جیمی گفت: شما نمی توانید به هیچ وجه ریسک کنید. بهتره که خیلی سریع اونو بکشید گفتم: تو چی خیال کردی و نکنه فکر می کنی که من به همین راحتی می توانم کسی رو بکشم
جیمی گفت: شما قدرتمندترین موجود روی زمین هستید. شما به زودی باید کشتنو شروع
کنشد .
خندیدم و گفتم : نه تو یه چیزیت هست و من برای چی باید شروع به کشتن کنم . من هیچ وقت کسی رو نمی کشم...
جیمی گفت: شما تا حالا حدود ده یا بیست نفرو کشتین . گفتم: اگه منظورت اون چند نفریه که قبل از مرگم کشتم و اونا همشون کار ماکسیموس بود و اون بود که به قول خودش می خواست از من محافظت بکنه . جیمی کمی فکر کرد و بعد گفت : شاید حرفی که از دید درست باشه ولی شما طی این چند
سالی که اینجا مدفون شده بودید و به هر کسی که به این قبرستون می اومد حمله می کردید و اونو می کشتید و من خودم شاهد تمام ماجرا ها بودم با تعجب گفتم: نکنه می خوای بگی که اون شیطونی که در موردش می گان خودمم جیمی گفت: بله قربان و البته اگر بخواین می توانم کاری بکنم که دیگه کسی نتوانه اسم شما رو
به زبون بیاره ؟ در فکر فرو رفتم و من چه کارهایی کرده بودم و قبل ها خیلی طالب این قدرتی که الان داشتم بودم ولی حالا کمی از خودم بدم می آمد و من نمی توانستم بر روی قدرتم تصلت کامل داشته باشم .
رو به جیمی گفتم: من چطور از توی قبرم بیرون می اومدم و مگه من نمرده بودم... جیمی گفت : چطور می توانم براتون بگم و راستشو بخواین شما از همون شب اول از قبرتون بیرون اومدید ولی یه جورایی مثل کسی که خودشو نمی شناخت بوداین « من خیلی سعی کردم که با شما رابطه برقرار کنم ولی شما اصلا منو نمی شناختین و شما هیچکسی رو نمی شناختین و البته این به خون آشام بودنتونون ربط داشت .. شما به خاطر احتیاج به خون از قبرتون بلند میشدید و این بلند شدنتون فقط به خاطر تامین خون بدنتون بود و البته نمی دونم چرا به هیچ وجه از محوطه ی قبرستون خارج نمی شدید ؟ شما الان این قبرستونو به یکی از خطرناک ترین جاهای روی زمین تبدیل کردید . عکس هایی
از شما توی تمام دنیا هست و شما هنوز نیومده تمام مردمو از خودتون ترسوندین
________________
رو به جیمی کردم و گفتم: چطور شد که اون پسرک توانست منو از خواب بیدار کنه ؟ جیمی گفت : اون چند وقتی بود که دور این قبرستون می گشت و تا جایی هم که می دونم خیلی در مورد افراد قبرستون تحقیق می کرد و از اونجایی که افراد این قبرستون زیاد نبودن
خیلی زود فهمید که اون یه نفر شمایید و البته من بودم که کارایی کردم که اون بفهمه و من به وسیله ی یکی از ارواح هاگوارتز اونو متوجه شما کردم و با اینکه هیچ شباهتی بین عکس الان شما و عکسی که وقتی که مردید نبود ولی من توانستم بهش ثابت کنم که اون روح شمایید. خلاصه اونم بعد از مطالعه های زیادی که کرد بلاخره فهمید که چطور می شه شما رو زنده کرد. البته اون خیلی چیزهای دیگه ای در مورد شما ها فهمیده که مرگش خیلی برامون بهتره .
اوان می دونه که شما بیدار شدین و به زودی برای کشتنش می رید گفتم: بسته بسته و دیگه باقیشو فهمیدم و من باید خیلی زود قبل از اینکه اون بتونه به کسی بگه که من زنده شدم بکشمش .. جیمی سرش را به علامت موافقت تکان داد و گفت : لازم نیست شما خودتون اقدام کنید. من خیلی راحت می توانم این کارو همین حالا بکنم ... گفتم: تو دیوونه شادی و بهتره برای بیاریش اینجا تا شاید تونستم راهی برای این مشکل پیدا کنم
جیمی گفت : هرچی شما دستور بفرمایید همون رو انجام می دم . ترسیدم جیمی بلایی به سر اون پسرک بیاره به همین خاطر گفتم: اصلا تو برو افراد تو بیار خودم می رم دنبال اون پسرک ...
جیمی تعظیم کرد و گفت : هرچی شما دستور بدین درسته .. با حرف های جیمی احساس قدرت می کردم و جیمی همینطور که تعظیم کرده بود گفت : باید شما به من قدرتمو بر گردونید تا بتوانم برم دنبال افراد شما ؟
گفتم: افراد من جیمی گفت : بله سرورم و شما سرور تمام ارواح روی زمین هستید و هیچ روحی حق سرپیچی
از شما رو نداره
اجتمی
گفتم: خب باید چی کار کنم
++ گفت: شما باید بخواین که روح منو مال خودتون بکنید. این اتفاق خیلی سریع میفته . من روی ذهنم تسلط کافی داشتم و به همین خاطر سریع در ذهنم خواستم که روح جیمی از آن
خودم شود
________________
در همین لحظه آتشی از سمت من به طرف جیمی پرتاب شد و جیمی را به آتش کشید و آتش خیلی سریع دور جیمی حلقه زد و او را محاصره کرد و صدای فریاد جیمی بلند شده بود و آتش بیشتر و بیشتر می شد و فریاد های جیمی هم بلند تر و بلند تر و اگر همینطور پیش می رفتیم به
زودی همه متوجه حضور ما می شدند. به دور و اطرافم نگاهی انداختم و هیچ خبری نبود و هنوز کسی متوجه حضور ما نشده بود. فریاد های جیمی به یکباره از بین رفت و آتش هم کم کم در حال خاموش شدن بود و بدن قوی و نیرومند جیمی از پشت آتش نمایان شده بود. او دیگر یک روح نبود. او مانند یک انسان واقعی بود که در مقابل من ایستاده بود و آتش به کلی از بین رفت و جیمی کاملا نمایان شد و صورتش بشاش تر و هیکلش ورزیده تر شده بود. در چشمانش رگه هایی از آتش دیده می شد ... جیمی به محض دیدن من زانو زد و گفت: من از شما ممنونم که به من اجازه دادین به این دنیا برگردم سرورم ...
گفتم: الان تو یه آدم واقعی هستی جیمی گفت : یه انسانی که نمیمیره انسانی که هر کاری که شما ازش بخوااینو براتون انجام می
کا شا
گفتم ناول منو ببر به جایی که اون پسرک هست.. جیمی گفت : احتیاجی به من نیست . شما به محض اراده کردن به هر جایی که می خواین می توانید برید و هیچ کس توی این دنیا از دست شما نمی توانه فرار کنه و البته یه راه هایی هست که فکر نکنم اون بچه بتونه اونارو انجام بده. گفتم: اول از همه یه جایی می خوایم که بریم اونجا ... جیمی گفت: شما صاحب هفت قصر خاندان بلید ها هستید که سه تاشون بعد مرگ مادر تون خالی هستن و هیچ کس بجز شما نمی توانه وارد اون قصر ها بشه .. گفتم: یعنی چی و من چطور می توانم برم اونجا ؟ جیمی گفت: شما با در دست گرفتن شمشیر خاندان بلید صاحب تمام میراث خاندان شدید که اون هفتا قصر قسمت خیلی کمی از اونا هستن .
گفتم: نزدیک ترین اونا کجاست
جیمی گفت : قصر بلیدها توی مونیخ .
________________
گفتم: خوبه همه ی افرادو جمع کن اونجا ... یکی از آن پسر بچه هایی را که داشتند از من فرار می کردند را در ذهنم اوردم و و به سمت او آپارات کردم ... حتی لحظه ای نکشید که احساس آپارات به من دست داد و از بین رفت . من خیلی سریع در اتاقی تاریک ظاهر شده بودم و با اینکه اتاق تاریک بود ولی من به خوبی می توانستم اتاق و وسایل ان را ببینم و یک تخت وسط اتاق بود و پسر بچه ای روی آن دراز کشیده بود و زنی هم کنار تخت بر روی صندلی ای نشسته بود و سرش را روی تخت گذاشته و خوابیده بود. من به قدری ساکت و آرام آپارات کرده بودم که آن زن حتی متوجه حضور من نشده بود و بعد از کمی تماشا فهمیدم که در بیمارستان هستم و باید مطمئن می شدم که این پسرک همان پسرکی است که من می خواهم و این کار خیلی سخت نبود . خیلی راحت می توانستم با دیدن دستش بفهمم که او همان است یا نه... خیلی آرام به سمت جلو حرکت کردم و من دوباره بر روی هوا شناور بودم و صدای کشیده شدن انتهای لباسم بر روی زمین خیلی کم بود ولی باز هم می توانست توجه کسی را جلب
وقتی بالای سر پسر بچه رسیدم به دستش نگاهی انداختم. هیچ اثری از زخمی روی دستانش نبود و بار دیگر نگاهی انداختم ولی باز هم هیچ اثری از زخم بر روی دستش ندیدم ... آن پسر بچه دیگر را در ذهنم آوردم و به سمت او آپارات کردم ... دوباره خیلی سریع آپارات کردم و سرعت آپارات در من خیلی زیاد شده بود و طوری که حتی احساسی هم نمی کردم که این اتفاق افتاده باشد . اینبار در اتاقی کوچک بودم و دور تا دور اتاق پر بود از عکس های جادوگری که خیلی شبیه مار بود. آری تمام عکس هایی که در اتاق بود همگی از آن ولدمورت بود. نام لرد سیاه هم در انتهای اتاق بود. نشان مرگ خواران هم بر روی دیوار در حال حرکت بود.. اتاق برایم جالب بود و قفسه ای بزرگ از کتاب های قدیمی در اتاق بود و به سمت قفسه رفتم و
• به کتاب ها نگاهی انداختم و تمامشان در مورد جادوی سیاه بودند یک تخت کوچک کنار اتاق بود که یک پسر بچه ای که حدودا صد و شصت سانت قد داشت بر روی آن خوابیده بود. صورتش کاملا رنگ پریده بود و چشمانش را معصومانه بسته بود و
موههای درهمش روی صورتش ریخته بود و به معصومیتش می افزود
________________
جای کبودی ای هم روی صورتش بود. به دستش نگاه انداختم و دستش را باند پیچی کرده بودند و خودش بود و خواستم بیدارش کنم ولی دلم نیامد و باید چه کار می کردم و اگر او را می دزدیم شاید وجودم در این دنیا لو می رفت و معلوم نبود که این پسر بچه در مورد من به چه کسانی اطلاعات داده است . باید فکر بهتری می کردم . قصر بلید ها را در مونیخ در ذهنم آوردم و من حتی آن جا را ندیده بودم و فقط نامش را در ذهنم جاری کردم و خیلی سریع آپارات کردم و در تالاری ظاهر شدم , میز بزرگی وسط تالار بود و تعداد زیادی صندلی دور تا دورش چیده شده بودند. خیلی سریع فهمیدم که کجای قصر هستم و من در تالار گفتمان قصر بودم و تالاری که پدرم و پدر بزرگم در این اتاق جلساتشان را برگزار می کردند ... جیمی را صدا زدم و جیمی خیلی سریع روبروی من ظاهر شد و او لباسی یکدست سیاه بر تن کرده بود. لباسش خیلی شبیه لباس من بود. در صورتش زل زدم و گفتم: خب ؟ جیمی گفت : سرورم من تمام افراد رو جمع کردم. من دقایقی میشه که توی مونیخ منتظر شما هستم تا صدایم کنید .
گفتم: خوبه خیلی سریع کار می کنی جیمی گفت: تمام افراد منتظر اجازه ی شما هستن که خدمت برسن ... گفتم: بزار برم سر جام بشینم....بعد بگو بیان . به سمت صندلی بزرگی که در انتهای تالار بود حرکت کردم و خیلی خوب می دانستم که آن صندلی مدتی در اختیار پدر بزرگم بوده است . پدرم خیلی خوب آنجا را تشریح کرده بود. به نظرم او از این تالار خیلی خوشش می آمده که اینقدر خوب ان را توصیف کرده است . دور تا دور تالار از آئینه بود ولی من در هیچکدام از آنها دیده نمی شدم و وقتی به طرز حرکت کردن خودم نگاه می کردم احساس قرور می کردم و چون من بر روی هوا سر می خوردم و حرکت می کردم . وقتی به صندلی بزرگ رسیدم نگاهی بر آن انداختم و بر پشت آن نمادی قرار داشت که تا به حال ندیده بودم و نماد مردی با هیکلی بزرگ و عضلانی که بارانی سر تا سری ای مانند بارانی که الان بر تن من بود بر تن داشت و اگر هیکلش به این بزرگی نبود فکر می کردم که یک دیوانه ساز را ترسیم کرده اند و
صورتش به حالت صورت خودم ولی کاملا بی روح و خطرناک بود و صورت آن شخص کمی
________________
هم به صورت خفاش شباهت داشت و دستانی کاملا استخوانی و بی روح که اصلا به بدن نمی آمد و ناخون های بلند که هر کدام مانند چاقویی کوچک بودند . از همه ی اینها گذشته مهمترین چیزی که در این شخص دیده می شد بالهای بزرگ آن شخص بود و بالهایی مانند بالهای خفاش که تقریبا از خواب شخص بزرگتر بودند. خیلی سریع فهمیدم که این نماد از آن خودم است و آری نماد خاندان بلید ها با تولد من عوض شده بود و ولی نمی دانم چرا هنوز پشت سر من بر روی دیوار نماد قدیمی بلید ها نمایان بود و بر روی صندلی نشستم و وقتی روی صندلی فرود امدم احساس کردم که در بلند ترین جای دنیا فرود آمدم و احساس قدرت تمام وجودم را ر کرد و لذت بر تخت نشستن را به وضوح در خودم احساس می کردم . با نشستن من بر روی صندلی تمام ساختمان به لرزه افتاد نوری هم تمام تالار را روشن تر از قبل کرد و در همین لحظه تصویری از من بر روی تمام آیینه هایی که در تالار بود نمایش داده شد. در تصویر من بر روی همین صندلی نشسته بودم. ولی به حالت نمادی که پشت صندلی نقش
بسته بود و بودم . در تصویر دستانم خشک و بی روح بودند و به جای کاسه یا چشم در چشمانم خون قرار داشت و اگر دقت می کردم می توانستم ببینم که خون از چشمانم سرازیر شده است . دندان های نیشم هم بیرون زده بودند و دیگر بر روی سرم موی نداشتم و روی سینه ام نوری بود که حتی از زیر لباس هم معلوم بود... , گوشه های بال هایم . هم از پشت سرم بیرون زده بود. به خودم نگاهی انداختم و آرای من الان به موجود درونم تبدیل شده بودم و دستان بی روحم را بلند کردم و در تمام تصاویری که بر روی آیینه ها بود دستم بلند شد. نگاهی به دستم انداختم و رو به جیمی گفتم: چطوره ؟ جیمی که کمی ترسیده بود گفت: شما خیلی قدرتمند تر از جناب ماکسیموس هستید و شما
جیمی زانو زد و ادامه داد: قدرت محض شمایید سرورم ... رو به او گفتم: داری تملق می کنی جیمی و خودت می دونی که اونطورم که می گی نیستم... جیمی گفت: من نمی تونم به شما دروغ بگم و شما کسی هستید که منو به این دنیا برگردوندید. اگر من دروغی به شما بگم در جا شکنجه می شم. گفتم: خیلی خوبه و بهتر که بگی بیان ...
________________
جیمی گفت : هرچی شما بگید سرورم ... اما شما باید اجازه بدین که بتونن وارد قصر بشن... . نه تنها اونا بلکه هیچکسی بدون اجازه ی شما نمی توانه وارد این قصر بشه و قدرت قصر با شما
چندین برابر بیشتر شده .
گفتم: من اجازه می دم که بیان ... در همین لحظه چندین نفر در انتهای تالار ظاهر شدند و هنوز تصاویر من بر روی تمام آیینه ها نمایان بود. حالا دیگر خون بر روی صورت من به حرکت در آمده بود آنها همگی روح بودند ولی با دیدن تصویر من بر روی آیینه ها ترسیدند. همگی با دیدن تصویر من زانو زدند و گفتند: سایه ی فرمانروا مستدام باد گفتم: بلند شید ببینم چند نفر هستید... جیمی از جایش بلند شد و گفت: با من بیست نفر و همه از بهترین ها و از هر حرفه ای توی جادوگری ما یکی رو داریم . افراد از جایشان بلند شدند و به من نگاه کردند و ترسشان کمتر شده بود ولی هنوز هنوز هم با نگرانی به من نگاه می کردند ...
----- لبخندی زدم و گفتم: شما می دونید برای چی اینجائین صدایم کم کم در حال تقییر کردن بود و صدایم هر لحظه کلفت تر و خشن تر از قبل می شد .
جیمی گفت :اینها هیچی نمی دونن و فقط می دونن که باید تا پای جوان برای شما مبارزه کنن
رو به جیمی گفتم: مگه خودشون زبون ندارن که تو به جاشون حرف می زنی ؟ جیمی گفت : ببخشید که گستاخی کردم و این خاسته ی جناب ماکسیموس بود که همیشه من
گفتم: من ماکسیموس نیستم و نمی خوام کسی با اجبار در اختیار من باشه و هر کدو متون خواستید می توانید همین حالا از اینجا برید و انگار نه انگار که منو دیدید و مطمئن باشید که با هیچکد و متون کاری ندارم. ارواح به همدیگر نگاهی انداختند و انگار تا به حال کسی با اینها اینطور حرف نزده بود و رو به آنها گفتم: اما اگر قبول کردید که با من همراه باشید انتظار نداشته باشین که از اشتباهاتتون بگذرم و... خودتون خوب می دونید که به هیچکد و متون محتاج نیستم ؟ یکی از افرادی که روح بود گفت : در عوض شما به ما چی می دید اگه این کارو برای شما
________________
گفتم: نشنیدم ؟ کدو متون بود که این حرف زد.. خیلی خوب می دانستم که آن شخص کدام یکی از آنها است ولی خواستم به آنها بفهمانم که من در عین خوش اخلاقی و می توانم خیلی قاطع و خطرناک باشم . حرف زدن جیمی با من مرا کمی پر توقع کرده بود. آن شخص از پشت سر افراد بیرون آمد و طوری که من ببینم جلوی من زانو زد و گفت : ببخشید که اینطور حرف زدم... گفتم: وقتی خواستی با بزرگترت حرف بزنی باید احترام بگذاری و حتی اگه اون بزرگتر دشمنت باشه و فهمیدی ... و بزرگی و احترام توی گروه من مخصوص قدرتمنداس و هراکی
قدرتش بیشتر پیش من مهمتر و با ارزش تره
آن شخص گفت: بله سرورم ... گفتم: درست شد. خب بزار ببینم چی می توانم به تو بدم و اول از همه قدرتی که بتونی مثل یه آدم زندگی کنی . دوم اینکه یکی از یارای اصلی من می شی و اینو بدون که من هیچ وقت یارامو تنها نمی زارم و مطمئن باش که تا وقتی من زندم هیچکس نمی تونه به شما آسیب بزنه ..
خوب خودت دیگه چی می خوای بگو تا برات انجام بدم ... آن شخص گفت: من جایی نیستم که از شما چیزی بخوام ... گفتم: اشتباه نکن و بهتره همین حالا هرچی می خوایین بگین تا من بدونم سربازام از من چه انتظارایی دارن .. آن شخص گفت : یه زندگی عادی و ما قرن هاست که به امید این روز هستیم و اگر ما با شما هم --- پیمان بشیم آیا اجازه ی زندگی کردن هم داریم جیمی گفت : خیلی گستاخ شدی گاستر و گفتم: جیمی !!! وقتی دارم حرف می زنم ساکت باش
جیمی گفت: بله سرورم ... رو به آن شخص که گاستر نام داشت گفتم: درست منظور تو نفهمیدم ... گاستر گفت : اگه ما با شما هم پیمان بشیم یه جسم بهمون تعلق پیدا می کنه . آیا می توانیم مثل یه انسان واقعی بشیم ...
گفتم: مگه بعد از مرگ زنده می شید ؟
گاستر گفت : از اونجایی که ما وقتی به ماکسیموس تعلق پیدا کردیم که هنوز کاملا نمردیم
________________
پس میتوانیم با پس گرفتن جسم اصلی خودمون به یه انسان واقعی تبدیل بشیم ... گفتم: بعد از ماموریتی که من باید انجام بدم به همتون قول می دم که جسم واقعیتونو بهتون برگردونم ...خب دیگه حرفی نیست..
همه ی افراد با هم گفتند: نه سرورم گفتم: خب اونایی که شرایط منو قبول کردند می تونن بمونن اونایی هم که نه بهتره همین حالا برن بیرون ..... البته به این شرط که در مورد امشب و دیدن من به هیچ کس چیزی نگن .
------ خودتون می دونید که من از اوضاع شما با خبرم چند لحظه ای مکث کردم که اگر کسی خواست بیرون برود این کار را بکند. اما هیچکدام از افراد این کار را نکردند ... رو به افراد گفتم: خب ؟ و انگار که می خواین با من همراه بشین ...
----- همه ی افراد با هم گفتند: بله سرورم هماهنگی خیلی خوبی بین آنها بود. معلوم بود که همه ی آنها از ماکسیموس حساب می بردند که به این شیوه حرف می زدند ... رو به آنها گفتم: همتون پاشید تا بهتون قدرت بدم که بتوانید مثل یه انسان باشین ... همه از روی زمین بلند شدند و پیش خودم گفتم اگر بخواهم همه ی این افراد یکباره تبدیل کنم حتما قدرت احتیاج دارم و باید خون به دست می آوردم و یاد جن خانگی ای که مخصوص پدر بزرگم بود افتادم و جن بیمارستان و همانی که خون مخصوص را برای پدرم درست می کرد. بعد از کمی فکر یاد اسمش افتادم . آری اسمش تئودور بود و با صدای نسبتا بلندی گفتم:
تئودور ....
چیزی نکشید که جنی پیر و فرسوده جلوی من ظاهر شد. او با دیدن من جا خورد و از ترس به عقب پرید. او خیلی سریع آماده جنگ شد. لبخندی به او زدم و گفتم تو چطور جرات می کنی با سرورت مبارزه کنی؟ تئودور گفت: تو کی هستی ؟ گفتم: بهم میاد کی باشم و مگه نمی بینی تمام این قصر مال منه ؟ تئودور به اطراف نگاه کرد. او با دیدن تصاویر من بر روی تمام آیینه های تمام قدی که دور تا دور تالار چیده شده بودند بسیار تعجب کرد و بعد از چند لحظه ای روی زمین زانو زد و گفت :
شما تنها بازمانده ی بلید ها هستید و منو ببخشید که شمارو اشتباه گرفتم.
________________
گفتم: تو از کجا فهمیدی که من کیم . تئودور گفت: چون تنها کسی که می توانه این قصرو مال خودش بکنه شمایید؟ گفتم: فعلا یکمی خون می خوام و خون اژدها .
تئودور گفت : هرچی شما بگید سرورم تئودور دستش را بالا آورد و شیشه ی بزرگی از خون را روی دستش ظاهر کرد.. بعد از کمی مکث آرام آرام به سمت من آمد و شیشه ی خون را به من داد و از من کمی دور
شد . .
رو به تئودور گفتم: نمی خوام کسی از حضور من باخبر بشه. تئودور گفت : دیگه خیلی دیر شده و شما با او مدنتون به این قصر تمام قصرها رو مال خودتون -- کردید و الان نماد شما بر روی تمام دیوار های هر هفت قصر ظاهر شده از جایم بلند شدم و گفتم: من نمی خوام که اینطور بشه... تئودور گفت: پس بهتره که نماد خانوادگی اصلی رو به جای خودش برگردونید ... در ذهنم خواستم که نماد خاندان بلید بر روی دیوار ها ظاهر شود و خیلی سریع نماد بر روی دیوار پشت سرم عوض شد و خیلی جالب بود و من هر کاری که می خواستم می توانستم با این قصر ها بکنم .
رو به تئودور گفتم: کافیه ؟
تئودور گفت: بله سرورم ... گفتم: حالا بهتره بری و برای مهمونا اتاق آماده کنی و تمام جن های خانگی قصرو صدا کن تا کمکت کنن تئودور تعظیمی کرد و بعد غیب شد و شیشه ی خون را تا قطره ی آخر سر کشیدم و با پایین رفتن خون از گلویم احساس گرما و قدرت لذت بخشی کردم و سپس تمام افراد را زیر نظر گرفتم و در ذهنم خواستم که تمام این ارواح از آن من باشند . بدانم به یکبار به لرزه در آمد و فشار انرژی و گرمای زیادی را زیر پوست بدنم احساس کردم . انرژی بدنم به سرعت به سمت کف دستانم به حرکت در آمد و سریع دستانم را به سمت تمام افراد حاضر در تالار گرفتم. چیزی نکشید که آتشی بزرگ از دستانم خارج شد و به سمت تمام افراد حرکت کرد و در بین
راه آتشی به شعبه های تری تبدیل شد و هر کدام از شعبه ها به دور از افراد ییچید
دستی به سعی پ - به هر ددم - - - شراد پیچیونور تمام تالار را پر کرده بود. با خارج شدن نور از دستانم احساس کردم قدرتم هم تحلیل رفت و احساس خستگی کردم و خون تاثیر زیادی بر روی من نداشت و قدرتی که از خون دریافت می کردم به قدری نبود که بتوانم هر کاری که دلم می خواهد را انجام بدهم. فریاد ها مانند شعله های آتش زبانه کشیده بود و تمام تالار را پر کرده بود و صدای زجه و ناله ی افراد تمام تالار را اثر کرده بود و به جیمی نگاه کردم که با دهانی باز به افراد نگاه می کرد. معلوم بود که از قدرت من تعجب کرده است و رو به او گفتم: چیه نکنه ترسیدی ... جیمی گفت : قدرت و ... قدرت چیزیه که همیشه بهاش احترام می زارم , اما قدرت شما خیلی بیشتر از اونی هست که فکر می کردم ... یاد پسر بچه ای که مرا بیدار کرده بود افتادم . خیلی خوب می شد که آن پسرک را تحت تسلط خودم در بیاورم و شاید می توانستم او را طوری بار بیاورم که نخواهد که مرا بکشد و حتی فکرش را هم نمی توانم بکنم که او را به خاطر اینکه می تواند مرا بکشد بکشم و بهتر بود که او را به فرزند خواندگی خودم قبول کنم و از او نگهداری کنم . لبخند زدم و گفتم: با اون پسرک چی کار کنیم ..
جیمی گفت: مگه حسابشو نرسیدین ... گفتم: من نمی تونم یه پسر بچه ی بیگناهو بکشم ... جیمی گفت: شما لازم نیست خودتون اقدام کنید. من این کارو برای شما انجام می دم ... گفتم: نه نمی خوام این کار و بکنم و بهتره که اونو به فرزند خواندگیم قبول کنم و خودم بزرگش کنم ... جیمی خواست چیزی بگوید ولی خیلی زود منصرف شد و بعد از کمی تامل گفت: شما باید نسبت به این قضیه بیشتر فکر کنید. شما نباید به همین زودی تصمیم بگیرید... با عصبانیت رو به جیمی گفتم: من به هیچ وجه اون پسرک رو نمی کشم و بهترین راهی هم که می توانم از بابت اون خیالم راحت بشه اینه که زیر نظر خودم باشه و نمی خوام مثل ولدمورت اشتباه بکنم ..
جیمی گفت : هرچی شما بخواین همونه سرورم . گفتم: این درست شد. نقشه ی من از این قراره و چنتا از افرادو بردارو برو زندگی نامه ی این پسر کو در بیار و بعد میبینی اسمش چیه و باباشی کی بوده و جدش کی بوده و خلاصه تمام ریزو درشت زندگیشو در میاری و یه جایی برای من لای فکو فامیلاش جور می کنی و یه فامیل
________________
پولدار که بجز اون وارثی نداره . فهمیدی چی گفتم یا نه و البته سعی کن اسمم همون کورش باشه و نمی دونم چرا از این اسم خیلی خوشم میاد و شاید به خاطر اینه که این اسمو مادرم روم گذاشته .
جیمی گفت : بله سرورم و هرچی شما دستور بدین .. به افراد نگاه انداختم و آتش دور آنها کاملا از بین رفته بود و همه ی آنها به انسان تبدیل شده بودند و رو به آنها گفتم: شما از جیمی دستور می گیرین . هرچی اون گفت انگار من گفتم . حالا می توانین برین استراحت کنین ... رو به جیمی کردم و ادامه دادم : تا فردا صبح اول وقت می خوام تمام چیزایی که گفتمو انجام بدی ۰ دلم نمی خواد توی اولین ماموریت شکست بخوری؟ جیمی تعظیمی کرد و گفت: امر امر شماست سرورم ... او این را گفت و بعد از اجازه گرفتن غیب شد و تمام افراد هم همراه با او غیب شدند. عجیب بود آنها می توانستند در این قصر آپارات کنند و بی توجه به این قضیه از جایم بلند شدم و تئودور را صدا زدم. لحظه ای نکشید که او جلوی من ظاهر شد و گفت: امری داشتین .. گفتم: طبقه ی دوازدهم هنوز سرپاست .. تئودور گفت: شما خیلی خوب این قصر هارو می شناسین . گفتم: مثلا من صاحب اینجام .
تئودور گفت : قصد جسارت نداشتم. گفتم: از مایکل چه خبر . منظورم جن خونگی پدرمه ؟ اخم های تئودور در هم رفت . او بعد از کمی مکث گفت : اون خودشو به خاطر شما و مادر تون فدا کرد و اون به پدر تون قول داده بود که تا پای جوانش از شما محافظت کنه و اونو
الوین دراکولا در نهایت غصاوت کشتتش ... انگار آب سردی را روی من ریختند . من مادری داشتم که به خاطر من جانش را از دست داده بود. من جن خانگی ای هم داشتم که او هم خودش را فدای من کرده بود و من با اینهمه قدرت و بی تفاوت به سرنوشت قاتلین مادرم اینجا ایستاده ام... با لکنت گفتم: در مورد مادرم بگو .... تئودور گفت : مادر تون شما رو خیلی دوست داشت . البته تمام مادرای دنیا بچه هاشونو دوست دارن ولی مادر شما به خاطر شما تا آخرین لحظه جنگید و ایشون خیلی قدرتمند بودن ولی در
________________
برابر داییتون هیچ شانسی نداشتن و دایی شما یا همون ویلیام دراکولا همراه با الوین دراکولا در نهایت قصاوت مادرتون رو کشتند . اونا وقتی که داشتند مادرتون رو می کشتند می گفتن که این کارشون تلافی کشتن هکتور
دراکولا هستش .
خشم در وجودم بیدار شده بود و دلم می خواست که همین حالا به سراغ ویلیام دراکولا بروم و او را بکشم . از جایم بلند شدم و هنوز به شکل موجود درونم بودم و با بلند شدن من تئودور از ترسش چند
قدمی عقب رفت . رو به تئودور گفتم: تو کدوم گوری بودی وقتی که داشتن مادرمو می کشتن ؟؟ تئودور جلوی من زانو زد و گفت: من مستحق مرگ هستم سرورم و من نباید مادرتون رو تنها می گذاشتم...
۲۲۲ با صدای بلند تری گفتم: این جواب من نشد. کدوم گوری بودی تئودور با ترس و لرز گفت : من به دستور مادر تون و جنگه بیرون قصرو تغذیه می کردم و من برای افراد بلید خون تهیه می کردم و ویلیام دراکولا راه ورود به قصرو پیدا کرده بود و از یه راه دیگه وارد قصر شده بود. یه خائن توی قصر بود که راهو برای اون باز کرده بود.. گفتم: مگه این قصر به حرف صاحبش گوش نمی ده... تئودور گفت: صاحب این قصر شما بودین و این قصر با توجه به قدرت اون موقع شما ضعیف
بود و راه های نفوذی زیادی در قصر ایجاد شده بود .. دستم را محکم بر پیشانیم کوبیدم و باصدای بلندی فریاد زدم : ویلیام آماده ی مرگ شو ... ویلیام دراکولا را در ذهنم مجسم کردم و آماده ی آپارات شدم... در همین لحظه تئودور خودش را بر روی پایم انداخت و گفت: به عاقبت کارتون فکر کنید و شما با این کارتون باعث مرگ تعداد زیادی از خون آشامها می شین و شما نمی توانید یکنفره به جنگ تمام دراکولا ها برین ... با لگدی تئودور را به کناری پرتاب کردم و گفتم : انگار تو نمی دونی من کیم و من می توانم
----- خیلی راحت و همین حالا سر ویلیام دراکولا رو از تنش جدا کنم تئودور که کناری افتاده بود از جایش بلند شد و به ارامی گفت : در قدرت شما شکی نیست
ولی اینو بدونین که اگه شما ویلیام رو بکشید افرادش به خون خواهی اون تمام افراد خانواده ی
________________
شما رو می کشن و معلومه که هیچکسی قدرتش به شما نمیرسه ولی بهتره کمی سنجیده تر عمل
تئودور راست می گفت و انگار عقلش خوب کار می کرد و به شکل عادی خودم در آمدم و جلو رفتم و او را از روی زمین بلند کردم و گفتم: ببخشید دست خودم نبود.. از خودم بدم آمد. او خیلی بزرگتر از من بود و او دستیار پدر بزرگم بوده و او را در کارهایش یاری می کرده ..
تئودور گفت: شما نباید از من معذرت بخواهید ... دستم را روی دهانش گذاشتم و گفتم: من هرچی باشم نباید با تو بد رفتاری کنم . حالا بهتره تو بگی چی کار بکنم بهتره .. موه های سفیدم روی صورتم ریخته بود و به همین خاطر خیلی خوب صورت تئودور را نمی دیدم و او را روی یکی از صندلی ها گذاشتم و خودم به صندلی خودم برگشتم و رو به او گفتم: به نظرت من چی کار باید بکنم .. تئودور گفت: من جایی نیستم که بخوام راهی به شما نشون بدم ولی به عنوان یه پیشنهاد بهتون می گم که اول افرادی که قابل اعتماد باشنو دور خودتون جمع کنید... گفتم: افراد منو که دیدی ... تئودور گفت: تا جایی که من فهمیدم شما هیچ کدوم از اونارو نمی شناسین ... گفتم: اونا ارواح مخصوص یکی از دورگه های بزرگ بودن ... تئودور گفت : قدرت شما خیره کننده است. اول که دیدم باور نکردم اما حالا واقعا باور کردم و شما افسانه ای سلطان مرگو زنده کردید . همه ی ما اینو جزء افسانه ها می دونستیم ولی شما اونو به واقعیت تبدیل کردین ..
