!!‪ .‬ﮐـﻮدك‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ .‬او ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺻﻮرت را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫***‬
‫وارد ﺗﺎﻻر زﯾﺮ زﻣﯿﻨﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺎﻻر ﺑﺎرﯾﮏ و درازي ﺑﻮد‪ .‬دﯾﻮارﻫﺎي دور ﺗـﺎدور و ﺳـﻘﻒ‬
‫ﮐﻮﺗﺎﻫﺶ ﻫﻤﻪ و ﻫﻤﻪ از ﺟﻨﺲ ﺧﺎك ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﻮﯾﺎ اﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮ زﯾﺮ زﻣﯿﻨـﯽ را ﺗﻨﻬـﺎ در‬
‫ﻣﯿﺎن ﺧﺎك ﺣﻔﺮ ﮐﺮده اﻧﺪ و آﻧﺮا اﺻﻼ ﻣﺤﮑـﻢ و ﻣـﺴﺘﺤﮑﻢ ﻧـﺴﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﺟﻠـﻮ و‬
‫ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﮔﻪ ﮔﺎه دﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺑﻠﻨﺪش ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑـﺎ دﻗـﺖ و ﻇﺮاﻓـﺖ‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را از زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ‪ .‬ﻗﺎب ﻫﺎي ﺑﺰرگ ﺗـﺎﺑﻮت ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﮐـﻪ در‬
‫ﻫﻤﺎن اﻋﻤﺎق ﺧﺎك ﮐﻨﺪه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎﺑﻮت ﺻﺎﺣﺒﺎن آﻧﻬﺎ در داﺧﻞ اﯾﻦ ﻗﺎب ﻫﺎ ﻗﺮار‬
‫داﺷﺘﻨﺪ و ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﺟﺎﯾﯽ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺑﺮاي ﻣﺮدﮔﺎن ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮﻣﺎ ﺑﻪ ﺷﺪت زﯾﺮ ﺻﻔﺮ ﺑﻮد و‬
‫ﺣﺘﯽ دﻟﯿﻞ اﯾﻦ ﺳﺮﻣﺎي ﻣﺤﺾ را داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﮔﺮم‬
‫ﮐﺮدن ﺧﻮد ﺑﺎ اﻧﺪﮐﯽ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺴﻨﺪه ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ﻃﻮل ﺗﺎﻻر ﭘـﯿﺶ ﻣـﯽ رﻓـﺖ و ﺑـﺎ‬
‫ﭼﻮب در ﺣﺎل درﺧﺸﯿﺪﻧﺶ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را از زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ‪ .‬اﻧـﺪﮐﯽ ﮐـﻪ ﮔﺬﺷـﺖ‬
‫ﺣﻮادث ﺷﺮوع ﺑﻪ رخ دادن ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎﺑﻮت ﻫﺎ در ﻃﻮل اﯾﻦ ﮐﻠﻮﻣﺘﺮ ﻫﺎ داﻟﻦ ﺷﺮوع ﺑـﻪ‬
‫درﯾﺪه ﺷﺪن ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪو ﺻﺎﺣﺒﺎن ﺧﻔﺘﻪ و ﻣﺮده ي داﺧﻞ آﻧﻬﺎ ﺑﺎر دﯾﮕـﺮ از ﺟـﺎي ﺑـﺮ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر و ﻣﺴﺦ ﺷﺪه‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺎﺳﻨﺶ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺧﯿﻠﯽ زود ﺧﻮدﺗﻮ ﻟﻮ دادي وﻟﺪه ﻣﻮرت‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻣﻌﻤﺎ اﻧﮕﯿﺰ ﺗﺮ ﺑﺸﻪ‪.‬‬

‫‪b11a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﭼﻮﺑﺶ را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و اﻓﺴﻮن را ﻧﺼﻔﻪ و ﻧﯿﻤﻪ ﺧﻮاﻧﺪ اﻣﺎ اﻓﺴﻮن روي ﻟﺒـﺎﻧﺶ ﺧـﺸﮏ‬
‫زد‪ .‬اﯾﻦ ﺑﻮي اﻓﺘﻀﺎﺣﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﺑﻮد اوﻧﻮ اﺳﺘﺸﻤﺎم ﻣـﯽ ﮐـﺮد ﺑـﻮي ﮔﺎزﻫـﺎي‬
‫ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻮد ﮔﺎزﻫﺎي زﯾﺮ زﻣﯿﻨﯽ و اﯾﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺪون آﺗﺶ!!‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬اﯾﻨﻄﻮري ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ‪ .‬اوﻧﻄﻮري زﯾﺎدي ﺳﺎده ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬‬‫داﻣﺒﻠﺪور اﻧﺪﮐﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ از رداﯾﺶ ﺷﯿﺸﻪ اي ﻣﺤﺘﻮي ﻣﺎﯾﻌﯽ ﺑﯽ رﻧﮓ ﺑﯿﺮون‬
‫آورد‪ .‬آﻧﺮا اﻧﺪﮐﯽ ﺗﮑﺎن داد و ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻮري ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﻨﺎﺳﺐ و ﻗـﻮي از‬
‫ﻣﻌﺠﻮن ﺳﺎﻃﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﻤﻌﯿﺖ اﯾﻨﻔﺮي ﻫـﺎﯾﯽ ﮐـﻪ ﻫـﺮ ﻟﺤﻈـﻪ‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ از او ﻫﺮاﺳـﺎن و وﺣـﺸﺖ زده دور ﺷـﻮﻧﺪ‪ .‬داﻣﺒﻠـﺪور‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻣﻌﺠﻮن را در دﺳﺘﺶ ﻣﯽ ﻟﺮزاﻧﺪ راﻫﺶ را اداﻣـﻪ داد‪ .‬ﺑـﺎ ﭘﯿـﺸﺮوي ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺟﻠﻮ اﯾﻨﻔﺮي ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﺑﻮت ﻫﺎي ﺧﻮد ﻣﯽ ﺧﺰﯾﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺮوي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻠﻮ ﺳﺮﻣﺎ ﺷﺪﯾﺪﺗﺮ و رﻃﻮﺑﺖ ﻣﻨﺴﺠﻢ ﺗـﺮ ﻣـﯽ ﺷـﺪ‪ .‬ﮔـﺎﻫﯽ از‬
‫ﺳﻘﻒ ﭘﻮﺷﯿﺪه از ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺧﻮد رو ﻗﻄﺮاﺗﯽ آب ﻣﯽ ﭼﮑﯿﺪ و ﮔﺎﻫﯽ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ در ﺣﻔـﺮه‬
‫ﻫﺎي ﮐﻪ ﭘﺮ از ﺟﺎﻧﻮران رﯾﺰ و ﮐﻮر ﮐﻪ در ﺧﺎك و ﮔﻞ ﻣﯽ ﻟﻮﻟﯿﺪﻧﺪ ﮔﯿـﺮ ﻣـﯽ ﮐـﺮد و‬
‫ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ اﻧﺪﮐﯽ ﺳﮑﻨﺪري ﺑﺮود‪ .‬ﺑﻼﺧﺮه ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﻏـﺎر ﯾـﺎ داﻻن زﯾـﺮ زﻣﯿﻨـﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺳﻨﮓ ﺳﺨﺖ و ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ روﺑﺮوﯾﺶ ﻏـﺎر را ﻣـﺴﺪود ﮐـﺮده ﺑـﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﻨﮓ ﺟﺎدوﯾﯽ آﻧﺠﺎ ﻗـﺮار ﮔﺮﻓﺘـﻪ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﭼﻮن ﺟﺎﻧﻮري اﻃﺮاف ﺳﻨﮓ دﯾﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﭘﺲ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ‬
‫آن ﺳﻨﮓ را آﻧﺠﺎ ﻣﺤﮑﻢ ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻗﺪرت ﺟﺎدوﮔﺮي ﺳﻨﮓ را ﻋﻘﺐ ﺑﺰﻧﺪ و ﯾﺎ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﺪ‬
‫دﯾﻮارﻫﺎ ﻫﺎي ﺳﺴﺖ ﻏﺎر دوام ﻧﺨﻮاﻫﺪ آورد‪ .‬ﭘﺲ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﯿﺮون آورد و ﺷﺮوع ﮐﺮد‬
‫ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻮاﻧﺪن‪ .‬آرام ﻃﻠﺴﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﻫـﺎﯾﺶ از ﭼـﻮﺑﺶ ﺧـﺎرج و وارد‬
‫ﺳﻨﮓ ﺳﺨﺖ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺪام ﻫﯿﭻ ﺗـﺎﺛﯿﺮي در آن ﻧﺪاﺷـﺘﻨﺪ‪ .‬ﻃﻠـﺴﻢ ﻫـﺎﯾﯽ از‬
‫ﻗﺒﯿﻞ ﻃﻠﺴﻢ ﭘﻮك ﮐﻨﻨﺪه‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ذوب ﮐﻨﻨﺪه‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻮﭼﮏ ﮐﻨﻨﺪه‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ اﯾﻦ ﺳﻨﮓ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻫﻤـﻪ ي ﻃﻠـﺴﻢ ﻫـﺎﯾﯽ ﮐـﻪ ﻣـﯽ ﺷﻨﺎﺳـﺪ‬
‫ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ درﻣﺎﻧﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﯾﮏ ﻣﻌﻤﺎي ﺣﺴﺎﺑﯽ‪.‬‬

‫‪b12a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺎﺳﻨﺶ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﺎرﯾﮏ ﺑﯿﻨﺶ دﻗﯿﻖ ﺑﺮ‬
‫روي ﺳﻨﮓ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻧﻮري ﺗﻤﺎم ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺳﮕﯽ ﺳﯿﺎه از ﻣﯿﺎن ﻣﺨﺮوﺑﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ و در ﻣﯿﺎن‬
‫راه ﺗﻐﯿﺮ ﺷﮑﻞ ﯾﺎﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي از دور ﻫﯿﮑﻞ ﺿﻌﯿﻒ ﺧﻮد را ﻣـﯽ دﯾـﺪ ﮐـﻪ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬روي زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻌﺪ داﺧـﻞ ﺻـﻨﺪوﻗﭽﻪ ﺷـﺪ‪ .‬ﭼﻨـﺪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﺗﻤﺎم ﺻﺤﻨﻪ ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺪ و او در وﺳﻂ ﺳﻔﯿﺪي ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬در اوج ﻗﺪرت و‬
‫ﺳﻼﻣﺖ روان‪ .‬ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﺟﻠﻮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻇﺎﻫﺮ و ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺒﺮﯾﮏ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ‪.‬‬
‫ﺷﻤﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﺪ ﮔﺮه ﻫﺎي ذﻫﻨﯽ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﺑﺎز ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫اﮐﻨﻮن ﺷﻤﺎ در ﭘﺎﯾﺎن ﻣﺴﯿﺮ ﺧﻮد ﻗﺮار دارﯾﺪ‪ .‬ﻫﯿﮑﺲ ﻓﻮﻧﺰ ﻃﺮاح اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺟﺎدوﯾﯽ‬
‫ﺗﺒﺮﯾﮏ وﯾﮋه ي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻋـﻼم ﻣـﯽ دارد‪ .‬ﺷـﻤﺎ اﮐﻨـﻮن دو اﻧﺘﺨـﺎب دارﯾـﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﯾﺎ ﮔﺸﺘﯽ در دﻧﯿﺎي اﺳﺮار‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﺰﯾﻨﻪ ي ﺑﺎزﮔﺸﺖ را ﺑﺪون درﻧﮓ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ دوﺑﺎره ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﺮاه ﺷﻤﺎ دو ﻧﻔﺮ ﺟﺎدوﮔﺮ دﯾﮕﺮ ﻫﻢ وارد ﺻﻨﺪوق اﺳﺮار ﺷﺪه اﻧﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻫﻨـﻮز ﻣﻮﻓـﻖ‬
‫ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﺎﻧﺪن ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﺸﺪه اﻧـﺪ آﯾـﺎ ﻣﺎﯾﻠﯿـﺪ ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان ﻓﺮﻣﺎﻧـﺪه ي‬
‫ﻋﻤﻠﯿﺎت ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ آﻧﻬﺎ را ﻫﻢ ﭘﺎﯾﺎن دﻫﯿﺪ؟‬
‫ﻫﺮي ﮔﺰﯾﻨﻪ ي ﺑﻠﯽ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد‪.‬‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ي ﻃﻼﯾﯽ رﻧﮓ ﺑﺮ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺴﺎﻓﺮت ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ذﻫﻦ ﺧﻮد ﭘﺎﯾﺎن ﯾﺎﻓﺖ‪ .‬اﮐﻨﻮن اﻣﯿﺪ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ذﻫﻨﯽ‬
‫ﺳﺎﻣﺎن ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺗﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ .‬ﻣﺎ ﻧﺴﺨﻪ از ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت و دﻧﯿﺎي ﺷـﻤﺎ را‬
‫در ﺻﻨﺪوق ﺧﻮد ذﺧﯿﺮه ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﮐﺮد ﺑﺮاي آﯾﻨﺪﮔﺎن‪ .‬اﺳﺮار ﺷﻤﺎ ﺑـﺮاي‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ در اﯾﻦ ﺻﻨﺪوق ﻣﺪﻓﻮن ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑـﻪ ﺧﻮدﺗـﺎن ﺑـﺎر‬
‫دﯾﮕﺮ آﻧﻬﺎ را اﺣﻀﺎر ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬از ﻣﯿﺎن ﮔﺮوه ﺷﻤﺎ ﺗﻨﻬﺎ آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐـﻪ ﻣﻮﻓـﻖ‬

‫‪b13a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﺎﻣﻮرﯾﺘﺸﺎن را ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﺎﻧﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺧﺎﻃﺮات‬
‫اﯾﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ ي ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎ را ﺑﻪ ﯾﺎد ﺧﻮاﻫﻨﺪ آورد‪.‬‬
‫دوران آرام و ﺳﺮﺷﺎر از ﺻﻠﺤﯽ را ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ آرزو ﻣﻨﺪﯾﻢ‪.‬‬
‫ﻫﯿﮑﺲ ﻓﻮﻧﺰ ‪ 38 .‬ب ‪ .‬م )ﺑﻌﺪ از ﻣﯿﻼد(‪.‬‬
‫ﺟﻮﻫﺮ ﻃﻼﯾﯽ در ﻫﻮا ﭘﺨﺶ ﺷﺪ و ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺎ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﭘﺎﯾﺎن ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ درد ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎﯾﺶ ﺗﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬آن ﻫﻤﻪ ﺷﮑﻮه‪ .‬آن ﻫﻤـﻪ‬
‫ﻓﺮزاﻧﮕﯽ‪ .‬آن ﻫﻤﻪ ﻗﺪرت از ﺑﺪﻧﺶ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و اﮐﻨﻮن ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺑﻮد و درد‪.‬‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﻨﺪ‪ .‬اﻧﺪﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﺎز ﻧﻤﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻮري ﺿﻌﯿﻒ و ﺗـﺎزه‬
‫ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه را ﮐﻤﯽ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ذﻫﻨﺶ ﺑﺮ ﺧﻼف ﺑﺪﻧﺶ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ زﯾﺒﺎ ﮐـﺎر‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬آﻧﻬﺎ ﭘﯿﺘﺮ و ﻣﺎﯾﮏ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻮب ﻫﺎﯾﺸﺎن در دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﻮد و ﺳﻌﯽ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﺮ ﺧﯿﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺘﺮ ﭼﻮﺑﺶ را ﺷﻌﻠﻪ ور ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺑﺎ دﻗﺖ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﭼﯽ ﺷﺪ ﻣﺎﯾﮏ؟ اون ﻧﻮر ﭼﯽ ﺑﻮد؟‬‫ﻣﺎﯾﮏ ﻧﺎﻟﻪ اي از درد ﮐﺮد و ﺑﺮ ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪.‬‬‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﺑﺎ ﺗﺮس و ﺗﺮدﯾﺪ ﻫﻤﻪ ﻃﺮف را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﭘﯿﮑـﺮ ﻧﯿﻤـﻪ‬
‫ﺑﯿﺪار ﻫﺮي روي زﻣﯿﻦ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﮔﻤﺎن ﮐﻨﻢ ﺟﻮاﺑﻤﻮن اوﻧﺠﺎ دراز ﮐﺸﯿﺪه‪.‬‬‫ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﺸﯿﺪ و ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻫﺮي را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻠﻮ ﭘﺮت ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﯿﺘﺮ ﺧﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﺧﻮب ﺧﻮب‪ .‬ﺟﺎﺳﻮس ﮐﻮﭼﻮﻟﻮي ﻣﻦ‪ .‬ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﺗﻮ‪.‬‬‫ﺑﻌﺪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﮐﻤﮏ اﻓﺴﻮن روي ﻫﺮي را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ دﯾﺪن ﭼﻬﺮه ي او‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ ﭼﻮن ﯾﺦ ﺳﺮد ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎﯾﮏ ﮐﻪ از ﺣﺎﻟﺖ ﭘﯿﺘﺮ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ او را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﯽ ﺷﺪه ﭘﯿﺖ‪ .‬ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﯽ اﯾﻦ ﭘﺴﺮ رو؟‬‫‪ -‬آره اﺣﻤﻖ ﺟﺎن‪ .‬ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش ﻧﮕﺎه ﮐﻦ‪.‬‬

‫‪b14a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻫﺮي از ﻣﯿﺎن ﭘﻠﮏ ﻫﺎي ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎزش ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎي ﺣـﺮﯾﺺ ﻣﺎﯾـﮏ را‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﺿﻌﯿﻒ ﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻏﻠﻄﯽ ﺑﺨﻮرد‪ .‬ﭘﺲ اﮔﺮ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐـﺮد‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺶ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺑﺪﻫﺪ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺎ ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﻪ ﮐﺎري‬
‫ﺑﮑﻨﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻓﺮو رﻓﺖ‪.‬‬
‫در ﺑﺎﻻي ﺳﺮش دو ﻣﺮد ﺳﯿﺎه در ﺣﺎل ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑـﻪ ﭼﻬـﺮه ي ﻣﻌـﺼﻮم و‬
‫ﺧﺴﺘﻪ و ﺑﯿﻬﻮش او از ﺑﺎﻻ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ از ﻫﻮش رﻓﺖ!‬‫ آره‪.‬‬‫ ﭼﺮا؟ ﻣﮕﻪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﯿﺶ اﯾﻦ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮد ﭘﺲ ﭼﺮا ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪ؟‬‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪.‬‬‫ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﮑﺎرش ﮐﻨﯿﻢ؟ ﺑﯿﺎ ﺑﮑﺸﯿﻤﺶ‪.‬‬‫ ﻧﻪ‪ .‬ﻧﻪ اﺣﻤﻖ! اﯾﻦ دوﻣﯿﻦ ﻫﺪﯾﻪ ي ﻣﺎ ﺑﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬‫ﭘﯿﺘﺮ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪ زﺷﺘﯽ ﺑﺮ روي ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ آه‪ .‬ﺑﺎﺷﻪ ﭘﯿﺖ‪.‬‬‫ﻣﺎﯾﮏ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺳﺮش را آرام ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ي اﺳـﺮار‬
‫اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ اوه‪ .‬داﺷﺖ ﯾﺎدم ﻣﯿﺮﻓﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﭘﺴﺮه ي اﺣﻤﻖ ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﮐﺎرم رو ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬‫ﻣﺎﯾﮏ ﺣﺮﯾﺼﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ي اﺳﺮار ﻣﯽ رﻓﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺘﺮ ﺟﻠﻮي اوﻧﻮ ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﺑﺎ دو دﺳﺖ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﻗﻔﺴﻪ ي ﺳﯿﻨﻪ اش ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻣﺎﯾﮏ‪ .‬ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ‪ .‬ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ي اﺳﺮار ﭘﺮ از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ‬‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻫﯿﭻ ﮐﺲ اوﻧﻮ اﻣﺘﺤﺎن ﻧﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫ ﭼﺮا آﺧﻪ‪ .‬ﻣﮕﻪ ﭼﯽ ﻣﯿﺸﻪ؟ ﻫﺎ؟ وﻟﻢ ﮐﻦ ﺑﺎﺑﺎ‪ .‬اﯾﻨﮑﺎرو ﺑﮑﻦ اوﻧﮑﺎر رو ﻧﮑﻦ‪ .‬ﻣﮕﻪ ﺗﻮ‬‫ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻗﻮل دادي ﻫﺮﭼﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ را ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ‬‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮاي ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺑﺮو ﺑﺎﺑﺎ‪.‬‬

‫‪b15a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻣﺎﯾﮏ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و از ﮐﻨﺎر ﭘﯿﺖ رد ﺷﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ي اﺳﺮار‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﻗﺪم دﯾﮕﺮ ﺑﺎ آن ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ و در وﺻﻮرت ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺘﻪ اش ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﺷﻬﻮت‬
‫ﻗﺪرت را ﻣﯽ ﺷﺪ دﯾﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﭘﯿﺘﺮ اﻣﺎﻧﺶ ﻧﺪاد‪.‬‬
‫ ﭘﯿﺘﻔﺮﮐﻮس ﺗﻮﺗﺎﻟﻮس‪.‬‬‫ﭘﯿﮑﺮ ﻣﺎﯾﮏ در ﻫﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪ و ﻣﺜﻞ ﺳﻨﮓ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﺑﺪون ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﯾﻨﮑﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﺗﺎزه ﺑﻬﺘﺮم ﻫﺴﺖ اﺣﻤﻖ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻓﻘﻂ از‬‫ﻣﻦ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﯿﺘﺮ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و دﺳﺖ ﻫﺮي را ﺑﺎ ﺑﯽ رﺣﻤﯽ ﺗﻤﺎم ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫در ﻣﺤﯿﻄﯽ ﺑﺎز و داﯾﺮه اي ﺷﮑﻞ و ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺎرﯾﮏ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑـﺎﻻي ﺳـﺮش در‬
‫ﺳﻘﻒ ﻗﺎر اﺳﺘﻼﮔﻤﯿﺖ ﻫﺎ و اﺳﺘﻼﮔﺘﯿﺖ ﻫﺎي ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ آﻫﮑﯽ آوﯾـﺰان و ﺑـﻪ ﻃـﺮز‬
‫ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﺑﯿﻢ آﻧﺮا ﻣﯽ دادﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‪ .‬ﮐﻨﺎرش ﺳﻨﮕﯽ ﻧﺴﺒﺘﺎ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ از درون ﻏﺎري ﺑﯿﺮون زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫وﺳﻂ ﻣﺤﯿﻂ ﺑﺎز ﻏﺎر دو درﯾﺎﭼﻪ ي آب ﺗﺎرﯾﮏ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬دو ﻣﺎر ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ در ﻫـﺮ‬
‫ﻃﺮف آن ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺑﺎﺳﻠﯿﺴﮏ و ﻣﺎري ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮﺗﺮ از ﺑﺎﺳﻠﯿﺴﮏ در ﻃﺮف‬
‫درﯾﺎﭼﻪ ي دﯾﮕﺮ‪.‬‬
‫ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺑﻮي ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮرش ﺷﺪﻧﺪ و ﻓﺶ ﻓﺶ ﮐﻨـﺎن ﺧـﻮد را ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ او ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮي ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﮐﻒ ﻏﺎر دوﺧﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﻠﯿﺴﮏ ﻧﮕﺎه ﻧﮑﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ در ﺑﺎزﺗﺎب آب ﻫﺎي درﯾﺎﭼﻪ دﯾـﺪ‬
‫ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ از ده ﻣﺘﺮ ﺑﺎ او ﻓﺎﺻﻠﻪ دارﻧﺪ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ و ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ﻟﻮﻣﻮس ﺳﻮﻻروم‪.‬‬
‫ﺻﺪاﯾﺶ در ﺗﻤﺎم ﻏﺎر ﻣﻨﻌﮑﺲ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺎزﺗﺎب ﭼـﻮﺑﺶ ﺷـﺮوع ﺑـﻪ ﻏﺮﯾـﺪن‬
‫ﮐﺮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ از وراي ﭼﺸﻢ ﻫـﺎي ﺑـﺴﺘﻪ اش‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﺮم و ﮔﺮﻣﺎي ﻧﻮري ﮐﻪ از ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﻪ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫‪b16a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫وﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ و ﻧﻮر ﭘﺎﯾﺎن ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎي زرد ﻫﺮ دو ﻣﺎر ﺗﻐﯿﺮ رﻧﮓ داده ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻮن ﺑﻨﻔﺶ ﺧﻮﻧﯽ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑـﯽ‬
‫ﺷﮏ ﻫﺮ دو ﮐﻮر ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﮑﺎﻧﯽ داد‪.‬‬
‫آب از ﮐﻒ درﯾﺎﭼﻪ ﻫﺎ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و داﯾﺮه وار ﻫﺮ دو ﻣﺎر را ﻓـﺮا ﮔﺮﻓـﺖ‪ .‬ﻫـﺮ دو ﻣـﺎر‬
‫درﻣﺎﻧﺪه در ﻣﯿﺎن زﻣﯿﻦ ﻫﻮا در ﭘﻮﺷﺸﯽ از آب ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻗﺪرت ﺣﺮﮐﺖ ﻫﻢ‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور آرام ﻧﺰدﯾﮏ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪ‪ .‬از ﺟﯿﺒﺶ ﻣﺤﻠﻮﻟﯽ ﺑﯽ رﻧـﮓ را در آورد‪ .‬ﺑـﻪ‬
‫آن ﺗﮑﺎﻧﯽ داد‪.‬‬
‫ آب ﺑﺎ ﭼﻪ ﻣﺤﻠﻮﻟﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﺎده ي ﻣﻨﺠﻤﺪ ﮐﻨﻨﺪه را ﻣﯽ ﺳﺎزه ﺗﺎم؟‬‫ ﺑﻠﻪ ﺑﻠﻪ‪ .‬اﺳﯿﺪ ﻣﻌﺪه ي ﻏﻮل ﻫﺎي ﻏﺎر ﻧﺸﯿﻦ‪.‬‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ اﺳﯿﺪ را روي ﻫﺮ دو ﺳﺘﻮن آب ﭘﺎﺷﯿﺪ‪ .‬ﺑـﻪ ﻣﺤـﺾ ﺑﺮﺧـﻮرد‬
‫ﻣﺤﻠﻮل ﺑﺎ ﺳﺘﻮن ﻫﺎي ﺷﻨﺎور‪ ،‬آب ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻐﯿﺮ ﺷـﮑﻞ و ﻣﻨﺠﻤـﺪ ﮐـﺮدن ﮐـﺮد‪ .‬ﺗـﺎ‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ي اﻧﺠﻤﺎد ﺗﻤﺎس ﺳﺘﻮن را ﻃﯽ ﮐﺮد و دو ﻣﺎر ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪه در درون دو‬
‫ﺳﺘﻮن ﯾﺨﯽ از ﺑﺎﻻ ﻓﺮو اﻓﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫از ﮐﻨﺎرﺷﻮن ﺑﺎ آراﻣﺶ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬از ﻣﯿﺎن دو درﯾﺎﭼﻪ ي آب ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺴﯿﺎر‬
‫ﻣﺤﺴﻮس از آب آﻧﻬﺎ ﮐﺎﺳﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﺴﯿﺮي ﺑﺎرﯾﮏ اﻣﺎ ﺧﺎﮐﯽ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪.‬‬
‫در اﻧﺘﻬﺎي ﻣﺴﯿﺮ روي دﯾﻮاري ﺑﺰرگ ﺑﺎ رﻧﮕﯽ ﺳﻔﯿﺪ ﻃﺮح ﻫﺎﯾﯽ ﮐـﺸﯿﺪه ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻃﺮح ﻫﺎﯾﯽ از آدم ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺣﺎل زﺟﺮ ﮐﺸﯿﺪن ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬آدم ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ ﺧـﻮد‬
‫را ﻗﻄﻊ ﮐﺮده اﻧﺪ‪ .‬ﻇﺮوﻓﯽ ﮐﻪ ﭘﺮ از دﺳﺖ ﻫﺎي ﻗﻄﻊ ﺷﺪه ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺑﺮ روي ﺻﻮرت داﻣﺒﻠﺪور ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﺮس! زﺟﺮ! درد! ﻣﺮگ‪ .‬ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﻫﺎي ﺗﺎم ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ‪.‬‬‫روﺑﺮوﯾﺶ دري ﺳﻨﮕﯽ و ﺟﺎدوﯾﯽ ﻗﺮار داﺷـﺖ‪ .‬ﮐﻨـﺎرش ﺟﻤﺠﻤـﻪ اي ﺑـﺰرگ ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ .‬در ﻣﯿﺎن دﻫﺎن ﺑﺎز ﺟﻤﺠﻤﻪ دﺳﺘﮕﯿﺮه اي ﺑﺮاي ﺑﺎز ﮐﺮدن در وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﯽ درﻧﮓ و ﺗﺎﻣﻞ دﺳﺘﺶ را داﺧﻞ ﺟﻤﺠﻤﻪ ﮐﺮد و دﺳﺘﮕﯿﺮه را ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫در ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﺎز ﮐﺮدن ﮐﺮد اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻓﺮﺻﺖ ﮐﻨﺪ دﺳـﺘﺶ را ﺑﯿـﺮون‬
‫ﺑﮑﺸﺪ دﻫﺎن ﺑﺎز ﺟﻤﺠﻤﻪ ﻓﺮو اﻓﺘﺎد و دﺳﺖ او را از رﯾﺸﻪ ﻗﻄﻊ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪b17a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺻﺪاي ﻗﻬﻘﻪ اي ﺗﻤﺎم ﻏﺎر را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺳﺮد و ﺑﻠﻨـﺪ ﮐـﻪ ﻗﻨـﺪﯾﻞ ﻫـﺎي روي‬
‫ﺳﻘﻒ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻟﺮزﯾﺪن ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور درد ﻋﻤﯿﻖ را ﻓﺮو ﺧﻮرد و ﺳﺮﯾﻊ از در ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬آﻧﻄﺮف در ﭼﯿﺰي ﺟـﺰ ﯾـﮏ‬
‫اﻃﺎق ﮐﻮﭼﮏ و ﺑﺴﺘﻪ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﻃﺎﻗﯽ ﺳﻨﮕﯽ ﮐﻪ در درون ﯾﮏ ﺳـﺨﺮه ﺗﺮاﺷـﯿﺪه ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬در ﺗﻪ اﻃﺎق داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭘﯿﮑﺮي ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﮐﻢ رﻧﮓ و ﺷﺎﯾﺪ‬
‫ﮐﻤﯽ آﺑﯽ رﻧﮓ‪.‬‬
‫روح ﮐﻢ رﻧﮓ ﺑﺎ ﺳﺮدي ﺷﺮوع ﮐﺮد‪:‬‬
‫ آه داﻣﺒﻠﺪور؟؟!!‪ .‬ﭼﯽ ﺗﻮ رو ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﻮﻧﺪه‪.‬‬‫ ﮐﺸﺘﻦ ﺗﮑﻪ ﻫﺎي ﺗﻮ ﺗﺎم رﯾﺪل‪.‬‬‫ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻮ ﺗﺎم ﭘﯿﺮ ﻣﺮد اﺣﻤﻖ‪.‬‬‫ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﺗﺎم ﭼﻮن اﺳﻢ ﺗﻮ ﺗﺎم اﺳـﺖ‪ .‬ﻫـﻢ اﺳـﻢ ﭘـﺪرت‪ .‬در ﺿـﻤﻦ اﮔـﻪ‬‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮑﻨﯽ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ آﻧﻘﺪر ﻫﺎ ﻫﻢ ﭘﯿﺮ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫ آره‪ ....‬ﺟﻮاﻧﯽ‪ .‬اﻣﺎﭼﺮا؟ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﺗﮑﻪ ي دﯾﮕﺮ ﻣﻦ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ﺧﯿﻠـﯽ وﻗﺘـﻪ ﮐـﻪ‬‫اﯾﻨﺠﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب اﯾﻨﻮ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ داﺷﺘﯽ ﺧﻮدﺗﻮ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دادي ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدي‪.‬‬‫ ﺗﻮ اﯾﻨﺠﺎﯾﯽ ﯾﻌﻨﯽ راز ﻣﻨﻮ ﻓﻬﻤﯿﺪي‪.‬‬‫ ﺑﻠﻪ‪ .‬ﻫﻤﯿﻨﻄﻮره‪ .‬راز ﻫﻮرك راس ﻫﺎ‪.‬‬‫ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ ﮐﻦ ﺗﺎ ﺟﺴﻤﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ داﻣﺒﻠﺪور‪ .‬آﻧﻮﻗﺖ از ﺗﻮ ﻗﺪر داﻧـﯽ ﺧـﻮاﻫﻢ‬‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺸﮑﺮم ﺗﺎم‪ .‬ﯾﮏ دوﻧﻪ از ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺑﺸﺮﯾﺖ زﯾﺎده‪ .‬ﭼﻪ ﺑﺮﺳﻪ ﺑﺨـﻮاﻫﻢ ﯾﮑـﯽ‬‫دﯾﮕﻪ را ﻫﻢ درﺳﺖ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬار‪.‬‬‫ ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﻣﻦ اﯾﻨﮑﺎرو ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟‬‫ ﻣﻦ ﺗﻮ رو ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ آﻟﺒﻮس‪ .‬ﺗﻮ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﺨﻮاﻫﯽ ﮐﺸﺖ‪ .‬ﻫـﯿﭻ ﮐـﺲ را‬‫ﻧﺨﻮاﻫﯽ ﮐﺸﺖ‪.‬‬

‫‪b18a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ ﭼﺮا ﻣﻦ ﺗﻮ را اﮔﺮ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﺸﺖ‪ .‬و اﮐﻨﻮن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﯾﮑﯽ از ﻗﻄﻌﺎت ﺗﻮ رو‬‫از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮم‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﺧﻮدت ﻧﮕﺎه ﮐﻦ‪ .‬ﺗﻮ در دام ﻧﯿﺮﻧﮓ ﻣﻦ اﻓﺘـﺎده اي‪ .‬ﺑـﺮاي ﻣـﺪت‬‫زﯾﺎدي زﻧﺪه ﻧﺨﻮاﻫﯽ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﻗﺪرت ﻧﺨﻮاﻫﯽ داﺷﺖ ﺗﺎ از اﯾﻨﺠﺎ ﻓﺮار ﮐﻨﯽ‪ .‬اﻣﺎ‬
‫اﮔﺮ ﺑﺪﻧﺖ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﮐﻨﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﯽ و از اﯾﻨﺠﺎ در ﺑﺮوي‪ .‬دﺳﺖ‬
‫ﺗﻮ ﮐﺎﻣﻞ ﻗﻄﻊ ﺷﺪه و ﺧﻮن ﺑﻪ ﻣﻘﺪار ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎد ازت رﻓﺘﻪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻤﺘﺮ از ﺑﯿـﺴﺖ‬
‫دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﺮ‪.‬‬
‫ آه ﺑﻠﻪ‪ ...‬دﺳﺘﻢ ﻗﻄﻊ ﺷﺪه وﻟﯽ ﺗﺎم ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ دﻗﺖ ﻧﺪاﺷـﺘﻪ ﮐـﻪ ﻣﻤﮑﻨـﻪ‬‫دﺷﻤﻨﺶ را ﻗﻘﻨﻮس اﺣﯿﺎ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ دﺳﺖ ﻗﻄﻊ ﺷﺪه اش اﺷﺎره ﮐﺮد ﮐﻪ در ﺣﺎل‪ .‬آﻧﺮا ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻗـﺮار داد و‬
‫ﺑﻬﻢ ﭼﺴﺒﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺮس در ﺳﯿﻤﺎي ﻧﯿﻤﻪ روح وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﻮج ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﺪون ﻣﻦ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ اﻣﺎ ﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﯿـﺰ را داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﯿﻢ‪.‬‬‫ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور در ﺟﻮاب ﻓﻘﻂ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺎﻻ آورد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣـﺎن وﻟـﺪه ﻣـﻮرت ﺧـﻮدش را ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺣﻤﻠﻪ ور ﮐﺮد‪ .‬در ﻣﯿﺎن ﻫﺎي راه ﺗﻮﺳﻂ ﻃﻠﺴﻢ داﻣﺒﻠـﺪور ﻣﻨﺠﻤـﺪ‬
‫ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﻃﻠﺴﻤﯽ دﯾﮕﺮ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﻣـﻮج اﻧﻔﺠـﺎر داﻣﺒﻠـﺪور را از اﻃـﺎق ﺑـﻪ‬
‫ﺑﯿﺮون ﭘﺮت ﮐﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﺳﻘﻒ ﻏﺎر در ﺣﺎل ﻓـﺮو رﯾﺨـﺘﻦ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﻗﻨﺪﯾﻞ ﻫﺎي ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ روي ﺳﻘﻒ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي ﺟﻠﻮي ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺮوﺟﯽ ﻣﯽ دوﯾﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ درد در ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ‪ .‬در اﻃﺎﻗﯽ ﺗﺎرﯾﮏ و‬
‫ﮐﺜﯿﻒ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬رو ﺑﺮوﯾﺶ ﺗﻮي ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎي ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻪ دﯾﻮار ﭘﺮ ﺑﻮد از ﺳﯿﻤﺒﻮل ﻫﺎي‬
‫ﺳﯿﺎه‪ .‬ﺟﻤﺠﻤﻪ‪ .‬ﺟﻨﯿﻦ ﻫﺎي ﻣﺮده و ﻃﻮﻣﺎرﻫﺎي ﻗﺪﯾﻤﯽ‪.‬‬

‫‪b19a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﭘﺸﺘﺶ ﺑﺎ اﻓﺴﻮﻧﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در داﺧﻞ اﻃﺎق ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ از ﻫﺮي ﯾﮏ ﮐﻤﺪ ﺑﺎ دري ﺑﺎز ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را‬
‫ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد و ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﮔﺮﻣﺎ ﻫﺮ دو دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺷﻌﻠﻪ از دﺳﺖ‬
‫ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ و ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﻗﻔﻞ ﮐﻨﻨﺪه را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و وﻗﺘﯽ روي ﭘﺎ اﯾﺴﺘﺎد ﺻﺪاي ﺳﺮدي ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت از آن ﻣﺘﻨﻔﺮ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﭘﯿﺘﺮ اﺣﻤﻖ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺴﯽ را ﻣﺮاﻗﺐ اون دو ﺗﺎ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﯽ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﯾﻢ‪ .‬ﻓﻘﻂ‬‫ﺷﺎﻧﺲ ﺑﯿﺎور ﮐﻪ ﺳﺮ ﺟﺎﺷﻮن ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮد را داﺧﻞ ﮐﻤﺪ اﻧﺪاﺧﺖ و در آﻧﺮا درﺳﺖ در آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎت ﭘﯿﺶ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪ اﻧﺮا ﺑﺒﻨﺪد ﭘﺲ از ﻣﯿﺎن اﻧﺪك درز آن ﺷﺮوع ﺑﻪ دﯾﺪن اﻃﺎق ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﻐﺮوراﻧﻪ وارد اﻃﺎق ﺷﺪ و ﮔﺸﺘﯽ داﺧﻞ آن زد‪ .‬ﺑﺎ دﯾﺪن ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬
‫ﺑﻪ ﻃﺮف آن رﻓﺖ و ﺑﺎﻻي آن اﯾﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﭘﺲ ﭘﺴﺮه ﮐﻮش؟‬‫ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﺑﻮد ارﺑﺎب‪ .‬ﺑﯿﻬﻮش‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﯿﺶ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﯿﺎﯾﻢ ﭘﯿﺶ‬‫ﺷﻤﺎ‪.‬‬
‫ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ اﺣﻤﻖ‪.‬‬‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﭼﻮﺑﺶ را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﻣﺮد ﻣﺤﮑﻢ از ﺟﺎﯾﺶ ﮐﻨﺪه ﺷﺪ و ﺑﺎ ﻗﺪرت ﺑﻪ دﯾﻮار‬
‫روﺑﺮوﯾﺶ ﺧﻮرد‪ .‬ﻣﻘﺪار ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدي از ﮔﭻ دﯾﻮار ﮐﻨﺪه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﻧﻮﮐﺮش ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻪ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ اﺳﺮار دﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ي اﺳﺮار!!! ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﺧﻮﺑﻪ‪.‬‬‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﭘﯿﺘﺮ ﻧﮕﺎه ﺗﯿﺰ ﺧﻮد را اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﺪ؟‬‫ﭘﯿﺘﺮ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد از زﻣﯿﻦ ﺑﺮﺧﯿﺰد و ﻧﺎﻟﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺟﻮاب داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ و ﻣﺎﯾﮏ ﺗﺎزه اوﻧﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮدﯾﻤﺶ‪ .‬ﻣﺎﯾﮏ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ اﻣﺘﺤﺎﻧﺶ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺑﻪ‬‫ﺳﻤﺘﺶ دوﯾﺪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺟﻠﻮش را ﺑﮕﯿﺮم ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ‬
‫از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻬﻮش آﻣﺪﯾﻢ دﯾﺪﯾﻢ ﭘﺎﺗﺮ ﮐﻤﯽ ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻣﺎ ﮐﻨﺎر ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ اﻓﺘﺎده‪.‬‬

‫‪b20a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ ﮐﻨﺎر ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ‪.‬‬‫ ﺑﻠﻪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻣﺎ رو ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺮده و ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﯿﻬﻮش‬‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ اﺣﻤﻖ‪ .‬ﻧﻪ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻣﺴﺎﻓﺮان ﻧﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﺑﻮدﯾﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﯿﭻ‬‫ﭼﯿﺰي را ﺑﻪ ﯾﺎد ﻧﻤﯽ آورﯾﺪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻ اون ﺷﻤﺎ رو ﺑﺮﮔﺪوﻧﺪه و ﭼﻮن ‪ ....‬وﭼﺮا‬
‫ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه؟‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﺎ اﺳﺘﻔﻬﺎم ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﻮﮐﺮش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﭘﯿﺘﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ داد و‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ دردي ﮐﻪ ﮐﻤﺮش ﻣﯽ ﮐﺮد آه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اون ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ زﯾﺎد از اﯾﻨﺠﺎ دور ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬اون ﺿﻌﯿﻔﻪ و ﻫﻤﯿﻦ دور ورﻫﺎ ﻗﺎﯾﻢ ﺷﺪه‬‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﯾﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺘﺮ ﺷﺮوع ﮐﺮده ﺑﻪ ﺗﺠﺴﺲ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد وﮔﺮﻧﻪ اوﻧﻮ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻧﺎ اﻣﯿﺪاﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش در ﮐﻤﺪ ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺖ و ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ را دﯾﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻃﺮح‬
‫ﻧﻘﺮه اي رﻧﮓ ﺷﻨﻞ ﺧﻮدش‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ آرام آﻧﺮا روي ﺳﺮش ﮐﺸﯿﺪ و درﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﭼﻮن‬
‫ﭘﯿﺘﺮ در ﮐﻤﺪ را ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﻪ را ﮔﺸﺘﻢ ﻗﺮﺑﺎن‪ .‬در ﺧﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ﭘﯿﺘﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ و رو ﺑﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺮ روي ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ دﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ رو ﺑﻪ او ﮐﺮد وﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮي ﻫﻤﻮن ﮐﻤﺪه اﺣﻤﻖ‪ .‬ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺗﻨﺸﻪ‪.‬‬‫ ﭼﯽ؟‬‫ﭘﯿﺘﺮ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و در ﮐﻤﺪ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﻗﻠﺐ ﻫﺮي ﮐﻨﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﻫﯿﺞ ﭼﻮﺑﯽ ﺑﺮاي دﻓﺎع از‬
‫ﺧﻮدش ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻗﺪرﺗﯽ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ اي ﮐﻪ در ﮐﺘﺎب داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد را ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﯾﮏ ﺑﺎره اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻧﻮر ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﻪ را ﭘﺮ ﮐﺮد و زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﭘﯿﺘﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه را دﯾﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﮐﺸﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ارﺑﺎب‪.‬‬‫ﭘﯿﺘﺮ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ دوﯾﺪ‪.‬‬

‫‪b21a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻫﺮي ﻫﻢ از اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد و ﻫﻤﺮاه ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ از ﮐﻤﺪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﯽ ﺷﮏ‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻ ﻫﺎ در ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ اﺳﯿﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺳﮑﻮت ﭘﯿﺘﺮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻤﺪ رﻓﺖ و آﻧﺠﺎ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﭼﯿﺰي‬
‫ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮد ﻣﺤﮑﻢ ﻟﮕﺪي ﺑﻪ آن ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﯾﮏ راﺳﺖ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻨﺠﺮه ي اﻃﺎق‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ي ﺳﺎﮐﺖ ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از‬
‫ﭘﻨﺠﺮه‪ .‬ﺳﺮش را ﺑﯽ ﺻﺒﺮاﻧﻪ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد‪ .‬اﻧﮕﺎر ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‬
‫دﺳﺘﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺳﺮش را ﮔﺮﻓﺘﻪ و وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻼ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﺳﺮ او را‬
‫ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺮده دﺳﺖ در رداﯾﺶ ﮐﺮد و ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ اﻃﺎق دﯾﮕﺮ رﻓﺖ‪ .‬ﻣﻌﺠﻮن ﻧﯿﺮو ﺑﺨﺶ روي ﻣﯿﺰ را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺳﺮ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻌﺪ راه‬
‫اﻓﺘﺎد‪.‬‬

‫ﭘﺎﯾﺎن ﻓﺼﻞ ﻫﺸﺘﻢ‪.‬‬

‫‪b22a‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com http://kazemsoft.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻓﺼﻠﯽ ﺗﺎزه‬
‫آﻧﺮوز ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﻣﻮﻗﻊ آراﯾﺶ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﺷﺮ‬
‫اﻧﻮاع و اﻗﺴﺎم ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي آراﯾﺸﯽ راﺣﺖ ﺷﻮد‪ .‬ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰش روي راﺣﺖ ﺗﺮﯾﻦ و دل ﻧﺸﯿﻦ‬
‫ﺗﺮﯾﻦ ﺻﻨﺪﻟﯽ اش ﻟﻢ داد و ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻼﺧﺮه ﺑﺎﯾﺪ روزي دﺳـﺖ از اﯾـﻦ ﺟﻮاﻧـﮏ‬
‫ﺑﺎزي ﻫﺎ ﺑﺮداره‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ دﯾﺮوز ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ ﻣﺮد ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ اش ﭘﯿﺘﺮ ﻫﺎﻧﺎ را در ﺧﺎﻧﻪ ي ﺧـﻮد‬
‫ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد و ﺑﺮاﯾﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺮا ﻫﯿﭻ اﺣﺴﺎس ﺧﺎﺻﯽ ﻧـﺴﺒﺖ ﺑـﻪ اﯾـﻦ ﺧﺒـﺮ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬آﯾﺎ اون ﻣﺮﯾﺾ ﺑﻮد؟ ﭼﺮا ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ روز ﻗﺒﻞ در آﻏﻮﺷـﺶ ﺣﺘـﯽ‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﻤﯿﺮد ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬آﯾﺎ ﻗﻠﺐ او را از ﺳﻨﮓ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ؟ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ واﻗﻌﺎ‬
‫ﻋﺸﻖ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ اﯾﻦ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﻓﺮﯾﺐ؟ ﯾﮏ ﺟﻮر اﺣﺴﺎس ﻓﺮﯾﺒﮑﺎراﻧﻪ‪ .‬ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﻗﺪرﺗﻤﻨـﺪ‬
‫ﮐﻪ اذﻫﺎن را ﮔﻤﺮاه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬او اﮐﻨﻮن آﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد زﯾﺮ ﻧﻮازش ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ ي ﺑﺎد ﺧﻨﮑﯽ‬
‫ﮐﻪ از ﭘﻨﺠﺮه ﺑﻪ درون ﻣﯽ آﻣﺪ‪ .‬ﻓﺎرغ از ﻫﺮ ﻧﻮع اﺣﺴﺎس‪ ،‬ﻓﺎرغ از زﺷـﺘﯽ ﻫـﺎﯾﯽ ﮐـﻪ ﺧـﻮي‬
‫دروﻧﯽ اش ﻣﺘﺤﻤﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺎرغ از اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻧـﺴﺒﺖ ﺑـﻪ ﺑـﯽ ﺗﻔـﺎوﺗﯽ ﺑـﻪ ﻋـﺸﻘﻖ‬
‫ﮔﺮﯾﺒﺎن ﮔﯿﺮش ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬آﻧﺮوز آراﯾﺶ ﻏﻠﯿﻆ ﺗﺮي ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺸﺎﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺳﻪ‬
‫ﺳﺎﻟﯽ ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬او ﺑﺎﯾﺪ دﻧﺒﺎل ﺷﺨﺺ دﯾﮕﺮي ﻣﯽ ﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﮔﻮﻫﺮ ﻫﺎي دروﻧﯽ‬
‫اش او را ﻓﺮﯾﻔﺘﻪ ي ﺧﻮد ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﯾﮏ ﻣﺮگ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﻮﮐﺖ و اﺑﻬﺖ او را از‬
‫ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮد‪ .‬در ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﺷﺮم ﻧﻤﯽ ﮐﺮد؟ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ آﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻋﺬادار ﻣـﯽ ﻣﺎﻧـﺪ؟ او ﻣـﯽ‬

‫‪b1a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ در اﯾﻦ دﻧﯿﺎي ﻻﯾﺰاﻟﯽ دﻧﺒﺎل ﻣﺮدي دﯾﮕﺮ ﺑﮕﺮدد‪ .‬آره اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اﺳﺖ ﺑﺮاي او ﻋـﺸﻖ‬
‫ﭼﯿﺰي ﺟﺰ اﺣﺴﺎس ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﯾﮑﻢ ﺗﺎﻣﻞ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ در زﻧﺪﮔﯽ‬
‫اش ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻮردي روﺑﺮو ﺷﻮد و وﻇﯿﻔﻪ ي آن ﺷﺨﺺ ﺷﺮوع ﻓﺼﻠﯽ ﺗﺎزه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻋﻤﯿﻘﯽ زد و ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ و راﺣﺘﺮ در ﺻﻨﺪﻟﯽ اش ﻓﺮو رﻓﺖ‪.‬‬
‫در ﺧﻠﺴﻪ اي ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮ اﺛﺮ ﺗﺎﺑﺶ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ آﻓﺘﺎب از وراي ﭘﻨﺠﺮه ي ﮐﻮﭼـﮏ ﺑـﺮ ﺳـﺮش‬
‫اﯾﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺧﻮد ﻧﺎ ﺧﻮدآﮔﺎه ﺣﻮادث روز را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺻﺒﺢ ﺑﺮاي ﺗﺸﯿﻊ ﺟﻨﺎزه ي ﭘﯿﺘﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺒﺎس ﻣﺸﮑﯽ اش را ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺗﺤﺮﯾﺮﯾﻪ ي‬
‫روزﻧﺎﻣﻪ در اﻃﺎﻗﺶ در آورده ﺑﻮد و ﻟﺒﺎس ﺳﺒﺰ ﮔﻞ داري را ﮐﻪ از ﻗﻀﺎ ﭘﯿﺘﺮ ﺑﻪ او ﻫﺪﯾﻪ داده‬
‫ﺑﻮد ﭘﻮﺷﯿﺪ‪.‬‬
‫ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﯾﮏ ﻣﻘﺎﻟﻪ ي ﻣﻔﺼﻞ در ﻣﻮرد اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت روﻓﻮس اﺳـﮑﺮﯾﻢ‬
‫ژور ﺗﻬﯿﻪ ﮐﻨﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر از ﺧﻮدش و ﺷﺎﻫﮑﺎر ﻗﻠﻤﺶ راﺿﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺷﻮد و ﺷﺮوع ﺑﻪ رﻗﺼﯿﺪن ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﯽ ﺷﮏ ﻗﯿﺎﻓﻪ ي اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﺑﻌﺪ از ﺧﻮاﻧـﺪن اﯾـﻦ ﻣـﺘﻦ‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎﻻ دﯾﺪﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ‪ 12‬ﻣﻮﻇﻒ ﺑﻮد ﯾﮏ ﮔﺰارش از ﻋﻤﻠﮑﺮد ﮔﺮوه ﻫﺎي اﻋﺰاﻣﯽ‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮاي ﺟﺬب ﻧﯿﺮوي داوﻃﻠﺐ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﭼـﻮن ﺣﻮﺻـﻠﻪ ي ﺗﻬﯿـﻪ ي ﮔـﺰارش و‬
‫ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺑﺎ ﺗﮏ ﺗﮏ ﻣﻬﺮه ﻫﺎ را ﻧﺪاﺷﺖ ﭘﺲ ﯾﮑﻢ از ﻗﻮه ي ﺗﺨﯿﻠﺶ ﻫﻢ ﺑﻬﺮه ﮔﺮﻓﺖ و ﺑـﻪ‬
‫اﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺗﻮﻧﺴﺖ زودﺗﺮ راﻫﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﻮد‪ .‬ﺳﺮ راه ﻫﻢ از ﻓﺮوﺷـﮕﺎه ﻟـﻮازم ﻏـﺬاﯾﯽ آﻟﺒـﺮت‬

‫‪b2a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻣﻘﺪاري اﻏﺬﯾﻪ ي ﺣﺎﺿﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و راﻫﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻪ اش ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ آرام ﺑﻮد‪.‬‬
‫او ﺑﺮ ﺧﻼف اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺰاران دﺷﻤﻦ داﺷﺖ اﻣﺎ ﻫﯿﭻ دﺷﻤﻨﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ آﻧﻘﺪر اﺣﻤﻖ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻪ او ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬ﭼﻮن ﮐﺎرش ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﺑﻮد و ﻗﻠﻢ ﻗﻮي ﺗﺮﯾﻦ ﺳـﻼﺣﯽ ﺑـﻮد‬
‫ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻣﺮور ﺣﻮادث آﻧﺮوز ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻧﺴﯿﻢ ﺧﻨﮏ آﻣﺎده ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺧﻮاب ﻋﻤﯿﻖ ﻣـﯽ ﺷـﺪ‪ .‬ﺣـﺲ‬
‫زﯾﺒﺎي ﺧﻮاب از ﻧﻮك ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺷﺮوع ﮐﺮده ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ را ﻓﺮا ﻣﯽ ﮔﺮﻓـﺖ ﮐـﻪ‬
‫ﺻﺪاﯾﯽ ﻫﻮﻟﻨﺎك ﻣﺎﻧﻨﺪ آب ﯾﺨﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺑﺪن ﯾﮏ ﺗﺐ دار رﯾﺨﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺧﻮد آورد‪ .‬ﺑﻪ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﭘﺮش ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺗﻤﺎم اﻋﺼﺒﺎش ﻣﺮﺗﻌﺶ و ﺳﺮش ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﺗﻠﻮ ﺗﻠـﻮ‬
‫ﺧﻮران از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ وﺑﺎ ﭼﻮﺑﺶ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺟﻠﻮﯾﺶ ﺑﮕﯿﺮد راه اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺑﯽ‬
‫ﺷﮏ اﯾﻦ ﺻﺪا از ﺗﺪاﺑﯿﺮ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺟﺎدوﯾﯽ اﻃﺎق ﺣﺎل ﻣﯽ آﻣﺪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از اون ول‬
‫و ﺑﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻫـﺎ وﻟﮕﺮدﻫﺎﺳـﺖ ﮐـﻪ ﺳـﻌﯽ ﮐـﺮده از ﻟـﻮازم ﺧﺎﻧـﻪ ﭼﯿـﺰي رو ﺑـﺪزده‪ .‬ﮐـﺎر‬
‫ﻫﻤﯿﺸﮕﯿﺸﻮن اﺳﺖ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ از اوﻧﻬﺎ را ﺗﺤﻮﯾﻞ آرورﻫـﺎ و ﯾـﺎ‬
‫اﮔﺮ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ از ﺳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﯾﺘﯿﻢ ﺧﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ از آن ﻓﺮار ﮐﺮده اﻧﺪ ﻣﯽ داد‪ .‬از‬
‫ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ آﻣﺪ و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻏﺮﯾﺒﻪ اي ﺟﺰ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﯽ ﺳﺮو ﭘﺎﻫﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﮐـﻪ‬
‫اﻻن ﺑﻪ ﻃﺮز اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اي در داﻣﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﺳﯿﺪ درﺳﺖ وﺳـﻂ‬
‫ﺣﺎل ﯾﮏ ﻧﻮﺟﻮان را در ﯾﮏ ﺷﻨﻞ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮓ دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑـﻪ ﻃـﺮز اﺣﻤﻘﺎﻧـﻪ اي آوﯾـﺰان‬

‫‪b3a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺷﺪه ﺑﻮد و دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﯽ زد‪ .‬ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ روي زﻣـﯿﻦ اﻓﺘـﺎده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬درﺳﺖ زﯾﺮ ﺳﺮش اﻧﺒﻮﻫﯽ از ﮐﺎﻏﺬ و ﭘﻮﺷﻪ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫رﯾﺘﺎ اﺳﮑﯿﺘﺮ ﯾﮑﯽ از دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﻻي ﻣﻮﻫﺎي رﻫﺎ ﺷﺪه اش ﺑﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺗﺎ ﺑﺤﺎل دزد اﺳﻨﺎد ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم‪.‬‬
‫در روي دو زاﻧﻮ اش ﺗﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد و از ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﺎﻏﺬ ﻫﺎ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را از‬
‫ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻟﯿﺪ و اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ داد ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﻢ؟ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻮ دﯾﮕﻪ‬
‫ﮐﻪ ﯾﮑﻤﺮﺗﺒﻪ ﻟﺤﻦ ﺻﺪاﯾﺶ ﺗﻐﯿﺮ ﮐﺮد و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺮد ﺷﺪ‪ .‬ﮐﺎﻏﺬ ﻫﺎي روي زﻣﯿﻦ اﺳﻨﺎد‬
‫ﻓﻮق ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ي وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد و اﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ اﺳﻨﺎد ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ي‬
‫او ﻧﺒﻮد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟‬
‫رﯾﺘﺎ ﻣﺜﻞ ﻓﻨﺮ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و روﺑﺮوي ﭘﺴﺮك رﻓﺖ‪ .‬ﭼﯿﺰي در ﻗﯿﺎﻓﻪ ي ﺧﺸﻦ و ﺑﭽﻪ‬
‫ﮔﺎﻧﻪ ي او ﺑﺮاﯾﺶ آﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﻣﯿﺸﺪ ﺷﮏ و ﮔﻤﺎﻧﺶ ﺗﻐﯿﺮ ﭘﯿﺪا ﻣـﯽ ﮐـﺮد‪.‬‬
‫اﮔﺮ آن ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﺳﺒﺰ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺻﻮرﺗﺶ ﮐﻤﯽ ﮐﻤﺘﺮ زﺧﻢ زار داﺷﺖ ﻣﻄﻤـﺌﻦ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ او ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺗﻮ؟ ﭘﺎﺗﺮ؟‬

‫‪b4a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫رﯾﺘﺎ اﯾﻨﺮا اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ .‬در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ ﯾﮏ ﺟﻬﺶ ﺧﻮدش را از ﺷﺮ ﻃﻨﺎب ﻫﺎي‬
‫ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ رﻫﺎ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﭼﺮﺧﺸﯽ ﻧﺮم و ﺳﯿﺎل روي زﻣﯿﻦ اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﭘﺸﺘﺶ ﺑﻪ رﯾﺘﺎ اﺳﮑﯿﺘﺮ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدن ﮐﺎﻏﺬ ﻫﺎ و ﺳﻨﺪﻫﺎي ﭘﺨﺶ ﺷﺪه‪ .‬رﯾﺘﺎ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را دﯾـﺪ‬
‫ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪﻧﺪ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺎﻏﺬ ﻫﺎ را ﺟﻤﻊ ﮐﻨـﺪ‪ .‬ﺷـﺎﯾﺪ ﻫـﺮ ﺳـﻪ ﺗـﺎ‬
‫ﮐﺎﻏﺬ ﮐﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﺮد ﯾﮑﯿﺸﻮﻧﻮ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷـﺪ اﯾﻨﮑـﺎرش ﺧﯿﻠـﯽ ﻃـﻮل‬
‫ﺑﮑﺸﺪ و آﺧﺮ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﻮد از ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺮاي ﺟﻤﻊ آوري آﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘـﯽ ﮐـﺎرش‬
‫ﺗﻤﺎم ﺷﺪ آرام ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و روﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﮐﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ اﺟﺎزه داده اﯾﻨﻘﺪر ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪ وارد ﺧﺎﻧﻪ ي ﻣﻦ ﺑﺸﯽ؟‬
‫رﯾﺘﺎ اﯾﻦ ﺟﻤﻼت را ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ .‬ﻧﻪ ﻟﺤﻦ ﻣﺤﮑﻮم ﮐﻨﻨﺪه اي داﺷﺖ و ﻧﻪ ﻟﻄﯿﻔﯽ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﻮدم‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺸﻮن دﻋﻮت ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﻮدت؟ ﺧﻮﺑﻪ‪ ....‬ﺧﻮﺑﻪ ‪ ....‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬و ﻧﺘﺮﺳﯿﺪي ﮐﻪ ﺧﻮدت را ﻧـﺸﺎن ﺑـﺪﻫﯽ؟‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﯽ ﻣﻦ ﺗﻮ رو دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﻨﻢ و ﺗﺤﻮﯾﻞ ﺑﺪﻫﻢ؟‬

‫‪-‬‬

‫ﺗﺮس؟ ﭼﺮا ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ‪ .‬ﻫﻤﯿﺸﻪ و ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻤـﻪ ﻗـﺼﺪ ﺟـﺎﻧﻢ را دارﻧـﺪ و‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﻤﻢ ﮐﮑﮑﮑﻪ‪) .‬ﻫﺮي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﮑﻮت ﮐﺮد و آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻗـﻮرت داد ﺑﻌـﺪ از ﭼﻨـﺪ‬
‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺧﯿﺮه ﺷﺪن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﮔﺸﺎد رﯾﺘﺎ اداﻣﻪ داد( ﮐﮑﮑﻪ )دوﺑﺎره ﺻـﺪا در ﮔﻠـﻮﯾﺶ ﮔﯿـﺮ‬

‫‪b5a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﺳﺮﻓﻪ اي ﮐﺮد و اداﻣﻪ داد( ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺮاي ﺗﻮ ﻫﻢ ﺳﻮدي ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻘﯿـﻪ‬
‫ﺧﻮاﻫﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺗﻮ ﭼﻪ ﺳﻮدي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮاي ﻣﻦ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ؟‬
‫رﯾﺘﺎ اﯾﻨﺮا ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﻮب ﺧﻮدت ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ اﺳﻨﺎد ﺷﺪي‪ .‬ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ دارم ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌـﻨﻢ راﺳـﺘﻪ ي ﮐـﺎر‬
‫ﺗﻮﺳﺖ و آﻧﻘﺪر از دﯾﺪن آﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯽ ﺷﻮي ﮐﻪ ‪...‬‬
‫ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻫﺮي ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ رﯾﺘﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و اﯾﻨﺒﺎر ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧـﺪاﺧﺖ و‬
‫ﺑﻪ زﻣﯿﻦ زل زد‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻫﺎي ﻋﻤﯿﻖ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺣﺮﻓﯽ ﻧﻤﯽ زد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺗﻮ ﻣﺮﯾﻀﯽ‪ .‬ﭼﺮا ﺧﻮدﺗﻮ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ؟‬
‫ﻫﺮي ﺑﺠﺎي ﭘﺎﺳﺦ دادن ﭘﻮﺷﻪ را ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﺮد و ﺑﻪ دﺳﺖ رﯾﺘﺎ داد‪.‬‬
‫رﯾﺘﺎ ﭘﻮﺷﻪ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺪون ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺣﺮﯾﺼﺎﻧﻪ آﻧﺮا ﺑﺎز و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﺮرﺳـﯽ در ﻫﻤـﺎن ﺣﺎﻟـﺖ‬
‫اﯾﺴﺘﺎده ﮐﺮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و ﺑﻪ دور ور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﮐﻪ ﭘﺴﺮك رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻓﺮدا آﻧﺮوز ﻋﺼﺮ ﺑﻠﻮاﯾﯽ در ﺗﺤﺮﯾﺮﯾﻪ ي ﭘﯿﺎم روز راه اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻣـﺎﻣﻮران وزارت ﺧﺎﻧـﻪ ﻣـﯽ‬

‫‪b6a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫رﻓﻨﺘﺪ و ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﻨﺎب وزﯾﺮ‪ ،‬ﻣﺸﺎوران ارﺷﺪ‪ ،‬آرور ﻫﺎ و ﻫﺮ ﺷﺨﺺ ﻣﻬﻤﯽ ﮐﻪ در دﻧﯿﺎي‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي اﯾﻨﮕﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ آﻧﺠﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻗﺎﺿﯽ روﺑﺮت در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺮ روي ﻣﯿﺰ ﻣﯽ ﮐﻮﺑﯿﺪ ﺑﺎ ﺗﻬﺪﯾﺪ و ﺑـﺎ ﺣـﺎﻟﺘﯽ وﺣـﺸﯽ ﺑـﻪ‬
‫روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫اﯾﻦ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﻓﺮﯾﺒﮑﺎري اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ در ﻃﻮل ﺗﺎرﯾﺦ ﺻـﻮرت ﭘـﺬﯾﺮد‪.‬‬
‫ﺗﻮ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺟﺮاﺋﺘﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺪرﮐﯽ را از دادﮔﺎه ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮدي؟‬

‫‪-‬‬

‫اﻣﺎ روﺑﺮت ﺗﻮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ اون ﭘﺴﺮه داﺷﺖ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﻬﻢ ﻣـﯽ رﯾﺨـﺖ‪ .‬ﮐـﺎﻓﯽ‬
‫ﺑﻮد ﯾﮏ ﻣﺪﺗﯽ زﻧﺪاﻧﯽ ﻣﯿﺸﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ آروم ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﮐﺎري ﺧﻼف ﻗﺎﻧﻮن ﻧﮑﺮدم‪ .‬ﻓﻘﻂ‬
‫ﯾﮑﯽ از ﻣﺪرك ﻫﺎ را ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﭘﻮف! ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﺧﻼف ﻗﺎﻧﻮن؟ ﻣﻦ ﺷﺨﺼﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺗـﻮ رو از ﺗﻤـﺎم ﻗـﺪرﺗﺖ‬
‫ﻋﺰل ﮐﻨﻢ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﻼف ﺟﺰﺋﯽ‪ .‬ﻣﺮدك‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺳﻌﯽ ﻧﮑـﺮده ﺑـﻮد ﺑـﻪ‬
‫ﻣﻦ ﮐﻠﮏ ﺑﺰﻧﻪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫اﻣﺎ روﺑﺮت ﺑﻪ ﺷﺮاﯾﻂ دﻗﯿﻖ ﻧﮕﺎه ﮐﻦ‪ .‬ﺑﺒﯿﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ اﻻن ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ‬
‫اﯾﻨﻘﺪر اوﺿﺎع رو ﺑﻬﻢ ﺑﺮﯾﺰي؟ اﮔﺮ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻏﻠﻂ ﮐﺮدم ﺑﺮﺳﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ از ﺑﯿﻦ ﻣﯿـﺮه‪.‬‬
‫ﻣﺎ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻣﯽ روﯾﻢ و ﺿﻌﯿﻒ ﺗﺮ از اوﻧﯽ ﻣﯿﺸﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﺎﯾﺴﺘﯿﻢ‪.‬‬

‫‪b7a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻣﻬﻤﻪ‪ .‬ﺧﺎﺗﻤﻪ ي درﺳﺖ اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ‪ .‬اﯾـﻦ ﻣـﺪارك ﻧﺒﺎﯾـﺪ از‬
‫ﺑﯿﻦ ﺑﺮوﻧﺪ و اﯾﻨﻬﺎ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎ ﺑﻪ واﯾﺰن ﮔﺎﻣﻮت ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﺨﺺ ﺑﻨﺪه‬
‫ﻓﺮدا ﺑﻪ دادﮔﺎه اﺣﻀﺎر ﻣﯽ ﺷﻮي‪ .‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه از ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ راه ﺑﺮاي دﻓـﺎع‬
‫از ﺧﻮدت ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺒﯿﻦ روﺑﺮت ﺗﻮ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﯾﮏ ﺟﻮ ﺳﺎزي اﯾﻦ زﻧﯿﮑﻪ ﺑﺘﺮﺳﯽ‪ .‬ﻣﺎ ﻣـﯽ ﺗـﻮﻧﯿﻢ ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫راﺣﺖ اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ را ﺣﻞ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬رﯾﺘﺎ اﺳﮑﯿﺘﺮ ﺑﻪ دروغ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ و ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ اوﻧﻮ از ﺻﺤﻨﻪ ﺧﺎرج ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻢ دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ اﺗﻬﺎﻣﯽ ﺑﻬﺖ وارد ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫روﻓﻮس اﯾﻨﺮا آرام در ﮔﻮش روﺑﺮت ﮔﻔﺖ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ رﯾﺘﺎ اﺳﮑﯿﺘﺮ در ﻃﺮف دﯾﮕـﺮ اﻃـﺎق‬
‫اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫رﯾﺘﺎ ﺧﻮد را ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و ﻣﻐﺮوراﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫روﺑﺮت ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫رﯾﺘﺎ اﺳﮑﯿﺘﺮ ﮐﻪ ﻣﺪت زﯾﺎدي ﺑﻮد ﭼﯿﺰي ﻧﺸﻨﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫آﻗﺎﯾﻮن ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻫﻤﻪ ي اﯾﻦ ﻣﺪارك در ﺣﺎل رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻫﻤـﻪ ي‬
‫ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﯽ ﻫﺎي ﻣﺎ در ﮐﺸﻮر ﻫﺎي اروﭘﺎﯾﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه ﺗﺼﻤﯿﻢ درﺳﺖ را ﻫﺮﭼﻪ زودﺗـﺮ‬
‫اﺗﺨﺎذ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻤﻠﻪ ي آﺧﺮ را رﯾﺘﺎ ﮐﻤﯽ ﺑﺎ ﻧﯿﺶ ﮔﻔﺖ‪.‬‬

‫‪b8a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫روﻓﻮس ﮐﻪ زﻫﺮآﮔﯿﻦ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از رﯾﺘﺎ ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ رو ﺑﻪ روﺑﺮت ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫ﻧﻈﺮت ﭼﯿﻪ؟‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﻪ! )ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ روﺑﺮت ﻓﺮﯾﺎد زد و ﮔﻮش ﻫﺎﯾﺶ را ﭼﺴﺒﯿﺪ( ﻧﻪ‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﮐﺎر را ﺗﻤﺎم ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫روﺑﺮت از اﻃﺎق ﺳﺮﯾﻊ ﺧﺎرج ﺷﺪ و روﻓﻮس ﻣﺜﻞ ﺑﭽﻪ ﻣﺪرﺳﻪ اي ﻫﺎ ﺳﺮﯾﻊ دﻧﺒﺎﻟﺶ از اﻃﺎق‬
‫ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫اﻧﮕﺸﺘﺎن ﮐﺜﯿﻒ و درازش ﺻﻔﺤﻪ ي روزﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺮﮔﺪاﻧﺪ و آﻧﺮا ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﭼـﺸﻢ‬
‫ﻫﺎي دﺧﺘﺮي ﮐﻪ روﺑﺮوﯾﺶ زاﻧﻮ زده ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﺜﯿﻔﯽ زد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ دﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﻠﻮي آﻗﺎي وزﯾﺮ دﺳﺖ ﻣﺎﺳﺖ ﭼﻘﺪر اﯾـﻦ ﺑـﺰرگ زاده اﺣﻤـﻖ ﺑـﻪ‬
‫ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﻪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﮐﺜﺎﻓﺖ‪ .‬آﺷﻐﺎل‪ .‬از اﯾﻨﮑﺎر ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﻋﺎﯾﺪﺗﻮن ﻣﯿﺸﻪ ﺣﺮوم زاده؟‬

‫‪-‬‬

‫ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﻋﺎﯾﺪﻣﻮن ﻣﯿﺸﻪ؟ ﻫﺎ ﻫﺎ!‬

‫‪-‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﺧﻄﺮ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از اون ﺻﺤﻨﻪ ﺳـﺎزي در وزارت ﺧﺎﻧـﻪ ﻣـﺎ‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ اﯾﻨﻄﻮر واﻧﻤﻮد ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ اون ﻗﺎﺗﻞ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ دﻗﯿﻖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻘﺸﻪ ي ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺣﺮف ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اﺑﺘﺪا آﻧﺘﻮﻧﺘﯽ ﮔﻮرﮐﻮف آرور وزارت ﺧﺎﻧﻪ از ﺧﺎﻧﻪ‬

‫‪b9a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫اش دزدﯾﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺤﺖ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪه ي ﺷﺨﺺ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﺎﻣﻮر ﺷﺪ ﺗـﺎ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﺮداب ﮔﺮﯾﻦ ﮔﺎﺗﺰ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺗﺎ در ﯾﮏ ﺣﻤﻠﻪ ي دروﻏﮑﯽ ﮐﻪ ﺑـﺮاي اﻧﺠـﺎم اﻫـﺪاﻓﻤﺎن ﺗﺮﺗﯿـﺐ‬
‫داده ﺑﻮدﯾﻢ ﺑﺎ ﺧﻮردن ﻣﻌﺠﻮن ﻣﺮﮐﺒﯽ ﮐﻪ در آن ﺧﻮن ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺤﻠﻮل ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﺷﮑﻞ‬
‫او در ﺑﯿﺎﯾﺪ‪ .‬او ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮐﺸﺘﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و در آﺧﺮ ﮐﺎر ﺗﻮﺳﻂ ﻟـﺮد ﺳـﯿﺎه ﮐـﺸﺘﻪ ﻣـﯽ ﺷـﻮد‪.‬‬
‫ﺧﻮب ﺣﺎﻻ ﻣﺎ ﻓﺮار ﮐﺮده اﯾﻢ و ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ در ﺣﺎل ارﺗﮑﺎب ﺟﺮم دﯾﺪه ﺷﺪه‪ .‬از ﺷﺎﻧﺲ ﺧـﻮب‬
‫ﻣﺎ اون ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ ﮔﯿﺮ ﻣﯽ اﻓﺘﻪ و دﺳﺘﮕﯿﺮ ﻣﯿﺸﻪ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﭘـﺎﺗﺮ ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫زود ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺧﻮد را ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد ﭘﺲ ﻣﺮﺣﻠﻪ ي دوم ﺷﺮوع ﻣﯿـﺸﺪ‪ .‬ﯾﻌﻨـﯽ دزدﯾـﺪن‬
‫ﺗﻮ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﺎ ﺟﻨﺎب وزﯾﺮ را ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﻌﻞ اﺳﻨﺎد ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﻨﻬﺎ دﺧﺘـﺮش‬
‫زﻧﺪه ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ آﻧﮑﺎري ﮐﻪ ﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ را اﻧﺠﺎم دادﯾﻢ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﮐﻪ ﮐﺎر ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه‬
‫ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﺮاي ﻣﺎﺳﺖ ﺗﺎ از آب ﮔﻞ آﻟﻮد ﻣﺎﻫﯽ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪ .‬ﺑﻠﻪ ﻫﻢ از وزﯾـﺮ ﯾـﮏ اﺣﻤـﻖ‬
‫ﻣﯽ ﺳﺎزﯾﻢ و ﻫﻢ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ را ﯾﮑﺒﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻪ زﻧﺪان ﻣﯽ اﻧﺪازﯾﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺑﻌﺪ از اﯾـﻦ‬
‫ﻣﺎﺟﺮا ﺑﺎ اﺟﺪادت ﻣﻠﺤﻖ ﻣﯿﺸﯽ‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﺳﮑﻮت ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺪﺗﯽ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺳﺮﺷﺎر از ﺷﻬﻮﺗﺶ ﺑﻪ ﺳﺎرا ﺗﻨﻬﺎ دﺧﺘﺮ روﻓﻮس ﻧﮕـﺎه‬
‫ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺣﯿﻔﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻗﺒﻞ از ﻣﺮدﻧﺖ ﻫﯿﭻ ﮐﺎﻣﯽ ﻧﺪاده ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬

‫‪b10a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﺑﮑﻨﯽ ﮐﺜﺎﻓﺖ؟ ﺣﺮوﻣﺰاده ﺑﺮو ﮔﻤـﺸﻮ‪ .‬ﺑـﻪ ﻣـﻦ دﺳـﺖ ﻧـﺰن‪ .‬دﺳـﺖ‬
‫ﮐﺜﯿﻔﺖ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰن‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﺳﯿﻠﯽ ﻣﺤﮑﻤﯽ ﺑﻪ دﺧﺘﺮ زد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺧﻮن در دﻫﺎﻧﺶ ﭘﺮ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﺳﮑﻮت و ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮔﺮ دﺧﺘﺮ را ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻣﯿﻞ ﺧﻮد ﻣﻄﯿﻊ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ دﺧﺘﺮ ﺑﯽ ﺣﺎل روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑـﻮد‪ .‬ﻣـﺮد ﺳـﯿﺎه ﺧـﻮد را ﻋﻘـﺐ ﻋﻘـﺐ و‬
‫ﺑﯿﺤﺎل ﮐﺸﯿﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﻨﺪﻟﯽ‪ .‬ﺧﻮد را روي آن اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ ﯾﮏ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﺜﯿـﻒ ﺑـﻪ اﻧـﺪام‬
‫ﻫﺎي ﺑﺮﻫﻨﻪ و ﺑﯽ ﺣﺎل دﺧﺘﺮ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺖ ﺣـﺎﻟﺶ ﺳـﺮ ﺟـﺎ ﻣـﯽ آﻣـﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد و ﻃﺮف دﺧﺘﺮ ﺑﺮود ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﯽ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺷﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻫﯽ!‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و در آﺳﺘﺎﻧﻪ ي در ﭘﺴﺮ ﺟﻮاﻧﯽ در ﺷﻨﻞ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮓ دﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻮ؟ ﻣﯽ ﮐﺸﻤﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺮد ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﭽﺮﺧﻮاﻧﺪ و ﻃﻠﻤﺴﯽ ﺑﺨﻮاﻧﺪ ﮐﻪ آﻧﺮا دﯾﺪ‪ .‬ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻣـﺮد‬
‫ﺟﻮان ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺒﻪ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳﯿﺎل و ﺳﺮﯾﻊ ﻣﺴﺎﻓﺖ را ﭘﯿﻤﻮد و زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ ﮐﻪ ﭼـﻮب‬
‫ﮐﺸﯿﺪه ي ﭘﺴﺮ را روي ﺳﺮش اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﺮ ﺳﺮش ﻓـﺸﺎر ﻣـﯽ‬
‫داد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺧﻔﻪ ﺷﻮ‪ .‬ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ‪ .‬ﺧﻔﻪ ﺷﻮ‪.‬‬

‫‪b11a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﭘﺴﺮ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﺎ ﻫﺮ ﻓﺸﺎر اﻧﺪام ﻣﺮد ﺧﻤﯿﺪه ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﻓﺸﺎر ﺑﺮ ﺟﻤﺠﻤﻪ اش وارد‬
‫ﮐﺮد ﮐﻪ اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎﯾﺶ از زاﻧﻮﻫﺎﯾﺶ ﺑﯿﺮون زد و ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﻮرد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ‬
‫ﻓﺸﺎر دﯾﮕﺮ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﺮد از ﺣﺎل رﻓﺖ و در ﮐﺮه ي ﭼﺸﻤﺶ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﺟـﺎ در ﺟـﺎ ﻣـﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺴﺮ اوﻟﯿﻦ ﺷﮑﺎر روﺣﯽ اش رو اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﭘﯿﮑﺮ ﻣﺮد ﺳﯿﺎه روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد ﻫﺮي ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ دﺧﺘﺮ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺑﺮﻫﻨﻪ و ﺷـﺮﻣﮕﯿﻦ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﭘﺮ از اﻟﺘﻤﺎس ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ ﺷﻨﻠﺶ را از ﺗﻨﺶ ﺑﯿـﺮون آورد و آﻧـﺮا‬
‫ﺑﺮ روي دﺧﺘﺮ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ آن ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ اﻓﺴﻮن ﻫﺎﯾﯽ ﮐـﻪ‬
‫اوﻧﻮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎز ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي روي ﭘﺎﺷﻨﻪ ﻫﺎي ﭘﺎﯾﺶ ﭼﺮﺧﯿـﺪ و ﺑـﻪ ﻃـﺮف ﺟﻨـﺎزه ي ﻣـﺮد‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺳﺮش ﺿﺮﺑﻪ اي زد و از روي زﻣﯿﻦ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ‬
‫دﻗﯿﻘﻪ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ اﯾﺴﺘﺎد ﺑﻌﺪ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي را آرام ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر روي ﻣﯿﺰ ﮔﺬاﺷـﺖ‬
‫ﻃﻮري ﮐﻪ دﺧﺘﺮك ﺑﺒﯿﻨﺪ و آﻧﺮا ﺑﺮدارد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي! اﻟﺘﻤﺎﺳﻤﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﻨﻮ ﺑﮑﺶ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﮑﺶ‪ .‬ﻫـﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑـﻪ ﻫﻨـﻮز ﭘـﺸﺘﺶ ﺑـﻪ‬‫دﺧﺘﺮك ﺑﻮد ﺷﺮوع ﺑﻪ رﻓﺘﻦ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺮد‪ .‬ﻣﻨﻮ اﯾﻨﻄﻮري رﻫﺎ ﻧﮑﻦ‪ .‬ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﻦ دﯾﮕـﻪ ﻫـﯿﭻ‬‫ﻓﺮﻗﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻫﺮزه ي ﺑﯽ ﺳﺮ و ﭘﺎ ﻧﺪارم‪ .‬ﻣﻨﻮ ﺑﮑﺶ و راﺣﺘﻢ ﮐﻨﻢ‪.‬‬

‫‪b12a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺳﺎرا اﯾﻦ ﺟﻤﻼت را ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي از در ﺧﺎرج ﺷﻮد ﮔﻔﺖ‪ .‬ﻫﺮي در درﮔﺎه‬
‫اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬اﻧﺪﮐﯽ ﺻﻮرﺗﺶ را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻻزﻣﻪ ﮐﻪ ﭘﺪرت ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮه از ﺳـﻼﻣﺖ دﺧﺘـﺮش ﺑـﺎ ﺧﺒـﺮ‬

‫‬‫ﺑﺸﻪ‪.‬‬

‫ﺑﺪون ﻫﺮ ﮐﻼم دﯾﮕﺮي از در ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫روﻓﻮس ﺳﺮش را ﺑﺎ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ اﯾﻨﻮر و آﻧﻮر ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ دﻗﯿﻖ ﺑﻪ روﺑﺮوﯾﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫روﺑﺮت ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﺷﺪه روﺑﺮوﯾﺶ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺑﺎ اﻟﺘﻤﺎس ﻧﮕـﺎﻫﺶ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺗﻮ ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﺑﮑﻨﯽ روﻓﻮس؟ اﺣﻤﻖ ﻧﺸﻮ‪ .‬وﺿﻌﯿﺖ رو ﺧﺮاب ﺗﺮ از اﯾﻦ ﻧﮑﻦ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﻔﻪ ﺷﻮ روﺑﺮت ﺑﮕﺬار ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺳﮑﻮت ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ اﯾﺠﺎد ﺷﺪ ﺻﺪاي ﺿﺮﺑﻪ ﺑﻪ در را ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﮐﯿﻪ؟‬

‫‪-‬‬

‫ﻫﻨﺮي ﻗﺮﺑﺎن‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﭼﮑﺎر داري؟‬

‫‪-‬‬

‫ﯾﮏ ﺧﺒﺮ ﻣﻬﻢ دارم ﻗﺮﺑﺎن ﮐﻪ ‪...‬‬

‫‪b13a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﻔﺸﻮ و ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﮔﻮرﺗﻮ ﮔﻢ ﮐﻦ ﺧﻮدم ﺧﯿﻠﯽ زود ﻣﯿﺎم ﺑﺎﻻ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫اﻣﺎ ﻗﺮﺑﺎن ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻨﻮ ﺑﻪ دﺧﺘﺮﺗﻮن ﮔﻔﺘﻢ وﻟﯽ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑـﻪ ﺧﺒـﺮ ﺧﯿﻠـﯽ ﻣﻬـﻢ ﺗـﺮ از‬
‫اﯾﻨﻬﺎﺳﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﭼﯽ؟‬
‫روﻓﻮس ﺑﻼ ﻣﻌﻄﻠﯽ ﭼﻮﺑﺶ را در ﺟﯿﺒﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در اﻃﺎق دوﯾﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﺎرا؟ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﻠﻪ ﻗﺮﺑﺎن‪ .‬ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﻣﻀﻄﺮﺑﯿﺪ؟ اﯾﺸﻮن ﺗﻮ اﻃﺎﻗﺘﻮن ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻮن ﻣﻮﻧﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫روﻓﻮس ﻫﻨﻮز ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺳﺮش را داﺧﻞ اﻃﺎق ﺑﺮد‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫روﺑﺮت ﻻزﻣﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﺑﯿﺎﯾﯽ ﺑﻪ اﻃﺎق ﻣﻦ‪ .‬ازت ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﯾﻨﮑﺎرو ﺑﮑﻦ‪.‬‬
‫روﺑﺮت ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺮﺗﯿﮑﻪ ي اﺣﻤﻖ‪ .‬اول ﺑﻬﻢ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و ﻗﺼﺪ ﺟﻮﻧﻢ رو ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺣﺎﻻ ازم ﺧﻮاﻫﺶ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﭘﺪرﺗﻮ در ﻣﯽ آرم‪.‬‬
‫ﻫﻨﺮي در ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﻣﺪت ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺎﻫﺪ ﺣﻮادث ﺑﻮد‪.‬‬
‫روﻓﻮس ﻣﺜﻞ ﺑﺎد از روي ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ را ﭘﺮواز ﻣﯽ ﮐـﺮد‪ .‬دﺳـﺘﮕﯿﺮه ي‬
‫اﻃﺎﻗﺶ را ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ از ﺟﺎ ﮐﻨﺪ و وارد ﺷﺪ‪.‬ﺟﺎﯾﯽ درﺳﺖ وﺳﻂ اﻃﺎﻗﺶ روي ﯾﮑﯽ از ﮐﺎﻧﺎﭘـﻪ ﻫـﺎ‬

‫‪b14a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫دﺧﺘﺮﮐﺶ ﺑﯽ ﺣﺎل اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ورود ﭘﺪر دﺧﺘﺮ از ﺟـﺎﯾﺶ‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﭘﺪر ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ دوﯾﺪ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺳﺎرا ﻋﺰﯾﺰم‪.‬‬
‫روﻓﻮس اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و دﺧﺘﺮش را ﺗﻨﮓ در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ ﮐـﻪ اﮔـﺮ اﻧـﺪﮐﯽ‬
‫رﻫﺎﯾﺶ ﮐﻨﺪ او را دوﺑﺎره ﻣﯽ دزدﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ اﯾﻦ ﯾﮏ روﺋﯿﺎ ﻧﯿﺴﺖ و دﺧﺘﺮش واﻗﻌﺎ در ﺑﻐﻠﺶ اﺳﺖ او را رﻫﺎ ﮐﺮد و‬
‫روي ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ اﻓﺘﺎد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻦ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻄﻮر ﻧﺠﺎت ﭘﯿﺪا ﮐﺮدي؟ ﮐﯽ ﺗﻮ رو دزدﯾﺪه ﺑﻮد؟ ﮐﺠﺎ ﺑﻮدﯾﺪ؟‬
‫دﺧﺘﺮ اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور اﻧﺪوﻫﻨﺎك ﻧﻔﺴﯽ ﺗﻮ داد و ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐـﺮدن‪ .‬از اوﻟـﯿﻦ روزي‬
‫ﮐﻪ ﭼﻬﺎر ﻣﺎه ﻗﺒﻞ اوﻧﻮ دزدﯾﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﭘﯿﺶ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اوﻧﻮ ﻧﺠـﺎت داد‪ .‬روﺑـﺮت از‬
‫ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺻﺤﺒﺖ ﭘﺪر و دﺧﺘﺮ رﺳﯿﺪ و از آﻧﺠﺎ ﺻﺤﺒﺖ را دﻧﺒﺎل ﮐﺮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ روﻓﻮس ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮي اوﻧﻮ ﮐﺸﺖ؟‬

‫‪-‬‬

‫آره‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﻃﻠـﺴﻤﯽ ﻧﺨﻮاﻧـﺪ ﻓﻘـﻂ ﭼـﻮﺑﺶ را روي ﺳـﺮش‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ و ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ روﺣﺶ را از ﺳﺮش ﺗﺨﻠﯿﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫روﻓﻮس ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮده ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪b15a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫‪-‬‬

‫ﺿﺎرب روح روﻓﻮس‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺿﺎرب روح؟‬

‫‪-‬‬

‫آره دﯾﮕﻪ‪ .‬ﻫﻤﻮن ﺷﮑﺎرﭼﯽ روح ﯾﺎ ﺿﺎرب روح‪ .‬ﭼﯿﻪ ﻧﮑﻨﻪ واﻗﻌﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﯽ ﺿﺎرب روح‬
‫ﮐﯿﻪ؟‬
‫روﻓﻮس ﮐﻪ اﻧﮕﺎر در ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻮﻫﻢ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻫﺎ؟ ﭼﺮا‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﺿﺎرب روح ﭼﯿﻪ‪ .‬اﻣﺎ ﭼﻄﻮر ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ؟‬
‫***‬
‫ﺳﻪ روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي اﻋﻼم ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﮐﺎرﻣﻨﺪان وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﮐـﻪ‬
‫ﺑﺨﺎﻃﺮ دﻻﯾﻞ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﻧﺎﻣﺶ ﻓﺎش ﻧﻤﯽ ﺷﻮد در اﯾﻦ ﺟﻌـﻞ اﺳـﻨﺎد دﺳـﺖ داﺷـﺘﻪ و اﮐﻨـﻮن‬
‫ﻣﺠﺎزات و ﺑﻪ ﮐﯿﻔﺮ ﻣﺮگ ﻣﺤﮑﻮم ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬روﻓـﻮس اﺳـﮑﺮﯾﻢ ژور در ﮐﻤـﺎل ﻧﯿﺮﻧـﮓ از‬
‫ﺗﻤﺎﻣﯽ اﺗﻬﺎﻣﺎت ﺗﻮﺳﻂ ﻗﺎﺿﯽ روﺑﺮت ﻣﺒﺮا ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ و ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﯽ ﮔﻨﺎه ﺷـﻨﺎﺧﺘﻪ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺘﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﺟﺮﯾﺎن در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﺸﺮﯾﺎت اﻧﺘﺸﺎر ﯾﺎﻓﺖ وﻟﯽ در ﻫﻤﻪ ي ﻧﺸﺮﯾﺎت ﯾﮏ ﺳﻮال‬
‫ﻣﻄﺮح ﺑﻮد؟‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﮐﻨﻮن ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ او ﮐﺠﺎﺳﺖ‪ .‬آرﺗﻮر وﯾﺰﻟﯽ در ﮔﺰارش روزﻧﺎﻣﻪ ي ﭘﯿﺎم روز‬
‫ﺑﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ‪ :‬اون اﺣﺘﻤﺎﻻ ﯾﮑﺠﺎ ﻫﻤﯿﻦ اﻃﺮاف اﺳﺖ‪ .‬در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻧﺎﭘﺎﮐﯽ‬

‫‪b16a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻫﺎ‪ ،‬اﻣﯿﺪوارم ﻫﺮﺟﺎ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ و ﻫﺮﮐﺎري ﮐﻪ ﻣﯿﮑﻨـﻪ ﺑﺪوﻧـﻪ ﮐـﻪ ﺧـﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟـﯽ ﻣﺜـﻞ‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ دوﺳﺘﺶ داره و ﻣﻨﺘﻈﺮش ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﺘﻦ ﯾﮑﯽ از ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻫﺎي ﺧﺒﺮي رﯾﺘﺎ اﺳـﮑﯿﺘﺮ در ﻣـﻮرد ﻫـﺮي ﭘـﺎﺗﺮ‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد آﻧﺮا ﻣﭽﺎﻟﻪ ﮐﺮد و داﺧﻞ ﺟﻮي ﻓﺎﺿﻼب ﮐﻨﺎر ﺧﯿﺎﺑﺎن اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷﻤﺎره ي ‪ 12‬ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺘﺮ ﺗﺮ از اوﻧﯿﮑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐـﺮد ﻇـﺎﻫﺮ ﺷـﺪ و اﯾـﻦ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي اﺻﻼ ﺑﻪ ﻧﮑﺎت اﯾﻤﻨﯽ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺪاره‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑـﺪون ﻫـﺮ‬
‫ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻘﻼﯾﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در را ﺑﺎز ﮐﻨﺪ و ﻫﯿﭻ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﺳﺮ راه ﺧﻮد ﻧﺪﯾﺪ‪ .‬داﺧﻞ ﺧﺎﻧـﻪ ﻫﻤـﺎﻧﻄﻮر‬
‫ﮐﺜﯿﻒ‪ .‬ﺗﺎر ﻋﻨﮑﺒﻮت زده و ﻣﻔﻠﻮك ﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻣﯿﺎن اﻃـﺎق ﺣـﺎل‬
‫ﻧﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﻧﻌﺮه اي ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﻧﻌﺮه اي از درد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺘﺶ اﻓﺰود و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺻﺪا از آن ﻣﯽ آﻣﺪ ﺷـﺘﺎﻓﺖ‪ .‬در اﻃـﺎق را‬
‫ﺑﺎز ﮐﺮد و در ﻣﯿﺎﻧﻪ ي اﻃﺎق ﻫﺮي را دﯾﺪ‪ .‬دورش ﭼﻨﺪ ﺗـﺎ ﺑﻄـﺮي ﻧﻮﺷـﯿﺪﻧﯽ ﻗـﺮار داﺷـﺖ‬
‫ﺑﻌﻀﺎﻓﻪ ي ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﺎﻏﺬ ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه ي ﺳﺎﻧﺪوﯾﭻ‪ .‬درﺳﺖ وﺳﻂ اﻃﺎق اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑـﻪ ﺧـﻮد‬
‫ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪ .‬ﺑﺪﻧﺶ درﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬از دﻫﺎﻧﺶ ﺧﻮن ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷـﺪ‪ .‬دﺳـﺘﺎﻧﺶ ﻣـﯽ ﻟﺮزﯾـﺪ و‬
‫زﻣﯿﻦ زﯾﺮ ﺗﻨﺶ ﺗﺮك ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﺧﻮدش را ﺑﻪ او رﺳﺎﻧﺪ و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ اﮔﺮ ﮐﺎري ﻧﮑﻨﺪ از دﺳﺖ ﺧﻮاﻫﺪ رﻓﺖ‪ .‬ﭘﺲ دﺳﺖ ﻫﺮي را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺗﻤـﺎس ﺑـﺎ‬
‫دﺳﺖ ﻫﺮي اﻧﮕﺎر ﺑﺮق در ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﺟﺮﯾﺎن ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺳﯿﺦ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺮدﻣـﮏ آﺑـﯽ‬

‫‪b17a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﯾﮏ ﻧﻘﻄﻪ ﻣﯿﺎن ﺳﻔﯿﺪي ﭼﺸﻤﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻫﺮاس ﺑـﻪ ﻃﺮﻓـﯽ ﺧـﺎﻟﯽ از‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬دﻧﯿﺎ ﺗﺎر ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫دو ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ‪.‬‬
‫ﻣﺤﻠﻪ ي ﮔﻮدرﯾﮏ ﻫﺎﻟﻮ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪ ي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﺣﯿﺎط ﺟﺎدوﯾﯽ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻠﺒﻪ‪:‬‬
‫ﭘﯿﮑﺮ زﻧﯽ ﺑﻠﻮﻧﺪ زﯾﺮ دﺳﺖ و ﭘﺎﻫﺎ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮد ﻣﺜﻞ ﯾﺦ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎز و ﻣـﺮده‪ .‬ﭘـﺴﺮ‬
‫ﺟﻮاﻧﺶ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و زار زار ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫ﺑﺴﻪ‪ .‬ﮐﺮوﺷﯿﻮ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺳﺮد اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺳﺒﺰ از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺑﺪن دراﮐﻮ ﺧﻮرد‪ .‬دراﮐﻮ از‬
‫درد ﺗﺎ ﺷﺪ و ﺳﺮش را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻟﺴﺘﺮﻧﺞ ﻗﻬﻘﻪ اي از ﺷﺎدي ﻣﯽ زد‪ .‬اﻧﮕﺎر ﻧﻪ اﻧﮕﺎر ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ اﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺧـﻮاﻫﺮش‬
‫ﻣﺮده و درﺳﺖ اﮐﻨﻮن ﺧﻮدش و ﺧﻮاﻫﺮ زاده اش زﯾﺮ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻮروس اﺳﻨﭗ دﺳﺖ از ﮐﺎر ﮐﺸﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ﮔﻮر اﮐﻨﻮن آﻣﺎده اﺳﺖ ﺳﺮور ﻣﻦ‪.‬‬
‫اﺳﻨﭗ از ﮔﻮر ﺑﯿﺮون آﻣﺪ و ﺧﻮدش را ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﺤﻀﻮض ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﻮر راه اﻓﺘﺎد‪.‬‬

‫‪b18a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﮐﺎرت ﺧﻮﺑﻪ اﺳﻨﭗ‪ .‬واﻗﻌﺎ ﻻﯾﻖ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎري‪.‬‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﺎ ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎﯾﯽ ﭘﻮﺳﯿﺪه را از ﺗﺎﺑﻮت ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫آه‪ .‬ﻟﯿﻠﯽ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﯿﭽﺎره‪ .‬از اوﻧﻬﻤﻪ ﻓﺪارﮐﺎرﯾﺖ ﺑﺮاي ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺴﺮت ﭼﯿﺰي ﺟﺰ اﺳـﺘﺨﻮاﻧﻬﺎﯾﺖ‬
‫ﻧﻤﺎﻧﺪه‪.‬‬
‫ﺧﻨﺪه ي اي ﺳﺮد ﮐﺮد و اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎ را ﺗﻮي دﯾﮕﯽ ﮐﻪ آﻣﺎده ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﯾـﮏ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ زﯾﺮ دﯾﮓ را روﺷﻦ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻣﺸﻐﻮل ﺷﻮ ﺳﻮروس ﻋﺰﯾﺰ‪ .‬ﻣﺸﻐﻮل ﺷﻮ‪.‬‬
‫اﺳﻨﭗ ﺗﻌﻈﯿﻤﯽ ﮐﺮد و ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ از ﻣﻮادي را ﮐﻪ ﻗﺒﻼ آﻣﺎده ﮐﺮده ﺑﻮد و آورده ﺑﻮد‬
‫را ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ داﺧﻞ دﯾﮓ ﻣﯽ رﯾﺨﺖ‪ .‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﻮاد دﯾﮕـﺮ را اﺿـﺎﻓﻪ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬در اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬

‫‪-‬‬

‫ارﺑﺎب ﻣﯿﺸﻪ ﺑﭙﺮﺳﻢ اﯾﻨﮑﺎرﻫﺎ ﺑﺮاي ﭼﯿﺴﺖ؟‬

‫‪-‬‬

‫آه ﺑﻠﻪ ﺑﻼ‪ .‬ﺑﻠﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﻌﺪ از ﻣﺴﺎﻓﺮت ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﭘﯿﺘﺮ ﻫﺎﻧﺎي ﻣﺮﺣﻮم ﺑﻪ ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ي اﺳﺮار داﺷﺘﻢ‬
‫و اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﺗﺸﮑﺮ از ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﻬﺮﺑﺎن ﮐﻪ اﺳﺮارش رو ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎده ﻟﻮﺣﺎﻧﻪ در ﺻﻨﺪوﻗﭽﻪ ﺟـﺎ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم راز از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﺗﻨﻬﺎ راﻫﯽ ﮐـﻪ ﻣﯿـﺸﻪ ﻫـﺮي‬
‫ﭘﺎﺗﺮ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﻫﻢ ﺧﻮن ﻫﺎي اوﺳﺖ‪.‬‬

‫‪b19a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﻫﻢ ﺧﻮن ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ وﺟﻮد داره و اوﻧﻬﻢ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺮاي‬
‫ﺳﺎﺧﺖ ﻣﺠﺪد ﺧﻮد ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﺗﺎ ﺧﻮن دﺷﻤﻦ ﺧﻮد را در ﺑﺪﻧﻢ ﺑﻪ ﺟﺮﯾﺎن ﺑﯿﺎﻧﺪازم و اﮐﻨﻮن‬
‫ﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ راه از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن اون از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن ﺧﻮدم اﺳﺖ‪ .‬ﺧﻮب اﯾﻨﻄﻮر ﮐـﻪ ﻧﻤﯿـﺸﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﺑﺎ ﺧﻮد اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم‪ .‬ﺗﺎ ﺑﻼﺧﺮه ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم ﭘﺎﺳﺨﻢ رو‪ .‬ﭼﺮا ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮدم را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒـﺮم؟‬
‫ﻣﺎ ﺧﻮن را در رگ ﻫﺎي ﻫﺮي آﻟﻮده ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﭼﻄﻮر؟ ﺧﻮب ﺟﻮاب ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﯾـﮏ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﯿﺸﻪ از ﻃﺮﯾﻖ اﺣﯿﺎي ﺑﺪن اﺟﺪاد ﺷﺨﺺ اﻗﺪام ﺑـﻪ ﻧـﺎﺑﻮدي‬
‫ﻧﺎوادﮔﺎن آﻧﻬﺎ ﺑﮑﻨﯿﻢ‪ .‬ﺧﻮب ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﺎر ﻣﺎ ﻧﯿﺎز ﺑـﻪ ﺧـﻮن ﻫـﺮي ﭘـﺎﺗﺮ داﺷـﺘﯿﻢ ﮐـﻪ اوﻧﻬـﻢ‬
‫ﻣﺤﯿﺎﺳﺖ‪ .‬اﻧﺪﮐﯽ از ﺧﻮن ﺧﻮدم‪ .‬ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﻣﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﻣـﯽ ﺗـﻮاﻧﯿﻢ ﺗـﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿـﺮﯾﻢ ﮐـﻪ‬
‫ﻫﺮي زﻧﺪه ﺑﻤﺎﻧﺪ ﯾﺎ ﺧﯿﺮ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎدﮔﯽ‪.‬‬
‫ﻧﻮﮐﺮان وﻟﺪه ﻣﻮرت از ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﻗﺪرت ﻋﺠﯿﺐ ﺣﯿﺮت ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺪام ﺣﺮﻓﯽ ﻧﻤﯽ‬
‫زدﻧﺪ و ﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﻮب ﮔﻤﺎن ﮐﻨﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ آﻣﺎده اﺳﺖ ﺳﻮروس درﺳﺘﻪ؟‬

‫‪-‬‬

‫ﺑﻠﻪ ﺳﺮورم‪.‬‬
‫واﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﻐﺮور ﻗﺪم ﺟﻠﻮ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎ ﭼﺎﻗﻮﯾﯽ اﻧﺪﮐﯽ دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺧﺮاﺷﯿﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻗﻄـﺮه‬
‫ﺧﻮن داﺧﻞ دﯾﮓ اﻓﺘﺎد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ زﺧﻢ ﺧﻮد را ﺧﻮب ﮐﺮد‪ .‬ﮔﻮﯾﺎ ﻣﯽ ﺗﺮﺳـﯿﺪ ﺧـﻮن ﺑﯿـﺸﺘﺮ‬
‫ازش ﺑﺮود‪.‬‬

‫‪b20a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺣﺒﺎﺑﯽ ﺑﺰرگ ﺑﺮ روي ﺳﻄﺢ دﯾﮓ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪-‬‬

‫اﮐﻨﻮن ﻣﺎ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ اﻧﺪﮐﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﻫﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺣﺎﺿـﺮ اﺳـﺖ ﻣﻘـﺪاري از ﮔﻮﺷـﺖ‬
‫ﺗﻨﺶ را ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﺎر در اﺧﺘﯿﺎر ﺳﺮورش ﻗﺮار دﻫﺪ؟‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت دﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺧﻮدﺷﻮﻧﻮ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻋﺰﯾﺰ را ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈـﻪ ﻧﮕـﺎه داﺷـﺘﯿﻢ‪ .‬آه دارﮐـﻮي‬
‫ﻋﺰﯾﺰ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﭘﺪرت اﻧﮕﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ دﺳـﺘﺖ رو ﺑـﺮاي ﺳـﺮورت از‬
‫دﺳﺖ ﺑﺪﻫﯽ‪.‬‬
‫دراﮐﻮ ﺧﻮاﺳﺖ ﻓﺮار ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ اوﻧﻮ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﻘﻪ اش را ﭼﺴﺒﯿﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﯾﮓ ﺑﺮد‪ .‬ﺑﺎ دﺳﺘﻮر ﻟﺮد ﺳﯿﺎه در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ دﺳﺖ دراﮐﻮ را ﺑﻪ زور و ﮐﻤﮏ اﺳـﻨﭗ‬
‫ﺑﻪ ﻃﺮف دﯾﮓ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﭼﻮﺑﺶ آﻧﺮا ﻗﻄﻊ ﮐﺮد‪ .‬دﺳﺖ راﺳـﺖ دراﮐـﻮ وارد دﯾـﮓ‬
‫ﺷﺪ و ﻣﻌﺠﻮن ﺷﺮوع ﺑﻪ اﻧﻔﺠﺎر ﮐﺮد‪ .‬ﺻﺪاﻫﺎي ﻫﻮﻟﻨﺎﮐﯽ از آن ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ و دود ﻫﻤﻪ ﺟﺎ‬
‫را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دود ﻓﺮو ﻧﺸﺴﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﭘﯿﮑﺮ ﺗﺎزه و ﺳـﻔﯿﺪ زﻧـﯽ‬
‫را در ﻣﯿﺎن دﯾﮓ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ وﺿﻌﯿﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻗﻬﻘﻪ اي ﺑﺰﻧﺪ و ﻫﻤﺮاه او دو ﻧـﻮﮐﺮش‬
‫ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻨﺪه اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دراﮐﻮ ﺧﻮد را ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑـﺮ روي زﻣـﯿﻦ ﻣﯿﮑـﺸﯿﺪ‪ .‬ﺗـﺎ ﺑـﻪ ﭘﯿﮑـﺮ‬
‫ﻣﺎدرش رﺳﯿﺪ و اﻓﺘﺎد و ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﭘﯿﮑﺮ ﻟﯿﻠﯽ را از دﯾﮓ ﺧﺎرج ﮐـﺮد‬

‫‪b21a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫و روي زﻣﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬وﻟﺪه ﻣﻮرت ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﻧﯿﺶ ﺧﻨﺪي روي ﻟﺒﺶ ﺑـﻮد ﻣﻐﺮوراﻧـﻪ ﮔﻔـﺖ‪:‬‬
‫اﻣﺸﺐ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﯽ دﻫﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﻮم ﭘﯿﮑﺮ ﻣﺮده را ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ واداﺷﺖ‪ .‬ﺟﻨﺎزه ي ﻟﯿﻠﯽ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ اﮐﺮاه از زﻣﯿﻦ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ و در ﻣﯿﺎن ﭼﻤﻦ ﻫﺎ اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬ﻫﯿﭻ اﺛﺮي از ﺳﺮﻣﺎ و ﺳﻮز ﺑـﺎد‬
‫را ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﺑﺪن ﺑﺮﻫﻨﻪ اش اﺣﺴﺎس ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﯿﭻ دردي رو‪ .‬ﻫـﯿﭻ ﺗﻔﮑـﺮي ﻧﺪاﺷـﺖ‪ .‬او‬
‫ﻫﯿﭻ اﺧﺘﯿﺎري از ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺷﺮوع ﮐﺮد‪ .‬دو اﻟﯽ ﺳﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫـﺎ‬
‫دور ﻟﯿﻠﯽ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻓﺸﺎر ﺑﻪ اﻧﺪام ﻫﺎﯾﺶ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪﻫﺎ ﻣﺎﯾﻞ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﻇـﺮف‬
‫ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ از دﺳﺖ ﻫﺮي اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻣﻐﺰش ﻋﻤﻼ داﺷﺖ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺑـﺪﻧﺶ ﺗﯿـﺮ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺸﯿﺪ و اﻧﮕﺎر در رگ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺠﺎي ﺧﻮن ﺧﺎك در ﺣﺎل ﺟﺮﯾﺎن اﺳﺖ‪ .‬روي زﻣﯿﻦ زاﻧـﻮ زد‪.‬‬
‫درد‪ .‬درد و درد‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را واﺿﺢ ﺑﺒﯿﻨﻪ‪ .‬ﺣﺘﯽ از وراي اﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺒﺎرزه‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﻟﻔﺒﺎي ﮐﺎر را ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺧﻮن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳـﺮب ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫اﺻﻼ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺳﺨﺖ و ﺳﻨﮕﯿﻦ‪ .‬ﺳﺮد و دردﻧﺎك‪ .‬رگ ﻫﺎي روي ﺷﻘﯿﻘﻪ اش ﺑـﺎد‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﻧﮕﺎر درد را ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮد ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ‪ .‬ﯾـﺎد ﮔﺮﻓـﺖ ﭼﻄـﻮر ﻣﻘﺎﺑﻠـﻪ ﮐﻨـﺪ‪.‬‬
‫آﻧﻄﺮف ﺻﺤﻨﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت درﻣﺎﻧﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣـﯽ ﻟﺮزﯾـﺪ و‬
‫ﮔﺎﻫﯽ ﭼﻨﺎن ﺿﺮﺑﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﭘﯿﮑﺮش وارد ﻣﯽ ﺷﺪ اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﺷﺌﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﻪ او ﺿﺮﺑﻪ ﻣﯽ زﻧﺪ و‬
‫ﺗﻠﻮ ﻣﯽ دﻫﺪ‪ .‬از ﻣﯿﺎن دﻧﺪان ﻫﺎي ﺑﻬﻢ ﻓﺸﺮده اش ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪b22a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫‪-‬‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر در ﻋﻤﺮش از ﮐﺴﯽ ﻃﻠﺐ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﺟﺎﻧﺶ ﻣﺠﺒـﻮر‬
‫ﺑﻪ اﯾﻨﮑﺎر ﺷﺪ‪ .‬ﺳﻮروس و ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻫﺮ دو ﺑﺎ ﻫﻢ دﺳﺘﺎن وﻟﺪه ﻣﻮرت را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ‬
‫ﺑﻌﺪ ﻫﺮ دو ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﯽ داﺷﺘﻪ‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﻗـﺪرت ﻫـﺮي ﺗﺤﻠﯿـﻞ ﻣـﯽ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺪﻧﺶ روي ﮐﻒ اﻃﺎق درﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺧﻮن از ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﻣـﯽ رﯾﺨـﺖ‪ .‬ﺑﻌـﻀﯽ‬
‫ﻗﻄﻌﺎت ﮔﻮﺷﺖ ﻫﺎﯾﺶ اﻧﮕﺎر ذوب ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ دﺳﺘﺎن ﻧﯿﺮوي ﮐﻤﮑﯽ ﺑﺪﻧﺶ را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﯾﮏ ﻣﻌﺠﺰه‪ .‬ﯾﮏ ﮐﻤﮏ ﻏﯿﺒﯽ ﺑﻨﺎم داﻣﺒﻠﺪور‪ .‬ﺑﻪ ﺷﺪت ﻗﻮي و ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺑﺎ ﯾـﮏ‬
‫ﺿﺮﺑﻪ ي ﺑﺸﺪت ﻗﻮي ﻧﻮري از ﭘﯿﮑﺮ ﻟﯿﻠﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﻫﺮ ﺳﻪ اﻧﺴﺎن ﭘﻠﯿﺪ ﺑﻪ ﻃﺮﻓـﯽ ﭘـﺮت‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در آﻧﻄﺮف داﻣﺒﻠﺪور ﺑﯽ ﻫﻮش ﺷﺪ و ﺳﺮش ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﻮرد‪ .‬ﻫﺮي ﮐﻪ ﻣـﺪت‬
‫ﻫﺎ ﺑﻮد روي زﻣﯿﻦ وﻟﻮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺪﻧﺶ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺧﻮد را ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭘﯿﮑـﺮي ﮐـﻪ‬
‫اﯾﻦ وﺳﻂ ﺑﻪ ﻃﺮز ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺘﻼﺷﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺪن ﻟﯿﻠﯽ ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ اﺳﺘﺨﻮان ﻫـﺎﯾﺶ روي‬
‫ﭼﻤﻦ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﻐﯿﺮ از دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﯾﺎ ﻣﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﯾﺎ ﺑﯿﻬـﻮش ﺷـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‪.‬‬
‫دراﮐﻮ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ دﺳﺖ ﺳﺎﻟﻢ دﯾﮕﺮش ﺑﺪن ﻣﺎدرش را روي ﮐﻮﻟﺶ اﻧﺪاﺧﺖ و از‬
‫آن ﺻﺤﻨﻪ دور ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺑﺮﺧﯿﺰ ﻓﺮزﻧﺪم‪ .‬ﺑﺮﺧﯿﺰ ‪...‬‬

‫‪b23a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺻﺪاﯾﯽ زﻧﺎﻧﻪ اﯾﻨﺮا در ﮔﻮش ﻫﺮي ﻧﺠﻮا ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻦ ﺻﺪاي ﻣﺎدرش ﺑﻮد‪ .‬از ﺧﻮاب ﭘﺮﯾﺪ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻣﻨﮓ و ﻣﺒﻬﻮت دﻧﺒﺎل ﺻﺎﺣﺐ ﺻﺪا ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪ .‬ﭘﯿﮑـﺮ داﻣﺒﻠـﺪور ﺑﯿﻬـﻮش درﺳـﺖ‬
‫ﮐﻨﺎرش اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬و ﮐﻒ ﭘﻮش ﭼﻮﺑﯿﻦ ﺧﺎﻧﻪ ي ﺑﻠﮏ ﻫﺎ ﺧﻮﻧﯿﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﻮادث ﺷـﺐ ﮔﺬﺷـﺘﻪ‬
‫را ﯾﻮاش ﯾﻮاش ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﮐﺎﻣﻞ ﺣﻮاﺳﺶ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻧﯿﺎﻣﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور‬
‫ﻫﻢ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﺜﻞ ﻧﻘﻄﻪ ﺑﻮد و ﺑﻌـﺪ‬
‫ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺎزﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺧﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪-‬‬

‫ﮐﺎرت ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد ﭘﺴﺮم‪ .‬ﻋﺎﻟﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﺤﺎﺳﻦ و ﻣﻮﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ داﻣﺒﻠﺪور اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺷﻤﺎ ﭘﯿﺮ ﺷﺪﯾﺪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﺗﻐﯿﺮ ﮐﺮدﯾﺪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻮ ﻫﻢ ﺗﻐﯿﺮ ﮐﺮدي ﻓﺮزﻧﺪم‪ .‬ﻫﺮ دو ﻓﺼﻞ ﺗﺎزه اي را ﺷﺮوع ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬
‫ﭘﺎﯾﺎن ﻓﺼﻞ ﻧﻬﻢ‬

‫‪b24a‬‬

‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪blog@kazemsoft.com kgholian@yahoo.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫اﻧﺘﻘﺎم ﺳﺮخ‬

