بpLi a فشاوقات باقیف a = i و مهربان
قدرت شیطانی
ادامه ای بر داستان شوالیه ی هفده ساله}
و او را به این
 
________________
جاناتان بلید
جمشید در چشمانم زل زد و گفت: تو کورش بلید هستی و تمام این مدت منتظر بودم که خودت
این حرفو بزنی .
گفتم: چطور شد که این فکر احمقانه به فکرت اومد...
جمشید گفت : از اونجایی که هنوز جرجیا زندس ...
کاملا جا خوردم و باید فکری می کردم و اگر همینطور پیش می رفت تمام نقشه هایم بر باد می رفت
و اگر همه می فهمیدند که من کورش بلید هستم از خانواده ی ویزلی برای صدمه زدن به من استفاده
می کردند.
ناراحت و عصبانی رو به جمشید گفتم: من فقط به خاطر یه سری اطلاعات اون دختر کو دزدیدم .
جمشید گفت: تو در مورد من چی فکر کردی ...
در همین لحظه سیریوس گفت: تو داری اشتباه می کنی جمشید و این هیولا جرج نیست ...
رو به سیریوسی کردم و عصبانیت در وجودم موج می زد و چیزی تا پیدا شدن نقطه ضعف من نمانده
بود و باید طوری جمشید را ساکت می کردم ...
---- رو به یوهان کردم و از او کمک خواستم
یوهان که متوجه منظور من شده بود جلو آمد و گفت : سرورم اینا شما رو نشناختن و بهتره که
نشونتون رو به همه نشون بدین تا همه بفهمن شما کی هستین ..
یوهان به سینه ی من اشاره کرد. دیگر فرصت فکر کردن نداشتم. باید طوری رفتار می کردم که
هیچ کس به من شک نکند . دستم را به یغه ی لباسم انداختم و یغه ی لباسم که مانند شنل دیوانه
 
________________
ساز ها بود را باز کردم . در کمال ناباوری دیدم که من در زیر لباسم چیزی ندارم و هیچ بدنی در
کار نبود و فقط پارچه یا سیاهی بود که به عنوان لباسی بر تن داشتم و فقط عدد هفت که الان مانند داس فرشته ی مرگ شده بود بر روی جایی که الان باید سینه ی من می بود نمایان بود و داسی با
دسته ی سیاه و تیغه ی نقره ای رنگ که از خودش نور بر می گرداند....
جمشید وقتی آن داس را دید بدون معطلی حالت دفاعی به خودش گرفت و چیزی نکشید که ولوله
ای بین افرادی که مرا دوره کرده بودند افتاد...
یکی از افراد فریاد زد و خودشه و اون فرشته ی مرگه اون خودش شیطانه ۰ بهتره قبل از اینکه
یوهان رو به آن شخصی که این حرف را زده بود کرد و با اشاره ای او را به سنگ تبدیل کرد.
جمشید با صدایی خشن گفت : آماده ی مرگ شو ...
خودم نمی دانستم چه اتفاقی افتاده است و آنها مرا شیطان خطاب کرده بودند...
سیریوس رو به من گفت : اگه تو شیطانی پس عصات کو
یوهان نگذاشت که من حرفی بزنم او وسط حرف های ما پرید و گفت : فکر کردی برای چی قصر
بلید هار و تسخیر کردیم ....
جمشید گفت : باید توی خواب ببینی که دستت به اون عصا برسه ...
رو به جمشید گفتم : انگار تو می دونی اون کجاست؟ نه ؟؟
------ جمشید گفت : آماده ی مرگ شو
* == . کمی ا. تحصی یوهان گفت : انگار نمی فهمی دارای باکی حرف می زنی . این خود مرگه و تو نمی تونی اونو
 
________________
لرد ادموند فقط ایستاده بود و به ما نگاه می کرد...
سیریوس دستش را به سمت من گرفت و خواست طلسمی را اجرا کند.....
در همین لحظه مانند دیوانه ها به او نگاهی انداختم و همین نگاهم کافی بود تا او را از این کار
===== سیریوس رو به جمشید گفت : اون داره چی کار می کنه
جمشید گفت : اون از ترس تو تغذیه می کنه . بهتره بخندی و به چیزهای خوب فکر کن ...
خندیدم و رو به افرادی که اینجا ایستاده بودند گفتم: شما همتون از من می ترسین ٫ اینو خودتون
هم خوب می دونین ...
نمی دانم چرا این حرف را زدم و ناخودآگاه از دهانم خارج شده بود و جمشید رو به افراد گفت : اوانایی که می ترسن بهتره اینجارو ترک کنن ۰ اگر این کار و نکنن روحشونو از دست می دن ...
همین حرف جمشید کافی بود که تعداد زیادی از افراد پا به فرار گذاشتند....
رو به جمشید گفتم: تو از مرگ می ترسی ....
جمشید پوزخندی زد و گفت: من نه از تو و نه از هیچ کس دیگه ای نمی ترسم...
رو به سیریوس کردم و گفتم: تو چطور پاتر و تو از من می ترسی ....
سیریوس گفت : من نه تنها از تو نمی ترسم بلکه می خوام از بین ببرمت ...
یوهان گفت : مرگ از بین نمی ره و این شما انسان های فانی هستین که از بین می رین ...
ت: کاستی همی تتست. جمشید گفت : درسته خود مرگث از بین نمی راه اما نمایندش از بین می ره و منم خیلی خوب راه شو
بلدم ...
 
________________
جمشید رو به سیریوس کرد و به یکباره هر دو نفر آنها غیب شدند...
حالا تمام یاران سیریوس و جمشید رفته بودند و فقط سربازان ویلیام اینجا مانده بودند.
رو به یوهان و لرد ادموند کردم و گفتم: بر می گردیم و لرد ادموند فقط ایستاده بود و مرا تماشا می
کرد ...
با اشاره ای او را به تالار گفتمان انتقال دادم .... یوهان را هم همینطور ...
وقتی هر دوی آنها را فرستادم خودم هم پشت سر آنها به تالار گفتمان آپارات کردم ...
همه ی افراد در تالار بودند و باید قبل از همه چیز در مورد شیطان اطلاعاتی کسب می کردم .
شیطان که بود که من خودم را به جای او جا زده بودم و منظور جمشید از نماینده ی او چه بود...
رو به تمام افراد حاضر در تالار گفتم: همه برین بیرون ...
آنها که تازه متوجه حضور من در تالار شده بودند به سرعت از جایشان بلند شدند و سربازان لرد
ادموند هم همگی از جایشان بلند شدند ....
همه ی آنها وقتی مرا دیدند به سمت درب خروجی حرکت کردند و رو به لرد ادموند و یوهان کردم
و گفتم: شما اینجا بمونید . لرد ادموند هنوز حالت گیجی داشت....
جرجیا از جایش بلند شد و گفت : اینجا چه خبره ...
: :کتابی اس - ت رو به جرجیا گفتم: بهتره تو هم بری و مسئله ی مهمی پیش اومده که باید در موردش با یوهان
تصمیم.
گفتم: خودم می خوام در مورد همین بدونم ... بهتره که برای بیرون .
 