گفتم: سلطان مرگ دیگه کیه ؟ تئودور گفت: سلطان مرگ یه نفر بود که می توانست به مرده ها قدرت زندگی کردن بده و اون افرادی رو دور خودش جمع کرده بود که به هیچ وجه شکست نمی خوردن ۰ قدرت واقعی جادو رو می شد توی افرادش دید و وقتی که سلطان مرگ به هرجایی حمله می کرد تمام افراد اونجا فرار می کردن و اون قدرتمندترین انسان روی زمین توی دوران خودش بود. اما یکی از افراد خاندان بلید ها اونو با استفاده از نقطه ضعفش شکست داد ... خیلی سریع گفتم: کدوم نقطه ضعف ..
________________
ماجرای ماکسیموس توجه مرا جلب کرده بود و مرا از فکر کشتن ویلیام بیرون آورده بود و سر آپا به گوش بودم که از جریان ماکسیموس و شکست خوردنش با خبر بشوم ... تئودور گفت : این نقطه ضعف برای شما هم هست و هیچ کس در مورد اون نقطه ضعف چیزی نمی دونه بجز کسی که اونو کشته و اینجور که من شنیدم و اون شخص طریقه ی شکست دادن اون دو رگه رو توی یه کتابی نوشته و از اونجایی که اون یکی از بزرگان بلید ها بوده پس اون
کتاب توی این خونه هستش ....
- گفتم: تو نمی دونی اون کجاست تئودور بعد از کمی فکر کردن گفت : اگه راستشو بخواین من می دونم کجاست . البته خیلی اتفاقی از این جریان با خبر شدم و فکر کنم مادر تون از قصد منو از این موضوع با خبر کردن و اوان کتاب توی طبقه ی دوازدهم قصره . از اونجایی که مادر و پدرتون خیلی خوب می دونستن که شما این چنین موجودی می شین راه هایی پیدا کردن که شاید بشه شما صاحب فرزندی بشین ۰ توی این کار پاتر بزرگ هم کمکشون کردن و اونا تعداد زیادی کتاب برای شما آماده کردن که همشون برای شماست و
شما بهتره که هرچه سریعتر برید و کتاب ها رو بخوانید ... گفتم: یعنی پدر و مادرم می دونستن که من چه موجودی می شم؟
------- تئودور گفت : درسته سرورم و همینطور پدر بزرگ شما هم می دونستن
گفتم: پس اینطور که تو می گی بهتره که قبل از هر کاری کتابایی که مادر و پدرم برام جمع کردنو بخوانم .... تئودور گفت: فقط یه مشکلی اینجاست . اونم طبقه ی دوازدهمه و شما فقط با داشتن شمشیر الیور بزرگ می توانین از اون داخل بشین ۰ اون اتاق با شمشیر الیور کار می کنه . گفتم: یعنی چی؟ تئودور گفت : اون شمشیر فقط یه شمشیر نیست و اون تثبیت کننده ی قدرت شما و نشانه ی
خاندان شماست و شما باید به هر صورت که شده اون شمشیرو پیدا کنید و بیارید اینجا . گفتم: اون شمشیر پیدا کردن نداره و اون دست ویلیام دراکولاست.. تئودور گفت : مشکل همینجاست . هنوز یک سال از مرگ شما نگذشته بود که اون شمشیر
دزدیده شد .
گفتم: یعنی چی ؟ اصلا بزار ببینم و تو از کجا می دونی که من مردم ؟
________________
تئودور گفت: خبر مرگ شما توی تموم دنیا پیچید و به خاطر همین هم بود که من با دیدن شما باورم نشد که شمایین و اول فکر کردم که بلاخره طلسم های قدرتمند قصر شکسته شده و یه نفر تونسته اینجا رو تصاحب بکنه . خندیدم و گفتم: من نمی میرم و همونطور که ولدمورت و تمام شیش دورگه ی دیگه نمردن . یه دورگه یه مردس و یه مرده نمی تونه دوباره بمیره. تئودور گفت: شما که الان زنده و حاضر جلوی من ایستادید . گفتم: اونو ول کن و کی توانسته شمشیر منو بدزده و شمشیر من فقط با دستای من سازگاره و هر کسی که بهش دست بزنه رو می کشه . تئودور گفت: بعد از مرگ شما تنها کسی که می توانه به اون شمشیر دست بزنه پسر پاتر بزرگه و منظورم سیریوسی پاتر هستش و تنها کسی هم که می توانه اون شمشیرو دزدیده باشه سیریوس
پاتره.
گفتم: نکنه اون خودشو صاحب شمشیر من می دونه .. تئودور گفت : اینطور که می گن شمشیر حال حاضر بلید ها تشکیل شده از شمشیر گودریک گریفیندور و الیور بلید هستش ... کمی فکر کردم و یاد آدرسی که از فرد گرفته بودم افتادم و با صدای نسبتا بلندی گفتم: جیمی .. جیمی لاکستر . خیلی سریع جیمی روبروی من ظاهر شد و جلوی من زانو زد و گفت: امری بود سرورم ... آدرس سیریوس را در آوردم و رو به جیمی گفتم: همین حالا می ری اینجا و یه آماری از قدرتش در میاری . مواظب باش!! اون یکی از قدرمند ترین جادوگراست و مطمئن باش که می
تونه از پست بر بیاد ..
جیمی گفت : می خواین قلبشو براتون بیارم....
گفتم: چی کار کنی ؟
جیمی گفت : قلبشو از سینش در بیارم و براتون بیارم ... خندیدم و گفتم: اون پسر عمه ی منه و نمی خوام باهاش درگیر بشی و فقط می خوام ببینی قدرت محلی که توش زندگی می کنه چقدره . جیمی از جایش بلند شد و به سمت من امد و گفت: بهتره شما کمی استراحت کنید و نباید
اینهمه به بدنتون فشار بیارید و شما الان تازه قدرتتون رو به دست اوردین به خاطر همین بدنتون
________________
گفتم همین حالا می خواستم برم استراحت کنم که فهمیدم شمشیر خاندان من دست صاحب این آدرس هستش و اسمش سیریوسه و سیریوس پاتر و اون دسته کمی از پدرش نداره. اگه جایی گیر کردی صدام کن . من خودمو می رسونم ... آدرس را به جیمی دادم و گفتم: اوضاع اون پسرک چی شد ؟ جیمی گفت : دو تا از افراد که خبره ی این کارا هستن دارن روش کار می کنن و احتیاج به
------- کمی از خون اون پسرک داشتیم که باید تهیه می کردیم که انجام شد کمی عصبانی شدم و به نظرم این جیمی اصلا به زنده ماندن آن پسرک راضی نبود و رو به او گفتم: دیگه بدون اجازه ی من کسی با اون پسرک کار نداره فهمیدی ... جیمی سرش را پایین انداخت و گفت: بله سرورم ...
گفتم: می تونی بری . جیمی تعظیمی کرد و بعد غیب شد و رو به تئودور کردم و گفتم: من می رم اتاق پدرم استراحت کنم و اتاقی که تو طبقه ی سوم داره و خیلی خستم بهتره که زودتر بخوابم. تئودور گفت: ببخشید که فضولی می کنم . اما شما چه کار کردید و شما ارواحو زنده می کنید
گفتم: یه چیزایی توی همین مایه ها و باشه بعدا برات توضیح می دم ... راستی اتاق پدر که آمادس . تئودور گفت : اون اتاق همیشه تمیزه و اونجا رو توی این همه سال تمیز تمیز نگه داشتم . گفتم: ممنون ... اتاقی پدرم را در طبقه ی سوم با جزئیاتی که در کتاب پدرم خوانده بودم در ذهن آوردم و به آنجا اپارات کردم . خیلی سریع جلوی درب اتاق ظاهر شدم و در سالنی نسبتا بزرگ بودم که دو طرف آن پر بود از درب اتاق هایی که اسامی ای روی آن نوشته شده بود. رو بروی اتاقی ایستاده بودم که روی آن نوشته شده بود جانی بلید درب را باز کردم و با دست
با تیتی * ش چ + ع زدن من به دستگیره ی در نوشته ی روی در عوض شد و نام من بر روی درب حک شد
کورش بلید از نام خودم خوشم می آمد و یکجور قرور بر پشت اسمم خوابیده بود که آن را به وضوح احساس می کردم
وارد اتاق شدم و دور تا دور اتاق پر بود از کتاب های مختلف و تختی بزرگ هم در میان اتاق
________________
بود که با نشان خانوادگی بلید ها آزین شده بود و به سمت تخت رفتم و بدون توجه به جزئیات
چشمانم را بستم و به خواب فرو رفتم....
:{ { } }}
با صدای درب اتاق از خواب بیدار شدم و چند لحظه ای گذشت که دوباره صدای درب اتاق آمد. رو به درب اتاق گفتم: بفرمایید. درب اتاق باز شد و تئودور از در داخل شد و گفت: چند تن از افراد توان توی تالار گفتمان
از جایم بلند شدم و گفتم: ساعت چناله ..
تئودور گفت : یازده صبح قربان
گفتم: چرا زودتر بیدارم نکردی
----- تئودور گفت: شما خسته بودید نخواستم مزاحمتون بشم از جایم بلند شدم و موهای بلندم روی صورتم ریخته بودند و آنها را کناری زدم و گفتم: من الان میام..
تئودور گفت: صبحونه کجا میل می کنید ...
گفتم: باشه برای ناهاره الان کار دارم...
تئودور گفت : هرچی شما دستور بدین ... جلوی درب تالار گفتمان را در ذهنم آوردم و به آنجا آپارات کردم و درست در مقابل درب ورودی تالار گفتمان ظاهر شدم و قبل از رسیدن من به درب ورودی درب تالار باز شد. بعد از کمی مکث از درب ورودی داخل شدم و پنج نفر در تالار ایستاده بودند که جلو تر از همه ی آنها جیمی بود که به من نگاه می کرد و با ورود من به تالار آن پنج نفر جلوی من زانو
زدنل .
رو به جیمی گفتم: خب چی کار کردی لاکستر . جیمی همانطور زانو زده گفت : اوامر شما با موفقیت اجرا شد. به سمت صندلی خودم در انتهای تالار رفتم و در راه رو به افراد گفتم: می توانین روی صندلی
ها بشینین ....
جیمی گفت: بهتره ما همینطور سر پا باشیم ..
به سمت جیمی برگشتم و گفتم : شما از افراد اصلی من هستید و نمی خواد اینهمه قانون مند
________________
باشین . حالا بهتره بیاین روی صندلی ها بشنین تا بهتر بتوانیم تصمیم بگیریم جیمی گفت : هرچی شما دستور بدین همونه ..
به سمت صندلی خودم رفتم و روی آن نشنشستم و وقتی روی این صندلی می نشستم احساس
قدرت می کردم جیمی و چهار نفر دیگر هم جلو آمدند و روی صندلی هایی که به من کمی نزدیک بودند
رو به جیمی گفتم: خب چه خبر از پسرک ... جیمی گفت : اسم اون پسرک اکسل مورتیمر هستش و توی بچگی تمام خونوادش به وسیله ی همایت اونا از یکی از افراد فانتوم کشته شدن و اون رابطه ی نزدیکی با جمشید جمشیدی داره و اون توی هاگوارتز درس می خونه و برای تعطیلات عید به پرورشگاهش برگشته .
اون پسر جسور و باهوشیه و فقط کمی بلند پروازه و اون خودشو جای لرد ولدمورت می دونه و
خودشو جانشین اوان می دونه .
خندیدم و گفتم: دیدم عکسای ولدمورت توی اتاقشن ... جیمی گفت: من توی فامیلای پدرش یه نفرو پیدا کردم که به وسیله ی افراد ویلیام دراکولا کشته شده ولی هیچکس نتوانسته ثابت کنه اون کشته شده .
اون شخصی پولداری بوده و قدرت جادویی خیلی خوبی داشته و اون همون کسیه که شما می خوایین و شما می توانین به نام اون برید و اکسلا رو به فرزند خواندگی قبول کنید... گفتم: می مونه مکان زندگی و یه جایی می خوام , که بیرامش اونجا و اونو نمی توانم بیارم اینجا . خیلی زود می توانه بفهمه که من یه خون آشامم ... جیمی گفت : فکر اونجاش رو هم کردم , جریان کشته شدن نیکلاس . یعنی همونی که شما قراره خودتونو جای اون جا بزنین و بر می گرده به زمان خود شما و یعنی همون موقعی که شما کشته شدین ۰ اینطور که من برنامه ریزی کردم می توانیم بگیم که نیکلاس یکی از دوستای خودتون یعنی کورش بلید بوده و کورش بلید به خاطر اینکه خاندانش از بین نره شما رو جایگزین خودش کرده . البته اون یه بچس و خیلی راحت می شه گولش زد. شما میرید و بهش می گید اینهمه سال همیشه دورادور حواستون بهش بوده و الان به خاطر این حمله ی آخر دیگه نتونستین تحمل کنید و اومدین که برای همیشه اونو ببرین پیش خودتون گفتم: در مورد قیافم چی کار کنم .
________________
جیمی گفت : می توانید بگید که به خاطر قدرت خون آشامی هستش که قیافتون این شکلی شده
و مطمئن باشین که جواب می ده و زیاد در مورد خونواده حرف نزنین چون خونواده ی مورتیمر رابطه ی خوبی با نیکلاس نداشتن و اون با تمام خونواده قطع رابطه کرده بوده و برای کمک به خاندان فانتوم از اونا جدا شده کارهای مهمی هم کرده و خوشبختانه اون تا به حال دیداری با
جمشید نداشته و جمشید هیچ اطلاعی از نیکلاس نداشته و نداره
خلاصه شما خیلی خوب می توانید اون پسررو با خودتون بیارید اینجا ...
گفتم: با همه ی این حرف بهتره که اونو اینجا نیارم ۰ یه خونه دیگه خیلی مطمئن تر از اینجاست
جیمی گفت : هرچی شما دستور بدین ...
- - جمه - :H *L = .. . . . . - :که گفتم: خونه توی لندن باشه و می خوام هر چند وقت یه بار یه سری به خوانواده ی سرپرستم بزنم
جیمی گفت : همین امروز یه خونه براتون توی لندن پیدا می کنم . گفتم: خیلی خوبه و منم همین حالا می رم پرورشگاه دنبال تنها بازمانده ی مورتیمرها جیمی گفت : می مونه یه مشکل . دراکولا ها تمام خونواده ی مورتیمر ها رو توی لیست سیاهشون دارن و اونا می توانن مشکلاتی برای شما درست کنن. خندیدم و گفتم: اون کسی که مشکل درست می کنه اونا نیستن . این منم که می خوام زندگی رو براشون جهنم کنم
خب بریم سراغ کاری که دیشب بهت دادم... جیمی گفت: من بنا به دستور شما رفتم و اطلاعاتی رو جمع کردم . البته خیلی کامل نیست آخه هیچکسی اون دور و اطراف با سیریوسی پاتر رفت و آمد نداشت . گفتم: خب هرچی فهمیدی بگو ... جیمی گفت : اونجا یه آزمایشگاه جادوگری درست کرده و کارایی از قبیل ساختن طلسم های قدرتمند و معجون های مختلف که بعضی هاشون مصارف درمونی دارن درست می کنه و اون با تمام دنیای جادوگری قطع رابطه کرده و اون به قدری قدرتمند شده که هیچ جادوگری جرات درگیر شدن با اونو نداره و اون حتی با جمشید هم قطع رابطه کرده و اینجورایی که معلومه داره یه کارایی می کنه که فقط خانواده ی خودش از اون باخبره و فقط اینو می دونم که کار بزرگیه که سیریوس به خاطرش تمام دنیای جادوگری رو کنار گذاشته . گفتم: پس که اینطور ه از شمشیر چه خبر ...جیمی گفت : در مورد شمشیر هیچی نتوانستم بفهمم و برای این کار باید یه جورایی از خونوادش وارد بشیم . گفتم: باشه اون کار به عهده ی خودم و حالا بهتره که یه لباس درست و حسابی بپوشم و برم دنبال اکسل مورتیمر .
جیمی گفت : بهتره که ما هم با شما بیایم . گفتم: فقط تو بیا و نمی خوام کم بیارم و بهتره تو هم لباساتو عوض کنی . جیمی گفت : لازم نیست شما برید لباس عوض کنید . این لباسی که شما به تن دارید به هر لباسی که بخواین تبدیل می شه... در ذهنم لباس خاندان مورتیمر ها را مجسم کردم و لباسم خیلی سریع تغییر شکل داد و لباسی سرمه ی رنگ با نشان گرگی به رنگ سیاه بر روی سینه ام ۰ شنلی سیاه رنگ بر روی شانه هایم بود که انتهای آن بر روی زمین کشیده می شد . از جایم بلند شدم و رو به جیمی گفتم: چطوره ؟ جیمی گفت : فکر خوبی کردین که لباس خاندان مورتیمر ها رو پوشیدین .
گفتم: تو چی ؟ جیمی گفت : من به غیر این لباس سرتاسری سیاه و قدیمی که لباس گروه ماست چیزی ندارم و اصلا هیچ وقت به فکر پوشیدن لباس نیفتادم....
گفتم: الان درستش می کنم ... . تئودور تئودور جلوی من ظاهر شد و رو به تئودور گفتم: یه لباس درست و حسابی مثل لباس من روی تن جیمی ظاهر کن ...
تئودور جلو رفت و رو به جیمی گفت : آماده اید... جیمی سری به علامت توافق تکان داد و در چشمان تئودور زل زد.. تئودور دو دستش را بلند کرد و به سمت جیمی گرفت . نور سفید رنگی از دستان تئودور بیرون آمد و دور تا دور جیمی چرخید و چند لحظه ای نکشید که نور از بین رفت و جیمی با لباسی زیبا به شکل لباس من ظاهر شد و تئودور کارش را خیلی خوب بلد بود.
او با کسی ارتباط ذهنی برقرار کرده بود. او بعد از چند لحظه انگشتش را از روی شغیغه اش
---- برداشت و گفت : سرورم مشکلی پیش اومده
________________
گفتم: چی شده جیمی گفت : دو تا از افراد با پاتر و دارو دستش درگیر شدن و سیریوس به زودی اونارو
شکست میده.
گفتم: چی چی شده؟ جیمی گفت : سیریوس پاتر او نارو گیر انداخته و من اون دو نفرو گذاشته بودم تا هر خبری بشه
منو صدا کنن.
----- گفتم: می ریم اونجا جیمی گفت : مواظب باشین سرورم و ما نباید به همین زودی خودمونو نشون بدیم . رو به جیمی گفتم: من دیشب همینجا قول دادم که اگه اونا با من همراه بشن هیچ وقت اوتارو تنها نمی زارم و حالا وقتیه که باید به قولم وفا کنم . جیمی گفت: شما غم او نارو نخورید. اونا کشته نمی شن . گفتم: مسئله این نیست که اونا کشته بشن یا نه . این منم که نباید روی حرفم پا بزارم , آزمایشگاه سیریوس را در ذهنم مجسم کردم و به سرعت به آنجا آپارات کردم ... خیلی سریع و بی مهابا این کار را کرده بودم و داخل کوچه ای نسبتا بزرگ بودم و عده ای در انتهای کوچه ایستاده بودند و تعدادی از آنها هم در حال مبارزه بودند .
من درست پشت سر جمعیتی که در انتهای کوچه ایستاده بودند ظاهر شده بودم و از آنجایی که صدای اپارات من خیلی کم بود هیچ کس متوجه حضور من نشده بود .. در انتهای کوچه میان افراد درگیری سختی بر پا بود و هر لحظه طلسم هایی به دیوار های اطراف بر خورد می کرد رو به افرادی که در انتهای کوچه ایستاده بودند با صدای بلندی گفتم
اینجا چه خبره .
صدایم به قدری بلند بود که به یکباره همه دست از جنگ کشیدند. حدودا ده نفر به دو نفر بودند و سیریوس جلو تر از همه ایستاده بود و قیافه اش خیلی فرق کرده
بود و به سختی او را شناختم . قیافه اش شکسته شده بود و رگه هایی از موهای سفید بر روی سرش دیده می شد و فرد و چند نفر دیگر هم پشت سرش بودند ... دو نفر از افراد من که محاصره شده بودند با دیدن من زانو زدند و به سمت سیریوس حرکت
کردم و من حرکت نمی کردم بلکه بر روی هوا سر می خوردم و فرد چوبش را به سمت من
________________
گرفت و گفت: تو کی هستی ... گفتم: شما همیشه به کسایی که نمیشناسین حمله می کنید... سیریوس که قدرت جادویی مرا به خوبی احساس کرده بود ابروهایش را در هم کشید و به سمت من آمد ...
رو به او گفتم: تو باید سیریوس پاتر باشی .
سیریوس گفت : و شما
گفتم: دوست داری کی باشم . جیمی رو به سیریوس گفت : اگه یه قدم دیگه جلو بیای نفس کشیدن یادت میره .. به سمت جیمی برگشتم و گفتم: من چی بهتوان گفتم و قدرت ملاک احترام گذاشتن ماست . این سیریوسی قدرتمنده پس باید بهش احترام بزاریم . سیریوس گفت : همین حالا می گی کی هستی یا مبارزه رو شروع کنیم . خندیدم و خنده ای جنون آمیز و رو به سیریوس کردم و با همان حالت خنده گفتم: نکنه تو می خوای با من مبارزه کنی ؟
= I کتی ... . . --- به فرد خودش را جلوی سیریوس انداخت و کفت : خیلی دلم می خواد ببینم چقدر قدرت داری
او چوبش را به سمت من گرفت و با اشاره ای چوبش را از دستش غیب کردم و در دستانم ظاهر کردم . او از این حرکت من خیلی ترسید. او برادر کوچکتر من بود ولی خیلی خوب می دانستم که
قدرت جادویی خوبی دارد . رو به فرد گفتم: من نمی خوام با شما درگیر بشم . ولی اینو بدون که اگه این کارو بکنم هیچکد و متون زنده نمی مونید . رو به دو نفر از افرادم که الان در محاصره بودند کردم و گفتم: شما می توانید برید ... سیریوس گفت : هیچکس اینجا نمی توانه آپارات کنه . گفتم: فکر می کنی من چطور تونستم بیام اینجا .. یکی از افرادی که پشت سر سیریوس ایستاده بود گفت: راست میگه . طلسم آپارات شکسته
شده .
سیریوس گفت : هیچ کس اینجارو بدون اجازه ی من ترک نمی کنه ج
رو به سیریوس که الان خودش را جلوی فرد کشیده بود گفتم: تو جایی نیستی که بخوای اجازه
________________
بدی پاتر...
سیریوس گفت : آماده ی مبارزه شو .. جیمی خواست کاری بکند ولی با اشاره ای به او فهماندم که کاری نکند . خیلی خوب می دانستم که جیمی از آن اشخاصی است که برای کشتن دلیلی نمی خواهد و آماده است که هر کسی را که در مقابلش می ایستد را بکشد.
تمام افراد سیریوس رو به من کردند و آماده ی جنگ شدند....
بازم از همه معزرت می خوام اگه خدا بخواد هر هفته تا آخر عید یه فصل می نویسم تا بلکه
بتونم اینهمه بدقولی رو جبران کنم
________________
به سمت سیریوس حرکت می کردم و هر آن ممکن بود تسلطش را از دست بدهد و کاری بکند که نتوانم جلوی او را بگیرم خشم را در چشمان سیریوس می دیدم و انگار اتفاق مهمی افتاده بود که او اینهمه عصبانی بود. از آنجایی که او را خوب می شناختم می دانستم که خیلی راحت بر روی اعصابش مصلت می شود و به همین راحتی ها از کوره در نمی رود و سربازانم چه کار کرده بودند که او اینطور عصبانی شده بود و نمی دانم «حتم کارهایی می کند که نمی خواهد کسی از آن با خبر شود. تا یک متری سیریوس جلو رفتم و دستم را به سمتش دراز کردم که با او دست بدهم و او از این حرکت من جا خورد و رو به سیریوس گفتم: من نیکلاس مورتمیر هستم. سیریوس که کاملا جا خورده بود گفت : نمی شناسمت . گفتم: ولی من خوب شمارو می شناسم و به خاطر همین هم هست که می خوام به فرزند خوانده
یمن درسی بالینی ...
سیریوس گفت : منظور تون چیه؟ گفتم: می خوام شما به فرزند خوانده ی من جادو یاد بدین . سیریوس گفت: شما همیشه وقتی که می خوایین یه معلم برای فرزند تون پیدا کنید چنتا از
سربازاتونو می فرستین تا جاسوسی کنن ؟ گفتم: من به هر کسی نمی توانم اعتماد کنم . آخه می دونی من دشمنای زیادی دارم ؟ سیریوس دست مرا گرفت و به سختی فشرد و گفت: پاتر و سیریوس پاتر . گفتم: همونطور که گفتم شما رو می شناسم و حالا چی می گید و امیدوارم قبول کنید که به
فرزند خوانده ی من درسی بدید . سیریوس گفت : الان ده پونزده سالی می شه که دیگه درس نمی دم و راستشو بخوایین اصلا وقت این کارارو ندارم. گفتم: من پول خوبی برای این کار به شما می دم , کاری می کنم که دیگه احتیاج به کار کردن نداشته باشین .
سیریوس گفت : همون که گفتم و اصلا وقت این کار رو ندارم.
لبخندی زدم و گفتم: حتی برای دشمنای ویلیام دراکولا هم وقت نداری سیریوس گفت : من دیگه با دراکولا ها کاری ندارم گفتم : انتظار نداری که باور کنم تنها بازمانده ی پاتر بزرگ پا پس بکشه.
________________
سیریوس گفت: شما مال کدوم خاندان هستید. بهتون نمیاد خون آشام باشین ... گفتم: مگه باید خون آشام باشم که به دراکولا ها حمله کنم. من به انتقام یکی از دوستام که به دست همین دراکولا ها کشته شده تا جایی که بتوانم از اونا می کشم.. سیریوس گفت : تا حالا کجا بودی .. گفتم: جایی بودم که نمی توانستم کاری بکنم ولی حالا اومدم که روزگارو به دراکولا ها سیاه کنم . سیریوس گفت : به من ربطی نداره که شما چی کار می خواین بکنین ۰ من دیگه با خون آشام ها کاری ندارم. گفتم: باشه هرجور که میلته و با این حال بازم نمی خوای به فرزند خوانده ی من درس بدی ؟ سیریوس گفت : نه متاسفم . لبخندی زدم و گفتم: بهتره از ملاقاتت با من و با کسی حرف نزنی ۰ برات گرون تموم میشه . شاید ویلیام کوچولو بیاد اذیتت بکنه .
رو به سربازانم کردم و گفتم: بهتره که بریم . پشتم را به سیریوس کردم و به سمت انتهای کوچه به حرکت در آمدم و من بر روی هوا سر می خوردم و حرکت می کردم طولی نکشید که سیریوس از پشت سر گفت : چرا خودت بهش آموزش نمی دی و اینجور که معلومه قدرتت خیلی زیاده . به سمت سیریوس برگشتم و گفتم : شاید . ولی از جادوی طبیعت چیزی نمی دونم . می خواستم فرزند خوانده ی من از خودم قوی تر باشه . سیریوس گفت : خوب با جادوی آتیش کار می کنی و نگو که چیزی از اون نمی دونی خندیدم و گفتم : خیلی دارای کنجکاوی می کنی پاتر . سیریوس اخم هایش را در هم کرد و گفت : افرادت چی و اونام که همشون از جادوهای آتیش استفاده می کنن. گیر افتاده بودم و سیریوس خیلی باهوش تر از آنی بود که فکرش را می کردم . او بارها و بارها ثابت کرده بود که انسانی متفکر و قوی است و باید فکری می کردم و اگر همینطور پیش می
رفت به زودی همه چیز لو می رفت .
رو به سیریوس گفتم: تمام افرادم دست آموز خودمن. سیریوس گفت : تمام افرادت . مگه به غیر از این سه نفر بازم هستند؟
________________
گفتم: چیه نکنه از اونا می ترسی پاتر سیریوس گفت : بهتون نمیاد که نبیتتون پاک باشه و من خونواده ی مورتیمر ها رو می شناسم ولی تا جایی که من می دونم اونا از جادوی آتیش چیزی نمی دونن چه برسه به اینکه با این قدرت از اون جادو ها استفاده کنن. جیمی جلو آمد و آرام رو به من گفت : اون خیلی داره جلو می ره. رو به جیمی گفتم: عیبی نداره ۰بزار هرچی می خواد بدونه و اون یکی از اولین کسایی که به ما
ملحق می شه .. جیمی با صدای بلندتری گفت : سرورم بهتره که بریم و داره کم کم دیر میشه. رو به سیریوس کردم و گفتم: من بازم بهت سر می زنم شاید دلت خواست به فرزند خوانده ی
منای درسی بادی . سیریوس چشمانش را تنگ کرد و گفت: جواب منو ندادی . جناب نیکلاس مورتیمر . گفتم: می خوای چی بشنوی ۰ نکنه می خوای بهت بگم که من فرمانروای شیاطینم . سیریوس که کاملا تعجب کرده بود گفت: تو فرمانروای شیاطین رو می شناسی ... خندیدم و گفتم: داری خیلی جلو می ری پاتر . سیریوس که انگار چیزی را فهمیده بود دستش را زیر چانه اش گرفت و گفت: باشه در موردش فکر می کنم و اگه بتونم توی روز وقتی رو بزارم بهتون خبر می دم .
با نگاهی به افرادم فهماندم که وقت برگشتن است . جیمی با نیم نگاهی به آنها هر دو غیب
شدند ..
رو به جیمی گفتم: می ریم پرورشگاه . پرورش گاهی که اکسل یعنی همان پسر بچه که می خواستم به فرزند خواندگی خودم انتخاب کنم را در ذهنم جاری کردم و به آنجا آپارات کردم . در ذهنم خواستم که روی زمین فرود بیایم و مانند یک انسان معمولی بشوم. خیلی سریع روی زمین فرود آمدم و در خیابانی نسبتا بزرگ بودم که مردم زیادی در آنجا در حال حرکت بودند. مغازه های زیادی در خیابان بودند که تماما وسائل جادوگری می فروختند. جادوگران دور گردی هم با گاری هایشان چیزهایی می فروختند .
. کتبع ب: مه T، . . . م. م : دکتبع تست . , روبروی من درب بزرگی وجود داشت که روی آن نوشته شده بود پرو شکاه پاتر بزرگث زیر
________________
نظر وزارت جادوی انگلستان عجیب بود و ما در آلمان بودیم ولی این پروش گاه زیر نظر وزارت انگلستان فعالیت می کرد. بی توجه به سمت درب پرورشگاه حرکت کردم درب ورودی باز بود و خواستم از در داخل شوم که جیمی پشت سر من ظاهر شد و رو به او گفتم: چرا اینقدر دیر اومدی . جیمی گفت: من دقیقا پشت سر شما آپارات کردم ولی به علت فاصله ی زیاد یه مقداری طول
رو به او گفتم: بهتره بریم تو .
این را گفتم و از در داخل شدم و وارد محوطه ی باز نسبتا بزرگی شده بودم و ساختمان بزرگی در فاصله یکصد متری من قرار داشت که خیلی بزرگ بود . زمین اینجا هم از چمن های جادویی پر شده بود و درختانی هم دور تا دور محوطه ی باز را پر کرده بودند که همگی از
درختان جادویی بودند . چندین کودک هم در محوطه در حال بازی کردن بودند و زن جوانی هم کنار آنها ایستاده بود
و با انها حرف می زد . به سمت آن زن حرکت کردم و جیمی هم پشت سر من در حال حرکت بود و آن زن وقتی من را دید به سمت من حرکت کرد و چیزی نکشید که رو در روی هم قرار گرفتیم . او گفت : میشه بگید برای چی اومدید اینجا ... گفتم: اومدم که یکی از افراد خواندانمو به فرزند خواندگیم قبول کنم . آن زن که خوشحال شده بود گفت : اسم من آنا هربرت هستش و شما ... او دستش را به سمت من دراز کرد تا با او دست بدهم و با او دست دادم و گفتم: نیکلاس مورتمیر هستم و یکی از فامیل های اکسل مورتیمر ... اخم هایش در هم رفت و ادامه داد: میشه بگید تا حالا کجا بودین .. گفتم: نمی توانستم بیام بیرمش آخه خیلی توی فشار بودم نمی توانستم یه نفر دیگه رو هم گرفتار کنم .
خانم هربرت گفت : از جریان اون که باخبرین ...
گفتم: میشه بگید چه جریانی ؟
خانم هربرت گفت : قبرستون ۰ اتفاقی که توی قبرستون افتاده ..
________________
تونید از اون محافظت کنید اما حالا می بینم که شما هیچ صلاحیتی برای نگهداری اون ندارین .
خانم هربرت که ناراحت شده بود گفت : اون جریان به پرورشگاه ربطی نداره. گفتم: میشه بگید پس به کی ربط داره. خانم هربرت گفت: ما توی اینپروشگاه حدود چهارصد تا بچه ی بی سرپرست داریم که نمی شه تمام وقتمونو سرف یکی از اونا بکنیم . گفتم: این دلیل قانع کننده ای نیست و حالا بهتره به من بگید که چطور می تونم اونو به فرزند خواندگیم قبول کنم ... خانم هربرت گفت: من مسئول اینجام و شما فقط یه نشانه از خاندان خود تون بیارید تا ثابت کنید که شما واقعا یک مورتیمر هستین اون وقت من می تونم ترتیبی بدم که تا بعد از ظهر
بتوانین اونو از اینجا ببرین . رو به جیمی گفتم: لاکستر . باقی کارا با تو و می خوام خیلی زود کار من تموم بشه و هرچقدر پول لازم داشتن می توانی از قصر پرداخت کنی و فقط هر چه سریعتر ... چشمان خانم هربرت گرد شد . انگار اصلا امید نداشت تا من بخواهم پولی پرداخت کنم .
وقتی این حالت او را دیدم رو به جیمی گفتم: هزار گالیون هم به خاطر نگهداری این چند
سالشون از اکسل بهشون پرداخت کن . جیمی تعظیمی کرد و گفت: بله سرورم . هرچی شما دستور بدین اجرا می شه.