‫‪10‬‬
‫‪1‬‬

‫ﻓﺼﻞ دﻫﻢ‬
‫ﮔﺎﻫﯽ ﭘﺬﯾﺮش ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ آﻧﻘﺪر ﺳﺨﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ دوﺳـﺖ داري ﻃﻐﯿـﺎن ﮐﻨـﯽ! ﭼـﻮن‬
‫ﺳﯿﻼب ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را در ﻫﻢ ﺷﮑﻨﯽ و ﻗﻮاﻧﯿﻦ را ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮي‪ .‬ﮔﺎﻫﯽ آﻧﻘﺪر ﺟﻠﻮ رﻓﺘـﯽ ﮐـﻪ راه‬
‫ﺑﺎزﮔﺸﺘﯽ ﺑﺮاﯾﺖ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮي ﮐﻪ ﺗﻐﯿﺮ ﮐﺮده اي‪ .‬ﮔﺎﻫﯽ ﻻزم اﺳـﺖ ﺧـﺸﻦ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻟﻄﺎﻓﺖ ﻫﺎ را زﯾﺮ ﭘﺎ ﺑﮕﺬاري‪ ،‬ﮔﺎﻫﯽ ﻻزم اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﮑﺸﯽ ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ ﮐـﺸﺘﻪ ﺷـﻮي‪ .‬و ﮔـﺎﻫﯽ‬
‫ﻻزم اﺳﺖ ﺗﻐﯿﺮ ﮐﻨﯽ ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮي‪.‬‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ روﯾﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﯾﮏ روﯾﺎي ﺗﻠﺦ‪ .‬ﯾﮏ ﮐـﺎﺑﻮس ﺑـﯽ‬
‫ﭘﺎﯾﺎن‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ روﺷﻦ داﺷﺖ‪ ،‬اﻧﺴﺎﻧﯿﺖ از ﭘﻠﯿﺪي ﺟﺪا ﺑﻮد‪ .‬اﮐﻨﻮن در راس ﻗﺪرت‬
‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮ ﺑﻠﻨﺪاي ﺗﺨﺘﯽ ﺑﺰرگ‪ .‬ﺗﺎﺟﯽ ﻣﺴﺨﺮه روي ﺳﺮش ﺑﻮد‪ .‬دﺳـﺘﺎﻧﺶ را روي ﺳـﺮش‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎ اﺑﻬـﺖ ﭘﺎﻫـﺎﯾﺶ را روي ﻫـﻢ اﻧﺪاﺧﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬او‬
‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ي ﺑﻼ ﻣﻨﺎزع ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﮐﻢ ﺷﮑﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ‪ .‬در ﺑﺪي ﻣﺎﻧﻨﺪ او ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺗﺨﻢ ﻧﻔـﺮت و ﮐﯿﻨـﻪ را‬
‫دل ﻣﺘﺨﺎﺻﻤﯿﻦ ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬او ﺣﮑﻤﺮان اذﻫﺎن و اﻧﻔﺲ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﺮداﮔﺮدش را ﻧﻮﮐﺮاﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﺮاﺋﺖ ﺑﺎﻻ آوردن ﺳﺮﺷﺎن را ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬از ﺷﺮم ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﺗﻤـﺎم‬
‫دﻧﯿﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ از ﺷﻨﯿﺪن ﻧﺎﻣﺶ ﺑﻪ ﻫﺮاس ﻧﯿﺎﻓﺘﺪ‪ .‬ﻧﺎﻣﺶ را ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﺪ ﺑﺒﺮﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط‪.‬‬
‫در دﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ زﺣﻤﺖ ﭘﺎﯾﻪ رﯾﺰي ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﮐﺎﻟﺒﺪ ﻣﺮدﮔﺎن ﭘﺎﯾﻪ ﻫﺎي آﻧﺮا ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﺑﺎ ﺧﻮن‬
‫ﭘﺎﯾﻪ ﻫﺎ را ﻣﺤﮑﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﯾﺎراي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ او را ﻧﺪاﺷﺖ ﻣﮕﺮ اﯾﻦ دﺧﺘـﺮ‪ .‬دﺧﺘـﺮي‬
‫ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ! دﺧﺘﺮي ﮐﻪ او را ﯾﺎد زﻣﺎﻧﯽ ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺧﺎﻃﺮاﺗﯽ ﺗﺎر‪ .‬ﯾﺎد دوﺳﺘﯽ ﻫﺎي‬
‫در دل ﻣﺮده‪ .‬ﯾﺎد ﻋﺸﻖ دروﻏﯿﻦ و ﻓﺮﯾﺒﮑﺎري ﻫﺎي ﻣﻐـﺰ و روان‪ .‬اﯾـﻦ دﺧﺘـﺮ ﺑـﺎ ﻫـﯿﭻ ﯾـﮏ از‬
‫اﻟﻔﺒﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻧﺒﻮد‪ .‬اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ او ﭼﯿﺰي را ﻧﺪاﻧـﺪ اﻣـﺎ‬
‫در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻋﺎﺟﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ داﻧﺪ‪ .‬ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ او ﺑﺎﺷﺪ؟‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﭼﯿﺰي از ذﻫﻨﺶ ﭘﺎك ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﯽ ﺑﻮد ﮐﻤﮑﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم را درك‬
‫ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫از ﺗﺨﺖ زﯾﺒﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺧـﺎدﻣﯿﻦ و ﻧـﻮﮐﺮان ﺧـﻮد ﮐـﺮد‪ .‬ﻫﻤـﻪ‬
‫ﺳﺮﻫﺎﺷﻮن ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﺳﺮش ﺑﺎﻻ ﺑﻮد ﻫﻤﺎن اﻧﺴﺎن ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﯿﺮ ﺳـﺮاﻧﻪ‬
‫ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي از ﮐﺎخ ﻣﺠﻠﻞ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺎدﺷﺎه از ﺗﺨﺘﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪ‪ .‬ﺑﺮ روي ﻓﺮش زﯾﺒﺎ ﻗﺪم ﮔﺬاﺷﺖ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ او‬
‫ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﭘﺸﺘﺶ ﮔﺮه ﮐﺮده ﺑﻮد و اﻟﺒﺘﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻧﻘﺒـﺎض ﻋـﻀﻼﺗﺶ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺰاي آن اﻓﺮادي ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﺮگ اﺳﺖ؟ آﯾـﺎ ﻣـﺮگ را ﻣـﯽ‬
‫‬‫ﭘﺴﻨﺪي؟ دﻟﺖ ﻫﯿﺠﺎن ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﯾـﺎ از زﻧـﺪﮔﯽ ﺧـﺴﺘﻪ ﺷـﺪه اي؟ ﺷـﺎﯾﺪ‬
‫ﺗﺠﺮﺑﻪ اي ﺟﺪﯾﺪ ﻫﺎ؟‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪2‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﭘﺎدﺷﺎه اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و دور دﺧﺘﺮ دور ﻣﯽ زد‪ .‬دﺧﺘﺮ ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي ﭘﺎدﺷـﺎه‬
‫در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ رود‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮ ﺑﺎ ﺑﻐﺾ ﺷﺮوع ﮐﺮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ آﻫﺴﺘﻪ اﻣﺎ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ‪:‬‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﭘﺴﺮي ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎد داد ﮐﻪ ﻣﺮگ ﺑﻬﺘﺮ از ﺑﻨﺪﮔﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺑﻬﺘـﺮ‬
‫‬‫از ﺗﺮس‪.‬‬
‫ﭘﺎدﺷﺎه اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺣﻖ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺎ اون ﭘﺴﺮ ﺑﻮده و ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬آزاد ﻣﺮدان ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻣﺮد و ﻣﺮگ‬
‫‬‫ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﺑﻬﺘﺮ از زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺧﻮك اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﻬﺎ‪) .‬ﺑـﺎ دﺳـﺖ ﺑـﻪ‬
‫دور ﺗﺎدورش اﺷﺎره ﮐﺮد(‪ .‬ﭘﺲ آﻣﺎده ي ﻣﺮگ ﺷﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺎدﺷﺎه ﭼﻮﺑﺶ را از ﭘﺸﺖ ﺟﻠﻮ آورد و ﺑﻪ ﺳﺮ دﺧﺘﺮ ﮐـﻪ ﻣﺤـﺴﻮس ﻣـﯽ ﻟﺮزﯾـﺪ و آرام‬
‫ﻗﻄﺮات اﺷﮏ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺎري ﺑﻮد اﺷﺎره ﮐﺮد‪.‬‬
‫درﺧﻮاﺳﺘﯽ ﻗﺒﻞ از ﻣﺮﮔﺖ ﻧﺪاري؟‬
‫‬‫درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺮا ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ درﺧﻮاﺳﺘﯽ ﻧﺪارم‪.‬‬
‫‬‫ﻫﺮﮔﺰ‪ .‬در اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﮐﺎري ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﺘﻮاﻧﻢ اﻧﺠﺎم دﻫﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﮕﻮ و ﻣـﻦ‬
‫‬‫ﺑﺮاﯾﺖ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮ اﻧﺪﮐﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ آرام ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﭘﺎدﺷﺎه ﺑﺸﻨﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫دﯾﺮ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ آرزو داﺷﺘﻢ ﭘﺴﺮ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ام را در آﻏﻮش ﺑﮕﯿﺮم‪10 .‬‬
‫‬‫ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪم ﺑﻪ اﯾﻦ آرزوﯾﻢ ﺑﺮﺳﻢ‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﺗـﻮ‬
‫ﺑﻌﻨﻮان ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواي زﻣﯿﻦ ﺑﺮاي ﻣﻦ اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ را ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ﭘﺎدﺷﺎه ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫و اون ﺷﺨﺺ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﮐﯿﺴﺖ؟‬
‫‬‫دﺧﺘﺮ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ ﮔﺴﺘﺎﺧﯽ ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ!‬
‫‬‫ﺗﺎ ﺷﻌﺎع ﯾﮏ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮي ﻫﻤﻪ ي ﻧﻮﮐﺮان و ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه ﺑﺮ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺎدﺷﺎه روي زاﻧﻮاﻧﺶ ﺧﻢ ﺷﺪ و از ﻧﺰدﯾﮏ ﭼﻬﺮه ي دﺧﺘﺮ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﭼﯿﺰي دﯾﮕﺮ از ﻣﻦ ﺑﺨﻮاه‪.‬‬
‫‬‫ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﯽ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواي ﺑﻼﻣﻨﺎزع ﻫﺴﺘﯽ و ﻫﻤﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﺗـﻮﻧﯽ ﺑﮑﻨـﯽ‪.‬‬
‫‬‫ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﻌﺪ از ﮔﺬﺷﺖ ده ﺳﺎل ﻫﻨـﻮز آﯾـﺎ آن ﮔﺮﻣـﺎ در وﺟـﻮد او‬
‫ﻫﺴﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ؟‬
‫ﭘﺎدﺷﺎه ﺑﺎ ﺧﻮد ﮐﻠﻨﺠﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬از ﻃﺮﻓﯽ ﻫﯿﭻ ﺗﻤﺎﯾﻠﯽ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻋﻤﻞ ﻧﻔﺴﺎﻧﯽ ﭘـﺴﺖ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ و از ﻃﺮﻓﯽ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ دﺧﺘﺮك ﻧﺼﻔﻪ و ﻧﯿﻤﻪ ﺣﯿﺜﯿﺖ او را ﺑﻪ ﺑﺎزي ﮔﺮﻓﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ از دﺳﺖ و ﭘﺎﻫﺎي دﺧﺘﺮ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﺑﯿﺎﺳﺘﺪ‪.‬‬
‫ﻗﺪرﺗﯽ دﺧﺘﺮ را ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ آورد‪.‬‬
‫اﻧﺠﺎم ﺑﺪه آﻧﮑﺎري را ﮐﻪ دوﺳﺖ داري‪.‬‬
‫‬‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪3‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﭘﺎدﺷﺎه اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و آﻏﻮﺷﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮ دوﯾﺪ و ﺧﻮد را در آﻏﻮش ﺑﯽ رﺣﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﭘﺎدﺷﺎه ﺗﺎرﯾﺦ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﭘﺎدﺷـﺎه ﺻـﺪاي‬
‫ﻫﻖ ﻫﻖ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎي دﺧﺘﺮ را ﮐﻨﺎر ﮔﻮﺷﺶ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮ ﺳﺮش را اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و‬
‫ﺻﻮرت اﯾﻦ ﺧﺪاي ﺗﺮس را ﺑﻮﺳﯿﺪ‪ .‬اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺻﯿﻒ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﻣﯿـﺎل‬
‫و ﮐﺸﺶ ﻫﺎ در ﺣﺎل ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪن در اﯾﻦ ﺑﺪن اﯾﻦ ﺑـﺖ ﻇﻠـﻢ و ﺳـﺘﻢ ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﺪﻧﺶ‬
‫ﺳﺴﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اﯾﻦ اﺣـﺴﺎس اداﻣـﻪ‬
‫ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ از ﺣﺪ ﺧﺎرج ﺷﺪه اﺳﺖ و ﭘﺎﯾﺎن ﻧﺰدﯾﮏ اﺳﺖ‪ .‬او ﭘﺎﯾﺎن‬
‫را ﻣﯽ دﯾﺪ اﻣﺎ ﮔﺬاﺷﺖ اﺣﺘﻤﺎل اﯾﻦ ﻟﺬت او را ﺳﺴﺖ ﺗﺮ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮ آرام در ﮔﻮش ﭘﺎدﺷﺎه زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺧﻮد را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ او ﻓﺸﺎر ﻣﯽ داد‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﺷﺨﺼﯽ اي ﮔﺮه اي دارد‪ .‬اﯾﻦ ﮔﺮه ﺑﻼﺧﺮه ﮔﺸﻮدﻧﯽ اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺮوز ﻣـﯽ‬
‫‬‫ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ آوازﻫﺎ را ﺑﺪرﻗﻪ ي راﻫﺖ ﮐﻨﻢ اﻣﺎ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑـﺮاﯾﻢ ﻧﯿـﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﺗﻮ را ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي آﺷﻨﺎ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﭼﻬﺮه اي ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻫﺎ ﻧﻔﺮ‬
‫ﻧﺸﺎن دادي‪ .‬ﭼﻬﺮه ي ﻣﺮگ!!! ﺑﺪرود اي ﻣﻈﻬﺮ ﻏـﺮور‪ ،‬ﺷـﺠﺎﻋﺖ‪ ،‬ﺧـﺮد و‬
‫ﺷﮑﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮي‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬
‫ﭘﺎدﺷﺎه اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش از دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺧﺎرج ﺷـﺪه اﺳـﺖ و او ﺗﻮﺳـﻂ‬
‫آﻏﻮش زﻧﯽ اﺳﯿﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ آن ﺟـﺴﻢ ﺳـﺮد را روي ﮔـﺮدﻧﺶ اﺣـﺴﺎس ﮐـﺮد‬
‫ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ اش درﺳﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ زودﺗﺮ از اﯾﻨﻬﺎ ﺟﻠﻮي اﯾـﻦ ﺷـﻬﻮت را ﻣـﯽ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ اﻣﺎ دﯾﮕﺮ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﺧﮕﺮي ﺳﺒﺰ از ﻣﯿﺎن ﮔﺮدن ﭘﺎدﺷﺎه ﮔﺬﺷﺖ ﺑﻪ ﺳـﯿﻨﻪ ي‬
‫دﺧﺘﺮ ﺧﻮرد و از ﺑﺪن او ﻫﻢ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮ دو در ﻣﯿﺎن ﻫﻮا ﻣﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪4‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻋﻀﻼﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺣﺮﮐـﺖ دادن آﻧﻬـﺎ‬
‫ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺑﺪﻧﺶ ﻫﻨﻮز ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ و ﻗﺎدر ﺑﻪ ﮐﻨﺘﺮل آن ﻧﺒﻮد‪ .‬دﻧﯿﺎي دورش اﺑﺘـﺪا‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺗﺎر ﺑﻮد و زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ روﺷﻦ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﺪﻫﺪ ﮐـﻪ ﻫﻤـﻪ ي‬
‫اﯾﻨﻬﺎ ﯾﮏ روﯾﺎ ﺑﻮده‪ .‬ﮐﻢ ﮐﻢ دﻧﯿﺎي ﭘﯿﺮاﻣﻮﻧﺶ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺑﻮد و ﺑـﻪ ﯾـﺎد ﻣـﯽ آورد‬
‫ﮐﯽ ﻫﺴﺖ و در ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ و ﺑﺎ ﭼﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ اي‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺶ ﯾﮏ روﯾـﺎ‬
‫ﺑﻮده‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﻋﺮق زده ﺑـﻮد و ﭘﯿـﺸﺎﻧﯽ اش را ﻻﯾـﻪ اي از ﻋـﺮق ﭘﻮﺷـﺎﻧﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺗﺼﺎوﯾﺮ واﺿﺢ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺟﯿﻨـﯽ وﯾﺰﻟـﯽ را ﺑﺒﯿﻨـﺪ ﮐـﻪ روي‬
‫ﺗﺨﺘﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ اﺳﺖ و ﭘﺸﺘﺶ ﺑﻪ او ﻫﺴﺖ و ﻫﻨﻮز ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﺑﯿـﺪارش ﺷـﺪﻧﺶ ﻧـﺸﺪه‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ در ﺣﺎل ﮐﺮﮐﺮ ﺧﻨﺪه ﮐﺮدن ﺑﺎ اﻓﺮادي ﺑﻮد ﮐـﻪ ﻫـﺮي ﻧﻤـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺻﺪاي آﻧﻬﺎ را ﺷﻨﯿﺪ ﺗﺸﺨﯿﺺ داد ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ‪ .‬رون و ﻫﺮﻣﯿﻮن‪.‬‬
‫در ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻪ روﯾﺎﯾﯽ ﮐﻪ دﯾﺪه ﺑﻮد ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬او ﯾﮏ ﺑﯽ رﺣﻢ ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﯽ‬
‫رﺣﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮد روي زﻣﯿﻦ‪ .‬ﻧﯿﻤﻪ ﮐﺜﯿﻒ وﺟﻮدش ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑـﻮد ﺑـﺮ ﻧﯿﻤـﻪ ي دﯾﮕـﺮ‬
‫ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ‪ .‬او اﻧﺴﺎﻧﯿﺖ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑـﻪ ﻫﻤـﻪ ﭼﯿـﺰ رﺳـﯿﺪه ﺑـﻮد‪ .‬در اوج‬
‫ﻗﺪرت ﺑﻮد اﻣﺎ ‪ ...‬اﻣﺎ ﯾﮏ ﺣﯿﻠﻪ ي ﺳﺎده اون رو از ﻋﺮش ﻗﺪرت ﺑﻪ ﻓﺮش آورد‪ .‬ﭼﻘـﺪر‬
‫ﺳﺎده‪ .‬ﭼﻘﺪر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﻟﺒﺎس زﯾﺮش ﺧﯿﺲ ﺷﺪه و ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ ﮐﻪ روﯾﺶ ﻟﺤﺎف اﺳﺖ وﮔﺮﻧﻪ‬
‫رﺳﻮا ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ آره ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺧﻮدﺷﻮ ﺧﯿﺲ ﮐﺮده‪ .‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺧﻮد را اﻧـﺪﮐﯽ ﺗﮑـﺎن‬
‫داد و ﻣﺘﮑﺎي زﯾﺮش را ﭘﺸﺘﯽ اش ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ رون و ﻫﺮﻣﯿـﻮن‬
‫را ﻫﻢ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﮐﻤﯽ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎ ﮐﻬﻨﻪ ي ﺑﺎرو ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دو دوﺳـﺖ‬
‫ﺑﺎ دﯾﺪن ﺳﺮ دوﺳﺘﺸﺎن ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎﻻ آﻣﺪ ﯾﮏ ﻣﺮﺗﺒﻪ از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﯿﻨـﯽ ﺑـﺎ‬
‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ي ﭘﺮﯾﺪن آﻧﻬﺎ ﭘﺮﯾﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﯿﻮن از ﭼﭗ رون از راﺳﺖ و‬
‫ﺟﯿﻨﯽ از وﺳﻂ ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ آوردﻧﺪ‪ .‬ﺑﻼﺧﺮه ﺷﺎﻧﺲ ﺑﺎ اوﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ‬
‫از ﺣﻮل اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ زودﺗﺮ از او ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺮﺳﺪ ﺧﻮد را ﻧﺰدﯾﮏ ﯾـﮏ ﻣﺘـﺮ ﭘـﺮت ﮐـﺮد‬
‫ﻫﺮي ﺑﻨﺪه ﺧﺪا ﮐﻪ ﺗﺎزه از ﮐﺎﺑﻮس دﺧﺘﺮ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﻧﺠﺎت ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺧـﻮد را در آﺳـﺘﺎﻧﻪ‬
‫ي ﺧﻮرد ﺷﺪن زﯾﺮ آﻏﻮش ﺟﯿﻨﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ اﺣﻤﻘﺎﻧـﻪ ﭘـﯿﺶ رﻓـﺖ‪ .‬ﻓـﮏ ﺟﯿﻨـﯽ‬
‫ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻫﺮي ﺧﻮرد و ﺑﺪﺗﺮ از ﻫﻤﻪ زاﻧﻮي ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺧـﻮرد‬
‫ﮔﯿﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺪ ﺑﺨﺖ ﻫﺮي‪ .‬ﻫﻢ ﻓﺮق ﺳﺮش ذوق ذوق ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻫﻢ ﺟﺎﯾﯽ در ﺑـﺪﻧﺶ‬
‫از ﮐﺎر اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻓﺮﯾﺎد زد از ﺗﻪ دل‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ و ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻟﺤﻈـﻪ اي ﺧـﻮد را ﻋﻘـﺐ‬
‫ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﭼﯽ ﺷﺪه و وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﭼﻪ دﺳﺘﻪ ﮔﻠﯽ ﺑﻪ آب داده زد زﯾﺮ‬
‫ﺧﻨﺪه و دوﺑﺎره ﺧﻮد را ﭘﺮت ﮐﺮد ﺗﻮ ﺑﻐﻞ ﻫﺮي‪ .‬ﻫﺮي ﻓﻘﻂ ﭘﻮف ﭘﻮف ﻣﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﺷـﺎﯾﺪ‬
‫ﮐﻤﯽ ﺧﻨﮏ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮاش ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ دوﻣﯿﻦ ﺑﺎر ﺑـﻮد و اوﻟـﯿﻦ ﺑـﺎر در روﯾـﺎ‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮاش ﺳﺨﺖ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ روﯾـﺎ ﮔﻮﻧـﻪ ي‬
‫ﻫﺮي را ﺑﻮﺳﯿﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺑﺒﯿﻨﺪ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺷـﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﮔﺬﺷﺖ و ﺟﯿﻨﯽ اﻧﮕﺎر ﺗﻮي ﺑﻐﻞ ﻫﺮي ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﺻﻼ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪5‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻢ ﮐﻢ ﮐﻢ از اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑـﻮد‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻣﯽ آﯾﯽ ﮐﻨﺎر ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺳﻼم ﮐﻨﯿﻢ؟‬
‫‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﺳﺮش را اﻧﺪﮐﯽ در آﻏﻮش ﻫﺮي ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺣـﺎﻟﺘﯽ ﺧـﻮاب آﻟـﻮده و‬
‫ﮐﺶ دار ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻧﻪ! ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯿﺪ زودﺗﺮ ﺑﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫‬‫رون ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎش ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﭘﺲ ﻣﺎ اﻻن ﭼﮑﺎر ﮐﻨﯿﻢ ﺟﯿﻨﯽ؟‬
‫‬‫ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ رون‪ .‬اﮔﻪ ادﺑﺘﻮن ﯾﺎدﺗﻮن ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺳﻼم ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻧﻪ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ‪...‬‬
‫‬‫ﻫﺮي دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را زﯾﺮ ﻣﻠﺤﻔﻪ در آورد و ﺑﺎ رون دﺳﺖ داد‪.‬‬
‫ﺳﻼم رﻓﯿﻖ‪.‬‬
‫‬‫ﺳﻼم؟ ﻣﯽ ﮐﺸﻤﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﮕﺬار اﯾﻦ ﻋﻔﺮﯾﺘﻪ ي رﻗﺖ اﻧﮕﯿﺰ ﺑﯿﺎد ﮐﻨﺎر!‬
‫‬‫رون ﺻﻮرﺗﺶ را ﻧﺰدﯾﮏ آورد و ﻫﺮي را ﺑﻮﺳﯿﺪ‪ .‬ﻫﺮي دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎي او‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺗﺮ ﺷﺪه‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن از ﻃﺮف ﭼﭗ رﻓﺖ روي ﺗﺨﺖ و ﺧﻮدش رو اﻧﺪاﺧﺖ ﻃﺮف رون و ﺑـﺎ ﻫـﺮي‬
‫دﺳﺖ داد و ﻃﺮف آزاد ﺻﻮرت ﻫﺮي را ﺑﻮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ راﺳﺘﯽ راﺳﺘﯽ داري ﻫﺮي رو ﺧﻔﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ دﺧﺘﺮ‪.‬‬
‫‬‫ﻫﺮﻣﯿﻮن اﯾﻨﺮا ﺑﺎ ﯾﮏ ﻟﺤﻦ اﺳﺘﺤﺰا آﻣﯿﺰ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺗﻮ ﻧﺎراﺣﺘﯽ؟‬
‫‬‫ﻫﺮي ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪.‬‬
‫دﯾﺪﯾﺪ؟ ﺳﮑﻮت ﻋﻼﻣﺖ رﺿﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫‬‫دﺧﺘﺮﯾﻪ ﭘﺮ رو‪ .‬ﯾﺎ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﻣﯽ آﯾﯽ ﮐﻨﺎر ﯾﺎ ﺑﻪ زور ﻣﯽ آرﻣﺖ ﮐﻨﺎر ﻫﺎ؟‬
‫‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ اﻻن ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزوي ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐـﺮد و‬
‫ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ اﺷﺎره ﺑﻪ وﺳﻂ ﺑﺎزوﯾﺶ ﺿﺮﺑﺎت ﻣﺪاوم ﻣﯽ زد ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫آره ﺑﺎ ﻫﻤﻮن ﺟﺬﺑﻪ اي ﮐﻪ ﻻوﻧﺪر ﺑﺮوان رو از ﺳـﺮت واﮐﻨـﺪي؟ ﻫـﺎ رون؟‬
‫‬‫ﻫﺎ؟ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻦ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﻧﯿﻤﯽ از ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف دو ﻧﻔﺮ ﺑﮕﺮداﻧﺪ و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره ﺳـﺮش‬
‫را روي ﺳﯿﻨﻪ ي ﻻﻏﺮ ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن و رون ﻫﺮ دو داغ و ﻗﺮﻣﺰ ﻣﺜﻞ ﻟﺒﻮ ﮐﺒﺎﺑﯽ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺻﺤﺒﺘﯽ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﺗﻮ ﺗﻐﯿﺮ ﮐﺮدي؟ رﻧﮓ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﺷﺪه؟‬
‫‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﮐﻮ اﯾﻨﻬﺎ ﮐﻪ ﺳﺒﺰﻧﺪ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﯾﮑﻢ ﺗﯿﺮه ﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫‬‫رون ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪6‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫آره‪ .‬داره ﯾﻮاش ﯾﻮاش ﺗﻐﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟‬
‫‬‫رون ﺑﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺗﻮﻗﻊ ﺟﻮاب داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﭼﯿﻪ روﻧﺎﻟﺪ وﯾﺰﻟﯽ ﻧﮑﻨﻪ ﺗﻮﻗﻊ ﺟﻮاب داري؟‬
‫‬‫رون در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ در ﺣﺎل ﺑـﺎزي ﺑـﺎ ﺗـﻪ رﯾـﺶ‬
‫روي ﭼﻮﻧﻪ اش ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺧﻮب ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﺎدم ﻣﯽ آﯾﺪ ﺗﻮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻧﺼﻒ ﮐﺘﺎﺑﺨﻮﻧـﻪ ي ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫‬‫رو ﺧﻮﻧﺪي‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ از اﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺧﻮﺷﺶ اوﻣﺪه ﺑﻮد ﺳﺮش رو اﻧﺪاﺧﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ و ﺑﻌﺪ در‬
‫ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺧﻨﺪه اش رو ﺑﺨﻮرد ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮐﺶ دار رو ﺑﻪ ﺻﻮرت‬
‫رون ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻧﻪ‪ .‬در ﻣﻮرد ﻫﺮي ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻓﻘﻂ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽ دوﻧﻪ‪.‬‬
‫‬‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻧﯿﺸﺶ رو ﺑﺒﻨﺪه ﻫﻤﻪ ﺻﺪاي آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ رو ﻫﻤـﺮاه ﺑـﺎ‬
‫ﻣﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻃﺎق رون ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻫـﺮي و ﺑـﺮو ﺑﭽـﻪ ﻫـﺎ اﻻن‬
‫ﺗﻮش ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻏﻠﻄﯽ ﺧﻮرد و ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮد را از آﻏـﻮش ﻫـﺮي در آورد در ﻣﯿﺎﻧـﻪ‬
‫ﻫﺎي راﻫﺶ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻧﺎﮐﺠﺎ آﺑﺎد ﮔﯿﺮ ﮐﺮد و ﻫﺮي ﺑﯿﭽﺎره ﺟﻠﻮ ﭘﺮﯾﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﯿﻮن‬
‫ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد اﺧﻤﯽ ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ در ﺣﺎل ﺧﻨﺪه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ دﯾﺪ ﮐﻪ آﻗﺎ و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‬
‫داﺧﻞ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ دﯾﺪن ﻫﺮي ﺑﺮ ﺳﺮﻋﺘﺶ اﻓـﺰود و ﺧﯿﻠـﯽ زود ﻫـﺮي ﺧـﻮد را در ﻣﯿـﺎن‬
‫آﻏﻮش ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎي ﻣـﻮﻟﯽ رو ﻣـﯽ ﺷـﻨﯿﺪ وﻗﺘـﯽ ﮐـﻪ ﻣـﻮﻟﯽ‬
‫آﻏﻮﺷﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد ﺻﻮرت ﻫﺮي رو ﺑﺎ ﻫﺮ دوﺗﺎ دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺖ و ﺻﻮرﺗﺶ را ﻧﺰدﯾـﮏ‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺴﺮم‪ ...‬ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺶ‪ .‬ﻣﻦ ﯾﮏ اﺣﻤﻘـﻢ‪ .‬ﯾـﮏ اﺣﻤـﻖ واﻗﻌـﯽ‪ .‬ﻣـﻦ و‬
‫‬‫ﺑﺒﺨﺶ‪.‬‬
‫ﺑﺎ دﺧﺎﻟﺖ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﻣﺎﻟﯽ ﮐﻨﺎر رﻓﺖ و آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﻫﻖ ﻫﻖ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﺴﻪ ﻣﺎﻟﯽ‪ .‬ﺧﻮﺑﯿﺶ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺗﺒﺮﺋﻪ ﺷﺪه و ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﭼﯿﺰ ﻣﺜـﻞ ﺳـﺎﺑﻖ‬
‫‬‫ﺷﺪه‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻢ ﭘﯿﺶ ﻣﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻫﺮي دﺳﺖ داد‪.‬‬
‫ﭼﯿﺰي ﺗﻪ دل ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ! ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻖ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻮﻟﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﯾﻪ اش رو ﺑﺎ ﻣﻮف ﻣﻮف ﮐﺮدن ﻫﺎي ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ اش ﭘﺎﯾـﺎن داد ﺑـﺎ ﻟﺒﺨﻨـﺪ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺮي ﯾﮏ ﺿﯿﺎﻓﺖ ﺗﺸﮑﯿﻞ دادﯾﻢ‪ .‬ﻫﻢ ﻇﻬﺮ ﻫﻢ ﺷﺐ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪7‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ذوق ذوق ﻣﯽ ﮐﺮد ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺻﻤﯿﻤﯽ اي‬
‫ﺑﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ زود از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮش آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪ وﻟـﯽ ﻗﺒـﻞ از‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮود ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻫﺮي اون ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮدش رو ﻣﻘﺼﺮ ﻣﯽ دوﻧﻪ‪ .‬اﻣﯿﺪوارم اوﻧﻮ ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬
‫‬‫ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺳﺮﮔﺮم ﺑﺎش و روز ﺧﻮﺷﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﻃﺎق ﮐﺎﻣﻞ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﯾﮏ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﭼﺸﻢ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺑﮑﻨﺪ رون‬
‫ﺧﻮدش را ﻣﺜﻞ اﺑﻠﻪ ﻫﺎ اﻧﺪاﺧﺖ رو ﻫﺮي‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ ﻓﺮﯾﺎد ﻫﺮي ﺑﻮد‪:‬‬
‫اي ﺧﺪا!!! )ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪ :‬آره ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ‪ .‬درﺳﺖ ﺣﺪس زدﯾﺪ(‬
‫‬‫وﻗﺘﯽ ﻫﺮي ﻧﻔﺴﺶ ﺑﺮاي ﺳﻮﻣﯿﻦ ﺑﺎر ﺟﺎ آﻣﺪ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺎ ﮐﻒ دﺳﺖ ﮐﻮﺑﯿﺪ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ رون‬
‫و ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﭘﺎﺷﻮ ﺧﺮس ﮔﻨﺪه‪ .‬ﻟﻮس ﺑﺎزي ﺑﺴﻪ‪.‬‬
‫‬‫ﻫﻤﻪ زدﻧﺪ زﯾﺮ ﺧﻨﺪه‪.‬‬
‫رون در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪش رو ﻗﻄﻊ ﮐﻨﺪ روي ﺗﺨﺖ ﻗﻠﻄـﯽ زد و‬
‫ﮐﻤﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ از ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬آرام ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺧﯿﻠﯽ اﺣﺴﺎس ﺑﺪي اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺸﯽ‪ .‬ﮐﺎري ﮐﻪ ﺗﻮي اﯾﻦ ﭼﻨﺪ‬
‫‬‫ﻣﺎه ﺑﺎ ﻣﺎ ﮐﺮدي ﻫﺮي‪.‬‬
‫ﭼﯽ رون؟‬
‫‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﺳﺘﻔﻬﺎم ﭘﺮﺳﯿﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ آﯾـﺎ ﻧﻈـﺮ اوﻧﻬـﺎ‬
‫ﻫﻢ اﯾﻨﻪ؟‬
‫ﺧﻮب ﺧﻮدت ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻫﺮي‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻤـﻪ ي ﻣﺎﻫـﺎ رو ﻧﺎدﯾـﺪه ﮔﺮﻓﺘـﯽ‪.‬‬
‫‬‫اﻧﮕﺎر ﮐﻪ اﺻﻼ وﺟﻮد ﻧﺪارﯾﻢ ﺗﻮ زﻧـﺪﮔﯿﺖ‪ .‬اﻧﮕـﺎر ﻫـﯿﭻ وﻗـﺖ ﻣـﺎ را ﻧﻤـﯽ‬
‫ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﮐﺎري را ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم درﺳﺘﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪.‬‬
‫‬‫آره اﻣﺎ درﺳﺖ ﻧﺒﻮد ﭘﺴﺮه ي اﺣﻤﻖ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﮕﻪ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨـﯽ‬
‫‬‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﺪﻫﯽ ﭼﯽ درﺳﺘﻪ ﭼﯽ ﻏﻠﻂ؟‬
‫ﻣﻦ؟‬
‫‬‫ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺟﻮاب ﺟﯿﻨﯽ را ﺑﺪﻫﺪ اﻣﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﺣﻖ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺎ ﺟﯿﻨﯽ اﺳﺖ‪ .‬او ﺑـﻪ‬
‫راﺳﺘﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﯿﭻ اﺳﺘﻌﺪاد ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﻤﯿﺸﻪ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﮐﺎرﻫـﺎ رو‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﻤﯿﺸﻪ اﺣﺴﺎﺳﺶ ﻗﻮي ﺗﺮ از ﻋﻘﻼﻧﯿﺘﺶ ﺑﻮد و ﻣﻬﻢ ﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫ﺑﭽﻪ ﺗﺮ از اوﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺻﻮاب ﮐﺎرﻫﺎ را ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪8‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ .‬ﻣﻦ ‪ ....‬وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ اﯾﻦ اﺷﺘﺒﺎه زﯾﺎد ﻣﻬﻢ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ‬
‫‬‫ﻣﻦ ﮐﺎرﻫﺎي ﺧﻮدم رو ﻣﯽ ﮐﺮدم‪ ،‬ﺷﻤﺎ و ﻓﺮﻗﻪ ﮐﺎرﻫﺎي ﺧﻮدﺗﻮن ﻫﺎ؟‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻫﻢ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ از زﯾﺎد اﯾﺴﺘﺎدن ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻨﺞ دﯾﻮار آرام ﻧﺸـﺴﺖ و در‬
‫ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد داﻣﻨﺶ را ﻣﺮﺗﺐ ﮐﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻮ ﮐﺎرﻫﺎي ﺧﻮدت ﻓﺮﻗﻪ ﮐﺎرﻫﺎي ﺧﻮدش؟ ﻣﮕﻪ ﺗﻮ و ﻓﺮﻗﻪ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﻫـﻢ‬
‫‬‫ﻫﺴﺘﯿﺪ؟ ﺗﻮ ﻋﻀﻮي از ﻓﺮﻗﻪ ﻫﺴﺘﯽ دﯾﮕﻪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﯾﮏ ﺟـﻮر ﺳـﻮﮔﻨﺪﻧﺎﻣﻪ‬
‫اي ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺎ از ﻓﺮﻣﺎن ﻫﺎي رﺋﯿﺲ ﻓﺮﻗﻪ اﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨﯽ؟ درﺳـﺖ‬
‫ﻧﻤﯽ ﮔﻢ؟‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎي ﻫﺮﻣﯿـﻮن و دوﺳـﺘﺎﻧﺶ‬
‫اﻧﺠﺎم ﻧﺪاد و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ وﻟﺶ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬زﻣﺎن رو ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﺪ ﻋﻘﺐ‪ .‬ﺗﺎزه ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻫﺮي‬
‫‬‫ﻫﻢ ﭼﺎره اي دﯾﮕﺮ داﺷﺘﻪ‪ ....‬ﻫﺮي ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻦ‪ .‬ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻦ ﺑﮕﻮ ﮐﻪ از ﮐـﯽ‬
‫ﻓﻬﻤﯿﺪي ﮐﻪ ﯾﮏ ﺿﺎرب روح ﻫﺴﺘﯽ؟‬
‫ﺟﯿﻨﯽ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب اﯾﺴﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺿﺎرب ﭼﯽ؟‬
‫‬‫ﺿﺎرب روح‪ .‬ﻫﻤﻮن ﺷﮑﺎرﺷﯽ روح‪.‬‬
‫‬‫ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻣﻦ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﺟﻮﻧﻮري ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬
‫‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻧﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﻧﮑﻦ ﻫﺮي‪ .‬ﺟﺪي ﭘﺮﺳﯿﺪم‪.‬‬
‫‬‫ﻣﻦ ﻫﻢ ﺟﺪي ﮔﻔﺘﻢ ﺟﯿﻨﯽ‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ اﯾﻦ ﺿﺎرب روح ﭼـﻪ ﺟـﻮر ﮐـﻮﻓﺘﯽ‬
‫‬‫اﯾﻪ‪ ....‬ﺧﻮب ﺑﺠﺎي اﯾﻨﺠﻮر ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﯾﮑﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪﻫﯽ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﺪ ﺑﺪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد رو ﺑﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﺮد و اﺳﺘﻔﻬﺎم ﺑـﺮ اﻧﮕﯿـﺰ‬
‫ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ او ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ وﻗﺖ ﻧﻄﻖ او رﺳﯿﺪه‪.‬‬
‫ﺧﻮب ﻫﺮي‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯿﮕﻪ ﺿﺎرب روح ﮐﺴﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﮐﺎرﻫـﺎي‬
‫‬‫ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﺎ روﺣﺶ ﺑﮑﻨﻪ‪ .‬ﻣﺜـﻞ ﭘـﺮواز ﻣﻮﻗـﺖ روح‪ .‬ﺿـﺮﺑﻪ ﺑـﺎ روح و از‬
‫اﯾﻨﺠﻮر ﮐﺎرﻫﺎي ﻓﻮق اﻟﻌﺎده‪ .‬ﺿﺎرب روح داراي ﻗـﺪرت ﻫـﺎي ﺑـﯽ ﻧﻬﺎﯾـﺖ‬
‫ﺧﻄﺮﻧﺎك اﺳﺖ وﻟﯽ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﯿﺐ و ﺧﻄﺮ آﻓـﺮﯾﻦ اﺳـﺖ‬
‫اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺿﺎرب روح ﯾﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺧﻮد و ﻗﺪرت ﻫـﺎﯾﺶ را‬
‫ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻪ و ﯾﺎ اﮔﺮ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻢ ﻣـﯽ ﺗﻮﻧـﻪ از ﻗـﺪرت ﻫـﺎي روﺣـﯿﺶ‬
‫اﺳﺘﻔﺎده ﺑﮑﻨﻪ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮر ﺧﺴﺘﮕﯽ زﯾﺎد ﺑﻪ ﺧـﺎﻃﺮ اﺳـﺘﻔﺎده از ﻗـﺪرت ﻫـﺎي‬
‫روﺣﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﺷﺨﺺ ﻫﺎي داراي اﯾﻦ ﻗﺪرت ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﯽ ﺷﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺗﻨﺪ و ﺑﺪون ﻣﮑﺚ اﯾﻦ ﺟﻤﻼت را ﮔﻔﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫـﺎﯾﺶ ﺑـﻪ ﺳـﻘﻒ‬
‫ﺑﻮد اﻧﮕﺎر داﺷﺖ از روي ﺳﻘﻒ ﺟﻤﻼت رو ﻣﯽ ﺧﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﺸﻨﻮد ﻣﯽ آﻣﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪9‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﭼﯿﺰي ﺣﺎﻟﯿﻢ ﺷﺪ وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐـﻨﻢ ﻫﻤـﻪ ي اﯾﻨﮑﺎرﻫـﺎ رو‬
‫‬‫ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﺘﻮﻧﯿﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﺪ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﯿﻠـﯽ ﺧﯿﻠـﯽ ﺳـﺎده اﺳـﺖ‪ .‬ﻓﻘـﻂ‬
‫ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺳﺮش را ﺑﻪ اﯾﻨﻮر و اوﻧﻮر ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻧﻪ ﻫﺮي! ﻣﺎ اﯾﻦ ﻗﺪرت رو ﻧﺪارﯾﻢ‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ي داﻣﺒﻠﺪور ﺑـﺎ رﺳـﯿﺪن ﺑـﻪ‬
‫‬‫ﺳﻦ ﺑﻠﻮغ اﯾﻦ ﻗﺪرت ﺧﻮدش رو ﻧﺸﻮن ﻣﯿﺪه‪.‬‬
‫ﻧﻪ‪ .‬ﻧﻪ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻣﺎل ﻣﻦ اﯾﻨﻄﻮري ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻣﻨـﻮ‬
‫‬‫ﮔﯿﺞ ﻧﮑﻦ‪ .‬اﻻن ﺑﻬﺘﻮن ﯾﺎد ﻣﯽ دﻫﻢ اوﻧﻮﻗﺖ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺧﻮﺑﻪ ﻫﺮي‪ .‬ﺷﺮوع ﮐﻦ‪.‬‬
‫‬‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﻮدش را ﻗﺎﺋﻢ ﺗﺮ ﮐﺮد و ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را از ﻫﻢ ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪﻫﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺧﻮب ﺑﺒﻨﯿﺪ روﻧﺪ ﮐﺎر ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎده اﺳﺖ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ‪ ...‬ﺧﻮب ﺑﺎﯾﺪ اول ‪. ....‬‬
‫‬‫اول ﭼﯽ ﻫﺮي؟‬
‫‬‫رون در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ واﻗﻌﺎ اﻣﯿﺪواراﻧﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮد اﯾﻨﺮا ﭘﺮﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ رو از رون ﺑﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن و از ﻫﺮﻣﯿﻮن دوﺑﺎره ﺑﻪ رون ﺑﺮﮔﺮداﻧـﺪ‪ .‬ﻋﺠﯿـﺐ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺖ ﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﺠﺎﯾﯽ؟ اﯾﻨﺠﺎﯾﯽ ﯾﺎ ﺑﺎزﻫﻢ رﻓﺘﯽ ﺗﻮ ﺗﻮﻫﻢ؟‬
‫‬‫ﻋﺠﯿﺒﻪ رون‪ .‬ﻋﺠﯿﺒﻪ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ درﺳﺖ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣـﯽ‬
‫‬‫ﺑﯿﻨﯿﻢ اﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎ رو ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺎﺑﺤﺎل در ﻣﻮردﺷـﻮن ﻓﮑـﺮ‬
‫ﻧﮑﺮدم و ﻫﻤﯿﻨﻄﻮري ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ازﺷﻮن اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻢ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ راه‬
‫رﻓﺘﻦ ﻏﯿﺮ ارادي اﺳﺖ‪.‬‬
‫اي ﮐﻠﮏ‪ .‬ﺧﻮب ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﯾﺎد ﻧﺪﻫﯽ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف و ﺣﺪﯾﺚ ﻫﺎ رو‬
‫‬‫ﻧﺪاره‪.‬‬
‫رون ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻧﺎزك ﮐﺮد و ﺧﻮدش را روي ﺗﺨﺖ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺴﺌﻠﻪ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﻪ‪ .‬درﺳﺖ ﺑﻌﺪ از اوﻧـﺸﺐ ﺣﺎدﺛـﻪ در‬
‫‬‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﻦ ﻫﻢ اﯾﻦ ﻗﺪرت رو ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‪ .‬ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﻫﻤﯿﻦ ﻗـﺪرت‬
‫ﻣﻨﻮ از ﻣﺮگ ﻧﺠﺎت داده‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ و ﻣﺒﻬﻮت ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از اﻃﺎق از وراي در ﺑﺎز ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن در ﺟﺎﯾﺶ ﮐﻤﯽ ﺗﮑﺎن ﺧﻮرد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫در ﻫﺮ ﺻﻮرت زﯾﺎد ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﻬﻤﻪ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗـﻮ ﺗﻮﻧـﺴﺘﯽ‬
‫‬‫اﯾﻦ ﻧﯿﺮو ات را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﯽ‪ .‬و واﻗﻌﺎ اﻓﺘﺨﺎر آﻣﯿـﺰه ﮐـﻪ اﯾﻨﮑـﺎر رو ﺗﻨﻬـﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﺮدي‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺗﻌﺪاد ﮐﻤﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ اﯾﻨﮑﺎر رو ﺑﮑﻨﻨـﺪ‬
‫و اﮐﺜﺮا ﯾﺎ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻧﺪ ﯾﺎ ﺻﺪﻣﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪10‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻫﺮي دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺤﺚ اداﻣﻪ ﭘﯿـﺪا ﮐﻨـﻪ‪ .‬ﻧﻤـﯽ ﺧﻮاﺳـﺖ دوﺳـﺘﺎﻧﺶ را ﺑـﺎ ﮔﻔـﺘﻦ‬
‫ﺻﺪﻣﺎﺗﯽ ﮐﻪ از درون ﺗﻮي اﯾﻦ ﻣﺪت دﯾﺪه آزرده ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑـﺮاﯾﺶ‬
‫آﻣﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﯾﮏ ﺗﺎر ﻣﻮ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺘﻪ‪ .‬ﺟﯿﻨـﯽ ﮐـﻪ ﮐﻨـﺎر دﺳـﺖ‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎل ﺗﻤﺎﺷﺎي ﺻﻮرت ﻣﺒﻬﻢ ﻫﺮي ﺑـﻮد ﻓﺮﺷـﺘﻪ ي ﻧﺠـﺎﺗﺶ ﺷـﺪ و ﻣﻮﺿـﻮع‬
‫ﺻﺤﺒﺖ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻫﺮي در دﻟﺶ ﭼﻘﺪر از او ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﺗﻮ ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﻣﺨﻔـﯽ ﮔـﺎه ﻣﻨـﻮ ﭘﯿـﺪا ﮐﻨـﯽ؟ ﯾﻌﻨـﯽ‬
‫‬‫ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﺎداﻣﯿﮑﻪ ﭘﺮﺳﻨﻞ ﻫﺎي ﺑﺰرگ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻤـﺮاه ﺗـﯿﻢ‬
‫ﺑﺰرگ ﻣﺤﻔﻞ ﻗﻘﻨﻮس ﻫﻤﻪ و ﻫﻤﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻨﺪ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﭼﻄﻮر‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﻣﺨﻔﯿﮕﺎه ﻣﻨﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ؟‬
‫ﻫﺮي ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و اﯾﻨﺒﺎر ﻣﺤﮑﻢ در ﻣﺘﮑﺎﯾﺶ ﮐﻪ ﭘﺸﺘﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻓﺮو رﻓﺖ‪.‬‬
‫وارد ذﻫﻦ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺷﺪم ﺟﯿﻦ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ دردﻧﺎك‪ .‬ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫‬‫ﺧﻄﺮﻧﺎك اﻣﺎ اﯾﻦ رﯾﺴﮏ را ﮐﺮدم‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ي دوﺳﺘﺎن ﻫﺮي ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﯿﺮه ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫رون و ﻫﺮﻣﯿﻮن در آن واﺣﺪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﭼﯿﺰي ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ رون ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد ﺗـﺎ‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﭼﻄﻮر ﻫﺮي؟ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎك اﺳﺖ؟‬
‫‬‫ﻫﺮي دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را روي زﺧﻤﺶ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ ﻋﺼﺒﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﺪارم و ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺗﻤﺎﺳﯽ ﺑﺎ ﻣﺤﻔـﻞ‬
‫‬‫ﻗﻘﻨـﻮس ﻧﺪاﺷـﺘﻢ‪ .‬ﻫــﯿﭻ رازي در ذﻫـﻨﻢ اﻧﺒـﺎر ﻧــﺸﺪه ﺑـﻮد و ﻫـﯿﭻ ﺗﻔﮑــﺮ‬
‫وﯾﺮاﻧﮕﺮي ﮐﻪ اﺟﺒﺎري ﺑﺮ ﻧﮕﻬﺪاري آن ﺑﺼﻮرت راز در ذﻫﻨﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪.‬‬
‫ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ وارد ذﻫﻦ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺸﻮم‪ .‬اﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ‬
‫از دﺳﺘﺶ راﺣﺖ ﺷﻮم‪ .‬ذﻫﻦ ﭘﯿﭽﯿﺪه اي ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﺑﺎر ﺣﻤﻠﻪ ﻣـﯽ ﮐـﺮدم دو‬
‫ﭼﻨﺪان ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽ داد‪ .‬ﺗﻔﮑﺮش را ﻣﻨﺤﺮف ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻧﺸﺎن‬
‫ﻣﯽ داد ﮐﻪ دوﺳﺖ داﺷﺖ‪ .‬ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﺷﮑﻨﺠﻪ ي دروﻏـﯿﻦ ﺟﯿﻨـﯽ‪ .‬در‬
‫ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﻫﺮﮔﺰ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮد وارد ذﻫﻨﻢ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻣﯽ دوﻧـﯿﻦ اون ﺑﻌـﺪ از اون‬
‫ﺣﺎدﺛﻪ در وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﺪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ وارد ذﻫﻨﻢ ﺑﺸﻪ‪...‬‬
‫اوﻧﺮوز آﻧﻘﺪر ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﻣﺨﻔﯽ ﮔﺎه ﺟﯿﻨﯽ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‪ .‬ﺷﺐ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻏﺬا ﻧﺨﻮرده ﺑﻮدم‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻧﯿﺮوام ﺗﺤﻠﯿﻞ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﺲ ﭘـﯿﺶ ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ اﻋﺘﻤﺎد داﺷﺘﻢ رﻓﺘﻢ‪ .‬ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد رازي را در‬
‫ﺧﻮد دارم‪ .‬اوﻧﻮ از زﯾﺮ ﻟﺒﻢ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ و ﻣﺮا ﻣﻄﻤﺌﻦ ﮐـﺮد در اﯾـﻦ ﭘﯿﮑـﺎر‬
‫ﮐﻤﮑﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻄﻖ ﻃﻮﻻﻧﯽ اش را ﭘﺎﯾﺎن داد و ﺑﻪ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬اﻧﮕﺎر ﮐﻪ داﺷﺖ ﺧﺎﻃﺮات‬
‫را ﻣﺮور ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪11‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﯾﮏ ﺟـﻮري ﻟﮕﯿﻤﻨـﺴﯽ ﻋﻠﯿـﻪ وﻟـﺪه ﻣـﻮرت ﺑﮑـﺎر ﺑـﺮدي؟ ﯾـﮏ‬
‫‬‫ﻟﮕﯿﻤﻨﺴﯽ ﻋﻠﯿﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت؟‬
‫ﻫﻤﯿﻨﻄﻮره ﺟﯿﻨﯽ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎر دوم ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﺗﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫‬‫ﺑﺎر دوم؟‬
‫‬‫ﻫﺮي ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﮐﺮده‪ .‬ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻨﺮا ﻣﯽ ﮔﻔﺖ و اﻻن ﺑﻪ ﺷﺪت ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﮐﺪوم ﺑﺎر دوم ﻫﺮي؟‬
‫‬‫ﻫﺮي ﻣﺪﺗﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﺗﺎ راﺳﺘﺶ را ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﮕﻮﯾﺪ و ﯾﺎ ﻧﻪ‪.‬‬
‫ﺧﻮب ﯾﮑﺒﺎر دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ اﯾﻨﮑﺎر ﺷﺪم رون‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم دﺧﺘـﺮ‬
‫‬‫روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور را دزدﯾﺪه اﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺮاي اﺛﺒﺎت ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺧﻮدم ﻧﯿـﺎز‬
‫داﺷﺘﻢ ﺗﺎ روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور دﺳﺖ از رﯾﺎﮐﺎري اش ﺑـﺮدارد‪ .‬اون داﺷـﺖ‬
‫ﻫﺮ ﭼﯽ ﻣﻦ رﺷﺘﻪ ﺑﻮدم رو ﭘﻨﺒﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣـﯽ دوﻧـﺴﺘﻢ ﯾـﮏ ﭘـﺪر ﺑـﺮاي‬
‫دﺧﺘﺮش ﺣﺘﯽ ﺣﺎﺿﺮ اﺳﺖ ﻫﺮﮐﺎر ﻣﺠﻨﻮن ﻣﺂﺑﺎﻧﻪ اي اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ اﮔـﺮ‬
‫ﺟﻨﺎﯾﺘﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﺘﻬﻢ ﮐﺮدن ﺑﯽ ﺟﺎي ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﺑﯽ ﮔﻨﺎه ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺳﮑﻮت ﮐﺮد و اﻣﯿﺪوارم ﺑﻮد ﺗﺎ دﯾﮕﺮ ﺳﻮاﻟﯽ ﻧﮑﻨﻨـﺪ‪ .‬ﮐـﻢ ﮐـﻢ ﺳـﻮاﻟﻬﺎي دوﺳـﺘﺎﻧﺶ‬
‫ﻣﻌﺬﺑﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮي اﯾﻦ ﻣﺪت ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻐﯿﺮ ﮐﺮدي ﻫﺮي‪ .‬ﮐﺎرﻫﺎي ﻗﺎﺑﻞ‬
‫‬‫ﺗﻮﺟﻪ اي ﮐﺮدي‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺷﺪي ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮﻓﺶ ﭘﺎﯾﺎن داد و آراﻣﺶ را ﺑﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﺳﺮ ﺧﻮد ﺑﺮ روي‬
‫ﺑﺎزوي ﻫﺮي وارد ﺑﺪن ﭘﺴﺮ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺮ روي ﺗﺨﺖ ﺗﮑﯿﻪ داده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﺑﯿﺮون اﻃﺎق ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ در آﺳﺘﺎﻧﻪ ي‬
‫در ﻫﯿﺒﺖ داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ داﺧﻞ اﻃﺎق ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﮐﻤﯽ از ﻫﻢ ﺟﺪا و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﯿـﻮن ﮐـﻪ ﻣﺜـﻞ آدم ﻫـﺎي‬
‫ﺗﻨﺒﻞ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق ﭼﻤﺒﺎﺗﻤﻪ زده ﺑﻮد ﯾﮑﻤﺮﺗﺒﻪ از ﺟﺎﯾﺶ ﭘﺮﯾﺪ و داﻣﻦ و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﺶ را ﻣﺮﺗﺐ ﮐـﺮد‬
‫و رون ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﻫﻤﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ آﻧﻘﺪر ﻣﺤﮑﻢ از روي ﺗﺨﺖ ﭘﺮﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ اﺣﺴﺎس ﮐـﺮد‬
‫ﺳﺮش ﮔﯿﺞ ﻣﯽ رود‪ .‬ﻫﺮي از روي ﺗﺨﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﺮﯾﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ .‬ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﺗﻮ ﻟﻄﻔﺎ‪.‬‬
‫‬‫آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور وارد اﻃﺎق ﺷﺪ و روي ﯾﮑﯽ از ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎي ﮐﻬﻨﻪ ي ﺑﺎرو ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺳﺮﺣﺎﻟﯽ ﻫﺮي‪ .‬ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ ﺣﺮف دارم ﺑﺎﻫﺎت ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر‬
‫‬‫ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺑﺎﻫﺎت در ﻣﯿﺎن ﺑﮕﺬارم‪.‬‬
‫آﻟﺒﻮس اﯾﻨﺮا ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺮوﯾﯽ ﮔﻔﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑـﺎ اﺑـﺮواﻧﺶ ﺑـﻪ دﯾﮕـﺮ دوﺳـﺘﺎن ﻓﻬﻤﯿـﺪ ﮐـﻪ‬
‫ﻣﻮﻗﻌﺶ رﺳﯿﺪه ﮐﻪ اﻃﺎق را ﺗﺮك ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ رون درب را آرام ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻣﯽ ﺑﺴﺖ ﻫﺮي ﺧﻮد را روي ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎ اﻧﺪاﺧﺖ‬
‫و ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻠﻪ ﭘﺮوﻓﺴﻮر؟‬
‫‬‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪12‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﮔﻔﺘﻨﯽ ﻫﺎ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎد اﺳﺖ ﻫﺮي‪ .‬اﻣﺎ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐـﻨﻢ زﯾـﺎد آزارت ﻧـﺪﻫﻢ و‬
‫‬‫ﺧﻼﺻﻪ ﮐﻨﻢ‪ .‬آﺧﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﺣﻮادث ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺨﺘﯽ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﯽ‬
‫و اﻻن ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺧﺴﺘﻪ ﻫﺴﺘﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺧﻮد اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻤﯿﺸﻪ درﺳﺖ‬
‫ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ؟‬
‫ﺧﻮب ﻫﺮي ﻋﺰﯾﺰ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه از اون ﺷﺐ ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺷﺪه ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻄﺎﻟﺒﯽ‬
‫‬‫ﺑﺮاي ﻫﺮ دوي ﻣﺎ روﺷﻦ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه اﻧـﺪﮐﯽ ﺧﻮﯾـﺸﺘﻦ داري ﮐﻨـﯽ و‬
‫اﯾﻦ ﺣﻮادث را اﺟﺎزه دﻫﯽ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺮور ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻨﺒﺎر دﯾﮕﺮ داﻣﺒﻠﺪور ذﻫﻨﺶ را ﺧﻮاﻧﺪه وﮔﺮﻧﻪ ﭼﻄﻮر ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ اون از ﺗﮑﺮار‬
‫ﺧﺎﻃﺮات آﻧﺸﺐ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اون ﻧﻮر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﮐﻪ اﻃﺎق رو در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ ﻣﻦ ﺳﻌﯽ ﮐـﺮدم ﺧﻮدﻣـﻮ‬
‫‬‫ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﺑﮑﺸﻢ‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﮐﻮر ﺷﺪه ﺑﻮدم‪ .‬ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﯽ دﯾﺪم اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ‬
‫ﺑﻮدم ﺗﺎ ﻣﺪﺗﯽ ﺷﻤﺎ ﺟﻠﻮي ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﻫﺎ را ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺎز‬
‫ﮐﺮدم ﮐﻪ دﯾﺪم ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺨﻮاران ﺑﺴﯿﺎر زﯾـﺎدي‬
‫ﻫﺴﺘﯿﺪ‪ .‬روﺑﺮوم وﻟﺪه ﻣﻮرت اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ ﻣـﻦ ﮔﺮﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﻓﺮﺻﺖ ﭘﻠﮏ زدن ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻃﻠـﺴﻢ ﻣـﺮگ رو ﮔﻔـﺖ‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ام ﺧﻮرد‪ .‬اوﻧﺸﺐ ﻣﻦ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺗﺮﯾﻦ ﺟـﺎدوﮔﺮ‬
‫ﺗﻮي ﺳﺮداب ﺑﻮدم‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﭽﻪ ي اﻓﺴﻮن ﻫﺎي ﺑﺎﺳـﺘﺎﻧﯽ اي ﺧـﻮرد‬
‫ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ داده ﺑﻮدﯾﺪ‪ .‬ﮐﺘﺎﺑﭽـﻪ اي ﮐـﻪ ﺑـﻪ ﻣـﻦ دﺳـﺘﻮر داده ﺑﻮدﯾـﺪ‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ و ﻫﻤﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﻤﺮاﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اوﻧﺸﺐ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﺠـﺰه آﺳـﺎﯾﯽ ﻣـﻦ‬
‫ﻃﯽ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اون ﮐﺘﺎب رو ﺗﻮي ﭘﯿﺮوﻫﻨﻢ ﺟﻠـﻮ روي ﺳـﯿﻨﻪ ام‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم‪ .‬ﭼﻮن ﮐﺘﺎب ﺗﻮي ردام ﺟﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻓﮑﺮ اﺣﻤﻘﺎﻧـﻪ ﯾـﮏ‬
‫ﺗﺼﻮر ﺧﯿﻠﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻤﻮل و ﻏﯿﺮ ﻣﺘﺪاول ﺑﺎﻋﺚ ﺷـﺪ ﻃﻠـﺴﻢ ﻣـﺮگ ﺑـﻪ اون‬
‫ﺑﺨﻮره و ﻣﻦ از ﻣﺮگ ﺑﮕﺮﯾﺰم‪ .‬وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻫﻨﻮز ﺟﻠﻮم اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫اﻣﻮرات ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪ .‬از ﻃﺮﻓﯽ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ از ﺣﺎل رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم‪ .‬ﯾـﮏ‬
‫ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺎور ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﮔﺶ روي ﻣﻦ اﺛـﺮ ﻧـﺪارد‪.‬‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم ﭼﻪ ﮐﺎر دﯾﮕﺮي ﮐﺮد ﻓﮑـﺮ ﮐـﻨﻢ ﺷـﻤﺎ دﺧﺎﻟـﺖ ﮐﺮدﯾـﺪ‪ .‬اون‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﮔﻢ ﺷﺪ وﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﺑﻬﻮش آﻣﺪم و ﺷﺮوع ﮐﺮدم ﺑﻪ ﻣﺒـﺎرزه ﻣﺘﻮﺟـﻪ‬
‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻟﺴﺘﺮﯾﻨﺞ ﺷﺪم‪ .‬ﺧﺸﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎم رو ﮐﻮر ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻫﯿﭻ ﭼﯿـﺰ‬
‫ﻧﻤﯽ دﯾﺪم‪ .‬ﺟﻠﻮ رﻓﺘﻢ و ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ وﺟﻪ اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺳﺰاﯾﺶ ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ‬
‫و ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻫﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪم ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺣﺴﺎس ﮐﺮدم ﭼﯿـﺰي ﻣﺜـﻞ ﯾـﺦ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﺘﻮن ﻓﻘﺮاﺗﻢ ﺧﻮرد‪ .‬وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬اﻧﻮاع ﻃﻠـﺴﻢ ﻫـﺎي ﺷـﮑﻨﺠﻪ ﮔـﺮ را‬
‫روي ﻣﻦ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮد‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﻢ و اون ﺣﻠﻘﻪ را ﺗﻨـﮓ ﺗـﺮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﺣﺼﺎر را ﺑﺸﮑﻨﻢ و ﭼﻮﺑﻢ را ﺑﺪﺳﺖ ﺑﯿﺎورم‬
‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪13‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫اﻣﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪم ﮐﻪ دﯾﺪم وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺧﻮدﺷﻮ ﭼﺴﺒﻮﻧﺪه ﺑﻪ ﻣﻦ‪ .‬ﺗﻘﻼ‬
‫ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻬﺶ ﺿﺮﺑﻪ زدم ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﯾﮏ ﭼﻨﮓ از ﻣﻮﻫﺎﯾﻢ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺳـﻌﯽ ﮐـﺮدم‬
‫ﻓﺮار ﮐﻨﻢ و ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ‪ .‬اﻣﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ واﻗﻌﺎ داﺷﺖ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻤﺎم ﻣﯽ ﺷـﺪ ﯾـﮏ‬
‫ﻟﻐﺰش ﺳﺎده ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﻬﻢ رﯾﺨﺖ‪ .‬ﭘﺎم ﺑـﻪ ﯾﮑـﯽ از ﻣـﺎﻣﻮران ﺑﯿﻬـﻮش‬
‫وزارت ﺧﻮﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ و روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدم‪ .‬از اون ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﭼﯿـﺰي ﺑـﻪ ﺧـﺎﻃﺮ‬
‫ﻧﺪارم ﺗﺎ زﻧﺪان‪ .‬اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿـﺪم ﻫﻤـﻪ ﭼﯿـﺰ ﻋﻠﯿـﻪ ﻣـﻦ ﺷـﺪه‪ .‬ﻣـﯽ‬
‫دوﻧﺴﺘﻢ دﺳﺖ ﺗﻮ ﮐﺎره‪ .‬روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﯾﮑﺒﺎر ﺑﻪ ﺳﻠﻮﻟﻢ آﻣﺪ و ﮔﻔـﺖ‬
‫در ﺻﻮرﺗﯿﮑﻪ ﺣﮑﻢ دادﮔﺎه را ﺑﭙﺬﯾﺮم ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺗﺨﻔﯿﻒ را در ﺣﻘﻢ ﻗﺎﯾﻞ ﻣﯽ‬
‫ﺷﻮه و از اﻋﺪاﻣﻢ ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﯿـﺰ رو ﺑـﺮاش ﺗﻌﺮﯾـﻒ‬
‫ﮐﺮدم و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ اﺻﻼ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﻮش ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎر آﺧﺮ ﮐﻪ ﺑـﺮاﯾﺶ‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم از اول ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪﻫﻢ ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭼﺮا ﺧـﻮدم را‬
‫ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ زﻧـﺪﮔﯽ دﺧﺘـﺮ اون ﺑﯿـﺸﺘﺮ از ﻫـﺮﮐﺲ دﯾﮕـﺮي ﺑـﺮاﯾﺶ‬
‫اﻫﻤﯿﺖ داﺷﺖ‪ .‬اون ﺑﻪ ﻣﻦ اﺻﻞ ﻣﺎﺟﺮا را ﮔﻔﺖ و ﻗﺒـﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ ﺳـﻠﻮل را‬
‫ﺗﺮك ﮐﻨﻪ ﺑﺎ ﻧﺪاﻣﺖ از ﻣﻦ ﻋﺬرﺧﻮاﻫﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮي دادﮔﺎه روز ﺑﻌـﺪ‬
‫ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺧﻮدم را ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ‬
‫ﯾﮏ ﺷﯿﻮه دﺧﺘﺮ روﻓﻮس رو آزاد ﻣﯽ ﮐﺮدم و ﺑﻌﺪ اوﻧﻮ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﮐـﺮدم از‬
‫ﻫﻤﻪ ي ﻣﻮاﺿﻌﺶ ﺑﺮﮔﺮده‪ .‬ﺑﻌﺪش را ﺧﻮدﺗﻮن ﻣﯽ دوﻧﯿﺪ دﯾﮕﻪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﮑﻮت ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ دﻗﺖ ﺣﺮف ﻫﺎي ﻫﺮي را ﺑﺮرﺳـﯽ و‬
‫ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﺗﻮي ﻣﺒﺎرزات و ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎي وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﯽ ﭘﺮﯾﺪي‪ .‬ﮔﺮوﻫﺎي ﻣﺮده‬
‫‬‫ﺧﻮرش را در ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺘﯽ اﻣﺎ ﻫﺮ روز ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪي ﮐﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﺗـﺮ‬
‫و رﻧﺠﻮده ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮي‪ .‬ﺑﺎ ﻫﺮ ﻃﻠﺴﻢ اﻓﻮل ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺘﯽ‪ .‬ﮔﺎﻫﺎ اﺣﺘﻤـﺎﻻ ﺷـﺐ‬
‫ﻫﺎ ﺧﻮن ﺑﺎﻻ ﻣﯽ آوردي‪ .‬ﺗﻮ ﻗﺪرﺗﯽ داﺷﺘﯽ ﮐـﻪ ﺧـﻮدت ﻫـﻢ از آن ﺑـﺎﺧﺒﺮ‬
‫ﻧﺒﻮدي‪ .‬وﻗﺘﯽ از آن ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﺪي ﮐﻪ آﻧﺮا ﻋﻠﯿﻪ واﻟﺪه ﻣـﻮرت ﺑﮑـﺎر ﺑـﺮدي‪.‬‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﮐﻪ از ﺗﻮ اﻧﺘﻈﺎر ﭼﻨﯿﻦ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺎ ﯾـﮏ ﺷـﻮك ﻋﻤﯿـﻖ‬
‫ﺟﺮاﺣﺖ ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﻓﺮار ﮐﺮد و ﺑﺎ دزدﯾﺪن ﺟﯿﻨﯽ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﻮ را ﺿﻌﯿﻒ ﺗﺮ و‬
‫از ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮاي ﻗﺪرت ﯾﺎﻓﺘﻦ ﻣﺠﺪد ﺑﻬﺮه ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻟﻄـﻒ ﮔﺎﺑﺮﯾـﻞ‬
‫دوﺳﺖ ﻋﺰﯾﺰﻣﺎن و ﯾﺎ ون ﻫﻠﺴﯿﻨﮓ ﺗﻮاﻧﺴﺘﯽ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻧﻘﺸﻪ ي وﻟﺪه ﻣﻮرت‬
‫را ﺑﻬﻢ ﺑﺮﯾﺰي‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ را ﻧﺠﺎت دادي‪ .‬اﻣﺎ ﺧﻮدت اﺣﺘﻤﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﺣﺘﯽ اﻧـﺪازه‬
‫ي ﯾﮏ ﭘﺸﻪ ﻗﺪرت ﻧﺪاﺷﺘﯽ‪ .‬از آﻧﺮوز ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﭼﯿﺰي ﺑﺮاي از دﺳﺖ دادن‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﯽ‪ .‬از ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ و ﻫﻤﻪ ﮐﺲ رﻫﺎ ﺑﻮدي‪ .‬و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﻮ ﺗﻐﯿـﺮ‬
‫ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻗﺪرت ﺟﺎدوﯾﯽ ات ﺗﻐﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد و از ﺗﻮ ﻣﻮﺟﻮدي دﯾﮕﺮ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ‬
‫آورد‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ات ﻫﻨﻮز ﯾﺎددﮔﺎر آن روزﮔﺎران اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪14‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﻫﺮي در ﻃﻮل ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺗـﮏ ﺗـﮏ ﺣﺮﻓﻬـﺎﯾﺶ را ﺗـﺼﺪﯾﻖ ﻣـﯽ ﮐـﺮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ داﻣﺒﻠﺪور ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻧﻤﯽ داﻧﺪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﺻﻨﺪوق اﺳﺮار را ﺑـﻪ ﻣﯿـﺎن‬
‫ﮐﺸﯿﺪ و اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻄﻮر وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻫﻢ ﺑﻪ آن دﺳﺖ ﯾﺎﻓﺖ‪ .‬اﯾﻨﮑـﻪ اون ﺣﻤﻠـﻪ ي ﺷـﺐ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮ اﺛﺮ داﻧﺸﯽ ﺑﻮده ﮐﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت از درون ﺻﻨﺪوق اﺳﺮار ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ اﯾﻦ دﻧﯿـﺎ‬
‫ﻏﻨﯿﻤﺖ آورده ﺑﻮده‪ .‬راﻫﯽ ﺑﺮاي ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ! اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﺎ ﮐﻤﮏ داﻣﺒﻠﺪور آن‬
‫ﺷﺐ ﻫﻮﻟﻨﺎك را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺖ و زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﻃﺮح اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮات ﺑﺮاي داﻣﺒﻠﺪور ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺬاب ﻧﻤﯽ ﮐﺸﯿﺪ‬
‫ﺑﻠﮑﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ راﺣﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰي در آن ﺻﻮرت آرام ﺑﻪ او ﻧﯿﺮو ﻣﯽ داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﻮ ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﯾﮏ ﺷﮑﺎرﭼﯽ روح ﻫـﺴﺘﯽ‪ .‬ﭼﯿـﺰي ﮐـﻪ ﺑﺎﻋـﺚ ﺷـﺪه‬
‫‬‫ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﺎي ﻣﻦ دو ﭼﻨﺪان ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺮاﻧﯽ؟ ﭼﺮا؟‬
‫‬‫ﺧﻮب ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻮ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻧﯿﺮو ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﯽ ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎﯾﯽ‪ .‬اﺣﺘﻤـﺎﻻ ﺑﻌـﺪ از‬
‫‬‫ﻫﺮ ﻣﺼﺎف اﺣﺴﺎس ﺑﯽ رﻣﻘﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﻗﺪرﺗﺖ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﮐـﻢ و ﮐـﻢ ﺗـﺮ‬
‫ﻣﯿﺸﻪ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﮐﻪ رﮔﺖ رو زده ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ ذره ذره ﺧﻮن ازت ﺑﺮه‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﺣﺮف ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳـﺮ‬
‫ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻻزﻣﻪ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ آﻣﻮزش ﻫﺎي ﻻزم را ﺑﺒﯿﻨـﯽ ﻫـﺮي‪ .‬ﺗـﻮ ﺑﺎﯾـﺪ ﯾـﺎد‬
‫‬‫ﺑﮕﯿﺮي ﮐﻪ از اﯾﻦ ﻧﯿﺮو ات ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﻨﯽ‪ .‬ﻻزﻣﻪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺒـﺎرز‬
‫اﻧﺮژي اش را ﺑﺮاي ﻣﺪت زﯾﺎدي ﭘﺮ ﻧﮕﻪ داره وﮔﺮﻧﻪ ﻣﺤﮑﻮم ﺑﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻣﻦ ﭼﻄﻮر ﺑﺎﯾﺪ آﻣﻮزش ﺑﺒﯿﻨﻢ؟ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ درس ﻣﯽ دﻫﯿﺪ؟‬
‫‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ آورد و از وراي ﻋﯿﻨﮏ ﻧﯿﻤﻪ ﺣﻼﻟﯽ اش ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﻫﺮي‪ .‬ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻋﻠﻢ ﻧﺪارم‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺪارد‬
‫‬‫و ﻣﻦ ﻫﯿﭻ راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدم‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﭘﯿـﺪا ﻫـﻢ ﻣـﯽ ﮐـﺮدم‬
‫ﮐﺴﯽ ﻏﯿﺮ از ﯾﮏ ﺿﺎرب روح ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ آﻣﻮزش ﺑﺪه‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﭼﯽ؟‬
‫‬‫ﺧﻮدت ﻫﺮي‪ .‬ﻫﺮﮐﺲ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﻌﻠﻢ ﺧﻮدش اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻮ از اﻻن زﻣﺎن ﺑـﺴﯿﺎر‬
‫‬‫زﯾﺎدي داري ﺗﺎ اﯾﻦ ﻗﺪرﺗﺖ را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻗﺮﺑﺎن‪ .‬در ﻣﻮرد ﻫﻮرك راس ﻫﺎ؟ از ﮐﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺳﺮاغ ﭼﻬﺎرﺗـﺎي ﺑـﺎﻗﯽ‬
‫‬‫ﻣﺎﻧﺪه ﺑﺮوﯾﻢ؟‬
‫دو ﺗﺎ ﻫﺮي! دو ﺗﺎي دﯾﮕﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺧﻮد وﻟﺪه ﻣﻮرت‪.‬‬
‫‬‫دو ﺗﺎ؟ ﻣﮕﺮ ‪...‬‬
‫‬‫ﺗﻮي اﯾﻦ ﻣﺪت ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﺒﻮدي ﻣﻦ راز ﯾﮑﯽ از ﻫﻮرك راس ﻫﺎ را ﺣﻞ ﮐﺮدم‪.‬‬
‫‬‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫‪10‬‬
‫‪15‬‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﮐﺪوم ﯾﮏ؟ ﭼﻄﻮر؟‬
‫‬‫ﭘﺲ دﻗﯿﻖ ﮔﻮش ﺑﺪه ﺗﺎ ﻣﺎﺟﺮا را از اول ﺑﺮاﯾﺖ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻢ‪:‬‬
‫‬‫ﺣﺪود ﭘﻨﺠﺎه ﺳﺎل ﭘﯿﺶ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺗﺎزه ﺑـﻪ ﻗـﺪرت رﺳـﯿﺪه ﺑـﻮد و در ﺣـﺎل‬
‫ﮔﺴﺘﺮش داﻣﻨﻪ ي رﻋﺐ و وﺣﺸﺘﺶ ﺑﻮد ﻫﻢ زﻣﺎن ﺟﻨﮓ ﻫﺎي ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﻠﻞ ﻣﺎﮔﻞ‬
‫در ﺣﺎل رخ دادن ﺑﻮد‪ .‬در دﻧﯿﺎي ﺟﺎدوﮔﺮي ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ را ﻣﯽ ﺳﻮزاﻧﺪ و در‬
‫دﻧﯿﺎي ﻣﺎﮔﻞ زورﮔﻮﯾﯽ ﻫﺎ و ﭘﯿﺸﺮوي ﻫﺎي آدوﻟﻒ ﻫﯿﺘﻠﺮ‪ .‬آوازه ي ﮐﺸﻮر ﮔﺸﺎﯾﯽ ﻫﺎي‬
‫ﻫﯿﺘﻠﺮ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ دﻧﯿﺎي ﻣﺎ ﻫﻢ ﻧﻔﻮذ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬وﻟﺪه ﻣﻮرت ﮐﻪ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﺤﺮاﻧﯽ را ﻣﺸﺎﻫﺪه‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﻧﻘﺸﻪ اي رﯾﺨﺖ‪ .‬او ﻃﯽ ﯾﮏ ﻣﺬاﮐﺮه ي ﻣﺨﻔﯽ ﺑﺎ ﻫﯿﺘﻠﺮ ﻗﻮل و ﻗﺮارﻫﺎﯾﯽ ﺑـﺎ‬
‫او ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻗﺮار ﮐﻪ ﻟﺮده وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻪ ﻫﯿﺘﻠﺮ و ﻣﺘﺤﺪاﻧﺶ ﮐﻤﮏ ﻣـﯽ ﮐـﺮد ﺗـﺎ‬
‫ﻣﺨﻮف ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻼح ﻫﺎي ﮐﺸﺘﺎر و ﻣﻮﺟﻮدات اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ را اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ و در ﻋﻮض ﻫﯿﺘﻠﺮ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن را ﺗﺼﺮف و آﻧﺮا ﺗﺴﻠﯿﻢ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﯿﺘﻠﺮ ﺑﺎ اﯾـﻦ ﻋﻬـﺪ ﻧﺎﻣـﻪ‬
‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد و ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎي ﻣﺸﺘﺮﮐﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﻧﺎم ﮐﻠﻮن ﺷﯿﻄﺎن را ﺑﺮ روي‬
‫اﯾﻦ ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎﮐﻨﯽ زﯾﺮ زﻣﯿﻨﯽ و ﺗﻮﻧﻞ ﻫﺎي ﺑﺰرگ و ﻣﺨﻮف زﯾﺮ اﻧﮕﻠﻨـﺪ‬
‫و ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ دﻧﯿﺎ ﮐﻪ در آن ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﯿﺎه ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﺗﯿﺮه ﻣﻮﺟﻮدات اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﺗﻮﻟﯿﺪ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬در آن ﻣﮑﺎن ﻫﺎ ﻣﺪارج ﻋﺎﻟﯽ رﺗﺒﻪ ﻧﻈﺎﻣﯽ و ﺳﯿﺎﺳـﯽ ﺷـﮑﻨﺠﻪ و ﺑﺎزﺳـﺎزي‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺧﻼﺻﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ي ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ دﺳﺖ در دﺳﺖ ﻫﻢ داﺷـﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺟﺒﻬﻪ ﻫﺎي ﻣﺘﻔﻘﯿﻦ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي در ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺖ و اﻧﮕﻠﯿﺲ آﺧـﺮﯾﻦ ﺻـﺪ‬
‫دﻓﺎﻋﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺣﻤﻼت ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺗﻮپ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ و ﻋﻤﻠﯿﺎت ﻫﺎي ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻠﻮن ﻫﺎي ﺷﯿﻄﺎن‬
‫اﻧﮕﻠﯿﺲ را ﻓﻠﺞ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎ وارد ﺻﺤﻨﻪ ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬از ﺑـﯿﻦ ﺑـﺮدن ﮐﻠـﻮن ﻫـﺎي‬
‫ﺷﯿﻄﺎن در ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ دﻧﯿﺎ اﻣﺮي ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ ﺗﺎ اﯾـﻦ دو ﻣﺘﻬـﺪ‬
‫ﻣﺎﮔﻞ و ﺟﺎدوﮔﺮ را ﺑﻪ ﺟﺎن ﻫﻢ ﺑﯿﺎﻧﺪازﯾﻢ‪.‬‬
‫ﺗﻮﻣﺎس ﺷﯿﻔﺖ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ي آرورﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ دﺳﺘﻮري ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ ﺑﻪ آرورﻫﺎي درﺟﻪ‬
‫ي ﯾﮏ ﺧﻮد داد‪ .‬اﯾﻦ دﺳﺘﻮر ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺑﺎرﺗﯽ ﮐﺮوچ ﮐﻪ اون زﻣﺎن ﮐﻤﺘﺮ از ‪23‬‬
‫ﺳﺎل داﺷﺖ اﺟﺮا ﺷﺪ‪ .‬ﻃﺒﻖ اﯾﻦ دﺳﺘﻮر ﮔﺮوه ﮐﺮوچ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻃﻠﺴﻢ ﻫـﺎي‬
‫ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ارﺗﺶ اﺳﺘﻘﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ي ﻧﺎزي ﻫﺎ در ﮐﻠﻮن ﻣﺮﮐﺰي در اﻧﮕﻠﻨﺪ را ﻣﺠﺒـﻮر ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻠﻮن را ﺑﺎ ﺧﺎك ﯾﮑﺴﺎن ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﮔﺮوه ﺑﺎرﺗﯽ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺗﻮﻧﻞ زﯾﺮ زﻣﯿﻨﯽ را ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﭘﺮ از اﺟﺴﺎد‬
‫ﻣﺮگ ﺧﻮاران درﺟﻪ ﯾﮏ ﻟﺮده وﻟﺪه ﻣﻮرت ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑـﻪ ﺧﻮﻧﺨـﻮاﻫﯽ ﯾـﺎران از‬
‫دﺳﺖ رﻓﺘﻪ اش ﻫﻤﻪ ي ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎ و ﻫﻤﮑﺎري ﻫﺎﯾﺶ را ﻟﻐﻮ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺮﮐـﺰي ﺗـﺮﯾﻦ‬
‫ﮐﻠﻮن ﺗﺤﺖ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﻧﺎزي ﻫﺎ رﻓﺖ و اﻧﺘﻘﺎم ﺳﺮخ ﺧﻮد را ﺷﺮوع ﮐﺮد‪ .‬ﺑﯿﺶ از ﭘﺎﻧﺼﺪ‬
‫ﻧﯿﺮوي ﺗﺎ دﻧﺪان ﻣﺴﻠﺢ ﻫﯿﺘﻠﺮ آﻧﺮ روز ﺗﺎ ﻋﺼﺮ ﺗﻮي دﯾﻮارﻫﺎي ﻫﻤﺎن ﺗﻮﻧﻞ دﻓﻦ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﯿﺘﻠﺮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ از ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ و ﻫﻤﻪ ﮐﺲ و ﺑﯽ ﺧﺒﺮ از ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻧﺎﻣﻪ اي ﺑـﻪ ﻟـﺮد ﺳـﯿﺎه‬
‫ﻧﻮﺷﺖ و دﻟﯿﻞ اﯾﻦ ﮐﺎرش را ﺟﻮﯾﺎ ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻧﺎﻣﻪ اي ﮐﻮﺗﺎه در ﺟـﻮاب او ﻧﻮﺷـﺖ‪،‬‬
‫ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن ﻧﺎﻣﻪ ي اون ﮐﻪ اﮐﻨﻮن در ﺻـﻨﺪوق اﺳـﻨﺎد ﻣﺤﺮﻣﺎﻧـﻪ ي وزارت ﺳـﺤﺮ و‬
‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﮐﺘﺎب ﻓﻦ ﻓﯿﮑﺸﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬

‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ ﻫﺮي ﺟﯿﻤﺰ ﭘﺎﺗﺮ‬

‫ﺟﺎدوﮔﺮي اﻧﮕﻠﯿﺲ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد اﯾﻦ ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ :‬ﺗﻮ ﺑﺎﻋـﺚ‬

‫‪10‬‬
‫‪16‬‬

‫ﺷﺪي ﻣﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺗﺮ از ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺸﻮم‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻣﻌﻨﯽ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ را ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ اﻣﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻇﻦ ﻣﻦ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ از ﺳـﺎﻟﻬﺎ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﺮاغ اون ﮐﻠﻮن ﺧﻮﻧﯿﻦ ﺑﺮوم‪ .‬اوﻧﺠﺎ ﻫﻮرك راس وﻟـﺪه ﻣـﻮرت ﺑﻌـﺪ از ﻫـﺰاران ﺻـﺪ‬
‫اﻣﻨﯿﺘﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ در ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از ارﺛﯿﻪ ﻫﺎي وارﺛﺎن‪ .‬اﻧﮕﺎر وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﻨﺘﻈﺮ‬
‫ﺑﻮده ﺗﺎ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﮔﺮﯾﻔﯿﻨﺪور را ﻫﻢ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﮐﻨﻪ ﺑﻌﺪ ﻫﻮرك راﺳﺶ را در آن ﻗﺮار ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺲ آﺧﺮﯾﻦ ﻫﻮرك راس را ﻣﻦ دﯾﺪم و از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدم‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اون ﻏﺎر ﺑﻌﺪ از ﺧﺮوج ﻣـﻦ‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﻓﺮو رﯾﺨﺖ و اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺧﯿﻠﯽ زود وﻟﺪه ﻣﻮرت از ﻧﺒﻮد اﯾﻦ ﻫﻮرك راﺳﺶ‬
‫ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﻮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺳﮑﻮت ﮐﺮد و ﻫﺮي ﮐﻪ ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻓﺮﺻﺖ داﺷﺖ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ي اﯾـﻦ ﺣـﻮادث ﭘﯿﭽﯿـﺪه را‬
‫ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻫﻀﻢ ﮐﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ اﺣﺘﻤﺎل داد ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ‪ 20‬درﺻﺪ ﻣﺎﺟﺮا را ﻓﻬﻤﯿﺪه ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺴﺎب ﻫﻨﻮز ﺳﻪ ﺗﺎ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻮرك راس ﻣﺎﻧﺪه ﺑﺎﺷﻪ ﻧﻪ ‪ 2‬ﺗﺎ‪.‬‬
‫‬‫ﮐﺘﺎﺑﭽﻪ ي رﯾﺪل‪ ،‬اﻧﮕﺸﺘﺮ ﮔﺎوﻧﺖ‪ ،‬آوﯾﺰ رﯾﻮن ﮐﻼو و ﮐﻠﻮن ﺷﯿﻄﺎن‪.‬‬
‫‬‫ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﻫﺮي ﮐﻪ ﭼﻬﺎرﺗﺎ از ﻫﻮرك راس ﻫﺎ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮده اﯾﻢ‪.‬‬
‫‬‫ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ .‬آوﯾﺰ رﯾﻮن ﮐﻼو ﮐﻪ ﻗﻼﺑﯽ ﺑـﻮد‪ .‬ﯾﻌﻨـﯽ اوﻧـﺸﺐ‬
‫‬‫ﺗﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﻦ ﺧﻮدم دﯾﺪم‪ .‬ﺗﺎزه ﻫﻨﻮز ﻫﻢ اﺣﺘﻤﺎﻻ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻢ‪ .‬ﺗـﻮي‬
‫ﭼﻤﺪوﻧﻤﻪ‪.‬‬
‫ﻗﻼﺑﯽ ﻧﺒﻮد ﻫﺮي‪ .‬اون آوﯾﺰ ﺧﻮد آوﯾﺰ رﯾﻮﻧﮑﻼو ﺑﻮد‪.‬‬
‫‬‫اﻣﺎ اون ﮐﻪ ﻣﺜﻞ اون ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺗﻮي ﺗﺸﺖ ﺑﻮد ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﺻﻼ ﺗﺬﻫﯿﺐ ﮐﺎري‬
‫‬‫ﻫﺎي ﻇﺮﯾﻔﯽ ﮐﻪ روي آوﯾﺰ اﺻﻠﯽ ﺑﻮد رو ﻧﺪاره‪ .‬اوﻧﯿﮑﻪ ﺗﻮي اون ﺗﺸﺖ ‪...‬‬
‫ﻫﺮي اداﻣﻪ ﻧﺪاد‪ .‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ آوﯾﺰ را در ﺟﯿﺒﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭘـﺲ ﺣﺘﻤـﺎ‬
‫آوﯾﺰي ﮐﻪ در ﺟﯿﺐ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮده ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺑﻮده اﻣﺎ ﭼﺮا ﺗﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اون آوﯾﺰ ‪...‬‬
‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻃﻠﺴﻢ اﺳﻨﭗ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻮرد و ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﺮت ﮐﺮد و ﺑﻌـﺪ از‬
‫‬‫اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺎﮐﺰ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺮﮔﺪوﻧﺪ ﻣﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺗـﺎ اون ﻧﺎﻣـﻪ را ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﺟﺴﺪ دروﻏﯿﻨﯽ از ﺧﻮد ﺑﺠﺎي ﺑﮕﺬارم‪ .‬ﭘـﺲ از ﯾﮑـﯽ از ﮐـﺪو ﻫـﺎي‬
‫ﻏﻮﻟﭙﯿﮑﺮ ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدم و اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺧﻮدم در آوردم‪ .‬ﻇﺮﻓﯽ ﮐﻪ‬
‫در آن اون ﻣﻌﺠﻮن را ﺧﻮرده ﺑﻮدم رو ﺑﻪ ﺷﮑﻞ اون آوﯾﺰ ﺗﻘﻠﺒﯽ در آوردم و‬
‫ﻧﺎﻣﻪ را ﻧﻮﺷﺘﻢ‪.‬‬
‫ﭘﺲ آوﯾﺰ واﻗﻌﯽ اﻵن ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫‬‫ﺗﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻫﺮي‪ .‬ﺗﻮي دﻓﺘﺮ ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ‪ .‬ﻗﺴﻤﺖ ﮔﻨﺠﯿﻨﻪ ﻫﺎي رﯾـﻮن‬
‫‬‫ﮐﻼو‪.‬‬
‫ﭘﺎﯾﺎن‪.‬‬
‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮل ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﺘﻮاي اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪون اﺟﺎزه از ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ﯾﺎ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 1-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﻓﺼﻞ ﯾﺎزدﻫﻢ‬
‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﮐﺎﻣﻼ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و اﯾﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي ﻧﺴﺒﺘﺎ دل اﻧﮕﯿﺰ آﻧﻬﺎ‬
‫رو ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﺒﻌﯿﺖ از ﻣﺮﯾﺪ ﺧﻮد اﯾـﺴﺘﺎد و ﻣﻨﺘﻈـﺮ ﻣﺎﻧـﺪ ﺗـﺎ او ﺻـﺤﺒﺖ‬
‫ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ را ﺑﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮد ﺳﺎﻟﺨﻮرده ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻋﻼﯾﻢ ﭘﯿﺮي در ﺻﻮرت او ﻧﻤﻮد ﭘﯿﺪا ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺑﻠﻨﺪ و ﻣﺮﺗﺐ ﺧﻮد ﮐﺸﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮوم ﺑﻬﺘﺮه ﺗﺎ از ﺗﻐﯿﺮات اﺧﯿﺮ ﺑﺎﺧﺒﺮت ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﮔﺎه ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪ .‬از در ﺧﺎرج ﺷﺪ و از آﻧﻄﺮف رو ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي‬
‫راﻫﺮو ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﯿﺂﯾﯽ ﭘﺴﺮ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﭼـﺮا ﺑﺎﯾـﺪ رون را ﭘـﺴﺮ ﺧﻄـﺎب ﮐﻨـﺪ و ﯾـﺎ اﺻـﻼ ﻣﻨﻈـﻮر‬
‫داﻣﺒﻠﺪور رون ﺑﻮد ﯾﺎ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﺑﺮادران وﯾﺰﻟﯽ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ دﯾﺮي ﻧﭙﺎﯾﯿـﺪ ﮐـﻪ ﭘﺎﺳـﺦ ﺧـﻮد وارد‬
‫اﻃﺎق ﺷﺪ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﻫﺮي و ﭘﺴﺮ ﺗﺎزه وارد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﺮﺧﻮردﺷـﺎن را ارزﯾـﺎﺑﯽ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺷﺨﺺ ﺗﺎزه وارد ﺷﻨﻠﯽ ﻣﺴﺎﻓﺮﺗﯽ و ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ﺳﺒﺰ ﺑﺎ ﻃﺮﺣﯽ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ از ﭼﻨﺪ ﻣﺎر ﮐـﻪ اﯾﻨـﺮا‬
‫ﺗﺪاﻋﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ دور ﺷﺨﺺ ﭘﯿﭽﯿﺪه اﻧﺪ ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﮐـﻼه ﺷـﻨﻠﺶ را روي ﺳـﺮش‬
‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و آﻧﺮا ﺗﺎ ﺟﻠﻮي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش ﺟﻠﻮ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي ﺟﺰ ﻣﻮﻫﺎي ﺳـﻔﯿﺪ و ﻧﯿﻤـﻪ‬
‫ي ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺻﻮرت رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه اش ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺰﺋﯿﺎت دﯾﮕﺮي ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﮐﻪ ﺣـﺪس‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﯾﻘﯿﻦ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ ﭘﺴﺮ ﮐﻼه را ﮐﻨﺎر زد‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻟﺤﻈـﻪ ي ﺑﻌـﺪ ﭘـﺴﺮ رﻧـﮓ‬
‫ﭘﺮﯾﺪه دﯾﺪ ﭼﻮب ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪه و آﻣﺎده ي ﻫﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﻠﺒﺶ ﻧﺸﺎﻧﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﻮ؟‬
‫ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺻﻮرت ﺑﯽ اﺣﺴﺎس و ﺧﺎرج از ﻧﯿﺮوي دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎن ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎي‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮓ ﺑﯽ اﺣﺴﺎس‪ .‬ﻫﻤﺎن ﺻﻮرت رﻧﮓ رﻓﺘﻪ ﺑﺎ اﺑﺮوﻫﺎي ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﭼﯿﺰي‬
‫در ﺻﻮرت او ﻏﯿﺮ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﺛﺮي از آن ﭘﻮزﺧﻨﺪﻫﺎي ﻣﺴﺨﺮه اي ﮐـﻪ ﻫﻤﯿـﺸﻪ ﺑـﺎ دﯾـﺪن‬
‫ﻫﺮي روي ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﺒﻮد‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور در آﺳﺘﺎﻧﻪ ي در ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﻦ ﺷﻤﺎ را ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﺬارم آﻗﺎﯾﻮن و اﻧﺘﻈﺎر دارم در اﯾﻦ ﺷـﺮاﯾﻂ و ﺑـﺎ ﺗﻮﺟـﻪ ﺑـﻪ ﺻـﺤﺒﺖ‬
‫ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻫﺮﯾﮏ از ﺷﻤﺎﻫﺎ ﮐﺮدم ﻣﺜﻞ دو ﻧﻔﺮ ﺟﻨـﺘﻠﻤﻦ ﺑﺮﺧـﻮرد ﮐﻨﯿـﺪ ﻧـﻪ ﻣﺜـﻞ‬
‫ﺷﺎﮔﺮدان ﮐﻼس ﭼﻬﺎرم ﻫﺎﮔﻮراﺗﺰ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و از روﺑﺮوي درﮔﺎه ﻏﯿﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي داﻣﺒﻠـﺪور ﻓﮑـﺮ ﮐـﺮد‪ .‬ﺑـﻪ او از ﺧﻮﯾـﺸﺘﻦ داري ﮔﻔﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬از ﺗﺤﻤـﻞ‬
‫دﯾﮕﺮان‪ .‬از ﭘﺬﯾﺮش اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻬﻢ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻫﺮ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ او ﻓﮑـﺮ ﻣـﯽ ﮐﻨـﺪ درﺳـﺖ‬
‫ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮي در آن ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﻬﺎ را ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺑـﺎ ﺧـﻮد ﻣـﯽ اﻧﺪﯾـﺸﯿﺪ ﮐـﻪ اﯾـﻦ‬
‫ﺣﺮف ﻫﺎ ﺟﺰ ﭼﺮت و ﭘﺮت ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎﯾﺪ ﻧﻔﺴﺶ را ﺑﺮاي راه ﻫﺎي از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن وﻟﺪه‬
‫ﻣﻮرت ﻫﺪر ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 2-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫‬‫‬‫‬‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‬‫‬‫‪-‬‬

‫ﻣﻮدﺑﺎﻧﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﮐﺎري ﮐﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﻣﻘﺎم ﺣﺮف ﻫﺎي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘـﯿﺶ داﻣﺒﻠـﺪور‬
‫اﻧﺠﺎم دﻫﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺘﯽ ﯾـﮏ ﮐﻠﻤـﻪ و ﯾـﺎ ﺗﻌـﺎرف روي ﯾـﮏ ﺻـﻨﺪﻟﯽ در‬
‫دورﺗﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ي اﻃﺎق ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد از ﭘﻨﺠﺮه ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از ﺑﺎرو ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﮐـﺮد ﮐـﻪ ﻫـﯿﭻ‬
‫ﮐﺲ در اﻃﺎق وﺟﻮد ﻧﺪارد و ﺣﻮادث ﻋﺠﯿﺐ و دل اﻧﮕﯿـﺰي در ﺧـﺎرج از ﺑـﺎرو در ﺣـﺎل رخ‬
‫دادن اﺳﺖ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ده دﻗﯿﻘﻪ ﺳﮑﻮت ﺑﯿﻦ آﻧﻬﺎ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﻮد و ﮐﻢ ﮐﻢ اﯾﻦ ﺳﮑﻮت ﮔﻮﺷـﻬﺎي‬
‫آﻧﻬﺎ را ﻫﻢ آزار ﻣﯽ داد ﻫﺮي ﺷﺮوع ﮐﺮد‪:‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﮔﻔﺘﻪ؟ ﻣﻨﻈﻮرم ﻗﺒﻞ از آﻣﺪن ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ؟‬
‫دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ اﺻﻼ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘـﯽ ﮐـﺸﯿﺪ و او ﻫـﻢ ﺑـﻪ‬
‫ﺧﺎرج از ﭘﻨﺠﺮه ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي وﻗﺘﯽ ﺻﺪاﯾﺶ را ﺷﻨﯿﺪ ﺗﺸﺨﯿﺺ داد ﮐﻪ در ﺗـﻦ ﺻـﺪاﯾﺶ‬
‫ﯾﮏ ﺟﻮر ﻟﺮزش اﻣﺎ اﺳﺘﻮاري وﺟﻮد دارد‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ اﻧﮕﺎر ﻣـﺪت ﻫﺎﺳـﺖ ﮐـﻪ ﺻـﺤﺒﺖ‬
‫ﻧﮑﺮده و ﺷﺎﯾﺪ اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺪرت ﺗﮑﻠﻢ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده‪.‬‬
‫دﻋﻮا راه ﻧﻤﯽ اﻧﺪازم‪ .‬ﺳﮑﻮت ﻣﯽ ﮐﻨﻢ و ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ي ﺳﻮاﻻت ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﮔـﻮش ﻣـﯽ ﮐـﻨﻢ‪.‬‬
‫ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺮ ﺳﻮاﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽ دﻫﻢ و ‪...‬‬
‫ﺧﻮﺑﻪ! و ﭼﯽ؟‬
‫ﻣﻮرد آﺧﺮ را ﮔﻔﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﺶ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪.‬‬
‫ا ؟ ﺣﺘﻤﺎ ﺗﻮﻗﻊ داري ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي ﻣﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻃﻮل ﺑﮑﺸﻪ ﻫﺎ؟‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺟﻮاﺑﯽ ﻧﺪاد و ﻓﻘﻂ ﺳﮑﻮت ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺗﺎ اﻧﺪازه اي ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و از ﻋﺪم ﺧﻮﯾﺸﺘﻨﺪاري ﺧﻮد ﺷﺮﻣﻨﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﻣﮑﺚ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﮐﻮﺗﺎه ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺮﻓﯽ زده ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﻦ اوﻧﺸﺐ ﺣﻤﻠﻪ ﺗﻮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮﺧﻮرد ﺗﻮ ﺑﺎ داﻣﺒﻠﺪور رو دﯾﺪم‪ .‬ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر اوﻧﻤﻮﻗﻊ ﮐﻪ ﺗـﻮي‬
‫دﺳﺘﺸﻮﯾﯽ ﭘﺴﺮاﻧﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدي‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﺗﺎ اﻧﺪازه اي ﺗﺤﺖ ﺗـﺎﺛﯿﺮ ﻗـﺮار ﮔـﺮﻓﺘﻢ‪ .‬ﻓﮑـﺮ‬
‫ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم و ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﻮ اﺻﻼ ﻗﻠﺒﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ‪ .‬ﻧﻪ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﺎل‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ اﻣﺎ ﻫﺮي دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﯾـﺎ ﻫﺮآﻧﭽﯿـﺰ دﯾﮕـﺮي ﮐـﻪ ﻣـﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻟﺐ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺧﻮد را ﮔﺰﯾﺪ‪ .‬ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣـﺎﻟﻔﻮي اﻧـﺪﮐﯽ ﺗـﺮ‬
‫ﺷﺪه و ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮش ﻣﯽ آﻣﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺖ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ اوﻧﻮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﻨﻪ ﯾﺎ ﻧـﻪ و ﯾـﺎ‬
‫از اﯾﻨﮑﺎرش ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻪ ﯾﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪه‪.‬‬
‫اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور از ﺗﻮ ﭼﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ و ﺗﻮ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ اون ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﺮد؟‬
‫دارﮐﻮ اﻣﺘﻨﺎ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻮال ﻫﺮي ﭘﺎﺳﺦ دﻫﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﮐﻪ ﺑﺪش آﻣﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﻮاﻻت ﻣﻨﻮ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺪي‪ .‬ﻫﺎ؟‬
‫اون از ﻣﻦ ﭼﯿﺰ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﭙﺮﺳﯿﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﺸﺐ از ﻫﻤﻪ ي ﺳﺪﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ﺧﻮﻧﻪ ي ﻣـﺎ ﮔﺬﺷـﺖ‬
‫وارد ﺧﻮﻧﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎ رو ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﮐﺮد و ﺣﺮف ﻫﺎﯾﺶ را زد‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑـﻨﻢ ﻣـﺎ ﭼﯿـﺰي ﺑـﻪ اون‬
‫ﮔﻔﺘﯿﻢ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﺳﮑﻮت‪.‬‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 3-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‬‫‬‫‪-‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫ﻫﺮي ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ وﻟﯽ از اﯾﺪه ي ﻣﺴﺨﺮه ي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮاي اﻋﺘﻤـﺎد اﯾﻨﺠـﻮري ﺑـﻪ ﻣـﺮدم‬
‫ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻬﻢ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺮاي ﭼﯽ داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ رو ﺗﺮﺗﯿﺐ داده؟‬
‫ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻮ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﻦ؟ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺣﺎﻻ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻗﺪم ﻣﯽ زد‪ .‬ﻫﻤﯿﺸﻪ وﻗﺘﯽ اﻓﮑﺎرش ﺑﻬﻢ ﻣـﯽ رﯾﺨـﺖ‬
‫ﻗﺪم زدن ﺑﻪ او ﮐﻤﮏ زﯾﺎدي ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬در ﻃﺮف دﯾﮕﺮ اﻃـﺎق دراﮐـﻮ ﻣـﺎﻟﻔﻮي اﻧﮕـﺎر اﺻـﻼ‬
‫اﻓﮑﺎرش ﺑﻬﻢ ﻧﺮﯾﺨﺘﻪ و ﮐﺎﻣﻼ آﺷﮑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮ اﻓﮑﺎر و اﻋﺼﺎﺑﺶ ﻣﺴﻠﻂ اﺳﺖ‪.‬‬
‫از ﮐﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻢ ﺗﺎ ﺗﻮ ﻃﺮف وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻧﯿﺴﺘﯽ؟‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺮﯾﺪ و ﺑﻪ دراﮐﻮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻄـﻮر اﻧـﺪﮐﯽ ﻣﺤـﺴﻮس ﻟﺮزﯾـﺪ اﻣـﺎ‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺎﻫﺮاﻧﻪ ﻟﺮزﺷﺶ را ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮد‪ .‬دراﮐﻮ اﻧﺪﮐﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﭘﺎﺳﺦ داد‪:‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﺮا ﻧﻤﯽ داﻧﻢ وﻟﯽ اﻻن ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻨﻮز زﻧﺪه اي و ﻣﻦ ﻫﻢ ﭼﻮﺑﻢ رو ﺗﻮي‬
‫دﺳﺖ ﻫﺎم دارم ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺸﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﮐﻪ اﯾﻨﻄﻮر؟ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ از ﺗﻮ ﺑﺘﺮﺳﻢ؟ ﭘﻮف‪ .‬ﻣﺜﻼ ﺗﻮ ﭼﮑـﺎر ﻣـﯽ ﺗـﻮﻧﯽ ﺑﮑﻨـﯽ؟ آﻫـﺎ آره‬
‫ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﻦ ﺑﮑﻨﯽ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺷـﮑﻨﺠﻪ ﮔـﺮ؟ ﻃﻠـﺴﻢ ﻓﺮﻣـﺎن؟‬
‫آواداﮐﺪآورا؟ ﻫﺎ؟ ﺣﺎﺿﺮم ﺷﺮط ﺑﻪ ﺑﻨﺪم آﺧﺮﯾﺶ رو ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺖ داري‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﭘﺎﺳﺨﯽ ﻧﺪاد و ﻫﻤﭽﻨﺎن از ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻫﺮي اﻣﺘﻨﺎع ﻣﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﮐـﻢ ﮐـﻢ ﺗﺤﻤـﻞ‬
‫اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﺮا ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ؟ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ در اﯾﻦ ﻃﺮف دﯾﺪي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺸﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﻨﯽ؟‬
‫دراﮐﻮ ﺑﺎ اﻧﺪﮐﯽ ﺗﺎﻣﻞ ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫در اﯾﻦ ﻃﺮف ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي ﻧﺪﯾﺪم اﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ آدم ﮐﺶ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫آﻫﺎ آره‪ .‬ﮐﻠﮏ ﺧﻮﺑﯿﻪ‪ .‬ﺗﻮ آدم ﮐﺶ ﻧﯿﺴﺘﯽ اﻣـﺎ ﻫﻨـﻮز ﻫـﻢ اﻋﺘﻘـﺎد داري ﺑﻌـﻀﯽ ﻫـﺎ ﻣﺜـﻞ‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﺧﻮن ﻟﺠﻨﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ارزش ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ را ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬اوﻫـﻮم‪ .‬ﺑﮕـﺬار ﯾﮑـﻢ‬
‫ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﺟﻠﻮي داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﯾﮑﻢ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ داري ﮐﻨﯽ اﻣـﺎ ﺑـﻪ ﻣـﻮﻗﻌﺶ از ﻫـﺮ‬
‫ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮاي ﻃﻌﻨﻪ زدن و ﭘﺎﯾﻤﺎل ﮐﺮدن ﻏﯿﺮ اﺻﯿﻞ ﻫﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﭼﺮا؟‬
‫دراﮐﻮ ﮐﻪ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﺧﺸﻦ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ!‬
‫ﺷﺎﯾﺪ؟ ﺣﺘﻤﺎً‪ .‬ﺷﮑﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاره‪ .‬زﻧﺪﮔﯽ ﺗﺠﻠﯽ ﮔﺎه ﮔﻮﻫﺮ دروﻧﯽ اﻓﺮاد اﺳﺖ‪ .‬ﻗﻤﺎش ﺷـﻤﺎﻫﺎ‬
‫ﺗﺎ ﻓﺮﺻﺖ داﺷﺘﯿﺪ ﺧﻮدﺗﻮن رو اوﻧﻘﺪر ﻧﺸﻮن دادﯾﺪ ﺗﺎ ﺑﺪوﻧﯿﻢ ﭼﮑـﺎره ﻫـﺴﺘﯿﺪ‪ .‬ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ ﻣـﻦ‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدش رو ﺑﺎﻻﺗﺮ از دﯾﮕﺮان ﺑﺪوﻧﻪ ﺑﻪ اون ﻣﺮﺣﻠﻪ از ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﮐﻪ آدم ﮐـﺸﯽ اﺳـﺖ‬
‫ﻣﯿﺮﺳﻪ‪ .‬ﻓﻘﻂ! ﻓﻘﻂ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﺑﭽﻪ ﺗﺮ از اوﻧﯿﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﻤـﯽ ﺗـﻮﻧﯽ آدم ﺑﮑـﺸﯽ‪.‬‬
‫ﺑﮕﺬار ﯾﮑﻢ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﭼﻘﺪر ﺗﻮي اون دﻟﺖ دوﺳﺖ داري ﭼﻮﺑﺖ رو در ﺑﯿـﺎوري و ﻣﻨـﻮ‬
‫ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮐﻨﯽ و ﯾﺎ اﮔﺮ ﻓﺮﺻﺘﯽ داﺷﺘﯽ ﺑﮑﺸﯽ؟‬
‫ﻫﺮي ﺑﯽ وﻗﻔﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻧﺪﯾﺸﻤﻨﺪان ﻋﺮض و ﻃﻮل اﻃﺎق را ﻃﯽ ﻣﯽ ﮐـﺮد و‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد‪.‬‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 4-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫‬‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫ﺣﺎل ﺳﻮال اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺗﻮ ﺑﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺳﻮاﻟﯽ ﮐـﻪ ﻣـﻦ ﯾـﮏ‬
‫ﺟﻮاب ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺮاي آن ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺳﻮال و ﺟﻮاب ﭘﺲ ﻧﻤﯽ دﻫﻢ‪ .‬ﭘﺎﺗﺮ!‬
‫اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﻫﯽ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﺠﺒﻮري‪ .‬ﺗﻮ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻣﻦ ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻣﻮي دﻣﺎغ اﻓﺮاد ﺑـﺸﻢ‪ .‬ﻣـﯽ‬
‫دوﻧﯽ ﭼﻄﻮر ﺳﺎل دوم ﺗﻮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺣﺘﯽ ﺗﺎ ﺗﻮي ﺧﺎﻧﻪ اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ ﻧﻔﻮذ ﮐﺮدم ﺗﺎ اﻃﻼﻋـﺎت رو‬
‫از ﺷﺨﺺ ﺟﻨﺎﺑﻌﺎﻟﯽ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﯿﺎورم‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﭼﻄﻮر ﺳﺎل ﻗﺒﻞ آﻧﻘﺪر ﻣـﻮي دﻣـﺎغ ﺗـﻮ و اون‬
‫دوﺳﺘﺎي اﺣﻤﻘﺖ ﺷﺪم ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ رازت رو ﻓﻬﻤﯿﺪم‪.‬‬
‫آره واﻗﻌﺎ ﺟﺎي ﺗﺒﺮﯾﮏ داره ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺗﻮ اون ﮔﺮوه ﺳـﻪ ﻧﻔﺮﺗـﻮن‬
‫ﺑﻮدم‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮑﻢ ﺣﺴﻮدي ﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﺎداﻣﯿﮑﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﯿـﺸﻪ دور ﺗـﻮ ﻫﺮﻣﯿـﻮن ﮔﺮاﻧﺠـﺮ‬
‫ﺷﺎﮔﺮد اول ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد دور ﻣﻦ ﮔﻮﯾﻞ ﺑﻮد ﯾﺎ اﮔﻪ ﺷﺎﻧﺲ ﻣﯽ آوردم ﮐﺮاب‪ .‬زﯾﺮ دﺳﺖ ﻫﺎي‬
‫ﻣﻦ دو ﺗﺎ اﺣﻤﻖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺣﺘﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ از اﯾﻨﺪو ﺗﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫زﯾﺮ دﺳﺖ؟ اﯾﻦ ﻧﮕﺎﻫﯿﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺖ و اﻃﺮاﻓﯿﺎﻧﺖ داري؟‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ از ﺣﺮف ﺧﻮد ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺗﻼش ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدي ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺟﺒﺮان‬
‫ﮐﻨﺪ‪:‬‬
‫ﺧﻮب ﻣﺎﻫﺎ ﺑﻬﺘﺮ از اوﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮر ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ دارﯾﻢ روﺷﻮن‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ‪...‬‬
‫ﻣﻨﻈﻮرت رو ﺧﻮب ﻓﻬﻤﯿﺪم ﭘﺴﺮ ﻟﻮﺳﯿﻮس ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﺑﻪ ﭼﺸﻢ وﺳﯿﻠﻪ اي ﺑﺮاي‬
‫ارﺿﺎي ﻣﯿﻞ ﻗﺪرت ﻃﻠﺒﯽ و ﺟﺎه ﻃﻠﺒﯽ ات ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﯾﮏ اﺑﺰار! ﻫﻤﯿﻦ و ﺑـﺲ‪ .‬آﺧـﺮﯾﻦ‬
‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺗﻮ ﺑﺸﯽ ﻫﻤﻮن ﭘﺪر اﺣﻤﻘﺖ اﺳﺖ‪.‬‬
‫دراﮐﻮ اﯾﻨﺒﺎر ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﮐﺎﻣﻼ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫ﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻮد ﭼﻮﺑﺶ را ﺣﺎﺿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫـﺮ دو ﺑﻬـﻢ ﺧﯿـﺮه ﺷـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‬
‫ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﺒﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي از آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎش رو در رو دوﺋﻞ ﮐﺮده ﺑـﺴﯿﺎر‬
‫ﻣﻬﯿﺐ ﺗﺮ ﺷﺪه‪ .‬اﻣﺎ اﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﺨﻮاﻫﺪ از آن ﺑﺘﺮﺳﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ درﺳﯽ ﺣـﺴﺎﺑﯽ ﺑـﻪ‬
‫اون اﻣﺮوز ﻣﯽ داد‪ .‬ﺑﯽ ﺧﯿﺎل داﻣﺒﻠﺪور‪ .‬ﺑﯽ ﺧﯿﺎل ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ داري‪ .‬او ﻫﺮي ﭘـﺎﺗﺮ ﺑـﻮد‪ .‬ﮐـﺴﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺗﻮي زﻧﺪﮔﯽ اش ﻫﺮﮔﺰ از ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﮐﺎﻓﯿﻪ ﺗﺎ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺗﮑﺮار ﮐﻨﯽ ﭘﺎﺗﺮ؟ اوﻧﻮﻗﺖ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﭼﻄﻮر ﺑﻪ آرزوﯾﺖ ﻣﯽ رﺳﯽ؟‬
‫ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﺗﮑﺮار اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه ي ﭘﺪرت اﺣﻤﻖ ‪...‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺷﺮوع ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻣﺮگ ﺑﺎر و ﺑﻪ ﺷﺪت ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻣﯿﻠﯿﻤﺘـﺮي از ﮐﻨـﺎر ﻫـﺮي‬
‫ﮐﻪ ﺟﺎﺧﺎﻟﯽ داده ﺑﻮد ﺑﻪ دﯾﻮار ﭘﺸﺖ ﻫﺮي ﺧﻮرد‪ .‬ﮔﭻ ﮐﺎري ﻫﺎي دﯾﻮار ردﯾﻒ ﺑﺼﻮرت اﻓﻘﯽ‬
‫ﮐﻨﺪه ﮐﻨﺪه ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﻃﻠﺴﻢ روي زﻣﯿﻦ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫وﯾﻦ ﮔﺎردﯾﻮم ﻟﻮوﯾﻮﺳﺎ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ در دو ﻃﺮف ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫دو ﺗﺎ از ﻣﺒﻠﻤﺎن ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ ي وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﻫﻤﺰﻣﺎن از دو ﻃﺮف ﮐﻨﺪه ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف دراﮐـﻮ‬
‫در وﺳﻂ رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬دراﮐﻮ از ﯾﮑﯽ ﺟﺎ ﺧﺎﻟﯽ داد و دﯾﮕﺮي را ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از ﻃﻠﺴﻢ ﻫـﺎﯾﺶ‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎري ﮐﻪ ﺗﻮﻧﺴﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪه اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺒﻠﻤﺎن را آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺗـﻮي ﻫـﻮا‬
‫ﺛﺎﺑﺖ ﻧﮕﺎه داره وﻗﺘﯽ اوﻧﻮ ﯾﮏ ﻃﺮف دﯾﮕﻪ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﺑـﺮق دو ﻃﻠـﺴﻢ ﻣﯿﺨﮑـﻮب‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 5-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﮐﻨﻨﺪه ﺷﺪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﭙﺮ دﻓﺎﻋﯽ ﺿﻌﯿﻔﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ داد‪ .‬دو ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎ ﺿﺮﺑﻪ زدن ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ﺑـﻪ‬
‫دو ﻃﺮف ﻣﺨﺎﻟﻒ ﭘﺨﺶ ﺷـﺪﻧﺪ و ﺑﺎﻋـﺚ ﺷـﺪﻧﺪ در اﻃـﺎق در ﯾـﮏ ﻃـﺮف و ﭘﻨﺠـﺮه ﻫـﺎي‬
‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن در ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﻣﺘﻼﺷﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دو ﺑﺎر ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺎﻫﻨﺪه را ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﮑﺎر ﺑﺒﺮد اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻃﻠـﺴﻤﺶ‬
‫را ﺗﮑﻤﯿﻞ ﮐﻨﺪ دراﮐﻮ آﻧﻬﺎ را دﻓﻊ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﯾﺎد اوﻧﺸﺐ ﺑﺎ اﺳﻨﭗ اﻓﺘـﺎد و ﻣﻄﻤـﺌﻦ ﺷـﺪ‬
‫ﮐﻪ دراﮐﻮ ﭼﻘﺪر در دﻓﺎع ﻣﺘﺒﺤﺮ اﺳﺖ و ﺗﺎ ﭼﻪ اﻧﺪازه در ﻟﯿﮕﻤﻨـﺴﯽ ﭘﯿـﺸﺮﻓﺘﻪ اﺳـﺖ‪ .‬دراﮐـﻮ‬
‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻣﻮج دار ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﻓﺮﺳﺘﺎد اﻣﺎ ﻫﺮي ﮐﻪ ﮐﻢ ﮐﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑـﺎ ﻓﺮﯾـﺎدي‬
‫ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻮج دار را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدش ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬دراﮐﻮ در ﺣﺎل رﻓﻊ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻮد ﮐـﻪ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮ روي ﻗﺎﻟﯿﭽﻪ ﺳﺮ ﺧﻮرد‪ .‬ﻫﺮ ﺟﻔﺖ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ روي ﻗﺎﻟﯿﭽﻪ ﺳﺮ ﺧـﻮرد و‬
‫ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﺎﻻ ﭘﺮواز ﮐﺮد‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ‪ .‬ﺗﻮي ﻫﻮا ﺑﻪ ﻃﻮر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اي ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ ﺑﯽ‬
‫رﺣﻤﺎﻧﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺮي از دﺳﺘﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﮐﻤﯽ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻫﺮي اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ ﮐﻪ‬
‫ﭼﻄﻮر ﺑﺪون ﻓﮑﺮ ﯾﮑﯽ از ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ در آوردي ﺳﻮروس اﺳﻨﭗ رو اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر ازش ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد و ﺧﻮﺷﺤﺎل اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ ﮐﻪ روزي ﻣﯿﺮﺳﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻠـﺴﻢ ﻫـﺎ‬
‫رو ﻋﻠﯿﻪ ﺧﻮدش ازش اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ واﻗﻌﺎ ﺧﻮﺑﻪ آدم ﺑﺘﻮﻧﻪ ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﯽ ﮐﻼم ﻣﺜﻞ اﯾﻨﻮ ﺑﻠﺪ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﺎ دراﮐﻮ؟‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﻃﻠﺴﻢ دراﮐﻮ را ﺑﺎﻃﻞ ﮐﺮد‪ .‬ﭘﺴﺮ ﻣﻮ ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺎ ﺳﺮ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﻮرد و‬
‫ﻫﺮي دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺣﺎل روي زﻣﯿﻦ ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه‪ .‬ﺑﻬﺘﺮ دﯾﺪ ﺗﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ وﯾﺰﻟـﯽ‬
‫ﻫﺎ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﮔﻨﺪﮐﺎرﯾﺶ رو ﺟﺒﺮان ﮐﻨﻪ‪ .‬او از ﮐﭻ ﻫـﺎي‬
‫روي دﯾﻮار ﺷﺮوع ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻣﯿﺸﻪ اوﻧﻮ ﻣﺎﺳـﺖ ﻣـﺎﻟﯽ ول ﮐـﺮد‬
‫رﻓﺖ ﺳﺮاغ ﻗﺎﻟﯿﭽﻪ ﻫﺎ‪ .‬آﻧﻬﺎ را ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮد اﻣﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭼﻮب دراﮐـﻮ اﻓﺘـﺎده ﺑـﻮد‬
‫اﻻن ﺧﺎﻟﯽ اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺸﺘﺶ ﺳﺮد ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺳﺮﻣﺎ ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ را ﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺳﺮﻣﺎ درد‪ .‬آﻧﻘﺪر زﯾﺎد ﮐـﻪ‬
‫ﺑﯿﻨﺎﯾﯽ را ازش ﺳﻠﺐ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺠﻮم ﺗﻔﮑﺮات ﺷﺮوع ﺷﺪ اﻣﺎ ﻫﺮي ﺗﻮي اﯾـﻦ ﺳـﺎﻟﻬﺎ آﻧﻘـﺪر ﯾـﺎد‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ذﻫﻨﺶ را ﺑﺒﻨﺪد‪ .‬وﻗﺘﯽ ذﻫﻨﺶ را ﺑـﺴﺖ از ﻓﺮﺻـﺖ اﺳـﺘﻔﺎده‬
‫ﮐﺮد و روﻧﺪ ﻃﻠﺴﻢ را ﺑﺮﻋﮑﺲ ﮐﺮد‪) .‬ﮐﺎري ﮐﻪ ﺧﻮد ﻫﻢ از اﻧﺠﺎم آن اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻧﺪاﺷﺖ( ﺣﺎﻻ‬
‫وارد ذﻫﻦ دراﮐﻮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه رو ﺑﺒﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮ او و ﺟﻨـﺎزه ي ﻣـﺎدرش اﯾـﺴﺘﺎده ﺑـﻮد ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﮐﺮوﺷﯿﻮ رو ﻋﻠﯿﻪ اش اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﺒﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﻟـﺮد ﺳـﯿﺎه ﭘـﺲ زده ﺷـﺪ و‬
‫ﻧﻮﮐﺮاﻧﺶ ﺣﻘﯿﺮ ﺗﺮ از ﺣﻘﯿﺮ ﺑﺮ روي ﭼﻤﻦ ﻫﺎ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺮداﺷـﺖ و در‬
‫اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﻫﻤﺮاه ﺟﻨﺎزه ي ﻣﺎدرش ﮐﻠﺒﻪ ي ﭘﺎﺗﺮ ﻫﺎ را ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﺮك ﮐﺮد‪ .‬و دﯾﺪ ﮐـﻪ‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ ...‬در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد ﮐﻪ دﯾﺪ ﻣـﺎﻟﻔﻮي ﺑﯿﻬـﻮش ﺷـﺪه اﺳـﺖ‪ .‬او ﺑـﺎﻻي ﺳـﺮ‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺼﻮرت ﻧﯿﻢ ﺧﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﺎ ﮐﻒ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﮐﻪ ﮐﺎﻣـﻞ ﺑـﺎز ﮐـﺮده ﺑـﻮد در‬
‫ﺣﺎل اﺟﺮاي ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻋﻠﯿﻪ دراﮐﻮ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﺿﺮﺑﻪ ي ﻋﻤﯿﻖ ﮐﻪ ﺧـﻮب‬
‫ﺷﺪ روي ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺧﺸﮏ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻟﺤﻈﻪ اي ﮔﺸﺎده ﻣﺎﻧﺪ و ﺑﻌـﺪ ﺧـﻮدش را ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫ﺳﺮﯾﻊ ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺖ داﺷﺖ ﭼﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ اﮔﺮ ﺧﯿﻠﯽ زود ﺑﻪ ﺧـﻮدش ﻧﻤـﯽ‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 6-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫آﻣﺪ اﻻن دراﮐﻮ ﺑﯽ ﺷﮏ ﻣﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﮐﻢ ﮐﻢ از ﺧـﻮد و ﻧﯿﺮوﻫـﺎي ﻧﺎﺧﻮاﺳـﺘﻪ و ﺧﻮاﺳـﺘﻪ اش‬
‫ﻣﻨﺰﺟﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر از ﯾﮏ ﮐﻮدك ﺳﺎده داﺷﺖ ﺗﺒـﺪﯾﻞ ﺑـﻪ‬
‫ﯾﮏ ﺳﻼح ﮐﺸﺘﺎر ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ رﻓﺖ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه روي ﯾﮑﯽ از ﻣﺒﻠﻤﺎن ﻫﺎ وﻟﻮ ﺷﺪ‪ .‬ﻣـﺪت زﯾـﺎدي‬
‫ﺑﯽ ﺣﺎل ﺑﻪ ﺑﺪن ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ دراﮐﻮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯿﮑﻪ ﺣﺮﮐﺘـﯽ را در ﺑـﺪن ﮔﻮﻟـﻪ ﭘﯿﭽـﯽ‬
‫ﺷﺪه ي او دﯾﺪ‪.‬‬
‫دارﮐﻮ ﻏﻠﻄﯽ زد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺣﺪس زد ﮐﻪ ﺿﺮﺑﻪ ي ﺑﺪي ﺑـﻪ ﻗﻔـﺴﻪ ﺳـﯿﻨﻪ‬
‫اش وارد ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﮑﯿﻪ ﭘﺴﺮ ﻧﺎﻻن دﺳﺖ ﺑﺮ روي ﺳﯿﻨﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻣـﯽ ﻧﺸـﺴﺖ‬
‫ﻫﺮي ﺑﺪون رﻣﻖ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫اون ﻣﺎدرت رو ﮐﺸﺘﻪ؟‬
‫ﻫﺮي و دراﮐﻮ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻃﻮﻻﻧﯽ ﭼﺸﻢ ﺗﻮي ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﯿﺮه ﺷﺪﻧﺪ و ﻫﺮي ﻏﻠﻄﯿـﺪن دو‬
‫اﺷﮏ از ﮔﻮﺷﻪ ي ﭘﻠﮏ ﻫﺎي دراﮐﻮ را دﯾﺪ‪.‬‬
‫دراﮐﻮ ﮐﻪ ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐـﻪ اﻧﮕـﺎر ﺳـﯿﺒﯽ‬
‫در ﮔﻠﻮﯾﺶ ﮔﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ اﯾﻨﮑﺎر رو ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ اﺳﻢ ﻫﺮي ﭼﻨﺎن از ﺣﺎﻟﺖ ﺑﯽ رﻣﻘـﺶ از روي ﺻـﻨﺪﻟﯽ ﺑـﻪ ﺑﯿـﺮون ﺟـﺴﺖ و‬
‫اﯾﺴﺘﺎد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ؟! ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻟﺴﺘﺮﯾﻨﺞ؟‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي اﯾﻨﮏ ﺑﺎ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﺳﺮش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﮔﺮﯾـﻪ ﻣـﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دراﮐﻮ رﻓﺖ و ﺑﺎ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪ اش ﮐﻮﺑﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اوﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ دﺷﻤﻦ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﯽ ﺗﺎرﯾﮏ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﻦ دارﻧﺪ دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي!‬
‫ﺑﻌﺪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﺧﻮاب ﭼﭙﻪ ﺷﺪه رﻓﺖ و ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ آﻧﺮا و ﻫﻤﻪ ي ﻣﻠﺰوﻣـﺎت آﻧـﺮا‬
‫ﺑﻪ ﺳﺮﺟﺎي ﺧﻮد ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪ در ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎل ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻣﺪت ﻫﺎ دﺷﻤﻨﯽ ﺑﻼﺧﺮه ﺑﺎ ﻫﻢ ﯾﮏ دﺷﻤﻦ ﻣﺸﺘﺮك ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي اﮐﻨﻮن اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﮔﻮﺷﻪ ي آﺳﺘﯿﻦ رداﯾﺶ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐـﺮد اﺷـﮏ ﻫـﺎي روي‬
‫ﭘﻠﮏ و ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﭘﺎك ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﻘﺮﯾﺒـﺎ ﻗﺎﻟﯿﭽـﻪ را ﻫـﻢ ﺗﻤﯿـﺰ ﮐﻨـﻪ‪.‬‬
‫دراﮐﻮ ﻟﻮﺳﺘﺮ را ﺑﻪ ﺟﺎي ﺧﻮدش ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮي ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﻫﺮي ﭼﯿﺰ‬
‫ﺑﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺘﺶ را دﯾﺪ ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﻣﺪت ﺧﯿﺮه ﺷﺪن ﺑﻪ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺟﻠﻮ رﻓـﺖ و درﺳـﺖ‬
‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮي ﻣﺎﻟﻔﻮي اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺟﺪي و اﺧﻤﻮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻪ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺣﺎﻟﺘﯽ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﺟﻠﻮي دراﮐﻮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ اﺧﻼق ﻫﺎي ﮔﻨﺪي داري دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي! ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺗﺤﻤﻠـﺖ ﮐـﺮد‪ ،‬ﭼـﺎﭘﻠﻮس‪،‬‬
‫زﯾﺮك و ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﻫﺴﺘﯽ اﻣﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ دﺷﻤﻦ ﻣﻦ دﺷﻤﻦ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻫـﺴﺖ‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﮐﻮﺗﺎه ﺑﯿﺂم‪ .‬اﻣﯿﺪوارم ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ اوﻧﻘﺪر زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﯿﻢ ﮐﻪ اﻧﺘﻘـﺎم‬
‫از دﺳﺖ رﻓﺘﻪ ﻫﺎﻣﻮن رو ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻫﻢ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫دراﮐﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎده ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 7-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫‬‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‬‫‬‫‬‫‪-‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫دﻧﺒﺎﻟﻢ ﺑﯿﺎ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺪون ﮔﻔﺘﻦ ﮐﻠﻤﻪ اي دﯾﮕﺮ از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ و دراﮐﻮ ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿـﻪ دﻧﺒـﺎﻟﺶ راه‬
‫اﻓﺘﺎد‪ .‬رون‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ‪ ،‬ﻫﺮﻣﯿﻮن و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺎ ﺣـﺎﻟﺘﯽ ﻣـﻀﻄﺮب و ﻋـﺼﺒﯽ ﺑـﺮ روي راﺣﺘـﯽ‬
‫ﻫﺎي اﻃﺎق ﺣﺎل ﺑﺎرو ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ورود آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺗﻨﺪ و ﺳـﺮد‬
‫ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻧﺼﻒ ﺧﺎﻧﻪ را ﺧﺮاب ﮐﺮدﯾﺪ؟‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش رو ﺑﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻣﻌﺬرت ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﺮد‪ .‬در ﺟﻮاب ﺧـﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟـﯽ‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺳﺮش را ﺑﺎﻻﺗﺮ داد و ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﺑﻌﺪ از ﻣﺪت ﻫﺎ دوﺑـﺎره ﺳـﺮاﻏﺶ‬
‫آﻣﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اﮔﺮ ﺑﺸﻪ اﯾﻨﺠﺎ رو ﺧﻮﻧﻪ ﺣﺴﺎب ﮐﺮد!‬
‫رون ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺗﮑﺎن ﺧﻮرد‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ را ﺟﻤﻊ ﮐـﺮد و ﻫـﺮي ﭼـﻮﺑﺶ را ﺑـﻪ‬
‫ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﻬﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻧﺸﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﯾﮏ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ دارﮐﻮ! ﺧﻮد ﺗﻮ اﻻن ﺧﻮﻧﻪ اي داري ﮐﻪ ﺑﺮي؟‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ دراﮐﻮ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﭘﺲ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ و ﺑﮕﺬار ﮐﺎرﻣﻮن رو ﺑﮑﻨﯿﻢ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻣﻦ ﺣﻘﯿﻘﺘﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﻋﺰﯾﺰم‪ .‬آﻟﺒﻮس ﻗﺒﻞ از رﻓﺘﻨﺶ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎل داره ﺑـﻪ اﯾﻨﺠـﺎ ﻫـﻢ ﮐـﺸﯿﺪه‬
‫ﺑﺸﻪ و ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺣﻖ دﺧﺎﻟﺖ ﻧﺪارﯾﻢ ﭼﻮن ﺧﻮدﺗﻮن ﯾﮏ ﺟﻮر ﺑﺎ ﻫﻢ ﮐﻨﺎر ﻣﯽ آﯾﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﺎ ﮐﻼﻣﯽ دﯾﮕﺮ اﺷﺘﺒﺎﻫﺶ را ﺟﺒﺮان و اﺻﻼح ﮐﻨﺪ آﺗﺶ داﺧـﻞ‬
‫ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﺷﻌﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﺮي در ﻣﯿﺎن ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﺳﺮخ ﻇـﺎﻫﺮ ﺷـﺪ‪ .‬ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ ﺳـﺮ آﻣـﻮس‬
‫دﯾﮕﻮري ﻣﯽ آﻣﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻫﺮي ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرد ﮐﻪ ﻫـﯿﭻ وﻗـﺖ ﺳـﺮ آﻗـﺎ دﯾﮕـﻮري‬
‫اﯾﻨﻄﻮر ﮐﻢ ﻣﻮ ﻧﺒﻮده و ﺑﯿﻨﯽ اش ﻫﻢ ﻫﺮﮔﺰ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﺰرگ ﻧﺒﻮده‪ ،‬اﻣﺎ در اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﻬﺘﺮ دﯾـﺪ‬
‫ﮐﻪ از دﺳﺖ اﯾﻦ ﺗﺼﻮر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ راﺣﺖ ﺷﻮد و ﺣﻮاﺳﺶ را ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺑﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫وﯾﺰﻟﯽ؟ آرﺗﻮر وﯾﺰﻟﯽ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻫﯿﮑﻞ ﺑﺰرﮔﺶ را ﺗﮑﺎن داد و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﮐﻨﺎر آﺗﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺳﻼم آﻣﻮس‪ ،‬ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده؟‬
‫ﺳﻼم ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‪ .‬وﻗﺖ ﻧﺪارم‪ .‬آرﺗﻮر وﯾﺰﻟﯽ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫آرﺗﻮر؟ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎﺳﺖ‪ .‬ﺗﻮي اون اﻃﺎق‪) .‬ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻠﻨﺪ رو ﺑﻪ اﻃﺎق آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ( آرﺗـﻮر‪ ...‬آرﺗـﻮر‬
‫ﻋﺰﯾﺰم آﻣﻮس اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺎر ﻣﻬﻤﯽ داره‪.‬‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮه ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه و ﺑﺎ ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎﯾﯽ‬
‫ﭘﻒ ﮐﺮده از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻨﺠﺎم ﻋﺰﯾﺰم‪ .‬ﮐﺠﺎﺳﺖ آﻣﻮس؟‬
‫ﺗﻮي اﺟﺎق‪.‬‬
‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ اﻃﺎق را ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻫﺮي ﺑـﻪ ﺷـﺪت‬
‫ﻣﺮﯾﺾ ﻣﯽ آﻣﺪ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻋﺠﯿﺐ آﻣﻮس در اﺟﺎق ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬آرام ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺟﺎق رﻓـﺖ و زاﻧـﻮ‬
‫زد‪.‬‬
‫ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺷﺪه آﻣﻮس؟‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 8-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫‬‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺗﻮﺿﯿﺤﺶ ﺳﺨﺘﻪ وﯾﺰﻟﯽ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ زود ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﮐﻤﮑـﺖ دارﯾـﻢ‪ .‬ﻣـﻦ در ورودي را ﺑـﺎز ﻣـﯽ‬
‫ﮔﺬارم‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻨﺎر رﻓﺘﻢ ﺑﯿﺎ‪ .‬راﺳﺘﯽ! )ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد( ﺟﺎي ﻧﮕﺮاﻧـﯽ ﻧﯿـﺴﺖ‬
‫ﺧﺎﻧﻢ‪ ،‬ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻓﮑﺮي اش ﺿﺮب اﻟﻌﺠﻠﯽ ﻧﯿﺎز دارﯾﻢ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ اﻧﺪﮐﯽ ﮐﻢ ﺷﻮد و ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑـﺎ اﺿـﻄﺮاب ﺑـﻪ‬
‫آرﺗﻮر ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻧﺮو ﻋﺰﯾﺰم‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﻧﮕﺮاﻧﻢ‪.‬‬
‫ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﻮﻟﯽ‪ .‬ﺗﺎ ﯾﮏ ﭼﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﭘﻮدر اﻋﺼﺎب داﺧﻠﺶ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﻨﯽ ﻣﻦ آﻣﺪه ام‪.‬‬
‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺎق ﮐﺮد و ﻫﺮي ﭼﺸﻢ ﻫـﺎي ﻣﻠﺘﻬـﺒﺶ را دﯾـﺪ‪ .‬ﭘـﺮ از رگ ﻫـﺎي‬
‫ﺧﻮﻧﯽ و ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ اﺻﻼ ﺷﺮاﯾﻂ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮاي آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﭘﺎق ﺗﺼﻮﯾﺮ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﻮدش از اﻃﺎق ﻏﯿﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻼﺧﺮه ﻃﺎﻗﺖ ﻧﯿﺎورد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺗﻮن رﻓﺘﺎر دﯾﮕﻮري ﻋﺠﯿﺐ ﻧﺒﻮد؟‬
‫رو ﺑﻪ اﻃﺎق ﮐﺮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب ﮐﺴﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﭼﯿﺰي در ﺻـﻮرﺗﺶ ﺑـﺮاي‬
‫ﮔﻔﺘﻦ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﭼﯿﻪ دراﮐﻮ؟‬
‫دراﮐﻮ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻗﻮرت داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ وارد آﺗﺸﯽ ﺑﺸﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ دوﻧﯽ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ وﺻﻞ ﻣﯿـﺸﻪ‪.‬‬
‫اﯾﻦ اﺻﻼ از ﻟﺤﺎظ اﻣﻨﯿﺘﯽ درﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯿﺸﻢ دراﮐﻮ‪ .‬ﯾﮑﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪه‪.‬‬
‫ﺧﻮب ﻣﮕﻪ ﻣﻐﺰ ﺧﺮ ﺧﻮردي ﭘﺎﺗﺮ! اﮔﻪ اون ﺷﺨﺺ ﯾﮏ ﻣﺮگ ﺧﻮار ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ و ﻣﺤﻠﯽ ﮐـﻪ‬
‫ﺑﺎز ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻣﺤﻞ ﺗﺠﻤﻌﺸﻮن ﺑﺎﺷﻪ ﭼﯽ؟ اﻣﻦ ﺗﺮ ﺑﻮد اﮔﻪ وﯾﺰﻟﯽ ﭘﻮدر ﭘﺮواز رو ﺧـﻮدش‬
‫ﻣﯽ رﯾﺨﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺪه ﺑﻮد ﻟﺒﺶ را ﮔﺰﯾﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟـﯽ ﺳـﺮش را در دﺳـﺘﺎﻧﺶ‬
‫ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎدرش دوﯾﺪ و ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻧﻤﯿﺸﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﯿﺮ ﭘﺮواز ﮐﺠﺎ ﺑﻮده؟‬
‫دراﮐﻮ ﮐﻤﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﭘﺎﺳﺦ داد‪:‬‬
‫ﭼﻮن راه ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺟﺎدوﯾﯽ را اون ﺑﺮﻗﺮار ﮐـﺮده ﺑﺎﯾـﺪ ﺑـﺪوﻧﯿﻢ اول ﮐﺠﺎﺳـﺖ‪ .‬ﺑﻌـﺪ اﮔـﺮ در‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺎرﺗﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻋﺖ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ آﺧﺮﯾﻦ ﭘﺮواز ﻫـﺎي اﺟـﺎق‬
‫را ﺑﺒﯿﻨﯽ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ اﺟﺎق ﻣﯿﺰﺑﺎن ﺟﺰوي از اﺟﺎق ﻫﺎي ﺛﺒﺖ ﺷﺪه در ﻟﯿﺴﺖ اﺟﺎق ﻫﺎي ﻣﺠـﺎز‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ و اﯾﻦ ﻧﺸﻮن ﻣﯿﺪه ﮐﻪ ‪...‬‬
‫ﺑﺴﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ‪ ..‬ﺑﺴﻪ ﮔﻤﻮن ﮐﻨﻢ ﻫﻤﻤﻮن ﻣﻨﻈﻮرت رو ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﮐﯿﻨﻪ ﻃﻮزاﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻢ رﻧﮕﯽ روي ﻟﺒﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺟﺎدوﯾﯽ وﯾﺰﻟـﯽ ﻫـﺎ ﻧﮕـﺎه اﻧـﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﻤـﺮاه ﻧﮕـﺎه او‬
‫ﺗﺸﺨﯿﺺ داد ﮐﻪ ﺣﺎﺿﺮان دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻋﻘﺮﺑﻪ ي آﻗـﺎي وﯾﺰﻟـﯽ ﺑـﺮ روي ﻣﺒـﺎرزه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ زد زﯾﺮ ﮔﺮﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻـﺪاي ﭼﻨـﺪ ﺿـﺮﺑﻪ ﺑـﺮ روي در‬
‫ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﺿﺮﺑﺎن ﻧﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ و ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻫﻢ‪.‬‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 9-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫‬‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ از ﺟﺎﯾﺶ ﭘﺮﯾﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻣﯿﺎن ﺟﯿﻎ ﺟﯿﻎ و ﮔﺮﯾﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﮐﯿﻪ؟‬
‫ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﺎﻻن آﻧﻮر در ﮔﻔﺖ ﻣﻨﻢ ﻣﻮﻟﯽ‪ .‬زﺧﻤﯽ ﺷﺪم‪ .‬در رو زود ﺑﺎز ﮐﻦ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺗﺸﺨﯿﺺ داد ﮐﻪ ﺻﺪاي آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ اﺳﺖ و ﺗﻨﻬﺎ او ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ دﻫﻢ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ در آﺳﺘﺎﻧﻪ ي در ﺑﻮد و آﻧﺮا ﻧﯿﻤﻪ ﺑـﺎز‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻗﺒﻞ دﯾﺪ ﮐﻪ ﻋﻘﺮﺑﻪ ي ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻪ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﻏﯿـﺐ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد و اﯾﻦ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺎﻣﻞ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ و ﻧﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ دﯾﮕﺮي از اﯾﻦ ﻣﻮﺿـﻮع‬
‫ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و اﯾﻦ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﯾﮏ ﻣﻌﻨﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻪ‪ .‬ﯾـﺎ آﻗـﺎي وﯾﺰﻟـﯽ‬
‫ﻣﺮده ﺑﻮد و ﯾﺎ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺎﻋﺖ از ﺑﯿﺎن آن ﻋﺎﺟﺰ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺻـﻤﯿﻤﺎﻧﻪ از ﺗـﻪ دل‬
‫در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ آرزو ﮐﺮد ﺣﺪس دوم درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ اﻣـﺎ ﻟﺤﻈـﻪ اي ﺑﻌـﺪ ﺟـﻮاﺑﺶ ﺑـﻪ ﯾـﺎس‬
‫ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪ .‬دري ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ اﺧﮕـﺮي ﻗﺪرﺗﻤﻨـﺪ از ﺟـﺎﯾﺶ‬
‫ﮐﻨﺪه ﺷﺪ و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﻮد ﺑﻪ وﺳﻂ اﻃﺎق ﭘﺮت ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﻮ ﺑﺮ اﻧﺪام ﻫﺮي ﺳﯿﺦ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑـﺮ ﻓﻠـﺞ ﺷـﺪﮔﯽ اش ﻓـﺎﯾﻖ‬
‫ﺑﯿﺎﯾﺪ‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در اﻃﺎق دوﯾﺪ و ﭼﻮﺑﺶ را ﻣﺪاوم ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧـﺪ‪ .‬ﭼﯿـﺰي ﺷـﺒﯿﻪ دودي‬
‫ﻏﻠﯿﻆ ﺑﺼﻮرت ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ و راه ورودي را ﺗﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﻨﺎه ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ‪ .‬رون ﻣﺎدرت!‬
‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮد را ﮐﻨﺎري ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻪ ﻣﻮﻗـﻊ ﭼـﻮن از ﻣﯿـﺎن دود ﻏﻠـﯿﻆ ﺗـﺎزه‬
‫ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪه اﺧﮕﺮي ﺳﺒﺰ ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮرد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮔﭻ ﮐﺎرﻫـﺎي ﺳـﻘﻒ ﺷـﺮوع ﺑـﻪ‬
‫رﯾﺨﺘﻦ ﺑﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫رون ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﻫﻤﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺨﻔﯽ ﮔﺎه ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎدرش رﻓﺖ و اوﻧﻮ ﮐـﻒ‬
‫ﺣﺎل ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﻋﺠﯿﺐ دود دور ور در ﻫﻮا ﻟﺨﺘﻪ ﻣﯽ ﺷـﺪﻧﺪ و ﻫـﺮي ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﻫﯿﺒـﺖ‬
‫ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺰرگ را ﺑﺒﯿﻨﻪ ﮐﻪ درﺳﺖ ﺑﻪ رون ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ در ﺷﻨﻞ و ﮐﻼه ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗـﺎ‬
‫روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﺷﺎن ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻـﻮرت ﭘـﺸﺖ ﺳـﺎﯾﻪ ي آﻧﻬـﺎ را‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬روي ﻫﻤﻪ ي آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف رون ﺑﻮد و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻋﻤﻮد ﯾﺦ در ﻫـﺮي ﺷـﺮوع‬
‫ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﺗﺎﻣﻠﯽ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻫﺮي ﻓﺮﯾﺎدي زد و ﺗﻮﺟـﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﭙﺸﺎن ﮐﻪ او ﻗﺮار داﺷﺖ ﺟﻠﺐ ﮐﺮد و دﯾﺪ ﮐﻪ رون ﻫﻢ از ﻓﺮﺻﺖ اﺳـﺘﻔﺎده‬
‫ﮐﺮده و ﻣﺎدرش را ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﯾﮑﯽ از راﺣﺘﯽ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮐﺸﻪ‪ .‬ﯾﮑﯽ از ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﯿﺎه ﮐﻼه روي‬
‫ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮش ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻـﻮرت ﻓﺮﯾﺒﻨـﺪه و ﻧـﺴﺒﺘﺎ زﯾﺒـﺎي‬
‫ﺳﺎﺣﺮه اي را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﺮﮐﺲ در دﻧﯿﺎ ازش ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻟﺴﺘﺮﯾﻨﺞ‪.‬‬
‫ﺗﻮ؟!‬
‫دﯾﮕﻪ ﻣﻮﯾﯽ روي ﺗﻦ ﻫﺮي ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﯿﺦ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬از روي راﺣﺘﯽ ﺑﯽ ﺑﺎﮐﺎﻧـﻪ‬
‫ﺑﻪ اوﻧﻮر ﭘﺮﯾﺪ و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﮑﻨﺪري ﺧﻮرد و روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬اﻧﻔﺠﺎري از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨـﺪ ﺷـﺪ‬
‫و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ روي ﺻﻮرت ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ و ﻣﺮگ ﺧـﻮاران ﻫﻤـﺮاﻫﺶ ﺷـﮑﻞ‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 10-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺑﮕﯿﺮد ﭼﻮﺑﺶ را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬ﺻﻔﯿﺮي ﺑﯿﻨﻬﺎﯾﺖ ﺷﻮم از ﭼـﻮب ﻫـﺮي ﺧـﺎرج ﺷـﺪ و ﺑـﻪ ﮔـﺮدن‬
‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺧﻮرد‪ .‬اﺧﮕﺮ ﺑﺎ ﺷﺘﺎﺑﯽ ﺧﯿﺮه ﮐﻨﻨـﺪه ﺑﻼﺗـﺮﯾﮑﺲ را از ﺟـﺎﯾﺶ ﮐﻨـﺪ و ﺑـﻪ دﯾـﻮار‬
‫ﭘﺸﺘﺶ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﯽ ﮐﺸﻤﺖ ﻋﺠﻮزه! ﻣﯽ ﮐﺸﻤﺖ‪.‬‬‫ﻫﺮي اﺻﻼ ﻣﺘﻮﺟﻪ دﯾﮕﺮ ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﻧﺒﻮد و اﺻﻼ ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﻬﻢ ﻧﺒـﻮد ﻓﻘـﻂ ﻣـﯽ ﺧﻮاﺳـﺖ‬
‫ﺣﻠﻘﻪ ي اﺧﮕﺮ را ﺗﻨﮓ ﺗﺮ ﮐﻨﻪ ﺗﺎ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﺧﻔﻪ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺗﻤﺮﮐﺰش را ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫اوﻧﻄﺮف ﺻﺪاي ﺧﺮ ﺧﺮ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ را ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺮگ ﺧـﻮاران دﯾﮕـﺮ ﺷـﺪ‬
‫اﻣﺎ اﺻﻼ اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭘﺎﻫﺎي ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ از زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑـﻮد دﺳـﺖ و ﭘـﺎ ﻣـﯽ زد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﺑﯽ دﻓﺎع ﭼﻮﺑﺶ را ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ‬
‫آوﯾﺰان ﺑﻮد و در ﺣﺎل ﺟﺎن دادن ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ آﺗـﺶ ﺑﺎﯾـﺪ از ﮔﻮﻧـﻪ ﻫـﺎي ﻫـﺮي‬
‫ﺑﯿﺮون ﻣﯽ زد‪ ،‬ﭼﻮن واﻗﻌﺎ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد در ﻣﻌﺮض آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﺟﻨﮓ ﺷﺮوع ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎ ﺑﻪ ﻫﺮي در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑـﺎ دوﺳـﺘﺎن ﻫـﺮي در ﺳـﻤﺖ دﯾﮕـﺮ‬
‫اﻃﺎق ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫روﻧﺪ ﺟﺎن دادن ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻃﻮل ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و اون ﻋﺠﻮزه ﻫﻢ ﺑـﺎ اﺳـﺘﻔﺎده از داﻧـﺸﯽ ﮐـﻪ‬
‫داﺷﺖ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﻪ‪ .‬ﻫﺮي واﻗﻌﺎ در ﺣﺎل اﻧﻔﺠـﺎر ﺑـﻮد ﻟﺤﻈـﻪ اي‬
‫ﺑﻌﺪ ﻓﺮﯾﺎدي ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪ ،‬زﻣﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﺤﺴﻮس ﻟﺮزﯾﺪ و ﺻﺪاي ﺷﻮم ﺷﯿﻬﻪ اي از ﻃـﺮف‬
‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ در ﺣﺎل ﺟﺎن داد ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻫﻤﻪ ي ﺣﺎﺿـﺮان ﻟﺤﻈـﻪ اي ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ او‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﻨﺎزه ي ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺘﺶ را دﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘـﺎده و اﺧﮕـﺮ ﻫـﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﭼﯿﺰي ﻣﻨﺠﻤﺪ و ﺑﺴﯿﺎر رﻗﯿﻖ و ﺳﻔﯿﺪ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺘﺶ ﻣـﯽ ﺷـﺘﺎﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣـﺮگ ﺧﻮارﻫـﺎي‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭼﻨﺪ اﺧﮕﺮ ﻣﺮگ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ زﺣﻤـﺖ و ﺑـﺎ ﮐﻤـﮏ ﯾﮑـﯽ از‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ دراﮐﻮ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻧﻬﺎ را ﻣﻨﺤﺮف ﮐﻨﻪ و ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ راﺣﺘـﯽ ﮐـﻪ ﻗـﺒﻼ‬
‫ﭘﺸﺘﺶ ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﺮﯾﺪ‪ .‬ﻋﻠﯽ رﻏﻢ اﯾﻨﮑﻪ ﻗﻮاﯾﺶ ﺗﺤﻠﯿﻞ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣـﺪاوم ﻣـﯽ ﻟﺮزﯾـﺪ و‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ در ﮐﺮه ي ﭼﺸﻤﺶ در ﺣﺎل ﮔﺮدش دﯾﻮاﻧـﻪ وار ﺑﻮدﻧـﺪ ﺑـﻪ ﻣﺒـﺎرزه اداﻣـﻪ داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻟﺤﻈﻪ اي از ﭘﻨﺎه ﮔﺎﻫﺶ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﺎي دوﺳـﺘﺎﻧﺶ ﻧﮕـﺎه ﮐـﺮد‪ .‬ﭼﯿـﺰي‬
‫ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻮده اي ﻣﻮ ﻧﻈﺮش را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻮﻫﺎي ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﻮد و اﺣﺘﻤﺎﻻ در ﺣـﺎل اﺳـﺘﺮاﺣﺖ‬
‫ﺑﻮد و ﯾﺎ زﺧﻤﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد وﻟﯽ ﺑﺪﯾﺶ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از ﻫﺮي ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﻣـﺮگ ﺧﻮارﻫـﺎ‬
‫ﻫﻢ ﻧﯿﻤﻪ ي ﮐﻠﻪ ي او را دﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﮐﻠﻤﻪ ي ﻧﻪ ﺑﺮ روي ﻟﺐ ﻫﺎي ﻫﺮي ﯾﺦ ﺑﺴﺖ و اﺧﮕﺮي‬
‫ﺑﻪ رﻧﮓ ﺑﻨﻔﺶ ﺗﯿﺮه ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺮ ﻫﺮﻣﯿﻮن رﻓﺖ‪ .‬ﻫﺮي در دﻟﺶ آرزو ﮐﺮد ﮐﻪ ﺧﻄـﺎ‬
‫ﺑﺮو اﻣﺎ ﻧﻪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﺮش ﺧﻮرد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ ﭘﺮواز ﮐﻨﻪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣـﯽ ﺗﻮﻧـﺴﺖ‬
‫ﻫﯿﮑﻞ ﻫﺮﻣﯿﻮن را ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﮐﻪ در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ اﺳﺖ و ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺟـﺰ ﻣـﺮگ ﺧـﻮاري ﮐـﻪ اﯾـﻦ‬
‫اﺧﮕﺮ را ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮده ﺑﻮد ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺗﻼﺷﯽ ﺑﮑﻨـﻪ ﭼﻨـﺪ‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﻢ رﻧﮓ ﻫﻤﺎن ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻨﻔﺶ ﺗﯿﺮه ي دﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﮑﻞ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺧﻮرد و ﺻﺪاي ﺧﻨـﺪه‬
‫ي ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﻣﺮگ ﺧﻮاران از وﺳﻂ اﻃـﺎق ﺷـﻨﯿﺪه ﻣـﯽ ﺷـﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈـﻪ ي ﺑﻌـﺪ رون و ﻫـﺮي‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﻪ از ﺟﺎﻫﺎﺷﻮن ﺑﻠﻨﺪ ﺷـﺪﻧﺪ‪ .‬رون اﺧﮕـﺮ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﻣـﺮگ ﺧﻮارﻫـﺎ ﻣـﯽ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻫﺮي ﮐﻪ ﺳﮑﻨﺪري ﻣﯽ ﺧﻮرد ﺑﺎ ﭼﻮﺑﺶ آﺗﺶ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ آﻧﻬـﺎ ﭘﺮﺗـﺎب ﻣـﯽ ﮐـﺮد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺒﺎرز دﯾﮕﺮ زﻧﺪه ﺑﻬﻤﺮاه دراﮐﻮ از ﭘﺸﺖ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻫﺸﺎن اﻓـﺴﻮن ﻫـﺎﯾﯽ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 11-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺛﺮ واﻗﻊ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﯿﮑﻞ ﻫﺮﻣﯿﻮن از ﻣﯿﺎﻧﻪ ي ﻫﻮا ﻣﺤﮑﻢ رﻫـﺎ‬
‫ﺷﺪ و ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﻮرد‪ .‬ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﻋﻘﺐ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و از در ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷـﺪﻧﺪ‪ .‬رون‬
‫ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻋﻘﻞ از ﺳﺮش ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑـﻪ دﻧﺒـﺎل آﻧﻬـﺎ از در ﺧـﺎرج ﺷـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي ﺑـﻪ‬
‫ﻃﺒﻌﯿﺖ از او ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در دوﯾﺪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ در ﺑﺮﺳﺪ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد زﯾﺮ ﭘـﺎﯾﺶ ﺧـﺎﻟﯽ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺮش ﺳﯿﺎﻫﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﺪﯾﺪ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑـﻪ زﻣـﯿﻦ ﺑﺮﺳـﺪ‬
‫ﺗﺼﻮﯾﺮ و ﺻﺪا ﻣﺤﻮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯿﻬﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻗﻠﺒﺶ ﺗﻮي ﺳﯿﻨﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮغ در ﻗﻔﺲ ﺑﯽ ﻗﺮار ﺑﻮد‪ .‬ﺣﯿـﺎط ﺧﺎﻧـﻪ را ﺑـﯽ ﻫـﺪف ﭘـﺸﺖ ﺳـﺮ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﻓﻘﻂ ﻣﯽ دوﯾﺪ‪ .‬ﻣﯽ دوﯾﺪ و ﺟﺮﯾﺎن ﺷﺠﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه از ﺟﺎﯾﯽ ﻧـﺎ‬
‫ﻣﻌﻠﻮم در ﺧﻮﻧﺶ ﺟﺮﯾﺎن ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﺼﻤﻢ ﺗﺮ ﺷﻮد‪ .‬ﻣﺤـﻞ اﻣـﻦ ﺧـﻮد را‬
‫ﺗﺮك ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﺮگ ﺧﻮاران راه اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳـﺖ ﯾﮑـﯽ از آﻧﻬـﺎ را‬
‫ﺑﮕﯿﺮد و ﺗﻤﺎم ﺣﺮص ﺧﻮد را روﯾﺶ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻫﺮﻣﯿﻮن از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ‬
‫رد ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺼﻮﯾﺮ درد ﮐﺸﯿﺪﻧﺶ و ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻋﺬاﺑﺶ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﻔﯿﺪ ﺗﻮي ﻣﻐﺰش ﮔـﺮﻓﺘﻦ‬
‫اون ﺳﺎﺣﺮ ﯾﺎ ﺳﺎﺣﺮه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﺶ! ﯾﮑﯽ از ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﺑﺎﻏﭽﻪ رﺳـﯿﺪه‬
‫ﺑﻮد و آﭘﺎرات ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺑﻌﺪي ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻏﯿﺐ ﻣﯽ ﺷـﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳـﺮﯾﻌﺘﺮ از اﯾـﻦ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺪود اﻣﺎ ﭘﺎﻫﺎي ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﻠﻨﺪش دﻟﯿﻞ اﻣﺘﯿﺎزش ﺑﺮ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺮگ ﺧﻮار ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﮐﻤﺘﺮ از ﺳﻪ ﭼﻬﺎر ﻗﺪم ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر ﺧﻮدش را ﭘﺮت ﮐﺮد و اﻧﺘﻬﺎي ﺷﻨﻞ ﻣﺮگ ﺧـﻮار‬
‫را ﮔﺮﻓﺖ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ زﻣﯿﻦ ﺑﺨﻮرد آﭘﺎرات ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و ﻓﻬﻤﯿﺪ دﻗﯿﻘﺎ ﭼﻪ ﮐﺮده ﮐﻪ ﺑﺎ ﻗﻔﺴﻪ ي ﺳﯿﻨﻪ ﺑـﻪ ﮐـﻒ ﺳـﻨﮕﯽ ﻣﮑـﺎﻧﯽ‬
‫ﻏﺮﯾﺐ دﯾﮕﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﭘﺎرات ﺷﺪه ﺑﻮد ﺧﻮرد‪ .‬ﮐﻔﯽ ﯾﮏ دﺳﺖ و ﺳـﻨﮕﯽ‪ .‬ﺳـﻨﮓ ﻫـﺎي‬
‫ﻣﺮﻣﺮ ﺳﯿﺎه‪ ،‬ﮔﻮﯾﺎ ﺗﺎ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ در اﻣﺘﺪاد داﻻﻧﯽ ﺑـﯽ ﭘﺎﯾـﺎن اداﻣـﻪ داﺷـﺖ‪ .‬ﺗـﺎﻻر ﺑﺰرﮔـﯽ و‬
‫ﻣﺨﻮﻓﯽ دورش ﺑﻮد‪ .‬اﻧﺘﻬﺎي ﺳﺘﻮن ﻫﺎي دورش در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﮔﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻏﻠﻄـﯽ زد و‬
‫روﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻮب ﻫﺎي ﮐﺸﯿﺪه و آﻣﺎده ي ﻣﺮگ ﺧﻮاران را ﺑـﺎﻻي ﺳـﺮش دﯾـﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎﯾﻪ اي ﺷﻮم روي ﺗﻨﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﺎي ﮐﺜﯿﻔـﯽ روي ﭼﻬـﺮه ﻫـﺎي ﺳـﺎﯾﻪ زده ي‬
‫ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮐﻪ ﺑﺮاي رون ﺧﺒﺮ از درد‪ ،‬رﻧﺞ و ﯾـﺎ اﮔـﺮ ﺧـﻮش ﺷـﺎﻧﺲ ﺑـﻮد‬
‫ﻣﺮگ داﺷﺖ‪ .‬اوﻧﺠﺎ ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و زﺑﺎﻧﺶ از ﺗﮑﻠـﻢ اﯾـﺴﺘﺎده ﺑـﻮده و داﺷـﺖ ﺑـﻪ‬
‫ﺣﻤﺎﻗﺖ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﯾﮏ ﮐﺎر درﺳﺖ اﻧﺠـﺎم ﺑﺪﻫـﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ اﺣﺴﺎﺳﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻤﯽ ﻣﻬﻠﮏ اﮐﻨﻮن اوﻧﻮ ﻓﻠﺞ ﮐﺮده ﺑـﻮد‪ .‬ﯾﮑـﯽ از ﻣـﺮگ ﺧـﻮاران‬
‫ﺧﻢ ﺷﺪ و ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧﻪ دﺳﺖ ﻻي ﻣﻮﻫﺎي رون ﮐﺮد و ﺑﻪ زور ﺑﻠﻨﺪش ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ رون را ﺑـﻪ‬
‫ﻣﻮازات ﺻﻮرت ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ رون ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﺮگ ﺧﻮار ﮐﯿﺴﺖ‪ .‬در ﭘـﺸﺖ‬
‫ﮐﻼه ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻨﻞ ﻣﺮد ﺻﻮرت ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﻟﻮﺷﺲ ﻣﻠﻔﻮي ﺑﻮد‪ .‬ﺑـﺎ ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎﯾﯽ ﺑـﯽ اﺣـﺴﺎس و‬
‫اﻫﺮﯾﻤﻨﺎﻧﻪ‪.‬‬
‫ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﺑﯿﺎﯾﯽ دﻧﺒﺎل ﻣﺎ؟ ﭼﻪ ﺣﻤﺎﻗﺘﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿـﺸﻪ ﯾـﮏ‬‫ﺟﺎدوﮔﺮ اﯾﻨﻘﺪر اﺣﻤﻖ ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫ﻟﻮﺷﺲ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪن ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮب؟‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 12-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫رون ﻣﺪت ﻫﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﺪرت ﺗﮑﻠﻢ ﺧﻮدش را از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪ .‬آب دﻫﻨﺶ در ﮔﻠﻮﯾﺶ ﮔﯿـﺮ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻠﻮﻟﻪ اي آﺗﺶ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻧﺮا ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﭘﺴﺮ اﺣﻤﻖ ﻣﻦ ﭘﺎﺷﻮ ﺗﻮي ﻃﻮﯾﻠﻪ ي ﺷﻤﺎ ﺑﮕﺬاره؟ ﭼﯽ ﺷـﺪ اﺻـﯿﻞ زاده اي‬
‫ﻣﺜﻞ اون ﺑﻪ ﻧﻨﮓ ﺧﻮاري ﻣﺼﺎﺣﺒﺖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻗﺎﻧﻊ ﺑﺸﻪ؟‬
‫رون ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮔﺸﺎد ﺑﻪ ﻟﻮﺷﺲ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫ﭼﯿﻪ؟ زﺑﻮﻧﺘﻮ ﺑﺮﯾﺪﻧﺪ؟‬
‫ﻟﻮﺷﺲ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و رون ﻣﺘﺤﯿﺮ را ﻣﺤﮑﻢ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫رون وﯾﺰﻟﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻃﺎﻗﺖ ﺑﯿﺎورد ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ي ﺑﻌﺪ وﻗﺘﯽ ﻣﺮگ ﺧـﻮاران دﻗﯿـﻖ‬
‫ﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﮐﻪ رون ﺧﻮدﺷﻮ ﺧﯿﺲ ﮐﺮده‪.‬‬
‫اه ﮔﻨﺪ زدي ﻟﻮﺷﺲ‪.‬‬
‫اﯾﻨﻮ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ ﮔﻔﺖ‪ .‬و ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﺗﺼﺪﯾﻖ ﮐﺮدﻧﺶ‪.‬‬
‫ﻟﻮﺷﺲ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش را روي ﮔﻠﻮي رون ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻣﺠﺒﻮرم ﮐﺮدي ﮐﻪ ﺑﮑﺸﻤﺖ‪.‬‬
‫ﻧﻪ ﻟﻮﺷﺲ!‬
‫ﺻﺪاي ﺳﺮد و ﻣﺤﮑﻮم ﮐﻨﻨﺪه اي ﺑﻮد‪ .‬از ﺟﺎﯾﯽ ﭘﺸﺖ ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ‪.‬‬
‫ﺣﻠﻘﻪ ي ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ دور رون ﺑﺎز ﺷﺪ و رون ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭘﺸﺖ آﻧﻬﺎ اﻫﺮﯾﻤﻨـﯽ ﺗـﺮﯾﻦ اﻧـﺴﺎن‬
‫روي زﻣﯿﻦ را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﺟﺎدوﮔﺮي ﮐﻪ وﺣﺸﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺣﺘﯽ اﺳﻤﺶ را ﺑﺒﺮﻧﺪ‪ ،‬آرام‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻗﺪم ﻣﯽ زد و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﻪ دل رون ﺧﺎﻟﯽ ﺷـﻮد‪ .‬ﺗـﮏ ﺗـﮏ ﺳـﻠﻮل ﻫـﺎي‬
‫ﺑﺪﻧﺶ ﺗﺮس را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺗﺎزه زﻣﺎﻧﯽ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣـﯽ ﻓﻬﻤﯿـﺪ ﻫـﺮي ﺑـﺎ ﺷـﯿﻄﺎﻧﯽ‬
‫ﺟﻨﮕﯿﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﺧﻮش آﻣﺪي آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه اﯾﻨﺮا آرام و ﺷﻤﺮده ﮔﻔﺖ‪ .‬ﮔﻮﯾﺎ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﮏ ﺗـﮏ ﺣـﺮف ﻫـﺎﯾﺶ را ﻫﺠـﯽ‬
‫ﮐﻨﺪ‪ ،‬رون ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ اون ﺑﺸﻨﺎﺳﻪ‪ ،‬رون ﮐﺴﯽ ﻧﺒـﻮد ﮐـﻪ ﻟـﺮد ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ اوﻧﻮ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ و ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻧﺎم ﭘﺪرش را ﻫﻢ ﺑﺪاﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪن ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ ﺑﻪ زاﻧﻮ اﻓﺘﺎدﻧﺪ و ﺳﺮﻫﺎﯾﺸﺎن را ﺑﺎ اﺣﺘﺮام ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﮐﻒ ﻣﺮﻣﺮﯾﻦ دوﺧﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ارﺑﺎب ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ اول ﻣﺎ ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬آﻟﺒﻮس داﻣﺒﻠﺪور را دﺳـﺘﮕﯿﺮ ﮐـﺮدﯾﻢ و آرﺗـﻮر‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﻫﻢ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ي وﯾﺰﻟﯽ ﻫﻢ ﻣﻄﺎﺑﻖ دﺳﺘﻮر ﺣﻤﻠﻪ ﮐـﺮدﯾﻢ اﻣـﺎ ﺑـﺎ ﻣﻘﺎوﻣـﺖ‬
‫روﺑﺮو ﺷﺪﯾﻢ و ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺷﺪﯾﻢ‪ ،‬ارﺑﺎب ﻣﺎ‪ ،‬ﻣﺎ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ رو از دﺳﺖ دادﯾـﻢ و‬
‫‪...‬‬
‫ﻣﺮد ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اداﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ اﻣﺎ رون ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ دﻫﺎﻧﺶ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧـﻮرد اﻣـﺎ ﺻـﺪاﯾﯽ‬
‫ازش ﺑﯿﺮون ﻧﻤﯽ آﯾﺪ‪ .‬ﮐﺎر وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻮد‪ .‬اون ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي اون ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐـﺮد‪.‬‬
‫ﻗﻠﺐ رون ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﮑﻪ ﮔﻮﺷﺘﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻨﺠﺮي ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﺎرﯾﮏ و ﺗﯿـﺰ وارد آن ﮐـﺮده‬
‫ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺪرش ﻣﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ زود و ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ از اوﻧﯿﮑﻪ رون ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮر ﮐﻨـﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ‪ ،‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ اﮐﻨﻮن ﺟﻨﺎزه ي ﭘﺪرش ﮐﺠﺎﺳـﺖ‪ ،‬ﻧﻤـﯽ داﻧـﺴﺖ ﭼـﻪ‬
‫اﺣﺴﺎﺳﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺗﺮﺳﺶ ﺑﺮ ﻏﻢ ﻏﺎﻟﺐ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻐﺾ ﮔﻠﻮﯾﺶ ﻧﺘﺮﮐﯿﺪ اﻣﺎ اﺷﮏ ﻣﺴﯿﺮ ﺧـﻮد‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 13-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫‬‫‬‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫را ﺑﯽ ﺻﺪا روي ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ .‬ﺧﺸﻢ‪ ،‬ﺗﺮس و ﺑـﯽ ﻫـﺪف ﺑـﻮدن ﺑﺎﻋـﺚ ﻣـﯽ ﺷـﺪ‬
‫ﺷﺠﺎﻋﺖ در رگ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﻠﻤﻮس ﺗﺮ ﺷﻮد‪ .‬او اﻻن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐـﺮد‬
‫ﺑﺪون ﺗﺮس! ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﮏ ﺗﮏ اﻓﮑﺎرش در ﺣﺎل ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﺪن اﺳﺖ و ﻫـﯿﭻ ﭼﯿـﺰي‬
‫در ذﻫﻨﺶ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺗﮑﺎن ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ داد و ﻓﻮرا ﭘﺎﻫﺎي رون ﺧﻢ ﺷﺪ و ﺑﺎ زاﻧﻮ ﺑﻪ ﺳـﻨﮓ ﮐـﻒ‬
‫ﺧﻮرد‪.‬‬
‫اوﻟﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮي! در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻫﺮﮔﺰ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ اﯾﺴﺘﻪ‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻧﻔﺴﯽ ﭼﺎق ﮐﺮد ﺑﻪ دور ﺗﺎ دور ﺑﺎ اﻓﺴﻮس ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺷﺮوع ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﮐﻪ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻦ ﻟﻮﺷﺲ ﭼﻄﻮر ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯿﺪ از ﻋﻬـﺪه ي ﭘـﻨﺞ ﺗـﺎ‬
‫ﺑﭽﻪ و ﯾﮏ ﺳﺎﺣﺮه ي ﻧﺼﻔﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺮ ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ؟ ﭼﻄﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻤﺎ اﻻن ﮔﺮدن ﺷﮑﺴﺘﻪ و اﯾﻨﻄـﻮر‬
‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ ﺑﻼ؟‬
‫ارﺑﺎب ﻣﺎ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﻘﺸﻪ ي ﻣﺎ ﭘﯽ ﺑﺮده ﺑـﻮد و ﻣـﺎ ﺗـﻮي‬
‫درد ﺳﺮ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﯾﻢ‪ ،‬ﺗﻮﺿﯿﺤﺶ ﺳﺨﺘﻪ اﻣﺎ ﮐـﺎر ﭘـﺎﺗﺮ ﺑـﻮد‪ ،‬ﯾـﮏ ﺟـﻮر ﻃﻠـﺴﻢ ﺑﮑـﺎر ﺑـﺮد‪،‬‬
‫ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻓﺮﺻﺖ ﻧﮑﺮدﯾﻢ ﻧﺠﺎﺗﺶ ﺑﺪﻫﯿﻢ‪ ،‬ارﺑﺎب ﻃﻠﺴﻢ ﭘﺎﺗﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺎﻫﻨـﺪه‬
‫ﺑﻮد اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ ﺳﺮﻣﻮن رو ﺑﭽﺮﺧﻮﻧﯿﻢ ﺑﻼ رو ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ‪.‬‬
‫ﺑﺴﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي‪ .‬ﺧﻔﻪ ﺷﻮ‪ .‬ﺧﻔﻪ ﺷﻮ‪.‬‬
‫اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ رون ﻣﯽ دﯾﺪ ﻟﺤﻦ ﺻﺪاي ﺳﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺧﺸﻦ ﺗﺮ ﺷﺪه‪.‬‬
‫اون ﻗﺪرﺗﯽ داره ﮐﻪ اﻣﺸﺐ اﻣﯿﺪوارم ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ ﺑﻔﻬﻤﯿﻢ اون ﭼﯿﻪ اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اون؟‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺻﺪاﯾﺶ را ﺻﺎف و ﺑﯽ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد و ﺑﻪ رون ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر اﯾﻦ وﯾﺰﻟﯽ از اﯾﻨﺠﺎ ﺳﺮ در آورد؟‬
‫ﯾﮑﯽ از ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ارﺑﺎب اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﺷﻨﻞ ﻣﻨﻮ آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣـﯽ ﮐـﻨﻢ از ﻫﻤـﯿﻦ ﻃﺮﯾـﻖ ﺗﻮﻧـﺴﺘﻪ‬
‫آﭘﺎرات ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﭼﻮن ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﻣﺮد ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ آن دﯾﮕﺮي ﺑﯽ ﺻﺪا ﺷﺪ و دﻫﺎﻧﺶ ﺑﯽ ﻫﺪف ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف رون ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ رون ﺑﺨﻮاﻫﺪ اﺣـﺴﺎس ﮐﻨـﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﺮﺳﺪ ﺿﺮﺑﻪ اي اوﻧﻮ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﭘﺮت ﮐﺮد‪ .‬درد ﺗﻤـﺎم وﺟـﻮد ﺗـﺎرش را ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﺗﻌﺎدﻟﯽ روي ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺖ و ﺻﺪاﻫﺎﯾﯽ در ﺳﺮش ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺑﺎرو از ﺟﻠـﻮي ﭼـﺸﻤﺶ‬
‫رد ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺮه ي ﮐﺮﯾﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت و ﺑﻌﺪ درﺧﺸﺶ ﻧﻮر ﻗﺮﻣـﺰي ﮐـﻪ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺘﺶ‬
‫ﻣﯽ آﻣﺪ و اوﻧﻮ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﭘﺮت ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻤﻮم ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﮔﺸﻮد ﮐـﻪ درد ﭘﺎﯾـﺎن ﯾﺎﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﺗﻮ ﺑﺨﺎﻃﺮ اون ﻟﺠﻦ زاده دﻧﺒﺎل اوﻧﻬﺎ ﮐﺮدي؟ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻧﺘﻘﺎم؟ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳـﺘﯽ ﯾـﮏ ﺟـﻮر‬
‫ﺧﻮدﺗﻮ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮري اﻧﺘﻘﺎم اون اﻓﺴﻮن را ﺑﮕﯿـﺮي‪ .‬اﻓـﺴﻮن ﺷـﻮم ﺷـﺨﺺ ﻣـﻦ‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ زﻧﺪﮔﯽ را از ﯾﮏ ﺷﺨﺺ ﻣﯽ ﮔﯿﺮد‪ .‬آه ﺑﭽﻪ ي ﺑﯿﭽﺎره! ﻋﺸﻖ ﺑـﺮاي ﺗـﻮ ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫زوده‪ .‬ﺑﻘﺮﻧﺠﻪ‪ .‬ﯾﮏ ﺣﻤﺎﻗﺘﯽ ﻣﺜﻞ ﻋﺸﻖ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ اﻣﺜﺎل ﺗﻮ ﺑـﺮاي ﻫﯿﭽـﯽ ﺟﻮﻧﺘـﻮن رو از‬
‫دﺳﺖ ﺑﺪﻫﯿﺪ‪ .‬اﻣﺎ‪...‬‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 14-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫‬‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻋﻤﯿﻖ زد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺼﺪ ﻧﺪارم ﺗﻮ رو ﺑﮑﺸﻢ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻣﻬﺮه ي ﺧﯿﻠﯽ ارزﺷﻤﻨﺪي ﻫﺴﺘﯽ وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬
‫ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪاﻧﻢ و ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﯿﺎورم‪.‬‬
‫رون ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻟـﺮد ﺳـﯿﺎه ﻧﯿـﺎز داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﮐـﻪ او ﺑﺘﻮاﻧـﺪ‬
‫ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﺮآورده ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﻓﮑﺮش را ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ رﺳﯿﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺟﻮان اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اون ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﯿﺰي ﻧﺸﺎن ﺑﺪﻫﻢ‪.‬‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﭘﻬﻨﺎي ﺻﻮرت وﻟﺪه ﻣﻮرت را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑـﻮد و او ﻫﻤـﺎﻧﻄﻮر اﻫﺮﯾﻤﻨـﯽ ﻣـﺮگ‬
‫ﺧﻮاراﻧﺶ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﯾﮑﯽ از ﺳﺎﺣﺮه ﻫﺎ ﮔﺮﻓﺖ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫ﮐﺴﯽ ﺑﺨﻮاﻫﺪ اﻋﺘﺮاﺿﯽ ﺑﮑﻨﺪ اﺧﮕﺮي ﺑﻪ رﻧﮓ ﺑﻨﻔﺶ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺳـﯿﺎه از آن ﺧـﺎرج ﺷـﺪ و ﺑـﻪ‬
‫ﺳﯿﻨﻪ ي ﺳﺎﺣﺮه ﺧﻮرد‪ .‬اﻧﺪام ﺳﺎﺣﺮه ﻟﺮزش ﻣﺨﺘﺼﺮي ﮐﺮد و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﯽ ﺣﺎل روي زﻣـﯿﻦ‬
‫رﻫﺎ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺧﻮد را ﯾﮏ ﻗﺪم از ﺳﺎﺣﺮه دور ﮐﺮدﻧﺪ و رون ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺎﺣﺮه را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐـﻪ‬
‫ﺑﯽ ﺣﺎل و ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ و ﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﻔﺲ ﮐﻒ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ دﻫﺪ‪.‬‬
‫اول ﯾﮏ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺮاي ﻣﻮﻧﯿﺰ و ﺑﻌﺪ ﯾﮏ درس ﺑﺮاي وﯾﺰﻟﯽ ﺟﻮان‪.‬‬
‫رون ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻫﺮﻣﯿـﻮن‬
‫ﺑﮑﺎر ﺑﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ آﺗﺶ ﺑﮕﯿﺮد‪.‬‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ آﺗﺶ ﺑﮕﯿﺮي ﺑﻬﺘﺮه ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻠـﺴﻢ رو ﺧـﻮدم درﺳـﺖ ﮐـﺮدم و‬
‫ﺗﻌﺪاد ﮐﻤﯽ از ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎي ﻣﺨـﺼﻮص ﻣـﻦ از آن ﺧﺒـﺮ دارﻧـﺪ‪ .‬اﻓـﺴﻮﻧﯽ ﺑـﺴﯿﺎر ﺷـﻮم‪،‬‬
‫ﺧﻄﺮﻧﺎك و ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﮐﻨﺘﺮل‪ .‬ﮔﺎﻫﯽ ﺧﻨﺪه ام ﻣﯽ ﮔﯿﺮه از ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﺎﻧﺖ ﻣﻮﻧﮕﻮ ﮐـﻪ ﻓﮑـﺮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ آﻟﯿﺲ و ﻓﺮاﻧﮏ ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ در اﺛﺮ ﻃﻠـﺴﻢ ﺷـﮑﻨﺠﻪ ﮔـﺮ ﺑـﻪ اﯾـﻦ وﺿـﻊ اﻓﺘﺎدﻧـﺪ‪.‬‬
‫واﺿﺤﻪ ﮐﻪ ﺑﻼﺗﺮﯾﮑﺲ ﻟﺴﺘﺮﯾﻨﺞ اوﻟﯿﻦ ﺳﺎﺣﺮه اي ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻦ را ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑـﻮد‬
‫و ﺑﺎرﺗﯽ ﮐﺮوچ ﭘﺴﺮ اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻫﺮ دو اﻣﺸﺐ ﻣﺮده اﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﺟـﺎدوﮔﺮي‬
‫ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺮ روﯾﺶ ﺑﮑﺎر ﺑﺮده ﻣﯽ ﺷﻮد ﺗﺎ ﻣـﺪت ﻧـﺎﻣﻌﻠﻮﻣﯽ زﻧـﺪﮔﯽ ﻧﺒـﺎﺗﯽ اي داﺷـﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﺪ و اﺣﯿﺎﻧﺎ اﮔﺮ ﺧﯿﻠﯽ اﺛﺮ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺨﻔﯽ ﺷـﻮد ﺑﺘﻮاﻧـﺪ راه ﺑـﺮود و ﻧﮕـﺎه‬
‫ﮐﻨﻪ‪ .‬اﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ دﻧﯿﺎ ﺑﺮﻧﻤﯽ ﮔﺮده‪ .‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﺧﻮب‪ .‬اﯾـﻦ ﻃﻠـﺴﻢ ﻫـﯿﭻ راه‬
‫درﻣﺎﻧﯽ ﻧﺪاره‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎه ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ اوﻧﻮ ﺑﺮداره‪ .‬ﯾﮏ ﺟﺎدوﮔﺮ ﮐﻪ روﺣـﺶ را ﺑـﻪ‬
‫ﭘﻠﯿﺪي ﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺪرت اﯾﻨـﻮ داره ﮐـﻪ ﻃﻠـﺴﻢ اﺑـﺪاﻋﯽ ﻣﻨـﻮ از روي ﯾـﮏ‬
‫ﺷﺨﺺ ﺑﺮ دارد‪ .‬ﺷﺎﻫﮑﺎره ﻣﯽ دوﻧﻢ!‬
‫رون در ﺣﺎل اﻧﻔﺠﺎر ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﻮ دو راه داري وﯾﺰﻟﯽ ﺟﻮان‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﻢ زﯾﺎد ﻣﻌﻄﻠﺖ ﻫﻢ ﺑﮑﻨﻢ‪ .‬ﯾﺎ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﺧﯿﻠـﯽ آرام و‬
‫ﺑﯽ درد ﻣﯽ ﻣﯿﺮي و ﯾﺎ ﻫﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ‪.‬‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺳﮑﻮت ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و اداﻣﻪ داد‬
‫و ﺑﯽ ﺷﮏ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﯾﺎد ﻣﯽ دﻫﻢ ﭼﻄﻮر ﺑﺘﻮاﻧﯽ اﯾـﻦ ﻃﻠـﺴﻢ را از روي دوﺳـﺖ دﺧﺘـﺮت‬
‫ﺑﺮداري‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻣﯿﻠﯽ ﻧﺪارم ﯾﮏ اﺻﯿﻞ زاده ي دﯾﮕﺮ ﻣﺜﻞ ﺗـﻮ رو ﺑﮑـﺸﻢ و دوﺳـﺖ‬
‫دارم ﺷﺨﺼﺎ ﺗﻮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺪر اﺣﻤﻘﺖ ﻧﺒﺎﺷﯽ و راه دوم را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﯽ‪.‬‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪| 15-15‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و‬

‫ﺷﺮح‪:‬‬
‫اداﻣــﻪ اي ﺧﯿــﺎﻟﯽ ﺑــﺮ داﺳــﺘﺎن‬
‫ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟـﯽ ﮐـﯽ‬
‫روﻟﯿﻨﮓ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨـﻪ در ﺳـﯿﺎه رﻧـﮓ‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ و ﯾﺎ در ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ ﺳـﯿﺎه‪.‬‬
‫دﺳﺘﺎورد رﻧﮓ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺮاي‬
‫ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎﮐـﺴﺘﺮي ﻧﻨـﮓ و ﺑـﺮاي ﺳـﯿﺎه‬
‫ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺟﻠﻮﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺷﺮ‪:‬‬
‫اﺗﺤﺎد دو ﻗﺪرت ﻓﺼﻠﯽ آﺷﻨﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬـﻮم دوﮔﺎﻧـﻪ‬
‫ي اﺗﺤﺎد آﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫‬‫‪-‬‬

‫‬‫‬‫‪-‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و‬
‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑـﻼگ ﻧﺎﺷـﺮ آن‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﭙﯽ ﺑﺮداري‬
‫از ﺣﻮادث وﻗﺎﯾﻊ و روﻧﺪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺎ‬
‫اﺟـﺎزه ي ﻧﻮﯾــﺴﻨﺪه ي اﺛـﺮ ﻣﺠــﺎز ﻣــﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‬‫‬‫‬‫‬‫‬‫‬‫‬‫‪-‬‬

‫اﮔﺮ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ رون ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ اﻻن وﻗﺘﺶ ﺑـﻮد‪ .‬ﻋـﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺗـﻮي رگ ﻫـﺎي‬
‫ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش ﺑﯽ داد ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮش ﺗﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ اﻣﺎ ﮐﻼﻣﺶ روي زﺑـﺎن ﺧـﺸﮏ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬از ﻃﺮﻓﯽ ﻋﻤﻖ ﻓﺎﺟﻌﻪ را در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﯽ ﻫﺪف زن ﺳـﺎﺣﺮه روي زﻣـﯿﻦ ﻣـﯽ دﯾـﺪ و‬
‫دوﺳﺖ داﺷﺖ ﮐﺎري ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﮑﻨﻪ و از ﻃﺮﻓـﯽ ﻣـﺮگ را ﺑﻬﺘـﺮ از ﺧـﺪﻣﺖ ﺑـﻪ‬
‫ﻗﺎﺗﻞ ﭘﺪر و دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫دﺳﺖ آﺧﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﻠﻒ ﻧﻤﯽ زﻧﯽ؟‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻗﻬﻘﻪ ي ﺑﯽ ﻣﺰه اي ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫اﯾﻨﻄﻮري‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺟﻠﻮي زن ﺟﺎدوﮔﺮ رﻓﺖ‪ .‬ﻧﺸﺴﺖ و ﯾﮑﯽ از ﻗﺒﯿﺢ ﺗﺮﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎي ﻣﻤﮑﻦ را در ﺣﯿﻦ اداي‬
‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﺎ ﺑﺪن ﺳﺎﺣﺮه ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺪن ﺳﺎﺣﺮه ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻟﺮزﯾﺪ و ﺑﻌﺪ ﮔﻮﯾﺎ ﺟﺎﻧﯽ دوﺑﺎره ﺑـﻪ‬
‫ﺑﺪﻧﺶ آﻣﺪه ﺑﺎﺷﺪ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ارﺑﺎب‪.‬‬
‫ﻣﻮﻧﯿﺰ ﮐﻪ از ﺑﯿﻬﻮﺷﯽ ﺑﯿﺪار ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫اﯾﻨﺒﺎر ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺑﺴﻨﺪه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﻮﻧﯿﺰ!‬
‫ﻟﺮده وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ رون ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺧﻮب؟‬
‫رون ﻣﺼﻤﻢ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﻓﺮﯾﺒﮑﺎري رو ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮم ﭼﻪ ﮐﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﻢ؟‬
‫ﺗﻮ ﯾﺎد ﻣﯽ ﮔﯿﺮي‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻫﻤﻪ ي ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ازت ﺑﺨﻮاﻫﻢ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﯽ‪.‬‬
‫ﭼﻪ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ؟‬
‫ﻋﺠﻠﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎش‪ .‬ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ‪.‬‬
‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻟﺒﺨﻨﺪش دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪ‪:‬‬
‫ﺑﺎﯾﺪ روﺣﺖ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻔﺮوﺷﯽ‪.‬‬
‫روﺣﻢ رو؟‬
‫آره وﯾﺰﻟﯽ دﻗﯿﻘﺎً‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻦ ﺑﺪوﻧﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﻨـﺪه‬
‫ﺑﻪ ﻣﻦ وﻓﺎدارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺪﻣﺖ؟‬
‫ﺑﻠﻪ ‪ ...‬آه ﺑﻠﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮگ ﺧﻮار ﺟﺪﯾﺪ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ اﯾﻦ روش را ﯾﺎد ﺑـﺪﻫﻢ‪.‬‬
‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺗﻮ آﻣﺎده ﺑﺸﯽ‪.‬‬

‫اﺛﺮ‪:‬‬
‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪http://www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﻓﺼﻞ دوازدﻫﻢ‬
‫ﺳﻠﻄﻪ ﺳﯿﺎه‬
‫ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬
‫‬‫ﮐﻤﮏ‪ .‬اﮔﻪ ﺑﮕﺬاري‪.‬‬
‫‬‫دراﮐﻮ ﻣﺎﻟﻔﻮي دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ آورد‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﺮي ﺧﯿﺮه ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻣﺼﻤﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﺎﻧـﺪ‪ .‬از آﻧﻄـﺮف ﻫـﺮي ﮐـﻪ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮐﺎرﻫﺎي او ﻧﻤﯽ ﺷﺪ اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ داد ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺘﻌﺼﺐ ﺧﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺶ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ روي زﻣـﯿﻦ اﻓﺘـﺎده ﺑـﻮد دﺳـﺖ‬
‫ﺑﺰﻧﺪ ﻣﺨﺼﻮص آﻧﮑﻪ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺧﺎرج از اﺧﻼﻗﯿﺎت ﺑﻮد و ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺗﺪاﻋﯽ ﮐﻨﻨﺪه ي ﻧﻮﻋﯽ ﺳﻮءاﺳﺘﻔﺎده از ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ داري ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ دﺳﺘﺖ رو ﺑﻪ اون ﺑﺰﻧﯽ‪.‬‬
‫‬‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻓﺮو داد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﯽ اﺣﺴﺎس ﺗﺮﯾﻦ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﻫﺮي و دورﺗﺎدورش ﻣﯽ ﮐﺮد ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻨﺒﻞ ﺷﺮوع ﮐﺮد‪:‬‬
‫اﺳﻢ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﻋﻠﯿﻪ اﯾﻦ دوﺳﺖ ﺧﻮن ﻟﺠﻨﯽ ات ﺑﮑﺎر ﺑﺮده اﻧﺪ ﺳﮑﻮت اﺑﺪي اﺳﺖ‪ .‬ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﯿﺮه و ﺳﯿﺎه ﮐـﻪ ﻟـﺮد‬
‫‬‫ﺳﯿﺎه آﻧﺮا ﺳﺎﺧﺘﻪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻌﺪاد اﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎري از ﺟﺎدوﮔﺮان ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﻣﺮگ ﺧﻮاران درﺟﻪ ي ﯾﮏ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه از وﺟﻮد اﯾﻦ ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﺑﺎ ﺧﺒﺮﻧﺪ‪ .‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺷﺨﺼﺎ ﺳﺎﻟﻬﺎي زﯾﺎدي ﺑﺮ روي ﺗﮑﻤﯿﻞ آن وﻗﺖ ﮔﺬاﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ ﻗﺮﺑـﺎﻧﯽ ﻫﺮﮔـﺰ ﺑـﻪ‬
‫دﻧﯿﺎي اﻧﺪﯾﺸﻪ ﺑﺎز ﻧﮕﺮدد‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮر ﺗﺤﻤﯿﻞ ﺧﻼ روﺣﯽ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﭼﻪ اﻧﺴﺎن ﭼﻪ ﺣﯿﻮان‪ .‬اﯾﻨﻄﻮر ﮐﻪ ﻟﺮد ﺳـﯿﺎه ﻣـﯽ ﮔﻔـﺖ اﮔـﺮ ﻗﺮﺑـﺎﻧﯽ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺪت زﯾﺎدي ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ اﯾﻦ اﻓﺴﻮن ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺧﻮاﻫﺪ ﻣﺮد‪ .‬اﻣﺎ اﮔﺮ اﻗﺪاﻣﺎت ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﺪارك دﯾﺪه ﺷﻮد ﺑﻬﺒﻮدي ﻧﺒـﺎﺗﯽ‬
‫در ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻟﻬﺎي ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺑﺪاﻧﯽ ﭘﺪر ﻣﺎدر ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ اﺣﻤﻖ ﻫﻢ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﻼﺗـﺮﯾﮑﺲ ﻟـﺴﺘﺮﯾﻨﺞ‬
‫ﺗﺤﺖ ﻫﻤﯿﻦ اﻓﺴﻮن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﻫﻨﻮز ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮔﺮ ﺑﻮده و ﺧﻮب ﻃﺒﯿﻌﯽ اﺳـﺖ ﮐـﻪ آﻧﻬـﺎ‬
‫ﻓﻘﻂ ﺷﻮﻣﯽ و ﺳﯿﺎﻫﯽ ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ را ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺗﺸﺨﺼﯽ ﺑﺪﻫﻨﺪ وﻟﯽ ﻧﻪ ﻧﻮع آﻧﺮا‪ .‬ﺑﻘﯿﻪ اش ﺣﺪس و ﮔﻤﺎن اﺳﺖ و اﮔﺮ ﻓﮑﺮ ﻣـﯽ ﮐﻨـﯽ‬
‫ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺶ ﻫﺎي ﺳﻨﺖ ﻣﺎﻧﮕﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻨﺪ ﺣﺎل اﯾﻦ دوﺳﺖ ﺧﻮن ﻟﺠﻨﯽ ات را ﺧﻮب ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻬﺘﺮه اﯾﻦ ﻧﮕﺎه اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ات را از ﻣﻦ ﺑـﺮداري و‬
‫ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ اوﻧﻮ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﺒﺮي و اﺣﺘﻤﺎﻻ اﮔﻪ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﯿﺎري و زﻧﺪه ﺑﺎﺷﯽ دو ﺳﻪ ﺳﺎل دﯾﮕﻪ ﯾﮏ روح ﻣﺘﺤﺮك دﯾﮕﻪ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ اﺿﺎﻓﻪ ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﻗﯿﻖ ﺣﺮف ﻫﺎي ﻣﺎﻟﻔﻮي را ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺮاي ﺧﻮدش در ذﻫﻨﺶ ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﻣﺒﻬﻮت ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﻓﺮاﻧﮏ و آﻟﯿﺲ ﻻﻧﮓ ﺑﺎﺗﻢ ﻫﻢ ﺗﺤﺖ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ روز اﻓﺘﺎده اﻧﺪ؟‬
‫‬‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺟﻮاب ﻧﺪاد اﻣﺎ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻫﺮﻣﯿﻮن رو ﻧﺠﺎت ﺑﺪي؟‬
‫‬‫دراﮐﻮ ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت ﺷﺎﻧﻪ اش را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺗﺼﻮر ﺑﮑﻦ وﻗﺘﯽ ﺳﻪ ﺑﺎر ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺎﺷﯽ ﺗﻤﺎم اﯾﻦ اﻋﻤﺎل رو ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﻨﯽ و آﻧﻬﻢ روي ﻣﺎدرت ﭘﺲ ﺧﯿﻠـﯽ ﺧـﻮب و زود ﯾـﺎد‬
‫‬‫ﻣﯽ ﮔﯿﺮي‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﻫﺮي ﻣﺤﺴﻮس ﺑﺪ ﺷﺪ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﺗﻬﻮع ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺣﺘﯽ از ﺑﺎﺑﺖ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﻫﻢ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺮﻣﻨﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﻬﻮع آوره‪ .‬اﻣﺎ اﮔﺮ ﭼﺎره اي ﻧﯿﺴﺖ ﻟﻄﻔﺎ ﺷﺮوع ﮐﻦ و ‪...‬‬
‫‬‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺧﻮاﺳﺖ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﻣﯿﺎن ﺣﺮﻓﺶ ﭘﺮﯾﺪ و اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﮐﻪ اﮔﺮ ﺧﯿﺎﻻﺗﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺧﻮدم ﺑﺎ دﺳﺖ ﻫﺎي ﺧﻮدم ﺧﻔﻪ ات ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫‬‫ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﻓﻬﻤﯿﺪن ﺣﺮف ﻫﺮي و ﺗﺼﺪﯾﻖ ﺗﮑﺎن ﻣﺨﺘﺼﺮي در ﺣﺪ ﭘﺮاﻧﺪن ﯾـﮏ ﻣﮕـﺲ داد و ﮐـﺎرش را آرام ﺷـﺮوع‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﻃﺎﻗﺖ دﯾﺪن اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎي ﮐﺮﯾﻪ را ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻬﺮه اش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﺻﻮرت رﻧـﮓ ﭘﺮﯾـﺪه ي ﺟﯿﻨـﯽ ﺑـﺎﻻي ﺳـﺮ‬
‫ﻣﺎدرش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬

‫ﻧﺰدﯾﮏ آﻧﻬﺎ رﻓﺖ و آرام ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺒﺎش ﺟﯿﻨﯽ‪ .‬ﺑﻪ زودي ﺑﻬﻮش ﻣﯿﺎد‪.‬‬
‫‬‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ اﺻﻼ ﺣﺮف ﻫﺎي او را ﻧﻤﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬او اﮐﻨﻮن ﺳﺮ ﻣـﺎدرش را در داﻣـﻨﺶ ﺑـﺮ روي زﻣـﯿﻦ داﺷـﺖ‪.‬‬
‫ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺑﺮادرش ﺧﺎﻧﻪ را ﺗﺮك ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻋﻘﺮﺑﻪ ي ﺳﺎﻋﺖ اﺧﻄﺎر دﻫﻨﺪه ي روي دﯾﻮار ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷﺎن ﺟﻠﻮي ﻋﮑـﺲ رون ﻣﺒـﺎرزه‬
‫را داﺋﻢ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد‪ .‬از آن ﺑﺪﺗﺮ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﻋﻘﺮﺑﻪ ي ﭘﺪرﺷﺎن ﺗﻮي ﺳﺎﻋﺖ ﻧﺒﻮد و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣـﯽ ﺷـﺪ ﻗﻠـﺐ ﻫـﺮي از ﺗـﻪ در‬
‫دﻟﺶ ﺗﻬﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﯾﮏ دﺧﺘﺮي ﻣﺜﻞ اون ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﺗﺤﻤﻞ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺣﺎدﺛﻪ را ﻧﺪاﺷﺖ ﭘﺲ ﻫﺮي ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮد ﭼﯿـﺰ دﯾﮕـﺮي ﻏﯿـﺮ از ﺳـﮑﻮت‬
‫ﺑﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻧﺎﻟﻪ اي ﻫﺮي را ﺑﻪ ﺧﻮد آورد و وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺧﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﻫﺮﻣﯿﻮن را روي زﻣﯿﻦ ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ روي زﻣـﯿﻦ ﻏﻠﻄـﯽ زد و‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ‪ .‬از ﺟﺎﯾﺶ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او و دراﮐﻮ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﯿﻤﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ روي زﻣﯿﻦ ﻗـﺮار داﺷـﺖ‬
‫رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪ؟ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ راﺣﺘﯽ؟ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﯾﺎد ﺑﺪﻫﯽ اﯾﻦ ﮐﻠﮏ رو‪.‬‬
‫‬‫ﺣﺘﻤﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي ﮐﻼس ورد ﺧﻮاﻧﯽ اﺳﺖ ﻫﺎ؟ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻇﺮﻓﯿﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﯾﮏ ﻓﻨﺠﻮن ﻧﯿﺎز داره!‬
‫‬‫ﻓﻨﺠﻮن؟ ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬ﻣﻦ ﻇﺮﻓﯿﺘﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻓﻨﺠﻮﻧﻪ و ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﻧﺪازه ي ﯾﮏ ﻗﺎﺑﻠﻤﻪ ﻇﺮﻓﯿﺖ داره ﭘﺲ ﺷﺮوع ﮐﻦ‪.‬‬
‫‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا رو ﺑﻪ دراﮐﻮ ﮔﻔﺖ و رو ﺑﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫داﺷﺘﯽ ﯾﻮاش ﯾﻮاش ﻣﻨﻮ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﮐﺮدي ﻫﺮﻣﯿﻮن‪ .‬اﻣﺎ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ دراﮐﻮ ﻫﻢ ﺗﻮي زﻧﺪﮔﯽ ﻧﻨﮕﯿﻨﺶ ﭼﯿﺰﻫـﺎﯾﯽ ﺑﻠـﺪه ﮐـﻪ‬
‫‬‫ﺑﻪ درد ﺟﻮاﻣﻊ ﺑﺸﺮي ﺑﺨﻮره! ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ اش ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﺑﺎ درد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده ﻫﺮي؟ رون ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫‬‫ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﺶ ﮔﺮﻧﺠﺮ و ﺣﺎﻻ آﻗﺎي ﭘﺎﺗﺮ ﻣﺤﺾ اﻃﻼﻋﺘﻮن ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ دوﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﻣﻮﻗـﺖ ﺧـﻮب‬
‫‬‫ﺷﺪه‪.‬‬
‫ﻣﻮﻗﺖ!‬
‫‬‫اﯾﻨﺮا ﻫﺮي و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮔﺸﺎد و اﻓﺴﺮده‪.‬‬
‫ﺑﻠﻪ ﻣﻮﻗﺖ‪ .‬راه درﻣﺎن ﮐﺎﻣﻞ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه از ﻣﺎﻫﯿﺖ آن ﺑـﺎ‬
‫‬‫ﺧﺒﺮه ﺑﺨﻮره‪ .‬و ﮔﺮﻧﻪ! ﺧﻮب ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﯽ ﻣﯿﺸﻪ اﻣﺎ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﯾﮏ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﻣﺎه ﺧﻮدﺗﻮﻧﻮ‬
‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ و ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﺜﺒﺖ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻣﺎﻫﻪ و ﺑﻌﺪ از اون دوﺑﺎره ﻫﻤﺎن آﺷـﯽ ﻣﯿـﺸﻪ ﮐـﻪ‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﺑﻮده‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را داﺧﻞ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮﻣﯿﻮن از ﻫﺮي ﺑﻪ دراﮐﻮ و از دراﮐﻮ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻨﻈﻮر دراﮐﻮ ﭼﯿﻪ؟ دارم ﯾﻮاش ﯾﻮاش ﻧﮕﺮان ﻣﯿﺸﻢ‪.‬‬
‫‬‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺻﺪاي ﻗﺪم ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﮐﺴﯽ از ﺑﯿﺮون ﺑﻪ درون ﺧﺎﻧﻪ از ﻣﯿـﺎن درﮔـﺎه ﺑـﺎز‬
‫ﺑﺎرو آﻣﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺣﺘﯽ ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺑﻪ درﮔﺎه ﻧﮕﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ﻋﻠﯽ رﻏﻢ اﯾﻨﮑـﻪ ﺑﯿـﺮون از ﺧﺎﻧـﻪ ﺗﺎرﯾـﮏ‬
‫ﺑﻮد و از درﮔﺎه ﻓﻘﻂ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﯽ آﻣﺪ ﻧﻮر داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺻﻮرت رون از ﺳﺎﯾﻪ ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎد‪.‬‬
‫رون! ﮐﺠﺎ ﺑﻮدي؟‬
‫‬‫ﺟﯿﻨﯽ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون دوﯾﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﺟﻠﻮﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎد و ﯾﮏ ﮐﺸﯿﺪه ي آﺑﺪار زﯾﺮ ﮔﻮﺷﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻋﯿﻦ ﯾﮏ ﺗﻮﻟﻪ ﺳﮓ اﺣﻤﻖ ﺳﺮﺗﻮ ﻣﯽ اﻧﺪازي ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ ري دﻧﺒﺎل ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ ﭼﮑﺎر ﮐﻨﯽ؟ دوره ي ﻗﻬﺮﻣـﺎن ﺑـﺎزي ﻫـﺎ‬
‫‬‫ﺳﺮ آﻣﺪه روﻧﺎﻟﺪ وﯾﺰﻟﯽ‪ .‬ﺑﺒﯿﻦ ﻣﺎﻣﺎﻧﻮ؟‬
‫رون ﺟﯿﻨﯽ را ﺑﺎ اﻧﺪﮐﯽ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﻪ ﮐﻨﺎري زد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎدرش رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎﻻي ﺳﺮش اﯾـﺴﺘﺎد و زﻣﺎﻧﯿﮑـﻪ ﻣﻄﻤـﺌﻦ ﺷـﺪ ﺳـﯿﻨﻪ ي‬
‫ﻣﺎدرش ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ رود و ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ روﯾﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺧﺸﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﮕـﺎﻫﺶ را در ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎي اون ﻗﻔـﻞ‬

‫ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺖ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺗﯿﺮه ي رون رو در ﻣﯿﺎن ﺳﻔﯿﺪه ي ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺒﯿﻨـﺪ و ﻫﻨـﻮز ﺳـﺎﯾﻪ اي ﻣﻮﻫـﻮم ﺑـﯽ دﻟﯿـﻞ‬
‫ﺻﻮرت رون را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺗﻮ ﮐﺠﺎ ﺟﺎ ﻣﻮﻧﺪي؟‬
‫‬‫ﻣﻦ؟‬
‫‬‫ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ از ﭘﺸﺖ ﭘﯿﺶ دﺳﺘﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺟﺎ ﻧﻤﻮﻧﺪ از ﻫﻮش رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﺜﻞ اﺣﻤﻘﻬﺎ آﻗﺎ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﻗﺪرﺗﺶ رو زﯾﺎدي ﺑﻪ رخ ﺑﮑﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﺟﻮاب ﻧﺪاده‪.‬‬
‫‬‫ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎي اﻧﺰﺟﺎر و ﻧﻔﺮت را در ﺻﻮرت رون ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻪ ﺑﻪ ﺳﺮت آﻣﺪه رون؟‬
‫‬‫ﺻﺪاي ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ رون ﻣﯽ آﻣﺪ و رون از اﺑﺘﺪاي ورودش ﻫﻨﻮز ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﮐﻪ ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﭘﺸﺖ دراﮐﻮ ﺑﻮد ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ‪.‬‬
‫‬‫رون ﺑﺎ ﺣﯿﺮت و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮔﺸﺎده ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻦ ﺣﯿﺮت ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺳﻮال ﻋﺠﯿﺒﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از آن ﮐﺮد از دﯾﺪ ﻫﺮي و ﻣـﺎﻟﻔﻮي‬
‫دور ﻧﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻮ زﻧﺪه اي؟ ﯾﻌﻨﯽ ‪ ....‬ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻄﻮر ﺑﻬﻮش آﻣﺪي؟ ﻣﮕﻪ ‪....‬‬
‫‬‫اﻣﺎ ﺳﺮﯾﻊ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﺶ را ﺧﻮرد‪.‬‬
‫ﭼﯽ ﺷﺪ؟ اداﻣﻪ ﺑﺪه وﯾﺰﻟﯽ‪.‬‬
‫‬‫ﻫﯿﭽﯽ ‪ ...‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر دﯾﺪم ﮐﻪ ‪ ...‬دﯾﺪم ﮐﻪ اون ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺴﺨﺮه ﺑﺸﻮ ﺑﺮد ﻫﻮا ‪ ...‬ﻫﺎن؟‬
‫‬‫رون ﮐﻼﻓﻪ ﺑﻪ دور ﺗﺎ دور اﻃﺎق ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﻨﻮز ﺑﺎ ﻇﻦ ﺑﻪ رون ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫دراﮐﻮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از ﺗﯿﺮه ﺗﺮﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ را ﺑﻠﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻫﺮﻣﯿﻮن رو ﺑﻬﻮش ﺑﯿﺎره‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻨﻄﻮر ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﯿﮕﻪ ﻣﻮﻗﺘﺎً‪.‬‬
‫‬‫ﻣﻮﻗﺘﺎً؟‬
‫‬‫آره ‪ ...‬ﻣﯿﮕﻪ ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺧﺎص ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻗﺒﻞ از ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ﯾﮏ ﻣﺎه ‪ ...‬وﮔﺮﻧﻪ ﻣﻤﮑﻨـﻪ‬
‫‬‫اﺗﻔﺎق ﻫﺎي ﺑﺪي ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ‪ ....‬ﺧﻮب ﺑﺪﯾﺶ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻏﯿﺮ از وﻟﺪه ﻣﻮرت از ﻧﻮع ﻣﻌﺠﻮن ﺧﺒﺮ ﻧﺪاره‪.‬‬
‫ﻋﺠﯿﺒﻪ! اﯾﻨﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫‬‫ﭼﯽ رون؟‬
‫‬‫ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ رون ﻣﺸﮑﻠﯽ دارد‪.‬‬
‫ﮐﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد؟‬
‫‬‫ﻫﯿﭽﯽ! ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ اﯾﻨﻮ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫‬‫ﻫﺮي ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻧﮕﻔﺖ و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﺎر رون اﺧﻢ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮔﺸﺘﯽ دور اﻃﺎق زد و ﺑﻌﺪ زﯾﺮﮐﺎﻧﻪ از ﺑﺎﻻي ﺷﺎﻧﻪ ي رون ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺸﺖ ﻋﻘﺮﺑﻪ ي ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪه ﺑﺮ روي ﺧﻄﺮ‬
‫ﻣﺮگ ﺑﻮدﻧﺪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻫﺸﺘﻤﯽ ﮐﻪ ﻣﺎل رون ﺑﻮد و روي ﺧﺎﻧﻪ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي زﯾﺮ ﻟﺐ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻓﺮﺳـﺘﺎد و دوﺑـﺎره ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫رون ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮوم ﮐﻤﮏ ﺑﯿﺎورم‪ .‬ﻫﺪوﯾﮏ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ رﻓﺘﻪ و ﻫﻨﻮز ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﯿﺎﻣﺪه‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﻣﻌﻠـﻮم ﻧﯿـﺴﺖ ﮐﺠـﺎ رﻓﺘـﻪ‪ .‬ﺗـﻮ‬
‫‬‫رون! ﺗﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮن و ﭼﻬﺎر ﭼﺸﻤﯽ ﻣﺮاﻗﺐ )ﻫﺮي ﻟﺤﻨﺶ را آرام ﺗﺮ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ( اون ﺑﺎش‪.‬‬
‫و ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﺧﻮدش ﻧﺒﯿﻨﺪ اﺷﺎره ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﻫﺮي‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻤﻮن‪ .‬ﻣﻦ راﺣﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ رو ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎورم‪ .‬اول ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺮد و ﺟﻮرج را ﺧﺒـﺮ ﮐـﻨﻢ و ﺑﻌـﺪ ﺳـﺮاغ ﺑﻘﯿـﻪ‬‫ﻣﯿﺮم‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻤﻮﻧﯽ ﺑﻬﺘﺮه ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ راﺣﺘﺮم ﺑﯿﺮون ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬
‫رون اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﺪون ﮐﻼﻣﯽ دﯾﮕﺮ ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﺗﻤﺎم ﻓﺮﯾﺎد ﻫﺎي ﺟﯿﻨﯽ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش از درﮔﺎه ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ﺳﮑﻮت ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﯿﺸﺪ ﺷﻨﯿﺪ ﺻﺪاي ﻫﻖ ﻫﻖ آرام ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐـﺲ‬
‫ﺣﺮﻓﯽ ﻧﻤﯽ زد‪ .‬ﻧﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﺤﺪودي ﺑﺮاي ﯾﮑﯽ از ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎي دﻧﯿﺎ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﺧﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﻧﻪ ﺟﯿﻨـﯽ ﮐـﻪ‬
‫ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﻫﻤﻪ ي اﯾﻦ ﺣﻮادث ﭘﺪر ﺧﻮد را ﻫﻢ از دﺳﺖ داده ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻪ ﻫﺮي ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﺑﻬﻢ رﯾﺨﺘـﻪ ي‬
‫وﯾﺰﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻧﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﮐﻪ از ﻧﻈﺮ ﻫﺮي ﺗﺎ ﺣﺪودي راﺿﯽ ﻫﻢ ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻧﺰدﯾﮏ ﻫﺎي ﺳﺤﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ در ﺑﺎرو ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮادران وﯾﺰﻟﯽ ﺣﺘﯽ ﭘﺮﺳﯽ وﯾﺰﻟـﯽ ﻫـﻢ آﻣـﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻮﻟﯽ ﺑﻬﻮش آﻣﺪه ﺑﻮد و ﻣﺪام ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﺮد ﺷﺎﯾﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎي ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻄﻮر ﻣﺪاوم‪ .‬ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺗﺎﻧﮑﺲ‪ .‬ﮐﯿﻨﮕﺰﻟﯽ ﺷﮑﻞ ﺑﻮت ﮐـﻪ ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ‬
‫ﻫﺮي اﺻﻼ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻤﯽ آﻣﺪ و ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﺴﻠﯿﺖ ﮔﻔﺖ و ﻫﺮي ﮔﻤﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ آرﺗـﻮر و ﮐﯿﻨﮕـﺴﻠﯽ زﯾـﺎد ﻣﻬـﺮه ﻫـﺎي‬
‫ﺟﻮري ﻧﺒﻮده اﻧﺪ‪ .‬ﻣﯿﻨﺮوا ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﻫﻢ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﮐﺎرﻫﺎي ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ رو ول ﮐـﺮده ﺑﻮدﻧـﺪ و آﻣـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ‪.‬ﺗﻨﻬـﺎ ﮐـﺴﯽ ﮐـﻪ‬
‫ﻣﻨﺘﻈﺮش ﺑﻮدﻧﺪ ﺧﻮد رون ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﻪ را ﺧﺒﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻟﻮﭘﯿﻦ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﺪ آي ﻣﻮدي رو ﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ اﻣـﺎ از ﻗـﺮار ﯾـﺎ ﻓﺮاﻣـﻮش‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد و ﯾﺎ ﮐﻬﻦ ﺳﺎﻟﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﻨﺒﻠﯽ را ﺗﺮﺟﯿﺒﺢ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ در ﻃﻮل ﺷﺐ ﭼﺸﻢ ﺑﺮ ﻫﻢ ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﻤﻪ در ﺳﮑﻮت ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮدﻧﺪ‪ .‬آﺳﻤﺎن ﺳﺤﺮ ﺑﯿﺮون از ﺑﺎرو ﮐﻢ ﮐﻢ‬
‫روﺷﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬در آﻏﻮش رون ﺟﻨﺎزه ي ﻣﺮدي ﻗﺮار داﺷﺖ و ﻫﻤﺮاه ورودش ﺑﻪ داﺧﻞ ﻫﻤﻪ از ﺟﺎﯾﺸﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷـﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮﻟﯽ ﻗﺒﻞ از ﻫﻤﻪ ﺑﻪ رون و ﺟﻨﺎزه ي ﻫﻤﺴﺮش رﺳﯿﺪه ﺑﻮد و ﺻﺤﻨﻪ ي ﺗﺎﺳﻒ ﺑﺎري ﺑﻮد‪ .‬ﻗﻠﺐ ﻫﺮي از اﯾﻦ ﺣﺎدﺛـﻪ ﺟﺮﯾﺤـﻪ دار ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ آﻗﺎ و ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺪر و ﻣﺎدر ﻫﺮي ﺑﻮدﻧﺪ و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﯾﺎد ﻫﻤﻪ ي ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺎي آﻗﺎي وﯾﺰﻟـﯽ در‬
‫ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ و ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺳﺎﻟﻬﺎي ﭘﯿﺶ در ﻣﻮرد ﻣﺮگ اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ و اﺷﮏ ﺑﺮ روي ﮔﻮﻧﻪ ﻫـﺎﯾﺶ ﺟـﺎري‬
‫ﺷﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ او ﻧﺒﻮد ﻫﻤﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻏﯿﺮ از ﺧﻮب ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﻫﻤﺎن ﭘﺴﺮك ﺑﯽ اﺣﺴﺎس ﻣﻮ ﺳﻔﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧﻮد اﻧﺪﯾﺸﻪ اي ﮐﺮد اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اون ﻣﺎدر رون ﭘﯿﺶ دﺳﺘﯽ ﮐﺮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻐﻀﺶ دو ﭼﻨﺪان ﺗﺮﮐﯿﺪ ﺑـﺎ ﺻـﺪاﯾﯽ دورﮔـﻪ‬
‫ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ﮐﺠﺎ ﮔﯿﺮش آوردي رون؟ ﮐﺠﺎ ﮔﯿﺮ آوردي ﺟﻨﺎزه ي ﭘﺪرت رو ﭘﺴﺮم!‬
‫‬‫و ﺻﺪاي ﻣﻮﻟﯽ ﻣﯿﺎن ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﻢ ﺷﺪ‪ .‬رون ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻫﺎي ﭘﺮﺳﺶ ﮔﺮﺗﺮ ﺳﺎﮐﻨﺎن اﻃﺎق ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت رو ﺑﻪ ﻣﺎدرش‬
‫ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ اﻻن وﻗﺘﺶ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﺎدر‪ .‬اﻻن ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﯾﮏ ﻣﺮاﺳﻢ آﺑﺮوﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺮاي رون ﺟﺎ ﺑﺎز ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﯿﺎﯾﺪ و ﮐﻨﺎرش در راﺣﺘﯽ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ اﻣﺎ رون ﺑﺪ ﻋﻨﻖ ﺗﺮ از ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎ ﺑﻪ ﻫـﺮي و دﯾﮕـﺮان ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ اﻃﺎﻗﺶ رﻓﺖ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن در اﻃﺎق ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺿﺮﺑﻪ ي ﺑﺪي ﺑﻮده ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺗﺎ ﻣﺪت ﻫﺎ ﺟﺒﺮان ﻧﻤﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫‬‫ﺑﻌﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ را ﮐﻨﺎر ﻣﯽ زد ﺟﻨﺎزه را از وﺳﻂ اﻃﺎق ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺪون ﮐﻼﻣﯽ دﯾﮕﺮ از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤـﺮاﻫﺶ‬
‫ﻣﯿﻨﺮوا ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل‪ ،‬ﺗﺎﻧﮑﺲ و ﺟﯿﻨﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻮﻟﯽ ﻫﻢ ﻓﯿﻦ ﻓﯿﻦ ﮐﻨﺎن ﺑﻌﺪ از ﺗﻼﺷﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﺮاي اﯾﺴﺘﺎدن از اﻃﺎق ﺧـﺎرج ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻘﯿﻪ ي ﺣﺎﺿﺮان اﻃﺎق ﻫﻢ ﺳﺮاغ ﮐﺎرﻫﺎﯾﺸﺎن رﻓﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺟﻐﺪ ﻧﺎﻣﻪ رﺳﺎن ﻧﺴﺨﻪ ي ﺻﺒﺢ آﻧـﺮوز دﯾﻠـﯽ ﭘﺮاﻓـﺖ را‬
‫ﺑﺮاي وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ آورد و اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﻮي ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺴﯽ ﺟﺰ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮد زﺣﻤﺖ ﻧﺪاد ﺗﺎ ﺑﺮود و روزﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺮداره‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻧﺪاﺷﺖ اﻣﺎ ﯾﮏ ﻧﺎت از ﺟﯿﺒﺶ در آورد و ﺗﻮي اﻧﺒﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﭘﺎي ﺟﻐﺪ ﭘﺮ رو ﮐـﻪ ﻣﻨﺘﻈـﺮ دﺳـﺘﻤﺰد ﻧﺸـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﮕﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻫﻨﻮز روي ﺻﻔﺤﻪ ي ذﻫﻨﺶ ﺣﻮادث روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد واﯾﻨﮑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﮐﺠﺎﺳﺖ و ﭼـﺮا ﺑـﻪ‬
‫درﺧﻮاﺳﺖ ﻫﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﺑﺮاي رﺳﺎﻧﺪن ﺧﻮد ﺟﻮاب ﻧﻤﯽ داد ﮐﺶ دور روزﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺻﻔﺤﻪ ي اوﻟﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻮي ﻓﮑـﺮ اﯾـﻦ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺗﻮي ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﻮرد ﻣﻬﻤﯽ ﺧﻮدش رو ﺑﺰﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ و ﻧﯿﺎد و اﺻـﻼ ﺑـﻪ ﺗﯿﺘـﺮ ﻣﻬﻤـﯽ ﮐـﻪ روي‬

‫روزﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻋﮑﺲ ﻣﺘﺤﺮك ﺳﯿﺎه ﺳﻔﯿﺪش داﺷﺖ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه اﻧﮕﺎر ﻣﻬﻤﯽ ﺧﺒﺮ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﺎﻋﺚ ﺷـﺪ ﺑـﻪ‬
‫ﺧﻮدش ﺑﯿﺎد‪.‬‬
‫ﺗﯿﺘﺮ ﭘﺮ رﻧﮓ روزﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪:‬‬
‫آرﺗﻮر وﯾﺰﻟﯽ و آﻻﺳﺘﻮر ﻣﻮدي ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﯿﺪﻧﺪ‬
‫در ﺣﺎﻟﯽ روزﻧﺎﻣﻪ ي اﻣﺮوز در ﺣﺎل اﻧﺘﺸﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﻗﺘﻞ دو ﻧﻔﺮ از ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮان اﻧﮕﻠﻨﺪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﺎ رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﺧﺒﺮي ﮐﻪ ﺗﺎ‬
‫ﺣﺪودي ﻫﻤﻪ ي اﻋﻀﺎي ﺗﺤﺮﯾﺮﯾﻪ را ﻟﺮزاﻧﺪ و ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪﯾﻢ روزﻧﺎﻣﻪ ي ﺻﺒﺢ اﻣﺮوز را ﺑﺎ ﺗـﺎﺧﯿﺮ ﯾـﮏ ﺳـﺎﻋﺘﻪ اي ﮐـﻪ ﺻـﺮف ﺑﺮرﺳـﯽ‬
‫ﻣﻮﺿﻮع ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﺣﻮاﻟﯽ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 3‬ﺻﺒﺢ اﻣﺮوز ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ آﻗﺎي آرﺗﻮر وﯾﺰﻟﯽ ﮐﺎرﻣﻨﺪ ﺑﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪ و ﻣﺤﺘـﺮم وزارت ﺧﺎﻧـﻪ ي ﺟـﺎدوﮔﺮي ﺗﻮﺳـﻂ ﻣﻨـﺸﯽ‬
‫وزارت ﺟﺎدوﮔﺮي ﯾﻌﻨﯽ آﻗﺎي ﭘﺮﺳﯽ وﯾﺰﻟﯽ ﻓﺮزﻧﺪ ﻣﻘﺘﻮل ﺑﻪ ﺗﺤﺮﯾﺮﯾﻪ ﮔﺰارش ﺷﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ از ﮔﻔﺘﻦ ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺣﺎدﺛﻪ ﮐﻪ ﻣﻨﺠـﺮ‬
‫ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﭘﺪر ﺷﺪ ﺧﺒﺮي ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺪادﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﺗﻼش ﻣﺎ ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن وﻗﺘﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ ﺑﺮاي ﺷﺮح ﻣﺎﺟﺮا ﺗﺎ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑـﯽ‬
‫ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫دو ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺻﺪ ﻧﺴﺨﻪ از روزﻧﺎﻣﻪ زﯾﺮ ﭼﺎپ ﺑﻮد ﺧﺒﺮ ﻗﺘﻞ دوم ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺟﻨﺎﯾﺖ در ﯾﮏ ﻣﺤﻠـﻪ ي ﻣﺎﮔـﻞ‬
‫ﻧﺸﯿﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﺎ رﺳﯿﺪ‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﻣﻘﺘﻮل آﻗﺎي آﻻﺳﺘﻮر ﻣﻮدي ﮐﺎرآﮔﺎه ﺑﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪ ي وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ داﻧﻨـﺪ‬
‫ﻧﺼﻒ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﻠﻮل ﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ را اﯾﻦ ﺷﺨﺺ ﺑﺎ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﯿﺎه ﭘﺮ ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻗﺘﻞ در ﺻﻔﺤﻪ ي ‪. 12‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻪ داغ ﮐﺮده ﺑﻮد و اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﻫﺮم از ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ زﻧﺪ ﺳﺮﯾﻊ روزﻧﺎﻣﻪ را ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﺗﻮرق ﮐﺮد ﺗـﺎ ﺑـﻪ‬
‫ﺻﻔﺤﻪ ي دوازده ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﻨﺤﺼﺮا ﺑﺨﺶ ﺟﻨﺎﯾﺖ روز را ﺑﻪ ﺧﺒﺮ ﻗﺘﻞ ﻣﺪ آي ﻣﻮدي اﺧﺘﺼﺎص داده ﺑﻮدﻧﺪ رﺳـﯿﺪ‪ .‬ﻫـﺮي ﻃـﯽ ﺳـﺎﻋﺖ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﺣﻮادث دردﻧﺎك را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻮرد ﭼﻪ ﺑﺮﺧﻮردي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﭘـﺲ اداﻣـﻪ ي ﻣﻄﻠـﺐ را از‬
‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ وﺳﻂ ﻫﺎي ﺻﻔﺤﻪ روزﻧﺎﻣﻪ وار ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬

‫‪ ...‬و ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي آﻗﺎي آﻟﮑﺲ ﻓﯿﺸﺮ ﻫﺮﮔﺰ اﻣﮑﺎن وارد ﺷﺪن ﻣﻬﺎﺟﻤﺎن ﺑﻪ زور وﺟﻮد ﻧـﺪارد‪ .‬ﺳﯿـﺴﺘﻢ اﻣﻨﯿﺘـﯽ ﺧﺎﻧـﻪ ي آﻧﻘـﺪر‬
‫ﭘﯿﭽﯿﺪه و ﻗﻮي ﺑﻮده اﻧﺪ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ورود ﺗﻨﻬﺎ در ﺻﻮرت رﺿﺎﯾﺖ ﺻﺎﺣﺐ ﺧﺎﻧﻪ اﻣﮑﺎن ﭘـﺬﯾﺮ ﺑـﻮده اﺳـﺖ‪ .‬ﮔﻔﺘﻨـﯽ اﺳـﺖ اﯾـﻦ اﻗـﺪاﻣﺎت‬
‫اﻣﻨﯿﺘﯽ ﭘﺲ از ﺳﻮ ﻗﺼﺪ ﺑﻪ ﺟﺎن آﻗﺎي ﻣﻮدي در ﺳﺎﻟﻬﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ در ﻣﻨﺰل ﺧﻮد ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ اﻣﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻋﻠﯽ رﻏـﻢ ﺗﻤـﺎم‬
‫ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي ﭘﯿﭽﯿﺪه ي اﻣﻨﯿﺘﯽ دﺷﻤﻦ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﻣﻬﺮه ي ارزﺷﻤﻨﺪ را از ﻣﺎ ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﻓﺮﺿﯿﻪ ي وﺟﻮد ﯾﮏ ﺷﺨﺺ آﺷـﻨﺎ ﺧﯿﺎﻧﺘﮑـﺎر‬
‫داﻣﻨﻪ ي ﺟﺴﺘﺠﻮﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺗﻨﮓ ﺗﺮ و دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﺷﺪه و ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي آﻗﺎي آﻟﮑﺲ ﻓﯿﺸﺮ اﻣﮑـﺎن وﺟـﻮد ارﺗﺒـﺎﻃﯽ ﺑـﯿﻦ ﻗﺘـﻞ‬
‫آﻗﺎي وﯾﺰﻟﯽ و ﺳﭙﺲ آﻗﺎي ﻣﻮدي وﺟﻮد دارد و ﻫﻤﻪ ي اﺣﺘﻤﺎﻻت ﺗﺤﺖ ﺑﺮرﺳﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ رﺋﯿﺲ داﯾﺮه ي ﺗﺤﻘﯿـﻖ ﺧﻮاﺳـﺘﻨﺪ ﺗـﺎ‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺨﺶ از ﮐﻠﯿﻪ ي ﺟﺎدوﮔﺮان و ﻣﻮﺟﻮدات ﻣﺤﺘﺮم ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ دارﻧﺪ ‪....‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻘﯿﻪ ي ﻣﻄﻠﺐ را ﻧﺨﻮاﻧﺪ و آﻧﺮا ﺑﻪ ﮐﻨﺎر اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﯿﺮون دادن ﻧﻔﺲ ﻫﺮي ﺑﺼﻮرت ﻋﺼﺒﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﺷﺪه ﺑﻮد‬
‫ﺧﯿﺰ ﺑﺮداﺷﺖ و روزﻧﺎﻣﻪ را ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎور ﮐﻨﺪ ﯾﮑﯽ از آﺷﻨﺎﯾﺎن )ﮐﺎﻣﻼ ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﮑـﺮ ﮐﻨـﺪ ﯾﮑـﯽ از‬
‫اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ( ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺮي از روز روﺷﻦ ﺗﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از اﻋﻀﺎي ﻣﺤﻔﻞ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﻨﺪ ﻣﺎداﻣﯿﮑﻪ ﻫﻤﯿـﺸﻪ ﺗﺤـﺖ ﻓـﺸﺎر ﻣـﺮگ‬
‫ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﻤﮏ ا زﻃﺮف وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﻮد و اﺻﻼ دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﺎر ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﭘﯿـﺪا ﮐﻨـﺪ‪ .‬ﺳـﺮش را‬
‫ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﻬﺖ زده ي ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﺎ او ﺗﻼﻗﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪.‬‬
‫اﯾﻨﺠﺎ ﭼﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ؟‬
‫‬‫ﻫﺮي ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف اﻃﺎق رون رﻓﺖ‪ ،‬در را ﺑﺎز ﮐﺮد و وارد ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺸﺪ ﺗﺎ ﻏـﺮ زدن ﻫـﺎي رون‬
‫ﺷﺮوع ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ ﺷﺮوع ﮐﺮد‪:‬‬