________________
جرجیا به سمت درب خروجی تالار حرکت کرد ...
وقتی همگی از تالار خارج شدند یوهان گفت : با من کاری داشتین سرورم .
گفتم: این شیطان دیگه چیه ..
یوهان گفت : شیطان ... البته این اسمی هستش که ما انسان ها روی اون گذاشتیم و اون اسم های
زیادی داره.
تابسته
گفتم: خب اون چه موجودیه ...
یوهان گفت : اون همراه همه ی ماست . تمام ادیان دنیا اونو به یه صورت قبول دارن ....
رو به یوهان گفتم: خب یعنی تو گفتی که من اونم ...
یوهان نتوانست جلوی خودش را بگیرد به همین علت خندید و گفت: اونو هیچ کس ندیده و
ناشناخته و این فقط یه دروغه که ماکسیموس توی دل همه انداخته بود و ماکسیموس بود که توانست
یه عصا با قدرتش درست بکنه . البته فکر کنم اون عصارو از جایی دزدیده بود و اون به همه گفت
که نماینده ی شیطانه
یوهان کمی صبر کرد تا خنده اش بند بیاید بعد ادامه داد : ماکسیموس با اون عصا می توانست خیلی
کارا بکنه و وقتی اون عصارو به دست اورد به همه اعلام کرد که اون نماینده شیطانه و شیطان اون
عصارو بهش داده و خلاصه اون عصا بارها و بارها قوی تر و قدرتمند تر از شمشیر الیور هستشی و
هر کسی که به اون عصا دست بزنه بدون شک اونو مال خودش میخواد . اون عصا یجور صاحبشو
اغفال می کنه . طوری که صاحبش اون عصارو به هیچ وجه از خودش دور نمی کنه . حتی اگه
نتونه با اون طلسمی رو انجام بده.
تاسی
گفتم: خیلی چیزا توی این دنیاست که مردمو به خودش جذب می کنه ...
 
________________
یوهان چشمانش را تنگ کرد و با حالتی مرموز گونه گفت : درست مثل شمشیری که دستته و اون
شمشیرو از روی عصای ماکسیموس درست کردن و اون الیور با استفاده از اون عصا توانسته اون
شمشیرو درست کنه . فکر کنم ماکسیموس به خاطر همین تو رو انتخاب کرده .
لرد ادموند بلاخره حرفی زد و گفت : درست می گه و من خودم از گوین شنیدم که اون شمشیر از روی عصای مرگ درست شده و البته اگر کسی این حرفو قبلا می زد بهش می خندیدیم و راستشو
بخوای وقتی گوین این حرفو می زد مثل دیوونه ها می شد . خودت که باید گوینو بشناسی ...
شمشیر الیور را روی میز گذاشتم و گفتم: یعنی شما می گین توی این دنیا چیزی به این قدرت
وجود داره ...
یوهان گفت : آره که وجود داره. عصای مرگ بارها و بارها قوی تر از این شمشیره ...
گفتم: در مورد ماکسیموس بگو. اون با داشتن اون عصا چطور شکست خورد ؟
. کت : ... . یوهان گفت: بزارین بدون رو دروایستی با هم حرف بزنیم و من نمی توانم بدون اینکه مطالبی رو در
مورد خاندانتون رو کنم در مورد عصای ماکسیموس حرف بزنم ..
است میی
گفتم: راحت باش ...
یوهان دهانش را باز کرد اما صدایی و صدای او را کاملا در خودش محو کرد و صدای خشنی از پشت آئینه های تالار گفتمان آمد که گفت: بزار خودم در مورد خودم حرف بزنم ...
سریع شمشیرم را صدا زدم و شمشیرم سریع در دستانم قرار گرفت و صدا برای لحظاتی قطع شد. رو به یوهان گفتم: این صدای کی بود...
یوهان مانند برق گرفته ها ایستاده بود و به من نگاه می کرد و بار دیگر با صدای بلندتری گفتم: این
صدای کی بود...
 
________________
یوهان منو من کنان گفت هنوز صداش توی گوشمه و وقتی به ما حمله می کرد باور نمی کردی به
چه اوضاعی دچار می شدیم...
گفتم: در مورد ماکسیموس داری حرف می زنی ؟؟؟
یوهان گفت ننه سرورم . در مورد جاناتان بلید صدا صدای جاناتانه و هنوز قدرتشو با خودش داره؟
با صدای خشنی گفتم: بهتره هر گوری هستی بیای بیرون . این قصر مال منه ...
صدای خشن باری دیگر از پشت آئینه های تالار آمده که گفت : این قصر قبل از اینکه مال توباشه
مال من بوده ..
گفتم: اگه جرات دارای بیا بیرون تا بهت بگم کی صاحب این قصره ...
صدای خنده های وحشتناکی از پشت آئینه ها آمد که گفت: تو واقعا فکر میکنی که می توانی منو
شکست بادی ...
گفتم: اگه اینطور نبود تا حالا میومدی سراغم ...
صدای جاناتان آمد که گفت: من فقط بهت محلت دادم تا بتونی از خاندان بلید ها محافظت کنی .
گفتم: بیا بیرون تا گور تو بکنم ...
در همین لحظه صدای انفجار بلندی آمد و تمام آئینه های تالار به یکباره متلاشی شدند....
لرد ادموند شمشیرش را کشید و آماده ی مبارزه شد. اما من خونسرد ایستاده بودم تا ببینم چه اتفاقی
می افتد ...
از جای آئینه ها خون سرازیر شد و طوری که به سرعت کف تالار پر شد از خون ...
خون همینطور بیشتر و بیشتر میشد. بوی خون مرا قدرتمندتر و قوی تر می کرد. چیزی نکشید که
 
________________
خون تا ساق پایم بالا آمد و دیگر نتوانستم تحمل کنم و انیبار با صدای بلند تری گفتم: نکنه می
خوای با خون منو خفه کنی ....
با اشاره ای خون های دور تا دور خودم را تا یک متری خودم عقب راندم و لرد ادموند و یوهان به من نزدیک شدند... . عجیب بود و با اینکه تا چند لحظه ای پاهایم در خون فرو رفته بود اما حالا
یوهان گفت : آماده باش و اون از توی خون بلند می شه... صندلی و میزهایی که در وسط تالار
بودند به یکباره آب شدند و در خونی که دور تا دور ما را پر کرده بود محو شدند...
لردادموند گفت : این خون همه چیز و از بین میبره و بهتره خودتونو پاک کنید...
خون ها با فاصله یک متری از من تشکیل دیواره ای یک متری داده بودند. یوهان و لرد ادموند
خودشان را به من نزدیک کرده بودند و دو طرف مرا گرفته بودند.
یوهان گفت : مواظب خود تون باشین ۰ می خواین سربازارو خبر کنم ...
گفتم: خودم خیلی خوب می تونم از پس کارام بر بیام و اگه شما هم می خواین می توانید از اینجا
حدود پنج شش متر جلوتر از من یعنی درست در مقابل درب ورودی چیزی از داخل خون بلند می
یکی دو متر آن طرف تر هم همین اتفاق در حال رخ دادن بود و در بد مخمصه ای افتاده بودم و کم
- - : . . . . کاتیا. کتی . نکرانی گفت : خودشونن و هر دوازده نفرشون هستن ...
صدای خشنی درست از پشت سر من گفت : سیزدهمی رو یادت رفت...
 