تاسیس
به خانم هربرت نگاه کردم . مانند دیوانه ها شده بود. انگار چیزهایی که من گفته بودم را باور نمی کرد و رو به او گفتم: میشه بگید اکسل بیاد تا باهاش کمی حرف بزنم خانم هاربرت که تازه به خودش آمده بود گفت : ب... بف... بفرمایید تو تا صداش کنم . لبخندی زدم و گفتم : نمی خواد و همین بیرون بهتره. لطفا اگه میشه صداش کنید تا بیاد اینجا . خانم هاربرت مانند دیوانه ها به سمت ساختمان دوید و رو به جیمی کردم و گفتم: چرا معطلی و برو دنبالش خیلی زود کارارو انجام بده که زود می خوام برگردم ... قصر و راستی خونه رو چی کار کردی .
جیمی گفت : اگه اجازه بدین من چند تا از افرادو بفرستم برای این کار . گفتم: هر کاری می خوای بکن فقط زودتر . جیمی تعظیم دوباره ای کرد و بعد به سمت ساختمان حرکت کرد و به چند کودکی که در
________________
فضای باز و بازی می کردند نگاه کردم و نگاه های معصومانه ای داشتند. نیمکتی هم در نزدیکی آنها قرار داشت که جای خوبی برای صحبت کردن بود. به سمت نیمکت حرکت کردم و در راه به ترز برخوردم با اکسل فکر کردم و او چگونه شخصی بود و از عکس هایی که به دیوار های اتاقش چسپانده بود و تعاریفی که از او شنیده بودم باید
پسر مغروری می بود . وقتی به نیمکت رسیدم بچه ها بازیشان را کنار گذاشتند و به من نگاه کردند. آنها همگی مجزوب لباس من شده بودند و لبخندی به آنها زدم اما آنها عکس العملی نشان ندادند . بی توجه به آنها روی نیمکت نشستم و به زمین زل زدم. در فکر آن بودم که چگونه و از کجا حرفهایم را شروع کنم : هوا خیلی سرد بود ولی این بچه ها در این سرما در حیاط بازی می کردند و این خودش جای تعجب داشت ولی در آن لحظه فقط به این فکر می کردم که چگونه می توانم به اکسل ثابت کنم که نیکلاس مورتمیر هستم. حدودا ده دقیقه ای گذشت که بلاخره اکسل از درب بزرگ ساختمان خارج شد. او وقتی مرا دید ایستاد و به من نگاه کرد .
فاصله ی ما حدودا بیست یا سی متری می شد نمی دانم او از کجا مرا می شناخت و چند لحظه ای گذشت که خانم هاربرات از در خارج شد و دستانش را روی شانه های اکسل گذاشت و چیزهایی را در گوش او گفت.
اکسل به سمت خانم هاربرت برگشت و چیزهایی گفت که من از این فاصله نمی توانستم بشنوم
اکسال بعد از چند لحظه به سمت من حرکت کرد و به او زل زدم و هیچ نشانی از خوشحالی در وجودش نمی دیدم و بیشتر ناراحت بود تا خوشحال ... , لرزش بدنش را از همین دور می دیدم و او دست راستش را در جیبش کرده بود و محکم چوب جادوییش را در جیبش می فشرد. چیزی نکشید که خودش را به من رسانید و بدون اینکه حرفی بزند کنار من بر روی صندلی نشست و می خواستم برای آمدنش از جایم بلند شوم ولی او بدون توجه به من روی صندلی نشست و گفت : لازم نیست که این کار رو بکنید و من خودم خوب می دونم که او مدید منو
خواستم چیزی بگویم ولی اکسل ادامه داد : نمی دونم این نظریه کدوم احمقیه که خود تونو به
جای فامیلای من جا بزنید تا بتوانید منو از این خراب شده بیرون ببرید .
گفتم: در مورد چی حرف می زنی اکسل .اکسلا گفت : خودت خوب می دونی من در مورد چی حرف می زنم و بهتره به اون فرماندتون بگی که اگه من بمیرم تمام دنیا از او مدنش با خبر میشن ۰ تازه اگر بلایی به سر من بیاد خودش هم میمیره و الان قسمت زیادی از وجود اون توی بدن مانه و من الان به وضوح حضورشو اینجا احساسی می کنم ... گفتم: تو خیلی کتاب می خونی پسر . این چرتو پرتا چیچیه داری می گی؟ من نیکلاس مورتیمر یکی از فامیلای نزدیک تو هستم و بعد از اتفاقی که توی قبرستون برای تو افتاد اومدم که نجاتت بدم اکسل از جایش بلند شد و گفت: به من نگاه نکن که سال سومیم و من تا حالا دوبار طلسم مرگو با تمام قدرت اجرا کردم و من پاترنوسمو با قدرت زیاد درست کردم که توانست یه دیوانه ساز و فراری بده حالا هم خیلی راحت می تونم تو یا هر کس دیگه رو که جلوم قرار بگیره
خندیدم و گفتم: تو اصلا حالت خوب نیست. اکسل که خیلی عصبانی شده بود گفت : به من اینطور نخند و من احمق نیستم که اینطور نگاهم م کنی .
گفتم : انگار حادثه ی قبرستون بلایی به سرت اورده . اکسل که از عصبانیت در حال انفجار بود رو به روی من قرار گرفت و گفت : می خوای ثابت کنم که همه ی حرفاتون دروغه. بچه هایی که در حیاط نشسته بودند و بازی می کردند حالا ایستاده بودند و به منو اکسل نگاه می کردند. اکسل چاقویی را از جیبش در آورد و روی دستش گرفت . او بعد از نگاهی به من گفت : الان سرورت از درد روی زمین میفته .
او چاقو را بر روی دست راستش کشید و زخم نسبتا عمیقی را بر روی دستش انداخت و با زخمی شدن اون احساس درد شدیدی در بدنم کردم . تا جایی که رو به او گفتم: چه غلطی کردی پسر ...
اکسل چاقو را از دستش انداخت و مات و مبهوت من شد و او وقتی دید که من دارم زجر می کشم گفت : ببخشید و ببخشید همین حالا درستش می کنم ... او چوب جادوییش را از جیبش در آورد و گفت: من نمی تونم جادو کنم و اگه یه بار دیگه
جادو کنم وزارت خونه چوب منو مصادره می کنه و اخراج میشم ...
________________
درد بدنام هرلحظه بیشتر و بیشتر می شد و به زخمی که اکسل بر روی دستش ایجاد کرده بود نگاهی انداختم و در ذهنم خواستم که ترمیم شود و زخم به سرعت ترمیم شد و با ترمیم شدن زخم دست اکسل درد بدن من هم به یکباره از بین رفت. اکسل جلو آمد مرا که در حال افتادن از روی نیمکت بودم را گرفت و گفت: ببخشید دست خودم نبود و فکرشو نمی کردم که تا این حد تاثیر داشته باشه. رو به اکسل کردم و گفتم: تو چطور این کارو کردی . اکسلا گفت : من وقتی با خون خودم شما رو بیدار کردم. با شما توی زندگی شریک شدم و این اتفاق به خاطر جادویی بود که روی خودم اجرا کرده بودم و من ریسک بزرگی کردم که اون طلسمو روی خودم اجرا کردم . اکسل کمی مکث کرد و بعد ادامه داد: و از اونجایی که من توی زندگی با شما شریک بودم و هر بلایی که به سر من می آمد چند برابرش بر سر شما می آمد کاری کردم که بر روی من طلسمی را انجام بدهید و با این کارم باعث شدم که به بدن من آسیب برسونید. به همین علت به شما ضربه ی سختی زدم و فشار و درد زیاد هم باعث شد که که شما از خواب بیدار شدین و حالا من توی زندگی با شما شریک شدم و البته مقدار زیادی هم از قدرتی شما به من انتقال پیدا کرده و مهمترینشون خون آشام بودن منه و من توی همین شبی که گذشت احساس کمبود خون زیادی کردم .
گفتم: تو واقعا یه بچه ی کلاس سومی هستی ... اکسل گفت: من بهترین دانش آموز مدرسه هستم و منو خود جمشید بزرگ کرده و من قدرتمو
مدیون جمشیدم.
گفتم: حالا چی کار می کنی و میای بریم یا اینکه می خوای اینجا بمونی . اکسل که حالت دفاعی به خودش گرفته بود گفت : فکر کنم فهمیده باشی که اگه به من آسیب
برسونی خودت هم ضرر می بینی . لبخندی زدم و گفتم: اگه می خواستم تو رو بکشم دیشب که بالای سرت بودم این کارو می کردم و البته افرادم بهم گفتن که تو رو باید بکشم ولی من نمی تونم یه پسر بچه رو فقط به خاطر اینکه می توانه منو شکست بده بکشم . اکسلا گفت : می دونستم که تو با تمام خون آشام ها فرق می کنی وهرچی باشه تو پسر جانی بلید یعنی بزرگترین خون آشام جهان هستی و از اون طرف مادرت یه جن سفیر بوده و اون
________________
قدرتمندترین جن زمان خودش بوده و تا جایی که جمشید می گفت : اگه مادر شما می توانست
از تمام قدرتاش استفاده کنه به راحتی می توانست از پس دراکولا ها بر بیاد . گفتم: تو اینهمه اطلاعاتو از کجا اوردی . اکسل گفت: تو ... ببخشید شما و تنها امید من برای زندگی کردن بودید. من تمام زندگی شما و تمام کتاب هایی که به شما مربوط می شد رو خوندم و فکر کنم من از شما بیشتر خودتونو می
شناسم. این حرف اکسلی کمی برایم سخت بود و مطمئن بودم که او حتی نمی داند من چه قدرت هایی دارم و هیچ کس بجز خودم از قدرت من خبر ندارد به همین خاطر گفتم: من صاحب هفت قصر بزرگ بلید ها هستم. من صاحب بزرگترین قدرت روی زمین هستم. من می تونم خیلی کارا بکنم که حتی توی خواب هم نمی بینی . اکسل خندید و گفت: من خودم می دونستم که شما خیلی قدرتمند هستین و به خاطر همین هم هست که یک سالی رو برای زنده کردن شما زحمت کشیدم . اگه بدونی چند باری نزدیک بود که به وسیله ی خودتا کشته بشم باور نمی کنی . گفتم بهتره باقی حرفامون باشه توی قصر و من کارای زیادی دارم که باید انجام بدم . اکسلا گفت : همینطور نمیشه . باید تو ثابت کنی که یکی از فامیلای من هستی . گفتم: ثابت کردن نداره ۰ چی چی رو میخوان آزمایش کنن. اکسلا گفت : خون . خونتو می خوان آزمایش کنن. گفتم: بهشون بگو که من یه نیمه خون آشامم و به خاطر همین دیگه خون خونوادم توی رگای من نیست بلکه خون یکی از خاندان های خون آشامها توی رگی منه .. اکسلا گفت : شما خیلی باهوشی ولی حداقل باید یه نشونی و چیزی بیاری که معلوم کنه عضو
خوانواده ی من هستی. جیمی را صدا زدم , لحظه ای نکشید که جیمی جلوی من ظاهر شد. او جلوی من زانو زد و گفت: امری داشتید سرورم .
گفتم: کارا چطور پیش می ره. جیمی گفت : بابت خونه یکمی به مشکل بر خوردیم . اما کارای اینجا به زودی تموم میشه . اونا یه شجره نامه از ما خواستن که تحویل شد و حدودا یکی دو ساعتی می کشه تا صحتش تایید
________________
گفتم: خوبه می تونی بری . جیمی خیلی سریع غیب شده رو به اکسل کردم و گفتم: در مورد اینکه هر بلایی به سر تو بیاد به سر منم میاد به کسی چیزی نگو و بهتره که این راز بین خودمون بمونه و نمی خوام با استفاده از تو به من آسیب برسونن و از طرفی هم نمی خوام جلوی بیرون رفتن و ازادی تو رو بگیرم پس بهتره که هیچ کس از این قضیه با خبر نشه. اکسل گفت :خودم می فهمم . اما نگفتی می خوای چی کار کنی .. گفتم: اول از همه یه ماموریتی دارم که باید انجام بدم , این ماموریت کار خیلی سختیه و البته
قابل حله . اکسلا گفت : نمی دونم چرا بهت اطمینان دارم و با اینکه می دونم یه هیولای واقعی هستی ولی بازم دلم می خواد بهت اطمینان کنم . گفتم : از اول زندگیم آرزو داشتم که روزی اینهمه قدرت داشته باشم ولی حالا می بینم جز
دردسر چیزی نداره. اکسلا گفت : اگه من قدرت تو رو داشتم روزگارو به تمام مردم دنیا سیاه می کردم . گفتم: فکر می کنی.... . باید همیشه توی ترس باشی که نکنه یکی پیدا بشه که زورش از تو
بیشتر باشه . اکسل گفت : نمی خوای انتقام مادر و تمام خاندانتو از دراکولا ها بگیری .
کتیبی
گفتم: مگه میشه این کارو نکنم و دیشب می خواستم که اولین کارم این باشه می خواستم ویلیامو با دستای خودم بکشم اما یکی جلوی منو گرفت و اون گفت که با کشتن ویلیام , جون افراد زیادی رو به خطر می اندازم . اکسلا گفت : باورم نمیشه که تو دلتا به حال کسی بسوزه. خندیدم و گفتم: تو خیلی به من بدبینی . اکسلا گفت : آخه توی هر کتابی که در مورد دورگه ها چیزی نوشته بودند مهمترین بخشش قسمت بی رحمی شماست و توی هیچ کتابی نخوندم که یه دورگه به کسی رحم کنه . گفتم: تو چندتا دورگه می شناسی ؟ اکسل گفت: شما یا دومی هستی یا سومی . البته همون دومیش واقعی تره . گفتم: اون یه نفری که به غیر من می شناسی کیه. اکسل گفت : هکتور و هکتور کبیر و همونی که توسط پدر تون به قتل رسید.
________________
خندیدم و گفتم: اینو که همه می شناسن دیگه کی رو می شناسی ؟ اکسلا گفت : مرگ و البته یه افسانس و اونطور که توی افسانه ها نوشتن اون می توانسته به ارواح قدرت زندگی بده. البته من هیجا ندیدم که اون خودشو یه دورگه معرفی کنه اما از کاراش که توی افسانه ها نوشته می توانم حدس بزنم که اونم یه دورگه بوده و اون قوی ترین بوده که می توانسته این کارو بکنه گفتم: آفرین و تو که از خیلی چیزا با خبری و حالا می دونی اسم دقیقش چی بوده . اکسلا گفت : مسخره می کنی و اون یه افسانس هیچ کس نمی توانه یه مرده رو زنده کنه و اونم طوری که بتونه زیر نظرش جنگ بکنه . گفتم: حالا تو فکر کن که واقعیت داشته ....... اصلا تو چطور اینو فهمیدی . اکسلا گفت : ما از بچه گی در مورد این مرگ داستانای مختلفی رو شنیدیم و اون یه جور شخصیتی بود که وقتی می خواستن بچه های پرورشگاهو بترسوننمون از این چیزا برامون تعریف
می کردن .
گفتم: می دونی اسمش چی بود یا نه. اکسلا گفت : اسم اصلیش نه ولی همه جا مرگ توی اسمش داشت . لرد مرگ یا چیزایی شبیه
این ... یاد حرف های ماکسیموس افتادم و او گفته بود که او را با نام های مختلف می شناسند. او خیلی خوب توانسته بود نامش را بعد از اینهمه سال نگه دارد. رو به اکسل کردم و گفتم: حالا اگه من مثل اون بودم بازم منو نجات می دادی یا نه؟ اکسلا گفت : اون یه داستانها و اصلا با عقل جور در نمیاد که چنین چیزی وجود داشته باشه .
آخه چطور میشه که یه نفر بتونه مرده هارو زنده کنه . گفتم: تو درست می گی و با عقل جور در نمیاد و حالا بهتره که در مورد آینده حرف بزنیم . تو نباید در مورد من چیزی به کسی بگی و تو همون اکسل مورتیمر هستی و من همون نیکلاس مورتیمر و من از تو محافظت می کنم و تو در عوض باید برای من کارایی بکنی و اول از همه می خوام بدونی که هیچ کس نباید در مورد محل زندگی ما چیزی بدونه . من جلوی ذهن روبی تو رو می بندم و هر وقت خواستن طوری ذهن تو رو بخونن من کاری می کنم که مستقیما روی ذهن من متمرکز بشن و تو همیشه با من در ارتباطی هر خطر کوچیکی هم تو رو تهدید کرد باید منو خبر کنی .
________________
اکسلا گفت : نمی فهمم من چطور باید با تو در ارتباط باشم . گفتم: تو هم باید یه خون آشام بشی و درست مثل من و من یه بلید هستم تو هم باید بلید بشی . اکسلا گفت : من از دیشب تا حالا خون آشام شدم اینو احساس می کنم . گفتم: من یه نفرو سراغ دارم که می توانه به تو توی این مورد کمک کنه و راستی از تعطیلات
عید چند روز مونده ؟
اکسل گفت : سه روز گفتم: تو باید برگردی مدرسه و درست مثل قبل اما اینبار کارایی که من گفتمو انجام می دی . اکسل گفت: تو می خوای برای کارات از من استفاده کنی . گفتم: چیه نکنه فکر می کنی من به خاطر هیچی تو رو می خوام نگه دارم. اکسلا گفت : زندگی تو دست منه گفتم: من کسایی رو می شناسم که به راحتی می تونن این ارتباطو قطع کنن . بعدشم مگه تو سرت برای این کار درد نمی کنه و یه نمونش زنده کردن منه . اکسل گفت : اون یه کاری بود که به خاطرش قدرتمند می شدم و حالا اگه به تو کمک کنم چی دستمو می گیره . گفتم: من هیچ احتیاجی به تو و کمک تو ندارم و اما می خوام در عوض کاری که برات می کنم یه کاری برام بکنی . اکسلا گفت: من همینطوریم جام خوابه. اگه احساس خطر کنم می رم پیش جمشید . اون به خوبی می توانه از من محافظت کنه .
گفتم: اگه اینطوره هرجور میلته. از جایم بلند شدم و به سمت درب خروجی حرکت کردم و اکسل چیزی نمی گفت انگار باورش نمی شد که من به همین راحتی او را تنها بگذارم. بعد از چند قدم دور شدن . او با صدایی نسبتا بلندی گفت : یعنی می خوای بری « تو با من هیچ
کاری نداری ... به سمت اکسل برگشتم و گفتم: ببین پسر و من اومده بودم که تو رو با دنیای قدرت آشنا کنم اما تو نمی خوای توی این راه به خودت سختی بدی و اینطور نمیشه و تو همینجا می مونی منم می رم یکی رو میارم که ارتباط منو تو رو قطع کنه . به همین راحتی تو هم دیگه منو نمی بینی به سمت درب خروجی حرکت کردم و خیلی خوب می دانستم که او نمی تواند تحمل کند و به
________________
زودی مرا صدا می زند و شرایط مرا قبول می کند و در ثانی خوب می دانستم که این جور ارتباط ها به هیچ وجه از بین نمی رود درست مانند ارتباطی که بین پاتر بزرگ و ولدمورت بر
قرار بود .
هنوز چند قدمی دور نشده بودم که اکسلا گفت : باشه هرچی تو بگی قبول . به سمت اکسل برگشتم و گفتم:اینجور درست شد و حالا برو و وسایلتو بردار . اکسل گفت : حالا کجا می ریم. گفتم: اول می ریم توی قصر . اما از اونجایی که تو باید مثل یه آدم معمولی زندگی کنی یه خونه سپردم که توی لندن پیدا کنن و ما هر دو مون می ریم اونجا . اکسلا گفت : حالا چرا اینقدر عجله داری . گفتم: باید خیلی زود یکی دو تا از کارارو انجام بدم . در ذهنم به شمشیرم فکر می کردم و من باید آن را به هر نحوی که می شد به دست می گرفتم. حالا که سیریوس را دیده بودم به این نتیجه رسیدم که او به همین راحتی ها به من اطمینان نمی کند و حاضر نمی شود که شمشیر را در اختیار من بگذارد و بهترین کار این بود که اعتمادش را جلب می کردم و این کار خیلی سخت نبود فقط کافی بود که یک ضربه ی سخت به دراکولا ها بزنم . باید تصمیم می گرفتم که برای شروع کدام قسمت از حکومت دراکولا ها را از بین ببرم. در همین افکار بودم که اکسل گفت: تو جمشید و چقدر می شناسی ... از افکارم بیرون آمدم و گفتم : کی رو چقدر می شناسم. اکسل گفت: جمشید و مدیر مدرسه هاگوارتز و اونم یه ایرانیه درست مثل مادر شما و انگار یه جورایی هم با شما فامیل می شه . گفتم: خیلی ازش خوشم نمیاد . اون در حق من خیلی ظلم کرده و اون تا بیستو پنج سالگی منو از واقعیت زندگیم دور نگه داشت . البته خیلی هم تقصیر اون نبود ولی به هر حال من باید خیلی قبل تر از این به این شکل در می اومدم . اکسل گفت: من ازش خیلی خوشم میاد ولی وقتایی که بهم گیر میده ازش متنفر میشم و اون نمی زاره که حساب چند تا از بچه هارو برسم . اون قدرت منو خیلی دسته کم میگیره تازه با افکار منم مخالفه و من به افراد قدرتمند خیلی علاقه دارم و اون به افراد متفکر و اون با اینکه یه جادوگره ولی به کارای مشنگ خیلی رسیدگی می کنه و امورات اونارو زیر نظر داره.
________________
گفتم: من از خونسردیش خیلی متنفرم ۰ تا به حال ندیدم که درست و حسابی از کوره دربره . اکسلا گفت : اما من دیدم .
گفتم: دروغ می گی !!!؟ اکسلا گفت : خودم دیدم و اون با پاتر یه بار تو مدرسه درگیر شد. البته درگیریشون خیلی طول نکشید و پاتر با اینکه قدرتش زیاد بود اما زود مدرسه رو ترک کرد و نمی دونم پاتر چی کار کرده بود که جمشید اونطور از کوره در رفته بود. ولی هرچی بود چیز خطرناکی بود که اینطور جمشید عصبانی شده بود. از همون وقت دیگه پاتر به مدرسه نیومده .
اکسل در مورد چه چیزی حرف می زد و سیریوس چه کرده بود که جمشید از دست او تا به این
حد عصبانی شده بود. اما این قضیه به نفع من بود حضور سیریوس و جمشید با هم در مدرسه کار من را برای خارج کردن هکتور سخت می کرد. حالا به راحتی می توانستم سیریوس را گول بزنم و شمشیر را از او بگیرم و اگر جمشید در کنار سیریوس بود او را از خطراتی که در پیش رو داشت با خبر می کرد و البته خود سیریوس هم دسته کمی از جمشید نداشت . در همین افکار بودم که جیمی جلوی من ظاهر شد و گفت : سرورم کارها انجام شد. هم خونه آماده شده و هم کارای فرزند خواند تون انجام شد و شما می توانید همین حالا دست برادر زاد تونو بگیرینو از اینجا برین . رو به جیمی گفتم: می خوام یه ضربه ی محکم به دراکولا ها بزنم . طوری که صداش توی دنیا بپیچه و البته یجور که معلوم شه کار منه و می خوام اعتماد سیریوس رو به خودم جلب کنم .
جیمی با گوشه ی چشم اکسل را به من نشان داد و گفت : حواستون کجاست سرورم . گفتم: اون از خیلی چیزا باخبره و اون میدونه که من نیکلاس نیستم. چشمان جیمی دو برابر باز شد و با تعجب گفت : این چطور فهمید؟ . گفتم: عیبی نداره و خیلی به درد ما می خوره و برای هکتور خیلی می توانه به ما کمک کنه . جیمی گفت: شما هیچ احتیاجی به این پسرک ندارین و کافیه یه دستور بدین تا تمام هاگوارتزو روی سر صاحباشی خراب کنیم . اکسلا گفت : جمشید اونجاست . شما حتی نمی توانید یه قسمت کوچیکی از مدرسه رو خراب
کنشد .
جیمی به من نگاه کرد. او متوجه شده بود که من در مورد قدرتم چیز زیادی به اکسل نگفته ام
________________
به همین خاطر ساکت شد و منتظر حرف زدن من ماند . رو به اکسل گفتم : تو غم قدرت منو نخور و من خیلی راحت می توانم اون جمشید و بکشم و اما از اونجایی که یه رابطه هایی با هم داشتیم و یجورایی زندگیمو مدیون اون هستم نمی خوام به خشونت متواصل بشم . جیمی گفت: امر , امر شماست اما بهتر نیست که در رابطه با سیریوس به زور متواصل بشین .
اون هرچقدر هم قدرت داشته باشه نمی توانه جلوی ما در بیاد . گفتم: اون سیریوس و از جمشید خطرناک تره و تازه اون تنها دوست دوران بچگیه منه و دلم نمی خواد حتی یه مو از سرش کم شه.
جیمی گفت : حالا می خواین چی کار بکنم . گفتم: بهتره یکی از زندونای دراکولا ها رو پیدا کنید و از بین ببرید و تموم زندونیهاشونو برای من بیارین . هرکی هم که جلوتونو گرفت بکشیدش . یه علامتی چیزی از خاندان مورتیمرها روی در و دیوار بزارین تا همه بفهمن کار و کار خاندان مورتیمر هاست . جیمی تعظیمی کرد و گفت : کی این کار و انجام بدم . گفتم: اول منو اکسلو ببر خونه ی جدید بعد. جیمی گفت : خونه رو به نام شما خریدم . شما هر وقت اراده کنید که برید خونه توی خونه ظاهر میشین و راز نگه دار خونه هم شمایید و هیچ کس بدون اجازه ی شما نمی توانه وارد خوانه
م:
بیشه . رو به جیمی گفتم: همه ی افرادو ببر و نمی خوام شکست بخورین و خیلی قاطع و قدرتمند. طوری حمله کنید که حتی یکی از افراد هم زخمی نشه. جیمی رو به لبخندی زد و گفت : زخمی ... می دانستم منظورش چیست وسربازان من زخمی نمی شدند و به همین راحتی شکست نمی خوردند و اما نمی خواستم اکسلی از این موضوع چیزی بفهمد . به همین خاطر رو به جیمی گفتم: خیلی به قدرتتون قره نشین . دراکولا ها هرچی باشن خون آشام هستن و خون آشاما از جادوگرا قوی ترن .
جیمی تعظیمی کرد و گفت: امر شما اجرا می شه . این را گفت و غیب شد. رو به اکسل کردم و گفتم: چرا نمیری وسایلتو برداری و الان می
________________
اکسلا گفت : نمی خوام اینجارو از دست بدم و شاید یه وقتی به دردم بخوره , بهتره وسایلای
من اینجا بمونن هیچ کسی نمی توانه به اونا دست بزنه و روشون انواع طلسم های سیاهو گذاشتم.
گفتم: هرجور که دوست داری و حالا بهتره بریم. دستم را به سمت اکسل دراز کردم و گفتم : دستمو بگیر تا آپارات کنیم . کسل گفت : آخه ...
اکسلا گفت : نمی دونم چم شده و احساس می کنم که یه اتفاق بد می خواد بیفته؟
خیلی وقته احساس می کنم .
اکسل خندید و گفت: خوبه خودت هم می دونی .
اکسل دستم را گرفت و گفت: بریم . خانه ای که در لندن برای من خریده بودند را در ذهن آوردم و احساسی تلخ آپارات به من دست داد ولی خیلی زود از بین رفت و در خیابانی ظاهر شده بودم و خیابانی که الان کسی در آن وجود نداشت و از قیافه ی خیابان و مغازه هایی که در آنجا بود فهمیدم که در محله ی مشنگ
خانه ای رنگ و رو رفته با دربی نسبتا بزرگ و قدیمی در مقابل من بود و هیچ پلاکی هم روی درب خانه نبود و به محض نزدیک شدن من و اکسل به درب و درب خانه با صدایی بلند باز شد و همراه با اکسل از در داخل شدم. راه روی سیاه و تاریکی را طی کردیم تا به سالن اصلی خانه رسیدیم رسیدیم و از کناره ی سالن پله های بزرگی به بالا می رفت و معلوم بود که آنها به طبقه های بالا منتهی می شوند. لوستر بزرگی از وسط سالن آویزان بود که نور زیبایی را از خودش ساتع می کرد . میز نسبتا بزرگی در وسط حال بود که دور تا دوران صندلی هایی چیده بودند و صندلی ها همگی از
چوب اعلا ساخته شده بودند . قاب عکس بزرگی در انتهای حال بر روی دیوار بود که هیچ چیز در آن دیده نمی شد . اکسل
تعمیم میس ساعت است.
- کاست ای کتاسی به دیوارهای دور و اطراف نکاه می کردم و مجزوب نقش و نکار هایی که بر روی دیوار کشیدهشده بود شدم و همینطور که به دور و اطراف نگاه می کردم متوجه نشانی بر روی قسمتی از دیوار روبرویم شدم و آن نشان تصویر یک عقرب را به نمایش می گذاشت. این نشان را جایی دیده بودم و اما نمی دانم کجا و حالا که بهتر به خانه نگاه می کردم متوجه شدم که خانه خیلی قدیمی تر از انی است که فکر می کنم . بر روی صندلی هایی هم که دور تا دور میز قرار داشت نماد عقرب دیده می شد و محو تماشای نماد بودم که اکسلا گفت : جای تو اونجاست . به اکسل نگاه کردم . او با دستش انتهای سالن را نشان می داد و به انتهای حال نگاه کردم . یک تخت بزرگ در انتهای سالن بود که روی آن نماد عقرب نمایان بود و خیلی عجیب بود و نماد عقرب را دیده بودم ولی حالا هرچه فکر می کردم به یادم نمی آمد که کجا آن را دیده بودم. تخت مانند تخت پادشاهان بود و روی دسته های تخت هم جمجمه هایی قرار داشت که به نظر واقعی می آمدند و بر پشتی تخت هم نماد عقرب خود نمایی می کرد و به سمت تخت شروع به حرکت کردم و تخت بزرگی بود.
وقتی به تخت رسیدم به جمجمه ها خیره شدم و بر روی پیشانی جمجمه ها نماد عقرب دیده می شد و زیر نماد هم چیزی نوشته شده بود و هر چه بود به زبان ما نوشته نشده بود و بی توجه به آن بر روی تخت نشستم و با نشستن بر روی تخت احساسی قدرت کردم . اکسل از جایش بلند شد و گفت : معرکس و این خونه خیلی قدیمیه و یا اینکه اینطور درستش کردن که فکر کنیم قدیمیه .
گفتم: چه فرقی می کنه . اکسلا گفت : فرقش اینه که اگر این خونه واقعی باشه مالیه خاندان قدرتمند بوده و به این عقربها نگاه کن .
گفتم: مگه تو می دونی عقرب نشون کدوم خاندانه . اکسل گفت : عقرب .... نه نمی دونم ولی هرچی هست مالیه خاندان قدرتمنده. گفتم: تو از کجا می گی که یه خاندان قدرتمند بوده و نکنه با یه نماد فهمیدی که این خاندان
قدرتمنده . اکسل گفت : نماد خاندان نشون دهنده ی قدرت اون خاندانه . البته الان دیگه هیچ نمادی مثل قدیم نیست . خاندان ها با هم آمیخته شدن و دیگه از اون نماد های قدیم چیزی نمونده .
گفتم: اگه نماد نشونه ی قدرته پس اگه نماد منو ببینی چی می گی.
________________
اکسلا گفت : فقط نماد خانوادگی خون آشاماست که مثل موجود درونشونه و موجود درون ما جادوگرا می توانه هرچی باشه و این همش به خاطر اینکه خانواده ها توی جادوگرا با هم وصلت می کنن. رو به اکسل گفتم : نظر تو در این مورد چیه ونکنه تو هم مثل ولدمورت دوست داری که مشنگرو بکشی و به خون خالص پایبندیو از این چرتو پرتا. اکسل گفت: نه تا اون حد ولی دلم می خواد که افرادی که خالصی جادوگرن از دورگه ها جدا
گفتم: می دونستی خود ولدمورت هم یه دورگه بوده و تازه یه دورگه ای که فقط مادرش جادوگر بوده .
اکسلا گفت : دروغ می گی . گفتم: تو که منو می شناسی . این پدر من بود که همراه با پاتر بزرگ توانست اونو از بین ببره . تا جایی که من اسمشو می دونم تام مارلو ریدل بوده و اون به خاطر نفرتی که از پدرش داشته و جاه طلبیش و قدرتی که ذاتا توی وجودش بوده با مشنگ ها مشکل داشته . اکسل گفت: این حرفارو برای این می زنی که با تو دشمن بوده و به نظر من ولدمورت قدرتمند
بوده و باید قدرتمند همیشه در صدر باشه درست مثلی تو ... خندیدم و گفتم: تو فعلا خیلی کوچیکی که این حرفارو بفهمی . اکسلا گفت: من کوچیکم ۰ جمشید همیشه به من می گه که حتی از وزیر هم بیشتر می فهمم . گفتم: راستی از جمشید بگو و اصلا در مورد من حرف می زد یا نه. اکسل گفت : اون خیلی کم حرف می زنه و اون فقط به فکر آموزش دادنه و بعضی وقتا شبو روز رو بیدار می موندم تا طلسمایی که اون بهم آموزش می دادو تمرین کنم و اون خیلی سخت
گفتم: یعنی اون هیچ وقت در مورد خونواده ی ویزلی ها چیزی بهت نگفته . اکسلا گفت : جمشید نه ولی فرد ویزلی معلم دفاع در برابر جادوی سیاه چرا و اون باید یکی از
برادرای شما باشه .
گفتم: نه اون عموی منه . اکسل چوب جادوییش را در آورد و گفت: اجازه می دی یه دوری توی این خونه بزنم . گفتم: فقط مواظب باش و این خونه معلوم نیست خطرناک نباشه.