‫ﺑﺒﯿﻦ رون اﮔﺮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ ﺑﻬﺖ ﻓﺸﺎر آﻣﺪه ﺧﯿﻠﯽ اﺣﻤﻘﯽ‪ .‬ﭘﺪر ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻧﻘـﺪر ﺑـﺮاي ﻣـﻦ و دﯾﮕـﺮان‬
‫‬‫ﻋﺰﯾﺰ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺗﻮﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ ﻣﺪ آي ﻣﻮدي رو از ﺗﻮي روزﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮﻧﺪم و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫـﺴﺘﯽ ﮐـﻪ ﻣـﻦ ﺑﺎﯾـﺪ‬
‫ﺳﻮاﻻﺗﯽ از ﺗﻮ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﭼﻮن ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﺗﻮ دﯾﺸﺐ رﻓﺘﯽ ﺗﺎ ﺑﻪ اون ﺧﺒﺮ ﺑﺪﻫﯽ‪ .‬ﺣﺪاﻗﻞ رﯾﻤﻮس اﯾﻨﻄﻮر ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﺧﻮب ﮐﻪ ﭼﯽ؟‬
‫‬‫ﺗﻮي روزﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮﻧﺪم ﮐﻪ وزارت ﺧﻮﻧﻪ ﺣﺪس ﻣﯽ زﻧﻪ ﯾﮑﯽ از آﺷﻨﺎﯾﺎن ﻣﻮدي ﺑﺪون دردﺳﺮ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷـﺪه‪ .‬ﭼـﻮن اﻣﮑـﺎن‬
‫‬‫ورود اﻓﺮاد ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ و ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻤﻮدار ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﻣﯿﺸﻪ‪ ...‬آره ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾـﮏ ﻣﺎﮔـﻞ دﯾـﺪه ﮐـﻪ ﯾـﮏ‬
‫ﺟﻮان ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ دو ﻧﻔﺮ دﯾﮕﻪ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر دﯾﺪه ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از اوﻧﻬﺎ ﻃﺮح اون اﺳﮑﻠﺖ ﺷﻮم رو ﺑﺎﻻي ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺑـﺮ ﭘـﺎ‬
‫داﺷﺘﻪ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﻌﯿﺪ ﻣﯽ دوﻧﻢ اون ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺻﻮرت ﻫﯿﭻ ﮐﺪوﻣﺸﻮن رو دﯾﺪه ﺑﺎﺷﻪ اﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻈﺮه ﻫـﻢ ﻣـﯽ ﺗﻮﻧـﻪ ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫ﭼﯿﺰﻫﺎ رو ﻧﺸﻮن ﺑﺪه‪ .‬ﺑﺒﯿﻦ ‪ ...‬آه ﻣﺤﺾ رﺿﺎي ﺧﺪا رون وﺳﻂ ﺣﺮﻓﻢ ﻧﭙﺮ‪.‬‬
‫‪...‬‬
‫‬‫ﺗﻮ دﯾﺸﺐ رﻓﺘﯽ و وﻗﺘﯽ آﻣﺪي ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﭘﺮ از ﺷﺮارت ﺑﻮدي‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ﮐـﯽ ﻣـﯽ ﺗـﻮﻧﯽ اون ﺳـﺎﯾﻪ ي ﺷـﻮم روي‬
‫‬‫ﭼﻬﺮه ات رو ﭘﺎك ﮐﻨﯽ؟ ﺗﻮ ﭘﺎك رﻓﺘﯽ و اﯾﻨﻄﻮر ﭘﺮ از ﻧﻔﺮت ﮐﯿﻨﻪ و ﯾﺎ ﻫﺮﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ اﯾﻦ ﺑﻼ رو ﺳﺮ ﺗﻮ ﺑﯿﺎره آﻣـﺪي‪ .‬آره ﺷـﺎﯾﺪ‬
‫از ﻧﻈﺮ دﯾﮕﺮان ﺗﻮ ﻋﺎدي ﺑﺎﺷﯽ اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﻌﻨﻮان ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯿﺸﻢ ﮐﻪ داري ﯾﮏ ﭼﯿﺰي رو از ﻣﻦ ﯾـﺎ ﺷـﺎﯾﺪ ﺧـﻮدت ﻣﺨﻔـﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭘﺲ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ و ﺑﮕﺬار ﺣﺮﻓﻢ رو ﺗﻤﺎم ﮐﻨﻢ وﮔﺮﻧﻪ آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر ﻣﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ وﺳﻂ ﺣﺮﻓﻢ ﺑﭙﺮي‪ .‬ﻣﻦ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺖ‬
‫دارم ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﺎ ﻣﺎ در ﻣﯿﻮن ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﯽ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﺎ ﺗﻮ در ﻣﯿﻮن ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ ﻫﺮﭼﯽ ﮐـﻪ‬
‫ﻣﯽ دوﻧﯽ رو ﺑﺮﯾﺰي ﺑﯿﺮون‪ .‬ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮﻣﯿﻮن داره ﻣﯽ ﻣﯿﺮه و ﯾﺎ ﯾﮏ ﭼﯿﺰي ﺗﻮي اﯾﻦ ﻣﺎﯾﻪ ﻫﺎ‪ .‬ﻣﺮگ ﭘﺪرت ﻧﺸﻮن داد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺧﻄﺮ زﯾـﺎد‬
‫دور از ﺗﻮ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﺟﯿﻨﯽ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ در ﺧﻄﺮه ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻗﺒﻼ دو ﺑﺎر ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺶ ﺑﻬـﺶ در ﺑﭽﮕـﯽ و ﭼﻨـﺪ‬
‫روز ﭘﯿﺶ ﺳﻮ ﻗﺼﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﻔﻬﻢ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺑﺪوﻧﯽ‪ .‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻓﻌﻼ ﻧﯿﺴﺖ و ﻣﻌﻠﻮم ﻫـﻢ‬
‫ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯿﮑﻪ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮﮔﺮده ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﻬﻢ ﺑﮕﯿﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ و ﺣﺪس زد آﻧﻘﺪر ﺣﺮف زده ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ رون را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﮕﻪ‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺮده‪.‬‬
‫‬‫ﺧﻮب اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺮده؟‬
‫‬‫ﺑﺮﻧﻤﯽ ﮔﺮده ﭼﻮن ‪ ...‬ﭼﻮن اﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮﮔﺮده‪ ....‬ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻪ‪ .‬ﭼﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﺷـﺎﯾﺪ اون رو ﻫـﻢ ﮐـﺸﺘﻪ‬
‫‬‫ﺑﺎﺷﻨﺪ ﯾﺎ دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ ﯾﺎ ﭼﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻗﻠﺒﺶ ﺑﻼﺧﺮه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎش رون! ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﺎش ﮐﻪ در ﻣﻮرد ﮐﯽ ﭼﻪ ﺣﺮﻓﯽ رو ﻣﯽ زﻧﯽ‪.‬‬
‫‬‫رون اﯾﻨﺒﺎر ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﯽ ﻓﺸﺮد اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻫﺮﭼﯽ ﺑﺨﻮاﻫﻢ در ﻣﻮرد ﻫﺮي ﮐﯽ دوﺳﺖ دارم ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ رﺑﻄﯽ ﻧﺪاره‪.‬‬
‫‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﮐﻼﻓﮕﯽ ﺳﺮ و اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ﺧﻮﺑﻪ‪ .‬اﯾﻨﻬﻢ ﯾﮏ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ‪ .‬ﺧﻮب آﻗﺎي ﻫﺮ ﭼﯽ دوﺳﺖ داري ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي اوﻧﯿﮑﻪ داري ﭘﺸﺘﺶ ﺣﺮف ﻣـﯽ‬
‫‬‫زﻧﯽ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺗﺎرﯾﺦ اﺳﺖ و ﺗﻮ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﯽ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ اوﻧﻮ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪه؟‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ؟ آره ﺣﺘﻤﺎ ﻗﺪرﺗﺶ ﺗﻮي اون ﻫﻨﺮ دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﺶ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺎر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اي ﻣﺜﻞ دﻧﺒﺎل ﮐﺮدن ﺗﻮ و ﯾﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫‬‫ﻋﺸﻖ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﻗﺪرﺗﻪ و از اﯾﻨﺠﻮر ﭼﺮت و ﭘﺮت ﻫﺎﺳﺖ؟ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻣﺮد؟! ﻗﺪرت رو ﮐﺴﯽ داره ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺎري دﻟﺶ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﻨﻪ‪ .‬اون ﭘﺪر ﻣﻨﻮ ﮐﺸﺖ و آره ﻣﺎل ﺗﻮ رو ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﭘﯿﺶ‪ .‬ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﻣﺎدرت ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪه ات و اﻻن ﻧﮕﺮاﻧﻢ ﮐـﻪ ﺑﻬﺘـﺮﯾﻦ ﻣـﺪﯾﺮت رو‪.‬‬
‫آره اﯾﻦ ﯾﮏ ﺣﻘﯿﻘﺘﻪ ﺗﻠﺦ اﻣﺎ واﻗﻌﯿﺖ ﮐﻪ اوﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﻮي ﺗﺮﻧﺪ زﻧﺪه ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻨﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨـﯽ ﺳـﻬﻢ ﻣـﻦ ﺗـﻮ ﯾـﺎ اون داﻣﺒﻠـﺪور‬
‫اﺣﻤﻖ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﻫﺮ ﮐﺎري رو ﺑﮑﻨﻪ ﮐﻪ ﺧﻮدش را اﺣﻤﻖ ﺗﺮ ﺟﻠﻮه ﺑﺪﻫﺪ از اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﭼﯿﻪ؟ ﻣﺎ ﮐﺠـﺎ رو ﮔـﺮﻓﺘﯿﻢ و ﭼـﻪ ﮐـﺎر‬
‫ﺑﺨﺼﻮﺻﯽ ﮐﺮدﯾﻢ؟ ﺑﺒﯿﻦ ﭘﺴﺮ ﺧﻮب ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ دﯾﮕﻪ ﮐﺎري ﻧﺪارم ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻢ و اوﻧﻬﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ دوﺳﺖ دارم زﻧـﺪه ﻧﮕـﻪ‬

‫دارم‪ .‬ﺗﻮ رو ﻫﻢ زﻣﺎﻧﯽ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ‪ ...‬اﻧﮑﺎر ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ اﻻن ﻫﻢ دوﺳﺖ دارم اﻣﺎ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ دﯾﮕﻪ راﻫﻤﻮن ﺗﻮي ﯾـﮏ ﻣـﺴﯿﺮ‬
‫ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭘﻮف! ﻫﻤﯿﻦ! ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎدﮔﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﻣﻦ از ﺳﺮ راﻫﺖ ﺑﺮم ﮐﻨﺎر؟ ﺑﺮم ﮐﻨﺎر ﺗﺎ ﺑﻪ اوﻟـﯿﻦ وﺳﻮﺳـﻪ ي ﻣﻐـﺰت ﮔـﻮش‬
‫‬‫ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺑﺮم ﮐﻨﺎر ﺗﺎ ﻫﺮﮐﺎري دوﺳﺖ داري ﺑﮑﻨﯽ‪ .‬ﺑﺮوم ﮐﻨﺎر ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﻢ داره ﻣﯿـﺸﻪ ﺑﻬﺘـﺮﯾﻦ دﺷـﻤﻨﻢ‪ .‬اﻣﯿـﺪوارم در ﻣـﻮردت‬
‫اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻢ و ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﺑﺎﺷﻪ ﭘﺲ اﯾﻨﻘﺪر ﻇﻦ ﻣﻨﻮ ﻗﻮي ﺗﺮ ﻧﮑﻦ‪ .‬ﭘﺴﺮ ﺗﻮي اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﮐﻪ ﻫﻤـﻪ ﭼﯿـﺰ داره از ﻫـﻢ‬
‫ﻣﯽ ﭘﺎﺷﻪ ﺗﻮ دﯾﮕﻪ اﯾﻨﻄﻮري ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻧﺰن‪ .‬ﺗﻮ ﻣﮕﻪ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدت اﺟﺎزه ﻣﯽ دﻫﯽ ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﮑﺸﯽ ﮐﻨـﺎر‪ .‬ﻧـﻪ ﻣـﻦ ﺑـﻪ ﺗـﻮ‬
‫ﭼﻨﯿﻦ اﺟﺎزه اي ﻧﻤﯽ دﻫﻢ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺎﻻي ﺳﺮﺗﻮن ﻧﮕﺎه ﮐﺮدي‪ .‬ﺧﺎﻧﻮاده ي ﺗﻮ ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻓﮑﺎري ﮐـﻪ دارﻧـﺪ ﻫﻤﯿـﺸﻪ ﺗـﻮي ﺧﻄـﺮ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﯽ اﻣﺮوز ﻣﻦ ﭼﯽ دﯾﺪم؟ اﻟﺒﺘﻪ ﺳﻌﯽ ﻧﺪارم ﺗﺎ اﯾﻦ ﻓﮑﺮم رو ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯿﮑﻪ ﺗﮑﻠﯿﻔﻢ رو روﺷﻦ ﻧﮑﺮدي ﺑﮕـﻮﯾﻢ اﻣـﺎ آره‬
‫دوﺳﺖ ﻣﻦ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﻻن ﺗﻮي ﺧﻄﺮ ﻣﺮگ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﻮﯾﯽ‪ .‬ﭼﺮا؟ ﭼﺮا ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺳـﺎﻋﺘﯽ ﭘـﯿﺶ ﻃـﯽ ﺣﺎدﺛـﻪ اي ﮐـﻪ ﺑـﻪ زودي‬
‫اﻣﯿﺪوارم ﺑﺮام ﻓﺎش ﮐﻨﯽ رﻓﺖ ﺗﻮ دل ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ و ﭘﺪرش رو ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺖ اﻻن ﺗﻮي ﺧﺎﻧﻪ اﺳﺖ ﻧﻪ در ﺧﻄﺮ ﻣﺮگ؟ ﭼﺮا ﺑﻌﺪ از ﭘـﺪرت‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﻪ ﺗﻮي ﺧﻄﺮ ﻣﺮگ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻏﯿﺮ ﺗﻮ؟ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﺗﻮ دو راه داري ﯾﺎ اوﻧﯽ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﻗﻠﺒﺖ ﻣﯿﮕﻪ ﯾﺎ اوﻧﯽ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿـﺸﻪ راﺣﺘـﺮﯾﻦ‬
‫راه‪ .‬راه ﺗﺮﺳﻮ ﻫﺎ‪ .‬راه اوﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ دو دوﺗﺎ ﮐﺮدن ﻫﺎي ﻋﺸﻖ و زﻧﺪﮔﯽ رو ﺑﺎ راﺣﺘﺮﯾﻦ ﻫﺎ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻨﺒﺎر رون ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺎﻻ آورده ﺑﻮد و روﺑﺮوي ﺻﻮرت ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﻫﺮي؟ ﺧﻮب از اون ﻣﻮﻗﻌﯿﮑﻪ ﮐﻪ ﯾﺎدم ﻣﯿﺎد ﻣﻦ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮدم‪ .‬ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﻢ ﯾﮏ ﮐﺴﯽ ﺑـﻮد اﻣـﺎ‬
‫‬‫ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ دوﺳﺖ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﻧﺒﻮدم‪ .‬ﭼﺮا اون ﺳﺎﻋﺖ اﯾﻨﻄﻮري ﺷﺪه ﭼﻮن دﯾﮕﻪ ﻣﻦ ﻣﺜﻞ اون ﻓﺮد و ﺟﻮرج اﺣﻤﻖ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﯿـﺮون‬
‫ﺑﺮوم ﺟﺎر ﺑﺰﻧﻢ و ﭘﺎرﭼﻪ ﺗﻮزﯾﻊ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ روﺷﻮن ﻧﻮﺷﺘﻪ اﺳﻤﺶ رو ﻧﺒﺮ ﭘﺸﮑﻠﻪ‪ .‬و در ﻣﻮرد اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ راﻫﯽ رو ﻣﯽ رم ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺑـﻪ‬
‫ﺗﻮ ﻫﯿﭻ رﺑﻄﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ و از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ و ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺮاي ﻣﺪت ﻧﺎ ﻣﺸﺨﺼﯽ از زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ و ﺧﺎﻧﻮاده‬
‫ام ﺑﺮي ﺑﯿﺮون‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺟﺰ ﺷﻮﻣﯽ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻧﺪاﺷﺘﯽ! ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭘﺪر ﻣﻨﻮ ﺑﺮاي ﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮐـﺸﺘﻨﺪ؟‬
‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺟﯿﻨﯽ رو ﺑﺮاي ﭼﯽ دزدﯾﺪﻧﺪ ﺣﺎﻻ ﺗﻮ در ﮐﻤﺎل ﭘﺮ روﯾﯽ آﻣﺪي روﺑﺮوي ﻣﻦ اﯾﺴﺘﺎدي و ﺑﻪ ﺧـﻮدت اﺟـﺎزه ﻣـﯽ دﻫـﯽ در‬
‫ﺧﻮﻧﻪ ي ﻣﺎ ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻣﺮ و ﻧﻬﯽ ﮐﻨﯽ و ﭼﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ! ﺑـﺮو از ﺧﻮﻧـﻪ ي ﻣـﺎ ﺑﯿـﺮون‪ .‬ﻗﺒـﻞ از‬
‫اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮرت ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺎده ﻟﺒﺨﻨﺪي زد‪ .‬ﻋﻤﯿﻖ اﻣﺎ دردﻧﺎك‪.‬‬
‫ﻫﯿﭻ ﮐﺎري ﻧﮑﺮدي ﺗﺎ ﺣﺪس ﻣﻨﻮ ﺿﻌﯿﻒ ﺗﺮ ﮐﻨﯽ رون‪ .‬ﺗﻮ داري ﺑﺪ ﺑﺎزي اي رو ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ .‬داري ﺑﺎ ﺑﺪ ﮐـﺴﺎﻧﯽ ﺑـﻪ‬
‫‬‫ﮔﻤﺎن ﻣﻦ ﻣﺼﺎﻟﺤﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ و ﻣﻬﻢ ﺗﺮ از اون داري ﺑﺪ ﺗﺮﯾﻦ دﺷﻤﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻪ ﺗﺼﻮرش را ﺑﮑﻨﯽ ﺑﺮاي ﺧﻮدت ﻣﯽ ﺳﺎزي‪ .‬ﺑﺒـﯿﻦ رون‬
‫ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﻣﺜﻞ ﻗﺪﯾﻢ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ زود اﺷﮑﻢ در ﺑﯿﺎد ﭘﺲ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﻦ ﻣﻨﻮ ﻧﺎراﺣﺖ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻣـﻦ ﺑﮕـﻮ ﻧﯿـﺴﺘﯽ‬
‫اوﻧﯿﮑﻪ ﻣﻦ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺗﺼﻮري در ﻣﻮرد اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﻧﺪارم‪ .‬از ﺣﺎﻻ ﺗﺎ ده ﺛﺎﻧﯿﻪ ي دﯾﮕﻪ ﯾﮏ راه ﻓﻘﻂ داري‪ .‬از اﯾﻦ ﺧﻮﻧـﻪ‬
‫‬‫ﭘﺎﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﺬاري ﺑﯿﺮون‪ .‬از اﻻن ﺷﺪ ‪ 7‬ﺛﺎﻧﯿﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎرش رون ﺗﻤﺎم ﺑﺸﻪ و ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زد‪.‬‬
‫ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي ﭼﻪ ﻗﺪر راﺣﺖ از ﺧﻮدت اﺣﻤﻖ ﻣﯽ ﺳﺎزي رون؟‬
‫‬‫آره ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ اﯾﻦ ﺣﺮﻓﻮ ﺑﻌﺪ از ‪...‬‬
‫‬‫رون ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ و ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺗﮑﻤﯿﻞ ﮐﻨﺪ ﻫﺮي ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ دﺳﺖ راﺳـﺖ‬
‫زﯾﺮ ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺤﮑﻢ اوﻧﻮ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺷﺎرژ ﭘﺎي راﺳﺖ روي ﺗﺨﺘﺶ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫـﺮي ﮔـﺮد ﺷـﺪه ﺑـﻮد و زﺧﻤـﺶ ﺑـﻪ‬
‫ﺷﺪت ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺧﻔﻪ ﺷﻮ رون‪ .‬ﺧﻔﻪ ﺷﻮ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻌﺪ از ﺣﺪود دو ﺳﺎل اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ زﺧﻤﻢ دوﺑﺎره ﺑﺴﻮزه‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﯽ اﯾـﻦ‬
‫‬‫ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي در ﺗﻮ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ ﻣﻦ ازت ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﺷـﻮم داره ﺗـﻮي ﺗـﻮ‬
‫رﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﻮي ﺑﺪﻧﺖ ﻗﺮار داره‪ .‬ﺣﺎﻻ ازت ﯾﮏ ﺳﻮال دارم ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﯾﮏ ﻟﺠﻦ ﻣﺜـﻞ وﻟـﺪه ﻣـﻮرت‬

‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ در ﺑﯿﺎﻧﺪازه ﯾﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ زﻧﺪﮔﯽ و ﻗﺪرت ﻓﻘﻂ در دﺳﺖ ﺑﯽ رﺣﻢ ﺗﺮﯾﻦ اﻧﺴﺎن ﻫﺎﺳـﺖ‪ .‬ﻓﮑـﺮ ﻣـﯽ ﮐﻨـﯽ ﺑـﺎ‬
‫ﻣﺮگ ﭼﻪ اﻧﺪازه ﻓﺎﺻﻠﻪ داري؟ ﺷﺎﯾﺪ اﮔﺮ ﮐﺲ دﯾﮕﺮي ﺑﻮد ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي رﺣﻢ ﻣﻦ و اﺳﺘﻔﺎده اي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ از زﻧـﺪه ي ﺗـﻮ ﺑﺒـﺮم‬
‫اﻣﺎ رون اﺣﻤﻖ ﻣﻦ ﻗﺪرت دﺳﺖ اوﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ازش اﺳﺘﻔﺎده ﺑﮑﻨﻪ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﺎ ﺗﺎرﯾﮏ ﮐﺮدن ﺧـﻮدت و ﻓـﺮوﺧﺘﻦ روﺣـﺖ ﺗﻨﻬـﺎ ﺑﺎﻋـﺚ‬
‫ﺷﺪي ﺟﺮﯾﺎن اﻧﺘﻘﺎل ﻗﺪرت ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﭘﯿﺶ ﺑﺮه اﻣﺎ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ از ﺧﻮدت ﯾﮏ ﻟﺠﻦ ﻣﯽ ﺳﺎزي‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺎزي رو ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﺗﻤﻮم ﮐﻦ رون‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﮐﻪ آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد از دور ﮔﺮدن رون ﺑﺮداﺷﺖ و ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ازت ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮي ﻫﺮي‪ .‬ﺑﺮو و ﻣﻨﻮ ﺧﺎﻧﻮاده ام رو ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮدﻣﻮن رﻫﺎ ﮐﻦ‪.‬‬
‫‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي رون ﮐﻪ از آﻧﻬﺎ اﺷﮏ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ در ﻗﻠﺒﺶ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد و از اﻃﺎق ﺧـﺎرج ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺧﺮوﺟﯽ رﻓﺖ در ﻣﺴﯿﺮ راﻫﺶ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق اﺷﺎره ﮐﺮد و ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﺗﻮ! ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎ‪.‬‬
‫‬‫ﻟﺤﻦ ﻫﺮي ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﻫﺸﺪار دﻫﻨﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻧﺘﻮاﻧﺪ آﻧﺮا ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮد ﭘﺲ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و دﻧﺒﺎل ﻫﺮي از در ﺧﺎرج ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ ﻣﯽ دوﯾﺪ و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺎﺟﺮا را ﺑﺪوﻧﻪ ﻓﻘﻂ در ﺧﺎﻧﻪ ي وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ را از ﭘﺸﺖ ﺑـﺴﺖ و در را از‬
‫ﺑﯿﺮون ﺧﺎﻧﻪ ﻗﻔﻞ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭼﯽ ﺷﺪه ﭘﺎﺗﺮ؟‬
‫‬‫ﻧﻘﺸﻪ ﻋﻮض ﺷﺪه‪.‬‬
‫‬‫***‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ي ﺗﺎرﯾﮏ اﻃﺎق ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﭘﺮ ﻓﺮوﻏﺶ اﮐﻨﻮن ﺗﺎرﯾﮏ و ﻣﺎﻧﻨﺪ دو ﻣﻬـﺮه‬
‫ي ﻣﺎت ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﺟﺰاي ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﯽ ﺣﺲ و ﭘﺮ درد ﺑﻮد‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯿﺎن ﻧﺼﻔﻪ ي روﺷﻦ اﻃﺎق ﻫﯿﺒﺖ ﺗﺮﺳـﻨﺎك ﺗﺎرﯾـﮏ ﺗـﺮﯾﻦ ﺟـﺎدوﮔﺮ‬
‫ﻗﺮن ﻫﺎي اﺧﯿﺮ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﺮﯾﻬﯽ ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺑﻮد‪ .‬دورﺗﺎدور اﻃﺎق ﻣﺮگ ﺧﻮاراﻧﺶ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪ رﺿـﺎﯾﺘﻤﻨﺪاﻧﻪ‬
‫اي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﭘﺮ درد ﺷﺮوع ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﺗﺎﻣﯽ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮه ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮي ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﯿﺎري‪.‬‬‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻫﺮﮔﺰ! ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ در ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن ﭼﯿﺰي ﺷﮑﺴﺖ ﻧﺨﻮردم‪.‬‬‫داﻣﺒﻠﺪور ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﺳﺎﮐﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ رو ﺑﺪﺳﺖ ﻧﯿﺎوردي! ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻋﺰت دﺷﻤﻦ ﻫﺎﺗﻮ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯽ ﺑﺪﺳﺖ ﺑﯿﺎري ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺗﺎ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ‬‫ﺑﺮات ﯾﮏ راز ﺑﺪﺳﺖ ﻧﯿﺎﻓﺘﻨﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﻮﻧﺪه و اﻣﯿﺪوارم ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻪ دورﺗﺎدور اﻃﺎق و ﻣﺮگ ﺧﻮاراﻧﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻧﮕﺬاﺷﺖ داﻣﺒﻠﺪور اداﻣﻪ ﺑﺪﻫـﺪ‪ .‬اﻓـﺴﻮﻧﯽ ﮔﺮدﺗـﺎﮔﺮد ﮔﻠـﻮي داﻣﺒﻠـﺪور را‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﯽ ﻓﺸﺮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺿﻌﯿﻒ و ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﺎ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ اﻓﺴﻮن را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻧﯿﺮوﯾﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد از ﮐﺠـﺎ ﺗـﺎﻣﯿﻦ ﻣـﯽ ﺷـﻮد و‬
‫ﭼﮕﻮﻧﻪ! اﻓﺴﻮن را ﺑﺮ ﮔﺮداﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد! آه ‪ ...‬آﻟﺒﻮس واﻗﻌﺎ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ درد و ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻫﻨﻮز ﻗﺪرت داري‪ .‬اﯾـﻦ ﻧـﺸﻮن ﻣﯿـﺪه ﮐـﻪ ﺗـﻮ‬‫ﭼﻘﺪر ﺑﺎ ارزﺷﯽ و ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﮐﻪ از ﻣﯿﺎن ﺗﻤﺎم ﺟﺎﻣﻌﻪ ي ﺟﺎدوﮔﺮي زﻧﺪه ي ﺗﻮ رو ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﻣـﯿﻠﻢ ﺑﯿـﺸﺘﺮ دوﺳـﺖ‬
‫دارم‪ .‬اﮔﺮ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﭘﯿﺶ ﺑﺮﯾﻢ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻤﻮﻣﻪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اون‪ ....‬ﺑﻌﺪ از اون ﻣﻦ ﺑـﻪ ﻫﻤـﻪ ي ﺟﻬـﺎن‬
‫آﻏﺎز دوره ﺳﯿﺎه را اﻋﻼم ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﻫﺮاس و وﺣﺸﺖ را ﻣﯽ دﯾﺪ! در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺷﺨﺼﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ داﻣﺒﻠﺪور ذﻫﻦ‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﭼﯿﺰي ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ دﺳﺖ ﯾﺎﻓﺘﻨﯽ ﻧﺒﻮد و ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ از ﻧﻘﺸﻪ ي او ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﻮد و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻧﺎراﺣﺖ ﺷـﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ي اﯾﻨﻬﺎ در ﭘﯿﺸﺒﺮد ﻧﻘﺸﻪ ي ﺷﻮﻣﺶ ﮐﻤﮑﺶ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬

‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺎ ﺳﺮﺧﻮﺷﯽ از داﻣﺒﻠﺪور ﭼﺸﻢ ﺑﺮداﺷﺖ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻮروس اﺳﻨﭗ درﺳﺖ ﺳﻤﺖ ﭼﭙﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻻزﻣﻪ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ وﯾﺰﻟﯽ ﺟﻮان را ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﺑﯿﺎري‪.‬‬‫ ﺑﻠﻪ ارﺑﺎب اﻣﺎ از ﮐﺠﺎ ﺑﺪوﻧﻢ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬‫ ﭘﯿﺪاش ﮐﻦ!‬‫***‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ‪12:30‬‬
‫ﺷﻌﻠﻪ و دود دور ﺗﺎ دور ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وزات ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬راﻫﺮو ﻫﺎ ﺳﺮداب ﻫﺎ و اﻃﺎق ﻫﺎي ﻣﺨﻔـﯽ اش را ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬ﻣـﺮدي ﺳـﯿﺎه و ﺗﻨﻮﻣـﺪ‬
‫ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ ﺧﻮد را از ﻣﯿﺎن آﺗﺶ و دود ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎﯾﯽ ﻣﺸﺨﺺ از ﻣﯿﺎن داﻻن ﻫﺎ و ﭘﻞ ﻫـﺎي در ﺣـﺎل ﺗﺨﺮﯾـﺐ ﻣـﯽ ﺑـﺮد‪ .‬ﭼـﻮﺑﺶ را‬
‫ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و دري را ﮐﻪ روﯾﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ اﻃﺎق وزﯾﺮ را از ﺟﺎي ﮐﻨﺪ‪ .‬وارد اﻃﺎق ﺷﺪ و ﺑﻪ دورﺗﺎدور اﻃﺎق ﮐﻪ ﻫﻨـﻮز از ﭼﻨـﮓ آﺗـﺶ‬
‫دور ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬وزﯾﺮ ﺟﺎدوﮔﺮي روﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺸﻐﻮل از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن ﯾﮏ ﺳﺮي از اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻮد‪ .‬ﺑـﺎ ورود‬
‫ﮐﯿﻨﮕﯿﺴﻠﯽ ﺷﮑﻠﺒﻮت ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﺷﺪ آﻣﺪي ﻣﺮد! ﺑﯿﺎ‪ .‬ﺑﯿﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ ﮐﻦ اﯾﻦ اﺳﻨﺎد رو ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮﯾﻢ‪.‬‬‫روﻓﻮس وﻗﺘﯽ دﯾﺪ ﮐﯿﻨﮕﯿﺴﻠﯽ از ﺟﺎﯾﺶ ﺗﮑﺎن ﻧﺨﻮرد ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪ و اﺧﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺗﻮﻫﻢ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﭼﺘﻪ؟‬‫ ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ اﺳﻨﺎد از ﺑﯿﻦ ﺑﺮه‪.‬‬‫ ﻧﻪ ﻧﻪ ﻧﻪ‪ .‬اﯾﻦ اﺳﻨﺎد ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻣﻔﯿﺪي ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺗﻮي اﯾﻦ ﯾﮏ ﺳﺎل ﺟﻤﻊ آوري ﮐﺮدم اﻣـﺎ اﮔـﺮ از ﺑـﯿﻦ ﻧﺮوﻧـﺪ و ﺑـﻪ‬‫دﺳﺖ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ دﯾﮕﻪ اﻣﯿﺪي ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﻵن ﻫﻢ ﯾﺎ ﺑﯿﺎ ﮐﻤﮑﻢ ﮐﻦ ﯾﺎ ﺑﺮو ﺑﯿﺮون ﮐﻤﮏ ﻧﯿﺮوﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ‪.‬‬
‫روﻓﻮس اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و دﺳﺘﻪ ي دﯾﮕﺮي از اﺳﻨﺎد را ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ دﺳﺖ ﻧﮕﻪ دار! ﺗﻮ ﻧﺒﺎﯾﺪ اوﻧﻬﺎ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮي‪.‬‬‫روﻓﻮس در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ دﺳﺘﻪ ﺳﻨﺪ دﯾﮕﺮي را از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ ﺑﺮد ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و دﯾﺪ ﮐﻪ ﮐﯿﻨﮕﯿﺴﻠﯽ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻠﺐ او ﮔﺮﻓﺘﻪ‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟ داري ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ اﺣﻤﻖ؟‬‫ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ و از اون اﺳﻨﺎد ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﯿﺮ‪.‬‬‫ ﺷﮑﻠﺒﻮت دارم ﺑﻬﺖ اﺧﻄﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ! از اﻃﺎق ﻣﻦ ﺑﺮو ﺑﯿﺮون ﯾﺎ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﺑﯿﺮوﻧﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﺑﺎ زدن اﯾﻦ ﺣﺮف روﻓﻮس ﭘﺮ ﺟﺮﺋﺖ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از اﺳﻨﺎد را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد و ﺑﺎ اﯾﻨﮑـﺎرش ﺻـﺪاي ﺻـﻔﯿﺮ اﺧﮕـﺮي را از ﺟﺎﻧـﺐ ﺷـﮑﻠﺒﻮت‬
‫ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺸﺪ و ﭼﻮﺑﺶ را زﯾﺮ ﻣﯿﺰ روﺑﺮوﯾﺶ ﮔﺮﻓﺖ و اوﻧﻮ رو ﻫﻮا ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﺒﺰ ﻣﺮگ ﺷﮑﻠﺒﻮت ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﺧﻮرد و اوﻧﻮ ﺗﯿﮑـﻪ‬
‫ﺗﯿﮑﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺸﮑﺮم ﮐﯿﻨﮕﯿﺴﻠﯽ اﺣﻤﻖ! ﮐﺎرم رو راﺣﺘﺮ ﮐﺮدي‪.‬‬‫ﺟﺎﯾﯽ از ﻣﯿﺎن دود ﺻﺪاي روﻓﻮس ﻣﯿﺎﻣﺪ و اﺧﮕﺮي ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ از ﻣﯿﺎن دود ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﮑﻠﺒﻮت رﻓﺖ‪ .‬ﺷﮑﻠﺒﻮت اﺧﮕـﺮ را دﻓـﻊ‬
‫ﮐﺮد و ﺑﺎ اﯾﻨﮑﺎرش ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺰرﮔﯽ از ﺳﻘﻒ ﮔﭻ ﮐﺎري ﺷﺪه ي اﻃﺎق ﻓﺮو ﺑﺮﯾﺰد‪.‬‬
‫روﻓﻮس از ﻣﯿﺎن دود ﻗﺪم ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﮔﺬاﺷﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺷﺎﮔﺮد ﻣﻦ داره ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬دردﻧﺎﮐﻪ‪ .‬اﺳﻔﺒﺎره‪.‬‬‫ آره ﻟﻌﻨﺘﯽ‪ .‬ﻣﺠﺒﻮرم ﮐﺮدي ﺗﺎ ﺑﮑﺸﻤﺖ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ راﺣﺘﺮ از اﯾﻨﻬﺎ ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ‪.‬‬‫روﻓﻮس ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﺗﺎ اداﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ و ﭼﻮﺑﺶ را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬از ﭼﻬﺎر ﻃﺮف اﻃﺎق ﻟﻮازم ﺗﯿﺰي ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﯿﺰه و ﭼﺎﻗﻮ ﺧﺎرج ﺷـﺪﻧﺪ و ﻣـﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ ﺷﮑﻠﺒﻮت رﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺷﮑﻠﺒﻮت ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺎﻫﻨﺪه را ﺑﺎ اﻧﻔﺠﺎري ﺑﮑﺎر ﺑﺮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻫﻤﻪ ﻟﻮازم ﺗﯿﺰ در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫـﺎي راه ﺧـﺮد و از ﺑـﯿﻦ ﺑﺮوﻧـﺪ‪ .‬ﻗﺒـﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﭙﺮ ﺧﻮد را ﻧﺼﻔﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﺗـﺸﮑﯿﻞ داد‪ .‬روﻓـﻮس ﭼـﻮﺑﺶ را‬

‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻘﻒ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻌﺪ از اﺗﺼﺎل اﺧﮕﺮ ﺑﺎ ﺳﻘﻒ آﻧﺮا ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺎ اﯾﻨﮑﺎرش ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﺴﻤﯽ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑـﺰرگ از ﻣﯿـﺎن‬
‫ﺳﻘﻒ ﮐﻨﺪه ﺷﻮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﮑﻠﺒﻮت درﺳﺖ زﯾﺮش ﻓﺮو ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‪ .‬درﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺟﺎﺧﺎﻟﯽ داد و ﺟﺴﻢ ﺑﺰرگ روي ﮐـﻒ اﻃـﺎق ﺑﺎﻋـﺚ‬
‫ﺷﺪ ﮐﻒ ﭘﻮش زﯾﺒﺎ اﻃﺎق ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﻪ ﺷﻌﺎع دو ﺳﻪ ﻣﺘﺮ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ دﯾﮕﺮي ﻣﯿﻠﯿﻤﺘﺮي از ﮐﻨﺎر روﻓﻮس ﮔﺬﺷﺖ و اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ را ﺑﻪ اﺳـﮑﺮﯾﻢ ژور داد ﺗـﺎ او ﻃﻠـﺴﻤﺶ را ﻋﻤﻠـﯽ ﮐﻨـﺪ‪ .‬اﯾﻨﺒـﺎر‬
‫ﻃﻠﺴﻤﺶ ﺧﻄﺎ ﻧﺮﻓﺖ و ﮐﯿﻨﮕﯿﺴﻠﯽ ﺷﮑﻠﺒﻮت ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺗﯿﮑﻪ ﺟﻨﺎزه ﺑﻪ دﯾﻮار ﭼﺴﺒﯿﺪ‪ .‬اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﻧﺰدﯾﮏ ﺻﻮرﺗﺶ رﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮ اﺳﺘﺎدت ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﯽ؟ ﺑﺎ اون اﻓﺴﻮن ﻫﺎي ﻣﺴﺨﺮه ي اﺳﻤﺶ و ﻧﺒﺮ؟‬‫ﺑﻌﺪ از ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت ﻫﺮ دو ﺻﺪاي ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎ و ﺟﯿﻎ ﻫﺎي ﺷﻮﻣﯽ را از اﻧﺘﻬﺎي راﻫﺮو ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺷﮑﻠﺒﻮت ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺿﻌﯿﻒ و ﺧﻔﻪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﯽ دوﻧﯽ اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ دﯾﮕﻪ‪.‬‬‫اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﻫﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آره اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اوﻧﻬﺎ‪.‬‬‫دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﯾﮑﯽ از ﻧﯿﺰﻫﺎي ﻧﯿﻤﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ي داﺧﻞ اﻃﺎق ﮔﺮﻓـﺖ و ﻧﯿـﺰه ﺗـﻮي دﺳـﺘﺶ آﻣـﺪ‪ .‬اوﻧـﻮ ﻣﺤﮑـﻢ وارد ﻗﻠـﺐ‬
‫ﺷﮑﻠﺒﻮت ﮐﺮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﻤﺎم ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺎ ﺧﻮن ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺷﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ‪) 10:30‬دو ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ(‬
‫رون ﮐﻼه ﺷﻨﻠﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ و رﯾﻤﻮس ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻮﮐﺎﻧﻪ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﺧﯿﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ وﺿﻊ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺮاﺑﻪ رون! ﺑﺒﺨﺶ ﻣﻨﻮ اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ اون ﺳﻮاﻟﻬﺎ رو ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪم‪ .‬داره ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ از ﻫﻢ ﻣﯽ ﭘﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻣﺤﻔـﻞ ﺣـﺎﻻ ﻣﻄﻤﺌﻨـﻪ‬‫ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور رو دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻓﻌﻼ رﯾﺎﺳﺖ ﻣﺤﻔﻞ رو ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻬﺪه دارم‪ .‬ﺗﺎ ﯾﮑﯽ دو دﻗﯿﻘﻪ ي دﯾﮕﻪ ﯾـﮏ ﺟﻠـﺴﻪ دارﯾـﻢ و ‪...‬‬
‫راﺳﺘﯽ ﮐﺎري داﺷﺘﯽ رون آﻣﺪي اﯾﻨﺠﺎ؟ ﻣﺎدرت ﻫﻢ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ي دﯾﮕﻪ ﻣﯿﺎد اﯾﻨﺠﺎ‪.‬‬
‫رون ﺧﯿﻠﯽ آرام ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد و رﯾﻤﻮس ﺗﺸﺨﯿﺺ داد ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﺻﺪاي رون ﺳﺮد و ﭘﺮ ﻗﺪرت ﺷﺪه‪ .‬دﯾﮕﻪ از اون ﺗﻮﭘﻖ ﻫﺎي‬
‫ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد و ﺑﺠﺎﯾﺶ ﺻﺪاﯾﯽ ﺳﺮد و ﻣﯿﺨﮑﻮب ﮐﻨﻨﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮدي رﯾﻤﻮس ﻫﻤﭽﯿﻦ ﺟﺎي ﻗﺸﻨﮕﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺑﺎﻻي ﯾـﮏ دره! ﻧﻤـﯽ ﺗﺮﺳـﯽ ﯾـﮏ وﻗـﺖ اﺷـﺘﺒﺎﻫﯽ‬‫ﺑﯿﺎﻓﺘﯽ ﺗﻮي دره؟‬
‫رﯾﻤﻮس ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺳﺮد و ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﻧﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎﯾﯿﮑﻪ ﻣﻦ در اﻣﺎﻧﻢ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ اﯾﻨﺠﺎ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺗﺮم‪.‬‬‫رون زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮔﻤﺎن ﻧﮑﻨﻢ!‬‫ ﭼﯿﺰي ﮔﻔﺘﯽ رون؟‬‫ ﺑﻠﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﻻزﻣﻪ ﮐﻪ ﺟﻠﺴﻪ ي ﻣﺤﻔﻞ ﮐﻨﺴﻞ ﺑﺸﻪ و ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﯾﯽ! ﮐﺎر ﻣﻬﻤﯽ ﺑﺎﻫﺎت دارم‪.‬‬‫ ﭼﯽ!‬‫اﻣﺎ ﺗﻌﺠﺐ رون را ﺻﺪاﯾﯽ ﺳﺮدﺗﺮ از ﻣﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﮑﺴﺖ‪ .‬ﻣﺮدي ﮐﻪ ﻫﻤﺮاه رون وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و رﯾﻤﻮس ﻓﺮﺻـﺖ ﻧﮑـﺮده‬
‫ﺑﻮد اوﻧﻮ ﺑﺒﯿﻨﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ آﻣﺪ و زﯾﺮ ﻧﻮر ﺷﻤﻊ ﻫﺎي روﺷﻦ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﻘﺪر ﻟﻔﺘﺶ ﻣﯽ دي وﯾﺰﻟﯽ‪ .‬راﺣﺖ ﮐﺎرو ﺗﻤﻮم ﮐﻦ‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس ﺗﺮس ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺻﺪا را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﻟﻮﺷﺲ ﻣﺎﻟﻔﻮي!‬‫و ﺑﺎ اﯾﻨﮑﺎرش از ﻣﺮد ﺑﻪ رون ودوﺑﺎره از رون ﺑﻪ ﻣﺮد ﮐﻪ ﮐﻼه ﺷﻨﻠﺶ را ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺖ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪ -‬رون داري ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯿﮑﻨﯽ؟ اﯾﻦ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟‬

‫رون ﺑﺠﺎي ﺟﻮاب دادن ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح را ﺑﮑﺎر ﺑﺮد و ﭼﻮب رﯾﻤﻮس وارد دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ رﯾﻤﻮس! ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻐﯿﺮ ﮐﺮده‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻣﺠﺒﻮري ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﯿﺎﯾﯽ‪.‬‬‫ ﺗﻮ! ﺗﻮ! آﻻﺳﺘﻮر رو ﮐﺸﺘﯽ؟‬‫رون اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ داد و رﯾﻤﻮس اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﺎرش ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺟﻠﻮي اﺷﮏ رﯾﺨﺘﻨﺶ را ﺑﮕﯿﺮد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ دﻗﯿﻘﺎً‪ ،‬اﯾﻨﻬﺎ ﻓﻘﻂ از ﻣﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدﻧﺪ اﻣﺎ در ﻣﻮرد ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﮔﺬارم اﯾﻨﻄﻮر ﺑﺸﻪ‪.‬‬‫ ﭼﯽ داري ﻣﯽ ﮔﯽ رون؟‬‫ آره وﯾﺰﻟﯽ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ و ﺑﺮو ﮐﻨﺎر‪.‬‬‫ ﻧﻪ‬‫رون ﺟﻠﻮي ﻣﺎﻟﻔﻮي رو ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺖ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اوﻧﻄﻮري ﭘﯿﺶ ﻣﯿﺮه ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ‪.‬‬‫ ﺑﺮو ﮔﻤﺸﻮ ﮐﻨﺎر‪.‬‬‫ﻣﺎﻟﻔﻮي اﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ و رون رو ﺑﻪ ﮐﻨﺎر اﻃﺎق اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﯾﻤﻮس ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻣـﺮگ را ﺧﻮاﻧـﺪ‪ .‬رون ﻓﺮﯾـﺎد زد و‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺴﯿﺮ اﺧﮕﺮ را ﮐﻤﯽ ﻋﻮض ﮐﺮد و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﺑﯿﻦ رﯾﻤﻮس و اوﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮره و ﺑﺎ ﺷﺪت رﯾﻤـﻮس را از ﺟـﺎي ﺑﮑﻨـﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ رﯾﻤﻮس و ﻣﯿﺰ ﺑﻪ دﯾﻮار ﭼﻮﺑﯽ و ﭘﻮﺳﯿﺪه ي ﭘﺸﺘﺶ ﺧﻮردﻧﺪ و از ﺑﺎ ﺧﺮد ﺷﺪن دﯾﻮار ﺑﯿﺮون ﭘﺮت ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ!‬‫رون ﺑﻠﻨﺪ و ﺟﯿﻎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻔﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﯾﻮار ﺳﻮراخ ﺷﺪه رﻓﺖ‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ درﺳـﺖ زﯾـﺮ ﺳـﻮراخ رون ﻣـﯽ ﺗﻮﻧـﺴﺖ ﺻـﺪﻫﺎ ﻣﺘـﺮ دره اي‬
‫ﺗﺎرﯾﮏ و ﻣﺨﻮف را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ رﯾﻤﻮس داﺧﻞ آن اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬اﺷﮏ ﻣﺴﯿﺮ ﺧﻮدش را از ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎي رون ﻃـﯽ ﻣـﯽ ﮐـﺮد و روي ﮐـﻒ‬
‫ﭘﻮش ﭼﻮﺑﯿﻦ اﻃﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻧﻔﺮت در ﺗﮏ ﺗﮏ ﺳﻠﻮل ﻫﺎي ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻮج ﻣﯽ زد‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ داغ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ در ﺣﺪﻗﻪ ﺑـﺎد‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاي زﻧﺎﻧﻪ اي را آﻧﻄﺮف در ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﭼﯽ ﺷﺪه رﯾﻤﻮس ﺟﻮن! در ﺑﺎز ﮐﻦ ﻣﻨﻢ ﻧﯿﻤﻔﺮودا‪ .‬ﺑﺎز ﮐﻦ دﯾﮕﻪ اوﻣﺪم ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﻗﺒﻞ از ﻣﺤﻔﻠﯽ ﻫﺎ ﺑﻬﺖ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ اون ﺧﻮﻧﻪ‬‫درب و داﻏﻮﻧﺘﻮ ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻫﯽ ﻣﻮﻧﯽ دارم ﻧﮕﺮون ﻣﯿﺸﻢ ﻫﺎ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺧﻨﺪه ي ﻣﺨﺘﺼﺮي ﮐﺮد و ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺧﺎﻧﻪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﯾﮑﻢ ﺗﻔﺮﯾﺢ ﺑﯿﺸﺘﺮ‪.‬‬‫رون ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺮ ﮐﻨﻨﺪه ي ﻧﻪ اي زد و ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺷﮑﻢ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﻪ ﻗﻄﺮ ده ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮ ﺳﻮراخ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﯽ ﺧﺒﺮ از ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ دﺳـﺘﺶ را در ﺳـﻮراخ ﺷـﮑﻤﺶ ﻣـﯽ ﮐـﺮد و ﺑـﺎ‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﺮاﺳﻨﺎك ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ رون ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻋﻮض ﻧﺸﺪه ﮐﺜﺎﻓﺖ ﻓﻘﻂ ارﺑﺎﺑﺖ دﯾﺮ اﯾﻨﻮ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻪ!‬‫رون اﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ و ﺑﺎ دﺳﺘﯽ ﺟﻨﺎزه ي ﻣﺘﺤﺮك ﻣﺎﻟﻔﻮي رو روي زﻣﯿﻦ ﭘﺮت ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب ﮐﻠﺒﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﭼﯿﺰﻫﺎي دردﻧـﺎﮐﯽ ﺑﻮدﻧـﺪ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ازﺷﻮن ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫دو ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ از آﻏﺎز ﺳﻠﻄﻪ ﺳﯿﺎه‬
‫ﺗﺎرﯾﺦ ‪ 1/1/1‬ﻋﺼﺮ ﺗﺎرﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 5‬ﺑﺎﻣﺪاد‬
‫ﺑﺎ ﺳﻘﻮط وزارت ﺟﺎدوﮔﺮي و ﮐﺸﺘﻦ آﺧﺮﯾﻦ رازدار آن ﯾﻌﻨﯽ وزﯾﺮ رﻓﻮس اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور آﻏﺎز دوره ي ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﻮﺳﻂ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣـﻮرت ﺑـﻪ‬
‫ﺟﺎﻣﻌﻪ ي ﺟﺎدوﮔﺮي ﺟﻬﺎن اﻋﻼم ﺷﺪ‪ .‬ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺗﺴﺨﯿﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻃﻼع رﺳﺎﻧﯽ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺗﻮﺳﻂ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻫﻨﻮز ﺑـﺼﻮرت ﻫﺎﻟـﻪ اي از‬
‫اﺑﻬﺎم ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬دوازده رازدار اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﻤﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و اﯾﻨﮑﻪ ارﺑـﺎب ﺗـﺎرﯾﮑﯽ ﻫـﺎ ﭼﮕﻮﻧـﻪ ﺑـﺪون‬
‫اوﻧﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ را ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﺑﯿﺎورد ﻫﻨﻮز ﺑـﺼﻮرت راز ﻣﺎﻧـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬درﺳـﺖ ﺳـﺎﻋﺖ ‪ 3‬ﺑﺎﻣـﺪاد در ﻫﻤـﻪ ي ﺧﺎﻧـﻪ ﻫـﺎي‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ اﻧﮕﻠﻨﺪ آﺗﺸﯽ اﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﭘﯿﺎم ﺳﻘﻮط وزارت و آﻏﺎز ﺳﻠﻄﻪ ي ﺳﯿﺎه ﺧﻮد را اﻋﻼم ﮐﺮده ﺑـﻮد‪ .‬ﻟـﺮد‬

‫ﺳﯿﺎه ﺷﺨﺼﺎ ﻫﻤﻪ ارﮐﺎن ﺟﺎﻣﻌﻪ ي ﺟﺎدوﮔﺮي را ﺳﻘﻮط ﮐﺮده اﻋﻼم و ﻟﯿﺴﺘﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎﻻ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑـﺮ ﺑـﯿﺶ از دوﯾـﺴﺖ ﺟـﺎدوﮔﺮ ﺗﺤـﺖ‬
‫ﺗﻌﻘﯿﺐ ﺑﺮاي ﻣﺮگ را اﻋﻼم ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﮐﻨﻮن ﻫﯿﭻ ﺟﺎدوﮔﺮي در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎ ﻧﺒﻮد ﻣﮕﺮ آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻋﻮت ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﭘﺎﺳﺦ داده ﺑﻮدﻧـﺪ‬
‫و دﻧﺒﺎل ﮐﺸﺘﻦ اﻋﻀﺎي ﻟﯿﺴﺖ ﺳﯿﺎه راه اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﺗﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ در ﻣﺨﻔﯿﮕﺎه ﻫﺎي ﺧﻮد ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه دﺳـﺘﻮر‬
‫داده ﺑﻮد ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺣﻖ ﻓﺮار ﻧﺪارد و ﺧﺎﻃﯿﺎن ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﮐﺸﺘﻪ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ و ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺟﺮاﺋﺖ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد از ﺧﺎﻧـﻪ اش ﺧـﺎرج‬
‫ﺷﻮد‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ از ‪ 150‬ﻧﻔﺮ از ﺟﺎدوﮔﺮان ﻧﺎﻣﺒﺮده در ﻟﯿﺴﺖ ﺳﯿﺎه ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت در ﻫﻤﺎن زﻣﺎن ﻫﺎي اوﻟﯿـﻪ ي ﺣﮑﻮﻣـﺖ ﺳـﯿﺎه در ﺧﺎﻧـﻪ‬
‫ﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و اﮐﻨﻮن ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﺑﯿﺶ از ‪ 10‬ﻋﻀﻮ آن در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑـﺮاي آزادي ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﺷـﺎﯾﺪ‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻟﯿﺴﺖ ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﻟﺮد ﺳﯿﺎه‪ .‬ﻫﯿﭻ ﻧﯿﺮوي ﮐﻤﮑﯽ اي وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ ي آرورﻫـﺎي وزارت ﺧﺎﻧـﻪ ﯾـﺎ ﺑـﻪ ﺟﻤـﻊ‬
‫ﺳﭙﺎﻫﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﯾﺎ در اﯾﻦ ﻟﯿﺴﺖ ﺷﻮم ﻗﺒﻼ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ آﺳﺘﯿﻦ ﭘﯿﺮﻫﻨﺶ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺧﻮن آﻧﺮا ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش را ﭘﺎك ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻮي ﺧـﻮن ﺻـﺪاي ﻓﺮﯾـﺎد ﻫـﺎي دور ﺗـﺎ دور و ﺻـﺪاي‬
‫ﺷﯿﻮن ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﻮم دور و ﻧﺰدﯾﮏ! ﺷﺐ ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﺮ از ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺟﺎدوﮔﺮان ﻫﻤﻪ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮر ﺿـﻌﯿﻒ‬
‫و ﺟﺰﺋﯽ ﻣﻬﺘﺎب از وراي اﺑﺮﻫﺎي ﺗﯿﺮه دور آﻧﻬﺎ را روﺷﻦ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺰاران و ﻫﺰاران ﺗﮑﻪ ﮔﻮﺷﺖ دورﺗـﺎ دورﺷـﺎن رﯾﺨﺘـﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻤﺎم ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺳﯿﻠﯽ از ﻫﺠﻮم ﻣﻮﺟﻮدات ﺟﺎدوﯾﯽ در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﮐﺮدن ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﺻـﺪاي ﺟﯿﻐـﯽ دﺧﺘﺮاﻧـﻪ‬
‫ﺷﻨﯿﺪ و وﻗﺘﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﮐﻢ رﻧﮓ و ﺿﻌﯿﻒ ﭘﯿﮑﺮ ﻣﻮﺟﻮدي ﺟﺎدوﯾﯽ و ﻣﻬﯿﺐ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ روي دﺧﺘﺮﮐـﯽ ﺧـﻮد را اﻧﺪاﺧﺘـﻪ و در‬
‫ﺣﺎل ﻓﺮو ﺑﺮدن ﺷﺎﺧﮏ ﻫﺎﯾﺶ در ﺑﺪﻧﺶ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻨﯽ‪.‬‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﯽ ﺣﺎل ﭼﺮﺧﯿﺪ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻮﺟﻮد ﺳﯿﺎه ﮔﺮﻓﺖ و ﺷﺎﯾﺪ آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺷﺎﺧﮏ ﻫﺎﯾﺶ را ﻣـﯽ ﺧﻮاﺳـﺖ‬
‫در ﮔﻠﻮي دﺧﺘﺮ ﻓﺮو ﮐﻨﺪ اﻓﺴﻮن ﻣﻮﺟﻮد را از ﺟﺎي ﮐﻨﺪ و ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪ .‬روي ﭘﺎي ﭼﭙﺶ اﺣـﺴﺎس ﺳـﻮزش ﮐـﺮد و‬
‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ازﭘﺎي ﭼﭗ آوﯾﺰان اﺳﺖ‪ .‬از دﺳﺘﺶ ﻫﯿﭻ ﮐﺎري ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و اﻣﯿﺪش ﺑـﻪ‬
‫ﻧﯿﺮوي ﮐﻤﮑﯽ دﯾﮕﺮان ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻫﻤﻪ ي دور و ﺑﺮي ﻫﺎﯾﺶ زﺧﻤﯽ و ﯾﺎ ﺑﯽ ﻫﻮش روي زﻣـﯿﻦ اﻓﺘـﺎده‬
‫اﻧﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻫﻢ روي ﭘﺎ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮔﺮاﻧﺠﺮ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﺎت اوﻟﯿﻪ ي ﻣﺒﺎرزه از ﺷﺪت ﺿﻌﻒ ﺑﯽ ﻫﻮش ﺷـﺪ و ﺑﺎﻋـﺚ ﺷـﺪ‬
‫ﻣﺒﺎرزه ي آﻧﻬﺎ ﺳﺨﺘﺮ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻌﺪ از ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ دو ﺷﯿﻄﺎن ﺟﻨﻮن از ﺣﺎل رﻓﺖ‪ ،‬ﻣﯿﻨﺮوا ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل را ﻫﺮي ﻧﺪﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻄـﻮر‬
‫اﻣﺎ اﮐﻨﻮن زﺧﻤﯽ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و او ﻫﻢ ﺑﯽ ﺻﺒﺮاﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮐﻤﮏ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻧﺎﻟﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي داﺷﺖ و ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺑﯿﻞ ﻫﻔﺘﻪ ي ﻗﺒﻞ ﻫﻤﺮاه ﻓﻠﻮر ﺑﻪ ﻓﺮاﻧﺴﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺮي ﻧﺠـﺎت ﭘﯿـﺪا‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد‪ .‬و‪ ...‬اﺛﺮي از رون وﯾﺰﻟﯽ ﻫﻢ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺧﻮد را در اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ آوﯾﺰان از ﭘﺎي ﭼﭗ ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﯾﺎﻓﺖ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ اﮔﺮ ﺧﻮدش ﮐﺎري ﺑﺮاي ﻧﺠﺎﺗﺶ ﻧﮑﻨﺪ ﺑﯽ ﺷﮏ ﺧﻮاﻫﺪ ﻣﺮد‪ .‬ﻧﺎ اﻣﯿﺪاﻧﻪ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼـﻮب ﺟـﺎدوﮔﺮي اش‬
‫روي زﻣﯿﻦ ﮔﺮﻓﺖ وﻗﺘﯽ ﺑﺮاي دوﻣﯿﻦ ﺑﺎر آﮐﺮوﻣﻨﺘﯿﻮﻻ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ اوﻧﻮ از ﭘﺎ ﺑﺨﻮرد ﭼﻮب ﻫﺮي در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ ﻧـﻮر و ﺳـﻘﻮط‬
‫ﺑﺮ روي ﭼﻤﻦ ﻫﺎ‪.‬‬
‫ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﺑﺮاي ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ و ﺑﺨﻮاﺑﺪ اﻣﺎ ﭼﯿﺰي در دروﻧﺶ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﺸﻮد‪ .‬ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﯽ رﻣﻖ ﺑﻠﻨـﺪ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻔﺴﺶ ﺑﺎ ﺧﺲ ﺧﺲ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ آﻣﺪ و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺗﺎر و روﺷﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓـﺖ و دورﺗـﺎدور را ﻧﮕـﺎه ﮐـﺮد‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﻫﻤﻪ ﺻﺪﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮد ﺗﺎرﯾﮏ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻬﺎردﺳﺖ و ﭘﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ رﻓـﺖ اوﻧـﻮ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﻓـﺮد و ﺟـﻮرج‬
‫ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﺑﺪن ﺧﻮﻧﯿﻦ ﭼﺎرﻟﯽ را روي ﺟﻮرج اﻧﺪاﺧﺖ و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﭼﻬﺎردﺳﺖ و ﭘﺎ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺧﻮد را ﻣﯽ ﮐـﺸﯿﺪ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﺟﯿﻨـﯽ رﻓـﺖ‪.‬‬
‫روﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و وﻗﺘﯽ دﯾﺪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﻢ ﺳﻮ ﺑﯿﺪار ﺷﺪﻧﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ رﻣﻘﯽ زد و ﺑﺎ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﮐـﻪ ﻫﻨـﻮز ﻣﺜـﻞ آن دﯾﮕـﺮي‬
‫ﻧﺸﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﯾﮕﺮان ﮐﻪ روي ﻫﻢ ﮐﭙﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﺸﺎﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ اﺳﺖ ﯾـﮏ دﺳـﺘﺶ را روي‬
‫دﺳﺖ ﺟﯿﻨﯽ ﮔﺬاﺷﺖ و دﺳﺖ ﺷﮑﺴﺘﻪ اش را ﺑﺮ روي ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﭘﺮت ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻤﺎس ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪه ﺑﻮد و اﮐﻨﻮن ﻻزم ﺑﻮد ﺗـﺎ ﻓﮑـﺮ ﮐﻨـﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ اﻣﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ آﭘﺎرات ﮐﻨﺪ‪ .‬ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﺟﺎﯾﯽ ﮐـﻪ اﻣـﻦ ﺗـﺮﯾﻦ ﻧﮑـﺎت ﺗﺎرﯾـﮏ‬
‫اﻣﻨﯿﺘﯽ را در ﺧﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ دور از ﺟﺎﻣﻌﻪ ي ﺗﺎرﯾﮏ ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺟﻮاﺑﺶ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ آﻣﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷـﻤﺎره‬
‫ي دوازده ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ‪.‬‬

‫ﺑﺮاي آﭘﺎرات ﮐﺮدن آﻧﻬﻢ اﯾﻦ ﺗﻌﺪاد زﯾﺎد از اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻧﯿﺮو داﺷﺖ و ﻫﺮﮔﺰ ﻧﯿﺮوﯾﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از دور دﺳـﺖ‬
‫ﻫﺎ روي ﺗﭙﻪ ﻫﺎي دورﺗﺎدور ﺑﺎرو ﻫﯿﺒﺖ ﻫﺎي ﺗﺮﺳﻨﺎك آﮐﺮوﻣﻨﺘﻮﻻﻫﺎي دﯾﮕﺮ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺮاه ﺷﯿﻄﺎﯾﻦ ﺟﻨﻮن ﺗﺎزه ﻧﻔـﺲ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫آﻧﻬﺎ در ﺣﺮﮐﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻓﮑﺮ از دﺳﺘﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻧﺪاﺷﺖ و اﻓﮑﺎر او را ﺑﻪ ﻫﺮﮐﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﻣﯽ ﺑﺮد‪ .‬ﮐـﺎش ﻣـﺎﻟﻔﻮي ﺧﺎﻧـﻪ ي ﺷـﻤﺎره ي‬
‫دوازده را ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﻫﺮي ﺗﺮك ﻧﮑﺮده ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ رﺳﯿﺪﮔﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ دور ﺗﺎ دورش ﻧﮕﺎه ﮐـﺮد دﻧﯿﺎ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺧﺪﻋﻪ ﻫﺎ و ﻧﯿﺮﻧﮓ‬
‫ﻫﺎﯾﺶ زﻣﯿﻨﻪ را ﺑﺮاي ﻃﻠﻮع ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد‪،‬اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻃﺮز اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ و ﺑﯽ ﻃﺎﻗﺘﯽ ﻣﺪام در ﺳﺮ ﻫﺮي ﻣﯽ ﮔﻔـﺖ‬

‫ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم دﻧﯿﺎ ﻣﯽ ﺟﻨﮕﻢ ﯾﮏ ﺣﺲ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ و ﯾﮏ ﺗﻔﮑﺮ اﺣﺴﺎﺳﯽ! اﯾﮑﺎش ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﭘﺎرات ﮐﻨﺪ‪ .‬اﯾﮑﺎش از اﯾﻦ درﯾـﺪه‬
‫ﺷﺪن و ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﻮم ﻧﺠﺎت ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﯾﮑﺎش ‪ ....‬زﻣﯿﻦ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﺮي در ﺣﺪﻗﻪ ﺻـﺪﻫﺎ دور زد‪ .‬آﺧـﺮﯾﻦ ﭼﯿـﺰي‬
‫ﮐﻪ دﯾﺪ در ﺑﺎز ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷﻤﺎره ي دوازده ﺑﻮد‪.‬‬
‫***‬
‫ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت و ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ در ﺧﻮد ﺳﺮاغ داﺷﺖ دروازه ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﻻوﮔﻮد ﻫﺎ ﻫـﻢ ﺑـﻪ ﺟﻤـﻊ اﻧـﺪك ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺳﻘﻮط وزارت و ﺟﺎﻣﻌﻪ ي ﺟﺎدوﮔﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻨﮕﺮ دﻓﺎﻋﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه و ﺳﺎﻟﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﭙﺎﻫﯿﺎن ﺳﯿﺎه ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ي ﻧﺠﺎت ﯾﺎﻓﺘﻪ ي ﻓﺮﻗﻪ ي ﻗﻘﻨﻮس زﺧﻤﯽ ﺗﺮ از ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﺸﻦ ﺗﺮ و ﺑﯽ روح ﺑﺮ اﻣﻮرات ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫در ﻏﯿﺎب ﻣﯿﻨﺮوا ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﻧﻈﺎرت ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ او ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ از ﻗﻌﺮ آن دره ﻧﺠﺎت ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ‬
‫ﮐﻪ از دﯾﺪن او ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻏﯿﺎﺑﺶ ﺑﻮد ﻧﯿﻤﻔﺮودا ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻻن ﻣﺎﻣﻮر اﺳﮑﺎن و ﺟﺎدادن ﺑﻪ ﻫﺮ ﺧـﺎﻧﻮاده ي ﭘﻨـﺎه‬
‫آورده ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ در ﯾﮏ ﻗﺴﻤﺖ از آن ﺑﻮد‪ .‬ﻧﯿﻤﻪ ي ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﭘﻮﺳﺖ ﺻﻮرت ﻟﻮﭘﯿﻦ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﮔﻮﺷﺖ ﺻﻮرﺗﺶ ﺧﻮن آﻟـﻮد‬
‫ﺑﯿﺮون زده ﺑﻮد‪ .‬ﭼﺸﻢ راﺳﺘﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﺳﻪ اي از ﺧﻮن ﺑﻮد وﻟﯽ ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﺻـﻮرت وﺣـﺸﺘﻨﺎك ﮐـﺴﯽ در ﺻـﺪاﻗﺖ او ﺷـﮏ‬
‫ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و زﯾﺮ دﺳﺘﻮرات او در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎ آن ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻨﻮز ﺣﻤﻠﻪ اي ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد و اﯾﻦ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﺣـﺎﮐﯽ‬
‫از ﺧﺒﺮﻫﺎي ﺑﺪ ﺑﻮد‪ .‬اﺣﺘﻤﺎل ﺣﻤﻠﻪ اي ﺧﺮد ﮐﻨﻨﺪه و ﯾﺎ ﺣﻤﻠﻪ ي ﺿﺮﺑﺘﯽ و ﻧﻬﺎﯾﯽ‪.‬‬
‫ﺗﺪاﺑﯿﺮ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ي ﺗﻼش ﻫﺎي ﺑﯽ وﻗﻔﻪ ي رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺻﺪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮐﻬﻦ اﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻓﺴﻮن ﻫـﺎي‬
‫ﻧﻬﻔﺘﻪ در آن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ دژ ﻧﻔﻮذ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻫﺮ ﻧﻔﻮذي ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻫﻢ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد و اﯾﻦ ﺑﺎﻋـﺚ ﻣـﯽ ﺷـﺪ ﯾـﮏ دل ﮔﺮﻣـﯽ‬
‫ﺑﺮاي ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺟﺎدوﮔﺮاﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﯾﻦ دﺳﺘﻪ ﻫﺎي اﻧﺪك ﻫﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ اﻣـﺎ ﻫﻨـﻮز‬
‫ﺧﺒﺮي از ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﮐﻪ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﻣﺎﻟﯿﺪ ﺗﺎ اﺛﺮ درد ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﻓﻮﻻد ﻫﺎ از ﺑﯿﻦ ﺑﺮود ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﯾﻤﻮس ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﯽ رﯾﻤﻮس!‬‫رﯾﻤﻮس ﮐﻪ در ﺣﺎل ﺑﺮرﺳﯽ دﻗﯿﻖ ﺣﯿﺎط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻧﯿﻤﻪ ي ﺧﻮﻧﯿﻦ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺎﮔﺮﯾـﺪ ﺑـﺎ ﺗﻤـﺎم‬
‫ﻫﯿﮑﻞ ﻏﻮل آﺳﺎي ﺧﻮدش ﻫﻢ از اﯾﻦ ﺻﻮرت ﺗﺎزه ي رﯾﻤﻮس ﺗﺮﺳﯿﺪ و ﺟﺎ ﺧﻮرد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺷﻤﺎﯾﻞ ﻋﺎدت ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ام‪ .‬دورازه ﻫﺎي اﺻﻠﯽ رو ﺑﺴﺘﻢ‪ .‬اﻣﻢ‪ .‬ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ﻧﯿﺎز ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ راه ﻫﺎي ﻣﺨﻔﯽ رو ﻫﻢ ﺑﺒﻨﺪﯾﻢ؟‬‫رﯾﻤﻮس ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ داد‪:‬‬
‫ ﻧﯿﺎز ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺧﺎﺻﯽ دارد ﮐﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﻮد در اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﻫﻤﻪ ي دروازه ﻫﺎي ﻣﺨﻔﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ‬‫را ﻣﯽ ﺑﻨﺪد ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﭼﺸﻤﺖ ﺑﻪ دروازه ﻫﺎي اﺻﻠﯽ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ﻫﺎ‪.‬‬
‫ﺑﺎ رﻓﺘﻦ ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﻻوﮔﻮود ﻫﺎ را ﺟﺎ رﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ دﺳﺘﻮر ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﯾﻤﻮس آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﯿﻢ ﻓﺮودا‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس آرام در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﺑﺮج ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺟﻮن؟‬

‫ ﻻزﻣﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﺑﻪ اون ﺑﺮج ﺑﺮي! ﻫﺮ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺧﺒﺮه اي رو ﻫﻢ ﮐﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎري ﺑﺎ ﺧﻮدت ﺑﺒﺮ‪ .‬اوﻧﺠﺎ دروازه ي ﻓـﺮار‬‫رو ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ اوﻧﻮ درﺳﺖ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫ دروازه ي ﻓﺮار؟ اﻣﺎ اون دﯾﮕﻪ ﭼﯿﻪ؟‬‫ ﯾﮏ ﺟﻮر وﺳﯿﻠﻪ ي ﻃﻠﺴﻢ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ اﺟﺎزه ﻣﯽ دﻫﺪ در ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﻓﺮار ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﺟـﺎ و ﻫـﯿﭻ ﮐـﺸﻮري وﺟـﻮد‬‫ﻧﺪارد اﯾﻨﮑﺎرو ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻨﻪ؟ اﯾﻦ وﺳﯿﻠﻪ ﺗﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟‬‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪ .‬ﻫﻔﺘﻪ ي ﭘﯿﺶ داﻣﺒﻠﺪور اوﻧﻮ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﺮد و ﻣﻨﻮ ﻣﺎﻣﻮر ﮐﺮد ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﯿﺎرم‪ .‬وﻗﺘﯽ دﻟﯿﻠﺶ رو ﭘﺮﺳﯿﺪم و ﻧﺤـﻮه ي ﮐـﺎر‬‫اوﻧﻮ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ در ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﻣﻔﯿﺪ واﻗﻊ ﻣﯿﺸﻪ ﻓﻘﻂ ﮔﻔﺖ اﯾﻦ وﺳﯿﻠﻪ را ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر درب و داﻏﺎن از ﺻـﺎﺣﺒﺶ ﺧﺮﯾـﺪه و ﻧﯿـﺎزه‬
‫در اوﻟﯿﻦ ﻓﺮﺻﺖ اوﻧﻮ درﺳﺖ ﮐﻨﻪ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺸﺪ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ رﯾﻤﻮس ﻣﻦ ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ اوﻧﻮ ﺗﻌﻤﯿﺮ ﮐﻨﻢ؟‬‫رﯾﻤﻮس ﮐﻤﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﭘﺎﺳﺦ داد‪:‬‬
‫ داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽ ﮔﻔﺖ دﻓﺘﺮ راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﻫﻤﺮاه وﺳﯿﻠﻪ ﻫﺴﺖ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺷﻮﻧﺪ و اﯾﻨﮑﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻓﻘﻂ ﻻزﻣـﻪ اون‬‫دﻓﺘﺮﭼﻪ را ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎوري و ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎزﺧﻮاﻧﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ دوﺑﺎره راه ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﻌﯽ ﺧﻮدم رو ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫و ﺑﺪون ﮐﻼﻣﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ دوﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ رﻓﺘﻦ ﺗﺎﻧﮑﺲ و ﻫﺠﻮم دوﺑﺎره ي ﺳﮑﻮت اﻓﮑﺎر ﻣﻨﻔﯽ و ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧﻪ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺳﺮ رﯾﻤﻮس ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﯾﺎﻻ ﻫﺮي ﯾﮏ ﮐﺎري ﺑﮑﻦ‪.‬‬‫ﻫﺮي‪ :‬ﺑﭽﻪ ﻧﺸﻮ ﻓﺮد! اﻻن وﻗﺖ اﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﻧﻨﻪ ﺑﺎزي ﻫﺎ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬اﻻن ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﮐﺎري ﺑﮑﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ‪ :‬ﭼﯿﮑﺎر؟ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﯿﺮون و ﺳﯿﻨﻪ ﻣﻮن را ﺑﺪﯾﻢ ﺟﻠﻮ ﺑﮕﯿﻢ ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﻣﺎ رو ﻫﻢ ﺑﮑﺸﯿﺪ ﺗﺎ راﺣﺖ ﺑﺸﯿﻢ؟‬
‫ﻣﻮﻟﯽ‪ :‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻫﺮي! اﺳﻤﺶ و ﻧﺒﺮ اﻧﻘﻼب ﮐﺮده و ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺗﺸﮑﯿﻞ داده‪ .‬دﯾﮕﻪ ﮐﺎري از دﺳﺖ ﻣﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ‬
‫ﯾﮑﺠﻮري ‪...‬‬
‫ﺟﻮرج‪ :‬ﯾﮑﺠﻮري ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺮار ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﻣﺨﻔﯽ ﺑﺸﯿﻢ‪ .‬ﮔﻢ و ﮔﻮر ﺑﺸﯿﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ :‬آره ﺗﺎ ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﮔﻢ و ﮔﻮر ﺑﺸﯽ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﮔﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﻫﻢ ﺑﺎﻫﺎﻣﻮن ﺑﻮد ﯾﮏ ﻣﺎه اﻣﺎ ﺑﻌﺪش ﭼﯽ؟ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻼﺧﺮه‬
‫ﻣﯿﺎد ﺳﺮاﻏﻤﻮن‪.‬‬
‫ﭘﺮﺳﯽ‪ :‬ﻣﺤﺾ رﺿﺎي ﺧﺪا ﻫﺮي! اﺳﻢ اوﻧﻮ ﺟﻠﻮي ﻣﺎ ﻧﯿﺎر‪ .‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺣﺎﻻ‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ :‬ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﺧﻮد اﺳﻤﺶ و ﻧﺒﺮ ﻫﻢ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻣﺎ رو اﯾﻨﺠﺎ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎره‪ .‬اﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻤﻮدار ﻧﺎﭘﺬﯾﺮه و اﻻن ﻫﻢ رازدار داره‪ .‬ﭘﺲ‬
‫ﺟﺎي ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻮﻟﯽ‪ :‬اﻣﺎ رون ﭼﯽ؟ اوﻧﻮ ﭼﻄﻮر ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ؟‬
‫ﺟﯿﻨﯽ‪ :‬ﮔﺮﯾﻪ ﻧﮑﻦ ﻣﺎﻣﺎن‪ .‬ﻫﺮي ﻣﯿﮕﻪ رون اﮔﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ وارد ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻣﻮﻟﯽ‪ :‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﺎور ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﭘﺴﺮ ﻣﻦ! رون! ﯾﮏ ﺧﺎﺋﻦ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫دراﮐﻮ‪ :‬ﺧﺎﺋﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﯾﺎ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺧﻮش ﺑﻪ ﺣﺎل ﻫﻤﻮن ﺧﺎﺋﻦ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮي ﺷﻤﺎ‪ .‬ﮐﺎش ﻣﻦ ﺟﺎي اون ﺑﻮدم‪ .‬اون اﻵن ﺟﺎش اﻣﻨﺘﺮ از ﻣﺎﻫﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ :‬دراﮐﻮ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ و اﮔﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺟﻤﻊ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﻣﺎ رو ﺗﺮك ﮐﻦ!‬
‫دراﮐﻮ‪ :‬ﺟﻤﻊ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ! ﭘﻮف‪ .‬ﻧﮑﻨﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺧﻮدﺗﻮ ﯾﮑﯽ از وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﻣﯽ دوﻧﯽ؟‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده وﯾﺰﻟﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ اﺣﺴﺎس ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮدﺷﻮن ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﺑﻬﻢ‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻣﻮﻟﯽ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ رداﯾﺶ ﭘﺎك ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺟﯿﻨﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﯾﮏ ﻟﻨﮕﺶ را روي ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﮑﺎن‬
‫ﻣﺨﺘﺼﺮي ﻣﯽ داد ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ وﺟﻮد ﻫﺮي ﺑﺮاي ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻮاده اي در اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﺧﻮدﺷﻮ دور‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ آﺧﺮﯾﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ او اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ او ﺗﮑﯿﻪ ﮐﻨﺪ رون ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤـﻮن دوﺳـﺖ و ﭘـﺴﺮي ﮐـﻪ اﻻن‬
‫ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﺑﻮد و در ﻣﻮردش ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺟﻮر در ﻧﻤﯽ آﻣﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ :‬ﺑﺮام ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻓﮑﺮي ﻣﯽ ﮐﻨﯽ دراﮐﻮ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﮐﺎري ﮐﻪ ﻣﻬﻤﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺷـﻤﺎ ﻫـﺎ رو‬
‫ﯾﮑﺠﻮري ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮﺳﻮﻧﯿﻢ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎش ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺗﺎ ﻣﺜﻞ ﺗﺮﺳﻮﻫﺎ اوﻧﺠﺎ ﻣﺨﻔﯽ ﺑﺸﯿﻢ؟‬
‫ﻫﺮي‪ :‬ﺗﺮﺳﻮ ﯾﺎ ﺷﺠﺎع ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ﺟﯿﻨﯽ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ ﻫﻤﻪ رو ﺑﻪ ﯾﮏ دﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﺸﻪ‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا اﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻠﯿـﺪ ﻫﻤـﻪ‬
‫ي اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻼت دﺳﺖ داﻣﺒﻠﺪوره‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ اوﻧﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺳﮑﻮت ﮐﺮدﻧﺪ و ﻫﺮي ﺧﻮد ﺗﮑﻤﯿﻞ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ و ﺗﺎ اون ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺨﻔﯽ ﺑﺸﯿﻢ‪ .‬ﮐﯽ ﻣﯽ دوﻧﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻢ راﻫﯽ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻫﻢ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﻪ ﭘﯿﮑﺮ ﺿﻌﯿﻒ ﻫﺮﻣﯿﻮن در ﻃﺮف دﯾﮕﺮ اﻃﺎق ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ اﺛﺮي ﮐﻪ از ﺣﯿﺎت ﻣﯽ ﺷـﺪ از ﻫﺮﻣﯿـﻮن دﯾـﺪ ﻧﻔـﺲ‬
‫ﮐﺸﯿﺪﻧﺶ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ‪ :‬ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺮﯾﻢ؟ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ آﭘﺎرات ﮐﻨﯿﻢ؟‬
‫ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل‪ :‬ﻧﻪ! ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻃﻠﺴﻢ ﺿﺪ آﭘﺎرات داره‪.‬‬
‫ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﺿﻌﯿﻒ و ﺑﯽ رﻣﻖ از روي ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ اي ﮐﻪ روﯾﺶ ﻟﻢ داده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪ .‬ﮔﻮﯾﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ او ﺧﻮرده ﺑـﻮد ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺗﺮ از آﻧﯽ ﺑﻮده ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎرش را ﻣﯽ رﻓﺘﻪ و اﮔﺮ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ دراﮐﻮ ﺑﻪ ﺟﺎدوي ﺳﯿﺎه و ﻣﻌﺠﻮن ﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮﻃـﻪ‬
‫ﻧﺒﻮد ﺷﺎﯾﺪ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل را ﻫﻢ از دﺳﺖ ﻣﯽ دادﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻮرج‪ :‬ﺧﻮب ﯾﮑﻢ ﺑﯿﺮون ﺗﺮ از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ آﭘﺎرات ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ؟‬
‫ﻫﺮي‪ :‬ﺑﯿﺮون ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﯿﺮون ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰه!‬
‫ﻓﺮد‪ :‬داﻧﺸﻤﻨﺪ اﻻن ﻫﻢ وﻗﺖ ﻣﺰه ﭘﺮوﻧﺪن ﺑﻮد؟‬
‫ﻫﺮي‪ :‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻫﺮﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺮون از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﺎﺷﻪ ﻧـﺎ اﻣﻨـﻪ‪ .‬ﺣـﺪاﻗﻞ ﺗـﺎ اﻵن ﮐـﻪ ﺑﯿـﺸﺘﺮ از ‪ 18‬ﺳـﺎﻋﺖ از ﺳـﻘﻮط وزارت‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي ﻣﯽ ﮔﺬره‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻧﯿﻤﻪ ﺧﯿﺰش ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺑﺨﻮاﺑﺪ و ﻫﺮدو ﻧﺎ اﻣﯿﺪ در ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎن ﻓﺮو روﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ‪ :‬ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺳﻌﯿﻤﺎن رو ﺑﮑﻨﯿﻢ؟‬
‫ﻫﺮي‪ :‬ﭼﺮا‪.‬‬
‫اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ازﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي‪ :‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﮐﻪ ﻣﻦ و ﻣﺎﻟﻔﻮي ﺑﺎﯾﺪ اﻻن ﺑﺮﯾﻢ ﺑﯿﺮون‪.‬‬
‫ﻣﻮﻟﯽ‪ :‬ﭼﯽ؟ ﻧﻪ ﻫﺮي! ﺗﻮ ﻫﯿﭻ ﺟﺎ ﻧﻤﯽ ري‪ .‬ﯾﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻫﻢ ﻣﯽ رﯾﻢ ﯾﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ از ﺟﺎش ﺗﮑﻮن ﻧﻤﯽ ﺧﻮره‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﻧﺪﮐﯽ اﺧﻢ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺮﮔﺸﺖ و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺧﺮوﺟﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ رﻓﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﻼﺧﺮه ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﯿﻢ ﺑﯿﺮون ﭼﻪ ﺧﺒﺮه‪ .‬ﺗﺎ اﺑﺪ ﮐﻪ ﻏﺬا و ذﺧﯿﺮه ﻧﺪارﯾﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را روي دﺳﺘﮕﯿﺮه ﮔﺬاﺷﺖ و اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ دراﮐﻮ ﻫﻨﻮز ﻧﺸﺴﺘﯽ؟‬‫دراﮐﻮ‪ :‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ آﯾﻢ ﭘﺎﺗﺮ ‪ ...‬ﻣﻦ‪ ....‬ﻣﻦ‪ ....‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺧﻮب ﭼﺮا ﻣﻦ؟ ﭼﺮا اﯾﻨﻬﺎ ﻧﻪ؟ ﺿﻤﻨﺎ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮔﺮاﻧﺠﺮ ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺬاﺷﺖ ﺣﺮﻓﺶ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد و در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻮاي ﺑﯿﺮون ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﺮد ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺷﺪت اﺧﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺗﻮي ﻫﻢ ﺑﻮد و ﻗﺪﻣﯽ ﮐﻪ ﺗﻮي ﮐﻮﭼﻪ ﮔﺬاﺷﺖ درب ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷـﻤﺎره ي دوازده‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻏﯿﺐ ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺳﻤﺎن ﺗﯿﺮه ي ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ‪ 3‬و ‪ 20‬دﻗﯿﻘﻪ ي ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﺑﻮد اﻣﺎ در آﺳﻤﺎن اﺑﺮﻫﺎي ﺗﯿﺮه‬
‫و ﺷﻮﻣﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻮا را ﺗﺎرﯾﮏ از ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺷﺪت در ﺣﺎل ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎﯾـﺪ راه ﻧﻔـﻮذي‬
‫ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻣﻌﻤﺎي ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷﻤﺎره ي دوازده ﺑﺮاي ﻣﺪت زﯾﺎدي ﻓﺎش ﻧﺸﺪه ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﻣﺎﻧـﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾـﺪ ﻓﮑـﺮش را ﻣﺘﻤﺮﮐـﺰ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮاي آﭘﺎرات ﮐﺮدن ﺑﻪ آﻧﺠﺎ‪ .‬ﻧﺰدﯾﮏ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ! ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﺰ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﺒﺎﺷﻪ اﻣﺎ اﻣﻦ ﺗﺮ از ﺟﺎﻫـﺎي دﯾﮕـﻪ ﺑﺎﺷـﻪ‪ .‬ﯾـﺎد‬
‫ﻧﻘﺸﻪ ي ﻏﺎرﺗﮕﺮ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻧﻘﺸﻪ را در ذﻫﻨﺶ ﻣﺮور ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻏﺮق اﻓﮑﺎرش ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ درب ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺎز ﺷﺪ‪.‬‬
‫ آﻫﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ اون اﺣﺴﺎس ﻟﻐﺰش زﯾﺮ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺮوع ﺷﻮد اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﭼﯿﺰي ﯾـﺎ‬
‫ﮐﺴﯽ ﺑﺎزوي ﭼﭙﺶ را ﻓﺸﺮد‪ .‬ﻫﻤﺎن ﺑﺎزوﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮي ﻣﺒﺎرزه ﻗﺒﻠﯽ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﻻن ﺟﺎ اﻓﺘـﺎده ﺑـﻮد اﻣـﺎ در ﺣـﯿﻦ ﭼـﺮﺧﺶ و‬
‫آﭘﺎرات ﺷﺪن اﺣﺴﺎس ﮐﺮد در ﺣﺎل ﮐﻨﺪه ﺷﺪن اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ اﺣﺴﺎس ﺣﺎل ﺑﻬﻢ ﺧﻮره ي آﭘﺎرات ﮐﺮدن ﺗﻤﺎم ﺷﺪ و ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ روي زﻣﯿﻦ‬
‫ﺳﺮد ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﻋﻤﻼ ﺑﺎزوي ﺳﻤﺖ ﭼﭙﺶ در ﺣﺎل ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺘﻦ اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﺷﺨﺼﯽ‬
‫ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻪ آن آوﯾﺰان اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ دوﻻ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻨﻮز ﻧﺎﺧﻦ ﻫﺎﯾﺶ در ﮔﻮﺷﺖ دﺳﺖ ﻫﺮي ﻓﺮو ﻣﯽ رﻓﺖ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ و ﺑﺎ ﻫـﺮ ﻋـﻖ زدن اﯾـﻦ ﺣـﺲ ﮐـﻪ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ اﯾﻦ ﻗﻄﺮه ي داغ روي ﺑﺎزوي ﻫﺮي ﮐﻪ در ﺣﺎل ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻏﻠﻄﯿﺪن اﺳﺖ ﺧﻮن اش اﺳﺖ ﻗﻮي ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﺮا ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﮕﻔﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر آﭘﺎرات ﮐﺮدن وﺣﺸﺘﻨﺎك اﺳﺖ؟‬‫ﺟﯿﻨﯽ اﯾﻨﺮا ﺑﺎ اﺣﺴﺎﺳﯽ از ﺿﻌﻒ ﮐﻪ ﻧﺎﺷﯽ از ﻋﻖ زدن ﺑﻮد ﮔﻔﺖ و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﺎ ﻫﻤﺎن دﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي آوﯾﺰان ﺑﻮد ﻓﺸﺎر ﻣـﯽ‬
‫آورد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎ آﺗﺴﺘﯿﻦ رداي دﺳﺖ دﯾﮕﺮش دﻫﺎﻧﺶ را ﭘﺎك ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬‫ آﻣﺪم ﮐﻤﮏ‪.‬‬‫ ﮐﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺖ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﮐﻤﮏ؟‬‫ﺟﯿﻨﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ »ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ« اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ ﻣﯽ داد و ﭘﻠﮑﻬﺎﯾﺶ را ﻣﯽ ﺑﺴﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮدم‪ .‬ﺗﻮﻗﻊ ﻧﺪاﺷﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ اون ﻣﺎﻟﻔﻮي از ﺧﻮد راﺿﯽ ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﻧﮕﺬاﺷﺖ اداﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ و ﺑﺎ دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﺤﮑﻢ ﺟﻠﻮي دﻫﺎﻧﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﺧﺖ ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ روﺑﺮوﯾـﺸﺎن ﮐـﺸﯿﺪ و ﭘـﺸﺖ‬
‫آن ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﯽ ﺑﻮد ﻫﺮي؟‬‫ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻣﺴﯿﺮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬در ﻋﻤﻖ ﺟﻨﮕﻞ ﺗﺎرﯾﮏ‪ .‬ﺻﺪاﻫﺎي ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻣـﯽ آﻣـﺪ‪ .‬ﺻـﺪاﻫﺎي ﻗـﺪم زدن و ﺷـﺎﯾﺪ‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدن‪ .‬ﯾﮑﯽ دو دﻗﯿﻘـﻪ اي ﻧﮕﺬﺷـﺘﻪ ﺑـﻮد ﻫـﺮي ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ورود اوﻟـﯿﻦ ﻣﻮﺟـﻮد ﺗﯿـﺮه را ﺑـﻪ ﺣـﻮزه ي دﯾـﺪش ﺑﺒﯿﻨـﺪ‪ .‬ﯾـﮏ‬
‫آﮐﺮوﻣﻨﺘﻮﻻي ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﻧﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ از ﭘﺸﺖ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮔﻮﺷﺶ ﺑﺮد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺟﻤﻌﯿﺖ آﮐﺮوﻣﻨﺘﻮﻻﻫـﺎي روﺑـﺮوﯾﺶ ﻧﮕـﺎه ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد زﻣﺰﻣﻪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻓﻘﻂ ﺑﺪو‪.‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪا‬
‫ﻓﺼﻞ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‪:‬‬
‫آﺷﻨﺎي ﻏﺮﯾﺐ‬
‫وﻗﺘﯽ ﺑﺮاي اﯾﺴﺘﺎدن و ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺳﯿﻞ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻮﺟﻮدات اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ از ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ رو ﺑﻪ ﺟﻠـﻮي‬
‫آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﺗﻨﺪ ﺗﺮ ﺑﻮد و ﺷﺎﯾﺪ ﭘﺴﺖ ﺑﻠﻨﺪي ﻫﺎي ﻧﺎﻫﻨﺠﺎر‪ ،‬ﮔﯿﺎﻫﺎن ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ و درﺧﺘﺎن ﺟﺎي ﺑﻪ ﺟﺎي‬
‫روﯾﯿﺪه ي ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﯾﮑﯽ از دﻻﯾﻞ آن ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺤﻈـﺎت اﻧـﺪﮐﯽ اﯾـﺴﺘﺎدﻧﺪ و آن ﻫـﻢ ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﻧﻔﺴﺶ ﺑﻪ ﺷﻤﺎره اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬دوﻻ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎ ﯾﮏ دﺳﺖ ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ را ﭼﺴﺒﯿﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮ روي زاﻧﻮي ﭼﭙﺶ ﻓﺸﺎر ﻣﯽ آورد‪.‬‬
‫ ﯾﺎﻻ ﺟﯿﻨﯽ‪ ،‬ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي ﻧﻤﻮﻧﺪه‪ ،‬اوﻧﺠﺎ رو ﻧﮕﺎه ﮐﻦ! روﺷﻨﯽ رو ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ؟‬‫ﺟﯿﻨﯽ در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﺳﺮش را ﮐﻤﯽ ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﻪ ﮐﻮر ﺳﻮي روﺷﻨﯽ ﮐﻪ از وراي ﻫـﺰاران درﺧـﺖ‬
‫روﺑﺮوﯾﺸﺎن ﻣﯽ ﺗﺎﺑﯿﺪ ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺳﺮش را ﺑﺎ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﺳﻒ ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﻟـﺐ ﻫـﺎﯾﺶ‬
‫ﺑﻪ ﺷﺪت ﺧﺸﮏ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺻﺪاي ﺑﺎزدﻣﺶ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺧﺲ ﺧﺲ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺻﺪ ﻣﺘﺮ ﻫﻢ ﻧﻤﻮﻧﺪه‪ .‬ﺑﯿﺎ ‪ ...‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﺰدﯾﮑﻪ‪ .‬ﮔﻮش ﮐﻦ!‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺻﺪا ﻣﺎﻧﺪ اﻣﺎ در ﮐﻤﺎل ﺗﺎﺳﻒ ﻫﺮي ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ آﻣﺪ ﺻﺪاي ﺷﻮم‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدن ﻫﺎي ﻋﻨﮑﺒﻮت ﻏﻮﻟﻬﺎي ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺻﻮرت ﺟﯿﻨﯽ ﻏﻤﺰده ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺑﻐﻀﯽ ﮐﻪ ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻫﺮي ‪ ...‬ﭘﺎﻫﺎم دﯾﮕﻪ ﻧﺎ ﻧﺪاره‪ ....‬ﺗﻮ ﺑﺮو‪ ....‬ﺗﻮ ﺑﺮو ﺧﻮدﺗﻮ ﻧﺠﺎت ﺑﺪه‪.‬‬‫ﻫﺮي دور ﺗﺎ دور ﺟﯿﻨﯽ ﭼﺮﺧﯽ زد‪ .‬اول ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ازش دور ﺷﺪ و دوﺑﺎره ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﺑﺮﮔـﺸﺖ‪ ،‬ﭼـﻮﺑﯽ‬
‫ﭘﻮﺳﯿﺪه و ﻣﺮﻃﻮﺑﯽ را از زﻣﯿﻦ ﻗﺎﭘﯿﺪ و اوﻧﻮ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرﺗﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﺧـﺖ ﻫـﺎي ﺗﺎرﯾـﮏ ﻋﻤـﻖ‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﭘﺮت ﮐﺮد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻫﯿﺒﺖ اوﻟﯿﻦ ﻋﻨﮑﺒﻮت ﻏﻮل ﻫﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺷـﺪ‪ .‬ﺷـﺎﯾﺪ داﺷـﺘﻨﺪ ﺟـﺸﻦ ﻣـﯽ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﭼﻮن ﺻﺪاﻫﺎ و آوازﻫﺎي ﺷﻮﻣﺸﺎن ﺗﻨﺪ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و اﺣﺴﺎس ﺣﻤﺎﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺪت ﻫﺎ ﺑﻮد در دﻟﺶ ﺷﺮوع ﺷـﺪه ﺑـﻮد ﻗـﺪرت‬
‫ﯾﺎﻓﺖ‪ ،‬ﯾﮏ ﻓﮑﺮ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺟﻨﮕﻞ ﺗﺎرﯾﮏ! اوﻧﻬﻢ در ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ زﻣﺎن ﻣﻤﮑﻦ‪ .‬ﺑﺪﺗﺮ از اون‬
‫ﺣﻀﻮر ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﮔﻪ اون ﻧﺒﻮد ﻣﺪت ﻫﺎ ﭘﯿﺶ ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رﺳـﺎﻧﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺟﯿﻨـﯽ ﺑﺎﻋـﺚ‬
‫ﻣﯿﺸﺪ ﻫﺮ ﺻﺪ ﻗﺪم و ﯾﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺮاي اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺑﯿﺎﺳﺘﻨﺪ و اﯾﻨﺒﺎر دﯾﮕﻪ ﻗﺼﺪ ﺣﺮﮐـﺖ ﮐـﺮدن ﻧﺪاﺷـﺖ‪.‬‬
‫ﺑﯿﺴﺖ ﻣﺘﺮي ﻫﯿﻮﻻﻫﺎي آدم ﺧﻮار ﺑﻮدن ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﺘﻮاﻧﺪ آﻧﺮا ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮه ﭘﺲ دﺳـﺘﺶ‬
‫را دور ﮐﻤﺮ ﺟﯿﻨﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم زورش ﻫﯿﮑﻞ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺟﯿﻨﯽ را روي دوﺷﺶ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻗﺪم‬
‫اول را ﺳﮑﻨﺪري رﻓﺖ اﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ زود ﺗﻌﺎدﻟﺶ را روي زﻣﯿﻦ ﻧﺎﻫﻤﻮار ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﺑﺎزﯾﺎﻓﺖ‪ .‬ﭘﺎﻫﺎي‬

‫او ﻫﻢ ﺑﻌﺪ از ﻃﯽ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﻫﺎ ﻣﺴﯿﺮ ﺻﻌﺐ اﻟﻌﺒﻮر در ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم از ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋـﻪ ﺧـﺴﺘﻪ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد و وزن اﺿﺎﻓﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ اﯾﻦ ﺗﺤﻤﻞ رﻧﺞ آور ﺳﻮزﻧﺎك ﻫﻤﭽﻮن ﻓﺮو رﻓﺘﻦ ﺗﺪرﯾﺠﯽ ﺳـﻮزن‬
‫در ﮔﻮﺷﺖ ﺷﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﮑﺮي ﺑﺮاي ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﻧﺪاﺷﺖ اﺷﮑﺎل ﮐﺎرش را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫در ﺗﺼﻮرش ﺑﺮاي آﭘﺎرات ﮐﺮدن در ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐـﻪ ﺳـﺎﻟﻬﺎ ﭘـﯿﺶ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ رون ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ آراﮔﻮگ رﺋﯿﺲ ﻋﻨﮑﺒﻮت ﻏﻮﻟﻬﺎ را ﻣﻼﻗﺎت ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑـﺎﻻﺧﺮه ﻧـﻮر‬
‫ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ‪ .‬از ﻣﯿﺎن ﺑﺮگ ﻫﺎي ﮐﻮﭼﮏ درﺧﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮا رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ واﺿﺢ ﺗﺮ و ﮐﻮﺗﺎه ﺗﺮ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬زﻣﯿﻦ ﺟﻨﮕﻞ ﺧﺸﮏ و ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻮد و ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در‬
‫ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ از روي ﯾﮑﯽ از اون ﮔﻮد ﻣﯿﺴﺮﻫﺎي ﺑﯿﻦ دو درﺧﺖ ﻣﯽ ﭘﺮﯾﺪ و ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺮوي اداﻣـﻪ ﻣـﯽ داد‬
‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﻨﻨﺎن ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺸﻨﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻤﻮم ﺷﺪ ﺟﯿﻦ! دارﯾﻢ ﻣﯽ رﺳﯿﻢ‪ .‬آﻫﺎ‪.‬‬‫اﻣﺎ در ﺟﺎﯾﺶ ﺧﺸﮏ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻪ ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ داد و ﻧﻪ ﻗﺪم از ﻗﺪم ﺑﺮداﺷـﺖ‪ .‬ﺟـﺎﯾﯽ روﺑـﺮوﯾﺶ در‬
‫ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ده ﻣﺘﺮي دﯾﻮاري ﺑﻪ ﻃﻮل ﺑﯿﺴﺖ ﻣﺘﺮ ﺣﺎﯾﻞ ﺑﯿﻦ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ و ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋـﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫دﯾﻮاري ﮐﺎﻣﻼ ﺳﻔﯿﺪ ﭘﺮ از اﻓﺴﻮن ﻫﺎي ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﺪ در ﺣﺎل ﭼﺮﺧﯿﺪن ﺑﻪ دورش ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ‬
‫ﮔﻮﯾﺎ از اﯾﺴﺘﺎدن ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺣﺎدﺛﻪ اي رخ داده و ﯾﺎ در ﺷﺮف وﻗـﻮع اﺳـﺖ ﺑـﻪ ﺳـﺨﺘﯽ‬
‫ﺳﺮش را از روي ﮐﻤﺮ ﻫﺮي ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﮐﻠﻪ اش را ﭼﻨﺪ درﺟﻪ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﯾﻮار را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ!‬‫ﻫﺮي آرام ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﯾﻮار ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬دو اﻟﯽ ﺳﻪ ﻣﺘﺮي اش دﯾﮕﻪ ﻃﺎﻗﺘﺶ ﺗﻤـﺎم ﺷـﺪ و ﺑـﺎ‬
‫زاﻧﻮ ﺑﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻨﺎرش روي زﻣﯿﻦ وﻟﻮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺘﻈﺎر اﯾﻨﻬﺎ رو ﻣﯽ داﺷﺘﯿﻢ‪ .‬واﻗﻌﺎ ﭼﺮا زودﺗﺮ ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ ﻧﺮﺳﯿﺪ؟‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﮔﺮدﻧﺶ را رو ﺑﻪ ﺑﺎﻻ درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ روي زﻣﯿﻦ ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮد ﺧﻢ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﮐﻠﻪ اش ﮐﻪ روي زﻣﯿﻦ‬
‫ﻓﺸﺎر ﻣﯽ آورد ﺑﻪ دﯾﻮار ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﯽ ﯾﺎ ﻧﺪاﺷﺘﯽ ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﯽ اﯾﻦ ﻫﯿﻮاﻻﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﯿﻢ؟‬‫ﻫﺮي ﭘﺎﺳﺨﯽ ﻧﺪاد‪ ،‬ﻓﻘﻂ آرام ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﻓﺎﺻﻠﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑـﻮد ﺑـﯿﻦ‬
‫ﺧﻮدﺷﺎن و ﻋﻨﮑﻮﺑﺖ ﻫﺎ اﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮا از ﺷﺎﻧﺲ ﺑﺪﺷﺎن اوﻧﻬﺎ ﻣﺼﻤﻢ ﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را آﻣـﺎده ﮐـﺮد و‬
‫ﺑﺎﻻ آورد‪.‬‬
‫ ﭼﯿﻪ؟ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﺑﺎ ﻫﻤﺸﻮن ﺑﺠﻨﮕﯽ ﮐﻪ؟‬‫ ﭼﺎره ي دﯾﮕﻪ اي ﺑﻪ ذﻫﻨﺖ ﻣﯽ رﺳﻪ؟‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺖ و ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ روي ﭘﺎ ﻣﯽ اﯾﺴﺘﺎد‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﭘﺎرات ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﮑﻨﯿﻢ؟‬‫ﻫﺮي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺳﺮﯾﻊ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺑﯿﻪ‪ .‬اﻣﺘﺤﺎﻧﺶ ﺿﺮري ﻧﺪاره‪.‬‬‫دﺳﺖ ﺟﯿﻨﯽ را ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷﻤﺎره ي دوازده ﮔﺮﯾﻤﻮﻟﺪ ﻓﮑـﺮ ﻣـﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﭼـﺸﻢ و ﭘﻠـﮏ‬
‫ﻫﺎﯾﺶ را ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ﺑﻪ روي ﻫﻢ ﻓﺸﺎر ﻣﯽ داد اﻣﺎ ﻧﻪ ﺣﺲ دﻟﻬﺮه اي ﺑﻮد و ﻧﻪ ﺗﻐﯿﺮ ﻣﮑﺎﻧﯽ؟‬
‫ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﻫﺮي؟ دارﻧﺪ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬‫ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺑﻪ روﺑﺮوﯾﺶ ﺑﺎ ﻫﺮاس ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰه‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺣﺘﯽ ﺗﻮي ﺣﻮﻣﻪ اش ﻫﻢ اﻣﮑﺎن آﭘﺎرات ﮐﺮدن ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ ﻟﻌﻨﺘﯽ‪ ...‬ﺣﺎﻻ ﭼﯽ؟‬‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺳﻤﺎن ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻧﻮري ﻗﺮﻣﺰ‪ ،‬ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ از ﭼﻮﺑﺶ ﺧـﺎرج ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﮐﻤﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ رﻓﺖ و در آﺳﻤﺎن ﭘﺨﺶ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﯾﮏ ﭘﯿﺎم ﻓﺮﺳﺘﺎدم‪ .‬اﻣﯿﺪوارم ﮐﺴﯽ ﺑﺒﯿﻨﻪ‪.‬‬‫ اﻣﯿﺪوارم‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و آب دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺎ ﺻﺮ و ﺻﺪاي زﯾـﺎد ﻗـﻮرت داد‪ .‬ﭼـﻮب دﺳـﺘﺶ را در دﺳـﺘﺎن‬
‫ﻟﺮزاﻧﺶ ﺑﺎﻻ آورد و آﻣﺎده ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﮐﻤﮏ ﮐﻦ درﺧﺖ ﻫﺎ رو آﺗﯿﺶ ﺑﺰﻧﯿﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮ ﮐﺪام ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﻤﺖ رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﺎ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪن ﭼﻮب و ﺧﻮاﻧﺪن ﻃﻠﺴﻢ ﺷﺮوع ﺑـﻪ آﺗـﺶ زدن درﺧـﺖ‬
‫ﻫﺎي ﺟﻠﻮﯾﯽ ﺧﻮد ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬زﺑﺎﻧﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ و ﺣﺮارت ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻋﻨﮑﺒﻮت ﻫﺎ از آن ﻣﮑﺎن ﻓﺎﺻﻠﻪ‬
‫ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪ ،‬دﻗﺎﯾﻘﯽ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ آﺧﺮﯾﻦ اﻣﯿﺪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻧﺎ اﻣﯿﺪي ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﺑـﺎران! اوﻟـﯿﻦ ﻗﻄـﺮه ي‬
‫ﺑﺎران ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻫﺮي ﺧﻮرد ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﮐـﺴﯽ را ﺑﺒﯿﻨـﺪ‪ .‬ﻗﻄـﺮات ﺑﻌـﺪ ﺑـﺎ‬
‫ﺗﻨﺪي و ﺷﺪت ﺷﺮوع ﺷﺪﻧﺪ و دﻗﺎﯾﻘﯽ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﻮاره ي آﺗﺶ ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ دود ﻣﯽ ﺷـﺪ و در‬
‫ﺳﻘﻒ ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ ﮔﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه اﺳﺖ ﻫﺮي‪ .‬ﺣﺮﯾﻒ ﺑﺎرون ﻧﻤﯽ ﺷﯿﻢ‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺎ ﻫﺮدو دﺳﺘﺶ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش را ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺣﺠﻢ آﺗـﺶ را ﺣﻔـﻆ‬
‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮدو زﯾﺮ رﮔﺒﺎر ﺑﺎران ﻣﺜﻞ ﻣﻮش آب ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و آﺗﺶ ﻗﺒﻞ از ﺧﺮوج و ﯾـﺎ در ﻣﯿﺎﻧـﻪ‬
‫ﻫﺎي راﻫﺶ از ﭼﻮب دﺳﺘﯽ ﻫﺎ در ﻫﻮا دود ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮدو ﯾﮑﺒﺎره دﺳﺖ از ﺗﻼش ﺑﯿﻬﻮده ﺑﺮاي زﻧﺪه ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻦ آﺗﺶ ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻪ دود ﻣﺤـﯿﻂ‬
‫ﺷﺪه ﺑﺮ ﭘﯿﺮاﻣﻮﻧﺸﺎن ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻨﻈﺮه ي رﻋﺐ آوري ﺑﻮد‪ .‬دود ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻪ ﻣﯿﺪان دﯾﺪ آﻧﻬﺎ را ﮐـﻢ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻓﺮا رﺳﯿﺪن ﺗﺎرﯾﮑﯽ اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ را ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ ﻟﻮﻣﻮس ﺳﻮﻻروم‪.‬‬‫از ﭼﻮب ﻫﺮي ﻧﻮري ﺧﯿﺮه ﮐﻨﻨﺪه ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ ي اي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﯿﺒﺖ و ﯾﺎ ﺳﺎﯾﻪ ي ﭼﻨـﺪ‬
‫ﻋﻨﮑﺒﻮت را در ﻣﯿﺎن دود اﻃﺮاف ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﭘﯿﺘﺮﻓﮑﻮس ﺗﻮﺗﺎﻟﻮس‪.‬‬

‫ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺮي ﺑﻪ اوﻟﯿﻦ ﻋﻨﮑﺒﻮت وارد ﺻﺤﻨﻪ ﺷﺪه ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از ﺛﺎﻧﯿﻪ اي دوﺗـﺎي دﯾﮕـﻪ وارد‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﻫﺮدو ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي ﺗﻨﺪ و ﺗﻨﺪ اوراد را ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪﻧـﺪ‪ .‬اﺧﮕﺮﻫـﺎي‬
‫رﻧﮕﺎوارﻧﮓ در ﻣﯿﺎن دود و ﺣﺮارت‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻫﻢ و در ﻫﻤﻪ ي زواﯾﺎ ﭼﻬـﺮه ي ﻏﺮﯾﺒـﯽ ﺑـﻪ ﻣﯿـﺪان‬
‫ﻣﺒﺎرزه داده ﺑﻮد‪ .‬ﻋﻨﮑﺒﻮت ﻫﺎ ﻣﺸﺘﺎق و ﭼﺎﺑﮏ ﺑﺮ روي ﺟﻨﺎزه ي ﻫﻤﻨﻮﻋﺎن ﺧﻮد ﻣﯽ ﻟﻐﺰﯾﺪﻧﺪ و ﺟﻠـﻮ‬
‫ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺣﻠﻘﻪ ي ﻫﺠﻮم ﺗﻨﮓ ﺗﺮ وﺗﻨﮓ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻫﺮي ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد و ﻣﺘﻮﺟﻪ‬
‫ﺷﺪ ﺟﯿﻨﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﺣﻠﻘﻪ ي اﻃﺮاﻓﺸﻮن آﻧﻘﺪر ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮدو ﺑﻪ ﻫﻢ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺸﺖ ﺑـﻪ‬
‫ﭘﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه اﺳﺖ ‪ ....‬اﯾﻤﭙﺪﯾﻤﻨﺘﺎ‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از ﻋﻨﮑﺒﻮت ﻫﺎ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﻔﺴﺖ رو ﻧﮕﻪ دار‪ ......‬ﺳﮑﺘﻮم ﺳﻤﭙﺮا‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺟﺮﻗﻪ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ را ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ ﺟﯿﻨﯽ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﻋﻨﮑﺒﻮت ﻫﺎي ﭘﺎي ﺟﯿﻨﯽ را ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ .‬دﯾﮕـﺮي‬
‫ﺧﻮدش را روي ﺟﯿﻨﯽ ﭘﺮت ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ‪ .‬ﺑﺮﯾﺪ ﮔﻤﺸﯿﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻓﻘﻂ ﭼﻮﺑﺶ را ﺗﮑﺎن ﻣﯿﺪاد ﻫﺮدو ﻋﻨﮑﺒﻮت ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي ﭘﺮت ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﯽ ﺷﮏ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﯿﻬﻮش‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر ﭼﻮب ﺟﯿﻨﯽ را ﺑﺮداﺷﺖ و دو دﺳﺘﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻮاﻧﺪن ﮐﺮد‪ .‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻫﻢ‬
‫ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﻃﻠﺴﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه ﯾﮑﯽ از ﻏﻮل ﻋﻨﮑﺒﻮت ﻫﺎ از دور ﺧﻮدش را ﺑـﺮ روي‬
‫او ﭘﺮت ﮐﺮد‪ .‬ﭼﻨﮕﺎﻟﺶ را ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ و ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و در ﺷﮑﻢ ﻫﺮي ﻓﺮو ﮐـﺮد‪ .‬درد ﺗﻤـﺎم‬
‫وﺟﻮدش را ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﺷﺎﺧﮏ ﺗﯿﺰ و ﺑﺮﻧﺪه ي ﻋﻨﮑﺒﻮت از آﻧﻮر ﺗﻨﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﯽ ﺣﺎل ﺑﻪ ده ﻫﺎ ﭼﺸﻢ رﯾﺰ روي ﺻﻮرت ﻋﻨﮑﺒﻮت ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮐﻢ ﮐﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﺎر ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺻﺪاي ﻧﻌﺮه اي ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﺷﺎﺧﮏ در ﺗﻨﺶ ﺑﻮد و در ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻟﺖ دردﻧﺎك ﭼﺸﻢ ﻫﺎي را‬
‫ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎز ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﻨﺒﻊ ﺻﺪا را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﭼﯿﺰي را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺷﺎﺧﮏ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻋﻨﮑﺒﻮﺗﺶ‬
‫از ﺗﻨﺶ ﮐﻨﺪه ﺷﺪ و ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎزو ﺻﺨﺮه ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﻏﻮل را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ اﯾﻨﮑـﺎر ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻏﻮل دﯾﻮاﻧﻪ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﻋﻨﮑﺒﻮت ﻫﺎ را زﯾﺮ ﺑﺪﻧﺶ ﻟﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﮔﺮواﭘﯽ ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺑﯽ رﻣﻖ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺳﺮش روي زﻣﯿﻦ ﺳﺮ ﺧﻮرد‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎز ﺑﻮد اﻣـﺎ ﺗـﺼﺎوﯾﺮ ده ﻫـﺎ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي را ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ ﻧﻤﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﭼﻮن از ﻫﻮش رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫دﺳﺘﺶ را روي ﺷﮑﻤﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و از رﺧﺘﺨﻮاب ﭘﺮﯾﺪ‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ روي ﺷﮑﻤﺶ اﺣﺴﺎس درد ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺑﺮ روي ﺟﺎﯾﯽ روي ﺷﮑﻤﺶ ﮐﻪ ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎﯾﺪ ﺳﻮراخ ﺑﺎﺷﺪ ﻓﺸﺎر ﻣﯽ داد‪.‬‬
‫ﻧﻮر ﮐﻢ رﻧﮓ و ارﻏﻮاﻧﯽ رﻧﮓ ﻏﺮوب از وراي ﻫﺰاران ﺗﮑﻪ اﺑﺮ و از ﻣﯿﺎن ﻧﯿﻤﻪ ﭘﻨﺠﺮه ي ﺑﺎز اﻃﺎق ﺑﺮ‬