________________
به پشت سرم برگشتم . مردی قوی هیکل که تقریبا دو برابر هیکل مرا داشت پشت سر من از خون
بیرون آمده بود و خون از دهانش و چشمانش در حال ریختن بود و موههای ژولیده اش و چشمان
کاملا سیاهش صورتش را دو چندان وحشتناکث کرده بود ...
ابرو های کشیده و کلفتش و دندان های نیش بیرون زده اش به او ابهت خاصی می داد و موه های
خاکستری رنگش و صورت پر از زخمش حاکی از خشن بودنش بود...
او دستش را از استخر خون بیرون آورد و گفت: خیلی وقته که قدرت خودمو محک نزدم..
پوزخندی رو به او زدم و گفتم : شاید آخرین باری باشه که این کارو می کنی ...
عجیب بود لباسش خیلی تازه و شسته رفته بود و انگار نه انگار که او از خون بیرون آمده است .
لباسش که ردایی یکدست سیاه بود حتی کمی هم خیس نبود...
چشمان کاملا سیاهش را به من دوخته بود و به من نگاه می کرد..
رو به او گفتم: می خوای چطور بمیری پیرمرد...
-جاناتان خندید و خنده ای پر از معنا و به سربازانش نگاهی انداختم و تماما یکدست سیاه پوش بودند.
شمشیر هایشان را کشیده بودند و آماده ی مبارزه بودند.
رو به جاناتان گفتم: چیه برای چی می خندی ..
جاناتان گفت : به تو می خندم و به تو که اینقدر احمقی...
گفتم: مواظب حرف زدنت باش پیرمرد...
جاناتان گفت: تو فکر کردی که قصر خود به خود بدون اینکه بهش دستور بدی هر کسی رو که
آپارات می کردو زندونی می کرد...گفتم: نکنه می خوای بگی که این کار تو بود.
جاناتان گفت : درست فهمیدی پسر ...
گفتم: خب چرا دست به کار نمی شی و مگه تو برای کشتن من اینجا نیستی ...
جاناتان گفت: تو تنها بازمانده ای . باید یه نفر از خودت به جا بزاری بعد حسابتو می رسم ...
خندیدم و گفتم: من یه دورگه هستم. من بچه دار نمی شم...
جاناتان گفت : یه فکری به حال اون می کنیم . اما اول از همه باید اون بلید تازه رو بکشم ...
رو به جاناتان گفتم: اول ببین از اینجا زنده بیرون می ری و بعد می تونی به فکر کارات باشی ...
جاناتان به سمت من آمد و گفت : قانون قانونه . تو یه نفرو به بلید ها تبدیل کردی حالا باید بمیری
... اما از اونجایی که تو تنها بازمانده ای صبر می کنیم تا تو بچه دار بشی بعد ....
گفتم: نه تو واقعا فکر می کنی می توانی منو شکست بدی ...
جاناتان گفت : من خیلی ها رو کشتم که فکر می کردن قدرتمندترینن ..
یوهان جلو آمد و گفت: این می توانن کمک خوبی برای شکست دادن ماکسیموس باشن ۰ تازه شما
می توانین ثابت کنین که این کارو شما نکردین و این فقط یه طلاقی طبیعت بوده .
رو به یوهان کردم و گفتم : نمی دونم اون ماکسیموس چه غلطی با من کرده که این بلا به سرم
اومده .
جاناتان به سمت من حرکت کرد و گفت : ولی تو قدرتمند تر از اونی هستی که فکر می کردم .
توی زندگیم فقط یه نفرو دیدم که اینقدر قدرتمند بود .
گفتم: منظورت ماکسیموسه ...
________________
جاناتان گفت : فکر کنم خودش باشه و ما بهش می گفتیم مرگ... الان از اون موقع قرن ها می
گذره و ما کاری کردیم که همه اونو از یاد ببرن.
این بار با رویی خوش تر رو به جاناتان گفتم: اما امروز همه باور کردن که من خود مرگ هستم...
جاناتان گفت : آره اما چرا تو این کارو کردی خودم نشان مرگو روی تو دیدم .
گفتم: مرگ مثل من یه دورگه بوده ...
جاناتان گفت : منظورت از دورگه هکتوره ...
گفتم: هکتور هم یه دورگه بوده ...
جاناتان خندید و گفت : هکتور ... حیف که نتوانستن منو خبر کنن . اگر می اومدم بلایی به سر هکتور میوردم که اینهمه آدم نکشه و این آخریا وقتی که پدرت می خواست برای همیشه گور اونو کند من برگشتم....
رو به جاناتان گفتم: تو پدر منو دیدی ؟
جاناتان گفت : درسته و من اونو دیدم و من حتی مادرت رو هم دیدم.
رو به جاناتان گفتم: پس فکر کنم همه چیزو اونا برات گفتن ...
جاناتان گفت فکر نکن به خاطر اینکه پدرت یکی از بزرگترین خون آشام های دنیا بود از خونت
می گذارم و هر خاندانی یه قانون داره تو قانون خاندان مارو شکستی پس باید بمیری ..
گفتم: اگه یک بار دیگه در مورد کشتن من حرف بزنی بدون اینکه صبر کنم می کشمت ...
خشم وجودم را به یک باره پر کرده بود. در چشمان جاناتان زل زدم و گفتم: من خیلی قوی تر از
ماکسیموسم و اون یه دراکولا بوده اما من یه بلیدم و مادر اون یه جن فرمانروا بوده اما مادر من یه
 
________________
سفیر بوده ...
جاناتان خندید و گفت : ماکسیموس یه عصا داشت که به تمام قدرت های تو می ارزه ..
با اشاره ی جاناتان خونی که در تالار بود به یکباره از آئینه های شکسته شده خارج شد و خنده های
او مرا عصبانی می کرد. یوهان به من نزدیک شد و گفت: شما باید جلوی خودتونو بگیرین و با
اولین حرکت باعث می شین که اونا با ما جنگ کنند.
جاناتان رو به یوهان گفت: تو بهتره خفه شی و خودت می دونی که من خیلی راحت می توانم
رو به جاناتان گفتم: مواظب حرف زدنت باش ...
جاناتان برای خودش صندلی ای ظاهر کرد و روی آن نشست و گفت : ببین پسر جون من برای
کمک به تو او مدام . نیومدم که تو رو بکشم . این برخورد تو باعث شد که هر چیزی خواستم بهت
بگم و تو یه مرده هستی پس از قانون ما مبرا می شی و من به یه جانشین زنده برای خاندانم احتیاج
دارم نه یه مرده مثل تو و مادر تو پدرت راه هایی پیدا کردن که تو رو مثل یه انسان واقعی بکنن.
است میی
جاناتان برای لحظه ی با چشمانی گرد شده به من نگاه کرد و او چیزی را که شنیده بود را باور نمی
کرد..
یوهان رو به من گفت: شما نمی توانید این کارو بکنید..
رو به یوهان گفتم: من وقتی می توانم به یه روح تبدیل بشم پس می تونم با یه شبیه سازی از خودم برای چند ساعت خودمو به جسمم بر گردونم ...
جاناتان از جایش بلند شد و گفت: پس چرا معطلی زود این کارو بکن تا من برگردم به جام ..
 