________________
اکسل گفت: تو منو خیلی دسته کم گرفتی . در همین لحظه صدای جیمی در ذهنم پیچید که گفت : سرورم کاری که گفتین انجام شد. تمام زندانی هایی که حاضر به همکاری شدن آمادن تا به خدمت برسن . گفتم: باقیشونو چی کار کردی؟ جیمی گفت : همشون کشته شدن و تمام افراد زندان و تمام زندانی هایی که حاضر به همکاری
نشدن کشته شدن . تعجب کردم . او چه کار کرده بود. با عصبانیت گفتم: تو چه غلطی کردی جیمی . جیمی گفت : ضربه سختی که شما گفتین رو انجام دادم. گفتم: همین حالا زندانی هارو به قصر منتقل کن و خودت بیا اینجا ببینم چی کار کردی . عصبانیت در وجودم موج می زد. رو به اکسل گفتم: پاشو برو که الان سربازام میان . اکسلا گفت : چی شده؟
گفتم: بعدا برات توضیح می دم . اکسلا گفت : هرچی تو بگی اما نمیشه که یه گوشه وایستمو ببینم چه خبره . گفتم: می ترسم نتوانم جلوی خودم رو بگیرم و کاری کنم که نباید ببینی . اکسلا گفت: مگه چی شده . گفتم: اون جیمی احمق رفته همه ی زندانو به خون کشیده و حتی زندانی هایی رو هم که نمی
اکسل گفت: تمام زندونی ها حاضرن که با کسی که در مقابل دراکولا ها وایسته همکاری کنن
در همین لحظه صدای درب خانه آمد۰ اکسلا رو به من گفت: مگه جیمی نگفت که راز نگه
دار خود شمایید.
گفتم: آره چطور مگه .
اکسلا گفت : پس این کیه داره در می زنه . گفتم: راست می گی ها و من آدرس اینجارو به هیچ کس ندادم . اکسلا گفت : من خیلی خوب می توانم بفهمم که چه خبره و با یکی دو تا طلسم می تونم بفهمم که این خونه مال کیه و راز نگه دارش کیه.
با صدای بلندی گفتم: بیا تو .
درب خانه باز شد و این را از صدای درب ورودی که با صدای وحشتناکی باز می شد فهمیدم .
________________
چیزی نکشید که جیمی از داخل راهرو نمایان شد. او کمی داخل سالن شد و روی زمین زانو زد و گفت : از اینکه خاطر شمارو مکدر کردم معذرت می خوام . گفتم: تو به چه حقی زندانی هارو کشتی . جیمی گفت : ما نمی توانستیم ردپایی بزاریم که معلوم کنه شما چه قدرتی دارین و منظورم
قدرت سربازاتونه . گفتم: تو دیگه حق نداری بدون اجازه ی من کسی رو بکشی و احساس می کنم تو وقتی کسی رو می کشی لذت می بری .
جیمی گفت: من فقط به دستورات عمل می کنم سرورم . گفتم: هرکی که در مقابل دراکولا هاست دوست ماست و حتی اگه این حرفو خودش نقض بکنه و تو حق نداری کسی رو بدون دلیل بکشی .
جیمی گفت :بله سرورم .
اکسل گفت: مگه سربازای شما چه قدرتی دارن.
گفتم: بعدا بهت می گم . هنوز عصبانیتم فروکش نکرده بود ولی از آن اوج عصبانیت فروکش کرده بود و نفس عمیقی کشیدم و رو به جیمی گفتم بریم ببینم کیارو اوردی و می خوام ببینم چرا اونار و زندانی کردن و چه اطلاعاتی می توانم در مورد دراکولا ها ازشون بگیرم و راستی چه نشونه ای از من توی زندان باقی گذاشتین . جیمی گفت : یک نشان برای شما درست کردیم و زیرش نوشتیم اولین حمله و انتهاشم کلمه ی
NM رو گذاشتیم که حروف اول اسم شماست .
گفتم: چه نشانی رو گذاشتی . جمیمی از جایش بلند شد و با اشارهای بر روی هوا دودی را تشکیل داد و دود به رنگ قرمز بود و چیزی نکشید که دود های قرمز همگی دور هم جمع شدند و تصویر یک جمجمه خون آلود را بر روی هوا تشکیل دادند.
گفتم: این نشانو کجا گذاشتین . جیمی گفت : طبق عادات قدرتمندا . روی ساختمون زندان بر فراز آسمان و طوری که از فاصله ی دو کیلومتری هم قابل مشاهده باشه و نوشته هاشم بزرگ زیرش ظاهر کردم . گفتم خیلی خوبه و از این کارت خوشم اومد و ولدمورت هم همین کارو می کرد تا همه بفهمن
________________
که اومده . جیمی گفت : در مورد زندانی ها تمام تحقیقات به عمل اومده و اونا سیر تا پیاز خاندان دراکولا ها را با کمال میل برای ما گفتن « ما الان از خیلی چیزای دنیای دراکولا ها با خبر هستیم که خیلی راحت می توانیم ضربات بعدی رو وارد کنیم . گفتم: من احتیاجی به این ندارم که بخوام از پایین شروع کنم و من خیلی راحت می توانم همین حالا فرمانرواشونو بکشم و به جاش بشینم. جیمی گفت : اینقدر ها هم که شما فکر می کنید راحت نیست که به جای اون بشینید . می دونید که تمام دراکولا ها به ویلیام دراکولا مدیون هستن و اون از تمام دراکولا ها و تعداد زیادی از خاندان های دیگه عهد گرفته که به محض مقابله با خطر به کمک اون بیان و اون حتی با وزارت جادوی چندین کشور جهان که همگی از قویترین ها هستن قرار داد بسته . اگه شما بخواین که اونو بکشید باید تعداد زیادی از افراد روی زمین رو بکشید. گفتم: یعنی چی؟ اکسلا گفت : یعنی اینکه اگه تو با دراکولا ها جنگ کنی تمام دنیا علیه تو بسیج می شن . گفتم: برای من مهم نیست و اصلا اون عهد که می گین چقدر قدرت داره. جیمی گفت: تا اونجایی که من فهمیدم اگر کسی به اون وفا نکنه دیوانه میشه.
- گفتم: پس ما چی کار باید بکنیم جیمی گفت : تنها راهش اینه که اون عهد نامه هارو پیدا کنیم و از بین ببریم . بعد جنگو شروع کنیم .
گفتم: خب خیلی از خاندان ها هم با من عهد نامه دارن و اونا باید دنبال تنها بازمانده ی بلید ها
رو بگیرن . ++ گفت : درسته سرورم و فقط اونان که با دراکولا ها عهد نبستن چون قبلا با کس دیگه ای
عهد بستن .
گفتم: حالا فکر می کنی اون عهد نامه ها کجان که پیدا کنیم و از بین ببریم . جیمی گفت : از بین بردن یه عهد نامه خیلی ساخته و اصلا پیدا کردنش خیلی ساخته چه بر سه از
بین بردنشی .
رو به جیمی گفتم: در مورد ماموریت اصلی چی کار کردی ؟
________________
نوشته های خاندان ها دسترسی داشته باشیم تا بفهمیم . اما مطمئنم که یکی از اونا ایرانیه و حتی جزء خاندان های موجودات روی زمین نیست و اون یه گروگانه و اون حدف اصلی ماست . جیمی داشت خیلی جلو می رفت «اگر چیز دیگری می گفت شاید اکسل از قضایای دورگه ها و تسخیر روح آنها با خبر می شد به همین خاطر رو به جیمی گفتم: کافیه و خودم یه فکری برای اون می کنم و الان فقط باید به فکر شمشیر الیور باشیم . جیمی گفت : تا جایی که من می دونم شمشیر های خون آشامان مال خودشونه و هر وقت که بخوان می توانن پیداش کنن و در این مورد باید با یه شمشیر ساز معروف صحبت کنیم تا راهی
جلوی پای ما بزاره.
گفتم: شمشیر ساز دیگه کیه. جیمی گفت : یکی مثل گوین فانتوم ۰ تا جایی که من می دونم اون قبل از مرگ شما بهتون خیلی نزدیک بوده .
گفتم: درسته اما حالا اون توی زندان دراکولا هاست . جیمی گفت : این که کاری نداره. اونم فردا آزاد می کنیم و اون می توانه کمک خوبی برای ما
باشه . در فکر فرو رفتم و جیمی در مورد آن دورگه ای که جزء هیچ کدام از خاندان های روی زمین نیست چه می گفت و اصلا منظورش از این حرف چه بود. او یک گروگان بود؟ گروگان ا طرف چه کسی ؟ باید خیلی سریع در این مورد با جیمی حرف می زدم
فرانک تیلور رو به جیمی کردم و گفتم: می خوام خیلی زود بفهمی که توی کدوم زندونه . حتما یکی از فانتوم ها می دونن گوین توی کدوم زندونه . جیمی گفت : پیدا کردنش با من و فقط ایندفعه من چقدر آزادی عمل دارم. گفتم: اینبار خودمم باهات میام نمی خوام یه حموم خون راه بندازی و می خوام همین امشب یه راهی برای پیدا کردن شمشیرم پیدا کنم . هرچی دیرتر بجنبیم کارا سخت تر میشه . اکسلا گفت : منم می توانم بهتون کمک کنم خندیدم و گفتم: ما می خوایم بریم آدم بکشیم و اونجا جای بچه بازی نیست. اکسلا گفت : من بچه نیستم. جیمی گفت : ما اونجا کمترین طلسمی که اجرا می کنیم طلسم شکنجس و فکر نکنم تو بتونی
________________
طلسمی رو اجرا کنی .
اکسلا گفت : می تونم و خیلی خوبم می تونم . اکسل خیلی عصبانی شده بود و او فکر می کرد جیمی او را مسخره می کند و او از جایش بلند شده بود و مشت هایش را روی میز گره کرده بود و با عصبانیت به من و جیمی نگاه می کرد رو به اکسل که حالا خیلی عصبانی بود کردم و گفتم: ببین اکسل تو اگر هم بتونی مبارزه کنی نمی برمت و تو باید اینجا بمونی تا هیچ وقت پی به رابطه ی منو تو نبران فهمیدی یا نه. اکسلا گفت : اینطور که نمی شه شما هر چی گفتین من گوش بکنم . گفتم: اگه بخوای از همین حالا با من یکی به دو بکنی آبمون توی یه جوب نمیره. اکسل دیگر چیزی نگفت. او بعد از کمی مکث به سمت راه پله هایی که در کناره های حال بود رفت و بدون هیچ حرفی از آن به سمت بالا رفت . جیمی که دید اکسل دور شده است رو به من کرد و گفت: بهتره همین حالا بریم قصر . باید یکی از زندونی ها رو ببینید. اون می تونه به ما بگه که گوین توی کدوم زندونه و اون یکی از بزرگای فانتوم هاست که به خاطر آزاد کردن گوین گیر افتاده و حالا ما اونو آزاد کردیم . گفتم: خیلی خوبه اما بهتره اول تئودورو صدا بزنم تا مواظب این پسره اکسل باشه و شاید بلایی
به سر خودش بیاره .
جیمی تعظیمی کرد و گفت : هرجور که میلتونه. گفتم: تو می تونی بری و راستی همون قصر توی مونیخ دیگه؟
جیمی گفت : بله قربان . جیمی این را گفت و به سمت درب خروجی خانه حرکت کرد و من هم معطلش نکردم و خیلی سریع تئودور را صدا زدم و اینبار تئودور کمی دایر کرد تا برسد و حدودا ده یا پانزده سانیه ای کشید تا ظاهر شود .
تئودور رو به روی من بر روی ظاهر شده بود. او بعد از تعظیمی گفت: امری داشتید سرورم . گفتم: می خوام به این پسر اکسل مورتیمر برسی و نمی دونم خون آشامه یا نه . اگه نیست ترتیبی بده که خودم به خون آشام تبدیلش بکنم و اگر هم خون آشام بود ببین قدرتش تا چه حدیه اون الان توی طبقه ی بالاست . تئودور گفت : اکسل کیه؟ من تا به حال ایشون رو ندیدم . با صدای بلندی گفتم: اکسل و اکسل همین حالا بیا اینجا ...
________________
چیزی نکشید که اکسل از بالای پله ها ظاهر شد و معلوم بود که گوشه ای ایستاده بوده و به حرف های ما گوش می داده و بی توجه به این مسئله رو به تئودور گفتم: اینه می خوام بهش برسی و امیدوارم که خیلی زود این کارو انجام بدی . تئودور تعظیمی کرد و گفت: بله سرورم .
گفتم: خیلی زود برمی گردم . تالار گفتمان را در ذهنم جاری کردم و به آنجا آپارات کردم و در عرض یک چشم به هم زدن در تالار گفتمان ظاهر شدم و هیچ کسی در تالار نبود و در این تالار احساس قدرت می کردم و انگار چیزی در این تالار بود که به من اعتماد به نفس می داد. به سمت صندلی مخصوص خودم رفتم و روی آن تکیه زدم. وقتی که خوب در جایم محکم شدم جیمی را صدا زدم و چیزی نکشید که جیمی همراه با یک پیرمرد کهن سال که لباسی پاره بر تن داشت روبروی من ظاهر شد و آن پیرمرد مانند یک جسد بی جان بود و صورتی بسیار لاغر و نحیف داشت و چشمانش کاملا گود رفته بود و سیاه شده بود. لباس پاره اش به رنگ سفید بود که الان از فرط کثیفی به رنگ سیاه در آمده بود. جیمی در مقابل من زانو زد و گفت : سرورم این همون کسیه که فکر کنم بتونه به ما در مورد جای گوین
رو به پیرمرد کردم و گفتم: تو کی هستی ؟ پیرمرد که انگار عصبانی شده بود گفت: تو نه و شما... پسر جون هنوز کسی به تو یاد نداده که با بزرگترت درست صحبت بکنی ؟ جیمی سرش را به سمت پیرمرد گرفت و گفت : مواظب حرف زدنت باش و اون قدرتمندترین
انسان روی زمینه .
پیرمرد گفت: بهش نمیاد که اینطور که تو می گی باشه. گفتم: قرار نیست من قدرتمو به تو نشون بدم و فقط هر سوالی که می کنم رو جواب بده پیرمرد گفت : لرد ادموند فانتوم . لرد ادموند نامش برایم خیلی آشنا بود و نام او را شنیده بودم و کمی به مغزم فشار آوردم تا او را به خاطر بیاورم و چیزی نکشید که او را یادم آمد. آری او استادی بود که در پایگاه به من درس می داد و او بود که به من مبارزه کردن را یاد می داد .
پدر او لرد کارلوس خیلی از شمشیر سر در می آورد و آری من می توانستم از طریق پدرش به
________________
تمام سوالاتی که می خواستم دست پیدا کنم و به همین خاطر رو به لرد ادموند گفتم: من تورو خیلی خوب می شناسم : تو یه زمونی توی پایگاه خون آشاما کار می کردی و تو اونجا به داوطلبین درس می دادی و درست می گم ؟ لرد ادموند که تعجب کرده بود گفت: تو منو از کجا می شناسی . گفتم: اون دیگه باشه برای بعد ٫ اول بگو ببینم از پدرت چه خبر و اون کجاست و می توانم
ببینمشی یا نه.
لرد ادموند گفت: با پدرم چی کار داری . گفتم: نترس می خوام در مورد شمشیر های خون آشاما ازش چیزایی بپرسم . لرد ادموند گفت : اون به دست دراکولا ها دستگیر شد. نمی دونم کجا بردنش اما مطمئنم که زندون نیست و اونا به تجربه ی پدر من احتیاج دارن و به خاطر همین هم هست که نکشتنش . خیلی بد شد. حالا باید به هر صورت که می شد گوین را آزاد می کردم و او می توانست حتما راهی نشان بدهد که به شمشیرم برسم. به همین خاطر رو به لرد ادموند گفتم: در مورد گوین بگو بگو ببینم کجاست . لرد ادموند گفت : اصلا تو کی هستی که می خوای گوینو ببینی و تو کی هستی که به زندون دراکولا ها حمله کردی و مارو نجات دادی و اصلا بگو ببینم تو از من چی می خوای . گفتم: خیلی سوال می پرسی . هرچی بیشتر بدونی برات خطرناک تره و تو فقط بگو که گوین کجاست . باقیش با من و من همین امشب گوینو آزاد می کنم . لرد ادموند گفت: من از نییت شما مطلع نیستم و نمی دونم برای چی دارین مارو آزاد می کنین و از کجا معلوم که بعد از اتمام کاراتون با ما کاری نداشته باشین . جیمی که خیلی عصبانی شده بود گفت : فکر می کنی برای ما پیدا کردن گوین کاری داره و ما می خوایم وقتی که گوین آزاد شد اسم تو رو هم بین آزاد کننده هاش ببینه و مگه نمی خوای یکی از آزاد کننده های رئیستون باشی؟ لرد ادموند گفت: شما منو خیلی دسته کم گرفتین . نکنه فکر می کنین من به همین راحتی باور می کنم که شما به خاطر چند تا سوال از سرورم می خواین اونو از زندان دراکولا ها آزاد کنین
گفتم: یا همین حالا می گی گوین توی کدوم زندونه یا اینکه حافظتو پاک می کنمو می فرستمت تنگ دل خونوادت و من به افرادی که به من شک داشته باشن هیچ احتیاجی ندارم.
لرد ادموند گفت: تا دقیقا به من نگین که با گوین چی کار دارین امکان نداره آدرسی بهتون
________________
بدم . رو به جیمی گفتم: برش بیمارستون تا تئودور بیاد و به تئودور بگو فقط ۰ حافظشو تا قبل از فرارش پاک کنه . جیمی از جایش بلند شد و گفت : سرورم اگه بخواین من خیلی زود از زیر زبونش بیرون می کشم که گوین کجاست و این برای من کاری نداره. البته خود لرد هم خیلی خوب می دونه که من با تمام کسایی که دیده فرق می کنم . رو به جیمی گفتم: مگه نگفتم هر کی روبروی دراکولاهاست دوست ماست پس همون کاری که گفتمو انجام بده و ببرش در خونشون ولش کن . همین حرف کارش را کرد . او وقتی دید که من به همین راحتی می خواهم او را آزاد کنم گفت: هیچ کس دقیقا نمی دونه کدوم زندونه و بعضی ها می گن که اونا رو به جهنم روی زمین انتقال دادن ولی خیلی بعیده که این کارو کرده باشن و یکی دو تا زندون هست که با قانون عجیبی محافظت میشه ۰ تا جایی که منو افرادم فهمیدیم گوین و کارتش بهمن ۰ اینو از زیر زبون یکی از دراکولاهایی که گیر انداخته بودیم بیرون کشیدیم . گفتم: منظورت از قانون عجیب چیه . لرد ادموند دستش را زیر چانه اش گرفت و گفت : چطور می توانم برات بگم اون زندون رو طوری ساختن که به هیچ وجه راه نفوذ پیدا نمیشه , باید توی یه لحظه به سه تا از قلعه ها حمله کنید تا بتوانید در اون زندونو باز بکنید. شما باید تو یه لحظه هر سه تا از قلعه ها رو فتح کنید و با هم سر یه وقت معین طلسم مخصوصی رو اجرا کنید . مشکل بزرگ ما هم همینجا بود . اگه یکی از سه قلعه توی طلسم اشتباه بکنن درب زندون برای یک هفته مسدود میشه و البته هر سه قلعه هم بسته می شن و ما سر یه اشتباه گیر افتادیم و یه گروه از افرادم توی دردسر افتادن و یکی از سه قلعه خیلی محافظت میشه و اونجا طوریه که نمیشه طلسم اجرا کرد و مطمئنم اگر خودمم توی اون قلعه بودم نمی توانستم از صد طلسمهاش رد بشم و همینطور شد که قلعه ها مسدود شدن و مارو دستگیر کردن . اونجور که معلوم بود به همین راحتی نمی شد اون طلسمو توی هر سه قصر در یک زمان اجرا کرد و تازه هیچ بعید نیست که امنیت اون سه تا قلعه رو زیاد نکرده باشن
گفتم: حالا تو می دونی کدوم از اون قلعه ها همونیه که نمیشه توش طلسم انجام داد ؟ لرد ادموند گفت: خیلی خوب می دونم کدوم یکیه ۰ اما فکر نکنم بتونین اونجارو فتح کنید. گفتم: من همین امشب اونجارو فتح می کنم . اگه لازم باشه تمام دنیای خون آشامارو به آتیشمی کشم. جیمی گفت: بهتره که یکمی بیشتر در مورد اون قلعه ها فکر کنیم . به نظر من بهتره به جای حمله به اون قلعه ها راه دیگه رو برای به دست اوردن شمشیر پیدا کنیم و از کجا معلوم گوین حاضر به همکاری با ما بشه. رو به جیمی گفتم: چیه نکنه می ترسی و تو که از کشتن خیلی خوشت میاد. جیمی گفت : ما کاری مهمتر از نجات دادن گوین داریم که باید قبل از اینکه همه چیز لو بره انجام بدیم «ما باید اول از اون ایرانیه شروع کنیم . رو به جیمی گفتم: مواظب باش داری چی میگی. لرد ادموند را به جیمی نشان دادم و ادامه دادم : در این مورد بعدا صحبت می کنیم . لرد ادموند گفت: چه کاری مهمتر از آزاد کردن گوین . مگه شما نمی خواین دراکولا ها رو از
بین ببرید. جیمی گفت : لرد ادموند شما می توانید برید استراحت کنید. اینها همش جزئی از کارها هستن که بهتره ازشون خبر نداشته باشین . هرچی کمتر در مورد ما بدونین بهتره . لرد ادموند گفت: شما دقیقا می خواین چی کار کنین مگر نه اینکه دراکولا ها دشمنای شما هم
گفتم: همینطور نمیشه بی گدار به آب زد. شما بهتره امشبو استراحت کنید و فردا صبح با چند تن از سربازای من روی قلعه ها کار کنید. من به شما تظمین می دم که گوینو تمام افراد اون زندانو آزاد کنم .
لرد ادموند که خیلی به ما مشکوک شده بود گفت : حالا باید کجا برم. جیمی گفت : طبقه ی دوم قصر ۰ اسمتون روی درب اتاقتون حک شده خیلی راحت پیداش می کنین . هرچی لازم داشتین به جن های خونگی بگین تا براتون انجام بدن . لرد ادموند سرش را پایین انداخت و به سمت درب تالار گفتمان حرکت کرد. صبر کردم تا او کاملا از در خارج شود. به محض خروجش رو به جیمی کردم و گفتم: در مورد کدوم ایرانی حرف می زنی . جیمی گفت: شما فقط یک ماه وقت دارین که به قرار دادی که بستین عمل کنید و قرار دادو که یادتون نرفته ؟
گفتم: اگر من توی یک ماه به قرار داد عمل نکنم چی می شه.جیمی گفت : متاسفم که اینو می گم ولی در اون شرایط باید بمیرید. درست مثل سرورم ماکسیموس .
گفتم: کی می توانه منو بکشه ؟ جیمی گفت: هیچ کس شما رو نمی کشه و بلکه همون قرار دادی رو که امضا کردین باعث مرگ شما میشه. روی صندلی مخصوصم جا به جا شدم و با عصبانیت به جیمی نگاه کردم و گفتم: حالا چرا فقط یکماه . جیمی گفت : قرار داد یکماهست . یعنی اینکه اگر شما طی هر ماه یکی از اون دورگه ها رو پیدا و تسخیر نکنین قرار داد باطل میشه. گفتم: پس قرار داد شیش ماهست و من حق دارم توی هر ماه فقط یکی از اون رو پیدا کنم . جیمی گفت : درسته سرورم . رو به جیمی گفتم: خب این شد یه چیزی . در مورد اون ایرانیه بگو و همونی که جلوی اکسل ازش حرف زدی و چی چی بود؟ یه گروگان ؟ جیمی گفت: بله سرورم , گروگانه و اون یه گروگان از دنیای جادوگران سیاهه . گفتم: جادوگران سیاه دیگه چی چی هستن . نکنه یه فرقه ی جدید از جادوگران ؟ جیمی گفت: نه سرورم و اون جادوگرن نه یه جادوگر مثل ما . اونا بودن که جادو رو به نسل انسان یاد دادن و اونا از اول خلقتشون جادوگر بودن . اولین و تنها نسلشون هم توی ایران بوده و هست و اونا به قدری قدرتمندان که نمیشه باهاشون در افتاد و تمام طلسم های باستانی یه ریششون به اونا بر می گرده و اطلاعات کاملی در مورد اونا هیچ جا نوشته نشده . لرد ولدمورت هم اسمشو از اونا برداشت و اون همیشه می خواست که یک جادوگر خالص بشه و جادوگری که ذاتا جادوگر باشه نه اینکه اونو از پدرش یا کس دیگه ای به ارث برده باشه. گفتم صبر کن صبر کن . در مورد چی داری حرف می زنی . مگه من یه جادوگر نیستم ؟ جیمی گفت: بله شما یه جادوگرید . گفتم: خب این جادوگری رو از پدرم و نیاکانم به ارث بردم.
جیمی گفت: بله . گفتم: این کجاش مشکل داره و این باعث نمیشه که من ذاتا یک جادوگر نباشم . جیمی گفت : اگه بخواین اینطور به این موضوع نگاه کنین شاید شما ذاتا یک جادوگر باشین اماپدر و پدربزرگو جدتون چطور به این قدرت رسیدن . اگر تمام خاندانتون که نمیشه اونارو پیدا کرد و بررسی کنید بلاخره به کسی می رسید که جادوگر نبوده پس چطور شما جادوگر شدید. بزارین به طور دیگه بگم . بالاترین جد شما یه جادوگر نبوده بلکه یه انسان معمولی بوده که ما جادوگرا بهش میگیم مشنگ ۰ اون جد شما با جادوگرای سیاه رابطه برقرار کردن و راههایی پیدا کردن که جادوگر بشن . اما جادوگرای سیاه از بدو وجودشون یه جادوگر بودن . البته طی مدت ها جادوگرای سیاه به این نتیجه رسیدن که دیگه راه و رسم جادوگر شدنو به ما انسان ها نشون اندن . آخه انسان ها خیلی داشتن پیشرفت می کردن و به زودی از خود اون جادوگرا هم قدرتمند تر می شدن . جادوگرای سیاه به این نتیجه رسیدن که تمام انسان هایی رو که به وسیله ی اونجا جادوگر شدنو بکشن و جنگ یک طرفه ای به پا شد . جادوگرای سیاه خیلی راحت می توانستن انسان هایی که تازه جادوگر شدنو بگیرن و از بین ببرن ۰ تا اینکه بلاخره اونا پیمان صلحی رو با انسان هایی که جادوگر شده بودن بستن که هیچ کدام از انسان هایی که جادوگر شده اند به کس دیگری راه و رسم جادوگر شدن را یاد ندهند تا جادوگران تازه از این بیشتر نشوند. راه و رسم جادوگر شدن هم به زودی زود از یادها رفت چون هیچ انسانی دلش نمی خواست که با جادوگر کردن انسان دیگری به او قدرتی بدهد که بتواند در مقابلش بایستد. رو به جیمی گفتم: وایستو ببینم واینا که می گی واقعیت داره ؟
جیمی گفت: بله سرورم
گفتم: حالا این چه ربطی به ما داره. جیمی گفت : آخه یکی از دورگه ها از خاندان همین جادوگران سیاهه . جایم را درست کردم تا حرف های جیمی را درست بشنوم , جیمی هم کمی مکث کرد و بعد
جریان بر می گرده به چندین سال پیش و هیچ کس دقیقا نمی دونه چه سالی این اتفاق افتاده فقط میشه گفت که حدودا دویستو پنجاه سال تا سیصد سال پیش این اتفاق افتاده .
ادامه دا
ایرانی ها قدرت های فوق العاده ای دارن ۰ اونا راه هایی دارن که جادوگرارو خیلی راحت شکست می دن. توی یکی از شهرهای دور افتاده ی ایران جانشین فرمانروای جادوگران سیاه درست وقت تولد گیر یه پیرمرد ایرانی می افته و هیچکس نمی دونه اون پیرمرد چطور توانسته اون بچه رو تسخیر
کنه . پیرمرد اون جانشین که یه پسر قدرتمند بوده رو پیش خودش بزرگ میکنه و تا جایی کهبلاخره جادوگرای سیاه پا روی عهد و پیمانشون می زارن و با انسان ها رابطه بر قرار می کنن. اونا با اون پیرمرد رابطه بر قرار می کنن اما اون پیرمرد به هیچ وجه کوتاه نیومده و حاضر نشده که اون پسرو به جادوگرای سیاه برگردونه و جادوگرای سیاه هم که راهی بجز اطاعت از دستورات اون پیرمرد نداشتن حاضر شدن که به خاطر زنده نگه داشتن اون پسرک از ایران محافظت بکنن ۰ پیرمرد چندتا شرط دیگه ای هم گذاشته که مهترین اونا اینه که جادوگران سیاه به هیچ وجه نباید دنبال آن پسرک بگردند و به هیچ وجه با او رابطه برقرار نکنند. خلاصه دیگه معلوم نیست که اون پسرک کجاست . البته بعد از تحقیقات زیاد ما توانستیم اون دهکده ی ای که اون پیرمرد توش زندگی می کرده رو پیدا کنیم و الان اون دهکده با خاک یکسان شده و به جز چندتا قبرو چند تا خونه ی خرابه چیزی ازش نمونده و جادوگرای سیاه به اون پیرمرد قول دادن که به هیچ وجه نظارن هیچ جادوگری پاشو توی ایران بزاره . البته جادوگرایی که ایرانی نباشن ۰ و شما جز اون افراد نیستین چون مادر تون یه ایرانی بوده و خیلی
راحت می توانین وارد ایران گفتم: درست نفهمیدم تو در مورد چی داری صحبت می کنیم مگر من نباید روح شیشتا دو رگه رو برای ماکسیموس پیدا کنم ؟
جیمی گفت: بله سرورم شما درست می گین. گفتم: خب مگه نمیگی که اون پسره فرزند یکی از جادوگران سیاه بوده و اونم پسر فرمانرواشون مگه نه؟
جیمی گفت: بله سرورم . گفتم: مگه دورگه ها از ازدواج یه خون آشام با یه جن به وجود نمیان . جیمی گفت: شما درست می گین ۰ ما خودمون هم وقتی دیدیم که چنین چیزی اتفاق افتاده خیلی تعجب کردیم . اما اتفاق افتاده و حالا بین جادوگرای سیاه چه اتفاقی افتاده که اون پسر ک به وجود اومده کسی چیزی نمی دونه .
گفتم: حالا اون پسرک رو نمیشه پیدا کرد. جیمی نه سرورم و اون پیرمرد طوری اون پسرک رو تسخیر کرده که ارتباطش با تمام جادوگران قطع شده و از اونجایی که هیچ جادوگری جرات نزدیک شدن به ایرانو نداره نمی شه اونو پیدا کرد . پیدا کردن اون پسر کث با شماست . این کارو باید تنهای تنها انجام بدید چون
هیچ کدوم از ما نمی توانیم وارد ایران بشیم .گفتم: خب خیلی راحت با یه جنگ درست و حسابی . حساب تمام جادوگرای سیاه رو می
رسیم . جیمی خندید و گفت: اون جادوگرا قدرت محض هستن و جادوهای ما جادوگرا به اونا تاثیری نداره درست مثل خودتون . اگه من یه طلسم سطح پایین رو روی شما اجرا کنم نه تنها به شما اثری نداره بلکه قدرت طلسم هم جذب بدن شما میشه. شما هم یجور جادوگر سیاه
گفتم: فرق یه جادوگر سیاه با یه جادوگر معمولی توی چیه؟ جیمی گفت : در مورد جادوگرای سیاه کسی چیز زیادی نمی دونه . اونا به هیچ وجه خودشون رو با جادوگرا روبرو نمی کنن. اینا همش برمیگره به قانونایی که گذاشتن ۰ تا جایی که چیزهایی از اونا شنیده شده می توانم بگم که اونا پایبند این دنیا نیستن . مثل شما یه مرده حساب
میشنی نه یه زنده.
گفتم: نمی فهمم چی می گی؟ جیمی گفت : اطلاعات ما در مورد اون نوع جادوگر ها خیلی کمه و در این مورد باید از جمشیدی سوال کنید . منظورم مدیر هاگوارتزه و اون چون یه ایرانیه خیلی خوب می توانه شمارو در این مورد راهنمایی کنه . گفتم: دیوونه شدی جیمی ۰ تو چی از من می خوای ۰ نکنه می خوای برم جلوی جمشید وایستمو بگم لطف کنید و در مورد جادوگرای سیاه هرچی می دونین به من بگید. جیمی گفت : ببخشید که فضولی می کنم . اما شیوه ای که شما برای کاراتون انتخاب کردید هیچ وقت به نتیجه نمی رسید و شما
باید قاطعیت کاملی روی کاراتون داشته باشین ۰ الان وقتشه که تمام موجودات روی زمین
به هیچ وجه جواب نمیده . اگه بخواین همینطور ادامه
موضعشونو در برابر شما معلوم بکنن و اونایی که دشمنان باید از بین برن و اونایی که دوست هستن باید با شما در راستای اهداف شما همکاری بکنن. شما حالا با قاطعیت می توانین به
وزارات جادوهای کشورها حمله کنید و اونجاهار و تسخیر کنید. باید نه تنها به دراکولا ها بلکه به تمام جادوگرای دنیا خودتونو معرفی کنید. شما با همین بیست سربازی که دارین به راحتی می توانین هر کاری که دالتون خواست انجام بدین و اصلا شما می دونین که ما امروز چند تا از دراکولا هارو
گفتم: نه بگو ؟جیمی گفت : ما حدود چهل یا اوردیم . ما کاری کردیم که اسم شما فردا صبح توی تمام دنیا پخش بشه . قدرتمندترین گروه
جاه تا از بهترین شوالیه های دراکولا ها رو همین امروز از پا در
های خون آشامی مثل گروه کارتش هم نتونستن با قدرتمندترین حمله هاشون هم چنین بلایی رو به سر دراکولا ها بیارن ۰ آمار زخمی های ما حتی به یه نفر هم نمیرسه و هر کدوم از اون شوالیه ها به تنهایی با چند جادوگر درگیر می شدن و زنده می موندن . خیلی تعجب کردم و ایا این افراد من بودند که برای حمله ی اول چهل تن از شوالیه های دراکولا ها را از بین برده بودند . خیلی عجیب بود و از خودم بدم آمد . من چه کار کرده بودم و هر کدام از آن دراکولا ها برای خودشان زندگی ای داشتند من حق نداشتم که زندگی آنها را به همین راحتی از بین ببرم و خیلی عصبانی شدم. از جایم بلند شدم و مشتهایم را گره کردم و روی میز کوبیدم و گفتم: تو چه غلطی کردی ؟؟؟ تو به چه جراتی اینهمه آدمو کشتی ؟؟ جیمی که از حرکت من ترسیده بود از جایش بلند شد و روی زمین زانو زد و گفت: من فقط دستورات رو عمل کردم . گفتم: تو مجبور نبودی همه رو بکشی و تو می تونستی از طلسم هایی مثل بیهوشی استفاده کنی
جیمی گفت: من نمی توانستم ریسک کنم و هموانطور که گفتم ما نباید خودمونو لو بدیم . نباید کسی از قدرت ما بویی ببره . هر طلسمی بجز طلسم مرگ احتمال داشت که مارو لو بد عصبانیتم خیلی زیاد شده بود و به وضوح احساس می کردم که به موجود درونم تبدیل شده ام . ترس را در چشمان جیمی می دیدم و رو به جیمی گفتم بهتره خیلی زود از جلوی چشمام گمشی و گرنه خودم با دستای خودم می کشمت . جیمی از جایش بلند شد و خواست برود و عصبانیتم هر لحظه بیشتر و بیشتر می شد و اینبار با صدای بلندتری گفتم: نکنه تنت می خواره لاکستر .... همین حرفم کافی بود که جیمی به یکباره به سمت درب خروجی فرار کند. با اینکه خیلی
عصبانی بودم باز هم به راحتی می توانستم بر قدرتم مصلت باشم و این خودش اتفاق جالبی بود که برای من افتاده بود . باید فکری در رابطه با جیمی می کردم. او از من می خواست که به خاطر به قدرت رسیدنم تمام دنیا را به هم بریزم. اصلا دلم نمی خواست که چنین اتفاقی بیفتد و بر روی صندلی ام نشستم و در فکر فرو رفتم ۰ به سیریوس فکر کردم. به دورانی که با هم بودیم . او همیشه و در همه حالهوای مرا داشت . اگر او الان پیش من بود حتما بهترین راه را پیش پای من می گذاشت . اینطور که جیمی در مورد جادوگران سیاه صحبت می کرد باید جادوگران خطرناکی می بودند. من چگونه می توانستم جانشین فرمانروای آنها را بکشم و اصلا از کجا معلوم که آن جانشین هنوز میان ما باشد. شاید مدتها باشد که به آغوش خانواده اش برگشته باشد...