‫روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﯽ ﺗﺎﺑﯿﺪ‪ .‬ﭼﻬﺮه اش رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺒﻊ ﻧﻮر اﻃﺎق‪ ،‬ﺑﺼﻮرت ارﯾﺐ وارد‬
‫اﻃﺎق ﺷﺪه ﺑﻮد و ردي ﺑﻠﻨﺪ و ﻧﺎرﻧﺠﯽ رﻧﮓ ﺑﺮ روي اﻣﺘﺪاد اﻃﺎق ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫دور ﺗﺎ دور را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺧﻠـﻮت ﺗـﺮ از ﻫﻤـﻪ ي‬
‫ﻣﻮاﻗﻊ و ﻣﺮﻣﻮز ﺗﺮ‪ .‬اﻃﺎق ﺑﻪ ﺷﺪت ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي و ﺳﯿﺎه و ﺳﻔﯿﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮب ﺟـﺎدوﮔﺮي اش ﻣﺤﺘﺮﻣﺎﻧـﻪ‬
‫روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭼﻮﺑﯿﻦ ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺘﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻋﯿﻨﮏ داﯾﺮه اي اش ﺑـﺎﻻي ﭼـﻮب و روي ﺻـﻨﺪﻟﯽ‬
‫ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮدو را آرام ﺑﺮداﺷﺖ‪ ،‬از روي ﺗﺨﺖ ﻟﻐﺰﯾﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮ روي زﻣﯿﻦ اﺣـﺴﺎس‬
‫ﮐﺮخ ﺷﺪﮔﯽ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻣﺪت درازي ﺑﻮده ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺧﻮاﺑﯿﺪه‪ .‬ﺻـﺪاي ﻏـﮋي از‬
‫ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق آﻣﺪ و ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺗﯿﺰ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ از ﻣﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻫﯿﺒـﺖ ﺳـﺎﺣﺮه‬
‫اي ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪ .‬ﻧﻪ در ﻟﺒﺎس ﻫﺎي ﻣﺮﺳﻮم و ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ اش اﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﭼﻬﺮه ي آﺷﻨﺎ!‬
‫ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪي ﺟﻨﺎب ﭘﺎﺗﺮ؟‬‫ ﺑﻠﻪ ﻣﺎدام‪.‬‬‫ﺑﺎ زور ﺧﻮدش را روي ﮐﻒ ﭘﻮش ﭼﻮﺑﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﻟﺦ ﻟﺦ ﮐﻨﺎن ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺧﻮدش را ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﺪ‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﯿﮑﻪ ﮐﻢ ﺻﺪﻣﻪ اي ﺑﻬﺖ وارد ﻧﺸﺪه‪.‬‬‫ﻣﺎدام ﭘﺎﻣﻔﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﮐﯿﻒ ﭘﺰﺷﮑﯽ اش را روي دوﺷﺶ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ اﯾﻨﻮ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺳﻮاﻟﯽ ﺑﭙﺮﺳﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻟﺤﻈﻪ ي آﺧﺮ ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﯽ ﺑـﻮد ﺑـﻪ‬
‫زودي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬از ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﻧﺶ ﻫﻢ ﻫﺮاس داﺷﺖ‪ .‬در دﻟﺶ دﻋـﺎ ﻣـﯽ ﮐـﺮد و ﺧـﻮد را ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬در اﻃﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﻣﺎدام از آن ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد در ﺣﺎل ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن ﺑﻮد ﮐـﻪ ﻫـﺮي آﻧـﺮا ﭼـﺴﺒﯿﺪ‪.‬‬
‫روﺑﺮوﯾﺶ ﭘﻠﻪ ﮐﺎﻧﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺳﺮش ﺑﺎ ﻓﮑﺮ ﺳﻮار ﺷﺪن ﺑﺮ اﯾﻦ ﭘﻠﮑﺎن ﺗﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﻧﻔـﺲ‬
‫ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺧﻮد را آﻣﺎده ﮐﺮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﻗﺪم ﭘﺎﯾﯽ ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬آرام و ﻣﻤﺘﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﭘﺎ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﻨﺪ‬
‫ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي اﻧﺪﮐﯽ ﺧﻮد را ﮐﺞ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از ﺧﻢ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ‬
‫ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي!‬‫دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎي ﺳﺮﺧﺶ اول از ﻫﻤﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺗﻮي ﻧﻮر ﻣﺎﯾﻞ ﭘﻨﺠﺮه‬
‫ي روﺑﺮوي ﭘﻠﮑﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻨﯽ‪.‬‬‫دﺧﺘﺮك ﭘﻠﮑﺎن آﺧﺮ را ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ دوﯾﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻗﺪﻣﯽ اش اﯾﺴﺘﺎد‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﭼﺸﻢ در ﭼﺸﻢ ﻫﻢ ﻧﮕـﺎه‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﺟﯿﻨﯽ ﻫﺮ دو دﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻫﺮي ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺘﻢ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﺷﺪم‪.‬‬‫ ﻣﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ! اﻻن دو روزه ﮐﻪ ﺑﯿﻬﻮﺷﯽ‪.‬‬‫ دو روز؟‬‫‪ -‬آره‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ روزي وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬

‫ﺟﯿﻨﯽ دﺳﺘﺶ را از روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻫﺮي ﺑﺮداﺷﺖ و دور ﮐﻤﺮش ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮد‪ ،‬دﺳﺖ ﭼﭗ ﻫـﺮي را‬
‫ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮش ﮔﺮﻓﺖ و ﮐﺎر ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ او ﺗﮑﯿﻪ دﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﯿﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رد ﺑﺸﯿﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﮐﻤﺘﺮ راه ﭘﻠﻪ ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را اﯾﻨﻘﺪر ﺳﺎﮐﺖ دﯾﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﮋواك ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫـﺎ در ﻣﯿـﺎن‬
‫ﻫﺰاران داﻻن و راﻫﺮو ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻨﻬﺎ زﻣﺎن ﻫﺎي ﻧﺎدري ﮐﻪ زﯾﺮ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ‬
‫ﻫﺎ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﭘﺮﺳﻪ ﻣﯽ زده ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﺻﺤﻨﻪ اي روﺑﺮو ﻣﯿﺸﺪه‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻠﻮﺗﻪ‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ دﻗﯿﻖ ﺑﻪ ﭘﺎﻫﺎ و ﺟﺎﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺗﺎ ﻧﻪ ﻟﻐﺰﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آره‪ ،‬اوﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﺜﻞ ﻣﻨﻮ و ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻤﻪ‪.‬‬‫ ﻣﺎﻣﺎن و ﺑﺮادرﻫﺎ ﻫﻨﻮز ﻧﯿﺎﻣﺪه اﻧﺪ؟‬‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﻫﺮي! ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮاﻧﻢ! ﺧﯿﻠﯽ‪ ،‬وﻟﯽ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬‫ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯿﺪ ﻫﯿﭻ ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﯿﺪ؟‬‫ ﻧﻪ‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ‪ ،‬اﮔﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺧﻮب ﭘﯿﺶ ﺑﺮه ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﻪ ﺑﺸﻪ ﯾـﮏ ﮐـﺎري‬‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي راﻫﺮو رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﮔﻪ راﻫﺸﺎن را ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ اداﻣﻪ ﻣﯽ دادﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺑﺎﻧﻮي ﭼـﺎق‬
‫و ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ اﻃﺎق ﮔﺮﯾﻔﯿﻨﺪور ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎﻋﺖ دﯾﮕﻪ ﻗﺮار ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ؟‬‫ اﻻن ﺧﻮدت ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ‪.‬‬‫ﺗﺎﺑﻠﻮي ﺑﺎﻧﻮي ﭼﺎق در ﮐﻤﺎل ﺣﯿﺮت ﻫﺮي ﺧﺎﻟﯽ ﮔﻮﺷﻪ اي از راﻫﺮو اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺣﻔﺮه ي اﻃـﺎق را‬
‫ﺗﻮده ي ﻓﺸﺮده از ﻫﻮاي ﺳﺒﺰ ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺣﺪس زد ﮐﻪ ﺗﺪاﺑﯿﺮ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﭼﺮا اﯾﻨﻄﻮري ﺷﺪه؟‬‫ رﯾﻤﻮس ﻣﯿﮕﻪ ﮔﻮل زدن ﺑﺎﻧﻮي ﭼﺎق ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﮔﻮل زدن دم ﺑﺎرﯾﮑﻪ‪ .‬ﻣﯿﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﯿـﺴﺘﻤﯽ‬‫از ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ دﻓﺎع ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﻫﻮش ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮر ﺳﻼح‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺟﯿﻨﯽ وارد ﺗﻮده ي ﺳﺒﺰ ﺷﺪ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻏﺮﯾﺒﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﺣـﺴﺎﺳﯽ ﻣﺎﻧﻨـﺪ اﯾﻨﮑـﻪ ﻧﯿﺮوﯾـﯽ‬
‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻪ اﻧﺪام اﻧﺴﺎن ﻓﺸﺎر ﻣﯽ آورد ﺗﺎ او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺧـﻢ ﮐﻨـﺪ‪ .‬وﻗﺘـﯽ از اﯾـﻦ اﺣـﺴﺎس‬
‫ﻣﻌﺬب ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ و ﻗﺪم در ﻣﺤﯿﻂ ﻋﺎدي ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻮده ي زﯾﺎدي از ﺟـﺎدوﮔﺮان را‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬آدم ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻪ‪.‬‬

‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺮا ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد از آﻧﻄﺮف ﺗـﻮده ي ﻓـﺸﺮده ﺟﻤﻌﯿـﺖ‬
‫اﯾﻨﻮر را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺟﯿﻨﯽ! آه ﺧﺪا ﺑﻼﺧﺮه آوردﯾﺶ؟‬‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﻮرت درب و داﻏﺎن رﯾﻤﻮس را ﺗـﺸﺨﯿﺺ دﻫـﺪ‪ .‬وﺣـﺸﺘﻨﺎك‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﮐﺎﻣﻼ ﺳﺮﭘﺎ و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد و اﯾﻦ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻧﻘﻄﻪ ي روﺷﻨﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﺳﺮﯾﻊ از ﺟﻤﻊ دورش دور ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي آﻣﺪ‪.‬‬
‫ اوﺿﺎع ﭼﻄﻮره رﯾﻤﻮس؟ ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﯿﮏ ﻋﺼﺒﯽ را در ﺻﻮرت رﯾﻤﻮس در ﻫﻨﮕـﺎم ﺣـﺮف زدن درك ﮐﻨـﺪ و ﺑﺎﯾـﺪ ﮔﻔـﺖ‬
‫وﺿﻌﯿﺖ ﻫﺮي ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ از اﯾﻦ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﻫﻢ داﺋﻢ ﺗﻤﺎﯾﻞ داﺷﺖ ﺑﻪ اﯾﻨﻮر و اوﻧﻮر ﻧﮕﺎه ﮐﻨـﺪ‪ ،‬ﯾـﮏ‬
‫ﺟﻮر ﺗﻼش ﺑﺮاي ﺑﺎز ﮔﺮداﻧﺪن ﺗﻤﺮﮐﺰ و ﻋﺪم ﺑﺮﻫﻢ ﺧﻮردﮔﯽ ﺗﻌﺎدل‪.‬‬
‫ ﻫﯿﭽﯽ‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﻫﯿﭻ رﯾﺴﮑﯽ ﺑﮑﻨﯿﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ‪ ....‬اوﻧﻬـﺎ ﻫـﻢ رﯾـﺴﮏ ﻧﮑﺮدﻧـﺪ‪.‬‬‫ﻣﺜﻞ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎي دﯾﮕﻪ ﺗﻮي ﺧﻮﻧﻪ ﻫﺎﺷﻮن ﻣﻮﻧﺪﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮﻧﺪ‪ ،‬اﻟﺒﺘـﻪ از ﺑﺎﺑـﺖ اوﻧﻬـﺎ ﺧﯿـﺎﻟﻢ‬
‫ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻ ﺟﻤﻌﻪ‪ .‬ﺧﻮﻧﻪ ي ﭘﺪري ﺳﯿﺮﯾﻮس اﻣﻦ ﺗﺮ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﮐﻤﯽ ﺻﺒﺮ ﮐﺮد و ﺑﺎ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﻋﺼﺒﯽ و دردﻧﺎك ﺑﺮ روي زﺧﻢ ﻣﻠﺘﻬﺐ روي ﺻـﻮرﺗﺶ‬
‫دﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪ و اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﺎ از ﺳﻼﻣﺖ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﺗﯿﻠﺮ‪ ،‬ﮐﻮﺷﻤﻦ و اﺳﮑﺮﯾﻢ ژور ﻫﻨﻮز ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿـﺴﺘﯿﻢ‪ .‬اﻟﺒﺘـﻪ ﻣﺜـﻞ‬‫وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﻫﻨﻮز ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮن ارﺗﺒﺎط ﺑﺮﻗﺮار ﮐﻨﯿﻢ و ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺧﺒﺮي! اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎ‬
‫ﻣﯽ ﺧﻮام ﭼﯿﺰ ﻣﻬﻤﯽ را ﺑﻬﺖ ﻧﺸﻮن ﺑﺪم‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ي ﺣﻤﺎﯾﺖ دﺳﺖ رﯾﻤﻮس ﺑﺮ روي ﭘﺸﺘﺶ راه اﻓﺘـﺎد وﻟـﯽ ﻗـﺪم اول و دوم را ﮐـﻪ‬
‫ﻟﻨﮕﯿﺪ رﯾﻤﻮس اوﻧﻮ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﻫﺮي‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﻫﺎي ﻫﺮي ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠﺴﻤﯽ را زﯾﺮ ﻟﺐ ﺧﻮاﻧـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي اﺧﮕـﺮي ﯾـﺎ‬
‫ﻧﻮري ﻧﺪﯾﺪ اﻣﺎ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﺟﺮﯾﺎن ﮔﺮﻣﯽ در ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ در ﺣﺎل اﻧﺘﺸﺎر اﺳﺖ‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﭼﯽ ﺑﻮد؟‬‫ ﻃﻠﺴﻢ ‪ . Hiript‬ﺑﻪ دردت ﻣﯽ ﺧﻮره ﺗﺎ از دﺳﺖ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻫﺎي اﻧﺪام ﻫـﺎي ﺑـﺪن راﺣـﺖ‬‫ﺑﺸﯽ‪ ،‬ﻣﺨﺼﻮص ﮐﻪ ﺑﻪ اﻧﺪام ﻫﺎي ﻋﺼﺒﯽ ات ﻫﻢ ﺻﺪﻣﻪ ﺧﻮرده ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس راه اﻓﺘﺎد و ﻫﺮي ﺳﻮاﻟﺶ در ﻣﻮرده ﻧﺤﻮه ي اﺟﺮاي ﻃﻠﺴﻢ را ﺑـﻪ ﻣﻮﻗـﻊ دﯾﮕـﺮي ﻣﻮﮐـﻮل‬
‫ﮐﺮد‪ ،‬دﻧﺒﺎل رﯾﻤﻮس راه اﻓﺘﺎد و ﻫﻨﮕﺎم راه رﻓﺘﻦ ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷـﺪ ﮐـﻪ درد ﭘﺎﻫـﺎﯾﺶ در ﺣـﺎل‬
‫ﻣﺤﻮ ﺷﺪن اﺳﺖ و ﮐﻨﺘﺮﻟﺶ ﺑﺮ وﺿﻌﯿﺖ اﻧﺪام ﻫﺎﯾﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪه‪ .‬ﻫﺮي ﺗﻨﻬـﺎ ﮐـﺴﯽ ﻧﺒـﻮد ﮐـﻪ راه‬
‫اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺎﻧﮑﺲ و ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از ﻣﺮدﻫﺎي ﮔﺮدن ﮐﻠﻔﺖ و رﯾﺶ ﺳﻔﯿﺪ دﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﮐﻪ در ﺣﺎل ﺻـﺤﺒﺖ‬
‫ﮐﺮدن ﺑﻮدﻧﺪ دﻧﺒﺎل رﯾﻤﻮس از اوﻟﯿﻦ ﺗﻮده ي دﻓﺎﻋﯽ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ رد ﺷـﺪﻧﺪ‪ .‬اﻃـﺎق ﮐﻨـﺎري ﺧﻮاﺑﮕـﺎه‬

‫ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﻫﺮي ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ رﯾﻤﻮس ﺑﻪ آن وارد ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻـﺪاي ووﺷـﯽ ﮐـﻪ ﭘـﺸﺖ ﻫـﺮي آﻣـﺪ‬
‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﯿﻨﯽ را ﻫﻢ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ دﻧﺒﺎﻟﺸﺎن از ﺗﻮده ي ﻓﺸﺮده ي ﺣﻔـﺎﻇﺘﯽ رد ﺷـﺪه‪ .‬ﺣـﺎﻻ‬
‫ﻫﺮي ﮐﺎﻣﻼ ﺳﺮﭘﺎ و ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪ ﺑﻮد و ﻣﺼﻤﻢ ﻗﺪم ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ ورود ﺑﻪ اﻃﺎق ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ اﻃـﺎق‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﯾﮏ ﺧﻮاﺑﮕﺎه داﻧﺶ آﻣﻮزي اﺳﺖ‪ ،‬ﻓﮑﺮ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ي اﯾﻨﮑﻪ اﻃﺎق ﮐﺮﯾﻮي ﻫﺎ در ﻃﻮل ﻫﻤـﻪ‬
‫ي اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﻣﺎل اوﻧﻬﺎ ﺑﻮده ﺑﻪ ﻫﻤﺎن زودي اي ﮐﻪ وارد ذﻫﻨﺶ ﺷـﺪه ﺑـﻮد ﻣﺤـﻮ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫وﺳﻂ اﻃﺎق دو ﺳﺘﻮن ﺑﺰرگ ﺳﻨﮕﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﻫﺰاران ذره ﮐﻨﺪه ﮐـﺎري روي ﺳـﺘﻮن ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﻣﺎرﭘﯿﭻ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ‪ .‬اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ ﻓﻀﺎي ﺑﯿﻦ دو ﺳﺘﻮن ﺑﻪ ﻃﺮز ﻏﺮﯾﺒﯽ ﻏﯿﺮ ﻋـﺎدي ﺑـﻮد‪ ،‬ﯾـﮏ‬
‫ﺟﻮر ﻫﻮاﯾﯽ ﺷﻔﺎف ﮐﻪ وزﺷﯽ در آن ﺟﺮﯾﺎن دارد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ از اﯾﻦ ﺟﺴﻢ ﺑﺰرگ ﺑﺮداﺷﺖ و ﮔﻮﺷﻪ ي دﯾﮕﺮ اﻃﺎق ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﯿﺰﻫـﺎي‬
‫ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮي ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﮐﻮره ي ﺑﺰرگ در ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ و در آﺧﺮﯾﻦ زاوﯾﻪ ي ﻣﺎﻧﺪه ي اﻃﺎق ﯾﮏ ﺟﻮر‬
‫ﺳﻨﮓ ﺑﺰرگ ﺑﻨﻔﺶ رﻧﮓ‪ ،‬ﺑﺰرگ و ﭘﺮ ﺧﺎر اﻣﺎ ﺑـﻪ رﻧـﮓ ﺑـﻨﻔﺶ‪ .‬ﯾـﮏ ﺟـﻮر ﺟﺮﻗـﻪ ي ﻇﺮﯾـﻒ از‬
‫دورﺗﺎدور آن ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯿﺸﺪ‪ .‬ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﺑﺪي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اون ﺳﻨﮓ داﺷﺖ اﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺟﺮاﺋـﺖ داد‬
‫ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ رﯾﻤﻮس ﻟﺐ ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﺑﻪ ﮔﺸﺎﯾﺪ اﺣﺴﺎس ﺗﻌﺠﺒﺶ را ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ‪:‬‬
‫ ﻋﺠﺐ!‬‫اﻋﻼم دارد‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﺨﺘﺼﺮي زد و ﺷﺮوع ﮐﺮد‪:‬‬
‫ اﯾﻦ دو ﺳﺘﻮن ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ دروازه ي ﻓﺮار ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﯾـﮏ ﺟـﻮر ﺑﺮﻧﺎﻣـﻪ رﯾـﺰي ﭘﯿﭽﯿـﺪه ي‬‫ﺟﺎدوﯾﯽ‪ ،‬ﺗﻠﻔﯿﻘﯽ از ﻫﺰاران ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﻄـﻒ ﺗـﻼش ﺷـﺒﺎﻧﻪ روزي ﻧﯿﻤﻔـﺮوداي‬
‫ﻋﺰﯾﺰ و آﻗﺎﯾﺎن آﻣﺎده ﺷﺪه‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻧـﺎ ﭘﺪﯾـﺪ ﺑـﺸﻪ ﺗﺮﺗﯿـﺐ اﻧﺘﻘـﺎل اوﻧـﻮ ﺑـﻪ‬
‫ﻫﺎﮔﻮاﺗﺮز داده ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﺳﺖ در ﻣﻮرد اون ﺳﻨﮓ ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ ﮐـﻪ اﯾﻨﻘـﺪر ﻧﻈـﺮ ﺗـﻮ رو‬
‫ﺟﻠﺐ ﮐﺮده ﻫﺮي‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ از ﺳﻨﮓ ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ ﭼﺸﻢ ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ و ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ ﺣﯿﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ رﯾﻤﻮس‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻮره ي آﻫﻨﮕﺮي ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ دروازه ي ﻓﺮار؟‬‫ آره ﻫﺮي‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﻮاﻫﯽ دﯾﺪ ﺑﻪ دردﻣﻮن ﻣﯽ ﺧﻮره‪ .‬ﺗﺼﻮر ﮐﻦ ﺑﺨـﻮاﻫﯽ ﯾـﮏ‬‫ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮي ﮐﻪ ﻧﻪ اﻣﮑﺎن آﭘﺎرات ﮐﺮدن در آﻧﺠﺎ ﻫﺴﺖ و ﻧﻪ اﻣﮑﺎن آﭘﺎرات ﮐـﺮدن در ﻣﺒـﺪا‬
‫ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﺨﺘﺼﺎت دﻫﯽ دﻗﯿﻖ و ﺳﺮﻋﺖ ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﺗـﻮﻧﯽ ﺑـﻪ ﻧﺘﯿﺠـﻪ ي دﻟﺨﻮاﻫـﺖ‬
‫ﺑﺮﺳﯽ‪ .‬ﺿﻌﻒ اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎه در اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﻮن ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘـﻪ از اون اﺳـﺘﻔﺎده ﻧـﺸﺪه و ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ‬
‫ﻫﻤﻪ ي ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺑﺎز ﺳﺎﺧﺘﻦ اون ﺑﮑﺎر ﺑﺮدﯾﻢ درﺳﺖ ادا ﻧﺸﺪه ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ‬
‫ﻣﺤﺪودﯾﺖ زﻣﺎﻧﯽ داره‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت ﺧﺎﻧﻮاده ي آﻗﺎي ﻫﺎﭘﮑﯿﻨﺰ )رﯾﻤﻮس ﺑﻪ‬
‫ﻣﺮدي روﺑﺮوﯾﺶ اﺷﺎره ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮي ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ او و ﺻﻮرت ﭘﺮ ﻣﻔﻬـﻮﻣﺶ ﮐـﺮد( از‬

‫اﯾﻦ وﺳﯿﻠﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدﯾﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺤﺪودﯾﺖ زﻣـﺎﻧﯽ ‪ 2‬دﻗﯿﻘـﻪ داره‪ ،‬و اﯾـﻦ ﺑـﺎ‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ از اون اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدﯾﻢ ‪ 30‬ﺛﺎﻧﯿﻪ اﺧﺘﻼف داره‪ ،‬اﮔﻪ ﺣﺪس و ﮔﻤﺎن ﻫﺎﻣﻮن‬
‫درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻤﺘﺮ از ‪ 1‬دﻗﯿﻘﻪ و ‪ 30‬ﺛﺎﻧﯿﻪ دﻓﻌﻪ ي ﺑﻌـﺪ ﻓﺮﺻـﺖ ﺧـﻮاﻫﯿﻢ داﺷـﺖ‪ .‬و اﮔـﺮ‬
‫ﺷﺎﻧﺴﯽ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ در ﻫﻤﯿﻦ ‪ 1:30‬دﻗﯿﻘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﯾـﺪ‬
‫ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﺗﻮي اﯾﻦ ‪ 1‬دﻗﯿﻘﻪ و ﺳﯽ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﯾﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺶ داره ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯿﺸﻪ ﺧﯿﻠﯽ اﺗﻔﺎﻗﺎت‬
‫ﻣﯽ اﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻣﺜﻼ ﻋﻼﺋﻤﯽ ﺟﺎدوﯾﯽ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﯿﺸﻪ‪ ،‬ﯾﮏ ﺟﻮر رد ﻫﺮي ﮐﻪ اﯾﻦ ﯾﮏ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ‬
‫ﺑﺰرﮔﻪ‪) ،‬رﯾﻤﻮس در ﺟﻮاب ﺻﻮرت اﺳﺘﻔﻬﺎم زده ي ﻫﺮي اداﻣﻪ داد( ﺿـﻌﻔﺶ در اﯾﻨـﻪ ﮐـﻪ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺰرﮔﯽ ﻣﺜﻞ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ رد ﯾﺎﺑﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻤﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‬
‫ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه اﯾﻨﮑﺎرو ﺑﮑﻨﻪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ آﺧﺮﯾﻦ ﻫﺎﭘﮑﯿﻨﺰ رو از درﯾﭽﻪ رد ﮐﺮدم دﯾﺪم ﭼﻄﻮر درﻫﺎي‬
‫ﺣﻔﺎﻇﺘﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﺮﯾﺮ داﺧﻞ ﺷـﺪﻧﺪ‪) ،‬رﯾﻤـﻮس دﯾـﺪ ﮐـﻪ ﻫـﺮي‬
‫ﺣﺪاﻗﻞ ﻧﺼﻔﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺪه‪ ،‬ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺗﮑﺎن دادن ﺳﺮ ﻫﺮي ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﯾﯿﺪ‬
‫ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺶ ﺑﻮد ﭘﺲ اداﻣﻪ داد( اﯾﻦ درﯾﭽﻪ ي ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻨـﻮز ﻧﺎﻗـﺼﻪ ﺗﻤـﺎم‬
‫ﺳﯿﺴﺘﻢ دﻓﺎﻋﯽ ﻣﺤﻞ ﻣﻘﺼﺪ رو از ﮐﺎر ﻣﯽ اﻧﺪازه و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ ﻣﺜـﻞ ﻣـﻮرد ﻫـﺎﭘﮑﯿﻨﺰ‬
‫ﺧﯿﻠﯽ رﯾﺴﮏ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﺸﻪ‪ .‬در ﻣﻮرد وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎﻫﻢ ﭼﻮن از ﻃﺮﯾﻖ ﺟﯿﻨﯽ ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﺷـﺪﯾﻢ ﺗـﻮ‬
‫ﺧﻮﻧﻪ ي ﺳﯿﺮﯾﻮس ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ از ﻫﺮ اﻗﺪاﻣﯽ دﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ‪ .‬ﺣـﺎﻻ ﻣـﯽ ﻓﻬﻤـﻢ ﮐـﻪ‬
‫ﺧﯿﻠﯽ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮده‪ ،‬ﭼﻮن ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ رو ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي اﯾﻨﻬﺎ ﻣـﯽ ﮔﺬاﺷـﺘﯿﻢ‪ .‬آﺧـﻪ ﯾـﮏ‬
‫ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﭘﺸﺖ ﺧﻮﻧﻪ ي ﺳﯿﺮﯾﻮس ﯾﮏ ﻟﺸﮑﺮ ﺻﻒ ﮐﺸﯿﺪه‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﮔﺸﺎد ﺑﻪ رﯾﻤﻮس ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪ ،‬دﺳﺖ از ﻟﻤﺲ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﺑﻠﻨﺪ و زﯾﺒﺎ و ﻧﻘﺮه اي رﻧﮕﯽ‬
‫ﮐﻪ از ﮐﻨﺎر ﮐﻮره ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ رﯾﻤﻮس ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﯿﭻ ﮐﺎري ﺑﻪ ﻏﯿـﺮ از‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﮑﻨﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻓﮑﺮ ﭘﻠﯿﺪ داﺷﺖ ﻣﻐﺰش را ﻣﯽ ﻓﺸﺮد ﮐﻪ اﺣﯿﺎﻧﺎ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﭘﺸﺖ درب ﻫﺎي‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ي ﺷﻤﺎره ي دوازده ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻤﺎري ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ آﻫﺎ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﯽ دوﻧﯽ اون ﺷﻤﺸﯿﺮي ﮐﻪ دﺳﺘﺖ ﮔﺮﻓﺘﯽ ﭼﯿﻪ؟‬‫ﻫﺮي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ از رﯾﻤﻮس ﭼﺸﻢ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ،‬ﺣﺎل اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻨﻮز ﻓﮑﺮش ﺑﺎ وﯾﺰﻟـﯽ‬
‫ﻫﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ! ‪ ...‬اوم ﺣﺪس روﺷﻨﯽ ﻧﺪارم‪ .‬ﺑﮕﻮ ﭼﯿﻪ؟‬‫ ﺧﻮب ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ﮐﺸﻒ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ي ﻫﺎﭘﮑﯿﻨﺰ ﻋﺰﯾﺰه‪ .‬آﻫﺎ! ﻫﺮي آﻗـﺎي ﻫـﺎﭘﯿﮑﯿﻨﺰ ﯾﮑـﯽ از‬‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ داﻧﺸﻤﻨﺪان و ﺷﯿﻤﯽ داﻧﺎن ﺟﺎدوﮔﺮ ﻗﺮن ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ از ﻻﺑﻼي ﺣﺮﻓﻬـﺎي ﻣﻨـﻮ‬
‫آرﻧﻮﻟﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﯾﮏ ﻣﺨﺰن ده ﺗﻨﯽ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻘﺮه ي ﻧﺎﺧﺎﻟﺺ داره اﯾﺪه ي ﻓـﻮق‬
‫اﻟﻌﺎده ي اﯾﻦ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﺗـﺎ اﻻن ﺑﯿـﺴﺖ ﺗـﺎ از اﯾـﻦ ﺷﻤـﺸﯿﺮﻫﺎ رو درﺳـﺖ‬
‫ﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﻻوﮔﻮدﻫﺎي ﻋﺰﯾﺰ ﺷﺐ و روز در ﺗﻼﺷﻨﺪ‪ .‬اوﻧﯿﮑﻪ دﺳﺘﺘﻪ ﺧﺎﻟﺺ ﺗﺮﯾﻨﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻗﯿﺎﻓﻪ ي ﻫﺮي ﮐﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي از اﯾﻦ ﺳﯿﻞ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪه‪.‬‬

‫رﯾﻤﻮس در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﺿﺮب روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش ﻣﯽ زد ﺗﻮﺿﯿﺤﺎت ﺧﻮد را ﮐﺎﻣﻞ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﻧﻘﺮه ﻫﺮي! ﻧﻘﺮه در ﺧﻮد ﻋﻨﺎﺻﺮي دارد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺧﻮن ﮔﺮگ اﻧﺴﺎن ﻫـﺎ ﺑـﺸﺪت‬‫آﻟﻮده ﺷﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﺪه ي ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ي ﻫﺎﭘﮑﯿﻨﺰ و ﺗﻠﻔﯿﻖ ﭼﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ و ﻣﺎده ي اوﻟﯿﻪ ي دﯾﮕﺮ‬
‫اﯾﻦ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﻫﺎ ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪه اﻧﺪ‪ .‬ﮐﺎﻓﯿﻪ ﮐﻪ ﺷﻤﺸﯿﺮت را ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﯽ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﺰﻧﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮔﺮگ‬
‫اﻧﺴﺎن ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﮑﻨﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ از ﭘﺎ ﻣﯽ اﻓﺘـﺪ‪ ...‬ﻫﻤﻮﻧـﻮ ﺑـﺮدار ﻫـﺮي‪ .‬ﺷـﺎﯾﺪ ﺑـﻪ دردت‬
‫ﺑﺨﻮره‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﺳﮑﻮت ﮐﺮد‪ .‬ﺟﻤﻊ ﺣﺎﺿﺮ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻼ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎﺟﺮا را ﻣﯽ داﻧﻨﺪ و ﺗﻤـﺎم اﯾـﻦ‬
‫ﺗﻮﺿﯿﺤﺎت واﺿﺤﺎت ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺑﻮده‪.‬‬
‫ ﭘﺲ اون ﺳﻨﮓ ﭼﯿﻪ؟‬‫رﯾﻤﻮس ﻫﻢ ﺑﺪﮔﻤﺎن ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ،‬ﻫﺮ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﻨﮓ ﺗﻨﻬﺎ ﺑـﺮاي او ﻧﯿـﺴﺖ ﮐـﻪ‬
‫ﺣﺎل ﺧﻮش ﯾﻤﻨﯽ ﻧﺪارد‪.‬‬
‫ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﻫﺮي‪ .‬اﯾﻨﻮ ﻫﻢ داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﺠﺎ آورده اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫـﺪ ﮐـﺴﯽ رازش رو‬‫ﺑﻔﻬﻤﻪ داﻣﺒﻠﺪور رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ...‬ﺧﻮب ﻫﺮي‪ ،‬آﻗﺎﯾﺎن و دوﺷﯿﺰه وﯾﺰﻟﯽ‪) .‬رﯾﻤـﻮس ﺑـﻪ دورﺗـﺎدور‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﮐﻪ ﮐﺲ دﯾﮕﺮي را ﺟﺎ ﻧﯿﺎﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ (.‬ﻣﯽ ﺧﻮام ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻓﺮار وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﺗﻼش‬
‫ﺑﮑﻨﯿﻢ‪ .‬ﻫﻤﺮاه ﻣﻦ ﮐﯽ ﻣﯽ آﯾﺪ؟‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ رﯾﻤﻮس ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﯾﮏ دور ﮐﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ ي اﻃﺎق را ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ دﺳﺖ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻪ ي ﻫـﺮي‬
‫را دﯾﺪ‪ .‬ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﺗﻠﺨﯽ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﻧﺘﻈﺎرش رو داﺷﺘﻢ‪ .‬ﻫﺮي‪ ،‬ﺗﺎﻧﮑﺲ‪ ،‬دوﺷﯿﺰه وﯾﺰﻟﯽ‪ ....‬ﺑﮕﺬار ﺑﺒﯿﻨﻢ‪ .‬آﻫﺎ ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﮐﺲ دﯾﮕﺮي‬‫ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﯿﻔﺮودا آﻣﺎده ﺷﻮ‪ ،‬ﺷﻤﺸﯿﺮت رو ﻫﻢ ﻫﻤﺮاﻫﺖ ﺑﯿﺎر‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﯿﺎم‪.‬‬‫ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ واﯾﺴﺘﺎ ﻫﺮي‪ .‬ﺑﮕﺬار اول ﻣﺎ ﺑﺮوﯾﻢ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ اوﻧﺠﺎ ﺧﯿﻠﯽ آﺷﻮب ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﭼﯽ ﻣـﯽ‬‫دوﻧﻪ‪ .‬ﺿﻤﻨﺎ ﻫﺮﭼﯽ ﺗﻌﺪادﻣﻮن ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻨﺘﺮل وﺿﻌﯿﺖ ﺗﻮي اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ اﻧﺪك راﺣﺘـﺮه‪.‬‬
‫ﭘﺲ‪ ...‬ﻟﻄﻒ ﮐﻦ و دﻧﺒﺎﻟﻤﻮن راه ﻧﯿﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﺑﻼ درﻧﮓ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را روي ﺟﺎﯾﯽ از ﺳﺘﻮن ﮐﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ ﮐﻒ دﺳـﺖ روي آن‬
‫ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﺬاﺷﺖ و وارد ﺗﻮده ي ﻋﺠﯿﺐ ﻫﻮاي ﺑﯿﻦ دو ﺳﺘﻮن ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻄـﻮر‬
‫اﻧﺪام آﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻨﮑﻪ زﯾﺮ ﺷﻨﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﺮوﻧﺪ ﻏﯿﺐ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺧﺮوج آﻧﻬﺎ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎي رﯾﻤﻮس ‪ 1‬دﻗﯿﻘﻪ و ﺳﯽ ﺛﺎﻧﯿـﻪ ﻓﺮﺻـﺖ‬
‫داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺎﭘﮑﯿﻨﺰ و ﻣﺮدﻫﺎي دﯾﮕﻪ ﺑﻌﺪ از ﺧﺮوج رﯾﻤﻮس ﺑﺎ ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﻫﺮ ﯾﮏ ﯾﮑـﯽ از ﺷﻤـﺸﯿﺮﻫﺎي‬
‫ﺗﮑﯿﻪ داده ﺷﺪه ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق از آﻧﺠﺎ ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﭼﺸﻤﺶ ﺑـﻪ ﺳـﺎﻋﺖ ﺑـﻮد و ﺻـﺪاي‬
‫ﺟﯿﻨﯽ را ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﻧﯿﺎﻣﺪه اﻧﺪ‪.‬‬

‫و ﺗﺎزه ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺗﺎزه ‪ 30‬ﺛﺎﻧﯿﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺻﺪاي ﺑﻨﮕﯽ آﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ﻫﺮي ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻫﻢ ورود اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﻓﺮد و ﺟﻮرج‪ ،‬ﯾﮑـﯽ دو ﺛﺎﻧﯿـﻪ ﺑﻌـﺪ ﭼـﺎرﻟﯽ و‬
‫ﭘﺮﺳﯽ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﮐﻤﯽ ﺑﺎ ﺗﺎﺧﯿﺮ آﻣﺪ اﻣﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ از اون ﻣﯿﻨﺮوا ﻣـﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔـﺎل آﻣـﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻨـﯽ‬
‫ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎي راه ﺑﻐﻞ ﮐﺮدن ﻣﺎدرش ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎﻟﻔﻮي ﻫﻢ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﻌﻀﺐ ﺑﻪ ﺳـﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕـﺎه‬
‫ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﺴﺎب اون ‪ 1‬دﻗﯿﻘﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﮐﻤﺘﺮ از ‪ 30‬ﺛﺎﻧﯿﻪ اﺣﯿﺎﻧﺎ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ده ﺛﺎﻧﯿﻪ دﯾﮕـﺮ ﻫـﻢ‬
‫ﮔﺬﺷﺖ و ﻫﻨﻮز ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد‪ .‬ﮐﻤﺘﺮ از ﺑﯿﺴﺖ ﺛﺎﻧﯿﻪ و ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن درﯾﭽﻪ ي ﻓﺮار ﺷﺮوع ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫـﺮ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻋﻤﻼ آﻣﺪه ﺑﻮد و ﯾﮏ ﻗﺪﻣﯽ درﯾﭽﻪ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﻪ آن ﻧﮕﺎه ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫درﯾﭽﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و اﻧﺪازه ي ﯾﮏ وﺟﺐ ﻗﻄﺮ داﺷﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﻧﺎ ﺧﻮدآﮔﺎه وارد‬
‫آن ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﺎرش ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ درﯾﭽﻪ دوﺑﺎره ﺑﺎز ﺷﻮد‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻓﮑﺮ درﺳﺘﯽ از ﺷﺮاﯾﻂ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ رﻧﮕﻬﺎ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪﻧﺪ و دوﺑﺎره ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ اول ﻧﻮر ﺑﻪ ﺷـﺪت ﻗﺮﻣـﺰ‬
‫زﻧﻨﺪه اي دﯾﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺻﻮرت اﻓﻘﯽ و اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﭘﺮت ﺷﺪ‪.‬‬
‫درﺳﺖ وﺳﻂ اﻃﺎق ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺧﺎﻧﻪ ي ﺑﻠﮏ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬روﺑﺮوﯾﺶ ﭼﻬﺮه ي اﯾـﻦ آﺷﻨﺎي ﻏﺮﯾﺐ ﯾﻌﻨـﯽ‬
‫دوﺳﺘﺶ رون وﯾﺰﻟﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﺑﺪن دو ﺟـﺎدوﮔﺮي ﮐـﻪ از درد ﺑـﻪ ﺧﻮدﺷـﺎن ﻣـﯽ‬
‫ﭘﯿﭽﯿﺪﻧﺪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬رون ﻣﺘﻮﺟﻪ ورود ﻫﺮي ﺷﺪ‪ ،‬ﺷﻤﺸﯿﺮ ﺑﺪﺳﺖ و آﻣﺎده‪.‬‬
‫ ﺳﻼم ﻫﺮي‪.‬‬‫ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮت آﻣﺪه رون؟ ﻣﺤﺾ رﺿﺎي ﺧﺪا‪ .‬اﯾﻦ ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ داري ﺑﻪ ﻣﺎﻫـﺎ ﺣﻤﻠـﻪ ﻣـﯽ‬‫ﮐﻨﯽ؟‬
‫رون ﺑﻪ ﺟﺎي ﺟﻮاب ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ ﻫﺮي ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﯿﮑﺮ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﯿﺠﺎن ﺳﯿﻨﻪ اش ﺑﺎﻻ‬
‫و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺖ ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺖ‪ ،‬از ﺟﯿﺒﺶ ﺑﻄـﺮي ﻣﻌﺠـﻮن ﺑﺰرﮔـﯽ ﺑﯿـﺮون آورد و ﺳـﺮﭘﻮش آﻧـﺮا‬
‫ﺑﺮداﺷﺖ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻫﺮي اﺧﺘﯿﺎر ﻫﯿﭻ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻠﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ووﺷـﯽ ﮐـﻪ ﭘـﺸﺖ ﺳـﺮش آﻣـﺪ‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ رﯾﻤﻮس و ﺗﺎﻧﮑﺲ از درﯾﭽﻪ ﮔﺮﯾﺨﺘﻪ اﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺻﺪاي ﺷﻮم ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن درﯾﭽـﻪ را ﻣـﯽ‬
‫ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬داﯾﺮه وارد و اﻧﺪك اﻧﺪك‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﭼﯿﺰي ﮐﻤﺘﺮ از ‪ 40‬ﺛﺎﻧﯿـﻪ ﻓﺮﺻـﺖ داﺷـﺖ‪ .‬رون ﻣﻌﺠـﻮن را‬
‫داﺧﻞ دﻫﺎن ﻫﺮﻣﯿﻮن رﯾﺨﺖ‪ .‬اﻧﮕﺸﺖ ﺷﺼﺖ دﺳﺖ ﭼﭙﺶ را در ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻣـﺎﻟﻔﻮي اﻧﺠـﺎم داده‬
‫ﺑﻮد ﻓﺮو ﮐﺮد و ﺑﺎ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﺮ ﻗﻠﺐ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬از ﻣﯿﺎن اﺧﮕﺮ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮐـﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﻫﺮﻣﯿﻮن وارد ﺷﺪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺸﻌﺸﻌﺎت ﻃﻼﯾﯽ رﻧﮓ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﺟـﻮر ﭘـﺎرادوﮐﺲ‬
‫ﺟﺎدوﯾﯽ و زﯾﺒﺎ‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﻠﺐ ﻫﺮﻣﯿﻮن در ﺳﯿﻨﻪ ﻣﯽ ﺑﻮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑـﺎ زﻣـﯿﻦ ﻓﺎﺻـﻠﻪ ﮔﺮﻓـﺖ و‬
‫دوﺑﺎره ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻓﺘﺎد‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﻫﺮﻣﯿﻮن ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬آرام در آﻏﻮش رون ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ در اﻋﻤﺎق ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﮔﻮد رﻓﺘﻪ اش اﺣﺴﺎس ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ اﻣﺎ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮد ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ‪.‬‬
‫رون ﻣﺘﻮاﺿﻌﺎﻧﻪ او را ﺑﻮﺳﯿﺪ و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر در آﻏﻮش ﮐﺸﯿﺪه او را در دﺳـﺘﺎن ﻫـﺮي ﮔﺬاﺷـﺖ‪ .‬دروازه‬
‫ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﻣﺘﺮ ﺷﻌﺎع داﺷﺖ‪ ،‬اﯾﻨﺒﺎر ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻧﺶ ﺗﻨـﺪ ﺗـﺮ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ ،‬ﻫـﺮي ﻫﺮﻣﯿـﻮن را‬

‫ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن دﺳﺖ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺗﺎب ﺧﻮرد و وارد ﺟﻮ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ آﻏـﻮش‬
‫ﻫﺮي ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻤﺘﺮ از ده ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ رون ﻧﮕـﺎه ﮐـﺮد اﻣـﺎ‬
‫ﭼﯿﺰي را ﮐﻪ ﻣﯽ دﯾﺪ ﺑﺎور ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ .‬رون ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش را زﯾﺮ ﮔﺮدﻧﺶ ﮔﺬاﺷـﺘﻪ ﺑـﻮد و ﺑـﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ رﻓﯿﻖ ﺑﺮو‪ ...‬ﻓﺮﺻﺘﯽ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﻮﻧﺪه‪.‬‬‫ ﻧﻪ ﺑﺪون ﺗﻮ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ رم‪ .‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﯿﺎ‪.‬‬‫ ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﺮ از اوﻧﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﺑﺮﮔﺮدم رﻓﯿﻖ‪ .‬ﺟﻠﻮي ﺧﯿﻠﯽ از ﮐﺎرﻫﺎ رو ﻣﯽ ﺗﻮﻧـﺴﺘﻢ‬‫ﺑﮕﯿﺮم اﻣﺎ ﻧﺸﺪ‪ .‬ﮐﻼم آﺧﺮ ﻫﺮي‪ ...‬ﻧﻘﺸﻪ ي ﻣﮑﺎن داﻣﺒﻠﺪور رو ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ روي ﺳﯿﻨﻪ ام ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﯿﭻ ﮐﺎر دﯾﮕﺮي ﺟﺰ دوﯾﺪن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﻧﮑﺮد‪ .‬ﯾﮏ ﻗﺪﻣﯽ رون ﻧﻮر ﺳﺒﺰ از ﻣﯿﺎن ﻓﮏ رون‬
‫ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺧﻮرد‪ .‬اﻃﺎق ﭘﺮ از ﻧﻮر ﺳﺒﺰ ﺷﺪ ﺑﻮد و دﺳﺖ ﻫﺮي و ﻟﺐ ﻫﺮي ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻧﻪ!‬
‫درﯾﭽﻪ ي ﻓﺮار ﺑﺎ ﺻﺪاي دﻫﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬در آﻏﻮش ﻫﺮي ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺖ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻋﺼﺎر ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ي ﮐﯿﻤﯿﺎي ﻋﺸﻖ ﻃﻼ ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ .‬او ﻣـﺮده ﺑـﻮد اﻣـﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ روح‬
‫اﻫﻮراﯾﯽ اش آزاد ﺑﻮد‪ .‬ﭘﯿﮑﺮش ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺶ آزاد ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬روﻧﺎﻟﺪ وﯾﺰﻟﯽ اﯾﻦ ﺧﺪاي ﺑﺰرگ ﻣﻘﺎوﻣﺖ‬
‫در ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﯿﺎﻫﯽ راه دراز و ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه ي اﺳﻄﻮره ﺷﺪﻧﺶ را ﭘﺎﯾﺎن داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺻﻮرت ﻧﻮراﻧﯽ رون را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ،‬ﻫﯿﭻ اﺛﺮي از اون ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎي ﺗﺎرﯾﮏ ﻧﺒﻮد‪ ،‬وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺧﯿﻠﯽ‬
‫زودي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺳﺮاﻏﺸﺎن ﻣﯽ آﻣﺪ و ﻫﺮي ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﮔﺬاﺷﺖ دﺳﺘﺎن ﭘﻠﯿﺪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑـﻪ‬
‫ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺶ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻗﺒﻮل ﻧﮑﺮد در ﺻﺪاﻗﺘﺶ ﺷﮏ ﮐﻨﺪ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫در دﺳﺖ راﺳﺖ ﻫﺮي ﻫﻨﻮز ﺷﻤﺸﯿﺮ ﻧﻘﺮه اي ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ و ﺑﺎ دﺳـﺖ ﭼـﭙﺶ رون را ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪن درب و ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻫﺮي رﺳﯿﺪ و ﭼﻘﺪر دﯾﺮ ﺑﻪ درﯾﭽﻪ ي ﻓﺮار‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻪ ﯾﺎدش اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ورود اوﻟﯿﻦ ﻣﻮﺟﻮد ﺷﻮم ﺑـﻪ داﺧـﻞ اﻃـﺎق درﯾﭽـﻪ ي ﻓـﺮار‬
‫ﮐﺎﻣﻼ ﻣﺤﻮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪) .‬دورﺑﯿﻦ دورﺗﺎدور اﻃﺎق ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺪ و ﺑﺎ ﭼﺮﺧﺶ ﻣﺘﻮاﻟﯽ و ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ آور ﺑﻪ دور‬
‫ﻫﺮي و ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﻮم ﺑﺎ ﺻﺪاي زوزه ي ﺷﺮﯾﺮ ﮔﺮﮔﯽ ﮔﺮﺳﻨﻪ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﻮد‪(.‬‬
‫ﭘﺎﯾﺎن ﻓﺼﻞ ﺳﯿﺰدﻫﻢ‬
‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪ :‬ﮐﺎﻇﻢ‬

‫ﺗﺎﺑﻮت ﺧﺪاﯾﺎن‬
‫دﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﻓﻠﺰ ﺳﺮد ﺷﻤﺸﯿﺮ را ﻣﯽ ﻓﺸﺮد و دﺳـﺖ راﺳـﺘﺶ ﭼـﻮب‬
‫دﺳﺖ ﺟﺎدوﯾﯽ را ﻣﺤﮑﻢ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ده ﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮد اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ دوره اش ﮐﺮده‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺮ ﺷﻤﺎر آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺻﺪاي ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪن ﭘﻨﺠﺮه اﻓﺰوده ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﻠﻘـﻪ‬
‫ي ﻣﻮﺟﻮدات ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺮاي ﺷﺮوع ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي ﺑﻮدﻧﺪ و اﯾﻦ ﺣﺮﮐـﺖ را‬
‫ﻫﺮي آﻏﺎز ﮐﺮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻧﻮك آﺑﺪﯾﺪه ي ﺷﻤﺸﯿﺮش ﺑـﺮ روي زﻣـﯿﻦ ﮐـﺸﯿﺪه‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ و اﺧﮕﺮﭘﺎره ﻫﺎي ﺣﺎﺻـﻞ از رد ﺷﻤـﺸﯿﺮ ﺑـﺮ روي ﺳـﻨﮓ ﭘـﻮش ﺧﺎﻧـﻪ‬
‫ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اوﻟﯿﻦ ﻧﯿﻤﻪ ﮔـﺮگ ﺧـﻮﻧﺮﯾﺰ دوﯾـﺪ‪ .‬ﺑـﺎ ﺗﻤـﺎم ﻗـﺪرت‬
‫ﺷﻤﺸﯿﺮ ﺳﻨﮕﯿﻦ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﻘﯿﻪ ي ﮐﺎر را ﺟﺮﯾﺎن ﻓﺮو اﻓﺘـﺎدن ﺷﻤـﺸﯿﺮ ﺧـﻮد‬
‫اﻧﺠﺎم داد‪ .‬ﺷﻤﺸﯿﺮ ﺗﺎ ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎ در ﺳﺮ ﮔـﺮگ اﻧـﺴﺎن ﻓـﺮو رﻓـﺖ و ﺧـﻮن ﻣﺎﻧﻨـﺪ‬
‫اﺳﭙﺮي روي ﺻﻮرﺗﺶ ﭘﺎﺷﯿﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻮﺟﻮدات اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ اﯾـﻦ ﻟﺤﻈـﻪ ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﻧﻈﺎره ﮔﺮ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﻮدﻧﺪ وارد ﻋﻤﻞ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺤﺴﻮس ﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰ ﮐﻨﺪ ﺷﺪن ﻋﮑـﺲ‬
‫اﻟﻌﻤﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯽ ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ آﻏﺎز ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ رﺑـﻂ داﺷـﺘﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺎ رداي آﺳﺘﯿﻦ دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﭘﺎك ﮐﺮد و ﺑـﻪ دور و ور ﻧﮕـﺎه‬
‫ﮐﺮد‪ .‬اوﻟﯿﻦ ﺣﺮﮐﺖ را ﮐﻪ دﯾﺪ ﭼﯿﺰي زﯾﺮ ﻟﺐ زﻣﺰه ﮐﺮد‪ ،‬ورد ﺷﺎﻧﺴﯽ ﻣﻮﺛﺮ واﻗـﻊ‬
‫ﺷﺪ و زﯾﺮ ﭘﺎﻫﺎي ﻫﺮي ﻧﻮري ﺑﻪ ﺷﺪت ﻧﺎرﻧﺠﯽ رﻧﮓ ﺗﻮﻟﯿـﺪ ﮐـﺮد ﮐـﻪ در ﮐـﻒ‬
‫ﺧﺎﻧﻪ داﯾﺮه وار ﺑﻪ ﻣﺮﮐﺰﯾﺖ ﻫﺮي اﻣﺘﺪاد ﭘﯿﺪا ﮐﺮد و ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪ .‬اﯾـﻦ ﻃﻠـﺴﻢ ﻧـﻪ‬
‫ﭼﻨﺪان ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﻤﻠﻪ ي آﻧﻬﺎ را ﺑـﺎ ﯾـﮏ ﺗـﺮس‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻋﻘﺐ ﺑﯿﺎﻧﺪازد‪ .‬در اﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺮي ﻓﺮﺻﺘﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﮐﻪ در‬
‫آن ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺑﻮد را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬او در ﯾﮑﯽ از اﻣﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ ﻗـﺮار‬
‫داﺷﺖ وﻟﯽ ده ﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮد اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﺮزﻫـﺎي اﻣﻨﯿﺘـﯽ آﻧـﺮا ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫راﺣﺖ ﺑﺸﮑﻨﻨﺪ و ﻫﻤﻪ ي اﯾﻨﻬﺎ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﺣﻀﻮر درﯾﭽـﻪ ي ﻓـﺮار ﺑـﻮد‪ ،‬رﯾﻤـﻮس‬
‫ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ درﯾﭽﻪ ي ﻓﺮار ﺗﻤـﺎﻣﯽ ﺳﯿـﺴﺘﻢ ﻫـﺎي ﺟـﺎدوﯾﯽ و اﻣﻨﯿﺘـﯽ را ﺑـﻪ‬
‫‪١‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫واﺳﻄﻪ ي اﻓﺴﻮن ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ درون ﺧﻮد از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ ﺑﺮد‪ ،‬اﯾﻦ ﺷـﺎﻣﻞ ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﺿﺪ آﭘﺎرات ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﺎ رﻓﺘﻦ درﯾﭽـﻪ ﺷـﺎﻧﺲ ﻫـﺮي ﺑـﺮاي آﭘـﺎرات‬
‫ﮐﺮدن از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ اﻣﯿﺪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻮﺟﻮد اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ دﯾﮕﺮي ﺑـﻪ داﺧـﻞ ﻧﻔـﻮذ‬
‫ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ﻫﻢ ﺷﺎﻧﺲ ﮐﻤﯽ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﻣﺒﺎرزه ﻣـﯽ ﮐـﺮد‪ ،‬ﺣـﺲ ﮐـﺮدن‬
‫ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﻣﺮگ ﺳﺨﺖ ﻧﺒﻮد ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﯾﮏ اﺷﺘﺒﺎه‪ ،‬ﯾﮏ ﻟﻐﺰش ﻣﺜﻞ ﻫﻤـﻪ‬
‫ﻟﻐﺰش ﻫﺎي ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ در زﻧﺪﮔﯽ روزﻣﺮه‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس و ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ي ﻃﻠﺴﻢ رون ﺧﺴﺘﻪ ﺗﺮ و ﻣـﺮﯾﺾ ﺗـﺮ‬
‫از اوﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮑﺶ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻧﺲ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻮد‪ ،‬اﮔﺮ ﺟﯿﻨﯽ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دروازه ي ﻓﺮار را ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺎز ﮐﻨﺪ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧـﻮد را‬
‫ﺑﻪ آن ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻤﺎم زوري ﮐﻪ داﺷﺖ ﻫﯿﺒﺖ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ اي را ﮐﻪ ﺧﻮد را‬
‫ﺑﺮ روي او ﭘﺮت ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﺎ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﺑﻠﻨﺪش دﻓﻊ ﮐﺮد‪ .‬اﻧﺘﻬﺎي ﺑـﺎزوان دﺳـﺘﺶ‬
‫ﺗﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ ،‬ﮔﻮﯾﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ در ﺣﺎل ﮐﻨﺪه ﺷﺪن ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺠﻮم ﺳـﺮﻣﺎ‬
‫را ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺲ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺿﻌﻒ‪ ،‬ﻫﺠﻮم ﺳﺮﻣﺎ و ﺣﻤﻼت ﻣﺘﻮاﻟﯽ ﮔﺮﮔﯿﻨـﻪ ﻫـﺎ و‬
‫اﯾﻦ ﻟﺮزش ﻟﻌﻨﺘﯽ و ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻫﻢ زاﻧﻮان ﻫﺮي ﺑﺎﻋـﺚ ﺷـﺪ ﺑﻼﺧـﺮه ﻓـﺮو اﻓﺘـﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺨﺶ زﻣﯿﻦ ﺷﺪ و ﺳﺮش ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد‪ .‬دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﯾﮑـﯽ از‬
‫دو ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ي ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺧﻮد را ﺑﺎ ﯾﮏ ﺟﻬﺶ ﺑﺮ روي او ﭘﺮت ﮐﺮد و ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻤﺸﯿﺮ را ﻋﻤﻮد ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺷﻤﺸﯿﺮ از آﻧﻄﺮف ﺑﺪن ﺟـﺎﻧﻮر ﺑﯿـﺮون زد و‬
‫ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ي ﻧﯿﻤﻪ ﺟﺎن ﺗﻤﺎم ﺗﻼش ﺧﻮد را ﮐﺮد ﺗﺎ دﻧﺪان ﻫﺎي درﻧـﺪه اش را ﺑـﻪ‬
‫ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺟﺎن ﮐﻨﺪن ﺻﻮرﺗﺶ را از دﻫﺎن ﮐﺜﯿﻒ و ﺑـﺪﺑﻮي‬
‫او دور ﻧﮕﺎه داﺷﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ﻣﺮده ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻫﺮ دو دﺳـﺘﺶ‬
‫ﺷﻤﺸﯿﺮ را ﮐﺞ ﮐﺮد ﺗﺎ ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ﻓﺮو ﺑﯿﺎﻓﺘﺪ‪ ،‬ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺷﻤﺸﯿﺮش را ﺑﯿﺮون ﺑﮑﺸﺪ‬
‫ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﻫﻮاي ﺑﺎزدم ﺑﺪﺑﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻢ‬
‫ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﻮرت ﮐﺮﯾﻪ و ﭘـﻮزه ي ﮐﺜﯿـﻒ آﺧـﺮﯾﻦ ﮔﺮﮔﯿﻨـﻪ را‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬از دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﻟـﯿﺶ زرد و ﭼﻨـﺪچ‬
‫آوري ﺑﯿﺮون ﻣﯽ رﯾﺨﺖ و ﯾﮑﯽ از ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﺎﺳﻪ ي ﺧﻮن ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫‪٢‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﻪ ﺑﺎز ﺷﺪن دﻫﺎن و دﻧﺪان ﻫﺎي ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ﺟﯿﻎ ﺑﮑﺸﺪ‪ ،‬ﺻﻮرت‪،‬‬
‫ﻓﮏ و دﻧﺪان ﻫﺎ در ﺣﺎل رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ اﺧﮕﺮي ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ‬
‫ﺑﻪ ﺑﺪن ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ﺧﻮرد و اوﻧﻮ از ﺟﺎي ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ دﯾﻮار رو ﺑﺮو ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ .‬ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ دﯾﻮار‬
‫اﻃﺎق را ﺧﺮاب ﮐﺮد و ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮑﯽ اﻃﺎق ﭘﺮت ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ رﻣﻘﯽ‬
‫ﮐﻪ در ﺗﻨﺶ ﺳﺮاغ داﺷﺖ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ ﺟﯿﻨﯽ را ﺷﻨﯿﺪ و وﻗﺘﯽ ﺳـﺮش‬
‫را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد ﭼﻨﺪ دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧـﺪه را دﯾـﺪ ﮐـﻪ ﻣﺤﺎﺻـﺮه اش ﮐﺮدﻧـﺪ‪ ،‬در‬
‫ﺟﻮاب ﺟﯿﻨﯽ اول ﭼﻨﺪ ﻃﻠـﺴﻢ ﻣﺨﺘﻠـﻒ را اﻣﺘﺤـﺎن ﮐـﺮد ﮐـﻪ از ﻣﯿﺎﻧـﺸﺎن ﻣـﯽ‬
‫ﮔﺬﺷﺖ و در و دﯾﻮار ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻃﻠﺴﻢ ﭘﺸﺘﯿﺒﺎن ﺟﯿﻦ!‬‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻨﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ را ﺗﺎ ﺑﺤﺎل اﻣﺘﺤـﺎن‬
‫ﻧﮑﺮده ﺑﻮد و ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻤﺘﺮ از ﺑﯿﺴﺖ دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ از وﺟﻮدش آﮔـﺎه ﺷـﺪه ﺑـﻮد ﺑﺎﯾـﺪ‬
‫اﻣﺘﺤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ آﺧﺮﯾﻦ ﺷﺎﻧﺴﺶ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ‪Hiprit‬‬‫اﺑﺘﺪا ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﺎﻓﺘﺎد‪ ،‬ﻫﺮي ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗـﺎ اﯾﻨﮑـﻪ ﺑﻼﺧـﺮه ﺟﺮﯾـﺎن‬
‫ﮔﺮم ﺷﻨﺎور ﺷﺪه در رگ ﻫﺎﯾﺶ را اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪ ،‬ﺧﺴﺘﮕﯽ ﮐﻢ ﮐـﻢ از وﺟـﻮدش‬
‫رد ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻗﺪرﺗﺶ ﮐﻢ ﮐﻤﮏ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺑﻼﺧﺮه آﻧﻘﺪر ﻗﺪرت ﭘﯿـﺪا ﮐـﺮد‬
‫ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺧﻮد را ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ دورش ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ،‬ﺟﯿﻨـﯽ آﺧـﺮﯾﻦ ﺷـﺎﻧﺲ‬
‫ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﺗﺸﮑﯿﻞ ﭘﺎﺗﺮاﻧﻮس اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮد‪ ،‬اﻣﺎ دﺳﺖ آﺧﺮ دﺳﺘﺎن ﺳﺮد‬
‫ﯾﮑﯽ از دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﮔﻠﻮي اورا ﮔﺮﻓﺖ و از ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨـﺪ ﮐـﺮد‪ ،‬وﻗﺘـﯽ ﺟﯿﻨـﯽ‬
‫ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زد و ﻫﻮاي ﺗﻨﻔﺲ در ﮔﻠﻮﯾﺶ ﺑﻪ ﺧﺮﺧﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺗﻤـﺎم‬
‫ﺗﻼش ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮاي آزادي از ﭼﻨﮕﺎل اﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﮑﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﯿﻬﻮده واﻗﻊ‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ ﺳﺮش ﻟﻐﺰﯾﺪ و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﺗـﺼﺎوﯾﺮ در ﺣـﺎل‬
‫ﮐﺪر ﺷﺪن ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ ﻣﯽ دﯾـﺪ ﮐـﻪ ﭼﻄـﻮر ﻫـﺮي ﺗﻠـﻮ ﺗﻠـﻮ ﺧـﻮران در ﺣﺎﻟﯿﮑـﻪ‬
‫ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ اش را ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ آﻧﻄﺮف ﻧﺰدﯾﮏ ﻣـﯽ ﺷـﺪ‪،‬‬
‫ﻧﻮري در ﻧﻮك ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﯽ ﻫﺮي در ﺣﺎل ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪن ﺑﻮد و ﭼﯿﺰي ﮐﻪ در ذﻫﻦ‬
‫‪٣‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﺮ روي ﭘﺮده ي ذﻫﻨﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد زﯾﺒﺎ ﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺑﺮادر دﺧﺘﺮي‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر دوﺳﺘﺶ داﺷﺖ‪ ،‬ﺗﺼﻮﯾﺮ رون زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ از ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت ﮐﻮدﯾﭻ ﻣﻮﻓـﻖ‬
‫ﺑﯿﺮون آﻣﺪه ﺑـﻮد‪ ،‬زﻣﺎﻧﯿﮑـﻪ ﺗﻮاﻧـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد ﻫﻤـﻪ ي ﮐﻮاﻓـﻞ ﻫـﺎ را دﻓـﻊ ﮐﻨـﺪ و‬
‫ﮔﺮﯾﻔﯿﻨﺪور را ﺑﺪون ﺣﻀﻮر ﻫﺮي ﻗﻬﺮﻣﺎن ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺗﻮي ذﻫﻦ ﻫﺮي‬
‫ﺻﺪاي ﺳﻠﻄﺎن ﻣﺎﺳﺖ وﯾﺰﻟﯽ ﮔﺮﯾﻔﯿﻨﺪوري ﻫﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ آﺧـﺮﯾﻦ‬
‫ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﺶ را ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﺎن ﻫﺮي ﻧﻘﺶ ﺑـﺴﺖ‬
‫و ﺑﻌﺪ از ان ﻫﯿﭻ! در ﻧﻮر ﺳﻔﯿﺪ ﻏﺮق ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﻓﺮو اﻓﺘﺎده و دﯾﮕـﺮ‬
‫ﻫﯿﭻ دﺳﺖ ﺳﺮدي دور ﮔﺮدﻧﺶ ﻧﯿﺴﺖ! ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﺣﺴﺎس ﮐﻨـﺪ ﮐـﻪ ﭼﻄـﻮر‬
‫روي زﻣﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻧﯿﻤﻪ ﺗﺎر ﺑﺮادرش را ﻫﻢ ﮐﻨﺎر ﺧﻮد ﻣﯽ دﯾﺪ‬
‫ﮐﻪ روي زﻣﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬رون ﺑﯽ ﺟﺎن ﺗﺮ از او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣـﯽ رﺳـﯿﺪ‪ ،‬ﻣـﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪن در و ﭘﻨﺠﺮه ﻫـﺎي دﯾﮕـﺮي را ﺑـﺸﻨﻮد‪ ،‬اﻧﮕـﺎر ﺑـﺎ‬
‫ﺣﻀﻮر ﻣﺠﺪد دروازه ي ﻓﺮار ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻣﻮﺟﻮدات اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ اﯾﻨﺒﺎر ‪. ....‬‬
‫ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ وزش ﺷﺪﯾﺪ روي زﻣﯿﻦ ﮔﺮم ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻓـﺮو اﻓﺘﺎدﻧـﺪ‪،‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﮐﻪ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﻨﺪ ﺑـﺎ ﺻـﺪاي ﻣﻬﯿﺒـﯽ ﮐـﻪ آﻣـﺪ‬
‫ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﮕﺸﺎﯾﺪ‪ ،‬ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺷﻤـﺸﯿﺮ ﺑﻠﻨـﺪي را در ﻫـﻮا‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ ،‬از ﻧﻮﮐﺶ ﺧﻮن ﻣﯽ ﭼﮑﯿﺪ و ﮐﻤﯽ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﻫﯿﺒﺖ ﯾﮏ ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ در ﻣﯿﺎﻧﻪ‬
‫ﻫﺎي ﻫﻮا ﺑﻮد و ﮐﻠﻪ اش ﺑﺼﻮرت ارﯾﺐ ﻧﺼﻒ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻮﯾﯽ آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫـﺎ‬
‫اﯾﻦ ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ ﻫﻢ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ از دروازه ي ﻓﺮار اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده ﺑﻮده‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻓﺮو اﻓﺘﺎدن ﺟﺴﺪ ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ و ﺻﺪاي ﺑﺮﺧﻮرد آن ﺑﺎ ﮐـﻒ ﺳـﻨﮕﯽ اﻃـﺎق ﻫـﺮي‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻـﺪاي آزاد ﺷـﺪن ﻧﺎﮔﻬـﺎﻧﯽ ده ﻫـﺎ ﻧﻔـﺲ را ﭘـﺸﺖ ﺳـﺮش ﺑـﺸﻨﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﺟﯿﻨﯽ!‬
‫ ﺟﯿﻨﯽ‪ ،‬رون!‬‫ﺻﺪاي ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺣﺘﯽ ﺑﺮ ﻧﮕﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺖ‪ ،‬دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را ﮐﻪ ﺑﺎ آن ﭼﻮﺑﺪﺳـﺘﺶ را ﭼـﺴﺒﯿﺪه ﺑـﻮد ﺑـﻪ‬
‫‪٤‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫دﯾﻮار ﺗﮑﯿﻪ داد و ﺳﺮش را روي دﯾﻮار ﮔﺬاﺷـﺖ‪ ،‬ﺷـﺎﯾﺪ دﯾـﻮار ﺧﻨـﮏ ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺣﺮارت ﺻﻮرﺗﺶ را ﮐﻤﯽ ﺑﮑﺎﻫﺪ‪.‬‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻌﺪ ﺷﯿﻮن ﺷﺮوع ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﯾﻨﺒﺎر ﻫﻤﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧـﺪ‪ ،‬ﺣﺘـﯽ ﭼـﺎرﻟﯽ‪،‬‬
‫ﭘﺮﺳﯽ‪ ،‬ﻓﺮد و ﺟﻮرج‪ .‬ﺗﺤﻤﻞ اﺷﮏ ﻧﺮﯾﺨﺘﻦ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑـﻮد‪ ،‬اﺷـﮏ‬
‫ﻣﺴﯿﺮ ﺧﻮدش را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﮐﻨﺘﺮل ﭘﺬﯾﺮ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬وﯾﺰﻟﯽ ﻫﺎ ﻫﺮﮐﺪام ﺑﯽ ﺣﺎل ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤـﻪ ﺑـﻪ‬
‫ﺟﺴﺪ ﺑﯽ ﺟﺎن رون ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ زﻣﺎﻧﺶ رﺳﯿﺪه‪،‬‬
‫آرام ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺴﺪ رون ﻗﺪم ﺑﺮداﺷـﺖ‪ ،‬ﺟﯿﻨـﯽ را ﮐـﻪ داﺷـﺖ ﻣﻮﻫـﺎي رون را‬
‫ﻧﻮازش ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز اﺷﮏ ﻣﯽ رﯾﺨﺖ را ﮐﻨﺎري زد و ﺧﻮد ﮐﻨﺎر‬
‫رون ﻧﺸﺴﺖ‪ .‬دﺳﺘﺶ ﺑﺎ ﻟـﺮزش و ﺗﺮدﯾـﺪ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﯾﻘـﻪ ي رون رﻓـﺖ‪ ،‬ﺑﻌـﺪ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ و دﮐﻤﻪ ي اول ﯾﻘﯿﻪ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ دﮐﻤﻪ ي دوم و ﺳﻮم ‪ ،‬دﮐﻤـﻪ‬
‫ي ﭼﻬﺎرم را ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎز ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺿـﺮﺑﻪ ي ﻣـﺸﺖ دﺧﺘﺮاﻧـﻪ ﺑـﺮ روي‬
‫ﭘﺸﺘﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﺮد‪.‬‬
‫ داري ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﺑﻬﺶ دﺳﺖ ﻧﺰن‪ .‬ﺗﻮ ‪ ...‬ﺗﻮ اوﻧﻮ ﮐﺸﺘﯽ‪.‬‬‫ ﭼﯽ؟‬‫ﻫﻤﻪ ﯾﮏ ﺻﺪا ﺑﺎ ﻫﻢ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻫﺮي ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎ دﮐﻤﻪ ي ﭼﻬﺎرم را ﻫﻢ ﺑﺎز ﮐﺮد وﻗﺘﯽ ﻫﻨﻮز روﻧﺪ ﻣـﺸﺖ زدن‬
‫ﻫﺎي ﺟﯿﻨﯽ و اﺷﮏ رﯾﺨﺘﻦ ﻫﺎﯾﺶ اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ﺑﺎ ﯾﮏ دﺳﺘﺶ ﻣﺤﮑـﻢ اوﻧـﻮ‬
‫روي زﻣﯿﻦ وﻟﻮ ﮐﺮد و ﯾﻘﻪ ي ﭘﯿﺮﻫﻦ رون را ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎز ﮐﺮد‪.‬‬
‫رون ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﻘﺸﻪ ي رﺳﯿﺪن ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور روي ﺳﯿﻨﻪ اش اﺳﺖ‪ ،‬ﺷـﺎﯾﺪ ﺗـﻮي‬
‫ﺳﯿﻨﻪ اش ﯾﺎ؟ ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫روي ﺳﯿﻨﻪ ي رون ﻏﯿﺮ از ﻣﻮﻫﺎي ﮐﻮﭼﮏ روﺋﯿﺪه ﮐـﻪ ﻧـﺸﺎن دﻫﻨـﺪه ي ﺑﻠـﻮغ‬
‫ﭘﺴﺮاﻧﻪ ﺑﻮد و ﯾﮏ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﻗﻠﺐ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐـﻪ ﻋﮑـﺲ زﯾﺒـﺎي ﯾـﮏ ﭘـﺮي روﯾـﺶ‬
‫ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻗﺮار ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﮔﺮدﻧﺒﻨـﺪ را ﺑـﺎ اﺣﺘـﺮام ﮐﺎﻣـﻞ‬
‫ازﮔﺮدن رون ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻫﻨﻮز ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪه ي رون را ﺑـﺎ اﻧﮕـﺸﺘﺎﻧﺶ‬
‫‪٥‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻨﻮز روي زﻣـﯿﻦ وﻟـﻮ ﺑـﻮد و ﮔﺮﯾـﻪ ﻣـﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﺑـﻪ او و‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده اش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭘﻠﯿﺪي رون را ﮐـﺸﺖ‪ ،‬اون ﻣـﺮد‪ ،‬اﻣـﺎ ﺧـﻮب ‪...‬‬
‫)ﻫﺮي ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ اﺷﺎره ﮐﺮد( ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺨﻮاﻫـﺪ‬
‫ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻫﺮي ﺷﻤﺸﯿﺮش را ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد و در آﺳﺘﺎﻧﻪ ي اﻃﺎق ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ رﯾﻤﻮس و ﺗﺎﻧﮑﺲ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﮔﻔـﺖ‪ :‬ﺑﻬﺘـﺮه ﻋـﻮض ﮔﺮﯾـﻪ و‬
‫زاري ﺑﻪ ﻓﮑﺮ زﻧﺪه ﻫﺎ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪.‬‬
‫و از رﯾﻤﻮس و ﺗﺎﻧﮑﺲ ﭼﺸﻢ ﺑﺮداﺷﺖ و از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻘﯿﻪ ي ﻣﺴﯿﺮ را ﺗـﺎ‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ﺣﯿﺎت ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻗﺮار داﺷﺖ را ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﻄـﻮر ﻃـﯽ‬
‫ﮐﺮده‪ ،‬ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﻫﻨﻮز در دﺳﺘﺶ ﺑﻮد‪.‬‬
‫آرام در ﮐﻮﭼﮏ ﻗﻠﺐ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ ،‬از ﺗـﻮي ﻗـﺎب ﮐﻮﭼـﮏ ورق ﮐـﻮﭼﮑﯽ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ وزش ﻣﻼﯾﻢ ﻧﺴﯿﻢ ﺑﯿﺮون اﻓﺘﺎد و ﻫﺮي آﻧﺮا در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻫﻮا ﮔﺮﻓـﺖ‪،‬‬
‫روي ورق ﺑﻪ ﮔﻤﺎن ﻧﻘﺸﻪ اي ﺑﻮد اﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ رﯾﺰ ﺗـﺮ از آﻧﮑـﻪ ﻫـﺮي ﺑﺘﻮاﻧـﺪ آﻧـﺮا‬
‫ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ورق ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ وردي را ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ورق‬
‫ﮐﻮﭼﮏ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﺰرگ ﺷﺪ و از ﮐﻒ دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺮﮔﻪ ي ﻗﺪﯾﻤﯽ از‬
‫ﯾﮏ ﻧﻘﺸﻪ ي ﺑﺰرگ ﺑﻮده ﮐﻪ از اداﻣﻪ اش ﮐﻨﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬روي ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﺳﺘﺨﻂ ﺧﺮﭼﻨﮓ ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ ي رون را ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ ﮐﻪ اﺳﻢ ﻣﮑﺎن ﻫﺎ‬
‫را ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪٦‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫درﯾﺎﭼﻪ ي ﺗﺎرﯾﮏ ﺟﻨﮕﻞ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻨﺎم ﻋﻤﻖ ﺳﺒﺰ را اﺣﺎﻃﻪ ﮐـﺮده ﺑـﻮد‪،‬‬
‫در ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ارﺗﻔﺎﻋﯽ ﺑﻨﺎم ﺗﭙﻪ ي ﺳﺎﯾﻪ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬در ﺷﺮﻗﯽ ﺗﺮﯾﻦ‬
‫ﻧﻘﻄﻪ ي ﺟﺰﯾﺮه‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻋﻼﻣﺖ ﺿﺮﺑﺪر ﯾﺎ ﺳﺘﺎره ﻧﺸﺎﻧﯽ را‬
‫ﺑﺮ روي اون ﺗﭙﻪ ﯾﺎ ﻫﺮﭼﯿﺰ ﮐﻪ ﺑﻮد ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﮔﻤـﺎﻧﺶ اﯾـﻦ ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﯾـﮏ‬
‫ﻧﺸﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﯾﮏ ﺟﻮر ﺳﺮﻧﺦ ﮐﻪ رون در اﺧﺘﯿﺎرش ﮔﺬاﺷـﺘﻪ ﺑـﻮد‪ ،‬ﺷـﺎﯾﺪ ﻫﻤـﯿﻦ‬
‫ﺳﺮﻧﺦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﻨﮓ را ﺗﻐﯿﺮ دﻫﺪ و در اوﺿﺎع ﻓﻌﻠﯽ ﻫـﺮي ﻓﮑـﺮ‬
‫ﺑﻬﺘﺮي ﺟﺰ دﻧﺒﺎل ﮐﺮدن اﯾﻦ ﺳﺮﻧﺦ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﮐﺎﻏﺬ را ﺗﺎ ﮐﺮد و داﺧﻞ ﺷﻨﻠﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺗﻨﮓ ﮐﺮد و ﺑـﻪ دورﺗـﺎ‬
‫دور ﻣﺘﺎﻣﻼﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬از ﻃﺮﻓﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻃﺮف درﯾﺎﭼﻪ ي ﺗﺎرﯾـﮏ‬
‫ﺑﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﺘﺼﻞ اﺳﺖ و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ دﻧﺒـﺎل ﮐـﺮدن اﯾـﻦ ﻣـﺴﯿﺮ اﺣﺘﻤـﺎﻻ آن‬
‫ﻣﻨﻄﻘﻪ را ﻧﯿﺰ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ ،‬از ﻃﺮﻓـﯽ دﯾﮕـﺮ ﺑـﺮاﯾﺶ ﺣـﺪس زدﻧـﺶ آﻧﻘـﺪر دﺷـﻮار‬
‫ﻧﺒﻮدﮐﻪ آﭘﺎرات ﮐﺮدن ﺑﻪ آن ﻧﻘﻄﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ اﺳـﺖ و ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ ﺑﺎﯾـﺪ ﭘـﺮواز ﺑـﺎ‬

‫‪٧‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﺟﺎروي ﺟﺎدوﯾﯽ را آﺧﺮﯾﻦ ﮔﺰﯾﻨﻪ ي ﺧﻮد ﻗﺮار ﻣﯽ داد‪ .‬ﻗﺪم ﺑـﻪ ﭼﻤﻨـﺰار ﺳـﺮد و‬
‫ﯾﺦ ﺑﺴﺘﻪ ي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﻫﻨـﻮز در ﺳـﺮش ﺻـﺪاي ﺟﯿﻨـﯽ ﺑـﻮد‪ ،‬ﺗﮑـﺮار و‬
‫ﺗﮑﺮار‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺟﯿﻎ داﺋﻤﯽ در ﺳﺮش آن ﺻﺪاي دﺧﺘﺮاﻧﻪ ﻓﺮﯾـﺎد ﻣـﯽ زد »ﺗـﻮ‬
‫اوﻧﻮ ﮐﺸﺘﯽ«‪ .‬ﺳﺮش را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﯿﻦ ﺗﮑـﺎن داد؛ ﮔﻮﯾـﺎ ﻣـﯽ ﺧﻮاﺳـﺖ اﯾـﻦ‬
‫اﻓﮑﺎر را از ذﻫﻨﺶ ﺑﯿﺮون ﺑﺮﯾﺰد‪.‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺟﯿﻨﯽ وﯾﺰﻟﯽ‪ ،‬ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﺑﺮادرت‪ ،‬ﺧـﺎﻧﻮاده‬‫ات و ﺧﻮدت آﺷﻨﺎ ﺷﺪم‪.‬‬
‫دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد و آرام رﯾﺴﻤﺎن ﺳﺮد و ﯾﺦ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﺘﺼﻞ ﺑـﻪ ﮐﻠﺒـﻪ ي‬
‫ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ را ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬در ﻃﺮف دﯾﮕﺮ رﯾـﺴﻤﺎن‪ ،‬ﺑـﺎك ﺑﯿـﮏ آرام ﺳـﺮش را ﮐـﻪ در‬
‫ﻣﯿﺎن ﭼﻤﻦ ﻫﺎي ﯾﺦ زده ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد و ﺑﻪ اﻣﯿﺪ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﺖ ﺗﺎزه ﺑﻮ ﻣﯽ ﮐـﺸﯿﺪ‬
‫ﺑﺎﻻ آورد و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻫﺮي ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻗﺪم زدن ﮐﺮد‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫آﻧﻘﺪر از ﮐﻠﺒﻪ و ﻗﻠﻌﻪ دور ﺷﺪ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺻـﺪاي ﺑﺮﺧـﻮرد‬
‫اﻣﻮاج درﯾﺎﭼﻪ ي ﺗﺎرﯾﮏ را ﺑﺎ ﺳﺎﺣﻞ ﺑﺸﻨﻮد‪ .‬ﮐﻤﯽ ﺑﻪ درﯾﺎﭼﻪ ي ﺗﺎرﯾﮏ ﮐﻪ ﻧـﻮر‬
‫ﺧﻮرﺷﯿﺪ در آن رو ﺑﻪ اﻓﻮل ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﺑـﺎ دﺳـﺖ ﭼـﭗ ﭼﻨـﺪ‬
‫ﺿﺮﺑﻪ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﻧﻮازش ﺑﻪ ﮔﺮدن ﺑﺎك ﺑﯿﮏ زد و ﺑﻌـﺪ ﺑـﺎ ﯾـﮏ ﺣﺮﮐـﺖ ﺑـﺮ‬
‫روﯾﺶ ﭘﺮﯾﺪ‪.‬‬
‫ آﻣﺎده ي ﯾﮏ ﭘﺮواز ﻫﺴﺘﯽ ﭘﺴﺮ ﺧﻮب؟‬‫ﺑﺎك ﺑﯿﮏ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺟﻬﺶ از زﻣﯿﻦ ﺑﺮﺧﻮاﺳﺖ‪ .‬ﻫـﺮي دﺳـﺖ ﻫـﺎﯾﺶ را در ﻣﯿـﺎن‬
‫ﯾﺎﻟﻬﺎي ﺑﺰرگ ﺑﺎك ﺑﯿﮏ ﻓﺮو ﺑﺮد ﺗﺎ ﻫﻢ آﻧﺮا ﻣﺤﮑﻢ ﺑﭽﺴﺒﺪ و ﻫﻢ ﺑﺎك ﺑﯿـﮏ را‬
‫ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮدو آرام و ﺳﺒﮏ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﯾﺎﭼﻪ ي ﺗﺎرﯾﮏ ﭘﺮواز ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫دو ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺧﺴﺘﻪ و ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﺑﻼﺧﺮه ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻨﻄﻘﻪ ي ﻣـﻮرد ﻧﻈـﺮش‬
‫را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺮﺧﻼف اﻧﺘﻈﺎرش آﻧﺠﺎﯾﯿﮑﻪ ﺗﭙﻪ ي ﺳﺎﯾﻪ ﻧﺎﻣﯿﺪه ﻣﯽ ﺷـﺪ ﯾـﮏ‬
‫ﺗﭙﻪ ﮐﻢ ارﺗﻔﺎع ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﯾﮏ ﺻﺨﺮه ي ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ ﺑﺎ ﺻﺪﻫﺎ ﻣﺘـﺮ ارﺗﻔـﺎع ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﺣﺘﯽ ﺑﺎك ﺑﯿﮏ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮد را ﺗـﺎ ﻧﯿﻤـﻪ ﻫـﺎي ﻣـﺴﯿﺮ ﺑـﺎﻻ ﺑﮑـﺸﺪ‪،‬‬
‫ﺧﺴﺘﻪ ﺧﻮد را در ﯾﮏ ﻣﺴﯿﺮ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ در ﻣﯿﺎﻧـﻪ ﻫـﺎي ﺻـﺨﺮه ﭘـﺮت ﮐـﺮد‪،‬‬
‫‪٨‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﺪت زﻣﯿﻦ ﺧﻮرد و وﻗﺘﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐـﻪ ﺑـﺎك ﺑﯿـﮏ‬
‫آﻧﻘﺪر ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﮐﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺪ اداﻣﻪ دﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ازت ﭘﺴﺮ ﺧﻮب‪ ،‬ﯾﮑﻢ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻦ و ﺑﯿﺎ دﻧﺒﺎﻟﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺳﺮ ﺑﺎك ﺑﯿﮏ را ﻧﻮازش ﮐﺮد و ﺑﺎك ﺑﯿﮏ ﺿـﻌﯿﻒ ﺟﯿﻐـﯽ ﮐـﺸﯿﺪ‪ .‬و ﺳـﺮ‬
‫ﻣﻨﻘﺎر ﻣﺎﻧﻨﺪش را روي زﻣﯿﻦ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﺴﯿﺮ ﺧﻄﺮﻧﺎك و ﭘﯿﭻ ﭘﯿﭻ روﺑﺮوﯾﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺴﯿﺮ‬
‫ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﯽ ﺷﮏ ﺑﺮاي ﯾـﮏ ﻣﺎﮔـﻞ ﺑـﺪون اﺑـﺰار آﻻت ﭘﯿﭽﯿـﺪه ي‬
‫ﺻﺨﺮه ﻧﻮردي ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از اﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮ ﻋﺒﻮر ﮐﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺷﺎﻧﺴﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻫﺮي داﺷﺖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش ﻫﻨﻮز در دﺳﺘﺶ ﺑـﻮد و ﺷﻤـﺸﯿﺮ‬
‫ﺑﻠﻨﺪش ﻫﻨﻮز زﯾﺮ ﺷﻨﻠﺶ در ﻏﻼﻓﺶ ﺑـﻮد‪ ،‬اﯾـﻦ ﯾـﮏ دﻟﮕﺮﻣـﯽ ﺑـﺮاﯾﺶ ﺑـﻮد و‬
‫ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎﯾﺪ اداﻣﻪ ﻣﯽ داد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑـﺎﻻي ﺻـﺨﺮه ﺑﺮﺳـﺪ‪ .‬وﻗﺘـﯽ از ﭼﻨـﺪ ﭘـﯿﭻ و‬
‫ﭘﺮﺗﮕﺎه ﻋﺒﻮر ﮐﺮد ﺑﻼﺧﺮه ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﻣﺴﯿﺮش رﺳﯿﺪ‪ .‬ﻫـﻮا ﮐـﺎﻣﻼ ﺗﺎرﯾـﮏ ﺑـﻮد و‬
‫ﻗﺮص ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺎه در آﺳﻤﺎن درﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﻫﺮي ﻣﯽ درﺧـﺸﯿﺪ‪،‬در ﺳـﻄﺢ ﺻـﺎف‬
‫ﺑﺎﻻي ﺻﺨﺮه ي ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﻠﺒﻪ اي ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﺰرگ و ﻣﺨﺮوﺑﻪ‬
‫را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ ،‬آﺗﺸﯽ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ و ﺷﻮم روﺑﺮوﯾﺶ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺑـﻮد و دو ﺳـﺎﯾﻪ دور آﺗـﺶ‬
‫ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺜﻞ ﺳﻨﮓ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﮐﻤﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷـﺪ و ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﺑـﻮد ﮐـﻪ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮدن ﺧﻮد ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐـﺎﻓﯽ و ﻏﯿـﺮ‬
‫ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻪ آﻧﺪو ﺳﺎﯾﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ ﻫﺮي ﺗﻮاﻧﺴﺖ روﺷﻦ ﺷﺪن ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾـﺸﺎن‬
‫را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ ،‬ﮔﻮﯾﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و در ﺣﺎل اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﯽ ﺗﻮ رو ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﻮﻧﺪه آدﻣﯿﺰاد؟‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ و ﮐﻤﯽ ﻟﺮزش ﭘﺎﺳﺦ داد‪:‬‬
‫ آزاد ﮐﺮدن ﭘﺮوﻓﺴﻮر داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬‫ آﻫﺎ‪.‬‬‫ﻫﺮ دو ﺳﺎﯾﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ و ﯾﮑﺼﺪا ﮔﻔﺘﻨﺪ و ﻫﺮدو ﺷﻨﻞ دورﺷﺎن را در ﯾﮏ زﻣـﺎن ﺑـﺎز‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ و دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﺑﺎﻻ ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﻌﻠﻪ ي ﺳﻔﯿﺪي را ﮐﻪ‬
‫‪٩‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫از دﺳﺘﺎﻧﺸﺎن ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ و در آﺳﻤﺎن ﮐﻤﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻣﻨﺤﺮف ﻣﯽ ﺷﺪ را ﺑﺒﯿﻨـﺪ‪.‬‬
‫ﺷﻌﻠﻪ و ﯾﺎ ﻧﻮر ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺎرج ﺷﺪه از دﺳﺖ آﻧﺪو ﺧـﻮن آﺷـﺎم ﭼﯿـﺰي ﻣﺜـﻞ ﮔﻨﺒـﺪ‬
‫دورﺗﺎدور ﺻﺨﺮه ﺑﻪ وﺟﻮد آورد و ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫ﺻﺪاي ﺧﺮد ﺷﺪن ﺳﻨﮓ ﻫﺎي دور ورش را ﺑﺸﻨﻮد‪.‬‬
‫از ﻫﺮ ﻃﺮف دور و ورش ﺻﺪﻫﺎ ﻣﻮﺟـﻮد ﺳـﺎﯾﻪ ﻣﺎﻧﻨـﺪ و ﺷـﻮم و ﮐﺮﯾـﻪ اﻟﻤﻨﻈـﺮ‬
‫ﺑﯿﺮون ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺪﻧﺸﺎن ﻣﺜﻞ ﺳﻨﮓ در ﺳﺎﯾﻪ ﺑﻮد اﻣﺎ در ﻋﯿﻦ ﺣـﺎل وﻗﺘـﯽ ﺑـﻪ‬
‫ﻫﻢ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ از ﻣﯿﺎن ﻫﻢ ﺑﮕﺬرﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺷﺎﯾﺪ ارﺑﺎب ﺟﻮان‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ! اﻣﺎ ﻧﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳـﺎدﮔﯽ ﮐـﻪ ﺗـﺼﻮر ﻣـﯽ‬‫ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ﯾﮑﯽ از دو ﺧﻮن آﺷﺎم زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﮐﺎرﺷﺎن ﺗﻤﺎم ﺷـﺪه ﺑـﻮد در ﺟـﻮاب ﻫـﺮي اﯾﻨـﺮا‬
‫ﮔﻔﺖ‪ .‬آن دﯾﮕﺮي دﺳﺘﻮر ﺣﻤﻠﻪ را ﻫﻤﺰﻣﺎن داد‪ .‬ﺑـﺮاي ﻫـﺮي ﺳـﺨﺖ ﺑـﻮد ﮐـﻪ‬
‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ي اﯾﻦ ﺻﺪﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮد ﻋﺠﯿﺐ و ﺷﺒﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨـﺪ و اﺻـﻼ‬
‫ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪ وردي و ﭼﻪ ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﺑﮑﺎر ﺑﺒﺮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ‪...‬‬
‫ ﺳﮑﺘﻮم ﺳﻤﭙﺮا‪.‬‬‫در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﻫﺮي‪ ،‬اﺧﮕﺮ ﺑﻪ ﺑﺪن ﯾﮑﯽ از اون ﺳﻨﮓ ﻫﺎي ﻣﺘﺤـﺮك رﺳـﯿﺪ‬
‫اﻣﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺗﺎﺛﯿﺮي اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ ﺑﺪن اون ﻣﻮﺟﻮد ﻣﺜﻞ ﺳﺎﯾﻪ ﺷﺪ و اﺧﮕـﺮ‬
‫از ﻣﯿﺎن آن ﻋﺒﻮر ﮐﺮد‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ از ﻣﯿﺎن ﺑﺪن ﻣﻮﺟﻮدات ﭘﺸﺖ ﺳﺮش‪.‬‬
‫ ﺗﻼش ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد ارﺑﺎب ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫ﯾﮑﯽ از دو ﺧﻮن آﺷﺎم ﺑﺎ اﺳﺘﻬﺰا ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺷﻤﺸﯿﺮش را ﺑﻪ دورش ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﻪ ﻃﺮف دو ﺗﺎ از ﻧﺰدﯾﮏ ﺗـﺮﯾﻦ ﻧﯿﻤـﻪ‬
‫ﺷﺒﻪ ﻫﺎي ﺳﻨﮕﯽ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮد اﻣﺎ ﺑﺎزﻫﻢ ﻧﻮك ﺷﻤﺸﯿﺮش از ﻣﯿﺎن ﺑﺪﻧـﺸﺎن ﻋﺒـﻮر‬
‫ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﮐﺎﺑﻮس ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺳﺮد و ﺻﺪﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮدي ﮐـﻪ ﻫـﺮي ﺣﺘـﯽ‬
‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ را ﺣﺪاﻗﻞ زﺧﻤﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﯾﺎﻻ ﻫﺮي‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﻦ‪.‬‬‫‪١٠‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫اﯾﻨﺮا ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺣﻠﻘﻪ ي ﻣﺤﺎﺻﺮه ﺗﻨﮓ ﺗﺮ و ﺗﻨﮓ ﺗﺮ ﻣـﯽ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﯾﮏ ﺳﻨﮓ رو ﻣﯿﺨﮑﻮب ﮐﻨﻪ؟‬‫ﯾﮑﯽ از اوﻧﻬﺎ دﺳﺘﺸﻮ ﺑﻪ ﻫـﺮي رﺳـﺎﻧﺪ اﻣـﺎ ﻫﻤﺰﻣـﺎن ﻫـﺮي ﺷﻤـﺸﯿﺮش را ﺑـﻪ‬
‫ﻃﺮﻓﺶ ﭘﺮت ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﻓﺮو رﻓـﺘﻦ ﺷﻤـﺸﯿﺮ در ﺑـﺪن ﺳـﺎﯾﻪ ﻣﺎﻧﻨـﺪش آن‬
‫دﺳﺖ ﻫﻢ ﻫﺮي را ول ﮐﺮد و ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ اﯾﻨﻄﻮر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﻫـﺮي ﺧـﻮدش را‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪ دﺳﺖ دﯾﮕﺮي ﭘﺸﺖ ﻫـﺮي را ﮔﺮﻓـﺖ و اﯾﻨﺒـﺎر ﻫـﻢ ﻫـﺮي‬
‫ﻣﺸﺎﺑﻪ اﻧﺠﺎم داد‪ ،‬ﯾﮑﯽ دﯾﮕﻪ از ﺟﻠﻮ ﻫـﺮي را ﮔﺮﻓـﺖ و ﺑـﺎزﻫﻢ ﺷﻤـﺸﯿﺮ ﻫـﺮي‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺎﻧﺶ را ﻧﺠﺎت دﻫﺪ‪ .‬ﯾﮑﻢ ﻋﻘﺐ ﻋﻘﺐ ﺗﻠﻮ ﺧﻮرد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ دو ﺗـﺎ دﺳـﺖ‬
‫ﺳﻨﮕﯽ در آن واﺣﺪ اوﻧﻮ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ از ﺻﺨﺮه ﭘﺮت ﮐﺮدﻧـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫دﻫﺎﻧﺶ را ﮐﻪ ﺧﻮﻧﯽ ﺑﻮد ﺑﺎ آﺳﺘﯿﻦ رداﯾﺶ ﭘﺎك ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﺮﮐـﺖ‬
‫ﻋﺼﺒﯽ ﯾﻘﻪ ي رداﯾﺶ را ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮد‪ ،‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐـﺮد و دوﺑـﺎره از‬
‫ﺧﻮد ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﯾﮏ ﺳﻨﮓ رو ﺟﺎﻣﺪ ﺗﺮ ﮐﻨﻪ؟‬‫وﻗﺘﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﯿﻞ وار ﻣﻮﺟـﻮدات را درﺳـﺖ ﺟﻠـﻮي ارﺑﺎﺑـﺎن ﺧـﻮن آﺷﺎﻣـﺸﺎن‬
‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد ﺟﻮاب ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ رﺳﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺧﻮد آرام ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﯾﮑﻢ آب‪.‬‬‫از ﭼﻮب دﺳﺖ ﻫﺮي ﮐﻪ در دﺳﺖ راﺳﺘﺶ ﻣﯽ ﻓﺸﺮد ﺑﻪ ﺷﺪت آب ﺑﯿﺮون ﺟﻬﯿﺪ‬
‫و ﻫﺮي آﻧﺮا ﮐﻨﺘﺮل ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ي ﻣﻮﺟﻮدات ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫ و ﺑﻌﺪ ﯾﺦ!‬‫ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻌﺪي ﭼﻮﺑﺶ ﻫﻤﻪ ي آﺑﻬﺎي رﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﺮ روي ﻣﻮﺟﻮدات ﺑﯽ ﺧﺒـﺮ‬
‫از ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﻪ ﯾﺦ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﻣﺘﻌﺠﺐ دو ﺧﻮن آﺷﺎم ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﻫﻨﻮز داﺷﺘﻨﺪ ﺑـﺎ‬
‫ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻣﻮﺟﻮدات ﯾﺦ زده ي ﺧﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬زﻣﺎﻧﯽ ﯾﮑﯽ از آﻧﻬـﺎ ﺑـﺮق‬
‫‪١١‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﺷﻤﺸﯿﺮ ﻫﺮي را دﯾﺪ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺷﻤﺸﯿﺮ ﭘـﯿﭻ و ﺗـﺎب ﺧـﻮران در‬
‫ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻫﻮا ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺸﺎن ﺑﻮد و ﺑﺎ ﯾﮏ ﺿﺮﺑﻪ‪ ،‬ﺳﺮ ﻫﺮ دو ﺧـﻮن آﺷـﺎم ﮐﻨـﺪه‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪن ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮدات ﺗﻮﻟﯿﺪي آﻧﻬﺎ ﻧﯿـﺰ اﻧـﺪك اﻧـﺪك در‬
‫ﻫﻤﺎن زﻧﺪان ﯾﺨﯽ ﺧﻮد ﺑﺨﺎر ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ و در ﻫﻮا ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑـﺪون‬
‫ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ درﻧﮕﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻠﺒﻪ ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪ ،‬زﻣﺎﻧﯽ از ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﻫﺮﭼـﻪ‬
‫ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ را ﻗﺒﻞ از ﺳﺮ رﺳﯿﺪن ﻣﺮگ ﺧﻮاران وﻟـﺪه ﻣـﻮرت ارزﯾـﺎﺑﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﻧﻮك ﺷﻤﺸﯿﺮش در ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز ﮐﻠﺒﻪ را ﮐﻨﺎر زد‪ ،‬ﻧـﻮر ﻣﻬﺘـﺎب از ﻣﯿـﺎن‬
‫ﺷﮑﺎف درب وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ و ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ راﻫﺮوي ﮐﻮﭼﮑﯽ را ﺑﺒﯿﻨـﺪ ﮐـﻪ‬
‫ﺑﻪ ﯾﮏ درب ﮐﻬﻨﻪ و ﺗﺨﺘﻪ اي ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬آرام در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ ﺻﺪاي اﻧﻌﮑﺎس ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻔﺶ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎ ﮐـﻒ ﭼـﻮﺑﯿﻦ ﮐﻠﺒـﻪ ﺑـﻮد ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ درب اﻃﺎق ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪ ،‬دﺳﺘﺶ را روي دﺳﺘﮕﯿﺮه ي ﺳﺮد اﻃﺎق ﮔﺬاﺷـﺖ‬
‫و ﺑﺎ ﺟﺮاﺋﺖ آﻧﺮا ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ در آﻧﻄـﺮف درب اﻧﺘﻈـﺎرش را ﻣـﯽ ﮐـﺸﯿﺪ‬
‫ﺑﺮاﯾﺶ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر ﻧﺒﻮد ؛‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮدي ﭼﺮوﮐﯿﺪه و ﺧﻤﯿﺪه ﮔﻮﺷﻪ ي ﺗﺎرﯾﮏ اﻃﺎق اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﻓﻘﻂ ﻣـﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻨﻔﺲ ﺿﻌﯿﻔﺶ را از روي ﺣﺮﮐﺖ ﺳﯿﻨﻪ اش ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫـﺪ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﺮي ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﯿﻨﮏ ﻧﯿﻤﻪ ﺣﻼﻟﯽ اش ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃـﺎق اﻓﺘـﺎده‬
‫ﺑﻮد و ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﮐﺴﯽ آﻧﺮا ﻟﮕﺪ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺗﻤـﺎﻣﯽ ﻣـﻮي ﺳـﻔﯿﺪ و ﻣﺤﺎﺳـﻨﺶ‬
‫رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﺼﻮر ﻋﻈﻤﺖ ﺷﮑﻨﺠﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ را ﺑﻪ اﯾﻦ روز ﺑﺮﺳـﺎﻧﺪ‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد‪ ،‬از اون ﻫﯿﺒﺖ ﺑﺰرگ و اون ﻋﻈﻤﺖ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑـﻮد‬
‫ﺟﺰ ﯾﮏ ﺗﯿﮑﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﻪ اﺳﺘﺨﻮان ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﻫـﺎﯾﯽ ﺟـﺎ ﺑـﻪ ﺟـﺎ درﯾـﺪه‪.‬‬
‫دﯾﺪﮔﺎن ﻫﺮي ﺗﺎر ﺷﺪ و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺮﯾﺎن ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه اﺷﮏ را روي ﺻـﻮرﺗﺶ‬
‫از ﮔﺮﻣﺎي ﻗﻄﺮاﺗﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را روي زﻣﯿﻦ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺳﺮ ﭘﯿﺮﻣـﺮد را‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ‪ .‬داﻣﺒﻠﺪور ﭘﯿﺮ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﻧﮑﺮد‬
‫و ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ آﻧﻘﺪر ﻗﺪرت ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﻧﻤﯽ ﮔﺬارم ﺗﻮ اﯾﻨﻄﻮري ﺑﻤﯿﺮي داﻣﺒﻠﺪور! ﻧﻤﯽ ﮔﺬارم‪.‬‬‫‪١٢‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫دﻗﺎﯾﻘﯽ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﻫﺮي ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺳﺮ داﻣﺒﻠﺪور را در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑـﻮد‬
‫و ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺧﺴﺘﻪ اش ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه ﭘﻠﮏ ﻫﺎي ﺧﺴﺘﻪ‬
‫و ﭼﺮوﮐﯿﺪه ي داﻣﺒﻠﺪور ﭘﯿﺮ آرام آرام ﮔـﺸﻮده ﺷـﺪ‪ ،‬ﭼﯿـﺰي ﮐـﻪ داﻣﺒﻠـﺪور ﭘﯿـﺮ‬
‫روﺑﺮوﯾﺶ ﻣﯽ دﯾﺪ ﺻﻮرت ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﻫﺮي ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﯿﺐ ﺗﺮ و وﺣـﺸﺖ آور‬
‫ﺗﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺮﺳﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺻﻮرﺗﯽ ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺑـﻪ ﺷـﺪت‬
‫ﺳﺮد و ﺧﺎﮐﺴﺘﺮي رﻧﮓ و ﺻﻮرﺗﯽ ﻣﺎت ﻫﻤﭽﻮن ﻣﺮده‪.‬‬
‫ ﻫﺮي‪.‬‬‫ﺻﺪاي ﺧﺴﺘﻪ ي داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎم ﭘﺮوﻓﺴﻮر‪ ،‬ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻮﯾﯿﺪ‪ .‬دﯾﮕﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻤـﻮم ﺷـﺪ‪.‬‬‫اﻧﺮژي ﺗﻮن رو ﻧﮕﻪ دارﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﻃﻠﺴﻢ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﮐـﺎر ﺧﻮدﺷـﻮ ﮐـﺮده ﻫـﺮي‪ !...‬ﻓﺮﺻـﺖ ﮐﻤـﯽ‬‫دارﯾﻢ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ درﺳﺘﺶ ﮐﻦ ‪...‬‬‫ ﻧﻪ ﻫﺮي! ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ‪) .‬داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻤﯽ ﺳﮑﻮت ﮐـﺮد( وﻟـﺪه ﻣـﻮرت‬‫ﺟﺴﻤﻢ رو ﻧﻔﺮﯾﻦ ﮐﺮده اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﺎ دارﯾﻢ ﺑﻬﺘﺮ از ﻣـﺎل اوﻧـﻪ‬
‫‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﻫﺮي؛ ﮐﻤـﯽ ﺑـﻪ ﻣـﻦ ‪ ....‬ﻣﻬﻠـﺖ ﺑـﺪه ‪ ....‬ﺑﺮاﯾـﺖ دﻗﯿـﻖ‬
‫ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ دﻫﻢ‪ ..‬ﭘﯿﺶ از اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮﺻﺘﻢ ﺗﻤﺎم ﺑﺸﻪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺮف داﺷﺖ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﺷﮑﻮه ﻫﺎ و ﺷﮑﺎﯾﺖ ﻫﺎ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ ﻏﺮوﻟﻨـﺪ ﻫـﺎ ﮐـﻪ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي داﻣﺒﻠﺪور زﻧﺪه و ﺳﺮﺣﺎل ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺟﺰ ﺗﮑﺎن ﺳﺮ‬
‫ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﯾﯿﺪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻧﮕﻮﯾﺪ‪ .‬ذﻫﻨﺶ ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ اﻣﺎ ﮔﻮش ﻫﺎﯾﺶ‬
‫ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺎز و آﻣﺎده ي ﮔﻮش ﮐﺮدن ﺑﻮد؛‬
‫ دوﺳﺘﺖ رون وﯾﺰﻟﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ‪ ....‬ﮔﻔﺖ ﮐﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت از ﺧﺒﺮ‬‫رﺳﺎﻧﻬﺎي واﺣﺪ اﺳﺮار اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ‪ ....‬ﻣﯽ دوﻧﻢ‪ ،‬ﺧﻮب ﺳﺨﺘﻪ‬
‫ﺗﺎ از اول ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ اﻣﺎ اون ﻫﯿﻮﻻﻫـﺎي ﺳـﺒﺰ واﺣـﺪ‬

‫‪١٣‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫اﺳﺮار ﺷﺎﻧﺲ ﺑﺮﻧﺪه ي ﻣﺎﺳﺖ ﻫﺮي‪ ....‬ﻧﻪ ﻫﺮي ﮔﻮش ﮐﻦ‪ ،‬ﻣﯿـﺎن‬
‫ﺣﺮﻓﻢ ﻧﭙﺮ ﭼﻮن ﻧﺎﺗﻤﺎم ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ‪ .‬اون ﻫﺎ ‪ ....‬اوﻧﻬﺎ ﻗﺎدرﻧﺪ ﺗﻤﺎم ﯾـﺎ‬
‫ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﯿﺸﺘﺮ ذﻫﻨﯿﺖ آﺧﺮﯾﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨﺪه از ﺧﻮد را در ﻣﺠﺎري‬
‫ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺷﺎن ذﺧﯿﺮه ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺧﻮب ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﺷﺎﻫﮑﺎر اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺧﻮدم‬
‫اﻣﺎ ‪ ...‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﻬﻤﻪ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ از اوﻧﻬﺎ ﺑـﺮاي ﭘﯿـﺪا ﮐـﺮدن‬
‫ﻫﻮرك راس ﻫﺎي ‪...‬‬
‫ﻧﻔﺲ در ﺳﯿﻨﻪ ي داﻣﺒﻠﺪور ﻗﻄﻊ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﻃﺮف ﺳـﯿﻨﻪ ي داﻣﺒﻠـﺪور‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و وردي ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﺑﺎز ﺷـﺪ و ﺑـﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ...‬ﺑﺎ ﺧﺮﺧﺮ آﺧﺮﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت را ﻫﻢ ﭘﺎﯾﺎن داد‪.‬‬
‫ اون ﮐﻬﺮﺑﺎي ﺗﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺒﻊ اﻧﺮژي ﺑـﺮاي اﺳـﺘﻔﺎده ﺗـﻮ‬‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ‪ ....‬ﻫﺮي ﻗﻮل ﺑـﺪه ﮐـﻪ اﻧﺮژﯾـﺖ رو ﺗﻠـﻒ ﻧﮑﻨـﯽ‪ ،‬وﻟـﺪه‬
‫ﻣﻮرت داره ﻣﯿﺎد اﯾﻨﺠﺎ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬داﻣﺒﻠﺪور ﺟﺎن‬
‫داد و ﺻﻮرﺗﺶ روي زﻣـﯿﻦ ﻟﻐﺰﯾـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي ﺳـﺮش را روي ﺳـﯿﻨﻪ ي داﻣﺒﻠـﺪور‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ و ﻧﻌﺮه زد‪...‬‬
‫ ﻧﻪ! ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﮕﺬار ‪. ....‬‬‫ﺑﺎر دﯾﮕﻪ ﺳﺮش رو ﺑﺎﻻ آورد و ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺮاﺳﺮ اﺷﮏ آﻧﺮا ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد‬
‫ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ و ﻣﺮده ي داﻣﺒﻠﺪور ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﺎ دﺳﺖ ﻫﺎي ﺧﻮدم ﻣﯽ ﮐﺸﻤﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت!‬‫آﻧﻘﺪر ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻌﺮه ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﺶ ﺣﺘﯽ ﺗﺎ اﻧﺘﻬﺎي ﺟﻨﮕﻞ ﺳﺒﺰ ﻋﻤﯿﻖ ﻫﻢ ﺷﻨﯿﺪه‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪--‬‬‫دوﯾﺴﺖ ﻣﺎﯾﻞ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﭼﻨﺎن ﺑﺮﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ي ﻣـﺮگ‬
‫ﺧﻮاران ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫‪١٤‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ ﭼﯿﺰي ﺷﺪه ارﺑﺎب؟‬‫ ﭘﺎﺗﺮ! ﺳﯿﻮروس‪ .‬ﭘﺎﺗﺮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﻪ‪.‬‬‫ ﺧﻮب؟ ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ اﻣﺎ اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟ ﺧﻮب ﭘﺎﺗﺮ ﻫﻤﯿـﺸﻪ‬‫ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﻪ‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻣﺸﮑﻞ داره ﻫﻤﯿﺸﻪ ارﺑﺎب‪.‬‬
‫ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﺳﯿﻮروس! اﯾﻨﺒﺎر ﻓﺮق ﻣـﯽ ﮐﻨـﻪ‪ .‬اون داﻣﺒﻠـﺪور رو ﭘﯿـﺪا‬‫ﮐﺮده‪.‬‬
‫ ﭼﯽ؟‬‫ﺻﺪاي ﭘﭻ ﭘﭻ ﻣﯿﺎن ﻫﻤﻪ ي ﻣﺮگ ﺧﻮاران اﻓﺘﺎد و ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪.‬‬‫ﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﯿﻮروس‪ ،‬دوﻟﻮﻫﻮف‪ ،‬ﮐﺎﺗﺮﯾﻦ‪ ،‬ﻧﯿﻠﺰ ﺑﻪ ﺗﭙﻪ ي ﺳﺎﯾﻪ آﭘﺎرات ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬‫ اﻣﺎ!‬‫ زود!‬‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ دور ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻏﯿﺐ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﮐـﺎﻣﻼ ﻣـﻀﻄﺮب و‬
‫رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﻪ ﺑﺎر ﯾﮏ ﻣﺴﯿﺮ را ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﻫﺎ‪ ،‬ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺧﺮﻓﺖ دور ﻣﻨﻮ ﮔﺮﻓﺘﯿـﺪ‪ ،‬ﺣﺘـﯽ ﯾـﮏ‬‫ﮐﺎر ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﺪ درﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﺪ‪ ،‬اون از اون وﯾﺰﻟﯽ اﯾـﻦ از‬
‫ﺷﻤﺎﻫﺎ‪ .‬ﻫﻤﺘﻮن از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎم ﺑﺮﯾﺪ ﮔﻤﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮگ ﺧﻮاران آﻧﻘﺪر اﺣﻤﻖ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﻫﻨﻮز آﻧﺠـﺎ ﺗﻌﻠـﻞ‬
‫ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮوﻧﺪ ﻟﺮد داد زد‪:‬‬
‫ ﮔﻨﺰو ﺗﻮ واﯾﺴﺘﺎ! ﺑﺎﻫﺎت ﮐﺎر دارم‪.‬‬‫ﻟﺮد ﺳﯿﺎه ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪن ﺗﮏ ﺗﮏ ﻣﺮگ ﺧﻮاران را ﻧﮕﺎه ﮐـﺮد وﻗﺘـﯽ ﻫﻤـﻪ رﻓﺘﻨـﺪ‬
‫ﺷﺮوع ﮐﺮد‪:‬‬