________________
خندیدم و گفتم: مگر من احمقم که این کارو بکنم و الان خیلی به قدرتم احتیاج دارم...
جاناتان گفت: تو هیچ احتیاجی به قدرت نداری . اگر به خاطر دراکولاهاست من خودم حسابشونو
می رسم ...
رو به جاناتان گفتم: تو وقتی که داشتن مادرمو می کشتن کجا بودی . تو اگه می تونستی کاری
بکنی همون موقع می کردی ..
جاناتان از جایش بلند شد و گفت: من برای هر بار بیدار شدن باید یک هفته صبر کنم و حداقل
خواب من هم هفت ساله و زودتر از هفت سال نمی تونم از خواب بیدار بشم .
گفتم: گور بابای تو و تمام قانون های خون آشام ها . اگه تو از جات بلند می شدی الان این اوضاع بلید ها نبود و ما تمام خاندانو از دست دادیم فقط به خاطر این قانونه که ما داریم اینهمه مشکلو
جاناتان گفت : همین قوانینه که دنیای خون آشام ها رو تا اینجا نگه داشته .
دیگر نتوانستم جلوی عصبانیت خودم را بگیرم و به سمت جاناتان حرکت کردم و شمشیر الیور را در دستانم محکم کردم ...
جاناتان حتی از جایش تکانی نخورد و تمام افرادش هم فقط ایستاده بودند و به من نگاه می کردند..
وقتی به جاناتان رسیدم شمشیرم را زیر گلویش گذاشتم و گفتم: من هیچ احتیاجی به تو و این قصر
ندارم و خودت می توانی برای ازدواج کنی و یه جانشین درست و حسابی برای خاندانت جور کنی . منم می رم انتقام تمام خونوادمو از تمام افراد این دنیا می گیرم و از اون جمشید بگیر تا اون ویلیام و
هر کسی که توی جریان مرگ مادرم زنده بوده و کمکی نکرده باید بمیره شاید یکیش تو باشی ..
- - - - - :کنیم . 2 ت ------- a_1 جاناتان لبخندی تلخ زد و گفت : این شمشیر به من اسیب نمی رسونه و منم یکی از صاحبان این
________________
شمشیرم ...
- - - ---- . ... : شم: کیع شمشیر را به کناری پرتاب کردم و گفتم: تو می تونی اینجا بمونی و مواظب خاندان از بین رفتات
باشی و مطمئن باشی که بعد از همه نوبت توست ...
نمی دانستم می خواستم چه کار کنم . اما خیلی خوب می دانستم که هیچ احتیاجی به بلید ها برای
ادامه ی زندگی نداشتم و رو به یوهان کردم و گفتم: برو همه رو جمع کن می خوایم از اینجا بریم
رو به لرد ادموند گفتم: شما هم برید اکسلو از توی بیمارستان بیارین . همین حالا این قصر و ترک
می کنیم ...
لرد ادموند گفت : میشه بگید کجا می خواین برین ..
رو به لرد ادموند گفتم : هرجا غیر از اینجا حالا بهتره زودتر برین و اکسلو بیارین ..
رو به جاناتان کردم و گفتم: این شمشیر هم مال خودت و من می رم دنبال عصای ماکسیموس ...
جاناتان گفت : اون عصا به هفت قسمت تبدیل شده و توی دنیا پخش شده و هیچ کس نمی تونه
او نارو پیدا کنه ...
گفتم: اگه من این کارو نکنم ماکسیموس این کارو می کنه . راستی یادم رفت که بهت بگم . ماکسیموس یکی دو روزی هست که توی قصر داره میچرخه و فکر کنم با این شرایطی که پیش
اومده داره دنبال عصاش می گرده .
در ذهنم با ویلیام دراکولا تماس گرفتم و با عصبانیت گفتم: دارم صبرمو از دست می دم ویلیام .
نکنه از پسرت خسته شدی ...
ویلیام گفت : من تمام کارهایی که گفتی انجام دادم و تا ده یا پونزده دقیقه ی دیگه تمام زندانی
 
________________
هارو میارم جلوی قصر ...
جاناتان همینطور نشسته بود و به من نگاه می کرد. یوهان به سمت درب خروجی در حال حرکت
بود لرد ادموند داشت از درب خارج می شد و رو به لرد ادموند گفتم: تمام سربازاتو جمع کن توی
فضای باز و اونایی که می خوان به من ملحق بشن بمونن و باقی افراد می تونن قصر و ترک کنن ...
لرد ادموند ادموند تعظیم کرد و گفت : هرچی شما بگین سرورم .
او این را گفت و از تالار خارج شد و یوهان هم پشت سرش خارج شد...
وقتی هر دویشان از تالار خارج شدند جاناتان گفت: تو می خوای کجا بری و درسته گفتم به خاطر
خون آشام کردن اون پسرک از خونت می گذرم اما به خاطر خیانت باید بمیری ...
رو به جاناتان گفتم: خیانت کار تو هستی نه من و تو به راحتی می تونستی از کشته شدن هزاران بلید
جلوگیری کنی .
جاناتان گفت: تو کار وحشتناک تری کردی و تو باعث شدی طلسمی که روی ماکسیموس گذاشته
بودم از بین بره و تو برای بدست اوردن قدرت اونو آزاد کردی ....
حالا اون به دنبال عصا شه. اگه بدست بیاردش از بین بردنش خیلی خیلی ساخته میشه...
رو به جاناتان گفتم: من اونو آزاد نکردم و خودش راهی برای برگشتن پیدا کرده...
جاناتان حالتش عوض شد و با صدایی آرام گفت : اون نمی مرد فقط توانستم روش یه طلسم بزارم .
آره طلسم من طوری بودش که فقط پادشاه بلیدها بتونه اونو آزاد کنه تازه نه هر کدوم , راستشو
بخوای این طلسم رو طوری تنظیم کرده بودم که فقط خودم بتونم آزادش کنم . اما نمی دونم تو
چطور تونستی این کارو بکنی
همه چیز بر روی سرم خراب شد و آریا حالا متوجه شدم ماکسیموس برای چه به من کمک کرده
 
________________
بود. او به من نارو زده بود . طوری که من در ازای قدرتمند شدن او را به این دنیا بازگردانده بودم
رو به جاناتان گفتم: حالا اون عصا کجاست
جاناتان گفت: تو قابل اعتماد نیستی ۰ از کجا معلوم که خودت نمی خوای اون عصارو مال خودت
رو به جاناتان گفتم: شاید این کارو بکنم . فکر خوبیه که اون عصارو به دست بیارم .
جاناتان گفت : حالا بهتره همینجا بمونی تا از بزرگترین قسمت عصای ماکسیموس دفاع کنیم ..
جاناتان گفت: روح اون تمام این مدتو بین مردم چرخیده و اون حتما راه های خوبی برای کشتن من
پیدا کرده و این تو هستی که باید جلوشو بگیری ...
گفتم: اون روح منو مال خودش کرده و من طی اون قرار دادی که باهاش بستم . باهاش قرار
گذاشتم که روح شیش تا دورگه رو پیدا کنم و بهش بدم..
جاناتان از جایش بلند شد و گفت: تو با اون چی کار کردی؟
گفتم: قرار داد بستم و من از هیچ چیز باخبر نبودم...
جاناتان گفت: تو برای چی این کارو کردی ؟
گفتم: اون شرایطی برام درست کرد که مجبور شدم که این قرار داد و ببندم ...
جاناتان گفت: تو به خاطر چه وضعیتی روح خودتو به اون بخشیدی ؟
گفتم: اون نگفت که روح من هم جزء ارواحی هست که باید براش جمع کنم. اما بعدش فهمیدم
 