خیلی خسته بودم به همین خاطر همانجا سرم را روی میز گذاشتم و آرام به خواب رفتم.
:kkkk
صبح با صدای تئودور از خواب بیدار شدم و تئودور روبروی من ایستاده بود و مرا تماشا می کرد و رو به تئودور گفتم: ساعت چنده ؟
تئودور گفت : ساعت یازده صبحه. هنوز خواب آلود بودم به همین خاطر رو به تئودور گفتم: دیشب خیلی خسته بودم و ببخشید که نرفتم اتاقم .
تئودور
سرورم اینجا خونه ی خودتونه و شما هرطور که دلتون بخواد توی اون زندگی
*ی گفتم:چی کارم داشتی تئودور ؟ تئودور گفت: اکسل رو سپردم به دو تا از جن های خونگی و برگشتم به قصر و دیشب بود که احساس خطر کردم . اول فکر کردم که به قصر حمله شده به همین خاطره به اینجا اومدم , اما دیدم که این شما بودید که با عصبانیتتون قصرو به لرزه در اوردین . گفتم: به خاطر همین اومدی اینجا ؟ تئودور گفت: من از دیشب توی قصر هستم ولی الان اتفاق بدی افتاده و مجبور شدم که بیام به
دیدنتون.
گفتم: چه اتفاقی افتاده ؟ تئودور گفت: شما دیروز خیلی زیاده روی کردین ۰ الان شما در صف اول دشمنای دنیای خون آشامها و جادوگران قرار گرف انداختین که از همین حالا تمام دنیا به حالت دفاعی فرو رفته و تمام دنیا هم متحد شدن که شما رو هرچه زودتر پیدا و دستگیر کنن و از همین حالا روی سر شما جاییزه گذاشته شده و تمام اورور ها و شوالیه ها دنبال شما هستن. حتی انجمن قولهای انگلستان هم اعلام کردن که به جادوگران و خون آشام ها کمک می کنن. گفتم: خودم می دونم که چی کار کردم . دیشب عصبانیتم به خاطر همین بود. من درست
ن ۰ تمام دنیا دنبال شما هستن . شما ترسی توی دل تمام دنیاجیمی رو تفهیم نکرده بودم که دقیقا چی می خوام . حالا می دونی چند نفر کشته شدن . تئودور گفت: تا جایی که اعلام شده شما دیروز چهلو سه تا شوالیه که هشت تا از اونا شوالیه درجه یک بودن رو کشتید و بیستو پنج نفر از محافظان زندان رو همراه با چهل و هشت تا از زندانی هارو کشتین . هیچ اثری از شما به جا نمونده ۰ تمام حافظه های مقتولان پاک شده حتی اوانایی که قدرت ذهنیه بالایی داشتن!! و همین هم ترس رو به جای گذاشته ۰ تا فردا شما سر تیتر تمام روزنامه های روز دنیا می شین و نماد تون هم که معلوم کرده شما چه نیتی دارین. گفتم: چه نیتی ؟ تئودور گفت: هیچ وقت نماد یه اسکلت نماد کمک نیست بلکه نماد کسی هستش که می خواد انتقام بگیره و یه نفری که طالب قدرت و نامه . رو به تئودور گفتم: حالا مگه چی میشه که اونا اینطور فکر کنن. تئودور گفت: شما دارین نام خود تونو پیش مردم خراب می کنید . مطمئنم که از فردا همه از ترسی شما از خونشون هم بیرون نمیان . رو به تئودور گفتم: لازم بود تئودور . باید این کارو می کردم. من باید یه طور به سیریوس ثابت می کردم که با دراکولا ها مخالفم . تئودور گفت: ببخشید که مداخله می کنم اما باید به عرضتون برسونم که جمشید هم جزء کسانی هستش که با دراکولا ها پیمان صلح بسته ٫ اون متعهد شده که با دشمنای دراکولا ها بجنگه۰ اون بزرگترین گروه اوروری دنیارو با خودش داره , حاضرم شرط بندم که همین حالا خیلی بهتون نزدیک شدن و جمشید خیلی توی کارش متبهره .
رو به تئودور گفتم: من فقط شمشیرمو می خوام ۰ دیشب هم به این نتیجه رسیدم که باید از
گوین برای به دست آوردن شمشیر استفاده کنیم . تئودور گفت: شما هر لحظه که بخواین می توانید از شمشیرتون بخواین که بهتون ملحق بشه . این کار هیچ احتیاجی به گوین نداره اما مشکل ما اینجاست که اون شمشیر فقط به شما متعلق نیست بلکه به سیریوس هم متعلقه و پس اگر شمشیر دست سیریوس باشه به شما ملحق نمیشه . گفتم: این سیریوس هم برای ما مشکلی شده و هر کاری می کنم که باهاش درگیر نشم نمیشه . نمی دونم باید چی کار باهاش بکنم. تئودور گفت: زمان و زمان همه چیزو حل می کنه سرورم و شما نباید عجله کنید. شما هنوز دو
روز نشده که به قصر خودتون اومدید که این بلا هارو به سر دراکولا ها اوردین.رو به تئودور گفتم: من وقت ندارم و باید کاری رو خیلی سریع انجام بدم و برای این کار هم به شمشیرم و تمام قدرت این قصر احتیاج دارم. تئودور گفت : میشه بپرسم که چه کاری می خواین انجام بدین که اینهمه مهمه و در موردش
اینقدر عجله دارین. گفتم: به نظر من تو الان تنها کسی هستی که می توانم باهاش مشورت بکنم و اون جیمی فرد قابل اعتمادی نیست ولی تو کسی بودی که پدر بزرگم باهاش بوده همینطور پدرم و توی کتاب پدرم در مورد شما چیز های زیادی خواندم . تئودور گفت : این نهایت لطف پدرتون رو می رسونه که در مورد من چیزهایی نوشتن و من هر کاری کردم فقط وظیفه ام بوده . گفتم: ببین تئودور می خوام همه چیز و برات شرح بدم ۰ فقط سعی کن که وسط حرف من نپری و فقط گوش بدی که من تمام ماجرارو برات تعریف کنم . فکر خوبی بود که تمام ماجرا را برای تئودور تعریف کنم . شاید او راهی را بلد بود که مرا سریع تر به مقصد می رساند. او به نظرم کاملا پخته و با تجربه بود و این را حتی از طرز حرف زدنش هم می توانستم بفهمم . شروع به تعریف ماجراهایی که برایم از بدو ورودم به پایگاه اتفاق افتاده بود شدم. همه چیز را
و در مورد عهد نامه ای
برایش تعریف کردم و فقط در مورد اسم ماکسیموس چیزی به او پیش آمده امضا کرده بودم هم گفتم . تئودور فقط ایستاده بود و
با چشمانی گرد شده به حرف های من گوش می کرد. تمام اتفاقات حتی زنده شدنم توسط اکسل را هم برایش تعریف کردم و بعد از تمام شدن حرف
: حالا به نظر تو باید چی کار کنم . تئودور گفت: اگر از من می پرسین اولین پیشنهادی که بهتون می کنم اینه که اول از صحت عهد نامه و چگونگی از بین بردن اون تحقیق بکنید. تا جایی که من می دونم اگر مرگ به این دنیا بر گرده تمام این دنیارو به خاکو خون می کشه . از طرفی هم اگر شما بخواین به خاطر
نیومدن مرگ به این دنیا از جون خودتون بگذرین دنیای خون آشام ها بدون شما کاملا از بین
که در شرایط سختی که برا
هایم رو به تئودور
می ره . دراکولا ها دارن خیلی زیاده روی می کنن و اونا دیگه به هیچ چیز پایبند نیستند. تمام قانون های خون آشام هارو زیر پا گذاشتن و قانونی که به وفق خودشونه نوشتن و به اون عمل
می کنن.اونا خاندان های بزرگو از بین بردن به جز اونایی که یا خیلی از اینجا دور بودن یا اینکه با دراکولا ها هم پیمان شدند . کار دیگه ای هم که می توانید بکنید اینه که مقدمات کاری که بهتون محول شده رو انجام بدین و به نظر من اول از خود هکتور شروع کنیم . اون تحدید بزرگی برای دنیای ماست . اون الان خیلی قدرتمنده ۰ بهتره بگم که اون دیگه هکتور نیست بلکه ولدمورته که قدرتش از سر حد گذشته و تا جایی که من می دونم اگر الان ولدمورت با بدن هکتور بیدار بشه هیچ کس نمی تونه جلوی اونو بگیره . گفتم: به همین خاطر هم هست که نمی خوام از اون شروع کنم و اون خیلی خطرناک تر از اونیه که فکرشو می کنم . باید اول از همونی که جیمی می گه شروع کنیم . تئودور گفت: منظور تون کیه, مگر شما بجز هکتور و مرگ دورگه ی دیگه رو هم می شناسین
گفتم: تو در مورد جادوگران سیاه چیزی می دونی ؟ تئودور کمی فکر کرد و گفت: من یکی از اونارو دیدم و اونو وقتی که با جمشید به یکی از مهمونی هایی که پدر بزرگتون ترتیب داده بودن شرکت کرده بود دیدم . نمی دونم برای چی اومده بود ولی هر کاری بود کار مهمی بود که حاضر شده بود تا اینجا بیاد . آخه اونا به هیچ وجه ایرانو ترک نمی کنن. گفتم: جادوگر سیاه یعنی همونایی که از ایران محافظت می کنن منظورم اونان کس دیگه ای رو نمی گم . تئودور گفت : خیلی خوب می دونم در مورد همون ها حرف می زنین ۰ جادوگران سیاه اسمیه که کسایی مثل ولدمورت و دارو دستش روی اونا گذاشتن ۰ اونا خودشون ۰ خودشونو جن صدا می زنن و اصلا اسم دنیای اجنه از اونا گرفته شده . لرد آتش یکی از ترد شدگان اوناست . اون به خاطر خیانتی که در حق دوستانش کرد از بین جن های محافظ اخراج شد. گفتم : انگار تو خیلی در مورد اونا می دونی . درست می گم و نه؟ تئودور گفت : البته این حرف هایی که ما داریم در موردش حرف می زنیم مال سه یا چهار هزار سال پیشه . وقتی که هیچ کدوم از ماها نبودیم . اطلاعات دقیق رو در این مورد باید از جمشید بگیرین . البته اگر جمشید بهتون چیزی در مورد اونا بگه . گفتم دیگه چی در موردشون می دونی . مثلا در مورد قدرت جادوییشون. تئودور گفت : در مورد قدرت جادوییشون فقط می توانم بگم که اون جادوی خالص انجام میدن . اینطور که می گن طلسم های ما روی اونا عمل نمی کنه . البته طلسم هایی که پاتر بزرگ با خودش از دنیای مردگان اورد و اسمشو گذاشت طلسم طبیعت می تونه روی اونا اثر بکنه . هیچ کس نتوانسته به مبارزه ی اونا بره و زنده بر گرده و حتی بزرگترین جادوگر ها هم در مقابل آنها کاری از پیش نمی برن. گفتم: اونا با اینهمه قدرت چرا دنیارو تحت تسلط خودشون نمی گیرن ؟ تئودور گفت : اون عهد نامه ای رو امضا کردن که به هیچ وجه با دنیای ما جادوگران کاری نداشته باشن و حتی اگر برای کمک باشه . خندیدم و گفتم: این عهد نامه ها هم برای ما مشکلی شدن . تئودور گفت : اونا فقط از ایران محافظت می کنن و هیچ جادوگری حق ورود به ایرانو نداره ۰ هر کسی که به ایران وارد بشه اونا می کشنش . هیچ رحمی هم در این مورد ندارن مگر اینکه با شرایط خاصی وارد ایران بشن که تا جایی که من می دونم این کار محاله . گفتم: من یه ایرانیم و می توانم هر وقت که دلم خواست به ایران برم. تئودور گفت بله شما ورود توان به ایران مشکلی نداره. اما نگفتین که برای چی می خواین برین
او نجا. گفتم: یکی از دورگه ها جانشین فرمانروای اوناست و حتی خود اونام نمی دونن که اون پسر
کجاست من می رم که بلکه بتوانم اونو پیدا کنم و به همین خاطر هم می خوام شمشیرو پیدا کنم
تئودور گفت : اگر اینطوره بهتره که از این کار منصرف بشین . اگر حتی یک در میلیون هم احتمال داشته باشه که بتوانین عهد نامتونو باطل کنید من بهتون پیشنهاد می کنم که دنبال باطل کردن عهد نامه برین تا اینکه بخواین جانشین فرمانروای جن های محافظ رو بکشین . گفتم: برای چی این حرفو می زنین . تئودور گفت : شما با این کارتون عهدنامه ی بین اونا و جادوگرار و باطل می کنید. اونها اگر بخوان خیلی راحت می توانن تمام دنیای جادوگرارو با خاک یکسان کنن و همه جادوگران نمی تونن مثل پاتر بزرگ جادوی طبیعت یاد بگیرن تا بتونن فقط به اونا صدمه بزنن ۰ تا جایی که من شنیدم طلسم اووکادورا هم نمی توانه کاری با اونا بکنه . شما با این کارتون فقط یه کاری می کنین اونم اینه که جون خود تونو از دست می دین . از این حرف تئودور کمی بدم آمد به همین خاطر از جایم بلند شدم و گفتم: من خودم می توانم به جنگ اونا برم و با همین بیست سربازی که دارم می توم از خودم محافظت کنم .
________________
تئودور گفت : مسئله محافظت از خود تون نیست . شما نمی توانید به خاطر خود تون تمام دنیارو به جنگ بکشونید . مطمئن باشین اگر شما جنگ راه بندازین تمام جوامع شما رو از خودشون ترد می کنند تا بلکه در برابر جادوگران سیاه قرار نگیرن. گفتم: پس من چی کار کنم . از طرفی نمی توانم کاری که ازم خواستنو انجام بدم از طرفی هم
قرار داد من هستش .
تئودور گفت: بهتره قبل از هر کاری با یه آپیلوموس حرف بزنیم . گفتم: با کی حرف بزنم ؟ تئودور گفت : این یه حرفه هست و مثل حرفه ای شمشیر سازی و اونا هستن که عهد نامه ها رو تنظیم می کنن و اونا حتما یه راهی رو جلوی پای شما می زارن . گفتم نکنه فکر کردی من می رم و تمام زندگیم و عهد نامه ای به اون مهمی رو به یه ... اسمش
جی بود ..
تئودور گفت : آپیلوموس .
گفتم: آره همون ۰ برم به اون آپیلوسه بگم . تئودور گفت : آپیلوموس و اینم یه شغله و اونا خیلی راز نگه دارن و خاندان شما برای خودش یه آپیلوموسی داشت که الان هنوز زندسی و اون خیلی قابل اطمینانه و اسمش فرانک تایلره و اون یه آلمانیه و اون و خاندانش تمام عهد نامه های پدر و پدر بزرگتون رو آماده می کردن و افراد کمی رو می توانید پیدا کنید که بتوانن چنین کاری بکنن. گفتم: یعنی به نظرت اون می توانه عهد نامه ای بین منو مرگو باطل کنه . تئودور گفت : اگر اون کارو هم نکنه می توانه راهی نشون بده که بشه عهد نامه ای رو که دراکولا ها با بیشتر خاندان ها بستنو باطل کنه . گفتم: خیلی خوبه و چطور می توانم اونو ببینم . تئودور گفت : مشکل ما اینجاست که نباید به هیچ وجه کسی بفهمه که شما برگشتین رمن یه وقت ازش می گیرم تا بلکه بشه اونو اورد توی خونه ای که توی لندن دارین و حدودا یکی دو روزی می کشه تا بتوانیم وقتی ازش بگیریم .
گفتم: اگه اینطوره خب ما می ریم پیش اون. تئودور گفت : این کار باعث پایین اومدن شان شماست .
خندیدم و گفتم: الان وقت این حرف نیست و برو هماهنگ کن که می خوام همین حالا اونو
________________
تئودور گفت : عجله نکنین و شاید مشکلی پیش بیاد اول بهتره که من اونطرفارو نگاه کنم بعد. رو به تئودور گفتم: مگه ما الان توی مونیخ نیستیم . تئودور گفت: بله شما درست می گین.
گفتم: خب مگه نگفتی که اون توی آلمانه . تئودور گفت: بله و الان محل کارش با اینجا حدود دو یا سه کیلومتر فاصله داره. گفتم: می خوای از اونجا مطمئن بشی .
تئودور گفت: بله شما درست می گین .
گفتم: خب می تونم از جیمی کمک بگیرم . تئودور گفت: مگه نمی گین که جیمی یکی از یارای با وفای مرگ بوده و شما نمی توانید در این مورد به اون اطمینان بکنید و هرچی باشه اون نمی تونه به سرورش خیانت بکنه . گفتم: درست می گی ۰ پس بهتره خودم همین حالا برم اونجا . تئودور گفت : هرجور که شما مایلید اما بزارین اول من برم ببینم خبری نیست بعد شما بیاین . گفتم: چیه نکنه فکر می کنی من اینقدر راحت گیر میفتم . تئودور گفت: نه اما شما خیلی جمشیدو دسته کم گرفتین اون با کوچکترین اشتباه ما و ردمونو می گیره .
گفتم: پس زود باش . تئودور تعظیمی کرد و به سرعت غیب شد و در تالار تنها ماندم و به فکر فرو رفتم. تئودور در مورد جادوگران سیاه چه می گفت : اگر انها اینقدر قدرت داشتند چرا با جادوگران پیمان صلح بستند. اما آنها هرچقدر هم قدرت داشته باشند نمی توانند در برابر یکی مثل من یا ولدمورت دوام بیاورند. هرچه باشد من یک دورگه هستم و همپای من در این دنیا نیست و خیلی دلم می خواست نهایت قدرتم را احساس کنم . از جایم بلند شدم و با بلند شدن من تصویرم بر روی تمام آئینه های دور تا دور تالار تشکیل شد در ذهنم خواستم به موجود درونم تبدیل شوم و با اشاره ی من به حالت موجود درونم تبدیل شدم و با این کارم احساس لذت کردم و صورت ترسناکم بر روی تمام آئینه ها معلوم بود. در تالار شروع به حرکت کردم و من بر روی هوا معلق بودم و به ارامی روی هوا سر می خوردم
و با حرکت کردنم احساس قدرت می کردم و در فکر تست قدرتم بودم و می خواستم بدانم
________________
واقعا چقدر قدرت دارم. من چطور می توانستم طلسم های هفتگانه ی خون آشامان را اجرا کنم و طلسم شکنجه مرگ طلسمی بود که می خواستم روی اولین دشمنم اجرا کنم و در ذهنم لحظه ای که می خواستم ویلیام دراکولا را بکشم مجسم کردم و لحظه ای که انتقام مادرم را از او می گیرم و احساس قدرت لحظه به لحظه در بدنم بیشتر می شد . انگار احساس تنفر و انتقام به من
قدرت می بخشید. جادوی آتش و جادوی آتش قدرت من بود باید هرچه زودتر در مورد آن مطالعه می کردم و ابعاد آن را مورد بررسی قرار می دادم. چند دقیقه ای را در فکر فرو رفته بودم که تئودور روبروی من ظاهر شد و او بعد از تعظیمی گفت : سرورم همه چیز روبه راهه ۰ شما می توانید با خیال راحت برین اونجا . تئودور خواست آدرس آنجا را به من بدهد تا به آنجا آپارات کنم ولی من رو به او گفتم: من احتیاج به آدرس ندارم و من فقط با فکر کردن به جایی که می خوام برم به اونجا آپارات می کنم و حتی اگر تابه حال اونجارو ندیده باشم . تئودور که خیلی تعجب کرده بود گفت: شما چطور این کارو می کنید. گفتم: این یکی از قدرتای منه و حالا بدون اینکه تو به من آدرس بدی من می رم سراغ یارو ۰ گفتی اسمش چی بود ؟
تئودور گفت : فرانک تایلر و اون یه آپیلوموسه .
خواستم آپارات کنم که تئودور ادامه داد بهتره شما تنها برین و آقای تایلر منو می شناسن و من همیشه با پدر بزرگتون برای عهد نامه ها پیش اون می رفتم. گفتم: اول می رم اونجا و روحشو از آن خودم می کنم . اونطور دیگه نمی توانه به من خیانت
تئودور گفت: شما چطور این کارو می خواین بکنید. گفتم: خیلی راحته فقط باید بکشمش .
تئودور گفت : یعنی شما می خواین اونو بکشید؟؟ گفتم: نترس دوباره می تونم زندش کنم . تئودور گفت : اگه اینطوره خیلی خوبه و این بهترین راهیه که میشه به اون اطمینان کامل داشت
خندیدم و گفتم: خب پس من می رم. وقتی روحشو از آن خودم کردم میارمش اینجا تئودور گفت: کار درستی می کنید اگر به مشکلی برخورد کردین حتما صدام کنید .
________________
گفتم: باشه حتما
این را گفتم و به سرعت اپارات کردم . در عرض یک چشم به هم زدن در خیابانی ظاهر شدم و خیابان نسبتا بزرگ و شلوغی بود و مردم در حال صحبت بودند. آنها به زبان آلمانی حرف می زدن ولی من به راحتی می توانستم بفهمم که چه می گویند و خیلی سریع متوجه شدم که این قدرت قدرت جن ها است و آری اجنه ها می توانستند به هر زبانی که می خواهند حرف بزنند . آفتاب مستقیم به صورتم برخورد می کرد و همین امر باعث شده بود که چشمانم را تنگ کنم . مردم بدجور به من نگاه می کردند و خیلی سریع متوجه لباسم شدم و من هنوز لباس فرم مورتیمر ها را بر تن داشتم و رو بروی درب چوبی ای ایستاده بودم که روی آن نوشته شده بود. فرانک مورتیمر و آپیلوموس درجه یک وزارت جادوی آلمان . کمی به وضعم رسیدم و بعد از در داخل شدم و وقتی درب چوبی را باز کردم صدای غژغژ بلندی کرد و از در داخل شدم و سریع بر روی زمین فرود آمدم. در راهرویی بودم که دیوار هایش از چوب بود و شروع به حرکت کردم و انتهای راهرو شخصی را دیدم که پشت میزش نشسته بود و چرت می زد و چند نفر هم بر روی صندلی هایی که در کنار میز آن شخص بود نشسته بودند و مردی که پشت میز بود خیلی پیر بود . روزنامه ای باز رو برویش بر روی میز بود و افرادی هم که در مقابل آن بر روی صندلی ها نشسته بودند همگی از افراد مسن بودند و همگی یک پوشه بر زیر بغلشان داشتند. به سمت میزی که پیرمرد در پشت ان چرت می زد رفتم و با نزدیک شدن من به میز پیرمرد و از خواب پرید و رو به من گفت: امری داشتین .
گفتم: می خوام جناب تیلور رو ببینم. پیرمرد گفت : جناب تیلور فقط کسانی رو که از قبل وقت گرفته باشنو می بینن و می توانم برای سه ماه دیگه بهتون وقت بدم .
خندیدم و گفتم: من همین حالا می خوام اونو ببینم . پیرمرد از جایش بلند شد و گفت : جناب تیلور وقت ندارن و باید بعدا بیاین خواستم بلایی بر سر پیرمرد بیاورم ولی خیلی زود پشیمان شدم و کمی صبر کردم بعد گفتم: هر چقدار لازم باشه می دم فقط باید همین حالا ببینمش . پیرمرد که کمی آرام شده بود گفت : آقای محترم همونطور که گفتم: ایشون وقت ندارن ؟
________________
گفتم: حتی اگه صد گالیون هم بدم بازم وقت ندارن؟ پیرمرد که انگار برق از سرش پریده بود گفت : صد گالیون ؟ گفتم: من خیلی عجله دارم باید ایشاونو ببینم. پیرمرد گفت : اگر صبر کنید شاید بتوانم بعد از آخرین نفر بهتون وقت بدم . بهتر بود که آخر از همه داخل می شدم و حتما آن موقع موقعیت بهتری برایم فراهم می آمد و به سمت یکی از صندلی های خالی رفتم و روی آن نشستم و در ذهنم با تئودور رابطه ذهنی بر قرار کردم و گفتم: تئودور یکی از جن های خونگی که اینجا کسی نمیشناستش رو با صد گالیون
بفرست اینجا.
صدای تئودور در ذهنم پیچید که گفت: بله سرورم . چند لحظه ای کشید که درب دفتر باز شد و یک جن خانگی کوچک با لباسی کثیف وارد شد و او در دستانش یک کیسه ی پول داشت و او به سمت من آمد و بعد از تعظیم به من گفت:
بفرمایید سرورم .
کیسه ی گالیون ها را از او گرفتم و گفتم: می توانی برای . او تعظیمی کرد و به سرعت به سمت در خروجی حرکت کرد .
:k :}: :k حدود دو ساعتی کشید که بلاخره تمام مشتری ها یکی پس از دیگری از دفتر خارج شدند. ساعت دو و نیم بعد از ظهر بود و هیچ صدایی از خیابان نمی آمد و بالاخره پیرمرد رو به من گفت
: می توانی برای تو ... به سمتش رفتم و کیسه ی گالیون ها را بر روی میزش گذاشتم و به سمت دری که در سمت راست پیرمرد قرار داشت رفتم و بعد از در زدن از در داخل شدم و به محض ورودم جا خوردم و مردی کهن سال که در حال احتظار بود روی تخت خوابیده بود و به من نگاه می کرد. اینجا اتاق آن شخص بود و یک صندلی در کنار تختش قرار داشت . دور تا دور اتاق پر بود از صندوقچه های رنگی که هر کدام نوشته ای بر روی خود داشتند. تمام صندوق چه ها بر روی قفسه هایی که نشان های مختلفی بر روی خود داشتند قرار گرفته
بودند . به سمت صندلی ای که کنار تیلور بود رفتم و روی آن نشستم و رو به پیرمرد گفتم: شما فرانک
تیلور هستین . صدای پیرمرد که انگار از ته چاه می آمد گفت: بله خودم هستم و امرتون .
________________
گفتم: می خوام یه عهد نامه رو برای من باطل کنی . پیرمرد لبخندی زد و گفت: می فهمی دارای چی می گی. او صرفه های نسبتا بلندی کرد و بعد با صدای گرفته تری ادامه داد: این کار غیر قانونیه و من نمی تونم چنین کاری بکنم . گفتم: هرچی که بخواین بهتون می دم و هر چقدر که پول لازم داشته باشین . پیرمرد گفت: من با این سنم به پول احتیاج ندارم و تازه او نقدر دارم که بچه ها و نوه هام بتوانن بدون دغدغه تمام عمرشونو بگذرونن .
گفتم: پس چی می خوای؟ پیرمرد گفت: من هیچ وقت یه عهد نامه رو باطل نمی کنم . تازه بالفرض که بخوام این کارو بکنم . این کارا قدرت بدنی می خواد که من نمی توانم . فکر خوبی به سرم زد و به سرعت گفتم: اگه من سلامتیتو بهت برگردونم چی و حاضری این کارو برای من بکنی ؟ پیرمرد لبخندی زد و گفت : دیگه از من گذشته و الان صد و هجده سالو چهار ما همه , دارم نفسای آخرو می کشم و دیگه هیچ امیدی به زنده موندن من نیست. گفتم: من سلامتیتونو بهتون برمی گردونم و به شرط اینکه کارایی که من از تون می خوامو برام انجام بدین . پیرمرد که فکر می کرد من او را مسخره کرده ام رو به من گفت: اگر کاری ندارای من می خوام استراحت بکنم و زود از اینجا برو بیرون تا اورورارو صدا نزدم . کمی عصبانی شدم و به همین خاطر با صدای بلندی گفتم: تو چه بخوای چه نخوای باید برای من کار بکنی .
از جایم بلند شدم و به موجود درونم تبدیل شدم و پیرمرد با دیدن من از جایش بلند شد و از روی تخت به زمین افتاد و من با تبدیل شدن به موجود درونم از روی زمین فاصله گرفتم : گرمای لذت بخشی را بر روی بدنم احساس کردم . تخت پیرمرد را دور زدم تا ببینم در چه حالی است . پیرمرد بر روی زمین افتاده بود و از ترس خودش را به گوشه ای کشیده بود و قهقه ی بلند و ترسناکی کردم و رو به پیرمرد گفتم: تو باید در خدمت من باشی ...
در همین لحظه درب اتاق باز شد و پیرمردی که منشی بود از در داخل شد و گفت: فرانک
________________
اتفاقی افتاده . به سمت پیرمردی که از در داخل شده بود برگشتم . او با دیدن من با صدای بلندی گفت :
شیطان و تو یه شیطانی ...
او خواست فرار کند ولی من با اشاره ای او را بیهوش کردم و بر روی زمین انداختم . به سمت تیلور برگشتم و او از ترس مانند دیوانه ها شده بود و در ذهنم خواستم که روح او را از آن خود کنم . دستانم گرمتر از قبل شدند و دستم را به سمت تیلور گرفتم و با اشاره ی من آتش بزرگی از دستانم خارج شد و دور تا دور تیلور را گرفت . تیلور شروع به فریاد کشیدن کرد و صدایش
خیلی بلند بود .
آتش دور او می چرخید و صدای وحشتناکی را تولید می کرد و حدود ده یا پانزده ثانیه طول کشید تا بلاخره آتش از بین رفت و جسد تیلور بر زیر پای روحش که حالا به حالت سربازانم در آمده بود و افتاده بود . روح تیلور مانند سربازانم به یک انسان واقعی تبدیل شده بود. او هنوز هم بسیار می ترسید و به محض دیدن جسدش بر روی زمین با صدای بلندی گفت: تو با من چی کار کردی : تو یه
شیطانی .. او سریع دستش را بر زیر بالش تختش کرد و چوب جادوییش را در آورد و چوبش را به سمت من گرفت و با سرعت گفت : آواکادورا ..
نور سبز رنکی از چوب جادوییش بلند شد و به سمت من روانه شد
________________
ارواح مرگ
طلسم با شتاب به سمت من می آمد با قدرت چشمانم طلسم را بر روی هوا از بین بردم و با این کار نه تنها از قدرتم کم نشد بلکه به ان نیز اضافه کردم و ناخودآگاه شروع به خندیدن کردم . تیلور رو به من گفت: تو با من چی کار کردی .... او از ترس چشمانش گرد شده بود و در جایش می لرزید . بالهایم را باز کردم و همین کار باعث شد که چوبش را بر زمین بیندازد و ماتو مبهوت من شود ..
با قرور به سمتش حرکت کردم و چند قدمی بیشتر نبود ولی در همین چند قدم دیدم که تیلور از فرط ترسی به حالت احتضار در آمد ... وقتی به تیلور رسیدم گفتم: من بهت قدرت زندگی کردن دادم و حالا نوبت توست که کاری که من ازت می خوامو انجام بدی .
تیلور گفت : امکان نداره به یه نفر مثل تو کمک کنم .
گفتم : انگار هنوز درست نشدی . دستم را به سمت جسد تیلور که زیر پایش افتاده بود گرفتم و طلسم ساده ای را بر روی آن اجرا کردم طلسم خلع صلاح خیلی ساده .. با برخورد طلسم به جسد تیلور به یکباره از جایش پرید و به کناری افتاد و او از درد به خودش می پیچیده رو به تیلور گفتم: نمیخوام بیشتر از این بهت صدمه بزنم. تیلور که درد می کشید با صدای بلندی گفت: تو از جون من چی می خوای ... لبخندی زدم و گفتم: حالا شد و تو باید با من بیای ٫ این دوستت هم با ما میاد نمی خوام اثری
از من اینجا باشه .
تیلور گفت: تو کی هستی ....
گفتم: دوست دارای کی باشم . تیلور گفت : هر کی باشی مورتیمر نیستی . من خیلی خوب مورتیمر هارو می شناسم . لبخندی زدم و گفتم: تو باید همه چیز و بدونی و تو باید از این به بعد با من توی همه ی کارهام شریک بشی .
تیلور گفت: من توی هیچ کار کثیفی شریک نمیشم . لبخندی زدم و گفتم : انگار هنوز درست نشدی و تو قبلا هم برای خوانواده ی من عهد نامه هایی رو تنظیم کردی و حالا من می خوام چند تا عهد نامه رو برای من باطل کنی .