‫‪١٥‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﻣﯽ روي ﺑـﻪ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن وزارت ﺧﺎﻧـﻪ‪ ،‬ﻫﻤـﻪ ﭼﯿـﺰ را‬‫آﻣﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ زود‪ ،‬ﭘﯿﻐـﺎﻣﯽ دارم ﮐـﻪ ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﻤﺘـﺮ از دو‬
‫دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ؟ ﺗﻔﻬﯿﻢ ﺷﺪ؟‬
‫ ﺑﻠﻪ ﻗﺮﺑﺎن‪.‬‬‫ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ اش ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺖ و ﺟﺮﯾﺎن ﺗﺮس و‬
‫وﺣﺸﺖ را در ﺻﻮرت ﻣﺮد دﯾﺪ‪ .‬ﻫﻤﯿﺸﻪ از دﯾﺪن اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺮس در ﭼﺸﻢ ﻫـﺎي‬
‫ﺧﺪﻣﺘﮑﺎراﻧﺶ ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد اﻣﺎ اﯾﻨﺒﺎر ‪. ...‬‬
‫ ﭘﺲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟‬‫ﻣﺮد ﺑﺪون ﺗﻌﻠﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻏﯿﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ رﻓﺘﻦ ﻣﺮگ ﺧﻮارﻫﺎ و ﺗﻨﻬﺎ ﺷـﺪﻧﺶ؛ ﭼﻬـﺮه ي ﺗـﺮس و ﻧﻘـﺎب ﻫﻮﻟﻨـﺎك آن‬
‫ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﺟﻮر در ﻧﻤﯽ آﻣﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮﭼﻪ زودﺗﺮ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ‪.‬‬
‫اﻧﺪﮐﯽ در ﻃﻮل ﺳﺎﻟﻦ ﺗﺎرﯾﮏ و دراز اﻗﺎﻣﺘﮕﺎه ﺗﺎرﯾﮏ ﺧﻮد ﻗﺪم زد و ﺑﻌـﺪ ﻧﺎﭘﺪﯾـﺪ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫***‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐـﺮد ﺑـﺮدن ﺟﻨـﺎزه ي داﻣﺒﻠـﺪور از اﯾـﻦ ﻣﮑـﺎن‬
‫ﻣﻨﺤﻮس ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ اوﻧﻮ از اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﺑﺮد و ﺑﺎ ﺗﺸﺮﯾﻔﺎت ﮐﺎﻣـﻞ دﻓـﻦ ﻣـﯽ ﮐـﺮد‪.‬‬
‫داﻣﺒﻠﺪور ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ي اﯾﻨﺠﻮر ﻣﺮدن ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻗﻄﺮه ﺧﻮن در‬
‫رگ ﻫﺎي ﻫﺮي ﺟﺮﯾﺎن داﺷـﺖ‪ .‬ﭘﯿﮑـﺮ داﻣﺒﻠـﺪور را روي ﺷـﺎﻧﻪ ﻫـﺎي ﻧﺤـﯿﻔﺶ‬
‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺳﺮش را ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ آورد ﺗـﺎ ﺟﻠـﻮﯾﺶ را‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ در ﮐﻠﺒﻪ را ﮔﺸﻮد‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ واﺿﺢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﯿﺒﺖ ﭼﻬﺎر ﺟـﺎدوﮔﺮ ﺳـﯿﺎه را‬
‫رو ﺑﺮوﯾﺶ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ راﻫﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻠـﻮ اداﻣـﻪ داد‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑـﻪ‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ آﻧﻘﺪر رﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﭘﯿﮑﺮ داﻣﺒﻠﺪور را ﺧﯿﻠﯽ راﺣـﺖ ﺑـﺮ روي زﻣـﯿﻦ‬
‫رﻫﺎ ﮐﻨﺪ از ﺣﺮﮐﺖ اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﺮ داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﺎ اﺣﺘـﺮام و آراﻣـﺶ روي‬
‫زﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳـﯿﺎه ﺧﯿـﺮه ﺷـﺪ‪ .‬ﭼـﻮﺑﺶ را ﺑـﺎ‬
‫دﻗﺖ ﺗﻤﺎم ﺑﯿﺮون آورد‪.‬‬
‫‪١٦‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﺑﻪ ﺷﺪت ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻮد و ﻣﻐﺰش دﺳﺘﻮر ﺣﻤﻠﻪ ﻣﯽ داد اﻣﺎ ﭼﯿﺰي در دروﻧﺶ ﻣـﺎﻧﻊ‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﺣﺲ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ و ﻏﺮﯾﺰي ﮐﻪ در ﻃـﻮل ﺗﻤـﺎم ﻣﺒـﺎرزات ﮐﻤﮑـﺶ‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺲ ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔـﺖ ﺗـﺎ ﭼـﻪ اﻧـﺪازه ﺟﻤﻌﯿـﺖ‬
‫ﺣﺎﺿﺮ از او ﺗﺮﺳﯿﺪه اﻧﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺟﺮﺋـﺖ ﻧﺪارﻧـﺪ ﭼـﻮب ﻫﺎﯾـﺸﺎن را ﺑـﺎﻻ‬
‫ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫ زﻣﺎﻧﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻤﯿﺮه ﭘﺎﺗﺮ!‬‫ﮔﻮﯾﺎ ﺳﻮروس اﺳﻨﭗ اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ رو ﺷـﺮوع ﮐـﺮده ﺑـﻮد‪ ،‬ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫ﮐﻮﺗﺎه و ﺧﻼﺻﻪ‪.‬‬
‫ آره‪ ،‬آره‪ .‬ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﻣﺎل ﺗﻮ‪ .‬زﻣﺎﻧﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﻤﯿﺮي‪.‬‬‫ﮐﺎﻣﻼ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﻮزﺧﻨﺪ اﺳﻨﭗ دﻟﯿﻠﯽ ﺟﺰ ﺗﺮس ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﻫﻤﯿﺸﻪ زﯾﺎد ﺣﺮف ﻣﯽ زدي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫اﺧﮕﺮي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺷﺘﺎﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي از ﺧﻮد ﺳﺮاغ‬
‫داﺷﺖ ﭼﻮﺑﺶ را ﮐﺞ ﮐﺮد و ﻃﻠﺴﻢ را دﻓﻊ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻪ ي ﻗﺪرﺗﺖ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد اﺳﻨﭗ؟‬‫ﺳﻪ ﻣﺮده ﺧﻮر دﯾﮕﻪ ﻓﻘﻂ ﻋﻘﺐ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﭘـﺸﺖ‬
‫ﻫﺮي ﻣﻬﺘﺎب ﺑﺼﻮرت ﻗﺮص ﮐﺎﻣﻞ ﻣﯽ درﺧـﺸﯿﺪ و ﺷـﺎﯾﺪ اﯾـﻦ ﯾـﮏ ﺷﺎﻧـﺴﺶ‬
‫ﺑﺮاي ﻣﺴﻠﻂ ﺷﺪن ﺑﺮ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﻮروس ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ از ﺻـﻮرت‬
‫ﺳﯿﺎه ﺳﻔﯿﺪ ﻫﺮي ﭼﯿﺰي رو ﺑﺨﻮﻧﻪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺧﺸﻢ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﻧﻔﺮت‪ .‬اﻣﺎ اﯾﻨﺒـﺎر ﺑـﯿﺶ از‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ‪ .‬ذﻫﻦ ﻫﺮي درﮔﯿﺮ راه ﻓﺮار ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ راﻫـﯽ ﭘﯿـﺪا ﻣـﯽ ﮐـﺮد ﺗـﺎ ﻫـﻢ از‬
‫ﭼﻨﮕﺎل ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺑﮕﺮﯾﺰد و ﻫﻢ ﺟﺴﺪ داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺑﺒﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺑﻮد ﭘﺎﺗﺮ‪ .‬ﮐﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﺗـﻮي اﯾـﻦ ﻣـﺪت ﭘﯿـﺸﺮﻓﺖ ﺧـﻮﺑﯽ‬‫ﮐﺮدي‪.‬‬
‫اﺳﻨﭗ ﮐﻠﻤﺎت را ﺷﻤﺮده ﺷﻤﺮده از وراي دﯾﻮاره ي ﻧﺎزك ﻣﻮﻫﺎي ﻓﺮو اﻓﺘﺎده ﺑـﺮ‬
‫روي ﺻﻮرﺗﺶ ادا ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪١٧‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﻫﺮي ﮐﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﺎزه اي ﺟﺰ ﻣﺸﻐﻮل ﮐﺮدن ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻧﻤـﯽ رﺳـﯿﺪ‬
‫اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ آره؟! ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﭼﻄﻮر روح ﺟﺎدوﮔﺮﻫـﺎي ﭘﻠﯿـﺪي ﻣﺜـﻞ ﺗـﻮ رو‬‫ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ‪...‬‬
‫اﺳﻨﭗ ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﺣﺮﻓﺶ ﭘﺮﯾﺪ‪:‬‬
‫ ﻫﻨﻮز ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ از ﭘﺲ اون دو ﺗـﺎ ﺧـﻮن آﺷـﺎم ﺑـﺮ‬‫آﯾﯽ‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﯾﮏ ﻟﺸﮑﺮ از آرورﻫﺎي اﺣﻤـﻖ وزارت ﺧﺎﻧـﻪ‬
‫رو ﺣﺮﯾﻒ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﯿﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺮات ﻋﺠﯿﺒﻪ؟ واﻗﻌﺎ؟!‬‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮﻓﺶ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺳـﻪ ﻣـﺮگ ﺧـﻮار ﭘـﺸﺖ ﺳـﻮروس ﭼﻄـﻮر‬
‫ﺧﻮدﺷﺎن را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮدﺗﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻦ ﻧﯿﻠﺰ‪.‬‬‫اﺳﻨﭗ در ﺟﻮاب ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺑﻨﺎم ﻧﯿﻠﺰ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش در آورده ﺑﻮد‬
‫ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ داﻣﺒﻠـﺪور رﻓـﺖ‪ ،‬آرام دﺳـﺖ راﺳـﺖ داﻣﺒﻠـﺪور را ﮔﺮﻓـﺖ ودور‬
‫ﮔﺮدﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻫﯿﮑﻞ داﻣﺒﻠﺪور را ﻫﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﮐـﺮد‪ .‬ﯾـﮏ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺳﻮروس و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺻﺪﻫﺎ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗـﺮ ﭘـﺸﺖ ﺳـﺮ اﺳـﻨﭗ در‬
‫ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻣﺨﺘﺼﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ اﺳﻨﭗ!‬‫ﺑﻌﺪ در ﺟﻠﻮ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺧﻮد و داﻣﺒﻠﺪور را از ﺻﺨﺮه ﭘﺮت‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻟﺒﻪ ي ﺻﺨﺮه ﺣﻤﻠﻪ ﺑﺮدﻧـﺪ ﺗـﺎ ﺑﺒﯿﻨﻨـﺪ ﻫـﺮي ﭼـﺮا‬
‫اﯾﻨﮑﺎرو ﮐﺮده‪ ،‬در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي راه ﭼﯿﺰي ﻣﺜﻞ ﮔﻠﻮﻟﻪ ي ﺳﺮخ ﺑـﺎ ﺻـﺪاﯾﯽ ﻣﻬﯿـﺐ‬
‫ﺑﺪﻧﺸﺎن را ﻣﯿﺨﮑﻮب ﻧﻤﻮد‪ .‬از ﺣﺮﮐﺖ اﯾﺴﺘﺎدﻧﺪ و ﻓﻘﻂ ﭘﺮﻧﺪه ي آﺗـﺸﯿﻦ ﺑـﺎﻟﯽ را‬
‫ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﺻـﺨﺮه ﺷـﯿﺮﺟﻪ زد‪ .‬زﻣـﺎﻧﯽ اﺳـﻨﭗ ﺑـﻪ ﻧـﻮك‬
‫ﺻﺨﺮه رﺳﯿﺪ ﮐﻪ آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎزﺗﺎب ﻗﺮﻣﺰ را در ﻣﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮑﯽ دﯾﺪ‪.‬‬
‫‪١٨‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﺷﺐ ﻧﺴﺒﺘﺎ آراﻣﯽ ﺑﺮاي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮ ﺧـﻼف اﯾﻨﮑـﻪ ﺣـﺎﻻ ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺻـﺪﻫﺎ‬
‫ﻣﻬﻤﺎن ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ از ﻣﯿﺎن ﺟﺎدوﮔﺮان داﺷﺖ و ﻫﺮﺷﺐ ده ﻫﺎ ﺣﻤﻠﻪ ي ﻫﻮﻟﻨﺎك را‬
‫ﺗﺎ ﺳﭙﯿﺪه دم از ﺟﺎﻧﺐ ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻮد در اﯾﻦ ﺷﺐ ﺳﺮد و ﺧﻮاب آور‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﺳﮑﻮت ﺑﺮ آن ﺳﯿﻄﺮه داﺷﺖ و اﺿﻄﺮاب‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻫﺎ ﯾﺎ در ﻣﮑﺎن ﻫﺎﯾـﺸﺎن‬
‫ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﯾﺎ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﻪ ﺣﻖ ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮدن آﺗﺶ را داﺷﺘﻨﺪ و‬
‫ﻧﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪن ﻟﺒﺎس ﻫﺎي ﮔﺮم‪ .‬از ﮐﻠﺒﻪ ي ﺷﮑﺎري ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﻧﻮر ﺑﯿﺮون ﻣﯽ ﺟﻬﯿﺪ و‬
‫از دودﮐﺶ ﻫﺎﯾﺶ ﻏﺒﺎر ﻣﻨﺠﻤﺪي از دود و ﺑﺨﺎر ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﻣﻌﻠﻮم ﺑـﻮد ﮐـﻪ‬
‫ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﻫﻨﻮز ﺑﯿﺪار ﻣﺎﻧﺪه و ﯾﺎ ﻣﻬﻤﺎن ﻫﺎﯾﯽ دارد‪.‬‬
‫در ﮐﻠﺒﻪ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﻣﺮدي ﺑﺎ اﻧﺪام ﻣﺘﻮﺳﻂ و رﻧﮕﯽ ﺑﻪ ﺷﺪت ﭘﺮﯾـﺪه از آن ﺑﯿـﺮون‬
‫آﻣﺪ‪ .‬ﻫﻤﺮاه ﻣﺮد و دﻗﯿﻘﺎ ﺑﻌﺪ از او زﻧﯽ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺟﻮان اﻣﺎ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺧﺴﺘﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ‬
‫ﭼﯿﺰي در ﺻﻮرت رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ و ﻫﻤﺴﺮش ﻧﯿﻤﻔﺮودا ﺗﺎﻧﮑﺲ ﻋﺬا دار ﺑﻮد و ﯾـﺎ‬
‫ﺣﺪ اﻗﻞ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﺎﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻏﻮل ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﺑﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪن از ﮐﻠﺒﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ در ﻣﺤﻮﻃـﻪ ي اﻃـﺮاف‬
‫ﮐﻠﺒﻪ ﻃﻨﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ‪:‬‬
‫ ﻓﻘﻂ ﺧﺪاﮐﻨﻪ ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﻧﺪه‪ .‬ﻫﺮي ﺧﯿﻠﯽ اﺣﻤﻘﻪ‪.‬‬‫ اﻣﯿﺪوارم ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ‪ .‬اﻣﯿﺪوارم‪.‬‬‫ آﺧﻪ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ اﻣﺸﺐ!‬‫ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ زﻣﺎن ﻣﻤﮑﻦ ﻋﺰﯾﺰم‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﺎ دﺳﺖ آﺳﯿﺐ ﻧﺪﯾﺪه اش ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺗﺎﻧﮑﺲ زد ﺑـﻪ ﻧـﺸﺎﻧﻪ‬
‫ي اﯾﻨﮑﻪ زﻣﺎﻧﺶ رﺳﯿﺪه ﺗﺎ ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ را ﺗﺮك ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﻗﺪﻣﯽ از ﻗﺪم ﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺻﺪاي ﺑﻠﻮاﯾﯽ را از ﻃـﺮف دروازه ﻫـﺎي‬
‫ﻗﻠﻌﻪ ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ده ﻫﺎ آرور ﺑﺎ ﻫﻢ ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زدﻧﺪ و ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻧـﺎ ﻣﻔﻬـﻮﻣﯽ را‬
‫ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ .‬رﯾﻤﻮس ﺗﺎﻧﮑﺲ و ﻫﺎﮔﺮﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻨﺒﻊ ﺻﺪا دوﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻨﻮز‬
‫از ﭘﯿﭻ اوﻟﯿﻦ درﺧﺖ و دﯾﻮار ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﺸﺪت ﺑﺰرگ و ﻫﻮﻟﻨـﺎك‬
‫از ﺑﺎﻻي ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﻫﺮ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﭼﻮب ﻫﺎﯾـﺸﺎن را آﻣـﺎده ﺑـﺎﻻ‬
‫‪١٩‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬روﺑﺮوي ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺣﯿﺮت زده ي آﻧﻬﺎ ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺟﻨـﺎزه ي‬
‫داﻣﺒﻠﺪور رو روي زﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺎﮐﺰ ﻫﻢ دوري در ﻣﯿﺎن آﺳﻤﺎن ﺷﺐ زد و ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ روي ﺳﮑﻮي ﺷـﺎﻧﻪ‬
‫ﻫﺎي ﻫﺮي ﻓﺮود آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﺷﺐ ﺧﻮش!‬‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺳﻪ ﻧﻔﺮه ﻣﺮﺗﺐ از ﻫﺮي ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور و از داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕـﺎه ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﮔﺮ ﻫﺮي ﺳـﺮﭘﺎ ﻧﺎﯾـﺴﺘﺎده ﺑـﻮد و ﺣﺮﮐـﺖ ﻧﻤـﯽ ﮐـﺮد ﺑـﯽ ﺷـﮏ‬
‫وﺿﻌﯿﺘﺶ ﺑﺪﺗﺮ از داﻣﺒﻠﺪور ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﻔﯿﺪ ﺑﻮد و ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ‬
‫ﺳﺮدي ﻫﻮاي اﻃﺮاف ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﭘـﺮ ﻓـﺮوﻏﺶ ﺧﺒـﺮ از ﺧـﺴﺘﮕﯽ ﻧﻤـﯽ‬
‫دادﻧﺪ‪ .‬ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ و ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺷـﺪ از ﺻـﻮرﺗﺶ ﻣﻔﻬـﻮﻣﯽ را‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﯽ ﺷﺪه ﻫﺮي؟‬‫اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﺑﺨﻮاﻫﺪ دﻫﺎﻧﺶ را ﺑـﺎز ﮐﻨـﻪ ده ﻫـﺎ آرور از ﻣﯿـﺎن ﻋﻠـﻒ‬
‫ﻫﺎي ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ و درﺧﺖ ﻫﺎ ﺑﯿﺮون رﯾﺨﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣـﻀﻄﺮب ﭼـﻮب ﻫﺎﯾـﺸﺎن را‬
‫اﻣﺎده ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و داﺷﺘﻨﺪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ را ارزﯾﺎﺑﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﮐﺎﻓﯿﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﻫﺮﯾﻪ‪ .‬ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ‪.‬‬‫ﯾﮑﯽ از آرورﻫﺎ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﺪ ﺑﯿﻨﺎﻧﻪ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻠﺐ ﻫﺮي ﻧـﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب ﭘﺎﺗﺮه ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻣﮕﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻣـﺎﻣﻮران‬‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد؟‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﺨﺘﺼﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آره ﻫﻤﻮن ﭘﺎﺗﺮي ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﯾـﮏ ﺳـﺎل ﻣـﯽ ﮔﻔﺘﯿـﺪ درﻏﮕـﻮ و‬‫ﻓﺮﯾﺒﮑﺎره‪.‬‬

‫‪٢٠‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ ﺧﻮﺷﻤﺰﮔﯽ ﺑﺴﻪ! ﺑﮕﻮ اون ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮐﯿﻪ ﮐﻪ ﻣﺮده؟!‬‫ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از آرورﻫﺎ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﻨﻨﺪه اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻦ ﺷﺐ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه اي داﺷﺘﻢ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐـﻨﻢ‪ .‬ﺷـﺐ‬‫ﻫﻤﮕﯿﺘﻮن ﺑﺨﯿﺮ‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺟﻨﺎزه ي داﻣﺒﻠﺪور را ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺎ اﺣﺘﺮام ﺑﻠﻨﺪ ﮐـﺮد و ﺑـﺎ ﺧـﻮد‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﺑﻤﻮن‪ ....‬ﮔﻔﺘﻢ ﺗﮑﻮن ﻧﺨﻮر‪.‬‬‫ ﺑﺲ ﮐﻦ‪ .‬ﺑﮕﺬار ﺑﺮه‪.‬‬‫آرور ﭼﻮﺑﺶ را از ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رﯾﻤﻮس ﮐﺸﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺘﻮر ﺑﺪﻫﯽ؟‬‫رﯾﻤﻮس ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد‪:‬‬
‫ آﻫﺎ ﮐﻪ اﯾﻨﻄﻮر! ﻧﮑﻨﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻫﻨﻮز ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ آرور وزارت ﺧﻮﻧﻪ‬‫اي؟ اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻓﮑـﺮ ﻣـﯽ ﮐﻨـﯽ وزارت ﺧﺎﻧـﻪ اي وﺟـﻮد‬
‫داره؟! ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدي ﮐﻪ اﮔﻪ دروازه ي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑـﻪ روي ﺗـﻮ و‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ات ﺑﺎز ﻧﮑﺮده ﺑﻮدﯾﻢ اﻻن اون ﺑﯿـﺮون ﺗﯿﮑـﻪ ﺗﯿﮑـﻪ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮدﯾﺪ؟‬
‫ﻣﺮد ﺑﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ ﺳﺮش را ﭘﺎﺋﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪ ﭼـﻮﺑﺶ ﻫـﻢ ﭘـﺎﺋﯿﻦ‬
‫آﻣﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻘﯿﻪ ي آرور ﻫﺎ ﻫﻢ آرام ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﺑﺎ ﺑﻐﺾ در ﮔﻮش ﺗﺎﻧﮑﺲ آرام زﻣﺰﻣﻪ اي ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه داﻣﺒﻠﺪور ﻣﺮد‪ .....‬دﻧﺒﺎﻟﻢ ﺑﯿﺎ ‪! ...‬‬‫رﯾﻤﻮس راه اﻓﺘﺎد و ﻫﺮي را دﻧﺒﺎل ﮐﺮد‪ .‬ﭘﺸﺖ ﺳـﺮش ﺗـﺎﻧﮑﺲ ﻫـﻢ ﻫـﻖ ﻫـﻖ‬
‫ﮐﻨﺎن راه اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﮐﻤﯽ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻫﺮي ﺟﻨﺎزه ي داﻣﺒﻠﺪور را روي اون ﺗﺎﺑﻮت ﺳﻔﯿﺪ ﮐـﺬاﯾﯽ ﮔﺬاﺷـﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد و ﭼﻮﺑﺶ را ﻣﺮدد در ﻫﻮا ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪٢١‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫رﯾﻤﻮس ﺟﻠﻮﺗﺮ رﻓﺖ و ﮐﻨﺎر ﻫﺮي اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻏﻤﮕـﯿﻦ ﻫـﺮي‬
‫ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور‪.‬‬
‫ ﺑﺪرود آﻟﺒﻮس‪ .‬روﺣﺖ در آراﻣﺶ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس ﺑﻪ ﭼﻮﺑﺶ ﺗﮑﺎﻧﯽ داد و ﺟﺴﺪ داﻣﺒﻠﺪور از ﻣﯿﺎن ﺳﻨﮓ و ﺗﺎﺑﻮت ﮔﺬﺷـﺖ‬
‫و در آن ﻏﯿﺐ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﯿﺎ ﻫﺮي!‬‫ﺑﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪن داﻣﺒﻠﺪور رﯾﻤﻮس ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻫﺮي زد و او را ﻫﻤﺮاه ﺧﻮد ﮐﺮد‪.‬‬
‫در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي راه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﻠﻌﻪ رﯾﻤﻮس ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮاي ﻫﺮي زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺎور ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﯾﮏ ﺧﺪا ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺗﻮ ﻗﺒﺮ ﺟﺎ ﺑﺸﻪ‪ .‬ﻋﺠﺐ ﺗﺎﺑﻮﺗﯽ اﺳﺖ‬‫ﺗﺎﺑﻮت ﺧﺪاﯾﺎن!‬
‫‪--«»-‬‬‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪http://albusandharry.myblog.ir‬‬
‫‪--«»--‬‬

‫‪٢٢‬‬
‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻓﺼﻞ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ‬

‫دو ﺑﺮج‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪:‬‬

‫ﮐﺎﻇﻢ‬
‫‪---- :: « ******** » :: ---‬‬‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﺛﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪---- :: « ******** » :: ----‬‬

‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﻫﺰاران ﺳﺎل ﭘﯿﺶ از ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ در زﻣﺎن ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮي اوﻟﯿﻦ اﺳﺘﻘﺮار ﻫﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ در‬
‫اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن و ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي و رﺳﻤﯿﺖ ﯾﺎﻓﺘﻦ آن در ﻣﯿﺎن ﻣﻮﺟﻮدات‪ ،‬ﻣﻮﺟـﻮدي ﺑـﻪ‬
‫ﺷﺪت اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﺑﻨﺎم ﺳﯿﺲ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻧﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﺟﺎدوﮔﺮي داﺷﺖ و ﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺟﺰ آن ﺗﻠﻘﯽ ﻧﻤﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮد اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ آﻧﻘﺪر ﭘﯿﺶ رﻓﺖ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﮔﺎﻫﺎ از او در ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﺗﺎرﯾﺦ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻌﻨﻮان ﭘﺪر ﺷﯿﻄﺎن ﻧﺎم ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ‪ .‬ﺳﯿﺲ دو ﺧﻮاﻫﺮ داﺷﺖ‪ .‬اوﻟﯽ ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪ ﺗﺮﯾﻦ ﺳـﺎﺣﺮه ي‬
‫زﻣﺎن ﺧﻮد ﺑﻮد و دوﻣﯽ ﺑﺮ آب ﻫﺎ ﺣﮑﻢ ﻣﯽ راﻧﺪ‪ .‬ﻣﭗ ﺧﻮاﻫﺮ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺗﺸﻨﻪ ي ﻗﺪرت ﺑـﻮد‪ .‬در ﺟـﺎدو‬
‫ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺗﺮس از ﺟﺎدو و ﺟﺎدوﮔﺮي را در ﻣﺎﮔﻞ زاده ﻫﺎ زﻧﺪه ﻧﮕـﺎه دارد‪.‬‬
‫ﻋﻠﯽ رﻏﻢ او ﺧﻮاﻫﺮ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮش ﭼﻮﻧﺎن ﻧﺴﯿﻢ ﺑﺮ روي اﻣﻮاج درﯾﺎﻫـﺎ آرام و ﺻـﻠﺢ ﻃﻠـﺐ ﺑـﻮد‪ .‬اﯾـﻦ‬
‫ﺧﺎﻧﻮاده ي ﺷﮕﻔﺖ اﻧﮕﯿﺰ ﮐﺎرﻫﺎي ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﭗ ﻗﺎﺗﻞ ﺧﻮد را در اﺛﺮ ﯾﮏ ﺣﻤﺎﻗﺖ ﻣﺤـﺾ ﺑـﻪ‬
‫وﺟﻮد آورد‪ .‬او در دﻧﯿﺎي ﭘﯿﺮاﻣﻮﻧﺶ ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽ ﭘﺮدازد و از روي ﺣﺮﮐﺖ ﺳﯿﺎرات و ﻣـﺸﺎﻫﺪه ي‬
‫ﻣﺤﻮرﻫﺎي اﻧﺮژي ﺟﻬﺎن ﭘﺴﺮي را در ﺷﮑﻢ ﻣﺎدرش ﺑﻌﻨﻮان ﺷﺎﮔﺮد آﯾﻨـﺪه و ﺟﺎﻧـﺸﯿﻦ و دﺳـﺘﯿﺎرش‬
‫اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﭘﺴﺮي ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ ﻗﺪرت ﻣﺮداﻧﮕﯽ و ﻓﺮزاﻧﮕﯽ ﺟﺎدوﯾﯽ ﮐﻪ در اﺧﺘﯿـﺎرش‬
‫ﻣﯽ ﮔﺬارد او را ﺑﻪ ﺷﻬﻮت ﻗﺪرﺗﺶ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎدرش را ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪ و ﻧﺎم ﻓﺮزﻧﺪ را ﻣﺮﻟﯿﻦ ﻣـﯽ‬
‫ﮔﺬارد‪ .‬ﻣﭗ ﻣﺮﻟﯿﻦ را ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﯾﮑﯽ از ﺧﺪﻣﺘﮑﺎران ﻣﺎﮔﻞ ﺧﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﺮزﻧـﯽ ﺧـﻮش ذات و ﻣﻬﺮﺑـﺎن‬
‫ﺑﻮده ﺑﺰرگ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ و ﺗﻨﻬﺎ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﭗ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ذات ﭘﺎك ﭘﯿـﺮزن ﻣﺎﮔـﻞ‬
‫زاده ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺑﺎ ﻣﻮﻟﻔﻪ ﻫﺎي ﭘﻠﯿﺪي ﮐﻪ ﻣﭗ در وﺟﻮدش ﮐﺎر ﮔﺬارده ﺑﻮد ﻣﯽ ﺟﻨﮕﻨﺪ‪ .‬ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮد‬
‫ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺎور داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺑﺰرگ ﻣـﯽ ﺷـﻮد و ﺑﻌـﺪ از آﻣـﻮزه ﻫـﺎي ﻣـﭗ‬
‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ دﺷﻤﻦ او ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﯾﮏ روز ﺳﺨﺖ زﻣﺴﺘﺎﻧﯽ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺳﯿﺲ ﺑﺮاي دﯾﺪن و ﻣﻄﺮح ﻧﻤﻮدن‬
‫ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ اي ﭘﯿﺶ ﺧﻮاﻫﺮش ﻣﭗ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ او ﻣﯽ رود ﺑﺎ ﺟﻨﺎزه ي او روﺑﺮو ﻣﯽ ﺷـﻮد‪ .‬ﭘﯿـﺪا ﮐـﺮدن رد‬
‫ﻣﺮﻟﯿﻦ ﺑﻌﻨﻮان ﻋﺎﻣﻞ ﻗﺘﻞ ﺧﻮاﻫﺮش ﺑﺮاي ﺳﯿﺲ آﻧﻘﺪر ﺳﺨﺖ ﻧﺒﻮد و زﺣﻤﺘﯽ ﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻣـﺮﻟﯿﻦ در‬
‫اوج ﻗﺪرت و ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ در ﺑﯿﻦ ﺟﻮاﻣﻊ ﺟﺎدوﮔﺮي و ﻣﻮﺟﻮدات ﺳﺤﺮ آﻣﯿﺰ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﯿﺲ اﻋﻼم ﺟﻨﮓ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺳﭙﺎﻫﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮏ ﺳﯿﺲ در ﮐﻨﺎر رودﺧﺎﻧﻪ ي ﻣﻨﻮز ﻣﺸﺮف ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﮔﺮﯾﻦ دﯾﭗ ﮐﻪ اﮐﻨﻮن‬
‫ﺑﻌﺪ از ﻫﺰاران ﺳﺎل ﺑﺎ درﯾﺎﭼﻪ ي ﺗﺎرﯾﮏ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺷﺪه اﺳﺘﻘﺮار ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮﺟﯽ ﺑﺰرگ ﺑﻨﺎم ﮔﯿﻤﻨﺲ را‬
‫ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺳﯿﺲ ﺑﻮﺟﻮد آوردﻧﺪ و ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ اﻓﺴﻮن ﻫﺎ و ﺗﺮﻓﻨﺪﻫﺎي ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ را در آن ﺑﮑﺎر ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ در دوران اوج ﺷﮑﻮه و ﻇﻠﻤﺎﺗﺶ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮرﺗﺮﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺟﻬﺎن ﺑﻮده و ﻫـﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﺑﻌﺪ از ﭼﯿﺰي ﺑﯿﺶ از دو ﻫﺰار ﺳﺎل ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﺳﻘﻒ اﯾﻦ ﺑﺮج ﺑـﺎﻻ رود‪ .‬ﯾـﺎ زﻧـﺪه‬
‫ﻧﻤﺎﻧﺪه ﯾﺎ از اﯾﻦ اﯾﺪه ي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اش ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺷﺪه‪.‬‬
‫ﺳﭙﺎﻫﯿﺎن ﻣﺮﻟﯿﻦ ﻫﻢ در ﻫﯿﮏ اﺳﺘﺮﯾﺖ ﮐﻪ در ﻗﺪﯾﻢ ﻫﯿﮏ رود ﻧﺎﻣﯿﺪه ﻣـﯽ ﺷـﺪ ﺗـﺸﮑﯿﻞ و ﺳـﺎﮐﻦ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺮﻟﯿﻦ دﺳﺘﻮر ﺳﺎﺧﺖ ﺑﺮﺟﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﺗﺮ و ﺑﺎﺷﮑﻮه ﺗﺮ از ﮔﯿﻤﻨﺲ ﺑﻨﺎم ﻧﯿﻤﺎن را داد‪ .‬ﺳﺎﺧﺖ ﺑﺮج‬
‫ﻧﯿﻤﺎن ﻫﻢ ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﺑﮑﺎر ﮔﯿﺮي ﻓﻨﻮن ﻣﻌﻤﺎري ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﯿﺶ از دو ﺳـﺎل ﻃـﻮل ﮐـﺸﯿﺪ و در اﯾـﻦ‬
‫ﻣﺪت ﺳﭙﺎه ﻣﺮﻟﯿﻦ و ﺳﯿﺲ ﻣﺪام در ﺣﺎل ﻣﺒﺎرزه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ در ﯾﮏ ﻧﺒﺮد ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﺪاد ﯾﺎران‬

‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﻫﺮ دو ﺳﭙﺎه ﮐﻤﺘﺮ از اﻧﮕﺸﺘﺎن دﺳﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد اﯾﻦ دو رﻗﯿﺐ ﺳﺮ ﺳﺨﺖ ﺑـﺎ ﻫـﻢ روﺑـﺮو و ﭘﻨﺠـﻪ در‬
‫ﭘﻨﺠﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در ﮐﺘﺐ ﺗﺎرﯾﺨﯽ و ﻣﺼﻮر ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻋﮑﺲ ﻫﺎي ﺗﺨﯿﻠﯽ و ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺷﺪه از ﺻـﺤﻨﻪ ﻫـﺎي‬
‫ﻣﺒﺎرزه ي اﯾﻦ دو ﻣﺒﺎرز وﺟﻮد دارد اﻣﺎ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ از اﯾﻨﻬﺎ ﻧﺘﯿﺠﻪ ي ﻣﺒﺎرزه اﺳﺖ ﮐـﻪ ﭘﯿـﺮوزي ﻣـﺮﻟﯿﻦ‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺳﯿﺲ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮرده و زﺧﻢ ﺑﺮداﺷﺘﻪ آﺧﺮﯾﻦ ﻧﯿﺮﻧﮓ ﺧﻮد را ﻋﻤﻠـﯽ ﻣـﯽ ﺳـﺎزد‪ .‬او ﻣﯿﺮاﺛـﯽ را ﺑـﻪ‬
‫ﻣﺮﻟﯿﻦ ﻫﺪﯾﻪ ﻣﯽ دﻫﺪ ﺗﺎ ﻣﺮﻟﯿﻦ آﻧﺮا در ﺑﺮج ﻧﯿﻤﺎن ﺧﻮد ﺑﻌﻨﻮان ﯾﺎدﮔﺎر اﯾﻦ ﺟﻨﮓ ﻧﺼﺐ ﻧﻤﺎﯾﺪ‪ .‬ﻣﺮﻟﯿﻦ‬
‫ﺑﺰرگ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻻﯾﻠﯽ از ﺧﻮن ﺳﯿﺲ ﻣﯽ ﮔﺬرد ﻫﺪﯾﻪ را ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪاﻧﻪ ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮد و ﺑﺪون اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫آﻧﺮا ﺑﮕﺸﺎﯾﺪ و ﯾﺎ ﮔﺮه از راز آن ﺑﺮدارد آﻧﺮا ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ اي ﮐﻮر از ﺑﺮج ﻧﯿﻤﺎن ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻟﻬﺎ از ﭘﯽ ﻫﻢ ﻣﯽ ﮔﺬرﻧﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮﻟﯿﻦ ﻗﺒﻞ از دﯾﺪن ﻣﺮگ ﺳﯿﺲ ﺟﺎن ﻣﯽ ﺳﭙﺎرد‪ .‬ﺳﯿﺲ ﭘﯿﺮ و‬
‫ﻓﺮﺗﻮت ﮐﻠﯿﺪ آﺧﺮﯾﻦ ﻧﯿﺮﻧﮓ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﺧﻮد را ﻣﯽ ﮔﺬارد و ﭘﺮده از رازي ﻋﻈﯿﻢ ﺑﺮ ﻣﯽ دارد و آن ﻫﻢ‬
‫ﻣﻌﻤﺎي اﺗﺼﺎل و ﺑﺮادري دو ﺑﺮج اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮ اﺳﺎس اﯾﻦ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﺳﯿﺲ در ﺑﺮج ﮔﯿﻤـﻨﺲ ﻫـﻢ ﻣﯿﺮاﺛـﯽ‬
‫ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻫﺮ دو ﻣﯿﺮاث را در ﻫﺮ دو ﺑﺮج ﺷﺨﺼﺎ آزاد ﮐﻨﺪ ‪. ....‬‬
‫رﯾﻤﻮس اداﻣﻪ ﻧﺪاد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي رﯾﻤﻮس ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺧﺴﺘﮕﯽ و درﻣﺎﻧﺪه ﮔـﯽ در آﻧﻬـﺎ‬
‫ﻣﻮج ﻣﯽ زد‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺿﻌﻒ و ﺗﺮس اﻣﺎ ﻫﺮﭼﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ رﯾﻤﻮس ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﯿﺶ از اﯾﻦ‬
‫ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ رﯾﻤﻮس ﺧﻮدش را روي ﺻﻨﺪﻟﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻧﻔﺴﯽ ﺑﯿﺮون داد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎن دﺳﺖ راﺳﺘﺶ زﺧﻢ روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش را ﻣﯽ ﻓﺸﺮد‪ .‬درد ﻋﺠﯿﺒﯽ در ﻣﻐـﺰش ﻣـﯽ‬
‫ﭘﯿﭽﯿﺪ‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ ﺷﻤﺸﯿﺮي ﮔﺪاﺧﺘﻪ در ﻣﯿﺎن ﻓﺮق ﺳﺮش رﻫﺎ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺳـﻌﯽ ﮐـﺮد ﺻـﺪاﯾﺶ‬
‫ﺑﻐﺾ آﻟﻮد ﻧﺒﺎﺷﺪ اﻣﺎ دﺳﺖ آﺧﺮ ﻣﻌﺬب ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺧﻮب؟ اﮔﻪ ‪ ...‬ﻫﺮ دو ﻣﯿﺮاث رو ‪ ..‬ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﺘﻮﻧﻪ ‪ ...‬ﮐﺸﻒ ﮐﻨﻪ‪ ،‬ﻧﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﭘـﺮده از رازﺷـﻮن‬‫ﺑﺮداره‪ ...‬اوﻧﻮﻗﺖ ﭼﯽ ﻣﯿﺸﻪ؟‬
‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺮف ﻫﺮي ﺗﻤﺎم ﺷﻮد رﯾﻤﻮس ﮔﻔﺖ ﻧﻤﯽ داﻧﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮدد ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي رﯾﻤﻮس و ﺑﻌﺪ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﺗﻮي ﺻـﻨﺪﻟﯽ‬
‫اش ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺟﻮاب ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ رﯾﻤﻮس ﺷﺪ و ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭼﻪ ﺣﺪﺳﯽ ﻣﯽ زﻧﯽ؟ ﯾﻌﻨﯽ وﻟﺪه ﻣﻮرت؟!‬‫اﯾﻨﺎر ﻫﻢ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺗﻤﺎم ﮐﻨﺪ رﯾﻤﻮس ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ‪. ...‬‬‫ ﻣﻬﻤﻪ ﻫﺮي‪ .‬وﻟﺪه ﻣﻮرت دو ﺳﺎﻋﺖ ﭘﯿﺶ دﺳﺘﻮر ﺗﺨﻠﯿﻪ ي ﻫﯿﮏ اﺳﺘﺮﯾﺖ را داده‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺣﺪﺳﯽ زد و ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﻣﻦ ﻣﻦ ﮐﻨﺎن ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺑﺮج ﻧﯿﻤﺎن؟!‬‫‪ -‬ﺑﻠﻪ و ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﻧﻮﺑﺖ ﮔﯿﻤﻨﺲ اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ ﻣﺎ ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﮑﻨﯿﻢ‪ .‬ﺗﺎ ﻧﮕﺬارﯾﻢ اون ﺑﻪ ﻫﺪﻓﺶ ﺑﺮﺳﻪ؟!‬‫ﻫﺮي ﻣﺼﻤﻢ ﺗﺮ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ اش ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺎ ﯾﮏ دﺳﺘﺶ ﻣﭻ ﺑﯽ ﺣﺎل و ﺳﺮد رﯾﻤﻮس را از روي‬
‫ﻣﯿﺰ ﭼﻮﺑﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ اون ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﻧﻤﯽ رﺳﻪ ﻫﺮي! )ﺻﻮرت رﯾﻤﻮس ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺎر و ﻣﺒﻬﻢ ﺷﺪ( ﻋﻘﯿـﺪه اي‬‫ﻧﺪارم‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ رﯾﻤﻮس اﻓﮑﺎرش دوﺑﺎره ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه و از روﯾـﺎﯾﯽ ﺑﯿـﺮون‬
‫آﻣﺪه وﺳﻂ ﺣﺮف ﻫﺮي ﭘﺮﯾﺪ‪.‬‬
‫ اﻣﺎ ﻫﺮي‪ ،‬ﻣﻦ ﻓﻘﻂ اﯾﻨﻬﺎ رو ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻢ ﭼﻮن ‪ ...‬ﭼﻮن ﺳﻤﺞ ﺷﺪي ﺗﺎ ﺑـﺪوﻧﯽ‬‫ﭼﺮا ﻧﮕﺮاﻧﺖ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﮐﻪ ‪ ...‬ﮐﻪ ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر داد و ﺑﯿﺪاد ﮐﺮدم ﺳﺮت‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮي! اﯾﻦ وﻇﯿﻔﻪ ي ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ دﻧﺒﺎل اﯾﻦ ﻣﻮارد ﺑﺎﺷﯽ‪ .‬ﻣﺨﺼﻮص اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎ ﻫﻨﻮز‬‫ﻧﻤﯽ دوﻧﯿﻢ ﭼﯽ ﺗﻮ ﺳﺮ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﯽ ﮔﺬره‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﮐﻒ دﺳﺘﺶ روي ﻣﯿﺰ ﮐﻮﺑﯿﺪ و ﮐﺎﻏﺬ ﮐﻬﻨﻪ ي روي ﻣﯿﺰ را ﺑﺎ ﺑﯽ اﺣﺘﺮاﻣﯽ ﭘﺮت ﮐﺮد‪.‬‬
‫ وﻟﻢ ﮐﻦ!‬‫ ﻫﺮي ‪ ...‬ﻫﺮي ‪ ...‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﻦ‪.‬‬‫ ﻧﻪ رﯾﻤﻮس‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮش ﮐﻦ‪ .‬ﻣﻦ ﺣﺮف ﻫﺎي ﺟﺎﻟﺒﺘﺮي دارم‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﻣﯿﻠﺶ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﻮل ﺑﺪﻫﯽ ﻫﺮﭼﯽ ازت ﭘﺮﺳﯿﺪم رو ﺑﺪون ﺷﺮط ﯾﺎ ﻃﻔﺮه رﻓﺘﻦ ﭘﺎﺳـﺦ ﺑـﺪﻫﯽ و اﮔﺮﻧـﻪ‬‫ﻫﯿﭽﯽ!‬
‫رﯾﻤﻮس زﯾﺮ ﻟﺐ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد و آرام ﮔﻔﺖ ﻗﺒﻮﻟﻪ‪.‬‬
‫ ﻗﻮل ﺷﺮف دادي؟! ﮐﻪ ‪ ...‬ﮐﻪ ﻫﺮﭼﯽ ازت ﭘﺮﺳﯿﺪم ﺟﻮاب ﺑﺪﻫﯽ؟‬‫ ﺧﻮب آره‪ .‬آره ﻫﺮي‪.‬‬‫ ﺧﻮﺑﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي دورﺗﺎدور اﻃﺎق را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺣﻮاﺳﺶ را ﺟﻤﻊ ﮐﻨﺪ روي ﻣﻄﻠﺒﯽ ﮐﻪ ﻣـﯽ ﺧﻮاﻫـﺪ‬
‫ﺑﮕﻮﯾﺪ و ﺑﺎﯾﺪ زﻣﯿﻨﻪ ﭼﯿﻨﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﺮاﯾﺶ؛‬
‫دﺳﺖ آﺧﺮ ﺑﺪون ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﭼﯿﻨﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎي وزارت ﺟﺎدوﮔﺮي ﭼﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﻘﺪر ﺳﻮاﻟﺶ را ﺳﺮﯾﻊ ﻣﻄﺮح ﮐﺮد ﮐﻪ رﯾﻤﻮس ﻫﻨﻮز داﺷﺖ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣـﯽ ﮐـﺮد ﮔـﻮﯾﯽ‬
‫ﻫﻨﻮز ﻫﺮي ﺳﻮاﻟﺶ را ﻧﭙﺮﺳﯿﺪه‪.‬‬
‫‪ -‬ﺧﻮب؟‬

‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫رﯾﻤﻮس ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺻﺪاي ﺷﻨﯿﺪه ﺷﺪه را ﺑﯿﺎد ﺑﯿﺎورد و ﺑﻌﺪ ﭼﺸﻢ ﻫـﺎﯾﺶ ﺗﻨـﮓ ﺷـﺪ و‬
‫ﮔﻮﯾﯽ ﻋﻼﻣﺖ ﺳﻮاﻟﯽ روي ﺳﺮش ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎي وزارت )ﺑﺮاﯾﻦ ﺳﻨﺪرﻫﺎ( ﺧﺎﻧﻪ؟‬‫ ﺧﻮب آره‪ .‬ﻧﮕﻮ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ دوﻧﯽ‪.‬‬‫ ﻧﻪ‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﻢ!‬‫ ﺧﻮب؟! ﺗﻮ ﻗﻮل دادي رﯾﻤﻮس ‪. ...‬‬‫ آره ﻫﺮي‪ .‬ﭘﺲ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﺣﻮاﺳﻢ ﺑﯿﺎد ﺳﺮ ﺟﺎش‪ .‬ﯾﮑﻢ ﺻﺒﻮر ﺑﺎش‪.‬‬‫ آﻫﺎ‪.‬‬‫ﻫﺮي از ﺻﻨﺪﻟﯽ اش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻣﻀﻄﺮب ﻣﺴﯿﺮ ﺧﺎﻟﯽ اي از ﮐﻼس ﺗﻐﯿﺮ ﭼﻬﺮه را ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﺋﯿﻦ ﻣـﯽ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻠﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ازش ﺳﺮ ﻣﯽ زد‪ .‬در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﻧـﯿﻢ ﻧﮕـﺎﻫﯽ ﺑـﻪ‬
‫ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ رﯾﻤﻮس ﻫﻢ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺴﯿﺎر ﮔﯿﺞ و ﻣﺒﻬﻮت ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﮔﻮش ﮐﻦ ﻫﺮي‪ ...‬آﻫﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺸﯿﻨﯽ ﺗﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي آﻣﺪ و ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎي وزارت ﺧﻮﻧﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺗﺪارك دﯾﺪه ﺷﺪه ﺑﺮاي وزارت ﺧﻮﻧﻪ اﺳـﺖ‪.‬‬‫اوﻧﻬﺎ ﯾﮑﺠﻮرﻫﺎﯾﯽ ﻣﻐﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻐﺰﻫﺎي ﺷﻨﺎور در ﻫﻮاي ﮐﺎﻣﻼ اﺳﺘﺮﯾﻞ ﺷﺪه ﮐﻪ داﺋـﻢ ﺑـﺮ‬
‫روي ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي اﻣﻨﯿﺘﯽ آن ﻧﻈﺎرت دارﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﯿـﺰ وزارت‬
‫ﺧﺎﻧﻪ‪) .‬رﯾﻤﻮس وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺶ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد ﺻﻮرت ﮔﯿﺞ و ﻣﺒﻬﻮت ﻫﺮي را دﯾﺪ( ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮي‬
‫ﺑﮕﺬار ﺳﺎده ﺗﺮ ﺑﮕﻢ‪ .‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وزارت ﺧﻮﻧﻪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻮﺳﻂ اوﻧﻬﺎ اداره و ﻧﮕﻬﺪاري ﻣﯽ‬
‫ﺷﺪه ‪ ...‬در اﺻﻞ اﯾﺪه ي ﻓﻮق اﻟﻌﺎده داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻮده‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ﻗﺒﻞ از ﺗﻮﻟﺪ‬
‫ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ‪ ...‬داﻣﺒﻠﺪور اوﻧﻮ ﺳﺎﺧﺖ ‪ ...‬ﺳﺎﺧﺖ ﺗﺎ ‪ ...‬ﭼﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ‪ ،‬ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﭘﻞ ارﺗﺒﺎﻃﯽ‬
‫ﺑﯿﻦ وزارت ﺧﺎﻧﻪ و ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﺮ ﻗﺮار ﮐﻨﻪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻌـﺪﻫﺎ آﻧـﺮا ﮐﺎﻣـﻞ ﺗـﺮ ﮐـﺮد و ﺑـﻪ‬
‫ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﺟﺎن اﺳﺘﯿﮏ وزﯾﺮ ﺟﺎدوﮔﺮي آن ﻣﻮﻗﻊ آﻧﺮا ﺗﺒـﺪﯾﻞ ﺑـﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈـﺎن اﻣﻨﯿﺘـﯽ وزارت‬
‫ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﻨﻮز ﭼﯿﺰي ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم‪.‬‬‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮي‪ ،‬ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ اﮔﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﺗﻔﮑﺮ اﯾﻦ ﻣﻐﺰﻫـﺎي ﻣﺘﻔﮑـﺮ ﻓـﺎﯾﻖ ﺑﯿـﺎد ‪ ...‬اووم‪.‬‬‫اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺑﺘﻮﻧﻪ ‪ ...‬ﺑﺘﻮﻧﻪ ﮐﻨﺘﺮل وزارت ﺧﻮﻧﻪ رو ﺑﺪﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮه ‪ ....‬آﻫﺎ آره‪.‬‬
‫ ﭼﯽ؟‬‫ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻫﻢ از ﻫﻤﯿﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺧﻮدﺷﻮ در ﻣﮑﺎن ﻫﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ ﻇـﺎﻫﺮ ﻣـﯽ ﮐﻨـﻪ و ﭘﯿـﺎم‬‫ﻫﺎﯾﺶ رو ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﻪ‪ .‬ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﯾﺎ ﺳﺮﭘﻨﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻞ ارﺗﺒﺎﻃﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﯾـﺎ‬
‫ﺣﺪاﻗﻞ ﯾﮏ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ي ﭘﺮواز ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ در ﺧﻄﺮ ﺑﺎﺷﻪ!‬

‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫اﻧﮕﺎر ﺑﺮق رﯾﻤﻮس را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ از ﻧﻈﺮ ﻫﺮي ﭼﯿﺰي در ذﻫﻦ رﯾﻤﻮس ﮔﺬﺷـﺘﻪ و ﻣﺘﻮﺟـﻪ‬
‫ي ﭼﯿﺰ ﻣﻬﻤﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺗﺎﻧﮑﺲ!‬‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻪ؟‬‫ ﺳﺮﯾﻊ ‪ ...‬ﺳﺮﯾﻊ‪. ...‬‬‫رﯾﻤﻮس ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ روي دﯾﻮار ﺑﯽ ﺟﻬﺖ ﻧﮕﺎه ﻣـﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﺑﯿـﺸﺘﺮ زل زده ﺑـﻮد اﻧﮕـﺎر‬
‫ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺟﺎﻟﺒﯽ روي آن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از آن ﭼﺸﻢ ﺑﺮدارد‪.‬‬
‫ ﺳﺮﯾﻊ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﻢ رﯾﻤﻮس؟‬‫ ﺳﺮﯾﻊ ‪ .....‬ﺳﺮﯾﻊ‪....‬‬‫رﯾﻤﻮس ﭼﺸﻢ از دﯾﻮار ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻫﺮي و ﺗﺎﻧﮑﺲ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺳﺮﯾﻊ ﻫﻤﻪ ي ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﻫﺎ را ﻣﺴﺪود ﮐﻦ‪ .‬ﻫﻤﻪ ي ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رو‪ .‬ﻫـﺮ ﮐـﯽ رو‬‫ﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻣﺠﺒﻮر ﮐﻦ ﮐﻤﮑﺖ ﮐﻨﻪ‪ .‬زود‪.‬‬
‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﮔﻔﺖ ﺑﺎﺷﻪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺧﺮوﺟﯽ ﻗﺪم زد‪.‬‬
‫ اﯾﻨﻄﻮري ﻧﻪ ﺗﺎﻧﮑﺲ‪ .‬ﺑﺪو‪ .‬ﺧﻄﺮ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ در ﮐﻤﯿﻨﻪ‪.‬‬‫ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﺎ رﻧﺠﯿﺪﮔﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺳﺮﯾﻊ دوﯾﺪ و از اﻃﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫رﯾﻤﻮس ﻫﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺮو ﮐﻪ ﻫﺮي دﺳﺘﺶ را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﺣﺮف ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﺗﻤﻮم ﻧﺸﺪه‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺎ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﭘﻮﺳﺖ ﺻﻮرﺗﺶ را ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺗﺮ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﺑﮕﻮ ﻫﺮي‪.‬‬‫ ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﭼﯿﺰي ﻣﺜﻞ ﺗﻮده ﻫﺎي ﻣﻐﺰ ﺑﺰرگ و ﺷـﻨﺎور در ﻫـﻮا و اﺣﯿﺎﻧـﺎ‬‫ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬
‫رﯾﻤﻮس ﺳﺮش را ﺗﻨﺪ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ آﻫﺎ ‪ .‬آره ‪ .‬آره‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﭼﻄﻮر؟! ﭼﻄﻮر ﺗﻮ ﻣﯽ دوﻧﯽ؟‬‫ آﺧﻪ اوﻧﺸﺐ ﺗﻮي وزارت ﺧﻮﻧﻪ ‪ ...‬ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻊ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ دﻧﺒﺎل ﺳـﯿﺮﯾﻮس‬‫‪ ...‬اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ رون ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اﺳﺖ اﻣﺎ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ رون از ﻗﺼﺪ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ اوﻧﻬـﺎ‬
‫دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻪ‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﻫﺮي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﺮاي اوﻧﻬﺎ ﮐﻨﺘﺮل ﺳﺎده ﻟﻮﺣﯽ ﻣﺜﻞ رون ﮐﺎري ﻧﺪاﺷﺘﻪ‪.‬‬‫ﺧﯿﻠﯽ زود رﯾﻤﻮس ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻤﺎﻗﺖ ﺧﻮد در ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮدن ﮐﻠﻤﻪ رون اﯾﻨﻄﻮر ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻫﺮي ﺧﺎﻃﺮم ﻧﺒﻮد ﮐﻪ رون ﻣﺮده‪ .‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻏﻀﺐ آﻟﻮد ﭼﺸﻢ از رﯾﻤﻮس ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ در ﻫﺮ ﺻﻮرت ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ راه ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اوﻧﻬﺎ را ﺑﻠﺪ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس ﯾﺦ زده ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﭼﯽ؟‬‫ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﭼﯽ رو ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ؟!‬‫ آﻫﺎ ‪ .‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ اﯾﻨﻘﺪر ﺣﻮاﺳﻢ ﭘﺮت ﺷﺪ ﮐﻪ ﯾﺎدم رﻓﺖ ﻗﺮاره ﺗـﻮ ﯾـﮏ ﭼﯿـﺰي ﺑﮕـﻮﯾﯽ؛ ﺑﮕـﻮ‬‫ﻫﺮي ‪ ...‬زﻣﺎن ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﻔﺴﯽ ﺑﯿﺮون داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ داﻣﺒﻠﺪور در آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎت ﻋﻤﺮش ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن راز ﻫﻮرك ‪....‬‬‫ﻫﺮي ﺣﺮﻓﺶ را ﺧﻮرد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ رﯾﻤﻮس ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﭘﺎﺋﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮐﻼﻣﺶ را اﺻﻼح ﮐﺮد‪.‬‬
‫ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺖ ﮐﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت از ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده‪ .‬ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﺑﻬﻢ‬‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اوﻧﻬﺎ ﯾﮏ ﻧﺴﺨﻪ از ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻔﮑﺮات ﻗﻮي آﺧﺮﯾﻦ اﺳـﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨـﺪه از ﺧﻮدﺷـﺎن در‬
‫ﺧﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ دارﻧﺪ‪ .‬ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﮐﺎر ﺧﻮدش ﺑﻮده ‪ ...‬و اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﻃﻮري ‪. ...‬‬
‫ﻫﺮي ﻏﺮق ﺗﻔﮑﺮ ﺷﺪ‪ .‬داﺷﺖ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﯾﺎدش ﺑﯿﺎد‪.‬‬
‫ ﯾﮏ ﻃﻮري ﭼﯽ ﻫﺮي؟‬‫ ﯾﮏ ﻃﻮري اوﻧﻮ ﻣﺠﺒﻮر ﮐﻨﯿﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‪ ...‬ﮔﻔـﺖ ﻣـﯽ ﺗـﻮﻧﯿﻢ از ﮐﻬﺮﺑـﺎي داﺧـﻞ ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ‬‫اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﻢ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﺎر‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻮن ﺣﺮف دﯾﮕﺮي ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ ﮐﻬﺮﺑﺎ؟ ﮐﻬﺮﺑﺎ! ﮐﻬﺮﺑﺎي داﺧﻞ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ؟!‬‫رﯾﻤﻮس ﺑﺎرﻫﺎ ﺗﮑﺮار ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ذﻫﻨﺖ ﻣﯿﺎره رﯾﻤﻮس؟!‬‫ آره ‪ ..‬اﻟﺒﺘﻪ‪ ...‬آره ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ؟!‬‫ ﭼﯽ؟‬‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮي‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﺷﮏ دارم ‪ ...‬ﻓﻘﻂ ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﺣﺪس‪ .‬ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻄﻮر ﺑﮕﻢ‪ .‬ﻫـﻮم )رﯾﻤـﻮس‬‫وﻗﺘﯽ ﺻﻮرت ﮐﻼﻓﻪ ي ﻫﺮي را دﯾﺪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ ﺣﺮﻓﺶ را ﺳﺮﯾﻊ ﺑﮕﻮﯾﺪ(‪ .‬اﮔﺮ ﻧﻮر ﺳـﻔﯿﺪ از‬
‫ﻣﯿﺎن ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﺑﮕﺬر و ﺑﺮ ﮐﻬﺮﺑﺎ ﺗﺎﺑﺎﻧﺪه ﺷﻮد اﻧﺮژي ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدي ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮر‬
‫ﻣﻮج ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ از ﭘﺮﺗﻮ ﻫﺎ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻨﻈﻮر داﻣﺒﻠﺪور اﯾﻦ ﺑﻮده ﺑﺎ اﯾﻦ ‪ ...‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﭘﺮﺗﻮﻫﺎ اﺑﺘﺪا اون‬
‫ذﻫﻦ ﻫﺎي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ را ﺿﻌﯿﻒ ﮐﻨﯿﻢ و ﺑﻌﺪ در آﻧﻬﺎ ﻧﻔﻮذ ﮐﻨﯿﻢ! آره اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻣﻨﻈﻮرش ﻫﻤﯿﻦ‬
‫ﺑﻮده‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺪاﺷﺖ اﻣﺎ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻬﺮﺑﺎﻫﺎ را ﭘﺮﺗﻮ زا ﮐﻨﯿﻢ دﻗﯿﻖ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﯿﻢ؟!‬

‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ ﺑﻪ زودي ﻫﺮي! دارم ﻣﯿﺮم از داﻧﺸﻤﻨﺪﻣﻮن ﺑﭙﺮﺳﻢ‪ .‬ﺧﺪارو ﺷﮑﺮ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﺑﺮود اﻣﺎ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ ﺣﺮف دﯾﮕﻪ اي ﻫﺮي؟‬‫ﻫﺮي ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ ﻧﻔﯽ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ ﻧﻪ ﻫﻨﻮز‪.‬‬‫ ﺧﻮﺑﻪ‪.‬‬‫رﯾﻤﻮس از اﻃﺎق ﺑﯿﺮون رﻓﺖ و ﻫﺮي را ﺑـﺎ ﺳـﮑﻮت و اﻓﮑـﺎر و اﻟﺒﺘـﻪ درد روي ﭘﯿـﺸﺎﻧﯽ اش ﺗﻨﻬـﺎ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫دو روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺮاﺳﻢ ﺑﻪ ﺧﺎك ﺳﭙﺎري رون ﯾﮑﯽ از ﺷﻠﻮغ ﺗـﺮﯾﻦ ﻣﺮاﺳـﻢ ﺗـﺪﻓﯿﻦ ﺑـﻮد‪ .‬اﮐﺜـﺮ‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮان ﺣﺎﺿﺮ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ در ﻣﺮاﺳﻢ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و اﯾﻦ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺗﺴﻼ ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻮاده‬
‫ي وﯾﺰﻟﯽ ﻣﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪ ﺑﺨﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪ .‬از ﻃﺮﻓﯽ رون ﯾﮑﯽ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را از دﺳﺖ‬
‫داده ﺑﻮد و از ﻃﺮﻓﯽ ﻫﺮﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ رواﺑﻂ ﺳﺮد ﻣﯿﺎن ﻫﺮي و ﺟﯿﻨﯽ را ﯾﻪ ﻧﺤﻮي ﺑﺮﻃﺮف ﮐﻨـﻪ‬
‫ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ رﻣﻘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ و ﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻫﺮي ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮش ﺷﻠﻮغ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ و ﺧﺎﻧﻮاده اش را ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد آﺧـﺮﯾﻦ ﻣـﻮاردي‬
‫ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ‪ .‬از ﻃﺮﻓﯽ ﻣﺮﺗﺐ ﭘﯿﮕﯿﺮ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻻزم ﺑﺮاي ﮐﻬﺮﺑﺎ ﺑﻮد و از ﻃﺮﻓـﯽ ﺑﯿـﺸﺘﺮ‬
‫اوﻗﺎﺗﺶ را در ﺧﻠﻮت و ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻮد‪ .‬ﮔﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺳﺮ دردﻫـﺎﯾﺶ اوج ﻣـﯽ ﮔﺮﻓـﺖ‬
‫اﺣﺴﺎس ﭘﻮﭼﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﻧﮕﺎر ﭼﯿﺰي در ﺑﺪﻧﺶ ذره ذره از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ رود و ﺗﻤﺎم اﯾﻦ دردﻫـﺎي ﮐـﻮر‬
‫ﮐﻨﻨﺪه در ﻣﻐﺰش ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮد‪ .‬اﻧﮕﺎر ﺗﻮﻣﻮري در ﻣﻐـﺰش ذره ذره آب ﻣـﯽ ﺷـﺪ و‬
‫ﻣﻐﺰش را ﮐﺜﯿﻒ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ زودي ﺗﻤﺎم ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺑﺎرﻫﺎ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﻐﺰ‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻧﻔﻮذ ﮐﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻌﺪ از آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐـﻪ ﺑـﻪ ﺗﻔﮑـﺮش راه ﭘﯿـﺪا‬
‫ﮐﺮده ﺑﻮد ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻔﻮد ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪ .‬اﮐﻨﻮن ﺑﯽ ﻫﺪف ﮐﺘﺎب ﺗﺎرﯾﺨﭽﻪ اي را ﮐﻪ ﻫﺮﻣﯿـﻮن ﺑـﻪ او داده‬
‫ﺑﻮد در دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮐﺘﺎب را ﺑﻪ اﯾﻦ ﻫﺪف داده ﺑـﻮد ﺗـﺎ ﻫـﺮي را از ﻓﮑـﺮ ﺣـﻮادث‬
‫ﺑﯿﺮون آورد و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ در اﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻫﺎ اﺛﺮي ﻣﻔﯿﺪ‪ ،‬ردي ﺳـﺮﻧﺨﯽ ﭼﯿـﺰي در ﻣـﻮرد‬
‫ﻣﻌﻤﺎي ﮐﻬﺮﺑﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭘﺮﯾﺸﺎن ورق ﻫﺎي ﮐﺘﺎب را ﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﺗﺼﻮﯾﺮي در ﻣﯿﺎن ﺻﻔﺤﺎت ﻣـﯽ دﯾـﺪ‬
‫ﻣﯽ اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬ﭼﻨﺪ ورق ﻋﻘﺐ ﯾﺎ ﺟﻠﻮ ﻣﯽ زد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺳﺮﺳـﺮي اﻧـﺮا ﻧﮕـﺎه ﻣـﯽ ﮐـﺮد و‬
‫دوﺑﺎره ﺻﻔﺤﺎت را ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ ورق ﻣﯽ زد‪ .‬در ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎل ﮐﻪ ﺑﯿﺎد ﺣﺮف ﻫـﺎي رﯾﻤـﻮس در ﻣـﻮرد‬
‫ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ و ﻧﯿﻤﺎن داﺧﻞ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﯿﮏ اﺳﺘﺮﯾﺖ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﺗﺼﻮﯾﺮي را در ﮐﺘـﺎب دﯾـﺪ‪ .‬ﻗﺒـﻞ از‬

‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد ده ﺑﯿﺴﺖ ورق را ﺑﺮﮔﺪاﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﯿﺰي در ذﻫﻨﺶ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﺑﺮگ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ‬
‫ﺗﺎ ﺗﺼﻮﯾﺮ را دﯾﺪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪ ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد ﯾﺎ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪ ﺷﮑﻞ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﺳﯿﺎه و ﮐﺞ و ﮐﻮﻟﻪ اﻣﺎ ﺑﻠﻨﺪ‪ .‬ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮج‪.‬‬
‫زﯾﺮ ﮐﺎﻏﺬ دﺳﺘﯽ ﺧﻄﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪:‬‬
‫ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ‬
‫ﻫﺮي ﻣﺜﻞ ﯾﺦ ﻣﯿﮑﻮب ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻪ ﺗﺼﺎدف ﺧﻮش ﯾﻤﻨﯽ‪ .‬ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺻﻔﺤﻪ ي ﺑﻌـﺪش را ﺑﺨﻮاﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯿﺎن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ‪:‬‬

‫ﮐﺎﺷﻔﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺼﺪ ﺑﺮرﺳﯽ ﺑﺮج را داﺷﺘﻨﺪ ﺣﺪس زده اﻧﺪ ﻣﯿﺮاﺛـﯽ ﺑـﺮج ﮔﯿﻤـﻨﺲ ﮐـﻪ اﯾﻨﻘـﺪر از آن‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﯿﺎن آﻣﺪه و ﻣﯽ آﯾﺪ ﻫﻤﻮن ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از آن ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮج‬
‫ﮔﯿﻤﻨﺲ ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ و ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﻫﺎي ﺟﻬﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺮ آن‬
‫واﻗﻒ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﺳﺎﺧﺖ ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﺼﻮرت ﻃﺒﯿﻌﯽ اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ ﻧﯿﺴﺖ و اﻓﺴﻮن ﻫـﺎي ﺧﯿﻠـﯽ‬
‫ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮاي ﺗﺸﮑﯿﻞ آن ﻧﯿﺎز اﺳﺖ‪... .‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﺘﺎب را ﺑﺴﺖ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻣﺎﯾﻞ ﻫﺎ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﺧﯿﺮه ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺟـﺎﯾﯽ دور دﺳـﺖ ﻫـﺎ‪.‬‬
‫ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯿﺎن درﯾﺎﭼﻪ ي ﺗﺎرﯾﮏ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﻨﮕﻞ ﮔﺮﯾﻦ دﯾﭗ و اون ﺑﺮج ﺑﺪ ﻫﯿﺒﺖ ﻗﺮار ﻣﯽ داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ .‬رداﯾﺶ را ﺗﮑﺎن داد‪ .‬ﺗﻔﮑﺮش را ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﺧﺘﯽ ﺳﺮو و ﺑﻠﻨـﺪ ﻗـﺎﻣﺘﯽ ﮐـﻪ‬
‫ﻓﺎﮐﺰ روي آن اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﭘﺎﯾﺎن ﻗﺴﻤﺖ اول ﻓﺼﻞ ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ‪.‬‬

‫‪PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪا‬
‫ﺗﻮﺿﯿﺢ‪:‬‬
‫ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ اﺻﻞ ﻓﺎﯾﻞ ﻫﺎي ﻧﻮﺷﺘﺎري ﮐﺘﺎب ﺳﺮداب روح ﺗﻤﺎﻣﺎ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ و ﻫـﯿﭻ‬

‫ﻧﺴﺨﻪ ي ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ از آﻧﻬﺎ وﺟﻮد ﻧﺪارد ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﺗﺎ اداﻣﻪ ي ﻓﺼﻞ ‪ 15‬ﺳـﺮداب روح را ﮐـﻪ‬
‫ﻣﺪت زﯾﺎدي ﺑﻪ ﺗﻌﻮﯾﻖ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ ﺑﮕﺬارم‪ .‬ﺧﻮاﻧﻨﺪﮔﺎن اﺑﺘﺪا ﺑﺎﯾﺪ‬
‫ﻗﺴﻤﺖ اول ﻓﺼﻞ ‪ 15‬را ﺑﺨﻮاﻧﻨـﺪ و ﺳـﭙﺲ اﯾـﻦ دﻧﺒﺎﻟـﻪ ي ﮐﻮﭼـﮏ را ﺗـﺎ از ﻣﻮﺿـﻮع ﻋﻘـﺐ‬
‫ﻧﻤﺎﻧﻨﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺑﺪون ﺧﻮاﻧـﺪن ﻫﺮﯾـﮏ از اﯾـﻦ دو ﻗـﺴﻤﺖ از اداﻣـﻪ ي داﺳـﺘﺎن ﻫـﯿﭻ ﭼﯿـﺰ‬
‫ﻧﺨﻮاﻫﯿﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﺸﮑﺮ ﻧﻈﺮﺗﻮن رو ﺑﻪ اداﻣﻪ ي داﺳﺘﺎن ﺟﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪:‬‬

‫ﺳﺮداب روح‬

‫اداﻣﻪ ي ﻓﺼﻞ ‪:15‬‬
‫ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎ ﺷﮑﻮه ﺗﺮ و ﺣﻘﯿﻘﺘﺎ ﻫﻮﻟﻨﺎك ﺗﺮ از ﺗﺼﺎوﯾﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫـﺮي در ﮐﺘﺎﺑﭽـﻪ ي ﺟـﺎدوﯾﯽ‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن از آن دﯾﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻋﻈﯿﻢ و ﻣﺨﻮف در ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ و دور اﻓﺘﺎده ﺗﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ي ﺟﻨﮕﻞ ﻋﻤﻖ ﺳﺒﺰ ﻗﺪ ﺑﺮاﻓﺮاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﺎ اﻣﯿﺪ و ﺧﺴﺘﻪ از ﮐﻨﺎر ﻣﺮداﺑﻬﺎ رد ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﻋﻠﻒ ﻫﺎي ﻏﻮل ﭘﯿﮑﺮ را ﮐﻨﺎر ﻣـﯽ زد ﮐـﻪ از‬
‫ﻣﯿﺎن ﻣﻪ ﻏﻠﯿﻆ روﺑﺮوﯾﺶ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺑﺰرگ و ﺗﯿﺮه ي ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﻋﻈﯿﻢ در ﮐﻤﺘﺮ از ﺻﺪ ﻣﺘﺮي اش ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻪ آﻧﻘﺪر ﻏﻠﯿﻆ و ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﺪن ﻫﻤﻪ ﺑﺮج را ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﮐـﺮده ﺑـﻮد‪ ،‬ﻧﻤـﯽ دوﻧـﺴﺖ از‬
‫ﻧﺤﻮﺳﺖ ﺑﺮج اﺳﺖ و ﯾﺎ از اﺳﺘﻨﺸﺎق ﺑﯿﺶ از اﻧﺪازه ﮔﺎزﻫﺎي ﻣﺮداب‪ ،‬ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ و ﺑﯽ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﻫﻤﺎن اﻃﺮاف ﺟﺎﯾﯽ ﺧﺸﮏ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ و ﻗﺒﻞ از وارد ﺷﺪن ﺑـﻪ ﺣـﻮزه اي ﻧـﺎﻣﻌﻠﻮم ﮐـﻪ‬
‫ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﯽ از آن زﻧﺪه ﺑﯿﺮون آﻣﺪه ﮐﻤﯽ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻧﻪ اﯾـﻦ ﻣﮑـﺎن ﺗﻤﯿـﺰ و ﺧـﺸﮏ وﺟـﻮد داﺷـﺖ و ﻧـﻪ‬
‫اﺳﺘﺮاﺣﺖ در اﯾﻦ ﻫﻮاي ﻣﻪ زده و ﻣﺴﻤﻮم ﻓﮑﺮ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ اي ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ در داﺧﻞ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻮاي ﺗﺎزه ﺗﺮ و ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺳﺎﻟﻢ ﺗﺮي را ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫راه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ي ﺑﺮج ﺑﻪ ﺗﮑﻪ ﭘﺎره ﭼﻮب ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻮرب و ﮐﺞ از ﻣﯿﺎن ﻣﺮداب ﻣﯽ ﮔﺬﺷـﺘﻨﺪ ﻣﻨﺘﻬـﯽ‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ زﻣﺎﻧﯽ ﭘﻞ ﺑﻮده اﻣﺎ اﮐﻨﻮن ﻫﺮي ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺗﮑﻪ ﭼﻮﺑﻬﺎي در ﮔﻞ ﮔﯿﺮ ﮐﺮده‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻫﺮ ﺳﺨﺘﯽ ﺧﻮد را راﺿﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ از ﻫﻤﯿﻦ ﻧﯿﻤﻪ ﭼﻮﺑﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ از ﻣﯿـﺎن ﻣـﺮداب ﺗـﺎ‬
‫دروازه ﻫﺎي ﺑﺮج ﺷﻨﺎ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺎﮐﺰ ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﺑﯽ ﺻﺪا ﺑﺎﻻ و اﻃﺮاف ﺳﺮ ﻫﺮي ﺑﺎل ﻣﯽ زد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻧﺤﻮﺳﺖ ﻣﮑﺎن و ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻓﺮﯾﺒﮑﺎراﻧـﻪ و‬
‫اﻏﻮاﮔﺮاﻧﻪ ي آﻧﺠﺎ ﺑﺮ روي ﺧﺮد اﯾﻦ ﭘﺮﻧﺪه ي ﺟﺎدوﯾﯽ ﻧﯿﺰ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﺣﻀﻮر ﯾﮏ ﻣﻮﺟـﻮد‬
‫زﻧﺪه در اﯾﻦ ﺟﻮ ﻣﺘﻌﻔﻦ و ﻣﺮده دﻟﮕﺮﻣﯽ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺟﺰ ﺑﻪ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﺟﺎ ﻧﮕﺎه ﻧﮑﻨﺪ اﻣـﺎ ﺑـﯽ اﺧﺘﯿـﺎر ﻧﻤـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫اﻧﻌﮑﺎس دﻫﺸﺘﻨﺎك ﺟﻤﺠﻤﻪ ﻫﺎ و و ﺟﺴﺪﻫﺎي ﻣﺘﻌﻔﻦ داﺧﻞ ﻣﺮداب را ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪن ﺑﻪ دروازه ﻫﺎي اﺳﺘﻮار و ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺮج ﻓﮑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺳﻔﺮ ﮐﻮﺗﺎه ﻫﺮي ﺑﻪ زودي ﭘﺎﯾـﺎن ﺧﻮاﻫـﺪ‬
‫ﯾﺎﻓﺖ ﻗﻮي ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ اﻣﺎ در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ و ﺣﯿﺮت ﺑﺎ رﺳﯿﺪن و ﮔﺬاﺷﺖ آﺧﺮﯾﻦ ﻗﺪم از روي ﭘـﻞ ﻫﻤﺰﻣـﺎن دروازه‬
‫ﻫﺎي ﺳﻨﮕﯿﻦ و ﻧﻔﻮذ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﺮج ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻫﺮي ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﺣﺮﮐـﺖ را از روي ﺧﯿـﺮ‬
‫ﺧﻮاﻫﯽ ﻣﻮﺳﺴﺎن اﯾﻦ ﺑﺮج ﺑﮕﺬارد و اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺗﺼﻮر اﯾﻨﮑﻪ داﺧﻞ ﺑﺮج ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺑﻬﺘﺮي ﺑﺮاي ﭘـﺬﯾﺮاﯾﯽ از ﻏﺮﯾﺒـﻪ ﻫـﺎ‬
‫ﻫﺴﺖ ﻧﺎروا و دور از اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﺑﺎ وﺟﻮد ﻫﻤﻪ ي اﯾﻦ اﻓﮑﺎر وﻫﻢ آور ﺑﺮاي ﻫﺮي ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬او ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ‪ 5‬ﺳﺎﻋﺖ ﯾﺎ ﮐﻤﯽ ﺑﯿـﺸﺘﺮ‬
‫دﻧﺒﺎل اﯾﻦ ﻣﮑﺎن ﺷﻮم ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد و اﻵن ﻓﺮﺻﺖ آن ﻧﺒﻮد ﺗﺎ ﻣﯿﺪان را ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫وارد ﺷﺪ! ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎده و ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺧﺎﻟﯽ از دردﺳﺮ‪ ،‬روﺑﺮوﯾﺶ ﺗﺎﻻري ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺰرگ ﻗﺮار داﺷﺖ ﮐﻪ ﻫﺮي وﺳﻌﺖ‬
‫آﻧﺮا ﺑﻪ اﻧﺪازه ﮐﻞ ﭘﻬﻨﺎ و ﻋﺮض ﺑﺮج ﺗﺨﻤﯿﻦ زد‪ .‬ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﺗﺎرﯾﮑﯽ و ﻏﺒﺎر ﻫﺰاران ﺳﺎﻟﻪ ي ﻣﻌﻠﻖ در ﻫﻮا ﮐـﻪ اﻧﮕـﺎر‬
‫در اﺛﺮ ﺟﺎﺑﺠﺎﯾﯽ دروازه ﻫﺎي ﺑﺮج آراﻣﺸﺸﻮن ﺑﻬﻢ ﺧﻮرده ﺑﻮد ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺗﻨﻬﺎ راه ﭘﯿﺶ روﯾـﺶ ﮐـﻪ ﭘﻠﮑـﺎﻧﯽ ﻧـﺴﺒﺘﺎً‬
‫ﻧﺎﻓﺮم و ﺑﺰرﮔﺘﺮ از آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺑﺮاي اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻃﺮاﺣﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺳﺨﺖ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﻗﺪم ﭘﯿﺶ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ و زﯾﺮ ﻧﻮر ﭼﻮب دﺳﺖ ﺧـﻮد ﻫﺮﭼﻨـﺪ ﻟﺤﻈـﻪ ﺑـﻪ ﯾـﮏ اﯾﻨـﻮر و‬
‫آﻧﻄﺮف ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﮑﺎن رﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪن ﺑﻪ ﭘﻠﮑﺎن ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﻔﺮه ي ﺑﺰرﮔﯽ را ﮐﻪ ﭘﻠﮑﺎن از آن ﻋﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد را ﺑﻬﺘـﺮ‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻗﺪم زدن روي ﻫﺮ ﭘﻠﻪ ﺣﺲ ﺗﺮدﯾﺪ ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰ ﺳﺮ ﺧﻮردن ﺗﺪاﻋﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺲ ﺗـﻮﻫﻢ زا ﺑـﻪ ﺷـﺪت‬
‫ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮐﻨﻨﺪه و زﺟﺮ آور ﺑﻮد‪.‬‬
‫زﯾﺮ ﻧﻮر ﭼﻮب دﺳﺖ ﺧﻮد ﻫﺮي ﮔﺎﻫﺎً ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻤﺠﻤﻪ ﻫﺎ و ﯾـﺎ اﻋـﻀﺎي اﺳـﺘﺨﻮاﻧﯽ و اﺳـﮑﻠﺖ ﻣﺎﻧﻨـﺪ‬
‫ﻣﻮﺟﻮداﺗﯽ ﺟﺎدوﯾﯽ را در ﺟﺪارﻫﺎي دﯾﻮارﻫﺎي ﺑﺮج ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪ .‬ﮔﻮﯾﺎ ﺳﺎزﻧﺪﮔﺎن ﺑﺮج وﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﺗـﺎ ﮐـﺎرﮔﺮان‬
‫ﻣﺮده را ﺑﺠﺎﯾﯽ ﻣﻘﺪس ﺗﺮ اﻧﺘﻘﺎل ﺑﺪﻫﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﻌﻨﻮان ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﮑﺎر ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ‪ .‬ﮐﻼ ﻓﮑـﺮ اﻗﺘـﺼﺎدي اي‬
‫ﺑﻮد!‬
‫ﺑﻌﺪ از دﺳﺖ ﮐﻢ ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺻﻌﻮد از ﭘﻠﻪ ﻫﺎي ﺑﺮج وارد اوﻟﯿﻦ اﻃﺎق ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻃﺎق ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﺮد و ﺧﻮاب زده اي ﺑﻮد‪ .‬ﺻـﻮرﺗﯽ داﯾـﺮه اي ﺷـﮑﻞ داﺷـﺖ و ﺟـﺎﯾﯽ از آن دو ﺣﻔـﺮه ي‬
‫ﺑﺰرگ ﺷﺒﯿﻪ آﻧﭽﻪ در ورودي اﻃﺎق ﮔﺮﯾﻔﯿﻨﺪور ﻫﺎ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔـﺎوت ﮐـﻪ ﺑﺠـﺎي ﺗـﺼﻮﯾﺮ‬
‫ﺑﺎﻧﻮي ﭼﺎق ﺑﺮ روي ﺣﻔﺮه ﻫﺎ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻃﺮح دو ﺗﺎﺑﻠﻮي ﻋﺠﯿﺐ را ﺑﺮ ﻓﺮاز آﻧﻬﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺣﻔﺮه ي ﺳﻤﺖ راﺳﺘﯽ ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ ﺧﺎﻟﯽ از ﻃﺮح و ﻣﺤﺘﻮا ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻓﻘـﻂ ﭘﻠﮑـﺎن‬
‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﺑﺮج را از وراي آن ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي دو اﻟـﯽ ﺳـﻪ ﻣﺘـﺮ از ﺣﻔـﺮه ﻗـﺮار داﺷـﺖ‪ .‬اﺣﺘﻤـﺎﻻ‬
‫ﻣﻘﺼﻮد راه ﺧﺮوج ﺑﻮد اﻣﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺮا اﯾﻨﻄﻮر و آﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﯾﮏ ﺷﺨﺺ ﺑﺠﺎي ﺻﺪﻣﻪ زدن ﺑﻪ ﺧـﻮد و ﭘﺮﯾـﺪن از‬
‫اﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺮ روي ﭘﻠﮑﺎن از ﻣﺴﯿﺮ ﻋﺎدي ﺑﺮ ﮔﺮدد‪ ،‬ﺟﻮاﺑﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ!‬
‫در ﻫﺮ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﻓﺮﺻﺖ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﻫﻢ ﺑﺮاي ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺟـﻮر ﺳـﻮاﻻت ﻧﺪاﺷـﺖ‪ .‬ﺑـﻪ ﺣﻔـﺮه ي دﯾﮕـﺮ‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻓﺮازش ﻃﺮح ﯾﮏ ﺟﻤﺠﻤﻪ درﺧﺸﺎن و ﻣﺘﺤﺮك ﺷﺒﯿﻪ آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﺮگ ﺧـﻮاران اﺣـﻀﺎر ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﺑﯽ ﮔﻤﺎن اﯾﻦ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺧﺒﺮ از ﺣﻮادث ﺷﻮﻣﯽ ﻣﯽ داد ﮐﻪ ﻫﺮ ﻧﻔﺮ در ﺻﻮرت اﻧﺘﺨﺎب اﯾﻦ ﻣـﺴﯿﺮ ﺑﺎﯾـﺴﺘﯽ ﺑـﺎ‬
‫آﻧﻬﺎ روﺑﺮو ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﺣﻔﺮه ي دوم را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد و از ﭘﻠﮑﺎن ﺑﺮج ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﺷﯿﺐ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﭘﺎﺋﯿﻦ ﭘﻠﮑﺎن ﺑﻮد و ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﺎ ﺧﻢ ﺷﺪن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻠﻮ از ﻓﺮو اﻓﺘﺎدن ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺎﯾﺎن ﻓﺼﻞ ‪. 15‬‬
‫اﯾﻦ دﻧﺒﺎﻟﮏ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻦ اﺻﻞ ﺳﻨﺪﻫﺎي ﻧﻮﺷﺘﺎري ﮐﺘـﺎب ﺳـﺮداب روح اﺿـﺎﻓﻪ‬
‫ﺷﺪه‪ ،‬ﺑﯽ ﺷﮏ ﺑﻪ زودي در ﺻﻮرت درﺧﻮاﺳﺖ ﻋﺰﯾﺰان ﮐﻞ ﻓﺼﻞ ‪ 15‬در ﯾﮏ ﻓﺎﯾﻞ آﻣﺎده ﺧﻮاﻫﺪ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي اﺛﺮ و وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪ :‬ﮐﺎﻇﻢ‬
‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ‪ :‬آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﺑﻨﺎم ﺧﺪا‬

‫ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ و ﺳﺮداب روح‬
‫ﻗﺼﻪ ي ﺷﻬﺎﻣﺖ ‪ ،‬ﻋﺸﻖ و ﺟﺎوداﻧﮕﯽ‬

‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪:‬‬

‫ﮐﺎﻇﻢ‬

‫ﻓﺼﻞ ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ ‪:‬‬

‫ﺑﺮج اول‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﻃﺮاﺣﯽ ﺑﺮج اﺑﺪاً دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺑﻮي ﻣﺮگ و ﺑﯿﻢ ﺳﺮﻧﮕﻮن ﺷﺪن ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ و ﻫﺮ ﻗـﺪم‬
‫وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ درازاي ﯾﮏ ﻋﻤﺮ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﻫﺮي ﻣﻮﻓﻖ ﺷـﺪ‬
‫ﻣﻨﺒﻊ ﭘﺮﺗﻮﻫﺎي ﻧﺎرﻧﺠﯽ رﻧﮓ ﻣﻨﻌﮑﺲ ﺷﺪه ﺑﺮ روي ﭘﻠﻪ ﻫﺎ را ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ‬
‫روﺑﺮوﯾﺶ ﻗﺮار داﺷﺖ و ﯾﺎ اﺣﯿﺎﻧﺎً ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮد در ﺣـﺎل رخ دادن ‪ ،‬وﺣـﺸﺘﻨﺎك‬
‫ﺑﻮد‪ .‬درﮔﺎﻫﯽ ﭘﺮ از آﺗﺶ ﮐﻪ زﺑﺎﻧﻪ ﻫﺎي ان ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻣﺘﺮ ﺑﯿﺮون از درﮔﺎه ﻫـﻢ زﺑﺎﻧـﻪ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﺮم آﺗﺶ را ﺑﺮ روي ﭘﻮﺳﺘﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ‪ ،‬آﺗﺶ ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﺣﺎﻟﺖ‬
‫زﻧﺪه و در ﺣﺎل ﮔﺴﺘﺮش داﺷﺖ‪ ،‬اوﻟﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻫﺮي ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻓﺮار ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﻗﺪم از ﻗﺪم ﺑﺮ دارد ﺑﻪ ﻧﻈﺮش آﻣﺪ ﮐﻪ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ از روي زﻣﯿﻦ‬
‫ﮐﻨﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﻓﺎﮐﺰ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﯾﻘﻪ ي ﭘﯿﺮﻫﻦ او را ﺑﺎ‬
‫ﭘﻨﺠﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زﺑﺎﻧﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ ﻣﯽ ﺑﺮد‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎري ﮐﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮑﻨﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﺟﻠﻮي ﺻﻮرﺗﺶ ﺳﭙﺮ ﮐﻨﺪ و ﺟﯿﻎ ﺑﮑﺸﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺎﮐﺰ او را رﻫﺎ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﺴﺘﻪ ﭼﻨﺪ دور ﻏﻠﻂ زد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ آرام روي‬
‫زﻣﯿﻦ وﻟﻮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد ﻧﻪ ﻣﺮده ﺑﻮد و ﻧﻪ آﺗﺸﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐـﻪ‬
‫ﺑﻮد اﻃﺎﻗﯽ ﺳﺮد و ﻧﻢ زده ﻋﯿﻦ ﺗﻤﺎم ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺑﺮج ﺑﻮد ﮐﻪ زﯾﺮ اﻧﺪك ﻧﻮر ﺟﺎدوﯾﯽ ﭼـﻮب‬
‫دﺳﺖ ﻫﺮي ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺎﮐﺰ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﺑﺪﻧﺶ ﭼﻮن آﺗﺶ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ و ﺑﻪ اﻃﺎق ﻧﻮر ﻧﺎرﻧﺠﯽ ‪،‬‬
‫ﻣﻠﺘﻬﺐ و ﻧﺴﺒﺘﺎً ﮔﺮﻣﯽ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ آﻓﺮﯾﻦ ﭘﺴﺮ ‪ ...‬ﺑﺎﻫﻮش! )ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﺪﻧﺶ را ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد ﺑﺎ درد ﮔﻔﺖ(‬‫ﺑﯽ ﺷﮏ ﻓﮑﺮ ﯾﮏ آﺗﺶ در ﺣﺎل ﮔﺴﺘﺮش ﺑﺎ ذﮐﺎوت ﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮان را ﻣﯽ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪ اﻣﺎ‬
‫ﻧﻪ ﺟﺎﻧﻮري ﮐﻪ ﺧﻮد ﺟﻨﺴﺶ از آﺗﺶ اﺳﺖ و ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻓﺮق ﺟﺎدو و اﺻﻞ را ﺗـﺸﺨﯿﺺ‬
‫ﻣﯽ دﻫﺪ‪ .‬ﻣﺸﺎﯾﻌﺖ ﻓﺎﮐﺰ ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮش ﯾﻤﻦ و ﻣﻔﯿﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﭼﻮب دﺳﺘﯽ اش را ﭼﻨﮓ زد و دور ورش را دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻃﺮح ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ ﻃﻮﻣﺎر ﻣﻌﻠﻖ در ﻫﻮا را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ ،‬ﺗـﺼﻮﯾﺮ ﻟﺤﻈـﻪ اي ﺑـﻮد و‬
‫زﻣﺎﻧﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﻧﮕﺮان ﮐﻨﻨﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻓﺮﻗﯽ ﺣﺎﺻـﻞ ﻧـﺸﺪ‪ .‬ﺗـﺎ ﻣـﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺎﻫﯿﺖ ﺟﺴﻢ را ارزﯾﺎﺑﯽ ﮐﻨﺪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻣﻌﻤﺎي اول ﮐﻪ‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻧﺎب ﻓﺎﮐﺰ ﺣﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﯽ ﺷﮏ اﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﭘﺮ ﺑﻮد از اﺳﺮار ﻗـﺪﯾﻤﯽ و‬
‫ﻣﺨﻮف‪ ،‬ﯾﮑﺠﻮر ﺑﺎزي ﻫﺎﯾﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز و ﺧﻄﺮﻧﺎك ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﻗﻮاﻧﯿﻨﺶ را ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺖ و‬
‫ﯾﺎ اﺣﯿﺎﻧﺎً ﺣﻔﻆ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫او ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ در اﻃﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺮ از آﺗﺶ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﻫﺮي ﻋﺼﺒﯽ و ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻋـﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑـﻪ‬
‫ﻓﺎﮐﺰ ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﭘﺮواز ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﯾﮑﺒـﺎر‬
‫ﺧﻮد را آﺗﺶ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و دوﺑﺎره ﺧﺎﻣﻮش ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ؟!‬‫ﺟﻮاب ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد! آﺗﺶ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﻃﺎق در ازاي ﺑـﺮ ﻣـﻼ ﮐـﺮدن راز ﺧـﻮد از او ﻣـﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ اﮔﺮ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي داﻣﺒﻠﺪور را داﺷﺖ زودﺗﺮ ﺑﻪ راز اﻃﺎق ﭘﯽ ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﭼﻮب دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻃﻮﻣﺎر ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﺎﯾـﺴﺘﯽ ﻗـﺮار ﻣـﯽ داﺷـﺖ‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻮاﻧﺪ‪.‬‬
‫ » ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﻮ !«‬‫آﺗﺶ اﻧﺪﮐﯽ رﻗﺼﺎن و ﻟﺮزان از ﻣﯿﺎن ﭼﻮب دﺳﺖ ﻫﺮي ﺑﯿﺮون ﺟﻬﯿﺪ و در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫـﺎي‬
‫راه آﺗﺶ در ﻣﯿﺎن ﻫﻮا ﺑﻠﻌﯿﺪه ﺷﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﻇﺮﻓﯽ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ آﻧﺮا در ﺧﻮد ﻓﺮو داده ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ آن ﻧﻘﻄﻪ ي ﻣﺤﻮ ﺷﺪه ﻣﺎت و ﻣﺒﻬﻮت و اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي‬
‫ﺷﺒﯿﻪ ﻃﻮﻣﺎري اﺣﺎﻃﻪ ﺷﺪه در آﺗﺶ درﺳﺖ در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫـﺎي ﻫـﻮا ﭘﺪﯾـﺪار ﺷـﺪ‪ .‬درﺳـﺖ‬
‫ﻫﻤﺎﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻃﺎق ﺗﻤﺎﻣﺎً روﺷﻦ ﺷﺪو ﺣﺎﻻ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻮب دﺳﺖ ﺧـﻮد را ﺑـﺎ ﺧﯿـﺎل راﺣـﺖ‬
‫ﺧﺎﻣﻮش ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﻧﻮر از ﺣﻔﺮه اي ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق ﮔﺬﺷﺖ و ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ روﺷﻦ ﺷﺪن‬
‫ﭘﻠﮑﺎن رو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ را ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻪ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪاﻧﻪ!‬‫ﺣﺎﻻ ﻓﺎﮐﺰ ﻫﻢ ﺧﯿﻠﯽ آرام روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻫﺮي ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫او ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ و ﺧﺮدﻣﻨﺪاﻧﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﻣﺎر روﺑﺮو ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪ .‬ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻮد اﯾﻨﺒﺎر‬
‫ﺣﺘﯽ ﻓﺎﮐﺰ ﻫﻢ ﭘﺎﺳﺨﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﻓﺮﺻﺖ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﺑﺮاي ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﯽ ﭘﺮوا ﻗﺪم ﺟﻠﻮ ﮔﺬاﺷﺖ و دﺳﺘﺶ را‬
‫ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ وارد آﺗﺶ ﻃﻮﻣﺎر روﺑﺮوﯾﺶ ﮐﺮد‪ .‬ﺻﺪاي ﮐﺮ ﮐﻨﻨﺪه ي ﺟﯿﻐﯽ ﻫﻮش و ذﮐﺎوت را‬
‫ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره از ﺳﺮ ﻫﺮي ﺧﺎرج ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻣﺮدﻣﮏ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﯾﮏ ﻧﻘﻄﻪ در داﺧﻞ ﮐﺎﺳﻪ ي ﺳﻔﯿﺪ ﭼﺸﻤﺶ‬
‫ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬آﺗﺶ ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺎﮐﺰ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ي از اﻃﺎق ﺑﺎ ﺷﺪت‬
‫ﭘﺮت ﺷﺪ اﻣﺎ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺟﻨﺠﺎﻟﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ذﻫﻦ ﻫﺮي وﺟﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫اﺑﺘﺪا ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﺎر ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻌﺪ ﺧﺎﻃﺮاﺗﯽ از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮر ﻣﯽ‬
‫ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮاﺗﯽ از ﯾﮏ ﻣﺮد ﺑﻨﺎم ﺳﯿﺲ‪ ،‬ﺧﺎﻃﺮاﺗﯽ از ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻫﺎ‪ ،‬از ﺣﺒﺲ ﺷﺪن ﻫـﺎ‪،‬‬
‫آزﻣﺎﯾﺸﺎﺗﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺮد ﺟﺎدوﮔﺮ ﻃﯽ ﺻﺪﻫﺎ ﺳﺎل روي ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﺎﮔﻞ زاده اﻧﺠﺎم داده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻃﺮح ﻫﺎ‪ ،‬ﻧﻤﻮدارﻫﺎ‪ ،‬ﻧﻘﺎط اﻧﺮژي‪ ،‬اﻋﻀﺎي ﻗﻄﻊ ﺷﺪه ﺑﺪن اﻧﺴﺎن‪ ،‬ﺧﻮن و درد!‬
‫درد ‪ ،‬درد و درد‪ ،‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه ‪ ...‬ﺗﻐﯿﯿﺮ‪ .‬ﺻﺪ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺳﯿﺲ ﺑـﺮاي ﻫﻤﯿـﺸﻪ‬
‫آزاد ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﺑﻪ ﻣﻌﯿﺎر دﻗﯿﻖ ﺗﺮي از ﺟﺎوداﻧﮕﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫او اﻧﺴﺎﻧﯿﺖ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﯾﮏ ﻗﺪم ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻧﺴﻞ آدﻣﯿﺰاد ﺑﻮد‪ .‬او اﮐﻨﻮن ﺑﺮ‬
‫ﻓﺮاز دره ي ﺑﺰرگ »اﯾﻨﺪاف« اوﻟﯿﻦ و ﺗﻨﻬﺎ وارث ﻃﻠﺴﻢ آﺗﺶ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺧﺎﻃﺮه‬
‫ي ﻫﺰاران ﺳﺎل اﻧﺴﺎن ﺑﻮدن ﻗﺮار داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻃﺮاﺗﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً از داﺷﺘﻦ آﻧﻬﺎ ﺷﺮم ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ‪.‬‬
‫روﺑﺮوﯾﺶ ﻃﻮﻣﺎري ﮐﻪ ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮات را در ﺧﻮد ﻣﺤﻔﻮظ ﮐﺮده ﺑﻮد و آﯾﻨﺪه اي ﭘﺮ از‬
‫ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي و ﺟﺎوداﻧﮕﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺮ روي زﻣﯿﻦ ﺳﺮد ﮐﻒ ﯾﮑﯽ از اﻃﺎق ﻫﺎي ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ ﻏﻠﻄـﯽ زد‪ .‬ﺑـﻪ ﺷـﺪت‬
‫ﺑﺮﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪ و ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﺮ روي زاﻧﻮاﻧﺶ ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﮐﻒ دﺳﺘﺶ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش ﮐﻮﺑﯿﺪ و ﺳﯿﻞ اﺷﮏ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺷﺮوع ﺷﺪه‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ ‪ ....‬ﺧﺪا‪. .........‬‬‫ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﺷﮏ ﺗﻨﺪ و ﺗﻨﺪ از روي ﺻﻮرﺗﺶ‬
‫ﺑﺮ روي ﭘﯿﺮﻫﻦ ‪ ،‬ﯾﻘﻪ و روي ﺳﯿﻨﻪ اش ﻣﯽ رﯾﺨﺘﻨﺪ‪ .‬ﻗﻄﺮات اﺷـﮏ ﻗﺒـﻞ از اﯾﻨﮑـﻪ ﺑـﺎ‬
‫ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺗﻤﺎس ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ ﺑﺨﺎر ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﺷﯿﻮن ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺻﺪاﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ از ﺧﻮد در ﻣﯽ آورد‪ .‬دﯾﻮاﻧﻪ وار ﺳﺮش را ﺑﻪ ﮐـﻒ‬
‫ﺳﺮد اﻃﺎق ﻣﯽ ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ ،‬ﺣﺮﮐﺎﺗﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺗﻨﺒﯿﻪ ﮐﻨﯽ ﻫﺎي داﺑﯽ ﺟﻦ ﺧﺎﻧﮕﯽ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺿﺮﺑﺎت ﺗﻨﺪ ﺗﺮ و ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻫﺮ ﺿﺮﺑﻪ از ﺑﯿﻦ ﺳﺮ ﻫﺮي و ﮐﻒ‬
‫اﻃﺎق زﺑﺎﻧﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ ﺟﻬﯿﺪ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑـﺎ ﻧﺎﻟـﻪ اي از ﻫـﻮش‬
‫رﻓﺖ‪.‬‬
‫» ﺻﺪ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬دﯾﮕﻪ دره ي »اﯾﻨﺪاف« ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮاﯾﺶ زﯾﺒﺎ ﻧﺒﻮد‪ ،‬اﺻـﻼً‬
‫اﻧﮕﺎر ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﺜﻞ ﻗﺒﻞ ﻫﺎ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﺤﺴﯿﻦ ﺑﺮاﻧﮕﯿـﺰ ﻧﺒـﻮد‪ ،‬اﯾﻨﺒـﺎر او آﺗـﺶ را‬
‫دوﺳﺖ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﯿﺶ از ﺻﺪ ﺳﺎل زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﮐﺎر ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ اي ﮐﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ‬
‫اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮ ﻓﺮاز ﻗﻠﻪ ي ﺷﺮارت و ﺷﯿﻄﺎن ﺻﻔﺘﯽ ﺑﺎ ﻣﯿﺮاﺛﯽ از ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت ﺻﺪ‬
‫ﺳﺎﻟﻪ در ﻓﮑﺮ ﻧﻔﺮ ﺑﻌﺪي ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺨﺺ ﻣﻤﺘﺎز ﺑﻌﺪي ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ اﯾﻦ ﻣﯿﺮاث را ﺑﻪ ارث ﻣﯽ‬
‫ﺑﺮد‪ .‬ﻧﺒﺎﯾﺴﺘﯽ ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت ﺗﮑﺮار ﻧﺸﺪﻧﯽ اي ﮐﻪ او در اﯾﻦ ﺻﺪ ﺳﺎل ﺑﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﮐـﺮدن ﻏﯿـﺮ‬
‫ﻣﻤﮑﻦ ﻫﺎ ﮐﺴﺐ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﺎ ﻣﺮﮔﺶ ﺑﻪ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ ﺳﭙﺮده ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ‬
‫از اﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﻣﺮگ را ﺑﺮاي ﻣﺪت ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻣﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺘﯿﺒـﻪ را ﻣﻐﺮوراﻧـﻪ در‬
‫دﺳﺘﺎن ﺧﻮد ﺑﺎ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽ ﻓﺸﺮد‪ .‬ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺻﺪﻫﺎ آرور آﻣﺎده و ﺗﺎ دﻧﺪان ﻣﺴﻠﺢ ﺑﻪ او‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﺑﻪ داﺧﻞ دره ﭘﺮﯾﺪ‪« .‬‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﻫﺮي از ﮐﺎﺑﻮس وﺣﺸﺘﺎﻧﺎﮐﯽ ﮐﻪ در ﻣﻮرد ﻣﻮﺟﻮدي اﻫﺮﯾﻤﻨـﯽ ﺑﻨـﺎم‬
‫ﺳﯿﺲ و ﺻﺪﻫﺎ ﺳﺎل ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ دﯾﺪه ﺑﻮد ﺑﯿﺪار ﺷﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺧﻮاﺳـﺘﻪ‬
‫ﯾﺎ ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ وارث ﺑﻌﺪي ﻃﻠﺴﻢ آﺗﺶ ﻣﯿﺮاث ﺷﻮم ﺳﯿﺲ او ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﮔﺮﻣﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺪﻧﺶ ﺑﯽ اﻧﺪازه درد ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ دﮐﻤﻪ ي اول ﭘﯿﺮﻫﻨﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﻮﺳﺘﺶ اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﻪ ﺷـﺪت‬
‫ﮐﺪر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫از وراي ﭘﻨﺠﺮه ي ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻮاي ﺑﯿـﺮون ﺑـﺮج را ﺗﺎرﯾـﮏ و ﺷـﺐ‬
‫ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪ .‬ﺑﯽ ﺷﮏ ﻣﺪت درازي ﺑﯿﻬﻮش ﺑﻮده‪ ،‬آﻧﻘﺪر ﮐﻪ ﻫﻮا ﺗﺎرﯾـﮏ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻠﯽ از ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ را ﮐﻨﺎرش روي زﻣـﯿﻦ‬
‫ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﻓﺎﮐﺰ ﮐﻤﯽ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﺑﻪ او ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﺎﮐﺰ ﺟﻮان ﺗﺮ از اوﻧﯽ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از آﺧﺮﯾﻦ زاﯾﺶ از آﺗﺶ او را دﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ زﻣﺎن ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻫﺮي ﺑﻮد‬
‫و ﻧﻪ ﺣﻮﺻﻠﻪ ي دﯾﮕﺮي ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﯽ درﻧﮓ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺣﻔﺮه رو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻻ ﻗﺪم ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬
‫اﯾﻨﺒﺎر ﭘﻠﮑﺎﻧﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﺳﺮاﺷﯿﺒﯽ ﺗﻨﺪي ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﭻ در ﭘﯿﭻ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رﻓﺖ‪.‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻗﺪرﺗﻬﺎي ﺗﺎزه ﻣﺎوراي اﯾﻦ ﺟﻮر ﺗﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ او ﻧﯿﺮو ﻣﯽ‬
‫دادﻧﺪ‪ .‬ﻗﺪم ﺑﺮ روي ﺳﺮاﺷﯿﺒﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻤﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﺷﯿﺐ‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻣﺤﯿﻂ ﺷﺪه در آﺗﺶ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ از زﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪه ﺷﺪ و ﺑـﻪ ﻃـﺮف‬
‫دﯾﮕﺮ ﺷﯿﺐ ﭘﺮت ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻏﻠﻂ زد و ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺗـﺎ ﻣﺤـﯿﻂ ﻣﺨـﻮف روﺑـﺮوﯾﺶ را‬
‫ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫اﻃﺎق ﺑﻌﺪي اﺻﻼً ﺷﺒﺎﻫﺘﯽ ﺑﻪ اﻃﺎﻗﻬﺎي ﻗﺒﻠﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﺗﺎﻻري ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ و دورﺗﺎدور آن ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎي ﺑﺰرگ و ﺳﺮﺗﺎﺳﺮي ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻧﻮر ﻣﻬﺘﺎب ﺑﺼﻮرت‬
‫ﮐﺎﻣﻞ داﺧﻞ اﻃﺎق را روﺷﻦ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫درﺳﺖ وﺳﻂ اﻃﺎق ﻧﺮدﺑﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺣﻔﺮه اي ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﺎﻻ وﺟـﻮد داﺷـﺖ‪ .‬ﻧﺮدﺑـﺎن را‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و از آن ﺑﺎﻻ رﻓﺖ‪.‬‬
‫اﻃﺎﻗﯽ ﮐﻪ در ﭘﺲ ﺣﻔﺮه ﻗﺮار داﺷﺖ ﭼﯿﺰﻫﺎي زﯾﺎدي ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ داﺷـﺖ‪ .‬ﺑـﺎ ورود ﺑـﻪ‬
‫اﻃﺎق ﻫﺮي ﺑﻪ وﺿﻮح ﺟﻮ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﻓﻀﺎ اﻃﺎق را ﺣﺲ ﮐﺮد‪ .‬ﻧﻮر اﯾﻨﺒﺎر ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ‬
‫ﻧﻔﻮذ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺸﻌﻞ ﻫﺎي ﺧﺎﻣﻮش زﯾﺎدي دورﺗﺎدور اﻃﺎق وﺟﻮد داﺷﺖ و ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ‬
‫آﻧﻬﺎ را ﺷﻌﻠﻪ ور ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ دﯾﮕﻪ ﺑﯿﻨﻬﺎﯾﺖ ﺳﺎده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺸﻌﻞ ﻫﺎي دورﺗﺎ دور اﻃﺎق ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﻫﺠﻮم ﻧﻮر‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺼﺎوﯾﺮي را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ اﺻﻼ ﺟﺎﻟﺐ ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺟﺎي ﺑﻪ ﺟﺎي‬
‫اﻃﺎق ﭘﺮ ﺑﻮد از اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎي ﺑﺪن اﻧﺴﺎن ﻫﺎ‪ ،‬ﺟﻤﺠﻤﻪ ﻫﺎي ﺧﺮد ﺷﺪه‪ ،‬ﺑﺪن ﻫﺎي ﻣﺘﻼﺷﯽ‬
‫ﺷﺪه و ﺗﮑﻪ ﻟﺒﺎس ﻫﺎي ﺗﮑﻪ ﭘﺎره ﺷﺪه‪.‬‬
‫ ﭼﻪ ﻧﯿﺮوي اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ اي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ اﯾﻨﮑﺎرو ﺑﮑﻨﻪ؟!‬‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭼﯿﺰي از ﻗﺴﻤﺖ ﺗﺎرﯾﮏ اﻃﺎق ﺗﮑﺎن ﺧﻮرد‪ .‬ﯾﮏ ﺷﺒﺢ ﺑﺎ ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ اﻧﺪام ﻫﺎي‬
‫اﻧﺴﺎن! اﻣﺎ ﻃﺮز ﭘﻮﺷﺶ و ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﺶ ﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﮔﻞ ﻫﺎ ﺷـﺒﯿﻪ ﺑـﻮد و ﻧـﻪ ﺟـﺎدوﮔﺮان و ﯾـﺎ‬
‫ﺟﺎﻧﻮران‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ اﯾﻨﻔﺮي ﻫﺎ ﯾﺎ اﺟﺴﺎد ﻣﺘﺤﺮك ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﺶ ﺟﺎﺑﻪ ﺟﺎ ﭘﻮﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪،‬‬
‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺮ اﺳﺘﺨﻮان ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد و اﺑﺪاً رﻧﮕﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ‬
‫ﺟﻠﻮ ﻣﯽ آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ ﺟﻠﻮﺗﺮ از اﯾﻦ ﻧﯿﺎ!‬‫وﻗﺘﯽ ﺻﺪاي ﺳﺮد و ﺧﺮاﺷﯿﺪه اش ﺑﻪ ﮔﻮش ﻫﺮي رﺳﯿﺪ آرزو ﮐﺮد اﯾﮑﺎش ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ آرام ﺑﺎش ﻣﺮد ﺟﻮان‪.‬‬‫ ﺗﻮ ! ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ ؟!‬‫ ﻣﺪت زﯾﺎدﯾﻪ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮدم‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ‪ ...‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم‬‫ﻣﻬﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟‬
‫ ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ‪ ! ...‬ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﻢ را ﻧﺪادي؟ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟‬‫ﺷﺒﺢ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻗﺮاره ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ اون ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﺖ ﺑﻨﺪازي ﭘﺴﺮك! ﭼﯿﺰي ﮐـﻪ اﺣﺘﻤـﺎﻻ‬‫زﯾﺎد ﺑﻬﺶ ﻧﯿﺎز ﭘﯿﺪا ﻧﮑﻨﯽ!‬
‫ﺷﺒﺢ اﻧﺪﮐﯽ ﺳﮑﻮت ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﺪت درازﯾﻪ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﺪم‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ از اﯾﻦ ﺑﺮج ﺧـﺎرج ﺑـﺸﻢ ﺑـﻪ‬‫دﻻﯾﻠﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ‪ .‬دﯾﮕﻪ ﻧﻪ ﺣﺴﺎب ﺗﺎرﯾﺦ را دارم و ﻧﻪ ﮔﺬر ﺷـﺐ و‬
‫روز‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﻧﺪﮐﯽ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﺶ را ﭘﺎﺋﯿﻦ آورد‪.‬‬
‫ ﭼﺮا ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮدي از اﯾﻨﺠﺎ ﺧﺎرج ﺑﺸﯽ؟!‬‫ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ!‬‫ ﭼﺮا؟‬‫ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ اﯾﻨﻬﺎ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻨﺪ و ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺗﻮ ﻫﻢ ﻧﺨﻮاﻫﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‪.‬‬‫ﺷﺒﺢ ﺑﻪ اﺟﺴﺎد ﺗﮑﻪ ﭘﺎره ﺷﺪه اﺷﺎره ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﺴﺨﺮه اﺳﺖ! ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ اﯾﻨﻄﻮري ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ؟‬‫ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺒﺢ ﺟﻮاﺑﯽ ﻧﺪاد اﻣﺎ ﻫﺮي اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ آه ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﮐﯽ ﺗﻮ رو ﺑﻪ اﯾﻦ روز اﻧﺪاﺧﺘﻪ؟!‬‫ ﯾﮏ روح!‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﺪت ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﻧﺨﻨﺪد!‬
‫ ﻣﯽ دوﻧﻢ‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ زﯾﺎد ﻓﺮﻗﯽ ﺑﺎ ارواح ﻧﺪارم‪ ،‬اﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ اﯾﻦ ﻣﻮﺿـﻮع اﺻـﻼً‬‫ﺧﻨﺪه دار ﺑﺎﺷﻪ؟‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ! ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻼً ﺟﺮﯾﺎن اﯾﻦ ﺑﺮج ﻣﺴﺨﺮه اﺳﺖ‪.‬‬‫ﺷﺒﺢ ﭘﺎﺳﺨﯽ ﻧﺪاد اﻣﺎ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از وراي ﭼﻬﺮه ي ﺑﯽ ﻣﻔﻬﻮم و ﺑﯽ رﻧﮓ ﺷﺒﺢ‬
‫ﭼﯿﺰي ﺗﻮ ﻣﺎﯾﻪ ﻫﺎي ﺗﺤﺴﯿﻦ را ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬
‫ﺷﺒﺢ ﻣﺤﺘﺎط و دﻗﯿﻖ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺑﮕﻮ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻮ رو ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﻮﻧﺪه؟ ‪ ...‬ام؟! اﺳﻤﺖ ﭼﯽ ﺑﻮد؟‬‫ ﻫﺮي‪.‬‬‫ ﻫﺮي؟! ‪ ...‬اﺳﻢ ﺑﺮازﻧﺪه اﯾﻪ‪.‬‬‫ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ! ﺳﻨﮓ ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل‪ ...‬اون ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺨﺎﻃﺮش اوﻣﺪم اﯾﻨﺠﺎ‪.‬‬‫ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺷﺪﯾﺪاً ﺧﻨﺪﯾﺪ اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻓﻪ اﻓﺘﺎد اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﺳﻨﮓ ﻫﺎي ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل! آه ﺑﻠﻪ ‪ ...‬ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل! اﯾﻨﺠﺎ ﻣﻨﺒﻊ ﺑﺰرﮔـﯽ از ﺳـﻨﮓ ﻫـﺎي‬‫ﮐﺮﯾﺴﺘﺎﻟﻪ درﺳﺖ ﯾﮏ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻻ ﺗﺮ اﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اوﻟﯿﻦ و ﯾﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻫﻮس ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﻣﯽ آﯾﯽ اﯾﻨﺠﺎ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ درﯾﺎي اﻓﺴﻮن ﻫﺎي ﺳﯿﺎه اﺳﺖ‪.‬‬
‫ ﻣﻤﻨﻮن از ﮐﻤﮑﺖ!‬‫ﻫﺮي ﻣﺨﺘﺼﺮاً اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﮑﺎن ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﺗﺎ ﻫﺮﭼـﻪ‬
‫زودﺗﺮ از ﺷﺮ اﯾﻦ ﺷﺒﺢ رﻫﺎ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﮐﺠﺎ؟ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﻣﻨﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬاري ﻫﺮي؟‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﺷﺒﺢ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب دﻧﺒﺎﻟﻢ ﺑﯿﺎ‪.‬‬‫ﺷﺒﺢ ﺑﺎﻻﻓﺎﺻﻠﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ راه اﻓﺘﺎد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﺪت از اﯾﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اش ﭘـﺸﯿﻤﺎن‬
‫ﺑﻮد و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺪاي ﻗﺮﯾﭻ ﻗﺮﯾﭻ ﻧﺎﺷﯽ از ﺳﺎﺋﯿﺪﮔﯽ اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎي ﭘـﺎي ﻧﯿﻤـﻪ ﺷـﺒﺢ در ﺳـﺮ ﻫـﺮي‬
‫ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ ﺳﯿﻞ ﺑﯽ اﻣﺎن ﺳﻮاﻟﻬﺎي ﺷـﺒﺢ اداﻣـﻪ‬
‫داﺷﺖ‪:‬‬
‫ اﻵن دﻗﯿﻘﺎ ﺳﺎل ﭼﻨﺪم اﺳﺖ؟‬‫ ‪1998‬‬‫‪1998 -‬؟ واي! ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ﭘﻨﺠﺎه ﺳﺎل؟!‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮد ﻣﯽ اﻓﺰود ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭘﻨﺠﺎه ﺳﺎل ﭼﯽ؟‬‫ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻣﻦ ﭘﺎﻣﻮ ﺗﻮي اﯾﻦ ﺑﺮج ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺷﺪه ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺳﺎل ‪ 1943‬ﺑﻮد‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻣﯿﺨﮑﻮب ﺷﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺷﺒﺢ در ﺣﻮزه ي دﯾﺪش ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮده ﺑﺎﺷﯽ؟ ﻧﻪ ؟‬‫ﺷﺒﺢ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﺗﻠﺨﯽ زد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اﮔﻪ ﻣﺮده ﺑﺎﺷﻢ اوﻧﻮﻗﺖ ﮐﯽ داره ﺑﺎ ﺗﻮ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻪ؟‬‫ روﺣﺖ! از اﯾﻨﺠﻮر اﺗﻔﺎق ﻫﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﭘﯿﺶ ﻣﯿﺎد‪.‬‬‫ ﻧﻪ ﻫﺮي! ﯾﮏ روح آزاده ﺗﺎ ﻫﺮﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺮه‪. ...‬‬‫ ﮐﯽ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي رو ﮔﻔﺘﻪ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺧﻮدم روح ﻫﺎي زﯾﺎدي ‪...‬‬‫ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي در ﻣﯿﺎن ﺣﺮﻓﺶ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨـﺪ ﺗـﺮ‬
‫ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ اﻓﺴﻮن ﺷﻮﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ در داﻣﺶ ﻫﺴﺘﻢ روﺣﻢ را از ﺑﯿﻦ ﻧﺒﺮده اﻣـﺎ ﺳـﺮﮔﺮداﻧﺶ‬‫ﮐﺮده‪ .‬ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ زﻣﺎن ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺪن ﻃﻠﺴﻢ روزي ﻫﻤـﯿﻦ روزﻫـﺎ ﻓـﺮا‬
‫ﺑﺮﺳﻪ‪ .‬ﻣﻦ! ﻫﺮي! ﭘﻨﺠﺎه ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ دارم ﻧﻌﺸﻢ را ﻣﯽ ﮐﺸﻢ ﺑـﻪ اﻣﯿـﺪ اﯾﻨﮑـﻪ ﻧﻔـﺮ‬
‫ﺑﻌﺪي وارد ﺑﺮج ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺗﻮ و ‪ ...‬ﺧﻮب ‪ ...‬ﺳﯿﺮ ﻣﺮدن ذره ﺑﻪ ذره اش را ﺑﺒﯿﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﻧﻔﺮت ﺑﻪ ﺷﺒﺢ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ روﯾﺶ را ﺑﺮﮔﺪاﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﺒﺢ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺑﮕﺬار ﻟﻤﺴﺖ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﻣﻦ ﯾﮏ ﺷﺒﺢ ﻧﯿﺴﺘﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎ اﻧﺰﺟﺎر و اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺮس و وﻫﻢ ﺑﻪ ﺷﺒﺢ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮐﻠﻪ ﺷﻘﺎﻧﻪ و ﮐﻤﯽ ﺑـﯽ‬
‫ﺑﺎك و ﺑﯽ ﺧﯿﺎل ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺒﺢ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ آﻣﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺶ ﺑﯿﻨﻬﺎﯾﺖ ﮔﻮد اﻓﺘـﺎده ﺑـﻮد و ﭼﯿـﺰي در آن‬
‫ﺳﯿﺎﻫﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ اوﻧﻮ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺮي ﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﺪ‪ .‬دﺳﺘﺎن ﻟﺮزان و اﺳﺘﺨﻮاﻧﯽ‬
‫اش را ﻧﺰدﯾﮏ آورد و آﻧﺮا ﺑﺎ ﺻﻮرت ﻫﺮي ﺗﻤﺎس داد‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺗﻤﺎس دﺳﺘﺶ ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﻫﺮي اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺳﻮﺧﺖ و آﻧﻬﺎ را ﭘﺲ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺒﺢ ﻧﻌﺮه اي از درد ﮐﺸﯿﺪ و روي زﻣﯿﻦ ﭘﺮت ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺪام ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ و ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻧﺎ‬
‫ﻫﻢ ﮔﻮن اﻧﺪام ﻫﺎﯾﺶ ﮐﺮﯾﻪ ﺗﺮ و ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ از درد اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را‬
‫ﺑﺎﻻ آورد ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫اﯾﻦ اﺑﺪاً ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﭼﻮن ﻫﺮي ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي را ﺟﺰ ﺳﺮدي ﺗﻤﺎس اﻧﮕﺸﺘﺎن دﺳﺘﺶ ﺑـﺎ‬
‫ﺻﻮرﺗﺶ اﺣﺴﺎس ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻏﺮﯾﺒﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎت ﻋﺠﯿﺒـﯽ رخ داده‬
‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟‬‫ ﻧﻪ! اﺻﻼً !‬‫ ﭼﺮا اﯾﻨﻄﻮري ﺷﺪ؟ ﻣﻦ ﮐﺎري ﻧﮑﺮدم‪.‬‬‫ﺷﺒﺢ ﺑﺎ ﻧﻔﺮت ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و اﻧﺪام ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﺑﯿﻨﻬﺎﯾﺖ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ در وﺟﻮد ﺗﻮ ﻟﻮﻧﻪ داره! اﺣﺴﺎﺳﺶ ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺳﺮ ﮔﺸﺘﮕﯽ اﻧﺪﮐﯽ ﻣﺒﻬﻮت ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﯾﺎدش آﻣﺪه ﺑﺎﺷـﺪ‬
‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻃﻠﺴﻢ آﺗﺶ ! ﺷﺎﯾﺪ ﮐﺎر اوﻧﻪ ‪ ...‬آره ‪ ...‬ﻣﯿﺮاث ﺳﯿﺲ!‬‫ ﻧﻪ ! ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻫﻢ راز ﺳﯿﺲ را ﮐﺸﻒ ﮐﺮدم و اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﯿﺪه ﮐـﻪ ‪...‬‬‫ﮐﻪ ‪. ...‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺗﻮ از ﻣﺮگ ﺧﻮران ﻫﺴﺘﯽ؟!‬‫ ﭼﯽ؟!‬‫ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺘﺤﯿﺮ ﭘﺮﺳﯿﺪ !‬
‫ آه ‪ .‬ﻫﯿﭽﯽ ‪ .‬اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮدم‪ .‬ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﭘﻨﺠﺎه ﺳﺎل ﭘﯿﺶ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬‫اﯾﻦ اﺣﺴﺎس ﺗﺤﯿﺮ و ﺗﻌﺠﺐ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد اون دردي ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ در اﺳﺘﺨﻮان‬
‫ﻫﺎي اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﺶ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮاي ﻫﺮي ﮐﻤﯽ ﻏﯿﺮ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﺨﺼﻮص ﮐﻪ‬
‫ﺑﻪ اﺳﻤﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮگ ﺧﻮاران اﯾﻨﻘﺪر ﺣﺴﺎس ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﻫﺮي؟ اوﻧﻬﺎ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟!‬‫ﺷﺒﺢ اﯾﻨﺮا در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ دﺳﺘﺶ دﺳﺖ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ي دﯾﮕﺮش را ﻣﺤﮑـﻢ‬
‫ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد و ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺮ ﺧﯿﺰد‪.‬‬
‫ ﻣﺮگ ﺧﻮاران وﻓﺎداران ﺑﻪ ﻟﺮد ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬وﻟﺪه ﻣﻮرت ! ﯾﮏ اﺣﻤـﻖ ﮐـﻪ‬‫ﺑﺮاي ﺟﺎوداﻧﮕﯽ و ارﺿﺎي ﺣﺲ ﻗﺪرت ﺧﻮدش ﻫﺰاران ﻧﻔﺮ رو ﮐﺸﺘﻪ و ﻣﯽ ﮐﺸﻪ‪.‬‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫اﻟﺒﺘﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻌﺪ از آﻣﺪن ﺗﻮ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺧﻮدﺷﻮ ﻣﻌﺮﻓـﯽ ﮐـﺮده‬
‫ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬
‫ ﺻﺤﯿﺢ! و ‪ ....‬رو ﭼﻪ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺗﻮ ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي ﻣﻦ ﻣﻤﮑﻨﻪ از ﯾﺎران وﻟﺪه ﻣﻮرت‬‫ﺑﺎﺷﻢ؟‬
‫ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮدم‪ ....‬ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ! ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻦ‪ .‬اﻣﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﻪ ﻣـﻦ ﺑﮕـﻮ ﮐـﻪ ﺗـﻮ ﯾـﮏ‬‫ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﯾﺎ ﻧﻪ؟!‬
‫ﻫﺮي ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ و ﭼﺸﻢ از ﺷﺒﺢ ﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺷﺒﺢ اﻧﮕﺎر ﻣﻌﺬب ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺎ؟ ﭼﯿﻪ؟ ﺳﻮال ﺳﺨﺘﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪم ﯾﺎ ﺑﺎزﻫﻢ ﺟﻮاﺑﺶ رو ﯾﺎدت ﻧﻤﯽ آد؟‬‫ ﺑﺒﯿﻦ ﻫﺮي! ﻣﻦ ﻣﺪت ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ از ﻋﻤﺮم را ﺑﺎ ﺟﺎدوﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﺑﻮدم‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ‬‫در آﻧﻬﺎ ﻏﺮق ﺷﺪه ﺑﻮدم و اﺻﻼ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﯿﻦ اﻓﺴﻮن ﻫﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ آﻣﺪم اﯾﻨﺠـﺎ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ‪) ....‬ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﺑﻪ زﺧﻢ روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ اش ﻧﮕﺎه‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد( ﺧﻮب ‪ ...‬ﺗﻮي اﯾﻦ ﻣﺪت دراز ﻓﺮﺻﺖ داﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﺎﺗﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ‬
‫و اﻵن ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﻢ‪.‬‬
‫ ﺷﻮاﻫﺪ ﮐﻪ ﻋﮑﺲ اﯾﻨﻮ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ!‬‫ﻫﺮي ﺑﺪون ﮐﻼم دﯾﮕﺮي ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ از ﺷﺒﺢ دور ﺷﺪ‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ در ﭘﻠﮑﺎن ﻣﯽ دوﯾﺪ و‬
‫ﻣﻮاﻧﻊ را ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي ﺑﺪون درﻧﮓ رد ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از اﯾﻦ ﺷﺒﺢ‬
‫دور ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻼﺧﺮه ﺑﻪ اﻃﺎق ﺑﻌﺪي رﺳﯿﺪ‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﺴﯿﺮ ﻫﺮي ﺑﻮد‪ .‬اول ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ‬
‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮد وارد آن ﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺎ ﺻﻮرت ﺑﻪ دﯾﻮاره ي ﺷﯿﺸﻪ اي روﺑﺮوﯾﺶ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫ آه ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ! ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺑﺮج ﻟﻌﻨﺘﯽ!‬‫ﺑﻠﻨﺪ دﺷﻨﺎم و ﻧﺎﺳﺰا ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را در آورد و ﻫﺮ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐـﻪ ﺑﻠـﺪ ﺑـﻮد روي آن‬
‫اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮد‪ .‬اﻓﺴﻮن ﻫﺎ ﻣﻬﯿﺐ و ﻏﺮان ﺑﻪ دﯾﻮاره ي ﻧﻔﻮذ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﺮدﻧـﺪ و‬
‫ﻣﻨﻌﮑﺲ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺻﺤﻨﻪ ي وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي دﯾﻮاﻧﻪ وار ﺑﻪ اﯾﻦ ﺣﺮﮐـﺎت‬
‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اش اداﻣﻪ ﻣﯽ داد‪.‬‬
‫ ﻓﺎﯾﺪه اي ﻧﺪاره!‬‫ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺷﺒﺢ را دﯾﺪ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺮﮐﺎﻧﻪ از ﯾﮑﯽ از اﻓﺴﻮن ﻫﺎ ﺟﺎ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮد‪.‬‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ ﺗﻨﻬﺎم ﺑﮕﺬار!‬‫ ﻫﺮي! ﭼﯿﻪ؟ ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟! ﭼﺮا ﺑﯽ ﺧﻮد اﯾﻨﻘﺪر ﻧﯿﺮوﯾﺖ را ﻫﺪر ﻣﯽ‬‫دﻫﯽ؟‬
‫ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﺮﺑﻮط ﻧﯿﺴﺖ!‬‫ آه ‪ ...‬ﺑﺎﺷﻪ ‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﺗﺎ ﻫﺮ زﻣﺎن ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﻼش ﮐﻨـﯽ و‬‫ﺑﻪ اون دﯾﻮاره اﻓﺴﻮن ﺑﮑﻮﺑﯽ‪ .‬ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﯽ!‬
‫ آه ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﺑﺎﺑﺎ!‬‫ ﺑﺎﺷﻪ! ﻓﻘﻂ اﮔﻪ راﺋﯿﺖ ﻋﻮض ﺷﺪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ در ازاي ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺗـﺎ ﺳـﻮاﻟﻢ راز‬‫اﯾﻦ درﮔﺎه رو ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ اﻣﯿﺪ ﺑﺎش!‬‫ﻫﺮي ﺷﺮوع ﮐﺮد‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر دو ﭼﻨﺪان ﻣﺼﻤﻢ و ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮ را اﻣﺘﺤﺎن ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺷﻤﺎر اﯾﻦ اﻓﺴﻮن ﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ از ﯾﮏ دو ﺟﯿﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺒﻮد و‬
‫اﮐﺜﺮ آﻧﻬﺎ را ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺶ از دو ﺑﺎر اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮده ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن اﻣﯿـﺪوار ﺣﺘـﯽ ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫زﮔﯿﻞ ﺳﺎز رو ﻫﻢ روي دﯾﻮاره اﻣﺘﺤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫در ﻋﻮض ﺷﺒﺢ ﮔﻮﺷﻪ ي راﻫﺮو ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ي ﻫﺮي‬
‫ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﻣﯿﺸﻪ اون ﺗﻦ ﻟﺸﺘﻮ ﺗﮑﻮن ﺑﺪي و ﺑﯿﺎﯾﯽ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﮕﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﻢ؟‬‫ ﻧﻪ ﻫﺮي! ﻧﻪ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯿﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ي ﺳﻮاﻟﻬﺎي ﻣﻦ ﺟﻮاب ﺑﺪي؟‬‫ ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ! ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ! ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﯿﺎ ﻫﺮ ﺳﻮاﻟﯽ دوﺳﺖ داري ﺑﭙﺮس‪.‬‬‫ﺷﺒﺢ ﺧﻨﺪان و راﺿﯽ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي رﻓﺖ‪ ،‬ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﭙﺮﺳﺪ‬
‫ﮐﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اول ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﺑﻌﺪ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ي ﺳﻮال ﻫﺎت رو ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽ دﻫﻢ‪.‬‬‫ﺷﺒﺢ اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺳﺮﯾﻊ ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﭼﻪ ﺗﻀﻤﯿﻨﯽ داره ﮐﻪ ﻧﺰﻧﯽ زﯾﺮ ﻗﻮﻟﺖ؟!‬‫ﻫﯿﭻ ﺗﻀﻤﯿﻨﯽ ﺟﺰ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﻮل! اﻟﺒﺘﻪ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮدم ﺟﺎدوﮔﺮان ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﻨﺪ رو ﻗﻮل و ﺷﺮاﻓﺖ ﻫﻢ زﯾﺎد ﺣﺴﺎب ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ ﺑﺴﻪ دﯾﮕﻪ‪ .‬ﻗﺒﻮﻟﻪ‪ .‬اﻣﺎ ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﻦ ﻫﺮي ﻣﻦ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺗﺮ از اﯾﻦ ﻫـﺴﺘﻢ ﮐـﻪ‬‫ﻧﺸﻮن دادم‪.‬‬
‫ آﻫﺎ آره‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ اﯾﻨﻄﻮره‪.‬‬‫ ﻧﻮر ﻫﺮي! ﻧﻮر ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺪرت ﻧﻔﻮذ و ﮔﺬر از ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﻫﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ‬‫را داره‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﮔﺎه ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻮر ﻣﻄﻠـﻖ را‬
‫اﺣﻀﺎر ﮐﺮد و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را از ﺷﺪت ﻧﻮر ﺑﺴﺖ‪.‬‬
‫ اﻟﺒﺘﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ اﯾﻨﻬﻤﻪ ﭘﺮﺗﻮ ﻧﺒﻮد! ﺑﺎزﺗﺎب ﻧﻮر ﮐﺎر ﺧﻮدش را ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎزﺗﺎﺑﺶ ﻧﻮر را در ﻣﯿﺎن ﮐﺮﯾﺴﺘﺎﻟﻬﺎي داﺧﻞ اﻃﺎق ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﺑﺎزﺗﺎب‬
‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﮔﺎه اﻃﺎق ﻣﻨﻌﮑﺲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﺮﺗﻮ ﺑﺪزد ﻫﺮي!‬‫ﻫﺮي ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻢ ﺷﺪ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺷﺪت ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺗﺮ از ﻫﺮ اﻓـﺴﻮن دﯾـﻮاره ي‬
‫ﺷﯿﺸﻪ اي روﺑﺮوﯾﺶ را ﺷﮑﺎﻓﺖ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﭘﻠﮑﺎن ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‪.‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺣﺪاﻗﻞ اﯾﻨﺮو ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻫﺮي! اﯾﻨﮑـﻪ ﻫـﺮ ﻧـﻮري ﮐـﻪ از ﮐﺮﯾـﺴﺘﺎل‬‫ﺟﺎدوﯾﯽ ﻋﺒﻮر ﮐﻨﻪ ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺮاﺑﺮ ﻗﺪرت و ﺷﺘﺎب ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ! اﻣﺎ ﯾﺎدم ﻧﺒﻮد‪ .‬در ﻫﺮ ﺻﻮرت ﻣﻤﻨﻮن ﮐﻪ ﺟﻮﻧﻢ رو ﻧﺠﺎت دادي!‬‫ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ‪ ...‬روي ﻫﻢ رﻓﺘﻪ اﻣﯿﺪوارم ﻫﻨﻮز ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﯽ ﻣﻦ ﺑﺪﺧﻮاه ﺗﻮ ام‪.‬‬‫ﻫﺮي ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ اﻣﺎ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﯽ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ﺧﻮﺑﻪ! ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺳﻮاﻻﺗﯽ را ﮐﻪ دارم ﺑﭙﺮﺳﻢ؟‬‫ آره! ﺑﭙﺮس‪.‬‬‫ﻏﺮﯾﺒﻪ ﯾﮑﻢ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﺪ و اﯾﻨﺒﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﻧﮕـﺎر ﺑﺎزﺗـﺎﺑﺶ ﻧـﻮر‬
‫ﮐﺮﯾﺴﺘﺎﻟﻬﺎي اﻃﺎق اذﯾﺘﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ اون ﺑﯿﺮون اﻵن ﻗﺪرت دﺳﺖ ﮐﯿﻪ؟!‬‫ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت‬‫ﻫﺮي ﺑﯽ درﻧﮓ ﭘﺎﺳﺦ داد و ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮﮔﺮدد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﺧﯿﺎل ﮐﺮد ﺳﻮال ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه‪.‬‬
‫‪ -‬ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ ﻗﺪرت رو ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ؟!‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ اي ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﯿﺴﺖ!‬‫ ﻋﺠﺐ! اﯾﻨﻄﻮر ﮐﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت و ﯾﺎراﻧﺶ ﻣﺪت درازﯾﻪ ﮐﻪ دارﻧﺪ ﺑـﺎ‬‫ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺟﻨﮕﻨﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﺗﻮي اﯾﻦ ﻣﺪت ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ؟‬
‫ ﻣﻦ اﯾﻨﻮ ﮔﻔﺘﻢ؟ ﯾﺎدم ﻧﻤﯽ آد!‬‫ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم اﯾﻨﻄﻮر ﮔﻔﺘﯽ‪.‬‬‫ آره اﻣﺎ ‪ 16‬ﺳﺎل ﭘﯿﺶ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺳﺎل داﺷﺘﻢ ﺳﻘﻮط ﮐﺮد‪.‬دﻧﯿـﺎي‬‫ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﯿﺸﺘﺮ از ‪ 14‬ﺳﺎل از ﺷﺮش راﺣﺖ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺗـﺎ اﯾﻨﮑـﻪ ﺑﻼﺧـﺮه ﺑـﺎ‬
‫ﮐﻤﮏ ﯾﮑﯽ از ﺧﺪﻣﺘﮑﺎران ﮐﺜﯿﻔﺶ دوﺑﺎره ﺧﻮدﺷﻮ ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ دوﺑﺎره ﺳﺎﺧﺖ؟!‬‫ آره‪ .‬آﺧﻪ اون راﻫﯽ ﺑﺮاي ﺟﺎوداﻧﮕﯽ ﺧﻮدش ﭘﯿﺪا ﮐﺮده!‬‫ ﭼﻪ راﻫﯽ ﻫﺮي؟‬‫ ﺑﻬﺘﺮه ﮐﻪ ﺗﺎ اﺑﺪﯾﺖ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺪوﻧﻪ!‬‫ ﺗﻮ ﻣﯿﺪوﻧﯽ ﭼﻄﻮر؟ ﭼﻄﻮر اون ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺧﻮدﺷﻮ ﺟﺎوداﻧﻪ ﮐﻨﻪ؟ آﺧﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﮐﻤـﯽ‬‫ﻋﺠﯿﺐ ﻣﯿﺎد ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺧﻮدﺷﻮ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺑﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫ آره‪ .‬ﺧﻮب ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ اﻣﺎ ﻧﻪ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ اون ﺧﻮدﺷﻮ ﺗﯿﮑﻪ ﺗﯿﮑﻪ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﺶ ﺷﺪ و ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﻮﺿﻮع را ﻣﻨﺤﺮف ﮐﻨﺪ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ دﯾـﺮ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ؟! ﻣﯿﺸﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪي؟‬‫ ﻧﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﯾﮏ رازه و ﮐﺴﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻫﺮﮔﺰ اﯾﻨﻮ ﺑﺪوﻧﻪ و دوﺑﺎره اﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮ را ﺑﺮه‪.‬‬‫ آه ﻫﺮي! ول ﮐﻦ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﮏ ﻧﮕﺎه ﮐﻦ و ﺑﮕﻮ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﯾﺎ ﺳـﺎﻋﺘﻪ دﯾﮕـﻪ ﻣـﯽ‬‫ﺗﻮﻧﻢ اﯾﻨﺠﺎ زﻧﺪه ﺑﻤﻮﻧﻢ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﺣﺮﻓﻮ ﺑﻬﻢ ﺑﺰن‪.‬‬
‫ ﻓﻘﻂ اﯾﻨﻮ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ اون راﻫﯽ ﺧﯿﻠﯽ اﺣﻤﻘﺎﻧـﻪ ﺑـﺮاي ﺟﺎوداﻧـﻪ ﺳـﺎﺧﺘﻦ ﺧـﻮدش‬‫اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ و ﻣﻦ ﻫﻢ دارم ﻫﻤﻪ ي ﺗﻼﺷﻢ رو ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‬
‫ﺗﺎ اوﻧﻮ از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮم!‬
‫ ﺗﻮ؟ ﻟﺮده واﻟﺪه ﻣﻮرت رو؟ اﻣﺎ ﭼﻄﻮر؟‬‫ اﯾﻨﻬﻢ ﺟﺰو ﻫﻤﻮن اﺳﺮاره‪.‬‬‫‪ -‬ﺧﻮب ﻫﺮي! ﺧﻮب‪ .‬ﺑﮕﺬار آﺧﺮﯾﻦ ﺳﻮاﻟﻬﺎﯾﻢ رو ﻫﻢ ﺑﭙﺮﺳﻢ‪.‬‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﭼﻮن ﻣﻨﻢ دﯾﮕﻪ دارم ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯿﺸﻢ‪.‬‬‫ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت ﭼﻄﻮر ﺳﻘﻮط ﮐﺮد؟! ﯾﻌﻨﯽ ﮐﯽ ﯾﺎ ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ اﯾﻦ ﺷﺪ؟‬‫ ﯾﮏ ﭘﺴﺮ ! اﺳﻤﺶ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ ﺑﻮد و ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ اي ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯿﮕﻔﺖ‬‫ﮐﻪ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اوﻧﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎر وﻟﺪه ﻣﻮرت رو ﯾﮑﺴﺮه ﻣـﯽ ﮐﻨـﻪ‪ .‬وﻟـﺪه‬
‫ﻣﻮرت ﻫﻢ ﮐﻪ از ﭘﯿﺶ ﮔﻮﯾﯽ اﻃﻼع ﮐﺎﻣﻞ ﻧﺪاﺷﺖ ﻣﯿﺮه ﺑﺎﻻي ﺳﺮ ﭘﺴﺮك ﯾﮏ‬
‫ﺳﺎﻟﻪ ﺗﺎ اوﻧﻮ ﺑﮑﺸﻪ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻤﺶ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮده‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮﮔﺶ! ﺑﻌﺪش‬
‫ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و ﻣﯿﺮه ﺗﻮي ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎي آﻟﺒﺎﻧﯽ ﯾﺎ ﺟﺎﯾﯽ آن اﻃﺮاف ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫ ﺟﺎﻟﺒﻪ ﻫﺮي! ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻟﺒﻪ‪ .‬اﻣﺎ ﻧﮕﻔﺘﯽ ﭼﯽ ﺑﺎﻋـﺚ ﺷـﺪ اﯾـﻦ ﭘـﺴﺮ ﯾﮑـﺴﺎﻟﻪ ﯾـﮏ‬‫ﻫﻤﭽﯿﻦ ﮐﺎري رو ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﮑﻨﻪ؟‬
‫ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ اﯾﻨﻮ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪ .‬ﭼﻮن اﺣﺘﻤﺎﻻ اﺻﻼً ﻧﺘﻮﻧﯽ اوﻧﻮ‬‫ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯽ!‬
‫ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻦ ﻫﺮي!‬‫ﺻﺪاي ﺷﺒﺢ دﯾﮕﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﻃﻠﺴﻢ ﻋﺸﻖ! ﻧﻮع ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ اي از ﯾﮏ اﻓﺴﻮن ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه ﮐﻪ ﻣﺎدر ﭘﺴﺮك آﺧﺮﯾﻦ‬‫ﻟﺤﻈﺎت ﻋﻤﺮش در ازاي ﻓﺪا ﮐﺮدن ﺧﻮدش روي ﻓﺮزﻧﺪش ﻋﻤﻠﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ را از ﺷﺒﺢ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺟﺰ ﻟﺮزﯾﺪن آﻧﻬﻢ اﯾﻨﻘﺪر واﺿﺢ‪.‬‬
‫ ﺳﻮال آﺧﺮ ﻫﺮي! ﺗﻮ ﭼﺮا ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﻟﺮد وﻟﺪه ﻣﻮرت رو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﯽ؟‬‫ آﺧﻪ اﺳﻢ ﻣﻦ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮه‪.‬‬‫ﻫﺮي اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ و ﻗﺪم داﺧﻞ اﻃﺎق ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ اوﻟـﯿﻦ ﮐﺮﯾـﺴﺘﺎل را‬
‫ﺑﺸﮑﻨﺪ و از اﯾﻦ ﺑﺮج ﺷﻮم ﺧﺎرج ﺷﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ ﻧﯿﺮوي ﺑﺸﺪت ﻗﻮي اوﻧﻮ ﺑﻪ‬
‫ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪ و از ا اﻃﺎق ﭘﺮت ﮐﺮد ﺑﯿﺮون‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺷﺒﺢ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ در ﺣﺎل ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻮاﻧﺪن زﯾﺮ ﻟﺐ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟!‬‫ﺷﺒﺢ ﻟﺤﻈﻪ اي ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ آرام و ﺳﺮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ اﺳﻤﻢ رو ﺑﺪوﻧﯽ؟‬‫ﻫﺮي ﺟﻮاب ﻧﺪاد اﻣﺎ ﺷﺒﺢ ﻫﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاﺑﺶ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫‪ -‬اﺳﻢ ﻣﻦ ﺗﺎم ﻣﺎرووﻟﻮ رﯾﺪل ﺑﻮد!‬