________________
+ تبیی i حسی. که من هفتمین دورگه هستم و یه روح که مال خودش بود و می مونه شیش تا روح دیکه ...
جاناتان که مانند شکست خورده ها شده بود گفت : نه... تو روح خودتو به اون نفروختی . تو شیش
قسمت روحشو بهش برگردوندی ۰ اون حالا می تونه به راحتی هر هفت قسمت عصاشو به خودش
برگردونه ...
گفتم: منظورت چیه ...
جاناتان با عصبانیت از جایش بلند شد و دستش را زیر صندلی زیبایش گرفت و آن را به گوشه ای
از تالار پرتاب کرد. وقتی صندلی به آئینه ای که بر روی دیوار بود برخورد کرد خرد شد و آئینه را
از هم پاشید.
جاناتان با عصبانیت به سمت من آمد و گفت: من روح اونو به هفت قسمت تبدیل کردم و نمی شد
تمام روح اونو از این دنیا خارج کرد . شش قصامتشو با شش قسمت عصاش توی این دنیا نکه داشتم
و فقط یه قسمتشو فرستادم اون دنیا که توانسته با مرگ تو اون یه قسمتشو هم از اون دنیا برگردونه ...
گفتم: من هیجی در مورد چیزهایی که تو می گی نمی دونم .
جاناتان گفت: تو واقعا یه ساده لوح بیچاره هستی و تو هر شش قسمت روحشو بهش بدهکاری ...
یکی از سربازان جاناتان که کنار او ایستاده بود گفت : ببخشید سرورم و شیش قسمت نه پنج قسمت
جاناتان رو به او گفت : گرک منظورت چیه ...
گرک گفت : سروم اگه متوجه شده باشین امروز وقتی داشتیم حرف های جناب کورش رو گوش
می دادیم متوجه شدم که جناب کورش می توانه یه روحو به این دنیا برگردونه و یا از دنیا خارج کنه
 
________________
جاناتان گفت : خب ؟
گرک گفت : جناب کورش اولین روحو به مرگ هدیه کرده و پس مونده پنج روح دیگه ....
احتمامی
گفتم: جریان شیش قسمت روحشو یکمی توضیح بدین تا بفهمم چه خبره .
جاناتان دستانش را به کمرش گرفت و در اوج عصبانیت گفت : الان چه فایده ای داره و تو تمام
رشته های منو پنبه کردی .
رو به جاناتان گفتم: اگه همه چیزو به من نگی من نمی تونم تصمیم درستی بگیرم .
جاناتان کمی مکث کرد و بعد رو به آن شخصی که گرک نام داشت گفت: تو بهش بگو ...
گرک گفت : شما مطمئنین که می خواین جریانو به ایشون بگین .
جاناتان گفت : احمق هر چیزی که بهت گفتمو انجام بده !!!
گرک رو به من گفت : ما با یه راهی تونستیم عصای اونو از چنگش بیرون بکشیم . البته به این راحتی ها که فکر می کنین نبود. ما حدود سیصد یا چهار صد نفرو قربونی کردیم تا بتوانیم اون
عصارو بدست بیاریم ...
گرک کمی صبر کرد و بعد ادامه داد : مرگ بلاخره گول مارو خورد و بدون عصا به ما حمله کرد و ما هم با یه طرفندی یعنی قربانی کردن یه لشگر تونستیم به مقرش حمله کنیم و عصای اونو بدزدیم و اونم وقتی دید که دیگه دستش به عصاش نمیرسه مثل دیوونه ها افتاد به جون مردم و خلاصه اینقدر آدم کشت تا بلاخره با یه کلک به وسیله ی شمشیر خودش کشته شد. البته اون نمی مرد. اون یه
مرده ی کامل بود و ما هم با یه طلسم روح اونو به هفت قسمت تبدیل کردیم و همینطور عاصاشو و بعد با اون تکه های عصا جانپیچ درست کردیم و قوی ترین طلسم هایی که توی دنیا وجود داشتو
روی هر کدوم از اون جان پیچ ها گذاشتیم و توی دنیا پخش کردیم . البته بزرگترین قسمت عصارو
 