________________
تیلور به بدنش نگاه کرد. انگار او تازه متوجه شده بود که بدنش واقعی است و او با تعجب
همراه با وحشت گفت: تو با من چی کار کردی که می توانم مثل یه انسان واقعی باشم . نکنه تو
گفتم: مرگ نیستم. ولی از اون بدترم .... من کورش بلید هستم و آخرین بازمانده ی بلید ها . تیلور وقتی این حرف مرا شنید از جایش پرید و در مقابل من زانو زد. او منو من کنان گفت : ببخشید که شمارو نشناختم از این تغییر ناگهانی در رفتارش واقعا تعجب کردم و او چرا در برابر من زانو زده بود. اصلا او از کجا می دانست که من زنده ام. تیلور کمی مکث کرد تا نفسش بیاید او با ترس ادامه داد : من از مادر تون دستور گرفتم که هر کاری که شما خواستین رو براتون انجام بدم , اگر شما همون اول خودتونو معرفی می کردین احتیاج به هیچ کدوم از این کارا نبود ج
با قرور گفتم: مگر تو مادر منو می شناسی ؟ تیلور گفت: من یه عهدنامه برای کمک به شما امضا کردم و اگر از این کار سر باز بزنم با طلسم شکنجه کشته می شم. خندیدم و گفتم: اگر همکاری نمی کردی خودم این کارو می کردم . تیلور گفت : فعلا بهتره که از اینجا دور بشین ۰ دیروزیه نامه از جمشید به من رسید که گفته بود احتمالا یکی بهم حمله می کنه و الان اونا توی راهن و به زودی اینجارو محاصره می کنن و بهتره
زودتر از اینجا دور بشین .
رو به تیلور گفتم: من چطور میتونم بهت اطمینان کنم . تیلور گفت : چاره ای جز این کار ندارین .
تیلور گفت: شما نباید اینهمه دشمنا تونو دسته کم بگیرین و جمشید خیلی زرنگ تر از اونیه که فکرشو می کنین و حالا می فهمم که منظور از اون امضاء پای اون اسکلت چی بود و پس این شما بودید که اون قتل عامو انجام دادین . رو به تیلور گفتم: تو خیلی بیشتر از اونی که باید می دونی . تیلور گفت: الان وقت این حرف نیست بهتره زودتر اینجارو ترک کنید. رو به منشی تیلور کردم و گفتم: اونو چی کار می کنی .تیلور گفت اون با م.... در همین لحظه صدای بلندی آمد که گفت : ساختمون محاصره شده . بهتره که خیلی آروم
لبخندی زدم و گفتم: نکنه اون احمقا فکر می کنن که می تونن منو دستگیر بکنن. تیلور گفت: شما به جمشید احتیاج دارین و اون تنها کسیه که می توانه شمارو توی کاراتون ساپورت بکنه و اون از تمام اتفاقات باخبره و اون عهدنامه ای که با دراکولا ها بسته رو من تنظیم کردم. هر وقت که من بخوام اون دیگه با دراکولا ها هیچ عهد نامه ای نداره. رو به تیلور گفتم: ببین تیلور و من احتیاج به هیچ کسی ندارم ۰ همین حالا می رم بیرون و هر کی که اون بیرون باشه رو می کشم. اگر جمشید همه ی این رو بدونه و بخواد منو دستگیر بکنه باید
بمیره . این را گفتم و به سمت درب خروجی حرکت کردم . وقتی داشتم از در خارج می شدم رو به تیلور گفتم: مواظب جسدت باش و جونت به اون بستس و باید مواظبش باشی و راستی دیگه احتیاجی به چوب جادویی برای جادو کردن نداری . اما اینو باور کن اگه من نخوام حتی یه لحظه هم نمی تونی توی این دنیا باشی . به سمت درب خروجی حرکت کردم و خیلی راحت می توانستم آپارات کنم و از اینجا دور شوم ولی دلم می خواست کمی قدرتم را محک بزنم و در ذهنم با جیمی رابطه برقرار کردم و گفتم: تمام افراد و جمع کن بیار جلوی دفتر کار فرانک تیلور توی مونیخ ۰ می خوام یه خونریزی درست و حسابی انجام بدم. به سمت درب خروجی حرکت ۰ دیگر راهی تا درب خروجی نمانده بود و هنوز به شکل موجود درونم بودم ... سریع به حالت عادی برگشتم و درب خروجی را باز کردم و اول کمی جا خوردم ولی خیلی سریع بر خودم مصلت شدم و حدودا سی یا چهل نفر پشت درب بودند. جمیشیدی جلوتر از همه ی افراد ایستاده بود و به من نگاه می کرد. خیلی پیر و فرسوده شده بود. اما هنوز خونسردی نفرت انگیزش در چشمانش موج می زد. خیلی ساده از درب خارج شدم . جمشید بعد از چند لحظه گفت: من به نام قانون تو رو دستگیر می کنم.
خندیدم و گفتم: کی می خواد منو دستگیر بکنه ؟
مردم زیادی دور تا دور جمشید و یارانش حلقه زده بودند و رو به جمشید ادامه دادم : بهترههمین حالا تمام افراد تو جمع کنی و از اینجا بزنی به چاک ۰ و گرنه مرگ تک تک یارات با
خود ته.
جمشید گفت: اگه می خواستم بزارم بری نمیومدم اینجا. گفتم: خودتونو قاطی جنگ منو خون آشاما نکنید. مطمئن باشین که ضرر می کنین . این را گفتم و به سمت جمشید و یارانش حرکت کردم . در همین لحظه جیمی و باقی افرادم چند متر جلوتر جایی که دقیقا پشت سر افراد جمشید ظاهر شدند.... می خوای تمام افراد تو تک تک جلوی چشمات ب
جمشید گفت: تو منو خیلی دسته کم گرفتی ... خندیدم و گفتم: می تونی امتحان کنی . جمشید دستش را بالا آورد تا طلسمی را اجرا کند. رو به جمشید گفتم: اولین طلسم باعث
مرگ تمام یارات میشه . خودت می دونی که تو رو نمی کشم اما یاراتو چرا.
رو به جمشید ببینی من کیم.
جیمی با صدای بلندی گفت: جناب جمشید با یه حرکت اضافی تمام افراد تونو سر یه چشم به هم زدن می کشم. جمشید رو به سربازانش گفت : هر کی میخواده بره « من اینجارو ترک نمی کنم . هیچ کدام از یاران جمشید حتی به هم دیگر نگاهی نکردن . آنها آماده ی مبارزه بودند. از این کارشان خیلی خوشم آمد به همین خاطر گفتم: یارای با وفایی داری یا اینکه نمی دونن من کیم
یکی از افراد جمشید بیرون آمد. او فرد بود که با صدای بلندی گفت: مطمئن باش که از اینجا
جوان سالم به در نمی بری.
رو به فرد گفتم: تو اینجا چی کار می کنی ...؟؟؟؟ فرد که از این حرف من تعجب کرده بود خواست چیزی بگوید ولی ساکت شد. جمشید چشمانش را تنگ کرد و به فرد نگاهی انداختم و ریچارد در کنارش ایستاده بود. او هم جزء سربازان جمشید بود . کار برایم خیلی دشوار شده بود و اگر کاری می کردم احتمال داشت به آنها صدمه بزنم و رو به جیمی و یارانم کردم و گفتم: بهتره بر گردین .
جیمی گفت : اما سرورم ؟
گفتم: همین که گفتم منم میام.
جیمی تعظیم کرد و غیب شد و جمشید وقتی دید که افراد من در این محوطه به همین راحتیاپارات می کنند دستش را بالا گرفت و طلسم ضد آپارات قوی ای را اجرا کرد. اما این کار را خیلی دیر انجام داده بود تمام افرادم غیب شده بودند. به سمت جمشید حرکت کردم . حالا فقط دو یا سه قدم با او فاصله داشتم و رو در روی جمشید گفتم: ایندفعه شانس اوردین ولی اینو بدون که اگه یه بار دیگه جلوی من سبز بشین همتونو می کشم و اینو بهت قول می دم .
این را گفتم و به قصر خودم آپارات کردم . در آخرین لحظات وقتی چشمان گرد شده ی جمشید را دیدم که با تعجب به من نگاه می کرد لبخندی به او زدم. او حتی فکرش را هم نمی کرد که من بتوانم از آنجا آپارات کنم. من در تالار گفتمان ظاهر شده بودم و وقتی به تالار رسیدم هنوز تئودور آنجا بود و رو به تئودور گفتم: یه اشتباه بزرگ کردم . تئودور که از حضور ناگهانی من ترسیده بود منو من کنان گفت: مگه چه کار کردین . گفتم: وقتی فرد و ریچاردو دیدم نتونستم جلوی خودمو بگیرم میجور رفتار کردم که جمشید خیلی سریع به رابطه ی ما شک کرد ***.
تئودور گفت: جمشید کجا بود. گفتم: به محض اینکه جون تیلورو گرفتم ظاهر شد و اون خیلی سریع خودشو اونجا رسوند . انگار خیلی خوب می دونست که من حتما به اونجا می رم . تئودور گفت: به خاطر همین می گم شما جمشیدو خیلی دسته کم می گیرین . اون خیلی
باهوشه.
خندیدم و گفتم: وقتی دید که من دارم جلوی چشماش آپارات می کنم از تعجب داشت می
مرد. تئودرو گفت: شما خیلی راحت خود تونو لو دادین و از اون طرف به جمشید نشون دادین که فردو ریچاردو می شناسین . از طرفی هم جلوی چشماش آپارات کردین ۰ از همه بدتر فرانک تیلور رو تنها گذاشتین . جمشید با دیدن بلایی که به سر تیلور اومده خیلی راحت می تونه بفهمه که شما برگشتین . گفتم: بزار بفهمه و اصلا می خوام تمام دنیا از اومدن من با خبر بشن و مهم اینه که اون نفهمه من یه بلیدم و ابزار بفهمه که یه نفر با اینهمه قدرت اومده که دنیارو زیرو رو کنه.
تئودور گفت : اونوقت جمشید مجبور میشه و با شما درگیر بشه.لبخندی زدم و گفتم: اگه راستشو بخوای می خواستم باهاش درگیر بشم . می خواستم همه از من توی دنیا بترسن . اگه من جمشیدو بین او نهمه آدم شکست می دادم تمام دنیا حساب کار دستشون میومد و اما وقتی که برادرامو دیدم از این کار م منصرف شدم و ترسیدم بلایی سر اونا
بیاد . تئودور گفت: شما خیلی عجولانه تصمیم گیری می کنید. بهتر بود خیلی زود از اونجا دور می شدید. اگر الان تیلور همه چیزو به جمشید بگه چی؟ گفتم: اون اینکارو نمی کنه و الان تازه متوجه شده چه قدرتی بهش دادم شده از طرفی و نقدر ترسوند مش که نتونه کاری بکنه . یه چیز خیلی عجیب و مادرم می دونسته که من روزی به سراغ فرانک تیلور می رم و اون یه عهدنامه از فرانک تیلور گرفته بود که به من کمک بکنه . اگر اون اینجور چیزی رو می دونه حتما جمشید هم از همه چیز باخبره و تا جایی که من می دونم جمشید هم منتظر اومدن من بوده و اینو فرانک تیلور گفت. تئودور گفت: شما با همکاری جمشید خیلی راحت می توانین به کاراتون ادامه بدین . باز عصبانی شدم. من هیچ احتیاجی به جمشید و یارانش نداشتم. من به هیچ کس احتیاج نداشتم و به همین خاطر رو به تئودور گفتم: این مشکل منه و من خودم حلش می کنم . حالا هرکی که بخواد جلوی منو بگیره خودم با همین دستام می کشمش . تئودور گفت: شما باید به اعصابتون مصلت باشین ۰ من هم مثل شما و پدر بزرگتون از دخالت هر موجود غیر خون آشام در امور خون اشاامان ناراحت می شم اما باید همیشه بهترین راهو انتخاب کرد . در تالار شروع به حرکت کردم و چند لحظه ای نکشید که ارتباط ذهنی با من برقرار شد . صدا در ذهنم پیچید که گفت: جناب بلید الان جمشید و یاراش پیش من هستن می خواین همه چیزو به اونا بگم یا نه. با صدای بلندی در ذهنم به او فریاد زدم اگر چنین کاری بکنی خودم می کشمت . خیلی ساده بگو که اومده بودم به زور ازت کاری بخوام و توام برام انجام ندادی . به خاطر همین هم سعی
کردم بکشمت که جمشیدو باقی دارو دستش رسیدن . تیلور گفت : هرچی شما بخواین ۰ اما جمشید خیلی به من مشکوک شده و وضعیت بدنی من از دیروز تا به حالا زمین تا آسمون عوض شده می ترسم اگر من چیزی نگم خودش بفهمه . گفتم: همون کاری که بهت گفتم انجام بده و اگر دیدی اوضاع خیلی خراب شد خودتو بهمریضی بزن و از شرشون خلاص شو و به محض اینکه کارشون باهات تموم شد یکی رو می فرستم دنبالت . ارتباط ذهنی قطع شد. هنوز در تالار در حرکت بودم ۰ تئودور رو به من گفت : یه مشکل خیلی بزرگ سرورم .
گفتم: بگو تئودور گوش می کنم . دیگر به خبرهای بد عادت کرده بودم و در این چند روزی که بیدار شده بودم اتفاقات بدی برایم افتاده بود. تئودور منو من کنان گفت : اکسل و اکسل مورتیمر تحدید جدی ای برای شماست. گفتم: ارتباطش با منو می گی ؟ تئودور گفت: این موضوع قابل حله ولی یه مشکل بزرگتر. رو به تئودور گفتم: منظورت چیه.
تئودور گفت : اون یه بلیده ....
گفتم: منظورت چیه. تئودور گفت : اون هیچ تفاوتی با خاندان شما نداره , موجود درونش داره به همین زودی خودشو نشون می ده و قدرت خون آشامیش هم داره به اوج می رسه. گفتم: این که چیز خوبیه . تئودور گفت: شما قانون بزرگی از دنیای خون آشامارو زیر پا گذاشتین .
شما یکی از قوانین هفت پایه ی بلید هارو زیر پا گذاشتین و ارواح مرگ به
زودی به سراغتون میان .
گفتم: ارواح مرگ دیگه چیچی هستن. تئودور گفت : اونا مجری قوانین بلید ها هستن . اونا از بزرگترین بلید ها تشکیل شدن . این اسمی هستش که الیور بزرگ روی اونا گذاشته . گفتم: مثلا اوناچی کار می توان با من بکنن. تئودور گفت : اونا مجری قوانین هستن ۰ اونا توی یه قسمتی از یکی از هفت قصر بلیدها هستن . باید خیلی مواظب اونا باشین اونا هفت نفرن . اگه یک هفته از تبدیل شدن یه انسان عادی به بلید
بگذره اونا آزاد میشن که بیان و هر دوی اونارو بکشن .رو به تئودور گفتم: نکنه فکر می کنی هفت نفر می تونن منو بکشن . تئودور گفت: نه این مشکل شما نیست . شما با این کارتون از خاندان اخراج می شین . یعنی دیگه شما یه بلید حساب نمیشین و باید هر هفت قصرو ترک کنید. رو به تئودور گفتم: شوخی می کنی و اصلا اونا از کجا می فهمن که من این کارو کردم. تازه من این کاروا نکردم این خود الکسی بوده که چنین کارو با من کرده . تئودور گفت : قوانین هفتگانه ی بلید ها غیر قابل بازگشته و این
بزرگان بلید بنا کردن .
هیچ رحمی هم در این کار نیست و شاید اون هفت نفر نتونن شمارو بکشن ولی خیلی راحت می تونن از پس الکس بر بیان . گفتم: همین حالا به جیمی و افرادم دستور می دم که هر هفتا قصروزیرو رو بکنن و هر هفتاشونو پیدا کنن و کشتن اونا خیلی راحته .
تئودور گفت : اونا از بزرگترین بلید ها هستن. گفتم: وایستو ... وایستو ببینم منظورت چیه ۰ مگه نگفتی که من تنها بازمانده ی بلید ها هستم . حالا اینا از کجا اومدن . تئودور گفت : اون هفت نفر فقط دستور دارن که افراد خاطی رو بکشن و اونا هیچ حقی در رابطه با حکومت ندارن و مشکل بزرگ اینجاست که طبق افسانه ها هر هفت نفر اونا توی موضوع شکست مرگ بودن ۰ نمی دونم اونا چه قوانین دیگه ای دارن ولی اینو خوب می دونم که به راحتی می توانن جلوی افراد شما و حتی خود شما در بیان و البته همه ی اینایه افسانس و این جریان بر میگرده به دو سه هزار سال پیش و وقتی که هنوز خاندان بلید ها قدرتمند نشده
بودن .
به یکباره عصبانی شدم . این دیگر چه بلایی بود که بر سرم آمده بود. با عصبانیت رو به تئودور گفتم: حالا راحی برای از بین بردن این قانون نیست. تئودور گفت: تا جایی که من می دونم همه ی کارهارو باید توی طبقه ی دوازدهم این قصر انجام بدین . تمام راه ها در حال بسته شدن بود و باید به هر صورتی که می شد به سراغ سیریوس می رفتم و شمشیر را از او می گرفتم و با یک حساب سر انگشتی الان فقط چهار روز فرصت داشتم که این مشکل را حل کنم . باید فکری درست و حسابی می کردم و رو به تئودور گفتم: باید یه فکر
درستو حسابی بکنیم . اینطور نمیشه . اگه بخوام با جمشید رابطه برقرار کنم جون خودمو بهخطر انداختم . مطمئن باش که جمشید راضی نمیشه به خاطر من تمام دنیا توی جنگ فرو بره . مرگ اگه پاشو توی این دنیا بزاره به همین راحتی نمی شه اونو کشت. کمی مکث کردم و بعد ادامه دادم : حالا از کجا می دونی اونا هنوز هستن. تئودور گفت: این فقط یه افسانس ۰ تا حالا کسی از اونا رو ندیده . البته تا جایی که من می دونم احتمال وجودش هستش و یادم یه روز وقتی الیور دوم داشت با یکی از افرادش در مورد یکی از کسانی که یه نفرو به بلید تبدیل کرده بود گفت که اگه اون هفت نفر زنده بشن اون شخصی که خطا کرده امکان زنده موندنش نیست. گفتم: حالا از کجا فهمیدی که اونا توی جنگ با مرگ بودن . تئودور گفت: من خیلی چیزهای دیگه ای در مورد خاندان شما می دونم و بیشتر این ها توی کتاب هایی هستش که توی طبقه ی دوازدهمه و من خودم توی یکی از کتاب هایی که در مورد بزرگان بلید ها بود اینو خوندم .
گفتم: اینجور که تو می گی حتما کارم تمومه . تئودور گفت: حتما یه راهی هست . اولین کاری که می توانیم بکنیم اینه که بفهمیم شما چطور شکست می خورین . گفتم: تنها راهش اینه که بریم طبقه ی دوازدهم و اونجا می توانیم بفهمیم. تئودور گفت : یه راه دیگه ای هم هست.
گفتم: چه راهی . تئودور گفت : جیمی لاکستر و تمام یارانش . مگه اونا موقع شکست مرگ همراه مرگ نبودن ؟ اونا هم خیلی خوب می دونن که چطور می شه خودشونو شکست داد . گفتم: درست می گی . چرا این به فکر خودم نرسیده بود. بهترین فکر هم همینه . بهتره یه جلسه ی درست و حسابی برقرار کنیم . تمام افرادو صدا می زنم و حتی اون تیلورو هم صدا می کنیم . شاید مادرم چیزی دیگه ای هم بهش گفته باشه که شنیدنش ضرر نداشته باشه. تئودور گفت : فرانک تیلورو نباید به جیمی و افرادش نشون بدیم ۰ اونا خیلی زود می فهمن که ما برای چی با اون رابطه برقرار کردیم. گفتم: فکر اونجاشو هم کردم. ما می توانیم به اونا بگیم که فرانک تیلورو برای باطل کردن عهد نامه ای دراکولا ها با خودمون همراه کردیم . تئودور گفت: اینم فکر خوبیه ۰ اما چطور تیلورو با خبر کنیم .گفتم: با ارتباط ذهنی ؟ تئودور گفت: اون که نه خون آشامه نه اجنه و مطمئن هم هستم که اون نمی توانه با کسی رابطه یا ذهنی برقرار کنه .
گفتم: از وقتی که من اون بلارو سرش اوردم می تونه. تئودور گفت :این خیلی خوبه ۰ شما می توانین با تمام کنین . این خودش می توانه کمکی برای شما باشه.
تئودور کمی مکت کرد و بعد ادامه داد: شما باید شومینه ی اینجارو برای ورود اون آماده کنید
نتون هرجا که هستین ارتباط بر قرار
گفتم: خب اونم می توانه مثل جیمی و افرادش وارد قصر بشه. تئودور گفت: به نظر من شما اشتباه کردین که به اونا اجازه دادین هر وقت که خواستن وارد قصر بشن و شما بهتره که از شومینه ی این تالار برای ورود و خروج اونا استفاده کنید . از اونجایی که اونا مورد اطمینان نیستن بهتره که یه مکان دیگه برای اقامتشون درست کنیم . گفتم: همه چیز به نوبت . فعلا بهتره همه رو صدا بزنیم بیان و تو هم بهتره که برای و شومینه رو فعال کنی . تئودور تعظیمی کرد و به سمت شومینه حرکت کرد و حدودا دو یا سه دقیقه ای کشید تا تئودور توانست آتش زرد رنگی را در شومینه روشن کند. او بعد از این کار رو به من کرد و گفت : شومینه آمادس حالا می توانین به تیلور بگین بیاد . سریع با تیلور رابطه ی ذهنی برقرار کردم و گفتم: از جمشید و افرادش چه خبر . تیلور گفت : همونطور که شما گفتین خودمو به مریضی زدم و اونارو از خونه بیرون کردم . خیالتون هم از بابت منشی من راحت باشه و من حافظشو قبل از ورود افراد جمشید پاک کردم. گفتم: همین حالا از توی شومینت به شومینه ی تالار گفتمان قصرم توی مونیخ میای « من اینجا منتظرتم.
تیلور گفت : مشکلی پیش اومده ؟
گفتم: بیا اینجا خودت می فهمی . تیلور گفت : همین حالا میام. اما یه مشکلی هست . من نمی دونم با جسدم چی کار کنم . گفتم: بیارش اینجا خودم یه جایی قایمش می کنم .
تیلور گفت : همین حالا میام.
ارتباط ذهنی قطع شد. رو به تئودور گفتم: تیلور داره جسدشو هم با خودش میاره و بین میتونی توی این قصر یه جایی براش پیدا کنی .
تئودور گفت: بله سرورم .. در همین لحظه آتش شومینه گر گرفته و تیلور از آن وارد شد. او جسدش را هم بر روی شانه اش داشت . او به محض ورود جسدش را روی زمین گذاشت و گفت: امری داشتین . گفتم: بهتره بری بشینی کنار صندلی من ۰ باید باقی افراد هم بیان. با اشاره ای به تئودور فهماندم که جسد را با خودش ببرد. او با اشاره ای جسد را از روی زمین بلند کرد و غیب شد . تیلور به سمت صندلی ای که به او گفته بودم رفته بود و در حال نشستن بر روی آن بود من هم به سمت صندلی خودم رفتم و روی آن نشستم و بعد از اینکه روی صندلی ام قرار گرفتم تئودور را صدا زدم ۰ تئودور رو به رویم ظاهر شد و گفت: امری داشتین سرورم گفتم: تا چه حدی میشه به تیلور اطمینان کرد. تئودور گفت : همونقدر که به من اطمینان دارید می توانید روی او هم حساب کنید. گفتم: خیلی خوبه... خیلی خوبه خب تو هم بشین . صندلی سمت راستم را به او نشان دادم ۰ تیلور بر روی صندلی سمت چپ من نشسته بود رو به تیلور کردم و گفتم: من تو رو آوردم اینجا که برام چنتا کار بکنی تمام ماجرای عهدنامه ای که با ماکسیموس بسته بودم را برایش شرح دادم .... او فقط گوش می
کرد و چیزی نمی گفت. بعد از تمام شدن حرف هایم تیلور گفت: من تا عهد نامه رو نبینم نمی توانم بگم که قابل شکست هست یا نه.
گفتم: من چطور می تونم اون عهد نامه رو به تو نشون بدم . تیلور گفت : عهد نامه ی شما با دو تا شاهد بسته شده و شما هر وقت که اراده کنید اون دو شاهد
موظف هستن که عهد نامتونو به شما نشون بدن . رو به تیلور گفتم : باشه توی اولین فرصت این کارو می کنم . چیزی که الان مهمه اینه که تو نباید در مورد این عهد نامه با کسی حرف بزنی و حتی افرادم. تیلور گفت: من هیچ وقت در مورد هیچ عهدنامه ای با کسی حرف نمی زنم و ذهن من فوق العاده قوی هستش و به هیچ وجه قابل جستجو نیست و کسی نمی توانه ذهن منو بخونه . گفتم: خیلی خوبه حالا افرادم میان , همه ی اونا مثل خودت قدرتمندان و یه مشکلی پیش اومدهکه باید به کمک همدیگه اونو حل کنیم . جیمی را صدا زدم. چند لحظه ای نکشید که جیمی روبروی من در انتهای تالار ظاهر شد . او تعظیمی کرد و گفت: امری داشتین سرورم . گفتم: تمام افراد و جمع کن مطلب مهمی پیش اومده می خوام با هم مشورت بکنیم . جیمی گفت: بله سرورم . چند لحظه ای نکشید که تمام افراد تک تک ظاهر شدند و همه ی آنها سراسیمه بودند. انگار از چیزی نگران و عصبی بودند.
بر روی صندلی ام تکیه زدم و گفتم: همتون بشینید. آنها مردد بودند که بنشینند و نمی دانستم چه شده بود که آنها اینطور رفتار می کردند و اینبار با صدای بلند تری گفتم: مگه نمیگم
تمام افراد به سمت صندلی ها رفتند و روی آنها نشستند . حالا تمام افراد روبروی من بودند. رو
به جیمی گفتم: این یه جلسه ی مهمه و هر کسی که خواست می توانه نظر بده و آینده ی همه ی ما به این جلسه بستگی داره.
جیمی گفت : میشه بگید چه اتفاقی افتاده ؟ گفتم: اگه صبر کنی خودم برات می گم . کمی صبر کردم و بعد از چند لحظه ای گفتم: بگو ببینم شما چطور شد که ا شکست خوردید ؟
جیمی گفت : برای چی اینو می پرسین . گفتم: سوال منو با سوال جواب نده.
جیمی گفت : افراد خاندان شما خیلی خوب فهمیده بودند که ما به جسد هامون برای ادامه
زندگی توی این دنیا احتیاج داریم . گفتم: یعنی اونا جسدای شمارو پیدا می کردن تا بتوانن شمارو شکست بدن . جیمی گفت: نه سرورم و پیدا کردن اجساد ما کار غیر ممکنیه و اونا با طلسم های مخصوصی از
راه دور اجساد مارو از بین می بردن . تئودور رو به من گفت : سرورم دارن دروغ می گن. اگه اینطور بود پس چطور الان توانستن برگردان.
جیمی که کمی عصبی تر شده بود گفت : ما آخرین افراد لرد مرگ بودیم و اونا فقط قصدداشتن که لرد مرگو بکشن و ما برای اونا مهم نبودیم . اونا با کشتن لرد مرگ باعث شدن که ما از این دنیا خارج بشیم . یعنی محتوای انسانیتی که به کمک لرد مرگ پیدا کرده بودیم از بین
رفت . حرف های جیمی جوری بود که باور کردن آن کمی برایم مشکل بود و احساس خوبی نسبت به جیمی نداشتم و اصلا اگر این اتفاق ها افتاده بود او چطور از تمام اتفاقاتی که در این مدت
برای انسان ها افتاده بود با خبر بودند . حالا که درست فکر می کنم من خیلی بی مورد به این جیمی اطمینان کرده بودم و الان فرصت این افکار نبود. بعدا فکری در موردش می کردم کمی مکث کردم و بعد رو به جیمی گفتم: یعنی تو نمی دونی اونا چطور تونستن لرد مرگو از بین ببرن. جیمی گفت: نه سرورم . اما اینو می دونم که لرد مرگ قبل از مرگش حدود پنجاه نفر از اونارو کشت بعد از بین رفت و قدرت لرد مرگ به قدری بود که هنگام مبارزه کردنش زمین به لرزه
در می اومد .
گفتم: بیشتر در مورد مرگش توضیح بده. جیمی گفت: یکی از افراد خاندانتون که جاناتان بلید نام داشت همراه با افرادش تونستن راهی رو برای کشتن لرد مرگ پیدا کنن و اونا هفت نفر بودن و قدرت مند ترین افراد دنیای خون آشام ها و اون وقتا خون آشام ها قدرتی نبودن و که بخوایم فکری به حالشون بکنیم و همین دسته کم گرفتن هم باعث شد که این بلا به سرمون بیاد . گفتم: جاناتان بلید و اسمشو تا حالا نشنیده بودم تئودور گفت : من اسمشونو شنیدم و ایشون پدر الیور و ادوارد بلید بودن . بنیان گذار این قصر . اسمشون بالای شجره نامه ی خاندانتون نوشته شده . اما من قبری از ایشون ندیدم. گفتم: منظورت چیه ؟
تئودور گفت : فکر کنم خودشون باشن . تئودور راست می گفت و آن هفت نفر بودند که برای کشتن من آماده شده بودند. او جد من بود که می خواست مرا بکشد.
جیمی گفت : میشه بگید چه اتفاقی افتاده . گفتم: مشکل همینجاست ما خودمون هم مطمئن نیستیم که این اتفاق واقعی باشه یا نه . جیمی گفت : میشه بگید از کدوم اتفاق دارین حرف می زنین .
________________
گفتم: هفت نفر از خاندان بلید ها توی این قصر هستن که دارن آماده میشن که منو از بین ببرن .
جیمی گفت : میشه بگید برای چی می خوان شما رو از بین ببرن. گفتم: برای اینکه من اون پسررو به خون آشام تبدیل کردم . جیمی گفت : اون پسره به زور کاری کرد که به خون آشام تبدیل بشه. در تالار شروع به حرکت کردم و گفتم: مشکل همینجاست و توی قانون ما هر دو نفر کشته می شن , این کار برای اینه که به هیچ وجه خون بلید ها آلوده نشه. جیمی گفت : کاری نداره. هر هفت نفر شونو پیدا می کنیم و می کشیمشون . گفتم : انگار درست نفهمیدی و اون هفت نفر همونایی هستن که مرگو از بین بردن . تازه ما تمام قصر های بلید ها رو از دست می دیم . جیمی که گیج شده بود گفت : این امکان نداره « من مطمئنم که هر هفت نفرشون مردن و مرگ خودش بلایی به سر اونا اورد که باید می مردن . از جایم بلند شدم و در تالار شروع به حرکت کردم و کاملا گیج شده بودم و رو به جیمی گفتم: اگر بتونی بفهمی که او نا چطور تونستن مرگو شکست بدن می توانیم برای او مدنشون آماده باشیم
جیمی گفت: به نظر من بهتره قبل از اینکه اون آمادگی پیدا کنن که بیان سراغ ما . از بین
برایمشون . تئودور گفت : منم موافقم . بهتره قبل از اینکه کاملا بیدار بشن هر هفت نفر شونو پیدا کنیم و بکشیمشون .
گفتم: ما که جای او ناروا بلد نیستیم . تئودور گفت: شما صاحب خونه هستید فقط باید شمشیرو پیدا کنید تا بتوانید به راحتی محل
مخفی شدن اونارو پیدا کنید . گفتم:این خودش یه مشکل بزرگه ما نمی توانیم بدون درگیر شدن با جمشید دستمون به شمشیر برسه و مطمئن باشین اگه با سیریوس درگیر بشیم جمشیدو دارو دستش میان سراغمون . جیمی گفت : می خواین همین حالا یه حمله به جمشید بکنیم و یه ضربه ی محکم به اون بزنیم تا جرات درگیر شدن با مارو نداشته باشه. گفتم: بدون اجازه ی من به هیچ وجه با جمشید در گیر نمی شین و برادرای من جزء سربازای
او نه و نمی خوام حتی یه موه از سر اونا کم بشه .
________________
تئودور گفت: باید خیلی زود تصمیم بگیریم و الان نه تنها جون شما بلکه دنیای خون آشامها به
• تصمیم شما بستگی داره من که هنوز در حال حرکت به دور تالار بودم ایستادم و گفتم : از من چی می خوااین . نکته
منتظرین که بهترین دوست دوران بچگیه خودمو به خاطر دست پیدا کردن به یه شمشیر بکشم ؟
جیمی گفت : یه جور از خونش می کشیمش بیرون و برای چند ساعت از خونش دورش می
کنیم بعد می ریم و شمشیرتونو پیدا می کنیم .
گفتم: اگه شمشیر همراهش بود چی . تئودور گفت: شما درست می گین ۰ من اگر به جای سیریوس بودم حتما شمشیرو با خودم هر جا که می رفتم می بردم و اون خیلی دشمن داره باید هم همین کار و بکنه .
جیمی گفت : خب می توانیم اونو برای چند ساعتی بیهوش بکنیم تا شما بتوانید شمشیرو بدزدین
گفتم: شما چی فکر کردین ۰ سیریوس خیلی قدرتمند تر از اونیه که بشه به همین راحتی اونو بیهوش کرد. جیمی گفت: من راه هایی بلدم که می توانم اونو هرچقدر هم که قدرت داشته باشه بیهوش بکنم . گفتم: به نظر من بهتره که اونو از همه چیز باخبر کنیم . اگه همکاری کرد که هیچ اگرنه دیگه مجبور می شام که بلایی به سرش بیارم . وقتی این حرف را زدم جیمی با چشمانی تنگ شده به من نگاه کرد. نمی دانم چه گفته بودم که او اینطور به من مشکوک شده بود . رو به جیمی گفتم: چیه و چرا اینطوری به من نگاه می کنی . جیمی که تازه متوجه من شده بود گفت: من .... حواسم کمی از اینجا دور شده بود . فکر کنم توی دردسر افتادیم . در همین لحظه تئودور گفت : سرورم یکی از جن های خونگی ای که مسئول محافظت از اکسل بود همین حالا خبر داد خونه ای که توی لندن دارین مورد حجوم قرار گرفته و اکسل هم برای مبارزه کردن با دشمن ها از خونه خارج شده .
گفتم: اکسل چه غلطی کرده ؟
تئودور گفت : اون خونه غیر قابل نفوذه و اونجا با بزرگترین طلسم های باستانی محافظت میشه .
________________
اما این پسره درب اونجارو باز کرده و اگه اجازه بدین بریم ببینیم اونجا چه خبره . رو به تئودور گفتم: اون جن هایی که گذاشتی از اکسل محافظت بکنن چرا گذاشتن که اون از خونه خارج بشه. تیلور که تا به حال حتی کلمه ای هم حرف نزده بود از جایش بلند شد و گفت: شما نباید عجولانه تصمیم بگیرید. تئودور گفت : اگه اجازه بدین من می رم و اکسلا رو با خودم میارم. جیمی که مثل برق گرفته ها از جایش خرید گفت : اون خونه خیلی مهمه و نباید اونجارو از
دست بدیم . رو به جیمی گفتم: اون خونه هیچ ارزشی برای من نداره. چیزی که اینجا خیلی مهمه جون
اکسله . جیمی که کاملا گیج شده بود گفت : اون خونه .... چطور بگم اون خونه برای من خیلی مهمه .