‫وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﭘﺎﯾﺎن ﻓﺼﻞ ﺷﺎﻧﺰدﻫﻢ‬
‫ﺑﺎﯾﺪ ﻋﺬر ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻓﺼﻠﻬﺎي ﺟﺪﯾﺪ اﯾﻨﻘﺪر ﺳﺮدر ﮔﻢ و ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬آﺧﻪ ﻣﺠﺒﻮرم ﺗﺎ اوﻧﻬﺎ را‬
‫اﻧﺪﮐﯽ ﮐﻮﺗﺎه ﺗﺮ ﮐﻨﻢ و ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺑﻌﻀﯽ از ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺟﺎ ﻣﯽ اﻓﺘﻨﺪ و اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺧﯿﻠﯽ از‬
‫ﺣﻮادث و اﺗﻔﺎق ﻫﺎ را ﻫﻢ ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ‪.‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و وﺑﻼگ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫‪Oldest Persian Harry Potter Weblog‬‬
‫‪www.albusandharry.myblog.ir‬‬
‫ﺑﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺗﺮﯾﻦ وﺑﻼگ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮي‬
‫وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي‬
‫‪--:◊« ========================= »◊:--‬‬

‫‪»◊:--‬‬

‫اﺧﻄﺎر!‬

‫«◊‪--:‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪1‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ‪:‬‬

‫ﻓﺮﺷﺘــﻪ‬
‫ ﺗﺎم رﯾﺪل !‬‫ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ از ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ وﺟﻮد ﻫﺮي را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬از ﻃﺮﻓﯽ ﺟﻠـﻮي ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﯿﻤـﻪ‬
‫ﺷﺒﺤﯽ ﻗﺪم ﻣﯽ زد ﮐﻪ ادﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎم رﯾﺪل اﺳﺖ و از ﻃﺮﻓﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﯾـﺎد ﯾـﮏ ﺳـﺎﻋﺖ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ و ﻧﮕﻔﺘﻪ ﻫﺎ ﺑﯿﻦ او و ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺒﺢ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ در ﻣﻮرد ﻧﻔﺮﯾﻨـﯽ ﮐـﻪ‬
‫اﯾﻦ ﺷﺒﺢ را ﺗﺎ ﻣﺪت ﻧﺎ ﻣﻌﻠﻮﻣﯽ در اﯾﻦ ﺑﺮج ﻣﺤﺒﻮس ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣـﯽ ﮐـﺮد‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاﻫﺎ و ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎي اﻧﺠﺎم ﺷﺪه را ﺑـﻪ ﯾـﺎد ﺑﯿـﺎورد‪ .‬ﺣﻤﺎﻗـﺖ ﻫﻤـﺎن اﺣـﺴﺎس‬
‫آﺷﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻮاﻗﻌﯽ ﺑﻪ او دﺳﺖ ﻣﯽ داد‪.‬‬
‫ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه اﯾﻦ ﺷﺒﺢ در اﯾﻨﺠﺎ زﻧﺪاﻧﯽ ﺷﻮد و ﭘﺎﺳﺦ ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد ﯾـﮏ‬
‫روح! ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﺪﺗﯽ اﺳﺖ اﯾﻨﺠﺎ زﻧﺪاﻧﯽ اﺳﺖ و ﺗـﺎرﯾﺦ ﭘﻨﺠـﺎه ﺳـﺎل ﭘـﯿﺶ را در‬
‫ﺟﻮاب ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺒﺢ ﺑﯽ اﻧﺪازه ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ و ﻫﺮي ﺑﻬﺘﺮ دﯾﺪ ﺗـﺎ ﺑـﺎ ﺳـﻮال‬
‫ﮐﺮدن ﻓﺮﺻﺖ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﺮاي رﻫﺎﯾﯽ از اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ را ﺑﺪﺳﺖ آورد‪.‬‬
‫ ﺑﻠﻪ‪ .‬اﺳﻢ ﻣﻦ ﺗﺎم ﻣﺎروﻟﻮ رﯾﺪل اﺳﺖ‪ .‬اﯾﻦ ﭼﯿﺰي رو ﺑﻪ ﯾﺎدت ﻣﯿﺎره؟‬‫ اﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺧﻮد را روي زﻣﯿﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﻮب دﺳﺘﺶ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ ﭼﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ؟!‬‫ ﺗﺎم رﯾﺪل‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺟﺴﺘﯽ زد و ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﺶ را ﺑﺮدارد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي از رﺿـﺎﯾﺖ ﺑـﺮ روي‬
‫ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺑﻮد اداﻣﻪ داد ‪:‬‬
‫ ﻗﯿﺎﻓﻪ ي ﺗﺎم رﯾﺪل ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ وﻟﺪه ﻣﻮرت اﯾﻦ ﺷﮑﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬‫ﺷﺒﺢ ﺧﻨﺪه ي ﺳﺮد و ﺑﻠﻨﺪي ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً اﻣﺎ ﻧﻪ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯿﮑﻪ ﺑﺪن دﯾﮕﺮي را ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬‫ﭼﯿﺰي ﺣﺪود ده ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ ﺷﺒﺢ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮرش را ﻓﻬﻤﯿﺪ‪.‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪2‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫ ﺗﻮ ! ﯾﮑﯽ از ﺗﮑﻪ ﻫﺎي ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻫﺴﺘﯽ و ‪....‬‬‫ﻫﺮي اداﻣﻪ ﻧﺪاد‪.‬‬
‫ﺷﺒﺢ ﮐﻪ از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺻﻮرت رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه اش ﺳﺮخ ﺷﺪه ﺑﻮد زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬ﺧﻮﺑﻪ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻟﺐ ﺷﺪ ‪ ...‬اداﻣﻪ ﺑﺪه اﻧﮕﺎر ﺗﻮ ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻣﯽ دوﻧﯽ‪.‬‬‫ ﺷﺎﯾﺪ !!! ﺷﺎﯾﺪ دوﻣﯿﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑـﻪ ‪ ،‬زﻣﺎﻧﯿﮑـﻪ اﺣﺘﻤـﺎﻻ ﻫﻨـﻮز ﻫـﯿﭻ وﻟـﺪه‬‫ﻣﻮرﺗﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ و ‪ ،‬و ﻓﻘﻂ ﺗﺎم رﯾﺪل ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﮐﻤﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺷﺒﺢ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ دوﻣﯿﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز! ﺑﻠﻪ‪ .‬اول دﻓﺘﺮ ﯾﺎدداﺷﺖ رﯾﺪل ‪ ،‬دوم ﺷﺒﺢ ﺑﺮج و ﺳـﻮم اﺣﺘﻤـﺎﻻ‬‫ﺣﻠﻘﻪ ﮔﺎﻧﺖ! ﭼﻘﺪر اﺣﻤﻖ ﺑﻮدﯾﻢ ﻣﻦ و داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ دوﻣـﯿﻦ ﺟﺎوداﻧـﻪ‬
‫ﺳﺎز ﺣﻠﻘﻪ ي ﮔﺎﻧﺖ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺣﺮف ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫ دﻓﺘﺮ ﺗﺎم رﯾﺪل از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ ي ﮔﺎﻧﺖ‪ ،‬آوﯾﺰ رﯾﻮن ﮐـﻼو و ﺷـﺒﺢ ﻗﺒﺮﺳـﺘﺎن را ﻫـﻢ‬‫داﻣﺒﻠﺪور از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ اﯾﻦ و ‪ ...‬ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎ ﺷﺪ ‪ 5‬ﺗﺎ و آﺧﺮﯾﺶ؟!‬
‫ﻃﺎﻗﺖ ﺷﺒﺢ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﻫﺮي ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮد و ﭼﻮﺑﺪﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﻧـﺸﺎﻧﻪ رﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮد دﺳﺖ ﻫﺎي اﺳﺘﺨﻮاﻧﯽ اش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮي ﮔﺮﻓـﺖ و ﭼﯿـﺰي زﯾـﺮ ﻟـﺐ زﻣﺰﻣـﻪ ﮐـﺮد‪.‬‬
‫ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ ﯾﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﺣﺲ ﺳﺮدي ﯾﮏ دﺳﺖ ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﮔﻠﻮي ﻫﺮي را ﻓـﺸﺮد و اوﻧـﻮ ﺑـﻪ‬
‫دﯾﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﮐﻮﺑﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻨﻪ؟! ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻨﻪ ﯾﮏ اﺣﻤﻖ ﺑﯽ اﺳﺘﻌﺪاد ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ از اﺳﺮار ﻣﻦ‬‫ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﻪ؟‬
‫ﻫﺮي ﺗﻘﻼ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﺧﻔﮕﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدي؟! اﻣﺎ ﭼﻄﻮر؟ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻨﻪ اﺣﻤﻘﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻣﻨﻮ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﻪ؟‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﻔﻪ ﭘﺎﺳﺦ داد‪:‬‬
‫ زﯾﺮﮐﯽ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻧﯿﺴﺖ!‬‫ ﺧﻮدم ﻣﯽ ﮐﺸﻤﺖ‪.‬‬‫ﺷﺒﺢ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬در ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮق ﻋﺠﯿﺐ و دﻟﻬﺮه آوري ﺑﻮد‪ .‬ﺑـﺎ ﻫـﺮ‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪3‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫ﻗﺪم ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪن ﺣﻠﻘﻪ ي ﻓﺸﺎر دور ﮔﺮدن ﻫﺮي ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿـﺸﺘﺮ ﻣـﯽ ﺷـﺪ‪ .‬ﻧـﺎ اﻣﯿﺪاﻧـﻪ‬
‫ﻫﺮي ﭼﻮب دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﺒﺢ ﮔﺮﻓﺖ و ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻮد را ﻓﺮا ﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺷﺒﺢ ﺗﮑﺎن ﺷﺪﯾﺪي‬
‫ﺧﻮرد و ﻫﺮي ﻓﺮو اﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه اﺳﺖ ﭘﺎﺗﺮ !‬‫ﺷﺒﺢ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻃﻠﺴﻤﯽ دﯾﮕﺮي زﯾﺮ ﻟﺐ ﺑﺨﻮاﻧﺪ ﮐـﻪ ﻣﺘﻮﺟـﻪ اﺧﮕـﺮ ﺳـﺮخ رﻧﮕـﯽ ﮐـﻪ ﺑـﻪ‬
‫ﺳﻤﺘﺶ ﺻﻔﯿﺮ ﮐﺸﺎن ﻣﯽ آﻣﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺣﻔﺮه اي را در ﻣﯿﺎن ﺷﮑﻢ ﺷﺒﺢ اﯾﺠﺎد ﮐﺮد اﻣﺎ در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﻫﺮي ﺑﺠﺰ آﺗﺶ ﮐـﻪ‬
‫از ﻣﯿﺎن ﺳﻮراخ ﺷﮑﻢ ﺷﺒﺢ ﺑﯿﺮون ﺟﻬﯿﺪ ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎق دﯾﮕﺮي ﻧﯿﺎﻓﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺟﻮاب ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺒﺢ ﻫﻢ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﯿﺮاث ﻃﻠﺴﻢ آﺗـﺶ دﺳـﺖ ﭘﯿـﺪا ﮐﻨـﺪ و از‬
‫ﻧﻈﺮ ﻫﺮي ﺑﻌﺪ از ﭘﻨﺠﺎه ﺳﺎل ﺳﺮ در ﮔﻤﯽ آﻧﻬﻢ ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﻣﺜﻞ وﻟﺪه ﻣـﻮرت در ﯾـﮏ ﺑـﺮج‬
‫ﺗﻨﻬﺎ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﯿﺎد آورد ﮐﻪ ﭼﻄﻮر آﻧﺸﺐ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻣﺸﺎﺑﻪ‬
‫اي را از وﻟﺪه ﻣﻮرت اﺻﻠﯽ در ﺣﯿﺎط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﻃﻠﺴﻢ ﺗـﺴﺨﯿﺮ روح وﻟـﺪه‬
‫ﻣﻮرت را ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﻨﺪ از او دﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﺮا ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑـﺪن وﻟـﺪه‬
‫ﻣﻮرت ﯾﮏ ﭘﺎرﭼﻪ آﺗﺶ ﺷﺪ ﻗﺪرﺗﺶ دو ﭼﻨﺪان اﻓﺰاﯾﺶ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﻼش ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد ﭘﺴﺮك اﻣﺎ ﺗﻮ ﻫﯿﭻ ﻗﺪرﺗﯽ رو ﻣﻦ ﻧﺪاري‪ ،‬اﻣﺸﺐ ﺗﻮ رو ﻣﯽ ﮐﺸﻢ و‬‫ﺑﻌﺪ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎي ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آورم‪.‬‬
‫اﯾﻨﺒﺎر ﻧﻮﺑﺖ ﻫﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺨﻨﺪد‪ .‬ﻓﮑﺮ اﯾﻨﮑﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺳﻪ ﺗﮑﻪ روح ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪه اش‬
‫را ﺑﺎز ﺑﻪ ﻫﻔﺖ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز دﯾﮕﺮ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﻨﺪ واﻗﻌﺎ ﻣﺰﺣﮏ و ﺧﻨﺪه دار ﺑﻪ ﻧﻈـﺮ ﻣـﯽ رﺳـﯿﺪ‪،‬‬
‫ﻫﺮﭼﻨﺪ اﯾﻦ ﺧﻨﺪه ي ﻧﺎ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻣﻮﺛﺮ واﻗﻊ ﺷﺪ و ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺷﺒﺢ رﯾﺪل را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺑﺮﻗﯽ ﺳﺒﺰ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺑﺎور ﻧﮑﺮدﻧﯽ در ﮐـﺴﺮي از ﺛﺎﻧﯿـﻪ از ﮐﻨـﺎر ﮔﻮﺷـﺶ ﮔﺬﺷـﺖ‪ ،‬ﮐـﺎﻣﻼ‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮد و ﺳﺮش را ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻮب دﺳﺘﯽ‬
‫را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ از ﻣﯿﺎن آﺳﺘﯿﻦ ﭘﯿﺮاﻫﻦ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺒﺢ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ آﻣﺪ و در دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎﯾﺪ اﺣﻤﻖ ﻣﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻌﺪ از ﺗﺴﺨﯿﺮ ده ﻫﺎ ﭘﯿﮑﺮ در اﯾـﻦ ﺑـﺮج ﻟﻌﻨﺘـﯽ‬
‫وﺳﻮﺳﻪ ي ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻦ را ﮐﻨﺎر ﺑﮕﺬارد‪.‬‬
‫‪ -‬ﺗﺎم ! ﺗﻮي زﻧﺪﮔﯽ ات ﮐﺎرﻫﺎي ﺑﺪ زﯾـﺎدي ﮐـﺮدي ﮐـﻪ ﻣﻄﻤﺌـﻨﻢ از ﯾـﺎدآوري اوﻧﻬـﺎ‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪4‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺨﻮاﻫﯽ ﺷﺪ‪ ....‬ﺗﻮ ‪ ...‬ﺗﻮ ﻧﺒﺎﯾﺴﺘﯽ ﻫﯿﭻ وﻗـﺖ در ﻣـﻮرد ﻫـﻮرك راس ﻫـﺎ‬
‫ﭼﯿﺰي ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ‪ .‬ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﮐﻪ ‪. ...‬‬
‫ ﻣﻦ دﻧﺒﺎل ﺟﺎوداﻧﮕﯽ ﻫﺴﺘﻢ و ﻫﺮﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺎﺷﻪ ﺑـﻪ آن ﻣـﯽ رﺳـﻢ ‪ ،‬ﺳـﻨﮓ‬‫ﺟﺎدو‪ ،‬آﺷﺎﻣﯿﺪن ﺧﻮن ﻣﻮﺟﻮدات ﺧﻮن آﺷﺎم و ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺗﮏ ﺷﺎخ ﻫﺎ ﺷﺎﯾﺪ !‬
‫ﻫﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ دور ﻧﯿﻤﭽﻪ ﻓﻀﺎي ﺑﯿﺮون اﻃﺎق ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل را ﻣـﯽ ﭘﯿﻤـﻮد ﺳـﺮش را ﺑـﻪ‬
‫ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﺳﻒ ﺗﮑﺎن داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ‪ ،‬ﻫﻤﻪ ي اﯾﻨﻬﺎ رو ﻗﺒﻼ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮدي! ﺣﺘﯽ اوﻧﻘﺪر ﺣﻘﯿـﺮ ﺑـﻮدي ﮐـﻪ ﺑـﺮاي‬‫زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪن از ﺷﯿﺮ ﻧﺎﺟﯿﻨﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ ﻧﺎﺟﯿﻨﯽ! اون دﯾﮕﻪ ﮐﯿﻪ!‬‫ ﮐﯽ ﻧﻪ! ﭼﯽ‪ .‬اون ﻣﺎر ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ات ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﻫﺴﺖ‪.‬‬‫ﻫﺮي اﻧﺪﮐﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪.‬‬
‫ ﺗﺎم‪ ،‬ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮐﺮدي و ﻣﯽ ﮐﻨـﯽ و اﻻن در ﺣـﺎل اﻧﺠـﺎم دادن اون ﻫـﺴﺘﯽ ‪،‬‬‫درﺳﺖ اون ﺑﯿﺮون‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﺑﺮج اﺷﺎره ﮐﺮد‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ در وراي ﭘﻨﺠـﺮه و در دور دﺳـﺖ ﻫـﺎ ﮐـﻪ آﺗـﺶ‬
‫ﻣﺨﻮﻓﯽ در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺟﻨﮕﻞ و درﯾﺎ ﺑﺮ ﭘﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﮐﺎرﻫﺎي زﯾﺒﺎ و درﺳﺘﯽ ﻧﺒﻮده و ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﯽ‪ ،‬داﻣﺒﻠـﺪور ﺑـﺮاي ﻣـﻦ از زﻣﺎﻧﻬـﺎي‬‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮔﻔﺖ‪ ،‬ﻣﻮﻗﻌﯿﮑﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﻦ در ﺑﯿﻦ ﻣﺎﮔﻞ ﻫﺎ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ از دﻧﯿﺎ اﯾﻨﻮر زﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮدي ‪...‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎ ﺑﻪ او اداﻣﻪ داد ‪...‬‬
‫ ﺗﺎم ﻋﺰﯾﺰ ﺗﻮ ﯾﮏ دو رﮔﻪ ﻫﺴﺘﯽ‪ ،‬ﻣﺎدرت اﺻـﯿﻞ ﺑـﻮد و ﭘـﺪرت ﯾـﮏ ﻣﺎﮔـﻞ زاده ي‬‫ﺧﺒﯿﺚ ‪ ،‬ﯾﮏ ﺧﺒﯿﺚ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ ﻫﺮ آﻧﭽﻪ ﮐﻪ از ﻋﺸﻖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑـﻪ ﻣـﺎدرت ﻓﻬﻤﯿـﺪ‬
‫ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ او ﻣﻌﺠﻮن ﻋﺸﻖ ﻣﯽ داد و ﻣﺎدرت ‪ ،‬ﺧﻮب ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐـﻨﻢ ﺣﻘـﺶ‬
‫ﻧﺒﻮد ﮐﻪ از اون ﻣﺎدر ﭘﺮ اﺣﺴﺎس اﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ ﺑﯿﺎد ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺷﺎﯾﺪ ‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻣﺎدرت‬
‫اﺳﺘﺜﻨﺎﯾﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﻮن ﻧﻪ رﯾﺸﻪ ي ﺗﻮ از ﭘﺪرت ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﻣﻔﺘﺨﺮي ﻣﯿﺮﺳﻪ و ﻧﻪ از ﭘـﺪر‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪5‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫ﺑﺰرگ ﻣﺎدرت اﻧﺴﺎن ﻫﺎي درﺳﺘﮑﺎري ‪...‬‬
‫ ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ اﯾﻦ ﺣﺮﻓﻮ ﺑﺰﻧﯽ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻮه ي ﻧﻮه ي ﻧﻮه ي ‪...‬‬‫ ﺑﻠﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ‪ ،‬ﻧﻮاده ي ﺳﺎﻻزار اﺳﻠﯿﺘﺮﯾﻦ ﻫﺴﺘﯽ! زﺑﻮن ﻣﺎرﻫـﺎ رو ﺑﻠـﺪي ‪ ،‬اﺳـﺘﻌﺪاد‬‫ﺧﻮﺑﯽ در ﺟﺎدوﮔﺮي داري‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﻮدي و اﻻن ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎدوﮔﺮي‪،‬‬
‫درﺳﺖ اون ﺑﯿﺮون‪ .‬اﻣﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺑﮕﻢ ﮐـﻪ ‪ ...‬ﺳﺮﻧﻮﺷـﺖ رودﺧﺎﻧـﻪ وار در ﯾـﮏ ﺟﻬـﺖ‬
‫ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻗﯿﺎﻧﻮس اﺳﺖ‪ ،‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ ﻣﻄﻼﺗﻢ اﺳـﺖ ﮐـﻪ‬
‫ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ آﻧﯽ و ﮔﺎﻫﯽ ﻏﺮق در آن‪ .‬ﺳﻬﻢ ﺗﻮ ‪...‬‬
‫ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﻨﻢ در ﻣﺴﯿﺮ ﻣﻦ ﺟﺮﯾﺎن ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ‪.‬‬‫ ﺗﺎم ‪ ،‬ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻗﺎﯾﻖ ﺷﮑﺴﺘﻪ در اﻗﯿﺎﻧﻮس ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﯿﻢ‪ ،‬ﺗـﻮ دﺳـﺖ و ﭘـﺎ ﻣـﯽ زﻧـﯽ‬‫ﮐﻤﯽ ﺧﻮدت ﻫﺴﺘﯽ اﻣﺎ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺑـﺎ ﻓـﺎﻧﯽ ﺷـﺪن ﭼﻨـﺪ ﻗـﺪم ﺑﯿـﺸﺘﺮ ﻓﺎﺻـﻠﻪ‬
‫ﻧﺪاري‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ‪ ...‬ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﮐﻤﺘﺮ از داﻣﺒﻠﺪور ﻋﻤﺮ ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫اﯾﻨﺒﺎر ﻫﺮي ﻣﺤﺴﻮس ﻟﺒﺨﻨﺪ زد و اﯾﻦ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت را ﭼﻨﺪ ﺑﺮاﺑﺮ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﺛﺎري از ﺿﻌﻒ و ﺳﺴﺘﯽ را در ﭼﻬﺮه و ﻣﯿﻠﯿﻤﺘﺮ ﻣﯿﻠﯿﻤﺘﺮ ﺻﻮرت ﻧﯿﻤـﻪ‬
‫ﺷﺒﺢ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﻨﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰي در ﻫﺮي ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﻻن ﻓﺮﺻﺘﺶ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ دﺳﺖ ﺑﺮ ﻗﻀﺎ ﻣﻦ ﯾﮏ ﺷﮑﺎرﭼﯽ ارواح ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻢ ﺗﺎم‪ .‬ﭘﺲ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ ﮐـﻨﻢ ﻓـﺮار‬‫ﮐﻨﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺒﺢ ﮔﺮﻓﺖ و زﯾﺮ ﻟﺐ ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ را زﻣﺰﻣـﻪ ﮐـﺮد‪.‬‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﮐﺎري ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻧﻪ ﺑﺎ ذﻫﻦ ﺧﻮاﻧﯽ و ﻧﻪ ﺑﺎ ﺷﻨﻮد ﺑﺮاي ﺗـﺎم رﯾـﺪل ﻧﯿﻤـﻪ ﺷـﺒﺢ‬
‫ﻣﻌﻨﯽ داﺷﺖ اﻣﺎ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺮاﯾﺶ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﮐﻨﻨﺪه ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ ﮔﺮداب ﺑﺰرﮔﯽ از اﻣﻮاج ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﻮك ﭼﻮﺑﺪﺳﺖ ﻫﺮي ﺗـﺸﮑﯿﻞ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﯿﺰي از اﺟﺴﺎم ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﺸﯿﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ اﻣﺎ ﻧﯿﻤﻪ ﺷـﺒﺢ ﺗـﺎم رﯾـﺪل ﻋـﺬاب ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﻮب دﺳﺖ ﺧﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ داري ﺳﺮ ﻣﻦ ﻣﯽ آري‪.‬‬‫ﺗﺎم رﯾﺪل ﻧﻌﺮه ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺗﺴﺨﯿﺮ روح ﺗﻮ ﺗﺎم ‪ ،‬راﺣﺘﺮ از اوﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺷﻮ ﻣـﯽ ﮐـﺮدم ‪ ...‬ﺗـﻮ ﻧﯿﻤـﻪ ﺷـﺒﺢ‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪6‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫ﻟﻌﻨﺘﯽ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺣﺮف اﺳﻼگ ﻫﻮرن ﮔﻮش ﻣﯽ ﮐﺮدي وﻗﺘﯽ ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻔـﺖ ﯾـﮏ‬
‫روح ﮐﺎﻣﻞ ﭼﻪ ﻗﺪرت ﻫﺎﯾﯽ داره‪.‬‬
‫ﺗﺎم آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎت ﮐﻪ از زﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ﻃﻠﺴﻤﯽ رﻫﺎ ﮐﺮد ﮐﻪ اﺷـﺘﺒﺎﻫﺎ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫اﻃﺎق ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﻫﺎ ﻣﻨﻌﮑﺲ ﺷﺪ‪ ..‬ﺷﺒﺢ ﺑﻪ روي ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ذره ذره و ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻏﺮﺷﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺮي از ﭼﻮب دﺳﺘﺶ‬
‫رﻫﺎ ﺷﺪ و ﺷﺒﺢ روي زﻣﯿﻦ رﻫﺎ ﺷﺪ‪ .‬اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐـﻪ اﻓﺘـﺎده ﺑـﻮد ﻧﻬﺎﯾـﺖ ﺑـﺪ ﺷﺎﻧـﺴﯽ ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻤﯽ ﮐﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻃﺎق ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﻫﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫـﺮي‬
‫ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯿﺎن ﺷﮑﻢ ﻫﺮي ﺣﻔﺮه اي ﺑﺰرگ اﯾﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐـﻪ از‬
‫آن آﺗﺶ ﺑﯿﺮون زﺑﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ را ﻓﺮا ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪. ...‬‬
‫ﺗﺎم رﯾﺪل ذﻟﯿﻞ و درﻣﺎﻧﺪه ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﻘﻒ ﺳﺎﻟﻦ ﮔﺮﻓﺖ و رو ﺑﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺘﻮﻧﻢ ﺑﮑﺸﻤﺖ اﻣﺎ ﺑﺮج را رو ﺳﺮ ﻫﺮدوﺗﺎﻣﻮن ﺧﺮاب ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫ﭼﯿﺰي ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺷﻮم و ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ از ﻣﯿﺎن ﭼﻮب ﺗﺎم رﯾﺪل ﺷﻠﯿﮏ ﺷﺪ‪ ،‬ﺻـﺪاﯾﺶ آﻧﻘـﺪر‬
‫ﻣﻬﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮ روح ﮐﺎﻣﻠﯽ را در ﺑﺪن ﻣﯽ ﻟﺮزاﻧﺪ‪ .‬ﻃﻠـﺴﻢ از ﭼـﻮب دﺳـﺖ ﮔﺬﺷـﺖ و‬
‫ﺣﻔﺮه اي ﺑﻪ ﻗﻄﺮ ﺳﻪ ﭼﻬﺎر ﻣﺘﺮ در ﺳﻘﻒ ﺳﺎﻟﻦ اﯾﺠﺎد ﮐﺮد‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ آﻧﻘـﺪر ﻗـﺪرت داﺷـﺖ‬
‫ﮐﻪ ﻫﺮي ﺗﺼﻮر ﮐﻨﺪ از ﻫﻤﻪ ي ﺑﺮج ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رود‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ‪ ،‬در ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﮐﻪ آﺗﺶ آﻧﺮا اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد زﻣﯿﻦ زﯾﺮ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻣـﯽ‬
‫ﻟﺮزﯾﺪ‪ .‬ﺑﺮج در ﺣﺎل ﺧﺮاب ﺷﺪن ﺑﻮد و ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻓﺮو رﯾﺨﺘﻦ ﺑﺮج را از ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ‬
‫ﻃﺒﻘﺎت ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪ .‬ﭼﮑﺎري ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﺪ؟‬
‫ﺻﺪاي ﻓﺮو رﯾﺨﺘﻦ ﻧﺰدﯾﮏ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷـﺪ و ﻓﺮاﺗـﺮ‬
‫از ﺗﻌﻘﻞ و ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺧﻮد را از ﭘﻨﺠﺮه ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮد‪ .‬ﺻﺪﻫﺎ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﻻﺗﺮ از زﻣﯿﻦ ﺑـﻮد‬
‫و ﺣﺲ زﯾﺒﺎي ﻓﺮو اﻓﺘﺎدن و ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ از ﻣﺮگ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ داغ ﺗﺮﯾﻦ زﺑﺎﻧﻪ ﻫﺎي آﺗـﺶ ﮐـﻪ‬
‫از اﻋﻤﺎق وﺟﻮدش ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﻤﺮاه ﺑﻮد‪ .‬در دروﻧﺶ ﻗﺪرت آﻧﭽﻨـﺎن ﮐـﻪ ﺑـﻪ ﺷـﻌﻠﻪ‬
‫ﻫﺎي آﺗﺶ ﻣﺒﺪل ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ‪ ،‬ذره ذره ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺑﺒﯿﻨـﺪ ﮐـﻪ‬
‫ﺳﻘﻮط ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻤﺎم ﺗـﺮ وارد ﻣـﺮداب ﻫـﺎي دور ﺑـﺮج ﺷـﺪ‪ .‬آﺧـﺮﯾﻦ‬
‫ﺗﺼﺎوﯾﺮي ﮐﻪ در زﯾﺮ اﻧﻌﮑﺎس آﺑﻬﺎي ﮐﺜﯿﻒ ﻣﺮداب ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﻓﺮو رﯾﺨﺘﻦ ﮐﺎﻣـﻞ‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪7‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ ﺑﻮد‪ .‬اﻣﺎ آﺗﺶ ﮔﯿﻤﻨﺲ ﺗﻨﻬﺎ آﺗﺸﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ در آن اﻃﺮاف روﺷﻦ ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺑﻮد و ﺳﺮﻣﺎ ‪. ...‬‬
‫اﺣﺴﺎس ﺳﺮﻣﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﺳﺮش ﺗﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ درد آور از ﺧﻮاب ﺑﺮ ﺧﻮاﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺟﺎﯾﯽ درﺳﺖ ﮐﻒ ﺳﺮد ﯾﮑﯽ از اﻃﺎق ﻫﺎي ﺑﺎرو اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬روﺑـﻪ روﯾـﺶ ‪ ،‬آﺗـﺶ ﻧـﺴﺒﺘﺎ‬
‫ﮔﺮﻣﯽ ﺑﺮﭘﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮﭼﻨﺪ از ﮔﺮﻣﺎي آﺗﺶ ﺟﺰ ﺳﺮﻣﺎ!! ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺑﺪن او ﻧﻔﻮذ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻣـﺮد‬
‫ﺟﻮاﻧﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪه در ژاﮐﺘﯽ ﺑﺎﻓﺘﻨﯽ و ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺗﺶ داده ﺑﻮد و ﻧﯿﻢ‬
‫ﺧﯿﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﮔﺮم ﺷﻮد‪ .‬ﺻﻨﺪﻟﯽ اي ﮐﻪ روي آن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺷﺒﯿﻪ آن ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ي ﻣﻮرد‬
‫ﻋﻼﻗﻪ ي ﻫﺮي در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﺗـﺶ و ﻣـﺮد ﺟـﻮان ﭘـﯿﺶ‬
‫رﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪن‪ ،‬ﻣﺮد ﺟﻮان ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﺳﺎﯾﻪ اي ﮐﻪ‬
‫روي ﺻﻮرت ﻣﺮد ﺟﻮان ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﺸﺖ ﺑﻪ آﺗﺶ ﺷﺪن ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪.‬‬
‫ رون !‬‫ﻫﺮي دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون دراز ﮐﺮد‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ او زﻧﺪه ﺑﻮد؟ اﻣﺎ ﭼﻄﻮر؟‬
‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ روي ﺻﻮرت رون ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﯾﮑﯽ از اﻓﺴﺮده ﺗﺮﯾﻦ ﺣﺎﻟـﺖ ﻫـﺎي رون‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﻫﺮﮔﺰ روي ﺻﻮرت او ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد‪ .‬دو ﻗﻄـﺮه اﺷـﮏ از ﻫﺮﯾـﮏ از ﭼـﺸﻤﺎن‬
‫ﭼﻮن ﮐﺎﺳﻪ ي ﺧﻮﻧﺶ ﺑﯿﺮون زده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ رون ﻣﯽ دوﯾﺪ اﻣﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﯾﮑﯽ دو ﻣﺘﺮه ﺑﺎ ﻫﺮﭼـﻪ ﻧﺰدﯾـﮏ ﺗـﺮ ﺷـﺪن‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ دورﺗﺮ و دورﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ روﺷﻦ ﺗﺮ و روﺷﻦ ﺗﺮ آﻧﻘﺪر ﮐـﻪ ﻫﻤـﻪ‬
‫ي ﻓﻀﺎ را ﭘﺮ ﮐﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﻫﻨﻮز اون ﺳﺮﻣﺎ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ .‬ﺗﺼﺎوﯾﺮ روﺷﻦ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺗﯿـﺮه و ﺗﯿـﺮه‬
‫ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺎﻣﻼ ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺼﻮﯾﺮي از ﺷﺐ را در ﺟـﺎﯾﯽ ﺷـﺒﯿﻪ‬
‫ﯾﮏ ﻣﻨﻄﻘﻪ ي ﺟﻨﮓ زده و آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ده ﻫـﺎ ﺟـﺴﺪ ﻫـﺮ ﻃـﺮف اﻓﺘـﺎده ﺑﻮدﻧـﺪ‪.‬‬
‫اﺟﺴﺎد و ﯾﺎ زﺧﻤﯽ ﻫﺎ ﻫﺮﮐﺪام ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎﯾﯽ از ﺑﺪن ﺧﻮد را از دﺳﺖ داده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫـﺮي‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻨﻮز ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﯿﺎه زﯾﺎدي را ﺳﺮﭘﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ آرورﻫـﺎي وزارت ﺧﺎﻧـﻪ ي‬
‫ﺳﺎﺑﻖ ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﮐﺪام ﺑﺮﺗﺮي اي ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮ دﯾﮕﺮي ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬اﻣﺎ از اﺟﺴﺎد دور و‬
‫ور ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺗﻠﻔﺎت ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺸﻪ ﻫﻤﻪ ي ﺗﻠﻔﺎت‬
‫ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ دﺷﻤﻨﺎن وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﺮگ ﺧﻮاران‪ ...‬ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗـﺮ و ﻧﺰدﯾـﮏ ﺗـﺮ‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪8‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫ﻣﯿﺸﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﻮد را ﺑﺒﯿﻨﺪ ‪ ...‬ﻫﺮي اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﯿﻎ دﺧﺘﺮاﻧﻪ اي را ﺑﺸﻨﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آن ﺟﯿﻎ ﺟﯿﻨﯽ را ﮐﻪ ﻣﻌﻠـﻮم ﻧﺒـﻮد‬
‫از ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد در آﻏﻮش ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و اورا ﻣﯽ ﺑﻮﺳﯿﺪ‪ .‬ﺟﯿﻎ دﺧﺘﺮاﻧـﻪ از ﭘـﺸﺖ‬
‫ﺗﭙﻪ ﻫﺎ ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم ﺗﮑﺮار ﺷﺪ‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﻓﺮﯾﺎدي از درد ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮔﻮش ﻫـﺮي‬
‫را ﻧﻌﺮه اي ﻣﺮداﻧﻪ ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪا ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ رون ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻌﺮه ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺠﻨﺐ ﻫﺮي!‬‫ﻫﺮي ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر در آﻏﻮش ﺟﯿﻨﯽ ﺧﻮد را رﻫﺎ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻـﺪاي ﺟﯿـﻎ ﺳـﻮم را ﺷـﻨﯿﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻨﺒﺎر ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ زﯾﺎد ﮐﻨﺪه ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﺗﭙﻪ ي روﺑـﺮوي ﻫـﺮي ﻣﻨﺘﻘـﻞ‬
‫ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻎ ﺳﻮم ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﺑﻮد‪ ،‬درﺳﺖ ﯾﮏ ﺗﭙﻪ ﺟﻠﻮي ﻫﺮي و ﺟﯿﻨـﯽ‪ .‬ﭼـﻮب دﺳـﺖ‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن از دﺳﺘﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺷﺪت ﮐﻨﺎر ﻟﻮﭘﯿﻦ ﭘﺮت ﺷﺪ‪ .‬دو ﻗﺪﻣﯽ او ﻫﯿﺒﺖ وﻟـﺪه‬
‫ﻣﻮرت ﭘﯿﭽﯿﺪه در آﺗﺶ و ﻫﻮﻟﻨﺎك اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮﺑﺶ را ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ و ﺑﺎ ﻫـﺮ ﭼـﺮﺧﺶ‬
‫آن ده ﻫﺎ ﻣﺎﻣﻮر وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﯾﺎ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻣﺒﺎرز را از ﭘﺎي در ﻣﯽ آورد‪ .‬ﻏﯿـﺮ ﻗﺎﺑـﻞ ﮐﻨﺘـﺮل‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﻟﯿﻞ آﻧﺮا ﮐﻤﺘﺮ از ﺻﺪ ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﯾﻌﻨﯽ ﺑـﺮج ﮔﯿﻤـﻨﺲ‬
‫ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ در ﮔﻮﺷﻪ ي ﺗﺎرﯾﮏ اﻓﺘﺎد‪ .‬درﺳﺖ ﺟـﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﺑﺎﻻي ﺟﺴﺪ ﻟﻮﭘﯿﻦ ﭼﻮب دﺳﺘﺶ را ﺑﺮ دارد‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐـﻪ اﺗﻔـﺎق‬
‫اﻓﺘﺎد ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﯾﮏ ﺻﺎﻋﻘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي ﭘﺮت ﺷـﺪ و ﻧـﻮر ﺳـﺒﺰ در‬
‫ﻫﻮا ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎﻗﯽ در اﯾﻦ ﮐﺴﺮي از ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﺎده‪ .‬دوﺑﺎره ﺳﺮﻣﺎ ﻫﺠـﻮم‬
‫آورد‪ .‬اﯾﻨﺒﺎر ﺳﺮﻣﺎ ﻣﻬﺎر ﻧﺸﺪﻧﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ‪ ...‬ﻫﻤﻪ ﭼﯿـﺰ ﺗـﺎر ﺷـﺪ‪ .‬اﯾﻨﺒـﺎر ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫ﺳﻮزش و ﮔﺮﻣﺎي ﻋﺠﯿﺒﯽ را روي ﻟﺒﺎﻧﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ‪ .‬ﭼﯿﺰي ﻣﺜﻞ ﻗﻨﺪ و ﺷﺎﯾﺪ ﺷـﯿﺮﯾﻦ‬
‫ﺗﺮ و ﺧﻮاﺳﺘﻨﯽ ﺗﺮ از آن وارد دﻫﺎن ﻫﺮي ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي آﻧﻘﺪر ﻗﺪرت ﻧﺪاﺷﺖ ﺗـﺎ ﺗـﺸﺨﯿﺺ‬
‫دﻫﺪ ﭼﯿﺴﺖ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻫﻢ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺤﯿﻂ ﭘﯿﺮاﻣﻮن را واﺿﺢ ﺗـﺮ ﻧـﺸﺎن ﻣـﯽ‬
‫دادﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ در ﺣﺎل رخ دادن ﺑﻮد ﯾﮑﯽ از ﻧﺎب ﺗﺮﯾﻦ و ﺧﻮاﺳﺘﻨﯽ ﺗﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺷﺎﯾﺪ ﻟﺬت ﺑﺨﺶ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﺴﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺮد ﯾﺎ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ‪ .‬ﮔﺮﻣـﺎ‬
‫ﻃﻮل ﺑﺪﻧﺶ را ﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﮔﺮﻣﺎ اﯾﻨﺒﺎر ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻓﺴﻮن ﻫﺎ و ﻃﻠـﺴﻢ ﻫـﺎي ﺷـﻮم ﺳـﯿﺲ‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪9‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫ﺟﺎدوﯾﯽ و اﻏﻮاﮔﺮ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﯾﮏ ﺟﻮر اﻧﺮژي ﺑﻮد ﮐﻪ از دﻫﺎن و زﺑﺎﻧﺶ وارد ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﻘﯿﻘﺘـﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻫﺎ ﺑﻮد ﺷﺎﯾﺪ !‬
‫ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰش را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﺻﻮرﺗﺶ ﻫﻢ ذره ﺑـﻪ ذره واﺿـﺢ ﻣـﯽ ﺷـﺪ‪.‬‬
‫ﭘﻮﺳﺖ زﯾﺒﺎ و ﻧﺮم ﺻﻮرﺗﺶ‪ ،‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻓﺮﯾﺒﻨﺪه و دﻟﺮﺑﺎﯾﺶ و ﻫﻤﻪ ي ﺧﻮاﺳـﺘﻨﯽ ﻫـﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ ﯾﮏ ﻋﻤﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در آرزوﯾﺶ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻧﺠﺎت ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑـﻮد‪ .‬اﻧـﺪام دﺧﺘﺮاﻧـﻪ اش‬
‫اﺣﺴﺎس اﺿﻄﺮاﺑﯽ ﺑﻪ اون ﻧﻤﯽ داد‪ .‬ﺑﺪن ﻧﺮﻣﺶ ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﻬـﯿﺞ و ﺳـﺮدرﮔﻢ ﻧﺒـﻮد‪ ،‬ﻓﻘـﻂ‬
‫آراﻣﺶ ﺑﻮد در وراي ﻫﻤﻪ ي ﻟﻄﺎﻓﺖ ﻫﺎﯾﺶ و در وراي ﻫﻤﻪ ي آﺗﺶ و اﺧﮕﺮﻫـﺎﯾﯽ ﮐـﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در آﺳﻤﺎن ﺗﺎرﯾﮏ و دودي ﺷﺐ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي دوﺳﺖ داﺷﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻟﺬت ﺑﺒﺮد‬
‫و ﺟﯿﻨﯽ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻟﺬت را از ﻫﺮي و ﺧﻮد ﺣﺘﯽ در ﻣﯿﺎن ﻫﺰاران اﺧﮕﺮ و ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺷﻮم ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬او را ﺑﻮﺳﯿﺪ و ﺑﺎ اﯾﻨﮑﺎرش ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﻐﯿﺮ ﯾﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻣﺮزﻫﺎي ﺟﺴﻤﯽ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺨﻠﻮط ﮐﺮدن دو ﻣﺤﻠـﻮل در ﻫـﻢ‪ ،‬ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ‬
‫آراﻣﺸﯽ ﺗﺎ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ و ﻫﺮآﻧﭽﯿﺰي ﮐﻪ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﺣـﺲ‬
‫ﻓﺮا ﻃﺒﯿﻌﯽ و ﻣﺘﺎﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﻣﺸﺘﺮك ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ اﻣﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ اداﻣﻪ ﯾﺎﺑﺪ‪ .‬ﺧـﺎﻃﺮات ﺟﯿﻨـﯽ و‬
‫ﺧﻮدش‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﮔﺬﺷﺖ ﻫﺮي‪.‬‬‫اﻧﮕﺎر ﺟﯿﻨﯽ در اﻓﮑﺎرش ﺑﺎ ﻫﺮي ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺼﺎوﯾﺮي از ﻟﺸﮑﺮ ﮐﺸﯽ رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ را ﺑﺒﯿﻨـﺪ‪ .‬ﻓﺮﯾﺎدﻫـﺎي ﻟـﻮﭘﯿﻦ‬
‫ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ » ﺑﺎ ﺳﻘﻮط ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻫﻢ ﺳﻘﻮط ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد « ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪﻫﺎ داوﻃﻠﺐ ﭘﺸﺖ رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ را ﺑﺒﯿﻨـﺪ‪ .‬ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ دور ور‬
‫ﺧﻮد ﺑﺮادران وﯾﺰﻟﯽ را ﻫﻢ ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﻓﺮد‪ ،‬ﺟﻮرج‪ ،‬ﭘﺮﺳﯽ و ﺑﯿﻞ و ﭼـﺎرﻟﯽ‪ .‬ﻫﻤـﻪ ﺑـﻪ ﻧﺤـﻮي‬
‫ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺧﻮاﻫﺮﺷﺎن را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ او ﺻـﺪﻣﻪ اي ﻧﺮﺳـﺪ‪ .‬ﻣﺎدرﺷـﺎن ﻫـﻢ‬
‫ﻫﻤﺮاه ﺻﺪﻫﺎ ﻣﺎدر و ﺟﺎدوﮔﺮ ﭼﺸﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎن و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازﻫﺎي در ﺣـﺎل‬
‫ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﻋﻮض ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ در ﻫـﻢ‬
‫ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪن ﺳﭙﺎه ﻟﻮﭘﯿﻦ را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪ .‬ﯾﮏ ﻗﺘﻞ و ﻋﺎم ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬از ﻫﺮ ﻃﺮف ﻣﯿﻠﯿـﻮن‬
‫ﻫﺎ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻣﻮﺟﻮد ﺷﺮﯾﺮ و ﺑﯽ ﺟﺴﻢ و ﺑﻌﺪ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺳﺒﺰ رﻧﮓ‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪10‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﺘﻦ ﻫﺮ ﺟﺎدوﮔﺮ در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻫﻮا ﻣﺨﻔﯽ ﻣـﯽ ﺷـﺪﻧﺪ‪ .‬از دو‬
‫ﺟﺎ ﻣﯿﺎن ﻫﻮا ﻧﻮرﻫﺎﯾﯽ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﺰرگ ﻋﻤﻮد ﺑﺮ زﻣﯿﻦ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ اﺑﺮﻫـﺎ و آﺳـﻤﺎن ﺑـﺮ‬
‫اﻓﺮاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ را ﻫﺮي ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪ ،‬ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ ﺑﻮد و آن دﯾﮕﺮي ‪ ...‬ﭼﯿﺰي‬
‫ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺑﺮج دﯾﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮج ﻧﯿﻤﺎن‪ .‬اﯾﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺗﺤـﺎد‬
‫دو ﺑﺮج ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺳﭙﺎه ﻟﻮﭘﯿﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻔﺲ ﻫﺎي ﺧﻮد را ﻣﯽ ﮐـﺸﯿﺪﻧﺪ ﺗـﺎ اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫ﻫﻢ زﻣﺎن ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ ﻏﺮش آذرﺧﺶ اﻣﺎ از ﻃﺮف ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ ﻫﺠﻮم‬
‫ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎي ﻣﺮﮔﺒﺎر ﻣﻮﺟﻮدات ﺳﺒﺰ رﻧﮓ ﭘﺎﯾﺎن ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺠﺎي آن ﺟﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ده‬
‫ﻫﺎ ﻣﺮگ ﺧﻮار ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﺷﻨﻞ ﻫﺎي ﺳﯿﺎه را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﺑﺮج ﮔﯿﻤـﻨﺲ‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻫﻤﻪ ي ﻧﮕﺎه ﻫـﺎ ﺑـﻪ آن ﻣﻌﻄـﻮف ﺷـﺪه ﺑـﻮد و ﻫﺠـﻮم‬
‫اﺧﮕﺮﻫﺎ ﭘﺎﯾﺎن ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ از ﻧﻮك ﺷـﺮوع ﺑـﻪ ﺧـﺮاب ﺷـﺪن ﻣـﯽ ﮐـﺮد و‬
‫ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻓﺮو ﻣﯽ رﯾﺨﺖ‪ .‬ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﭼﯿﺰي ﺷﺒﯿﻪ ﮔﻠﻮﻟـﻪ اي آﺗـﺶ از ﯾﮑـﯽ از ﭘﻨﺠـﺮه‬
‫ﻫﺎي آن ﺑﯿﺮون ﭘﺮﯾﺪ‪ .‬ﭘﺸﺖ آﻧﻬﻢ ﭘﺮﻧﺪه اي ﭘﻮﺷـﯿﺪه در آﺗـﺶ از ﯾﮑـﯽ از ﭘﻨﺠـﺮه ﻫـﺎي‬
‫ﭘﺎﺋﯿﻨﯽ ﺑﺮج ﺑﯿﺮون زد‪ .‬ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﺎ ﺷﺘﺎب و ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺗﺮ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﺟﯿﻨـﯽ‬
‫ﻣﯽ آﻣﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ دو ﻗﺪﻣﯽ او وارد آﺑﻬﺎي ﻣﺮداب ﺷﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈـﻪ اي ﻏﻠﻄـﯽ زد و ﺑﯿﻬـﻮش‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺲ او آدم ﺑﻮد و ﭼﻘﺪر آﺷﻨﺎ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﮔﺸﻮد‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﻮرت ﻏـﺮق در اﺷـﮏ و ﺷـﺎدﻣﺎﻧﯽ و اﻟﺒﺘـﻪ‬
‫ﺿﻌﯿﻒ و ﺧﺴﺘﻪ ي ﺟﯿﻨﯽ را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫ اوﻫﻮم ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ از زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﺎ دﺳﺘﺶ ﺑﺎزوي ﺟﯿﻨـﯽ را ﮔﺮﻓـﺖ و او را ﻧﯿـﺰ ﺑﻠﻨـﺪ‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدﻧـﺪ ﺑـﺎر دﯾﮕـﺮ ﻫﻤـﺪﯾﮕﺮ را در‬
‫آﻏﻮش ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮي ﺻﺪاي ﮐﺮ ﮐﻨﻨﺪه و ﺗﯿﺰ ﺟﯿﻐﯽ دﺧﺘﺮاﻧﻪ را ﺷـﻨﯿﺪ‪ .‬ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎﯾﺶ‬
‫ﺧﯿﺮه ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﺗﺼﺎوﯾﺮ درﺳﺖ ﺷﺒﯿﻪ آﻧﭽﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ در روﯾﺎ دﯾﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬اﺟﺴﺎد داﻧﻪ ﺑﻪ داﻧﻪ‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر‪ ...‬در آﻏﻮش ﺟﯿﻨﯽ و اوﻟﯿﻦ ﺟﯿﻎ ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ‪ ...‬ﻫﺮي ﻓﺮﺻﺖ ﻧﮑﺮد دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﻓﮑـﺮ‬
‫ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﯿﻎ دوم را ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻓﻘﻂ از ﺳﺮﯾﻌﺘﺮﯾﻦ ﺗﻮرﺷﺎل ﻫﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد‬
‫ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ از زﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﭙﻪ ي ﺟﻠﻮﯾﯽ ﻣﯽ دوﯾﺪ‪ .‬ﻓﺮﯾﺎد ﮐـﺸﯿﺪ ‪،‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪11‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺣﻨﺠﺮه اش اﺟﺎزه ﻣﯽ داد‪ :‬وﻟﺪه ﻣﻮرت !!!‬
‫از ﺗﭙﻪ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رﻓﺖ ﮐﻪ ﺳﻮﻣﯿﻦ ﺟﯿﻎ را ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻟﻌﻨـﺖ ﺑـﻪ او ‪ ...‬دﯾـﺮ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻌﻠﻞ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑـﺎ ﺗﻤـﺎم ﺳـﺮﻋﺖ از ﺗﭙـﻪ ﺑـﺎﻻ رﻓـﺖ و ﻧﺎﺧﻮدآﮔـﺎه‬
‫ﻃﻠﺴﻤﯽ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﯿﺒﺖ ﭘﯿﭽﯿﺪه در آﺗﺶ و اﯾـﺴﺘﺎده در ﺗـﺎرﯾﮑﯽ ﺷـﻠﯿﮏ ﮐـﺮد‪.‬‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ دﻓﻊ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﮔﻮﺷﻪ اي ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﭼﻮب دﺳﺘﺶ را ﺑـﺮدارد‬
‫ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت ﻓﺮﯾﺎد زد‪ :‬اﮐﺴﭙﻠﯽ آراﻣﻮس ‪.‬‬
‫ﻫﺮﭼﻨﺪ اﯾﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺴﺨﺮه ﺗﺮﯾﻦ در ﻧﻮع ﺧﻮدش ﺑﻮد اﻣﺎ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳـﺎز‬
‫ﺣﻮاس وﻟﺪه ﻣﻮرت را از ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺑﺮ ﮔﺮداﻧﺪ و ﻃﻠﺴﻤﺶ را ﺻﺮف دﻓﻊ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه ي ﻫﺮي ﮐﺮد‪.‬‬
‫ دﻫﻦ ﮔﻨﺪه ات رو ﺑﺒﻨﺪ ﭘﺎﺗﺮ !‬‫اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﺷﻨﯿﺪ و دﯾﺪ‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ وﻟﺪه ﻣﻮرت در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺧـﻮد اﻧﺪﯾـﺸﯿﺪ ﮐـﻪ‬
‫ﺷﺎﯾﺪ آﭘﺎرات ﮐﺮده و ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺮدد ‪ ،‬اﻣﺎ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد‪ .‬وﻟﺪه ﻣﻮرت ﮐـﺎر درﺳـﺘﯽ ﮐـﺮده ﺑـﻮد‬
‫ﭼﻮن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﭘﺸﺖ ﺗﭙﻪ ﺳﯿﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ آﻧﻬـﺎ ﻣـﯽ دوﯾﺪﻧـﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮادران وﯾﺰﻟﯽ ﺗﮏ ﺑﻪ ﺗﮏ درﺳﺖ ﺟﻠﻮي ﻫﻤﻪ‪ ،‬ﺟﻠﻮي آﻧﻬﺎ ﺟﯿﻨﯽ‪ ،‬ﮔﻮﯾﺎ ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﭘـﺎ‬
‫ﺑﻪ ﻓﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺟﯿﻨﯽ ﺣﻮاس آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤـﻞ ﻫـﺮي ﺟﻠـﺐ ﮐـﺮده ﺑـﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ ‪ :‬ﺟﯿﻨﯽ ! ﺗﻮ ﻓﺮﺷﺘﻪ ي ﻧﺠﺎت ﻣﻦ !‬
‫ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺻﺪاي ﻧﺎﻟﻪ اي ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﻫﺮﻣﯿﻮن را دﯾﺪ ﮐﻪ آرام روي ﺟﺴﺪ ﻟﻮﭘﯿﻦ وﻟـﻮ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد و زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ! ﺗﻮ ﻓﺮﺷﺘﻪ اي! ﻫﺮ زﻣﺎن ‪ ،‬ﻫﺮﺟﺎ‪.‬‬‫ﺟﺴﺪ ﻟﻮﭘﯿﻦ آﻧﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ را از ﻫﺮي دور ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗـﺎ ﺧﻮﺷـﺤﺎﻟﯽ ﺑـﺮ ﭘﯿـﺮوزي آﻧﻬـﺎ‬
‫ﻧﻤﻮد ﭘﯿﺪا ﻧﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺣﻘﯿﻘﺖ و ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ دو ﻟﺒﻪ ي ﺷﻤﺸﯿﺮ رﻧﺞ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي از ﻫﺮ دو ﻃـﺮف‬

‫ﺷﻤﺸﯿﺮ رﻧﺞ زﺧﻢ ﺧﻮرده ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪12‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺪﻫﻢ )‪ .... (17‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬

‫‪--:◊« ========================= »◊:-‬‬‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺎﻇﻢ ﻗﻠﯿﯿﺎن ﻣﺪﯾﺮ وب ﺳﺎﯾﺖ ﮐﺎﻇﻢ‬
‫ﺳﺎﻓﺖ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻧﺘﺸﺎر ﺑﺎ ذﮐﺮ ﻧﺎم ﻣﻨﺒﻊ ﺑﻼﻣﺎﻧﻊ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪--:◊« ========================= »◊:--‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪13‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ )‪ .... (18‬ﺳﻘﻮط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬

‫‪Oldest Persian Harry Potter Weblog‬‬
‫‪www.albusandharry.myblog.ir‬‬
‫ﺑﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺗﺮﯾﻦ وﺑﻼگ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮي‬
‫وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي‬
‫‪--:◊« ========================= »◊:-‬‬‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪:‬‬
‫ﻫﺮي )ﮐﺎﻇﻢ(‬

‫‪»◊:--‬‬

‫اﺧﻄﺎر!‬

‫«◊‪--:‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪1‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ )‪ .... (18‬ﺳﻘﻮط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ‪:‬‬

‫ﺳﻘﻮط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺻﺤﻨﻪ ي ﻓﺮﯾﺒﻨﺪه اي از ﺷﺐ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﮑﻮت و ﺳﺮﻣﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﻢ ﻣﯽ دادﻧﺪ ﺗﺎ ﯾﮏ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺧﺴﺘﻪ و ﺧـﻮاب آﻟـﻮد‬
‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮد‪ .‬ﺷﺐ ﺑﺎ ﺗﻠﻔﯿﻘﯽ از اﻧﻮار آﺑﯽ ﺗﯿﺮه و ﺳﯿﺎه و درﺧﺸﺶ ﮐﻢ رﻧﮓ ﻣـﺎه در ﭘـﺸﺖ اﺑﺮﻫـﺎﯾﺶ ﻣﺎﻧﻨـﺪ‬
‫ﺑﻮم ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺳﺤﺮ آﻣﯿﺰ و ﺧﻮاب آور ﺑﻮد‪ ،‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﮐـﻪ ﺣﺮﮐـﺖ ﺿـﻌﯿﻔﯽ در دور دﺳـﺖ ﻫـﺎ‬
‫دﯾﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﭘﻠﮏ زدن ﺧﺴﺘﻪ و ﺧﻮاب آﻟﻮد ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻤﻌﯿﺘـﯽ را ﺑﺒﯿﻨـﺪ‬
‫ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ ﺗﭙﻪ ﻫﺎي ﺟﻠﻮي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ دوﺟﯿﻦ آدم ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﺑﻌـﻀﯽ ﻫـﺎ ﺳـﺮﭘﺎ و ﺑﻌـﻀﯽ‬
‫دﯾﮕﺮ زﺧﻤﯽ و ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ اﻓﺮاد ﺳﺎﻟﻢ ﺣﻤﻞ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﺎﻣﻼ ﻫﻮﺷﯿﺎر ﺷﻮد‪ ،‬ﻫﻨـﻮز‬
‫ﻫﻢ ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯾﺶ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻟﺬت ﯾﮏ ﺧﻮاب ﻋﻤﯿﻖ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺷﯿﺮﯾﻦ و ﺧﻮاﺳﺘﻨﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻧـﺪﮐﯽ در‬
‫ﭘﺴﺘﺶ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﺘﺮي ﺟﻮﺷﺎن ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﮐﺘﺮي آرام اﻣﺎ ﺑﯽ دﻗﺖ و ﺗﻠﻮ ﺗﻠـﻮ ﺧـﻮران از روي اﻧـﺪك‬
‫آﺗﺶ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪه از ﺳﻮز ﺳﺮﻣﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮد رﻓﺖ‪ .‬ﻣﺮد ﻧﮕﻬﺒﺎن اﻧﺪﮐﯽ ﮐﺘﺮي را ﮐﺞ ﮐﺮد و در داﺧﻞ ﻟﯿـﻮاﻧﯽ‬
‫ﮐﻪ ﭘﺲ ﻣﺎﻧﺪه ي ﻣﻌﺠﻮن ﻗﺒﻠﯿﺶ در آن ﯾﺦ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﺞ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ ﺟﻮﺷﺎن و ﺑﺴﯿﺎر رﻗﯿﻖ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺑﻨﻔﺶ داﺧـﻞ‬
‫ﻟﯿﻮان ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻮك ﻟﯿﻮان را ﻧﺰدﯾﮏ ﻟﺒﺎﻧﺶ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺟﻤﻌﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﮕﺎه ﮐـﺮد‪ ،‬ﭼـﺸﻢ ﻫـﺎﯾﺶ‬
‫ﺗﺎر ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﺠﻮن وارد دﻫﺎﻧﺶ ﺷﺪ‪ .‬ﮔﺮﻣﺎي دﻟﭽﺴﺒﯽ داﺷﺖ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﺧﻮاب و ﮐﺴﺎﻟﺖ از ﻧﻮك زﺑـﺎن ذره ﺑـﻪ ذره‬
‫از ﺑﺪﻧﺶ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺟﺮﯾﺎن در ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ رگ ﻫﺎ و ﻣﻔﺎﺻﻠﺶ ﻫﻢ اداﻣﻪ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ راﺣﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬
‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﻮﻧﺪه را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﺪاي ﻣﻦ ! ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي اﯾﻨﻬﺎ اﻓﺘﺎده‪.‬‬‫از ﺑﯿﻦ دﻫﺎ ﺟﺎدوﮔﺮي ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺟﻨﮓ ﻫﻤﺮاه رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ دوﺟـﯿﻦ ﺑﺎزﮔـﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧـﺪ و‬
‫آﻧﻬﺎﺋﯿﮑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﯾﺎ زﺧﻤﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﯾﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ از ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﮐﺸﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺣﺎﻻ درﺳﺖ زﯾﺮ دروازه ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از آﻧﻬﺎ ﻫـﻢ ﻗـﺪرت ﻓﺮﯾـﺎد ﺑـﺮاي درﺧﻮاﺳـﺖ‬
‫ﮐﻤﮏ ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ دروازه ﻫﺎ رو ﺑﺎز ﮐﻨﯿﺪ !‬‫ﺻﺪاي ﭘﺴﺮ ﺟﻮاﻧﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺻﺪاﯾﺶ ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ رﻣﺰ ورود؟‬‫ﻣﺮد ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ و ﺑﺮادراﻧﺶ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ رﻣﺰ ورود ﭼﯿﻪ؟‬‫ﺟﻮرج ﺧﺴﺘﻪ ﭘﺮوﻧﺪ‪:‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ !‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ دوﺑﺎره ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫‪ -‬ﺑﻠﻪ ﺟﻮرج؟!‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪2‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ )‪ .... (18‬ﺳﻘﻮط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬

‫ رﻣﺰ ﭘﺎﺗﺮ اﺳﺖ ﻫﺮي‪ ،‬رﯾﻤﻮس اﯾﻨﻄﻮر ﻗﺮار ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬‫ﺟﯿﻨﯽ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺳﺮش را اﻧﺪﮐﯽ ﺗﮑﺎن داد و ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﻣﮑﺚ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ !‬‫ﻣﺮد ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺳﺮﯾﻊ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻫﺮم ﮐﻨﺘﺮل ﮔﺮﻓﺖ و آﻧﺮا ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪن زﻧﺠﯿﺮ ﻫـﺎ ﺷـﻨﯿﺪه ﻣـﯽ‬
‫ﺷﺪ اﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﺟﻮر در ﻧﻤﯽ آﻣﺪ‪ .‬ﺟﻮاب ﺧﯿﻠﯽ زود ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ‪ .‬ﻧﮕﻬﺒﺎن دوم در اﻃـﺎق ﻧﮕﻬﺒـﺎﻧﯽ آﻧﻄـﺮف دروازه ﺧـﻮاﺑﺶ‬
‫ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﮕﻬﺒﺎن آﻧﻄـﺮف دروازه ﮔﺮﻓـﺖ و ﻃﻠـﺴﻤﯽ ﻓﺮاﺧﻮاﻧـﺪ‪ .‬ﻃﻠـﺴﻢ از اﻃـﺎق ﻧﮕﻬﺒـﺎﻧﯽ‬
‫اﯾﻨﻄﺮف دروازه ﺑﻪ اﻃﺎق آﻧﻄﺮﻓﯽ رﻓﺖ و ﻧﮕﻬﺒﺎن دوم ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺷﺪﯾﺪ از ﺧﻮاب ﭘﺮﯾﺪ‪.‬‬
‫ ﺳﺮﯾﻊ آﻧﺘﻮان‪ .‬ﺳﭙﺎه رﯾﻤﻮس ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬‫ﻧﮕﻬﺒﺎن اول در ﭼﯿﺰي ﻣﺜﻞ ﯾﮏ آﯾﻨﻪ اﯾﻨﺮا ﮔﻔﺖ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ آﯾﻨﻪ ﺗﻔﺎوﺗﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ اﯾﻦ ﺑـﻮد ﮐـﻪ اﻧﻌﮑـﺎس ﺻـﻮرت‬
‫روﺑﺮوﯾﺶ را ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ و ﺻﺪاي ﻧﮕﻬﺒﺎن دوم را ﻣﻨﻌﮑﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺳﭙﺎه رﯾﻤﻮس ﻟﻮﭘﯿﻦ !‬‫ﻧﮕﻬﺒﺎن اول دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر آﻧﺘﻮان از ﭘﻨﺠﺮه ﺧﻢ ﺷﺪ و ﺑﻪ زﯾﺮ دروازه ﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﭼﮏ ﮐﺮدي ﮐﻪ ﺧﻮدﺷﻮن ﻫﺴﺘﻨﺪ؟! آﺧﻪ ‪ ...‬آﺧﻪ اﯾﻨﻬﺎ ‪. ....‬‬‫ آره‪ ،‬ﻣﺤﺾ رﺿﺎي ﺧﺪا ﺳﺮﯾﻊ آﻧﺘﻮان‪.‬‬‫ﻧﮕﻬﺒﺎن دوم ﻫﻢ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻫﺮم ﮐﻨﺘﺮل ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﺑﺎﻻ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪن زﻧﺠﯿﺮﻫـﺎي دروازه‪ ،‬دروازه ي‬
‫ﺑﺰرگ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮔﺸﻮده ﺷﺪ‪.‬‬
‫و ﺑﻼﺧﺮه ﭼﻬﺮه ي ﮔﺮم و زﻧﺪه ي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ! ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﻄﻘﻪ اي ﮐﻪ ﺗﻮي اﯾﻦ ﮐـﺸﻮر و ﺳـﺮزﻣﯿﻦ ﻣـﺮده ﻫﻨـﻮز‬
‫ﺗﭙﻨﺪه و دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﻣﯿﻮن از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪن ﮐﺮد‪ .‬ﻓﺮد ‪ ،‬ﺟﻮرج ‪ ،‬ﭼﺎرﻟﯽ و ﺑﯿﻞ‬
‫ﺑﺮادران ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ي وﯾﺰﻟﯽ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺷﺮوع ﺑﻪ دوﯾﺪن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ﻫﺎي داﺧﻠﯽ ﻗﻠﻌﻪ ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮي آﻧﻘـﺪر ﺧـﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ دوﺳﺖ داﺷﺖ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ روي ﭼﻤﻦ ﻫﺎي ﺧﯿﺲ دراز ﺑﮑﺸﺪ و ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﺨﻮاﺑﺪ‪ .‬ﻧـﻮك زاﻧﻮﻫـﺎﯾﺶ ذوق ذوق ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد و ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﮏ ﺗﮏ ﻣﻔﺎﺻﻠﺶ را ﮐﺸﯿﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﻨﺎرش ﺟﯿﻨﯽ و زﺧﻤﯽ ﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ از ﺧﻮدش ﺷﺮﻣﻨﺪه ﺷﻮد‪ .‬اوﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﮔﻼﯾﻪ و ﺷﮑﺎﯾﺘﯽ ﻟﺤﻈﻪ ﺑـﻪ ﻟﺤﻈـﻪ راه رو ﻫﻤﭙـﺎي او‬
‫آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي از دور ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﻮرت ﺗﺎرﯾﮏ ﻧﯿﻤﻔﺮودا ﺗﺎﻧﮑﺲ را ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﺪ ﮐـﻪ ﺑﻬـﺖ زده و ﻏﻤﮕـﯿﻦ ﺑـﻪ‬
‫آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﮔﻮﯾﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﭙﺎه ﺑﺪون ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﺷﺎن ﺑﺮﮔﺮدد‪ .‬ﺗﺎﻧﮑﺲ اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ رﺳـﯿﺪ‬
‫اﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﻔﺖ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ آرام و ﺑﯽ ﮐﻼم ﺟﻠﻮ آﻣﺪ و رﯾﻤﻮس را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﺮ ﺟﯿﻨﯽ را ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪ ﺗﺎ ﺣﻮاﺳﺶ از ﻟﻮﭘﯿﻦ ﺑﻪ او ﺑﺮﮔﺮدد ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ‪:‬‬
‫ ﺟﺎﯾﯽ ات ﮐﻪ زﺧﻤﯽ ﻧﺸﺪه؟‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺪاد اﻣﺎ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻧﺸﺎن ﻧﻤﯽ داﻧﻢ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد اﻣﯿﺪواري داد در دﻟﺶ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﭼﯽ دﺧﺘﺮم؟! ﺗﻮ ﺧﻮﺑﯽ؟‬‫ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺮ ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻮد ﺑﺎ دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻫﻮم ‪ ...‬آره ﻣﻮﻟﯽ‪.‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪3‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ )‪ .... (18‬ﺳﻘﻮط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬

‫ﻣﻮﻟﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ وﺿﻌﯿﺖ ﻫﺮي را ﻫﻢ ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﯿﺪاش ﻧﮑـﺮد‪ ،‬وﻗﺘـﯽ دﻗﯿـﻖ ﺗـﺮ ﺷـﺪ دﯾـﺪ در آﺳـﺘﺎﻧﻪ ي درب‬
‫ورودي ﻗﻠﻪ اﺳﺖ و داره آرام وارد ﻣﯿﺸﻪ‪.‬‬
‫ ﻫﺮي رو ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﯾﺪ؟‬‫ﻓﺮد و ﺟﻮرج ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﮔﭗ ﺑﺎ دوﺳﺖ دﺧﺘﺮﻫﺎﺷﻮن ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺎﺳﺦ دادﻧﺪ‪:‬‬
‫ زﯾﺮ ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ ‪ ،‬ﺗﻮي ﻣﺮداب؟!‬‫ﻓﺮد ﺑﺎ اﺳﺘﻔﻬﺎم ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬اﻧﮕﺎر دﻗﯿﻖ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اوﺿﺎع از ﭼﻪ ﻗﺮار ﺑﻮده ﭼﻮن آن ﻣﻮﻗﻊ ﺟﻮرج و ﻓﺮد ﺑﯽ‬
‫ﻫﻮش ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﻣﺨﺘﺼﺮاً ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﯿﻮن اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ زﯾﺮ ﺑﺮج ﮔﯿﻤﻨﺲ ارﺗﺶ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺗﺎرو ﻣﺎرﻣﻮن ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬داﺷﺘﯿﻢ ﻣﺘﻼﺷﯽ ﻣﯽ ﺷﺪﯾﻢ ﮐـﻪ ‪ ...‬ﺑـﺮج ﮔﯿﻤـﻨﺲ از‬‫ﺑﯿﻦ رﻓﺖ ‪ .‬ﺑﺮج ﻓﺮو رﯾﺨﺖ ‪. ...‬‬
‫ ﻓﺮو رﯾﺨﺖ؟!‬‫ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺑﻪ ﺑﺤﺚ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﻓﻘﻂ ﺟﯿﻨﯽ ﺷﺎﻫﺪ واﻗﻌﯿﺖ ﺑﻮده‪.‬‬‫ﺑﯿﻞ دﺳﺖ در دﺳﺖ ﻓﻠﻮر ﮐﻪ اوﻧﻮ ﺗﺎزه از ﺑﯿﻦ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ي ﻧﮕﺎه ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﺷﻮ ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻧﮕﺎه ﻫﺎي ﻫﻤﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﺟﯿﻨﯽ؟!‬‫ ﺧﻮب ﭼﯽ ﭘﺮوﻓﺴﻮر؟‬‫ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎد؟‬‫ﺟﯿﻨﯽ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﻪ ﮐﻔﺶ ﻫﺎﯾﺶ زل زد‪ ،‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﯾﺎد آورد‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ او دﯾـﺪه ﺑـﻮد‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ ﺧﻮاب ﺑﻮد‪ ،‬ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﺑﺎزي راﯾﺎﻧﻪ اي‪.‬‬
‫ ﺑﺮج از ﺑﺎﻻ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻓﺮو رﯾﺨﺘﻦ ﮐﺮد ‪ ،‬ﺑﻌﺪ ‪ ...‬ﺑﻌﺪ ﻫﺮي ‪ ....‬ﻧﻪ ﮔﻠﻮﻟﻪ ي آﺗـﺶ ﭘﺮﯾـﺪ ﺑﯿـﺮون‪ .‬ﺻـﺪ ﻣﺘـﺮ ﻧـﻪ‬‫دوﯾﺴﺖ ﻣﺘﺮ ‪ ...‬ﻧﻪ ﺳﯿﺼﺪﻣﺘﺮ رو ﻫﻮا ﭘﺮواز ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﻠﻮي ﻣﻦ ﺗﻮ ﮔﻞ ﻓﺮو رﻓﺖ ‪ ...‬ﮔﺮم ﺑـﻮد ‪ ...‬آره ﮔـﺮم‬
‫ﺑﻮد اﻣﺎ ﻧﺴﻮﺧﺘﻢ‪ .‬از ﺗﺮﺳﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﻣﻮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﻣﻮ ﺑﺎز ﮐﺮدم ﻫﻤـﻪ ﭼﯿـﺰ دور ورم ﺳـﻮﺧﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻘﻂ ‪ ...‬اون اوﻧﺠﺎ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﻔﺲ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ‪ ....‬ﮔﻞ ﻫﻤﻪ ي ﺻﻮرت و دﻫﻨﺶ رو ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻐﺾ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﮐﻤﮏ اﯾﻤﺎ و اﺷﺎره ﻣﻄﻠﺒﺶ را ﮐﺎﻣﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﻣﺮده ‪ ،‬ﻣﻦ ‪ ...‬ﻣﻦ ﺑﻮﺳﯿﺪﻣﺶ اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻟﺐ ﻫﺎش ﮔﺮم ﺑﻮد ‪ ...‬ﻣﻨﻮ ﺳﻔﺖ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﺪم !‬‫ﺟﯿﻨﯽ از ﺣﺮف اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬ﻣﺤﺴﻮس ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﯿﻮن ﻫﻢ ﭼﻨـﺪ ﻣﺘـﺮ آﻧـﻮرﺗﺮ‬
‫ﻣﺤﺴﻮس ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻟﺮزﯾﺪن ﮐﺮد اوﻧﻬﻢ ﺑﺪون ﻋﻠﺖ‪.‬‬
‫ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﯾﮏ ﻧﮕﺎه ﺑﻪ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ و ﺟﺪي ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﭼﯽ دﯾﺪي؟‬‫‪ -‬ﻣﻦ ‪ ....‬ﻣﻦ ‪ ....‬م م م م ‪. ....‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪4‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ )‪ .... (18‬ﺳﻘﻮط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬

‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺟﯿﻨﯽ از ﮐﺎﺳﻪ در ﺷﻮد‪.‬‬
‫ اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﺑﻮد‪ ،‬اوﻧﺠﺎ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ‪ ،‬ﺗﻮ ﺗﺎرﯾﮑﯽ‪ .‬رﯾﻤﻮس ﻣﺮده ﺑﻮد و ﻫﺮﻣﺎﯾﻨﯽ ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد ﺗـﺎ‬‫ﻃﻠﺴﻢ ﮐﻨﻪ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﮔﻮش ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﯽ ﺟﻬﺖ ﭼﺴﺒﯿﺪ‪...‬‬
‫ ﺑﻌﺪ اون ﺟﯿﻎ ‪ ...‬ﺻﺪاي رون ﺑﻮد ‪ ...‬داﺋﻢ ﺟﯿﻎ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﻫﺮي ﻣﻦ ‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﻦ ! رون داﺷﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐـﺮد‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻠﻊ ﺳﻼح رو در ﺑﺮاﺑﺮ اون ﺑﮑﺎر ﺑﺮد‪ .‬اﺳﻤﺸﻮ ﻧﺒﺮ ﯾﮏ ﭼﯿﺰي ﺧﻮﻧﺪ ‪...‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﮐﻒ دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻫﺎﯾﺶ ﻓﺸﺎر ﻣﯽ آورد‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﺻﺪاﯾﯽ اذﯾﺘﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺷﺪ ‪. ...‬‬‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ دﻗﯿﻖ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﯿﻨﯽ از ﭼﯽ ﺣﺮف ﻣﯽ زد‪ ،‬ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﺠﺰ ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮐﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﻫﺮي ﻫﻢ روﯾﺎﯾﯽ ﻣﺸﺎﺑﻪ در ﯾﮏ ﮐﺴﺮي از ﺛﺎﻧﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻮده دﯾﺪه‪ .‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﻓﺮق ﮐـﻪ ﻫـﺮي ﻣـﺮگ ﻣﻨـﻮ‬‫دﯾﺪه اﻣﺎ ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﻣﺮگ ‪ ...‬ﻫﺮي رو‪.‬‬
‫ﻗﻄﺮه اي اﺷﮏ از ﮐﻨﺎر ﭼﺸﻤﺎن ﺟﯿﻨﯽ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ‪.‬‬
‫ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ داره ﺳﺮ ﻣﺎ ﻣﯿﺎد ﻣﺎﻣﺎن؟!‬‫ﺟﯿﻨﯽ در آﻏﻮش ﻣﺎدرش ﺑﺎ ﺑﻐﺾ ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻮﻟﯽ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﺮ دﺧﺘﺮش را ﻧﻮازش ﻣﯽ ﮐﺮد ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﺳﮑﻮت در ﺟﻮاﺑﺶ ﻧﮕﻔﺖ‪.‬‬
‫*‪*.*.‬‬
‫دو ﻫﻔﺘﻪ از اون ﺷﮑﺴﺖ دو ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬در اﯾﻦ دو ﻫﻔﺘﻪ ﻧﻪ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺑﯿﺮون ارﺗﺒﺎط ﺑﺮ ﻗﺮار ﮐﻨـﺪ‬
‫و ﻧﻪ ﺑﯿﺮون ﺳﻌﯽ دﯾﮕﺮي در ﺑﺮ ﻫﻢ زدن ﺟﻮ آرام و ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ آرام و ﺗﺮدﯾﺪ ﺑﺮ اﻧﮕﯿـﺰ آن اﻧﺠـﺎم داد ﺑـﻮد‪ .‬اﯾـﻦ‬
‫ﺳﮑﻮت ﺧﻮاب را از ﭼﺸﻤﺎن ﻫﺮي ﺑﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮﺷﺐ ﮐﺎﺑﻮس ﻣﺸﺎﺑﻬﯽ از دروازه ي ﻓﺮار را ﻣﯽ دﯾﺪ‪ ،‬ﺧﻮاب ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐـﻪ‬
‫ﺗﻤﺎم ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ داره رو ﺳﺮش ﺧﺮاب ﻣﯿﺸﻪ و اون ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﺟﻠﻮي ﻓﺮو رﯾﺨـﺘﻦ را ﮔﺮﻓﺘـﻪ‪ ...‬ﻫﻤﯿـﺸﻪ ﺑـﺎ‬
‫ﺧﺮاب ﺷﺪن دﯾﻮارﻫﺎ ﺑﺮ روي ﺳﺮش و دروازه ي ﻓﺮار از ﮐﺎﺑﻮس ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﻣﯽ ﭘﺮﯾـﺪ و ﻋﻠـﯽ رﻏـﻢ ﻫﻤﯿـﺸﻪ ﮐـﻪ اﯾـﻦ‬
‫روﯾﺎﻫﺎ ﺑﺎ ﺳﺮ درد و ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﻮد اﯾﻨﺒﺎر ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺳﺮدرﮔﻤﯽ و ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﻫﻤﺮاه ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ از‬
‫ﺧﻮاب ﭘﺮﯾﺪ‪ ،‬روﺑﺮوﯾﺶ آﺗﺶ در داﺧﻞ ﺷﻮﻣﯿﻨﻪ ﻫﻨﻮز ﮔﺮم و ﺳﻮزان ﺑﻮد‪ ،‬آﻧﻘﺪر ﮔﺮم ﮐـﻪ ﻫـﺮي ﻓﮑـﺮ ﮐـﺮد ﮐﻤـﯽ از آن‬
‫ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﺗﺎزه راﺣﺘﯽ اش را ﮐﻤﯽ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﻣﻬﯿﺒﯽ از ﭘﺎﺋﯿﻦ دروازه ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﺻـﺪاﯾﯽ ﮐـﻪ‬
‫اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﺎن از ﺧﻮاب ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻮد‪.‬ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﻼﻟﻮي از رﻧﮓ ﻧﺎرﻧﺠﯽ و اﺣﺘﻤﺎﻻ آﺗـﺶ را ﻧـﺸﺎن‬
‫ﻣﯽ دادﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻨﺠﺮه ي ﺑﺨﺎر زده ي اﻃﺎق رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﮐﻒ دﺳﺘﺶ ﺑﺨﺎر روي ﺷﯿﺸﻪ را ﭘـﺎك ﮐـﺮد و ﺑـﻪ وراي آن‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ درﺳﺖ زﯾﺮ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﯾﮑﯽ از دروازه ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪ ي ﺑﯽ اﻣﺎن ﻣﻮﺟﻮدات اﻫﺮﯾﻤﻨـﯽ ﻗـﺮار‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ اﻃﺎق ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺣﻮاﺳﺶ را ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐـﻪ ﺧـﻮاب دروازه‬
‫ي ﻓﺮار را ﻣﯽ دﯾﺪ و ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﻣﺪت ﮐﻨﺎر آن ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺣﻮاﺳﺶ از آن ﭘﺮت ﻧﺸﻮد‪ .‬ﺑـﺎ وﺳـﻮاس ﺗﻤـﺎم‬
‫آﻧﺮا ﺗﻌﻤﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﺗﮏ ﺗﮏ اورادش را ﺑﺎزﺧﻮاﻧﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳـﻤﺖ دروازه ﮔﺮﻓـﺖ و ﭼﯿـﺰي زﻣﺰﻣـﻪ‬
‫ﮐﺮد ‪ ...‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻧﻮري ﺳﻔﯿﺪ ﺑﯿﻦ ﺣﺪ واﺻﻞ ﺑﯿﻦ ﺳﺘﻮن ﻫﺎي دروازه ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪...‬‬
‫ ﺧﻮﺑﻪ ‪ ...‬ﺣﺎﻻ آﻣﺎده اﺳﺖ ‪ ...‬اﮔﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﺸﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺳﺮﯾﻊ ﭘﻠﻪ ﻫﺎي داﺧﻠﯽ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ را دوﺗﺎ ﯾﮑﯽ ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن ﺑﻪ دروازه ﻫﺎي اﺻﻠﯽ ﭘﯿﻤﻮد‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧـﺴﺖ ﺑﺒﯿﻨـﻪ ﮐـﻪ‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪5‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ )‪ .... (18‬ﺳﻘﻮط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬

‫ﺟﺎدوﮔﺮان دﯾﮕﺮ ﻫﻢ از ﺧﻮاﺑﮕﺎﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﯿﺮون آﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و داﺷﺘﻨﺪ ﺳﺮك ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻫﻤﻪ رو ﺑﯿﺪار ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﺷﺪه‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ از دروازه ي ﻓﺮار ﺗﻮي ﺗﺎﻻر رد ﺑﺸﻮﻧﺪ ‪ ...‬ﺳﺮﯾﻊ!‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﻓﺮﯾﺎد ﺳﺮ از ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻫﯿﺮان و ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺣﺪاﻗﻞ ﺗﻨﻬﺎ اﻣﯿﺪش ﺻﻮرت آﺷﻨﺎي ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﻮد‪ ،‬ﺷـﺎﯾﺪ‬
‫ﯾﮏ درﺻﺪ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪه ﻧﯿﻤﻔﺮودا ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺮي ﮔﻮش ﻣﯽ ﮐﺮد و اﯾﻦ ﻣﺮدم رو ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬‬
‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﺑﻪ ﻣﺴﯿﺮش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﭼﻮﺑﯿﻦ اداﻣﻪ داد و ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻮا آﻧﺮا ﻫﻞ داد ﺗﺎ ﺑﺎز ﺷﻮد‪ .‬ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﯽ دﯾﺪ ﺻـﺤﻨﻪ ي‬
‫وﺣﺸﺖ آوري ﺑﻮد‪ .‬آﺳﻤﺎن ﺷﺐ را ﻓﻘﻂ آﺗﺶ و اﻓﺴﻮن ﻫﺎي آﺗﺶ زا ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻫﻤـﻪ ي ﺗـﺪاﺑﯿﺮ اﻣﻨﯿﺘـﯽ ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ‬
‫ﺑﯿﺪار ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و در ﺗﻼش ﺑﺮاي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﻓﺴﻮن ﻫﺎي ﭘﻠﯿﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻓﺴﻮن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻮ ﺑﻪ ﺗﻦ ﻫﺮي ﺳﯿﺦ ﻣـﯽ ﮐـﺮد‬
‫ﻫﻤﻪ و ﻫﻤﻪ اﻧﮕﺎر در ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﯿﻞ ﺣﻤﻼت ﺷﺮﯾﺮاﻧﻪ ﻧﯿﺮوﻫﺎي وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﯽ اﺛﺮ ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﮐﻢ اﺛﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ دﺳﺘﻮر ﻋﻘﺐ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺑﺪه!‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ي ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻓﺮﯾﺎد زد‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺷﻠﻮﻏﯽ ﺻﺪاﯾﺶ را ﻧﺸﻨﯿﺪه‪ ،‬ﺧﻮاﺳـﺖ‬
‫دوﺑﺎره ﺑﮕﻮﯾﺪ‪:‬‬
‫ دروازه ﻫﺎ رو از دﺳﺖ دادﯾﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﺗﻠﻔﺎﺗﻤﻮن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯿﺸﻪ‪...‬‬‫ ﻧﯿﺮوي ﮐﻤﮑﯽ ﺗﻮ راﻫﻪ‪...‬‬‫ ﺷﻤﺎ ﻫﯿﭻ ﺷﺎﻧﺴﯽ ‪...‬‬‫ﻫﺮي اﻓﺴﻮﻧﯽ را ﺟﺎ ﺧﺎﻟﯽ داد‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻣﺮد ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺣﺮف ﻫﺮي ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪ ،‬ﯾﮏ راﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤﻞ ﻣﻮرد ﻫﺠﻮم رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻧﯿﺮوﻫﺎي زﯾـﺮ ﺣﻤﻠـﻪ‬
‫ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد از اﯾﻨﮑﺎرش ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺷﺪه‪ ،‬ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‬
‫و در ﻋﻮض ﺷﻤﺎر ﻧﯿﺮوﻫﺎي اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ دو ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد در ﺑﺮاﺑﺮ اﯾﻦ اراده ي ﭘﻠﯿﺪ ﻫﯿﭻ ﻣﻘـﺎوﻣﺘﯽ‬
‫ﻣﻮﺛﺮ ﻧﯿﺴﺖ ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دروازه ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ دوﯾﺪ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل و ﺗﺎﻧﮑﺲ رو ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮدم رو ﺑـﻪ‬
‫دروازه ي ﻓﺮار راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺳﻘﻮط ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﺮا؟ و ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﻄﻮر؟ اﻣﺎ ﻫﺮﭼـﻪ ﮐـﻪ‬
‫ﺑﻮد آﺧﺮﯾﻦ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ زﯾﺮ ﺣﻤﻼت ﺳﭙﺎه وﻟﺪه ﻣﻮرت در ﺣﺎل از ﻫﻢ ﭘﺎﺷﯿﺪن ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﻣﺮگ‬
‫ﻣﻨﺘﻈﺮ آﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﺗﺼﻤﯿﻢ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺎ ﭼﻪ اﻧﺪازه ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ روﯾﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﺪ )ﻓﺮار از ﻃﺮﯾﻖ دروازه ي ﻓﺮار( آﻧﻬﻢ ﺑﻌـﺪ‬
‫از ﺣﻮادﺛﯽ ﮐﻪ ﺳﺎل ﭘﻨﺠﻢ ﺑﺮاﯾﺶ ﭘﯿﺶ آﻣﺪه ﺑﻮد ﺳﺨﺖ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﻫﯿﭻ راه ﻣﻮﺛﺮ دﯾﮕﺮي ﺑﻪ ذﻫـﻨﺶ ﻧﻤـﯽ‬
‫رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮي داﺧﻞ ﺷﺪ و درﻫﺎي ﺑﺰرگ ورودي ﻗﺼﺮ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺴﺖ‪ .‬ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﻟﺮزﯾـﺪن زﻣـﯿﻦ را‬
‫اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺘﻤﺎ ﺗﺎ اﻵن ﻫﻤﻪ ي ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻫﺎ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻫﺎي ورودي ﻗﻠﻌـﻪ ﻣـﯽ‬
‫دوﯾﺪ و ﭼﻮﺑﺶ را آﻣﺎده ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﺗﻮي ﻧﮕﺎه ﻣﺼﻤﻢ او ﻋﻄﺶ ﻣﺒﺎرزه ﻣﻮج ﻣـﯽ زد اﻣـﺎ ﭼﯿـﺰي‬
‫ﮐﻪ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ وﺿﻌﯿﺖ ﻧﯿﺮوﻫﺎ ﺑﻮد ‪ ....‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﻮا ) ﺷﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از آن ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ (‬
‫ﻓﺮﯾﺎد زد آﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﺶ ﮐﻤﯽ ﻟﺮزﯾﺪ‪ :‬ﺑﺮﮔﺮد ‪ ،‬ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ‪! ...‬‬
‫ اوﻧﻬﺎ داﺧﻠﻨﺪ ‪ ،‬ﻓﻘﻂ دروازه ي ﻓﺮار ‪ ...‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻫﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ دروازه ي ﻓﺮار ﺑﺮوﻧﺪ ‪...‬‬‫ اوﻧﻬﺎ داﺧﻠﻨﺪ؟ اوﻧﻬﺎ داﺧﻠﻨﺪ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ اوﻧﻬﺎ داﺧﻠﻨﺪ؟! ﭼﻄﻮري ‪. ...‬‬‫ﻫﺮي ﮐﻼﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﯽ ﺑﮕﻮﯾﺪ ‪ ،‬از ﻃﺮﻓﯽ ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﺮگ و زﻧﺪﮔﯽ و ﭘﯿـﺮوزي و ﺷﮑـﺴﺖ داﺷـﺖ از‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪6‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ )‪ .... (18‬ﺳﻘﻮط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬

‫ﻃﺮﻓﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮي ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل را ﺑﮕﯿﺮد‪.‬‬
‫ﭼﻮﺑﺶ رو ﺑﺴﻤﺖ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﮔﺮﻓﺖ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ اﺛﺮ ﺗﻌﺠﺐ رو ﺗﻮي ﺻﻮرت ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺑﯿﻬﻮﺷﺶ ﮐـﺮده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺎزه ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻃﻠﺴﻤﯽ ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ درﻫﺎي ورودي ﺑﻪ ﺷـﺪت در ﭼـﺎرﭼﻮب ﻟﺮزﯾﺪﻧـﺪ‪ .‬اﻧﮕـﺎر‬
‫ﺳﭙﺎه ﻣﺮگ ﺧﻮاران ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ درﻫﺎ را در ﻫﻢ ﺑﺸﮑﻨﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﮏ ﮔﻮﻧﺎﮔﺎل را ﺑﻪ ﻣﺮدم در ﺣﺎل ﻓـﺮار ﺳـﭙﺮد و‬
‫ﺧﻮد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﻫﺎي وردي ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪ ،‬اﯾﻦ درﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ي دﯾﮕﺮ ﺗﺎب ﻧﻤﯽ آوردﻧﺪ و ﻫﻨﻮز ﺟﻤﻌﯿﺖ زﯾـﺎدي‬
‫ﺑﻮد ﮐﻪ از ﺳﺮداب ﻫﺎ و اﻃﺎق ﻫﺎي ﻃﺒﻘﻪ ﻫﺎي ﭘﺎﺋﯿﻦ ﺑﺎﻻ ﻧﯿﺎﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮي ﻣﯽ ﮐﺮد‪ ،‬اﮔﻪ اﯾﻨﻄـﻮري ﭘـﯿﺶ ﻣـﯽ‬
‫رﻓﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻧﯿﻤﯽ از ﻣﺮدم ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﮔﺮ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺗـﺎﻻر ورودي را ﺧـﺮاب ﮐﻨـﺪ ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎٌ دﻗـﺎﯾﻖ‬
‫ﺑﯿﺸﻤﺎري رو ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽ آوردﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﭼﻄﻮري؟ ﭼﻄﻮري ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺎﻻري ﺑﻪ اﯾﻦ ﺑﺰرﮔﯽ را ﮐﻤﺘﺮ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺧـﺮاب‬
‫ﮐﻨﺪ؟ آﻧﻬﻢ ﺗﺎﻻر ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮐﻪ ﭘﺮ از اﻓﺴﻮن ﻫﺎي دﻓﺎﻋﯽ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ داﻣﺒﻠﺪور ‪ ....‬داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻤﮑﻢ ﮐﻦ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺣﺮف زد‪ .‬درﻣﺎﻧﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد و اﯾﻦ ﯾﮏ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤـﻞ ﻧﺎﮔﻬـﺎﻧﯽ ﺑـﻮد‪ ،‬ﻫﻨـﻮز ﭼﻨـﺪ ﺛﺎﻧﯿـﻪ اي‬
‫ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﻮاب ﻣﺎﻧﻨﺪ روح ﺟﻠﻮش ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﭘﯿﻮز !‬‫ ﭘﺎﺗﯽ ! اﮔﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯽ ﺗﺎﻻر رو ﺧﺮاب ﮐﻨﯽ ﺑﺎﯾﺪ اون ﺳﺘﻮن رو دو دور ﺑﭽﺮﺧﻮﻧﯽ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﻮز ﺑﺮاي ﭼﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف را زده اﻣﺎ اﻃﻤﯿﻨﺎن داﺷﺖ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﭘﯿﻮز اﺣﻤﻖ ﻫـﻢ در اﯾـﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿـﺖ‬
‫ﺷﻮﺧﯽ اي ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻻً اﮔﺮ ﺑﺤﺚ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﻋﺰﯾﺰ ﻧﺒﻮد ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﭘﯿﺶ اﯾﻦ ﺧﺮاﺑﮑﺎري رو ﻋﻤﻠﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺘﻮن ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ اﻓﺴﻮﻧﯽ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آورد ﺗﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ آن ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺳﺘﻮن را ﺑﭽﺮﺧﻮاﻧﺪ‪ .‬اﻣـﺎ ﻫـﯿﭻ ﭼﯿـﺰي ﺑـﻪ‬
‫ذﻫﻨﺶ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ ﯾﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﺑﭽﻪ !‬‫ﭘﯿﻮز ﻧﻖ زد‪.‬‬
‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻨﺪ از ﮐﻨﺎرش ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ و ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ ﺗـﺎﻻر اﺻـﻠﯽ ﭘـﯿﺶ ﻣـﯽ رﻓﺘﻨـﺪ‪ ،‬ﻫـﺮي‬
‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎﻧﮑﺲ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد اوﻧﻬﺎ رو اﯾﻨﻘﺪر زود ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻣﻬﯿﺐ درﻫﺎي ﺑﺰرگ ورودي ﻗﻠﻌﻪ از ﺟﺎ ﮐﻨﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي از روي ﻗﺪرت ﻃﻠـﺴﻤﯽ ﮐـﻪ درب را اﺣﺎﻃـﻪ ﮐـﺮده‬
‫ﺑﻮد ﺗﺸﺨﯿﺺ داد ﮐﻪ ﮐﺎر ﺧﻮد وﻟﺪه ﻣﻮرت اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺘﻮن ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ آﻧﺮا ﺗﮑﺎن داد‪.‬‬
‫اﻓﺴﻮن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻼق از ﭼﻮﺑﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و ﺑﺪور ﺳﺘﻮن ﭼﺮﺧﯿﺪ‪ ،‬ﻫﺮي ﺑﺎ ﺗﻤﺎم زورش ﭼﻮﺑﺶ را ﻋﻘﺐ ﮐـﺸﯿﺪ ﺗـﺎ اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫ﺳﺘﻮن ﺑﺎ زور ﻃﻠﺴﻢ ﻋﺠﯿﺐ و ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻨﯽ ﻫﺮي ﭼﻨﺪ دور در ﺟﺎﯾﺶ ﭼﺮﺧﯿﺪ ‪...‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﻣﺮگ ﺧﻮاران و ﻫﻤﻪ ي ﻣﻮﺟﻮدات اﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﺳﭙﺎه وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻋﯿﻦ ﻣـﻮر و ﻣﻠـﺦ داﺧـﻞ ﺗـﺎﻻر‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ زﻣﯿﻦ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻟﺮزﯾﺪن ﮐﺮد‪ ،‬ﺳﺘﻮن ﻫﺎ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮي ﻓﺮو ﻣـﯽ اﻓﺘﺎدﻧـﺪ و روي‬
‫ﺳﺮ ﻣﻮﺟﻮدات ﺑﺪ ﺷﺎﻧﺲ ﻓﺮو ﻣﯽ رﯾﺨﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه از ﺗﺮس ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺖ اﻣﺎ ﻣﻄﻤـﺌﻦ ﺑـﻮد ﮐـﻪ اﯾـﻦ‬
‫ﮐﻠﮏ ﻓﻘﻂ ﺗﺎﻻر ورودي رو از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ ﺑﺮد و ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﭘﯿﺶ ﻧﻤﯽ رﻓﺖ ‪...‬‬
‫‪ -‬ﭼﻄﻮر اﯾﻨﻮ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ؟!‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪7‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ )‪ .... (18‬ﺳﻘﻮط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬

‫ﻫﺮي اﯾﻨﻮ ﻣﺨﺘﺼﺮا ﭘﺮﺳﯿﺪ اﻣﺎ داﺷﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﻻر ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ از آﻧﺠﺎ ﺧﺎرج ﺷﻮد ﮐـﻪ ﭘﯿـﻮز اداﻣـﻪ‬
‫داد‪:‬‬
‫ ﮐﺎر ﺗﺎم رﯾﺪل ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ رو از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮه ﮐﻪ ﺑﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﮔﻔﺘﻢ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﮑﺚ ﮐﺮد‪ ،‬ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﯿﻮز ﺧﺮاب ﮐﺎر ﺗـﺮﯾﻦ روح ﺗـﺎرﯾﺦ ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ ﭼﻨـﯿﻦ ﺧـﺪﻣﺘﯽ در ﺣـﻖ ﺗـﺎرﯾﺦ‬
‫ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺟﺰ داﻣﺒﻠﺪور از آن ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻧﺒﻮد‪.‬‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻫﻮﻟﻨﺎك وﻟﺪه ﻣﻮرت را ﺑﺸﻨﻮد ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻫﻢ اﻓﺴﻮن ﻫـﺎي ﺧـﻮد را ﺑـﺮاي از ﺳـﺮ راه‬
‫ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﻣﻮاﻧﻊ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﻫﺮي ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﺗﻮ ﺟﻬﻨﻢ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت !‬‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﺶ ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﻫﻤﻪ ي ﺳﺮ و ﺻﺪاﻫﺎ و ﺑﻠﻮﻫﺎي در ﺣـﺎل رخ دادن در ﻫـﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑـﺮاي ﭼﻨـﺪ ﺛﺎﻧﯿـﻪ‬
‫ﺗﺮس و ﺳﮑﻮت را ﺑﺮ آن ﺗﺤﻤﯿﻞ ﮐﺮد ‪...‬‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻫﻢ دﺳﺖ از ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺮدن ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪. ...‬‬
‫ ﭘﺎﺗﺮ راه ﻓﺮاري ﻧﺪاري ‪ ...‬ﻣﺜﻞ اون ﻣﺎدر ﮐﺜﯿﻔﺖ ﻣﯽ ﮐﺸﻤﺖ‪.‬‬‫ﺻﺪاي وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ و آراﻣﺶ دﻟﺴﺮد ﮐﻨﻨﺪه اي در ﺧﻮد داﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﻧﺎﺳﺰاﯾﯽ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺻﺪاي ﺟﯿﻨﯽ اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺧﻮدش آورد‪.‬‬
‫ ﻫﺮي !‬‫ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﯾﺎس ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش را ﺑﻪ ﻧﺎﮔﺎه ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬آﺧﻪ ﭼﺮا ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻨﻮز ﻓﺮار ﻧﮑﺮده ﺑﻮد؟ ﭼﺮا اون اوﻣﺪه ﺑـﻮد اﯾﻨﺠـﺎ‬
‫‪...‬‬
‫ ﭼﯿﻪ؟!‬‫ﻫﺮي ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎش ﺳﺮ ﺟﯿﻨﯽ ﻓﺮﯾﺎد زد‪.‬‬
‫ دروازه ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ‪. ...‬‬‫ﻫﺮي ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ واﻗﻌﺎ ﻫﻤﻪ ي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ روي ﺳﺮش ﺧﺮاب ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺻـﺪاي ﺧﻨـﺪه ﻫـﺎي‬
‫ﻣﻤﺘﺪ وﻟﺪه ﻣﻮرت را ﺑﺸﻨﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﺎ ﭘﺎﺗﺮ؟! راه ﻓﺮار ﻧﺪاري ؟! ﭘﺎﺗﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ‪.‬‬‫ﺻﺪاي آﺧﺮي ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ اﺳﻨﭗ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻧﻔﺮت اﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﯿﻨﯽ دوﯾﺪ و دﺳﺖ اوﻧﻮ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﻻر اﺻﻠﯽ ﻣـﯽ دوﯾـﺪ و‬
‫دوﺳﺘﺶ را ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﺪ‪ .‬در ﻫﻤﯿﻦ ﺑﯿﻦ ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎي ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﯾﮑﯽ ﭘـﺲ از دﯾﮕـﺮي ﺷﮑـﺴﺘﻪ ﻣـﯽ ﺷـﺪﻧﺪ و‬
‫ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن ﻻﺷﺨﻮر وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻪ درون ﻗﺼﺮ ﻣﯽ ﺧﺰﯾﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي از ﻫﺮ دري وارد ﻣﯽ ﺷﺪ آﻧﺮا ﭘﺸﺖ ﺳـﺮش ﺑـﺎ ﻃﻠـﺴﻢ‬
‫ﻣﯽ ﺑﺴﺖ‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺎ ﺑﻪ ﺗﺎﻻر اﺻﻠﯽ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ...‬درﺳﺖ وﺳﻂ ﺗﺎﻻر ﺟﻤﻌﯿﺘﯽ ﺑﯿﻦ ‪ 30‬اﻟﯽ ‪ 40‬ﺟﺎدوﮔﺮ ﭘﯿﺮ و ﺟـﻮان‪ ،‬زن و‬
‫ﻣﺮد اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﻮب ﻫﺎﯾﺸﻮن رو آﻣﺎده ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب ورودي ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺑﭽﻪ ي ﭼﻬﺎر ﺳـﺎﻟﻪ‬
‫رو ﺑﻪ اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ دﯾﺪ‪.‬‬
‫دروازه ي ﻓﺮار ﺧﺎﻣﻮش و ﺳﺎﮐﺖ وﺳﻂ ﺗﺎﻻر ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و اﻧﮕﺎر ﺑﺎ ﻣـﺮگ ﺧـﻮدش ﺑـﺸﺎرت ﻣـﺮگ را ﺑـﻪ ﻫﻤـﻪ ي‬
‫ﺳﺎﮐﻨﺎن ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪8‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ )‪ .... (18‬ﺳﻘﻮط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ‬

‫ ﺑﺎ ﺑﺎز ﺷﺪن دروازه ﻓﻘﻂ واردش ﺑﺸﯿﺪ ‪ ....‬ﺟﯿﻨﯽ اول ﺗﻮ ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺟﺎﯾﯽ وﺳﻂ دروازه ي ﻓﺮار اﯾﺴﺘﺎد‪ ،‬ﭼﻮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺣﻔﺮه اي درﺳﺖ ﺑﺎﻻي ﺳﺮش ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗـﻮا ﻓﺮﯾـﺎد‬
‫زد‪ .‬اﻓﺴﻮﻧﯽ ﮐﻪ از ﭼﻮﺑﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺣﻔﺮه ﭘﯿﺶ رﻓﺖ آﻧﻘﺪر ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي را ﺑﻪ روي زاﻧﻮﻫﺎﯾﺶ ﮐﻮﺑﯿـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪن ﺳﻨﮕﻔﺮش ﻫﺎي زﯾﺮ زاﻧﻮﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺸﻨﻮد و ﯾﺎ دردي ﮐﻪ در ﮔﻮﺷﺖ ‪ ،‬ﭘﻮﺳـﺖ و اﺳـﺘﺨﻮاﻧﺶ‬
‫ﺑﯿﺪاد ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ از ﺣﻔﺮه داﺧﻞ دروازه ي ﺧﺎﻣﻮش ﻣﯽ ﺷﺪ و آﻧﺮا ﺟﺎن ﻣﯽ ﺑﺨﺸﯿﺪ‪ ،‬ذره ﺑﻪ ذره ﺗﺎ اﯾﻨﮑـﻪ ﭘﺮﺗـﻮﯾﯽ‬
‫دﯾﻮاﻧﻪ ﮐﻨﻨﺪه از وﺳﻂ ﺑﺪن ﻫﺮي رد ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﯿﻤﯽ از ﺑﺪﻧﺶ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻮد و ﻧﯿﻢ دﯾﮕﺮش در روﻣـﺎﻧﯽ ‪.‬‬
‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺮي ﻗﺒﻼ ﺑﺎ ﭼﺎرﻟﯽ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي از ﻣﯿﺎن دﻧﺪاﻧﻬﺎي ﺑﻬﻢ ﻓﺸﺮده اش ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﻣﻦ زﯾﺎد ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻃﺎﻗﺖ ﺑﯿﺎرم ‪ ...‬زود ‪ .‬ﺟﯿﻦ!‬‫ﻫﺮي ﻓﻘﻂ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺟﯿﻨﯽ ﺧﯿﺮه ﺷﻮد‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﻫﻢ ﺳﺮﯾﻊ از ﮐﻨﺎرش ﮔﺬﺷﺖ و وارد دروازه ﺷﺪ ﺑـﺎ ﺻـﺪاي اوﻟـﯿﻦ ووپ‬
‫در ﮔﻮش ﻫﺮي ‪ ،‬ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮ اﻧﺘﻘﺎل ﻣﮑﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑـﺮ ﭘﯿﮑـﺮ ﻫـﺮي ﻓـﺸﺎر ﻣـﯽ آورد‪،‬‬
‫ﮐﻤﺮش ﺧﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺸﺎر آﻧﻘﺪر زﯾﺎد ﺑﻮد ﮐﻪ دور ﺗﺎ دور دروازه داﯾﺮه وار ﺳﻨﮓ ﻓﺮش ﻫﺎ در ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻣـﯽ ﺷـﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫اﻧﮕﺎر اﻣﻮاﺟﯽ ﻟﯿﺰري آﻧﻬﺎ را ﻣﯽ ﺑﺮﯾﺪ‪ .‬دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﻟﺮزش اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬اﺷﮏ از ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺧﺎرج ﻣـﯽ‬
‫ﺷﺪ و ﺟﺮﯾﺎن ﺗﺸﻌﺸﻌﺎت و ﭘﺮﺗﻮﻫﺎي ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﮐﺎﻧﺎل ﻣﮑﻨﺪه ي دروازه ي ﻓﺮار اداﻣﻪ داﺷـﺖ‪ .‬ﺟﺮﯾـﺎن ﻣﯿـﻞ ﺑـﻪ ﻧـﺎﺑﻮدي‬
‫داﺷﺖ و ذره ﺑﻪ ذره ي ذﮐﺎوت و ﻫﻮﺷﯿﺎري ﻫﺮي آﻧﺮا ﺳﺮﭘﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ داﺷﺖ‪ ،‬درﻫﺎ و ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎي ﺗﺎﻻر اﺻﻠﯽ ﻫﻢ ﭘﺸﺖ‬
‫ﺳﺮ ﻫﻢ ﻓﺮو ﻣﯽ رﯾﺨﺘﻨﺪ‪ ،‬دروازه ي ﻓﺮار ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ داﺷﺖ از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺟـﺎدوﮔﺮ ﺑـﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧـﺪه ﻫـﻢ از آن رد‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻣﻮﺟﻮدات ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ از ﻫﺮ ﻃﺮف وارد ﻣـﯽ ﺷـﺪﻧﺪ و ﻫـﺮي ﻣـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺑـﺎ‬
‫اﻧﺘﻘﺎل ﺧﻮد ﺟﺮﯾﺎن را ﭘﺎﯾﺎن دﻫﺪ‪ ،‬اﻣﺎ دﯾﺪن ﺻﻮرت ﭼﻨﺪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﺎﻋـﺚ ﺷـﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮﺷـﻮن ﺑﻤﻮﻧـﻪ ‪ ...‬ﻣﻨﺘﻈـﺮ‬
‫ﻣﻮﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﻢ دروازه ي ﻓﺮار ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻣﻬﯿﺐ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ و ﺗﮑﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻫﺮ ﻃﺮف ﭘﺮاﮐﻨﺪه ﻣـﯽ ﺷـﺪ و‬
‫ﻫﻢ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺟﺎدوﮔﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه در زﯾﺮ اﺧﮕﺮﻫﺎي ﺳﺮخ و ﺳﺒﺰ ﯾﺎران وﻟﺪه ﻣﻮرت روي ﺳﻨﮕﻔﺮش ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ در ﺣﺎل ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪن ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﻘﻒ ﺗﺎﻻر ﻫﻢ در ﺣﺎل ﻓﺮو رﯾﺨﺘﻦ ﺑﻮد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ از آن ﺣﺎدﺛﻪ ﺑـﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧـﺪه‬
‫ﻫﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ درﻣﺎﻧﺪه ﺟﺮﯾﺎن را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺳﻨﮕﻔﺮش ﻫﺎي دورﺗﺎدور دوﻧﻪ ﺑﻪ دوﻧﻪ ﺑـﻪ اﯾﻨـﻮر و اوﻧـﻮر ﭘﺨـﺶ ﻣـﯽ‬
‫ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻫﻨﻮز ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻧﯿﺮوﻫﺎي وارد ﺷﺪه ﺑﺮ ﺧﻮد ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي وﻟﺪه ﻣﻮرت رو دﯾـﺪ ﮐـﻪ ﺑـﻪ ﺟﻤﻌﯿـﺖ داﯾـﺮه وار‬
‫ﺳﭙﺎه ﺣﻠﻘﻪ زده ﺑﻪ دور ﺗﺎﻻر اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭘﺎﯾﺎن ﻓﺼﻞ ﻫﺠﺪﻫﻢ‬
‫‪--:◊« ========================= »◊:-‬‬‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻧﺘﺸﺎر ﺑﺎ ذﮐﺮ ﻧﺎم ﻣﻨﺒﻊ ﺑﻼﻣﺎﻧﻊ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪--:◊« ========================= »◊:--‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪9‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )‪ .... (19‬آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬

‫‪Oldest Persian Harry Potter Weblog‬‬
‫‪www.albusandharry.myblog.ir‬‬
‫ﺑﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺗﺮﯾﻦ وﺑﻼگ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮي‬
‫وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي‬
‫‪--:◊« ========================= »◊:-‬‬‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪:‬‬
‫ﻫﺮي )ﮐﺎﻇﻢ(‬

‫‪»◊:--‬‬

‫اﺧﻄﺎر!‬

‫«◊‪--:‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪1‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )‪ .... (19‬آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬

‫ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ‪:‬‬

‫آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬
‫ﺑﺎ اﻧﻔﺠﺎر دوم زﯾﺮ ﭘﺎي ﻫﺮي ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﺪت اﻧﻔﺠﺎر آﻧﻘﺪر زﯾﺎد ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠﺎد ﯾﮏ ﺣﻔﺮه ﺑـﺮ روي ﯾﮑـﯽ از ﻟﻮﻟـﻪ‬
‫ﻫﺎي زﯾﺮ ﮔﺬر ﻓﺎﺿﻼب ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺮي داﺧﻞ اﻓﺘﺎد و ﺧﯿﻠـﯽ ﺳـﺮﯾﻊ ﺑﺮﺧﻮاﺳـﺖ‪ ،‬ﻧﻤـﯽ ﺗﻮاﻧـﺴﺖ ﺑـﻪ ﻓﺮﺻـﺖ‬
‫اﺳﺘﺜﻨﺎﯾﯽ اي ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺶ ﭘﯿﺶ آﻣﺪه ﺑﻮد و ﮐﻢ از ﻣﻌﺠﺰه ﻧﺪاﺷﺖ ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺪﻫﺪ‪ .‬ﯾﺎ ﻓـﺮار ﻣـﯽ ﮐـﺮد و ﻣـﯽ ﮔﺮﯾﺨـﺖ و ﯾـﺎ‬
‫ﭼﯿﺰي ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﺮگ در اﻧﺘﻈﺎرش ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش را ﻣﺸﺘﻌﻞ ﮐﺮد و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺟﻠﻮﯾﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬دﯾﺪن آﻧﻬﻢ ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮏ ﻣـﺸﻌﻞ ﺟـﺎدوﯾﯽ ﮐـﻢ ﻧـﻮر در‬
‫ﯾﮑﯽ از راﻫﻬﺎي زﯾﺮ ﮔﺬر ﻓﺎﺿﻼﺑﯽ ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻏﯿـﺮ ﻣﻤﮑـﻦ ﺑـﻮد‪ .‬ﻧﻤـﯽ ﺷـﺪ ﮔﻔـﺖ وﺿـﻌﯿﺖ ﺧﻮﺷـﺎﯾﻨﺪي اﺳـﺖ‬
‫ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﮐﻪ ﮐﺜﺎﻓﺎت ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﻮد و ﺑﺎﯾﺪ راﻫﺶ را از ﻣﯿﺎن آﻧﻬﺎ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﺟـﺎن ﻫـﺮي را ﻧﺠـﺎت داده‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﻣﯿﺮﺗﻞ ﮔﺮﯾﺎن را در ﻣﯿﺎن ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت ﺗﺮي وﯾﺰاردز ﺑﯿﺎد آورد‪ ،‬اوﻧﻤﻮﻗﻊ ﮐﻪ‬
‫ﺗﻮي ﺣﻤﺎم ارﺷﺪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮔﺎﻫﯽ از ﻃﺮﯾﻖ ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎي ﻓﺎﺿﻼب ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺑﻪ داﺧﻞ درﯾﺎﭼﻪ ي ﺳﯿﺎه ﻫﻢ ﺳـﺮك ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺸﯿﺪه و اﯾﻦ ﺷﺎﯾﺪ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً اﮔﻪ ﺧﻮدﺷـﻮ ﺑـﻪ درﯾﺎﭼـﻪ ي ﺳـﯿﺎه ﻣـﯽ رﺳـﻮﻧﺪ ﻣـﯽ‬
‫ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻓﺮار ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﺣﺘﯽ از دﺳﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت و ﯾﺎراﻧﺶ! ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ دوﯾﺪ و ﻫﺮ ﻣﺴﯿﺮي ﮐﻪ ﻣﺮﻃﻮب ﺗﺮ و ﺧﯿﺲ ﺗـﺮ ﺑـﻮد‬
‫را اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺗﺼﻮر اﯾﻨﮑﻪ اﮔﺮ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻠﻐﺰد ﭼﻪ ﭼﯿﺰ اﻧﺘﻈﺎر او و ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻧﺶ را ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺸﯿﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﻨـﺪ ﺗـﺮ‬
‫ﺑﺪود و ﻣﻮاﻧﻊ را ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ رد ﮐﻨﺪ ‪...‬‬
‫‪ 3‬ﻣﺎه ﺑﻌﺪ‬
‫ﺑﺎ ﺳﻘﻮط ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻘﻄﻪ ي ﺟﺎدوﯾﯽ اﻣﻦ ﺑﺮاي ﺳﺎﺣﺮان ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎ ﻟﺮد ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺳﻘﻮط ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ...‬ﻋـﺪه ي ﺑـﺎﻗﯽ‬
‫ﻣﺎﻧﺪه ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﺧﻮد را اﯾﻨﻄﺮف و آﻧﻄﺮف ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ،‬ﮐﻢ ﮐﻢ ﯾﺎ ﺑﻪ ﮐﺸﻮرﻫﺎي دﯾﮕـﺮ ﮔﺮﯾﺨﺘﻨـﺪ ﯾـﺎ اﯾﻨﻘـﺪر‬
‫ﺷﺎﻧﺲ ﻧﯿﺎوردﻧﺪ و ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺎﻣﻮران ﻟﺮد ﺗﺎرﯾﮑﯽ دﺳﺘﮕﯿﺮ و اﻋﺪام ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﺧـﺎرج از دﯾـﺪ و در ﮐﺜﯿـﻒ ﺗـﺮﯾﻦ و‬
‫ﺗﺎرﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ زواﯾﺎي ﻣﮑﺎن ﻫﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ‪ ،‬ﻣﻨﺎﻃﻘﯽ ﮐﻪ اﮐﺜﺮا ﻧﻤﻮدار ﻧﺎﭘـﺬﯾﺮ ﺑﻮدﻧـﺪ و ﯾـﺎ ﻣﺤﻠـﻪ ﻫـﺎي ﻣﺘـﺮوك ﻣـﺎﮔﻠﯽ‬
‫ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﻣﻘﺎوﻣﺘﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺮاي ﺑﻘﺎي ﺧﻮد ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪﻧﺪ و ﻫﺮ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﯾﮑﺒـﺎر ﻋﻤﻠﯿـﺎت‬
‫ﻫﺎي ﻣﺨﺮﺑﯽ را از آﻧﻬﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﻧﯿﺮوﻫﺎي وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﯽ ﺷﺪ دﯾﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪادي از آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺘﻬﺪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺗﻌـﺪادي دﯾﮕـﺮ ﺑـﻪ‬
‫دﻟﯿﻞ ﻟﺰوم ﻣﺨﻔﯽ ﺑﻮدن ﺣﺘﯽ از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ! ﻫﯿﭻ ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺗﺮﯾﻦ اﯾﻦ ﮔـﺮوه ﻫـﺎ ﮐـﻪ در اوﻟﻮﯾـﺖ‬
‫ﮐﺎري ﻣﺎﻣﻮران و ﻣﺮگ ﺧﻮاران وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ ﮔﺮوﻫﯽ ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﻫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮوﻫﯽ ﮐﻪ از ﻣﺪت ﻫﺎ‬
‫ﭘﯿﺶ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺮاي ﺳﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎﯾﺰه ﻫﺎ را ﺗﻌﯿﻦ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و ﺧﺒﺮي از دﺳﺘﮕﯿﺮي و ﯾﺎ اﻋﺪام ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﻫﺎ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺟﻮاﯾﺰ را ﺑﯿﺸﺘﺮ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﺗﻼش ﻫﺎ ﻧﺎ اﻣﯿﺪاﻧﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي را در ﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻗﺪرت و وﺳﻌﺖ ﺧﺮاﺑﮑﺎري ﻫﺎي اﯾﻦ ﮔـﺮوه‬
‫آﻧﻘﺪر زﯾﺎد ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﺎﯾﻌﻪ و زﻣﺰﻣﻪ اي ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺳﺮ دﺳﺘﻪ ي ﮔﺮوه ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﻫﺎ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮ اﺳﺖ ﺑﺎ ﮔﺬﺷـﺖ ﻫـﺮ روز‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪2‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )‪ .... (19‬آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬

‫ﻗﻮي ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫در ﺟﺎﻣﻌﻪ ي ﺟﺪﯾﺪ ﺟﺎدوﮔﺮي ﮐﻢ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﺠﯿﺐ زاده و ﯾﺎ ﺟﺎدوﮔﺮان ﺳﺎﻟﻢ و ﺗﻤﯿﺰي را دﯾﺪ‪ ،‬اﮐﺜﺮاً ﯾﺎ از زﺑﺎﻟـﻪ ﻫـﺎي‬
‫ﺟﺎدوﮔﺮان ﺑﻮدﻧﺪ و ﯾﺎ ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﮐﺜﯿﻒ ﻧﯿﻤﻪ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از زﺑﺎن ﻫﺎي آدﻣﯿﺰاد ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻌﺪ از ﭘﯿﺮوزي ﺑﺰرﮔﺶ در ﻫﺎﮔﻮارﺗﺰ ذره ﺑﻪ ذره ﻫﻤﻪ ي ﻣﻮﺟﻮدات ﻏﯿﺮ ﺟﺎدوﮔﺮ ﯾﺎ ﻏﯿﺮ اﻧﺴﺎن را ﻣﯽ ﮐـﺸﺖ‬
‫و ﻃﯽ دﺳﺘﻮرﻫﺎي ﻇﺎﻟﻤﺎن ﺣﮑﻢ اﻧﻘﺮاض آﻧﻬﺎ را ﺻﺎدر ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺎ ﺳﺎﻟﯿﺎن ﺳـﺎل اﺛـﺮ ﻫﻤـﻪ ي‬
‫ﻣﻮﺟﻮدات ﭘﻠﯿﺪي را ﮐﻪ ﺧﻮد ﺑﺮاي ﺳﭙﺎﻫﺶ ﺑﻪ وﺟﻮد آورده ﺑﻮد را از ﺟﺎﻣﻌـﻪ ي ﮐﺜﯿـﻒ و ﭘﻠﯿـﺪش ﺑـﺮدارد‪ .‬ﺑﻨـﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗـﺎ‬
‫ﺣﺪودي آزادي ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ داده ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ اﻗﻠﯿﺖ آزادي ﻫﺎ ﻫﻢ در ﻗﯿﺎس ﺑﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ ي ﻗﺒﻠﯽ ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫دﻫﮑﺪه ي ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ ﺗﻨﻬﺎ روﺳﺘﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺟﺪﯾﺪ ﻧﺎﻣﺶ ﺗﻐﯿﺮ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ اﯾﻦ ﻋـﺪم ﺗﻐﯿـﺮ ﻧـﺎم ﺑﺎﻋـﺚ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﭼﻬﺮه ي آن ﺗﻐﯿﺮ ﻧﮑﻨﺪ‪ .‬در اﯾﻦ دﻫﮑﺪه ي دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﺸﻢ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻫﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ ﺑـﻮد‬
‫اﮐﻨﻮن ﭘﺮ ﺑﻮد از دودﻫﺎي ﺳﯿﺎه ﮐﻪ از ﻓﺮاز ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺗﺮ از آن ﺑﯿﺮون ﻣﯽ آﻣﺪ‪ .‬ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ و ﻣﻐﺎزه ﻫـﺎ‬
‫اﮐﺜﺮا ﺧﺎك ﺧﻮرده و ﮐﺜﯿﻒ ﺑﻮد و ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎي ﺗﻤﯿﺰ و ﺳﻨﮕﻔﺮش ﮐﺮده اش ﺟﺎي ﺗﻤﯿﺰي ﺑﻪ ﺟﺰ ﻓﺎﺿـﻼب ﻫـﺎ و ﻟﺠـﻦ‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫زﯾﺮ ﯾﮑﯽ از ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻠﺒﻪ ﻫﺎي ﮐﺜﯿﻒ و ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺐ ‪ ،‬روي ﯾﮏ ﺻـﻨﺪﻟﯽ راﺣـﺖ ﮐـﻪ ﺑـﺮ روي ﭘـﺸﺘﯽ و ﮐـﻒ آن دو‬
‫ﻣﺘﮑﺎي ﮐﻮﭼﮏ و ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﯾﮏ ﭼﺸﻤﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺒﺶ ﭘﯿﭗ ﺑﺰرﮔﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و‬
‫ﺑﺎ ﺗﻨﻬﺎ دﺳﺘﺶ ﯾﻌﻨﯽ دﺳﺖ راﺳﺖ ﻫﺮ از ﮔﺎﻫﯽ ﭘﯿﭗ را ﭘـﺎﺋﯿﻦ ﻣـﯽ آورد و دود ﻏﻠـﯿﻆ و ﻗﻬـﻮه اي رﻧﮕـﯽ را از ﺑﯿﻨـﯽ و‬
‫دﻫﺎن ﺑﯿﺮون ﻣﯽ داد‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً وﺿﻌﯿﺖ ﺗﻬﻮع آوري را ﺑﺮاي رﻫﮕﺬاران ﺗﺪاﻋﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ﻧﻪ در ﻣﯿـﺎن ﻣﻮﺟـﻮداﺗﯽ ﮐـﻪ‬
‫اﯾﻦ ﭘﯿﺮﻣﺮد اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻬﺘﺮﯾﻨﺸﺎن ﺑﻮد‪ ... .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭼﺸﻢ ﭘﯿﺮ ﻣﺮد در ﮐﺮه ي ﭼﺸﻢ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﺑﻪ روي رﻫﮕﺬري ﮐـﻪ ﻣـﺴﯿﺮش‬
‫را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻠﺒﻪ ي او ﮐﺞ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ آه ‪ ...‬ﺗﻮ! ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ زودﺗﺮ از اوﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اوﻣﺪي ‪...‬‬‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﮔﻔﺖ‪.‬‬
‫ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ! ﺳﺮ ﺳﺎﻋﺖ آﻣﺪم ‪ ...‬اﻧﮕﺎر اﯾﻦ ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ از زﻧﺪﮔﯽ ﻋﻘﺒﯽ‪.‬‬‫رﻫﮕﺬر ﻋﺠﯿﺐ ﭘﺎﺳﺨﺶ را ﻣﺨﺘﺼﺮ داد‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮ ﻣﺮد ﺑﺎ ﺳﺮﺧﻮﺷﯽ ﭘﮏ ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮي از ﭘﯿﭙﺶ ﮐﺸﯿﺪ و ﺻﻨﺪﻟﯽ اش را روي ﭘﺎﯾﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﻤﯽ ﻋﻘﺐ ﺟﻠﻮ ﮐﺮد‪ ،‬ﺑـﺎ ﻫـﺮ‬
‫ﺑﺎر ﻋﻘﺐ دادن ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭘﺸﺖ ﺻﻨﺪﻟﯽ در اﻧﺘﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﯽ ﺧﻮرد و ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﭘﯿﺮﻣﺮد و ﺻﻨﺪﻟﯽ اش ﻓﺮو ﻧﯿﺎﻓﺘـﺪ‬
‫و دوﺑﺎره ﺧﻮد را ﺟﻠﻮ ﻣﯽ داد‪.‬‬
‫ زﻧﺪﮔﯽ؟! زﻧﺪﮔﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﻫﻤﯿﻦ وﻗﺖ ﮔﺬروﻧﯽ ‪ ...‬ﭼﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﭘﯿـﭗ ﮐـﺸﯿﺪن ﺟﻠـﻮي ﯾـﮏ‬‫ﺧﯿﺎﺑﺎن ﮐﺜﯿﻒ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺑﻬﺘﺮي ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ اﺳﺖ ﯾﺎ وﻗﺖ ﮔﺬروﻧﯽ؟‬

‫‪ -‬ﺷﺎﯾﺪ ﻗﺒﺾ روح ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﺮﻓﺖ ﮐﻪ اوﻧﮑﺎري ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﺮده رو اﻧﺠﺎم ﻧﺪاده ﺑﺎﺷﻪ!!‬

‫‪ -‬آه‪ ،‬آرام ﺑﺎش ﻣﺮد‪ ،‬آرام ﺑﺎش! ‪ ...‬ﻫﻤﯿﻨﻄﻮري ﻫﻢ ﭼﯿﺰي ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎن ﻋﻤـﺮ ﻣـﻦ ﭼﯿـﺰي ﺑـﺎﻗﯽ‬

‫ﻧﻤﻮﻧﺪه ‪ ...‬ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮه آروم ﺑﺎﺷﯽ و ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ‪. ...‬‬
‫ﭘﯿﺮ ﻣﺮد دﺳﺖ در ﺟﯿﺐ ﮐﺖ ﻗﺪﯾﻤﯽ اش ﮐﺮد و اﻧﮕﺎر ﭼﯿﺰي را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪ .‬و ﺑﻪ ﻣﺮد ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬‬
‫‪ -‬ﺗﻮﻗﻊ ﻧﺪاري ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮري ﺑﺪم ﺑﻬﺖ ‪ ...‬اوﻧﻢ اﯾﻨﺠﺎ؟!‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪3‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )‪ .... (19‬آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬

‫ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ! ﻣﯿﺎم ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ‪.‬‬‫ﻣﺮد ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪ و دﺳﺖ در ﺟﯿﺐ ﮐﺖ ﭘﯿﺮ ﻣﺮد ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺑﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﺸﻢ ﻧﯿﻤﻪ ﺧﻤﺎرش اﺑﺘﺪا ﺑﻪ ﺟﯿﺒﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ﮐﻪ ﻏﺮﯾﺒﻪ از آن ﮐﻠﯿﺪي را ﺧﺎرج ﻣﯽ ﮐﺮد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑـﯽ‬
‫ﺗﻔﺎوت ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻏﺮﯾﺒﻪ دودي ﻋﻤﯿﻘﯽ را از دﻫﺎن و ﺑﯿﻨﯽ اش ﺗﻮ ﺻﻮرت او ﻓـﻮت ﻣـﯽ ﮐـﺮد ﻧﺎﺧﻮدآﮔـﺎه ﺑـﻪ ﭼﻬـﺮه ي‬
‫ﻏﺮﯾﺒﻪ در وراي ﮐﻼﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ روي ﺳﺮش ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ‪...‬‬
‫ آه ‪ ...‬ﻟﺮد ﺗﺎرﯾﮑﯽ! ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ‪!...‬‬‫اﻣﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﺣﺮوف ﺑﺮ دﻫﺎن ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺧﺸﮏ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﯿﭗ از ﮐﻨﺎرش ﻟﺒﺶ ﺑﺮ روي ﮐﻒ ﭼﻮﺑﯽ زﻣﯿﻦ ﺟﻠﻮي ﮐﻠﺒـﻪ ﻓـﺮو اﻓﺘـﺎد و‬
‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺿﻌﯿﻒ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﯿﻤﻪ ﻣﺮدﮔﺎن ﻣﺎت و ﺑﯽ ﺣﺎﻟﺖ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻏﺮﯾﺒﻪ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ روﯾﺶ را از ﭘﯿﺮ ﻣﺮد ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪ زﯾﺮ ﻟﺐ ﺧﺲ ﺧﺴﯽ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽ ﻫﻮس ﻧﮑﻨﯽ ﺗﻮي روي ﮐﺴﯽ دود ﻧﮑﻨﯽ!‬‫ﺧﯿﻠﯽ آرام ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻈﺮ رﻫﮕﺬران را ﺑﻪ ﺧﻮد و ﭘﯿﺮﻣﺮدي ﮐﻪ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﭘﯿﺶ ﻋﻤﺮش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺟﻠﺐ ﮐﻨـﺪ از روي‬
‫ﭘﻠﮑﺎن ﭼﻮﺑﯽ ﮐﻠﺒﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻟﻐﺰﯾﺪ و ﻣﺴﯿﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﮐﻮﭼﻪ ي ﻧﺎﮐﺘﺮون ﭘﯿﺶ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬در ﻣﯿﺎن اﻧﻮاع ﺳـﺎﺣﺮان‬
‫ﺑﺎﻧﺪ ﭘﯿﭽﯽ ﺷﺪه ﯾﺎ ﻣﻮﺟﻮدات ﻧﺼﻔﻪ و ﻧﯿﻤﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﺮد ﻋﺠﯿـﺐ ﮐـﻪ ﺻـﻮرﺗﺶ را ﮐـﺎﻣﻼ ﺑـﺎ ﮐـﻼه ﺷـﻨﻠﺶ‬
‫ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻌﺪاد ﺑﯿﺸﻤﺎري از ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻫﺎي دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎز در اﻧﺘﻬﺎي ﻫﺮ ﮐﻮﭼﻪ ﻧﯿﺎزي‬
‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ وﺳﻮاس و دﻗﺖ اﺣﺴﺎس ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮐﻮﭼﻪ ي ﻧﺎﮐﺘﺮون ﺧﻠﻮت ﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ي ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎي ﻫﺎﮔﺰﻣﯿﺪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺮد ﻏﺮﯾﺒﻪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﮔﻮﺷﻪ اي از ﮐﻮﭼﻪ ﺑﯽ ﺟﻬـﺖ‬
‫ﺻﺒﺮ ﮐﺮد ﺗﺎ آﺧﺮﯾﻦ رﻫﮕﺬران ﮐﻮﭼﻪ از زﯾﺮ ﻣﮑﻨﺪه ﻫﺎي ﺑﻮﯾﺎﯾﯽ دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ رد ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ در ﮐﻮﭼـﻪ ي‬
‫ﻧﺎﮐﺘﺮون ﺟﺰ او و ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺳﮑﻮت دو دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﻣﻮﺟﻮد دﯾﮕﺮي ﻧﯿﺴﺖ دﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺷـﺪ‪ .‬ﭼـﻮب ﺟـﺎدوﮔﺮي اش را از‬
‫داﺧﻞ آﺳﺘﯿﻦ رداﯾﺶ ﺑﯿﺮون آورد و آﻧﺮا ﺑﺼﻮرت آﻣﺎده ﺑﺎش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎز ﮐﻮر ﮔﺮﻓـﺖ! ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎ اﮔـﺮ دﯾﻮاﻧـﻪ‬
‫ﺳﺎزﻫﺎ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﯾﺎ ﻓﺮار ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﯾﺎ ﮐﺎري ﺑﺮاي دﻓﺎع ﺧﻮد اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮدﻧـﺪ‪ .‬ﻟﺤﻈـﻪ اي ﺑﻌـﺪ دو‬
‫ﻧﻮر ﻫﺮﮐﺪام ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﯾﮑﯽ از دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎ ﭘﯿﺶ رﻓﺖ و آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﯾﮏ ﻓﺸﺎر در ﻫﻮا ﻣﺤﻮ ﮐﺮد‪ .‬ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺗـﺎزه ﺑـﺎ آراﻣـﺶ‬
‫ﺧﯿﺎل ﻗﺪم ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ي ﺳﻤﺖ راﺳﺘﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﻓﺮﯾﺎدي او را در ﺟﺎﯾﺶ ﻣﯿﺨﮑﻮب ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﻫﯽ ﺗﻮ! واﯾﺴﺘﺎ ‪!!! ...‬‬‫ﻏﺮﯾﺒﻪ آرام ﺑﺮﮔﺸﺖ و در اﻧﺘﻬﺎي دﯾﮕﺮ ﮐﻮﭼﻪ ي ﻧﺎﮐﺘﺮون ﯾﮑﯽ از ﻣﺮگ ﺧﻮاران وﻟﺪه ﻣﻮرت را دﯾﺪ‪ .‬اﺣﺘﻤـﺎﻻ از ﺷـﺎﻧﺲ‬
‫ﺑﺪ او ﻣﺎﻣﻮران ﮔﺸﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺎ ﺑﺮ ﺧﻮرده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﺶ ﻟﻮ ﺑـﺮود و ﻫﻤـﻪ ي‬
‫ﻣﺮگ ﺧﻮاران وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ي ﻧﺎﮐﺘﺮون ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﻮﻧﺪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﻣﯽ ﮐـﺮد‪ .‬ﺑـﺎ درﺧﻮاﺳـﺖ اﯾـﺴﺖ‬
‫ﺑﻌﺪي اﺧﮕﺮي ﺳﺮخ از ﭼﻮب ﻏﺮﯾﺒﻪ در ﻃﻮل ﮐﻮﭼﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮگ ﺧﻮار ﺷﻠﯿﮏ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮگ ﺧﻮار ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ آﻧﺮا دﻓﻊ ﮐﺮد اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي دﯾﮕﺮ ﮐﻮﭼﻪ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ اﺛـﺮي از ﻏﺮﯾﺒـﻪ ﻧﺒـﻮد‪ .‬ﺑـﺎ دو ﭼﻨـﺪان‬
‫ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ از ﻫﯿﮑﻞ ﭼﺎﻗﺶ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﮐﻮﭼﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ دوﯾﺪن ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً اﮔـﺮ ﻣـﯽ ﺗﻮﻧـﺴﺖ‬
‫ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ ﯾﺎﻏﯽ ﻫﺎ رو دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﻨﻪ ﺟﺎﯾﺰه ﺑﺰرﮔﯽ در اﻧﺘﻈﺎرش ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ارﺗﻘﺎي درﺟﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﮐﻮﭼﻪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ‪ ،‬ﺳﻤﺖ راﺳﺖ را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﻏﺮﯾﺒﻪ را ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﻤﯽ ﭘﺮﯾـﺪ و در‬
‫داﺧﻞ ﺳﻄﻞ آﺷﻐﺎﻟﯽ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺳﻄﻞ آﺷﻐﺎل دوم ﺟﻠﻮي ﻣﻐﺎزه ي ﻣﺘﺮوﮐﻪ ي ﭼﻮب ﺳـﺎزي اﻟﯿﻮﻧـﺪر درب ورود‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪4‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )‪ .... (19‬آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬

‫اﯾﻦ ﯾﺎﻏﯽ ﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻٌ اﮔﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﮐﻤﮑﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺳﻮژه از دﺳﺘﺶ ﻣﯽ ﮔﺮﯾﺨﺖ ﭘـﺲ ﺧـﻮدش ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫ﺳﻄﻞ آﺷﻐﺎل دوم ﺟﻠﻮي ﻣﻐﺎزه ي ﺗﺎر ﻋﻨﮑﺒﻮت ﺑﺴﺘﻪ ي ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي ﺳﺎزي اﻟﯿﻮﻧﺪر دوﯾـﺪ و ﺑـﻪ ﯾﮑﺒـﺎره داﺧـﻞ آن‬
‫ﭘﺮﯾﺪ‪ .‬آﻧﻘﺪر ﻣﻄﻤﺌﻦ اﯾﻨﮑﺎرو ﮐﺮد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﮐﻒ ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻓﻠﺰ ﺗﻪ ﺳﻄﻞ آﺷﻐﺎل ﺧﻮرد و ﺑﺪن ﻓﺮﺑﻪ اش ﺑﺎﻋﺚ ﺷـﺪ ﺳـﻄﻞ‬
‫آﺷﻐﺎل ﺗﻠﻮ ﺑﺮدارد و روي زﻣﯿﻦ ﭘﺨﺶ ﺷﻮد ﻫﻨﻮز ﺧﯿﺎل ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﮑﺎن ﺳﺮي ﮔﺮوه ﻫﺎي ﻣﺨﻔﯽ ﭘﯽ ﺑﺒﺮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺷﺪ اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﺎﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑﺎ ﻫﻤﺎن وﺿﻌﯿﺖ ﻣﺴﺨﺮه ﭘﺨﺶ ﺧﯿﺎﺑﺎن‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ آه و ﻧﺎﻟﻪ ﺧﻮد را از داﺧﻞ ﺳﻄﻞ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ و رداي ﺧﺎﮐﯽ اش را ﺗﮑﺎن داد‪ .‬اﺣﺴﺎس ﺣﻤﺎﻗﺖ زﯾﺎدي ﻣـﯽ‬
‫ﮐﺮد و از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻫﯿﭻ ﮐﺲ اﺗﻔﺎق اﻣﺮوز رو ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ورودي ﮐﻮﭼـﻪ ي‬
‫ﻧﺎﮐﺘﺮون ﭘﯿﺶ رﻓﺖ و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﺳﺰاﯾﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ درﺧﻮاﺳﺖ دو دﯾﻮاﻧﻪ ﺳﺎز دﯾﮕﺮ ﺑﺮاي ﺣﻔﺎﻇﺖ از ﺳـﺎﮐﻨﺎن ﮐﻮﭼـﻪ‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬
‫درﺳﺖ ﺳﻪ ﻣﺘﺮ زﯾﺮ زﻣﯿﻦ ﻫﻤﺎن ﮐﻮﭼﻪ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﮐﻼه ﺷﻨﻠﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺟﻮان و ژوﻟﯿـﺪه ﻟﺒﺨﻨـﺪ‬
‫ﻣﯽ زد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻋﺼﺮ ﺑﺨﯿﺮ آﮔﻨﺲ!‬‫ﭘﺴﺮ ﺟﻮان ﻫﻢ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﺎ دﯾﺪن او ﻟﺒﺨﻨﺪ زد‪.‬‬
‫ ﻋﺼﺮ ﺑﺨﯿﺮ ﻫﺮي! ﭼﯿﻪ؟ ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ؟!‬‫ ﻫﯿﭽﯽ ! ﺑﺎزﻫﻢ ﯾﮏ ﻣﺮگ ﺧﻮار اﺣﻤﻖ رو ﺗﻮ ﺳﻄﻞ آﺷﻐﺎل واژﮔﻮن ﮐﺮدم‪.‬‬‫ﻫﺮي داﺷﺖ دور ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﻪ ﯾﺎد ﭼﯿﺰي اﻓﺘﺎد و ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ آﻫﺎ ‪ ...‬راﺳﺘﯽ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ اﯾﻦ اﺣﻤﻖ ﻗﺼﺪ ﻧﺪاره داﺳﺘﺎن ﺣﻤﺎﻗﺘﺶ رو ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻪ اﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮه‬‫ﺑﺮاي ﻣﺴﺎﯾﻞ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪه اﯾﻦ درب رو ﻓﻌﻼ ﻣﺴﺪود ﮐﻨﯽ ‪ ...‬ﺑﻪ ﺳﻮزي ﻫﻢ ﺧﺒـﺮ ﺑـﺪه ﺗـﻮ ﻓﮑـﺮ ﯾـﮏ‬
‫درب ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ...‬ﻧﺘﯿﺠﻪ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﮕﻮ ‪.‬‬
‫ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﺮي‪.‬‬‫ﭘﺴﺮ ژوﻟﯿﺪه ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ و ﺗﻠﻔﯿﻘﯽ از ﺣﺮﮐﺎت دﺳﺖ و ﺻﻮرت ﮐﻪ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه ي ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻠﻪ ﻗﺮﺑﺎن ﺑﻮد ﺑﺮاي ﻫﺮي ﻋﻼﻣﺖ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺑﻪ ﺑﺴﺘﻦ درب ورودي‪.‬‬
‫ﻫﺮي از اوﻟﯿﻦ ﭘﯿﭻ ﺗﻮﻧﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﭘﯿﭽﯿﺪ‪ .‬روي ﺳﻘﻒ ﻟﻮﻟﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮﻧﻞ ﺧﻄﻬﺎي زرد‪ ،‬ﺳﺒﺰ و ﻗﺮﻣﺰ در اﻣﺘـﺪاد ﻫـﻢ‬
‫ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮ روي ﺟﺪاره ﻫﺎي دور ﺗﺎ دور ﺗﻮﻧﻞ ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﻧﯿﻤﻪ ﻣﺼﻮر از ﻣﮑﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤـﺎﻻ اﻻن زﯾـﺮ‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﻫﺮ ﯾﮏ از اﻣﺘﺪادﻫﺎي رﻧﮕﯽ را دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮدي در اﻧﺘﻬﺎي ﻣﺴﯿﺮ ﺑﻪ ﺣﻔـﺮه ي ﻣﺮﺑـﻮط‬
‫ﺑﻪ آن رﻧﮓ ﻣﯽ رﺳﯿﺪي‪ .‬ﻣﺜﻼ رﻧﮓ زرد ﺑﻪ اﻃﺎق ﺳﻮزي ﻣﯽ ﺧﻮرد‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺴﺌﻮل ﺑﺨﺶ ﻫﺎي زﯾﺮ زﻣﯿﻨـﯽ‪ .‬ﺧـﻂ ﻗﺮﻣـﺰ‬
‫ﺑﻪ ﺣﻔﺮه ي ﻧﯿﺮوﻫﺎي ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺧﻮرد‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﯾﮑﯽ دو ﺗﺎ از ﺗﻨﻬﺎ ده ﺳﺮﺑﺎز ﻣﻮ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﯿﺪار ﺑﻮدﻧـﺪ‬
‫و داﺷﺘﻨﺪ ﭼﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺧﻮردﻧﺪ و ﺑﻘﯿﻪ ﯾﺎ ﺗﻮ ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ ﺑﻮدﻧﺪ ﯾﺎ ﺗﻮي ﺗﺨﺖ ﻫﺎي ﻧﻪ ﭼﻨﺪان راﺣﺘﺸﻮن دراز ﮐـﺸﯿﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ و‬
‫داﺷﺘﻨﺪ ﺧﻮاب ﻫﻔﺖ ﭘﺎدﺷﺎه ﻧﺪﯾﺪه رو ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ‪ .‬و رﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺑﺨﺶ ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺸﯽ ﺗﻮﻧﻞ ﺳﺮي ﻣﻮ ﻗﺮﻣـﺰ ﻫـﺎ ﻣـﯽ‬
‫ﺧﻮرد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺗﻌﺪاد اﯾﻦ رﻧﮓ ﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻨﻬﺎ ﺑﻮد اﻣﺎ اﯾﻦ ﺳﻪ رﻧﮓ اﺻﻠﯽ رو ﻫﺮي ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐـﺮده ﺑـﻮد ﺗـﺎ در ﻃـﻮل‬
‫ﺗﻤﺎم ﺗﻮﻧﻠﻬﺎي و ﻣﺴﯿﺮﻫﺎ ﺑﮑﺸﻨﺪ ﺗﺎ ﻫﺮ ﮐﺲ از ﻫﺮ درﺑﯽ ﮐﻪ وارد ﺷﺪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﻣﺴﯿﺮﺷﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ‪.‬‬
‫ﺑﺮاي ﻫﺮي ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﯿﺶ از ﻧﻮد درﺻﺪ ﺗﻮﻧﻞ ﻫﺎ رو ﺧﻮدش رﻧﮓ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮐﺮدن رﻧـﮓ ﻗﺮﻣـﺰ ﻧﺒـﻮد‬
‫ﭘﺲ ﺑﺮ ﺳﺮ اوﻟﯿﻦ ﭘﯿﭻ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻮﻧﻞ ﺳﻤﺖ راﺳﺘﯽ رﻓﺖ و ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗـﺎﺑﻠﻮي ﺳـﻪ دﺳـﺘﻪ ي ﺟـﺎرو زده ﺑﻮدﻧـﺪ ﻟﺤﻈـﻪ‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪5‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )‪ .... (19‬آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬

‫اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬داﺧﻞ ﺣﻔﺮه را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﭼﻪ ﭼﯿﺰي رو ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻪ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﺎن داﺷﺖ ﻣﯽ ﻟﻤﺒﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ اوﺿﺎع ﭼﻄﻮره ﺟﺎن؟!‬‫ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻓﺘﻪ اﻓﺘﺎد و وﻗﺘﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺧﻮدﺷﻮ ﺟﻔﺖ و ﺟﻮر ﮐﻨﻪ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻫﯿﭽﯽ ﻫﺮي! روزﻣﺎرﺗﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻏﻤﮕﯿﻦ و ﺑﺪون ﻣﺸﺘﺮي و ‪ ....‬ﺧﺒﺮ ﺟﺪﯾﺪي ﻫﻢ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ‬‫‪...‬‬

‫ ﺧﻮﺑﻪ !‬‫ﻫﺮي ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮﮔﺮدد و ﻣﺴﯿﺮش را اداﻣﻪ دﻫﺪ ﮐﻪ ﺟﺎن ﺑﺎ دﻫﺎن ﭘﺮ اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ رزﻣﺎرﺗﺎ ﺗﺎزه ﻋﺼﺮوﻧﻪ ﺑﺮام ﻓﺮﺳﺘﺎده ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﯿﺎ ﯾﮏ ﭼﯿﺰي ﺑﺨﻮرﯾﻢ ﻫﺮي ‪ ....‬ﺑﯿﺎ ‪ ...‬ﺑﯿﺎ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺳﺮش رو ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻋـﻮض ﻧﻤـﯽ ﺷـﯽ ﺟـﺎﻧﯽ ﺗﮑـﺎن ﻣـﯽ داد‬
‫ﻣﺴﯿﺮش را اداﻣﻪ داد‪.‬‬
‫ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺴﯿﺮ ﺗﻮﻧﻞ ﻫﺎي زﯾﺮ ﺑﺎﻧﮏ ﮔﺮﯾﻦ ﮔﺎﺗﺰ ﺑﻮد و ﻗﺎﻋﺪﺗﺎً ﭘﺮ ﺑﻮد از ﻫﻤﻮن اﺟﻨﻪ ي ﻧﮕﻬﺒﺎن ﺑﺎﻧﮏ ﻋﺒﻮس و ﺑﺪ ﻋﻨﻖ ﮐﻪ‬
‫ﻫﺮي ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺠﺰ ﻣﻮاﻗﻊ اﺿﻄﺮاري ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮن ﻋﺎدت ﺑﻪ ﮔﭗ ﯾﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻪ‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ ﻫﻨـﻮز ﻫـﻢ ﺑـﺮاش‬
‫ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﺳﻮزي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ اﻣﺮ و ﻧﻬﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﯿﮑﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ و ﭼﯿﮑﺎر ﻧﻪ!‬
‫ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه ﺑﻪ ﺣﻔﺮه ي دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﯽ و ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﺰرگ ﺧﻮدش رﺳﯿﺪ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ ﺟﺎﯾﯽ ﮐـﻪ ﻧﯿﺮوﻫـﺎي ﻣﻘﺎوﻣـﺖ اوﻧﺠـﺎ‬
‫اﺳﺘﺮاﺣﺖ و ﺑﺤﺚ و ﻣﺸﺎﺟﺮه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ ﺑﻼﺧﺮه آﻣﺪي ﻫﺮي!‬‫ﻣﺮد ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻣﯿﺎن ﺳﺎل و ﮐﻠﯽ زﺧﻢ و زﯾﻠﯽ اﯾﻨﻮ ﺑﻪ ﻫﺮي ﮔﻔﺖ و ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﺨﺘﺼﺮي ﮐﺮد‪.‬‬
‫ دﯾﮕﻪ داﺷﺘﻢ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﺷﺪم ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮت اوﻣﺪه‪.‬‬‫ آره ‪ ...‬اﻣﺎ ﺧﻮب ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻣﻮران وﻟﺪه ﻣﻮرت ﮐﻪ ﻫﺮ روز ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣـﯽ ﺷـﻮﻧﺪ آدم ﮐﻠـﯽ‬‫ﺳﺮﻋﺘﺶ ﻣﯿﺎد ﭘﺎﺋﯿﻦ‪ .‬ﻣﺜﻼ ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ ﯾﮑﯿﺸﻮن ﻣﭻ ﻣﻨﻮ ﺗﻮ ﮐﻮﭼﻪ ي ﻧـﺎﮐﺘﺮون‬
‫ﮔﺮﻓﺖ و ﺗﺎ دم در ﺟﻠﻮي ﻣﻐﺎزه ي اوﻟﯿﻮﻧﺪر دﻧﺒﺎﻟﻢ ﮐﺮد‪.‬‬

‫‪ -‬ﻣﺸﮑﻠﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﻧﯿﺂﻣﺪ؟‬

‫ ﻧﻪ ‪ ...‬ﺑﻪ آﮔﻨﺲ ﮔﻔﺘﻢ در رو ﻓﻌﻼ ﻣﺴﺪود ﮐﻨﻪ‪.‬‬‫ ﺧﻮﺑﻪ‪.‬‬‫ﻣﺮد ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﮑﻮت ﮐﺮد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻧﻮك اﺳﺘﮑﺎن رو ﺟﻠﻮي ﻟﺒﺶ ﮔﺬاﺷـﺘﻪ ﺑـﻮد اﻧـﺪﮐﯽ از ﭼـﺎﯾﯽ داغ داﺧﻠـﺶ رو‬
‫ﻣﺰﻣﺰه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب ﻫﺮي‪ ...‬ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮدي؟‬‫ﻫﺮي دﺳﺖ در ﺟﯿﺐ رداﯾﺶ ﮐﺮد وﮐﻠﯿﺪي زﻧﮓ زده اﻣﺎ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻃﻼﯾﯽ رﻧﮓ را از آن ﺑﯿﺮون آورد‪.‬‬
‫‪ -‬اه ‪ ..‬ﺗﻮ ﻣﺤﺸﺮي ﻫﺮي ! ﭼﻄﻮري ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ازش ﺑﮕﯿﺮي؟!‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪6‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )‪ .... (19‬آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬

‫ ﮐﺎر زﯾﺎد ﺳﺨﺘﯽ ﻧﺒﻮد! ‪ ...‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻓﺮق ﻣﺎﻣﻮرﻫﺎي وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑـﺎ وزارت ﺧﻮﻧـﻪ اي ﻫـﺎي‬‫ﺳﺎﺑﻖ ﭼﯿﻪ؟! ﻫﯿﭽﯽ ‪ ...‬ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮﻗﺶ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﺎﻣﻮرﻫﺎي وﻟـﺪه ﻣـﻮرت رو ﺧﯿﻠـﯽ ارزون ﺗـﺮ‬

‫ﻣﯿﺸﻪ ﺧﺮﯾﺪ!‬
‫دﯾﻮﯾﺪ ﺳﺮش رو ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺗﮑﺎن داد و اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد‪:‬‬
‫ درﺳﺘﻪ! آﺧﻪ اﯾﻨﻬﺎ ﻫﯿﭻ ﭼﯽ رو ﻗﺒﻮل ﻧﺪارﻧﺪ ‪ ...‬ﻣﮕﻪ ﺗﺮس‪.‬‬‫دﯾﻮﯾﺪ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﮑﻮت ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره اداﻣﻪ داد‪:‬‬
‫ ﭘﺲ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺴﺎب ﮐﻠﯿﺪ اﻃﺎق اﺳﺮار رو ﻫﻢ ﺑﺪﺳﺖ آوردﯾﻢ! ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ ﻧﯿﺮوي ﮐﻤﮑـﯽ‬‫ﺗﺎ ﺣﻤﻠﻪ رو ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﻫﺎ؟!‬

‫ ﻧﯿﺮوي ﮐﻤﮑﯽ ﻧﯿﺎزي ﻧﯿﺴﺖ دﯾﻮﯾﺪ! ﯾﻌﻨﯽ ﻧﯿﺮوي ﺑﯿﮑﺎر دﯾﮕﺮي ﻧﺪارﯾﻢ! دارﯾﻢ؟!‬‫‪ -‬ﻓﻌﻼ ﻧﻪ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ اﮔﺮ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ‪! ...‬‬

‫ ﻧﻪ دﯾﻮﯾﺪ! ﺧﺒﺮ ﻣﺮگ ﮐﻠﯿﺪ دار ﺑﺨﺶ اﺳﺮار و ﻣﻔﻘﻮد ﺷﺪن ﮐﻠﯿﺪ اﻓﺴﺎﻧﻪ اي اون ﺑﯿـﺸﺘﺮ از‬‫‪ 2‬ﯾﺎ ‪ 3‬ﺳﺎﻋﺖ دوام ﻧﻤﯽ آره‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ زود وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻪ و ﺟﻠﻮي ﻧﻘﺸﻪ اﻣﻮن رو ﻣﯽ‬
‫ﮔﯿﺮه‪.‬‬
‫دﯾﻮﯾﺪ آﺷﮑﺎرا ﺳﺮ ﺗﮑﺎن داد و ﺣﺮف ﻫﺮي را ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫‪ -‬ﺑﻬﺘﺮه ﺗﺎ ﺧﻮدﻣﻮن دو ﺗﺎ ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬

‫ و اﮔﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮردﯾﻢ ﭼﯽ؟! اﮔﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺪوﻣﻤﻮن ﺑﺮ ﻧﮕﺸﺖ؟! ﺗﮑﻠﯿﻒ ﺑﭽﻪ ﻫﺎي ﺗﯿﻢ ﭼـﯽ‬‫ﻣﯿﺸﻪ؟!‬

‫ ام م م ‪ ...‬ﺧﻮب ﺳﻮزي وﻇﯿﻔﻪ اش رو ﻣﯽ دوﻧﻪ دﯾﮕﻪ ‪ ...‬اﮔﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺪوم از ﻣﻦ ﯾﺎ ﺗـﻮ ﺑـﺮ‬‫ﻧﮕﺮدﯾﻢ ﺳﻮزي ﺑﺎﻗﯽ ﻋﻤﻠﯿﺎت ﻫﺎ رو ﮐﻨﺴﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و ﻫﻤـﻪ دﻧﺒـﺎل ﮔـﺮوه ﻫـﺎي ﻣﻘﺎوﻣـﺖ‬
‫ﻣﺨﻔﯽ دﯾﮕﻪ ﻣﯽ ﮔﺮدﻧﺪ ‪ ...‬اﮔﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻧﺪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ از اﯾﻦ ﮐـﺸﻮر ﻟﻌﻨﺘـﯽ ﺑـﺮاي‬

‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮوﻧﺪ ﺑﯿﺮون‪.‬‬

‫ ﻗﻮاﻧﯿﻦ رو ﻣﯽ دوﻧﻢ ﻫﺮي ‪ ...‬اﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺘﻤﻮن ﯾﮑﻢ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺌﻮﻻﻧﻪ اﺳـﺖ؟!‬‫ﯾﮑﻢ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ!‬

‫ ﭼﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺌﻮﻻﻧﻪ اﺳﺖ دﯾﻮ )ﻣﺨﻔﻒ دﯾﻮﯾﺪ( !‬‫ اﯾﻨﮑﻪ دو ﺗﺎﯾﯽ ﺑﺮﯾﻢ ﺗﻮ دل ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺗﺮﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﺨﻮف و ﺗﺎرﯾﮏ اﻣﻨﯿﺘﯽ دﻧﯿﺎ و ﺗـﺎزه در‬‫ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻧﻤﯽ دوﻧﯿﻢ ﭼﯽ اﻧﺘﻈﺎرﻣﻮن رو ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ اوﻧﺠﺎ ﺑﮑﺸﻪ؟!‬

‫ آه ‪ ...‬ﯾﺎﻻ دﯾﻮ! ﻗﺒﻼ ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎﻣﻮن رو ﮐﺮده اﯾﻢ! ﻣﮕﻪ ﻧـﻪ؟! ﻗﻠـﺐ ﺳﯿـﺴﺘﻢ اﻣﻨﯿﺘـﯽ وﻟـﺪه‬‫ﻣﻮرت ﺗﻮي ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎي ﺑﺨﺶ اﺳﺮاره‪ .‬اﮔﻪ اوﻧـﻮ ﺑـﺸﮑﻨﯿﻢ ﻫﻤـﻪ ي ﺳﯿـﺴﺘﻢ ﻫـﺎي‬
‫اﻣﻨﯿﺘﯽ اش ﻣﯽ ﺷﮑﻨﻪ‪.‬‬

‫‪ -‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﯽ ﺑﮕﻢ!‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪7‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )‪ .... (19‬آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬

‫دﯾﻮﯾﺪ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ و ﻫﺮ دو دﺳﺘﺶ را در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺑﺎﻻ آورد‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻤﺪ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق رﻓﺖ و دو رداي ﮐﺎﻣﻼ ﺳﯿﺎه و ﻋﺠﯿﺐ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻠـﻖ ﺑـﻪ ﻣـﺮگ ﺧـﻮاران‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﻮد از آن ﺑﯿﺮون آورد‪.‬‬
‫ ﻟﺒﺎس ﻫﺎﺗﻮن ﻋﻮض ﮐﻦ ﻫﺮي‪.‬‬‫ﻫﺮي ﺷﻨﻞ ﻣﺮگ ﺧﻮاراﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻼ اﺳﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺳﺮﯾﻊ روي دوﺷﺶ اﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ زره ﭼﻬﺎر ﺧﻮﻧـﻪ‬
‫ﭼﻬﺎر ﺧﻮﻧﻪ ي ﺳﯿﺎه ﺳﻔﯿﺪ رﻧﮓ رو ﻫﻢ ﺟﻠﻮي ﺳﯿﻨﻪ اش ﺑﺴﺖ و ﺑﻪ دﯾﻮﯾﺪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪.‬‬
‫ آﻣﺎده اي؟!‬‫دﯾﻮﯾﺪ ﻣﺨﺘﺼﺮا ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑـﺎن داد و ﺑﻌـﺪ از ﻫـﺮي در ﺣﺎﻟﯿﮑـﻪ روي ﮐﺎﻏـﺬ ﭘـﺎره اي ﺑـﺮ روي‬
‫ﻣﯿﺰش ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺖ از ﺣﻔﺮه ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺖ ﻫﺮي ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﻋﺠﻠﻪ داﺷﺖ اﻣﺎ ﺑﺪون اﯾﻨﮑـﻪ ﺳـﻮاﻟﯽ‬
‫ﺑﭙﺮﺳﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ دﻧﺒﺎل ﻫﺮي ﻃﻮل ﺗﻮﻧﻞ رو ﻃﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ درﺳﺖ ﺑﺎﻻﯾﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد ‪ » :‬ﺑﺴﺖ ﺑﺨﺶ اﺳﺮار « اﯾﺴﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ در ﺗﻮﻧﻞ ﻣﺨﻔﯽ ﯾﮑﯽ از ﺻﺪﻫﺎ در ﯾﮏ ﻃﺮﻓﻪ ي اﯾـﻦ ﺷـﺒﮑﻪ ي زﯾـﺮ‬
‫زﻣﯿﻨﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ از داﺧﻞ ﺗﻮﻧﻞ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ آﻧﻄﺮف ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮﻧﺪ اﻣـﺎ از روي زﻣـﯿﻦ اﻣﮑـﺎن ورود ﺑـﻪ‬
‫ﺗﻮﻧﻞ ﻧﺒﻮد ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﯾﮑﯽ از درب ﻫﺎي دوﻃﺮﻓﻪ اﻣﻦ و ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ورود رو اﻧﺘﺨـﺎب ﻣـﯽ ﮐﺮدﻧـﺪ‪ .‬و از ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن‬
‫وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ در دو ﻃﺮﻓﻪ ﺣﺪود ﯾﮏ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺖ‪ .‬ﻫﺮي ﺻﺒﺮ ﮐﺮد ﺗﺎ دﯾﻮﯾﺪ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫ اﯾﻦ در رو دو ﻃﺮﻓﻪ ﮐﺮدي؟!‬‫ ﺳﻮزي ﻗﺮار ﺑﻮد راس ﺳﺎﻋﺖ ‪ 6‬ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ اﯾﻨﮑﺎرو ﺑﮑﻨﻪ!‬‫ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﯾﻌﻨﯽ ‪ 15‬دﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ! ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﻢ ﯾﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ اﯾﻨﮑﺎرو ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟!‬‫دﯾﻮﯾﺪ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ اﻣﺎ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً دﯾﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ! اﻋﻀﺎي ﮔﺮوه ﻣﯽ دوﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﮑﺒﺎر اﺷﺘﺒﺎه ﻫـﻢ ﻗﺎﺑـﻞ ﺑﺨـﺸﺶ‬‫ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫ آره‪ .‬اﻣﯿﺪوارم!‬‫ﻫﺮي ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و اﺿﺎﻓﻪ ﻧﻤﻮد‪:‬‬
‫ اول ﻣﻦ ﻣﯿﺮم و ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ رو آﻣﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﭘﻨﺞ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ از ﻣﻦ ﺗﻮ ﺑﯿﺎ! ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮ ﮐﺴﯽ‬‫ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﺘﺖ‪ .‬درﻫﺎ رو ﻫﻢ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺬارم ﮐﻪ دﻧﺒﺎﻟﺸﻮن ﻧﮕﺮدي! ‪ ...‬ﺧﻮﺑﻪ؟!‬

‫‪ -‬آره ﻫﺮي ‪ ...‬ﻃﺒﻖ ﻧﻘﺸﻪ ‪ ....‬ﻓﻘﻂ اﻣﯿﺪوارم ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻫﻢ ﻃﺒﻖ ﻧﻘﺸﻪ ﭘﯿﺶ ﺑﺮه‪.‬‬

‫ ﻣﻦ ﻫﻢ اﻣﯿﺪوارم‪.‬‬‫ﻫﺮي از ﺟﯿﺒﺶ ﻣﻌﺠﻮﻧﯽ ﻫﻤﻪ ﮐﺎره ﺑﯿﺮون آورد و ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮه از آﻧﺮا ﺧﻮرد‪ .‬ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮد ﺗـﺎ ﺗﻐﯿـﺮ ﺷـﮑﻠﺶ‬
‫ﭘﺎﯾﺎن ﭘﺬﯾﺮد و ﺑﻌﺪ ﻟﻨﮕﺎن ﻟﻨﮕﺎن ﺑﺎ ﯾﮏ ﭘﺎي ﺟﺎدوﯾﯽ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑـﺮ روي ﺟـﺪاره ي ﺗﻮﻧـﻞ ﮐـﻪ ﺑـﺎ‬
‫ﭼﯿﺰي ﻣﺜﻞ ﮔﭻ ﻃﺮح ﯾﮏ در ﺑﺮ روي آن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﻓﺸﺎر داد‪ .‬ﻫﻤﺰﻣﺎن درﺳﺖ دو ﯾﺎ ﺳﻪ ﻣﺘـﺮ ﺑـﺎﻻﺗﺮ ﺑـﺮ‬
‫روي زﻣﯿﻦ در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮدي ﻟﻨﮕﺎن و ﯾـﮏ ﭼـﺸﻢ از ﺟـﺎﯾﯽ ﻣﯿـﺎن دﯾـﻮار ﺑﯿـﺮون آﻣـﺪ‪ .‬ﻫـﺮي‬
‫ﻣﺴﯿﺮش را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﻧﺘﻬﺎي ﺑﺴﺖ ﮐﻪ درﺑﯽ ﺑﯽ اﻧﺪازه آﺷﻨﺎ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ در روﯾﺎ ﻫﺎﯾﺶ دﯾـﺪه ﺑـﻮد‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪8‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )‪ .... (19‬آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬

‫اداﻣﻪ داد‪ .‬رﻧﮓ آﻣﯿﺰي ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وزارت ﺧﺎﻧﻪ ﺳﺎﺑﻖ ﮐﺎﻣﻼ ﻋﻮض ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ .‬و ﻫـﺮي ﻧﻤـﯽ ﺗﻮﻧـﺴﺖ ﺑﮕـﻪ رﻧـﮓ‬
‫آﻣﯿﺰي ﺟﺪﯾﺪ ﻋﻈﻤﺖ ﮐﻤﺘﺮي از ﻗﺒﻠﯽ داره‪ .‬ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي دﯾﮕﺮ ﺑﺴﺖ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐـﺴﯽ‬
‫اوﻧﺠﺎ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ‪ ...‬ﺧﯿﻠﯽ آرام دﺳـﺘﮕﯿﺮه ي در‬
‫را ﭼﺮﺧﻮاﻧﺪ و درب ﺟﺎدوﯾﯽ آرام ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻ درب ﻫﻢ ﮔﻮل ﻇﺎﻫﺮ ﺟﺪﯾﺪ ﻫﺮي را ﺧﻮرده ﺑﻮد‪ ...‬ﻫﺮي در را ﺑـﺎز‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ دﯾﻮﯾﺪ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از او ﻣﯿﺎد ﺑﺘﻮﻧﻪ وارد ﺑﺸﻪ‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎش ﮐﻪ ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ .‬وارد اﻃﺎق ﻣﺪور ﺷـﺪ‬
‫و در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺎز ﮔﺬاﺷﺖ ‪ ...‬اﻃﺎق ﻣﺪور ﺑﺮ ﺧﻼف ﺳﺎﺑﻖ اﯾﻨﺒﺎر ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻧﺎم ﮔﺬاري ﺷﺪه ﺑﻮد و اﯾﻦ ﺑﺎﻋـﺚ ﺷـﺪ‬
‫ﻫﺮي در دﻟﺶ اﺣﺴﻨﺘﯽ ﺑﻪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﮕﻮﯾﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺮي ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﺑﺮ روي درﺑﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﯾﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد » ﭘﯿـﺎم‬
‫رﺳﺎن ﻫﺎ « ﻗﻔﻞ ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن رﻓﺖ و ﮐﻠﯿﺪ را ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط از رداﯾﺶ ﺑﯿﺮون آورد و داﺧﻞ ﺣﻔـﺮه ﮐﻠﯿـﺪ‬
‫در ﮐﺮد‪ .‬آرام ﮐﻠﯿﺪ را ﭼﮑﺎﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﺎﻓﺘﺎد ‪ ...‬ﻫﺮي دﺳﺖ ﻟﺮزان ﺳﻤﺖ راﺳـﺘﺶ را ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ‬
‫دﺳﺘﮕﯿﺮه ي در ﺑﺮد و آﻧﺮا ﭘﯿﭽﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺻﺪاي وارد ﺷﺪن ﮐﺴﯽ رو ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺷﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﺮﮔﺸﺖ و دﯾﻮﯾـﺪ را‬
‫دﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﻀﻄﺮب داﺧﻞ اﻃﺎق اﺳﺮار ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﮐﺎﻣﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زد‪.‬‬
‫ ﺧﻮب؟!‬‫دﯾﻮﯾﺪ آرام ﭘﺮﺳﯿﺪ‪ .‬ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻫﯿﺲ ﻫﯿﺲ ﺑﻮد ‪ ...‬اﻧﮕﺎر ﮐﺴﯽ آﻧﺠﺎ ﮔﻮش واﯾﺴﺘﺎده و دﯾﻮﯾـﺪ ﻧﻤـﯽ ﺧﻮاﻫـﺪ او‬
‫ﺑﺸﻨﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي در ﺟﻮاب دﯾﻮﯾﺪ ﻓﻘﻂ در را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﻫﺮ دو ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺸﺎن ﻓﺮو اﻓﺘﺎده ﺑـﻮد‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨـﺎً ﻧﻘـﺸﻪ ي‬
‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﺧﺘﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﻮن ﺑﯿﻦ درب ﻻﯾﻪ اي از ﻗﺸﺮ ﺣﻔﺎﻇﺘﯽ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ ﮐﻪ ﻓﻘـﻂ اﺟـﺎزه ي‬
‫ورود ﺑﻪ اﺷﺨﺎص ﺧﺎﺻﯽ رو ﻣﯽ داد و ﻫﺮي در اﯾﻦ ﯾﮏ ﻣﻮرد ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻓﻘﻂ وﻟﺪه ﻣﻮرت اﺟﺎزه ي ورود دارد‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﻧﺎ اﻣﯿﺪاﻧﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻗﺸﺮ ﺣﻔﺎﻇﺘﯽ ﻓﺸﺎر داد‪ .‬در ﮐﻤﺎل ﺗﻌﺠﺐ ﺧﻮد و دﯾﻮﯾﺪ ﻫﺮي ﺗﻮﻧﺴﺖ وارد ﻗـﺸﺮ ﺣﻔـﺎﻇﺘﯽ‬
‫ﺑﺸﻪ و ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ از آﻧﻄﺮف ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ دﯾﻮﯾﺪ از آﻧﻄﺮف ﻫﻢ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺧـﻮد را وارد ﮐﻨـﺪ‬
‫اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮده‪.‬‬
‫ ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ وارد ﺑﺸﯽ؟!‬‫‪ -‬ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﻧﻤﯽ رﺳﻪ!‬

‫‪ -‬ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﺗﻮ وﺟﻮد ﺗﻮﺋﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ وارد ﺑﺸﯽ؟! ﻫﺮﭼﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﻓﮑـﺮ ﻧﮑـﻨﻢ‬

‫ﺟﻮاب ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟!‬
‫ﻫﺮي ﻓﻘﻂ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺑﮑﻨﻪ‪.‬‬
‫دﯾﻮﯾﺪ دﺳﺖ داﺧﻞ ﺷﻨﻠﺶ ﮐﺮد و ﺗﮑﻪ ﺳﻨﮓ ﮐﻬﺮﺑﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ ﻫﺮي ﺑﻪ او داده ﺑﻮد را ﺑﯿﺮون آورد‪.‬‬
‫ ﺑﯿﺎ ﻫﺮي! ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺧﻮدت ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﯽ؟!‬‫ﻫﺮي ﮐﻬﺮﺑﺎ رو ﺑﺎ دﺳﺖ دﯾﮕﺮش ﮐﻪ آزاد ﺑﻮد ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫‪ -‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎش ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎم! اﮔﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺷﺪ ﺟﻮﻧﺘﻮ ﺑﺮدار ﺑﺮو!‬

‫ اﻣﯿﺪوارم اﯾﻨﻄﻮر ﻧﺸﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي داﺧﻞ اﻃﺎق ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎر دﯾﮕﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺗﻮده ﻫﺎي ﺑﺰرگ و اﻧﺒﻮه ﻣﻐﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻨﺎور در ﻫﻮا را ﺑﺒﯿﻨـﺪ‪ .‬ﻣﻐﺰﻫـﺎﯾﯽ‬
‫ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ از دو ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر دﯾﺪه ﺑﻮدﺷﻮن و ﺣﺘﯽ رون رو ﻟﻤﺲ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﺻﻄﻼﺣﺎ ﭘﯿـﺎم رﺳـﺎن‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪9‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )‪ .... (19‬آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬

‫ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ داﻣﺒﻠﺪور ﺑﻪ اون اﺷﺎره ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﺮاي ﯾﺎﻓﺘﻦ راز آﺧﺮﯾﻦ ﻫﻮرك راس‪ .‬ﺑﺮاي ﭘﯿـﺪا ﮐـﺮدن آﺧـﺮﯾﻦ اﻓﮑـﺎر‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت و ﺑﻬﻢ رﯾﺨﺘﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ دﻓﺎﻋﯽ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن وزارت ﺧﻮﻧﻪ‪.‬‬
‫ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎ ﮐﻪ ﺣﻀﻮر ﻏﺮﯾﺒﻪ را اﺣﺴﺎس ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﻫﺮي ﻣـﯽ ﺷـﺪﻧﺪ‪ .‬اﻧﮕـﺎر ﻣـﯽ‬
‫ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ اوﻧﻮ ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﻨﺪ ﺗﺎ از اﻃﺎق ﺑﮕﺮﯾﺰه‪ .‬اﻣﺎ ﻫﺮي در ﻋﻮض ﯾﮏ ﻗﺪم ﺟﻠﻮﺗﺮ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺑـﺎ ﻫﻤـﺎن دﺳـﺘﯽ ﮐـﻪ‬
‫ﺗﮑﻪ ﺳﻨﮓ ﮐﻬﺮﺑﺎ را ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد دﺳﺖ در ﺟﯿﺐ رداﯾﺶ ﮐﺮد و ﺳﻨﮕﯽ ﺑﯽ اﻧﺪازه درﺧﺸﺎن و ﺑﻠﻮرﯾﻦ و درﺳﺖ ﻫـﻢ‬
‫اﻧﺪازه ي ﮐﻬﺮﺑﺎ از آن ﺑﯿﺮون آورد‪ .‬ﻫﺮ دو ﺳﻨﮓ رو ﺑﻬﻢ ﭼﺴﺒﻮﻧﺪه ﺑﻮد و در ﻃﺮف دﯾﮕﻪ ﺑﺪون ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻃﻠـﺴﻢ ﻧـﻮر‬
‫ﻣﻄﻠﻖ را اﺣﻀﺎر ﮐﺮد‪ .‬ﻃﻠﺴﻢ اﺑﺘﺪا از ﻣﯿﺎن ﮐﻬﺮﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﻌﺪ وارد ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﺷﺪ‪ .‬در ﭘﺎﯾﺎن ﻫﻢ ﺑـﺼﻮرت رﮔﺒـﺎري‬
‫رﻧﮕﯿﻦ ﮐﻤﺎن ﻣﺎﻧﻨﺪ از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﺧﺎرج ﺷﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﺳﻮت ﺳﻮت ﻣﺪاوم ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎ ﺗﺒـﺪﯾﻞ ﺑـﻪ ﺟﯿـﻎ‬
‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻧﮕﺎر دردي ﻋﺠﯿﺐ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ‪ .‬ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎ ﻫﺮ ﻟﺤﻈـﻪ ﺧـﻮد را ﺑﯿـﺸﺘﺮ از ﻫـﺮي و ﺳـﻨﮓ ﻫـﺎي در‬
‫دﺳﺘﺎﻧﺶ دور ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼﺧﺮه ﻫﺮي ﺑﺎ ﻫﻤﺎن وﺿﻌﯿﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎ دوﯾـﺪ و ﯾﮑـﯽ از آﻧﻬـﺎ را‬
‫ﻟﻤﺲ ﮐﺮد‪ .‬ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻌﺪ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﯽ دﯾﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ادراك داﺷﺖ در ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ اﺳـﺖ ‪ ...‬اﺣـﺴﺎﺳﯽ ﻣﺜـﻞ ﺳـﻘﻮط و‬
‫ﺿﻌﯿﻒ ﺷﺪن داﺷﺖ‪ .‬اﻧﮕﺎر ﭼﯿﺰي ذره ذره وﺟﻮدش را ﻣﯽ ﺧﻮرد‪ .‬ﻗﺪرﺗﺶ ﮐﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣـﯽ ﺗﻮﻧـﺴﺖ‬
‫ﮐﻨﺘﺮل ﺗﮏ ﺗﮏ ﺑﺨﺶ ﻫﺎي ﻣﺨﻔﯽ و ﻏﯿﺮ ﻣﺨﻔﯽ وزارت ﺧﻮﻧﻪ رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﻫﻤﻪ ي ﺳﯿـﺴﺘﻢ ﻫـﺎي‬
‫اﻣﻨﯿﺘﯽ اي رو ﮐﻪ ﺗﺎ اﻻن زﯾﺮ ﻧﻈﺮ داﺷﺖ ﻏﯿﺮ ﻓﻌﺎل ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﺎﻃﺮات آﺧـﺮﯾﻦ اﺳـﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨـﺪه ي ﭘﯿـﺎم‬
‫رﺳﺎن رو ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺘﺶ ﺧﯿﻠﯽ دﺷﻮاره ‪ .‬ﻫﺮي زﯾﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ اي دﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﮐﻨـﻪ و دوﺑـﺎره اﺧﮕـﺮي از‬
‫ﭼﻮب ﺟﺎدوﮔﺮي اش وارد دو ﺳﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻮد و از آﻧﻄﺮف ﺷﺪت رﮔﺒﺎرﻫﺎي ﭘﺮﺗﻮ ﻣﺎﻧﻨﺪ دو ﭼﻨـﺪان ﻣﯿـﺸﻪ‪ .‬ﺳﯿـﺴﺘﻢ‬
‫در ﺣﺎل ﺗﺴﻠﯿﻤﻪ ‪. ...‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ رو ﺑﺒﯿﻨﻪ‪ .‬ﮐﺎرﻫﺎي وﻟﺪه ﻣﻮرت رو ‪ ...‬از اول ﺑﭽﻪ ﮔﯽ ‪ ...‬ﻧـﻪ ﻋﻼﻗـﻪ اي ﺑـﻪ اﯾـﻦ دوره‬
‫ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬زﻣﺎن ﮐﺸﺘﺎرﻫﺎ ‪ ...‬ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻣﯽ رﻓﺖ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺟﺎي ﺗﮏ ﺗﮏ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫وﺟﻮد آورده ﺑﻮد رو ﺑﺒﯿﻨﻪ‪ ... .‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎزﻫﻢ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﺮه‪ .‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧـﻪ ﺳـﺎز رو ﺑـﻪ وﺟـﻮد آورده ‪...‬‬
‫ﻫﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻓﺸﺎر ﻣﯽ آورد ﭼﯿﺰ ﺟﺪﯾﺪي ﻧﻤﯽ دﯾﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ‪ ...‬ﺟﻮاب ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎ ﻣﺮﺑﻮط ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ‪ .‬ﭼﯿـﺰي ﮐـﻪ ﻣـﯽ‬
‫دﯾﺪ اﺻﻼ ﺟﺎﻟﺐ ﻧﺒﻮد ‪ ...‬ﻫﺮي ﺧﻮدش را ﻣﯽ دﯾﺪ‪ .‬ﺻﺤﻨﻪ اي ﮐﻪ ﯾﮑﺴﺎﻟﻪ در داﺧﻞ ﻗﻨـﺪاﻗﺶ ﺑـﻮد و وﻟـﺪه ﻣـﻮرت‬
‫ﻃﻠﺴﻢ ﻣﺮگ رو ﺑﺮ او ﻣﯽ ﺧﻮﻧﻪ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻃﻠﺴﻢ داﺧﻞ ﺑﺪﻧﺶ ﻣﺤﻮ ﻣﯿﺸﻪ و وﻟﺪه ﻣـﻮرت ﻫﻤﺰﻣـﺎن وﻗﺘـﯽ داره‬
‫ﺗﯿﮑﻪ ﺗﯿﮑﻪ ﻣﯿﺸﻪ ذره اي از ﺧﻮدﺷﻮ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه وارد ﺑﺪن ﻫﺮي ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬اﻧﮕﺎر اﺧﺘﯿﺎري ﺗﻮي اﯾﻨﮑﺎر ﻧﺪاره اﻣﺎ زﯾﺎد‬
‫ﻫﻢ ﭘﺸﯿﻤﻮن ﻧﯿﺴﺖ از اﯾﻨﮑﺎرش‪.‬‬
‫ارﺗﺒﺎط ﺑﯿﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺮي و ﺳﻨﮓ ﻫﺎ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﻗﻄﻊ ﻣﯿﺸﻪ‪ .‬درﺳﺖ ﮐﻤﯽ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﻻﺷـﻪ ﻫـﺎي ﭘﯿـﺎم رﺳـﺎن ﻫـﺎ‬
‫روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده اﻧﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ از ﮐﺎر اﻓﺘﺎده اﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮي ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯿﺸﻪ ‪ ...‬ﺑﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻪ ‪ ...‬ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻦ درﺳـﺘﻪ؟!‬
‫آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزي ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﻪ ﺧﻮدﺷﻪ؟! ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮي ﺧﻮدﺷﻮ ﻫﻢ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﻪ؟!‬
‫ﻫﯿﭻ ﺟﻮاﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﻣﯽ ﺧﻮرد از ﻣﯿﺎن ﻗﺸﺮ دﻓﺎﻋﯽ ﺧﺎرج ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮐﻤﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪ اوﺿﺎع از ﭼﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻨﺎزه ي دﯾﻮﯾﺪ ﮐﻤﯽ آﻧﻄﺮف ﺗﺮ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ ي اﻃﺎق داﯾﺮه اي ﺷﮑﻞ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺧـﺸﻤﮕﯿﻦ روﺑـﺮوي‬
‫در ﺧﺮوﺟﯽ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﺟﻮاب ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد! ﺟﻮاب اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺮا ﻗﺸﺮ دﻓﺎﻋﯽ اﻃﺎق ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎ ﺑﺮاي ﮐـﺴﯽ ﻏﯿـﺮ از وﻟـﺪه ﻣـﻮرت ﻫـﻢ‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪10‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﻧﻮزدﻫﻢ )‪ .... (19‬آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز‬

‫ﺑﺎزﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﭼﻮن ﻫﺮي ذره اي از روح وﻟﺪه ﻣﻮرت رو ﺗﻮ ﺑﺪﻧﺶ داﺷﺖ!‬
‫ﭘﺎﯾﺎن ﻓﺼﻞ ‪19‬‬

‫‪--:◊« ========================= »◊:-‬‬‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻧﺘﺸﺎر ﺑﺎ ذﮐﺮ ﻧﺎم ﻣﻨﺒﻊ ﺑﻼﻣﺎﻧﻊ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪--:◊« ========================= »◊:--‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪11‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﺑﯿﺴﺘﻢ )‪ .... (20‬ﺟﺪال ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ‬

‫‪Oldest Persian Harry Potter Weblog‬‬
‫‪www.albusandharry.myblog.ir‬‬
‫ﺑﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺗﺮﯾﻦ وﺑﻼگ ﻫﺮي ﭘﺎﺗﺮي‬
‫وﺑﻼگ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي‬
‫‪--:◊« ========================= »◊:-‬‬‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪:‬‬
‫ﻫﺮي )ﮐﺎﻇﻢ(‬

‫‪»◊:--‬‬

‫اﺧﻄﺎر!‬

‫«◊‪--:‬‬

‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪http://albusandharry.mihanblog.com‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪1‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﺑﯿﺴﺘﻢ )‪ .... (20‬ﺟﺪال ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ‬

‫ﻓﺼﻞ ﺑﯿﺴﺘﻢ‪:‬‬

‫ﺟﺪال ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﺳﺮش ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ دو دو ﻣﯽ زد و ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺗﻌﺎدﻟﺶ را ﺣﻔﻆ ﮐﺮده ﺑﻮد‪.‬‬
‫ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﺠﺎﻋﺘﺖ رو ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﭘﺎﺗﺮ اﻣﺎ اﻣﺸﺐ ‪...‬‬‫ﺻﺪاي وﻟﺪه ﻣﻮرت اوج ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ و وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﺣﻤﺎﻗﺖ زﻧﺪﮔﯽ ات رو ﺑﺨﺮج دادي ‪ ...‬آﻣﺪي ﺑﻪ ﺧﻮﻧـﻪ ي ﻣـﻦ ‪ ،‬ﻣﺤـﻞ اﺳـﺘﻘﺮار ﻣـﻦ و ﻣـﺮگ‬‫ﺧﻮاراﻧﻢ ‪...‬‬
‫ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮد ‪ ،‬اوﻣﺪي ﺗﺎ ﻣﺜﻼً ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻫﺎي وزارت ﺧﺎﻧﻪ رو از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮي؟! ﮐﻪ ﭼﯽ؟!‬‫ﻫﺮي ﺗﻤﺎم زورش را ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد روي دﺳﺖ راﺳﺘﺶ و ﺑﺎ ﮐﻤﮏ آن در ﻃﻮل اﻃﺎق ﻣﺪور ﻗﺪم ﻣـﯽ زد‪ .‬ﺗـﺎ اﯾﻨﮑـﻪ زﯾـﺮ‬
‫ﺗﻨﻬﺎ درﺑﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﯾﺶ ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ ﻧﺼﺐ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ زور زد و ﺑﺎ درد ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ اوﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﭘﯿﺎم رﺳﺎن ﻧﺒﻮدﻧﺪ ‪ ...‬اوﻧﻬﺎ ﯾﮏ ﮐﭙﯽ از اﻓﮑﺎر آﺧـﺮﯾﻦ اﺳـﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨـﺪه ي ﺧﻮدﺷـﻮن رو ﻧﮕـﻪ ﻣـﯽ‬‫داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ ﺻﺤﯿﺢ ‪ ...‬اوﻣﺪه ﺑﻮدي ﺗﺎ ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻣﻨﻮ ﺑﮑﻨﯽ ‪ ...‬ﺧﻮب؟! ﭼﯽ رو ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺑﺪوﻧﯽ ‪...‬‬‫ ﻣﮑﺎن آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز ﺗﻮ ‪! ...‬‬‫وﻟﺪه ﻣﻮرت از اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺮي ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره ﺟﺎ ﺧﻮرد‪.‬‬
‫ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز؟! ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز؟! ﺗﻮ ﭼﻄﻮر در ﻣﻮرد ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزﻫﺎي ﻣﻦ ﻣﯽ دوﻧﯽ !‬‫ داﺳﺘﺎﻧﺶ ﻃﻮﻻﻧﯿﻪ ﺗﺎم رﯾﺪل‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ و ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه ‪ ...‬ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻓﺮﺻﺖ اﯾﻨﮑﺎر ﻫـﺎ رو داﺷـﺘﻪ‬‫ﺑﺎﺷﯿﻢ ‪...‬‬
‫ﺻﻮرت اﺳﮑﻠﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ و ﺳﻔﯿﺪ ﻫﻤﭽﻮن ﮔﭻ وﻟﺪه ﻣﻮرت در ﻫﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ و ﺑﺮ اﻓﺮوﺧﺘﮕـﯽ در ﺧـﻂ‬
‫ﺧﻂ ﺻﻮرﺗﺶ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ‪...‬‬
‫ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮدي؟!‬‫ﻫﺮي ﻃﻠﺴﻢ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮔﺮ وﻟﺪه ﻣﻮرت را ﻣﻌﺬب دﻓﻊ ﮐﺮد و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زد ﺑﻠﻨﺪ ﻓﺮﯾﺎد زد‪:‬‬
‫ ﮐﺎر ﮐﺜﯿﻔﯽ ﮐﺮدي ﺗﺎم! ﻫﻢ ﺗﻮ رو ﻧﺎﺑﻮد ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﺮد و ﻫﻢ آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎزت رو ‪...‬‬‫ﻫﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و دﺳﺘﮕﯿﺮه ي درﺑﯽ را ﮐﻪ ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ آن ﮐﺮده ﺑﻮد ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد ﺑﺎز ﺷـﻮد اﻣـﺎ اﻣﯿـﺪوار ﺑـﻮد‬
‫اﯾﻨﻄﻮر ﺷﻮد ‪...‬‬
‫ ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه اﺳﺖ ﭘﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻓﺮار ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه اﺳﺖ ‪ ....‬اون در ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺎز ﻧﻤﯿﺸﻪ‪.‬‬‫ﻫﺮي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺗﺒﺴﻤﯽ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﺑﺮاي ﺗﻮ ﺷﺎﯾﺪ ‪ ...‬اﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎزش ﮐﻨﻢ‪.‬‬‫درب اﻃﺎق اﺳﺮار ﺑﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﺑﻌﺪ از ﻗﺮن ﻫﺎ ﭘﺲ از ﭘﯿﺪاﯾﺸﺶ‪ .‬ﺣﺮف داﻣﺒﻠﺪور ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮﻧـﻪ ﺑـﺎ‬
‫ﻗﺪرﺗﯽ ﮐﻪ داره اﻃﺎق رو ﺑﺎز ﮐﻨﻪ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻫﺮي ﻗﺪم ﺑﻪ داﺧﻞ اﻃﺎق ﮔﺬاﺷﺖ و درب را ﭘـﺸﺖ ﺳـﺮش ﻧﺒـﺴﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻮن ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﺣﺲ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺣﻤﺎﻗﺖ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﺸﻪ اوﻧﻬﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش وارد ﺑﺸﻪ ‪. ...‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪2‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﺑﯿﺴﺘﻢ )‪ .... (20‬ﺟﺪال ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ‬

‫ﭘﺸﺖ درب اﻃﺎق اﺳﺮار ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﭼﯿﺰ ﺟﺎﻟﺒﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ...‬ﺳﺮداﺑﯽ ﺑﺰرگ ﺗﺎ ﺑـﯽ ﻧﻬﺎﯾـﺖ وﺟـﻮد داﺷـﺖ ‪ ...‬ﺟـﻮ‬
‫ﺳﻨﮕﯿﻦ و ﺗﺐ داري ﺑﺮ آن ﺣﺎﮐﻢ ﺑﻮد ‪ ...‬اﻧﮕﺎر ﺑﺮ روح وزﻧﻪ ﻫﺎي ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ آوﯾـﺰان ﮐـﺮده ﺑﺎﺷـﻨﺪ‪ .‬ﺳـﺮﻣﺎ از ﺟـﺴﻢ ﻣـﯽ‬
‫ﮔﺬﺷﺖ و ﺑﺮ روح ﻫﻢ رﺳﻮخ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺣﺘﯽ ﺣﺮﮐﺎت ﺑﺪن ﻫﻢ آﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬اﻓﮑﺎر ﻫﻢ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ .‬اﻓﮑـﺎر‬
‫داﯾﺮه وار از ﯾﮏ ﻧﻘﻄﻪ ﺷﺮوع ﻣﯽ ﺷﺪ و دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﭘﺎﯾﺎن ﻣـﯽ ﭘـﺬﯾﺮﻓﺖ ‪ ...‬ﻫـﺮي ﺟﻠـﻮ ﺗـﺮ رﻓـﺖ‪ .‬ﺑـﻪ ﺳـﺨﺘﯽ و‬
‫آﻫﺴﺘﻪ‪ ...‬اﻧﮕﺎر ﺧﻮد را ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ‪ ...‬ﮔﻮﯾﺎ ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻣﻨﺠﻼب ﻓﮑﺮش ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺷـﺪه ﺑـﻮد ‪ ...‬ﮐﺎرﻫـﺎي ﮐـﺮده و‬
‫ﻧﺎﮐﺮده ﻫﻤﻪ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻮك ﺳﻮزن ﺑﺮ ﻣﻐﺰ ﻫﺮي ﻓﺸﺎر ﻣﯽ دادﻧﺪ‪.‬‬
‫ﭼﯿﺰي در دل ﻫﺮي ذره ذره ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ و ﺗﻦ ﻫﺮي را آﺗﺶ ﻣﯽ داد‪ ...‬اﻧﮕﺎر ﭼﯿـﺰي ‪ ،‬اﻧـﺪاﻣﯽ ﻧـﺎزﻧﯿﻦ ذره ذره از ﺑـﯿﻦ‬
‫ﻣﯽ رﻓﺖ ‪ ...‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﭘﺎي ﮐﺘﯿﺒﻪ اي ﺑﺰرگ و ﻣﺘﻮﻫﻢ رﺳﯿﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ وﻟﺪه ﻣﻮرت ﻫﻢ وارد ﺳـﺮداب ﺷـﺪه ‪ ...‬وﺿـﻌﯿﺖ‬
‫وﻟﺪه ﻣﻮرت اﺻﻼ ﺗﻌﺮﯾﻔﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ ....‬ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺮ روي زﻣﯿﻦ ﺟﻠﻮي در ﭼﻬﺎر دﺳﺖ و ﭘﺎ ﺑـﻪ ﺳـﻤﺖ درب ﻣـﯽ‬
‫رﻓﺖ‪ ... .‬ﺑﺪن وﻟﺪه ﻣﻮرت ذره ذره آب ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻮﻫﺮي ﺳﯿﺎه در زﻣﯿﻦ ﻓﺮو ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﭘـﺎي در ﺧـﺮوج‬
‫رﺳﯿﺪ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺮي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ اوﻧﻮ ﺑﺎز ﮐﻨﻪ‪ .‬ﻓﺮو اﻓﺘﺎد و دﯾﮕﻪ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﮑﺮد ‪. ...‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﺎ اﻣﯿﺪ و ﺧﺴﺘﻪ ﺑﺎﻻي ﮐﺘﯿﺒﻪ را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ‪ ...‬ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﭘﺎﺳﺨﺶ ﺑﺮ روي ﮐﺘﯿﺒﻪ ﻫﮏ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬ﻧﻤﯽ دوﻧـﺴﺖ‬
‫ﭼﺮا اﯾﻦ ﻓﮑﺮو ﻣﯽ ﮐﻨﻪ اﻣﺎ اﻃﻤﯿﻨﺎن داﺷﺖ ‪...‬‬
‫ﺑﺎﻻي ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺑﺎ ﺧﻄﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ و زﯾﺒﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪:‬‬
‫دﻟﺖ ﻧﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﮔﺮﻓﺘﻪ !‬
‫آﯾﻨﺪه ﻣﻌﻠﻮم ﻧﯿﺴﺖ ‪ ،‬ﺗﺎرﯾﮑﯽ اﺳﺖ و ﺳﺮﻣﺎ ﺗﺎ اﺑﺪﯾﺖ! راﻫﯽ ﺑﺮاي رﻫﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﭘـﺲ ﺻـﺒﺮ ﻣـﯽ‬
‫ﮐﻨﯽ!‬

‫در ﮔﺬر زﻧﺪﮔﯽ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺳﺮداﺑﯽ ﮔﺬاﺷﺘﯽ ﮐﻪ روح را ﻫﻢ ﻣﻨﺠﻤـﺪ ﻣـﯽ ﮐﻨـﺪ‪ .‬ﺗـﻮ ﻧـﻪ ﻗﺮﺑـﺎﻧﯽ اول‬

‫ﺳﺮداب روح ﻫﺴﺘﯽ و ﻧﻪ آﺧﺮ آن ‪ ...‬ﺳـﺮداب روح ‪ ،‬ﭼﺎﻟـﻪ اي اﺳـﺖ در زﻧـﺪﮔﯽ ﻫﻤـﻪ ي اﻓـﺮاد‬
‫اﺳﺘﺜﻨﺎﯾﯽ ‪...‬‬

‫ﻗﺎﻧﻮن اول ‪ :‬از ‪....‬‬
‫ﻫﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ،‬ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﮐﻪ ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﺶ ﻣﻬﺮ و اﻣﻀﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻟﯿﺴﺖ ﻗﺎﻧﻮن ﻫﺎﯾﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ‪ ...‬ﻗﺎﻧﻮن آﺧـﺮ‬
‫را ﮐﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮ و زﯾﺒﺎ ﺗﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد را ﺧﻮاﻧﺪ ‪:‬‬
‫ﻗﺎﻧﻮن آﺧﺮ‪ :‬در ﺳﺮداب روح ﻫﺮ آﻧﮑﺲ ﮐﻪ روح ﮐﺎﻣﻠﺘﺮي دارد دﯾﺮﺗﺮ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻫﺮي ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮد اﯾﻦ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ اﻣﺎ اﻧﮕﺎر ﻓﮑﺮي ﺑﻪ ذﻫﻦ ﻣﻨﺠﻤﺪش وارد ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ ...‬درﺑﯽ ﺟﻠﻮﯾﺶ ﻇﺎﻫﺮ ﺷـﺪه‬
‫ﺑﻮد و ﻧﻮر و ﮔﺮﻣﺎ را ﺑﻪ ذﻫﻦ و ﺑﺪﻧﺶ وارد ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﻫﺮي ﺑﺮاي آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﺟﻨﺎزه ي وﻟـﺪه ﻣـﻮرت ﮐـﻪ‬
‫ﮐﺎﻣﻼ ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ روي ﮐﻒ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ذره ذره آب ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ‪ ...‬ﻧﻤﯽ دوﻧـﺴﺖ ﭼـﺮا ﻣـﯽ ﺧﻮاﻫـﺪ از در‬
‫ﺧﺎرج ﺷﻮد ‪ ...‬ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻮد ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻧﺎﺑﻮدي ﺧﻮد آﺧﺮﯾﻦ ﺟﺎوداﻧﻪ ﺳﺎز وﻟﺪه ﻣﻮرت را ﻫﻢ ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﮐﺮد اﻣﺎ ﻗﻠﺒﺶ ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﺮد ‪ ...‬ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﺧﻮد را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮد‪ .‬ﻗﺪم ﺑﻪ داﺧﻞ درب ﻧﻮراﻧﯽ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻫﻤﻪ ي دردﻫﺎ رو ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮد‪.‬‬
‫روﻣﺎﻧﯽ ‪ ...‬ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ‪.‬‬
‫ﺗﻌﻄﯿﻼت ﮐﺮﯾﺴﻤﺲ ﺑﻮد ‪ ...‬در ﻣﺤﻠﻪ ي ﺟﺎدوﮔﺮي اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﻪ ي ﻣﺤﻠﻪ ﻫـﺎي ﺟـﺎدوﯾﯽ آذﯾـﻦ ﺑﻨـﺪي‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪3‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﺑﯿﺴﺘﻢ )‪ .... (20‬ﺟﺪال ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ‬

‫ﮐﺮﯾﺴﻤﺲ و ﺗﻌﻄﯿﻼت ﺳﺎل ﻧﻮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬در داﺧﻞ ﯾﮑﯽ از ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻠﺒﻪ ﻫـﺎ ﻫﻔـﺖ ﺻـﻨﺪﻟﯽ دور ﯾـﮏ ﻣﯿـﺰ ﻏـﺬاﺧﻮري‬
‫ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺷﺶ ﺟﺎدوﮔﺮ ﮐﻪ ﺑﺮ روي آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻗﺮار داﺷﺖ‪ .‬ﻣﺴﻦ ﺗﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎ ﯾﻌﻨـﯽ ﺧـﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟـﯽ ﺑﻌـﺪ از اﯾﻨﮑـﻪ‬
‫ﻗﻄﺮه اﺷﮑﯽ از ﮔﻮﺷﻪ ي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﭘﺎك ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﺑﻐﺾ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫ ﯾﮏ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ‪ ...‬ﻣﺎ ‪ ...‬ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﺧﯿﻠـﯽ از ﻋﺰﯾﺰاﻧﻤـﻮن رو از دﺳـﺖ دادﯾـﻢ ‪ ...‬ﭘـﺪر ‪...‬‬‫ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ ﺗﺮ و ﭘﺮﺳﯽ ﻋﺰﯾﺰ رو ‪...‬‬
‫ﺑﻐﺾ ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺣﺮﻓﺶ ﻧﺎﺗﻤﻮم ﺑﻤﻮﻧﻪ ‪. ...‬‬
‫ ﻣﯽ دوﻧﯿﻢ ﮐﻪ روح اوﻧﻬﺎ آزاد و ﺷﺎد در ﺣﺎل ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﺳﺖ ‪ ...‬ﺑﻪ ﯾﺎد اوﻧﻬـﺎ اﻣـﺴﺎل رو ﻫـﻢ ﺟـﺸﻦ ﻣـﯽ‬‫ﮔﯿﺮﯾﻢ ‪...‬‬
‫ﺧﺎﻧﻢ وﯾﺰﻟﯽ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ و ﻫﻤﻪ ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺳﮑﻮت ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺧـﻮردن آرام ﺳـﻮپ ﻫﺎﯾـﺸﺎن‪ .‬ﻓـﺮد و ﺟـﻮرج‬
‫ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﺎرﻟﯽ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﺑﻮد وﺑﯿﻞ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻓﻠﻮر ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود ﺑﻪ رﻣﺎﻧﯽ ﺑـﻪ ﮐـﺸﻮر ﻓﺮاﻧـﺴﻪ رﻓﺘـﻪ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﻢ ﻓﻠﻮر آراﻣﺸﺶ را ﺑﺎزﯾﺎﺑﺪ ﻫﻢ زﻧﺪﮔﯽ ﻧﻮي ﺧﻮد را در آراﻣﺶ اداﻣﻪ دﻫﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮﻣﯿﻮن ﮔﺮاﻧﺠﺮ ﻫﻨﻮز ﺑـﯽ ﺟﻬـﺖ‬
‫ﭘﯿﺶ ﺧﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ...‬اﻟﺒﺘﻪ راﻫﯽ ﻫﻢ ﺑﺮاي ورود ﺑﻪ ﻣﺮزﻫﺎي اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽ ﮐـﺮد ‪ ...‬ﺑﻌـﺪ از ﺳـﻘﻮط‬
‫وزارت ﺟﺎدوﮔﺮي اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از راﻫﻬﺎي ورود ﺑﻪ آن ﺗﻈﻤﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ و ﺧـﺎﻧﻮاده ي وﯾﺰﻟـﯽ ﺧﯿﻠـﯽ ﺻـﻤﯿﻤﺎﻧﻪ‬
‫اوﻧﻮ در ﺟﻤﻊ ﺧﻮدﺷﻮن ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬دﺳﺖ آﺧﺮ ﺟﯿﻨﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﺎرش ﻧﮕﺎه ﻣـﯽ ﮐـﺮد و ﺣﺘـﯽ‬
‫ﻟﺐ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻮپ ﻧﻤﯽ زد‪ .‬ﻣﺎدرش ﻏﻤﮕﯿﻦ زﯾﺮ ﭼﺸﻤﯽ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺟﯿﻨﯽ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑـﻪ ﭘﻨﺠـﺮه ي‬
‫ﮐﻠﺒﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ ...‬ﺑﯿﺮون ﺑﺮف آرام آرام ﻣﯽ ﺑﺎرﯾﺪ ‪ ...‬ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﮐﺮﯾﺴﻤﺲ روﯾﺎﯾﯽ و ‪....‬‬
‫ﺟﻠﻮي ﭘﻨﺠﺮه ﻏﺮﯾﺒﻪ اي ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﻠﺒﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ...‬ﺑﺮ روي ﻣﻮﻫﺎي ﺳﯿﺎه و ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﺶ ذرات ﺑـﺮف ﻧﺸـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد و‬
‫ﭘﺎﻟﺘﻮﯾﺶ اﺛﺮ ﺧﯿﺴﯽ ﻧﺸﺴﺘﻦ ﺑﺮف ﺑﺮ روﯾﺶ را داﺷﺖ ‪ ...‬اﻧﮕﺎر اون ﺷﺨﺺ ﻣﺪت درازي اوﻧﺠﺎ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑـﻪ داﺧـﻞ‬
‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬آﻧﻘﺪر ﮐﻪ ﺑﺮف ﻫﺎي روي ﺷﺎﻧﻪ اش ﻫﻢ آب ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺟﯿﻨﯽ از ﺻﻨﺪﻟﯽ اش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﯽ ﺟﻬﺖ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درب ﮐﻠﺒﻪ دوﯾـﺪ‪ .‬ﻏﺮﯾﺒـﻪ‪ ،‬ﻋﯿﻨـﮏ داﯾـﺮه اي‬
‫اش را ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻠﺒﻪ رﻓﺖ ‪ ...‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮاﺳﺘﻨﯽ ﺗﺮﯾﻦ و ﮔـﺮم ﺗـﺮﯾﻦ ﺑﻮﺳـﻪ ﻫـﺎ را ﺑـﺮاي ﻣﻌـﺸﻮﻗﻪ ي‬
‫دﻟﺘﻨﮕﺶ آﻣﺎده ﮐﻨﺪ ‪.‬‬
‫ﭘﺎﯾﺎن‪.‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪4‬‬

‫ﺳﺮداب روح ‪ ،‬ﻓﺼﻞ ﺑﯿﺴﺘﻢ )‪ .... (20‬ﺟﺪال ﺑﺮاي زﻧﺪﮔﯽ‬

‫‪--:◊« ========================= »◊:-‬‬‫ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وﺑﻼگ ﻓﺎﻧﺘﺰﯾﮏ آﻟﺒﻮس و ﻫﺮي‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻧﺘﺸﺎر ﺑﺎ ذﮐﺮ ﻧﺎم ﻣﻨﺒﻊ ﺑﻼﻣﺎﻧﻊ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪www.albusandharry.mihanblog.com‬‬
‫‪--:◊« ========================= »◊:--‬‬

‫‪ »--‬ﮐﻠﯿﻪ ي ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺤﻔﻮظ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وب ﺳﺎﯾﺖ ﻧﺎﺷﺮ آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪-- « .‬‬

‫‪5‬‬