________________
همراه با قسمت اصلیه روحش رو همینجا نگه داشتیم و هیچ کسی به جز جناب جاناتان نمی توانه به
اوان قسمت درسترسی داشته باشه .
رو به گرک گفتم : شما توانستین از یک روح هفتا جانپیچ درست کنین .
گرک گفت : به راحتی می توانستیم روحشو به قسمت های بیشتری تبدیل کنیم اما عدد هفت عدد قدرته و هر کاری که بر مبنای این عدد انجام بشه قدرتمنده ۰ روح مرگ خیلی بزرگتر از اونی بود
که فکرشو می کردیم .
گفتم: برای جانپیچ درست کردن باید یه نفرو قربونی کنی . شما هم این کارو کردین .
جاناتان خندید و گفت : یه نفر و کدوم احمق این حرفو زده و یه نفر برای دو قسمت کردن روحه . برای هر قسمت ما حدود ده یا پونزده نفرو به بدترین وجه شکنجه دادیم تا بمیرن بعد از نفرین اونا برای تکه کردن اون روح استفاده کردیم . ما تقریبا تمام قانون های دنیارو زیر پا گذاشتیم تا توانستیم
این کارو بکنیم . نفرین شکنجه ای که روی روح افراد باقی می مونه قدرتی داره که می توانه یه
گفتم: شما چطور تونستین این کارو بکنین .
. ام. ا.. که : م . م م r a - م: جاناتان گفت : ببین کی داره این حرفو می زنه و تو خودت یه شیطانی و برای کشتن تو هم باید همین کارارو بکنیم .
گرک گفت : مسئله ی اصلی هم همینجاست و وقتی ما با این همه شکنجه تو:نستیم اون روح رو از
هم جدا کنیم به قدرتی چندین برابر احتیاج داریم که اون روح هارو دوباره به حالت عادی برگردونیم و شما این قرار دادو امضا کردین که پنج قسمت از شش قسمت روح رو به ماکسیموس
برگردونید.رو به گرک با ناراحتی گفتم: منظورت چیه ؟
گرک گفت : اگه بخواین اون پنج قسمت روح رو به ماکسیموس برگردونید باید یه قتل عام درست
و حسابی راه بندازین .
جاناتان خندید و گفت: تو زندگی رو خیلی دسته کم گرفتی
کمی به وقایعی که بر سرم آمده بود فکر کردم و بعد گفتم: یعنی می خوای بگی که مرگ با
استفاده از قدرت من توانسته به این دنیا بر گرده .
گرک گفت : درست فهمیدین ..
گفتم: پس جریان پیدا کردن شش روح دیگه چیه و جیمی آدرس یکی دیگه از دورگه ها رو به من
نشون داده ...
گرک گفت : خیلی سادس . اینا همش به خاطر این بوده که شما رو گول بزنن و اصلا کی گفته
گفتم: روی سینم نوشته شده بود...
گرک گفت : اون عدد نبوده بلکه نماد عصای ماکسیموس بوده و اینطور که معلومه و ماکسیموس
کمی از قدرتاشو به شما داده ۰ شما باید سومی یا نهایتا چهارمین دورگه باشین و مطمئن باشین که
نمیشه یه دورگه رو به همین راحتی شکست داد و تازه از کجا معلوم ماکسیموس و شما یه موجود
ش
با شین ...
رو به گرک گفتم: من مطمئنم که یه دورگه هستم..
________________
گرک گفت : درسته که ما می دونیم شما یه دورگه هستین اما از کجا معلوم که ماکسیموس یه دورگه بوده و هیچ کسی اطلاعات درستی در مورد ماکسیموس نداره.
جاناتان که کاملا آرام شده بود گفت : گرک درست می گه و اون نماد باعث شده که ماکسیموس
بتونه تو رو به راحتی گول بزنه .
جاناتان همانگونه که به سرعت عصبانی شده بود به همان سرعت هم عصبانیتش را از دست داده بود
و درست مانند من ۰ من قبلا اینطور نبودم و ناراحتی های من همگی زودگذر بودند. تا جایی که من
حتی برای دقایقی هم از مرگ تئودور ناراحت نماندم و به زودی تمام ماجرا را از یاد بردم.
رو به جاناتان گفتم: اون می توانست خیلی راحت از من هفت روح دیگه رو بخواد .
جاناتان لبخندی زد و گفت: به خاطر همین می گم که ساده لوح هستی و پسر اگه بهت می گفت هفت تا روح تو بهش شک می کردی ۰ تازه وقتی اون بتونه شیش تا روحشو جمع کنه به راحتی می
رو به جاناتان گفتم: یعنی می خوای بگی که من با دستای خودم اونو به این دنیا بر گردوندم اگه
یکمی دیگه بگذره حتما می گین که من خودماکسیموسم .
جاناتان دستش را لای موه هایش کشید و با این کارش موه های ژولیده اش به یکباره فرم قشنگی
گرفت و انتهای آن روی شانه هایش ریخت . موه هایش بلند تر از آنی بود که نشان می داد...
حالا با این قیافه خیلی بهتر از قبل شده بود و و جذابهای خاصی پیدا کرده بود، حالا می شد به او به
عنوان یک جنگجوی قدرتمند نگاه کرد
در همین لحظه ارتباط ذهنی با من بر قرار شد و صدا صدای ویلیام بود که در گوشم پیچیده بود.
او با صدایی خشن گفت : تمام زندانی ها رو اوردم اینجا ...
 
________________
گفتم: ک که باقی نمونده ..
ویلیام گفکفت : جون سیصد و بیست نفر به خاطر جوان پسرم ..
بی اختیار خندیدم و لشکر سیصد و بیست نفری و همگی از بهترین ها ...
ارتباط ذهنی قطع شد و هنوز می خندیدم و جاناتان گفت: تو واقعا فکر می کنی اون ویلیام به همین
راحتی هر سیصد و بیست نفرو بهت بر می گردونه ...
رو به جاناتان گفتم: تو داشتی حرفای منو گوش می دادی . اگه یه بار دیگه این کارو بکنی کاری
می کنم که دیکه نتونی بشنوی
جاناتان گفت : دست خودم نیست . این یکی از قدرتی منه که تمام ارتباط های ذهنی رو بشنوم.
جاناتان به طرز عجیبی مهربان شده بود، دیگر از آن جاناتان خشن اثری نبود، خودم را به بی
توجهی زدم و رو به جاناتان گفتم: قدرت خوبی نیست و من میرم تا تمام سربازامو جمع کنم بعدش
اینجارو ترک می کنم.
جاناتان گفت : منم باهات میام و می خوام ویلیامو بکشم و اون قاتل تمام خاندان منه باید زودتر از اینا
از بین می رفت.
رو به جاناتان گفتم : نمی خوام اونو به همین راحتی ها بکشم و می خوام بلایی به سرش بیارم که هر لحظه از زنده موندش احساس تنفر بکنه . می خوام لحظه لحظه ی زندگیش براش سخت بشه ....
جاناتان گفت : تجربه به من می گه قبل از اینکه کارو سخت بکنی اونو تموم کن و تو الان به راحتی
می توانی اونو بکشی و پس این کارو بکن ....
رو به جاناتان گفتم: همین که گفتم و اونو خودم می کشمش و می خوام ترسی به وجودشون بندازم
که لحظه لحظه ی زندگیشونو با ترس سپری کنن و از همین حالا دارم روزی رو می بینم که اگر
 
________________
کسی دراکولا باشه از ترس جرات نکنه از خونش بیاد بیرون .
به سمت درب خروجی حرکت کردم , جاناتان گفت : اما به هر صورت من باهات میام .
گفتم: نمی خوام ماکسیموس از اومدن تو با خبر بشه و تو تنها چیزی هستی که من در برابر
ماکسیموس دارم .
جاناتان خندید و گفت : پس نمی خوای اینجارو ترک کنی..
گفتم: اول وایمیستم گندی که زدم جمع می کنم بعد و پادشاهی و فرمانروایی برای خودتون .
جاناتان گفت : اون حتما متوجه حضور من شده و اون خیلی باهوش تر از اونیه که تو فکر می کنی .
گفتم: باشه هر کاری که می خوای بکن و بیا بریم .
یوهان را صدا زدم و یوهان در مقابلم ظاهر شد و بعد از تعظیمی گفت : امری داشتین سرورم ...
گفتم: برین پسر ویلیامو بیارین می خوایم به باباش تحویلش بدیم .
یوهان گفت : هر چی شما بگین «... من تمام افرادو توی فضای باز جمع کردم . هر وقت خواستین
گفتم: فعلا از رفتن منصرف شدم
کمی مکث کردم و بعد از نگاهی به جاناتان رو به یوهان گفتم: من دارم می رم بیرون . هر وقت
باهات ارتباط ذهنی برقرار کردم پسرشو براش بیارین .
جاناتان گفت : تو می دونستی ویلیام دایی تو می شه ؟
متی
گفتم: خودم می دونم .
 