گفتم: مگه اون خونه رو تازه نخریدی . یاد خانه و نماد عقربی که در آن بود افتادم و نماد عقرب ... هرچه فکر کردم باز هم یادم نیامد که ان نماد را کجا دیده بودم. رو به جیمی گفتم: اون خونه یه نماد عقرب روی خودش داشت صاحبشو می شناسی . جیمی گفت : چطور بگم و اون خونه یکی از اموال مرگه و من چون خونه پیدا نکردم برای اینکه شما رو معطل نکنم برد متون اونجا .
گفتم: اونجا فقط یه خوانست نه چیز دیگه ای . جیمی گفت : نباید به همین راحتی اونجارو از دست بدیم. در همین لحظه درد شدیدی در سینه ام احساسی کردم و با تمام وجود تحمل کردم طوری که هیچ کدام از افراد متوجه من نشدند بجز تئودور . او سریع فهمید که اکسل درگیر شده است . رو به افراد گفتم: همگی می ریم لندن و باید اکسلو به سلامت به اینجا برگردونم و جیمی اوضاع خونه هم با تو و برو و از اشخاصی اضافی خالیش کن تمام افراد و با خودت ببر . من خودم می رم کمک اکسل .
این را گفتم و به سرعت به خیابانی که خانه در آن قرار داشت آپارات کردم . من درست پشت سر چندین نفر ظاهر شده بودم و هیچ کس متوجه حضور من نشده بود و چیزی را که می دیدم باور نمی کردم و اکسل با اینکه خیلی کوچک بود ولی خیلی خوب مبارزه می
________________
کرد. سینه اش هم زخمی شده بود و افراد حاضر در حال بازی کردن با او بودند و انگار خیلی خوب می دانستند که من برای کمک به او خواهم آمد. با صدای بلندی گفتم: آماده ی مرگ بشین . تمام افرادی که دور اکسل حلقه زده بودند اکسل را رها کردند و به من نگاه کردند و همه ی انها چوب های جادوییشان را در دستانشان می فشردند و آماده ی مبارزه شدند . رو به آنها گفتم : شما با چه جراتی به من حمله کردین . یکی که جلوتر از همه ایستاده بود جلوی من زانو زد و گفت : جسارت مارو ببخشید و باید این
کارو می کردیم تا به شما برسیم. کاملا جا خوردم و باقی افرادی که اکسل را دوره کرده بودند زانو زدند و به سمت آنها حرکت کردم و آنها از من چه می خواستند . آن شخصی که جلوتر از همه زانو زده بود گفت : ما آماده ی جان فشانی برای شما هستیم . الانم آماده هستیم تا با اشاره ای به هرکی که خواستید حمله کنیم . گفتم: تو از کجا جای منو پیدا کردی . آن شخص گفت : من یکی از معلم های مدرسه هستم ۰ همین ده دقیقه ی پیش همراه با جمشید برای مبارزه با شما اومده بودم.
گفتم: تو چی کار کردی ؟ آن شخص گفت: من اومده بودم که اگر جمشید خواست بلایی به سر شما بیاره جلوشو بگیرم. حالاهم که می بینید که من اینجام به خاطر اکسل مورتیمره و اون یکی از شاگردای مدرس ۰ ما توی مدرسه هر وقت که بخوایم می توانیم شاگردارو هر جا که هستن پیدا کنیم . تئودور کنار من ظاهر شد و گفت: اینجا چه خبره . گفتم: هیچی فعلا بهتره که همگی اینجارو ترک کنیم و تو اکسلو با خودت ببر یه جایی که نشه پیداش کرد .
اکسلا گفت : من خودم خیلی خوب می تونم از خودم دفاع بکنم . آن شخصی که زانو زده بود گفت : اکسل هیچ جور نمی توانه از نظر مدرسه پنهون بشه و تنها راهش اینه که از مدرسه انصراف بده.
گفتم: خب چطور باید این کارو بکنیم .
آن شخص گفت: شما ولی و اون هستید به محض اینکه اینو بخواین اون از مدرسه اخراج می
________________
سریع در ذهنم خواستم که دیگر اکسل به مدرسه نرود و هیچ اتفاقی نیفتاد و آن شخصی که زانو زده بود به ساعتش نگاهی انداخت و گفت : درست شد و دیگه نمیشه اکسل رو پیدا کرد. گفتم: حالا می خوای من برای تو چی کار کنم . آن شخص گفت: هیچی شما قرار نیست برای ما کاری کنید این ماییم که برای شما می جنگیم
گفتم: من هیچ احتیاجی به شما ندارم. آن شخص گفت : الان تمام دنیا علیه شما آماده شدن و شما احتیاج به سربازانی دارین که بتوانن
برای شما اطلاعاتی از دور و اطراف بیاران .
در همین لحظه جیمی با چند تن از افراد پشت سر من ظاهر شد و او به محض دیدن من زانو زد و گفت: خونه امنه و هیچ کس نتوانسته وارد بشه. گفتم: این چند نفر اومدن به من بگن که می خوان سربازای من بشن . جیمی سرش را بالا گرفت تا بتواند افرادی که زانو زده اند را ببیند . او کمی به آنها زل زد و بعد گفت: ما چطور می توانیم به شما اطمینان بکنیم . آن شخص گفت : می توانید امتحانمون بکنید . رو به جیمی گفتم: همه رو ببر خونه تا بیام ۰ اکسل تو با من بیا. اکسل کمی مکث کرد و بعد به سمت من آمد . من و اکسل و تئودور به قصر آپارات کردیم . البته این من بودم که اکسل را با خودم آوردم. وقتی به تالار گفتمان رسیدیم تنها کسی که در آنجا بود تیلور بود و تیلور در تالار در حال حرکت بود و او کاملا عصبی بود . رو به تیلور که متوجه حضور ما نشده بود گفتم: چرا اینقدر نگرانی . تیلور که کاملا جا خورده بود گفت : اه کی برگشتین .
گفتم: همین حالا . اکسلا گفت : اونا داشتن وارد خونه می شدن و اون خونه مال ماکسیموس دراکولاسیس بوده . انگار که آب سردی را بر روی من ریخته باشند اکسل نام ماکسیموس را بر زبان آورده بود. با عصبانیت کامل گفتم: تو اسم اونو از کجا فهمیدی . اکسل گفت : خیلی راحت بود با یکی دو تا طلسم کوچیک فهمیدم که اون خونه مال کیه و شما
صاحب اون خونه نیستید چون صاحبشی هنوز زندسی .
________________
گفتم: زندس و اون دو یا سه هزار سال پیش مرده. اکسلا گفت : اون زندس اینو خونه احساس می کنه به خاطر همین هم هستش که داره فعالیت می کنه .
تئودور گفت : این ماکسیموس که می گین کی هستش .
گفتم: دیگه اسم اونو نیارین ؟
تیلور گفت: مگر چی میشه که اسمشو بیاریم . گفتم: اگه اسمشو هرکی به زبون بیاره می میره و نمی دونم برای چی شماها تا حالا زنده
موندین . تیلور گفت : اون هرکی که هست نمی تونه بیاد توی قصر شما . این قصر از هر حیث امنه . هیچ
موجودی بدون اجازه ی شما نمی توانه وارد این قصر بشه. رو به اکسل کردم و گفتم: تو باید به محض خطر منو صدا می زدی . اکسل گفت: من همینکار و کردم و اون زخمی که به خودم وارد کردم به همین خاطر بود. من نمی توانستم با شما رابطه ی ذهنی برقرار کنم و آخه احتمال داشت که جای شما که همین قصر باشه رو پیدا کنن. خندیدم و گفتم: باور کن وقتی که اون افرادو دیدم که تو رو دوره کرده بودن می خواستم همشونو بکشم و نه به خاطر خودم بلکه به خاطر تو و اونا حق نداشتن که دور تا دور یه بچه ی کوچیکی مثل تو رو بگیرن. اکسل گفت : در مورد ماکسیموس بگو و اون کیه که نمیشه اسمشو برد تا جایی که من می دونم این ولدمورت بوده که هرکی اسمشو می یورده باید می مرده . گفتم: ولدمورت پیش اونی که تو داری اسمشو می یاری هیچی نیست . البته نه الان . اکسل گفت: مگه ولدمورت زندس . خندیدم و گفتم: فکر می کردم تا حالا فهمیده باشی که اون ولدمورت مردنی نیست و راه های زیادی بلده که زنده بمونه .
اکسلا گفت : به خاطر همین هم هست که عاشقشم . خندیدم و گفتم : اگه ولدمورت اینجا بود از این کلمه به قدری ناراحت می شد که در جا می کشتت و اون هیچ عشقی رو نمی فهمید و اون به هیچ کسی رحم نمی کرد و فقط خودش براشی
مهم بود.
________________
اکسلا گفت : حرفو عوض نکن می خواستی در مورد ماکسیموس حرف بزنی . گفتم: اگه می خوای بمیری هر چقدر که دالت خواست اسمشو بگو و اما وقتی که اومد دیگه از من انتظار کمک نداشته باشی.
تیلور گفت : این ماکسیموس دقیقا کی هستش . من که کاملا کلافه شده بودم گفتم: باشه هرچی شما بگین و هرچقدر که دلتون خواست
اسمشو ببرید .
تئودور گفت : نکنه اونم یه دورگس .
گفتم : درست فهمیدی تئودور . تئودور گفت: چطوریاست ه اون از قدمت دنیای اجنه بیشتره . گفتم: اون خود مرگه و اون بوده که توسط جانتان بلید از بین رفته . اکسلا گفت : اون یه افسانه بیشتر نبوده ؟
گفتم: افسانه؟؟ و اون واقعیت محضه . اکسلا گفت : یعنی اون می توانسته روح افراد و از آن خودش بکنه .
گفتم: درسته . اکسلا گفت : این یه دروغه ۰ امکان نداره که این اتفاق بیفته و ما نمی توانیم کسی رو زنده کنیم و یه نفر وقتی که مرد دیگه مرده و دیگه نمیشه زندش کرد.
تیلور گفت : هر کاری شرایط خاص خودشو داره پسرم .
اکسل گفت درسته که سنم کمه ولی احمق نیستم اگر مرگ او نقدر قدرت داشت پس چطور شکست خورد
تئودور گفت : شما در مورد قدرتتون چیزی به اکسل نگفتین گفتم: اگه نگفته بودم هم که تو گفتی تئودور . تئودور گفت : اون تنها کسی هستش که باید از همه چیز باخبر باشه و اون قراره جانشین شما
بیشه .
کتیسم
گفتم: تو در مورد چی داری حرف می زنی . تئودور گفت : اون یه بلیده و تنها بلید باقی مونده بعد از شما شما یه دورگه هستین و نمی توانید
بچه دار بشین .
اکسل گفت: من یه بلیدم ؟
________________
تیلور گفت: مشکل همینجاست و به همین خاطر هم باید بمیرید . اکسلا گفت : کی می خواد منو بکشه ؟ تیلور گفت: شما با بلید شدن قانون های بلید هارو زیر پا گذاشتین و به همین خاطر باید بمیرید . الان یکی از بزرگترین مشکلات ما هم همینه . اکسل گفت : حالا کی می خواد مارو بکشه .
تئودور گفت : بزرگان خاندان بلید ها .
اکسلا گفت: مگه همشون نمردن . تئودور گفت : همون هفت نفری که مرگو کشتن و اونا به حالت خواب زنده موندن تا حالا . اکسلا گفت : اگه اونا زنده بودن پس چرا سراغ هکتور نرفتن ؟ اگه اونا زندان پس چرا جلوی هکتور وای نستاده بودن . تئودور گفت: هیچ کس نمی دونست که هکتور مثل مرگه . حتی خود هکتور هم نفهمید که
چه قدرتایی اداره . اکسلا گفت : یعنی می خوای بگی که هکتور هم قدرتشو داشت که روح افرادو مال خودش بکنه و از اونا برای شکست دادن دشمنشاش استفاده بکنه . تئودور گفت : درسته و اون هفت نفر از الیور و حتی الیور دوم قوی تر نیستن اما خیلی خوب بلدن تا با یکی مثل مرگ رفتار کنند اونا اولین دورگه رو کشتن . اکسل که کاملا جا خورده بود رو به من گفت : یعنی شما هم می توانین ارواحو مال خودتون
گفتم: درسته می تونم این کارو بکنم و همین حالا هم یه گروه قدرتمند دارم. تیلور گفت:ایه مشکل دیگه . مگه شما نمی گین که یه دورگه هستین .
گفتم: درسته .
تیلور گفت: شما جسد تون کجاست؟ گفتم: من جسدی ندارم. من خود جسدم هستم که زنده شدم. تیلور گفت: شما اشتباه می کنین . من توی داستان هایی که در مورد مرگ نوشتن خوندم که اون به وسیله ی جسد خودش از بین رفته و اونایی که توانستن اونو شکست بدن با استفاده از جسدش توانستن اینکار و بکنن.
گفتم: ماکسیموس به من گفت که جسدی نداره.
________________
تیلور گفت: شما با اون رابطه برقرار کردین ؟؟ تئودور گفت : این ماکسیموس بوده که همه ی این بلاهارو سر جناب کورش اوردن. گفتم: اون عهد نامه ای که در موردش باهات حرف زدم همون عهد نامه ای بود که با ماکسیموس بستم . در همین لحظه ارتباط ذهنی با من برقرار شد . جیمی بود که ارتباط را برقرار کرده بود او گفت : سرورم متوجه موضوع مهمی شدیم که بهتره خیلی زود از اون مطلع بشین .
جیمی گفت : یکی از افراد جدید چیزهای جالبی در مورد سیریوس پاتر به ما گفتن که بهتره خودشون براتون بگن و اجازه بدین تا بیاد .
گفتم: زود بیارش اینجا . ارتباط ذهنی قطع شد و رو به تیلور و تئودور گفتم: برید بشینید سر جاتون . انگار اتفاق مهمی
افتاده .
اکسلا گفت : منم می تونم اینجا باشم . گفتم : انگار نمی تونم تو رو از خودم دور بکنم. تو باید همراه من باشی . به سمت جای خودم حرکت کردم و روی صندلی مخصوص خودم نشستم و تئودور کنار صندلی اش ایستاده بود و به من نگاه می کرد و رو به او گفتم: چرا نمیشینی . تئودور گفت: وقتی که جناب اکسل اینجا هستن این صندلی از آن ایشونه . گفتم: می تونی کنار این صندلی بشینی . تئودور روی صندلی کناری اکسل نشست و منتظر شد و به اکسل نگاه کردم . او به آئینه هایی که دور تا دور تالار چیده شده بود نگاه می کرد. او دنبال خودش در آئینه ها می گشت. رو به اکسل گفتم: تا صبح هم وایستی اون آئینه ها تو رو نشون نمی دان تو یه خون آشام کامل هستی و دیگه توی آینه ها دیده نمی شی . اکسلا رو به من کرد و گفت: من یه خون آشامم و نه یه خون آشامی که توسط یه خون آشام دیگه خون آشام شده باشم . اینو کاملا احساس می کنم و درست مثل هری پاتر و هری پاتر هم ناخاسته قدرتای ولدمورتو به خودش جذب کرد . گفتم: اگه اینطور بود که خیالمون راحت می شد و حالا بهتره بشینی الان جیمی داره میاد .
اکسل آمد و کنار من نشست و حدود پنج دقیقه ای کشید تا بلاخره جیمی و یک نفر دیگر درتالا ظاهر شدند. آن شخص همان کسی بود که ده دقیقه ی پیش جلوی خانه ی ماکسیموس جلوی من زانو زده بود و حاضر به همکاری با من شده بود. آن شخص به محض دیدن من زانو زد و جیمی هم همینطور . رو به آن شخص گفتم: اسمت چیه ؟ اکسل گفت: رافائل بلک و اون یکی از معلمای مدرس ۰ تازه مسئول اسلیترینی ها هم هست.
آن شخص ساکت بود و چیزی نمی گفت و رو به او گفتم: جناب رافائل بهتره بلند شید و هرچی که می دونید و به من بگید.
رافائل بلک از جایش بلند شد و گفت : سرورم من می دونم برای چی سیریوسو از مدرسه
رافائل گفت : اون می خواست با یه شمشیر درب تالار اسرارو باز کنه که جمشید اونو هنگام
شمشیر؟؟؟ و رو به رافائل گفتم: کدوم شمشیر؟؟؟ . جیمی لبخند زد و گفت: شمشیر الیور بزرگ .
گفتم: جمشید چی کار کرد ؟ رافائل گفت : بعد از یه درگیری ساده سیریوسو اخراج کرد و نمی دونم سیریوس چی کار می
گفتم: خودم خیلی خوب می دونم که اون چی کار می خواست بکنه . جیمی گفت: من راهشو پیدا کردم که چطور می شه اون شمشیرو از سیریوس گرفت. گفتم: بکو ببینم چطور میشه گرفت . جیمی گفت : تا جایی که ما فهمیدیم سیریوس به مادرش خیلی وابستس و اگه ما مادرشو گروگان بکیریم اون حتما حاضر میشه شمشیرو باهاش عوض کنه . خونم به جوش آمد و عصبانیت در وجودم موج زد و با عصبانیت از جایم بلند شدم و خیلی خوب احساس کردم که به موجود درونم تبدیل شدم و تصویرم بر روی تمام آئینه ها تشکیل شد و اکسل که در کنار من نشسته بود به یکباره بیهوش شد. فریاد بلندی کشیدم و گفتم: تو از من می خوای عمه ی خودمو گروگان بگیرم ؟
جیمی که حساب کارش دستش آمده بود گفت : ما فقط برای رسیدن به شمشیر از اون استفاده
________________
می کنیم . در ذهنم خواستم که جیمی شکنجه شود و هنوز این فکر از ذهنم خارج نشده بود که جیمی به
خودش پیچید و روی زمین افتاد .
تیلور دستم را گرفت و گفت : داری چی کار می کنی . گفتم: اون فکر کرده من کیم و هر کسی بخواد با خانواده ی من کار داشته باشه می کشمش .
تئودور گفت: روی اعصابتون مسلت باشین سرورم با اشاره ای کاری کردم که جیمی آزاد شود و رو به تئودور گفتم: اکسلو ببر بیمارستون
تئودور با اشاره ای غیب شد و اکسل را هم با خودش برد .
تیلور رو به من گفت: شما خیلی زیاده روی می کنید. اون فقط یه نظری داد...
به جیمی نگاهی انداختم و او هنوز از جایش بلند نشده بود و اصلاحالش خوب نبود و به باقی افراد نگاهی انداختم و همه با نگرانی به من نگاه می کردند. انگار همگی منتظر عذاب سختی از طرف من بودند و با عصبانیت رو به همه ی آنها گفتم: او نا خوانواده ی من هستن و درست مثل شما و ما همگی یه خونواده ایم . هیچ کس نمی تونه به ما آسیب برسونه . هرکی بخواد یکی از
مارو گروگان بگیره یا اینکه بخواد آسیبی به ما برسونه باید بمیره ...
تیلور گفت: من زمانت می کنم که هیچ آسیبی به عمه ی شما نرسه و فعلا این تنها کاریه که ما می توانیم بکنیم .
رو به تیلور گفتم: مطمئن باش با این کار سیریوسو به جون خودمون می ندازیم . اون کسی
نیست که به همین راحتی شمشیر الیورو از دست بده.
جیمی که به کمک دو تن از یاران از روی زمین بلند شده بود حالا بر روی یکی از صندلی ها
نشست و به من چشم دوخت. در فکر فرو رفتم و آنها بد هم نمی گفتند . خودم خیلی خوب می
دانستم که سیریوس چقدر به مادرش وابسته است و از طرفی خودم هم دل خوشی از مادرش
نداشتم و او همیشه مانع می شد که منو سیریوس با هم باشیم و روی صندلی ام نشستم و بعد از
چند لحظه رو به تیلور گفتم: حالا چی کار می خواین بکنید.
________________
تیلور گفت : از اونجایی که سیریوس همیشه سر کاره مادرش توی خونه تنهاست.
رو به تیلور گفتم: سیریوس هنوز ازدواج نکرده ؟
تیلور گفت: نه و اون همیشه سر کاره و الان چندین ساله که اینطور ه .
گفتم: پس همه ی کارارو می زاریم برای فردا . جیمی فردا صبح چند تا از سربازارو برمی داری
می ری مادر سیریوسو می یاری اینجا . اما اگر یه موه از سرش کم بشه بهت قول می دم خودم با
دستای خودم می کشمت .
تیلور گفت: هر چی شما بگین انجام می دن سرورم .
رو به تیلور گفتم: تو پاشو بریم ببینیم چه بلایی به سر اکسل اومد. بعدشم باید یه فکری به حال دراکولا ها بکنیم . باید تا جایی که می توانیم او نارو توی جنگ با خودمون تنها بکنیم .
این را گفتم و از جایم بلند شدم و رو به جیمی و باقی افراد گفتم: شما هم می توانید برید استراحت بکنید . فردا هم تمام افراد تازه واردو بیار تا عضو سربازام بکنمشون .
جیمی از روی صندلی اش بلند شد و تعظیمی کرد و غیب شد و باقی افراد هم تک و تک همان
کار را کردند و غیب شدند .
بیمارستان قصر را در ذهنم آوردم و دست تیلور را گرفتم و به بیمارستان قصر آپارات کردم .
روبروی درب اتاقی ظاهر شدم و خواستم درب را باز کنم که تیلور گفت : حواستون کجاست
سرورم و شما هنوز به شکل موجود درونتون هستین .
به خودم نگاه کردم . آری من به شکل موجود درونم بودم در این حالت احساس خوبی داشتم
و همان احساسی که به من نیروی خوبی می داد و سریع به حالت عادی در آمدم و به دور و اطراف نگاهی انداختم و در سالنی بودیم که پر بود از اتاق های مختلف ٫ پنجره های جادویی
ای در این سالن بودند که به باق سرسبزی باز می شدند و بوی عطر خوشی هم در سالن پیچیده
________________
بود. دیوار های یکدست سفید و براق چیزی بود که در این سالن خیلی به چشم می خورد..
رو به تیلور گفتم: اینجا عجب هوایی داره.
تیلور گفت : درست می گین .
خواستم درب اتاق را باز کنم که تیلور گفت: باید چیز مهمی رو بهتون بگم .
گفتم: بگو ؟
تیلور گفت : از تون می خوام که به من اجازه بدین تا سری به خونه ی ماکسیموس بزنم.
گفتم: برای چی می خوای این کارو بکنی؟
تیلور گفت : اول باید خودم ببینم تا مطمئن بشم .
گفتم: باشه اما اول تمام عهد نامه هایی که دراکولا با جاهای دیگه بستنو باطل کن بعد برو.
تیلور گفت: من فقط اون عهد نامه هایی که خودم بستمو می توانم باطل کنم.
گفتم: پس هرچه زودتر این کارو بکن بعد برو.
تیلور گفت: بله سرورم و من برای این کار باید برم به دفتر کارم ۰ بعد.
گفتم: هرچه زودتر برو.
تیلور گفت : میشه آدرس خونه ی ماکسیموسو به من بدید.
آدرس خانه ی ماکسیموس را به او دادم تا او بتواند وارد آن خانه شود . او هم بعد از شنیدن
حرف های من تعظیمی کرد و غیب شد و درب اتاق را زدم و از آن داخل شدم .
وقتی از در داخل شدم اکسل را دیدم که روی تختش نشسته و زانو هایش را در بغلش جمع
کرده و او به محض دیدن من فریادی کشید و گفت : به من نزدیک نشو و گرنه ؟
________________
خندیدم و گفتم: چی شده و چرا اینقدر از من می ترسی .
اتاقی یک دست سفید بود . تخت اکسل در وسط اتاق بود و چند کمد هم در گوشه ای از این
اتاق بود ه وسائل پزشکی مخصوصی در آن دیده می شد و دو پنجره ی بزرگ هم در انتهای
اتاق بود که الان پرده هایش کشیده شده بود وهمان بوی خوش هم در این اتاق پیچیده بود.
اکسلا گفت : من .... من هیچی از تو نمی خوام فقط ابزار برم.
گفتم: برای چی می خوای بری ؟
اکسل گفت: تو یه هیولایی ۰ به من نزدیک نشو!!!
به سمت اکسل حرکت کردم و گفتم: فکر می کنی موجود درون خودت چی باشه ؟
اکسل گفت: من نمی تونم به موجود درونم تبدیل بشم.
گفتم: به زودی می تونی تبدیل بشی ۰ تو یه خون آشامی
اکسل که دید من به او نزدیک می شوم خودش را جمع کرد و گفت : اگه به من نزدیک بشی
گفتم: اگه منو بکشی خودت هم می میری .
اکسلا گفت : برو یه نفرو بیار که بتونه ارتباط منو با تو قطع کنه . من نمی خوام اینجا باشم .
گفتم: چطور شد و پس او نهمه ادعا کجا رفت و الان تمام دنیا دنبال منو تو هستن و مطمئن باش به محض جدا شدن از من می کشنت و من اگه میخواستم به تو آسیبی برسونم تا حالا حتما این
کارو می کردم .
اکسلا گفت : از کجا معلوم .
گفتم: تو الان جانشین من هستی . من به زودی پادشاه دنیای خون آشاما می شم و تو هم ولیعهد
________________
من می شی .
اکسل که با این حرف من کمی آرام شده بود و گفت : اون چه قیافه ای بود که گرفته بودی .
تابسته liss = - سه و t گفتم: اون موجود درون منه . اون قیافه ای واقعیه منه نه اینی که داری می بینی و تو هم یه چیزی
شبیه اونی و اینو یادت باشه ما موجودات وحشتناکی هستیم .
اکسل نفس عمیقی کشید و با ترس گفت : حالا می خوای چی کار کنی .
گفتم: هیچی فعلا که باید یه فکری برای ارواح مرگ بکنم .
در همین لحظه صدای درب آمد و گفتم: بفرمایید.
درب اتاق باز شد و تئودور از در وارد شد. او تعظیمی کرد و گفت: شما بهتره برین استراحت
بکنین من خودم مواظب اکسل هستم.
از جایم بلند شدم و رو به اکسل گفتم: به زودی خودت هم یکی مثل من می شی .
چشمکی به او زدم و از اتاق خارج شدم
: # : 3: :# : 3:
صبح با صدای درب اتاقم از خواب بیدار شدم. گفتم: بفرمایید.
درب اتاق باز شد و از جایم بلند شدم و روی تختم نشستم و تئودور پشت در بود او به محاضی
ورود گفت : سرورم و لاکستر و افرادش آماده شدن که برن و خانم پاتر رو بیارن .
گفتم: بگو برن
تئودور گفت: صبحونتونو اینجا میل می کنید یا به تالار غذا خوری می رین .
گفتم: بیار همینجا می خورم .
تئودور گفت : ببخشید که فضولی می کنم و می خواستم اینو دیروز بهتون بگم و شما باید هر چه
________________
زودتر جسد تون رو از قبرستون خارج کنید و احتمال داره دشمناتون بخوان با اون بر علیه شما
کاری بکنن.
گفتم: باشه امروز می رم میارمش .
تئودور گفت : از تیلور خبری نیست.
گفتم: خودم فرستادمش پی کاری .
تئودور گفت: بهتر بود که امروز برای از بین بردن تمام عهد نامه های دراکولا ها اقدام می
کردین .
تاتی .
گفتم: این همون کاری بودش که از تیلور خواستم و اون رفته که همین کارو بکنه .
تئودور بشکنی زد و یک اجنه ی کوچک کنارش ظاهر شد. او سینیه بزرگی را با خودش همراه
داشت که در آن صبحانه ی مفصلی بود و آن جان کوچک سرش را پایین انداخته بود و در
جایش می لرزید .
== تاسیسر تاسی تئودور رو به من گفت : این جن خونگی خواهر مایکل، جن خونگی پدر تونه و خیلی دلش می
خواست شما رو ببینه .
از جایم بلند شدم و به سمت آن جن خانگی کوچک حرکت کردم موه های نسبتا بلند و
کثیفش روی شانه هایش ریخته بود و لباس کثیفی بر تن داشت و در جایش می لرزید و وقتی به
- - . من ت: کمک می کنیم . او رسیدم خم شدم و شانه هایش را گرفتم و گفتم : برادرات دوست خوبی برای ما بود و اون به
خاطر من کشته شده امید وارم بتونم جبران کنم .
-T-. ۱۰. کتی - - s • = a --- کتاست . آن جن خانکی از خجالت سرخ سرخ شده بود و لبخندی زدم و رو به تئودور گفتم: اسمش چیه
م
تئودور گفت : اسمش پاتریشیاست.
________________
رو به پاتریشیا گفتم: به من بیشتر سر بزن .
تئودور سینی صبحانه را از او گرفت و گفت : میتونی بری.
پاتریشیا سرش را پایین انداخت و به سمت درب خروجی حرکت کرد.
رو به تئودور گفتم اکسل چطوره
------- . خ کتیک : م. . . - آ - + : + - تست تئودور گفت : خیلی خوبه و باید فکری برای آموزشش بکنیم اون دیگه نمی تونه باره مدرسه و
حداقل تا تموم نشدن کارای شما نمی تونه بره .
- تاتی . ش م تسمی خندیدم و گفتم: باشه یه فکری به حال اون می کنم و تو برو به جیمی و باقی افراد بگو که برن و
منم صبحونمو می خورم
تئودور غذا را روی میز تحریری که کنار تخت من بود گذاشت و بعد از تعظیم از در خارج شد
- کمیسی ------ - aم: 2 مب و او در را پشت سرش و در تنهایی و سکوت کامل صبحانه ام را خوردم و به سمت تالار گفتمان
وقتی به تالار گفتمان رسیدم تئودور را صدا زدم و چند لحظه ای نکشید که تئودور در تالار ظاهر
شد و گفت: امری داشتین .
گفتم: به نظرت بهتره سیریوسو کجا ملاقات کنیم .
تئودور گفت: توی یه محوطه ی باز و طوری که تا فاصله ی دویست متری جایی برای قایم
شدن نباشه.
گفتم: برای چی؟
تئودور گفت : برای اینکه سیریوس تنها بیاد. اون نباید جای مارو پیدا کنه و کار ما خیلی خیلی
خطرناکه و اون می توانه جمشیدو دارو دستشو بکشونه اونجا .
________________
گفتم: حالا جایی رو سراغ داری ؟
تئودور گفت: بله سرورم و بالای یه کوه توی شمال کشوره . قبلها هر وقت که یک خاندان می خواست با خاندان دیگه تصفیه حساب بکنه می رفت اونجا .
گفتم: خیلی خوبه و بهتره منتظر بشیم تا جیمی بیاد....
تم: :: :: ::
یک ساعتی را منتظر جیمی و افرادم ماندیم و کم کم نگران شده بودم . آنها باید خیلی زود می
تاسی
آمدند و رو به تئودور گفتم : پس چرا نیومدان
تئودور گفت : میان ۰ اونا زود بر می گردن و اگه اجازه بدین من باید به اکسل سر بزنم.
تتست.
گفتم: برو ...
تئودور غیب شد و حالا تنها مانده بودم و حدود بیست دقیقه گذاشت که تئودور در تالار ظاهر شد
و سراسیمه گفت : قربان اکسل نیست و تمام قصر و زیر پا گذاشتم.
گفتم: چی شده؟
از جایم بلند شدم و با ناراحتی به تئودور نگاه کردم .
تئودور گفت : اون توی بیمارستان بود و نمی دونم چطور تونسته از قصر خارج بشه.
گفتم: تو از کجا می تونی بفهمی که یکی توی قصر هست یا نه؟؟
تئودور گفت : اسم شما و اکسل وقتی که وارد قصر بشین توی گوشه گوشه ی قصر پیدا می شه
و اما حالا اسم اکسل نیست .
گفتم: حالا چی کار کنیم .
تئودور گفت : هرچی باهاش تماس ذهنی بر قرار می کنم جواب نمیده .
________________
یاد قدرتی که داشتم افتادم و من می توانستم بدون اینکه بدانم یک نفر کجاست به پیشش
آپارات کنم .
گفتم: من می توانم پیداش کنم
این را گفتم و در ذهنم اکسل را آوردم و سریع به آنجا آپارات کردم و همه جا دور سرم چرخید
فشار زیادی را تحمل کردم .
به یکباره در سیاه چالی تنگ و تاریک ظاهر شدم و با اینکه همه جا تاریک بود ولی من به
راحتی می توانستم دور تا دورم را ببینم و دیواره های خاکی و زمین خشک اینجا نشان می داد
که مدت زیادی است آفتاب ندیده است .
به دور و اطرافم نگاهی انداختم و اکسل چند قدم جلوتر از من روی زمین افتاده بود و به سمتش دویدم و صورتش کاملا سیاه شده بود و برای یکلحظه فکر کردم که مرده است ولی او نفس می
تئودور را صدا زدم و هیچ اتفاقی نیفتاد و بار دیگر صدایش زدم ولی انگار نه انگار .
جلو رفتم و اکسل را در آغوش کشیدم و اگر بالایی بر سرش آمده بود پس چرا من هیچ احساسی نکرده بودم و می خواستم آپارات کنم که به یکباره تیلور را دیدم که چند متر جلوتر بر روی زمین افتاده بود. اکسل را دوباره بر روی زمین گذاشتم و به سمت تیلور دویدم و او روی
زمین افتاده بود ..
- تاسی تتسمی وقتی بالای سرش رسیدم کاملا مرده بود. اما مگر او یکی از سربازان من نبود پس چگونه مرده
بود .
کاملا گیج شده بودم و ناخودآگاه به سمت انتهای سالن حرکت کردم و می خواستم ببینم آیا
کسی که این کار را کرده بود را پیدا می کنم یا نه .چند قدمی حرکت نکرده بودم که به یکباره ایستادم و تازه به خودم آمده بودم و به سمت اکسل
دویدم و او هنوز زنده بود و باید او را به بیمارستان می رساندم و وقتی به جسد تیلور رسیدم با اشاره ای او را از روی زمین بلند کردم و روی شانه ام گذاشتم و همین کار را هم با اکسل کردم
و او را از روی زمین بلند کردم و به قصر آپارات کردم .
همه جا به دور سرم چرخید و فشار آپارات سختی به من وارد شد و چیزی نکشید که در تالار
ظاهر شدم و تئودور در تالار بود. او به محض دیدن من به سمت من دوید.
سبک تر شده بودم و به شانه ام نگاهی انداختم و اکسل بر روی شانه ام بود ولی تیلور نبود. به سمت میز وسط سالن رفتم و اکسل را بر روی میز گذاشتم و تئودور گفت : چی شده و چه بلایی
به سر اکسل اومده .
گفتم: نمی دونم توی یه دالونیا بود . نمی دونم چرا تیلورو نتونستم بیارم و من میرم بیارمش .
تئودور گفت : سرورم چه اتفاقی افتاده و کجا دارین می رین و برای تیلور اتفاقی افتاده .
گفتم: خیلی زود بر می گردم .
تیلور را در ذهنم آوردم و به پیشش اپارات کردم و دوباره در همان دالان تنگ و تاریکو خشک
ظاهر شدم و تیلور بر روی زمین افتاده بود و جلوی او زانو زدم و از روی زمین بلندش کردم.
تالار گفتمان را در ذهنم آوردم و به تالار آپارات کردم وباز همان فشار و سنگینی قبل . وقتی در تالار ظاهر شدم دیدم که تئودور در حال بردن اکسل است و دوباره به خودم نگاهی انداختم .
این بار هم تیلور را نیاورده بودم .
این بار با عصبانیت به همان دالان تنگ و تاریک آپارت کردم .
در دالان ظاهر شدم و تیلور هنوز روی زمین افتاده بود. انگار اینجا طوری بود که نمی توانستم او
را خارج کنم و او را بلند کردم و روی شانه ام انداختم و در دالان به سمت جلو شروع به حرکت
کردم و چیزی نکشید که به انتهای دالان رسیدم و هیچ اثری از دری یا چیزی نبود و به سمت آن
________________
طرف دالان شروع به حرکت کردم.
تقریبا بیست دقیقه ای را در این دالان حرکت کردم و حرکت می کردم ولی انگار در جای
خودم مانده بودم و با جادو روی دیوار خطی کشیدم و دوباره شروع به حرکت کردم و تقریبا دو دقیقه ای راه نرفته بودم که خطی که به روی دیوار کشیدم را دوباره دیدم , اما خط کمرنگتر از
قبل شده بود و کم کم در حال از بین رفتن بود.
خط در مقابل چشمانم از بین رفت . انگار دیوار های این دالان همه چیز را می بلعید . دیواره ها به هم نزدیک و نزدیک تر می شدند...
کم کم داشتم خسته می شدم و همه جای این دالان به یک شکل بود و هیچ تغییری در نوع دیوار ها پیدا نمی شد فقط حس می کردم که در حال جمع شدن است. به یکباره ایستادم و جسد تیلور را بر روی زمین گذاشتم. چرا نمی توانستم او را با خودم بیرم نمی دانم . همین که جسد تیلور را بر روی زمین گذاشتم کم کم در زمین شروع به فرو رفتن کرد .
سریع تیلور را از روی زمین برداشتم و نمی دانستم چه باید بکنم و کاملا گیج شده بودم و او را با طلسمی بر روی هوا نگه داشتم باید فکری می کردم که او را بتوانم از این دالان خارج کنم ....
در گوشه ای نشستم و به فکر فرو رفتم و اصلا او چطور از بین رفته بود و باید می رفتم و تئودور
را با خودم می آوردم .
به تالار گفتمان آپارات کردم و اینبار هم به سختی آپارات کردم و وقتی در تالار گفتمان ظاهر شدم هیچ کسی در آن نبود . همش در این فکر بودم که نکند جسد تیلور از بین برود و سریع
فریاد زدم : تئودور ....
تئودور خیلی سریع جلوی من ظاهر شد و گفت : کی برگشتین ؟
گفتم: حال اکسل چطوره ؟
تئودور گفت : خیلی بهش فشار وارد شده . اما خوب میشه یه مشکلاتی براش پیش اومده که
________________
سعی می کنم رفعشون بکنم شما چی کار کردین .
گفتم: تیلور .
تئودور گفت: رفتم سراغ جسدش ولی سر جاش نبود . مطمئنم که کسی وارد اتاقی که من اونو
گذاشتم نشده نمی دونم چطور جسدش غیب شده.
گفتم: جسدش توی اونجایی هستش که اکسلو پیدا کردم و عیبش اینجاست که داره از بین میره نتوانستم برش گردونم .
تئودور گفت : یعنی چی ؟
گفتم: نمی دونم اونجا کجاست ولی هرچی که هست داره جسد تیلور فرو می بره.
تئودور گفت : حداقل حافظشو میوردین ۰ تا بدونیم حداقل برای چی اونجا رفته و اونجا
تئودور کمی مکث کرد و گفت: منم می خوام بیام ببینم اونجا کجاست.
گفتم: نه تو نیا می ترسم بلایی به سرت بیاد . شاید اگه تو بیای مثل تیلور بشی من خودم می رم
حافظشو خالی می کنمو می یارم .
تئودور با بشکنی شیشه ی بزرگی را ظاهر کرد و گفت : لطفا تمام حافظشو خالی کنید و حافظه
یا اون خیلی برای ما مهمه .
گفتم: تیلور گفت حافظه ی قوی ای داره و نمیشه اونو جستجو کرد.
تئودور گفت : شاید اینطور باشه اما شما خیلی قدرتمند تر از اونی هستید که فکرشو می کنید.
شما می توانید به راحتی تمام حافظشو خالی کنید.
گفتم: باشه من می رم و زود بر می گردم و راستی از لاکستر چه خبر ؟
________________
تئودور گفت : اونا ماموریتو با موفقیت انجام دادن . اما سیریوس متوجه شده و در به در دنبال
مادرش می گرده .
گفتم: می رم پیش تیلور وقتی که برگشتم باهاش تماس می گیریم.
دوباره به پیش تیلور آپارات کردم و نمی دانم چرا آپارات کردن به آن دالان اینهمه به من فشار
می آورد. وقتی در دالان ظاهر شدم و دیوار های خاکی ان به رنگ قرمز در آمده بود.
تیلور بر روی هوا در حال از بین رفتن بود ودیوار ها خیلی به هم نزدیک شده بودند و جلو رفتم شیشه ی بزرگ را در نزدیکی او گرفتم و در ذهنم خواستم تمام حافظه ی او را در این شیشه
چشمانم گرم شدند و به یکباره آتشی از چشمانم و دستانم خارج شدند و دور تا دور تیلور را روی هوا گرفتند. خودم از قدرتم به وجد آمده بودم و احساس قرور می کردم و آتش به دور تیلور در حال چرخش بود و می غرید و انگار که آتش جان داشت . چیزی نکشید که دود سفید
رنگی از داخل آتش به بیرون زد و به سمت شیشه ای که روی هوا گرفته بودم حرکت کرد
و جایزی نکشید که احساس ضعف شدیدی کردم و بدنم در حال خسته شدن بود.
هرچه می گذشت من خسته تر می شدم و آتش هنوز دور تا دور تیلور می گشت و دود سفید
رنگ را از آن خارج می کرد.
حدود پنج یا شش دقیقه کشید که دود سفید کمرنگ تر از قبل شد. اما هنوز ادامه داشت و از خستگی زانو زدم و انتهای آتشی که به دور تیلور می گشت به داستان من وصل بود و شیشه را بر روی زمین گذاشتم و خودم هم بر روی زمین نشستم و احساس خستگی کاملا بر من قلبه کرده
بود.
بدن تیلور هم کم کم در پشت اتش در حال از بین رفتن بود و بالاخره بعد از چندین دقیقه این
کار به پایان رسید و آتشی که به دور تیلور می چرخید او را رها کرد و به سمت من آمد.
________________
از جسد تیلور شبهی بیشتر نمانده بود. دستها و پاهایش کاملا از بین رفته بود و دیگر کاری نمی توانستم برای او بکنم به همین خاطر او را رها کردم و همراه با شیشه به تالار گفتمان برگشتم و اینبار فشاری که آپارات بر رویم وارد کرد تمام قدرتم را گرفت . وقتی در تالار ظاهر
شدم چشمانم سیاهی می رفتند . هیچکس در تالار نبود و با صدایی گرفته تئودور را صدا زدم.
تئودور روبروی من ظاهر شد و او وقتی دید که من اینطور خسته هستم جلو آمد و شیشه ی
بزرگی از خون را برای من ظاهر کرد و خون را گرفتم و به یکباره بالا کشیدم .
با پایین رفتن خون از گلویم احساس خوبی به من دست داد اما هنوز هم خیلی خسته بودم ۰ تیلور
حسابی مرا خسته کرده بود.
ع • ت: شم: ra تتست . وقتی خون را نوشیدم شیشه ای که حاوی حافظه ی تیلور بود را به تئودور داد مو گفتم : نتوانستم
خودشو بر گردونم اما حافظشو کاملا خالی کردم .
تئودور گفت : سرورم سر اولین فرصت تمامشو نگاه می کنم .
گفتم: از اکسل چه خبر....
تئودور گفت : اوضاعش خوب نیست ولی خوب میشه و اون یه خون آشامه و به همین راحتی ها
نمیمیره .
گفتم: می خوام خیلی زود بفهمم که چه اتفاقی افتاده که تیلور و اکسل اونجور شدن و اصلا اکسل چرا رفته اونجا و من به راحتی نمی توانستم به اونجا آپارات کنم نمی دونم او نا چطور
توانستن برن اونجا .
تئودور گفت : جریان خیلی عجیبیه.
گفتم: از جیمی چه خبر .
- - . اعتی کتابت تئودور کفت : جینی ویزلی رو با خودشون اوردن « سهیو سالم .
________________
خون حالم را بهتر کرده بود و رو به تئودور گفتم: آدرس اون کوهو بده به من که می خوام
هرچه سریعتر شمشیرمو به دست بگیرم .
تئودور آدرسی دقیق آن کوه را به من داد. جیمی را صدا زدم .
جیمی در تالار ظاهر شد و گفت: امری داشتین سروروم ؟
گفتم: چند تا از بهترینارو بردارو با من بیا بریم به محل قرار . دو سه نفرم بزار اینجا که وقتی
ازشون خواستیم عممو بیاران .
جیمی گفت: بله سرورم .
. کا- به ش: ------- م جیمی نکاهش بر روی شیشه ی حافظه ای که دست تئودور بود قفل شده بود و رو به تئودور
کردم و گفتم: بهتره تو برای پیش اکسل .
جیمی گفت : حال اکسل خوب نشده .
گفتم: بیچاره از دیدن من خیلی ترسیده و هنوز هم حالش خوب نشده.
جیمی گفت : فکر می کردم خیلی نترس تر از اینها باشه.
می خواستم به هر صورتی که هست جیمی را از جریانی که اکسل دور نگه دارم و به همین خاطر رو به او گفتم: به نظرت ارتباط ذهنی برقرار کنیم یا اینکه یه نفرو بفرستیم پیش سیریوس
تا جریانو بهش بکه .
جیمی گفت : بهتره یه نفرو بفرستیم و جمشید تمام راه های تماس های ذهنی رو تحت تسلط
خودش داره.
آدرس آن کوه را به جیمی دادم و گفتم که یکی از افرادش را پیش سیریوس بفرستد تا آدرس آنجا را به سیریوس بدهد و به او بگوید که اگر می خواهد که مادرش زنده بماند تنها به آنجا
م: ع . کیع : . ع ت: ع بیاید و ما چیزی در مورد شمشیر به او نکفتیم و مطمئن بودم که او شمشیرش را با خودش می
________________
آورد.
بعد همراه با جیمی و پنج تن از بهترین افراد به آن کوه آپارات کردیم ...
بالای کوه که نه ۰ بلکه تپه ای نسبتا بزرگ بودیم . این تپه یکدست چمن پوش بود و بوی طبیعت به من آرامش خاصی می داد. هیچ درختی بر روی این تپه نبود و نمی دانم چرا پایین تپه درست و واضح دیده نمی شد. نسیم ملایمی هم می وزید و با اینکه ما در ماه های سرد سال
بودیم این تپه اصلا سرد نبود و حتی هوای کاملا بهاری ای داشت.
جیمی وقتی این تپه را وارانداز می کرد گفت : حرف نداره و هیچ کس نمی توانه اینجا به ما رو
دست بزنه ؟
گفتم: به جای این حرف آماده باش که سیریوس الان میاد.
جیمی کفت : سیریوس حتما شمشیرتونو با خودش میاره و مطمئنن می خواد با اون شمارو
شکست بده.
گفتم: اون شمشیر خودمه و نمی تونه به من آسیب برسونه . بعدشم قرار نیست که اینجا درگیر بشیم . اون شمشیرو میده ما هم مادرشو بهش بر می گردونیم .
جیمی گفت : فکر نکنم به همین سادگی ها هم باشه که شما فکر می کنید.
گفتم: به هیچ وجه هیچ طلسمی نمی کنید تا اینکه من بهتون دستور بدم و حتی اگه خواست شما رو بکشه هم نباید کاری بکنید.
حدودا ده دقیقه ای کشید تا بالاخره سیریوس همراه با شخصی که من به دنبالش فرستاده بودم
ظاهر شد و حالا ما هشت نفر و او فقط یک نفر بود. او به محض دیدن من گفت : فکرشو
کردم که تو بلاخره پا تو کفش من می کنی .
________________
خندیدم و گفتم: تو در مورد من چی فکر می کنی .
سیریوس که خیلی عصبانی بود گفت: من فقط می دونم که تو یه
وسط حرف سیریوس پریدم و گفتم: مواظب باش دارای چی می کی و تو اصلا می دونی من از
تو چی می خوام .
سیریوس گفت : من نه از تو و نه از اون سربازات نمی ترسم و اگه پاش بیفته همتونو حریفم ...
تابسته = مط - - - تاسیم گفتم: خیلی تند می ری پاتر و فعلا کارت دست من گیره .
- کتابی . م . ته سیریوس گفت : اینو مطمئن باش که جبران می کنم ...
خندیدم و گفتم: فعلا که مجبوری هر چیزی که من می گمو انجام بدی و گرنه کاری که نمی
سیریوس که عصبانیتش به عوج خودش رسیده بود با عصبانیت تمام گفت : زود بگو از من چی
می خوای
گفتم: هیچی شمشیرتو ... شمشیر الویر بزرگو ....
سیریوس که کاملا جا خورده بود گفت: تو از من چی می خوای ؟؟؟...
گفتم: شمشیر الیور بزرگو ....
سیریوس گفت : اون شمشیر دست من نیست و تازه اگر هم دستم باشه به چه درد تو می خوره .
اون شمشیر فقط توی دست صاحبش کار می کنه .
گفتم: من راهی بلدم که می توانم از اون شمشیر استفاده کنم ...
سیریوس گفت : خود ویلیام هم نمی توانست با اون شمشیر طلسم بکنه .
گفتم: تو غم منو نخور من اون شمشیرو در قبال مادرت می خوام ...
________________
با این حرف سیریوس را به آتش کشیدم . او دستش را بالا آورد که طلسمی را اجرا کند.
لبخندی زدم و گفتم : برای خودت بهتره که هر کاری که من می گمو انجام بدی
سیریوس که از شدت عصبانیت به حالت دیوانه ها در آمده بود گفت : دوستان من تمام این
دور و اطرافو محاصره کردن و مطمئن باش که زنده از اینجا بیرون نمیری ...
خندیدم و خنده ی دیوانه وار و به سمت سیریوس حرکت کردم . او وقتی دید که به سمتش می
جلو رفتم و دستم را روی سینه اش گذاشتمو گفتم: مگه جریان منو جمشید و دیروز نشنیدی .
هیچ کس نمی توانه جلوی منو بکیره و من هر کاری که بخوام می کنم . حالا هم شمشیرالیورو
می خوام .
سیریوس گفت : اون شمشیر دست من نیست ...
گفتم: اومدی که نسازی و تو منو مجبور می کنی کارایی که دوست ندارمو انجام بدم .
در همین لحظه دور تا دور من پر شد از جادوگر ۰ تمام جادوگر ها چوب های جادوییشان را
همراه خودشان داشتند .
در همان نگاه اول جرجیا خواهر کوچکترم را دیدم که در میان افراد سیریوس بود. او حالا تبدیل به دختر جوانی شده بود و بعد از چند لحظه تلاقی نگاهم رو به سیریوس کردم و خودم را بی تفاوت نشان دادم و رو به سیریوس گفتم: اگه هر کدوم از این سربازات بمیرن مسئولشون
ریی
سیریوس گفت : این تویی که این وسطا می میری و من مثل جمشید نیستم که بزارم به همین
راحتی اینجارو ترک کنی ؟
م کتابی به تکمی هم . ت: در همین لحظه جیمی کنار من آمد و در گوش من گفت : سرورم شمشیر زیر رداشه .
________________
با اشاره ای سیریوس را بین زمین و هوا معلق کردم و با صدای بلندی گفتم: اگه بخوام تو رو بکشم کار یک ثانیمه ....
م: ... . . . T تست . سیریوس با اشاره ای یکی دو متر عقب تر فرود آمد و گفت : خودت خواستی .
برود ولی طلسم به سرعت به سمت من آمد و به من برخورد کرد و طلسم مستقیم به سینه ی من برخورد کرد و اول کمی درد گرفت ولی به سرعت احساسی قدرت در بدنم موج زد و خشم وجودم را به یکباره پر کرده بود...
به وضوح حس کردم که به شکل موجود درونم در آمده ام ....
در چشمان سیریوس زل زدم و فریاد زدم : همین حالا قبل از اونی که بکشمت شمشیرو بده...
دستم را به سمت سیریوس گرفتم و با اشاره ای طلسمی را به سمت سیروس روانه کردم و طلسم
شکنجه و نمی دانم چرا از طلسم هایی که مربوط به شکنجه دادن بود خیلی خوشم می آمد . یاد کتاب افتادم و ولدمورت و هکتور هم خیلی دوست داشتند پدرم را شکنجه کنند.
سیریوس را طوری ادب کنم که دیگر در برابر من نایستد. در همین لحظه سیریوس به کناری
آپارات کرد
با چشمانم او را تعقیب کردم و تمام سربازان سیریوس مطمئن بودند که با کمترین دخالت تمام
سربازانم بر سر آنها خراب می شوند ...
سیریوس روی زمین زانو زد و کاملا تعجب کرده بودم و او مشتش را مستقیم بر زمین کوبید و باضربه اش به یکباره هوای این کوه خراب شد .... . چمن های روی زمین به یکباره یخ زدند . سرما ... خیلی سریع فهمیدم که او در برابر طلسم های آتشین من از طلسم های پدرش یعنی
جادوی طبیعت استفاده می کند.
جیمی با من رابطه ی زهنی برقرار کرد و گفت: اگر کاری نکنیم این طلسم سرما تمام مارو می
گفتم: همون که گفتم . تا وقتی که بهتون نگفتم دست از پا خطا نمی کنید.
در ذهنم با تمام وجود خواستم که هوای اینجارا مانند جهنم گرم کنم ....
در همین لحظه آتشی مهیب از دستانم خارج شد و دور تا دور مرا فرا گرفت و به سمت آسمان حرکت کرد و کوه به یکباره به لرزه در آمد و از قدرت خودم ترسیدم « آیا همه ی این قدرت از
------- آن خودم بود
آتش بعد از یکی دو متر فاصله گرفتن از من بر روی هوا پخش شد و بر روی زمین فرو رفت .
تمام جادوگران برای خودشان محافظی درست کردند تا آتش به انها آسیب نرساند. اما سربازان من نه تنها آتش به آنها آسیبی نرساند بلکه از حالتشان فهمیدم که از این اوضاع راضی هستند...
یخ تمام چمن ها باز شد و به سرعت شروع به سوختن کرد و سیریوس بار دیگر مشتش را بر روی زمین کوبید اما طلسمش نتوانست کاری بکند و آتش کم کم داشت به سربازان سیریوس
آسیب می رساند و این را از حالشتان به راحتی می فهمیدم ...
با زجر کشیدن آنها احساس قدرت می کردم . قدرت واقعی انگار اگر کسی را زجر می دادم به قدرت خودم می افزودم ۰ به سمت سیریوس حرکت کردم و گفتم: به سربازات رحم کن .
شاید خودت چیزیت نشه اما حتما سربازات می میرن .
سر سیریوس پایین بود. او با این حرف من سرش را بلند کرد و به من نگاهی انداخت . وقتی
صورتش را دیدم جا خوردم و به جای چشم در چشمانش یخ قرار داشت و قدرتش بر روی سرما
________________
این چی کار می کنی مورتیمر ....
او دستش را زیر ردایش کرد و شمشیری را از آن در آورد . البته اول دسته ی شمشیر بود ولی
با در دست گرفتنش تیغه ی آن را آزاد کرد. تیغه ای بزرگ و زیبا ۰ برق شمشیر طوری می
درخشید که چشم هر بیننده ای را به خودش جذب می کرد و وقتی تیغه ی شمشیر ظاهر شد و نوشته هایی در حال ظاهر شدن بر روی شمشیر بودند. نوشته با رنگ طلایی بر روی تیغه ی
تصمیم
شمشیر نوشت الیور بلید خندیدم و رو به سیریوس گفتم: من همینو میخوام پاتر ....
سیریوس گفت : مطمئن باش که نمی تونی به این شمشیر دست بزنی ولی یه شانسی بهت می دم
آتش هنوز دور تا دور تپه می گشت و زوزه کشان همه جا را می سوزاند و سیریوس شمشیر را
در زمین فرو کرد و سریع با تمام وجود از شمشیر خواستم که هیچ کاری نکند . سیریوس ابرو هایش را در هم کرد. او از شدت عصبانیت دوباره شمشیر را بیرون کشید و بار دیگر در زمین فرو کرد و اینبار از شمشیر خواستم که از زمین خارج نشود اما سیریوس توانست آن را از زمین
سیریوس حواسش به شمشیر پرت بود و طلسم شکنجه آن هم با قدرت زیاد را در ذهنم فراخوانی
کردم ... لحظه به لحظه به قدرتم افزوده می شد و بازجر کشیدن سربازان سیریوس من احساسی
قدرت عجیبی می کردم .
طلسم شکنجه از دستانم خارج شد و طلسمی پرسرعت و قدرتمند و طلسم با شدت به سمت سیریوس رفت و مستقیم به سینه اش برخورد کرد و او را محکم به زمین زده جلو رفتم و شمشیر
الیور را که الان بر روی زمین افتاده بود برداشتم و به سمت سربازانم حرکت کردم و سیریوس از
پشت سر فریاد زد و اون شمشیرو پس بده...
________________
برگشتم و گفتم: وقتی کارم باهاش تموم شد بهت پسش می دم ...
او زجر می کشید اما طوری وانمود می کرد که کسی نفهمد که اوزجر می کشد و او همیشه
بهترین بود و همیشه مادرش مانع باهم بودن من و او بود اما حالا آن شخصی که قدرتمند بود من
بودم ... من بودم که او را اینچنین بر زمین کوبیدم .
سیریوس از جایش بلند شد و با خشم و صدایی دورگه فریاد زد آووکادورا طلسم سیاه رنگ از دستانش خارج شد و تا جایی که من می دانستم طلسم آووکادورا سبز رنگ می بود و فاصله
ی من از او زیاد بود و طلسم باید تقریبا ده متری را طی می کرد تا به من می رسید....
طلسم او شلاغ وار به سمت من حرکت می کرد دستم را به سمت طلسم گرفتم و آن را با تمام وجود به سمت صاحبش برگرداندم و طلسم سیاه رنگی که در این هوا می درخشید به یکباره به رنگ آتش تبدیل شد و به سمت سیریوس حرکت کرد و تازه متوجه کاری که کرده بودم شدم
- کتیبه
سریع در ذهنم خواستم که طلسم از بین برود اما برای این کار خیلی دیر شده بود و طلسم آتشین
من خیلی ضعیف تر شد ولی با سرعت باور نکردنی ای به سمت سیریوس می رفت . وقتی که
طلسم به سیریوس نزدیک شد چشمانم را بستم و در آخرین لحظه ای که چشمانم را می بستم
یک نفر را دیدم که خودش را جلوی طلسم انداخت و سریع چشمانم را باز کردم ...
چیزی را که می دیدم باور نمی کردم و این جرجیا بود که خودش را جلوی طلسم انداخته بود و به یکباره آسمان جلوی چشمانم تیره و تار شد و نفسهایم به یکباره به شمارش افتاد و این چه
کاری بود که من کردم ...
جرجیا خواهر کوچکترم و همان کسی که همیشه برای من دلسوزی می کرد و اوقاتی که در خانه داشت را با من می گذراند و گیج شده بودم و همه چیز تقصیر سیریوس بود. او بود که طلسم مرگ را به سمت من روانه کرده بود و دیگر کار از کار گذاشته بود و باید به هر صورتی
که می شد جرجیا را با خودم از اینجا می بردم و شاید امیدی مانده بود و طلسم مرگ آووکادورا
________________
جان جادوگران زیادی را گرفته بود....
با ناراحتی زیاد فریاد بلندی زدم و فریادی از اعماق وجودم ....
آتش عجیبی دور من حلقه زده بود و قدرت در بدنم به اوج رسیده بود و با عصبانیت قدرتم بیشتر
و بیشتر می شد ...
در ذهنم خواستم که جرجیا به بیمارستان قصر منتقل بشود . گوشه ای از آتشی که به دور من
حلقه زده بود به سمت جرجیا که الان روبروی سیریوس افتاده بود رفت و به سرعت دور او
حلقه زد ..
سیریوس از جایش بلند شد و طلسم سیاه رنگی که کاملا می درخشید را به سمت من روانه کرد
من شمشیر را به دست آورده بودم فقط باید منتظر می ماندم که جرجیا به قصر منتقل شود...
سریع از مقابل طلسم سیریوس کنار رفتم و طلسم سیریوس در فضای پشت سر من ناپدید شد و با طلسمی که بر روی جرجیا انجام داده بودم عملا جنگ را شروع کرده بودم و سربازانم فقط از
مقابل طلسم ها کنار می رفتند و هیچ طلسمی را اجرا نمی کردند. آنها مطیع ترین سربازانی بودند که در زندگیم دیده بودم .
وقتی مطمئن شدم که جرجیا غیب شده است رو به جیمی و افرادم کردم و گفتم: همگی برمی گردیم به قصر همین حالا ....
جیمی و افرادم همگی غیب شدند و حالا فقط من مانده بودم و آنهمه افرادی که می خواستند مرا
هنوز آتش دور تا دور تپه می چرخید و زوزه می کشید و همین آتش هم سربازان سیریوس را
سردرگم کرده بودند. انگار آنها مرا در میان آتش گم کرده بودند...
________________
هایش فرار می کردم و نمی خواستم دیگر به کسی از افراد خانواده ام آسیبی برسانم و هنوز بابت
جریان جرجیا به اندازه ی کافی ناراحت بودم و تمام حواسم به جرجیا بود و به همین خاطر از
هنوز به شکل موجود درونم بودم و سریع به حالت عادی خودم برگشتم و درب یکی از اتاق ها
باز بود ...
به سرعت به سمت آن اتاق حرکت کردم و چندین جن خانگی بر سر تختی که جرجیا را بر
روی آن خوابانده بودند در حال انجام کارهای پزشکی بودند...
وقتی از در داخل شدم تئودور را دیدم که در حال آماده کردن معجونی بود و رو به او گفتم:
تئودور گفت : امکان زنده موندش صفره و فقط می تونم اونو به تاخیر بندازم . طلسم آووکادو را
اون هم به این قدرت باید توی همون لحظه ی اول اوتو می کشته اما نمی دونم چطور زنده
موانده ...
گفتم: اون خواهر منه و نباید بمیره ...
تئودور گفت : فقط یه راه داره...
گفتم: بگو چه راهی . هر کاری باشه انجام می دم ..
تئودور گفت: شما باید روح اونو مال خودتون بکنید...
گفتم: میفهمی دارای چی می گی . تو می گی با دستای خودم اونو بکشم..
ن کتی . م. م. م: ss. تتسمی ه تئودور گفت: تا جایی که من فهمیدم شما هم می توانید روحو بکیرین و هم می توانین به بدنش
________________
برگردونید...
تحصی
گفتم: خب ؟؟؟
تئودور گفت: شما اگر روحشو برای مدت فقط ده دقیقه از بدنش خارج کنید من می تونم اثر
- تحصی م
طلسم مرگو از بدنش دفع بکنم ...
گفتم: چرا حالا این کارو نمی کنی ؟
تئودور گفت : طلسم قدرتمندیه و اون حتما خواهر تونو می کشه اما اگر روحش توی بدنش
نباشه میشه به زنده موندش امیدوار بود ...
گفتم: تو اگه روی جسم خواهرم یه طلسمی رو اجرا کنی حتما زجر زیادی می کشه ...
بودند روی اکسل اجرا کرده بودند من هیچ دردی از آن را احساس نکرده بودم..
به ع - م: تتست. - هم رو به تئودور ادامه دادم : من یه جایی رو می شناسم که اگر جسد خواهرمو ببریم اونجا می توانیم بدون زجر کشیدنش این کارو بکنیم .
تئودور گفت : منظور تون همون دالانی هستش که صبح اونجا بودین .
گفتم: درسته
تئودور گفت: مگه نگفتین که نتونستین جسد تیلور رو از اونجا خارج کنین ..
گفتم: درسته ؟
گفتم: جسد خواهر شما هم یه جسده پس نمی توانید از اونجا خارجش کنید.
تئودور درست می گفت . در همین لحظه جرجیا که روی تخت خوابیده بود مقدار زیادی خون
________________
دیگر عدسی های چشمش در چشمش نبود و فقط سفیدی در چشمانش بود. کاملا حالت
احتضار را در چشمان جرجیا می دیدم ...
رو به تئودور کردم و گفتم: فعلا تنها راه زنده نگه داشتن همون کاری که تو می گی و پس
بهتره هرچه زودت به کار تو شروع کنی
کار خیلی خطرناکی بود ... . در چشمان کاملا سفید جرجیا زل زدم . او خیلی بزرگتر شده بود. حالا تقریبا بیستو چهار یا پنج را داشت و در ذهنم خواستم که روح او را از آن خودم کنم .
برای کمک به تئودور امده بودند فرار کنند...
چیزی نکشید که دودی به رنگ خاکستری بالای سر جرجیا شروع به تشکیل شدن داد. او
جرجیا بود و حدودا پنج یا شش دقیقه کشید تا جرجیا کاملا بر روی جسد خودش ظاهر شده بود
او وقتی که به خودش آمد با دیدن من فرار کرد و در گوشه ای از اتاق به دیواره ای چسبید...
او دیوانه وار فریاد می کشید و معلوم بود هنوز متوجه بلایی که بر سرش آورده بودم نشده بود.
آتش دور جسد جرجیا بلکل از بین رفته بود و تئودور به سمت جسد جرجیا می رفت . او به
محض رسیدن بالای جسد جرجیا انگشت سبابه اش را روی پیشانی جرجیا گذاشت و شروع به
زمزمه کردن اورادی کرد ...
با شروع این کار جیغ های جرجیا شبیه به ناله و فریاد شد و حالا او به خودش می پیچید و فریاد می کشید. جلو رفتم و او را در آغوش گرفتم و او فریاد های بلندی می زد و احساس بدی به من دست داده بود. اما این تنها راهی بود که می توانستم او را زنده نگه دارم ه او فریاد می کشید و به دور خودش می پیچید. به زحمتی او را بی حرکت نگه داشته بودم و اشک در چشمانم حلقه
زده بود و من تحمل درد کشیدن خواهرم را نداشتم و از شدت فریاد هایش به وضوح می فهمیدم
که متحمل درد شدیدی است.
________________
رو به تئودور کردم و فریاد زدم و داری چی کار می کنی و زودتر تمومش کن ...
تئودور گفت : به زودی تموم می شه...
تئودور اینبار دو انگشتش را به دو شغیه ی جسد جرجیا گذاشت و اینبار اورادی را بلند تر از قبل
و با صدای رسایی خواند ....
خواهرم از شدت درد به خودش می پیچید. حدودا پنج دقیقه ای به همین منوال گذشت . این پنج دقیقه برای من به اندازه ی ماه های طولانی ای گذشت . بلاخره خواهرم ساکت شد و بر
روی زمین افتاد ..
تئودور که کاملا عرق کرده بود و در جایش می لرزید گفت : سرورم بهتره که روحو به
- ---- - .تاسی تتست جسمش بر گردونید و گرنه جسم آسیب های جبران ناپذیری می بینه .
تیمه | =. -- ققن کیک: ... . م: دیگر تحمل نداشتم به همین خاطر رو به تئودور گفتم: تموم شد ؟؟؟.....
تئودور گفت: بله سرورم همه چیز روبه راهه ۰ دیگه مونده به قدرت شما . من تا به حال این
کارو با یه موجود زنده نکرده بودم .
سریع رو به روح جرجیا که در مقابل افتاده بود کردم و در ذهنم خواستم که این روح به جسم
خودش برگردد ...
آتشی عظیم از دستانم خارج شد و دور جرجیا حلقه زد و آتش روح جرجیا را از روی زمین بلند
کرد و به سمت جسدش که بر روی تخت وسط اتاق بود و برد .
آتش که انتهایش به داستان من بند بود به دور جرجیا پیچید و زوزه کشید.... صدای آتش ترسی
بر دل تمام اجنه های حاضر می گذاشت و این آتش طوری نبود که چیزی را بسوزاند ولی ترس
عجیبی بر دل افراد می انداخت .
آتش همینطور به دور جرجریا می چرخید و زبانه می کشید و با زجری که به سربازان سیریوس
________________
داده بودم اصلا احساس خستگی نمی کردم
حدودا دو دقیقه کشید که بلاخره آتشی که به دور جرجیا می چرخید از بین رفت و به سمت
جرجیا دویدم انتظار داشتم که او همین حالا به هوش بیاید ولی وقتی بالای سرش رسیدم بی
حرکت بر روی تخت افتاده بود ...
رو به تئودور گفتم: چرا حالش خوب نشده ...
تئودور انگشتش را زیر گردن جرجیا گذاشت و بعد از چند لحظه گفت : زنده می مونه و فقط
باید صبر کنید.
تئودور به شمشیر الیور که هنوز در دستان من بود نگاهی انداخت و گفت: بهتره وقت و تلف
نکنید و همین حالا به طبقه ی دوازدهم برید و از اوضاع اونجا با خبر بشین و ما فقط سه روز وقت
داریم ...
رو به تئودور گفتم: مواظب خواهر من باش تا من بر می گردم و هیچ کسو نزار بیاد اینجا ....
این را گفتم و به طبقه ی دوازدهم قصر اپارات کردم ...