________________
جاناتان گفت : اونم پسر داییته « تو پسر داییتو امروز شکنجه دادی ..
گفتم: اونا با کشتن مادرم تمام روابط خونوادگی رو از بین بردن اینو می فهمی .
جاناتان گفت : این درسته و تو باید هیچ ضعفی از خودت نشون ندی و محکمو پر قدرت و بلیدها به
== - م ، کیم. تی. م. م --- یکی مثل تو احتیاج دارن ۰ من به پدر بزرگت گفتم که الکس بلید و منظورم عموته نمی توانه یه
پادشاه باشه و پادشاهی توی وجود بچه های الیوره .
جاناتان کمی مکث کرد و بعد ادامه داد : ادوارد از همون اول مهربون بود اما در مقابلی؛ الیور و اون
بود که همیشه بهشی افتخار می کردم و اصلا می دونستی تو چقدر شبیه الیور هستی و اخلاقات ..
بیماریت .. درست مثل خودم .
گفتم: بیماری ؟
جاناتان گفت : یعنی تو تا حالا متوجه اون نشدی ؟
گفتم: منظورت کدوم بیماریه.
جاناتان گفت : لیپن و تو باید تا حالا متوجه می شدی.
جاناتان گفت : این بیماری رو، هر کسی که قدرت زیاد داشته باشه بهش مبتلا می شه.
گفتم: تو از کجا فهمیدی که من هم این بیماری رو دارم.
جاناتان گفت: عصبانیت های پشت سرهمت و اخلاق زود گذرت و تو درست مثل خودم فقط یک
لحظه عصبانی می شی و بعد همه چیز از یادت میره و نمونش همین چند دقیقه ی پیش که می
خواستی منو بکشی .
 
________________
گفتم: حالا چی کار باید بکنم .
جاناتان گفت: راه های درمانی داره و پسرم الیوریه راههایی براش پیدا کرده و اون اولین فرمانروای بلید ها بود که به این بیماری دچار نبود. من به خاطر همین بیماری فرمانروایی رو گذاشتم کنار .
البته همین بیماری بود که به من قدرتی داد که بتوانم ماکسیموسو شکست بدم .
گفتم: پس فعلا به این بیماری احتیاج دارم.
جاناتان گفت : بیماریت توی مراحل اولیس و اما به زودی بقدری پیشرفت می کنه که به زور می
تونی جلوی اونو بگیری .
چشمانم را بستم و به بیرون قصر آپارات کردم و باد سردی را به یکباره بر روی خودم احساس کردم
و چشمانم را باز کردم و ویلیام بیست سی متر جلو تر از من ایستاده بود و تعداد زیادی از افراد ژنده
پوش را با خودش آورده بود و آنها بسیار نحیف و بی جان بودند و معلوم بود که سختی زیادی
کشیده بودند.
به سمت ویلیام حرکت کردم . در همین لحظه صدای آپاراتی از پشت سرم آمد و به پشت سرم
برگشتم , جاناتان بود که داشت پشت سرم می آمد. شمشیر الیور را هم با خودش آورده بود. او
وقتی مرا دید گفت : اینو یادت رفت
شمشیر الیور را به سمت من پرتاب کرد و با اشاره ای شمشیر را به سمت دستان خودم کشیدم و آن
تست . را در بین هوا و زمین گرفتم ...
ویلیام با دیدن من جلو آمد و گفت: پسرم کو ؟
لبخندی زدم و گفتم: تو اگه اینقدر پسرتو دوست داشتی چرا گذاشتی با من مبارزه کنه...
ویلیام گفت: به موقش حسابتو می رسم ...
 
________________
خندیدم اینبار خنده ای دیوانه وار , رو به ویلیام گفتم : نمی خوام به همین راحتی بکشمت . می زارم
زنده بمونی تا به لجن کشیده شدن خود تو و خونوادتو ببینی.
یک نفر درست پشت سر ویلیام جلو می آمد و ویلیام رو به او گفت: الوین بهتره مواظب زندانی ها
ع = rm تحصی باشی و نمی خوام قبل از اینکه پسرمو بگیرم اونارو از دست بدم .
حالا خیلی به زندانی ها نزدیک شده بودم و به راحتی می توانستم آنها را تشخیص بدهم و کارتش و گوین جلوتر از همه بودند. دستانشان را با زنجیر هایی عجیب بسته بودند. زنجیر هایی که به داستان
آنها بود مانند مارهایی در جایشان می لرزیدند.
گفتم: اول اونارو آزاد کن تا پسرتو بهت برگردونم ...
ویلیام گفت : من احمق نیستم ۰ تا وقتی پسرمو نبینم هیچکدوم از این زندونی ها رو آزاد نمی کنم ...
در ذهنم با یوهان رابطه ی ذهنی برقرار کردم و به او گفتم که همراه با دو سرباز دیگر فرزند ویلیام
را بیاورد.
چیزی نکشید که یوهان همراه با دو سربازش فرزند ویلیام را آوردند و آنها خیلی بی صدا و آرام این
---- کار را کردند
به جاناتان نگاهی انداختم و او محو تماشای افرادی بود که دور تا دور قصر را محاصره کرده بودند.
به فرزند ویلیام نگاهی انداختم و بیچار نای حرکت نداشت و دو سرباز زیر دستانش را گرفته بودند و
او را سر پا نگه داشتند...
ویلیام با اشاره ای زنجیرهایی که به داستان افرادی که با خود آورده بود را باز کرد.
رو به یوهان گفتم: برو همشونو ببر به بیمارستان و به جن های خانگی بگو استخر خونو آماده کنن.
 
________________
یوهان با پرشی فاصله ی پانزده یا بیست متری را پرید و در مقابل زندانی ها فرود آمد. الوین جلوی
یوهان را گرفت و گفت: آروم تر ....
رو به الوین فریاد زدم : نوبت تو هم می شه که بمیری ...
با اشاره ای به دو سرباز به آنها فهماندم که پسر ویلیام را به پیشش ببرند.
احساس قرور می کردم و من در یک روز چنان کاری کردم که خود ویلیام مجبور شد اینهمه
زندانی را آزاد کند...
الیوین با ناراحتی کامل کنار رفت تا یوهان به زندانی ها نزدیک شود... و او به محض نزدیک شدن
با اشاره ای افراد را غیب کرد ...
دو سرباز من به یکباره ایستادند. آنها هنوز از من فاصله ای نگرفته بودند و لبخندی معنی دار به
ویلیام زدم و ویلیام تازه متوجه موضوع شده بود و رو به دو سربازم گفتم: پس چرا معطلین .
آنها هنوز ایستاده بودند و پشت به من بودند..
رو به ویلیام گفتم : حیف نمی خوام همین روز اول یکی از بزرگای دراکولا ها رو بکشم ...
رو به دو سربازم گفتم: ولش کنین بر گردین ...
جناتان خودش را به من رسانید و گفت: پس این ویلیامه و فکرشو نمی کردم به همین راحتی اینهمه
سرباز و آزاد کنه ..
گفتم: مطمئن باش که بین زندانی هایی که ازاد شدن چند تاشون جاسوسن ۰ به نظارت چطور می
تونم از شر اونا خلاصی بشم .
جاناتان گفت : فقط اونایی که ازشون مطمئنی رو برای خودت نگه دار و باقی رو بفرست تنگ دل
 
________________
خوانوادشون .
رو به جاناتان گفتم: خیلی با اولی که اومدی فرق کردی
جاناتان لبخندی زد و گفت : فعلا تو رئیسی و من سرباز .
لبخندی زدم و گفتم: حالا بهتره که بر گردای تو نمی خوام بفهمن که تو کی هستی .
و رو به ویلیام گفتم: حالا تمام افراد تو از اینجا جمع کن و گرنه قدرت مرگو به تمام سربازات نشون
می دم و من می رم تو و تا دو ساعت دیگه بر می گردم بیرون اگه یه نفر این بیرون باشه و می
ویلیام به سمت فرزندش رفته بود و او را از روی زمین بلند می کرد و دوازده لژیونش او را دوره
کرده بودند...
جاناتان رو به آنها گفت : فکر می کردم شما یه خون آشامید. یه خون آشام بهتره بمیره تا اینکه
اینطور بهش توهین بشه...
رو به جاناتان کردم . او از اینکه این حرف ها را می زد لذت می برد و یکی از لژیون های ویلیام
شمشیرش را کشید و به سمت ما دوید....
او از همه ی لژیون های ویلیام جوان تر بود و البته هفتاد سالی داشت اما نسبت به تمام لژیون ها جوان
در بود ..
او بدون وقفه به سمت ما می دوید... جاناتان گفت : این مال منه ...
جاناتان با حرکتی خیلی زیبا شمشیرش را بیرون کشید و بعد از چند چرخش زیبایی که به شمشیرش
داد روبروی من قرار گرفت و منتظر حمله ی لژیون شد و آن لژیون وقتی به جاناتان نزدیک شد از
روی زمین پرید و شمشیرش را مستقیم بر سر جاناتان فرود آورد و جاناتان با حرکتی زیبا شمشیرش
 
________________
را مستقیم به یکی از دست های آن لژیون زد....
شمشیر جاناتان زخمی عمیق بر روی دست آن لژیون انداخت و خون شدیدی از دست آن لژیون
بیرون می ریخت..
. اما ... که : . . . م: == * م م م:
آن لژیون با شمشیرش را به صورت مورب به دور خود می چرخاند و به سمت جاناتان می آمد..
جاناتان خیلی خونسرد به سمت او می رفت و به وضوح می دیدم که جاناتان از کشتن آن لژیون
لذت می برد. به ویلیام نگاهی انداختم . او فرزندش را رها کرده بود و به لژیونش نگاه می کرد...
لژیون در یک لحظه طلسمی را به سمت جاناتان روانه کرد..
جاناتان خیلی سریع از مقابل طلسم کنار رفت و بعد از کمی مکث لبخندی پر از خشم به سوی آن
هر دو وقتی به هم نزدیک شدند شمشیر هایشان را به سمت هم فرود آوردند. شتاب ضربه ی شمشیر جاناتان به قدری محکم بود که شمشیر آن لژیون شکست . همه در اوج ناباوری به مبارزه ی جاناتان و آن لژیون نگاه می کردند.
با اینکه هیچ تخصصی در مورد شمشیر های خون آشامان نداشتم اما خیلی خوب می دانستم که آن شمشیر ها به هیچ وجه نمی شکنند و نمی دانم در ضربه ی جاناتان چه قدرتی نهفته بود که توانست
شمشیر آن لژیون را به همین راحتی بشکند...
لژیون حالا با شمشیری که از کمر شکسته بود در مقابل جاناتان ایستاده بود و جاناتان شمشیر زنی
خیلی خوبی را به نمایش گذاشته بود. او واقعا یکی از پادشاهان بلید ها بوده .بعد از کمی مبارزه از همدیگر فاصله گرفتند. جاناتان شمشیرش را بالا آورد و خونی را که از
داستان آن لژیون بر شمشیرش مالیده شده بود را لیسی زد و همین کارش باعث شد که لژیون بیچاره
حساب کارش را بکند...
او نه می توانست فرار کند نه اینکه به همین راحتی تسلیم جاناتان شود. ترس را در وجودش می دیدم . او یک لژیون بود و یک لژیون باید خیلی نترس تر از اینها می بود....
از همینجا احساس ترسش را با تمام وجود احساس می کردم و من با ترس او قدرت می گرفتم...
جاناتان خودش را به لژیون رساند و لژیون خواست با شمشیر شکسته اش کاری کند . جاناتان با
لگدی شمشیر شکسته ی او را به کناری پرتاب کرد.....
م: l raی م Isl ,. م، t . . Tیه کتابت . لژیون بر زمین افتاد و به جاناتان چشم دوخت و جاناتان به سمت آن لژیون خم شد و گفت : فکر
نمی کردم اینهمه ضعیف باشی ... حالا دوست دارای چطور بکشمت ...
لژیون به یکباره از روی زمین بلند شد و به موجود درونش تبدیل شد و او هم موجود درون
وحشتناکی داشت و جاناتان بدون اینکه حتی کمی از جایش تکان بخورد شمشیرش را تا انتها در
بدن آن لژیون کرد...
لژیون چون به موجود درونش تبدیل شده بود و در دی احساس نمی کرد و او شمشیر جاناتان را از
بدنش خارج کرد و با با ضربه ای محکم جاناتان را به عقب پرتاب کرد...
جاناتان از جایش بلند شد. او هم داشت به موجود درونش تبدیل می شد و چیزی نکشید که او به موجود درونش تبدیل شد و درست مانند نماد بلید ها و بزرگ و قدرتمند و حالا یک سر و گردن از
موجود درون لژیون بزرگ تر و قوی تر بود.
جاناتان بالهایش را باز کرد و به سمت آن لژیون پرواز کرد و این فاصله ی کم را طی یک چشم به
 
________________
هم زدن طی کرد و ناخون های بلندش را در سینه ی آن لژیون فرو کرد و به سمت بالا کشید و با این کارش لژیون به یکباره به حالت عادی خودش برگشت و بر روی زمین افتاد..
جاناتان هم به حالت عادی خودش برگشت و رو به ویلیام گفت : این عاقبت تمام خائنین به بلید
هاست ...
همین حرف جاناتان کافی بود که ویلیام فرزندش را رها کرد و گفت: قیافت خیلی آشناست...
جاناتان که داشت دستان پر از خونش را لیس می زد گفت : تمام بلید ها شبیه همان « ما مثل شما
خونمون کثیف نیست می فهمی ...
ویلیام خواست شمشیرش را بکشد که رو به جاناتان گفتم: بهتره برگردیم .
تاسی
جاناتان تفی بر روی لژیون افتاده بر روی زمین انداخت و گفت : دوست دارم دو ساعت دیکه که
میام شما اینجا باشین .
در ذهنم خواستم صدایم به قدری بلند شود که همه بشنوند و بعد با صدای بلندی گفتم: تا دو ساعت دیگه اگه اینجارو ترک زنکنید از خونتون روی زمین رودخونه ای درست می کنم .
به تالار گفتمان آپارات کردم و وقتی در تالار ظاهر شدم چیزی را که می دیدم باور نمی کردم .
جمشید و سیریوسی بر روی صندلی های بالای تالار نشسته بودند و تمام صندلی ها به جای خودشان برگشته بودند و و صندلی من بالای تمام صندلی ها قرار داشت...
رو به جمشید گفتم : انگار تو خیلی دلت می خواد بمیری
بعد با عصبانیت فریاد زدم : کی اجازه داده اونا بیان اینجا...